กรันจ์ เป็นแนวเพลงแบบใด?
กรันจ์
กรันจ์ (English: grunge ในบางครั้งเรียก Seattle Sound) เป็นแนวเพลงย่อยของออลเทอร์นาทิฟร็อก ได้รับอิทธิพลจากฮาร์ดคอร์พังก์ เฮฟวีเมทัล และอินดี้ร็อก กรันจ์เกิดขึ้นช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 80 โดยวงจากวอชิงตันและบางส่วนของซีแอตเทิล
พังก์ร็อก
นิวเวฟเป็นแนวเพลงย่อยของพังก์แรกๆ ในช่วงนั้นวงอย่าง ทอล์กกิงเฮดส์ (Talking Heads), บลอนดี (Blondie), ดีโว (Devo) และ เดอะโพลิซ (The Police) ได้ทำให้ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวาง โดยเพลงมีจังหวะที่สามารถเต้นรำได้ ทางภาคโปรดักชันที่ดูสละสลวยขึ้นกว่าพังก์ ทำให้เรียกว่า นิวเวฟ โดยมีองค์ประกอบของพังก์ยุคเริ่มแรกอยู่และแฟชั่น บวกความเป็นป็อปเข้าไปและดูอันตรายน้อยลง ตัวอย่างวงนิวเวฟเช่น เดอะคาส์ (The Cars) และ เอลวิส คอสเตลโล (Elvis Costello) ที่ได้รับความนิยมทั้งอังกฤษและอเมริกา นครนิวยอร์ก
นิวยอร์กยังเป็นบ้านเกิดของวัฒนธรรมที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นงานวรรณกรรมและทัศนศิลป์ที่เรียกว่า ฮาเล็ม เรอเนสซองค์ (Harlem Renaissance) งานภาพเขียนที่เรียกว่าศิลปะกึ่งนามธรรม (Abstract Expressionism) หรือที่รู้จักกันว่า “นิวยอร์กสคูล” วัฒนธรรมทางดนตรีอย่าง ฮิปฮอป[12] พังค์[13] ซัลซ่า และดิสโก้ รวมทั้งยังเป็นบ้านเกิดของละครบรอดเวย์อีกด้วย เบเกอรี่มิวสิค
ครันช์เรคคอร์ดส (Crunch Records) ค่ายเพลงย่อยที่ดูแลโดย ธานินทร์ ช.สรพงษ์ มีศิลปินในสังกัด คือ บีน และ พาวเวอร์แพท แตรวง
แตรวง () คือ วงดนตรีซึ่งปรกติประกอบด้วยเครื่องเป่าทองเหลืองและเครื่องกระทบ ในบางธรรมเนียม เรียกวงดนตรีที่ประกอบด้วยเครื่องดนตรีทองเหลืองและเครื่องเป่าลมไม้ว่า แตรวง ก็มี แต่โดยมากแล้วเรียก โยธวาทิต (military band), วงนั่งบรรเลง (concert band) หรือวงเป่า (wind band) ดูกี
ดูกี () เป็นสตูดิโออัลบัมชุดที่ 3 ของศิลปินพังก์ร็อกอเมริกัน กรีนเดย์ ออกจำหน่าย 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 โดยค่ายรีไพรส์เรเคิดส์ ถือเป็นการร่วมงานครั้งแรกกับโปรดิวเซอร์ ร็อบ คาวัลโล และเป็นอัลบัมเปิดตัวกับค่ายใหญ่ "ดูกี" ได้รับความสำเร็จด้านยอดขายไปทั่วโลก มีอันดับสูงสุดอันดับ 2 บนชาร์ต "บิลบอร์ด" 200 ของสหรัฐ และยังเข้าชาร์ตในอีก 7 ประเทศ อัลบัมยังขับเคลื่อนให้กรีนเดย์หรือแม้แต่ดนตรีพังก์ร็อกได้รับความนิยมสู่กระแสหลัก "ดูกี" ได้รับการรับรองแผ่นเสียงเพชรจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกาโดยมียอดสั่งซื้อ 10 ล้านชุด ครังก์
ครังก์ () เป็นแนวเพลงที่รวมดนตรีระหว่างฮิปฮอป และ อีเลคโทร ที่เกิดขึ้นกับแนวความคิดของพร้อมกับความหมายคำว่า crunk ที่มีความหมายถึงเหตุการณ์ฝูงชนที่ควบคุมไม่ได้ แนวเพลงครังก์เกิดขึ้นในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 และได้รับความนิยมมากขึ้นประสบความสำเร็จในกระแสหลักราวปี 2003-2004 ในบางครั้งผู้แสดงดนตรีครังก์ จะเรียกว่า ครังก์สเตอร์ เบเกอรี่มิวสิค
ตลอดช่วง 3-4 ปีแรกของการผลิตอัลบั้ม เบเกอรี่มิวสิกปั้นศิลปินหน้าใหม่พร้อมด้วยแนวเพลงใหม่ๆ ให้กับวงการเพลงไทยอย่างไม่ขาด ไม่ว่าจะเป็น โจอี้ บอย เจ้าของฉายาแร็ปจรวดที่สร้างฮิปฮอปที่มีความเป็นไทยรายแรก, อรอรีย์ จุฬารัตน์ ผู้ที่ได้รับการยกย่องเป็นราชินีกรันจ์หญิงคนเดียวของเมืองไทยในเวลาต่อมา โยคีเพลย์บอย อินดี้ป็อปกับท่าเต้นยียวนอันเป็นเอกลักษณ์, พอส ที่โด่งดังมากๆ กับเพลง “ที่ว่าง” ขณะที่ โซลอาฟเตอร์ซิกซ์ จากเพลง “ก้อนหินละเมอ”, ทีฟอร์ทรี จากเพลง “ลมหนาว” รวมทั้งโปรเจ็กต์ เบเกอรี่แซมเพลอร์ ที่เป็นต้นกำเนิดของวงร็อคดังแห่งยุคอย่าง ซิลลี่ฟูลส์ สกรีโม
สกรีโม () เป็นแนวดนตรีประเภทหนึ่งที่พัฒนามาจากอีโมและฮาร์ดคอร์พังก์ ในต้นทศวรรษที่ 90 อีโมกับสกรีโมนั้นก็มีความหมายว่าเป็นแนวดนตรีประเภทเดียวกัน โดยสกรีโมได้พัฒนาไปจากอีโม ลักษณะเด่นของเพลงประเภทนี้คือ ดัง-ไป-เบา บางครั้งจะมีลักษณะยุ่งเหยิงและดูไม่หยุดนิ่ง มีการใช้ริฟฟ์กีตาร์ที่รวดเร็ว และท่อนเมโลดี้ที่แพรวพราว การตะโกนกรีดร้องที่บ้าคลั่ง ส่วนทางด้านเนื้อเพลงเต็มไปด้วยความโกรธแค้น ดูนามธรรม เป็นการวนเวียนถึงความรู้สึกของตนเอง  แบ็กสตรีตบอยส์
ระหว่างปี 1996 ถึง 2001 พวกเขาขึ้นเวทีแสดงสดมากถึง 350 โชว์ กับยอดขายบัตรคอนเสิร์ตมากกว่า 5 ล้านใบ
ย้อนกลับไปเมื่อปี 1995 ที่ซิงเกิ้ลแรกของพวกเขาถูกเล่นทางวิทยุ ตอนนั้นเป็นยุคทองของดนตรีกรันจ์ ไม่มีใครคิดว่าเพลง ‘We’ve Got It Going On’ จะถูกเปิดมากไปกว่า ‘Smell Like Teen Spirit’ ของ Nirvana แต่แล้ว แบ็กสตรีตบอยส์ ก็สร้างประวัติศาสตร์หน้าใหม่ของดนตรีป็อปขึ้นเมื่ออัลบั้มแรกของพวกเขาขายได้มากว่า 8 ล้านชุดในอเมริกา และค่อยๆ แผ่ขยายอาณาเขตไปยังประเทศเยอรมนีและแคนาดา โขน
ใช้สำหรับพากย์เวลาผู้แสดงมีอาการเศร้าโศกเสียใจ รำพันคร่ำครวญถึงคนรัก เริ่มทำนองตอนต้นเป็นการพากย์ ตอนท้ายเป็นทำนองการร้องเพลงโอ้ปี่ ซึ่งการพากย์ประเภทนี้จะให้ปี่พาทย์เป็นผู้รับเมื่อสิ้นสุดการพากย์หนึ่งบท มีความแตกต่างจากการพากย์ประเภทอื่นตรงที่มีเครื่องดนตรีรับ ก่อนที่ลูกคู่จะร้องรับว่าเพ้ย โดยมีตัวอย่างบทพากย์ยานี 11 เช่น พระรามโศกเศร้ารำพันถึงนางสีดา ที่เป็นนางเบญจกายแปลงมาตามคำสั่งทศกัณฐ์ เพื่อให้พระรามเข้าใจว่านางสีดาตาย ฮินจ์
ฮินจ์ () เป็นกระดาษรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าแผ่นเล็ก ๆ พับครึ่ง และฉาบด้วยกาวบาง ๆ เป็นอุปกรณ์การสะสมแสตมป์ในสมัยก่อน ซึ่งค่อย ๆ ถูกแทนที่ด้วยอัลบั้มแสตมป์แบบเสียบซึ่งถูกคิดค้นในเวลาต่อมา วรกาญจน์ โรจนวัชร
พ.ศ. 2551 กับอัลบั้มที่สี่ "Woman Story (วูแมน สตอรี่ส์)"' ของพั้นช์ วรกาญจน์ เป็นสาวหกสไตล์หกลุค และปล่อยเพลงแรกที่มีชื่อว่า "นี่คือคนเสียใจ" เป็นเพลงอิตอันดับหนึ่งหลายๆชาร์ตอีกทั้ง ยังขึ้น Top5 เกือบทุกชาร์ตอีกด้วย นอกเหนือจากนี้ อัลบั้มชุดนี้ยังได้ทำมิวสิควีดีโอในรูปแบบ Story ถึง10เพลงด้วยกัน และในปีเดียวกัน พั้นช์ยังมีอัลบั้มสุดพิเศษอีก 1 อัลบั้ม เพลงรักของสาวพั้นช์ที่รวมเพลงฮิตตั้งแต่อัมบั้มแรกจนถึงอัลบั้มที่สี กับอัลบั้ม "พั้นช์ เพลงรัก" และอัลบั้มพิเศษอัลบั้มนี้ ยังมีเพลงพิเศษถึง2เพลง คือ "เพื่อน" จากภาพยนตร์เรื่อง รัก สาม เศร้า และเพลง จำเลยรัก จากละครรีเมคสุดฮิตเรื่อง จำเลยรัก ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ออลเทอร์นาทิฟร็อก มีความหมายครอบคลุมถึงดนตรีที่แตกต่าง ในแง่ของซาวด์เพลง บริบททางสังคม และรากเหง้าท้องถิ่น เมื่อสิ้นสุดคริสต์ทศวรรษ 1980 นิตยสารและซีน (Zine), สถานีวิทยุในวิทยาลัย และการพูดแบบปากต่อปากนี้เองที่ทำให้แนวนี้โดดเด่นขึ้นมาและถือเป็นจุดเด่นความหลากหลายของออลเทอร์นาทิฟร็อก ยังช่วยให้กำหนดนิยามแนวเพลงที่แตกต่างให้ชัดเจน (กระแสดนตรี) เช่น นอยส์ป็อป, อินดีร็อก, กรันจ์ และชูเกซ แนวเพลงย่อยจำพวกนี้ส่วนใหญ๋แล้วจะประสบความสำเร็จในกระแสหลักได้เพียงเล็กน้อยและมีไม่กี่วง อย่าง ฮุสเกอร์ดุ และ อาร์.อี.เอ็ม. ที่ได้เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่ แต่วงออลเทอร์นาทิฟส่วนใหญ่แล้วจะประสบความสำเร็จด้านยอดขายที่ค่อนข้างจำกัดเมื่อเทียบกับแนวร็อกอื่น ๆ และดนตรีป็อปในช่วงนั้น วงส่วนใหญ่จะเซ็นสัญญากับค่ายเพลงอิสระและได้รับความสนใจจากวิทยุที่เปิดเพลงกระแสหลัก โทรทัศน์ หรือหนังสือพิมพ์ เพียงเล็กน้อย และจากการแจ้งเกิดของวงเนอร์วานาและความนิยมในกระแสเพลงกรันจ์และบริตป็อปในคริสต์ทศวรรษ 1990 ออลเทอร์นาทิฟร็อกก็สามารถก้าวสู่ดนตรีกระแสหลัก มีวงออลเทอร์นาทิฟหลายวงประสบความสำเร็จ เร็กเก
เร็กเก () เป็นแนวดนตรีแอฟริกา-แคริบเบียนซึ่งพัฒนาขึ้นบนเกาะจาเมกา และมีความชิดใกล้เชื่อมต่อกับลัทธิรัสตาฟาเรียน (Rastafarianism) รากดั้งเดิมของเร็กเกสามารถค้นหาได้จากดนตรีประเพณีนิยมของแอฟริกา-แคริบเบียนที่มีพอ ๆ กับดนตรีริธึมแอนด์บลูส์ของอเมริกัน เร็กเก
สกา (Ska) และร็อกสเตดี (Rocksteady) คือพื้นฐานทางแนวดนตรีผู้มาก่อนเร็กเกในยุคทศวรรษที่ 60 ก่อนที่ บ็อบ มาร์เลย์ จะทำให้ดนตรีเร็กเกเป็นที่นิยมไปทั่วโลก ก็เคยบันทึกเสียงในแนวดนตรีร็อกสเตดี้ในช่วงแรกในอาชีพของเขา สไตล์ดนตรีเร็กเกที่ทำให้เขามีชื่อเสียงมากเรียกกันว่า รูตส์เร็กเก (roots reggae) หรือรูตส์ร็อกเร็กเก (roots rock reggae) และใช้กับศิลปินอีกมากมายที่ทำงานในแบบเดียวกันอย่าง Black Uhuru, Burning Spear, Culture, Israel Vibrations, The Skatalites and Toots และ The Maytals ซึ่งสามารถส่งอิทธิพลมาถึงวง UB40 ในสหราชอาณาจักร กรีนเดย์
หลังอัลบัมที่สอง ก็มีการออกแสดงขึ้น Rob Cavallo ค่าย Reprise Records ได้สนใจจากการเห็นการเล่นสด และติดต่อไป กรีนเดย์จึงตัดสินใจเซ็นสัญญาร่วมงานด้วย อัลบัมที่ออกกะค่ายนี้คือ Dookie เพลงในอัลบัมนี้เป็นเพลงที่แต่งขึ้นระหว่างการออกแสดงดนตรีเป็นส่วนใหญ่ หลังจากที่ Dookie ออกวางจำหน่าย กรีนเดย์กลายเป็นที่รู้จักกันในนามวงร็อกมากด้วยพลังและสติไม่เต็ม มียอดขายได้มากกว่าสิบล้านแผ่น (เฉพาะในอเมริกา) กรีนเดย์ชนะรางวัลแกรมมี่ในปี 1994 สาขา "Best Alternative Music Performance การาจร็อก
การาจร็อก () คือเพลงร็อกแอนด์โรลแบบดิบที่ได้รับความนิยมในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ในปี 1963-1967 ในช่วงทศวรรษที่ 60 ไม่ได้เป็นแนวถูกเรียกชื่อว่าการาจร็อกและไม่มีชื่อเฉพาะ จนช่วงต้นยุคทศวรรษที่ 70 นักวิจารณ์บางคนได้ทำการจัดประเภทย้อนหลังของแนวเพลงพวกนี้ให้อยู่ในหมวดของพังค์ร็อก อย่างไรก็ดีการแยกแยะนี้เพื่อเป็นการแยกการาจร็อก (หรือ พังค์ยุค 60) เพื่อกันความสับสนกับ พังค์ร็อกปลายทศวรรษที่ 70 อย่างเช่น วงเซ็กซ์ พิสทอลส์และเดอะ แคลช เป็นต้น แดนซ์ร็อก
แดนซ์ร็อก () เป็นแนวดนตรีโพสต์ดิสโก้ที่เกี่ยวข้องกับแนวดนตรีโพสต์พังก์ เกิดขึ้นในช่วงต้นปี 1980 หลังจากกระแสหลักของพังก์และดิสโก้มาถึงจุดดับ เวนไอคัมอะราวด์
"เวนไอคัมอะราวด์" () เป็นเพลงของวงพังก์ร็อกอเมริกัน กรีนเดย์ เป็นเพลงที่ 10 จากสตูดิโออัลบัมชุดที่ 3 "ดูกี" ตัดเป็นซิงเกิลที่ 4 ของอัลบัมนี้ในปี 1995 เพลงนี้ยังมีการเล่นสดในช่วงแรก ๆ ตั้งแต่วันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1992 "เวนไอคัมอะราวด์" เป็นซิงเกิลที่ได้รับความนิยมบนวิทยุที่สุดของกรีนเดย์ในช่วงต้นอาชีพของวง โดยสุงสุดอันดับ 6 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 แอร์เพลย์ เป็นอันดับสูงสุดจนกระทั่งในปี 2004 เมื่อออกซิงเกิล "Boulevard of Broken Dreams" ไต่ชาร์ตได้สูงสุดอันดับ 2 พังก์ร็อก
พังก์ได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในกระแสเพลงใต้ดินในอเมริกาเหนือและออสเตรเลียในช่วงยุคทศวรรษที่ 70 ในสหราชอาณาจักรพังก์ในอังกฤษมีความหลากหลายมากขึ้น และเข้าสู่กระแสหลัก[55] วงเดอะ แคลชกับอัลบั้มแรก สามารถขึ้นชาร์ทอันดับที่ 12 ในเดือนพฤษภาคม 1977 วงเซ็กซ์พิสทอลส์ มีซิงเกิลฮิตอันดับ 2 คือเพลง God Save the Queen และมีวงหลายๆวงเกิดขึ้น ในชื่อที่เป็นที่รู้จักในแนว "สตรีตพังก์" ความหลากหลายของเพลงขยายไปมากขึ้นโดยมีการใช้เครื่องดนตรีที่ซับซ้อนยิ่งขึ้น วงรุ่นใหม่หลายๆวงใช้เครื่องสังเคราะห์เสียง[56] วงเดอะแคลชได้นำเพลง Police and Thieves มาทำใหม่ในสไตล์จาไมกา เร้กเก้[57] ส่วนวงยุคแรกๆอย่าง เดอะสลิตส์ และ เดอะโพลิส (The Poilice) ได้ทำเพลงผสมพังก์ในสไตล์เร้กเก้และสกา เป็นเพลงรูปแบบใหม่ ในชือแนว "ทูโทน" อย่างเช่นวง เดอะสเปเชียลส์ (The Specials), เดอะ บีท (The Beat), แมดเนสส์ (Madness) เป็นต้น[58] เวิร์คแก๊งค์
เวิร์คแก๊งค์ (อังกฤษ : Werkgang) เป็นค่ายเพลงสังกัดย่อยของแกรมมี่ โดยมี กฤช กฤษณาวารินทร์เป็นผู้บริหารค่ายเพลง มีผลงานเพลงหลากหลายแนว มีศิลปินในค่าย เช่น โทนี่ ผี, คณิตกุล เนตรบุตรเลซี่ มิวสิค (อังกฤษ : Lazy Music) อีกหนึ่งผลงานที่ คุณกฤช กฤษณาวารินทร์ เป็นโปรดิวเซอร์เพลง (ในนาม MR.LAZY) มีผลงานเพลงเด่นๆ เช่น อัลบั้ม Lazy Sunday , Lazy Sunday 2 เป็นต้น โดยเน้นเพลง Easy Listening ฟังสบายๆ ชิลๆ เกว็น สเตฟานี
พี่ชายของเธอ เอริก ได้แนะนำให้เกว็นรู้จักกับดนตรีแนวทูโทน อย่างวงแมดเนสส์และเดอะซีเลกเตอร์ และในปี 1986 เขาได้ชวนเธอให้มาร้องกับวงโนเดาต์ วงแนวสกาที่เขาก่อตั้งขึ้น[8] จนท้ายสุดในปี 1991 วงได้เซ็นสัญญากับอินเตอร์สโคปเรเคิดส์ ออกอัลบั้มชื่อเดียวกับวง เมื่อปี 1992 แต่ดนตรีแบบสกาป็อปเช่นนี้ ก็ไม่ประสบความสำเร็จนัก เนื่องจากแนวเพลงกรันจ์กำลังเป็นที่นิยม[14] ก่อนที่แนวเพลงนี้จะประสบความสำเร็จในกระแสหลักเพราะวงโนเดาต์และซับไลม์ สเตฟานีเป็นนักร้องรับเชิญให้กับเพลง "ซอว์เรด" (Saw Red) ในอัลบัมของซับไลม์ในปี 1994 ที่ชื่อชุด รอบบินเดอะฮูด สเตฟานีปฏิเสธความก้าวร้าวของศิลปินหญิงแนวกรันจ์ และเอ่ยถึงนักร้องวงบลอนดี ที่ชื่อ เดบบี แฮร์รี ว่าเธอเป็นการผสมผสานระหว่างพลังกับแรงดึงดูดทางเพศ ว่าเป็นอิทธิสำคัญต่อเธอ[15] อัลบัมชุด 3 ของโนเดาต์ ชุด ทราจิกคิงดอม (1995) ที่ออกหลังจากอัลบัมที่วงออกเอง เดอะบีคอนสตรีตคอลเลกชัน (1995) ใช้เวลาทำงานมากกว่า 3 ปี โดย 5 ซิงเกิลจาก ทราจิกคิงดอม อย่าง "โดนต์สปีก" ที่สามารถขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตปลายปีของฮอต 100 แอร์เพลย์ ประจำปี 1997[16] สเตฟานีออกจากวิทยาลัย 1 เทอมเพื่อออกทัวร์ ทราจิกคิงดอม แต่ก็ไม่กลับมาเรียนต่อหลังจากที่ทัวร์กินระยะเวลา 2 ปีครึ่ง[9] อัลบัมได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่และขายได้มากกว่า 16 ล้านชุดทั่วโลก จากข้อมูลปี 2004[9][17][18] ในปลายปี 2000 นิตยสาร โรลลิงสโตน ตั้งฉายาเธอว่า "ราชินีเพลงป็อปสารภาพผิด" (The Queen of Confessional Pop)[19] เดอะบร็องซ์
ดนตรีฮิปฮอปถือกำเนิดขึ้นในส่วนทางใต้ของเดอะบร็องซ์ในช่วง คริสต์ทศวรรษ 1970 โดยคำว่า "ฮิปฮอป" จะมีชื่อเล่นว่า "เดอะบูกกีดาวน์บร็องซ์" ศรัญ แอนนิ่ง
ศรัญ ฌอน แอนนิ่ง เป็นหนุ่มลูกครึ่ง ไทย-ออสเตรเลีย เกิดที่ ประเทศฮ่องกง และย้ายไปเรียนที่ประเทศอังกฤษจนอายุ 6 ขวบจึงย้ายมาอยู่เมืองไทย ศรัญเป็น นักฟุตบอล ของโรงเรียนเพราะชอบเล่นกีฬาตั้งแต่เด็ก และด้วยความสนใจในดนตรี เขาจึงตั้งวงดนตรีกับเพื่อนโดยรับหน้าที่เป็นมือเบส ด้วยหน้าตาคมเข้มกับพรสวรรค์ด้านการร้องเพลงจึงได้รับหน้าที่เป็นนักร้องนำซึ่งเป็นที่ชื่นชอบและกล่าวขวัญถึงในกลุ่มผู้ฟังที่โรงเรียน เสน่ห์ของศรัญเริ่มเด่นชัดว่าเขามีศักยภาพที่จะทำงานในวงการบันเทิง ศรัญจึงเริ่มลองงานถ่ายแบบและเรียนร้องเพลงอย่างจริงจัง จนกระทั่ง จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ได้ให้โอกาสเขาเป็นหนึ่งศิลปินค่ายเพลงฟรอนท์เทจ และย้ายค่ายไปอยู่ดั้กบาร์ ปัจจุบันศรัญได้ พล คชภัค สมาชิกวงแคลช ช่วยศรัญในทุกๆ ด้าน และเป็น โปรดิวเซอร์ ของศรัญด้วย เซาเทิร์นร็อก
เซาเทิร์นร็อก () เป็นแนวเพลงย่อยของดนตรีร็อก และเป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งของดนตรีอเมริกานา แนวเพลงนี้ถูกพัฒนาขึ้นในภาคใต้ของสหรัฐอเมริกา มาจากร็อกแอนด์โรล, คันทรี, และบลูส์ และทั่วไปจะเน้นที่กีตาร์ไฟฟ้าและเสียงร้อง แม้ว่ายังไม่มีใครทราบว่าเดิมของเซาเทิร์นร็อกเป็นอย่างไร "หลายคนรู้สึกว่าสิ่งสนับสนุนสำคัญเหล่านี้ในการพัฒนาของแนวเพลงร็อกแอนด์โรลได้ลดน้อยลงในประวัติศาสตร์แห่งเพลงร็อก" คอร์ แองเกลส์
คอร์ แองเกลส์ (Cor Anglais or English horn) เป็นเครื่องดนตรีสากล ประเภทเครื่องเป่าลมไม้ เป็นปี่ประเภทลิ้นคู่ อยู่ในตระกูลเดียวกับโอโบแต่มีขนาดใหญ่กว่า และมีรูปร่างที่แตกต่างไปจากโอโบ ระดับเสียงต่ำกว่าโอโบและเวลาเล่นจะต้องมีสายติดกับลำตัวปี่โยงไปคล้องคอผู้เล่นเพื่อพยุงน้ำหนักของปี่ ปี่ชนิดนี้มีลำตัวยาวกว่าปี่โอโบ ดังนั้นเพื่อง่ายต่อการเป่า ส่วนที่ต่อจากที่เป่า(ลิ้น) กับลำตัวปี่จึงต้องงอโค้งเป็นมุมและเกิดคำว่า “อองเกล (Angle)” ขึ้น ต่อมาคำนี้ได้เพี้ยนไปกลายเป็นอองแกลส์ (Anglais) ในภาษาฝรั่งเศส ซึ่งตรงกับภาษาอังกฤษว่า English ส่วนคำว่า “คอร์” (Cor) ในภาษาฝรั่งเศส ซึ่งตรงกับภาษาอังกฤษว่า ฮอร์น (Horn) โฟล์กร็อก
โฟล์กร็อก () เป็นแนวเพลงที่รวมองค์ประกอบของดนตรีโฟล์กและร็อกเข้าด้วยกัน ในความหมายช่วงแรก ๆ คำนี้หมายถึงแนวเพลงที่เกิดในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรราวกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 ดนตรีมีความชัดเจนโดยการประสานเสียงร้องที่แน่นและค่อนข้างสะอาด (ไม่มีเอฟเฟกต์และการบิดเสียง) ร่วมกับเครื่องดนตรีไฟฟ้า ตัวอย่างเช่น เสียงเครื่องสาย 12 เส้น ที่นักกีตาร์วงเบิร์ดส โรเจอร์ แม็กกิน ที่นำมาใช้บ้างโดยจอร์จ แฮร์ริสัน ในปี 1964 และ 1965  ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ออลเทอร์นาทิฟร็อก (English: alternative rock ในบางครั้งอาจเรียกว่า ดนตรีออลเทอร์นาทิฟ (alternative music), ออลต์-ร็อก (alt-rock) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า ออลเทอร์นาทิฟ) เป็นแนวเพลงร็อกที่เกิดขึ้นจากเพลงใต้ดินอิสระในคริสต์ทศวรรษ 1980 และเริ่มได้รับความนิยมอย่างกว้างขวางในคริสต์ทศวรรษ 1990 ทั้งนี้ คำว่า "ออลเทอร์นาทิฟ" นั้นหมายถึง ความแตกต่างด้านแนวเพลงจากดนตรีร็อกกระแสหลัก ความหมายของคำนี้แต่เดิมกว้างกว่านี้ คือหมายถึงยุคของนักดนตรี ไปจนถึงแนวเพลงหรืออาจเป็นแค่ทำงานอิสระ กลุ่มคนที่ทำงานแบบดีไอวายในแนวพังก์ร็อก ซึ่งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 นี้เองได้ปูพื้นฐานให้กับดนตรีออลเทอร์นาทิฟ[5] ในช่วงเวลานี้เอง "ออลเทอร์นาทิฟ" ล้วนอธิบายว่าหมายถึงดนตรีจากศิลปินร็อกใต้ดินที่ได้เป็นที่รู้จักในกระแสหลัก หรือดนตรีประเภทไหนก็ตาม ไม่ว่าจะใช่ร็อกหรือไม่ ที่สืบทอดมาจากดนตรีพังก์ร็อก (ตัวอย่างเช่น พังก์ นิวเวฟ และโพสต์พังก์) เพอร์คัชชัน
เครื่องเพอร์คัชชันมีทั้งเครื่องดนตรีที่มีระดับเสียงและไม่มีระดับเสียง เครื่องดนตรีที่มีระดับเสียง ซึ่งหมายถึงว่าเสียงที่ออกมานั้นมีความถี่ที่ซับซ้อนจนมาสามารถตั้งเป็นตัวโน้ตได้เช่น กลองทิมปานี มาริมบา ไซโลโฟน ระนาด และเครื่องที่ไม่มีระดับเสียง เช่น กลองสแนร์ ฉาบ ไทรแองเกิล เป็นต้น ออลเทอร์นาทิฟร็อก
การใช้คำว่า ออลเทอร์นาทิฟ เพื่ออธิบายถึงเพลงร็อกเกิดขึ้นราวกลางคริสต์ทศวรรษ 1980[11] ขณะนั้นเป็นคำทั่วไปที่อธิบายถึงเพลงล้ำสมัย เป็น เพลงแบบใหม่ และดนตรีโพสต์โมเดิร์น ที่เป็นการบ่งบอกถึงความสดใหม่ และพิเศษ ตามลำดับ เพื่อบ่งซาวด์ให้ต่างจากเพลงในอดีต[5][12] คนที่ทำงานด้านดีเจและโปรโมเตอร์ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 อ้างว่าที่มาของคำนี้เกิดขึ้นจากสถานีวิทยุเอฟเอ็มอเมริกันในยุคคริสต์ทศวรรษ 1970 ที่เปิดเพลงรูปแบบทางเลือกใหม่ก้าวหน้าไปจนถึงเพลงรูปแบบท็อป 40 โดยเปิดเพลงยาวขึ้นและให้อิสระแก่ดีเจในการเลือกเพลงมากกว่า จากข้อมูลของหนึ่งในดีเจและโปรโมเตอร์ "บางครั้งคำว่า 'ออลเทอร์นาทิฟ' ถือเป็นการค้นพบใหม่ และยืมมาจากบุคลากรสถานีวิทยุมหาวิทยาลัยในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 ที่พวกเขาประยุกต์มาใช้กับเพลงโพสต์พังก์ใหม่, อินดี้ และเพลงใต้ดินอะไรก็ตาม"[13] ในช่วงแรกคำนี้ตั้งใจให้หมายถึง เพลงร็อกนอกกระแส ที่ไม่ได้รับอิทธิพลจาก "เพลงเฮฟวีเมทัลบัลลาด, เพลงนิวเวฟบาง ๆ" และ "เพลงชาติเต้นรำอันทรงพลัง"[14] การใช้คำนี้ก็กว้างมากขึ้นให้รวมถึงเพลงนิวเวฟ, ป็อป, พังก์ร็อก, โพสต์พังก์ และในบางครั้งหมายถึงเพลงคอลเลจ/อินดี้ร็อก ที่พบเห็นได้ในสถานีวิทยุ "ออลเทอร์นาทิฟเพื่อการค้า" ในยุคนั้นอย่างเช่น เคอาร์โอคิว-เอฟเอ็ม (KROQ-FM) ในลอสแอนเจลิส นักข่าว จิม เกอร์ (Jim Gerr) เขียนไว้ว่า ออลเทอร์นาทิฟได้รวบความหลากหลายอย่างเช่น "แร็ป, แทรช, เมทัล และอินดัสเทรียล" ไว้ด้วยกัน[15] ในเดือนธันวาคม 1991 นิตยสาร สปิน เขียนว่า "ปีนี้ถือเป็นครั้งแรกที่เป็นที่โด่งดังแจ่มแจ้งว่า อะไรก่อนหน้าถือว่าเป็น<i data-parsoid='{"dsr":[8566,8587,2,2]}'>ออลเทอร์นาทิฟร็อก ที่เป็นกลุ่มศูนย์กลางการตลาดของเด็กมหาวิทยาลัย ที่ทำกำไรพอควร หากจะตั้งขอบเขตแนวโน้มแล้ว ในความเป็นจริงคือได้ก้าวสู่กระแสหลักเรียบร้อยแล้ว"[15] รายการครั้งแรกของลอลลาพาลูซา เทศกาลของนักท่องเที่ยวในอเมริกาเหนือ ให้นึกถึงหัวหน้าวงเจนส์แอดดิกชัน เพอร์รี ฟาร์เรลล์ ที่กลับมารวมตัวกันใหม่ "โดยมีองค์ประกอบที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงของชุมชนออลเทอร์นาทิฟร็อก" ร่วมด้วยเฮนรี โรลลินส์, บัตต์โฮลเซิฟเฟอส์, ไอซ์-ที, ไนน์อินช์เนลส์, ซูซีแอนด์เดอะแบนชีส์ และเจนส์แอดดิกชัน[15] ปีเดียวกันฟาร์เรลล์เป็นคนต้นคิดคำว่า ออลเทอร์นาทิฟเนชัน (Alternative Nation)[16] ปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 คำนี้มีนิยามที่เจาะจงอีกครั้ง[5] ปี 1997 นีล สเตราสส์แห่ง เดอะนิวยอร์กไทมส์ จำกัดความหมายของออลเทอร์นาทิฟร็อกว่า "ร็อกแน่วแน่ที่แยกโดยความเปราะบาง, ท่อนริฟฟ์กีตาร์ที่ได้แรงบันดาลใจจากคริสต์ทศวรรษ 1970 และนักร้องที่เจ็บปวด เต็มไปด้วยปัญหา จนพวกเขานำไปสู่มิติแห่งมหากาพย์"[14] โพรเกรสซิฟเฮาส์
โพรเกรสซิฟเฮาส์ () เป็นแนวเพลงย่อยของดนตรีเฮาส์ โพรเกรสซิฟเฮาส์ได้ปรากฏในต้นยุค 1990 มันได้พัฒนาขั้นในสหราชอาณาจักร แต่ต้นกำเนิดมาจากดนตรีเฮาส์ในอเมริกาและยุโรปในปลายยุค 1980 แนวเพลงได้รับอิทธิพลอย่างมากจากแทรนซ์ (Trance) ในยุค 1990 และต่อมาได้รับอิทธิพลจาก บิกรูมเฮาส์ (Big room house) และ ยูโรแดนซ์ (Eurodance) ในกลางยุค 2000 ในพฤศจิกายน ปี 2014 แนวเพลงได้จัดอันดับแรกในรายชื่อของแนวเพลงอันดับท็อปของ ท็อปดีเจส์ (TopDeejays) สกาพังก์
จุดเด่นของความแตกต่างของเพลงแนวสกาพังก์ เนื่องจากเป็นแนวเพลงรวมของแนวเพลงที่แตกต่างกัน ในความเป็นพังก์ ได้รับอิทธิพลจาก การใช้ทำนองที่เร็วกว่า การบิดเสียงกีตาร์ ท่อนอินเทอร์ลูดในสไตล์พังก์ (มักมีคอรัส) และการร้องแบบเสียงขึ้นจมูก แหบหรือตะโกน ส่วนความเป็นสกาในเพลงสกาพังก์นั้น ได้พัฒนาในส่วนเครื่องดนตรีและเสียงร้องสะอาด ๆ และดนตรี เครื่องดนตรีโดยปกติจะมี กีตาร์ไฟฟ้า กีตาร์เบส กลอง เครื่องเป่า (เช่นทรอมโบนหรือทรัมเป็ต) ในบางครั้งอาจมีออร์แกน กรูฟเมทัล
กรูฟเมทัล () บางครั้งเรียกว่า โฟสต์-แทรช, นีโอ-แทรช, พาวเวอร์กรูฟ หรือเรียกสั้น ๆ ว่า กรูฟ เป็นแนวเพลงย่อยของดนตรีเฮฟวีเมทัล มักนำไปเรียกเป็นแนวเพลงของวง แพนเทอรา และเอกซ์ฮอร์เดอร์ โดยหลักแล้ว กรูฟเมทัลได้นำความหนักแน่น และคุณภาพเสียงมาจากแนวดนตรีแทรชเมทัล และเล่นในความเร็วหรือเทมโปในระดับปานกลาง อีกทั้งวงดนตรีส่วนใหญ่มีการเล่นเพลงไปสู่จังหวะที่เร็วขึ้นเป็นครั้งคราว กรันจ์
ลักษณะของดนตรีมีความดิบของเสียงริฟฟ์กีตาร์ แต่สอดแทรกด้วยท่วงทำนองติดหูของกรันจ์ร็อกที่ได้รับอิทธิพลมาจากเฮฟวีเมทัลและพังก์ร็อกในสัดส่วนที่เหมาะสม โดยเฉพาะไลน์กีตาร์แบบเฮฟวีเมทัลในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 แต่ด้านเนื้อเพลงกลับได้รับอิทธิพลของพังก์ร็อกมาอย่างเต็มที่ ด้วยถ้อยคำเสียดสีสังคม รวมไปถึงความคิดที่เป็นอิสระที่ได้รับมาจากช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 ของอเมริกันฮาร์ดคอร์ บริตป็อป
บริตป็อป () เป็นแนวเพลงย่อยของป็อปร็อกและออลเทอร์นาทิฟร็อกที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมครั้งใหญ่ครั้งหนึ่งของอังกฤษช่วงกลางยุค 1990 ในเพลงจะเน้นความเป็นอังกฤษ ท่าทางและสว่างไสวแบบเพลงป็อป ที่ต้องการแสดงปฏิกิริยาต่อเพลงแนวกรันจ์จากอเมริกาและชูเกซซิงจากอังกฤษ วงบริตป็อปที่ประสบความสำเร็จและรู้จักกันมากที่สุดคือ โอเอซิส, เบลอ, พัลป์, และ สเวด ถึงแม้ว่าบริตป็อปจะถูกมองว่าเป็นเครื่องมือสื่อสารการตลาดมากกว่าทางวัฒนธรรมในการอ้างถึงแนวดนตรี แต่มีวงบริตป็อปได้อิทธิพลจากดนตรีอื่นเช่นองค์ประกอบจากเพลงป็อปอังกฤษในยุค 1960 แกลมร็อกและพังก์ร็อกในยุค 1970 และอินดี้ป็อปในยุค 1980 แม้กระทั่งทัศนคติและเครื่องแต่งกายที่ได้อิทธิพลจากมอร์ริสซีย์นักร้องนำวงเดอะสมิธส์ที่ได้ทำให้นึกถึงบริเตน บริตป็อปมุ่งเน้นวงดนตรีจากพวกเพลงใต้ดินในช่วงต้นยุค 1990 ที่เกี่ยวข้องกับคูลบริทานเนียซึ่งต่อจากแฟชันแบบสวิงกิงซิกซ์ตีส์และความเสื่อมคลายของดนตรีแบบกีตาร์ป็อปของอังกฤษ  ราโมนส์
การบันทึกเสียงและแสดงสดของราโมนส์นั้น ได้ส่งอิทธิพลอย่างมากต่อนักดนตรีในการพัฒนาวงการพังก์ในแคลิฟอร์เนีย เช่น เกร็ก กินน์ (Greg Ginn) แห่งวงแบล็กแฟลก เจลโล เบียฟรา (Jello Biafra) จากเดดเคนเนดีส์ อัล เจอร์เกนเซน (Al Jourgensen) จากวงมินิสทรี ไมค์ เนสส์ (Mike Ness) จากวงโซเชียลดิสทอร์ชัน เบรตต์ เกียววิตซ์ (Brett Gurewitz) จากแบดรีลิจเจิน และสมาชิกวงดิเซนเดนต์ การเคลื่อนไหวกระแสพังก์ครั้งแรกในแคนาดา ทั้งในเมืองโทรอนโต แวนคูเวอร์ และวิกตอเรีย, รัฐบริติชโคลัมเบีย ล้วนได้รับอิทธิพลอย่างมากจากราโมนส์ ในช่วงปลายทศวรรษที่ 1970 หลายวงได้นำรูปแบบราโมนส์มาใช้อย่างมาก ทั้ง วงเลิร์คเคอร์จากอังกฤษ วงเดอะอันเดอร์โทน จากไอร์แลนด์ วงทีนเอจเฮดจากแคนาดา วงเดอะซีโรส์ และวงเดอะดิกคีส์ จากเซาท์เทิร์นแคลิฟอร์เนีย นอกจากนี้วงแบดเบรน ซึ่งเป็นวงแนวฮาร์ดคอร์ ก็เอาชื่อมาจากเพลงของราโมนส์ วงริวเอร์เดลส์ ทำดนตรีเหมือนกับราโมนส์ตลอดช่วงเวลาของวง บิลลี โจ อาร์มสตรอง นักร้องนำวงกรีนเดย์ ก็ตั้งชื่อลูกว่า "โจอี" ตามโจอี ราโมน และเทร คูล มือกลอง ก็ตั้งชื่อลูกสาวตัวเองว่า "ราโมนา" โพรเกรสซิฟร็อก
โพรเกรสซิฟร็อก ( หรือเขียนสั้น ๆ ว่า prog หรือ prog rock) เป็นดนตรีร็อกประเภทหนึ่งที่เกิดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1960 และต้นทศวรรษ 1970 เป็นส่วนหนึ่งของ "ความพยายามในการยกฐานะเพลงร็อกอังกฤษสู่ระดับใหม่ ด้านความเชื่อถือด้านศิลปะดนตรี" คำว่า "อาร์ตร็อก" มักจะใช้ในความหมายเช่นเดียวกับ "โพรเกรสซิฟร็อก" แต่ขณะที่ทั้งสองแนวเพลงก็ข้ามกันไปข้ามกันมา แต่ทั้งสองแนวเพลงก็ไม่ใช่อย่างเดียวกัน เทรน (วงดนตรี)
เทรน () เป็นวงร็อกก่อตั้งในปี ค.ศ. 1993 สมาชิกรุ่นแรกของวงประกอบด้วยแพทริก โมนาฮาน ร็อบ ฮอตช์คิสส์ จิมมี สแตฟฟอร์ด สกอตต์ อันเดอร์วูด และชาร์ลี โคลิน วงประสบความสำเร็จจากอัลบั้มแรกชื่อ "เทรน" ด้วยซิงเกิล "มีตเวอร์จิเนีย" อัลบั้มที่สอง "ดรอปส์ออฟจูปิเตอร์" มีซิงเกิลนำคือ "ดรอปส์ออฟจูปิเตอร์ (เทลล์มี)" ได้รับรางวัลแกรมมีสองรางวัลในปี ค.ศ. 2002 อัลบั้มได้รับการรับรองระดับแพลตินัมสองครั้งในสหรัฐ และแคนาดา เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดของวงจนถึงปัจจุบัน โนเวฟ
มีหลาย ๆ อย่างที่ โนเวฟนั้นมีความหมายที่ไม่ชัดเจนเกี่ยวกับแนวดนตรี มีหลาย ๆ วง ที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิงอย่าง ฟังค์, แจ๊ส, พังค์ร็อก, อวองต์การ์ด และแนวเพลงทดลอง ที่กล่าวมานั้นก็มีความหมายร่วมของดนตรีแนวโนเวฟ อย่างเช่น ทำนองเพลงที่กัดกร่อน, การเคลื่อนของจังหวะที่ซ้ำ ๆ และ มีแนวโน้มว่าจะเน้นที่ texture ของดนตรีมากกว่าเมโลดี้ ส่วนเนื้อเพลงนั้นจะไปในทางปฏิวัติ และ การเผชิญหน้าต่อสิ่งหนึ่ง แจ๊ส
มีความพยายามหาสุ้มเสียงใหม่ ๆ จากฟิวชันเหมือนกัน เช่น แอซิดแจ๊ส (Acid Jazz) หรือกรูฟแจ๊ส (Groove Jazz) ซึ่งเป็นผลการผสมระหว่างแจ๊ส โซล ฟังกี้ และฮิปฮอป เช่น จามิโรไคว์ (Jamiroquai) อีกแนวที่ใกล้กับแอซิดแจ๊สคือ นูแจ๊ส (Nu Jazz) หรือ อิเล็กโทรแจ๊ส (Electro-Jazz) ซึ่งเกิดในปลายทศวรรษ 1990 โดยนำเนื้อหนังของแจ๊สมาผสมผสานด้วยดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ เครื่องสังเคราะห์เสียง เช่น วงอิเล็กโทรนิกา (Electronica) รัช (วงดนตรี)
รัช เป็นที่รู้จักในฐานะสมาชิกวงที่มีความสามารถทางดนตรี ซึ่งแสดงออกมาทางผลงานดนตรีต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น การแต่งโครงสร้างเพลงที่ซับซ้อน มีเนื้อหาเพลงที่เกี่ยวข้องกับแนวไซไฟ เรื่องแฟนตาซี และปรัชญา วงมีการเปลี่ยนแนวทางดนตรีหลายครั้งในหลายปี เริ่มต้นจากแรงบันดาลใจแนวเพลงบลูส์ สู่จุดเริ่มต้นในแนวฮาร์ดร็อก จนกระทั่งเปลี่ยนไปเล่นแนวโพรเกรสซีฟร็อก และใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงหนัก ๆ ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 รัช ได้หันกลับไปเล่นแนวฮาร์ดร็อก ซึ่งเป็นแนวทางที่วงเล่นมาจนถึงทุกวันนี้ กลอน
กลอน เป็นลักษณะคำประพันธ์ไทยที่ฉันทลักษณ์ประกอบด้วยลักษณะบังคับ 3 ประการคือ คณะ จำนวนคำ และสัมผัส[1] ไม่มีบังคับเอกโทและครุลหุ[2] เชื่อกันว่าเป็นคำประพันธ์ท้องถิ่นของไทยแถบภาคกลางและภาคใต้ โดยพิจารณาจากหลักฐานในวรรณกรรมทั้งวรรณกรรมลายลักษณ์(เป็นตัวหนังสือ) และวรรณกรรมมุขปาฐะ(เป็นคำพูดที่บอกต่อกันมาไม่มีการจดบันทึก) โดยวรรณกรรมที่แต่งด้วยกลอนเก่าแก่ที่สุดคือ เพลงยาวพยากรณ์กรุงศรีอยุธยา และเพลงยาว ณ พระที่นั่งจันทรพิศาล กวีแต่งในสมัยอยุธยาตอนปลาย ก่อนหน้านั้นกลอนคงอยู่ในรูปแบบวรรณกรรมมุขปาฐะเป็นร้อยกรองชาวบ้านเช่น บทร้องเล่น บทกล่อมเด็ก เพลงชาวบ้าน เป็นต้น อรอรีย์
อรอรีย์ จุฬารัตน์ หรือรู้จักกันในนาม อรอรีย์ เป็นนักร้อง-นักดนตรีกรัจน์หญิงชาวไทยในช่วงยุคอัลเทอร์เนทีฟกำลังเฟื่องฟู (พ.ศ. 2538 เป็นต้นมา) อรอรีย์ประสบความสำเร็จมีชื่อเสียงโด่งดังตั้งแต่ผลงานเพลงชิ้นแรกๆ ที่สังกัดค่ายเบเกอรี่มิวสิค ในปี พ.ศ. 2538 โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นที่รู้จักจากผลงานเพลงสร้างชื่อ เช่น แล้วเธอ (Between Us) ระหว่างเรา เรา และ อดทนรอฉัน โดยได้รับความสนใจและได้รับความนิยมเป็นอย่างมากจากกลุ่มคนฟังเพลงนอกกระแส ถือได้ว่าอรอรีย์เป็นนักร้อง-นักดนตรีกรันจ์หญิงคนแรกๆของประเทศไทย และเป็นผู้จุดกระแสให้แนวเพลงกรันจ์ ได้รับความนิยมในประเทศไทย ปัจจุบันอรอรีย์ จุฬารัตน์ดำรงตำแหน่งคณะกรรมการผู้จัดการ บริษัท ทรีไลอ้อนส์ จำกัด ผู้ผลิตรายการกระจกหกด้านและยังคงทำงานและผลิตผลงานเพลงต่อเนื่อง ซูเปอร์จูเนียร์
จุดเด่นในการแสดงบนเวทีของซูเปอร์จูเนียร์อย่างหนึ่งคือ การเต้น รูปแบบการเต้นของพวกเขานั้นเรียกกันว่า “การเต้นบนท้องถนน” หรือ “สตรีท แดนซิ่ง” ซึ่งกำลังเป็นที่นิยมอยู่ในขณะนี้ การเต้นในลักษณะดังกล่าวมีพื้นฐานมาจากการเต้นในสไตล์ฮิปฮอป หรือ บี-บอย ในเพลงส่วนใหญ่ของซูเปอร์จูเนียร์นั้นจะมีท่อนบริดจ์ ซึ่งจะมีสมาชิก 2 – 6 คนออกมาเต้น ฮันคยอง, ชินดง, อึนฮย็อก, และดงแฮ เป็นสมาชิกที่มีทักษะการเต้นอยู่ในระดับ ๆ ต้นของวง และมักจะได้รับโอกาสไห้เต้นนำ และเต้นเดี่ยว อยู่บ่อยครั้ง นอกจากนี้ การเต้นโดยใช้รูปแบบของศิลปะป้องกันตัว ยังได้ถูกนำมาใช้ โดยเฉพาะฮันคยองและซ็องมินซึ่งมีความสามารถพิเศษในทักษะดังกล่าว และสมาชิกบางคนยังได้มีส่วนร่วมในการออกแบบท่าเต้น เช่น ชินดงซึ่งได้ออกแบบท่าเต้นให้กับซิงเกิล "U" รวมไปถึงเพลงอื่น ๆ ส่วนสมาชิกที่เหลือ ก็ได้ร่วมคิดท่าเต้นสำหรับซิงเกิล "Don’t Don" อีกด้วย นอกจากนี้ ซูเปอร์จูเนียร์ยังได้มีโอกาสรวมงานกับ นักออกแบบท่าเต้นชื่อดังอย่าง นิค แบส ที่เคยออกแบบท่าเต้นให้กับศิลปินระดับโลกอย่าง จัสติน ทิมเบอร์เลค โดยแบสเป็นผู้ออกแบบท่าเต้นสำหรับซิงเกิล "Sorry, Sorry" ซึ่งเป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้มที่ 3 นี้ด้วย[19] อาร์แอนด์บีร่วมสมัย
อาร์แอนด์บีร่วมสมัย () คือแนวเพลงที่ได้รับความนิยมในฝั่งตะวันตก ถึงแม้ว่าคำย่อของคำว่า อาร์แอนด์บี จะดูเชื่อมโยงกับเพลงริทึมแอนด์บลูส์ดั้งเดิม แต่คำว่าอาร์แอนด์บีในปัจจุบันมักจะใช้ระบุหมายถึง ดนตรีของชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ที่มีต้นกำเนิดหลังจากการจากไปของดนตรีดิสโก้ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 แนวเพลงใหม่นี้มีองค์ประกอบของดนตรีโซล ฟังก์ แดนซ์ และตั้งแต่ปี 1986 เป็นต้นมาหลังการเกิดของเพลงนิวแจ็กสวิงที่เป็นเพลงอาร์แอนด์บี ฮิปฮอป 
คำย่อ อาร์แอนด์บี โดยมากมักจะมีความหมายความหมายรวมทั้งหมดของริทึมแอนด์บลูส์ ถึงแม้ว่าบางแหล่งจะอ้างว่าหมายถึงเพลงแนวเออเบินคอนเทมโพแรรี (ชื่อใช้เช่นเดียวกับรูปแบบสถานีวิทยุที่เปิดเพลงในแนวฮิปฮอปและอาร์แอนด์บีร่วมสมัย) ออลเทอร์นาทิฟร็อก
คำว่า "ออลเทอร์นาทิฟร็อก" โดยพื้นฐานแล้วอยู่ภายใต้ความหมายของ ดนตรีใต้ดิน ที่เกิดขึ้นมาในช่วงตื่นตัวของพังก์ร็อก ตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1980[22] ประวัติศาสตร์ที่ผ่านมาของเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อกนั้น ได้นิยามคำจำกัดความส่วนใหญ่โดยผู้ปฏิเสธความสำเร็จทางธุรกิจของวัฒนธรรมกระแสหลัก ถึงแม้ว่าอาจมีข้อถกเถียงเกิดขึ้นตั้งแต่ศิลปินใหญ่แนวออลเทอร์นาทิฟจะประสบความสำเร็จในกระแสหลักหรือได้ทำงานกับค่ายใหญ่ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นต้นมา (โดยเฉพาะตั้งแต่สหัสวรรษใหม่เป็นต้นมา) วงออลเทอร์นาทิฟร็อกในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยมากจะเล่นในคลับเล็ก ๆ บันทึกเสียงกับค่ายอินดี และเผยแพร่ความนิยมแบบปากต่อปาก[23] ดังนั้นเพลงออลเทอร์นาทิฟจึงไม่ได้สร้างขึ้นจากสไตล์ดนตรีโดยทั้งหมด ถึงแม้ว่า เดอะนิวยอร์กไทมส์ จะอธิบายในปี 1989 ว่าเป็นแนวเพลงที่ "อย่างแรกคือเป็นดนตรีกีตาร์ ด้วยกีตาร์นี้เองที่ระเบิดคอร์ดอันทรงพลัง ทำให้ชัดขึ้นโดยท่อนริฟฟ์ที่ก้องกังวาน เสียงอื้ออึงโดยกีตาร์ฟัซซ์โทนและความแหลมจากเสียงสะท้อนกลับ"[24] เบรกแดนซ์
เบรกแดนซ์ () เป็นการเต้นลักษณะสตรีทแดนซ์ พัฒนาโดยเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมฮิปฮอป ท่ามกลางชาวแอฟริกัน-อเมริกัน และวัยรุ่นชาวเปอร์โตริโก ในแมนฮัตตันและเซาธ์บร็อกซ์ ในนิวยอร์กซิตี ตั้งแต่ต้นทศวรรษ 1970 และยังใช้เต้นในเพลงป็อป ฟังก์ หรือฮิปฮอป โดยมักใช้ดนตรีรีมิกซ์แนวเบรกที่ทำให้ยืดขึ้น และเป็นที่รู้จักเด่นชัดในแนวการเต้นสไตล์ฮิปฮอป คนที่เต้นประเภทนี้จะเรียกว่า เบรกแดนเซอร์, เบรกเกอร์, บี-บอย หรือ บี-เกิร์ล สกา (แนวดนตรี)
เพลงสกา เป็นการรวมองค์ประกอบเพลงแถบคาริบเบียนอย่าง เม็นโต และ คาลิปโซ เข้ากับ แจ๊ซทางฝั่งอเมริกา กับอาร์แอนด์บี มีลักษณะพิเศษตรงไลน์เบส สำเนียงกีตาร์ และจังหวะเปียโนที่ดูแตกต่างไป สิ่งที่โดดเด่นอีกอย่างคือมีการใช้เครื่องเป่า (อย่างแจ๊ส) เช่น แซกโซโฟน, ทรัมเป็ต, ทรอมโบน เป็นต้น กลองชุด
กลองชุด เป็นเครื่องดนตรีประเภทตีกระทบ ประกอบด้วยตัวกลองและฉาบจำนวนหลายใบ และใช้"ไม้กลอง"เพื่อตีควบคุมจังหวะ กลองชุดเป็นเครื่องดนตรีที่มีเสียงหนักแน่น สามารถเพิ่มพลังให้กับบทเพลงได้หลากหลายแนว เช่น ร็อก , บลูส์ , ป็อป , ฟังก์ , ดิสโก้ และ แจ๊ส เป็นต้น กลองชุดเป็นหนึ่งในเครื่องดนตรีที่ได้รับความนิยมไปทั่วโลก  ออลเทอร์นาทิฟร็อก
แนวเพลงกอทิกร็อกเริ่มพัฒนานอกเหนือจากโพสต์พังก์อังกฤษในปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 กิตติศัพท์ว่าเป็น "รูปแบบเพลงร็อกใต้ดินที่มืดหม่นและเศร้าหมองที่สุด" กอทิกร็อกใช้ซาวด์เครื่องสังเคราะห์เสียงและกีตาร์เป็นพื้นฐานซึ่งเป็นผลมาจากโพสต์พังก์ เพื่อสร้าง "ลางสังหรณ์ ความโศกเศร้า และมักใช้ทัศนียภาพของเสียงแบบมหากาพย์" ผนวกกับเนื้อเพลงของแนวนี้ที่มักเอ่ยถึง วรรณกรรมจินตนิมิต, โรคภัย, สัญลักษณ์ทางศาสนา และเรื่องไสยศาสตร์เหนือธรรมชาติ[44] วงแนวนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากกลุ่มโพสต์พังก์อังกฤษ 2 วง คือ จอยดิวิชันกับซูซีแอนด์เดอะแบนชีส์[45] ซิงเกิลเปิดตัวของเบาเฮาส์ที่ชื่อ "เบลาลูโกซีส์เดด" (Bela Lugosi's Dead) ออกขายปี 1979 ก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นอย่างสมบูรณ์ของแนวเพลงกอทิกร็อก[46] อัลบัมวงเดอะเคียวร์หลายอัลบัมที่ "หดหู่น่าสลดใจ" อาทิ พอร์โนกราฟี (1982) ก็ทำให้วงมีสัณฐานในแนวเพลงนี้ อีกทั้งยังปูฐานรากให้มีกลุ่มผู้ฟังติดตามกลุ่มใหญ่[47] ผับร็อก (สหราชอาณาจักร)
ผับร็อก () เป็นแนวเพลงประเภทหนึ่งของดนตรีร็อก ที่ถูกพัฒนาขึ้นในช่วงต้นถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 ในสหราชอาณาจักร เมื่อมองย้อนไปก่อนหน้านี้ ผับร็อกมีการต่อต้านกับดนตรีโพรเกรสซิฟร็อก และแกลมร็อก ถึงแม้จะเป็นช่วงเวลาที่ไม่นาน ที่ผับร็อกได้หลีกเลี่ยงการจัดแสดงที่สถานบันเทิง และหันมาแสดงเพลงร็อกในผับเล็ก ๆ และคลับต่าง ๆ ในช่วงแรก และเป็นตัวเร่งสำคัญให้แนวเพลงพังก์ร็อกมีความโดดเด่น เกิร์ลกรุป
เกิร์ลกรุป () หมายกลุ่มศิลปินหญิงแนวป็อป เริ่มเกิดขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 ครั้งนั้นเป็นกลุ่มนักร้องหญิงที่ตั้งขึ้นโดยมีนักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์เพลงอยู่เบื้องหลังเพื่อผลิตซิงเกิลยอดนิยม ต่อมาจึงกลายเป็นแบบฉบับสำหรับดิสโก้ อาร์แอนด์บี และคันทรี พังก์ร็อก
ลักษณะดนตรีแบบ พังก์ร็อกมีลักษณะท่วงทำนองที่รุนแรง หยาบกระด้าง ด้วยความขาดทักษะของการเล่นดนตรี ส่วนการร้องก็จะเป็น "ตะโกน"หรือ "บ่น" และแฝงนัยยะของ "การต่อต้าน" และการยกย่อง "ความเป็นเลิศ"[1] เครื่องดนตรีจะประกอบด้วย กีตาร์ไฟฟ้า 1 หรือ 2 ตัว ,เบสไฟฟ้าและชุดกลอง มักมีการเล่นแบบ 2 คอร์ด เพลงพังก์มักมีความยาวระหว่าง 2 ถึง 2 นาทีครึ่ง มีบางเพลงมีความยาวน้อยกว่า 1 นาทีก็มี เพลงพังก์ในช่วงแรกรับอิทธิพลจากร็อกแอนด์โรลคือมีท่อนประสานเสียง เพลงลูกกรุง
เพลงลูกกรุง เป็นเพลงไทยสากลประเภทหนึ่ง โดยเป็นเพลงที่บอกเล่า ถ่ายทอด ความรู้สึกของสังคม และคนเมืองหลวง ตลอดจนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น การถ่ายทอดอารมณ์ การขับร้อง น้ำเสียง ของกลุ่มนักร้อง นักแต่งเพลง และนักดนตรีจะมีรูปแบบ ประณีต ละเอียดอ่อน ออกมานุ่มนวล เนื้อร้องจะมีลักษณะเป็นร้อยแก้ว ร้อยกรอง มีความหมายสลับซับซ้อน ยอกย้อน  รำวงมาตรฐาน
รำวงมาตรฐาน เป็นการแสดงที่มีวิวัฒนาการมาจาก รำโทน เป็นการรำและร้องของชาวบ้าน ซึ่งจะมีผู้รำทั้งชาย และหญิง รำกันเป็นคู่ ๆ รอบ ครกตำข้าวที่วางคว่ำไว้ หรือไม่ก็รำกันเป็นวงกลม โดยมีโทนเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ ลักษณะการรำ และร้องเป็นไปตามความถนัด ไม่มีแบบแผนกำหนดไว้ คงเป็นการรำ และร้องง่าย ๆ มุ่งเน้นที่ความสนุกสนานรื่นเริงเป็นสำคัญ เช่น เพลงช่อมาลี เพลงยวนยาเหล เพลงหล่อจริงนะดารา เพลงตามองตา เพลงใกล้เข้าไปอีกนิด ฯลฯ ด้วยเหตุที่การรำชนิดนี้มีโทนเป็นเครื่องดนตรีประกอบจังหวะ จึงเรียกการแสดงชุดนี้ว่า รำโทน 
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๘๗ ในสมัย จอมพล ป. พิบูลสงคราม เป็นนายกรัฐมนตรี รัฐบาลตระหนักถึงความสำคัญของการละเล่นรื่นเริงประจำชาติ และเห็นว่าคนไทยนิยมเล่นรำโทนกันอย่างแพร่หลาย ถ้าปรับปรุงการเล่นรำโทนให้เป็นระเบียบทั้งเพลงร้องลีลาท่ารำ และการแต่งกาย จะทำให้การเล่นรำโทนเป็นที่น่านิยมมากยิ่งขึ้น จึงได้มอบหมายให้กรมศิลปากรปรับปรุงรำโทนเสียใหม่ให้เป็นมาตรฐาน มีการแต่งเนื้อร้อง ทำนองเพลงและนำท่ารำจากแม่บทมากำหนดเป็นท่ารำเฉพาะแต่ละเพลงอย่างเป็นแบบแผน นูเมทัล
นูเมทัล ( "นิวเมทัล") หรือบางครั้งเรียกว่า nü metal หรือ aggro-metal เป็นแนวเพลงที่เกิดขึ้นในช่วงกลางยุคทศวรรษที่ 1990 เป็นแนวเพลงที่รวมอิทธิพลของ กรันจ์ และ อัลเทอร์เนทีฟเมทัล รวมเข้ากับ ดนตรีฟังก์ ฮิปฮอป และ เฮฟวี่เมทัล หลายแนวอย่าง แทรชเมทัล และ กรูฟเมทัล เนอร์วานา
เนอร์วานา (English: Nirvana) เป็นวงกรันจ์ และอัลเทอร์เนทีฟ ร็อก สัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งขึ้นโดยมือกีตาร์และร้องนำ เคิร์ท โคเบน และมือเบส คริสต์ โนโวเซลิช เมื่อปี ค.ศ. 1987 ที่เมืองอาเบอร์ดีน รัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา วงได้ตัวมือกลอง เดฟ โกรล ซึ่งเข้ามาในปี ค.ศ. 1990 และได้อยู่ร่วมกับยาวนานที่สุดจวบจนวงแตก แม้ว่าเนอร์วานาจะออกสตูดิโออัลบั้มเพียง 3 อัลบั้ม ในช่วงเวลาสั้น ๆ 7 ปี แต่วงก็ได้รับการยอมรับอย่างสูงให้เป็นหนึ่งในวงที่ทรงอิทธิพลและสำคัญที่สุดในยุคสมัยใหม่นี้ แม้ว่าดนตรีของวงได้หายในช่วงปี ค.ศ. 1994 แต่งานเพลงของพวกเขาก็ยังคงได้รับกระแสนิยมต่อแรงบันดาลใจและอิทธิพลวัฒนธรรมร็อกแอนด์โรลสมัยใหม่จวบจนถึงปัจจุบัน ฟังก์ร็อก
ฟังก์ร็อก () เป็นแนวเพลงชนิดหนึ่งที่รวมองค์ประกอบของเพลงฟังก์และร็อกเข้าด้วยกัน เพลงในช่วงแรก ๆ เกิดขึ้นราวปลายทศวรรษ 1960 ถึงช่วงกลางทศวรรษ 1970 มีศิลปินอย่าง จิมี เฮนดริกซ์ เอกซ์พีเรียนซ์ (2 อัลบั้มหลัง), เอริกเบอร์ดอนแอนด์วอร์ ,ฟังก์คาเดลิก, เบตตี เดวิส และมาเธอร์สไฟเนสต์ ละครบรอดเวย์
ยุคที่สี่ เป็นยุคของรูปแบบใหม่แห่งวงการละครเพลง คือการนำเสนอเรื่องราวจะมุ่งเน้นไปที่เรื่องราวของวีรบุรุษ ความรักความยิ่งใหญ่ตระการตาหมดไปมีการนำเสนอเรื่องราวที่สะท้อนชีวิตสังคมในแง่มุมต่างๆ ซึ่งไม่จำเป็น จบลงด้วยความสุข หรือเป็นสิ่งที่สังคมยอมรับ อาจจะมีการใช้เพลงร็อกแอนด์โรลประกอบการแสดง เช่น Jesus Christ Superstar (1968) Grease (1972) และในยุคนี้นับเป็นการเริ่มต้นละครแบบทดลองคือมีการนำเรื่องราวที่แปลกออกไปมานำเสนอเช่นเรื่อง Cabaret (1966) และเรื่อง Evita (1970)เป็นต้น ซึ่งทั้งสองเรื่องนี้ได้รับรางวัลมากมายและกลายเป็นละครเวทีที่ได้รับความนิยมเปิดแสดงติดต่อกันเป็นเวลานาน เพลงประกอบที่ได้รับความนิยมมากจากละครทั้งสองเรื่องนี้ก็คือ Cabaret, May be this time, Don’t cry for me Argentinaซึ่งประพันธ์โดยเจ้าพ่อแห่งวงการละครเพลง แอนดรู ลอยด์ เว๊บเบอร์ แกลมพังค์
แกลมพังค์ หรือ กลิตเตอร์พังค์ () เป็นแนวดนตรีที่รวมองค์ประกอบของแกลมร็อกเข้ากับโปรโตพังค์หรือพังค์ร็อก บางครั้งจะรวมการาจพังค์เข้าไปด้วย ดนตรีแอมเบียนต์
แอมเบียนต์เกิดขึ้นในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 เป็นการนำสไตล์เพลงหลาย ๆ อย่างมารวมกัน ไม่ว่าจะเป็นแนวแจ๊ซ, อิเล็กทรอนิกส์, นิวเอจ, ร็อค แอนด์ โรล,ดนตรีคลาสสิก , เร็กเก้, เวิลด์มิวสิก หรือแม้กระทั่งเสียงทั่ว ๆ ไป (Noise)  การาจเฮาส์
การาจเฮาส์ () หรือ ดนตรีการาจ (garage music) เป็นแนวดนตรีแดนซ์ที่ได้รับการพัฒนาคู่กับดนตรีเฮาส์ ซึ่งเพื่มดนตรีอาร์แอนด์บีเข้ามาที่ถูกพัฒนาขึ้นในพาราไดซ์การาจ (Paradise Garage) ไนต์คลับในนิวยอร์กซิตีและคลับแซนซิบาร์ในนิวเจอร์ซีย์ ในช่วงต้นถึงกลางยุค 1980 โดยมักจะเกี่ยวข้องกับดนตรีเฮาส์ยุคแรก ถึงแม้ว่าสองแนวดนตรีจะแตกต่างกันอย่างมาก แต่ชิคาโกเฮาส์ได้ถูกการพัฒนาหน้านี้และตามที่ AllMusic ได้อธิบายว่า ค่อนข้างทีความใกล้ชิดกับดิสโก้มากกว่าแนวเพลงแดนช์อื่นๆ ในขณะที่ชิคาโกเฮาส์ได้รับความนิยมทั่วโลก ดนตรีการาจดิสโก้ได้ถูกจำแนกกับดนตรีเฮาส์ ชูเกซซิง
ชูเกซซิง () หรือ ชูเกซ (shoegaze หรือช่วงแรกเรียกว่า dream pop) เป็นแนวดนตรีของออลเทอร์นาทิฟร็อกที่เกิดขึ้นในสหราชอาณาจักรช่วงปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1980 ชูเกซซิงมีลักษณะเสียงร้องที่อันตรธานผสมกับเสียงมัว ด้วยเสียงกีตาร์จะใช้เสียงแตก เอฟเฟกต์หลากหลาย เสียงหอน และเสียงที่ดังกระหึ่ม คำว่า "shoegazing" ได้ถูกนิยามโดยสื่อมวลชนอังกฤษที่อธิบายถึงวงนิโอ-ไซเคเดลิก ที่ส่วนใหญ่มักจะยืนกันนิ่งไม่ไหวติง เอาแต่ก้มหน้าก้มตาเล่นเครื่องดนตรีของพวกเขาไปในขณะขึ้นแสดงบนเวที โดยไม่ได้สนใจสิ่งรอบข้าง ที่มักจะก้มหัวลง เพราะหนักในการใช้กีตาร์เอฟเฟกต์ในระหว่างการแสดงคอนเสิร์ต ลองวิว (เพลง)
"ลองวิว" () เป็นซิงเกิลเปิดตัวของวงพังก์ร็อกอเมริกัน กรีนเดย์ จากอัลบัมชุดที่ 3 ของวงที่ชื่อ "ดูกี" เพลงนี้เป็นซฺิงเกิลแรกของวงที่ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตมอเดิร์นร็อกในสหรัฐ มิวสิกวิดีโอได้รับการออกอากาศเต็มที่จากเอ็มทีวี และยังได้รับเครดิตว่าเป็นการแจ้งเกิดของกรีนเดย์สู่ความนิยมในกระแสหลัก วิดีโอกำกับโดย มาร์ก คอหร์ ที่ยังได้ร่วมงานกำกับมิวสิกวิดีโอหลายตัวของวง เพลงไทยสากล
ต่อมาในยุคที่ประเทศไทยเกิดวิกฤตทางการเมือง เหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516 เพลงไทยมักมีเนื้อหาเกี่ยวกับการเมือง สังคม และคนยากไร้ ใช้ดนตรีเรียบง่ายอย่างกีตาร์โปร่ง ที่รู้จักกันว่า "เพลงเพื่อชีวิต" มีวงที่มีชื่อเสียงอย่างวงคาราวาน ภายหลังปี 2521 เพลงแบบสตริงได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก เกิดวงดนตรีใหม่ ๆ ขึ้นมาเป็นจำนวนมาก เช่น แกรนด์เอกซ์ คีรีบูน บรั่นดี อัสนี-วสันต์ และ ฯลฯ และเพลงสตริงก็ยังเป็นที่นิยมในตลาดจนถึงปัจจุบัน แร็ป
แร็ปเป็นการร้องแบบที่เป็นจังหวะ การร้องคล้ายเสียงพูด และเนื้อหาของเพลงที่มีความหมายและมีความคล้องจองกัน รวมทั้งเน้นที่การกำกับจังหวะ โดยใช้จังหวะกลองอิเล็กทรอนิกส์ และเทคนิคการ Sampling งานเพลงอื่น ๆ ยูเคการาจ
ยูเคการาจ () หรือเรียกว่า UKG หรือบางครั้งเรียกว่า การาจ เฉยๆ คือ แนวดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ทันสมัย ที่มีความเกี่ยวเนื่องกับการพัฒนาดนตรีเฮาส์ในสหราชอาณาจักรในช่วงกลางทศวรรษ 1990 คำว่าการาจนี้ ในสหรัฐอเมริกาจะมีความหมายไม่เหมือนในสหราชอาณาจักร เอ็งกะ
แนวเพลงเอ็งกะนี้ ถือได้ว่าเป็นแนวเพลงแรกที่สังเคราะห์เอาสเกลโน้ตเพ็นทาโกนิคของเพลงญี่ปุ่นรวมเข้ากับท่วงทำนองของดนตรีสไตล์ตะวันตกได้เป็นอย่างดี เนื้อร้องของเพลงแนวนี้ส่วนใหญ่จะเน้นไปที่เรื่องความรักและการสูญเสีย ความเหงา ความรันทด ความทุกข์ยากลำบาก ไปจนถึงความตายและการฆ่าตัวตาย เอ็งกะจะสะท้อนให้เห็นถึงประเพณี อุดมการณ์ หรือความเย้ายวนใจในมุมมองของวัฒนธรรมหรือทัศนคติในแบบของญี่ปุ่น คล้ายกับแนวเพลงคันทรีของอเมริกันและเพลงสไตล์ตะวันตก ละครบรอดเวย์
ยุคที่สอง ในยุคนี้จัดว่าเริ่มเป็นยุคของละครเวทีแบบอเมริกันโดยแท้ คือมีรูปแบบการประพันธ์ เค้าโครงเรื่อง และองค์ประกอบต่างๆ ของละครมีลักษณะเป็นเรื่องราวของชาวบ้าน ชาวเมืองปกติในอเมริกา ใช้เพลงป็อป มีการนำการเต้นรำเข้ามาประกอบ มีบทพูดและมีการร้องเพลง การเต้นรำเพื่อเชื่อมต่อเรื่องราวจากเหตุการณ์หนึ่งไปสู่อีกเหตุการณ์หนึ่ง มีการเปลี่ยนฉาก มีบทชวนหัว เสียดสีล้อเลียนเหตุการณ์ที่สำคัญต่างๆ ที่เข้ากับเหตุการณ์ตอนนั้น ผู้นำการผลิตละครเพลงเวทีแบบอเมริกันในยุคนี้ได้แก่ จอร์ช แอมโคแฮน (1848-1942), เจอโรม เคิร์น (1885-1945), เออร์วิง เบอร์ลิน (1888-1985) ละครเพลงที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในยุคนี้ได้แก่ Show boat (1927),Funny Face (1927), Roberta (1933), Annie get your guns (1946) คันทรีร็อก
คันทรีร็อก () เป็นแนวเพลงย่อยของดนตรีคันทรี เกิดขึ้นจากการผสมผสานระหว่างดนตรีร็อกกับดนตรีคันทรี โดยทั่วไปจะใช้ในกล่าวถึงกระแสของนักดนตรีร็อกที่เริ่มต้นบันทึกผลงานในแบบคันทรี ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 นักดนตรีเหล่านี้ได้บันทึกผลงานในชื่อแนวเพลงร็อก และใช้แนวคันทรี ได้แก่ การร้องเพลง และเครื่องดนตรีที่เพิ่มเข้ามา รวมถึงลักษณะเฉพาะตัวของดนตรี คือใช้เครื่องดนตรี เพดัลสตีลกีตาร์ คันทรีร็อกเริ่มต้นด้วย บ็อบ ดิลลัน และ เดอะเบิดส์ และเป็นถึงที่นิยมกันมากที่สุดในคริสต์ทศวรรษ 1970 ด้วยศิลปินอย่าง เอมมีลู แฮร์ริส, อีเกิลส์ และ ดูบบี บราเธอร์ส นอกจากนี้ คันทรีร็อกยังได้รับอิทธิพลจากแนวเพลงอื่น เช่น เดอะแบนด์, เกรตฟูลเดด, ครีเดนซ์ เคลียร์วอเทอร์ รีไววอล, เดอะโรลลิงสโตนส์ และผลงานเดี่ยวของจอร์จ แฮร์ริสัน เอซิดแจ๊ซ
เอซิดแจ๊ซ () หรือในอเมริการู้จักอีกชื่อว่า กรูฟแจ๊ซ เป็นแนวเพลงที่รวมองค์ประกอบของเพลงแจ๊ซ, ฟังก์ และฮิปฮอป ด้วยกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้จังหวะซ้ำไปซ้ำมา พัฒนาในสหราชอาณาจักรในทศวรรษ 1980 และ 1990 สามารถเห็นได้จากแนวทงของดนตรีของแจ๊สฟังก์ บนดนตรีอีเลกโทรนิก/ป็อป: นักดนตรีแจ๊สฟังก์อย่างเช่น รอย เอเยอร์สและโดนัลด์ เบิร์ด มักได้รับเครดิตว่าเป็นแถวหน้าแห่งวงการเอซิดแจ๊ส เอซิดแจ๊ซยังได้รับอิทธิพลบางส่วนจากดนตรีโซล, ดนตรีเฮาส์ และดิสโก้ ดาวน์เทมโป
ดาวน์เทมโป () หรือ ดาวน์บีต () เป็นดนตรีอิเล็กทรอนิกในลักษณะผ่อนคลาย ที่ดูมีแนวเพลงคล้ายกับแอมเบียนต์ แต่มักจะใส่จังหวะหรือกรู๊ฟ ซึ่งต่างจากดนตรีแอมเบียนต์ที่เป็นรูปแบบที่ไม่มีจังหวะ จังหวะในบางครั้งใช้การวนไปมา ให้ความรู้สึกอยากนอน ในบางครั้งจังหวะจะมีความซับซ้อนกว่าโดยเพิ่มส่วนประกอบฉากหลัง แต่ก็ยังคงไม่ทำให้ตึงเครียดไม่มากไปกว่าดนตรีอีเลกโทรนิกอื่นอย่างแทรนซ์ ส่วนชื่อชิลล์เอาต์ ที่บอกถึงเพลงแนวนี้เป็นเพลงเจาะจงลงไปของแนวเพลงนี้ ดาวน์เทมโปมีความหมายครอบคลุมและหลากหลายกว่า  เร็กเกฟิวชัน
เร็กเกฟิวชัน () เป็นดนตรีเร็กเกหรือแดนซ์ฮอลล์ที่ผสมกับแนวดนตรีอื่นๆอย่าง ฮิปฮอป, อาร์แอนด์บี, ป็อป, เทคโน หรือ ดนตรีเฮาส์, ร็อก, แจ๊ส และ ดรัมแอนด์เบส คอร์น
วงคอร์น เปิดตัวในผลงานชุดแรกที่ใช้ชื่อว่า คอร์น เมื่อ ปี 2537 โดยเป็นผลงานชุดที่ได้รับการตอบรับอย่างท้วมท้นจากกลุ่มวัยรุ่น กลุ่มนักเล่นเสกต และชาวพังค์ร็อก ผู้ชื่นชมแนวดนตรีที่เต็มไปด้วยท่วงทำนองและเนื้อหารุนแรง บลายด์ (Blind) กลายเป็นบทเพลงยอดนิยมของบรรดาแฟนสถานีเพลงฮิตอย่างเอ็มทีวีในช่วงกลางดึก ทำให้ผลงานชุดนี้มียอดจำหน่ายทั่วโลกสูงถึงระดับ แพลตตินัม ภายในระยะเวลา 2 ปี แทรนซ์
แทรนซ์ () เป็นแนวเพลงอีเลกโทรนิกแด๊นซ์ ที่พัฒนาในทศวรรษ 1990 มีจังหวะอยู่ราว 128 และ 160 บีพีเอ็ม เมโลดี้ใช้เครื่องสังเคราะห์เสียงที่รวมรูปแบบต่าง ๆ ของดนตรีอีเลกโทรนิก อย่างเช่น ดนตรีแอมเบียนต์ เทคโน และดนตรีเฮาส์ ยังมีการอธิบายว่าแทรนซ์ มีเมโลดี้คลาสสิกบนจังหวะจังเกิล  กรีน แชนแนล
กรีน แชนแนล (Green Channel) เป็นช่องรายการบันเทิง ของบริษัทเอไทม์ มีเดียจำกัด ที่ออกอากาศทางดาวเทียมและเคเบิลทีวี เป็นช่องที่นำเสนอเกี่ยวกับละคร เพลงของ GRAMMY และรายการวาไรตี้ต่างๆ และซีรีส์ ClubFridayTheSeries‎ โดยในระยะแรก คือ ช่อง Green Plus Channel ซึ่งเป็นช่องรายการเพลงเก่ายุค 80 - 90 จากค่าย GMM Grammy ต่อมาได้มีการเปลี่ยนรูปแบบใหม่ เป็นช่อง Green Channel ในปัจจุบัน ซึ่งจะเป็นรายการวาไรตี้ที่ผลิดขึ้นโดย บริษัท เอไทน์ มีเดีย จำกัด และ นำรายการทางวิทยุจ่าคลื่น EFM ออกอากาศพร้อมกับ ช่อง Green Channel ไปพร้อมๆกัน อาทิ แฉแต่เช้า ,ไก่คุ้ยตุ่ยเขี่ย และ Club Friday รังเกียจกันไหม
ในส่วนของดนตรี TJ (ทีเจ) เป็นแนวดนตรี POP (ป๊อบ) จะมีเสียงกีต้าร์ที่ผสมความเป็น Country (คันทรี่) บวกกับ ท่อนแรปที่ยังคงมีให้ได้ยินอยู่และได้รุ่นพี่อย่าง โฟร์ วง 25hours และ ชล วง Owlet Lounge มาร่วมงานเบื้องหลังช่วยบันทึกเสียงกีต้าร์ให้ด้วย ส่วน Music Video ยังคงเน้นความเศร้าของเพลง ด้วยภาพโทนสีขาว-ดำ ทำให้รู้สึกหม่นไปกับความรู้สึกของคำว่า “รังเกียจกันไหม” อีกด้วยเพลง "รังเกียจกันไหม (Do You Mind?)" ติดอันดับสูงสุดที่ 1 จากการจัดอันดับของ Joox ในชาร์ต Joox Top 100 Chart ประจำวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2560 ร็อก
ร็อก () แนวเพลงที่ได้รับความนิยม มีต้นกำเนิดจากดนตรีร็อกแอนด์โรลในสหรัฐอเมริกาในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 และเริ่มพัฒนาสู่แนวเพลงหลายแขนงในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960 และช่วงหลังจากนั้น โดยเฉพาะในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา ดนตรีร็อกมีต้นกำเนิดจากร็อกแอนด์โรลของยุค 1940 และ 1950 มีอิทธิพลมาจากแนวเพลงบลูส์ ริทึมแอนด์บลูส์ และคันทรี ดนตรีร็อกยังนำมาสู่แนวเพลงอื่น ๆ ได้แก่อิเล็กทริกบลูส์ และโฟล์ก และมีอิทธิพลร่วมมาจากดนตรีแจ๊ส ดนตรีคลาสสิก และแหล่งดนตรีอื่น ๆ สกาพังก์
สกาพังก์ (Ska punk) เป็นแนวเพลงที่รวมดนตรีระหว่างสกา และ พังก์ร็อก สกาพังก์ได้รับความนิยมมากที่สุดใน สหรัฐอเมริกา ในปลายคริสต์ทศวรรษที่ 1990 ถึงแม้ว่ามีการเริ่มแพร่กระจายไปยังทั่วโลกต่อไปในอีกหลายประเทศ วงสกาพังก์หลายวงประสบความสำเร็จในกระแสนิยม ซึ่งบางวงยังคงประสบความสำเร็จต่อไปถึงคริสต์ทศวรรษ 2000 คาราโอเกะ
คาราโอเกะ () เป็นความบันเทิงชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในรูปแบบของเพลงบรรเลง หรือเพลงที่ปิดเสียงร้องของนักร้องไว้ ผู้ใช้งานจะร้องเพลงนั้นผ่านไมโครโฟน โดยมีเนื้อเพลงขึ้นมาแสดงบนหน้าจอเป็นช่วง ๆ เพื่อช่วยในการร้อง นอกจากนี้แล้วบางครั้งยังมีการเปลี่ยนสีตัวอักษร โดยกวาดเลื่อนสีใหม่ทับสีเดิมตามความเร็วและจังหวะที่ถูกต้องในการร้องอีกด้วย คาราโอเกะมีขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น จากนั้นก็แพร่หลายไปยังส่วนอื่นๆ ของเอเชียตะวันออกและทั่วโลก โรร์ (เพลง)
ด้านดนตรี "โรร์" เป็นเพลงแนวเพาเวอร์ป็อป และมีส่วนประกอบของดนตรีแกลมร็อกและอะรีนาร็อก เพร์รี "ร้องอย่างดีว่า" โดยร้องว่า "Hey!" หลายครั้งคล้ายกับวงเดอะลูมิเนียส์ เครื่องดนตรีของเพลงประกอบด้วยเปียโน "พาวดิง" และกลองเบส "บูมิง" จากโน้ตดนตรีที่ตีพิมพ์โดยบริษัทอัลเฟรดพับลิชชิง ในเว็บไซต์มิวสิกโน้ตส์.คอม "โรร์" ประพันธ์ด้วยคีย์ B major และตั้งอยู่บนอัตราจังหวะ 4 4 ที่เทมโปความเร็วปานกลางที่ 90 จังหวะต่อนาที ทำนองเพลงขยายจากช่วงโทน B ถึง D ขณะที่คอร์ดดำเนินไปด้วยลำดับ B–Cm–Gm–E เพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับการให้อำนาจตนเองเหมือนกับซิงเกิล "ไฟร์เวิร์ก" เพร์รีพูดถึงเพลงว่าพูดถึงเกี่ยวกับการยืนหยัดเพื่อตนเอง วีนัสฟลายแทร็ป
งานเพลงเป็นเพลงประเภท Electronic, Pub, House, Clubbing, New Wave และ Ballad ซึ่ง เป็นการผสมผสานระหว่างดนตรีในสไตล์ยุโรป และเอเชีย เป็นแนวเพลงใหม่เรีกว่า “Nuable” Pop มาจาก Eurasian Pop sound คือปกติ Sound ดนตรีของยุโรปเมื่อมาใส่เนื้อร้องภาษาไทย จะขาดความผสมกลมกลืน และมักจะกลายเป็นทำนองในแบบเอเชีย ทำให้เสียรสชาติของเพลงสากลไป แต่สำหรับ แนวเพลงในแบบ “Nuable” นี้จะได้เนื้อร้องเอเชียในสไตล์สากล เนื้อหาของเพลงจะมีทั้งความสนุกสนาน ความเซ็กซี่เร้าร้อน ความหวาน และลึกซึ้งกินใจ เป็น Positive thinking หรือถ้าจะเรียกง่ายกว่านั้นก็มาแนว “Sexy Dance” คันจิ
เป็นคันจิที่นำคันจิที่แสดงความหมายกับส่วนที่แสดงเสียงมาประกอบกันเป็นคันจิใหม่ที่มีความหมายใหม่ คันจิประเภทนี้มีประมาณร้อยละ 90 ของคันจิทั้งหมด ครัชร็อค
ครัชร็อก (อังกฤษ:Crush Rock) เป็นแนวดนตรีใหม่ที่ผสมผสานระหว่าง พังค์ร็อก เฮฟวี่เมทัล นอยส์ร็อก แร็ปร็อก และนูเมทัล ดนตรีแนวครัชร็อก จะมีเนื้อเพลงที่พูดถึงเรื่อง การเมือง สังคมในปัจจุบัน และชีวิตวัยรุ่นเป็นหลัก โดยดนตรีครัชร็อก จะมีระยะเวลาของเพลงที่สั้น ประมาณ 1-2 นาที เหมือนกับของพังก์ แต่จะมีจังหวะและทำนองที่ก้าวร้าวและรุนแรงจากเฮฟวี่เมทัล และการร้องจะใช้เทคนิคในการสำรอกและตะโกน ผสมกับการแร็ปแบบนูเมทัลในเพลง ซาวด์การ์เดน
ซาวด์การ์เดนถือเป็นวงสำคัญวงหนึ่งที่สร้างสรรค์เพลงแนวกรันจ์ แนวเพลงอัลเทอร์เนทีฟร็อกอย่างหนึ่งที่พัฒนาขึ้นในซีแอตเทิล วงอยู่สังกัดซับป็อป ซาวด์การ์เดนถือเป็นวงกรันจ์วงแรกที่ได้เซ็นสัญยากับค่ายใหญ่ ถึงแม้ว่าวงจะไม่ประสบความสำเร็จด้านการตลาด จนกระทั่งวงเนอร์วานาและเพิร์ลแจม สร้างกระแสแนวกรันจ์ให้เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษ 1990  ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์
ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ (English: electronic dance music, EDM) หรือ ดนตรีคลับ (club music), ดนตรีแดนซ์ (dance music) เป็นดนตรีอิเล็กทรอนิกส์ที่เปิดในไนต์คลับ งานสังสรรค์เรฟและเทศกาล โดยทั่วไป EDM จะผลิตเพลงจากดีเจ ที่มีการใช้เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์หรือซอฟต์แวร์ดนตรีในการทำเพลงโดยสร้างส่วนแทรกเรียกว่ามิกซ์เพลงแล้วก็ทำแทรกอื่นมาต่อ นอกจากนี้โปรดิวเซอร์เพลงมักจะเล่นคอนเสิร์ตที่มีการแสดงสดหรืองานเทศกาลที่มีการเซ็ตเครื่องดนตรีไว้ให้ ในสหราชอาณาจักรและในทวีปยุโรปจะเรียกว่า แดนซ์[2] ดนตรีอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์
ในช่วงต้นทศวรรษที่ 2010 คำว่า "electronic dance music" และ "EDM" ได้มาเป็นจุดขายให้กับวงการเพลงอเมริกา สื่อมวลชนพยายามที่จะเปลี่ยนโฉมวัฒนธรรมเรฟของอเมริกาใหม่ ถึงอย่างไรก็ตามวงการเพลงพยายามใช้คำย่อ EDM มาเป็นจุดขาย ซึ่งรวมไปถึงดนตรีแดนซ์แนวย่อยด้วย ได้แก่ เฮาส์, เทคโน, แทรนซ์, ดรัมแอนด์เบส, ดั๊บสเตป, และแนวย่อยอื่น ๆ[3][4][5][6] อาร์ตร็อก
อาร์ตร็อก () เป็นดนตรีร็อกประเภทหนึ่ง เกิดขึ้นในทศวรรษที่ 60 ได้รับอิทธิพลมาจากดนตรีแนว ดนตรีอาวองการ์ด และ ดนตรีเอ็กซ์เปอรีเม็นทัล บัตเตอร์ฟลาย (อัลบั้มมารายห์ แครี)
"ฮันนีย์" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ประจำปี 1998 ในสาขา "นักร้องหญิงที่มีการแสดงแนวอาร์แอนด์บียอดเยี่ยม" (Best Female R&B Vocal Performance) และเพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยม (Best R&B Song) ส่วนเพลง "บัตเตอร์ฟลาย" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในสาขา "นักร้องหญิงที่มีการแสดงแนวป๊อปยอดเยี่ยม" (Best Female Pop Vocal Performance) นอกจากนั้นยังได้รางวัล "อัลบั้มเพลงป๊อปแห่งปี" (Pop Album of the Year) ในงานประกาศรางวัลแผ่นเสียงทองคำ ณ ประเทศญี่ปุ่น และรางวัล "IFPI Platinum Europe" และยังได้รับรางวัล "นักร้องหญิงยอดนิยมแนวโซล / อาร์แอนด์บี" (Favorite Female Artist, Soul/R&B) ในงานประกาศรางวัลอเมริกัน มิวสิก อวอร์ดส ประจำปี 1998 กรันจ์
หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1980 หมวดหมู่:ดนตรีในคริสต์ทศวรรษ 1990 หมวดหมู่:ดนตรีร็อก หมวดหมู่:แนวเพลงออลเทอร์นาทิฟร็อก อรอรีย์
หลังจากกลับเมืองไทย ด้วยสำเร็จการศึกษาในสาขาซาวด์เอ็นจิเนียร์ (วิศวกรเสียง) อรอรีย์จึงได้เขียนและผลิตผลงานเพลงด้วยตนเอง นับตั้งแต่ผลงานชิ้นแรกคือ อีพีชุด 'อรอรีย์' ในปี พ.ศ. 2538 ปีเดียวกันนี้ ได้ออกอัลบั้มแรก Natural High เป็นศิลปินในสังกัด เบเกอรี่มิวสิค อัลบั้มเป็นเพลงแนวกรันจ์ โดยมีผลงานเพลงเด่นยอดนิยมอย่าง แล้วเธอ, Pain และ ระหว่างเรา และอรอรีย์มีอัลบั้มที่สองตามมา ในปี พ.ศ. 2541 ในชื่อ Peel เพลงเด่นคือ อดทนรอฉัน (Wait) อรอรีย์โด่งดังในยุคเดียวกันกับ บอย โกสิยพงษ์, โมเดิร์นด็อก, พีโอพี โจอี้บอย, พรู, ริค วชิรปิลันธิ์ ฯลฯ นอกเหนือจากการถ่ายทอดเพลงแนวกรันจ์ได้อย่างไพเราะทั้งเนื้อร้องทำนองที่เธอเขียนเองทำเพลงเอง อรอรีย์ยังมีชื่อเสียงจากการแสดงสดที่เต็มที่กับการร้องสดไปพร้อมๆกับการเล่นกีตาร์และเอนเตอร์เทนแบบกรันจ์บนเวทีทำให้มีผู้สนใจและติดตามเป็นจำนวนมาก มักได้รับคำชมจากนักวิจารณ์และคนดูทั่วไปว่ามีฝีมือในการร้อง การแสดงและเล่นดนตรีบนเวทีได้น่าสนใจมีเอกลักษณ์ เพลง แล้วเธอ ต้นฉบับของ อรอรีย์ จุฬารัตน์ ถูกนำใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ 2538 อัลเทอร์มาจีบ ซึ่งขับร้องใหม่โดยวง อีโบลา (วงดนตรี) จีนี่ เรคคอร์ด
จีนี่ เรคคอร์ด () เป็นชื่อสังกัดค่ายเพลงย่อยในเครือบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ ในแนวเพลงร็อกเป็นหลัก มีนายวิเชียร ฤกษ์ไพศาล เป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท ร็อกแอนด์โรล
ร็อกแอนด์โรล ได้ผสมผสาน เอาดนตรีของคนผิวขาวกับผิวดำเข้าด้วยกัน ทำให้เกิดเป็นดนตรีแนวใหม่ที่มีจังหวะที่รุนแรงกว่าเดิม ทั้งเสียงกีตาร์ที่ดัง กลองที่รัวและเร็ว วัฒนธรรมดนตรีแบบร็อกแอนด์โรล ได้มีผลต่อวัยรุ่นในยุคนั้น ทั้งภาษาและการพูดจา ที่โจ่งแจ้ง แสดงอารมณ์อย่างชัดเจน การแต่งกายและทรงผมแปลก ๆ การเต้นรำอย่างบ้าคลั่ง ฯลฯ ที่ถือว่าเป็น การแสดง ถึงตัวตน (Identity) ของตนเองออกมา ภาษากายต่าง ๆ เหล่านี้ ล้วนเป็นแนวทางที่ขัดแย้งกับ สิ่งที่ผู้ใหญ่ในสมัยนั้น เห็นว่าดีงาม และถูกต้องทั้งสิ้น ในยุคนั้น ร็อกแอนด์โรลจึงถูกประฌามว่าเป็น ดนตรีของปีศาจ (Devil's Music) เนื่องจากความใหม่และแหวกแนวอย่างมาก  พังก์ร็อก
พังก์ร็อกกลายเป็นกระแสนิยมหลักในสหราชอาณาจักรตั้งแต่ปลายทศวรรษที่ 1970 แต่ความโด่งดังในที่อื่นมีในจำกัด จนกระทั่งทศวรรษที่ 80 พังก์ร็อกได้เป็นที่รู้จักในกลุ่มเล็ก ๆ ทั่วทุกมุมโลก ส่วนมากจะถูกปฏิเสธจากดนตรีกระแสหลัก ในช่วงปลายยุคทศวรรษที่ 1970 ดนตรีพังก์ร็อกได้แตกแยกแขนง ไปหลากหลายทิศทาง เช่นเพลงแนว นิวเวฟ, โพสต์พังก์ โดยหลายวงได้ทำการทดลองแนวดนตรีไปในทิศทางอื่น เช่นแนวฮาร์ดคอร์พังก์ และ ออย! และ อะนาร์โค-พังก์ เป็นต้น ดาร์กเวฟ
ดาร์กเวฟ () เป็นแนวเพลงที่เกิดขึ้นในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 มีดนตรีนิวเวฟและโพสต์พังก์เป็นพื้นฐานหลัก ดาร์กเวฟจะมีเนื้อร้องที่เป็นความมืด ใคร่ครวญและมีโทนเสียงที่เป็นความเศร้าโศกแบบเบา ๆ ในการร้องของวงดนตรีบางวงในคริสต์ทศวรรษ 1980 ได้รับการพัฒนาและกลายเป็นวัฒนธรรมเป็นหลักในยุโรป นอกจากนี้ดาร์กเวฟยังมีชื่อเรียกอื่นว่า "เวฟเวอส์" (wavers) หรือ "ดาร์กเวฟเวอส์" (dark wavers) ในบางประเทศเช่นเยอรมนี มักได้รวมถึงแฟนเพลงกอทิกร็อกด้วย (หรือเรียกว่า "แทรดกอทส์") โซนิกยูท
ในยุคแรก โซนิกยูท ได้ทำผลงานศิลปะและดนตรีแบบโนเวฟ ในแบบนิวยอร์กซิตี ยังเป็นส่วนหนึ่งของคลื่นแรกของกลุ่มดนตรีนอยส์ร็อกอเมริกัน วงได้ทำให้ความหมายของฮาร์ดคอร์พังก์ให้เกิดขึ้นมากับเพลงใต้ดินอเมริกัน ที่ในช่วงนั้นสนใจกับ ดนตรีในลักษณะ DIY มากกว่าดนตรีเฉพาะอย่างนี้ ผลก็คือโซนิกยูท ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้นำในกระแสเพลงอัลเทอร์เนทีฟร็อกที่เจริญเติบโตขึ้นมา วงประสบความสำเร็จและได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีตลอดทั้ง 3 ทศวรรษ จนก้าวสู่สหัสวรรษใหม่ รวมถึงยังได้เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่อย่าง ดีจีซี ใน ค.ศ. 1990 และยังเป็นวงนำในเทศกาลลอลลาพาลูซา ปี 1995 โกลด์ (เพลงพรินซ์)
เพลงร็อคเสริมจาก "Gold" และลักษณะโซโลกีตาร์เร้าใจและกลองสดเช่นเดียวกับสตูดิโอเทคนิคต่าง ๆ ตลอดแทร็ค คอรัสคือตัวอย่างบันทึกเสียงจากผู้ชมถ่ายทอดสด หลังจากนั้นพรินซ์ ได้ใช้เทคนิคหลายต่อหลายเพลงกับการวางจำหน่ายอัลบั้มของ The New Power Generation "Newpower Soul" พรินซ์ยังทำรีมิกซ์ของเพลงพิเศษที่เรียกว่า "Tony Fly Mix" ที่จะเปิดในดีเจรายการวิทยุท้องถิ่นมินนีแอโพลิส การเรียบเรียงเสียงประสานใหม่ยังคงไม่ได้วางจำหน่าย ดรัมแอนด์เบส
ดรัมแอนด์เบส ( มักย่อว่า d&b, DnB, dnb, d'n'b, drum n bass, drum & bass) เป็นแนวเพลงแดนซ์ประเภทหนึ่ง ที่รู้จักกันว่าจังเกิล ที่เกิดขึ้นในต้นทศวรรษ 1990 มีลักษณะจังหวะเบรกบีตที่รวดเร็ว (ความเร็วอยู่ระหว่าง 160–180 bpm) กับไลน์เบสย่อยที่หนักหน่วง ดรัมแอนด์เบสแตกย่อยมาจากยูเคเรฟ ในช่วงต้น ๆ ยุค 90 และต้นช่วงต้น ๆ มีการเปลี่ยนแปลงสไตล์ สิ่งประกอบหลายๆ อย่าง จากแนวดนตรีหลากหลายแนว สกา (แนวดนตรี)
สกา () เป็นแนวเพลงที่เกิดในประเทศจาไมก้า ช่วงปลายทศวรรษที่ 50 ซึ่งต่อมามีการพัฒนาเป็น rocksteady และ เร้กเก้ ซองทู
เพลง "ซองทู" ได้ล้อเลียนดนตรีแนวกรันจ์ จนเป็นเพลงฮิตที่สุดในสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้เพลงยังปรากฏในเกม ""