บรรหาร ศิลปอาชา เกิดเมื่อไหร่?
บรรหาร ศิลปอาชา
บรรหาร ศิลปอาชา (19 สิงหาคม พ.ศ. 2475 – 23 เมษายน พ.ศ. 2559) เป็นนักการเมืองชาวไทย ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 21 ประธานกรรมการมูลนิธิบรรหาร-แจ่มใส ศิลปอาชา[1] ประธานที่ปรึกษาพรรคชาติไทยพัฒนา อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดสุพรรณบุรี 11 สมัย อดีตนายกสภามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา[2] อดีตนายกสภาสถาบันการพลศึกษา[3] อดีตกรรมการผู้จัดการ บริษัท สหศรีชัยก่อสร้าง จำกัด[4] และอดีตหัวหน้าพรรคชาติไทย ทั้งเป็นพี่ชายของชุมพล ศิลปอาชา อดีตรองนายกรัฐมนตรี
ประหยัด พงษ์ดำ
ศาสตราจารย์เกียรติคุณประหยัด พงษ์ดำ (28 ตุลาคม พ.ศ. 2477 - 19 กันยายน พ.ศ. 2557) ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ภาพพิมพ์) พ.ศ. 2541, อดีคคณบดี คณะจิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร, ศิลปินชั้นเยี่ยมในการแสดงศิลปกรรมแห่งชาติ บรรหาร ศิลปอาชา
วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2559 เกิดภาวะภูมิแพ้และหอบหืดกำเริบ จึงนำส่งโรงพยาบาลศิริราช ปิยมหาราชการุณย์ อาการวิกฤติตั้งแต่วันแรกที่เข้ารักษา จนถึงแก่อนิจกรรมด้วยภาวะดังกล่าวเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2559 เวลา 04:42 นาฬิกา[29][30] กุหลาบ สายประดิษฐ์
กุหลาบ สายประดิษฐ์ หรือรู้จักกันดีในนามปากกาว่า ศรีบูรพา (31 มีนาคม พ.ศ. 2448 — 16 มิถุนายน พ.ศ. 2517) เป็นนักเขียนที่มีชื่อเสียงชาวไทย เจ้าของวาทะ "ฉันรักธรรมศาสตร์ เพราะธรรมศาสตร์สอนให้ฉันรักประชาชน" บรรหาร ศิลปอาชา
ใน พ.ศ. 2553 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ ได้มอบปริญญาครุศาสตรอุตสาหกรรมบัณฑิตกิตติมศักดิ์ ให้แก่บรรหารอีกด้วย[16] ระหว่างที่บรรหารเรียนที่คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหงอยู่นั้น บรรหารเคยเรียนกับนายวิษณุ เครืองามด้วย หม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ ดิศกุล
หม่อมเจ้าบันลุศิริศานต์ ดิศกุล (ในหนังสือนิทานโบราณคดีสะกดเป็น "บรรลุศิริสาร") หรือ "ท่านหญิงเภา" (กันยายน พ.ศ. 2441 — 22 เมษายน พ.ศ. 2455) ทรงเป็นพระธิดาในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ กับหม่อมเจิม ดิศกุล ณ อยุธยา (สกุลเดิม: สนธิรัตน์) ซึ่งถึงชีพิตักษัยจากโรคพิษสุนัขบ้า การถึงชีพิตักษัยของท่านได้เป็นจุดเริ่มต้นของการก่อตั้งสถานเสาวภา สภากาชาดไทย ศิลป์ พีระศรี
นอกเหนือไปจากการจัดทำอนุสาวรีย์แล้วยังได้มีการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ขึ้นเพื่อเป็นเสมือนอนุสรณ์สถานแก่ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี โดยใช้ชื่อว่า พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ศิลป์ พีระศรี อนุสรณ์ โดยเป็นความร่วมมือกันระหว่างบรรดาลูกศิษย์และผู้ใกล้ชิดศาสตราจารย์ศิลป์ เพื่อรำลึกถึงคุณูปการของท่าน ตั้งอยู่ในกรมศิลปากร มีการทำพิธีเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2527 ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันเกิดครบรอบ 92 ปี ของท่าน โดยนายชวน หลีกภัย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการในสมัยนั้นมาเป็นประธานในพิธี ซึ่งปัจจุบันพิพิธภัณฑ์แห่งนี้สังกัดในสำนักพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ กรมศิลปากร ในเครือพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป ภายในตัวอาคารจัดแสดงนิทรรศการถาวร มีการแบ่งการจัดแสดงออกเป็น 2 ห้องจัดแสดง คือห้องชั้นนอกตรงทางเข้าพิพิธภัณฑ์จัดแสดงผลงานศิลปะของลูกศิษย์ผู้ใกล้ชิด อาทิเช่น ผลงานของ เฟื้อ หริพิทักษ์, ชลูด นิ่มเสมอ, เขียน ยิ้มศิริ และ สวัสดิ์ ตันติสุข ซึ่งถือเป็นศิลปินรุ่นแรก ๆ ของศิลปะไทยแบบสมัยใหม่ที่ได้สืบทอดความรู้ ความคิดสร้างสรรค์และอุดมการณ์ที่ศาสตราจารย์ศิลป์ได้วางรากฐานไว้ให้ ในส่วนของห้องที่สองหรือห้องชั้นใน จัดแสดงเครื่องมือเครื่องใช้ของศาสตราจารย์ศิลป์ในช่วงที่ท่านยังมีชีวิต เช่น โต๊ะทำงาน เครื่องพิมพ์ดีด เครื่องเล่นแผ่นเสียง เครื่องมือปั้น เป็นต้น โดยในห้องที่สองนี้ได้มีการจำลองห้องทำงานแบบดั้งเดิมในสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ รวมไปถึงแบบร่างอนุสาวรีย์และประติมากรรมชิ้นสำคัญและหนังสือหายากที่ศาสตราจารย์ศิลป์เคยใช้ค้นคว้าข้อมูลเกี่ยวกับศิลปะตะวันตกซึ่งให้บริการแก่ผู้เข้าชมอีกด้วย ฤทธิ์ ลือชา
ฤทธิ์ ลือชา มีชื่อจริงว่า ฤทธิ์ คุ้มแพรวพรรณ (ชื่อเดิม: ชรินทร์ คุ้มแพรวพรรณ, ชื่อเล่น: ม้า) หรือ ดร.ฤทธิ์ลือชา คุ้มแพรวพรรณ เป็นชาวไทยมุสลิมเชื้อสายปาทาน เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2487 ที่อำเภอบ้านหมี่ จังหวัดลพบุรี เมื่ออายุ 16 ได้เข้าเรียนที่โรงเรียนอินทรศึกษา เมื่อจบการศึกษาแล้ว จะสอบเอ็นทรานซ์ ในตอนอายุ 18 แต่ทว่าสอบไม่ติด จึงย้ายไปอยู่ที่จังหวัดสระบุรี ซึ่งเป็นชุมชนแขกปาทานที่มีชื่อเสียง เพื่อช่วยดูแลกิจการครอบครัวของน้องสาว ซึ่งเป็นฟาร์มปศุสัตว์เลี้ยงวัว ฤทธิ์มีหน้าที่ช่วยรีดนมวัวส่งขายตอนเช้า เนื่องจากมีเทคนิครีดนมได้ดี รีดได้น้ำนมมากเป็นพิเศษและหัวนมวัวไม่ช้ำ หนังสือพิมพ์ได้เขียนแซวว่านี่อาจทำให้เขาติดใจรสนมแม่ลูกอ่อน เข้าสู่วงการการแสดงด้วยการได้รับการติดต่อจากกองถ่ายภาพยนตร์ให้ช่วยจัดหาสถานที่และอุปกรณ์ในการถ่ายทำที่จังหวัดสระบุรีเนื่องจากเป็นผู้กว้างขวางในพื้นที่ จึงถูกชักชวนให้เข้าวงการจาก พร ไพโรจน์ เริ่มต้นด้วยการเป็นดาวร้ายจากภาพยนตร์เรื่อง "ข้ามาคนเดียว"ในปี พ.ศ. 2521 โดยได้สมญานามว่าเป็นโอมาร์ ชารีฟเมืองไทย มีรูปร่างสูงใหญ่และหนวดเครา แม้ส่วนใหญ่จะรับบทเป็นดาวร้ายเพราะหน้าตาดูดุดัน แต่ความจริงแล้วเป็นคนใจดีนิสัยสนุกสนานเป็นที่รักของเพื่อนๆ ฤทธิ์เป็นที่รู้กันในหมู่เพื่อนนักแสดงชายนักเที่ยวถึงขนาดของเครื่องเครากำยำใหญ่โตเหมือนวัวพันธุ์ ไปถ่ายทำที่ท้องที่ใดก็มักใจดีเป็นที่ถึงอกถึงใจของบรรดาน้องๆ ขณะออกกองถ่ายต่างจังหวัดเขาเคยเข้าเยี่ยมเยือนดาวยั่วแม่ลูกอ่อนนมคัดถึงห้องพัก ใช้เทคนิคที่ถนัดเข้าทำการช่วยเหลือตั้งแต่หัวค่ำถึงรุ่งสาง แต่ด้วยขนาดเครื่องม้าหล่อนถึงกับเดินไม่ได้ รุ่งขึ้นต้องหยุดพักการถ่าย ส่วนฤทธิ์ยังอุตส่าห์นำน้ำนมที่เหลือมาให้พระเอกรุ่นน้องลองดื่มบำรุงกำลัง ซึ่งเป็นที่ฮือฮาและแซวกันในคอลัมน์นิตยสารดาราบันเทิง ฤทธิ์เคยได้รับรางวัลเมขลามากถึง 8 รางวัลด้วยกัน จากละครโทรทัศน์เรื่องต่างๆ ภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียงก็เช่นภาพยนตร์เบาสมองเรื่องกองพันทหารเกณฑ์(2527) ทหารเกณฑ์เจอผี(2527) และกองพันทหารใหม่(2528) ในบทบาทจ่าหัวชะโดครูฝึกทหารจอมอึด โดยในเรื่องหลังเขาได้ลงทุนโกนหนวดโชว์ใบหน้าที่เกลี้ยงเกลาหล่อเหลาเกินคาดและได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นในหมู่ผู้ชมไม่น้อย ส่วนแก้วขนเหล็ก(2526)และจอมเมฆินทร์(2528)ฤทธิ์รับบทผีดูดเลือดพันปีผู้พิศมัยเลือดสดๆจากสาวๆ และรับบทมือปืนนักฆ่าจอมโหดในเรื่องมือปืนผีสิง(2529) และดวลปืน(2529) ตามลำดับ ซึ่งบทบาทที่ได้รับก็มีความหลากหลายและมีรายชื่อนำแสดงในแทบทุกเรื่องในยุคหนึ่ง พระครูสิทธิสารคุณ (จาด คังคสโร)
หลวงพ่อจาด (17 มีนาคม พ.ศ. 2415 - 10 มิถุนายน พ.ศ. 2499) ท่านเป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดบางกะเบา นามของท่านเป็นที่รู้จักในสมัยสงครามโลกครั้งที่สอง มีสมญานามเรียกขานคล้องจองว่า "จาด จง คง อี๋" สำหรับค่านิยมอันสูงสุดของวัตถุมงคลของท่านนั้นได้แก่ เหรียญลงยานั่งเต็มองค์ปี พ.ศ. 2483 ตอกหมายเลข และที่ตามมาเป็นอันดับสองคือ เหรียญ จ.เจริญลาภ ทั้งสองเหรียญนี้ถ้าอยู่ในสภาพเดิมๆสวยสมบูรณ์มีค่านิยมสูงถึงหลักแสนบาทเลยทีเดียว
หลวงพ่อจาด ท่านเกิดเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2415 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 5ของไทย ที่จังหวัดฉะเชิงเทรา บิดาชื่อ นายเป๊อะ วงษ์กำนุช ส่วนมารดาได้ถึงแก่กรรมในขณะที่ท่านยังเด็ก อุปสมบทเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2436 โดยมีพระครูปราจีนมุนี (หลวงพ่อทอง) วัดหลวงปรีชากูล เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์อ้วน วัดบ้านสร้าง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอาจารย์หลี วัดบางคาง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ เมื่ออุปสมบทแล้ว ท่านได้จำพรรษาที่วัดเกาะแก้วเวฬุวัน จังหวัดฉะเชิงเทรา เพื่อเรียนกรรมฐานกับพระอาจารย์จัน ครั้นพรรษาที่ 2จึงได้ไปศึกษาพระปริยัติธรรมกับพระอาจารย์อยู่ วัดไกรสีห์ กรุงเทพมหานคร เมื่อพรรษาที่ 4 ท่านได้กลับมาจำพรรษาอยู่ที่วัดบางกะเบา จังหวัดปราจีนบุรี ปี พ.ศ. 2497 เป็นเจ้าคณะแขวงอำเภอบ้านสร้างเมื่อปี พ.ศ. 2461 และเป็นพระอุปัชฌาย์ในปี พ.ศ. 2470 รับสมณศักดิ์เป็น พระครูสิทธิสารคุณ วัตถุมงคลของท่านที่สร้างในครั้งที่ยิ่งใหญ่คือ ครั้นที่เกิดสงครามเอเซียบูรพาปี พ.ศ. 2483 ซึ่งพระคณาจารย์ผู้ทรงวิทยาคมทั่วประเทศก็ได้จัดสร้างวัตถุมงคลแจกทหารกันในปีนี้เป็นปีพิเศษ ส่วนหลวงพ่อจาดท่านสร้างเป็นเหรียญนั่งเต็มองค์ ด้านหลังเป็นพระมหาอุตม์นั่งอยู่กลางดอกบัว มีเนื้อเงินลงยาและเหรียญทองแดง ได้มีผู้ประจักษ์ถึงความศักดิ์สิทธิ์กันเป็นจำนวนมาก ท่านมรณภาพเมื่อวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2499 ตรงกับสมัยรัชกาลที่ 9ในปัจจุบัน รวมอายุได้ 84 ปี 63 พรรษา พระครูใบฎีกาอำนาจ โอภาโส
พระครูใบฎีกาอำนาจ โอภาโส หลวงพ่ออำนาจ โอภาโส นามเดิม อำนาจ กลั่นประชา เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2497
อุปสมบท ณ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม วันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 ได้รับสมณศักดิ์เป็นพระครูใบฎีกาอำนาจ โอภาโส จากพระเทพรัตนกวี เจ้าคณะจังหวัดเพชรบูรณ์ วันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2552
อำนาจ กลั่นประชา ศิลปินที่มุ่งแสวงหาความสงบทางจิต มีผลงานภาพวาด ผลงานหนังสือและบทกวี ซึ่งเป็นที่ยอมรับว่ามีความงามลึกซึ้งด้วยเทคนิคการวาดภาพเฉพาะตัว และโด่งดังในระดับโลก
ภายหลังอุปสมบท ได้ร่วมกับพระครูปลัดปารมี สุรยุทโธ ก่อตั้ง“พุทธธรรมสถานผาซ่อนแก้ว” หรือวัดพระธาตุผาซ่อนแก้วในปี พ.ศ. 2547 บริเวณเนินเขาในหมู่บ้านทางแดง ต.แคมป์สน อ.เขาค้อ จ.เพชรบูรณ์ ซึ่งเป็นที่สงบ สับปายะ และงดงามยิ่ง โดยเฉพาะเจดีย์พระธาตุผาซ่อนแก้ว สิริราชย์ธรรมนฤมิต และพระอุโบสถพระพุทธเจ้า 5 พระองค์ ซึ่งงดงามเป็นเอกลักษณ์
คำสอนของหลวงพ่ออำนาจจะเน้นเรื่อง สติ และปฏิจจสมุปบาท
ปัจจุบันท่าน จำพรรษาอยู่ที่ พุทธธรรมสถานผาซ่อนแก้ว จ.เพชรบูรณ์ บรรหาร ศิลปอาชา
ในวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 มีผู้พบระเบิดที่ที่ทำการพรรคชาติไทยเพื่อเป็นการข่มขู่ที่มีข่าวว่าสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรพรรคชาติไทยพัฒนาจะสนับสนุนอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะเป็นนายกรัฐมนตรี[24] ในการลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย ธันวาคม พ.ศ. 2551ต่อมาในวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2551 พรรคชาติไทยพัฒนา ร่วมรัฐบาลกับพรรคประชาธิปัตย์ โดยชุมพล ศิลปอาชาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงท่องเที่ยวและกีฬาและ ธีระ วงศ์สมุทรเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ นิพิฏฐ์ อินทรสมบัติ
นิพิฏฐ์ อินทรสมบัติ รองหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ ดูแลพื้นที่ภาคใต้ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดพัทลุงพรรคประชาธิปัตย์หลายสมัย เกิดวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2500 ที่ อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง เป็นบุตรของ ชม และหนูเรียง อินทรสมบัติ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขานิติศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาโท รัฐศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์(เป็นศิษย์เก่าดีเด่นคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์) และสอบได้เป็นเนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา ในพระบรมราชูปถัมภ์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
เป็นบุคคลที่มหาวิทยาลัยศิลปากรมีความภาคภูมิใจในเกียรติประวัติและเกียรติคุณของท่าน ท่านมีคุณปการด้านการศึกษาที่โดดเด่น จนได้รับการยกย่องจาก องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือ ยูเนสโก (UNESCO) ให้เป็นบุคคลสำคัญของโลกด้านการศึกษา ในวาระครบ 100 ปีเกิดของท่าน เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2446 ไพโรจน์ สุวรรณฉวี
ว่าที่ร้อยตรีไพโรจน์ สุวรรณฉวี (24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2554) อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงพาณิชย์ ในรัฐบาลของนายบรรหาร ศิลปอาชา และแกนนำกลุ่มโคราช พรรคเพื่อแผ่นดิน ศิลป์ พีระศรี
ด้วยคุณูปการที่ศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรีมีให้ต่อประเทศไทย ทำให้มีการรำลึกถึงท่านทุกวันที่ 15 กันยายน ของทุกปี ซึ่งตรงกับวันคล้ายเกิดของท่าน เรียกกันว่าวันศิลป์ พีระศรี โดยถือเป็นวันสำคัญของวงการศิลปะไทยและนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากร ในวันศิลป์ พีระศรีนั้นมหาวิทยาลัยศิลปากร วังท่าพระจะจัดกิจกรรมขึ้นในมหาวิทยาลัยเพื่อให้ศิษย์ปัจจุบัน ศิษย์เก่าหรือผู้ที่สนใจเข้าร่วมกิจกรรมเพื่อรำลึกถึงคุณงามความดีของท่าน มีการวางดอกไม้เป็นการรำลึกถึงท่านที่ลานอนุสาวรีย์ที่คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ โดยนักศึกษาจะเปิดร้านขายของที่ระลึกและมีการแสดงดนตรีสดตลอดทั้งวัน นอกจากนั้นยังมีการเปิดให้ประชาชนเข้าร่วมแสดงความเคารพต่ออัฐิของท่านในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ศิลป์ พีระศรี อนุสรณ์ และพิธีสำคัญจะเริ่มขึ้นในช่วงเวลาหนึ่งทุ่ม ซึ่งจะเป็นการจุดเทียนที่ลานอนุสาวรีย์ศาสตราจารย์ศิลป์พร้อมไปกับการร้องเพลงSanta Lucia และเพลงศิลปากรนิยมเพื่อเป็นการรำลึกถึงท่านในวันสำคัญนี้ พระยาอนุกิจวิธูร (สันทัด เทพหัสดิน ณ อยุธยา)
มหาอำมาตย์ตรี พระยาอนุกิจวิธูร (สันทัด เทพหัสดิน ณ อยุธยา) (12 มีนาคม พ.ศ. 2423 – 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491) นักการศึกษา ผู้บัญชาการ (อธิการบดี) คนแรกของจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (6 เมษายน พ.ศ. 2460 - 31 มีนาคม พ.ศ. 2468) [1]และผู้ช่วยปลัดทูลฉลองกระทรวงธรรมการ ผู้แต่งหนังสือเรียนสมัยรัชกาลที่ 5 รวมทั้งหนังสือชุดธรรมจริยาเล่ม 1 และ 2 สุกานตะ ภัฏฏาจารยะ
สุกานตะ ภัฏฏาจารยะ (; 15 สิงหาคม ค.ศ. 1926 – 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1947) เป็นกวีและนักเขียนชาวเบงกาลี เขาเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญของกวีนิพนธ์เบงกาลีสมัยใหม่ร่วมกับรพินทรนาถ ฐากุร และกาชี นชรุล อิสลาม แต่ผลงานของภัฏฏาจารยะได้รับการตีพิมพ์หลังจากเขาได้ถึงแก่กรรม ในช่วงที่เขามีชีวิตบทกวีของเขาไม่ได้เป็นที่แพร่หลาย แต่หลังจากเขาเสียชีวิต ชื่อเสียงของเขาก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนเขากลายเป็นหนึ่งในกวีภาษาเบงกาลีที่เป็นที่นิยมมากที่สุดของคริสต์ศตวรรษที่ 20 เขามีอิทธิพลสำคัญต่อกวีสุภาษ มุโขปาธยาย และนักแต่งเพลงสลิล เจาธุรี ที่ได้นำบทกวีบางส่วนที่ได้รับความนิยมของเขาไปแต่งทำนองเพลง รางวัลศรีบูรพา
รางวัลศรีบูรพา เป็นรางวัลที่มอบสำหรับศิลปิน นักคิดนักเขียน และนักหนังสือพิมพ์ ผู้มีผลงานอันทรงคุณค่ามีชีวิตที่เป็นแบบอย่าง เป็นกิจกรรมหนึ่งของ "กองทุนศรีบูรพา" ที่ก่อตั้งขึ้นมาเพื่อรำลึกและเผยแพร่เกียรติประวัติของ กุหลาบ สายประดิษฐ์ หรือ ศรีบูรพา (31 มีนาคม พ.ศ. 2448 - 16 มิถุนายน พ.ศ. 2517) นักประชาธิปไตย นักเขียน นักหนังสือพิมพ์คนสำคัญของไทยและของโลก มีงานเขียนหลากหลายทั้งในรูปแบบนวนิยาย เรื่องสั้น สารคดี บทความ กวี นิพนธ์และเรื่องแปล ที่องค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ หรือยูเนสโก (UNESCO) ยกย่องให้เป็นบุคคลสำคัญของโลก ศิลป์ พีระศรี
ศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี (15 กันยายน พ.ศ. 2435 — 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2505) เดิมชื่อ คอร์ราโด เฟโรชี (Corrado Feroci) ชาวอิตาลีสัญชาติไทย เป็นประติมากรจากเมืองฟลอเรนซ์ที่เข้ามารับราชการในประเทศไทยตั้งแต่สมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยถือเป็นปูชนียบุคคลคนหนึ่งของไทยที่ได้สร้างคุณูปการในทางศิลปะและมีผลงานที่เป็นที่กล่าวขานจนเป็นที่รู้จักกว้างขวาง ทั้งยังเป็นผู้ก่อตั้งและอาจารย์สอนวิชาศิลปะที่โรงเรียนประณีตศิลปกรรม ซึ่งภายหลังได้รับการยกฐานะให้เป็นมหาวิทยาลัยศิลปากร โดยศาสตราจารย์ศิลป์ได้ดำรงตำแหน่งอธิการบดีคนแรกของมหาวิทยาลัย มีความรักใคร่ ห่วงใยและปรารถนาดีต่อลูกศิษย์อยู่ตลอดจนเป็นที่รักและนับถือทั้งในหมู่ศิษย์และอาจารย์ด้วยกัน ราเกซ สักเสนา
ราเกซ สักเสนา () (13 กรกฎาคม พ.ศ. 2495 - ) เป็นนักการเงินการธนาคาร ชาวอินเดีย อดีตที่ปรึกษานายเกริกเกียรติ ชาลีจันทร์ อดีตกรรมการผู้จัดการใหญ่ ธนาคารกรุงเทพฯ พาณิชยการ (บีบีซี) เจ้าของฉายา ""พ่อมดการเงิน"" ขจร สุขพานิช
ศาสตราจารย์ขจรเกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2456 ที่ตำบลหนองแค จังหวัดสระบุรี เดิมชื่อ เองจ๋วน เป็นบุตรของขุนรักษาสมบัติ (ชื่อเดิม เชงโห) มารดาชื่อซิว มีพี่น้องรวม 7 คน เข้ารับการศึกษาชั้นต้นที่โรงเรียนอัสสัมชัญ แล้วได้เป็นมาสเตอร์ (Master) สอนหนังสือที่โรงเรียนดังกล่าวก่อนจบการศึกษา ต่อมาได้ไปสอนที่โรงเรียนมงฟอร์ต จังหวัดเชียงใหม่ ต่อมาได้ลาออก เข้าทำงานที่กรุงเทพฯ และศึกษาต่อที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในระดับปริญญาตรี แต่ยังไม่ได้ศึกษาต่อระดับปริญญาโท เนื่องจากเกิดสงครามมหาเอเชียบูรพาขึ้นเสียก่อน ซึ่งระหว่างที่เรียนอยู่นั้นศาสตราจารย์ขจรได้รับเลือกเป็นสาราณียกรของสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และได้เป็นบรรณาธิการของหนังสือ "มหาวิทยาลัย" ด้วย และศาสตราจารย์ขจรยังเป็นศิษย์โปรดของพระยาอนุมานราชธนด้วย ถึงกับท่านตั้งความหวังว่าจะเป็นตัวแทนทางวิชาประวัติศาสตร์สืบแทนตัวเองต่อไป  การลงมติเลือกนายกรัฐมนตรีไทย
และมีพระบรมราชโองการ โปรดเกล้าฯ ให้แต่งตั้งนายบรรหาร ศิลปอาชาเป็นนายกรัฐมนตรี ประกาศลง ณ วันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2538[45] พินิจ จันทรสุรินทร์
ในปี พ.ศ. 2523 เขาและคณะรวม 42 คน ยื่นคำร้องต่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ ขอให้วินิจฉัยว่านายบรรหาร ศิลปอาชา ขาดคุณสมบัติการเป็นรัฐมนตรี เนื่องจากมีบิดาเป็นคนต่างด้าว และสำเร็จการศึกษาต่ำกว่ามัธยมศึกษาตอนปลาย แต่คณะตุลาการรัฐธรรมนูญ มีมติให้ยกคำร้องดังกล่าว บรรหาร ศิลปอาชา
ต่อมาใน พ.ศ. 2537 บรรหารได้ขึ้นดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคชาติไทย และเป็นผู้นำฝ่ายค้านในสภาผู้แทนราษฎรสมัยรัฐบาลชวน หลีกภัย บรรหาร ศิลปอาชา
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ (3 มีนาคม พ.ศ. 2523 – 4 มีนาคม พ.ศ. 2524)[22] รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลพลเอก เปรม ติณสูลานนท์ (5 สิงหาคม พ.ศ. 2529 – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2531) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม ในรัฐบาลพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ (4 สิงหาคม พ.ศ. 2531 – 9 มกราคม พ.ศ. 2533) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ในรัฐบาลพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ (9 มกราคม พ.ศ. 2533 – 9 ธันวาคม พ.ศ. 2533) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลพลเอก ชาติชาย ชุณหะวัณ (14 ธันวาคม พ.ศ. 2533 – 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม ในรัฐบาลพลเอก สุจินดา คราประยูร (7 เมษายน พ.ศ. 2535 – 9 มิถุนายน พ.ศ. 2535) ไพศาล มาลาพันธ์
ไสว มาลยเวช หรือนามปากกา ไพศาล มาลาพันธ์ (14 มกราคม พ.ศ. 2457 - 13 สิงหาคม พ.ศ. 2551) นักเขียนผู้ได้รับ รางวัลนราธิป ซึ่งเป็นรางวัลเกียรติคุณที่มอบให้กับนักเขียนและบรรณาธิการอาวุโส โดยมีหลักเกณฑ์ที่จะมอบรางวัลให้กับผู้ซึ่งมีอายุมากกว่า 80 ปี มีผลงานเป็นที่ยกย่องกว้างขวาง จัดโดยสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย  มหาวิทยาลัยศิลปากร
ด้วยคุณูปการที่ ศิลป์ พีระศรี มีให้ต่อประเทศไทย ทำให้มีการรำลึกถึงท่านทุกวันที่ 15 กันยายน ของทุกปี ซึ่งตรงกับวันคล้ายเกิดของท่าน เรียกกันว่า "วันศิลป์ พีระศรี" โดยถือเป็นวันสำคัญของวงการศิลปะไทยและนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปากร ในวันศิลป์ พีระศรีนั้น มหาวิทยาลัยศิลปากร วังท่าพระจะจัดกิจกรรมขึ้นในมหาวิทยาลัยเพื่อให้ศิษย์ปัจจุบัน ศิษย์เก่าหรือผู้ที่สนใจเข้าร่วมกิจกรรมเพื่อรำลึกถึงคุณงามความดีของท่าน มีการวางดอกไม้เป็นการรำลึกถึงท่านที่ลานอนุสาวรีย์ศิลป์ พีระศรี ที่คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ โดยนักศึกษาจะเปิดร้านขายของที่ระลึกและมีการแสดงดนตรีสดตลอดทั้งวัน นอกจากนั้นยังมีการเปิดให้ประชาชนเข้าร่วมแสดงความเคารพต่ออัฐิของท่านในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ ศิลป์ พีระศรี อนุสรณ์ และพิธีสำคัญจะเริ่มขึ้นในช่วงเวลาหนึ่งทุ่ม ซึ่งจะเป็นการจุดเทียนที่ลานอนุสาวรีย์ศิลป์ พีระศรี พร้อมไปกับการร้องเพลงซานตาลูชีอา และเพลงศิลปากรนิยม เพื่อเป็นการรำลึกถึงท่านในวันสำคัญนี้ ชิ้น ศิลปบรรเลง
คุณหญิงชิ้น ศิลปบรรเลง เป็นบุตรของหลวงประดิษฐ์ไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) และนางโชติ ศิลปบรรเลง เกิดที่วังบูรพาภิรมย์ เมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 มีพี่น้องร่วมบิดามารดารวม 4 คน คือ คุณหญิงชิ้น ศิลปบรรเลง เรียนหนังสือจบชั้นมัธยมปีที่ 8 จากโรงเรียนราชินี เมื่อ พ.ศ. 2466  พร้อมสิน สีบุญเรือง
พร้อมสิน สีบุญเรือง หรือ พันคำ (30 เมษายน พ.ศ. 2465 - 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2535) นักแสดง นักพากย์ภาพยนตร์ นักแปลบทพากย์ภาพยนตร์ต่างประเทศ ผู้กำกับและผู้สร้างภาพยนตร์ และเป็นผู้ปลุกปั้นนักแสดงจำนวนมากเข้าสู่วงการ รวมทั้ง จารุณี สุขสวัสดิ์ จินตหรา สุขพัฒน์ และนักแสดงในสังกัด สีบุญเรืองฟิล์ม มหาวิทยาลัยศิลปากร
มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็น มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ ในสังกัด สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา เดิมคือ "โรงเรียนประณีตศิลปกรรม สังกัด กรมศิลปากร" เปิดสอนวิชาจิตรกรรมและประติมากรรมให้แก่ข้าราชการและนักเรียนในสมัยนั้นโดยไม่เก็บค่าเล่าเรียน ศิลป์ พีระศรี (เดิมชื่อ Corrado Feroci) ชาวอิตาลีซึ่งเดินทางมารับราชการในประเทศไทยในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนแห่งนี้ขึ้น และได้เจริญเติบโตเป็นลำดับเรื่อยมา จนกระทั่งได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "มหาวิทยาลัยศิลปากร" เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2486[1] คณะจิตรกรรมและประติมากรรม ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นคณะวิชาแรก (ปัจจุบันคือ คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์) ใน พ.ศ. 2498 จัดตั้งคณะสถาปัตยกรรมไทย (ซึ่งต่อมาได้ปรับหลักสูตรและเปลี่ยนชื่อเป็น คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์) และ คณะโบราณคดี หลังจากนั้นได้จัดตั้ง คณะมัณฑนศิลป์ ขึ้นในปีต่อมา บรรหาร ศิลปอาชา
ก่อนการเลือกตั้งในปลาย พ.ศ. 2550 ไม่นาน ผู้สื่อข่าวถามว่า จะไปร่วมกับพรรคพลังประชาชนซึ่งเป็นกลุ่มอำนาจเก่าจัดตั้งรัฐบาลหรือไม่ บรรหารตอบว่า "จะไม่ทำให้ผู้ใหญ่ที่นับถือมา 30 ปี ผิดหวัง" ซึ่งบรรหารไม่ได้บอกว่าเป็นใคร แต่สาธารณชนก็ตีความว่า หมายถึง พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ หลังการเลือกตั้งปรากฏว่า บรรหารและพรรคชาติไทยก็ไปเข้าร่วมกับพรรคพลังประชาชนจัดตั้งรัฐบาล ทำให้ชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ รองหัวหน้าพรรค ได้ออกมาโจมตีและแฉพฤติกรรมบรรหารเป็นการใหญ่ สุชาติ สวัสดิ์ศรี
สุชาติ สวัสดิ์ศรี นักเขียนเจ้าของนามปากกา สิงห์สนามหลวง ผู้ก่อตั้ง รางวัลช่อการะเกด เกิดวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2488 ที่ตำบลท่าเรือ อำเภอท่าเรือ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา พ่อเป็นหมอเสนารักษ์ แม่เป็นชาวนา จบการศึกษาระดับปริญญาตรี ศิลปศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยมดี) สาขาประวัติศาสตร์ จาก มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2509 สมรสแล้วกับ นางวรรณา สวัสดิ์ศรี (ทรรปนานนท์) นักเขียนเจ้าของนามปากกา "ศรีดาวเรือง" มีบุตรด้วยกัน  กวี ตันจรารักษ์
"กวี ตันจรารักษ์" หรือ "บีม" เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 เดิมชื่อว่า "ระวี" มีความหมายว่า ยามบ่าย ตามเวลาเกิด ก่อนที่จะเปลี่ยนเมื่อเข้าศึกษาในระดับมัธยมศึกษา เป็นบุตรของนายวีระศักดิ์และนางเกตน์นิภา ตันจรารักษ์ มีพี่น้องทั้งหมด 4 คน (ชาย 3 คน และหญิง 1 คน) โดยบีมเป็นคนโต น้องสาวของบีม คือ บัว สโรชา ตันจรารักษ์ เป็นนักร้องและนักแสดงเหมือนพี่ชาย พระมหาวิชาญ สุวิชาโน
พระมหาวิชาญ ฉายาสุวิชาโน นามสกุลบัวบาน ท่านเกิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายนพ.ศ. 2511 ที่ จังหวัดสุรินทร์ หลังท่านบรรพชาในปี พ.ศ. 2525 ท่านได้ศึกษาพระปริยัติธรรมจนสำเร็จ นักธรรมเอก และเปรียญธรรม ๔ ประโยค และเป็นครูสอนปริยัติธรรม วัดปราสาทศิลาราม จังหวัดสุรินทร์ และวัดกัลยาณมิตร กรุงเทพมหานคร ต่อมาหลังจากท่านได้สำเร็จปริญญาตรีพุทธศาสตรบัณฑิต ท่านได้ออกปฏิบัติธรรม ณ วิเวกอาศรม โดยการควบคุมให้วิปัสสนากรรมฐานโดย พระอาจารย์ ภัททันตะ อาสภเถระ ธัมมาจริยะ เป็นเวลา 2 ปี ในปี พ.ศ. 2536 - พ.ศ. 2537 และได้ปฏิบัติธรรม ณ วัดหนองป่าพง จ.อุบลราชธานี และวัดกันตศีลาวาส จ.นครพนม สาขาวัดหนองป่าพง เมื่อ พ.ศ. 2539 สุรัฐ พุกกะเวส
สุรัฐ พุกกะเวส หรือ สุรัสน์ พุกกะเวส (11 กันยายน พ.ศ. 2467 - (18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536) เป็นนักประพันธ์คำร้องเพลงไทยที่มีชื่อเสียง มีผลงานเพลงมากมาย เช่น เพลงบุพเพสันนิวาส, อุษาสวาท, ปทุมไฉไล, และที่สำคัญคือ เพลงสดุดีมหาราชา เสนีย์ บุษปะเกศ
เสนีย์ บุษปะเกศ (23 ธันวาคม พ.ศ. 2466 — 8 มกราคม พ.ศ. 2520) เป็นนักเขียนเรื่องสั้น และนวนิยายที่มีชื่อเสียง อีกทั้งยังเป็นนักจัดรายการวิทยุ ผู้สร้างละครเวที ละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ และนักเขียนบท ทั้งนี้ เขาเป็นพ่อของคฑาหัสต์ บุษปะเกศ บรรหาร ศิลปอาชา
ตามทะเบียนราษฎร บรรหารเกิดวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2475[5] แต่บางแหล่งว่าเกิดวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2475[6] ศิลป์ พีระศรี
ศาสตรจารย์คอร์ราโดได้วางหลักสูตรวิชาจิตรกรรมและประติมากรรขึ้นพร้อมกับก่อตั้งโรงเรียนประณีตศิลปกรรมขึ้น สังกัดกรมศิลปากร ภายหลังได้รวมโรงเรียนเข้ากับโรงเรียนนาฏยดุริยางคศาสตร์และเปลี่ยนชื่อเป็น “โรงเรียนศิลปากรแผนกช่าง” และพัฒนาการเรียนการสอนเรื่อยมา จนในปี พ.ศ. 2485 กรมศิลปากรได้แยกจากกระทรวงศึกษาธิการไปขึ้นอยู่กับสำนักนายกรัฐมนตรีและรัฐบาลในขณะนั้นโดย ฯพณฯจอมพล ป.พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีตระหนักถึงความสำคัญของศิลปะว่าเป็นวัฒนธรรมที่สำคัญยิ่งสาขาหนึ่งของชาติ จึงได้มีคำสั่งให้ อธิบดีกรมศิลปากร ในขณะนั้นคือ พระยาอนุมานราชธน ดำเนินการปรับปรุงหลักสูตร และตราพระราชบัญญัติ ยกฐานะโรงเรียนศิลปากรขึ้นเป็น มหาวิทยาลัยศิลปากร เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2486 โดยจัดตั้งคณะจิตรกรรมและประติมากรรม ขึ้นเป็นคณะวิชาแรก ซึ่งศาสตราจารย์คอร์ราโดก็ได้ดำรงตำแหน่งคณบดีคนแรกของมหาวิทยาลัยควบคู่ไปกับตำแหน่งอาจารย์ผู้สอนอีกด้วย ชิ้น ศิลปบรรเลง
คุณหญิงชิ้น ศิลปบรรเลง (5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 - 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2531) ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) ประจำปี พ.ศ. 2530  พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ)
ศาสตราจารย์ พระยาอนุมานราชธน (14 ธันวาคม พ.ศ. 2431 - 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2512) นักปราชญ์และนักการศึกษาคนสำคัญของไทย ผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรมและเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญของโลกชาวไทย ประจำปี พ.ศ. 2531 ขององค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2431 ที่เรือนไม้หลังหนึ่ง ติดคูด้านใต้วัดพระยาไกร แถวโรงเลื่อยบริษัทบอร์เนียว ซึ่งตั้งอยู่ที่ ตำบลพระยาไกร อำเภอยานนาวา จังหวัดพระนคร (ซึ่งปัจจุบันคือแขวงวัดพระยาไกร เขตบางคอแหลม กรุงเทพมหานคร) เป็นบุตรของนายหลีกับนางเฮียะ มีชื่อเดิมภาษาจีนว่า หลีกวงหยง ต่อมา ได้เปลี่ยนเป็น ยง และได้รับพระราชทานนามสกุลจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัวว่าเสฐียรโกเศศ ต่อมาวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 จึงได้รับพระบรมราชานุญาตให้ใช้ราชทินนามอนุมานราชธนเป็นชื่อสกุล บรรหาร ศิลปอาชา
มัธยม ม.6 โรงเรียนประทีปวิทยาลัย จ.สุพรรณบุรี ประกาศนียบัตรการบัญชี โรงเรียนกรุงเทพการบัญชีวิทยาลัย ปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญาโท นิติศาสตรมหาบัณฑิต สาขากฎหมายมหาชน มหาวิทยาลัยรามคำแหง ปริญญากิตติมศักดิ์ ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาการบริหารการศึกษา สถาบันราชภัฏสวนสุนันทา พงศ์เวช เวชชาชีวะ
พงศ์เวช เวชชาชีวะ เกิดเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2509 ที่จังหวัดจันทบุรี เป็นบุตรของนายประภัทรพงศ์ เวชชาชีวะ อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงการคลัง ในรัฐบาลหม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช กับนางไพเราะ เวชชาชีวะ สำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาการเกษตร จากมหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี และปริญญาโท รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขานโยบายสาธารณะ จากมหาวิทยาลัยบูรพา ชีวิตส่วนตัวสมรสกับนางวิสสุตา เวชชาชีวะ  ชัยชาญ ถาวรเวช
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ชัยชาญ ถาวรเวช () อธิการบดี มหาวิทยาลัยศิลปากร คนที่ 18 (13 มีนาคม พ.ศ. 2556 – 12 มีนาคม พ.ศ. 2560) สมรสกับนางรัชฎา ถาวรเวช (อดีตเอกอัครราชทูตไทย ณ กรุงบูคาเรสต์ ประเทศโรมาเนีย)
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
เกี่ยวกับมหาวิทยาลัยศิลปากร ท่านเคยดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร โดยดำรงตำแหน่ง 3 วาระเป็นท่านแรก และเป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยศิลปากร ณ พระราชวังสนามจันทร์ โดยตั้งคณะอักษรศาสตร์ขึ้นเป็นคณะวิชาแรก แล้วจึงมีคณะอื่น ๆ ขึ้นมาตามลำดับดังที่ปรากฏในปัจจุบัน ท่านจึงเป็นเป็นผู้มีส่วนพัฒนามหาวิทยาลัยให้ก้าวหน้า ทำให้เกิดการขยายตัวทางการศึกษาหลายสาขาวิชา มหาวิทยาลัยมีความรำลึกถึงพระคุณของ หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล เป็นอย่างยิ่ง มหาวิทยาลัยจึงกำหนดให้ วันที่ 24 ตุลาคม ของทุกปีเป็น "วันหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล" และได้จัดกิจกรรมในวันดังกล่าวเพื่อรำลึกถึงพระคุณท่านที่มีต่อมหาวิทยาลัยศิลปากรมาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 อันเป็นปีที่เปิดอนุสาวรีย์หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล ณ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ หลวงชำนาญยุทธศิลป์ (เชย รมยะนันท์)
หลวงชำนาญยุทธศิลป์ มีชื่อจริงว่า เชย รมยะนันทน์ เกิดเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2437 เมื่อกำเนิดเป็นเด็กที่กำพร้าบิดา จึงมีความอุตสาหะในการเรียนเป็นอย่างมาก ได้รับการศึกษาเบื้องต้นจากโรงเรียนเทพศิรินทร์เป็นเวลา 4 ปี จากนั้นเมื่ออายุ 13 ปีจึงได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมศึกษาราชบูรณะ (โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย) เป็นเวลา 4 ปี จนกระทั่งสำเร็จการศึกษาในปี พ.ศ. 2452 กัญจนา ศิลปอาชา
น.ส.กัญจนา ศิลปอาชา เข้าสู่งานการเมืองตามบิดาซึ่งเป็นหัวหน้าพรรคชาติไทย โดยลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2538, 2539, 2544 ,2548 และได้รับการแต่งตั้งเป็นรัฐมนตรีครั้งแรกในปี พ.ศ. 2542 ดำรงตำแหน่ง รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ บรรหาร ศิลปอาชา
ใน พ.ศ. 2556 เขาอาสาทำงานเป็น ผู้ประสานงานคณะทำงานเวทีปฏิรูปประเทศ ด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมือง ให้แก่รัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร[25] โดยเข้าพบ สนธิ ลิ้มทองกุล และ จำลอง ศรีเมือง ในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2556[26] เขายืนยันว่าพรรคชาติไทย ไม่ได้ทำผิดและไม่สมควรถูกยุบพรรค มหาวิทยาลัยศิลปากร
มหาวิทยาลัยศิลปากร ถือกำเนิดจาก "โรงเรียนประณีตศิลปกรรม สังกัด กรมศิลปากร" ในรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พัฒนาขึ้นเป็นลำดับจนเป็น "โรงเรียนศิลปากร" และเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2486 พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) ร่วมกับ ศิลป์ พีระศรี พัฒนาหลักสูตรจนได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "มหาวิทยาลัยศิลปากร"[1] เพื่อเป็นสถาบันอุดมศึกษาขั้นสูงทางศิลปะของชาติ โดยมีปณิธานที่จะสร้างสรรค์ศิลปะ วิทยาการ และภูมิปัญญาเพื่อสังคม มีผลให้งานศิลปะของชาติพัฒนาและก้าวหน้า มีกิจกรรมและวิชาการต่าง ๆ ที่ดำเนินการเอื้ออำนวยประโยชน์ให้แก่ประชาชนเสมอมา ประเทศไทยใน พ.ศ. 2559
13 เมษายน – หัสวุฒิ วิฑิตวิริยกุล ตุลาการศาลปกครองและนักวิชาการชาวไทย (เกิด 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2491) 23 เมษายน – บรรหาร ศิลปอาชา นักการเมืองและนายกรัฐมนตรีไทย (เกิด 19 สิงหาคม พ.ศ. 2475) 30 เมษายน – แดง จิตกร นักร้องลูกทุ่งชาวไทย (เกิด 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2513) พระครูพิพัฒน์ศีลคุณ (พูน โสวณฺโณ)
ท่านมีนามว่า " พูน " นามสกุล " อินทรมังคละ " ท่านเป็นบุตรของท่าน ขุนคลังอินทร์ กับนางมงคล อินทรมังคละ ท่านเกิดที่บ้านท้ายดอน ตำบลเหมือง (บางพระ) อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ท่านเกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2433 ตรงกับวันศุกร์ ขึ้น 11 เดือน 11 ปีกุน โฉมฉาย อรุณฉาน
โฉมฉาย อรุณฉาน มีชื่อจริงว่า นิตยา อรุณวงศ์ เกิดเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาที่ โรงเรียนสารสาส์นพิทยา จากนั้นได้เข้าศึกษาที่ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม โดยสำเร็จการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2542 และศึกษาต่อระดับปริญญาโทที่ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชามานุษยดุริยางค์) โดยสำเร็จการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2547 จบสาขา ดุริยางคศิลป์ ระดับ ปริญญาเอก (ปร.ด.) โดยสำเร็จการศึกษาเมื่อ พ.ศ. 2556 มาลีรัตน์ แก้วก่า
ต่อมานายบรรหาร ศิลปอาชา นายกรัฐมนตรีประกาศยุบสภาอีกครั้ง ได้ลงสมัคร ส.ส.อีกครั้งแต่ไม่ได้รับเลือก ซึ่งต่อมาได้ร่วมก่อตั้ง เครือข่ายผู้หญิงกับรัฐธรรมนูญ ทำหน้าที่ประสานงานองค์กรสตรีทั่วประเทศ เพื่อรณรงค์ให้ประชาชนมีส่วนร่วม และเผยแพร่ความรู้ตามรัฐธรรมนูญ เกี่ยวกับสิทธิและกลไกในการคุ้มครองสิทธิของตนและชุมชน และได้ตัดสินใจลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกวุฒิสภา (ส.ว.) จ.สกลนคร เมื่อปี พ.ศ. 2543 และได้รับเลือกตั้ง โดยดำรงตำแหน่งประธานกรรมาธิการกิจการสตรี เยาวชน และผู้สูงอายุ วุฒิสภา คนแรกที่มาจากการเลือกตั้ง เป็นกรรมาธิการตรวจสอบประวัติและความประพฤติของผู้ดำรงตำแหน่งต่างๆ เช่น คณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ, คณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการทุจริตแห่งชาติ ฯลฯ ประพันธ์ คูณมี
นายประพันธ์ คูณมี เกิดเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2497 ที่จังหวัดอุบลราชธานี มีชื่อเล่นที่เรียกกันในหมู่เพื่อน ๆ ว่า "ผอม" เมื่อเหตุการณ์ 14 ตุลา เป็นหนึ่งในนักศึกษาที่เข้าร่วมในเหตุการณ์ โดยทำงานร่วมกับสหพันธ์นักศึกษาเสรี และหลังเหตุการณ์ 6 ตุลา ได้หลบหนีเข้าป่า ร่วมงานกับ พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย (พคท.) มีชื่อจัดตั้งว่า ""สหายสงคราม"" มีเขตงานเป็นของตนเองโดยไม่เกี่ยวข้องกับพรรคคอมมิวนิสต์ฯ ในนาม "เขตงาน 196 ภูเขียว, ชัยภูมิ" พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ
พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ เกิดเมื่อ 18 กันยายน พ.ศ. 2496 ที่ บ้านหัวเลิง (ศีรษะละเลิง) ต.บ้านใหม่ อ.เมืองนครราชสีมา จ.นครราชสีมา เริ่มต้นเป็นศิลปินเพลงเมื่อกลับออกมาจากป่าแล้ว พงษ์เทพได้เข้าร่วมกับวงคาราบาวโดยเดินทางร่วมแสดงคอนเสิร์ตไปด้วยกัน แต่ไม่ได้เป็นสมาชิกวง จนกระทั่งคาราบาวโด่งดังจากอัลบั้ม เมดอินไทยแลนด์ แล้ว แอ๊ด คาราบาว (ยืนยง โอภากุล) จึงช่วยเล่นดนตรีให้กับการออกอัลบั้มชุดแรกของพงษ์เทพ คือ ชุด "ห้วยแถลง" กับเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้ม โดยมีจังหวะเร็กเก้สนุก ๆ กับเนื้อหาที่เสียดสีชีวิตมนุษย์ จากนั้นพงษ์เทพก็ได้เป็นศิลปินเดี่ยว และมีชื่อเสียงในเวลาต่อมา เพลงที่เป็นที่นิยมและรู้จักกันดีของพงษ์เทพ กระโดนชำนาญ ก็ได้แก่ "คนกับหมา, ตังเก, น้ำตาหอยทาก, ต้นขับขี่, โคราชา, ตรงเส้นขอบฟ้า,คิดถึงบ้าน เจ้าสาวผีเสื้อ" เป็นต้น โดยเนื้อเพลงส่วนมาก พงษ์เทพจะเป็นผู้แต่งเอง โดยใช้ถ้อยคำสำนวนที่เหมือนบทกวี สมกับฉายาของตัวเอง โดยฉายา "กวีศรีชาวไร่" นี้ "นายผี" อัสนี พลจันทร์ ปัญญาชนนักปฏิวัติเป็นผู้ให้ หลวงพ่อโอภาสี
หลวงพ่อโอภาสี หรือ พระมหาชวน (พ.ศ. 2441 - 31 ตุลาคม พ.ศ. 2498) ท่านเกิดที่จังหวัดนครศรีธรรมราชในปี พ.ศ. 2441 ต่อมาเมื่ออายุ 5 ปี ท่านได้เข้าฝากตัวเป็นศิษย์ของพระครูนนท์ จรรยาวัตต์ เจ้าอาวาสวัดนันทาราม อ. ปากพนัง และในขณะที่ท่านบรรพชา ท่านก็ได้ศึกษาพระปริยัติธรรมประกอบไปด้วยกัน ท่านเป็นลูกศิษย์เอกรูปหนึ่งของหลวงพ่อกบ วัดเขาสาริกา ศึกษาพระปริยัติธรรมอยู่ไม่นาน ท่านก็ลาพ่อแม่เดินทางมาศึกษาต่อยังกรุงเทพฯ ถวายตัวเป็นศิษย์ในองค์สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรฌานวงศ์ซึ่งได้รับไว้ในพระอุปการะ ต่อมาท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุและมีสมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ เป็นพระอุปัชขฌาย์เช่นกัน ท่านได้ศึกษาพระปริยัติธรรมช่วงหนึ่งจนกระทั่งสอบได้เปรียญ 3 ประโยคจนถึงเปรียญ 7 ประโยค ต่อมาในปี พ.ศ. 2484 ท่านได้ออกจากสำนักวัดบวรนิเวศวิหาร ท่านได้ออกธุดงค์ต่อไปยังจังหวัดต่างๆ และได้ไปปักกลดอยู่ที่ของนายเนียม คหบดี ผู้เป็นผู้ที่มีความศรัทธาต่อพระพุทธศาสนา ในช่วงเวลานั้น ท่านก็ปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐาน หรือทำกิจของสงฆ์ ชาวบ้านในละแวกนั้นเรียกนามใหม่ท่านว่า หลวงพ่อโอภาสี และประชาชนก็ช่วยกันสร้างกุฎหรือถวายจัตตุปัจจัยเพื่อสร้างวัดป้องกันแดดและฝน หลวงพ่อท่านได้นำจตุปัจจัยทั้งหมดที่ประชาชนนำมาถวายนำไปเผาทิ้งในกองไฟ ซึ่งท่านได้สอนประชาชนว่า การที่เรานำเพลิงเผาจตุปัจจัยเหล่านี้ ก็เปรียบเหมือนการดับเผาจิตใจความรัก โลภ โกรธ หลง ที่มีอยู่ในตัวมนุษย์ หรือเผากิเลสให้หมดสิ้นไปจากชีวิตของมนุษย์ ดังนั้นท่านจึงไม่ยึดติดใดๆในวัตถุและตั้งใจศึกษาพระธรรมตั้งแต่ครองสมณเพศ และสามารถตัดกิเลสได้ ไม่ยึดติดเงินทอง ข้างของเครื่องใช้ สมัยสงครามอินโดจีน พระเกจิอาจารย์จะปลุกเสกวัตถุมงคลมากมายที่มีชื่อเสียงโด่งดัง โดยสำหรับวัตถุมงคลในตอนนั้นของท่านคือ ผ้าประเจียด เป็นวัตถุมงคลที่ดังในสมัยนั้น เชื่อกันว่าสิ่งนั้นจะคุ้มครองทหารไทยในการต่อสู้ในสงคราม และพระเครื่องนั้นผู้ที่บูชาจะต้องเป็นคนที่รักษาศีลธรรมด้วย วัตถุมงคลของท่านก็จะมีเพียงรุ่นเดียวคือ เหรียญครุฑแยกเสมา ประชาชนและลูกศิษย์ของท่านต่างเคราพหลวงพ่อท่านเป็นอย่างมาก บทสวดมนต์หรือคาถาของท่านก็สำหรับให้ประชาชนและลูกศิษย์ลูกหาสวดเพื่อเดินทางไปไหนจะได้ปลอดภัย และมีสิริมงคลในชีวิต ขอเพียงเรายึดมั่นในความดี และท่านก็มีคติคำสอนอยู่อย่างหนึ่งคือ ก่อนจะหลับไปแต่ละวัน ขอให้ทุกคนนึกถึงความดีที่ตนเองทำไปในแต่ละวันด้วย หลวงพ่อโอภาสีได้ถึงแก่มรณภาพลงในวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2498 ในขณะที่พุทธสมาคมแห่งประเทศอินเดียได้ทำจดหมายนิมนต์หลวงพ่อโอภาสีไปนมัสการสังเวชนียสถาน และให้ญาติโยมได้นมัสการอย่างใกล้ชิด จึงทำให้กำหนดการทุกอย่างของงานต้องยกเลิกลงไป ถึงแม้ท่านจะมรณภาพไปนานกว่า 60 ปีแล้วก็ตาม แต่ประชาชนและลูกศิษย์ลูกหาก็ไม่เคยลืมเลือน และยังแสดงความกตัญญูจัดงานสรงน้ำรูปหล่อท่านเป็นประจำ และประชาชนก็เชื่อว่า หลวงพ่อท่านไม่เคยไปไหนเลย ท่านจะอยู่คุ้มครองพวกเราตลอดไป สังขารของหลวงพ่อท่านก็ยังคงอยู่ในสวนอาศรมบางมด มีพุทธศาสนิกชนผู้เคารพศรัทธาไปกราบไหว้บูชามิได้ขาด ประหนึ่งท่านยังมีชีวิตอยู่ นิติวัฒน์ จันทร์สว่าง
นิติวัฒน์ จันทร์สว่าง ประกอบอาชีพทนายความ ต่อมาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแทนตำแหน่งที่ว่างลง จากการที่นายบรรหาร ศิลปอาชา หัวหน้าพรรคชาติไทย ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมือง 5 ปี ในปี พ.ศ. 2552 และในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 เขาได้ลงสมัครรับเลือกตั้งในระบบบัญชีรายชื่อ และได้รับเลือกตั้ง เป็น ส.ส.สมัยที่ 2 พระครูพิศาลวิริยคุณ (สิงห์โต ติสฺโส)
พระครูพิศาลวิริยคุณ (สิงห์โต ติสฺโส) เป็นพระสงฆ์นักพัฒนาที่มีบทบาทสำคัญต่อการส่งเสริมการศึกษา พัฒนาวัด และพวัฒนาศาสนา โดยท่านเป็นผู้ริเริ่มก่อตั้งโรงเรียนมัธยมวัดบึงทองหลาง วิทยาลัยศิลปหัตถกรรมกรุงเทพ (วัดบึงทองหลาง) และสนับการศึกษาโรงเรียนวัดบึงทองหลาง ให้ตั้งอยู่ในที่ธรณีสงฆ์รวมกว่า 80 ไร่ ร่วมทั้งอนุเคราะห์ให้ประชาชนเข้าอยู่อาศัยเพื่อการสงเคราะห์จากวัดในพระพุทธศาสนาในชุมชนต่าง ๆ ในที่ดินธรณีสงฆ์ของวัด อาทิ ชุมชนท่าแรง ชุมชนลาดพร้าว 87 (จันทราสุข) และชุมชนลาดพร้าว 101 (หน้าวัดบึงทองหลาง) เป็นต้น เป้าหมายเพื่อเป็นการดำเนินกิจกรรมด้านการสังคมสงเคราะห์เพื่อส่่วนรวม 
เดิมชื่อสิงห์โต เทศกาล เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 4 เมษายน พุทธศักราช 2469 ณ บ้านเลขที่ 65 หมู่ 3 บ้านบางคลอง ตำบลปากแคว อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย บิดาชื่อคุณพ่อชม เทศกาล มารดาชื่อคุณแม่เชื่อม เทศกาล ท่านจึงเป็นบุตรคนที่ 2 ในจำนวน พี่น้อง 6 คน ดังนี้คือ  ไชยา สุริยัน
ไชยา สุริยัน หรือชื่อจริง หม่อมหลวงอภิรัฐ จรูญโรจน์ (7 มิถุนายน พ.ศ. 2477 - 26 ตุลาคม พ.ศ. 2533) นักแสดงเจ้าบทบาท เจ้าของรางวัลตุ๊กตาทอง นักแสดงนำชายยอดเยี่ยม 3 ปี ซ้อน ระหว่างปี พ.ศ. 2505 - พ.ศ. 2507 พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ)
พระยาอุปกิตศิลปสารได้เริ่มเข้ารับราชการเป็นครูฝึกสอน ที่โรงเรียนฝึกหัดอาจารย์สายสวลี ต่อมาได้ย้ายไปสอนที่โรงเรียนสวนกุหลาบ วัดมหาธาตุ และ โรงเรียนฝึกหัดอาจารย์บ้านสมเด็จเจ้าพระยา นอกจากเป็นครูแล้ว พระยาอุปกิตศิลปสารยังเคยดำรงตำแหน่งข้าหลวงตรวจการ 
พนักงานกรมราชบัณฑิต หัวหน้าการพิมพ์แบบเรียน หัวหน้าแผนกอภิธานสยาม ปลัดกรมตำราและอาจารย์ประจำกรมศึกษาธิการ และได้เลื่อนยศบรรดาศักดิ์มาตามลำดับ จนในปี พ.ศ. 2467 จึงได้เลื่อนบรรดาศักดิ์เป็น"พระยาอุปกิตศิลปสาร" มีตำแหน่งในกระทรวงศึกษาธิการ ถือศักดินา 1,000 และมียศเป็น"อำมาตย์เอก" อภิชาติ ชูสกุล
อภิชาติ ชูสกุล (พ.ศ. 2499-6 กันยายน พ.ศ. 2553) มีชื่อเล่นว่า หมึก เป็นนักแสดงชาวไทยที่มีชื่อเสียงมาจากการรับบท หมู่เชียร อดีตตำรวจรถถังผู้เป็นลูกพี่ของแดง ไบเล่ และเพื่อน ๆ จากภาพยนตร์เรื่อง "2499 อันธพาลครองเมือง" ในปี พ.ศ. 2540 พระยาสุมังคละโพธิสัตว์
เมื่อพระเจ้าไชยเชษฐาธิราชหายสาบสูญไปใน พ.ศ. 2114 พระยาแสนสุรินทร์ลือชัยได้ขัดแย้งกับพระยาจันทสีหราช ซึ่งเป็นเสนาบดีคนสำคัญอีกคนหนึ่ง เนื่องจากต่างฝ่ายต่างต้องการเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์พระหน่อแก้วกุมาร พระราชโอรสที่เหลืออยู่ของพระเจ้าไชยเชษฐาธิราช จนก่อสงครามกลางเมืองขึ้น ผลปรากฏว่าฝ่ายพระยาแสนสุรินทร์ลือชัยเป็นฝ่ายชนะและได้สถาปนาตัวเองเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ (แต่นักประวัติศาสตร์จัดให้เป็นกษัตริย์องค์หนึ่งด้วย) มีพระนามว่า "พระสุมังคละโพธิสัตว์อัยการาชา" ในปี พ.ศ. 2115 ขณะมีอายุได้ 60 ปี แต่คนทั่วไปเรียกว่า "พระเจ้าปู่หลาน" พระครูสารกิจประยุต (สิงห์ โสภโณ)
พระครูสารกิจประยุต หรือ หลวงพ่อสิงห์ โสภโณ (29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 - 8 มีนาคม พ.ศ. 2526) พระเถระจารย์ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันไพศาล ผู้ใส่ใจในการอนุรักษ์ธรรมชาติ ไม่ส่งเสริมให้ใครไปตัดไม้หรือทำลายป่า มีอุปนิสัยที่รักในความสงบวิเวก มีเมตตาต่อสรรพสัตว์ทั้งปวง ท่านคิดแต่จะหาทางช่วยสัตว์เหล่านั้นให้พ้นภัย ชอบในด้านการปรุงยาสมุนไพรแบบภูมิปัญญาชาวบ้าน เพื่อสงเคราะห์ประชาชนที่เกิดโรคภัยไข้เจ็บ
พระครูสารกิจประยุต หรือ หลวงพ่อสิงห์ โสภโณ ท่านเกิดเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่บ้านเขื่อนช้าง ตำบลท่าสองคอน อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม เป็นบุตรของนายเผิ่ง และ นางทุมมา ขานหยู มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน 5 คน ตอนอายุได้ 14 ปี โยมพ่อได้นำท่านไปฝากตัวเป็นศิษย์วัดหนองเขื่อนช้าง และได้บรรพชาเป็นสามเณรที่นั่นเมื่อปี พ.ศ. 2459 และอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2464 โดยมีพระอธิการต้น เป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่ออุปสมบทแล้วอยู่จำพรรษาอยู่ที่วัดเขื่อนช้าง 1 พรรษา เมื่อออกพรรษาแล้วจึงมาพำนักอยู่ที่วัดป่าน้อย (วัดมนีวนาราม) จังหวัดอุบลราชธานี เพื่อศึกษาเล่าเรียนมูลกัจจายน์และได้เดินทางไปเรียนพระปริยัติธรรมในกรุงเทพฯ โดยได้พำนักอยู่ที่วัดสิตาราม (วัดคอกหมู) กรุงเทพมหานคร ต่อมาท่านก็ได้เป็นผู้นำพระเณรมาสร้างวัดใหม่ โดยให้ชื่อว่า วัดกุญชรวนาราม ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าอาวาสวัดเขื่อนช้าง เป็นพระอุปัชฌาย์ เป็นเจ้าคณะตำบลท่าสองคอน เขต 2 เป็นพระธรรมทูต ตามลำดับ พ.ศ. 2502 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น พระครูสารกิจประยุต ท่านได้บุกเบิกเผยแพร่พระพุทธศาสนาทั้งศาสนสถาน ศาสนวัตถุ ศาสนพิธี ศาสนปฏิบัติ และสืบต่ออายุพระพุทธศาสนาตลอดมา หลวงพ่อสิงห์ได้มรณภาพเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2526 ด้วยโรคชราภาพและโรคหัวใจล้มเหลว ที่โรงพยาบาลประจำจังหวัดมหาสารคาม ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดเขื่อนช้างได้ 44 ปี ดำรงตำแหน่งเจ้าคณะตำบลท่าสองคอนได้ 31 ปี วรรณไว พัธโนทัย
วรรณไว พัธโนทัย (25 สิงหาคม พ.ศ. 2485 -) อดีตสมาชิกวุฒิสภา ในรัฐบาลนายบรรหาร ศิลปอาชา อดีตที่ปรึกษารัฐมนตรีหลายกระทรวง และผู้บุกเบิกสัมพันธไมตรีไทย-สาธารณรัฐประชาชนจีน หลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง)
ในปี 2554 เป็นปีที่ตรงกับวาระ 130 ปี ชาตกาลของหลวงประดิษฐไพเราะ (ศร ศิลปบรรเลง) จังหวัดสมุทรสงครามเป็นถิ่นกำเนิดของศิลปินด้านดนตรีที่มีชื่อเสียงมากมาย อาทิ ครูเอื้อ สุนทรสนาน ทูล ทองใจ รวมถึงหลวงประดิษฐไพเราะ หรือ ศร ศิลปบรรเลง ซึ่งเป็นที่รู้จักเป็นอย่างดีจากภาพยนตร์เรื่อง "โหมโรง" และถือได้ว่าท่านเป็นตำนานดนตรีไทย โดยเฉพาะทาง “ระนาดเอก” ที่มีฝีมือดีเยี่ยม มีผลงานเพลงที่แพร่หลายฝากไว้จนถึงทุกวันนี้ ก็มีพื้นเพเป็นชาวสมุทรสงคราม  ศิริ ศิริจินดา
ศิริ ศิริจินดา มีชื่อจริงว่า บรรจง เลาหจินดา (26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 - 30 มกราคม พ.ศ. 2546) เป็นนักแสดง และผู้กำกับชาวไทย ชาญ บัวบังศร
ร้อยโทชาญ บัวบังศร หรือ ชาญชัย บัวบังศร ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477 ที่กรุงเทพมหานคร จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนศรีบุณยานนท์ จังหวัดนนทบุรี  พระราชวิเทศปัญญาคุณ (เหลา ปญฺญาสิริ)
พระราชวิเทศปัญญาคุณ เกิดที่บ้านหนองรัง อำเภอพยุห์ จังหวัดศรีสะเกษ เมื่อปี พ.ศ. 2503 เมื่ออายุได้ 14 ปี จึงได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรมหาวิหาร กรุงเทพมหานคร โดยมีพระธรรมรัตนกร (สวัสดิ์ กิตฺติสาโร) เป็นพระอุปัชฌาย์ สอบไล่ได้นักธรรมชั้นเอก เมื่อปี พ.ศ. 2519 อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2523 โดยมีพระธรรมธีรราชมหามุนี (โชดก ญาณสิทฺธิ) เป็นพระอุปัชฌาย์ ต่อมาท่านสอบไล่ได้เปรียญธรรม 4 ประโยค ในปี พ.ศ. 2526 และสำเร็จการศึกษาพุทธศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2529 ประสิทธิ์ ศิริบรรเทิง
ประสิทธิ์ ศิริบรรเทิง (พ.ศ. 2470 - พ.ศ. 2529) เป็นนักเขียน นักหนังสือพิมพ์ บรรณาธิการ ผู้อำนวยการสร้างละครเวที และเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงหลายเรื่อง เช่น เล็บครุฑ มังกรแดง ภูตเหลือง ทหารเสือกรมหลวงชุมพร เพชรพระอุมา การะเกด กุหลาบแสนสวย เกล็ดแก้ว เป็นต้น และเป็นหัวหน้ากองบรรณาธิการนิตยสารจักรวาล โรงพยาบาลเจ้าพระยายมราช
ชั้น 10 ห้องประชุม ฯพณฯ บรรหาร ศิลปอาชา พระยาศรีสุนทรโวหาร (ผัน สาลักษณ)
มหาเสวกตรี พระยาศรีสุนทรโวหาร (ผัน สาลักษณ) เป็นบุตรของมหาเสวกโท พระยาศรีภูริปรีชา (กมล สาลักษณ) สมุหพระอาลักษณ์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวและพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว กับคุณหญิง (พึ่ง) ศรีภูริปรีชา และยังเป็นหลานของพระยาศรีสุนทรโวหาร (ฟัก สาลักษณ) เจ้ากรมพระอาลักษณ์ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว กับคุณหญิงอิ่ม โดยท่านเจ้าคุณเกิดเมื่อวันพุธที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2424 ปีมะเส็ง ที่เคหาสน์ของพระคชภักดี (ท้วม คชนันท์) ผู้เป็นตา ตำบลถนนเฟื่องนคร จังหวัดพระนคร พระยาไชยสงคราม (ทิพย์ช้าง)
พระยาสุลวะลือไชยสงคราม เดิมเป็นสามัญชนชาวบ้านปงยางคก (ปัจจุบันคือตำบลปงยางคก อำเภอห้างฉัตร) มีนามเดิมว่า "ทิพย์ช้าง" เกิดในราวปี พ.ศ. 2217 ได้บวชเรียนที่วัดปงยางคก และสึกออกมาประกอบอาชีพพรานป่า มีความเชี่ยวชาญการใช้อาวุธ และมีความสามารถในการขับไล่และตัดหางช้างที่มารบกวนพืชผลของชาวบ้านได้ ชาวบ้านจึงขนานนามว่า "หนานทิพย์ช้าง" หนานทิพย์ช้าง มีภรรยาคนหนึ่งชื่อ "นางปิมปา" ชาวบ้านหนาดคำ แคว้นบ้านเอื้อม (ปัจจุบันคือตำบลบ้านเอื้อม อำเภอเมืองลำปาง) นิเชา
นิเชา (Juǀʼhoan: Nǃxau, Gǃkau, Gcao Coma) เป็นชาวนามิเบีย เกิดวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2487 (จากการประมาณ) มีผลงานการแสดงหลายเรื่อง เช่น "เทวดาท่าจะบ๊องส์" ภาพยนตร์ตลกของฮอลลีวูด และ "เทวดาท่าจะบ๊องส์ ภาคพิสดาร" (ภาพยนตร์ตลกของฮ่องกง) ซึ่งในภาคพิสดารนี้ นิเชาใช้วิชา "จีทคุนโด้" จาก "บรูซ ลี" ต่อสู้กับศัตรูด้วยเช่นกัน ชาวนามิเบียยกย่องนิเชาว่าเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของประเทศนามิเบีย พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ)
พระยาอุปกิตศิลปสารเป็นผู้มีความรู้เชี่ยวชาญทางภาษาไทย ภาษาบาลี และวรรณคดีไทย อีกทั้งท่านยังเป็น อาจารย์พิเศษแผนกภาษาไทยและภาษาโบราณตะวันออกในคณะอักษรศาสตร์ แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย อาจารย์พิเศษสอนภาษาไทยในชุดครูมัธยม และเป็นกรรมการชำระปทานุกรม ท่านถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 พรรคชาติไทยพัฒนา
ลำดับรูปรายนามเริ่มวาระสิ้นสุดวาระตำแหน่งสำคัญ1กฤต รัตนคามินี18 เมษายน พ.ศ. 255123 มกราคม พ.ศ. 2552275pxชุมพล ศิลปอาชา (6 มิถุนายน พ.ศ. 2483 — 21 มกราคม พ.ศ. 2556)24 มกราคม พ.ศ. 255221 มกราคม พ.ศ. 2556• อดีตรองนายกรัฐมนตรี • อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา • อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ-ถาวร จำปาเงิน (รักษาการหัวหน้าพรรค)22 มกราคม พ.ศ. 255618 มีนาคม พ.ศ. 25563ธีระ วงศ์สมุทร (15 ธันวาคม พ.ศ. 2491 — )19 มีนาคม พ.ศ. 255625 ตุลาคม พ.ศ. 2561• อดีตอธิบดีกรมชลประทาน • รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์3กัญจนา ศิลปอาชา (15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 — )26 ตุลาคม พ.ศ. 2561ปัจจุบัน• อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ พระราชพิธีกาญจนาภิเษก พ.ศ. 2539
พระราชพิธีนี้ รัฐบาล สมัย นายบรรหาร ศิลปอาชา และ ประชาชนชาวไทย เป็นผู้ร่วมกันจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่สมพระเกียรติ ชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์
12 ธันวาคม 2555 ศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้องคดีที่บรรหาร ศิลปอาชา อดีตหัวหน้าพรรคชาติไทย ฟ้องร้องชูวิทย์ข้อหาหมิ่นประมาท จากเหตุการณ์ที่พรรคชาติไทยเข้าร่วมรัฐบาลกับพรรคพลังประชาชน และชูวิทย์ ซึ่งขณะนั้นเป็นรองหัวหน้าพรรคชาติไทย ตั้งโต๊ะแถลงข่าววิจารณ์บรรหารว่า เคยให้สัมภาษณ์ก่อนการเลือกตั้งว่าจะไม่ร่วมรัฐบาลกับพรรคพลังประชาชน แต่กลับเข้าร่วม และว่าบรรหารไร้สัจจะ ไร้จุดยืน นอกจากนี้ ยังชูวิทย์ยังติดป้ายประจานบรรหารทั่วกรุงเทพมหานคร โดยศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยวิจารณ์การทำงานและความประพฤติของโจทก์ในฐานะบุคคลสาธารณะ เป็นการติชมโดยสุจริต มิได้หาประโยชน์ส่วนตน ซึ่งก่อนหน้านี้ ศาลชั้นต้นมีคำพิพากษายกฟ้องไปแล้วเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2552 พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ)
อำมาตย์เอก พระยาอุปกิตศิลปสาร (นิ่ม กาญจนาชีวะ) (10 พฤษภาคม พ.ศ. 2422 - 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2484) เป็นนักเขียน ผู้เชี่ยวชาญทางภาษาไทย ท่านใช้นามปากกาหลายนาม ที่รู้จักกันแพร่หลาย คือ "อ.น.ก.", "อุนิกา", "อนึก คำชูชีพ" และเป็นผู้ริเริ่มคำทักทายคำว่า "สวัสดี" และยังเป็นผู้อุทิศร่างกายเพื่อการศึกษาทางการแพทย์หรือที่เรียกว่าอาจารย์ใหญ่ เป็นท่านแรกของประเทศไทย โดยกล่าวว่า "ฉันเป็นครู ตายแล้วขอเป็นครูต่อไป" บรรหาร ศิลปอาชา
ต่อมาเมื่อเป็นนักการเมืองแล้ว ได้เป็นรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมระหว่าง วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2519 ถึงวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2519 และระหว่าง วันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ถึงวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2519 จึงเริ่มเรียนหนังสือต่อจนจบปริญญาตรี คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง เมื่อ พ.ศ. 2529 และศึกษาต่อปริญญาโทนิติศาสตร์ ที่มหาวิทยาลัยเดียวกัน วิธิต อุตสาหจิต
วิธิต อุตสาหจิต เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2496 เป็นบุตรของนายบันลือ อุตสาหจิต เจ้าของและผู้ก่อตั้งสำนักพิมพ์บรรลือสาส์น ลำดับที่ 1 กับนางกนกวรรณ อุตสาหจิต จากจำนวนพี่น้องทั้งหมด 9 คน เกิดเมื่อ พ.ศ. 2498 จบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นจากโรงเรียนสตรีจุลนาค ต่อมาย้ายไปเรียนต่อสายวิชาชีพจนได้วุฒิประกาศนียบัตรทางวิชาชีพ (ปวช.) จากโรงเรียนพณิชยพระนคร ช่วงนี้เองที่วิธิตมีโอกาสได้เรียนรู้ และเข้าไปฝึกงานด้านฟิล์ม โดยเข้าฝึกงานกองถ่ายภาพยนตร์ ก่อนจะไปตัดสินใจไปเรียนการทำภาพยนตร์ที่ London Film School ประเทศอังกฤษ จนจบการศึกษาระดับ Diploma of Higher Education (DipHE) โอภาส พลศิลป
โอภาส เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2464 สำเร็จการศึกษา ระดับปริญญาตรี ธรรมศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์และการเมือง รวมถึงได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาส่งเสริมการเกษตร จาก สถาบันเทคโนโลยีการเกษตรแม่โจ้ กลุ่มวังน้ำเย็น
"กลุ่มวังน้ำเย็น" เดิมเป็นสมาชิก พรรคชาติไทย ซึ่งมี นายบรรหาร ศิลปอาชา เป็นหัวหน้าพรรค เนื่องจากมีจำนวน ส.ส. ในสังกัดเป็นจำนวนมาก ทำให้มีส่วนสำคัญในการครองเสียงข้างมากใน สภาผู้แทนราษฎร ของ พรรคชาติไทย ซึ่งทำให้ นายบรรหาร สามารถขึ้นสู่ตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี และทำให้ นายเสนาะ มีความสำคัญอย่างมากในพรรคชาติไทยโดยดำรงตำแหน่ง เลขาธิการพรรค แต่ต่อมากลุ่มวังน้ำเย็นกลับเปลี่ยนมากดดันให้ นายบรรหาร ลาออกจากตำแหน่ง นายกรัฐมนตรี ในการอภิปรายไม่ไว้วางใจ เมื่อ พ.ศ. 2539 โดยสนับสนุนให้ พลเอกชวลิต ยงใจยุทธ หัวหน้าพรรคความหวังใหม่ ซึ่งดำรงตำแหน่งรองนายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทน ในครั้งนั้นนายบรรหารถูกกดดัน จนจำใจยอมประกาศว่าจะลาออก บรรหาร ศิลปอาชา
ใน พ.ศ. 2515 เขาเป็นผู้ร่วมทุนก่อตั้ง หนังสือพิมพ์บ้านเมือง อีกด้วย[12] พระบริสุทธศีลาจาร (วัน มนโส)
หลวงพ่อวัน มะนะโส (21 มกราคม พ.ศ. 2421 - 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503) ท่านเป็นพระคณาจารย์ผู้มีเมตตาธรรมสูง พูดจาไพเราะ ยิ้มแย้มแจ่มใส เป็นที่เคราพเลื่อมใสของสาธุชนที่ได้ฟังคำสั่งสอนของท่าน ท่านเป็นผู้ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่าย สมถะ ไม่ทะเยอทะยาน ใครที่มีวัตถุมงคลของหลวงพ่อวันติดตัวต่างประสบอภินิหารด้วยตัวเอง เป็นพระเกจิอาจารย์อันดับหนึ่งของเมืองตรัง
พระบริสุทธศีลาจารย์ หรือ หลวงพ่อวัน มะนะโส ท่านเกิดเมื่อวันที่ 21 มกราคม พ.ศ. 2421 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ บ้านโคกแตร์ อำเภอเมือง จังหวัดตรัง เป็นบุตรคนโตในจำนวนพี่น้อง 3 คน ของนายจอก และนางคล้าย มะนะโส เมื่ออายุ 17 ปี ท่านได้บรรพชาเป็นสามเณร ณ วัดป่าพยอมตรงกับปี พ.ศ. 2438 โดยมีพระครูกาชาด วัดป่าเลไลย์ เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้ศึกษาพระธรรมวินัยและวิชาอาคม จนกระทั่งเมื่อมีอายุครบ 20 ปี ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2441 ณ พัทธสีมา วัดป่าพยอม มีหลวงพ่อคง วัดบ้านตูล เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์ใหม่ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระปล้องเป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้ศึกษาพระธรรมวินัยและปรนนิบัติต่อพระอุปัชฌาย์เป็นอย่างดี และเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2445 ท่านได้รับการแต่งตั้งให้ขึ้นดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดประสิทธิชัย และดำรงตำแหน่งเจ้าคณะอำเภอห้วยยอด วันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2490 เลื่อนสมณศักดิ์เป็น พระบริสุทธศีลาจารย์ และได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระครูบริสุทธศีลาจารย์ คณะบริหารอริยวงศาวาที สังฆปาโมกข์ เมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2493 หลวงพ่อเริ่มปลุกเสกวัตถุมงคลต่าง ๆดังนี้เช่น รูปหล่อลอยองค์รุ่นแรก และเหรียญรุ่นแรก สร้างเมื่อปี พ.ศ. 2487 นอกจากนี้ยังมีเหรียญรุ่นสอง สร้างปีพุทธศักราช พ.ศ. 2498 ได้รับความนิยมรองลงมา ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรรหาร ศิลปอาชา
บรรหารมีสมญานามมากมาย จากลักษณะเด่นหลายประการ เช่น มีฐานเสียงหนาแน่นอย่างที่สุดในจังหวัดสุพรรณบุรี มีสถานะเป็นเจ้าถิ่นจนได้สมญาว่า "มังกรสุพรรณ" หรือ "มังกรการเมือง" และเนื่องจากมีลักษณะคล้าย เติ้งเสี่ยวผิง อดีตผู้นำจีน สื่อมวลชนจึงนิยมเรียกบรรหารสั้น ๆ ว่า "เติ้ง" หรือ "เติ้งเสี่ยวหาร" และ"ปลาไหล" เนื่องจากเป็นคนกลับกลอกไปมาไม่แน่นอน วัชระ สงวนสมบัติ
วัชระ เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2519 ที่จังหวัดสมุทรสงคราม ในวัยเด็กชื่นชอบธรรมชาติรอบตัว จึงทำให้เริ่มสนใจในธรรมชาติวิทยาและสัตววิทยา โดยชื่นชมและติดตามผลงานของ นายแพทย์บุญส่ง เลขะกุล นักธรรมชาติวิืทยาและนักอนุรักษ์ธรรมชาติที่มีชื่อเสียง  พระเทพวิทยาคม (คูณ ปริสุทฺโธ)
หลวงพ่อคูณ เกิดในชื่อและนามสกุลทางโลกคือ คูณ ฉัตร์พลกรัง เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2466[1] ตรงกับแรม 10 ค่ำ เดือน 10 ปีกุน ที่บ้านไร่ หมู่ที่ 6 ตำบลกุดพิมาน อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา เป็นบุตรชายคนโตของบุญ (บิดา) และทองขาว (มารดา) ซึ่งประกอบอาชีพเกษตรกร มีพี่น้องร่วมบิดามารดาสามคนคือ บัญญัติ บรรทัดฐาน
บัญญัติเกิดเมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2485 (แต่ตามประวัติโดยทั่วไปมักระบุว่าเกิด 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2485) ที่ อำเภอกาญจนดิษฐ์ จังหวัดสุราษฎร์ธานี เดิมชื่อ "เก้าแซ่ แซ่ลิ้ม" เป็นชาวไทยเชื้อสายจีนไหหลำ มีภรรยาคือ นางจิตติมา สังขะทรัพย์ ผิน คิ้วคชา
ผิน คิ้วคชา หรือ ผิน คิ้วไพศาล (เกิด 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 - ) นักธุรกิจชาวไทย เจ้าของภูเก็ตแฟนตาซี และซาฟารีเวิลด์ นอกจากนี้ยังเป็นนักธุรกิจการเงิน เป็นเจ้าของบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ แอ๊ดคินซัน และบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ เฟิสท์ทรัสต์ ที่ถูกกระทรวงการคลังสั่งปิดกิจการเมื่อปี พ.ศ. 2527 บุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ
บุญเอื้อ ได้เข้าสู่งานการเมืองโดยลงสมัครเป็นสมาชิกสภาจังหวัด (สจ.) เขตอำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี และได้รับเลือกตั้งรวม 4 สมัย จากนั้นจึงได้เข้าสู่สนามการเมืองระดับชาติโดยการเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500 จนถึงปี พ.ศ. 2539 รวมถึง 10 สมัย โดยในระยะแรกได้ร่วมงานการเมืองกับพรรคประชาธิปัตย์ ต่อมาในปี พ.ศ. 2518 จึงย้ายมาร่วมงานกับพรรคธรรมสังคม และพรรคชาติไทยในปีถัดมา และยังเป็นผู้ชักชวนนายบรรหาร ศิลปอาชา เข้าสู่งานการเมืองอีกด้วย มิกิชิ อะเบะ
มิกิชิ อะเบะ เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1883 เป็นสถาปนิกและวิศวกรชาวญี่ปุ่น รู้จักในดุษฎีนิพนธ์เกี่ยวกับคอนกรีตเสริมแรง[1] บรรหาร ศิลปอาชา
บรรหารเข้าสู่วงการเมืองจากการชักชวนของบุญเอื้อ ประเสริฐสุวรรณ ตั้งแต่มีการก่อตั้งพรรคชาติไทยเมื่อ พ.ศ. 2517 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติใน พ.ศ. 2516[17] และเป็นสมาชิกวุฒิสภา ใน พ.ศ. 2518 ก่อนที่จะลงสมัครรับเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดสุพรรณบุรี เมื่อ พ.ศ. 2519 และ ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรมาทุกสมัยที่มีการเลือกตั้ง ต่อมาบรรหารขึ้นดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคชาติไทยใน พ.ศ. 2523 และในปีเดียวกันนั้น เขาถูกพินิจ จันทรสุรินทร์ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดลำปาง และคณะรวม 42 คน ยื่นคำร้องต่อคณะตุลาการรัฐธรรมนูญ ขอให้วินิจฉัยว่า เขาขาดคุณสมบัติการเป็นรัฐมนตรี เนื่องจากมีบิดาเป็นคนต่างด้าว และสำเร็จการศึกษาต่ำกว่ามัธยมศึกษาตอนปลาย แต่คณะตุลาการรัฐธรรมนูญมีมติให้ยกคำร้องดังกล่าว[18] บรรหาร ศิลปอาชา
ใน พ.ศ. 2554 พรรคชาติไทยพัฒนา ร่วมรัฐบาลกับพรรคเพื่อไทย ทำให้ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากเนื่องจากทั้งสองพรรคมีความเป็นศัตรูกันอย่างชัดเจนโดยอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ต่างประกาศพระราชกำหนดในสถานการณ์ฉุกเฉิน พ.ศ. 2548 เพื่อใช้กับนักการเมืองฝ่ายตรงข้ามส่งผลให้เกิดคดี นักการเมืองจากทั้งสองพรรค ถูกศาลออกหมายจับ ในข้อหาทำผิดกฎหมายดังกล่าวจำนวนมาก ในขณะที่พรรคชาติไทยพัฒนาได้ผลประโยชน์จากการร่วมงานกับทั้งสองพรรคกล่าวคือ ชุมพล ศิลปอาชาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬาในรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และในรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร ได้เป็นรองนายกรัฐมนตรีควบตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงท่องเที่ยวและกีฬาและธีระ วงศ์สมุทรเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ทั้งรัฐบาลอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะและยิ่งลักษณ์ ชินวัตร บรรหาร ศิลปอาชา
รัฐบาลบรรหาร มีผลงานที่โดดเด่นคือ การริเริ่มให้มีร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 พระเผด็จ ทตฺตชีโว
พระเผด็จ ทตฺตชีโว มีนามเดิมว่า เผด็จ ผ่องสวัสดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2483 ณ ตำบลปากแพรก อำเภอเมือง จังหวัดกาญจนบุรี เป็นผู้มีความใฝ่ฝันในการฝึกสมาธิมาตั้งแต่วัยรุ่น ขณะเรียนหนังสืออยู่ชั้นมัธยม 4 ที่โรงเรียนวิสุทธรังษี จังหวัดกาญจนบุรี เคยเที่ยวเสาะแสวงหาครูบาอาจารย์ ลองผิดลองถูกมาแล้วหลายสำนัก บรรหาร ศิลปอาชา
บรรหารจบการศึกษาชั้นประถมศึกษาที่จังหวัดสุพรรณบุรี เข้ากรุงเทพฯ มาเรียนหนังสือชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนวัฒนศิลป์วิทยาลัย แต่ต้องหยุดเรียนไป เนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่สอง หันไปทำงานกับพี่ชาย และก่อตั้งบริษัทรับเหมาก่อสร้างเป็นของตัวเองชื่อ บริษัท สหศรีชัยก่อสร้าง เมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2496 พ.ศ. 2505 ก่อตั้งห้างหุ้นส่วนจำกัด นทีทอง และ พ.ศ. 2508 ก่อตั้งบริษัทวารทิพย์ จำกัด[8] คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 คณะมัณฑนศิลป์ ได้ถือกำเนิดขึ้น ด้วยดำริของ ศิลป์ พีระศรี และดำเนินการเปิดสอนในสาขาวิชาศิลปตกแต่ง (Decorative Arts) ในปีการศึกษานั้น โดย พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) ได้บัญญัติชื่อภาษาไทยว่า "คณะมัณฑนะศิลป์" แต่ต่อมาใน พ.ศ. 2517 ได้มีการดำเนินการปรับแก้ให้ถูกต้องกับภาษาเขียนเป็น "คณะมัณฑนศิลป์" และศิลป์ พีระศรี ได้จัดสร้างหลักสูตรสาขาวิชาศิลปตกแต่ง 4 ปี (อนุปริญญา 3 ปี ปริญญาตรี 4 ปี) มีศิลป์ พีระศรี รักษาการในตำแหน่งคณบดี และ หลวงวิเชียร แพทยาคม (อธิบดีกรม กรมศิลปากร ในเวลานั้น) รักษาการในตำแหน่งผู้อำนวยการ มหาวิทยาลัยศิลปากร (เทียบเท่าอธิการบดีมหาวิทยาลัย) ทิพาวดี เมฆสวรรค์
คุณหญิงทิพาวดี เมฆสวรรค์ (1 มกราคม พ.ศ. 2489 - ปัจจุบัน) กรรมการในคณะกรรมการปฏิรูปประเทศด้านการบริหารราชการแผ่นดิน ในรัฐบาล พลเอก ประยุทธ์ จันทร์โอชากรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการส่งเสริมความเท่าเทียมระหว่างเพศ อดีตรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อดีตปลัดกระทรวงวัฒนธรรม, อดีตปลัดกระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และอดีตเลขาธิการสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน เป็นผู้ที่มีบทบาทสำคัญร่วมกับกระทรวงการคลังและหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ในการศึกษาและผลักดันให้เกิดกองทุนบำเหน็จบำนาญ
ข้าราชการ (กบข.) การให้ความสำคัญต่อความเสมอภาคของบทบาทชายหญิง ทั้งในสถานที่ทำงานและภายนอก รวมทั้งเป็นผู้ที่มีความโดดเด่นยิ่งด้านการต่างประเทศ สามารถระดมความช่วยเหลือจากองค์กรระหว่างประเทศต่าง ๆ มาสู่สำนักงาน ก.พ. อย่างมากมาย อาทิ โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNDP) ธนาคารโลก (World Bank) และธนาคารเพื่อการพัฒนาแห่งเอเชีย (ADB) อำนาจ ลูกจันทร์
จ่าเอก อำนาจ ลูกจันทร์ หรือ เป้า คาราบาว (20 มีนาคม พ.ศ. 2492 - 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2560) เป็นอดีตมือกลองของวงคาราบาว โดยเป็นมือกลองคนแรกของวง และมีผลงานสำคัญร่วมกับวงคาราบาวหลายอัลบั้มเช่น ท.ทหารอดทน , เมดอินไทยแลนด์ , อเมริโกย , ประชาธิปไตย, เวลคัมทูไทยแลนด์ , ทับหลัง รวมถึงเคยเป็นหนึ่งในนักแสดงนำในภาพยนตร์เรื่องเสียงเพลงแห่งเสรีภาพในปี พ.ศ. 2528 เด่น อยู่ประเสริฐ
ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.เด่น อยู่ประเสริฐ (23 มีนาคม พ.ศ. 2512 - , กรุงเทพมหานคร) นักเปียโนแจ๊ส นักวิชาการ นักแต่งเพลง และวาทยกร เป็นผู้ได้รับรางวัลศิลปาธร สาขาดนตรี จัดโดยสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม ประจำปี พ.ศ. 2552  พระราชวิเทศปัญญาคุณ (เหลา ปญฺญาสิริ)
ท่านเกิดเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2503 บรรพชาเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2516 และอุปสมบทเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 หลังจากสำเร็จการศึกษาพุทธศาสตรบัณฑิต ท่านได้เดินทางมาปฏิบัติศาสนกิจเป็นพระธรรมฑูต ณ วัดพุทธปทีป กรุงลอนดอน ต่อมาท่านได้ออกเผยแพร่พระพุทธศาสนา และทำการก่อตั้งวัดไทยขึ้นในประเทศอังกฤษหลายวัด จนมีผลงานการเผยแพร่เป็นที่ยอมรับจากทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศในปัจจุบัน นิชา ปาลวัฒน์วิไชย
นิชา ปาลวัฒน์วิไชย หรือ แพร เป็นนักแสดงชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2533