การทัพนอร์เวย์ หรือปฏิบัติการเวแซร์รืบุง  จัดตั้งขึ้นปีใด ?
การทัพนอร์เวย์
ทั้งสหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสต่างก็ได้เซ็นสัญญาความร่วมมือทางทหารกับโปแลนด์ และอีกสองวันหลังจากการรุกรานโปแลนด์ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1939 ทั้งสองประเทศก็ได้ประกาศสงครามกับเยอรมนี แต่ว่าอย่างไรก็ตาม ทั้งสองก็มิได้เปิดแนวรบด้านตะวันตก และมิได้เกิดการรบกันครั้งสำคัญใด ๆ เกิดขึ้นในช่วงเวลาหลายเดือนที่เรียกกันว่า สงครามลวง
ยุทธการบนน้ำแข็ง
ผลของยุทธการครั้งนี้ทำให้การขยายดินแดนทางตะวันออกของอัศวินทิวทอนิกสิ้นสุดลง และเกิดพรมแดนถาวรระหว่างดินแดนที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิกกับอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ในปี ค.ศ. 1574 คริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ประกาศในอเล็กซานเดอร์เป็นนักบุญ เหตุการณ์ยุทธการบนน้ำแข็งได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1938 ในชื่อ "อะเลคซันดร์ เนฟสกี" กำกับโดยเซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์ หาดซอร์ด
ซอร์ด ยังเป็นที่รู้จักกันคือ หาดซอร์ด เป็นรหัสนามที่มอบให้กับหนึ่งในห้าส่วนของพื้นที่การยกพลขึ้นหลักทั่วชายฝั่งนอร์ม็องดีในช่วงการโจมตีแรก ปฏิบัติการเนปจูนของปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด ฝ่ายสัมพันธมิตรเข้ารุกฝรั่งเศสภายใต้การยึดครองของเยอรมันที่ดำเนินการเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 การยืดขยาย 8 กิโลเมตร(5.0 ไมล์)จาก Ouistreham ถึง Saint-Aubin-sur-Mer หาดนี้เป็นส่วนการยกพลขึ้นบกบนสุดทางตะวันออกของการรุกราน การได้ซอร์ดเป็นหน้าที่รับผิดชอบของกองทัพอังกฤษด้วยการขนส่งทางทะเล, กวาดทุ่นระเบิด และการระดมยิงจากกองเรือที่ดำเนินการโดยราชนาวีอังกฤษ เช่นเดียวกับส่วนหนึ่งจากกองทัพเรือของโปแลนด์ นอร์เวย์ และฝ่ายสัมพันธมิตรอื่นๆ การบุกครองนอร์ม็องดี
ผลการรบที่ออกมากลับเป็นชัยชนะของสหราชอาณาจักรภายใต้การนำของวินสตัน เชอร์ชิลล์ ทำให้กองทัพอากาศนาซีอ่อนแอลงอย่างมากและเบนความสนใจจากการยึดเกาะบริเตนไปยังการบุกสหภาพโซเวียตแทน เปิดโอกาสให้สหราชอาณาจักรได้ตั้งหลัก และผูกมิตรกับสหรัฐอเมริกา และสหภาพโซเวียตที่ในขณะนี้ตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก เมื่อกองทัพเยอรมันสามารถบุกทะลวงดินแดนโซเวียตได้อย่างรวดเร็ว แต่ท้ายที่สุดแล้วสามารถยับยั้งกองทัพเยอรมันไว้ได้ที่มอสโก และเริ่มทำการโจมตีสวนกลับ จนสามารถยึดดินแดนโซเวียตที่เยอรมนียึดมาได้แทบทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2486 เยอรมนีกลับตกเป็นฝ่ายเสียเปรียบในสงคราม และฝ่ายพันธมิตรที่มีกำลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ เริ่มคิดแผนการที่จะตอบโต้การรุกรานของเยอรมนีด้วยการโจมตีส่วนใดส่วนหนึ่งของยุโรปตะวันตก ท้ายที่สุดในการประชุมที่เตหะราน ที่สามผู้นำหลัก (ประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. รูสเวลต์จากสหรัฐอเมริกา นายกรัฐมนตรีวินสตัน เชอร์ชิลล์จากสหราชอาณาจักร และโจเซฟ สตาลินจากสหภาพโซเวียตของฝ่ายสัมพันธมิตรตกลงที่จะเปิดการโจมตีที่หัวหาดนอร์มองดีฝรั่งเศส ตามข้อเรียกร้องของโซเวียตขอให้เปิดแนวรบที่สอง เพื่อลดความกดดันแนวรบทางตะวันออก และเพื่อบีบให้ฝ่ายอักษะต้องกระจายกำลังออกไปทั้งแนวรบตะวันออกและตะวันตก ปฏิบัติการเอนเทบเบ
ปฏิบัติการเอนเทบเบ (English: Operation Entebbe) หรือ ปฏิบัติการธันเดอร์โบลต์ (English: Operation Thunderbolt) เป็นภารกิจช่วยเหลือตัวประกันในการต่อต้านการก่อการร้ายที่ประสบความสำเร็จ ดำเนินการโดยหน่วยคอมมานโดของกองกำลังป้องกันอิสราเอล (IDF) ที่ท่าอากาศยานเอนเทบเบในประเทศยูกันดาเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1976 [7] ยุทธการที่อาร์เนม
หลังจากที่ได้ทำการปลดปล่อยฝรั่งเศสและเบลเยียมในช่วงฤดูร้อนของปี ค.ศ. 1944, ภายหลังจากยุทธการที่นอร์มังดี,กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรได้เคลื่อนเข้าสู่ประเทศเนเธอร์แลนด์.จอมพลเซอร์เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี,ได้บัญชาการในกองทัพอังกฤษ-แคนาดากลุ่มที่ 21(21st Army Group),ได้รับการสนับสนุนโดยเพียงลำพังที่จะทำการรุกขึ้นเหนือของสาขาแม่น้ำไรน์ทางตอนล่าง,ได้อนุญาตให้กองทัพบริติซที่สองในการก้าวข้ามแนวป้องกันซิกฟรีดและโจมตีที่เมืองรูร์,ด้วยเหตุนี้,ฝ่ายสัมพันธมิตรได้เริ่มปฏิบัติการมาร์เก็ตการ์เดน เมื่อวันที่ 17 กันยายน ปี ค.ศ. 1944,ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ทำการส่งทหารพลโดดร่มลงสู่เนเธอร์แลนด์เพื่อทำการปกป้องสะพานสำคัญและเมืองต่างๆตามแนวกั้นระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตร-ฝ่ายอักษะต่อการรุกคืบ,ทางที่ไกลที่สุดทางตอนเหนือ,กองพลทหารโดดร่มที่ 1 แห่งบริติซ,ได้รับการสนับสนุนโดยคนของกองทหารนักบินขับเคลื่อนร่อน(Glider Pilot Regiment)และกองพลน้อยโดดร่มอิสระที่ 1(1st Independent Parachute Brigade),ทำการลงจอดที่อาร์เนมเพื่อปกป้องสะพานในการก้าวข้ามที่ Nederrijn.กองทัพเหล่าที่ 30 แห่งบิรติซ(British XXX Corps)ได้วางแผนที่จะไปสมทบกับกองกำลังทหารโดดร่มแห่งบริติซภายในสองถึงสามวัน. การทัพนอร์เวย์
เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 1939 ฮิตเลอร์และเรดเดอร์ได้เดินทางไปพบกับวิดคัน ควิสลิง (ต่อมาเขาก็ได้รับฉายาว่าเป็น "ผู้ทรยศระหว่างโลก" เลยทีเดียว) ซึ่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยของรัฐบาลนิยมนาซีมาก่อนในนอร์เวย์ เขาได้บอกกับฮิตเลอร์และเรดเดอร์ถึงภัยคุกคามขนาดใหญ่ที่อังกฤษอาจจะโจมตีนอร์เวย์และรัฐบาลนอร์เวย์จะสนับสนุนการยึดครองของเยอรมนีอย่างเป็นความลับ (ข้อความในตอนหลังนั้นไม่เป็นความจริง) เขายังบอกกับอีกสองคนด้วยว่าเขาอยู่ในตำแหน่งที่รับประกันจะให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่แก่กองทัพเยอรมัน รวมไปถึงการลดปริมาณยามฝั่งของนอร์เวย์และช่วยอำนวยความสะดวกที่จะสร้างฐานทัพให้แก่เยอรมนี อีกสามวันต่อมา ฮิตเลอร์เรียกประชุมเพื่อที่จะวางแผนการรุกรานนอร์เวย์ การทำเหมืองเหล็กสวีเดนระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
แร่เหล็กสวีเดน ถือได้ว่าเป็นปัจจัยทางเศรษฐกิจที่สำคัญในเขตสงครามยุโรปของสงครามโลกครั้งที่สอง ทั้งฝ่ายสัมพันธมิตรและนาซีเยอรมนีต่างต้องการควบคุมย่านอุตสาหรรมเหมืองแร่ทางเหนือสุดของสวีเดน ล้อมรอบเมืองทำเหมืองเยลิวาระและคิรูนา ความสำคัญของประเด็นดังกล่าวเพิ่มสูงขึ้นหลังจากแหล่งแร่เหล็กอื่น ๆ ของเยอรมนีถูกขัดขวางโดยการปิดล้อมทางทะเลของสหราชอาณาจักรระหว่างยุทธนาวีแอตแลนติก ทั้งแผนการที่จะให้ความช่วยเหลือฟินแลนด์ระหว่างสงครามฤดูหนาวของอังกฤษและฝรั่งเศส และการยึดครองเดนมาร์กและนอร์เวย์ (ปฏิบัติการแวเซรือบุง) ล้วนตั้งอยู่บนเจตนาที่จะกีดกันมิให้ฝ่ายตรงข้ามสามารถเข้าถึงการผลิตเหล็กกล้าอันสำคัญยิ่งระหว่างสงคราม เอเธล์เรดแห่งเวสเซ็กซ์
ในปีก่อนการขึ้นเสวยราชสมบัติของเอเธลเร็ด กองทัพไวกิ้งขนาดใหญ่ได้ขึ้นฝั่งในอีสต์แองเกลีย ภายใต้การนำของแฮล์ฟดัน รักน่าร์สันและอิวาร์ผู้ไร้กระดูก หลังจากนั้นไม่กี่เดือนก็เดินทัพขึ้นนอร์ธัมเบรีย ยึดเมืองยอร์ก ตำนานวีรชนของชาวนอร์สเชื่อมโยงว่าพวกไวกิ้งต้องการเอาคืนเอลล์ ผู้นำของนอร์ธัมเบรียที่สวรรคตอย่างสยองขวัญด้วยน้ำมือของพวกเขา เพื่อแก้แค้นที่ทรงมีพระบัญชาให้โยนหัวหน้าของชนเผ่าไวกิ้ง รักน่าร์ ล็อดบร็อค ลงไปในบ่องูพิษเมื่อยี่สิบปีก่อน นาซีเยอรมนี
เมื่อวันที่ 1 กันยายน 1939 การบุกครองโปแลนด์เริ่มต้นขึ้น อีกสองวันถัดมา สหราชอาณาจักรและฝรั่งเศสประกาศสงครามต่อเยอรมนี แต่ภายในระยะเวลาหนึ่งเดือน โปแลนด์ก็ถูกแบ่งออกเป็นเขตการยึดครองของเยอรมนีและสหภาพโซเวียต ตามข้อตกลงลับในสนธิสัญญาโมโลตอฟ-ริบเบนทรอพซึ่งลงนามไว้ก่อนหน้านี้[54] ไม่มีการเผชิญหน้าทางทหารระหว่างเยอรมนีกับฝ่ายสัมพันธมิตรราว 6 เดือนหลังจากโปแลนด์พ่าย[55] จนกระทั่งการทัพนอร์เวย์ ซึ่งเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 9 เมษายน 1940 เยอรมนีได้ขยายดินแดนไปทางเหนือ ตามด้วยการรุกรานฝรั่งเศสและกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ ในเดือนพฤษภาคม การทัพนอร์เวย์
ปฏิบัติการครั้งนี้นับว่าเป็นชัยชนะขั้นเด็ดขาดของเยอรมนี ทั้งเดนมาร์กและนอร์เวย์ได้ถูกยึดครองโดยที่มีความสูญเสียเพียงเล็กน้อย ทหารเยอรมันเสียชีวิตประมาณ 3,800 นายและบาดเจ็บอีก 1,600 นาย การโจมตีได้ก่อให้เกิดความประหลาดใจอย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คือ เดนมาร์ก และมีเพียงการรบในพื้นที่แถบเมืองท่านาร์วิกเท่านั้นที่เป็นปัญหา ทำให้สูญเสียเครื่องบินรบ<i data-parsoid='{"dsr":[17945,17959,2,2]}'>ลุควาฟเฟิล</i>ไปกว่า 100 ลำ ซึ่งคิดเป็น 10% ของกองทัพอากาศเยอรมันที่ถูกส่งออกไปปฏิบัติการ ยุทธการที่เวสเทอร์แพลท
ยุทธการที่เวสเทอร์แพลท(Battle of Westerplatte)เป็นการสู้รบครั้งแรกในการบุกครองโปแลนด์และกลายเป็นจุดเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป ได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1939 กองทัพเรือของเยอรมันและทหารและตำรวจดันซิกได้เข้าโจมตีสถานีขนส่งทางทหารโปลแลนด์ (Wojskowa Składnica Tranzytowa, หรือ WST) บนคาบสมุทรของเวสเทอร์แพลทในท่าเรือแห่งเสรีนครดันซิก โปแลนด์ได้ยืนหยัดมาเจ็ดวันในขณะที่มีการโจมตีอย่างหนักซึ่งรวมถึงการโจมตีทิ้งระเบิดแบบดิ่ง การทัพนอร์เวย์
ดูบทความหลักได้ที่ สงครามฤดูหนาว ปฏิบัติการเวแซร์รืบุง
ในช่วงเช้าวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1940 (Wesertag; "Weser Day") เยอรมนีได้บุกเข้ายึดครองเดนมาร์กและนอร์เวย์ซึ่งเป็นยุทธวิธีในการป้องกันในการวางแผน และเปิดประชุมหารือว่า ฝรั่งเศสและอังกฤษได้เข้ายึดนอร์เวย์ ภายหลังการบุกครอง นักการฑูตเยอรมันได้แจ้งต่อรัฐบาลเดนมาร์และนอร์เวย์ว่า ทางกองทัพเวร์มัคท์ได้เข้าเพื่อปกป้องความเป็นกลางของประเทศเพื่อต่อต้านฝรั่งเศสและอังกฤษ ความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางภูมิศาสตร์ สถานที่ และสภาพอากาศระหว่างทั้งสองประเทศทำให้การปฏิบัติการทางทหารที่เกิดขึ้นจริงนั้นไม่เหมือนกัน. การทัพนอร์เวย์
ระหว่างการประชุมครั้งที่สองกับนายควิสเซลลิงเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ฮิตเลอร์ย้ำถึงความปรารถนาของเขาที่จะให้นอร์เวย์คงความเป็นกลางแต่ก็ขึ้นอยู่กับว่าฝ่ายสัมพันธมิตรจะขยายขอบเขตของสงครามมายังนอร์เวย์หรือไม่ ถ้าใช่ เขาก็จะดำเนินการตอบโต้ทันที ข้อพิรุธนั้นเกิดขึ้นเมื่อนายควิสเซลลิ่งได้พูดเกินความเป็นจริง ฮิตเลอร์จึงยกเลิกแผนการต่างๆ ที่จะร่วมมือกับเขาในอนาคต ปฏิบัติการพันแซร์เฟาสท์
ปฏิบัติการพันแซร์เฟาสท์ () เป็นปฏิบัติการทางทหารเพื่อจัดการและควบคุมราชอาณาจักรฮังการีที่เยอรมนีดูแลอยู่ในช่วงสงคราม ปฏิบัติการเริ่มต้นในเดือนตุลาคม ปี ค.ศ. 1944 โดยกองทัพเยอรมัน (เวร์มัคท์) เมื่อผู้นำเผด็จการของเยอรมนีอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ล่วงรู้ว่า ผู้สำเร็จราชการแห่งฮังการี, พลเรือเอกมิกโลช โฮร์ตีได้แอบเจรจาอย่างลับๆในการยอมจำนนของเขาและประเทศต่อกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตที่กำลังจะบุกเข้ามา เขาจึงได้ส่งหัวหน้าหน่วยคอมมานโด ออทโท สกอร์เซนีแห่งหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สและอดีตผู้บัญชาการกองกำลังพิเศษ Adrian von Fölkersam ไปยังฮังการี,ฮิตเลอร์ได้เกรงกลัวว่าการยอมจำนนของฮังการีจะเป็นการเปิดปีกกองทัพตอนใต้ของเขา แบบที่ราชอาณาจักรโรมาเนียได้ไปเข้าร่วมกับโซเวียตและตัดกองกำลังทหารเยอรมันไปหนึ่งล้านนายที่กำลังสู้รับกับการรุกของโซเวียตในคาบสมุทรบอลข่าน ปฏิบัติการได้นำโดยปฏิบัติการมาร์กาเรต (Operation Margarethe) ในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 1944,ซึ่งเป็นการยึดครองฮังการีโดยกองทัพเยอรมัน ซึ่งฮิตเลอร์ได้คาดหวังว่าจะสามารถรักษาฮังการีเอาไว้ให้อยู่ภายใต้อำนาจแห่งฝ่ายอักษะ ปฏิบัติการคบเพลิง
เนื่องจากสหภาพโซเวียตได้กดดันให้รัฐบาลอเมริกาและอังกฤษเปิดแนวรบที่สองในทวีปยุโรปเพื่อกดดันกองทัพเยอรมันต่อกองทัพโซเวียตในแนวรบตะวันออก ผู้บัญชาการทหารของสหรัฐอเมริกาจึงเห็นพ้องกันว่าจะเริ่มปฏิบัติการ "ค้อนยักษ์" (Sledgehammer) เพื่อยกพลขึ้นบกในยุโรปที่ถูกยึดครองโดยกองทัพนาซีให้เร็วที่สุด แต่ปฏิบัติการนี้ถูกผู้บัญชาการทหารของอังกฤษคัดค้านว่าจะทำให้พันธมิตรตะวันตกต้องเจอกับความสูญเสียอย่างหนัก การโจมตีอาณานิคมแอฟริกาเหนือของฝรั่งเศสเขตวีชีจึงถูกเสนอมาแทนโดยมีเป้าหมายเพื่อกำจัดกองกำลังฝ่ายอักษะในแอฟริกาเหนือและทำให้ฝ่ายสัมพันธมิตรครองการควบคุมทะเลเมดิเตอร์เรเนียนได้มากขึ้นเพื่อเตรียมการบุกยุโรปใต้ต่อไปในปี ค.ศ. 1943  กองพลยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 1 &quot;ไลพ์ชตันดาร์เทอ เอ็สเอ็ส อดอล์ฟ ฮิตเลอร์&quot;
กองพลยานเกราะเอ็สเอ็สที่ 1 ได้เข้าร่วมรบในช่วงการบุกครองโปแลนด์ และได้ถูกรวมเข้ากับหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สพร้อมกับหน่วยเอ็สเอ็ส-เวอร์ฟือกุนจ์สทรูปเปอร์(SS-VT)และหน่วยกำลังรบของหน่วยเอ็สเอ็ส-โทเทินคอฟเฟอร์แบนเดอ(SS-TV) ก่อนที่ปฏิบัติการบาร์บารอสซาในการรุกรานสหภาพโซเวียตจะเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1941 ในช่วงปลายของสงครามโลกครั้งที่สองก็ได้มีการเพิ่มขนาดจากกรมทหารไปยังกองพลพันเซอร์ ยุทธนาวีที่โคเปนเฮเกน
เดนมาร์ก ถือเปนหนึ่งในประเทศสมาชิกสันนิบาตความเป็นกลางทางอาวุธ (League of Armed Neutrality) ร่วมกับ สวีเดน ปรัสเซีย และรัสเซีย สันนิบาตนี้ได้รับสิทธิการค้าเสรีกับฝรั่งเศส ทำให้อังกฤษมองว่าสันนิบาตนี้เป็นผลประโยชน์มหาศาลของฝรั่งเศส และความแข็งแกร่งของฝรั่งเศสย่อมนำมาซึ่งภัยคุกคามต่ออังกฤษ อังกฤษจึงได้พยายามบ่อนทำลายสันนิบาตการค้าเสรีนี้ โดยการใช้กองเรือของตนเอง ค้นหาและยึดเรือของสันนิบาตที่จะทำการค้าไปยังฝรั่งเศส ยุทธการครั้งนี้ถือเป็นความพยายามครั้งที่สองของอังกฤษเพื่อข่มขู่เดนมาร์ก หลังจากที่อังกฤษได้นำกองเรือของตนฝ่าเข้าไปทอดสมอยังเมืองเออเรซุนด์แล้วในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1800 เพื่อกดดันให้เดนมาร์กยอมลงนามเป็นพันธมิตรกับตนเอง ปฏิบัติการวิลเฟรด
ปฏิบัติการวิลเฟรด () เป็นแผนการของอังกฤษที่จะวางทุ่นระเบิดตามน่านน้ำระหว่างนอร์เวย์ไปจนถึงเกาะอังกฤษ เพื่อป้องกันไม่ให้กองเรือขนส่งสินค้าของเยอรมันขนส่งเหล็กอย่างดีจากสวีเดน ฝ่ายสัมพันธมิตรสันนิษฐานไว้ว่าการกระทำดังกล่าวอาจทำให้ฝ่ายเยอรมันตอบโต้ด้วยการยึดครองนอร์เวย์ และเมื่อถึงเวลานั้น ฝ่ายสัมพันธมิตรจะใช้แผนอาร์ 4 และยึดครองนอร์เวย์ การล้อมเซวัสโตปอล (ค.ศ. 1941–1942)
การล้อมเซวัสโตปอล ยังเป็นที่รู้จักกันคือ การป้องกันที่เซวัสโตปอล (, transliteration: "Oborona Sevastopolya") หรือ ยุทธการที่เซวัสโตปอล (German: Schlacht um Sewastopol) เป็นการสู้รบทางทหารที่เกิดขึ้นบนแนวรบด้านตะวันออกในสงครามโลกครั้งที่สอง การทัพครั้งนี้เป็นการสู้รบโดยฝ่ายอักษะ อันได้แก่ เยอรมนี โรมาเนีย และอิตาลี เข้าปะทะกับสหภาพโซเวียตจากพื้นที่ควบคุมที่เซวัสโตปอล ท่าเรือในแหลมไครเมียบนทะเลดำ เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 ฝ่ายอักษะได้เข้ารุกรานสหภาพโซเวียตในช่วงปฏิบัติการบาร์บารอสซา กองกำลังทางภาคพื้นดินได้เคลื่อนทัพเข้าสู่ไครเมียในฤดูใบไม้ร่วง ปี ค.ศ. 1941 และรุกรานพื้นที่ส่วนใหญ่ วัตถุประสงค์เดียวที่ไม่ได้อยู่ในเงื้อมมือฝ่ายอักษะคือ เซวัสโตปอล ด้วยความพยายามหลายครั้งในการรักษาความปลอดภัยแก่เมืองในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 1941 การโจมตีครั้งสำคัญได้ถูกวางแผนเอาไว้จากปลายเดือนพฤศจิกายน แต่เกิดฝนตกหนักทำให้ฝ่ายอักษะต้องเลื่อนการโจมตีจนถึงวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1941 ด้วยภายใต้การบัญชาการของแอริช ฟอน มันชไตน์ กองกำลังฝ่ายอักษะสามารถเข้ายึดครองเซวัสโตปอลในช่วงปฏิบัติการแรก กองทัพโซเวียตได้เปิดฉากการยกพลขึ้นบกบนคาบสมุทรไครเมียที่เคียร์ชในเดือนธันวาคม เพื่อบรรเทาวงล้อมและบีบบังคับให้ฝ่ายอักษะหันเหกองกำลังเพื่อป้องกันผลประโยชน์ของพวกเขา ปฏิบัติการปกป้องเซวัสโตปอลสำหรับช่วงเวลานั้น แต่หัวสะพานในไครเมียตะวันออกได้ถูกทำลายในเดือพฤษภาคม ค.ศ. 1942  มหาสงครามเหนือ
ก่อนหน้าที่พระเจ้าชาลส์ที่ 12จะกรีฑาทัพเข้าบุกตำบลฮัมเลเบกของเดนมาร์ก พระองค์ได้ตระเตรียมการไว้ก่อน โดยรวบรวมกำลังพลแนวหน้าไว้ถึง 16,000 นายที่ดินแดนสแกเนีย และกองหลังอีก 10,000 นายที่พรมแดนของนอร์เวย์ แล้วเคลื่อนทัพจากเมืองคาร์ลสโครนามายังช่องแคบโอเรซุนด์ด้วยกองเรือรบ 38 ลำ ระหว่างนั้นกองทัพสวีเดนยังพบกับอุปสรรคสำคัญ นั่นคือกองเรือเดนมาร์ก 40 ลำที่แล่นขวางเอาไว้ แต่ที่สุดแล้วก็ได้รับการช่วยเหลือจากกองเรือบริติช-ดัตช์ ทำให้กองเรือสวีเดนสามารถเคลื่อนทัพต่อไปได้จนถึงตำบลฮัมเลเบกในที่สุด  ฟาเลส์พ็อกเก็ต
ฟาเลส์พ็อกเก็ต หรือ ยุทธการการโอบล้อมที่ฟาเลส์ (; 12 – 21 สิงหาคม ค.ศ. 1944) เป็นการสู้รบที่เด็ดขาดของยุทธการที่นอร์ม็องดีในสงครามโลกครั้งที่สอง พ็อกเก็ตหรือการโอบล้อมได้ถูกสร้างขึ้นบริเวณรอบฟาเลส์, จังหวัดกาลวาโดส ซึ่งกองทัพกลุ่มบีที่ประกอบไปด้วยกองทัพที่ 7 และกองทัพพันเซอร์ที่ห้า (ก่อนหน้านี้ที่เรียกว่า พันเซอร์กรุพเพน เวสต์) ถูกโอบล้อมโดยฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตก ยุทธการนี้ยังได้ถูกเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า ยุทธการช่องว่างฟาเลส์ (ภายหลังจากช่องทางที่เยอรมันได้พยายามเปิดออกเอาไว้เพื่อให้พวกเขาสามารถหนีออกมาได้) ช็อมบัวร์กพ็อกเก็ต, ฟาเลส์-ช็อมบัวร์กพ็อกเก็ต, อาร์ช็องตอง-ฟาเลส์พ็อกเก็ต หรือช่องว่าง Trun-ช็องบัวร์ก ยุทธการครั้งนี้ได้ส่งผลลัพธ์ในการทำลายล้างส่วนใหญ่ของกองทัพกลุ่มบีทางด้านตะวันตกของแม่น้ำแซน ซึ่งได้เปิดเส้นทางไปยังกรุงปารีสและชายแดนฝรั่งเศส-เยอรมันสำหรับกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรบนแนวรบด้านตะวันตก  การทัพนอร์เวย์
สหภาพโซเวียตรุกรานฟินแลนด์เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน 1939 ฝ่ายสัมพันธมิตรนั้นได้ร่วมมือกับเดนมาร์กและสวีเดนที่จะช่วยเหลือสวีเดนจากผู้รุกราน สงครามแปซิฟิก
การโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ ยุทธการที่เกาะเวก การทัพมาลายา การบุกครองอินโดจีนฝรั่งเศสของญี่ปุ่น การบุกครองไทยของญี่ปุ่น การยึดครองกัมพูชาของญี่ปุ่น การยึดครองพม่าของญี่ปุ่น การทิ้งระเบิดดาร์วิน การตีโฉบฉวยดูลิตเติล ยุทธนาวีทะเลคอรัล ยุทธนาวีที่มิดเวย์ การทัพหมู่เกาะโซโลมอน การทัพกัวดัลคะแนล การทัพหมู่เกาะกิลเบิร์ตและหมู่เกาะมาร์แชลล์ การทัพหมู่เกาะมาเรียนาและหมู่เกาะปาเลา ยุทธการที่ไซปัน ยุทธการที่ปาเลลิว ยุทธนาวีที่ทะเลฟิลิปปิน ยุทธนาวีที่อ่าวเลย์เต การทิ้งระเบิดโตเกียว ยุทธการที่อิโวจิมา ยุทธการที่โอกินาวา ปฏิบัติการเท็งโง การทัพบอร์เนียว พ.ศ. 2488 การบุกครองแมนจูเรียของสหภาพโซเวียต การทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโรชิมะและนางาซากิ การยอมจำนนของญี่ปุ่น การยึดครองญี่ปุ่น ปฏิบัติการโดนเนอร์ไคล์
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 กองบัญชาการใหญ่แห่งกองทัพอาการเยอรมัน (OKL) ได้รับคำสั่งให้กำหนดแผนการอำนาจทางอากาศเพื่อปกป้องกองเรือเยอรมันสามลำเพื่อหลบหนีออกจากฝรั่งเศสไปยังเยอรมันผ่านช่องแคบอังกฤษ General der Jagdflieger (นายพลแห่งกองกำลังเครื่องบินขับไล่) อดอล์ฟ กัลลานด์ ได้ความเตรียมพร้อมทางอากาศสำหรับปฏิบัติการ ทั้งปฏิบัติการเซเบอรัสและปฏิบัติการสนับสนุน ดอนเนอร์เคีย ได้เปิดฉากขึ้นเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 ในช่วงแรกของปฏิบัติการของเยอรมันได้ประสบความสำเร็จอย่างน่าประหลาดใจ เรือของเยอรมันได้เดินทางถึงเยอรมนีเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942 เพียงสองวันหลังจากเริ่มปฏิบัติการปฏิบัติการเซเบอรัสและดอนเนอร์เคีย  ยุทธการที่ฌ็องบลู (ค.ศ.1940)
ยุทธการที่ฌ็องบลู (หรือ ยุทธการที่ช่องว่างฌ็องบลู) เป็นการสู้รบกันระหว่างกองทัพฝรั่งเศสและกองทัพเยอรมันในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 กองทัพเวร์มัคท์ (กองกำลังป้องกัน) แห่งนาซีเยอรมันได้บุกครองลักเซมเบิร์ก เนเธอร์แลนด์และเบลเยียม ภายใต้ปฏิบัติการแผนการกรณีสีเหลือง (Fall Gelb-Case Yellow) กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรได้ตอบสนองด้วยแผนการดิล (Dyle Plan) หรือ แผนการดี ด้วยความมุ่งมั่นในการหยุดยั้งเยอรมันในเบลเยียมที่เชื่อว่า เป็นการโจมตีหลักของเยอรมัน ฝ่ายสัมพันธมิตรได้กระทำผิดพลาดอย่างไม่ไตร่ตรองด้วยการสั่งให้กองทัพเคลื่อนทัพเข้าสู่เบลเยียมในวันที่ 10 พฤษภาคม และ 12 พฤษภาคม เยอรมันได้เริ่มส่วนที่สองของแผนการกรณีสีเหลือง แผนการมันชไตน์ ด้วยการเคลื่อนทัพผ่านบริเวณเทือกเขาป่าอาร์แดน ไปจนถึงช่องแคบอังกฤษและทำการตัดกองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรในเบลเยียม การทัพนอร์เวย์
การรุกรานของเยอรมนีในเกือบทุกส่วนนั้นประสบความสำเร็จในการเปิดศึกหลายด้านพร้อมกัน และยังสามารถปลดอาวุธกองทัพนอร์เวย์อีกด้วย และถึงแม้ว่ารัฐบาลนอร์เวย์ขจะประกาศระดมพลแต่ก็ช่วยเหลือสถานการณ์ได้เพียงเล็กน้อย จากการที่กองทัพเรือสายที่ห้าของเยอรมนีเพลี่ยงพล้ำนั้นก็ได้เปิดโอกาสให้กองทัพเรือสามารถอพยพเอาราชวงศ์ของนอร์เวย์และคณะรัฐบาลไปยังอังกฤษ กติกาสัญญาวอร์ซอ
แม้ว่ากติกาสัญญาวอร์ซอจะก่อตั้งขึ้นเพื่อคานอำนาจ หรือต่อกร กับองค์การเนโท แต่ไม่ปรากฏการเผชิญหน้าโดยตรงของทั้งสองฝ่าย หากแต่ความขัดแย้งนี้ตั้งอยู่บนพื้นฐานของการต่อสู่ทางแนวคิดและอุดมการณ์ ทั้งสนธิสัญญาเนโทและกติกาสัญญาวอร์ซอต่างทำให้เกิดการขยายกองกำลังทางทหารและบูรณาการความร่วมมือในหมู่ประเทศสมาชิกของตน โดยปฏิบัติการทางทหารครั้งใหญ่ที่สุดที่เกิดขึ้นก็คือการบุกครองเชโกสโลวาเกียของฝ่ายกติกาสัญญาวอร์ซอในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2511 (รัฐสมาชิกเข้าร่วมทุกแห่งยกเว้นแอลเบเนียและโรมาเนีย) ซึ่งทำให้แอลเบเนียถอนตัวออกจากกติกาสัญญาดังกล่าวภายในระยะเวลาหนึ่งเดือนหลังจากนั้น ต่อเอกภาพขององค์การสนธิสัญญาวอร์ซอเริ่มสั่นคลอนจากการแผ่ขยายของการปฏิวัติ พ.ศ. 2532 ทั่วทั้งภูมิภาคยุโรปตะวันออก ซึ่งเริ่มจากขบวนการเอกภาพ (Solidarity movement) ในโปแลนด์ และการเลือกตั้งที่ประสบความสำเร็จในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2532 การทัพบอร์เนียว พ.ศ. 2488
ในตอนแรก ฝ่ายสัมพันธมิตรได้วางแผนไว้เป็น 6 ขั้นตอนคือ ยุทธการโอโบ 1 โจมตีที่ตารากัน ยุทธการโอโบ 2 โจมตีบาลิกปาปัน ยุทธการโอโบ 3 โจมตีบันเยอร์มาซิน ยุทธการโอโบ 4 โจมตีสุราบายาหรือปัตตาเวีย ยุทธการโอโบ 5 โจมตีดัตช์อีสต์อินดีสตะวันออก และยุทธการโอโบ 6 โจมตีบริติชบอร์เนียวหรือซาบะฮ์ ในท้ายที่สุด มีเฉพาะการโจมตีที่ตารากัน บาลิกปาปัน บริติชบอร์เนียวที่เกาะลาบวนและอ่าวบรูไนเท่านั้นที่เกิดขึ้น. การโจมตีเริ่มจากยุทธการโอโบ 1 โดยการขึ้นบกที่เกาะเล็กๆของตารากัน ทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 จากนั้นตามมาด้วยยุทธการโอโบ 6 ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2488 โดยโจมตีเกาะลาบวนและชายฝั่งของบรูไน ทางตะวันตกเฉียงเหนือของบอร์เนียว อีกสัปดาห์ต่อมา ออสเตรเลียเข้าโจมตีญี่ปุ่นที่เวสตัน ทางตะวันออกเฉียงเหนือของอ่าวบรูไน จากนั้นจึงตามมาด้วยยุทธการโอโบ 2 ในวันที่ 1 กรกฎาคมที่บาลิกปาปัน การรบเหล่านี้ถือเป็นยุทธการสุดท้ายระหว่างออสเตรเลียและญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่ 2 ยุทธการที่นาร์วา (ค.ศ. 1944)
ผลสืบเนื่องจากการรุกเลนินกราด–นอฟโกรอดของเดือนมกราคม ค.ศ. 1944 ปฏิบัติการเอสโตเนียของโซเวียตได้เริ่มผลักดันแนวรบตะวันตกไปยังแม่น้ำนาร์วา ด้วยความมุ่งหมายทำลายกองทัพ"นาร์วา" และผลักดันลึกเข้าไปในเอสโตเนีย หน่วยทหารของโซเวียตได้สร้างหัวสะพานหลายแห่งบนฝั่งตะวันตกของแม่น้ำในเดือนกุมภาพันธ์ ในขณะที่เยอรมันพยายามที่จะรักษาหัวสะพานบนฝั่งตะวันออก ตามที่ความพยายามกลับล้มเหลวในการขยายแนวหน้าของพวกเขา เยอรมันได้โจมตีตอบโต้กลับทำลายหัวสะพานที่ไปทางเหนือของนาร์วาและลดหัวสะพานทางตอนใต้ของเมือง การทำให้คงที่ของแนวรบจนกระทั่งถึงกรกฏาคม ค.ศ. 1944 การรุกนาร์วาของโซเวียต (กรกฏาคม ค.ศ. 1944) ได้นำไปสู่การยึดครองเมืองหลังจากพวกทหารเยอรมันได้ล่าถอยกลับไปเพื่อเตรียมความพร้อมในแนวป้องทันเนนแบร์กในเขา Sinimäed ที่อยู่ระยะทางประมาณ 16 กิโลเมตรจากนาร์วา ในการสู้รบที่ตามที่แนวทันเนนแบร์ก กลุ่มกองทัพเยอรมันได้จัดตั้งขึ้นบนพื้นที่นี้ เป้าหมายทางยุทธศาสตร์หลักของสตาลิน—การเข้ายึดครองเอสโตเนียกลับคืนอย่างรวดเร็วเพื่อใช้เป็นฐานทัพทางอากาศและโจมตีทางทะเลเพื่อปะทะกับฟินแลนด์และการบุกครองปรัสเซียตะวันออก—ยังไม่อาจบรรลุ อันเป็นผลมาจากการป้องกันอย่างแน่นหนาของกองทัพเยอรมัน ความพยายามสงครามของโซเวียตในทะเลบอลติกได้ถูกขัดขวางเป็นเวลา 7 เดือนครึ่ง พระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก
สวีเดนปฏิเสธเงื่อนไขของพระองค์ในเอกราชของนอร์เวย์และได้มีการสู้รบเพียงระยะสั้น กองทัพนอร์เวย์ได้พ่ายแพ้กองทัพของรัชทายาทคาร์ล จอห์นแห่งสวีเดน หลังจากสงครามนี้ได้มีการประชุมแห่งมอสส์ในวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2357 หลังจากการร่างสนธิสัญญาในการประชุมครั้งนี้ รัฐสภานอร์เวย์ได่บีบบังคับให้พระเจ้าเฟรเดอริค คริสเตียนสละราชสมบัติและต้องเสด็จกลับเดนมาร์ก ต่อมารัฐสภาได้มีมติให้นอร์เวย์สละเอกราชและรวมเข้ากับสวีเดน และในวันที่ 4 พฤศจิกายน สมเด็จพระเจ้าคาร์ลที่ 13 แห่งสวีเดน ได้รับเลือกให้เป็น สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งนอร์เวย์ สงครามลวง
เหตุการณ์สำคัญหนึ่งในสงครามลวงก็คือ สงครามฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่สหภาพโซเวียตโจมตีฟินแลนด์เมื่อวันที่ 30 กันยายน 1939 ประชาชนส่วนใหญ่ของอังกฤษและฝรั่งเศสนั้นมีความเห็นเข้าข้างฟินแลนด์ และเรียกร้องให้รัฐบาลทั้งสองร่วมกันช่วยเหลือฟินแลนด์ แต่ว่ากองทัพฟินแลนด์ก็สามารถยันทัพโซเวียตได้ สหภาพโซเวียตนั้นก็ถอนตัวออกจากสันนิบาตชาติ แผนการส่งทหารของอังกฤษและฝรั่งเศสเข้าไปช่วยเหลือฟินแลนด์นั้นได้ถูกคัดค้านอย่างหนัก กองทัพอังกฤษนั้นได้ประชุมก่อนที่จะส่งไปช่วยเหลือฟินแลนด์ ทว่าก็มิได้ส่งไปก่อนที่สงครามฤดูหนาวจะสิ้นสุดลง แต่กลับส่งไปช่วยเหลือนอร์เวย์ในการทัพนอร์เวย์แทน เมื่อวันที่ 20 มีนาคม หลังจากสงครามฤดูหนาวยุติ นายกรัฐมนตรีฝรั่งเศสก็ขอลาออก เนื่องจากประสบความล้มเหลวที่จะส่งความช่วยเหลือไปยังฟินแลนด์ การทัพนอร์เวย์
การทัพนอร์เวย์ หรือปฏิบัติการเวแซร์รืบุง (9 เมษายน - 10 มิถุนายน ค.ศ. 1940) นั้นเป็นการเผชิญหน้ากันอย่างเต็มรูปแบบเป็นครั้งแรกของสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตรกับนาซีเยอรมนี กองทัพเนเธอร์แลนด์
กองทัพเนเธอร์แลนด์ () คือกองกำลังทหารของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ กองทัพเนเธอร์แลนด์ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1572 ตั้งแต่นั้นมาได้มีส่วนร่วมสำคัญยิ่งในการรบในสงครามโลกครั้งที่ 1, สงครามโลกครั้งที่ 2, สงครามเย็น (สงครามเกาหลี), วิกฤตการณ์โคโซโว, โซมาเลีย และ อัฟกานิสถาน รวมถึงปฏิบัติการรักษาสันติภาพของ สหประชาชาติ และ สหภาพยุโรป การทัพนอร์เวย์
แต่ว่าเหตุการณ์ดังกล่าวก็มิได้เกิดขึ้น เนื่องจากนอร์เวย์และสวีเดนได้เพิ่มความระมัดระวังหลังเฝ้าจับตามอง "การทรยศโดยชาติตะวันตก" ของโปแลนด์เมื่อโปแลนด์ถูกรุกรานในเดือนกันายายน ทั้งสองประเทศนั้นไม่ต้องการที่จะทำลายความเป็นกลางของตนและเข้าไปพัวพันกับสงครามโดยการให้ทหารชาวต่างชาติเดินผ่านเข้ามาตามแนวชายแดน ด้วยสนธิสัญญาสันติภาพมอสโกเมื่อวันที่ 12 มีนาคม 1940 ทำให้แผนการต่างๆ ของฝ่ายสัมพันธมิตรมีอันต้องล้มเลิกไป การรุกเบลเกรด
การรุกเบลเกรดหรือปฏิบัติการการรุกทางยุทธศาสตร์เบลเกรด (, Београдска операција; ) (14 กันยายน ค.ศ. 1944 – 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944) เป็นปฏิบัติการทางทหารในซึ่งเบลเกรดได้รับการปลดปล่อยจากกองทัพเวร์มัคท์ของเยอรมันด้วยความพยายามร่วมมือกันของกองทัพแดงแห่งโซเวียต พลพรรคยูโกสลาเวีย และกองทัพประชาชนบัลแกเรีย กองกำลังโซเวียตและหน่วยทหารอาสาท้องถิ่นได้เริ่มแบ่งแยกกันแต่ได้ปฏิบัติการร่วมกันอย่างมีอิสระเมื่อได้ทำลายการควบคุมของเยอรมันในกรุงเบลเกรดและท้ายที่สุดก็ถูกบังคับให้ล่าถอย การวางแผนสู้รบคือการประสานงานกันอย่างราบรื่นในหมู่ผู้นำบัญชาการและปฏิบัติการนั้นส่วนใหญ่ได้ถูกมอบสิทธิ์ผ่านความร่วมมือกันทางยุทธวิธีระหว่างยอซีป ตีโตและโจเซฟ สตาลิน เมื่อเริ่มต้นขึ้นในเดือนกันยายน ค.ศ. 1944 การเตรียมการสู้รบเหล่านี้ได้อนุญาตให้กองกำลังบัลแกเรียได้มีส่วนร่วมในปฏิบัติการทั่วดินแดนยูโกสลาเวีย, ซึ่งจะเพิ่มความสำเร็จทางยุทธศาสตร์,ในขณะที่ความขัดแย้งทางการทูตได้ทวีคูณมากขึ้น มหาสงครามเหนือ
 ปี ค.ศ. 1700 เดนมาร์ก-นอร์เวย์ โปแลนด์-ลิทัวเนีย-แซกโซนี และรัสเซียเปิดฉากสงครามด้วยการกรีฑาทัพเข้าล้อมป้อมทิวนิ่ง โดยทั้งสามกองกำลังเข้าตีป้อมทางหน้าทั้งสามด้าน ส่วนกองทัพเดนมาร์ก-นอร์เวย์เข้าโจมตีโฮลชไตน์-ก็อธธอร์ปและทัพราชวงศ์ของจักรวรรดิสวีเดน และนำไปสู่การวางทัพล้อมป้อมทิวนิ่งในเดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 1700 จนกระทั่งถูกทัพเรือสวีเดนเข้าตลบหลังกะทันหันด้วยการเปลี่ยนรูปแบบทัพไปโจมตีด้านหน้าจากกรุงโคเปนเฮเกน ทำให้พระเจ้าเฟรเดอริคที่ 4 ต้องถูกถอนกำลังออกจากสงครามด้วยสนธิสัญญาสันติภาพทราเวนดอล ( ; )ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1700 โดยมีเนื้อหาดังนี้ด้วยเหตุนี้กองทัพเดนมาร์กจึงต้องถอนตัวออกจากสงครามไปถึง 8 ปี จนกระทั่งปี ค.ศ. 1709 การพ่ายแพ้ของจักรวรรดิสวีเดนในยุทธการโปลตาวามาเยือน ทำให้สัญญาเสื่อมสภาพลง เดนมาร์ก-นอร์เวย์จึงกรีฑาทัพเข้าร่วมสงครามในนามฝ่ายพันธมิตรอีกครั้ง
การเทียบท่าแห่งฮัมเลเบก () เกิดจากการนำทัพราชนาวีสวีเดนเข้าเทียบฝั่งเดนมาร์กโดยพระเจ้าชาลส์ที่ 12 ในวันที่ 24 กรกฎาคม ค.ศ. 1700 ถือเป็นการโต้กลับครั้งแรกของฝ่ายสวีเดน ในเวลานั้นแม้จะมีเพียงสวีเดนแค่ฝ่ายเดียว แต่ยุทธการการบุกเข้าโจมตีโดยกะทันหันก็ทำให้เดนมาร์กคาดไม่ถึงเช่นกัน นี่จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้เดนมาร์กพ่ายแพ้สวีเดนในยุทธการทิวนิ่งไปในที่สุด ยุทธนาวีที่โคเปนเฮเกน
วันต่อมาหลังสิ้นสุดการรบ เนลสันได้ขึ้นฝั่งที่โคเปนเฮเกนและเปิดการเจรจา หลังการเจรจากับมกุฎราชกุมารเฟรเดริกกว่าสองชั่วโมง พลเรือโทเนลสันก็สามารถบรรลุการสงบศึกอย่างไม่มีเงื่อนไขได้ การเจรจาที่เหลือทำผ่านจดหมาย ซึ่งเดนมาร์ก-นอร์เวย์ก็ยอมออกจากสันนิบาตความเป็นกลางทางอาวุธ เนลสันได้รับความดีความชอบที่บรรดาศักดิ์ไวเคานต์ อย่างไรก็ตาม ความขัดแย้งระหว่างอังกฤษ กับเดนมาร์ก-นอร์เวย์ ยังไม่จบลงเพียงเท่านี้ ความขัดแย้งได้นำไปสู่การโจมตีโคเปนเฮเกนอีกครั้งในปี 1807 เรียกว่ายุทธการที่โคเปนเฮเกน สงครามลวง
ได้มีการประชุมของฝ่ายสัมพันธมิตรที่จะส่งกองทัพไปยังสแกนดิเนเวียตอนเหนือ แต่ว่ายังมิได้รับการยินยอมจากประเทศเป็นกลางเหล่านั้น และเหตุการณ์อัทมาร์กในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ได้ส่งสัญญาณเตือนแก่กองทัพเรือเยอรมันและประเทศเยอรมนี เนื่องจากต้องการที่จะคุกคามแหล่งโลหะและสินแร่ และสามารถยึดครองพื้นที่แถบชายฝั่งนอร์เวย์ เยอรมนีได้โจมตีเดนมาร์กและนอร์เวย์ในปฏิบัติการเวแซร์รืบุง เริ่มตั้งแต่วันที่ 9 เมษายน ระหว่างวันที่ 12-15 เมษายน กองทัพสัมพันธมิตรได้ขึ้นบกที่นอร์เวย์ แต่ว่าภายในสองสัปดาห์ นอร์เวย์ส่วนใหญ่ก็ตกอยู่ในมือของเยอรมัน กองทัพสัมพันธมิตรที่เหลือได้ถอนตัวออกจากนอร์เวย์ ปฏิบัติการกัสตอร์
ปฏิบัติการกัสตอร์ () เป็นปฏิบัติการพลร่มของฝรั่งเศสในสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง ปฏิบัติการดังกล่าวได้สร้างหัวหาดอากาศที่ได้รับการป้องกันในจังหวัดเดี่ยนเบียน ซึ่งตั้งอยู่มุมทางตะวันตกเฉียงเหนือของเวียดนาม ภายใต้การบังคับบัญชาของพลจัตวา ฌ็อง ฌีล ปฏิบัติการกัสตอร์เป็นปฏิบัติการพลร่มที่มีขนาดใหญ่ที่สุดนับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่สอง เริ่มต้นขึ้นเมื่อเวลา 10.35 น. ของวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1953 โดยมีกำลังหนุนถูกส่งเข้ามาสนับสนุนในอีกสองวันต่อมา และยุติลงเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน โดยที่ฝ่ายฝรั่งเศสบรรลุวัตถุประสงค์ทุกประการ ประเทศนอร์เวย์
เราเรียกช่วงเวลาระหว่างคริสต์ศักราช 800 – 1100 ว่าเป็นยุคไวกิ้ง นอร์เวย์ไม่ได้เป็นประเทศที่เป็นรัฐเดียว แต่เป้นราชอาณาจักรเล็ก ๆ หลายอาณาจักร ฮาร์รรัลด์ แฟร์แฮร์ (Harald Hårfagre) เป็นพระราชาของดินแดนที่ใหญ่ในปี 872 ชาวไวกิ้งเดินทางไปหลายประเทศ และชาวไวกิ้งบางส่วนคือ พ่อค้า จากการซื้อและขายของต่าง ๆ การทัพนอร์เวย์
ในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 1940 เรือบรรทุกเยอรมัน อัลท์มาร์ค (German: Altmark) ได้บรรทุกเชลยสงครามชาวอังกฤษจำนวน 303 คน ได้รับอนุญาตให้แล่นผ่นน่านน้ำของนอร์เวย์ได้ ตามกฎหมายนานาชาติอนุญาตให้เรือพลเรือนจากประเทศสงครามสามารถจอดพักได้เป็นบางครั้งในน่านน้ำของประเทศเป็นกลางหากได้รับอนุญาตจากประเทศนั้นๆ กลุ่มของเรือรบอังกฤษได้ปรากฏตัวขึ้นในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ขณะที่เรืออัลท์มาร์คยังคงจอดอยู่ที่ริมฝั่งของนอร์เวย์ เรือรบอังกฤษได้ฝ่าฝืนกฎหมายนานาชาติและความเป็นกลางของนอร์เวย์ เรือเอชเอมเอสคอร์แซกได้เข้าโจมตีเรืออัลท์มาร์ค สังหารทหารเยอรมันไปเจ็ดนายและปลดปล่อยนักโทษทั้งหมด การละเมิดความเป็นกลางได้ก่อให้เกิดความโกรธในความรู้สึกของชาวนอร์เวย์ และมีปากเสียงกันระหว่างสองประเทศ การบุกครองนอร์ม็องดี
การรุกรานนอร์ม็องดี คือการรบระหว่างกองทัพฝ่ายอักษะนาซีเยอรมนีที่ประจำการอยู่ในยุโรปตะวันตก กับกองกำลังสัมพันธมิตรกว่า 3 ล้านนายที่ทำการบุกข้ามช่องแคบอังกฤษมาจากฐานที่ตั้งชั่วคราวในแนวรบที่อยู่ทางตอนใต้ของประเทศอังกฤษ (ส่วนใหญ่มาจากเมืองพอร์ทสมัธ) มายังหัวหาดนอร์ม็องดีในฝรั่งเศสที่กองทัพเยอรมันยึดมาได้ ภายใต้ชื่อแผนปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด (Operation Overlord) เริ่มต้นขึ้นในวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2487 (เรียก ดีเดย์) กองทัพบกเยอรมัน (แวร์มัคท์)
กองทัพเยอรมันได้เข้าสู่สงครามด้วยกองทหารราบส่วนใหญ่ต้องอาศัยการขนส่งด้วยม้าลาก.กองทหารราบที่เหลืออยู่นั้นทหารต้องเดินทางด้วยเท้าตลอดในช่วงสงคราม ปืนใหญ่ยังต้องเดินทางด้วยการขนส่งด้วยม้าลาก.การก่อตั้งยานยนต์ได้รับความสนใจเป็นอย่างมากในสื่อมวลชนโลกในช่วงการเปิดฉากของสงคราม,และถูกอ้างถึงเหตุผลหลักสำหรับความสำเร็จของการบุกครองโปแลนด์โดยเยอรมัน (กันยายน 1939),นอร์เวย์และเดนมาร์ก (เมษายน 1940),เบลเยียม,ฝรั่งเศสและเนเธอร์แลนด์ (พฤษภาคม 1940),ยูโกสลาเวีย (เมษายน 1941) และปฏิบัติการบาร์บารอสซา,การรุกรานสหภาพโซเวียต (มิถุนายน 1941).อย่างไรก็ตามการก่อตั้งยานยนต์และรถถังได้นับจากเพียง 20% ของความจุของแฮร์ที่สูงสุดของพวกเขา.กองทัพบกได้เกิดขาดแคลนด้วยรถบรรทุก (และเชื้อเพลิงปิโตรเลียมที่จะทำให้พวกเขาวิ่งได้) คือความเสียเปรียบอย่างรุนแรงโดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงระหว่างการบุกครองนอร์ม็องดี เมื่อกองทัพอากาศฝ่ายสัมพันธมิตรได้ทำลายเครือข่ายทางรถไฟฝรั่งเศลทางตอนเหนือของลัวร์.การเคลื่อนไหวของยานเกราะต้องขึ้นอยู่กับรางรถไฟ:การขับรถถังเกินกว่า 150 กิโลเมตรทำให้ตกออกจากรถไฟ. แนวรบด้านตะวันออก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
แม้จะมีการวางแผนเข้ากรุงตีมอสโกอีกหน แต่เมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1942 การรุกกลับเปิดฉากไปอีกทางหนึ่ง กองทัพกลุ่มใต้เป็นฝ่ายริเริ่ม ยึดแนวรบด้วยยุทธการโวโรเนช จากนั้น ตามด้วยแม่น้ำดอนไปทางตะวันออกเฉียงใต้ แผนการใหญ่ คือ ยึดแม่น้ำดอนและวอลกาก่อน แล้วค่อยเคลื่อนเข้าคอเคซัสมุ่งสู่ทุ่งน้ำมัน แต่การพิจารณาทางปฏิบัติการและความโอหังของฮิตเลอร์ทำให้เขาสั่งการให้ดำเนินตามวัตถุประสงค์ทั้งสองพร้อมกัน รอสตอฟถูกยึดคืนได้เมื่อวันที่ 24 กรกฎาคม เมื่อกองทัพแพนเซอร์ที่ 1 เข้าร่วม และจากนั้น กลุ่มดังกล่าวเคลื่อนลงไปทางใต้มุ่งสู่ไมคอป ส่วนหนึ่งของแผนการนี้ มีการดำเนินปฏิบัติการชามิล แผนการซึ่งกลุ่มบรันเดนบูร์เกอร์คอมมันโดแต่งกายเป็นกองทหาร NKVD ของโซเวียต เพื่อบ่อนทำลายการป้องกันไมคอป และให้กองทัพแพนเซอร์ที่ 1 เข้าสู่เมืองน้ำมันแห่งนี้โดยมีการต่อต้านเพียงเล็กน้อย
ขณะเดียวกัน กองทัพที่ 6 กำลังมุ่งหน้าสู่สตาลินกราด ซึ่งไม่ได้รับการสนับสนุนจากกองทัพแพนเซอร์ที่ 4 เป็นเวลานาน เพราะถูกเปลี่ยนให้ไปช่วยกองทัพแพนเซอร์ที่ 1 ข้ามแม่น้ำดอน เมื่อกองทัพแพนเซอร์ที่ 4 เข้าร่วมการรุกสตาลินกราดอีกครั้ง การต้านทานของโซเวียต อันประกอบด้วยกองทัพที่ 62 ภายใต้การบังคับบัญชาของวาซีลี ชุยคอฟ ก็ได้เหนียวแน่นแล้ว การข้ามแม่น้ำดอนทำให้กำลังเยอรมันไปถึงแม่น้ำวอลกาเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม แต่อีกสามเดือนถัดมา เวร์มัคท์จะต้องสู้รบในยุทธการสตาลินกราดแบบถนนต่อถนน การทัพนอร์เวย์
เมื่อเยอรมนีเริ่มการบุก กองทัพอังกฤษก็ได้เริ่มวางแผนการโจมตีโต้ทันที ความคิดเห็นเกี่ยวกับแผนการการโจมตีโต้กลับนั้นเกิดความขัดแย้งกัน กองทัพอังกฤษนั้นต้องการที่จะยึดเมือง Trondheim ในนอร์เวย์ตอนกลาง ขณะที่นายเชอร์ชิลล์นั้นต้องการที่จะยึดเมืองท่านาร์วิกคืน ดังนั้นจึงได้ประนีประนอมกันด้วยการส่งทหารไปทั้งสองตำแหน่ง ทรอนด์เฮม
เมื่อ พ.ศ. 1540 King Olav Tryggvason กษัตริย์ไวกิง ได้ทรงตั้งชื่อบริเวณทรอนด์เฮมในปัจจุบันว่า Kaupangen () ต่อมาไม่นานก็ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "Nidaros" ในระยะเริ่มแรกเมืองนี้ถูกใช้เป็น military retainer (Old Norse: "hird"-man) of King Olav และเป็นเมืองหลวงของนอร์เวย์จนถึง พ.ศ. 1760 ปฏิบัติการรุกลูย์บัน
ปฏิบัติการรุกลูย์บัน (7 มกราคม-30 เมษายน ค.ศ. 1942) (Russian: Любанская наступательная орерация) เป็นปฏิบัติการรุกที่ดำเนินโดยแนวรบโวลคอฟแห่งกองทัพแดงด้วยเป้าหมายของการบรรเทาการล้อมเลนินกราด การรุกครั้งนี้ไม่ได้ใช้รถถังเพราะภูมิประเทศ ดังนั้นจึงต้องใช้พวกทหารราบและปืนใหญ่ การโจมตีของกองกำลังโซเวียตนั้นได้พบว่าพวกเขาตกอยู่ภายใต้การยิงที่รุนแรงจากตำแหน่งป้องกันของเยอรมัน และกองทัพแดงขาดการยิงสนับสนุนปืนใหญ่ที่เหมาะสมต่อแนวรบเยอรมัน การรุกครั้งนี้ได้หยุดชะงักและโซเวียตได้ตกเป็นฝ่ายตั้งรับ จอมพลเกออร์ก ฟอน คึชเลอร์ได้ทำการตอบโต้ด้วยปฏิบัติการที่เรียกว่า 'Wild Beast" และกองทัพช็อตที่ 2 (2nd Shock Army) ได้ถูกตัดกำลังและยอมจำนน มันได้ถูกทำลายลงในปี ค.ศ. 1942 และผู้บัญชาการ อันเดรย์ วลาซอฟได้ถูกจับเป็นเชลยซึ่งต่อมาได้แปรพักตร์ให้นาซีเยอรมันเพื่อเป็นฝ่ายปรปักษ์ต่อสหภาพโซเวียต การยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดี
เริ่มการวางแผนปฏิบัติการใน ค.ศ. 1943 หลายเดือนก่อนการบุกครอง ฝ่ายสัมพันธมิตรดำเนินการลวงทางทหารอย่างมาก ชื่อรหัสว่า ปฏิบัติการบอดีการ์ด เพื่อลวงฝ่ายเยอรมนีให้เข้าใจผิดในวันที่และสถานที่การยกพลขึ้นบกหลักของฝ่ายสัมพันธมิตร ลมฟ้าอากาศในดีเดย์นั้นห่างไกลจากอุดมคติ แต่การเลื่อนออกไปจะหมายถึงความล่าช้าอย่างน้อยสองสัปดาห์ เพราะนักวางแผนการบุกครองตั้งเงื่อนไขเกี่ยวกับเฟสของดวงจันทร์ น้ำขึ้นลง และเวลาของวันซึ่งหมายความว่า มีไม่กี่วันในแต่ละเดือนเท่านั้นที่พิจารณาว่าเหมาะสม ฮิตเลอร์ตั้งจอมพล เออร์วิน รอมเมล ของเยอรมนีให้บังคับบัญชากองทัพเยอรมันและพัฒนาป้อมสนามตามกำแพงแห่งแอตแลนติกคอยการบุกครองของฝ่ายสัมพันธมิตร มหาสงครามเหนือ
ท้ายที่สุด ด้วยกำลังเสริมของสวีเดนที่บุกประชิดเข้ามาทางกรุงโคเปนเฮเกนเรื่อยๆ จนมีกำลังทหารทั้งหมด 10,000 นาย ประกอบกับทัพของเดนมาร์กที่เอาแต่ถอยหลังกลับเมืองหลวง ทำให้เดนมาร์กต้องยอมลงนามในสนธิสัญญาสงบศึกทราเวนดอลตามที่กล่าวมาอย่างไม่มีทางเลือกในที่สุด
หลังจากเดนมาร์กพ่ายแพ้ต่อสวีเดนในการเทียบท่าแห่งฮัมเลเบก สวีเดนที่กำลังฮึกเหิมก็ได้เบนความสนใจไปที่จักรวรรดิรัสเซียอันได้ชื่อว่าเป็นภัยคุกคามต่อตนเองทันที นั่นทำให้พระเจ้าชาลส์ที่ 12ยาตราทัพภาคสนามเข้าบุกรัสเซียในวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1700 ณ เมืองนาร์วา โดยมีจุดประสงค์ที่จะดันกองทัพรัสเซียกลับไปยังเขตแดนรัสเซียให้ได้ตามประสงค์ สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
นอร์เวย์ได้ถูกโจมตีทั้งทางเรือและทางอากาศโดยกองทัพนาซีเยอรมนีในช่วงแรกๆของวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2483 กองทัพเรือนาซีเยอรมันที่แยกออกไปเพื่อยึดครองกรุงออสโลต้องเผชิญกับป้อมปราการออสการ์บอร์ก ป้อมปราการได้ทำการยิงใส่ผู้รุกรานทำให้สร้างความเสียหายแก่เรือรบลึทโซว์และจมเรือลาดตระเวนหนัก เรือรบบลือเชอร์ โดยเยอรมันพบกับความเสียหายมากมายรวมทั้ง กองกำลังจำนวนมาก, หน่วยเกสตาโปและเจ้าหน้าที่ด้านการบริหารที่จะต้องเข้าไปยึดครองเมืองหลวงของนอร์เวย์ เหตุการณ์นี้นำไปสู่การถอนทัพเรือขนาดเล็กของเยอรมัน ป้องกันไม่ให้ผู้บุกรุกเข้ายึดครองออสโลได้ในรุ่งอรุณตามที่เยอรมันคาดหวังไว้ ความล่าช้าของการใช้กองกำลังยึดครองออสโลของเยอรมัน พร้อมกับการดำเนินการที่รวดเร็วของประธานรัฐสภาคือ ซี.เจ ฮัมโบร สร้างโอกาสสำหรับพระราชวงศ์นอร์เวย์ คณะรัฐบาล และสมาชิกสภา 150 คน เพื่อให้เดินทางออกจากเมืองหลวงด้วยขบวนรถไฟพิเศษ วินสตัน เชอร์ชิล
เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองปะทุขึ้น ในวันที่ 3 กันยายน 1939 วันที่สหราชอาณาจักรประกาศสงครามต่อเยอรมัน วินสตันได้รับแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีกระทรวงทหารเรือ ตำแหน่งเดิมกับที่เขาเคยดำรงตำแหน่งในช่วงต้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ซึ่งเป็นเป็นหนึ่งในสมาชิกคณะรัฐมนตรีฝ่ายสงคราม (War cabinet) ในรัฐบาลของเชมเบอร์ลิน[28][29] ในตำแหน่งนี้ วินสตันได้พิสูจน์ตนเองเป็นรัฐมนตรีมือดีในยุคที่เรียกว่า "สงครามลวง" ตอนแรกวินสตันเสนอแผนจะส่งกองเรือทะลวงเข้าไปในทะเลบอลติก แต่ก็เปลี่ยนแผนเป็นการวางทุ่นระเบิดเส้นทางเดินเรือไม่ให้นอร์เวย์สามารถส่งแร่เหล็กออกจากเมืองนาร์วิกไปป้อนอุตสาหกรรมทหารของเยอรมันได้ ซึ่งจะบีบเยอรมันให้เปิดฉากโจมตีนอร์เวย์ เป็นโอกาสดีที่ราชนาวีอังกฤษจะมีชัยเหนือกองเรือเยอรมัน[30] อย่างไรก็ตาม นายกรัฐมนตรีเชมเบอร์ลินตลอดจนคณะรัฐมนตรีฝ่ายสงครามคัดค้านแผนการนี้ทำให้แผนล่าช้าออกไป แผนวางทุ่นระเบิดอันมีชื่อว่า "ปฏิบัติการวิลเฟรด" นี้เริ่มขึ้นในวันที่ 8 เมษายน 1940 เพียงวันเดียวก่อนที่เยอรมันจะประสบความสำเร็จในการบุกครองนอร์เวย์[31] การทัพนอร์เวย์
ภาพยนตร์ในปี 1942 เรื่อง The Day Will Dawn ถ่ายทำในนอร์เวย์ ไม่นานก่อนและหลังการรุกราน กองทัพนอร์เวย์
กองทัพนอร์เวย์ (, "The Defence") ประกอบด้วยกองทัพบก, กองทัพเรือ รวมถึงหน่วยยามรักษาฝั่ง กองทัพอากาศ, กองอาสารักษาดินแดน และ หน่วยปฏิบัติการไซเบอร์ กองทัพอยู่ภายใต้การบริหารจัดการของกระทรวงกลาโหม นำโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม โดยสมเด็จพระราชาธิบดีเป็นจอมทัพในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุด. ยุทธการที่เอล อาลาเมนครั้งที่สอง
ชัยของบริเตนพลิกกระแสในการทัพแอฟริกาเหนือและยุติภัยคุกคามของฝ่ายอักษะต่ออียิปต์ คลองสุเอซและทุ่งน้ำมันตะวันออกกลางและเปอร์เซียทางแอฟริกาเหนือ ยุทธการที่เอล อาลาเมนครั้งที่สองช่วยฟื้นขวัญกำลังใจของฝ่ายสัมพันธมิตร เป็นความสำเร็จสำคัญของฝ่ายสัมพันธมิตรครั้งแรกนับแต่ปฏิบัติการครูเซเดอร์ในปลายปี 1941 ยุทธการดังกล่าวสอดคล้องกับการบุกครองแอฟริกาเหนือของฝรั่งเศสของฝ่ายสัมพันธมิตรในปฏิบัติการคบเพลิงซึ่งเริ่มในวันที่ 8 พฤศจิกายน ตลอดจนยุทธการที่สตาลินกราดและการทัพกัวดัลคะแนล ยุทธการที่เบอร์ลิน (การทัพของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร)
ยุทธการที่เบอร์ลินเป็นการทิ้งระเบิดเชิงยุทธศาสตร์ของกองทัพอากาศสหราชอาณาจักรบนเหนือน่านฟ้ากรุงเบอร์ลิน ของ นาซีเยอรมนี ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1943 ถึง เดือนมีนาคม ปี ค.ศ. 1944.ไม่ได้จำกัดเพียงแค่นครเบอร์ลินอย่างเดียว,การทัพครั้งนี้ได้มีการวางเป้าหมายไปยังเมืองอื่นๆของเยอรมัน,เพื่อเป็นการป้องกันในการปกป้องนครเบอร์ลินอย่างเข้มงวด,การทัพได้ถูกเริ่มปฏิบัติการโดยพลอากาศเอกเซอร์ อาเธอร์ แฮร์ริส,การรับรองการบิน (AOC) แห่งกองบัญชาการการทิ้งระเบิดแห่งกองทัพอากาศสหราชอาณาจักร (RAF Bomber Command) ในเดือนพฤศจิกายน ปี ค.ศ. 1943 แฮร์ริสเชื่อว่านี้อาจเป็นผลการทิ้งระเบิดในการหยุดยั้งการต่อต้านเยอรมัน: ""เราสามารถก่อวินาศกรรมนครเบอร์ลินได้ตลอดทาง ถ้ากองทัพอากาศทหารบกสหรัฐ (USAAF) ได้เข้าร่วมมากับเรา เราจะสูญเสียเครื่องบินไประหว่าง 400-500 ลำ.มันจะสร้างความเสียหายต่อเยอรมนีในสงคราม"" ปฏิบัติการคอบรา
ปฏิบัติการคอบรา เป็นรหัสนามสำหรับการเปิดฉากการรุกโดยกองทัพสหรัฐที่หนึ่ง (พลโท โอมาร์ แบรดลีย์) 7 สัปดาห์หลังการยกพลขึ้นบก ดีเดย์ ในช่วงการทัพนอร์ม็องดีในสงครามโลกครั้งที่สอง ความมุ่งหมายคือการใช้ผลประโยชน์จากความสับสนของเยอรมันโดยการโจมตีของอังกฤษและแคนาดาบริเวณรอบเมืองก็อง, ในปฏิบัติการกู๊ดว๊ด และบุกทะลวงแนวป้องกันเยอรมันที่ได้ถูกวางแผนเอาไว้ในกองกำลังของเขา ในขณะที่เยอรมันยังไม่ลงตัว เมื่อเส้นทางได้ถูกสร้างขึ้น กองทัพที่หนึ่งสามารถเคลื่อนทัพเข้าสู่บรีทานี เคลื่อนขึ้นไปยังปีกเยอรมันเมื่อปราศจากข้อจำกัดของประเทศรั้วต้นไม้ (bocage) หลังจากเริ่มต้นการรุกอย่างช้าๆรวมตัวเคลื่อนไปข้างหน้า และการต้านทานของเยอรมันได้พังทลายลงในขณะที่ส่วนที่เหลือของหน่วยรบที่แตกหักได้ต่อสู้เพื่อหลบหนีไปยังแม่น้ำแซน การขาดแคลนทรัพยากรในการรับมือสถานการณ์ การตอบสนองของเยอรมันนั้นไร้ผลและทั้งแนวรบนอร์ม็องดีได้พังทะลายลง ปฏิบัติการคอบรา, พร้อมกับการรุกพร้อมกันโดยกองทัพที่สองของอังกฤษและกองทัพแคนาดาที่หนึ่ง เป็นการตัดสินใจในการรักษาชัยชนะของฝ่ายสัมพันธมิตรในการทัพนอร์ม็องดี การรุกนีเปอร์–คาร์เพเทียน
การรุกนีเปอร์–คาร์เพเทียน ยังเป็นที่รู้จักกันในหลักสูตรประวัติศาสตร์คือการปลดปล่อยยูเครนฝั่งขวา การสู้รบตั้งแต่วันที่ 24 ธันาวาคม ค.ศ. 1943-17 เมษายน ค.ศ. 1944 เป็นการรุกทางยุทธศาสตร์ที่ดำเนินการโดยแนวรบยูเครนที่ 1, ที่ 2, ที่ 3 และที่ 4 พร้อมกับแนวรบเบียโลรัสเซียที่ 1 เข้าปะทะกับกองทัพเยอรมันกลุ่มตอนใต้ ด้วยความมุ่งหมายเพื่อเข้ายึดคืนดินแดนทั้งหมดของยูเครนและมอลดาเวียที่ถูกยึดครองโดยฝ่ายอักษะ ปฏิบัติการครั้งนี้ได้นำพาให้กองทัพแดงเข้าสู่โปแลนด์และโรมาเนีย การทำลายล้าง 18 กองพลของกองทัพเวร์มัคท์และโรมาเนียจนหมดสิ้น และลดลงอีก 68 เพื่อต่ำกว่าครึ่งของความแข็งแกร่งในการตั้งตัวของพวกเขา ฟาเลส์พ็อกเก็ต
ในคำสั่งเพื่อแตกหักที่นอร์ม็องดี กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรได้มีปฏิบัติการหลายขั้นตอนอย่างเต็มตัว เริ่มต้นด้วยการโจมตีของอังกฤษและแคนาดาตามแนวรบด้านตะวันออกบริเวณรอบก็องในปฏิบัติการกู๊ดว๊ด เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม กองทัพเยอรมันได้ตอบโต้ด้วยการส่งยานเกราะสำรองจำนวนมากเพื่อป้องกัน จากนั้น, เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม จำนวนนับพันของเครื่องบินทิ้งระเบิดอเมริกันได้พรมทิ้งระเบิดหลุมลึก 6,000 เมตรบนฝั่งตะวันตกของแนวเยอรมันบริเวณรอบของแซ็ง-โลในปฏิบัติการคอบรา ได้ยินยอมให้อเมริกันเพื่อที่จะผลักดันกองทัพผ่านช่องว่างนี้ในแนวเยอรมัน ภายหลังจากการต้านทานตอนแรกบางส่วน กองกำลังเยอรมันได้ถูกครอบงำและอเมริกันได้บุกฝ่าทะลวง เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พลโท จอร์จ เอส. แพตตัน ที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการแห่งกองทัพสหรัฐที่สามที่เพิ่งก่อตั้งมาใหม่-ซึ่งรวมถึงส่วนขนาดใหญ่ของทหารที่ได้บุกฝ่าทะลวงแนวเยอรมันได้-และด้วยกองกำลังสำรองของเยอรมันมีไม่กี่หน่วยอยู่ด้านหลังของแนวหน้า, การแข่งขันจึงเริ่มขึ้น กองทัพที่สามได้ผลักดันอย่างรวดเร็วไปยังทางทิศใต้และตะวันออก, พบกับการต่อต้านที่เล็กน้อยมากของเยอรมัน ในขณะเดียวกัน กองทัพอังกฤษและแคนาดาก็ได้ผลักดันไปยังทางใต้ (ปฏิบัติการบลูโค้ท) ในความพยายามเพื่อที่จะเก็บยานเกราะของเยอรมันที่ได้เข้ามาพัวพันด้วย ภายใต้แรงการโจมตีของอังกฤษและแคนาดา, เยอรมันได้ถอนกำลัง; การถอนกำลังอย่างเป็นระเบียบท้ายที่สุดแล้วต้องพังทะลายลงเนื่องจากการขาดแคลนเชื้อเพลิง แม้ว่าจะขาดแคลนทรัพยากรที่จะเอาชนะการบุกทะลวงของสหรัฐและในขณะเดียวกัน การรุกของอังกฤษและแคนาดาจากทางตอนใต้ของ Caumont และก็อง จอมพล กึนเทอร์ ฟ็อน คลูเกอ ผู้บัญชาการแห่งกองทัพกลุ่มบีไม่ได้รับอนุญาตจากฮิตเลอร์เพื่อถอนกำลัง แต่ได้รับคำสั่งให้ดำเนินการรุกตอบโต้กลับที่ Mortain เข้าปะทะการบุกทะลวงของสหรัฐ กองพลพันเซอร์ที่หมดไปทั้งสี่ไม่เพียงพอที่จะเอาชนะกองทัพสหรัฐที่หนึ่งได้ ด้วยความหายนะของปฏิบัติการลึททิชได้ขับไล่ต้อนเยอรมันให้เข้าลึกถึงวงล้อมของฝ่ายสัมพันธมิตร  ปฏิบัติการครูเซเดอร์
ปฏิบัติการครูเซเดอร์ เป็นปฏิบัติการทางทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองโดยกองทัพที่แปดของอังกฤษเข้าปะทะกับกองกำลังฝ่ายอักษะในแอฟริกาเหนือในช่วงระหว่างวันที่ 18 พฤศจิกายน และ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1941 ปฏิบัติการครั้งนี้เป็นความมุ่งหมายที่จะบรรเทาการล้อมทูบลักในปี ค.ศ. 1941 กองทัพที่แปดได้พยายามที่จะทำลายกองกำลังยานเกราะของฝ่ายอักษะก่อนที่จะรุกด้วยทหารราบ แผนการกลับล้มเหลว เมื่อหลังจากจำนวนของการสู้รบที่ไม่เป็นผล กองพลยานเกราะที่ 7 ของอังกฤษประสบความปราชัยโดยกองทัพน้อยแอฟริกาที่ Sidi Rezegh  การทัพนอร์เวย์
ฝ่ายสัมพันธมิตรนั้นไม่เห็นด้วยกับการใช้ปฏิบัติการเรือหลวงอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้จะเป็นการวางทุ่นระเบิดตามแนวแม่น้ำไรน์ ฝ่ายอังกฤษสนับสนุน แต่ว่าฝรั่งเศสคัดค้าน เนื่องจากประชาชนชาวฝรั่งเศสไว้ใจในแนวป้องกันตามแม่น้ำไรน์และหวาดกลัวกับการแก้แค้นของเยอรมนี จากความล่าช้านี้ ปฏิบัติการวิลเฟรดจึงต้องเลื่อนจากวันที่ 5 เมษายนไปเป็นวันที่ 8 เมษายนเมื่ออังกฤษตกลงใจที่จะวางทุ่นระเบิดในน่านน้ำนอร์เวย์โดยไม่สนใจกับฝรั่งเศสอีก สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
หลังจากสิ้นสุดสงคราม สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนและพระราชวงศ์ได้เสด็จกลับนอร์เวย์ด้วยเรือเฮสเอ็มเอส นอร์โฟล์ก การมาถึงด้วยกองเรือรบแรกได้รับการต้อนรับจากฝูงชนในกรุงออสโลวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2488[13] เป็นเวลาห้าปีให้หลังหลังจากทรงอพยพออกมาจากทรมเซอ การทัพนอร์เวย์
การเคลื่อนไหวดังกล่าวทำให้เกิดความกังวลแก่เยอรมนี สนธิสัญญาเมโลตอฟ-ริบเบนทรอฟนั้นได้ทำให้ฟินแลนด์กลายเป็นเขตอิทธิพลของสหภาพโซเวียต และข้างเยอรมนีก็ได้วางตัวเป็นกลางในความขัดแย้งดังกล่าว นโยบายนี้ได้ก่อให้เกิดความรู้สึกต่อต้านเยอรมนีขึ้นในประชาชนแถบสแกนดิเนเวีย ตั้งแต่มีความเชื่อกันว่าเยอรมนีนั้นเป็นพันธมิตรกับสหภาพโซเวียต ความกลัวเยอรมนีนั้นทำให้นายทหารระดับสูงของเยอรมนีทำนายว่านอร์เวย์และสวีเดนอาจรับเอาความช่วยเหลือจากฝ่ายสัมพันธมิตร ปฏิบัติการสปริง
ปฏิบัติการสปริง เป็นปฏิบัติการการรุกที่ถูกดำเนินการโดยกองทัพน้อยแคนาดาที่สองในช่วงการทัพนอร์ม็องดี แผนการนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างแรงกดดันต่อกองกำลังเยอรมันที่ได้ปฏิบัติการรบต่อแนวรบอังกฤษและแคนาดาพร้อมกับปฏิบัติการการรุกของอเมริกันในกองกำลังของพวกเขาที่เป็นที่รู้จักกันคือ ปฏิบัติการคอบร้า ด้วยความพยายามที่จะเริ่มต้นจากที่พักนอร์ม็องดี โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ปฏิบัติการสปริงเป็นความมุ่งหมายที่จะเข้ายึดสันเขา Verrières และเมืองทางตอนใต้ของสันเขา อย่างไรก็ตาม การป้องกันที่แข็งแกร่งของเยอรมันบนสันเขา เช่นเดียวกับการยึดมั่นอย่างเคร่งครัดเพื่อหลักสูตรการป้องกันของการโจมตีตอบโต้กลับ จนการรุกวันแรก ก่อให้เกิดความสูญเสียอย่างหนักต่อกองกำลังจู่โจม ในขณะที่การป้องกันการแตกหักในกองทัพอังกฤษ-แคนาดา การทัพนอร์เวย์
การยึดครองนอร์เวย์ยังมีผลสำคัญยิ่งต่อความสามารถในการใช้อำนาจทางทะเลเพื่อต่อกรกับฝ่ายสัมพันธมิตร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สหราชอาณาจักร เมื่อนอร์เวย์ยังคงดำรงตนเป็นกลาง โดยไม่ถูกยึดครองโดยคู่สงครามฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง นอร์เวย์ก็จะยังคงไม่เป็นพิษภัย แต่ความอ่อนแอในการป้องกันชายฝั่งของนอร์เวย์ และความไร้ความสามารถของกองทัพบกที่จะต่อกรกับศัตรูที่เข้มแข็งกว่า นายพลเรือรีดเดอร์ได้ชี้ให้เห็นหลายครั้งถึงความเป็นอันตรายของนอร์เวย์ที่จะมีแก่เยอรมนีโดยอังกฤษ เมื่ออังกฤษฉวยโอกาสที่จะรุกรานนอร์เวย์ ถ้ากองเรืออังกฤษยึดเมืองท่าเบอร์เกน นาร์วิกและทรอนด์แฮมได้ เยอรมนีจะถูกปิดล้อมทางทะเลเหนือโดยสิ้นเชิง และกองทัพเรือเยอรมันที่ประจำอยู่ในทะเลบอลติกจะตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง การทัพนอร์เวย์
เหตุการณ์ดังกล่าวนั้นเป็นโอกาสสำหรับฝ่ายสัมพันธมิตรซึ่งได้มอบความเห็นใจอย่างจริงใจต่อฟินแลนด์ และยังเห็นโอกาสที่จะอ้างที่จะส่งกองกำลังของตนเขาไปยึดครองแหล่งแร่ในสวีเดนและเมืองท่าในนอร์เวย์ แผนการเริ่มต้นนั้นกำหนดให้มีกองพลทหารราบ 2 กองพลซึ่งสามารถเพิ่มจำนวนทหารเป็น 150,000 นาย เพื่อที่จะทำการรบในสวีเดนตอนกลาง ฟาเลส์พ็อกเก็ต
หกสัปดาห์ภายหลังดีเดย์ ฝ่ายสัมพันธมิตรได้บุกครองนอร์ม็องดี เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 กองทัพบกเยอรมันกำลังอยู่ในภาวะความสับสนวุ่นวาย ในขณะที่กองทัพฝ่ายสัมพันธมิตรประสบปัญหาความยุ่งยากในการทะลวงฝ่าแนวเยอรมัน (เมืองก็องควรจะถูกยึดครองในช่วงวันแรกของการบุกครองและยังไม่ได้ถูกยึดจนกระทั่งล่าช้าในเดือนกรกฎาคม) การป้องกันของกองทัพเยอรมันในพื้นที่นอร์ม็องดีนี้เป็นการใช้ทรัพยากรที่ไม่สามารถถูกแทนที่ได้ กองทัพอากาศฝ่ายสัมพันธมิตรที่ได้ควบคุมเหนือน่านฟ้า (เหนือขึ้นไป 100 กิโลเมตรบนหลังแนวข้าศึก) การทิ้งระเบิดและยิงกราดใส่ทหารฝ่ายอักษะ, การเสริมกำลังและวัศดุทรัพยากรที่จำเป็นสำหรับกองทัพ เช่น เชื้อเพลิงและกระสุน บนแนวรบด้านตะวันออก ปฏิบัติการบากราติออนและการรุกลวอฟ–ซานโดเมียร์ซของสหภาพโซเวียตได้อยู่ในช่วงระหว่างการทำลายล้างกองทัพเยอรมันกลุ่มกลาง ในฝรั่งเศส, กองทัพเยอรมันได้ใช้กองกำลังสำรองที่มีอยู่ (โดยเฉพาะกองกำลังสำรองยานเกราะ) เพื่อยึดแนวหน้าบริเวณก็อง และมีกองกำลังเสริมเพิ่มเติมเพียงเล็กน้อยที่พร้อมที่จะสร้างแนวป้องกันได้สำเร็จ เพื่อทำให้สถานการณ์ที่แย่ลง แผนลับ 20 กรกฎาคม ซึ่งเจ้าหน้าที่ของกองทัพเยอรมัน รวมทั้งบางส่วนที่ประจำการอยู่ในฝรั่งเศส พยายามที่จะลอบสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์และยึดอำนาจ-จนท้ายที่สุดกลับล้มเหลวลง และผลที่ตามมานั้นทำให้เกิดความไว้วางใจที่น้อยลงอย่างมากระหว่างฮิตเลอร์และนายพลของเขา สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
พระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนและสมเด็จพระราชินีม็อดได้ถูกจัดขึ้นในมหาวิหารนิดารอสในเมืองทรอนด์เฮมในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2449[1] ปฏิบัติการเท็งโง
ต้นปี ค.ศ. 1945 หลังจากการทัพหมู่เกาะโซโลมอน ยุทธนาวีทะเลฟิลิปปินส์ และยุทธนาวีอ่าวเลย์เต กองเรือผสมของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นที่เคยน่าเกรงขามในอดีตได้ลดจำนวนลงเหลือเพียงเรือรบ อากาศยาน และนักบินที่สามารถปฏิบัติการได้เพียงหยิบมือเดียวเท่านั้น เรือรบที่เหลือส่วนใหญ่ของกองเรือผสมจอดประจำอยู่ที่ท่าเรือในญี่ปุ่น ซึ่งเรือรบขนาดใหญ่ส่วนมากอยู่ที่อู่ทหารเรือคุเระ จังหวัดฮิโระชิมะ[2] การทัพนอร์เวย์
สำหรับฝ่ายเยอรมนี เหตุการณ์ดังกล่าวได้แสดงให้เห็นว่านอร์เวย์นั้นไม่มีความสามารถที่จะรักษาความเป็นกลางไว้ได้ และอังกฤษเองก็มิได้ยินยอมต่อการวางตัวเป็นกลางของนอร์เวย์ ฮิตเลอร์ได้ออกคำสั่งให้เร่งแผนการรุกรานให้เสร็จสิ้นโดยเร็วที่สุด แผนการคือนำเอานอร์เวย์เข้าสู่สงครามและเข้ายึดเมืองท่านาร์วิกที่สำคัญ ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ นายพลนิโคเลาส์ ฟอน ฟัลเก็นโฮสต์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการการโจมตีดังกล่าว อังกฤษในสมัยกลางยุครุ่งโรจน์
ยังไม่จบเพียงเท่านั้น ในฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 1069 พระเจ้าสเวนแห่งเดนมาร์กส่งคนมาสำรวจอังกฤษ เมื่อชาวเดนมาถึงยอร์กเชอร์ ประชาชนของยอร์กเชอร์ลุกขึ้นมาก่อกบฏอีกครั้ง วิลเลียมเดินทัพขึ้นเหนือไปยึดครองยอร์ก ชาวเดนถอนทัพออกจากอังกฤษตอนเหนือ ครั้งนี้วิลเลียมนำเอานโยบายการเผาทำลายผืนดินมาใช้เพื่อไม่ให้เกิดการก่อกบฏขึ้นในตอนเหนืออีก ในปี ค.ศ. 1069 – 1070 คนของพระองค์เผาบ้าน, พืชพรรณธัญญาหาร และเครื่องไม้เครื่องมือ ตั้งแต่ฮัมเบอร์จนถึงเดอแรม พวกเขายังสังหารปศูสัตว์ ความอดอยากที่เกิดขึ้นตลอดหลายปีหลังจากนั้นทำให้ผู้คนหิวตาย อาชญากรรมที่เลวร้ายนี้ถูกเรียกว่าการทำลายทางเหนือ และต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะฟื้นฟูตอนเหนือของอังกฤษกลับมาได้ การทัพนอร์เวย์
เยอรมนีนั้นต้องการที่จะครอบครองนอร์เวย์เพื่อเหล็กและโลหะจากสวีเดนอีกต่อหนึ่ง ซึ่งขนส่งทางเรือจากเมืองท่านาร์วิก ด้วยการยึดครองเมืองท่าอย่างสมบูรณ์ ก็จะทำให้การขนส่งทรัพยากรดังกล่าวเพื่อป้อนเข้าสู่โรงงานอุตสาหกรรม แม้ว่าจะถูกขัดขวางด้วยการปิดล้อมทางทะเลจากอังกฤษ นอกจากนั้นแล้ว มันยังทำให้ฝ่ายสัมพันธมิตรและเยอรมนีสามารถรบกันได้ด้วยการรบแบบสนามเพลาะซึ่งทั้งสองฝ่ายหวาดกลัว ต่อมาเมื่อยุทธนาวีมหาสมุทรแอตแลนติกขยายออกไป สนามบินของนอร์เวย์ เช่น สนามบินโซลา ในเมืองสตาวังเงร์ ซึ่งเครื่องบินสำรวจเยอรมันใช้เพื่อออกปฏิบัติการในภาคพื้นมหาสมุทรแอตแลนติก การตีฝ่าช่องแคบ
เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ เรือของครีกซมารีเนอได้ออกจากแบร็สต์ เวลา 9 นาฬิกา 14 นาที และสามารถหลบหนีจากการตรวจจับได้นานกว่าสิบสองชั่วโมง เข้าใกล้กับช่องแคบโดเวอร์โดยไม่มีการตรวจพบ ลุฟท์วัฟเฟอได้ดำเนินปฏิบัติการทันเดอร์โบท(Unternehmen Donnerkeil) เพื่อเตรียมการคุ้มกันทางอากาศและเรือที่อยู่ใกล้โดเวอร์ อังกฤษได้เริ่มปฏิบัติการเข้าปะทะเรือเยอรมัน กองทัพอากาศหลวง กองเรืออาร์มอากาศ(Fleet Air Arm) กองทัพเรือและปืนใหญ่ชายฝั่ง ปฏิบัติการได้ล้มเหลวอย่างราคาแพง แต่ชาร์นฮอร์ชตและไกเซเนาได้ถูกยิงเข้าที่ทุ่นระเบิดในทะเลเหนือและได้รับความเสียหาย (ชาร์นฮอร์ชตได้ถูกปลดออกจากภารกิจเป็นเวลาหนึ่งปี) โดยวันที่ 13 กุมภาพันธ์ เรือได้เดินทางกลับถึงท่าเรือเยอรมันอย่างปลอดภัย วินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีอังกฤษรู้สึกไม่พอใจที่ไม่สามารถจมเรือเยอรมันได้ที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมจึงได้สั่งให้มีการสอบสวนอย่างโกลาหลและหนังสือพิมพ์ข่าวเดอะไทมส์ได้ประณามถึงความล้มเหลวของอังกฤษ ครีกซมารีเนอได้วิพากษวิจารณ์ถึงปฏิบัติการที่ได้รับนั้นประสบความสำเร็จทางยุทธวิธีและความล้มเหลวเชิงกลยุทธ์ โดยแลกกับการคุกคามขบวนเรือเรือขนส่งสินค้าแอตแลนติกโดยเรือบนผิวน้ำของเยอรมันเพื่อตั้งข้อสงสัยถึงการคุกคามนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ เรือพรินซ์ ยูจีนได้มีชัยทางยุทธนาวีในนอร์เวย์ ได้รับการซ่อมแซม และใช้เวลาที่เหลือของสงครามในทะเลบอลติก เรือไกเซเนาได้เข้าสู่อู่ต่อเรือแห้งและถูกทิ้งระเบิดในคืนวันที่ 26/27 กุมภาพันธ์ ไม่เคยได้แล่นเรืออีกเลย ส่วนเรือชาร์นฮอร์ชตได้ถูกจมลงในยุทธการที่แหลมเหนือ เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1943 เรือประจัญบานบิสมาร์ค
บิสมาร์คได้ปฏิบัติการเพียงครั้งเดียวตลอดอายุการใช้งานอันสั้นของเธอ โดยจมลงในตอนเช้าของวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 ระหว่างปฏิบัติการไรนือบุง ซึ่งบิสมาร์คและเรือลาดตระเวนหนักอีกลำหนึ่งพยายามที่จะขัดขวางและทำลายขบวนเรือซึ่งแล่นระหว่างอเมริกาเหนือและสหราชอาณาจักร ขณะที่บิสมาร์คและเรือรบเยอรมันอีกลำหนึ่งกำลังพยายามที่จะแล่นออกไปยังมหาสมุทรแอตแลนติก เรือรบทั้งสองถูกค้นพบโดยกองทัพเรืออังกฤษ และถูกดึงเข้าสู่ยุทธนาวีช่องแคบเดนมาร์ก ระหว่างการรบเวลาสั้น ๆ เรือลาดตระเวนประจัญบานฮู้ด เรือธงของกองเรือหลวงและความภาคภูมิใจของกองทัพเรืออังกฤษ ถูกจมลงหลังจากถูกยิงเพียงไม่กี่นาที นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร วินสตัน เชอร์ชิลล์ ออกคำสั่ง "จมเรือบิสมาร์ค"[3] ซึ่งกระตุ้นให้กองทัพเรืออังกฤษติดตามเรือบิสมาร์คไปอย่างไม่ลดละ การยึดครองรูร์
การยึดครองรูร์ () เป็นช่วงเวลาของการยึดครองทางทหารในหุบเขารูร์ของเยอรมันโดยฝรั่งเศสและเบลเยียมในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1923 และ 1925 ในการตอบสนองต่อความล้มเหลวของสาธารณรัฐไวมาร์เพื่อประชุมการจ่ายค่าชดเชยปฏิกรรมครั้งที่สองด้วยจำนวนเงิน 6.6 พันล้านปอนด์ที่ได้ถูกกำหนดไว้ในสนธิสัญญาแวร์ซายโดยไตรภาคี (ฌอร์ฌ เกลอม็องโซ, เดวิด ลอยด์ จอร์จ,วูดโรว์ วิลสัน)(ค.ศ. 1919) ในช่วงภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ยุทธการที่คาบสมุทรเคียร์ช
ยุทธการที่คาบสมุทรเคียร์ช ซึ่งเริ่มต้นด้วยปฏิบัติการยกพลขึ้นบกเคียร์ช-ฟีโอโดซียาของโซเวียต (, "Kerchensko-Feodosiyskaya desantnaya operatsiya") และยุติลงด้วยปฏิบัติการบัสตาร์ด ฮัทของเยอรมัน (), เป็นการสู้รบในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองระหว่างกองทัพที่ 11 ของเยอรมันภายใต้การบัญชาการของจอมพลแอริช ฟอน มันชไตน์และโรมาเนียและกองกำลังแนวรบไครเมียของโซเวียตในคาบสมุทรเคียร์ช ในทางด้านตะวันออกซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของไครเมีย เริ่มต้นเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1941 ด้วยปฏิบัติการยกพลสะเทินนํ้าสะเทินบกโดยสองกองทัพโซเวียตด้วยเป้าหมายในการทำลายวงล้อมเซวัสโตปอล กองกำลังฝ่ายอักษะถูกจำกัดเป็นครั้งแรก หัวหาดของโซเวียตในช่วงตลอดฤดูหนาวและขัดขวางเส้นทางการขนส่งทรัพยากรสนับสนุนทางเรือด้วยการทิ้งระเบิดทางอากาศ ตั้งแต่เดือนมกราคมถึงเดือนเมษายน แนวรบไครเมียได้เปิดฉากการรุกซ้ำต่อกองทัพที่ 11 ทั้งหมดซึ่งพบกับความล้มเหลวด้วยประสบความสูญเสียอย่างหนัก กองทัพแดงสูญเสียไป 352,000 นายในการโจมตี ในขณะที่ฝ่ายอักษะมีผู้เสียชีวิตจำนวน 24,120 นาย การทัพนอร์เวย์
อีกเรื่องหนึ่งที่ทำให้แผนการต้องมีการเปลี่ยนแปลงอีกครั้งก็คือการเตรียมการรุกรานฝรั่งเศสและกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ ซึ่งอาจต้องการกองทัพเยอรมันปริมาณมาก กองทัพเยอรมันจำเป็นต้องรบทั้งสองด้าน การรุกรานนอร์เวย์ไม่อาจเกิดขึ้นได้พร้อมกับการรุกรานฝรั่งเศส แผนการจึงกำหนดให้การรบเริ่มต้นเมื่อวันที่ 9 เมษายน (Wesertag) และเวลา 4.00-5.00 น. จะเป็นชั่วโมงแห่งการยกพลขึ้นบก (Weserzeit) สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
แรงบันดาลใจจากการยืนกรานของสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุน รัฐบาลได้มีมติอย่างเป็นเอกฉันท์ให้คำแนะนำแก่สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนไม่ให้ทรงแต่งตั้งรัฐบาลใดๆที่นำโดยควิสลิง ภายในไม่กี่ชั่วโมง ได้มีการโทรศัพท์ไปปฏิเสธข้อเสนอของบรือเออร์ ในคืนนั้นสถานีโทรทัศน์เอ็นอาร์เคได้ออกอากาศการปฏิเสธของรัฐบาลต่อชาวนอร์เวย์ ในประกาศเดียวกัน รัฐบาลประกาศว่าพวกเขาจะทำการต่อต้านการโจมตีของเยอรมันให้นานที่สุด และแสดงความเชื่อมั่นของพวกเขาที่จะได้รับการสนับสนุนจากชาวนอร์เวย์ เช้าวันต่อมาของวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2483 เครื่องบินทิ้งระเบิดลุฟท์วัฟฟ์ได้โจมตีนีเบอร์ซุนด์ ได้ทำลายเมืองเล็กที่ซึ่งรัฐบาลนอร์เวย์พำนักอยู่ในความพยายามกวาดล้างพระมหากษัตริย์และรัฐบาลนอร์เวย์ที่หนักแน่น พระมหากษัตริย์และคณะรัฐมนตรีได้เข้าไปหลบป่าที่ปกคลุมไปด้วยหิมะและหนีจากอันตรายอย่างต่อเนื่องไกลออกไปผ่านถูเขามุ่งหน้าสู่มอลเดทางชายผั่งตะวันตกของนอร์เวย์ กองทัพอังกฤษในพื้นที่ภาตพื้นดินได้สูญเสียจากการทิ้งระเบิดของลุฟท์วัฟฟ์ พระมหากษัตริย์และคณะของพระองค์ทรงถูกนำขึ้นเรือของอังกฤษ เฮสเอ็มเอส กลาสโกว์ที่มอลเดและลำเลียงต่อไปอีก 1000 กิโลเมตรทางเหนือที่ทรมเซอที่ซึ่งเป็นเมืองหลวงเฉพาะกาลในวันที่ 1 พฤษภาคม สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนและมกุฎราชกุมารโอลาฟทรงประทับในกระท่อมในป่าในหุบเขามัลเซลวีดาเลนในทรมส์ตอนใน ที่ซึ่งทุกพระองค์ต้องประทับอยู่ที่นี่จนกว่าอพยพไปยังสหราชอาณาจักร ในขณะที่ประทับในทรมเซอทั้งสองพระองค์ได้รับการคุ้มครองจากสมาคมปืนไรเฟิลท้องถิ่นซึ่งใช้ปืนคร้าก-จอร์เกนเซนอย่างแพร่หลาย ยุทธการที่ดันเคิร์ก
หลังจากสงครามลวง (Phony War) ยุทธการฝรั่งเศสก็เริ่มขึ้นวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 กองพันรถถังพานเซอร์เยอรมันผ่านแคว้นอาร์เดนส์และมุ่งหน้าไปทางเหนือซึ่งมีเส้นทางคดเคี้ยวคล้ายคลึงกับเคียว จึงทำให้ยุทธวิธีการเคลื่อนพลนี้ถูกเรียกว่า "การเคลื่อนพลแบบเคียวผ่า" ส่วนในทางฝั่งตะวันออกกองทัพเยอรมันได้เปิดฉากการบุกและทำการผนวกเนเธอร์แลนด์เข้าเป็นรัฐของตนเอง และมุ่งหน้าไปยังเบลเยียมอย่างรวดเร็ว ยุทธการที่ปอร็องแบแซ็ง
ยุทธการที่ปอร็องแบแซ็ง ยังเป็นที่รู้จักกันคือ ปฏิบัติการอูเบอร์รี่ เกิดขึ้นตั้งแต่วันที่ 7-8 มิถุนายน ค.ศ. 1944 ที่ท่าเรือประมงขนาดเล็กทางด้านตะวันตกของ Arromanches ในช่วงการยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดีในสงครามโลกครั้งที่สอง หมู่บ้านนี้อยู่ระหว่างหาดโอมาฮาไปยังตะวันตกในภาคกองทัพน้อยสหรัฐที่ 5 และหาดโกลด์ไปยังตะวันออกในภาคกองทัพน้อยอังกฤษที่ 30 ด้วยเป้าหมายในช่วงปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด ป้อมปราการท่าเรือได้ถูกยึดโดยหน่วยทหารคอมมานโด(ราชนาวิกโยธิน) ที่ 47 ของกองพลน้อยปฏิบัติการพิเศษที่ 4 วอลเดอมาร์ แฮกลุนด์
แฮกลุนด์กลับมายังประเทศฟินแลนด์ในวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1917 และเป็นหัวหน้ากลุ่มลักลอบนำวัตถุระเบิดและอาวุธ ซึ่งเขาซ่อนตัวอยู่ในวึยบอร์ก แฮกลุนด์ได้ฝึกกองกำลังท้องถิ่น และเป็นผู้รับผิดชอบของหน่วยทหารขาวชุดแรก ซึ่งเป็นผู้นำในการรบที่คาเรเลียในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1918 ในยุทธการที่วืยบอร์ก ซึ่งเป็นศึกครั้งสุดท้ายของสงคราม เขาได้เป็นผู้ช่วยอาร์เน ซิห์โว จอร์จ วอชิงตัน
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1776 นายพลวิลเลียม โฮว์ ของอังกฤษได้รุกทางเรือและทางบกขนานใหญ่ โดยหวังที่จะบุกยึดเมืองนิวยอร์กและเปิดเจรจาสงบศึก กองทัพฝ่ายอาณานิมภายใต้การนำของวอชิงตันเผชิญหน้ากับข้าศึกเป็นครั้งแรกหลังจากที่ได้ประกาศอิสรภาพ โดยทำสงครามที่ ลอง ไอซ์แลนด์ อันเป็นการรบที่ใหญ่ที่สุด การรบในครั้งนี้ได้ทำให้วอชิงตันต้องหนีออกจากนิวยอร์ก และข้ามไปนิวเจอร์ซีย์ ปล่อยให้อนาคตของกองทัพมืดมัว ในคืนวันที่ 25 ธันวาคมปีเดียวกันนั้น วอชิงตันได้ตีกลับ นำกำลังทัพอเมริกันข้ามแม่น้ำเดลาแวร์ และสามารถจับกุมกำลังคนฝ่ายอังกฤษได้เกือบ 1,000 คน ในเทรนตัน, รัฐนิวเจอร์ซีย์[39] การยึดครองประเทศไอซ์แลนด์
การบุกรุกไอซ์แลนด์ หรือที่เรียกว่า ปฏิบัติการฟอร์ก เป็นปฏิบัติการทางการทหารของสหราชอาณาจักรนำโดยกองทัพเรือและราชนาวิกโยธินในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อควบคุมไอซ์แลนด์และกีดกันเยอรมัน
ในช่วงเริ่มต้นของสงคราม อังกฤษได้มีความเข้มงวดในการขนส่งสินค้ากับไอซ์แลนด์และกีดกันผลประโยชน์ที่จะก่อเกิดกับเยอรมันในการลำเลียงสินค้า
อังกฤษได้เสนอความช่วยเหลือแก่ไอซ์แลนด์และชักชวนเข้าร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตรแต่ก็ถูกปฏิเสธ โดยการคงสถานะเป็นกลางในสงคราม แต่การปรากฏตัวของทูตเยอรมันในไอซ์แลนด์ยิ่งทำให้อังกฤษเกิดความวิตกกังวล จนกระทั่งในวันที่ 10 พฤษภาคม ปี 1940 หลังจากที่อังกฤษถูกรุกรานจากเยอรมัน หน่วยราชนาวิกโยธินที่ 746 ภายใต้การบัญชาของพันเอกโรเบิร์ต สตักร์เกส ได้ขึ้นฝั่งที่เมืองเรคยาวิก เมืองหลวงของไอซ์แลนด์ เจ้าหน้าที่ได้บุกเข้าตัดการสื่อสาร จับกุมชาวเยอรมัน ควบคุมการขนส่งและส่งเจ้าหน้าที่เข้าไปยังเมือง Hvalfjörður, Kaldaðarnes, Sandskeið และ Akranes เพื่อป้องกันความเป็นไปได้ที่เยอรมันจะโจมตีสวนกลับ เอเธล์เรดแห่งเวสเซ็กซ์
ในปีค.ศ.870 พวกไวกิ้งสานต่อความสำเร็จในนอร์ธัมเบรียของตน เตรียมโจมตีอาณาจักรเวสเซ็กซ์ พวกเขาเผชิญหน้ากับกองทัพของแซ็กซันภายใต้เอเธลเร็ดกับอัลเฟรดที่สมรภูมิแอชดาวน์ กองทัพของแซ็กซันปิดกั้นถนนเก่าแก่ที่ทอดลงใต้ไปบาร์กเชียร์ด้วยป้อมเนินยุคเหล็กบนเนินไวท์ฮอร์ส ตรงจุดที่ชาวแซ็กซันรู้จักในชื่อ Nachededorne หรือหนามที่เปลือยเปล่า พงศาวดารแองโกลแซ็กซัน แหล่งข้อมูลหลักของยุค อ้างว่าจุดนั้นคือแอชดาวน์ ในที่สุดเอเธลเร็ดก็ได้รับชัยชนะเหนือพวกไวกิ้งในสมรภูมิแบบยึดฐานที่มั่นอันขมขื่นและนองเลือดที่ดำเนินยาวนานถึงช่วงพลบค่ำ ทิ้งซากศพของเหล่าผู้นำไวกิ้งมากมายไว้เกลื่อนสนามรบ พระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
ในปี พ.ศ. 2208 – พ.ศ. 2210 พระเจ้าเจมส์ทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดและเป็นผู้บัญชาการแห่งกองทัพราชนาวีอังกฤษอีกด้วย ต่อมาในระหว่างปี พ.ศ. 2215 – พ.ศ. 2217 ได้เกิดสงครามชื่อว่า Third Anglo-Dutch Wars ขึ้น ซึ่งสงครามนี้เกิดขึ้นจากการที่ในปี พ.ศ. 2211 อังกฤษ เนเธอร์แลนด์ และสวีเดน ได้ลงนามในสัญญาเข้าร่วมกันเป็นพันธมิตร เพื่อต่อต้านฝรั่งเศส ซึ่งต่อมาภายหลังพระเจ้าชารส์ที่ 2 ได้ทรงไปเซ็นสัญญาลับสุดยอด หรือสนธิสัญญาข้อตกลงว่าด้วยสันติภาพ Treaty of Dove กับฝรั่งเศสอีกในปี พ.ศ. 2213 ยังผลให้เกิดสงคราม The Third Anglo-Dutch War ขึ้นมาในที่สุด และในภายหลังอังกฤษเข้าร่วมกับฝรั่งเศสเพื่อบุกเนเธอร์แลนด์ ในปี พ.ศ. 2215 ผลพวงของการเกิดสงครามนี้ทำให้อังกฤษได้ดินแดนบางส่วนของเนเธอร์แลนด์ไป และตั้งชื่อใหม่ว่า นิวยอร์ก “New York” เพื่อเป็นเกียรติแก่พระองค์ ส่วนพื้นที่ทางริมฝั่งแม่น้ำฮัดสันถูกเปลี่ยนชื่อเป็นอัลบานี เพื่อเป็นเกียรติแก่พระองค์เช่นเดียวกัน และพระองค์ก็ทรงเป็นผู้ก่อตั้ง "บริษัทเดอะรอยัลแอฟริกันคัมพะนี" ซึ่งดำเนินกิจการเกี่ยวกับการค้าทาส การทัพนอร์เวย์
ดูบทความหลักได้ที่ ปฏิบัติการเวแซร์รืบุง การทัพนอร์เวย์
Derry, T.K. (1952) The campaign in Norway, History of the Second World War: Campaigns Series, London: H.M.S.O., reprinted by Battery Press, ISBN 0-898392-20-9 Dickens, P. (Capt.) (1974) Narvik: battles in the fjords, Sea battles in close-up, 9, London: Ian Allan, ISBN 0-7110-0484-6 Dildy, Douglas C. Denmark and Norway, 1940: Hitler's Boldest Operation; Osprey Campaign Series #183; ISBN 9781846031175. Osprey Publishing, 2007 Elting, J.R. (1981) Battles for Scandinavia, World War II Series, Alexandria, VA: Time-Life Books, ISBN 0-80943-395-8 ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด
การตัดสินใจที่จะรับรองว่าจะบุกครองข้ามช่องแคบในปี ค.ศ. 1944 ได้ถูกจัดขึ้นที่การประชุมไทรเดนท์ในกรุงวอชิงตันในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1943 นายพล ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการแห่งกองบัญชาการทหารสูงสุดของกองกำลังพันธมิตรรบนอกประเทศ (Supreme Headquarters Allied Expeditionary Force-SHAEF) และนายพล เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการแห่งกองทัพที่ 21 ซึ่งประกอบไปด้วยทั้งหมดของกองกำลังทางภาคพื้นดินที่เกี่ยวข้องที่จะบุกครอง ชายฝั่งของนอร์ม็องดีบนทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือของฝรั่งเศสได้ถูกเลือกให้เป็นที่ตั้งของการบุกครอง ด้วยฝ่ายอเมริกันได้กำหนดพื้นที่คือส่วนหนึ่งของรหัสนามว่า ยูทาห์ และโอมาฮ่า ส่วนฝ่ายอังกฤษที่ซอร์ด และโกลด์ และฝ่ายแคนาดาที่จูโน เพื่อให้เป็นไปตามสภาพที่ได้คาดหวังไว้ในหัวหาดนอร์ม็องดี เทคโนโลยีพิเศษได้ถูกพัฒนาขึ้น รวมทั้งท่าเรือเทียมสองแห่งที่ถูกเรียกว่า มัลเบอร์รี่ ฮาร์เบอร์ และขบวนของรถถังที่ศึกษาเป็นพิเศษที่มีชื่อว่า Hobart's Funnies ในช่วงเดือนที่นำไปสู่การบุกครอง ฝ่ายสัมพันธมิตรได้ดำเนินการล่อลวงทางทหารอย่างเป็นรูปธรรม ปฏิบัติการบอดีการ์ด การให้ข้อมูลข่าวสารที่ผิดทั้งอิเล็กทรอนิกส์และภาพ ด้วยเหตุนี้ทำให้เยอรมันเกิดเข้าใจผิดเกี่ยวกับวันที่และสถานที่ของการยกพลขึ้นบกหลักของฝ่ายสัมพันธมิตร ฟือเรอร์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้มอบหมายให้จอมพล แอร์วีน ร็อมเมิล ในความรับผิดชอบของการพัฒนาป้อมปราการตลอดแนวทั้งหมดของกำแพงแห่งแอตแลนติกที่ฮิตเลอร์ได้ป่าวประกาศเอาไว้ในความคาดหมายของการบุกครอง สงครามเก้าปี
สงครามเก้าปี () หรือ สงครามมหาพันธมิตร () หรือ สงครามสหพันธ์ออกสบูร์ก () หรือที่เคยเรียกว่า สงครามสืบบัลลังก์พาลาไทน์ () หรือ สงครามสืบราชบัลลังก์อังกฤษ () หรือบางครั้งก็เรียกว่า สงครามวิลเลียมไมท์ () ในไอร์แลนด์ หรือ สงครามพระเจ้าวิลเลียม () ในทวีปอเมริกาเหนือ เป็นสงครามที่เกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1688 จนถึงปี ค.ศ. 1697 ที่การต่อสู่ส่วนใหญ่เกิดขึ้นบนแผ่นดินใหญ่ยุโรป แต่ก็มีบ้างที่เกิดขึ้นในไอร์แลนด์ และ ทวีปอเมริกาเหนือ สงครามเป็นความขัดแย้งระหว่างราชอาณาจักรฝรั่งเศสภายใต้การนำของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 และจาโคไบต์ไอริชฝ่ายหนึ่ง กับมหาพันธมิตร (Grand Alliance) อีกฝ่ายหนึ่งที่นำโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ, สมเด็จพระจักรพรรดิลีโอโพลด์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์, พระเจ้าคาร์โลสที่ 2 แห่งสเปน และ พระเจ้าวิคเตอร์ อมาเดอุสที่ 2 แห่งซาร์ดิเนีย การทัพทะเลทรายตะวันตก
การทัพทะเลทรายตะวันตก (สงครามทะเลทราย),เกิดขึ้นในทะเลทรายของอียิปต์และลิเบียและเป็นส่วนหลักของการทัพแอฟริกาเหนือในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง.การทัพได้เริ่มขึ้นเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1940 โดยอิตาลีบุกเข้ายึดครองอียิปต์; ปฏิบัติการเข็มทิศ, การโจมตีห้าวันของอังกฤษในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1940. ได้นำไปสู่การทำลายกองทัพที่ 10 ของอิตาลี. เบนิโต มุสโสลินีได้ขอความช่วยเหลือจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์,ซึ่งได้ตอบสนองด้วยการส่งกองกำลังเยอรมันขนาดเล็กไปยังตริโปลีตามคำสั่งที่ 22 (11 มกราคม).กองทัพน้อยแอฟริกาหรือแอฟริกา คอร์ ภายใต้การบัญชาการของจอมพลแอร์วิน รอมเมิลซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของอิตาลีที่เล็กน้อย แต่อิตาลีได้พึ่งพาต่อนาซีเยอรมนีทำให้กลายเป็นพันธมิตรที่มีความโดดเด่น. มหาสงครามเหนือ
สงครามเปิดฉากด้วยการที่กองทัพพันธมิตรแห่งเดนมาร์ก-นอร์เวย์ แซกโซนี โปแลนด์-ลิทัวเนีย และรัสเซียกรีฑาทัพเข้าโจมตีโฮลชไตน์-ก็อธธอร์ป ลิโวเนีย และอินเกรียอันเป็นดินแดนของจักรวรรดิสวีเดนซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของพระเจ้าชาลส์ที่ 12ที่ในสมัยนั้นยังทรงพระเยาว์ จึงขาดความรู้และประสบการณ์เป็นอย่างมาก ฝ่ายสวีเดนจึงได้แต่ตั้งหน้ารับการโจมตีของฝ่ายพันธมิตรอยู่ท่าเดียว จนกระทั่งยุทธการนั้นจบลงด้วยสนธิสัญญาสงบศึกแห่งทราเวนดอล นับตั้งแต่นั้นมหาสงครามเหนือก็ได้เริ่มขึ้น และกลายเป็นสงครามที่ยิ่งใหญ่ครั้งหนึ่งๆ ในประวัติศาสตร์ยุโรปเลยทีเดียว ภารกิจชิคาโก
ภารกิจชิคาโก () เป็นปฏิบัติการเตรียมการของหน่วยเครื่องร่อนจู่โจม ในการจู่โจมของพลร่มอเมริกาที่นอร์ม็องดี, โดยหน่วยย่อยของกองพลพลร่มที่ 101 ของสหรัฐอเมริกา ในตอนเช้าของวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 โดยเป็นส่วนหนึ่งของปฏิบัติการเนปจูน และการจู่โจมของสัมพันธมิตรในการปลดปล่อยฝรั่งเศส (ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด) โดยเดิมทีปฏิบัติการนี้จะต้องเป็นปฏิบัติการหลักของ กองพลพลร่มที่ 101 ปฏิบัติการของเครื่องร่อนกลายเป็น หน่วยสนับสนุนการรบหน่วยแรกของภารกิจ หลังจากหน่วยจู่โจมพลร่มหลักของปฏิบัติการอัลบานี เพราะพื้นที่การรับผิดชอบของกรมนั้นใกล้ชิดกับหาดยูทาห์ แต่การให้การสนับสนุนของหน่วยเครื่องร่อนนั้นถูกจำกัด เนื่องจากหน่วยสนับสนุนส่วนใหญ่ขนส่งมาทางน้ำ มหาสงครามเหนือ
ครึ่งปีผ่านมาหลังจากยุทธการเออร์ราสต์เฟอร์ผ่านไป กองทัพรัสเซียด้วยกำลังทหาร 24,000 นายได้ยกทัพมาที่กรุงตาร์ตู ดินแดนสวีดิชลิโวเนีย เพื่อเข้าโจมตีกองทัพสวีเดนที่มีกำลังรบเพียง 5,700 นาย สงครามครั้งนั้นยังคงนำด้วยสองแม่ทัพอันเป็นศัตรูเก่ามาหลายยุทธการ นั่นคือบอริส เชรเมเทฟ แห่งรัสเซีย และวิลเฮล์ม อันตง วอน ชลิพเพนบาร์ชแห่งสวีเดน โดยทั้งสองกองทัพได้เข้าปะทะกันที่สมรภูมิใกล้เมืองฮัมเมลชอฟ ในตอนแรกกองทหารสวีเดนสามารถเอาชนะรัสเซียแล้วชิงเอาปืนใหญ่มาได้ 5-6 กระบอก แต่ในเวลาต่อมา เมื่อกองทัพหลวงแห่งรัสเซียเดินทางมาถึง กองทัพสวีเดนก็เปิดศึกด้วยการเข้าโจมตีทันที หากแต่กองทหารราบรัสเซียได้กระจายทัพเข้าล้อมกองทัพสวีเดนไว้แล้วจึงเริ่มโจมตีกลับทันที ด้วยแสนยานุภาพทางการทหารที่สำนักพระราชวังรัสเซียภายใต้การบัญชาของพระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 ได้ทำการฝึกฝนทหารรัสเซียเป็นอย่างดี จึงทำให้สงครามครั้งนี้รัสเซียมีชัยเหนือสวีเดนได้อย่างสวยงาม โดยสามารถสังหารทหารฝ่ายตรงข้ามได้ถึง 1,000-2,000 นาย เกณฑ์ไปเป็นเชลยสงครามได้ถึง 238 คน และยังยึดปืนใหญ่กลับมาไว้ในครอบครองได้ถึง 15 กระบอก ในขณะที่ทหารฝ่ายของตนบาดเจ็บสาหัสและล้มตายเพียงแค่ 1,000 นายจากทั้งหมด 24,000 นายเท่านั้น ชัยชนะครั้งที่สองของรัสเซียครั้งนี้จึงเป็นหลักฐานยืนยันถึงแสนยานุภาพทางการทหารที่พัฒนาขึ้นได้อย่างก้าวกระโดดของรัสเซียเป็นอย่างดี
สืบเนื่องมาจากการที่พระเจ้าชาลส์ที่ 12 ทรงสืบรู้มาทีหลังว่าพระเจ้าออกัสตัสที่ 2โปแลนด์-ลิทัวเนียและแซกโซนีทรงเป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดการรวมตัวของระหว่างกองกำลังสามเหล่าทัพ คือกองทัพรัสเซียของพระเจ้าปีเตอร์มหาราช กองทัพเดนมาร์ก-นอร์เวย์ของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 และกองทัพโปแลนด์-ลิทัวเนียและแซกโซนีของตัวพระองค์เอง หลังจากที่พระเจ้าชาลส์ที่ 12ทรงมีชัยเหนือกองทัพรัสเซียในยุทธการนาร์วาแล้ว พระองค์ก็ได้ผลักกองกำลังโปแลนด์-ลิทัวเนียและแซกโซนีให้กลับไปยังเขตของตนได้สำเร็จ และอีกสองปีให้หลัง พระองค์ยังติดตามพระเจ้าออกัสตัสที่ 2 ไปในโปแลนด์-ลิทัวเนียต่ออีกด้วย ปฏิบัติการดรากูน
ปฏิบัติการดรากูน (ขั้นแรกเรียกว่า ปฏิบัติการแอนวิล) เป็นรหัสนามสำหรับฝ่ายสัมพันธมิตรเข้ารุกฝรั่งเศสทางตอนใต้ เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1944 ปฏิบัติการครั้งนี้ในช่วงแรกที่จะเปิดฉากพร้อมกับปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด การยกพลขึ้นบกของฝ่ายสัมพันธมิตรที่นอร์ม็องดี แต่กลับขาดแคลนทรัพยากรจนนำไปสู่การยกเลิกการยกพลขึ้นบกที่สอง ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1944 การยกพลขึ้นบกได้ถูกนำมาพิจารณาใหม่ ว่าท่าเรือนอร์ม็องดีจะไม่มีสมรรถภาพที่เพียงพอที่จะให้การสนับสนุนแก่กองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตร ในขณะเดียวกัน, กองบัญชาการระดับสูงฝรั่งเศสได้ผลักดันให้เกิดการรื้อฟื้นปฏิบัติการครั้งนี้ ซึ่งรวมไปถึงจำนวนขนาดใหญ่ของทหารฝรั่งเศส ผลลัพธ์คือ, ปฏิบัติการครั้งนี้ได้รับการอนุมัติในที่สุดในเดือนกรกฎาคมเพื่อที่จะดำเนินการในเดือนสิงหาคม การรุกของฝ่ายสัมพันธมิตรจากปารีสถึงแม่น้ำไรน์
ช่วงนั้นอยู่ในช่วงท้ายของการรบในนอร์มังดีหรือปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด (25 สิงหาคม 1944),เยอรมันได้รวบรวมกองกำลังในการรุกโต้ตอบในช่วงฤดูหนาวผ่านป่าอาร์แดน (เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปคือ ยุทธการตอกลิ่ม) และปฏิบัติการ Nordwind (ใน Alsace และ Lorraine).ถึงสัมพันธมิตรได้เตรียมความพร้อมที่จะข้ามแม่น้ำไรน์ในช่วงต้นเดือน ปี 1945.ประมาณตรงคร่าวๆด้วยเจ้าหน้าที่ทางการทหาร หน่วยปฏิบัติการยุโรปของกองทัพสหรัฐอเมริกา (ETOUSA) ของการทัพไรน์และอาร์แดน-Alsace การทัพนอร์เวย์
นอกจากนั้น การยึดครองนอร์เวย์ยังเป็นภาระหนักสำหรับเยอรมนี แนวชายหาดขนาดใหญ่ของนอร์เวย์นั้นเป็นโอกาสสำหรับหน่วยคอมมานโดในปลายปีนั้น การยึดครองนอร์เวย์จำเป็นต้องมีกองกำลังขนาดใหญ่กำกับดูแล ในปี 1944 มีทหารเยอรมันในนอร์เวย์กว่า 400,000 นาย และไม่สามารถถูกย้ายไปสู้รบในฝรั่งเศสหลังปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด หรือถูกดึงไปสู้รบในแนวรบด้านตะวันออกซึ่งเยอรมนีกำลังจะพ่ายแพ้ ฝ่ายอักษะ
สวีเดนนั้นอยู่ในภาวะสันติ โดยที่มีนโยบายต่างประเทศที่ไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดในช่วงสันติและเป็นกลางระหว่างสงคราม แต่ในทางพฤตินัยสวีเดนเป็นผู้ส่งออกทรัพยากรอันมีค่าให้กับนาซีเยอรมันคือแร่เหล็ก ซึ่งทางสัมพันธมิตรต้องการจะยึดควบคุมย่านอุตสาหรรมเหมืองแร่ทางเหนือสุดของสวีเดนล้อมรอบเมืองทำเหมืองเยลิวาระและคิรูนาเพื่อขัดขวางไม่ให้เยอมันได้แร่เหล็ก ส่วนทางนาซีเยอรมันรู้ดีว่าทางสัมพันธมิตรได้ขัดขวางการขนส่งแร่เหล็กจากสวีเดนโดยการปิดล้อมทางทะเลของสหราชอาณาจักรระหว่างยุทธนาวีแอตแลนติก จึงทำการยึดครองเดนมาร์กและนอร์เวย์ (ปฏิบัติการแวเซรือบุง) ล้วนตั้งอยู่บนเจตนาที่จะกีดกันมิให้ฝ่ายตรงข้ามสามารถเข้าถึงการผลิตเหล็กกล้าอันสำคัญยิ่งระหว่างสงคราม มหาสงครามเหนือ
สงครามนี้นำด้วยกองทหารสองเหล่าทัพ โดยมีฝ่ายสัมพันธมิตรเป็นผู้เปิดฉากต่อสู้ก่อน นำโดยพระเจ้าปีเตอร์มหาราชแห่งรัสเซีย พระเจ้าเฟรเดอริคที่ 4 แห่งเดนมาร์ก-นอร์เวย์ และพระเจ้าออกัสตัสที่ 2 แห่งแซกซ์-โปแลนด์-ลิทัวเนีย ซึ่งต่อมาได้ถอนกำลังออกในปี ค.ศ. 1700 และปี ค.ศ. 1706 ตามลำดับ แต่ในปี ค.ศ. 1709ก็ได้นำกองทัพเข้ามาสมทบต่อจนสิ้นสงคราม นอกจากนี้ยังมีพระเจ้าจอร์จที่ 1นำทัพจากฮาโนเวอร์เข้ามาร่วมสงครามในปี ค.ศ. 1714 และได้นำทัพจากบริเตนใหญ่เข้ามาสมทบภายหลังในปี ค.ศ. 1717 รวมทั้งพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 แห่งบรานเดนบูร์ก-ปรัสเซียที่นำกองทัพเข้ามาสมทบในปี ค.ศ. 1715 อีกด้วย ส่วนทางด้านฝ่ายสวีเดนนั้นนำด้วยพระเจ้าชาลส์ที่ 12 โดยมีกองทัพแห่งโฮลชไตน์-ก็อธธอร์ป รวมทั้งทัพโปแลนด์-ลิทัวเนียที่นำโดยกษัตริย์สตานิสลอว เลซซิงสกีในปี ค.ศ. 1704 ถึงปี ค.ศ. 1710 และกองทัพคอสแซคภายใต้การนำทัพของอีวาน มาเซปปา รองผู้บัญชาการทัพสูงสุดแห่งชนชาติยูเครน รวมถึงสุลต่านอาห์เมดที่นำทัพออตโตมันร่วมสงครามกับฝ่ายสวีเดนแล้วมุ่งหน้าปะทะกับกองทัพรัสเซียเป็นหลักอีกด้วย ปฏิบัติการเอนเทบเบ
โอเปอเรชันธันเดอร์โบลต์ เป็นเกมตู้ ค.ศ. 1988 "แบล็กธอร์น" (ค.ศ. 2001) ซึ่งเป็นส่วนเสริมของ ทอม แคลนซี เรนโบว์ซิกส์: โรกสเปียร์ ได้รวมถึงด่านที่มีการสร้างขึ้นใหม่ของปฏิบัติการ ทูเพย์เดอะไพรซ์ เป็นบทละคร ค.ศ. 2009 โดยปีเตอร์-เอเดรียน โคเฮน ที่อิงส่วนหนึ่งจากจดหมายของโยนาทัน เนทันยาฮู[109] เป็นละคร ที่แสดง ณ โรงละครรัฐนอร์ทแคโรไลนา หรือโรงละครบรอดเวย์ขนาดเล็กที่นิวยอร์กในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009 ช่วงเทศกาลละครและมโนคติชาวยิว[110] ฟอลโลมี: เดอะโยนี เนทันยาฮู สตอรี (ค.ศ. 2011) เป็นหนังสือเล่าชีวิตของโยนาทัน เนทันยาฮู ผู้บัญชาการการตีโฉบฉวย ปฏิบัติการความทรหด
แผนความทรหดทั้งสองแผนได้มีส่วนร่วมในการสร้างฐานทัพทหารปลอม(ฐานทัพในเอดินบะระและตอนใต้ของอังกฤษ) ซึ่งๆได้ลวงว่าจะมีการรุกรานที่นอร์เวย์(แผนความทรหดเหนือ)และปาดกาแล(แผนความทรหดใต้) ปฏิบัติการได้มีจุดมุ่งหมายเพื่อหันเหความสนใจของฝ่ายอังษะจากนอร์ม็องดีและ หลังจากการรุกราน เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 เพื่อชะลอการเสริมกำลังโดยให้ความโน้มน้าวแสดงให้เห็นแก่เยอรมันว่า การยกพลขึ้นบกนั้นเป็นการโจมตีที่เบี่ยงเบนความสนใจได้อย่างหมดจด