สมเด็จพระจักรพรรดินีเซาดีตูที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย เกิดเมื่อไหร่?
สมเด็จพระจักรพรรดินีเซาดีตูที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
เจ้าหญิงประสูติในวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2419 เจ้าหญิงได้รับการแบ็ฟติสท์ในพระนาม อัสคารา มาเรียม (แปลว่า "Askal of Mary" เป็นชื่อดอกไม้ชนิดหนึ่ง) แต่ทรงใช้พระนามจริงว่า เซาดีตู (ซึ่งมักถูกเข้าใจผิดว่ามีพระนามว่า จูดิธ [Judith] ในภาษาอังกฤษ) พระนางเป็นพระราชธิดาใน เนกัส(กษัตริย์) เมเนลิกแห่งชีวา ซึ่งทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเมเนลิกที่ 2 แห่งเอธิโอเปียในอนาคต พระราชมารดาของพระนางคือ เวย์ซิโร(ท่านผู้หญิง) อาเบชี เป็นท่านผู้หญิงแห่งวอลโล และเป็นพระชายาของเนกัสเมเนลิกเพียงชั่วครู่ พระราชมารดาของพระนางทรงแยกทางกับเนกัสเมเนลิกเมื่อเจ้าหญิงเซาดีตูยังทรงพระเยาว์ และเจ้าหญิงทรงได้รับการอบรมเลี้ยงดูจากพระราชบิดาและพระชายาอีกองค์หนึ่งของพระบิดาคือ บัฟฟานา หลังจากนั้นเนกัสเมเนลิกทรงอภิเษกสมรสกับเตย์ตู เบตุล แต่พระองค์ไม่มีพระโอรสธิดากับพระนางเตย์ตู เบย์ตุล เนกัสเมเนลิกมีพระโอรสธิดาซึ่งเป็นที่รู้จัก 3 พระองค์ได้แก่ เจ้าหญิงเซาดีตู, พระโอรส เจ้าชายอัสเฟา วอซเซน ซึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ และพระราชธิดาอีกพระองค์คือ เจ้าหญิงชีวา เร็กกา ซึ่งเป็นพระราชมารดาใน เจ้าชายลิจ อิยาซู ซึ่งในที่สุดเจ้าชายจะเป็นรัชทายาทของจักรพรรดิเมเนลิก อย่างไรก็ตามสมเด็จพระจักรพรรดิยังทรงสนิทสนมกับเจ้าหญิงเซาดีตู ซึ่งพระนางทรงมีความสัมพันธ์อันดีกับพระมารดาเลี้ยงคือ สมเด็จพระจักรพรรดินีเตย์ตู และทรงเป็นส่วนหนึ่งของราชสำนักของพระราชบิดาในชั่วพระชนม์ชีพส่วนใหญ่ของพระนาง
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย
เจ้าหญิงมารีประสูติที่พระตำหนักของพระราชบิดาและพระราชมารดาที่อีสต์เวลปาร์ก มณฑลเคนต์ ในวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1875 เวลา 10.30 น. ต่อหน้าพระราชบิดา การประสูติของพระองค์ได้มีการเฉลิมฉลองด้วยการยิงสลุต[2] พระองค์เป็นพระราชธิดาองค์โตและเป็นพระราชบุตรองค์ที่สองในเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินเบอระและเจ้าหญิงมาเรีย อเล็กซานดรอฟนา ดัชเชสแห่งเอดินเบอระ (เดิมคือ แกรนด์ดัชเชสมาเรีย อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย) เจ้าหญิงทรงได้รับการตั้งพระนามว่า มารี อเล็กซานดรา วิกตอเรีย ตามพระนามของพระราชมารดาและพระอัยยิกา[3] แต่เจ้าหญิงมีพระนามอย่างไม่เป็นทางการว่า "มิสซี่" (Missy)[4] ดยุกแห่งเอดินเบอระทรงบันทึกไว้ว่าพระธิดาของพระองค์ "สัญญาว่าจะเป็นเด็กดีเหมือนพี่ชายของเธอและจะแสดงให้เห็นถึงปอดที่มีสุขภาพที่ดี และจะทำเช่นนั้นก่อนที่เธอจะได้รับความเป็นธรรมในโลก"[5] ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในพระมหากษัตริย์ที่ทรงครองราชย์อยู่ในสายสันตติวงศ์ฝ่ายชาย เจ้าหญิงมารีมีพระนามอย่างเป็นทางการว่า "เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินเบอระ" ตั้งแต่ประสูติ สมเด็จพระจักรพรรดินีเซาดีตูที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
เนกัสตาฟารีได้สืบราชบัลลังก์ต่อจากการสวรรคตของสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตู ในพระนาม สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย พระราชินีแห่งชีบา
ในคติชนเอธิโอเปียว่า พระราชินีแห่งชีบาทรงมีสัมพันธ์สวาทกับกษัตริย์ซาโลมอน ดังปรากฏใน "เกแบรแนแกสต์" (กีเอซ: ክብረ ነገሥት, "") อันเป็นวรรณกรรมของเอธิโอเปีย กล่าวถึงผลจากความสัมพันธ์ดังกล่าวทำให้นางตั้งพระหน่อประสูติกาลเป็นจักรพรรดิเมเนลิกที่ 1 จักรพรรดิพระองค์แรกแห่งเอธิโอเปีย จักรพรรดินีโคเมียว
จักรพรรดินีโคเมียวประสูติเมื่อ พ.ศ. 1244 ปีเดียวกับที่จักรพรรดิโชมุประสูติโดยมีพระนามเดิมว่า อะซุกะเบะ-ฮิเมะ เป็นธิดาคนที่ 3 ของ ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะ บุตรชายของ ฟุจิวะระ โนะ คะมะตะริ ผู้เป็นต้น ตระกูลฟุจิวะระ และเป็นขุนนางคนสนิทของ จักรพรรดิเท็นจิ พระองค์เป็นพระขนิษฐาต่างมารดาของ ฟุจิวะระ โนะ มิยะโกะ หรือ จักรพรรดินีมิยะโกะ พระราชมารดาของจักรพรรดิโชมุพระองค์จึงมีศักดิ์เป็นพระมาตุจฉา (น้า) ของจักรพรรดิโชมุ สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 แห่งสเปน
สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 2 แห่งสเปน (; 10 ตุลาคม 1830 - 10 เมษายน 1904) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถพระองค์เดียวของสเปน พระนางเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเฟร์นันโด และสมเด็จพระราชินีมารีอา คริสตีนา พระนางทรงปกครองสเปนต่อจากพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 พระราชบิดา หลังจากนั้นพระนางก็ทรงถูกถอดจากราชสมบัติในการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์เมื่อปี ค.ศ. 1868 และทรงสละราชบัลลังก์ให้พระเจ้าอามาเดโอที่ 1 จากราชวงศ์ซาวอย อย่างเป็นทางการในปี 1870 จักรพรรดินีเทเม
หลังจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระจักรพรรดิไทโชเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2469 พระนางก็ได้รับการสถาปนาเป็นพระราชชนนีหรือพระพันปีหลวง (皇太后) พระองค์จึงมีพระนามว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม พระพันปีหลวง () หลังจากนั้นเมื่อญี่ปุ่นเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่ 2 พระนางก็ทรงคัดค้านการเข้าร่วมนั้นอย่างเต็มที่และอย่างเปิดเผย ซึ่งสิ่งนี้ทำให้พระนางทรงต้องมาทะเลาะกับพระราชโอรสของพระองค์ อาร์ซิโนเอที่ 2
อาร์ซิโนเอที่ 2 (กรีกโบราณ: Ἀρσινόη, ประสูติเมื่อ 316 ปีก่อนคริสตกาล - สิ้นพระชนม์เมื่อระหว่าง 270 และ 260 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นพระราชินีแห่งราชวงศ์ทอเลมีและเป็นผู้ปกครองร่วมแห่งอียิปต์โบราณ พระองค์เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเทรซแห่งเอเชียไมเนอร์และมาซิโดเนีย โดยอภิเษกสมรสกับกษัตริย์ลีซิมาคัส (กรีก: Λυσίμαχος) และสมเด็จพระราชินีและผู้ปกครองร่วมแห่งอียิปต์โบราณร่วมกับพระสวามี ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระองค์ ฟาโรห์ทอเลมีที่ 2 ฟิลาเดลฟัส (กรีก: ΠτολεμαῖοςΦιλάδελφος) สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านซะอีด บิน เตมัวร์
สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านซะอีด บิน เตมัวร์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 1910 ทรงเป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านเตมัวร์ บิน เฟซาล (Taimur bin Feisal) กับพระนางซัยยิดา ฟะติมะ บินต์ อาลี อัล-ซะอีด (Sayyida Fatima bint 'Ali Al-Sa'id) ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระบิดาเมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932 พระองค์พัฒนาประเทศให้ทันสมัยขึ้นด้วยใช้เงินจากการค้าขายปิโตรเลียม ต่อมาพระองค์ทรงขัดแย้งกับอิหม่ามกาลิบ บิน อาลี (Ghalib bin Ali) ผู้นำทางศาสนาของโอมานซึ่งตั้งตนเองเป็นสุลต่านเช่นกัน กาลิบ บิน อาลีก่อกบฏในปี ค.ศ. 1955 แต่ถูกปราบโดยกองทัพโอมานและสหราชอาณาจักร อย่างไรก็ตาม สุลต่านซะอิดถูกซาอุดีอาระเบียและอียิปต์กดดันเนื่องจากสองประเทศนี้สนับสนุนอิหม่ามกาลิบและมองว่าการแทรงแซงของสหราชอาณาจักรนั้นเป็นสิ่งที่ขัดกับแนวคิดชาตินิยมอาหรับ ดังนั้นในปี ค.ศ. 1957 ซาอุดีอาระเบียและอียิปต์จึงสนับสนุนให้อิหม่านกาลิบก่อกบฏอีกครั้ง แต่ก็ถูกปราบลงในอีกสองปีต่อมา อิหม่ามกาลิบตัดสินใจลี้ภัยในประเทศซาอุดีอาระเบียจนกระทั่งเสียชีวิต เจ้าหญิงซาบิฮา ฟาซิละ ฮานิม สุลต่าน
เจ้าหญิงซาบิฮา ฟาซิละ ฮานิม สุลต่าน ประสูติในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2484 ณ เนยยี-ซูร์-แซน ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชธิดาพระองค์โตในเจ้าชายมุฮัมหมัด อะลี อิบราฮิม เบเยเฟนดิแห่งอียิปต์กับเจ้าหญิงซะห์ระ ฮันซะดี สุลต่าน พระมารดาของเจ้าหญิงเป็นพระปนัดดาในกาหลิบองค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดิออตโตมัน กาหลิบอับดุลเมซิดที่ 2 และเป็นพระขนิษฐาในเจ้าหญิงฟัตมา เนสลีชาห์ เจ้าหญิงซาบิฮามีพระอนุชา 1 พระองค์คือ เจ้าชายสุลต่านซาเด อาห์มัด ริฟัต อิบราฮิม เบเยเฟนดิ จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี
จักรพรรดินีฟาราห์ ปาห์ลาวี มีพระนามเดิมว่า ฟาราห์ ดีบา ประสูติเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1938 [2] ณ กรุงเตหะราน เมืองหลวงของประเทศอิหร่าน มีเชื้อสายอเซอรี[3][4] ถือกำเนิดในครอบครัวชั้นสูง.[5][6][7] เป็นธิดาของกัปตัน โซห์รับ ดีบา และนางฟาริเดห์ ฆอตไบ ในความทรงจำของฟาราห์ ปาห์ลาวี ได้เขียนถึงพระบิดา ว่าเป็นคนพื้นเมืองอาเซอร์ไบจาน (อิหร่าน) ส่วนพระมารดานั้นมีพื้นเพมาจากจังหวัดกิลาน ซึ่งตั้งอยู่ชายฝั่งทะเลแคสเปียน[2] จักรพรรดินีมาทิลดา
พระจักรพรรดินีมาทิลดาเสด็จพระราชสมภพเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1102 ที่วินเชสเตอร์ในอังกฤษ เป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ และ มาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับสมเด็จพระจักรพรรดิเฮนรีที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และต่อมากับเจฟฟรีย์ที่ 5 เคานต์แห่งอ็องฌู ผู้มีพระราชโอรสด้วยกัน -- สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ พระจักรพรรดินีมาทิลดาทรงราชย์ระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือน พฤศจิกายน ค.ศ. 1141 พระจักรพรรดินีมาทิลดาเสด็จสวรรคตเมื่อ 10 กันยายน ค.ศ. 1167ที่รูออง ฝรั่งเศส เจ้าหญิงฟาดียะห์แห่งอียิปต์
เจ้าหญิงฟาดียะห์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 2002 ที่เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ และพระศพได้ฝังไว้ในกรุงไคโร ประเทศอียิปต์ สิริรวมพระชนมายุ 59 พรรษา เออเฌนี เดอ มอนตีโค
สมเด็จพระจักรพรรดินีเออเฌนี เดอ มอนตีโค (ยูเจนีแห่งฝรั่งเศส) (5 พฤษภาคม พ.ศ. 2369 - 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2463) ( ออกเสียง) ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศสพระองค์สุดท้าย และเป็นพระชายาในสมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ประสูติ ณ แคว้นเกรนาดา, สเปน พระองค์จึงทรงเป็นชาวสเปนโดยกำเนิด มีพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวคือมกุฎราชกุมารนโปเลียน ยูเจนีแห่งฝรั่งเศส รัชสมัยของพระองค์สิ้นสุดลงในวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2414 จากการปฏิวัติ ทำให้ระบอบกษัตริย์ในฝรั่งเศสสิ้นสุดลงเป็นครั้งที่ 3 หลังจากประเทศต้องเผชิญการเปลี่ยนแปลงมากมายในการปกครองระหว่างระบบสาธารณรัฐกับระบอบกษัตริย์จากการปฏิวัติฝรั่งเศส จักรพรรดิโชวะ
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะเสด็จพระราชสมภพ ณ พระราชวังอะโอะยะมะ ในกรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 29 เมษายน ปีเมจิที่ 34 (ค.ศ.1901,พ.ศ. 2444) เป็นพระราชโอรสองค์โตในเจ้าชายโยะชิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร (ภายหลังคือจักรพรรดิไทโช) และเจ้าหญิงซะดะโกะ มกุฎราชกุมารี (ภายหลังคือจักรพรรดินีเทเม)[1] โดยทรงราชทินนามขณะทรงพระเยาว์ ว่า เจ้ามิชิ (迪宮) ในปี พ.ศ. 2451 ทรงเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนประถมชูอิง ฟัตฮียะฮ์ ฆอลี
เจ้าหญิงฟัตฮียะห์แห่งอียิปต์ (อาหรับ: فتحية غالي‎) หรือ ฟัตฮียะห์ กาลี (Fathia Ghali) ประสูติเมื่อวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1930 ณ กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ โดยเป็นพระราชธิดาองค์ในพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีนาซลีแห่งอียิปต์ พระองค์ถือเป็นพระขนิษฐาองค์เล็กในพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ มารี เดอ เมดีซิส
มารี เดอ เมดิชิ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งฝรั่งเศส (ภาษาอังกฤษ: Marie de’ Medici) (26 เมษายน ค.ศ. 1575 - 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1642) ประสูติเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1575 ที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี เป็นพระธิดาของฟรานเชสโคที่ 1 เดอ เมดิชิ และอาร์คดัชเชสโจแอนนาแห่งออสเตรีย (Archduchess Joanna of Austria) เป็นพระราชินีในพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์บูร์บงระหว่างวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1600 ถึงวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1610 หลังจากพระสวามีถูกลอบปลงพระชนม์มารี เดอ เมดิชิก็ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระราชโอรสพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีนาถมารี เดอ เมดิชิสิ้นพระชนม์เมื่อ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1642 ที่โคโลญในประเทศเยอรมนี ดอมีนิก-ฟร็องซ์ โลบ ปีการ์
ดอมีนิก-ฟร็องซ์ โลบ ปีการ์ (; 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1948) หรือ เจ้าหญิงฟาดิลาแห่งอียิปต์ อดีตคู่สมรสของพระเจ้าฟูอัดที่ 2 แห่งอียิปต์ อดีตกษัตริย์ซึ่งครองราชสมบัติขณะที่มีพระชันษาเพียง 5 เดือน และเป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอียิปต์และซูดาน (ครองราชย์ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 — 18 มิถุนายน ค.ศ. 1953) เจ้าหญิงเฟาซียะห์ ฟารุก แห่งอียิปต์
เจ้าหญิงเฟาซียะห์ ฟารุก แห่งอียิปต์ ประสูติเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1940 เป็นพระราชธิดาพระองค์กลางของพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์ โดยพระองค์มีพระเชษฐภคนี 1 พระองค์ และพระขนิษฐา 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงเฟริยาลแห่งอียิปต์ และเจ้าหญิงฟาดียะห์แห่งอียิปต์ โดยพระนามของพระองค์ เฟาซียะห์ มาจากพระนามของพระน้องนางในพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ คือเจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์ ซึ่งพระราชบิดามีความสนิทเสน่หา และพระน้องนางพระองค์นี้ทรงพระสิริโฉมจนถือว่าเป็นหนึ่งในสตรีที่สวยที่สุดในโลกในขณะนั้น และต่อมาได้เป็นพระมเหสีในพระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี โดยพระเจ้าฟารุกจึงได้นำพระนามของพระขนิษฐามาตั้งเป็นพระนามของพระราชธิดาพระองค์เอง) สมเด็จพระจักรพรรดินีเซาดีตูที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
สมเด็จพระจักรพรรดินีเซาดีตูที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย (Zewditu I, Zawditu หรือ Zauditu; อักษรกีเอส:ዘውዲቱ ; 29 เมษายน พ.ศ. 2419 - 2 เมษายน พ.ศ. 2473) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งเอธิโอเปียตั้งแต่พ.ศ. 2459 ถึงพ.ศ. 2473 ทรงเป็นประมุขแห่งรัฐที่เป็นสตรีพระองค์แรกแห่งรัฐที่เป็นที่รู้จักอย่างสากลในทวีปแอฟริกาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 พระนางเป็นที่จดจำในฐานะทรงเป็นผู้ทำการต่อต้านการปฏิรูปของเจ้าชายตาฟารี มาคอนเนน (ต่อมาคือ สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย) และพระนางทรงอุทิศเพื่อพระศาสนาอย่างแรงกล้า จักรพรรดิฟิลิปชาวอาหรับ
พระองค์ประสูติเมื่อ ค.ศ. 204 ที่ อาระเบียเพเทรีย อันเป็นมณฑลหนึ่งของจักรวรรดิโรมันในอาระเบียปัจจุบันอยู่ใน ประเทศซีเรีย เมื่อ จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 3 ผู้เป็นพระราชนัดดาของ จักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 1 สวรรคตอย่างกะทันหันใน ค.ศ. 244 วุฒิสมาชิกจึงมีความคิดเห็นแตกเป็น 2 ฝ่ายแต่ในที่สุดก็ได้เชิญพระองค์ซึ่งเป็นขุนนางในจักรพรรดิกอร์ดิอานุสที่ 3 ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมากระทั่งใน ค.ศ. 247 พระองค์ได้สถาปนาเจ้าชายฟิลิปพระราชโอรสองค์ใหญ่และที่รัชทายาทพระชนมายุ 9 พรรษาขึ้นครองราชบัลลังก์ร่วมกันแต่ในที่สุดจักรพรรดิฟิลิปเดอะอาหรับและจักรพรรดิฟิลิปที่ 2 ก็ถูกปลงพระชนม์โดยเหล่าองครักษ์ ไปรโตริอานี ภายใต้การนำของผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ เดซิอัส เมื่อ ค.ศ. 249 มาเรีย ลุยซา แห่งซาวอย
มาเรีย ลุยซาแห่งซาวอยประสูติเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1688 ที่พระราชวังตูริน, ตูริน อิตาลี เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าวิคเตอร์ อมาเดอุสที่ 2 แห่งซาร์ดิเนียและแอนน์ มารี แห่งออร์เลอองส์ มาเรีย อันนาเป็นพระอัครมเหสีองค์ในพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งสเปน หรือฟิลิปป์แห่งฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1702 มาเรีย ลุยซาทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เมื่อพระสวามีออกสงคราม จักรพรรดินีเอโช พระพันปีหลวง
จักรพรรดินีเอโชสนองพระเดชพระคุณประสูติการพระราชธิดาสองพระองค์ซึ่งล้วนสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังเยาว์ชันษา แต่พระองค์ได้เป็นพระวิมาดา (แม่เลี้ยง) ของมกุฎราชกุมารมุสึฮิโตะ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ของจักรพรรดิโคเมที่ประสูติแต่นางสนม ซึ่งพระองค์ได้คอยให้การอภิบาลอำรุงเลี้ยงจนมกุฎราชกุมารทรงมีความผูกพันยิ่งนัก โดยเฉพาะในช่วงสิ้นรัชกาลจักรพรรดิโคเมที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน สมเด็จพระราชาธิบดีเตาฟาอาเฮา ตูโปอูที่ 4 แห่งตองงา
พระองค์ทรงพระราชสมภพเมื่อ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2461 ทรงเป็นพระประมุขเมื่อ พ.ศ. 2508 สืบต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถซาโลเต ตูโปอูที่ 3 แห่งตองงา (Salote Tupou III) ซึ่งเป็นพระบรมราชชนนีของพระองค์ พระองค์สวรรคตในวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2549 ที่ประเทศนิวซีแลนด์ ด้วยโรคประจำพระองค์ พระชนมพรรษาได้ 88 พรรษา  สมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์
สมเด็จพระราชินีฟารีดา ทรงเข้ารับถวายการรักษาในโรงพยาบาลเมื่อเดือนกันยายน พ.ศ. 2531 จากพระอาการประชวรด้วยมะเร็งเม็ดเลือดขาว, พระปับผาสะอักเสบ และพระยกนะอักเสบ วันที่ 2 ตุลาคม พระองค์ได้รับการดูแลจากคณะแพทย์อย่างใกล้ชิดแต่ยังทรงอยู่ในพระอาการโคม่า และที่สุดในวันที่ 16 ตุลาคม พระองค์ได้สวรรคตด้วยมะเร็งเม็ดเลือดขาว สิริพระชนมายุ 67 พรรษา คลีโอพัตรา เซเลเนแห่งซีเรีย
คลีโอพัตรา เซเลเน (กรีกโบราณ: Κλεοπάτρα Σελήνη; ประสูติ 135 หรือ 130 ปีก่อนคริสตกาล - สิ้นพระชนม์ 69 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งในราชวงศ์แห่งซีเรียเรียกว่า คลีโอพัตราที่ 2 เซเลเน (83-69 ปีก่อนคริสต์ศักราช) พระองค์เป็นพระราชธิดาของปโตเลมีที่ 8 แห่งอียิปต์กับพระนางคลีโอพัตราที่ 3 ใน 115 ปีก่อนคริสตกาล, พระองค์ได้รับตำแหน่งเป็นพระราชินีแห่งอียิปต์ เมื่อพระองค์ได้อภิเษกสมรสกับพระเชษฐาของพระองค์ กษัตริย์ปโตเลมีที่ 9 โดยพระนางคลีโอพัตราที่สามเข้ามามีอำนาจแทนพระนางคลีโอพัตราที่ 4 ซึ่งเป็นพระธิดาของคลีโอพัตราที่สาม ความตึงเครียดระหว่างกษัตริย์และพระมารดาของพระองค์เติบโตขึ้นและจบลงด้วยการขับไล่ปโตเลมีที่ 9 ออกจากอียิปต์ โดยพระนางคลีโอพัตรา เซเลเนอยู่เบื้องหลัง พระองค์อาจจะอภิเษกสมรสใหม่กับปโตเลมีที่ 10 มาเรีย เทเรซา แห่งเนเปิลส์และซิซิลี
พระนางมาเรีย เทเรซาประสูติเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2315 ณ เมืองเนเปิลส์ ราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศอิตาลี) เป็นพระราชธิดาองค์โตในสมเด็จพระเจ้าแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งซิซิลีทั้งสอง และอาร์ชดัชเชสมารี แคโรไลน์แห่งออสเตรีย (พระราชธิดาในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และจักรพรรดินีนาถมาเรีย เทเรซ่าแห่งออสเตรีย)  สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 1 แห่งโปรตุเกส
สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 1 แห่งโปรตุเกส (17 ธันวาคม พ.ศ. 2277 - 20 มีนาคม พ.ศ. 2359,พระนามเต็ม: มารีอา ฟรานซิสกา อิซาเบล โจเซฟา แอนโทเนีย เจอร์ทรูด ริตา ฮวนนา) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งโปรตุเกสและแอลการ์ฟ ตั้งแต่พ.ศ. 2320 จนกระทั่งเสด็จสวรรคต ทรงเป็นที่รู้จักกันในพระนาม มารีอา ผู้ใจบุญ โดยชาวโปรตุเกส และเป็นที่รู้จักในพระนาม มารีอา ผู้วิปลาส โดยชาวบราซิล เป็นพระประมุขพระองค์แรกของโปรตุเกสที่เป็นสตรีเพศ เป็นพระราชธิดาพระองค์โตจากพระธิดาทั้งสี่พระองค์ในพระเจ้าฌูเซที่ 1 แห่งโปรตุเกสกับสมเด็จพระราชินีมารีอานา วิกตอเรียแห่งโปรตุเกต แคทเธอรีน เดอ เมดีชี
ตามบันทึกของนักพงศาวดารร่วมสมัย พระราชินีนาถแคทเธอรีนประสูติที่เมืองฟลอเรนซ์ (ในประเทศอิตาลีปัจจุบัน) เมื่อเวลา 5:04 นาฬิกาตอนเช้ามืดของวันพุธที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1519 พระบิดาและมารดามีความปลาบปลื้มในการกำเนิดของพระองค์ “ราวกับได้ลูกชาย”[13] แต่ความปลาบปลื้มนี้ก็เป็นเพียงระยะสั้นเพราะพระมารดามาเดเลน เดอ ลา ทัวร์มาสิ้นชีวิตลงเพียงสองอาทิตย์หลังจากที่แคทเธอรีนประสูติ เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1519 เมื่ออายุได้เพียง 17 ปี และไม่นานหลังจากนั้นลอเรนโซ เดอ เมดิชิที่ 2 พ่อของแคทเธอรีนก็สิ้นชีวิตลงเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม อาจจะด้วยโรคซิฟิลิส[14] ลอเรนโซและมาเดเลนเพิ่งแต่งงานได้เพียงปีเดียวก่อนหน้านั้นที่อังบัวส์ (Amboise) การแต่งงานของลอเรนโซและมาเดเลนเป็นการแต่งงานที่ช่วยเพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างฝรั่งเศสที่นำโดยพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 กับอิตาลีที่นำโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 ในการเป็นพันธมิตรที่เป็นปฏิปักษ์ต่อจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่นำโดยสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1 หลังจากบิดามารดาของแคทเธอรีนเสียชีวิตพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 ก็ทรงขอตัวแคทเธอรีนมาเลี้ยงดูในราชสำนักฝรั่งเศส แต่ขณะนั้นพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 มีแผนที่จะให้แคทเธอรีนแต่งงานกับอิพโพลิโต เดอ เมดิชิ (Ippolito de Medici) ผู้เป็นลูกนอกสมรสของพี่ชายของพระองค์ เพื่อจะให้ทั้งสองคนเป็นผู้ปกครองฟลอเรนซ์ต่อไป สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย
ทรงประสูติในฐานะพระราชวงศ์อังกฤษ พระองค์ทรงได้รับพระอิสริยยศ เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินเบอระเมื่อครั้งประสูติ พระบิดาและพระมารดาของพระองค์คือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินเบอระและแกรนด์ดัชเชสมาเรีย อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย ในวัยเยาว์ เจ้าหญิงมารีทรงใช้พระชนมชีพในเคนต์, มอลตาและโคบูร์ก หลังจากการปฏิเสธข้อเสนอที่จะอภิเษกสมรสกับพระญาติของพระองค์เองคือ พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักรในอนาคต พระองค์ทรงได้รับเลือกให้เป็นพระชายาในมกุฎราชกุมารเฟอร์ดินานด์แห่งโรมาเนีย องค์รัชทายาทของพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย ในปี ค.ศ. 1892 เจ้าหญิงมารีทรงดำรงเป็นมกุฎราชกุมารีอยู่ระหว่างปี ค.ศ. 1893 ถึง ค.ศ. 1914 ซึ่งทรงดำรงในพระอิสริยยศนี้ยาวนานที่สุดในบรรดาผู้ครองพระอิสริยยศนี้ และทรงกลายเป็นที่นิยมชมชอบในหมู่ประชาชนชาวโรมาเนียในทันที เจ้าหญิงมารีทรงควบคุมพระสวามีผู้ทรงอ่อนแอและเอาแต่ใจก่อนที่จะทรงขึ้นครองราชบัลลังก์ในปี ค.ศ. 1914 เป็นแรงกระตุ้นให้นักหนังสือพิมพ์ชาวแคนาดาได้ให้ความเห็นว่า "มีพระมเหสีเพียงไม่กี่พระองค์เท่านั้นที่จะทรงมีอิทธิพลยิ่งใหญ่กว่าสมเด็จพระราชินีมารีในช่วงรัชสมัยพระสวามีของพระองค์"[1] เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
เอลิซาเบธประสูติเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1554 ที่เวียนนา ในประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิลเลียนที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และมาเรียแห่งสเปน จักรพรรดินีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อประสูติมีพระอิสริยยศเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย  สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
พระองค์เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นพระเจ้าในร่างมนุษย์ในขบวนการราสตาฟารี ซึ่งมีผู้คนผู้นับถือประมาณ 600,000 คน พวกราสตาฟารียังเรียกพระองค์ด้วยชื่ออื่นด้วยได้แก่ ฮิม, ญาฮ์, ราส ตาฟารี และ ญาฮ์ ราสตาฟารี ซาห์เล เวิร์ก ซิวเด
ซาห์เล เวิร์ก ซิวเด (; เกิด 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950) เป็นนักการทูตหญิงชาวเอธิโอเปีย และเป็นประธานาธิบดี คนที่ 4 ของเอธิโอเปีย ซาห์เลเป็นประธานาธิบดีหญิงรายแรกของประเทศ ด้วยการลงคะแนนของสมาชิกสภานิติบัญญัติของรัฐเป็นเอกฉันท์ เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 2018  สมเด็จพระจักรพรรดินีเซาดีตูที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
ในขั้นต้น สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูไม่มีพระราชอำนาจในการปกครองด้วยพระนางเอง พระราชอำนาจทรงถูกแทนที่ด้วยพระญาติของพระนาง เจ้าชาย(ราส)ตาฟารี มาคอนเนน ซึ่งได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และนายพลอาวุโสในสมัยพระราชบิดาของพระนาง ฟิตาวารี(ผู้บัญชาการทัพหน้า) ฮัปเต จิออร์จิส ดินักเด ได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด เจ้าชายราสตาฟารีได้กลายเป็นองค์รัชทายาทในสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตู เนื่องจากพระราชโอรสและพระราชธิดาของพระนางเซาดีตูสิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์ทั้งสิ้น ในปีพ.ศ. 2471 หลังจากที่พระนางทรงพยายามถอดถอนเจ้าชายราสตาฟารีออกจากอำนาจแต่แผนการของพระนางล้มเหลว สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูทรงถูกบังคับให้สถาปนาพระญาติองค์นี้ขึ้นเป็น เนกัส (กษัตริย์) สมเด็จพระราชินีนาถเตรีอีมาเอวารูอาที่ 2 แห่งบอราบอรา
สมเด็จพระราชินีนาถเตรีอีมาเอวารูอาที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1841 พระองค์เป็นพระราชธิดา ในอาริอิฟาไอเต อา ไฮโรและสมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 แห่งตาฮีตี พระองค์ครองราชย์บัลลังก์บอราบอราต่อจากพระเจ้าตาโปอาที่ 2 แห่งบอราบอราพระราชบิดาบุญธรรมของพระองค์ พระองค์ทรงราชาภิเษกสมรสกับเตมาอูอิอาริอิ อา มาอิ ทั้งสองไม่มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน จึงได้รับเลี้ยงอารีอี โอตาเร เตอารีอีมาเอวารูอาที่ 3 ซึ่งเป็นพระราชภาคิไนยมาเป็นพระราชธิดาบุญธรรม ซึ่งต่อมาได้ครองราชย์พระนามว่าสมเด็จพระราชินีนาถเตรีอีมาเอวารูอาที่ 3 แห่งบอราบอรา  พระเจ้าอะโฮเออิตู
สมเด็จพระเจ้าอะโฮเออิตู (Tongan: ʻAhoʻeitu) เป็นพระมหากษัตริย์ (ตูอีโตงา) พระองค์แรกของจักรวรรดิตูอีโตงา พระองค์สถาปนาจักรวรรดิขึ้นในปี ค.ศ. 950 ตามตำนานของตองงาเชื่อว่าพระองค์เป็นพระราชโอรสของเทพเจ้าจากท้องฟ้าคือเทพเจ้าตากาโลอากับพระราชมารดาที่เป็นมนุษย์คืออีลาเฮวา วาเอโปปูอา[1] สมเด็จพระจักรพรรดินีเซาดีตูที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
หมวดหมู่:จักรพรรดิเอธิโอเปีย สมเด็จพระจักรพรรดินีเซาดีตูที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
สมเด็จพระจักรพรรดิเมเนลิก พระราชบิดาของพระนางทรงสถาปนาพระราชอำนาจสูงสุดภายในและพระเกียรติยศสู่ภายนอก โดยพระองค์ทรงทำการขยายอาณาเขตของจักรวรรดิและสถาปนาจักรวรรดิสมัยใหม่ได้สำเร็จในปีพ.ศ. 2441[1] นอกจากนี้สมเด็จพระจักรพรรดิเมเนลิกทรงมีชัยชนะเหนือกองทัพจักรวรรดินิยมอิตาลีภายใต้สมเด็จพระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 แห่งอิตาลีที่ทรงต้องการยึดเอธิโอเปียเป็นอาณานิคมซึ่งทำให้สมเด็จพระจักรพรรดิมีพระเกียรติยศขจรขจายไกลจาก ชัยชนะในสงครามอิตาลี-เอธิโอเปียครั้งที่ 1 ณ สมรภูมิแอดวา ถือเป็นการรับรองอิสรภาพของเอธิโอเปียจากมหาอำนาจภายนอกและเป็นการสร้างความสัมพันธ์ทางการทูตด้วยตัวแทนในราชสำนักสมเด็จพระจักรพรรดิเมเนลิกและสามารถอธิบายเขตแดนกันชนกับอาณานิคมอื่นๆได้[1] สมเด็จพระจักรพรรดิเมเนลิกที่ 2 เสด็จสวรรคตในปีพ.ศ. 2456 เจ้าชายลิจ อิยาซู พระราชโอรสในเจ้าหญิงชีวา เร็กกา พระขนิษฐาต่างมารดาของเจ้าหญิงเซาดีตู ซึ่งได้รับการสถาปนาเป็นองค์รัชทายาทอย่างเป็นทางการในปีพ.ศ. 2452 ได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระจักรพรรดิอิยาซูที่ 5 แห่งเอธิโอเปียแต่ยังไม่ทรงประกอบพระราชพิธีราชาภิเษก สมเด็จพระจักรพรรดิอิยาซูทรงเกรงว่า เจ้าหญิงเซาดีตูผู้เป็นพระมาตุจฉาทรงทำการคุกคามพระราชอำนาจโดยชอบธรรมของพระองค์ พระองค์จึงมีพระราชโองการให้เนรเทศเจ้าหญิงเซาดีตูและพระสวามีออกไปอยู่ชนบท อีกทั้งสมเด็จพระจักรพรรดิอิยาซูยังทรงเนรเทศสมเด็จพระจักรพรรดินีเตย์ตู เบตุล ผู้เป็นพระอัยยิกาเลี้ยงออกจากพระราชวังหลวงและให้ไปประทับที่พระราชวังเก่าบนภูเขาเอ็นโตโต พระเจ้าฟุอาดที่ 1 แห่งอียิปต์
พระเจ้าฟุอาดที่ 1 แห่งอียิปต์ เสด็จราชสมภพเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 1868 ณ พระราชวังกีซา กรุงไคโร ประเทศอียิปต์ พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 7 ในเคดีฟอิสมาอิล พาชากับฟาเรียล คาดิน โดยพระองค์สืบเชื้อสายจากมูฮัมหมัดอาลี พาชา และมีเชื้อสายแอลเบเนีย เมื่อพระองค์ประสูติอียิปต์ยังไม่ตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษ แต่อังกฤๅก็เข้ามามีอิทธิพลต่ออียิปต์จนสุลต่านอิสมาอิล พาชา พระบิดาของพระองค์ ได้ส่งพระองค์เข้าไปศึกษายังประเทศอิตาลี ก่อนศึกษาวิชาทหารที่ตูริน พระองค์เป็นกษัตริย์องค์ที่เก้าแห่งราชวงศ์มูฮัมหมัดอาลี โดยพระองค์ครองราชย์เป็นสุลต่านแห่งอียิปต์และซูดานเมื่อ ค.ศ. 1917  เจ้าหญิงซีนาตี เซเอโซแห่งเลโซโท
เจ้าหญิงซีนาตี เซโอโซแห่งเลโซโท ()
เจ้าหญิงซีนาตี เซโอโซแห่งเลโซโท ประสูติเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ณ มาเซรู ประเทศเลโซโท ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ้ใน สมเด็จพระราชาธิบดีเลตซีที่ 3 แห่งเลโซโท และ สมเด็จพระราชินีมาเซเนต โมฮาโต เซเอโซ เมื่อพระองค์ประสูติ พระองค์ได้รับการคาดการว่าจะเป็นรัชทายาทแห่งเลโซโท และว่าที่ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเลโซโท พระองค์แรกหากพระราชบิดาและพระราชมารดาไม่มีพระราชโอรส แต่แล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2550 พระราชมารดาทรงมีพระประสูติกาลพระราชโอรสคือ เจ้าชายเลโรโทรี เซเอโซ พระอนุชา จึงทำให้ตำแหน่งรัชทายาทตกไปเป็นของพระอนุชาทันที  เจ้าหญิงเฟริยาลแห่งอียิปต์
เจ้าหญิงเฟริยาลแห่งอียิปต์ ประสูติเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938 พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์ พระองค์ประสูติกาล เมื่อพระเจ้าฟารุกมีพระชนมายุเพียง 18 พรรษา ส่วนสมเด็จพระราชินีฟารีดา พระราชมารดา มีพระชนมายุเพียง 17 พรรษา โดยพระนาม เฟริยาล มาจากพระนามของพระปัยยิกาฝ่ายพระชนก (ย่าทวด) พระองค์มีพระขนิษฐาอีก 2 พระองค์ คือ เจ้าหญิงเฟาซียะห์ และเจ้าหญิงฟาดียะห์ พระแม่มารีทองแห่งเอสเซิน
ภาพพจน์ของมารดาถือสัญลักษณ์ของอำนาจเหนือโลกสำหรับบุตรชายอาจจะเป็นนัยยะของความหมายทางการเมืองที่กว้างไกลในช่วงเวลาที่สร้างงานศิลปะ จักรพรรดิออตโตที่ 2 พระปิตุลาของมาทิลดาเจ้าอาวาสแห่งแอบบีเอสเซินเสด็จสวรรคตในกรุงโรมในปี ค.ศ. 983 ทิ้งราชบัลลังก์ไว้ให้แก่ออตโตพระราชโอรสพระองค์เดียวที่ทรงมีผู้มีพระชนมายุเพียงสามพรรษา พระราชมารดาธีโอฟานูจึงทรงรับหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์แก่พระราชโอรสผู้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิออตโตที่ 3 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 991 เมื่อทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ธีโอฟานูก็ทรงพยายามป้องกันสิทธิของพระราชโอรสจากการอ้างของเฮนรีที่ 2 ดยุคแห่งบาวาเรีย ฉะนั้นพระแม่มารีทองจึงอาจจะวิเคราะห์ได้ว่าเป็นการแสดงถึงการกระทำของธีโอฟานู “โดยอำนาจของพระเจ้า” ในการต่อสู้เพื่อรักษาอำนาจของพระราชโอรสผู้มีสิทธิโดยชอบธรรมในการปกครองจักรวรรดิ จนเมื่อพระราชโอรสจะทรงบรรลุนิติภาวะ และอาจจะเป็นการอนุมานได้ว่าธีโอฟานูทรงอุทิศประติมากรรมชิ้นนี้ให้แก่แอบบี ในการต่อสู้เพื่อรักษาอำนาจ มาทิดาคงจะเข้าข้างจักรพรรดิออตโตที่ 3 และธีโอฟานู ตระกูลของมาทิลดามีประวัติว่าเป็นคู่อริของเฮนรีมาเป็นเวลานาน และมาทิลดาเองก็เป็นทายาทส่วนตัวของพี่ชายออตโตที่ 1 ดยุคแห่งบาวาเรีย ผู้ที่ในปี ค.ศ. 976 ได้รับอาณาจักรดยุคแห่งบาวาเรียหลังจากการปฏิวัติของเฮนรี อีกประการหนึ่งก็อาจจะเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่เมื่อจักรพรรดิออตโตที่ 3 เสด็จมาประพาสแอบบีในปี ค.ศ. 993 พระองค์ก็และพระราชทาน “มงกุฎยุวกษัตริย์” ให้แก่แอบบีเพื่อเป็นการแสดงถึงความขอบพระทัยต่อการสนับสนุนของแอบบีเมื่อยังทรงพระเยาว์ก็เป็นได้ เจ้าหญิงฟาดียะห์แห่งอียิปต์
เจ้าหญิงฟาดียะห์แห่งอียิปต์ ประสูติเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1943 เป็นพระราชธิดาองค์เล็กในพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์ พระมเหสีพระองค์แรก โดยพระองค์มีพระพี่นางร่วมพระมารดาสองพระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงเฟริยาล และเจ้าหญิงเฟาซียะห์ มาเรีย ฟรานซิสกาแห่งซาวอย สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงมาเรีย ฟรานซิสกาแห่งซาวอย(มาเรีย ฟรานซัวส์ เอลิซาเบธ; 21 มิถุนายน พ.ศ. 2189 - 27 ธันวาคม พ.ศ. 2226) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งซาวอยและสมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าอัลฟองโซที่ 6 แห่งโปรตุเกสและเป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเปโดรที่ 2 แห่งโปรตุเกส
เจ้าหญิงมารี ฟรานซัวส์ เอลิซาเบธ เดอ ซาวอเอีย หรือ เจ้าหญิงมาเรีย ฟรานซิสกาแห่งซาวอย ประสูติวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2189 เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กในชาร์ลส์ อมาเดอุส ดยุคแห่งเนมัวส์กับเอลิซาเบธ เดอ บูร์บง เจ้าหญิงเป็นพระปนัดดาในพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศสกับพระสนมของพระองค์คือ กาเบรียล เดสเทร่ส์ พระเชษฐภคินีของเจ้าหญิงคือ เจ้าหญิงมารี ณานน์แห่งซาวอย ก่อนอภิเษกสมรสเจ้าหญิงทรงดำรงพระอิศริยยศ "มาดมัวแซล เดอ ออเมล" ซึ่งมาจากชื่อของรัฐดัชชีแห่งออเมลซึ่งเป็นดินแดนของพระราชบิดาของเจ้าหญิง อาโฮเทปที่ 1
อาโฮเทปที่ 1 เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณที่อาศัยอยู่เมื่อประมาณ 1560-1530 ปีก่อนคริสตกาล ในช่วงปลายของราชวงศ์ที่สิบเจ็ดของอียิปต์ พระองค์เป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระราชินีเตติสฮอร์ริ กับ ฟาโรห์ทาโอที่หนึ่ง และอาจเป็นน้องสาวและมเหสีของฟาโรห์ทาโอที่สอง พระนางอาโฮเทปที่ 1 มีชีวิตที่ยาวนานและมีอิทธิพลต่ออียิปต์โบราณมาก ตูปัว ตามาเซเซ มีโอเล
พระราชาธิบดีประมุขแห่งรัฐตูปัว ตามาเซเซ มีโอเล ทรงพระราชสมภพในปี พ.ศ. 2448 และสวรรคตในปี พ.ศ. 2506 (รวมพระชนมายุ 58 พรรษา) พระองค์เป็นพระประมุขของซามัวเคียงคู่กับพระราชาธิบดีประมุขแห่งรัฐมาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 2 อยู่ในสิริราชสมบัตินาน 2 ปี พระองค์ยังมีส่วนสำคัญที่ทำให้ซามัวเป็นเอกราชจากนิวซีแลนด์ได้ สมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์
สมเด็จพระราชินีฟารีดา เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2464 ณ เมืองอะเล็กซานเดรีย รัฐสุลต่านอียิปต์ ในครอบครัวขุนนางอียิปต์เชื้อสายเซอร์แคเซีย (Circassia) เป็นธิดาของยูซุฟ ษูลฟิการ พาชา (Youssef Zulficar Pasha) เป็นรองประธานผู้พิพากษาศาลอุทธรณ์ผสมแห่งอะเล็กซานเดรีย กับซัยนับ ซัยยิด คานุม (Zainab Said Khanum) นางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระราชินีนาซลี และเป็นหลานตาของมุฮัมมัด ซัยยิด พาชา (Muhammad Said Pasha) อดีตนายกรัฐมนตรีอียิปต์ที่มีเชื้อสายตุรกี เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน
เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน (; ; "พระนามเต็ม" วิกตอเรีย อิงกริด อลิซ เดซิเร; 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 — ) เป็นรัชทายาทอันดับหนึ่งในราชบัลลังก์สวีเดน หากเมื่อเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ พระองค์จะทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถลำดับที่สี่ของประเทศ (ต่อจาก สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 1 สมเด็จพระราชินีนาถคริสตินา และสมเด็จพระราชินีนาถอุลริคา เอเลโอนอรา) ทั้งนี้พระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติใน เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก กับ เจ้าชายเปาโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ  สมเด็จพระราชินีนาถเตรีอีมาเอวารูอาที่ 2 แห่งบอราบอรา
สมเด็จพระราชินีนาถเตรีอีมาเอวารูอาที่ 2 แห่งบอราบอรา () (23 พฤษภาคม 1841 - 12 กุมภาพันธ์ 1873) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรบอราบอรา ตั้งแต่ ค.ศ. 1860 จนถึงปี ค.ศ. 1873 พระองค์เป็นพระราชธิดา ในสมเด็จพระราชินีนาถโปมาเรที่ 4 แห่งตาฮีตี อาร์คดัชเชสอาเดลเลดแห่งออสเตรีย
อาร์คดัชเชสอาเดลเลดแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: อาร์คดัชเชส อาเดลเลด มาเรีย โจเซฟ่า ซิกซ์ต้า แอนโตเนีย โรเบิร์ตต้า อ๊อตโตเนีย ซีต้า ชาร์ลอต หลุยส์ อิมมาคูลาต้า ปีอา เธเรเซีย เบียทริกซ์ ฟรานซิสก้า อิสซาเบล เฮ็นเรียต แม็กซิมิเลียน เจโนวีน่า อิกเนเทีย ภาษาอังกฤษ: Adelheid Maria Josepha Sixta Antonia Roberta Ottonia Zita Charlotte Luise Immakulata Pia Theresia Beatrix Franziska Isabelle Henriette Maximiliane Genoveva Ignatia von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2457 ณ พระตำหนักเฮ็ทเซ็นดอร์ฟ ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาองค์แรกในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1และสมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้าแห่งออสเตรีย (พระนามเดิม: เจ้าหญิงแห่งบูร์บอง-ปาร์มา) เมื่อเจริญชันษา 4 พรรษา ได้เสด็จลี้ภัยพร้อมกับพระราชวงศ์อิมพีเรียล หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 1 ซึ่งเป็นจุดจบของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ทำให้พระราชวงศ์ถูกล้มล้างอำนาจในที่สุด สมเด็จพระราชินีทเซนดิน ดองด็อกดูลาม
ดองด็อกดูลาม ทเซน ประสูติในวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1876 (บางแหล่งข้อมูลระบุว่าประสูติในปี ค.ศ. 1874) ประสูติที่จังหวัดเฮ็นตี เขตบายัน-อดาร์กา ทรงพบกับบอจด์ ข่าน ซึ่งขณะนั้นถูกเรียกว่า "บอจด์ กาเกน" ในปีค.ศ. 1895 โดยยังไม่ได้ทรงครองราชย์ บอจด์ กาเกนเดินทางไปเยือนอารามเออเดอนีซู และทั้งคู่พบกันอีกครั้งในปีค.ศ. 1900 ที่อารามอามาร์บายัสการันต์ ดองด็อกดูลามขณะนั้นทำงานเป็นคนรับใช้ในภรรยาเอกของ จูง วัน ทซ็อกบาดรัช ซึ่งเป็นหนึ่งในคนที่ติดตามบอจด์ กาเกนมาถึงมองโกเลีย ที่ถูกเรียกว่าบอจด์ กาเกน เพราะมีความเชื่อตามศาสนาพุทธนิกายมหายานทิเบต ที่ว่า บอดจ์ กาเกน คือ ร่าวอวตารองค์ที่ 8 ของ จอว์ซาน ดัมบา คูทักต์ (Jebtsundamba Khutuktu) โดยการยอมรับของทะไลลามะที่ 13 กับเท็นไป วังชุก ปันเชนลามะที่ 8 และทรงส่งมาให้ปกครองพุทธศาสนาในมองโกเลีย จักรพรรดินีเซี่ยวเชิ่งเซี่ยน
จักรพรรดินีเสี้ยวเชิ่งเซี่ยนพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ.1692 กำเนิดในราชสกุล หนิวฮูลู เมื่ออายุได้13พรรษา คือ ค.ศ.1705 ได้เข้าพิธีอภิเษกสมรสกับเจ้าชายหยง อิ้นเจวิน (หยงฉินหวัง อิ้นเจวิน) จนได้ดำรงตำแหน่งพระชายารอง ครั้นเมื่อวันศุกร์ที่ 25 กันยายน ค.ศ.1711 พระนางได้ให้กำเนิดโอรสองค์ที่สี่ของหยงฉินหวัง นั่นคือหงลี่ พระนางจึงได้สมัญญานามใหม่ว่าพระชายาเก๋อเก๋อ สมเด็จพระจักรพรรดินีเซาดีตูที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
รัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูซึ่งมีความก้าวหน้าที่แตกต่างในภาพรวมที่ค่อยๆกว้างขึ้นระหว่างพระนางและรัชทายาทที่ทรงแต่งตั้ง เจ้าชาย(ราส)ตาฟารี มาคอนเนน เจ้าชายตาฟารีทรงเป็นนักปฏิรูป ทรงเชื่อว่าเอธิโอเปียจำต้องเปิดประเทศสู่โลกเพื่อให้อยู่รอดได้ ในเรื่องนี้พระองค์ได้รับการสนับสนุนจากขุนนางหนุ่มมากมาย อย่างไรก็ตามสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูทรงเป็นนักอนุรักษนิยมทรเชื่อในการปกปักรักษาวัฒนธรรมประเพณีเอธิโอเปีย พระนางทรงได้รับการสนับสนุนอย่างมากจากคริสตจักรในความเชื่อนี้ แต่สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูทรงเริ่มถอนพระองค์จากบทบาททางการเมืองอย่างช้าๆ และทรงปล่อยให้อำนาจของเจ้าชายตาฟารีมีมากขึ้นและมากขึ้น ภายใต้การบริหารราชการของเจ้าชายตาฟารี ทรงนำเอธิโอเปียเข้าร่วมสันนิบาตชาติและทรงประกาศยกเลิกระบบทาส สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูทรงเอาพระทัยใส่ในกิจกรรมทางศาสนา ดังเช่น ทรงสร้างโบสถ์มากมาย จักรพรรดินีเอโช พระพันปีหลวง
จักรพรรดินีเอโช พระพันปีหลวง (; 11 มกราคม พ.ศ. 2378 — 11 มกราคม พ.ศ. 2440) พระนามเดิม อะซะโกะ คุโจ () เป็นพระจักรพรรดินีอัครมเหสีในจักรพรรดิโคเม สมเด็จพระราชินีเจรัลดีนแห่งแอลเบเนีย
สมเด็จพระราชินีเจรัลดีนแห่งแอลเบเนีย เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2458 ณ ออสเตรีย-ฮังการี มีพระนามเดิมว่า "เคาน์เตสเจรัลดีน มาร์จิต เวอร์จีเนีย โอลกา มาเรีย อัพโพนยี เดอ นากี-อัพโพนยี" เป็นธิดาใน เคานต์กุยลา อัพโพนยี เดอ นากี-อัพโพนยี และ แกลดีส เวอร์จีเนีย สติววาร์ด โดยพระอัยกาของพระองค์นั้นทำงานเป็นเป็นนักการฑูตในอเมริกา ต่อมาได้เป็นกงสุลแห่งเบลเยียม เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 3 พรรษา ครอบครัวของพระองค์ไดย้ายไปอาศัยในสวิตเซอร์แลนด์ ต่อมาปีพ.ศ. 2464 ครอบครัวของพระองค์ได้ย้ายกลับไปออสเตรีย-ฮังการีอีกครั้งเนื่องจากนายพลมิกโลช โฮร์ตี ได้เชิญครอบครัวของพระองค์กลับมาอาศัยในออสเตรีย-ฮังการี และต่อมาเมื่อพระราชบิดาของพระองค์เสียชีวิตทั้งหมดจึงได้ย้ายไปประเทศฝรั่งเศส
เคาน์เตสเจรัลดีน ได้เริ่มมีความสัมพันธ์กับ พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย โดยพระเจ้าซ็อกที่ 1 ได้พระราชทานพระบรมราชวโรกาส ให้เคาน์เตสเจรัลดีเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ณ ท้องพระโรงพระราชวังหลวง หลังจากนั้นไม่กี่วัน ทั้ง 2 ก็ได้ราชาภิเษกสมรสกัน โดยพระเจ้าซ็อกที่ 1 ได้มีพระราชดำรัสชื่นชมเคาน์เตสว่า "กุหลาบขาวแห่งฮังการี" และเคาน์เตสได้รับการยกย่องว่าเป็นเจ้าหญิงแห่งแอลเบเนียภายหลังที่พระเจ้าซ็อกที่ 1 มีพระราชดำรัสต่อหน้าสาธารณชน สมเด็จพระจักรพรรดินีเซาดีตูที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
ช่วงต้นรัชกาลของสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูได้มีการทำสงครามต่อต้านเจ้าชายลิจ อิยาซู อดีตจักรพรรดิ ซึ่งทรงหลบหนีออกจากสถานที่คุมขัง ทรงกลับไปพบพระราชบิดาของพระองค์ เนกัส มิคาเอลแห่งวอลโล อดีตจักรพรรดิอิยาซูทรงเข้าร่วมเพื่อแย่งชิงราชบัลลังก์คืน แต่ทั้งสองพระองค์ไม่สามารถประสานกำลังได้อย่างมีประสิทธิภาพตามที่ประสงค์ อย่างไรก็ตามหลังจากได้รับชัยชนะในขั้นต้น พระราชบิดาของอดีตจักรพรรดิอิยาซูได้พ่ายแพ้และทรงถูกจับกุมในสมรภูมิเซกาเล องค์เนกัสทรงถูกล่ามโซ่ตรวนแห่ประจานรอบกรุงแอดดิส อบาบา ทรงต้องแบกหินสำนักผิดไว้บนพระอังสาก่อนที่จะทรงเข้าท้องพระโรงและทรงต้องจุมพิตพระบาทของสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูเพื่อวิงวอนขอพระเมตตา องค์รัชทายาทแห่ราชบัลลังก์ เจ้าชายราสตาฟารี มาคอนเนนไม่ทรงอยู่ทอดพระเนตรเหตุการณ์นี้เพราะทรงเห็นพระทัยพระชายา ผู้ซึ่งเป็นพระราชนัดดาในองค์เนกัสมิคาเอล หลังจากที่ทรงทราบเรื่องการพ่ายแพ้ของพระราชบิดา อดีตจักรพรรดิอิยาซูทรงหลบหนีไปยังแคว้นอะฟาร์ หลังจากหลายปีของการหลบหนี อดีตจักรพรรดิอิยาซูทรงถูกจับกุมโดยเดจาซมาซ (ผู้บัญชาการแห่งประตู) กักซา อารายา เซลาสซี พระราชโอรสในพระสวามีพระองค์แรกของสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูที่ประสูติแต่พระชายาพระองค์อื่น กักซา อารายาได้รับการแต่งตั้งเป็น ราส (เจ้าชาย)จากอดีตพระมารดาเลี้ยง และทรงมอบเจ้าหญิงเยชาชีว็อค ยิลมา พระราชนัดดาในเจ้าชายตาฟารี มาคอนเนนให้เป็นพระชายา เมื่ออดีตจักรพรรดิอิยาซูทรงถูกจับกุม สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูทรงหลั่งพระเนตรร้องขอให้คุมขังอดีตจักรพรรดิไว้ในตำหนักพิเศษในบริเวณพระราชวังที่ซึ่งพระนางสามารถเห็นสภาพความเป็นอยู่และอดีตจักรพรรดิควรได้รับข้อเสนอแนะทางศาสนา พระนางต้องพบว่าเจ้าชายราสตาฟารีและฟิตาวารี(ผู้บัญชาการทัพหน้า) ฮัปเต จิออร์จิส ดินักเดยืนยันที่จะไม่รับข้อเสนอของพระนาง พระนางทรงกระทำได้เพียงให้อดีตจักรพรรดิได้รับพระกระยาหารที่พิเศษและทรงโปรดปรานและทรงจัดหาฉลองพระองค์และให้ความหรูหราเล็กๆแก่เจ้าชายลิจ อิยาซู ในสถานที่คุมขังที่เซลลาเล ในวาระสุดท้ายของพระชนม์ชีพของพระนาง ทรงกล่าวถึงพระราชนัดดาที่ถูกถอดถอนพระองค์นี้ว่า "เกตาเย (องค์พระผู้เป็นเจ้า)อิยาซู" จักรพรรดินีมาทิลดา
จักรพรรดินีมาทิลดาเสด็จพระราชสมภพในเดือนกุมภาพันธ์ปี ค.ศ. 1102 เป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ และ สมเด็จพระราชินีมาทิลดาแห่งสกอตแลนด์ และเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระเจ้ามาลคอล์มที่ 3 แห่งสกอตแลนด์และพระราชินีมาร์กาเร็ตแห่งสกอตแลนด์ (นักบุญมาร์กาเร็ตแห่งสกอตแลนด์) พระราชินีมาร์กาเร็ตเป็นพระธิดาของเอ็ดเวิร์ดผู้ลี้ภัยพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดมันด์ที่ 2 แห่งอังกฤษ เชื่อกันว่าประสูติที่วินเชสเตอร์แต่การค้นคว้าเมื่อเร็วๆ นี้โดยจอห์น เฟลชเชอร์กล่าวว่าอาจจะทรงพระราชสมภพที่พระราชวังซัททันคอร์ทนีย์ที่บาร์คเชอร์ (ปัจจุบันอ็อกฟอร์ดเชอร์) จักรพรรดินีโชเก็ง พระพันปีหลวง
จักรพรรดินีโชเก็ง พระพันปีหลวงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2392 ณ เฮอังเกียว มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่ามะซะโกะ เป็นธิดาคนที่สามของทะดะกะ อิชิโจ อดีตเสนาบดีฝ่ายขวาและผู้สืบตระกูลอิชิโจอันเป็นสาขาย่อยของตระกูลฟุจิวะระ กับอนุภริยาชื่อทะมิโกะ ชินบะตะ เจ้าหญิงซาบิฮา ฟาซิละ ฮานิม สุลต่าน
เจ้าหญิงซาบิฮา ฟาซิละ ฮานิม สุลต่าน (ภาษาอังกฤษ: Sabiha Fazila Hanım Sultan; ประสูติ; 8 สิงหาคม พ.ศ. 2484 ณ เนยยี-ซูร์-แซน ประเทศฝรั่งเศส) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งอียิปต์และเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิออตโตมัน เป็นพระปทินัดดาในกาหลิบองค์สุดท้ายแห่งจักรวรรดิออตโตมัน กาหลิบอับดุลเมซิดที่ 2 ผ่านทางพระสันตติวงศ์ของพระมารดา และยังทรงเคยเป็นพระคู่หมั้นในพระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก พระนางอาจจะได้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอิรักถ้าไม่เกิดเหตุการณ์ปฏิวัติ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 ในอิรักเสียก่อนซึ่งเป็นผลให้พระราชวงศ์อิรักถูกปลงพระชนม์เกือบทั้งหมด จักรพรรดิศิวาจี
ฉัตรปตี ศิวาจีราโช โภสเล หรือพระนามเดิม ศิวาจี โภสเล ประสูติเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1630 (บ้างว่า 6 เมษายน ค.ศ. 1627) ณ ป้อมภูเขาศิวเนรี ใกล้เมืองจุนนา เขตปูเน รัฐมหาราษฏระ ในปัจจุบัน พระนามของพระองค์มีที่มาจากเทพเจ้าศิวาอีซึ่งพระนางชีชาบาอีได้บูชาอยู่ตลอดเวลาที่ทรงครรภ์ศิวาจีอยู่ โดยพระบิดามีพระนามว่า ศาหจี โภสเล เป็นนักรบมราฐีผู้รับใช้อาณาจักรสุลต่านทักขิน (เดคกัน) พระมารดามีพระนามว่า ชีชาบาอี (หรือ ชีชาไบ) บุตรีของราชาลาขุชีราว ชาธัวแห่งสินทเขท ในเวลานั้น อำนาจในแผ่นดินทักขินถูกปกครองร่วมโดยอาณาจักรอิสลาม 3 อาณาจักร คือ อาณาจักรพีชปุร , อาณาจักรอาเหม็ดนคร และ อาณาจักรโคลโกณทา ศาหจีมักจะเลือกจงรักภักดีอยู่ระหว่าง นิซัมชาห์ฮี แห่ง อาเหม็ดนคร, อทิลศาห์ แห่ง พีชปุร และจักรวรรดิมุคัล แต่ก็ยังครอบครองชาคีร์ (เขตศักดินา) และกองทัพไว้กับตัวอยู่ตลอด ชาห์ทาห์มาสพ์ที่ 1 แห่งเปอร์เซีย
ชาห์ทาห์มาสพ์ที่ 1 แห่งเปอร์เซีย () (22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1514 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1576) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชวงศ์ซาฟาวิยะห์ผู้ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1524 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1576 ทรงเป็นชาห์ผู้มีอิทธิพลพระองค์หนึ่งของอิหร่าน ชาห์ทาห์มาสพ์ที่ 1 เป็นพระราชโอรสของชาห์อิสมาอิลที่ 1 และชาห์-เบกิ คามุม (ที่รู้จักกันในตำแหน่งทาจลู คามุม (Tajlu Khanum)) ของชนเติร์กเมน (Turkmen people) เผ่ามาว์ซิลลู เซรู เอเพนิซา คาโคบาอู
เซรู เอเพนิซา คาโคบาอู เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี 1815 เป็นพระราชโอรสในตาโนอา วิซาวากากับอาดี ซาวูซาวู พระองค์ได้ทรงรวบรวมและก่อตั้งอาณาจักรฟิจิ และพระองค์ก็ได้ปราบดาภิเษกตนขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฟิจิพระองค์แรก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฟิจิพระองค์แรกและพระองค์เดียวที่เป็นชาวฟิจิ หลังจากสิ้นรัชกาลของพระองค์ ฟิจิก็ถูกปกครองโดยพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร ในรัชสมัยของพระองค์อาณาจักรฟิจิประสบกัยปัญหาการล่าอาณานิคมโดยชาติมหาอำนาจ พระองค์ทรงปกครองฟิจิได้เพียง 3 ปี พระองค์ก็สละราชสมบัติให้สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักรจึงปกครองฟิจิสืบต่อมา จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งออสเตรีย
จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2336 เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กับ เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งทู ซิชิลีส์ เมื่อพระองค์ทรงสืบราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2378 ซึ่งขณะนั้น พระองค์มีพระชนมายุ 42 พรรษา ทำให้เกิดปัญหาใหญ่สำหรับองคมนตรี และพระบรมวงศานุวงศ์ออสเตรียหลายพระองค์ เพราะเนื่องจากพระองค์มีพระวรกายไม่แข็งแรง อีกทั้งพระองค์ทรงเป็นโรคลมบ้าหมู และสมองไม่กระเตื้อง ทำให้พระองค์ทรงอ่านไม่ค่อยออก เขียนไม่ค่อยได้ หรือที่เรียกว่า โรคดิสเล็กเซีย (Dyslexia) ในสมุดบันทึกส่วนพระองค์ที่พระองค์ทรงเขียนเป็นประจำทุกวัน ก็ยังต้องมีข้าราชบริพารและราชเลขานุการมาช่วยในการทรงพระอักษรด้วย นอกจากนี้ ในรัชกาลของพระองค์ยังมีการก่ออาชญากรรมมาก อีกทั้งพระองค์ทรงไม่สามารถช่วยเหลือสังคมและพระราชกรณียกิจต่างๆ อย่างที่องค์พระประมุขทรงทำเป็นพระราชกรณียกิจได้ ดังนั้น พระบรมวงศานุวงศ์ออสเตรีย อาร์ชดยุกและอาร์ชดัชเชสทั้งหลายจึงทรงคิดที่จะร่วมมือกันโค่นอำนาจพระองค์ และมองพระราชบัลลังก์ให้แก่ผู้ที่เหมาะสมในการครองราชย์อย่างมีประสิทธิภาพ เจ้าหญิงฟัยซะฮ์แห่งอียิปต์
เจ้าหญิงฟัยซะฮ์ ประสูติเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ณ พระราชวังอับดีนในไคโร เป็นพระราชบุตรลำดับที่สามในพระเจ้าฟุอาดที่ 1 ที่ประสูติแต่สมเด็จพระราชินีนาซลี มีพระพี่น้องร่วมพระราชชนนี คือ พระเจ้าฟารูก, เจ้าหญิงเฟาซียะห์, เจ้าหญิงฟัยกะฮ์ และเจ้าหญิงฟัตฮียะห์ มีพระชษฐาและเชษฐภคินีต่างพระชนนีคือ เจ้าชายอิสมาอีล และเจ้าหญิงเฟากียะฮ์ อาร์ซิโนเอที่ 1
อาร์ซิโนเอที่ 1 (กรีก: Arsinoe ; ประสูติ 305 ปีก่อนคริสตกาล - สิ้นพระขนม์ 248 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพระราชินีและพระมเหสีแห่งราชวงศ์ทอเลมีของอียิปต์โบราณ พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับฟาโรห์ทอเลมีที่ 2 ฟิลาเดลฟัส สมเด็จพระราชินีมาเซเนต โมฮาโต เซเอโซ
สมเด็จพระราชินีมาเซเนต โมฮาโต เซเอโซ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2519 ที่เมืองมาโพเตง จังหวัดเบเรอา พระองค์เป็นพระธิดาของเทกิโซ มอตโซเอเนงกับมาการาโบ มอตโซเอเนง แรกพระราชสมภพทรงพระนามว่า แอนนา คาราโบ มอตโซเอเนง สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย หรือ เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินเบอระ (มารี อเล็กซานดรา วิกตอเรีย, 27 ตุลาคม ค.ศ. 1875 - 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1938)[note 1] เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนียพระองค์สุดท้าย โดยเป็นพระมเหสีในพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย เจ้าหญิงฟัยกะฮ์แห่งอียิปต์
เจ้าหญิงฟัยกะฮ์แห่งอียิปต์ ประสูติเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 ณ เมืองอเล็กซานเดรีย ประเทศอียิปต์ โดยเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าฟูอัดที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีนาซลีแห่งอียิปต์ โดยพี่พระพี่น้องด้วยกัน 5 พระองค์ ได้แก่ พระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์, เจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์, เจ้าหญิงไฟซาแห่งอียิปต์ และพระขนิษฐาอีก 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงไฟทิยาแห่งอียิปต์ เฮเทปเฮเอสที่ 1
เฮเทปเฮเอสที่ 1 เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณในช่วงราชวงศ์ที่สี่ของราชอาณาจักรอียิปต์ และเป็นพระมเหสีในฟาโรห์สเนฟรู เจ้าหญิงเฟาซียะห์แห่งอียิปต์
ในปลายชนม์พระองค์ประทับอยู่ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งในปี ค.ศ. 2004 ได้มีการเผยแพร่พระฉายาลักษณ์ล่าสุดของพระองค์คู่กับอาร์เดชีร์ ซาเฮดี อดีตพระชามาดา มีการเข้าใจผิดเกี่ยวกับข่าวการสิ้นพระชนม์เมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2005 ที่เกิดการสับสนในเรื่องพระนามที่เหมือนกันของพระองค์กับพระภาติยะ คือ เจ้าหญิงเฟาซียะห์ (ค.ศ. 1940-2005) ซึ่งเป็นพระธิดาของพระเชษฐาคือพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ เอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ
ในวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2437 เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ พระชายาในมกุฎราชกุมารเฟอร์ดินานด์แห่งโรมาเนียมีพระประสูติกาลพระธิดาที่ปราสาทเปเรส เจ้าหญิงมีพระนามว่า เอลิซาเบธหรือเอลิซาเวตา ซึ่งมีพระนามตามพระปิตุจฉาของพระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย พระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย เจ้าหญิงเอลิซาเบธทรงใช้พระชนมชีพในช่วงต้นที่ปราสาทเปเรส เมืองซินายอา ที่ซึ่งมกุฎราชกุมาร ผู้เป็นพระบิดาทรงพำนักอยู่ ในหนังสือ The Story of My Life พระนิพนธ์ในพระราชินีมารี(เจ้าหญิงมารี) ผู้เป็นพระมารดาทรงบันทึกไว้ว่า "เธอมีผิวที่ขาวดุจดังน้ำนมและมีตาโตสีเขียว มักจะตื่นตกใจกลัวง่าย รักที่จะเก็บและวัดดอกไม้ แต่ในตอนแรกเธอเป็นคนเงียบๆแต่ก็บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับดอกลิลลี่และดอกรักเร่ ดอกใหญ่ ริมสระน้ำ ในตอนอยู่ที่ที่จอดรถใกล้ปราสาท รถม้ากำลังออกตัว ฉันรู้สึกประหลาดใจมากเมื่อเธอได้เล่าเรื่องความฝันของเธอและบอกว่าเธอมีเพื่อนเป็นนางฟ้า ทำให้ฉันรู้สึกว่าเด็กคนนี้ของฉันมีความคิดที่ฉันคาดไม่ถึง" เนื่องจากเจ้าหญิงมารีในขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 19 พรรษา และเจ้าหญิงเอลิซาเบธกับเจ้าชายคาโรลพระเชษฐาของพระองค์ได้รับการศึกษาร่วมกัน พระราชินีเอลิซาเบธทรงปลูกฝังพระองค์ให้รักศิลปะ พ.ศ. 2532
7 มกราคม - จักรพรรดิโชวะ จักรพรรดิของประเทศญี่ปุ่น (ประสูติ 29 เมษายน พ.ศ. 2444) 23 มกราคม - ซัลวาดอร์ ดาลี จิตรกรชาวสเปน (เกิด 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2447) 9 กุมภาพันธ์ - เทะซึกะ โอะซะมุ นักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น (เกิด 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2471) 30 เมษายน - เจ้าหญิงบังจา มกุฎราชกุมารีองค์สุดท้ายของเกาหลี (ประสูติ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444) 16 พฤษภาคม - ชาตรี ศรีชล นักร้อง นักแต่งเพลงลูกทุ่งชาวไทย (เกิด 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2492) 3 มิถุนายน - อยาตุลเลาะห์ รูฮัลลาห์ โคไมนี ผู้นำอิสลามชาวอิหร่าน (เกิด 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2443) 29 สิงหาคม - ปีเตอร์ สกอตต์ นักธรรมชาติวิทยา จิตรกร และนักสำรวจชาวอังกฤษ (เกิด 14 กันยายน พ.ศ. 2452) 28 กันยายน - เฟอร์ดินันด์ มาร์กอส อดีตประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ (เกิด 11 กันยายน พ.ศ. 2460) 6 ตุลาคม - เบตตี เดวิส นักแสดงชาวอเมริกัน (เกิด 5 เมษายน พ.ศ. 2451) 27 ธันวาคม - เตือนใจ บุญพระรักษา นักร้องลูกทุ่งชาวไทย (เกิด 10 เมษายน พ.ศ. 2486) จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย
จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2373 ณ พระราชวังเชินบรุนน์ กรุงเวียนนา จักรวรรดิออสเตรีย เป็นพระราชโอรสและพระราชบุตรองค์โตในอาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ล (ซึ่งเป็นพระราชโอรสองค์สุดท้องในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) และเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย เมื่อปีพ.ศ. 2378 พระราชปิตุลาของพระองค์ จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ ทรงสละราชสมบัติกะทันหัน เนื่องจากเกิดการปฏิวัติในกรุงเวียนนา โดยมีประชามติให้พระองค์สละราชสมบัติ เพราะพระองค์ทรงปกครองบ้านเมืองไม่ดีพอ อาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ล ซึ่งเป็นพระอนุชาจึงทรงแนะนำให้ผู้เป็นพระเชษฐาสละราชสมบัติให้กับพระโอรสของพระองค์ อาร์ชดยุกฟรันซ์ คาร์ล และอาร์ชดัชเชสโซฟีจึงมีพระบัญชาให้พระโอรสของพระองค์เตรียมตัวขึ้นเป็นจักรพรรดิ โดยให้ทรงตระหนักถึงภาระหน้าที่ ความหมั่นเพียร อาร์ชดยุกฟรันซ์ โยเซฟจึงทรงดีพระทัยที่จะได้เป็นองค์พระจักรพรรดิ ทรงเกิดความเคารพนับถือและเลื่อมใสจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1พระอัยกาของพระองค์ว่าทรงเป็นตัวอย่างที่จะปฏิบัติหน้าที่ในฐานะที่ทรงเป็นจักรพรรดิ ซึ่งเสด็จสวรรคตเมื่อพระองค์มีพระชนมายุเพียง 5 พรรษาเท่านั้น เมื่อเจริญพระชนมายุ 13 พรรษา พระองค์ทรงเข้าร่วมการฝึกทหารในราชนาวีกองทัพออสเตรีย พระองค์ทรงได้รับการฝึกฝนอย่างเข้มงวด ชนิดที่ออกนอกกรอบไม่ได้เลยทีเดียว ดังนั้น พระองค์จึงทรงเครื่องแบบทหารราชนาวีตลอดมาจนเมื่อได้ทรงครองราชสมบัติ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี
สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ประสูติเมื่อวันอังคารที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 เวลา 12 นาฬิกา 52 นาที ณ พระที่นั่งเทพสถานพิลาส ในหมู่พระมหามณเฑียร ภายในพระบรมมหาราชวัง พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ประสูติแต่พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี โดยประสูติก่อนการเสด็จสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเพียงวันเดียว นอกจากนี้ เมื่อนับพระญาติทางฝ่ายพระมารดานั้น พระองค์นับเป็นพระญาติชั้นที่ 3 ของพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ อดีตพระมหากษัตริย์แห่งกัมพูชา และเป็นพระญาติชั้นที่ 4 กับพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดมสีหมุนี[3][4] สมเด็จพระราชินีสโลเต ลูเปปาอูอู
สมเด็จพระราชินีสโลเต ลูเปปาอูอูทรงอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 แห่งตองงา ซึ่งในขณะนั้นยังเป็นเพียงเจ้าชาย ในปี ค.ศ. 1833 ตามราชประเพณีตองงา และอภิเษกสมรสอีกครั้งเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1834 ตามประเพณีในศาสนาคริตส์ พระองค์และพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 มีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกันหลายพระองค์ แต่ทุกพระองค์ล้วนแล้วแต่สิ้นพระชนม์ก่อนพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 ทำให้ไม่มีพระองค์ใดได้ครองราชย์ เจ้าหญิงเฟริยาลแห่งอียิปต์
เจ้าหญิงเฟริยาลแห่งอียิปต์ (อาหรับ:الأميرة فريال "Feriyāl", ประสูติ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938 - สิ้นพระชนม์ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009) พระราชธิดาพระองค์แรกในพระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ และสมเด็จพระราชินีฟารีดาแห่งอียิปต์  จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล
เจ้าชายเปดรูประสูติเวลา 02.30 น. ของวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1825 ในพระราชวังเซา คริสโตเบา รีโอเดจาเนโร จักรวรรดิบราซิล ทรงได้รับการตั้งพระนามตามนักบุญเปดรูแห่งอัลคันทารา พระนามเต็มของพระองค์คือ เปดรู เดอ อัลคันทารา โจเอา คาร์ลอส ลีโอโพลโด ซัลวาดอร์ บีเบียโน ฟรานซิสโก ซาเวียร์ เดอ เปาลา ลีโอคาดีโอ มิเกล กาเบรียล ราฟาเอล กอนซากา ทางพระราชบิดาของพระองค์คือ จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล พระองค์ทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์ ราชวงศ์บราแกนซาสายบราซิล(ภาษาโปรตุเกส: Bragança) และทรงได้รับการถวายพระเกียรติเป็น "ดอม"(Dom; ลอร์ด)เมื่อแรกประสูติ เจ้าชายเปดรูทรงเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าโจเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส ผู้เป็นพระอัยกาและทรงเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส ผู้เป็นพระปิตุลา พระราชมารดาของเจ้าชายเปดรูคือ อาร์คดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดิน่าแห่งออสเตรีย ทรงเป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์พระองค์สุดท้าย ทางพระราชมารดา เจ้าชายเปดรูทรงเป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ผู้เป็นพระมาตุลาและทรงเป็นพระญาติกับจักรพรรดินโปเลียนที่ 2, จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟที่ 1แห่งจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีและจักรพรรดิแม็กซีมีเลียนที่ 1แห่งจักรวรรดิเม็กซิโก อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน
อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ หรือ อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ดัชเชสแห่งอากีแตนและแกสโคนี และเคานทเทสแห่งปัวตู (ภาษาอังกฤษ: Eleanor of Aquitaine หรือ Aliénor) (ราว ค.ศ. 1122[1] - 1 เมษายน ค.ศ. 1204) เจ้าหญิงมะซะโกะ (จักรพรรดิเรเซ)
เจ้าหญิงมะซะโกะประสูติเมื่อ พ.ศ. 1493 เป็นพระธิดาในอดีต จักรพรรดิซุซะกุ ที่ประสูติแต่ เจ้าหญิงฮิโระโกะ พระราชนัดดาของ จักรพรรดิไดโงะ ทำให้เจ้าหญิงมะซะโกะมีศักดิ์เป็นพระราชปนัดดา (เหลน) ของจักรพรรดิไดโงะ สมเด็จพระราชาธิบดีฟัยศ็อล บิน อับดัลอะซีซ อาล ซะอูด
สมเด็จพระราชาธิบดีฟัยศ็อล บิน อับดัลอะซีซ อาล ซะอูด () (พระราชสมภพ 14 เมษายน พ.ศ. 2449 - สวรรคต 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์รัชกาลที่ 3 แห่งซาอุดีอาระเบีย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูด  เจ้าหญิงเฟาซียะห์-ลาติฟะฮ์แห่งอียิปต์
เจ้าหญิงเฟาซียะห์-ลาติฟา แห่งอียิปต์ (12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525-) พระราชธิดาพระองค์เดียวของพระเจ้าฟูอัดที่ 2 แห่งอียิปต์ กับฟาดิลา ฟรองซ์ ปิการ์ สตรีชาวฝรั่งเศส พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ในเขตมอนเตการ์โล ประเทศโมนาโก โดยพระองค์ถือสัญชาติโมนาโก พระองค์มีพระเชษฐา 1 พระองค์ และพระอนุชา 1 พระองค์ คือ เจ้าชายมูฮัมหมัด อาลี เจ้าชายแห่งซาอิด และเจ้าชายฟากูรุดดินแห่งอียิปต์ สมเด็จพระราชินีมาเรียแห่งยูโกสลาเวีย
สมเด็จพระราชินีมาเรียแห่งยูโกสลาเวีย (6 มกราคม พ.ศ. 2443 - 22 มิถุนายน พ.ศ. 2504) (ภาษาอังกฤษ: Maria of Romania ภาษาเซอร์เบีย: Marija Karađorđević) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล
ในวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2360 เจ้าชายเปดรูทรงอภิเษกสมรสโดยฉันทะกับอาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดีนา เมื่อพระนางเสด็จถึงรีโอเดจาเนโรในวันที่ 5 พฤศจิกายน พระนางทรงตกหลุมรักเจ้าชายเปดรูในทันที ซึ่งทรงมีเสน่ห์และดึงดูดพระทัยมากกว่าที่พระนางทรงดำริไว้ หลังจาก"ปีภายใต้พระอาทิตย์เขตร้อนชื้น ลักษณะสีผิวของพระองค์ยังคงสว่าง พระปรางเป็นสีชมพูผ่องใส" เจ้าชายซึ่งมีพระชนมายุ 19 พรรษาทรงพระสิริโฉมและทรงสูงกว่ามาตรฐานในขณะนั้นเพียงเล็กน้อย ด้วยพระเนตรดำสว่างและพระเกศาสีน้ำตาลเข้ม "รูปลักษณะที่ดีของพระองค์" ในคำกล่าวของนักประวัติศาสตร์ นีล ดับเบิลยู. มาเคาเลย์ จูเนียร์. "ทรงมีความรับผิดชอบ, ทะนงตน และทรงซื่อตรงแม้กระทั่งในวัยที่เข้าสู่ความเป็นหนุ่ม และการดูแลเรื่องฉลองพระองค์และรูปลักษณะของพระองค์ ที่ซึ่งไม่มีข้อบกพร่อง ทรงมีระเบียบและสะอาดอย่างเป็นประจำ พระองค์ทรงสรงน้ำเป็นประจำตามวัฒนธรรมแบบบราซิล" พิธีรับศีลในวันอภิเษกสมรส ด้วยการให้คำปฏิญาณตามคำสาบานที่ให้ไว้ในการอภิเษกสมรสโดยฉันทะครั้งก่อน พิธีรับศีลได้เกิดขึ้นในวันถัดมา การอภิเษกสมรสครั้งนี้ทำให้ทรงให้กำเนิดพระโอรสธิดาร่วมกัน 7 พระองค์ได้แก่ เจ้าหญิงมาเรีย (ต่อมาคือ สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกส), เจ้าชายมิเกล, เจ้าชายฌูเอา, เจ้าหญิงยาโนเรีย, เจ้าหญิงเปาลา, เจ้าหญิงฟรานซิสกา และเจ้าชายเปดรู (ต่อมาคือ สมเด็จพระจักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล)  สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
เฮลี เซลาสซีที่ 1 (ภาษาอังกฤษ:Haile Selassie I) (ภาษาเกเอซ: แปลว่า "ผู้เป็นพลังแห่งตรีเอกานุภาพ" 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1892 - 27 สิงหาคม ค.ศ. 1975) เฮลี เซลาสซี ที่ 1 (Haile Selassie I) เดิมชื่อตาฟารี มาคอนเนน (Tafari Makonnen) เป็นผู้สำเร็จราชการของเอธิโอเปีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1916 ถึง ค.ศ. 1930 และยังเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิเอธิโอเปีย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1930 ถึง ค.ศ. 1974 อีกด้วย พระองค์เป็นรัชทายาทสืบเชื้อสายมาจากสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 13 ซึ่งเป็นเชื้อสายที่สืบย้อนไปถึงกษัตริย์โซโลมอนและราชินีชีบา พระองค์ยังจัดเป็นบุคคลสำคัญของทั้งประวัติศาสตร์เอธิโอเปียและประวัติศาสตร์แอฟริกาด้วย  สมเด็จพระจักรพรรดินีเซาดีตูที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
จากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระจักรพรรดิโยฮันเนสที่ 4 ในสมรภูมิกัลลาบัต (หรือ "สมรภูมิเมเต็มบา") จากการที่ทรงสู้รบกับมุสลิมมะห์ดีแห่งซูดาน เนกัสเมเนลิกแห่งชีวาทรงรับพระราชอำนาจและทรงดำรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเมเนลิกที่ 2 แห่งเอธิโอเปียในปีพ.ศ. 2432 เหตุการณ์ครั้งนี้ถ่อเป็นการฟื้นฟูสายสืบราชสันตติวงศ์บุรุษ ซึ่งสมเด็จพระจักรพรรดิโยฮันเนสทรงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ผ่านสายสันตติวงศ์สตรี ในฐานะที่เป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระจักรพรรดิเมเนลิกที่ 2 พระนางเซาดีตูจึงทรงสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถพระองค์สุดท้ายซึ่งเป็นผู้สืบราชสันตติวงศ์จากบุรุษแห่งราชวงศ์โซโลมอน เนื่องจากรัชทายาทของพระนางคือ สมเด็จพระจักรพรรดิเฮลี เซลาสซีที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย ทรงสืบราชสันตติวงศ์ผ่านทางสตรี สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์
เจ้าหญิงรามาโว ประวูติในปีค.ศ. 1778 ที่ตำหนักในอัมบาโตมาโนอินา ระยะทาง 16 กิโลเมตร ทางตะวันออกของอันตานานาริโว เป็นพระราชธิดาในเจ้าชายอันเดรียนทซารามันจากากับเจ้าหญิงราโบโดอันเดรียนแทมโป เมื่อเจ้าหญิงรามาโวยังทรงพระเยาว์ พระบิดาของพระนางได้ทูลเตือนพระเจ้าอันเดรียนนามโบอินีเมรีนา (ครองราชย์ค.ศ. 1787-1810) ถึงการวางแผนลอบปลงพระชนม์ของอดีตกษัตริย์อันเดรียนจาฟี ผู้เป็นพระปิตุลาของกษัตริย์ ซึ่งทรงถูกพระเจ้าอันเดรียนนามโบอินีเมรีนาปลดจากราชบัลลังก์ที่เมืองอัมโบฮิมันกา ดังนั้นเพื่อตอบแทนที่ช่วยพระชนม์ชีพพระองค์ไว้ พระเจ้าอันเดรียนนามโบอินีเมรีนาจึงทรงจัดพิธีหมั้นและเสกสมรสเจ้าหญิงรามาโวให้กับพระโอรสของพระองค์คือ เจ้าชายราดามา ผู้ซึ่งกษัตริย์ทรงตั้งให้เป็นองค์รัชทายาท นอกจากนี้พระองค์ทรงประกาศว่าทายาทของคู่สมรสทั้งสองนี้จะได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากเจ้าชายราดามา สมเด็จพระจักรพรรดินีเซาดีตูที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
ในปีพ.ศ. 2471 เกิดการลุกฮือเล็กน้อยเพื่อต่อต้านการปฏิรูปของเจ้าชายตาฟารี ในการรัฐประหารเอธิโอเปียปีพ.ศ. 2471โดยฝ่ายสนับสนุนสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตู แต่ไม่สำเร็จ สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูทรงถูกบังคับให้ยอมรับเจ้าชายตาฟารี ผู้ซึ่งตอนนี้สามารถควบคุมรัฐบาลส่วนใหญ่ได้แล้ว ด้วยตำแหน่ง เนกัส (กษัตริย์) ในขณะที่เนกัสตาฟารีทรงอยู่ภายใต้การปกครองของสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตู (ซึ่งตอนนี้ยังทรงเป็น Negiste Negest, "ราชินีแห่งปวงราชันย์" หรือ สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ) ตอนนี้เนกัสตาฟารีสามารถปกครองเอธิโอเปียอย่างมีประสิทธิภาพ มีการพยายามหลายครั้งเพื่อมีอำนาจแทนที่พระองค์ แต่ทั้งหมดไม่ประสบความสำเร็จ ในปีพ.ศ. 2473 พระสวามีของสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตู เจ้าชาย(ราส)กักซา เวลเลทรงก่อกบฏในกบฏกักซา เวลเลเพื่อต่อต้านเนกัสตาฟารีที่เบเกมเดอร์เพื่อยุติการสำเร็จราชการของเนกัสตาฟารีทั้งๆที่พระมเหสีทรงทั้งอ้อนวอนและมีพระราชโองการให้พระองค์หยุดต่อต้าน แต่เจ้าชายกักซา เวลเลทรงพ่ายแพ้และสิ้นพระชนม์ในสนามรบโดยกองทัพปฏิรูปเอธิโอเปียในสมรภูมิอันเชมในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2473 สมเด็จพระราชินีนาถซาโลเต ตูโปอูที่ 3 แห่งตองงา
สมเด็จพระราชินีนาถซาโลเต ตูโปอูที่ 3 แห่งตองกา ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ องค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์ตูโปอู และทรงเป็น สมเด็จพระราชินีนาถแห่งตองกา เพียงพระองค์เดียว ทรงพระราชสมภพเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2443 เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 2และสมเด็จพระราชินีลาวิเนีย เวอิออนโก ทรงเป็นกษัตริย์นักพัฒนา ทรงพัฒนาธุรกิจและเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างประเทศถือเป็นกษัตริย์นักพัฒนาอีกพระองค์หนึ่งนอกจากพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 จึงทำให้ยุคของพระนางเป็นยุคทองของประเทศตองงา นอกจากรัชสมัยของพระเจ้าจอร์จ ตูโปอูที่ 1 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ วิเลียมี ตังกิ ไมเลฟีฮี พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์ในวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2461 และสวรรคตในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2508 สมเด็จพระราชาธิบดีวีเซสิโอ โมเอลิกู
สมเด็จพระราชาธิบดีวีเซสิโอ โมเอลิกู เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรซิกาเว วาลลิสและฟุตูนา ประสูติเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2465 เป็นพระโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีปาซิลิโอ เคเลตาโอน่า พระมหากษัตริย์ชิกาเวองค์ก่อน เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2547 ต่อจากพระบิดา สมเด็จพระราชาธิบดีซัลมาน บิน อับดุลอะซีซ อาล ซะอูด
พระองค์พระราชสมภพเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2478 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีอับดุลอะซีซ อิบน์ ซะอูดพระมหากษัตริย์พระองค์แรกของซาอุดีอาระเบีย กับสมเด็จพระราชินีฮุสซะฮ์ บินต์ อะห์มัด อัสซุดัยรี ซาดิเย ทอปตานี
หลังจากพระราชโอรสของพระองค์ พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนียได้เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ของประเทศแอลเบเนียในปี ค.ศ. 1928 ซาดิเย ทอปตานีจึงได้รับการสถาปนาให้ดำรงพระราชอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมราชชนนี (Queen Mother) โดยซาดิเย ทอปตานีได้ดำรงตำแหน่งนี้จนกระทั่งเสด็จสวรรคต โดยพระองค์ได้เป็นผู้คุมต้นเครื่องเสวยที่ส่งถวายให้พระราชโอรสของพระองค์เสวย เพื่อให้แน่ใจว่าอาหารที่พระราชโอรสจะเสวยจะไม่ปนเปื้อนยาพิษ สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา
สมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลที่ 1 แห่งกัสติยา (; 22 เมษายน พ.ศ. 1994-26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2047) เป็นพระราชินีนาถแห่งกัสติยาและเลออนในราชวงศ์ตรัสตามารา พระนางและพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน พระราชสวามี ได้วางรากฐานในการรวมสเปนให้สืบต่อไปจนถึงรุ่นหลาน คือจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทั้งสองได้เป็นขั้วอำนาจที่ยิ่งใหญ่ในการยึดดินแดนสเปนกลับคืนมาจากชาวมัวร์และได้กระทำการรวมชาติสเปนเป็นปึกแผ่น พระนางทรงอนุมัติให้คริสโตเฟอร์ โคลัมบัสไปแสวงหาดินแดนโพ้นทะเลและจนสำรวจพบทวีปอเมริกา พระนางจัดได้ว่าเป็นนักปกครองที่ได้รับการกล่าวชื่อในประวัติศาสตร์ พระนางได้ทำให้ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเจริญอย่างมากในสเปนและพระนางทำให้กรานาดาในการปกครองของมุสลิมมัวร์ยินยอมส่งเครื่องบรรณาการต่อพระองค์ ต่อมาพระนางได้ทำการยึดครองกรานาดาได้สำเร็จ และยึดครองนาวาร์ได้ในปี พ.ศ. 2055 แล้ว คำว่า สเปน () ก็เริ่มถูกนำมาใช้เพื่อเรียกชื่อของราชอาณาจักรที่รวมกันใหม่นี้ การรวมเป็นหนึ่งเดียวของราชอาณาจักรกัสติยา ราชอาณาจักรอารากอน และราชอาณาจักรนาวาร์ได้วางรากฐานให้กับการเกิดสเปนสมัยใหม่และจักรวรรดิสเปน (Spanish Empire) สเปนกลายเป็นผู้นำอำนาจของยุโรปตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 17 เนื่องมาจากการปรับปรุงด้านการเมือง สังคม และการทหารในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 15 การขยายตัวของผลผลิตที่ได้จากเหมืองแร่เงินในทวีปอเมริกาในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 16 ก็ยิ่งเสริมตำแหน่งมหาอำนาจให้มั่นคงขึ้นอีก จักรพรรดินีเซี่ยวเจ๋ออี้
ในวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2415 จักรพรรดิถงจื้อได้เลือกนางอาหลู่เท่อเป็นพระจักรพรรดินีอัครมเหสีของพระองค์ ซึ่งทำให้เกิดความขัดแย้งระหว่างพระพันปีทั้งสองคือพระนางซูอันไทเฮาและพระนางซูสีไทเฮาเรื่องการเลือกพระมเหสีโดยพระนางซูอันไทเฮาทรงสนับสนุนนพระนางอาหลู่เท่อเพราะเห็นว่านางเป็นคนมีความสามารถ อัธยาศัยดี แต่พระนางซูสีสนับสนุนนางเฟิ่งเจียว  พระสนมเฟิ่งเจียว แสดงกิริยาไม่สุภาพต่อหน้าพระพักตร์จักรพรรดิ ทำให้พระองค์ทรงเลือกพระนางอาหลู่เท่อ พระนางซูสีได้โต้แย้งและว่านางควรมีความเฉลียวฉลาดมากกว่านี้ พระอัยกาทางฝ่ายมารดาของพระนางอาหลู่เท่อ (พระอนุชาของอดีตจักรพรรดิเต้ากวง) ทรงเป็นปรปักษ์กับพระนางซูสีในอดีต อย่างไรก็ตามจักรพรรดิถงจื้อทรงเลือกพระนางนางอาหลู่เท่อซึ่งทำให้พระนางซูสีไม่พอใจอย่างยิ่ง อาร์ชดัชเชสมารี วาเลรีแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรี ประสูติเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2411 ณ เมืองบูดา เมืองฝั่งตะวันตกของกรุงบูดาเปสต์ เมืองหลวงของประเทศฮังการี เป็นพระราชธิดาและพระราชบุตรองค์สุดท้องในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย พระองค์ทรงได้รับเลี้ยงดูจากสมเด็จพระจักรพรรดินี พระราชมารดา โดยเป็นพระองค์เดียวที่ทรงรับเลี้งดูอุปการะจาก อาร์ชดัชเชสโซฟี ผู้เป็นพระอัยยิกาของพระองค์ ส่วนพระเชษฐา และพระเชษฐภัคินีพระองค์อื่นๆ ทรงได้รับการอุปการะเลี้ยงดูจากสมเด็จพระราชอัยยิกาจนถึงพระชนมายุ 10 ชันษา สมเด็จพระราชอัยยิกาทรงอนุญาตให้ทั้ง 3 พระองค์ประทับอยู่กับสมเด็จพระราชมารดาได้ ด้วยความที่อาร์ชดัชเชสโซฟี ทรงไม่ชอบพระสุณิสาของพระองค์ ได้ทรงให้ร้ายพระองค์ว่า อาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรี ทรงไม่ใช่พระธิดาของสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟ หากแต่เป็นพระธิดาของชู้ลับของสมเด็จพระจักรพรรดนี โดยแทนที่สมเด็จพระจักรพรรดิจะทรงกริ้วพระมเหสี โดยทรงเชื่อคำพูดของพระราชมารดา แต่กลับทรงกริ้วพระมารดาแทน ที่ทรงกลั่นแกล้ง ให้ร้ายพระมเหสีของพระองค์มาโดยตลอด ซึ่งอาร์ชดัชเชสมารี-วาเลอรี มีพระพักตร์ละม้ายคล้ายคลึงกับสมเด็จพระราชบิดาไม่มีผิดเพี้ยน อาร์ชดัชเชสโซฟีทรงทราบที่พระโอรสทรงกริ้วพระองคมาก ถึงกับเสียพระทัย ซึ่งจากนั้น พระองค์ก็ไม่ทรงเข้าไปยุ่มย่ามอะไรกับสมเด็จพระจักรพรรดินีและพระราชบุตรอีกเลย จักรพรรดินีเซี่ยวเจ๋ออี้
จักรพรรดินีเสี้ยวเจ๋ออี้ (; 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2397 - 27 มีนาคม พ.ศ. 2418) ทรงเป็นที่รู้จักในพระนาม "จักรพรรดินีเจียซุ่น" (เจียซุ้นหวงโฮ่ว) เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิถงจื้อ พระนางทรงมาจากดินแดนมองโกล ทรงเป็นหนึ่งในผู้ที่ถูกพิจารณาคัดเลือกให้เป็นจักรพรรดินีจีนในราชวงศ์ชิง สมเด็จพระราชาธิบดีซอบูซาที่ 2 แห่งเอสวาตีนี
สมเด็จพระราชาธิบดีซอบูซาที่ 2 แห่งเอสวาตีนี พระบรมราชสมภพเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1899 เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระราชาธิบดีอังวาเนที่ 5 และ สมเด็จพระราชินีโลมาวา นดวานเว พระบรมราชสมภพที่เมืองซอมโบเซ ประเทศเอสวาตีนี พระองค์ครองราชย์ได้ถึง 82 ปี ถือว่าเป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดในเอสวาตีนี แม่ชีเทเรซา
คุณแม่เทเรซา เกิดเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2453 (ค.ศ. 1910) ที่เมืองสโกเปีย จักรวรรดิออตโตมัน (ปัจจุบันคือเมืองหลวงของประเทศมาซิโดเนีย) (ภายหลังคุณแม่ถือวันที่ 27 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันที่คุณแม่ทำพิธีศีลล้างบาปเป็นวันเกิดที่แท้จริง[7]) เป็นบุตรคนสุดท้องของบิดานิโกลา (Nikola) กับมารดา ดราเน (Drane Bojaxhiu) ครอบครัวชนชั้นกลางเชื้อสายอัลเบเนีย เธอมีชื่อเดิมว่า "แอ็กเนส กอนจา โบยาจู" (Agnes Gonxha Bojaxhiu) มีบิดาเป็นชาวคริสต์ที่เคร่งครัดในหลักศาสนา ซึ่งทำให้ตั้งแต่วัยเด็กแอ็กเนสชอบไปโบสถ์ฟังบาทหลวงเทศน์มาโดยตลอด เจ้าหญิงเฟือง มาย
เจ้าหญิงเฟือง มาย ดัชเชสม่ายแห่งแอดดิสอาบาบา () ประสูติเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1937 ที่เมืองด่าหลัต ประเทศเวียดนาม เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนาม กับสมเด็จพระจักรพรรดินีนาม เฟือง แห่งเวียดนาม พระมเหสีองค์แรก เจ้าหญิงฟาดียะห์แห่งอียิปต์
ต่อมาได้เกิดเหตุการณ์ปฏิวัติอียิปต์ในปี ค.ศ. 1952 พระเจ้าฟารุกที่ 1 แห่งอียิปต์ พระราชบิดาจึงส่งเจ้าหญิงฟาดียะห์ไปศึกษายังประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยพระองค์ได้เรียนเกี่ยวกับการเขียนภาพ สมเด็จพระจักรพรรดินีเซาดีตูที่ 1 แห่งเอธิโอเปีย
ในขณะที่ชนชั้นสูงเอธิโอเปียซึ่งเป็นพวกอนุรักษนิยมโดยทั่วไปได้รับการสนับสนุนจากสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตู ซึ่งกลุ่มคนเหล่านี้แสดงความกระตือรือร้นน้อยเกี่ยวกับพระญาติของพระนางซึ่งมีมากมาย สมเด็จพระจักรพรรดินี พระพันปีหลวงเตย์ตู เบตุล พระมารดาเลี้ยงของพระนางเซาดีตูและเป็นพระปิตุจฉาในพระสวามีของพระนาง ได้เสด็จออกจากเมืองหลวงหลังการสวรรคตของสมเด็จพระจักรพรรดิเมเนลิกที่ 2 แต่ยังทรงมีความคลางแคลงพระทัยจากการที่ทรงทำการเล่นพรรคเล่นพวกอย่างเห็นได้ชัดซึ่งพระนางทรงกระทำการเป็นประจำในรัชสมัยของอดีตพระราชสวามี จากความพยายามที่จะขจัดอิทธิพลของสมเด็จพระจักรพรรดินี พระพันปีหลวง กลุ่มชนชั้นสูงได้กระทำการแต่งตั้งพระนัดดาของพระนาง(เจ้าชาย[ราส] กักซา เวลเล พระสวามีของสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตู)ให้ไปเป็นข้าหลวงปกครองในที่ห่างไกลเพื่อขจัดเจ้าชายออกจากอิทธิพลในราชสำนัก การกระทำการครั้งนี้ถือเป็นการต่อต้านสมเด็จพระจักรพรรดินี พระพันปีหลวงเตย์ตู เบตุลแทนที่จะต่อต้านสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูซึ่งเชื่อว่าสร้างความขุ่นเคืองพระทัยสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูอย่างมาก สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูยังต้องทรงทนรับความรู้สึกผิดต่อการที่ทรงยึดพระราชบัลลังก์มาจากสมเด็จพระจักรพรรดิอิยาซู ซึ่งขณะนี้คือ เจ้าชายลิจ อิยาซู ผู้ซึ่งพระราชบิดาของพระนางมีพระราชประสงค์ให้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ ในขณะที่พระนางทรงเชื่อว่าการยึดอำนาจสมเด็จพระจักรพรรดิอิยาซูเป็นสิ่งที่จำเป็น พระนางทรงมีความเคารพในพระราชบิดาของพระนางอย่างมาก และไม่ทรงมีความสุขจากการที่ขัดพระราชประสงค์ของพระราชบิดา การที่ทรงต้องแยกจากพระราชสวามีและทรงรู้สึกผิดต่อการยึดราชบัลลังก์สมเด็จพระจักรพรรดิอิยาซูทำให้พระนางเซาดีตูไม่ทรงมีความสุขในขณะที่ดำรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถ เป็นที่น่าสนใจแม้ว่า อดีตสมเด็จพระจักรพรรดิอิยาซูทรงปฏิบัติต่อพระนางอย่างน่ารังเกียจ แต่พระนางทรงให้ความรักและเอ็นดูอดีตสมเด็จพระจักรพรรดิอิยาซู พระราชนัดดาองค์นี้ยิ่ง และมีการกล่าวกันว่าทรงร่ำไห้อย่างข่มขื่นพระราชหฤทัยเมื่อมีการกล่าวว่าพระนางได้กลายเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถในขณะที่พระราชนัดดาของพระนางทรงถูกบัพพาชนียกรรมจากการที่ทรงเลิกศรัทธาในศานาคริสต์ สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถเซาดีตูทรงพยายามละออกจากความรับผิดชอบหลักๆเหล่านี้อย่างมากขึ้นโดยทรงเข้าสู่โลกทางธรรมโดยการถือศีลอดและการสวดมนต์ จากการที่ทรงเป็นผู้นำทางจิตวิญญาณที่ทรงได้รับการสืบทอดมา เจ้าชายราสตาฟารี มาคอนเนนจึงสามารถเข้ามามีอำนาจและอิทธิพลในราชสำนักได้ เจ้าหญิงฟรานซิสกาแห่งบราซิล
เจ้าหญิงฟรานซิสกาแห่งบราซิล (2 สิงหาคม พ.ศ. 2367 - 27 มีนาคม พ.ศ. 2441) ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิบราซิล เป็นพระราชธิดาในจักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล ผู้ทรงครองราชย์เป็นพระเจ้าเปดรูที่ 4 แห่งโปรตุเกสด้วย และพระราชมารดาของเจ้าหญิงคือ อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดีนาแห่งออสเตรีย เจ้าหญิงทรงอภิเษกสมรสกับพระราชโอรสของพระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปป์ที่ 1 แห่งฝรั่งเศสและมีพระราชโอรสธิดาร่วมกัน 3 พระองค์ โดยผ่านทางพระราชธิดาที่ทรงพระชนม์ชีพ พระนางจึงทรงเป็นบรรพบุรุษของเจ้าชายอองรี เดอ ออร์เลออง เคานท์แห่งปารีส ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสายออร์เลอองนิสต์องค์ปัจจุบันและทรงเป็นบรรพบุรุษในสมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน