จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี  มีมารดาชื่อว่าอะไร?
จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี มีพระนามเดิมว่า ฟาราห์ ดีบา ประสูติเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1938 [2] ณ กรุงเตหะราน เมืองหลวงของประเทศอิหร่าน มีเชื้อสายอเซอรี[3][4] ถือกำเนิดในครอบครัวชั้นสูง.[5][6][7] เป็นธิดาของกัปตัน โซห์รับ ดีบา และนางฟาริเดห์ ฆอตไบ ในความทรงจำของฟาราห์ ปาห์ลาวี ได้เขียนถึงพระบิดา ว่าเป็นคนพื้นเมืองอาเซอร์ไบจาน (อิหร่าน) ส่วนพระมารดานั้นมีพื้นเพมาจากจังหวัดกิลาน ซึ่งตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลแคสเปียน[2]
มาเรียม อุสมานี
มาเรียม อุสมานี เบกุม ซาฮิบา (, "มริยัม อุฌ ฌมานี") หรืออาจรู้จักในนาม หารกาพาอี หรือ โชธาพาอี () พระราชธิดาในราชาภารมัล กุศวาหาแห่งราชวงศ์ราชปุตที่นับถือศาสนาพราหมณ์-ฮินดู มีพระนามเดิมว่า ราชกุมารี หิระ คุนวารี ต่อมาพระนางได้อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระจักรพรรดิอัคบาร์ กษัตริย์แห่งราชวงศ์โมกุลที่นับถือศาสนาอิสลาม และมีพระราชโอรสด้วยกันเพียงพระองค์เดียวคือ สมเด็จพระจักรพรรดิชะฮันคีร์ จักรพรรดินีวั่นหรง
โกวปู้โลว วั่นหรง (มีความหมายว่า ผู้มีใบหน้าอันเลอโฉม) เป็นธิดาองค์โตของ หร่ง หยวน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายใน ในสมัยราชวงศ์ชิง และเป็นบุคคลผู้ที่มีบทบาทอย่างมากในสมัยแมนจูกัวอีกด้วย วั่นหรงจึงมาจากตระกูลที่ร่ำรวยและโดดเด่นที่สุดครั้งหนึ่งในสมัยราชวงศ์ต้าชิง สมเด็จพระจักรพรรดินีวั่นหรงเกิดในบ้านของพระบิดา หร่ง หยวน ณ บ้านเลขที่ 37 ถนนเม่าเอ๋อ หูท่ง ซอยทิศใต้หลัวกู่ เขตตงเฉง เมืองปักกิ่ง (No. 37, Maoer hutong, South Luogu Lane, Dongcheng District, Beijing) เนื่องจากพระบิดาเป็นผู้มีความคิดสมัยใหม่ที่จะให้เหล่าธิดาได้มีการศึกษา วั่นหรงจึงได้รับการศึกษาจากโรงเรียนมิชชั่นนารีของอเมริกันในเมืองเทียนสินและระหว่างช่วงเวลาในพระราชวังต้องห้าม โดยผู้สอนส่วนตัวชาวอเมริกันชื่อ อิซาเบล อินแกรม (Isabel Ingram) ผู้ซึ่งได้ให้ชื่อเป็นภาษาอังกฤษของวั่นหยงว่า อลิซาเบธ[1] จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
โดยเกือบจะสิ้นปีสถานการณ์ทางการเมืองเลวร้ายลงไปอีก การจลาจลและความไม่สงบเกิดขึ้นบ่อยมากขึ้น ประชาชนในเตหะรานได้รวมกันประท้วงชาห์ เผาธงชาติ ถือป้ายข้อความ "แยงกี้ โกโฮม" "ชาห์ต้องลาออก" และ "โคมัยนีต้องปกครองอิหร่าน" มีสตรีแต่งกายด้วยชุดดำสวมคลุมศีรษะจำนวนมาเข้าร่วมขบวนด้วย ขบวนได้ปะทะกับทหาร ทำให้มีผู้เสียชีวิต และบาดเจ็บหลายคน ความไม่สงบได้ทวีความรุนแรงสูงสุดในเดือนมกราคม ค.ศ. 1979 รัฐบาลได้ประกาศกฎอัยการศึกในเมืองสำคัญของอิหร่านและประเทศกำลังจะเกิดการปฏิวัติ รังดา
รังดา (Rangda) เป็นเจ้าแม่ศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อของชาวบาหลี ในตำนานกล่าวว่าเดิมนางรังดาเป็นมารดาของพระเจ้าเอร์ลังคะ ผู้สร้างอาณาจักรดาหาบนเกาะชวาเมื่อราวพุทธศตวรรษที่ 17 – 18 พระนางเป็นผู้นิยมเวทมนตร์ตันตระแบบฝ่ายซ้าย ทำให้สวามีของพระนาง ผู้เป็นบิดาของพระเจ้าเอร์ลังคะ ขับไล่นางเข้าป่า และหาพระมเหสีใหม่ โดยพระเจ้าเอร์ลังคะมิได้ขัดขวาง ทำให้พระนางผูกใจเจ็บและทำลายกรุงดาหาโดยรวบรวมศิษย์ที่เป็นสตรีมาทำพิธีบูชาเจ้าแม่กาลี แล้วร่ายมนต์สาปแช่งทำให้เกิดโรคภัยไข้เจ็บจนกรุงดาหาสาบสูญไป เจ้าชายปาทริก อาลี ปาห์ลาวี
พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 ในการสืบราชบัลลังก์ แทนที่เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน เนื่องจากทรงเสกสมรสกับสตรีต่างชาติ แต่ถึงอย่างไรก็ตามประเทศอิหร่านได้เปลี่ยนแปลงการปกครองแล้ว ยังทรงให้องค์มกุฎราชกุมารเป็นผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์ลำดับที่ 1 เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนพิเศษนีอาวารานในกรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน โรงเรียนอีเธล วอล์กเกอร์ ในเมืองซิมส์เบอร์รี รัฐคอนเนตทิคัต สหรัฐอเมริกา และวิทยาลัยอเมริกันไคโร กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1981-1982 พระองค์ได้ศึกษาต่อในวิทยาลัยเบนนิงตัน ในเมืองเบนนิงตัน รัฐเวอร์มอนต์ สหรัฐอเมริกา เจ้าได้รับปริญญาด้านสังคมสงเคราะห์จากมหาวิทยาโคลัมเบีย ใน ค.ศ. 1986 และปริญญาสาขาจิตวิทยาเด็กจากมหาวิทลัยเดียวกันในปี ค.ศ. 1990  เจ้าหญิงฟัตมา เนสลีชาห์
เจ้าหญิงฟัตมา เนสลีชาห์ เป็นพระปนัดดาของกาหลิบคนสุดท้ายแห่งจักรวรรดิออตโตมัน โดยพระบิดาคือเจ้าชายเซซาด โอมาร์ ฟารุก เอฟเฟนดี ("ประสูติ" 27/29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1898 พระราชวังโอตากอย อิสตันบูล- "สิ้นพระชนม์" 28 มีนาคม ค.ศ. 1969/1971) ทรงเป็นโอรสในกาหลิบอับดุลเมซิดที่ 2 กับพระมเหสีพระองค์แรก และพระมารดาคือเจ้าหญิงรูกิเย ซาบิฮะ สุลต่าน ("ประสูติ" 19 มีนาคม/1 เมษายน ค.ศ. 1894 พระราชวังโอตากอย อิสตันบูล - "สิ้นพระชนม์" 26 สิงหาคม ค.ศ. 1971 ที่อิสตันบูล) เป็นพระธิดาในสุลต่าน และกาหลิบคนสุดท้ายแห่งออตโตมัน สุลต่านเมห์เหม็ดที่ 6 กับของพระมเหสีพระองค์แรก โดยเจ้าหญิงเจริญพระชันษาในเมืองนีซ ประเทศฝรั่งเศส หลังจากการเสด็จลี้ภัย ตั้งแต่พระองค์ยังมีพระชันษาได้ 3 ชันษา  พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
ชาห์ทรงอภิเษกสมรสครั้งที่สามกับสตรีสามัญชน นามว่านางสาวฟาราห์ ดีบา ประสูติเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1938 ณ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองทาบริซ ประเทศอิหร่าน[26] ธิดาของนายโซห์รับ ดีบา และนางฟารีเดห์ ฆอตไบ เธอมีเชื้อสายอเซอรี[27][28] โดยบิดาของเธอเป็นคนพื้นเมืองอาเซอร์ไบจาน (อิหร่าน) ส่วนพระมารดานั้นมีพื้นเพมาจากจังหวัดกิลาน ซึ่งตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลแคสเปียน[26] พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
แต่ด้วยโซรยาไม่สามารถทำหน้าที่ให้กำเนิดรัชทายาทได้ โดยชาห์ทรงตรัสเรื่องนี้เป็นนัย เธอพยายามรักษาตามสถานพยาบาลต่างๆ แต่ก็ตระหนักดีว่าเธอจะไม่สามารถให้กำเนิดรัชทายาทได้ เธอจึงตัดสินใจหย่ากับชาห์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1958 และขณะนั้นชาห์ได้ให้ความสนพระทัยที่จะอภิเษกสมรสกับกับเจ้าหญิงมารีอา กาเบรียลลาแห่งซาวอย และพระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 แห่งอิตาลี ซึ่งเรื่องราวของชาห์ที่พยายามจะอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอิตาลีได้ถูกนำมาเรียกกันว่า "กษัตริย์มุสลิมกับเจ้าหญิงคาทอลิก" ส่วนหนังสือลอสเซวาตอเรโรมาโน (L'Osservatore Romano) ของสำนักวาติกันก็ได้เขียนอีกเช่นกันว่า "องุ่นพิษ"[22] ส่วนสมเด็จพระราชินีโซรยาหลังจากการหย่า จึงได้รับพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งอิหร่าน และได้ผันตัวเป็นนักแสดงในยุโรประยะหนึ่ง[23] ก่อนที่จะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 2001[24][25] เจ้าหญิงชามส์ ปาห์ลาวี
ในระหว่างการเสด็จประพาสทวีปยุโรปใน ค.ศ. 1936 เจ้าหญิงชามส์ พร้อมด้วยสมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก และพระขนิษฐา ได้ประทับอยู่ในกรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมัน โดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ผู้นำในขณะนั้น ได้ให้ความเป็นมิตรแก่พระราชวงศ์อิหร่านขณะที่พำนักอยู่ โดยประเทศอิหร่านในขณะนั้น เป็นหนึ่งในกว่า 10 ประเทศ ที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับประเทศเยอรมัน โดยมีการรับคนจำนวนมากเพื่อมาทำงานในอุตสาหกรรมตั๋วเดินทาง และศิลปศาสตร์การบิน เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี (ประสูติ 12 มีนาคม พ.ศ. 2506-) พระราชธิดาพระองค์กลางในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี กับจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี ชาห์และจักรพรรดินีองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ปาห์ลาวี และประเทศอิหร่าน เจ้าหญิงเฟือง เลียน
เจ้าหญิงเฟือง เลียน แห่งเวียดนาม () ประสูติเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938 เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม และสมเด็จพระจักรพรรดินีนาม เฟือง แห่งเวียดนาม พระมเหสีองค์แรก เจ้าจอมมารดาเจ้าหญิงปราง ในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
เจ้าจอมมารดาเจ้าหญิงปรางองค์นี้ มีเรื่องราวพิสดารในประวัติศาสตร์ว่า ภายหลังเมื่อพระบิดาหรือเจ้านครหนูได้ยอมสวามิภักดิ์เข้าด้วยในพระเจ้ากรุงธนบุรีและได้เข้ามารับราชการอยู่ ณ กรุงธนบุรี ซึ่งเป็นราชธานีในสมัยนั้น ได้ถวายพระธิดาองค์กลาง คือ เจ้าหญิงฉิม เข้าทำราชการฝ่ายในด้วยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีนั้น ได้มีพระขนิษฐาคือ เจ้าหญิงปรางเข้าไปอยู่ในวังด้วยพระองค์หนึ่ง แต่คนทั่วไปยังไม่รู้ ได้เป็นพระสนมของพระเจ้ากรุงธนบุรีด้วยเหมือนกัน จนถึงแก่มีเรื่องคอขาดบาดตายเกิดขึ้น โดยเจ้าพระยาพิชัยราชา ผู้สำเร็จราชการเมืองสวรรคโลก หลงผิดคิดว่าเป็นสาวโสดส่งเถ้าแก่เข้าไปขอเจ้าหญิงปรางเป็นภริยา ความได้ทรงทราบถึงพระเจ้ากรุงธนบุรีขึ้น จึงทรงพระพิโรธใหญ่ว่าเจ้าพระยาพิชัยราชาบังอาจจะมาตั้งตัวเป็นเขยน้องเขยใหญ่คู่กับพระองค์ซึ่งเป็นพระเจ้าแผ่นดิน ถึงให้ลงพระราชอาญาประหารชีวิตเจ้าพระยาพิชัยราชาเสีย นี่เป็นตอนหนึ่งแห่งความพิสดารอันมีผลให้นายทหารเอกคู่พระทัยของพระเจ้ากรุงธนบุรีต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ อันไม่น่าเชื่อว่าถ้าพระเจ้ากรุงธนบุรียังมีพระสติปรกติ จะทรงกระทำเช่นนั้น เพราะพระองค์ท่านรักทหารยิ่งกว่าอิสตรีใด ๆ ได้เป็นที่ประจักษ์กันอยู่จึงเชื่อว่า ขณะนั้นพระองค์คงจะมีพระสติไม่ปรกติเกิดขึ้นในลักษณะคุ้มดีคุ้มร้ายเป็นครั้งคราว พอดีถึงคราวชะตาขาดของเจ้าพระยาพิชัยราชา (ข้อความตอนนี้เป็นความเห็นของผู้แต่งหนังสือ) ซึ่งผู้เขียนเชื่อว่าน่าจะต้องเป็นเช่นนั้นเหลือเกินเพราะเกือบจะขณะเดียวกัน พระองค์ท่านก็ได้กระทำอย่างหนึ่งซึ่งเป็นการยืนยันพระทัยในความรักทหารมากกว่าอิสตรี โดยตัวเจ้าจอมมารดาเจ้าหญิงปรางเองเหมือนกัน คือ ฝ่ายเจ้าอุปราชพัฒน์แห่งเมืองนครฯ มีความดีความชอบในราชการเป็นอย่างมากเข้ามาเฝ้าในกรุง ความทรงทราบว่าเจ้าอุปราชพัฒน์เป็นม่ายเพราะท่านผู้หญิงเอกภริยา คือท่านผู้หญิงนวล(หรือชุ่ม) ผู้เป็นธิดาองค์โตของเจ้านครหนูเช่นเดียวกันได้ถึงแก่อสัญกรรมลง ทรงเห็นใจสงสารเจ้าอุปราชพัฒน์ จึงโปรดให้พระราชทานเจ้าจอมมารดาเจ้าหญิงปรางคนเดียวกันนั้นเอง และเป็นน้องสาวท่านผู้หญิงเดิม
เอกภริยาคนก่อนของเจ้าอุปราชพัฒน์อีกด้วยให้เป็นเอกภริยาแทน  ชาห์แห่งอิหร่าน
สมเด็จพระเจ้าชาห์แห่งอิหร่าน หรือที่มักเรียกว่าพระเจ้าชาห์ เป็นตำแหน่งที่ปกครองราชวงศ์ซาฟาวิดจนถึงราชวงศ์ปาห์ลาวี โดยระบอบจักรวรรดินับตั้งแต่ ค.ศ. 1501 - ค.ศ. 1979 พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายคือ พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี โดยนับตั้งแต่การปฏิวัติอิสลามอิหร่านมีพระจักรพรรดิเป็นเชื้อพระวงศ์ในราชวงศ์กอญัร และ ราชวงศ์ปาห์ลาวี ที่สืบราชสกุล และ อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
การเคลื่อนไหวต่อต้านพระเจ้าชาห์ของอายะตุลลอฮ์ โคมัยนีกับกลุ่มศาสนานิยมที่ไม่เห็นด้วยกับนโยบายเสรีนิยมของพระเจ้าชาห์ในโครงการการปฏิวัติขาวของพระองค์ จึงเกิดการนิยมโคมัยนีขึ้นอย่างแพร่หลายในอิหร่าน และในอิหร่านช่วงต้นค.ศ. 1978 มีปัจจัยจำนวนหนึ่งก่อให้เกิดความไม่พอใจภายในรัฐบาลของราชวงศ์ปาห์ลาวีได้ปรากฏเด่นชัดมากขึ้น ชาห์แห่งอิหร่าน
พระปรมาภิไธยเสด็จขึ้นครองราชย์สิ้นสุดการดำรงตำแหน่งพระราชสวามีสมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก ค.ศ. 1925 ค.ศ. 1941 พระราชสวามีสละราชสมบัติพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวีเจ้าหญิงเฟาซียะห์ 16 กันยายน ค.ศ. 1941 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1948 ทรงหย่าพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวีเจ้าหญิงโซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951 6 เมษายน ค.ศ. 1956 ทรงหย่าพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวีจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี 21 ธันวาคม ค.ศ. 1959 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 พระราชสวามีสละราชสมบัติพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี เจ้าชายปาทริก อาลี ปาห์ลาวี
เจ้าชายแพทริค อาลี ปาห์ลาวี() เป็นพระโอรสเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายอาลี เรซา ปาห์ลาวีที่ 1 และ ซอนยา เลามาน ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี และ สมเด็จพระราชินีตาจญ์ อัล-โมลูก พระภาติยะใน พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี โดยพระองค์เป็นลูกครึ่งอิหร่าน-ฝรั่งเศส โดยพระบิดามารดาของพระองค์มิได้สมรสกันถูกต้องตามพระราชประเพณี แต่พระองค์และผู้สืบสกุลจะได้รับพระอิสริยยศเป็น เจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งอิหร่าน พร้อมฐานันดร อิมพีเรียลไฮเนส โดยพระองค์สมรสกับ ซอนยา รูมมาน เมื่อปี พ.ศ. 2515 มีพระบุตรร่วมกัน 3 พระองค์ ซึ่งดำรงพระฐานะเป็นเจ้าทั้งหมด สมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์
สมเด็จพระราชินีฟารีดา (; พระราชสมภพ: 5 กันยายน พ.ศ. 2464 – สวรรคต: 16 ตุลาคม พ.ศ. 2531) หรือพระนามเดิม ซาฟินาซ ษูลฟิการ ( "Sāfināz Dhū l-Fiqār") เป็นอดีตพระราชินีในพระเจ้าฟารูกแห่งอียิปต์ พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
เมื่อสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้ประทุขึ้น กองทัพพันธมิตรจึงได้ตัดสินใจบุกอิหร่าน ซึ่งขณะนั้นอิหร่านมีความสัมพันธ์อันดีกับเยอรมนี[6] โดยกองทัพอังกฤษได้บุกยึดภาคใต้ของอิหร่าน และกองทัพรัสเซียได้เข้ายึดทางตอนเหนือของอิหร่าน ประเทศอิหร่านจึงถูกปกครองโดยกองทัพสัมพันธมิตร กษัตริย์เรซาจึงถูกบีบบังคับให้สละราชสมบัติ เพื่อให้พระโอรสองค์ใหญ่คือ โมฮัมหมัด เรซา ข่านขึ้นเป็นกษัตริย์แทน ประเทศอิหร่านหลังจากนั้นจึงมีความสัมพันธ์อันดีประเทศตะวันตก โดยเฉพาะสหรัฐอเมริกา[6] เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน
เจ้าชายไซรัส เรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน (, ปัจจุบันคือ ไซรัส เรซา ปาห์ลาวี, พระราชสมภพ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1960) มกุฎราชกุมารองค์สุดท้ายของอิหร่านราชวงศ์ปาห์ลาวี พระราชโอรสในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี กับจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี พระองค์ได้เสด็จลี้ภัยมายังสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1979 หลังการเกิดปฏิวัติอิสลาม และประทับอยู่ที่นั่นตลอดมา ชาห์แห่งอิหร่าน
ชาห์ (شاه, Shah) เป็นฐานันดรที่ใช้เรียกพระเจ้าแผ่นดินของอิหร่าน โดยใช้นำหน้าพระนาม และตามด้วยคำว่า ชาฮันชาห์แห่งอิหร่าน (Shahanshah of Iran) โดยมีความหมายเทียบเท่ากับคำว่าสมเด็จพระจักรพรรดิ (HIM) ได้แก่ พระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี และพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์บานู (شاهبانو, Shabanou หรือ Shahbanou) เป็นฐานันดรที่ใช้เรียกพระจักรพรรดินีแห่งอิหร่าน โดยใช้นำหน้าพระนาม และลงท้ายพระนามด้วยคำว่าแห่งอิหร่าน มีความหมายเทียบเท่าสมเด็จพระจักรพรรดินี (HIM) มีผู้ใช้คำนำหน้าพระนามนี้เพียงพระองค์เดียวคือ จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี มาเลเก (ملکه, Maleke) เป็นฐานันดรที่ใช้เรียกสมเด็จพระราชินีแห่งอิหร่าน โดยมาจากรากศัพท์อาหรับคำว่า มาลิก (ملك‎) ที่มีความหมายว่ากษัตริย์ และเป็นพระนามหนึ่งของอัลลอหฺ ปัจจุบันตำแหน่งนี้ถูกยกเลิก และใช้คำนำหน้าเป็นจักรพรรดินีหรือชาห์บานูแทน มีผู้ใช้คำนำหน้าพระนามนี้ 3 พระองค์คือ สมเด็จพระราชินีทัดจ์ อัล-โมลุก, สมเด็จพระราชินีเฟาซียะห์ และสมเด็จพระราชินีโซรยา มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน เป็นฐานันดรที่ใช้เรียกพระราชโอรสพระองค์แรกในพระเจ้าชาห์ โดยจะรับสืบทอดตำแหน่งพระเจ้าชาห์ต่อจากพระราชบิดา ผู้ดำรงตำแหน่งนี้มีเพียง 2 พระองค์ได้แก่ มกุฎราชกุมารโมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี และมกุฎราชกุมารเรซา ปาห์ลาวี ชาห์ปูร์ (شاهپور, Shahpur) เป็นฐานันดรที่ใช้เรียกพระราชโอรสองค์รองลงไป โดยใช้นำหน้าพระนาม และตามด้วยพระราชสกุล เช่น เจ้าชายอาลี เรซา ปาห์ลาวีที่ 1, เจ้าชายกอลัม เรซา ปาห์ลาวี เป็นต้น ชาห์ดอคต์ (شاهدخت, Shahdokht) เป็นฐานันดรที่ใช้เรียกพระราชธิดา ใช้นำหน้าพระนาม และตามด้วยพระราชสกุลเช่นเดียวกับชาห์ปูร์ เช่น เจ้าหญิงชามส์ ปาห์ลาวี และเจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี เป็นต้น วาลา กอฮัร และวาลา กอฮารี (Vala Gohar และ Vala Gohari) เป็นฐานันดรที่ใช้เรียกพระเจ้าหลานเธอในพระเจ้าชาห์ โดยหากพระราชโอรสได้เสกสมรสกับสตรีใดก็ตามบุตรที่เกิดมาจะต้องใช้คำนำหน้านี้และตามด้วยพระราชสกุล ส่วนพระราชธิดาของพระเจ้าชาห์ได้เสกสมรสกับชายใดก็ตาม บุตรหรือธิดาจะมีพระนามและตามด้วยสกุลของผู้เป็นบิดา เช่น เจ้าหญิงซาห์รา มาห์นาซ ซาเฮดี และเจ้าหญิงฟอเซห์ จาฮันบานีเป็นต้น เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน
อดีตมกุฎราชกุมารไซรัส เรซา ปาห์ลาวี ได้อภิเษกสมรสกับสุภาพสตรีชาวอิหร่านคือ นางสาวยัสมิน อาเตมัด-อามินี ธิดาของนายอับดุลละห์ อามินี กับนางฟอรุก อัฟเตการี เธอสำเร็จการศึกษามาจากมหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน เธอทำงานเป็นทนายสำหรับสำนักกฎหมายเยาวชน และมีชื่อเสียงจากการเป็นผู้สนับสนุนกฎหมายเยาวชน ทั้งคู่สมรสกันเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1986 ทั้งสองมีพระธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่ โซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี
หมวดหมู่:ราชวงศ์ปาห์ลาวี หมวดหมู่:ราชินีแห่งอิหร่าน หมวดหมู่:นักแสดงหญิง หมวดหมู่:นักเขียนชาวอิหร่าน หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนชาวอิหร่าน หมวดหมู่:บุคคลที่เคยนับถือศาสนาอิสลาม หมวดหมู่:บุคคลที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์ จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
ฟาราห์ได้รับการศึกษาภายในประเทศในโรงเรียนอิตาเลียนที่เตหะราน จากนั้นย้ายไปยังโรงเรียนฌาณส์ เดอ อาร์ก ฝรั่งเศสจนกระทั่งมีพระชนมายุ 16 พรรษา และหลังจากนั้นได้เข้าศึกษาในโรงเรียนราซี[8] พระองค์ทรงเป็นนักกีฬาที่ประสบความสำเร็จในวัยเยาว์และทรกลายเป็นกัปตันทีมบาสเก็ตบอลประจำโรงเรียนของพระองค์ หลังจากทรงจบการศึกษาจากโรงเรียนราซี พระองค์ทรงสนพระทัยในสถาปัตยกรรมโดยเข้าศึกษาต่อที่สถาบันศึกษาสถาปัตยกรรมศาสตร์ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ที่ซึ่งทรงเป็นนักศึกษาของอัลแบร์ แบซซัน เจ้าหญิงเฟาเซห์ จาฮันบานี
เจ้าหญิงเฟาเซห์ จาฮันบานี ประสูติในปี พ.ศ. 2517 เป็นพระธิดาของนายโควสลอว์ จาฮันบานี (Khosrow Jahanbani) ซึ่งเป็นเอกอัครราชทูตอิหร่านประจำประเทศฝรั่งเศส และเจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี พระราชธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวีแห่งอิหร่าน และเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ โดยเจ้าหญิงเฟาเซห์มีเชษฐา 1 องค์ คือ เคย์โควสลอว์ จาฮันบานี พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี พระราชสมภพเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1919 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก ซึ่งเป็นพระภรรยาเจ้าคนที่สองของพระชนก โดยพระองค์มีพระพี่น้องร่วมพระมารดาอีกสามพระองค์ ได้แก่ พระเชษฐภคินีคือเจ้าหญิงชามส์ ปาห์ลาวี พระขนิษฐาฝาแฝดของพระองค์คือเจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี และมีพระอนุชาคือเจ้าชายอาลี เรซา ปาห์ลาวีที่ 1 สมเด็จพระราชินีตาจญ์ อัล-โมลูก
สมเด็จพระราชินีตาจญ์ อัล-โมลูก พระมเหสีพระองค์ที่สองในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1896 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน มีพระนามเดิมว่า นิมตาจ คานุม เป็นธิดาของนายทัดเฟล โมลูก อัยรุมลู โดยนามสกุลอัยรุมลูซึ่งเป็นนามสกุลเดิมของพระองค์สามารถสะกดเป็น "Ayrumlu, Eyrumlu" และ "Ayromloo" และตระกูลนี้เป็นตระกูลของชาวอิหร่านเชื้อสายอาเซอร์ไบจาน พระองค์จึงสืบเชื้อสายชาวอาเซอรีด้วย ภายหลังจากการเสกสมรสกับพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี พระภัสดา พระองค์จึงเปลี่ยนพระนามใหม่ซึ่งมีความหมายว่า มงกุฎของราชันย์ (Crown of the King) สมเด็จพระนารายณ์มหาราช
พระราชบิดาและพระราชมารดาเป็นเครือญาติกัน หม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย ระบุว่าพระมารดาของพระนารายณ์เป็น "...พระขนิษฐาต่างมารดาของพระเจ้าปราสาททอง"[4] แต่งานเขียนของนิโคลาส์ เดอ แซร์แวส ระบุว่า มารดาเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม[8] ส่วนพระราชบิดาคือสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง ฟาน ฟลีต ระบุว่า เป็นลูกของน้องชายพระราชมารดาในสมเด็จพระเจ้าทรงธรรม[9] จักรพรรดิเต้ากวัง
จักรพรรดิเต้ากวัง ประสูติจากมเหสีที่มีชื่อว่า จักรพรรดินีเซี่ยวซูรุ่ย(孝淑皇后) แต่พระมารดาได้สิ้นพระชนม์ไปตั้งแต่พระองค์ยังเยาว์วัย จักรพรรดิเจี่ยชิงพระราชบิดาจึงได้สถาปนาพระมเหสีองค์ใหม่ขึ้นเป็นจักรพรรดินีเซี่ยวเหอรุ่ย (孝和皇后) ซึ่งเป็นบุตรสาวของอูนาลา ขุนนางพวกเดียวกับเหอเซิน ที่ทรงไม่ไว้วางพระทัย แต่ทรงทำไปด้วยด้วยเหตุผลทางการเมือง นั่นทำให้จักรพรรดิเต้ากวังเมื่อยังทรงพระเยาว์ก็ไม่โปรดในตัวพระนางด้วยเช่นกัน แม้จะมีศักดิ์เป็นพระมารดาเลี้ยงก็ตาม แต่ได้ทรงเปลี่ยนทัศนะที่มีต่อพระนางใหม่ เมื่อครั้งหนึ่งที่ได้เสด็จไปไหว้บรรพกษัตริย์ที่สุสานราชวงศ์ชิงด้วยกัน และได้มีโจรกบฏกลุ่มหนึ่งมาจับตัวพระองค์และพระนางไปพร้อมกับสามัญชนกลุ่มหนึ่ง พวกกบฏบังคับให้พระองค์และพระนางบอกว่าใครเป็นใคร หากเงียบ ก็จะให้จ้วงแทงพระนางด้วยมีด พระนางก็ปิดปากเงียบไม่ยอมบอก นั่นจึงทำให้พระองค์ซาบซึ้งในน้ำพระทัยของพระนางเสี้ยวเหอมากและยอมรับพระนางในที่สุด พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
หลังจากการปฏิวัติอิสลาม อดีตจักรพรรดินีฟาราห์ได้เสด็จลี้ภัยร่วมกับครอบครัว แต่ภายหลังการสวรรคตของพระสวามี อดีตจักรพรรดินีทรงใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเป็นสถานที่ที่พระองค์ทรงพบกับพระสวามีครั้งแรก[34] จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
หลังจากเสด็จออกจากโมร็อกโก พระเจ้าชาห์และองค์จักรพรรดินีทรงได้รับสถานที่ที่ลี้ภัยชั่วคราวที่บาฮามาสและทรงได้รับกรรมสิทธิ์ในชายหาดขนาดเล็กบนเกาะพาราไดซ์ จากการที่ทรงมีพระราชดำรัสถากถาง องค์จักรพรรดินีทรงระลึกได้ว่าวันเวลาที่สุขสบายช่วงนี้คือ "วันที่มืดมนที่สุดในพระชนม์ชีพของพระนาง"[10] หลังจากวีซาบาฮามาสหมดอายุและไม่ได้รับการต่ออายุ ทั้งสองพระองค์ได้มีคำขอไปยังเม็กซิโก ซึ่งทรงได้รับการตอบรับและเช่าสถานที่พำนักที่คูเออนาวาคาใกล้เม็กซิโกซิตี เจ้าหญิงไลลา ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงไลลา ปาห์ลาวี พระราชธิดาพระองค์ที่ 4 ในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี และจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี เจ้าหญิงไลลามีพระเชษฐา และเชษฐภคินีดังนี้ เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน, เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี และเจ้าชายอาลี เรซา ปาห์ลาวีที่ 2 นอกจากนี้พระองค์ยังมีพระเชษฐภคินีต่างพระมารดาคือ เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
ในช่วงเวลานี้ ในการตอบสนองการประท้วงที่รุนแรง พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวีพร้อมจักรพรรดินีฟาราห์มีพระราชประสงค์ที่จะเสด็จออกนอกประเทศ ทั้งองค์ชาห์และองค์ชาห์บานูเสด็จโดยเครื่องบินประทับออกจากอิหร่านในวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1979 รัฐบาลของชาห์ปูร์ บัคเตียร์ นายกรัฐมนตรีได้ออกประกาศว่า พระองค์มิได้สละบัลลังก์แต่อย่างใด จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
ภายใต้สถานการณ์ที่ยากลำบากเหล่านี้ พระเจ้าชาห์และองค์จักรพรรดินีไม่ทรงได้รับการอนุญาตให้คงประทับอยู่ในสหรัฐอเมริกา ไม่นานหลังจากทรงได้รับการรักษาขั้นพื้นฐาน ทั้งสองพระองค์เสด็จไปยังลาตินอเมริกาอีกครั้ง แม้ว่าในครั้งนี้ได้เสด็จไปที่เกาะกอนตาโดราในปานามา พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
ปัจจุบัน เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน พระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระองค์ได้สถาปนาตนเองเป็นพระเจ้าชาห์อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อิหร่านในปัจจุบัน[36] ปัจจุบันพระองค์ทรงประทับลี้ภัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา ร่วมกับพระภรรยาและพระราชธิดา[37][38] โซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี
เจ้าหญิงโซรยาแห่งอิหร่าน พระนามเดิม โซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี (Persian: ثریا اسفندیاری بختیاری‎, UniPers: Sorayâ Asfandiyâri-Bakhtiyâri; 22 มิถุนายน ค.ศ. 1932 – 26 มิถุนายน ค.ศ. 2001) พระมเหสีองค์ที่สอง และอดีตพระมเหสีในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์องค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ปาห์ลาวี และระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในอิหร่าน เจ้าชายอาลี เรซา ปาห์ลาวีที่ 2
เจ้าชายอาลี เรซาที่ 2 ปาห์ลาวี (เปอร์เซีย:رضا پهلوی, ประสูติ 28 เมษายน ค.ศ. 1966 - 4 มกราคม ค.ศ. 2011) พระราชโอรสในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี และจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี ชาห์และจักรพรรดินีองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ปาห์ลาวีและอิหร่าน เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน
เจ้าชายไซรัส เรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที 31 ตุลาคม ค.ศ. 1960 พระราชโอรสองค์ใหญ่ในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี กับจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี มีพระขนิษฐาและพระอนุชา คือ เจ้าหญิงฟาราห์นาซ, เจ้าชายอาลี เรซา และเจ้าหญิงไลลา และมีพระเชษฐภคินีต่างชนนีคือ เจ้าหญิงชาห์นาซ ฟูจิวาระ โนะ อันชิ
ฟูจิวาระ โนะ อันชิ (; ค.ศ. 927 – 11 มิถุนายน ค.ศ. 964) หรือ ฟูจิวาระ โนะ ยาซูโกะ จักรพรรดินีแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่น เป็นพระมเหสีของจักรพรรดิมูรากามิ จักรพรรดิองค์ที่ 61 และเป็นพระมารดาของจักรพรรดิ 2 พระองค์ คือ จักรพรรดิเรเซ จักรพรรดิองค์ที่ 62 และจักรพรรดิเอ็นยู จักรพรรดิองค์ที่ 63 จักรพรรดินีอันชิเป็นธิดาของฟูจิวาระ โนะ โมโรซูเกะ สมเด็จพระเจ้าปฤถวีแห่งเนปาล
ในรัชกาลของพระองค์ได้เกิดเหตุการณ์ครั้งสำคัญในประวัติศาสตร์เนปาลคือการเข้ามาครั้งแรกของรถยนต์ การสร้างระบบประปาที่ทันสมัย และระบบสุขาภิบาลที่ดีของประเทศ พระราชธิดาพระองค์โตของพระองค์ เจ้าหญิงพระราชกุมารีลักษมีราชยาลักษมีเทวีศาหะ ได้เสกสมรสกับจอมพลมาร์ชัล ไกเซอร์ รานา เจ้าหญิงพระองค์นี้ทรงเป็นมกุฎราชกุมารีและรัชทายาทจนเมื่อพระองค์มีพระชนมายุย่างเข้าสู่วัยรุ่น พระอนุชาของพระองค์ สมเด็จพระเจ้าตริภูวนพีรพิกรมศาหเทวะก็ทรงประสูติ ซึ่งก่อนหน้านี้สมเด็จพระเจ้าปฤถวีพีรพิกรมศาหเทวะมีแต่พระราชธิดา 4 พระองค์ พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
เธอได้ไปศึกษาต่อ ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส โดยศึกษาทรงด้านสถาปัตยกรรมศาสตร์ที่ปารีส ซึ่งทำให้เธอมีโอกาสได้เข้าเฝ้าพระเจ้าชาห์เป็นครั้งแรก เมื่อครั้งที่พระเจ้าชาห์เสด็จเยือนฝรั่งเศสอย่างเป็นทางการ ฟาราห์ได้เข้าเฝ้าพร้อมกับนักศึกษาชาวอิหร่านคนอื่นๆ ในสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงปารีสในปี ค.ศ. 1959 และต่อมาก็มีโอกาสเข้าเฝ้าอีกหลายครั้งเมื่อเสด็จกลับอิหร่านในช่วงปิดภาคเรียนฤดูร้อน ทั้งสองได้พัฒนาสัมพันธภาพ จนในที่สุดสำนักพระราชวังก็ประกาศหมั้นเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน ในปีเดียวกัน และได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1959 และเธอเป็นพระมเหสีพระองค์แรกที่สามารถให้ประสูติกาลพระราชโอรสเพื่อสืบราชบัลลังก์ได้เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1960 และเป็นพระมเหสีเพียงพระองค์เดียวของประวัติศาสตร์อิหร่านที่ได้มีการเฉลิมพระอภิไธยเป็น จักรพรรดินี หรือ ชาห์บานู (شاهبانو) องค์แรกและองค์เดียวของอิหร่านยุคปัจจุบัน และยังทรงสถาปนาให้เป็น "จักรพรรดินีนาถผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์" ในกรณีที่พระองค์สวรรคตหรือไม่สามารถปกครองประเทศได้ก่อนที่มกุฎราชกุมารจะเจริญพระชันษาครบ 21 ชันษา ซึ่งถือว่าเป็นเรื่องที่แปลกใหม่สำหรับประเทศในตะวันออกกลาง[29] ชาห์และฟาราห์มีพระราชโอรส-ธิดา 4 พระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน
ยัสมิน อาเตมัด อามินี ประสูติที่โรงพยาบาลปาร์สในกรุงเตหะราน ประเทศอิหร่านเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2511 พระองค์ได้เข้าเรียนในโรงเรียนเอกชนชุมชนเตหะราน ในเตหะรานจนกระทั่งความตึงเครียดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1970 ครอบครัวของพระองค์ถูกบังคับให้ออกจากอิหร่านอย่างถาวร พวกเขาตั้งรกรากอยู่ในซานฟรานซิสโกในรัฐแคลิฟอร์เนีย ที่นี่พระองค์เธอได้เข้าเรียนและสอบวัดผลที่โรงเรียน Notre Dame จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
ทั้งสองพระองค์ทรงมีพระโอรสและพระธิดารวมกันทั้งหมด 4 พระองค์ ได้แก่ พระมหาวีรกษัตรีย์นโรดม มุนีนาถ สีหนุ พระวรราชมารดา
ต่อมาป็อม เปียงได้สมรสใหม่ กับฌ็อง-ฟร็องซัว อิซซี มีเชื้อสายคอร์ซิกา, ฝรั่งเศส และอิตาลี ทั้งคู่มีธิดาด้วยกันสองคน โดยพระองค์เป็นธิดาคนเล็ก พระองค์มีพระพี่นางร่วมพระบิดา คือ อาน-มารี อิซซี (; ) ซึ่งเสกสมรสกับพระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ เมธาวี หลังสิ้นพระชนม์จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นพระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ นาแน็ต เมธาวี  จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
หลังจากเสด็จออกจากอียิปต์พระพลานามัยของพระเจ้าชาห์ได้ทรุดลงอย่างรวดเร็วจากการที่ทรงต่อสู้กับพระอาการมะเร็งต่อมน้ำเหลืองชนิดนอนฮอดจ์กิน ความรุนแรงของพระอาการทำให้ทั้งสองพระองค์ที่ทรงลี้ภัยต้องเสด็จไปยังสหรัฐอเมริกาในระยะเวลาสั้นๆเพื่อรักษาพระอาการประชวร การปรากฏของทั้งสองพระองค์ในสหรัฐอเมริกาได้ทำให้ความสัมพันธ์ที่ตึงเครียดอยู่แล้วระหว่างวอชิงตันและฝ่ายปฏิวัติที่เตหะรานได้ลุกลามไปมากยิ่งขึ้น พระเจ้าชาห์ประทับที่สหรัฐอเมริกา ถึงแม้ว่าจะทรงมีจพระประสงค์ที่จะรักษาพระอาการประชวรจริงๆแต่กลายเป็นการต่อระยะเวลาแห่งความเป็นศัตรูระหว่างชาติทั้งสอง เหตุการณ์นี้ได้ลุกลามบานปลายจนเกิดยึดสถานเอกอัครราชทูตอเมริกันประจำกรุงเตหะรานซึ่งเป็นที่รู้จักในชื่อเหตุการณ์วิกฤตตัวประกันอิหร่าน พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
หลังจากที่พระเจ้าชาห์ ได้อพยพลี้ภัยพำนักในต่างประเทศหลายประเทศ สุดท้ายพระองค์จึงเสด็จสวรรคตที่กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ด้วยโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 โดยได้จัดงานพระศพของชาห์ให้อย่างสมพระเกียรติในฐานะอดีตพระเทวัน (น้องเขย) ของพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ โดยฝังไว้ในกรุงไคโร และในพระราชพิธีนี้มีชาวอิหร่านไปร่วมพิธีหลายแสนคน[35] จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
ด้วยการที่ทรงใช้เงินที่จัดสรรโดยรัฐบาล องค์จักรพรรดินีทรงใช้ประโยชน์จากตลาดศิลปะในคริสต์ศตวรรษที่ 1970 เพื่อซื้อผลงานที่สำคัญในศิลปะตะวันตก ภายใต้พระราชเสาวนีย์ของพระนาง พิพิธภัณฑ์ได้รับผลงานเกือบ 150 ชิ้นโดยศิลปินที่มีชื่อเสียงเช่น ปาโบล ปีกัสโซ, โกลด มอแน, จอร์จ กรอซ, แอนดี้ วอร์ฮอล, แจ๊คสัน พอลล็อกและรอย ลิกเตนสไตน์ ทุกวันนี้ผลงานสะสมในพิพิธภัณฑ์ศิลปะร่วมสมัยเตหะรานเป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในสถานที่ที่รวบรวมศิลปะตะวันตกของศตวรรษที่ 20 ที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งของโลก นอกจากจะเป็นที่ที่สำคัญที่สุดนอกยุโรปและสหรัฐอเมริกา มันได้กลายเป็นที่โดดเด่นมาก ตามที่ปาร์วิซ ตานาโวลี ประติมากรสมัยใหม่ชาวอิหร่านและอดีตที่ปรึกษาทางวัฒนธรรมขององค์จักรพรรดินี ได้กล่าวถึงผลงานสะสมที่น่าประทับใจซึ่งได้ถูกรวบรวมเป็นมูลค่า "หลายสิบ ไม่สิหลายร้อยล้านดอลลาร์"[15] ทุกวันนี้มูลค่าของทรัพย์สินเหล่านี้อยู่ที่ประมาณเกือบ 2.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐฯ[17] เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี
ก่อนอภิเษกสมรสเจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวีทรงเคยถูกสู่ขอโดยพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรักและพระนางอาจจะได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอิรัก โดยพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี พระราชบิดาได้ทรงเห็นชอบด้วยแต่เจ้าหญิงทรงปฏิเสธที่จะอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฟัยศ็อล จักรพรรดินีนาม เฟือง
สมเด็จพระจักรพรรดินีนาม เฟือง แห่งเวียดนาม หรือ เจ้าหญิงนาม เฟือง แห่งเวียดนาม (南芳皇后) พระนามเดิมคือ มารี-เตแรซ เหงียน หืว ถิ ลาน (14 ธันวาคม พ.ศ. 2457 - 16 ธันวาคม พ.ศ. 2506) พระนางเป็นพระมเหสีพระองค์แรกของสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม ผู้เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายของอันนัมในอารักขาของฝรั่งเศส และสมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์สุดท้ายของเวียดนาม เป็นพระมเหสีตั้งแต่ปีพ.ศ. 2477 จนกระทั่งพระนางสิ้นพระชนม์ พระนางทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีมเหสี (ฮองเฮา) พระองค์แรกและพระองค์เดียวของราชวงศ์เหงียน จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
พิพิธภัณฑ์และศูนย์วัฒนธรรมได้ถูกสร้างขึ้นภายใต้พระราชเสาวนีย์ของพระองค์รวมถึง ศูนย์วัฒนธรรมเนกาเรสถาน, พิพิธภัณฑ์เรซาอับบาซี, พิพิธภัณฑ์คอร์รามาบัดด้วยการเก็บวัตถุมีค่าอย่างทองสัมฤทธิ์ทองแดงลอเรสทาน, พิพิธภัณฑ์พรมอิหร่านและพิพิธภัณฑ์อับกีเนห์สำหรับเครื่องเซรามิกและเครื่องแก้ว[16] พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
นอกจากนี้พระองค์ยังมีพระเชษฐภคิณีต่างพระมารดา 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงฮัมดัมสุลตาเนห์ ปาห์ลาวี อนุชาและขนิษฐาต่างมารดาอีก 6 พระองค์ ได้แก่ เจ้าชายโฆลาม ปาห์ลาวี, เจ้าชายอับดุล เรซา ปาห์ลาวี, เจ้าชายอะห์มัด เรซา ปาห์ลาวี, เจ้าชายมะห์มุด เรซา ปาห์ลาวี, เจ้าหญิงฟาเตเมห์ ปาห์ลาวี และเจ้าชายฮามิด เรซา ปาห์ลาวี เจ้าหญิงฟาราห์ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงฟาราห์ ปาห์ลาวี (เปอร์เซีย: شاهبانو فرح ) (ประสูติ 17 มกราคม พ.ศ. 2547-) เป็นพระธิดาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน กับเจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศอิหร่าน ต่อจากพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ผู้เป็นพระอัยกาของเจ้าหญิง จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
ในปีค.ศ. 2003 องค์จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวีทรงเขียนหนังสือเกี่ยวกับเรื่องราวในความทรงจำของพระองค์เมื่อทรงพระเยาว์ และเป็นนักศึกษาสาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์ เมื่ออายุ 21 ปี จนได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าชาห์และกลายเป็นจักรพรรดินีแห่งอิหร่าน ทรงเขียนในชื่อเรื่องว่า An Enduring Love: My Life with the Shah (ภาษาไทย: ความทรงจำของฟาราห์ ปาห์ลาวี) พระอนุทินของอดีตองค์จักรพรรดินีเป็นที่สนใจในต่างประเทศ ได้กลายเป็นหนังสือขายดีในยุโรป ด้วยข้อความที่ตัดตอนที่ปรากฏในนิตยสารข่าวและผู้เขียนที่ทรงปรากฏพระองค์ในรายการทอล์กโชว์และสื่อต่างๆ อย่างไรก็ตาม มีความคิดเห็นเกี่ยวกับหนังสือ ซึ่งมีการรวม Publishers Weeklyที่ได้วิจารณ์ว่า "ตรงไปตรงมา การอธิบายอย่างตรงๆ" และThe Washington Post ได้วิจารณ์ว่า "น่าทึ่ง" จักรพรรดินีเซี่ยวอี๋ฉุน
จักรพรรดินีเสี้ยวอี้ฉุน ( ') หรือที่รู้จักกันในไทยขณะทรงพระยศเป็นพระมเหสีว่า "พระมเหสีหลิง " จากภาพยนตร์ชื่อดังเรื่อง องค์หญิงกำมะลอ เป็นพระมเหสีในจักรพรรดิเฉียนหลง และเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิเจียชิ่ง
พระนางกำเนิดในราชสกุลเว่ยจียา หรือ เว่ย ซึ่งเป็นสกุลจากกองธงฮั่น เดิมที พระนางทรงเป็นนางสนองพระโอฐษ์ในพระนางฟูจาฮองเฮา 
แต่เนื่องด้วยพระนางเป็นสตรีที่งดงามทั้งกิริยา วาจา การวางตัว บวกกับมีพระพักตร์ที่งดงาม สะสวย ทำให้จักรพรรดิเฉียนหลง
ที่มักเสด็จมาที่ตำหนักฉางชุนของสมเด็จพระจักรพรรดินีบ่อยๆทรงเกิดความพอพระทัยในตัวของพระนาง จึงรับสั่งให้เข้าเฝ้าถวายองค์ 
และแต่งตั้งให้เป็นพระสนมหลิง(หลิงกุ้ยเหริน)
ปีต่อมาจึงอวยฐานันดรศักดิ์ขึ้นเป็นสมเด็จพระชายาหลิง(หลิงผิน) ถัดมาอีกสามปีก็ถูกเลื่อนขึ้นเป็นสมเด็จพระมเหสีหลิง(หลิงเฟย) ถัดมาอีกสิบปีเลื่อนเป็นสมเด็จพระมเหสีเอกหลิง(หลิงกุ้ยเฟย) และถัดมาอีกสิบสองปีตำแหน่งสุดท้ายของพระชนม์ชีพที่ได้รับคือสมเด็จพระอัครมเหสีหลิงอี้(หลิงอี้หวงกุ้ยเฟย)
และหลังจากที่จักรพรรดินีจี้ ทรงสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเฉียนหลงก็ไม่ได้ตั้งใครขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีอีกเลย หน้าที่ควบคุมดูแลฝ่ายในทั้งหมดจึงตกอยู่ที่ สมเด็จพระอัครมเหสีหลิงอี้(หลิงอี้หวงกุ้ยเฟย) เมื่อสิ้นรัชกาลเฉียนหลง องค์ชายหย่งเอี๋ยน ซึ่งเป็นพระโอรสลำดับที่สิบห้าในจักรพรรดิเฉียนหลงและประสูติจากหลิงอี้หวงกุ้ยเฟย ได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเจี่ยชิ่ง ทรงมีปมในพระทัยที่ว่า ที่พระมารดาของพระองค์ไม่ได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีเพราะว่าพระนางมีชาติกำเนิดที่เป็นชาวฮั่น ซึ่งตามกฏมลเฑียรบาลราชวงศ์ชิงกำหนดไว้ว่าห้ามสตรีจีนเป็นใหญ่เหนือสตรีแมนจู ทำให้จักรพรรดิเจียชิ่งเกิดความคับข้องพระทัยมาโดยตลอดพระองค์จึงเปลี่ยนราชสกุลของพระมารดาที่เป็นสกุลฮั่นจาก เว่ย เป็น เว่ยจียา และเลื่อนพระมารดาจากสมเด็จพระอัครมเหสีให้ขึ้นแท่นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีโดยให้ทรงพระนามว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวอี้ชุน จักรพรรดิบ๋าว ดั่ย
เจ้าหญิงฟี อั๊ญ (Phi Ánh) ผู้เป็นพระญาติทางพระราชมารดา ทรงอภิเษกสมรสราวปี ค.ศ. 1935 ที่ฮ่องกง เจ้าหญิงฮหว่าง เตี๋ยว ลาน (Hoàng Tiểu Lan) หรือเจนนี่ วุง (Jenny Woong) สตรีเชื้อสายจีน ทรงอภิเษกสมรสกันในปี ค.ศ. 1946 ที่เมืองไซ่ง่อน มีพระธิดา 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงเฟือง ถาว หรือแกลร์ เฟือง ถาว (Claire Phuong Tao) เจ้าหญิงบู่ย หม่ง เดี่ยป (Bùi Mộng Điệp) อภิเษกสมรสกันในปี ค.ศ. 1955 มีพระโอรส-ธิดารวม 2 พระองค์คือ เจ้าหญิงเฟือง มิญ และเจ้าชายบ๋าว เอิน เจ้าหญิงทาย เฟือง หรือมอนิก โบโด (Monique Baudot) พลเมืองชาวฝรั่งเศส อภิเษกสมรสในปี ค.ศ. 1972 ได้รับพระยศชั้นเจ้าหญิง และเปลี่ยนพระนามเป็นหวิญ ถวิ และได้รับการเลื่อนพระยศเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีทาย เฟือง แห่งเวียดนามหลังพระสวามีเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1997 พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี (เปอร์เซีย: محمدرضا شاه پهلوی, พระราชสมภพ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1919 ณ เตหะราน ประเทศอิหร่าน – สวรรคต 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1980 ณ ไคโร ประเทศอียิปต์) หรือ จักรพรรดิชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี พระองค์ทรงเป็นชาห์แห่งอิหร่านซึ่งเป็นชาห์องค์สุดท้ายที่ปกครองอิหร่าน โดยพระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ปาห์ลาวีซึ่งเป็นราชวงศ์สุดท้ายที่ปกครองประเทศอิหร่านก่อนการปฏิวัติอิสลาม เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี มีพระปรีชาสามารถในด้านการนิพนธ์หนังสือ โดยเจ้าหญิงได้นิพนธ์หนังสือไว้ 3 เล่ม โดย 2 เล่มแรก ตีพิมพ์ที่ประเทศอังกฤษ และอีก 1 เล่ม ตีพิมพ์ที่ประเทศฝรั่งเศส คือ จักรพรรดิฮั่นเกาจู่
บิดามารดาของหลิว ปัง ไม่ปรากฏนามในเอกสารทางประวัติศาสตร์ บิดามักได้รับการเรียกขานว่า "หลิวไท่กง" (刘太公; "เจ้าหลวงหลิว") ส่วนมารดาของเขามักเรียกขานกันว่า "หลิวอ่าว" (刘媪; "ยายหลิว") ตำนานเล่าว่า วันหนึ่ง เกิดพายุฝน หลิวอ่าวเข้าไปหลบใต้สะพาน หลิวไท่กงออกบ้านไปตามภริยา เห็นมังกรลอยอยู่เหนือนาง จากนั้น นางก็ตั้งครรภ์และคลอดออกมาเป็นหลิว ปัง จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
องค์จักรพรรดินีทรงมีพระราชนัดดา 3 พระองค์ที่ประสูติแต่เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี พระราชโอรสองค์โตกับยัสมิน อาเตมัด-อามินี พระชายา ได้แก่ ฟัตฮียะฮ์ ฆอลี
เจ้าหญิงฟัตฮียะห์แห่งอียิปต์ (อาหรับ: فتحية غالي‎) หรือ ฟัตฮียะห์ กาลี (Fathia Ghali) ประสูติเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1930 ณ กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ โดยเป็นพระราชธิดาองค์เล็กในพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีนาซลีแห่งอียิปต์ โดยพี่พระเชษฐาและพระพี่นางด้วยกัน 4 พระองค์ ได้แก่ พระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์, เจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์, เจ้าหญิงไฟซาแห่งอียิปต์ และเจ้าหญิงไฟกาแห่งอียิปต์ โดยพระองค์เป็นน้ององค์เล็ก ความทรงจำของฟาราห์ ปาห์ลาวี
โดยการประพันธ์ของฟาราห์ ปาห์ลาวีชิ้นนี้ ได้เปิดเผยเรื่องราวความรักความผูกพันของเธอ ที่มีต่อพระราชสวามีและประเทศอิหร่านเป็นครั้งแรก และถือเป็นเรื่องราวการประพันธ์ของพระองค์ที่น่าประทับใจเป็นอย่างยิ่ง จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
ทางเดอะนิวยอร์กไทมส์ อีลีน สชิโอลิโน หัวหน้าแผนกเอกสารประจำปารีส ได้นำหนังสือมาโดยไม่ค่อยประจบในการแสดงความคิดเห็น ได้บรรยายว่า "แปลได้ดี"แต่"เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและความขมขื่น"[25] ทางNational Review โดยเรซา บาเยกาน นักเขียนชาวอิหร่านได้ยกย่องว่าเป็นบันทึกที่ "ดาษดื่นไปด้วยความรักและความเห็นอกเห็นใจต่อชาติของพระองค์"[26] จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน
จักรพรรดินีเสี้ยวเสียนชุนหรือฟู่ฉาฮองเฮาทรงมาจากจากราชสกุลสกุล ฟู่ฉา (富察) ทรงเป็นธิดาคนเดียวของ ฟู่ฉา หลี่หรงเป่า มีน้องชายคือ ฟู่ฉา ฝูเหิง พระนางได้อภิเษกสมรสกับองค์ชายสี่ก่อนที่จะเป็นเป่าชินหวัง(宝亲王/寶親王) (ต่อมาครองราชย์เป็นจักรพรรดิเฉียนหลง) มีพระอิสริยยศเป็น ตี้ฝูจิ้น และหลังจากนั้นเมื่อองค์ชายเป่าชินหวังได้ขึ้นเสวยราชย์สมบัติเป็น จักรพรรดิเฉียนหลง จึงทรงแต่งตั้งพระนางเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินี พระนางฟู่ฉาทรงเป็นที่รักและโปรดปรานของ จักรพรรดิเฉียนหลงมาก จึดมักจะทรงติดตาม จักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จประพาสทั่วประเทศจีนอยู่เสมอจักรพรรดิเฉียนหลง ต่อมาในปี ค.ศ. 1748 ในช่วงหนึ่งของการประพาสตามหัวเมืองภาคใต้ของประเทศจีน พระนางฟู่ฉาทรงพระประชวรหนักเและสิ้นพระชนม์ในวันที่ 8 เมษายน ค.ศ.1748 ขณะพระชันษา 36 พรรษาพระศพถูกฝังอยู่ในสุสานชิงตะวันออก และการสิ้นพระชนม์ของพระนางนั้นทำให้จักรพรรดิเฉียนหลงทรงเสียพระทัยมากหลังจากที่พระนางสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเฉียนหลงมักจะแต่งกลอนรำพันและกลอนเชิดชูพระนางอยู่หลายบท และทุกๆครั้งก่อนที่พระองค์จะเสด็จไปที่ใดก็พระองค์ก็จะทรงไปเยี่ยมหลุมพระศพของพระนางอยู่เสมอ กล่าวได้ว่าพระนางฟู่ฉานั้นเป็นผู้ที่จักรพรรดิเฉียนหลง ทรงรักและให้เกียรติมากที่สุดผู้หนึ่ง จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
องค์จักรพรรดินีทรงมีพระราชนัดดาอีกหนึ่งพระองค์ที่ประสูติแต่เจ้าชายอาลี เรซา ปาห์ลาวี พระราชโอรสองค์รองกับราฮา ดีเดวาร์[24] ผู้เป็นพระสหาย ได้แก่ จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
นางสาว<b data-parsoid='{"dsr":[30742,30759,3,3]}'>ฟาราห์ ดีบา (ค.ศ. 1938 - 1959) สมเด็จพระราชินีแห่งอิหร่าน (ค.ศ. 1959 - 1967) จักรพรรดินีแห่งอิหร่าน (ค.ศ. 1967 - 1979) จักรพรรดินีฟาราห์แห่งอิหร่าน (ค.ศ. 1979 - ปัจจุบัน) เจ้าหญิงเฟาซียะห์ ฟารุก แห่งอียิปต์
เจ้าหญิงเฟาซียะห์ ฟารุก แห่งอียิปต์ ประสูติเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1940 เป็นพระราชธิดาพระองค์กลางของพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์ โดยพระองค์มีพระเชษฐภคนี 1 พระองค์ และพระขนิษฐา 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงเฟริยาลแห่งอียิปต์ และเจ้าหญิงฟาดียะห์แห่งอียิปต์ โดยพระนามของพระองค์ เฟาซียะห์ มาจากพระนามของพระน้องนางในพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ คือเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ ซึ่งพระราชบิดามีความสนิทเสน่หา และพระน้องนางพระองค์นี้ทรงพระสิริโฉมจนถือว่าเป็นหนึ่งในสตรีที่สวยที่สุดในโลกในขณะนั้น และต่อมาได้เป็นพระมเหสีในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี โดยพระเจ้าฟารุกจึงได้นำพระนามของพระขนิษฐามาตั้งเป็นพระนามของพระราชธิดาพระองค์เอง) ฟาโรห์ปิเย
พระองค์เป็นพระราชโอรสของกษัตริย์คาซตาและพระราชินีเปบาทจ์มา พระองค์อาจจะมีพระมเหสีสามถึงสี่พระองค์ โดยพระมเหสีนามว่า อาบาร์ เป็นพระราชมารดาของฟาโรห์ทาฮาร์กา พระมเหสีอีกสามพระองค์คือ ทาบิริ, เพกซาเตอร์ และเคนซา เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน
เจ้าฟ้าชายไซรัส เรซา ได้ดำรงตำแหน่งเป็นมกุฎราชกุมารในราชวงศ์ปาห์ลาวี เนื่องจากเป็นพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวของพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี กับจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี ระบอบกษัตริย์แห่งอิหร่านได้ล่มสลายในปี ค.ศ. 1979 พระองค์ต้องใช้พระนามเป็น นายเรซา ปาห์ลาวี และหลังจากการสวรรคตของชาห์โมฮัมหมัด เรซา ในปี ค.ศ. 1980 พระองค์จึงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ต่อจากพระมารดาในปี ค.ศ. 1981 (พระมารดาอ้างสิทธิแทนเนื่องจากพระองค์ยังไม่บรรลุนิติภาวะ) แต่ด้วยพระองค์ทรงมีเพียงพระธิดาสามพระองค์โดยไม่มีพระโอรสเลย ประกอบกับพระอนุชาคือ เจ้าชายอาลี เรซาที่สอง (1966 - 2011) ไม่ทรงเสกสมรสและไม่มีพระโอรสธิดา ดังนั้นลำดับการสืบราชสมบัติจึงตกไปในสายของเจ้าชายอาลี แพทริก ปาห์ลาวี พระโอรสเพียงพระองค์เดียวในเจ้าชายอาลี เรซาที่หนึ่ง พระอนุชาของชาห์โมฮัมหมัด เรซา จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
ประเทศที่อุดมไปด้วยประวัติศาสตร์วัฒนธรรมอย่างอิหร่านในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960 ได้แสดงออกมาเพียงเล็กน้อย สมบัติที่ยิ่งใหญ่ทางศิลปะมากมายในช่วง 2,500 ปี ได้ตกไปอยู่ในมือของพิพิธภัณฑ์ต่างประเทศและของสะสมส่วนตัว มันจะกลายเป็นหนึ่งในเป้าหมายหลักที่องค์จักรพรรดินีที่จะทรงจัดหาสถานที่เก็บสะสมในอิหร่านที่เหมาะสมสำหรับวัตถุทางประวัติศาสตร์ด้วยตัวเอง ในที่สุด พระองค์ทรงได้รับการสนับสนุนด้วยการอนุญาตจากรัฐบาลของพระสวามีและเงินทุนในการ "ซื้อกลับ" วัตถุสะสมอิหร่านทั้งจากต่างประเทศและภายในประเทศ การทำเช่นนี้ประสบความสำเร็จด้วยการช่วยเหลือของสองพี่น้อง ฮุชางและเมะห์ดี มะห์บูเบียน เป็นตัวแทนจัดจำหน่ายวัตถุโบราณอิหร่านที่มีชื่อเสียงในยุคนั้น ซึ่งเป็นผู้ให้คำปรึกษาแก่องค์จักพรรดินีตั้งแต่ค.ศ. 1972 ถึงค.ศ. 1978[14] ด้วยวัตถุเหล่านี้พระองค์ทรงก่อตั้งพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติหลายแห่ง (หลายๆแห่งยังคงดำรงอยู่จนทุกวันนี้) และเป็นจุดเริ่มต้นขององค์การอนุรักษ์แห่งชาติในอิหร่าน[15] เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี ประสูติเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1993 เป็นพระธิดาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน กับเจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน ซึ่งเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของประเทศอิหร่าน เนื่องจากพระราชวงศ์อิหร่าน ได้เสด็จลี้ภัยจากการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศอิหร่าน ที่เปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐอิสลาม ใน ค.ศ. 1979 โดยทั้งเจ้าหญิงอีมานจึงยังไม่เคยกลับไปยังดินแดนมาตุภูมิตั้งแต่แรกประสูติเลย เจ้าหญิงอีมานมีพระเชษฐภคินี 1 พระองค์คือ เจ้าหญิงนูร์ ปาห์ลาวี และพระขนิษฐาคือ เจ้าหญิงฟาราห์ ปาห์ลาวี ปัจจุบันเจ้าหญิงยังศึกษาอยู่ในโรงเรียนในรัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้เจ้าหญิงอีมานสามารถรับสั่งเป็นภาษาเปอร์เซีย ภาษาอังกฤษ และภาษาฝรั่งเศส เจ้าหญิงไลลา ปาห์ลาวี
เมื่อเจ้าหญิงมีพระชนมายุได้ 9 ชันษา ก็ได้เกิดเหตุการณ์ปฏิวัติอิสลาม พระราชวงศ์อิหร่านจึงเสด็จออกนอกประเทศ จนพระราชบิดาของเจ้าหญิง คือ พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ได้ประชวรด้วยโรคมะเร็ง และได้เสด็จสวรรคตที่ประเทศอียิปต์ในปี ค.ศ. 1980 ท่ามกลางความโศกเศร้าเสียใจของบรรดาพระราชวงศ์ รวมไปถึงเจ้าหญิงเอง ภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระราชบิดา พระราชวงศ์อิหร่านจึงได้ประทับ ณ สหรัฐอเมริกาเป็นการถาวร โดยเจ้าหญิงได้ศึกษาที่โรงเรียนในแมนฮัตตัน และทรงศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยบราวน์และทรงสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1992 เฮเทปเฮเอสที่ 1
ราชินีเฮเทปเฮเอสที่ 1พระนางอาจจะเป็นพระมเหสีของฟาโรห์สเนฟรู และเป็นพระมารดาของฟาโรห์คูฟู และเป็นไปได้ว่าราชินีเฮเทปเฮเอสที่ 1เป็นเพียงพระมเหสีรองของฟาโรห์สเนเฟรู และมีชื่อเสียงโด่งดังหลังจากที่พระโอรสของพระองค์ขึ้นครองราชย์ พระองค์เป็นพระอัยยิกา(ย่า)ของฟาโรห์เจดีเฟร ฟาโรห์คาเฟร และพระนางเฮเตเฟเรสที่สอง การอภิเษกสมรสของเฮเทปเฮเอสที่ 1กับฟาโรห์สเนเฟรู ทำให้ฟาโรห์สเนเฟรูมีสิทธิในการครองราชย์ต่อจากฟาโรห์ฮูนิ เนื่องจากราชินีเฮเทปเฮเอสที่ 1 เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ฮูนิ และให้กำเนิดพระรัชทายาทคือฟาโรห์คูฟู 
ราชินีเฮเทปเฮเอสที่หนึ่งสิ้นพระชนม์ในรัชสมัยของฟาโรห์คูฟู จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
ฟาราห์ทรงมีความสุขอย่างมากที่ได้ใกล้ชิดผูกพันกับพระบิดาของพระองค์และด้วยการเสียชีวิตอย่างไม่คาดคิดของเขาในปีค.ศ. 1948 ได้ทำให้เกิดผลกระทบต่อพระองค์อย่างลึกซึ้ง สถานการณ์เช่นนี้ทำให้ครอบครัวของพระองค์ตกอยู่ในฐานะทางการเงินที่ลำบาก ในกรณีที่เกิดขึ้นเหล่านี้ พวกเขาถูกบังคับให้ย้ายออกจากวิลลาขนาดใหญ่ในทางตอนเหนือของเตหะรานไปอาศัยในอพาร์ตเมนต์ร่วมกับหนึ่งในพี่ชายของนางฟาริเดห์ ฆอตไบ พระมารดา จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงนูร์ ปาห์ลาวี (ประสูติ 3 เมษายน ค.ศ. 1992) เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี (ประสูติ 12 กันายน ค.ศ. 1993) เจ้าหญิงฟาราห์ ปาห์ลาวี (ประสูติ 17 มกราคม ค.ศ. 2004) ฮาสวาร์
ฮาสวาร์เป็นลูกสาวของเจ้าหญิงชาฮีวาร์ (Princess Shahrewar) ลูกสาวคนโตของราชินีโอฮาซีทา (Queen Olhazeta) ราชินีองค์แรกของอาณาจักรฟาเลนา หลังราชินีโอฮาซีทาสิ้นพระชนม์ได้เกิดสงครามขึ้นระหว่างเจ้าหญิงชาฮีวาร์และเจ้าหญิงฟาฮาแรม (Princess Fahlzram) เจ้าหญิงทั้งสองต่อสู้กันเพื่อจะที่แย่งตำแหน่งการเป็นราชินีแห่งฟาเลนา ท้ายที่สุดเจ้าหญิงชาฮีวาร์โดนปลงพระชนม์โดยกองกำลังนีเตอร์เกต (Nether Gate) ซึ่งเป็นกองกำลังที่ฟาฮาแรมเป็นคนสร้างขึ้นมาอย่างลับๆ ฟาฮาแรมจึงได้ขึ้นเป็นราชินีแห่งฟาเลนาในที่สุด หลังจากนั้นสองปีราชินีฟาฮาแรมสิ้นพระชนม์ โดยให้ลูกสาวของตน อาสแตส ขึ้นครองราชย์ต่อจากเธอ ดังนั้นฮาสวาร์จึงไม่มีโอกาสได้เข้าเป็นราชินีแห่งฟาเลนาแต่มีเชื้อสายกษัตริย์อยู่ในตัว จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
พระองค์พร้อมกับรัฐบาลปาห์ลาวีได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่ามีการตักตวงผลประโยชน์มากเกินไป เวลาสองครั้งที่รัฐบาลได้สร้างความโกรธแค้นคือ พระราชพิธีครองราชสมบัติในปีค.ศ. 1967 และที่มากที่สุดคือ พระราชพิธีเฉลิมฉลองราชาธิปไตยแห่งอิหร่านครบ 2,500 ปีที่ถูกจัดขึ้นในปีค.ศ. 1971 ในนครโบราณแพร์ซโพลิส ในขณะที่องค์จักรพรรดินีเองทรงออกมาปกป้องว่าพระราชพิธีนี้เปรียบเหมือนตู้แสดงความงดงามของประวัติศาสตร์อิหร่านและความก้าวหน้าทันสมัย นักวิจารณ์อ้างว่าค่าใช้จ่ายในพระราชพิธีนี้(ซึ่งแม้ว่ามีข้อพิพาทอย่างแน่นอนถึงสิบล้านดอลลาร์)สูงเกินไป ได้นำมาซึ่งความกดดันทางการคลังให้เกิดขึ้นในประเทศ จักรพรรดินีเหวย์
พระนางเหวย์เกิดเมื่อไรไม่แน่ชัด แต่ปรากฏว่า เหวย์ หงเปี่ยว (韋弘表) ซึ่งเป็นปู่หรือตาของพระนาง รับราชการเป็นที่ปรึกษากลาโหมของหลี่ หมิง (李明) โอรสจักรพรรดิถังไท่จง และรัชทายาทหลี่ เจ๋อ (李哲) ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิถังจงจง รับพระนางเหวย์เป็นมเหสีองค์ที่สอง หลังจากมเหสีองค์แรก คือ องค์หญิงจ้าว (趙公主) ถูกประหารด้วยการบังคับอดอาหารจนตาย เพราะมารดาขององค์หญิงจ้าวหลบหลู่พระนางอู่ เจ๋อเทียน ผู้เป็นมารดาของหลี่ เจ๋อ เจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน
พระองค์ได้เป็นผู้ร่วมก่อตั้งและเป็นผู้อำนวยการมูลนิธิเพื่อเด็กของอิหร่าน ซึ่งเริ่มต้นในปี 1991 ร่วมกับนาซี เอฟเตกฮารี มีจุดประสงค์คือเพื่อช่วยเหลือทางด้านการพยาบาลและการสาธารณสุขแก่เด็กชาวอิหร่นโดยไม่คำนึงถึงเชื้อชาติ ศาสนา และการเมือง เจ้าชายอาลี เรซา ปาห์ลาวีที่ 2
เจ้าชายอาลี เรซาที่ 2 ปาห์ลาวี ประสูติเมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1966 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์เล็กในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี และจักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี พระองค์มีพระเชษฐา พระเชษฐภคิณี และพระขนิษฐา คือ เจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน, เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี และเจ้าหญิงไลลา ปาห์ลาวี นอกจากนี้พระองค์ยังมีพระเชษฐภคิณีต่างพระมารดาคือ เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี จักรพรรดิฮั่นอาย
ขุนนางและราษฎรล้วนตื่นเต้นเมื่อจักรพรรดิฮั่นอายเสด็จขึ้นครองราชย์ เพราะเชื่อว่า พระองค์ทรงพระปรีชาสามารถ แต่ปรากฏว่า รัชกาลของฮั่นอายเต็มไปด้วยการฉ้อราษฎร์บังหลวงและการเก็บภาษีหนักหน่วง ทั้งฟู่เจาอี๋ (傅昭儀) พระชายาของจักรพรรดิฮั่น-ยฺเหวียน (漢元帝) พระเจ้าปู่ ยังเข้าก้าวก่ายการแผ่นดิน และเรียกร้องให้พระองค์ตั้งพระนางเป็นพระจักรพรรดินีอัยยิกาเจ้า (grand empress dowager) ตำแหน่ง "ไท่หฺวังไท่โฮ่ว" (太皇太后; "อัครราชมหาเทวี") แม้พระนางจะมิเคยได้รับแต่งตั้งเป็นจักรพรรดินีมาก่อนก็ตาม ทำให้มีผู้ดำรงตำแหน่ง "ไท่โฮ่ว" (太后; "มหาเทวี") ถึงสี่คนในเวลาเดียวกัน คือ พระนางฟู่เจาอี๋ เรียกว่า "ฟู่ไท่โฮ่ว" (傅太后), หวัง เจิ้งจฺวิน (王政君) พระชายาอีกองค์ของจักรพรรดิฮั่น-ยฺเหวียน เรียกว่า "หวังไท่โฮ่ว" (王太后), จ้าว เฟย์ย่าน (趙飛燕) พระชายาของจักรพรรดิฮั่นเฉิง เรียกว่า "จ้าวไท่โฮ่ว" (定太后), และติ้งเฟย์ (定妃) พระมารดาของจักรพรรดิฮั่นอายเอง เรียกว่า "ติ้งไท่โฮ่ว" (定太后) พระแม่เปะริยาจจิ
มีตำนานกล่าวว่า ครั้งหนึ่งมีหญิงสาวคนหนึ่งในหมู่บ้านของรัฐทมิฬนาฑู ชื่อว่า เปะริยาจจิ เธอเป็นคนมีความสามารถมากในทางการแพทย์โดยเฉพาะการทำคลอดและมีความสามารถในการต่อสู้ เธอเป็นที่รักและที่เคารพของชาวบ้านทุกคน...
ในเวลาต่อมามีกษัตริย์องค์หนึ่งชื่อว่า วัลลาลัน มีนิสัยที่ชั่วช้า คอยข่มเหงชาวบ้านชาวเมืองไม่เว้นวัน
เขามีความต้องการที่จะครองราชสมบัติในเมืองนี้หลังที่พระบิดาของเขาสวรรคตไปแล้ว แต่ก่อนที่พระบิดาของกษัตริย์วัลลาลันจะสวรรคต พระองค์ตรัสว่า “หากเราสิ้นชีพแล้ว ให้ลูกชายคนเล็กของเรา (น้องชายของวัลลาลัน) ขึ้นครองราชสมบัติแทนวัลลาลันเพราะเขามีนิสัยหยาบช้านักและถ้าเขาได้ครองราชสมบัติแล้วย่อมพาให้บ้านเมืองล่มจม...” เมื่อตรัสจบก็ทรงสวรรคตทันที ต่อมาไม่นานน้องชายของวัลลาลันก็ทำพิธีบรมราชาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ทำให้วัลลาลันไม่พอใจจึงคิดก่อกบฏแต่สุดท้ายก็ถูกปราบปราม น้องชายผู้เข้าใจวัลลาลันรู้สึกสงสารและอยากให้อภัยแต่ตามกฎบ้านเมืองแล้วการก่อกบฏมีโทษถึงประหารชีวิตแต่เขากลับเลือกที่จะเนรเทศแทนการประหารพี่ชาย วัลลาลันที่ถูกเนรเทศจึงไปเป็นมหาโจร คอยปล้นสดมภ์ชาวบ้านและข่มขืนผู้หญิง ต่อมามีภรรยา 2 คน ภรรยาคนแรกท้องใกล้คลอด วัลลาลันเคยได้ยินชาวบ้านบอกว่าเปะริยาจจิเป็นแพทย์ที่เก่งที่สุดในแถบนี้ วัลลาลันจึงไปลักพาตัวเปะริยาจจิมาทำคลอดให้ภรรยาคนแรก เปะริยาจจิไม่ขัดข้องเธอรับปากว่าจะทำคลอดให้ แต่การทำคลอดครั้งนี้มีความลำบากมากเพราะ
1. ต้องทำคลอดในป่าที่มีแต่สัตว์ร้าย
2. ไม่มีสิ่งของอำนวยความสะดวกในการคลอด
แต่เปะริยาจจิก็หาทางแก้โดยนั่งบนหินและนำภรรยาคนแรกวัลลาลันมานอนบนตักและใช้มีดผ่าคลอดออกมา ซึ่งได้ลูกชายและแม่กับลูกก็ปลอดภัยดีแต่ทว่าวัลลาลันมีความศรัทธาโหราศาสตร์และเชื่อว่าตอนแรกเกิดเด็กไม่ควรสัมผัสกับใครและถ้าใครสัมผัสเด็ก คนคนนั้นต้องถูกฆ่า ซึ่งหมายถึงต้องฆ่าเปะริยาจจิด้วย วัลลาลันและภรรยาคนที่สองจึงคิดจะฆ่าเปะริยาจจิแต่ ภรรยาคนแรกห้ามไว้ วัลลาลันไม่สนจึงผลักภรรยาคนแรกออกไปและไปฆ่าเปะริยาจจิ เปะริยาจจิที่ดูแลเด็กอยู่นั้นถูกวัลลาลันด่าและพูดว่า “ฉันจะฆ่าเธอให้ตายแล้วค่อยฆ่าลูกของฉันทีหลัง ”
เปะริยาจจิได้ยินก็โกรธและความโกรธนั้นทำให้เธอสำแดงร่างเป็นศักติรูปอวตาร “พระแม่เปะริยาจจิ“ มีอาวุธหลายชนิด เช่น ตรีศูล ดาบ โล่ จักร กระบอง ธนูและลูกธนู สังข์ เป็นต้น แต่วัลลาลันหากลัวไม่จึงเข้าไปต่อสู้แต่พระแม่เปะริยาจจิได้ถีบและปักตรีศูลที่วัลลาลัน ทำให้เขาตายในที่สุด ภรรยาคนที่สองไม่ยอมจึงเข้าไปทำร้ายพระแม่เปะริยาจจิ
พระแม่จึงจับเธอขึ้นมานอนบนตักและแหวกท้อง ควักไส้มาคล้องเป็นสังวาลย์และเคี้ยวไส้เธอ และต่อมาพระแม่เปะริยาจจิจึงตั้งชื่อให้เด็กชายว่า...
“ซาโลซาน” สมเด็จพระราชินีนาถเตรีอีมาเอวารูอาที่ 2 แห่งบอราบอรา
สมเด็จพระราชินีนาถเตรีอีมาเอวารูอาที่ 2 แห่งบอราบอรา () (23 พฤษภาคม 1841 - 12 กุมภาพันธ์ 1873) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรบอราบอรา ตั้งแต่ ค.ศ. 1860 จนถึงปี ค.ศ. 1873 พระองค์เป็นพระราชธิดา ในสมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 แห่งตาฮีตี ฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ
อีกหนึ่งภรรยาของฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ เป็นชื่อเดียวกันกับสมเด็จพระราชินีเนเฟอร์เฮเทป ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะแม่ของฟาโรห์ซาฮูเร ฟาโรห์ยูเซอร์คาฟอาจเป็นพ่อของฟาโรห์เนเฟอร์อิคาเร ลูกชายคนหนึ่งของเคนกาอุสที่ 1อีกมุมมองที่ไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับในเรื่อง Westcar Papyrus ก็คือผู้ปกครองสามคนแรกของราชวงศ์ที่ห้าคือพี่ชายลูกชายของผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ ราเจเดต ดังนั้น ฟาโรห์ซาฮูเร ผู้สืบทอด บัลลังค์จากฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ น่าจะเป็นลูกชายของพระองค์  จักรพรรดินีเหวย์
จักรพรรดินีเหวย์ () ชื่อตัวไม่ทราบ เป็นฮองเฮา (皇后) แห่งราชวงศ์ถังของประเทศจีน เป็นมเหสีองค์ที่สองของจักรพรรดิถังจงจง (唐中宗) ซึ่งครองราชย์สองครั้ง เมื่อถังจงจงสิ้นพระชนม์โดยร่ำลือกันว่า เป็นผลมาจากการวางยาขอพระนางเหวย์ และองค์หญิงอันเล่อ (安樂公主) ผู้เป็นธิดา พระนางเหวย์ก็ยึดอำนาจการปกครองแผ่นดินและพยายามขึ้นเป็นกษัตริย์หญิงทำนองเดียวกับพระนางอู่ เจ๋อเทียน (武則天) ผู้เป็นแม่ผัว แต่ไม่สำเร็จ ในไม่ช้า องค์หญิงไท่ผิง (太平公主) น้องสาวของถังจงจง และหลี่ หลงจี (李隆基) หลานชายของถังจงจง รวมกำลังกันมาปราบปราม พระนางเหวย์ถูกทหารตัดศีรษะสิ้นพระชนม์ จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
องค์จักรพรรดินีทรงสนับสนุนงานการกุศล รวมทั้ง Annual Alzheimer Gala IFRAD (กองทุนสำหรับผู้ป่วยโรคอัลไซเมอร์)ที่กรุงปารีส[23] เนเฟอร์รูเร
เนเฟอร์รูเร (หรือพระนามว่า เนเฟอร์รูรา) เป็นเจ้าหญิงชาวอียิปต์แห่งราชวงศ์ที่สิบแปดพระองค์เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ทั้งสองฟาโรห์แฮตเชปซุต และฟาโรห์ทุตโมสที่สอง พระองค์ดำรงตำแหน่งสูงในรัฐบาลและการปกครองทางศาสนาของอียิปต์โบราณ โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน
โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน () หรือชื่อเกิดคือ มารี โฌแซ็ฟ โรซ ตาเช เดอ ลา ปาเฌอรี () หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "โรซ" เป็นจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศสพระองค์แรก และเป็นพระมเหสีพระองค์แรกในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี ( Ashraf Pahlavī; 26 ตุลาคม พ.ศ. 2462 — 7 มกราคม พ.ศ. 2559) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจญ์ อัล-โมลูก และเป็นพระขนิษฐาฝาแฝดของพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ชาห์องค์สุดท้ายแห่งอิหร่าน ชาห์แห่งอิหร่าน
อย่างไรก็ตามหากเจ้าหญิงในพระราชวงศ์ได้เสกสมรสกับชาวต่างชาติ ในกรณีของเจ้าหญิงฟาติเมห์ ปาห์ลาวี พระขนิษฐาต่างพระมารดาในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี ได้เสกสมรสกับนักธุรกิจชาวอเมริกันเป็นสวามี พระโอรส-ธิดาที่ประสูติออกมา จะไม่มีคำนำหน้าพระนาม โดยใช้ราชสกุลปาห์ลาวีและตามด้วยนามสกุลของบิดา เป็น Pahlavi Hillyer เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงฟาราห์นาซ ปาห์ลาวีทรงได้ทูลเชิญสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เพื่อทอดพระเนตรการพัฒนาของประเทศทั้งสอง เพื่อนำมาใช้ประโยชน์ในประเทศไทย ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2520 จักรพรรดินีเซี่ยวเฉฺวียนเฉิง
จักรพรรดินีเสี้ยวเฉฺวียนเฉิง (; ) เป็นพระอัครมเหสีพระองค์ที่สองในจักรพรรดิเต้ากวง และพระราชมารดาในจักรพรรดิเสียนเฟิง 
จักรพรรดินีเสี้ยวเฉฺวียนเฉิง ประสูติในราชสกุล หนิวฮูลู่ เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2351 ในรัชสมัยจักรพรรดิเจียชิ่ง ใช้ชีวิตในวัยพระเยาว์ในเมืองซูโจว และเมื่อปี 1820 จักรพรรดิเจียชิ่งสวรรคตและเจ้าชายหมินหนิงได้เสวยราชย์ต่อมาเป็นจักรพรรดิเต้ากวง และในปีต่อมาในการเลือกพระสนม หนิวฮูลู่ได้รับเลือกให้เป็น พระสนมเฉฺวียน พระนางได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้เป็นพระสนมเอกเฉฺวียน (全嫔) หนึ่งปีต่อมา เมื่อวันที่ 24 มีนาคม 1823 พระนางหนิวฮูลู่ได้รับการเลื่อนพระยศขึ้นไปเป็นพระมเหสีเฉฺวียน (全妃) เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงอัชราฟ ปาห์ลาวี เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี กับสมเด็จพระราชินีตาจ อัล-โมลูก ประสูติเมื่อวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2462 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน มีพระเชษฐภคินีคือเจ้าหญิงชามส์ พระเชษฐาฝาแฝดคือชาห์โมฮัมหมัด เรซา และพระอนุชาคือเจ้าชายอาลี เรซา  ความทรงจำของฟาราห์ ปาห์ลาวี
ความทรงจำของฟาราห์ ปาห์ลาวี (ISBN 1-4013-5961-2) เป็นผลงานการประพันธ์ของฟาราห์ ปาห์ลาวี อดีตพระจักรพรรดินีแห่งอิหร่าน ที่ได้รวบรวมเรื่องราวในความทรงจำของเธอตั้งแต่ยังเด็ก และเป็นนักศึกษาสาขาสถาปัตยกรรมศาสตร์ เมื่ออายุ 21 ปี ชีวิตของเธอได้พลิกผันเมื่อได้อภิเษกสมรสกับพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี เธอจึงกลายเป็นจักรพรรดินีแห่งประเทศอิหร่าน แต่ต่อมาอีก 20 ปีให้หลัง ชีวิตของเธอก็เปลี่ยนแปลงอีกครั้งแต่เป็นชีวิตที่พลิกผันเหมือนฝันร้าย เมื่อระบอบราชาธิปไตยในอิหร่านล่มสลาย พระเจ้าชาห์และพระองค์ต้องเสด็จลี้ภัยไปตามประเทศต่างๆ จนพระสวามีได้เสด็จสวรรคตที่ประเทศอียิปต์ เจ้าหญิงนูร์ ปาห์ลาวี
เจ้าหญิงนูร์ ปาห์ลาวี ประสูติเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1992 ในสหรัฐอเมริกา เป็นพระธิดาในเจ้าชายเรซา ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารแห่งอิหร่าน กับเจ้าหญิงยัสมิน ปาห์ลาวี มกุฎราชกุมารีแห่งอิหร่าน เนื่องจากพระราชวงศ์อิหร่าน ได้เสด็จลี้ภัยจากการเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศอิหร่าน ที่เปลี่ยนเป็นสาธารณรัฐอิสลาม ใน ค.ศ. 1979 เจ้าหญิงนูร์จึงยังไม่เคยกลับไปยังดินแดนมาตุภูมิตั้งแต่แรกประสูติเลย เจ้าหญิงนูร์มีพระขนิษฐาด้วยกัน 2 พระองค์ คือ เจ้าหญิงอีมาน ปาห์ลาวี และเจ้าหญิงฟาราห์ ปาห์ลาวี ปัจจุบันเจ้าหญิงนูร์ทรงสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 2009 จากโรงเรียนมัธยมในรัฐแมริแลนด์ สหรัฐอเมริกา เจ้าหญิงสามารถรับสั่งเป็นภาษาเปอร์เซีย ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ และภาษาอาหรับ สมเด็จพระราชินีตาจญ์ อัล-โมลูก
สมเด็จพระราชินีตาจญ์ อัล-โมลูก อัยรุมลู (เปอร์เซีย:تاج‌الملوک, พระราชสมภพ 17 มีนาคม ค.ศ. 1896 ณ บากู จักรวรรดิรัสเซีย - สวรรคต 10 มีนาคม ค.ศ. 1982 ณ อะคาปุลโก ประเทศเม็กซิโก) พระองค์เป็นพระมเหสีพระองค์ที่สองในพระเจ้าชาห์ เรซา ปาห์ลาวี ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ปาห์ลาวี และครองราชย์ในช่วงปี ค.ศ. 1925-1941 จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี (Persian: شهبانو فرح پهلوی‎) เป็นพระมเหสีในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี แห่งอิหร่าน และจักรพรรดินีพระองค์เดียวของอิหร่านในยุคปัจจุบัน หลังจากการปฏิวัติอิหร่าน พระองค์ได้ใช้พระชนม์ชีพส่วนใหญ่อยู่ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส[1] เจ้าหญิงซาห์รา มาห์นาซ ซาเฮดี
เจ้าหญิงซาห์รา มาห์นาซ ซาเฮดี (H.H. Princess Zahra Mahnaz Zahedi) (ประสูติ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2501-) เป็นพระธิดาของนายอาร์เดชีร์ ซาเฮดี (اردشیر زاهدی ,Ardeshir Zahedi) ที่ประสูติแด่เจ้าหญิงชาห์นาซ ปาห์ลาวี พระราชธิดาในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี และเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ ฟุจิวะระ โนะ เคนชิ (จักรพรรดิชิระกะวะ)
ฟุจิวะระ โนะ เคนชิเป็นพระราชมารดาของ จักรพรรดิโฮะริกะวะ จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
เอมิลลี ลุยส์ มารี ฟร็องซวส โฌซฟีน เปลลาปรา บุตรสาวของฟร็องซัวส-มารี เลอรัว คาร์ล ยูจัง ฟอน มูห์ลเฟลด์ บุตรชายของวิคตอเรีย โครส์ เอเลน นโปเลโอน โบนาปาร์ต บุตรสาวของเค้าน์เตสมองโตลอง จูลส์ บาร์เธเลมี-ซังต์-ติแลร์ (ชาตะ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1805 มรณะ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1895) โดยไม่ทราบว่ามารดาของเขาเป็นใคร จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
นักศึกษาชาวอิหร่านหลายคนได้รับการศึกษาจากต่างประเทศในช่วงนี้ขึ้นอยู่กับการสนับสนุนของรัฐ ดังนั้นเมื่อชาห์ในฐานะทรงเป็นประมุขแห่งรัฐต้องเสด็จเยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการ พระองค์มักโปรดฯให้นักศึกษาชาวอิหร่านในพื้นที่นั้นเข้าเฝ้า เป็นช่วงของการเข้าเฝ้าในปีค.ศ. 1959 ที่สถานเอกอัครราชทูตอิหร่านประจำกรุงปารีส ซึ่งนางสาวฟาราห์ ดีบาได้เข้าเฝ้าพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวีครั้งแรก