โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน เสียชีวิตเมื่อใด?
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน (Dutch: Rogier van der Weyden) หรือ รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์ (French: Rogier de le Pasture; ค.ศ. 1399/ค.ศ. 1400 - 18 มิถุนายน ค.ศ. 1464) เป็นจิตรกรคนสำคัญของจิตรกรรมเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกของประเทศเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 เขาเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมันและการเขียนบานพับภาพ
ชาลส์ ดาร์วิน
ชาลส์ โรเบิร์ต ดาวินส์ (English: Charles Robert Darwin FRS; 12 กุมภาพันธ์ 1809 – 19 เมษายน 1882) เป็นนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ ผู้ทำการปฏิวัติความเชื่อเดิม ๆ เกี่ยวกับที่มาของสิ่งมีชีวิต และเสนอทฤษฎีซึ่งเป็นทั้งรากฐานของทฤษฎีวิวัฒนาการสมัยใหม่ และหลักการพื้นฐานของกลไกการคัดเลือกโดยธรรมชาติ (natural selection) เขาตีพิมพ์ข้อเสนอของเขาในปี ค.ศ. 1859 ในหนังสือชื่อ The Origin of Species (กำเนิดของสรรพชีวิต) ซึ่งเป็นผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา ผลงานนี้ปฏิเสธแนวคิดทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมดที่เคยมีมาก่อนหน้านี้เกี่ยวกับการกลายพันธุ์ของสปีชีส์[1][2] ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1870 ชุมชนวิทยาศาสตร์และสาธารณชนส่วนมากจึงยอมรับทฤษฎีวิวัฒนาการในฐานะที่เป็นความจริง อย่างไรก็ดี ยังมีคำอธิบายที่เป็นไปได้ทางอื่นๆ อีก และยังไม่มีการยอมรับทฤษฎีนี้เป็นเอกฉันท์ว่าเป็นกลไกพื้นฐานของวิวัฒนาการ ตราบจนกระทั่งเกิดแนวคิดการสังเคราะห์วิวัฒนาการยุคใหม่ (modern evolutionary synthesis) ขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930-1950[3][4] การค้นพบของดาร์วินยังถือเป็นรูปแบบการรวบรวมทางทฤษฏีของศาสตร์เกี่ยวกับชีวิต ที่อธิบายถึงความหลากหลายทางชีวภาพของสิ่งมีชีวิต[5][6] ทาเดอุช ไรค์สไตน์
ในช่วงบั้นปลาย ไรค์สไตน์สนใจด้านพฤกษเคมี วิทยาเซลล์ของเฟิร์นและโครโมโซม ไรค์สไตน์ตีพิมพ์บทความวิชาการกว่า 80 บทความในช่วง 30 ปีสุดท้ายของชีวิต เขาเสียชีวิตที่เมืองบาเซิลในปี ค.ศ. 1996 ด้วยวัย 99 ปี โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1430 ถึงปี ค.ศ. 1432 เรอเน เดการ์ต
ในปี ค.ศ. 1667 หลังจากที่เขาเสียชีวิต ศาสนจักรโรมันคาทอลิก ได้ใส่งานของเขาเข้าไปในรายการหนังสือต้องห้าม (Index of Prohibited Books) โอตโต ฟัน เฟน
โอตโต ฟัน เฟน () หรือ อ็อกตาวิอุส ไวนิอุส (; ราว ค.ศ. 1556 - 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1629) เป็นจิตรกรและนักวาดลายเส้นชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ฟัน เฟนทำงานส่วนใหญ่ในบริเวณแอนต์เวิร์ปและบรัสเซลส์ และเป็นที่รู้จักกันว่ามีห้องเขียนภาพใหญ่โตในแอนต์เวิร์ปที่สร้างงานหนังสือประกอบภาพเอ็มเบล็ม (Emblem book) หลายเล่ม และเป็นอาจารย์ของเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ระหว่างปี ค.ศ. 1594/1595 ถึงปี ค.ศ. 1598 บทบาททางด้านความรู้เกี่ยวกับลัทธิมนุษยนิยมคลาสสิกมีอิทธิพลต่อมาในงานเขียนของรือเบินส์ ผู้ที่ต่อมาก็กลายเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญในด้านเดียวกัน ควีน
ก่อนที่จะเข้าควีน ไบรอัน เมย์ และ โรเจอร์ เทย์เลอร์ ได้เป็นสมาชิกวงสไมล์ (Smile) มาก่อน เมอร์คูรีเป็นแฟนเพลงตัวยงของวงสไมล์ และสนับสนุนวงในการอัดเพลงและคอนเสิร์ตการแสดงต่างๆ จนเขาได้ร่วมวงในปี ค.ศ. 1970 และได้เปลี่ยนชื่อวงเป็น "ควีน" และชื่อบนเวทีของเขาที่คุ้นเคย จอห์น ดีคอน ได้รับการคัดเลือกก่อนที่จะเปิดตัวอัลบั้มแรกของพวกเขาในปี ค.ศ. 1973 จอห์น ดีคอนยังได้ถูกคัดเลือกก่อนที่จะอัดอัลบั้มเปิดตัวชุดแรกของพวกเขาในปี ค.ศ. 1973 ควีนประสบความสำเร็จในสหราชอาณาจักรสำหรับอัลบั้มเปิดตัวของพวกเขา ตามมาด้วยอัลบั้มชุดที่สอง "Queen II" ในปี ค.ศ. 1974 และอัลบั้มชุดที่ 3 "Sheer Heart Attack" ในปี ค.ศ. 1974 และอัลบั้มชุดที่ 4 "A Night at the Opera" ในปี ค.ศ. 1975 ส่งผลให้พวกเขาประสบความสำเร็จสู่ระดับนานาชาติ ซิงเกิ้ล "Bohemian Rhapsody" ขึ้นติดอันดับหนึ่งในชาร์จของสหราชอาณาจักรเป็นเวลาเก้าสัปดาห์ และติดชาร์จอันดับหนึ่งในหลายประเทศ
และวงควีนยังติดท็อปสิบอันดับใน บิลบอร์ด ฮอต 100 ผลงานอัลบั้มชุดที่ 6 "News of The World" ในปี ค.ศ. 1977 อัลบั้มชุดนี้ยังประกอบด้วยเพลงที่ถูกกล่าวขานว่าเป็นเพลงชาติของชาวร็อคอย่าง "We Will Rock You" และ "We Are the Champions"  สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงวชิรญาณวงศ์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2501 เวลา 01:08 น. พระศพตั้งบำเพ็ญกุศล ณ ตำหนักเพ็ชร วัดบวรนิเวศวิหาร คณะปฏิวัติให้สถานที่ราชการทุกแห่งลดธงลงครึ่งเสา 3 วัน และให้ข้าราชการไว้ทุกข์ 15 วันเพื่อถวายความอาลัย[18] และได้รับพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดเทพศิรินทราวาสเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2503[19] เป็นพระองค์แรกที่สร้างพระเมรุถาวรหน้าพลับพลาอิสริยาภรณ์ และใช้เป็นพระเมรุและเมรุ ในงานพระราชทานเพลิงพระศพและงานพระราชทานเพลิงศพ พระบรมวงศานุวงศ์ตลอดจนบุคคลสำคัญจนถึงปัจจุบัน โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1455 ถึงปี ค.ศ. 1464 โช ไท
โช ไท (; พินอิน: "Shang Tai"; 3 สิงหาคม ค.ศ. 1843 – 11 สิงหาคม ค.ศ. 1901) เป็นพระมหากษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรรีวกีว (ครองราชย์ 8 มิถุนายน 1848 – 10 ตุลาคม 1872) และเป็นผู้นำแคว้นรีวกีว (10 ตุลาคม 1872 – 11 มีนาคม 1879) สิ่งที่โดดเด่นที่สุดในรัชสมัยของพระองค์คือ อาณาจักรรีวกีวมีการติดต่อค้าขายกับชาติตะวันตกจำนวนมาก โดยมากจะมาจากทวีปยุโรปและสหรัฐ และอีกประการหนึ่งคืออาณาจักรรีวกีวถูกยุบเป็นแคว้นรีวกีวในยุคสมัยของพระองค์ ภายหลังได้จัดตั้งเป็นจังหวัดโอะกินะวะในกาลต่อมา โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1425 ถึงปี ค.ศ. 1430 แบร์นฮาร์ท รีมัน
เกออร์ค ฟรีดริช แบร์นฮาร์ท รีมัน (; 17 กันยายน ค.ศ. 1826 – 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1866) เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวเยอรมัน ที่ศึกษาเกี่ยวกับการวิเคราะห์และอนุพันธ์เชิงเรขาคณิต อาดอลฟ์ ตีแยร์
มารี โฌแซ็ฟ หลุยส์ อาดอลฟ์ ตีแยร์ (, 16 เมษายน พ.ศ. 2340 - 3 กันยายน พ.ศ. 2420) เป็นนักการเมืองและนักประวัติศาสตร์ชาวฝรั่งเศสคนหนึ่งและเป็นนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศสคนที่ 17 และ 20 ภายใต้การปกครองของพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส เป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 เมื่อปี พ.ศ. 2414 เมื่อมีอายุได้ 74 ปี และสิ้นสุดเมื่อปี พ.ศ. 2416 และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2420 รวมอายุได้ 80 ปี แบล็กแซ็บบาธ
ในขณะที่ออสบอร์ทำอัลบั้มเดียวของตัวเอง"Black Rain" ในปี2006 ค่ายRhino Records ก็ออกอัลบั้ม"" รวบรวมเพลงจากช่วงที่เคยร่วมงานกับRonnie James Dio ออกวางขายวันที่ 3 เมษายน 2007 ได้อันดับที่54จาก Billboard 200 อิออมมี และ ดิโอพอใจกับผลที่ได้จึงรวมตัวกันสร้างวงใหม่ชื่อว่า Heaven & Hell และวางแผนทัวร์รอบโลก บิล วอร์ดได้เข้าร่วมกับวง Heaven & Hell แต่ต้องออกเพราะปัญหาเรื่องส่วนตัวกับสมาชิกและแทนที่ด้วย วินนี แอพไพซ์ Heaven & Hell เริ่มออกทัวร์ในสหรัฐฯ และบันทึกอัลบั้มในนิวยอร์กวันที่ 30 มีนาคม 2007 อัลบั้ม "Live from Radio City Music Hall" ในเดือน พฤศจิกายน 2007 ดิโอ วางแผนจะทำสตูดิโออัลบั้มใหม่ซึ่งบันทึกในปีถัดไป, ในปี 2009 พวกเขาก็ออกสตูดิโออัลบั้มใหม่"The Devil You Know", วางขายวันที่ 28 เมษายน ในปีเดียวกัน เมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม 2010Ronnie James Dioป่วยเป็นโรคมะเร็งกระเพาะอาหารและเสียชีวิตลง โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
"นักบุญมาร์กาเรตและนักบุญแอพอลโลเนีย" (ปึกขวาหาย), พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ, เบอร์ลิน, ประเทศเยอรมนี "บานพับภาพสามฌ็อง บรัก" (Triptych of Jean Braque), พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์, ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส "ภาพเหมือนชาย", พิพิธภัณฑ์ทึสเซิน-โบร์แนมีซอ, มาดริด, ประเทศสเปน "บานพับภาพสามการนมัสการของโหราจารย์" หรือที่เรียกว่า "แท่นบูชาโคลัมบา" (Columba Altarpiece), พิพิธภัณฑ์ศิลปะ, มิวนิก, ประเทศเยอรมนี "บานพับภาพสามชีวิตนักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา" หรือที่เรียกว่า "แท่นบูชานักบุญยอห์นผู้ให้บัพติศมา", พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ, เบอร์ลิน, ประเทศเยอรมนี "พระเยซูตรึงกางเขนระหว่างนักบุญมารีย์ชาวมักดาลากับนักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร" หรือที่เรียกว่า "พระเยซูตรึงกางเขนแห่งสเคิต" (Crucifixion of Scheut), อารามเอสโกเรียล, ประเทศสเปน ยัน ฟัน ไอก์
หลังจากดยุกจอห์นที่ 3 เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1425 ฟัน ไอก์ก็ไปทำงานกับฟิลิปที่ 3 ดยุกแห่งเบอร์กันดี ฟัน ไอก์อาศัยอยู่ที่ลีลหนึ่งปี ก่อนที่จะย้ายไปบรูชที่ซึ่งเขาตั้งหลักแหล่งจนกระทั่งเสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1441 หลักฐานหลายฉบับที่พิมพ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 กล่าวถึงกิจการต่าง ๆ ที่ฟัน ไอก์ทำระหว่างที่เป็นช่างเขียนในสำนักของฟีลิป นอกจากจะเป็นช่างเขียนแล้ว ฟัน ไอก์ยังถูกส่งตัวไปทำงานอื่น ๆ โดยฟีลิปด้วย นอกจากจะเขียนภาพเหมือนสองภาพของอิซาเบลลาแห่งโปรตุเกสซึ่งฟัน ไอก์เขียนให้ฟีลิปในฐานะเป็นผู้แทนคนหนึ่งที่ไปขอตัวอิซาเบลลาในปี ค.ศ. 1428-1429 แล้วก็ไม่มีรายละเอียดเกี่ยวกับงานเหล่านั้นเท่าใดนัก คาร์ล ฟอน เคลาเซวิทซ์
คาร์ล ฟีลิพพ์ กอทท์ฟรีด "กอทท์ลีบ" ฟอน เคลาเซวิทซ์ (; 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1780 – 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1831) เป็นพลเอกชาวเยอรมันและนักทฤษฎีทางทหารชาวเยอรมัน (ปรัสเซีย) ผู้เน้นย้ำแง่มุมทาง "จิตใจ" และการเมืองของสงคราม งานที่ขึ้นชื่อที่สุดของเขา "ฟอม ครีเกอ" (ว่าด้วยสงคราม; "On War") ไม่เสร็จสมบูรณ์เมื่อเขาเสียชีวิต เคลาเซวิทซ์เป็นนักสัจนิยมและใช้มโนคติเรืองปัญญายุโรปที่นิยมเหตุผลมากกว่า มักอธิบายว่า ความคิดของเขาเป็นแบบเฮเกิล เพราะการอ้างถึงความคิดวิภาษวิธีของเขา แต่ด้วยเป็นไปได้ว่าเขารู้จักเฮเกิล วิภาษวิธีของเคลาเซวิทซ์จึงต่างไปเล็กน้อย และมีเหตุผลน้อยที่จะพิจารณาเขาเป็นศิษย์ เขาเน้นย้ำอันตรกิริยาเชิงวิภาษวิธีระหว่างปัจจัยหลากหลาย โดยสังเกตว่าพัฒนาการไม่คาดหมายเปิดเผยอย่างไรภายใต้ "ความสับสน" (คือ เมื่อเผชิญกับสารสนเทศที่ไม่สมบูรณ์ เคลือบคลุม และมักผิดพลาดโดยสิ้นเชิง และระดับความกลัว ความสงสัยและความตื่นเต้นสูง) ทำให้ผู้บังคับบัญชาที่ไหวตัวตัดสินใจอย่างรวดเร็ว เขามองประวัติศาสตร์ว่าเป็นการตรวจสอบสำคัญซึ่งภาวะนามธรรมที่ไม่สอดคล้องกับประสบการณ์ เขาแย้งว่า สงครามไม่อาจวัดปริมาณหรือรวบยอดเป็นแผนงาน เรขาคณิต และกราฟได้ ซึ่งขัดกับอังตวน อองรี โจมินิ เคลาเซวิทซ์มีคำพังเพยจำนวนมาก ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดอันหนึ่งคือ "สงครามเป็นการต่อโพลีทิคโดยวิธีอื่น" (โพลีทิคมีแปลหลากหลายเป็น "นโยบาย" หรือ "การเมือง" เป็นคำที่มีการส่อความต่างกันมาก) ซึ่งเป็นคำอธิบายที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง ริก รู้ด
ริชาร์ด เออร์วิน รู้ด (Richard Erwin Rood; 7 ธันวาคม 1958 – 20 เมษายน 1999) เป็นที่รู้จักกันดีบนสังเวียนในนาม "ราวิชชิง" ริก รู้ด ("Ravishing" Rick Rude) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เคยปล้ำให้สมาคมเวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง(WCW) และเวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น(WWF) ในยุค 1980 และ 1990 เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกของดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์ ในปี 1997 ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงด้วยภาวะหัวใจวาย เดรก ยังเกอร์
เดรก วิวเอิตซ์ (Drake Wuertz) เกิดวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1984 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันและเป็นกรรมการให้กับ WWE เขาได้ปล้ำให้กับสมาคมอิสระภายใต้ชื่อ เดรก ยังเกอร์ (Drake Younger) รวมทั้งปล้ำ Combat Zone Wrestling, IWA Mid-South, EVOLVE, Dragon Gate USA, Chikara, และ Pro Wrestling Guerrilla (PWG) เขาเป็นหนึ่งนักมวยปล้ำของ CZW ที่ทำให้ CZW นั้นยอดเยี่ยมโด่งดังและเป็นตัวหลักของสมาคม ณ ขณะนั้น !!! เขาเริ่มจากการที่เขาเป็นแฟนมวยปล้ำของ ฮัลค์ โฮแกน แล้วเขาก็เข้าไปดูศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 8 ในสนามด้วย !!! ถึงเรื่องฝึกนั้นเขาก็ฝึกแบบนักมวยปล้ำธรรมดาสมาคมบ้าๆสมาคมหนึ่งแล้วก็ไปสังกัดสมาคมประเภท Backyard แล้วเขาก็ปล้ำเป็นเพื่อนกับ Dustin Lee และสมาชิกคนอื่นของ The Naptown Dragons อยู่ด้วย !! แล้วเขาก็ถูกดึงตัวเข้ามาใน CZW ในปี 2006 โดยเข้ามาก็ปล้ำ 1 ใน แกรนด์สแลมของสมาคมเลยนั่นก็คือ Tournament Of Death 5 แล้วเขาก็แพ้ Nick Gage ไปแต่ด้วยความทุ่มเทในการโชว์และปล้ำไว้อย่างมาปีต่อมาก็ได้แชมป์ TOD 6 และสร้างผลงานอีกมากมายเช่นการได้แชมป์โลกที่ยาวนานที่สุดใน CZW นั่นก็คือปีกว่าๆ แบล็กแจ็ก มูลลิแกน
โรเบิร์ต ดีรอย วินแดม (Robert Deroy Windham) (26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1942 – 7 เมษายน ค.ศ. 2016) เป็นที่รู้จักในชื่อบนสังเวียนการปล้ำ แบล็กแจ็ก มูลลิแกน (Blackjack Mulligan) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพ, นักประพันธ์, และนักเล่นอเมริกันฟุตบอล เป็นพ่อของนักมวยปล้ำ แบร์รี วินแดม และ เคนแดล วินแดม, พ่อเขยของ ไมค์ โรทันดา และตาของ เบรย์ ไวแอ็ตต์ และโบ ดัลลัส วิลเลิม ฟัน เดอแฟ็ลเดอ (ผู้ลูก)
วิลเลิม ฟัน เดอแฟ็ลเดอ (; เข้าเป็นคริสต์ศาสนิกชน 18 ธันวาคม ค.ศ. 1633 - เสียชีวิต 6 เมษายน ค.ศ. 1707) เป็นจิตรกรจากสาธารณรัฐดัตช์ มีผลงานด้านจิตรกรรมท้องทะเล เอเซยัส ฟัน เดอแฟ็ลเดอ
เอเซยัส ฟัน เดอแฟ็ลเดอ (; 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1587 - 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1630) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ฟัน เดอแฟ็ลเดอมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์และภาพชีวิตประจำวัน รามอน เดกเกอร์
วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 เดกเกอร์เสียชีวิตขณะอายุได้ 43 ปี ภายหลังจากเกิดอาการวูบขณะปั่นจักรยานในเมืองเบรดา ประเทศเนเธอร์แลนด์ อันโตน ฟัน ไดก์
ภายในสองสามปึก็ได้เป็นผู้ช่วยเอกของเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ จิตรกรผู้มีชื่อเสียงของแอนต์เวิร์ปและทางตอนเหนือของยุโรปทั้งหมด ผู้ใช้วิธืจ้างโรงฝึกงานย่อย ๆ ให้ทำงานให้โรงฝึกงานใหญ่ของรือเบินส์เอง รือเบินส์มีอิทธพลต่อฟัน ไดก์เป็นอันมาก และกล่าวถึงลูกศิษย์อายุ 19 ปีว่าเป็น "ลูกศิษย์คนเก่งที่สุดในบรรดาลูกศิษย์คนอื่น ๆ" ลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างลูกศิษย์กับอาจารย์จะเป็นอย่างไรไม่เป็นที่ทราบแน่นอน แต่สันนิษฐานกันว่าฟัน ไดก์เป็นลูกศิษย์ของรือเบินส์ตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 1613 เพราะงานในสมัยนั้นมีลักษณะอิทธิพลของรือเบินส์ แต่ก็ไม่มีหลักฐานอะไรแน่นอนไปกว่านี้ และอาจจะเป็นได้ว่า ถึงแม้ฟัน ไดก์จะกลับมาแอนต์เวิร์ปบ้างในบางครั้ง แต่ฟัน ไดก์ก็ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในต่างประเทศเพราะเมืองแอนต์เวิร์ปเริ่มหมดความสำคัญลง ในปี ค.ศ. 1620 รือเบินส์ได้รับงานชิ้นสำคัญในการเขียนภาพบนเพดานวัดเยสุอิตที่แอนต์เวิร์ป (ปัจจุบันถูกทำลายไปแล้ว) ฟัน ไดก์เป็นผู้หนึ่งที่ระบุไว้ว่าเป็นผู้วาดภาพจากการออกแบบของรือเบินส์ เกรเกอรี ฟัน เดอร์วีล
เกรเกอรี เคิร์ตลีย์ ฟัน เดอร์วีล () เกิดเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1988 ที่กรุงอัมสเตอร์ดัม เป็นนักฟุตบอลชาวดัตช์ ปัจจุบันเล่นใหักับสโมสรฟุตบอลปารีแซ็ง-แฌร์แม็ง และฟุตบอลทีมชาติเนเธอร์แลนด์ เขาเป็นแบ็กขวารุกที่มีความว่องไวในการวิ่งลงไปตำแหน่งข้าง ในปี 2010 ฟัน เดอร์วีลได้รับรางวัลโยฮัน ไกรฟฟ์ สาขานักเตะดาวรุ่ง ในเนเธอร์แลนด์ เขาเล่นให้ทีมชาติเนเธอร์แลนด์ครั้งแรกในเดือนกุมภาพันธ์ 2009 และมีส่วนร่วมในทีมเนเธอร์แลนด์ที่ได้เหรียญเงินในฟุตบอลโลก 2010 ที่แอฟริกาใต้  The Amityville Horror ผีทวงบ้าน
วันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974 สถานีตำรวจซัฟโฟล์คเคาน์ตี้ได้รับโทรศัพท์แจ้งเหตุสยองขวัญ ที่นำพวกเขาสู่บ้านเลขที่ 112 โอเชี่ยนอเวนิว ในเอมิตี้วิลล์ ลองไอซ์แลนด์ ภายในบ้านทรงดัตช์โคโลเนียล บรรดาตำรวจพบเหตุอาชญากรรมสุดสยอง ที่เขย่าขวัญชุมชนแสนสงบแห่งนี้ ครอบครัวหนึ่งถูกสังหารหมู่ บนเตียงแสนสบายของตนเอง ไม่กี่วันถัดมา โรนัลด์ เดเฟโอ จูเนียร์ ได้รับสารภาพว่า ได้ยิงพ่อแม่และพี่น้องของเขาตายด้วยปืนไรเฟิล ขณะที่พวกเขานอนหลับ และอ้างว่า "เสียง" ในบ้าน ทำให้เขาก่อเหตุฆาตกรรมสยองดังกล่าว ดีวีนากอมเมเดีย
ดีวีนากอมเมเดีย (; ) หรือไตรภูมิดันเต เป็นวรรณกรรมอุปมานิทัศน์ที่ดันเต อาลีกีเอรี เขียนขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1308 จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1321 ถือเป็นกวีนิพนธ์สำคัญของวรรณกรรมอิตาลีและเป็นหนึ่งในงานชิ้นสำคัญที่สุดชิ้นหนึ่งของวรรณกรรมของโลก กวีนิพนธ์นี้เป็นเป็นจินตนิยายและอุปมานิทัศน์ของคริสเตียนสะท้อนให้เห็นถึงการวิวัฒนาการของปรัชญาสมัยกลางในเรื่องที่เกี่ยวกับโรมันคาทอลิกของตะวันตก นอกจากนั้นก็ยังเป็นหนังสือที่มีบทบาทต่อสำเนียงทัสคัน (Tuscan dialect) ตามที่เขียนเป็นภาษาอิตาลีมาตรฐาน โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1440 ถึงปี ค.ศ. 1445 เคอร์รี คิง
เคอร์รี เรย์ คิง (; เกิด 3 มิถุนายน ค.ศ. 1964) เป็นนักดนตรีชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะมือกีตาร์ของวงแทรชเมทัล สเลเยอร์ ซึ่งเขาเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อตั้งร่วมกับเจฟฟ์ แฮนนีแมน ในปี 1981 และเป็นสมาชิก 1 ใน 2 ของวงที่อยู่จนถึงปัจจุบัน (อีกคนคือมือเบสและร้องนำทอม อารายา) คิงเป็นนักแต่งเพลงให้กับวงร่วมกับแฮนนิแมน และภายหลังแฮนนีแมนเสียชีวิตในปี 2013 เขาก็กลายเป็นนักแต่งเพลงหลัก เขายังเคยร่วมเล่นวงเมกาเดธของเดฟ มัสเทน ปี 1984 ในฐานะมือกีตาร์หลักอีกด้วย โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์ เกิดที่ตูร์แน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศเบลเยียม) ระหว่างปี ค.ศ. 1399 ถึงปี ค.ศ. 1400 พ่อและแม่ของเขาชื่อ อ็องรี เดอ เลอ ปัสตูร์ และอาแญ็ส เดอ วาเทรโล อ็องรีและอาแญ็สมาตั้งหลักแหล่งอยู่ที่ตูร์แนก่อนที่รอฌีเยจะเกิด พ่อของรอฌีเยเป็นช่างทำมีด ในปี ค.ศ. 1426 รอฌีเยแต่งงานกับเอลีซาเบต โคฟฟาร์ต ผู้เป็นลูกสาวของช่างทำรองเท้าจากบรัสเซลส์ ทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 4 คน สองคนแรกคือ กอร์เนลียึส (ซึ่งต่อมาบวชเป็นพระคาร์ทูเซียน) และมาร์กาเรตา ก่อนวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1435 รอฌีเยกับครอบครัวก็ย้ายไปบรัสเซลส์ซึ่งเป็นที่เกิดลูกสองคนหลังคือปีเตอร์และยัน ตั้งแต่วันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1436 รอฌีเยก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็น "ช่างเขียนประจำเมืองบรัสเซลส์" ซึ่งเป็นตำแหน่งที่มีหน้ามีตาเพราะในเวลานั้นบรัสเซลส์เป็นที่ตั้งของราชสำนักของดุ๊กแห่งเบอร์กันดี ในโอกาสนั้นเขาก็เปลี่ยนชื่อจากภาษาฝรั่งเศส "รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์" ไปเป็นภาษาดัตช์ "โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน" ดีโล บราวน์
แอกกี จูเลียส คอนเนอร์ (Accie Julius Connor) เกิดวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันของWWEในชื่อบนสังเวียน ดีโล บราวน์ (D'Lo Brown) เป็นอดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 1 สมัย และแชมป์ยูโรป 4 สมัย ดิ อัลติเมท วอร์ริเออร์
วอร์ริเออร์ จากโลกนี้ไปอย่างกระทันหันด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลันเมื่อวันที่ 8 เมษายน 2014 หนึ่งวันหลังจากที่เขาเพิ่งกลับมาปรากกตัวใน Raw เป็นครั้งแรกในรอบ 18 ปี หลังเพิ่งจะได้เข้าสู่เข้าหอเกียรติยศไปหมาดๆ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา และมาร่วมโชว์ตัวในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 เมื่อสองวันก่อนด้วย จอห์น เดนเวอร์
เดนเวอร์ยังได้เคยแสดงภาพยนตร์และรายการโทรทัศน์หลายเรื่อง โดยเฉพาะยิ่งในระหว่างยุค 1970 และ 1980 ต่อมาเขาก็หันกลับมาให้ความสนใจในปัญหาธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม โดยผ่านทางเสียงดนตรีของเขา เขายังเคยขึ้นสภาคองเกรสเพื่อพูดถึงกรณีการเซนเซอร์ในงานดนตรีอีกด้วย ความรักในธรรมชาติของเดนเวอร์โดยเฉพาะในรัฐโคโลราโด ที่เขาได้ใช้ชีวิตอยู่ที่นั่นเป็นส่วนใหญ่ในชีวิตเขา รวมถึงงานดนตรีที่มักกล่าวถึงโคโลราโดบ่อยครั้ง ที่รู้กันดีคือเพลง "Rocky Mountain High" ที่ได้รับการบรรจุให้เป็นหนึ่งในสองเพลงประจำรัฐในปี ค.ศ. 2007 นอกจากนี้เขายังได้รับการยกย่องให้เป็น "กวีอันทรงเกียรติแห่งรัฐ" ในปี ค.ศ. 1974 อีกด้วย เดนเวอร์ มีความชื่นชอบในเครื่องบินเป็นอย่างมาก จนสุดท้ายเขาก็ได้เสียชีวิตลงเมื่ออายุได้ 53 ปี จากอุบัติเหตุเครื่องบินตกที่เขาบินไปชนบริเวณอ่าวมอนเทเร ในปี ค.ศ. 1997 เดอะ ฮองกี ทอค แมน
รอย เวย์น ฟาร์ริส () เกิดวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1953 เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ของสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น หรือ WWF และ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง หรือ WCW ในชื่อบนสังเวียนมวยปล้ำว่า เดอะ ฮองกี ทอค แมน () เป็นอดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 1 สมัย ซึ่งครอง 64 สัปดาห์ และมาเสียแชมป์ให้กับดิ อัลติเมท วอร์ริเออร์ ในระยะเวลาอันสั้นในศึก ซัมเมอร์สแลม เรควีเอ็ม
เรควีเอ็ม () เป็นบทเพลงศาสนาคริสต์ที่ใช้ในพิธีศพ แต่ส่วนใหญ่ปัจจุบันจะใช้แสดงเพื่อการฟังในคอนเสิร์ตมากกว่าพิธีศพจริง ๆ ซึ่งจะประพันธ์โดยให้วงดุริยางค์ กับนักร้องเดี่ยว และวงขับร้องประสานเสียง เนื้อร้องที่ใช้นำมาจากพระคัมภีร์ บทที่มีความสำคัญ ได้แก่ เรควีเอ็มของโมซาร์ท, บราห์มส์, ฟอเร่, แวร์ดี , และแบร์ลิออส โมซาร์ทได้แต่งบทเพลงนี้เป็นบทสุดท้ายในชีวิตของเขา ว่ากันว่ามีชายลึกลับคนหนึ่งจ้างให้แต่งขึ้นแต่มารู้ภายหลังอีกทีคือ เคานต์วัลเซกก์ ซึ่งเป็นขุนนางในสำนักพระราชวัง แต่ก็นับเป็นผลงานที่มีความโดดเด่นชิ้นหนึ่ง ส่วนบราห์มส์แต่งเพลงนี้เป็นภาษาเยอรมัน ริชชาร์ท นิคโคเลาส์ ฟ็อน คูเดินโฮเวอ-คาแลร์กี
ริชชาร์ท นิคโคเลาส์ ฟ็อน คูเดินโฮเวอ-คาแลร์กี (; 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 — 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2515) เป็นนักการเมืองออสเตรีย โรเบิร์ต กัมปิน
นักประวัติศาสตร์ศิลปะได้พยายามที่จะสืบหาต้นตอของศิลปเรอเนซองส์ทางตอนเหนือของยุโรปแต่ก็มีหลักฐานทางตอนเหนือของอิตาลี และเข้าใจกันเป็นเวลานานว่ายัน ฟัน ไอก์เป็นจิตรกรคนแรกที่ใช้วิธีเขียนแบบใหม่ซึ่งเห็นได้จากหนังสือวิจิตรในการเขียนภาพบนแผ่นไม้ เมื่อมาถึงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 จึงเป็นที่เห็นได้ชัดว่าฟัน ไอก์เป็นจิตรกรร่วมสมัยกับผู้เขียนภาพที่รวมทั้ง "ฉากแท่นบูชาเมรอด" ซึ่งเขียนเมื่อ ค.ศ. 1428 ซึ่งปัจจุบันอยู่ที่พิพิธภัณฑ์เมโทรโปลิตันในนครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เป็นฉากแท่นบูชาที่เต็มไปด้วยรายละเอียดและความเหมือนจริง อึกสามแผ่นภาพก็มีลักษณะเช่นเดียวกัน ว่ากันว่ามาจากแอบบีเฟลมาล (Flémalle) แต่ความจริงแล้วแอบบีเฟลมาลไม่มีจริง ปัจจุบันแผ่นภาพทั้งสามอยู่ที่แฟรงก์เฟิร์ต เป็นที่ถกเถียงกันว่างานเหล่านี้เป็นของ "ครูบาแห่งเฟลมาล" ซึ่งในขณะนั้นไม่สามารถบอกได้เป็นที่แน่นอนว่าใครคือผู้วาดที่แท้จริง รอย ซัลลิแวน
รอย ซัลลิแวน (; 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1912 — 28 กันยายน ค.ศ. 1983) เป็นเจ้าหน้าที่อุทยานแห่งชาติชาวอเมริกัน ประจำอุทยานแห่งชาติเชนันโดอาห์ในรัฐเวอร์จิเนีย ช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1942 ถึง 1977 โดยที่ซัลลิแวนได้เคยถูกฟ้าผ่ามาแล้วถึงเจ็ดครั้งในช่วงเวลาที่ต่างกัน ซึ่งสามารถรอดชีวิตมาจากเหตุการณ์ดังกล่าวได้ทุกครั้ง ด้วยเหตุนี้เขาจึงได้รับฉายา "มนุษย์สายล่อฟ้า" เขาได้รับการยอมรับในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ในฐานะที่เคยได้รับอุบัติเหตุจากฟ้าผ่ามากกว่ามนุษย์คนอื่น ๆ ที่ยังคงมีชีวิตอยู่ แต่แล้วเขากลับเสียชีวิตลงด้วยกระสุนของตัวเองในวัย 71 ปี อันเนื่องมาจากความรักที่ไม่สมปรารถนา คริสท็อฟ วิลลีบัลท์ กลุค
คริสท็อฟ วิลลีบัลท์ ริทเทอร์ ฟ็อน กลุค (German: Christoph Willibald Ritter von Gluck; 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2257 – 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2330) เป็นคีตกวีที่สำคัญของโลกชาวเยอรมันในยุคของดนตรีคลาสสิก เขาเป็นผู้บุกเบิกในการทำอุปรากรภาษาเยอรมันเนื่องจากสมัยนั้นมีแต่อุปรากรภาษาอิตาลี ฟร็องซัว ราวายัก
วันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1610 ราวายักไปซุ่มรอเสด็จอยู่ที่ถนนแฟร์รอนเนอรี (Rue de la Ferronnerie) ในกรุงปารีส ครั้นรถพระที่นั่งมาถึงและติดอยู่ในถนนนั้น ราวายักก็อาศัยโอกาสนี้พุ่งเข้าไปยังขบวนเสด็จ ปีนขึ้นไปบนราชรถ แล้วเอามีดจ้วงแทงพระเจ้าอ็องรีจนดับสูญพระชนม์ ปีแยร์ เดอ แลสตวล (Pierre de l'Estoile) นักพงศาวดาร บันทึกไว้ว่า ดี ดี ราโมน
ดักลาส เกล็นน์ โคลวิน () (เกิด 18 กันยายน ค.ศ. 1951 - 5 มิถุนายน ค.ศ. 2002) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ดี ดี ราโมน" (Dee Dee Ramone) เป็นนักดนตรี นักร้อง และนักแต่งเพลงขาวเยอรมนี เป็นที่รู้จักจากการเป็นมือกีตาร์เบสและร้องนำในบางครั้งของวงพังก์ร็อก เดอะราโมนส์  สยองขวัญเอาชีวิตรอด
เควิน กิฟฟอร์ด (จาก"เกมโปร" และวันอัป.คอม) และ John Szczepaniak (จาก"เรโทรเกมเมอร์" และ"ดิเอสเกพิสต์") มองว่าเกม "ชิริว เซนเซน: วอร์ออฟเดอะเดด" ค.ศ. 1987 พัฒนาโดยฟันแฟกทอรี และจำหน่ายโดยวิกเตอร์มิวสิกอินดัสตรีส์ สำหรับเครื่อง MSX2, PC-88 และพีซีเอนจิน เป็นเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอดจริง ๆ เกมแรก เกมออกแบบโดยคัตสึยะ อิวาโมโตะ เป็นเกมแอ็กชันสวมบทบาท เกี่ยวพันกับสาวสมาชิกหน่วย SWAT ชื่อ ไลลา ช่วยผู้รอดชีวิตจากเมืองที่เต็มไปด้วยสัตว์ประหลาด และพาไปหลบภัยในโบสถ์ เกมมีสภาพแวดล้อมแบบเปิดเหมือนเกม"ดรากอนเควสต์" และเป็นเกมต่อสู้เรียลไทม์แบบมองจากด้านข้างเหมือน"" แต่ "วอร์ออฟเดอะเดด" จะแตกต่างจากเกมสวมบทบาทเกมอื่น เนื่องจากเกมมีบรรยากาศมืดและน่าขนลุก ตลอดทั้งการดำเนินเรื่อง กราฟิก และดนตรีประกอบ ตัวละครของผู้เล่นมีกระสุนปืนจำกัด แต่ผู้เล่นสามารถต่อยหรือใช้มีดแทนได้หากกระสุนหมด เกมมีช่องเก็บสิ่งของจำกัด และนำเสนอวัฏจักรกลางวันกลางคืน ผู้เล่นสามารถนอนหลับเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิต และจะถูกเก็บเป็นสถิติว่าผู้เล่นรอดชีวิตมาแล้วกี่วัน เนื้อเรื่องต่อมาเกี่ยวพันกับประตูมิติไปสู่อีกโลกหนึ่ง ใน ค.ศ. 1988 "วอร์ออฟเดอะเดดพาร์ต 2" สำหรับเครื่อง MSX2 และ PC-88 ทิ้งความเป็นเกมสวมบทบาท เช่น การเผชิญหน้าแบบสุ่ม ออกไปจากภาคก่อน และนำองค์ประกอบแนวแอ็กชันผจญภัยจากเกม"เมทัลเกียร์"มาปรับใช้แทน แต่ยังคงเหลือบรรยากาศสยองขวัญแบบภาคก่อนอยู่ โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
"บานพับภาพสามกำเนิดพระเยซู" หรือที่เรียกว่า "แท่นบูชาบลาเดลิน" (Bladelin Triptych), พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ, เบอร์ลิน, ประเทศเยอรมนี "ฌ็อง โวเกอแล็งถวาย "บันทึกแห่งแอโน" แก่ฟิลิปเดอะกู๊ด ดุ๊กแห่งเบอร์กันดี", หอสมุดหลวงแห่งเบลเยียม, บรัสเซลส์, ประเทศเบลเยียม "บานพับภาพการตัดสินครั้งสุดท้าย" หรือที่เรียกว่า "แท่นบูชาโบน" (Beaune Altarpiece) ประกอบด้วยกันทั้งสิ้นสิบห้าส่วน, ออแตล-ดีเยอ, โบน ฟร็องซิส ปูแล็งก์
ฟร็องซิส ฌ็อง มาร์แซล ปูแล็งก์ (, สัทอักษร: ) เกิด 7 มกราคม พ.ศ. 2441 (ค.ศ. 1899) เสียชึวิต 30 มกราคม พ.ศ. 2506 (ค.ศ. 1963) เป็นคีตกวีชาวฝรั่งเศส เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มคีตกวีทั้งหก (ดาร์ยีส มีโย, ชอร์ช ออรีก, อาร์ตูร์ โอเนแกร์, ลุย ดูเรย์ และแชร์แมน ตายแฟร์) ปูแล็งก์เกิดที่กรุงปารีสเมื่อ พ.ศ. 2441 และเสียชีวิตเนื่องจากอาการหัวใจล้มเหลวเมื่อ พ.ศ. 2506 ในกรุงปารีสเช่นกัน ศพของเขาถูกฝังไว้ที่สุสานแปร์ลาแชส ในกรุงปารีส ปีแยร์ เดอ แฟร์มา
ปีแยร์ เดอ แฟร์มา ( ; 17 สิงหาคม 1601 หรือ 1607/8 – 12 มกราคม 1665) เป็นชาวฝรั่งเศส ผู้เป็นนักกฎหมายประจำสภานิติบัญญัติประจำแคว้นตูลูซ และเป็นนักคณิตศาสตร์มือสมัครเล่นที่ได้ชื่อเสียงมาจากริเริ่มพัฒนาการหลายแขนงอันนำไปสู่แคลคูลัสกณิกนันต์ (infinitesimal calculus) รวมถึง การกะความเท่าเทียม (adequality) โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เป็นที่นิยมกันว่า เขาค้นพบวิธีดั้งเดิมสำหรับคำนวณเส้นโค้งที่กว้างที่สุดและที่เล็กที่สุด อันเทียบได้กับ เส้นโค้งลักษณะเฉพาะ (characteristic curve) ใน สมการเชิงอนุพันธ์ (differential equation) ในวิชาการปัจจุบัน นอกจากนี้ เขายังเป็นมีชื่อเสียงในเรื่องงานค้นคว้าเกี่ยวกับทฤษฎีจำนวน (number theory) ด้วย โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
ลักษณะสำคัญของภาพเขียนโดยโรเคียร์ก็คือการที่ทำให้ผู้ดูรู้สึกสะเทือนอารมณ์ ซึ่งจะเห็นได้อย่างชัดเจนจากภาพเขียน "ชะลอร่างจากกางเขน" (พิพิธภัณฑ์ปราโด มาดริด ประเทศสเปน) ที่เชื่อกันว่าเขียนโดยโรเคียร์ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 งานชิ้นนี้ผู้จ้างอาจจะเป็น "สมาคมนายขมังธนูแห่งนักบุญจอร์จ" (Saint Georges Guild of the crossbowmen) สำหรับวัด "Onze-Lieve-Vrouw van Ginderbuiten" ที่เลอเฟิน แต่นักวิชาการบางท่านเช่น มักซ์ ยอท. ฟรีดเลนเดอร์ (Max J. Friedländer) และเมื่อไม่นานมานี้ เฟลิกซ์ เทือร์เลอมันน์ (Felix Thürlemann) สันนิษฐานจากการเปรียบเทียบลักษณะงานว่าเป็นงานของโรเบิร์ต กัมปิน มิใช่โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดินตามที่สันนิษฐานกันมาก่อนหน้านั้น โฌแซ็ฟ ฟูเช
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1793 ฟูเชเดินทางไปเมืองลียงกับฌ็อง-มารี กอโล แดร์บัว เพื่อประหารเหล่าผู้ก่อกบฎสภาจำนวน 271 คน มีการใช้โซ่ล่ามผู้ต้องโทษเข้าด้วยกันและใช้ปืนใหญ่ระดมยิงกระสุนพวงเพื่อสังหาร ทำให้ฟูเชได้รับฉายาว่า "เครื่องประหารแห่งลียง" ความโหดร้ายของฟูเชทำให้รอแบ็สปีแยร์เกิดหวั่นใจขึ้นมา รอแบ็สปีแยร์พยายามกำจัดฟูเชให้พ้นจากสโมสรฌากอแบ็งในวันที่ 14 กรกฎาคม 1794 แต่ฟูเชไหวตัวทันและหลบซ่อนตัวอยู่ในปารีสภายใต้การคุ้มครองของปอล บารัส และร่วมวางแผนโค่นล้มรอแบ็สปีแยร์ การโค่นล้มรอแบ็สปีแยร์ในวันที่ 27 กรกฎาคม 1794 นำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาลใหม่ที่เรียกว่าคณะดีแร็กตัวร์ เครเตียง เดอ ทรัว
เครเตียง เดอ ทรัว () เป็นกวีชาวฝรั่งเศสผู้มีชื่อเสียงในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 ไม่ทราบความเป็นมาเกี่ยวกับตัวเขามากนัก แต่ดูเหมือนจะมาจากเมืองทรัว หรือมีความเกี่ยวพันกับเมืองนั้นอย่างใดอย่างหนึ่ง เขาทำงานรับใช้ผู้อุปถัมภ์ คือ เคาน์เตส มารี เดอ แชมเปญ บุตรีของเอเลียนอร์แห่งอควิไทน์ ระหว่าง ค.ศ. 1160 - 1172 ผลงานของเขาเกี่ยวกับตำนานกษัตริย์อาเธอร์เป็นงานที่มีชื่อเสียงและมีอิทธิพลมากที่สุดสำหรับวรรณกรรมในยุคกลาง เครเตียง เดอ ทรัว ได้ชื่อว่าเป็นนักเขียนนวนิยายในภาษาฝรั่งเศสเป็นคนแรก สเลเยอร์
เซาท์ออฟเฮฟเวิน (South of Heaven) เป็นสตูดิโออัลบั้มที่ 4 ของวง ออกจำหน่ายในวันที่ 5 กรกฎาคม 1988 ถือเป็นอัลบั้มที่ 2 และเป็นอัลบั้มสุดท้ายภายใต้ชื่อค่ายเพลงเดฟ แจม โดยมี ริค รูบิน โดยมีริค รูบิน เป็นโปรดิวเซอร์ให้กับวง ซึ่งช่วยให้วงพัฒนาการขึ้นมากจนประสบความสำเร็จอย่างสูงสุดในอัลบั้มก่อนหน้านี้ รอแบร์ที่ 1 ดยุกแห่งนอร์ม็องดี
รอแบร์ผู้เกรียงไกร (, ) หรือ รอแบร์จอมมาร (, ) เป็นดยุกแห่งนอร์ม็องดีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1027 จนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1035 ศิลปะและสถาปัตยกรรมเมรอแว็งเฌียง
การรวมราชอาณาจักรแฟรงก์ภายใต้โคลวิสที่ 1 (ราว ค.ศ. 466 – ค.ศ. 511) และผู้สืบครองต่อมาตรงกับช่วงเวลาที่เกิดความต้องการสูงในการสร้างคริสต์ศาสนสถานโดยเฉพาะสำนักสงฆ์ซึ่งเป็นศูนย์กลางของอำนาจใหม่ของสถาบันคริสต์ศาสนาของสมัยเมรอแว็งเฌียง โครงสร้างมักจะต่อเนื่องมาจากธรรมเนียมการสร้างบาซิลิกาแบบโรมันแต่ก็แฝงอิทธิพลจากแดนไกลที่ไกลถึงซีเรียและอาร์มีเนีย ทางตะวันออกของราชอาณาจักรโครงสร้างจะทำด้วยไม้ แต่ทางตะวันตกส่วนใหญ่จะเป็นหิน รวมทั้งทางใต้ที่ต่อมาตกอยู่ใต้การปกครองของเมรอแว็งเฌียง คริสต์ศาสนสถานที่สำคัญส่วนใหญ่ได้รับการก่อสร้างขึ้นใหม่และโดยทั่วไปแล้วมากกว่าหนึ่งครั้ง โครงสร้างของสถาปัตยกรรมแบบเมรอแว็งเฌียงหลายแห่งได้รับการก่อสร้างขึ้นใหม่จากหลักฐานทางโบราณคดี คำบรรยายโดยนักบุญเกรกอรีแห่งทัวร์ในหนังสือ “"ประวัติศาสตร์ของชนแฟรงก์"” ถึงบาซิลิกาแซงต์มาร์แตงที่สร้างที่ตูร์โดยนักบุญเพอร์เพทัสทำให้เป็นที่น่าเสียดายที่สิ่งก่อสร้างดังว่าพังทลายไปจนหมดสิ้น เพราะตามการบันทึกบาซิลิกาแซงต์มาร์แตงเป็นคริสต์ศาสนสถานที่งดงามที่สุดแห่งหนึ่งในราชอาณาจักรแฟรงก์ นักบุญเกรกอรีกล่าวว่าเป็นบาซิลิกาที่มีคอลัมน์หินอ่อนถึง 120 คอลัมน์, หอสองหอทางมุขตะวันออก และงานโมเสกอีกหลายชิ้น “แซงต์มาร์แตงเน้นแนวดิ่ง และการผสมผสานระหว่างองค์ประกอบที่ทำให้เกิดช่องว่างภายในสิ่งก่อสร้างที่ซับซ้อน และผสานกับลักษณะภายนอก ที่ถือกันว่าเป็นสถาปัตยกรรมชิ้นเด่นของลักษณะโรมานเนสก์” สิ่งก่อสร้างอื่นๆ จากสมัยเมรอแว็งเฌียงที่สูญหายไปก็ได้แก่ฐานของมหาวิหารแซงต์เดอนีส์, บาซิลิกาเซนต์เจอเรียนที่โคโลญ และ แอบบีแซงต์แชร์แมงเดส์เพรส์ในปารีสที่ได้รับการบรรยายว่าเป็นสิ่งก่อสร้างที่สวยงาม  เออแฌน เดอลาครัว
แฟร์ดีน็อง-วิกตอร์-เออแฌน เดอลาครัว [ French: Ferdinand-Victor-Eugène Delacroix; 26 เมษายน พ.ศ. 2341 (ค.ศ. 1798) - 13 สิงหาคม พ.ศ. 2406 (ค.ศ. 1863)] เป็นศิลปินชาวฝรั่งเศส เขาสามารถเรียนจากงานของยุคอื่นๆ เขานับถือการใช้สีของราฟาเอล และพลังวาดภาพอย่างเต็มที่ของแรมบรังด์และรูเบนส์ การศึกษางานของปีเตอร์ พอล รูเบนส์อย่างใกล้ชิดของเขาทำให้เขาพัฒนารูปแบบภาพวาดที่ทิ้งความเข้มงวดของยุคคลาสสิก นำค่าแท้จริงของสีกลับมา เดอลาครัวมีอำนาจวาสนาจากคลาสสิก ศิลปะของเขาให้ทางเข้าตรงไปสู่สถานะทางอารมณ์ภายใน ดังนั้นมันกลายเป็นบางอย่างที่ศิลปะสมัยใหม่ (Modernism) จะเอาทิศทางมาจากมัน ศิลปะซึ่งปล่อยตัวมันเองให้เป็นอิสระอย่างเพิ่มขึ้นจากความจริงเพื่อหาค่าแท้จริงของมัน ราบเรียบ นามธรรมและเต็มไปด้วยอารมณ์ บาร์เตเลอมี ฟัน ไอก์
พระเจ้าเรอเน (ค.ศ. 1409 - ค.ศ. 1480) ทรงเป็นเจ้านายราชวงศ์วาลัวส์ผู้อ้างสิทธิในการครองดินแดนต่างๆ อย่างซับซ้อน รวมทั้งสิทธิที่จะเป็นกษัตริย์แห่งเนเปิลส์ซึ่งถูกขับโดยกษัตริย์แห่งอารากอนในปี ค.ศ. 1442 บางหลักฐานกล่าวว่าบาเธเลมีอาจจะไปทำงานอยู่ที่เนเปิลส์หรือมีอิทธิพลต่อผลงานของนิโคโล อันโตนิโอ โคลันโตนิโอ และ อันโตเนลโล ดา เมสสินา ศิลปินของเนเปิลส์ เรเนชอบพำนักอยู่ทางใต้ของฝรั่งเศสหรือบริเวณลุ่มแม้น้ำลัวร์และเป็นกวีและศิลปินผู้มีความสามารถพอตัวจนเดิมเชื่อกันว่าเป็นเจ้าของผลงานหนังสือวิจิตรหลายชิ้นที่ในปัจจุบันเชื่อกันว่าเป็นผลงานของบาเธเลมี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1447 บาเธเลมีปรากฏในหลักฐานในฐานะ "ช่างเขียนประจำราชสำนัก" ("peintre et varlet de chambre") ซึ่งเป็นตำแหน่งเดียวกับยาน ฟาน เอคในราชสำนักของ ฟิลลิปเดอะโบลด์ ดยุคแห่งเบอร์กันดี (Philip the Bold) และ พี่น้องลิมบวร์ก(Limbourg brothers) ในราชสำนักของดยุคแห่งแบร์รี ตำแหน่ง "ประจำราชสำนัก" เป็นตำแหน่งที่มีเกียรติและฐานะที่ถือกันว่าผู้ได้รับแต่งตั้งได้เป็นผู้ได้รับความใกล้ชิดกับผู้แต่งตั้งเช่นเรอเน บาเธเลมีเดินทางติดตามเรอเนไปแคว้นอากีแตนและอองเชส์ (Angers) หลายครั้ง ระหว่างปี ค.ศ. 1447 ถึงปี ค.ศ. 1449 ห้องเขียนภาพของบาเธเลมีอยู่ติดห้องพักส่วนตัวของเรอเนซึ่งทำให้สันนิษฐานได้ว่าทั้งสองน่าจะมีความใกล้ชิดกันมากกว่าปกติ หลักฐานสุดท้ายปรากฏในปี ค.ศ. 1469 กล่าวว่าบาเธเลมีได้รับเงินเดือนพร้อมทั้งคนรับใช้หรือผู้ช่วยสามคนและม้าสามตัว นอกจากนั้นยังมีหลักฐานว่าบาเธเลมีมีชีวิตอยู่ต่อมาถึงปี ค.ศ. 1476 การกำหนดที่ตั้งวัตถุด้วยเสียงสะท้อนในมนุษย์
คิชรายงานว่า "ภาพที่เกิดในใจนั้นมีความสมบูรณ์มากสำหรับผู้ที่มีความชำนาญ จนสามารถที่จะรู้สึกถึงความงดงาม ความปล่าวเปลี่ยว หรือความรู้สึกอื่น ๆ (เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม) ทั้งที่มาจากเสียงและเสียงสะท้อน" 
คิชสามารถที่จะแยกแยะรั้วที่เป็นโลหะจากที่เป็นไม้จากเสียงสะท้อน เพราะรูปแบบโครงสร้างของรั้ว นอกจากนั้นแล้ว ในที่เงียบมาก เขาสามารถได้ยินความแตกต่างกันระหว่างเสียงสะท้อนของไม้กับของโลหะ
ทอม เดอวิทต์ เกิดในปี ค.ศ. 1979 ในประเทศเบลเยียม เป็นโรคต้อหินแต่กำเนิดในตาทั้งสองข้าง 
เมื่อเยาว์วัย เดอวิทต์มีท่าทีว่าจะสามารถพัฒนาเป็นนักดนตรี (เป่าขลุ่ย) ที่จะประสบความสำเร็จได้ต่อไป จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 2005 ที่เขาต้องเลิกล้มความตั้งใจนั้นเสีย
ตาของเดอวิทต์ได้บอดอย่างสิ้นเชิงตั้งแต่ปี ค.ศ. 2009 เนื่องจากปัญหาที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ คิชเป็นผู้สอนเทคนิคการกำหนดที่ตั้งวัตถุด้วยเสียงสะท้อนให้กับเขา เขาเป็นที่รู้จักดีจนกระทั่งว่าสื่อมวลชนได้ตั้งชื่อเล่นให้กับเขาว่า "มนุษย์ค้างคาวจากประเทศเบลเยียม"
ดร. สแก็ดเด็นได้เขียนบันทึกประสบการณ์ของเขาเกี่ยวกับการมีตาบอด 
เขาไม่ได้เกิดมาตาบอด แต่สูญเสียสายตาของเขาเนื่องจากโรค
ตั้งแต่วัยเด็ก เขาได้เรียนรู้การใช้การกำหนดที่ตั้งวัตถุด้วยเสียงสะท้อนดีจนกระทั่งสามารถขี่จักรยานได้ในถนน (ในขณะที่บิดามารดาของเขาคิดว่าเขายังพอมองเห็นได้บ้าง)
ภายหลัง เขาได้เข้าร่วมกับงานวิจัยเกี่ยวกับ "การเห็นด้วยใบหน้า" (White, et al. 1970)
ประมาณปี ค.ศ. 1998 เขาได้ไปเยี่ยมแล็บประสาทพฤติกรรมวิทยาเกี่ยวกับการได้ยิน (Auditory Neuroethology Laboratory) ที่มหาวิทยาลัยรัฐแมรีแลนด์ และได้ให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับประสบการณ์ของเขาเกี่ยวกับการเห็นด้วยใบหน้า
ในตอนนั้น นักวิจัยที่แล็บกำลังศึกษาการกำหนดที่ตั้งวัตถุด้วยเสียงสะท้อนในค้างคาว และมีการตระหนักรู้ถึงปรากฏการณ์ Wiederorientierung ที่กริฟฟินได้พรรณนาไว้ในปี ค.ศ. 1959 ว่า แม้ว่าค้างคาวจะส่งเสียงร้องอยู่เรื่อย ๆ แต่กลับใช้วิธีกำหนดจุดสังเกตด้วยตาเพื่อกำหนดทิศทาง (dead reckoning) ในสถานที่คุ้นเคย ไม่ได้ใช้ข้อมูลจากเสียงสะท้อน
ดร. สแก็ดเด็นได้ให้ความเห็นว่า วิธีการกำหนดที่ตั้งวัตถุด้วยเสียงสะท้อนต้องใช้ความพยายามมาก ดังนั้น ตัวเขาเองจะไม่ใช้เทคนิคนั้นเพื่อการนำทางในที่ที่คุ้นเคยนอกจากจะเกรงว่า อาจมีอุปสรรคอยู่ในที่นั้น ซึ่งเป็นความเห็นที่ให้ไอเดียเกี่ยวกับพฤติกรรมของค้างคาว โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
ผลงานสำคัญ ๆ ที่สันนิษฐานกันว่าเป็นงานของโรเคียร์ งานเกือบทั้งหมดประกอบด้วยงานจิตรกรรมแผง และหลายชิ้นเป็นงานบานพับภาพสอง, บานพับภาพ และบานพับหลายชิ้น แต่ก็เป็นที่น่าเสียดายว่างานบานพับภาพบางส่วนก็สูญหายไปหรือถูกแบ่งเป็นชิ้น ๆ แยกกันไปเป็นของพิพิธภัณฑ์ต่างทั้งในยุโรปและสหรัฐอเมริกา งานทุกชิ้นเป็นภาพสีน้ำมันบนแผงไม้โอ๊กนอกไปจากบรรยายว่าเป็นวัสดุอื่น พระเจ้าริชาร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษ
เมื่อพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1483 พระราชโอรสของพระองค์ก็ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 เมื่อพระชนมายุได้ 12 พรรษาโดยมีริชาร์ด ดยุกแห่งยอร์ก พระอนุชาพระชนมายุ 9 พรรษาเป็นรัชทายาท ริชาร์ดทรงสั่งจับแอนโทนี วูดวิลล์ เอิร์ลที่ 2แห่งริเวิร์ส ผู้ดูแลพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 (พระเชษฐาของพระนางเซซิลี เนวิลล์ในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4) และที่ปรึกษาประจำพระองค์อีกหลายคนและนำไปกักขังที่ปราสาทพอนทีแฟรก ต่อมาก็ทรงสำเร็จโทษโดยทรงกล่าวหาว่าร่วมกันวางแผนปลงพระชนม์พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 ต่อมาก็ทรงย้ายพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 และพระอนุชาไปประทับที่หอคอยแห่งลอนดอน  ฮันส์ แม็มลิง
นอกจากนั้นงานเขียนของแม็มลิงมีส่วนเกี่ยวข้องกับราชสำนักเบอร์กันดี ในการสำรวจสมบัติของอาร์ชดัชเชสมาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย (Archduchess Margaret of Austria) ที่ทำในปี ค.ศ. 1524 กล่าวเป็นนัยถึงบานพับภาพ "God of Pity" โดยโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน ที่ปีกเป็นภาพเทวดาที่เขียนโดย "มาสเตอร์ฮันส์" เดิมเชื่อกันว่าฟัน เดอร์ไวเดินเป็นจิตรกรของตระกูลการเขียนของบรูชจนมาเมื่อมีหลักฐานที่พิสูจน์ว่าฟัน เดอร์ไวเดินทำงานอยู่ที่ตูร์แน (Tournai) และตั้งหลักฐานอยู่ที่บรัสเซลส์ แม้ว่าชีวิตเบื้องต้นของแม็มลิงจะไม่เป็นที่รู้กันแต่ก็เห็นได้ชัดว่าจากลักษณะการเขียนว่าแม็มลิงได้รับการศึกษาจากฟัน เดอร์ไวเดิน และอาจจะเป็นได้ว่าฟัน เดอร์ไวเดินได้รับงานจ้างจากบรัสเซลส์และได้นำตัวลูกศิษย์ไปบรูชด้วย สตีวี เรย์ วอห์น
วอห์นเกิดและเติบโตในดัลลัส รัฐเท็กซัส เขาได้หัดเล่นกีตาร์ตั้งแต่อายุเพียง 7 ปี ได้รับแรงบันดาลใจมาจากพี่ชายของเขา "จิมมี" ในปี 1971 เขาได้ออกจากโรงเรียนมัธยมและย้ายไปอยู่ที่อัสตินในปีต่อมา ที่ซึ่งเขาได้เล่นดนตรีกับอีกหลายๆวง ทั้งร่วมกับวงของ"มาร์ก เบนโน" (Marc Benno), "เดอะไนท์คราวเลอรส์" (The Nightcrawlers) และในเวลาต่อมาร่วมกับเดนนี ฟรีแมน (Denny Freeman)ในคอบลัส ซึ่งเขาได้ร่วมงานกันในช่วงปลาย 1977 วอห์นได้ก่อตั้งวงของเขาขึ้นเองในชื่อ "ทริปเปิลทรีดรีวิว"(Triple Threat Revue) ก่อนจะเปลี่ยนชื่อเป็น "ดับเบิลทรัพเบิล" (Double Trouble) ภายหลังการจ้างมือกลองคริสต์ เลย์ตัน (Chris Layton) และมือเบสทอมมี แซนนอน (Tommy Shannon) เขาเริ่มได้รับชื่อเสียงภายหลังจากการแสดงที่เทศกาลดนตรีแจ๊สมองโทรซ์ (Montreux Jazz Festival) ในปี 1982 และในปี 1983 เขาก็ได้เปิดตัวสตูดิโออัลบั้ม "เท็กซัสฟลัด" (Texas Flood) ซึ่งสามารถขึ้นชาร์ทในอันดับที่ 38 10 ซิงเกิลจากอัลบั้มประสบความสำเร็จในทางตลาดนับตั้งแต่เปิดตัวซึ่งสามารถจำหน่ายได้มากกว่าครึ่งล้านก็อปปี้ ในช่วงปลาย 1986 วอห์นได้คิดที่จะจัดทัวร์คอนเสิร์ตร่วมกับเจฟฟ์ เบคในปี 1989 และโจ ค็อกเกอร์ในปี 1990 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตลงจากอุบัติเหตุเฮลิคอปเตอร์ตกในวันที่ 27 สิงหาคม 1990 ด้วยอายุเพียงแค่ 35 ปี วาฬมีฟัน
สูญพันธุ์ไปแล้ว ดังคัน เอดเวิดส์
แพทย์ได้ใช้ไตเทียม เพื่อให้เขามีชีวิตรอดต่อไป แต่อวัยวะเทียมนี้ทำให้ความสามารถในการแข็งตัวของเลือดลดลง และเริ่มมีเลือดออกภายในร่างกาย อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังคงถามผู้ช่วยผู้จัดการทีม จิมมี เมอร์ฟี ว่า "กี่โมงที่เราจะลงเล่นกับวูฟส์ จิมมี? ฉันต้องไม่พลาดนัดนั้น" วันที่ 14 กุมภาพันธ์ อาการของเขาถูกรายงานว่า "ดีขึ้นอย่างมาก" ถึงกระนั้น วันที่ 19 กุมภาพันธ์ อาการของเขากลับทรุดลงอย่างรวดเร็ว ด้วยการใช้ไตเทียม ซึ่งทำให้สุขภาพของเขาย่ำแย่ลง แพทย์ต่างประหลาดใจกับการสู้ชีวิตของเขา และวันต่อมา อาการของเขาก็ค่อย ๆ ดีขึ้น แต่ท้ายที่สุดแล้วเอ็ดเวิร์ดได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2501 เวลา 2 นาฬิกา 15 นาที หนึ่งชั่วโมงก่อนการเสียชีวิตของเขา นิตยสาร "Football Mouthly" ของชาลส์ บูคัน ก็ถูกตีพิมพ์ ด้วยหน้าปกที่มีภาพถ่ายของเอ็ดเวิร์ดกำลังยิ้มอยู่ เดนนิส ริตชี
เดนนิส แม็กคาลิสแตร์ ริตชี () (9 กันยายน พ.ศ. 2484 — 12 ตุลาคม พ.ศ. 2554 (วันที่พบศพ)) เป็นนักวิทยาการคอมพิวเตอร์ชาวอเมริกัน ผู้มีอิทธิพลต่อภาษาซีและภาษาโปรแกรมอื่น ๆ รวมทั้งระบบปฏิบัติการหลายชนิดเช่นมัลติกส์และยูนิกซ์ เขาได้รับรางวัลทัวริงเมื่อ พ.ศ. 2526 และเหรียญรางวัลเทคโนโลยีแห่งชาติ 1998 เมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2542 มักใช้ชื่อในการทำงานว่า "dmr" ในกลุ่มของเขา โรบิน วิลเลียมส์
ในปี 1995 เขามีผลงานแนวผจญภัยเรื่อง "จูแมนจี้ เกมดูดโลกมหัศจรรย์" และในปีต่อมากับภาพยนตร์เรื่อง "Jack" และรับบทเป็น ออสริค ในภาพยนตร์ของเช็คสเปียร์ครั้งแรกในเรื่อง "Hamlet" ในปี 1997 เขาประสบความสำเร็จในเรื่อง "Flubber" และในปีเดียวกับได้รับรางวัลออสการ์เป็นครั้งที่ 2 กับภาพยนตร์เรื่อง "Good Will Hunting" ในสาขาผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ในปลายทศวรรษที่ 90 เขาไม่ค่อยมีผลงานโดดเด่นมากนัก แต่ก็มีผลงานอย่าง "One Hour Photo" และ "Insomnia"
โรบิน วิลเลียมส์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 2014 ซึ่งทางเจ้าหน้าที่นิติเวชได้เข้าตรวจสอบพื้นที่เกิดเหตุ เบื้องต้นคาดว่าเป็นการฆ่าตัวตาย เนื่องจากมีสาเหตุการเสียชีวิตคล้ายกับขาดอากาศหายใจ (Asphyxia) เนอร์วานา
เส้นทางดนตรีของเนอร์วานาได้ยุติลงเมื่อ เคิร์ท โคเบน เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1994 ด้วยอายุเพียง 27 ปี นับตั้งแต่เปิดตัวอัลบั้มแรก วงทำยอดจำหน่ายไปแล้วกว่า 25 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกาที่เดียว และกว่า 75 ล้านชุดทั่วโลก[2] ทำให้เนอร์วานา กลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดจำหน่ายสูงสุดตลอดกาล วงได้รับการจัดอันดับที่ 27 จากนิตยสารโรลลิงสโตน บนหัวข้อ "100 ศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล" ในปี ค.ศ. 2004[3] นอกจากนี้วงยังได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล ในปี ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นวงแรกของปีนั้นที่ได้รับคัดเลือกอีกด้วย[4] ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง
เมื่อพระโอรสของโคลแธร์ ดาโกแบต์ที่ 1 สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 639 อาณาจักรถูกแบ่งอีกครั้ง แต่ครั้งนี้กษัตริย์ของสองแคว้น คือ นูสเตรียกับเบอร์กันดีที่อยู่ในมือของหนึ่งคน ส่วนออสเตรเชียที่อยู่ในมือของอีกหนึ่งคน ถูกบังคับให้ยกอำนาจมากมายให้กับผู้ที่ดำรงตำแหน่งเป็นสมุหราชมณเฑียร วัลเทอร์ ฟ็อน เบราคิทช์
ความล้มเหลวในปฏิบัติการไต้ฝุ่นใน ค.ศ. 1941 ประกอบกับปัญหาด้านสุขภาพจากโรคหัวใจทำให้ฮิตเลอร์ปลดเขาออกจากตำแหน่งไปประจำอยู่ในกำลังสำรอง ตั้งแต่นั้นมาเขาก็ไม่ได้พบกับฮิตเลอร์อีกเลยและไปใช้ชีวิตอย่างสงบในภูเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ของปราก แม้จะปลีกตัวเองไปแล้ว แต่เขาก็ร่วมแฉอดีตเพื่อนร่วมงานผู้อยู่เบื้องหลังแผนลับ 20 กรกฎาคมที่หมายสังหารฮิตเลอร์ โดยเขาอ้างภายหลังว่าเขาจำเป็นต้องขายเพื่อนเพื่อรักษาชีวิตตนเองและครอบครัว ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1945 เขาถูกจับกุมและนำตัวขึ้นพิจารณาคดีข้อหาอาชญากรรมสงครามและอาชญากรรมต่อมนุษยชาติ ในระหว่างที่คดีของเขายังไม่ถูกพิพากษา เขาก็เสียชีวิตในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1948 ในวัย 67 ปี ขณะอยู่ในโรงพยาบาลทหารในการควบคุมของอังกฤษในเมืองฮัมบวร์ค แคทเธอรีน เดอ เมดีชี
พระเจ้าอองรีทรงร่วมเข้าแข่งขันในการต่อสู้บนหลังม้าโดยทรงสีขาวดำซึ่งเป็นสีของไดแอน ทรงได้รับชัยชนะต่อดยุกแห่งเนมอรส์ และดยุกฟรองซัวส์แห่งกีส แต่มาทรงเพลื่ยงพล้ำต่อเกเบรียลเคานท์แห่งมอนต์โกเมอรีจนเกือบทรงตกจากหลังม้า แต่ก็ทรงยืนยันว่าต่อสู้ต่อไปได้อีก แต่ครั้งที่สองก็ทรงถูกหอกไม้ยาว (lance) ของเกเบรียลเข้าเต็มพระเศียร[42]จนพระพักตร์โชกไปด้วยพระโลหิต เศษไม้จากหอกก็ยังคาอยู่ในพระเนตรและพระเศียร[43] พระราชินีแคทเธอรีน, ไดแอน และฟรองซัวส์เจ้าชายรัชทายาทต่างก็สิ้นสติกันไปตามๆ กัน พระร่างของพระเจ้าอองรีถูกนำไปที่วังตูร์เนลลส์ (Château de Tournelles) นายแพทย์ดึงเศษไม้ห้าชิ้นออกจากพระเศียรและอีกชิ้นหนึ่งจากพระเนตรที่ทะลุเข้าไปในสมอง พระราชินีแคทเธอรีนทรงเฝ้าดูแลอย่างใกล้ชิดข้างพระแท่น แต่ไดแอนมิได้มาอยู่ใกล้ เพราะ “ความกลัวที่ว่าจะถูกไล่โดยพระราชินี” ตามคำกล่าวของผู้บันทึกพงศาวดาร [44] พระอาการระหว่างสิบวันหลังจากนั้นก็ขึ้นๆ ลงๆ บางครั้งก็ทรงรู้สึกพระองค์ดีพอที่จะบอกให้ร่างพระราชสาส์นหรือทรงฟังดนตรีได้ แต่ก็พระอาการก็เริ่มทรุดลงเริ่มด้วยการไม่ทรงมองเห็น ไม่สามารถตรัสได้ และทรงฟั่นเฟือน ในที่สุดพระเจ้าอองรีก็เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1557 ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาพระราชินีแคทเธอรีนก็ทรงใช้หอกหักเป็นสัญลักษณ์ประจำพระองค์โดยมีคำจารึกว่า “หอกนี้เป็นที่มาของน้ำตาและความเจ็บปวด” (“lacrymae hinc, hinc dolor”) และทรงดำเพื่อเป็นการไว้ทุกข์ให้แก่พระสวามี[45] ฟรันซิสโก โกยา
ฟรันซิสโก โกยา (Francisco Goya) ชื่อเต็ม ฟรันซิสโก โคเซ เด โกยา อี ลูเซียนเตส (Francisco José de Goya y Lucientes) 30 มีนาคม พ.ศ. 2289 (ค.ศ. 1746) - 16 เมษายน พ.ศ. 2371 (ค.ศ. 1828) จิตรกรและศิลปินภาพพิมพ์แนวศิลปะจินตนิยม (Romanticism) ชาวสเปน ได้รับการยกย่องว่าทั้งเป็น "Old Master" คนสุดท้ายและเป็นศิลปินแนวสมัยใหม่คนแรก เขาวาดทิวทัศน์งดงามในสไตล์โรโคโคได้อย่างสมบูรณ์แบบไม่เหมือนจิตรกรชาวสเปนท่านอื่น ฟรันซิสโก โกยา เป็นแรงบันดาลใจให้กับศิลปินรุ่นหลังในแนวต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น แนวสำแดงพลังอารมณ์ (Expressionist) หรือ แนวเหนือจริง (Surrealist) ต่างได้รับแรงบันดาลใจจากฟรานซิสโก เด โกยาทั้งสิ้น เขาถูกแต่งตั้งให้เป็นจิตรกรราชสำนักคนแรกของสเปน ฮือโค ฟัน เดอร์คุส
ในปี ค.ศ. 1475 หรือหลายปีต่อมา ฮือโคก็บวชเป็นพระที่สำนักสงฆ์โรดโกลสเตอร์ (Rood Klooster) ไม่ไกลจากบรัสเซลส์ที่เป็นของนิกายวินเดิสไฮม์ (Windesheim Congregation) และยังคงทำงานจิตรกรรมต่อจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1482 หรือในปี ค.ศ. 1483 ในปี ค.ศ. 1480 ฮือโคถูกเรียกตัวไปเมืองเลอเฟินเพื่อไปเขียน "Justice Scenes" ที่ดีร์ก เบาตส์ เขียนค้างไว้ก่อนที่จะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1475 หลังจากนั้นไม่นานขณะที่ฮือโคเดินทางกลับจากโคโลญกับพระในสำนักก็เกิดความรู้สึกอยากจะฆ่าตัวตายและประกาศตัวเองว่าเป็นผู้ที่ถูกแช่ง แต่เมื่อกลับมาถึงโรดโกลสเตอร์ ฮือโคก็หายและเสียชีวิตที่นั่น ระยะเวลาที่พำนักที่สำนักสงฆ์ถูกบันทึกโดยคัสปาร์ โอฟเฮยส์ (Gaspar Ofhuys) นักบวชอีกองค์หนึ่ง รายงานโดยแพทย์ชาวเยอรมันฮีเยโรนือมุส มึนเซอร์ (Hieronymus Münzer) ในปี ค.ศ. 1495 ทีกล่าวถึงจิตรกรชาวเกนต์ตกอยู่ในอารมณ์เศร้าเพราะความกดดันที่จะเขียนภาพให้ดีเท่าฉากแท่นบูชาเกนต์ อาจจะหมายถึงฮือโค พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์
ในปี พ.ศ. 2462 พระเจ้าพี่ยาเธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ประชวรด้วยพระโรคที่ต่อมลูกหมากและมีการแทรกซ้อนต่อไปยังพระวักกะ (ไต)[12] จึงทรงขอลาพักราชการในวันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2462 เพื่อรักษาพระองค์แต่อาการยังไม่ทุเลา ต่อมาจึงเสด็จไปรักษาพระองค์ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส แต่พระโรคที่พระวักกะก็ยังทวีความรุนแรงยิ่งขึ้นเกินที่แพทย์จะเยียวยาได้ จนกระทั่งถึงวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2463 เวลาประมาณ 21 นาฬิกา จึงสิ้นพระชนม์ สิริพระชันษา 45 ปี 9 เดือน 17 วัน โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
หลักฐานที่ปรากฏกล่าวว่าตูร์แนมอบไวน์เป็นค่าครูให้แก่ครูบานามว่า "ครูรอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์" เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1426 แต่มาเมื่อถึงวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1427 บันทึกของชมรมช่างเขียนกล่าวว่า รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์ เข้าฝึกงานกับโรงฝึกงานของโรเบิร์ต กัมปินพร้อมกับฌัก ดาแร (Jacques Daret) ห้าปีต่อมาเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1432 รอฌีเย เดอ เลอ ปัสตูร์ก็ได้รับตำแหน่งเป็น มาสเตอร์ หรือจิตรกรเต็มตัว แต่ก็เป็นที่สงสัยกันว่า ผู้ฝึกงานของกัมปินชื่อ "รอเฌอแล" (Rogelet) จะเป็นคนคนเดียวกับมาสเตอร์รอฌีเยผู้ได้รับไวน์เป็นค่าครูเมื่อปี ค.ศ. 1426 หรือไม่ และระหว่างปี ค.ศ. 1426 ถึงปี ค.ศ. 1427 โรเคียร์ (รอฌีเย) มีอายุได้ยี่สิบปีกว่าและแต่งงานแล้ว ซึ่งเมื่อคำนึงถึงอายุผู้ฝึกงานกันแล้วทำให้สันนิษฐานกันว่า รอเฌอแลน่าจะเป็นจิตรกรที่อายุน้อยกว่าที่มีชื่อเดียวกัน แต่ในระหว่างทศวรรษที่ 1420 ระบบการปฏิบัติงานของชมรมช่างเขียนที่เมืองตูร์แนออกจะมีปัญหา ฉะนั้นอาจจะเป็นไปได้ว่าการฝึกงานเมื่ออายุมากกว่าปกติของโรเคียร์ (รอฌีเย)/รอเฌอแล อาจจะเป็นเพียงหลักฐานที่เป็นไปตามกฎหมายเท่านั้น นอกจากนั้นฌัก ดาแรเองก็มีอายุราวยี่สิบปีกว่าและพักพิงและทำงานอยู่กับกัมปินมาอย่างน้อยก็ร่วมยี่สิบปี ข้อสันนิษฐานอีกข้อหนึ่งก็คืออาจจะเป็นไปได้ว่าโรเคียร์อาจจะได้รับแต่งตั้งให้เป็นจิตรกรเต็มตัวมาก่อนหน้านั้นแล้ว และไวน์ที่ได้รับก็อาจจะเป็นการฉลองโอกาสที่ได้รับการแต่งตั้งในตำแหน่งนั้น นอกไปจากนั้นแล้วเมื่อคำนึงถึงลักษณะ คุณภาพ และองค์ประกอบของงานที่สมบูรณ์แบบของโรเคียร์แล้วก็เป็นอีกข้อหนึ่งที่สนับสนุนประเด็นการสันนิษฐานข้อหลังนี้ สถานะทางสังคมและทางสติปัญญาในบั้นปลายชีวิตของโรเคียร์ก็ดูจะเหนือกว่าการเป็นเพียงช่างในสมัยนั้น โดยทั่วไปแล้วลักษณะงานที่เกี่ยวข้องกับงานที่บันทึกไว้ของฌัก ดาแร และงานเขียนที่ว่ากันว่าเป็นงานของโรเบิร์ต กัมปินและโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดินทำให้สันนิษฐานกันว่าโรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดินเป็นลูกศิษย์ของโรเบิร์ต กัมปิน โยเซ็ฟ ไฮเดิน
จากนั้นไม่นาน ไฮเดินก็เสียชีวิตลงเมื่อสิ้นเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1809 สิริรวมอายุได้ 77 ปี หลังจากที่กรุงเวียนนาถูกกองทัพฝรั่งเศสภายใต้การนำของจักรพรรดินโปเลียนเข้ายึดครองไม่นานนัก คำสั่งเสียสุดท้ายของเขาดูเหมือนจะเป็นคำพูดให้บริวารของเขาใจเย็นลงและมีความอุ่นใจมากขึ้นในคราวที่ลูกกระสุนปืนใหญ่ตกใกล้ ๆ ละแวกบ้านของเขา ศพของไฮเดินนั้นดูไม่น่าชมเท่าไรนัก เป็นต้นว่าศีรษะหายไป โดยที่ไม่มีใครพบศีรษะของเขาอีกเลย ดี. ดับเบิลยู. กริฟฟิท
เดวิด เลเวลิน วาร์ก "ดี. ดับเบิลยู." กริฟฟิท (; 22 มกราคม ค.ศ. 1875 – 23 กรกฎาคม ค.ศ. 1948) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ผู้บุกเบิกวงการภาพยนตร์ในยุคแรกสุด เป็นที่รู้จักดีในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์มหากาพย์ในปี ค.ศ. 1915 เรื่อง "The Birth of a Nation" รวมถึงเรื่องถัดมา "Intolerance" (1916). โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
หลังจากที่ไปตั้งหลักฐานอยู่ที่บรัสเซลส์แล้ว โรเคียร์ก็เริ่มสร้างชื่อเสียงจนในที่สุดก็กลายเป็นจิตรกรคนสำคัญคนหนึ่งของยุโรป ซึ่งจะเห็นได้จากหลักฐานของอสังหาริมทรัพย์และการลงทุนต่าง ๆ ที่โรเคียร์เป็นเจ้าของ นอกจากนั้นก็ยังมีหลักฐานปรากฏว่าโรเคียร์มีความสนิทสนมกับเจ้านายและคนสำคัญต่าง ๆ ในยุโรปจะเห็นได้จากงานภาพเหมือนของดุ๊กแห่งเบอร์กันดีหลายองค์ รวมทั้งพระญาติพระวงศ์ ข้าราชสำนัก และบุคคลผู้มีฐานะร่ำรวยและมีอำนาจในเวลานั้น เรอเน เดการ์ต
เรอเน เดการ์ต (French: René Descartes) เป็นนักปรัชญา และนักคณิตศาสตร์ผู้มีชื่อเสียงในต้นยุคสมัยใหม่ของอารยธรรมตะวันตก โดยนอกจากจะเป็นผู้ที่บุกเบิกปรัชญาสมัยใหม่แล้ว เดการ์ตยังเป็นผู้บุกเบิกวิชาเรขาคณิตวิเคราะห์ โดยเป็นผู้คิดค้นระบบพิกัดแบบคาร์ทีเซียนซึ่งเป็นรากฐานของการพัฒนาด้านแคลคูลัสต่อมา มาร์กี เดอ ซาด
ดอนาเซียง อาลฟงส์ ฟร็องซัว เดอ ซาด () หรือที่รู้จักกันดีว่า มาร์กี เดอ ซาด () และมีชื่อเล่นว่า "มาร์กีจอมเทพ" (Divine Marquis) มาร์กีเกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1740 - ถึงแก่กรรมเมื่อ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1814 เป็นนักเขียนชาวฝรั่งเศส ส่วนใหญ่เป็นเขียนงานด้านปรัชญา และมักจะเป็นเรื่องทางกามารมณ์ที่รุนแรง บ้างก็เป็นงานเชิงปรัชญาที่เคร่งครัดจริงจัง ผลงานของเขามักจะเน้นเสรีภาพสุดโต่ง โดยไม่ถูกจำกัดด้วยจริยธรรม ศาสนา หรือกฎหมาย และมุ่งเน้นสุขารมณ์ส่วนตัวเป็นหลักใหญ่ ผ่านการทรมานร่างกายในรูปแบบต่าง ๆ ผลงานของเขาส่วนมากเขียนขึ้นในช่วง 29 ปีที่เขาถูกจับขังในโรงพยาบาลบ้า  ยัน เดอ ไบร
งานเขียนของเดอ ไบร ได้รับอิทธิพลจากบาร์โตโลเมอึส ฟัน เดอร์แฮ็ลสต์ และฟรันส์ ฮัลส์ ที่ส่วนใหญ่แล้วจะเป็นงานเขียนภาพเหมือน และจะเป็นภาพเหมือนกลุ่ม และมีความเชี่ยวชาญในการวางตัวแบบเป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ซึ่งทำให้เป็นภาพเขียนแบบที่เรียกว่าภาพเหมือนเชิงประวัติศาสตร์ ที่เรียกเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า หรือภาษาอังกฤษว่า "historicised portrait" ในบรรดางานชิ้นสำคัญก็ได้แก่งานชื่อ "งานเลี้ยงของคลีโอพัตรา" โดยใช้สมาชิกในครอบครัวเป็นตัวแบบรวมทั้งตนเองด้วย ในปัจจุบันภาพเขียนนี้ภาพแรกที่เขียนในปี ค.ศ. 1652 เป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมศิลปะหลวงของพระราชวงศ์อังกฤษ และภาพเดียวกันที่เขียนในปี ค.ศ. 1669 เป็นของพิพิธภัณฑ์ศิลปะในนิวแฮมป์เชียร์ ภาพที่สองเป็นภาพที่แสดง "ภาวะเวทนา" (pathos) เพราะบุคคลในภาพเกือบทั้งหมดเป็นภาพของผู้ที่เสียชีวิตด้วยโรคระบาดระหว่างปี ค.ศ. 1663 ถึง ค.ศ. 1664 
ในปี ค.ศ. 1689 เดอ ไบรก็ถูกประกาศล้มละลายในฐานะพลเมืองฮาร์เลมจนต้องย้ายไปอัมสเตอร์ดัมและไปเสียชีวิตที่นั่น โรเบิร์ต โอเวน
โรเบิร์ต โอเวน (อังกฤษ: Robert Owen) เป็นชาวเวลส์ เกิดเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2314 และถึงแก่กรรมเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2401 รวมอายุ 87 ปี เป็นนักเศรษฐศาสตร์และนักปฏิรูปทางสังคมชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักในฐานะ "บิดาแห่งการสหกรณ์โลก" โอเวนเสนอให้มีการจัดตั้งชมรมสหกรณ์ขึ้น โดยให้ทรัพย์สินต่างๆ ของชมรม เป็นของส่วนรวม เพื่อไม่ให้มีสภาพของนายทุนในสหกรณ์ แต่จัดตั้งไม่สำเร็จและไม่ได้รับการยอมรับ โอเวนจึงทดลองตั้งชมรมสหกรณ์ชื่อ "นิวฮาร์โมนี" (New Harmony) ขึ้นที่เมืองนิวฮาร์โมนี รัฐอินดีแอนา ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2368 และล้มเลิกไปในเวลาต่อมา เพราะไม่มีการคัดเลือกสมาชิก และไม่มีกิจกรรมที่คุ้มกับค่าใช้จ่าย นอกจากนี้ในขณะนั้นยังมีปัญหาเกี่ยวกับการปกครองและศาสนา เดดบายซันไรส์
เดดบายซันไรส์ ( หรือรู้จักกันในชื่อ Snow White Tan) เป็นวงดนตรีร็อกชาวอเมริกันที่ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2548 เดิมสมาชิกในวงประกอบด้วย นักร้องนำของวงลิงคินพาร์ก เชสเตอร์ เบนนิงตัน, อาเมียร์ เดแรก, ไรอัน ชัก, แบรนดอน เบลสกี, อีเลียส แอนดรา และ แอนโทนี "ฟู" แวลคิก จากวงจูเลียน-เค และวงออร์จี สตูดิโออัลบั้มเปิดตัวของเดดบายซันไรส์ "เอาต์ออฟแอชเชส" ออกจำหน่ายทั่วโลกในวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2552 และอยู่ในช่วงหยุดชะงักในปี พ.ศ. 2554 ต่อมาแอนดราถูกแทนที่โดยแฟรงก์ ซุมโม จากวงสตรีตดรัมคอปส์ เป็นมือกลองคนใหม่ของวง หลังจากที่เขาประกาศออกจากวงในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 ในงานคอนเสิร์ตของวงเลิฟแอนด์เดท มารีนึส ฟัน เดอร์ลึบเบอ
มารีนึส ฟัน เดอร์ลึบเบอ () เป็นสมาชิกสภาคอมมิวนิสต์ชาวดัตช์ เขาถูกประหารชีวีตหลังมีส่วนรู้เห็นในการลอบวางเพลิงอาคารรัฐสภาไรชส์ทาค หรือเป็นที่รู้จักในเหตุการณ์ เหตุเพลิงไหม้อาคารรัฐสภาไรชส์ทาค โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
"ชะลอร่างจากกางเขน", พิพิธภัณฑ์ปราโด, มาดริด, ประเทศสเปน "พระแม่มารีและพระบุตรในซอก" (Virgin and Child in a Niche) หรือที่เรียกว่า "พระแม่มารีดูรัน" (Durán Madonna), พิพิธภัณฑ์ปราโด, มาดริด, ประเทศสเปน "ภาพเหมือนสตรี" (บ้างก็เชื่อกันว่าเป็นภาพเขียนของเอลีซาเบต โคฟฟาร์ต ภรรยาของฟัน เดอร์ไวเดิน), พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ, เบอร์ลิน, ประเทศเยอรมนี "บานพับภาพสามการประกาศของเทพ" (บานกลางการประกาศของเทพ: พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์, ปารีส, ประเทศฝรั่งเศส; บานข้าง พระแม่มารีเสด็จเยี่ยมนักบุญเอลิซาเบทและนักบวชคุกเข่า: พิพิธภัณฑ์ซาเบาดา, ตูริน, ประเทศอิตาลี ยัน ฟัน ไอก์
ยัน ฟัน ไอก์ (Dutch: Jan van Eyck; ราวก่อน ค.ศ. 1395 - ก่อนวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1441) เป็นจิตรกรสมัยเนเธอร์แลนด์เริ่มแรกของประเทศเนเธอร์แลนด์ที่ทำงานที่บรูช และถือกันว่าเป็นจิตรกรคนสำคัญของยุโรปในคริสต์ศวรรษที่ 15 ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส
เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ (ค.ศ. 1577-ค.ศ. 1640) เป็นจิตรกรผู้มีอิทธิพลเป็นอันมากทางตอนเหนือของยุโรป ผู้ถือกันว่าเป็นจิตรกรคนสำคัญของยุคบาโรกของเฟลมิชที่มีบทบาทสำคัญในการสร้างลักษณะการเขียนอันเป็นเอกลักษณ์ของยุค และการใช้จักษุศิลป์ในการสื่อความหมายของงานจิตรกรรม รือเบินส์เป็นผู้ดูแลการสร้างงาน และสร้างงานต่าง ๆ ด้วยตนเองด้วยกันกว่าสามพันชิ้นที่รวมทั้งงานภาพพิมพ์แกะไม้, ภาพพิมพ์แกะโลหะ และจิตรกรรมที่เขียนบนวัสดุหลายอย่าง ประเภทของงานที่เขียนก็มีทั้งจิตรกรรมประวัติศาสตร์, จิตรกรรมศาสนา, จิตรกรรมอุปมานิทัศน์, จิตรกรรมภูมิทัศน์, ฉากแท่นบูชา และภาพเหมือน รือเบินส์มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักโดยเฉพาะในการเขียนร่างคนที่งดงามและเครื่องตกแต่งร่างกายที่ทำจากผ้าเนื้อดีมีสีสันอันพรายตา และเป็นภาพที่เขียนจากหัวเรื่องที่มาจากทั้งคริสต์ศาสนาและวัฒนธรรมคลาสสิก การศึกษางานคลาสสิกของกรีกและโรมันเป็นภาษาละตินของรือเบินส์ในระยะแรกมามีอิทธิพลต่ออาชีพการเป็นจิตรกร ที่ทำให้เป็นจิตรกรที่แตกต่างจากจิตรกรผู้อื่นในสมัยเดียวกัน เมื่อเริ่มอาชีพการเป็นจิตรกรใหม่ ๆ รือเบินส์เข้าศึกษากับจิตรกรเฟลมิชเช่นโอตโต ฟัน เฟน, แต่อิทธิพลต่องานของรือเบินส์มาจากช่วงเวลาที่ไปพำนักอยู่ในอิตาลีเมื่อไปศึกษาประติมากรรมคลาสสิกและงานของมีเกลันเจโล, ราฟาเอล, การาวัจโจ, ทิเชียน และปาโอโล เวโรเนเซ ในช่วงเวลานั้นรือเบินส์ก็เริ่มก๊อบปี้งานประติมากรรมคลาสสิก เช่น "เลอาโคอันและบุตร" และงานวาดที่เขียนโดยศิลปินคนอื่น ๆ นอกจากนั้นรือเบินส์ก็ยังเป็นนักสะสมงานศิลปะทั้งงานดั้งเดิมและงานใหม่ที่ก๊อบปี้งานคลาสสิก (reproduction) และไม่เพียงแต่จะสะสมงานของศิลปินชั้นครูของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลีเท่านั้น แต่ยังรวมไปถึงงานของศิลปินร่วมสมัยด้วย รือเบินส์เป็นเจ้าของงานพิมพ์ของศิลปินร่วมสมัยอาเดรียน เบราเวอร์ มากกว่างานของศิลปินอื่น ๆ ที่สะสม ซึ่งอาจจะสันนิษฐานได้ว่ามาจากความห่วงใยในอนาคตของเบราเวอร์มากกว่าที่จะมาจากประโยชน์ในการสะสมงานของเบราเวอร์ก็เป็นได้ การสะสมงานศิลปะและอิทธิพลของศิลปินร่วมสมัยผู้ที่บางคนกลายมาเป็นเพื่อนตลอดชีพของรือเบินส์มีอิทธิพลต่องานเขียนของรือเบินส์จนตลอดชีวิต  ราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง
ในปี ค.ศ. 558 โคลแธร์ที่ 1 เป็นพระโอรสคนสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่ของโคลวิสที่ 1 และราชอาณาจักรแฟรงก์กลับมาเป็นหนึ่งเดียวกันอีกครั้งจนพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 561 ยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
พระนางสิ้นพระชนม์ในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2339 ณ พระราชวังฟรีเดนเบอร์ก พระบรมศพถูกฝังที่มหาวิหารร็อคสไลด์ สิริพระชนมายุ 67 พรรษา พระบรมศพของพระนางถูกผู้มาเยือนชาวเดนมาร์กถ่มน้ำลายรดหลุมศพนานหลายปี ซึ่งถือเป็นจุดสิ้นสุดเผด็จการสตรีที่มีอำนาจที่สุดในแถบสแกนดิเนเวีย ในปีพ.ศ. 2351 พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคต มกุฎราชกุมารได้ครองราชย์เป็น สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นที่รักใคร่และนับถือในปวงประชาชนชาวเดนมาร์ก โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
งานประมาณระหว่างปี ค.ศ. 1430 ถึงปี ค.ศ. 1435 รอย โอ. ดิสนีย์
รอย โอลิเวอร์ ดิสนีย์ (24 มิถุนายน ค.ศ. 1893 - 20 ธันวาคม ค.ศ. 1971) เป็นพี่ชายของวอลต์ ดิสนีย์ ทั้งสองเป็นผู้ร่วมกันก่อตั้งดิสนีย์บราเธอส์คาร์ูตูนสตูดิโอ ในปี ค.ศ. 1923 ซึ่งปัจจุบันคือ เดอะวอลต์ดิสนีย์ โดยรอยเป็นผู้บริหารด้านการเงินของบริษัท มีหน้าที่หาเงินทุนมาสนับสนุนการสร้างสรรค์ผลงานของผู้เป็นน้องชาย โดยดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ตั้งแต่เริ่มก่อตั้งบริษัท (1923-1971) ดำรงตำแหน่งประธานบริษัท (president) ตั้งแต่ปี 1945 และตำแหน่งประธานกรรมการ (chairman) หลังจากวอลต์ ดิสนีย์ เสียชีวิตเมื่อปี 1966 ยัน ฟัน โคเยิน
ยัน โยเซฟส์โซน ฟัน โคเยิน (; 13 มกราคม ค.ศ. 1596 - 27 เมษายน ค.ศ. 1656) เป็นจิตรกรชาวดัตช์คนสำคัญของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ยัน ฟัน โคเยินมีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์ โดยมีผลงานเป็นจำนวนมาก เท่าที่ทราบเป็นจำนวนถึงราวพันสองร้อยภาพ  พ.ศ. 2470
21 กุมภาพันธ์ - ฮิวเบิร์ท เดอ จีวองชี แฟชันดีไซเนอร์ชาวฝรั่งเศส 6 มีนาคม - กาเบรียล การ์เซีย มาร์เกซ กวีชาวโคลอมเบีย (ถึงแก่กรรม 17 เมษายน พ.ศ. 2557) 5 เมษายน - ธานินทร์ กรัยวิเชียร นายกรัฐมนตรีคนที่ 14 ของไทย 10 เมษายน - มาร์แชลล์ วอร์เรน ไนเรนเบิร์ก นักชีวเคมีและนักพันธุศาสตร์ชาวอเมริกัน (ถึงแก่กรรม 15 มกราคม พ.ศ. 2553) 16 เมษายน - สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 3 พฤษภาคม - ขุนทอง ภูผิวเดือน อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง (ถึงแก่กรรม 7 สิงหาคม พ.ศ. 2538) 28 พฤษภาคม - หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ ศิลปินแห่งชาติ นักร้อง นักเขียน นักจัดรายการโทรทัศน์ 29 พฤษภาคม - สมเด็จพระราชินีฮาลาเอวาลู มาตาอาโฮ อาโฮเมเอ อดีตสมเด็จพระราชินีตองงา พระราชมารดาในสมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6 แห่งตองงา รัชกาลที่6 รัชกาลปัจจุบัน และสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 แห่งตองงา รัชกาลที่5 (สวรรคต 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560) 26 มิถุนายน - สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (อัมพร อมฺพโร) พระสังฆราชองค์ที่ 20 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ 11 สิงหาคม - ประสงค์ สุ่นศิริ 18 สิงหาคม - โรซาลีนน์ คาร์เตอร์ อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา ภรรยาของอดีตประธานาธิบดีจิมมี คาร์เตอร์ 22 กรกฎาคม - สำราญ เกิดผล ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง 11 ตุลาคม - อาจินต์ ปัญจพรรค์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ นักเขียน (ถึงแก่กรรม 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561) 14 ตุลาคม - โรเจอร์ มัวร์ นักแสดงชาวอังกฤษ 16 ตุลาคม - กึนเทอร์ กรัสส์ นักเขียนนวนิยายชาวเยอรมัน (ถึงแก่กรรม 13 เมษายน พ.ศ. 2558) 5 ธันวาคม - พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช พระมหากษัตริย์ลำดับที่เก้าแห่งราชวงศ์จักรี (สวรรคต 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559) 28 พฤศจิกายน -สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านตวนกู อับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์ แห่งมาเลเซีย (สวรรคต 11 กันยายน พ.ศ. 2560) 25 ธันวาคม - ราม นารายัณ นักดนตรีชาวอินเดีย ฟินเซนต์ ฟัน โคค
ฟินเซนต์ วิลเลิม ฟัน โคค (; 30 มีนาคม ค.ศ. 1853 — 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1890) คนไทยมักเรียก วินเซนต์ แวน โก๊ะ เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในลัทธิประทับใจยุคหลัง ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้มีชื่อเสียงและอิทธิพลมากที่สุดในประวัติศาสตร์ศิลปะตะวันตก เขาสร้างสรรค์งานศิลป์กว่า 2,100 ชิ้นในเวลาเพียงสิบปีกว่า ในจำนวนนี้เป็นภาพสีน้ำมัน 860 ชิ้น ซึ่งส่วนใหญ่ผลิตขึ้นในสองปีสุดท้ายของชีวิตเขา ผลงานของเขามีทั้งภาพภูมิประเทศ ภาพนิ่ง ภาพคนเหมือน และภาพเหมือนตนเอง ซึ่งล้วนมีลักษณะเด่นเป็นสีสันจัดจ้านและงานพู่กันที่ฉวัดเฉวียนแฝงอารมณ์ชวนประทับใจอันช่วยสร้างรากฐานให้แก่ศิลปะสมัยใหม่ หลังทนทุกข์เพราะไข้ใจและความจนมานานหลายปี เขาปลิดชีวิตตนเองเมื่ออายุได้ 37 ปี ราชอาณาจักรแฟรงก์
กษัตริย์เมรอวินเจียนที่มีชื่อเสียงที่สุดคือโคลวิสที่ขึ้นครองบัลลังก์ในราวปี ค.ศ. 482 พระองค์ถูกบีบตั้งแต่ช่วงต้นรัชสมัยให้ต่อสู้กับผู้นำชาวแฟรงก์คู่แข่งที่ถูกพระองค์สังหารอย่างโหดเหี้ยม เศษสุดท้ายของจักรวรรดิโรมันตะวันตกถูกพิชิตในปี ค.ศ. 486 เมื่อโคลวิสปราบซีอากริอุสที่เคยปกครองกอลตอนเหนือ พื้นที่ส่วนนั้นของราชอาณาจักรของชาวแฟรงก์ถูกเรียกว่าเนอุสเตรีย (ดินแดนใหม่) ตรงข้ามกับออสตราเชีย (ดินแดนตะวันออก) ที่เป็นอาณาเขตใจกลางดั้งเดิมของชาวแฟรงก์ ทว่าการพิชิตของโคลวิสไปไกลกว่านั้นมาก พระองค์โจมตีและปราบสมาพันธ์ชนเผ่าเจอร์มานิกอาเลมันนิในราวปี ค.ศ. 496 เพิ่มอาณาเขตขนาดใหญ่ให้กับอาณาจักรของตน อิทธิพลจากพระราชินีชาวเบอร์กันเดียน โคลทิลดา โน้มน้าวพระองค์ให้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์หลังทำสมรภูมิกับชาวอาเลมันนิ การตัดสินใจเข้าร่วมศาสนจักรคาทอลิกแทนที่จะเป็นนิกายอาเรียนของศาสนาคริสต์เหมือนกับชนชาวเจอร์มานิกคนอื่นๆ มีความสำคัญต่อโคลวิสอย่างมาก เนื่องจากทำให้พระองค์ได้รับการสนับสนุนจากประชากรในราชอาณาจักรเพื่อนบ้านที่มองว่าชาวอาเรียนเป็นพวกนอกรีต ดีร์ก ฟัน บาบือเริน
ดีร์ก ยัสเปิร์สโซน ฟัน บาบือเริน () หรือ เตโอดูร์ ฟัน บาบือเริน (; ราว ค.ศ. 1595 - 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1624) เป็นจิตรกรชาวดัตช์ในสมัยยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพประวัติศาสตร์, คริสต์ศาสนา และชีวิตประจำวัน รอเบิร์ต เดเวอรู เอิร์ลที่ 3 แห่งเอสเซกซ์
รอเบิร์ต เดเวอรู เอิร์ลที่ 3 แห่งเอสเซกซ์ (; 11 มกราคม ค.ศ. 1591 - 14 กันยายน ค.ศ. 1646) เป็นแม่ทัพของฝ่ายรัฐสภาที่มีบทบาทในการต่อสู้ในสงครามกลางเมืองอังกฤษ 
เมื่อสงครามกลางเมืองอังกฤษเริ่มในปี ค.ศ. 1642 รอเบิร์ต เดเวอรูก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพและผู้บังคับบัญชาทหารสูงสุดของกองทัพฝ่ายรัฐสภาหรือที่เรียกว่ากลุ่มหัวเกรียนคนแรก แต่เดเวอรูไม่สามารถและไม่เต็มใจที่จะเอาชนะอย่างเด็ดขาดต่อกองทัพของฝ่ายกษัตริย์นิยมของพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ต่อมาเดเวอรูก็ถูกข่มรัศมีโดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ และในที่สุดก็ลาออกในปี ค.ศ. 1646 กุสตาฟว์ กูร์แบ
ฌ็อง เดซีเร กุสตาฟว์ กูร์แบ (; 10 มิถุนายน ค.ศ. 1819 - 31 ธันวาคม ค.ศ. 1877) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสผู้นำของขบวนการสัจนิยมของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งเป็นขบวนการที่เชื่อมระหว่างขบวนการโรแมนติก (ที่พบในภาพเขียนของเตออดอร์ เฌรีโก (Théodore Géricault) และเออแฌน เดอลาครัว) กับ ตระกูลการเขียนบาร์บิซง (Barbizon School) กูร์แบมีบทบาทสำคัญในจิตรกรรมฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในฐานะที่เป็นผู้ริเริ่ม และในฐานะศิลปินผู้เต็มใจที่จะแสดงความคิดทัศนคติเกี่ยวกับสังคมในผลงานที่ทำ จอห์น เฮาเวิร์ด ดยุคแห่งนอร์โฟล์คที่ 1
จอห์น เฮาเวิร์ด ดยุกแห่งนอร์โฟล์คที่ 1 () (ค.ศ. 1421 - 22 สิงหาคม ค.ศ. 1485) จอห์น เฮาเวิร์ด ดยุกแห่งนอร์โฟล์คที่ 1 เป็นนักการทหารและขุนนางชาวอังกฤษผู้มีบทบาทในสงครามดอกกุหลาบ จอห์นเป็นดยุกแห่งนอร์ฟอล์กตระกูลเฮาเวิร์ดคนแรก และเป็นพระสหายสนิทและผู้สนับสนุนสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 3 ต่อมามาเสียชีวิตด้วยกันในยุทธการบอสเวิร์ธฟิลด์ ไรอัน ไวต์
เมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1990 อีกหลายเดือนก่อนที่ไวต์จะจบการศึกษาระดับมัธยมปลาย เขาเข้าโรงพยาบาลไรลีย์ ในอินดีแอนาโพลิส เกี่ยวกับการติดเชื้อทางลมหายใจ จากเหตุนี้ทำให้เขาต้องใส่เครื่องช่วยหายใจและได้รับยาระงับความรู้สึก เอลตัน จอห์น มาเยี่ยมเขาและทางโรงพยาบาลได้รับสายโทรศัพท์มาอวยพรอย่างล้นหลาม ไวต์เสียชีวิตในวันอาทิตย์ใบปาล์ม เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1990  ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดิน
ยัน ฟัน เดอร์ไฮเดินเป็นผู้ปรับปรุงสายดับเพลิงในปี ค.ศ. 1672 กับพี่ชายผู้เป็นวิศวกรพลังน้ำ (hydraulic engineer) นอกจากนั้นก็ยังปรับปรุงตำราสำหรับรถดับเพลิง จัดระบบนักดับเพลิง และเขียนหนังสือและภาพประกอบตำราการดับเพลิงเล่มแรก () ฟัน เดอร์ไฮเดิน ออกแบบระบบไฟถนนในอัมสเตอร์ดัมที่ใช้ระหว่าง ค.ศ. 1669 จนถึง ค.ศ. 1840 และเป็นระบบที่นำไปใช้ในหลายเมืองในต่างประเทศ คาร์ล วิลเฮล์ม แฟร์ดีนันด์ ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-โวลเฟนบึทเทิล
ในวันที่ 14 ตุลาคม 1806 ระหว่างสงครามประสานมิตรครั้งที่สี่ พระองค์บัญชาทัพเข้าเผชิญหน้ากับทัพฝรั่งเศสที่นำโดยหลุยส์-นีกอลา ดาวู และได้รับความพ่ายแพ้ พระองค์สูญเสียดวงตาทั้งสองข้างจากการต้องกระสุนปืนในศึกครั้งนี้และได้รับบาดเจ็บหนัก และสิ้นพระชนม์ในวันที่ 10 พฤศจิกายน 1806  ฟรันซิสโก เด ซูร์บารัน
ฟรันซิสโก เด ซูร์บารัน () หรือ ฟรันซิสโก ซูร์บารัน (; 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 1598 - 27 สิงหาคม ค.ศ. 1664) เป็นจิตรกรสมัยจิตรกรรมยุคบาโรกคนสำค้ญของประเทศสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีความสำคัญในการเขียนภาพทางศาสนา เช่น นักพรต นักพรตหญิง มรณสักขีในศาสนาคริสต์ และภาพนิ่ง ซูร์บารันเป็นที่รู้จักกันในนาม "คาราวัจโจของสเปน" เพราะวิธีการวาดภาพอย่างเหมือนจริงและการใช้แสงเงาที่ตัดกันอย่างชัดเจนเช่นเดียวกับงานของคาราวัจโจ  โรเคียร์ ฟัน เดอร์ไวเดิน
"พระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์ในซอก" (Enthroned Virgin and Child in a Niche), ที่พิพิธภัณฑ์ทึสเซิน-โบร์แนมีซอ, มาดริด, ประเทศสเปน "นักบุญจอร์จกับมังกร" (Saint George and the Dragon), พิพิธภัณฑ์ที่มาดริด และหอศิลป์แห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี., สหรัฐอเมริกา "พระเยซูบนกางเขน" (Crucifixion), พิพิธภัณฑ์แห่งชาติ, เบอร์ลิน, ประเทศเยอรมนี รอนนี เจมส์ ดิโอ
โรนัลด์ เจมส์ พาดาโวนา () เกิด 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1942 เสียชีวิตวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 มีอีกชื่อคือ รอนนี เจมส์ ดิโอ เขาเป็นนักร้อง และ นักแต่งเพลงชาว อเมริกัน และเคยเป็นอดีตสมาชิกของวง Elf Rainbow, Black Sabbath, Heaven & Hell,และวงดนตรีของเขาเอง Dio และงานดนตรีต่างๆเช่น Hear 'n Aid เขาได้รับการยอมรับว่ามีเสียงร้องที่ทรงพลังในแนวเพลงเฮฟวีเมทัล และเขาเป็นเจ้าของสัญญลักษณ์ Devil's horns (เขาปีศาจ) ที่สร้างอิทธิพลแก่วงการร็อค ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต รอนนี เจมส์ ดิโอ ได้ร่วมงานกับสมาชิกของวง Black sabbath คือTony Iommi, Geezer Butler, และ Vinny Appice ในชื่อวง Heaven & Hell อัลบั้ม "The Devil You Know" บันทึกไว้เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2009 ริชชาร์ท ชเตราส์
ริชชาร์ท เกออร์ค ชเตราส์ (; 11 มิถุนายน ค.ศ. 1864 – 8 กันยายน ค.ศ. 1949) เป็นนักแต่งเพลงชาวเยอรมัน ช่วงปลายของดนตรียุคโรแมนติกและต้นยุคใหม่ เป็นที่รู้จักจากผลงานอุปรากรอย่าง "Der Rosenkavalier", "Elektra", "Die Frau ohne Schatten" และ "Salome"; ผลงานเพลง"Four Last Songs"; เพลงศรีปราชญ์ (Tone Poem) อย่าง "Don Juan", "Death and Transfiguration", "Till Eulenspiegel's Merry Pranks", "Also sprach Zarathustra", "Ein Heldenleben", "Symphonia Domestica" และ "An Alpine Symphony" ชเตราส์ยังเป็นวาทยกรที่มีชื่อเสียงในยุโรปตะวันตกและอเมริกา