คริสตินา มาเรีย อากีเลรา เริ่มอาชีพศิลปินเมื่อไหร่?
คริสตินา อากีเลรา
อากีเลรา ประสบความสำเร็จในวงการดนตรีครั้งแรกในญี่ปุ่นตอนอายุ 14 กับเพลง All I Wanna Do ที่เธอร้องคู่กับ เคอิโสะ นากานิ
แมรี เคแซต
เคแซตชื่นชมงานเขียนของเดอกาอยู่แล้วโดยเฉพาะในการใช้พาสเตลซึ่งสร้างความประทับใจให้แก่เคแซตเป็นอันมาก และเคแซตเล่าว่าทุกครั้งเมื่อเห็นงานของเดอกาในตู้กระจกหน้าร้านของนักขายศิลปะในปี ค.ศ. 1875 ก็จะ "เอาจมูกเข้าไปจรดกระจกเพื่อจะดูดดื่มทุกสิ่งทุกอย่างจากงานศิลปะของเดอกา" เคแซตกล่าวต่อมาว่างานของเดอกาเป็นงานที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของตนเอง และกล่าวว่าเป็นครั้งแรกที่ได้เห็นศิลปะอย่างที่ต้องการจะเห็น ฉะนั้นเมื่อได้รับคำเชิญจากเดอกาเคแซตก็ยอมรับด้วยความยินดีและเริ่มเตรียมงานเขียนสำหรับการแสดงครั้งต่อไปในปี ค.ศ. 1878 ที่หลังจากถูกเลื่อนเพราะงานมหกรรมโลกก็เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1879 เคแซตมีความรู้สึกว่าเข้ากับกลุ่มจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์ได้ดีในทางปรัชญาและความกระตือรือร้น และมีความเห็นด้วยในการประกาศว่า: "เราจะดำเนินหน้าต่อไปในการต่อสู้ด้วยกำลังทั้งหมดของเรา" แต่เคแซตไม่สามารถพบปะกับกลุ่มศิลปินนี้ตามคาเฟได้โดยไม่ทำให้เป็นที่ดึงดูดความสนใจของผู้คน จึงจำต้องพบกับเพื่อนศิลปินเป็นการส่วนตัวหรือในการแสดงนิทรรศการ หลังจากนั้นเคแซตก็เริ่มตั้งความหวังว่าจะขายภาพเขียนให้กับชาวปารีสผู้มีรสนิยมสูงที่นิยมงานสมัยใหม่ ลักษณะงานเขียนของเคแซตในช่วงสองปีหลังก็เริ่มแสดงการตอบรับอย่างธรรมชาติ (spontaneity) มากขึ้น เดิมเคแซตเป็นศิลปินที่ทำงานในห้องเขียนภาพแต่ต่อมาก็มักเห็นจะถือสมุดร่างติดตัวไปทุกหนทุกแห่ง และเริ่มวาดภาพสิ่งที่เห็นรอบตัว  มาดอนน่า
จนกระทั่งปี 1979 เธอได้งานเป็นนักแสดงในคณะ
ละครเสียดสีสังคม ในช่วงนั้นเธอได้รู้จักกับแดน กิลรอย ("") ต่อจากนั้นไม่นานนัก ทั้งสองตัดสินใจคบกัน
ในฐานะคนรัก และได้ฟอร์มวงดนตรีขึ้นมา ชื่อว่า เดอะ เบรกฟาสต์ คลับ ("The Breakfast Club") เริ่มแรกมาดอนน่าเล่น
กลองและในเวลาต่อมาเธอก็ได้เป็นนักร้องนำ คริสติน มารี นีเวล
คริสติน มารี นีเวล () ชื่อเล่น "คริสติน" เกิดที่ กรุงวอชิงตันดีซี ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 เข้าสู่วงการจากการถ่ายแบบนิตยสารวัยรุ่นในขณะนั้น ก่อนจะได้เข้ามาเป็นศิลปินฝึกหัดภายใต้สังกัด เบเกอรี่ มิวสิค ผลงานแรกคือการร่วมร้องแร๊ฟและเป็นแดนซ์เซอร์ให้กับ โจอี้ บอย ในอัลบั้ม Joey Man (พ.ศ. 2539), อัลบั้ม Fun Fun Fun (พ.ศ. 2540) เป็นต้น  คริสติน่า อากีล่าร์
จนต้องจัดคอนเสิร์ตอีกครั้งภายใน 6 เดือน คือ 6.2.13 Dance Fever Concert แสดงจำนวน 2 รอบ ในวันที่ 9 -10 พฤศจิกายน 2556 ณ  อิมแพ็ค อารีน่า เมืองทองธานี
[[โบ สุนิตา]], [[จั๊ก ชวิน]] [[ศักดา อินคา]] สิงโต นำโชค แสตมป์ อภิวัชร์ อีทีซี วงทีโบน บี พีระพัฒน์ สุรสีห์ อิทธิกุล หนึ่ง จักรวาล ว่าน ธนกฤต พัดชา นนท์ ธนนท์ และ THE MISTER MUSIC SESSION คริสติน่า อากีล่าร์ ขึ้นเวทีหลังจากอยู่โรงพยาบาลมา 1 สัปดาห์ (1 - 7 พฤษภาคม 2560) ด้วยอาการอาหารเป็นพิษ และโรคภูมิแพ้ ซึ่งแพทย์ไม่อนุญาตเพราะภูมิคุ้มกันของร่างกายอ่อนแอมาก ง่ายต่อการติดเชื้อทุกชนิด แต่คริสติน่าก็มาร่วมงานเพื่อร้องเพลง "ชอบก็บอกชอบ" ของเรวัติ พุทธินันท์ หลังจบคอนเสิร์ตนี้ คริสติน่าขอพักงานช่วง พฤษภาคม 2560 - มิถุนายน 2560 เพื่อพักฟื้นสุขภาพ ให้แข็งแรงเหมือนเดิม2[[หมวดหมู่:นักร้องไทย]]
[[หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายฟิลิปปินส์]]
[[หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายฝรั่งเศส]]
[[หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายสเปน]]
[[หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายเวียดนาม]]
[[หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่]]
[[หมวดหมู่:คริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกชาวไทย]] อารีอานา กรานเด
เธอได้เข้าไปออดิชั่นในเรื่อง วิกทอเรียส ของช่องนิกเคโลเดียนในปี ค.ศ. 2009. เธอได้ไปแคสในบทบาทของ Cat Valentine. ซึ่งเธอต้องย้อมผมสีแดงเพื่อรับบทบาทนี้. ซิตคอมเรื่องนี้ได้ออกอากาศใน ปี ค.ศ. 2010 ซึ่งได้รับกระแสตอบรับดีมาก ทำให้เธอเป็นที่รู้จักมากขึ้น ในฐานะ ไอดอลวัยรุ่น แต่เธอก็ยังสนใจในอาชีพนักร้องอยู่ เธอได้กล่าวว่า " อาชีพนักแสดงเป็นอะไรที่สนุก แต่อาชีพนักร้องยังเป็นสิ่งแรกและสิ่งที่ฉันอยากทำมากที่สุดมาโดยตลอด" ในปี ค.ศ 2010, เธอได้รับบทบาทเป็น มิเรียม ในละครเวที Cuba Libre ซึ่งเขียนและแต่งโดย นักแต่งเพลง เดสมอนด์ ไชลด์ คริส บอตตี
บอตตีเกิดที่เมืองพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน ใช้ชีวิตในวัยเด็กที่อิตาลี เริ่มเล่นทรัมเปตตั้งแต่อายุ 9 ปี โดยเริ่มเล่นอย่างจริงจังหลังจากได้ฟังผลงานชุด "My Funny Valentine" (1965) ของไมล์ส เดวิส บอตตีศึกษาวิชาการดนตรีที่มหาวิทยาลัยอินเดียนา และลาออกจากมหาวิทยาลัยในปีสุดท้าย เพื่อร่วมตระเวนแสดงดนตรีกับวงของแฟรงค์ ซินาตรา เขายังเป็นนักดนตรีให้กับพอล ไซมอน และมีโอกาสได้ร่วมงานบันทึกเสียงกับอารีธา แฟรงคลิน นาตาลี โคล เบ็ตต์ มิดเลอร์ โจนี มิตเชล ไมเคิล เบร็คเคอร์ และสติง คริสตินา อากีเลรา
กือบ 10 ปีที่ผ่านมา นับว่าไม่ใช่เส้นทางการเป็นดาวที่โรยด้วยกลีบกุหลาบเท่าไรนักของอากีเลร่า นับตั้งแต่อัลบั้ม Bionic(2010) ต่อเนื่องด้วยอัลบั้ม Lotus (2012) ที่ไม่ค่อยประสบความสำเร็จนักจนหลายๆ คนเอามาเป็นคำล้อถึงอัลบั้มไหนก็ตามที่ออกมามักจะไม่ประสบความสำเร็จ และถึงแม้การมานั่งเป็นหนึ่งในกรรมการของรายการ The Voice US ก็ดูเหมือนว่าจะไม่ช่วยเติมไฟให้กับคำว่าดีว่าในตัวเธอเท่าไรนัก แต่กลับจะยิ่งให้เก้าอี้ดีว่าของเธอต้องเป็นอันสั่นคลอน แต่การกลับมาพร้อมอัลบั้มใหม่ Liberation ที่หากใครเป็นแฟนเพลงเธอจะรู้ดี ว่านี่คือตัวตนที่แท้จริงที่เราเคยได้สัมผัสกันมาแล้วกับช่วงพีกในเส้นทางอาชีพของเธอจากอัลบั้ม Stripped (2002) ที่เต็มไปด้วยเพลงช้าบัลลาดโชว์พลังเสียง ในเพลงอย่าง “Walk Away” หรือจะทำให้โลกของเพลงป๊อปร้อนเป็นไฟด้วยความแรงของเพลง “Dirty” โดยอากีเลรากล่าวว่า ลองนึกดูว่า หากใครคนหนึ่งหายไปจากชีวิตเรานานกว่า 6 ปี แล้วในวันที่คนคนนั้นวนกลับเข้ามาในชีวิตเราอีกครั้ง เราก็ต้องอดสงสัยไม่ได้ว่า 6 ปีที่หายไป เธอเป็นอย่างไรบ้าง เปลี่ยนแปลงไปอย่างไร Liberation จึงเปรียบเสมือนการรวบรวมเรื่องราวในช่วงชีวิตของคริสติน่าที่น้อยคนจะรู้จากตามหน้าสื่อ เพราะถูกฉาบหน้าด้วยภาพลักษณ์ของนักร้องดีว่าจอมบงการ จนกระทั่งเธอรู้สึกเป็นอิสระพอที่จะพาเราไปทำความรู้จักกับตัวตนที่แท้จริงและรสนิยมทางดนตรีของเธอ ที่เป็นมากกว่าเพลงป๊อป แต่ก็ใช่ว่าการทดลองอะไรใหม่จะเป็นผลสำเร็จเสมอไป เพราะอย่างเพลงซิงเกิลเปิดตัว “Accelerate” ที่พาคนงงงวยกันไปถ้วนหน้า ด้วยเพลงสไตล์ซินธิไซเซอร์เหนือความคาดหมายว่าเธอจะมาแนวนี้ ซึ่งเพลงดังกล่าวได้ Ty Dolla $ign และ 2 Chainz มาช่วยฟีเจอริ่งและทำให้เพลงนี้ไม่ขี้เหร่จนเกินไป แต่ก็คงจะไม่มีอะไรแย่ไปกว่า “Pipe ft. XNDA” ซึ่ง XNDA คือตัวละครลึกลับที่ไม่มีใครรู้ว่าคือใคร แต่ก็มีการลือว่าศิลปินคนนั้นคือ P!NK แต่ไม่ว่าศิลปินคนนั้นจะเป็นใคร เพลงนี้ก็เป็นเพลงที่เชยสะบัดเหมือนกับหลุดมาจากเพลงอาร์แอนด์บียุค 2000 ที่เอาต์ไปนานโขแล้ว นอกจากความกล้าในการเล่าเรื่องแล้ว คริสติน่าก็ยังกล้าในเรื่องของพาร์ตดนตรีที่จะทดลองอะไรใหม่ๆ ซึ่งสิ่งที่เห็นได้ชัดจากอัลบั้มนี้คือ การหยิบนู่นหยิบนี่มาผสมรวมกัน เริ่มตั้งแต่ “Right Moves ft. Keida”, “Shenseea” เพลงป๊อปกลิ่นอายเร็กเก้ ที่เธอเริ่มพาคนฟังไปสัมผัสรสนิยมในการฟังเพลงส่วนตัวของเธอ ที่คนส่วนใหญ่คิดว่าเธอชอบแต่จะพ่นไฟโชว์พลังเสียงอย่างเดียว แต่อาร์แอนด์บี ฮิปฮอป ก็นับว่าเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจของเธอเหมือนกัน พอเริ่มแง้มให้เห็นถึงรสนิยมการฟังเพลงของเธอแล้ว “” ก็พาเราไปอยู่ในอีกโลกดนตรีของเธอทันที ด้วยเพลงอาร์แอนด์บีแบบสมัยนิยม จากลีลาการโปรดิวซ์โดย Anderson .Paak ที่ฟังเพลิน ไม่ได้ดีไม่ได้แย่ ฟังไปฟังมาแล้ว เออ...เสียงของเธอก็เข้ากับเพลงอาร์แอนด์บีเหมือนกันนะ ในเพลง “Deserve” ก็ได้เสียงซินธิไซเซอร์มาสร้างความแปลกใหม่ท่ามกลางเนื้อหาที่เต็มไปด้วยความขี้หึง ความไม่มั่นใจ การทำเรื่องบ้าๆ แต่บอกว่าที่ทำไปเพราะรักของเธอ หรืออย่าง “” ที่เป็นเพลงช้าบัลลาดเปียโนสวยๆ แต่เนื้อหานั้นเจ็บปวดหัวใจ กับการตั้งคำถามถึงความสัมพันธ์ที่หาใช่ว่าการแต่งงานคือคำตอบของทุกสิ่ง และการแต่งงานก็ไม่ใช่แฮปปี้เอ็นดิ้งเสมอไป แต่ถึงยังไงเธอก็ยังเชื่อในความรักและพร้อมจะแต่งงานกับคนที่ใช่อยู่ดี สำหรับ ‘Liberation Tour’ ของ Aguilera เริ่มขายบัตร 19 พฤษภาคมนี้ และรอบแรกจะเริ่มที่ ไมอามี่ รัฐฟลอริด้า ในวันที่ 25 กันยายน นี้ นินจา คริสติน่า
นินจา คริสติน่า เป็นอัลบั้มชุดแรกของ คริสติน่า อากีล่าร์ วางแผงวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ภายใต้สังกัด แกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และทำยอดขายได้เกิน 1,000,000 ตลับ ภายในระยะเวลาหนึ่งเดือนครึ่ง จนต้องมีการผลิตใหม่และเปลี่ยนหน้าปกปกเทปในเดือน มีนาคม 2534 โดยมียอดขายรวมกว่า 1.9 ล้านตลับ ถือเป็นศิลปินหญิงคนแรกของไทยที่มียอดขายทะลุล้านตลับ และยังสร้างสถิติเป็นอัลบั้มเปิดตัวศิลปินด้วยยอดขายสูงสุดของแกรมมี่  มณีภัสสร มอลลอย
ปี 2554 ไมร่าอายุ 13 ปี ตัดสินใจเข้าประกวดรายการไทยแลนด์ก็อตทาเลนต์ ฤดูกาลแรกด้วยตนเอง เพราะชอบและติดตามดูรายการGot Talentทั้งของอเมริกาและอังกฤษมาโดยตลอด จนได้เป็นผู้ชนะเลิศของรายการ ด้วยผลคะแนนอันดับ 1 โดยผ่านเข้ารอบออดิชั่น ด้วยการร้องเพลงครอสโอเวอร์ ในเพลง "Time to Say Goodbye" จนผ่านเข้าสู่รอบรองชนะเลิศด้วยเพลงภาษาละติน "Pie Jesu"และเพลงไทย "ดาว" และรอบชิงชนะเลิศด้วยการร้องเพลงครอสโอเวอร์ Time to Say Goodbye และเพลงมิวสิคัล Think of Me[4] นอกจากนี้ยังรับรางวัล ที่สุดแห่งการพลิกโฉมจากซันซิล และเป็นพรีเซ็นเตอร์แชมพูซันซิลเป็นเวลา 1 ปี[2] โดยตั้งเป้าหมายของตัวเองว่าอยากเป็นนักร้องนักแสดงที่ประเทศอเมริกาให้ได้ [5] ภาพเหมือน
ประติมากรรมภาพเหมือนเนเฟอร์ติติ ราว 1345 ก่อนคริสต์ศตวรรษ “ภาพเหมือนสตรี” ราวปี ค.ศ. 1410 พิพิธภัณฑ์ศิลปะแห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี., สหรัฐอเมริกา ประติมากรรมภาพเหมือนตนเอง โดยลอเร็นโซ กิเบอร์ติ คริสต์ศตวรรษที่ 15 งาน Engraving ของ พระราชินีคริสตีนาแห่งสวีเดน โดย อินซิซิโอเน ดี ควิลเล็ท ภาพเหมือนพระเจ้าแผ่นดินสเปน ราวปี ค.ศ. 1643 โดย อาลอนโซ คาโน พิพิธภัณฑ์ปราโด, มาดริด ประเทศสเปน ภาพเหมือนครอบครัว ราวปี ค.ศ. 1663-1668 โดยแร็มบรันต์ ภาพเหมือนตนเอง โดย แอนโทนี แวน ไดค์ คริสต์ศตวรรษที่ 17 งาน Engraving ของนักสัตวศาสตร์ชาวนอร์เว ไมเคิล ซารส์ ราวปี ค.ศ. 1870 โดย เอช พี แฮนเซน ภาพถ่ายภาพเหมือนสมัยแรก ของเฮนรี วินสโลว์ คอร์เบ็ทท์ ราวปี ค.ศ. 1860 - 1875 หอสมุดคองเกรส, วอชิงตัน ดี.ซี., สหรัฐอเมริกา ภาพเหมือนตนเอง แบบอิมเพรสชันนิสม์ของ กามีย์ ปีซาโร ราวปี ค.ศ. 1898 ภาพถ่ายขาวดำของ ซาราห์ แบร์นฮาร์ด ราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยฟีลิกซ์ เนดาร์ (Félix Nadar) ภาพเหมือนตนเอง โดย Joaquín Sorolla y Bastida ราวปี ค.ศ. 1912 ภาพเหมือนตนเอง โดย Stanisław Wyspiański ราวปี ค.ศ. 1912 ภาพวาดเส้นของนักประพันธ์ Yevgeny Zamyatin ราวปี ค.ศ. 1923 โดย Boris Mikhailovich Kustodiev ภาพเหมือนตนเอง โดย Egon Schiele นินจา คริสติน่า
มิวสิกวิดีโอเพลง เปล่าหรอกนะ ได้รับรางวัลโทรทัศน์ทองคำ ครั้งที่ 6 (2534) สาขามิวสิควีดีโอยอดเยี่ยม คอนเสปต์แฟชั่นของอัลบั้มนี้ 'ชุดหมี ผมบ๊อบทรงแมวข่วน รองเท้าบู๊ต เข็มขัดเส้นโตกับหัวเข็มขัดรูปดาว ตุ้มหูห่วงใหญ่' กลายเป็นแฟชั่นที่ฮิตระดับปรากฏการณ์ ที่คนทั้งประเทศนั้นฮิตกันทั่วบ้านทั่วเมือง ตามมาด้วยคอนเสิร์ตแรกของเธอ "คอนเสิร์ต นินจา คริสติน่า" เมื่อ วันที่ 22-23 กุมภาพันธ์ 2534 มาบุญครอง MBK HALL ซึ่งก็ได้รับกระแสตอบรับมาก บัตรจำหน่ายหมดอย่างรวดเร็ว อารีอานา กรานเด
ในปี 2015 เธอได้แขกรับเชิญหลายตอนในทีวีซีรีส์ของ Fox เรื่อง หวีดสยองต้องเริ่ด เธอได้รับบทบาทเป็น Chanel #2 และเธอก็ได้เปิดตัวน้ำหอม "Ari by Ariana Grande". เธอได้ถ่ายทำรายการ TV ของ Fox Knock Knock Live แต่รายการถูกยกเลิกก่อนที่ตอนของเธอจะออนแอร์ และในปี 2015 เธอได้เริ่มทำอัลบั้มที่ 3 ของเธอ Dangerous Woman ซึ่งตอนแรกมีชื่อว่า Moonlight. ในเดือนตุลาคม ปี 2015 เธอได้ปล่อยซิงเกิลเดี่ยว "Focus" ซึ่งเปิดตัวที่อันดับ 7 บน Billboard Hot 100 และระหว่างปี 2015 เธอได้ร่วมงานกับ อันเดรอา โบเชลลี ในเพลง "E Più Ti Penso" และได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Hercules เพลง "Zero to Hero" ซึ่งรวมอยู่ในอัลบั้ม We Love Disney และยังได้ร่วมร้องกับ เมแกน เทรนเนอร์ และ ฮู อีส แฟนซี ในเพลง "Boys like You". และเธอยังได้ปล่อยอัลบั้มคริสมาสต์ EP 2 ที่มีชื่ออัลบั้ม Christmas & Chill ซึ่งมีทั้งหมด 6 เพลง ประกอบไปด้วยเพลง Intro, Wit it this christmas , December, Not Just on Christmas, True Love และ Winter Things แอนเจลีนา โจลี
โจลีปรากฏต่อต่อสาธารณะครั้งแรกตั้งแต่เด็กพร้อมกับบิดา จอน วอยต์ ในภาพยนตร์ "Lookin' to Get Out" ในปี พ.ศ. 2525 แต่เธอเริ่มประกอบอาชีพทางการแสดงอย่างจริงจังอีกทศวรรษให้หลังในภาพยนตร์ทุนสร้างต่ำ "Cyborg 2" (พ.ศ. 2536) เธอได้รับบทบาทนักแสดงนำครั้งแรกในภาพยนตร์ "Hacker" (พ.ศ. 2538) เธอยังได้แสดงในภาพยนตร์อัตชีวประวัติซึ่งได้รับการตอบรับอย่างสูง "George Wallace" (พ.ศ. 2540) และ "Gia" (พ.ศ. 2541) และได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมจากการแสดงใน "Girl, Interrupted" (พ.ศ. 2542) โจลีได้รับชื่อเสียงอย่างกว้างขวางมากขึ้นหลังจากการแสดงเป็นตัวละครหญิง ลอรา ครอฟต์ ใน "Lara Croft: Tomb Raider" ซึ่งได้ทำให้เธอเป็นนักแสดงหญิงที่เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดและได้รับค่าตัวสูงที่สุดในฮอลลีวูด เธอประสบความสำเร็จทางพาณิชย์ครั้งใหญ่ที่สุดในภาพยนตร์ "Mr. & Mrs. Smith" (พ.ศ. 2548) และ "Kung Fu Panda" (พ.ศ. 2551) แมรี เคแซต
ในปี ค.ศ. 1877 งานทั้งสองชิ้นได้รับการปฏิเสธจากสถาบันซึ่งทำให้เป็นครั้งแรกในเจ็ดปีที่เคแซตไม่มีงานแสดงในนิทรรศการ ในช่วงเวลาที่ต่ำที่สุดในงานอาชีพของเคแซต ๆ ก็ได้รับคำเชิญจากแอดการ์ เดอกาให้มาแสดงภาพเขียนร่วมกับจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์ซึ่งเป็นกลุ่มจิตรกรที่มีงานแสดงศิลปะของตนเองที่เริ่มในปี ค.ศ. 1874 อย่างเป็นที่เล่าลือ กลุ่มจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์ (หรือที่เรียกว่า "กลุ่มอิสระ" หรือ "กลุ่มต่อต้าน") ที่เป็นกลุ่มศิลปินที่ไม่มีหลักการอย่างเป็นทางการและหัวเรื่องและวิธีการการสร้างศิลปะของสมาชิกในกลุ่มก็แตกต่างจากกันเป็นอันมาก แต่สิ่งที่คล้ายคลึงกันคือความนิยมการวาดภาพนอกสถานที่ซึ่งต่างกับช่างเขียนยุคก่อนหน้านั้นที่มักจะเขียนภาพภายในห้องเขียนภาพ และการใช้สีที่สดใสมีชีวิตชีวา (vibrant color) ในฝีแปรงโดยตรงบนผ้าใบโดยไม่มีการผสมบนจานสีก่อน ซึ่งเป็นการใช้ตาผู้ดูผสมเอาด้วยตนเองในลักษณะของ "อิมเพรสชันนิสม์" -- ลักษณะที่เกิดจากความประทับใจของผู้ดูเอง
จิตรกรอิมเพรสชันนิสต์ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงโดยนักวิจารณ์ศิลปะอยู่หลายปี เฮนรี เบคอนเพื่อนของเคแซตมีความเห็นว่าจิตรกรอิมเพรสชันนิสต์มีหัวรุนแรงและเป็นผู้ "ได้รับเชื้อโรคอะไรสักอย่างในดวงตา" กลุ่มนี้ก็มีแบร์ต มอรีโซ (Berthe Morisot) เป็นจิตรกรสตรีคนหนึ่งอยู่แล้ว ผู้ที่ต่อมามาเป็นเพื่อนและเพื่อนร่วมอาชีพของเคแซต เกว็น สเตฟานี
12 เมษายน 2014 สเตฟานีได้ปรากฏตัวแบบสร้างความประหลาดใจในเทศกาลโคเชลลา เธอร่วมแสดงกับฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ บนเวที ในช่วงการแสดงเพลงของเขาในเพลง "ฮอลลาแบกเกิร์ล"[58] วันที่ 29 เมษายน มีการยืนยันอย่างเป็นทางการว่าสเตฟานีจะร่วมในฤดูกาลที่ 7 ของรายการ เดอะวอยซ์ ในฐานะโค้ช โดยแทนที่คริสตินา อากีเลรา[59] หลังจากไม่ได้มางาน เอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ นาน 9 ปี เธอกลับมาอีกครั้งในปี 2014 ในช่วงการสัมภาษณ์บนพรมแดง เธอบอกว่า "ฉันไม่รู้ว่า ฉันกำลังจะมีลูก และฉันกำลังจะทำ เดอะวอยซ์ และฉันก็ไม่รู้ว่กำลังจะเขียนเพลงใหม่ ฉันก็เหมือนรู้สึกว่า อะไรจะเกิดขึ้นต่อไป"[60] สเตฟานียังปรากฏตัวในฐานะนักร้องร่วมในเพลงของมารูนไฟฟ์ที่ชื่อ "มายฮาร์ตอิสโอเพน" ร่วมแต่งโดยเซีย เฟอร์เลอร์ จากอัลบัม ไฟฟ์[61] ที่ยังได้ร่วมแสดงกันครั้งแรกกับแอดัม เลอวีนในงานแกรมมี่ 2015[62] สเตฟานียังร่วมงานกับแคลวิน แฮร์ริสในเพลง "ทูเกเตอร์" จากอัลบัมของเขาที่ชื่อ โมชัน[63] คริสตินา อากีเลรา
อัลบั้มที่ 3 ของอากีเลรา Back To Basics ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2006 ตัวงานถือเป็นการคารวะต่อดนตรีวินเทจ แจ๊ซ โซล และบลูส์จากทศวรรษที่ 1920’s - 1940’s ที่มีอิทธิพลแห่งความเป็นตัวตนของอากีเลรา Back To Basics เป็นการกลับมาร่วมงานกันอีกครั้งระหว่างอากีเลราและลินดา เพอร์รี และโปรดิวเซอร์ชื่อดังอีกหลายราย เช่น ดีเจ พรีเมียร์, มาร์ค รอนสัน, บิ๊ก แท็งก์ และควาเม่ วิกตอเรียส์ซีเคร็ต
"นางฟ้า" ของวิกตอเรียส์ซีเคร็ต คือกลุ่มนางแบบที่ได้เซ็นสัญญากับบริษัทและอยู่ในตำแหน่งพรีเซ็นเตอร์ของสินค้า นางฟ้าของวิกตอเรียส์ซีเคร็ตถูกก่อตั้งครั้งแรกในปี 1997 โดยมีดานิแอลา แป็ชโตวา, กาเริน มึลเดอร์, เฮเลนา คริสเตนเซน, สเตฟานี ซีมอร์ และไทรา แบงส์ เป็นนางแบบกลุ่มแรกที่เซ็นสัญญาเป็นนางฟ้าของวิกตอเรียส์ซีเคร็ต[29] และได้เปิดตัวบนรันเวย์ครั้งแรกในปี 1998 ซึ่งเป็นการจัดวิกตอเรียส์ซีเคร็ตแฟชั่นโชว์ครั้งที่ 4 โดยในครั้งนั้น เฮเลนา คริสเตนเซน ไม่สามารถมาร่วมเดินแบบได้ จึงให้แชนดรา นอร์ท สวมปีกเป็นนางฟ้าตัวแทน ชากีรา
ชากีราได้ออกอัลบัม "Magia" โดยออกในนามของค่ายเพลงโซนี่บีเอ็มจีที่โคลอมเบียในปี ค.ศ. 1990 เมื่อเธอมีอายุเพียง 13 ปี เพลงในชุดนี้มีการผสมแนวเพลงดิสโกเทค อัลบัมถูกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2534 โดยแนวเพลงนี้ยังไม่ตรงตามความต้องการของตลาด แม้ว่าได้รับการตอบรับที่ดีในโคลอมเบีย แต่ยอดขายออกไปได้เพียง 1,200 แผ่น โซโฟนิสบา อังกิสโซลา
ในปี ค.ศ. 1554 เมื่ออายุได้ 22 ปีโซโฟนิสบาก็เดินทางไปยังกรุงโรมที่ไปใช้เวลาในการร่างภาพฉากและผู้คนต่างๆ ขณะที่อยู่ที่โรมโซโฟนิสบาก็ได้มีโอกาสพบไมเคิล แอนเจโลด้วยความช่วยเหลือของจิตรกรอีกผู้หนึ่งผู้รู้จักผลงานของโซโฟนิสบา อะคริสต์มาสแครอล
ดิคเก้นส์เริ่มแต่งนวนิยายเรื่องนี้ในเดือนตุลาคม ใช้เวลาในการเขียน 6 สัปดาห์ และตีพิมพ์จำหน่ายในช่วงก่อนเทศกาลคริสต์มาส ปี 1843 ในช่วงนั้นอยู่ในช่วงต้นสมัยวิกตอเรีย ที่เริ่มมีการฟื้นฟูเทศกาลคริสต์มาสแบบดั้งเดิม มีการริเริ่มธรรมเนียมต้นคริสต์มาส การส่งของขวัญและบัตรอวยพร นวนิยายได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง และถูกนำมาดัดแปลงเป็นละคร ละครเวที และภาพยนตร์หลายครั้ง ซานติโน มาเรลลา
ในช่วงต้นอาชีพมวยปล้ำอาชีพของเขาได้รับการฝึกฝนและ Carelli ปล้ำ Battlarts เดิมในประเทศญี่ปุ่น เขาพร้อมด้วยกังฟูประกอบสตีเวนเจวงศ์และผู้จัดพิมพ์นิตยสารออกกำลังกายเทอร์รี่เฟรโดเปิด 15,000 ตารางฟุตสิ่งอำนวยความสะดวกการใช้งานหลายและห้องออกกำลังกายใน Mississauga ออนตาริเรียกว่า 'สถาบันสอนศิลปะการต่อสู้' ในเดือนกันยายนปี 2013 มันเป็นความแข็งแรงและเครื่องทั่วไป เช่นเดียวกับการฝึกอบรมในการผสมศิลปะการต่อสู้และมวยปล้ำอาชีพสอนโดยผู้ก่อตั้ง Battlartsดั้งเดิม ยูกิ อิชิกาวะ พระแม่มารีในกรอบกลม (มีเกลันเจโล)
ภาพ “พระแม่มารีในกรอบกลม” เขียนราวปี ค.ศ. 1503 เป็นหนึ่งในสี่จิตรกรรมแผงเท่านั้นที่ไมเคิล แอนเจโลเขียน และเป็นเพียงงานชิ้นเดียวในสี่ชิ้นที่ยังคงมีอยู่และยังอยู่ในกรอบเดิมที่ออกแบบโดยไมเคิล แอนเจโลเอง ภาพนี้อาจจะจ้างโดยอักโนโล โดนิช่างทอผ้าผู้มั่งคั่งในโอกาสวันที่สมรสกับมัดดาเลนา สตรอซซิจากตระกูลสตรอซซิตระกูลผู้มีอิทธิพลของฟลอเรนซ์ ภาพเขียนเป็นแบบ “ศิลปะทรงกลม” ซึ่งมักเป็นเป็นสัญลักษณ์ที่เกี่ยวข้องกับการแต่งงานในสมัยเรอเนซองส์ อกาธา คริสตี
บทละครเวทีของเธอเรื่อง "The Mousetrap" เป็นการแสดงที่ได้บันทึกสถิติว่าออกแสดงนานที่สุดในโลก โดยเปิดการแสดงที่โรงละครแอมบาสซาเดอร์ในกรุงลอนดอน เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1952 และยังคงมีการแสดงอยู่จนถึงปัจจุบัน (ปี ค.ศ. 2008) รวมการแสดงไปแล้วกว่า 20,000 รอบ ปี ค.ศ. 1955 คริสตีได้รับรางวัลเกียรติยศสูงสุดของสมาคมนักเขียนเรื่องลึกลับแห่งสหรัฐอเมริกา (Mystery Writers of America) เป็นคนแรก คือรางวัล Grand Master Award ผลงานของเธอได้ดัดแปลงไปเป็นภาพยนตร์จำนวนมาก รวมถึงรายการโทรทัศน์ วิทยุ วิดีโอเกม และการ์ตูนด้วย โซโฟนิสบา อังกิสโซลา
อมิลคาเรสนับสนุนให้ความสามารถด้านต่างๆ ของลูกสาวทุกคน พี่น้องสาวสี่คน (เอเลนา, ลูเชีย, ยูโรปา และ อันนา มาเรีย) ต่างก็เป็นจิตรกร แต่โซโฟนิสบาเป็นผู้ที่มีความสามารถเด่นและมีชื่อเสียงกว่าพี่น้องผู้อื่น เอเลนาต่อมาบวชเป็นชีซึ่งทำให้ต้องเลิกเป็นจิตรกร ทั้งยูโรปา และ อันนา มาเรียเลิกเขียนหลังจากสมรส ขณะที่ลูเชีย อังกิสโซลาผู้มีฝีมือดีเสียชีวิตเมื่ออายุได้เพียงราวสามสิบปี น้องสาวมิเนอร์วาเป็นนักเขียนและผู้คงแก่เรียนด้านภาษาละติน น้องชายอัสดรูบาเลศึกษาทางการดนตรีและภาษาละติน คริสตินา อากีเลรา
หลังจากที่ได้ชิมลางกับอัลบั้ม Keeps Gettin' Better: A Decade of Hits แล้ว คริสติน่าได้เปิดตัวอัลบั้มที่ 6 ของเธอ Bionic ในวันที่ 8 มิ.ย. 2010 ซึ่งใช้โปรดิวเซอร์มากมายในการร่วมสร้างสรรค์อัลบั้ม Bionic นี้เช่น Tricky Stewart, Le Tigre, Switch, Ester Dean, Sam Endicott, Sia, Claude Kelly, Linda Perry, M.I.A., Santigold และ Peaches อัลบั้ม Bionic มีแนวเพลงผสมผสานระหว่าง electronic และ dance อัลบั้ม Bionic เปิดตัวยอดขายได้อันดับที่ 3 ด้วยยอดขาย 110,000 ก๊อปปี้ Bionic เปิดตัวด้วยด้วยซิงเกิ้ลแรกเพลง "Not Myself Tonight" เพลง Pop/Dance ทำอันดับบน Billboard Hot 100 สูงสุดที่ #23 ส่วนซิงเกิ้ลที่ 2 คือ "You Lost Me" แต่อัลบั้มไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร ได้เริ่มมีการจัด Bionic ทัวร์ขึ้นโดยการเริ่มทัวร์จากฝั่งอเมริกาเหนือร่วมกับนักร้องสาวชาวอังกฤษ Leona Lewis แต่ต้องหยุดลงเนื่องจากตัว คริสติน่าเอง ต้องโปรโมทหนัง บารรักเวทีร้อน และการซ้อมไม่เพียงพอจึงเป็นเหตุผลให้ทางต้นสังกัด RCA Records ได้ยกเลิกการทัวร์คอนเสิร์ตไป แต่อย่างไรเธอก็ยังคงเป็นที่สนใจของสื่อมวลชนทั้งการแสดงสดรางวัลแกรมมี่ 2011 ร่วมกับ เจนนิเฟอร์ ฮัดสัน หรือการร้องเพลงชาติที่เกิดการผิดพลาดในงาน Super Bowl XXL 2011 คริสตินา อากีเลรา
ในงานการประกาศผลรางวัลแกรมมีครั้งที่ 42 อากีเลราได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม[3] แบรนดอน เราธ์
ในปี พ.ศ. 2542 เราธ์ได้ลาออกจากมหาวิทยาลัยและย้ายไปที่นครนิวยอร์ก และย้ายต่อไปที่ลอสแอนเจลิส เพื่อที่ต้องการเป็นนักแสดง ผลงานครั้งแรกของเขาคือแสดงในมิวสิกวีดีโอของ คริสตินา อากีเลราในเพลง "What a Girl Wants" อเลสเซีย คารา
อเลสเซีย คาราเซียโล มาจาก แบรมพ์ตัน รัฐออนแทรีโอ ซึ่งเป็นที่ที่เธอเข้าเรียนที่ โรงเรียนมัธยมคาทอลิกพระคาร์ดินัล แอมโบรซิกค์ เธอมีเชื้อสายอิตาเลียนจากแคว้นคาลาเบรีย พ่อของเธอเกิดที่แคนาดากับพ่อแม่ชาวอิตาเลียน และแม่ของเธอเป็นชาวอิตาเลียนอพยพ เมื่อตอนเป็นเด็ก เธอได้เขียนบทกวีและทำละคร เธอเริ่มเล่นกีตาร์เมื่อตอนอายุสิบปี และสอนตัวเองให้เล่นเพลงต่างๆ เมื่ออายุสิบสามปี เธอได้เริ่มทำช่อง ยูทูบ ของตัวเอง ซึ่งเธอได้อัปโหลดคลิปวีดิโอโคฟเวอร์เพลงต่างๆของเธอเอง อาโลเดีย โกเชียงเฟียว
อาโลเดียเริ่มคอสเพลย์ในปี 2003 และเข้าประกวดคอสเพลย์หลายรายการในเขตมหานครมะนิลา คอสเพลย์ครั้งแรกเป็นนักพรตจากเกมแร็กนารอกออนไลน์ ต่อมาแต่งเป็นริกกุ (Rikku) ตัวละครจาก "ไฟนอลแฟนตาซี X-2" เข้าประกวดเมื่อปี 2003 และชนะเป็นอันดับที่สาม จึงเริ่มเป็นที่สนใจ ทั้งได้ขึ้นปกนิตยสาร "คัลเจอร์แครชคอมิกส์ (Culture Crash Comics)" ฉบับที่ 14 ซึ่งเป็นนิตยสารมังงะในฟิลิปปินส์ นับแต่นั้น อาโลเดียจึงแต่งเป็นตัวละครหลายตัว เช่น ตัวละครจาก "เค-อง! จีไอโจ แพราไดซ์คิส วิตช์เบลด" และ "อีวานเกเลียน" และได้รับรางวัลอีกจำนวนมาก ฉะนั้น เธอจึงได้เป็นผู้ตัดสินในการประกวดคอสเพลย์มาตั้งแต่อายุสิบแปดปีด้วย ทิฟฟานี ยัง
ทิฟฟานี ได้รับการทาบทามโดยแมวมองของบริษัทเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ที่เมืองลอสแอนเจลิส เมื่อเธอได้ร้องเพลงในงาน Asia Festival ซึ่งเพลงที่เธอร้องในตอนนั้นคือเพลง 'The Voice Within' ของ คริสติน่า อากีเลร่า  6.2.12
6.2.12 (หกสองสิบสอง) เป็นการรวมตัวของศิลปินของค่าย แกรมมี่ เอนเตอร์เทนเม้นท์ มีงานแถลงเกี่ยวกับอัลบั้มนี้ในปลายปี 2538 และออกจำหน่ายในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2539 ศิลปินที่ร่วมร้องเพลงในอัลบั้มนี้ ประกอบด้วย คริสติน่า อากีล่าร์, เจตริน วรรธนะสิน, ปฏิภาณ ปฐวีกานต์, ทาทา ยัง, วงยูเอชที นอกจากนี้ อัลบั้มนี้ยังได้เปิดตัว นัท มีเรีย ในฐานะศิลปินเป็นครั้งแรก โดยศิลปินแต่ละคนจะร้องเพลงคนละ 2 เพลง อัลบั้ม "6.2.12" มีเพลงขึ้นชาร์ตแทบทุกเพลง อาทิ "อย่าทำ อย่าทำ" ของนัท มีเรีย, "รักกันเลย" ของมอส ปฏิภาณ, "คนแบบฉัน" ของทาทา ยัง และ "ทุกนาทีให้เธอ" ของวงยูเอชที โซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี
หลังจากการหย่าสมเด็จพระราชินีโซรยา ได้ลดตำแหน่งเป็น<b data-parsoid='{"dsr":[9512,9554,3,3]}'>เจ้าหญิงโซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี และได้เสด็จไปประทับ ณ ประเทศฝรั่งเศสเป็นการถาวร เจ้าหญิงโซรยาได้เริ่มการอาชีพเป็นนักแสดง[2] โดยพระองค์ใช้พระนามจริงของพระองค์เป็นชื่อแรกในการแสดง โดยชื่อนี้ถูกประกาศในภาพยนตร์เรื่องแรกของพระองค์คือเรื่อง Catherine the Great ซึ่งเป็นเรื่องราวอัตชีวประวัติของสมเด็จพระจักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 2 แห่งรัสเซีย ซึ่งกำกับโดยดิโน เดอ ลอเรนติส แต่ภายหลังโครงการนี้ก็ล้มลง[15] ต่อมาในปี ค.ศ. 1950 เจ้าหญิงได้เริ่มการเป็นนักแสดงในภาพยนตร์เรื่อง I tre volti (The Three Faces)[16] และกลับมาร่วมงานกับผู้สร้างหนังชาวอิตาลีฟรันโก อินโดวีนา (Franco Indovina)[17] โดยในปี ค.ศ. 1965 พระองค์ได้เล่นในบทของโซรยา ในภาพยนตร์เรื่อง She[18] คริสตินา อากีเลรา
วันที่ 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 อาร์ซีเอ เร็คคอร์ด ออกวางจำหน่ายอัลบั้ม Keeps Gettin' Better: A Decade of Hits อัลบั้มรวมฮิตอัลบั้มแรกของคริสตินา โดยเปิดตัวที่อันดับ 9 ในชาร์ต ในอัลบั้มนี้มีซิงเกิลนำคือ เพลง "Keep Gettin' Better" ซึ่งคริสตินาได้ขึ้นแสดงเพลงนี้ในงานประกาศผลรางวัลเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส ซิงเกิลนี้ขึ้นสูงสุดในชาร์ตบิลบอร์ดที่อันดับ 7[5] นักพรต
ในศาสนาคริสต์มีพื้นฐานแนวคิดแบบพรตนิยมมาตั้งแต่สมัยพระเยซู ดังปรากฏพระวจนะที่ตรัสกับชายหนุ่มคนหนึ่งว่า “...จงไปขายบรรดาสิ่งของซึ่งท่านมีอยู่แจกจ่ายให้คนอนาถา แล้วท่านจะมีทรัพย์สมบัติในสวรรค์” [9] (มธ. 19:21) แต่การดำเนินชีวิตแบบนักพรตเริ่มมีบทบาทอย่างชัดเจนในศตวรรษที่ 4 คือภายหลังสิ้นสุดการเบียดเบียนคริสตชน เพราะจักรพรรดิคอนสแตนตินประกาศกฤษฎีกาแห่งมิลาน (Edict of Milan) ในปี ค.ศ. 313 ให้ประชาชนมีเสรีภาพในการนับถือศาสนา[10] เอมิ มาเรีย
แรกเริ่ม เธอได้ฟังเพลงแนวอาร์แอนด์บีเมื่อเธอมีอายุได้ 6 ขวบจากพี่สาวของเธอ โดยเธอได้สนใจศิลปินอาร์แอนด์บี เช่น เจเน็ต แจ็กสัน, ไมเคิล แจ็กสัน และเคซีแอนด์โจโจ ด้วยอิทธิพลดังกล่าวเธอจึงเริ่มเขียนเนื้อเพลงเองตั้งแต่ที่เธอศีกษาอยู่ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น จนเมื่อเธออยู่ระดับมัธยมศึกษาตอนปลายเธอเขียนเพลง และผลิตแผ่นเสียงของเธอเอง ต่อมาเธอได้มีส่วนร่วมในเอ็มทีวีสตาร์ทัวร์ และเริ่มร้องเพลงแถบคันไซตั้งแต่ปี ค.ศ. 2006 จนในปี ค.ศ. 2007 เธอได้ปรากฏในอัลบั้มเพลงที่ร้องร่วมกับนักร้องชาวญี่ปุ่น ได้แก่ ซีดา (Seeda) และเอ็มซีโมกกี (MC Moggy) อารีอานา กรานเด
หลังจากภาคแรกของวิกทอเรียสจบลง. เธอตั้งใจที่จะทำงานในอาชีพนักร้อง และเริ่มทำอัลบั้มแรกในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 2010. เธอได้ทำเพลงแรกของเธอ มีชื่อว่า "Give It Up" เป็นเพลงประกอบ วิกทอเรียสในปี ค.ศ. 2011. ตอนที่กำลังถ่ายทำเรื่อง วิกทอเรียส, เธอได้อัดคลิปร้องเพลงโคฟเวอร์ศิลปินต่างๆ อาทิเช่น อะเดล[6], บียอนเซ่[7] และ อลิเชีย คีส์[8]และเธอได้อัปโหลดลง ยูทูป. เพื่อนของ มอนเต ลิปแมน, ผู้บริหารของบริษัท Republic Records ได้มาเจอกับคลิปของเธอ และเกิดประทับใจในเสียงของเธอ ได้ส่งลิงก์ไปให้ มอนเต ลิปแมน. และเธอได้เซ็นสัญญากับค่ายเพลง Republic และเธอก็ได้ปล่อยซิงเกิลแรกของเธอ "Put Your Hearts Up" ในปี ค.ศ. 2011,ซึ่งเป็นเพลงในหนึ่งอัลบั้มเพลงป๊อปวัยรุ่น และต่อมาเธอได้ปฏิเสธเพลงว่าเพลงไม่ใช่แนวทางของตน ไม่ใช่ประเภทเพลงที่ตนอยากทำ แต่ต่อมาเพลงได้รับการรับรองระดับโกลด์โดยสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี
ราฟาเอลโชคดีที่เกิดมาเป็นลูกของจิตรกรฉะนั้นเมื่อพูดถึงการเลือกอาชีพราฟาเอลก็เลือกได้โดยไม่ต้องมีเรื่องขัดแย้งกับทางครอบครัวเช่นไมเคิล แอนเจโลผู้เป็นลูกของขุนนางระดับรอง หลายปีหลังจากที่บิดาเสียชีวิตราฟาเอลก็ไปทำงานอยู่ที่อุมเบรียกับห้องเขียนภาพของเปียโตร เปรูจิโนผู้เป็นจิตรกรฝีมือดีและผู้มีเทคนิคการเขียนอันเป็นเยี่ยม ภาพเขียนภาพแรกที่ลงชื่อและวันที่เขียนเมื่ออายุ 21 ปีชื่อ “การแต่งงานของเวอร์จินแมรี” แสดงให้เห็นโครงสร้างของภาพที่ถอดมาจากภาพชื่อเดียวกัน () และภาพ “พระเยซูมอบกุญแจให้นักบุญปีเตอร์” ที่เขียนโดยเปรูจิโนภายในชาเปลซิสติน จริญญา ศิริมงคลสกุล
จริญญาเปิดตัวในฐานะศิลปินครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม 2550 ณ ลานพาร์ค พารากอน ศูนย์การค้าสยามพารากอน พร้อม ๆ กับการเปิดตัวค่ายกามิกาเซ่ เธอจึงชื่อว่าเป็นศิลปินรุ่นแรกของค่าย ในวันเดียวกัน อัลบั้มแรกของวงเฟย์ ฟาง แก้ว ที่เธอเป็นสมาชิก ชื่ออัลบัมชื่อเดียวกับวง ก็ได้วางขาย[2] หลังจากได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว ในวันที่ 13 มีนาคม 2551 อัลบัมที่สอง ชื่อ "Miz U 2", วันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2552 อัลบัมที่สาม ชื่อ "POPparazzi" และวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2553 อัลบัมที่สี่ ชื่อ "Ladies & Gentlemen" จึงวางขายติดต่อกันมาโดยลำดับ[2] อิซาเบลลา สจวต การ์ดเนอร์
การ์ดเนอร์ทั้งสามีภรรยาเป็นผู้ชอบการเดินทางและงานสะสมสมัยแรกก็มาจากการเดินทางในยุโรป และการเดินทางไปยังดินแดนอื่นๆ ที่รวมทั้งอียิปต์, ตุรกี และ ตะวันออกไกล แต่มาสะสมกันอย่างจริงจังเมื่อปลายคริสต์ทศวรรษ 1890 โดยทั่วไปแล้วเป็นงานสะสมจิตรกรรมและประติมากรรมชั้นหนึ่งระดับโลก แต่ก็มีพรมทอแขวนผนัง, ภาพถ่าย, เครื่องเงิน, เครื่องเซอรามิค, หนังสือต้นฉบับ และชิ้นส่วนทางสถาปัตยกรรมเช่นประตู หน้าต่างประดับกระจกสี และ แท่นประดับเตาผิง งานศิลปะเกือบ 70 ชิ้นซื้อหามาโดยการแนะนำของนักค้าขายศิลปะเบอร์นาร์ด เบเรนสัน ในบรรดานักสะสมด้วยกันอิซาเบลลาก็สะสมงานศิลปะแข่งกับเอ็ดเวิร์ด เพอร์รี วอร์เรนผู้ให้ภาพเขียนหลายภาพแก่ พิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์, บอสตัน งานสะสมรวมงานของศิลปินผู้มีชื่อเสียงและสำคัญที่สุดของยุโรปที่รวมทั้งภาพ “พระแม่มารีและพระบุตรกับเทวดา” โดยซานโดร บอตติเชลลี, “ยูโรปา” โดยทิเชียน และ “พระแม่มารีโคลอนนา” โดย ราฟาเอล  บีนีบีนิงปีลีปีนัส
เอสเตยา อาราเนตา อดีตมิสโคลอมเบีย เคยเข้าร่วมประกวดนางงามจักรวาล 1960 และได้เข้ารอบ 15 คนสุดท้ายและเป็นผู้ชนะการประกวดนางงามนานาชาติครั้งแรกในปี ค.ศ. 1960 เป็นประธานองค์กร Binibining Pilipinas Charities Incorporated (BPCI) ซึ่งเป็นผู้ได้รับสิทธิพิเศษอย่างเป็นทางการแห่งชาติขององค์กรนางงามจักรวาล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 หลังจากที่มิสฟิลิปปินส์ได้รับมอบอำนาจจากปี ค.ศ. 1964 ซึ่งเป็นเจ้าของแฟรนไชส์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1952 ถึงปี ค.ศ. 1963 โดยใช้ชื่อการประกวดว่า "บีนีบีนิงปีลีปีนัส" ตลอดหลายปีที่ผ่านมารวมทั้งไฮไลต์ของการแสดงในงานประกวดระหว่างประเทศ มารธาและมารีย์ชาวมักดาลา (การาวัจโจ)
“มารธาและมารีย์” เป็นภาพที่เขียนขณะที่พำนักอยู่ที่วังของพระคาร์ดินัลฟรันเชสโก มาเรีย เดล มอนเต ผู้เป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญคนแรก ภาพที่การาวัจโจเขียนให้แก่เดล มอนเตแบ่งเป็นสองชุดชุดหนึ่งเป็นภาพชีวิตประจำวันทางโลกที่รวมทั้ง “นักดนตรี”, “คนเล่นลูท” และ “บาคคัส” - ภาพในกลุ่มนี้เป็นภาพเด็กชายหรือชายหนุ่มที่เขียนภายในห้องที่แคบ - และอีกกลุ่มหนึ่งคือภาพทางคริสต์ศาสนาที่รวมทั้ง “พักระหว่างหนีไปอียิปต์” และ “นักบุญฟรานซิสเกิดปีติสานติ์” ในบรรดาภาพทางศาสนาเป็นภาพเขียนสี่ภาพที่นางแบบเป็นสตรีคนเดียวกันสองคนทั้งรูปเดี่ยวและรูปที่มีทั้งสองคนอยู่ในภาพ ทั้งสองคนคืออันนา บิอังชินิ (Anna Bianchini) และฟิลลิเด เมลันโดรนิ (Fillide Melandroni) ผู้เป็นสาวโสเภณีผู้มีชื่อเสียงของกรุงโรมขณะนั้นและเป็นที่แสวงหาของชนชั้นสูงในสังคมของชาวโรม และมักจะมาแวะที่วังของเดล มอนเต อันนา บิอังชินิปรากฏก่อนเป็นแมรี แม็กดาเลนในภาพ “มารีย์ชาวมักดาลาสำนึกผิด” ที่เขียนรา ค.ศ. 1597 ฟิลลิเดปรากฏในภาพ “ภาพเหมือนของสตรีในราชสำนัก” ที่เขียนในปีเดียวกันสำหรับวินเชนโซ จุสตินิอานินายธนาคารและนักสะสมศิลปะเพื่อนของเดล มอนเต ในปี ค.ศ. 1598 คาราวัจโจก็เขียนฟิลลิเดอีกครั้งในภาพ “นักบุญแคเธอรินแห่งอะเล็กซานเดรีย” ที่จับความงามและความฉลาดเฉลียวของฟิลลิเด ในภาพ “มารธาและมารีย์” ทั้งอันนาและฟิลลิเดปรากฏด้วยกันในภาพเดียวกัน ฟิลลิเดในบทที่เหมาะสมกับการเป็นมารีย์ชาวมักดาลาและอันนาผู้ดูเหมือนจะไม่ยอมหยุดยั้งในการชักชวน คริสตินา อากีเลรา
ในปี ค.ศ. 2009 ภาพยนตร์เรื่องแรกของอากิเลร่าที่ได้แสดงนำ เริ่มถ่ายทำในเดือน พฤศจิกายน ในภาพยนตร์เพลงเรื่อง Burlesque โดยค่าย Screen Gems นอกจากจะเป็นการแสดงนำเรื่องแรกของอากิเลร่าแล้ว ยังเป็นการหวนคืนจอของ แฌร์ นักร้องเจ้าของรางวัลออสการ์อีกด้วย โดยคริสติน่ารับบท "Ali Marilyn Rose" เด็กสาวจากเมืองเล็กที่เข้ามาตามหาความรักและความฝันใน ลอสแอนเจลิส และได้ทำงานใน Burlesque คลับของ Tess(แฌร์) จนเกิดเรื่องราวต่างๆมากมายขึ้น กำกับการแสดงโดย Steve Antin ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้จะเข้าโรงภาพยนตร์ปลายปี 2010 ศิลปะและสถาปัตยกรรมคริสเตียนเริ่มแรก
ศิลปกรรมของชาวคริสเตียนในระยะแรกเริ่ม นับตั้งแต่ศาสนาได้วางรากฐานลงในจักรวรรดิเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 1 เรื่อยมาจนกระทั่งได้รับอิสรภาพและกรุงโรมแตก แบ่งออกเป็น 2 สมัยด้วยกัน คือ เมื่อจักรวรรดิคอนสแตนตินรับรองศาสนาคริสต์ให้เป็นศาสนาที่ถูกต้องตามกฎหมาย การเจาะขุดอุโมงค์คาตาโคมบ์จึงเลิกไป คริสต์ศาสนิกชนได้หันมาแสวงหาสถานที่ใหม่บนพื้นดิน ระยะแรกคงกะทันหันเกินไป ไม่มีเวลาและเงินทองจะสร้างของใหม่ได้จึงนำเอาอาคารของชาวโรมันมาใช้ อาทิ เช่น นำเอาบาสิลิกามาดัดแปลงเป็นโบสถ์ ครั้นเวลาล่วงเลยมาจึงมีการสร้างเพิ่มเติมขึ้น แต่ก็ยังไม่มีรูปแบบเด่นเป็นพิเศษ ยังคงนิยมลอกเลียนสิ่งก่อสร้างของโรมันอยู่ ทั้งนี้จะเห็นได้จากโบสถ์หลังเก่าของเซนต์ปีเตอร์ ยืมเอารูปแบบของบาสิลิกามาใช้ แต่ดัดแปลงเสียใหม่ให้มีแผนผังเป็นรูปตัว T นำเอา เอทริอุม ( Atrium = ลานบ้านชาวโรมัน อยู่หน้าบ้าน เปิดโล่งไม่มีหลังคา ) มาผสมกันกับบาสิลิกา กล่าวคือ มีบันไดขึ้นด้านหน้าสู่เฉลียงกว้างก่อนผ่านเข้าประตูใหญ่ เมื่อผ่านเข้าไปภายในจะเป็นลานขนาดใหญ่เปิดโล่งตามแบบเอทริอุมของโรมัน รอบลานนี้จะทำเป็นระเบียงทางเดินมุงหลังคาเรียบร้อย ตรงใจกลางลานมีน้ำพุสำหรับผู้มาประกอบพิธีกรรมล้างมือ ถัดจากบริเวณนี้จะเป็นตัวโบสถ์ซึ่งภายในทางด้านซ้ายและขวามือจัดเป็นที่นั่งฟังธรรม บริเวณดังกล่าวเรียกว่า ไอล ( Aisle ) จากประตูโบสถ์ถึงแท่นบูชามีช่องทางเดินกว้าง เรียกว่า เนฟ ( Nave ) ส่วนสุดห้องใช้เป็นที่ตั้งของแท่นบูชา ด้านข้างทั้งสองของแท่นบูชาขยายกว้างออกไปเป็นห้องยาวขวาง เรียกว่า ทรานเซพท์ ( Trancept ) คล้ายกับหางของตัว T  คริสท็อฟ วิลลีบัลท์ กลุค
ในการไปสู่ปารีสของกลุ๊คครั้งนี้ ได้มีผู้พยายามกีดกันขัดขวางเขาอยู่มาก ทั้งนี้เพื่อมิให้เขาได้เปิดการแสดงอุปรากรที่กรุงปารีส แต่ด้วยความช่วยเหลือของพระนางมารี อังตัวเนตต์ ลูกศิษย์ของเขานั้นเองขณะนั้นยังเป็นเพียงเจ้าหญิง จึงทำให้การไปสู่ปารีสเป็นไปโดยสะดวก ดังนั้นในปี ค.ศ. 1774 กลุ๊คก็ได้เปิกการแสดงอุปรากรเรื่อง Iphigenie en Aulide ซึ่งเป็นอุปรากร 3 องค์ขึ้นเป็นครั้งแรกที่ The Acedemie de Musique,paris เมื่อวันที่ 19 เมษายน การแสดงครั้งนี้ทำความพอใจให้แก่ผู้ชมมาก และได้รับผลสำเร็จพอสมควร และต่อมากลุ๊คก็ได้เปิดการแสดงอุปรากรเรื่อง Orphee ขึ้นในเดือน สิงหาคม ค.ศ. 1774 คือในปีเดียวกันนั้นเอง และปรากฏว่าเป็นที่นิยมของผู้ชมเช่นเดียวกัน มาเรียม เกรย์ อัลคาลาลี่
มาเรียม อัลคาลาลี่ เริ่มต้นจากเป็นนักร้องประสานเสียงให้กับโรงเรียนสตรีเซนต์จอห์นตั้งแต่อยู่ชั้น ป.4 พร้อมๆ กับเรียนเครื่องดนตรีหลากหลายประเภท ทั้งกีตาร์ กลอง แซ็กโซโฟน เปียโนฯลฯ กระทั่งจบชั้นมัธยม3 แล้วไปเรียนต่อระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่ออสเตรเลีย 
มาเรียมเจอพี่บอยครั้งแรกที่ร้านดีเจสยาม พี่บอยมาแจกลายเซ็นเสร็จแล้วกำลังจะกลับแต่มาเรียมเพิ่งมาถึง ก็เลยเป็นคนสุดท้ายที่พี่บอยเซ็นให้ ต่อมาคุณบอยประกาศจะสอนแต่งเพลงขึ้นเป็นครั้งแรก และมาเรียมก็ได้เป็น 1 ใน 5 ของนักเรียน(แถมอายุน้อยที่สุด คือ14 ปี) ที่คุณบอยคัดเลือกจากการตอบคำถาม 14 ข้อลงในกระดาษ และเมื่อมีการถกกันในห้องเรียนเล็กๆ ถึงเนื้อเพลงที่เธอแต่งขึ้น เธอก็ร้องให้ฟัง และนั่นก็ทำให้คุณบอยเห็นความสามารถในการร้องเพลงของมาเรียมและเรียกให้มาเรียมไปร้องคอรัสให้และกลายเป็นนักร้องสมาชิกวงบีไฟฟ์ในเวลาต่อมาพ.ศ. 2536 อารยา เอ ฮาร์เก็ต
อารยา เอ ฮาร์เก็ต เข้าสู่วงการเมื่อปี พ.ศ. 2541 ขณะอายุได้ 17 ปี จากการประกวด มิสมอเตอร์โชว์ ปีเดียวกับรุจิรา ช่วยเกื้อ ต่อมาได้รับการติดต่อจาก รัมภา ภิรมย์ภักดี ผู้เขียนบทประจำบริษัทดาราวิดีโอให้มาทดสอบหน้ากล้อง และต่อจากได้รับโอกาสแสดงละครกับทางช่อง 7 ตลอดมา ละครเรื่องแรกที่เล่นคือ เพลงพราย ทางช่อง 7 แสดงร่วมกับ สวิช เพชรวิเศษศิริ จากนั้นก็มีผลงานมาโดยตลอด กฤษณา อโศกสิน
สุกัญญา ชลศึกษ์ เป็นศิษย์เก่า โรงเรียนราชินี เธอเริ่มต้นชีวิตนักประพันธ์ด้วยวัยเพียง 15 ปีเท่านั้น และมีความมุ่งมั่นที่จะเป็นนักเขียน ผลงานเขียนชิ้นแรกเป็นเรื่องสั้น ชื่อ 'ของขวัญปีใหม่' ลงในหนังสือ 'ไทยใหม่วันจันทร์' โดยใช้นามปากกาว่า 'กัญญ์ชลา' เมื่อประมาณปี พ.ศ. 2489 หลังจากจบการศึกษา เธอก็ได้เข้าทำงานเป็นเจ้าหน้าที่เสมียนใน กรมประมง กระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้รับเงินเดือน 450 บาท ต่อมา เธอได้เข้าศึกษาต่อในคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระหว่างนั้นเอง เธอก็เริ่มส่งผลงานเรื่องสั้น ไปลงตีพิมพ์ในนิตยสาร 'ศรีสัปดาห์' หลายเรื่อง และยังทยอยลงตีพิมพ์ออกมาเรื่อย ๆ อย่างสม่ำเสมอ รวมแล้วไม่น้อยกว่าร้อยเรื่อง ในขณะที่ผลงานทางด้านนวนิยายของเธอก็เริ่มมีออกมาเป็นระยะ ไม่ว่าจะเป็น 'หยาดน้ำค้าง', 'ดวงตาสวรรค์', 'ดอกหญ้า', 'ลมบูรพา' ฯลฯ รินะ อะอิอุชิ
ในวัยเด็ก เธอชอบร้องเพลงและเล่นเปียนโน ทำให้ในระดับประถมศึกษา เธอเป็นนักเปียนโนประจำโรงเรียน ในเวลาต่อมาเธอได้ถ่ายนิตยสาร คาวายอี!(Cawaii!)อยู่ช่วงระยะหนึ่ง ต่อมาเธอไปแข่งขันในรายการซุปเปอร์ สตาร์ไลท์ คอนเทสต์(SUPER STARLIGHT CONTEST)ของค่ายGiza Studioในปี 2542.และเธอได้เริ่มออกผลงานเพลงตั้งแต่ปี 2543 กับซิงเกิลClose To Your Heart เมื่อเธออายุ 19 ปี แต่เปิดตัวไม่ค่อยดีนัก เปิดตัวที่อันดับที่ 19 ของโอริคอน ซาร์ด ต่อมาเธอออกผลงานอีก 3 ซิงเกิล คือ อิส เครชี่ ฟอร์ ยู(It's crazy for you) เปิดตัวที่อันดับที่ 16 และ โอ้ พาราไดซ์ เทรช(Ohh! Paradise Taste)เปิดตัวที่อันดับที่ 23 จากนั้นเธอออกซิงเกิลที่ 4 คือ โคะอิ,วะ ทริว ซ็อก สะสุเพ็น () เปิดตัวที่อันดับที่ 5 ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลแรกที่มียอดขายเกิน 100,000 ชุด เพลงนี้นำไปประกอบเป็นเพลงเปิดที่ 8 ของอะนิเมะยอดนักสืบจิ๋วโคนันตั้งแต่ตอนที่ 205-230 คริสตินา อากีเลรา
11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 ที่งานประกาศผลรางวัลแกรมมี ครั้งที่ 49 อากีเลรายังได้ขึ้นแสดงเพลง "It's a Man's Man's World" เป็นการแสดงเคารพต่อเจมส์ บราวน์ โดยการแสดงของเธอนั้นได้รับการจัดอันดับให้อยู่อันดับ 3 การแสดงแกรมมี่ที่น่าจดจำที่สุดตลอดกาล และในงานเดียวกันนี้ อากีเลรายังได้รับ รางวัลแกรมมี สาขาศิลปินป็อปหญิงยอดเยี่ยม จากเพลง "Ain't No Other Man" อีกด้วย[4] คานเย เวสต์
ปี 2018 คานเย ได้ร่วมงานกับ คริสตินา อากีเลรา ในอัลบั้ม "Liberation" ถึงสองเพลง (Maria และ Accelerate ร่วมกับ ตี ดอลล่า ไซน์ และ ทูเชน) และช่วงเดือนมิถุนายนได้ปล่อยผลงานที่โปรดิวเองทั้งหมด ภายใต้โปรเจ็ก Wyoming Sessions ถึง 5 อัลบั้ม Pusha T ชุด เดย์โทน่า, คานเย ชุด เย และร่วมกับ คิด คัดดี้ ในนามและอัลบั้ม Kids See Ghost, นาส ชุด นาสิก ซึ่งเป็นชื่อจริงของนาส และ เทยานา เทย์เลอร์ ชุด "KTSE" คริสตินา อากีเลรา
อากีเลรายังได้ออกทัวร์คอนเสิร์ตในชื่อ Back To ฺBasics Tour ซึ่งได้มาเปิดการแสดงที่กรุงเทพเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2007 ด้วย ซึ่งเป็นคอนเสิร์ตครั้งแรกของอากีเลราในประเทศไทย กริช กฤษดา
เริ่มมีผลงานในช่วงปี พ.ศ. 2536 ซึ่งในขณะนั้นเขามีอายุได้ 18 ปี โดยหลังจากส่งรูปและเข้ามาเทสต์หน้ากล้องกับพจน์ อานนท์ จากนั้นได้รับการติดต่อให้เริ่มงานด้านการถ่ายแบบ และมีโอกาสได้ขึ้นปกนิตยสารเธอกับฉัน ในการถ่ายแบบแฟชั่นในครั้งแรกทันที โดยในการถ่ายแบบ ภาพแฟชั่นในครั้งนี้นั้น เขาได้รับเลือกให้ขึ้นปกนิตยสารเธอกับฉัน ในฉบับที่ 222 ปักษ์แรก มีนาคม พ.ศ. 2536 แอดการ์ เดอกา
เดอกาเริ่มวาดภาพอย่างจริงจังตั้งแต่อายุไม่มาก พออายุได้ 18 ปีเดอกาก็จัดห้องหนึ่งในบ้านให้เป็นห้องวาดภาพและเริ่มงานคัดลอกภาพในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ที่ปารีส พ่อของเดอกาอยากให้ลูกชายเรียนทางกฎหมาย เดอกาจึงสมัครเข้าคณะนิติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยปารีสในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1853 แต่ก็มิได้ใส่ใจในการศึกษาเท่าใดนัก ในปี ค.ศ. 1855 เดอกาพบฌอง เอากุสต์ โดมินิค อิงเกรส์ ผู้ที่เดอกานับถือมากแนะนำเดอกาว่า “วาดเส้น, วาดเข้าไป” (draw lines, young man, many lines) ในเดือนเมษายนของปีเดียวกันเดอกาได้รับเข้าสถาบันวิจิตรศิลป์แห่งปารีส (École des Beaux-Arts) เรียนการวาดเส้นกับลุยส์ ลาโมธโดยวาดตามอิทธิพลของอิงเกรส์ ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1856 เดอกาเดินทางไปอิตาลีและไปอยู่ที่นั่นสามปี เมื่ออยู่ที่อิตาลีเดอกาก็ลอกภาพของไมเคิลแอนเจโล ราฟาเอล และ ทิเชียน และของศิลปินเรอเนซองส์คนอื่น ๆ และมักจะเลือกส่วนศีรษะจากฉากแท่นบูชาต่าง ๆ และวาดหรือเขียนแบบภาพเหมือน ระหว่างช่วงเวลานี้เดอกาศึกษาและกลายเป็นจิตรกรผู้ชำนาญในทางเท็คนิคของการเขียนภาพแบบศิลปะสถาบันและศิลปะคลาสสิก คริสตินา อากีเลรา
ในปี ค.ศ. 2011 อากิเลร่าได้ร่วมงานกับรายการแข่งขันร้องเพลงชื่อว่ารายการ เดอะวอยซ์ ซึ่งอากิเลร่าได้เป็นกรรมการและโค้ชทีม และนอกจากนี้ยังได้ร่วมงานกับ อดัม เลอวีน นักร้องนำจากวง มารูนไฟว์ ในเพลง<i data-parsoid='{"dsr":[14554,14576,2,2]}'>มูฟ ไลท์ แจ๊คเคอร์</i>ซึ่งเพลงนี้ได้ขึ้นที่1 บนชาร์ตบิลบอร์ดและไอทูน ฮโยลิน
ในวัยเด็ก ฮโยลินมีความใฝ่ฝันอยากเป็นนักร้อง แต่ก็ไม่เคยเข้าร่วมประกวดร้องเพลงกับทางโรงเรียนและออดิชันเลย จนกระทั่งเธอผ่านการคัดเลือกจากเจวายพีเอนเตอร์เทนเมนต์ ขณะกำลังศึกษาอยู่ในระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่สาม ตั้งแต่นั้นมา เธอเริ่มเรียนรู้การร้องและเต้นในฐานะเด็กฝึกของเจวายพีโดยได้รับการคัดเลือกถึงสองครั้ง หลังจากเป็นเด็กฝึกมานานกว่าหนึ่งปี ฮโยลินเคยได้รับการเปิดตัวในฐานะวงเกิร์ลกรุปร่วมกับซง จี-อึน, ฮานี และยูจี แต่โครงการก็ถูกยกเลิกไป เธอจึงออกจากเจวายพี และไปออดิชันกับทางค่ายสตาร์ชิพเอนเตอร์เทนเมนต์ ด้วยเพลง "เฮิร์ต" ของคริสตินา อากีเลรา จนผ่านการคัดเลือกและได้เปิดตัวในฐานะสมาชิกของวงเกิร์ลกรุป ซิสตาร์ เลดีกากา
ปลายปี 2008 แฟชั่นของกาก้าถูกนำไปเปรียบเทียบกับนักร้องซุเปอร์สตาร์ คริสตินา อากีเลรา ทั้ง ๆ ที่ไม่ความเหมือนกันเลยในสไตล์ของพวกเธอทั้งทรงผม และการแต่งหน้า อากิเลราให้สัมภาษณ์ในภายหลังว่า "แทบไม่ได้รู้จักหล่อน (กาก้า) เลยและไม่รู้ด้วยว่าหล่อนเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงกันแน่"[90] กาก้ายอมรับการเปรียบเทียบนี้ว่าทำให้เธอได้เป็นที่รู้จักทั่วไป เธอขอบคุณอากีเลราว่าทำให้เธอได้เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในอเมริกาหลังจากการเปรียบเทียบนี้ มันทำให้เธอเป็นที่รู้จักในวงการ [91] จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี
จิโอวานนี เบลลินีเป็นจิตรกรร่วมสมัยกับพี่ชายเจ็นทิเล, พี่เขยอันเดรีย มานเทนยา และ อันโตเนลโล ดา เมสสินา จิโอวานนีทำงานส่วนใหญ่กับห้องเขียนภาพของพี่ชายและมีอิทธิพลด้านความคมของภาพต่ออันเดรีย มานเทนยา ดูเหมือนว่าจิโอวานนี เบลลินีจะไม่ได้สร้างงานที่เป็นอิสระของตนเองจนมาถึงวัยห้าสิบกว่าๆ ระหว่างสามสิบปีสุดท้ายของชีวิตจิโอวานนีก็ผลิตผลงานจำนวนมากที่เป็นงานฝีมือเยี่ยมและเป็นงานที่มีอิทธิพลต่อจิตรกรเช่นจอร์โจเน และ ทิเชียน
ตระกูลเบลลินีก็เช่นเดียวกับจิตรกรหนุ่มกว่าร่วมสมัยราฟาเอลผู้เขียนภาพพระแม่มารีขนาดเล็กเป็นจำนวนมากที่ใช้สีที่เรืองรองและจัดกว่าที่เขียนกันในฟลอเรนซ์ การวาดภาพพระแม่มารีเป็นไปอย่างขนานใหญ่และผลิตเป็นภาพเล็กๆ โดยสมาชิกคนอื่นของตระกูลเบลลินีในห้องเขียนภาพของตระกูล ภาพเล็กอีกภาพหนึ่งที่นิยมคือภาพ “พระเยซูทำสุหนัต” ที่มีอยู่ด้วยสี่หรือห้าแบบที่แทบจะเหมือนกันสนิท  กลอเรีย เอสเตฟาน
ในช่วงวัยรุ่น กลอเรียฝันอยากเป็นนักจิตวิทยา จึงขอทุนและได้เรียนที่มหาวิทยาลัยไมแอมี ในปี 2518 ตั้งอกตั้งใจเป็นนักศึกษาที่ดี แต่ด้วยความที่ลึก ๆ แล้วรักเสียงดนตรี จึงเข้าร่วมร้องเพลงกับวงดนตรีคิวบา-อเมริกัน ชื่อ ไมแอมีละตินบอยส์ เธอได้เป็นแฟนกับเอมีลีโอ เอสเตฟาน นักดนตรีที่เล่นคีย์บอร์ด ซึ่งเข้ามาช่วยเทรนการร้องเพลงและลีลาการแสดงบนเวที ในที่สุดเธอจึงเข้าร่วมวงกับงานกับเอมีลีโอในปี 2521 ในขณะที่เธออายุ 21 ปี อารีอานา กรานเด
ตอนเด็กๆเธอเคยแสดงในโรงภาพยนตร์ของเด็กในฟลอลิดา เล่นบทบาทแรกของเธอในฐานะ Annieรวมทั้งการแสดงในละครเพลง พ่อมดแห่งเมืองออซและ โฉมงามกับเจ้าชายอสูร. และตอนอายุได้ 8 ปี, เธอได้ร้องเพลงร่วมกับวงออเคสต้า อย่างเช่น South Florida Philharmonic, Florida Sunshine Pops และ Symphonic Orchestras, และเธอได้ร้องเพลง "เดอะสตาร์สแปงเกิลด์แบนเนอร์ (เพลงชาติประจำสหรัฐ) " ในรายการโทรทัศน์แห่งชาติ เพื่อทีมฮ็อคกี้ ฟลอริด้า แพนเธอร์ส[5] และเธอได้จบการศึกษาจาก Pine Crest Schoolและ North Broward Preparatory School เอ็ม.ไอ.เอ. (ศิลปิน)
เริ่มเป็นศิลปินทัศนศิลป์ในปี 2002 เอ็ม.ไอ.เอ. เริ่มมีความโดดเด่นต้นปี 2004 จากการแชร์ไฟล์ ซิงเกิ้ลของเธอที่ชื่อ "Galang" และ "Sunshowers" ผ่านทางอินเทอร์เน็ต เธอออกผลงานอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเมอร์คิวรี ที่ชื่อชุด "Arular" ในปี 2005 และชุดที่ 2 ชุด "Kala" ออกในปี 2007 ประสบความสำเร็จในกระแสนิยมบนอันดับเพลง เธอได้รับการเสนอชื่อ 2 รางวัลแกรมมี่ และ 1 รางวัลออสการ์ คริสตี กิบสัน
ช่วงอายุ 14-15 ปี เพราะชอบร้องเพลงมาตลอด บิดามารดาจึงส่งเสริมให้ไปเรียนการแสดง การเต้น และการร้องเพลง โดยได้รับฝึกจาก ไมเคิล เครสเวล นักดนตรีอาชีพชาวออสเตรเลีย 
ซึ่งมี โจนัส แอนเดอร์สัน ในชั้นเรียนอยู่ด้วย 
ต่อมา ได้มาเรียนการแสดงกับ ภัทราวดี มีชูธน เพื่อเพิ่มศักยภาพให้กับตนเอง  ศิลปะเชิงแนวคิด
ศิลปะแนวนี้กลุ่มแรกๆ ที่ทำงานด้านศิลปะเชิงแนวคิด คือกลุ่มลัทธิอนุตรนิยม (Suprematism) หรือสุปรีมาติสม์ คาซิมีร์ มาเลวิช (Kashmir Malevich) ค.ศ. 1878-1935 โดยวางทฤษฎีภาพเขียนชื่อว่า จัตุรัสสีดำ (1915) ไว้ว่า กำหนดวิธีเขียน และกรรมวิธีอื่นๆให้อยู่ในรูปทรงเรขาคณิตแบบง่าย เช่นรูปสามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม วงกลม หรือกากบาท ศิลปินยึดหลักที่ว่าปรากฏการณ์ต่างๆในโลก ไม่มีความหมายในตัวเองเลย จุดสำคัญส่วนใหญ่คือ ความรู้สึกของผู้ดูเมื่อพบสิ่งต่างๆในโลกรอบๆตัวต่างหาก ความรู้สึกนี้จะปรากฏเด่น สร้างความคิดสร้างสรรค์ สะเทือนใจมนุษย์มากกว่ารูปร่างของวัตถุนั้นๆ 
ต่อมาเป็นกลุ่มลัทธิดาดา (Dada) คือ มาร์เชล ดูชองป์ (Marcel Duchamp) ค.ศ 1917-1964 ที่ทำให้วัสดุสำเร็จรูป เข้าสู่ศิลปะที่เป็น รูป และความงาม ของ ความคิด ทำให้ศิลปะหลุดออกไปจากความสวยงามและงานฝีมือแบบเดิมๆและกลุ่มแอ็คชัน (Action) อีฟ แคลง (Yves Klein) ใช้ผู้หญิงเปลือยตัวที่ละเลงสีน้ำเงินบนร่างกายแล้วไปเกลือกกลิ่งบนผืนผ้าที่ขึงกางอยู่บนพื้นห้อง
ส่วนศิลปินที่ทำงานสร้างสรรค์ด้านศิลปะเชิงแนวคิดที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่ง คือ คริสโต (Jarachef Cristo) ใช้คอนเซ็ป เรื่องการห่อ (package) โดยใช้วัสดุต่างๆ ที่สามารถห่อได้มาใช้ห่อ โดยมีหลักคิดในการสร้างว่า สิ่งที่ถูกปิดบังอำพรางไว้จะก่อให้เกิดความสงสัยใคร่รู้ และคนต่อมา ออง คาวารา (On Kawara) ทำงานชุด “ฉันตื่นแล้ว” คาวาราจะส่งไปรษณียบัตรถึงเพื่อนและคนรู้จักเป็นจำนวนสองฉบับทุกๆ วัน ด้านหลังไปรษณียบัตรประทับตราว่า “ฉันตื่นแล้ว” ไว้พร้อมลงวันที่ ผลงานชิ้นนี้คาราวาต้องการสื่อสารถึงช่วงเวลาแห่งสติ
หนังสือ: อกาธา คริสตี
อกาธา (มิลเลอร์) คริสตี (Agatha Christie, ชื่อเต็ม: Agatha Mary Clarissa, บรรดาศักดิ์ Lady Mallowan, 15 กันยายน 2433 - 12 มกราคม 2519, อายุ 86 ปี ) เกิดที่เมืองทอร์คีย์ มณฑลเดวอน ครอบครัวมีฐานะปานกลางมีบิดาเป็นชาวอเมริกัน มารดาเป็นชาวอังกฤษเป็นลูกคนเล็กของครอบครัว โดยคริสตีเลือกถือสัญชาติอังกฤษ เธอมีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะนักเขียนนิยายแนวสืบสวนสอบสวน ได้รับสมญานามว่า "ราชินีแห่งนวนิยายอาชญากรรม" และเป็นผู้ที่ได้รับการบันทึกจากกินเนสต์บุ๊คว่า เป็นนักเขียนที่มียอดขายหนังสือมากที่สุดในโลก ตัวละครนักสืบที่โด่งดังของเธอ อาทิเช่น แอร์กูล ปัวโร, เจน มาร์เปิ้ล นอกจากนี้ องค์การยูเนสโก ยังได้ระบุว่า คริสตี เป็นนักเขียนที่มีผลงานแปลมากที่สุดในโลก เป็นรองแต่เพียงงานของวอลต์ ดิสนี่ย์ โปรดักชั่น เท่านั้น คริสตียังมีผลงานนวนิยายโรแมนติกในนามปากกาว่า Mary Westmacott นัท มีเรีย
ปี พ.ศ. 2539 อัลบั้ม 6.2.12 ออกวางจำหน่าย ซึ่งเป็นการรวมตัวของศิลปินแนว Pop Dance ชื่อดังของค่ายแกรมมี่ ได้แก่ คริสติน่า อากีล่าร์ ปฏิภาณ ปฐวีกานต์ เจตริน วรรธนะสิน ทาทา ยัง ยูเอชที และอัลบั้มนี้ยังถือเป็นการแจ้งเกิดให้กับนัท มีเรีย ในฐานะนักร้องได้อย่างสวยงาม ซึ่งเปิดตัวนัท มีเรีย มาพร้อมกับเพลง จากเพื่อนคนหนึ่ง โดยอัลบั้มนี้ทำยอดขายได้กว่าสองล้านตลับภายในเวลาอันสั้น และ 1 เดือนถัดมาหลังจากที่อัลบั้ม 6.2.12 ออกวางจำหน่าย อัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของ นัท มีเรีย ในชื่อชุด NAT MYRIA BENEDETTI ในแนวเพลง อาร์แอนด์บี ก็ได้ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ซึ่งถือเป็นวันคล้ายวันเกิดของเธอด้วย และอัลบั้มชุดนี้ก็ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ด้วยยอดขายเกินหนึ่งล้านตลับ และกลายเป็นผลงานอัลบั้ม
มาสเตอร์พีซของนัท มีเรีย โดยเพลงในอัลบั้มชุดนี้ล้วนเป็นเพลงที่ได้รับความนิยมทั้งสิ้น อาทิ อย่าทำ อย่าทำ, ขอโทษที่กวนใจเธอ, ฟ้ากับตะวัน, คนเพียงคนเดียว ฯลฯ ทำให้นัท มีเรียได้รับฉายา "นักร้องสาวเอื้อนเสน่ห์" อีกด้วย  คริสตินา อากีเลรา
ค.ศ. 1988 ตอนอายุ 8 ขวบเธอมีโอกาสไปออกรายการโทรทัศน์เป็นครั้งแรกในรายการ Star Search อากีเลราได้ร้องเพลง "A Sunday Kind of Love" แต่ไม่ประสบความสำเร็จ ก่อนที่อีก 3 ปีต่อมา อากีเลราได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของรายการมิกกี้ เม้าส์ คลับ ทางดิสนีย์แชนแนล ร่วมกับจัสติน ทิมเบอร์เลค และบริตนีย์ สเปียรส์ ศิลปะคริสเตียน
เมื่อปรัชญาทางโลกและการแยกระหว่างศาสนากับทางโลกเริ่มมีความสำคัญมาขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในยุโรปตะวันตก ก็เริ่มมีการสะสมศิลปะคริสเตียนจากยุคกลางมิใช่เพื่อเป็นการสักการะแต่เพราะเป็นสิ่งสะสมที่มีคุณค่าทางศิลปะในขณะเดียวกันศิลปะคริสเตียนร่วมสมัยก็ลดความสำคัญลง ศิลปินก็สร้างงานทางศาสนาน้อยลงเป็นลำดับหรือถ้าทำก็เป็นโอกาสพิเศษ แต่ก็มีศิลปินบางคนที่ยังสร้างงานศาสนาเช่น มาร์ก ชากาล (Marc Chagall), อ็องรี มาติส, เจคอป เอพสไตน์ (Jacob Epstein) และอลิสซาเบ็ธ ฟริงค์ (Elizabeth Frink) คริสตินา อากีเลรา
เสียงร้องของคริสติน่า อยู่ในช่วงของโซปราโน และมีช่วงเสียงร้องกว้าง 4 ออกเตฟ (Eb2 - C#7) นักวิจารณ์มักจะจับเสียงร้องเธอไปเปรียบเทียบกับวิตนีย์ ฮิวสตัน และ มารายห์ แครี อยู่เสมอ ต้นแบบด้านเสียงร้องของเธอนั้นมาจาก เอตตา เจมส์ นักร้องเพลงบูลส์ระดับตำนาน และเจ้าของเพลง "At Last" ที่คริสติน่าร้องมาโดยตลอดช่วงชีวิตการเป็นนักร้องของเธอ เธอกล่าวว่า "เอตตาคือศิลปินที่ฉันชอบมากที่สุด ฉันกล่าวแบบนี้มาตลอด 7 ปี ตั้งแต่ฉันออกอัลบั้มแรก และทุกๆการสัมภาษณ์" โดยในงานศพของเอตต้านั้น คริสติน่าได้ขึ้นโชว์เพลง At Last เพื่อรำลึกถึงเอตต้าด้วย นอกจากเอตตา เจมส์แล้ว คริสติน่ายังมีต้นแบบของเธออีกคือ วิตนีย์ ฮิวสตัน มารายห์ แครี มาดอนน่า เจเน็ต แจ็กสัน อารีธา แฟรงคลิน และ นิน่า ซิโมน เอนยา
เอนยาเกิดที่ Gweedore, County Donegal ในเขตที่พูดภาษาแกลิกของประเทศไอร์แลนด์ เอนยาเป็นลูกคนที่ 5 จากทั้งหมด 9 คนในครอบครัวนักดนตรี พ่อของเธอเป็นหัวหน้าคณะเต้น ในขณะที่แม่เป็นครูสอนดนตรี เอนยาเข้าร่วมวงดนตรีพื้นบ้าน Clannad ซึ่งพี่น้องและญาติของเธอเป็นสมาชิกในปีพ.ศ. 2523 แต่ออกจากวงในอีกสองปีถัดมาเพื่อเริ่มต้นเป็นศิลปินเดี่ยว เอนยาไปเช่าห้องในบ้านของนิกกี ไรอัน อดีตผู้จัดการของ Clannad ซึ่งทำให้เอนยาได้ร่วมงานกับโรมา ไรอัน นักแต่งเนื้อเพลง ภรรยาของนิกกี อาชีพศิลปินเดี่ยวของเอนยาเริ่มต้นกับการประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เดอะฟร็อกพรินซ์" (เจ้าชายกบ) ของเดวิด พุตแนมในปีพ.ศ. 2528 ผลงานต่อมาของเอนยาคือการประพันธ์ดนตรีประกอบซีรีส์ "เดอะเคลต์ส" ของบีบีซีในปีพ.ศ. 2530 ซึ่งดนตรีจากโครงการนี้ได้รับการวางจำหน่ายในอัลบั้ม "Enya" ในปีเดียวกันโดยแอตแลนติกเรคอร์ดส ผลงานนี้ทำให้เอนยาได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินของวอร์เนอร์มิวสิก สหราชอาณาจักร เอนยาประสบความสำเร็จสูงจากอัลบั้ม "Watermark" ในปีพ.ศ. 2531 โดยซิงเกิล "The Orinoco Flow" (ชื่อเพลงมาจากแม่น้ำโอรีโนโก ในเวเนซุเอลา) ขึ้นเป็นซิงเกิลอันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักร คริสติน่า อากีล่าร์
และปี 2553 ในวันที่ 21 ธันวาคม 2553 เป็นวันครบรอบ 20 ปีของการทำงานในวงการเพลงของคริสติน่า อากีล่าร์ (อัลบั้มนินจา คริสติน่า วางแผง 21 ธันวาคม 2533) 
โดยบัตรคอนเสิร์ตขายหมดในเวลาอันรวดเร็วเป็นประวัติการณ์ทั้ง 5 รอบ  คริสซี ทีเกน
ทีเกนเริ่มรับงานนางแบบในสังกัดของไอเอ็มจีโมเดลส์ (IMG Models) ที่นิวยอร์ก ก่อนจะได้เป็นไอจีเอ็นเบ็บ (IGN Babe) ในปี พ.ศ. 2547 และยังได้เป็นนางแบบเสริมของเกมโชว์ "ดีลออร์โนดีล" (Deal or No Deal) ช่วงปี พ.ศ. 2549-2550 ซึ่งในปี พ.ศ. 2550 นั่นเธอได้ถ่ายแบบลงปฏิทินของนิตยสารแม็กซิม หลังจากนั้นเธอก็มีงานเข้ามาจำนวนมาก อาทิ งานโฆษณา และเป็นพิธีกรรับเชิญในรายการ อาทิ "อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล" (America's Next Top Model) และ"วอตช์วอทแฮปเพนไลฟ์" (Watch What Happens Live) และในปี พ.ศ. 2556 เธอได้เป็นพิธีกรในรายการเรียลลิตีโชว์ "โมเดลเอมโพลอี" (Model Employee) ทางช่องวายเอ็ชวัน คารีสา สปริงเก็ตต์
คารีสาเข้าสู่วงการบันเทิงจากการถ่ายแบบและแสดงละครโดยคำชักชวนของโมเดลลิ่ง ต่อมาจากเธอได้เข้าร่วมประกวดรายการ "เดอะเฟซไทยแลนด์ ซีซั่น 1" ในทีมของ พลอย เฌอมาลย์ แต่เธอถูกคัดออกในรอบที่ 10. คริสตัล เคย์
คริสตัล เคย์ แสดงพลังเสียงของเธอครั้งแรกเมื่ออายุ เพียง 6 ขวบเท่านั้นโดยการช่วยเหลือจากแม่ของเธอ
หลังจากที่ร่วมงานกับ วงฮิพฮ็อพที่มีชื่อเสียงอย่าง เอม-โฟล์ ในปี พ.ศ. 2546 เธอจึงเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น และเพลง "มาเธอร์แลนด์" เป็นเพลงที่ทำให้เธอก้าวเข้าสู่ชาร์ทท็อปเท็นเป็นครั้งแรก นอกจากนั้นเพลงนี้ยังกลายเป็นเพลงประกอบตอนจบของการ์ตูนเรื่อง แขนกล คนแปรธาตุ (Full Metal Alchemist) อีกด้วย กาบริเอลา อิสเลร์
ตอนเธออายุ 14 ปี เธอเริ่มการเป็นนางแบบ และเป็นวิธีที่ให้กำลังใจ คุณแม่และคุณยายของเธอ เนื่องจากคุณป้าของเธอได้เสียชีวิต ปัจจุบันเธอได้คบหาสานสัมพันธ์กับอัลเบร์โต ฟีเกโรอา มาเป็นเวลา 2 ปีครึ่ง มูฟส์ไลก์แจกเกอร์
"มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" ได้รับคำติชมด้านดี นักวิจารณ์ยกย่องท่อนร้องประสานเสียง (chorus) คำชมยังพูดถึงเสียงร้องของเลอวีนและอากีเลรา โดยเน้นที่เคมีที่เข้ากันของทั้งคู่ เพลงประสบความสำเร็จ ขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตมากกว่า 18 ประเทศ ในสหรัฐอเมริกา "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์" กลายเป็นซิงเกิลแรกที่อยู่สิบอันดับแรกหลังจากเพลง "เมกส์มีวันเดอร์" (ค.ศ. 2007) และเป็นซิงเกิลแรกที่อยู่สิบอันดับแรกของคริสตินา อากีเลราตั้งแต่เพลง "คีปส์เก็ตติงเบตเตอร์" (ค.ศ. 2008) เพลงเป็นหนึ่งในซิงเกิลที่ขายดีที่สุดตลอดกาล อากีเลรากลายเป็นนักร้องหญิงคนที่สี่ที่ทำซิงเกิลอันดับหนึ่งได้ตลอดเวลา 3 ทศวรรษ ตามหลังเจเน็ต แจ็กสัน มาดอนน่า และบริตนีย์ สเปียส์ เธอมีซิงเกิลอันดับหนึ่งในคริสต์ทศวรรษ 1990, 2000 และ 2010 กลายเป็นนักร้องหญิงคนที่สองที่ทำเช่นนี้ได้ เช่นเดียวกับบริตนีย์ สเปียส์ จากทั่วโลก เพลงขายดีเป็นอันดับที่ 9 ในปี ค.ศ. 2011 ขายได้ทั้งหมด 7 ล้านหน่วย นับถึง ค.ศ. 2014 เพลงเป็นหนึ่งในหกซิงเกิลดิจิตอลที่ขายดีที่สุดตลอดกาล ด้วยยอดขาย 14 ล้านหน่วย คริส บราวน์
นอกจากงานเพลงแล้ว บราวน์ยังเคยมีผลงานการแสดง ในปี ค.ศ. 2007 เขาได้ปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง Stomp the Yard และปรากฏตัวในฐานะแขกรับเชิญในซีรีส์เรื่อง The O.C. ผลงานภาพยนตร์อื่นที่บราวน์เคยร่วมแสดงได้แก่ This Christmas (2007), Takers (2010) และ Think Like a Man (2012) ในด้านอาชีพการแสดงของเขา บราวน์ได้รับรางวัลมากมาย เช่น 2 รางวัลจาก NAACP Image Award 3 รางวัลจาก American Music Awards และ 9 รางวัลจาก BET Awards ในปี ค.ศ. 2009 เขาสารภาพผิดในคดีอุกฉกรรจ์ทำร้ายร่างกาย ริอานน่า นักร้องซึ่งต่อมาเป็นแฟนสาว เขาได้รับโทษคุมความประพฤติเป็นเวลา 5 ปี และต้องให้บริการสังคมเป็นเวลา 6 เดือน คดีนี้สื่อต่าง ๆ ได้ให้ความสนใจ และส่งผลกระทบในแง่ลบกับอาชีพนักร้องและเอ็นเตอร์เทนเนอร์รอบด้าน ศิลปะและสถาปัตยกรรมคริสเตียนเริ่มแรก
ในดินแดนปาเลสไตน์ก่อน ค.ศ. 4 ปี จีซัส ไครสต์ ได้ถือกำเนิดในหมู่บ้านเบทลิเฮมของชาวยิว ใช้ชีวิตวัยหนุ่มส่วนใหญ่เป็นช่างไม้ในหมู่บ้านนาซาเรท พระองค์เกิดมาในท่ามกลางของความกดขี่ขูดรีดอย่างหนักของจักรพรรดิโรมันต่อชาวยิว ความเดือดร้อนเกิดขึ้นทุกหย่อมหญ้า ทำให้ชาวยิวต่างใฝ่ฝันที่จะได้หรือผู้มาโปรดโลก (Messiah) เพื่อขับไล่ชาวโรมันให้ออกจากดินแดน และสถาปนารัฐยิวที่เป็นของชาวยิวขึ้นมา คริสท็อฟ วิลลีบัลท์ กลุค
กลุ๊คเป็นคนแรกที่ได้บุกเบิกทางให้แก่อุปรากรจนเกิดความสำเร็จโดยการนำอุปรากรแบบฝรั่งเศสมาผสมกับแบบของเขาได้กลมกลืนกันเป็นอย่างดี เมื่อเสร็จสิ้นการแสดงอุปรากรเรื่องนี้แล้ว เขาได้เงิน 20,000 livres หลังจากนั้นพระนางมาเรียเทเรซา ก็ได้แต่งตั้งให้เขาเป็นนักแต่งเพลงประจำราชสำนัก (Imperial Conrt Composer) ของพระนาง ดังนั้น กลุ๊คจึงได้เดินทางไปยังกรุงเวียนนาอีกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1774 และได้รับเงินในตำแหน่งนี้เป็นจำนวน 2,000 กุลเดน หลังจากการแสดงอุปรากรเรื่อง Iphigenie ผ่านไปได้สี่เดือน กลุ๊คก็ได้นำอุปรากรเบา ๆ แบบฝรั่งออกแสดง อุปรากรเรื่องนี้ได้ดัดแปลงจากเรื่อง Orfeo ของเขานั้นเอง ปรากฏว่าได้รับความนิยมจากคนดูอย่างล้นหลาม มิสไซง่อน
มิสไซง่อน ทำการแสดงรอบปฐมทัศน์ที่โรงละครเธียร์เตอร์รอยัล ถนนดรูรี่ ในวันที่ 20 กันยายน ค.ศ.1989 และปิดทำการแสดงเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ.1999 หลังจากเปิดทำการแสดงไปแล้วกว่า 4,624 รอบ โดยกำกับการแสดงโดยนิโคลัส ฮายท์เนอร์ (Nicholas Hytner) กำกับศิลป์โดยบอบ เอเวียง (Bob Avian) ออกแบบฉากโดยจอห์น เนเปียร์ (John Napier) ในปีค.ศ.1994 มิสไซง่อนได้ทำลายสถิติเป็นละครที่เปิดทำการแสดงนานที่สุดของโรงละครเธียร์เตอร์รอยัล[2] ลีอา ซาลองกา รับบทเป็นคิมและโด่งดังขึ้นมาจากบทดังกล่าวและได้รับรางวัล ลอเรนซ์ โอลิเวอร์ อวอร์ดและ โทนี อวอร์ดจากบทดังกล่าว และโจนาทาน ไพรซ์ ผู้รับบทเอนจิเนียร์ก็ได้รับรางวัลดังกล่าวด้วยเช่นกัน จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี
ในบรรดาจิตรกรที่เขียนภาพพระแม่มารีระหว่างยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาตอนต้นก็ได้แก่ฟราอันเจลิโค, ฟิลิปโป ลิปปี, อันดรีย เดล เวอร์โรชชิโอ และ โดเมนนิโค เกอร์ลันเดา และต่อมาก็ได้แก่ซานโดร บอตติเชลลีผู้สร้างงานหลายชิ้นของพระแม่มารีในช่วงเวลายี่สิบปีสำหรับตระกูลเมดิชิ พระแม่มารีและนักบุญของเปียโตร เปรูจิโนเป็นที่รู้จักกันว่าพระแม่มารีที่แสดงความอ่อนหวาน และของเลโอนาร์โด ดา วินชีที่เขียนเป็นภาพเล็กๆ เช่น “พระแม่มารีเบนัวส์” ก็ยังคงมีอยู่ให้เห็น แม้แต่ไมเคิล แอนเจโลผู้ที่เป็นประติมากรก็ยังถูกหว่านล้อมให้เขียน “พระแม่มารีในกรอบกลม” ขณะที่ราฟาเอลมีชื่อเสียงในการเขียนภาพพระแม่มารีเป็นจำนวนมาก เช่นภาพ “พระแม่มารีอัลบา” หรือภาพ “พระแม่มารีซอลลิ” หรือภาพ “พระแม่มารีคอนเนสตาบิเล” และอื่นๆ อีกมาก คริสตินา อากีเลรา
อากีเลร่าแต่งงานกับจอร์แดน แบรตแมน หนึ่งในทีมงานของเธอเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ทั้งคู่มีลูกชาย 1 คนคือ แม็กซ์ซี่ ไลรอน แบรตแมน ปัจจุบัน อากีเลร่าได้หย่างร้างกับจอร์แดน[6] และได้คบหากับแฟนหนุ่ม แมตต์ รัทเลอร์ และมีบุตรสาวชื่อ ซัมเมอร์เรน อารินะ ทาเนมูระ
อารินะ ทาเนมูระ ( , () กรุ๊ปเลือด: A เกิดวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1978 เป็นศิลปินการ์ตูนญี่ปุ่น ที่ส่วนใหญ่จะเขียนการ์ตูนแนว shōjo ผลงานเปิดตัว: Ni banme no koi no katachi (ปี 1996 ในริบ้อนฉบับพิเศษ เดือน 6) งานเปิดตัวครั้งแรกของเธอ คือ The Style of the Second Love ซึ่งเป็นผลงานรวม ต่อมาเธอได้เปิดผลงานเดี่ยวในปี 2009 การ์ตูนของเธอได้ทำออกโทรทัศน์หลายเรื่อง เช่น Kamikaze Kaitou Jeanne และ Full Moon wo Sagashite  ไฟร์เวิร์ก (เพลง)
มิวสิกวิดีโอกำกับโดยเดฟ เมเยอร์ ออกมาในวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2010 บรรยายภาพเพร์รีกำลังร้องเพลงและเต้นรำอยู่ที่บูดาเปสต์ และมีฉากของคนหนุ่มสาวมีความมั่นใจในตัวเองอยู่มากมายทั่วพื้นที่ ก่อนการถ่ายทำ มีผู้ที่สมัครเล่นในมิวสิกวิดีโอถึง 38,000 คนโดยไม่ได้นัดหมายเข้ารับการคัดเลือก มิวสิกวิดีโอเพลง "ไฟร์เวิร์ก" อยู่อันดับ 1 จากการจัดอันดับ 50 มิวสิกวิดีโอของมัชมิวสิกในปี ค.ศ. 2010 ว่ากันว่ามิวสิกวิดีโอเพลงนี้เป็นจังหวะที่หนักแน่นกว่าเพลง "บิวตีฟูล" ของคริสตินา อากีเลรา มิวสิกวิดีโอได้เข้าชิงรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2011 3 รางวัล และชนะรางวัลสาขา Video of the Year ซึ่งเป็นรางวัลใหญ่และรางวัลสุดท้าย เพลง "ไฟร์เวิร์ก" ยังได้เข้าชิงรางวัลแกรมมีครั้งที่ 54 สาขา Record of the Year และ Best Pop Solo Performance "ไฟร์เวิร์ก" เป็นเพลงที่ถูกเปิดมากที่สุดเป็นอันดับที่ห้าในวิทยุของสหรัฐในระหว่างปี ค.ศ. 2011 ด้วยจำนวนการเปิด 509,000 ครั้ง จากข้อมูลของ Nielsen Broadcast Data Systems มาเรียม เกรย์ อัลคาลาลี่
ปี 2539 มาเรียมเข้าวงการเพลงตอนอายุ 14 ปี ด้วยการร้องคอรัสให้กับศิลปินรุ่นพี่ค่ายเบเกอรี่และโดโจซิตี้อย่างคริสติน มารี นีเวล และโปรเจกต์เอช หลังจากที่เวิร์คช็อปแต่งเพลงกับบอย โกสิยพงษ์แล้ว มาเรียมก็ได้ร้องเพลงที่เธอแต่งให้บอย โกสิยพงษ์ ได้ฟังและทำให้เธอได้มีโอกาสได้ร่วมโชว์บนเวที Concert Million ways to love ในฐานะหนึ่งในสมาชิกวง B5 ก่อนจะโด่งดังมีชื่อเสียงจากการเป็นนักร้องสมาชิกวงบีไฟฟ์และออกอัลบั้มแรกของ B5 เมื่อปี 2547 จากนั้นมาเรียมก็มีผลงานเพลงเรื่อยมาทั้งซิงเกิล เพลงประกอบละครและเพลงประกอบโฆษณา คริสตินา ริชชี
ภาพยนตร์ที่เธอแสดงมีตั้งแต่ภาพยนตร์แนวอาร์ต อย่างเช่น "The Ice Storm" (1997) หรือหนังดราม่า "Monster" (2004) หนังตลกนอกกระแสอย่าง "The Opposite of Sex" (1998) ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม และยังมีผลงานภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์อย่าง "Sleepy Hollow" (1999) คริสตินา อากีเลรา
ซิงเกิลที่ 2 อย่าง "Beautiful" นั้นเป็นผลงานการแต่งของลินดา เพอร์รี โปรดิวซ์และร่วมแต่งเพลงโดย ร่วมแต่งเพลง เพลงนี้ยังได้รับรางวัลแกรมมี สาขา ศิลปินเพลงป็อปหญิงยอดเยี่ยม โอลกา คูรีเลนโก
โอลกา คูรีเลนโกเกิดที่เมืองเบียร์เดียนสค์ ในจังหวัดซาโปโรเจีย สหภาพโซเวียต (ปัจจุบันอยู่ในประเทศยูเครน) เธอมีเชื้อสายยูเครน รัสเซีย และเบลารุส เริ่มอาชีพนางแบบตั้งแต่อายุ 13 ปี โดยย้ายไปเป็นนางแบบอาชีพในปารีส ประเทศฝรั่งเศสตั้งแต่อายุ 16 ปี โดยได้รับคัดเลือกให้ถ่ายภาพปกนิตยสารโวกและนิตยสารเอลล์ ตั้งแต่อายุ 18 ปี โดยเริ่มจากภาพยนตร์ฝรั่งเศสเรื่อง "L'Annulaire" และภาพยนตร์สั้นตอนหนึ่งในเรื่อง "มหานครแห่งรัก" "Quartier de la Madeleine" คู่กับเอไลจาห์ วูด คริสติน่า อากีล่าร์
วันที่ 6 มิถุนายน 2553 ร่วมแสดงในงาน Together WE CAN Charity Days ที่จัดโดยกรุงเทพมหานคร โดยมีเหตุการณ์ประทับใจคือ เสียงดนตรี Backing Track ดับระหว่างการร้องเพลง นาทีที่ยิ่งใหญ่  จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาในอิตาลี
แต่งานที่ทำให้ราฟาเอลมีชื่อเสียงมิได้มาจากงานชิ้นใหญ่ๆ แต่มาจากงานเขียนภาพเล็กๆ ของพระแม่มารีและพระบุตร ราฟาเอลเขียนภาพหัวเรื่องนี้แล้วเขียนอีกที่มีพระแม่มารีพระเกศาสีทองที่มีพระพักตร์ที่อวบอิ่มที่เต็มไปด้วยความกรุณากับพระบุตรที่อวบอ้วน ในบรรดาภาพที่เขียนภาพที่มีชื่อเสียงที่สุดก็คือภาพ “พระแม่มารีและพระบุตรในสวน” ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ในกรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส งานชิ้นที่ใหญ่กว่า “พระแม่มารีซิสติน” เป็นงานที่นำมาใช้ในการออกแบบหน้าต่างประดับกระจกสีมากมาย และมาในคริสต์ศตวรรษที่ 21 ยุวเทพสองตนที่เกยคางอยู่ตอนล่างของภาพก็กลายมาเป็นรูปสัญลักษณ์ที่เป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายและนำไปใช้ในการสร้างงานศิลปะต่างๆ ตั้งแต่ปฏิทิน, โปสเตอร์, ร่ม, ถุงใส่สินค้า, จานรองแก้ว, กระดาษเช็ดปากและอื่นๆ เอลลี อะกิระ
อะกิระ เข้าสู่วงการช่างภาพครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 2008 ใช้ชื่อจริงว่า ฟารีซา เทะรุนุมะ และเธอได้จัดแสดงผลงานภาพถ่ายครั้งแรกที่งานแสดงศิลปะเกอิไซ ครั้งที่ 12 เมื่อ ค.ศ. 2009. ผลงานชิ้นแรกที่เธอส่งเข้าประกวด โดยเธอแต่งกายเป็นเครื่องสุขภัณฑ์ในห้องน้ำซึ่งล้อมรอบด้วยภาพของเธอในอริยาบทต่าง ๆ. ทำให้เธอได้รับรางวัลลิลลี่ แฟรงกี้ . อารีอานา กรานเด
ตอนอายุได้ 13 ปี, เธอเริ่มจริงจังกับอาชีพดนตรีมากขึ้น, แต่เธอก็ยังคงทำแสดงละครอยู่. เมื่อเธอมาถึงเมือง ลอสแอนเจลิสได้พบกับผู้จัดการของเธอ เธอตั้งใจจะทำอัลบั้มเพลงแนว อาร์แอนด์บีตอนอายุ 14 ปี. ในปี ค.ศ. 2008, เธอเริ่มงานละครบรอดเวย์เรื่อง 13ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัล National Youth Theatre Association Award. เมื่อเธอได้เข้ามาทำงานด้านเพลง เธอก็ออกจากโรงเรียนมัธยม North Broward Preparatory Schoolแต่เธอก็ยังลงทะเบียนเรียนอยู่ แต่เรียนกับติวเตอร์. และเธอยังร้องเพลงหลายครั้งที่ร้าน เบิร์ดแลนด์ ใน นิวยอร์ก รางวัลแกรมมี
เซอร์ จอร์จ ซอลติ วาทยากรเชื้อสายฮังกาเรียน-บริติชแห่งวงชิคาโกซิมโฟนีออเคสตราเป็นผู้ชนะรางวัลแกรมมีมากที่สุดถึง 38 ครั้ง (รวมถึงที่มีรายชื่ออยู่) ควินซี โจนส์ เป็นศิลปินที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลมากครั้งที่สุด ทั้งหมด 79 ครั้ง สตีวี วันเดอร์ เป็นศิลปินประเภทชายเดี่ยวที่ได้รางวัลมากที่สุด 21 รางวัล อลิสัน เคราส์ เป็นศิลปินประเภทหญิงเดี่ยวที่ได้รางวัลมากที่สุด 26 รางวัล ยูทู เป็นศิลปินประเภทกลุ่มที่ได้รางวัลมากที่สุดถึง 22 รางวัล คริสโตเฟอร์ ครอสส์ เป็นผู้เดียวที่ชนะทั้ง 4 รางวัลใหญ่ของงาน ในปี ค.ศ. 1981 (Record of the Year, Album of the Year, Song of the Year, และ Best New Artist) ไมเคิล แจ็คสัน เป็นผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี่มากที่สุดในคืนเดียว ถึง 8 รางวัล ในปี 1984 ( ภายหลังตามด้วยซานตาน่าในปี 2000 ) ลีแอน ไรมส์ เป็นผู้ได้รางวัลแกรมมีที่อายุน้อยที่สุด ขณะที่เธออายุ 14 ปีในขณะนั้น (ปี 1997) บิลลี กิลแมน เป็นผู้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมีที่อายุน้อยที่สุด คืออายุ 12 ปี ในปี ค.ศ. 2001 โดยรางวัลที่เขาถูกเสนอชื่อเข้าชิงคือ ศิลปินเพลงคันทรีชายยอดเยี่ยม (Best Male Country Vocal Performance) ผู้ได้รับรางวัลในครั้งนั้นคือ จอห์นนี แคช คริสตินา อากีเลรา เป็นศิลปินเชื้อสายละตินที่มีอายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลแกรมมี คืออายุ 19 ปี ในสาขาศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม เทย์เลอร์ สวิฟต์ เป็นศิลปินที่มีอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ที่ได้รับรางวัล Album Of The Year. ซึ่งถือเป็นรางวัลที่ใหญ่ที่สุดของงานกับผลงานอัลบั้ม เฟียร์เลส ซึ่งในขณะนั้นเธอมีอายุ 19 ปีเท่านั้น และ ยังเป็นศิลปินหญิงคนแรกที่ได้รับรางวัลในสาขานี้ 2 ครั้ง พระเยซูถูกเฆี่ยน (เปียโร เดลลา ฟรานเชสกา)
พระเยซูถูกเฆี่ยน (ภาษาอังกฤษ: Flagellation of Christ) เป็นภาพที่เขียนโดยเปียโร เดลลา ฟรานเชสกาจิตรกรสมัยเรอเนซองส์ชาวอิตาลี ที่ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่ พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งมาร์เคที่เมืองเออร์บิโนในประเทศอิตาลี เปียโรเขียนภาพนี้ประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1455 ถึงปี ค.ศ. 1460 นักเขียนผู้หนึ่งบรรยายภาพนี้ว่าเป็นภาพ “enigmatic little painting”[1] องค์ประกอบของภาพต่างจากการวางองค์ประกอบภาพโดยทั่วไปและค่อนข้างซับซ้อน รูปสัญลักษณ์และความหมายในการสื่อเป็นเรื่องที่ถกเถียงทางทฤษฎีกันอย่างกว้างขวาง เค็นเน็ธ คล้าค (Kenneth Clark) นักประวัติศาสตร์ศิลปะนับภาพ “พระเยซูถูกเฆี่ยน” เป็นภาพหนึ่งในจำนวนภาพเขียนที่ดีที่สุดสิบภาพและเรียกว่าเป็น “ภาพเขียนเล็กที่ดีที่สุดในโลก”[2] มารีญา พูลเลิศลาภ
มาเรียเข้าสู่วงการนางแบบตอนอายุ 13 ปี โดยการเป็นนางแบบให้นิตยสาร ELLE Thailand และเดินแบบให้กับห้องเสื้อ Headquarter ในงาน Bangkok International Fashion Week (BIFW) จนมีงานถ่ายแบบให้กับนิตยสารและเดินแบบให้กับแบรนด์ห้องเสื้อชื่อดังอีกมากมาย รวมถึงการเป็นนางเอกมิวสิกวิดีโอ นางแบบโฆษณา และงานเพลงเป็นศิลปินป๊อปแดนซ์คนแรกของค่ายสมอลล์รูม ก่อนจะตัดสินใจเข้าประกวดนางงามโดยการชักนำจากกลุ่มเพื่อนนางแบบและพี่ๆ ในวงการ ในเวลาต่อมา มารี-กีย์มีน เบอนัว
ในปี ค.ศ. 1791 มารีแสดงผลงานของตนเองเป็นครั้งแรกใน “นิทรรศการศิลปะแห่งปารีส” (Salon de Paris) โดยแสดงงานที่ได้รับแรงบันดาลใจจากตำนานเทพ “Psyché faisant ses adieux à sa famille” ภาพอีกภาพหนึ่งที่เขียนในช่วงเวลาเดียวกันคือภาพ “L'Innocence entre la vertu et le vice” ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากตำนานเทพเช่นกัน ทำให้เห็นถึงทัศนคติทางด้านสตรีนิยม (feminism) และความเท่าเทียมกันระหว่างเพศของมารี—ในภาพนี้มารีใช้ตัวแบบชายเป็น “มลทิน” (vice) แทนที่จะใช้สตรีตามธรรมเนียมที่ทำกันมา ในปี ค.ศ. 1793 มารีสมรสกับทนายความปิแยร์-แว็งซ็องต์ เบอนัว
งานของมารีมีอิทธิพลมาจากงานเขียนของฌัก-หลุยส์ ดาวีด และเริ่มเขียนจิตรกรรมประวัติศาสตร์เพิ่มขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1795 ในปี ค.ศ. 1800 มารีก็แสดงภาพ “Portrait d'une négresse” (ภาพเหมือนสตรีผิวดำ) ที่นิทรรศการ หลังจากที่ได้มีการเลิกทาสหกปีก่อนหน้านั้น ภาพนี้กลายเป็นสัญลักษณ์ของการปลดปล่อยสิทธิของสตรีและคนผิวดำ ต่อมาพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ซื้อภาพสำหรับชาติในปี ค.ศ. 1818 คริสตินา อากีเลรา
สตูดิโออัลบั้ม Christina Aguilera (1999) Stripped (2002) Back to Basics (2006) Bionic (2010) Lotus (2012) Liberation (2018) อัลบั้มอื่น Mi Reflejo (2000) My Kind of Christmas (2000) Justin & Christina (2003) Keeps Gettin' Better: A Decade of Hits (2008) ดีวีดี Genie Gets Her Wish (1999) My Reflection (2001) Stripped Live in the U.K. (2004) Back to Basics: Live and Down Under (2008) ทัวร์คอนเสิร์ต Christina Aguilera: In Concert Tour (2000–2001) Justified/Stripped Tour (2003) Stripped World Tour (2003) Back to Basics Tour (2006–2007) Bionic Tour (2011)[7] Liberation Tour (2018) เจสส์ กลินน์
ในวัยเยาว์กลินน์ได้รับอิทธิพลของดนตรีตอนเธออายุประมาณ 10 ปี หลังจากพ่อของเธอเปิดเพลงจากอัลบั้มของอีวา แคสซิดี "ซองเบิร์ด" ซึ่งเธอรู้สึกสัมผัสถึงอารมณ์ของเพลงได้ เธอจึงหลงรักในดนตรีเป็นอย่างมาก โดยเฉาะเพลงของมารายห์ แครี วิตนีย์ ฮิวสตัน และอารีธา แฟรงคลิน โดยเพลง "ฮีโร" ของแครีนั้น เป็นแรงผลักดันให้เธอร้องเพลงนี้ในการแสดงความสามารถครั้งแรกที่โรงเรียนมัธยมศึกษาของเธอ นอกจากนี้เธอยังชื่นชอบผลงานของทิมบาแลนด์และจัสติน ทิมเบอร์เลกด้วย กลินน์ตัดสินใจทำงานอาชีพดนตรี เพราะเธอได้รับแรงบันดาลใจหลักมาจากเอมี ไวน์เฮาส์ หลังจากฟังอัลบั้ม "แฟรงก์" กลินน์กล่าวว่า "พวกเราเหมือนพี่น้องกัน [มีเชื้อสายยิวเหมือนกัน] ถ้าเธอ [ไวน์เฮาส์] ทำงานดนตรีได้ ฉันก็ทำได้ เธอคือต้นแบบของการทำด้วยตัวเอง" หลังจากกลินน์เป็นศิลปินแล้ว เธอก็ได้รับแรงผลักดันในการเริ่มเขียนเพลงจากอิทธิพลจากอัลบั้ม "เดอะมิสเซดูเคชันออฟลอรีนฮิลล์" ของลอรีน ฮิลล์ กลินน์ยังยกย่องแฟรงก์ โอเชียน เป็นอีกหนึ่งแรงบันดาลใจหลักในการทำงาน โดยเธอให้เหตุผลว่าโอเชียนมีแนวทางการทำเพลงให้ออกมามีเอกลักษณ์เฉพาะตัว โดยเพลงของโอเชียนเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจร่วมกับเพลงของพรินซ์และเมวิส สเตเปิลส์ ระหว่างกลินน์ทำอัลบั้ม "ไอครายเวนไอลาฟ" ลีน่า คริสเตนเซ่น
ลีน่า คริสเตนเซ่น (อังกฤษ: Lena Christensen) เป็นลูกครึ่งไทย-เดนมาร์ก เข้าสู่วงการด้วยวัยเพียง 16 ปี ผลงานเด่นคือภาพยนตร์เรื่อง ขุนกระบี่ ผีระบาด
ลีน่า คริสเตนเซ่น เป็น นักแสดง นักร้อง และ นางแบบ เกิดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2521 เป็นลูกครึ่งไทย-เดนมาร์ก ช่วงอายุ 16 ปี เริ่มเข้าวงการด้วยการถ่ายแบบแฟชั่น หลังจากนั้นก็ได้เป็นศิลปินในสังกัด กรีนบีนส์ ในเครือจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ มีอัลบั้มเดี่ยว 1 ชุดด้วยกันคือ "อัลบั้ม Body Beat" ในปี 2540  คริสตินา อากีเลรา
ปี ค.ศ. 1997 อากีเลราร้องเพลง "Reflection" ประกอบภาพยนตร์แอนิเมชันของดิสนีย์ เรื่อง มู่หลาน ซึ่งทำไห้เธอได้เซ็นสัญญากับอาร์ซีเอ เร็คคอร์ดส ต้นสังกัดปัจจุบันในเวลาต่อมา "Reflection" ได้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม อารีอานา กรานเด
กรานเดเริ่มงานดนตรีด้วยเพลงประกอบซีรีส์ อัลบั้มเพลงจาปวิกทอเรียส (2011) เธอเซ็นสัญญากับค่ายรีพับลิกเรเคิดส์และออกสตูดิโออัลบั้มแรก ยัวส์ทรูลี ในปี ค.ศ. 2013 เปิดตัวอันดับหนึ่งในชาร์ตบิลบอร์ด 200 ซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม "เดอะเวย์" เปิดตัวที่อันดับ 10 ในชาร์ตบิลบอร์ด</i>ฮอต 100 นักวิจารณ์เปรียบช่วงเสียงของเธอกับช่วงเสียงของมารายห์ แครี แม่ชีเทเรซา
พ.ศ. 2474 (ค.ศ. 1931) แอ็กเนสตัดสินใจเข้าพิธีปฏิญาณตนเป็นนักพรตหญิงคณะภคินีพระนางมารีย์พรหมจารีที่อารามโลเรโต ในเมืองดาร์ลีจิงเป็นครั้งแรก และตอนนี้เองที่แอ็กเนสได้รับศาสนนาม (ชื่อทางศาสนา) ว่า<b data-parsoid='{"dsr":[4798,4815,3,3]}'>ภคินีเทเรซา ซึ่งมาจากนามของนักบุญเทเรซาแห่งพระกุมารเยซู และได้ปฏิญาณตนตลอดชีพในปี พ.ศ. 2480 (ค.ศ. 1937)