อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา มีชื่อเดิมว่าอย่างไร?
อำเภอโนนสูง
อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา เดิมชื่อ อำเภอกลาง ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอโนนวัด และอำเภอโนนสูงตามลำดับ เป็นอำเภอที่เป็นทางสัญจรสำคัญอำเภอหนึ่ง มีทั้งถนนมิตรภาพ ทางรถไฟ แม่น้ำมูล และแม่น้ำลำเชิงไกรไหลผ่าน และมีพื้นที่ติดกับอำเภอเมืองนครราชสีมา ประชากรส่วนใหญ่เกือบทั้งหมดเป็นชาวไทยโคราช จะมีชาวไทยอีสานบ้างเล็กน้อย และมีชาวไทยเชื้อสายจีนบ้างในตัวอำเภอ ชาวอำเภอโนนสูงส่วนใหญ่จะมีนามสกุลลงท้ายด้วยคำว่า "กลาง" ซึ่งเป็นชื่อเดิมของอำเภอ เช่นเดียวกับอำเภออื่น ๆ ในจังหวัดนครราชสีมา ที่นิยมลงท้ายนามสกุลด้วยชื่ออำเภอ
อำเภอเมืองนครราชสีมา
อำเภอเมืองนครราชสีมามีชื่อเรียกตามความถนัดของชาวพื้นเมืองว่า "โคราช" เรียกตามภาษาราชการว่า "เมืองนครราชสีมา" เหตุที่เรียก 2 ชื่อ ด้วยปรากฏว่าตามหลักฐานโบราณคดีเรื่องงานข้างต้นวินิจฉัยชื่อเมืองนครราชสีมาว่า ก่อนที่จะสร้างขึ้นในสถานที่ปัจจุบัน เดิมมีเมืองโบราณอยู่ 2 เมือง ซึ่งอยู่ทางขวาของลำตะคอง ปัจจุบันอยู่ในเขตอำเภอสูงเนิน เมืองที่หนึ่งอยู่ทางฝั่งซ้ายของลำตะคองมีชื่อเรียกว่า เมืองโคราช จากหลักฐานที่ได้สำรวจพบว่าในบริเวณเมืองทั้งสอง เมืองเสมาสร้างเมืองขึ้นมาใหม่ ต่อมาได้ข้ามมาสร้างเมืองโคราชขึ้นอีกเป็นเมืองใหม่ ทิ้งเมืองเสมาให้เป็นเมืองร้างในที่สุด อำเภอโนนสูง
1.โนนสูง(Non Sung)9.พลสงคราม(Phon Songkhram)2.ใหม่(Mai)10.จันอัด(Chan-at)3.โตนด(Tanot)11.ขามเฒ่า(Kham Thao)4.บิง(Bing)12.ด่านคล้า(Dan Khla)5.ดอนชมพู(Don Chomphu)13.ลำคอหงษ์(Lam Kho Hong)6.ธารปราสาท(Than Prasat)14.เมืองปราสาท(Mueang Prasat)7.หลุมข้าว(Lum Khao)15.ดอนหวาย(Don Wai)8.มะค่า(Makha)16.ลำมูล(Lam Mun) เทศบาลตำบลซำสูง
เทศบาลตำบลซำสูง ตั้งอยู่ที่ อำเภอซำสูง จังหวัดขอนแก่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดขอนแก่น ระยะทางห่างประมาณ 35 กิโลเมตร และระยะทางห่างจากอำเภอ 100 เมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลกระนวนทั้งตำบล โดยเป็นที่ราบสูงสภาพดินปนทราย และพื้นที่บางส่วนเป็นดินเหนียว มีลำห้วยไหลผ่าน 1 สาย คือ ห้วยสายบาตร ซึ่งเป็นแหล่งน้ำสำคัญที่ใช้ในการเกษตรกรรม และประมงพื้นบ้านที่สำคัญ  เทศบาลตำบลโคกสวาย (จังหวัดนครราชสีมา)
เทศบาลตำบลโคกสวาย เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งใน อำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา เทศบาลตำบลโนนสมบูรณ์ (จังหวัดนครราชสีมา)
วันที่ 11 พฤศจิกายน 2524 ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยและประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 99 ตอนที่ 35 เมื่อวันที่ 9 มีนาคม 2525 กระทรวงมหาดไทยได้พิจารณาเห็นว่า ท้องถิ่นบางส่วนของตำบลโนนสมบูรณ์ อำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา สมควรจัดตั้งขึ้นเป็นสุขาภิบาล มีชื่อว่า สุขาภิบาลโนนสมบูรณ์ ตำบลบ้านหัน (อำเภอโนนศิลา)
บ้านหัน แต่ดั้งเดิมเมื่อราวปี พ.ศ. 2474 ขึ้นสังกัดการปกครองเป็น "หมู่ 10 ตำบลแคนเหนือ อำเภอชนบท" จนต่อมาราว พ.ศ. 2482 ทางราชการจึงตั้งจัด "กิ่งอำเภอบ้านไผ่" ตำบลแคนเหนือจึงได้ย้ายมาสังกัดกิ่งอำเภอบ้านไผ่ ซึ่งในขณะนั้นตำบลแคนเหนือมีทั้งหมด 46 หมู่บ้าน จึงยากต่อการปกครองดูแลไม่ทั่วถึง เมื่อราววันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 บ้านหัน ซึ่งอยู่ห่างไกลจากการปกครอง ทางราชการจึ่งยกฐานะขึ้นเป็น ""ตำบลบ้านหัน กิ่งอำเภอบ้านไผ่"" โดยได้แยกโอนออกมาจากตำบลแคนเหนือ เทศบาลตำบลโคกสวาย (จังหวัดนครราชสีมา)
เทศบาลตำบลโคกสวาย ตั้งอยู่ห่างจากจังหวัดนครราชสีมาไปตามถนนสุรนารายณ์ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205) 39 กิโลเมตร และห่างจากอำเภอโนนไทย 9 กิโลเมตร เทศบาลตำบลโคกสวาย แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน 8 ชุมชน ดังนี้ องค์การบริหารส่วนตำบลโนนข่า
อาณาเขต วัดโนนกุ่ม
วัดโนนกุ่ม (ภาษาอังกฤษ: Wat Nonkoom) หรือ วัดบ้านโนนกุ่ม สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 20 บ้านโนนกุ่ม (ชุมชนโนนกุ่มเหนือ) หมู่ 2 ตำบลมิตรภาพ อำเภอสีคิ้ว จังหวัดนครราชสีมา ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ.2456 โดยผู้ใหญ่แพ่ง ผู้ใหญ่ทอง ผู้ใหญ่ลอย ผู้ใหญ่โบ และชาวบ้านช่วยกันสร้าง ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2465 มีพระครู (อุปัชฌาย์) ชิน พุทฺธสโร เป็นเจ้าอาวาสคนแรกวัดโนนกุ่ม ขึ้นทะเบียนโบราณสถานโดยกรมศิลปากร ตามพระราชบัญญัติโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พ.ศ. 2535 ทะเบียนเลขที่ 0001271 ประกาศในราชกิจจานุเบกษาวันที่ 18 ธันวาคม 2539 เล่ม 113 เทศบาลตำบลตลาดแค
เทศบาลตำบลตลาดแค เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งใน อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมาเทศบาลตำบลตลาดแค ตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดนครราชสีมาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ประมาณ 49.5 กิโลเมตร เทศบาลตำบลตลาดแค แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 หมู่บ้าน 10 ชุมชน ดังนี้
จำนวนประชากร ณ 30 กันยายน พ.ศ. 2554
จำนวนทั้งสิ้น 3,608 คน แยกเป็นชาย 1,738 คน หญิง 1,870 คน อำเภอขุนหาญ
ต่อมาบริเวณแถบนี้ ราชสำนักสยามเรียกว่า "เขมรป่าดง" และได้ตั้งเมืองขุขันธ์ขึ้น โดยขึ้นกับเมืองนครราชสีมา และด้วยเหตุนี้นายหาญจึงมีโอกาสเข้าทำราชการและมีบรรดาศักดิ์เป็น "ขุน" หมู่บ้านที่ท่านอยู่จึงถูกเรียกว่า บ้านขุนหาญ จนกระทั่งมีการจัดรูปแบบการปกครองใหม่ในรูปแบบของจังหวัดและอำเภอ เมืองขุขันธ์จึงถูกยุบเป็นอำเภอขุขันธ์ขึ้นแก่จังหวัดศรีสะเกษ ในระดับตำบล "บ้านขุนหาญ" ซึ่งเป็นบ้านเก่าแก่และเป็นหมู่บ้านใหญ่ จึงได้เอาชื่อ "ขุนหาญ" มาตั้งเป็นชื่อตำบล ต่อมาเมื่อบ้านเมืองเจริญขึ้น ประชากรมากขึ้น และเขตรับผิดชอบของอำเภอขุขันธ์ค่อนข้างกว้าง จึงได้ยกเอาตำบลต่าง ๆ ในเขตทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ โดยเจ้าหน้าที่ผู้ก่อตั้งสมัยนั้นได้เลือกชัยภูมิที่เป็นเนินสูงและมีแหล่งน้ำใหญ่ (หนองสิ) อยู่ใกล้เป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอ ซึ่งอยู่ในเขตตำบลสิ เดิมทีจะใช้ชื่อกิ่งอำเภอว่า "สิ" ซึ่งฟังแล้วอาจจะไม่เสนาะเท่าใด จึงมีการคิดชื่อกันใหม่ และตกลงกันว่าจะเอาชื่อหมู่บ้านที่เก่าแก่มาตั้งเป็นชื่อกิ่งอำเภอ เมื่อสอบถามผู้เฒ่าผู้แก่จึงรู้ว่า "บ้านขุนหาญ" ซึ่งอยู่ไกลออกไปทางทิศตะวันตกของที่ตั้งกิ่งอำเภอ เป็นชุมชนเก่าแก่ย้อนหลังไปถึงยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น จึงได้ยกเอาชื่อ "ขุนหาญ" มาเป็นชื่อกิ่งอำเภอ โดยที่ตั้งไม่ได้อยู่ในเขตตำบลขุนหาญแต่อย่างใด ต่อมาจึงยกฐานะขึ้นเป็นอำเภออย่างสมบูรณ์ อำเภอโคกสูง
อำเภอโคกสูงตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้ อำเภอเมืองนครราชสีมา
ต่อมาสมเด็จพระนารายณ์มหาราชได้ทรงย้ายเมืองโคราชและเมืองเสมามาสร้างในที่ตั้งปัจจุบัน และตั้งชื่อใหม่ว่า เมืองนครราชสีมา เมืองที่สร้างขึ้นใหม่นี้เป็นเมืองหน้าด่าน มีคูล้อมรอบและมีประตูเมือง 4 ประตู คือ 
อำเภอเมืองนครราชสีมาตั้งอยู่ทางตอนกลางของจังหวัด บนที่ราบสูงโคราช ระหว่างเส้นรุ้งที่ 14-15 องศาเหนือ และเส้นแวงที่ 101-102 องศาตะวันออก สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 180-210 เมตร ห่างจากกรุงเทพมหานครโดยทางรถยนต์ประมาณ 259 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ อำเภอเฝ้าไร่
ต่อมาได้ค่อยๆ อพยพลูกหลาน ชาวบ้าน พาจับจองหาถิ่นที่ดินทำกินเป็นหมู่บ้านเล็ก กลางป่า ชาวบ้านหมู่บ้านใกล้เคียง จึงเรียกชื่อหมู่บ้านว่า "บ้านน้อย" แปลว่าหมู่บ้านเล็กๆ นั่นเอง ขณะนั้น จึงมีการเรียกชื่อหมู่บ้านว่าบ้านน้อย หรือบางคนเรียกบ้านโคกมดง่าม ในปี พ.ศ. 2515ได้จัดหมู่บ้านเป็นเอกเทศ แรกเริ่มได้มีเจ้าหน้าที่ป่าไม้ ได้มาสอบสวนการเข้าบุกรุก พื้นที่ป่า (ป่าดงสีชมพู) ซึ่งพ่อใหญ่สอน วงศ์ชาลี และพ่อใหญ่ที่เป็นผู้นำหมู่บ้านท่านอื่น ได้ กล่าวกับ เจ้าหน้าที่ เป็นแนวเดียวกันว่า มาหาถิ่นที่อยู่ ได้พาลูกหลานมา เฮ็ดไฮ่ เฮ็ดนา เฝ้าไฮ่ เฝ้าสวน ภายหลังนั้น เจ้าหน้าที่ ก็ไม่ได้ดำเนินการใด ต่อชาวบ้านเป็นเหตุกาณ์ที่มาของ ชื่อหมู่บ้าน ขณะเดียวกันได้มี หน่วยงานเร่งรัดพัฒนาชนบท (รพช.) ได้สำรวจเส้นทาง จากโพนพิสัย ไปบ้านโซ่ (ก่อนชาวบ้านเรียกบ้านคำแวง) ได้มาใช้หมู่บ้านนี้เป็นจุดพักอาศัย เจ้าหน้าที่ ได้รู้จักจากชาวบ้านว่า บ้านโคกมดง่ามเป็นชื่อของหมู่บ้านที่นี่ เจ้าหน้าทีได้ยินดังนั้นกล่าวว่าชื่อหมู่บ้านฟังดูไม่เพราะ จึงได้เรียก กันใหม่ ตามที่ชาวบ้านชอบพูด กับเจ้าหน้าที่ ที่เข้ามาในพื้นที่ว่า มาอยู่ เฝ้าไฮ่เฝ้าสวน จึงเป็นที่มาของชื่ออำเภอสุดเก๋ในปัจจุบันว่า "เฝ้าไร่" อำเภอหนองบุญมาก
หนองบุญมาก เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอำเภอเมืองนครราชสีมา ห่างจากตัวจังหวัด 50 กิโลเมตร จังหวัดนครราชสีมา
เดิมทีนั้นชื่อเมืองนครราชสีมา มีการใช้ "นครราชสีมา" และ "นครราชสีห์มา" สลับกันไป จนกระทั่งเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2445 (พ.ศ. 2444 เดิม) ได้มีพระบรมราชโองการฯ ให้ประกาศว่า เทศบาลตำบลโนนแดง
เทศบาลตำบลโนนแดง ตั้งอยู่ทางทิศเหนือของจังหวัดนครราชสีมาระยะทางห่างจากจังหวัดนครราชสีมาประมาณ 75 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 6 ตารางกิโลเมตร ( 3,750 ไร่)  เทศบาลตำบลโนนไทย
เทศบาลตำบลโนนไทย ตั้งอยู่ทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัดนครราชสีมา ห่างจากจังหวัดประมาณ 30 กิโลเมตร และห่างจากกรุงเทพมหานคร 280 กิโลเมตร ถนนเส้นสำคัญ คือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 205 อำเภอค้อวัง
เดิมพื้นที่ตั้งของตัวอำเภอค้อวัง คือ "บ้านโนนค้อ" อยู่ในเขตตำบลฟ้าห่วน อำเภอมหาชนะชัย ต่อมามีพระภิกษุรูปหนึ่งชื่อ "วัง" เดินทางมาจากอำเภอกันทรารมย์ จังหวัดศรีสะเกษ ได้มาบำเพ็ญพรตอยู่ที่บ้านโนนค้อ พระภิกษุรูปนี้เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของประชาชนในหมู่บ้านและหมู่บ้านใกล้เคียงเป็นอย่างยิ่ง ราษฏรจึงอพยพมาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่บ้านโนนค้อ เป็นกลุ่มเป็นก้อนและใช้ชื่อหมู่บ้านใหม่ว่า "บ้านค้อวัง" จนกระทั่งปัจจุบัน แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด
หลังจากแรงผลักดันที่ฝ่ายได้กระตุ้นให้ก่อเกิด จังหวัดนครราชสีมา ได้อนุมัติงบประมาณในโครงการลงทุนภายใต้ปฏิบัติการไทยเข้มแข็ง 2555 ให้ดำเนินการเสนอรายละเอียดในการก่อสร้างศูนย์การเรียนรู้ท้องถิ่นสมัยก่อนประวัติศาสตร์แหล่งอารยธรรมบ้านโนนวัด โดยทางอำเภอโนนสูง ได้จัดการประชุมเพื่อหารือถึงแนวทางการดำเนินงานขึ้นเมื่อวันที่ 27 มกราคม 2553 ณ ห้องประชุมศาลาประชาคม ที่ว่าการอำเภอโนนสูง โดยมีว่าที่ร้อยตรี ดร. นิรันดร์ ดุจจานุทัศน์ นายอำเภอโนนสูง เป็นประธาน จังหวัดนครราชสีมา
แบ่งเป็นระดับประถมศึกษา ทั้งหมด 7 เขต จังหวัดนครราชสีมา
อนุสาวรีย์ท้าวสุรนารี อ่างซับประดู่ วังเณร หาดโคราช(อ่างห้วยยาง) อุทยานประวัติศาสตร์พิมาย อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ หมู่บ้านทำเครื่องปั้นดินเผาด่านเกวียน หมู่บ้านหินทราย บ้านหนองโสน วัดบ้านไร่ สถาบันวิจัยไม้กลายเป็นหินและทรัพยากรธรณีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ พิพิธภัณฑ์จิตรกรรมสามมิติโคราช สวนสัตว์นครราชสีมา วัดศาลาลอย สวนทุ่งลุงพี วัดโนนกุ๋ม ตลาดน้ำกลางดง เขี่อนลำตะคลอง เขื่อนลำมูลบน/หาดจอมทอง ผาเก็บตะวัน เขาแผงม้า ตลาดเมืองย่า 100 ปี ตลาดเซฟวัน เมืองเสมา (รัฐศรีจนาศะ) ปราสาทหินเมืองแขก ปราสาทหินเมืองเก่า ปราสาทหินโนนกู่ วัดธรรมจักรเสมาราม สะพานดำ สถานีรถไฟสูงเนิน สถานีรถไฟสูงเนิน อำเภอโนนศิลา
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2538 อำเภอบ้านไผ่ ในขณะนั้นมีตำบลในการปกครองจำนวนรวม 20 ตำบล ทำให้ยากต่อการอำนวยความสะดวกทางราชการ ประชาชนติดต่อราชการใช้เวลารอนาน เนื่องจากจำนวนประชากรเยอะ ทางกระทรวงมหาดไทยจึงได้แยก อำเภอบ้านไผ่ แบ่งการปกครองออกจัดตั้งเป็น 2 กิ่งอำเภอ ได้แก่ กิ่งอำเภอบ้านแฮด เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 และ กิ่งอำเภอโนนศิลา ลงในประกาศกระทรวงมหาดไทยเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539  เรื่อง แบ่งเขตพื้นที่อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ตั้งเป็น "กิ่งอำเภอโนนศิลา" โดยมีผลตั้งแต่วันที่   15 กรกฎาคม  พ.ศ. 2539 เขตปกครองประกอบด้วยตำบล 5 ตำบล คือ ตำบลโนนศิลา ตำบลหนองปลาหมอ ตำบลบ้านหัน ตำบลเปือยใหญ่ ตำบลโนนแดง องค์การบริหารส่วนตำบลโนนเมืองพัฒนา (อำเภอด่านขุนทด)
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนเมืองพัฒนา ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของอำเภอด่านขุนทด ไปตามทางหลวงแผ่นดินเส้นอำเภอสีคิ้ว – ชัยภูมิ เชื่อมถนนทางหลวงชนบทหมายเลข นม 3003 สายบ้านโคกน้อย – บ้านเจริญผล ระยะทางประมาณ 20 กิโลเมตร และตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของจังหวัดนครราชสีมา ระยะทางประมาณ 80 กิโลเมตร จุดกึ่งกลางของตำบลอยู่บริเวณพิกัด UB ๑๑๐๙๒๐ลักษณะภูมิอากาศเป็นแบบมรสุม มี 3 ฤดู อำเภอเกษตรสมบูรณ์
ตั้งอยู่บ้านโนนเขวา ตำบลโนนทอง ห่างจากตัวอำเภอประมาณ 13 กิโลเมตร มีทิวทัศน์สวยงาม มีจุดบริการอาหารและเครื่องดื่ม รวมทั้งบริการล่องแพแลคิ้ง สามารถล่องชมบรรยากาศสองฝั่งลำน้ำพรมไปถึง บ้านโนนหนองไฮซึ่งเป็นทางขึ้นภูคิ้งและ Homestay ได้ เทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ
เดิมเป็น สุขาภิบาลโนนสูง-น้ำคำ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2516 ต่อมาได้ยกฐานะเป็น เทศบาลตำบลโนนสูง-น้ำคำ เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2542   และต่อมาวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2549 ได้ยกฐานะเป็นเทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ โรงเรียนโนนสูงศรีธานี
โรงเรียนโนนสูงศรีธานี อักษรย่อ น.ศ. (NS) เป็นโรงเรียนในจังหวัดนครราชสีมา และเป็นโรงเรียนประจำอำเภอของอำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา ตั้งอยู่เลขที่ 163 ถนนศรีธานี ตำบลโนนสูง อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา รหัสไปรษณีย์ 30160 อำเภอปะคำ
ต่อมา ไม่นานได้เกิดความแห่งแล้งขึ้นในหลายจังหวัดหลายพื้นที่ทางภาคอีสาน เป็นเหตุให้มีผู้คนจากหลายที่หลายแห่งและหลายจังหวัดต่างพากันอพยพเข้ามาจับจองที่ทำกินและที่อยู่อาศัยกันอย่างต่อเนื่อง สาเหตุหนึ่งเนื่องมาจากความอุดมสมบูรณ์ของพื้นที่ “บ้านปะคำ”โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บ้านปลื้ม (ตำบลโคกมะม่วง ในปัจจุบัน) ที่มีความอุดมสมบูรณ์ไปด้วยแหล่งน้ำธรรมชาติ พืชพันธุ์ธัญญาหาร และทรัพยากรธรรมชาติมากมายหลากหลายชนิด จึงทำให้มีการอพยพเข้ามาอยู่อาศัยของผู้คนจากต่างถิ่นมีมาอย่างต่อเนื่องจนทำให้มีหมู่บ้านใหม่ๆ เกิดขึ้นมากมายหลายหมู่บ้าน เช่น บ้านไทยเจริญ บ้านถนนหัก บ้านโคกลอย บ้านโคกปราสาทบ้านโคกว่าน (ปัจจุบันชื่อบ้านสุขสำราญ) บ้านดอนนางดำ (ปัจจุบันชื่อบ้านดอนนางงาม) บ้านทุ่งไผ่ บ้านโคกประเดียบ บ้านปลื้ม บ้านเทพ บ้านโคกไม้แดง บ้านน้อย และอีกหลายต่อหลายหมู่บ้าน จวบจนถึงปัจจุบัน (พ.ศ. 2555) รวมแล้วทั้งสิ้น 77 หมู่บ้าน 
นางรอง มาเป็น กิ่งอำเภอละหานทราย จังหวัดบุรีรัมย์ 
ปะคำ , ตำบลไทยเจริญ และตำบลหนองบัว ส่วนหมู่บ้านส้มป่อยและหมู่บ้าน โนนดินแดง (อำเภอโนนดินแดง) ยังคงขึ้นอยู่กับอำเภอละหานทราย จังหวัดบุรีรัมย์การตั้งถิ่นฐานบ้านปะคำ ไม่ปรากฏหลักฐานแน่ชัดว่ามีการก่อตั้งขึ้นในยุคสมัยใดทุกสิ่งทุกอย่างจึงเป็นเพียงแค่การสันนิษฐานสืบต่อกันมาว่า น่าจะตั้งขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่ 15 -17 เพราะสังเกตเห็นได้จากการที่มีโบราณสถานและโบราณวัตถุต่างๆใหญ่บ้างเล็กบ้างรายล้อมอยู่โดยทั่วไป อย่างเช่น , พระพุทธรูปสัมฤทธิ์ , เทวรูปสัมฤทธิ์ , เครื่องปั้นดินเผาเครื่องประดับ , 
โครงกระดูก , อาวุธ เป็นต้น แต่ไม่ได้มีการเก็บรักษาให้ดีเท่าที่ควรเนื่องจากโดยส่วนใหญ่ เป็นการขุดค้นพบโดยนักค้าโบราณวัตถุมากกว่า จึงไม่ได้มีการศึกษาประวัติสิ่ง ของต่างๆเหล่านี้ดีเท่าที่ควร 
(ปัจจุบันยังพอมีให้เห็นอยู่บ้างที่ พิพิธภัณฑ์วัดโคกงิ้ว หมู่ที่ 3 ต.ปะคำ อ.ปะคำ จ.บุรีรัมย์) และโดยเฉพาะอย่างยิ่งที่บริเวณรอยต่อชุมชนบ้านปะคำหมู่ที่ 1 และชุมชนบ้านปะคำหมู่ที่ 2 
ตำบลปะคำ ลึกลงไปใต้ดินราว 1 – 5 เมตร จะพบว่ามีโครงกระดูกของคนในสมัยโบราณเรียงรายอยู่โดยทั่วไป นอกจากนี้ยังพบวัตถุสิ่งของต่างๆ เช่นหมวกโลหะ , อาวุธ , เครื่องใช้ต่างๆ ฯลฯ ดังนั้นจึงสันนิษฐานว่า บ้านปะคำ น่าจะเป็นหมู่บ้านและชุมชนโบราณที่มีความเก่ามากแห่งหนึ่ง  ที่ราบสูงโคราช
ที่ราบสูงโคราชคือที่ราบสูงที่มีพื้นที่ครอบคลุมส่วนใหญ่ของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย ชื่อของที่ราบสูงโคราชนี้มีที่มาจากชื่อของจังหวัดนครราชสีมาหรือโคราชซึ่งเป็นจังหวัดที่ใหญ่ที่สุดในบนที่ราบสูงนี้ เทศบาลตำบลโนนไทย
เทศบาลตำบลโนนไทย เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอโนนไทย จังหวัดนครราชสีมา เทศบาลตำบลโนนสะอาด (จังหวัดอุดรธานี)
ต่อมาเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2512 ทางราชการได้แบ่งแยกตำบลโพธิศรีสำราญ ออกมาจัดตั้งเป็นตำบลโนนสะอาด อำเภอกุมภวาปี "สุขาภิบาลโพธิศรีสำราญ จึงขอเปลี่ยนชื่อตามตำบลที่ตั้งเป็น "สุขาภิบาลโนนสะอาด อำเภอกุมภวาปี" ในเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2513 อำเภอโนนดินแดง
โนนดินแดง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ เทศบาลนครนครราชสีมา
เมืองนครราชสีมา เดิมเป็นแคว้นศรีจนาศะหรือเมืองเสมา ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา ในสมัยแผ่นดินสมเด็จพระนารายณ์มหาราชโปรดฯ ให้ย้ายเมืองมาสร้างเมืองใหม่ขึ้นในพื้นที่ปัจจุบันในปี พ.ศ. 2217 โดยสร้างให้มีป้อมปราการ และคูน้ำล้อมรอบ แล้วพระราชทานนามว่า "เมืองนครราชสีมา" อำเภอชนบท
4. เมืองโนนลาว (ต่อมาสมัย จอมพล ป.พิบูลสงคราม เปลี่ยนชื่อ เป็นเมืองโนนไทย) ตำบลโนนอุดม
ตำบลโนนอุดม สามารถหมายถึง แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด
แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด คือแหล่งโบราณที่มีหลุมขุดค้นทางโบราณคดีที่ใหญ่ที่สุด และมีความต่อเนื่องทางวัฒนธรรมที่ยาวนานที่สุดในประเทศไทย ณ เวลานี้ [1] นับได้ตั้งแต่ยุคหินใหม่ สำริด เหล็ก เรื่อยมากระทั่งยุคปัจจุบัน กว่า 200 ชั่วอายุคน ตัวแหล่งขุดค้นตั้งอยู่ในเขตตำบลพลสงคราม อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา ภายในได้มีการขุดพบหลุมศพ กระดูกมนุษย์ เครื่องประดับ และไหโบราณลวดลายงดงาม ซึ่งมีอายุเก่าแก่กว่าแหล่งโบราณคดีบ้านเชียงที่จังหวัดอุดรธานีเล็กน้อยมีอายุประมาณ 6,000 ปี และในอนาคตจะมีการสนับสนุนให้ขึ้นทะเบียนมรดกโลกอีกด้วย จังหวัดนครราชสีมา
มีผู้เสนอว่าอาจมีความเป็นไปได้ที่ เมืองนครราช คือเมืองเดียวกันกับเมืองราด ของพ่อขุนผาเมือง เนื่องจากมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเมืองพระนครหลายประการ นอกจากนี้รูปสลักกองทัพชาวสยามบนระเบียงด้านหนึ่งของ นครวัด อาจเป็นชาวสยามจากลุ่มแม่น้ำมูลที่เกี่ยวข้องกับเมืองนครราช และยังมีการกล่าวถึงเมืองนครราชสีมาในพงศาวดารของกัมพูชาหลายครั้งด้วย อย่างไรก็ตาม ผู้ที่มีมุมมองอีกด้านหนึ่งก็ว่า นครราชสีมา นั้นเป็นคำไทยเป็นคำใหม่ แยกเป็นคำได้คือ นคร, ราช และ สีมา หมายความว่า "เมืองใหญ่อันเป็นขอบขัณฑสีมาของราชอาณาจักร" (ราช+สีมา) ส่วนคำว่า โคราช (สำเนียงถิ่น: โค-หฺราด , ไทยกลาง: โค-ราด, เขมร: โก-เรียช ) นั้น น่าจะเพี้ยนมาจาก นครราช (อ่านตามสำเนียงว่า คอน-หฺราด ซึ่งเป็นคำเรียกนครราชสีมาแบบย่อ ๆ ของชาวบ้าน) หรือ อังกอร์เรียจ ต่อมาลดรูปเป็น กอร์เรียจ และเพี้ยนเป็นโคราช ในที่สุด และไม่ได้เพี้ยนมาจากชื่อเมืองโคราฆปุระ (Gorakhpur) ที่เป็นชื่อเมืองสมัยใหม่ในแคว้นเดียวกับเมืองอโยธยา (Ayodhya) ในอินเดีย ตามข้อสันนิษฐานของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพ แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด
วันที่ 9 กรกฎาคม 2558 หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่นจังหวัดนครราชสีมา ได้จัดการประชุมคณะอนุกรรมการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมประจำจังหวัดนครราชสีมาครั้งที่ 1/2558 โดยมีนายบุญยืน คำหงษ์ รองผู้ว่าราชการจังหวัดนครราชสีมา เป็นประธานการประชุม ณ ห้องประชุมมูลนิธิท้าวสุรนารี ชั้น 1 ศาลากลางจังหวัดนครราชสีมา โดยในที่ประชุมมีมติในที่ประชุมเห็นชอบในการแต่งตั้งให้แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด ต.พลสงคราม อ.โนนสูง จ.นครราชสีมา เป็นมรดกแห่งชาติ (ระดับจังหวัด) และให้หน่วยอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมธรรมชาติและศิลปกรรมท้องถิ่นจังหวัดนครราชสีมา จัดทำข้อมูลแผนการดำเนินงานเสนอต่อสำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม (สผ.) เพื่อเสนอให้ประกาศเป็นมรดกแห่งชาติต่อไป จังหวัดนครราชสีมา
เขต 1 - อำเภอเมืองนครราชสีมาและอำเภอโนนสูง เขต 2 - อำเภอจักราช อำเภอหนองบุญมาก อำเภอห้วยแถลง อำเภอเฉลิมพระเกียรติและอำเภอโชคชัย เขต 3 - อำเภอปักธงชัย อำเภอครบุรี อำเภอเสิงสาง และอำเภอวังน้ำเขียว เขต 4 - อำเภอสีคิ้ว อำเภอสูงเนินและอำเภอปากช่อง เขต 5 - อำเภอเทพารักษ์ อำเภอพระทองคำ อำเภอขามสะแกแสง อำเภอขามทะเลสอ อำเภอโนนไทยและอำเภอด่านขุนทด เขต 6 - อำเภอสีดา อำเภอบัวลาย อำเภอบ้านเหลื่อม อำเภอแก้งสนามนาง อำเภอคงและอำเภอบัวใหญ่ เขต 7 - อำเภอประทาย อำเภอเมืองยาง อำเภอชุมพวง อำเภอลำทะเมนชัย อำเภอพิมายและอำเภอโนนแดง อำเภอโพนทอง
ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงประกาศให้มีการใช้นามสกุล "โสน้อย" จึงได้ใช้นามสกุลว่า "พลเยี่ยม" ซึ่งบริวารส่วนใหญ่ก็ใช้นามสกุลพลเยี่ยมเช่นกัน นายโสน้อยได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกำนันคนแรกของบ้านแวง (อำเภอแวงหรืออำเภอโพนทองในปัจจุบัน) มีชื่อว่า "ท้าวสุวรรณสาร" (จึงถือว่าท่านผู้นี้เป็นต้นสกุล "พลเยี่ยม") บ้านเรือนของท่านก่อนนี้ปลูกอยู่บริเวณที่ทำการไปรษณีย์โพนทองในปัจจุบัน ซึ่งยังปรากฏเสาหลักเมืองแวงตั้งอยู่ที่บริเวณมุมที่ตั้งของที่ทำการไปรษณีย์โพนทองจนทุกวันนี้ สาเหตุที่เนินนี้ไม่ค่อยมีการตั้งบ้านเรือนในอดีต อาจจะเนื่องจากอยู่ใกล้ลำน้ำยัง ซึ่งเป็นเส้นทางการเดินทาง ที่อาจจะมีการปล้นสดม์ได้โดยง่าย อีกประการคือดินบริเวณนี้เป็นดินทรายปนดินเหนียวร่วนที่ขุดง่ายและน้ำซึมผ่านได้ดี มีองค์ประกอบของแคลเซี่ยมในดินเหนียวขาวที่เหมาะแก่การกรองน้ำ แต่ไม่ค่อยเหมาะสมในการเพาะปลูกข้าวมากนัก ผู้คนส่วนใหญ่ในบริเวณนี้ในอดีตจึงนิยมตั้งบ้านเรือนที่แถบบ้านโพนทองน้อย อำเภอโนนไทย
โนนไทย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมาคำว่า “สันเทียะ” มีการสันนิษฐาน ว่ามาจาก 3 ประเด็น คือ เทศบาลตำบลวังหิน (จังหวัดนครราชสีมา)
เทศบาลตำบลวังหิน เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งใน อำเภอโนนแดง จังหวัดนครราชสีมา                   พื้นที่ตำบลวังหิน  มีพื้นที่ทั้งหมด  ๔๗ ตร.กม   หรือประมาณ  ๒๙,๕๕๕ ไร่   มีทั้งหมด   ๑๓  หมู่บ้าน   ประกอบไปด้วย บ้านโนนเพ็ด  บ้านหนองบัว   บ้านแก บ้านหนองขี้เหล็ก  บ้านหนองงูเหลือม  บ้านดอนยาวน้อย  บ้านทุ่งรี บ้านเตย   บ้านหินตั้ง  บ้านสำโรงใต้ บ้านสำโรงเหนือ  บ้านบุหวาย  และบ้านหนองตะเข้ ตำบลโนนหัน
ตั้งอยู่ห่างจาก อำเภอชุมแพ ประมาณ 20 กิโลเมตร ห่างจาก จังหวัดขอนแก่น 96 กิโลเมตร สภาพภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง เทศบาลตำบลโคกสูง (จังหวัดชัยภูมิ)
เทศบาลตำบลโคกสูง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอเมืองชัยภูมิ จังหวัดชัยภูมิ โดยมีพื้นที่เป็นที่เนินเชิงเขาเทือกเขาภูแลนคา ราษฎรส่วนใหญ่ทำไร่ในที่ราบเชิงเขาและทำนาในที่ราบลุ่มเขตปกครองครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบลของตำบลโคกสูง จำนวน 6 หมู่บ้าน ดังนี้ ตำบลโนนเจริญ
ตำบลโนนเจริญมีประชากรทั้งหมด 8,507 คน ประชากรส่วนใหญ่เป็นคนไทยอีสาน (ลาว) รองลงมาคือ เขมร ส่วย ไทย ไทยโคราช
การคมนาคม  เทศบาลตำบลซำสูง
ต่อมาในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2537 ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองของอำเภอกระนวน โดยแยกออกมาจัดตั้งเป็น กิ่งอำเภอซำสูง โดยรวมไว้ 5 ตำบล คือ ตำบลกระนวน ตำบลคำแมด ตำบลบ้านโนน ตำบลคูคำ และตำบลห้วยเตย โดยมีที่ตั้งทีว่าการกิ่งอำเภอซำสูง ขึ้นที่ตำบลกระนวน และเมื่อมีการจัดตั้งกิ่งอำเภอขึ้นในพื้นที่ทำให้ประชาชนทั่วไปอพยพเข้ามาอยู่อาศัยทำมาหากินในพื้นที่ตำบลกระนวนเพิ่มขึ้น จึงได้มีการแยกหมู่บ้านออกเพิ่มอีก 1 หมู่ คือ บ้านยางคำ ในเขตปกครองของสภาตำบลกระนวน รวมเป็น 3 หมู่บ้าน และเมื่อวันที่16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะ สภาตำบลกระนวน เป็น องค์การบริหารส่วนตำบลกระนวนซึ่งมีพื้นที่ปกครองนอกเขตสุขาภิบาลซำสูง ได้แก่ 
และเมื่อปีพ.ศ. 2542 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนฐานะ สุขาภิบาลซำสูง เป็น เทศบาลตำบลซำสูง มีเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลกระนวนตามเขตสุขาภิบาลซำสูงเดิม และต่อมาในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2547 กระทรวงมหาดไทยประกาศยุบองค์การบริหารส่วนตำบลกระนวนรวมกับเทศบาลตำบลซำสูง จึงมีผลทำให้ เทศบาลตำบลซำสูง มีพื้นที่ครอบคลุมตำบลกระนวนทั้งตำบล มาจนทุกวันนี้ ตำบลโนนสะอาด (อำเภอชุมแพ)
ตำบลโนนสะอาด เป็นตำบลใน อำเภอชุมแพ จังหวัดขอนแก่น อำเภอเมืองนครราชสีมา
ชื่อเมืองโคราช น่าจะเพี้ยนมาจากชื่อเมือง "นครราช" ในภาษาเขมร และไม่น่านำมาจากชื่อเมือง "โคราฆะปุระ" ในมัชฌิมประเทศ เนื่องจากเมืองโคราฆะปุระเป็นเมืองที่สร้างขึ้นในอินเดีย
ราวคริสต์ศตวรรษที่ 13 ซึ่งมีอายุน้อยกว่าอารยธรรมขอม-ทวาราวดีของเมืองเสมามาก ตำบลโนนศิลา (อำเภอโนนศิลา)
โดยแรกเริ่มเดิมเป็นหมู่บ้านเล็กๆ ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของตำบลเปือยใหญ่ อำเภอบ้านไผ่ จนต่อมามีผู้คนอพยพถิ่นฐานมาอาศัยอยู่และทำมาหากินริมถนนมิตรภาพ และใกล้สถานีรถไฟบ้านหัน โดยการคมนาคมสะดวกผู้คนก็เริ่มมากขึ้น จึงทำให้ทางราชการจัดตั้งเป็นตำบลโนนศิลา อำเภอบ้านไผ่ ขึ้นเมื่อราววันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2512 ต่อมากระทรวงมหาดไทยประกาศให้พื้นที่บางส่วนตำบลโนนศิลา อำเภอบ้านไผ่ จัดตั้งเป็นสุขาภิบาลโนนศิลา ต่อมาคือเทศบาลตำบลโนนศิลา และพื้นทีบางส่วนนอกเขตสุขาภิบาลโนนศิลา ได้มีการจัดตั้งเป็นสภาตำบลโนนศิลา แล้วสภาตำบลถูกยุบรวมกับองค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลาหมอ จนได้มีการยกฐานะตำบลโนนศิลาเป็น กิ่งอำเภอโนนศิลา และอำเภอโนนศิลา ตามลำดับมา โดยปัจจุบันตำบลโนนศิลามีหมู่บ้านในปกครองทังหมด 7 หมู่บ้าน อำเภอซำสูง
คำว่า "ซำสูง" มีความหมายตามฐานทางภาษาอีสาน หรือภาษาลาว คำว่า "ซำ" แปลว่า บริเวณที่ต่ำที่มีน้ำไหลมารวมเป็นแอ่งขัง หรือเป็นที่ชุ่มชื่นมีน้ำใต้ดินมาก เช่น ที่ต่ำของเนินป่า ร่องภูเขา เช่นชื่อซำต่าง ๆ ของภูกระดึง  เป็นต้น โดยชื่อหมู่บ้านในเขตอำเภอซำสูงที่มี "ซำ" เช่น บ้านซำโอง ฉะนั้น ซำสูง จึงหมายถึง ชื่อหนึ่งของชุมชนบ้านกระนวน บ้านโคกสูง ตำบลกระนวน อำเภอซำสูง ซึ่งตั้งอยู่บริเวณที่ชุ่มชื้นมีน้ำใต้ดินไหลมาจากที่สูงของป่าดงซำ ซึ่งเป็นป่าดิบแล้งที่อุดมสมบูรณ์ ผืนป่าดงซำผืนนี้มีพื้นที่ครอบคลุมและเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่รอยต่อของอำเภอน้ำพอง อำเภอกระนวน และอำเภอซำสูง โดยอำเภอซำสูงมีพระพุทธรูปอันศักดิ์สิทธิ์ปางสะดุ้งมาร ก่อสร้างสมัยทวาราวดี นามว่า "หลวงปู่พระเจ้าใหญ่" ประดิษฐานที่วัดโพธิ์ชัย เป็นที่เคารพสักการะของ ประชาชนในเขตเทศบาลและประชาชนทั่วไป  อำเภอซำสูง
ซำสูง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดขอนแก่น  อำเภอโนนสูง
อำเภอโนนสูงตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ อำเภอโนนสัง
อำเภอโนนสัง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดหนองบัวลำภู แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา โดย สำนักศิลปะและวัฒนธรรม ในฐานะสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาท้องถิ่น ได้ให้ความช่วยเหลือชุมชนในการพัฒนาศูนย์การเรียนรู้สมัยก่อนประวัติศาสตร์ แหล่งอารยธรรมบ้านโนนวัด ให้เคลื่อนตัวไปได้อย่างรวดเร็ว โดยผู้ช่วยศาสตราจารย์เศาวนิต เศาณานนท์ อธิการบดี มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมาได้อนุมัติงบประมาณเพื่อดำเนินโครงการดำเนินโครงการวิจัยเพื่อพัฒนาศูนย์การเรียนรู้ท้องถิ่นสมัยก่อนประวัติศาสตร์แหล่งอารยธรรมบ้านโนนวัดขึ้น เพื่อศึกษาแนวทางในการพัฒนาศูนย์การเรียนรู้ท้องถิ่น และแสวงหาศักยภาพของชุมชนเพื่อให้เกิดการพัฒนาที่ยั่งยืน โดยน้อมนำแนวพระราชดำริ "เข้าใจ เขาถึง พัฒนา" มาเป็นแนวทางหลักในการดำเนินงาน อำเภอโนนสุวรรณ
ถ้ามาจากจังหวัดนครราชสีมา มาตามถนนหมายเลข24แยกที่ อ.หนองกี่ เลี้ยวเข้าถนนหนองกี่-เสิงสาง มาประมาณ10กม.ถึงชุมชนสามเหลี่ยม ทต.ดอนอะราง ก็เลี้ยวซ้ายเข้าถนนหัวถนน-ดอนอะราง จะเข้าเขตอำเภอโนนสุวรรณที่เขตตำบลดงอีจาน เทศบาลตำบลโนนสมบูรณ์ (จังหวัดนครราชสีมา)
วันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ได้มีการเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาล ยกฐานะ สุขาภิบาลโนนสมบูรณ์ เป็น เทศบาลตำบลโนนสมบูรณ์ เป็นเทศบาลตามพระราชบัติญัติ พ.ศ. 2542 ตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 116 ตอนที่ 9 ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542  องค์การบริหารส่วนตำบลหัวหนอง
ในเวลาต่อมา นายชม  มาศรี ได้ขอตั้งตำบลเพิ่มขึ้นโดยแบ่งแยกออกมจากตำบลบ้านไผ่ รวมเขตการปกครอง 6 หมู่บ้าน  คือ หัวหนอง – หนองนาวัว - โนนงิ้ว –โนนไผ่ – โนนข่า - หนองร้านหญ้า ใช้ชื่อว่า ตำบลหัวหนอง อยู่ในเขตปกครองของอำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น โดยมีสภาตำบลหัวหนอง ทำการปกครองตำบลหัวหนอง จนกระทั่งเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น องค์การบริหารส่วนตำบลหัวหนอง มาจนถึงปัจจุบัน เทศบาลตำบลโพธิ์กลาง
เทศบาลตำบลโพธิ์กลาง ตั้งอยู่บน ถนนสายบ้านหนองพลวงน้อย ตำบลโพธิ์กลาง อำเภอเมืองนครราชสีมา จังหวัดนครราชสีมา เป็นเทศบาล 1 ใน 9 แห่ง ของเทศบาลในเขตอำเภอเมืองนครราชสีมา แต่เดิม เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์กลาง ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2550 จึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบล อำเภอหนองสูง
อำเภอหนองสูง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมุกดาหาร พระไกรสรราช (สิงห์ ไตรยวงค์)
พระไกรสรราช (สิงห์ ไตรยวงค์) เจ้าเมืองหนองสูงองค์แรก (พ.ศ. ๒๓๘๗-๒๔๒๐) ปัจจุบันคืออำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร ภาคอีสานของประเทศไทย อดีตบรรดาศักดิ์ที่ พระสีหนาม หรือ ท้าวสีหนาม ดำรงตำแหน่งเจ้าเมืองคำอ้อ ในประเทศลาว สืบเชื้อสายจากเจ้านายในราชตระกูลเผ่าภูไท (ผู้ไท) แห่งเมืองคำอ้อและเมืองคำเขียว ซึ่งอพยพมาจากแคว้นสิบสองจุไทหรือแคว้นสิบสองเจ้าไททางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม พระไกรสรราช (สิงห์) เป็นต้นตระกูล ไตรยวงค์ กลางประพันธ์ อาจวิชัย โกมารพัฒน์ ในอำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร[1] ตำบลโนนแดง (อำเภอโนนศิลา)
โนนแดง แต่เดิมนั้นเป็นหมู่บ้าน ได้แก่ ""บ้านโนนแดงใหญ่ หมู่ 10 และบ้านโนนแดงน้อยหมู่ 8 ตำบลโนนศิลา อำเภอบ้านไผ่"" ซึ่งตั้งอยู่ทางด้านทิศเหนือของตำบลโนนศิลา ต่อมามีชุมชนหนาแน่นเพิ่มขึ้นเรือยๆ เมื่อวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2532 ทางราชการจึงตั้งเป็น ตำบลโนนแดง อำเภอบ้านไผ่ โดยโอนหมู่บ้านของตำบลโนนศิลา จำนวน 7 หมู่บ้าน เมื่อต่อมาอำเภอบ้านไผ่มีประชากรหนาแน่น และพื้นที่กว้างขวาง จึงยากต่อการต่อติดราชการ ทางกระทรวงมหาดไทย จึงได้จัดตั้งยกฐานะ ตำบลโนนศิลา ขึ้นเป็น "กิ่งอำเภอโนนศิลา" จึงทำให้ตำบลโนนแดง ย้ายมาขึ้นตรงต่ออำเภอโนนศิลา จนถึงปัจจุบัน ตำบลโนนแดง อำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น แบ่งการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ประกอบด้วย อำเภอปักธงชัย
ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ พ.ศ. 2369 เจ้าอนุวงศ์แห่งเมืองเวียงจันทน์ยกทัพมายึดเมืองนครราชสีมาและได้กวาดต้อนชาวเมืองไป แต่ถูกคุณหญิงโมและชาวเมืองนครราชสีมาต่อสู้กับทหารเวียงจันทน์จนได้รับชัยชนะและได้พระราชทานนามว่า “ ท้าวสุรนารี ” การกวาดต้อนเชลยคราวนั้น ทหารเจ้าอนุวงศ์แห่งเมืองเวียงจันทน์ ได้มากวาดต้อนชาวเมืองปักทั้งชาวไทยโคราช และ ชาวเวียงจันทน์ ซึ่งชาวเวียงจันทร์ได้อพยพมาพึ่งพระบรมโพธิสมภารตั้งแต่สมัยกรุงธนบุรี ต่างก็มีที่ทำมาหากินสุขสบายมาเป็นเวลา 47 ปี จึงพร้อมใจกันจับอาวุธต่อสู้ขับไล่ทหารของเจ้าอนุวงศ์พ่ายแพ้กลับไป (ปัจจุบันชาวเวียงจันทน์เป็นบรรพบุรุษ ของชาวตำบลตะคุทั้งตำบล ตำบลเมืองปักบางหมู่บ้าน ตำบลธงชัยเหนือบางหมู่บ้าน ตำบลบลสะแกราชบางหมู่บ้าน ตำบลตะขบบางหมู่บ้าน)
อำเภอปักธงชัยตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ จังหวัดนครราชสีมา
ครั้นถึงสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย สมเด็จพระนารายณ์มหาราช ทรงเห็นว่าเป็นหัวเมืองใหญ่และมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์ เนื่องจากเป็นเมืองหน้าด่านของอยุธยาติดกับพรมแดนลาว (เข้าใจว่าเลยลำสะแทด ซึ่งเป็นลำน้ำสาขาของแม่น้ำมูลเหนือเมืองพิมายเป็นเขตแดนลาว เพราะมีบันทึกไว้ในนิราศหนองคาย สอดคล้องกับวัฒนธรรมและภาษาที่เปลี่ยนไปด้วย) จึงโปรดให้ย้ายเมืองเสมา มาสร้างเมืองใหม่ ณ ที่ตั้งปัจจุบัน โดยมีการวางผังเมืองเป็นตารางรูปสีเหลี่ยม ขนาดกว้าง 1,000 เมตร ความยาว 1,700 เมตร มีกำแพงเมืองขนาดใหญ่ มีป้อมค่ายหอรบ และพระราชทานนามว่า "เมืองนครราชสีมา" จุลศักราช 1036 (พุทธศักราช 2217) โปรดให้พระยายมราช (สังข์)เป็นเจ้าเมือง ในคราวเดียวกันกับที่แต่งตั้ง เจ้าพระยารามเดโช เป็นเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช เทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ
เทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโนนสูง อำเภอเมืองอุดรธานี จังหวัดอุดรธานี ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเทศบาลนครอุดรธานีประมาณ 20 กิโลเมตร องค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง (จังหวัดขอนแก่น)
องค์การบริหารส่วนตำบลโนนแดง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอโนนศิลา จังหวัดขอนแก่น  มีลักษณะเป็นพื้นที่ราบลุ่ม ส่วนใหญ่จะแห้งแล้ง พืชที่ปลูกและทนทานต่อสภาพอากาศได้ดีคือ ต้นหม่อน ผักที่ทำรายได้ให้แก่ตำบล คือ ผักชีหอม ขึ้นฉ่าย เทศบาลตำบลโนนเมือง (จังหวัดนครราชสีมา)
เทศบาลตำบลโนนเมือง เป็นเทศบาลแห่งหนึ่งใน อำเภอขามสะแกแสง จังหวัดนครราชสีมา โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า นครราชสีมา
เนื่องจาก นายแพทย์สำเริง แหยงกระโทก นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมาในขณะนั้น เคยเข้าศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายในโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษามาก่อน จึงมีนโยบายที่จะจัดตั้งโรงเรียนที่เปิดสอนเฉพาะระดับมัธยมศึกษาตอนปลายและมีคุณภาพเช่นเดียวกับโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จึงได้ทำการเปลี่ยนชื่อโรงเรียนนครราชสีมาวิทยาลัย เป็นโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า นครราชสีมา(โดยขอเป็นโรงเรียนในเครือโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า)ขึ้นในวันที่ 9 มกราคม 2552 และยังมีนโยบายมุ่งมั่นที่จะพัฒนาเยาวชนด้านการศึกษา จึงผลักดันให้โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า นครราชสีมา ให้เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายของจังหวัดนครราชสีมา ที่เน้นการจัดการเรียนการสอนด้านวิทยาศาสตร์ คณิตศาสตร์ เทคโนโลยี และความสามารถทางภาษา 
ต่อมาในช่วงเวลาที่ ร้อยตรีหญิงระนองรักษ์ สุวรรณฉวี ดำรงตำแหน่งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมา ต้องการให้ทางโรงเรียนเปิดสอนแบบโรงเรียนมัธยมทั่วๆไป(เปิดสอนมัธยม1-6) จึงมีนโยบายรับนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นขึ้น ซึ่งขัดกับวัตถุประสงค์เดิมที่มีอยู่ ทำให้นักเรียนของโรงเรียนเกิดความไม่พอใจในบางส่วนกับนโยบายที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต แต่เสียงส่วนนั้นไม่สามารถแก้ไขนโยบายที่กำลังจะเกิดขึ้นได้(โดยยังไม่มีหมายกำหนดเริ่มโครงการที่แน่นอน) และยังมีนโยบายที่จะเปิดสาขาวิชา ศิลปศาสตร์-การกีฬา อีก1ห้องในทุกระดับชั้นในปีการศึกษา2559 
ในปี พ.ศ. 2558 โรงเรียนเริ่มเกิดปัญหาการศึกษาขึ้น เพราะมีสาเหตุจากการเปลี่ยนหลักสูตรโดยให้หลักสูตรแต่เดิมมีความเข้มข้นน้อยลง จากสาเหตุดังกล่าว ทำให้ผลสอบโอลิมปิควิชาการ(ในวิชา ฟิสิกส์ เคมี ชีววิทยา และดาราศาสตร์)จากจำนวนประมาณ36-38คน(ในปีพ.ศ. 2557)เหลือเพียง6-7คน(ในปีพ.ศ. 2558)(ในการสอบคัดเข้าค่ายที่1ของมูลนิธิสอวน.)เท่านั้น
ในด้านการเรียน เนื่องจากร้อยตรีหญิงระนองรักษ์ สุวรรณฉวี ได้ต้องการให้เปิดห้องกีฬาขึ้น ซึ่งทางโรงเรียนเห็นข้อเสียหลายประการจึงคัดค้าน ดังกล่าว ทำให้ทางโรงเรียนเริ่มมีข้อขัดแย้งกับสังกัดของตนมากขึ้น ซึ่งผิดกับในยุคสมัยของนายแพทย์สำเริง แหยงกระโทก ซึ่งได้ชื่อว่าจุดพัฒนาของโรงเรียนซึ่งทำให้โรงเรียนมีความเด่นทางวิชาการดังที่ได้เสนอจัดตั้งโรงเรียนเครือข่ายโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาในยุคนั้น
จากนั้น ทางองค์การบริหารส่วนจังหวัดจึงทำการย้ายผู้อำนวยการไพศาล มีสวัสดิ์ไปโรงเรียนปากช่อง2 แล้วให้ผู้อำนวยการสมยศ ระย้าอินทร์มาเป็นผู้อำนวยการแทน เพราะผู้อำนวยการไพศาลไม่สามารถสนองนโยบายดังที่กล่าวไปและนโยบายรับบุตรหลานของข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัดนครราชสีมาได้ โดยให้เหตุผลว่าคอร์รัปชั่น แต่ทางสำนักงานป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติไม่ตรวจพบทุจริตแต่อย่างใด จึงให้เหตุผลว่าโรงเรียนไม่มีนโยบายเก็บค่าเล่าเรียน และไม่มีนโยบายจัดตั้งสมาคมผู้ปกครองนักเรียนแต่อย่างใด แต่ในสมัยของผู้อำนวยการสมยศ โครงการห้องเรียนกีฬาไม่ได้เริ่มแต่อย่างใด แต่เริ่มโครงการรับบุตรหลานข้าราชการองค์การบริหารส่วนจังหวัด(กำหนดจำนวนรับแน่นอน)แล้ว และได้เกิดปัญหาความไม่พอใจในการกระทำขององค์การบริหารส่วนจังหวัดของกลุ่มผู้ปกครองนักเรียนบางกลุ่มขึ้น บวกกับการบริหารที่เป็นไปได้ลำบากจากการที่ไม่สามารถเก็บเงินค่าเล่าเรียนโดยตรงได้ เนื่องจากนางระนองรักษ์ สุวรรณฉวีกล่าวว่าไม่มีการเก็บค่าเล่าเรียนไดๆทั้งสิ้น จึงไม่สามารถที่จะนำเงินมาบริหารจัดการได้ดีเท่าที่ควร และการกระทำเป็นไปโดยไม่โปร่งใส เลยเกิดปัญหาในปีการศึกษา2559ตลอดปีการศึกษา และในปัจจุบันก็ได้ย้ายผู้อำนวยการสมยศ ระย้าอินทร์ไปยังโรงเรียนพระทองคำ แล้วให้ผู้อำนวยการเชาวลิต เกิดกลางมาบริหารโรงเรียนต่อในปี พ.ศ.2560 องค์การบริหารส่วนตำบลหัวหนอง
ในอดีตราวเมื่อปี พ.ศ. 2452  ประมาณเวลาได้  95 ปี พื้นที่เดิมมีหมู่บ้านเพียง 3 หมู่บ้านชื่อบ้านหัวหนอง บ้านนาวัวและบ้านโนนงิ้ว ได้รวมเป็นหมู่บ้านเดียวกันมีนามในเบื้องต้นว่า โนนงิ้ว ได้ย้ายมาจากตำบลหัวนาคำ ซึ่งหากจากที่นี้ไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ประมาณ  40  กิโลเมตร เหตุที่ย้ายมาเนื่องจากที่เดิมมีสภาพแวดล้อมไม่เหมาะสม ซึ่งทราบจากการบอกเล่ามาว่าสภาพพื้นดินเป็นโคลนเหนียวและอยู่ห่างตัวเมือง เส้นทางการคมนาคมสัญจรไปมาไม่สะดวกเป็นลักษณะหมู่บ้านปิด เพราะสมัยนั้นเป็นป่าดงหนาทึบมาก ฉะนั้นจึงอพยพเข้ามาอยู่ใกล้ตัวเมืองเพื่อให้การไปมาติดต่อกับทางอำเภอสะดวกสบายยิ่งขึ้น ได้พิจารณาเห็นว่าในที่ปัจจุบันนี้มีทำเล ที่เหมาะสมมีหนองน้ำใหญ่ ชื่อว่าหนองนาวัว ได้อาศัยในการครองชีพไม่ขาดแคลนจึงได้เลือกเอาทำเลนี้เป็นที่ตั้งหมู่บ้าน  และได้ขนานนามชื่อบ้านตนเองให้สอดคล้องตามสภาพภูมิศาสตร์ว่าบ้านโนนงิ้ว (เพราะมีต้นนุ่นมาก) และตามหลักฐานข้อมูลบ้านโนนงิ้ว  ตำบลหนองปลาหมอ (อำเภอโนนศิลา)
หนองปลาหมอ เป็นชุมชนเก่าแก่ที่เป็นศูนย์กลางของตำบลซึ่ง แต่ก่อนมีชื่อว่า ""หนองตาหมอ"" ที่เกิดจากหมอยาโบราณ ได้เดินทางมาขายยาโบราณบริเวณหนองน้ำใกล้หมู่บ้านและได้ล้มป่วยเสียชีวิตลงในเวลาต่อมา ณ หนองน้ำใกล้หมู่บ้าน ชาวบ้านจึงเรียกชื่อหมู่บ้านว่า "หนองตาหมอ" จึงเพี้ยนมาเป็น "หนองปลาหมอ" จนได้นำเอามาตั้งเป็นชื่อหมู่บ้านว่า ""หมู่ที่ 6, 14 บ้านหนองปลาหมอ ตำบลเปือยใหญ่"" โดยอยู่ทางด้านทิศใต้ของตำบลเปือยใหญ่ ตำบลเปือยใหญ่
เมื่อปี พ.ศ. 2539 ทางกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้ง กิ่งอำเภอโนนศิลา อำเภอบ้านไผ่ ตำบลเปือยใหญ่จึงได้โอนมารวมอยู่ในการปกครองของกิ่งอำเภอโนนศิลา และเป็น อำเภอโนนศิลา ในปัจจุบัน สาเหตุที่ชื่อตำบลเปือยใหญ่ เพราะบ้านเปือยใหญ่เป็นจุดศูนย์กลางของตำบล โดยมีชุมชนอยู่อย่างหนาแน่นและมีต้นเปือยใหญ่เป็นสัญลักษณ์ประจำหมู่บ้าน จึงเรียกขานติดต่อกันมาว่า "ตำบลเปือยใหญ่" มาจนถึงปัจจุบัน อำเภอพนม
ตามประวัติความเป็นมานั้น คำว่า "พนม" เป็นภาษาเขมรซึ่งแปลว่า ภูเขาลำเนาไพร หรือชาวท้องถิ่นเรียกว่า "ปากนม" หรือ "พะนม" เป็นคำบอกถึงความหมายของสถานที่แห่งนั้น ตามหลักฐานบางอย่างสันนิษฐานว่า มีภูเขาเป็นรูปนม บ้างก็ว่าพนมมือ แต่เดิมอำเภอพนมมีชื่อเรียกว่า อำเภอชะอุ่น เป็นอำเภอตั้งแต่ปี พ.ศ. 2433 ตั้งอยู่ฝั่งขวาของคลองชะอุ่น การปกครองขึ้นตรงต่อเมืองนครศรีธรรมราช โดยมีหลวงปราบประทุษราษฎร์เป็นนายอำเภอคนแรก ตามประวัติกล่าวไว้ว่าเหตุที่ตั้งเมืองนั้น เพราะบริเวณหัวแคว้นด้านนี้ชุกชุมไปด้วยอันธพาล ทางการจึงก่อตั้งเป็นอำเภอเพื่อปราบอันธพาลนั่นเอง ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2441 ทางราชการได้แบ่งการปกครองเป็นมณฑล จึงย้ายอำเภอชะอุ่นมาขึ้นกับมณฑลชุมพร ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2453 อำเภอชะอุ่นได้ถูกลดฐานะเป็นกิ่งอำเภอชื่อว่า กิ่งอำเภอปากพนม โดยมีขุนพนมธนารักษ์ ดำรงตำแหน่งปลัดอำเภอผู้เป็นหัวหน้าประจำกิ่งอำเภอคนแรก ในที่สุดคำว่า "ปาก" ได้หายไปเหลือเพียงชื่อว่า กิ่งอำเภอพนม แล้วได้ยกฐานะเป็น อำเภอพนม อีกครั้งเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด
ความสำเร็จดังกล่าวนำมาสู่การดำเนินการเสนอขอการสนับสนุนงบประมาณจากรัฐบาล โดย สำนักงานการท่องเที่ยวและกีฬา จังหวัดนครราชสีมา องค์การบริหารส่วนตำบลพลสงคราม ชุมชนบ้านโนนวัด และมหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา โดยมีแผนที่จะทำการก่อสร้างในพื้นที่หลุมขุดค้นเดิม คือ พื้นที่ของนางวอย แก้วกลาง ซึ่งได้บริจาคไว้เมื่อครั้งทำการประชาคมภาคีการพัฒนาในท้องถิ่นเอง คือ องค์การบริหารส่วนตำบลพลสงคราม เจ้าคณะตำบลพลสงคราม เจ้าอาวาสวัดมะรุม ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมศึกษาและประถมศึกษาในพื้นที่ และประชาชนในบ้านโนนวัดทั้งหมด จนเกิดความเชื่อมั่นให้กับทุกภาคส่วนที่เข้ามามีส่วนร่วมพัฒนาแผนปฏิบัติการด้านต่างๆ ขึ้นต่อไป เทศบาลตำบลหนองไข่น้ำ
เทศบาลตำบลหนองไข่น้ำ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอำเภอเมืองนครราชสีมามีระยะห่างจากอำเภอเมืองนครราชสีมาประมาณ 
25 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมด 43.44 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 22,949 ไร่ แต่เดิมการปกครองขึ้นกับตำบลโคกสูง ปัจจุบันได้มีการแยกออกมาจัดตั้งเป็นตำบลหนองไข่น้ำ และแบ่งการปกครองออกเป็น 8 หมู่บ้าน ได้แก่  เทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ
เทศบาลเมืองโนนสูง-น้ำคำ ครอบคลุมพื้นที่ 6 หมู่บ้านในตำบลโนนสูง องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลาหมอ (จังหวัดขอนแก่น)
ตำบลโนนศิลา เป็นตำบลที่ก่อตั้งมาก่อนตำบลหนองปลาหมอ โดยรวม 14 หมู่บ้าน ซึ่งได้มีการจัดตั้ง สุขาภิบาลโนนศิลาขึ้น โดยครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลโนนศิลา 5 หมู่บ้าน ส่วนสภาตำบลโนนศิลา ทำหน้าที่ปกครองครอบคลุมพื้นที่ตำบลโนนศิลาเช่นกัน แต่นอกพื้นที่สุขาภิบาลโนนศิลา ซึ่งประกาศจัดตั้ง สภาตำบลโนนศิลา เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ปกครองเรื่อยมาจนมีการแยกพื้นที่ออกไปตั้งเป็นตำบลโนนแดง คงเหลือหมู่บ้านในการปกครองเพียง 7 หมู่บ้าน ทำให้ สภาพฐานะสภาตำบลโนนศิลา เล็กลง  องค์การบริหารส่วนตำบลโนนสมบูรณ์ (อำเภอบ้านแฮด)
"ระวังสับสนชื่อซ้ำกัน องค์การบริหารส่วนตำบลโนนสมบูรณ์"องค์การบริหารส่วนตำบลโนนสมบูรณ์ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในอำเภอบ้านแฮด จังหวัดขอนแก่น อยู่ห่างจากที่ตั้งอำเภอบ้านแฮด 10 กิโลเมตร โดยมีสภาพภูมิประเทศทั่วไป เป็นพื้นที่ราบลุ่มบางตอนสลับกับที่ดอน และเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำชี เทศบาลตำบลดอนหวาย
องค์การบริหารส่วนตำบลดอนหวาย อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา เป็นเทศบาลตำบลดอนหวายโดยองค์การบริหารส่วนตำบลดอนหวาย จัดตั้งตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ปี 2542 มีพื้นที่ 20.49 ตารางกิโลเมตร จำนวน 7 หมู่บ้าน ประชากร 3,440 คน รายได้จริงไม่รวมเงินอุดหนุน 9.31 ล้านบาท รายจ่ายประจำ 3.15 ล้านบาท สมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบลดอนหวายจะครบวาระในวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2551 และประสงค์จะจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบลดอนหวาย ตั้งแต่วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2551 เป็นต้นไป  โรงเรียนโนนสูงศรีธานี
ต่อมากระทรวงศึกษาธิการได้อนุญาตให้เปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โดยเริ่มเปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายสายสามัญ (ม.ศ.5) เมื่อต้นปีการศึกษา 2524 กระทรวงศึกษาธิการ สั่งรวมโรงเรียนโนนสูง(แผนใหม่) เข้าเป็นโรงเรียนเดียวกับโรงเรียนโนนสูง "ศรีธานี" เรียกชื่อใหม่ว่า โรงเรียนโนนสูงศรีธานี เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 (ม.1 - ม. 6) จนถึงปัจจุบัน อำเภอโนนสุวรรณ
อำเภอโนนสุวรรณตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ องค์การบริหารส่วนตำบลโนนข่า
โนนข่า แรกเริ่มแต่เดิมนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านขึ้นอยู่กับการปกครองของตำบลหนองมะเขือ ต่อมาเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2529 ทางราชการได้ประกาศแบ่งแยกท้องที่ออกมาจัดตั้งเป็น ตำบลโนนข่า อยู่ในเขตการปกครองของอำเภอพล สาเหตุที่ชื่อตำบลโนนข่า เพราะว่าบ้านโนนข่าซึ่งเป็นหมู่บ้านหนึ่งในตำบลมีประชากรและจำนวนครัวเรือนมากที่สุด ต่อมาได้รับประกาศจัดตั้งเป็น สภาตำบลโนนข่า  เขตหนองแขม
บริเวณแขวงหนองแขมในอดีตมีสภาพเป็นที่ราบลุ่ม บางแห่งมีน้ำท่วมขังตลอด (หนองน้ำ) และมีต้นแขม (หญ้าขนาดสูงชนิดหนึ่ง) ขึ้นอยู่หนาแน่นเป็นพง ก่อนหน้านั้นเคยมีชื่อเรียกว่า "หนองน้ำแดง" แต่ถูกลืมไปแล้ว[1] จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2413 พระวินัยธร (คำ) เจ้าอาวาสวัดเชิงเลน ตำบลบางช้าง อำเภอสามพราน เมืองนครปฐม ได้สร้างวัดขึ้นที่ริมหนองน้ำแห่งหนึ่งและตั้งชื่อวัดว่า "วัดหนองแขม"[2] ตามลักษณะของพื้นที่ ส่วนชาวบ้านก็ได้ขุดบ่อไว้ริมหนองเพื่ออาศัยใช้น้ำจืดและเรียกว่า "บ่อหนองแขม"[2] จังหวัดนครราชสีมา
พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางระหว่าง 150-300 เมตร มีเทือกเขาสันกำแพง และเทือกเขาพนมดงรัก เป็นแนวยาวทางด้านทิศใต้และทิศตะวันตก ส่วนบริเวณตอนล่างค่อนไปทางเหนือและตะวันออกเป็นที่ราบลุ่ม โดยมีลำตะคองและลำน้ำสาขาอื่น ๆ ไหลหล่อเลี้ยงบริเวณด้านเหนือของเมือง และ เป็นสาขาหนึ่งของแม่น้ำสำคัญคือแม่น้ำมูลซึ่งเป็นแม่น้ำสายหลักของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ประตูเมืองนครราชสีมา
ในสมัยแผ่นดิน สมเด็จพระนารายณ์มหาราช (พ.ศ. 2199 - พ.ศ. 2231) มีพระราชดำริว่า ดินแดนภาคอีสานเป็นฉนวนป้องกันการรุกรานของขแมร์ (เขมร) ลาว ญวน และเป็นหัวเมืองใหญ่ควบคุมเขมรป่าดงที่ขึ้นแก่ไทย ขณะนั้น มีเมืองเสมา เมืองโคราช และเมืองพิมาย เป็นชุมชนใหญ่ ควรจะตั้งเป็นหน้าด่านได้ จึงโปรดให้สร้างเมืองที่มีป้อมปราการแบบฝรั่ง ในฐานะเมืองสำคัญชายพระราชอาณาเขต โดยเกณฑ์ช่างจากกรุงศรีอยุธยา เกณฑ์แรงงานจากเมืองโคราช กับเมืองเสมา ช่วยกันสร้างเมืองใหม่ ห่างจากเมืองโคราชเก่าในท้องที่ อำเภอสูงเนิน ไปทางทิศตะวันออก 800 เส้น (32 กิโลเมตร) ซึ่งก็คือ พื้นที่ตัวเมืองเก่า บริเวณเขตกำแพงเมือง และคูเมืองในปัจจุบัน เทศบาลตำบลซำสูง
บ้านกระนวน แรกเริ่มจากมีคนลาว จำนวน 5 ครอบครัว ได้อพยพหนีสงคราม โดยอพยพมาตามลำน้ำพองเข้าป่าหาพื้นดินที่มีความอุดมสมบูรณ์ จึงมาพบป่าดงซำและบึงกะซา ซึ่งเป็นบึงใหญ่และพบพระพุทธรูปองค์ใหญ่ประดิษฐ์อยู่ในป่าดงดิบ ฉะนั้นคนลาวทั้ง 5 ครอบครัว จึงเอาเป็นที่อยู่ก่อตั้งเป็นหมู่บ้านชื่อว่า "บ้านกระนวน และต่อมาเป็น ตำบลกระนวน อำเภอกระนวน และในเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2516 ทางราชการได้ให้จัดตั้งเป็น สภาตำบลกระนวน ขึ้นครอบคลุมพื้นที่ทั้งตำบล จำนวน 7 หมู่บ้าน ได้แก่ บ้านกระนวน หมู่ 1, บ้านกระนวน หมู่ 2, บ้านโคกสูง หมู่ 3, บ้านสว่าง หมู่ 4, บ้านหลุบเลา หมู่ 5, บ้านอ้อคำ หมู่ที่ 6 และบ้านซำสูง หมู่ที่ 7  อำเภอโนนสุวรรณ
การเดินทาง
ถ้ามาจากตัวเมืองบุรีรัมย์หรืออำเภอนางรอง จากทางหลวงหมายเลข24(โชคชัย-เดชอุดม) เลี้ยวซ้ายที่บ้านหัวถนนแล้วเลี้ยวเข้าถนนหัวถนน-ดอนอะราง จะเข้าเขตอำเภอโนนสุวรรณที่เขตตำบลโกรกแก้ว เทศบาลตำบลโนนเมือง (จังหวัดนครราชสีมา)
เดิมตำบลโนนเมืองเป็นตำบลขนาดใหญ่การบริหารจัดการไม่ทั่วถึง จึงมีการแยกตำบลหลายครั้ง
เทศบาลตำบลโนนเมือง ตั้งอยู่ห่างจากขามสะแกแสงไปทางทิศเฉียงเหนือ ประมาณ 13 กิโลเมตร และห่างจากเมืองนครราชสีมา 63 กิโลเมตรเทศบาลตำบลหนองหัวฟาน ครอบคลุมพื้นที่ 9 หมู่บ้าน ดังนี้ จังหวัดนครราชสีมา
นครราชสีมา หรือรู้จักในชื่อ โคราช เป็นจังหวัดที่มีพื้นที่มากที่สุดในประเทศไทยและมีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของประเทศ อยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ชื่อเมืองนครราชสีมาปรากฏครั้งแรกเป็นเมืองพระยามหานครในการปฏิรูปการปกครองในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ(ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอสูงเนิน จังหวัดนครราชสีมา) ในรัชสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราชทรงมีรับสั่งให้ย้ายเมืองนครราชสีมามาตั้งบริเวณพื้นที่ปัจจุบัน เมื่อ พ.ศ. 2217 เทศบาลตำบลโนนศิลา (จังหวัดขอนแก่น)
ครั้งก่อนนานมาแล้วมีเนินเขาศิลาทรายโผล่ขึ้นกลางลำห้วยแตนมองดูเมื่อพระอาทิตย์ขึ้นหรือตกศิลาทรายจะมีสีเหลืองอร่าม จนกระทั่งต่อมาเนินเขาศิลาทรายได้ถูกกระแสน้ำลำห้วยพัดหายไป เทศบาลตำบลโนนศิลา แรกเริ่มจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 เป็น "สุขาภิบาลโนนศิลา" ต่อมาเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 เทศบาลตำบลโนนสูง
เทศบาลตำบลโนนสูง อาจหมายถึง อำเภอโนนสูง
ในอดีตอำเภอโนนสูงเป็นอำเภอที่มีความเจริญสูงสุดอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา เพราะมีทางรถไฟผ่าน ทำให้การคมนาคมสินค้าเกษตรกรรม และหัตถกรรมเป็นไปด้วยความสะดวก คนจีนเข้ามาตั้งร้าน (โรงเจ็ก) ค้าขายสินค้า มีการก่อสร้างโรงสีไฟ (โรงสีข้าว)ขึ้นในเขตเทศบาล 2 โรง ราษฎรนำข้าวเปลือก สินค้าหัตถกรรมและของป่ามาขาย แล้วซื้อส่งของที่จำเป็นในการครองชีพจากตลาดออกไป นอกจากนั้นราษฎรที่มีฐานะดี และเห็นความสำคัญของการศึกษาได้ส่งบุตรหลานเข้ามาศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียน “ศรีธานี” อำเภอโนนสูงจึงมีความเจริญดังกล่าวแล้ว ต่อมาได้มีการตัดถนนสายใหม่เรียกชื่อว่าถนนมิตรภาพ การติดต่อกับอำเภอเมืองที่มีความเจริญสูงกว่า ประชาชนมีความเป็นอยู่ดีขึ้น ถนนหนทางได้รับการพัฒนาอย่างกว้างขวาง การคมนาคมเปลี่ยนจากเดินเท้า ใช้เกวียนใช้รถจักรยาน (รถถีบ) ไปเป็นรถจักรยานยนต์ รถยนต์ ทั้งรถส่วนตัวและรถโดยสารประจำทาง ประกอบด้วยตำบลขามสะแกแสง ได้ยกฐานะเป็นอำเภอมีตลาดมีโรงเรียนประจำอำเภอ มีบริการทางการแพทย์ของตนเอง ปัจจุบัน อำเภอโนนสูงได้รับการคัดเลือกจากกรมการปกครองให้เป็นนายอำเภอมิติใหม่ โดยสนับสนุนการพัฒนาประสิทธิภาพการบริการประชาชนของอำเภอ จนมีมาตรฐานการบริการได้รับการยกย่องให้เป็นอำเภอตัวอย่าง เทศบาลตำบลเมืองใหม่โคกกรวด
ที่มาของชื่อเรียกตำบล โคกกรวด มีที่มาจาก แต่เดิมบริเวณหมู่ที่ 12 (เขาดิน) เป็นเนินเขาที่มีหินกรวดอยู่เป็นจำนวนมาก และทางราชการได้นำหินกรวดดังกล่าวไปใช้ก่อสร้างถนนมิตรภาพและทำทางวิ่งสนามบินในจังหวัดนครราชสีมา จนบริเวณดังกล่าวหมดสภาพเนินเขาหลงเหลือไว้เพียงเนินเล็ก ๆ เรียกว่า “ เขาดิน ” ซึ่งสภาพพื้นที่จึงได้ถูกเรียกว่า “ โคกกรวด ” ตำบลโคกกรวดมีหมู่บ้านแรกตั้งจำนวน 10 หมู่บ้าน และได้แยกเพิ่มขึ้นเป็น 15 หมู่ คือ หมู่ที่ 11 แยกจากหมู่ที่ 10 หมู่ที่ 12 แยกจากหมู่ที่ 5 หมู่ที่ 13 แยกจากหมู่ที่ 2 หมู่ที่ 14 แยกจากหมู่ที่ 6 และหมู่ที่ 15 แยกมาจากหมู่ที่ 12 โรงเรียนโนนสังวิทยาคาร
โรงเรียนโนนสังวิทยาคาร (อักษรย่อ : น.ส.; อังกฤษ : Nonsang Wittayakarn School) หรือเรียกอย่างย่อ ว่า สังวิทย์ เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลางในจังหวัดหนองบัวลำภู เปิดการเรียนการสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายแบบสหศึกษา ประจำอำเภอโนนสัง จังหวัดหนองบัวลำภู อยู่ในสหวิทยาเขตบัวบาน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 19 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ  อำเภอประทาย
ประทาย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครราชสีมา เดิมมีฐานะเป็นตำบลประทายขึ้นกับเขตการปกครองอำเภอบัวใหญ่(เดิมนอกชื่ออำเภอ นอก) ต่อมาได้รับการยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอประทาย เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2504 และได้ยกฐานะเป็นอำเภอในปี 2506 ชื่ออำเภอประทาย ใช้ชื่อตามตำบลประทาย มีหมู่บ้านประทายเป็นหมู่บ้านเก่าแก่สมัยขอมเรืองอำนาจ ซึ่งได้แก่บ้านประทาย หมู่ที่ 2 ตำบลตลาดไทรในปัจจุบัน ซึ่งได้แยกจากตำบลประทาย คำว่า "ประทาย" เป็นภาษาเขมร แปลว่า "ป้อมค่ายหรือที่พักแรม" เข้าใจว่าเป็นทางผ่าน และที่พักแรมของทหารขอมในการไปสักการะปราสาทหินพิมาย อำเภอประทายตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ อำเภอโนนสุวรรณ
โนนสุวรรณ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดบุรีรัมย์ ตำบลบัวงาม (อำเภอเดชอุดม)
เดิมพื้นที่ตำบลบัวงามในปัจจุบันนั้น อยู่ภายใต้การบริหารขององค์การบริหารส่วนตำบลกลาง อำเภอเดชอุดม จังหวัดอุบลราชธานี โดยชุมชนแรกเริ่มที่ถูกก่อตั้งขึ้นในพื้นที่ดังกล่าวนั้นมีอยู่ 2 แห่ง คือ ชุมชนบ้านบัวทอง และชุมชนบ้านหนองสนม ต่อมาในช่วงปลายพุทธทศวรรษ 2490 เริ่มมีผู้คนจากต่างถิ่นอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานอยู่ในพื้นที่ดังกล่าวมากขึ้น โดยเฉพาะพื้นที่ดอนที่อยู่ทางทิศใต้ของบ้านหนองสนมประมาณ 4 กิโลเมตร ซึ่งมีชื่อเรียกในสมัยนั้นว่า โนนหมากเดือย ต่อมาในภายหลังได้การตั้งเป็น บ้านโนนหมากเดือย ขึ้นโดยเป็นหมู่บ้านฝากที่อยู่ภายในพื้นที่ของหมู่ที่ 2 บ้านหนองสนม ซึ่งขึ้นกับตำบลกลางในขณะนั้น ในปี พ.ศ. 2504 ชุมชนจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นหมู่บ้านโดยถูกต้องตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องถิ่น และได้ตั้งชื่อหมู่บ้านใหม่ว่า บ้านบัวงาม เนื่องจากหมู่บ้านแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างลำห้วยเล็ก ๆ 2 สาย คือห้วยบัวเหนือ และห้วยบัวใต้ ซึ่งไหลมาบรรจบกันก่อนที่จะไหลลงสู่ลำน้ำโดมใหญ่ ซึ่งมีลักษณะคล้ายดอกบัว จากนั้นชุมชนดังกล่าวได้มีการขยายตัวอย่างต่อเนื่อง ประชาชนจากชุมชนเดิมได้อพยพย้ายออกไปก่อตั้งชุมชนใหม่โดยรอบหลายชุมชน จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2522 ได้มีการแยกพื้นที่ทางตะวันออกของตำบลกลางออกมาเพื่อก่อตั้งเป็นตำบลบัวงาม มณฑลนครราชสีมา
|--- valign=top เทศบาลตำบลโนนแดง
เทศบาลตำบลโนนแดง เป็นเทศบาลตำบลแห่งหนึ่ง ตั้งอยู่ในอำเภอโนนแดง จังหวัดนครราชสีมา แหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด
เนื่อง จากนักวิจัยได้ร่วมขุดค้นแหล่งโบราณคดีบ้านโนนวัด อำเภอโนนสูง จังหวัดนครราชสีมา ได้ค้นพบข้อมูลก่อนประวัติศาสตร์มากมายที่แสดงถึงวิถีชีวิต สังคม วัฒนธรรม และเศรษฐกิจที่เปลี่ยนไปในรอบ 5,000 ปี เทศบาลตำบลโคกสูง
เทศบาลตำบลโคกสูง สามารถหมายถึง องค์การบริหารส่วนตำบลใหม่นาเพียง
ใหม่นาเพียง แต่ก่อนแต่เดิมนั้น เป็นหมู่บ้านเล็กๆ ในเขตตำบลคอนฉิม อำเภอพล เมื่อราวประมาณปี พ.ศ.2404 มีขุนอำเภอวิชิต บาลี เป็นผู้ก่อตั้งหมู่บ้านใหม่นาเพียง ซึ่งย้ายมาจากบ้านเสมานาเพียง อำเภอบัวใหญ่ จังหวัดนครราชสีมา ประมาณ 10 ครอบครัว โดยเห็นว่าเป็นทำเลที่เหมาะสมแก่การทำการเกษตรกรรม และต่อมามีญาติพี่น้องติดตามมาอยู่เพิ่มากขึ้น จึงตั้งหมู่บ้านขึ้นชื่อว่า "บ้านใหม่นาเพียง" โดยได้เอาคำว่า "นาเพียง" จากหมู่บ้านเดิมมาใส่ต่อท้ายไว้ด้วย 