นาวาร์ คือประเทศอะไรในปัจจุบัน ?
แคว้นนาวาร์
นาวาร์ (English: Navarre), นาบาร์รา (Spanish: Navarra) หรือ นาฟาร์โรอา (Basque: Nafarroa) เป็นจังหวัดและแคว้นปกครองตนเองทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสเปน มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดต่อกับประเทศฝรั่งเศส ทิศตะวันออกติดต่อกับแคว้นอารากอน ทิศใต้ติดต่อกับแคว้นอารากอนและแคว้นลาริโอฆา ส่วนทางทิศตะวันตกติดต่อกับแคว้นประเทศบาสก์
นาฮะ
เมืองนาฮะในปัจจุบัน ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2464 แต่ก่อนหน้านั้นบริเวณเมืองนาฮะก็เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยสำคัญของประชากรบนเกาะโอกินาวะมานานแล้ว ราชอาณาจักรนาวาร์
พระเจ้าฟรานซิสเป็นที่รู้จักในชื่อพระเจ้าฟรานซิน เฟบูส ทรงมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษในตอนที่สืบทอดตำแหน่งกษัตริย์แห่งนาวาร์ พระองค์อยู่ภายใต้การสำเร็จราชการแผ่นดินของพระมารดา แมกเดลานาแห่งฝรั่งเศส พระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1483 โดยไร้ทายาท ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระราชินีแคทเธอรีนแห่งนาวาร์ผู้เป็นพระขนิษฐา ในปี ค.ศ. 1484 พระองค์อภิเษกสมรสกับฌ็องแห่งอัลแบต์ พระองค์ต้องการการสนับสนุนจากฌ็องเนื่องจากพระปิตุลาของพระองค์ก็อ้างสิทธิ์ในบัลลังก์เช่นกัน พระองค์มีพระโอรสธิดาสิบสามคนแต่ไม่ใช่ทุกคนที่มีชีวิตรอดจนถึงวัยผู้ใหญ่ พระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1517 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระเจ้าอองรีที่ 2 แห่งนาวาร์ พระโอรสที่มีชีวิตรอดคนโต ประเทศนาอูรู
ในปี ค.ศ. 1888 เยอรมนีได้ผนวกเกาะนาอูรูเข้าเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะมาร์แชลล์ในอารักขา[9] การเข้ามาของเยอรมนีในครั้งนี้ช่วยให้สงครามกลางเมืองระหว่างชนเผ่าต่าง ๆ สิ้นสุดลง นอกจากนี้ยังมีการตั้งตำแหน่งพระมหากษัตริย์ในการปกครองเกาะแห่งนี้ โดยพระมหากษัตริย์ของนาอูรูที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือพระเจ้าโอเวอีดา คณะมิชชันนารีสอนศาสนาเริ่มเข้ามาในปี ค.ศ. 1888 โดยเป็นกลุ่มมิชชันนารีที่เดินทางมาจากหมู่เกาะกิลเบิร์ต[10][11] ชาวเยอรมันที่เข้ามาอาศัยในนาอูรูจะเรียกนาอูรูว่า Nawodo หรือ Onawero[12] จักรวรรดิเยอรมันเข้าปกครองนาอูรูอยู่ราว ๆ 3 ทศวรรษ โดยโรแบร์ต รัสช์ พ่อค้าชาวเยอรมันที่แต่งงานกับผู้หญิงชาวนาอูรูเป็นผู้บริหารของนาอูรูคนแรกในปี ค.ศ. 1890[10] นายา
คุณ "นายา" สมรสเมื่อ พ.ศ. 2508 สามปีภายหลังย้ายไปอยู่สหรัฐอเมริกากับสามีจึงจบมหาบัณฑิตในสาขาวิชามานุษยวิทยา ณ University of Texas at Austin ย้ายติดตามสามีไปอยู่หลายประเทศ และเป็นอาจารย์สอนตามวิทยาลัย และมหาวิทยาลัยหลายแห่งและหลายประเทศ สอนวิชาภาษาอังกฤษ วิชามานุษยวิทยาและสังคมวิทยาแก่นักศึกษาอเมริกัน ได้ตำแหน่งผู้เชี่ยวชาญในการเขียนตำรา (Writing Consultant) (2519-2520) ที่ The Free University of Iran ซึ่งพระเจ้าชาห์ทรงสถาปนาขึ้น ณ กรุงเตห์ราน ประเทศอิหร่านด้วย ราชอาณาจักรนาวาร์
พระมเหสีคนแรกของพระเจ้าธิโบต์คือแกร์ทรูดแห่งดักสบวร์กที่หย่าขาดจากกันหลังแต่งงานกันได้สองปีแต่ไม่มีพระโอรสธิดา ในปี ค.ศ. 1223 พระองค์อภิเษกสมรสใหม่กับแอนเญ็สแห่งบูฌู ทั้งคู่มีพระธิดาด้วยกันหนึ่งคน แอนเญ็สสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1231 พระองค์อภิเษกสมรสใหม่กับมาร์เกอริตแห่งบูร์บง ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันหกคน เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1253 ผู้สืบทอดต่อตำแหน่งคือพระเจ้าธิโบต์ที่ 2 แห่งนาวาร์ พระองค์อภิเษกสมรสกับอิซาเบลลาแห่งฝรั่งเศส แต่ทั้งคู่ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์จึงเป็นพระเจ้าอองรีที่ 1 แห่งนาวาร์ ในปี ค.ศ. 1270 พระเจ้าอองรีอภิเษกสมรสกับบลองช์แห่งอาร์ทัวส์ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสองคนแต่มีเพียงคนเดียวที่รอดชีวิตจนถึงวัยผู้ใหญ่ พระเจ้าอองรีสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1274 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระราชินีฌวนที่ 1 แห่งนาวาร์ พระธิดาวัยทารก เมื่อพระชนมายุ 11 พรรษา พระราชินีฌวนอภิเษกสมรสกับอนาคตพระเจ้าฟิลิปที่ 4 แห่งฝรั่งเศส ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสี่คน พระองค์เป็นผู้ปกครองนาวาร์คนสุดท้ายของราชวงศ์บลัวส์ หลังพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1305 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระเจ้าหลุยส์ที่ 1 แห่งนาวาร์ผู้เป็นพระโอรสคนโต (ซึ่งต่อมาคือพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศส) แคว้นนาวาร์
นาวาร์ นาวาร์ หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2525 ประเทศเนปาล
ก่อนปีพ.ศ. 2311 หุบเขากาฐมาณฑุแบ่งออกเป็นสามอาณาจักร จนกระทั่งผู้นำเผ่ากุรข่า ปฤฐวี นารายัณ ศาห์ สามารถรวบรวมอาณาจักรในหุบเขาเข้าด้วยกัน และหลังจากนั้นได้ทำสงครามขยายอาณาเขตออกไป จนในปีพ.ศ. 2357-พ.ศ. 2359 เกิดสงครามอังกฤษ-เนปาล กองทัพกุรข่าพ่ายแพ้ ต้องทำสนธิสัญญาและจำกัดอาณาเขตเนปาลเหลือเท่าปัจจุบัน[1] ประเทศนาอูรู
นาอูรูเป็นหนึ่งในสามเกาะหินฟอสเฟตใหญ่ในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยอีกสองแห่งคือเกาะบานาบาของประเทศคิริบาส และมากาเทียของเฟรนช์โปลินีเซีย อย่างไรก็ตามฟอสเฟตของประเทศนั้นถูกนำมาใช้เกือบหมดแล้ว การทำเหมืองฟอสเฟตในที่ราบสูงตอนกลาง ทำให้พื้นที่กลายเป็นที่ไร้พืช เต็มไปด้วยหินปูนขรุขระที่มียอดสูงสุด 15 เมตร การทำเหมืองแร่เป็นเวลาหนึ่งศตวรรษ ได้สร้างความเสียหายให้กับพื้นที่ถึงสี่ในห้า นอกจากนี้ยังสร้างความเสียหายพื้นที่เขตเศรษฐกิจจำเพาะโดยรอบ โดยประมาณการว่า 40% ของสัตว์น้ำตายจากของเหลวที่ปล่อยออกมา ซึ่งเต็มไปด้วยฟอสเฟต[38][41] แบรอน วาคา
แบรอน ดิวาเวซี วาคา (; เกิดเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2502) เป็นนักการเมืองชาวนาอูรู ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งนาอูรูคนที่ 14 เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2556 จนถึงปัจจุบัน ต่อจากสเปรนต์ ดับวีโด ในก่อนหน้านั้นเขาดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ นาดาร์
ปี 1838 บ้านของเขาได้ล้มละลาย เขาจึงเริ่มเขียนภาพการ์ตูนประกอบคำบรรยายเป็นเรื่องและลงพิมพ์ในหนังสือพิมพ์เขาใช้นามแฝงว่า "Nadar" ราชอาณาจักรเมรีนา
อาณาจักรเมรีนา (English: Merina Kingdom) คือ อาณาจักรก่อนยุคล่าอาณานิคมในบริเวณพื้นที่ซึ่งเป็นประเทศมาดากัสการ์ในปัจจุบัน พระมหากษัตริย์แห่งมาดากัสการ์ และ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งมาดากัสการ์ พระอิศริยยศนี้รวมไปถึงกษัตริย์แห่งอาณาจักรเมรีนาที่ซึ่งสามารถรวบรวมแต่ละเผ่าบนเกาะจนเป็นปึกแผ่น โดยในรัชสมัยของแต่ละพระองค์ทรงนำอาณาจักรผ่านเหตุการณ์ต่างๆ มากมายเช่น การกวาดล้างชาวตะวันตก การผูกสัมพันธไมตรีกับอังกฤษและผรั่งเศส จนฝรั่งเศสได้ยึดครองมาดากัสการ์และได้ทำการล้มล้างระบอบกษัตริย์ในปี พ.ศ. 2440 ได้เนรเทศสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 3 แห่งมาดากัสการ์ไปยังแอลจีเรีย และพระนางเสด็จสวรรคตที่อัลเจียร์ นับเป็นจุดสิ้นสุดของระบอบกษัตริย์ในมาดากัสการ์ ยุคนาระ
ยุคนาระ () (ค.ศ. 710 – 794)
เมื่อปี ค.ศ. 710 ขณะที่บ้านเมืองเจริญรุ่งเรืองด้วยหลักกฎหมายและจริยธรรมก็ได้ย้ายเมืองหลวงมาที่เฮโจเกียวหรือเมืองนาระและบริเวณใกล้เคียงในปัจจุบัน แต่ในเวลาต่อมาก็เริ่มเกิดความวุ่นวายเมื่อระบบโคจิโกมิง (公地公民制 "Kōchi-kōmin-sei": ระบบที่รัฐบาลกลางครอบครองที่ดินทั้งหมดและปันส่วนให้กับขุนนางและชาวนา โดยที่ชาวนาต้องเสียภาษีที่ดิน) เสื่อมลงเนื่องจากมีที่ดินที่ได้รับยกเว้นภาษี อยู่เป็นจำนวนมาก รวมถึงความยากจนไร้ที่อยู่อาศัยของชาวนา ในสมัยนี้ศาสนาพุทธได้รับการทำนุบำรุงอย่างดี ทำให้วัฒนธรรมหรือศิลปะทางพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองมาก เริ่มจากวัฒนธรรมอาซูกะ ซึ่งเป็นวัฒนธรรมทางพุทธศาสนาอันดับแรกของญี่ปุ่นในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 หรือวัฒนธรรมฮากูโฮ ในครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 7 ที่แสดงให้เห็นความทุกข์ยากของมนุษย์ จนถึงวัฒนธรรมเท็มเปียว ในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 8 ที่แสดงถึงความรู้สึกของมนุษย์ที่สมบูรณ์ตามที่เป็นจริง ซึ่งรับอิทธิพลทางวัฒนธรรมในยุคที่รุ่งเรืองที่สุดของราชวงศ์ถัง "มังโยชู" (万葉集 Man’youshuu) คือ งานชิ้นเอกแห่งยุค ซึ่งเป็นการรวบรวมบทกวีของคนทุกระดับชั้นตั้งแต่สามัญชนจนถึงจักรพรรดิไว้ประมาณ 4,500 บท โดยใช้เวลารวบรวมจนถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 8 รวมเป็นเวลาถึง 400 ปี ใน "มังโยชู" ได้รับบรรยายความรู้สึกของการใช้ชีวิตอย่างสมถะของคนญี่ปุ่นในสมัยโบราณได้อย่างตรงไปตรงมา และยังคงเป็นที่ประทับใจของคนญี่ปุ่นจำนวนมากในปัจจุบันนี้ นอกจากนี้ ยังมี "โคจิกิ" (古事記 Kojiki) ซึ่งเป็นบันทึกประวัติศาสตร์ฉบับเก่าแก่ที่สุดเท่าที่มีอยู่ (ค.ศ. 712) "นิฮนโชกิ" (日本書紀 Nihonshoki) ซึ่งเป็นบันทึกเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ตามลำดับเวลาฉบับเก่าแก่ที่สุด (ค.ศ. 720) และหนังสือรวมบทกวี "ไคฟูโซ" (懐風藻 kaifuusou) ฉบับเก่าแก่ที่สุด (ค.ศ. 751) ซึ่งเป็นครั้งแรกของการรวมนเวลาต่อมาก็เริ่มเกิดความวุ่นวายเมือชาวนายากจนลง คนไร้ที่อยู่อาศัยมีมากขึ้น และจากการที่มีโชเอน ซึ่งเป็นที่ดินที่ได้รับการยกเว้นภาษีเป็นจำนวนมาก จึงทำให้ระบบโคจิโกมิง (ระบบที่รัฐบาลกลางเป็นผู้ครอบครองที่ดินทั้งหมด และบันส่วนให้ขุนนางกับชาวนา โดยที่ชาวนาต้องเสียภาษีที่ดิน) เสื่อมลง อรูวาล
อรูวาล()เป็นดาบชนิดหนึ่งของประเทศอินเดียนิยมใช้โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่พบในรัฐทางตอนใต้ของรัฐทมิฬนาดูและถูกใช้เป็นทั้งเครื่องมือในการชีวิตทั่วไปและอาวุธในยามคับขัน ชาวทมิฬนั้นถือว่าอาวุธนี้เป็นสัญลักษณ์ของเทพเจ้าท้องถิ่นของอินเดียใต้ด้วย. นามูร์
นามูร์ () หรือ นาเมิน () เป็นเมืองและเทศบาลในประเทศเบลเยียม นามูร์เป็นเมืองหลวงของทั้งมณฑลนามูร์และเขตวัลลูน ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบของแม่น้ำเมิซกับแม่น้ำซ็องบร์ อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงบรัสเซลส์ 63 กิโลเมตร ทางตะวันออกของชาร์เลอรัว 28 กิโลเมตร และทางตะวันตกของลีแยฌ 56 กิโลเมตร มีประชากรประมาณ 110,000 คน เกาะนาแวสซา
เกาะนาแวสซากลับมามีความสำคัญอีกครั้งภายหลังการเปิดคลองปานามาในปี ค.ศ. 1904 ซึ่งส่งผลให้การเดินเรือระหว่างชายฝั่งตะวันออกของสหรัฐอเมริกากับคลองปานามาต้องผ่านช่องแคบเวสต์เวิร์ด (Westward Passage) ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างคิวบากับเฮติ ดังนั้นจึงมีความจำเป็นที่จะต้องมีประภาคารบนเกาะนาแวสซาซึ่งเป็นอุปสรรคที่สำคัญในการเดินเรือผ่านช่องแคบแห่งนี้ ในที่สุดสำนักงานประภาคารแห่งสหรัฐ (US Lighthouse Service) ก็ได้สร้างประภาคารนาแวสซาไอแลนด์ไลต์ สูง 162 ฟุต (46 เมตร) ขึ้นบนเกาะในปี ค.ศ. 1917 ที่ระดับความสูง 395 ฟุตหรือ 120 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล โดยมีผู้ดูแลและผู้ช่วยสองคนคอยทำหน้าที่ดูแลรักษาอยู่บนเกาะ จนกระทั่งได้มีการติตตั้งอุปกรณ์อัตโนมัติให้กับประภาคารในปี ค.ศ. 1929 จึงไม่มีความจำเป็นต้องมีผู้ดูแลประภาคารคอยประจำอยู่บนเกาะ และภายหลังจากที่สำนักงานประภาคารถูกยุบรวมเข้ากับหน่วยป้องกันชายฝั่งแห่งสหรัฐ (US Coast Guard) หน่วยป้องกันชายฝั่งจึงกลายเป็นหน่วยงานที่คอยดูแลซ่อมแซมประภาคารแห่งนี้ โดยมีการตรวจสภาพปีละสองครั้ง ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง กองทัพเรือสหรัฐอเมริกาได้จัดตั้งหน่วยสังเกตการณ์บนเกาะ และหลังจากสิ้นสุดสงคราม กองทัพเรือได้ถอนกำลังออกไป และตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาจนถึงปัจจุบันก็ไม่มีผู้อาศัยอยู่บนเกาะ ในปี ค.ศ. 1930 ได้มีการสำรวจทางวิทยาศาสตร์โดยมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดเพื่อศึกษาชีวิตบนเกาะและในทะเลโดยรอบ นีเดอร์ไบเอิร์น
นีเดอร์ไบเอิร์น () หรือชื่อในภาษาอังกฤษคือ โลว์เออร์บาวาเรีย () เป็นหนึ่งในเจ็ดส่วนภูมิภาค ("เรกีรุงชเบเซิร์ค") ของรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี ตั้งอยู่ทางตะวันออกของบาวาเรีย นีเดอร์ไบเอิร์นยังแบ่งย่อยออกเป็นสามเขต ("Planungsverband") คือ ลันด์สฮูท, พัสเซา และโดเนา-วัลด์ บริเวณนี้รวมป่าบาวาเรียซึ่งเป็นบริเวณที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยว ประเทศนาอูรู
นาอูรูไม่มีกองทหารเป็นของตนเอง การป้องกันประเทศเป็นหน้าที่ของรัฐบาลออสเตรเลียภายใต้ข้อตกลงอย่างไม่เป็นทางการของทั้งสองประเทศ ส่วนการรักษาความสงบเรียบร้อยจะใช้กองกำลังตำรวจขนาดเล็กซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของฝ่ายพลเรือนเป็นผู้ดูแล[36] นอกจากการป้องกันประเทศแล้ว นาอูรูและออสเตรเลียได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจเดือนกันยายน ค.ศ. 2005 โดยในบันทึกความเข้าใจนี้ออสเตรเลียจะให้เงินช่วยเหลือแก่นาอูรู รวมไปถึงการส่งผู้เชี่ยวชาญทางด้านการเงิน การสาธารณสุขและการศึกษาเพื่อเป็นที่ปรึกษาให้แก่รัฐบาลนาอูรู ทั้งนี้ผลประโยชน์ที่นาอูรูได้รับจะต้องแลกเปลี่ยนกับการที่นาอูรูจะให้ที่อยู่อาศัยกับกลุ่มผู้ขอลี้ภัยเข้าออสเตรเลียในระหว่งที่กระบวนการพิจารณากำลังดำเนินการอยู่[37] ในปัจจุบันประเทศนาอูรูใช้สกุลเงินดอลลาร์ออสเตรเลีย[38] นาดาร์
ในประเทศฝรั่งเศสมีนักถ่ายภาพบุคคลที่มีชื่อเสียง ชื่อกัสปาร์ด ฟีลิซ ทัวนาคอน เกิดวันที่ (6 เมษายน ค.ศ.1820 ที่France, Paris เมืองLyon และเสียชีวิตในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ.1910) ราชอาณาจักรนาวาร์
พระเจ้าอีนญีโก อารีสตาแห่งปัมโปลนาคือปฐมกษัตริย์แห่งนาวาร์ซึ่งตอนนั้นมีชื่อว่าปัมโปลนา พระองค์เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ก่อตั้งชาติ ซึ่งเหตุการณ์เกิดขึ้นในราวปี ค.ศ. 824 ไม่มีใครทราบชื่อพระมเหสีของพระองค์ แต่พระองค์มีพระโอรสธิดาหลายคน หนึ่งในนั้นคือพระเจ้าการ์เซีย อีนญีเกซที่สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระบิดาในปี ค.ศ. 851 หรือ ค.ศ. 852 ชื่อพระมเหสีของพระองค์ก็ไม่ชัดเจนเช่นกัน แต่พระองค์เป็นบิดาของพระโอรสธิดาอย่างน้อยสามคน หนึ่งในนั้นคือพระเจ้าฟอร์ตูน การ์เซสที่สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์ในปี ค.ศ. 870 พระเจ้าฟอร์ตูน การ์เซสครองราชย์เป็นเวลา 30 ปี แต่ทรงเป็นพระมเหากษัตริย์คนสุดท้ายของราชวงศ์อินญิเกวซ พระมเหสีของพระองค์คือพระราชินีที่ได้รับการบันทึกชื่อคนแรกของปัมโปลนา ชื่อของพระองค์ปรากฏในเอกสารทางประวัติศาสตร์ฉบับหนึ่ง ทรงมีพระนามว่าออเรีย ไม่มีใครทราบว่าบิดามารดาของพระองค์เป็นใคร ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันอย่างน้อยห้าคน พระเจ้าฟอร์ตูน การ์เซสถูกแทนที่โดยซันโช การ์เซสในปี ค.ศ. 905 และเกษียณตนเข้าสู่อาราม ทรงสิ้นพระชนม์ในอารามดังกล่าวในปี ค.ศ. 922 ปีเตอร์มาริตซ์เบิร์ก
ปีเตอร์มาริตซ์เบิร์ก () เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของจังหวัดควาซูลู-นาตาล ประเทศแอฟริกาใต้ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ ก่อตั้งเมืองในปี ค.ศ. 1838 ตามชื่อของผู้นำชาวบัวร์ 2 คน คือ ปีเตอร์ เรทีฟ และเกอร์ริต มาริตซ์ เคยเป็นเมืองหลวงของแคว้นนาตาลเมื่อ ค.ศ. 1856 เมืองเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมที่สำคัญ ผลิตอะลูมิเนียม ไม้ ของใช้ชีวิตประจำวัน มีมหาวิทยาลัยควาซูลู-นาตาล มีประชากร 228,549 คน ในปี ค.ศ. 1991 ปัจจุบันคาดว่ามีประชากรราว 500,000 คน (รวมชุมชนข้างเคียง) เนอแวร์
เนอแวร์ () เป็นเมืองจังหวัดเนียฟวร์ในแคว้นบูร์กอญในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดเนอแวร์ตั้งอยู่ทางตอนกลางของฝรั่งเศสราว 260 กิโลเมตรทางใต้ตะวันออกเฉียงใต้ของปารีส  ประเทศนาอูรู
ในปัจจุบัน นาอูรูประสบปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศและระดับน้ำทะเลที่สูงขึ้น นาอูรูได้รับการจัดให้เป็นหนึ่งในเจ็ดเกาะที่ประสบปัญหาภาวะโลกร้อนซึ่งอาจก่อให้เกิดน้ำท่วมเกาะได้[44] ถึงแม้ว่าร้อยละ 80 ของพื้นที่ในนาอูรูจะเป็นที่สูง แต่พื้นที่เหล่านั้นไม่สามารถอาศัยอยู่ได้ จนกว่าโครงการการฟื้นฟูแหล่งแร่ฟอสเฟตจะเริ่มดำเนินการ[41][45] ประเทศนาอูรู
จอห์น เฟิร์น นักล่าวาฬชาวอังกฤษเป็นชาวยุโรปคนแรกที่เดินทางมาถึงเกาะนาอูรูในปี ค.ศ. 1798 โดยเขาได้ตั้งชื่อเกาะแห่งนี้ว่า "เกาะพลีแซนต์" (Pleasant Island) นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1830 เป็นต้นมา ชาวนาอูรูได้ติดต่อกับเรือล่าวาฬของชาวตะวันตก ซึ่งเรือล่าวาฬเหล่านี้จะแสวงหาน้ำจืดจากนาอูรูเพื่อเก็บไว้ใช้ในเรือ[5] ในช่วงระหว่างนี้กะลาสีเรือที่เลิกทำงานให้กับเรือล่าวาฬเริ่มเข้ามาอยู่อาศัยในนาอูรู ชาวเกาะได้เริ่มการแลกเปลี่ยนค้าขายกับชาวตะวันตกมากยิ่งขึ้น โดยชาวเกาะจะนำอาหารไปแลกเปลี่ยนกับเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และอาวุธสงคราม[7] อาวุธสงครามที่ได้มาจากชาวตะวันตกเหล่านี้ได้มีการนำมาใช้ในสงครามระหว่างชนเผ่าของนาอูรูในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1878 - 1888[8] องค์การนานารัฐอเมริกัน
องค์การนานารัฐอเมริกัน ( หรือย่อว่า OAS) เป็นองค์การระหว่างประเทศของหน่วยงานต่างๆ ในอเมริกาตามกฎบัตรสหประชาชาติ ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1948 เปิดรับสมาชิกในภาคพื้นอเมริกา เพื่อร่วมมือทางการเมือง เศรษฐกิจและการศาล สังคม วัฒนธรรมและสันติภาพ รวมถึงให้ความช่วยเหลือทางด้านทหารในกรณีที่รัฐใดถูกรุกรานรัฐสมาชิก โดยมี หน่วยงานสำคัญคือ สำนักเลขาธิการตั้งอยู่ที่กรุงวอชิงตันดีซี มีสมาชิกอยู่ 35 ประเทศที่ล้วนอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือ ประเทศเนปาล
ประเทศเนปาล (Nepali: नेपाल) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สหพันธ์สาธารณรัฐประชาธิปไตยเนปาล (English: Federal Democratic Republic of Nepal; Nepali: सङ्घीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्र नेपाल "สงฺฆีย โลกตานฺตฺริก คณตนฺตฺร เนปาล") เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในเอเชียใต้ มีพื้นที่ 147,181 ตารางกิโลเมตร และประชากรประมาณ 27 ล้านคน ประเทศเนปาลเป็นประเทศที่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 93 ของโลก และมีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 41 ของโลก ตั้งอยู่ในเทือกเขาหิมาลัย มีพรมแดนทิศเหนือติดสาธารณรัฐประชาชนจีน ทิศใต้ ตะวันออกและตะวันตกติดสาธารณรัฐอินเดีย ประเทศเนปาลแยกจากประเทศบังกลาเทศด้วยฉนวนศิลิกูริ (Siliguri Corridor) แคบ ๆ ในประเทศอินเดีย และแยกจากประเทศภูฏานด้วยรัฐสิกขิมของอินเดีย กรุงกาฐมาณฑุเป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดของประเทศ สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์
หมู่เกาะมาร์แชลล์ (; มาร์แชลล์: ) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐหมู่เกาะมาร์แชลล์ (; มาร์แชลล์: ) เป็นประเทศเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่ทางเหนือของประเทศนาอูรูและประเทศคิริบาส ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศไมโครนีเซียและอยู่ทางใต้ของเกาะเวกของสหรัฐอเมริกา นครรัฐน่าน
น่านเป็นนครรัฐในหุบเขาพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นภูเขา มีที่ราบลุ่มแม่น้ำน่านทางตอนบนขนาดเล็กเป็นตอน ๆ ในลักษณะแนวยาวทิศเหนือ-ใต้ขนาบโดยเทือกเขาผีปันน้ำทางตะวันตก และเทือกเขาหลวงพระบางทางตะวันออก[22] ที่ราบแบ่งได้เป็นสองตอน คือตอนเหนือเป็นที่ราบขนาดเล็กต้นแม่น้ำน่านเป็นที่ตั้งของเมืองปัว และที่ราบตอนล่างอันเป็นตั้งของเมืองน่านซึ่งมีความอุดมสมบูรณ์กว่า สามารถติดต่อค้าขายกับเมืองทางใต้ได้อย่างสะดวก นอกจากนี้น่านยังมีที่ราบขนาดเล็กอีกหลายแห่งกระจายตัวในหุบเขาอีกด้วย[22] ถือว่าน่านมีที่ราบขนาดใหญ่และกว้างขวางกว่านครรัฐแพร่ซึ่งเป็นรัฐจารีตร่วมสมัย[23] แม้กระนั้นนครรัฐน่านก็ประสบปัญหามีพื้นที่ทำการเกษตรจำกัด และประชากรเบาบาง[1][3] นาลันทา
นาลันทา เป็นชื่อเมือง ๆ หนึ่งในแคว้นมคธ อยู่ห่างจากพระนครราชคฤห์ประมาณ 1 โยชน์ (ประมาณ 16 กิโลเมตร) ณ เมืองนี้มีสวนมะม่วง ชื่อ ปาวาริกัมพวัน (สวนมะม่วงของปาวาริกเศรษฐี) ซึ่งพระพุทธเจ้าเสด็จมาประทับแรมหลายครั้งคัมภีร์ฝ่ายมหายานกล่าวว่า พระสารีบุตรและพระมหาโมคคัลลานะ ซึ่งเป็นอัครสาวก เกิดที่เมืองนาลันทา แต่คัมภีร์ฝ่ายบาลีเรียกถิ่นเกิดของ พระสารีบุตรว่า หมู่บ้านนาลกะหรือนาลันทคาม "นาลันทามหาวิชชาลัยของพุทธศาสนานิกายมหายาน" โจแอนนาแห่งนาวาร์
โจแอนนาแห่งนาวาร์เสด็จพระราชสมภพราวปี ค.ศ. 1370 ในปัมโปลนาในราชอาณาจักรนาวาร์ ปัจจุบันอยู่ในประเทศสเปน เดิมพระองค์ถูกตั้งชื่อว่า จีน ตามพระมารดาและพระอัยกีฝั่งบิดา จีนที่ 2 พระราชินีแห่งนาวาร์ ชื่อของพระองค์ถูกปรับให้เป็นแบบอังกฤษเป็น โจน หรือ โจแอนนา หลังกลายเป็นพระราชินีแห่งอังกฤษ พระบิดาของของโจนคือพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 กษัตริย์แห่งนาวาร์ ที่มีฉายานามว่าชาร์ลส์ผู้เลวร้าย พระมารดาของโจนคือจีน (หรือแฌน) แห่งวาลัวส์ พระธิดาของพระเจ้าฌอง (หรือจอห์น) ที่ 2 กษัตริย์แห่งฝรั่งเศส ที่ถูกเรียกว่าฌองผู้ดีงาม พระมารดาของโจนสิ้นพระชนม์ตอนโจนพระชนมายุได้ 3 พรรษา หมู่เกาะนิโคบาร์
อนึ่ง ชื่อ "นิโคบาร์" มาจากคำว่า "นาควาระ" อันมีความหมายว่า "ถิ่นนาค หรืองู หรือคนเปลือย" หมู่เกาะนิโคบาร์
หมู่เกาะนิโคบาร์ () ปรากฏในแผนที่โบราณสมัยกรุงศรีอยุธยาและต้นกรุงรัตนโกสินทร์ว่า นาควารีเกาะคนเปลือย เป็นหมู่เกาะทางตะวันออกของมหาสมุทรอินเดีย ตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเขตปกครองพิเศษอาเจะห์และเกาะสุมาตรา ราว 150 กม. มีทะเลอันดามันคั่นจากกลางกับประเทศไทย หมู่เกาะตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอนุทวีปอินเดีย ราว 1,300 กม. โดยมีอ่าวเบงกอลคั่น หมู่เกาะเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ ประเทศอินเดีย ฮาวานา
ฮาวานา () หรือ ลาอาบานา () เป็นเมืองหลวง จังหวัด เมืองท่าที่สำคัญ และเมืองศูนย์กลางเศรษฐกิจของประเทศคิวบา นครนี้มีประชากร 2.1 ล้านคน และมีพื้นที่รวม 728.26 ตารางกิโลเมตร ทำให้เป็นนครใหญ่สุดและมีประชากรมากที่สุดในภูมิภาคแคริบเบียน นครนี้ตั้งอยู่ทางตะวันตกและทางใต้จากอ่าวส่วนใหญ่ ซึ่งเข้าถึงได้ผ่านปากน้ำแคบ ๆ และซึ่งแบ่งแยกเป็นสามท่าเรือหลัก ได้แก่ มารีเมเลนา กวานาบาโกอา และอาตาเรส แม่น้ำอัลเมนดาเรสตัดผ่านนครจากใต้ขึ้นเหนือ เข้าสู่ช่องแคบฟลอริดาที่อยู่ห่างจากอ่าวไปทางตะวันตกไม่กี่ไมล์  นาร์วา
นาร์วา (; ) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศเอสโตเนีย ตั้งอยู่ตะวันออกสุดของประเทศ ติดกับชายแดนประเทศรัสเซีย บนริมฝั่งแม่น้ำนาร์วา เป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมผลิตผ้าฝ้ายและผ้ากระสอบ ราชอาณาจักรนาวาร์
ด้านใต้ของราชอาณาจักรถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรคาสตีลในปี ค.ศ. 1513 ซึ่งกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรสเปน ทางด้านเหนือยังคงเป็นอิสระจนมารวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสโดยการสมรสในปี ค.ศ. 1589 เมื่อพระเจ้าอองรีที่ 3 แห่งนาวาร์ทรงขึ้นครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสเป็นพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศส และในที่สุดก็รวมเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1620 อำเภอบ้านนาสาร
"อำเภอบ้านนาสาร" ได้รับอารยธรรมก่อนสมัยประวัติศาสตร์จนถึงสมัยประวัติศาสตร์ มีพื้นที่อาณาเขตกว้างใหญ่อยู่ในเขตการปกครองของเมืองไชยา เมืองนครศรีธรรมราช มณฑลนครศรีธรรมราช มณฑลชุมพร มณฑลสุราษฎร์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี ตามลำดับจนถึงปี พ.ศ. 2447 กระทรวงมหาดไทยได้โอนมาขึ้นกับจังหวัดสุราษฎร์ธานี ซึ่งเป็นจังหวัดขนาดใหญ่สุดของภาคใต้ มีความสำคัญอย่างยิ่งโดยเป็นศูนย์กลางของภาคใต้ตอนบนทางด้านเศรษฐกิจ การเมือง การปกครอง สังคม ศาสนาและศิลปวัฒนธรรม จากอดีตถึงสมัยปัจจุบันอำเภอบ้านนาสารมีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องและมีความสำคัญ ซึ่งนายเทพ รักบำรุง ครูชำนาญการพิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 11 ได้ศึกษาประวัติความเป็นมาของท้องถิ่นอำเภอบ้านนาสาร อำเภอบ้านนาเดิมและจังหวัดสุราษฎร์ธานี ได้บันทึกเรื่องราว จัดพิมพ์เป็นหนังสือและเอกสารเผยแพร่เพื่อให้นักเรียนได้ใช้เรียน กลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษาศาสนาและวัฒนธรรม รายวิชาท้องถิ่นของเรา และผู้สนใจได้ศึกษาเรื่องราวความเป็นมาของอำเภอบ้านนาเดิมและอำเภอบ้านนาสาร มีรายละเอียดดังนี้ ประเทศนาอูรู
นาอูรู (English: Nauru, pronounced/nɑːˈu:ruː/; Nauruan: Naoero) หรือชื่ออย่างเป็นทางการ สาธารณรัฐนาอูรู (English: Republic of Nauru; Nauruan: Ripublik Naoero) เป็นประเทศเกาะตั้งอยู่ในภูมิภาคไมโครนีเซีย ทางตอนใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก ประเทศนาอูรูตั้งอยู่ใกล้กับเกาะบานาบาของประเทศคิริบาสมากที่สุด โดยอยู่ห่างกัน 300 กิโลเมตร ไปทางตะวันออก ประเทศนาอูรูเป็นประเทศที่มีขนาดเล็กที่สุดในมหาสมุทรแปซิฟิกและเล็กเป็นอันดับ 3 ของโลกรองจากประเทศโมนาโกและนครรัฐวาติกัน โดยมีพื้นที่ 21 square kilometres (8.1sqmi) และมีประชากรอาศัยอยู่ทั้งสิ้น 9,488 คนcvv ชาวนาวี
นาวี () คือสิ่งมีชีวิตในจินตนาการจากภาพยนตร์เรื่อง อวตาร ()
เป็นประชากรส่วนใหญ่บนดาวแพนดอร่า () มักอาศัยอยู่ในเขตป่าฝน ลักษณะโดยทั่วไปมีผิวเรียนเนียนเป็นสีน้ำเงิน มีหางยาว กะโหลกศีรษะค่อนข้างเล็กโหนกแก้มสูงมีจมูก เขี้ยวและหูที่คล้ายกับแมว บนใบหน้ามีจุดเรืองแสงอยู่ อายุขัยโดยเฉลี่ยพอ ๆ กับมนุษย์ ส่วนสูงประมาณ 9 - 12ฟุต มีผมเกลียวหนาห่อหุ้มเส้นประสาท นับถือเทพเจ้านาม เอวา () ประเทศกาตาร์
กาตาร์ (, ) หรือชื่อทางการคือ รัฐกาตาร์ () เป็นรัฐเจ้าผู้ครองนคร (emirate) ในตะวันออกกลาง ตั้งอยู่บนคาบสมุทรขนาดเล็กที่แตกมาจากคาบสมุทรอาหรับ มีพรมแดนทางใต้ติดกับประเทศซาอุดีอาระเบีย และมีชายฝั่งริมอ่าวเปอร์เซีย นาซัม
นาซัม () มาจากภาษาอาหรับแปลว่าบทกวี ในรัฐปะหังใช้คำนี้ในความหมายของเพลง โดยมากจึงเป็นการขับร้องบทกวีเพื่อความบันเทิงในโอกาสต่าง ๆ มีรูปแบบใกล้เคียงกับชาอีร์ มี 4 วรรค วรรคละ 4 คำ สัมผัสท้ายวรรคแบบกลอนหัวเดียว นิยมใช้เป็นเพลงกล่อมเด็กในรัฐเปรัก, เกอดะฮ์, เซอลาโงร์, เนอเกอรีเซิมบีลัน และมะละกา ราชอาณาจักรนาวาร์
ราชอาณาจักรนาวาร์ก่อตั้งขึ้นเมื่อ Íñigo I of Pamplona ผู้นำบาสค์ (Basque) ผู้ได้รับเลือกและประกาศให้เป็นพระเจ้าแผ่นดินแห่งแพมโพลนา (ราว ค.ศ. 824) นำการกบฏต่อต้านอำนาจการปกครองของชาวแฟรงค์ในบริเวณนั้น นาซีเลอมะก์
นาซีเลอมะก์ () หรือที่ในภาษามลายูปัตตานีเรียกว่า นาซิ ลือเมาะ ( ) เป็นข้าวเจ้าหุงกับกะทิ ซึ่งพบในมาเลเซีย บรูไน สิงคโปร์ หมู่เกาะเรียว และภาคใต้ของประเทศไทย มาเลเซียกล่าวว่าอาหารชนิดนี้เป็นอาหารประจำชาติและเป็นมรดกทางวัฒนธรรมของมาเลเซีย แม้ว่าจะมีการแพร่กระจายในบริเวณอื่น ๆ อาหารนี้เป็นคนละชนิดกับนาซีดากัง (นาซิ ดาแกฺ) ซึ่งเป็นที่นิยมทางชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรมลายู คือกลันตันและตรังกานู แต่ทั้งนาซีเลอมะก์และนาซีดากังก็เป็นอาหารเช้าที่แพร่หลาย ตระกูลเอสเต
การประชุมแห่งเวียนนา (Congress of Vienna) ที่เกิดขึ้นหลังจากสงครามนโปเลียน (Napoleonic wars) เปลี่ยนแปลงเขตการปกครองของยุโรปอย่างสิ้นเชิง อาณาจักรเลือกตั้งแห่งฮาโนเวอร์ (อาณาจักรดยุคแห่งบรันสวิคและลืนเนอเบิร์ก — และปกครองโดยประมุขของสหราชอาณาจักรสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 โดยการเสกสมรส) ก็ถูกยุบเลิกโดยสนธิสัญญาและได้รับดินแดนเพิ่มขึ้นและก่อตั้งขึ้นเป็นราชอาณาจักรฮาโนเวอร์ ราชอาณาจักรใหม่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1815 ถึง ค.ศ. 1866 เมื่อราชอาณาจักรตกไปเป็นของพระปิตุลาของพระมหากษัตรีย์ของสหราชอาณาจักรตามกฎบัตรซาลลิคที่ไม่อนุญาตให้สตรีสืบสายการปกครอง ฉะนั้นเมื่อสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียขึ้นครองราชย์พระองค์ก็ไม่ทรงมีสิทธิในราชอาณาจักรฮาโนเวอร์เช่นเดียวกับประมุขของสหราชอาณาจักรองค์ก่อนๆ หน้านั้น ตระกูลเอสเตจึงเป็นตระกูลที่ให้กำเนิดกษัตริย์ “ราชวงศ์ฮาโนเวอร์” แก่สหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1714–ค.ศ. 1901; ทางจอร์จที่ 1—วิลเลียมที่ 4, รวมทั้งสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย) ตามสายเลือดแล้วผู้ครองราชย์ต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ทรงสืบเชื้อสายมาจากตระกูลเอสเตทั้งทางพระราชมารดาและพระบิดาเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี นาฮะ
นาฮะ (), นาฟะ ( "Naafa") หรือ นะฟะ ( "Nafa") เป็นเมืองหลวงของจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บนชายฝั่งติดกับทะเลจีนตะวันออก ทางตอนใต้ของเกาะโอกินาวะ เกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะรีวกีว เป็นศูนย์กลางการปกครอง เศรษฐกิจ การศึกษา ของจังหวัดโอกินาวะ  นานี
นานีเกิดที่กรุงไปรอา เมืองหลวงของประเทศกาบูเวร์ดี ต่อมาครอบครัวของเขาก็อพยพไปตั้งรกรากอยู่ในประเทศโปรตุเกส โดยอาศัยอยู่กับอาของเขาซึ่งมีชื่อว่า อังโตเนีย เขาเติบโตขึ้นในเมืองเล็ก ๆ ชื่ออามาโดรา ชานกรุงลิสบอน และมีเพื่อนสนิทชื่อมานูแอล ฟืร์นังดึช ซึ่งจะเล่นฟุตบอลร่วมกันกับนานีเป็นประจำ นานีเป็นแฟนบอลของสโมสรฟุตบอลโปร์ตู แต่เริ่มเตะฟุตบอลกับทีมเยาวชนของเรอัลมาซามาซึ่งเป็นทีมที่อยู่นอกกรุงลิสบอน ก่อนจะถูกสปอร์ติงลิสบอนดึงตัวไปร่วมทีมในปี ค.ศ. 2003  ประเทศนาอูรู
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 นาอูรูมีประชากร 9,378 คน ซึ่งแต่เดิมมีประชากรมากกว่านี้ โดยในปี ค.ศ. 2006 ชาวนาอูรูราว 1,500 คน ออกจากเกาะไปพร้อมกับแรงงานอพยพชาวคิริบาสและตูวาลูที่ถูกส่งกลับ[36] ภาษาราชการของที่นี่คือ ภาษานาอูรู ร้อยละ 96 ของประชากรเชื้อสายนาอูรูนิยมใช้สนทนากันในบ้าน[47] ส่วนภาษาอังกฤษถูกใช้สื่อสารกันอย่างแพร่หลายทั้งในรัฐบาลและการพาณิชย์ แม้ว่าชาวนาอูรูจะไม่ค่อยออกไปนอกประเทศก็ตาม[36][38] นาริตะ
เป็นที่ทราบว่า พื้นที่ของเมืองนาริตะมีการตั้งถิ่นฐานมาตั้งแต่ยุคสมัยก่อนประวัติศาสตร์ โดยพบว่าเริ่มมีการเพาะปลูกข้าวมาตั้งแต่เมื่อ 100 ปีก่อนคริสตกาล เนื่องจากเมืองนี้ตั้งอยู่ห่างจากมหาสมุทรแปซิฟิกเป็นระยะทางเกือบเท่ากับที่ห่างจากอ่าวโตเกียว และมีแม่น้ำสั้นๆอยู่บริเวณใกล้เคียงอีกจำนวนหนึ่ง ทำให้เมืองนี้เคยเป็นศูนย์กลางทางการปกครองและการค้าขายของภูมิภาค ยาเรน
ยาเรน () เป็นเมืองหลวงโดยพฤตินัยของประเทศนาอูรู ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศ มีประชากรราว 1,100 คน ซึ่งที่นี่เป็นที่ตั้งของทำเนียบรัฐบาลนาอูรู และท่าอากาศยานนานาชาตินาอูรู เนื่องจากประเทศนาอูรูไม่มีเมืองหลวงอย่างเป็นทางการ ยาเรนจึงถือว่าเป็นเมืองหลวงโดยอนุโลม ประเทศนาอูรู
ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1992 - 1999 ได้มีการนำระบบการปกครองส่วนท้องถิ่นที่เรียกว่า สภาเกาะนาอูรู (Nauru Island Council - NIC) เข้ามาใช้ โดยสภานี้จะมีสมาชิกสภาทั้งสิ้น 9 คน มีหน้าที่ให้บริการในท้องถิ่น อย่างไรก็ตามในปี ค.ศ. 1999 รัฐบาลตัดสินใจยกเลิกสภาเกาะนาอูรูและให้ทรัพย์สินและหนี้สินของสภาทั้งหมดอยู่ในความรับผิดชอบของรัฐบาลแห่งชาติ[31] การครอบครองที่ดินในประเทศนาอูรูเป็นสิ่งที่แปลก เนื่องจากประชาชนชาวนาอูรูทุกคนมีสิทธิบางประการเหนือที่ดินทั้งหมดของเกาะ ซึ่งที่ดินเหล่านั้นมีเจ้าของเป็นบุคคลหรือกลุ่มครอบครัว รัฐบาลหรือองค์กรต่าง ๆ ไม่มีที่ดินเป็นของตนเอง หากมีความประสงค์จะใช้ที่ดินจะต้องทำสัญญากับเจ้าของที่ดินในบริเวณนั้นก่อน สำหรับประชาชนที่ไม่ใช่ชาวนาอูรูไม่มีสิทธิ์ครอบครองที่ดินบนเกาะ[2] ราชอาณาจักรแนบาเทีย
ราชอาณาจักรแนบาเทีย (; ) เป็นอาณาจักรของชาวแนบาเทีย สถาปนาเมื่อ 168 ปีก่อนคริสต์ศักราชโดยพระเจ้าอะรีทัสที่ 1 (Aretas I) ราชอาณาจักรแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างคาบสมุทรไซนายและคาบสมุทรอาหรับ ทางเหนือติดกับดินแดนยูเดีย (Judea) ทางตะวันตกเฉียงใต้ติดกับอาณาจักรอียิปต์ทอเลมี มีเมืองหลวงคือเมืองเปตรา (ปัจจุบันอยู่ในประเทศจอร์แดน) ซึ่งเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางทางการค้าที่สำคัญของภูมิภาค และอยู่ในเส้นทางเครื่องหอม (Incense Route) มีเมืองสำคัญเช่น บอสตรา (Bostra), มาดาอิน ซาเลห์ (Mada'in Saleh), นิตซานา (Nitzana) นาธาน โอร์มาน
นาธานอ้างว่าตัวเองเป็นลูกครึ่งเนปาลกับไทย โดยมีพ่อเป็นนักธุรกิจค้าขายอัญมณีจำพวกหินสีชาวเนปาล แม่เป็นคนไทยเชื้อสายโอมาน เกิดที่เมืองปาฏัน มีฐานะทางครอบครัวในระดับที่มั่นคง โดยออกจากเนปาลมาใช้ชีวิตอยู่ในประเทศไทยตั้งแต่อายุ 15 ปี และมีความสามารถพูดได้ถึง 5 ภาษา คือ ภาษาไทย, เนปาล, อาหรับ, ฝรั่งเศส และรัสเซีย อีกทั้งยังเคยใช้ชีวิตมาหลากหลายรูปแบบ ทั้งเคยเป็นลูกเรือประมงที่จังหวัดภูเก็ต หรือเคยเผชิญหน้ากับขบวนการค้ามนุษย์ที่ชายแดนกัมพูชามาแล้ว [25] [26] [27] [28] [29] ติมอร์ก่อนอาณานิคม
นาการาเกรอตากามา () พงศาวดารของราชวงศ์มัชปาหิต ถือว่าติมอร์เป็นรัฐบรรณาการ แต่ตามที่ตูแม ปีรึช () ผู้จดบันทึกประวัติศาสตร์ชาวโปรตุเกส ได้เขียนไว้เมื่อพุทธศตวรรษที่ 21 เกาะที่อยู่ทางตะวันออกของเกาะชวาทั้งหมดถูกเรียกว่าติมอร์ นักชาตินิยมชาวอินโดนีเซียใช้พงศาวดารของราชวงศ์มัชปาหิตในการกล่าวอ้างว่าติมอร์ตะวันออกเป็นของอินโดนีเซีย นักสำรวจชาวยุโรปรุ่นแรกรายงานว่า เกาะมีผู้ปกครองเป็นเจ้าชายหรือหัวหน้าเผ่า ส่วนที่มีความสำคัญที่สุดคือเวฮาลีหรือราชอาณาจักรเวฮาเล ในติมอร์ตอนกลาง ซึ่งมีชาวเตตุม ชาวบูนัก และชาวเกมักอาศัยอยู่ ในพุทธศตวรรษที่ 21 เนเธอร์แลนด์และโปรตุเกสได้มาถึงเกาะติมอร์และได้แบ่งเกาะติมอร์ โดยเนเธอร์แลนด์ครอบครองภาคตะวันตกและโปรตุเกสครอบครองภาคตะวันออก ทำให้ติมอร์ตะวันออกมีประวัติศาสตร์ต่างไปจากเกาะข้างเคียง ประเทศญี่ปุ่น
ยุคนาระ (พ.ศ. 1253–1337) มีการกำเนิดรัฐญี่ปุ่นแบบรวมอำนาจปกครองโดยมีศูนย์กลางอยู่ที่ราชสำนักจักรพรรดิในเฮโจเกียว (จังหวัดนาระปัจจุบัน) ยุคนาระเริ่มมีวรรณคดีตลอดจนการพัฒนาศิลปะและสถาปัตยกรรมที่ได้รับอิทธิพลจากศาสนาพุทธ การระบาดของโรคฝีดาษในปี 1278–1280 เชื่อว่าฆ่าประชากรญี่ปุ่นไปมากถึงหนึ่งในสาม ในปี 1327 จักรพรรดิคัมมุย้ายเมืองหลวงจากนาระไปนะงะโอกะเกียว และเฮอังเกียว (นครเกียวโตปัจจุบัน) ในปี 1337  ฮวาร์
ชาวกรีกเข้ามาตั้งถิ่นฐานราว 400 ปีก่อนคริสต์ศักราช ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 พวกสลาฟเข้ามาครอบครอง ตกเป็นของยูโกสลาเวียภายหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และเป็นส่วนหนึ่งของประเทศโครเอเชียเมื่อประเทศนั้นได้รับเอกราชใน ค.ศ. 1991 นาซาเรธ
เมืองนาซาเรธในปัจจุบันตั้งอยู่ที่ประมาณ 320 เมตร ถึง 490 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล (ต่างกันไปตามสภาพทางภูมิศาสตร์ของบริเวณนั้น ๆ ) นาซาเรธตั้งอยู่ระหว่างภูเขาที่รวมตัวกันเป็นจุดใต้สุดของเทือกเขาเลบานอน จากนาซาเรธถึงทะเลสาบกาลิลีมีระยะทางด้วยกันทั้งหมด 25 กิโลเมตร และจากนาซาเรธถึงภูเขาทาบอร์ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของนาซาเรธ มีระยะทาง 9 กิโลเมตรด้วยกัน อะนาปา
อะนาปา (; ) เป็นเมืองในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางใต้ของประเทศส่วนที่อยู่ในทวีปยุโรป ทางตะวันตกของครัสโนดาร์ไคร บนชายฝั่งตอนเหนือของทะเลดำใกล้ทะเลอะซอฟ มีประชากร 58,990 คน (ค.ศ. 2010) ประเทศปานามา
ปานามา () หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐปานามา () เป็นประเทศที่อยู่ทางใต้สุดของอเมริกากลาง มีอาณาเขตจรดประเทศคอสตาริกาทางทิศตะวันตก และจรดประเทศโคลอมเบียทางทิศตะวันออก วาฬนาร์วาล
นาร์วาลส่วนใหญ่พบในบริเวณอาร์กติกของแคนาดาและเขตทะเลของกรีนแลนด์ หาได้ยากในบริเวณละติจูด 65°เหนือ นาร์วาลเป็นนักล่าที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวในเขตอาร์กติก มันกินเหยื่อบริเวณพื้นใต้น้ำเป็นอาหาร โดยเป็นปลาซีกเดียวเป็นส่วนใหญ่ ที่ระดับความลึกถึง 1,500 เมตรใต้ก้อนน้ำแข็งหนา มีการล่านาร์วาลมากว่าหนึ่งพันปีโดยชาวอินูอิตในภาคเหนือของแคนาดาและกรีนแลนด์สำหรับเนื้อและงา รวมถึงล่าเพื่อการยังชีพแบบควบคุมยังคงดำเนินต่อไปจนถึงทุกวันนี้ ในขณะที่ประชากรต่างถือว่าพวกมันตกอยู่ในความเสี่ยง โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศมีช่วงที่แคบและอดอาหาร ราชอาณาจักรบาวาเรีย
ราชอาณาจักรบาวาเรีย (; ) เป็นราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ในบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของเยอรมนีระหว่างปี ค.ศ. 1805 ถึงปี ค.ศ. 1918 พระเจ้าแม็กซิมิเลียนที่ 1 โจเซฟแห่งบาวาเรียแห่งราชวงศ์วิตเตลสบาคเป็นกษัตริย์องค์แรกเมื่อปี ค.ศ. 1805 ราชวงศ์วิตเตลสบาคครองราชบัลลังก์บาวาเรียจนกระทั่งอาณาจักรถูกยุบตัวเมื่อปี ค.ศ. 1918 เมื่อแคว้นและราชรัฐต่างๆ รวมตัวกันเป็นสาธารณรัฐไวมาร์ ส่วนใหญ่ของอาณาบริเวณบาวาเรียในปัจจุบันเป็นผลมาจากสนธิสัญญาปารีส ค.ศ. 1814 ซึ่งบาวาเรียคืนไทโรลและโวราร์เบิร์ให้แก่ออสเตรียเป็นการตอบแทนกับอาสชาฟเฟนเบิร์ก และบางส่วนของแคว้นเฮสส์ ในจักรวรรดิเยอรมันบาวาเรียใหญ่เป็นที่สองรองจากราชอาณาจักรปรัสเซีย หลังจากการรวมตัวของประเทศเยอรมนีในปี ค.ศ. 1871 ในปัจจุบันราชอาณาจักรบาวาเรียคือแคว้นบาวาเรียของประเทศเยอรมนี นครรัฐ
ปัจจุบันประเทศที่เป็นนครรัฐมีอยู่ทั้งหมด 3 ประเทศ คือ สาธารณรัฐสิงคโปร์, ราชรัฐโมนาโก และนครรัฐวาติกัน แต่บางแห่งก็ถูกจัดว่าเป็นนครรัฐด้วย อาทิ สาธารณรัฐมอลตา สาธารณรัฐซานมารีโน ราชรัฐลิกเตนสไตน์ ราชรัฐอันดอร์รา ราชรัฐลักเซมเบิร์ก รัฐกาตาร์ เนการาบรูไนดารุสซาลาม รัฐคูเวต และราชอาณาจักรบาห์เรน จังหวัดนราธิวาส
ชื่อนราธิวาสเป็นชื่อที่ตั้งขึ้นมาใหม่ในปี พ.ศ. 2458 ชื่อเดิมของพื้นที่นี้คือ มนารา หรือ มนารอ (Malay: Menara, منارا) ซึ่งมีความหมายว่า "หอคอย"[1] ที่กลายมาจากคำว่า กูวาลา มนารา (Malay: Kuala Menara) ที่มีความหมายว่า "กระโจมไฟ" หรือ "หอคอยที่ปากน้ำ"[1] ส่วนชาวไทยที่นับถือศาสนาพุทธจะเรียกว่า บางนรา หรือ บางนาค[1] ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนชื่อเมืองขึ้นใหม่ว่า นราธิวาส[2] อันมีความหมายว่า "อันเป็นที่อยู่ของคนดี" ปัมโปลนา
เชื่อว่าสร้างขึ้นโดยขุนพลชาวโรมันชื่อ ปอมเปย์ เมื่อราว 75-74 ปีก่อนคริสต์ศักราช ต่อมาถูกรุกรานโดยพวกวิซิกอทและตกอยู่ใต้อำนาจของพวกมัวร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 จนพระเจ้าชาร์เลอมาญ กษัตริย์ของพวกแฟรงก์ซึ่งต่อมาได้เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้ยึดเมืองนี้จากพวกมัวร์ ในปี ค.ศ. 778 และสถาปนาเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรนาวาร์ซึ่งปกครองดินแดนทางตอนเหนือของสเปนและทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส จนเมื่อมีการรวมราชอาณาจักรนาวาร์เข้ากับอาณาจักรคาสตีลทางภาคกลางของสเปน จึงได้รับสถาปนาเป็นเมืองอุปราช (viceroyalty) ใน ค.ศ. 1515 ประเทศนาอูรู
นาอูรูเป็นสาธารณรัฐ มีประธานาธิบดีเป็นประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาล รัฐสภานาอูรูเป็นระบบสภาเดียวประกอบด้วยสมาชิก 19 คน มาจากการเลือกตั้งทุกสามปี[28] รัฐสภาจะเลือกประธานาธิบดีจากสมาชิกรัฐสภา และประธานาธิบดีจะเป็นผู้แต่งตั้งคณะรัฐมนตรีซึ่งมีสมาชิก 5–6 คน[29] นาอูรูไม่มีโครงสร้างพรรคการเมืองอย่างเข้มแข็งเท่าใดนัก โดยตัวแทนส่วนใหญ่เป็นผู้สมัครอิสระ ซึ่งเห็นได้จากสมาชิกรัฐสภาในสมัยปัจจุบันมีสมาชิกที่มาจากผู้แทนอิสระถึง 15 คนจากสมาชิกรัฐสภาทั้งหมด 19 คน สำหรับพรรคการเมืองที่มีการเคลื่อนไหวอยู่ในปัจจุบันมี 4 พรรค ได้แก่ พรรคนาอูรู พรรคประชาธิปไตยแห่งนาอูรู นาอูรูเฟิร์สและพรรคกลาง แม้จะมีพรรคการเมือง แต่การร่วมรัฐบาลในนาอูรูนั้นมักขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ทางครอบครัวมากกว่าพรรคการเมืองที่สังกัด[30] บิณฑบาตเรือ
บิณฑบาตเรือ หรือ การบิณฑบาตทางน้ำ หรืออีกชื่อหนึ่งว่า นาวาภิกขาจาร เป็นบิณฑบาตชนิดหนึ่งซึ่งเป็นขนบของคนไทยภาคกลางตอนล่างในพื้นที่ชุ่มน้ำชุมชนที่ตั้งถิ่นฐานริมน้ำ โดยเป็นส่วนสำคัญในชีวิตประจำวันทั้งทางกายภาพและจิตวิญญาณของผู้คนในภูมิทัศน์วัฒนธรรมไทย บาสแตร์
บาสแตร์ () เป็นเมืองหลวงของสหพันธรัฐเซนต์คิตส์และเนวิส มีประชากรราว 15,500 คนจากการสำรวจในปี 2000 ท่าเรือบาสแตร์ตั้งอยู่ที่พิกัด บนชายหาดตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะเซนต์คิตส์ และเป็น 1 ในศูนย์กลางเศรษฐกิจที่สำคัญของเกาะลีวาร์ด  นาระ (เมือง)
นาระ () เป็นเมืองเอกของจังหวัดนาระ ในประเทศญี่ปุ่น เป็นอดีตนครหลวงของญี่ปุ่นในช่วง ค.ศ. 710 - 784 ดังนั้นภายในเมืองจึงมีสิ่งก่อสร้างโบราณมากมาย ทั้งวัด ศาลเจ้า และโบราณสถานต่าง ๆ ซึ่งทำให้นครนาระได้รับจดทะเบียนเป็น อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณในฐานะมรดกโลกอีกแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น นามูร์
นามูร์เป็นศูนย์กลางการค้าและอุตสาหกรรมที่สำคัญ มีการผลิตเครื่องจักร เครื่องหนัง โลหะ และเครื่องลายคราม นอกจากนี้ยังเป็นชุมทางรถไฟที่สำคัญของสายเหนือ-ใต้ระหว่างบรัสเซลส์กับลักเซมเบิร์กและสายตะวันตก-ตะวันออกระหว่างลีลกับลีแยฌ นครรัฐน่าน
นครรัฐน่าน[1][2][3] บ้างเรียก อาณาจักรน่าน[4] หรือ รัฐปัว[5] เป็นนครรัฐอิสระ[6]ขนาดเล็กในอดีตรัฐหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่บนที่ราบลุ่มแม่น้ำน่าน[7] เดิมเรียกว่า<b data-parsoid='{"dsr":[1804,1818,3,3]}'>เมืองกาว, แคว้นกาว, รัฐกาว, กาวเทศ[8] หรือ กาวน่าน[9] แคว้นนาวาร์
เมื่อปี ค.ศ. 1212 ซึ่งเป็นปีหลังจากที่ชาวมุสลิม (ซึ่งเคยปกครองดินแดนเกือบทั้งคาบสมุทรไอบีเรีย) ถูกผลักดันให้ไปอยู่ในเขตเล็ก ๆ ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทร กองทัพนาวาร์ก็ได้เข้าไปมีส่วนร่วมในยุทธการที่ลัสนาบัสเดโตโลซา โดยรบร่วมกับกองทัพอาณาจักรของชาวสเปนอาณาจักรอื่น ๆ จนกระทั่งปี ค.ศ. 1515 นาวาร์ก็ถูกรวมเข้าเป็นหนึ่งเดียวกับราชบัลลังก์กัสติยาและได้รับสิทธิพิเศษบางประการ ส่วนพื้นที่เล็ก ๆ ของอาณาจักรทางทิศเหนือของเทือกเขาพิเรนีสถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศสไปในที่สุด มณฑลนามูร์
นามูร์ () เป็นมณฑลในเขตวัลลูนของประเทศเบลเยียม โดยทางตะวันตกมีพื้นที่ติดต่อกับมณฑลแอโน, ทางเหนือติดต่อกับมณฑลวัลลูนบราบันต์และมณฑลลีแยฌ, ทางตะวันออกติดต่อกับมณฑลลักเซมเบิร์กของประเทศเบลเยียม และทางใต้ติดต่อกับจังหวัดแอนและจังหวัดอาร์แดนของประเทศฝรั่งเศส  ลาวาร์
ลาวาร์ (Lawar) เป็นอาหารอินโดนีเซียที่ประกอบด้วยผักหลายชนิด มะพร้าว เนื้อสัตว์สับ มีสมุนไพรและเครื่องเทศจำนวนมาก มีต้นกำเนิดที่เกาะบาหลี ลาวาร์บางแบบใส่เลือดผสมกับเครื่องเทศ ปรุงเสร็จแล้วนิยมรับประทานทันที ลาวาร์จะเรียกตามเครื่องปรุงหลัก เช่น ลาวาร์บาบี (ใส่หมู) ลาวาร์นังกา (ใส่ขนุนอ่อน) บางครั้งเรียกตามสี เช่น ลาวาร์เมอระห์ (สีแดง) ลาวาร์ปูติห์ (สีขาว) สภาสังคมนิยมชาตินิยมแห่งนาคาแลนด์
สภาสังคมนิยมชาตินิยมแห่งนาคาแลนด์ (Nationalist Socialist Council of Nagaland; NSCN) เป็นกองทัพชาตินิยมของเผ่านาคาที่มีพื้นที่ปฏิบัติการในอินเดียภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จุดประสงค์หลักขององค์กรคือเพื่อจัดตั้งรัฐนาคาลิมเพื่อรวบรวมดินแดนทั้งหมดที่เป็นที่อยู่อาศัยของชาวนาคาทั้งในอินเดียและพม่า
สภาสังคมนิยมชาตินิยมนาคาแลนด์ก่อตั้งเมื่อ 31 มีนาคม พ.ศ. 2523 โดย อีซัก ชิซิ สวู ทุยงาเล็ง มุยวาห์ และ เอส เอส คาปลัง ซึ่งต่อต้านข้อตกลงชิลลองที่ลงนามโดยสภาแห่งชาตินาคากับรัฐบาลอินเดีย และด้วยความไม่เข้าใจกันเกี่ยวกับการเจรจากับรัฐบาลอินเดีย ต่อมา ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2531 องค์กรนี้แตกออกเป็นสององค์กร คือ NSCN-K นำโดย เอส เอส คาปลัง และ NSCN-IM นำโดย อีซัก ชิซิ สวู ทุยงาเล็ง มุยวาห์ และ เอส เอส คาปลัง องค์กรที่แยกออกมาทั้งสองนี้มีความขัดแย้งและปะทะกันเอง
วันถุประสงค์หลักขององค์กรนี้คือต้องการจัดตั้งรัฐอธิปไตยโดยรวมพื้นที่ที่เป็นที่อยู่ของชาวนาคาเข้าด้วยกัน ในบริเวณอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือของพม่า โดยตั้งชื่อดินแดนว่านาคาลิม การรวมเผ่านาคาภายใต้การบริหารเป็นหนึ่งเดียวภายใต้ชื่อนาคาลิมและแยกออกมาจากอินเดียเป็นเป้าหมายหลักขององค์กร
สภาสังคมนิยมชาตินิยมแห่งนาคาแลนด์เป็นองค์กรที่มีกิจกรรมในอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ รัฐนาคาแลนด์และเขตเทือกเขาในรัฐมณีปุระ ซึ่งเป็นที่อยู่ของชาวนาคา เป็นพื้นที่ในเขตอิทธิพล และยังพบในรัฐใกล้เคียง เช่นรัฐอัสสัมและรัฐอรุณาจัลประเทศ ในระดับนานาชาติ องค์กรนี้ปรากฏและมีอิทธิพลในภาคเหนือของพม่าที่เป็นที่อยู่ของชาวนาคา
อีซัก ชิซิ สวู ทุยงาเล็ง มุยวาห์ และ เอส เอส คาปลัง เป็นผู้ก่อตั้ง NSCN-IM และเป็นประธานและเลขาธิการทั่วไป ส่วน เอส เอส คาปลัง เป็นประธานของ NSCN-K ในทางการเมือง NSCN-IM แบ่งพื้นที่ในเขตอิทธิพลเป็น 11 บริเวณตามเผ่าย่อย เพื่อความสะดวกในการบริหาร ในหลายพื้นที่มีการจัดตั้งรัฐบาลคู่ขนาน โดยมีรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกิจการภายในที่พยายามเข้ามาแทนที่กลไกการบริหารของรัฐบาลอินเดีย ยังมีการตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นเรียกว่ารัฐบาลแห่งสาธารณรัฐประชาชนนาคาแลนด์เพื่อรับความช่วยเหลือจากต่างประเทศ 
NSCN-IM พยายามสร้างความเชื่อมโยงทั้งภายในและภายนอกประเทศอินเดีย โดยเป็นพันธมิตรกับจีนและปากีสถาน ในการต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชจากอินเดีย และพยายามติดต่อกับองค์กรระดับนานาชาติ เช่น องค์กรสิทธิมนุษยชนของสหประชาชาติ องค์กรของประชาชานแห่งชาติที่ไม่ปรากฏ และกลุ่มทำงานเพื่อชนพื้นเมือง
คำว่านาคาใช้เรียกกลุ่มชาติพันธุ์ที่อยู่เป็นเผ่าในเทือกเขาหิมาลัยของอิยเดียตะวันออกเฉียงเหนือ เผ่าย่อยของนาคามีหลายเผ่า เช่น เผ่าองามี เผ่ากอนยัก การต่อสู้ของชาวนาคาย้อนหลังไปได้ถึงการก่อตั้งชมรมนาคาใน พ.ศ. 2461 โดยกลุ่มของชาวนาคาที่มีการศึกษา ได้เสนอไปยังคณะกรรมการของไซมอนให้แยกนาคาออกจากอินเดีย ขบวนการของชาวนาคาเริ่มเคลื่อนไหวเมื่อราว พ.ศ. 2483 โดยมีองามี ซาปู พิโซเป็นผู้นำ รัฐอาเงาร์
อาเงาร์ () หรือ อังงาอูรุ () เป็นเกาะและรัฐหนึ่งในประเทศปาเลา มีขนาดราว 8 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรเพียง 130 คน ใน ค.ศ. 2012 มีหมู่บ้านสองหมู่บ้านคือเงเรมัสช์ () ซึ่งเป็นเมืองหลวงของรัฐ และอีกหมู่บ้านคือโรอิส () ทางตะวันออกของเงเรมัสช์ ราชอาณาจักรนาวาร์
พระเจ้าอองรีอภิเษกสมรสกับมาร์เกอริตแห่งวาลัวส์ในปีเดียวกันนั้น แต่การแต่งงานเป็นการแต่งงานที่ไม่มีความสุขและยังคงไร้ซึ่งพระโอรสธิดา พระองค์ขึ้นครองบัลลังก์ฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1589 ทำให้ยิ่งถูกกดดันให้มีทายาท การแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะ พระเจ้าอองรีอภิเษกสมรสกับมารี เดอ เมดิซิในปี ค.ศ. 1600 ทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกันหกคน เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1610 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศสและที่ 2 แห่งนาวาร์ผู้เป็นพระโอรสคนโต พระเจ้าหลุยส์อภิเษกสมรสกับแอนน์แห่งออสเตรียในปี ค.ศ. 1615 ทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกันสองคน ในปี ค.ศ. 1620 ราชอาณาจักรนาวาร์ถูกผสานรวมกับฝรั่งเศส แต่กษัตริย์ฝรั่งเศสยังคงครองตำแหน่งเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ไปจนถึงปี ค.ศ. 1791 และถูกฟื้นฟูขึ้นมาอีกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1814 ถึง ค.ศ. 1830 ในช่วงการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง พระราชินีแอนน์แห่งออสเตรียจึงถูกมองว่าเป็นพระราชินีคนสุดท้ายของนาวาร์ บลังกาแห่งนาวาร์ พระราชินีแห่งกัสติยา
บลังกาแห่งนาวาร์ (, ) เสด็จพระราชสมภพหลัง ค.ศ. 1133 ที่ลากัวร์เดียว เมืองอาลาบา สิ้นพระชนม์ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1156 ทรงเป็นพระราชินีแห่งกัสติยา เป็นพระธิดาของพระเจ้าการ์เซีย รามีเรซแห่งนาวาร์กับพระมเหสีคนแรก มาร์เกอริตแห่งแลเกลอ บลังกาอภิเษกสมรสกับซันโชที่ 3 ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งกัสติยา (ข้าราชบริวารของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 ซึ่งเป็นพระบิดาของพระองค์) เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1151 ในการ์ริออนเดลอสกอนเดส เมืองปาเลนเซีย หลังเดินทางออกจากกาลาโฮร์รา เมืองโลกรอญโญ เมื่อเดือนมกราคม การแต่งงานถูกจัดเตรียมขึ้นมาเพื่อกระชับความสัมพันธ์ระหว่างเลออน-กัสติยากับนาวาร์ ตามธรรมเนียม บลังกาจะรับรองเอกสารร่วมกับพระสวามี จึงแกะรอยความเคลื่อนไหวของพระองค์ได้จนถึง ค.ศ. 1155 ในวันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1155 ทรงให้กำเนิดอนาคตพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา หลังเดือนธันวาคม ค.ศ. 1155 ไม่มีปรากฏบันทึกความเคลื่อนไหวของพระองค์อีก และทรงสิ้นพระชนม์ในวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1156 สาเหตุการตายน่าจะเป็นภาวะแทรกซ้อนในการตั้งครรภ์พระโอรสชื่อการ์เซีย  รัฐนาคาแลนด์
นากา เป็นภาษาพม่า แปลว่า "คนที่เจาะรูหู" เนื่องจากในอดีตชาวนากานิยมเจาะรูหู สวมต่างหูกันทุกคน แต่อย่างไรก็ตามยังมีคนให้นิยามไว้ต่างๆ กันไป บ้างก็ว่ามาจากภาษาสันสกฤต naga (นาค) บ้างก็ว่ามาจากภาษาฮินดี nanga (เปลือย) ฯลฯ แต่ชาวนากาส่วนมากเชื่อว่าคำนี้เป็นคำที่ชาวพม่าใช้เรียกชนผิวเหลืองกลุ่มหนึ่งที่นิยมสวมต่างหูและอพยพหนีความแห้งแล้งหนาวเย็นจากภาคตะวันตกเฉียงเหนือของจีนลงมาอาศัยอยู่ทางตอนเหนือของพม่าตามลุ่มน้ำอิรวดี และต่อมาได้อพยพมาอยู่แถบเทือกเขาบริเวณชายแดนอินเดีย - พม่าจนถึงปัจจุบัน  นาวาซ ชาริฟ
ปัจจุบัน เขาเป็นประธานพรรคสันนิบาตมุสลิมปากีสถาน (เอ็น) หนึ่งในพรรคการเมืองสำคัญและอนุรักษนิยมใหญ่ที่สุดในปากีสถาน เขายังเป็นนักอุตสาหกรรมที่มั่งคั่งที่สุดคนหนึ่งของประเทศ ประเทศมาดากัสการ์
มาดากัสการ์ (; ) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐมาดากัสการ์ (; ) คือชาติเกาะในมหาสมุทรอินเดีย ตั้งอยู่นอกชายฝั่งทางตะวันออกของแอฟริกา ใกล้กับโมซัมบิก เกาะมาดากัสการ์ที่เป็นเกาะหลักเป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 4 ของโลก เป็นถิ่นของสายพันธุ์พืชและสัตว์ถึงร้อยละ 5 ของโลก และมีมากกว่าร้อยละ 80 ที่เป็นสัตว์หรือพืชเฉพาะถิ่นมาดากัสการ์ ที่เด่นคือตัวลีเมอร์ซึ่งอยู่ในตระกูลไพรเมต ตัวฟอสซา (fossa) ซึ่งกินเนื้อ นกเฉพาะถิ่น 3 ตระกูล และต้นบาวบับ (baobab) 6 ชนิด ภาษาหลักคือภาษามาลากาซี สมดุลทางธรรมชาติของมาดากัสการ์ถูกคุกคาม เนื่องจากป่าส่วนใหญ่เสียหาย และลีเมอร์ได้สูญพันธุ์ถึง 15 สายพันธุ์ มณฑลนามูร์
นามูร์มีเมืองหลวงเป็นชื่อเดียวกันกับมณฑล และมีพื้นที่ 3,666 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยเขตการปกครอง 3 เขต ซึ่งแบ่งย่อยได้อีก 38 เทศบาล มณฑลนามูร์มีแม่น้ำสายหลักคือแม่น้ำเมิซ ซึ่งไหลผ่านทางตอนใต้ของมณฑล ประเทศนาอูรู
ประเทศนาอูรูมีพื้นที่ 21 square kilometres (8sqmi)[36] โดยเป็นเกาะรูปรีตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก เกาะนาอูรูอยู่ห่างจากเส้นศูนย์สูตร 42 kilometres (26mi) ไปทางทิศใต้ มีแนวปะการังล้อมรอบซึ่งแนวปะการังเหล่านี้จะปรากฏยอดแหลมให้เห็นเมื่อเวลาน้ำลง[38] การเข้าถึงเกาะนาอูรูทางน้ำเป็นไปด้วยความยากลำบาก เนื่องจากการมีแนวปะการังที่ล้อมรอบเกาะมีผลทำให้ไม่สามารถสร้างท่าเรือได้ อย่างไรก็ตามมีการขุดคลองตามแนวปะการังเพื่อช่วยให้เรือเล็กสามารถเข้าถึงเกาะได้[39] ประเทศนาอูรู
ปริมาณน้ำจืดในนาอูรูมีอยู่อย่างจำกัด โดยชาวนาอูรูจะใช้ถังเพื่อกักเก็บน้ำฝน อย่างไรก็ตามชาวนาอูรูโดยส่วนมากจะพึ่งพาน้ำจืดจากโรงงานผลิตน้ำจืดจากทะเลทั้งสิ้น 3 แห่ง ซึ่งตั้งอยู่ที่สำนักงานสาธารณูปโภคนาอูรู (Nauru's Utilities Agency) ลักษณะภูมิอากาศของนาอูรูเป็นเขตร้อนชื้น เนื่องจากการตั้งอยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตรและมหาสมุทร นาอูรูได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมในช่วงระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนกุมภาพันธ์ แต่มักไม่พบพายุหมุนเขตร้อนเท่าไหร่นัก ปริมาณหยาดน้ำฟ้าของนาอูรูมีความผันแปรสูงมากและมักได้รับอิทธิพลจากเอลนิลโญ ด้วยเหตุนี้ส่งผลให้บางครั้งนาอูรูประสบกับภาวะความแห้งแล้ง[2][42] ในส่วนของอุณหภูมิในนาอูรูนั้น ช่วงเวลากลางวันอุณหภูมิจะอยู่ระหว่าง 26°C (79°F) ถึง 35°C (95°F) ส่วนตอนกลางคืนจะมีอุณหภูมิระหว่าง 22°C (72°F) ถึง 34°C (93°F)[43] เบเรนกาเรียแห่งนาวาร์
เบเร็นเจเรียแห่งนาวาร์ สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: Berengaria of Navarre) (ราว ค.ศ. 1165-ค.ศ. 1170 – 23 ธันวาคม ค.ศ. 1230) เบเร็นเจเรียแห่งนาวาร์เป็นพระธิดาองค์โตของพระเจ้าซานโชที่ 6 แห่งนาร์วาและซานชาแห่งคาสตีล เป็นพระราชินีในสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษระหว่างวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1191 ถึงวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1199 ภาษาเนวารี
ภาษาเนวารีมีการเปลี่ยนแปลงมากในระยะเวลาที่ผ่านมาจนแบ่งได้เป็นยุคเก่าและยุคใหม่ แต่ไม่มีจุดแบ่งที่ชัดเจนระหว่างสองยุคนี้ ภาษาเนวารียุคใหม่จัดเป็นตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่าที่ถูกทำให้เป็นอินเดียมากที่สุด ซึ่งเป็นผลมาจากการติดต่อกับผู้คนที่พูดภาษากลุ่มอินโด-อิหร่าน เป็นเวลาหลายศตวรรษ โดยเพิ่มการผันคำนาม การผันกริยาตามกาล ปัจจุบันภาษาเนวารียุคใหม่ มีการใช้อย่างแพร่หลายทั้งในสื่อสิ่งพิมพ์ โทรทัศน์ และเว็บไซต์ คอคอดปานามา
คอคอดปานามา () หรือในอดีตเรียก คอคอดดาเรียน () เป็นแผ่นดินกิ่วคอดซึ่งอยู่กลางทะเลแคริบเบียนและมหาสมุทรแปซิฟิก และเชื่อมทวีปอเมริกาเหนือเข้ากับทวีปอเมริกาใต้ ทั้งเป็นดินแดนประเทศปานามาและเป็นแหล่งคลองปานามา นอกจากนี้ ยังมีคุณค่าทางยุทธศาสตร์นานัปการเช่นเดียวกับคอคอดแห่งอื่น ๆ ราชอาณาจักรนาวาร์
ในปี ค.ศ. 1063 พระเจ้าซันโชอภิเษกสมรสกับอิซาเบลแห่งอูร์เกล ทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกันหนึ่งคน อิซาเบลสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1071 พระองค์อภิเษกสมรสใหม่กับเฟลิเซียแห่งรูซี ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสามคน เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1094 ผู้สืบทอดต่อทั้งอารากอนและปัมโปลนาคือพระเจ้าเปโดรที่ 1 ผู้เป็นพระโอรสคนโต พระองค์อภิเษกสมรสสองครั้ง พระมเหสีคนแรกคือแอนเญ็สแห่งอากีแตน ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาสองคนที่ล้วนสิ้นพระชนม์ก่อนพระบิดา แอนเญ็สสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1097 พระเจ้าเปโดรจึงอภิเษกสมรสใหม่กับเบร์ตาแห่งอารากอน แต่ทั้งคู่ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1104 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 ผู้เป็นพระอนุชาต่างมารดา พระองค์อภิเษกสมรสระยะสั้นๆ กับอูร์รากาแห่งเลออนและกัสติยา แต่การแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะและทั้งคู่ไม่มีพระโอรสธิดาด้วยกัน เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1134 ผู้สืบทอดต่ออารากอนคือพระอนุชาที่เป็นพระ (ซึ่งได้ละทิ้งชีวิตในทางศาสนามาเป็นพระบิดาของพระธิดาที่พระองค์ยกอาณาจักรให้) ส่วนผู้สืบทอดต่อปัมโปลนาคือพระเจ้าการ์ซิอา รามิเรซ ผู้เป็นพระนัดดาของพระเจ้าการ์ซิอา ซันเชสที่ 3 ผ่านทางบุตรนอกสมรส พระองค์เป็นที่รู้จักในชื่อผู้กอบกู้ ด้วยทรงกอบกู้อิรภาพของปัมโปลนากลับคืนมา นิสสัน นาวารา
รุ่นนี้ แม้จะผลิตในตลาดโลกเมื่อปี พ.ศ. 2547-ปัจจุบัน แต่ในไทยนั้นผลิตช่วงปี พ.ศ. 2550-ปัจจุบัน เนื่องจากความขัดแย้งระหว่างสยามกลการและนิสสัน กว่าที่นิสสันจะเข้ามาซื้อหุ้นและลงทุนเองได้ก็คือเมื่อปี พ.ศ. 2546 และเตรียมเปลี่ยนโฉมในปี พ.ศ. 2557 เมื่อครบ 11 ปีในการทำตลาดพอดี โดยก่อนหน้านี้เคยมีข่าวว่านิสสันและมิตซูบิชิจะพัฒนารถกระบะร่วมกัน แต่ปัจจุบันได้ยุติความร่วมมือในการพัฒนารถกระบะแล้ว คงเหลือแต่ความร่วมมือในการผลิตรถ K-Car และการผลิตรถซีดานขนาดใหญ่สำหรับตลาดญี่ปุ่นเท่านั้น
ในวันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2557 นิสสันได้เผยโฉมนาวารารุ่นที่สาม (รู้จักกันในชื่อ เอ็นพี300 นาวารา) ใช้รหัสตัวถังว่า D23 โฉมนี้จะไม่มีสายการผลิตในประเทศสหรัฐอเมริกาแต่จะมีสายการผลิตในโรงงานแห่งใหม่ที่จังหวัดสมุทรปราการในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2557 และจะเริ่มส่งมอบเมื่อเดือนสิงหาคม โฆษกนิสสันอเมริกาเหนือ นายแดน บีดอร์ ได้กล่าวไว้ว่ารุ่นนี้ไม่ได้เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนโฉมกับฟรอนเทียร์โฉม D40 ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา สำหรับรุ่นยุโรปได้ใช้เครื่องยนต์ 2.3 ลิตรจากนิสสัน เอ็นวี400 ประเทศนาอูรู
ชาวไมโครนีเซียและเมลานีเซียได้เดินทางเข้ามาอาศัยอยู่ในเกาะนาอูรูอย่างน้อย 3,000 ปีขึ้นไป[2] โดยกลุ่มคนที่เข้ามาอาศัยอยู่ในนาอูรูสามารถแบ่งออกได้เป็น 12 เผ่า ซึ่งธงชาติของประเทศนาอูรูในปัจจุบันนั้น แทนเผ่าต่างๆเหล่านี้ด้วยดาว 12 แฉก[3] ในธรรมเนียมดั้งเดิมของชาวนาอูรูจะนับญาติทางสายมารดาเป็นหลัก ประชากรเหล่านี้นิยมเลี้ยงและเพาะพันธุ์ปลาไว้ในลากูนบูอาดา เพื่อเป็นแหล่งอาหารให้กับประชากร ในขณะที่แหล่งอาหารในท้องถิ่นอื่น ๆ ที่ปลูกในพื้นที่เกาะคือมะพร้าวและเตยทะเล[4][5] สำหรับในส่วนของชื่อ นาอูรู นั้นมีการสันนิษฐานว่ามาจากศัพท์คำว่า Anáoero ในภาษานาอูรู ซึ่งมีความหมายว่าฉันไปที่ชายหาด[6] ราชอาณาจักรนาวาร์
พระเจ้าการ์ซิอาอภิเษกสมรสกับมาร์เกอริตแห่งเลเกลอ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสี่คน พระองค์ปฏิเสธที่จะยอมรับพระโอรสธิดาคนสุดท้องเนื่องจากมีบันทึกว่ามาร์เกอริตลักลอบมีคนรัก มาร์เกอริตสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1141 พระองค์จึงอภิเษกสมรสใหม่ในปี ค.ศ. 1144 กับอูร์รากาแห่งกัสติยา ทั้งคู่มีพระธิดาด้วยกันหนึ่งคน เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1150 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระเจ้าซันโชที่ 6 ผู้เป็นพระโอรสคนโต พระองค์เป็นคนแรกที่ใช้คำว่า "นาวาร์" พระเจ้าซันโชอภิเษกสมรสกับซันชาแห่งกัสติยา ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันหกคน เบเรงเกลา พระธิดาคนโตของทั้งคู่อภิเษกสมรสกับพระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1194 ผู้สืบทอดต่อตำแหน่งคือพระเจ้าซันโชที่ 7 ผู้เป็นพระโอรสคนโต พระมเหสีคนแรกของพระองค์คือกงสต็องซ์แห่งตูลูส พระมเหสีคนที่สองไม่มีใครทราบชื่อ แต่พระองค์ไม่มีพระโอรสธิดากับพระมเหสีทั้งสองคนจึงกลายเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนาวาร์คนสุดท้ายของราชวงศ์ฆิเมเนส เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1234 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อจากพระองค์คือพระเจ้าธิโบต์ที่ 1 แห่งนาวาร์ผู้เป็นพระภาคิไนย มารดาของพระเจ้าธิโบต์คือบลังกาแห่งนาวาร์ พระธิดาคนสุดท้องของพระเจ้าซันโชที่ 6 แห่งนาวาร์ นางาซากิ
ขณะเดียวกัน เหล่ามิชชันนารีคณะเยสุอิตจากราชอาณาจักรนาวาร์ นำโดยบาทหลวงฟรันซิสโก คาเบียร์ ก็ได้เดินทางมาถึงคาโงชิมะ หมู่บ้านทางตอนใต้ของคีวชู ในปี 1549 และเริ่มการเผยแผ่คำสอนของพระคริสตเจ้าไปทั่วเกาะญี่ปุ่น ผู้ติดตามของบาทหลวงคาเบียร์ยังเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการที่ไดเมียวจำนวนมากเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ หนึ่งในนั้นคือไดเมียวโอมูระ ซูมิตากะซึ่งได้รับผลประโยชน์มหาศาลจากส่วนแบ่งทางการค้า จากการที่เขานับถือศาสนาคริสต์อย่างลับ ๆ โดยในปี 1569 โอมูระได้รับอนุญาตจากเบื้องบนให้จัดตั้งท่าเรือสำหรับเรือโปรตุเกสในนางาซากิ ซึ่งแล้วเสร็จในปี 1571 โดยท่าเรืออยู่ภายใต้การกำกับของคณะเยสุอิต กัสปาร์ วีเลลาร์ และเรือตรีทริสเตา วาซ เดอ เวกา ผู้ว่าการแห่งมาเก๊า โดยการช่วยเหลือส่วนตัวจากโอมูระ ราชอาณาจักรนาวาร์
พระมเหสีคนแรกของพระเจ้าหลุยส์คือมาร์เกอริตแห่งบูร์กอญ ทั้งคู่มีพระธิดาด้วยกันหนึ่งคน ซึ่งต่อมาคือพระราชินีฌวนที่ 2 แห่งนาวาร์ มาร์เกอริตถูกจับกุมในคดีสัมพันธ์ชู้สาวทูร์เดอเนส์ลทำให้เป็นที่สงสัยว่าใครคือบิดาตัวจริงของพระธิดา มาร์เกอริตสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1315 ระหว่างถูกคุมขัง ในปีเดียวกันนั้นกษัตริย์อภิเษกสมรสใหม่กับเคลเมนเทียแห่งฮังการี พระเจ้าหลุยส์สิ้นพระชนม์ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1316 ขณะที่เคลเมนเทียกำลังตั้งครรภ์ พระองค์ให้กำเนิดพระโอรสชื่อว่าฌ็องในเดือนพฤศจิกายน ซึ่งกลายเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์หลังเสด็จพระราชสมภพ แต่พระองค์มีชีวิตอยู่เพียงห้าวัน พระเชษฐภคินีของพระเจ้าฌ็องควรเป็นผู้สืบทอดต่อนาวาร์ (ซึ่งอนุญาตให้ผู้หญิงสืบทอดต่อตำแหน่งได้ ตรงข้ามกับฝรั่งเศสที่ห้ามไม่ให้ผู้หญิงสืบทอดบัลลังก์) แต่ผู้ที่ได้สืบทอดต่อทั้งสองอาณาจักรคือพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งฝรั่งเศสและที่ 2 แห่งนาวาร์ พระปิตุลาของพระเจ้าฌ็อง พระเจ้าฟิลิปแต่งงานกับฌวนที่ 2 เคานเตสแห่งบูร์กอญในปี ค.ศ. 1307 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกันสี่คน แต่ฌวนเองก็ถูกจับกุมในคดีสัมพันธ์ชู้สาวทูร์เดอเนส์ล พระสวามีไม่ยอมทอดทิ้งฌวน และฌวนสิ้นพระชนม์หลังพระสวามี พระเจ้าฟิลิปสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1322 ผู้สืบทอดต่อทั้งฝรั่งเศสและนาวาร์คือพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศสและที่ 1 แห่งนาวาร์ผู้เป็นพระอนุชาคนสุดท้อง ในปี ค.ศ. 1307 พระองค์ได้แต่งงานกับบล็องช์แห่งบูร์กอญ ทั้งคู่มีบุตรที่อายุสั้นสองคน บล็องช์เองก็ถูกจับกุมในคดีสัมพันธ์ชู้สาวทูร์เดอเนส์ล พระองค์เองก็มีส่วนเกี่ยวข้องในคดีสัมพันธ์ชู้สาวทูร์เดอเนส์ล การแต่งงานถูกประกาศให้เป็นโมฆะในปี ค.ศ. 1322 บล็องช์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1326 ขณะถูกคุมขัง กษัตริย์อภิเษกสมรสใหม่กับมารีแห่งลักเซมเบิร์กในปี ค.ศ. 1322 แต่พระองค์สิ้นพระชนม์ในการคลอดพระโอรสที่สิ้นพระชนม์เช่นกันในปี ค.ศ. 1324 ในปี ค.ศ. 1325 พระองค์อภิเษกสมรสใหม่กับแฌน ดีฟโรซ์ ทั้งคู่มีพระธิดาด้วยกันสามคนแต่มีเพียงคนเดียวที่รอดชีวิตจนถึงวัยผู้ใหญ่ เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1328 สายอาวุโสของราชวงศ์กาแปสิ้นสุดลง ผู้สืบทอดฝรั่งเศสต่อจากพระองค์คือพระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งราชวงศ์วาลัวส์ ส่วนผู้สืบทอดต่อนาวาร์คือพระธิดาของพระเชษฐา พระเจ้าหลุยส์ แม้จะมีข้อสงสัยว่าพระบิดาของพระองค์คือใคร แต่พระเจ้าหลุยส์ได้กล่าวบนเตียงสิ้นพระชนม์ว่าเป็นพระธิดาของพระองค์ พระองค์กลายเป็นพระราชินีฌวนที่ 2 แห่งนาวาร์ ในปี ค.ศ. 1318 พระราชินีฌวนอภิเษกสมรสกับฟิลิปแห่งอีฟโรซ์ที่กลายเป็นผู้ปกครองร่วม ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันเก้าคน เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1349 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 แห่งนาวาร์ผู้เป็นพระโอรส พระองค์เป็นผู้ปกครองนาวาร์คนแรกที่มาจากราชวงศ์อีฟโรซ์ นาวาเอก
นาวาเอก (คำย่อ: น.อ.) เป็นยศทางกองทัพเรือที่ถูกใช้สำหรับราชนาวีที่มีการพูดภาษาอังกฤษมากที่สุด เมื่อเทียบกับกองทัพบกยศนี้เทียบได้กับยศพันเอก และเทียบกับกองทัพอากาศจะได้ยศนาวาอากาศเอก ในรหัสยศเนโท ยศนาวาเอกจะใช้รหัส OF-5 แม้ทางกองทัพสหรัฐจะใช้เป็นรหัสยศ O-6 ประเทศนาอูรู
จักรวรรดิญี่ปุ่นได้ส่งกองกำลังเข้ายึดครองนาอูรู ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1942[18] หลังจากนั้นได้เกณฑ์แรงงานชาวญี่ปุ่น ชาวเกาหลี ชาวนาอูรูและชาวกิลเบิร์ตให้สร้างสนามบิน โดยในระยะเวลาต่อมา กองทัพอากาศของสหรัฐอเมริกาได้ทิ้งระเบิดสนามบินนี้ครั้งแรกในวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1943 เพื่อตัดการสนับสนุนเสบียงอาหารที่จะส่งไปยังนาอูรู การที่เสบียงอาหารมีน้อยลงเป็นผลให้กองทัพญี่ปุ่นต้องนำชาวนาอูรู 1,200 คนออกจากเกาะโดยส่งไปอยู่ที่เกาะชุกในหมู่เกาะแคโรไลน์[19] การที่นาอูรูโดนกองกำลังอเมริกาปิดล้อมมาอย่างยาวนาน นำไปสู่การยอมจำนนของผู้นำกองกำลังญี่ปุ่นบนเกาะนาอูรูคือฮิซะฮะชิ โซะเอะดะในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1945 ต่อกองทัพออสเตรเลีย[20] การยอมจำนนของญี่ปุ่นในครั้งนี้ได้รับการยอมรับโดยพลจัตวาสตีเวนสัน ซึ่งเป็นผู้แทนของพลโทเวอร์นอน สตูร์ดี ผู้บัญชาการกองทัพออสเตรเลียที่ 1 บนเรือรบเดียมันตินา[21][22] หลังจากการบอมแพ้ของกองกำลังญี่ปุ่น ได้มีการส่งชาวนาอูรู 737 คนที่รอดชีวิตจากเกาะชุกกลับไปยังนาอูรู โดยเรือของคณะกรรมาธิการฟอสเฟตของอังกฤษที่ชื่อว่า Trienza ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1946[23] ในปี ค.ศ. 1947 สหประชาชาติได้มอบหมายให้ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์และสหราชอาณาจักรเป็นผู้ดูแลเกาะนาอูรูในฐานะดินแดนในภาวะทรัสตี[24] จังหวัดนาระ
จังหวัดนาระประกอบด้วย 12 เมือง 7 อำเภอ 15 ตำบล และ 12 หมู่บ้าน ได้แก่ แคว้นนาวาร์
ในปี ค.ศ. 824 หัวหน้าเผ่าชนบาสก์ชื่อ เอเนโก อาริตซา (Eneko Aritza) ได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์แห่งปัมโปลนา นำไปสู่การจัดตั้งอาณาจักรของชาวบาสก์ซึ่งต่อไปจะมีชื่อเรียกว่าราชอาณาจักรนาวาร์[1] อาณาจักรนี้มีความเจริญสูงสุดในรัชสมัยพระเจ้าซานโชที่ 3 โดยมีอาณาเขตครอบคลุมแคว้นนาวาร์ไปจนถึงดินแดนที่เป็นแคว้นประเทศบาสก์ แคว้นลาริโอฆา แคว้นกันตาเบรีย บางส่วนของแคว้นกัสติยาและเลออนและแคว้นอารากอนในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม หลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ ดินแดนของอาณาจักรนี้ก็ถูกแบ่งแยกกันปกครองระหว่างโอรสของพระองค์[2] นาวาร์ไม่สามารถฟื้นฟูอำนาจทางการเมืองได้สมบูรณ์เหมือนเดิมอีกเลย แม้จะมีความสำคัญทางการค้าเพิ่มขึ้นเนื่องจากบรรดาพ่อค้าและผู้จาริกแสวงบุญได้หลั่งไหลเข้ามาในพื้นที่ตลอดเส้นทางเซนต์เจมส์[3] นิสสัน นาวารา
นิสสัน นาวารา () เป็นรถกระบะขนาดกลางที่ผลิตโดยนิสสัน เมื่อปี พ.ศ. 2540 โดยมาทดแทนรถกระบะรุ่นเก่าคือ นิสสัน บิ๊กเอ็ม () ซึ่งนิสสัน นาวาราเคยมีชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า นิสสัน ฟรอนเทียร์ () ด้วย ในประเทศไทยเริ่มมีการจำหน่ายครั้งแรกใน พ.ศ. 2541 ซึ่งได้รับความนิยม และยังมีขายจนถึงปัจจุบัน ซาโมวาร์
http://www.oknation.net/blog/print.php?id=216892 จังหวัดนาระ
จังหวัดนาระตั้งอยู่ในภูมิภาคคันไซหรือคิงกิ ทิศเหนือติดกับจังหวัดเกียวโต ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดโอซากะ ทิศใต้ติดกับจังหวัดวากายามะ ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดมิเอะ จังหวัดนาระมีความยาวจากเหนือถึงใต้ 103.6 กิโลเมตร ความกว้างจากตะวันออกถึงตะวันตก 78.5 กิโลเมตร ชัยปุระ
เมืองแห่งนี้ขึ้นชื่อในด้านการเป็นเมืองอินเดียในยุคก่อนสมัยใหม่ ซึ่งมีขนาดความถนนค่อนข้างกว้างและผังเมืองอันเป็นระเบียบเรียบร้อยแบ่งเป็นช่องตารางจำนวน 6 เขต ซึ่งกั้นโดยถนนที่มีความกว้างกว่า 34 เมตร บริเวณใจกลางเมืองแบ่งผังเมืองเป็นตารางพร้อมถนนล้อมรอบสี่ด้าน โดยแบ่งเป็นห้าเขตล้อมทางด้านทิศตะวันออก ทิศใต้ และทิศตะวันตก (เขตพระราชวัง) และเขตที่หกตั้งอยู่ทางทิศตะวันออก บริเวณเขตพระราชวังประกอบด้วย หมู่พระราชมณเทียรฮาวามาฮาล (Hawa Mahal) สวนสาธารณะ และทะเลสาบขนาดเล็ก ยังมีป้อมนาฮาการ์ (Nahargarh Fort) ซึ่งเป็นที่พระราชวังที่ประทับของมหาราชาสวาอี (ชัยสิงห์ที่ 2) ตั้งอยู่บนเชิงเขาทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเขตเมืองเก่า และยังมีหอดูดาวจันตาร์ มันตาร์ (Jantar Mantar) ซึ่งได้รับการคัดเลือกเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโก[2] ประเทศเนเธอร์แลนด์
เนเธอร์แลนด์ (Dutch: Nederland [ˈneːdərˌlɑnt] เนเดอร์ลอนต์; English: Netherlands) หรือที่มักเรียกกันว่า ฮอลแลนด์ (English: Holland) หรือ ฮอลันดา หรือ วิลันดา เป็นประเทศองค์ประกอบ (constituent country) ของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ประกอบด้วยสิบสองจังหวัดในยุโรปตะวันตก และสามเกาะในแคริบเบียน เนเธอร์แลนด์ส่วนที่อยู่ในทวีปยุโรปมีอาณาเขตทิศเหนือและตะวันตกจดทะเลเหนือ ทิศใต้จดประเทศเบลเยียม และทิศตะวันออกจดประเทศเยอรมนี และมีพรมแดนทางทะเลร่วมกับเบลเยียม เยอรมนีและสหราชอาณาจักร[1] ประเทศเนเธอร์แลนด์เป็นประเทศแรก ๆ ของโลกที่มีรัฐสภาจากการเลือกตั้ง และปกครองด้วยประชาธิปไตยระบบรัฐสภา จัดระเบียบเป็นรัฐเดี่ยว เมืองหลวงของประเทศเนเธอร์แลนด์ตามที่ระบุไว้ในรัฐธรรมนูญ คือ อัมสเตอร์ดัม ทว่า ที่ทำการรัฐบาลตั้งอยู่ที่กรุงเฮก[2] ประเทศเนเธอร์แลนด์ทั้งหมดมักเรียกว่า "ฮอลแลนด์" ซึ่งในการใช้อย่างเข้มงวดจะหมายความถึงจังหวัดนอร์ทฮอลแลนด์และเซาท์ฮอลแลนด์เท่านั้น ถือกันว่าการใช้แบบแรกนั้นไม่ถูกต้อง[3][4] หรือไม่เป็นทางการ[5] ขึ้นอยู่กับบริบท ทว่า เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปเมื่อหมายถึงฟุตบอลทีมชาติ[6] สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์
สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ (; ประมาณ ค.ศ. 1828 – 16 สิงหาคม ค.ศ. 1861) พระนามเดิมว่า รามาโว (Ramavo) หรือ รานาวาโล-มันจากาที่ 1 (Ranavalo-Manjaka I) เป็นพระประมุขของราชอาณาจักรมาดากัสการ์ ในช่วงปีค.ศ. 1828 ถึง ค.ศ. 1861 ทรงขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถหลังจากการสวรรคตของพระสวามี คือ พระเจ้าราดามาที่ 1 แห่งมาดากัสการ์ สมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 ทรงผลักดันนโยบายแยกตัวโดดเดี่ยวและนโยบายพึ่งพาตนเอง ลดทอนความสัมพันธ์ทางเศรษฐกิจและการเมืองกับมหาอำนาจยุโรป ทรงขับไล่การโจมตีของมหาอำนาจฝรั่งเศสที่เมืองมาฮาเวโลนา บริเวณชายฝั่งของอาณาจักร และทรงดำเนินมาตรการเข้มงวดในการจัดการขบวนการเคลื่อนไหวเพื่อศาสนาคริสต์มาลากาซีที่เติบโตขึ้นในรัชกาลของพระเจ้าราดามาที่ 1 โดยสมาชิกของสมาคมมิชชันนารีลอนดอนเป็นผู้ดำเนินการหลัก พระนางทรงดำเนินการอย่างเข้มข้นตามจารีตประเพณีดั้งเดิมของระบบแรงงานเกณฑ์ (ระบบฟานอมโปอานา; fanompoana; เป็นการบังคับใช้แรงงานเพื่อแทนการจ่ายภาษี) เพื่อดำเนินการสร้างโครงการสาธารณูปโภคและพัฒนากำลังพลชาวเมรินาในกองทัพที่มีจำนวนระหว่าง 20,000 ถึง 30,000 นาย กองพลเหล่านี้สมเด็จพระราชินีนาถทรงส่งไปรักษาความสงบบริเวณรอบนอกของเกาะ และส่งไปขยายอาณาเขต รัชกาลของสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 1 เป็นรัชกาลที่มีศึกสงครามบ่อยครั้งที่สุด มีโรคระบาด มีการบังคับใช้แรงงานอย่างทารุณ และระบบยุติธรรมที่รุนแรงโหดร้าย อันเป็นผลให้อัตราการมรณะของประชากรมาดากัสการ์มีการเสียชีวิตสูงที่สุดทั้งทหารและพลเรือน ตลอดระยะเวลาในรัชกาลของพระนางที่ยาวนานถึง 33 ปี อินเตอร์สเตลลาร์ ทะยานดาวกู้โลก
ในอนาคตอันใกล้ โรคพืชได้เป็นสาเหตุที่ทำให้อารยธรรมถดถอยกลับไปสู่สังคมเกษตรกรรมอันล่มสลาย อดีตนักบินนาซ่า คูเปอร์ ทำไร่อยู่กับครอบครัวของเขา เมิร์ฟ ลูกสาววัย 10 ขวบของคูเปอร์เชื่อว่าห้องของเธอถูกผีสิง โดยผีพยายามจะติดต่อสื่อสารกับเธอ พวกเขาไปเจอกับอากาศยานไร้คนขับของอินเดียที่พวกเขากู้มาเพื่อเอาอะไหล่ ไม่นานพวกเขาค้นพบว่า "ผี" ของเมอร์ฟี่ก็คือสิ่งที่ทรงภูมิปัญญาที่ไม่รู้จัก ส่งข้อความเข้ารหัสมาโดยใช้คลื่นความโน้มถ่วง ทิ้งพิกัดเลขฐานสองไว้บนฝุ่น ซึ่งได้นำพวกเขาไปสู่สถานที่ลับของนาซ่า นำโดยศาสตราจารย์ จอห์น แบรนด์ ซึ่งแบรนด์เผยว่ารูหนอน ซึ่งเป็นที่ชัดเจนว่าสร้างโดยสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญา ได้เปิดออกใกล้ ๆ กับดาวเสาร์ และเป็นทางนำไปสู่ดาวเคราะห์ใหม่ ๆ ในอีกกาแล็กซี่หนึ่ง ซึ่งอาจให้ความหวังในการอยู่รอด "ภารกิจลาซารัส" ของนาซ่าได้ระบุโลกที่มีโอกาสอยู่อาศัยได้สามดวง ซึ่งโคจรอยู่รอบหลุมดำมวลยวดยิ่งที่มีชื่อว่า กาแกนทัว ได้แก่ มิลเลอร์, เอ็ดมันด์ และแมนน์ ซึ่งตั้งชื่อตามนักบินอวกาศที่ออกสำรวจพวกมัน แบรนด์ให้คูเปอร์มาเป็นผู้ขับยานอวกาศ "เอ็นดูแรนซ์" เพื่อเก็บกู้ข้อมูลของนักบินอวกาศ ถ้าดาวเคราะห์ดวงใดดวงหนึ่งสามารถอยู่อาศัยได้ มนุษยชาติจะตามไปด้วยสถานีอวกาศ การออกเดินทางของคูเปอร์ทำลายความรู้สึกของเมิร์ฟ