ชื่อ ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี มีที่มาจากอะไร?
ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
แม้ว่าคาบสมุทรคัมชัตคานั้นจะมีนักสำรวจชาวคอสแซคของทางรัสเซียกลุ่มอื่นเข้ามาสำรวจและตั้งชุมชนอยู่อาศัยมาก่อนตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 1700 หากแต่ด้วยชนพื้นเมืองซึ่งอยู่มาก่อนนั้นได้ทำการรบพุ่งกับฝ่ายรัสเซียซึ่งเข้ามาทางตอนเหนือขึ้นไปของคาบสมุทร[2]ทำให้ไม่มีชุมชนของฝ่ายรัสเซียในบริเวณนี้จนกระทั่งการเดินทางมาถึงของไวตัส เบริงพร้อมกับกองเรือสำรวจซึ่งเดินทางมาจากทะเลโอค็อตสค์ เพื่อไปสำรวจทะเลทางตะวันออกของคาบสมุทรคัมชัตคา โดยเบริงได้สั่งให้มีการสร้างชุมชนขึ้นบริเวณอ่าวอะวาชาในวันที่ 17 ตุลาคม ปี ค.ศ. 1740 เพื่อให้เป็นฐานสำหรับการเตรียมการออกเรือสำรวจ โดยได้ตั้งชื่อชุมชน ณ อ่าวอะวาชานี้ว่า ปิตราปัฟลัฟสค์ จากชื่อเรือสองลำในกองเรือคือเรือเซนต์ปีเตอร์และเรือเซนต์พอล[1]
รายพระนามพระมหากษัตริย์ปรัสเซีย
รายพระนามพระมหากษัตริย์ปรัสเซีย () เป็นรายนามและรายพระนามของประมุขของอดีตรัฐเยอรมันแห่งปรัสเซีย ที่เดิมเป็นรัฐอัศวินทิวทอนิก บนฝั่งทะเลบอลติกที่อัศวินทิวทอนิกพิชิตได้มาจากโปแลนด์และลิทัวเนีย ต่อมาเป็นดัชชีภายใต้การปกครองของราชอาณาจักรโปแลนด์ ดัชชีปรัสเซีย ราชอาณาจักรปรัสเซียอิสระ ราชอาณาจักรภายในจักรวรรดิเยอรมัน และเสรีรัฐปรัสเซียของเยอรมนีในที่สุด จังหวัดพอเมอเรเนีย (ค.ศ. 1653–1815)
จังหวัดปอมอร์สกีแย (; ) เป็นจังหวัดหนึ่งของบรานเดนบวร์ก-ปรัสเซียและต่อมาราชอาณาจักรปรัสเซีย หลังจากสงครามสามสิบปี พอเมอเรเนียประกอบด้วยฟาร์เทอร์พอเมอเรเนีย (Farther Pomerania) ต่อมาดินแดนของจังหวัดก็ขยายออกไปรวมดินแดนเลาเอนบูร์กและบือโทว์, ดราไฮม์ และสวีดิชพอเมอเรเนียทางตอนใต้ของแม่น้ำเพเนอ จังหวัดปอมอร์สกีแยของ ค.ศ. 1653-1815 ตามมาด้วยจังหวัดปอมอร์สกีแยที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1815 เพอร์ซิอัส
ชื่อของเพอร์ซิอัสยังขาดข้อสรุปทางนิรุกติศาสตร์ที่ชัดเจน ทำให้มีข้อสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นชื่อโบราณก่อนภาษากรีกจะเข้ามา แต่ก็มีผู้สันนิษฐานว่าอาจจะมีรากมาจากคำกริยากรีกว่า "πέρθειν" (perthein) แปลว่า ปล้นสะดม หรือ เข้าตีเมือง ยานุส คอร์ซัค
ยานุส คอร์ซัค (Janusz Korczak) มีชื่อจริงว่า Henryk Goldszmit โดยทั่วไปเป็นที่รู้จักกันในชื่อ Old Doctor หรือ Mr. Doctor เกิดที่กรุงวอร์ซอว์ สาธารณรัฐโปแลนด์ เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2421 (หรือ พ.ศ. 2422ไม่เป็นที่แน่ชัด) เสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 (หรือ 6) สิงหาคม พ.ศ.2485 เขาเป็นชาวยิวจากโปแลนด์ที่ยืนยันมาตลอดชีวิตว่าเป็นคนของทั้งสองชาติ คือโปแลนด์และอิสราเอล ภายหลังถูกสังหารในค่ายมรณะของเยอรมันที่ Treblinka ระหว่างมีชีวิตอยู่เขาเป็นทั้งแพทย์ ครู นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ นักกิจกรรมสังคม และ นายทหารแห่งกองทัพบกโปแลนด์ ยานุส คอร์ซัค เป็นทั้งครู และเป็นผู้เขียนสื่อสิ่งพิมพ์ต่างๆ ด้านทฤษฎีและภาคปฏิบัติทางการศึกษา เขาเป็นผู้บุกเบิกด้านสิทธิเด็กและความเสมอภาคของเด็ก ในฐานะผู้อำนวยการสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า เขาได้ก่อตั้งศาลอนุญาโตตุลาการของเด็ก ซึ่งเปิดโอกาสให้เด็กสามารถจัดการกับประเด็นปัญหาต่างๆ ที่มี โดยเด็กจะได้รับอนุญาตให้สามารถดำเนินคดีต่างๆ กับครูของตนได้ Jean Piaget นักจิตวิทยาที่มีชื่อเสียงชาวสวิส ซึ่งไปเยี่ยมสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้าดังกล่าวได้กล่าวถึง ยานุส คอร์ซัค ว่า “ชายที่วิเศษคนนี้มีความกล้าที่จะเชื่อมั่นในเด็กและวัยรุ่นในการดูแลของเขา ถึงกับมอบหมายงานที่ยากที่สุดและต้องใช้ความรับผิดชอบสูงให้เด็กๆ ได้มีส่วนร่วมในการดำเนินงาน”
ยานุส คอร์ซัค สร้างสรรค์นิตยสารฉบับแรกขึ้นมาเพื่อตีพิมพ์บทประพันธ์ต่างๆ ที่เด็กส่งเข้ามา และที่มีจุดมุ่งหมายใหญ่เพื่อเด็ก ชื่อ “The Little Review” เขาเป็นหนึ่งในผู้บุกเบิกการวิจัยเรื่องพัฒนาการและจิตวิทยาเด็ก ตลอดทั้งการวินิจฉัยเชิงการศึกษา ยาโรสลัฟล์
เดือนเมษายนปี พ.ศ. 2155 (ค.ศ. 1612) ได้มีกองทัพราษฎรนำโดย คุซมา มีนิน (Kuzma Minin) และ ดมีตรี ปอจาร์สกี (Dmitry Pozharsky)[5] เดินทางจากเมืองนิซนีนอฟโกรอดที่ตั้งอยู่ห่างออกไปทางตะวันออกตามแนวแม่น้ำวอลกาและมาตั้งหลักรวบรวมเสบียงและกำลังคนเพิ่มที่ยาโรสลัฟล์ และในช่วงเวลาราวๆสี่เดือนที่กองทัพราษฎรมาปักหลักอยู่ในเมืองนี้เอง ได้มีการตั้งคณะผู้ปกครองเฉพาะกาล “The Council of the Russian Land” ขึ้นมาทำการบริหารจัดการเรื่องต่างๆของดินแดนรัสเซียที่ยังไม่ขึ้นกับฝ่ายเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย จึงกล่าวได้ว่าในช่วงเวลานั้นเองยาโรสลัฟล์ได้กลายเป็นเมืองหลวงชั่วคราวของรัสเซีย[6]เพราะในระยะเวลานั้นมอสโกก็ตกอยู่ในกำมือของผู้บุกรุกต่างชาติโดยสิ้นเชิง จนกระทั่งปลายเดือนกรกฎาคมปีเดียวกัน เมื่อรวบรวมกำลังได้ถึง 25,000 คนแล้ว กองทัพของมีนินและปอจาร์สกีจึงได้ออกเดินทางจากยาโรสลัฟล์ไปกอบกู้มอสโก จนในเดือนพฤศจิกายนนั้นเองมอสโกก็ได้เป็นอิสระจากเงื้อมมือของเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย จังหวัดกำปงธม
ชื่อเดิมของจังหวัด คือ "กำปงโพสธม" (ท่าเรือ/นครแห่งงูร้าย) ตามตำนานท้องถิ่นเล่าขานกันว่า ที่ท่าเรือริมทะเลสาบใกล้กับแม่น้ำแสน มีงูอาศัยอยู่ในถ้ำทั้ง 2 แห่ง ซึ่งใกล้เคียงกัน เมื่อถึงทุกวันหยุดทางศาสนา งูเหล่านี้จะปรากฏให้ชาวบ้านบริเวณนั้นเห็น จึงเรียกที่แห่งนั้นว่า "กำปงโพสธม" แต่สุดท้ายงูเหล่านั้นได้หายไป ชื่อจึงสั้นลงเป็น กำปงธม เมื่อถึงยุคอาณานิคมกัมพูชา ฝรั่งเศสได้แบ่งดินแดนกัมพูชาเป็นจังหวัดต่าง ๆ และตั้งชื่อจังหวัดหลาย ๆ จังหวัด เป็นชื่อตามที่ท้องถิ่นกล่าวขาน ปลาก้างพระร่วง
ชื่อชนิด "vitreolus" แผลงมาจากคำคุณศัพท์ ในภาษาละตินซึ่งแปลว่า "ที่ใสหรือมีคุณสมบัติอย่างแก้ว" ส่วนชื่อสามัญในภาษาไทยมีที่มาจากนิทานพื้นบ้านภาคกลางที่เล่าต่อกันมาว่า พระร่วงได้เสวยปลาชนิดนี้จนเหลือแต่ก้าง จึงทิ้งลงน้ำและกล่าววาจาสิทธิ์ว่าขอให้ปลาตัวนี้ฟื้นคืนชีพขึ้นมา ปลาตัวดังกล่าวก็กลับมีชีวิตขึ้นใหม่จริง ๆ จึงได้ชื่อว่า "ก้างพระร่วง" นับแต่นั้น นอกจากชื่อปลาก้างพระร่วงแล้ว ยังมีชื่อเรียกตามท้องถิ่นอื่น ๆ อีก เช่น "ปลาผี", "ปลาก้าง", "ปลากระจก", "ปลาเพียว" เป็นต้น ป็อนติอุส ปีลาตุส
เมื่อ​สวม​เครื่อง​แบบ​ทหาร ปีลาต​คง​จะ​ใส่​เสื้อ​หนัง​และ​สวม​เกราะ. เมื่อ​ปรากฏ​ตัว​ใน​ที่​สาธารณะ เขา​สวม​ชุด​ยาว​สี​ขาว​ที่​มี​ชาย​เสื้อ​สี​ม่วง. เขา​คง​จะ​ตัด​ผม​สั้น​และ​โกน​หนวด​เครา​เรียบร้อย. แม้​บาง​คน​เชื่อ​ว่า​เขา​มา​จาก​สเปน แต่​ชื่อ​ของ​เขา​บ่ง​บอก​ว่า​มา​จาก​ตระกูล​ปอน​ติ ซึ่ง​เป็น​ชาว​แซมไนต์ ชน​ชั้น​สูง​ที่​อาศัย​อยู่​ทาง​ตอน​ใต้​ของ​อิตาลี. ยาโรสลัฟล์
ในบริเวณนี้นั้น เคยมีชุมชนตั้งอยู่มาก่อนโดยเป็นชาวพื้นเมืองฟินโน-อูกริค (English: Finno-Ugric) ซึ่งไม่มีความเกี่ยวข้องกับบรรพบรุษของชาวรัสเซีย จนกระทั่งการมาถึงของ<b data-parsoid='{"dsr":[4721,4749,3,3]}'>ยาโรสลาฟผู้ปราดเปรื่อง (English: Yaroslav the Wise) ซึ่งเป็นเชื้อสายของราชวงศ์รูริคที่ทำการปกครองเคียฟรุสอยู่ในยุคนั้น โดยตำนานบันทึกการก่อตั้งเมืองพระองค์ได้ล่องเรือมาตามแม่น้ำโคตาโรสึล์จากต้นแม่น้ำคือทะเลสาบเนโรซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองรอสตอฟ-นา-โดนู อันเป็นดินแดนทางตะวันออกเฉียงเหนือของเคียฟรุสที่พระองค์มาปกครองอยู่ ครั้นเมื่อเรือล่องมาถึงบริเวณจุดบรรจบกับแม่น้ำวอลกา พระองค์ได้ให้ความสนใจว่าเป็นจุดที่น่าจะอำนวยความสะดวกในการค้าขายผ่านแม่น้ำวอลกา ทว่ากลุ่มคนพื้นเมืองที่อาศัยอยู่บริเวณนี้นั้นบางครั้งก็ทำการปล้นเรือสินค้า กล่าวกันว่าในยามที่พระองค์มาถึงบริเวณปากแม่น้ำโคตาโรสึล์ ก็ได้พบเรือสินค้ากำลังถูกปล้นอยู่พอดีจีงได้ไปช่วยพ่อค้าบนเรือนั้น เป็นผลให้ชาวพื้นเมืองไม่พอใจ และได้ปล่อยหมีซึ่งตามความเชื่อในลัทธิหมอผีถือว่าเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์มาเพื่อหมายจะทำร้าย ซึ่งพระองค์ก็ได้ทำการสังหารหมีด้วยง้าว (Halberd) จนเหล่าชาวพื้นเมืองยอมจำนน มูร์มันสค์
มูร์มันสค์ () เป็นเมืองท่าของประเทศรัสเซีย เป็นเมืองการปกครองหลักของแคว้นมูร์มันสค์ โดยตั้งอยู่บนเนินเขาทั้งสองแห่งและริมฝั่งของอ่าวเว้าแหว่งหรืออ่าวฟยอร์ด Kola Bay ปากทางเข้าของปากแม่น้ำสู่ทะเลแบเร็นตส์ ส่วนใหญ่อยู่บนฝั่งตะวันออกของปากทางเข้า อยู่ทางตอนเหนือของคาบสมุทร Kola ที่กลมซึ่งครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของแคว้น (ปกครองตนเองกึ่งอิสระ) เมืองนี้อยู่ห่างจากชายแดนนอร์เวย์ไป 67 ไมล์ (108 กม.) และห่างจากชายแดนฟินแลนด์ 113 กิโลเมตร (182 กม.) เมืองนี้ตั้งชื่อตามชายฝั่ง Murman ชื่อเก่าแก่ภาษานอร์เวย์ในภาษารัสเซีย ปารีส
คำว่า ปารีส ออกเสียง /พาริส/ [ˈparɪs] หรือ /แพริส/ [ˈpæɹɪs] ในภาษาอังกฤษ และ /ปารี/ [paʁi] ในภาษาฝรั่งเศส เป็นคำที่มาจากชื่อเผ่าหนึ่งของชาวโกล เป็นที่รู้จักกันในนาม "ปารีซี" (Parisii) ซึ่งเป็นชาวเมืองที่อาศัยในสมัยก่อนโรมัน โดยที่เมืองมีชื่อเดิมว่า "ลูเทเชีย" (Latin: Lutetia) (ชื่อเต็ม "Lutetia Parisiorum" แปลว่า ลูเทเชียแห่งปารีซี) ในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 1 ถึง 6 ในช่วงที่อาณาจักรโรมันยึดครอง แต่ในช่วงการครองราชย์ของจูเลียน ดิ อโพสเทต (พ.ศ. 904 - พ.ศ. 906) ได้เปลี่ยนชื่อเมืองเป็น "ปารีส"[14] ภีมราว รามชี อามเพฑกร
อามเพฑกร นามสกุลนี้มาจากหมู่บ้านของบรรพบุรุษ คือ หมู่บ้านอัมพาวดี ครูที่สงสารเขาได้ไปแก้ที่ทะเบียนของโรงเรียน ทำให้ตั้งแต่นั้น คนอื่นก็เข้าใจว่า เขามาจากวรรณะพราหมณ์ ว่าด้วยลัทธิบูชาบุคคลและผลลัพธ์ของมัน
รายงานของครุสชอฟถูกเรียกว่า "สุนทรพจน์ลับ" เพราะมีการกล่าวในสมัยประชุมปิดของผู้แทนพรรคอมมิวนิสต์ที่ไม่มีการเผยแพร่ต่อสาธารณะ โดยห้ามแขกและสื่อมวลชน ข้อความของรายงานครุสชอฟมีการอภิปรายกว้างขวางในวงพรรคแล้วในต้นเดือนมีนาคม ซึ่งมักมีผู้ที่มิใช่สมาชิกพรรคร่วมด้วย ทว่า ข้อความภาษารัสเซียอย่างเป็นทางการนั้นมีการจัดพิมพ์อย่างเปิดเผยก็ในปี 2532 ระหว่างการรณรงค์กลัสนอสต์ของมีฮาอิล กอร์บาชอฟ ผู้นำโซเวียต ซิมโฟนีหมายเลข 6 (ไชคอฟสกี)
ไชคอฟสกีไม่ได้ตั้งชื่อซิมโฟนีบทนี้ แต่เรียกว่า Программная ("Programmnaja" หรือ "Programme Symphony") ซิมโฟนีบทนี้มีดนตรีที่หดหู่ คล้ายกับว่าไชคอฟสกีพอจะทราบชะตาของตัวเองอยู่แล้ว ถือเป็นบทสั่งลา น้องชายคนสุดท้องของเขาชื่อ โมเดสต์ อิลิชไชคอฟสกี จึงเสนอให้ใช้ชื่อว่า Патетическая ("Patetičeskaja") มีความหมายว่า "passionate" หรือ "emotional" ซิมโฟนีบทนี้จึงรู้จักกันในชื่อ "Pathétique" เป็นศัพท์ภาษาฝรั่งเศสในความหมายเดียวกัน พระมหากัสสปะ
พระมหากัสสปะมีนามว่า ปิปผลิ เป็นบุตรของกปิลพราหมณ์ เกิดที่หมู่บ้านมหาติตถะ แคว้นมคธ เมื่ออายุเข้าย่างสู่ 20 ปี มารดาบิดาของท่านรบเร้าให้ท่านแต่งงาน ท่านปฏิเสธเพราะตั้งใจว่าเมื่อดูแลมารดาบิดาจนทั้งสองเสียชีวิตแล้วก็จะออกบวช แต่มารดาบิดาของท่านยังยืนยันให้ท่านแต่งงานเพื่อดำรงวงศ์ตระกูล ปิปผลิจึงจ้างช่างหล่อทองคำเป็นรูปหญิงสาว ประดับด้วยผ้านุ่งสีแดง ดอกไม้ และเครื่องประดับต่าง ๆ แล้วบอกมารดาว่าถ้าหาหญิงสาวลักษณะตามรูปปั้นนี้ได้จึงจะยอมแต่งงาน มารดาของท่านจึงให้พราหมณ์ ๘ คนนำรูปหล่อไปตามหาหญิงสาวที่มีลักษณะตามนั้น เมื่อได้พบนางภัททากาปิลานี จึงแจ้งให้กบิลพราหมณ์ทราบ ทั้งปิปผลิและภัททาต่างไม่อยากแต่งงานจึงแอบส่งจดหมายขอให้อีกฝ่ายหาคู่ครองใหม่ แต่คนถือจดหมายได้แปลงข้อความในจดหมาย ทั้งสองจึงได้แต่งงานกันในที่สุด[2] ชาวปรัสเซียเก่า
ชนปรัสเซียเก่า หรือ ชนบอลติกปรัสเซีย (; or "Prußen"; ; ; ; ) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ (ethnic group) ท้องถิ่นในกลุ่มชนบอลต์ (Balts) ที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณปรัสเซีย ซึ่งเป็นดินแดนบริเวณทางตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลบอลติกในบริเวณรอบ ๆ ลากูนวิตูลา (Vistula Lagoon) และ ลากูนคูโรเนียน (Curonian Lagoon) ภาษาที่พูดปัจจุบันเรียกว่าภาษาปรัสเซียเก่า ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้ในบริเวณที่นักวิชาการเชื่อว่าเกี่ยวข้องโดยตรงกับบริเวณลิทัวเนียที่นับถือลัทธิเพกันที่นับถือพระเจ้าเช่นเพอร์กูน ประวัติศาสตร์รัสเซีย
นครเคียฟมีสำคัญและมีอิทธิพลสูงสุดแต่เพียงสมัยของเจ้าชายยาโรฟสลาฟเท่านั้น นครต่าง ๆ ในราชอาณาจักรรัสเซียต่างยอมอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรเคียฟมาตลอด ในช่วงศตวรรษที่ 11 เคียฟเป็นนครหลวง ศูนย์รวมของอำนาจกษัตริย์และเป็นศูนย์กลางของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ ในขณะที่เมืองอื่น ๆ ก็มีประชากรก่อตั้งขึ้นมาจากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ได้กล่าวอ้างถึงมอสโกครั้งแรกในปี พ.ศ. 1690 ว่ามกุฎราชกุมารแห่งนครเคียฟ เจ้าชายยูริ ดอลโกรูคี มีรับสั่งให้สร้างป้อมปราการไม้ หรือเครมลินขึ้นที่เนินเขาโบโรวิตสกายา ริมน้ำมอสควา และตั้งชื่อเมืองว่า มอสโก ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
ช่วงสงครามเย็น ทางโซเวียตได้เพิ่มการพัฒนาทางด้านการทหารในบริเวณคาบสมุทรอย่างมาก คัมชัตคาถูกประกาศให้เป็นเขตหวงห้ามทางการทหารที่แม้แต่ชาวรัสเซียเองก็มิสามารถเดินทางเข้ามาได้ง่าย มีการส่งเรือดำน้ำมาประจำการที่ฐานทัพเรือและหน่วยฝูงบินของกองทัพโซเวียตก็ประจำการอยู่ที่สนามบินหลักของเมืองรวมถึงมีเขตพื้นที่หวงห้ามเพื่อทดลองขีปนาวุธพิสัยไกลด้วย[6] ดังนั้นในวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1983 โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 007ได้บังเอิญบินรุกล้ำเข้ามาในน่านฟ้าของคัมชัตคาใกล้กับเมืองปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกีจนถูกทางการโซเวียตสงสัยว่าเป็นการสอดแนมและถูกสั่งยิงตกเมื่อบินออกจากเขตคาบสมุทรไปถึงบริเวณเกาะซาฮาลินแล้ว เครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย
เครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย (; ) มีชื่อเป็นทางการว่า “Rzeczpospolita Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litewskiego” หรือที่รู้จักกันในนาม “สาธารณรัฐโปแลนด์ที่หนึ่ง” (First Polish Republic) หรือ “สาธารณรัฐแห่งสองชาติ” (Republic of the Two Nations) (; ) เป็นเครือจักรภพที่ใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุด
แห่งหนี่งในยุโรปในคริสต์ศตวรรษที่ 17 โครงสร้างทางการเมืองเป็นกึ่งสหพันธรัฐ กึ่งราชาธิปไตย เครือจักรภพก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1569 โดยสหภาพลูบลิน (Union of Lublin) ซึ่งรวมราชอาณาจักรโปแลนด์เข้ากับแกรนด์ดัชชีลิทัวเนียมาจนถึงวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 1791 เครือจักรภพมีได้ครอบคลุมเพียงดินแดนโปแลนด์และลิทัวเนียเท่านั้น แต่ยังรวมดินแดนทั้งหมดของเบลารุสและลัตเวีย ดินแดนส่วนใหญ่ของยูเครนและเอสโตเนีย รวมถึงบางส่วนของประเทศรัสเซียปัจจุบัน (แคว้นสโมเลนสค์และคาลินินกราด) ภาษาราชการแต่เดิมได้แก่ภาษาโปแลนด์กับภาษาละตินในราชอาณาจักรโปแลนด์ และภาษาลิทัวเนียกับภาษารูทีเนียในแกรนด์ดัชชีลิทัวเนีย สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น
12 เมษายน 1904 เรือรบรัสเซียสองลำ อันได้แก่ เรือธง เปโตรปาวลอฟสค์ (Petropavlovsk) และเรือลาดตระเวน โปเบดา (Pobeda) มุ่งหน้าออกจากพอร์ตอาเธอร์ แต่ก็ถูกทุ่นระเบิดของญี่ปุ่นเสียก่อนบริเวณปากทางเข้า ทำให้เรือธงเปโตรปาวลอฟสค์อัปปางลงในทันทีในขณะที่เรือปาเบดาถูกลากกลับไปที่ท่าเพื่อซ่อมแซม ซึ่งในเหตุการณ์นี้พลเรือโทมาคารอฟได้เสียชีวิตไปพร้อมกับเรือธงเปโตรปาวลอฟสค์ มหากัสสปโพชฌังคสุตตปาฐะ
ทั้งนี้ พระมหากัสสปเถระ มีชื่อเดิมว่า ปิปผลิ ซึ่งเป็นชื่อที่บิดาและมารดาตั้งให้ แต่มักเรียกกันตามโคตรว่า กัสสปะ ด้วยเหตุนี้ถ้ำที่ท่านพำนักอยู่จึงได้ชื่อว่า ถ้ำปิปผลิคูหา อย่างไรก็ตาม ปิปฺผลิ ยังแปลว่าไม้เลียบหรือดีปลี ดังคำอธิบายในธัมมปทัฏฐกถา ""ปิปฺผลิ แปลว่า ไม้เลียบหรือดีปลีรวมกับคูหาศัพท์ แปลว่า ถ้ำอันประกอบด้วยไม้เลียบ หรือดีปลี อีกนัยหนึ่ง ถ้ำนี้ พระมหากัสสปเถระอาศัยอยู่มากกว่าที่อื่น นามเดิมของพระเถระ ชื่อว่า ปิปผลิ ถ้าแปลมุ่งเอาชื่อพระเถระเป็นที่ตั้งแล้ว ก็แปลว่า ถ้ำเป็นที่อยู่ของพระปิปผลิ""  ฟาร์เทอร์พอเมอเรเนีย
ฟาร์เทอร์พอเมอเรเนียเกิดขึ้นจากการแบ่งบริเวณของอาณาจักรดยุคแห่งพอเมอเรเนียในปี ค.ศ. 1532 ที่เรียกในขณะนั้นว่า "พอเมอเรเนีย-ชเตททิน" ที่รวมภูมิภาคในประวัติศาสตร์ของอาณาจักรสังฆราชแห่งคัมมิน, อาณาจักรเคานต์แห่งเนาการ์ด, ดินแดนชลาเวและชตอลพ์ (Lands of Schlawe and Stolp) และดินแดนเลาเอนบูร์กและบือโทว์ หลังจากการลงนามในสนธิสัญญาชเตททิน (Treaty of Stettin) ในปี ค.ศ. 1653 ในการแบ่งเขตแดนของพอเมอเรเนียระหว่างสวีเดนกับบรานเดนบวร์กแล้ว ฟาร์เทอร์พอเมอเรเนียก็กลายเป็นจังหวัดปอมอร์สกีแย (ค.ศ. 1653-1815) ของบรานเดนบวร์ก-ปรัสเซีย หลังจากการจัดระบบจังหวัดใหม่ในปรัสเซียในปี ค.ศ. 1815 ก็กลายเป็นจังหวัดปอมอร์สกีแย ฟาร์เทอร์พอเมอเรเนียบริหารเป็น "จังหวัด" (Regierungsbezirk) เคิสลิน (Köslin) ในปี ค.ศ. 1938 โพเซิน-เวสต์ปรัสเซียก็ได้รับการผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฟาร์เทอร์พอเมอเรเนีย ในปี ค.ศ. 1945 ฟาร์เทอร์พอเมอเรเนียก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต และต่อมาภายใต้การบริหาของโปแลนด์ จากนั้นชาวโปแลนด์ก็เข้าไปตั้งถิ่นฐานหลังจากการอพยพและการขับชาวเยอรมันออกจากโปแลนด์ ก่อนปี ค.ศ. 1999 จังหวัดชเชตชีน (Szczecin Voivodeship ค.ศ. 1945-1998) และจังหวัดคอชาลิน (Koszalin Voivodeship ค.ศ. 1950-1998) และจังหวัดสวูปสค์ (Słupsk Voivodeship ค.ศ. 1975-1998) ก็มีบริเวณที่คล้ายคลึงกับฟาร์เทอร์พอเมอเรเนียเดิม ใน ค.ศ. 1999 จังหวัดชเชตชีนและจังหวัดคอชาลินรวมตัวกันเป็นจังหวัดปอมอร์สกีแยตะวันตก ขณะที่จังหวัดสวูปสค์รวมกับจังหวัดปอมอร์สกีแยโปแลนด์ เปร์นิก
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1396 ถึง ค.ศ. 1878 เมืองตกอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรออตโตมัน ในศตวรรษที่ 20 เมืองเปร์นิกพัฒนาอย่างรวดเร็ว เป็นศูนย์กลางทำเหมืองถ่านหิน และอุตสาหกรรมหนัก ในยุคคอมมิวนิสต์ของบัลแกเรีย เรียกเมืองว่า ดีมีโตรโว (Dimitrovo) ระหว่างปี ค.ศ. 1949 ถึง 1962 ภายใต้การปกครองของจอร์จี ดีมีตรอฟ (Georgi Dimitrov) ดินแดนคัมชัตคา
ดินแดนคัมชัตคา () เป็นเขตการปกครองของประเทศรัสเซีย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 โดยรวมตัวกันของแคว้นคัมชัตคากับเขตปกครองตนเองคาเรียค มีการออกเสียงประชามติในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2548 คาบสมุทรคัมชัตคา
คาบสมุทรคัมชัตคา (; ) เป็นคาบสมุทรทางภาคตะวันออกของประเทศรัสเซีย มีพื้นที่ประมาณ 472,300 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิก (ทางทิศตะวันออก) และทะเลโอคอตสค์ (ทางทิศตะวันตก) คาบสมุทรมีความยาว 1,250 กิโลเมตรโดยประมาณ ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
ในระยะนี้ประชากรของเมืองได้เพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดดจากการย้ายกำลังทหารมาประจำในฐานทัพต่าง ๆ รอบอ่าวอะวาชาอย่างเนืองแน่น ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกีได้กลายเป็นหนึ่งในเมืองกำลังหลักของการส่งเรือรบและเครื่องบินไปต่อสู้กับทางญี่ปุ่นเพื่อแย่งชิงหมู่เกาะคูริล จนทำให้ได้รับยกย่องเป็นเมืองเกียรติยศทางการทหารเมื่อปี ค.ศ. 2011[5] ทะเลโอค็อตสค์
ทะเลโอคอตสค์ (; ) เป็นส่วนหนึ่งหนึ่งของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก อยู่ระหว่างคาบสมุทรคัมชัตคาที่อยู่ทางตะวันออก, หมู่เกาะคูริลทางตะวันออกเฉียงใต้, เกาะฮกไกโดทางใต้, เกาะซาฮาลินทางตะวันตก รวมไปถึงแนวยาวของชายฝั่งไซบีเรียตะวันออก (รวมถึงเกาะชานตาร์) ตั้งอยู่ทางตะวันตกและเหนือ ส่วนมุมตะวันออกเฉียงเหนือคืออ่าวเชลีคอฟ ชื่อตั้งตามโอคอตสค์ เมืองรัสเซียแห่งแรกที่ตะวันออกไกล เปทรูชกา
ในปี ค.ศ. 1921 สตราวินสกีได้เรียบเรียงดนตรีขึ้นใหม่สำหรับบรรเลงด้วยเปียโน ให้กับอาร์เทอร์ รูบินสไตน์ เพื่อนสนิทของเขา ใช้ชื่อว่า "Trois mouvements de Petrouchka" (Three Movements from Petrushka) สตราวินสกีกล่าวว่า ตัวเขาเองไม่สามารถเล่นเพลงที่เรียงเรียงใหม่นี้ได้ด้วยตัวเอง เพราะไม่สามารถเล่นด้วยมือซ้ายได้ชำนาญ ปรัสเซียหลวง
ปรัสเซียหลวงถูกจัดตั้งขึ้นภายหลังเกิดสันติภาพแห่งราชบัลลังก์ครั้งที่สอง (Second Peace of Thorn) อันเป็นสัญญาที่ยุติความขัดแย้งระหว่างอัศวินทิวทอนิกกับกษัตริย์โปแลนด์ ในการนี้ รัฐอัศวินทิวทันได้ตกลงที่จะยกดินแดนทางตะวันตกของปรัสเซียให้แก่โปแลนด์ ปรัสเซียหลวงถูกยุบทิ้งเมื่อมีการผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งกับราชอาณาจักรปรัสเซียในปี 1772 ในรัชสมัยพระเจ้าฟรีดริชมหาราช พระองค์ทรงจัดตั้งอดีตปรัสเซียหลวงเป็นมณฑลที่ชื่อว่ามณฑลปรัสเซียตะวันตก ขนมปังขิง
ขนมขิงตำรับเมืองธอร์นหรือที่รู้จักกันในชื่อ ธอร์นเนอร์ ฟลาสเตอร์ชไตน์เนอ (Thorner Pflastersteine) ก็มีชื่อเสียงเช่นกัน ขนมขิงตำรับนี้มาจากเมืองทางอาณาเขต ปรัสเซียตะวันตกที่ชื่อ ธอร์น ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นเมืองโตรัน (Toruń) ของโปแลนด์มาตั้งแต่ปีค.ศ.1919 ขนมขิงตำรับนี้ยังมีอีกสองฉายา คือ คาทรินเช็น (Kathrinchen) ซึ่งมีที่มาจากชื่อโบสถ์ของนักบุญคาธารินาแห่ง อเล็กซานเดรีย และฉายาว่า ไนซ์เซอร์ คอนเฟคท์ (Neisser Konfekt) ซึ่งมีที่มาจากชื่อเมืองไนซ์เซ ในเขตซิเลเซียที่ถูกเยอรมนียึดครองมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 อำเภอตากฟ้า
คำว่า "ตากฟ้า" มีที่มาว่า เดิมอำเภอตากฟ้าเป็นป่าดงดิบ มีต้นไม้ปกคลุมโดยทั่วไป มีลานว่างซึ่งมีแสงแดดส่องถึง ไก่ฟ้าชอบมาเล่นแสงแดด พวกพรานป่าเห็นจึงเรียกบริเวณลานว่างนี้ว่า "ลานไก่ฟ้า" และเมื่อชาวบ้านเข้ามาอาศัยอยู่บริเวณนี้ ได้นำผ้าไปตากที่ลานเพราะมีแสงแดดส่องถึง เลยเรียกติดปากว่า "ลานตากผ้า" และเมื่อเวลาผ่านไปชื่อเรียกดังกล่าวก็กลายเป็นลานตากฟ้า จนในที่สุดจึงได้ชื่อว่า "ตากฟ้า" มาจนถึงปัจจุบัน อากาปุลโก
ชื่อ "อากาปุลโก" มาจากคำในภาษานาอวตล์ (Nahuatl) ว่า Aca-Pol-co หมายถึง "ที่ต้นกก/ต้นอ้อถูกทำลายหรือล้างออกไป" ชื่อ "de Juárez" ถูกเพิ่มขึ้นเป็นชื่ออย่างเป็นทางการในปี 1885 เพื่อเป็นเกียรติกับเบนีโต คัวเรซ (Benito Juárez) อดีตประธานาธิบดีของเม็กซิโก ตราประทับของเมืองจะแสดงให้เห็นต้นกกหรืออ้อที่ถูกหัก ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
เมืองปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกีตั้งอยู่ค่อนลงมาทางด้านใต้ของคาบสมุทรคัมชัตคาทางด้านตะวันออก เวลาท้องถิ่นของเมืองนั้นไวกว่ามอสโกซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัสเซียที่อยู่ห่างกัน 6,766 กิโลเมตรถึง 9 ชั่วโมง สภาพแวดล้อมโดยรอบของเมืองเป็นแนวทิวเขาจนแทบไม่มีจุดใดจากในตัวเมืองสามารถมองเห็นเส้นขอบฟ้าได้ จุดที่เมืองตั้งเป็นบริเวณที่ราบขนาดแคบ ๆ ลาดลงสู่ทะเลสลับเนิน อ่าวอะวาชาซึ่งเป็นทางออกสู่มหาสมุทรแปซิฟิกนั้นมีสภาพเกือบคล้ายลากูนด้วยมีช่องทางติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิกเพียงแคบ ๆ ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันตกเฉียงเหนือราว ๆ 30 กิโลเมตรเป็นที่ตั้งของภูเขาไฟสามลูกเรียงตัวกันในแนวตะวันตกไปยังตะวันออกคือ ภูเขาไฟคาเรียคสกี (Koryaksky Volcano) ภูเขาไฟอะวาชินสกี (Avachinsky Volcano) และ ภูเขาไฟคาเซลสกี (Kozelsky Volcano) โดยภูเขาไฟทั้งสามลูกนี้ไม่ค่อยปะทุบ่อยนักและถูกเรียกกันว่า Home Volcanoes ถือเป็นสัญลักษณ์ที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งของเมืองซึ่งประกอบอยู่ในตราเมืองเช่นกัน ปิออตร์ โคเชวอย
โคเชวอยเกิดในครอบครัวคอสแซคที่ยูเครน เขาได้เข้าร่วมกับ กองทัพแดง ในปี 1920 เขาได้ร่วมต่อสู้ในสงครามกลางเมืองรัสเซีย และ บัญชาการกองทัพน้อยในช่วง สงครามโลกครั้งที่สอง โดยส่งไปป้องกันที่สตาลินกราด, การปลดปล่อยไครเมีย และบุกครองปรัสเซียตะวันออก โคเชวอยได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์วีรชนแห่งสหภาพโซเวียต 2 ครั้ง ในปี 1944 สำหรับการบุกครอง Sapun-gora (ทางไปสู่ เซวัสโตปอล) และในปี 1945 สำหรับการบุกครองนครเคอนิชส์แบร์ค  โกลเดนฮอร์ด
ที่มาของคำว่า “โกลเดนฮอร์ด” ไม่เป็นที่ทราบแน่นอน นักวิชาการบางคนเชื่อว่าเป็นชื่อที่หมายถึงแค้มพ์บาตูและต่อมาประมุขของกลุ่มฮอร์ด ในมองโกเลีย “Altan Orda” หมายถึงแค้มพ์ทอง หรือ วัง (, "Altan Ordon" = "สุวรรณปราสาท") นอกจากนั้นคำว่า “Altan” ที่แปลว่าทองก็ยังเป็นสีที่สงวนสำหรับพระมหากษัตริย์ แหล่งข้อมูลอื่นกล่าวถึงบาตูว่ามีเต้นท์สีทอง ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า “โกลเดนฮอร์ด” ในข้อมูลร่วมสมัย “โกลเดนฮอร์ด” หมายถึง “อาณาจักรข่านแห่งคิพชัค” (Khanate of the Qipchaq) เช่นคิพชัคเติร์กที่ส่วนใหญ่เป็นชนเร่ร่อนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณนั้น (Ulus Jochid) ปรัสเซียตะวันออก
ในปีค.ศ. 1772 ระหว่างการแบ่งแยกโปแลนด์ครั้งแรกนั้น พระเจ้าฟรีดริชมหาราชทรงนำกำลังเข้ายึดและผนวกดินแดนปรัสเซียหลวง ตลอดจนพอเมอเรเนีย (Pomerania), มัลบอร์ก (Malbork), เชลมโน (Chełmno), และวาร์เมีย (Warmia) มาจากโปแลนด์ พระองค์ทรงจัดดินแดนต่างๆเหล่านี้ (ซึ่งเคยเป็นดัชชีปรัสเซียมาก่อน) ออกเป็นสองเขต ต่อมาในเดือนมกราคม 1773 ก็ทรงตั้งเขตวาร์เมียเป็น "ปรัสเซียตะวันออก" ในขณะที่เขตพอเมอเรเนีย, มัลบอร์ก และเชลมโน ถูกรวมและตั้งเป็น "ปรัสเซียตะวันตก" ต่อมาในปี 1829 มณฑลทั้งสองก็ถูกรวมเข้าเป็นมณฑลเดี่ยว คือมณฑลปรัสเซีย เราจะฝังพวกคุณ
"เราจะฝังพวกคุณ!" () เป็นวลีที่ถูกใช้โดยผู้นำโซเวียตนิกิตา ครุสชอฟพูดกับทูตจากตะวันตกในแผนกต้อนรับของสถานทูตโปแลนด์ในกรุงมอสโกเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 วลีที่ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษโดย Viktor Sukhodrev.ล่ามส่วนตัวของครุสชอฟ
ในขณะที่ทูตตะวันตกที่สถานทูตใน 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 เพื่อรอการปรากฏตัวของรัฐบุรุษจากโปแลนด์Władysław Gomułka นิกิตา ครุสชอฟได้กล่าวว่า"ความเป็นทุนนิยม มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับคุณหรือเราไม่ ถ้าคุณไม่ชอบเราไม่ยอมรับคำเชิญของเราและไม่มองเห็นเ ราไม่ว่าคุณจะชอบหรือไม่ ประวัติศาสตร์อยู่ข้างเรา เราจะฝังพวกคุณ!" เขาพูดจาโผงผางไล่ทูตสิบสองคนจากนาโต้และอิสราเอลออกไปจากห้องรับรอง ปียอตร์กุฟตรือบูนัลสกี
ปียอตร์กุฟตรือบูนัลสกี () เป็นเมืองในประเทศโปแลนด์และเป็นเมืองหลักของเทศมณฑลปียอตร์กุฟ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ ห่างจากเมืองวูชไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ 45 กิโลเมตร มีประชากร 80,738 คน (ค.ศ. 2005) เมืองผลิตสิ่งทอ เปโตรซาวอดสค์
ระหว่างการยึดครองคาเรเลียตะวันออกของฟินแลนด์ในช่วง สงครามต่อเนื่อง (1941–1944) เปโตรซาวอดสค์ถูกเรียกชื่อในภาษาฟินแลนด์ว่า "Äänislinna" (หรือ "Ääneslinna"), หรือแบบดั้งเดิมคือ "Petroskoi" เปโตรซาวอดสค์ถูกปกครองโดยกองทัพฟินแลนด์เป็นเวลา 3 ปี ก่อนที่กองทัพโซเวียตจะยึดคืนในวันที่ 28 มิถุนายน 1944 คะสึยุกิ โคะนิชิ
ที่มาของชื่อคะซึยูกิคือ “ให้สามารถ "ก้าวข้าม"『克』อุปสรรคและมี "ความสุข"『幸』” 
ชื่อเล่นที่OOhara Sayaka, Kaida Yuki, Minagawa Junkoและอีกหลายๆคนเรียกคือ “โคนิตัน” โดยนำมาจากนามสกุล “โคนิ”และชื่อ(ที่ออกเสียงเป็นภาษาจีน)”ตัน” 
ในรายการวิทยุ “Radio Bamboo Blade ~BunseiRyoudo!” นักพากษ์ที่พากษ์ร่วมกันในเรื่อง Bamboo Blade Hirohashi Ryou ดั้งชื่อเล่นในรายการว่า Nishi-san แต่ว่าโคนิชิไม่ค่อยชอบเพราะมาจากนามสกุลและเรียบง่ายเกินไป และให้Hirohashiตั้งใหม่ แต่ท้ายสุดก็ไม่ยอมเปลี่ยน มิหนำซ้ำแฟนๆของโคนิชิก็ติดใจและเรียกชื่อนี้กัน ทำให้ถูกเรียกด้วยชื่อนี้ในรายการวิทยุรายการอื่นอีกด้วย ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี
ปิออตร์ อิลิช ไชคอฟสกี (; ) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ปีเตอร์ อิลิช ไชคอฟสกี เป็นคีตกวีชาวรัสเซีย เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2383 (ค.ศ. 1840) ที่เมืองโวทคินสค์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 (ค.ศ. 1893) ที่ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก  ปปัญจสูทนี
ปปัญจสูทนี คือ คัมภีร์อรรถกถาที่อธิบายความในมัชฌิมนิกายแห่งพระสุตตันตปิฎก พระพุทธโฆสะเป็นผู้เรียบเรียงขึ้นจากอรรถกถาภาษาสิงหฬ เมื่อราว พ.ศ. 1,000 โดยอาศัยอรรกถาเก่าภาษาสิงหลที่แปลมาจากภาษมคธหรือภาษาบาลีมาแต่เดิม แต่ต่อมาต้นฉบับสูญหายไปพระพุทธโฆษาจารย์จึงเดินทางไปยังลังกาทวีปเพื่อแปลอรรกถาเหล่านี้กลับคืนเป็นภาษาบาลีอีกครั้ง ทั้งนี้ ชื่อคัมภีร์ "ปปัญจสูทนี" มีหมายความว่า การไขความกระจ่างแก่อุปสรรคแก่ความก้าวหน้าทางจิต  ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
จากนโยบายจากแสวงหาดินแดนใหม่ทางตะวันไกลของจักรวรรดิรัสเซีย คาบสมุทรคัมชัตคาได้ถูกเข้ามาสำรวจโดยคณะสำรวจของชาวรัสเซียตั้งแต่ปลายยุคคริสต์ศตวรรษที่ 17 หากแต่การจะเข้ามาตั้งถิ่นฐานเพื่อแสวงหาผลประโยชน์จากธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์ของคัมชัตคามักถูกต่อต้านโดยเหล่าชาวพื้นเมืองของคาบสมุทรซึ่งตั้งถิ่นฐานอยู่มาก่อนเป็นเวลายาวนานโดยเฉพาะชาวคาเรียค (Koryaks) ซึ่งอยู่ทางด้านบนของตัวคาบสมุทรติดกับแผ่นดินใหญ่และส่วนตอนกลางและทางใต้นั้นเป็นถิ่นของชาวอิเทลเมน (Itelmens) หรือเรียกกันอีกชื่อหนึ่งคือ ชาวคัมชาตดัล (Kamchatdals) หลังจากดำเนินการสู้รบกับฝ่ายรัสเซียมานานหลายสิบปี ในท้ายสุดชาวอิเทลเมนประสบกับโรคระบาดซึ่งมากับชาวรัสเซียที่มาครอบครองดินแดนจนทำให้ประชากรของชาวอิเทลเมนตายไปเป็นจำนวนมากและไม่สามารถลุกขึ้นต้านทานฝ่ายรัสเซียได้อีก และเริ่มมีการใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับฝ่ายรัสเซียจนแทบถูกกลืนหายไปหมดสิ้น ในปี ค.ศ. 1740 ไวตัส เบริง นักสำรวจทางทะเลเชื้อสายเดนมาร์กที่มารับราชการในกองทัพเรือรัสเซียได้เดินทางมาถึงบริเวณอ่าวอะวาชาจากทะเลโอค็อตสค์ก่อนเริ่มการสำรวจ Second Kamchatka Expedition (ซึ่งต่อมาจะเป็นการค้นพบอะแลสกาเป็นครั้งแรก) เนื่องจากเห็นว่าเป็นภูมิประเทศที่เหมาะสมจะให้ใช้เป็นจุดพักกำลังในการเดินเรือด้วยเป็นอ่าวเกือบปิดลึกเข้ามาจากมหาสมุทรแปซิฟิกจึงได้ให้มีการสร้างชุมชนขึ้นเพื่อเป็นจุดแวะสำหรับการเดินเรือในย่านนี้ด้วยไม่มีชุมชนใดสร้างใช้เป็นที่พักเรือได้เลยมาก่อน จากนั้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 เบริงได้เริ่มการสำรวจไปทางตะวันออกของคาบสมุทรคัมชัตคาจนเรือสองลำคือ เรือเซนต์ปีเตอร์ กับ เรือเซนต์พอล พลัดหลงจากกันเพราะทัศนวิสัยเลวร้ายกลางทะเล วันที่ 10 ตุลาคมปีนั้นเรือเซนต์พอลได้ล่องกลับมายังเมืองปิตราปัฟลัฟสค์ก่อน[4]เรือเซนต์ปีเตอร์ของเบริงซึ่งลอยลำไปสำรวจฝั่งตะวันตกของอะแลสกา สุดท้ายแล้วเบริงก็ได้เสียชีวิตลงที่เกาะร้างกลางทะเลก่อนจะสามารถล่องเรือกลับมาถึงเมืองได้ (ปัจจุบันเกาะที่เบริงเสียชีวิตคือ เกาะเบริง เป็นหนึ่งในเกาะของหมู่เกาะคอมมานเดอร์ (Commander Islands) นอกชายฝั่งคาบสมุทรคัมชัตคา) บุปผาในกุณฑีทอง
"จินผิงเหมย์" หรือ "กิมปังบ๊วย" ตามสำเนียงแต้จิ๋ว มีความหมายตรงตัวว่า ดอกบ๊วยในแจกันทอง เอาชื่อตัวละครหญิงสามตัวในเรื่องมาตั้ง คำว่า "จิน" มาจาก พัน จินเหลียน () หรือนางบัวทอง (Golden Lotus) "ผิง" มาจาก หลี่ ผิงเอ๋อร์ () หรือนางคนทีน้อย (Little Vase) และ "เหมย์" มาจาก ผัง ชุนเหมย์ () หรือนางดอกบ๊วยวสันตฤดู (Spring Plum Blossoms) คัง พัน-ซ็อก
ปัจจุบันมีโบสถ์ชิลก็อลในเปียงยางเป็นอนุสรณ์ที่ถูกสร้างเพื่อรำลึกถึงเธอโดยเฉพาะ เพราะส่วนตัวเธอนับถือศาสนาคริสต์นิกายเพรสไบทีเรียน ซึ่งชื่อของเธอมีความหมายว่า "หิน" ที่สื่อถึงนามของนักบุญเปโตร ปิ่นโต
เดิมเชื่อว่า "ปิ่นโต" มาจากคำว่า "ปินโต" ในภาษาโปรตุเกส แต่โสมทัต เทเวศร์ (นามปากกาของ ส.พลายน้อย หรือ สมบัติ พลายน้อย) นักภาษาศาสตร์ เห็นแย้งว่า น่าจะเป็นการจำไขว้เขวกับฝรั่งโปรตุเกสที่เข้ามาอยู่เมืองไทยสมัยกรุงศรีอยุธยา ชื่อ ฟืร์เนา เมงดึช ปิงตู (Fernão Mendes Pinto) จึงทำให้เชื่อคล้อยตามกันมาก ความจริงแล้วตามพจนานุกรมภาษาโปรตุเกส คำว่า "Pinto" หมายถึงลูกไก่ ดังนั้นภายหลังส่วนใหญ่ลงความเห็นสอดคล้องกันว่าน่าจะมาจากคำว่า "เบนโต" (弁当) ในภาษาญี่ปุ่น ซึ่งหมายถึง ข้าวกล่อง ซึ่งอาจจะผ่านมาจากภาษาจีน คำว่า "เปี้ยนตัง" (便當, biàndāng) เปียร์ม
เปียร์ม (; Komi-Permyak: Перем, "Perem"; ) เป็นเมืองในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศส่วนที่อยู่ในทวีปยุโรป บนฝั่งแม่น้ำคามา ใกล้กับเทือกเขายูรัล ระหว่างปี ค.ศ. 1940 ถึง 1957 ใช้ชื่อเมืองว่า โมโลตอฟ (Molotov) กอร์ซูฟเวียลคอปอลสกี
กอร์ซูฟเวียลคอปอลสกี (; ; ) เป็นเมืองในประเทศโปแลนด์ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศ ริมแม่น้ำวาร์ทา เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดลูบุช มีประชากร 125,149 คน (มิถุนายน ค.ศ. 2009) มีอุตสาหกรรมเคมีภัณฑ์และทำไม้ ก่อตั้งขึ้นเป็นเมืองของเยอรมนีเมื่อราว ค.ศ. 1257 ถูกทำลายในสงครามสามสิบปี แต่ได้รับบูรณะขึ้นใหม่ ตกเป็นของโปแลนด์หลังสงครามโลกครั้งที่สอง ปรมัตถโชติกา
ปรมัตถโชติกา (, ) คือคัมภีร์อรรถกถาอธิบายความในขุททกปาฐะ แห่งพระสุตตันตปิฎก ในคัมภีร์คันถวงศ์ระบุว่า รจนา (หรือแปล) โดยพระพุทธโฆสะ หรือคาดว่าท่านเป็นหัวหน้าคณะในการเรียบเรียงขึ้นเมื่อราว พ.ศ. 1,000 โดยพระพุทธโฆษาจารย์ได้นำเนื้อความในอรรถกาเก่าที่ใช้ศึกษาและรักษาสืบต่อกันมาในลังกาทวีป ที่แปลจากภาษามคธเดิมมาเป็นภาษาสิงหล แต่ต่อมาต้นฉบับภาษามคธหรือภาษาบาลีได้สาบสูญไป พระพุทธโฆษาจารย์จึงได้เดินทางมายังลังกาทวีป เพื่อแปลอรรถกถาทั้งหมดกลับคืนสู่าภาษาบาลีอีกครั้ง  สนามกีฬาเครสตอฟสกี
สนามกีฬาเครสตอฟสกี () ชื่ออย่างเป็นทางการ สนามกีฬาเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก หรือ เซนิตอารีนา เป็นสนามกีฬาที่มีหลังคาเปิด-ปิดได้ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะเครสตอฟสกี ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก สนามกีฬาแห่งนี้เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 2017 เพื่อรองรับฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 กำหนดการเดิมจะต้องสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2008 แต่ก็เลื่อนไปหลายครั้ง จนกระทั่งได้เปิดใช้งานจริงในปี ค.ศ. 2017 สรุปในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 สนามกีฬาล่าช้ากว่ากำหนด 518% และใช้เงินเกินงบประมาณ 548% สนามกีฬามีความจุ 67,000 ที่นั่ง สนามแห่งนี้ถูกเรียกว่า สนามกีฬาเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 และฟุตบอลโลก 2018.  จตุสดมภ์
จตุสดมภ์ (เกิดจากคำบาลี "จตุ" หมายถึง สี่ และสันสกฤต สฺตมฺภ หมายถึง หลัก รวมหมายถึง "หลักสี่")[1] เป็นคำที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาดำรงราชานุภาพใช้เรียกระบบการปกครองส่วนกลางภายในกรุงศรีอยุธยาสมัยอยุธยาตอนต้น[2] โดยมีระบุว่าเป็นแนวคิดที่รับเอามาจากขอม[3] ในขณะที่การปกครองหลังมีการปฏิรูปขึ้นในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถอันเป็นรูปแบบการปกครองที่ใช้มาจนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวนั้น มีลักษณะเป็นแบบ "นายกรัฐมนตรี 2 คน" มากกว่า[4] ปวอตสก์
ปวอตสก์ในปัจจุบันเป็นเมืองหลักของเทศมณฑลในทางตะวันตกของจังหวัดมาซอฟแช ตั้งแต่ ค.ศ. 1079–1138 เมืองนี้ได้เป็นเมืองหลวงเมืองแรกของราชอาณาจักรโปแลนด์ และปัจจุบันเป็นศูนย์รวมของวัฒนธรรม วิชาการ วิทยาศาสตร์ การปกครอง และการขนส่งของทางเหนือและตะวันตกของจังหวัดมาซอฟแช มีป คีส
มีป คีส เกิดในเวียนนา จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ด้วยชื่อแฮร์มีเนอ ซันทรูชิทซ์ (ภายหลังสะกดว่า ซันตรูชิตส์ ในเนเธอร์แลนด์) เธอถูกส่งตัวจากเวียนนาไปยังไลเดินในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2463 เพื่อหลีกหนีจากภาวะขาดแคลนอาหารในออสเตรียหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และอาศัยอยู่กับครอบครัวนีวเวินบืร์คซึ่งเป็นครอบครัวชนชั้นแรงงานที่มีบุตรธิดาของตนอยู่แล้ว 6 คนและรับอุปการะเธอเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน ครอบครัวนี้เองที่เรียกเธอด้วยชื่อเล่นว่า "มีป" อันเป็นชื่อที่รู้จักกันเป็นการทั่วไปในภายหลัง ต่อมาในปี พ.ศ. 2465 เธอย้ายที่อยู่ไปยังบ้านเลขที่ 25 ถนนคาสป์[9] ในกรุงอัมสเตอร์ดัมพร้อมกับครอบครัวผู้อุปการะของเธอ เธอเข้าศึกษาเล่าเรียนในโรงเรียนและเป็นนักเรียนดีเด่น ผู้กล่าวว่าตนเองนั้น "สงบเสงี่ยมและเป็นตัวของตัวเองมาก" หลังจากที่สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยม เธอเข้าทำงานในบริษัทสัญชาติเยอรมันที่มาเปิดสาขาในเนเธอร์แลนด์นามว่า "โอเพคทา" โดยเริ่มทำงานในฐานะพนักงานบัญชีก่อนที่จะถูกเลื่อนขั้นเป็นเลขานุการในภายหลัง ต่อมาออทโท ฟรังค์ ถูกโยกย้ายจากสำนักงานของบริษัทในเยอรมนีมายังเนเธอร์แลนด์และได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการใหญ่ประจำสาขาเนเธอร์แลนด์ ที่ซึ่งบริษัทเพิ่งจะเข้ามาขยายกิจการได้ไม่นาน มีปได้กลายมาเป็นเพื่อนสนิทของครอบครัวฟรังค์เช่นเดียวกับยัน คีส คู่หมั้นของเธอ ต่อมาหนังสือเดินทางของเธอถูกยกเลิก เนื่องจากเธอปฏิเสธที่จะเข้าร่วมสมาคมสตรีของพรรคนาซี ทำให้เธอได้รับคำสั่งเนรเทศออกจากเนเธอร์แลนด์กลับไปยังออสเตรีย (ซึ่งในขณะนั้นถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีและถือว่าเธอคือพลเมืองชาวเยอรมันคนหนึ่ง) ภายในระยะเวลา 90 วัน เธอและคู่หมั้นจึงรีบแต่งงานกันในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 เพื่อที่จะได้สิทธิการเป็นพลเมืองชาวดัตช์และหลีกเลี่ยงการเนรเทศกลับออสเตรีย ด้วยความเชี่ยวชาญทั้งภาษาดัตช์และภาษาเยอรมันของมีป เธอได้ช่วยครอบครัวฟรังค์ซึมซับเอาวัฒนธรรมและปรับตัวเข้ากับสังคมดัตช์ เธอและสามีจึงเป็นแขกผู้แวะเวียนไปยังบ้านของครอบครัวฟรังค์อยู่เป็นประจำ โคเพตดาก
มีการขุดค้นเมืองนิซา (Nisa) ซึ่งเป็นเมืองโบราณของชาวพาร์เธียใกล้กับกรุงอาชกาบัต ในปัจจุบันมีการเปิดรีสอร์ตสกีที่ฝั่งประเทศเติร์กเมนิสถาน โดยเริ่มดำเนินการมาตั้งแต่สมัยซาปาร์มูรัต นียาซอฟ (Saparmurat Niyazov) อดีตประธานาธิบดีเติร์กเมนิสถาน รายนามพระโพธิสัตว์
(จีน: 蓮華生上師, "Lianhuasheng Shang Shi", ทิเบต: "Padma Jungne" หรือ "Guru Rinpoche") - พระลามะในนิกายวัชรยานซึ่งได้รับการยกย่องว่าเป็นพระโพธิสัตว์ มีความเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์พุทธศาสนาในทิเบตและภูฏาน นิกายญิงมาปะถือว่าท่านเป็นพระพุทธเจ้าองค์ที่สอง กระดูกแคปปิเตต
รากศัพท์ของชื่อกระดูก มาจากภาษาละติน "capitātus" แปลว่า มีหัว มาจาก "capit-" แปลว่า หัว ปีเอตะ
สลัตสกีปีเอตะ (Slutsky Pietà) เป็นภาพเขียนร่วมสมัยโดยศิลปินชาวแคนาดา ชื่อเอริก สลัตสกี (Erik Slutsky) สลัตสกีใช้ปีเอตะมีเกลันเจโลเป็นฐานโดยพยายามใช้สถานะการณ์ความขัดแย้งสมัยปัจจุบันเป็นปัจจัย พระแม่มารีย์ของสลัทสกีแต่งตัวแบบคลุมหน้าอย่างผู้หญิงมุสลิม "แม่แห่งคริสต์ศาสนา" อุ้มร่างของพระเยซูซึ่งเป็นชาวยิว หัวใจของรูปนี้คือความรวมกันของศาสนาหลักสามศาสนาในรูปเดียวกันเพราะศาสนาทั้งสามไม่มีศาสนาที่สามารถหลีกเลื่ยงจากความความเศร้าโศกจากการสูญเสียสิ่งที่รักไป ปิแอร์ ฟิตช์
ฟิตช์เกิดในคอร์นเวลล์ ออนทาริโอ เขายอมรับว่าเขาเปลี่ยนสกุลเป็นชื่อ ฟิตช์ เพราะเขาชอบในไลน์เสื้อผ้า Abercrombie & Fitch และถึงแม้ว่าเขาจะทำงานในสหรัฐอเมริกา แต่เขาก็ยังคงอยู่ที่บ้านในมอนเทรียล ประเทศแคนาดา เวนท์ฟอเรท โคฟุ
คำว่า "เวนท์ฟอเรท" เป็นคำสนธิที่เกิดจากคำสองคำในภาษาฝรั่งเศส ได้แก่ "vent" (ที่หมายถึงลม) และ "forêt" (ที่หมายถึงป่า) ชื่อนี้่ยังพาดพิงถึงวลีที่มีชื่อเสียงของฟูริงกะซัน (風林火山) จากทะเกะดะ ชิงเง็น ผู้เป็นไดเมียวที่มีชื่อเสียงจากโคฟุในยุคเซ็งโงะกุ ซึ่งมีการประดับบนธงออกศึกของเขา วลีนี้มีสี่การอุปมา ได้แก่ รวดเร็วดั่งลม; สงัดดั่งป่า; รุนแรงดั่งไฟ; ไม่เปลี่ยนแปลงดั่งภูเขา ยูแซฟ ปอญาตอฟสกี
หลังการบุกรัสเซีย ทำให้ฝรั่งเศสพ่ายแพ้กลับมา ทำให้อังกฤษ, ออสเตรีย, ปรัสเซีย, รัสเซีย และบรรดาประเทศอื่น ๆ ที่เกลียดชังนโปเลียนรวมกำลังกันแล้วเคลื่อนพลไปที่เมืองไลพ์ซิช นโปเลียนจึงยกทัพไปหมายจะล้างแค้นบรรดาพันธมิตร เมื่อสงครามเริ่มขึ้น องค์ชายปอญาตอฟสกีก็นำทหารม้าเข้าบุกศัตรูอย่างกล้าหาญ แต่จำนวนทหารพันธมิตรมีมากและช่วงนั้นทหารฝรั่งเศสกำลังชุลมุนเนื่องจากการเปลี่ยนฝ่ายของบรรดาเจ้าเยอรมัน พระองค์จึงตัดสินใจให้กองทัพหลวงของนโปเลียนถอยทัพ ส่วนพระองค์ก็พยายามป้องกันข้าศึกแต่ต้านไม่อยู่จึงพาทหารที่เหลือหนีข้ามแม่น้ำ แต่ก็ถูกทหารพันธมิตรไล่ตามจนพระองค์พลัดตกน้ำจนจมน้ำสิ้นพระชนม์ ระบบพ่อปกครองลูก
ปิชาธิปไตย () เป็นคำศัพท์ที่ใช้เรียกลักษณะการปกครองแบบโบราณที่ผู้ปกครองเป็นเสมือน “พ่อ” และประชาชนเปรียบเสมือน “ลูก” ในทางคำศัพท์จะใช้เรียกแทนพฤติกรรมของบุคคล องค์กร หรือการปกครองที่จำกัดสิทธิเสรีภาพและความอิสระของประชาชน ในบางความหมายจะใช้แทนการเรียกระบบสังคมที่จำกัดสิทธิของคนบางกลุ่มและให้คนบางกลุ่มที่เป็นส่วนน้อยของสังคมมีสิทธิพิเศษที่เหนือกว่าคนส่วนใหญ่ หรือใช้เรียกกฎหมายที่เข้ามาจำกัดสิทธิส่วนบุคคลมากเกินไป เช่น กฎหมายห้ามขายสุราและของมึนเมาในวันสำคัญทางศาสนา เป็นต้น ทั้งนี้การแปลคำว่า Paternalism เป็น “ปิตาธิปไตย” เนื่องจาก Paternalism มีรากศัพท์มาจากภาษาลาตินคำว่า Pater หมายถึง พ่อ ซึ่งเมื่อรวมกับคำว่า –ism หมายถึง ลัทธิ ทำให้กลายเป็นคำว่าปิตาธิปไตย แต่ต้องไม่สับสนกับคำว่า Patriarchy หรือ ระบบนิยมชาย ที่หมายถึงระบบสังคมที่ลักษณะบางอย่างแสดงออกถึงการให้คุณค่าความเป็นชายมากกว่าและทำให้เกิดความไม่เท่าเทียมกันทางเพศ (Kurian, 2011: 1196) พระนางอะตะปาเทวี
พระประวัติตอนต้นของอะตะปาเทวีมีความเป็นมาอย่างไรนั้นไม่เป็นที่ปรากฏ ทราบแต่เพียงว่าเป็นพระอัครมเหสีพระองค์หนึ่งของพญายอดเชียงราย ส่วนพระนาม "อตปา" คือคำว่า "ตปะ" มีความหมายว่า "มหาเทวีผู้ทรงบำเพ็ญกัมมัฏฐาน" เชื่อว่าพระองค์น่าจะเป็นพระอัครมเหสีที่พระสวามีโปรดปรานมาก เพราะพบว่าพระนางสามารถทูลขอพระราชทานที่ดินที่เรียกว่า "ประเทศนี้" จากพญายอดเชียงรายมาสร้างวัดตโปทารามได้ โดยชื่อวัดมีความสอดคล้องกับพระนาม มาจากคำว่า ตปะ+อาราม แปลว่า "อารามแห่งการบำเพ็ญเพียรอันแรงกล้า" ฮิปโปโปเตมัส
ชื่อ "ฮิปโปโปเตมัส" มาจากภาษากรีกคำว่า ἵππος ("hippos") หมายถึง "ม้า" และ ποταμός ("potamos") หมายถึง "แม่น้ำ" รวมแล้วหมายถึง "ม้าแม่น้ำ" หรือ "ม้าน้ำ" (ἱπποπόταμος) เนื่องจากมีส่วนหัวคล้ายม้ามาก โดยเฉพาะยามเมื่ออยู่ในน้ำ พระอมิตาภพุทธะ
พระองค์มีหลายพระนาม เช่น อมิตายุส (อ่านว่า ยุส - สะ) แปลว่า พระผู้มีอายุกาลไม่มีประมาณ และอมิตาภะ แปลว่า พระผู้มีแสงส่องสว่างไม่มีประมาณ เป็นพระธยานิพุทธะ 1 ใน 5 พระองค์ ประทับอยู่ทางตะวันตกของพุทธมณฑล พระกายสีแดงก่ำ เป็นต้นตระกูลของพระโพธิสัตว์ตระกูลปัทมะ หมายถึงปัญญาที่ทำให้มนุษย์รู้จักผิดชอบชั่วดี และเลือกปฏิบัติในทางที่ถูก สัญญลักษณ์คือดอกบัว พระพุทธเจ้าในตระกูลนี้ทั่วไปใช้บัวแดง พระโพธิสัตว์ปางดุใช้บัวขาว ภาพวาดของพระองค์มักวาดให้พระหัตถ์ยาวหมายถึงความสามารถที่จะเอื้อมพาสรรพสัตว์เข้าสู่แดนสุขาวดี มีพระชิวหายาวตระหวัดได้รอบโลกหมายถึงความสามารถในการแสดงธรรมได้ทั่วโลก ทรงนกยูงเป็นพาหนะนับถือส่วนใหญ่ในพุทธศาสนานิกายมหายาน ควบคู่กับพระอวโลกิเตศวรหรือเจ้าแม่กวนอิมในภาษาไทย นาตาเลีย ปอกลอนสกายา
นาตาเลียเกิดในมณฑลไครเมีย ประเทศยูเครน สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยมหาดไทยแห่งชาติคาร์กิฟ (Kharkiv National University of Internal Affairs) สาขาเยฟปาโตเรีย (Yevpatoria) ต่อมาในปี 2011 เธอได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานอัยการประจำเมืองซิมเฟอโรปอล (Simferopol) และรับผิดชอบคดีโด่งดังซึ่งรูวิม อาโรนอฟ (Ruvim Aronov) ผู้แทนราษฎรไครเมีย ถูกฟ้องฐานเป็นสมาชิกซ่องโจรชื่อ "บัชมากี" (Bashmaki) ในปี 2011 นั้นเอง เธอได้รับแต่งตั้งเป็นพนักงานอัยการฝ่ายคดีสิ่งแวดล้อมระหว่างเขต (inter-district environmental prosecutor) ประจำเมืองซิมเฟอโรปอล ต่อมา เธอได้รับโยกย้ายไปเป็นอัยการอาวุโส (senior prosecutor) ในสำนักงานอัยการสูงสุดยูเครน ณ กรุงเคียฟ เมืองหลวงประเทศยูเครน อเล็กซานเดอร์ ดุปเชค
อเล็กซานเดอร์ ดุปเชค เกิดเมื่อ ค.ศ. 1921 ที่เมืองอูห์โรเวค ในเชโกสโลวาเกีย และเติบโตในสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคีร์กีซ (ปัจจุบันคือ คีร์กีซสถาน) พออายุได้ 17 ปี ครอบครัวของเขาก็ย้ายกลับไปอยู่ที่เชโกสโลวาเกีย ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ดุปเชคได้เข้าร่วมกลุ่มต่อต้านนาซีในสโลวาเกีย และเข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสโลวาเกีย ซึ่งต่อมากลายเป็นพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเชโกสโลวาเกีย กระทั่งในเดือนมกราคม ค.ศ. 1968 ดุปเชคก็ได้ขึ้นเป็นเลขานุการลำดับที่หนึ่งของพรรค การขึ้นสู่อำนาจของเขาก่อให้เกิดปรากฏการณ์ปรากสปริง ดุปเชคร่วมมือกับนักปฏิรูปหลายคนเพื่อเริ่มสิ่งที่เรียกว่า "สังคมนิยมแบบใบหน้ามนุษย์" (socialism with a human face) ซึ่งเป็นการเปิดเสรีทางการเมืองและให้สิทธิ์ต่าง ๆ กับประชาชน แต่สมาชิกบางกลุ่มในพรรคและเหล่าผู้นำสนธิสัญญาวอร์ซอมองว่าสิ่งนี้เป็นภัยต่อระบอบคอมมิวนิสต์ เดือนสิงหาคม ปีเดียวกัน สหภาพโซเวียตและกลุ่มสนธิสัญญาวอร์ซอบุกเข้าเชโกสโลวาเกีย ดุปเชคและนักปฏิรูปคนอื่น ๆ ถูกคุมตัวไปที่มอสโกและถูกบังคับให้ลงนามในพิธีสารมอสโก สองปีหลังจากปรากสปริง ดุปเชคก็ถูกขับไล่ออกจากพรรค เปทรูชกา
เปทรูชกา เป็นชื่อตัวละครในนิทานพื้นบ้านรัสเซีย เป็นตุ๊กตาที่ทำด้วยมัดฟางและถุงผ้าบรรจุขี้เลื่อย เรื่องราวในบัลเลต์เกิดขึ้นในงานเทศกาลรื่นเริง Maslenitsa ช่วงต้นเดือนมีนาคม ที่จัตุรัสใจกลางกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เปทรูชกาถูกเวทมนตร์จากการเป่าขลุ่ยของนักดนตรีเร่ กลายเป็นหุ่นที่มีชีวิตจิตใจ มีอารมณ์ความรู้สึก เจ้าพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ (เจ้าคำผง ณ อุบล)
ณ อุบล สกุลนี้สืบเชื้อสายเจ้าพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ และเจ้าอุปราชธรรมเทโวแห่งนครจำปาศักดิ์ ทางฝ่ายพระราชมารดา สายเจ้าอุปฮาด (สุดตา) และเจ้าอุปฮาด (โท) ผู้ขอรับพระราชทานนามสกุลสายนี้คือ พระอุบลเดชประชารักษ์ (เสือ ณ อุบล) กรมการเมืองพิเศษเมืองอุบลราชธานีในสมัยรัชกาลที่ 5 สุวรรณกูฏ สกุลนี้สืบเชื้อสายผ่านทางพระพรหมราชวงศา (กุทอง สุวรรณกูฏ) เจ้าเมืองอุบลราชธานีลำดับที่ 3 พระราชโอรสในเจ้าพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ พระบริคุฏคามเขต (โหง่นคำ สุวรรณกูฏ) เป็นผู้ขอรับพระราชทานนามสกุล สิงหัษฐิต สกุลสายนี้สืบเชื้อสายมาจากพระเกษโกมลสิงห์ขัตติยะ พระนัดดาในพระพรหมราชวงศา (กุทอง สุวรรณกูฏ) เจ้าเมืองอุบลราชธานีองค์ที่ 3 ผู้ขอรับพระราชทานนามสกุล คือ พระวิภาคย์พจนกิจ (หนูเล็ก สิงหัษฐิต) บิดาของนายเติม วิภาคย์พจนกิจ ผู้เขียนหนังสือ ประวัติศาสตร์อีสาน ทองพิทักษ์ สกุลนี้สืบเชื้อสายผ่านทางเจ้าอุปฮาด (สุดตา) เชษฐาของพระพรหมราชวงศา (กุทอง สุวรรณกูฏ) พระราชโอรสในเจ้าพระประทุมวรราชสุริยวงศ์ ท้าวไกรยราช (พู) บุตรของเจ้าอุปฮาด (สุดตา) เป็นผู้ขอรับพระราชทานนามสกุล อมรดลใจ สกุลนี้สืบเชื้อสายผ่านทางพระอมรดลใจ (อ้ม) อดีตบรรดาศักดิ์ที่ท้าวสุริยวงศ์ เจ้าเมืองตระการพืชผลองค์แรก ท่านนี้เป็นบุตรในพระพรหมราชวงศา (กุทอง สุวรรณกูฏ) เจ้าเมืองอุบลราชธานีองค์ที่ 3 และเป็นเขยในเจ้าองค์ครองนครจำปาศักดิ์ โทนุบล สกุลนี้สืบเชื้อสายผ่านทางเจ้าเมืองมหาชนะชัย หรือท้าวคำพูน สุวรรณกูฏ ผู้เป็นบุตรในพระพรหมราชวงศา (กุทอง สุวรรณกูฏ) เจ้าเมืองอุบลราชธานีองค์ที่ 3 โดยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวพระราชทานนามท้าวคำพูนว่า พระเรืองชัยชนะ เจ้าเมืองมหาชนะชัย ขึ้นตรงต่อเมืองอุบลราชธานี ต่อมาภายหลังเมืองมหาชนะชัยได้ถูกลดฐานะเป็นอำเภอภายใต้การปกครองของเมืองอุบลราชธานี โดยมีหลวงวัฒนวงศ์ โทนุบล (โทน สุวรรณกูฏ) ผู้เป็นนัดดาในพระเรืองชัยชนะ เป็นนายอำเภอคนแรก บุตโรบล สายนี้สืบมาจากเจ้าราชบุตร (สุ่ย) และเจ้าราชบุตร (คำ) โอรสในเจ้าสีหาราช (พลสุข) และเจ้าโคตร (ท้าวโคต) ทั้งสองพระองค์เป็นพระราชโอรสในเจ้าพระตา และเป็นพระราชอนุชาในเจ้าพระปทุมวรราชสุริยวงศ์ ผู้รับพระราชทานสกุลคือ พระอุบลกิจประชากร (บุญเพ็ง บุตโรบล) สายสกุลนี้เป็นสายสกุลของอัญญานางเจียงคำ บุตโรบล (หม่อมเจียงคำ ชุมพล ณ อยุธยา) ในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมพลสมโภช กรมหลวงสรรพสิทธิประสงค์ จิตภัสร์ กฤดากร
จิตภัสร์ (ตั๊น) กฤดากร หรือชื่อสกุลเดิมว่า ภิรมย์ภักดี ชื่อจริง “จิตภัสร์” เป็นชื่อพระราชทาน แปลว่า “จิตที่ร่มเย็น” ส่วน “ตั๊น” มาจากตั๊นหน้า เพราะคุณพ่อชอบเล่น “คาราเต้” เกิดเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2528 เป็นบุตรสาวคนโตของจุตินันท์ ภิรมย์ภักดี รองกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท บุญรอด บริวเวอรี่ จำกัด, ประธานกรรมการ บริษัท สิงห์ เอสเตท จำกัด (มหาชน) ประธานมูลนิธิคณะกรรมการพาราลิมปิกแห่งประเทศไทย นายกสมาคมคาราเต้แห่งประเทศไทย และสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ กับหม่อมหลวงปิยาภัสร์ ภิรมย์ภักดี ซึ่งเป็นบุตรีของหม่อมราชวงศ์ยงสวาสดิ์ กฤดากร รองผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ กวุปต์ชึตแซ
กวุปต์ชึตแซ (; ; ; ไซลีเซียเยอรมัน: Lischwitz) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ อยู่ในเขตจังหวัดออปอแลใกล้กับพรมแดนสาธารณรัฐเช็ก ห่างจากเมืองหลักออปอแล 62 กิโลเมตร มีเนื้อที่ 12.52 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ 2008 มีประชากร 13,269 คน วัชรยาน
ท่านสังฆราชานะนา ได้เปิดเผยว่าท่านเจ้าคุณอาจารย์ถือกำเนิดจากปรมาจารย์ “คุรุนาคารชุน” (ตามความเชื่อและแนวทางปฏิบัติในทิเบต) ซึ่งมาเพื่อฟื้นฟู สถาปนาพุทธศาสนามหายานให้มั่นคงในภูมิภาคนี้ ดังนั้นท่านเจ้าคุณอาจารย์ได้รับ ความเมตตาจากพระอาจารย์เป็นพิเศษ เมื่อท่านเจ้าคุณอาจารย์ศึกษาแตกฉานในศาสนาพุทธ ฝ่ายวัชรยาน นิกายณยิงมาคากิวแล้ว พระสังฆราชาฯได้ประกอบมนตราภิเษก ตั้งให้ท่านเจ้าคุณอาจารย์โพธิ์แจ้งมหาเถระ หรือลามะ ทริมซิน กุนดั๊ก รินโปเช เป็น “พระวัชราจารย์” อันดับที่ 26 สืบต่อจากท่าน ในการครั้งนั้น ท่านสังฆราชานะนาได้มอบ อัฐบริขาร สิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำตำแหน่งสังฆราชาให้ท่านเจ้าคุณอาจารย์อย่างครบถ้วน และหลังจากนั้นไม่นานท่านได้รับเกียติสูงสุดในตำแหน่งพระสังฆราชองค์ที่ 19 แห่งนิกายมันตรยาน ทิเบต ดัชชีปรัสเซีย
ในปี ค.ศ. 1525 ระหว่างการปฏิรูปศาสนาฝ่ายโปรเตสแตนต์อัลเบรชท์ผู้เป็นแกรนด์มาสเตอร์แห่งคณะอัศวินทิวทอนิกก็ยุบคณะและตั้งตนเป็นอัลเบร็คท์ ดยุกแห่งปรัสเซีย ดัชชีของอัลเบรชท์มีเมืองหลวงอยู่ที่เคอนิชส์แบร์คก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นภายใต้ราชบัลลังก์แห่งราชอาณาจักรโปแลนด์ (Crown of the Kingdom of Poland) ที่ต่อมาตกไปอยู่ในความครอบครองของเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งบรันเดินบวร์คแห่งราชวงศ์โฮเอินท์ซ็อลเลิร์นในปี ค.ศ. 1618 การรวมตัวเป็นสหราชอาณาจักรครั้งนี้เรียกว่าบรันเดินบวร์ค-ปรัสเซีย  พรรคประชาธิปัตย์
ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์คนที่สอง ได้บัญญัติชื่อ "พรรคประชาธิปัตย์" โดยมีความหมายว่า "ผู้บำเพ็ญประชาธิปไตย" หรือ "ประชาชนผู้ถืออำนาจอธิปไตย" และมีชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า Democrat Party โดยหมายจะให้เป็นพรรคของคนจน เช่นเดียวกับพรรคเดโมแครตของสหรัฐอเมริกา โดยก่อนหน้าที่จะใช้ชื่อ "ประชาธิปัตย์" ได้มีกลุ่มบุคคลพยายามจดทะเบียนชื่อพรรคก่อนหน้า ม.ร.ว.เสนีย์ แต่รวบรวมเสียงได้น้อยกว่า จึงจดทะเบียนไม่สำเร็จ[3] เนื่องจากในปีนั้น เพิ่งมีกฎหมายจดทะเบียนพรรคการเมืองอย่างเป็นทางการออกมาเป็นครั้งแรก โดยที่ก่อนหน้านั้น สถานภาพพรรคการเมืองในประเทศไทยยังไม่มีการจดทะเบียนอย่างเป็นทางการ เพียงแต่กฎหมายให้การรับรองไว้เท่านั้น สัญลักษณ์ของพรรคเป็นรูปพระแม่ธรณีบีบมวยผม มีฟ่อนข้าวประดับอยู่เป็นขอบ โดยมีความหมายว่า พระแม่ธรณีบีบมวยผม หมายถึง การเอาชนะมารหรือความชั่วร้ายต่าง ๆ ฟ่อนข้าว หมายถึง ความอุดมสมบูรณ์ พรรคประชาธิปัตย์ได้ใช้แม่พระธรณีเป็นสัญลักษณ์ของพรรค ตั้งแต่วันก่อตั้งพรรค เมื่อวันที่ 6 เมษายน 2489 ส่วนเหตุผลที่เลือกแม่พระธรณีเป็นสัญลักษณ์นั้นไม่แน่ชัด บางกล่าวว่าในวันที่ประชุมเพื่อก่อตั้งพรรคมีคนถามว่า จะเอาสัญลักษณ์ใดมาเป็นของพรรค แต่ไม่มีคนเสนอประธานในที่ประชุมเลยเสนอเอารูปแม่พระธรณี เพราะบังเอิญเหลือบไปเห็นปฏิทินที่มีรูปแม่พระธรณีบีบมวยผมอยู่ ปรากฏว่า ในที่ประชุมเห็นชอบ เพราะมีความหมายดีกล่าว คือ ให้ความร่มเย็นแก่ประชาชน นอกจากนั้น จากบทความ “ย้อนอดีตแม่พระธรณี” ในหนังสือพิมพ์มติชนรายวันได้ระบุว่า เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2525 ภายหลังจากนายพิชัย รัตตกุล ขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ และได้ย้ายที่ทำการพรรคจากสวนรื่นฤดีมาที่ถนนเศรษฐศิริ ที่ตั้งปัจจุบัน จึงมีความคิดว่าน่าจะมีสัญลักษณ์พรรค เมื่อมีที่ทำการใหม่จึงให้บรรดาสมาชิกช่วยกันคิด และนายปราโมทย์ สุขุม ส.ส.กรุงเทพฯ เป็นผู้เสนอให้ใช้ “แม่พระธรณีบีบมวยผม” จากนั้น ก็มีการหล่อองค์แม่พระธรณีเป็นทองเหลือง ประดิษฐานไว้ที่หน้าที่ทำการพรรคมานานกว่า 10 ปี จนมีตะไคร่จับองค์แม่พระธรณี ต้องมีการซ่อมแซมมาโดยตลอด และมีคนทักท้วงว่า พระแม่องค์นี้อยู่ในท่าปาง “ปราบมาร” ท่านั่งชันเข่า ไม่ตรงกับลักษณะข้อเท็จจริง จึงมีการเรี่ยไรเงินสมาชิกพรรคเพื่อสร้างองค์ใหม่ในปาง “ เบญจกัลยาณี” และย้ายมาประดิษฐานที่บริเวณลานประชาธิปไตย หน้าอาคารมูลนิธิควง อภัยวงศ์ อย่างไรก็ดี ได้มีความคิดที่จะเปลี่ยนองค์แม่พระธรณีจากทองเหลืองมาเป็นหินอ่อนแกะสลักโดยมีช่างฝีมือช่างเชียงราย แต่เกิดอุบัติเหตุขณะเคลื่อนย้ายเสียก่อน จึงได้มีการอัญเชิญแม่พระธรณีองค์เดิมที่ได้รับการบูรณะซ่อมแซมใหม่ ขึ้นประดิษฐานบนแท่นที่สร้างขึ้นใหม่ บริเวณด้านหน้าอาคารมูลนิธิควง อภัยวงศ์ เพื่อเป็นที่เคารพสักการะของสมาชิกพรรคและผู้คนที่ผ่านไปมา นับแต่นั้นเป็นต้นมา[4] สีประจำพรรค คือ สีฟ้า พระราชปริยัติสุนทร (อมรภิรักษ์ ปสนฺโน)
พระราชปริยัติสุนทร นามเดิม " "อมรภิรักษ์ รัตนศักดิ์เสน่หา" ' ฉายา ปสนฺโนเป็น พระราชาคณะชั้นราช ฝ่ายมหานิกาย ผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดโสธรวรารามวรวิหาร เจ้าคณะจังหวัด ฉะเชิงเทรา"
อุปสมบท เมื่อวันพฤหัสบดี ที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2520 ณ วัดบางตลาด อ.บางคล้า จ.ฉะเชิงเทรา โดยมี พระครูสุตาลงกต วัดคุ้งกร่าง ต.บางตลาด อ.คลองเขื่อน จ.ฉะเชิงเทรา เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูกลึง เตชธมฺโม วัดบางตลาด ต.บางตลาด อ.คลองเขื่อน จ.ฉะเชิงเทรา เป็นพระกรรมวาจารย์จารย์ พระอาจารย์แอ๊ด วัดคุ้งกร่าง ต.บางตลาด อ.คลองเขื่อน จ.ฉะเชิงเทรา เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับฉายาว่า ปสนฺโน พระเดชพระคุณพระราชปริยัติสุนทร เป็นพระนักบริหารด้านวิชาการที่โดดเด่น นักพัฒนาการปกครองคณะสงฆ์ในจังหวัดฉะเชิงเทรา โดยเฉพาะอำเภอเมืองฉะเชิงเทรา ท่านได้รับการยกย่องจากทั้งด้านวิชาการทางสงฆ์และวิชาวิชาการทั้งโลก คอสแซค
คอสแซคนีพเพอร์แห่งยูเครนมีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณหมู่เกาะนีพเพอร์ที่มีการสร้างเสริมการป้องกันทางทหาร เดิมคอสแซคเป็นอาณาจักรบริวารของเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย แต่ความกดดันทางสังคมและศาสนาจากเครือจักรภพทำให้คอสแซคประกาศตนเป็นสาธารณรัฐคอสแซค (Cossack Hetmanate) อิสระจากโปแลนด์-ลิทัวเนีย โดยการริเริ่มการการก่อการคเมลนิทสกี (Khmelnytskyi Uprising) ภายใต้การนำของโบห์ดัน คเมลนิทสกีในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 17 ในปี ค.ศ. 1654 คอสแซคก็ลงนามในสนธิสัญญาเพเรยาสลาฟ กับ อาณาจักรซาร์แห่งรัสเซียที่เป็นผลให้รัฐต่างๆในเครือรัฐคอสแซคยูเครนตกไปอยู่ภายใต้การปกครองของรัสเซียต่อมาอีกสามร้อยปี พระปิยทัสสีพุทธเจ้า
เมื่อพระนางวิมลามหาเทวีทรงประสูติพระโอรส พระนามว่า กัญจนเวฬะ พระปิยทัสสีราชกุมารจึงทรงเสด็จออกบรรพชาด้วยราชรถเทียมม้า มีผู้ออกบรรพชาตาม ๑ โกฏิ วันพิทักษ์ปิตุภูมิ
ในปี 1949 ชื่อวันถูกเปลี่ยนชื่อวันกองทัพโซเวียตและกองทัพเรือ () จนเมื่อสหภาพโซเวียตล่มสลาย ในปี 1991 ชื่อวันที่ใช้อยู่ในปัจจุบันเรื่มใช้ในปี 2002 โดย ประธานาธิบดีรัสเซีย วลาดีมีร์ ปูติน โดยประกาศให้เป็นวันหยุดราชการ (ในรัสเซีย) ป็อนติอุส ปีลาตุส
ชื่อ​ของ​ปอนติอุส​ปีลาต​ปรากฏ​อยู่​กับ​ชื่อ​ทิเบริอุส​ใน​บันทึก​ที่​เขียน​โดย​นัก​ประวัติศาสตร์​ชาว​โรมัน​ชื่อ​ทาซิทุส​ไม่​นาน​หลัง​จาก​คัมภีร์​ไบเบิล​เขียน​เสร็จ. เมื่อ​พูด​ถึง​คำ​ว่า “คริสเตียน” ทาซิทุส​เขียน​ว่า “คริสทุส ผู้​เป็น​ที่​มา​ของ​ชื่อ​คริสเตียน​นี้ ได้​รับ​โทษ​ประหาร​ชีวิต​ใน​ระหว่าง​รัชกาล​ของ​ทิเบริอุส โดย​น้ำ​มือ​ของ​ปอนติอุสปีลาตุส เจ้าเมือง​คน​หนึ่ง​ของ​เรา.”  สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าศิริราชกกุธภัณฑ์
พระนามของพระองค์เป็นที่มาของชื่อ โรงพยาบาลศิริราช ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1740 เพื่อเป็นฐานตั้งต้นของการสำรวจทางทะเลของไวทัส เบริงนักเดินเรือเชื้อสายเดนมาร์กซึ่งมารับภารกิจสำรวจทางทะเลให้กับจักรวรรดิรัสเซีย[1] เมืองนี้มีบทบาทสำคัญทางทะเลด้านตะวันออกไกลให้แก่รัสเซียมาอย่างยาวนาน เป็นทั้งสมรภูมิด้านตะวันออกไกลในสงครามไครเมียเมื่อปี ค.ศ. 1854 และมีส่วนร่วมในสงครามโลกครั้งที่สองจนได้รับเกียรติยกย่องในรัสเซียเป็นหนึ่งในเหล่าเมืองเกียรติยศทางการทหาร (English: City of military glory; Russian: Город воинской славы) เป็นที่ตั้งของสนามบินพาณิชย์เพียงแห่งเดียวบนคาบสมุทรและยังมีฐานทัพของกองเรือแปซิฟิกของรัสเซียตั้งอยู่ด้วย กรากุฟ
กรากุฟ (Polish: Kraków) หรือ คราเคา (English: Krakow หรือ Cracow) เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองและเก่าแก่ที่สุดในโปแลนด์และเป็นจุดหมายปลายทางที่นิยมของนักท่องเที่ยว[1][2]เขตเมืองเก่าได้รับการบรรจุอยู่ในรายชื่อมรดกโลก[3] เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำวิสตูลาในจังหวัดมาวอปอลสกา (เลสเซอร์โปแลนด์) เมืองมีที่มาตั้งแต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 7[4] กรากุฟเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางชั้นนำอย่างมีแบบแผนของสถาบันการศึกษาโปแลนด์ วัฒนธรรมและชีวิตศิลปะ และยังเป็นหนึ่งเมืองศูนย์กลางสำคัญด้านธุรกิจของโปแลนด์ เป็นเมืองหลวงของโปแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1038 ถึง ค.ศ. 1596 เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรแกรนด์ดยุคแห่งคราเคาระหว่างปี ค.ศ. 1846 ถึง ค.ศ. 1918 และเมืองหลวงของจังหวัดคราครูฟระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงปี ค.ศ. 1999 และปัจจุบันเป็นเมืองหลักของจังหวัดมาวอปอลสกา นาตาเลีย คอฟโชวา
นาตาเลีย คอฟโชวา เกิดวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1920 ในอูฟา เมืองใหญ่ซึ่งเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐบัชคอร์โตสถาน ในประเทศรัสเซีย และอูฟายังถือเป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศรัสเซีย ไม่นานหลังจากที่เธอถือกำเนิด ครอบครัวของเธอได้ย้ายไปยังมอสโก ซึ่งเธอเข้ารับการศึกษาในไฮสกูลในกรุงมอสโก หลังสำเร็จการศึกษาจากไฮสกูล คอฟโชวาเริ่มทำงานที่สถาบันวิจัยมอสโกในขณะที่รอการเข้ารับการศึกษาในมหาวิทยาลัยการบิน เธอได้พบกับหญิงสาวชื่อมารียา โปลีวาโนวา ขณะที่อยู่ในสถาบัน ซึ่งทั้งสองได้กลายเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี (Russian: Петропа́вловск-Камча́тский) เป็นเมืองใหญ่เพียงแห่งเดียวบนคาบสมุทรคัมชัตคาและเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของคัมชัตคาไครทางตะวันออกไกลของรัสเซีย มีประชากรราว ๆ 180,000 คนหรือกว่าครึ่งหนึ่งของประชากรในดินแดนคัมชัตคาไครทั้งหมด คณะคาร์ทูเซียน
ในภาษาอังกฤษคำว่า “Carthusian” แผลงมาจากคำว่า “Chartreuse Mountains” หรือ “เทือกเขาชาร์ทรูส” ที่นักบุญบรูโนได้ทำการสร้างอารามขึ้นเป็นแห่งแรกในหุบเขาในบริเวณเทือกเขาแอลป์ฝรั่งเศส ในภาษาอังกฤษคำว่า “Charterhouse” ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้เรียกอารามคาร์ทูเซียนมาจากคำคำเดียวกัน อารามคาร์ทูเซียนเรียกเป็นภาษาต่าง ๆ แตกต่างกัน บัมบอชชันตี
คำว่า "บัมบอชชันตี" เดิมมาจาก "ศิลปินกลุ่มเบนท์วูเกิลส์" ที่ใช้เรียกจิตรกรชาวดัตช์เปียเตอร์ ฟาน เลเออร์ว่า "Il Bamboccio" ผู้ที่มักจะมีศิลปินเกาะกลุ่มกันอยู่ขณะที่พำนักอยู่ในอิตาลี (ค.ศ. 1625-ค.ศ. 1639). ชื่อเล่นที่แปลว่า "เด็กอัปลักษณ์" หรือ "หุ่น" เป็นนัยยะถึงรูปร่างหน้าตาและร่างกายของเปียเตอร์ ฟาน เลเออร์ กลุ่มจิตรกรกลุ่มบัมบอชชันตีกลุ่มแรกก็ได้แก่ Andries Both, Jan Both, Karel Dujardin, Jan Miel, Johannes Lingelbach และจิตรกรชาวอิตาลีมีเกลันเจโล แชร์กวอซซี เซบัสเตียง บูร์ดง ก็เป็นสมาชิกของกลุ่มนี้เมื่อเริ่มงานอาชีพ สมาชิกบัมบอชชันตีผู้อื่นก็ได้แก่ Michiel Sweerts, Thomas Wijck, Dirck Helmbreker, Jan Asselyn, Anton Goubou, Willem Reuter และJacob van Staveren งานของจิตรกรกลุ่มบัมบอชชันตีมามีอิทธิพลต่อศิลปินโรโกโกต่อมา เช่น อันโตนีโอ ชีฟรอนดี, ปีเอโตร ลองกี, จูเซปเป มารีอา เกรสปี, จาโกโม เชรูตี และอาเลสซันโดร มัญญัสโก และงานเขียนเกี่ยวกับภาพชีวิตประจำวันที่เกิดขึ้นในโรมก็ยังดำเนินต่อมาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยงานเขียนของบาร์โตโลเมโอ ปีเนลลี และอากิลเล ปีเนลลี, อันเดรอา โลกาเตลลี และปาโอโล โมนัลดี ปราสาทเคอนิชส์แบร์ค
แต่เดิมบริเวณที่ตั้งของปราสาทเคยเป็นป้อมปราการปรัสเซียเก่านามว่า "ทูวังสเตอ" (Tuwangste) ใกล้กับแม่น้ำเพรเกิล ซึ่งเป็นแม่น้ำสายสำคัญในการเดินทางสัญจรของปรัสเซีย ใกล้กันนั้นเคยเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านชาวปรัสเซียที่ภายหลังรู้จักกันในนาม เลอเบนิชท์, ซัคไฮม์ และทรักไฮม์ ต่อมาเหล่าอัศวินทิวทอนิกได้ร่วมกันสร้างป้อมปราการจากดินและไม้ขึ้น ภายหลังจากการรุกรานดินแดนบริเวณดังกล่าวได้สำเร็จในปี พ.ศ. 1798 และหลังจากนั้นในปี พ.ศ. 1800 จึงได้มีการสร้างปราสาทออร์เดนบูร์กขึ้นจากหิน มีการขยายพื้นปราสาทให้ใหญ่ขึ้น รวมทั้งต่อเติมอีกหลายครั้งตลอดช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 18 ในภายหลัง ป้อมปราการดังกล่าวถูกตั้งให้เป็นที่พำนักของขุนนางศักดินาชั้นแกรนด์มาสเตอร์ในระบอบทิวทอนิก ก่อนที่จะกลายมาเป็นที่พำนักของผู้ปกครองแห่งดัชชีปรัสเซียในที่สุด นีโคไล ออร์ตรอฟสกี
ออร์ตรอฟสกีเกิดในหมู่บ้าน Viliya (ปัจจุบันคือหมู่บ้านใน Ostroh Raion แคว้นริฟเน) ใน Volhynian Governorate (Volhynia) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิรัสเซีย เข้าสู่ครอบครัวชนชั้นแรงงานยูเครน เขาเข้าเรียนที่โรงเรียนจนกระทั่งเขาอายุเก้าขวบและเป็นนักเรียนเกียรติยศ ในปี 1914 ครอบครัวของเขาย้ายไปอยู่ที่เมืองรถไฟ Shepetivka (ปัจจุบันอยู่ที่แคว้นคเมลนิตสกี) ที่ออร์ตรอฟสกีเริ่มทำงานในห้องครัวที่สถานีรถไฟแล้วกลายเป็นเพื่อนร่วมงานของผู้คุมเตาและช่างไฟฟ้าที่สถานีไฟฟ้า ในปี 1917 ตอนอายุ 13 เขาได้เข้าร่วมกับพรรคบอลเชวิค ในช่วงเวลาเดียวกันเขาเริ่มเป็นโรคข้อกระดูกสันหลังอักเสบชนิดติดยึด ซึ่งต่อมาเขาจะตาบอดและเป็นอัมพาต ปลาพีค็อกแบส
ใช้ชื่อสกุลว่า "Cichla" (/ซิค-คลา/) ซึ่งมาจากภาษากรีก (Kichle) หมายถึง "ปลาทะเลที่มีฟันแหลมและสีสวยแถบทะเลเขตร้อน" ประวัติศาสตร์รัสเซีย
มิคาอิล กอร์บาชอฟ ขึ้นดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมิวนิสต์ และขึ้นเป็นประธานาธิบดีแทนนายอังเดร โกรมิโกรที่ลาออกในปี พ.ศ. 2531 เขาเป็นผู้นำการปฏิรูปโครงสร้างการเมือง เศรษฐกิจ และสังคมที่เรียกว่า เปเรสตรอยกา (Perestroyka) โดยนำพาประเทศเข้าสู่ระบบทุนนิยม มีการเพิ่มประสิทธิภาพการผลิต และพัฒนาฝีมือแรงงานรวมถึงเสนอนโยบายเปิดกว้างกลาสนอสต์ (Glasnost) คือให้เสรีภาพในการแสดงความคิดเห็นและเปิดเผยข้อมูลข่าวสารต่อสาธารณชน มีการติดต่อด้านการค้ากับตะวันตก รวมถึงถอนกำลังออกจากยุโรปตะวันออกและอัฟกานิสถานและยังได้เข้าร่วมกับองค์การนาโต้หรือองค์การสนธิสัญญาแอตแลนติกเหนือ ในปี พ.ศ. 2533 กอร์บาชอฟได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ รวมถึงได้รับยกย่องจากนิตยสารไทม์ให้เป็นบุรุษแห่งทศวรรษ (Man of the Decade) กระนั้นปัญหาขาดแคลนสินค้าอุปโภคบริโภค และความล้าหลังทางการผลิตที่สั่งสมมานานก็ทำให้นโยบายเปเรสตรอยกาล้มเหลว ความนิยมในกอร์บาชอฟเริ่มตกลง คณะภราดาน้อยกาปูชิน
แต่อธิการของคณะได้ขัดขวางแผนการนี้ ไฟรอาร์มัตเตโอกับเพื่อนร่วมอุดมการณ์กลุ่มแรกจำต้องหนีหลบซ่อนตัวจากผู้มีอำนาจในคริสตจักรซึ่งตามล่าตัวพวกเขาเพื่อบังคับให้เขาละทิ้งแผนการปฏิรูป แต่ก็มีนักพรตคณะ Camaldolese ให้ที่พักช่วย เพื่อแสดงความสำนึกในบุญคุณนี้ต่อมาพวกเขาจึงเปลี่ยนมาสวมฮูดหรือหมวกคลุมศีรษะ (capuccio) ตามอย่างคณะนั้นซึ่งเป็นสัญลักษณ์การแต่งกายของพวกฤๅษีในอิตาลี รวมทั้งไว้หนวดเครายาว ต่อมาชื่อของฮูดซึ่งเป็นแฮบิตของคณะจึงกลายมาเป็นชื่อคณะว่า "คณะฟรังซิสกันกาปูชิน" ในปี ค.ศ. 1528 ไฟรอาร์ มัตเตโอ ได้รับพระอนุญาตจากสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7 ให้ดำรงชีวิตอย่างฤๅษีได้ รวมทั้งสามารถจาริกไปได้ทุกที่เพื่อเทศน์ให้คนยากไร้ การอนุญาตนี่ไม่ได้มีผลเฉพาะมัตเตโอแต่รวมถึงผู้อื่นที่ร่วมการปฏิรูปนี้ด้วย จึงมีผู้เข้าร่วมการปฏิรูปกับภราดามัตเตโอจำนวนมาก คณะฟรันซิสกันที่ถูกมัตเตโอกับเพื่อนร่วมกันปฏิรูปนี้ต่อมาได้กลายเป็นคณะนักบวชคาทอลิกอีกคณะหนึ่ง ตอนแรกใช้ชื่อว่าคณะภราดาน้อยฤๅษี (Hermit Friars Minor) และเป็นส่วนหนึ่งของคณะภราดาน้อยคอนเวนชวล แต่มีวิคาร์เป็นอธิการปกครองคณะโดยเฉพาะ โดยยังขึ้นต่ออัคราธิการของคณะฟรันซิสกันคอนเวนชวล ในช่วงนี้กลุ่มผู้ถือวินัย (คือคณะฟรันซิสกันกลุ่มดั้งเดิม) ยังคงต่อต้านขบวนการปฏิรูปอยู่อย่างต่อเนื่อง เตอร์กิสถาน
จากต้นกำเนิดในภาษาเปอร์เซีย คำ "เตอร์กิสถาน" ไม่เคยเป็นชื่อเรียกของรัฐชาติแห่งใดแห่งหนึ่ง ในครั้งแรก นักภูมิศาสตร์ชาวเปอร์เซียนำคำนี้มาใช้เรียกสถานที่แห่งกลุ่มชนเตอร์กิก ซึ่งก็คือที่ใดก็ตามที่มีกลุ่มชนเตอร์กิกอาศัยอยู่ ต่อมา ระหว่างที่ชาวรัสเซียกำลังขยายอำนาจลงไปทางทิศใต้เพื่อพิชิตเอเชียกลางในคริสต์ศตวรรษที่ 19 พวกเขาได้เข้ายึดเมืองเตอร์กิสถาน (ปัจจุบันอยู่ในคาซัคสถาน) ใน ค.ศ. 1864 และเข้าใจผิดว่าชื่อเมืองนี้เป็นชื่อของภูมิภาคทั้งหมด จึงได้ตั้งชื่อเขตการปกครองใหม่ของตนว่า "เตอร์กิสถาน"  เปทรูชกา
เปทรูชกา (; ) เป็นบัลเลต์ประกอบดนตรีโดยอิกอร์ สตราวินสกี คีตกวีชาวรัสเซีย แต่งขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1910-1911 ออกแสดงครั้งแรกที่โรงละคร Théâtre du Chatelet ปารีส เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1911 โดยคณะ Ballets Russes ของเซอร์เก เดียกิเลฟ ตัวละครเปทรูชกา ตุ๊กตาฟางรับบทโดยวาสลาฟ นิจินสกี ต่อมาในปี ค.ศ. 1947 สตราวินสกีได้ปรับปรุงสกอร์ดนตรีใหม่ เพื่อให้สามารถบรรเลงด้วยวงออร์เคสตราวงเล็กลง ปรุชกุฟ (จังหวัดออปอแล)
ปรุชกุฟ (; ) เป็นเมืองทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศโปแลนด์ อยู่ในเขตจังหวัดออปอแล ห่างจากเมืองหลักออปอแล 10 กิโลเมตร มีเนื้อที่ 16.31 ตารางกิโลเมตร ในปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 2,713 คน  มหากัสสปโพชฌังคสุตตปาฐะ
มหากัสสปโพชฌังคสุตตปาฐะ นำมาจากพระสูตรในพระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ชื่อพระสูตรว่า คิลานสูตร (ที่ 1) ว่าด้วย "พระมหากัสสปหายอาพาธด้วยโพชฌงค์ 7" บ้างก็เรียกว่า "ปฐมคิลานสูตร" หรือ "ปฐมคิลานสุตฺตํ" สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสพระสูตรนี้ที่ถ้ำปิปผลิคูหา อันเป็นที่พำนักของพระมหากัสสป โดยสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้เสด็จจากวัดเวฬุวันมหาวิหาร กลันทกนิวาปสถาน ใกล้กรุงราชคฤห์ เมื่อพระองค์ทรงทราบว่า ท่านพระมหากัสสปอาพาธไม่สบาย ซึ่งในอรรถกถาอธิบายว่าเป็น ""ความป่วยไข้ที่เกิดแต่ความเย็นอ่อนๆ ซึ่งเกิดขึ้นด้วยการถูกต้องกับลมจากต้นไม้มีดอกเป็นพิษที่บานแล้ว ที่เชิงแห่งภูเขา""  ปลัสสตานิสลัส
ในปี ค.ศ. 1831 ได้มีการหล่ออนุสาวรีย์ของสตานิสวัฟ แลชต์ชินสกี ทำจากสำริด ตั้งกลางจัตุรัส โดยได้เปลี่ยนชื่อจัตุรัสมาเป็น "ปลัสสตานิสลัส" ณ ปัจจุบัน พระพรหมวิสุทธาจารย์ (มนตรี คณิสฺสโร)
พระพรหมวิสุทธาจารย์ มีนามเดิมว่า มนตรี บุญถม เกิดเมื่อวันเสาร์ ขึ้น 5 ค่ำ เดือน 3 ปีมะโรง ตรงกับวันที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 ณ บ้านเลขที่ 36 หมู่ 4 ตำบลโคกสลุด อำเภอท่าวุ้ง จังหวัดลพบุรี ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
ด้านธรณีวิทยา เมืองเคยได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวบ่อยครั้งเนื่องจากอยู่ในแนวขนานกับรอยเลื่อนคูริล-คัมชัตคา (English: Kuril–Kamchatka Trench) ที่อยู่ใต้มหาสมุทรแปซิฟิกซึ่งวางตัวในแนวเหนือ-ใต้จากหมู่เกาะคูริลทางด้านใต้ของคาบสมุทรขนานมาจนถึงครึ่งนึ่งของความยาวคาบสมุทรทั้งหมด ที่ผ่านมาบางครั้งเคยเกิดแผ่นดินไหวระดับมากกว่า 7 ริกเตอร์ในมหาสมุทรแปซิฟิกไม่ห่างจากเมืองมากนัก[3] ด้วยเหตุนั้นอาคารต่าง ๆ ในเมืองนอกจากไม่สร้างให้มีความสูงมากแล้วยังต้องสร้างให้รับแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวได้ด้วย กดัญสก์
กดัญสก์ () หรือชื่อเดิม ดันท์ซิช () เป็นเมืองบนชายฝั่งบอลติก ในตอนเหนือของประเทศโปแลนด์ เป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 4 เป็นเมืองท่าที่สำคัญของโปแลนด์ และยังเป็นเมืองหลักของจังหวัดปอมอแช (พอเมอเรเนีย) ตั้งอยู่บนอ่าวกดัญสก์ (ทะเลบอลติก) และปากแม่น้ำมอตลาวา ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
ด้วยว่าชื่อของเมืองนั้นตั้งมาจากชื่อของนักบุญสององค์ เมืองจึงได้นับถือนักบุญทั้งสองเป็นนักบุญประจำเมืองด้วยและใช้รูปของนักบุญทั้งสองในตราเมือง พระปารวตี
คำว่า "ปารวตี" มีที่มาจาก "ปารวัต" ( "Parvata") คือ บรรพต แปลว่า ภูเขา พระนามหนึ่งของพระหิมวัต พระบิดาผู้เป็นเจ้าแห่งภูเขา "ปารวตี" แปลว่า นางภูเขา