ใครป็นผู้แต่งเรื่องโดราเอมอน  ?
โดราเอมอน
โดราเอมอน หรือ โดเรมอน (Doraemon) เป็น การ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ เรื่องราวของหุ่นยนต์แมวชื่อโดราเอมอน โดยฟุจิโกะ ฟุจิโอะได้กล่าวว่าโดราเอมอนเกิดวันที่ 3 กันยายน มาจากอนาคตเพื่อกลับมาช่วยเหลือ โนบิตะ เด็กประถมจอมขี้เกียจด้วย ของวิเศษ จากอนาคต โดราเอมอนเริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกในญี่ปุ่นเมื่อ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2512 โดย สำนักพิมพ์โชงะกุกัง [1][2] โดยมีจำนวนตอนทั้งหมด 1,344 ตอน [3] ต่อมาในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดราเอมอนได้รับรางวัลเทะซุกะ โอซามุ ครั้งที่ 1 ในสาขาการ์ตูนดีเด่น [4] อีกทั้งยังได้รับเลือกจาก นิตยสารไทม์เอเชีย ให้เป็น 1 ในวีรบุรุษของ ทวีปเอเชีย จาก ประเทศญี่ปุ่น [5] จากนั้นในวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2551 โดราเอมอนก็ได้รับเลือกให้เป็นทูตสันถวไมตรี เพื่อการประชาสัมพันธ์วัฒนธรรมของ ประเทศญี่ปุ่น [6] นอกจากนี้บริษัท บันได ผู้ผลิตและจำหน่ายสินค้าการ์ตูนที่มีชื่อเสียงของญี่ปุ่น ยังได้ผลิต หุ่นยนต์ โดราเอมอนของจริงขึ้นมาในชื่อว่า "My Doraemon" โดยออกวางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2552 [7]
วิลเลียม เชกสเปียร์
วิลเลียม เชกสเปียร์ (English: William Shakespeare; รับศีล 26 เมษายน ค.ศ. 1564 - 23 เมษายน ค.ศ. 1616[1]) เป็นกวีและนักเขียนบทละครชาวอังกฤษ ได้รับยกย่องทั่วไปว่าเป็นนักเขียนผู้ยิ่งใหญ่ของอังกฤษและของโลก[2] มักเรียกขานกันว่าเขาเป็นกวีแห่งชาติของอังกฤษ และ "Bard of Avon" (กวีแห่งเอวอน) งานเขียนของเขาที่ยังหลงเหลืออยู่ถึงปัจจุบัน ประกอบด้วยบทละคร 38 เรื่อง กวีนิพนธ์แบบซอนเน็ต 154 เรื่อง กวีนิพนธ์อย่างยาว 2 เรื่อง และบทกวีแบบอื่นๆ อีกหลายชุด บทละครของเขาได้รับการแปลออกไปเป็นภาษาต่างๆ มากมาย และเป็นที่นิยมนำมาแสดงมากที่สุดในบรรดาบทละครทั้งหมด[3] รายชื่อสื่อโดราเอมอน
โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์มี 39 ตอน (ไม่รวมสแตนด์บายมี) ส่วนใหญ่จะสร้างจากหนังสือการ์ตูนโดราเอมอนชุดพิเศษ ซึ่งมี 6 ตอนที่นำไปสร้างฉายใหม่เป็นครั้งที่สอง และอีก 8 ตอนที่ไม่ได้มาจากหนังสือการ์ตูนโดราเอมอนชุดพิเศษ เรียงตามการออกฉายในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่นนอกจากโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ที่มีการฉายทุกปีแล้ว ยังมีภาพยนตร์การ์ตูนตอนพิเศษดังนี้ รวมโดราเอมอน ตอนพิเศษ ของ บริษัท โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ จำกัด ทั้ง 8 ชุด โดราเอมอน
มินาโมโตะ ชิซุกะ ดาร์เรน โอชอนิสซี
ดาร์เรน โอชอนิสซี เป็นชาวไอริช เกิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1972 ที่โรงพยาบาลโทมัสในกรุงลอนดอน เมื่ออายุหกขวบ เขากับพ่อแม่และน้องชายย้ายไปที่ลิมเมอริคในไอร์แลนด์และอยู่ที่นั่นนับแต่นั้นมา ดาร์เรนฝันอยากเป็นนักเขียนมาตลอด เขามีอายุได้ 17 ปี ตอนที่เขียนนวนิยายเรื่องแรกจบ(เรื่อง Mute Pursuit-นวนิยายยุคอนาคตที่ผสมระหว่างเรื่อง The Terminator และเรื่อง The Dark Tower ของ สตีเฟน คิง) ถึงแม้เรื่องนี้จะยังไม่เคยพิมพ์ออกมา แต่เขาก็ได้รู้รสชาติประสบการณ์ในการเขียนหนังสือและทำให้เขาพุ่งเป้าไปที่งานเขียนนวนิยายมากขึ้นในปีต่อ ๆ มา หนังสือทุกเล่มที่เขาเขียนในช่วงแรกเป็นหนังสือสำหรับผู้ใหญ่ ถึงแม้ว่าดาร์เรนนึกอยากจะเขียนหนังสือให้เด็กอ่านสักเรื่องในวันหนึ่งข้างหน้า เขาก็ยังเห็นว่าเขาเป็นนักเขียนเรื่องสำหรับผู้ใหญ่เป็นอันดับแรกและสำคัญที่สุด ดาร์เรนเริ่มประสบความสำเร็จจากเรื่องสำหรับผู้ใหญ่เรื่องหนึ่ง โดยใช้ชื่อจริงในการเขียนว่า ดาร์เรน โอชอนิสซี ชื่อเรื่องบ๊อง ๆ ว่า Ayuamarca ซึ่งสำนักพิมพ์ Orion ซื้อไปและพิมพ์ออกจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ 1999 เป็นเรื่องหนัก ๆ ลึกลับ หักมุม ผสมกัยระหว่างเรื่อง "The Godfather" กับเรื่อง "Night of the Living Dead" เรื่อง Ayuamarca นี้ได้รับคำวิจารณ์ยกย่องมากพอสมควร แต่น่าเสียดายที่ขายไม่ค่อยดีนัก เล่มต่อมาคือเรื่อง Hells Horizon ออกตามมาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ.2000 และถึงจะได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นเรื่องที่ดีกว่าเล่มแรกมาก แต่กลับขายได้น้อยกว่า สภาพการณ์นี้น่าจะเป็นจุดจบของอาชีพการเขียนหนังสือของดาร์เรน แต่ทว่า...ในเดือนมกราคม 2000 หนังสือสำหรับเด็กเล่มแรกของเขาคือเรื่องมนุษย์ประหลาดสยองขวัญ ที่เขาเขียนเป็นงานเสริมสนุก ๆ ได้ตีพิมพ์ออกมาแทรกระหว่างหนังสือผู้ใหญ่ของเขาสองเล่มนั้น หนังสือเล่มแรกในชุดตำนานชีวิตของดาร์เรน แชนนี้ได้รับคำวิจารณ์ชื่นชม และเป็นที่สนอกสนใจของสื่ออย่างมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อวอร์เนอร์ บราเดอร์ส์ตกลงซื้อลิขสิทธิ์สองแล่มแรกไปทำเป็นภาพบนตร์ด้วยราคาตัวเลขเจ็ดหลักตั้งแต่ก่อนที่หนังสือจะพิมพ์ออกจำหน่าย นับแต่วินาทีนั้น อาชีพของเขาก็รุ่งโรจน์ขึ้นมา แต่ในฐานะนักเขียนเรื่องสำหรับเด็ก ดาร์เรนเป็นนักดูภาพยนตร์ตัวฉกาจ แล้วยังอ่านการ์ตูนและหนังสือมากมาย ความชอบอื่น ๆ ก็มีเดินทางไกล ว่ายน้ำกลางแจ้ง ดูและวิจารณ์ฟุตบอล ฟังเพลงป๊อปและร็อก เดินทางไปทั่วโลก และคิดฝันหาช่องทางใหม่ ๆ ที่จะมากระตุกขวัญผู้อ่าน ถึงแม้เวลาเกือบทั้งหมดของเขาในขณะนี้จะอุทิศให้ "การผจญภัยของดาร์เรน แชน" เขาก็ยังคงเขียนเรื่องอื่นต่อไป ทั้งเรื่องสำหรับผู้ใหญ่และสำหรับเด็ก ซึ่งเขาหวังว่าคงจะได้พิมพ์ออกมาสักวัน ที่ไหนสักแห่ง ด้วยเหตุผลสักอย่าง เซเลอร์มูน (มังงะ)
เซเลอร์มูน ฉบับมังงะ (หนังสือการ์ตูน) แต่งเนื้อเรื่องและวาดภาพโดย นาโอโกะ ทาเคอุจิ ลงตีพิมพ์เป็นตอนๆ ในนิตยสารนาคาโยชิ ของสำนักพิมพ์โคดันฉะ ประเทศญี่ปุ่น ฉบับรวมเล่มมีความยาวทั้งหมด 18 เล่มจบ ส่วนในประเทศไทย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ เป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ในการจัดพิมพ์ โดราเอมอน
สำนักพิมพ์สุดท้ายที่ตีพิมพ์โดราเอมอนฉบับหนังสือการ์ตูนในยุคนั้นคือ สยามสปอร์ตพับลิชชิง หรือ สยามอินเตอร์คอมิกส์ ในปัจจุบันและใช้ชื่อตามหนังสือพิมพ์ไทยรัฐ แต่มีการแถมรูปลอกมาพร้อมในเล่ม อีกทั้งยังมีการประชาสัมพันธ์ที่ใหญ่โตที่ แดนเนรมิต ใช้ชื่องานว่า "โลกของโดรามอน" จัดให้มีกิจกรรมมากมายเช่น การประกวดร้องเพลงโดราเอมอนภาษาไทย ซึ่งร่วมมือกับค่ายเพลง อโซน่า ถึง 6 เพลง อีกทั้งยังมีนำเข้าสินค้าตัวละครโดราเอมอนจาก ประเทศฮ่องกง มาจำหน่ายในงานอีกด้วย จนในปัจจุบันการ์ตูนเรื่องนี้ได้รับการซื้อลิขสิทธิ์ฉบับหนังสือการ์ตูนอย่างถูกต้อง โดยสำนักพิมพ์ เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ ซึ่งมีการตีพิมพ์ 45 เล่ม และมีการรวมเล่มพิเศษอีกหลายฉบับเช่น โดราเอมอนชุดพิเศษ โดราเอมอนพลัส และโดราเอมอนบิ๊กบุคส์ อีกทั้งยังมีตีพิมพ์ซ้ำแล้วหลายรอบ[16] รายชื่อนามปากกา
มาร์ค ทเวน (Mark Twain) - แซมมวล ลองฮอร์น คลีเมนส์ (Samuel Langhorne Clemens) นักเขียนที่มีชื่อเสียงของสหรัฐอเมริกา เป็นผู้เขียนเรื่อง "ทอม ซอว์เยอร์ ผจญภัย" (The Adventures of Tom Sawyer), "ฮัคเคิลเบอรี่ ฟินน์ ผจญภัย" (Adventures of Huckleburry Finn), "เดอะ พรินซ์ แอนด์ เดอะ พอเพอร์" (The Prince and the Pauper) เป็นต้น เจ. เค. โรว์ลิ่ง (J. K. Rowling) - โจแอนน์ แคธลีน โรลลิ่ง (Joanne Kathleen Rowling) นักเขียนนิยายแฟนตาซีชื่อดังชาวอังกฤษ ผู้เขียนหนังสือชุด "แฮร์รี่ พอตเตอร์" เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน (J. R. R. Tolkien) - จอห์น โรนัลด์ รูเอล โทลคีน (John Ronald Reuel Tolkien) นักเขียนแนวแฟนตาซีระดับสูงชื่อดังชาวอังกฤษ ผู้เขียน เดอะ ฮอบบิต, เดอะ ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์, ซิลมาริลลิออน, ตำนานบุตรแห่งฮูริน เป็นต้น เลโมนี สนิกเก็ต (Lemony Snicket) - แดเนียล แฮนด์เลอร์ (Daniel Handler) นักเขียนชาวอเมริกัน ผู้เขียนหนังสือชุด "อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย" ที. เอช.ไวต์ (T. H. White) - เทเรนซ์ แฮนบิวรี่ ไวต์ (Terence Hanbury White; 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 – 17 มกราคม พ.ศ. 2507) นักเขียนชาวอังกฤษ ที่เกิดในประเทศอินเดีย ผู้เขียนหนังสือชุดตำนานกษัตริย์อาร์เธอร์ "เดอะ วันซ์ และ ฟิวเจอร์ คิง" (The Once and Future King) ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ (藤子 不二雄; Fujiko Fujio) - ฮิโรชิ ฟุจิโมะโต (藤本弘; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2476 - 23 กันยายน พ.ศ. 2539) และโมะโตะโอะ อะบิโกะ (安孫子素雄; 10 มีนาคม พ.ศ. 2477) นักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่นที่ใช้นามปากการ่วมกัน ผลงานเด่น โดราเอมอน, นินจาฮัตโตริ, ปาร์แมน, ผีน้อยคิวทาโร่, นักประดิษฐ์รุ่นจิ๋ว แดน บราวน์ (Dan Brown) - แดน บราวน์ (Dan Brown; 22 มิถุนายน พ.ศ. 2507 นักเขียนสหรัฐอเมริกา เติบโตมาในเมืองเอ็กซีเตอร์ รัฐนิวแฮมป์เชียร์ ประเทศสหรัฐอเมริกา เจ้าของผลงาน ล่ารหัสมรณะ,เทวากับซาตาน,แผนลวงสะท้านโลก และรหัสลับดาวินชี(The Da Vinci Code ) โกวเล้ง (古龍; Gu Long; 7 มิถุนายน พ.ศ. 2480 - 21 กันยายน พ.ศ. 2528) - สยง เย่าหัว (Xiong Yaohua; 熊耀華) นักเขียนชาวจีนฮ่องกง เจ้าของผลงานนิยายกำลังภายในชื่อดังหลายเรื่อง ชอลิ้วเฮียง, ฤทธิ์มีดสั้น, หงส์ผงาดฟ้า, เซียวฮื้อยี้, ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่, เซียวจับอิดนึ้ง กิมย้ง (金庸; Jin Yong; 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2466) - จา เลี้ยงย้ง (Cha Leung-yung; 查良鏞) นักเขียนชาวจีน เจ้าของผลงานนิยายกำลังภายในชื่อดังหลายเรื่อง มังกรหยก, กระบี่เย้ยยุทธจักร, อุ้ยเสี่ยวป้อ, แปดเทพอสูรมังกรฟ้า โดราเอมอน ตอน ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว
ที่เมืองจีนปี 630 พระถังซำจั๋งออกเดินทางจากซีอานมาได้หนึ่งปีแล้ว และร่วมเดินทางกับรินเร เด็กที่โนบิตะช่วยเ้หลือเอาไว้ มาสิบวันแล้ว ระหว่างที่เดินทางอยู่ปีศาจน้ำเต้าทองและปีศาจน้ำเต้าเงิน ปีศาจฝาแฝดเห๋นพระถังซำจั๋งแล้วจะกิน ทางโดราเอมอนและเพื่อนๆ โดราเอมอนใช้เครื่องส่งสัญญาณเตือนภัยเพื่อเตือนเรื่องอันตรายร้ายแรง เมื่อมาถึงแล้วโดราเอมอนให้ทุกคนกินวุ้นแปลภาษาเพื่อให้ทุกคนพูดภาษาจีนได้ ทุกคนเห็นพระถังซำจั๋งและลูกศิษย์คนหนึ่ง และปีศาจน้ำเต้าทองและปีศาจน้ำเต้าเงินก็โผล่ออกมา ทุกคนเลยแนะนำตัวเองแก่ปีศาจแล้วใช้ลูกสมุนค้างคาวโจมตี ชิซุกะปกป้องระถังซำจั๋งตัวจริงเอาไว้ส่วนโดราเอมอนไปขานรับปีศาจน้ำเต้าทองทำให้ถูกดูดเข้าไปในน้ำเต้า แต่ก็ใช้ประตูไปที่ไหนก็ได้ออกมา จากนั้นโดราเอมอนเรียกปีศาจน้ำเต้าทอง และมันก็ขานรับทำให้ดูกดูดเข้าไปในฮีโร่แมชชีน และปีศาจน้ำเต้าเงินผู้น้องเมื่อพบหงอคงโนบิตะก็หนีไป โนบิตะพบกับรินเรซึ่งเขาเคยช่วยเหลือเอาไว้ เป็นลูกศิษย์ของพระถังซำจั๋ง เมื่อรอดพ้นอันตรายแล้วพระถังซำจั๋งและรินเรบอกลาเพื่อเดินทางต่อ แต่โดราเอมอนเปิดเครื่องฮีโร่แมชชีนทิ้งไว้ โดราเอมอน ตอน สงครามเงือกใต้สมุทร
โดราเอมอน เดอะ มูฟวี่ ตอน สงครามเงือกใต้สมุทร ( เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 30 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ โดยได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) มีความยาวทั้งสิ้น 99 นาที และเข้าฉายในประเทศไทย วันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2553 โดยฉายไปได้ 5 สัปดาห์ รายได้รวมที่ฉายในประเทศไทย $226,393  โดราเอมอน
ในการ์ตูนเรื่องโดราเอมอนเป็นเรื่องราวของกลุ่มเพื่อนในวัยเด็ก 4 คนและมีหุ่นยนต์แมวจากอนาคตเป็นตัวละครหลัก ดังนี้ โดราเอมอน
และในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดราเอมอนได้รับ รางวัลเท็ตซึกะ โอซามุ เป็นการ์ตูนดีเด่น [12][13] รายชื่อตัวละครในโดราเอมอน
มินิโดรา หรือ มินิโดราเอมอน เป็นตัวละครใน ของวิเศษของโดราเอมอน ถูกสร้างขึ้นในวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2668 แต่ละตัวจะมีสีต่างกัน มีขนาดเล็กประมาณ 1/2 เท่าของความสูงของโดเรมอน มีความคิดเป็นของตัวเองจะพูดคุยกับโดเรมอนกับโดเรมีผ่านภาษาของมินิโดราเอง นิสัยเหมือนเด็กซน หน้าที่หลักก็คอยช่วยเหลืองานทุกอย่างของโดเรมอน เช่นซ่อมกลไกการทำงานของโดเรมอนตอนที่โดเรมอนเสีย หรือมาอยู่กับโนบิตะ ตอนโดราเอมอนไปโรงพยาบาลหุ่นยนต์ชั่วคราว กับมีของวิเศษเหมือนโดราเอมอนแต่จะมีขนาดเล็กกว่า โดราเอมอน (ตัวละคร)
Misuta Wasabi (2548 - ปัจจุบัน) โดราเอมอน (ตัวละคร)
Oyama Nobuyo (2522 - 2548) โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ
โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ สร้างโดยชินเอโดงะ โชงะกุกัง และทีวีอาซาฮี มีความยาวทั้งสิ้น 90 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 2 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1981 โดยฉายควบกับเรื่อง "ไคบุทสึคุง ตอน ขอเชิญชวนสู่ไคบุทสึแลนด์" (怪物くん 怪物ランドへの招待) และเข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1982 (พ.ศ. 2525) ซึ่งใช้ชื่อตอนว่า " โดเรม่อนบุกพิภพอวกาศ" ส่วนฉบับหนังสือการ์ตูน ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยเนชั่นเอ็ดดูเทนเมนท์ โบโรเมียร์
โบโรเมียร์ เป็นตัวละครตัวหนึ่งในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในหนังสือภาคแรกและช่วงต้นของภาคที่สอง 
โบโรเมียร์เป็นมนุษย์ชาวกอนดอร์ บุตรชายคนโตของเดเนธอร์ สจ๊วตแห่งกอนดอร์คนสุดท้าย และเป็นพี่ชายของฟาราเมียร์ เขาเกิดในปีที่ 2978 ของยุคที่สาม มีร่างกายสูงใหญ่ ผมสีดำ นัยน์ตาสีเทา เป็นผู้ทระนงองอาจ เก่งกล้าในการรบ และมีความเชื่อมั่นในศักดิ์ศรีของอาณาจักรแห่งชาวดูเนไดน์มาก โบโรเมียร์ได้เป็นผู้นำกองกำลังชาวกอนดอร์เข้าต่อกรกับทัพของเซารอนหลายครั้ง ก่อนที่เขาจะออกเดินทางไปยังริเวนเดลล์ เนื่องจากนิมิตฝันที่มองเห็น "ยมทูตแห่งอิซิลดูร์" โดราเอมอน
สำหรับความเป็นไปได้ของตอนจบรูปแบบนี้ได้ปรากฏขึ้นใน "โดเรมีกับการผจญภัยของโนบิสุเกะ" ซึ่งเรื่องราวกล่าวถึงช่วงโดราเอมอนที่ได้รับการซ่อมแซมจากโนบิตะ ผ่านทางการทักทายของซิซูกะและโดรามี หลังจากที่ทั้งสองไม่ได้เจอหน้ากันมาร่วม 10 ปี โดยบทสนทนานั้นได้มีการพูดถึงโดราเอมอนที่ซ่อมแซมโดยโนบิตะและกลับไปยังยุคของเซวาชิ และในฉากที่โนบิตะที่เป็นนักวิทยาศาสตร์ได้ประดิษฐ์เครื่องติดตามตัวลงในตัวมินิโดราสีแดงซึ่งเป็นผลจากการซ่อมแซมโดราเอมอน ทำให้โนบิตะเปลี่ยนแปลงชะตาชีวิตตนเองในที่สุด โดราเอมอน
โดราเอมอนเป็นการ์ตูนที่ได้รับความนิยมอย่างมากในประเทศญี่ปุ่น และอีกหลายประเทศทั่วโลก รวมทั้งประเทศไทย และแม้ว่าเรื่องนี้จะจบลงไปนานแล้ว แต่ก็ยังคงเป็นที่นิยมกันอยู่ โดยมีการพิมพ์ใหม่ หรือนำออกมาฉายซ้ำออกอากาศอยู่เรื่อยๆ [19] โจเซฟ เชริดัน เล ฟานิว
โจเซฟ ทอมัส เชริดัน เล ฟานิว (; 28 สิงหาคม พ.ศ. 2357 - 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416) เป็นนักประพันธ์แนวกอทิกชาวไอริชเชื้อสายฝรั่งเศสแห่งศตวรรษที่ 19 มีชายาว่า "บิดาแห่งเรื่องสยองขวัญของอังกฤษ" ผลงานเรื่องสั้นเรื่อง "Camilla" ไว้ด้วย เป็นผลงานอมตะและเป็นต้นแบบให้นักเขียนรุ่นหลังหลายคน รวมไปถึงแบรม สโตกเกอร์ (Bram Stoker) นับว่าเล ฟานิวเป็นผู้บุกเบิกนวนิยายสยองขวัญ ส่งต่อไปให้นักเขียนในยุควิกตอเรีย (ช่วงปี พ.ศ. 2380-2444) พัฒนารูปแบบต่อไป โดราเอมอน
แต่เนื่องจากโดจินชิเล่มนี้ได้รับความนิยมอย่างสูงจนมียอดจำหน่ายมากถึง 15,550 เล่ม นับตั้งแต่ที่เริ่มเปิดตัว ซึ่งส่งผลกระทบต่อทางสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ผู้ถือลิขสิทธิ์โดราเอมอนฉบับรวมเล่มเป็นอย่างมาก เพราะโดจินชิเล่มนี้ไม่ใช่ผลงานอย่างเป็นทางการของ ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ อีกทั้งยังสร้างความเข้าใจผิดแก่ผู้อ่านเกี่ยวกับตอนจบที่แท้จริงของโดราเอมอน ทำให้ทางสำนักพิมพ์ต้องออกมาแจ้งความดำเนินคดีกับผู้เขียนว่าเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ และขอให้หยุดจำหน่ายโดจินชิเล่มนี้ในทันที รวมถึงการเผยแพร่บนอินเทอร์เน็ตด้วย[28][29] ซึ่ง ยาสุเอะ ทาจิมะ ก็ได้ออกมากล่าวคำขอโทษและแก้ต่างว่าเธอเพียงแค่เขียนโดจินชิเล่มนี้ขึ้นมาเพื่อเป็นที่ระลึกในการสร้างอนิเมะฉบับจอเงิน (ไดโนเสาร์ของโนบิตะ 2006) เท่านั้น ทำให้คดีความทั้งหมดยุติลง โดราเอมอน
2. โดราเอมอน โนะ อุตะ (ドラえもんのうた) ขับร้องโดย ซาโตโกะ ยามาโนะ (9 ตุลาคม 2535 - 20 กันยายน 2545) จักรพันธ์ ห้วยเพชร
จักรพันธ์ ห้วยเพชร เริ่มเรียนในสายวิชาโฆษณาในสมัยที่ยังเป็นนักศึกษา แต่เนื่องด้วยความเบื่อหน่ายในวงการจึงหันมาให้ความสนใจต่อการวาดการ์ตูน ซึ่งจักรพันธ์เป็นผู้ที่มีความชื่นชอบการ์ตูนญี่ปุ่นมาตั้งแต่เด็ก เขาได้ยอมรับว่า เขาได้รับอิทธิพลการวาดการ์ตูนมาจากดราก้อนบอล ผลงานที่เขียนโดย "โทริยาม่า อากิระ" จากความชื่นชอบในการ์ตูนชุดดังกล่าวนี้เอง ที่ส่งผลให้ลายเส้นของเขามีลักษณะมีรูปแบบเช่นเดียวกับโทริยาม่า อากิระ ที่มีส่วนทำให้เขาได้รับรางวัลชนะเลิศโกลด์อะวอร์ด จากอินเตอร์เนชั่นแนล มังงะอะวอร์ด ครั้งที่ 3 โดยมีนักเขียนการ์ตูนชาวจีน, ฝรั่งเศส และเกาหลีใต้ ได้รับรางวัลรองชนะเลิศ โดราเอมอน
โฮเนะคาว่า ซึเนโอะ สึชิโนะโกะ
สึชิโนะโกะอ้างอิงถึงในวัฒนธรรมร่วมสมัยของญี่ปุ่นหลายอย่าง เช่น มีการประกาศให้รางวัลตั้งแต่ 3 ล้าน ถึง 20 ล้านเยนแก่ผู้ที่สามารถจับสึชิโนะโกะเป็น ๆ มาได้ หรือใน การ์ตูน เป็นต้น เช่น โดราเอมอน มีอยู่ตอนหนึ่งใช้ชื่อว่า "ค้นพบ สึชิโนะโกะ" (หรือตอน "เจองูดิน!" ในเล่มที่ 9 ของเนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์) ในเนื้อเรื่องกล่าวถึง โนบิตะที่ต้องการจะเป็นผู้ที่มีชื่อจารึกไว้ในสารานุกรมบุคคลสำคัญของโลก จึงขึ้นเครื่องไทม์ แมชชีน ไปพร้อมกับโดราเอมอนเพื่อหาซื้อ สึชิโนะโกะ ซึ่งเป็นสัตว์เลี้ยงยอดนิยมในโลกอนาคต มาอวดคนในยุคปัจจุบันว่า ตนเป็นผู้ค้นพบสึชิโนะโกะ แต่ปรากฏว่าเมื่อนำกลับมาแล้ว สึชิโนะโกะได้หนีหายไป ท้ายที่สุดปรากฏว่า ไจแอนท์เป็นผู้ค้นพบสึชิโนะโกะไป โดราเอมอน ตอน ผจญภัยใต้สมุทร
โดราเอมอน ตอน ผจญภัยใต้สมุทร () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 95 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 4 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1983  โดราเอมอน เดอะ มูฟวี่ โนบิตะผจญกองทัพมนุษย์เหล็ก ~ปีกแห่งนางฟ้า~
โดราเอมอน เดอะ มูฟวี่ โนบิตะผจญกองทัพมนุษย์เหล็ก ~ปีกแห่งนางฟ้า~ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ มีความยาวทั้งสิ้น 108 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 31 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นการนำตอน "โดราเอมอน ตอน สงครามหุ่นเหล็ก" ในปี ค.ศ. 1986 กลับมาสร้างใหม่ โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวี
ในประเทศญี่ปุ่น มีการเปลี่ยนตัวนักพากย์ตัวละครหลักถึง 3 ชุดด้วยกัน ชุดแรกพากย์ในช่วง ปี พ.ศ. 2516 ที่โดราเอมอนเริ่มออกอากาศครั้งแรกทางนิปปอนเทเลวิชัน ต่อมาเมื่อย้ายมาออกอากาศทางทีวีอาซาฮี ก็ได้เปลี่ยนเป็นอีกชุดหนึ่ง ซึ่งเป็นชุดที่พากย์เสียงให้โดราเอมอนนานที่สุด คือตั้งแต่ พ.ศ. 2522 ถึง พ.ศ. 2548 แต่เมื่อได้มีการสร้างการ์ตูนทีวีชุดใหม่ขึ้นเพื่อเป็นการฉลองครบรอบ 25 ปี ทางทีวีอาซาฮี จึงได้ประกาศทีมนักพากย์ชุดใหม่แทนชุดเก่าที่ปลดเกษียณไป โดราเอมอน
โนบิ โนบิตะ โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ 2009
โดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ 2009 () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 102 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 29 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นการนำโดราเอมอน ตอน โนบิตะนักบุกเบิกอวกาศ (1981) กลับมาสร้างใหม่ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 2009 และ Rose ได้นำเข้ามาขายในประเทศไทย โดราเอมอน ตอน ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว
โนบิตะและเพื่อนๆ เตรียมซ้อมละครซึ่งแสดงเรื่องไซอิ๋ว โดยระหว่างการซ้อมโนบิตะนึกถึงเกี่ยวกับหากตัวเองเล่นเป็นหงอคง แต่เพื่อนๆ ไม่ให้เขารับบทนั้น โนบิตะเซ็งที่ตัวเองไม่ได้เล่นบทหงอคงทั้งๆ ที่ต้นคิดคือเขา (เดคิสุงิเป็นหงอคง) ไจแอนท์ที่รับบทโป๊ยก่ายก็ไม่พอใจที่ซึเนะโอะไปว่าว่าเป็นปีศาจหมู ทำให้เล่นผิดบทเพราะอารมณ์ (ใครๆ ก็อยากเป็นหงอคง) เมื่อไจแอนท์บอกว่าซึเนะโอะก็เหมาะที่จะเป็นพรายน้ำก็โมโหไจแอนท์ สุดท้ายโนบิตะบอกว่าเขาจะพิสูจน์ให้ดูว่าหงอคงมีจริง ถ้ามีต้องให้เขาเป็นหงอคง เขาเลยกลับบ้านไปหาโดราเอมอนเพื่อที่จะใช้ไทม์แมชชีนไปในประเทศจีนสมัยที่พระถังซำจั๋ง แต่โดราเอมอนยังเล่นเกมในฮีโร่แมชชีน โนบิตะเลยไปคนเดียว เขาพบหงอคงหน้าเหมือนเขาเปี๊ยบบินผ่านไป และพบกับเด็กหนุ่มคนหนึ่งซึ่งเป็นลมหมดสติจากการขาดน้ำ โนบิตะเลยเอาน้ำมาให้เพื่อช่วยชีวิตไว้ โดราเอมอน
นอกจากจะเป็นที่รู้จักกันดีถึงประเทศนี้แล้ว จนถึงกับมีการทำเป็นการ์ตูนแอนิเมชั่นไทย โดยฝีมือคนไทย ทางบริษัท ไร้ท์ บิยอนด์ ทำการ์ตูนไทยโดราเอมอน ชุด "นิทานของโนบิตะ" โดราเอมอนชอบโดรายากิ ส่วนโนบิตะชอบเรียน ชอบหนังสือการ์ตูน ขายหัวเราะ และ มหาสนุก และชอบอ่านนิทานสนุกสนาน ซึ่งออกจำหน่ายในรูปแบบ VCD และ DVD ไดตะลุยแดนเวทมนตร์
ไดตะลุยแดนเวทมนตร์ ( ; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่ถูกเขียนขึ้นจากเค้าโครงเกม ดราก้อนเควสต์ อันแสนโด่งดัง แต่งเรื่องโดย ริคุ ซันโจ วาดภาพโดย โคจิ อินาดะ  โดราเอมอน (ตัวละคร)
ฉันทนา ธาราจันทร์ (2525 - ปัจจุบัน) เจมส์ บอนด์
หลังเฟลมมิ่งเสียชีวิต คิงส์ลีย์ เอมิส ได้แต่งนวนิยายบอนด์ต่อ ในชื่อ "Colonel Sun" (ใช้นามปากกา โรเบิร์ต มาร์คแฮม) และตีพิมพ์ในปีพ.ศ. 2511 ซึ่งก่อนหน้าเขาเคยเขียนหนังสือเกี่ยวกับนวนิยายบอนด์ของเฟลมมิ่งด้วย ในชื่อ "The James Bond Dossier" เมื่อปีพ.ศ. 2508 ต่อมานิยาย 2 เล่มจากภาพยนตร์ของอีโอเอ็น โปรดักชันส์ได้ตีพิมพ์ ในชื่อ "James Bond, The Spy Who Loved Me" และ "James Bond and Moonraker" โดยทั้งสองเล่มแต่งโดย คริสโตเฟอร์ วูด ซึ่งเป็นผู้เขียนบทภาพยนตร์ หลังจากนั้นนิยายบอนด์ก็หยุดไป จนถึงปีพ.ศ. 2524 นักเขียนแนวสยองขวัญ จอห์น การ์ดเนอร์ ได้หยิบนวนิยายบอนด์ มาแต่งในชื่อ "Licence Renewed". โดยการ์ดเนอร์ได้แต่งนวนิยายบอนด์ทั้งหมด 16 เล่ม โดยมี 2 เล่มเป็นนิยายจากภาพยนตร์ของอีโอเอ็น โปรดักชันส์ชื่อ "Licence to Kill" และ "GoldenEye" ถึงแม้ว่าผ่านไป 13 ปี การ์ดเนอร์ ยังคงให้ตัวละครยังอายุเท่าเดิมกับที่เฟลมมิ่งระบุเอาไว้ ในปี พ.ศ. 2539 การ์ดเนอร์ได้หยุดแต่งนวนิยายบอนด์ เนื่องจากปัญหาสุขภาพ 
ในปี พ.ศ. 2539 นักเขียนชาวอเมริกัน เรย์มอนด์ เบ็นสัน กลายเป็นนักเขียนนวนิยายบอนด์ ซึ่งก่อนหน้านี้เขาเคยเขียนหนังสือ "The James Bond Bedside Companion", ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2527 จนถึงปี พ.ศ. 2545 ก็หยุดเขียน โดยเบ็นสันเขียนนวนิยายบอนด์ทั้งหมด 6 เล่ม, นิยายอีก 3 เล่มและเรื่องสั้นอีก 3 เรื่อง
6 ปีผ่านไป เซบาสเตียน ฟอล์ค ได้รับมอบหมายจากสำนักพิมพ์เอียน เฟลมมิ่ง ให้แต่งนวนิยายบอนด์ใหม่ โดยได้วางจำหน่ายวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ในวาระครบรอบ 100 ปีเอียน เฟลมิ่ง ในชื่อ "Devil May Care" ซึ่งตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ แพนกวินบุค ในสหราชอาณาจักร และสำนักพิมพ์ ดับเบิลเดย์ ในสหรัฐอเมริกา ต่อมา นักเขียนชาวอเมริกัน เจฟฟรีย์ ดีฟเวอร์ ได้รับมอบหมายจากสำนักพิมพ์เอียน เฟลมมิง ให้แต่งนวนิยายบอนด์ในชื่อ "พลิกแผนเพชฌฆาต" (Carte Blanche) โดยได้วางจำหน่ายวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 ซึ่งเป็นรีบูทนวนิยายบอนด์ใหม่ เป็นสายลับหลังเหตุการณ์ 9/11 โดยบอนด์จะไม่สังกัด MI5 หรือ MI6 เมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2556 นวนิยายชื่อ "โซโล" แต่ง วิลเลียม บอยด์ โดยดำเนินเหตุการณ์อยู่ในปี พ.ศ. 2512 รายชื่อตอนในโดราเอมอน (มังงะ)
โดราเอมอนชุดพิเศษเป็นหนังสือการ์ตูน 24 เล่ม แต่ละตอนจบในเล่ม ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์แล้วทั้งหมด เพชรพระอุมา
เพชรพระอุมา เป็นนวนิยายแนวผจญภัยที่มีขนาดความยาวมากที่สุดในประเทศไทย และนับว่าเป็นนวนิยายที่มีความยาวมากที่สุดในโลก[1] บทประพันธ์โดย พนมเทียน ซึ่งเป็นนามปากกาของนายฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ ตีพิมพ์เป็นตอน ๆ ในหนังสือพิมพ์รายสัปดาห์ และตีพิมพ์ต่อเนื่องในหนังสือพิมพ์รายวัน ใช้ระยะเวลาในการประพันธ์ยาวนานกว่า 25 ปี[2] โดยพนมเทียนเริ่มต้นการประพันธ์เพชรพระอุมาในวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2507 และสิ้นสุดเนื้อเรื่องทั้งหมดในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2533 รวมระยะเวลาในการประพันธ์ทั้งสิ้น 25 ปี 7 เดือน กับ 2 วัน[3] โดราเอมอน
โกดะ ทาเคชิ (ไจแอนท์) อิซุมิ โทะโดะ
อิซุมิ โทโดะ (Todo Izumi) เป็นนามแฝงของผู้ที่แต่ง แม่มดน้อยโดเรมี และ พริตตี้เคียว ซึ่งเป็นนามแฝงกลุ่มสำหรับพนักงานที่ Toei Animation นามแฝงใช้ในลักษณะที่คล้ายกันรวมถึง ฮาจิเมะ ยาตาเตะ จากซันไรส์และ ซาบุโระ ยาซุเดะ สำหรับบริษัทโทเอ อนิเมะ และโทกุซะซุทีวีโปรดักชั่น ชื่อนี้ได้มาจาก "Tōei Dōga (ชื่อเก่าของ Toei Animation) โออิซุมิ สตูดิโอ" (เขียนในภาษาญี่ปุ่นเป็น 東映動画大泉スタジオ) เชอร์ล็อก โฮมส์
โคนัน ดอยล์ แต่งเรื่อง เชอร์ล็อก โฮมส์ ไว้ทั้งสิ้นเป็นเรื่องยาว 4 เรื่อง และเรื่องสั้น 56 เรื่อง เกือบทุกเรื่องเป็นการบรรยายโดยเพื่อนคู่หูของโฮมส์ คือ นายแพทย์จอห์น เอช. วอตสัน หรือ หมอวอตสัน ในจำนวนนี้ มี 2 เรื่องที่โฮมส์เป็นผู้เล่าเรื่องเอง และอีก 2 เรื่องเล่าโดยบุคคลอื่น เรื่องสั้นสองเรื่องแรกตีพิมพ์ใน Beeton's Christmas Annual ในปี ค.ศ. 1887 และ Lippincott's Monthly Magazine ในปี ค.ศ. 1890 แต่หลังจากที่ชุดเรื่องสั้นลงพิมพ์เป็นคอลัมน์ประจำใน นิตยสารสแตรนด์ เมื่อปี ค.ศ. 1891 นิยายเรื่องนี้ก็โด่งดังเป็นพลุ เหตุการณ์ในนิยายอยู่ในช่วงปี ค.ศ. 1878 ถึง ค.ศ. 1903 และคดีสุดท้ายเกิดในปี ค.ศ. 1914 โดราเอมอน
โดราเอมอนถูกนักวาดการ์ตูนคนอื่นๆ ที่ไม่ใช่ผู้แต่งแท้จริงเขียนซ้ำ หรือที่เรียกว่า โดจินชิ ออกมามากมาย โดจินชิที่ถูกกล่าวขวัญถึงมากที่สุดก็คือ ผลงานของนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ยาสุเอะ ทาจิมะ [27] ซึ่งเป็นโดจินชิตอนจบของโดราเอมอน โดยนำเค้าโครงเรื่องมาจากตอนจบของโดราเอมอนหลายๆ แบบที่ถูกเล่าลือตามเมลลูกโซ่มานาน [27][28] งานโดจินชิเล่มนี้ ได้ออกวางขายครั้งแรกในงานคอมมิกมาร์เก็ต ฤดูร้อน ปี 2548 (ครั้งที่ 68) และครั้งต่อมาในฤดูหนาว (ครั้งที่ 69) ปีเดียวกัน[27] ซึ่งมีผู้ให้ความสนใจเป็นจำนวนมากจนหนังสือถึงกับขาดตลาด และถูกนำไปเผยแพร่บนอินเทอร์เน็ตอย่างกว้างขวาง โดราเอมอน ตอน ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว
ปีศาจน้ำเต้าเงินกลับไปรายงานนางพญาพัดทองและราชาปีศาจวัวที่ทำงานไม่สำเร็จ เขาจึงสัญญากับนางพญาพัดทองว่าจะจับตัวพระถังซำจั๋งมาให้ได้ ทางโดราเอมอนและเพื่อนๆ ไม่สามารถเดินทางในทะเลทรายต่อแล้วโดราเอมอนจึงเอาแคมปิ้งแคปซูล (ขนาดหลายที่) ออกมา ซึ่งข้างในหรูหรามากและมีห้องครัวด้วย หลังจากที่กินข้าวเย็นเสาร็จแล้วก็แยกย้ายกันไปนอน ส่วนพระถังซำจั๋งและรินเรก็พักผ่อนด้วย คืนนั้นเองโดราเอมอนตั้งเครื่องส่งสัญญาณเตือนภัยให้ทำงานระหว่างที่กำลังนอนด้วย และชิซุกะกับโนบิตะออกมาดูดาวเพราะนอนไม่หลับ ต่อมาสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นโดราเอมอนก็ไม่สนใจเพราะนึกว่าเป็นนาฬิกาปลึก และรินเรก็สั่งให้ปีศาจจับตัวพระถังซำจั๋งระหว่างที่กำลังสวดมนต์ รินเรร้องไห้อยู่กลางทะเลทรายเพราะต้องทรยศอาจารย์ และมาหมดสติกลางทะเลทราย ส่วนโนบิตะและเพื่อนๆ ไจแอนท์และซึเนะโอะให้โนบิตะออกลาดตระเวนแถวๆ นี้ ระหว่างที่กำลังขี่เมฆเขาก็เห็นตัวเขาตอนแรกออกมาจากไทม์แมชชีนและช่วยเหลือรินเร ระหว่างที่เขาพักที่โอเอซิสเขาก็เห็นภูเขาเพลิง ซึ่งเขาใกล้ไม่ได้เลย เขาเลยไปขอพัดจากนางพญาพัดทอง และสู้กับปีศาจตัวอื่นๆ ส่วนเพื่อนๆ ไปพบกับปีศาจน้ำเต้าเงินกลางทะเลทราย สู้กันไปสู้กันมาโดราเอมอนเรียกปีศาจน้ำเต้าเงิน เขาไม่หลงกล แต่พอขอคำปรึกษาปีศาจน้ำเต้าเงิน ปีศาจก็หลุดปากทำให้ถูกจับได้อีกตน ส่วนชิซุกะถูกปีศาจลากลงใต้พื้นทรายและพาไปที่ภูเขาเพลิง ทางโนบิตะเมื่อสู้กับปีศาจลูกสมุนแล้วก็ถูกนางพญาพัดทองใช้พัดปลิวกระจายไปเลยมาตกลงระหว่างที่รินเรเดินทางอยู่พอดี รินเรสารภาพว่าพระถังซำจั๋งถูกปีศาจจับตัวไปแล้ว จากนั้นทุกคนจึงไปที่ภูเขาเพลิงอีกครั้ง ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ
หลังจากนั้นในปี พ.ศ. 2513 ซึ่งเป็นปีเริ่มต้นของการ์ตูนที่โด่งดังที่สุดในชีวิตของเขาทั้งสองคือเรื่อง โดราเอมอน ลงใน"โชกักอิจิเน็นเซย์-โยะเน็นเซย์" โดยเน้นไปที่กลุ่มผู้อ่านวัยเด็ก ในช่วงแรกนั้นโดราเอมอนยังไม่เป็นที่นิยมมากนัก แต่ต่อมาใน 3 ปีให้หลัง โดราเอมอนได้ผลิตเป็นการ์ตูนแอนิเมชันฉายทางโทรทัศน์ ซึ่งทำให้ได้รับความสนใจและนิยมไปอย่างแพร่หลาย ทำให้ฮิโรชิได้รับรางวัล Nihon Mangaka จากโดราเอมอน ในปี พ.ศ. 2516 ส่วนอะบิโคะที่มุ่งออกผลงานสำหรับวัยรุ่นก็ได้มีผลงานเอง Black Salesman (ภายหลังเปลี่ยนเป็น Warau Salesman) อัตชีวประวัติ Manga-michi โดราเอมอน
1. โดราเอมอน โนะ อุตะ (ドラえもんのうた) ขับร้องโดย คุมิโกะ โอสุงิ (2 เมษายน 2522 - 2 ตุลาคม 2535) รอเบิร์ต ลัดลัม
รอเบิร์ต ลัดลัม (; 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1927 – 12 มีนาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักเขียนชาวอเมริกัน เกิดที่นครนิวยอร์ก เป็นบุตรของมาร์กาเรต (นามสกุลเดิม วอดส์เวิร์ธ) กับจอร์จ ฮาร์ตฟอร์ด ลัดลัม เขาเรียนที่โรงเรียนเรกทอรี สถาบันเชสไชร์และเรียนจบด้านศิลปะการแสดงจากมหาวิทยาลัยเวสลีอิน ก่อนจะทำงานเป็นนักเขียน ลัดลัมเคยเป็นนาวิกโยธิน นักแสดงและผู้อำนวยการสร้างละคร ในปี ค.ศ. 1971 เขาออกนิยายเล่มแรก "ย้อนรอยวีรบุรุษ" (The Scarlatti Inheritance) ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1980–1990 ลัดลัมออกนิยายชุด "บอร์น" (Bourne) ซึ่งมีสามเล่ม นวนิยายชุดนี้ได้รับความนิยมจนถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์และมีการเขียนภาคต่อโดย เอริก แวน ลัสต์เบเดอร์ นักเขียนชาวอเมริกัน โดราเอมอน
หนังสือการ์ตูนโดราเอมอนเป็นหนึ่งในการ์ตูนญี่ปุ่นที่ขายได้มากกว่า 75,000,000 เล่ม[21] ประเทศแรกที่ฉายโดราเอมอนต่อจากญี่ปุ่น คือฮ่องกง ใน พ.ศ. 2524[22] หนังสือการ์ตูนโดราเอมอนมีหลายภาษาด้วยกัน ไม่ต่ำกว่า 9 ภาษาทั่วโลก ตีพิมพ์ในประเทศ เช่น ประเทศเกาหลีใต้ สเปน จีน เวียดนาม ประเทศเวียดนาม นิยมการ์ตูนโดราเอมอนเป็นอย่างมาก ถึงขนาดมีมูลนิธิเพื่อการศึกษาโดราเอมอน เริ่มตีพิมพ์ใน พ.ศ. 2536 แบบไม่ถูกลิขสิทธิ์ และใน พ.ศ. 2541 จึงมีการตีพิมพ์ฉบับลิขสิทธิ์ ก็ยังได้รับความนิยมเสมอมา พ.ศ. 2525 หนึ่งในผู้ให้กำเนิดโดราเอมอน ฮิโรชิ ฟุจิโมโตะ ได้เดินทางมาประชาสัมพันธ์โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ให้กับทางไชโยภาพยนตร์ และออกรายการ "อาทิตย์ยิ้ม" ของดำรง พุฒตาล ทางช่อง 9 พ.ศ. 2531 โดราเอมอนได้รับเกียรตินำไปสร้างเป็นบอลลูนขนาดยักษ์ชื่อ "โดราบารุคุง" โดยปล่อยให้ลอยอยู่บนท้องฟ้ามาเป็นเวลานาน 12 ปี และจากนั้นในปี พ.ศ. 2543 ก็ได้มีการสร้างบอลลูนลูกใหม่ขึ้นมาในชื่อว่า "โดราเน็ตสึคิคิว นิโกคิ" [23] พ.ศ. 2535 ในการประกวดแข่งขันรถพลังงานแสงอาทิตย์ โครงการรณรงค์ประหยัดพลังงาน ได้มีการผลิตรถพลังแสงอาทิตย์ตามตัวละครโดราเอมอนขึ้นมา เรียกว่า "โซราเอมอน" [24] พ.ศ. 2540 ในวันที่ 2 พฤษภาคม สำนักข่าวซีเอ็นเอ็น รายงานข่าวการวางจำหน่ายแสตมป์โดราเอมอนที่ประเทศญี่ปุ่น มีสีเขียว ส้ม ชมพู และสีน้ำเงิน โดยมีการต่อแถวรอซื้อตั้งแต่เช้า [25] ในประเทศญี่ปุ่น มีรถไฟโดราเอมอนอยู่ด้วย โดยเป็นเส้นทางจากอาโอโมริไปฮาโกดาเตะ ตัวโบกี้มีการตกแต่งด้วยตัวละครจากโดราเอมอนทั้งภายนอกและภายใน และมีโบกี้พิเศษสำหรับแฟนคลับโดราเอมอน โดยมีภาพยนตร์การ์ตูน ของที่ระลึกจัดจำหน่าย รวมไปถึงพนักงานต้อนรับสวมหัวโดราเอมอนซึ่งคอยบริการอยู่บนรถไฟ[26] การ์ตูนญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่นยุคแรก ได้เข้ามาประเทศไทยประมาณช่วงปี พ.ศ. 2508-2525 การ์ตูนเรื่องแรกที่นำเข้ามาฉายครั้งแรก คือ เรื่องเจ้าหนูลมกรด ในปี 2508 ทางช่อง 4 บางขุนพรหม เรื่องที่ได้รับความนิยมในช่วงต้นได้แก่ หน้ากากเสือ เจ้าหนูอะตอม (ในสมัยนั้นใช้ชื่อว่า เจ้าหนูปรมาณู) ส่วนหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นเริ่มเข้ามาตั้งแต่ ปี 2514 และสนพ.ต่าง ๆ เริ่มให้สนใจพิมพ์การ์ตูนญี่ปุ่นจำหน่ายมากขึ้นเรื่อย ๆ ในช่วงปี 2520 - 2525 ซึ่งถือว่าเป็นช่วงยุคทองของนักอ่านการ์ตูน มีเรื่องที่โด่งดังที่สุด คือ โดราเอมอน เและต่อจากนั้นการ์ตูนญี่ปุ่นมากมายก็เดินแถวเข้าประเทศไทยอย่างเป็นล่ำเป็นสัน โดราเอมอน ตอน โนบิตะบุกดินแดนมหัศจรรย์ เปโกะกับห้าสหายนักสำรวจ
โดราเอมอน ตอน โนบิตะบุกดินแดนมหัศจรรย์ เปโกะกับห้าสหายนักสำรวจ (Doraemon: New Nobita's Great Demon—Peko and the Exploration Party of Five) เป็นภาพยนตร์ตอนที่ 34 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นในปี 2014 โดยการนำ โดราเอมอน ตอน ตะลุยแดนมหัศจรรย์ (1982) กลับมาสร้างใหม่ เข้าฉายในประเทศไทยวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2557 แม่มดน้อยโดเรมี
แม่มดน้อยโดเรมี () () เป็น การ์ตูนญี่ปุ่น แนวสาวน้อยเวทมนตร์ แบบออริจินอล (แต่งเรื่องขึ้นมาเอง ไม่ได้สร้างจากหนังสือการ์ตูน) ที่ทาง โตเอแอนิเมชัน ไม่ได้สร้างมานานถึง 15 ปี แต่งโดย อิซึมิ โทโด ต่อมาได้ถูกนำไปสร้างเป็นอะนิเมะ มังงะ (วาดโดย ชิซึเอะ ทาคานาชิ) และเกม หลายภาคด้วยกัน โดราเอมอน ตอน ตะลุยแดนอาหรับราตรี
โดราเอมอน ตอน ตะลุยแดนอาหรับราตรี () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 99 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 12 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1991 ดราก้อนบอล
ดราก้อนบอล () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของอากิระ โทริยาม่า ลงพิมพ์ในนิตยสารโชเนนจัมป์ตั้งแต่ พ.ศ. 2527 - พ.ศ. 2538 และรวมเป็นฉบับรวมเล่มได้ 42 เล่ม ในประเทศไทยเคยลงตีพิมพ์ใน ทาเล้นท์ และ ซีโร่ ในช่วงก่อนที่มีลิขสิทธิ์การ์ตูน และหลังจากนั้นได้ตีพิมพ์ในหนังสือการ์ตูนบูม ภายใต้ลิขสิทธิ์ของบริษัท เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ จำกัด อากิระ โทริยามะ
อากิระ โทริยามะ () (เกิด 5 เมษายน พ.ศ. 2498 เมืองคิโยซุ จังหวัดไอจิ) เป็น นักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น มีชื่อเสียงจากการ์ตูนเรื่อง ดร.สลัมป์กับหนูน้อยอาราเล่ ในปี พ.ศ. 2521 ได้ตีพิมพ์ในหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ โชเนนจัมป์ และได้เป็นที่รู้จักกันดีจากเรื่อง ดราก้อนบอล ซึ่งตีพิมพ์เป็นเวลา 11 ปี จากปี พ.ศ. 2527 ถึง พ.ศ. 2538 รวมทั้งหมด 42 เล่ม ซึ่งความสำเร็จของดราก้อนบอล ได้มีการนำไปสร้างเป็นการ์ตูนโทรทัศน์ วิดีโอเกมส์ และสินค้าจำนวนมาก โดราเอมอน
เคยมีการวิเคราะห์ด้วยเหตุผลทางจิตวิทยาว่าสาเหตุที่ทำให้การ์ตูนเรื่องนี้เป็นที่นิยมมากนั้น เป็นเพราะตัวละครโนบิ โนบิตะ มีลักษณะเป็นคนอ่อนแอ ขี้แพ้ ทำอะไรก็มักไม่ค่อยสำเร็จ หากมีเรื่องที่ถนัดอยู่บ้างก็เป็นเรื่องที่สังคมไม่ให้ความสำคัญหรือการยกย่อง เช่น เล่นพันด้าย หรือ ยิงปืนแม่น และเนื่องจากลักษณะนี้เองทำให้ผู้อ่านส่วนใหญ่มีความรู้สึก "มีส่วนร่วม" และเปิดใจให้ตัวละครอย่างโนบิตะเข้ามาในจิตใจได้ เพราะในความเป็นจริงแล้ว คนส่วนใหญ่ล้วนรู้สึกว่าตนเองคือผู้แพ้ คือผู้ถูกเอารัดเอาเปรียบ ถูกรังแก ไร้ความสามารถ หน้าตาไม่ดี ไม่มีความสามารถ และย่อมอยากและหวังว่าสักวันหนึ่งจะมีผู้มาช่วยเหลือเรื่องต่างๆ ให้แก่เรา ซึ่งในเรื่องนี้ก็คือ โดราเอมอนนั่นเอง [20] โดราเอมอน
โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวีเป็นภาพยนตร์การ์ตูนชุดสัญชาติญี่ปุ่น (อนิเมะ) โดยสร้างขึ้นเพื่อออกอากาศทางโทรทัศน์ ในประเทศญี่ปุ่นเริ่มในปี พ.ศ. 2516 โดยนิปปอนเทเลวิชั่น และต่อมาปี พ.ศ. 2522 ทีวีอาซาฮี นำมาออกอากาศต่อ สำหรับในประเทศไทย เริ่มออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2525 ทาง ช่อง 9 อ.ส.ม.ท. จากนั้นก็ได้มีการนำมาออกอากาศเป็นระยะๆ ตลอดมาจนถึงปัจจุบัน สแลมดังก์
สแลมดังก์ () () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเขียนโดย ทาเคฮิโกะ อิโนอุเอะ ตีพิมพ์และได้ลิขสิทธิ์โดย บริษัท เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์ จำกัด ปัจจุบัน ในประเทศไทยได้จบภาค 1 ไปแล้ว ซึ่งหวังว่าผู้เขียนจะเขียนภาค 2 ต่อ (ขณะนี้ อ.อิโนอุเอะ กำลังเขียนเรื่อง วากาบอนด์ กับเรื่อง REAL อยู่) โดยในส่วนของภาค 1 นั้น ได้มีการทำเป็นการ์ตูนแอนิเมชันและวิดีโอเกมแล้ว โฮเนะกาว่า ซึเนะโอะ
โฮเนะกาว่า ซึเนะโอะ หรือ โฮะเนะกะวะ ซูเนโอะ (; ราชบัณฑิตยสภา: โฮเนกาวะ ซูเนโอะ) หรือชื่อในฉบับอังกฤษว่า สนีช () เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่องโดราเอมอน เกิดในเดือนกุมภาพันธ์ไม่ปรากฏวัน แต่จากข้อมูลใน "สารานุกรมโดราเอมอน" (ドラえもん百科) ที่แต่งโดยโยจิ คาตาคุระ ได้บอกไว้ว่าเกิดวันที่ 28 มีนาคม โดราเอมอน ตอน โนบิตะผจญภัยในเกาะมหัศจรรย์
โดราเอมอน ตอน โนบิตะผจญภัยในเกาะมหัศจรรย์ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 32 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ โดยได้ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) และถือเป็นการครบ 100 ปีก่อนวันเกิดของโดราเอมอน ซึ่งเกิดในวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2112 (พ.ศ. 2655) รวมถึงได้รับการผลิตเป็นวิดีโอเกมสำหรับระบบ นินเทนโด ทรีดีเอส เข้าฉายในประเทศไทยในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2555 
โดยฉายไปได้ 5 สัปดาห์ รายได้รวมที่ฉายในประเทศไทย $354,767 (ซึ่งเป็นรายได้ที่มากกว่าของ 2 ตอนที่ผ่านมา)  ซง โกคู
ซง โกคู (孫悟空, そんごくう, ซง โงะคู) ตัวละครหลักจากการ์ตูนชุดเรื่องดราก้อนบอล และเป็นตัวละครการ์ตูนที่เป็นที่นิยมที่สุดคนหนึ่ง ทั้งนี้ ชื่อ ซง โกคู มาจากชื่อ ตัวละคร ซง หงอคง ในนิยายเรื่องไซอิ๋ว ซึ่งสะกดว่า 孫悟空 (ซน โงะกู) ในภาษาญี่ปุ่นเหมือนกัน โกคู หรือ ซง โกคู ในประเทศไทยเรียกชื่อ ซุน โงกุน ซึ่งน่าจะอ่านคล้ายกับ โงะกู หรือ หงอคงในภาษาจีน เป็นพระเอกของเรื่องเป็นชาวไซย่าที่เก่งที่สุด มีพ่อชื่อบาดั๊ก พี่ชายชื่อ ราดิซ โกคูเป็นชาวไซย่าที่มีชื่อเกิดว่า คาคาล็อต โกคูเมื่อตอนเริ่มเรื่องเล่มที่ 1 บอกกับบูลม่าว่ามีอายุ 14 ปี แต่ในเล่ม 3 บอกว่าอายุ 12 ปี เนื่องจากนับเลขผิด โกคูได้ช่วยปกป้องโลกเอาไว้หลายครั้งแล้วจากการทำลายโลกของฝ่ายร้าย เช่น จอมมารพิคโกโร่ ฟรีเซอร์ เซล จอมมารบู โกคูชอบกินข้าวมากๆ และชอบชวนคนอื่นอาบน้ำ และจะหิวบ่อยเป็นคนที่อารมณ์ดีไม่ชอบทะเลาะ ซึ่งต่างกับเบจิต้าอย่างมาก โดเรมี
โดเรมีเป็นหุ่นยนต์แมวน้องสาวของโดราเอมอน เกิดวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2657 ส่วนสูง 100 เซนติเมตร มีตัวสีเหลือง สวมโบสีแดง มีกระเป๋าสี่มิติไว้เก็บของวิเศษเหมือนโดราเอมอน โดยถูกสร้างขึ้นมาทีหลังโดราเอมอน ถือว่าเป็นหุ่นยนต์รุ่นใหม่กว่า มีประสิทธิภาพมากกว่าโดราเอมอน โดเรมีเคยมีหูแต่เพราะไปสะกิดปมด้อยของพี่ชาย นักวิทยาศาสตร์จึงสร้างให้เปลี่ยนจากหูออกแล้วใส่โบว์แทน โดราเอมอน
โดราเอมอนนี้ถือเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นแม่อย่างหนึ่งก็ได้ จากเรื่องจะเห็นได้ว่า โดราเอมอนมักออกมาช่วยเหลือ ปกป้อง แก้ปัญหาให้โนบิตะ ในยามคับขันหรือเดือดร้อนเสมอๆ เป็นบทบาทของ "แม่ผู้ใจดี" ซึ่งก็คือสิ่งที่มนุษย์เราต้องการอยู่ลึกๆ และในบางตอนโดราเอมอนก็แสดงบท "แม่ใจร้าย" คือการแก้เผ็ดหรือปล่อยให้โนบิตะผจญกับความยากลำบากที่มักเป็นผู้ก่อขึ้นเองจากความรู้สึกในด้านชั่วร้าย เช่น การอิจฉาริษยาผู้อื่น การเกลียดชังผู้อื่น การโกหก เพื่อเป็นการสั่งสอนโนบิตะให้รู้จักความผิดชอบชั่วดี[20] โดราเอมอน
ฉบับปี พ.ศ. 2548 โดราเอมอน (ตัวละคร)
เหตุนี้เองทำให้ฮิโรชิเกิดไอเดียขึ้นโดยนำหน้าแมวจรจัดมาผสมกับตุ๊กตาญี่ปุ่น สร้างออกมาเป็นตัวละครหุ่นยนต์แมวจากอนาคตคอยช่วยเหลือเด็กชายที่แสนจะไม่ได้เรื่อง และตั้งชื่อว่า โดราเอม่อน เป็นคำผสมระหว่าง "โดราเนโกะ" กับ "เอมอน" ในภาษาญี่ปุ่น โดราเนโกะนั้นแปลว่าแมวหลงทาง ส่วนคำว่า "เอม่อน" เป็นคำเรียกต่อท้ายชื่อของเด็กชายในสมัยก่อนของประเทศญี่ปุ่น ชื่อโดราเอม่อน มีทั้งหมด 5 ชื่อ ด้วยกัน ชื่อที่ 1 โดราเอมอน ชื่อที่ 2 โดเรมอน ชื่อที่ 3 โดราจัง ชื่อที่ 4 โดราม่อน ชื่อที่ 5 โดราเอม่อนแมวจอมยุ่ง มีน้องสาวชื่อว่า โดรามี่ 21 เอมอน
ในการ์ตูน โดราเอม่อน เล่มที่ 32 จาก 45 เล่ม ลิขสิทธิ์จำหน่ายโดย NED ชื่อตอนว่า " สร้างโรงแรมโทรม ๆ ใหม่ " มีการนำ โรงแรม จาก 21 เอมอน ไปเป็นสถานที่ดำเนินเรื่องของตอนนี้ด้วย โดยผู้จัดการโรงแรมคือ 19 เอมอน บรรพบุรุษของ 21 เอมอน โดราเอมอน
1. โดราเอมอน โนะ อุตะ (ドラえもんのうた) แบบดนตรีบรรเลง บรรเลงโดย ทเวลฟ์ เกิลส์ แบนด์ (15 เมษายน - 21 ตุลาคม 2548) โดราเอมอน ตอน โนบิตะ ตะลุยแดนปีศาจ 7 ผู้วิเศษ
โดราเอมอน ตอน โนบิตะ ตะลุยแดนปีศาจ 7 ผู้วิเศษ (Doraemon: Nobita's New Great Adventure into the Underworld) เป็นภาพยนตร์ตอนที่ 27 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นในปี 2007 ที่มาจากแฟรนไชส์โดราเอมอน ออกฉายเมื่อปี ค.ศ. 2007 ที่ญี่ปุ่น และเข้าฉายในประเทศไทยในวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เป็นการนำ โดราเอมอน ตอน ท่องแดนเวทมนตร์ ในปี ค.ศ. 1984 กลับมาสร้างใหม่ โดราเอมอน
เด็กขี้อวดประจำโรงเรียน ฐานะดีและเป็นเพื่อนซี้กับไจแอนท์ ผู้มีฐานะทางบ้านดีที่สุดในกลุ่ม มีนิสัยชอบคุยโม้ ชอบพูดยกยอ ขี้ประจบและชอบเอาของมาอวดให้เพื่อนๆ อิจฉาแต่ก็พร้อมที่จะเจออันตรายกับพวกเพื่อนๆ ได้ในตอนที่เป็นภาพยนตร์ มักจะวางแผนกับไจแอนท์เพื่อแกล้งโนบิตะ โดราเอมอน
การ์ตูนโดราเอมอน ลงตีพิมพ์พร้อมกันใน นิตยสาร 6 ฉบับคือ นิตยสารโยะอิโกะ, นิตยสารโยชิเอ็ง, นิตรยสาร โชงะกุอิชิเน็นเซ (นิตยสารเพื่อการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 1), นิตยสาร โชงะกุนิเน็นเซ (นิตยสารเพื่อการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 2), นิตยสาร โชงะกุซังเน็นเซ (นิตยสารเพื่อการศึกษาระดับประถมศึกษาปีที่ 3) และนิตยสาร โชงะกุโยเน็นเซ โดยมีทั้งหมด 1,344 ตอน [13] โดยเขียนให้เหมาะกับผู้อ่านแต่ละระดับอายุ ซึ่งการ์ตูนได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก[12] ตำนานแห่งซิลมาริล
โทลคีนเริ่มต้นงานเขียนนิยายที่ต่อมากลายมาเป็น "ซิลมาริลลิออน" ตั้งแต่ ค.ศ. 1914[1] โดยที่เขาตั้งใจจะให้เป็นตำนานปรัมปราของประเทศอังกฤษ เพื่ออธิบายถึงกำเนิดเรื่องราวในประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม[1] เนื้อหาส่วนมากเขียนขึ้นขณะที่โทลคีนพำนักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลหลังจากถูกส่งตัวกลับจากสมรภูมิแนวหน้าในฝรั่งเศสระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเนื่องจากป่วยเป็นไข้กลับ เขาเขียนนิยายเรื่องแรก คือ การล่มสลายของกอนโดลิน สำเร็จลงในราวปลายปี ค.ศ. 1916[1] โดราเอมอน ตอน สามอัศวินในจินตนาการ
โดราเอมอน ตอน สามอัศวินในจินตนาการ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 99 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 15 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1994 โดราเอมอน
การ์ตูนโดราเอมอนฉบับหนังสือการ์ตูนภาษาไทย สร้างปรากฏการณ์เป็นที่กล่าวถึงในวงการการ์ตูนเป็นอย่างมาก เริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกในช่วงกลางปี พ.ศ. 2524 โดยสำนักพิมพ์ธิดาน้อย ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของสำนักพิมพ์มิตรไมตรี โดยตั้งชื่อการ์ตูนเรื่องนี้ว่า "โดราเอมอน แมวจอมยุ่ง" แปลเป็นภาษาไทยโดย อนุสรณ์ สถิรวัฒน์ ต่อมา สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ ก็ได้มีการตีพิมพ์การ์ตูนเรื่องนี้เช่นกันแต่เลือกใช้ชื่อว่า "โดเรมอน" เพื่อไม่ให้ซ้ำกับทางสำนักพิมพ์แรก ในสมัยนั้นยังเป็นช่วงของหนังสือการ์ตูนที่ยังไม่มีการซื้อ ลิขสิทธิ์ ถูกต้องจากทางญี่ปุ่น ทั้ง 2 สำนักพิมพ์จึงไม่ได้พิมพ์ตอนตามลำดับของต้นฉบับทำให้มีการลงตอนซ้ำกัน โดราเอมอนได้รับความนิยมอย่างมาก ทั้ง 2 สำนักพิมพ์จึงแข่งกันทางด้านความถี่ของการออกจัดจำหน่ายจากเดือนละเล่มในช่วงต้นก็เปลี่ยนเป็นเดือนละ 2 เล่มจนถึงอาทิตย์ละเล่ม สุดท้ายทางสำนักพิมพ์ธิดาน้อย ก็พิมพ์ถึงเดือนละ 3 เล่ม พิมพ์ไม่น้อยกว่า 70,000 เล่มต่อครั้ง ด้วยความถี่ในการพิมพ์และการไม่มีการจัดลำดับถูกต้องตามต้นฉบับ ทำให้ในเวลาเพียง 7-8 เดือนการ์ตูนเรื่องนี้ก็ตีพิมพ์ครบทุกตอนตามต้นฉบับของ ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ ที่ใช้เวลาเขียนติดต่อกันร่วม 10 ปี โดราเอมอน ตอน ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว
เมื่อโดราเอมอนเล่นเกมเสร็จก็ออกมาจากฮีโร่แมชชีน และเมื่อโนบิตะกลับมาก็จะชวนเล่นเกมด้วย เมื่อโนบิตะกลับมาก็ไปบอกทุกคนว่าหงอคงมีตัวตนอยู่จริง และพาทุกคนรวมถึงโดราเอมอนไปดูด้วย ทว่าเพราะไทม์แมชชีนที่ไปเมื่อกี้เป็นการคาดเดาเวลาและสถานที่ ดังนั้นที่ที่ออกมาเลยต่างจากเมื่อกี้นี้ แต่ทว่า ทุกคนถูกโจรภูเขาไล่ตามมา เมื่อหลบได้แล้วโนบิตะบอกความจริงโดราเอมอนว่าโนบิตะเห็นหงอคงจริงๆ และไปเจอเด็กผู้ชายคนนั้นซึ่งเขาเรียกโนบิตะว่าหงอคงด้วย ทั้งๆ ที่ไม่มีวุ้นแปลภาษา โดราเอมอนเริ่มสงสัยแล้วว่าใช้ของวิเศษของเขาไปหรือเปล่า ต่อมาไจแอนท์เริ่มยัวะที่ไม่เห็นหงอคง แต่เห็นกลุ่มคนจากระยะไกลโดราเอมอนเลยใช้ดาวเทียมสอดแนมเพื่อดูว่าเป็นใคร แล้วก็พบว่าเป็นพระถังซำจั๋ง ซึ่งมีตัวตนอยู่จริง แต่ผู้ติดตามตัวอื่นๆ (หงอคง, โป๊ยก่าย, และซัวเจ๋ง) ไม่มีตัวตนอยู่จริง โนบิตะต้องรักษาสัญญาที่ไว้ให้กับไจแอนท์โดราเอมอนเลยพาโนบิตะไปหลบแล้วเอาฮีโร่แมชชีนออกมาเพื่อให้โนบิตะแต่งกายเป็นหงอคง เมื่อเกมเริ่มแล้วโดราเอมอนให้โนบิตะออกมาจากเกมแล้วให้เพื่อนๆ ได้เห็น แต่ระหว่างนั้นราชาปีศาจวัวและลูกสมุนต่างๆ ในฮีโร่แมชชีนได้ออกมาจากเกมแล้ว! และหงอคงโนบิตะก็หลุดปากไปตอนที่ไจแอนท์เรียกโนบิตะ ทำให้ต้องเปิดเผยความลับ ซึ่งก็คือฮีโร่แมชชีน จากนั้นทุกคนกลับไปยังปัจจุบันแล้วไจแอนท์ให้โดราเอมอนเอาฮีโร่แมชชีนออกมาให้เล่นเพื่อเล่นไซอิ๋ว ไจแอนท์และซึเนะโอะอยากเป็นหงอคง โดราเอมอนเลยบอกให้ทำตามที่คอมพิวเตอร์สั่ง เมื่อทุกคนเข้าไปแล้วโดราเอมอนเห็นท้องฟ้าผิดปกติและน่ากลัว ในฮีโร่แมชชีนคอมพิวเตอร์เลือกบทให้โดยไจแอนท์เป็นโป๊ยก่าย ซึเนะโอะเป็นซัวเจ๋ง ชิซุกะเป็นพระถังซำจั๋ง และโนบิตะเป็นหงอคง ไจแอนท์โมโหที่ไม่ได้เล่นเป็นหงอคง จากนั้นเกมก็เริ่มขึ้น แต่มันก็จบลงอย่างง่ายดายโดยที่ไม่มีปีศาจออกมาสักตนเดียว ทุกคนรู้สึกไม่สนุกเลยเลยบอกว่าไม่มีปีศาจเลย โดราเอมอนก็รู้สึกแปลกๆ ว่าทำไม จากนั้นทุกคนก็กลับบ้าน โดราเอมอนและโนบิตะโกรธกัน คืนนั้นคุณแม่เรียกทั้งสองลงมากินข้าว โนบิตะรู้สึกแปลกๆ เพราะเงาคุณพ่อเหมือนปีศาจเปี๊ยบเลย แต่ตัวจริงยังเหมือนเดิม และที่อาหารวันนี้อร่ิยผิดปกติเพราะเป็นงูชุบแป้งทอด โดราเอมอนและโนบิตะช็อกที่กินอะไรไป และคุณแม่ก็เอาซุบตุ๊กแกมาเสิร์ฟ ทั้งสองเลยขอตัวขึ้นไปนอนก่อน ระหว่างที่ทั้งสองนอนอยู่ก็รู้สึกผิดปกติ และมาหงุดหงิดใส่กัน ส่วนนอกบ้านมีค้างคาวเกาะอยู่เต็มไปหมด มาร์เวลคอมิกส์
มาร์ติน กูดแมน ได้ก่อตั้งบริษัทซึ่งต่อมาที่รู้จักกันดีในนามของมาร์เวลคอมิกส์ ภายใต้ชื่อไทม์ลีพับลิเคชั่นส์ ในปี ค.ศ. 1939[1] เผยแพร่ในรูปแบบหนังสือการ์ตูนภายใต้สำนักพิมพ์ไทม์ลีคอมิกส์[2] กู๊ดแมน ผู้เผยแพร่นิตยสารเยื่อกระดาษที่ได้เริ่มต้นผลิตนิยายตะวันตกเยื่อกระดาษในปี ค.ศ. 1933 ได้ขยายตัวในตลาด และได้รับความนิยมอย่างสูงในรูปแบบใหม่ปานกลางของหนังสือการ์ตูน การเปิดตัวของเขาจากสำนักงานของบริษัท ที่มีอยู่ที่เลขที่ 330 ตะวันตก ถนนที่ 42 นครนิวยอร์ก เขาได้จัดตั้งบรรณาธิการ บรรณาธิการบริหาร และผู้จัดการธุรกิจอย่างเป็นทางการ ที่มีอับราฮัม กูดแมน เป็นผู้เผยแพร่ที่ระบุอย่างเป็นทางการ[1] โดราเอมอน ตอน โนบิตะกับตำนานยักษ์พฤกษา
โดราเอมอน ตอน โนบิตะกับตำนานยักษ์พฤกษา () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 112 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 28 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 2008 และเข้าฉายในประเทศไทยในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2552 (รอบพิเศษเข้าฉายวันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2552) เอ็กซ์เมน
แต่นั่นก็ต้องแลกมาด้วยความเปลี่ยนแปลง เมื่อในปี 1992 คริส แคลน์มอนท์ ผู้เขียนการ์ตูนชุดนี้มายาวนานถึง 17 ปี เกิดความขัดแย้งเรื่องพล็อตจนถึงขั้นแตกหักเลยตัดสินใจลาออกหลังจาก X-Men ชุดนี้ออกมาได้เพียงสามเล่ม (ก่อนจะกลับมาในปี 1998) โดยทางมาร์เวลรีบนำ จอห์น ไบรน์ เข้ามาแต่งเนื้อหาแทนที่ ก่อนที่ความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ที่ไม่คาดฝันยิ่งกว่าจะเกิดขึ้นตามมา เมื่อเหล่านักวาดซูเปอร์สตาร์ เช่น จิม ลี และ ร็อบ ไลเฟลด์ กับคนอื่นๆ เจรจาเรื่องผลประโยชน์กับมาร์เวลไม่ลงตัว จึงยกขบวนกันลาออกไปตั้งสำนักพิมพ์กันเอง คนลึกไขปริศนาลับ
คนลึกไขปริศนาลับ (; English: Black Butler) เป็นมังงะที่เขียนขึ้นโดย Yana Toboso โดยได้รับความนิยมจนถูกดัดแปลงสร้างขึ้นในฉบับอนิเมะ เนื้อเรื่องกล่าวถึงตระกูลแฟนทอมไฮฟ์ ในยุควิคตอเรีย (1889) โดยมีตัวละครหลัก เซบาสเตียน มิคาเอลิส เป็นตัวละครดำเนินเรื่อง ออกวางจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2549 โดยตีพิมพ์ในหนังสือโซเน็นแมกกาซีน (English: Shonen manga magazine) [1][2] ถูกดัดแปลงในฉบับอนิเมะ มิถุนายน พ.ศ. 2551 โดยผู้กำกับ โซโนนฮาระ โทซิยะ (English: Shinohara Toshiya) โดยมีทีมสร้างคือ A-1 Pictures ภาคแรกออกฉายครั้งแรกในเดือน ตุลาคม พ.ศ. 2551 มีทั้งสิ้น 24 ตอนจบ[3][4][5][6] โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ
"โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ" ฉบับภาพยนตร์การ์ตูนที่สร้างโดยชินเอโดงะกับโชงะกุกัง ออกฉายในโรงภาพยนตร์ครั้งแรกเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ปี 1980 ทำรายได้ไป 15.5 ร้อยล้านเยน โดยฉายควบกับภาพยนตร์เรื่อง "มอธรา ปะทะ กอตซิล่า" หลังจากนั้นในปี 1994 โดราเอมอนภาคนี้ก็ถูกนำไปดัดแปลงเป็นละครเพลง และได้ไปแสดงที่ประเทศฮ่องกงกับมาเลเซียด้วย โดราเอมอน (ตัวละคร)
โดราเอมอน (Doraemon) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง โดราเอมอน หรือ โดเรม่อน เป็นหุ่นยนต์แมวจากโลกอนาคตในยุค คริสต์ศตวรรษที่ 21 เกิดวันที่ 3 กันยายน ลักษณะตัวอ้วนกลมสีฟ้า (เมื่อแรกเกิดมามีสีเหลือง) ไม่มีใบหู เนื่องจากถูกหนูแทะ มีหน้าที่เป็นหุ่นยนต์พี่เลี้ยงซึ่งคนที่ซื้อโดราเอมอนมาคือ เซวาชิ เหลนของ โนบิตะ วันหนึ่งเซวาชิเกิดอยากรู้สาเหตุที่ฐานะทางบ้านยากจนจึงได้กลับไปในอดีตด้วยไทม์แมชชีนจึงได้รู้ว่าโนบิตะ (ผู้เป็นเทียด) เป็นตัวต้นเหตุ เซวาชิจึงได้ตัดสินใจให้โดราเอมอนย้อนเวลาไปคอยช่วยเหลือดูแลเวลาโนบิตะโดนแกล้งโดยใช้ของวิเศษที่หยิบจากกระเป๋า 4 มิติ ชินเอแอนิเมชัน
ชินเอแอนิเมชัน (; ) เป็นสตูดิโอแอนิเมชันในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1976 ผลงานที่มีชื่อเสียงของชินเอแอนิเมชัน ได้แก่ โดราเอมอน, เครยอนชินจัง เป็นต้น เฮอร์แมน เมลวิลล์
เฮอร์แมน แมลวิลล์ () (1 สิงหาคม พ.ศ. 2362 – 28 กันยายน พ.ศ. 2434) เป็นนักเขียนชาวอเมริกัน แต่งทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น เรียงความ และบทกวี วรรณกรรมชิ้นเอกของเขาคือ โมบี-ดิก (Moby Dick) ซึ่งพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2394 เมื่อเฮอร์แมนมีอายุ 32 ปี โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ
โดราเอมอน ตอน ไดโนเสาร์ของโนบิตะ () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว ผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ มีความยาวทั้งสิ้น 92 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนแรกของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 1980 และเข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1982 (พ.ศ. 2525) โดยใช้ชื่อตอนว่า "โดเรม่อนผจญไดโนเสา" "(สะกดตามต้นฉบับ)" โดยผู้นำเข้ามาฉาย คือ สมโพธิ แสงเดือนฉาย โดยเข้าฉายใน 2 โรงภาพยนตร์ คือ เมโทร และ สามย่าน นับเป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์เรื่องยาวที่เข้ามาฉายในประเทศไทยเป็นเรื่องแรก ได้รับความนิยมมากเมื่อเข้าฉาย ด้วยการทำรายได้มากถึง 2 ล้านบาท และในส่วนฉบับหนังสือการ์ตูน ได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์โดยเนชั่นเอ็ดดูเทนเมนท์ ไดโนเสาร์
แม้ว่ายุคสมัยของไดโนเสาร์สิ้นสุดลงเป็นเวลาหลายสิบล้านปีแล้ว แต่ปัจจุบันไดโนเสาร์ยังคงปรากฏอยู่ในวัฒนธรรมสมัยนิยมและวิถีชีวิตประจำวันของมนุษย์ นิยายหลายเล่มมีการกล่าวถึงไดโนเสาร์ เช่น เพชรพระอุมา ของ พนมเทียน, เดอะลอสต์เวิลด์ (:en:The Lost World (Arthur Conan Doyle)|The Lost World) ของ เซอร์ อาเทอร์ โคแนน ดอยล์, และ "จูราสสิค พาร์ค" (ซึ่งถ้าสะกดตามหลักการถ่ายคำต้องสะกดเป็น จูแรสซิกพาร์ก) ของ ไมเคิล ไครช์ตัน (Michael Crichton) ไม่เพียงแต่ในหนังสือนิยายเท่านั้น การ์ตูนสำหรับเด็กก็มีการกล่าวถึงไดโนเสาร์ด้วยเช่นกัน เช่นในเรื่อง มนุษย์หินฟลินท์สโตน (The Flintstones) โดราเอมอน ตำรวจกาลเวลาและก๊องส์ บลูดราก้อน ราลΩกราด
บลูดราก้อน ราลΩกราด (; ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่ดัดแปลงจากวิดีโอเกม "บลูดราก้อน" (ไมโครซอฟท์) แต่งเรื่องโดย ซึเนโอะ ทากาโนะ และวาดภาพโดย ทาเคชิ โอบาตะ ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ตั้งแต่เดือนธันวาคม พ.ศ. 2549 ถึง กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ส่วนฉบับรวมเล่มมีทั้งหมด 4 เล่มจบ ฮาจิเมะ คาโมชิดะ
ฮาจิเมะ คาโมชิดะ (, かもしだ はじめ, Kamoshida Hajime, เกิด 11 เมษายน 1978) เป็นคนแต่งไลท์โนเวล งานที่เป็นที่รู่้จักมากที่สุดของเขาคือ ซากุระโซว หอพักสร้างฝัน ซึ่งได้ทำเป็นมังงะใน 2011 และซีรีซ์อะนิเมะใน 2012 เขาเริ่มต้นอาชีพของเขาจาก Saga of a World Without God () ใน 2007 โนบิ โนบิตะ
โนบิ โนบิตะ (Nobi Nobita) เป็นตัวละครจากการ์ตูนเรื่อง โดราเอมอน อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
โคนัน ดอยล์ยังถือว่าเป็นหนี้ความรู้ของเอ็ดก้าร์ แอลลแลน โป (Edgar Allan Poe) บิดาแห่งรหัสคดี แต่การสร้างสรรค์เรื่องของโคนัน ดอยล์ทำให้นวนิยายชุดเชอร์ล็อก โฮมส์มีความแตกต่างจากนิยายสืบสวนทั่วไป และกลายเป็นนิยายรหัสคดียิ่งใหญ่ในชั่วเวลาไม่นาน เขาให้เขียนให้โฮมส์เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1893 เพื่อจบนิยายชุดนี้ แต่ต้องแต่งเรื่องให้โฮมส์กลับมาอีกครั้ง ตามคำเรียกร้องของบรรดานักอ่านของเขา โดราเอมอน
โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ เป็นอนิเมะ ตอนพิเศษ ซึ่งมีการจัดทำขึ้นเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว และหนังสือการ์ตูน โดยเมื่อ เดือนเมษายน พ.ศ. 2523 เป็นปีแรกที่มีการสร้างฉบับภาพยนตร์ชื่อตอนว่า "ตะลุยแดนไดโนเสาร์" [14] และมีการสร้างตอนพิเศษเรื่อยมาทุกปี[15] ทั้งนี้ในปี พ.ศ. 2548 เป็นปีครบรอบ 25 ปีของการฉายโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ นอกจากนั้นยังมีการสร้างภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้ออกมาเป็นตอนพิเศษอีกด้วย โดยมีวีซีดีออกมาครบแล้ว 30 แผ่น 30 ตอน และมีการนำตอนเก่ามาสร้างใหม่ตั้งแต่ พ.ศ. 2549 เป็นต้นมา และยังมีตอนที่ไม่ได้มาจากหนังสือการ์ตูน เรียงตามการออกฉายในโรงภาพยนตร์ที่ประเทศญี่ปุ่น โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์
โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ (อังกฤษ: Doraemon the movies) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาวฉบับพิเศษ สร้างโดยบริษัทผลิตภาพยนตร์ เพื่อจัดฉายในโรงภาพยนตร์ปีละหนึ่งตอนในช่วงเดือนมีนาคมเป็นประจำทุกปี ในประเทศญี่ปุ่นเริ่มตั้งแต่ ค.ศ. 1980 (พ.ศ. 2523) ตอนไดโนเสาร์ของโนบิตะทั้งนี้ใน พ.ศ. 2548 ยังมีการฉลองครบรอบ 25 ปีของการฉายโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์อีกด้วย และในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 ที่ประเทศญี่ปุ่นก็ได้มีการฉาย โดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ตอนไดโนเสาร์ของโนบิตะฉบับสร้างใหม่ โดยใช้ทีมนักพากย์ชุดใหม่ทั้งหมด ซึ่งเป็นชุดที่พากย์เสียงให้กับ โดราเอมอนฉบับการ์ตูนทีวีสร้างใหม่ ที่กำลังออกอากาศทางโทรทัศน์ของประเทศญี่ปุ่นอยู่ในขณะนี้ นอกจากนั้นยังมีการดัดแปลงผลิตออกเป็นฉบับหนังสือการ์ตูนด้วย ปัจจุบันมีการสร้าง โดราเอมอน เดอะ มูฟวี่ มาแล้วทั้งหมด 36 ตอน และมีการนำตอนเก่ามาสร้างใหม่ตั้งแต่ พ.ศ. 2549 เป็นต้นมา โดราเอมอน
ฉบับปี พ.ศ. 2516 โดราเอมอน (ตัวละคร)
ฮิโรชิ ฟุจิโมโตะ 1 ในนักวาดการ์ตูน ได้เผอิญเห็นแมวจรจัดที่มักแอบเข้ามาเล่นที่บ้านของตนเองเป็นประจำ เขามักจะชอบจับแมวตัวนี้มาหาหมัด จนเวลาล่วงเลยมาถึง 4.00 น. ก็ยังไม่มีไอเดียเกี่ยวกับการ์ตูนเรื่องใหม่ ทำให้ฮิโรชิโมโหตัวเองเป็นอย่างมาก และคิดเลยเถิดไปว่าโลกนี้น่าจะมีไทม์แมชชีน เพื่อย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีต หลังจากนั้นฮิโรชิได้เผลอหลับไปด้วยความอ่อนล้า เมื่อเขาสะดุ้งตื่นขึ้นมา ทำให้เขาตกใจว่าตนเองเผลอหลับไป จึงรีบวิ่งลงจากบันไดบ้านไปสะดุดกับตุ๊กตาล้มลุกญี่ปุ่นของลูกสาวที่ตกอยู่บนพื้น อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
อาร์เธอร์ อิกเนเชียส โคนัน ดอยล์ (English: Arthur Ignatius Conan Doyle) เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1859 ในเมืองเอดินบะระ แคว้นสกอตแลนด์ แห่งสหราชอาณาจักร และถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1930 เป็นนักเขียนเรื่องสั้น นวนิยาย ประวัติศาสตร์ และแพทย์คนสำคัญของสกอตแลนด์ แต่ผลงานที่สร้างชื่อเสียงมากที่สุด คือนิยายรหัสคดีชุด "เชอร์ล็อก โฮมส์" วุ้นแปลภาษา
วุ้นแปลภาษา (; ) เป็นของวิเศษของโดราเอมอน จากการ์ตูนชื่อเรื่องเดียวกัน ของ ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ โดราเอมอน ตอน โนบิตะและอัศวินแดนวิหค
โดราเอมอน ตอน โนบิตะและอัศวินแดนวิหค () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 91 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 22 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 2001 และเข้าฉายในประเทศไทยเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) โดยใช้ชื่อตอนว่า "โนบิตะ และอัศวินแดนวิหค" รายชื่อตอนในโดราเอมอน (มังงะ)
เป็นโดราเอมอนฉบับพิมพ์สี่สี เพิ่มเติมจากชุดโดราเอมอนคัลเลอร์ จำนวน 1 เล่ม ดังนี้
โดราเอมอนคัลเลอร์ สเปเชียล
เป็นโดราเอมอนฉบับพิมพ์สี่สี จำนวน 2 เล่ม ดังนี้
เล่ม 1 มินิโดราเอสโอเอส
โดเรมีจัง: มินิโดราเอสโอเอส () เป็นภาพยนตร์อะนิเมเรื่องสั้นของโดราเอมอน โดยได้เค้าโครงจากชุดมังงะโดราเอมอน ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1989 พร้อมกับ "โดราเอมอน ตอน ท่องแดนญี่ปุ่นโบราณ"ภาพยนตร์ที่เขียนโดย ฮิโรชิ ฟุจิโมโตะ และโมโตโอะ อะบิโคะ ซีมอน เดอ โบวัวร์
ซีมอน-ลูว์ซี-แอร์แน็สตีน-มารี แบร์ทร็อง เดอ โบวัวร์ () หรือที่รู้จักกันในนาม ซีมอน เดอ โบวัวร์ (; 9 มกราคม ค.ศ. 1908 - 14 เมษายน ค.ศ. 1986) เป็นนักเขียน นักปรัชญา และนักทฤษฎีทางสังคมชาวฝรั่งเศส ในขณะที่ตัวเธอไม่ได้มองตัวเองเป็นนักปรัชญา แต่ความคิดของเธอกับมีอิทธิพลอย่างมากต่อทฤษฎีของนักสตรีนิยม งานเขียนของโบวัวร์นั้นมีทั้งนิยาย ความเรียง ชีวประวัติ อัตชีวประวัติ และเอกสารเฉพาะเรื่องที่มีประเด็นทางปรัชญา การเมือง และสังคม ผลงานของเธอที่มีชื่อเสียงคือ "She Came to Stay" และ "The Mandarins" โดราเอมอน
โดราเอมอนหรือโดเรมอน เป็นหุ่นยนต์แมวจากโลกอนาคตกลับมาช่วยเหลือโนบิตะ โดยเซวาชิผู้เป็นเหลนของโนบิตะเป็นผู้ส่งมา โดเรมอนกลัวหนูมากเพราะเคยโดนหนูกัดหูจนต้องตัดหูทิ้ง ชอบกินโดรายากิเนื่องจากตอนที่อยู่โลกอนาคตยังไม่มาหาโนบิตะ โดเรมอนได้รับโดรายากิกับแมวผู้หญิงตัวหนึ่งซึ่งน่ารักมาก โดเรมอนจึงชอบเป็นพิเศษและเขาจะมีอารมณ์โกรธทันทีเมื่อมีใครเรียกเขาว่า "แรคคูน" หรือ "ทานุกิ" รายชื่อของวิเศษของโดราเอมอน
ยาแก้โรคสารพัดนึก ไม่ว่าจะเป็นโรคอะไร ยานี้ช่วยรักษาให้หายได้หมดทุกโรค ยกเว้นโรคชราและการเสียชีวิตโดยธรรมชาติ ยาโกหก 800 (แต่โดราเอมอนฉบับแอนิเมชันรุ่นกลางๆ นั้น ในตอน โดเรม่อนกลับโลกอนาคต เรียกว่า "น้ำยาโกหกสารพัด") ถ้าท่านทานยานี้แล้ว คำพูดที่ออกมาก็จะไม่เป็นจริง เช่น วันนี้อากาศปลอดโปร่งแจ่มใส่ กลายเป็นฝนฝ้าคะนอง (ตอน โดราเอมอนกลับมาแล้ว) ยางลบ ลบหน้า สิ่งนี้มีไว้ใช้สำหรับลบใบหน้าของคน แล้วเขียนใหม่ด้วยปากกาวิเศษ ยางลบโลก ใช้สำหรับลบพื้นที่ของโลก เช่น ภูเขา ใช้คู่กับกล้องและแผนที่โพลาแมพ ยาเจคัล แอนด์ ไฮด์ ทำให้นิสัยเปลี่ยนไปเป็นคนละคน 1 เม็ด มีฤทธิ์นาน 10 นาที ยาช้า (แต่โดราเอมอนฉบับแอนิเมชันรุ่นใหม่ๆ นั้น เรียกว่า "น้ำหอมชะลอ") [5] ถ้ากินเข้าไปแล้ว (ถ้าแบบที่วงเล็บแรกใช้ฉีด) จะทำให้การเคลื่อนไหวและจิตใจช้าลง ยาเชิญชวน [31] บิดยามาครึ่งเม็ด แล้วให้คนที่เราต้องการมากิน เขาก็จะมา ยาทำให้กลับมาใหม่ [36] ไม่มีข้อมูล ยานซาฟารี [26] ยานลำนี้จะสามารถไปที่สวนสัตว์สมมุติในศตวรรษที่ 22 ได้ (ปรากฏครั้งแรกในตอน ผจญภัยในสวนสัตว์สมมุติ) ยาเบาหวิว [11] หากคุณกินแล้ว ร่างกายจะเบากว่าอากาศ ทำให้บินได้ ยาปั้นเสียงเป็นตัว [12] (แต่โดราเอมอนฉบับแอนิเมชันรุ่นแรกๆ นั้น เรียกว่า "น้ำยาสร้างก้อนเสียง") ถ้าดื่มเข้าไปแล้ว เวลาตะโกนอะไรออกมามันจะกลายเป็นตัวอักษรลอยละลิ่ว ยาปีศาจ [29] ไม่มีข้อมูล ยาฝันตรงกันข้าม สำหรับผู้ที่ชีวิตจริงเผชิญแต่สิ่งร้ายๆกินยานี่ก่อนนอนจะทำให้ฝันดีตรงกันข้ามกับชีวิตจริงในทางกลับกันชีวิตเรามีแต่สิ่งดีๆกินยานี่ก่อนนอนจะฝันร้าย [36] ยาเพิ่มจำนวน ถ้าหยอดยานี้ลงไปในสิ่งของ ทุกๆ 5 นาที มันจะเพิ่มเป็น 2 เท่า ยาทูคา ทูคา มาจากคำในภาษาญี่ปุ่นว่า คู่หูทูคา ต้องหักเม็ดยาครึ่งหนึ่ง แล้วตัวเอง และอีกฝ่ายกิน เพียงพูดว่า ทู หรือ คา ก็จะเข้าใจเหมือนเป็นคนเดียวกัน ยารู้ใจ เป็นยาคล้ายแคปซูลแบ่งแคปซูลออกแบ่งให้คนที่จะพูดด้วยหนึ่งส่วนและอีกส่วนกินเองคำพูดจะถูกย่อให้เหลือแต่คำว่า "รู้" "ใจ"และเราก็จะคุยกันรู้เรื่อง[42] ยาเร็ว (แต่โดราเอมอนฉบับแอนิเมชันรุ่นใหม่ๆ นั้น เรียกว่า "น้ำหอมเร่ง") [5] ถ้ากินเข้าไปแล้ว (ถ้าแบบที่วงเล็บแรกใช้ฉีด) จะทำให้การเคลื่อนไหวและจิตใจเร็วขึ้น ยาสกัดดัดแปลงพืช นัมเบอร์ทู [พิเศษ 3] ฉีดยานี้ใส่ต้นไม้แล้วจะทำให้ต้นไม้ยืดกิ่งก้านแล้วขดเป็นวง สร้างที่พักได้ ยาสกัดดัดแปลงพืช นัมเบอร์วัน [พิเศษ 3] ฉีดยานี้ใส่ต้นไม้แล้วจะทำให้ต้นไม้นั้นออกผลเป็นอาหารสำเร็จรูป ยาแห่งมิตรภาพ [4] (แต่โดราเอมอนฉบับแอนิเมชันรุ่นแรกๆ นั้น เรียกว่า "แคปซูลเพื่อนรัก") เป็นของวิเศษที่ใช้สร้างเพื่อน โดยการนำ "สติ๊กเกอร์แห่งมิตรภาพ" ที่มีลักษณะเป็นรูปหัวใจไปติดไว้กับคนที่เราอยากเป็นเพื่อนด้วย แล้วเพื่อนคนนั้นก็จะเกิดความรู้สึกผูกพันและยินดีทำทุกอย่างเพื่อเรา ในกรณีที่เกิดความขัดแย้งกัน เราก็จะสามารถควบคุมเพื่อนคนนั้นให้ทำอะไรตามต้องการได้ด้วย "เครื่องควบคุม" ยาอมแมลง (แต่โดราเอมอนฉบับแอนิเมชันรุ่นใหม่ๆ นั้น เรียกว่า "ยาเม็ดพลังแมลง") ถ้ากินยานี้เข้าไปแล้ว ในวันแรกคุณจะมีพฤติกรรรมเหมือนแมลง และวันถัดไปคุณก็มีพลังแมลง เหมือนโมฮัมหมัด อาลี แต่มีข้อเสียคือ คุณจะกลัวกรงจับแมลงและยาฆ่าแมลง ใยแมงมุมทั่วทิศ พอติดจุ๊บใยแมงมุมไว้ที่ก้นแล้วเกร็งลมปราณ เส้นใยแมงมุมจะออกมา ทีนี้เราก็เดินไปไหนมาไหนบนใยแมงมุมได้สบาย โดเรมี
หลังการ์ตูนเรื่อง "โดเรมีจัง" จบไปแล้วสี่ปี โดเรมีมีบทบาทจากการเป็นตัวละครพิเศษรับเชิญในเรื่อง "โดราเอมอน" เพียงครั้งเดียว แต่หลังจากที่เธอห่างหายไปและหวนกลับมามีบทบาทอีกครั้งในนิตยสารและสื่อโทรทัศน์ในฐานะน้องสาวของโดราเอมอน โดยมีบทบาทในการดูแลโนบิตะช่วงที่โดราเอมอนไม่อยู่ หรือหาวิธีการแก้ปัญหาความขัดแย้งระหว่างโดราเอมอนกับโนบิตะอยู่เสมอ ด้วยความที่เธอมีความสามารถด้านการบ้านการเรือนกอปรกับการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าได้ดี เซวาชิจึงให้โดเรมีมาอยู่บ้านโนบิตะแทนโดราเอมอน ซึ่งโดราเอมอนก็เห็นดีด้วย แต่โนบิตะไม่ยอม โดราเอมอน
การ์ตูนเรื่อง โดราเอมอน เป็นการ์ตูนที่ไม่สมบูรณ์คือไม่มีตอนจบ เนื่องจากผู้เขียนได้เสียชีวิตไปก่อน [30] แต่ก็มีหลายกระแสที่ออกมาบอกว่าผู้แต่งได้วางโครงเรื่องไว้ในตอนจบ ซึ่งต่างกันหลายแบบ แต่ส่วนใหญ่ที่นักอ่านชาวไทยรู้กันดีคือ โดราเอมอนและตัวละครเสริมอื่นๆ นั้นไม่มีจริง มีแค่ โนบิ โนบิตะ เพียงคนเดียว ซึ่งโนบิตะในตอนจบนั้นที่จริงแล้วเป็นเด็กที่ไม่สบายใกล้เสียชีวิต อยู่ใน โรงพยาบาล และเพื่อนๆ ยืนอยู่ข้างเตียงของโนบิตะที่ใกล้ตายอยู่ในโรงพยาบาล ซึ่งตอนจบนี้มีความสะเทือนใจอย่างมาก ผิดไปจากการ์ตูนหลายๆ เรื่องที่ผู้เขียนเคยแต่งมา ซึ่งส่วนใหญ่จะจบลงด้วยดีมาตลอด [31] ดราก้อน เอจ
ขณะนี้มี้หนังสือสองเล่มที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับโลกของ"ดราก้อน เอจ" เล่มแรกคือ""จัดจำหน่ายเมื่อวันที่ 3 มีนาคม 2552 หนังสือเล่มที่สองคือ""จัดจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม 2552
หนังสือเล่มที่สามคือ""วางแผนที่จะจัดจำหน่ายในวันที่ 3 ธันวาคม 2554 หนังสือทั้งหมดเขียนโดย เดวิด ไกด์เดอร์ และตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ทอร์ รายชื่อของวิเศษของโดราเอมอน
ฟูจิโกะ ฟูจิโอะ, โดราเอมอน, สำนักพิมพ์ เนชั่น เอ็ดดูเทนเมนท์, 2537, ฉบับที่ 1-45 ฟูจิโกะ ฟูจิโอะ, สารานุกรมของวิเศษในกระเป๋าโดเรมอน, สำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์, 2546