เจ้าหญิงอัตสึ เรื่องนี้มาจากฐานนวนิยายของใคร?
เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
เรื่องนี้มาจากฐานนวนิยายของโทมิโกะ มิยะโอะชื่อ เท็นโชอิง อะสึฮิเมะ โดยมีตัวละครสำคัญคือเท็นโชอิง (ท่านหญิงอะสึ) ภริยาในโทะกุงะวะ อิเอะะซะดะ โชกุนคนที่ 13 แห่งเอะโดะ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ 7 ของละครเกี่ยวกับการปฏิรูปไทกะ
โยโกมิโซะ เซชิ
โยโกมิโซะ เป็นนักเขียนนิยายแนวสืบสวนสอบสวน ผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ คินดะอิจิยอดนักสืบ ซึ่งมีแรงบันดาลใจมาจากนิยายแนวสืบสวนสอบสวนของอกาธา คริสตีและดิกสัน เขาริเริ่มทดลองเขียนนิยายแนวสืบสวนสอบสวนครั้งแรก โดยที่ในญี่ปุ่นขณะนั้นยังไม่มีนิยายแนวสืบสวนสอบสวน จึงทำให้นิยายเรื่องแรกของโยโกมิโซะ ได้รับรางวัลเพียงชมเชยในการประกวดนิยายแห่งประเทศญี่ปุ่นครั้งที่ 1 ซึ่งจัดโดยชมรมนิยายนักสืบแห่งประเทศญี่ปุ่น ภายหลังจากได้รับรางวัล โยโกมิโซะเริ่มเขียนนิยายแนวสืบสวนสอบสวนมาตลอด พร้อมกับได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีจากนักอ่าน Mai HiME ศึกศาสตราเจ้าหญิงแห่งดวงดาว
ไม-HiME ศึกศาสตราเจ้าหญิงแห่งดวงดาว () เป็นอะนิเมะที่สร้างโดยบริษัทซันไรส์ กำกับโดย มะซะคะสึ โอบะระ ออกฉายในทีวีโตเกียวตั้งแต่เดือนกันยายน 2547 ถึงเดือนมีนาคม 2548 และมังงะที่สร้างขึ้นจากเนื้อหาของอะนิเมะ แต่งเรื่องและวาดโดย โนโบรุ คิมุระ, ฮาจิเมะ ยาทาเตะ และ เคนเอ็ตสึ ซาโต้  เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) และเซคังอิน ( มะคิ โฮริคิตะ ) การสวดมนต์ของสองคนไม่เป็นผล สงครามระหว่างโยะชิโนะบุ ( ทาเกฮิโร่ ฮิระ) แห่งกองกำลังของบะขุฝุและไซโก ( ยูคิโยะชิ โอซาว่า) แห่งกองกำลังของซะสึมะได้เริ่มต้นขึ้น กองกำลังหลักของซะสึมะ ได้ชักธงนิชิคิโนะมิฮะตะ ( ธงที่มีตราสัญลักษณ์ของจักรพรรดิ) ที่ทางอิวาคุระ (สึรุทาโร่ คะตาโอกะ) บะขุฝุที่กลายเป็นศัตรูของจักรพรรดิมีท่าทีว่าจะพ่ายแพ้ โยะชิโนะบุจึงได้หนีกลับไปเอะโดะ โยะชิโนะบุได้ขอร้องให้คัตสึ ( คินยะ คิตะโอจิ) "ช่วยเหลือ" แต่กลับถูกตอบกลับมาว่า "คนที่ควรจะขอร้อง ก็คือ เท็นโชอิง" ศรีปราชญ์
หม่อมเจ้าจันทร์จิรายุวัฒน์ รัชนี ตรวจสอบหลักฐานทางโบราณคดีแล้วเสนอเมื่อ พ.ศ. 2502 ว่า กำสรวลศรีปราชญ์ เป็นผลงานของพระบรมราชาที่ 3 พระโอรสของสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ[4] ที่ทรงประพันธ์ถึงท้าวศรีจุฬาลักษณ์ สตรีสูงศักดิ์แห่งอาณาจักรสุโขทัย ในคราวที่ต้องจากกัน เพราะท้าวศรีจุฬาลักษณ์ต้องตามเสด็จสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถขึ้นไปพิษณุโลก เมืองหลวงของอาณาจักรสุโขทัย เมื่อ พ.ศ. 2006 ส่วนพระบรมราชาต้องทรงรั้งกรุงศรีอยุธยา ไม่อาจติดตามขึ้นไปด้วย[3][Note 1] อนาเธอร์
อนาเธอร์ (アナザー Anazā?) เป็นนวนิยายแนวลึกลับและสยองขวัญ ประพันธ์โดย ยูคิโตะ อายาสึจิ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเด็กนักเรียนมัธยม.ต้นชื่อ ซาคากิบาระ โคอิจิ ที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่เมืองโยมิยาม่า นวนิยายถูกตีพิมพ์ เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2552 โดย คาโดคาว่า โชเท็น และได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะ โดย ฮิโระ คิโยฮาระ มังงะถูกตีพิมพ์ต่อเนื่องระหว่างเดือนพฤษภาคม 2554 ถึง มกราคม 2555 ส่วนอนิเมะโทรทัศน์ผลิตโดย P.A.Works ออกอากาศครั้งแรกในญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 10 มกราคม ถึงวันที่ 27 มีนาคม 2555 กับตอนสำหรับโอวีเอที่ได้รับการเผยแพร่ออกมาเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ปีเดียวกัน และภาพยนตร์ฉบับคนแสดงชื่อเดียวกันเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ทั่วประเทศญี่ปุ่นในวันที่ 4 สิงหาคม ปีเดียวกัน เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
มิยะซะกิ อะโอะอิ เป็น เท็นโชอิง กุหลาบแวร์ซายส์
กุหลาบแวร์ซายส์ เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นอิงประวัติศาสตร์ ที่นำเค้าโครงเรื่องจากเรื่องราวและเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้นในประเทศฝรั่งเศส ช่วงก่อนและหลังการปฏิวัติฝรั่งเศสในสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระนางมารี อองตัวเนต ถ่ายทอดเรื่องราวอิงประวัติศาสตร์ผ่านตัวละครหลักคือ ออสการ์ ฟรังซัวส์ เดอ จาร์เจและ อังเดร กรังดิเออร์ ในแง่มุมของการปกครองประเทศของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 กฎระเบียบข้อบังคับในราชการทหาร ระเบียบวินัยและอำนาจหน้าที่ รวมถึงเรื่องราวของความรักฉันชู้สาว มิตรภาพและการต่อสู้ในสงคราม เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
ชุมปุเตะ โคะอะสะ เป็น โคะโนะเอะ ทะดะฮิโระ ซึรุทะโระ คาตะโอะกะ เป็น อิวะคุระ โทะโมะมิ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
พิธีแต่งงานของอิเอะโมะจิ (โชตะ มะสึดะ) กับ คะสุโนะมิยะ (มากิ โฮริคิตะ) ผ่านไปด้วยดี อุปสรรคที่ยังเหลืออยู่ก็คือ ขนบธรรมเนียมของปราสาทเอะโดะที่แตกต่างจากของวังหลวงอย่างสิ้นเชิง เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) กังวลใจเกี่ยวกับการเข้าหอครั้งแรกของอิเอะโมะจิ จริงตามคาดคะสุโนะมิยะปฏิเสธอิเอะโมะจิ แถมคะสุโนะมิยะยังแอบซ่อนมีดพกเอาไว้ด้วยท่าทีหวาดกลัว เท็นโชอิงตัดสินใจแก้ปัญหาเรื่องที่สงสัย แต่คะสุโนะมิยะไม่ยอมบอก ใช้กำลังค้นตัวคะสุโนะมิยะเพื่อหาสิ่งที่หลายคนพากันหวาดกลัว วิงแมน นักรบแห่งความฝัน
วิงแมน เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดย มาซาคาสึ คัตสึระ (Masakazu Katsura) ฉบับภาษาญี่ปุ่นตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเนนจัมป์ระหว่าง พ.ศ. 2525-2528 (ค.ศ. 1982-1985) ส่วนในประเทศไทย มีการตีพิมพ์อย่างไม่ถูกต้องตามลิขสิทธิ์ โดยสำนักพิมพ์หมึกจีน และถูกนำมาตีพิมพ์ใหม่โดยสำนักพิมพ์ ANT ในปี พ.ศ. 2549 เป็นจำนวน 7 เล่มจบ ถูกนำไปสร้างเป็นอะนิเมะ ในปี พ.ศ. 2527 และเคยฉายทาง ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. ในปี 2532 โชเน็น อนเมียวจิ จอมเวทปราบมาร
โชเน็น อนเมียวจิ จอมเวทปราบมาร () เป็นนิยายประเภทไลท์โนเวลของญี่ปุ่น เขียนโดย มิทสึรุ ยูคิ วาดภาพประกอบโดย ซากุระ อาซางิ ภายใต้สำนักพิมพ์คาโดคาวะโชเต็น ต่อมาได้มีการสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ มีจำนวนตอน 26 ตอน  เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) และคะสุโนะมิยะ (มะคิ โฮริคิตะ) ไม่ค่อยจะลงรอยกันนัก อิเอะโมะจิ (โชวตะ มะสึดะ) ได้ออกรบเพื่อจะทำสงครามกับโชชู อีกด้านหนึ่ง ทาเตวากิ (เอตะ) และเรียวมะ (ฮิโรชิ ทามะคิ) ให้ซะสึมะร่วมมือกับโชชู ด้วยมีแนวคิดที่จะปฏิรูปรัฐบาลโชกุน ซะสึมะกับโชชูได้ผูกสัมพันธ์กันอย่างรวดเร็ว เท็นโชอิงทราบเรื่องราวทั้งหมดจากคัตสึ (คินยะ คิตะโอจิ) ว่าผู้ที่เป็นศูนย์กลางของแผนการนี้ ก็คือ ทาเตวากิ ซึ่งสร้างความประหลาดใจยิ่งนัก ในเวลานั้นก็ถึงเวลาการผูกสัมพันธ์ระหว่างซะสึมะกับโชชูได้เริ่มต้นขึ้นที่เมืองเคียวโตะ ตำนานเก็นจิ
ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก ( 1-13 ) แปลเป็นภาษาไทยจาก การ์ตูนฉบับภาษาญี่ปุ่นเรื่อง asakiyumemishi เขียนโดย ยามาโตะ วากิ (Yamato Waki ) โดยมีเค้าโครงเรื่องดัดแปลงจาก ตำนานเก็นจิ แปลโดย บัณธิต ประสิษฐานุวงษ์ จัดพิมพ์โดย บริษัท เนชั่น มัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด ( มหาชน ) ตำนานรัก GENJI ( 1 ) แปลเป็นภาษาไทยโดย พิมพ์ทรีย์ จาก การ์ตูนฉบับภาษาญี่ปุ่นเรื่อง Genji Monogatari เขียนโดย MIOU Serina โดยมีเค้าโครงเรื่องดัดแปลงจาก ตำนานเก็นจิ จัดพิมพ์โดย บริษัท บงกช พับลิชชิ่ง จำกัด Tensei Shitara Slime Datta Ken
Tensei Shitara Slime Datta Ken () เป็นซีรีส์ไลท์โนเวลที่เขียนขึ้นโดย Fuse และภาพวาดโดย Mitz Vah ในตอนแรกเรื่องนี้เป็นซีรีส์ไลท์โนเวลออนไลน์ระหว่างปี 2013 ถึง 2016 ในเว็บไซต์ที่ไว้เผยแพร่นวนิยายที่ผู้ใช้เขียนขึ้นเอง Shōsetsuka ni Narō ได้รับการตีพิมพ์เป็นเล่มแรกในปี 2014 โดย Micro Magazine ในกรกฎาคม 2018 มีไลท์โนเวลที่เผยแพร่มาแล้วรวม 12 เล่ม โดยมีมังงะดัดแปลงมาจากเรื่องนี้สองเล่ม และได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อะนิเมะโดย 8-Bit ซึ่งฉายใน 2 ตุลาคม 2018 เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
ท่านหญิงอัตสึไม่ฟังคำทัดทาน ได้บอกให้โอชิงะกับฮงจุอินทราบว่า อิเอะซาดะเสียแล้ว โอชิงะรู้ว่าอิเอะซาดะป่วยอยู่แล้วจึงยอมรับได้ แต่ฮงจูอินนั้นหาว่าท่านหญิงอัตสึวางยาพิษอิเอะซาดะ ท่านหญิงอัตสึเข้าพิธี "ระขุโชขุ" และเปลี่ยนชื่อเป็น เท็นโชอิง แล้วจะทำตามที่อิเอะซาดะสั่งเสียไว้คือ "เป็นผู้ปกครองของโชกุนคนใหม่" ทำให้เกิดการเผชิญหน้ากับไทโร อี เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
เท็นโชอิงได้คิดหาหนทางร่วมกับอิคุชิมะ (เคโกะ มะสึซากะ) ถึงวิธีการที่จะโน้มน้าวใจของไซโก ( ยูคิโยะชิ โอซาว่า) ให้หันไปหาทางสันติ ณ ตอนนั้น กองกำลังของจักรพรรดิที่นำโดยไซโกก็เข้าสู่เอะโดะ คัตสึเมื่อพบกับไซโกแล้ว ได้ขอร้องให้รักษาตระกูลโทะกุงะวะไว้ โดยที่สัญญาว่าจะมอบปราสาทเอะโดะให้ แต่ว่าไซโกก็ยังเดินหน้าที่จะเข้าโจมตีปราสาทเอะโดะด้วยกองกำลังของจักรพรรดิต่อไป ณ ตอนนั้นเอง คัตสึได้นำจดหมายของนะริอะคิระที่ได้รับมาจากเท็นโชอิงออกมา เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ญี่ปุ่น หมวดหมู่:ละครแนวชีวประวัติ หมวดหมู่:ละครโทรทัศน์ของสถานีโทรทัศน์เอ็นเอชเค ชานะ นักรบเนตรอัคคี
ชานะ นักรบเนตรอัคคี () เป็นนิยายแบบไลท์โนเวลที่แต่งโดย ยาชิจิโร ทากาฮาชิ และวาดภาพประกอบโดย โนอิจิ อิโต ต่อมาได้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นหนังสือการ์ตูน อนิเมะ และดราม่าซีดี ตัวเอกของเรื่องคือ ซาคาอิ ยูจิ และ ชานะ ซึ่งถูกเรียกว่า "มือสังหารเกศาเพลิงเนตรอัคคี"  เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
เจ้าหญิงอัตสึ () คือละครไทกะหรือละครอิงประวัติศาสตร์เรื่องยาว[1]ของบรรษัทการกระจายเสียงและแพร่ภาพแห่งญี่ปุ่น (NHK) ที่ออกอากาศเป็นรายปี ประจำปี พ.ศ. 2551 ซึ่งต่อมาทางสถานีโทรทัศน์ทีวีไทยได้นำมาออกอากาศ เนื้อหาของละครเป็นเรื่องราวของท่านเท็นโชอิงหรือท่านหญิงอะสึ ซึ่งเป็นบุคคลผู้มีส่วนสำคัญที่ทำให้รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะสามารถยอมจำนนโดยสันติต่อรัฐบาลสมเด็จพระจักรพรรดิในสมัยการปฏิรูปเมจิได้สำเร็จ สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิก
สถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกได้รับแรงสนับสนุนจากยุคกลางวิทยาซึ่งมีรากฐานมาจากการอยู่รอดของสิ่งที่เป็นกอทิก ทางด้านวรรณคดีสถาปัตยกรรมฟื้นฟูกอทิกและศิลปะจินตนิยม ทำให้เกิดนวนิยายลักษณะกอทิก เช่นเรื่อง “ปราสาทโอทรันโท” โดยฮอเรส วอลโพล เมื่อค.ศ. 1764 หรือ โคลง “Idylls of the King” โดยอัลเฟรด เทนนิสสัน ซึ่งใช้แนวใหม่ในหัวเรื่องพระเจ้าอาเธอร์ที่มาจากยุคกลาง ในวรรณคดีเยอรมนีก็เช่นเดียวกัน โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน!
โยทสึบะ หนูเด๋อจอมป่วน! () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ที่กำลังตีพิมพ์อยู่ในปัจจุบัน แต่งโดยคิโยฮิโกะ อะสึมะ โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของเด็กผู้หญิงที่ชื่อ โยทสึบะ และการเรียนรู้สิ่งที่อยู่รอบตัวของเธอ ชื่อการ์ตูนในภาษาญี่ปุ่น ("Yotsuba to!") มีความหมายว่า "โยทสึบะ กับ" ซึ่งจะสอดคล้องกับชื่อตอนต่างๆ ในการ์ตูนเรื่องนี้ว่าเธอไปพบเจออะไรในตอนนั้นบ้าง เจ้าหญิงเซ็ตสึโกะ พระชายาในเจ้าชายยาซูฮิโตะ
แม้พระองค์จะมีพระชาติกำเนิดเป็นสามัญชน แต่บุรพชนทั้งฝ่ายพระชนกและพระชนนีก็ล้วนแต่สืบสันดานมาแต่ตระกูลขุนนางและชนชั้นสูงเก่าแก่ของญี่ปุ่น อาทิ คาตาโมริ มัตสึไดระ พระอัยกาฝ่ายพระชนก เป็นไดเมียวแห่งไอซุ และตระกูลมัตสึไดระก็เป็นสาขาย่อยของตระกูลโทกูงาวะ ส่วนนาโอฮิโระ นาเบชิมะ พระอัยกาฝ่ายพระชนนี เป็นไดเมียวแห่งซางะ และอิสึโกะ พระมาตุจฉาเป็นพระชายาในเจ้าชายโมริมาซะ เจ้าชายนาชิโมโตะ มีพระธิดาคือเจ้าหญิงมาซาโกะแห่งนาชิโมโตะ (ต่อมาคือเจ้าหญิงพังจา พระชายาในมกุฎราชกุมารอึยมิน) และเจ้านายพระองค์นี้ยังเป็นพระปิตุลาของเจ้าหญิงนางาโกะแห่งคูนิ (ต่อมาคือจักรพรรดินีโคจุง) รีวโนซูเกะ อากูตางาวะ
รีวโนซูเกะ อากูตางาวะ () นักเขียนและกวีชาวญี่ปุ่น เกิดที่โตเกียวเมื่อปี พ.ศ. 2435 (ค.ศ. 1892) และฆ่าตัวตายด้วยการกินยาเกินขนาดเมื่อปี พ.ศ. 2470 (ค.ศ 1927) ขณะมีอายุสามสิบห้าปี ถึงแม้จะอายุสั้น ทั้งมีโรคประจำตัวหลายอย่างรวมถึงโรคประสาทเปลี้ย แต่รีวโนซูเกะ อากูตางาวะก็สร้างผลงานไว้มากมายประมาณ 140 เรื่อง ส่วนใหญ่เป็นเรื่องสั้นและนิยายขนาดสั้น (รวมถึงเรื่อง ราโชมอน (Rashomon) ค.ศ. 1915 อันมีชื่อเสียงโด่งดัง ต่อมานำไปสร้างเป็นภาพยนตร์ชื่อก้องโดยอากิระ คูโรซาวะ) แต่ไม่มีผลงานที่เป็นนวนิยายเรื่องยาว มารดาของรีวโนซูเกะวิกลจริตและเสียชีวิตขณะที่เขายังเล็ก ลุงผู้เป็นเจ้าของนามสกุลที่เขาใช้รับเขาไปเลี้ยง เขาเข้าศึกษาด้านวรรณคดีที่มหาวิทยาลัยโตเกียว อิมพีเรียล และจบการศึกษาในปี 1916 เขาแต่งงานสองปีหลังจากนั้น มีบุตรชายสามคนและทำงานเป็นครูสอนภาษาอังกฤษ ต่อมาได้เดินทางไปประเทศจีนและรัสเซีย กล่าวกันว่างานเขียนของรีวโนซูเกะ อากูตางาวะเป็นการนำประเพณีและตำนานของเอเชียมาตีความใหม่ได้อย่างมีชั้นเชิงยอดเยี่ยม โดดเด่นด้วยการผสมผสานอย่างล้ำลึกกับความคิดตะวันตกและเทคนิคทางวรรณกรรม เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
ฮิเดะกิ โตะกิ เป็น สมเด็จพระจักรพรรดิโคเม เทะรุโนะสุเกะ ทะเคะซะอิ เป็น เจ้าชายอะริสุงะวะ ทะรุฮิโตะ มะกิ โฮะริกิตะ เป็น เจ้าหญิงคะซุโนะมิยะ ชิคะโกะ(เซคังอิน)(ภริยาในโชกุนโทะกุงะวะ อิเอะะโมะจิ) มายูมิ วะกะมุระ เป็น คังโยอิน น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก
บริษัทแอสกีมีเดียเวิกส์ได้ดัดแปลงไลท์ไนเวลเล่มหนึ่งถึงสามเป็นละครเสียงหนึ่งเรื่อง จำหน่ายเป็นซีดีละครตั้งแต่วันที่ 31 มีนาคม 2553 ละครเสียงนี้ฟุชิมิ ผู้แต่งไลท์โนเวล เขียนบทเอง และใช้นักพากย์บรรดาซึ่งต่อมาได้พากย์อนิเมะด้วย[4] เจ้าชายโชโตกุ
เจ้าชายโชโตะกุ () (7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1115 – 8 เมษายน พ.ศ. 1165) รู้จักกันในพระนามเจ้าชายอุมะยะโดะ () หรือเจ้าชายคะมิสึยะ () เป็นผู้ปกครองในยุคอะซุกะแห่งประเทศญี่ปุ่น อยู่ภายใต้อำนาจการปกครองของจักรพรรดินีซุอิโกะ พระองค์เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิโยเมและเจ้าหญิงอะนะโนะเบะ โนะ ฮะชิฮิโตะ พระบิดาและพระมารดาเป็นพระญาติของตระกูลโซะกะ ซึ่งมีอำนาจมากในสมัยนั้น และพระองค์ทรงเกี่ยวพันกับการกำจัดตระกูลโมะโนะโนะเบะอีกด้วย หลักฐานสำคัญที่ใช้อ้างอิงพระประวัติและพระกรณียกิจนั้นมาจากพงศาวดารญี่ปุ่นนาม"นิฮงโชะกิ" วรรณวรรธน์
นอกจากนี้ยังมีนิยายอิงประวัติศาสตร์ย้อนยุค คือเรื่อง จันทราอุษาคเนย์ นิยายอิงประวัติศาสตร์เชิงย้อนอดีตแถบเอเชียอาคเนย์ประมาณปีพุทธศตวรรษที่ 12 โครงเรื่องที่ว่า ตมิสา สาวน้อยหลงยุคไปพบกับเจ้าชายในอดีตผู้เกรียงไกรในแถบลุ่มแม่น้ำโขงและลุ่มแม่น้ำมูลในสมัยที่ กรุงเทพมหานครยังจมอยู่ใต้ท้องทะเล การประพันธ์ที่ใช้เวลารวบรวมข้อมูลนานร่วม 23 ปี และใช้ข้อมูลประเภทปฐมภูมิในการประพันธ์ คือ หลักศิลาจารึกของพระเจ้าศรีมเหนทรวรมันที่ปรากฏในประเทศไทย ทำให้เรื่องราว น่าสนใจ และ น่าเชื่อถือ และจุดประกายให้ผู้สนใจ มีการวิจัย ศึกษา ค้นคว้าเพิ่มเติมเกี่ยวกับ เจ้าชายจิตรเสน หรือพระเจ้ามเหนทรวรมัน และ พระเจ้าภววรมัน ในอาณาจักรเจนละ(เจนฬา หรือ เจิ้นละ) และลุ่มแม่น้ำ โขง ช่วงพุทธศตวรรษที่ 12 ตลอดจนศึกษาเห็นความสัมพันธ์ในประวัติศาสตร์ของผู้คนในแถบสุวรรณภูมิ มากยิ่งขึ้น  เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
โอคัตสึตกใจมากที่แม่นมคิขุโมโตะฆ่าตัวตาย และต้องเสียใจมากยิ่งขึ้นที่ทาดะตาเกะจัดการกับศพของเธอราวกับเป็นผู้ร้าย ในเวลาเดียวกันมีข่าวลือหนาหูว่าเรือรบของอเมริกากำลังประชิดเข้ามาใกล้เอะโดะเต็มที ท่ามกลางสถานการณ์ทางการเมืองที่กำลังยุ่งเหยิงขนาดหนัก นะริอะคิระวางแผนที่จะรับโอคัตสึเข้าวังให้เร็ววัน พอใกล้ถึงวันที่โอคัทสึจะต้องไปสึรุมารุโจ จู่ๆ ทะดะตะเกะก็แสร้งทำเย็นชากับโอคัตสึ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) และเซคังอิน ( มะคิ โฮริคิตะ) ได้ปรึกษากันถึงวิธีการช่วยเหลือและขอร้องให้ทางราชสำนักให้ละเว้นชีวิตของโชกุนโยะชิโนะบุ ( ทาเกฮิโร่ ฮิระ) ทาเตวากิ (เอตะ) ที่คัดค้านการโจมตีเอะโดะ ได้เดินทางไปยังที่ตั้งของกองทัพใหญ่แห่งซะสึมะ เพื่อจะพบกับไซโก (ยูคิโยะชิ โอซาว่า) แต่ว่าได้รับการปฏิเสธการเข้าพบ และได้นำกองทัพที่จะเข้าตีโยะชิโนะบุออกจากเคียวโตะทันที เท็นโชอิงที่มีแต่ความวิตกกังวล แต่ว่า ณ ตอนนั้น อิคุชิมะ (เคโกะ มะสึซากะ) ได้ปรากฏตัวขึ้นที่โอโอขุ ปราสาทเอะโดะ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
เอะอิตะ นะงะยะมะ เป็น โคะมะสึ คิโยะคะโดะ มิกิจิโยะ ฮิระ เป็น ซุโช ฮิโระสะโตะ อิคคิ ซะวะมุระเ ป็น โคะมะสึ คิโยะมิชิ เร โทะโมะซะกะ เป็น โอะชิคะ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
ขณะนั้น จอห์น มันจิโร่ ซึ่งกลับจากอเมริกาและได้รับเชิญมาที่ซะสึมะ เล่าว่าที่อเมริกามีการแต่งงานกับคนที่รัก โดยไม่ต้องให้ครอบครัวเป็นผู้กำหนด นะโอะโกะโระจึงรวบรวมความกล้า เข้าไปบอกทะดะตะเกะว่า ขอแต่งงานกับโอคัทสึ วันรุ่งขึ้น ทะดะตะเกะได้รับคำสั่งให้ไปเฝ้านะริอะคิระที่ปราสาท ด้วยความกังวลว่านะริอะคิระจะสู่ขอโอคัทสึให้อุกง แต่กลับได้รับคำตอบที่ไม่คาดคิดจากนะริอะคิระ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
องค์หญิงอัตสึ มาถึงเอะโดะและเข้าไปพักในจวนของแคว้นซะสึมะหลายวันแล้วก็ยังไม่ได้พบกับองค์หญิงฮิสะ ภรรยาของนะริอะคิระ ซึ่งนับเป็นท่านแม่ นอนจากนี้ในปราสาทเอะโดะ นะริอะกิ ยังคัดค้านการให้องค์หญิงอัตสึเป็นมิไดโดโกโระ ทางด้านซะสึมะ นะริอะคิระ เลือกไซโกให้ติดตามไปเอะโดะด้วย สุดท้ายเมื่อได้เข้าเฝ้าองค์หญิงฮิสะ ก็ได้ฟังคำพูดเย็นชาว่า อย่างองค์หญิงอัตสึนั้น ไม่มีทางที่จะเป็นมิไดโดโกโระได้ โรงเรียนเวทมนตร์แม่มดน้อยฝึกหัด
ลิตเทิลวิตช์แอคาดีเมีย (Japanese: リトルウィッチアカデミア; English: Little Witch Academia) เป็นแฟรนไชส์การ์ตูนญี่ปุ่น ที่สร้างโดย โย โยชินาริ และ อำนวยการสร้างโดยทริกเกอร์ ในฉบับภาพยนตร์สั้นดั้งเดิมกำกับโดยโยชินาริ และเขียนโดย Masahiko Otsuka ออกฉายครั้งแรกในวันที่ 2 มีนาคม 2013 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการ Young Animator Training Project's Anime Mirai 2013[4] และต่อมาได้อับโหลดพร้อมคำบรรยายภาษาอังกฤษลงบนยูทูบตั้งแต่วันที่ 19 เมษายน 2013[5] ภาพยนตร์สั้นเรื่องที่สองได้รับการสนับสนุนผ่านเครือข่ายระดมทุน Kickstarter ซึ่งได้สร้างเป็นภาพยนตร์ โรงเรียนเวทมนตร์แม่มดน้อยฝึกหัด: พาเหรดแห่งเวทมนตร์ และได้ออกฉายครั้งแรกในวันที่ 9 ตุลาคม 2015 ส่วนอนิเมะโทรทัศน์ออกอากาศครั้งแรกในญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม ถึงวันที่ 25 มิถุนายน 2017 โดยที่ตอนในฤดูกาลแรก 13 ตอนเข้าฉายที่เน็ตฟลิกซ์ทั่วโลกตั้งแต่วันที่ 30 มิถุนายน 2017 ส่วนที่เหลืออีก 12 ตอนในฤดูกาลสุดท้ายของอนิเมะนี้เข้าฉายที่เน็ตฟลิกซ์ในวันที่ 15 สิงหาคม 2017[6] โดยใช้ชื่อในภาษาไทยว่า โรงเรียนเวทมนตร์แม่มดน้อยฝึกหัด ส่วนมังงะ 2 เล่ม ได้รับการตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ชูเอชะ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
วันที่จะพบกับฮาริส ใกล้เข้ามา อิเอะซาดะสารภาพกับองค์หญิงอัทสึว่า เขากังวลมาก องค์หญิงดีใจและคิดหาหนทางไม่ให้โชกุนเสียหน้าระหว่างประชุม ขณะเดียวกัน ฮงจุอินไม่พอใจองค์หญิงอัทสึ เพราะคิดว่าจะให้อิเอะซาดะตกกระป๋องโดยการสนับสนุนโยะชิโนะบุ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
เคียวโซะ นะงะสึกะ เป็น ชิมะซุ ทะดะตะเกะ คะนะโกะ ฮิกุชิ เป็น โอะยุกิ โยะชิโนะริ โอะกะดะ เป็น ชิมะซุ ทะดะยุกิ อุซุงุโมะ
พี่เลี้ยงของท่านหญิงน้อยแห่งอะคะชิ  กษัตริย์อาเธอร์
ในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 20 อิทธิพลของอาเธอร์ในขนบแบบโรแมนซ์ยังคงดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง โดยปรากฏในนวนิยายหลายเรื่อง เช่น "The Once and Future King" ของ ที. เอช. ไวท์ (ค.ศ. 1958) "The Mists of Avalon" ของ มาเรียน ซิมเมอร์ แบรดลีย์ (ค.ศ. 1982) รวมถึงในการ์ตูนสั้นเรื่อง "Prince Valiant" (ตั้งแต่ ค.ศ. 1937 เป็นต้นมา) เทนนีสันได้เรียบเรียงนิยายโรแมนซ์เกี่ยวกับอาเธอร์ของเขาเสียใหม่เพื่อให้เหมาะสมกับยุคสมัย งานเขียนหลาย ๆ เรื่องก็ได้ดัดแปลงเนื้อหาให้มีความทันสมัยมากขึ้นด้วย เช่นในนิทานของแบรดลีย์ มีบทบาทของฝ่ายสตรีในตำนานอาเธอร์มากขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับงานเขียนเกี่ยวกับตำนานอาเธอร์ในยุคกลาง อาเธอร์แบบโรแมนซ์ยังกลายเป็นที่นิยมอย่างมากในโลกภาพยนตร์ ละครเพลงเรื่อง "Camelot" ซึ่งมีเนื้อหาหลักเกี่ยวกับความรักระหว่างลานเซลอตกับกวินิเวียร์ ได้ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1967 ขนบแบบโรแมนซ์ของตำนานอาเธอร์กลายเป็นที่นิยมและประสบความสำเร็จอย่างมาก ด้วยผลงานของโรเบิร์ต เบรสสัน เรื่อง "Lancelot du Lac" (ค.ศ. 1974) งานของอีริค โรห์เมอร์ เรื่อง "Perceval le Gallois" (ค.ศ. 1978) รวมไปถึงผลงานภาพยนตร์แฟนตาซีของจอห์น บัวร์แมน เรื่อง "Excalibur" (ค.ศ. 1981)  ปริศนา (นวนิยาย)
ปริศนา เป็นนวนิยายประพันธ์โดย ว. ณ ประมวญมารค (นามปากกาของพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิภาวดีรังสิต) จับใจความช่วงยุคปลายรัชกาลที่ 8 ถึงต้นรัชกาลที่ 9 โดยนิยายในชุดมีอีก 2 เรื่องที่เนื้อหาเกี่ยวเนื่องกัน คือ เจ้าสาวของอานนท์ และรัตนาวดี เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
ชื่อละครว่า เจ้าหญิงอัตสึ เป็นการแปลที่ผิดพลาดของสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอส เนื่องจากคำว่า ฮิเมะ ในภาษาญี่ปุ่นไม่ได้แปลว่า เจ้าหญิง เสมอไป อะสึโกะเป็นสามัญชนแต่กำเนิด แม้ว่าจะเป็นภริยาของโชกุนก็ไม่ถือว่าเป็นเจ้า ดังนั้น การแปลที่ถูกต้องจึงควรใช้คำแปลว่า ท่านหญิงอะสึ วัยซนคนการ์ตูน
และพวกมาชิโระยังได้รู้อีกว่า คนที่คุณอาของมาชิโระชอบ และส่งจดหมายให้กำลังใจกันนั้น เป็นคุณแม่ของอาซึกิ พวกมาชิโระเลยไปถามให้แน่ใจ และก็ได้รู้ว่าใช่ไม่ผิดตัวแน่ หลังจากนั้นพวกเขาก็ตั้งใจเขียนต้นฉบับ โดยเรื่องแรกที่เขียนนั้นมีชื่อว่า "Double Earth โลกคู่ขนาน" เมื่อเขียนเสร็จพวกเขาก็ไม่รอช้าเอาไปส่งที่ชูเอฉะทันที และก็ได้พบกับบ.ก.ที่ชื่อว่า ฮัตโตริ มาชิโระบอกกับทาคากิว่า ถ้าเขาเสิร์ฟน้ำชาให้แสดงว่าต้นฉบับนั้นผ่าน และพวกเขาก็ทำได้ แต่ว่าเรื่องนั้นยังไม่ดีพอที่จะได้ลงตีพิมพ์ ให้พวกเขากลับไปคิดเรื่องกันใหม่ โดยให้นามบัตรกับพวกเขาไว้ ต่อมาไม่นาน พวกเขาก็ส่งต้นฉบับเรื่องที่สามให้คุณฮัตโตริอีก คือเรื่อง เงินตรา ปัญญา พิชิตโลก ซึ่งได้ลงตีพิมพ์ในอากามารุ จัมป์ โดยสองคนนี้ก็เปลี่ยนมาใช้นามปากกาว่า อาชิโรกิ มุโตะ เพื่อป้องกันความวุ่นวาย แต่ปรากฏว่าผลคะแนนจากแบบสอบถามในอากามารุจัมป์ของเรื่องนี้มาเป็นอันดับสาม ซึ่งมาชิโระบอกว่ายังไม่ดีพอ มาชิโระจึงตัดสินใจจะเปลี่ยนจากการเขียนการ์ตูนสายมารที่เขียนอยู่นั้น มาเขียนการ์ตูนบู๊สายหลักแทน เรื่องสายหลักที่พวกเขานำไปให้คุณฮัตโตริดูนั้น ยังไม่ดีและสนุกพอ คุณฮัตโตริจึงบอกว่าให้กลับมาเขียนสายมารเหมือนเดิม แต่มาชิโระกับทาคากิก็ไม่ยอม บอกว่าต้องเขียนสายหลักเท่านั้นถึงจะชิงที่หนึ่งและลงซีรีส์ได้ คุณฮัตโตริจึงให้เวลาหกเดือนให้เขียนเรื่องสายหลักให้สนุกมาให้ได้ ไม่อย่างนั้นจะเลิกเป็นผู้ดูแล มาชิโระกับทาคากิก็ตอบตกลง มาชิโระตั้งเงื่อนไขกับทาคากิให้เขียนเรื่องบู๊สายหลักสนุก ๆ ให้ได้ภายในปิดเทอม เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
ท่านหญิงอัตสึรู้สึกว่าอิเอะซาดะแกล้งทำเป็นคนปัญญาอ่อนแต่ก็ยังไม่แน่ใจนัก จึงอยากจะรู้ว่าจริง ๆ แล้วอิเอะซาดะเป็นคนยังไงกันแน่ นะโอะโกะโระได้ยินข่าวลือด้านร้ายเกี่ยวกับอิเอะซาดะ จึงเป็นห่วงท่านหญิงอัตสึ ระหว่างนั้นรัฐบาลก็เริ่มกดดันให้หาโชกุนคนใหม่เพื่อมาแก้ปัญหานี้ อะเบะซึ่งเป็นผู้สนับสนุนคนสำคัญของโยะชิโนะบุได้ถึงแก่กรรมไป ซุเอะสึมุฮะนะ
สุเอทสึมุฮานะ หรือ องค์หญิงแห่งฮิตะจิ ในตำนานเก็นจิ เป็นธิดาขององค์ชายแห่งฮิตะจิ ภายหลังบิดามารดาล่วงลับไปหมดแล้ว นางจึงต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวในคฤหาสน์อันซ่อมซ่อเพราะขาดการดูแล เป็นหญิงอยู่โดยไม่มีญาติคอยสนับสนุนดูแล ชีวิตจึงตกอับลงไปเรื่อยๆทั้งๆที่มีชาติกำเนิดสูง บุคลิคของ สุเอทสึมุฮานะ นั้น มีลักษณะการเคลื่อนไหวแข็งๆไม่นุ่มนวลแบบสตรี นางมันจะใส่เสื้อผ้าเก่าซีดจางล้าสมัยเพราะฐานะการเงินไม่ดี ไม่เชี่ยวชาญด้านกวี สนทนาโต้ตอบอย่างเพราะพริ้งไม่เป็น เย็บปักถักร้อยไม่เก่ง ไม่รู้เรื่องรสนิยมที่ดี เพราะขาดพี่เลี้ยงผู้เชี่ยวชาญสั่งสอนเนื่องจากฐานะอันตกอับ นางมีผมยาวสลวย ทว่ากลับมาจมูกที่โตและแดงกว่าปกติ อย่างไรก็ตามนางเป็นหญิงที่มั่นคงในตัวเก็นจิมาก จนในที่สุดเขาก็รับนางและผู้ติดตามไปดูแลในคฤหาสน์โรคุโจตลอดชั่วชีวิต เพชรพระอุมา
โครงเรื่องของเพชรพระอุมานั้น พนมเทียนได้เค้าโครงเรื่องมาจากแนวความคิดของเรื่องคิง โซโลมอน'ส มายน์ส ของ เซอร์ฯ แฮกการ์ด ซึ่งเป็นเค้าโครงของการผจญภัยเรื่องที่ดีมากเรื่องหนึ่ง[10] โดยก่อนหน้าที่พนมเทียนจะเขียนเพชรพระอุมาก็ได้มีการวางโครงเรื่องคร่าว ๆ ไว้เช่นเดียวกับงานเขียนอื่น ๆ ซึ่งโครงเรื่องคร่าว ๆ ของเพชรพระอุมานั้น พนมเทียนวางเอาไว้เพียงเล็กน้อยโดยกำหนดให้เป็นเรื่องราวการผจญภัยในป่าของนายพรานผู้นำทางคนหนึ่งเท่านั้น[10] เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
อิเอะซาดะเลิกแกล้งทำเป็นปัญญาอ่อนเมื่ออยู่กับองค์หญิงอัทสึ แต่ยังคงทำเหมือนเดิมเมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่น องค์หญิงอัทสึกลุ้มใจมากว่านะริอะคิระ จะไม่สมปรารถนาเพราะแน่ใจว่าอิเอะซาดะจะไม่ยอมเสนอชื่อโยะชิโนะบุ เป็นโชกุนคนต่อไป ระหว่างนั้นฮาริส กงสุลอเมริกันยื่นข้อเสนอจะเข้าพบอิเอะซาดะให้ได้ อัตสึโกะ อิเกดะ
เจ้าหญิงโยริ ทรงเสกสมรสกับนายทะกะมะซะ อิเกะดะ บุตรคนโตของเจ้าผู้ครองแคว้นโนะบุมะซะ อิเกะดะ ไดเมียวคนสุดท้ายแห่งโอะคะยะมะ ภายหลังการเสกสมรสแล้วทั้งคู่ก็มิได้มีบุตร-ธิดาแต่อย่างใด ทั้งนี้เจ้าหญิงโยริเป็นพระราชธิดาองค์ที่สองของสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะที่ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับสามัญชนตามกฎมณเฑียรบาลของญี่ปุ่น จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ
เมื่อเจ้าชายอัตสึอะกิระที่รัชทายาทถูกปลดจากตำแหน่งเมื่อ ค.ศ. 1017 ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ผู้เป็นพระอัยกา (ตา) จึงสถาปนาเจ้าชายอัตสึนะงะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาขึ้นเป็นรัชทายาทแทนหลังจากนั้นมิชินะงะได้ถวายตัวบุตรสาวคนที่ 4 คือ ฟุจิวะระ โนะ คิชิ ผู้เป็นพระมาตุจฉา (น้า) ของเจ้าชายอัตสึนะงะให้เข้ามาเป็นพระชายา ("Nyōgō") แต่หลังจากพระชายาคิชิมีพระประสูติกาลพระโอรสองค์แรกและองค์เดียวคือ เจ้าชายชิกะฮิโตะ หรือต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-เรเซ จักรพรรดิองค์ที่ 70 แล้วพระนางก็สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันเมื่อ ค.ศ. 1025 ขณะมีพระชนมายุเพียง 18 พรรษา สาวน้อยยอดนักสืบ
สาวน้อยยอดนักสืบ () คือ นิยายสัญชาติญี่ปุ่นที่เขียนขึ้นโดย ซากุราบะ คาซุกิ และตีพิมพ์โดย ฟุจิมิ โชโบะ นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหาเกี่ยวกับเรื่องราวในแถบประเทศยุโรปในปี พ.ศ. 2467 (ค.ศ.1924) ที่มีนักเรียนแลกเปลี่ยนจากประเทศญี่ปุ่น ได้พบกับเด็กผู้หญิงลึกลับที่มีผมสีทองประกายนอนหลับอยู่ในห้องสมุดชั้นบนสุดของโรงเรียน และนำพาให้เขาพบกับเรื่องประหลาดมากมายและเธอมีหน้าที่ไขปริศนาทุกสิ่งอย่างที่เขาพบเจอ อุจิจูโจ
เป็นเหตุการณ์ภาคหลังในเรื่องตำนานเก็นจิ ซึ่งประพันธ์โดย มุราซากิ ชิคิบุ นางข้าหลวงในราชสำนักญี่ปุ่นสมัยเฮอัน กล่าวถึงเหตุการณ์หลังจากที่เก็นจิตายไปแล้ว ตัวเอกของเรื่องในภาค อุจิ นี้คือ คาโอรุ ผู้เป็นบุตรชายที่เกิดจากความสัมพันธ์ต้องห้ามระหว่าง คะชิวะงิ ( บุตรชายคนโตของ โทโนะจูโจ และเพื่อนสนิทของ ยูงิริ ) กับ พระธิดาอนนะซังโนะมิยะ ( พระธิดาองค์ที่ 3 ของอดีตจักรพรรดสุซาคุ และเป็นภรรยาเอกของเก็นจิ ) ได้รับการเลี้ยงดูและใช้ชีวิตในฐานะลูกชายคนสุดท้องของเก็นจิ ตัวคาโอรุเองไม่ล่วงรู้ความลับนี้ แต่ก็สงสัยในชาติกำเนิดตัวเอง เพราะมารดา ( พระธิดาอนนะซังโนะมิยะ ) ออกบวชชีตั้งแต่ยังสาว และที่เขาได้รับการขนานนามว่า คาโอรุ เป็นเพราะเขามีกลิ่นกายหอมติดตัวมาแต่กำเนิดนั่นเอง เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
ท่านหญิงอะสึ จำต้องทำใจยอมรับการเป็นภรรยาหลวงของ โชกุน เริ่มต้นด้วยการเรียนประวัติศาสตร์กับอิคุชิมะ ทั้งที่ไม่เคยสนใจมาก่อน ด้วยความหวังดีนะริอะคิระ จัดการให้นะโอะโกะโระ ได้พบกับท่านหญิงอะสึที่ทานะบาตะอีกครั้ง ท่านหญิงอะสึขอให้นะโอะโกะโระช่วยดูแลท่านพ่อและท่านแม่ รวมทั้งฝากฝังอนาคตของซะสึมะ นะโอะโกะโระเห็นถึงการตัดสินใจอย่างแน่วแน่ของท่านหญิงอะสึ ก็รู้ได้เลยว่าเจ้าหญิงจะต้องมีอนาคตที่รุ่งโรจน์อย่างแน่นอน วันที่เจ้าหญิง อัตสึจะต้องไปเอะโดะ ใกล้เข้ามาเต็มที ไม-โอโตเมะ ศึกอัญมณีสาวน้อยแห่งดวงดาว
ยูเมะมิยะ อาริกะ สาวน้อยธรรมดาผู้เดินทางจากชายแดนเข้าสู่ วินด์บลูม อาณาจักรแห่งสุดยอดเทคโนโลยี เพื่อสานฝันการเป็นโอโตเมะเหมือนกับแม่ของเธอที่หายสาบสูญไปเมื่อ 15 ปีก่อน ทำให้ได้รู้จักกับ นีน่า หว่อง โอโตเมะคอรัลอันดับหนึ่งของโรงเรียนโอโตเมะ,ราชินีเด็กแสนซนแห่งอาณาจักรวินด์บลูม มาชิโระ บลอง เดอะ วินด์บลูม และ เซอเกอร์ หว่อง นายพลของอาณาจักรและพ่อบุญธรรมของนีน่า จริงๆแล้วเธอนั้นไม่สามารถเข้าเรียนได้ แต่เพราะ นัตสึกิ ครูเกอร์ ผู้อำนวยการของโรงเรียนได้เห็นสร้อยคอไพลินที่อาริกะใส่อยู่ซึ่งเคยเป็นของอดีตโอโตเมะแห่งอาณาจักรวินด์บลูม จึงสงสัยและรับอาริกะเข้ามาเรียน จนนักเรียนในโรงเรียนบางคนต่างไม่ชอบขี้หน้าอาริกะของคิดว่าเป็นเด็กเส้นและเข้าเรียนกลางเทอม แต่อาริกะไม่ยอมแพ้จนทำให้ทุกคนยอมรับเธอในที่สุด จนวันหนึ่งเธอได้เข้าไปทำงานพิเศษในปราสาท ได้พบทางเข้าห้องใต้ดินของปราสาทพร้อมกับมาชิโระ ซึ่งมาชิโระก็ไม่เคยรู้มาก่อน และเมื่อลงไปชั้นใต้ดินทั้งคู่ก็ได้พบกับออแกนยักษ์ ซึ่งมาชิโระก็ลองกดดูจึงเกิดเสียงดังสนั่นลั่นไปทั่วเมือง แรงเสียงออแกนทำให้เจม (gem) ของทั้งคู่ได้แตกสลาย ทันใดนั้นสเลฟก็ปรากฏขึ้นและจะทำร้ายพวกอาริกะ อาริกะจึงใช้พลังจากสร้อยคอเธอโดยไม่ได้ตั้งใจ กลายเป็นไมสตาร์โอโตเมะ และจัดการสเลฟได้ในที่สุด แต่ประเทศทุกที่ได้รู้แล้วว่า ฮาโมเนียม สุดยอดเทคโนโลยีที่มีพลังทำลายล้างโลกและแม้แต่กาลเวลาที่หายสาบสูญมาเป็น 300 กว่าปี ได้ซ่อนอยู่ที่วินด์บลูมนั่นเอง แต่ละประเทศล้วนอยากได้ฮาโมเนียมไปครองกัน และสิ่งที่ตามมาก็คือสงครามโลกเพื่อแย่งชิงฮาโมเนียม ทำให้โอโตเมะแต่ละประเทศได้ต่อสู้กัน ตำนานคนตัดไผ่
ตำนานคนตัดไผ่ หรือ ตำนานเจ้าหญิงคะงุยะ (Japanese: 竹取物語 หรือ かぐや姫, English: The Tale of the Bamboo Cutter หรือ The Tale of Princess Kaguya) เป็นตำนานพื้นบ้านของญี่ปุ่นที่มีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 10 ที่ถือกันว่าเป็นวรรณกรรมญี่ปุ่นชิ้นที่เก่าแก่ที่สุด[1][2] และเป็นตัวอย่างของที่มาของนวนิยายเชิงวิทยาศาสตร์[3] เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
ฮิสะมิทสึ (ยูอิจิโร่ ยามากุจิ) นำกองทหารซะสึมะพร้อมด้วยราชทูตของจักรพรรดิมายังเอะโดะ ฮิสะมิทสึกับโอคุโบะ (ไทโซ ฮาราดะ) ใช้อุบายข่มขู่จนบะขุฝุต้องยอมทำตามคำสั่งจักรพรรดิ เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) เชิญฮิสะมิทสึมาพบ ทาเตวากิ (เอตะ) ก็มาด้วยแต่ไม่สบโอกาสคุยกัน ฮิสะมิทสึยืนยันว่า "จะทำให้ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่เข้มแข็ง จึงต้องล้มล้างรัฐบาลเก่าเสียก่อน " เท็นโชอิงจึงบอกว่า "จะปกป้องตระกูลโทะกุงะวะและประเทศญี่ปุ่น" ทั้ง 2 คนจึงมีความคิดขัดแย้งกัน โยชิตากะ อามาโนะ
โยชิตากะ อามาโนะ () เกิดเมื่อ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 เป็นศิลปินชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดชิซูโอกะ และเป็นที่รู้จักกันทั่วโลกจากการออกแบบตัวละครในเกมไฟนอลแฟนตาซี และผลจากภาพประกอบในนิยายเรื่อง แวมไพร์ฮันเตอร์ดี (Vampire Hunter D) ซึ่งแต่งโดย ฮิเดยูกิ คิกูจิ (Hideyuki Kikuchi) นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักในนามของผู้วาด เดอะแซนด์แมน (The Sandman) เนื้อเรื่องเกี่ยวกับนิยายพื้นบ้านญี่ปุ่น แต่งโดย นีล ไกแมน (Neil Gaiman) อามาโนะเคยนำผลงานแสดงโชว์ที่พิพิธภัณฑ์ในนครนิวยอร์ก นอกจากนี้อามาโนะยังได้ออกแบบกิโมโนด้วย ตำนานคนตัดไผ่
เรื่องที่สิบเอ็ดของ “เซเลอร์มูน” มีพื้นฐานมาจากเรื่องราวของเจ้าหญิงคะงุยะ[14] ในภาพยนตร์อนิเมะ “เซเลอร์มูน” ตัวละครเอกห้าตัวต่างก็มีหน้าที่ที่จะต้องหาและพิทักษ์เจ้าหญิงจันทรา ผู้ทรงถูกส่งตัวมายังมนุษยโลกเพื่อให้ทรงได้รับความปลอดภัยจากสงครามที่เกิดขึ้นบนจันทรประเทศ ในอนิเมะเรื่อง " Hime Chen! Otogi Chikku Idol Lilpri " หริอ " ลิลพรี สามสาวไอดอลป๊อป " ก็มีตัวละครหลักในเรื่องอย่าง " นัทสึกิ ซาซาฮาร่า " ที่มีการใช้ชีวิตที่คล้ายคลึงกับคะงุยะฮิเมะ และเมื่ออยู่ในดินแดนเทพนิยาย จะอยู่ในฐานะของคะงุยะฮิเมะอีกด้วย เนตรสยบมาร
เนตรสยบมาร (; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีทั้งในรูปแบบมังงะและอนิเมะ ฉบับมังงะเขียนโดยมาซากิ เซงาวะ ตีพิมพ์ในญี่ปุ่นช่วงปีพ.ศ. 2546 และปีพ.ศ. 2547 โดยอ้างอิงจากนวนิยายของฟุทะโระ ยะมะดะ เรื่อง The Kouga Ninja Scrolls (甲賀忍法帖 Kōga Ninpōchō) ซึ่งตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2501 ฉบับมังงะนี้ได้รางวัลโคดันฉะมังงะในปีพ.ศ. 2547 ในสาขาการ์ตูนทั่วไป ส่วนฉบับอนิเมะที่สร้างสรรค์โดยกอนโซออกฉาย ในปีพ.ศ. 2548 ภูตสาว โดคุโระจัง โหดทะลุมิติ
ภูตสาว โดคุโระจัง โหดทะลุมิติ () เป็นไลต์โนเวล แต่งโดย มาซากิ โอคายุ และวาดภาพประกอบโดย โทชิโมะ เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มกับนางฟ้าที่มาจากโลกอนาคต โดยไลต์โนเวล ได้ตีพิมพ์ครั้งแรกลงในนิตยสาร "Dengeki hp" ของสำนักพิมพ์ MediaWorks ต่อมามีเวอร์ชัน มังงะ วาดโดย มิทสึนะ โออุเซะ ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร "Dengeki Comic Gao!" และสุดท้ายก็กลายมาเป็นอนิเมะ โดยออกอากาศในญี่ปุ่นระหว่างเดือน มีนาคม ถึง กันยายน 2005 และซีซันที่สองออกอากาศระหว่างเดือน สิงหาคม ถึง พฤศจิกายน 2007 และในปลายปี 2005 ได้วางจำหน่ายเวอร์ชันเกมในชื่อ "Game ni Natta yo! Dokuro-chan: Kenkō Shindan Daisakusen" สำหรับเครื่อง เพลย์สเตชัน 2 เทพพิทักษ์จอมยุ่ง เนียลโกะ
เทพพิทักษ์จอมยุ่ง เนียลโกะ เป็นนิยายไลท์โนเวล จากประเทศญี่ปุ่น เนื้อเรื่องโดย มันตะ ไอโซระ วาดภาพประกอบโดย โคอิน ตีพิมพ์โดยGAบุงโกะ ปัจจุบันมีการเผยแพร่แล้วทั้งหมด 8 เล่ม ลิขสิทธิ์ในประเทศไทยเป็นของรักพิมพ์ พับลิชชิ่ง เทพพิทักษ์จอมยุ่ง เนียลโกะ เป็นเรื่องที่ได้รางวัล GAบุงโกะไทโช ครั้งที่1[1] และGAแม็กกาซีนก็ได้เริ่มตีพิมพ์เรื่องนี้ตั้งแต่ฉบับที่2[2] เนื้อหาของเรื่องนั้นเป็นแนวตลกแบบตลกเจ็บตัว(slapstick)ผสมกับเลิฟคอมมีดี โดยหลักๆแล้วจะล้อเลียนงานประพันธ์ชุดตำนานคธูลู แต่ก็มีผสมส่วนที่ล้อเลียนอนิเมะหรือมังงะอย่างโจโจ้ ล่าข้ามศตวรรษและโทคุซัทสึโดยเฉพาะมาสค์ไรเดอร์เดนโอและมาสค์ไรเดอร์ดีเคดเพื่อให้เป็นเอกลักษณ์มากขึ้น[3] โดยในประเทศไทย ฉบับอนิเมะทั้ง 2 ภาค TIGA เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ เพชรพระอุมา
โดยเนื้อเรื่องต่าง ๆ ของเพชรพระอุมานั้น พนมเทียนได้นำเค้าโครงเรื่องมาจาก คิง โซโลมอน'ส มายน์ส (King Solomon's Mines) หรือ สมบัติพระศุลี นวนิยายของเซอร์เฮนรี่ ไรเดอร์ แฮกการ์ด (H. Rider Haggard) ที่ผจญภัยในความลี้ลับของป่าดงดิบภายในทวีปแอฟริกา[5] เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
เพื่อแจ้งข่าวของท่านหญิงอะสึ พวกหัวหน้าบ้านมารวมตัวกันที่ปราสาท ท่านหญิงอะสึมีโอกาสได้พบกับทาดะตาเกะ โอยุกิ อีกครั้ง แต่อิคุชิมะ อนุญาตให้ทักทายตามมารยาทเป็นพิธีเท่านั้น หลังจากนั้นวันที่ท่านหญิงอะสึเดินทางไปเอะโดะ ระหว่างที่เรือแล่นออกจากท่า ท่านหญิงอะสึอยู่บนดาดฟ้าของเรือทอดสายตามองเกาะซะกุระจิมะจนลับตา วันนี้เป็นครั้งแรกที่ไม่อาจกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้ ท่านหญิงอะสึสาบานกับอิคุชิมะว่า ครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะร้องไห้เพราะคิดถึงซะสึมะ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
แคว้นโชชูซ่องสุมกำลังยกเข้าโจมตีวังหลวง เรียกว่า "คดีขบถที่ประตูฮะมะกุริ" ทาเตวากิ (เอตะ) นำกองทัพซะสึมะเข้าช่วยบะขุฝุรบได้ชัยชนะอย่างงดงาม ส่วนทางโอโอขุ ทะกิยะมะ (อิสุมิ อินาโมริ) เสนอความคิดว่าควรจะให้โชกุนอิเอะโมะจิ (โชตะ มะสึดะ) มีภรรยาน้อย แต่เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) คัดค้านอย่างแข็งขันทันที ระหว่างนั้นคะสุโนะมิยะ (มากิ โฮริคิตะ) ก็มีอาการเหมือนกับแพ้ท้อง ทำให้โอโอขุดีใจกันมาก แต่ทว่า ... เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
ยูกิโยะชิ โอะซะวะ เป็น ไซโง ทะกะโมะริ ไทโซ ฮะระดะ เป็น โอกุโบะ โทะชิมิชิ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
นะโอะโกะโระ กลับมาที่ซะสึมะและตัดสินใจจะแต่งงานกับโอชิคะ ตามคำสั่งของนะริอะคิระ ส่วนทางเอะโดะ พิธีแต่งงานของท่านหญิงอัตสึ ได้ถูกกำหนดขึ้น คืนก่อนที่ท่านหญิงจะเข้าไปอยู่ในปราสาทเอะโดะ นะริอะคิระ ได้สังว่า ให้เกลี้ยกล่อมอิเอะซาดะ ให้เสนอชื่อ ฮิโตสึบาชิ โยะชิโนะบุ เป็นทายาทโชกุน ท่านหญิงอัตสึจึงตระหนักถึงจุดประสงค์หลังของนะริอะคิระเป็นครั้งแรก ทะกิยะมะ จากฝ่ายในได้มารับและพอองค์หญิงอัตสึเข้าไปในปราสาทเอะโดะ ปริศนาสมบัติอัจฉริยะ
เขียนโดย จู๊ต วัตซัน วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 ในประเทศไทยวางจำหน่ายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2554 สองพี่น้อง แดนและเอมี่ คาฮิลล์ พบเงื่อนงำบันทึกการเดินทางของพ่อแม่ ซึ่งทั้งสองเคยไปประเทศออสเตรเลีย เอมี่, แดน และเนลลี่จึงเดินทางไปออสเตรเลียทันที เมื่อถึงออสเตรเลียทั้งสามเดินทางไปพบอาแชปญาติของพวกเขา ระหว่างทางเอมี่โดนหญิงชรานางหนึ่งขโมยสร้อยคอหยกของเกรซไป เมื่อทั้งสามพบอาแชป อาแชปยินดีให้อาศัยอยู่ในบ้านของเขาได้ อาแชปชวนเด็ก ๆ กับพี่เลี้ยงไปเล่นกระดานโต้คลื่น ระหว่างที่เล่นกระดานโต้คลื่นอยู่นั้นเด็ก ๆ ก็พบกับครอบครัวฮอลต์ ซึ่งไอเซนฮาวเวอร์วิ่งฝ่าเกลียวคลื่นมาหาสองพี่น้องทันที อาแชปจัดการบอกเพื่อน ๆ นักโต้คลื่นให้สั่งสอนครอบครัวฮอลต์ สองพี่น้องพบเงื่อนงำว่าการตามหาปริศนาในครั้งนี้เกี่ยวข้องกับบุคคลลึกลับชื่อ บ๊อบ ทร็อปโป ทั้งสามเดินทางตามรอยบ๊อบไปทั่วออสเตรเลีย เอียน คาบร้าโทรศัพท์มาบอกเอมี่ว่ามีบางอย่างที่เขาอยากจะบอก และความจริงที่ว่าการตายพ่อแม่ของเอมี่นั้นไม่ใช่อุบัติเหตุ เอมี่ไปหาเอียนทันที ระหว่างทางเธอพบอิริน่า สปัสกี้ อิริน่าเตือนเธอว่าไม่ควรยุ่งกับครอบครัวคาบร้า โดยเฉพาะอิซาเบล คาบร้าผู้เป็นแม่ อิริน่าปล่อยตัวเอมี่ไป เธอพยายามหาทางกลับที่พัก แต่เอียนพบเธอก่อน เอมี่จำใจขึ้นเรือไปกับแม่ลูกคาบร้า อิซาเบลคะยั้นคะยอเอมี่ให้บอกคำไขปริศนาทั้งหมดที่เธอมี เอมี่ไม่ยอม อิซาเบลจึงโยนชิ้นเนื้อลงไปในน้ำเพื่อเรียกฉลามให้มาว่ายวนรอบ ๆ เรือ เธอขู่เอมี่ว่าหากไม่บอกคำไขปริศนาแล้วเธอจะโยนเอมี่ให้ฉลามกิน ในตอนแรกเอมี่คิดว่าเธอคงไม่รอดชีวิต แต่โชคเข้าข้างเธอ แฮมิลตัน ฮอลต์ซึ่งเคยติดหนี้บุญคุณเธอมาช่วยไว้ได้ทัน แฮมิลตันร่อนเครื่องร่อนลงและเอมี่กระโดดจับขาเขาไว้ได้ทันท่วงที สองพี่น้องตามเงื่อนงำของบ๊อบไปเรื่อย ๆ จนพบว่าบ๊อบนำเงื่อนงำเกือบทั้งหมดมาซุกซ่อนจากคาฮิลล์คนอื่น ๆ ที่อินโดนีเซีย เด็ก ๆ กับพี่เลี้ยงเดินทางไปอินโดนีเซียทันที เอมี่กับแดนแอบพี่เนลลี่ไปเกาะเกาะหนึ่งบริเวณภูเขาไฟกรากะตัว ซึ่งหลังจากค้นพบความจริงมากมายเกี่ยวกับพี่เลี้ยงคนนี้ ทั้งสองก็ไม่รู้ว่าจะสามารถไว้ใจเธอได้หรือเปล่า พายุพัดโหมกระหน่ำจนทั้งสองต้องค้างคืนบนเกาะแห่งนั้น และได้พบกับลุงอลิสแตร์ โอ ในขณะที่เด็ก ๆ กับลุงหลับใหล อิซาเบล คาบร้าจุดไฟเผากระท่อมที่ทั้งสามอาศัยอยู่ เหมือนกับที่เคยจุดไฟซึ่งคร่าชีวิตพ่อแม่เด็กทั้งสองที่บอสตัน เด็ก ๆ กับลุงอลิสแตร์เกือบเอาชีวิตไม่รอด อิริน่า สปัสกี้ผู้ซึ่งเอมี่เคยคิดว่าเป็นศัตรูกลับเข้ามาช่วยชีวิตทั้งสามไว้ และยอมสละชีวิตอยู่ในกองเพลิง เอมี่และแดนออกมานั่งร้องไห้อยู่ริมหาด เรื่องราวเงื่อนงำทั้งหมดประติดประต่อกับทำให้ทั้งสองทราบว่าคำไขปริศนาในครั้งนี้คือ "น้ำ" เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
มะซะโอะ คุซะคะริ เป็น อะเบะ มะซะฮิโระ ทะคุโระ ทัตซึมิ เป็น ฮนตะ มะซะโยะชิ บะอิจะคุ นะกะมุระ เป็น อี นะโอะสุเกะ อะกิระ ชิระอิ เป็น อันโด โนะบุมะสะ คะสุยุกิ มัตซึซะวะ เป็น มะสึไดระ ทะดะกะตะ เซอิชิโระ นิชิดะ เป็น อิตะคุระ คัตสึคิโยะ โตโก ชิมุระ เป็น มะสึไดระ คะตะโมะริ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
โชกุนอิเอะโมะจิ (โชตะ มะสึดะ) ไปถึงเมืองหลวงแล้ว แต่ที่เคียวโตะพวกหัวรุนแรงที่นิยมขับไล่ฝรั่งจากแคว้นโชชูสมคบกับพวกราชนิกูลขัดขวางไม่ให้อิเอะโมะจิได้พูดเปิดอกกับจักรพรรดิ ทำให้รัฐบาลทหารจำต้องปฏิบัติการขับไล่ฝรั่งตามคำสั่งของราชสำนัก เพราะอิเอะโมะจิถูกกักไว้เป็นตัวประกัน และหลังจากนั้นก็ล้มป่วย เมื่อได้ข่าวเท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) ก็ไปหาคะสุโนะมิยะ (มากิ โฮริคิตะ) เพื่อขอร้องให้คะสุโนะมิยะส่งจดหมายไปทูลขอให้จักรพรรดิโคเม (ฮิเดกิ โทกิ) ปล่อยให้อิเอะโมะจิกลับมาเอะโดะ แต่คะสุโนะมิยะปฏิเสธอย่างไม่มีเยื่อใย มุระซะกิ ชิกิบุ
ไม่มีใครทราบว่ามุระซะกิ ชิกิบุ เริ่มเขียนตำนานเก็นจิ หรือเขียนจบเมื่อไหร่ แต่หลักฐานจากบันทึกของเธอบอกเราว่า เธอเขียนตำนานเก็นจิแล้วในราวปี ค.ศ. 1007 หรือ 1008 และเป็นที่ยอมรับกันว่าเธอเขียนตำนานเก็นจิทั้ง 54 บท แม้แต่ละบทจะเขียนโดยไม่ได้เรียงตามระยะเวลาของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น แต่ก็มีการตัดต่อระหว่างบทที่น่าอัศจรรย์ ไม่ทราบว่าเธอวางแผนให้เป็นเช่นนี้ก่อนจะเขียนหรือไม่? ในเอกสารบางชิ้นใน ศตวรรษที่ 14 กล่าวว่า องค์หญิงพระองค์หนึ่ง ได้ถาม จักรพรรดินี ว่ามี นิทาน เรื่องใหม่ๆให้อ่านบ้างหรือไม่ เมื่อไม่มีนิทานเรื่องใหม่ๆแล้ว จักรพรรดินีจึงบัญชาให้ มุระซะกิ ชิกิบุ เขียนนิยายขึ้นใหม่ มุระซะกิ ชิกิบุ จึงเดินทางไปไหว้พระที่วัดอิชิยะมะเดระ ที่อยู่ใกล้ทางใต้ของทะเลสาบบิวะ ใช้เวลาเดินทาง 1 วันโดยรถเทียมวัวไปทางทิศตะวันออกของเกียวโต เพื่อค้นหาแรงบันดาลใจในการเขียนเรื่อง เนื่องจากมุระซะกิ ชิกิบุประทับใจกับเหตุการณ์ในตอนเด็กๆ เรื่องของขุนนางผู้มีความสามารถ ถูกเนรเทศไปคีวชูอย่างไม่เป็นธรรม ดังนั้น ณ คืนวันหนึ่ง ที่วัดอิชิยะมะเดระ ในเดือน 8 ตามจันทรคติ ในขณะที่เธอเคลิบเคลิ้มไปกับความงดงามของภาพพระจันทร์เต็มดวงส่องสว่างสะท้อนผืนน้ำของทะเลสาบบิวะ จินตนาการเกี่ยวกับนิยายก็ผุดขึ้นมาในมโนสำนึก เธอจินตนาการถึง ตัวเอก เก็นจิ ถูกเนรเทศออกจากเมื่องหลวงไปอย่างไม่เป็นธรรม สู่ริมทะเลที่มีแสงจันทร์สาดส่อง เธอเกรงว่าจะลืมจินตนาการนั้น จึงเขียนบันทึกเรื่องราวนั้นไว้ ซึ่งในภายหลัง กลายเป็นเรื่องราวในบทที่ 11 และ 12 ของตำนานเก็นจิ[3] เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
ศึกชิงตำแหน่งทายาทโชกุนกำลังเข้มข้น อี นาโอสุเกะเข้าไปพบฮงจุอินในโอโอขุตกลงเป็นพันธมิตรกันสนับสนุนโยะชิโตมิแห่งแคว้นคิชู นะริอะคิระส่งจดหมายลับไปบอกท่านหญิงอัตสึให้เร่งรัดโชกุนว่า "ให้ตั้งโยะชิโนะบุเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งโชกุน" ทำให้ท่านหญิงอัตสึจนตรอก แล้วยังส่งฎีกาถึงรัฐบาล แสดงจุดยืนที่ชัดเจนด้วย ทำให้เกิดความปั่นป่วนอย่างมากทั้งในโอโอขุและรัฐบาล ราชวงศ์ญี่ปุ่น
เจ้าหญิงอะสึโกะ เจ้าโยะริ (ประสูติ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474) พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายทะกะมะซะ อิเกะดะ แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน เจ้าหญิงทะคะโกะ เจ้าซุงะ (ประสูติ 2 มีนาคม พ.ศ. 2482) พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายฮิซะนะงะ ชิมะสึ มีบุตรชายหนึ่งคน เจ้าหญิงยะซุโกะแห่งมิกะซะ (ประสูติ 26 เมษายน พ.ศ. 2487) พระธิดาในเจ้ามิกะซะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายทะดะเทะรุ โคะโนะเอะ มีบุตรชายหนึ่งคน เจ้าหญิงมะซะโกะแห่งมิกะซะ (ประสูติ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2494) พระธิดาในเจ้ามิกะซะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายทะกะยุกิ เซน มีบุตรชาย 2 คน และบุตรสาว 1 คน เจ้าหญิงซะยะโกะ เจ้าโนะริ (ประสูติ 18 เมษายน พ.ศ. 2512) พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายโยะชิกิ คุโระดะ[2][3] แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน เจ้าหญิงโนะริโกะแห่งทะกะมะโดะ (ประสูติ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2531) พระธิดาองค์กลางในเจ้าชายและเจ้าหญิงทะกะมะโดะ สละฐานันดรศักดิ์ โจ เพื่อเสกสมรสกับนายคุนิมะโระ เซงเงะ เจ้าหญิงอะยะโกะแห่งทะกะมะโดะ (ประสูติ 15 กันยายน พ.ศ. 2533) พระธิดาองค์เล็กในเจ้าทะกะมะโดะเจ้าชายและเจ้าหญิงทะกะมะโดะ สละฐานันดรศักดิ์ โจ เพื่อเสกสมรสกับนายเคอิ โมริยะ พลิกตำนานมาพบรัก
พลิกตำนานมาพบรัก () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวเด็กผู้หญิงที่วาดโดย ยู วาตาเซะ โดยมีตัวนำเรื่องคือ ยูกิ มิอากะ เด็กสาวผู้หลงเข้าไปในประเทศจีนยุคโบราณ และได้กลายเป็นธิดาเทพผู้รวบรวมเจ็ดดาวบริวารหงส์ทอง (หงส์แดง หรือ ซูซาคุ) เพื่อปกป้องเมืองโคนันให้พ้นจาการคุกคามของแคว้นเพื่อนบ้าน การเดินทางเพื่อรวบรวมเจ็ดดาวบริวารก่อให้เกิดเรื่องราวมากมาย ทั้งมิตรภาพ การต่อสู้ และความรัก เจ้าสาวของอานนท์
เจ้าสาวของอานนท์ถือเป็นหนังสือเล่มที่สองของนวนิยายเรื่องปริศนา โดยมีหนังสือเรื่องปริศนาเป็นเล่มแรก และมีรัตนาวดีเป็นหนังสือเล่มสุดท้ายของนวนิยายชุดนี้ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
เท็นโชอิง (อะโอะอิ มิยะซะกิ) ที่ออกจากปราสาทเอะโดะ ได้ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายร่วมกับฮงจุอิน (อัทสึโกะ ทะกะฮะตะ) และคาระฮาชิ ( ยูมิโกะ ทะกะฮะชิ) โอยูกิ (คะนะโกะ ฮิงุจิ) กับ ทาดายูกิ ( โยะชิโยริ โอคาดะ) จากซะสึมะเดินทางมาเยี่ยมเท็นโชอิง เท็นโชอิงได้บอกขอบคุณที่ได้เลี้ยงดูอบรมสั่งสอนของแม่แก่โอยูกิที่ต้องทนลำบากเหนื่อยยากมาจนถึงทุกวันนี้ วันคืนผ่านไป ชิเงโนะ ( อะกิโกะ นากาจิมา) ทะกิยะมะ ( อิซึมิ อินะโมริ) ได้มารวมกันที่บ้านของเท็นโชอิง เพื่อมาอวยพรงานหมั่นของอิเอะซาโตะ ( เรโอะ โยะชิทะเกะ) ได้ฟังเรื่องราวการใช้ชีวิตของแต่ละคนหลังจากที่ได้ออกจากโอโอขุไปแล้ว เท็นโชอิงยิ้มอย่างพอใจและได้ถ่ายรูปร่วมกับทุกคนไว้เป็นที่ระลึก จากนั้นเท็นโชอิงก็ถึงแก่กรรมขณะกำลังนั่งปักผ้าด้วยอาการที่สงบเหมือนคนนอนหลับ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
มะซะโตะ ซะไก เป็น โทะกุงะวะ อิเอะะซะดะ โชตะ มะสึดะ เป็น โทะกุงะวะ อิเอะะโมะจิ ทะเกะฮิโระ ฮิระ เป็น โทะกุงะวะ โยะชิโนะบุ ชิเงะรุ ไซกิ เป็น โทะกุงะวะ อิเอะะโยะชิ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
ฮิเดะกิ ทะคะฮะชิเป็น ชิมะซุ นะริอะกิระ ยูอิชิโระ ยะมะกุชิ เป็น ชิมะซุ ฮิซะมิสึ ฮิโระยูกิ นะงะโตะ เป็น ชิมะซุ นะริโอะกิ มะยุ ซูซุคะเสะ เป็น โอยุระ (อนุภริยาในนะริโอะกิ,มารดาในฮืซะมิสึ) มิซูโตะ อควา
อควา มิซูโตะ () เป็น นักเขียนการ์ตูน ในสังกัดการ์ตูนตาหวาน ในปี พ.ศ. 2540 ชื่อเรื่อง "Sakura no Hanasaku Negaigoto" อควาได้ตีพิมพ์หนังสือการ์ตูนเล่มเดียวจบมากกว่า 30 ชุด แต่ที่นิยมมากที่สุดก็คือเรื่อง "Yume Kira Dream Shoppe" (จัดพิมพ์ในสำนักพิมพ์บงกช ใช้ชื่อว่า "ร้านแห่งความฝัน"), "อธิษฐานเครื่องรางมหัศจรรย์", "รัตติกาลมหัศจรรย์" และ "ALMIGHTY X 10 บริษัทรับจ้างปิ๊ง" เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
อี ได้รับตำแหน่งไทโรและแต่งตั้งให้โยะชิโตมิ เจ้าแคว้นคิชูเป็นทายาทโชกุน อิเอะซาดะสั่งอีกับฮตตะไว้ว่า "ให้ท่านหญิงอัตสึ เป็นผู้ปกครองโยะชิโตมิ" หลังจากนั้นอิเอะซาดะล้มป่วยหนัก แต่ปกปิดไม่ให้ท่านหญิงอัตสึและฮงจุอินรู้อาการที่แท้จริง ขณะนั้นก็มีข่าวจากทางซะสึมะว่านะริอะคิระถึงแก่กรรมแล้ว มิตสึรุ อาดาจิ
มิตสึรุ อาดาจิ () เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 ในเมืองอิเซซากิ จังหวัดกุมมะ หลังจากจบการศึกษาจากวิทยาลัยพาณิชย์มาเอบาชิ โรงเรียนประจำจังหวัดกุมมะ อาดาจิได้เขียนการ์ตูนเล่มแรกออกมาในปี พ.ศ. 2513 เรื่อง Kieta Bakuon ซึ่งดัดแปลงมาจากการ์ตูนเรื่องดั้งเดิมของซาโตรุ โอซาวะ ได้รับการตีพิมพ์ใน Deluxe Shōnen Sunday ซึ่งเป็นนิตยสารมังงะของโชงากูกัง เส้นทางฝันของสาวน้อยขนมหวาน
เส้นทางฝันของสาวน้อยขนมหวาน (夢色パティシエール Yumeiro Patishiēru) เป็นการ์ตูนมังงะแนว โชโจะ และอนิเมะซีรีส์ เรื่องและภาพโดย นัตสึมิ มัตสึโมโตะ
ซึ่งครั้งแรกเริ่มตีพิมพ์ลงในนิตยสารของสำนักพิมพ์ ซุยฉะ ชื่อ ริบบอน ในฉบับวันที่ 3 กันยายน ปี 2008 หลังจากนั้นก็ได้รวมเล่มตีพิมพ์ำเป็นมังงะในเดือนตุลาคมปี 2008 จนถึงพฤษภาคม ปี 2011 และรวมเป็นชุดในเดือนมิถุนายน 2011 โดยทั้งชุดมีทั้งหมด 10 เล่มจบ ซึ่งได้รับรางวัลโชกาคุกัน มังงะโชะ หมวดอนิเมะสำหรับเด็ก ต่อมามังงะชุดนี้ก็ได้นำมาทำเป็นอนิเมะทีวีชีรีส์ 2 ภาค ภาคแรกมี 50 ตอน ภาคที่ 2 มี 13 ตอน รวมทั้งหมด 63 ตอนโดย สตูดิโอฮิบาริ (animation)สตูดิโอปิเอรอต (production) เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
ตัวละครเท็นโชอิงแต่ก่อนเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2546 ฟูจิเทเลวิชันเรื่องโอโอขุซึ่งแสดงนำโดยมิโฮะ คันโน เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
แคว้นซะสึมะ สนมโอยุระ กำลังพยายามให้ทาดายุกิ ลูกชายของตนกับเจ้าแคว้นนะริโอกิ ได้ขึ้นเป็นเจ้าแคว้น แต่คนที่นิยมนะริอะคิระ ทายาทตามกฎหมายก็มีมาก ทั้งสองฝ่ายจึงเกิดการต่อสู้กันขึ้น โอคัทสึ สนใจการเมืองภายในแคว้นมาก เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
นะริอะคิระเอ่ยปากว่า อยากขอโอคัตสึมาเป็นลูกสาว ทำให้คนในบ้านอิไมสึมิดีใจมาก แต่โอยุกิรู้สึกว่าคิขุโมโตะมีอาการแปลกไป ส่วนโอคัตสึซึ่งไม่รู้ว่าทำไมจึงถูกเลือกเป็นลูกสาว ได้ขอร้องทะดะตะเกะว่า จะไปเฝ้าท่านนะริอะคิระเพื่อถามเหตุผล เช้าวันที่จะไปยังปราสาทคิขุโมโตะได้ย้ำกับโอคัตสึว่า วิถีแห่งสตรี มีแต่เดินไปข้างหน้า ไม่อาจย้อนกลับมาให้อายคน แต่ทว่า? โยโกมิโซะ เซชิ
โยโกมิโซะเกิดที่เมืองโคเบะ จังหวัดเฮียวโกะ ประเทศญี่ปุ่น เริ่มอ่านนิยายสืบสวนตั้งแต่ยังเป็นเด็กๆ และมีผลงานครั้งแรกขณะทำงานเป็นพนักงานอยู่ที่ธนาคารไดอิจิในปี ค.ศ. 1921 โดยได้ตีพิมพ์เรื่องลงในนิตยสารชื่อดัง ชินเซย์เนน (Shin Seinen: "หนุ่มสาวยุคใหม่") นิยายเรื่องนั้นชื่อว่า โอโซโรชิกุ เอพริลฟูล หรือในชื่อไทยว่า เอพริลอันน่าสะพรึงกลัว เขาสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยเภสัชศาสตร์แห่งโอซากะ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยโอซากะ) โดยได้รับปริญญาเภสัชศาสตร์บัณฑิต และรับสืบทอดกิจการร้านขายยาของครอบครัว แต่ด้วยความสนใจในงานวรรณกรรมและด้วยการสนับสนุนของเอโดกาวะ รัมโป เขาจึงมุ่งหน้าไปยังกรุงโตเกียว เข้าทำงานที่สำนักพิมพ์ฮากูบันชะ ในปี ค.ศ. 1926 ต่อมาจึงลาออกเมื่อปี ค.ศ. 1932 และผันตัวเองไปเป็นนักเขียนอาชีพ ชุง มัตสึเอนะ
ชุง มัตสึเอนะ หรือ ชุน มัตสึเอนะ (; ; เกิด 11 กุมภาพันธ์ โตเกียว) เป็นนักเขียนการ์ตูนมังงะชาวญี่ปุ่น เจ้าของผลงาน "เคนอิจิ ลูกแกะพันธุ์เสือ" เขาเคยเรียนเขียนการ์ตูนและมีผลงานที่น่าสังเกตสำหรับเขาคือ "อัศวินและนักเดินทาง" และได้ส่งผลงานแรกที่มีชื่อว่า "ประตูของวาฮาลลา" เผยแพร่ในนิตยสาร "โชเน็งซันเดย์" ต่อมา เขาได้รับความสำเร็จจากการตีพิมพ์ผลงานในนิตยสารเจ้าเดียวกัน ในผลงานที่มีชื่อว่า "สำนักเพี้ยนเซียนยุทธภพ" () ก่อนที่จะประสบความสำเร็จอีกครั้งกับผลงานที่มีชื่อว่า "เคนอิจิ ลูกแกะพันธุ์เสือ" () โดยอิงเนื้อหาพื้นฐานบางส่วนจากเรื่อง "สำนักเพี้ยนเซียนยุทธภพ" ก่อนมานำเสนอในผลงานชุดดังกล่าว และเขายังเป็นผู้สร้างตัวละครนักมวยไทยที่มีชื่อเสียงอย่าง อาภาไชย หอภาไชย, ธีรวิทย์ โฆคิน และอากาศ แจ่มใส ด้วยเช่นกัน ไอ ทะกะฮะชิ
ในการแสดงละครเพลงของมอร์นิงมุซุเมะประจำปี พ.ศ. 2549 เรื่อง "ริบบงโนะคิชิ เดอะมิวสิคัล" เธอก็ได้ไปร่วมแสดงในบทของเจ้าหญิงแซพฟายร์ (Princess Sapphire) ด้วย โดยนอกจากเธอแล้ว ก็ยังมีสมาชิกกลุ่มนักร้อง วี-ยู-เด็น (美勇伝) สมาชิกคนอื่น ๆ ของกลุ่มมอร์นิงมุซุเมะ โนซมิ สึจิ (辻 希美) อายะ มัตสึอูระ (松浦 亜弥) นัตสึมิ อาเบะ (安倍なつみ) และมาร์เซีย (Marcia) กับเอบิระ คาโอรุ แห่งคณะละคร "ทาการะซูกะ เรวู" มาร่วมแสดงด้วย โดยละครเพลงเรื่องนี้มีพื้นฐานเนื้อหามาจากการ์ตูนเรื่อง "เจ้าหญิงอัศวิน" (リボンの騎士) ของเทซูกะ โอซามุ (手塚 治虫, นักเขียนการ์ตูนญี่ปุ่น) ปริศนาสมบัติอัจฉริยะ
เขียนโดย จู๊ต วัตซัน วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2552 เงื่อนงำที่เกาหลีใต้นำสองพี่น้องไปสู่เงื่อนงำใหม่ในอียิปต์ เอมี่, แดน และเนลลี่ออกเดินทางไปไคโร ในวันแรกที่ทั้งสามถึง เอมี่กับแดนได้พบอิริน่า อิริน่าพยายามไล่จับเด็กทั้งสองแต่ไม่สำเร็จ ทั้งสองเข้าไปหลบในร้านขายวัตถุโบราณและได้พบกับธีโอ นักศึกษาไอยคุปต์วิทยา เด็ก ๆ พาเนลลี่และธีโอไปที่พิพิธภัณฑ์ ซึ่งพบกับตราประจำตระกูลลูเซี่ยนบนกระเบื้อง แดนงัดกระเบื้องชิ้นนั้นออกมา ทำให้เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไล่ตามเด็กทั้งสอง แดนกับเอมี่ตัดสินใจพาพี่เนลลี่หนีไปอยู่โรงแรม ซึ่งโรงแรมแห่งนี้มีห้องลับของสายตระกูลอีคาเทรีน่า เอมี่และแดนแอบเข้าไปในฐานลับนั้นและพบกับตู้โชว์ซึ่งบรรจุรูปปั้นเสคเมตสามองค์ ยังไม่ทันที่สองพี่น้องจะพบเงื่อนงำ แบ โอผู้เป็นลุงของอลิสแตร์ โอก็เข้ามาพบเด็กทั้งสอง ทั้งสองพยายามหนีแต่ไม่สำเร็จ แบ โอขังทั้งสองไว้ในตู้กระจก ท้ายที่สุดเนลลี่ก็สามารถเข้ามาช่วยไว้ได้ทัน ทั้งสามหนีแบ โอออกมาที่ล็อบบี้โรงแรม ขณะกำลังหนีก็พบกันฮิลารี่ เวลซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเกรซ คาฮิลล์ ฮิลารี่อาสาพาทั้งสามไปพักที่บ้านของตน พร้อมกับบอกเด็ก ๆ ว่าเกรซมีของมาให้ ของที่เกรซให้เด็ก ๆ ก็คือโปสการ์ดและรูปปั้นเทพีเสคเมต ซึ่งเมื่อแดนและเอมี่กดที่จมูกของรูปปั้นก็พบว่ามีช่องว่างภายใน ซึ่งบรรจุกระดาษพาไพรัสอยู่ ทั้งสามตัดสินใจว่าจ้างธีโอให้เป็นมัคคุเทศก์ประจำตัว พร้อมกับเดินทางไปลักซอร์ทันที เด็ก ๆ ค้นพบเงื่อนงำอักษรไฮโรกลิฟภายในพีระมิดของพระนางเนเฟอร์ตารี ซึ่งแดนกับเอมี่แอบเข้าไปสำรวจกันเองตอนกลางคืน ระหว่างที่สำรวจ เด็ก ๆ พบว่ามีผู้ไม่หวังดีแอบเข้ามาในพีระมิด ซึ่งผู้ไม่หวังดีคนนั้นคืออิริน่านั่นเอง อิริน่าเก็บสมุดบันทึกของเกรซได้และกำลังจะระเบิดพีระมิดปิดทางเข้าออก แต่เนลลี่และธีโอมาช่วยไว้ทัน เอมี่และแดนกลับไปที่เรือริมแม่น้ำไนล์ ทั้งสองกลับพบโจนาห์กับพ่ออยู่บนเรือ โจนาห์ซักไซ้ถามเงื่อนงำจากเด็กทั้งสอง และปล่อยพวกเขาลงไปบนเกาะกลางแม่น้ำไนล์ จระเข้ตัวหนึ่งคลานขึ้นมาบนเกาะ ทำให้สองพี่น้องหวาดกลัวเป็นอย่างมาก โชคดีที่มีชาวประมงมาช่วยและพาสองพี่น้องไปส่งได้ทันท่วงที คำไขปริศนาที่สี่คือ "มดยอบ" (English: Myrrh) อัตสึโกะ อิเกดะ
อะสึโกะ อิเกะดะ ประสูติในพระราชวงศ์ญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474 ณ พระราชวังอิมพีเรียล มีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงอะสึโกะ, เจ้าหญิงโยะริ () พระองค์เป็นพระราชธิดาคนที่ 4 ในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุน โดยพระองค์มีพระพี่นาง 3 พระองค์ พระอนุชา 2 พระองค์ และพระชนิษฐา 1 พระองค์ พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกะคุชูอิน โดยสอนโดยพระอาจารย์จากสหรัฐอเมริกา คือ อลิซาเบธ เกรย์ วินนิ่ง ระหว่างอยู่ในการปกครองของสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พระองค์ก็สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยหญิง มหาวิทยาลัยกะคุชูอิน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2495 อายะ อิมามูระ
อายะสำเร็จการศึกษาภาควิชาภาษาอังกฤษจากมหาวิทยาลัยสึรูบุงกะ และเธอได้เข้าทำงานที่บริษัทแห่งหนึ่งก่อนที่จะผันตัวมาเป็นนักเขียนในภายหลัง ใน ค.ศ. 1989 "มันจิ โนะ ซัทสึจิน" ซึ่งเป็นนิยายลึกลับเรื่องแรกของเธอ ได้รับรางวัลอายูกาวะ เท็ตสึยะที่จัดโดยสำนักพิมพ์โตเกียวโซเก็นชะ ซึ่งเป็นรางวัลยอดเยี่ยมสำหรับนักเขียนหน้าใหม่ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
แต่ทะดะตะเกะ ผู้เป็นพ่อบอกว่าไม่ใช่เรื่องของเด็ก การจลาจลครั้งนี้ทำให้โอคุโบะ โชสุเกะ ถูกลงโทษให้พักงาน เมื่อโอคัทสึรู้จากคิโมสึกิ นะโอะโกะโระ จึงไปเยี่ยม เอาข้าวปลาอาหารจากบ้านอิไมสุมิไปให้ด้วย โอคุโบะ โชสุเกะ จึงสำนึกในบุญคุณอยู่ 3 คน คือ โอคัทสึ นะโอะโกะโระ และไซโก คิชิโนะสุเกะ ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก
ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก () ดัดแปลงจาก "Genji Monogatari" หรือ "ตำนานเก็นจิ" วรรณกรรมคลาสสิกของญี่ปุ่นจากยุคเฮอัน (ราว ค.ศ. 794-1192) ว่าด้วยเรื่องราวชีวิตรักของท่านฮิคารุ เกนจิ ผู้สูงส่งทั้งชาติสมบัติและรูปสมบัติ วรรณกรรมเรื่องนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็นสุดยอดวรรณกรรมญี่ปุ่นและเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก แม้แต่ในหนังสือ Lifetime Reading Plan ของ Clifton Fadiman ก็ยังยกให้เป็นหนึ่งในวรรณกรรมเอกของโลกที่ทุกคนควรจะได้อ่านสักครั้งหนึ่งในชีวิต[1] "ตำนานเกนจิ"ฉบับนิยายภาพนี้ เขียนโดย ยามาโตะ วากิ ( Yamato Waki ) ผู้ซึ่งใช้เวลาเนิ่นนานหลายปีกับงานชิ้นนี้ทั้งในการศึกษาเตรียมงานและการดัดแปลงถ่ายทอดเป็นภาคการ์ตูน ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร Mimi ระหว่างปี ค.ศ. 1979-1993 ก่อนจะรวมพิมพ์เป็นเล่มจำนวน 13 เล่มจบ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ โคดันฉะ ในประเทศญี่ปุ่นเป็นภาษาญี่ปุ่น โดยเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 ถึง 1993 มีจำนวนทั้งหมด 13 เล่ม ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษเป็นบางเล่ม ในชื่อ The Tale of Genji โดย สจ๊วร์ต แอทคิน และ โยโกะ โทโยซะกิ ( Stuart Atkin and Yoko Toyosaki ) โดยแปลเป็นนิยายภาพ 2 ภาษา พิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะเช่นกัน ได้รับการแปลไทยในฉบับไม่มีลิขสิทธิ์ ในชื่อ ฟ้าใต้แสงจันทร์ โดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ และฉบับลิขสิทธิ์ แปลโดย บัณธิต ประสิษฐานุวงษ์ จัดพิมพ์โดย จัดพิมพ์โดย บริษัท เนชั่น มัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด ( มหาชน ) เนื้อหาภายในเรื่องช่วง 10 เล่มแรก เป็นเรื่องราวชีวิตของเกนจิ ส่วน 3 เล่มหลังเป็นเรื่องราวหลังเกนจิเสียชีวิตไปแล้ว โดยตัวละครเด่นคือคาโอรุและองค์ชายนิโออุ ผมน่ะหรือคือราชาปีศาจ!
อาจารย์เทมาริ มัตสึโมโตะ ผู้วาดภาพประกอบในนิยายนั้น ได้นำนิยายมาวาดเป็นการ์ตูนลงในนิตยสารอะสุกะซึ่งเป็นนิตยสารรายเดือน และได้มีการรวมเล่มออกจำหน่าย โดยใช้ชื่อว่า "ผมน่ะหรือคือราชาปีศาจ!" （今日から㋮のつく自由業！） ทุกเล่ม (ไม่เหมือนนิยายที่ชื่อของแต่ละเล่มจะต่างกันไป) เนื้อหาหนังสือการ์ตูนจะยึดตามนิยายเป็นสำคัญ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
โทะรุ อิโมะริ เป็น โทะกุงะวะ นะริอะกิ เคนอิชิ ยะจิมะ เป็น มะสึไดระ โยะชินะงะ เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
การเตรียมงานแต่งงานของท่านหญิงอัตสึ (อะโอะอิ มิยะซะกิ) ผ่านมาจนถึงขั้นตอนสุดท้าย ส่วนอิเอะซาดะ (มะซะโตะ ซะไก) ถูกฮงกิวอิน (จุนโกะ ทะกะฮะตะ) แนะนำ ยังเอาแต่พูดจาเฉไฉไปเรื่องอื่นเหมือนเดิม นะริอะคิระ (ฮิเดกิ ทะกะฮะชิ) ชวน นะริอะกิ (โทโอรุ เอะโมริ) ที่คัดค้านไม่เห็นด้วย ให้มาชมดอกไม้ที่ซะสึมะเพื่อเกลี้ยกล่อม ท่านหญิงอัตสึกลับโต้เถียงกับนะริอะกิเรื่องที่เขาเป็นแกนนำขับไล่คนต่างชาติ คำพูดของท่านหญิงอัตสึ ทำให้นะริอะกิโกรธมาก เจ้าสาวของอานนท์
นวนิยายเรื่องนี้จะกล่าวถึง อานนท์ วิทยาธร วิศวกรหนุ่มเจ้าสำราญที่ได้เดินทางพบรักกับ สุชาดา สุทธะ (สุทธากุล) ลูกสาวคนสวยที่มีฝาแฝดชายชื่อโสภณของ นายตะวัน เจ้าของโรงงานมะพร้าวระหว่างไปทำการติดตั้งเครื่องจักรในโรงงานที่คลองน้ำวนโดยที่เขาไม่รู้เลยว่า ตระกล เพื่อนสนิทของเขาก็แอบรักนงลักษณ์ น้องสาวคนโตของอานนท์อย่างถอนตัวไม่ขึ้น เรื่องวุ่นๆของความรักที่แสนจะปั่นป่วนจึงได้เกิดขึ้น พร้อมกับความหลังอันน่าเศร้าของตระกูคสุทธากุลที่ค่อยๆเปิดเผย โรงเรียนเวทมนตร์แม่มดน้อยฝึกหัด
มังงะที่ได้เค้าโครงจากอนิเมะวาดโดย Terio Teri และตีพิมพ์ลงนิตยสาร อัลตราจัมพ์ ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ ในวันที่ 19 สิงหาคม 2013[10] ส่วนมังงะอีกเล่มของ Teri ซึ่งอิงจากเนื้อเรื่องเดิมได้รับการตีพิมพ์เป็นระยะ ๆ ลงในนิตยสาร อัลตราจัมพ์ ระหว่างวันที่ 19 สิงหาคม 2015 และวันที่ 20 พฤศจิกายน 2015 และถูกตีพิมพ์รวมเล่มแบบทังโกบงโดยวางจำหน่ายในวันที่ 19 มกราคม 2016[11] ส่วนมังงะอีกชุดหนึ่งวาดโดย Yuka Fujiwara ในชื่อ Little Witch Academia: Tsukiyo no Ōkan (リトルウィッチアカデミア 月夜の王冠, lit. "Little Witch Academia: The Midnight Crown") โดยถูกตีพิมพ์ลงนิตยสาร ริบอน ของชูเอชะ ตั้งแต่วันที่ 3 กันยายน 2015[12] เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
โอคัตสึ ต้องรับการฝึกฝนเข้มข้นจากพี่เลี้ยงคนใหม่ที่มาจากตระกูลโคโนเอะ แห่งเคียวโตะ อิคุชิมะ เมื่อนะริอะคิระ กลับมาถึงซะสึมะ ก็เปลี่ยนชื่อโอคัตสึ เป็น อัตสึโกะ ท่านหญิงอะสึ จึงได้กำเนิดขึ้น ทางด้านเอะโดะ อิเอะโยะชิ โชกุนคนที่ 12 เสียชีวิตกะทันหัน มีอิเอะซาชิ ลูกชายปัญญาอ่อนสืบทอดตำแหน่งโชกุนคนต่อไป นะริอะคิระ จึงบอกความลับให้อิคุชิมะรู้สาเหตุที่ต้องเร่งฝึกเจ้าหญิงอัทสึ อิทธิฤทธิ์พิชิตมายา
อิทธิฤทธิ์พิชิตมายา หรือ MÄR หรือชื่อเต็มว่า "Märchen Awakens Romance" ดำเนินบนเนื้อเรื่องของซีรีส์ "メルヘヴン" ("เมรุเฮบุน") เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย โนบุยูกิ อันไซผู้เขียนเปลวฟ้าผ่าปฐพี นอกจากนี้ คำว่า MÄR นั้น ยังมาจากการนำตัวอักษรแรกของชื่อเรื่องมารวมกัน (Märchen = M; Awakens = A; Romance = R) ตำนานเก็นจิ
ตำนานเก็นจิ (Japanese: 源氏物語; Genji Monogatari) เป็นงานเขียนของ มุราซากิ ชิคิบุ นางข้าหลวงในราชสำนักญี่ปุ่นสมัยเฮอัน หรือ เฮอันเคียว ซึ่งมีชิวิตอยู่ราวต้นศตวรรษที่ 11 ว่ากันว่า นี่คือนวนิยายที่เก่าแก่ที่สุดเรื่องหนึ่งของโลก [1] และมีการจัดกิจกรรมฉลองครบรอบ 1000 ปี ในปี 2008 ที่ประเทศญี่ปุ่น [2] โดยมีหลักฐานสนับสนุนจากเนิ้อความใน มุราซากิ ชิคิบุ นิกกิ (Murasaki Shikibu Nikki บันทึกของมุราซากิ ชิคิบุ) ซึ่งเธอได้เขียนบันทึกนั้นในวันที่ 1 เดือนพฤศจิกายน ค ศ.1008 ว่า ฟุจิวะระ โนะ คินโตะ (Fujiwara no Kinto) นักปราชญ์ราชบัณฑิตชั้นแนวหน้าในยุคนั้น ชื่นชมในงานเขียนของเธอเป็นอันมาก และบันทึกนี้ยืนยันกับเราให้ทราบว่า เธอเขียน บท วะกะมุราซากิ จบในเวลานั้นเอง (1 พฤศจิกายน ค ศ.1008) [3] บางข้อมูลอ้างว่า มุราซากิ ชิคิบุ เริ่มเขียน ตำนานเก็นจิที่วัดอิชิยะมะเดระ ในคืนวันจันทร์เต็มดวงของวันที่ 15 เดือนสิงหาคม ปี ค ศ. 1004 [4] ปริศนาความทรงจำ
ปริศนาความทรงจำ (; มีความหมายตรงตัวว่า "ของหวานเย็น" เปรียบเปรยถึง "ไอศกรีม") เป็นนวนิยายแนวลึกลับ แต่งโดย โฮโนบุ โยเนซาวะ () เป็นหนังสือเล่มแรกในชุด "นักสืบแห่งชมรมวรรณกรรมคลาสสิก" () โดยวางจำหน่ายระหว่างปี พ.ศ. 2544 ถึง พ.ศ. 2553 จำนวน 5 เล่ม ดัดแปลงเป็นมังงะวาดโดย ทาร์ก โอนะ ตีพิมพ์ลงในนิตยสาร "โชเน็งเอซ" รายเดือน ของสำนักพิมพ์คาโดกาวะ ตั้งแต่วันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2555 และอนิเมะผลิตโดย เกียวโตแอนิเมชัน กำกับโดยยาซูฮิโระ ทาเกโมโตะ เริ่มออกอากาศระหว่างวันที่ 22 เมษายน ถึง 16 กันยายน พ.ศ. 2555 จำนวน 22 ตอน ฉบับไลฟ์แอคชั่นกำกับโดย มาริ อาซาโตะ นำแสดงโดย เค็นโตะ ยามาซากิ และ อลิซ ฮิโรเซะ ถูกปล่อยตัวเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 ตำนานสิบราตรี
“ตำนานสิบราตรี” มีอิทธิพลต่องานประพันธ์และงานจิตรกรรมต่อมาอีกมากเช่น “ตำนานแคนเตอร์บรี” โดยเจฟฟรีย์ ชอเซอร์ หรือ “เริ่มดีจบดี” (All's Well That Ends Well) โดยวิลเลียม เชกสเปียร์ ที่มีรากฐานมาจากเล่มสามเรื่องที่เก้า หรือโคลง “อิสาเบลลาและกระถางใบโหระพา” (Isabella, or the Pot of Basil) โดยจอห์น คีตส์ ที่มาจากเรื่องของลิสาเบ็ตตา  สงครามชีวิตโอชิน
บทละครเขียนขึ้นโดย อิวาซากิ ซุงาโกะ (ใช้นามแฝงว่า ฮาชิดะ ซุงาโกะ) ดัดแปลงจากเรื่องราวในชีวิตจริงของ คัทสึ วะดะ (Katsu Wada) มารดาของคะซึโอะ วะดะ ผู้ก่อตั้งและประธานห้างสรรพสินค้าเยาฮัน เรียวเฮ (Ryohei Wada) สามีของคัทสึ วะดะเสียชีวิตตั้งแต่ลูกยังเล็ก คัทสึต้องเลี้ยงดูลูกจำนวนห้าคนตามลำพัง และก่อร่างสร้างตัวจากร้านขายผักสด จนเป็นเจ้าของร้านขายของชำ และขยายกิจการจนเป็นเครือข่ายซูเปอร์มาร์เก็ต และห้างค้าปลีกยักษ์ใหญ่ของญี่ปุ่นในยุคหลังสงครามโลกครั้งที่สอง เจ้าหญิงอัตสึ (ละครโทรทัศน์)
โอคัตสึซึ่งบัดนี้ได้เข้ามาอยู่ในปราสาทสึรุมารุ ยากที่จะทำใจให้คุ้นเคยกับการอยู่ในกรอบธรรมเนียมที่เคร่งครัดของที่นี่ได้ วันเวลาผ่านไปด้วยความทุกข์ทรมาน แถมถูกพวกนางกำนัลตำหนักในไม่เว้นแม้แต่นางกำนัลอาวุโส ฮิโรงะวะมองเหมือนเธอเป็นเด็กโดดเดี่ยวที่พลัดพรากจากบ้านมา เรือรบของอเมริกาที่บัญชาการโดยนายพลเพอร์รี่เคลื่อนเข้ามาใกล้โทกะเต็มที นะริอะคิระร้องขอไปยัง ทาดาชิฮิโรชิ โคโนเอะที่เคียวโตะ ให้ส่งนางกำนัลอาวุโสที่เชี่ยวชาญศิลปะหลายด้าน อิคุชิมะมาสอนโอคัตสึ