คริสเตียโน โรนัลโด เริ่มเล่นฟุตบอลครั้งแรกกับทีมอะไร ?
โรนัลโด
โรนัลโด (English: Ronaldo) หรือชื่อเต็มว่า โรนัลโด้ ลูย นาซารีโอ เด ลิมา (Portuguese: Ronaldo Luíz Nazário de Lima) เกิดวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2519) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเลิกอาชีพค้าแข้งแล้ว ในปี ค.ศ. 1993 โรนัลโดเริ่มต้นเส้นทางการเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับสโมสรกรูเซย์รู ในฤดูกาลแรกนั้น เขาทำได้ถึง 12 ประตูใน 14 เกม โดยโรนัลโดมีอายุเพียง 17 ปีเท่านั้น หลังจากนั้นก็ถูกแมวมองจากสโมสรยักษ์ใหญ่ เพเอสเวไอนด์โฮเวนจากเนเธอร์แลนด์ดึงไปร่วมเล่น นอกจากนี้ โรนัลโดก็ยังได้ร่วมทางกับสโมสรใหญ่ในยุโรปมากมาย อาทิ บาร์เซโลนา อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน (อินเตอร์ มิลาน) เรอัลมาดริด และเอซีมิลาน
ลิโอเนล เมสซิ
พออายุ 14 ปี การรักษาภาวะขาดฮอร์โมนการเจริญเติบโตของเขาก็สำเร็จเสร็จสิ้น เมสซิก็กลายเป็นส่วนสำคัญของ เบบี้ ดรีมทีม (Baby dream Team) ทีมเยาวชนที่ดีที่สุดที่เคยมีมาของสโมสร ในฤดูกาลแรก 2002-03 ที่เขาสามารถเล่นได้เต็มฤดูกาล เขาเป็นดาวซัลโวสูงสุดด้วยจำนวนประตู 36 ประตูจาก 30 เกม ของทีมเยาวชนอายุ 14-15 ปี (Cadetes A) ซึ่งได้ทริปเปิลแชมป์ แชมป์ลีก ถ้วยเยาวชนสเปน และถ้วยกาตาลาคัพ ในการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศถ้วยกาตาลาคัพซึ่งเอาชนะทีมเยาวชนเอสปัญญอลไปได้ 4-1 ประตู เป็นที่รู้จักในสโมสรว่าเป็น "นัดหน้ากาก" เนื่องจาก 1 สัปดาห์ก่อนการแข่งขันเมสซิได้รับบาดเจ็บกระดูกโหนกแก้มแตกในการแข่งขันเกมลีก เมสซิได้รับอนุญาตให้เป็นตัวจริงลงแข่งได้ แต่ต้องสวมหน้ากากป้องกันการกระแทก หลังจากเริ่มแข่งไปได้ไม่นานเมสซิก็ถอดหน้ากากออกและยิง 2 ประตูก่อนจะถูกเปลี่ยนตัวออกใน 10 นาทีต่อมา ตอนจบฤดูกาลเขาได้รับข้อเสนอให้ไปร่วมทีมจากสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล สโมสรดังจากพรีเมียร์ลีกอังกฤษ แต่ในขณะที่ฌาราร์ ปิเก และเซสก์ ฟาเบรกัส เลือกรับข้อเสนอจากสโมสรอังกฤษ เมสซิเลือกที่จะอยู่บาร์เซโลนาต่อ[32][33] คริสเตียโน โรนัลโด
ลาลีกา (2): 2011–12, 2016–17 โกปาเดลเรย์ (2): 2010–11, 2013-2014 ซูเปร์โกปาเดเอสปาญา (2): 2012, 2017 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก(3): 2013-14, 2015–16, 2016–17 ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก (2): 2014, 2017 เฟร์นันโด ตอร์เรส
ตอร์เรส เริ่มต้นเป็นนักฟุตบอลกับอัตเลตีโกมาดริด มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 เมื่อครั้งยังเป็นนักฟุตบอลฝึกหัด และมีแววว่าจะได้เป็นนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียง จนกระทั่งสามารถขึ้นสู่ชุดใหญ่ของสโมสรได้ตอนอายุเพียง 17 ปี และได้รับตำแหน่งกัปตันทีมเมื่ออายุเพียง 19 ปี โดยลงเล่นให้กับอัตเลตีโกมาดริดไปทั้งสิ้น 244 นัด ยิงประตูได้ 91 ประตู [3] มารีโอ บาโลเตลลี
มารีโอ บาโลเตลลี บาร์วูอา (Italian: Mario Balotelli Barwuah, Italian pronunciation:[ˈmaːrjo baloˈtɛlli])[5] นักฟุตบอลอาชีพชาวอิตาลี เล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวรุกให้กับนิส ในลีกเอิง ของฝรั่งเศส โดยก่อนหน้านั้นได้เล่นให้กับเอ.ซี. มิลาน [6] โดยยืมตัวมาจากลิเวอร์พูล[7][8] และทีมชาติอิตาลี ทั้งนี้บาโลเตลลีเป็นนักฟุตบอลที่เป็นที่รับรู้กันดีว่า มีพฤติกรรมส่วนตัวที่แย่กับหลายสโมสร[9] เลาตาโร มาร์ติเนซ
ในวันที่ 12 มีนาคม 2018 มาร์ติเนซได้มีชื่อติดทีมชุดใหญ่ครั้งแรกในเกมกระชับมิตรกับอิตาลีและสเปน เขาได้ลงเล่นครั้งแรกในวันที่ 27 มีนาคม ในฐานะตัวสำรองที่ลงมาเล่นแทนกอนซาโล อิกัวอิน ในเกมที่พ่ายแพ้ต่อสเปน 6-1 ในเดือนพฤษภาคม 2018 เขามีชื่อติดทีมชาติอาร์เจนตินาชุดฟุตบอลโลก 2018 ที่รัสเซีย ในการเรียกรอบแรกแต่ว่าถูกตัดชื่อออกในการคัดเลือกครั้งสุดท้าย เอร์นัน เกรสโป
ติดทีมชาติครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1995 ในนัดอุ่นเครื่องพบกับทีมชาติบัลแกเรียที่เมืองเมนโดซาของอาร์เจนตินา ในปี ค.ศ. 1996 ก็ได้ติดทีมชาติไปเล่นฟุตบอลโอลิมปิกที่สหรัฐอเมริกาเป็นเจ้าภาพ ซึ่งทีมชาติอาร์เจนตินาได้เพียงเหรียญเงินในโอลิมปิกครั้งนั้น ด้วยการพ่ายต่อทีมชาติไนจีเรีย 3-2 แต่เกรสโปก็ยังคงเป็นดาวซัลโวสูงสุดในฟุตบอลโอลิมปิกครั้งนั้นด้วยการยิงไปทั้งหมด 6 ประตูด้วยกัน และได้ไปเล่นฟุตบอลโลกปี ค.ศ. 1998 ที่ประเทศฝรั่งเศส แต่เกรสโปก็เป็นตัวสำรอง เพราะต้องหลีกทางให้กับรุ่นพี่อย่างกาเบรียล บาติสตูตา ซึ่งครั้งนั้นทีมชาติอาร์เจนตินาทำได้ดีที่สุดเพียงรอบ 8 ทีมสุดท้าย เมื่อพลาดท่าแพ้ทีมชาติเนเธอร์แลนด์ในช่วงไม่กี่นาทีจะหมดเวลาไป 2-1 โดยการยิงอย่างเหนือชั้นของเดนนิส เบิร์กแคมป์ ในปี ค.ศ. 2002 เกรสโปติดทีมชาติได้มาเล่นบอลโลกอีกครั้ง คราวนี้ทีมชาติอาร์เจนตินาได้อยู่กลุ่มแห่งความตาย โดยในกลุ่มนี้มีทีมชาติอังกฤษ สวีเดน และไนจีเรียอยู่ร่วมสาย ทำให้ทีมชาติอาร์เจนตินาต้องตกรอบแรกอย่างพลิกความคาดหมาย โดยได้เพียงอันดับที่ 3 ในกลุ่มนี้เท่านั้น เกรสโปทำประตูได้เพียง 1 ลูกเท่านั้นจากนัดที่เสมอกับสวีเดน 1-1 ชาบี อาลอนโซ
เมื่ออายุ 15 ปี อาลอนโซ เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนไปเรียนภาษาอังกฤษที่เมืองเคลส์ ในเคาน์ตีมีท ประเทศไอร์แลนด์[6] โดยเขาเล่นฟุตบอลเกลิก ทำให้พัฒนาความสนใจในกีฬานี้ อานนท์ อมรเลิศศักดิ์
อานนท์เริ่มต้นอาชีพด้วยการเล่นให้กับทีมคริสต์เอฟซีซึ่งฝีเท้าของเขาได้ไปเข้าตาแมวมองของบุรีรัมย์ซึ่งได้ดึงเขาไปร่วมทีมเยาวชนก่อนที่จะขึ้นมาติดทีมชุดใหญ่ในปี 2557 คริสเตียโน โรนัลโด
As of 31 ตุลาคม ค.ศ. 2015 รอนัลดีนโย
รอนัลดู จี อาซิส โมเรย์รา () หรือที่รู้จักกันในชื่อ โรนัลจินยู ( "โรนัลโดน้อย") หรือ รอนัลดีนโย ตามการออกเสียงในภาษาอังกฤษ เกิดเมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2523 (ค.ศ. 1980) เป็นนักฟุตบอลฝีเท้าดีคนหนึ่ง มีทักษะการเล่นดีทีมชาติบราซิล ปัจจุบันเป็นผู้เล่นของสโมสรฟลูมิเนนเซ่  โรแบร์โต บัจโจ
โรแบร์โต บัจโจ เริ่มเล่นฟุตบอลครั้งแรกในปี พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) กับสโมสรวีเชนซา บ้านเกิด จนถึงปี พ.ศ. 2528 (ค.ศ. 1985) จึงย้ายไปอยู่ที่ฟีออเรนตีนา จากนั้นในปี พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990) จึงย้ายไปอยู่ที่ยูเวนตุส สโมสรชั้นนำของอิตาลีและของยุโรป จนได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปหรือบาลงดอร์ (Ballon d'Or) ในปี พ.ศ. 2536 (ค.ศ. 1993) ก่อนที่จะเป็นกองหน้าในทีมชาตินำทีมเข้าสู่การแข่งขันฟุตบอลโลก 1994 ที่สหรัฐอเมริกา และพาทีมเป็นรองแชมป์โลก เปาโล ดิบาลา
หลังจากเริ่มเล่นฟุตบอลในอาร์เจนตินาในปี 2011 กับอินส์ติตูโตเดกอร์โดบา เขาย้ายไปเล่นให้กับปาแลร์โมสโมสรในอิตาลี ในปี 2012 เขาเล่นให้กับปาแลร์โม 3 ฤดูกาล โดยแบ่งเป็น 2 ฤดูกาลในเซเรียอา และชนะเลิศเซเรียเบ ในฤดูกาล 2013-14 ใน ค.ศ. 2015 เขาย้ายไปร่วมทีมยูเวนตุสโดยมีค่าตัวประมาณ 32 ล้านยูโรและได้ลงเล่นให้กับยูเวนตุสไปมากกว่า 100 นัด ชนะเลิศทั้งเซเรียอา และโกปปาอีตาเลียทั้ง 3 ปีที่เขาเล่นให้กับยูเวนตุส เขาได้เป็นผู้เล่นที่มีชื่ออยู่ในทีมแห่งปีของเซเรียอา 2 ครั้ง ดิบาลาได้ลงเล่นให้ทีมชาติอาร์เจนตินาครั้งแรกเมื่อปี 2015 และเป็นผู้เล่นที่ถูกเลือกติดทีมชาติอาร์เจนตินาชุดฟุตบอลโลก 2018 อันเดรส ตูเญซ
ตูเญซได้เริ่มเล่นฟุตบอลกับโรงเรียนประถมลาซาลในเมืองซานเตียโกเดกอมโปสเตลา ซึ่งตั้งอยู่ใกล้บ้านของเขา 3 ปีถัดมาเขาก็ได้พัฒนาตัวเองและเข้าเรียนที่โรงเรียนฟุตบอลโรซาเลีย เด กัสโตร" โดยเขาได้เล่นให้กับสโมสรเยาวชนของโรงเรียน 5 ปี ก่อนที่จะมาเป็นนักเตะเยาวชนให้กับกอมโปสเตลาและเซลตาเดบีโกซึ่งเป็นทีมจากเมืองข้างเคียง อัลบาโร เนเกรโด
เขาเริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพกับราโยบาเยกาโน ก่อนที่จะมาร่วมทีมเรอัลมาดริดกัสติยา แต่เขาไม่สามารถขึ้นมาเล่นทีมชุดใหญ่ได้จึงย้ายไปร่วมทีมอูเด อัลเมริอา ก่อนที่จะมาอยู่กับทีมเซบิยาจนถึงปัจจุบัน ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ
เอร์นันเดซ เกิดที่เมืองกวาดาลาฮารา รัฐฮาลิสโก เขาเริ่มเล่นในลีกสันทนาการเมื่อเขาอายุ 7 ปี พ่อของเขาชื่อ ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ กูติเอร์เรซ ซึ่งเป็นนักฟุตบอลทีมชาติเม็กซิโกตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า พ่อของเขาพูดว่า เขาไม่คิดว่าลูกชายของเขาจะสามารถเล่นในระดับอาชีพได้ เอร์นันเดซได้ร่วมสโมสรเซเดกวาดาลาฮารา เมื่ออายุ 9 ปี โดยเซ็นสัญญาระดับอาชีพเมื่อเขาอายุ 15 ปี[3] ในปี ค.ศ. 2005 เขาร่วมลงแข่งฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี แต่เขาเกิดบาดเจ็บ ไม่ได้ลงเล่นในฐานะทีมผู้ชนะเลิศ[4] ชิสโก (นักฟุตบอลเกิดปี พ.ศ. 2529)
ชิสโกเป็นผลผลิตชุดเยาวชนของเดปอร์ติโบเดลาโกรุญญา เกิดในเมืองปัลมา ซึ่งเป็นเมืองในหมู่เกาะแบลีแอริก ประเทศสเปน โดยเขาลงเล่นในลาลิกาครั้งแรกในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2548 เป็นนัดที่พบกับเรอัลโซซิเอดัด โดยประตูแรกของเขาในฤดูกาลนั้นเป็นเกมที่ไปเยือนเรอัลซาราโกซา และเสมอ 2–2 ในวันที่ 15 พฤษภาคม สถิติในฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2016
อัลบาโร โมราตา ให้กับสเปน ในนัดที่พบกับตุรกีโรเมลู ลูกากู ให้กับเบลเยียม ในนัดที่พบกับสาธารณรัฐไอร์แลนด์บอลาฌ จูจาก ให้กับฮังการี ในนัดที่พบกับโปรตุเกสคริสเตียโน โรนัลโด ให้กับโปรตุเกส ในนัดที่พบกับฮังการีอ็องตวน กรีแยซมาน ให้กับฝรั่งเศส ในนัดที่พบกับสาธารณรัฐไอร์แลนด์ และ เยอรมนีออลีวีเย ฌีรู ให้กับฝรั่งเศส ในนัดที่พบกับไอซ์แลนด์
บอกดัน สตังกู ให้กับโรมาเนีย ในนัดที่พบกับฝรั่งเศส และ สวิตเซอร์แลนด์โตมาช แน็ตซิต ให้กับสาธารณรัฐเช็ก ในนัดที่พบกับโครเอเชียจิลวี ซีกืร์ดซอน ให้กับไอซ์แลนด์ ในนัดที่พบกับฮังการีร็อบบี เบรดี ให้กับสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ในนัดที่พบกับฝรั่งเศสเวย์น รูนีย์ ให้กับอังกฤษ ในนัดที่พบกับไอซ์แลนด์เลโอนาร์โด โบนุชชี ให้กับอิตาลี ในนัดที่พบกับเยอรมนี
คริสเตียโน โรนัลโด ให้กับโปรตุเกส ในนัดที่พบกับออสเตรียเซร์คีโอ ราโมส ให้กับสเปน ในนัดที่พบกับโครเอเชียอาเลกซันดาร์ ดราโกวิช ให้กับออสเตรีย ในนัดที่พบกับไอซ์แลนด์เมซุท เออซิล ให้กับเยอรมนี ในนัดที่พบกับสโลวาเกีย
เคียรัน คลาร์ก ลงเล่นให้กับสาธารณรัฐไอร์แลนด์ ในนัดที่พบกับสวีเดนปีร์กีร์ เมาร์ ไซวาร์ซอน ลงเล่นให้กับไอซ์แลนด์ ในนัดที่พบกับฮังการีแกเรท มักออลีย์ ลงเล่นให้กับไอร์แลนด์เหนือ ในนัดที่พบกับเวลส์
รอแบร์ต แลวันดอฟสกี ให้กับโปแลนด์ ในนัดที่พบกับโปรตุเกส
อ็อนเดรย์ ดูดา ให้กับสโลวาเกีย ในนัดที่พบกับเวลส์ (ในนาทีที่ 60)
ดีมีทรี ปาแย็ต ให้กับฝรั่งเศส ในนัดที่พบกับแอลเบเนีย, ไนอัลล์ มักกินน์ ให้กับไอร์แลนด์เหนือ ในนัดที่พบกับยูเครน
รีการ์ดู กวาแรฌมา ให้กับโปรตุเกส ในนัดที่พบกับโครเอเชีย
อาร์ตโนร์ อิงกวี เทรยส์ตาซอน ให้กับไอซ์แลนด์ ในนัดที่พบกับออสเตรีย
มีชี บัตชัวยี และ เอแดน อาซาร์ ให้กับเบลเยียม ในนัดที่พบกับฮังการี เฟร์นันโด ตอร์เรส
ในวันที่ 31 มกราคม ปี พ.ศ. 2554 เฟร์นันโด ตอร์เรส ได้ย้ายจากลิเวอร์พูลมาเชลซีด้วยค่าตัวที่สูงที่สุดในอังกฤษ คือ 50 ล้านปอนด์ (ราว 2,458 ล้านบาท) ในเกมแรกของตอร์เรสนั้น ได้ลงสนามเจอกับทีมเก่าของเขา ลิเวอร์พูล ที่สนามสแตมฟอร์ดบริดจ์ ผลการแข่งขันนั้น เชลซีแพ้ลิเวอร์พูล 0-1 ตอร์เรสโดนเพื่อนร่วมทีมเก่าทำฟาวล์บาดเจ็บ และเขาได้ถูกเปลี่ยนตัวออกแล้วส่งผู้เล่นสำรอง ซาลอมง กาลู ลงมาเล่นแทนในนาทีที่ 66 จันลูกา ซัมบรอตตา
ซัมบรอตตาเริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพครั้งแรกเมื่ออายุ 17 ปี ในปี ค.ศ. 1994 เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลโกโม ในบ้านเกิดซึ่งอยู่ในลีกเซเรียบี ซึ่งเขาได้ลงเล่นเพียงแค่ 1 นัดเท่านั้น ในปี ค.ศ. 1995 โกโมตกชั้นไปอยู่เซเรียชิ 1 ซัมบรอตตาก็กลายเป็นตัวหลักของทีมในฤดูกาล 1995-1996 และ 1996-1997 เขาลงสนามไปทั้งหมด 47 นัด ทำได้ 6 ประตู คริสเตียโน โรนัลโด
พ่อของโรนัลโดเป็นผู้อำนวยการสโมสรฟุตบอลเล็ก ๆ ที่ชื่ออังดูริญญา และพ่อเขาขอให้กัปตันทีมที่ชื่อฟือร์เนา โซซา (Fernão de Sousa) เป็นพ่อทูนหัว ส่วนแม่ของเขามีอาชีพเป็นแม่ครัว โรนัลโดช่วยเหลือครอบครัวเป็นอย่างดี ช่วยพี่สาวคนโตเปิดร้านขายเสื้อผ้าที่เกาะมาเดรา ส่วนพี่สาวอีกคน กาเตีย เป็นนักร้อง มีวงดนตรีชื่อ "Ronalda"[10] สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
ในฤดูกาล 2011-12 เรอัลมาดริดสามารถคว้าแชมป์ลาลีกามาได้เป็นสมัยที่ 32 ของสโมสรในประวัติศาสตร์การแข่งขันลาลีกาและจบอันดับ 1 ของฤดูกาลด้วยการมีคะแนนทั้งหมด 100 คะแนน จากทั้งหมด 114 คะแนน ยิงประตูคู่แข่งได้มากถึง 121 ประตู และเสียประตูให้คู่แข่งไป 32 ประตู และผลต่างของลูกได้กับลูกเสียคือ 89 ประตู พร้อมกับชนะคู่แข่งทั้งหมด 32 นัด เสมอ 4 นัด และแพ้ 2 นัด และคริสเตียโน โรนัลโด กลายเป็นผู้เล่นที่เร็วที่สุดในการทำประตูมากกว่า 100 ลูก ในประวัติศาสตร์ลีกสเปนยังเป็นผู้เล่นที่ทำประตูได้ โดยโรนัลโดทำประตู 101 ประตู จากการลงเล่นแค่ 92 โดยทำให้โรนัลโดแซงสถิติของเฟเรนส์ ปุชคัช อดีตนักฟุตบอลชาวฮังการีของสโมสรที่ทำประตูที่ 100 จากการลงเล่น 105 นัด แล้วโรนัลโดยังเป็นผู้เล่นคนแรกของสโมสรที่ทำประตูสูงสุดในหนึ่งปี (60 ประตู) และโรนัลโดยังเป็นผู้เล่นคนแรกที่ยิงประตูคู่แข่งทั้ง 19 สโมสรในลาลีกาเพียงฤดูกาลเดียวอีกด้วย วินเชนโซ มอนเตลลา
มอนเตลลาเริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพครั้งแรกกับทีม เอ็มโปลี ก่อนที่จะย้ายไปร่วมทีม เจนัว หลังจากนั้นย้ายไปร่วมทัพ ซามพ์โดเรีย ทีมร่วมเมือง
และสามารถแจ้งเกิดในการลงเล่น เซเรียอา ได้อย่างสวยงาม ด้วยการทำไป 22 ประตูในฤดูกาล 1996-1997 ก่อนจะย้ายทีมมาอยู่กับ โรม่า และมีส่วนช่วยให้ต้นสังกัดคว้าแชมป์สคูเด็ตโต้ได้สำเร็จในฤดูกาล 2000-01 ในช่วงปลายอาชีพนักเตะ มอนเตลล่า เคยถูก ซามพ์โดเรีย ทีมเก่าของเขา และ ฟูแล่ม ในอังกฤษ ยืมตัวไปเล่น ก่อนที่เขาจะตัดสินใจเลิกเล่นเมื่อจบฤดูกาล 2008-09 โดยเปลี่ยนงานไปเป็นหนึ่งในโค้ชทีมเยาวชนแทน โดยรับหน้าที่ดูแลทีมอายุต่ำกว่า 16 ปี ของโรม่า และเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011 มอนเตลล่า ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเทรนเนอร์ชั่วคราวของ โรม่า คุมทีมชุดใหญ่ หลังจากการลาออกของ เคลาดิโอ รานิเอรี จนจบฤดูกาล 2010-11 และต่อมามอนเตลล่าได้ไปคุม คาทาเนีย ในฤดูกาล 2011-12 โดยทำผลงานนำทีมจบอันดับ 11 ของ เซเรียอา และ ได้ย้ายมาคุมทีม สโมสรฟุตบอลฟีออเรนตีนา สโมสรฟุตบอลใน เซเรียอา เลาตาโร มาร์ติเนซ
เขาเริ่มเล่นฟุตบอลในอาร์เจนตินาบ้านเกิดของเขา เขาได้ลงเล่นในระดับเยาวชนกับราซินกลุบใน ค.ศ. 2015 เขาใช้เวลา 4 ปีที่นั้นและเล่นให้ทีมในลีกและโกปาลีเบร์ตาโดเรส ทำได้ประตูได้ 27 ประตู ในการลงเล่น 60 นัด ก่อนที่จะย้ายไปอินเตอร์ ใน ค.ศ. 2018 มาร์ติเนซลงเล่นให้ทีมชาติอาร์เจนตินาชุดเยาวชนและเข้าร่วมการแข่งขันรายการฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์อเมริกาใต้อายุไม่เกิน 20 ปี 2017 และฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 20 ปี 2017 เขาเปิดตัวลงเล่นกับทีมชาติอาร์เจนตินาชุดใหญ่ใน ค.ศ. 2018 ยาโก ฟัลเก
ฟัลเกเกิดที่เมืองบิโก แคว้นกาลิเซีย เขาเริ่มต้นอาชีพกับเรอัลมาดริด ก่อนที่จะย้ายไปบาร์เซโลนาในปี ค.ศ. 2001 อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถขึ้นมาเล่นให้กับทีมชุดใหญ่ได้ ดังนั้นวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 2008 เขาจึงไปยูเวนตุส ด้วยสัญญา 4 ปี และมีการเปิดตัวอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 2008 ค่าตัวในตอนนั้นอยู่ที่ 2.5 ล้านยูโร ต่อมาวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 2008 เขาลงเล่นให้กับสโมสรนัดแรกในการพบกับ Lecce ซึ่งเป็นการแข่งขันนัดที่ 15 ของเซเรียอา ฤดูกาล 2008–09 โรนัลโด
เมื่อวันที่ 11 มกราคม ค.ศ. 2015 โรนัลโดเตรียมฟิตหุ่น โรนัลโด้ ออกมาเผยว่า ตัวเขาเองจะพยายามเรียกความฟิตอย่างเต็มที่ เพื่อกลับมาลงสนามเล่นฟุตบอลอีกครั้งกับสโมสร ฟอร์ต เลาเดอร์เดล สไตรเกอร์ส Fort Lauderdale Strikers ในศึกนอร์ธ อเมริกัน ซอคเกอร์ ลีก ซึ่งเป็นลีกระดับดิวิชั่น 2 ของลีกลูกหนังสหรัฐอเมริกา ทั้งนี้ โรนัลโด้ ผ่านการค้าแข้งกับสโมสรดังๆมากมาย เช่น บาร์เซโลนา, รีลมาดริด, อินเตอร์ มิลาน และ เอซี มิลาน โดยลงเล่นฟุตบอลอาชีพกับ โครินเธียนส์ เป็นสโมสรสุดท้าย ในปี 2011 ก่อนที่จะประกาศแขวนสตั๊ด เนื่องจากสภาพร่างกายไม่ไหว แล้วก็กลับมาเล่นอีกครั้งในปี 2015 เซร์ฆิโอ โรเมโร
โรเมโรย้ายมาค้าแข้งให้กับยูไนเต็ดในฐานะนักเตะฟรีเอเยนต์เมื่อช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 2015 และก็มีฤดูกาลเปิดตัวที่ดีโดยเก็บคลีนชีตได้หกเกมจากการลงสนาม 10 นัด นายด่านผู้ผ่านเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลโลกกับทีมชาติอาร์เจนตินา เริ่มต้นชีวิตใหม่ในรั้วปีศาจแดงได้อย่างยอดเยี่ยม โดยเสียประตูในพรีเมียร์ลีกเพียงสองลูกในเดือนสิงหาคม แม้จะเป็นตัวสำรองให้กับดาบิด เด เฆอาเป็นส่วนใหญ่ แต่โรเมโรก็ได้พิสูจน์คุณค่าของเขา ยามที่ลูวี ฟัน คาล เรียกใช้งาน ซึ่งทั้งสองเคยร่วมงานด้วยกันมาก่อนกับอาแซด อัลก์มาร์ สโมสรจากประเทศเนเธอร์แลนด์ นายทวารร่างใหญ่ถูกแสงไฟสาดส่องในการแข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก ลีกนัดแรกกับมิดยึลลัน เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ โดยโชว์เซฟไปหลายครั้ง จากการลงทำหน้าที่แทนดาบิด เด เฆอาที่มีอาการบาดเจ็บก่อนการคิกออฟ หนึ่งในการป้องกันประตูที่ถูกพูดถึงมากที่สุด คือการทะยานป้องกันลูกโหม่งของพอล โอนูอาชูได้อย่างดีเยี่ยม ซึ่งภายหลังกลายมาเป็นหนึ่งในจังหวะท้าชิงการเซฟยอดเยี่ยมของฤดูกาล แน่นอนว่าสิ่งดังกล่าวจะเป็นเรื่องที่โรเมโรไม่ลืมง่าย ๆ "มันเป็นหนึ่งในการเซฟที่ดีที่สุดในชีวิตของผมเลยล่ะ !" เขากล่าวให้สัมภาษณ์หลังจบเกม โชเซ มูรีนโย
มูรีนโยได้รับการยกย่องจากผู้เล่น ผู้ฝึก และผู้ประกาศข่าวกีฬาหลายคนว่าเป็นหนึ่งในผู้จัดการทีมฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและประสบความสำเร็จมากที่สุดในโลก[1][2][3] และยังได้รับเกียรติจากสหพันธ์ฟุตบอลโปรตุเกสในปี ค.ศ. 2015 ว่าเป็นผู้ฝึกสอนชาวโปรตุเกสที่ดีที่สุดแห่งศตวรรษนี้[4] มูรีนโยเริ่มต้นอาชีพสายฟุตบอลด้วยการเป็นผู้เล่นในดิวิชัน 2 ของโปรตุเกส เขาเรียนจบวิทยาศาสตร์การกีฬาจากมหาวิทยาลัยเทคนิคลิสบอนและเข้ารับการอบรมหลักสูตรการเป็นผู้ฝึกในสหราชอาณาจักร ในขณะที่อยู่ในลิสบอนเขาทำงานเป็นครูพลศึกษาและหาประสบการณ์ทำงานในด้านอื่น ๆ โดยการเป็นผู้ฝึกทีมเยาวชน แมวมอง และผู้ช่วยผู้จัดการ ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1990 เขาได้รับมอบหมายให้เป็นล่ามของเซอร์บ็อบบี ร็อบสัน ในช่วงที่ร็อบสันทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมสปอร์ติงลิสบอน และสโมสรฟุตบอลโปร์ตูในโปรตุเกส และสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในสเปน หลังจากร็อบสันจากบาร์เซโลนาไป มูรีนโยตัดสินใจอยู่ที่สโมสรเดิมโดยทำงานร่วมกับลูวี ฟัน คาล ซึ่งมาทำหน้าที่แทนร็อบสัน เทรนต์ อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์
อาร์โนลด์ได้เข้าร่วมศูนย์ฝึกเยาวชนของสโมสรลิเวอร์พูลเมื่อ ค.ศ. 2004 (พ.ศ. 2547) ขณะอายุ 6 ปีจนกระทั่งได้เป็นกัปตันทีมชุดอายุไม่เกิน 16 ปี และชุดอายุไม่เกิน 18 ปี ก่อนจะได้รับสัญญาการเป็นนักฟุตบอลอาชีพในเวลาต่อมา ในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2017 อาร์โนลด์ได้ถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทน ฟีลีปี โกชิญญู ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟิลด์เอาชนะเพื่อนบ้านเอฟเวอร์ตัน 3-1 และเกือบทำประตูได้ในนาทีที่ 77 โดยเอ็มเร จัน เติมขึ้นมาทางขวาก่อนตบเข้ากลางให้ เทรนต์ อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์ ได้ยิงด้วยขวา บอลพุ่งเข้ากรอบแต่ โจเอล โรเบลส ผู้รักษาประตูเอฟเวอร์ตันบินปัดเอาไว้ได้ เบรนดัน ร็อดเจอส์
ร็อดเจอส์เริ่มต้นอาชีพฟุตบอลของเขากับการเป็นกองหลังของแบลลิมีนายูไนเต็ด ซึ่งเขาสังกัดอยู่จนย้ายไปลงนามกับทีม เรดดิ้ง ตอนอายุได้ 18 ปี หลังจากนั้นก็ประสบกับการบาดเจ็บหัวเข่าจนถึงขั้นต้องเลิกเล่นฟุตบอลเมื่ออายุ 20 เขายังคงอยู่กับ เรดดิ้ง โดยทำงานเป็นโค้ชให้กับทีม หลังจากที่ได้ไปศึกษาเทคนิคการโค้ชที่สเปนอยู่ระยะหนึ่ง เขาถูกเชิญให้เป็นผู้จัดการของทีมเยาวชนของเชลซีในปี ค.ศ. 2004 โดย โชเซ มูรีนโย และได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการทีมสำรองในปี ค.ศ. 2006 คริสเตียโน โรนัลโด
โรนัลโดได้ย้ายมาอยู่กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดด้วยค่าตัว 12.24 ล้านปอนด์ ในฤดูกาล 2002–03 โรนัลโดใช้เวลาไม่นานนักในการปรับตัวให้เข้ากับพรีเมียร์ลีก และผลงาน 8 ประตู จากการลงสนาม 39 นัด ซึ่งรวมถึงประตูแรกในรอบชิงชนะเลิศเอฟเอ คัพกับ มิลล์วอลล์ ก็ทำให้เขาได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (Sir Matt Busby Player of the Year) ประจำฤดูกาล 2003/04 โรนัลโดกับการพาทีมชาติโปรตุเกสผ่านเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศในศึกยูโร 2004 ก่อนพ่ายให้กับ กรีซ 0 - 1 ชาบี อาลอนโซ
อาลอนโซ เริ่มต้นฤดูกาลที่สามของเขาที่เรอัลมาดริดโดยการยิงประตูที่สองให้กับเรอัลมาดริดในนัดที่เสมอ 2–2 กับ สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา ใน 2011 ซูเปร์โกปาเดเอสปาญา ที่ซานเตียโก เบร์นาเบว ต่อมาในวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 2011 เขาเล่นเกมอย่างเป็นทางการของเขาครบ 100 นัดสำหรับเรอัลมาดริด ในนัดที่เสมอ 0–0 กับราซิงซานตันเดร์ อาลอนโซยังคงเป็นกำลังหลักที่ไม่มีปัญหาในสิบเอ็ดคนแรกของทีมและเรอัลมาดริดก็สามารถคว้าแชมป์ลีกมาครองได้ถือว่าเป็นแชมป์ลีกที่อาลอนโซได้เป็นครั้งแรก ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
ซาเนตติในวัย 20ปีได้ลงเล่นกับบันฟิลด์ครั้งแรกเมื่อ 12 กันยายน 1993 แมตช์เปิดบ้านเจอริเวอร์ เพลท หลังจากนั้น 17 วัน เขาสามารถยิงประตูแรกได้ในแมตช์ที่เจอนีเวล โอลด์บอยซึ่งจบการแข่งเสมอ1–1 การเล่นที่โดดเด่นของเขาทำให้ได้รับความนิยมจากแฟนๆเอล โตลาโดรจำนวนมาก อีกทั้งเขาถูกเรียกให้ติดทีมชาติด้วย ทีมยักษ์ใหญ่จากดิวิชั่นแรกอย่างริเวอร์ เพลท และโบกา จูเนียร์สสนใจ แต่ซาเนตติเลือกที่จะอยู่กับทีมเดิม จนปีค.ศ. 1995 เขาและเพื่อนชาวอาร์เจนตินา เซบาสเตียน แรมเบิร์ต ได้ย้ายมาเล่นให้อินเตอร์มิลานในอิตาลี ซึ่งนั้นเป็นการซื้อครั้งแรกของประธานสโมสร มัสซิโม โมรัตติ เลาตาโร มาร์ติเนซ
ฟอร์มของมาร์ติเนซไปเข้าตาฟาบิโอ ราดาเอลลิโค้ชรักษาการของราซินกลุบในตอนนั้นต่อมาฟาบิโอได้เซ็นสัญญามาร์ติเนซเข้ามาในทีมในเดือนมกราคม ปี 2014 ไม่นานหลังจากเข้าร่วมทีม มาร์ติเนซเริ่มที่จะไม่มีความสุขเนื่องจากเขามีอาการคิดถึงบ้านและอยากจะกลับไปบ้านเกิดของเขา แต่เพื่อนร่วมทีมของเขาบรายัน มันซิยาได้โน้มน้าวเขาให้อยู่และเดินต่อไปและเขาทำประตูได้ 53 ประตู ในการลงเล่น 64 นัด ให้กับราซินกลุบทีมรอง ในปี 2015 ราซินกลุบได้บรรลุข้อตกลงการเซ็นสัญญาของมาร์ติเนซกับเรอัล มาดริดแต่เขาเลือกที่จะยังคงเล่นในอาร์เจนตินา พ่อของมาร์ติเนซ มาริโอได้เผยว่าเขาเลือกอยู่กับราซินต่อเพราะว่าเขายังไม่พร้อมที่จะย้ายออกจากทีม เขาลงเล่นในลีกนัดแรกเกิดขึ้นในวันที่ 1 พฤศจิกายน 2015 เมื่อเขาเป็นตัวสำรองที่ถูกเปลี่ยนตัวลงมาเล่นแทนดิเอโก มิลิโตในครึ่งหลังในนัดที่เอาชนะครูเซโร เดล นอร์เต 3-0 ในวันที่ 17 ตุลาคม 2016 เขาถูกไล่ออกเป็นครั้งแรกในอาชีพของเขาในนัดที่เสมออาร์เฆนติโนส 2-2 ต่อมาในปีนั้นเดือนพฤศจิกายนเขาทำประตูแรกให้กับทีมโดยยิงให้ราซิงขึ้นนำอูรากันสุดท้ายผลออกมาเสมอ 1-1 คริสเตียโน โรนัลโด
ความสำเร็จและการพัฒนาของโรนัลโดในช่วงอยู่กับเรอัลมาดริดเริ่มดีขึ้น โดยโรนัลโดซัดประตูในฤดูกาลนี้ไป 60 ประตู (รวมทุกรายการ) และได้เล่นยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกไปจนถึงรอบรองชนะเลิศ แต่ก็แพ้ สโมสรฟุตบอลบาเยิร์นมิวนิก ไป 3-1 (ดวลจุดโทษ) แต่โรนัลโดก็สามารถนำทีมได้แชมป์ลาลีกา ได้เป็นครั้งที่ 32 ของสโมสร โดยในช่วงปลายฤดูกาล เรอัลมาดริดกับบาร์เซโลนาได้แข่งขันกันที่กัมนอว์ ในนัดที่ 2 ซึ่งโรนัลโดก็เป็นฮีโรโดยเขาได้ยิงประตูชัยสุดสำคัญในการนำทีมเรอัลมาดริดคว้าแชมป์ลาลีกาด้วยการชนะสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา ไป 2-1 ที่กัมนอว์ และจบอันดับ 1 ของตาราง และเป็นทีมแรกในประวัติศาสตร์ฟุตบอลของโลกที่ทำคะแนนได้ 100 คะแนน แอดัม ลัลลานา
ในวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2015 ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2015–16 รอบแบ่งกลุ่ม ลัลลานาทำประตูแรกให้กับลิเวอร์พูล ในนัดที่ลิเวอร์พูลเสมอกับบอร์โด 1-1[10] [11] ต่อมา ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 2015 ยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2015–16 รอบแบ่งกลุ่ม ลัลลานาทำประตูที่ 2 ในยูฟ่ายูโรปาลีก ในนัดที่ลิเวอร์พูลเปิดสนามแอนฟีลด์เสมอกับ 1-1[12] ต่อมา ในวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2016 ลัลลานาลงสนามเป็นตัวสำรองแทน จอร์ดอน ไอบ์ และทำประตูชัยในช่วงทดเวลาบาดเจ็บนาทีสุดท้าย ในนัดที่ลิเวอร์พูลเอาชนะนอริชซิตีที่แคร์โรว์โรด 5-4[13] [14] ต่อมา ในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ลัลลานาทำประตูที่ 2 ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ลิเวอร์พูลเปิดสนามแอนฟีลด์เสมอกับซันเดอร์แลนด์ 2-2[15] ดาบิด เด เฆอา
จากการเป็นคนรูปร่างสูง มีความเป็นนักกีฬา และมีความมั่นใจเมื่อมีบอลอยู่กับเท้า เด เฆอา ได้พัฒนาตัวเองในทีมเยาวชนของอัตเลติโกมาดริดอย่างรวดเร็ว และได้ลงเล่นฟุตบอลอาชีพนัดแรกด้วยอายุเพียง 18 ปีในฤดูกาล 2008/09 กับทีมเยาวชนของอัตเลติโกมาดริดในดิวิชันบี และด้วยความสามารถที่โดดเด่น ในฤดูกาลถัดมาเขาก็ได้มีชื่อติดทีมชุดใหญ่ และได้ลงเล่นนัดแรกให้ทีมชุดใหญ่ในวันที่ 30 กันยายน 2009 ในฐานะตัวสำรองซึ่งได้ลงเล่นแทนผู้รักษาประตูมือหนึ่งของทีมอย่างโรเบร์โต ในเกมที่ทีมไปเยือนโปร์ตูในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม และจากอาการบาดเจ็บของโรเบร์โต ก็ทำให้เด เฆอา ได้ลงเล่นในลาลีกา สเปน ครั้งแรกในอีก 3 วันถัดมาที่ทีมพบกับเรอัลซาราโกซา และช่วยให้ทีมเอาชนะมาได้ 2 - 1 โรแบร์ตู ฟีร์มีนู
ในวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 2015 ฟีร์มีนูลงเล่นให้กับ ลิเวอร์พูล เป็นนัดแรกโดยลงสนามเป็นตัวสำรองแทน จอร์ดอน ไอบ์ ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ สโตกซิตี ที่บริแทนเนียสเตเดียม 1-0 ต่อมา ในวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015 ฟีร์มีนูลงเล่นเป็นกองหน้าตัวเป้าและทำประตูแรกในสีเสื้อของลิเวอร์พูล ในนัดที่ลิเวอร์พูลเอาชนะแมนเชสเตอร์ซิตีที่เอติฮัดสเตเดียม 4-1 ต่อมาในวันที่ 13 มกราคม ค.ศ. 2016 ฟีร์มีนูยิง 2 ประตูให้ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เสมอกับอาร์เซนอล 3-3 ต่อมาในวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 2016 ฟีร์มีนูยิง 2 ประตูให้ลิเวอร์พูลเอาชนะนอริชซิตีที่แคร์โรว์โรด 5-4 ต่อมาในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ฟีร์มีนูทำประตูที่ 6 ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เสมอกับ ซันเดอร์แลนด์ 2-2 ต่อมา ในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2016 ฟีร์มีนูทำประตูที่ 7 ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เอาชนะ แมนเชสเตอร์ซิตี 3-0 ต่อมา ในวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2016 ฟีร์มีนู ทำประตูที่ 8 ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ คริสตัลพาเลซ ที่เซลเฮิสต์พาร์ก 2-1 ต่อมา ในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2016 ยูฟ่ายูโรปาลีก รอบ 16 ทีมสุดท้าย นัดแรก ฟีร์มีนู ทำประตูแรกในยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2015–16 ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เอาชนะคู่ปรับตลอดกาล แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด 2-0 ต่อมา ในวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2016 ฟีร์มีนู ทำประตูที่ 9 ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ บอร์นมัท ที่วิตาลิตี้ สเตเดียม 2-1 ต่อมา ในวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 ฟีร์มีนู ทำประตูที่ 10 ในพรีเมียร์ลีก ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์เอาชนะ วอตฟอร์ด 2-0 คริสเตียโน โรนัลโด
พอเข้าสู่ฤดูกาลที่ 2 ของโรนัลโด เขาได้ถูกเปลี่ยนเบอร์ของเสื้อจากเบอร์ 9 เป็นเบอร์ 7 และได้เปลี่ยนผู้จัดการทีมมาเป็นโชเซ มูรีนโย ผู้จัดการทีมชาวโปรตุเกสที่รู้จักในตัวของโรนัลโดเป็นอย่างดี ในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ในนัดที่เรอัลมาดริดเจอกับราซิงเดซานตันเดร์ โดยโรนัลโดทำประตูไปได้ถึง 4 ประตู ทำให้เรอัลมาดริดชนะไป 4-0 แล้วในนัดที่เจอกับ สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา โดยเรอัลมาดริดไปเยือนที่กัมนอว์ แพ้ไป 5-0 ซึ่งโรนัลโดก็ได้มีจังหวะยิงหลายครั้ง แล้วหลังจากในนัดนั้น เรอัลมาดริดได้เปิดบ้านพบกับแอทเลติกบิลบาโอ โดยในนัดนั้นโรนัลโดเกือบทำแฮตทริกได้โดยเขายิงไป 5 ประตู ในช่วงเวลาต่างกันไม่เกิน 6 นาที ทำให้ชนะไป 6-1 และในช่วงปลายปี ค.ศ. 2010 เขาได้ทำเกือบทำซูเปอร์แฮตทริกเป็นครั้งแรกในตัวของเขาโดยในถ้วยโกปาเดลเรย์กับเลบันเตอูเด โดยโรนัลโดทำไป 5 ประตู และแฮตทริกของการีม แบนเซมา ทำให้เรอัลมาดริดชนะไป 8-0 คริสเตียโน โรนัลโด
โรนัลโดได้ลงเล่นฟุตบอลในนามทีมเยาวชนของอังดูริญญา เมื่อเขาเล่นได้อยู่สองปี ก่อนที่จะย้ายไปอยู่กับนาซีอูนัลในปี 1997 เขาได้ทำสัญญาให้กับสโมสรยักษ์ใหญ่อย่างสปอร์ติงลิสบอน โรนัลโดได้ถูกพิจารณาย้ายตัวไปอยู่กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด โดยคนที่ซื้อเขาคือ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ซื้อตัวเขามาด้วยจำนวนเงิน 12.24 ล้านปอนด์ โรนัลโดได้แชมป์เอฟเอคัพ ซึ่งเป็นเกียรติประวัติแชมป์แรกของเขาในปี 2003 เฟร์นันโด ตอร์เรส
ประตูแรกของตอร์เรสนั้น เป็นเกมที่เชลซีชนะเวสต์แฮมยูไนเต็ด 3-0 ที่ สนามสแตมฟอร์ดบริดจ์ โดยนัดนั้นเชลซีขึ้นนำไปก่อน 1-0 ก่อนที่ตอร์เรสจะถูกเปลี่ยนตัวลงไปแทนดีดีเย ดรอกบา และซัดด้วยเท้าซ้าย บอลเข้าไปตุงตาข่าย ทำให้เชลซีขึ้นนำอีกครั้ง 2-0 และเขาได้รับการยกย่องให้เป็นแมนออฟเดอะแมตช์ในเกมนั้น ดาวีด ฌีโนลา
เขาเริ่มเล่นฟุตบอลในระดับสโมสรกับทีมตูลง (Toulon) ในระหว่างปี ค.ศ. 1985-88, ทีมแอร์เซแอ็ฟ ปารี (RCF Paris) ในระหว่างปี ค.ศ. 1985-90, ทีมแบร็สต์ (Brest) ในระหว่างปี ค.ศ. 1990-92, ทีมปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง (Paris Saint-Germain) ในระหว่างปี ค.ศ. 1992-95, ทีมนิวคาสเซิลยูไนเต็ด (Newcastle United) ในระหว่างปี ค.ศ. 1995-97, ทีมทอตนัมฮอตสเปอร์ (Tottenham Hotspur) ในระหว่างปี ค.ศ. 1997-2000, ทีมแอสตันวิลลา (Aston Villa) ในระหว่างปี ค.ศ. 2001-02 และทีมเอฟเวอร์ตัน (Everton) ในปี ค.ศ. 2002 ลูเซียโน เบกเชียว
ลูเซียโน่ เริ่มต้นค้าแข้งกับโบคา จูเนียร์ในชุดเยาวชน แต่ไม่เคยได้รับโอกาสลงเล่นในทีมชุดใหญ่จึงย้ายไปเล่นกับ เรอัล มายอร์ก้า ซึ่งได้เล่นทีมสำรองก่อนจะถูก กราเนด้า 74 ยืมตัวไปใช้งานก่อนจะลง 16 นัด ยิงไป 3 ประตูทำให้เทเรสซา ซื้อตัวไปเล่นทำให้ลูเซียโน่ มีโอกาสลงเล่นมากขึ้น โดยลงเล่น24 นัดทำไป 2ประตู ซึ่งทำให้เขาเริ่มมีชื่อและเป็นบาร์เซโลน่า ซื้อตัวเขาไปปั้นในทีมสำรองก่อนจะถูกขายต่อให้ เมริด้า สโมสรในลีกล่างซึ่งเขาสร้างชื่อจากการลงเล่น 50 นัดยิงไป 28 ประตู ก่อนที่ลีดส์ ยูไนเต็ด จะคว้าตัวไปร่วมทีมในปี 2008 ทำให้เขาเป็นแกนหลักของทีมและสามารถยิงประตูท็อตแน่ม ฮ็อตสเปอร์ ได้ในฟุตบอล เอฟเอ คัพ ได้ โรนัลด์ เดลา โรซา
เดลา โรซา มีชื่อเล่นคือ "บาโต" ระหว่างการมอบหมายครั้งแรกในดาเบา เมื่อนักศึกษาชั้นปีท้าย ๆ ของโรงเรียนเปรียบเทียบร่างกายของเขากับก้อนหิน[n 1][5] คริสเตียโน โรนัลโด
ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 มีการจัดอันดับตำแหน่งนักเตะรูปงามแห่งยูโร 2008 จัดทำโดยแอลจี บริษัทผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้า คริสเตียโน โรนัลโดได้รับคะแนนโหวตครั้งนี้เป็นอันดับ 1[6] ในปี 2012 โรนัลโดได้รับรางวัลนักกีฬาไอบีเรีย-อเมริกา ประจำปี 2012 ประเภทนักฟุตบอลชาย[7] ฟรันเชสโก ตอตตี
ตอตตีเกิดและโตในย่านปอร์ตาเมโตรเนียของกรุงโรม เขาเริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่อายุ 4 ขวบ โดยมีนักฟุตบอลที่ชื่นชอบและเป็นแรงบันดาลใจในการเล่นคือ จูเซปเป จันนีนี ที่ถูกยกย่องว่าเป็นสัญลักษณ์ของทีมโรมาในเวลานั้น ในช่วงก่อนเข้าสู่อาชีพนักฟุตบอล ตอตตีเคยเข้าร่วมทีมเยาวชนของสมิตตรัสเตเวเรและโลดีจานี ก่อนจะมีโอกาสได้มาอยู่กับทีมเยาวชนโรมาในปี 1989 โดยในช่วงเวลานั้นมีทีมใหญ่ระดับโลกอย่างมิลานให้ความสนใจและยื่นข้อเสนอมายังตอตตีด้วย แต่เนื่องจากครอบครัวต้องการให้เขาอยู่กับทีมในบ้านเกิด จึงปฏิเสธทางมิลานและเลือกมาอยู่กับโรมาแทน คริสเตียโน โรนัลโด
As of 8 ตุลาคม ค.ศ. 2015.[2][45][46] ฟุตบอลทีมชาติซานมารีโน
สหพันธ์ฟุตบอลซ​​านมารีโน ก่อตั้งขึ้นในปี 1931 แต่ทีมชาติซานมาริโนนั้นก่อตั้งในปี 1986 ซานมารีโนได้รับความร่วมมือในการปกครองดูแลของฟีฟ่าและยูฟ่าในปี 1988 ช่วยให้ทีมงานที่จะมีส่วนร่วมในการแข่งขันชิงแชมป์ที่สำคัญ ก่อนหน้านี้ผู้เล่นซานมารีโนได้รับการพิจารณาในบริบทอิตาลีฟุตบอลต่างประเทศ นัดแรกของซานมารีโนในการแข่งขันฟีฟ่าตามทำนองคลองธรรมเป็นการแข่งขันกับสวิตเซอร์แลนด์ในวันที่ 14 พฤศจิกายนปี 1990 ในรอบคัดเลือกฟุตบอลยูโร 1992 และแพ้ไป 4-0 และสุดท้ายเขาก้ตกรอบไป
สำหรับแคมเปญแรกของพวกเขาที่มีคุณสมบัติฟุตบอลโลก, ซานมารีโนถูกดึงมาอยู่กลุ่มเดียวกันกับอังกฤษ, เนเธอร์แลนด์, นอร์เวย์, โปแลนด์และตุรกี นัดแรกเขาแพ้ให้กับ นอร์เวย์ 10-0 และแพ้ให้กับตุรกี 4-1 และในรอบคัดเลือกรอบสุดท้าย พวกเขาได้เจอกับอังกฤษ และ Davide Gualtieri ยิงประตูเร็วที่สุดในฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกประวัติศาสตร์หลัง 8.3 วินาทีทำให้ทีมนำ 1-0 แต่สุดท้ายก้แพ้ไป 7-1 ทำให้พวกเขาเล่น 10 นัดและไม่ผ่านเข้ารอบไปการแข่งขันอย่างไม่เป็นทางการ เทรนต์ อเล็กซานเดอร์-อาร์โนลด์
ในวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 2018 อาร์โนลด์ลงเล่นให้ทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่เป็นนัดแรก ในอุ่นเครื่องกระชับมิตร นัดที่ อังกฤษ เอาชนะ คอสตาริกา 2-0 ต่อมา ทีมชาติอังกฤษเรียกตัวอาร์โนลด์ติดรายชื่อ 23 คน ชุดลุยศึกฟุตบอลโลก 2018 ที่รัสเซีย โดย อังกฤษ ได้อยู่กลุ่มจี ร่วมกับ เบลเยียม, ปานามา และ ตูนิเซีย ในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2018 อาร์โนลด์ลงสนามเป็นตัวจริงในฟุตบอลโลก นัดแรก ในนัดที่ อังกฤษ พ่ายแพ้ เบลเยียม 0-1 สุดท้าย อังกฤษ ผ่านเข้ารอบ 16 ทีมสุดท้าย คว้าอันดับ 2 ของกลุ่มจี ชนะ 2 แพ้ 1 อเลสซานโดร ฟลอเรนซี
ฟลอเรนซีได้ลงเล่นนัดแรกในเซเรียอาฤดูกาล 2014-15 เมื่อวันที่ 30 สิหาคม ค.ศ. 2014 ในฐานะตัวสำรองในครึ่งหลังในนัดที่ชนะฟีออเรนตีนา 2-0 จากนั้นเขาก็ได้เป็นตัวจริงในนัดที่ชนะเอ็มโปลี 0-1 เมื่อวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 2014 ฟลอเรนซีได้ลงเล่นรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรกในฐานะตัวสำรอง โดยเปลี่ยนกับฮวน อิตูร์เบ้ ที่ได้รับบาดเจ็บ ในนัดที่ชนะ 5-1 กับซีเอสเคเอ มอสโก ในรอบแบ่งกลุ่ม เมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 2014 ฟลอเรนซียิงประตูแรกของเขาในฤดูกาล ในนัดที่โรมาชนะ 2-0 กับกายารี่ โดยมีมัตเตีย เดสโตร เป็นผู้เปิดบอลมาให้  แม็มฟิส เดอไป
แต่ทว่าการเล่นในพรีเมียร์ลีกกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เดอไปไม่ประสบความสำเร็จเอาเลย ทั้งที่เป็นผู้สวมเสื้อหมายเลข 7 อันเป็นหมายเลขเดิมที่ผู้เล่นของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดหลายคนเคยสวมใส่ และกลายเป็นระดับตำนาน ทั้งเอริก ก็องโตนา, เดวิด เบ็คแฮม และคริสเตียโน โรนัลโด เมื่อถูกวิจารณ์ว่าเป็นหนึ่งการซื้อตัวผู้เล่นต่างชาติที่ไม่คุ้มค่าที่สุด และไม่ได้รับเลือกให้ลงสนามมากนัก จนกระทั่งในต้นปี ค.ศ. 2017 เดอไปจึงได้ย้ายไปเล่นให้กับออแล็งปิกลียอแน คริสเตียโน โรนัลโด
โรนัลโดคว้ารางวัลนักเตะดาวรุ่งยอดเยี่ยมของฟิฟโปร (FIFPro Special Young Player of the Year 2005) ซึ่งเป็นรางวัลเดียวที่ให้แฟน ๆ เป็นผู้ลงคะแนนโหวตตัดสิน และในปีเดียวกันเขาก็ได้อันดับที่ 20 ในตำแหน่งผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของฟีฟ่าด้วย ลิโอเนล เมสซิ
เมสซิได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปและรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปีเมื่อเขาอายุ 21 ปี และได้รับรางวัลในปี ค.ศ. 2009 (นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปและรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี ค.ศ. 2009)[7][8][9][10] และได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปี ค.ศ. 2010[11] ,2011 และ 2012 สไตล์การเล่นของเขาและความสามารถ มักถูกเปรียบเทียบเสมอดิเอโก มาราโดนา ซึ่งพูดถึงเมสซิว่าเป็นผู้สืบทอดจากเขา[12][13] เมสซิเริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่อายุยังน้อยและบาร์เซโลนาก็ค้นพบแนวโน้มที่ดีของเขาอย่างรวดเร็ว เขาออกจากทีมเยาวชนสโมสรกีฬานิวเวลส์โอลด์บอยส์ เมืองโรซาริโอ เมื่อปี ค.ศ. 2000 และย้ายพร้อมครอบครัวไปอยู่ยุโรป โดยบาร์เซโลนาเสนอในการรักษาภาวะขาดฮอร์โมนการเจริญเติบโตให้กับเมสซิ เขาเปิดตัวครั้งแรกในฤดูกาล 2004–05 โดยทำลายสถิติทีม โดยเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดที่ทำประตูในลีก เกียรติประวัติในฤดูกาลแรกของเขาคือชนะการแข่งขันในลาลิกา และชนะครั้งที่ 2 ในลีก รวมถึงในแชมเปียนส์ลีก ในปี ค.ศ. 2006 ฤดูกาลแจ้งเกิดของเขาคือฤดูกาล 2006–07 เขาเป็นผู้เล่นในทีมชุดใหญ่เต็มตัว โดยทำแฮตทริกในเอลกลาซิโก จบฤดูกาลยิงประตู 14 ประตู ใน 26 เกมในลีก จากนั้นเมสซิก็ประสบความสำเร็จที่สุดในอาชีพของเขาในฤดูกาล 2008–09 ยิงประตู 38 ประตู เป็นส่วนสำคัญของทีมในการชนะ 3 รายการในฤดูกาลเดียว แต่แล้วสถิตินี้ก็ถูกบดบังไปในฤดูกาลถัดมา ฤดูกาล 2009–10 ที่เมสซิยิงประตูไป 47 ประตูในทุกการแข่งขัน เทียบเท่าสถิติของโรนัลโดที่เคยทำให้กับบาร์เซโลนา แต่เขาก็ทำลายสถิตินี้ในฤดูกาล 2010–11 กับประตู 53 ประตูในทุกการแข่งขัน แต่สถิติการยิงประตูสูงสุดของเมสซิเกิดขึ้นในฤดูกาลถัดมา คือฤดูกาล 2011-12 ซึ่งเขายิงประตูรวมในทุกการแข่งขันได้ถึง 82 ประตู [14] และในปี 2012 นี้ เมสซิยังสามารถทำลายสถิติยิงมากที่สุดใน 1 ปีปฏิทินของเกิร์ด มึลเลอร์ ซึ่งทำไว้ที่ 85 ประตูใน 1 ปีตั้งแต่ปี 1972 โดยเมสซิได้ทำสถิติใหม่ไว้สูงถึง 91 ประตู ใน 1 ปี ปฏิทินเลยทีเดียว[15] ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2016 นัดชิงชนะเลิศ
เรอัล มาดริด เข้าสู่การแข่งขันในรอบรองชนะเลิศ, เผชิญหน้ากับทีมจากเม็กซิโก และเป็นทีมชนะเลิศ คอนคาแคฟ แชมเปียนส์ ลีก อเมริกา. การีม แบนเซมา เป็นผู้เปิดสกอร์แรกสำหรับเรอัลในครึ่งเวลาแรกช่วงทดเวลาบาดเจ็บ, ทำให้ทีมของพวกเขาเป็นฝ่ายขึ้นนำไปก่อนพัก. คริสเตียโน โรนัลโด เป็นผู้ยิงประตูปิดท้ายด้วยชัยชนะ 2–0 และได้เป้าหมายเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศของ "โลส บลังโกส" กับประตูในครึ่งเวลาหลังช่วงทดเวลาบาดเจ็บ. สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลเริ่มต้นขึ้น เมื่อกลุ่มคนงานของโรงงานผลิตอาวุธรอยัลอาร์เซนอลในแขวงวูลิช กรุงลอนดอน ก่อตั้งทีมฟุตบอลของตนเองขึ้นมาเมื่อปลายปี ค.ศ. 1886 ในชื่อ ไดอัล สแควร์ การแข่งขันแรกของทีมคือเกมที่สามารถเก็บชัยชนะเหนือทีมอีสเทิร์น วันเดอเรอร์ส 6-0 เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1886 หลังจากนั้นไม่นานก็เปลี่ยนชื่อเป็น รอยัลอาร์เซนอล และยังคงแข่งขันในเกมอุ่นเครื่องและรายการท้องถิ่นต่อไป จากนั้นได้ก้าวขึ้นมาเป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพแล้วหันมาใช้ชื่อ วูลิชอาร์เซนอล</b>ในปี 1891 สโมสรแห่งนี้ได้เข้าร่วมการแข่งขันฟุตบอลลีกเป็นครั้งแรกในปี 1893 ในดิวิชั่น 2 จากนั้นในปี 1904 ก็ได้ก้าวขึ้นมาอยู่ดิวิชั่น 1 เป็นครั้งแรก อย่างไรก็ตาม ในทางภูมิศาสตร์นั้นจะเห็นว่าสโมสรแห่งนี้ตั้งอยู่โดดเดี่ยวเกินไป ส่งผลกระทบให้จำนวนผู้ชมมีน้อยกว่าสโมสรอื่นจนกระทั่งทีมต้องประสบกับปัญหาทางการเงินอย่างหนักจนนำไปสู่การยุบทีมในปี 1910 เมื่อเฮนรี นอร์ริสได้เข้ามาเทคโอเวอร์[6] นอร์ริสพยายามมองหาแนวทางที่จะย้ายที่ตั้งของสโมสรไปอยู่ที่อื่นจนกระทั่งในปี 1913 หลังจากที่ตกชั้นดิวิชั่น 1 มาอยู่ดิวิชั่น 2 เหมือนเดิมนั้น อาร์เซนอลก็ได้ย้ายไปอยู่ที่อาร์เซนอลสเตเดียมในย่านไฮบิวรี่ บริเวณลอนดอนเหนือ ในปีต่อมา สโมสรได้ตัดสินใจตัดคำว่า "วูลิช" ออกจากชื่อสโมสรจนเหลือเพียง อาร์เซนอล เท่าที่เห็นในปัจจุบัน[7] หลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 ลีกดิวิชั่น 1 ก็เพิ่มจำนวนทีมเป็น 22 ทีม อาร์เซนอลได้อันดับ 5 ของดิวิชั่น 2 ในปี 1919 แต่ถึงกระนั้นก็ได้รับเลือกให้กลับขึ้นสู่ดิวิชั่น 1 อีกครั้งหนึ่ง[8] และอาร์เซนอลก็ไม่เคยถูกลดชั้นหรือตกชั้นเลยนับตั้งแต่นั้นมา โลเรนโซ อินซิญเญ
เขาเริ่มต้นอาชีพกับนาโปลีในปี ค.ศ. 2009 และลงเล่นนัดแรกในเซเรียอาเมื่อปี ค.ศ. 2010 ก่อนที่จะถูกปล่อยยืมตัวให้กับสโมสรฟอกกีอาและเปสการา และกลับสู่นาโปลีอีกครั้งในปี ค.ศ. 2012 อินซิญเญสามารถเล่นรุกเจาะทางปีกหรือเจาะตรงกลาง แต่โดยส่วนใหญ่เขาจะเล่นในตำแหน่งปีกซ้าย เขามีความสร้างสรรค์ ความเร็ว และความสามารถเฉพาะตัว โดยเฉพาะการเปิดฟรีคิก คริสเตียโน โรนัลโด
พรีเมียร์ลีก (3): 2006–07, 2007–08, 2008–09 เอฟเอคัพ (1): 2003–04 ลีกคัพ (2): 2005–06, 2008–09 เอฟเอคอมมูนิตีชีลด์ (1): 2007 ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (1): 2007–08 ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก (1): 2008 เคร็ก เบลลามี
เบลลามี่เริ่มต้นเล่นฟุตบอลตั้งแต่อายุ9ขวบที่สโมสรบริสตอล โรเวอร์สและเซ็นสัญญาเข้ามาอยู่ในทีมชุดเยาวชนของนอริช ซิตี้ โดยเขาเคยไปทดสอบฝีเท้ากับสโมสรแบร็ดฟอร์ด ซิตี้ โดยในระหว่างการทดสอบฝีเท้ากับแบร็ดฟอร์ด ซิตี้นั้น เขายิงไปถึง7ประตูจากการลงทดสอบ3นัด แต่กลับไม่ได้รับการเซ็นสัญญาด้วยเพราะสโมสรให้เหตุผลว่าเขาไม่เหมาะกับการเป็นนักฟุตบอลอาชีพ เขาได้รับโอกาสลงเล่นให้นอริช ซิตี้นัดแรก ในเกมส์พบกับคริสตัล พาเลซเมื่อวันที่15 มีนาคม ปี1997 และกลายเป็นผู้เล่นคนสำคัญของทีมในฤดูกาล1997-1998 โดยฤดูกาลนั้นเขายิงได้13ประตูจากการลงสนาม38นัด ดาบิด โอสปินา
โอสปินา ย้ายมาร่วมกับอาร์เซนอลหลังจบฟุตบอลโลก 2014 หลังจากที่เล่นได้อย่างโดดเด่นและผลงานโดยรวมของทีมชาติโคลอมเบียถือว่าดีเยี่ยม โอสปินาได้ลงเล่นให้กับอาร์เซนอลครั้งแรกในรายการลีกคัพ ที่อาร์เซนอลเป็นฝ่ายแพ้ให้กับเซาแทมป์ตันไป 1-2 ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม และลงเล่นในพรีเมียร์ลีกครั้งแรกในนัดที่ 21 เมื่อต้นปี ค.ศ. 2015 ที่อาร์เซนอลชนะสโตกซิตีไป 3-0 ที่สนามเอมิเรตส์สเตเดียม เมื่ออาร์แซน แวงแกร์ ผู้จัดการทีมได้ตัดสินใจพักวอยแชค ชแชนสนือ ซึ่งเป็นผู้รักษาประตูมือหนึ่งไป ลิโอเนล เมสซิ
1 เดือนถัดมา วันที่ 6 มีนาคม 2004 เขาก็ได้ลงสนามเปิดตัวครั้งแรกกับทีมสำรอง ทีม B (Barcelona B) เล่นในลีกที่ 2 ของสเปน (Segunda División B) และนั่นทำให้ค่าฉีกสัญญาของเขาพุ่งไปที่ 80 ล้านยูโรเลยทีเดียว แต่เขามีโอกาสลงเล่นกับทีมสำรอง ทีม B (Barcelona B) ได้เพียง 5 เกม เนื่องจากตัวเล็ก และยังเด็กเกินไป เมื่อต้องพบกับคู่แข่งซึ่งไม่ใช่ทีมเยาวชนแล้ว ทำให้เขาต้องทำงานอย่างหนักเพื่อเพิ่มมวลกล้ามเนื้อและความแข็งแกร่งของร่างกาย เพื่อให้เพียงพอต่อการหลบหลีกกองหลังทีมตรงข้าม หลังจากจบฤดูกาลของทีมสำรอง B (Barcelona B) เขายังกลับไปเล่นให้ทีมเยาวชนทั้ง 2 ทีม และช่วยให้ทีม B (Juveniles B) ชนะเลิศในลีกอีกด้วย เซสก์ ฟาเบรกัส
ในฤดูกาล 2006-07 ผลงานของอาร์เซนอลและฟาเบรกัส ถึงแม้ว่าอาร์เซนอลจะพ่ายแพ้อีกครั้งให้กับสโมสรฟุตบอลเชลซี ในลีกคัพ[30] แต่อย่างไรก็ตาม ฟาเบรกัสก็ได้แจ้งเกิดในฐานะหนึ่งในผู้เล่นสำคัญที่มีความคิดสร้างสรรค์ให้กับทีม เขาได้ร่วมเล่นในทุกนัดของลีก[14][31] ในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2006-07 เขาทำคะแนนให้กับอาร์เซนอล 3–0 ชนะสโมสรฟุตบอลดินาโมซาเกร็บในรอบคัดเลือก[32] ในพรีเมียร์ลีก เขาเป็นตัวจ่ายบอลทำประตู 13 ครั้ง ซึ่งถือว่ามากที่สุดเป็นอันดับ 2 ในลีก[14][31] เมื่อจบฤดูกาลเขาได้รับรางวัลส่วนตัว อาทิ รางวัลโกลเดนบอย มอบโดยหนังสือพิมพ์อิตาลีที่ชื่อ TuttoSport จัดโดยแบบสำรวจของผู้อ่านจากทั่วยุโรป[33] เขายังได้รับรางวัล ทีมแห่งปีจากยูฟ่า ร่วมกับทีมในปี 2006[34] และยังเป็นผู้เล่นพรีเมียร์ลีกแห่งเดือนมกราคม ค.ศ. 2007[35] นอกจากนั้นเขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง ทั้งรางวัลนักฟุตบอลและนักฟุตบอลดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาคมนักฟุตบอลอาชีพ แต่ทั้ง 2 รางวัล ผู้ได้รับไปในปีนั้นคือคริสเตียโน โรนัลโด จากสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด[36] ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2007 เขาได้เป็นผู้แหล่งอาร์เซนอลประจำฤดูกาล ด้วยคะแนน 60%[37] วินเซนโซ อัลแบร์โต อันเนเซ
Annese  เริ่มต้นอาชีพการทำงานของเขาในฐานะหัวหน้าโค้ชในทีมเยาวชน S.S. Fidelis Andria (ปี พ.ศ.2553-2555)  และได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นทีมผู้ฝึกสอนของ ในอิตาลีดิวิชั่น3 ในปี พ.ศ.2555-2556)  หลังจากนั้นต่อเนื่องใน Foggia Calcio และ Lega Pro Prima Divisione (ปี พ.ศ. 2557-2558) จากนั้นเขาก็ได้รับเชิญให้ไปที่ DFK Dainava Alytus ในฐานะผู้ช่วยโค้ช (Assistant Coach) โดยประธาน Giuseppe Greco ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีเมื่อครั้งตอนเล่นใน Torino F.C. S.S Lazio, Ascoli Picchio F.C. 1898  และตั้งแต่นั้น Annese เป็นผู้ฝึกสอนในหลายประเทศ – ลิทัวเนีย(Lithuania) ลัตเวีย(Latvia) เอสโตเนีย (Estonia) (Ghana) (Palestine) (Indonesia)และอาร์เมเนีย (Armenia) และเขาเป็นหัวหน้าโค้ชใน JFK Saldus และ Paide Linnameeskond นอกจากนี้เขายังเป็นโค้ชทางด้านแทคติกและเทคนิคของทีมชาติจูเนียร์ (อายุ 14, 15, 16, 17, 19) ในสหพันธ์ฟุตบอลแห่งอาร์เมเนีย (Football Federation of Armania) อีกด้วย จันลูกา ซัมบรอตตา
ในปี ค.ศ. 1997 ซัมบรอตตาได้เล่นในลีกสูงสุดครั้งแรกในเซเรียอา โดยทีมบารีดึงตัวไปร่วมทีมและเป็นกำลังหลักช่วยให้ทีมบารีขึ้นชั้นไปเล่นในเซเรียอาได้สำเร็จ ซัมบรอตตาเล่นทางฝั่งซ้าย และยิงได้ 2 ประตู จากการเล่น 27 นัด ในเกมเซเรียอาครั้งแรกของเขา ในปี ค.ศ. 1999 ซัมบรอตตาติดทีมชาติอิตาลีอายุต่ำกว่า 21 ปี และได้เป็นกัปตันทีมครั้งแรก ในนัดอุ่นครั้งพบกับทีมชาตินอร์เวย์ เขาเป็นผู้เล่นที่ติดทีมชาติคนแรกในรอบ 50 ปีของสโมสรบารี ในฤดูกาล 1998-1999 ซัมบรอตตาได้ลงเล่น 32 นัด ทำได้ 4 ประตู ทำทีมใหญ่อย่างยูเวนตุสสนใจเป็นอย่างมากและได้ยื่นซื้อด้วยค่าต้ว 15.85 ล้านปอนด์ ลิโอเนล เมสซิ
เมสซิ เริ่มต้นฤดูกาลด้วยประตูฟรีคิก 2 ประตูในการแข่งขันชิงถ้วย ยูฟ่าซุปเปอร์คัพ ที่บาร์เซโลนาเอาชนะเซบิยาไป 5-4 ประตู วันที่ 11 สิงหาคม 2015 เป็นครั้งแรกที่เขาทำประตูได้จากการเตะลูกฟรีคิก 2 ประตูในเกมเดียว และจาก 2 ประตูนี้ ทำให้เมสซิทำสถิติดาวซัลโวสูงสุดตลอดการในการแข่งขันทุกรายการของยูฟ่า เท่ากับคริสเตียโน โรนัลโด ที่ 80 ประตู โรนัลโด
ฉายาของโรนัลโดคือ O Fenômeno ("The Phenomenon" ในภาษาอังกฤษ) โรนัลโดเป็นหนึ่งในนักเตะที่ประสบความสำเร็จมากมาย อาทิ รางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป 2 สมัย ในปี ค.ศ. 1997 และ ค.ศ. 2002 รางวัลนักเตะยอดเยี่ยมของโลกโดยฟีฟ่า 3 สมัย ซึ่งมีเพียงโรนัลโดและซีเนดีน ซีดานเท่านั้นที่เคยทำได้ ในปี ค.ศ. 2007 เขาถูกจัดให้เป็นหนึ่งในนักฟุตบอล 100 คนที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาลโดยนิตยสารฟุตบอลฝรั่งเศส และเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลยอดเยี่ยมที่สุดของโลกที่ยังมีชีวิตอยู่โดยเปเล่ ลิโอเนล เมสซิ
และในตุลาคม 2004 นักเตะจากทีมชุดใหญ่ขอให้ผู้ฝึกของทีมขณะนั้นคือ ฟรังก์ ไรการ์ด เลื่อนชั้นให้เขามาเล่นกับทีมชุดใหญ่ เนื่องจากรอนัลดีนโย ไปเล่นในตำแหน่งปีกซ้ายแล้ว ฟรังก์ ไรการ์ด ปรับตำแหน่งการเล่นของเมสซิให้เล่นทางขวา ซึ่งจะทำให้เขาสามารถตัดเข้ากลาง และยิงประตูด้วยขาซ้าย ข้างที่ถนัดได้[38] เมสซิเล่นเกมลีก นัดแรกในวันที่ 16 ตุลาคม 2004 ในนัดพบกับแอร์ราเซเด อัสปัญญอล โดยถูกเปลี่ยนตัวลงสนาม ในนาทีที่ 82 ตอนนั้นเขาอายุ 17 ปี 114 วัน ทำให้เขาเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดอันดับ 3 ที่เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา และเป็นผู้เล่นสโมสรที่อายุน้อยที่สุดที่เล่นในลาลิกา แต่ต่อมาสถิตินี้ถูกทำลายโดยเพื่อนร่วมทีมบาร์เซโลนา โบยาน เกอร์กิช ดานีเอเล เด รอสซี
เด รอสซี เป็นหนึ่งในนักเตะที่ถูกเลื่อนชั้นขึ้นมาจากระบบทีมเยาวชนในปี 2001 เขามีโอกาสลงสนามในนามทีมชุดใหญ่นัดแรกเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 2001 ในฟุตบอลยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ที่พบกับอันเดอร์เลชท์จากเบลเยียม ก่อนจะได้ลงเล่นเซเรียอา เกมแรกในฤดูกาล 2002-03 ในเกมกับ โคโม่ ในช่วงเวลาดังกล่าว เด รอสซี ยังไม่มีโอกาสได้ลงเล่นในทีมของ ฟาบิโอ คาเปลโล่ บ่อยครั้งนัก เพราะมีนักฟุตบอลชื่อดังในทีมเบียดแย่งตำแหน่งกองกลางตัวรับกันหลายคน กระทั่งมามีจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญสำหรับตัวเขา และต้นสังกัดในฤดูกาล 2004-05 เมื่อ คาเปลโล ตัดสินใจอำลาทีมเพื่อไปคุมยูเวนตุส หนึ่งในคู่แข่งสำคัญร่วมลีก ตามมาด้วยการย้ายไปสมทบของเอเมอร์สัน กองกลางทีมชาติบราซิล เปิดโอกาสให้เด รอสซี ได้ลงเล่นเป็นตัวหลักของทีมโดยทันทีในวัยเพียง 21 ปี และมีความสำคัญภายในทีมโรมา มาตลอดจนถึงปัจจุบัน เขาเคยให้สัมภาษณ์ว่าต้องการจะอยู่กับโรมาไปตลอดจนเลิกเล่นเหมือนกับ ต๊อตติ รุ่นพี่ที่เป็นตำนานของทีม ชุดกีฬาฟุตบอล
ชุดกีฬามาตรฐานชุดแรกเกิดขึ้นราวคริสต์ทศวรรษ 1870 มีหลายสโมสรเลือกที่จะใส่ชุดสีเดียวกับสีของโรงเรียนหรือองค์กรกีฬาที่จัดตั้งสโมสรฟุตบอลขึ้น[7] ตัวอย่างเช่นสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวอส์ ได้ออกแบบชุดโดยมีที่มาจากผู้เล่นส่วนหนึ่งเคยเป็นนักเรียนของวิทยาลัยมัลเวิร์น เป็นหนึ่งในสถานศึกษาที่พัฒนาสโมสร สีดั้งเดิมคือสีฟ้าอ่อนและขาว เพื่อสะท้อนว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ที่มีผู้ก่อตั้งของสโมสรหลายคนศึกษาที่มหาวิทยาลัยแห่งนี้[41] สีและการออกแบบของเสื้ออาจมีการเปลี่ยนแปลงในแต่ละนัด สโมสรฟุตบอลโบลตันวันเดอเรอส์มีเสื้อสีชมพูและเสื้อสีขาวจุดแดงในปีเดียวกัน[42] ส่วนกางเกงไม่เหมือนในปัจจุบันที่ใส่กางเกงขาสั้น ในยุคนั้นสวมกางเกงทรงหลวมยาวถึงเข่าหรือใส่กางเกงขายาว มักใส่เข็มขัดหรือที่รัด[43]ลอร์ด คินเนร์ด ดาวดังฟุตบอลยุคแรก กล่าวไว้ว่ามักจะใส่กางเกงขายาวสีขาวสว่าง[44] ไม่มีการติดหมายเลขบนเสื้อเพื่อระบุผู้เล่นแต่ละคน ในนัดการแข่งขันปี ค.ศ. 1875 ระหว่างสโมสรฟุตบอลควีนส์พาร์กกับสโมสรฟุตบอลวันเดอเรอส์ในกลาสโกว์ แยกแยะผู้เล่นจากสีของหมวกแก๊ปหรือถุงเท้า[45] ส่วนการใช้สนับแข้งครั้งแรกเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1874 โดยผู้เล่นจากสโมสรฟุตบอลนอตทิงแฮมฟอเรสต์ที่ชื่อ แซม เวลเลอร์ วิดโดว์สัน เขาได้ตัดสนับแข้งของกีฬาคริกเกตและนำมาสวมนอกถุงเท้า แนวคิดนี้ในช่วงแรกถือเป็นเรื่องน่าขบขัน แต่ต่อมาผู้เล่นคนอื่นก็นำมาใช้ด้วยเช่นกัน[46] ในช่วงเปลี่ยนศตวรรษ สนับแข้งเล็กลงและใส่ด้านในของถุงเท้า[47] ชาบี อาลอนโซ
อาลอนโซยังทำประตูสำคัญอย่างต่อเนื่องให้กับลิเวอร์พูล ทำประตูแรกในแอนฟิลด์กับเกมชนะ 2–1 เหนืออาร์เซนอล[20] เขามีความสุขเป็นอย่างยิ่งที่สามารถเริ่มต้นได้ดีในอังกฤษ "ผมคิดว่าตั้งตัวได้เร็วเหรอ ไม่หรอก คุณก็รู้ว่าการไปอยู่ต่างประเทศต่างวัฒนธรรมเป็นเรื่องยากแค่ไหนแต่คุณก็ต้องยอมรับมัน" "มันน่าตื่นเต้นเป็นอย่างมากที่สามารถทำประตูได้ที่แอนฟีลด์ ผมเองก็ลองอยู่หลายครั้งแล้วผมก็รู้สึกเยี่ยมมากเมื่อทำได้ ยิ่งในเกมใหญ่อย่างนี้ด้วยแล้ว" [21] ในเกมกับอาร์เซนอล สตีเวน เจอร์ราร์ดหายเจ็บกลับมาลงเล่นได้อีกครั้ง การจับคู่กันของทั้งสองคนเป็นไปอย่างดีต่อเนื่องไปอีกหลายเกมจนกระทั่งอาลอนโซข้อเท้าหักในเกมพ่าย 0–1 ให้กับเชลซี ในวันปีใหม่ ค.ศ. 2005 และต้องหยุดพักไปนานถึง 3 เดือน[22][23] คริสเตียโน โรนัลโด
โรนัลโดประกาศว่าเขาได้กลายเป็นพ่อคนแล้ว เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2010 โดยประกาศในเฟซบุ๊กและทวิตเตอร์อย่างเป็นทางการของเขา โดยพูดว่า เขาได้ลูกชายและต้องการความเป็นส่วนตัว โดยลูกชายของเขาชื่อว่าคริสเตียโน โรนัลโดย จูเนียร์ ที่กำเนิดมาจากหญิงนิรนาม[33] โดยเขาได้รับสิทธิในการดูแลเด็กอย่างสมบูรณ์[34] ภายใต้การดูแลจากแม่ของโรนัลโดและพี่สาว[35] เกริกฤทธิ์ ทวีกาญจน์
เกริกฤทธิ์เริ่มเล่นฟุตบอลมีพ่อเป็นแรงบันดาลใจในการเล่นฟุตบอล ซึ่งพ่อของเขาก็เคยเป็นนักฟุตบอลมาก่อน โดยเริ่มเล่นฟุตบอลในตำแหน่งกองหน้ากับทีมโรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย ชลบุรี ในระดับฟุตบอลนักเรียน ติดทีมชาติชุดเยาวชนตั้งแต่อายุ 14 ปี กระทั่งปี พ.ศ. 2551 ได้เล่นฟุตบอลอาชีพครั้งแรกกับสโมสรศรีราชาและเคยได้รับรางวัลนักเตะยอดเยี่ยมของดิวิชั่น 1 โดยในขณะที่เกริกฤทธิ์อยู่กับสโมสรศรีราชา เจ้าก้อง ได้รับการคัดเลือกจากไนกี้ให้ไปฝึกซ้อมกับสโมสรบาร์เซโลนา ยอดทีมแห่งลาลีกา ประเทศสเปน เพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์เป็นเวลา 1 สัปดาห์ โดยเขามีโอกาสได้ฝึกซ้อมกับโรนัลดินโญ่ สุดยอดนักเตะทีมชาติบราซิลด้วย คริสเตียโน โรนัลโด
แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด คริสเตียโน โรนัลโด
ในศึกฟุตบอลโลก 2006 โรนัลโดถูกแฟนบอลอังกฤษรุมโห่ไล่หลังจากที่มีส่วนทำให้เวย์น รูนีย์ เพื่อนร่วมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ต้องถูกไล่ออกในเกมที่อังกฤษพบกับโปรตุเกส โรนัลโดถูกสื่อในอังกฤษกดดันและต่อว่า อย่างไรก็ดีโรนัลโดยังคงเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด[11] สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส
ยูเวนตุสก่อตั้งขึ้นปี ค.ศ. 1897 ในชื่อ สปอร์ต คลับ ยูเวนตุส โดยมีนักเรียนที่ชื่อ มัสซิโม เด'อาเซกีโล ที่ศึกษาอยู่ที่เมืองตูรินเป็นผู้ก่อตั้ง,[2].และก็ต้องเปลี่ยนชื่อเป็นเป็น สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส</b>ในเวลาอีกสองปีถัดมา.[3] สโมสรได้เข้าร่วมการแข่งขัน อิตาเลียนฟุตบอลแชมเปียนส์ชิพ (ปัจจุบันคือเซเรียอา) ในช่วงปี ค.ศ. 1904 ซึ่งใช้ชุดแข่งสีดำและสีชมพูเป็นชุดเหย้าในการแข่งขันและใช้สนามเวโลโดรโมอัมเบรโต Iเป็นสนามเหย้าในการแข่งขัน ยูเวนตุสได้แชมป์ในรายการนี้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1905.แล้วในช่วงเดียวกันนั้นสโมสรได้เปลี่ยนสีประจำทีมจะเป็นสีขาวและสีดำลายทางและกางเกงสีดำ ซึ่งถูกเปรียบเทียบว่าเหมือนสโมสรฟุตบอลในประเทศอังกฤษอย่าง สโมสรฟุตบอลนอตส์เคาน์ตี.[4] เฟร์นันโด ตอร์เรส
ตอร์เรสยิงแฮตทริกเป็นครั้งแรกให้สโมสรในวันที่ 25 กันยายน ในนัดเยือน ถ้วยคาร์ลิงคัพกับเรดดิง และชนะไป 4-2[5] โดยประตูแรกของตอร์เรสในเกมคือประตูที่ยิงให้ลิเวอร์พูลนำ 2-1 ลูกที่สองของเขาทำให้ลิเวอร์พูลนำ 3-2 และตามด้วยลูกปิดท้าย 4-2 หลังจากจบการแข่งขัน ตอร์เรสได้รับการคิดเลือกเป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำการแข่งขัน และเนื่องจากตอร์เรสสามารถทำแฮตทริกได้สำเร็จ เขาจึงได้รับลูกบอลที่ใช้ในการแข่งขันเป็นของที่ระลึก ฟีลีปี โกชิญญู
ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 โกชิญญูได้ลงเล่นให้กับ ลิเวอร์พูล เป็นครั้งแรก โดยโกชิญญูถูกส่งลงมาเป็นตัวสำรอง ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์ พ่ายแพ้ เวสต์บรอมมิชอัลเบียน คาบ้าน 0-2[2] ต่อมา ในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 โกชิญญูได้ลงสนามเป็นตัวจริงนัดแรกและทำประตูแรกให้กับ ลิเวอร์พูล ในนัดที่เปิดสนามแอนฟีลด์เอาชนะ สวอนซีซิตี 5-0[3] ต่อมา ในวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 2013 โกชิญญูได้จ่ายบอลให้เพื่อนทำ 2 ประตู ในนัดที่ ลิเวอร์พูล เอาชนะ วีแกนแอธเลติก ที่ ดีดับเบิลยูสเตเดียม 4-0 ต่อมา ในวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 2013 โกชิญญูได้ทำประตูตีไข่แตกให้ ลิเวอร์พูล ไล่ เซาแทมป์ตัน มาเป็น 1-2 แต่สุดท้ายก็แพ้ไป 1-3 ต่อมา ในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 2013 นัดสุดท้ายของพรีเมียร์ลีก โกชิญญูได้ทำประตูชัยให้ ลิเวอร์พูล เปิดสนามแอนฟีลด์ เอาชนะ ควีนส์พาร์กเรนเจอส์ 1-0 จบฤดูกาล โกชิญญูยิงประตูในพรีเมียร์ลีกได้ 3 ประตู จาก 13 นัด และได้จ่ายบอลให้เพื่อนทำประตู ได้ถึง 7 ลูก ด้วยผลงานยอดเยี่ยมทำให้ โกชิญญู ได้รางวัลผู้เล่นดาวรุ่งยอดเยี่ยมของสโมสรลิเวอร์พูลประจำฤดูกาล 2012-13 ไปครอง ทำให้ โกชิญญูได้เป็นขวัญใจของสาวกเดอะค็อปได้อย่างเต็มตัว กริสเตียน ซาวานี
เขาเริ่มเล่นอาชีพในปี ค.ศ. 2000 กับสโมสรการ์เปเนโดโลวอลเลย์ในเซเรียบี 2 ในปี ค.ศ. 2001 เขาได้เข้าร่วมแข่งขันในเซเรียอา 1 กับสโมสรกาเบคามอนตีกีอารี เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายนของปีเดียวกัน เขาได้เปิดตัวในนามทีมชาติในแฟร์รารา สำหรับทีมชาติเขาได้รับรางวัลเหรียญทองในการแข่งขันชิงแชมป์ยุโรป 2003 และเหรียญเงินและเหรียญทองแดงตามลำดับในเวิลด์ลีก 2003 และ เวิลด์ลีก 2004 คริสเตียโน โรนัลโด
โดยผลงานของโรนัลโดได้ลงเล่นเป็นตัวจริง 299 นัด ทำประตูได้ 118 ประตู โคบี ไบรอันต์
เมื่อโคบี้อายุได้ 6 ขวบ คุณพ่อของเขาออกจากสมาคมบาสเก็ตบอลเอ็นบีเอ และพาครอบครัวไปย้ายไปอยู่ที่ประเทศประเทศอิตาลี เพื่อเล่นบาสเก็ตบอลอาชีพที่นั่น โคบี้ต้องปรับตัวเข้ากับวิถีชีวิตใหม่ๆ และฝึกหัดพูดภาษาอิตาลีและภาษาสเปนจนคล่องแคล่ว ในช่วงฤดูร้อนของทุกปี โคบี้จะเดินทางกลับมายังสหรัฐอเมริกา เพื่อเข้าร่วมแข่งขันบาสเก็ตบอลลีกฤดูร้อน (Summer League) โคบี้เริ่มเล่นบาสเก็ตบอลตั้งแต่อายุ 3 ขวบ และช่วงวัยเด็กเขายังเล่นซ็อกเกอร์(ฟุตบอล)ด้วย ทีมโปรดของเขาคือทีม เอซี มิลาน (AC Milan) เขาเคยบอกว่า ถ้าเขายังอยู่ในอิตาลี เขาอาจจะลองพยายามเป็นนักฟุตบอลอาชีพ นักฟุตบอลที่เขาชื่นชอบ คือ แฟรงค์ รายการ์ด และ โรนัลดิญโญ่ โรเบิร์ต เอิร์นชอว์
28 กุมภาพันธ์ 2013 เอิร์นชอว์เข้าร่วมทีมโตรอนโต้ เอฟซี[8] เขาเล่นเกมแรกในนัดที่แพ้ แวนคูเวอร์ ไวแคบส์ ไป 1-0 เมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2013[9] สัปดาห์ต่อมา เขาทำสองประตูในเกมที่พบกับสปอร์ดตี้ง แคนซัส ซิตี และช่วยให้เกมแรกของ ไรอัน เนลเซน ในการคุมทีมมีสถานการณ์ดีขึ้นและมีความมั่นใจ โรนัลด์ รอสส์
เมื่อรอสส์อายุได้ 8 ปี เขาถูกส่งไปศึกษาที่อังกฤษ หลังจากสำเร็จการศึกษาชั้นต้นจากโรงเรียนเล็กๆ 2 แห่งในเมืองไรด์ เขาถูกส่งไปยังโรงเรียนประจำที่สปริงฮิลล์ ใกล้กับเมืองเซาท์แธมป์ตันในปี ค.ศ. 1869 โรแบร์ตู การ์ลุส
สำหรับการเล่นในระดับสโมสร โรเบร์ตู การ์ลูส เล่นฟุตบอลในทวีปยุโรปครั้งแรกกับสโมสรอินเตอร์มิลาน ในกัลโชเซเรียอา อิตาลี จากนั้นเขาย้ายมาเล่นในลาลีกา สเปนกับสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด โดยเขาอยู่กับเรอัล มาดริด นานถึง 11 ปี ลงสนามให้สโมสรเมื่อรวมทุกรายการไป 584 นัด และยิงได้ 71 ประตู ประสบความสำเร็จด้วยการคว้าแชมป์ลาลีกา 4 สมัย, แชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 3 สมัย และคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก 2 สมัย และได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปีอันดับที่ 2 ในปี 1997 คริสเตียโน โรนัลโด
เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2009 แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดยอมรับว่า ได้รับข้อเสนอการซื้อตัวจากสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริดด้วยค่าตัว 80 ล้านปอนด์ ซึ่งก็ปรากฏว่าโรนัลโดก็มีความต้องการที่จะออกจากสโมสรเช่นกัน โดยเขาได้ตกลงย้ายออกไป การซื้อตัวครั้งนี้ถือเป็นสถิติค่าตัวแพงที่สุดในโลก[13] โรนัลด์ เดลา โรซา
เดลา โรซา เข้าร่วมกองกำลังตำรวจในปี ค.ศ. 1986 ในฐานะผู้หมวดของกองกำลังตำรวจฟิลิปปินส์ ที่ตอนนี้ยุบหน่วยแล้ว[n 2] ในดาเบา[11] ส่วนในปี ค.ศ. 1992 เขาได้รับมอบหมายให้เป็นสารวัตรใหญ่และทำงานเป็นหนึ่งในพนักงานที่สำนักงานตำรวจภูมิภาค (PRO)-ดาเบา และในปี ค.ศ. 1997 เขาได้รับมอบหมายให้เป็นผู้อำนวยการตำรวจภูธรของจังหวัดลัมบักนางโคมโปสเตลา สำหรับในปี ค.ศ. 1999 เขาได้รับมอบหมายให้ทำงานในตำแหน่งผู้อำนวยการตำรวจของกรมตำรวจแห่งชาติฟิลิปปินส์ (PNP) ที่แคมป์เคลมในเกซอนซิตี ครั้นในปี ค.ศ. 2001 เขากลับมาทำงานที่สำนักงานตำรวจภูมิภาค-ดาเบา ยังคงดำรงตำแหน่งรองหัวหน้าสำนักงานบุคลากรภูมิภาค กองทรัพยากรบุคคลและการพัฒนาของเขตที่ 11 แล้วในปี ค.ศ. 2003 เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้กำกับการตำรวจและได้รับมอบหมายสู่แคมป์คาติติปันในดาเบา จากนั้นเขาก็ย้ายไปเป็นผู้อำนวยการฝ่ายทรัพยากรบุคคลและการพัฒนาในฐานะหัวหน้าหน่วยฝึกอบรม กระทั่งในปี ค.ศ. 2005 เขาได้รับมอบหมายให้เป็นนายตำรวจเขตเมืองดาเบา (DCPO) หลังจากนั้นแปดเดือน เขาย้ายกลับไปที่สำนักงานตำรวจภูมิภาค-ดาเบา และได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้าหน่วยสืบราชการลับและสืบสวนภูมิภาค (RIID) ส่วนในปี ค.ศ. 2007 เขาได้เป็นผู้อำนวยการสำนักงานตำรวจภูธรจังหวัดลัมบักนางโคมโปสเตลา (CVPPO) ในฐานะผู้กำกับการ ต่อมา ในปี ค.ศ. 2008 เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้กำกับอาวุโส และในปี ค.ศ. 2009 เขาย้ายไปอยู่ที่จังหวัดตีโมกดาเบาซึ่งทำหน้าที่เป็นผู้อำนวยการสำนักงานตำรวจภูธรจังหวัดตีโมกดาเบา (DSPPO) ส่วนในปี ค.ศ. 2011 เขาเป็นหัวหน้าส่วนภูมิภาคของแผนกโลจิสติกส์และพัฒนางานวิจัย (RL-RDD) ในสำนักงานตำรวจภูมิภาค-ดาเบา กระทั่งปี ค.ศ. 2012 เขาได้รับมอบหมายสู่นครดาเบา ในฐานะผู้อำนวยการคนใหม่ของสำนักงานตำรวจนครดาเบา[2] อาเลสซันโดร เนสตา
เนสตาเริ่มเป็นนักเตะเยาวชนฝึกหัดกับสโมสรฟุตบอลลาซิโอตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 ซึ่งฝึกอยู่หลายต่ำแหน่งทั้งกองหน้า กองกลาง และ กองหลังซึ่งเป็นตำแหน่งที่เล่นได้ดีที่สุด ในปี 1996 เนสตา พาทีมชาติอิตาลีชุดอายุต่ำกว่า 21 ปี คว้าแชมป์ฟุตบอลยุโรปชุดอายุต่ำกว่า 21 ปี ได้สำเร็จโดยชนะเหนือทีมชาติสเปน และได้เล่นให้กับอิตาลีชุดใหญ่ครั้งแรกพบกับมอลโดวา ในวันที่ 5 ตุลาคม ปี ค.ศ. 1996 และในปีถัดมาก็ได้แชมป์โคปาอิตาเลีย กับทีมสโมสร ลาซิโอ หลังจากได้ชัยชนะเหนือ เอซี มิลาน และประสบความสำเร็จสูงสุดในฤดูกาลปี 1999-2000 เมื่อพาทีมลาซิโอได้ดับเบิลแชมป์ คือได้ทั้ง แชมป์ลีกกัลโช่เซเรียอา และ แชมป์อิตาเลียนคัพ ช่วงที่อยู่กับสโมสรลาซิโอโดยเฉพาะเมื่อทีมลาซิโอเผชิญหน้ากับทีมโรม่า นั้นก็ได้มีการเปรียบเทียบกับทีมคู่ปรับร่วมเมืองอย่าง โรม่า ว่า ทางโรม่ามี ฟรานเชสโก ต๊อตติ กองกลางตัวเก่งซึ่งใช้เสื้อหมายเลข 10 ส่วนทาง ลาซิโอก็มี อเลสซานโดร เนสตา ปราการหลังตัวเก่งที่ใช้เสื้อหมายเลข 13 เอาไว้ต่อกรเช่นกัน และมีท่าทีว่าทั้งคู่จะเป็นสัญลักษณ์ของทีมเหมือนกับเปาโล มัลดีนี ที่อยู่กับ เอซี มิลาน มาโดยตลอด มีชาเอล เอ็นดรี
เอ็นดรี ลงเล่นในชุดเยาวชนให้กับสโมสรฟุตบอลซาลง เดอ โพรวองซ์ และ สโมสรฟุตบอลวัล ดูรองเซ ฟา ต่อมาในปี พ.ศ. 2546 เขาได้เริ่มต้นชีวิตการเป็นนักฟุตบอลอาชีพด้วยการลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเซต โดยเขาเล่นให้กับเซตเป็นเวลา 2 ปีครึ่ง หลังจากนั้นในเดือนมกราคม พ.ศ. 2549 เขาได้ย้ายเข้าร่วมสโมสรฟุตบอลสปอร์ติง ตูลอง วาร์ ต่อมาในวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2550 เขาได้ทำการเซ็นสัญญากับสโมสรฟุตบอลรอยัล ชาร์เลอรอย หลังจากที่ทำ 7 ประตูใน 28 นัด ในฤดูกาล 2006–07 ให้กับตูลอง วาร์ หลังจาก 1 ฤดูกาลผ่านไป ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2551 เขาได้เซ็นสัญญากับสโมสรฟุตบอลอัลอิตติฮัด ในยูเออีลีก ซึ่งต่อมาเขาก็ได้ย้ายไปลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลดูไบ, อัล-ไซลียา และ อัล-ชาบ ตามลำดับ ก่อนที่จะย้ายมาลงเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ในไทยลีก ในฤดูกาล 2016 ลิโอเนล เมสซิ
เมื่อเขาอายุ 5 ปี ได้เริ่มเล่นฟุตบอลให้กับกรันโดลี สโมสรท้องถิ่น ที่พ่อเขาคอร์เค เป็นผู้ฝึก[25] ในปี ค.ศ. 1998 เมสซิย้ายไปอยู่สโมสรนิวเวลส์โอลด์บอยส์ ซึ่งอยู่ในเมืองบ้านเกิดเขาโรซาริโอ[25] ตลอด 6 ปีที่เขาอยู่กับนีเวลส์ เขาทำประตูได้มากมาย เป็นสมาชิกของ "เครื่องจักร 87" (The Machine of 87) ทีมเยาวชนที่สมาชิกของทีมเกือบทั้งหมดเกิดในปี 1987 และเป็นทีมที่เกือบจะไม่เคยแพ้เลย และสร้างความสนุกสนานให้ผู้ชมเสมอด้วยการโชว์เทคนิคการเล่นฟุตบอลช่วงพักครึ่งเกมเหย้าของทีมชุดใหญ่ [26]ตอนอายุ 10 ปี เขามีอาการขาดฮอร์โมนการเจริญเติบโต จำเป็นต้องได้รับการรักษาอย่างต่อเนื่อง แต่ประกันสุขภาพของพ่อเขาครอบคลุมการรักษาเขาได้เพียงแค่ 2 ปี ซึ่งค่ารักษาหลังจากนั้นเกินกำลังฐานะครอบครัวเขา ประกอบกับอาร์เจนตินากำลังเผชิญวิกฤตเศรษฐกิจครั้งใหญ่ในขณะนั้น (1999-2001) [27][28] ทำให้สโมสรนิวเวลส์โอลด์บอยส์ต้นสังกัดของเขาที่ตอนแรกตกลงจะช่วยเหลือเรื่องค่ารักษา ไม่สามารถทำได้ตามทีตกลงกันไว้ และถึงแม้ว่า สโมสรอัตเลติโกรีเบอร์ปลาเต (River Plate) สโมสรใหญ่ในลีกสูงสุดของอาร์เจนตินา จะแสดงความสนใจในตัวเมสซิ ก็ไม่มีเงินเพียงพอที่จะจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้เขา เป็นเงินถึง 900 เหรียญดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน[21] เฟร์นันโด ตอร์เรส
ในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2551 เฟร์นันโด ตอร์เรส กลายเป็นผู้เล่นคนแรกของสโมสร ต่อจาก ร็อบบี ฟาวเลอร์ ที่สามารถทำประตูในลีกได้เกินถึง 20 ประตูใน 1 ฤดูกาล เมื่อเขาทำประตูในนาทีที่ 47 ในเกมที่ลิเวอร์พูลสามารถเอาชนะทีมเรดดิง 2-1 และหลังจากนั้น ตอร์เรสก็สามารถยิงประตูช่วยให้ทีมเอาชนะอินเตอร์มิลานในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบ 16 สุดท้าย ลิโอเนล เมสซิ
ในฐานะผู้เล่นสำรอง และยังไม่ได้รับสัญชาติสเปน ทำให้ติดกฎนักเตะที่ไม่มีสัญชาติยุโรป เขาได้ลงเล่น 77 นาทีจาก 9 นัด รวมเกมยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นักแรกในอาชีพกับสโมสรฟุตบอลชาคห์ตาร์โดเนตสค์ ในฤดูกาลแรกที่เลื่อนขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ [42] สโมสรฟุตบอลยูเวนตุส
ในยุคของตราปาตโตนีเป็นยุคที่สโมสรประสบความสำเร็จมากที่สุด ซึ่งอยู่ในช่วงยุค ค.ศ. 1980;สโมสรเริ่มต้นได้ดีในช่วงทศวรรษใหม่ด้วยการคว้าแชมป์ลีก 3 สมัย โดยในปี ค.ศ. 1984.[4] สโมสรสามารถคว้าแชมป์ลีกได้เป็นสมัยที่ 20 ของสโมสร.และทางสมาพันธ์ฟุตบอลอิตาลีได้รับการอนุญาตจากสโมสรด้วยการให้เพิ่มดาวสีทองดวงที่สองบนเสื้อชุดแข่งของสโมสร.[9]ต่อมานักเตะของสโมสรอย่าง เปาโล รอสซี ได้ถูกเป็นการดึงดูดและควาสนใจในการเสนอชื่อเขาในการแข่งขันชิง นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรป เนื่องจากเขาเป็นหนึ่งในกำลังสำคัญในการนำฟุตบอลทีมชาติอิตาลีคว้าแชมป์ ฟุตบอลโลก 1982 และเขายังเป็นทั้งดาวซัลโวและนักเตะยอดเยี่ยมประจำรายการนี้อีกด้วย.[10] โรนัลด์ เดลา โรซา
เดลา โรซา เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนประถมศึกษาบาโตและสตา, โรงเรียนมัธยมแห่งชาติครูซ ก่อนที่จะเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยรัฐมินดาเนา (MSU) เพื่อศึกษาหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิตสาขาการบริหารรัฐกิจ[2][6][7][8] ในปี ค.ศ. 1982 เขาออกจากมหาวิทยาลัยรัฐมินดาเนา เพื่อเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยการทหารฟิลิปปินส์ (PMA) และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1986 ในฐานะส่วนหนึ่งของชั้น<i data-parsoid='{"dsr":[5346,5359,2,2]}'>ซีนักตารา[8][9] จากนั้นเขาก็ได้รับคุณวุฒิรัฐประศาสนศาตรมหาบัณฑิตในปี ค.ศ. 1998 และปรัชญาดุษฎีบัณฑิตในสาขาการบริหารการพัฒนาในปี ค.ศ. 2006 จากมหาวิทยาลัยเซาท์อีสเทิร์นฟิลิปปินส์ในดาเบา[10][11] ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ
เอร์นันเดซเปิดตัวการแข่งขันเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม โดยทำประตูแรกในประตูที่ 3 ของยูไนเต็ด 3–1 ชนะเชลซีไปได้ ในเอฟเอคอมมูนิตีชีลด์ 2010 เขาลงในครึ่งหลัง โดยเอร์นันเดซได้รับผ่านบอลจากอันโตเนียว บาเลนเซีย พุ่งตัวยิงเข้าประตู[18] ในวันที่ 16 สิงหาคม เอร์นันเดสลงการแข่งขันในพรีเมียร์ลีกครั้งแรก โดยเปลี่ยนตัวแทนเวย์น รูนีย์ ในนาทีที่ 63 ในนัดที่ทีมชนะสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด[19] เมื่อวันที่ 29 กันยายน เอร์นันเดซทำประตูแรกในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ที่เขาทำให้ทีมชนะ 1–0 ต่อสโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย[20] เขาทำประตูแรกให้กับยูไนเต็ดครั้งแรกในพรีเมียร์ลีกเสมอ 2–2 กับสโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียน เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม[21] ต่อมาอีก 8 วัน เขาทำประตูแรกในฐานะทีมเยือน โดยทำ 2 ประตู ชัยชนะเหนือสโมสรฟุตบอลสโตกซิตี[22] 2 วันต่อมาเขาออกจากม้านั่งสำรองในนาทีที่ 81 เปลี่ยนตัวแทน เบเบ ทำประตูในนาทีสุดท้าย เป็นประตูแรกในลีกคัพของเขา โดยชนะเหนือสโมสรฟุตบอลวูล์ฟเวอร์แฮมป์ตันวันเดอเรอส์ ในบ้านตัวเอง 2–1[23] เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2011 เอร์นันเดซออกจากที่นั่งสำรองที่ฮอว์ทอร์นส นำทีมชนะ 2–1 ต่อเวสต์บรอมมิชอัลเบียน.[24] 3 วันต่อมาเอร์นันเดซถือสถิติชาวเม็กซิโกในพรีเมียร์ลีกที่ทำประตูมากที่สุด หลังจากทำประตู 2–1 ชนะสโตกซิตี[25]ในวันที่ 21 มกราคม เอร์นันเดซทำประตูตีเสมอ ในนัดกลับมาชนะ 3–2 เหนือสโมสรฟุตบอลแบล็กพูล[26] 4 วันต่อมา เขาทำประตูแรกในเอฟเอคัพ นำชัยชนะเหนือสโมสรฟุตบอลเซาแธมป์ตัน 2–1 ในการเยือน[27] เอร์นันเดซทำ 2 ประตูในการทำประตู 4–0 ในการเยือนสโมสรฟุตบอลวีแกนแอธเลติก เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์[28] 8 วันต่อมาเขาทำประตูในนัดดาร์บีในการเยือนกับสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล แต่พ่ายไป 3–1[29] เมื่อวันที่ 15 มีนาคม เอร์นันเดซทำประตู 2 ประตูชนะโอแล็งปิกเดอมาร์แซย์ ทำให้ยูไนเต็ดเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ[30] ในวันที่ 2 เมษายน เขาทำประตูสุดท้ายในนัดเจอกับ เวสต์แฮมยูไนเต็ด ที่ตีตื้น 2 ประตู ในนัดที่แมนยูไนเต็ดชนะในการเยือน 4–2[31] เขายังเป็นผู้ทำประตูแรกใน 2–1 ของรอบก่อนชิงชนะเลิศ ชนะเหนือสโมสรฟุตบอลเชลซีในแชมเปียนส์ลีก จนจบการแข่งขันที่ 3–1 ทำให้ยูไนเต็ดผ่านสู่รอบรองชนะเลิศ[32] ริโอ เฟอร์ดินานด์
ริโอ เฟอร์ดินานด์ () เกิดเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1978 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ เชื้อสายเซนต์ ลูเซีย (พ่อและแม่เป็นชาวเซนต์ ลูเซีย) เริ่มต้นค้าแข้งกับทีม เวสต์แฮม ยูไนเต็ด ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1995 นอกจากนี้ยังเคยถูกยืมตัวไปเล่นให้กับ โบร์นมัท ก่อนย้ายไปลีดส์ ยูไนเต็ด เมื่อปี 2000 ค่าตัว 18 ล้านปอนด์ ตามด้วยแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ในอีก 2 ปีให้หลัง ด้วยค่าตัว 28 ล้านปอนด์ ซึ่งเป็นสถิติกองหลังที่ค่าตัวแพงที่สุดในโลกในเวลานั้น โชเซ มูรีนโย
มูรีนโยเริ่มงานอย่างเป็นทางการให้กับเชลซี เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 2004 ด้วยสัญญาระยะเวลาสามปีภายหลังจากที่โปร์ตูได้รับค่าตอบแทนมูลค่า 1.7 ล้านปอนด์[32] ในช่วงการแถลงข่าวหลังจากได้เริ่มงานกับสโมสรของประเทศอังกฤษแห่งนี้ มูรีนโยกล่าวว่า "กรุณาอย่าว่าผมอวดดี แต่ผมเป็นแชมป์ยุโรปและผมคิดว่าผมเป็นบุคคลพิเศษ" (Please don't call me arrogant, but I'm European champion and I think I'm a special one) จึงทำให้สื่อตั้งฉายาให้กับเขาว่า "บุคคลพิเศษ" (The Special One)[33] จันฟรังโก โซลา
สำหรับการเล่นฟุตบอลให้กับทีมชาตินั้น ในช่วงฟุตบอลโลก 2537 ที่สหรัฐอเมริกา โซลาได้ลงเล่นในฐานะตัวสำรองของโรแบร์โต บัจโจ และได้ลงเล่นเพียง 12 นาทีในนัดพบไนจีเรีย ก่อนที่เขาจะได้รับใบแดงไล่ออกจากสนาม ต่อมาหลังจากบัจโจได้รับบาดเจ็บและฝีมือตก โซลาจึงได้ตำแหน่งตัวจริงในทีมชาติแทนที่บัจโจ แต่ในขณะเดียวกันเขาหลุดจากตำแหน่งตัวจริงในทีมเอซี มิลาน โซลาเป็นตัวหลักในแผงหน้าของทีมชาติอิตาลีและเชลซี และนำความสำเร็จมาสู่ต้นสังกัด โดยเฉพาะในทีมเชลซีนั้นโซลานำทีมผ่านเข้าสู่รอบลึก ๆ ของถ้วยเอฟ เอ คัพ อีกทั้งในพรีเมียร์ ลีกปี 2540 ก็ติดอยู่ในกลุ่มลุ้นแชมป์ หลังจากนั้นโซลาก็ย้ายเข้าสังกัดกาลยารี สโมสรฟุตบอลเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในอิตาลี และยังโชว์ฟอร์มเป็นขวัญใจของชาวอิตาลีเช่นเดิม เวย์น รูนีย์
ในการแข่งขันฟุตบอลโลก ปี 2006 เป็นปีที่ไม่ค่อยดีของเวย์น รูนีย์เท่าใดนัก เพราะในรอบแรกรูนีย์ไม่สามารถลงเล่นได้เนื่องจากมีปัญหาเนื่องมาจากอาการบาดเจ็บ และในรอบ 8 ทีมสุดท้าย ทีมชาติอังกฤษได้พบกับทีมชาติโปรตุเกส รูนีย์โดนใบแดงไล่ออกจากสนาม และทีมชาติอังกฤษตกรอบจากการดวลจุดโทษ แฟนบอลและสื่อทีมชาติอังกฤษต่างเพ่งเล็งมาที่คริสเตียโน โรนัลโด เพื่อนร่วมทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดของเวย์น รูนีย์ ซึ่งถูกครหาว่าเป็นตัวการที่ทำให้รูนีย์โดนใบแดง ทำให้สื่อมวลชนกุข่าวว่าเวย์น รูนีย์ ตั้งตนเป็นศัตรูกับโรนัลโดซึ่งอาจส่งผลให้โรนัลโดย้ายทีม แต่อย่างไรก็ดี รูนีย์ได้สยบข่าวลือนั้น ในฤดูกาล 2006 โรนัลโดได้เล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดต่อไป เขากับโรนัลโดเล่นได้เข้าขากันและยังเป็นกำลังหลักของยูไนเต็ดเหมือนเดิม และทั้งสองได้ร่วมกันคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ในปี 2007 และแชมป์พรีเมียร์ลีก 3 ครั้งติดต่อกันในปี 2007 - 2009 ก่อนที่โรนัลโดจะย้ายออกจากทีมไป ซึ่งในช่วงปี 2007 เวย์น รูนีย์ยังได้เปลี่ยนเสื้อเป็นหมายเลข 10 โดยมีดาวยิงผู้เป็นตำนานสโมสร เดนิส ลอว์ เป็นผู้มอบเสื้อหมายเลข 10 ให้กับรูนีย์อีกด้วย
โดยเฟอร์กีได้ให้สัมภาษณ์ในงานแถลงข่าวเปิดตัวนักเตะว่า "ผมตื่นเต้นมาก ผมคิดว่าเราได้ตัวนักเตะหนุ่มที่ยอดเยี่ยมที่สุดในประเทศนี้ในรอบ 30 ปี เลยทีเดียว เราทุกฝ่ายพอใจกับการเซ็นสัญญาครั้งนี้" ในขณะที่ตัวนักเตะเองก็เปิดเผยว่าเขาต้องการเล่นให้กับทีมที่ได้เล่นในแชมเปียนส์ลีก และด้วยเหตุผลนี้เองเขาจึงตัดสินใจมาร่วมทีมทีมยิ่งใหญ่อย่างแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ราอุล กอนซาเลซ
เมื่อสมัยยังเด็ก ราอุลได้เป็นเด็กฝึกของอัตเลตีโก มาดริด ในปี ค.ศ. 1990 ก่อนจะย้ายมาเป็นเด็กฝึกกับเรอัล มาดริด ซึ่งเป็นคู่ปรับของทีมตราหมีในอีกสองปีให้หลัง ก่อนก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ในปี ค.ศ. 1994 และเล่นให้ทีมเดียวเรื่อยมา จนกลายเป็นตำนานของราชันชุดขาว ราอุลยิงให้มาดริดไปเกิน 300 ประตู นอกจากนี้ยังเคยคว้ารางวัลดาวซัลโวลาลีกาในปี ค.ศ. 1999 และ ค.ศ. 2001 ทีม็อน เว็ลเลินร็อยเทอร์
ต่อมาเขาได้ลงเล่นในศึก ยูฟ่า แชมเปี้ยนส์ ลีก เป็นตัวจริงนัดแรกเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 ในนัดที่ชัลเคอเปิดบ้านพบกับทีม ราชันชุดขาว เรอัล มาดริด ซึ่งเขาก็ทำผลงานได้ดีถึงแม้ทีมจะแพ้ไป 0-2 อเลสซานโดร ฟลอเรนซี
เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2013 ฟลอเรนซียิงประตูแรกของเขาในการแข่งขันในศึกฟุตบอลโลกรอบคัดเลือกกับอาร์เมเนียที่จบลงด้วยผลการแข่งขัน 2-2 ที่สนามสตาดีโอซานเปาโลในเนเปิลส์ ฟลอเรนซีไม่ถูกเลือกอยู่ในรายชื่อการทำทีมของเซซาเร่ ปรันเดลลี่ ในฟุตบอลโลก 2014  ลิโอเนล เมสซิ
เมสซิ ลงแข่งอย่างเป็นทางการครั้งแรกกับทีมชุดใหญ่เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 2003 ขณะที่อายุได้ 16 ปี 145 วัน ในนัดกระชับมิตรกับสโมสรฟุตบอลปอร์ตู[36][37] ซึ่งโชเซ มูรีนโยเป็นนายใหญ่ในตอนนั้น เขาถูกเปลี่ยนตัวลงมาในนาทีที่ 75 และมีฟอร์มการเล่นที่น่าตื่นตาตื่นใจ สร้างโอกาสให้เกิดประตู 2 ครั้ง และยิงเข้ากรอบ 1 ครั้ง สร้างความประทับใจให้ทีมงานเทคนิคเป็นอย่างมาก หลังจากนั้นเขาก็เริ่มฝึกซ้อมกับทีมสำรองชุดใหญ่ของบาร์เซโลนา (Barcelona B) และได้รับโอกาสให้ฝึกซ้อมอาทิตย์ละครั้งกับทีมชุดใหญ่ ซึ่งหลังจากเขาได้ฝึกซ้อมกับทีมชุดใหญ่ รอนัลดีนโย นักเตะอันดับ 1 ของสโมสรในเวลานั้น ได้บอกกับเพื่อนร่วมทีมว่า เขาเชื่อว่าเด็กอายุ 16 ปีคนนี้จะกลายเป็นนักเตะที่ดีกว่าเขาแน่นอน โรเบิร์ต เอิร์นชอว์
โรเบิร์ต เอิร์นชอว์ เข้ามาสู่สโมสรคาร์ดิฟฟ์ ซิตี้ ในปี ค.ศ. 1997 ในฐานะนักฟุตบอลระดับเยาวชน โดยเป็นการเซ็นสัญญาระยะสั้น 1 ปี จากนั้นเขาได้พัฒนาฟอร์มการเล่นของตัวเองจนได้รับสัญญานักฟุตบอลอาชีพในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1998 ก่อนที่ในปี 2000 เขาถูกส่งไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์กับสโมสรฟุตบอล กรีน็อค มอร์ตัน ในสกอตแลนด์ด้วยสัญญายืมตัว และได้รับโอกาสให้ทดสอบฝีเท้ากับสโมสรมิดเดิลสโบรห์ ในยุคของไบรอัน ร็อบสัน ประสบการณ์ดังกล่าวมีส่วนทำให้ฝีเท้าของเขาพัฒนาขึ้นไปอีกขั้นจนกลายเป็นที่ชื่นชอบของแฟนบอลคาร์ดิฟฟ์ ซิตี้ และติดทีมชาติเวลส์ชุดอายุไม่เกิน 21 ปี ก่อนจะก้าวขึ้นไปเล่นให้กับทีมชาติเวลส์ชุดใหญ่ภายใต้การคุมทีมของมาร์ค ฮิวจ์ส โดยการลงสนามให้ทีมชาตินัดแรกของเขา เกิดขึ้นในเดือนพฤษภาคม ปี 2002 ในนัดที่พบกับทีมชาติเยอรมัน ที่สนามมิลเลเนี่ยม สเตเดี้ยม ซึ่งนอกจากเขาจะเป็นผู้ยิงประตูชัยให้ทีมชาติเวลส์เอาชนะเยอรมันในบ้านของตัวเองได้สำเร็จแล้ว หลังจบการแข่งขันเขายังได้รับรางวัล แมน ออฟ เดอะ แมตช์ อีกด้วย จากผลงานดังกล่าวทำให้ในเดือนต่อมาเขาได้รับรางวัลนักฟุตบอลดาวรุ่งเวลส์ยอดเยี่ยมแห่งปี และมีชื่ออยู่ในทีมยอดเยี่ยมดิวิชัน 2 ประจำฤดูกาล 2002–2003 จากการโหวตของสมาคมนักฟุตบอลอาชีพ หลังโชว์ฟอร์มเยี่ยมด้วยการยิงถึง 35 ประตูเมื่อรวมทุกรายการ โดยเป็นการยิงเฉพาะในลีกถึง 31 ประตู และสามารถทำลายสถิติการยิงประตูให้สโมสรที่ยืนยาวมานานถึง 56 ปี ของ สแตน ริชาร์ดส์ อดีตกองหน้าของทีมลงได้สำเร็จ[3]