คลีโอพัตราที่ 7 เสียชีวิตเมื่อไหร่?
คลีโอพัตรา
คลีโอพัตราที่ 7 ฟิโลพาเธอร์ (Greek: Κλεοπάτρα θεά φιλοπάτωρ; หรือรู้จักทั่วไปในนาม คลีโอพัตรา) (มกราคม ปีที่ 69 ก่อนคริสตกาล – 12 สิงหาคม ปีที่ 30 ก่อนคริสตกาล) เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณและเชื้อพระวงศ์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ทอเลมีแห่งมาซิโดเนีย ดังนั้นจึงเป็นผู้ปกครองอียิปต์ที่มีเชื้อสายกรีกคนสุดท้าย บิดาของพระนางคือทอเลมีที่ 12 ออเลติส และคาดว่าพระมารดาเป็นเชษฐภคินีของโอเลเตส ทรงพระนามว่า คลีโอพัตราที่ 5 ทรีฟาเอนา ชื่อ "คลีโอพัตรา" เป็นภาษากรีก แปลว่า "ความเจริญรุ่งเรืองของบิดา" พระนามเต็มของพระนางคือ "คลีโอพัตรา เธอา ฟิโลปาตอร์" ซึ่งหมายถึง "เทพีคลีโอพัตรา ผู้เป็นที่รักของบิดา" พระนางมีพระปรีชาสามารถมาก ทรงแตกฉานถึง 14 ภาษา เช่น ฮิบรู, ละติน, มาเซดอนโบราณ, เอธิโอเปียน, ซีเรีย, เปอร์เซีย, และ อียิปต์ ซึ่งแม้แต่ในราชวงศ์ น้อยคนนักที่จะแตกฉานภาษานี้
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 ทรงหกล้มในห้องสรงที่ที่ประทับในบริกโดในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2498 การหกล้มครั้งนี้เกิดขึ้นก่อนวันเฉลิมพระชนมพรรษา 83 พรรษาของพระองค์ กระดูกโคนขาของพระองค์หัก แม้ว่าจะทรงมีภาวะแทรกซ้อนน้อยๆอื่นๆอันเป็นผลมาจากการหกล้ม พระมหากษัตริย์ทรงต้องใช้รถเข็น พระมหากษัตริย์ผู้ทรงคล่องแคล่วทรงถูกกล่าวถึงการที่ทรงสิ้นหวังด้วยผลจากความรู้สึกของพระองค์เองที่ทรงคิดว่าหมดทางช่วยเหลือ และทรงเริ่มต้นสูญเสียการมีส่วนร่วมและความสนใจตามปกติของพระองค์ในเหตุการณ์ปัจจุบัน ด้วยสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนทรงสูญเสียการเคลื่อนไหว และในขณะที่พระพลานามัยของพระมหากษัตริย์ทรงเสื่อมถอยลงไปอีกในฤดูร้อน พ.ศ. 2500 มกุฎราชกุมารโอลาฟทรงปรากฏพระองค์เคียงข้างพระราชบิดาในวาระสำคัญและทรงเข้ามามีบทบาทในกิจการของรัฐ สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 7 (อังกฤษ: Leo VII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 936 ถึง ค.ศ. 939 จักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิคาร์ลที่ 7 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (6 สิงหาคม 1697 - 20 มกราคม 1745) เป็นเจ้าชายผู้มีสิทธิเลือกตั้งในตำแหน่งจักรพรรดิจากบาวาเรีย และ จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตั้งแต่ 24 มกราคม 1742 จนกระทั่งสวรรคตใน 1745 พระองค์เป็นจักรพรรดิพระองค์แรกแรกที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์ฮับส์บูร์ก และกลายเป็นจักรพรรดิพระองค์เดียวที่ไม่ได้มาจากราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ในกว่าสามศตวรรษของจักรวรรดิเยอรมัน นับตั้งแต่ปี 1440 และสิ้นสุดของจักรวรรดิในปี 1806 ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าชายเลโอโพลด์ (เลโอโพลด์ จอร์จ ดันแคน อัลเบิร์ต) พระราชโอรสพระองค์ที่สี่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระสวามี ประสูติเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2396 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2427 ทรงได้รับการสถาปนาให้เป็น ดยุกแห่งอัลบานี เอิร์ลแห่งคลาเรนซ์ และบารอนอาร์คโลว์ เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2424 พระองค์เข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2425 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ พระราชวังวินด์เซอร์ กับ เจ้าหญิงเฮเลนาแห่งวาลเด็คและไพร์มอนท์ (เฮเลนา ฟรีเดอริคา ออกุสตา; 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2404 - 1 กันยายน พ.ศ. 2465 พระธิดาในเจ้าชายจอร์จ วิคเตอร์ ดยุกแห่งวาลเด็คและไพร์มอนท์) และมีพระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 1 พระองค์ พระภาคิไนย 5 พระองค์ และพระภาติกา 2 พระองค์ นอกจากนี้เจ้าชายเลโอโพลด์ทรงได้รับพันธุกรรมโรคฮีโมฟิเลียมาจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระราชชนนี และดำรงพระชนม์ชีพแบบกึ่งทุพพลภาพ ราชวงศ์ทอเลมี
Ptolemaic family tree ทอเลมีที่ 1 (303-282 ปีก่อนคริสตกาล)เบเรนิซที่ 1ฟิลิป (สามีของพระนางเบเรนิซที่ 1Arsinoe IIทอเลมีที่ 2 (285-246 ปีก่อนคริสตกาล)อาร์ซิโนเอที่ 1มากัสแห่งซิเรเนอาพามาที่ 2ทอเลมีที่ 3 (246-221 ปีก่อนคริสตกาล)เบเรนิซที่ 2ทอเลมีที่ 4 (221-203 ปีก่อนคริสตกาล)อาร์ซิโนเอที่ 3ทอเลมีที่ 5 (203-181 ปีก่อนคริสตกาล)คลีโอพัตราที่ 1ทอเลมีที่ 6 (181-164 ปีก่อนคริสตกาล, 163-145 ปีก่อนคริสตกาล)คลีโอพัตราที่ 2 (131-127 ปีก่อนคริสตกาล)ทอเลมีที่ 8 (170-163 ปีก่อนคริสตกาล, 145-116 ปีก่อนคริสตกาล)เอเรเนทอเลมีที่ 7คลีโอพัตราที่ 3 (116-101 ปีก่อนคริสตกาล)ทอเลมี เมมฟิเทสทอเลมี เอเปียนคลีโอพัตราที่ 4ทอเลมีที่ 9 (116-107 ปีก่อนคริสตกาล, 88-81 ปีก่อนคริสตกาล)คลีโอพัตราแห่งซีเรียทอเลมีที่ 10 (107-88 ปีก่อนคริสตกาล)ทอเลมีที่ 12 (80-58 ปีก่อนคริสตกาล, 55-51 ปีก่อนคริสตกาล)เบเรนิซที่ 3 (81-80 ปีก่อนคริสตกาล)ทอเลมีที่ 11 (80 ปีก่อนคริสตกาล, ประมาณ 19 วัน)คลีโอพัตราที่ 5 (58-55 ปีก่อนคริสตกาล)คลีโอพัตราที่ 6 (58 ปีก่อนคริสตกาล)เบเรนิซที่ 4 (58-55 ปีก่อนคริสตกาล)ทอเลมีที่ 13 (51-47 ปีก่อนคริสตกาล)คลีโอพัตราที่ 7 (51-30 ปีก่อนคริสตกสล)ทอเลมีที่ 14 (47-44 ปีก่อนคริสตกาล)อาร์ซิโนเอที่ 4 (48-47 ปีก่อนคริสตกาล)จูเลียส ซีซาร์มาร์ก แอนโทนีทอเลมีที่ 15 ซีซาเรียน (44-30 ปีก่อนคริสตกาล)อเล็กซานเดอร์ เฮลิออสทอเลมี ฟิลาเดลฟัสคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2 คลีโอพัตรา
ด้วยความมีเชื้อสายกรีก - มาเซโดเนีย ทั้งด้านภาษาและวัฒนธรรม พระนางเป็นสมาชิกคนแรกของราชวงศ์ทอเลมี (ซึ่งปกครองอิยิปต์ยาวนานกว่า 300 ปี) ที่มีชื่อเสียงในอัจฉริยะภาพเป็นเลิศอย่างแตกฉานทางภาษาอียิปต์ และภาษาต่างประเทศอีก 14 ภาษา พระเจ้าแอนทิโอคัสมหาราช
พระเจ้าแอนทิโอคัสมหาราช (ภาษากรีก: Ἀντίoχoς Μέγας; , 241 - 187 ปีก่อนคริสตกาล) กษัตริย์แห่งเซลูซิด เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเซลูคัสที่ 2 คัลลินิคัส เมื่อพระเจ้าเซลูคัสที่ 3 เซเรานัส พระเชษฐา ถูกปลงพระชนม์โดยทหารในกองทัพของพระองค์ พระราชอนุชาจึงขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าแอนทิโอคัสมหาราช (223 - 187 ปีก่อนคริสตกาล) ขณะพระชนม์เพียง 18 พรรษาพระองค์ทรงสร้างทั้งความแข็งแกร่งและความมั่นคงให้กับอาณาจักรของพระองค์ตลอด 46 ปี ก่อนที่จะสวรรคตเมื่อ 187 ปีก่อน ค.ศ. พระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก () (29 มกราคม ค.ศ. 1749 - 12/13 มีนาคม ค.ศ. 1808) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเมื่อพระชนมายุ 17 พรรษาในปี ค.ศ. 1766 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1808 บาร์บารา พาล์มเมอร์
หลังจากครองอำนาจมาร่วม 10 ปี บาร์บาราก็ตกกระป๋อง พระราชาทรงเบื่อหน่ายในตัวหล่อน แต่ก็ทรงทำให้หล่อนพ้นตำแหน่งไปด้วยดี ด้วยการประทานบรรดาศักดิ์ดัชเชสแห่งคลีฟแลนด์ให้ และมีเบี้ยหวัดประจำปีให้อย่างงาม รายละเอียดในบั้นปลายชีวิตจางหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ รู้แต่ว่าหล่อนหอบลูกคนรองๆถึงคนเล็ก รวมแล้วสี่คนไปพำนักอยู่ในปารีส แต่จะอยู่นานแค่ไหนไม่ทราบ พระเจ้าชาร์ลส์สวรรคตในปี [[ค.ศ. 1685]] โรเจอร์ตายในปี [[ค.ศ. 1708]] พอสามีตายพันธะที่ผูกพันตามกฎหมายก็หมดไป บาร์บาราแต่งงานใหม่ ในวัย 65 แต่ยื่นคำร้องให้เป็นโมฆะ เพราะจับได้ว่าเจ้าบ่าวมีเมียแล้วยังไม่ได้หย่ากัน อีกไม่นาน หล่อนถึงแก่กรรมใน [[ค.ศ. 1709]] ด้วยโรคท้องมาน (Edema or oedema, formerly known as dropsy) เมื่ออายุ 69 ปี [[หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2184]]
[[หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2252]] รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งซิเรเน
ใน 75 ปีก่อนคริสตกาล เมืองซิเรเนกลายเป็นจังหวัดส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐโรมัน แต่ก็กอบกู้คืนมาได้ โดยมาร์ค แอนโทนีใน 37 ปีก่อนคริสตกาล ในปี 34 ปีก่อนคริสตกาล พระนางคลีโอพัตราที่ 7 และธิดาของแอนโทนี พระนางคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2 ได้รับตำแหน่งสมเด็จพระราชินีแห่งซิเรเน แต่ก็ถูกโรมันยืดครองใน 30 ปีก่อนคริสตกาล โดยออกัสตุส ราชวงศ์แลงคัสเตอร์
ราชวงศ์แลงคัสเตอร์มาสิ้นสุดลงในศึกทูคสบรี (Battle of Tewkesbury) ในปี ค.ศ. 1471 ราชวงศ์ทิวดอร์ ผู้ปกครองอังกฤษตั้งแต่ปี ค.ศ. 1485 ถึง ปี ค.ศ. 1603 สืบสายมาจากราชวงศ์แลงคัสเตอร์ทางเลดี้ มาร์กาเร็ต โบฟอร์ด (Lady Margaret Beaufort) เหลนของจอห์นแห่งกอนท์ ผู้แต่งงานกับเอ็ดมันด์ ทิวดอร์ ดยุคแห่งริชมอนด์ (Edmund Tudor, Earl of Richmond) เลดี้ มาร์กาเร็ต โบฟอร์ดเป็นพระมารดาของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ พระเจ้าเฮนรีที่ 7 ทรงยุติการแย่งราชบัลลังก์ระหว่างราชวงศ์แลงคัสเตอร์กับราชวงศ์ยอร์คโดยการเสกสมรสกับ เอลิซาเบธ แห่งยอร์ค พระราชธิดาของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4และตั้งราชวงศ์ใหม่ที่เรียกว่า “ราชวงศ์ทิวดอร์” พระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ อภิเษกสมรสกับพระนางเอลิซาเบธแห่งยอร์ก และทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1485 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 21 เมษายน ค.ศ. 1509 ที่พระราชวังริชมอนด์ในราชอาณาจักรอังกฤษ พระบรมศพอยู่ที่มหาวิหารยอร์กในกรุงลอนดอน พระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเฮนรีที่ 7 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1457 ที่ปราสาทเพมโบรกในเวลส์ มีพระนามก่อนครองราชย์ว่าเฮนรี ทิวดอร์ เป็นพระราชโอรสองค์เดียวของเอดมันด์ ทิวดอร์ เอิร์ลที่ 1 แห่งริชมอนด์และมาร์กาเรต โบฟอร์ต เคาน์เตสแห่งริชมอนด์และดาร์บี เอิร์ลเอ็ดมันด์แห่งริชมอนด์เสียชีวิตสองเดือนก่อนที่พระเจ้าเฮนรีจะประสูติ พระเจ้าเฮนรีจึงทรงใช้เวลาส่วนใหญ่กับแจสเปอร์ ทิวดอร์ ดยุกแห่งเบดฟอร์ดที่ 1 พระปิตุลา เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งราชวงศ์ยอร์กขึ้นครองราชสมบัติในปี ค.ศ. 1471 เฮนรีจึงต้องหนีไปบริตตานีและใช้เวลาอยู่ที่นั่นราว 14 ปี ภายในปี ค.ศ. 1483 พระมารดาผู้ที่แม้ว่าจะสนับสนุนทอมัส สแตนลีย์ เอิร์ลที่ 1 แห่งดาร์บีแห่งราชวงศ์ยอร์กหันมาสนับสนุนเฮนรีในการขึ้นครองราชบัลลังก์แทนพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 ผู้ที่ไม่เป็นที่นิยม เฮนรีจึงกู้เงินจากฟรานซิสที่ 2 ดยุกแห่งบริตตานี และพยายามยกทัพขึ้นฝั่งอังกฤษแต่ล้มเหลวซึ่งเป็นผลให้เฮนรี สตาฟฟอร์ดที่ 2 ดยุกแห่งบักกิงแฮมถูกสำเร็จโทษ พระเจ้าริชาร์ดที่ 3 พยายามขอตัวเฮนรีจากทางการบริตตานีแต่เฮนรีหนีจากบริตานีไปฝรั่งเศส ราชสำนักฝรั่งเศสสนับสนุนเฮนรีโดยให้กองทัพและสิ่งที่จำเป็นต่อการรุกรานอังกฤษกับเฮนรี ภายในปี ค.ศ. 1485 เฮนรีก็พร้อมที่จะรุกรานอังกฤษ ในที่สุดสามารถนำทัพมารบชนะพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 และสถาปนาตนขึ้นเป็นกษัตริย์  พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าทิพยาลังการ
พระองค์ประชวรและสิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 7 เมื่อวันเสาร์ เดือน 7 ขึ้น 1 ค่ำ ปีวอก จัตวาศก จ.ศ. 1294 ตรงกับวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2475 พระชนมายุ 42 ชันษา สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
สมเด็จพระราชินีม็อดสิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 ขณะเสด็จประพาสลอนดอนด้วยภาวะพระหทัยล้มเหลวอย่างไม่คาดฝัน สิริพระชนมายุ 68 พรรษา สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนทรงรีบเสด็จมาจากนอร์เวย์เพื่อประทับเคียงข้างพระนางในวาระสุดท้าย พระศพของสมเด็จพระราชินีม็อดได้ถูกนำกลับมาฝังที่นอร์เวย์ พระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 7 เสด็จพระราชสมภพในกรุงปารีส เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 5 ในพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศสและอิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย พระเชษฐาทั้งสี่พระองค์ของพระองค์ ชาร์ล (ค.ศ. 1386), ชาร์ล (ค.ศ. 1392-ค.ศ. 1401), หลุยส์ (ค.ศ. 1397-ค.ศ. 1415) และ จอห์น (ค.ศ. 1398-ค.ศ. 1417) ต่างก็ทรงถือตำแหน่งโดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส (Dauphin of France) ซึ่งเป็นตำแหน่งรัชทายาท แต่แต่ละพระองค์ก็มาสิ้นพระชนม์โดยไม่มีพระราชโอรสธิดาซึ่งทิ้งชาร์ลให้ได้รับบรรดาศักดิ์ต่างๆ หลายตำแหน่ง คลีโอพัตรา
ค.ศ. 1963: Cleopatra: เอลิซาเบท เทย์เลอร์ (คลีโอพัตรา), Rex Harrison (ซีซาร์), Richard Burton (แอนโทนี) ได้รับ 4 รางวัลออสการ์ด้านศิลปกรรม, ถ่ายภาพ, เครื่องแต่งกายและเทคนิคพิเศษ พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 ทรงอภิเษกสมรส 3 ครั้ง แต่ไม่ทรงมีรัชทายาทที่ถูกต้องตามกฎหมาย ในความเป็นจริงพระองค์ทรงเจริญพระชันษาสู่วัยกลางคนโดยปราศจากทายาท ซึ่งหมายความว่า เจ้าชายคริสเตียนแห่งกลึคส์บูร์ก(1818–1906) ผู้ซึ่งเป็นทายาทสืบเชื้อสายจากพระญาติของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6ได้ถูกเลือกให้เป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิสืบราชบัลลังก์โดยชอบธรรมในปีพ.ศ. 2394 เมื่อพระเจ้าเฟรเดอริกเสด็จสวรรคตในปีพ.ศ. 2406 เจ้าชายคริสเตียนได้สืบราชบัลลังก์ต่อเป็นพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยา
พระเจ้าอัลฟอนโซยังมีภรรยาลับอีกสองคนซึ่งพระองค์มีบุตรกับทั้งคู่ บุตรสาวนอกสมรสของพระองค์กับธิดาขุนนางชาวอัสตูเรียสชื่อกอนโตรโด เปเรซ คืออูร์รากา (ค.ศ. 1132–1664) ที่ต่อมาแต่งงานกับพระเจ้าการ์ซิอา รามิเรซ แห่งนาวาร์ กอนโตรโด เปเรซ เกษียณตัวเข้าคอนแวนต์ในปี ค.ศ. 1133 ในปลายรัชสมัย ทรงมีสัมพันธ์ชู้สาวกับอูร์รากา เฟร์นันเดซ ภรรยาม่ายของเคานต์โรดริโก มาร์ติเนซ จนมีบุตรสาวด้วยกันคือเอสเตฟานิอาผู้โชคร้าย (ค.ศ. 1148–1180) ที่ถูกเฟร์นัน รุยซ์ เด กัสโตร สามีขี้หึง สังหาร มาร์กาเร็ต ทิวดอร์
สนธิสัญญาปีค.ศ. 1502 ก็ไม่ได้เกิดสันติภาพที่ถาวรดังที่ตั้งใจไว้ เกือบจะไม่เป็นผลในช่วงการสวรรคตของพระเจ้าเฮนรีที่ 7 ในปีค.ศ. 1509 ผู้สืบราชบัลลังก์องค์ถัดมา กษัตริย์หนุ่ม พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงใช้เวลาน้อยนิดในการเจรจาทางการทูตตามแบบของพระราชบิดา ในไม่ช้าพระองค์ก็มุ่งหน้าทำสงครามกับฝรั่งเศส พันธมิตรเก่าแก่ของสกอตแลนด์ ในปีค.ศ. 1513 พระเจ้าเจมส์ที่ 4 ทรงยกทัพบุกอังกฤษเพื่อแสดงเกียรติตามพันธสัญญาพันธมิตรเก่าแก่ ซึ่งทำให้ต้องประสบกับหายนะและพระองค์ได้เสด็จสวรรคตในยุทธการที่ฟลอดเดน พระนางมาร์กาเร็ตทรงคัดค้านสงคราม แต่ก็ทรงดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในพระเจ้าเจมส์ที่ 5 พระมหากษัตริย์ที่ยังทรงพระเยาว์ และพระนางก็ทรงตกพุ่มหม้าย คลีโอพัตราที่ 1
คลีโอพัตราที่ 1 ไซรา () () เป็นเจ้าหญิงแห่งจักรวรรดิเซลูซิดโดยการอภิเษกสมรส และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี พระนางทรงอภิเษกสมรสกับทอเลมีที่ 5 กษัตริย์แห่งอียิปต์ เมื่อพระราชสวามีสวรรคตพระนางก็ทรงปกครองอียิปต์ผ่านทางทอเลมีที่ 6 พระโอรส ซึ่งเป็นกษัตริย์องค์ต่อมา พระนางทรงปกครองอียิปต์จวบจนกระทั่งพระนางสวรรคต ทอเลมีที่ 15 ซีซาเรียน
ทอเลมีที่ 15 หรือ ทอเลมีที่ 15 ซีซาเรียน ( 23 มิถุนายน, 47 ปีก่อนคริสตกาล - 23 สิงหาคม, 30 ปีก่อนคริสตกาล ) เป็นที่รู้จักกันดีโดยชื่อเล่น Caesarion (/ sᵻzɛəriən /; อังกฤษ: ซีซาร์ ละติน: Caesariō) และทอเลมีซีซาร์ (/ tɒlᵻmisiːzər /; กรีก: ΠτολεμαῖοςΚαῖσαρ, Ptolemaios Kaisar ละติน: Ptolemaeus ซีซาร์) เป็นฟาโรห์พระองค์สุดท้ายของอียิปต์พระองค์เป็นสมาชิกองค์สุดท้ายของราชวงศ์ทอเลมีของอียิปต์ผู้ครองราชย์กับพระราชมารดาของพระองค์ คลีโอพัตราที่ 7 ของอียิปต์ตั้งแต่วันที่ 2 กันยายน 44 ปีก่อนคริสตกาลพระองค์ดำรงตำแหน่งผู้ปกครอง แต่เพียงผู้เดียวระหว่างการสวรรคตของพระนางคลีโอพัตราเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 30 ก่อนคริสตศักราชจนถึงวันที่ 23 สิงหาคม 30 ปีก่อนคริสตกาล คลีโอพัตรา
ค.ศ. 1972/1973: Antony & Cleopatra: ดัดแปลงจากงานประพันธ์ของวิลเลียม เช็กสเปียร์ (William Shakespeare) สร้างโดย แร็งค์ออร์แกไนเซชั่น (Rank Organization) ฮีลเดการ์ด นีล (Hildegard Neil) เป็นคลีโอพัตรา, ชาร์ลตัน เฮสตัน (Charlton Heston) เป็น มาร์ค แอนโทนี และทำหน้าที่ผู้กำกับการแสดงครั้งแรก แต่ไม่ประสบความสำเร็จเนื่องจากบทที่เฉื่อยชาและทุนสร้างจำกัดเกินไปสำหรับหนังแนวมหากาพย์ (Epic) [1][2] พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเยาวภาพงศ์สนิท สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 7 เมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2477 ปีวอก พระชนมายุ 50 ปี  พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 - 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2484) เป็นพระมหากษัตริย์สยาม รัชกาลที่ 7 ในราชวงศ์จักรี เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันพุธ แรม 14 ค่ำ เดือน 11 ปีมะเส็ง เวลา 12.25 น. หรือตรงกับวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 76 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระองค์ที่ 9 ในสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์ เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 และทรงสละราชสมบัติเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2478 รวมดำรงสิริราชสมบัติ 9 ปี เสด็จสวรรคต เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 สิริพระชนมพรรษา 47 พรรษา ชิลเพริคที่ 1
เมื่อซิเกอแบต์อภิเษกสมรสกับบรุนฮิลด้า พระธิดาของกษัตริย์วิซิโกธในสเปน (อาธานากิลด์) ชิลเปริคก็หวังจะมีการอภิเษกสมรสที่ดีเยี่ยมเช่นกัน พระองค์ได้ทอดทิ้งพระชายาคนแรก ออโดเวร่า และรับเอาสาวใช้ชื่อเฟรเดกุนด์มาเป็นอนุภรรยา ต่อมาพระองค์ไม่สนใจเฟรเดกุนด์และอภิเษกสมรสกับพระขนิษฐาของบรุนฮิลด้า กาลสวินธ่า แต่ไม่นานพระองค์ก็เบื่อหน่ายคู่ชีวิตคนใหม่ และเช้าวันหนึ่งกาลสวินธ่าถูกพบว่าถูกบีบคอจนสิ้นพระชนม์บนเตียงนอนของพระนาง หลังจากนั้นไม่กี่วันต่อมาชิลเปริคอภิเษกสมรสกับเฟรเดกุนด์ จักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอส
จักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอส (, กรีก: Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος, Mikhaēl VIII Palaiologos) (ค.ศ. 1223 – 11 ธันวาคม ค.ศ. 1282) มิคาเอลที่ 8 ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไนเซียร่วมกับจักรพรรดิจอห์นที่ 4 ลาสคาริสระหว่างปี ค.ศ. 1259 จนถึงปี ค.ศ. 1261 และทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ระหว่างปี ค.ศ. 1261 จนถึงวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1282 และทรงเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชโอรสจักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอสตั้งแต่ ค.ศ. 1272 คลีโอพัตรา
ค.ศ. 1983 The Cleopatras ละครสั้นของสถานีโทรทัศน์บีบีซี บอกเล่าเรื่องราวของราชินีอียิปต์ทั้งเจ็ดพระองค์ที่มีพระนามว่าคลีโอพัตรา ยูแซฟ ออแล็กซือ
ยูแซฟ ออแล็กซือ () เป็นนักการเมืองชาวโปแลนด์และนายกรัฐมนตรีโปแลนด์คนที่ 7 โดยดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีระหว่าง พ.ศ. 2536 - พ.ศ. 2539 เขาเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งที่กรุงวอร์ซอ โปแลนด์ ในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2558 อายุ 68 ปี สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7
พระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1534 เนื่องจากเสวยเห็ดพิษชนิดที่มีพิษรุนแรงที่สุดเข้าไป คลีโอพัตรา
หลังการรบที่อ่าวแอคติอุม อ็อกตาเวียนยกพลขึ้นบกบุกอียิปต์ ขณะใกล้ถึงอเล็กซานเดรีย กองกำลังของแอนโทนีหนีทัพไปร่วมด้วย คลีโอพัตรา และ มาร์ค แอนโทนี ตัดสินใจฆ่าตัวตาย โดยพระนางใช้งูพิษปลิดชีพพระองค์เองเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ในปีที่ 30 ก่อนคริสตกาล ซีซาเรียน โอรสของพระนางที่เกิดกับจูเลียส ซีซาร์ ถูก อ็อกตาเวียนปลงพระชนม์ ส่วนโอรสธิดาอีกสามพระองค์ที่เกิดกับแอนโทนี รอดชีวิตและต้องเดินทางไปโรม โดยการร้องขอและช่วยเหลือของ อ็อกตาเวีย อดีตภรรยาของเขา คาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย
ได้มีการประชุมฉุกเฉินของสมาชิกในรัฐบาลซึ่งพระองค์ทรงเสนอรัฐบาลเกี่ยวกับสนธิสัญญาลับและแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน พระองค์ต้องยอมรับกับข้อขัดแย้งของรัฐบาลที่มีน้ำหนักมากกว่า ส่งผลให้พระองค์เสียพระทัยอย่างมากและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2457 (27 กันยายน พ.ศ. 2457 ตามปฏิทินฉบับเก่า) พระราชนัดดาได้สืบราชสมบัติต่อโดยมีพระนามว่า สมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย พระองค์ทรงตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของเจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ พระมเหสีซึ่งเป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์อังกฤษ พระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์และพระนางมารีทรงรับฟังความเห็นของสาธารณะมากกว่าและทรงนำประเทศเข้าฝ่ายไตรภาคี ซึ่งไม่ตรงตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระราชาธิบดีคาโรล ไทรฟาเอนา
ก็มักจะสันนิษฐานว่าพระองค์เคยใช้พระนามคลีโอพัตรา แต่ไม่ได้รับการรับรอง พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์โตของฟาโรห์อียิปต์ ปโตเลมีที่ 8 ฟิสคอน กับพระนางคลีโอพัตราที่ 3 ผู้ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาและพระมเหสี[1] ดังนั้นพระองค์เป็นพระภคินีของปโตเลมีที่ 9, ปโตเลมีที่ 10, พระนางคลีโอพัตราที่ 4 และพระนางคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 1 จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทรงเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กษัตริย์แห่งฮังการีและโครเอเชีย ระหว่างปี 1790 ถึง 1792 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา กับ จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 และทรงเป็นพระเชษฐาในพระนางมารี อ็องตัวแน็ต อัครมเหสีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส พระองค์ขึ้นครองบัลลังก์จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ต่อจากพระเชษฐาของพระองค์ จักรพรรดิโยเซฟที่ 2 ที่เสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาท จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 2 ทรงใช้การปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์อันทรงภูมิธรรมตามรอยพระเชษฐาของพระองค์ พระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส (; ) (22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1403- 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1461) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์วาลัว ที่ได้รับการขนานพระนามว่า “le Victorieux” (ผู้พิชิต) หรือ “le Bien-Servi” (ผู้ได้รับการสนองพระบรมราชโองการเป็นอย่างดี) พระเจ้าชาร์ลทรงเป็นเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส การขึ้นครองราชบัลลังก์ของพระองค์ได้รับการคัดค้านโดยฝ่ายอังกฤษที่ขณะนั้นมีอำนาจอยู่ทางตอนเหนือของฝรั่งเศส คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษที่นำโดยจอห์นแห่งแลงคาสเตอร์ ดยุกแห่งเบดฟอร์ดที่ 1 ที่ทำการปกครองฝรั่งเศสแทนพระเจ้าเฮนรีอยู่ในปารีสก็อ้างว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 6 ทรงเป็นผู้มีสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสอย่างถูกต้องตามที่ระบุในสนธิสัญญาตรัวส์ (Treaty of Troyes) แต่พระเจ้าชาร์ลก็ทรงได้เข้าทำพระราชพิธีบรมราชาภิเษกที่เมืองแรงส์ในปี ค.ศ. 1429 ด้วยความช่วยเหลือของโจนออฟอาร์คในการทำสงครามขับไล่อังกฤษออกจากฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสตั้งแต่วันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1422 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1461 ในปลายรัชสมัยพระองค์ทรงต้องประสบกับความยุ่งยากจากความขัดแย้งกับพระราชโอรสผู้ครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส พระเมรุมาศ
ในปี พ.ศ. 2527 เมื่อสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในรัชกาลที่ 7 เสด็จสวรรคต จึงได้มีการจัดพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพขึ้น โดยพระเมรุมาศออกแบบโดยอาจารย์ประเวศ ลิมปรังษี เป็นทรงปราสาทแบบจัตุรมุข ยอดทรงมณฑปประกอบด้วยพระพรหมพักตร์ ยอดบนสุดประดิษฐานสัปตปฎลเศวตฉัตร มีพระนามาภิไธยย่อ รพ ที่หน้าบันทั้ง 4 ด้าน ตัวอาคารประกอบด้วยชั้นฐานทักษิณ[23] ส่วนหลังคาองค์พระเมรุมาศประกอบมุขทิศ การออกแบบโดยการยึดแบบพระเมรุมาศถวายพระเพลิงพระบรมศพสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนี พระพันปีหลวง แล้วมาปรับแบบให้เข้ากับพระราชบุคลิกในสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี ซึ่งมีลักษณะ สง่า นิ่มนวล จับตาจับใจ[24] สมัยศรีสันธร
สมเด็จพระนเรศวรฯจึงโปรดฯให้พระศรีสุริโยพรรณนั่งเรือสำเภาใหญ่กลับมาเมืองเขมร พระศรีสุริโยพรรณขึ้นครองราชสมบัติเป็น สมเด็จพระบรมราชาฯที่ 8 พระเทวีกษัตริย์สิ้นพระชนม์ในปีเดียวกัน เมื่อสมเด็จพระบรมราชาฯพระศรีสุริโยพรรณขึ้นครองเมืองเขมร ก็ทรงพบว่าเขมรนั้นอยู่ในสภาพที่แตกแยก บรรดาเจ้าหัวเมืองต่างพากันตั้งตนเป็นอิสระไปเคารพยำเกรงพระราชอำนาจ จึงทรงต้องทำสงครามปราบปรามขุนนางท้องถื่นเหล่านั้นเพื่อรวมอาณาจักรอีกครั้ง โดยมีพระราชสาสน์ถึงสมเด็จพระเอกาทศรถ ขอองค์พระศรีไชยเชษฐา พระโอรสที่ยังอยู่ที่กรุงศรีฯ กลับมาเป็นพระมหาอุปราชเพื่อช่วยพระองค์ในการปราบกบฏ
สมเด็จพระบรมราชาฯพระศรีสุริโยพรรณ ทรงทำสงครามปราบปรามเจ้าเมืองต่างๆตลอดรัชกาล จนพ.ศ. 2161 พระองค์ก็สละราชสมบัติให้พระมหาอุปราช ขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระไชยเชษฐาธิราชฯ และย้ายราชธานีไปที่กรุงอุดงฦาไชย สมเด็จพระบรมราชาฯสวรรคตในปีต่อมา พ.ศ. 2162 พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยา
ชีวิตในวัยเยาว์ของพระองค์ค่อนข้างวุ่นวายด้วยการต่อสู้ระหว่างพระมารดา พระราชินีอูร์รากา กับพระสวามีคนที่สอง พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แห่งอารากอน ที่แย่งชิงกันปกครองกัสติยาและเลออน จนเมื่ออูร์รากาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1216 พระบิดาเลี้ยงของพระองค์วางมือจากการอ้างสิทธิ์ อัลฟอนโซจึงได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจากกษัตริย์แห่งอารากอน, กษัตริย์แห่งปัมโปลนา (นาวาร์), เคานต์แห่งบาร์เซโลนา และผู้ปกครองสเปน-มัวร์คนอื่น ๆ ว่าเป็นจักรพรรดิ พระองค์มีชื่อเสียงจากการยึดอัลเมริอามาจากชาวมัวร์ในปี ค.ศ. 1147 รวมถึงชัยชนะครั้งอื่นๆ แต่ก็ขยายอาณาเขตออกไปได้ไม่มาก ทรงเสียอัลเมริอาไปในปี ค.ศ. 1157 และรักษากอร์โดบาไว้ในมือได้เพียง 3 ปี ในปี ค.ศ. 1146 การรุกรานครั้งใหม่ของกลุ่มอัลโมฮัดจากแอฟริกาเหนือเริ่มต้นขึ้น ครั้งนี้อัลฟอนโซหันไปผูกมิตรกับกลุ่มอัลโมราวิดและอุทิศชีวิตที่เหลือให้กับการทำสงครามเพื่อสกัดกั้นการขยายอาณาเขตไปทางใต้ของสเปนของกลุ่มอัลโมฮัด พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยา
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 (; เลออน: ) หรือ พระเจ้าอัลฟอนโซผู้เป็นจักรพรรดิ (; เลออน: ) เสด็จพระราชสมภพ 1 มีนาคม ค.ศ. 1105 สิ้นพระชนม์ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1157 ที่เฟรสเนดา ราชอาณาจักรกัสติยา เป็นกษัตริย์เลออนและกัสติยาที่ครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1126 ถึงปี ค.ศ. 1157 พระองค์เป็นพระโอรสของพระราชินีอูร์รากากับแรมงแห่งบูร์กอญ และเป็นพระนัดดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ทรงอ้างตนเป็นจักรพรรดิ แม้ว่าในรัชสมัยของพระองค์สเปนในสมัยกลางจะเข้าใกล้การเป็นจักรวรรดิมากที่สุด และแม้ว่าพระองค์จะเอาชนะชาวมัวร์ได้ แต่พระองค์ยังคงถูกมองว่าเป็นบุคคลที่ไม่ค่อยมีบทบาทตัวตน คลีโอพัตราที่ 4
คลีโอพัตราที่ 4 แห่งอียิปต์ () () เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี ตั้งแต่ 116-115 ปีก่อนคริสตกาล พระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 9 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 (อัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด; 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2384 – 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453) เป็นพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร ประมุขแห่งเครือจักรภพแห่งอังกฤษ และสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอินเดีย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และเป็นพระประมุขพระองค์แรกและพระองค์เดียวของราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา พระองค์ทรงครองราชสมบัตินับตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2444 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1073 ถึง ค.ศ. 1085
เกิดในเมืองทัสคานี่ ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา วันที่ 22 เมษายน ค.ศ.1073 มรณะวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ.1085 
พระองค์ทรงเรียกประชุมสังคายนาออกโองการว่า “พระสันตะปาปาเท่านั้น
ที่เป็นสากล ไม่มีผู้ใดอาจตัดสินพระองค์ได้” จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 7 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 7 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (ราว ค.ศ. 1275 หรือ ค.ศ. 1279 - 24 สิงหาคม ค.ศ. 1313) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ลักเซมเบิร์กผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1312 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1313 สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ทรงมีชื่อเดิมว่า จูลิโอ ดิ จูเลียโน เดอ เมดิชี () ประสูติในปี ค.ศ. 1478 และสิ้นพระชนม์ในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1534 พระองค์ทรงเป็นบุตรนอกสมรสของจูเลียโน เดอ เมดิชี (Giuliano de' Medici) ซึ่งถูกลอบสังหารโดยฝ่ายตรงข้ามกับตระกูลเมดิชีคือตระกูลปัซซี. พระองค์ยังทรงเป็นหลานของ โลเรนโซ เดอ เมดิชี และทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องของสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10. เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 ได้รับตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปา สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 (ขณะนั้นเป็นพระคาร์ดินัลเมดิชี) ก็ได้รับความไว้วางใจให้เป็นที่ปรึกษาคนสำคัญ. พระองค์ได้ทำหน้าที่พิทักษ์ผลประโยชน์ของตระกูลเมดิชีในเมืองฟลอเรนซ์. เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 สิ้นพระชนม์ลง พระคาร์ดินัลเมดิชี ไม่ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่ง, เช่นเดียวกับเพื่อนของเขา คือ อเลสซานโดร ฟาร์เนส, แต่ทั้งสองคนก็ได้มีส่วนร่วมในการเลือกสมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6 ขึ้นมาดำรงตำแหน่งแทน. เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6 สิ้นพระชนม์ลง พระคาร์ดินัลเมดิชีก็ได้ดำรงตำแหน่งสืบต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1523  คลีโอพัตราที่ 2
คลีโอพัตราที่ 2 แห่งอียิปต์ () () เป็นสมเด็จพระราชินี (และผู้ปกครองแต่เพียงพระองค์เดียว ในระยะเวลาสั้น ๆ ) แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี จอห์น คลิฟฟอร์ด บารอนแห่งคลิฟฟอร์ดที่ 9
จอห์น คลิฟฟอร์ด บารอนแห่งคลิฟฟอร์ดที่ 9 () (ค.ศ. 1435 - 28 มีนาคม ค.ศ. 1461) จอห์น คลิฟฟอร์ดเป็นขุนนางชาวอังกฤษผู้มีบทบาทในสงครามดอกกุหลาบของฝ่ายแลงคาสเตอร์ จอห์นเป็นบุตรของริชาร์ด แพลนทาเจเน็ท ดยุคแห่งยอร์คที่ 3 และ ซิซิลิ เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ค จอห์นเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1461 ในยุทธการเฟอร์รีบริดจ์ คลีโอพัตรา
งานเลี้ยงโต๊ะยาวของคลีโอพัตรา (ค.ศ. 1743 - 5) ภาพสีน้ำมัน ขนาด 248.2 x 357.8 ซ.ม. วาดโดย จีแอมบัตติสตา ทีเอโปโล (ค.ศ. 1696 - 1770) จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งรัฐวิคตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย ในภาพแสดงงานเลี้ยงที่คลีโอพัตราเอาต่างหูมุกมาละลายในแก้วน้ำส้มสายชู พระเจ้าชาแดแห่งโคกูรยอ
พระเจ้าชาแด (ค.ศ. 71-165) เป็นกษัตริย์องค์ที่ 7 แห่งอาณาจักรโคกูรยอ ทรงพระราชสมภพในปี ค.ศ. 71 (พ.ศ. 614) มีพระนามเดิมว่า โค ซูซ็อง และเป็นพระราชอนุชาในพระเจ้าแทโจมหาราช ในปีที่ 94 ของรัชกาลพระเจ้าแทโจ เจ้าชายโค ซูซ็อง ได้บังคับให้พระเชษฐาสละราชสมบัติ และทรงสำเร็จโทษพระราชนัดดาทั้งสองซึ่งเป็นพระราชโอรสของพระเชษฐา เพื่อขึ้นครองราชย์แทนโดยทรงพระนามว่า พระเจ้าชาแด ขณะที่มีพระชนมายุถึง 75 พรรษา ทรงสนับสนุนเจ้าชายแพ็กโก พระราชอนุชาให้ขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระองค์ แต่ในปี ค.ศ. 165 (พ.ศ. 708) ทรงถูกพระราชอนุชาองค์นี้จับสำเร็จโทษขณะพระชนมายุ 94 พรรษา เจ้าชายแพ็กโกเสด็จขึ้นครองราชย์แทน ทรงพระนามว่าพระเจ้าชินแดแห่งโคกูรยอ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยา
เมื่ออัลฟอนโซเจ้าสมรภูมิ กษัตริย์แห่งนาวาร์และอารากอน สิ้นพระชนม์โดยไร้ทายาทในปี ค.ศ. 1134 พระองค์ทำพินัยกรรมให้อาณาจักรกลายเป็นภาคีทางทหาร ชนชั้นสูงของราชอาณาจักรทั้งสองไม่ยอมรับความคิดนี้ การ์ซิอา รามิเรซ เคานต์แห่งมอนซอนได้รับเลือกเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ ขณะที่อัลฟอนโซอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์อารากอน แต่ขุนนางกลับเลือกผู้ท้าชิงอีกคน คือ รามิโรที่ 2 ซึ่งเป็นพระอนุชาของกษัตริย์ผู้ล่วงลับ อัลฟอนโซตอบโต้ด้วยการกลับมาอ้างสิทธิ์ในลาริโอฆา และ "พยายามผนวกดินแดนบริเวณซาราโกซาและตาราโซนา" คลีโอพัตราที่ 6
คลีโอพัตราที่ 6 ทรีฟาเอนา () () เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี พระนางเป็นพระธิดาในทอเลมีที่ 12กับคลีโอพัตราที่ 5 พระนางเป็นพระขนิษฐาของคลีโอพัตราที่ 7 ราชินีแห่งอียิปต์พระองค์ต่อมา แคทเธอรีน เดอ เมดีชี
เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1589 พระราชินีแคทเธอรีนก็เสด็จสวรรคตเมื่อพระชนมายุได้หกสิบเก้าพรรษาอาจจะด้วยเยื่อหุ้มปอดอักเสบ (pleurisy) L'Estoile บันทึกว่า: “ผู้ที่ใกล้ชิดกับพระองค์เชื่อว่าการกระทำของพระราชโอรสเป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตของพระองค์สั้นขึ้น”[141] และกล่าวต่อไปว่าทรงยอมตายเสียดีกว่าที่จะถูกปฏิบัติด้วยเหมือนเป็นแพะที่ตายแล้ว เพราะปารีสเป็นปฏิปักษ์ต่อกษัตริย์พระบรมศพจึงต้องถูกนำไปฝังไว้ที่บลัวส์ ต่อมาไดแอนแห่งฝรั่งเศส (Diane de France) พระธิดานอกสมรสของพระเจ้าอองรีที่ 2 กับฟิลลิปปา ดูชิเป็นผู้ให้นำพระบรมศพของพระองค์ย้ายไปฝังที่มหาวิหารแซงต์เดอนีส์ ในปี ค.ศ. 1793 กลุ่มปฏิวัติที่เข้าทำลายมหาวิหารก็โยนกระดูกของพระองค์ลงไปในหลุมศพผู้ไร้นามรวมกับพระมหากษัตริย์, พระราชินีและพระญาติพระวงศ์องค์อื่นๆ ที่ถูกขุดขึ้นมา[141] แปดเดือนหลังจากการบรรจุพระบรมศพของพระราชินีแคทเธอรีนนักบวชฌาคส์ เคลมองท์ (Jacques Clément) ก็ลอบปลงพระชนม์พระเจ้าอองรีที่ 3 โดยการแทงด้วยมีดจนสิ้นพระชนม์ ขณะนั้นปารีสถูกล้อมโดยฝ่ายพระเจ้าแผ่นดินนาวาร์ เมื่อพระเจ้าอองรีที่เสด็จสวรรคต อองรีแห่งนาวาร์ก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าอองรีที่ 4 ซึ่งทำให้การปกครองโดยราชวงศ์วาลัวส์เป็นเวลาร่วมสี่ร้อยปีสิ้นสุดลงและเริ่มการปกครองโดยราชวงศ์บูร์บอง เอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ
เหล่าคอมมิวนิสต์มีอำนาตเต็มหลังจากสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 พวกเขาได้พยายามต่อต้านประเทศที่ปกครองด้วยระบอบกษัตริย์และสาธารณรัฐและพยายามเปลี่ยนแปลงให้เป็นคอมมิวนิสต์ และปัญหานี้ยังคงยืดเยื้อในโรมาเนีย สมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนียทรงถูกบังคับให้ลงนามสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2490 พระราชวงศ์ทุกพระองค์ต้องเสด็จออกจากแผ่นดินโรมาเนีย ในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2491 รถไฟพระที่นั่งที่ซึ่งมีพระราชาธิบดีไมเคิล,สมเด็จพระราชชนนีเฮเลนและเจ้าหญิงอีเลียนา มุ่งหน้าสู่บันล็อก บนชานชลาไม้ของบันล็อก มีสตรี 3 คนรออยู่ซึ่งก็คือ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ อดีตพระราชินีแห่งกรีซ พร้อมทั้งนางสนองโอษฐ์อีก 2 คน ทั้ง 3 ยืนรอด้วยความหนาวเย็นพร้อมสัมภาระส่วนพระองค์ แต่หลังจากทรงขึ้นรถไฟได้ไม่นาน พระองค์ทรงระลึกถึงความทรงจำที่ตรึงในจิตใจอยู่เบื้องหลัง ประเทศนี้เป็นที่ที่พระองค์ทรงเจริญพระชันษา ที่ที่ประทับอยู่ทั้งสุขและทุกข์ พระองค์ทรงรู้สึกว่าจะต้องแยกจากที่แห่งนี้อีกตลอดกาลโดยทรงทราบว่าพระชนม์ชีพจะอยู่ไม่ถึง 10 ปี [12] หลังจากใช้เวลาอันสั้นประทับร่วมกับพระราชวงศ์ในเยอรมนี ที่ซิกมารินเกน เจ้าหญิงเสด็จไปประทับที่เมืองคานส์ ซึ่งทรงเช่าอพาร์ทเมนต์ ทรงใช้พระชนม์ชีพบั้นปลายด้วยการเล่นเปียโน เจ้าหญิงเอลิซาเบธ อดีตพระราชินีแห่งกรีซทรงสิ้นพระชนม์ในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 สิริพระชนมายุ 62 พรรษา พระศพถูกฝังที่เฟรนซ์ รีเวียรา จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 2
จักรพรรดิเทออดอซิอุสที่ 2 หรือ เฟลเวียส เทออดอซิอุส หรือ คาลิกราเฟอร์ () (10 เมษายน ค.ศ. 401 – 28 กรกฎาคม ค.ศ. 450) เทออดอซิอุสทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ผู้ครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 408 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 450 จักรพรรดิเทออดอซิอุสทรงเป็นที่รู้จักจากกฎหมายที่ใช้พระนามของพระองค์ “ประมวลกฎหมายธีโอโดซิอานัส” (Codex Theodosianus) และกำแพงธีโอโดเซียนแห่งคอนสแตนติโนเปิลที่สร้างในรัชสมัยของพระองค์ คลีโอพัตรา
มีเหตุการณ์อันโด่งดังมากมายเกี่ยวกับคลีโอพัตรา ที่รู้จักกันแพร่หลายที่สุดซึ่งไม่อาจตรวจสอบความจริงได้ คือเรื่องพระกระยาหารค่ำมูลค่าแพงลิบ โดยพระนางหยอกเย้าพนันกับแอนโทนีว่าสามารถใช้เงินสิบล้านเซสเตอร์ซีอุสกับพระกระยาหารมื้อเดียวได้ เขารับพนัน คืนต่อมาหลังพระกระยาหารค่ำธรรมดา พระนางรับสั่งให้นำน้ำส้มสายชูอย่างแรงหนึ่งถ้วยเข้ามาถวาย แล้วทรงถอดต่างหูไข่มุกอันประมาณค่ามิได้ หย่อนลงไปในถ้วยปล่อยให้ไข่มุกละลายแล้วดื่มส่วนผสมนั้น พิษวิทยา
1. การฆ่าตัวตายของพระนางคลีโอพัตรา (Cleopatra) โดยใช้งูพิษ  จักรพรรดิโคเร
จักรพรรดิโคเร () จักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นครองสิริราชสมบัติระหว่าง 15 เมษายน 291 ปีก่อนคริสตกาล – 27 มีนาคม 215 ปีก่อนคริสตกาล(พ.ศ 252-พ.ศ 328) ศึกตำนาน 7 อัศวิน
ทางอลิธซาเบธที่สงสัยว่าเมลิโอดัสปิดบังบางสิ่ง จึงก่อเรื่องขอให้เซลดริสฟื้นความจำ จนจำอดีตทุกชาติได้อีกครั้ง แต่ก็จะตายในอีก 3 วัน เมลิโอดัสจึงเล่าถึงบาปกับคำสาปของทั้งคู่ให้ฟัง นำกลุ่ม 7 บาปไปกำจัดการ บัญญัติ 10 ประการที่เหลือ พอจัดการกับเมร่าสไกลล่า ลงได้ แต่เมลิโอดัสก็คลั่งกลับมาเป็นปีศาจเมื่อสมัยก่อนจนถูกเอสคาร์นอร์หยุดไว้ได้ แต่ทั้งคู่ก็เจ็บหนัก ดอลอร์กับกล็อกซิเนียช่วยถ่วงปกป้องกลุ่ม 7 บาปจากแชนเลอร์จนทั้งคู่เสียชีวิต พอเมลิโอดัสฟื้นจึงพาพาอลิธซาเบธไปที่คาเมลอทกับบอกพี่น้อง ว่าจะเป็นราชาปีศาจคนใหม่ จึงขู่เซลดริสจนยอม กับบอกให้พี่น้องไปรวบรวมศีลทั้งหมดจากบัญญัติ 10 ประการที่เหลือ ทางกลุ่ม 7 บาป บันไปนรกเพื่อนำความรู้สึกของเมลิโอดัสกลับมา ทาง 3 ใน 4 จตุรเทพนางฟ้าสิงร่างมนุษย์มาช่วยเหลือนำประชาชนในคาเมลอท รวมตัวกับกลุ่ม 7 บาปและอัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งลีโอเนสเป็นพันธมิตรเพื่อสร้างกองทัพ เปิดฉากสงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งใหม่ สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 7 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1655 ถึง ค.ศ. 1667 ประสูติเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1599 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1667 รวมพระชนมายุได้ 68 พรรษา คลีโอพัตรา
ค.ศ. 1999: Cleopatra: Leonor Varela (คลีโอพัตรา), ทิโมธี ดาลตัน (ซีซาร์), Billy Zane (แอนโทนี) สร้างจากหนังสือ Memoirs of Cleopatra โดย Margaret George เป็นเรื่องที่มีเนื้อหาใกล้เคียงกับข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์มากที่สุด แต่ฉากเล่นกับงูก่อนปลิดชีพดูมากเกินควรและไม่น่าเป็นไปได้รวมทั้งยังขัดแย้งกับอารมณ์เศร้าหดหู่ในช่วงท้าย สมเด็จพระราชินีนาถแคทเทอรีนแห่งไซปรัส
สมเด็จพระราชินีนาถแคทเทอรีนแห่งไซปรัส หรือ "โนบิล ดอนน่า" แคทเทอรีน คอร์นาโร (Catherine Cornaro; ภาษาเวนีเชียน : Catarina) (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 1997 - 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2053) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรไซปรัสระหว่างปีพ.ศ. 2017 ถึงพ.ศ. 2032 ทรงประกาศว่าพระนางทรงเป็น "ราชธิดาแห่งนักบุญมาร์ค" ในวาระที่เวนิสสามารถอ้างสิทธิในการควบคุมไซปรัสหลังจากการสวรรคตของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งไซปรัส พระราชสวามีของพระนาง พระนางเป็นพระราชมารดาในพระเจ้าเจมส์ที่ 3 แห่งไซปรัสและพระนางเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งไซปรัส จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 ณ พระราชวังลิวาเดีย ที่ประทับตากอากาศบนแหลมไครเมีย ขณะมีพระชนมพรรษาได้ 49 พรรษา สมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรียทรงเขียนลงในสมุดบันทึกส่วนพระองค์ว่า "เราเสียใจและท้อใจอย่างที่สุด แต่เมื่อเราเห็นรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขและความสงบบนใบหน้าของเขาตามมานั้น มันก็ทำให้เราเข้มแข็งมากขึ้น"[10] ในระยะเวลาที่ไม่สามารถปลอบโยนได้ของสมเด็จจักรพรรดินีมาเรีย เจ้าหญิงอเล็กซานดรา พระเชษฐภคินีและเจ้าชายแห่งเวลส์ (ต่อมาคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7) พระเชษฐภรรดา(พี่เขย)ก็ได้เสด็จพระราชดำเนินมายังประเทศรัสเซียในอีกไม่กี่วันต่อมา เจ้าชายแห่งเวลส์ทรงวางกำหนดการพระราชพิธีพระบรมศพของสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 และพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 องค์พระประมุขแห่งรัสเซียพระองค์ใหม่กับเจ้าหญิงอลิกซ์ จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอส
จักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอส (, กรีก: Ανδρόνικος Β' Παλαιολόγος) (25 มีนาคม ค.ศ. 1259 – 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1332) อันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์พาลาโอโลกอส ผู้ทรงครองราชย์เป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาจักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอสระหว่างปี ค.ศ. 1272 ถึงปี ค.ศ. 1282, ร่วมกับจักรพรรดิมิคาเอลที่ 9 พาลาโอโลกอส ระหว่างปี ค.ศ. 1294 ถึงปี ค.ศ. 1320 และระหว่างปี ค.ศ. 1320 ถึงปี ค.ศ. 1328 ด้วยพระองค์เอง อันโดรนิคอสที่ 2 เป็นพระราชโอรสองค์โตของจักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอสและธีโอดอรา ดูคาอินา วาทัทซินาและทระเป็นพระราชนัดดาของจอห์นที่ 3 ดูคาส วาตัทซีส คลีโอพัตรา
มักกล่าวกันว่าคลีโอพัตราใช้งูพิษชนิดหนึ่งที่เรียกว่า แอสพฺ (asp) ซึ่งเป็นศัพท์เทคนิค โดยทั่วไปหมายถึงงูพิษหลากหลายประเภทในแอฟริกา และยุโรป แต่ในที่นี้ หมายถึงงูเห่าอียิปต์ ซึ่งใช้ประหารนักโทษในบางครั้ง มีเรื่องเล่าว่าพระนางทดสอบวิธีการฆ่าตัวตายด้วยวิธีต่าง ๆ นานากับข้าราชบริพารและนักโทษหลายคน ก่อนตัดสินใจเลือกวิธีการที่เห็นว่ามีประสิทธิภาพที่สุด เบเรนิซที่ 4
เบเรนิซเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ปโตเลมี่ที่ 12 กับอาจะเป็นพระนางคลีโอพัตราที่ 5 ไทรฟาเอนา พระองค์เป็นพระเชษฐภคินีของพระนางคลีโอพัตราที่ 7, อาร์ซิโน่ที่ 4, ปโตเลมีที่ 13 และปโตเลมีที่ 14 ในปี 58 ปีก่อนคริสตกาล ปโตเลมีที่ 12 และพระนางคลีโอพัตราที่ 7 ได้หนีไปยังกรุงโรมเพื่อค้นหาความช่วยเหลือด้านการเมืองและการทหาร ซี่งต้องการต่อต้านพระนางคลีโอพัตราที่ 6 ซึ่งกลายเป็นผู้ที่มีอำนาจมากเกินไปในอียิปต์ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระนางคลีโอพัตราที่ 6 เมื่อ 57 ปีก่อนคริสตกาล โดยผู้ลอบปลงพระชนม์ก็คือพระนางเบเรนิซที่ 4 และสถาปนาตนเองขึ้นเป็นผู้ปกครองอียิปต์เพียงคนเดียว สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7
เหตุการณ์สำคัญเหตุการณ์หนึ่ง ในสมณสมัยของพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ก็คือ การที่พระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 กษัตริย์แห่งอังกฤษ ทรงประกาศให้คริสตจักรในอังกฤษไม่ขึ้นต่อสันตสำนักในปี ค.ศ. 1533 แต่ให้มาขึ้นตรงต่อพระองค์ (เฮนรี่ที่ 8) แทน. สาเหตุมาจากพระมเหสีของพระองค์ คือพระนางคัทเธอรีนแห่งอรากอน ไม่สามารถให้กำเนิดบุตรชายแก่พระองค์ได้ (ทรงให้กำเนิตบุตรสาวคนเดียว) พระองค์จึงขอให้สมเด็จพระสันตะปาปาหย่าให้ แต่หลักของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกนั้นห้ามการหย่า, อีกทั้งพระนางคัทเธอรีนนั้นมีศักดิ์เป็นน้าของจักรพรรดิอีกด้วย, พระเจ้าเฮนรี่จึงไม่พอใจและได้ประกาศแยกตัวออกมา คลีโอพัตรา
ค.ศ. 1974: Antony & Cleopatra: โดย London's Royal Shakespeare Company นำแสดงโดย Janet Suzman (คลีโอพัตรา), Richard Johnson (แอนโทนี) และ Patrick Stewart (เอโนบาร์บุส) พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสุวพักตร์วิไลยพรรณ
พระองค์สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 7 ณ ตำหนักในสวนสุนนันทา พระราชวังดุสิต เมื่อวันพุธ เดือน 9 ขึ้น 5 ค่ำ ปีมะเมีย โทศก จุลศักราช 1292 ตรงกับวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2473 พระชันษา 57 พรรษา คลีโอพัตราที่ 3
คลีโอพัตราที่ 3 แห่งอียิปต์ () () เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี ตั้งแต่ 142–101 ปีก่อนคริสตกาลพระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 8 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง คลีโอพัตรา
ภาพวาดคลีโอพัตราที่มีชื่อเสียงมากที่สุด อาจไม่เคยมีในประวัติศาสตร์เลย ตำนานกล่าวว่าเนื่องจากพระนางได้สวรรคตในอียิปต์หลายปีก่อนที่ออกุสตุสจะได้ประกาศชัยชนะของตนในกรุงโรม เขาจึงสั่งให้ศิลปินวาดภาพพระนางถูกล่ามโซ่ตรวนเดินไปตามท้องถนน เพื่อแสดงถึงชัยชนะอันยิ่งใหญ่ของเขาจากนั้นก็สั่งให้ประหารชีวิตพระนางด้วยพิษงู เรื่องราวนี้อ้างอิงจากเว็บไซต์ และ ซึ่งแหล่งข้อมูลหนังนี้ได้กล่าวถึงรูปปั้นแทนที่จะเป็นภาพวาด นอกจากนั้น ยังกล่าวด้วยว่าภาพตัวแทนของพระนางที่เป็นสีทองนั้นไม่ใช่ภาพวาดแน่นอน กล่าวกันว่าภาพวาดนี้ ค้นพบในเมืองซอเรนโต สมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นภาพในคอลเล็คชันส่วนตัวและเป็นส่วนหนึ่งในคอลเล็คชันที่เมืองคอร์โทนา แต่ไม่พบร่องรอยของภาพนี้แต่ประการใด สาเหตุของการหายไปอย่างลึกลับของภาพวาดดังกล่าว น่าจะเป็นเพราะภาพปลอมนั่นเอง ราชวงศ์โบนาปาร์ต
หลังจากนโปเลียนถูกเนรเทศไปเกาะเอลบาได้ไม่นานก็ทรงรวบรวมกำลังทหารขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับหนีออกจากเกาะเอลบาและกลับมาปกครองฝรั่งเศสอีกครั้ง แต่ปกครองได้เพียง 100 วันก็ทรงถูกบังคับให้สละราชสมบัติอีกครั้งและถูกส่งตัวไปยังเกาะเซนต์เฮเลนา และสวรรคตที่เกาะนี้เมื่อปี ค.ศ. 1821 หลังจากนั้นราชสกุลโบนาปาร์ตก็เงียบหายไปจนถึงปี ค.ศ. 1848 หลุยส์ นโปเลียน โบนาปาร์ต พระราชนัดดาในพระเจ้านโปเลียนที่ 1 ก็ได้เป็นประธานาธิบดีฝรั่งเศสคนแรก ต่อมาหลังจากดำรงตำแหน่ง ครบ 4 ปี ก็ประกาศสถาปนาตนเองขึ้นเป็น จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ในปี ค.ศ. 1852และครองราชย์อยู่ 18 ปีก็สละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1870 เป็นอันสิ้นสุดราชวงศ์โบนาปาร์ตและสิ้นสุดระบอบกษัตริย์ที่ปกครองฝรั่งเศสมายาวนาน พระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าคริสเตียนที่ 7 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1749 ที่โคเปนเฮเกนในเดนมาร์ก พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก และ หลุยส์แห่งเกรตบริเตนพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ และทรงเสกสมรสกับคาโรไลน์ มาทิลดาแห่งเกรตบริเตนพระขนิษฐาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1766 พระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าเฟรเดริคที่ 6 พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12/13 มีนาคม ค.ศ. 1808 ในเดนมาร์ก พระบรมศพได้รับการบรรจุที่มหาวิหารรอสคิลด์ คลีโอพัตราที่ 5
คลีโอพัตราที่ 5 แห่งอียิปต์ () () เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี เป็นพระราชธิดาในปโตเลมีที่ 9กับคลีโอพัตราที่ 4 พระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 12 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง คลีโอพัตรา
นักประวัติศาสตร์สายนิยมแอฟริกาอ้างว่า ไอยคุปต์ปกครองโดยอารยธรรมของชาวชนผิวดำ และชาวอียิปต์โบราณส่วนใหญ่เป็นชนผิวดำ แม้ว่านักประวัติศาสตร์กลุ่มหลังนี้ ยอมรับว่าราชวงศ์ทอเลมีเป็นชนผิวขาว แต่ก็เชื่อว่าจะราชวงศ์กับชาวอียิปต์น่าจะมีการสมสู่กัน ดังนั้นเมื่อไม่ปรากฏว่าใครคือมารดาของพระนาง (มิได้ระบุไว้ในผังตระกูลของราชวงศ์ทอเลมี) หลายคนจึงเชื่อว่าพระนางน่าจะเป็นพระสนมผิวดำคนหนึ่ง คลีโอพัตรา
ยังเป็นข้อถกเถียงระหว่างนักไอยคุปต์ศาสตร์ กับนักประวัติศาสตร์ที่นิยมแอฟริกา เกี่ยวกับเชื้อสายแท้จริงของคลีโอพัตรา นักไอยคุปต์ศาสตร์กล่าวว่าพระนางสืบเชื้อสายจากราชวงศ์ทอเลมีของกรีก โดยมีบรรพบุรุษเป็นหนึ่งในทหารระดับนายพลของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช และยังกล่าวว่าผังตระกูลของราชวงศ์ทอเลมีระบุว่า การสมรสข้ามเผ่าพันธุ์มีอยู่มากและคลีโอพัตราเป็นราชนิกูลพระองค์แรกที่เรียนภาษาอียิปต์ มีผิวขาว รูปปั้นโบราณรวมทั้งรูปบนเหรียญตรายังบ่งชี้ว่าพระนางมีเชื้อสายคอเคเซียน เบเรนิซที่ 3
เบเรนิซที่ 3 (Greek: Βερενίκη; ประสูติ 120 - สิ้นพระชนม์ 80 ปีก่อนคริสตกาล) บางครั้งเรียกว่าคลีโอพัตรา เบเรนิซ เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งปกครองระหว่าง 81 ถึง 80 ปีก่อนคริสตกาล หรือระหว่าง 101 ถึง 88 ปีก่อนคริสตกาล ร่วมกับพระปิตุลาหรือพระสวามีของพระองค์คือปโตเลมีที่ 10 อเล็กซานเดอร์ที่ 1 พระเจ้าชัยวรมันที่ 7
พระเจ้าชัยวรมันที่ 7เป็นกษัตริย์ของอาณาจักรเขมรที่ยิ่งใหญ่ (พ.ศ. 1724 - พ.ศ. 1762) ในบริเวณที่เป็นประเทศกัมพูชาในปัจจุบัน เป็นพระโอรสของพระเจ้าธรนินทรวรมันที่ 2 (ครองราชย์ พ.ศ. 1693 - พ.ศ. 1703) และพระนางศรี ชยราชจุฑามณี พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ทรงเป็นที่รู้จักในฐานะผู้สถาปนานครธม นครหลวงแห่งสุดท้ายของอาณาจักรเขมร ในประเทศกัมพูชายังมีสระน้ำแห่งหนึ่งที่พระเจ้าชัยวรมันที่7 ทรงใช้เป็นประจำอีกด้วย คลีโอพัตรา เซเลเนแห่งซีเรีย
ใน 103 ปีก่อนคริสตกาล, คลีโอพัตราที่ 3 ตัดสินใจที่จะสร้างความสัมพันธ์กับแอนติโอคัสที่ 8 แห่งอาณาจักรซีลิวซิด พระองค์ได้ถูกส่งมาเป็นพระมเหสีและอยู่กันจนกระทั่งถูกลอบสังหารใน 96 ปีก่อนคริสตกาล และต่อมาจึงตัดสินใจที่จะอภิเษกสมรสกับพระเชษฐาของอดีตพระสวามีคนก่อน ๆ ของพระองค์คือ แอนติโอคัสที่ 9 แต่ก็สิ้นพระชนม์ใน 95 ปีก่อนคริสกกาล ต่อจากนั้นพระองค์ก็อภิเษกสมรสกับแอนติโอคัสที่ 10 ซึ่งเป็นบุตรบุญธรรมของแอนติโอคัสที่ 9 นี้เป็นการอภิเษกสมรสครั้งสุดท้ายของพระองค์ พระสวามีพระองค์สุดท้ายได้หายไปจากบันทึกและสันนิษฐานว่าได้สิ้นพระชนม์ใน 92 ปีก่อนคริสตกาล ภายหลังพระองค์ก็อาศัยอยู่ที่ไหนสักแห่งในซีเรียกับบุตรของพระองค์จนกระทั่ง 83 ปีก่อนคริสตกาล ภายหลังจากการแยกดินแดนอาณาจักรซีลิวซิด ทำให้มีการปกครองที่เมืองแอนติออค ซึ่งปกครองโดยฟิลิปที่ 1 แห่งซีเรีย และที่เมืองดามัสกัสซึ่งปกครองโดย แอนติโอคัสที่ 12 ทำให้อาณาจักรซีลิวซิดว่างกษัตริย์ ราชวงศ์ทอเลมี
ประมุขผู้เป็นชายทุกองค์ใช้ชื่อทอเลมี ที่เป็นสตรีบางคนก็เป็นพระขนิษฐาของพระราชสวามีมักจะใช้ชื่อ “คลีโอพัตรา” หรือ “อาร์ซิโนเอ” หรือ “เบเรนิเซ” สมาชิกคนสำคัญที่สุดของราชวงศ์คือ พระราชินีองค์สุดท้ายคลีโอพัตราที่ 7 ที่เป็นที่รู้จักกันจากการมีบทบาทในความขัดแย้งทางการเมืองระหว่างจูเลียส ซีซาร์ และ ปอมเปย์ และต่อมาระหว่าง อ็อคเตเวียน และ มาร์ก แอนโทนี การฆ่าตัวตายคลีโอพัตราเป็นการสิ้นสุดการครองอียิปต์ของราชวงศ์ทอเลมี เพลโต
เพลโต (ในภาษากรีก: Πλάτων Plátōn, English: Plato) (427 - 347 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นนักปรัชญาชาวกรีกโบราณที่มีอิทธิพลอย่างสูงต่อแนวคิดตะวันตก เขาเป็นลูกศิษย์ของโสกราตีส เป็นอาจารย์ของอริสโตเติล เป็นนักเขียน และเป็นผู้ก่อตั้งอาคาเดมีซึ่งเป็นสำนักวิชาในกรุงเอเธนส์ จังหวัดนครราชสีมา
เมืองพิมายได้เจริญขึ้นมามีบทบาทสำคัญเป็นเมืองศูนย์กลางขนาดใหญ่ของอารยธรรมเขมรในเขตลุ่มแม่น้ำมูลในช่วงปลายพุทธศตวรรษที่ 1654 (ครึ่งแรกคริสต์ศตวรรษที่ 11)เมื่อมีการสถาปนาราชวงศ์มหิธรปุระ (Mahidrapura) ขึ้นในเขตที่ราบสูงโคราช และเจริญรุ่งเรืองสุดในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 (พ.ศ. 1724 ถึงราว พ.ศ. 1763 หรือ ค.ศ. 1181 ถึงราว ค.ศ. 1220) เพราะมีชื่อเมืองพิมายปรากฏในจารึกปราสาทพระขรรค์56 กล่าวว่า “จากเมืองหลวงไปยังเมืองวิมาย (มี) ที่พักพร้อมด้วยไฟ 17 แห่ง”และมีรูปฉลององค์ของพระเจ้าชัยวรมันที่7 และพระชายาอยู่ที่ปราสาทหินพิมายด้วย อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เรย์มอนด์ ลามอนท์-บราวน์ ผู้เขียนหนังสือเรื่อง Edward VII's Last Loves: Alice Keppel and Agnes Keyser (ความรักครั้งสุดท้ายของเอ็ดเวิร์ดที่ 7: อลิซ เค็พเพลและแอ็กเนส เคย์เซอร์) เขียนว่าอิทธิพลด้านบวกที่ความสัมพันธ์นอกสมรสทั้งสองครั้งนี้มีอิทธิพลต่อพระองค์สามารถบรรยายออกมาอย่างเต็มที่ได้ เขาได้อ้างอิงถึงอลิซ เค็พเพลและแอ็กเนส เคย์เซอร์ ซึ่งความสัมพันธ์เกิดขึ้นพร้อมกัน โดยเริ่มต้นในระหว่างปี พ.ศ. 2441 และ พ.ศ. 2443 และดำเนินต่อมาจนกระทั่งการเสด็จสวรรคตของพระองค์ ส่วนเจ้าหญิงอเล็กซานดราเองก็ทรงมีความซื่อสัตย์ตลอดชีวิตการสมรสของพระองค์ จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 11 พาลาโอโลกอส
จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 11 พาลาโอโลกอส (, 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1405-29 พฤษภาคม ค.ศ. 1453) เป็นจักรพรรดิโรมันองค์สุดท้าย ครองราชย์ระหว่าง ค.ศ. 1449-ค.ศ. 1453 จักรพรรดินีไอรีนแห่งเอเธนส์
เมื่อจักรพรรดิคอนสแตนตินทรงบรรลุนิติภาวะ พระองค์รู้สึกร้อนพระทัยภายใต้การปกครองของพระมารดา ทรงพยายามปลดปล่อยพระองค์เองให้ทรงเป็นอิสระด้วยการใช้กำลังทหารแต่ก็ถูกกวาดล้างโดยสมเด็จพระพันปีหลวง พระนางทรงประณามว่าคำสาบานว่าจงรักภักดีควรจะต้องมอบให้แก่พระนางเพียงพระองค์เดียว ความไม่พอใจที่เพิ่มขึ้นนี้ได้ก่อให้เกิดการต่อต้านในค.ศ. 790 และทหารนำโดยกองกำลังจากอาร์เมนิแอคธีมได้ประกาศอย่างเป็นทางการให้จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 6 เป็นจักรพรรดิแต่เพียงผู้เดียว ความเป็นพันธมิตรที่ดูไม่มีความหมายระหว่างจักรพรรดิคอนสแนตินกับสมเด็จพระพันปีหลวงไอรีนยังคงดำเนินอยู่ ซึ่งตำแหน่งจักรพรรดินีของพระนางได้รับการยอมรับในปีค.ศ. 792 แต่ความเป็นศัตรูกันระหว่างฝ่ายก็ยังคงอยู่ และในปีค.ศ. 797 พระนางไอรีนทรงก่อการสมรู้ร่วมคิดด้วยพระนางเองด้วยกลอุบายที่เล่ห์เหลี่ยม ร่วมกับเหล่าบาทหลวงและข้าราชบริพาร จักรพรรดิคอนสแตนตินทรงลี้ภัยไปขอความช่วยเหลือจากแคว้นต่างๆ แต่ผู้ก่อการได้ล้อมจับกุมพระองค์ ทรงถูกจู่โจมโดยคนรับใช้ของพระองค์ที่ชายฝั่งเอเชียของช่องแคบบอสฟอรัส จักรพรรดิคอนสแตนตินทรงถูกนำพระองค์กลับมายังคอนสแตนติโนเปิล ดวงพระเนตรของพระองค์ถูกควักออกมา และพระองค์สวรรคตด้วยพระอาการบาดเจ็บในหลายวันถัดมา เกิดสุริยุปราคาและความมืดกินเวลา 17 วัน ทำให้มีการเชื่อว่าเป็นความน่าสะพรึงกลัวของสวรรค์ จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 7
คอนสแตนตินที่ 7 ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ของราชวงศ์มาซิโดเนีย ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 908 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 959 พระเจ้าชัยวรมันที่ 7
พระองค์ทรงสถาปนาคติ “พระพุทธเจ้าที่ยังมีชีวิต” หรือ พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรขึ้นมา ซึ่งหมายถึงตัวพระองค์เอง คือพระโพธิสัตว์ที่เกิดมาเพื่อปัดเป่าทุกข์ภัยให้แก่ราษฎร ภาพสลักรูปใบหน้าที่ปรากฏตามปรางค์ในหลายปราสาทที่ทรงสร้างขึ้น เชื่อว่าคือใบหน้าของพระองค์ในภาคพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรนั่นเอง ปาโอโล โจวีโอ
ในปี ค.ศ. 1536 โจวีโอก็สร้างคฤหาสน์ที่ทะเลสาบโคโมที่เรียกว่า “มูซิโอ” (พิพิธภัณฑ์) ที่ใช้เป็นที่เก็บงานสะสมของภาพเหมือนของบุคคลสำคัญๆ หลังจากที่สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7 สิ้นพระชนม์โจวีโอก็ปลดเกษียณ นอกจากภาพเขียนแล้วโจวีโอก็ยังสะสมงานโบราณ (antiquities) อื่นๆ และโจวีโอเป็นหนึ่งในนักสะสมคนแรกที่มีสิ่งของจากโลกใหม่ (the New World) ในงานสะสมของตนเอง ภาพเขียนชุดหนึ่งจากงานสะสมของโจวีโอที่เรียกว่า “งานสะสมชุดโจวีโอ” ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิในเมืองฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี รายพระนามฟาโรห์
"ดูบทความหลักใน ราชวงศ์อาร์กีด"
ราชวงศ์เฮลเลนิสติกที่สองคือราชวงศ์ทอเลมี ปกครองอียิปต์ตั้งแต่ 305 ปีก่อนคริสต์ศักราช จนกระทั่งอียิปต์กลายเป็นมณฑลแห่งกรุงโรมใน 30 ปีก่อนคริสต์ศักราช (เมื่อใดก็ตามที่มีการทับซ้อนกันสองวันนั่นหมายความว่ามีผู้ร่วมการเลือกตั้ง) สมาชิกที่มีชื่อเสียงที่สุดของราชวงศ์นี้คือคลีโอพัตราที่ 7 ซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในชื่อคลีโอพัตราซึ่งเป็นกลุ่มของจูเลียส ซีซาร์ และหลังจากการเสียชีวิตของซีซาร์ คลีโอพัตราก็สมรสกับมาร์ค แอนโทนี และมีลูกด้วยกันสองคน คลีโอพัตราพยายามสร้างราชวงศ์และสหภาพทางการเมืองระหว่างอียิปต์กับกรุงโรม แต่การลอบสังหารซีซาร์และความพ่ายแพ้ของมาร์ค แอนโทนี ทำให้แผนการของพระองค์ล้มเหลว ทำให้ทอเลมีที่ 15 เป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ทอเลมี ในอียิปต์พระองค์ทรงปกครองร่วมกับพระมารดาของพระองค์ ตั้งแต่วันที่ 2 กันยายน 47 พระองค์เป็นพระราชโอรสคนโตของคลีโอพัตราที่ 7 และอาจเป็นบุตรชายคนเดียวของจูเลียส ซีซาร์หลังจากที่เขาได้รับการตั้งชื่อ และพระนางคลีโอพัตราได้ทรงทำอัตวิบากกรรม (ฆ่าตัวตาย) เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 30 ปีก่อนคริสตกาล เพราะพระนางไม่ต้องการถูกจับตามคำสั่งของอ็อกตาเวียน ผู้ซึ่งจะเป็นจักรพรรดิแห่งจักรพรรดิออกัสตัส แต่ไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ พระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 7 เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี ค.ศ. 1120 เป็นพระราชโอรสพระองค์รองในพระเจ้าหลุยส์ที่ 6 แห่งฝรั่งเศส จึงทรงได้รับขนานพระนามว่า “ผู้ลูก” และ พระราชินีอเดลแลด พระองค์ทรงได้รับการเลี้ยงดูเพื่อให้เข้าเป็นนักบวชเมื่อเจริญพระชนมายุขึ้น แต่เมื่อพระเชษฐาพระเจ้าฟิลิปผู้ครองราชบัลลังก์ร่วมกับพระราชบิดาเสด็จสวรรคตด้วยอุบัติเหตในปี ค.ศ. 1131 หลุยส์ที่ 7 จึงกลายเป็นรัชทายาท พระองค์ทรงมีการศึกษาสูงและมีความศรัทธาทางศาสนาอย่างมุ่งมั่นเหมาะสมที่มีหน้าที่ทางศาสนามากกว่าการปกครองบ้านเมือง เมื่อยังทรงพระเยาว์พระองค์ทรงใช้เวลาส่วนใหญ่ที่มหาวิหารแซงต์เดนีส์และทรงสร้างความสัมพันธ์กับแอ็บบ็อทซูแฌร์ผู้มีบทบาทสำคัญในต้นรัชสมัยของพระองค์ สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
ในนอร์เวย์ สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนทรงถือเป็นหนึ่งในชาวนอร์เวย์ที่มีความสำคัญสูงสุดในศตวรรษที่ 20 และโดยเฉพาะอย่างยิ่งการยอมรับในความกล้าหาญของพระองค์ในระหว่างการรุกรานของเยอรมัน พระองค์ทรงขู่ว่าจะสละราชบัลลังก์ถ้ารัฐบาลร่วมมือกับผู้รุกรานชาวเยอรมัน และสำหรับความเป็นผู้นำของพระองค์ และยังทรงรักษาความเป็นสามัคคีของนอร์เวย์ได้ในระหว่างการยึดครองของเยอรมัน พระองค์เสด็จสวรรคตขณะมีพระชนมายุ 85 พรรษา ในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2500 หลังจากทรงครองราชสมบัติมายาวนานเกือบ 52 ปี เปโตรนียาแห่งอารากอน
พระสวามีของพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1162 ในวันที่ 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1164 เปโตรนียาสละราชบัลลังก์ให้พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 2 แห่งอารากอน พระโอรสที่ยังมีชีวิตอยู่คนโตซึ่งมีพระชนมายุเพียง 7 พรรษา พระองค์เกษียณตัวจากชีวิตสาธารณะเช่นเดียวกับที่พระบิดาของพระองค์เคยทำ เปโตรนีนาสิ้นพระชนม์ในบาร์เซโลนาในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1173 ด้วยพระชนมายุเพียง 73 พรรษา ร่างของพระองค์ถูกฝังที่อาสนวิหารบาร์เซโลนา แต่หลุมฝังศพของพระองค์สูญหายไป ปโตเลมี ฟิลาเดลฟัส
ทอเลมี ฟิลาเดลฟัส (กรีก: Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος, "ทอเลมี ผู้เป็นน้องชายอันที่รัก", ประสูติ เดือนสิงหาคม หรือ กันยายน 36 ปีก่อนคริสตกาล - 25 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นเจ้าชายแห่งราชวงศ์ทอเลมีและเป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องของพระนางคลีโอพัตราที่ 7 แห่งอียิปต์กับแม่ทัพมาร์ก แอนโทนี คลีโอพัตรา
หมวดหมู่:ราชวงศ์ทอเลมี หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตาย คลีโอพัตราที่ 7 หมวดหมู่:เสียชีวิตจากสัตว์ เหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลีโอจีน
เหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส-พาลิโอจีน เกิดขึ้นเมื่อราว 66 ล้านปีก่อน เป็นหนึ่งในการสูญพันธุ์ครั้งใหญ่ในประวัติศาสตร์โลก การสูญพันธุ์ครั้งนี้เกิดหลังเหตุการณ์การสูญพันธุ์ยุคไทรแอสสิก-จูแรสสิก ในช่วงปลายยุคครีเทเชียส ซึ่งกวาดล้างสิ่งมีชีวิตไปกว่า 70% หรือประมาณ 3 ใน 4 ของสายพันธุ์ทั้งหมดบนโลกรวมถึงพวกไดโนเสาร์ เทอโรซอร์ และสัตว์เลื้อยคลานใต้ทะเล สาเหตุการสูญพันธุ์ในครั้งนี้นั้นได้มีการสันนิษฐานว่าน่าจะมาจากอุกกาบาตที่พุ่งชนโลกบริเวณคาบสมุทรยูคาทาน ประเทศเม็กซิโก ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
เกาะเล็กๆไม่อาจขวางกั้นนโปเลียนได้ ขณะที่ยุโรปกำลังหารือการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา (Congress of Vienna) เพื่อนำยุโรปสู่สภาพเดิมก่อนปฏิวัติฝรั่งเศส แต่นโปเลียนก็กลับมายึดอำนาจฝรั่งเศสอีกครั้งในค.ศ. 1815 และอยู่ได้ร้อยวัน จนชาติต่างๆ ในสัมพันธมิตรครั้งที่เจ็ด (Seventh Coalition) เอาชนะนโปเลียนในยุทธการวอเตอร์ลู ทำให้นโปเลียนถูกเนรเทศไปเกาะเซนต์เฮเลนา (Saint Helena) ของบริเตนกลางมหาสมุทรแอตแลนติก จนเสียชีวิตในค.ศ. 1821 คลีโอพัตรา
อัตวินบาตกรรมของคลีโอพัตรา (ค.ศ. 1621) ภาพสีน้ำมัน ขนาด 46 x 36 - 3/4 นิ้ว (116.8 x 93.3 ซ.ม.) วาดโดย จีโอวานนี ฟรานเซสโก บาร์บีเอรี ฉายา แกร์ซีโน ปัจจุบันแสดงในคอลเล็คชันที่พิพิธภัณฑ์นอร์ตัน ไซมอน ในเมืองพาซาดีนา รัฐแคลิฟอร์เนีย ในภาพดังกล่าวคลีโอพัตราจับงูพิษไว้ในมือข้างหนึ่ง เตรียมจะปลิดชีพตนเอง คลีโอพัตรา
พฤติกรรมของมาร์ค แอนโทนี นับว่ากระด้างกระเดื่องมากในสายตาของพวกโรมัน อ็อกตาเวียนจึงโน้มน้าวให้วุฒิสภาเปิดสงครามกับอียิปต์ ในปีที่ 31 ก่อนคริสตกาล กองกำลังของ แอนโทนี เผชิญหน้ากับทัพเรือทหารโรมันนอกชายฝั่งแอคติอุม คลีโอพัตราร่วมออกรบด้วยทัพเรือของพระนางเองและเห็นกองเรือของเขาที่มีแต่เรือขนาดเล็กขาดแคลนยุทโธปกรณ์ ต้องพ่ายแพ้กับกองเรือโรมันที่มีเรือขนาดใหญ่กว่า พระนางนำเรือหลบหนี ทำให้แอนโทนี ทิ้งสนามรบกลางทะเลและรีบตามพระนางไป ยัน เดอ ไบร
งานเขียนของเดอ ไบร ได้รับอิทธิพลจากบาร์โตโลเมอึส ฟัน เดอร์แฮ็ลสต์ และฟรันส์ ฮัลส์ ที่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นงานเขียนภาพเหมือน และจะเป็นภาพเหมือนกลุ่ม และมีความเชี่ยวชาญในการวางตัวแบบเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ซึ่งทำให้เป็นภาพเขียนแบบที่เรียกว่าภาพเหมือนเชิงประวัติศาสตร์ ที่เรียกเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า หรือภาษาอังกฤษว่า "historicised portrait" ในบรรดางานชิ้นสำคัญก็ได้แก่งานชื่อ "งานเลี้ยงของคลีโอพัตรา" โดยใช้สมาชิกในครอบครัวเป็นตัวแบบรวมทั้งตนเองด้วย ในปัจจุบันภาพเขียนนี้ภาพแรกที่เขียนในปี ค.ศ. 1652 เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมศิลปะหลวงของพระราชวงศ์อังกฤษ และภาพเดียวกันที่เขียนในปี ค.ศ. 1669 เป็นของพิพิธภัณฑ์ศิลปะในนิวแฮมป์เชียร์ ภาพที่สองเป็นภาพที่แสดง "ภาวะเวทนา" (pathos) เพราะบุคคลในภาพเกือบทั้งหมดเป็นภาพของผู้ที่เสียชีวิตด้วยโรคระบาดระหว่างปี ค.ศ. 1663 ถึง ค.ศ. 1664 
ในปี ค.ศ. 1689 เดอ ไบรก็ถูกประกาศล้มละลายในฐานะพลเมืองฮาร์เลมจนต้องย้ายไปอัมสเตอร์ดัมและไปเสียชีวิตที่นั่น สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
หลังจากการลงประชามติราชาธิปไตยนอร์เวย์ พ.ศ. 2448 คะแนนเสียงอย่างท่วมท้นถึง 79 เปอร์เซนต์ส่วนใหญ่ (สนับสนุนราชาธิปไตย 259,563 คน และต่อต้านราชาธิปไตย 69,264 คน)[2] โดยชาวนอร์เวย์ต้องการดำรงสถาบันพระมหากษัตริย์ เจ้าชายคาร์ลทรงตอบรับข้อเสนอในราชบัลลังก์นอร์เวย์อย่างเป็นทางการโดยรัฐสภานอร์เวย์และทรงได้รับการเลือกในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 เมื่อเจ้าชายคาร์ลทรงตอบรับข้อเสนอในเย็นวันเดียวกัน (หลังจากทรงได้รับการเห็นพ้องจากพระอัยกา สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก) พระองค์ทรงทำพระองค์ให้เป็นที่รักใคร่ในประเทศโดยทรงใช้พระนามในภาษานอร์สโบราณชื่อ "โฮกุน" (Haakon) เป็นพระนามที่พระมหากษัตริย์นอร์เวย์ในอดีตเคยใช้[3] ในการทำเช่นนั้นพระองค์ทรงสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระอนุชาในพระอัยกา (น้องชายของปู่)คือ สมเด็จพระราชาธิบดีออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน ผู้ทรงสละราชบัลลังก์นอร์เวย์ในเดือนตุลาคม ตามมาด้วยข้อตกลงระหว่างสวีเดนและนอร์เวย์ในการยุบสหภาพ สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 เสด็จสวรรคตในเดือนกันยายน พ.ศ. 2500 สิริพระชนมายุ 85 พรรษา มกุฎราชกุมารทรงครองราชย์สืบต่อเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์ พระบรมศพของสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 ได้ถูกฝังในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2500 พระองค์และพระราชินีม็อดทรงประทับอย่างสงบเคียงข้างกันในโลงพระศพหินสีขาวในสุสานหลวง ณ ป้อมอาร์เคอซัส คลีโอพัตรา เซเลเนแห่งซีเรีย
คลีโอพัตรา เซเลเน (กรีกโบราณ: Κλεοπάτρα Σελήνη; ประสูติ 135 หรือ 130 ปีก่อนคริสตกาล - สิ้นพระชนม์ 69 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งในราชวงศ์แห่งซีเรียเรียกว่า คลีโอพัตราที่ 2 เซเลเน (83-69 ปีก่อนคริสต์ศักราช) พระองค์เป็นพระราชธิดาของปโตเลมีที่ 8 แห่งอียิปต์กับพระนางคลีโอพัตราที่ 3 ใน 115 ปีก่อนคริสตกาล, พระองค์ได้รับตำแหน่งเป็นพระราชินีแห่งอียิปต์ เมื่อพระองค์ได้อภิเษกสมรสกับพระเชษฐาของพระองค์ กษัตริย์ปโตเลมีที่ 9 โดยพระนางคลีโอพัตราที่สามเข้ามามีอำนาจแทนพระนางคลีโอพัตราที่ 4 ซึ่งเป็นพระธิดาของคลีโอพัตราที่สาม ความตึงเครียดระหว่างกษัตริย์และพระมารดาของพระองค์เติบโตขึ้นและจบลงด้วยการขับไล่ปโตเลมีที่ 9 ออกจากอียิปต์ โดยพระนางคลีโอพัตรา เซเลเนอยู่เบื้องหลัง พระองค์อาจจะอภิเษกสมรสใหม่กับปโตเลมีที่ 10