ใครเป็นคนพากย์เสียง บักส์ บันนี  คนแรก?
บักส์ บันนี
บักส์ บันนี (English: Bugs Bunny) เป็นตัวการ์ตูนใน ลูนีย์ทูนส์ และเดอะ ลูนี่ตูนส์ โชว์ ซึ่งการ์ตูนซีรีส์เป็นตอน ๆ และเป็นตัวการ์ตูนที่เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก บักส์บอกว่าเขาเกิดในปี พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940) ที่ย่านบรูกลิน ในนครนิวยอร์ก แต่เสียงของ เมล แบลงก์ ซึ่งพากย์เสียงของ บักส์ บันนี เป็นสำเนียงลูกผสมระหว่างคนย่านบรองซ์กับบรูกลิน
บักส์ บันนี
ตอนถัดมาคือ Wackiki Wabbit โดยการกำกับของ ชัค โจนส์ ออกฉาย 3 มิถุนายน ค.ศ. 1943 เป็นเรื่องของ คน 2 คนติดเกาะร้าง โดยไม่มีอาหารติดตัวไปด้วย การต่อสู้ของทั้งสองนั้น มีต้นแบบมาจาก ไมเคิล มัลทีส และ เท็ด เพียร์ส ซึ่งเล่นเป็นเสียงพากย์ของทั้งสอง และเป็นผู้เขียนบทพูดด้วยเช่นกัน ทั้งสองคนนั้นได้มีส่วนเป็นผู้เขียนบทพูดของบักส์ในอีกหลายตอน ซึ่งตอนนี้นั้น เพียร์สเป็นผู้เขียน ตัวการ์ตูนทั้งสองนั้น ตั้งใจที่จะกินอีกฝ่ายเป็นอาหาร และแล้วบักส์ก็ได้มาที่เกาะ เมื่อทั้งสองนั้นเห็นบักส์เข้า ก็ตั้งใจจะจับกิน แต่บักส์ก็หาทางหนีไปจนได้ทุกครั้งเช่นเคย บีจีส์
บีจีส์ () ประกอบด้วยสามพี่น้องตระกูลกิ๊บส์ "มอริซ, โรบิน, แบร์รี" ทั้งสามคนเกิดที่เกาะมาน ประเทศอังกฤษ ในช่วยวัยเด็ก เขาอาศัยอยู่ในเขต คอลตัน,แมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ ก่อนที่เขาจะย้ายไปพำนักอยู่ที่ บริสเบน ประเทศออสเตรเลีย ในปลายยุค 1950 และเริ่มต้นทำวงดนตรีที่นั่น และหลังจากที่เขาประสบความสำเร็จกับซิลเกิ้ลเพลง Spicks and Specks (ภายหลังเป็นซิงเกิ้ลที่ 12 ของวง) บนเกาะออสเตรเลีย พวกเขาก็ตัดสินใจกลับไปที่ประเทศอังกฤษ ในเดือน มกราคม ค.ศ.1967 และเขาได้พบกับ โรเบิร์ต สติงวู้ด และเป็นโปรดิวเซอร์ของเขาเป็นต้นมา และทำให้พวกเขาโด่งดังไปทั่วโลก และมีงานเพลงที่ขายดีที่สุด ทำรายได้ถึง 220 ล้าน พวกเขาถูกบันทึกใน Rock and Roll Hall of Fame ในปี ค.ศ. 1997 ติดอันดับ 1 ใน 5 งานดนตรีที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์เพลงป็อป เป็นรองก็แต่งานของอภิมหาศิลปินอย่าง “เอลวิส เพรสลีย์” “เดอะ บีเทิลส์” “ไมเคิล แจ็กสัน” “การ์ธ บรูกส์” และ “พอล แมคคาร์ตนีย์” บักส์ บันนี
เรื่องถัดมาของบักส์ ก็กำกับโดยฟริซ เฟรเลง ชื่อ The Hare-Brained Hypnotist ออกฉายวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1942 ในตอนนี้ เอลเมอร์ ฟัดด์ ได้สะกดจิตตัวเอง เพื่อให้มีความสามารถที่จะจับบักส์ได้ แต่ในระหว่างการไล่ล่า บักส์ได้ทำการสะกดจิตเอลเมอร์ ให้หลงเข้าใจว่าตัวนั้นเป็นกระต่าย แต่ เอลเมอร์ นั้นกลับหลงคิดว่าตัวเองคือบักส์ ผลคือ บักส์เลยได้ลิ้มรสชาติเล่ห์กลของตัวเองจาก เอลเมอร์ แล้วทั้งสองก็ไล่ล่าพยายามที่จะสะกดจิดฝ่ายตรงข้าม ในตอนจบ เอลเมอร์ กลับเป็นปกติ แต่บักส์นั้นขับเครื่องบินไล่หาสนามบิน เนื่องจากถูกสะกดจิตว่าตัวเองเป็นนักบินขับเครื่องบินทิ้งระเบิด ตอนนี้ เป็นตอนที่ลักษณะการดวลกันระหว่าง เอลเมอร์ และ บักส์ นั้นตรงข้ามกับปกติ คือ เอลเมอร์ นั้นเป็นฝ่ายได้เปรียบ (บ้าง ถึงแม้จะเป็นในช่วงสั้นๆ ก็ตาม) นิสสัน ซันนี่
ซันนี่โฉมที่ 5 หรือ B11 ซีรีส์ เริ่มเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางของคนไทย โดยกลุ่มพ่อค้ารถในไทยตั้งชื่อเล่นให้ว่า โฉม FF เนื่องจากเป็นโฉมแรกของซันนี่และโฉมแรกๆ ของไทย ที่ใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้า และนอกจากนี้ โฉมที่ 5 เป็นโฉมแรกที่ยกเลิกการใช้ชื่อผลิตภัณฑ์ว่าดัทสัน และเปลี่ยนมาใช้ชื่อนิสสันอย่างถาวร โฉมนี้เป็นโฉมที่ทันสมัยมากในช่วงเวลานั้น ได้รับความนิยมพอสมควร แต่ก็มีกระแสในแง่ลบออกมาบ้างเล็กน้อย โดยมี รัชนก พูนผลิน เป็น Presenter ในยุคนั้น  บงกช เจริญธรรม
ฟิล์มได้มีโอกาสร้องเพลงประกอบละคร ละครเวที และโฆษณามามากมายหลายเพลง แต่เริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากรายการเดอะวอยซ์ไทยแลนด์ ซีซั่นที่ 1 โดยถูกเลือกให้อยู่ในทีมของโค้ชโจอี้ บอย ซึ่งฟิล์มสามารถทำผลงานได้ดีจนสามารถเข้าถึงรอบ Semi-Final จากกนั้นได้มีโอกาสร้องเพลงประกอบละครเรื่องพรพรหมอลเวง ร่วมกับวง Yes'sir Days ในเพลง อยากให้เธอได้ยินหัวใจ ซึ่งมีกระแสตอบรับที่ดีมาก ทำให้ฟิล์มได้เข้ามาเป็นนักร้องในสังกัดของค่ายวีเรคคอร์ดส (WE Records) โดยถือว่าเป็นนักร้องหญิงคนแรกของค่ายอีกด้วย และหลังจากนั้นก็ได้มีโอกาสร้องเพลงประกอบละครให้กับละครอีกหลายเรื่องซึ่งทำให้ฟิล์มนั้นเริ่มมีชื่อเสียงและเป็นที่รู้จักมากขึ้น รอย ลิกเทนสไตน์
ใน ค.ศ. 1957 เขาได้ย้ายกลับไปอยู่ที่นิวยอร์ก และกลับมาเริ่มสอนหนังสืออีกครั้ง ซึ่งในช่วงเวลาดังกล่าวนี้งานของเขาได้รับอิทธิพลลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แนวนามธรรม (abstract expressionism) ในช่วงปลายของกระแสศิลปะรูปแบบนี้แล้ว ใน ค.ศ. 1958 ลิกเทนสไตน์เริ่มสอนที่มหาวิทยาลัยรัฐนิวยอร์ก ณ ออสวีโก (State University of New York at Oswego) ช่วงเวลานี้ที่ลิกเทนสไตน์ได้เริ่มนำตัวการตูนต่าง ๆ อาทิ มิกกี้ เมาส์ และบักส์ บันนี แทรกเข้าไปในงานศิลปะนามธรรมของเขา เดอะบิกแบงเธียรี
ตอนนำร่องตอนแรกและตอนที่สองกำกับโดยเจมส์ แบร์โรวส์ แต่ไม่ได้กำกับต่อในตอนต่อ ๆ ไป ตอนนำร่องที่ทำใหม่ทำให้ช่องซีบีเอสอนุญาตทำเพิ่มอีก 13 ตอน โดยอนุญาตในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 2007[13] ก่อนออกอากาศช่องซีบีเอส ตอนนำร่องตอนนี้ถูกเผยแพร่ในไอทูนส์แบบไม่คิดค่าใช้จ่าย รายการออกอากาศตอนแรกในวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2007 และได้รับเลือกให้ทำจำนวน 22 ตอนเต็มซีซันในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 2007[14] รายการถ่ายทำต่อหน้าผู้ชมสด ๆ[15] และสร้างโดยวอร์เนอร์บราเธอส์เทเลวิชัน และชัก ลอร์ โพรดักชันส์[16] ต่อมา การสร้างหยุดลงในวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 จากเหตุการณ์ประท้วงของสมาคมนักเขียนแห่งอเมริกา หลังจากนั้นเกือบสามเดือน ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 ซีรีส์ถูกแทนชั่วคราวด้วยซิตคอมเรื่อง เวลคัมทูเดอะแคปทัน ก่อนจะกลับมาออกอากาศอีกครั้งในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 2008 ในช่วงเวลาที่เร็วกว่าเดิม[17] สรุปแล้ว ซีซันแรกมีจำนวนตอนเพียง 17 ตอน[18][19] หลังจากการประท้วงสิ้นสุดลง รายการได้ทำซีซันที่สอง ซีซีน 2008-09 ฉายตอนแรกในช่วงเวลาเดิมในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 2008[20] เนื่องจากมียอดผู้ชมเพิ่มขึ้น ในปี ค.ศ. 2009[21][22] รายการได้ต่ออายุอีกสองปีไปจนถึงซีซัน 2010-11 ในปี ค.ศ. 2011 รายการได้ทำต่ออีกสามซีซัน[23] ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014 รายการได้ทำต่ออีกสามซีซันจนถึงซีซัน 2016-17 ดังนั้น ซีรีส์จะมีจำนวนซีซันอย่างน้อย 10 ซีซัน ทำให้เป็นการต่ออายุสามปีเป็นครั้งที่สอง[5] แบทแมน บีกินส์
บรูซ เวย์น กลับมาสู่เมืองกอตแทมอีกครั้ง ขณะนั้น เมืองเกือบทั้งเมืองกำลังตกอยู่ใต้อิทธิพลของฟัลโคนี เวย์นจึงวางแผนที่จะทำสงครามกับระบบฉ้อฉลของฟัลโคนีด้วยตัวคนเดียว เขาได้แลกเปลี่ยนความช่วยเหลือกับดอวส์ ที่กำลังดำรงตำแหน่งผู้ช่วยอัยการเขต และจ่า จิม กอร์ดอน (แกรี โอลด์แมน) นายตำรวจที่เคยปลอบขวัญเขาหลังจากที่พ่อและแม่ของเขาถูกฆ่า และหลังจากที่เวย์นสามารถฟื้นฟูความสัมพันธ์กับบริษัท เวย์นเอนเตอร์ไพรซส์ ซึ่งขณะนั้นอยู่ภายใต้การควบคุมของ วิลเลียม เออรล์ (Rutger Hauer) เขาก็ได้รับความช่วยเหลือด้านยุทโธปกรณ์ ไม่ว่าจะเป็นรถหุ้มเกราะ ชุดเกราะ รวมไปถึงนวัตกรรมจากอดีตกรรมการของบริษัทที่ชื่อ ลูเซียส ฟอกซ์ (มอร์แกน ฟรีแมน) เพื่อนำมาใช้สร้างชุดเครื่องแบบแบทแมน แดน บีช บรัดเลย์
จนภรรยาที่เป็นครูสอนภาษาอังกฤษให้ราชสำนักสยามมานาน 10 ปีล้มป่วยและเสียชีวิตด้วยวัณโรค จึงพาลูก 4 คนที่เกิดในสยามกลับไปอเมริกา เป็นเวลา 3 ปีเศษ ส่งลูกศึกษาที่อเมริกา ดิ้นรนจนได้รับทุนสนับสนุนจากสมาคมมิชชันนารีอเมริกันเป็นผลสำเร็จ และได้พบรักใหม่กับภรรยาใหม่ ซาราห์ บลักลี (Sarah Blachly) บัณฑิตจากวิทยาลัยโอเบอร์ลิน รัฐโอไฮโอ หลังแต่งงานก็กลับสยามเพื่อทำงานที่ค้างไว้ในสยามเมื่อ 3 ปีก่อน การกลับมาครั้งนี้ ได้พิมพ์หนังสือพิมพ์ไทยฉบับแรก บางกอกรีคอร์เดอร์ เป็นทั้งบรรณาธิการและเขียนบทความเอง และได้พิมพ์หนังสือต่าง ๆ อีกหลายเล่ม ส่วนภรรยา ซาราห์ ก็สอนภาษาอังกฤษในราชสำนัก หมอบรัดเลย์ยังริเริ่มการปลูกฝึ ที่กำลังระบาดในสยาม[3] บักส์ บันนี
ตอนที่เก้าซึ่งเป็นตอนสุดท้ายในปี กำกับโดยชัค โจนส์ ชื่อตอน Case of the Missing Hare ออกฉายเมื่อ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1942 ในตอนนี้ บักส์ได้สร้างบ้านอยู่ในรูกลวงในต้นไม้ แล้วก็เกิดรำคาญขึ้นมาเนื่องจากนักมายากล อลา บามา (เป็นการเล่นคำ จากชื่อของ ชื่อรัฐแอละแบมา) นั้นเอาแผ่นโฆษณาการแสดงมาแปะไว้รอบๆต้นไม้ บักส์จึงได้ตามนักมายากลไป และได้ขึ้นไปร่วมแสดงบนเวทีด้วย ซึ่งการแสดงของบักส์นั้นทำให้นักมายา ได้รับความอับอาย บักส์ บันนี
Bugs Bunny: 50 years and Only one Grey Hare, by Joe Adamson (1990) , Henry Holt, ISBN 0-8050-1855-7 Chuck Amuck: The Life and Times of an Animated Cartoonist by Chuck Jones, published by Farrar Straus & Giroux, ISBN 0-374-12348-9 That's Not All, Folks! by Mel Blanc, Philip Bashe. Warner Books, ASIN 0446390895 (Softcover) ASIN 0446512443 (Hardcover) บักส์ บันนี
หมวดหมู่:ตัวละครในลูนีทูนส์ หมวดหมู่:ตัวละครที่เป็นกระต่าย บาร์ต ซิมป์สัน
บาร์ทโทโลมิว "บาร์ต" โจโจ้ ซิมป์สัน () ให้เสียงพากย์โดย แนนซี คาร์ทไรท์ เขาคือลูกชายคนโตของ โฮเมอร์ ซิมป์สัน และ มาร์จ ซิมป์สัน และเป็นพี่ชายของ ลิซ่า และ แมกกี้ ซิมป์สัน บาร์ท เป็นตัวละครที่สะดุดตาผู้ชมเพราะว่านิสัยที่แปลกไม่เหมือนใครและลักษณะยียวนกวนประสาท ทำให้บาร์ทเป็นขวัญใจคนดูในเรื่อง The Simpsons เลยก็ว่าได้ บาร์ทได้ถูกโหวตเป็นตัวละครไอคอนของวงการแอนิเมชั่นแห่งสหรัฐอเมริกาคนนึงอีกด้วย และในปี 1998 บาร์ทได้รับเลือกจากนิตยสาร Time เป็นบุคคลที่มีอิทธิพลในยุคศตวรรษที่ 20 โดยติดอันดับที่ 46 จาก 100 คน และเป็นตัวการ์ตูนตัวเดียวที่ติดอันดับด้วย คำพูดติดปากของบาร์ทคือการเรียกชื่อคนต่อท้ายด้วยคำว่า Dude หรือเพื่อน และเรียกพ่อว่าโฮเมอร์ แทนที่จะเรียกว่า Daddy หรือ Dad และเวลาตกใจเขาจะอุทานคำติดปากว่า Aye Caramba ผู้เขียน แมท เกรนนิ่ง ได้บอกไว้ว่าบาร์ทคือชื่อแทนตัวเขาในการ์ตูนเรื่องนี้ด้วย คริสเตน ลี้
คริสเตน ลี้ (; เกิดเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2545) เป็นนักแสดงวัยรุ่นและนักพากย์ชาวอเมริกันที่รู้จักกันในผลงานของเธอ ให้เสียงเป็น บับเบิ้ลส์ จาก พาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016)
คริสเตน ลี้ เป็นนักพากย์เสียงในวิดีโอเกม และแสดงภาพยนตร์และโฆษณา แบล็ควานิลลา
แบล็ควานิลลา () เป็นวงดนตรีสัญชาติไทย ประกอบด้วยสมาชิกคือ แบงค์ อธิกิตติ์ ไพบูลย์รัตนกิจ (ร้องนำ), กราฟ โอสธี ซุ่นมงคล (ร้องนำ, กีต้าร์), โดม ราชนันทร์ คุณาริยานุกูล (เบส) และ เอ อัคชิน วงศาลัคนากร (กลอง) จากสังกัดอาร์เอส มีผลงานอัลบั้มชุดแรกในปี พ.ศ. 2549 กับเพลงเปิดตัว "จีบฉันที" หลังจากนั้นก็มีผลงานอัลบั้ม "ดิลิเชียส", "อาร์ ทู จี" และในปี 2552 กับอัลบั้ม "ANYBODY HUNGRY?"พิธีกร YAAK TV ได้แก่ แอปเปิ้ล-สีสะเหงียน สีหาราช, โยชิ-นิมิต มนัสพล, พิชญ์-พิชญ์ กาไชย, ปั้นจั่น-กวิน อิ่มอโนทัย, บิ๊ก-ทองภูมิ สิริพิพัฒน์, โด่ง-ศิระ รัตนโภคาสถิต, จูน-ธัญชนก ผดุงเกียรติวงษ์ และ แพน-สุรเกียรติ บุนนาค ศันสนีย์ ติณห์กีรดีศ
เซเลอร์มูน (ไทก้า, ช่อง 9 - พ.ศ. 2555, ไรท์ บียอนด์) พากย์เสียง ไอโนะ มินาโกะ (เซเลอร์วีนัส) (ไรท์ บียอนด์, (ช่อง 9 - พ.ศ. 2555), ลูน่า (ไทก้า และ ช่อง 9), เมโอ เซ็ตสึนะ (เซเลอร์พลูโต) (ไทก้า), Sailor Star FlighterYes! พรีเคียว 5 , Yes! พรีเคียว 5 GoGo พากย์เสียง อากิโมโตะ โคมาจิ (เคียวมินต์) บริตนีย์ สเปียส์
บริตนีย์ จีน สเปียส์ เป็นลูกสาวคนกลางของเจมส์ พาร์เนลล์ สเปียส์ () บิดามีอาชีพเป็นผู้รับเหมาก่อสร้าง กับลินน์ ไอรีน บริดจ์ () มารดามีอาชีพเป็นครูสอนนักเรียนระดับชั้นประถม ต้นตระกูลมีเชื้อสายมาจากเกาะมอลตาประเทศอังกฤษ บริตนีย์มีพี่ชายคือ ไบรอัน เจมส์ สเปียส์ () และน้องสาวคือ เจมี ลินน์ สเปียส์ () บริตนีย์ในวัยเด็ก เธอเริ่มเรียนบัลเลต์ เรียนเต้น ตั้งแต่อายุประมาณ 3 ปี และได้รับเลือกให้เต้นเดี่ยวในงานประจำปีของโรงเรียน เธอได้เรียนร้องเพลงและฝึกยิมนาสติก เธอรู้สึกว่าการฝึกเพื่อที่จะเป็นนักกีฬายิมนาสติกโอลิมปิกไม่ใช่สิ่งที่เธอมีความสุข เธอจึงเลือกที่จะทุ่มเทให้กับการเต้นและการร้องเพลง เธอมีความกระตือรือร้นที่จะเต้น ร้องเพลง แสดงบนเวที เมื่อบริตนีย์แสดง ผู้ชมที่พบเห็นต่างชื่นชมในความสามารถของเธอ บริตนีย์ได้รับการสนับสนุนจากแม่ และคุณครู ให้มีโอกาสได้แสดงความสามารถในการเต้นและร้องเพลง โดยการเข้าร่วมประกวดและชนะการประกวดหลายรางวัลในระดับรัฐ บริตนีย์ได้รับเลือกให้ร้องเพลง What Child Is This? และช้าง ในงานจบการศึกษาระดับอนุบาลของโรงเรียน เธอกล่าวถึงความมุ่งมั่นของเธอในวัยเด็กว่า บักส์ บันนี
บักส์นั้นก็ได้รับอิทธิพลจาก ppสงครามโลกครั้งที่สอ[[ง เช่นเดียวกับการ์ตูนอื่นๆ ซึ่งผู้สร้างการ์ตูนในขณะนั้น เช่น ฟเลซ์เชอร์ (Fleischer) (ผู้สร้าง Popeye) และ วอร์เนอร์ บราเธอร์ส (Warner Brothers) นั้นมีแนวโน้มที่จะวางเรื่องให้ตัวการ์ตูนนั้นเป็นศัตรูกับ ฮิตเลอร์ มุโสลินี เกอริง และ ญี่ปุ่น ในเรื่อง Bugs Bunny Nips the Nips ซึ่งฉายในปีค.ศ. 1944 นั้น บักส์ได้ถูกวางตัวให้ไปอยู่บนเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก และต้องต่อสู้กับกองทัพทหารญี่ปุ่น (ซึ่งถูกออกแบบให้มีลักษณะที่น่ากลัว ตามลักษณะที่รู้จักกันโดยทั่วไป) ในตอน Herr Meets Hare ที่ออกฉายในปีค.ศ. 1945 เป็นตอนซึ่งมี กัวริง และ ฮิตเล่อร์ ปรากฏเป็นตัวเด่น ตอนนี้ก็เป็นตอนที่เด่น เนื่องมาจากเป็นตอนแรกที่บักส์ได้แสดงความเฟอะฟะที่มีชื่อเสียงของเขา คือ "right turn at Albuquerque" (ซึ่งบักส์นั้นจะพลาด make a right turn เลี้ยวขวา ซึ่งเป็น the wrong (ผิด) turn แทนที่จะ make a left (ซ้าย) turn ซึ่งเป็น the right (ถูก) turn --right/left;right/wrong-- ที่เมือง อัลบูเคอกี (Albuquerque) ทางตอนเหนือของรัฐนิวเม็กซิโก เป็นประจำ แล้วบักส์ก็จะบ่น "I knew I shoulda takin' that left turn at Albuquerque") และที่น่าสนใจอีกอย่างก็คือ บางฉากในตอนนี้ได้ถูกลอกไปใช้อีกที ในตอน What's Opera Doc? กระต่าย
และยังได้กลายมาเป็นต้นแบบของตัวการ์ตูนหลากหลายตัว เช่น โรเจอร์ แรบบิท, บักส์ บันนี ที่ได้ต้นแบบมาจากกระต่ายป่าที่ปราดเปรียว หรือมาชิมาโร่ ของเกาหลีใต้ที่เป็นสื่อเผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ต 
โดยตัวละครการ์ตูนกระต่ายตัวแรกของโลก มีชื่อว่า "ออสวอลด์" ปรากฏตัวในภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "Oswald the Lucky Rabbit" เมื่อปี ค.ศ. 1927 จากการสร้างสรรค์ของวอลต์ ดิสนีย์ นิเชา
นิเชาเป็นคนในชนเผ่าซาน (San) หรือรู้จักในชื่อบุชเม็น (Bushmen) เขาสามารถพูดภาษา Juǀʼhoan, ภาษาเฮเรโร, และภาษา Tswana ได้เป็นอย่างดี และพูดภาษาแอฟริคานส์ได้บ้าง นิเชาไม่ทราบอายุที่แท้จริงของตัวเอง ก่อนหน้าที่เขาจะปรากฏตัวในภาพยนตร์ เขามีประสบการณ์การใช้ชีวิตสมัยใหม่เพียงเล็กน้อย เช่น เขามีโอกาสได้พบคนผิวขาวเพียงสามคนเท่านั้นก่อนเข้าวงการ และเขาไม่รู้จักค่าของธนบัตร รายได้จากการแสดงภาพยนตร์เรื่องแรก "เทวดาท่าจะบ๊องส์" เขาก็ปล่อยทิ้งให้ปลิวไปกับลม เขาได้ค่าตัวจากภาพยนตร์ "เทวดาท่าจะบ๊องส์" เพียงไม่กี่ร้อยดอลลาร์สหรัฐ แต่ภาพยนตร์เรื่องต่อมาเขาก็เจรจาเพื่อให้ได้ค่าตอบแทนสูงขึ้น และถึงแม้เขาจะได้รับรายได้ที่เพียงพอ เขาก็ไม่มีความสามารถในการจัดการรายได้ แม้ว่าเขาใช้เงินบางส่วนซื้ออิฐมาสร้างบ้าน ต่อน้ำประปาและไฟฟ้าให้ครอบครัว บักส์ บันนี
เรื่องที่สองคือ What's Cooikn' Doc? กำกับโดย โรเบิร์ต แคลมเพ็ต ออกฉาย 8 มกราคม ค.ศ. 1944 เป็นเรื่องการปรากฏตัวของบักส์ในงานฉลองมอบรางวัลออสการ์ปี ค.ศ. 1943 บักส์นั้นไม่พอใจที่ เจมส์ แคกนีย์ ได้รับรางวัลดาราแสดงนำชายดีเด่น จากหนังเรื่อง Yankee Doodle Dandy ซึ่งบักส์เชื่อว่าเขาควรจะได้รับ เขาได้แสดงหลักฐานสนับสนุน ด้วยการฉายช่วงหนึ่งจากตอน Hiawatha's Rabbit Hunt บักส์พยายามพิสูจน์ความสามารถในการแสดงของเขา โดยการเลียนแบบลีลาการแสดงของนักแสดงในช่วงเวลานั้น หลังจากเชื่อว่าเขาได้แสดงหลักฐานที่หนาแน่น เขาก็เรียกร้องที่จะได้รับรางวัล แต่ก็โดนคัดค้านโดยผู้เข้าร่วมงาน สิ่งที่เด่นในตอนนี้คือ เหล่านักแสดงที่มีชื่อเสียงที่ปรากฏในการ์ตูน และการที่บักส์กล่าวอ้างว่าตัวนั้นเป็นนักแสดงที่ดีที่สุด เดอะบีเทิลส์
จอห์น เลนนอน นักร้องและนักกีตาร์วัย 16 ได้ก่อตั้งกลุ่มดนตรีสกิฟเฟิล ชื่อ เดอะควอร์รีเมน (The Quarrymen) ร่วมกับเพื่อนนักเรียนในเมืองลิเวอร์พูลเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1957[4] พอล แม็คคาร์ตนีย์ในวัย 15 ได้เข้าร่วมกลุ่มด้วยในตำแหน่งมือกีตาร์ หลังจากที่เขาได้พบกับเลนนอนเมื่อเดือนกรกฎาคม[5] แม็คคาร์ตนีย์ชวนจอร์จ แฮร์ริสัน วัย 14 มาดูการแสดงของกลุ่มในเดือนกุมภาพันธ์ปีถัดมา แล้วจอร์จก็เข้าร่วมกลุ่มในตำแหน่งกีตาร์นำ[6][7] ปี ค.ศ. 1960 เพื่อนนักเรียนของเลนนอนลาออกจากกลุ่ม ส่วนตัวเขาก็เริ่มเข้าเรียนที่วิทยาลัยศิลปะลิเวอร์พูล นักกีตาร์ทั้งสามยังคงเล่นดนตรีร็อกแอนด์โรลกันเรื่อยๆ ถ้าหามือกลองได้[8] เดือนมกราคม สจ๊วต ซุตคลิฟ มือเบส เพื่อนนักเรียนของเลนนอน เสนอให้เปลี่ยนชื่อวงเป็น The Beetles เพื่อเป็นเกียรติแก่ บัดดี ฮอลลี และวงเดอะคริกเกตส์ ต่อมาพวกเขาเปลี่ยนชื่อวงเป็น The Beatals ในช่วงไม่กี่เดือนต้นปี[9] วงดนตรีเปลี่ยนชื่อไปอีกหลายชื่อ เช่น Johnny and the Moondogs, Long John and the Beetles และ The Silver Beatles ในที่สุดวงก็เปลี่ยนชื่อเป็น The Beatles ในเดือนสิงหาคม[8] การที่วงไม่มีมือกลองประจำเริ่มเป็นปัญหาขึ้นเมื่อ อัลลัน วิลเลียมส์ ผู้จัดการวงอย่างไม่เป็นทางการ ไปรับงานวงดนตรีประจำได้ในเมืองฮัมบูร์ก ประเทศเยอรมนี[10] ก่อนสิ้นเดือนสิงหาคม พวกเขาจัดการทดสอบและว่าจ้าง พีท เบสต์ มาเป็นมือกลองประจำวงได้[8] นักดนตรีทั้งห้าเดินทางไปยังฮัมบูร์กในอีก 4 วันถัดไป โดยได้รับสัญญาจ้างจากนักแสดงงานแฟร์กราวน์ ชื่อ บรูโน คอชไมเดอร์ เป็นเวลา 48 คืนๆละ 8 ชั่วโมง ราโมนส์
มอนเต เอ. เมลนิก (Monte A. Melnick) เพื่อนร่วมวงอีกคน ที่ต่อมาได้กลายเป็นผู้จัดการทัวร์ของวง ได้ช่วยจัดการเวลาซ้อมให้แก่พวกเขา ในแมนฮัตตันเพอร์ฟอร์แมนซ์สตูดิโอส์ ( Manhattan's Performance Studios) ที่ซึ่งเขาทำงานอยู่ และเออร์เดลยิ ก็ได้เปลี่ยนตัวเองเป็นผู้จัดการวง ภายหลังรวมวงกันแล้ว ดี ดี ได้พบว่าตัวเองไม่สามารถร้องเพลงพร้อมกับเล่นเบสได้ดี จึงได้ให้โจอี ทำหน้าที่ร้องนำแทน แต่ถึงอย่างไรก็ดี โจอี ก็มีอาการคล้ายๆกัน ที่ไม่สามารถร้องพร้อมกับเล่นกลองไปด้วยได้ จนเขาได้สละตำแหน่งกลองออก ในขณะกำลังคัดตัวเพื่อหาคนที่เหมาะสมกับตำแหน่งต่างๆ เออร์เดลยิ ซึ่งจับกลองบ่อยครั้ง ทำให้สมาชิกคนอื่นต่างเขาว่าสามารถเล่นกลองกลุ่มได้ดีว่าคนอื่นๆ จนในที่สุดเขาก็ได้ร่วมกับวง และเปลี่ยนชื่อเป็น ทอมมี ราโมน
เดอะราโมนส์ ได้เริ่มเล่นวงครั้งแรกก่อนการคัดตัว ในวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 1974 ที่เพอร์ฟอร์แมนซ์สตูดิโอส์ เพลงที่พวกเขาเล่นนั้นเร็วและสั้นมาก ด้วยความยาวเพลงสั้นกว่า 2 นาที ในช่วงนี้เอง คลื่นเพลงลูกใหม่ได้เริ่มเข้าสู่นิวยอร์ก ผ่านทางสองคลับหลัก ได้แก่ แมกซ์สแคนซัสซิตี (Max's Kansas City) ในดาวน์ทาวน์ของเกาะแมนฮัตตัน และคลับที่มีชื่อเสียงกว่า ซีบีจีบี (CBGB) เดอะราโมนส์ ได้เข้าไปแสดงใน ซีจีบีจีบี เป็นที่แรก เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1974 เลกส์ แมกนีล (Legs McNeil) ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งนิตยสาร ‘’พังก์’’ ในปีต่อมา ได้บรรยายอิทธิพลของวงนี้ว่า “พวกเขาทั้งหมดสวมชุดแจกเก็ตส์สีดำ และบรรเลงเพลง...ซึ่งมันเป็นกำแพงแห่งเสียงที่ครึกโครม...พวกเขาดูดุเดือด แต่พวกเขาไม่ใช่พวกฮิปปี้ นี่นับเป็นสิ่งที่แปลกใหม่อย่างแท้จริง” ธีรนัยน์ ณ หนองคาย
ธีรนัยน์บันทึกเสียงครั้งแรกเป็นผู้ให้เสียงการร้องเพลงภาคภาษาไทยในภาพยนตร์การ์ตูนของ Warner Brothers เรื่อง The Pebble and the Penguin ในปี 2538 และผลงานเริ่มเป็นที่รู้จักกันมากขึ้นเมื่อเธอให้เสียงร้องเพลงเป็นเสียงของ Pocahontas ในเพลง สีสันแห่งสายลม (Colors of the Wind) และ “ปล่อยใจไปตามสายชล” (Just Around The River Bend) จากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Pocahontas เธอกล่าวไว้ในบทสัมภาษณ์ว่า เป็นการร้องเพลงที่ได้เงินมาด้วยตัวเองเป็นครั้งแรก[12] ต่อมาในปี 2539 เธอขับร้องเพลง “ลมหนาว” ในอัลบั้มบทเพลงพระราชนิพนธ์ “ธ สถิตในดวงใจนิรันดร์” ซึ่งจัดทำโดยโรงเรียนจิตรลดา เพื่อเฉลิมฉลองแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในวโรกาสที่ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี ในปี 2540 ร้องเพลง “สื่อเพื่อชีวิตที่ดีกว่า” และ “Media for Better Life” ในอัลบั้ม “Golden Records” ของเอ็มสแควร์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์” และได้บันทึกเสียงเพลง “รักคืออะไร” ซึ่งเป็นเพลงเอกประกอบละครทีวีเรื่องร้อยรสบทละคร ตอนรักคืออะไร และเพลง "นางเอก" กับเพลง “ดวงชีวิต” จากละครทีวีเรื่องนางเอก ในปี 2541 บันทึกเสียงเพลง “Beauty and the Beast” ลงในอัลบั้ม “Sila-on Bros., Family and Friends” ของบริษัท เอสแอนด์พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) และ ให้เสียงร้องเพลงภาคภาษาไทยแก่ Pocahontas ในเพลง “Where Do I Go from Here” และ “What a Day in London” จากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Pocahontas II: Journey to a New World บิกีนี
เออร์ซูล่า แอนเดรส สวมบทบาทฮันนีไรเดอร์ ในปี พ.ศ. 2505 ในภาพยนตร์เจมส์บอนด์ ดร.โน สวมบิกีนีสีขาวซึ่งต่อมาเป็นที่รู้จักว่า “ดร.โน บิกีนี” ได้รับการพูดถึงว่าเป็นบิกีนีที่มีชื่อเสียงที่สุดตลอดกาล และเป็นสัญลักษณ์ในโลกภาพยนตร์ และประวัติศาสตร์วงการแฟชั่น[67][68][69] แอนเดรสกล่าวว่าเธอเป็นหนี้บุญคุณบิกีนีขาวชุดนั้น “บิกีนีชุดนี้ทำให้ฉันประสบความสำเร็จ จากการแสดงเป็นสาวบอนด์ ในภาพยนตร์ ดร.โน ฉันได้มีอิสระที่จะเลือกบทบาทการแสดงในอนาคต และยังได้รับอิสระทางการเงินอีกด้วย” [67][70] ในปี พ.ศ. 2544 แอนเดรส ขาย ดร.โน บิกีนี ที่เธอใส่ในภาพยนตร์ในงานประมูลชุดไปด้วยราคา 35,000 ปอนด์ (61,500 ดอลลาร์สหรัฐ) ในปี พ.ศ. 2508 หญิงคนหนึ่งกล่าวกับนิตยสารไทม์ ว่า “เกือบจะถือว่าโบราณ ถ้าไม่ใส่บิกีนี” จากนั้นสองปีต่อมา นิตยสารก็เขียนว่า หญิงสาวร้อยละ 65 ให้การยอมรับบิกีนี[61] ราเควล เวลซ์ ใส่บิกีนีหนังกวางในภาพยนตร์ in One Million Years B.C. (พ.ศ. 2509) ซึ่งส่งให้เธอดังเป็นสาวโปสเตอร์ทันที บทบาทของเธอในบิกีนีขนสัตว์ส่งให้เธอเป็นสัญลักษณ์ในแวดวงแฟชั่น และรูปภาพของเธอในชุดบิกีนีกลายเป็นภาพโปสเตอร์ที่ขายดีที่สุด[83] เวลซ์ ปรากฏกายในโฆษณาในฐานะ “ผู้สวมใส่บิกีนีชุดแรกของมวลมนุษยชาติ” และต่อมาบิกีนีขนสัตว์ก็กลายเป็นรูปลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบในช่วงยุค พ.ศ. 2503 ในปี พ.ศ. 2554 นิตยสารไทม์ จัดอันดับให้บิกีนี B.C. ของเวลซ์ เป็น “หนึ่งในสิบของบิกีนียุควัฒนธรรมร่วมสมัย” [67][70] มนุษย์ตัวเขียวจอมพลัง
บรูซ แบนเนอร์ (เอ็ดเวิร์ด นอร์ตัน) นักวิทยาศาสตร์ที่ใช้ชีวิตอยู่ในเงามืดเอาแต่คิดค้นวิธีเยียวยารักษาอารมณ์ ในขณะที่พวกกระหายสงครามก็ไม่ปล่อยให้เขาได้อยู่อย่างสันติ หรือยอมให้ได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับ เบ็ตตี้ รอส (ลิฟ ไทเลอร์) หญิงคนรักของเขา ส่วนในโลกที่เต็มไปด้วยแสงสีและความศิวิไลซ์ ดิ แอ็บโบมิเนชั่น (ทิม รอท) ก็ไล่ล่าคุณหมออัจฉริยะอย่างไม่ลดละ เขานี่แหละคืออสรพิษร้ายตัวฉกาจที่จะต่อกรกับ เดอะ ฮัลค์ ให้ได้ ศึกระหว่างคู่อริจากหนังสือการ์ตูน ก็ประทุขึ้นเมื่อ บรูซ แบนเนอร์ จำเป็นต้องอาศัยพลังยอดมนุษย์ในตัวเข้าช่วยมหานครนิวยอร์กที่ถูกถล่มแหลกลาญ! เบบีเฟส
เบบีเฟส ร่วมเปิดค่ายเพลงกับ Reid ในนาม LaFace Records มีศิลปินที่ได้รับความนิยมอย่าง โทนี แบรกซ์ตัน และ ทีแอลซี โดยโทนี แบรกซ์ตันได้รับรางวัลแกรมมี่สาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมในปี 1994
เขาได้เขียนเพลงและโปรดิวซ์เพลงที่ประสบความสำเร็จอย่างมากให้บอยซ์ ทู เม็นอย่างเพลง "End of the Road" และ "I'll Make Love To You" ที่ขึ้นอันดับ 1 บนบิลบอร์ดนาน 13 สัปดาห์และ 14 สัปดาห์ตามลำดับ และยังได้แต่งเพลงให้มาดอนน่าร้องในเพลง "Take a Bow" ขึ้นอันดับ 1 นาน 7 สัปดาห์ และได้ร่วมแต่งเพลงกับอีริค แคลปตัน เพลงรางวัลแกรมมี่เพลง "Change the World"  007 พยัคฆ์สะบัดลาย
007 พยัคฆ์สะบัดลาย หรือในชื่อภาษาอังกฤษว่า The Living Daylights เป็นภาพยนตร์เจมส์ บอนด์ เรื่องที่ 15 ที่ค่ายภาพยนตร์อีโอเอ็นโปรดักชั่นส์ (EON Productions) จัดทำขึ้น และเป็นครั้งแรกที่ ทิโมธี ดาลตัน แสดงเป็นเจมส์ บอนด์ ให้กับค่ายภาพยนตร์อีโอเอ็นนี้ และเป็นครั้งแรกของ คาโรไลน์ บลิส ในบท มิส มันนี่เพ็นนี ต่อจากลอยส์ แม็กซ์เวลล์ ที่เพิ่งหมดวาระไป ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายในพ.ศ. 2530 กำกับโดย จอห์น เกลน (John Glen) ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นภาคต่อของ 007 พยัคฆ์ร้ายพญายม โดยมีภาคต่อจากนี้คือ 007 รหัสสังหาร เพนน์ แบดจ์ลีย์
แบดจ์ลีย์ เกิดในบัลติมอร์ รัฐแมริแลนด์ ในวัยเด็กเขาใช้ชีวิตระหว่างริชมอนด์ เวอร์จิเนียและซีแอตเทิล วอชิงตัน เขาเข้าเรียนที่สถาบันชาลส์ไรต์ ในทาโคมา วอชิงตัน และเข้าร่วมในโรงละคร Seattle Children's Theatre เขาเริ่มทำงานพากย์เสียงให้กับสถานีวิทยุเด็ก บักส์ บันนี
บักส์ และ เอลเมอร์ ได้พบกันอีกครั้งในตอน The Wabbit Who Came to Supper ของฟริซ เฟรเลง ออกมาในวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1942 ในขณะที่ เอลเมอร์ กำลังล่าบักส์อยู่นั้น เขาได้รับโทรเลข แจ้งว่าเขาจะได้รับมรดก $3,000,000 จากลุงลูอีของเขา โดยมีเงื่อนไขว่าเขาจะต้องเลิกทำร้ายสัตว์ โดยเฉพาะกระต่าย บักส์เลยฉวยโอกาสนี้ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านของ เอลเมอร์ ซะเลย และเรียกร้องสารพัด เอลเมอร์ ตอนหลังได้รับรู้ว่าลุงลูอี้ ได้เสียชีวิตแล้ว และเมื่อหักภาษีของการตกทอดมรดกแล้ว ก็ไม่มีอะไรเหลือถึง เอลเมอร์ บักส์ได้รู้ดังนั้นก็เลยรีบเผ่นออกจากบ้านไปทันที หลังจากนั้นไม่นานบักส์ก็ส่งของขวัญมาให้ เอลเมอร์ ทางไปรษณีย์ ในกล่องของขวัญนั้นเต็มไปด้วยลูกกระต่าย ซึ่งเข้ามาอยู่เต็มบ้านของ เอลเมอร์ ไปหมด บักส์ บันนี
บักส์ได้ออกการ์ตูนอีกทั้งหมด 7 ตอนในช่วงปี ค.ศ. 1943 เรื่องแรกกำกับโดย โรเบิร์ต แคลมเพ็ต ชื่อตอน Tortoise Wins by a Hare ออกฉาย 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1943 ซึ่งจากการพ่ายแพ้ให้กับเต่า ซิซิล เทอร์เทิล ในตอน Tortoise Beats Hare ของ เท็กซ์ เอฟวรีย์ นั้น ในตอนนี้บักส์ได้ท้าเต่า ซิซิล เทอร์เทิล เพื่อขอแก้มือ จากคำแนะนำของ ซิซิล นั้นบักส์ก็ได้สร้างชุด ลดแรงเสียดทาน ซึ่งดูคล้ายกระดองเต่า ไว้ใช้แข่ง ในทางกลับกัน ซิซิล ก็วางแผน ที่จะวิ่งโดยใส่ชุดพรางตัวเป็นกระต่าย บักส์นั้นไม่ได้รู้ตัวเลยว่า กลุ่มแก๊งค์กระต่ายมาเฟีย นั้นได้วางเดิมพันฝั่งกระต่าย ซึ่งทางแก๊งค์ก็จะต้องพยายามโกงให้กระต่ายชนะ ฝ่าย ซิซิล ซึ่งรู้ตัวอยู่ล่วงหน้า และได้พรางตัวเป็นกระต่าย ปล่อยให้บักส์ต้องไปผจญกับ หลุมพรางต่างๆ ที่ทางแก๊งค์เตรียมเอาไว้เพื่อขัดขวางเต่า บักส์ได้พยายามอย่างเต็มที่ในการแข่งขัน และในขณะที่เขาเข้าใกล้เส้นชัย และเริ่มได้กลิ่นของชัยชนะลางๆแล้ว เขากลับถูกกลุ่มแก๊งค์กระต่ายรุม ในขณะที่กลุ่มแก๊งค์มาเฟียกระต่ายกำลังง่วน อยู่กับการลงเท้าบักส์ ซิซิล ก็ได้คืบคลานเข้าเส้นชัยไปอย่างง่ายดาย ปล่อยให้บักส์ต้องนอนเกลือกกลิ้งเคล้าน้ำตาของผู้แพ้อยู่ข้างหลัง ที่น่าสนใจคือหนังสือพิมพ์ ที่ประกาศการแข่งแก้มือของบักส์นั้น มีบทความ "Adolf Hitler Commits Suicide" (เหมือนกับเป็นสิ่งที่อยากจะให้เกิดขึ้น) และสิ่งที่เหลือเชื่อคือ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้ทำการฆ่าตัวตายจริงๆ ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นเวลามากกว่า 2 ปีหลังจากนั้น และก็บังเอิญที่วันนั้นก็เป็นการฉลองครบรอบการเปิดตัวของบักส์ ใน Porky's Hare Hunt อย่างไรก็ตามตอนนี้ ก็ถือเป็นตอนที่บักส์ได้แสดง ความรู้สึกทางอารมณ์ต่อชัยชนะ ซึ่งได้แสดงออกมาทางเสียงพากย์ด้วยเช่นกัน ซึ่งโดยปกติแล้วจะออกเป็นลักษณะที่กะล่อนไร้กังวล นี่จึงเป็นตอนที่ตัวการ์ตูนบักส์ได้เข้าถึงความรู้สึกของผู้ชม บักส์ บันนี
บักส์ รับบทเป็นอาจารย์ของมหาวิทยาลัย acme looniversity ในการ์ตูน Tiny Toon Adventures ของSteven Spielberg บักส์ บันนี
เรื่องที่สามนั้น กำกับโดย เท็กซ์ เอฟวรีย์ ชื่อตอน The Heckling Hare ฉายครั้งแรก 12 กรกฎาคม ค.ศ. 1941 แต่ครั้งนี้ไม่ได้เจอนักล่า แต่เป็นสุนัขล่าเนื้อชื่อ<i data-parsoid='{"dsr":[7330,7342,2,2]}'>วิลเลอบี ซึ่งเมื่อมาถึงจุดนี้ ก็เป็นที่เริ่มคุ้นเคยกันทั่วไปกับลักษณะของบักส์แล้ว ที่เขาจะหลอกล่อกวนโมโหศัตรูของเขาตลอดทั้งตอน และคำถามเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัวเขาก็คือ "Let's see...what can I do to this guy next?" แบทแมน (เทอร์รี แม็คกินนิส)
แบทแมน (เทอร์เรนซ์ "เทอร์รี" แม็คกินนิส) เป็นตัวละครที่ปรากฏในดีซีคอมิกส์ เป็นตัวเอกของภาพยนตร์ซีรีส์ชุด แบทแมน บียอนด์ (1999–2001) ซึ่งเขาได้ประสบความสำเร็จจากการช่วยเหลือของบรูซ เวย์น ในการเป็นผู้พิทักษ์ของเมืองก็อธแฮม และเป็นบุตรชายของเขา ให้เสียงพาทย์โดย Will Friedle เขาปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือการ์ตูนเรื่อง "Batman" ฉบับที่ 700 (มิถุนายน 2010) บักส์ บันนี
เรื่องหนูน้อยหมวกแดงนี้ ได้เคยถูกทำเป็นการ์ตูนมาแล้ว 12 ครั้งก่อนหน้านี้ ครั้งแรกนั้นสร้างโดย วอลต์ ดิสนีย์ เป็นส่วนหนึ่งของการ์ตูนซีรีส์ "Laugh-O-Grams" ซึ่งฉาย 29 มิถุนายน ค.ศ. 1922 ครั้งที่สองกำกับโดย วอลเตอร์ แลนทซ์ ระหว่างที่เขาทำงานที่โรงถ่ายเบรดี และออกฉาย 4 มกราคม ค.ศ. 1925 ทั้งสองตอนนี้ และ ตอนที่กำกับโดย เฟรเลง นั้นได้แสดงให้เห็นถึงพัฒนาการของการสร้างการ์ตูน ในช่วงเวลา 25 ปี อิทธิพล มามีเกตุ
อิทธิพล มามีเกตุ (ชื่อเล่น: จูน) เกิดเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2515 เป็นนักพากย์ชายชาวไทย ในอดีตเคยพากย์เสียงให้กับทางสถานีโทรทัศน์เคเบิล ยูบีซี แต่ปัจจุบันได้มาพากย์เสียงให้กับทางช่อง 9 ช่อง 3 ไอทีวี (ไทยพีบีเอสในปัจจุบัน) และบริษัทการ์ตูนในประเทศไทยหลายบริษัท เช่น เด็กซ์, อามีโก้, การ์ตูนอินเตอร์ ปัจจุบันเป็นนักพากย์ที่มาแรงกับลีลาการพากย์ที่ได้อรรถรส มีทั้งมาดเท่ๆปนความฮา และเป็นเจ้าของเสียงพากย์ Dr.Bonnie ในรายการ Mega Clever ฉลาดสุดๆ บีบีซีไทย
บีบีซีแผนกภาษาไทยก่อตั้งปี พ.ศ. 2484 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ผู้ที่ทำหน้าที่ประสานงานขณะนั้นคือนายอเล็ค อดัมส์ เจ้าหน้าที่กระทรวงการต่างประเทศ โดยได้ขอคำปรึกษาไปยัง พระมนูเวทย์วิมลนาถ ทูตไทยประจำอังกฤษขณะนั้น แต่เงื่อนไขสำคัญที่บีบีซีภาคภาษาไทยต้องถือปฏิบัติ คือ เนื้อหาในการออกอากาศต้องรักษาความเป็นกลางอย่างเคร่งครัด และต้องไม่มีการวิพากษ์วิจารณ์ทางการเมือง จึงได้ออกอากาศครั้งแรกจากกรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2484 ในเวลา 20.30-20.45 น.ตามเวลาในประเทศไทย เอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์
ซึ่งในช่วงต้น ๆที่ไม่ให้เห็นหน้าโบลเฟลด์นี้ ผู้ที่แสดงเงียบเป็นโบลเฟลด์คือ แอนโธนี่ ดอว์สัน (Anthony Dawson) ผู้ซึ่งเคยแสดงเป็นตัวประกอบในซีรีส์บอนด์ไปแล้ว ค่ายภาพยนตร์จึงคิดวิธีนี้ได้ คือให้แอนโธนี่แสดงเงียบและถ่ายทำไม่ให้เห็นหน้า แล้วอีริค พอห์ลแมน (Eric Pohlman) มาให้เสียงพากย์ทีหลัง ต่อมา พอถึงตอน จอมมหากาฬ 007 ซึ่งเป็นตอนที่ 5 โบลเฟลด์ได้เปลี่ยนคนที่รับบทบาทมาเป็น โดนัลด์ พลีสเซนซ์ (Donald Pleasence) ซึ่งคราวนี้ โดนัลด์ รับบททั้งพูดทั้งแสดง ช่วงต้นเรื่อง จะยังไม่เห็นหน้าโบลเฟลด์ แต่พอช่วงปลายเรื่อง แฟน ๆ ภาพยนตร์เจมส์บอนด์ของค่ายอีโอเอ็น ก็ได้เห็นหน้าโบลเฟลด์เป็นครั้งแรก ซึ่งคือใบหน้าของ โดนัลด์ พลีสเซนซ์ พอถึงตอนที่ 6 ซึ่งคือ ยอดพยัคฆ์ราชินี โบลเฟลด์ เปลี่ยนผู้รับบทบาทอีกครั้ง เป็น เทลลี่ ซาวาลาส โดยในภาพยนตร์อ้างว่า โบลเฟลด์ ไปผ่าตัดแปลงโฉมมา เพื่อมาอ้างอิงในความเปลี่ยนแปลงของโบลเฟลด์ ครั้งนี้ไม่มีการซ่อนใบหน้าโบลเฟลด์ ตอนที่ 7 ซึ่งคือตอน เพชรพยัคฆราช โบลเฟลด์เปลี่ยนโฉมอีกครั้ง ครั้งนี้ผู้รับบทโบลเฟลด์คือ ชาร์ลส์ เกรย์ (Charles Gray) เดอะคิงแอนด์ไอ
เดอะคิงแอนด์ไอ " (The King and I) " เป็นละครบรอดเวย์ ที่ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2494 ที่โรงละครเซนต์เจมส์ นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา แต่งบทร้องโดย ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 และประพันธ์ดนตรีโดย ริชาร์ด ร็อดเจอร์ โดยดัดแปลงมาจากนวนิยาย Anna and the King of Siam (แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม) ฉบับปี พ.ศ. 2487 ของมาร์กาเร็ต แลนดอน ซึ่งดัดแปลงมาจากหนังสืออัตชีวประวัติของนางแอนนา ลีโอโนเวนส์ 2 เล่ม คือ "The English Governess at the Siamese Court" และ "The Romance of the Harem" 
ละครบรอดเวย์ เดอะคิงแอนด์ไอ นำแสดงโดย ยูล บรินเนอร์ (รับบท คิงมงกุฎ) และเกอร์ทรูด ลอว์เรนซ์ (รับบท แอนนา) ได้รับความนิยมมาก เล่นซ้ำถึง 1,246 รอบ และได้รับรางวัลโทนี ประจำปี พ.ศ. 2495 และมีผู้นำไปจัดแสดงที่โรงละครเวสต์เอนด์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2496 และสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2499 นำแสดงโดย ยูล บรินเนอร์ และ เดบอราห์ เคอร์ (รับบท แอนนา) เดอะคิงแอนด์ไอ ฉบับภาพยนตร์ ได้รับรางวัลออสการ์ถึง 5 สาขา  แบทแมน บีกินส์
แบทแมน บีกินส์ (อังกฤษ: Batman Begins) คือ ภาพยนตร์ชุดแบทแมนลำดับที่ 5 เข้าฉายในสหรัฐอเมริกาเมื่อปี พ.ศ. 2548 กำกับโดย คริสโตเฟอร์ โนแลน นำแสดงโดย คริสเตียน เบล, ไมเคิล เคน, เลียม นีสัน, แคที โฮล์มส์, แกรี โอลด์แมน, ซิลเลียน เมอร์ฟี, มอร์แกน ฟรีแมน, ทอม วิลคินสัน, Rutger Hauer และเคน วะตะนะเบะ เออร์เนสต์ บอร์กไนน์
เออร์เนสต์ บอร์กไนน์ (; 24 มกราคม ค.ศ. 1917 – 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2012) เป็นนักแสดงและนักพากย์ชาวอเมริกันที่ปรากฏตัวอยู่ในอาชีพการแสดงมากว่า 6 ทศวรรษ มีผลงานการแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ทั้งหมด 178 เรื่อง ระหว่างปี ค.ศ. 1951–2012 เขาเริ่มมีชื่อเสียงหลังจากแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "ชั่วนิรันดร์" (1953) ที่นำแสดงโดยเบิร์ต แลนแคสเตอร์ จนในปี ค.ศ. 1955 บอร์กไนน์กวาดรางวัลด้านการแสดงในสาขานักแสดงนำจาก 5 สถาบัน รวมถึงรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตา และรางวัลลูกโลกทองคำ จากผลงานการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Marty" (1955) แนท คิง โคล
ในวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1956 รายการ แนท คิง โคล โชว์ (Nat King Cole Show) ออกอากาศเป็นครั้งแรกผ่านทางช่อง NBC-TV คนส่วนมากมักเข้าใจผิดว่า แนท โคลเป็นคนแอฟริกัน อเมริกันคนแรกที่เป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ แต่ความจริงแล้วผู้ที่เป็นคนแรกคือ ฮาเซล สก็อต นักร้องและนักเปียโนแจ๊ซในปี1950 รายการของแนทนั้นเป็นรายการโทรทัศน์แรกที่มีดารานักร้องชื่อดังอย่างแนทเป็นพิธีกรเสียมากกว่า เริ่มแรกนั้นรายการออกอากาศทุกคืนวันจันทร์เป็นเวลา15นาที ต่อมารายการได้ขยายเวลาออกไปเป็นครึ่งชั่วโมงในเดือนกรกฎาคมปี1957 ศันสนีย์ ติณห์กีรดีศ
เนตรเพลิงชานะ (อามีโก้) พากย์เสียงของ โยชิดะ คาซึมิ  บอยเฟรนด์ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
ในวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 2012 มารีนาแอนด์เดอะไดมอนส์ ได้คัฟเวอร์เพลงนี้ในการแสดงในรายการไลฟ์เลาจ์ ทางสถานีวิทยุบีบีซีเรดิโอ 1 ในระหว่างการแสดง เธอได้เปลี่ยนเนื้อร้องและเจฟฟ์ เบนจามิน จากนิตยสาร บิลบอร์ด กล่าวว่า "เธอได้เปลี่ยนแนวดนตรีของเพลงนี้ด้วย จากผลงานล่าสุดของบีเบอร์ไปเป็นดนตรีอคูสติกแบบมืดมน"[58] และในปีเดียวกัน เควิน แม็กเฮล และดาร์เรน คริส (ในนามของตัวละครชื่ออาร์ตี อะบรัมส์ และเบลน แอนเดอร์สัน) แสดงเพลงบอยเฟรนด์ผสมกับเพลง "บอยส์" ของบริตนีย์ สเปียส์ในตอน "บริตนีย์ 2.0" ของซีรีส์มิวสิคัล กลี[59] หม่อมหลวงรุจิรา อิศรางกูร
จากความแรงของชื่อเสียงทำให้ มร.เค แอลลี ผู้จัดการโรงหนังศาลาเฉลิมนคร (โรงหนังวังเจ้าปรีดา ใกล้กองปราบสามยอด) เชิญเป็นนักพากย์หนังฝรั่งประจำโรง เมื่ออายุได้ราว 19-20 ปี เริ่มด้วยหนังรายได้สูงสุดของฮอลลีวู้ด ศพอาบยา ทางโรงขึ้นป้ายรองจากชื่อเรื่องว่า "พากย์โดย มนุษย์ 6 เสียง " ผลปรากฏว่า โปรแกรมยืนโรงยาวนานมากเพราะคนดูมืดฟ้ามัวดินแน่นทุกรอบทุกวัน (เข้าใจว่าจะเป็นภาพยนตร์สยองขวัญของยูนิเวอร์แซล "The Mummy" ค.ศ. 1932 / พ.ศ. 2475 ที่กำลังโด่งดังมากในขณะนั้น) ทอย สตอรี่ 3
รายนามนักพากย์หลัก ซึ่งได้แก่ ทอม แฮงส์, ทิม อัลเลน, โจน คูแซก, ดอน ริกเกิลส์, เอสเทล แฮร์ริส, จอห์น แรทเซนเบอร์เกอร์, วอลเลซ ชอว์น, เจฟฟ์ พิดเจียน, โจดี้ เบนสัน, อาร์.ลี เออร์มี่, จอห์น มอร์ริส และลอว์รี่ เมทคาล์ฟ ทั้งหมดจะมาร่วมพากย์เสียงตามบทที่คุ้นเคยจากภาพยนตร์ชุดก่อนหน้า ส่วนจิม วาร์นี่ ผู้พากย์เสียงสลิงกี้ด็อกในสองภาคแรก กับโจ แรนฟ์ท ผู้พากย์เสียงวีซซี่กับแรนนี่ ได้เสียชีวิตก่อนที่จะเริ่มการสร้างภาพยนตร์ภาคสามนี้ ผู้ให้เสียงพากย์ในบทของสลิงกี้จึงถูกแทนที่โดยเบลค คล๊าก ในขณะที่ตัวละครของแรนฟ์ทกับตัวละครอื่นอีกหลายรายได้ถูกนำออกจากเรื่อง (อย่างไรก็ตาม วีซซี่ ก็ได้รับการกล่าวถึงในช่วงเริ่ม) ตัวละครใหม่ได้รับการพากย์เสียงโดย เนด บีทที่, ทิโมธี ดาลตัน, โบนนี่ ฮันท์, วูปี โกลด์เบิร์ก และไมเคิล คีตัน บักส์ บันนี
ในเรื่องที่สาม Hare-um Scare-um ฉายวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1939 กำกับโดย ดัลตัน และ ฮาร์ดอเวย์ ในตอนนี้กิล เทอร์เนอร์ซึ่งเป็นผู้วาด ได้ให้ชื่อกับ กระต่ายของเรา โดยเขียน "บักส์ บันนี") ไว้ที่กระดาษร่างของเขา ซึ่งมีความหมายว่า ตัวกระต่ายนี้เป็นตัวการ์ตูนของ ฮาร์ดอเวย์ และเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องแรกที่กระต่ายมีสีเป็นสีเทาแทนที่จะเป็นสีขาว เนื้อเรื่องนั้นเป็นเนื้อเรื่องง่ายๆ คือ บักส์ เจอกับนักล่าสัตว์ และ สุนัขล่าเนื้อของเขา สิ่งที่เด่นในตอนนี้ก็คือ เป็นครั้งแรกที่บักส์ร้องเพลง และนับเป็นครั้งแรกที่บักส์แต่งตัวเป็นกระเทยเพื่อล่อหลอกศัตรู และจากเรื่องนี้เป็นต้นมากระต่ายก็ได้ชื่อว่า "บักส์" โดยผู้ตั้งชื่อให้คือ เหล่าผู้วาดที่ เทอร์ไมท์ เทอเรซ เพื่อเป็นเกียรติให้กับผู้สร้าง คือเบ็น บักส์ ฮาร์ดอเวย์ สมจินต์ ธรรมทัต
เริ่มงานพากย์ภาพยนตร์ต่างประเทศของสถานีตามของสถานีที่มุ่งให้ให้พนักงานในฝ่ายรายการสามารถทำงานทั้งการแสดงละคร การกำกับละคร การพากย์ภาพยนตร์ต่างประเทศ เรื่องแรกที่ได้พากย์อย่างจริงจังคือ "เดอะ โลน เรนเจอร์ (The Lone Ranger)" และได้รับความนิยมจากผู้ชมเรื่อยมาทั้งบทพระเอก พระรอง และตัวโกง รวมทั้งแนวตลก เป็นหนึ่งในทีมพากย์แนวหน้าของสถานี ให้เสียงได้หลากหลายบุคลิก เช่น ผู้พันหนุ่มดอน เวส และ หมอสมิธตัวแสบ ใน "โลกพิศวง (Lost in Space)" ,ผู้จัดการคู่ปรับเลขาสาวจอมเปิ่น ใน "ยอดตลกหญิงของโลก (Lucy Show)" ,คุณตาแดร็กคูล่าจอมเพี้ยน ใน "คนผี (The Munsters)" และ บทต่าง ๆ ใน "มนุษย์ค้างคาว (Batman)" เป็นต้น นักพากย์ที่ร่วมงานประจำคือ สะอาด เปี่ยมพงศ์สานต์ ,ดาเรศร์ ศาตะจันทร์ ,อนุวัตร สุวรรณสโรช ฯลฯ  ทอม เคนนี
โทมัส "ทอม" เจมส์ เคนนี (Thomas "Tom" James Kenny) เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2505 ที่เมือง อีสต์ไซราคิวส์ รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เป็นนักพากย์ชาวอเมริกันที่เป็นที่รู้จักดีในการพากย์การ์ตูนแอนิเมชัน ได้แก่ ดรุณี สุทธิพิทักษ์
ดรุณี สุทธิพิทักษ์ ชื่อในวงการ เป็กกี้ ศรีธัญญา 
เป็นศิลปิน นักร้อง นักแสดง โด่งดังมาจากรายการ กิ๊กดู๋ สงครามเพลง ช่วงประชันเงาเสียง หญิงลี ศรีจุมพล ใบเตย อาร์สยาม จ๊ะ อาร์สยาม เป็กกี้ ศรีธัญญา มีผลงานทั้งแสดงภาพยนตร์ ละคร และพิธีกร เช่นภาพยนตร์ "หลวงพี่แจ๊ส 5G" และ "ตุ๊ดตู่กู้ชาติ" ละครเช่น "พ่อมดเจ้าเสน่ห์", "สาวน้อยอ้อยควั่น" และ "สามีตีตรา" บักส์ บันนี
ตอนที่สี่ Elmer's Candid Camera โดย ชัค โจนส์ ฉายในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1940 ตอนนี้ ทั้ง บักส์ และ เอลเมอร์ ฟัดด์ ได้ถูกออกแบบรูปร่างหน้าตาใหม่ เพื่อง่ายแก่การจดจำของผู้ชม ตอนนี้เป็นการพบกันครั้งแรกของตัวการ์ตูนทั้งสอง เอลเมอร์นั้นต้องการเพียงจะถ่ายรูปพื้นที่ แต่ บักส์ก็ทำตัวเองราวกับตกเป็นเหยื่อผู้เคราะห์ร้าย ความจริงนั้นทำไปก็เพื่อความสนุกสนานเท่านั้น ราส์ อัล กูล
ราส์ อัล กูล (, ) เป็นตัวละครตัวร้ายที่มีพลังพิเศษในหนังสือการ์ตูนของสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ มีบทบาทหลักเป็นศัตรูของแบทแมน ถือเป็นศัตรูตัวร้ายที่สุดคนหนึ่งในเรื่อง ปรากฏตัวครั้งแรกในตอน "Daughter of the Demon" ใน "Batman" #232 (June 1971) สร้างสรรค์โดยผู้เขียน Dennis O'Neil และนักวาด Neal Adams นอกจากเป็นศัตรูของแบทแมนแล้วยังได้ต่อสู้กับซูเปอร์แมนและฮีโร่คนอื่นๆ ของจักรวาลดีซีด้วย ตัวละครราส์ อัล กูล มีบทบาทในสื่อดัดแปลงอื่นๆ หลากหลาย ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือในภาพยนตร์"แบทแมน บีกินส์"ของผู้กำกับคริสโตเฟอร์ โนแลน แสดงโดยเลียม นีสัน และเคน วาตานาเบะ ได้รับการจัดอันดับจาก IGN ให้เป็นสุดยอดตัวร้ายตลอดกาลจากหนังสือการ์ตูนอันดับที่ 7 จาก 100 บิลลี ฮอลิเดย์
การร้องเพลงของบิลลี ฮอลิเดย์ สะดุดตาโปรดิวเซอร์ชื่อ จอห์น แฮมมอนด์ ซึ่งเป็นผู้ชักนำให้เธอเข้าสู่วงการ เธอเริ่มอัดแผ่นเสียงเป็นครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1933 กับวงดนตรีของเบนนี กูดแมน เธอมีชื่อเสียงมากขึ้นและได้ร่วมงานกับเคาท์ เบซี เมื่อ ค.ศ. 1937 ศันสนีย์ วัฒนานุกูล
ศันสนีย์ วัฒนานุกูล (สกุลเดิม: สมานวรวงศ์) เกิดวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 เป็นนักพากย์การ์ตูนชาวไทย อดีตนางเอกละคร เคยได้รับฉายา "นางเอกเขี้ยวเสน่ห์" โดยเริ่มงานพากย์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2525 เป็นต้นมา มักจะได้รับบทเป็นพระเอกตอนเด็กหรือนางเอก ผลงานที่มีชื่อเสียงคือพากย์เสียงของ โนบิ โนบิตะ ในการ์ตูน โดราเอมอน ตลอด 32 ปี ปัจจุบัน พากย์เสียงให้แก่บริษัทการ์ตูนหลายแห่ง เช่น ช่อง 9 อ.ส.ม.ท., เด็กซ์ และ อามีโก้ แบทแมน บีกินส์
บรูซ เวย์น/แบทแมน (Bruce Wayne/Batman) แสดงโดย คริสเตียน เบล และ กัส เลวิส (แสดงเป็นบรูซ เวย์น ตอนอายุ 8 ปี) บักส์ บันนี
เรื่องที่สองที่ปรากฏตัว คือ Prest-O Change-O ฉาย 25 มีนาคม ค.ศ. 1939 กำกับโดย ชัค โจนส์ โดยเล่นเป็นกระต่าย ของนักมายากลล่องหน แชม-ฟู เมื่อสุนัข 2 ตัว เข้ามาในบ้านตอนที่นักมายากลไม่อยู่เพื่อหลบพายุ กระต่ายก็เริ่มกลั่นแกล้งเจ้าสุนัขทั้งสอง ในเรื่อง บักส์ จูบ สุนัขตัวหนึ่งถึง 2 ครั้ง นี่เป็นครั้งแรกที่บักส์จูบศัตรูของเขา เพื่อสร้างความสับสน และเรื่องนี้ก็เป็นครั้งแรกที่ บักส์พ่ายแพ้แก่ศัตรู อีริก บานา
ความสามารถทางด้านการแสดงในช่วงแรกของชีวิตเขา บานาเริ่มสร้างความประทับใจให้กับสมาชิกในครอบครัวตั้งแต่อายุราว 6 หรือ 7 ปี โดยการเลียนแบบท่าเดินของปู่เขาเอง รวมถึงเลียนเสียงและกิริยาท่าทาง ที่โรงเรียนเขาเลียนแบบครูเขาเองเพื่อให้รอดพ้นปัญหาต่าง ๆ[2] ในช่วงวัยรุ่น เขาได้ดูการแสดงของเมล กิ๊บสัน ในภาพยนตร์เรื่อง Mad Max (1979) และตัดสินที่จะเป็นนักแสดง[3] อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังไม่ได้ตัดสินใจอย่างจริงจังในการแสดง จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1991 เมื่อเขาได้รับการชักชวนให้แสดงในสแตนด์อัพคอเมดี้ขณะที่ทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟเครื่องดื่มในบาร์ ที่โรงแรมเมลเบิร์ลสคาสเซิล งานการแสดงสแตนด์อัพคอเมดี้ที่ผับในเมือง ไม่ทำให้เขาได้รายได้ที่ดีเท่าที่ควร เขาจึงทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟเครื่องดื่ม จัดโต๊ะ ตามเดิม[4][5] บักส์ บันนี
ตอนที่ 5 ของปี เป็นเพียงการปรากฏตัวสั้นๆ ใน Porky Pig's Feat ฉาย 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 เป็นครั้งแรกที่ผู้กำกับ แฟร็งค์ แทชลิน ที่ใช้ตัวการ์ตูนบักส์ เป็นเรื่องการเดินทางของ พอร์คกี พิก และ แดฟฟี ดัก ทั้งสองได้มาพักที่โรงแรม "Broken Arms Hotel" (โรงแรมแขนหัก) โดย แดฟฟี ดัก นั้น ถังแตกจากการพนัน เหลือเงินติดตัวแค่พอค่าใช้จ่ายเท่านั้น ส่วน พอร์คกี ก็ถูกขูดรีด โดยโดนเก็บค่าที่พักแพงกว่าปกติ ทั้งคู่ถูกข่มขู่ว่า ถ้าไม่จ่าย ทั้งคู่จะได้รู้จักเหตุที่มาของชื่อโรงแรม ตลอดทั้งตอนเป็นเรื่องราว ที่ทั้งคู่พยายามหนีออกจากโรงแรมโดยไม่จ่ายค่าที่พัก นี่เป็นตอนแรกที่ พอร์คกี ปรากฏตัวพร้อมกับ บักส์ และ แดฟฟี ซึ่งปกติเป็นศัตรูของเขา ในลักษณะที่ค่อนข้างเป็นมิตร ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม เดอะแกมเบลอร์
เพลงชื่อต้นอัลบั้ม The Gambler แต่งโดย Don Schlitz และเป็นคนแรกที่ร้องเพลงนี้ นอกจากนี้ยังมีศิลปินอีกมากมายนำมาร้องใหม่ด้วย แต่มันเวอร์ชั่นของของเคนนี โรเจอส์ทำให้เขาได้รับการยอมรับในวงการเพลงคันทรีและได้รับรางวัลเพลงคันทรียอดเยี่ยมแห่งปีในปีนั้น ซึ่งภายหลังได้กลายเป็นเพลงประจำตัวของเขาไป แม้ว่า Johnny Cash จะเป็นคนอัดเพลงนี้ก่อน แต่เวอร์ชั่นของโรเจอส์นั้นปล่อยออกมาก่อน ทั้งเพลงนี้และ She Believes in Me กลายเป็นเพลงฮิตและทำให้โรเจอส์เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในวงการเพลงคันทรี
และได้รับคำวิจารณ์จากนักแต่งเพลงมืออาชีพในวงการมากมายเช่น Alex Harvey, Mickey Newbury และ Steve Gibb โรเจอส์ยังแสดงความสามารถในการแต่งเพลงจากเพลง "Morgana Jones" อีกด้วย ส่วนตัวอัลบั้มนั้นได้ Larry Butler มาเป็นโปรดิวซ์เซอร์ให้ มิกกี้ เมาส์
จุดกำเนิดของมิกกี้ เมาส์ เกิดขึ้นขณะที่วอลต์ ดิสนีย์ นั่งอยู่บนรถไฟระหว่างทางมุ่งสู่ลอสแอนเจลิส เขาลงมือสเก็ตช์ภาพคาแรกเตอร์หนูเล็ก ๆ สวมกางเกงสีแดง ขึ้นมา โดยมีอับ ไอเวิร์กส ออกแบบรูปร่างลักษณะ การ์ตูนเสียงเรื่องแรก "เรือกลไฟวิลลี่" (Steamboat Willie) เข้าฉายครั้งแรกที่ มอสส์โคโลนี่เธียเตอร์ โดยทางนิวยอร์กไทม์เขียนไว้ว่า "เป็นผลงานที่มีความคิดสร้างสรรค์เยี่ยมยอดและสนุก"
บุคลิกของมิกกี้ เมาส์ คือ มองโลกในแง่ดี มีความกระตือรือร้น ถ่อมตัวและเรียบง่าย ซื่อสัตย์ ชอบร้องอุทาน "Gosh" หรือบางครั้งก็ "Oh be" ,"Uh-Oh!" ชอบอ่าน มีหวานใจชื่อว่ามินนี่เมาส์ซึ่งเป็นตัวการ์ตูนที่ครองใจเด็กๆทั่วโลกเช่นกัน นอกจากนี้มิกกี้เมาส์ยังมีสุนัขสีน้ำตาลแสนรัก ชื่อว่า พลูโตที่เป็นสุนัขที่ซื่อสัตย์ ฉลาดและแสนรู้ เจมส์ บอนด์
"เดอะ มันนีเพนนี ไดอารีส์" (The Moneypenny Diaries) เป็นนิยายไตรภาค เกี่ยวกับชีวิตของ มิสมันนีเพนนี, เลขานุการส่วนตัวของเอ็ม, เขียนโดย ซาแมนธา เวนเบิร์ก ภายใต้นามปากกา เคต เวสต์บรูค เล่มแรกใช้ชื่อว่า "", วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2548 ที่สหราชอาณาจักร เล่มที่สองใช้ชื่อว่า "" วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 โดยสำนักพิมพ์ จอห์น เมอร์เรย์ และเล่มที่สามใช้ชื่อว่า "" วางจำหน่ายเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 แบล็กแซ็บบาธ
ในฤดูร้อนของปี 1997 โทนี อิออมมี, กีเซอร์ บัทเลอร์, ออสซี ออสบอร์น รวมตัวกันอีกครั้งในงาน Ozzfest เป็นการทัวร์ของออสบอร์นช่วงเป็นศิลปินเดี่ยว มิค บอร์ดิน มือกลองของออสบอร์นขึ้นเล่นแทน บิล วอร์ด ที่เขาไม่สามารถขึ้นแสดงได้เพราะ บิล วอร์ด ต้องเล่นให้กับวงของตัวเองในเดือนธันวาคมปี 1997 สมาชิกทุกคนของวงก็รวมตัวกับ บิล วอร์ด เพื่อทำอัลบั้มบันทึกการแสดงสด "Reunion"เมื่อวันที่ 20 ตุลาคม 1998 อัลบั้มนี้ขึ้นอันดับที่11ของBillboard 200, และได้รางวัลแผ่นเสียงทองคำในอังกฤษ จากซิงเกิล"Iron Man"ทำให้แบล็กแซ็บบาธได้รางวัลแกรมมี และได้การยอมรับว่าเป็นวงเฮฟวี เมทัลที่ดีที่สุด ไม่นานแบล็กแซ็บบาธก็เริ่มออกทัวร์ในยุโรปในช่วงฤดูร้อนของปี 1998 แต่ก็เกิดปัญหาเมื่อ บิล วอร์ดต้องออกจากวงเพราะปัญหาด้านสุขภาพ และแทนทีด้วย วินนี แอพไพซ์ หลังฤดูร้อนผ่านไปก็เริ่มงาน ozzfest อีกครั้ง หลังจากงาน ozzfest โทนี อิออมมี ก็ออกอัลบั้มเดี่ยวแรกของเขา"Iommi" ในปี 2000 ในขณะเดียวกัน ออสซีก็ออกอัลบั้ม "Down to Earth" แบล็กแซ็บบาธกลับไปสตูดิโออีกครั้งเพื่อทำอัลบั้มใหม่ โปรดิวเซอร์คือ "Rick Rubin"ในฤดูใบไม้ผลิของปี 2001 แต่ถูกระงับเพราะออสซีต้องกลับไปทำอัลบัมใหม่ของตัวเอง ช่วงฤดูร้อนของปี 2001 ในเดือน มีนาคม 2002 ออสซี ออสบอร์นได้รับรางวัล รางวัลเอ็มมี จากรายการโทรทัศน์ของตัวเอง"The Osbournes" ในช่วงเวลานั้นแบล็กแซ็บบาธยังคงเว้นว่างจากการทำอัลบั้มแต่ก็ยังมีงาน ozzfestในปี 2004 และ 2005 เดอะบิกแบงเธียรี
เดอะบิกแบงเธียรี มีใจกลางเนื้อเรื่องอยู่ที่ตัวละครหลัก 5 คนอาศัยอยู่ในเมืองแพซาดีนา แคลิฟอร์เนีย ได้แก่ เลนเนิร์ด ฮอฟสแตดเตอร์ และเชลดอน คูเปอร์ นักฟิสิกส์สองคนที่เป็นเพื่อนร่วมห้องกัน เพนนี สาวบริกรผู้ใฝ่ฝันที่จะเป็นนักแสดง อาศัยอยู่ห้องฝั่งตรงข้าม, และเพื่อนคงแก่เรียนแสนงุ่มง่ามอีกสองคือ ฮาวเวิร์ด โวโลวิตซ์ วิศวกรเครื่องกล และราจ คูธราปพาลี นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ความเนิร์ดและฉลาดหลักแหลมของชายสี่คนนั้นแตกต่างจากทักษะการเข้าสังคมและสามัญสำนึกของเพนนีโดยสิ้นเชิง[7][8] พังก์ร็อก
ไซร์เออเรเคิดส์ ได้ออกแผ่นแรกกับ เดอะราโมนส์ ซิงเกิล Blitzkrieg Bop ถือเป็นการเปิดตัวของพังก์อย่างเป็นทางการ ออกวางขายช่วงเดือนธันวาคม[39] และมีนิตยสารใหม่ๆเกิดขึ้นพร้อมกับศิลปินอย่าง เวลเว็ต อันเดอร์กราวนด์ ,เดอะ สตูกส์ และ นิวยอร์ก ดอลลส์ โดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ CBGB และ แม็กซ์ แคนซัส ซิตี้ มีศิลปินเช่น เดอะราโมนส์, เทเลวิชัน (Television), เดอะฮาร์ตเบรกเกอร์ส (The Heartbreakers), แพตตี สมิธ (Patti Smith), บลอนดี (Blondie), ทอล์กกิงเฮดส์ (Talking Heads) และอื่นๆ[40] คำว่าพังก์เริ่มเป็นที่รู้จักทั่วไป ริชาร์ด เฮลล์ได้ริเริ่มลักษณะเฉพาะตัวขึ้นมา[41] บรูโน มาส์
บรูโน มาส์ มีชื่อเกิดคือ ปีเตอร์ จีน เฮอร์แนนเดซ เมื่อวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1985 ใน โฮโนลูลู, ฮาวาย เติบโตใน ไวกีกี เขาเป็นหลานชายของ ปีเตอร์ เฮอร์แนนเดซ และ เบอร์นาเดเต ซาน เพโต บาโยค (1957 -2013) พ่อของเขาเป็นครึ่ง เปอร์โตริโก และ ชาวยิวอัชเคนาซิ โดยแรกเริ่มมีถิ่นกำเนิดมาจาก บรุกลิน , นิวยอร์ก แม่ของเขาอพยพจากฟิลิปปินส์มายังฮาวายตั้งแต่ครั้นเป็นเด็ก และเป็นครึ่งฟิลิปปินส์และสเปน พ่อของเขาขณะกำลังเล่นแสดงในโชว์ก็ได้พบแม่ซึ่งกำลังเต้นระบำฮาวาย โดยขณะนั้นพ่อของเขาก็กำลังเล่นดนตรีพวกเคาะอยู่ ในวัยเพียงสองเขา เขาถูกตั้งชื่อ "บรูโน" โดยพ่อของเขา เพราะมีความคล้ายคลึงกับนักมวยปล้ำมืออาชัพอย่าง บรูโน ซามมาร์ติโน มาส์เป็นเป็นลูกคนแรกจากหกคน โดยมาจากครอบครัวดนตรีที่ทำให้เขาได้รับความหลากหลายของประเภทดนตรีอย่าง เร้กเก้ , ร็อก , ฮิปฮอป , อาร์แอนด์บี แม่ของเขาเป็นทั้งนักร้องและนักเต้น พ่อของเขามักจะชอบเล่นเพลงของ ลิตเติ้ล ริชาร์ดและเพลงร็อคแอนด์โรลอยู่บ่อยครั้ง ลุงของมาส์ชื่นชอบเอลวิสและมักจะชอบใส่ชุดเป็นเอลวิสอยู่บ่อยครั้ง อีกทั้งยังให้กำลังใจ มาส์วัยสามในการขึ้นแสดงบนเวที มาส์ยังแสดงเพลงของศิลปินจำนวนมากอาทิเช่น ไมเคิล แจ็คสัน , Isley Brothers และ เดอะเทมป์เทชันส์. ในวัยสี่ขวบ มาส์เริ่มต้นการแสดงห้าวันต่อสัปดาห์กับวงในครอบครัว , The Love Notes และเป็นที่รู้จักภายในเกาะฮาวายจากชุดเอลวิสที่เขาใส่ ในปี 1990 , มาส์ได้ปรากฏลงบนปก Midweek ในฐานะ "เอสวิสน้อย" และได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์ในบทเล็ก ๆ น้อย ๆ Honeymoon in Vegas ในปี 1992 และร่วมแสดงในงานแข่งคริกเกต 1990 Aloha bowl มือใหม่ปราบผี
มือใหม่ปราบผี (Buffy the Vampire Slayer) เป็นละครชุดทางโทรทัศน์ ออกอากาศทางช่องวอร์เนอร์ บราเดอร์สของสหรัฐที่ได้รับความนิยมเป็นอย่างมากตั้งแต่ปีค.ศ. 1997 ผลงานสร้างของ จอส เวดอน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับ บัฟฟี่ ซัมเมอร์ส (Buffy Summers - นำแสดงโดย ซาราห์ มิเชลล์ เกลลาร์) สาวน้อยนักเรียนไฮสกูล อาศัยอยู่ตามลำพังกับมารดาในเมืองซันนีเดล รัฐแคลิฟอร์เนีย ที่บังเอิญตั้งอยู่บนตำแหน่งปากประตูนรกพอดิบพอดี จึงมีพวกปิศาจออกอาละวาดคร่าชีวิตผู้คนจำนวนมาก เธอได้รับเลือกให้เป็นมือปราบ มีพลังพิเศษ สามารถต่อกรกับเหล่าปิศาจได้ เพื่อลดอัตราการตายในเมืองซันนีเดล บัฟฟี่ต้องออกลาดตระเวนสุสานทุกคืน ในแต่ละตอน บัฟฟี่จะต้องรับมือกับเหล่าอธรรมรูปแบบต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นผีดูดเลือด มนุษย์ล่องหน มนุษย์หมาป่า มัมมี่สาวสองพันปี งูยักษ์ แม้กระทั่งหุ่นยนต์ ซึ่งก็ได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มเพื่อนของเธอ ไม่ว่าจะเป็น"ไจลส์" ผู้ดูแลมือปราบที่ถูกส่งตัวมาจากสมาคมผู้พิทักษ์มือปราบของเกาะอังกฤษ "วิลโลว" เพื่อนรักที่กลายเป็นแม่มด "แซนเดอร์" เพื่อนชายติ๊งต๊องที่เคยหลงรักบัฟฟี่ "คอร์ดีเลีย" เพื่อนสาวไฮโซที่พูดจาขวานผ่าซาก และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง "แองเจล" แวมไพร์กลับใจที่กลายมาเป็นคนรักของเธอ ฟอลเลน (ทรานส์ฟอร์มเมอร์ส)
ผู้พากย์เสียงเดอะ ฟอลเลน ในทรานส์ฟอร์มเมอร์ส อภิมหาสงครามแค้น ภาคภาษาไทย คือ จักรกฤษณ์ หาญวิชัย และให้เสียงภาคภาษาอังกฤษโดย โทนี่ ทอดด์ (Tony Todd) ส่วนผู้ให้เสียงภาคภาษาญี่ปุ่นนั้น ให้เสียงโดย แบงโจ จินกา (Banjō Jinga) บักส์ บันนี
ในตอนที่สองซึ่งออกฉายในปีเดียวกันนี้นั้น กำกับโดย ชัค โจนส์ ชื่อตอน Super Rabbit ออกฉายเมื่อ 13 เมษายน ค.ศ. 1943 เป็นการล้อเลียน ซูเปอร์แมน จากการ์ตูนซีรีส์ของ ฟเลเชอร์สตูดิโอ โดยบักส์นั้น ได้รับพลังยอดมนุษย์ (super powers) จากการกิน super carrots ที่พัฒนาโดย ศาสตราจารย์ คานาฟราซ (Canafrazz) ภารกิจแรกของบักส์นั้นคือ ต่อสู้กับ คาวบอย จาก รัฐเทกซัส ผู้ซึ่งเกลียดกระต่าย และนี่ก็เป็นภารกิจสุดท้ายของบักส์ในขณะที่เป็นยอดมนุษย์ แล้วบักส์ได้แสดงถึงความรักชาติ โดยสละชุดที่มีสีสันออก และประกาศ "This looks like a job for a real super hero" แล้วก็โผล่ออกมาในชุดเครื่องแบบทหาร ของ กองทัพเรือสหรัฐฯ ซึ่งขณะนั้นยังคงรบอยู่ในสงครามโลกครั้งที่สอง เสนีย์ บุษปะเกศ
เสนีย์ เข้าทำงานในวงการหนังสือพิมพ์ มีผลงานเขียนตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์หลายฉบับ เช่น บางกอกรายวัน บางกอกรายสัปดาห์ สยามนิกร สยามสมัย สกุลไทย สกุลไชย รัคนโกสินทร์ เริงรมย์ แล้วหันไปเป็นนักจัดรายการวิทยุ นำข่าวจากหนังสือพิมพ์มาอ่านออกอากาศทางวิทยุ รายการตอบคำถามไขปัญหาชีวิตและความรัก ชื่อรายการ "สี่มุมบ้าน" ออกอากาศทางสถานีวิทยุทหารอากาศ ทุ่งมหาเมฆ ต่อมาย้ายไปออกอากาศทางสถานีวิทยุกองปราบเสียงสามยอด ชื่อรายการ "สี่มุมเมือง" และทำละครวิทยุร่วมกับภรรยา คือ รัชนี จันทรังษี ที่มีชื่อเสียงคือเรื่อง "ตะวันยอแสง" ราโมนส์
อัลบั้มเปิดตัวของเดอะราโมนส์ นั้นได้สร้างผลลัพธ์เกินคาดสัมพันธ์กับยอดจำหน่ายกลางๆ อ้างจาก โทนี เจมส์ (Tony James) มือเบสจากเจเนอเรชันเอ็กซ์ (Generation X) "ทุกๆคนปรับเกียร์ขึ้นสามจังหวะในวันที่อัลบั้ม "ราโมนส์" พังก์ร็อกที่เป็นสุดของความเร็วของพระรามและลามะ ได้ใส่มันทั้งหมดเข้ามายังราโมนส์ วงที่กำลังเพิ่งเล่นในสุสานของMC5 ในเวลาต่อมา" การแสดงสดของเดอะราโมนส์ เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1976 เช่นเดียวกันกับอัลบั้มของพวกเขา ได้รับการยกย่องให้เป็นสิ่งที่มีผลกระทบต่อกระแสแนวพังก์บนเกาะอังกฤษมากมาย หนึ่งในผู้สังเกตการณ์ได้กล่าวว่า "วงต่างๆ พยายามเร่งเกิดขึ้นทันที" ในการแสดงสดครั้งแรกของเดอะราโมนส์ในเกาะอังกฤษ ที่เราด์เฮาส์คอนเสิร์ตฮอล กรุงลอนดอน ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1976 ได้มีวงเซ็กซ์พิสทอลส์ กำลังแสดงสดที่เชฟฟิลด์ ในเย็นวันนั้นเอง โดยมีเดอะแคลช ร่วมบรรเลงครั้งนี้ด้วย ซึ่งนับเป็นการเปิดตัวสู่สาธารณะครั้งแรก ในคืนต่อมา สมาชิกของทั้งสองวงได้เข้าร่วมกับเดอะราโมนส์ที่คลับดิงวอลล์คลับ (Dingwall's club) แดนนี ฟิลดส์ ผู้จัดการวง ได้จัดการสนทนากันขึ้นระหว่างจอห์นนี ราโมนและพอล ไซมอน มือเบสจากเดอะแคลช (ซึ่งเขาหลงทางในเราด์เฮาส์) "จอห์นนีถามเขา 'คุณทำอะไรอยู่?' 'คุณอยู่ในวงใช่ไหม?' พอล ตอบไปว่า 'ใช่ พวกเราเพิ่งจะซ้อม พวกเราเรียกตัวเองว่าเดอะแคลช แต่ว่าพวกเราคงไม่ดีเท่าไหร่หรอก' จอห์นนีก็ตอบกลับไปว่า 'จงดูพวกเราก่อน—พวกเรานั้นเต็มไปด้วยกลิ่นตัว และหมัดเหา พวกเราคงไม่สามารถเล่นมันได้หรอก ดังนั้นจงออกไปเล่นและทำมันดีกว่า'" สมาชิกวงอีกคนจากวงเดอะแดมเนด ก็ได้มารับการแสดงของราโมนส์ครั้งนี้ ซึ่งต่อมาพวกเขาก็ได้เล่นการแสดงครั้งแรกในอีก 2 วันต่อมา นิตยสารที่ถือเป็นศูนย์กลางของพังก์บนเกาะอังกฤษในขณะนั้นอย่าง "สนิฟฟินกลู" (Sniffin' Glue) ก็เอาชื่อมาจากซิงเกิล "Now I Wanna Sniff Some Glue" ที่มาจากอัลบั้มแรกของวงราโมนส์ แบทแมน บีกินส์
ผู้ที่มีหน้าที่ประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้แก่ แฮนส์ ซิมเมอร์ และ เจมส์ นิวตัน โฮเวิร์ด ทั้งสองเริ่มต้นงานนี้ครั้งแรกในนครลอสแอนเจลิสก่อนที่จะย้ายสถานที่ทำงานไปอยู่ในกรุงลอนดอนเป็นเวลา 12 สัปดาห์[36] พวกเขาสร้างดนตรีประกอบความยาวร่วม 2 ชั่วโมง 20 นาทีขึ้นมา โดยค้นหาแรงบันดาลใจจากการไปเยี่ยมชมกองถ่ายของภาพยนตร์เรื่องนี้[37] ทั้งคู่แบ่งงานในการประพันธ์ออกเป็น 2 ส่วน โดยซิมเมอร์ได้รับหน้าที่ประพันธ์เพลงประกอบฉากแอคชัน ส่วนโฮเวิร์ดประพันธ์เพลงในส่วนที่เน้นความเป็นดรามา[38] นอกจากนั้น ยังมีการแบ่งให้คนหนึ่งประพันธ์เพลงที่สื่อถึงตัวบรูซ เวย์น และอีกคนหนึ่งประพันธ์เพลงที่สื่อถึงบรูซเวลาอยู่ภายใต้หน้ากากแบทแมนด้วย บักส์ บันนี
ตอนสุดท้ายในปีเดียวกันนี้ของบักส์ ก็คือ Wabbit Twouble ฉายครั้งแรกวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1941 กำกับโดย โรเบิร์ต แคลมเพ็ต ซึ่งถึงเวลานี้ได้มีแค่ฉากที่นำบักส์ไปโผล่เป็นช่วงสั้นๆ เพื่อเป็นผู้ประกาศ และในตอนนี้บักส์ก็ได้เจอ เอลเมอร์ ฟัดด์ อีกครั้ง และก็อีกเช่นเคย เอลเมอร์เพียงแค่ต้องการเที่ยวพักผ่อน ที่ "Jellostone National Park" (เป็นการเลียนเสียง อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน) นอกจากบักส์แล้ว เอลเมอร์ยังถูกรบกวนจากหมีที่กำลังฉุนเฉียวอีก ผลสุดท้ายทั้งสามถูกตำรวจประจำอุทยานจับเข้าคุกในข้อหาบ่อนทำลายความสงบ ในตอนนี้ เอลเมอร์ถูกวาดให้มีลักษณะสูงและอ้วนกว่าที่เคยเป็น โดยรูปร่างนี้เป็นการออกแบบให้เข้ากับผู้ที่พากย์เอลเมอร์ ซึ่งก็คือ อาเธอร์ คิว ไบรอัน ชุนอิชิ มิยะโมะโตะ
ปัจจุบันแม้เพลงของเขาจะไม่ได้ใช้เป็นเพลงประกอบอะนิเมะแล้ว แต่ก็ยังมีผลงานออกมาอย่างต่อเนื่อง และมิยะโมะโตะยังมีโอกาสได้ลองพากย์การ์ตูนด้วย ผลงานการพากย์ชิ้นแรกของเขาคือบท ชานี่ แอนดราส ในเรื่องกันดั้มซี้ด
นอกจากการร้องเพลงกับพากย์การ์ตูนแล้ว มิยะโมะโตะยังได้จัดรายการวิทยุ "มิยาโซบะ เรดิโอ" (宮そば RADIO) ด้วย ซึ่งในรายการ จะเป็นการขอบคุณแฟนเพลงทั่วๆไป หรือพูดเกี่ยวกับเรื่องอัลบัมที่จะวางจำหน่าย โดยเขาจะออกมาพูดเป็นเวลาประมาณ 20 นาที  แอกเนส ชาน
แอกเนส ชาน (Chan Mei ling, 陈美龄, Chén Měilíng, アグネス・チャン) นักร้องและนักกีตาร์ชาวฮ่องกง มีชื่อเสียงในช่วงทศวรรษ 1970 โดยการร้องเพลงและเล่นกีตาร์สไตล์โฟล์ก โดยเฉพาะเพลงของโจนี มิตเชล และมีชื่อเสียงโด่งดังทั้งในฮ่องกง ญี่ปุ่น และหลายประเทศในเอเชีย รวมทั้งประเทศไทย บักส์ บันนี
ถัดมา บักส์ ก็ได้ไปปรากฏตัวในช่วงสั้นๆอีกเรื่อง ในการ์ตูนเกี่ยวกับการท่องเที่ยว Crazy Cruise ซึ่งออกมาในวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1942 โดย เท็กซ์ เอฟวรีย์ และ โรเบิร์ต แคลมเพ็ต และนี่ก็เป็นตอนสุดท้ายที่กำกับโดย เท็กซ์ เอฟวรีย์ ในขณะที่ยังทำงานให้กับ"เทอร์ไมท์ เทอเรซ" เคนนี จี
เคนนี จี เกิดที่เมืองซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน กับพ่อแม่ครอบครัวชาวยิว (แม่ของเขาพื้นเพเป็นคน รัฐซัสแคตเชวัน, ประเทศแคนาดา) และเติบโตย่านเมืองซีเวิร์ดพาร์ก(Seward Park), ซึ่งเป็นเมืองที่เป็นศูนย์กลางของชุมชนชาวยิว. เค้าเริ่มเข้ามาสัมผัสกับกับแซกโซโฟนเมื่อเขาชมการแสดงของคนคนหนึ่งในรายการ ดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์[1] เขาเริ่มเล่นแซกโซโฟนครั้งแรกในปี 1966 เมื่อเขาอายุได้ 10 ขวบ เขาเริ่มเรียนรู้ที่จะเล่นภายใต้การดูแลของนักเป่าแตรของเมืองชื่อ เจอราลด์ ฟิสเตอร์(Gerald Pfister) และฝึกซ้อมพร้อมกับเรคคอร์ด ส่วนใหญ่กับโกรเวอร์วอชิงตันจูเนียร์ (Grover Washington, Jr.) โดยวิธีการฝึกก็คือพยายามเลียนแบบเสียงที่เค้าได้ยิน แซ็กโซโฟนอันแรกของเขาก็คือ อัลโต้แซกโซโฟน ยี่ห้อ บิวเฟ่ต์ รุ่น คอมพอง (Buffet Crampon alto)[5] เอิร์นส์ สตาฟโร โบลเฟลด์
แล้วโบลเฟลด์ก็ไม่ปรากฏตัวอีกไปจนถึงตอนที่ 12 เจาะดวงตาเพชฌฆาต ผู้รับบทโบลเฟลด์คือ จอห์น ฮอลลิส (John Hollis) แต่ครั้งนี้เป็นการแสดงเงียบอีกครั้ง ครั้งนี้ผู้มาพากย์เสียงโบลเฟลด์คือ โรเบิร์ต ริตตี้ (Robert Rietty) ครั้งนี้ โบลเฟลด์โผล่มาเป็นช่วงสั้นๆ แค่ช่วงแอ๊คชั่นเปิดเรื่องไม่กี่นาที แล้วโบลเฟลด์ก็ไม่มีการปรากฏตัวในภาพยนตร์ของค่ายอีโอเอ็นอีกเลย แต่เจมส์ บอนด์ ฉบับไม่เป็นทางการเรื่อง พยัคฆ์เหนือพยัคฆ์ ที่ค่ายภาพยนตร์ Warner Bros. ทำขึ้นมา โบลเฟลด์ได้ปรากฏตัวอีกครั้งหนึ่ง ในเรื่องนี้ ผู้รับบทคือ แม็กซ์ วอน ซีโดว์ เจมส์ บอนด์เรื่องนี้ไม่มีการซ่อนหน้าโบลเฟลด์ แล้วโบลเฟลด์ ก็ไม่ปรากฏตัวในภาพยนตร์เรื่องใดอีกเลยจนถึงปัจจุบัน เว้นแต่ถูกล้อเลียนในภาพยนตร์การ์ตูนหรือภาพยนตร์ตลกล้อเลียนเท่านั้น เช่นเรื่อง Austin Powers บริตนีย์ สเปียส์
เมื่ออายุ 8 ปี บริตนีย์เดินทางไปแอตแลนตา เพื่อออดิชันเข้าร่วมรายการ The Mickey Mouse Club มิคกี้เม้าส์คลับ ทางช่องดิสนีย์ ซึ่งเธอสามารถผ่านเข้าถึงรอบสุดท้าย แต่ Matt Casella แมท คาเซลลา หนึ่งในคณะกรรมการคัดเลือกนักแสดง คัดเธอออกเนื่องจากเธอยังเด็กเกินไปที่จะทำงานในเวลานั้น แต่เขาก็ได้แนะนำบริตนีย์ให้กับ Nancy Carson แนนซี่ คาร์สัน แมวมองแห่งนิวยอร์ก คาร์สันประทับใจในเสียงร้องของบริตนีย์และแนะนำเธอให้ไปเรียนที่ Professional Performing Arts School หลังจากนั้นไม่นาน บริตนีย์และคุณแม่ลีนน์ย้ายจากลุยเซียนา มาเช่าอพาร์ตเมนต์ในนิวยอร์ก ที่ซึ่งบริตนีย์ใช้เวลาในฤดูร้อนช่วงปิดภาคเรียนในโรงเรียนการแสดง บริตนีย์ได้มีโอกาสแสดงละครบรอดเวย์เป็นครั้งแรก โดยเป็นนักแสดงสำรองในบท Tina Denmark ทีนา เดนมาร์ค เด็กหญิงแสนร้ายกาจซึ่งเป็นบทที่โดดเด่นในเรื่อง Ruthless! รูธเลส ในปี ค.ศ. 1991 เมื่ออายุ 11 ปี บริตนีย์ได้กลับไปเข้าร่วมคัดเลือกนักแสดงในรายการ มิคกี้เม้าส์คลับ อีกครั้ง และคราวนี้เธอได้รับคัดเลือก บริตนีย์เป็นส่วนหนึ่งของ มิคกี้เม้าส์คลับ ร่วมกับ จัสติน ทิมเบอร์เลค และ คริสติน่า อากีเลร่า บริตนีย์ได้แสดงในรายการมิคกี้เมาส์คลับ 2 ซีซัน หลังจากนั้นรายการนี้ก็ปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1994 บริตนีย์จึงได้เดินทางกลับไปยังเคนต์วูด เพื่อเข้าศึกษาต่อในโรงเรียนมัธยมที่ Parklane Academy ในเมืองแม็คคอมบ์ รัฐมิสซิสซิปปี บักส์ บันนี
ในช่วง ค.ศ. 1944 นั้นบักส์ได้ออกตอนใหม่อีก 12 ตอน ตอนแรกนั้นกำกับโดย ฟริซ เฟรเลง ชื่อ Little Red Riding Riding Rabbit ออกฉายวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1944 เป็นตอนที่บักส์นั้นได้เข้าไปมีส่วนพัวพันกับเหตุการณ์ในเรื่อง หนูน้อยหมวกแดง ในเรื่องก็มีหมาป่าจากเรื่องดั้งเดิม และ หนูน้อยหมวกแดงแต่เป็นในช่วงวัยรุ่น ซึ่งพูดจาเสียงดังน่ารำคาญ และ ขอบชวนทะเลาะ ซึ่งเป็นที่น่ารำคาญแก่บักส์มากกว่าหมาป่าซะอีก ส่วนคุณยายนั้นไม่อยู่บ้านเนื่องจากได้งานทำในโรงงานของ บริษัทลอกฮีด (เป็นชื่อล้อเลียนมาจาก บริษัท Lockheed Martin ซึ่งเป็นบริษัทผลิตอาวุธใหญ่ของอเมริกา ซึ่งผลิตทั้ง จรวด และ เครื่องบิน) ตอนนี้เด่นในฉากการไล่ล่า และ มุขตลก ซึ่งได้ถูกนำมาใช้ในตอนหลังๆของ ลูนีย์ทูนส์ อีกหลายครั้ง และก็เป็นการทำตลกล้อเลียนเทพนิยายที่รู้จักกันดี ได้อย่างมีคุณภาพ สกูบี้-ดู
"Scooby-Doo, Where Are You!" ออกอากาศครั้งแรกเมื่อ วันเสาร์ที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2512 ซึ่งออกอากาศทางช่อง ซีบีเอส โดยตอนแรกมีชื่อว่า What a Night for a Knight โดยเสียงตัวละครต้นฉบับ คือ Don Messick ให้เสียง สกูบี้-ดู, ดีเจรายการวิทยุ Casey Kasem ให้เสียง แช็กกี้, Frank Welker ให้เสียง เฟรด, Nicole Jaffe ให้เสียง เวลม่า และ Indira Stefanianna Christopherson ส่วนเพลงเปิดการ์ตูนนั้นช่วงแรก จะเป็นเพลงบรรเลง ต่อมาเพลงถูกเขียนโดย David Mook และ Ben Raleigh ต่อมา ในปี พ.ศ. 2515 ได้มีซีรีส์ที่ 2 คือเรื่อง "The New Scooby-Doo Movies" แต่ที่พิเศษก็คือ ดารารับเชิญซึ่งให้เสียงโดยเจ้าตัวเอง ดารารับเชิญที่มาอย่างเช่น ทีม ฮาร์เล็ม โกลบทรอตเตอร์, 3 พี่น้องจอมยุ่ง, ดอน นอท และ แบทแมน กับ โรบิน ออกอากาศ 2 ซีซั่น จำนวน 24 ตอน แบร์รี กิบบ์
แบร์รี กิบบ์ เกิดที่เกาะแมน ประเทศอังกฤษ ต่อมาครอบครัวย้ายไปอยู่ที่แมนเชสเตอร์ และย้ายไปอาศัยที่บริสเบน ประเทศออสเตรเลียในปี ค.ศ. 1958 แบร์รีกับน้องชายฝาแฝดคือ โรบินและมอริซ ได้เริ่มร้องเพลงและบันทึกเสียงในชื่อ "บีจีส์" ก่อนจะย้ายกลับประเทศอังกฤษในปี 1967 และส่งเดโมเทปให้กับไบรอัน เอปสไตน์ผู้จัดการวงเดอะบีเทิลส์ ซึ่งส่งต่อให้กับโรเบิร์ต สติกวูด และได้เซ็นสัญญาออกแผ่นเสียงในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา และประสบความสำเร็จสูงสุด มียอดขายมากกว่า 100 ล้านแผ่น ต่อมาพี่น้องกิบบ์ได้ย้ายไปอาศัยที่ไมอามี ฟลอริดา สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี 1975 จนถึงปัจจุบัน ราโมนส์
การบันทึกเสียงและแสดงสดของราโมนส์นั้น ได้ส่งอิทธิพลอย่างมากต่อนักดนตรีในการพัฒนาวงการพังก์ในแคลิฟอร์เนีย เช่น เกร็ก กินน์ (Greg Ginn) แห่งวงแบล็กแฟลก เจลโล เบียฟรา (Jello Biafra) จากเดดเคนเนดีส์ อัล เจอร์เกนเซน (Al Jourgensen) จากวงมินิสทรี ไมค์ เนสส์ (Mike Ness) จากวงโซเชียลดิสทอร์ชัน เบรตต์ เกียววิตซ์ (Brett Gurewitz) จากแบดรีลิจเจิน และสมาชิกวงดิเซนเดนต์ การเคลื่อนไหวกระแสพังก์ครั้งแรกในแคนาดา ทั้งในเมืองโทรอนโต แวนคูเวอร์ และวิกตอเรีย, รัฐบริติชโคลัมเบีย ล้วนได้รับอิทธิพลอย่างมากจากราโมนส์ ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1970 หลายวงได้นำรูปแบบราโมนส์มาใช้อย่างมาก ทั้ง วงเลิร์คเคอร์จากอังกฤษ วงเดอะอันเดอร์โทน จากไอร์แลนด์ วงทีนเอจเฮดจากแคนาดา วงเดอะซีโรส์ และวงเดอะดิกคีส์ จากเซาท์เทิร์นแคลิฟอร์เนีย นอกจากนี้วงแบดเบรน ซึ่งเป็นวงแนวฮาร์ดคอร์ ก็เอาชื่อมาจากเพลงของราโมนส์ วงริวเอร์เดลส์ ทำดนตรีเหมือนกับราโมนส์ตลอดช่วงเวลาของวง บิลลี โจ อาร์มสตรอง นักร้องนำวงกรีนเดย์ ก็ตั้งชื่อลูกว่า "โจอี" ตามโจอี ราโมน และเทร คูล มือกลอง ก็ตั้งชื่อลูกสาวตัวเองว่า "ราโมนา" เจค บักก์
เจค็อบ เอ็ดวิน เคนเนดี (; 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537) หรือชื่อในวงการ เจค บักก์ () เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวอังกฤษ งานเพลงของเขาได้รับอิทธิพลมาจาก โดโนแวน, จอห์นนี แคช, จิมิ เฮนดริกซ์, อาร์กติกมังกีส์, เดอะ บีเทิลส์ และ โอเอซิส  บักส์ บันนี
บักส์เป็นที่รู้จักกันดีจากการเป็นคู่แค้นกับ เอลเมอร์ ฟัดด์ โยเซมิตี แซม มาร์วิน มาร์เชียนแม้กระทั่ง ไวลี อี. ไคโยตี (ซึ่งโดยปกติแล้วจะไล่ล่า โรด รันเนอร์) (แต่ใน เดอะ ลูนี่ตูนส์ โชว์ พวกเขาเป็นเพื่อนของบักส์) ทุกครั้งที่มีเรื่องมีราวกัน บักส์จะลงเอยเป็นผู้ชนะเสมอ โดยเฉพาะตอนที่กำกับโดย ชัคก์ โจนส์ ผู้ซึ่งชอบจับคู่ชน ระหว่าง "ผู้ชนะ" กับ "ผู้แพ้" เนื่องจากโจนส์เป็นห่วงว่า ในที่สุดผู้ชมจะหมดความเห็นอกเห็นใจให้กับ บักส์ ซึ่งเป็นผู้ชนะตลอด (โดยปกติ ผู้ชนะมักจะเป็นฝ่ายที่ก้าวร้าวกว่า) โจนส์จึงได้วางเนื้อเรื่องให้บักส์นั้นถูกรังแก ถูกล่อลวง และถูกข่มขู่ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า จากอีกฝ่ายที่มีเรื่องกันเสมอ หลังจากถูกหาเรื่อง (ปกติแล้วจะเกิดขึ้น 3 ครั้ง) บักส์ก็จะพูดว่า "Of course, you realize this means war" (แน่นอน คุณก็เห็นว่านี่คือสงคราม) เป็นคำพูดที่โจนส์เอามาจาก เกราโช มาร์กซ และผู้ชมก็จะไม่ว่าอะไร ในลักษณะเป็นเชิงให้อนุญาตให้บักส์นั้น เริ่มใช้ความรุนแรงตอบโต้ได้ ลูนี่ตูนส์ บ้าหลุดโลก
หัวหน้าหลักของสมาชิกลูนาติคส์ มีสายตาอินฟราเรดและสามารถยิงแสงเลเซอร์ออกมาจากตาได้ เขายังมีความสามารถในศิลปะป้องกันตัวและใช้ดาบเป็นอาวุธ ก่อนทีจะได้รับพลัง เอซเป็นสตั๊นท์แมนที่ฝันอยากเป็นนักแสดงเอง และเช่นเดียวกับบรรพบุรุษของเขา เอซก็มีมุขเช่นเดียวกับที่บักส์ บันนี่เคยใช้ (เช่น What's up, Doc? หรือ Of course, you realize this means war)
สมาชิกหญิงของลูนาติคส์ เธอมีหูที่สามารถฟังเสียงได้ในระยะไกลและมีพลังจิต นอกจากนั้นยังมีความไวสูง ก่อนหน้าที่จะได้รับพลัง เธอเป็นนักศึกษาของมหาวิทยาลัยแอ๊คเมโทรโพลิส ซึ่งต้องการจะเป็นเชียร์ลีดเดอร์ แต่เพราะเก่งกว่ารุ่นพี่ของเธอทำให้เธอไม่ได้รับเลือก ว่ากันว่าเล๊กซี่น่าจะเป็นลูกหลานของบักส์ บันนี่ ตามความสัมพันธ์ของบักส์กับโลล่าในลูนี่ตูนส์ต้นฉบับ
ดั๊คเป็นตัวละครประเภทอีโก้จัด ฝันอยากเป็นหัวหน้าทีมลูนาติคส์เอง เขามีพลังย้ายมวลสาร (หรือที่ในเพลงเปิดตัวเขียนว่า "Quantum Quack" ซึ่งดั๊คเรียกว่าการ "Quacking") และมีพลังในการขว้างลูกบอลพลังงานที่เลือกสารต่างๆใส่เป้าหมายได้ ก่อนหน้าที่ได้รับพลังดั๊คเป็นคนทำความสะอาดสระว่ายน้ำและฝันอยากเป็นไลฟ์การ์ด ดั๊คเป็นลูนาติคส์คนเดียวในเรื่องที่ถูกเรียกด้วยนามสกุล (ดั๊ค) แทนที่ชื่อจริง (แดนเจอร์) เทศภักดิ์ นิยมเหตุ
เมื่อกลับประเทศไทย เริ่มแปลหนังสือ ชื่อ อเล็กซานเดอร์ บอทท์ส ที่ซื้อกลับมาจากอเมริกา นำบทแรกที่แปลไปหา อาจินต์ ปัญจพรรค์ ซึ่งเป็นบรรณาธิการหนังสือ ไทยโทรทัศน์ ของช่อง 4 ในขณะนั้น อาจินต์แนะว่าให้ส่งไปลง ชาวกรุง และแนะนำให้รู้จัก นพพร บุณยฤทธิ์ บรรณาธิการนิตยสารชาวกรุงด้วย ซึ่งก็ได้ลงเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดแปล ต่อมาไปสมัครเป็นล่ามให้นักข่าวหนังสือพิมพ์ บางกอกเวิร์ลด์ และได้รับตำแหน่งนักข่าวกีฬา จนได้เลื่อนขึ้นเป็นบรรณาธิการข่าวกีฬา แต่ทำอยู่ไม่นานก็ลาออกไปทำงานให้สำนักงานข่าวสารอเมริกันประจำประเทศไทย หรือ 'ยูซิส' (USIS) ทำหน้าที่แปลข่าววิทยุ โดยรับฟังวิทยุ 'เสียงจากอเมริกา' ซึ่งส่งจากอเมริกาผ่านสถานีถ่ายทอดที่ฟิลิปปินส์ อัดเทปไว้ จากนั้นก็ถอดเทปภาษาอังกฤษแปลเป็นภาษาไทยเพื่อส่งไปตามสถานีวิทยุและโทรทัศน์ต่างๆ ในประเทศไทย  บักส์ บันนี
การปรากฏตัวครั้งที่ 7 ของบักส์ ในปี ค.ศ. 1943 นั้นกำกับโดย โรเบิร์ต แคลมเพ็ต ชื่อตอน Falling Hare บักส์ในตอนนี้นั้น กำลังพักผ่อน อ่านหนังสือ "Victory Through Hare Power" อยู่ที่ลานบินซึ่งดูเหมือนจะไม่มีใครอื่นอยู่ด้วย บักส์นั้นในขณะที่กำลังสนุกสนานอยู่กับเรื่องเล่าเกี่ยวกับตัว เกรมลิน ในสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งมีหน้าที่สร้างความหายนะให้กับเครื่องบิน ก็ได้ยินเสียงจากเครื่องบินทิ้งระเบิดที่อยู่ใกล้ๆ เมื่อเขาไปตรวจดูก็พบตัวเกรมลินกำลังก่อวินาศกรรมเครื่องบินอยู่ บักส์ได้พยายามเข้าไปขัดขวาง มารู้ตัวอีกทีเขาก็กำลังขับเครื่องบินอยู่ การบินนั้นเป็นไปอย่างทุลักทุเล และ ทำให้บักส์นั้นถึงกับเสียวสันหลังเลยทีเดียว แต่เขาก็ช่วยเครื่องบินเอาไว้ได้ก่อนที่จะพุ่งโหม่งพื้นโลก ตอนนี้เป็นหนึ่งในจำนวนไม่กี่ตอนที่บักส์นั้นได้เสียความเยือกเย็น เรียกได้ว่า แตกตื่นเสียจริตไปเลยก็ว่าได้ แบทแมน บีกินส์
ในการคัดเลือกผู้แสดงเป็นแบทแมนภาคนี้ ผู้กำกับคริสโตเฟอร์ โนแลน ได้วางตัวนักแสดงเอาไว้จำนวนหนึ่ง เช่น บิลลี ครูดับ, เจค จิลเลนฮาล, ฮิวจ์ แดนซี, โจชัว แจ็กสัน, เอียน ไบลีย์ และซิลเลียน เมอร์ฟี เป็นต้น แต่ท้ายที่สุดแล้ว ผู้ที่ได้รับการคัดเลือกที่แท้จริง คือ คริสเตียน เบล โดยได้รับเลือกเมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2546[2] เบลแสดงความสนใจที่จะเล่นบทนี้ตั้งแต่ช่วงที่ผู้กำกับภาพยนตร์ ดาร์เรน อาโรนอฟสกี วางแผนว่าจะสร้างภาพยนตร์แบทแมนตามฉบับของเขาขึ้นมา[3] เบลรู้สึกว่าภาพยนตร์แบทแมนเรื่องก่อนหน้านั้นสนใจตัวละครแบทแมนน้อยเกินไป แต่กลับทุ่มเทความสำคัญให้กับตัวละครวายร้ายเสียมากกว่า[4] สเปซแจม ทะลุมิติมหัศจรรย์
สเปซแจม ทะลุมิติมหัศจรรย์ () เป็นภาพยนตร์แนวแอ็คชั่นแอนิเมชัน ฉายในสหรัฐอเมริกาในวันที่ 15 พฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1996 ได้นักกีฬาบาสเกตบอลอาชีพจากเอ็นบีเอ สังกัดทีมชิคาโก บุลส์ ไมเคิล จอร์แดนร่วมแสดงกับบั๊กส์ บันนี่ (พากย์เสียงโดยบิลลี่ เวตส์) และตัวการ์ตูนจากลูนีย์ทูนส์ของวอร์เนอร์ บราเดอร์ส แบทแมน บีกินส์
หัวหน้าคนรับใช้ประจำตระกูลเวย์นตั้งแต่รุ่นบิดามารดาของบรูซ เวย์น ซึ่งหลังจากที่พวกเขาเสียชีวิตไปแล้ว อัลเฟรดก็ได้แสดงความภักดีด้วยการเลี้ยงดูบรูซ เวย์น ต่อ เขาคือคนที่บรูซสนิทสนมและไว้วางใจมากที่สุด โนแลนได้มอบบทบาทนี้ให้กับไมเคิล เคน เนื่องจากเขารู้สึกว่าเคนมีองค์ประกอบที่สามารถแสดงเป็นพ่อเลี้ยงได้[6] เป๊ปซี่
ค.ศ. 2001 ซูเปอร์สตาร์เพลงป๊อป บริทนีย์ สเปียร์ส ปรากฏตัวในฐานะพรีเซ็นเตอร์ของเป๊ปซี่เป็นครั้งแรกในงานประกาศรางวัล อคาเดมี อวอร์ดส์ สปอตโฆษณาที่โด่งดังชิ้นนั้น ก็ได้เผยแพร่บนโลกอินเทอร์เน็ตด้วยเช่นกัน ซึ่งแฟนๆ กว่า 2 ล้านคน คลิกเข้าไปชมโฆษณาชิ้นนี้ของเธอ ซึ่งมีชื่อชุดว่า "the Joy of Pepsi" [2] แบล็กแซ็บบาธ
"Sharon Osbourne" ลูกสาวของผู้จัดการวง แบล็กแซ็บาธ "Don Arden" เสนอชื่อนักน้องที่จะมาแทน Ozzy Osbourne คือ Ronnie James Dio จากวง Rainbow ในปี 1979 ดิโอ จึงเข้าร่วมวงอย่างเป็นทางการในเดือนมิถุนายนด้วยเสียงร้องที่แตกต่างจาก ออสบอร์นทำให้ภาพพจน์ของวงเปลี่ยนไป แต่ดิโอก็ต้องร้องในแนวเดียวกับ ออซซี อย่างเช่นเพลง "Iron Man" ในช่วง กันยายน 1979 Geezer Butler ลาออกจากวงชั่วคราวและแทนที่โดย "Geoff Nicholls" จากวง Quartz มาเล่นตำแหน่งเบส ในเดือนพฤศจิกายน พวกเขาไปสตูดิโอเพื่อเริ่มบันทึกอัลบั้มใหม่ บัทเลอร์ก็กลับมาเล่นในช่วงมกราคม 1980และ Nicholls ก็ไปเล่นตำแหน่งคีย์บอร์ด โปรดิวเซอร์โดย "Martin Birch" กับอัลบั้ม "Heaven and Hell" วางขายช่วง 25 เมษายน 1980 กว่าทศวรรษที่ผ่านมาหลังจากปล่อยอัลบั้มนี้ ออมิวสิกกล่าวว่า นี้คือผลงานที่มีเสียงร้องที่ดีที่สุด และมีพลัง"Heaven and Hell" จึงได้อันดับที่9ในชาร์ดของอังกฤษ และอันดับที่28ในสหรัฐฯ เป็นการสร้างยอดขายอันบั้มที่สูง ตั้งแต่ปล่อยอลบั้ม Sabotageในปี1975 อัลบั้มนี้ขายได้ล้านแผ่นในสหรัฐฯ จึงเกิดการทัวร์คอนเสริ์ตรอบโลกครั้งแรกกับ ดิโอ ที่ประเทศเยอรมัน ในวันที่ 17 เมษายน 1980 และการทัวร์ที่สหรัฐฯ ในงาน"แบล็กแอนด์บลู" ที่นิวยอร์ก ในวันที่ 18 สิงหาคม 1980 หลังแสดงที่ มินนีแอโพลิส บิลวอร์ด ก็ออกจากวงเขาพูดว่ามันมันเป็นเรื่องที่ยากถ้าเขาจะแสดงโดยไม่มี ออซซี จึงแทนที่ด้วย "Vinny Appice" ในตำแหน่งมือกลอง หลังการทัวร์Heaven and Hell จบในเดือน กุมภาพันธ์ 1981 พวกเขากลับไปสตูดิโอเพื่อเขียนอัลบั้มใหม่ เป็นอัลบั้มที่สองที่ Martin Birch เป็นโปรดิวเซอร์และ Ronnie James Dio เป็นนักร้อง"Mob Rules"จึงวางขายในเดือน ตุลาคม 1981 ได้รับการตอบรับอย่างดีจากแฟน ๆ แต่จากนักวิจารณ์ก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่. แต่อย่างไรอัลบั้มนี้ก็ได้รางวัลแผ่นเสียงทองคำ และได้อันดับที่20จากชาร์ดของอังกฤษ หลังจากนั้นดิโอออกจากวงในปี 1982 เคนนี จี
เคนเนธ บรูซ กอลีลิกซ์ (English: Kenneth Bruce Gorelick) (เกิด: 5 มิถุนายน 1956) รู้จักกันดีในชื่อของ เคนนี จี เป็นนักดนตรีชาวอเมริกันที่เล่นดนตรีแนว adult contemporary และเป่าแซกโซโฟนแนวสมูธแจ๊ส เขาเริ่มประสบความสำเร็จจากอัลบั้มที่ 4 "ดูโอ้โทนส์ (Duotones)" ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ขายได้ถึง 28 ล้านแผ่น จึงทำให้เขามีชื่อเสียงมากในช่วงปี 1980[1] ผลงานของ เคนนี จี นับเป็นผลงานทางดนตรีที่ประสบความสำเร็จในยอดขายสูงที่สุดในโลก ด้วยยอดขายทั่วโลกมากกว่า 75 ล้านก็อปปี๊[2] อีริก บานา
บานาถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง The Other Boleyn Girl เสร็จกลางปี ค.ศ. 2006 เป็น ภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ ที่เขารับบทเป็น สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ร่วมกับสการ์เล็ตต์ โจฮันส์สัน และ นาตาลี พอร์ตแมน[29] และบานาตกลงที่จะแสดงในภาพยนตร์สร้างโดย ริดลีย์ สก็อตต์ เรื่อง Factor X (2008) ซึ่งจะรับบทบาทเป็นนักสืบที่ตามหาร่องรอยของ เดนนิส เรเดอร์ ฆาตกรฆ่าต่อเนื่อง[30] และเขายังรับบทตัวร้ายชื่อ นีโร ในภาพยนตร์การกำกับของ เจ. เจ. แอบรัมส์ เรื่อง Star Trek[31] และเขาจะเล่นในบทบาท เฮนรี เดอ แทมเบิล ในบทประพันธ์เรื่อง The Time Traveler's Wife ประพันธ์โดย ออเดรย์ นิฟฟีเนกเกอร์ ออกฉายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2009[32] บานาแสดงร่วมกับอดัม แซนด์เลอร์และเซธ โรเกน ในผลงานกำกับเรื่องที่ 3 ของจัดด์ อพาโทว์ เรื่อง "Funny People" ถือเป็นเรื่องแรกที่เขาปรากฏตัวสู่วงการตลกเป็นครั้งแรก[33] บักส์ บันนี
เรื่องถัดมาของบักส์ ก็ยังคงกำกับโดยเอฟวรียร์ ชื่อตอน All this and Rabbit Stew ฉายครั้งแรกเมื่อ 20 กันยายน ค.ศ. 1941 บักส์ ก็ยังโดนไล่ล่าอีกเช่นเคย โดยผู้ล่าเป็นตัวการ์ตูนชาวอเมริกาเชื้อสายแอฟริกาหรือคนผิวดำนั่นเอง โดยใช้รูปแบบของการแสดงที่แต่งหน้าด้วยสีดำเพื่อเป็นการบ่งชี้ หลังจากที่กลั่นแกล้งศัตรูจนเป็นที่พอใจแล้ว บักส์ก็หลอกล่อศัตรูของเขาให้ตัดสินการต่อสู้นี้ด้วยการโยนลูกเต๋า และในที่สุดศัตรูของบักส์ก็ถูกบักส์รูดทรัพย์สินและเสื้อผ้าจนหมด เหลือแต่ใบไม้ปิดบังตัวเท่านั้น และเขาได้พูดถึงสภาพของเขาว่า "Just call me Adam" ซึ่งมีที่มาจากเรื่องของอาดัมกับอีฟ ในพระคัมภีร์ไบเบิลตอนพระเจ้าสร้างโลกนั่นเอง และนี่ก็เป็นตอนสุดท้ายของบักส์ที่กำกับโดย เท็กซ์ เอฟวรีย์ ซึ่งได้ออกจากสตูดิโอ เนื่องจากความขัดแย้งกับผู้ผลิต ลีออน ชเลสซิงเกอร์ และย้ายไปอยู่ที่โรงถ่ายการ์ตูนของ เมโทร-โกลด์วิน-ไมเออร์ ช่อง 9 การ์ตูน
โมเดิร์นไนน์การ์ตูน หรือ ช่อง 9 การ์ตูน ออกอากาศครั้งแรกเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2523 โดยแรกมีนักพากย์เพียง 4 คน ได้แก่ นิรันดร์ บุญยรัตพันธุ์, ฉันทนา ธาราจันทร์, ศันสนีย์ วัฒนานุกูล และเรวัติ ศิริสรรพ (เสียชีวิต) โดยสร้างชื่อจากการพากย์การ์ตูนคือ น้าต๋อยเซมเบ้ มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 บียอนเซ่ โนวส์
ด้วยแรงจูงใจจากพระธรรมอิสยาห์วงนี้ก็ได้เปลี่ยนชื่อวงเป็นเดสทินีส์ไชลด์ในปี ค.ศ. 1993[13] เดสทินีส์ไชลด์ได้รับงานโชว์ตามงานต่าง ๆ หลังจาก 4 ปีของการเดินทาง พวกเธอก็ได้รับโอกาสเซ็นสัญญากับค่ายเพลงโคลัมเบียเรเคิดส์ในปลายปี ค.ศ. 1997 ในปีเดียวกันนั้นเดสทินีส์ไชลด์ได้บันทึกเสียงเพลงเปิดตัวเพลงแรกจากค่าย เพลง "คิลลิงไทม์" ซึ่งใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง เมนอินแบล็ก[13][16] ในปีต่อมาก็ได้ออกอัลบั้มชุดแรกโดยใช้ชื่อเหมือนชื่อวงคือ เดสทินีส์ไชลด์[15] ซิงเกิลฮิตซิงเกิลแรกคือเพลง "โน,โน,โน" อัลบั้มนี้ได้ทำให้เดสทินีส์ไชลด์เป็นที่รู้จักและเป็นจุดเริ่มต้นของการก้าวเข้าสู่อุตสหกรรมดนตรีและทำให้เดสิทินีส์ไชลด์ได้รับ 3 รางวัลจากงานประกาศผลรางวัลโซลเทรนมิวสิกอวอร์ดสสำหรับ "ซิงเกิลอาร์แอนด์บี/โซลยอดเยี่ยม" สำหรับเพลง "โน,โน,โน" , "อัลบั้มอาร์แอนด์บี/โซลยอดเยี่ยมแห่งปี", และ"ศิลปินอาร์แอนด์บี/โซลหรือแร็ปหน้าใหม่ยอดเยี่ยม"[13] ต่อมาพวกเธอก็ได้ออกอัลบั้มชุดที่สองซึ่งมียอดขายระดับมัลติ-แพลตินัม อัลบั้มเดอะไรติงส์ออนเดอะวอลล์ ในปี 1999 เพลงในอัลบั้มที่ออกมาล้วนเป็นรู้จักกันอย่างกว้างขวาง เช่นเพลง "บิลส์, บิลส์, บิลส์" ซิงเกิลอันดับ 1 เพลงแรกของพวกเธอ, เพลง "จัมปิน', จัมปิน'", เพลง"เซย์มายเนม" ซึ่งเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในขณะนั้นและกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของวงจนถึงปัจจุบันนี้อย่างเพลง เพลง"เซย์มายเนม" ได้รับรางวัลการแสดงเพลงอาร์แอนด์บีคู่หรือกลุ่มด้วยเสียงร้องยอดเยี่ยมและเพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยมที่งานประกาศรางวัลแกรมมี ประจำปี 2001[13] เดอะไรติงส์ออนเดอะวอลล์ มียอดขายมากกว่า 7 ล้านชุด[15] และทำให้พวกเธอเป็นที่จับตามองของสื่อและผู้คนมากมาย ในฐานะกลุ่มศิลปินหญิงหน้าใหม่ในยุคนั้น เดอะโนทอเรียสบีไอจี
คริสโตเฟอร์ จอร์จ ลาทอร์ วอลเลซ () (21 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 - 9 มีนาคม ค.ศ. 1997) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ บิกกี สมอลส์ (Biggie Smalls) (เป็นชื่อตัวละครในภาพยนตร์แนวแก๊งสเตอร์ในปี 1975 เรื่อง "Let's Do It Again") หรือชื่อแฟรงก์ ไวต์ (จากภาพยนตร์ปี 1990 เรื่อง "King of New York") หรือชื่อ บิก ป็อปปา (Big Poppa) หรือเป็นที่รู้จักในฐานะแร็ปเปอร์อเมริกันว่า เดอะโนทอเรียสบีไอจี (The Notorious B.I.G.) ไรเนอร์ บรันดท์
นักแสดง
พากย์เสียง บักส์ บันนี
ตอนถัดมาซึ่งกำกับโดย ชัค โจนส์ ชื่อ Bugs Bunny and the Three Bears ออกฉาย 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1944 มีเค้าโครงมาจากเรื่อง "Goldilocks and the Tree Bears" ในเรื่องมีหมี 3 ตัวคือ พ่อหมี "Papa Bear" แม่หมี "Mama Bear" และ ลูกหมี "Junyer Bear" พ่อหมีนั้นมีเสียงหยาบห้าว พากย์โดย เมล บลังค์ ซึ่งตอนหลังได้เปลี่ยนให้ วิลเลียม เบล็ทเชอร์ (ชาตะ 24 กันยายน ค.ศ. 1894 - มรณะ 5 มกราคม ค.ศ. 1979) ซึ่งมีเสียงทุ้มต่ำเป็นผู้พากย์แทน