รัฐอิลลินอยส์ ตั้งอยู่ตอนใดของอเมริกา ?
รัฐอิลลินอยส์
รัฐอิลลินอยส์ (Illinois, /ˌɪləˈnɔi/ ออกเสียงเหมือน อิล-ลิ-นอย โดยไม่มีเสียง s) ตั้งอยู่ทางตอนกลางของสหรัฐอเมริกา ชื่ออิลลินอยส์ตั้งโดยนักสำรวจชาวฝรั่งเศส ตามชื่อกลุ่มชาวอินเดียนแดงที่เรียกตัวเองว่า อไลไนเว็ก (Illiniwek) เมืองหลวงของอิลลินอยส์คือ สปริงฟิลด์ เมืองที่มีชื่อเสียงในรัฐอิลลินอยส์ได้แก่ ชิคาโก รหัสย่อของรัฐอิลลินอยส์คือ IL
เกาะแคโรไลน์
พ.ศ. 2522 หมู่เกาะกิลเบิร์ตกลายเป็นรัฐเอกราชคิริบาส หมู่เกาะแคโรไลน์เป็นจุดตะวันออกสุดของคิริบาส ทั้งเกาะมีรัฐบาลสาธารณรัฐคิริบาสเป็นเจ้าของ มีกระทรวงกลุ่มไลน์และฟีนิกซ์ซึ่งมีสำนักงานใหญ่บนคิริสมาสเป็นผู้ดูแล สหรัฐสละการอ้างสิทธิอธิปไตยเหนือเกาะของสหรัฐ (ภายใต้รัฐบัญญัติหมู่เกาะปุ๋ยขี้นก) ในสนธิสัญญาตาราวาใน พ.ศ. 2522 และวุฒิสภาสหรัฐให้สัตยาบันใน พ.ศ. 2526[17] รัฐเทนเนสซี
รัฐเทนเนสซี (, ) เป็นรัฐทางตะวันออกเฉียงใต้ในสหรัฐอเมริกา ชื่อของรัฐเทนเนสซีถูกบันทึกครั้งแรกโดยฮวน ปาร์โด นักสำรวจชาวสเปน ภายใต้ชื่อ "Tanasqui" ในปี พ.ศ. 2110 (ค.ศ. 1567) เมืองสำคัญในรัฐเทนเนสซีได้แก่ แนชวิลล์เมืองหลวงของรัฐเทนเนสซี เมมฟิสบ้านเกิดของเอลวิส เพรสลีย์ และเมืองนอกซ์วิลล์ ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงได้แก่ เมมฟิส กริซลีส์ และ เทนเนสซี ไททันส์ มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงได้แก่ มหาวิทยาลัยเทนเนสซี นิวสวีเดน
นิวสวีเดน (, , ) เป็นสถานที่ตั้งรกรากของชาวสวีเดน ใกล้แม่น้ำเดลาแวร์ใน ชายฝั่งแอตแลนติกกลางของ อเมริกาเหนือ มีจุดศูนย์กลางอยู่ที่ฟอร์ตคริสเตียน ปัจจุบันนี้คือ วิลมิงตัน เดลาแวร์ และในปัจจุบันรวมส่วนของ รัฐนิวเจอร์ซีย์ และรัฐเพนซิลเวเนีย จัดตั้งเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2181 อินเตอร์สเตต 90
อินเตอร์สเตต 90 () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตที่ยาวที่สุดในสหรัฐอเมริกา มีระยะทาง ปลายทางทิศตะวันตกอยู่ในซีแอตเทิล ที่ทางหลวงรัฐวอชิงตันหมายเลข 519 ใกล้กับสนามเซฟโก (Safeco Field) และสนามเซนจูรีลิงก์ (CenturyLink Field) และปลายทางทิศตะวันออกอยู่ในบอสตัน ที่ทางหลวงรัฐแมสซาชูเซตส์หมายเลข 1 เอ ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาติโลแกน ช่วงตะวันตกของอินเตอร์สเตต 90 ผ่านสันปันน้ำทวีปอเมริกา โดยผ่านช่องเขาโฮมสเตก ทางตะวันออกของเมืองบัตต์ รัฐมอนแทนา เชื่อมต่อเมืองใหญ่ต่าง ๆ เช่น สโปแคน บิลลิงส์ ซูฟอลส์ และแมดิสัน เป็นต้น ทางตะวันออกของของพรมแดนรัฐวิสคอนซิน-รัฐอิลลินอยส์ เส้นทางส่วนใหญ่ของอินเตอร์สเตต 90 เป็นถนนที่เก็บค่าผ่านทางเดิม ซึ่งสร้างขึ้นมาก่อนระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต ได้แก่ เจนแอดดัมส์เมโมเรียลโทลล์เวย์ (Jane Addams Memorial Tollway), ชิคาโกสกายเวย์ (Chicago Skyway), อินดีแอนาโทลล์โรด (Indiana Toll Road), โอไฮโอเทิร์นไพก์ (Ohio Turnpike), นิวยอร์กสเตตทรูเวย์ (New York State Thruway), แมสซาชูเซตส์เทิร์นไพก์ (Massachusetts Turnpike), และอุโมงค์เท็ดวิลเลียมส์ (Ted Williams Tunnel) ทั้งหมดนี้เป็นถนนที่เก็บค่าผ่านทางที่ได้กำหนดหมายเลขเป็นอินเตอร์สเตต 90 ในครึ่งตะวันออกของประเทศ ช่วงที่ไม่เก็บค่าผ่านทาง ได้แก่ ช่วงที่ผ่านดาวน์ทาวน์ชิคาโก ในรัฐอิลลินอยส์, ช่วงที่ผ่านเกรเทอร์คลีฟแลนด์และส่วนที่เหลือของรัฐโอไฮโอตะวันออกเฉียงเหนือ, ช่วงที่ผ่านเมืองอิรีและส่วนที่เหลือของเพนซิลเวเนียตะวันตกเฉียงเหนือ, และช่วงสั้น ๆ ในบริเวณใกล้กับเมืองบัฟฟาโลและออลบานี รัฐนิวยอร์ก การซื้อลุยเซียนา
ดินแดนลุยเซียนารวมถึง 15 รัฐในสหรัฐปัจจุบัน และ 2 รัฐในแคนาดา ได้แก่ รัฐอาร์คันซอ, รัฐมิสซูรี, รัฐไอโอวา, รัฐโอคลาโฮมา, รัฐแคนซัส, รัฐเนบราสกา, บางส่วนของรัฐมินเนโซตา ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำมิสซิสซิปปี, ส่วนใหญ่ของรัฐนอร์ทดาโกตา, ส่วนใหญ่ของรัฐเซาท์ดาโกตา, ส่วนตอนเหนือของรัฐเทกซัส, พื้นที่ในรัฐมอนแทนา, รัฐไวโอมิงและตะวันออกของรัฐโคโลราโด รวมถึงซื้อผืนดินที่แบ่งแยกทวีปที่เป็นซีกตะวันตกของแม่น้ำมิสซิสซิปปี รวมถึงเมืองนิวออร์ลีน และที่ดินเล็ก ๆ ในรัฐแอลเบอร์ตา และรัฐซัสแคตเชวัน ของแคนาดาในปัจจุบัน มีประชากรที่ไม่ใช่คนพื้นเมืองราว 60,000 คน โดยประชากรครึ่งหนึ่งของดังกล่าวเป็นทาสชาวแอฟริกา รัฐมิสซูรี
รัฐมิสซูรี () เป็นรัฐที่อยู่ทางตอนกลางของประเทศสหรัฐอเมริกา ล้อมรอบด้วยรัฐไอโอวา อิลลินอยส์ เคนทักกี เทนเนสซี อาร์คันซอ โอคลาโฮมา แคนซัส และเนแบรสกา มิสซูรีเป็นรัฐที่มีจำนวนประชากรเป็นอันดับที่ 18 ของประเทศ ประกอบด้วย 114 เคาน์ทีและ 1 เมืองอิสระ เมืองหลวงของรัฐคือ เจฟเฟอร์สัน ซิตี้ เมืองขนาดใหญ่ของรัฐเรียงตามลำดับ คือ เซนต์หลุยส์ แคนซัสซิตี สปริงฟิลด์ และโคลัมเบีย ดั้งเดิมนั้น มิสซูรีเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสจากการซื้อหลุยส์เซียนาและต่อมากลายเป็นดินแดนมิสซูรี ส่วนของดินแดนมิสซูรีได้เข้าร่วมเป็นสหพันธ์ลำดับรัฐที่ 24 ในวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2364 สหรัฐ
หลังมาถึงหมู่เกาะฮาวายในปี 1778 กัปตันคุกแล่นเรือขึ้นเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือเพื่อสำรวจฝั่งตะวันตกของทวีปอเมริกาเหนือซึ่งอยู่เหนือกว่านิคมสเปนในอัลตาแคลิฟอร์เนีย เขาขึ้นบกที่ฝั่งออริกอนที่ประมาณละติจูด 44°30′ เหนือ โดยตั้งชื่อจุดขึ้นบกนั้นว่า เคปเฟาล์เวเทอร์ ลมฟ้าอากาศเลวบังคับให้เรือของเขาลงใต้ไปประมาณ 43° เหนือก่อนสามารถเริ่มการสำรวจชายฝั่งไปทางเหนือ[68] ในเดือนมีนาคม 1778 คุกขึ้นบกที่เกาะไบล และตั้งชื่อทางเข้าว่า "คิงจอจส์ซาวด์" เขาบันทึกว่าชื่อชนพื้นเมือง คือ นุตคาหรือนูตคา[69] มหาวิทยาลัยลินเดนวูด
มหาวิทยาลัยลินเดนวูด มักถูกเรียกว่า ลินเดนวูด หรือ LU เป็น มหาวิทยาลัยเอกชน ซึ่งรับนักศึกษาทั้งชายและหญิง ในสาขาศิลปศาสตร์  มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ ณ เมือง เซนต์ชาล์ส มลรัฐมิซซูรี่ ประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1827 โดย จอร์จ แชมปลิ้น ซิบเลย์ และ แมรี่ อีสตัน ซิบเลย์ ในชื่อ โรงเรียนหญิงล้วนลินเดนวูด เป็นสถาบันการศึกษาตอนปลายที่เก่าแก่เป็นอันดับ 2 ของฝั่งตะวันตกของ แม่น้ำมิสสิสิปปี้ และตั้งแต่ปี 1990 ได้กลายเป็นมหาวิทยาลัยที่โตเร็วที่สุดในพื้นที่ตอนกลางของประเทศสหรัฐอเมริกา
มหาวิทยาลัยลินเดนวูดจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ใน 9 ศูนย์การเรียน และมีนักศึกษาลงทะเบียนเรียนกว่า 12,000 คน โดยที่นักศึกษาประมาณ 10,000 คนเรียนที่ศูนย์การเรียนกลาง และกว่า 4,500 คนอาศัยอยู่ในศูนย์การเรียน มหาวิทยาลัยในเครือซึ่งตั้งอยู่ในเมืองเบลล์วิลล์ มลรัฐอิลลินอยส์ ซึ่งรู้จักกันในนาม LU เมืองเบลล์วิลล์ซึ่งมีนักศึกษาประมาณ 2,600 คน ส่วนที่เหลืออีกประมาณ 5,000 คน จาก เมืองเซนต์หลุยส์และปริมณฑล The เรียนผ่านการศึกษาทางไกล ศูนย์การเรียนกลางของมหาวิทยาลัยลินเดนวูดมีพื้นที่กว่า 500 เอเคอร์ หรือ1,250 ไร่ ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเซนต์หลุยส์ มลรัฐมิซซูรี่ ทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 39 กิโลเมตรในเมืองเซนต์ชาล์ส และ สถานที่ประวัติศาสตร์แดเนียล บูน ณ เมืองดีเฟียนซ์ มลรัฐมิซซูรี่ ห่างจากศูนย์การศึกษาไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 42 กิโลเมตร จากข้อมูลในการจัดอันดับมหาวิทยาลัย ณ ปีค.ศ. 2012 มหาวิทยาลัยลินเดนวูดไม่ได้รับการจัดอันดับโดยสื่อ ยูเอสนิวส์และเวิร์ลรีพอร์ท แต่ได้รับการจัดอันดับอยู่ลำดับที่ 527 จาก 553 แห่ง ในประเภทปริญญาโท โดยสื่อ วอชิงตันรายเดือน
นักศึกษาส่วนใหญ่ของลินเดนวูดมาจากมลรัฐมิซซูรี่ โดยกว่า 30% ของนักศึกษาปริญญาตรีเป็นนักศึกษาจากต่างรัฐและต่างชาติ มหาวิทยาลัยจัดให้มีหลักสูตรพิเศษและกิจกรรมพิเศษ อาทิเช่น ชมรมกีฬา ชมรมเกียรตินิยม และสมาคมต่างๆ รวมถึง สมาคมของนักศึกษาชาย และสมาคมนักศึกษาหญิง ศิษย์เก่าและบัณฑิตจากลินเดนวูดได้สร้างชื่อเสียงในสายงายทางภาครัฐ ภาคธุรกิจ สายวิทยาศาสตร์ สายการแพทย์ สายการศึกษา รวมทั้งก๊ฬาและบันเทิง ทะเลสาบอิลิแอมนา
ทะเลสาบอิลิแอมนา () เป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่แห่งหนึ่งในทวีปอเมริกาเหนือ ทะเลสาบอิลิแอมนาตั้งอยู่ในทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐอะแลสกา ทางเหนือจรดคาบสมุทรอะแลสกา ตั้งอยู่ระหว่างอ่าวควีแจ็กกับเวิ้งคุก สงครามกลางเมืองอเมริกา
สงครามเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1861 เมื่อกองทัพสมาพันธรัฐโจมตีที่ตั้งทหารสหรัฐที่ฟอร์ตซัมเทอร์ในเซาท์แคโรไลนา ลินคอล์นตอบสนองโดยเรียกระดมพลอาสาสมัครจากแต่ละรัฐ เกิดกระแสความเป็นชาตินิยมในภาคเหนือขึ้นในช่วงข้ามคืน การเปิดฉากสงครามแบ่งแยกดินแดน กระตุ้นให้รัฐอีกสี่รัฐใกล้ชายแดน ได้แก่ เวอร์จิเนีย เทนเนสซี อาร์คันซอ และนอร์ทแคโรไลนา ประกาศแยกตัวเพิ่ม ฝ่ายสหภาพควบคุมพื้นที่รัฐชายแดนในช่วงต้นสงครามและเริ่มยุทธวิธีปิดล้อมทางทะเล การสู้รบส่อเค้ายืดเยื้อเมื่อทัพของสหภาพเพลี่ยงพล้ำในยุทธการที่บูลรัน การสู้รบในเขตสงครามตะวันออกเปิดฉากด้วยความได้เปรียบของฝ่ายสมาพันธรัฐ ซึ่งสามารถสกัดกั้นความพยายามของสหภาพในการยึดริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย เมืองหลวงของสมาพันธรัฐได้หลายครั้ง ทำให้ฝ่ายใต้ฮึกเหิม และตัดสินใจบุกขึ้นเหนือในปลายหน้าร้อนปี 1862 แต่หลังจากการทัพคาบสมุทร (Peninsula Campaign) สิ้นสุดลง ในเดือนกันยายน 1862 ฝ่ายสหภาพก็ตั้งตัวติด และสามารถหยุดการรุกคืบของสมาพันธรัฐได้ในยุทธการที่แอนตีทึม (Antietam) ซึ่งทำให้สหราชอาณาจักรเปลี่ยนใจไม่เข้าแทรกแซงในสงคราม หลังจากชัยทางยุทธวิธีที่แอนตีทึมไม่กี่วัน ลินคอล์นก็ประกาศเลิกทาส และกลายเป็นจุดเปลี่ยนของสงคราม ทะเลสาบอิรี
ในทางภูมิศาสตร์เป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างแคนาดากับสหรัฐอเมริกา โดยทิศเหนือติดกับรัฐออนแทรีโอของแคนาดา ทิศตะวันตกติดกับรัฐมิชิแกน ทิศใต้และทิศตะวันออกติดกับรัฐโอไฮโอ รัฐเพนซิลเวเนีย และรัฐนิวยอร์กของสหรัฐอเมริกา ชื่อของทะเลสาบมาจากชื่อของชนเผ่าอิรี ซึ่งเป็นชาวพื้นเมืองอาศัยอยู่ชายฝั่งทางตอนใต้ของทะเลสาบ รัฐลุยเซียนา
ลุยเซียนา (, ออกเสียง หรือ ) เป็นรัฐทางใต้ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีลักษณะผสมผสานของวัฒนธรรมฝรั่งเศส ซึ่งในรัฐลุยเซียนามีการใช้ภาษาอังกฤษและภาษาฝรั่งเศส เป็นภาษาทางการของรัฐ ถึงแม้ว่าภาษาฝรั่งเศสจะมีใช้เพียงประมาณ 5% เมืองสำคัญของรัฐคือ นิวออร์ลีนส์ เป็นเมืองใหญ่ที่สุดในรัฐ ในขณะที่เมืองหลวงของรัฐคือ แบตันรูช ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงในรัฐได้แก่ นิวออร์ลีนส์เซนต์และนิวออร์ลีนส์ฮอร์เนตส์ จังหวัดกาฬสินธุ์
จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลางหรือตอนบนของประเทศไทย อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 510 กิโลเมตร เป็นจังหวัดที่มีความอุดมสมบูรณ์จังหวัดหนึ่งในภาคอีสาน จากหลักฐานทางโบราณคดีบ่งบอกว่าเคยเป็นที่อยู่อาศัยของเผ่าละว้า ซึ่งมีความเจริญทางด้านอารยธรรมประมาณ 1,600 ปี รัฐเวอร์มอนต์
รัฐเวอร์มอนต์ (Vermont, ) เป็นรัฐในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ อยู่ในเขตนิวอิงแลนด์ ในอดีตรัฐเวอร์มอนต์เป็นที่อยู่อาศัยของอินเดียนแดงเผ่าอิโรควอยส์ เผ่าอัลกอนเควียน และเผ่าอเบนากิ โดยทางฝรั่งเศสได้ยึดครองมาในช่วงตั้งรกรากในสหรัฐอเมริกา และได้เสียให้กับอังกฤษในช่วงสงครามในเวลาต่อมา รัฐเดลาแวร์
รัฐเดลาแวร์ (Delaware, ) เป็นรัฐของสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของประเทศ รัฐเดลาแวร์ เป็นรัฐที่เล็กอันดับ 2 ของรัฐทั้งหมดรองจากรัฐโรดไอแลนด์ เมืองหลวงของรัฐเดลาแวร์คือ โดเวอร์ ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของรัฐ เดลาแวร์เป็น 1 ใน 13 รัฐแรกของสหรัฐอเมริกา และรัฐเดลาแวร์นี้ เป็นรัฐที่ก่อตั้งเป็นรัฐแรกของสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2330 เกาะแคโรไลน์
เกาะแคโรไลน์ประกอบด้วยเกาะเล็กขนาดใหญ่ 3 เกาะ ประกอบด้วย เนกไอลิต พื้นที่ 1.04 ตารางกิโลเมตรอยู่ทางตอนเหนือ, ลองไอลิต พื้นที่ 0.76 ตารางกิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงเหนือของลากูน และเซาท์ไอลิต พื้นที่ 1.07 ตารางกิโลเมตรทางตอนใต้[3] ส่วนเกาะเล็กขนาดเล็กอื่นที่เหลือส่วนใหญ่ได้ชื่อระหว่างการสำรวจระบบนิเวศของแอนจิลาและแคเมอรอน เคปเลอร์ ใน พ.ศ. 2531 แบ่งเป็นกลุ่มเกาะหลักสี่กลุ่มคือ เซาท์เนกไอลิตส์, เซ็นทรัลลีเวิร์ดไอลิตส์, เซาเทิร์นลีเวิร์ดไอลิตส์ และวินด์เวิร์ดไอลิตส์ () กลุ่มเกาะของแคโรไลน์มีอายุสั้นตลอดช่วงการสังเกตหนึ่งศตวรรษ มีบันทึกว่าเกาะเล็กสุดหลายเกาะปรากฏหรือหายไปทั้งหมดหลังพายุใหญ่ ส่วนรูปร่างของเกาะเล็กขนาดใหญ่ก็เปลี่ยนแปลงอย่างสำคัญ[3][4] ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ในปี 1830 สภาคองเกรสผ่านกฎหมายการเคลื่อนย้ายชาวอินเดียน () ซึ่งให้มีอำนาจประธานาธิบดีในการเจรจาสนธิสัญญาที่จะแลกเปลี่ยนดินแดนของชนเผ่าพื้นเมืองอเมริกันในรัฐทางตะวันออกกับดินแดนทางตะวันตกของแม่น้ำมิสซิสซิปปี้. เป้าหมายหลักคือเพื่อเคลื่อนย้ายชนพื้นเมืองอเมริกัน, รวมทั้ง ห้าอารยะชนเผ่า, จากตะวันออกเฉียงใต้ของอเมริกาซึ่งพวกเขาครอบครองที่ดินที่ผู้ตั้งถิ่นฐานต้องการ. ประธานาธิบดีแจ็คสันแห่งพรรคเดโมแครต () เรียกร้องให้ใช้กำลังในการเคลื่อนย้ายประชากรพื้นเมืองที่ปฏิเสธที่จะยอมรับ กฎหมายของรัฐไปยังเขตสงวนทางตะวันตก; สมาชิกพรรคการเมือง () และผู้นำศาสนาต่อต้านการย้ายที่ไร้มนุษยธรรม. มีการเสียชีวิตหลายพันคนที่มีผลมาจากการโยกย้าย, เท่าที่เห็นใน รอยน้ำตาของเชอโรกี () อินเดียนแดงเผ่า Seminole หลายคนในฟลอริดาปฏิเสธที่จะย้ายไปทิศตะวันตก; พวกเขาต่อสู้กับกองทัพมานานหลายปีในสงคราม Seminole  สุริยุปราคา 21 สิงหาคม พ.ศ. 2560
สุริยุปราคาเต็มดวงครั้งนี้มีแมกนิจูดที่ 1.0306 และจะมองเห็นได้เป็นระยะ 110 กม. ผ่านรัฐจำนวนสิบสี่รัฐของสหรัฐอเมริกา ได้แก่ รัฐออริกอน รัฐไอดาโฮ รัฐไวโอมิง รัฐมอนแทนา รัฐไอโอวา รัฐแคนซัส รัฐเนแบรสกา รัฐมิสซูรี รัฐอิลลินอยส์ รัฐเคนทักกี รัฐเทนเนสซี รัฐจอร์เจีย รัฐนอร์ทแคโรไลนา และรัฐเซาท์แคโรไลนา โดยมองเห็นจากแผ่นดินครั้งแรกหลังจากเวลา 10:15 PDT (17:15 UTC) เพียงไม่นานที่ชายฝั่งแปซิฟิกของรัฐออริกอน จากนั้นคราสจะเคลื่อนตัวไปทางตะวันออกผ่านเมืองเซเล็ม รัฐออริกอน เมืองแคสเปอร์ รัฐไวโอมิง เมืองลิงคอล์น รัฐเนแบรสกา เมืองแคนซัสซิตี รัฐมิสซูรี เมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี เมืองโฮปคินส์วิลล์ รัฐเคนทักกี เมืองแนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี เมืองโคลัมเบีย รัฐเซาท์แคโรไลนา และสุดท้ายที่เมืองชาร์เลสตัน รัฐเซาท์แคโรไลนา (คราส) ไอล์ออฟไวต์
ไอล์ออฟไวต์ () เป็นเคาน์ตีและเกาะใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศอังกฤษ ตั้งอยู่บริเวณช่องแคบอังกฤษ ทางตอนใต้ของอังกฤษ ราว 4 ไมล์ (6 กม.) จากชายฝั่งของแฮมป์เชอร์ และแบ่งแยกออกจากแผ่นดินใหญ่ของเกรตบริเตนโดยช่องแคบโซเลนต์ เกาะเป็นที่ตั้งสถานที่ตากอากาศชายทะเลหลายแห่ง เป็นจุดหมายปลายทางในการพักผ่อนวันหยุดมาตั้งแต่ยุควิกตอเรีย ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ผิดกับอเมริกากลาง ในอเมริกาเหนือชาวพื้นเมืองไม่ได้สร้างอารยธรรมที่ยิ่งใหญ่ดังเช่นอัซเทคหรืออินคา แต่เป็นชนเผ่าเร่ร่อนล่าสัตว์ (Hunter-gatherers) หรือบางพวกก็ตั้งถิ่นฐานทำเกษตรกรรม อารยธรรมเกษตรกรรมในอเมริกาเหนือที่พัฒนามากที่สุดคือวัฒนธรรมมิสซิสซิปปี (Mississipian Culture) ในประมาณค.ศ. 1000 ถึง ค.ศ. 1400 มักจะสร้างมูลดินขึ้นมาเพื่ออยู่อาศัยและพิธีกรรมศาสนา จึงเรียกว่า พวกสร้างมูลดิน (Mound-builders) ชุมชนที่ใหญ่ที่สุดของวัฒนธรรมมิสซิสซิปปี คือคาโฮเกีย (Cahokia) ในรัฐอิลลินอยส์ รัฐแอริโซนา
รัฐแอริโซนา (; ) เป็นรัฐขนาดใหญ่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา ติดกับประเทศเม็กซิโกทางทิศใต้ เป็นหนึ่งในสี่รัฐมุมซึ่งมุมทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐชนกับอีก 3 รัฐพอดี เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐคือ ฟีนิกซ์ เมืองสำคัญอื่นๆ ได้แก่ ทูซอน และเมซา ภูมิประเทศส่วนใหญ่ในรัฐมีลักษณะเป็นทะเลทราย มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในรัฐได้แก่ มหาวิทยาลัยแอริโซนาสเตต และ มหาวิทยาลัยแอริโซนา สถานท่องเที่ยวที่สำคัญของรัฐคือ แกรนด์แคนยอน และ แอนเทโลปแคนยอน ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงในรัฐได้แก่ แอริโซนา คาร์ดินาลส์ และ ฟีนิกซ์ ซันส์ สหรัฐ
เนื่องจากสหรัฐมีขนาดใหญ่และความหลากหลายทางภูมิศาสตร์ จึงมีลักษณะอากาศหลายชนิด ทางตะวันออกของเส้นเมอริเดียนที่ 100 ลักษณะอากาศมีตั้งแต่ภาคพื้นทวีปชื้นทางเหนือถึงกึ่งเขตร้อนชื้นทางใต้[190] ที่ราบใหญ่ทางตะวันตกของเส้นเมอริเดียนที่ 100 เป็นกึ่งแห้งแล้ง เขาทางตะวันตกส่วนใหญ่มีลักษณะอากาศแบบแอลป์ ลักษณะอากาศเป็นแบบแห้งแล้งในแอ่งใหญ่ ทะเลทรายในภาคตะวันตกเฉียงใต้ เมดิเตอร์เรเนียนในรัฐแคลิฟอร์เนียชายฝั่ง และภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทรในชายฝั่งรัฐออริกอนและรัฐวอชิงตัน และทางใต้ของรัฐอะแลสกา รัฐอะแลสกาส่วนใหญ่เป็นแบบกึ่งอาร์กติกหรือขั้วโลก รัฐฮาวายและปลายใต้สุดของรัฐฟลอริดามีลักษณะอากาศแบบเขตร้อน เช่นเดียวกับดินแดนที่มีประชากรอยู่อาศัยในทะเลแคริบเบียนและมหาสมุทรแปซิฟิก[191] อากาศสุดโต่งเป็นเรื่องไม่แปลก ในรัฐที่ติดอ่าวเม็กซิโกที่มีความเสี่ยงเกิดพายุเฮอร์ริเคน และทอร์เนโดส่วนใหญ่ของโลกเกิดในประเทศนี้ โดยเกิดในบริเวณตรอกทอร์เนโดแถบตะวันตกกลางและภาคใต้เป็นหลัก[192] สุริยุปราคา 8 เมษายน พ.ศ. 2567
แนวของอุปราคาเคลื่อนผ่านส่วนหนึ่งของแนวของสุริยุปราคา 21 สิงหาคม พ.ศ. 2560 โดยบรรจบกันที่ในเซาท์เทิร์นอิลลินอยส์ ในแมกันดา ส่วนใต้สุดของคาร์บอนเดล พื้นที่เล็ก ๆ รวมถึงในเมืองคาร์บอนเดล เคปเจอราโด และเพดูคาห์ จะได้เห็นสุริยุปราคาเต็มดวงถึงสองครั้ง ภายในเวลาห่างกันเพียงแค่ 7 ปี สหรัฐ
สหรัฐอเมริกา (English: United States of America) โดยทั่วไปเรียก สหรัฐ (United States) หรือ อเมริกา (America) เป็นสหพันธ์สาธารณรัฐ ประกอบด้วยรัฐ 50 รัฐ และหนึ่งเขตปกครองกลาง ห้าดินแดนปกครองตนเองสำคัญ และเกาะเล็กต่าง ๆ[fn 1] โดย 48 รัฐและเขตปกครองกลางตั้งอยู่ ณ ทวีปอเมริกาเหนือระหว่างประเทศแคนาดาและเม็กซิโก รัฐอะแลสกาอยู่มุมตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปอเมริกาเหนือ มีเขตแดนติดต่อกับประเทศแคนาดาทางทิศตะวันออกและข้ามช่องแคบเบริงจากประเทศรัสเซียทางทิศตะวันตก และรัฐฮาวายเป็นกลุ่มเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง ดินแดนของสหรัฐกระจายอยู่ตามมหาสมุทรแปซิฟิกและทะเลแคริบเบียน ครอบคลุมเขตเวลาเก้าเขต ภูมิศาสตร์ ภูมิอากาศและสัตว์ป่าของประเทศหลากหลายอย่างยิ่ง[2] รัฐมินนิโซตา
รัฐมินนิโซตา (, ) เป็นรัฐที่ 32 ของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บริเวณทางตอนเหนือของสหรัฐอเมริกา มินนิโซตาเป็นรัฐที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในมิดเวสต์ โดยมีเมืองสำคัญได้แก่เมืองแฝด เซนต์พอลและมินนิแอโปลิส และเมืองสำคัญต่างๆเช่น ดูลูธ ในรัฐมินนิโซตาเป็นรัฐที่มีอุตสาหกรรมอาหารสูงรัฐหนึ่งในสหรัฐอเมริกาและทรัพยากรธรรมชาติมากมาย นอกจากนี้ยังมีธุรกิจขนาดใหญ่ที่สำคัญหลายแห่งในรัฐมินนิโซตาได้แก่ เดรีควีน 3เอ็ม ทาร์เกต เบสต์บาย มาโยคลินิก อินเตอร์สเตต 25
อินเตอร์สเตต 25 () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตแนวเหนือ–ใต้สายหลักในสหรัฐอเมริกาตะวันตก ผ่านรัฐนิวเม็กซิโก รัฐโคโลราโด และรัฐไวโอมิง อินเตอร์สเตต 25 เริ่มต้นจากอินเตอร์สเตต 10 ที่ลาสครูเซส รัฐมิวเม็กซิโก (ห่างจากเอลพาโซ ไปทางทิศเหนือ ) สิ้นสุดบนอินเตอร์สเตต 90 ในบัฟฟาโล รัฐไวโอมิง (ห่างจากพรมแดนรัฐมอนทานา–ไวโอมิง ไปทางทิศใต้ ) เส้นทางของอินเตอร์สเตต 25 ส่วนใหญ่อยู่ในชนบท โดยเฉพาะในรัฐไวโอมิง ยกเว้นในพื้นที่แอลบูเคอร์คี พิวโบล โคโลราโดสปริงส์ และเดนเวอร์ ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 13
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 13 () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1926 มีระยะทาง มีเส้นทางจากอินเตอร์สเตต 95 ตอนเหนือของเมืองเฟย์เอตต์วิลล์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ถึงโบโรมอร์ริสวิลล์ ชานเมืองทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองฟิลาเดลเฟีย รัฐเพนซิลเวเนีย ทางหลวงเส้นนี้ผ่านทั้งหมด 5 รัฐ ส่วนใหญ่อยู่ในเขตที่ราบชายฝั่งแอตแลนติก มีเส้นทางขนานกับชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก และใกล้ชายฝั่งมากกว่าทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1 เส้นทางส่วนใหญ่อยู่ในพื้นที่ชนบท ยกเว้นในพื้นที่แฮมป์ตันโรดส์ และบริเวณปลายทิศเหนือของทางหลวงในรัฐเดลาแวร์และรัฐเพนซิลเวเนีย นอกจากนี้ทางหลวงเส้นนี้ยังเป็นทางหลวงสายสำคัญในคาบสมุทรเดลมาร์วา และมีเส้นทางผ่านสะพานและอุโมงค์อ่าวเชซาพีกเพื่อเชื่อมต่อไปยังรัฐเวอร์จีเนีย รัฐแมริแลนด์
รัฐแมริแลนด์ (Maryland, ) เป็นรัฐอยู่ทางฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. และอยู่ทางตอนใต้ของรัฐเพนซิลเวเนีย เมืองหลวงของรัฐคือ แอนแนโพลิส เมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐคือ บอลทิมอร์ มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในรัฐได้แก่ มหาวิทยาลัยจอห์นฮอปกินส์ และ มหาวิทยาลัยแมริแลนด์ ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงได้แก่ บอลทิมอร์ โอเรี่ยลส์ (เบสบอล) และ บอลทิมอร์ เรเวนส์ (อเมริกันฟุตบอล) ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 40
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 40 () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก-ตะวันตก ครั้งหนึ่ง ทางหลวงสายนี้เคยมีเส้นทางเช่นเดียวกับทางหลวงส่วนใหญ่ที่มีตัวเลขลงท้ายด้วยเลขศูนย์ กล่าวคือ มีเส้นทางพาดผ่านทั่วทั้งสหรัฐอเมริกา ตามแผนทางหลวงสหรัฐปี ค.ศ. 1926 ซึ่งเคยมีปลายทางอยู่ที่ซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย และแอตแลนติกซิตี รัฐนิวเจอร์ซีย์ ต่อมาทางหลวงหมายเลข 40 ช่วงที่ผ่านภาคตะวันตกของสหรัฐอเมริกา ได้ถูกแทนที่โดยอินเตอร์สเตต 80 เป็นผลให้ปลายทางทิศตะวันตกถูกร่นระยะเข้ามาหลายครั้ง ปัจจุบัน ทางหลวงหมายเลข 40 มีปลายทางทิศตะวันตกที่จุดตัดกับอินเตอร์สเตต 80 ในซิลเวอร์ซัมมิต รัฐยูทาห์ นอกเมืองพาร์กซิตี รัฐยูทาห์ รัฐฮาวาย
รัฐฮาวาย(มลรัฐฮาวาย)[1] (English: Hawaii, pronounced/həˈwaɪ i/(deprecated template), ภาษาฮาวาย: Hawaiʻi) เป็นรัฐในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ในหมู่เกาะฮาวายในมหาสมุทรแปซิฟิก ฮาวายได้รวมเข้ากับสหรัฐอเมริกาเป็นลำดับสุดท้ายคือลำดับที่ 50 ในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2502 (ค.ศ. 1959) โดยฮาวายตั้งห่างจากชายฝั่งสหรัฐอเมริกาประมาณ 3,700 กม. (2,300 ไมล์) แต่เดิมฮาวายถูกเรียกว่า "หมู่เกาะแซนด์วิช" (Sandwich Islands) ตั้งโดย เจมส์ คุก เมื่อล่องเรือมาพบเกาะในปี พ.ศ. 2321 (ค.ศ. 1778) ประเทศอังกฤษ
อังกฤษ (English: England, [ˈɪŋ(g)lənd], อิง(ก)ลันด์) หรือในอดีตเรียกว่า แคว้นอังกฤษ เป็นประเทศอันเป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร[1][2][3] มีพรมแดนทางบกติดต่อกับสกอตแลนด์ทางเหนือ และเวลส์ทางตะวันตก ทะเลไอร์แลนด์ทางตะวันตกเฉียงเหนือ ทะเลเคลติกทางตะวันตกเฉียงใต้ ทะเลเหนือทางตะวันออก และช่องแคบอังกฤษซึ่งคั่นระหว่างอังกฤษกับยุโรปแผ่นดินใหญ่ พื้นที่ประเทศอังกฤษส่วนใหญ่ตั้งอยู่ทางตอนกลางและตอนใต้ของเกาะบริเตนใหญ่ในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ ประเทศอังกฤษยังรวมถึงเกาะที่เล็กกว่าอีกกว่า 100 เกาะ เช่น หมู่เกาะซิลลีและเกาะไวต์ อินเตอร์สเตต 75
อินเตอร์สเตต 75 () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตสายหลักในภูมิภาคเกรตเลกส์และภูมิภาคสหรัฐตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา หมายเลขที่ลงท้ายด้วยเลข 5 หมายความว่าเป็นทางหลวงสายหลักของประเทศในแนวเหนือ–ใต้ มีเส้นทางจากตอนใต้ของรัฐฟลอริดาไปจนถึงทางเหนือของรัฐมิชิแกน เริ่มต้นบนถนนรัฐฟลอริดาหมายเลข 826 และถนนรัฐฟลอริดาหมายเลข 924 และสิ้นสุดที่พรมแดนประเทศแคนาดา อินเตอร์สเตต 75 เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตที่ยาวที่สุดอันดับ 7 และเป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตแนวเหนือ–ใต้ที่ยาวที่สุดอันดับ 2 รองจากอินเตอร์สเตต 95 และผ่านรัฐต่าง ๆ จำนวน 6 รัฐ ได้แก่ รัฐฟลอริดา รัฐจอร์เจีย รัฐเทนเนสซี รัฐเคนทักกี รัฐโอไฮโอ และรัฐมิชิแกน เขตเมืองใหญ่ที่อินเตอร์สเตต 75 ผ่านนั้น ได้แก่ (จากใต้ไปเหนือ) ไมแอมี แทมปา แอตแลนตา ซินซินแนติ และดีทรอยต์ รัฐของสหรัฐ
ขนาดของรัฐมีขนาดแตกต่างกันมาก โดยขนาดรัฐที่ใหญ่สุด (อะแลสกา) มีขนาดใหญ่กว่ารัฐที่เล็กสุด (โรดไอแลนด์) ถึง 400 เท่า ถ้าเทียบขนาดรัฐขนาดใหญ่ เช่น รัฐอะแลสกา และ รัฐเทกซัส มีขนาด 1,717,854 และ 695,621 ตร.กม. ตามลำดับ ซึ่งใหญ่กว่าพื้นที่ในประเทศไทย (514,000 ตร.กม.) ในขณะที่ รัฐโรดไอแลนด์ มีขนาด 4,002 ตร.กม. ซึ่งขนาดใกล้เคียงกับ จังหวัดชลบุรี อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน เกิดที่เมือง Nevis และได้รับการศึกษาในเขตที่เรียกว่า “นิวอิงแลนด์” ซึ่งเป็นเขตตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสหรัฐในปัจจุบัน เป็นเขตที่ชาวอังกฤษมาก่อตั้งชุมชนอาณานิคมใหม่ขึ้นในทวีปอเมริกา ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ประเทศถูกผลักดันโดยความเชื่อของชะตากรรมที่เด่นชัด ได้ขยายตัวเกินกว่าการซื้อลุยเซียนา ตลอดทางไปถึงแคลิฟอร์เนียและโอเรกอน. การขยายตัวได้รับการผลักดันโดยการแสวงหา ที่ดินราคาไม่แพงสำหรับเกษตรกรเสรีชน, และเจ้าของทาส. การขยายตัวนี้เป็นที่ถกเถียงกัน และ เติมเชื้อความแตกต่างที่แก้ไขไม่ได้ระหว่างภาคเหนือและภาคใต้ในเรื่องสถาบันของการเป็นทาสในดินแดนใหม่. ทาสถูกยกเลิกในทุกรัฐทางตอนเหนือของเส้นเมสัน-ดิกซันในปี 1804, แต่ภาคใต้ยังคงมีกำไรจากสถาบัน, เพื่อผลิตฝ้ายส่งออกมูลค่าสูงเพื่อป้อนความต้องการที่สูงขึ้น ในยุโรป. ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีปี 1860 ของนักต่อต้านการเป็นทาสพรรครีพับลิกัน, อับราฮัม ลินคอล์น จุดชนวนให้เกิดการแยกตัวของเจ็ด (ต่อมาเป็นสิบเอ็ด)รัฐทาสที่จัดตั้งสมาพันธรัฐในปี ค.ศ. 1861. สงครามกลางเมืองอเมริกัน (1861-1865) นผลที่ตามมา, ด้วยวัสดุท่วมท้นและข้อได้เปรียบกำลังคนของภาคเหนือเป็นตัวชี้ขาดในสงครามที่ยาวนาน, ในขณะที่ อังกฤษและฝรั่งเศสยังคงเป็นกลาง. ผลก็คือ การฟื้นฟูของสหภาพ, การแร้นแค้นของภาคใต้, และการเลิกทาส. ในยุคบูรณะ ()(1863-1877), สิทธิตามกฎหมายและการออกเสียงลงคะแนนถูกขยายไปยังเสรีชน(เสรีทาส). รัฐบาลแห่งชาติเกิดความเข้มแข็งมากขึ้น และเพราะ คำแปรญัตติที่สิบสี่ () มันได้รับหน้าที่ที่ชัดเจนในการปกป้องสิทธิส่วนบุคคล. อย่างไรก็ตาม กฎหมายที่แยกจากกันและกฎหมายของ จิม โครว ทิ้งให้คนผิวดำเป็นพลเมืองชั้นสองในภาคใต้ที่มีอำนาจน้อยจนถึงปีค.ศ. 1960 ทวีปอเมริกาเหนือ
ทวีปอเมริกาเหนือตั้งอยู่ในเขตซีกโลกเหนือระหว่างละติจูด 7 องศา 15 ลิปดาเหนือถึง 83 องศา 38 ลิปดาเหนือ และระหว่างลองจิจูด 55 องศา 42 ลิปดาตะวันตกถึง 172 องศา 30 ลิปดาตะวันออก เขตสงครามตะวันออกของสงครามกลางเมืองอเมริกา
การทัพและสมรภูมิส่วนใหญ่ของเขตสงครามตะวันออก เป็นการปะทะกันในพื้นที่รัฐเวอร์จิเนีย ระหว่างวอชิงตัน ดี.ซี. กับริชมอนด์ เมืองหลวงของสมาพันธรัฐ แต่ก็มีการทัพใหญ่ๆสู้กันในพื้นที่ข้างเคียงด้วย การทัพเวอร์จิเนียตะวันตก (Western Virginia Campaign) ในปี 1861 ทำให้ฝ่ายสหภาพสามารถควบคุมมณฑลทางตะวันตกของเวอร์จิเนีย (ซึ่งจะกลายเป็นรัฐเวสต์เวอร์จิเนียในเวลาต่อมา) ฝ่ายสหภาพยังสามารเข้ายึด พื้นที่ฝ่ายสมาพันธรัฐที่เป็นชายฝั่งทะเล และท่าเรือในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของมลรัฐเวอร์จิเนีย และมลรัฐนอร์ทแคโรไลนา; หุบเขาเชนันโดอาห์ (Shenandoah Valley) กลายเป็นพื้นที่ที่มีการปะทะกันบ่อยครั้ง ในระหว่างปี ค.ศ. 1862 ถึง 1864; ฝ่ายนายพลลีก็เปิดศึกรุกรานดินแดนสหภาพถึงสองครั้ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ โดยหวังว่าจะสามารถโน้มน้าวความคิดเห็นในทางเหนือให้ยอมยุติสงคราม โดยในฤดูใบไม้ร่วงปี 1862 ลีติดตามความสำเร็จของการทัพในเวอร์จิเนียเหนือ ด้วยการยกทัพเข้ารุกรานฝ่ายเหนือครั้งที่ 1 ในการทัพแมรีแลนด์ ซึ่งจบลงด้วยความพ่ายแพ้ทางยุทธวิธี ในยุทธการที่แอนตีแทม; ลีรุกขี้นเหนือครั้งที่สอง ในการทัพเกตตีสเบิร์กช่วงฤดูร้อนของปี 1863 และสามารถเดินทัพไปถึงเพนซิลเวเนีย อันเป็นการขึ้นเหนือที่ไกลกว่ากองทัพใดๆของสมาพันธรัฐ หลังจากการโจมตีกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. โดยฝ่ายสมาพันธรัฐในปี ค.ศ. 1864 กองกำลังสหภาพ ภายใต้การบัญชาของฟิลิป เชอริแดน ก็เริ่มการทัพที่หุบเขาเชนันโดอาห์ ("Valley Campaigns of 1864") ซึ่งทำให้ฝ่ายสมาพันธรัฐเสียการควบคุมในการส่งเสบียงหลักให้แก่กองทัพของลี รัฐอิลลินอยส์
ทีมกีฬาที่สำคัญได้แก่ ทวีปอเมริกาเหนือ
แองโกลอเมริกา ได้แก่ ประเทศที่อยู่ทางตอนเหนือของแม่น้ำริโอแกรนด์ขึ้นไป ลาตินอเมริกา ได้แก่ ประเทศที่อยู่ทางตอนใต้ของแม่น้ำริโอแกรนด์ลงมา หมู่เกาะเวสต์อินดีส ได้แก่ ประเทศหมู่เกาะในทะเลคริบเบียน รัฐเวอร์จิเนีย
รัฐเวอร์จิเนีย (, ) เป็นรัฐของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของประเทศ เมืองหลวงของรัฐคือ ริชมอนด์ และเมืองที่ประชากรมากที่สุดคือ เวอร์จิเนียบีช เวอร์จิเนียเป็นรัฐที่มีภูมิทัศน์สวยงามมากเนื่องจากมีทั้งพื้นที่เป็นภูเขาและติดทะเล มีป่าที่มีความอุดมสมบูรณ์ รัฐเวอร์จิเนียติดต่อกับรัฐแมริแลนด์ วอชิงตัน ดี.ซี. และ มหาสมุทรแอตแลนติก ทางทิศตะวันออก ติดต่อกับ รัฐนอร์ทแคโรไลนา และรัฐเทนเนสซี ทางทิศใต้ ติดต่อกับรัฐเคนทักกี และ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย ทางทิศตะวันตก เวอร์จิเนียประกอบไปด้วย 95 เคาน์ตี และ 39 เมืองอิสระ จุดสูงสุดในรัฐคือ เมาต์โรเจอส์ และจุดต่ำสุดในรัฐคือมหาสมุทรแอตแลนติก รัฐออนแทรีโอ
รัฐออนแทรีโอ () เป็นรัฐ ตอนกลางของประเทศแคนาดา มีขนาดใหญ่ที่สุดเมื่อเทียบจากจำนวนประชากร และใหญ่เป็นอันดับ 2 รองจากรัฐควิเบก เมื่อเทียบจากพื้นที่ ออนแทรีโอมีเขตติดต่อกับรัฐแมนิโทบาทางตะวันตก และรัฐควิเบกทางตะวันออก และสหรัฐอเมริกา (ทางตะวันตกและทางตะวันออก) ของรัฐมินนิโซตา, รัฐมิชิแกน, รัฐโอไฮโอ, รัฐเพนซิลเวเนีย (ฝั่งตรงข้ามของทะเลสาบอีรี) และรัฐนิวยอร์กทางตอนใต้และตะวันออก พรมแดนระหว่างรัฐออนแทรีโอและสหรัฐอเมริกาส่วนใหญ่จะเป็นเขตแดนทางธรรมชาติ เริ่มจาก Lake of the Woods และต่อเนื่องกับเกรตเลกส์ ทั้ง 4: สุพีเรีย, ฮูรอน (รวมถึงอ่าวจอร์เจียน), อิรี และ ออนแทรีโอ จากนั้นก็แม่น้ำเซนต์ลอว์เรนซ์ ใกล้กับคอร์นวอลล์ รัฐออนแทรีโอถือเป็นรัฐเดียวที่ติดต่อกับเกรตเลกส์ รัฐคอนเนตทิคัต
รัฐคอนเนตทิคัต (Connecticut, ตัว c ตัวที่สองไม่ออกเสียง, ) เป็นรัฐทางตะวันออก ในสหรัฐอเมริกาอยู่ในเขตนิวอิงแลนด์ เมืองหลวงของคอนเนตทิคัตคือ ฮาร์ตฟอร์ด ชื่อของคอนเนตทิคัต มาจากชื่อของอินเดียนแดงเผ่าโมฮีแกน จากคำว่า "Quinnehtukqut" หมายถึง ดินแดนแห่งแม่น้ำสายยาว มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงในรัฐได้แก่ มหาวิทยาลัยเยล และ มหาวิทยาลัยคอนเนตทิคัตที่มีชื่อทางด้านบาสเกตบอล กลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐ
กลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันในสหรัฐอเมริกา () เป็นวลีที่หมายถึงชนพื้นเมืองในทวีปอเมริกาจากทวีปอเมริกาเหนือที่รวมแผ่นดินใหญ่ของสหรัฐอเมริกาและบางส่วนของอะแลสกาและฮาวาย ที่ประกอบด้วยกลุ่มชนพื้นเมืองอเมริกันหลายกลุ่มที่เป็นชนเผ่าอินเดียน (Indian tribe) แต่เป็นคำที่ถือว่าไม่สุภาพต่อคนหลายคนที่รวมทั้งรัสเซลล์ มีนส์นักปฏิกิริยาของขบวนการอเมริกันอินเดียน (American Indian Movement) ตามความเห็นของมีนส์ “ในการสัมนานานาชาติของอินเดียนจากทวีปอเมริกาที่กรุงเจนีวาในสวิตเซอร์แลนด์ที่สหประชาชาติ ใน ค.ศ. 1977 เราเห็นพ้องกันว่าเราจะใช้คำว่า “อเมริกันอินเดียน”” ผู้อื่นที่สนับสนุนการใช้คำว่า “Native American” (ชนพื้นเมืองอเมริกัน) ไม่เห็นความสำคัญของการใช้คำและอ้างว่า “การตกลงเป็นเอกฉันท์มิได้เกิดขึ้นระหว่างสมาชิกที่เป็นชนพื้นเมืองเกี่ยวกับชื่อที่ต้องการที่จะใช้” “ชนพื้นเมืองอเมริกัน” บางครั้งก็เรียกว่า “อินเดียน” “อเมริกันอินเดียน” “แอบบอริจินัลอเมริกัน” “อเมรินเดียน” “อเมรินด์” “ชนผิวสี” (Colored) “อเมริกันแรก” “ชนพื้นเมือง” “อเมริกันดั้งเดิม” “อินเดียนแดง” และ “คนผิวแดง” เกาะแคโรไลน์
เมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ประเทศคิริบาสประกาศเปลี่ยนเขตเวลาของหมู่เกาะไลน์โดยให้มีผลตั้งแต่วันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2537 การเปลี่ยนเขตเวลานี้เลื่อนเส้นแบ่งเขตวันสากลไปทางทิศตะวันออก 1,000 กิโลเมตรในคิริบาส โดยวางคิริบาสทั้งหมดอยู่ในฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งเขตวัน แม้ข้อเท็จจริงว่าลองจิจูด 150 องศาตะวันตกซึ่งตรงกับเวลา UTC−10 แทนเขตเวลาอย่างเป็นทางการ UTC+14 ปัจจุบันหมู่เกาะแคโรไลน์อยู่ในเขตเวลาเดียวกับหมู่เกาะฮาวาย (เขตเวลามาตรฐานฮาวาย–อะลูเชียน) แต่เร็วกว่า 1 วัน[19] การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้เกาะแคโรไลน์เป็นดินแดนตะวันออกสุดในเขตเวลาเร็วสุด (บางนิยามว่า เป็นจุดตะวันออกสุดบนโลก) และเป็นแผ่นดินจุดแรก ๆ ที่เห็นอาทิตย์ขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2543 เมื่อ 5:43 น. ตามเวลาท้องถิ่น ลิเชีย
ลิเชีย (ภาษาลิเชีย: Trm̃mis; ; ออกเสียง) เป็นภูมิภาคในอานาโตเลียที่ในปัจจุบันตั้งอยู่ที่จังหวัดอันทาลยา และ จังหวัดมูกลาทางฝั่งทะเลตอนใต้ของตุรกี ลิเชียเป็นสหพันธ์ของเมืองโบราณในบริเวณดังกล่าว ที่ต่อมาเป็นจังหวัดของจักรวรรดิโรมัน สหพันธ์ลิเชียเป็นสหพันธ์แรกของโลกที่ก่อตั้งขึ้นบนพื้นฐานของประชาธิปไตย ที่ต่อมามามิอิทธิพลต่อเนื้อหาของรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกา อินเตอร์สเตต 40
อินเตอร์สเตต 40 () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตแนวตะวันออก–ตะวันตกสายหลัก มีเส้นทางผ่านตอนใต้ของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางเหนือของอินเตอร์สเตต 10 และอินเตอร์สเตต 20 แต่อยู่ทางใต้ของอินเตอร์สเตต 70 ปลายทางทิศตะวันตกอยู่บนอินเตอร์สเตต 15 ในบาร์สโตว์ ปลายทางทิศตะวันออกอยู่บนทางหลวงสหรัฐหมายเลข 117 (ซึ่งใช้เส้นทางร่วมกันกับทางหลวงนอร์ทแคโรไลนาหมายเลข 132) ในวิลมิงตัน รัฐนอร์ทแคโรไลนา เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตที่ยาวที่สุดอันดับ 3 ในสหรัฐอเมริกา รองจากอินเตอร์สเตต 80 และอินเตอร์สเตต 90 ช่วงตะวันตกของอินเตอร์สเตต 40 จากโอคลาโฮมาซิตี ถึงบาร์สโตว์ ส่วนมากที่เส้นทางขนานและซ้อนทับไปกับทางหลวงสายประวัติศาสตร์หมายเลข 66 ส่วนทางตะวันออกของโอคลาโฮมาซิตี เส้นทางขนานไปกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 64 และทางหลวงสหรัฐหมายเลข 70 อินเตอร์สเตต 40 ผ่านเมืองใหญ่หลายเมือง ได้แก่ แอลบูเคอร์คี รัฐนิวเม็กซิโก, แอมะริลโล รัฐเท็กซัส, โอคลาโฮมาซิตี รัฐโอคลาโฮมา, ลิตเทิลร็อก รัฐอาร์คันซอ, เมมฟิส รัฐเทนเนสซี, แนชวิลล์ รัฐเทนเนสซี, นอกซ์วิลล์ รัฐเทนเนสซี, และราลี รัฐนอร์ทแคโรไลนา จังหวัดพิษณุโลก
thumbnail|สถานีรถไฟพิษณุโลก จากลักษณะทางภูมิศาสตร์ทำให้จังหวัดพิษณุโลกเป็นจุดศูนย์กลางในด้านคมนาคมของภูมิภาคอินโดจีน โดยเป็นจุดเชื่อมต่อระหว่างภาคกลางกับภาคเหนือ รวมทั้งภาคเหนือกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือด้วย จังหวัดพิษณุโลกจึงได้รับการขนานนามว่าเป็น "เมืองบริการสี่แยกอินโดจีน" โดยสามารถเดินทางได้โดยทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 (แม่สอด-มุกดาหาร) ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 (อินทร์บุรี-เชียงใหม่) และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117 (พิษณุโลก-นครสวรรค์) โดยทางหลวงทั้ง 3 สายเชื่อมโยงกันด้วยโครงข่ายทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 126 (ถนนวงแหวนรอบเมืองพิษณุโลก) ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 33
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 33 () เป็นทางหลวงหนึ่งในระบบทางหลวงสหรัฐที่มีเส้นทางจากตะวันตกเฉียงเหนือ ไปยังตะวันออกเฉียงใต้ เป็นระยะทาง 709 ไมล์ (1,141 กิโลเมตร) จากตอนเหนือของรัฐอินดีแอนา ถึงเมืองริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย โดยตลอดเส้นทางผ่านรัฐโอไฮโอ และรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย แม้ว่าเส้นทางส่วนใหญ่ที่เป็นเลขคี่จะเป็นแนวเหนือ-ใต้ แต่เกือบทั้งสายของทางหลวงหมายเลข 33 เป็นแนวตะวันออก-ตะวันตก ยกเว้นในรัฐอินดีแอนา ซึ่งเป็นแนวเหนือ-ใต้ แกรี (รัฐอินดีแอนา)
แกรี () เป็นเมืองในสหรัฐอเมริกาตั้งอยู่ในรัฐอินดีแอนา โดยติดต่อกับทะเลสาบมิชิแกนทางด้านเหนือ และทางทิศตะวันตกติดต่อกับรัฐอิลลินอยส์ เศรษฐกิจหลักของเมืองคือ อุตสาหกรรมเหล็ก รัฐอิลลินอยส์
อิลลินอยส์เป็นที่รู้จักในรัฐข้าวโพด เป็นที่ตั้งของเมืองชิคาโก ฟีนิกซ์ (รัฐแอริโซนา)
ฟีนิกซ์ (; ) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดและมีประชากรมากที่สุดของรัฐแอริโซนาในสหรัฐอเมริกา มันยังเป็นเมืองเอกของรัฐแอริโซนาและเป็นเมืองเอกของรัฐที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐฯ ในแง่ของประชากร มันเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของภาคตะวันตกเฉียงใต้ของสหรัฐฯ และอยู่ในเขตเวลาภูเขา นอกจากนี้มันบังเป็นเมืองใหญ่ที่สุดอันดับสองรองลงมาจากลอสแอนเจลิส ในบริเวณภาคตะวันตกของสหรัฐฯ มันเป็นเมืองศูนย์กลางทางการเมือง วัฒนธรรม เศรษฐกิจ หุ้น เทคโนโลยี และ การคมนาคม ของรัฐแอริโซนา เมืองถูกรู้จักกันในชื่อเล่นว่า หุบเขาแห่งพระอาทิตย์/เดอะ วัลเลย์ () เพราะว่าเมืองฟีนิกซ์ถูกล้อมรอบด้วยภูเขาทุก ๆ ด้าน ผู้ที่อาศัยอยู่ในเมืองนี้ถูกเรียกว่า ชาวฟีนิเชียน () ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 91
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 91 () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ เชื่อมต่อจากซอลต์เลกซิตี รัฐยูทาห์ ไปจนถึงไอดาโฮฟอลส์ รัฐไอดาโฮ ก่อนกลางยุค 1970 ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 91 เคยเป็นเส้นทางการค้านานาชาติจากลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย ไปจนถึงพรมแดนประเทศแคนาดา–สหรัฐ ทางเหนือของสวีตกราส รัฐมอนทานา เคยเป็นถนนสายหลักในเมืองต่าง ๆ ได้แก่ ถนนลาสเวกัส (Las Vegas Boulevard) ในลาสเวกัส รัฐเนวาดา และถนนสเตต (State Street) ในซอลต์เลกซิตี แต่ต่อมาระยะทางส่วนใหญ่ก็ได้แทนที่โดยอินเตอร์สเตต 15 บางส่วนในรัฐแคลิฟอร์เนียก็กลายเป็นทางหลวงรัฐหมายเลข 91 รัฐอาร์คันซอ
อาร์คันซอเป็นบ้านเกิดของอดีตประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา บิล คลินตัน และแซม วอลตัน เจ้าของธุรกิจ วอล-มาร์ต และ พอล คลิปช์ ผู้ก่อตั้งบริษัทเครื่องเสียง คลิปช์ (Klipsch) (ปัจจุบันย้ายไปที่ รัฐอินดีแอนา) รัฐโรดไอแลนด์
หมวดหมู่:รัฐโรดไอแลนด์ หมวดหมู่:นิวอิงแลนด์ หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2206 หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของอังกฤษ หมวดหมู่:ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกา หมวดหมู่:ชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกา อินเตอร์สเตต 10
ต่อมาเมื่อเข้าสู่รัฐเทกซัส กฎหมายของรัฐได้กำหนดความเร็วให้ยานพาหนะขับขี่ได้ไม่เกิน 80 ไมล์/ชั่วโมง (129 กิโลเมตร/ชั่วโมง) สำหรับช่วงเอลเปโซเคาน์ตีจนถึงเคอรร์เคาน์ตี เมืองสำคัญที่ผ่านเช่น เคนต์ แซนแอนโทนีโอ ฮิวสตัน เอลแพโซ คลินท์ โดยอินเตอร์สเตต 10 ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนสหรัฐฯ-เม็กซิโกมากที่สุดในช่วงเมืองเอลเปโซ
จากนั้นอินเตอร์สเตต 10 ก็เข้าสู่รัฐลุยเซียนา ซึ่งช่วง 29.3 กิโลเมตรแรก ตั้งแต่เมืองลาฟาเยตเตจนถึงแบตันรูช จะถูกเรียกว่า "อัทชาฟาลายาสวัมพ์ฟรีเวย์" (Atchafalaya Swamp Freeway) เมืองสำคัญที่ผ่านได้แก่ เมืองเลคคาเลส ลาฟาเยตเต แบตันรูช ลาเพลส เคนเนอร์ นิวออร์ลีนส์ สลีเดล จากนั้นก็จะเข้าสู่รัฐมิสซิสซิปปี ผ่านแฮนคอร์กเคาน์ตี แฮร์ริสันเคาน์ตี และแจ็กสันเคาน์ตี เมืองที่สำคัญเช่น กัฟพอร์ต และไบโลซี บารัก โอบามา
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2004 เหลือเวลาอีกไม่ถึง 3 เดือนจะถึงวันเลือกตั้ง คีนู ลีฟ์ ได้เข้ามาเป็นตัวแทนจากพรรคริพับลิกันในการชิงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาแห่งรัฐอิลลินอยส์ แทนที่ ไรอัน ที่ได้ถอนตัวไปก่อนหน้านี้ คีส์นั้นแต่เดิมมีบ้านอยู่ในรัฐแมริแลนด์ แต่เขาก็ได้ย้ายทะเบียนบ้านมาอยู่ในรัฐอิลลินอยส์เพื่อการเลือกตั้งครั้งนี้ แต่สุดท้ายแล้ว ในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2004 โอบามาได้รับคะแนนเสียงถึงร้อยละ 70 ขณะที่คีส์ได้คะแนนเสียงไปเพียงร้อยละ 27 เท่านั้น ชัยชนะอันท่วมท้นของโอบามาครั้งนี้ถือเป็นชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ ที่มีความต่างของคะแนนมากที่สุด ในประวัติศาสตร์การเลือกตั้งของรัฐอิลลินอยส์เลยทีเดียว ลัดดา แทมมี ดักเวิร์ธ
ในปี พ.ศ. 2555 เธอได้ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขต 8 รัฐอิลลินอยส์ ซึ่งเขตดังกล่าวถือเป็นเขตที่มีความหลากหลายทางเชื้อชาติสูง ประชากรส่วนใหญ่ร้อยละ 84 เป็นคนผิวขาว ส่วนคนเอเชียมีสัดส่วนประมาณร้อยละ 6 จากจำนวนประชากรทั้งหมด 653,000 คน ในการนี้เธอได้รับเสียงสนับสนุนจำนวนมากโดยเฉพาะจากชาวไทยที่พำนักในชิคาโก ซึ่งชาวไทยกลุ่มดังกล่าวต่างให้การสนับสนุนลัดดา และตัวเธอเองก็ให้สัมภาษณ์กับ "วีโอเอ" ภาคภาษาไทย เกี่ยวกับการสนับสนุนของชาวไทย ความว่า "รู้สึกดีใจที่ได้รับการสนับสนุนจากชาวไทยและให้กำลังใจในการเข้าสู่สนามเลือกตั้งในครั้งนี้และจะใช้เงินที่ได้รับบริจาคอย่างคุ้มค่าเพราะการหาเสียงในสหรัฐต้องใช้งบประมาณจำนวนมาก" ประเทศลิทัวเนีย
ลิทัวเนีย (English: Lithuania; Lithuanian: Lietuva [lʲɪɛtʊˈvɐ] เลฺยียทุวะ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐลิทัวเนีย (English: Republic of Lithuania; Lithuanian: Lietuvos Respublika) ตั้งอยู่กลางทวีปยุโรป ทางฝั่งตะวันออกของทะเลบอลติก ทิศเหนือจรดลัตเวีย ทิศตะวันออกและทิศใตัจรดเบลารุส และทิศตะวันตกเฉียงใต้จรดโปแลนด์และรัสเซีย (แคว้นคาลินินกราด) เคยเป็นส่วนหนึ่งของประเทศรัสเซีย รัฐโอคลาโฮมา
รัฐโอคลาโฮมา (, "โอวเคฺลอะโฮ้วเม่อะ") เป็นรัฐหนึ่งใน 50 รัฐของประเทศสหรัฐอเมริกา มีประชากรประมาณ 3.64 ล้านคนในปี พ.ศ. 2551 มีพื้นที่ครอบคลุมประมาณ 177,847 ตารางกิโลเมตร (68,667 ตารางไมล์) ซึ่งเป็นรัฐที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 28 ของประเทศ และมีพื้นที่เป็นอันดับ 20 ของประเทศ ชื่อของรัฐนี้มาจากภาษาชอคทอว์ คือ "okla" และ "humma" มีความหมายว่า "Red People" หรือ ชาวอเมริกันอินเดียน (อินเดียนแดง) และมีชื่อเล่นที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "The Sooner State" การก่อตั้งมาจากภูมิภาคอินเดียน ในวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1907 (พ.ศ. 2450) เป็นเป็นรัฐก่อตั้งลำดับที่ 46 ของประเทศสหรัฐ ประชาชนที่อาศัยในรัฐเรียกว่า "ชาวโอคลาโฮมัน (Oklahomans) " มีเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐคือ เมืองโอคลาโฮมาซิตี อินเตอร์สเตต 10
อินเตอร์สเตต 10 () เป็นทางหลวงอินเตอร์สเตตที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกา ทอดตัวจากตะวันออกไปตะวันตก จากชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกซึ่งต่อจากทางหลวงแคลิฟอร์เนีย หมายเลข 1 ในเมืองแซนตามอนิกา รัฐแคลิฟอร์เนีย มุ่งสู่อินเตอร์สเตต 95 เมืองแจ็กสันวิลล์ รัฐฟลอริดา เขตสงครามตะวันออกของสงครามกลางเมืองอเมริกา
"เขตสงครามตะวันออก" เป็นเวทีรบของการทัพสำคัญๆ (major campaigns) ของกองทัพโพโทแม็คฝ่ายสหภาพ ที่มีเป้าหมายในการยึดให้ได้เมืองริชมอนด์ รัฐเวอร์จิเนีย อันเป็นเมืองหลวงฝ่ายสมาพันธรัฐ การทัพเหล่านี้ประสบความยากลำบากจากการต่อต้านของ กองทัพเวอร์จิเนีย์เหนือของฝ่ายสมาพันธรัฐ มีนายพลโรเบิร์ต อี. ลี เป็นผู้บัญชาการ, ประธานาธิบดีลินคอล์นเสาะหานายพลที่กล้าและสามารถเทียบเคียงกับลีได้ โดยลินคอล์นแต่งตั้งและสับเปลี่ยนเอา
นายพล เออร์วิน แม็คโดเวล, จอร์จ บี. แม็คเคลแลน, จอห์น โป๊ป, แอมโบรส เบิร์นไซด์, โจเซฟ ฮุกเกอร์ และจอร์จ จี. มี้ด มาเป็นเป็นผู้บัญชาการกองกำลังหลักๆภาคตะวันออก ; นายพลจอร์จ มี้ด ได้ชัยชนะเหนือกองทัพของลี ในยุทธการที่เกตตีสเบิร์ก เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1863 แต่ยังต้องรอจนกระทั่งจอมพล ยูลิซีส เอส. แกรนต์ ได้รับการแต่งตั้งและโยกย้ายมาจากเขตสงครามภาคตะวันตก ในปี 1864 เพื่อควบคุมปฏิบัติการในเวอร์จิเนียด้วยตนเอง ฝ่ายสหภาพจึงสามารถเข้ายึดเมืองริชมอนด์ได้ แต่ทั้งนี้ก็ต้องผ่านสมรภูมิที่เสียเลือดเนื้อมาก ในการทัพโอเวอร์แลนด์ (Overland Campaign) และการตั้งทัพปิดล้อมเมืองปีเตอร์สเบิร์ก และริชมอนด์ การยอมจำนนของกองทัพของลี ที่แอพโพแมตท็อกซ์ คอร์ทเฮ้าส์ ในเดือนเมษายน ปี 1865 นำความสิ้นสุดมาสู่ปฏิบัติการทหารในพื้นที่  ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 35
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 35 ( หรือ US 35) เป็นทางหลวงในระบบทางหลวงสหรัฐ มีเส้นทางแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ ระยะทางประมาณ จากตอนเหนือของรัฐอินดีแอนา ไปยังชานเมืองทางตะวันตกของเมืองชาร์ลสตัน รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย แม้ว่าในทางกายภาพทางหลวงจะอยู่ในแนวตะวันตกเฉียงเหนือ-ตะวันออกเฉียงใต้ แต่ก็ได้กำหนดหมายเลขเป็นแบบเหนือ-ใต้ ปลายทิศเหนือของทางหลวงอยู่ที่มิชิแกนซิตี รัฐอินดีแอนา ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20 ส่วนปลายทางทิศใต้อยู่ในสกอตต์ดีโพต์ รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย ที่อินเตอร์สเตต 64 ในปัจจุบันรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย ส่วนหนึ่งได้รับการขยายเป็น 4 ช่องจราจร ในรัฐโอไฮโอ บางส่วนก็ได้รับการขยายเป็นทางหลวง/ฟรีเวย์ 4 ช่องจราจร ระหว่างเขตแดนรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย กับเมืองทรอตวูด ทางตะวันตกของเมืองเดย์ตัน คลินตันเคาน์ตี (รัฐนิวยอร์ก)
คลินตันเคาน์ตี () เป็นเคาน์ตีในรัฐนิวยอร์กของสหรัฐ ตามสำมะโนสหรัฐ ค.ศ. 2010 มีประชากรทั้งหมด 82,128 คน และมีศูนย์กลางการปกครองที่แพลตส์บูร์กเมืองนี้ตั้งชื่อตาม จอร์จ คลินตัน ผู้ว่าการรัฐนิวยอร์กคนแรกที่ได้เป็นรองประธานาธิบดี เคาน์ตีนี้ตั้งอยู่ใต้ชายแดนระหว่างสหรัฐและแคนาดากับรัฐควิเบก ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 34
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 34 เป็นทางหลวงสายหนึ่งในระบบทางหลวงสหรัฐ มีเส้นทางในแนวตะวันออก–ตะวันตก ระยะทาง เริ่มจากกลางตอนเหนือของรัฐโคโลราโด ไปยังเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ โดยระหว่างทางผ่านอุทยานแห่งชาติเทือกเขาร็อกกี ที่รู้จักในชื่อถนนเทรลริดจ์ ซึ่งไต่ระดับความสูงถึง ทำให้เป็นทางหลวงลาดยางที่สูงที่สุดในสหรัฐอเมริกา ปลายทางทิศตะวันตกอยู่ที่แกรนบี รัฐโคโลราโด ที่ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 40 ปลายทางทิศตะวันออกอยู่ในเมืองเบอร์วิน รัฐอิลลินอยส์ ที่ทางหลวงรัฐอิลลินอยส์หมายเลข 43 และทางหลวงประวัติศาสตร์หมายเลข 66 สุริยุปราคา 21 สิงหาคม พ.ศ. 2560
คราสบดบังลึกที่สุดครั้งนี้กินระยะเวลา 2 นาที 41.6 วินาทีที่ ในอุทยานแห่งรัฐไจแอนท์ซิตี ทางใต้ของเมืองคาร์บอนเดล รัฐอิลลินอยส์ และเงาคราสมีขนาดใหญ่ที่สุดที่ ใกล้กับหมู่บ้านของเซรูเลียน รัฐเคนทักกี อยู่ระหว่างเมืองโฮปคินส์วิลล์ และพรินซ์ตัน นับเป็นสุริยุปราคาเต็มดวงครั้งแรกที่มองเห็นได้จากสหรัฐอเมริกาตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งแต่สุริยุปราคาเต็มดวง 7 มีนาคม พ.ศ. 2513 ซึ่งมองเห็นได้แต่ที่รัฐฟลอริดา แอลลิเกเตอร์อเมริกา
อัลลิเกเตอร์อเมริกา อาศัยอยู่ในพื้นที่ชุ่มน้ำทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา เช่น อุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ ในรัฐฟลอริดา เป็นสัตว์ที่ออกหากินในเวลากลางคืน สามารถซ่อนตัวในโคลนตมหรือดงหญ้าได้เป็นอย่างดี กินอาหารได้หลากหลาย ทั้ง ปลา, กวาง, งูหลาม แม้กระทั่งเต่า ซึ่งเป็นสัตว์ที่มีกระดองแข็งหุ้มตัว เพราะจากการมีส่วนปลายของหัวแผ่กว้างและสั้นจึงหุบปาก จึงทำให้มีแรงงับจากกรามรุนแรงมาก รัฐนิวแฮมป์เชียร์
รัฐนิวแฮมป์เชียร์ (, ) เป็นรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกาในเขตนิวอิงแลนด์ เมืองหลวงของรัฐชื่อ คองคอร์ด เมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐคือ แมนเชสเตอร์ รัฐนิวแฮมป์เชียร์มีชื่อเล่นรัฐว่า "รัฐแกรนิต" เนื่องจากมีชั้นหินแกรนิตเป็นจำนวนมาก การท่องเที่ยวในนิวแฮมป์เชียร์ที่สำคัญได้แก่สกีในหน้าหนาว และการปีนเขาในหน้าร้อน รัฐนิวแฮมป์เชียร์เป็นที่ตั้งของ สนามแข่งรถนานาชาตินิวแฮมป์เชียร์ () สนามแข่งรถที่ยาวที่สุดในสหรัฐอเมริกา ใช้ในการแข่งขันรถ ลาวดอนคลาสสิก นิวออร์ลีนส์
ชื่อเมืองตั้งชื่อตามฟิลิปป์ที่ 2 ดยุคแห่งออร์เลอองส์ ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งฝรั่งเศส เมืองเป็นที่รู้จักในเรื่องรูปแบบสถาปัตยกรรมฝรั่งเศสอันโดดเด่น เช่นเดียวกับมรดกวัฒนธรรมอันผสมผสานหลากหลาย นิวออร์ลีนส์ยังเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงเรื่องอาหาร ดนตรี (โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นสถานที่เกิดของเพลงแจ๊ซ) และเทศกาลและงานเฉลิมฉลองประจำปี อย่าง มาร์ดิกราส เมืองยังมักถูกเอ่ยถึงว่าเป็น เมืองที่มีลักษณะเฉพาะ ที่สุดในสหรัฐอเมริกา นิวออร์ลีนส์ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐลุยเซียนา ระหว่างแม่น้ำมิสซิสซิปปี ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 42
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 42 ( หรือ US 42) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวตะวันออก–ตะวันตก มีระยะทางจากตะวันตกเฉียงใต้ไปยังตะวันออกเฉียงเหนือ ระยะทาง จากเมืองลุยส์วิลล์ รัฐเคนทักกี ถึงดาวน์ทาวน์เมืองคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ ทางหลวงเส้นนี้มีหลายชื่อ ประกอบด้วย ถนนเพิร์ล จากคลีฟแลนด์ ถึงมีไดนา ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐโอไฮโอ, ถนนรีดดิง ในซินซินแนติ, ซินซินแนติและเลบานอนไพก์ ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐโอไฮโอ และ ถนนบราวส์โบโร ในลุยส์วิลล์ รัฐโอไฮโอ
รัฐโอไฮโอ (Ohio, ) รวมเข้ากับสหรัฐอเมริกาเป็นลำดับที่ 17 ในปี พ.ศ. 2346 อักษรย่อของที่ทำการไปรษณีย์สหรัฐคือ OH และเป็นรัฐที่มีป่าไม้มากที่สุดเป็นอันดับ 2 ของสหรัฐอเมริกา รองจากรัฐอะแลสกา เดอะซิมป์สันส์
สถานที่ในเรื่อง เดอะซิมป์สันส์ เกิดขึ้นในเมืองแห่งหนึ่งในสปริงฟิลด์ในอเมริกา ไม่ได้ระบุตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ หรืออ้างอิงว่าอยู่ในรัฐไหน และไม่สามารถบอกได้ว่าอยู่ส่วนใดของประเทศ แต่อย่างไรก็ตาม แฟน ๆ ผู้ชื่นชอบพยายามตีความเมืองจากลักษณะและเอกลักษณ์ สิ่งแวดล้อม และจุดสังเกต แต่ทางผู้สร้างก็จงใจหลีกเลี่ยงให้ข้อมูลที่เกี่ยวกับที่ตั้งของสปริงฟิลด์[52] คำว่า "สปริงฟิลด์" เป็นชื่อที่มีเมืองต่าง ๆ ตั้งซ้ำกันมากที่สุด[53] ลักษณะภูมิศาสตร์ของเมืองสปริงฟิลด์ รอบล้อมไปด้วย แนวชายฝั่งทะเล ทะเลทราย ฟาร์มอันกว้างใหญ่ ภูเขาสูง หรืออะไรก็ตามที่ต้องการเป็นจุดประสงค์ของมุกตลก[54] แต่โกรนิงก็เคยบอกว่า สปริงฟิลด์มีหลาย ๆ อย่างคล้ายกับ พอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน เมืองที่เขาเติบโตมา[55] รัฐออริกอน
รัฐออริกอน (Oregon, ) เป็นรัฐในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทางตะวันตกของประเทศ ภูมิประเทศในรัฐมีความหลากหลายตั้งแต่ ป่า และ ชายฝั่งทะเล รวมถึงที่ราบลุ่มและทะเลทราย เมืองหลวงของรัฐคือ เซเลม และเมืองสำคัญในรัฐได้แก่ พอร์ตแลนด์ ยูจีน และ ออริกอนซิตี มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงได้แก่ มหาวิทยาลัยรัฐพอร์ตแลนด์ หรือ Portland State University มหาวิทยาลัยออริกอน ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงได้แก่ พอร์ตแลนด์ เทรลเบรเซอรส์ สหรัฐ
เข็มขัดไบเบิล (Bible Belt) เป็นภาษาปากใช้เรียกภูมิภาคในภาคใต้ของสหรัฐซึ่งโปรเตสแตนต์อีวานเจลิคัลซึ่งเป็นอนุรักษนิยมทางสังคมเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมและอัตราการเข้าโบสถ์คริสต์ในนิกายต่าง ๆ ปกติสูงกว่าค่าเฉลี่ยของประเทศ ในทางกลับกัน ศาสนามีบทบาทสำคัญน้อยในรัฐนิวอิงแลนด์และภาคตะวันตกของสหรัฐ[254] พรอวิเดนซ์
พรอวิเดนซ์ () เป็นเมืองหลวงของเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในรัฐโรดไอแลนด์ สหรัฐอเมริกา และเป็นเมืองแรกๆ ที่ก่อตั้งในสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ในพรอวิเดนซ์เคาน์ตีบนปากแม่น้ำพรอวิเดนซ์ ตอนเหนือของอ่าวนาราแกนเซตส์ เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสามในเขตนิวอิงแลนด์ ใน ค.ศ. 2010 มีประชากรประมาณ 178,042 คน ซึ่งเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 37 ของประเทศ และเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยบราวน์ มหาวิทยาลัยชื่อดังในไอวีลีก จังหวัด 77
ไทยทาวน์ คือ ย่านหนึ่งที่อยู่ใกล้กับฮอลลีวู้ด ในนครลอสแอนเจลิส ประเทศสหรัฐอเมริกา ย่านแห่งนี้ถือได้ว่าเป็นบ้านหลังหนึ่งของคนไทยกว่า 5 หมื่นคนเลยก็ว่าได้ ที่อพยพเข้ามาในประเทศนี้ ด้วยเหตุที่ย่านนี้เป็นเสมือนประตูเข้าสู่ประเทศอเมริกาสำหรับคนไทย ย่านนี้จึงได้รับการขนานนามว่าเป็นเสมือนจังหวัดที่ 77 ของประเทศไทย ครอบครัวคนไทยครอบครัวหนึ่งที่ประกอบกิจการร้านอาหาร ต้องดิ้นรนต่อสู้เพื่อเลี้ยงชีวิตให้อยู่รอด ท่ามกลางสังคมบริโภคนิยมที่มีความเจริญเติบโตที่รวดเร็วมาก ในขณะที่ตัวพวกเขาเอง พยายามคงไว้ซึ่งประเพณีและวัฒนธรรมดั้งเดิมของตัวเองเอาไว้ การต่อสู้ทางวัฒนธรรม ระหว่างความเป็นไทย กับวัฒนธรรมของชาวอเมริกาในย่านชายฝั่งตะวันตก ที่เต็มไปด้วยเพลงฮิพฮอพ ยาเสพติด การแข่งรถบนท้องถนนและความรุนแรงต่างๆ ทั้งหมดนี้ส่งผลให้แพท (ไมค์ กิ่งโพยม) เด็กหนุ่มคนหนึ่งต้องเสียคน รัฐมิชิแกน
มิชิแกน (, ) เป็นรัฐตั้งอยู่บริเวณส่วนเหนือของสหรัฐอเมริกา โดยชื่อของรัฐมาจาก ชื่อทะเลสาบมิชิแกน ซึ่งตั้งโดยชาวอินเดียนแดงเผ่าชิปเปวา จากคำว่า มิชิ-กามิ ซึ่งหมายถึง น้ำอันกว้างใหญ่ รัฐมิชิแกนห้อมล้อมด้วยทะเลสาบขนาดใหญ่ 4 ทะเลสาบในด้านเหนือ ด้านตะวันตกและด้านตะวันออก ทำให้รัฐมิชิแกนมีชายฝั่งทะเลน้ำจืดที่ยาวที่สุดอันดับสองในประเทศรองจากรัฐอะแลสกา ทำให้มิชิแกนมีกิจกรรมนันทนาการทางน้ำมากที่สุดอันดับต้นของประเทศ รัฐมิชิแกนเป็นรัฐเดียวในสหรัฐอเมริกาที่มีพื้นที่แยกออกจากกันเป็นสองฝั่ง โดยจุดเชื่อมระหว่างสองที่อยู่บริเวณ แมกคีนอก์ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งของมิชิแกน ประเทศไอร์แลนด์
ไอร์แลนด์[1] (English: Ireland, pronounced/ˈaɪərlənd/(listen) หรือ [ˈaɾlənd]; Irish: Éire [ˈeːɾʲə] เอเหรอะ) คำบรรยายระบอบการปกครองของประเทศนี้ (ไม่ใช่ชื่อทางการ) คือ สาธารณรัฐไอร์แลนด์ (English: Republic of Ireland; Irish: Poblacht na hÉireann)[2] นับเป็นสมาชิกที่อยู่ไกลสุดทางตะวันตกของสหภาพยุโรป มีประชากร 4 ล้านกว่าคน เป็นประเทศบนเกาะไอร์แลนด์ อยู่ห่างจากทวีปยุโรปไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ โดยครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 5 ใน 6 ของเกาะดังกล่าว (ส่วนที่เหลืออีก 1 ใน 6 ของเกาะไอร์แลนด์ เรียกว่า ไอร์แลนด์เหนือ เป็นส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ) ในการแข่งขันรักบี้ระดับนานาชาติ นักกีฬาจากทั้งสาธารณรัฐไอร์แลนด์ และแคว้นไอร์แลนด์เหนือ จะเข้าร่วมในทีมเดียวกัน ในชื่อทีมสหพันธ์รักบี้ไอร์แลนด์ นอกจากนี้ไอร์แลนด์เป็นอีกประเทศหนึ่งที่ใช้เงินยูโร อินเตอร์สเตต 12
อินเตอร์สเตต 12 () เป็นทางหลวงระหว่างรัฐ หรือที่เรียกว่าอินเตอร์สเตต อยู่ทางตอนใต้ของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยถนนทั้งสายอยู่ในพื้นที่ของรัฐลุยเซียนา วางตัวในแนวตะวันออก-ตะวันตก เริ่มต้นจากจุดตัดกับอินเตอร์สเตตหมายเลข 10 ในเมืองแบตันรูจ เมืองหลวงของรัฐลุยเซียนา ไปทางทิศตะวันออก เลียบชายฝั่งทางเหนือของทะเลสาบพอนเชอเทรน (Pontchartrain) จนไปสิ้นสุดที่จุดตัดระหว่างอินเตอร์สเตตสาย 10 และสาย 59 ใกล้กับเมืองสไลเดิล (Slidell) ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลสาบ เนื่องจากอินเตอร์สเตตสายนี้มีความยาวเพียง 85 ไมล์เมื่อเทียบกับอินเตอร์สเตตสาย 10 ที่มีต้นทางและปลายทางเดียวกัน แต่มีความยาวถึง 105 ไมล์ (เนื่องจากอินเตอร์สเตตสาย 10 อ้อมลงไปทางทิศใต้ของทะเลสาบเพื่อผ่านเมืองนิวออร์ลีนส์) ทำให้สาย 12 เป็นเสมือนทางเลี่ยงเมืองนิวออร์ลีนส์ ทำให้มีปริมาณการจราจรหนาแน่นกว่าสาย 10 อับราฮัม ลินคอล์น
ลินคอล์นเกิดในครอบครัวยากจน ณ เมืองฮ็อดเจนวิลล์ รัฐเคนทักกี ซึ่งสมัยนั้นเป็นพรมแดนทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา ส่วนใหญ่ลินคอล์นศึกษาด้วยตนเอง และได้รับอนุญาตให้ประกอบอาชีพทนายความในอิลินอยส์ใน ปี 1836 เขากลายเป็นผู้นำพรรควิก และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติรัฐอิลลินอยส์ระหว่างค.ศ. 1834 - 1842 และต่อมาถูกเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกาในปี 1846 โดยดำรงตำแหน่งอยู่หนึ่งสมัย ลินคอล์นเน้นการปฏิรูประบบเศรษฐกิจให้ทันสมัย และต่อต้านสงครามเม็กซิโก-อเมริกา หลังหมดวาระลินคอล์นกลับไปประกอบวิชาชีพกฎหมายจนประสบความสำเร็จ เมื่อกลับมาสู่เวทีการเมืองอีกครั้งใน ปี ค.ศ. 1854 ลินคอล์นกลายเป็นผู้นำก่อตั้งพรรคใหม่ คือ พรรคริพับลิกัน ในระหว่างกับตัวแทนพรรคเดโมแครต สตีเฟน เอ. ดักลัส ใน ค.ศ. 1858 ลินคอล์นแสดงจุดยืนทางการเมืองที่คัดค้านการขยายตัวของสถาบันทาส แต่ก็แพ้การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาแก่ดักลัส คู่แข่งผู้มีอุดมการณ์ทางการเมืองชนิดไม่แทรกแทรงการมีอยู่ของสถาบันทาส โดยเชื่อว่าเป็นเรื่องที่ประชาชนควรมีสิทธิกำหนดเอง  ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 7
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 7 ( หรือ US 7) เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ทางตะวันตกของนิวอิงแลนด์ ระยะทาง ผ่านรัฐคอนเนตทิคัต รัฐแมสซาชูเซตส์ และรัฐเวอร์มอนต์ ปลายทางทิศใต้อยู่ที่ทางออกที่ 15 ของอินเตอร์สเตต 95 ในนอร์วอล์ก รัฐคอนเนตทิคัต ส่วนปลายทางทิศเหนืออยู่ที่ทางออกที่ 22 ของอินเตอร์สเตต 89 ใกล้กับหมู่บ้านไฮเกต รัฐเวอร์มอนต์ ซึ่งตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเขตแดนแคนาดา นครนิวยอร์ก
นิวยอร์กตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ทางตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐอเมริกา ประกอบด้วย 5 เขตปกครองที่เรียกว่า โบโรฮ์ (Borough) คือ เดอะบรองซ์ บรูคลิน แมนแฮตตัน ควีนส์ และสแตตัน ไอส์แลนด์ ประชากรรวมทั้งหมดประมาณ 8,274,527 คน[1] ภายในพื้นที่ 790 ตร.กม. (305 ตร.ไมล์) [2][3][4][5][6] นอกจากจะเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดแล้ว สัดส่วนประชากรต่อพื้นที่ยังถือว่าหนาแน่นที่สุดในสหรัฐอเมริกา รัฐจอร์เจีย
รัฐจอร์เจีย (Georgia, ) เป็นรัฐตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกา มีรหัสไปรษณีย์ว่า GA. จอร์เจียได้เป็น 1 ใน 13 รัฐที่ต่อต้านการปกครองของบริติช ในช่วงสมัย การปฏิวัติอเมริกา ในปัจจุบัน (สถิติ ปี พ.ศ. 2543) จอร์เจียมีประชากร 8,186,453 คน และได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในรัฐที่มีประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยในปี พ.ศ. 2547 คาดการณ์ว่าจะมีประชากร ประมาณ 8,829,383 คน แม่น้ำมิสซูรี
แม่น้ำมิสซูรี ()เป็นทางน้ำที่สำคัญทางตอนกลางของสหรัฐอเมริกา มีความยาว 3,767กม.ซึ่งยาวที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ เกิดจากการไหลมารวมกันของแม่น้ำเจฟเฟอร์สัน แม่น้ำแมดิสัน และแม่น้ำแกลละทิน ในแกลละทินเคาน์ตี ทางตอนใต้ของรัฐมอนแทนา ไหลไปทางตะวันออก เข้าสู่ตอนกลางของรัฐเซาท์ดาโคตา จากนั้นจึงไหลไปทางใต้ ผ่านทางตอนใต้ของรัฐเซาท์ดาโคตา แล้วแบ่งเส้นเขตระหว่างรัฐ คือ รัฐเซาท์ดาโคตากับรัฐเนแบรสกา รัฐเนแบรสกากับรัฐไอโอวา รัฐเนแบรสกากับรัฐมิสซูรี และรัฐแคนซัสกับรัฐมิสซูรี แล้วไหลไปทางตะวันออกผ่าตอนกลางของรัฐมิสซูรี รวมกับแม่น้ำมิสซิสซิปปี ทางตอนเหนือของเมืองเซนต์ลุยส์ รูต 66
รูต 66 ( หรือ U.S. Route 66 แปลว่าเส้นทางหมายเลข 66) เป็นทางหลวงเส้นหนึ่งในอดีตของสหรัฐอเมริกา ถือเป็นทางหลวงสายแรก ๆ ของรัฐบาลกลาง ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1926 (พ.ศ. 2469) แต่การติดตั้งป้ายทางหลวงได้ทำในปีถัดมา เส้นทางในสมัยเริ่มแรก ตั้งต้นที่เมืองชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ ผ่านรัฐมิสซูรี แคนซัส โอคลาโฮมา เทกซัส นิวเม็กซิโก แอริโซนา และ มาจบลงที่เมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เป็นระยะทางทั้งสิ้น 3,940 กิโลเมตร หรือ 2,448 ไมล์ ฮอลลีวูด
ฮอลลีวูด () เป็นชื่อเขตในนครลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เหมือนกับเป็นถนนหรือเขตหนึ่งเท่านั้น ประเทศสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางตะวันตกถึงตะวันตกเฉียงเหนือของศูนย์กลางนครลอสแอนเจลิส เนื่องจากว่าฮอลลิวูดนั้นมีชื่อเสียงและมีเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมในฐานะที่เป็นศูนย์กลางแห่งประวัติศาสตร์ของโรงถ่ายทำภาพยนตร์ และดาราภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงระดับโลก ดังนั้น ชื่อของฮอลลีวูดจึงมักจะถูกเรียกเป็นชื่อแทนของโรงภาพยนตร์แห่งสหรัฐอเมริกาอีกด้วย ทุกวันนี้มีอุตสาหกรรมภาพยนตร์จำนวนมากที่ได้แพร่กระจายไปรอบ ๆ พื้นที่ของแคลิฟอร์เนียและทางตะวันตกของนครลอสแอนเจลิส แต่อุตสาหรรมภาพยนตร์หลัก ๆ ที่สำคัญไม่ว่าจะเป็นการตัดต่อ การใส่เทคนิคพิเศษ ผู้สนับสนุน การผลิตขั้นสุดท้าย และบริษัททางด้านแสงประกอบ ยังคงอยู่ในฮอลลีวูด ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 14
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2004 ปลายทางทิศตะวันออกอยู่ในเมืองชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ ส่วนปลายทางทิศตะวันตกอยู่ที่ทางเข้าด้านทิศตะวันออกของอุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน ในรัฐไวโอมิง ซึ่งซ้อนทับกับปลายทางทิศตะวันตกของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 16 และปลายทางทิศตะวันตกของทางหลวงสหรัฐหมายเลข 20 (ช่วงตะวันออก) รัฐไวโอมิง
รัฐไวโอมิง (Wyoming, ) เป็นรัฐตั้งอยู่ทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา ภูมิประเทศภายในรัฐมีลักษณะเป็นเทือกเขา เมืองหลวงของรัฐคือ ไชแอนน์ รัฐไวโอมิงเป็นรัฐที่มีประชากรน้อยที่สุดในสหรัฐอเมริกา โดยมีประชากร 493,782 คน ในขณะเดียวกันมีพื้นที่รัฐเป็นอันดับ 10 ของประเทศ มีขนาด 253,554 กม.² รัฐไวโอมิงมีสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญคือ อุทยานแห่งชาติเยลโลว์สโตน อุทยานแห่งชาติแห่งแรกในสหรัฐอเมริกา รัฐอินดีแอนา
อินดีแอนา (, ) เป็นรัฐที่ 19 ซึ่งอยู่ในตอนกลางของสหรัฐอเมริกา ความหมายของรัฐหมายถึงดินแดนของชาวอินเดียนแดง รัฐอินดีแอนา มีเมืองหลวงชื่ออินเดียแนโพลิส และมีรหัสย่อว่า IN เกาะแคโรไลน์
เกาะแคโรไลน์ตั้งอยู่ใกล้ปลายทิศตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่เกาะไลน์ ทอดข้ามเส้นศูนย์สูตรอยู่ทางใต้ห่างจากหมู่เกาะฮาวาย 1,500 กม. ในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง เป็นเกาะที่เกิดจากการทับถมของทรายและหินปูนบนแนวปะการัง เกาะมีรูปจันทร์เสี้ยวเล็กน้อย มีพื้นที่ 3.76 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยเกาะเล็ก 39 เกาะล้อมรอบลากูนแคบ ๆ ขนาด 8.7 × 1.2 กิโลเมตร หรือมีพื้นที่ 6.3 ตารางกิโลเมตร อะทอลล์มีขนาดซึ่งนับรวมแผ่นดิน ลากูนและปะการังแนวราบมีขนาดทั้งสิ้น 13 × 2.5 กิโลเมตร หรือพื้นที่ 24 ตารางกิโลเมตร เกาะเล็กมีความสูงเพียง 6 เมตรจากระดับน้ำทะเล ตามวิถีของเส้นแบ่งเขตวันสากล เกาะแคโรไลน์เป็นจุดตะวันออกสุดบนโลก ลอสแอนเจลิส
ลอสแอนเจลิส () หรือที่รู้จักในชื่อ แอลเอ (L.A.) เป็นเมืองใหญ่ที่มีประชากรมากที่สุดอันดับ 2 ในสหรัฐอเมริกา และเป็นหนึ่งในศูนย์กลาง ทางด้าน เศรษฐกิจ วัฒนธรรม และการบันเทิง ลอสแอนเจลิสตั้งอยู่ในรัฐแคลิฟอร์เนีย และเริ่มตั้งเป็นเมืองเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2393 (ค.ศ. 1850) ในขณะที่มีประชากร 1,610 คน ในปี พ.ศ. 2543 ตามสำมะโนประชากรลอสแอนเจลิส มีประชากรประมาณ 4 ล้านคนในเขตตัวเมือง และเขตรอบนอกประมาณ 17.5 ล้านคน ลอสแอนเจลิสได้ชื่อว่าเป็นเมืองที่มีการปะปนของวัฒนธรรมมากที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง เนื่องจากการอพยพของคนหลายเชื่อชาติโดยเฉพาะชาวเอเชีย และอเมริกาใต้ เนื่องจากลักษณะของอากาศที่อบอุ่นสบาย และลักษณะการเป็นอยู่ต่างๆ 
ชื่อเมืองลอสแอนเจลิส (Los Angeles) มาจากคำว่า "โลสอังเคเลส" () ในภาษาสเปน หมายถึง ทูตสวรรค์หลายองค์ เป็นรูปพหูพจน์ของคำว่า el ángel ซึ่งเป็นเพศชาย ชื่อเมืองจึงมีความหมายว่า "เมืองแห่งทูตสวรรค์" 
ลอสแอนเจลิสได้เป็นที่รู้จักในฐานะเป็นที่ตั้งของฮอลลีวูด และปลายทางของถนนสายประวัติศาสตร์ ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 66 มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่ตั้งอยู่ในลอสแอนเจลิส ได้แก่ มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส (UCLA) และมหาวิทยาลัยเซาเทิร์น แคลิฟอร์เนีย (USC) 
ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงในเมือง ได้แก่ ลอสแอนเจลิส เลเกอร์ส (บาสเกตบอล) ลอสแอนเจลิส คลิปเปอร์ส (บาสเกตบอล) ลอสแอนเจลิส สปาร์ค (บาสเกตบอลหญิง) ลอสแอนเจลิส ดอดจ์เจอร์ส (เบสบอล) ลอสแอนเจลิส คิงส์ (ฮอกกี้น้ำแข็ง) ลอสแอนเจลิส กาแลกซี (ฟุตบอล) ซี.ดี. ชีวาส ยูเอสเอ (ฟุตบอล) นอกจากนี้ในเมืองลอสแอนเจลิส ได้เคยเป็นเจ้าภาพจัดงานโอลิมปิกสองครั้ง ในปี พ.ศ. 2475 (ค.ศ. 1932) และ พ.ศ. 2527 (ค.ศ. 1984) ในอดีตมีทีมอเมริกันฟุตบอลในชื่อ "ลอสแอนเจลิส เรดเดอร์ส" ซึ่งปัจจุบันได้ย้ายไปไปประจำเมืองโอคแลนด์ และเปลี่ยนชื่อเป็นโอคแลนด์ เรดเดอรส์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538 รัฐยูทาห์
รัฐยูทาห์ (Utah, ) เป็นรัฐทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่บริเวณเทือกเขาร็อกกี มีเมืองหลวงคือซอลต์เลกซิตี เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสหรัฐอเมริกา เป็นลำดับที่ 45 ในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2439 ชื่อของรัฐยูทาห์ มาจากชื่อของเผ่าอินเดียนแดง เผ่ายูท (Ute) ซึ่งหมายถึง "คนบนเทือกเขา" ยูทาห์เป็นรัฐต้นกำเนิดของศาสนาคริสต์ นิกายมอร์มอน อินเตอร์สเตต 35
อินเตอร์สเตต 35 (Interstate 35 หรือย่อว่า I-35 or IH-35) เป็นระบบทางหลวงอินเตอร์สเตต ซึ่งเป็นทางหลวงระหว่างรัฐในสหรัฐอเมริกา วิ่งเหนือ-ใต้ โดยสุดทางด้านเหนืออยู่ที่ดูลูธ ในรัฐมินนิโซตา สุดทางด้านใต้อยู่ที่ลารีโดในรัฐเทกซัส ทางหลวงนี้ในได้มีแบ่งย่อยออกเป็น 35E (ใน ดัลลัส และ เซนต์พอล) และ 35W (ใน ฟอร์ตเวิร์ธ และ มินนิอาโพลิส) รัฐเพนซิลเวเนีย
เครือรัฐเพนซิลเวเนีย (, ) เป็นรัฐที่อยู่ทางตะวันออกของสหรัฐอเมริกา รัฐเพนซิลเวเนียเป็นรัฐหนึ่งที่มีประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกาเกี่ยวข้องที่สุดรัฐหนึ่ง เป็นที่ประกาศอิสรภาพของอเมริกา โดยมีฟิลาเดลเฟียเป็นเมืองหลวงชั่วคราวของสหรัฐอเมริกาก่อนการจัดตั้งวอชิงตัน ดีซี ชื่อของรัฐมาจากภาษาละติน ตั้งโดย เควกเกอร์ วิลเลียม เพนน์ เมืองหลวงของรัฐคือ แฮร์ริสเบิร์ก และเมืองสำคัญอื่นๆ ได้แก่ ฟิลาเดลเฟีย และพิตส์เบิร์ก รวมไปถึงเมืองเฮอร์ชีย์ที่ตั้งของโรงงานชอกโกแลตเฮอร์ชีย์ มหาวิทยาลัยที่สำคัญในรัฐได้แก่ มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนียสเตต มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน มหาวิทยาลัยพิตส์เบิร์ก และ มหาวิทยาลัยลีไฮฮ์ ทีมกีฬาที่มีชื่อเสียงได้แก่ ฟิลาเดลเฟีย อีเกิลส์ และ พิตส์เบิร์ก สตีลเลอรส์ ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ในค.ศ. 1803 รัฐบาลสหรัฐได้ผนวกเอาดินแดนตะวันตกเฉียงเหนือ (Northwest Territory) บริเวณลุ่มแม่น้ำโอไฮโอ (Ohio River) อันเป็นดินแดนอิสระของชาวอเมริกันพื้นเมือง เข้ามาเป็นดินแดนอินเดียนา (Indiana Territory) และรัฐโอไฮโอ (Ohio) ปกครองโดยรัฐบาลสหรัฐฯ ผู้นำเผ่าอเมริกันพื้นเมืองชื่อว่า เทคัมเซ (Tecumseh) และ เทนสกวาตาวา (Tenskwatawa) นำกำลังเข้าโจมตีเมืองของสหรัฐต่างๆในบริเวณตะวันตกเฉียงเหนืออย่างหนักหน่วง เพื่อต่อต้านการแผ่ขยายอิทธิพลของคนผิวขาว โดยที่การกบฏของชาวพื้นเมืองในครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากบริเทน สหรัฐ
โปรเตสแตนต์เป็นกลุ่มศาสนาคริสต์ที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐ มีคริสตจักรแบปทิสต์รวมกันเป็นนิกายโปรเตสแตนต์ที่ใหญ่ที่สุด และสหคริสตจักรแบปทิสต์ใต้ (Southern Baptist Convention) เป็นนิกายโปรเตสแตนต์เดี่ยวที่ใหญ่สุด ชาวอเมริกันประมาณ 26% ระบุตนเป็นโปรเตสแตนต์อีวานเจลิคัล (Evangelical Protestant) ส่วน 15% เป็นสายหลัก (Mainline) และ 7% เป็นคริสตจักรดำดั้งเดิม โรมันคาทอลิกในสหรัฐมีเหง้าในการทำให้ทวีปอเมริกาเป็นอาณานิคมของสเปนและฝรั่งเศส และต่อมาขยายตัวเนื่องจากการเข้าเมืองของชาวไอริช อิตาลี โปแลนด์ เยอรมันและสเปน รัฐโรดไอแลนด์มีร้อยละของคาทอลิกสูงสุดโดยมี 40% ของประชากร[274] นิกายลูเทอแรนในสหรัฐกำเนิดจากการเข้าเมืองจากยุโรปเหนือและประเทศเยอรมนี รัฐนอร์ทและเซาท์ดาโคตาเป็นเพียงสองรัฐที่มีประชากรส่วนใหญ่เป็นลูเทอร์แรนมากกว่า ผู้เข้าเมืองชาวสกอตและสกอตอัลสเตอร์เผยแผ่นิกายเพรสไบทีเรียนในทวีปอเมริกาเหนือ แม้นิกายดังกล่าวได้เผยแผ่ทั่วสหรัฐ แต่กระจุกอยู่ในชายฝั่งตะวันออกเป็นหลัก มีการก่อตั้งกลุ่มผู้นับถือศาสนาปฏิรูปดัตช์ครั้งแรกในนิวอัมสเตอร์ดัม (นครนิวยอร์ก) ก่อนเผยแผ่ไปทางทิศตะวันตก รัฐยูทาห์เป็นรัฐเดียวที่มอรมอนเป็นศาสนาของประชากรส่วนใหญ่ ฉนวนมอรมอนยังขยายไปถึงบางส่วนของรัฐไอดาโฮ เนวาดาและไวโอมิง[275] ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 1 () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ-ใต้สายหลัก มีเส้นทางใกล้แนวฝั่งทะเลด้านตะวันออกของสหรัฐอเมริกา มีระยะทาง 2,369 ไมล์ (3,813 กิโลเมตร) ปลายทางทิศเหนือจากเมืองฟอร์ตเคนต์ รัฐเมน บริเวณเขตแดนแคนาดา-สหรัฐอเมริกา ลงไปยังทิศใต้ถึงเมืองคีย์เวสต์ รัฐฟลอริดา เป็นถนนแนวเหนือ-ใต้ที่ยาวที่สุดในสหรัฐอเมริกา โดยปกติทางหลวงหมายเลข 1 จะมีเส้นทางขนานใกล้ ๆ ไปกับอินเตอร์สเตต 95 แต่จะมีช่วงหนึ่งที่ทางหลวงหมายเลข 1 ออกห่างจากอินเตอร์สเตต 95 ไปทางทิศตะวันตกในช่วงระหว่างแจ็กสันวิลล์ รัฐฟลอริดา ถึงปีเตอร์สเบิร์ก รัฐเวอร์จิเนีย ทางหลวงสายนี้เชื่อมต่อเมืองสำคัญทางชายฝั่งทะเลตะวันออกเข้าด้วยกัน ได้แก่ ไมอามี วอชิงตัน ดี.ซี. บอลทิมอร์ ฟิลาเดลเฟีย นครนิวยอร์ก และบอสตัน ผ่านจากเขตภาคตะวันออกเฉียงใต้ของสหรัฐอเมริกาถึงนิวอิงแลนด์ นครนิวยอร์ก
เดอะบรองซ์ (เคาน์ตี้ บรองซ์: ประชากร 1,363,198 คน) โบโรฮ์ที่อยู่ทางตอนเหนือสุดของมหานครนิวยอร์ก เป็นที่ตั้งของสนามแยงกี้ สเตเดียม ถิ่นของทีมเบสบอล นิวยอร์ก แยงกี้ ขณะที่สวนสัตว์ในเขตเมืองที่ใหญที่สุดให้สหรัฐอเมริกา อย่าง สวนสัตว์บรองซ์ ก็อยู่ในโบโรฮ์นี้ เดอะบรองซ์ เป็นส่วนเดียวของมหานครนิวยอร์กที่ไม่ได้เป็นเกาะ (เป็นส่วนที่อยู่ติดกับแผ่นดินสหรัฐอเมริกา) และที่นี้ก็ยังเป็นต้นกำเนิดของวัฒนธรรมดนตรี แร็พ และ ฮิปฮอป ด้วย บรูคลิน (เคาน์ตี้ คิงส์: ประชากร 2,528,050 คน) เป็นโบโรห์ที่มีประชากรมากที่สุด มีทั้งเขตเขตธุรกิจและเขตที่อยู่อาศัย (นอกจากแมนแฮตตันแล้ว บรูคลินเป็นโบโรห์เดียวที่มีการแบ่งย่านดาวน์ทาวน์ที่ชัดเจน และเป็นเขตธุรกิจที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของเมืองนิวยอร์ก) ในอดีตบรูคลินมีสถานะเป็นเมืองอิสระไม่ขึ้นอยู่กับการดูแลของเมืองใด จนกระทั่ง ค.ศ. 1898 ได้ถูกรวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของมหานครนิวยอร์ก บรูคลินเป็นที่รู้จักทางด้านความหลายหลายทางด้านผู้คน สังคม วัฒนธรรม รวมถึงเรื่องราวอันเกี่ยวเนื่องกับศิลปะ และเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมยุคเก่าที่ตกทอดมาแต่อดีต โบโรห์นี้ยังมีสถานที่ที่โดดเด่น คือ ชายหาดที่ทอดตัวเป็นแนวยาว และโคนีย์ ไอส์แลนด์ (Coney Island) ที่สร้างขึ้นใน ค.ศ. 1870 เป็นหนึ่งในสถานที่พักผ่อนที่น่าสนใจของประเทศนี้ แมนแฮตตัน มีลักษณะเป็นเกาะ ตั้งอยู่ในเคาน์ตีนิวยอร์ก มีประชากร 1,564,798 คน เป็นศูนย์กลางความเจริญในทุกด้าน มีตึกระฟ้าจำนวนมาก เซ็นทรัลพาร์ก พิพิธภัณฑ์ต่างๆ รวมถึงแหล่งท่องเที่ยวตั้งอยู่ แมนแฮตตันเป็นบริเวณที่มีประชากรหนาแน่นที่สุด และค่าครองชีพสูงสุดในสหรัฐอเมริกา ในแมนแฮตตันจะมีแบ่งย่อยออกเป็นเขตชุมชนย่อยอีกหลายเขต เช่น ดาวน์ทาวน์ มิดทาวน์ อัพทาวน์ เฮลคิทเชน โซโห ฮาเล็ม ไชน่าทาวน์ ลิตเติลอิตาลี ไทบีกา เชลซี ควีนส์ ตั้งอยู่ในเคาน์ตีควีนมีประชากร 2,225,486 คน เป็นเขตที่มีประชากรหลากหลายเชื้อชาติมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา มีพื้นที่มากที่สุดในบรรดา 5 เขต สแตตัน ไอส์แลนด์ ตั้งอยู่ในเคาน์ตีริชมอนด์ มีประชากร 459,737 คน เป็นเกาะที่อยู่แยกออกไปแตกต่างจากเขตอื่น รัฐลูเซิร์น
รัฐลูเซิร์น (; ) เป็นรัฐในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของประเทศ มีเมืองศูนย์กลางอยู่ที่นครลูเซิร์นซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของรัฐโดยอยู่ติดกับทะเลสาบลูเซิร์น ทางใต้ของรัฐลูเซิร์นยังเป็นที่ตั้งของชีวมณฑลเอ็นท์เลอบูคแห่งองค์การยูเนสโกซึ่งเป็นเขตสงวนทางธรรมชาติขนาดยักษ์ซึ่งตั้งอยู่เชิงเทือกเขาแอลป์ พื้นที่ส่วนใหญ่ในรัฐลูเซิร์นเป็นพื้นที่เกษตรกรรมและปศุสัตว์ซึ่งถือเป็นภาคเศรษฐกิจหลักของรัฐ เช่น ปลูกข้าวโพด, ผลไม้ และการผสมพันธุ์วัว เป็นต้น ภายในรัฐลูเซิร์นก็มีอุตสาหกรรมด้วยเช่นกัน อาทิ อุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่ม, เครื่องจักรกล, กระดาษ, ไม้, ยาสูบ และโลหการ ลูเซิร์นยังเป็นแหล่งที่เที่ยวที่นิยมในช่วงวันหยุดจากการที่อยู่ใกล้กับเทือกเขาแอลป์และทะเลสาบลูเซิร์น ประชากรร้อยละ 70 นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก อีกร้อยละ 11 นับถือคริสตจักรสวิส และที่เหลือนับถือนิกายออร์ทอดอกซ์ ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 9
ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 9 () เป็นทางหลวงสหรัฐแนวเหนือ–ใต้ ในรัฐเดลาแวร์ รัฐนิวเจอร์ซีย์ และรัฐนิวยอร์ก เป็นหนึ่งในสองทางหลวงสหรัฐที่เชื่อมต่อด้วยเรือข้ามฟาก (ของทางหลวงสายนี้ คือ เรือข้ามฟากเคปเมย์–ลูอิส ระหว่างเมืองลูอิส รัฐเดลาแวร์ และเมืองเคปเมย์ รัฐนิวเจอร์ซีย์) ส่วนอีกสายหนึ่ง คือ ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 10 ทางหลวงสหรัฐหมายเลข 9 กำหนดให้เป็นทางหลวงแนวตะวันออก–ตะวันตก ในรัฐเดลาแวร์ และส่วนที่เหลือเป็นแนวเหนือ–ใต้ เส้นทางมีปลายทิศใต้อยู่ในเมืองลอเริล รัฐเดลาแวร์ ที่ทางแยกกับทางหลวงสหรัฐหมายเลข 13 ขณะที่ปลายทิศเหนืออยู่ที่ทางแยกต่างระดับกับอินเตอร์สเตต 87 ในแชมเพลน รัฐนิวยอร์ก และยังมีถนนต่อขึ้นไปทางทิศเหนือแต่เป็นทางตันบริเวณพรมแดนประเทศแคนาดา–สหรัฐอเมริกา ทางหลวงสายนี้ถูกกล่าวถึงในเพลงของบรูซ สปริงส์ทีน ชื่อเพลงว่า "บอร์นทูรัน" และในเพลง "มายเจอรัลดีนไลส์โอเวอร์เดอะเดลาแวร์" (My Geraldine Lies Over the Delaware) ของวงเดอะวอนเดอร์เยียส์ ความพิถีพิถัน (จิตวิทยาบุคลิกภาพ)
ระดับความพิถีพิถันโดยเฉลี่ยต่าง ๆ กันไปในรัฐต่าง ๆ ของสหรัฐอเมริกา
คนที่อาศัยอยู่ในตอนกลางของประเทศ รวมรัฐแคนซัส เนแบรสกา โอคลาโฮมา และมิสซูรี มักจะมีคะแนนสูงกว่าโดยเฉลี่ยกว่าคนในที่อื่น ๆ ของประเทศ
คนที่อยู่รัฐทางตะวันตกเฉียงใต้รวมทั้งรัฐนิวเม็กซิโก ยูทาห์ แอริโซนา ก็มีคะแนนเฉลี่ยสูงกว่าด้วย
ในบรรดารัฐทางฝั่งตะวันออก รัฐฟลอริดาเป็นรัฐเดียวที่ได้คะแนนท็อป 10 ในลักษณะบุคลิกภาพนี้
รัฐที่มีคะแนนต่ำที่สุดโดยเฉลี่ยก็คือ รัฐโรดไอแลนด์ ฮาวาย เมน และอะแลสกา ตามลำดับต่ำลง