นาย เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน เสียชีวิตเมื่อไหร่?
เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นายโมไลสันได้เสียชีวิตไปในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551)
มานูเอล เอเล. เกซอน
มานูเอล ลุยส์ เกซอน อี โมลีนา () หรือ มานูเวล ลูวิส โมลีนา เคโซน (; 19 สิงหาคม พ.ศ. 2421 – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487) เป็นรัฐบุรุษ ทหาร และนักการเมืองฟิลิปปินส์ที่ได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ระหว่างปี พ.ศ. 2478–2487 เกซอนเป็นคนฟิลิปปินส์คนแรกที่ได้เป็นหัวหน้ารัฐบาลของฟิลิปปินส์ทั้งหมด (เมื่อเทียบกับรัฐบาลของรัฐฟิลิปปินส์ก่อนหน้านี้) และถือว่าเป็นประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่สองหลังจากเอมิลิโอ อากินัลโด (พ.ศ. 2442–2444) เขาเป็นชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายสเปน โดยพ่อและแม่ของเขาเป็นเมสติโซ (ลูกครึ่งชาวพื้นเมืองกับชาวสเปน) เจ้าชายมูลัย รอชิด
เจ้าชายมูลัย รอชิด หรือ เจ้าชายมูลัย รอชิด บินอัลฮะซัน (; 20 มิถุนายน พ.ศ. 2513) เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีฮะซันที่ 2 กับเจ้าหญิงลัลลา ลาติฟะฮ์ และเป็นพระราชอนุชาในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 แห่งโมร็อกโก ไมเคิล แจ็กสัน
หลังจากที่เขาเสียชีวิตไม่นานในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2009 เอ็มทีวีปรับเปลี่ยนช่องโดยเล่นมิวสิกวิดีโอของเขาเพื่อเป็นการอุทิศและเฉลิมฉลองในงานของเขา[326] สถานียังออกอากาศมิวสิกวิดีโอของเขาเป็นเวลานานหลายชั่วโมง และยังมีการสัมภาษณ์สดในปฏิกิริยาตอบรับทั้งจากพิธีกรเอ็มทีวีและเหล่าบุคคลมีชื่อเสียง ตลอดทั้งสัปดาห์ยังมีรายการและยังมีการถ่ายทอดสดพิธีไว้อาลัย [327] ในพิธีไว้อาลัย ณ วันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 ผู้ก่อตั้งค่ายเพลงโมทาวน์ เบอร์รี กอร์ดี ยังสรรเสริญแจ็กสันว่าเป็น "คนบันเทิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา" [328][329][330] ดรีทริซ ฟอน โคลทิซ
ดรีทริซ ฮูโก้ แฮร์มัน ฟอน โคลทิซ (9 พฤศจิกายน 1894-4 พฤศจิกายน 1966) เป็นนายทหารมืออาชีพที่รับใช้กองทัพจักรวรรดิเยอรมันในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและกองทัพเวร์มัคในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง. เขาได้เป็นที่จดจำว่าส่วนใหญ่สำหรับบทบาทของเขาคือ เขาได้เป็นผู้บัญชาการคนสุดท้ายของนาซีเยอรมนีในการครอบครองกรุงปารีสในปี 1944 เขาได้ขัดคำสั่งของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในการเผาทำลายกรุงปารีสให้ราบเพื่อไม่ให้กรุงปารีสไปตกอยู่ในมือสัมพันธมิตร แต่กลับยอมจำนนต่อกองทัพฝรั่งเศลเสรี เขาได้รับการยกย่องจากชาวฝรั่งเศลหลายคนว่า เป็นผู้ช่วยกรุงปารีสเอาไว้ เฮอร์แมน เมลวิลล์
เฮอร์แมน แมลวิลล์ () (1 สิงหาคม พ.ศ. 2362 – 28 กันยายน พ.ศ. 2434) เป็นนักเขียนชาวอเมริกัน แต่งทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น เรียงความ และบทกวี วรรณกรรมชิ้นเอกของเขาคือ โมบี-ดิก (Moby Dick) ซึ่งพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2394 เมื่อเฮอร์แมนมีอายุ 32 ปี สงครามโลกครั้งที่สอง
ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 12 เมษายน ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา แฟรงกลิน โรสเวลต์ ถึงแก่อสัญกรรมขณะดำรงตำแหน่ง ผู้ที่มารับตำแหน่งต่อคือ รองประธานาธิบดี แฮร์รี เอส. ทรูแมน ขณะที่เบนิโต มุสโสลินีถูกสังหารโดยขบวนการกู้ชาติอิตาลี เมื่อวันที่ 28 เมษายน[244] และอีกสองวันให้หลัง ฮิตเลอร์ก็ยิงตัวตาย และสืบทอดอำนาจต่อให้กับจอมพลเรือ คาร์ล เดอนิทซ์[245] ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท
โชคไม่ดีที่ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1771 อัครมุขนายกซีกิสมุนท์ ฟ็อน ชรัทเทินบัค สิ้นพระชนม์ อัครมุขนายกฮีโรนีมุส ฟ็อน ค็อลโลเรโดได้กลายมาเป็นนายจ้างคนใหม่ของเขา ฮุจญัต บิน อัลฮะซัน
ญาซิม ฮุเซน ได้รวบรวมฮะดีษเกี่ยวกับการเร้นกายของอิมามมะฮ์จากชีอะฮ์กลุ่มต่างๆ ไว้อย่างมากมาย ช่วงก่อนปีฮิจเราะฮ์ศักราชที่ 260 ตรงกับปีคริสตศักราชที่ 874 มีผลงานต่างๆจากสามนิกาย ได้แก่ วากิฟียะฮ์ ซัยดียะฮ์ ญารูดียะอ์ และอิมามียะฮ์ จากกลุ่มวากิฟียะฮ์ ได้แก่ อันมาฏี อิบรอฮีม บิน ซอลิห์ กูฟี สาวกของอิมามมุฮัมหมัดบาเกร ได้เขียนหนังสือชื่อ อัลฆอยบะฮ์ ขึ้น อาลี บิน ฮุเซน ฏออี ฏอฏอรี และฮะซัน บิน มุฮัมหมัด บิน สิมาอะฮ์ ก็ได้เขียนหนังสือ กิตาบุลฆอยบะฮ์ ขึ้น โดยแนะนำว่าอิมามมูซากาซิม คืออิมามผู้เร้นกาย กลุ่มซัยดียะฮ์ เช่น อะบูสะอีด อิบาด บิน ยะอ์กูบ รอวาญีนี อุศฟุรี ได้นำฮะดีษต่างๆเกี่ยวกับการเร้นกาย , อิมามทั้งสิบสองและอิมามท่านที่ 12 โดยปราศจากการนับชื่อของพวกเขา กลุ่มอิมามียะฮ์ เช่น อาลี บิน มะฮซ์ยาร อะฮ์วอซี (วะกีลของของอิมามท่านที่ 10)(เสียชีวิตประมาณปีฮิจเราะฮ์ศักราชที่ 250-260) ได้เขียนหนังสือขึ้นสองเล่ม ได้แก่ กิตาบุลมุลาฮิม และกิตาบุลกออิม ทั้งสองเล่มพูดถึงเรื่องการเร้นกายของอิมามและการลุกขึ้นต่อสู้ด้วยดาบของเขา ฮะซัน บิน มะห์บูบ สุรอด (เสียชีวิตปีฮิจเราะฮ์ศักราชที่ 224 ตรงกับปีคริสตศักราชที่ 838) เขียนหนังสือเกี่ยวกับการเร้นกายชื่อ "อัลมะชีเคาะฮ์" ฟัฏล์ บิน ชาซาน นีซาบุรี (เสียชีวิตปีฮิจเราะฮ์ศักราชที่ 260 ตรงกับปีคริสตศักราช 873) เขียนหนังสือชื่อ อัลฆอยบะฮ์ ขึ้น ซึ่งดูเหมือนว่าจะรายงานตามหนังสืออัลมะชีเคาะฮ์ เขาเสียชีวิตก่อนอิมามท่านที่สิบเอ็ดและเชื่อว่าอิมามท่านที่สิบสองคือกออิม กออิม แหล่งข้อมูลก่อนการเร้นกายระยะยาวนั้นมีอยู่อย่างกระจัดกระจายและไม่เพียงพอ อุปสรรคที่บรรดานักค้นคว้าประสบก็คือบรรทัดฐานทางประวัติศาสตร์ของแหล่งอ้างอิงเหล่านี้ จูเลีย มุลล็อก
จูเลีย มุลล็อกเสียชีวิตอย่างเดียวดายเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ณ สถานพยาบาลแห่งหนึ่งในรัฐฮาวาย สหรัฐ ศาสตราจารย์อี นัม-จู สหายคนสนิทของจูเลียกล่าวว่า ""เธอ [จูเลีย] มีความประสงค์ที่จะถูกฝังศพในเกาหลีใต้ แต่ฉันได้ยินมาว่าศพถูกฌาปนกิจไปแล้ว ส่วนเถ้ากระดูก บุตรสาวบุญธรรมของเธอจะนำไปลอยอังคารในมหาสมุทรแปซิฟิก"" เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
งานวิจัยที่ใช้เทคนิค repetition priming แสดงความสามารถในการสร้างความจำโดยปริยาย (implicit memory) ซึ่งไม่ได้อยู่ใต้อำนาจจิตใจของนายโมไลสัน เปรียบเทียบกับการที่เขาไม่สามารถสร้างความจำเชิงความหมาย (semantic memory) และความจำอาศัยเหตุการณ์ (episodic memory) ใหม่ซึ่งเป็นประเภทต่าง ๆ ของความจำชัดแจ้ง (explicit memory)[12]. ผลงานวิจัยเหล่านี้ให้หลักฐานว่า ความจำเกี่ยวกับทักษะและ repetition priming อาศัยโครงสร้างทางประสาทที่ต่างจากความจำเกี่ยวกับเหตุการณ์และความจริงต่าง ๆ คือ แม้ว่า ความจำเชิงกระบวนวิธีและ repetition priming จะไม่อาศัยสมองกลีบขมับด้านในที่ถูกตัดออกไปในกรณีของนายโมไลสัน แต่ว่า ความจำเชิงความหมายและความจำอาศัยเหตุการณ์ยังต้องอาศัย[4] สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส หรือ สุสานแห่งโมโซลูส (, กรีก: Μαυσωλεῖον τῆς Ἁλικαρνασσοῦ) เป็นสุสานขนาดใหญ่ของกษัตริย์โมโซลูสแห่งลิเชีย ในเอเชียไมเนอร์ จัดเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก เป็นเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ ฮุจญัต บิน อัลฮะซัน
ทรรศนะทางประวัติศาสตร์ที่แพร่หลาย คือการเชื่อเกี่ยวกับอิมามท่านที่สิบสอง และอิมามท่านที่สิบสองก็คือมะฮ์ดี ผู้ถูกสัญญา ก็ค่อยๆ พัฒนาขึ้นอย่างสมบูรณ์  สมบูรณ์ ด้านตรงข้ามของญาซิม ฮุเซน ก็กล่าวว่า ตามหลักฐานทางฮะดีษคือ อิมามท่านที่สิบสองก็คือกออิมที่ถูกสัญญา และถูกกล่าวถึงกันแล้วก่อนการเสียชีวิตของฮะซันอัสการีในปีฮิจเราะฮ์ศักราช 260. ดูเหมือนว่าทรรศนะดังกล่าวนี้ใช้เวลานานพอสมควรกว่าที่จะสมบูรณ์ จากนั้นก็มีการอธิบายด้านศาสนาเกี่ยวกับเรื่องนี้มากขึ้น  บรรดาชีอะฮ์ต่างก็อธิบายทรรศนะเกี่ยวกับการเร้นกายด้วยสองมุมมอง คือ มุมมองทางด้านฮะดีษ และมุมมองทางด้านเทววิทยา วิทยา กุลัยนี (เสียชีวิตปีฮิจเราะฮ์ศักราช 329 ตรงกับคริสตศักราชที่ 941)ได้นำเสนอฮะดีษต่างๆ เกี่ยวกับการเร้นกายและเหตุผลการเร้นกายไว้ในหนังสืออุซูลกาฟี-ซึ่งอยู่ในยุคการเร้นกายระยะสั้น-  โดยเฉพาะนุอ์มานี ได้นำเสนอทรรศนะเกี่ยวกับการเร้นกายจากหนทางของฮะดีษต่างๆ ไว้ในหนังสืออัลฆอยบะฮ์ และท่านเป็ฯคนแรกที่บัญญัติคำว่า "การเร้นกายระยะสั้น" และ "การเร้นกายระยะยาว"ขึ้น .หลังจากเขา อิบนุบาบิวัยฮ์ (เสียชีวิตปีฮิจเราะฮ์ศักราช 911.922)พยายามรวบรวมฮะดีษต่างๆ เกี่ยวกับอิมามท่านที่สิบสองและการเร้นกายของเขาไว้ในหนังสือ กะมาลุดดีน นอีกด้านหนึ่งผู้เชี่ยวชาญด้านเทววิทยา เช่น เชคมุฟีด (เสียชีวิตปีฮิจเราะฮ์ศักราชที่ 412 ตรงกับคริสตศักราชที่ 1023) และศิษย์ของท่าน โดยเฉพาะ ซัยยิดมุรตะฎอ (เสียชีวิตปี 1044-1045)ก็ได้นำเสนอทรรศนะทางด้านเทววิทยาเกี่ยวกับความจำเป็นของการมีชีวิตอยู่ของอิมามในช่วงการเร้นกาย กามีย์ แซ็ง-ซ็องส์
กามีย์ แซ็ง-ซ็องส์ ถึงแก่กรรมด้วยโรคปอดบวม เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2464 (ค.ศ. 1921) ที่ออแตลเดอลออาซิส (Hôtel de l'Oasis) ในกรุงแอลเจียร์ ร่างของเขาถูกนำกลับไปยังปารีส เพื่อพิธีศพโดยรัฐบาล ที่ลามาเดอแลน (La Madeleine) และฝังในสุสานมงปาร์นัส ในกรุงปารีส สิริรวมอายุได้ 86 ปี 2 เดือน 7 วัน ทั้งนี้รัฐบาลฝรั่งเศสได้มอบเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Legion of Honour เพื่อเป็นเกียรติในฐานะผู้ประสบความสำเร็จในสาขาอาชีพ วินสตัน เชอร์ชิล
ภายหลังพรรคอนุรักษนิยมพ่ายการเลือกตั้งในปี 1945 เขาก็ทำหน้าที่เป็นผู้นำฝ่ายค้านต่อรัฐบาลพรรคแรงงาน เขาได้ออกมาเตือนอย่างเปิดเผยถึงอิทธิพลของโซเวียตในยุโรปผ่านมาตรการ "ม่านเหล็ก" และยังส่งเสริมความเป็นหนึ่งเดียวของยุโรป ภายหลังชนะเลือกตั้งในปี 1951 วินสตันก็กลับมาเป็นนายกรัฐมนตรีอีกครั้ง ในช่วงการดำรงตำแหน่งครั้งที่สองนี้ รัฐบาลของเขาเต็มไปด้วยข้อราชการต่างประเทศ ทั้งวิกฤตการณ์มาลายา, กบฎมาอูมาอูในเคนยา, สงครามเกาหลี ตลอดจนสนับสนุนการรัฐประหารในอิหร่าน ในปี 1953 เขาเริ่มเจ็บป่วยจากภาวะขาดเลือดในสมอง และลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรีในปี 1955 แต่เขายังคงเป็นสมาชิกสภาสามัญชนไปจนถึงปี 1964 วินสตันถึงแก่อสัญกรรมด้วยวัย 90 ปีในปี 1965 โดยสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 พระราชทานรัฐพิธีศพให้เป็นเกียรติ เขายังคงได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติอังกฤษ ชื่อของเขาอยู่ในลำดับที่ 1 ของทำเนียบชาวอังกฤษผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลจากการจัดอันดับในปี 2002 โกลด มอแน
มอแนและกามีย์ ดองโซแต่งงานกันเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1870 ไม่นานก่อนเกิดสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย[6] พอปี ค.ศ. 1876 กามีย์ก็เริ่มป่วย หลังจากมีมิเชลลูกคนที่สองเมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1878 สุขภาพของกามีย์ก็เสื่อมลง ในที่สุดก็เสียชีวิตเมื่ออายุได้ 32 ปีด้วยวัณโรคเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1879 มอแนวาดภาพกามีย์บนเตียงที่กามีย์นอนป่วย[10] [11] อันโตนิโอ ฮาลิลิ
อันโตนิโอ ฮาลิลิ (ค.ศ. 1945 หรือ ค.ศ. 1946 – 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักการเมืองชาวฟิลิปปินส์ เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเมืองทานวน ตั้งแต่วันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2013 จนถึงวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2018 โดยเขาเสียชีวิตจากการถูกสังหารจากมือปืน กาตาลินาแห่งอารากอน
พระนางสิ้นพระชนม์ในพระราชวังคิมบอลตันในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2079 พระอิศริยยศของพระนางสุดท้ายคือเจ้าหญิงแห่งเวลส์ หลังจากพระนางสวรรคตพระเจ้าเฮนรีทรงเสียพระทัยมาก แต่พระนางแอนน์ โบลีนกลับมีความปีติมากกว่าใคร ๆ ที่อริเก่าของพระนางได้สิ้นชีพลง แต่ในไม่กี่เดือนต่อมาแอนน์ โบลีนได้ถูกสั่งประหารชีวิตในข้อหามีเป็นทุรยศด้วยการคบชู้สู่ชายและข้อหาทรงดำรงเป็นแม่มดโดยทรงถูกใส่ร้ายโดยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 เนื่องจากทรงผิดสัญญาในการให้กำเนิดพระโอรส ขัตติยะ สวัสดิผล
พลตรี ขัตติยะ สวัสดิผล หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เสธ.แดง (2 มิถุนายน พ.ศ. 2494 — 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2553[1]) เป็นทหารบกชาวไทย เริ่มเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปเมื่อมีคดีความการรื้อบาร์เบียร์ย่านซอยสุขุมวิท 10 และถูก พล.ต.อ.สันต์ ศรุตานนท์ อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ฟ้องเรียกค่าเสียหายที่กล่าวหาว่า พล.ต.อ.สันต์ มีพฤติกรรมในการใช้อำนาจโดยมิชอบและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ รวมทั้งทุจริตการจัดซื้อ-จัดจ้าง การทำสำนวนคดีรื้อถอนบาร์เบียร์ที่มีพฤติการณ์ช่วยเหลือนายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ และเป็นผู้มีส่วนร่วมในการอุ้มนายชูวิทย์จากโรงแรมดิเอมเมอรัลด์ รัชดาภิเษก จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการเขียนหนังสือ คม...เสธ.แดง ขึ้น อันเป็นหนังสืออัตชีวประวัติและรวบรวมความคิดคำพูดของ พล.ต.ขัตติยะ เอง โทนี วิลสัน
เขาเสียชีวิตด้วยภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2007 นอกจากนี้ยังทุกข์ทรมานจากโรคมะเร็งไต สงครามดอกกุหลาบ
พระเจ้าเฮนรีที่ 4 เสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1413 พระราชโอรสพระเจ้าเฮนรีที่ 5 ขึ้นครองราชบัลลังก์ต่อมา พระเจ้าเฮนรีที่ 5 ทรงเป็นนักการทหารผู้มีความสามารถและทรงได้รับความสำเร็จในยุทธการในสงครามร้อยปีในฝรั่งเศส ซึ่งเป็นผลทำให้เป็นกษัตริย์ที่เป็นที่นิยมและช่วยในการสร้างความมั่นคงของราชวงศ์แลงคาสเตอร์ในการครองราชบัลลังก์อังกฤษ เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นอกจากความจำเกี่ยวกับแผนที่ภูมิลักษณ์แล้ว โมไลสันยังสามารถเรียนรู้งานในการจำและรู้จำภาพต่าง ๆ และงานรู้จำใบหน้าของคนมีชื่อเสียง แต่งานหลังเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อมีการให้เสียงช่วยโดยพยางค์ ความสามารถของนายโมไลสันเกี่ยวกับการรู้จำภาพอาจเป็นเพราะส่วนที่ไม่เสียหายของ perirhinal cortex ด้านล่าง พระครูธรรมกิจโกวิท (ยงยุทธ ธมฺมโกสโล)
เรื่องราวของพระอาจารย์ยงยุทธ ได้ทราบไปถึง จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ให้ความสนับสนุนส่งเสริม มอบหมายให้เจ้าหน้าที่ทหารจำนวนหนึ่งไปตรวจสอบสถานที่และทำรายงานมาเสนอทางราชการ แต่ผ่านไปเพียง 3 เดือน จอมพลสฤษดิ์ ได้ถึงแก่อสัญกรรม ทำให้แผนพัฒนาวัดเขาไม้แดงหยุดชะงักไป
เมื่อหลวงพ่อยงยุทธ เข้าสู่วัยชรา ท่านก็มีโรคประจำตัว คือ โรคหัวใจ ต้องเข้าพักรักษาตัวที่โรงพยาบาลสมเด็จพระบรมราชเทวี ณ ศรีราชา ในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 ด้วยโรคถุงน้ำดีอักเสบ และโรคหัวใจ หลวงพ่อยงยุทธ ได้มรณภาพด้วยอาการอันสงบ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 เวลา 05.45 น. สิริอายุ 75 ปี 2 เดือน พรรษา 52 เดอะเรฟ
ทั้งนี้ เดอะเรฟ เสียชีวืตเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ที่บ้านพักของตัวเอง ใน แคลิฟอร์เนียตอนใต้ อย่างไรก็ดีในช่วงที่ ชัลลิแวน เสียชีวิตใหม่ๆ ยังไม่มีใครระบุได้ว่า มือกลอง รายนี้ เสียชีวิตด้วยสาเหตุอะไร แต่ล่าสุดนิตยสาร โรลลิ่ง สโตน อ้างรายงานของ นักพิษวิทยา ซึ่งให้ข้อสังเกตว่า ซัลลิแวน น่าจะเกิดอาการช็อก จากอาการทำงานของยาอย่างเฉียบพลัน ซึ่งในร่างกายของมือกลอง พบการทำงานของสารเคมีหลายประเภท ได้แก่ ออกซิโคโดน (ยาแก้ปวดสกัดจากฝิ่น) ออกซิมอร์ฟีน ยาแก้ปวดที่สกัดจากมอร์ฟีน ไดอะซีแพม/นอร์ดาซีแพม ยาคลายเครียด และเอทานอล Fortnum &amp; Mason
ต่อมาเศรษฐีชาวแคนาดาชื่อดับเบิลยู. การ์ฟิลด์ เวสตัน ที่ต่อมากลายเป็นเจ้าของบริษัท ในปี ค.ศ. 1964 เขาสั่งให้ติดตั้งนาฬิกาน้ำหนักสี่ตันไว้เหนือทางเข้าเพื่อเป็นการยกย่องผู้ก่อตั้ง ในทุก ๆ ชั่วโมง หุ่นโมเดลของวิลเลียม ฟอร์ตนัมและฮิว เมสัน จะโน้มเข้าหาแล้วคำนับกัน พร้อม ๆ กับเสียงแบคกราวน์ที่กังวานในสไตล์ของดนตรีสมัยศตวรรษที่ 18 หลังจากที่ดับเบิลยู. การ์ฟิลด์ เวสตัน เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1978 ร้านค้าแห่งนี้ก็ถูกบริหารโดยหลานสาวของเขา เจนา คายัต (Jana Khayat) กับ เคต เวสตัน ฮอปเฮาส์ (Kate Weston Hobhouse) ด้วยความช่วยเหลือจาก ผู้อำนวยการบริหาร เบเวอรี แอสพิแนล (Beverley Aspinall) สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์
3 วันหลังจากเหตุระเบิดในบอสตันมาราธอน พ.ศ. 2556 เจ้าหน้าที่ตำรวจของสถาบัน ชอน คอลลีเออร์ ถูกยิงตายโดยผู้ต้องสงสัย (คือ Dzhokhar และ Tamerlan Tsarnaev) ซึ่งจุดชนวนการล่าอาชญากรอย่างดุเดือด ที่ส่งผลให้ปิดวิทยาเขตและเขตมหานครบอสตันตลอดวัน อีกอาทิตย์หนึ่งหลังจากนั้น ได้มีคนมางานศพของเจ้าหน้าที่ตำรวจคอลลีเออร์ ที่ทำในที่แจ้ง กว่า 10,000 คน โดยมีกลุ่มชนชาว MIT เป็นเจ้าภาพ และมีเจ้าหน้าที่ตำรวจหลายรัฐจากเขตนิวอิงแลนด์และประเทศแคนาดามาร่วมพิธีด้วยเป็นจำนวนหลายพัน เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
ฟิเนียส์ พี. เกจ, หัวหน้ากรรมกรสร้างทางรถไฟในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่มีบุคคลิกภาพเปลี่ยนไปอย่างสำคัญหลังจากเกิดการบาดเจ็บในกะโหลกศีรษะ เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
ความไม่สัมพันธ์กันระหว่างความจำโดยปริยายและความจำชัดแจ้งเพราะมีโครงสร้างประสาทที่ไม่สัมพันธ์กันที่เห็นได้ในกรณีของนายโมไลสัน ได้เป็นข้อมูลที่ช่วยให้เราเข้าใจระบบความจำในมนุษย์ ยกตัวอย่างเช่น ความจำระยะยาวไม่ใช่มีส่วนเดียวแต่สามารถแยกออกเป็นความจำเชิงประกาศและความจำแบบไม่ประกาศ (ความจำโดยปริยาย)[11] เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
คริสโตเฟอร์ โทลคีน บุตรชายคนที่สามของโทลคีน ได้เป็นผู้ช่วยโทลคีนผู้พ่อในการเขียนผลงานอยู่เสมอ เขาเคยช่วยเขียนแผนที่ ช่วยพิมพ์ดีด และจัดเรียงเอกสารต่างๆ[6] เมื่อโทลคีนถึงแก่กรรม คริสโตเฟอร์กับเพื่อนของเขาคือ กาย กัฟเรียล เคย์ ได้ช่วยกันเรียบเรียงผลงานของโทลคีนขึ้น ซิลมาริลลิออน จึงได้ตีพิมพ์ในที่สุดเมื่อปี พ.ศ. 2520 หลังจากโทลคีนเสียชีวิตไปแล้วเป็นเวลา 4 ปี อเดลีซาแห่งลูแว็ง
ในปลายปี ค.ศ. 1135 พระเจ้าเฮนรีที่ 1 อยู่ในนอร์ม็องดีกำลังรับมือกับการก่อกบฏโดยเหล่าบารอนในนอร์ม็องดีใต้ เฮนรีเดินทางไปปราสาทที่แซ็งต์-เดอนีส์-ซ็อง-ลียงส์ นอร์ม็องดี (ทุกวันนี้เรียกว่าลียงส์-ลา-ฟอเรต์) เพื่อล่าสัตว์ อ้างอิงตามนักพงศาวดาร เฮนรีแห่งฮันติงดอน เฮนรีกินปลาแลมเพรย์ ปลาไหลตัวเล็ก อาการอาหารเป็นพิษอาจกำเริบ ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1135 พระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษสิ้นพระชนม์ด้วยพระชนมายุ 67 พรรษา ร่างของเฮนรีถูกนำกลับไปอังกฤษที่ซึ่งพระองค์ถูกฝังที่เรดิงแอบบีย์ อาเดลิซาปรากฏตัวที่หลุมฝังศพของเฮนรีในวันครบรอบปีแรกของการสิ้นพระชนม์ เรดิงแอบบีย์กับหลุมศพของเฮนรีถูกทำลายในปี ค.ศ. 1538 ในช่วงการยุบอารามของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 สวนสัตว์เชียงใหม่
จากคำบอกเล่าของศาสตราจารย์ อัน นิมมานเหมินท์ ทายาทคนหนึ่งของ นาย กี-นาง กิมฮ้อ นิมมานเหมินท์ ได้ขอให้นายฮาโรลด์ ผู้เช่าบ้านเวฬุวัน ย้ายสวนสัตว์ของเขาไปไว้ที่ ที่ดินอีกแปลงหนึ่งของนาย กี-นาง กิมฮ้อ นิมมานเหมินท์ ซึ่งอยู่เชิงดอยสุเทพเช่นกันซึ่งปัจจุบันเป็นพื้นที่ที่ส่วน หนึ่งของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ แต่คงโดยเหตุที่นายฮาโรลด์เป็นชาวอเมริกัน ประชาชนของประเทศที่มีอิทธิพลทางการเมืองสูงยิ่งของโลก เขาจึงติดต่อขอที่ดินป่าสงวนเชิงดอยสุเทพต่อผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงใหม่โดยตรง จนได้รับอนุมัติให้ใช้พื้นที่ป่าสงวนเชิงดอยสุเทพประมาณ 60 ไร่ เป็นที่ตั้งสวนสัตว์ของเอกชน เปิดบริการให้เข้าชมตั้งแต่วันจักรี 6 เมษายน พ.ศ. 2500 จนกระทั่งนายฮาโรลด์ถึงแก่อนิจกรรมในปี พ.ศ. 2518  เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์
เจ้าชายเบร์ติล สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1997 ณ พระตำหนักส่วนพระองค์ ซึ่งเจ้าหญิงลิเลียนประทับอยู่ที่นั้นด้วย หลังจากการสิ้นพระชนม์ของสวามีพระองค์ก็ปฏิบัติพระกรณียกิจเป็นตัวแทนของพระบรมวงศานุวงศ์ตลอดมา พระองค์ได้อุปถัมภ์องค์กรต่าง ๆ จำนวนมาก และเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์กลุ่มองค์กรและสมาคมต่าง ๆ เฮนรี อาลาบาศเตอร์
นายเฮนรี อาลาบาสเตอร์รับราชการไทยได้เพียง 10 ปีเศษ ก็เกิดป่วยเป็นอัมพาตอย่างกะทันหัน ขากรรไกรแข็งพูดไม่ได้ เพียง ๒ วันก็สิ้นใจในวันที่ ๘ สิงหาคม ๒๔๒๗ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าฯ ทรงเสียพระทัยมาก มีพระราชหัตถเลขาถึงสมเด็จฯ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระบำราบปรปักษ์ ตอนหนึ่งมีความว่า เจ้าหญิงฟัตมา เนสลีชาห์
หลังการดำรงตำแหน่งในการเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ของเจ้าชายมูฮัมหมัด ท้ายที่สุดอียิปต์ก็ทำการปฏิวัติยกเลิกระบอบสถาบันพระมหากษัตริย์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1953 ต่อมาในปี ค.ศ. 1957 พระสวามีและพระองค์ถูกจับกุมด้วยข้อหาวางแผนต่อต้านนายพลกาเมล อับเดล นัสซอร์ ในเวลาต่อมาทั้งสองได้ถูกเนรเทศอีกครั้งซึ่งครั้งนี้เจ้าหญิงฟัตมาทรงพำนักในยุโรประยะหนึ่ง ก่อนที่จะเสด็จนิราศไปประทับในนครอิสตันบูล ประเทศตุรกี จนท้ายที่สุดเจ้าชายโมฮัมหมัดได้สิ้นพระชนม์ลงที่นั้นในปี ค.ศ. 1979  มอลีแยร์
ฌ็อง-บาติสต์ ปอเกอแล็ง () หรือชื่อที่ใช้ในการแสดงว่า มอลีแยร์ (; รับศีล 15 มกราคม ค.ศ. 1622 – 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1673) เป็นนักเขียนบทละครและนักแสดงชาวฝรั่งเศสที่ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในบรมครูด้านสุขนาฏกรรมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในแวดวงวรรณคดีตะวันตก ในบรรดาผลงานของเขาทั้งหมด ผลงานที่เป็นที่รู้จักคือ "Le Misanthrope" ("ผู้เกลียดชังมนุษย์"), "L'École des Femmes" ("โรงเรียนสำหรับภรรยา"), "Tartuffe ou L'Imposteur" ("ตาร์ตุฟหรือผู้แอบอ้าง"), "L'Avare" ("คนตระหนี่"), "Le Malade Imaginaire" ("ผู้ป่วยโรคอุปาทาน") และ "Le Bourgeois Gentilhomme" ("สุภาพบุรุษชนชั้นกลาง") อับดิริซัค ฮาจี ฮุสเซน
อับดิริซัค ฮาจี ฮุสเซน (; ‎; 24 ธันวาคม พ.ศ. 2467 - 31 มกราคม พ.ศ. 2557) เป็นนักการทูตและนักการเมืองชาวโซมาลี เขาดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของประเทศโซมาเลียตั้งแต่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2507 ถึง 15 มิถุนายน พ.ศ. 2510 ตั้งแต่พ.ศ. 2518 ถึงพ.ศ. 2523 เขาได้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตผู้แทนถาวรโซมาเลียประจำสหประชาชาติ อดีตเลขาธิการของสันนิบาติเยาวชนโซมาลี ฮุสเซนมีบทบาทในการนำรัฐบาลพลเรือนบริหารประเทศในช่วงแรก เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นาย เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน (English: Henry Gustav Molaison, 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926-2 ธันวาคม ค.ศ. 2008) หรือที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่า "H.M." เป็นคนไข้ความจำเสื่อมชาวอเมริกันผู้ได้รับการตัดสมองกลีบขมับด้านในออกทั้งสองข้าง คือในส่วน 2/3 ด้านหน้าของฮิปโปแคมปัส, parahippocampal cortex, entorhinal cortex, piriform cortex, และอะมิกดะลา เพื่อที่จะบำบัดโรคลมชัก (epilepsy) มีการศึกษาเกี่ยวกับลักษณะอาการของเขาอย่างกว้างขวางตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1957 จนกระทั่งถึงเขาเสียชีวิต[Note 1][Note 2] เค้สของเขามีบทบาสำคัญในการพัฒนาทฤษฎีต่าง ๆ ที่อธิบายความสัมพันธ์กันของการทำงานในสมองและความจำ และในการพัฒนาของประสาทจิตวิทยาเชิงประชาน (cognitive neuropsychology) ซึ่งเป็นสาขาของจิตวิทยาที่มุ่งหมายเพื่อจะเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและหน้าที่ของสมองกับกระบวนการทางจิตวิทยาเฉพาะอย่าง ๆ เขาได้อาศัยอยู่ในสถานพยาบาลในเมืองวินด์เซอร์ล็อกส์ รัฐคอนเน็กติกัต ซึ่งเป็นที่ที่มีการศึกษาประเด็นเรื่องของเขาอย่างมากมาย[1] วิตนีย์ ฮิวสตัน
ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2555 ฮิวสตันเสียชีวิตในห้องพักของเธอที่เบเวอร์ลีฮิลตันโฮเทล ซึ่งตั้งอยู่ในเบเวอร์ลีฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย รายงานการชันสูตรศพได้พิจารณาแล้วว่าเธอจมน้ำในอ่างอาบน้ำ อีกทั้งเธอเองก็เป็นโรคหัวใจและยังมีการใช้โคเคน ซึ่งคาดว่าเป็นปัจจัยที่มีผลกระทบ[11] ข่าวการเสียชีวิตเธอก่อนจะประกาศผลรางวัลแกรมมี่อวอร์ดครั้งที่ 54 ในอีกวัน ซึ่งสื่ออเมริกาและต่างประเทศต่างนำเสนอข่าวการเสียชีวิตของวิตนีย์ ฮิวสตัน[12] จักรพรรดิเมาริกิอุส
จักรพรรดิเมาริกิอุส หรือ จักรพรรดิเฟลเวียส มอริเชียส ไทบีเรียส ออกัสตัส (; ; ) (ค.ศ. 539 – 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 602) เมาริกิอุสทรงเป็นนักการทหารและพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์จัสติเนียน ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 582 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 602 โดยมีพระราชจักรพรรดิโฟคาสเป็นผู้ครองราชย์ต่อมา จักรพรรดิเมาริกิอุสทรงเป็นประมุขคนสำคัญคนหนึ่งในสมัยแรกของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ในรัชสมัยของพระองค์เต็มไปด้วยการสงครามที่ต่อเนื่องกันตลอดรัชสมัยและจากทุกด้าน ลัฟเรนตีย์ เบรียา
หลังการตายของสตาลินมีนาคม พ.ศ. 2496 เบรียาได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นรองประธานสภารัฐมนตรีและรัฐมนตรีกิจการภายในแห่งสหภาพโซเวียต เขาเป็นส่วนหนึ่งของ"ทรอยกา" กับ เกออร์กี มาเลนคอฟ และ วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีอำนาจในสมัยนั้นเกออร์กี มาเลนคอฟ ได้กลายเป็นประธานสภารัฐมนตรีหุ่นเชิด และเบรียาครองอำนาจทุกอย่าง 
เบรียามีนโยบายที่จะออกจากเยอรมนีตะวันออกและหันไปญาติดีกับสหรัฐ ทำให้คณะกรรมการพรรคหลายคนไม่พอใจ และไม่ไว้ใจในตัวเบรียา โดยเฉพาะครุชชอฟ เป็นคนที่ต่อต้านเบรียาอย่างเปิดเผย แต่ว่าไม่สามารถทำอะไรเบรียาได้ 
จนกระทั่งเมื่อเกิดการลุกฮือของประชาชนในเยอรมันตะวันออกในเดือนมิถุนายน สมาชิกพรรคหลายคนกังวลว่านั้นเป็นนโยบายที่ผิดพลาดและจะทำลายโซเวียต ต่อมา นิกิตา ครุสชอฟ เกออร์กี มาเลนคอฟ และจอมพลเกออร์กี จูคอฟ ทำการรัฐประหาร เบรียาถูกจับในข้อหากบฏในระหว่างการประชุมโปลิตบูโร หลังจากสอบปากคำเบรียาถูกนำตัวไปห้องใต้ดินและถูกยิงเสียชีวิตโดยนายพลปาเวล บาตีซกี พระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน
เมื่อกอดวินสิ้นชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1053 ฮาโรลด์ก็รับอำนาจครองเวสเซ็กซ์ต่อ นอกจากนั้นฮาโรลด์ก็ยังเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการปราบปรามเวลส์ให้อยู่ในอำนาจอังกฤษในปี ค.ศ. 1063 และเป็นผู้เจรจาต่อรองกับกบฏนอร์ทธัมเบรียในปี ค.ศ. 1065 สันนิษฐานกันว่าความสามารถต่างๆ ของฮาโรลด์เป็นสิ่งที่ทำให้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงแต่งตั้งให้เป็นรัชทายาทเมื่อทรงใกล้ที่จะสวรรคตถึงแม้ว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดอาจจะไปทรงสัญญายกราชบัลลังก์ให้พระญาติห่างๆ ดยุคแห่งนอร์มังดีแล้ว พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1066 พระบรมศพถูกฝังไว้ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ที่ทรงสร้าง โฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1
หลังจากนำกองเรือกลับมายังอังกฤษ เขาก็ไปปิดล้อมเมืองกาดิซในปี 1805 แต่เมื่อกองเรือฝรั่งเศส-สเปนเคลื่อนกำลังออกจากท่า กองเรือของเนลสันก็ไล่ตามไปจนถึงแหลมตราฟัลการ์ และเกิดเป็นยุทธนาวีที่ตราฟัลการ์ ซึ่งถือเป็นชัยชนะทางทะเลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของประวัติศาสตร์ชาติอังกฤษ ความทะเยอทะยานในการพิชิตอังกฤษของนโปเลียนได้แตกสลาย อย่างไรก็ตาม ระหว่างการปะทะ เนลสันที่กำลังบัญชาการรบอยู่บนดาดฟ้าเรือหลวงวิกตอรี ก็ถูกกระสุนปืนจากพลแม่นปืนของฝรั่งเศสยิงเข้าที่บริเวณหน้าอกและเสียชีวิต ร่างของเขาถูกนำตัวกลับไปยังอังกฤษ มีการจัดรัฐพิธีศพให้อย่างสมเกียรติและยิ่งใหญ่ มีการสร้างอนุสาวรีย์ของเขาและนำขึ้นประดับไว้บนเสากลางตั้งจัตุรัสทราฟัลการ์ของกรุงลอนดอน สุลต่านฮุสเซน ชาห์แห่งยะโฮร์
สุลต่านฮุสเซียน มูอัสซาม ชาห์ อิบนี มะห์มูด ชาห์ อะลาม (พ.ศ. 2319 – 5 กันยายน พ.ศ. 2378) เป็นสุลต่านองค์ที่ 18 แห่งยะโฮร์-รีเยา พระองค์เป็นที่จดจำในการลงนามมอบดินแดนให้อังกฤษ ซึ่งเป็นที่มาของการก่อตั้งสิงคโปร์สมัยใหม่ระหว่างที่พระองค์เป็นสุลต่านแห่งยะโฮร์และสิงคโปร์ใน พ.ศ. 2362 และสุลต่านแห่งยะโฮร์ใน พ.ศ. 2367 อย่างไรก็ตาม สุลต่านฮุสเซียนได้รับการยอมรับมากกว่าเป็นหุ่นเชิดของอังกฤษ อย่างน้อยช่วงแรกของการปกครอง แต่ในช่วงปีสุดท้าย และครึ่งแรกของของการปกครองของพระโอรสในนามสุลต่านแห่งยะโฮร์ การยอมรับอยู่ในขอบเขตจำกัด อังกฤษให้ความกังวลเฉพาะผลดีต่อเศรษฐกิจและการเมืองของตนเท่านั้น ลินดอน บี. จอห์นสัน
ลินดอน บี. จอห์นสัน ถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1973 ที่ฟาร์มส่วนตัวของเขา ในเวลา 15.39 น. ตามเวลาท้องถิ่น ด้วยโรคภาวะหัวใจล้มเหลว เนื่องจากสูบบุหรี่อย่างหนัก ซึ่งเขาป่วยด้วยโรคนี้เมื่อเดือน กรกฎาคม ค.ศ. 1955 จนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 1972 โดยเขาเลิกบุหรี่หลังพ้นจากตำแหน่ง เมื่อปี ค.ศ. 1969 มอริส วิลคินส์
มอริส ฮิว เฟรเดอริก วิลคินส์ (15 ธันวาคม พ.ศ. 2459 – 5 ตุลาคม พ.ศ. 2547)[1] เป็นนักฟิสิกส์และนักชีววิทยาโมเลกุลชาวอังกฤษ (เกิดที่นิวซีแลนด์) ผู้มีบทบาทสำคัญในการค้นพบโครงสร้างดีเอ็นเอร่วมกับโรซาลินด์ แฟรงคลิน เรย์มอนด์ กอสลิง เจมส์ วัตสัน และนักวิทยาศาสตร์อีกหลายท่าน นอกจากนี้ยังได้ทำงานวิจัยด้านการวาวแสง การแยกไอโซโทป กล้องจุลทรรศน์ การเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์ และเรดาร์อีกด้วย สุลัยมานผู้เกรียงไกร
สุลต่านสุลัยมานทรงมีบทบาทสำคัญในการปกป้องข้าแผ่นดินที่เป็นชาวยิวในจักรวรรดิเป็นเวลาหลายร้อยปีต่อมา ในปลายปี ค.ศ. 1553 หรือปี ค.ศ. 1554 จากการถวายการแนะนำโดยโมเสส ฮามอน (Moses Hamon) ผู้เป็นนายแพทย์ชาวยิวประจำพระองค์สุลต่านสุลัยมานก็ทรงออก “พระราชกฤษฎีกาเฟอร์มัน” ที่ประณามการหมิ่นประมาทเรื่องเลือดซึ่งเป็นกล่าวหาเท็จอย่างเป็นทางการ  ราชวงศ์หยวน
เหตุการณ์ร้ายได้เกิดขึ้น ระหว่างทางมุ่งหน้าไปยังเมืองมัชปาหิตกองกำลังทหารของเจ้าชายวิชัยได้ลอบซุ่มโจมตีทหารมองโกลที่ตามเสด็จไป ส่วนกองทัพมองโกลภายใต้การบังคับบัญชาของแม่ทัพชี่ปีและแม่ทัพอิโก มู ซุ ซึ่งรออยู่ที่เมืองเคดิรี ถูกกองทัพใหญ่ของเจ้าชายวิชัยโอบล้อมโจมตีโดยที่ไม่มีใครคาดคิด แม่ทัพมองโกลทั้งสองได้นำกองกำลังตีฝ่าวงล้อมเพื่อมุ่งหน้าไปยังกองเรือที่จอดอยู่ท่าเรือ ในที่สุดแม่ทัพชี่ปีถึงกับต้องล่าถอย และตัดสินใจวิ่งหนีไปยังเรือที่จอดอยู่ที่ท่าเรือ แต่ปรากฏว่าเขาต้องสูญเสียชีวิตของทหารราบไปกว่าสามพันคน เมื่อกลับไปถึงมองโกล กุบไลข่านก็ได้สวรรคตในปี พ.ศ. 1837 และก็ไม่มีผู้นำคนใดที่จะนำกองทัพไปปราบปรามอาณาจักรสิงหะส่าหรี (อินโดนีเซีย) อีกเลย โจเซฟ สตาลิน
เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1953 หลังสตาลินตาย นีกีตา ครุชชอฟ ผู้นำคนใหม่ได้ผ่อนคลายความเข้มงวดในระบบสตาลินลง พร้อมทั้งประณามขุดคุ้ยความโหดร้ายของเจ้านายคนเก่าของเขา จนในที่สุดทุก ๆ ที่ ที่มีรูปปั้นสตาลินถูกทุบทิ้ง เพลงชาติถูกลบชื่อของเขาออก ศพของเขาถูกย้ายจากข้าง ๆ เลนิน ไปฝังอยู่ในกำแพงวังเครมลิน พรมผนังบาเยอ
ยุทธการเฮสติงส์ต่อสู้กันเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม, ค.ศ. 1066 โดยฝ่ายอังกฤษต่อสู้ในกำแพงเมืองและฝ่ายฝรั่งเศสบนหลังม้า ผู้ที่ถูกสังหารคนแรกคือเลิร์ฟไวน์ (Leofwine Godwinson) และ เกิร์ธ (Gyrth Godwinson) พระอนุชาของพระเจ้าฮาโรลด์ โอโดแห่งบาเยอก็ปรากฏในสนามรบด้วย ผู้เสียชีวิตต่อมาก็คือพระเจ้าฮาโรลด์ซึ่งอาจจะตึความหมายได้จากชื่อ "ฮาโรลด์" ที่ปรากฏอยู่เหนือฉากการตายที่ยืดยาว แต่ทำให้บ่งได้ยากว่าผู้ใดในฉากนั้นคือพระเจ้าฮาโรลด์ ตามความเชื่อที่มี่ต่อกันมาพระเจ้าฮาโรลด์คือผู้ที่มีศรเสียบตา แต่อาจจะเป็นอีกคนหนี่งที่มีหอกปักอก หรือคนที่ถูกตัดขาหรืออาจจะเป็นทั้งสามคนทึ่ถูกบาดเจ็บทั้งสามอย่าง หลังจากนั้นฝ่ายอังกฤษก็หนีจากสนามรบ สงครามอังกฤษ–แซนซิบาร์
สุลต่านฮาเม็ดสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อเวลา 11:40 EAT (08:40 UTC) ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1896 พระราชนัดดาวัย 29 พรรษา คาลิด บิน บาร์กาช ซึ่งถูกสงสัยว่ามีส่วนในการลอบปลงพระชนม์ ย้ายเข้าประทับในพระราชวังที่แซนซิบาร์ทาวน์โดยปราศจากการอนุมัติจากอังกฤษ ซึ่งเป็นการฝ่าฝืนสนธิสัญญาที่อังกฤษตกลงกับสุลต่านอะลี รัฐบาลอังกฤษนิยมผู้มีคุณสมบัติอีกคนหนึ่ง คือ ฮามัด บิน มุฮามเม็ด ผู้มีใจเอนเอียงต่ออังกฤษมากกว่า กงสุลและเจ้าหน้าที่ทางทูตที่ถูกส่งไปยังแซนซิบาร์ บาซิล เคฟ (Basil Cave) และพลเอกแมตทิวส์ เตือนสุลต่านคาลิดให้ทรงดำริถึงการกระทำของพระองค์อย่างรอบคอบ วิธีปฏิบัตินี้เคยประสบความสำเร็จเมื่อสามปีก่อนเมื่อสุลต่านคาลิดทรงพยายามอ้างสิทธิเหนือรัฐสุลต่านหลังสุลต่านอะลีสวรรคต และกงสุลใหญ่อังกฤษ เรนแนลล์ รอดด์ (Rennell Rodd) โน้มน้าวให้พระองค์ทราบถึงภยันตรายของการกระทำนั้น  เบนนี กอลสัน
ผลงานแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุด คือเพลง "I Remember Clifford" ที่อุทิศให้กับคลิฟฟอร์ด บราวน์ นักทรัมเปตที่เคยร่วมวงไลโอเนล แฮมป์ตัน ด้วยกัน และเสียชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี ค.ศ. 1956 เมื่อมีอายุเพียง 25 ปี เพลงนี้เป็นที่นิยมเนื่องจากนักดนตรีหลายคนมักนำเพลงนี้ไปบรรเลงในแบบของตัวเอง เพื่อเป็นการระลึกถึงตัวคลิฟฟอร์ด บราวน์ เพลงอื่นๆของกอลสันที่เป็นที่นิยม ได้แก่เพลง "Stable Mates", "Killer Joe", "Whisper Not", "Along Came Betty" และ "Are You Real?" จอห์น โฮลดิง
เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2445 ณ เมืองซิเม ประเทศฝรั่งเศส รวมอายุได้ 69 ปี เชอร์ล็อก โฮมส์
ปี ค.ศ. 1893 เมื่อโคนัน ดอยล์ เริ่มคิดโครงเรื่องนิยายได้ยากขึ้น และต้องการหันไปทุ่มเทกับงานเขียนด้านอื่นที่เขาเห็นว่ามีคุณค่ามากกว่า เขาได้เขียนเรื่องสั้นตอน ปัจฉิมปัญหา (The Final Problem) ให้เชอร์ล็อก โฮมส์ พ่ายแพ้ในการต่อสู้กับศาสตราจารย์เจมส์ มอริอาร์ตีและพลัดตกเหวไป เพื่อจบบทบาทของเชอร์ล็อก โฮมส์เสีย ผลปรากฏว่า ผู้อ่านพากันต่อว่าต่อขานโคนัน ดอยล์ อย่างเคียดแค้น สมาชิกนิตยสารสแตรนด์ บอกยกเลิกสมาชิกภาพถึงกว่าสองหมื่นคน บางคนถึงกับไว้ทุกข์ให้แก่เชอร์ล็อก โฮมส์ มีจดหมายจำนวนมากส่งไปถึงโคนัน ดอยล์ เพื่อเค้นถามข้อเท็จจริงว่า โฮมส์ตกเหวไปแล้วตายจริงหรือเปล่า หลังจากต้านทานแรงกดดันจากสาธารณะแปดปี ในที่สุดโคนัน ดอยล์ ทนไม่ไหว จึงปล่อยเรื่องยาว หมาผลาญตระกูล ออกมาในปี ค.ศ. 1901 ทำให้ผู้อ่านตื่นเต้นยินดีมาก แต่ก็ยังไม่หายสงสัย เพราะเหตุการณ์ในเรื่อง หมาผลาญตระกูล เป็นเหตุการณ์ก่อนที่เขาจะต่อสู้กับศาสตราจารย์มอริอาตี้ ข้อกังขาว่าโฮมส์ตกเหวแล้วตายหรือไม่ จึงยังมิได้ไขกระจ่าง[28] ทองใบ ทองเปาด์
ทองใบ ทองเปาด์ ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2527 - 2529 และได้รับคัดเลือกเป็นผู้รับรางวัลรามอน แมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ประจำปี 2527 แต่ทองใบปฏิเสธที่จะเดินทางไปรับรางวัลที่ประเทศฟิลิปปินส์ เนื่องจากต้องรับรางวัลจากประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ซึ่งในขณะนั้นมีภาพของผู้นำเผด็จการ และละเมิดสิทธิมนุษยชน จากกรณีลอบสังหารนายเบนีโย อากีโน (สามีของนางคอราซอน อากีโน) เมื่อ พ.ศ. 2526 
ทองใบ ทองเปาด์ ได้เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 เจ้าชายมูลัย ฮะซัน มกุฎราชกุมารแห่งโมร็อกโก
เจ้าชายมูลัย ฮะซัน มกุฎราชกุมารแห่งโมร็อกโก (; พระราชสมภพ: 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2546) พระยุพราชเจ้าแห่งโมร็อกโก เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 กับเจ้าหญิงลัลลา ซัลมา มีพระขนิษฐาเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงลัลลา เคาะดีญะฮ์ อิอิ นาโอซูเกะ
อิอิ นาโอซูเกะ (; 29 พฤศจิกายน 1815 — 24 มีนาคม 1860) "ไดเมียว" แห่งฮิโกเนะ (1850—1860) และไทโรของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ เริ่มดำรงตำแหน่งจาก 23 เมษายน ค.ศ. 1858 กระทั่งเขาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1860 เขาเป็นที่รู้จักจากการลงนามในสนธิสัญญาไมตรีและพาณิชย์ (สหรัฐอเมริกา–ญี่ปุ่น) หรือ สนธิสัญญาแฮร์ริส กับสหรัฐอเมริกา สภามวยโลก
ในวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 โฮเซ่ สุไลมาน ซึ่งในขณะนั้นดำรงตำแหน่งประธานสภามวยโลก และ พล.ต.อ.โกวิท ภักดีภูมิ ได้เข้าเฝ้า ฯ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ณ พระตำหนักเปี่ยมสุข ภายในวังไกลกังวล เพื่อทูลเกล้า ฯ ถวายเหรียญทองคำเกียรติยศ "โกลเดนชายนิงซิมโบลออฟเวิลด์ลีดเดอร์ชิป" ในฐานะที่พระองค์ให้การสนับสนุนกีฬามวยสากลมาโดยตลอด[2] รวมถึงในวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2545 โฮเซ่ สุไลมาน ได้เข้าเฝ้า ฯ สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร (ขณะนั้นยังทรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช ฯ สยามมกุฎราชกุมาร) ณ พระตำหนักวังศุโขทัย เพื่อทำการทูลเกล้า ฯ ถวายเหรียญเกียรติยศ "ไลฟ์ไทม์แอคชีพเมนท์ - โกลเดนอวอร์ด" ในฐานะที่พระองค์ให้การสนับสนุนกีฬามวยสากลมาโดยตลอด [3] เฮเลน โกลก
หลังการเสด็จสวรรคตของสุลต่านมุฮัมมัด บินอับดุลลอฮ์ในปี ค.ศ. 1970 สุลต่านยาซีด พระราชโอรสที่ประสูติแต่ภริยาท่านอื่นในฮาเร็มได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติ สุลต่านพระองค์ใหม่นี้ทรงมีส่วนร่วมในการลอบปลงพระชนม์พระราชโอรสสองพระองค์ของสุลต่านองค์ก่อนที่ประสูติแต่เฮเลน และสันนิษฐานว่าเฮเลนอาจถูกลอบปลงพระชนม์ในช่วงสองปีต่อมาอันเป็นห้วงเวลาแห่งความระส่ำระสาย จอห์น โอเวน โดมินิส
แมรี่ โดมินิส เสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 เมษายน 1889 บ้านวอชิงตันจึงตกเป็นของพระองค์ ต่อมาเจ้าฟ้าหญิงลีลีโอกาลานี ได้ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถลีลีโอกาลานีแห่งฮาวาย ต่อจากพระเจ้าคาลาคาอัวแห่งฮาวายพระเชษฐา ซึ่งสวรรคตเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1891 ทำให้จอห์น โอเวน โดมินิส ได้รับการสถาปนาเป็น "เจ้าชายจอห์น โอเวน โดมินิส แห่งฮาวาย พระราชสวามี" วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน
วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน (; 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1893 – 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947) หรือที่รู้จักกันในนาม ชาลส์ โมลตัน () เป็นนักจิตวิทยาชาวอเมริกันผู้ประดิษฐ์ต้นแบบเครื่องจับเท็จยุคแรก นักเขียนและ นักเขียนการ์ตูนที่สร้างตัวละครวันเดอร์วูแมน โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากภรรยา เอลิซาเบธ ฮาโลเวย์ มาร์สตัน และคนรัก โอลิฟ เบิร์น จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิมักซีมีเลียน(หรือมักซิมิเลียน) ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (เกิด 22 มีนาคม ค.ศ. 1459 - ตาย12 มกราคม ค.ศ. 1519) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1508 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1519 มักซีมีเลียนทรงปกครองร่วมกับพระราชบิดาระหว่างช่วงสิบปีสุดท้ายของรัชสมัยตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 1483 พระองค์ทรงขยายอิทธิพลของราชวงศ์ฮับส์บูร์กทั้งในด้านการเสกสมรสและการสงคราม แต่ก็ทรงเสียดินแดนออสเตรียในบริเวณที่เป็นสวิตเซอร์แลนด์ปัจจุบันในยุทธการที่ดอร์นาค (battle of Dornach) เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1499 เมื่อฝ่ายสวิสได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด มักซิมิเลียนไม่ทรงมีทางเลือกนอกจากจะทรงต้องยอมลงพระนามในสนธิสัญญาบาเซิล (Treaty of Basel) เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1499 ที่มอบอิสรภาพให้แก่สวิตเซอร์แลนด์จากอำนาจของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก พระองค์ทรงมักจะได้รับการขนานพระนามว่า “อัศวินคนสุดท้าย”  อันเดรย์ เกรชโค
วันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2510 เขาได้ทำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม หลังจากการเสียชีวิตจอมพล โรดีออน มาลีนอฟสกี ในช่วงปี พ.ศ. 2513-2519 ที่ เกรชโค ได้ทำหน้าที่เป็นประธานของคณะกรรมการบรรณาธิการจัดบันทึกประวัติศาสตร์โซเวียตในของสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเป็นทางการเขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2519 เถ้าของเขาถูกฝังอยู่ในกำแพงเครมลิน เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์
เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ("เฮนรี วิลเลียม เฟรเดอริค อัลเบิร์ต" "ประสูติ" 31 มีนาคม พ.ศ. 2443 "สิ้นพระชนม์" 10 มิถุนายน พ.ศ. 2517) พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และสมเด็จพระราชินีมารี เป็นพระราชอนุชาในพระมหากษัตริย์ 2 พระองค์คือสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 และสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (31 กรกฎาคม ค.ศ. 1527 - 12 ธันวาคม ค.ศ. 1576) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมีย พระมหากษัตริย์แห่งฮังการี และจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จอห์นนี กาเล็กกี
จอห์น มาร์ก "จอห์นนี" กาเล็กกี ( เกิด 30 เมษายน ค.ศ. 1975) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกับบทบาทเดวิด ฮีลี จากซิตคอม "โรแซน" ออกอากาศช่องเอบีซี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992-1997 และดร.เลนเนิร์ด ฮอฟสแตดเตอร์ จากซิตคอม"เดอะบิกแบงเธียรี" ออกอากาศช่องซีบีเอส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007 กาเล็กกียังเคยปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง "เนชันแนลแลมพูนส์คริสต์มาสเวเคชัน" (1989) "แพรนเซอร์" (1989) "ซุยซายด์คิงส์" (1997) "ซัมเมอร์สยองต้องหวีด" (1997) "บุกกีส์" (2003) และ"ล่าเวลาสุดนรก" (2011) โทนี่ ผี
ธนัญชัย ชนะโชติ (ชื่อเล่น ต้น) หรือรู้จักกันในชื่อ โทนี่ ผี เกิดเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2526 เป็นนักร้อง นักดนตรีและนักแต่งเพลงชาวไทย และเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินอาทิ Lolita, Samurailoud, Day Light, สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว อีกทั้งธนัญชัยยังเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท โมบาย อินดี้ ดิจิตอล ผู้ให้บริการดูแลลิขสิทธิ์ทางด้านดิจิตอลกับศิลปินอิสระมากมาย เชสเตอร์ มอร์ริส
เชสเตอร์ มอร์ริส () (16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1901 - 11 กันยายน ค.ศ. 1970) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน รับบทเป็นบอสตัน แบล็กกี ในซีรีส์ในคริสต์ทศวรรษ 1940 เขายังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากเรื่อง "Alibi" (1929) กำกับโดย โรแลนด์ เวสต์ เขายังแสดงใน "The Bat Whispers" (1930) และ "Corsair" (1931), ที่กำกับโดยเวสต์เช่นกัน ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท
บั้นปลายและการเสียชีวิตของโมทซาร์ทยังคงเป็นเรื่องที่หาข้อสรุปยากสำหรับนักวิชาการ เพราะมีทั้งตำนานและเรื่องเล่าแต่ขาดหลักฐาน มีทฤษฏีหนึ่งสันนิษฐานว่าสุขภาพของโมทซาร์ทเริ่มแย่ลงทีละเล็กละน้อย และโมทซาร์ทรับรู้สภาพนี้ซึ่งปรากฏขึ้นในงานประพันธ์ของเขา แต่นักวิชาการที่ไม่เห็นด้วยอ้างถึงจดหมายที่โมทซาร์ทเขียนถึงครอบครัว ที่ยังมีทัศนคติที่สดใส และปฏิกิริยาของครอบครัวเมื่อได้ข่าวเรื่องการเสียชีวิตของโมทซาร์ท การเสียชีวิตของโมทซาร์ทยังเป็นเรื่องที่ไม่สามารถพิสูจน์ได้ มรณบัตรของโมทซาร์ทบันทึกไว้ว่าเขาเสียชีวิตเพราะโรคไทฟอยด์ และมีทฤษฎีมากมายที่พยายามอธิบายการเสียชีวิตให้มากขึ้น 
โมทซาร์ทเสียชีวิตในเวลาประมาณ 01.00 น. วันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1791 ในขณะที่เขากำลังประพันธ์เพลงเรควีเอ็มที่ยังประพันธ์ไม่เสร็จ ตามตำนานที่เล่าขาน โมทซาร์ทตายโดยที่ไม่เหลือเงินและถูกฝังในหลุมศพของคนอนาถา ร่างของโมทซาร์ทถูกฝังอย่างเร่งรีบในที่ฝังศพสาธารณะ เพราะระหว่างที่นำศพไปนั้นเกิดมีพายุแรงและฝน ลูกเห็บตกอย่างหนัก ทำให้หีบศพถูกหย่อนไว้ร่วมกับศพคนยากจนอื่น ๆ ไม่มีเครื่องหมายใดว่านี่คือศพของโมทซาร์ท พระเจ้าลูนาลิโลแห่งฮาวาย
พระเจ้าลูนาลิโล เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 1874 ด้วยโรควัณโรค ขณะมีพระชนมายุได้ 39 พรรษา ประเสริฐ มะหะหมัด
ในยุคของท่านมีการปรับปรุงการบริหารองค์กรอิสลามหลายอย่าง และผลักดันให้มีการออกพระราชบัญญัติการบริหารองค์กรศาสนาอิสลาม พ.ศ. 2540 สำเร็จและได้สร้างศูนย์บริหารกิจการศาสนาอิสลามแห่งชาติ เฉลิมพระเกียรติ ที่เขตหนองจอก กรุงเทพมหานคร ประกอบด้วยสำนักงานจุฬาราชมนตรี สำนักงานคณะกรรมการกลางอิสลามแห่งประเทศไทย และหน่วยงานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินกิจการศาสนาอิสลามอย่างเป็นการถาวรในสมัยที่ท่านเป็นจุฬาราชมนตรี ท่านถึงแก่อนิจกรรมเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2540 แก่นปีศาจ
วันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1945 แก่นพลูโทเนียมได้ประทุรังสีนิวตรอนฉายใส่ แฮรี่ เดกเลี่ยน (Harry Daghlian) นักฟิสิกส์ผู้ทำผิดพลาดในขณะที่ทำการทดลองการสะท้อนนิวตรอนกับแก่นเพียงคนเดียวลำพัง แก่นถูกวางในกำแพงคาร์บอน-ทังสเตนที่สามารถสะท้อนนิวตรอนได้ โดยซ้อนกันเป็นชั้นๆ และในแต่ละชั้นที่เพิ่มขึ้นก็ยิ่งเข้าใกล้มวลวิกฤต ขณะที่เดกเลี่ยนกำลังวางซ้อนแท่งคาร์บอน-ทังสเตนรอบแก่น คาร์บอน-ทังสเตนก้อนหนึ่งได้ตกลงไปบนแก่น ทำให้เกิดมวลวิกฤต แม้เขาจะรื้อกำแพงอย่างรวดเร็วแต่ก็ไม่ทันการ เดกเลี่ยนได้รับปริมาณรังสีปริมาณมาก เขาเสียชีวิตใน 25 วันให้หลัง จอห์น คีตส์
จอห์น คีตส์ (; 31 ตุลาคม ค.ศ. 1795 - 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1821) เป็นกวีชาวอังกฤษผู้วางรากฐานงานกวีนิพนธ์ในยุคจินตนิยมระหว่างช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ตลอดช่วงชีวิตอันแสนสั้นของเขา เขาได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์ผลงานอย่างต่อเนื่องแทบทุกวัน งานของเขาส่งแรงบันดาลใจต่อกวีมีชื่อเสียงหลายคน เช่น อัลเฟรด เทนนีสัน บทกวีของคีตส์มีการเลือกใช้ถ้อยคำอย่างปราณีต เปี่ยมจินตนาการ และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว งานชิ้นเอกของเขาคือ "Ode" ซึ่งมีลักษณะแบบบทลำนำ ยังคงเป็นบทกวีที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในวงวรรณกรรมอังกฤษจนถึงปัจจุบัน เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
ตามคำของคอร์กิน[12] งานวิจัยเกี่ยวกับสมรรถภาพความจำของโมไลสันได้ให้ความเข้าใจเกี่ยวกับโครงสร้างทางประสาทของความจำทางพื้นที่ (spatial memory) และการประมวลข้อมูลเกี่ยวกับพื้นที่ แม้เขาไม่สามารถที่จะสร้างความจำอาศัยเหตุการณ์หรือความจำเกี่ยวกับความจริงใหม่ ๆ โดยระยะยาว และปรากฏความบกพร่องในการทดสอบความจำทางพื้นที่บางอย่าง นายโมไลสันก็ยังสามารถที่จะวาดแผนผังที่ละเอียดของที่อยู่ของเขา สิ่งที่พบนี้น่าสนใจเพราะว่าโมไลสันได้ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านนั้น 5 ปีหลังจากการผ่าตัด และดังนั้น เพราะเหตุภาวะเสียความจำส่วนอนาคต (anterograde amnesia) ที่รุนแรงของเขา และเพราะความเข้าใจของระบบความจำที่ได้ในเค้สอื่น ๆ สิ่งที่คาดหมายก็คือว่า การสร้างความจำเชิงแผนที่ภูมิลักษณ์ของนายโมไลสันควรจจะเกิดความเสียหายไปด้วย คอร์กินได้คาดว่า โมไลสัน "สามารถสร้างแผนที่เชิงประชานของแผนใช้พื้นที่ของบ้านของเขาเพราะมีการไปจากห้องสู่ห้องทุก ๆ วัน"[12]:156 ส่วนในประเด็นเรื่องโครงสร้างทางประสาท คอร์กิน[12] อ้างว่า ความสามารถของนายโมไลสันในการสร้างแผนใช้พื้นที่ เป็นไปได้เพราะว่า โครงสร้างของเครือข่ายประสาทในการประมวลพื้นที่โดยส่วนหนึ่งของเขาไม่มีความเสียหาย (เช่น ส่วนหลังของ parahippocampal gyrus) ฌอง หลุยส์ เวย์
มุขนายกฌอง หลุยส์ เวย์ ถึงแก่มรณกรรมด้วยไข้มาลาเรียที่โรงพยาบาลเซนต์หลุยส์ เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1909 ขณะอายุได้ 69 ปี เจอร์รี โมเซส
เจอร์รี โมเซส (9 สิงหาคม ค.ศ. 1946 - 26 มีนาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักเบสบอลชาวอเมริกัน สูง 191 เซนติเมตร และหนัก 95 กิโลเมตร เจอร์รี โมเซส เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2018. สภามวยโลก
ปัจจุบัน สภามวยโลกมี มัวริซิโอ สุไลมาน ชาวเม็กซิกัน เป็นประธานสถาบัน หลังจาก โฮเซ่ สุไลมาน ที่เป็นประธานตัวจริงและเป็นบิดาของมัวริซิโอ ทำหน้าที่อย่างยาวนานถึง 38 ปี ถึงแก่กรรมไปในต้นปี พ.ศ. 2557 ถือว่าเป็นสถาบันมวยสากลที่ได้รับการยอมรับว่ามีมาตรฐานที่สุดในโลก มีจำนานชาติสมาชิกมากที่สุดในโลก[1] เฮนรี เอ. วอลลิซ
เฮนรี แอการ์ด วอลลิซ (; 7 ตุลาคม พ.ศ. 2431 - 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน ดำรงตำแหน่งเป็นรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 33 ระหว่าง พ.ศ. 2484 ถึง 2488 ในสมัยประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ ต่อมาดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์สหรัฐ คนที่ 10 เมื่อปี 2488 ถึงปี 2489 ก่อนหน้านั้นดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรสหรัฐ คนที่ 11 เมื่อปี 2476 ถึงปี 2483 มาทิลดาแห่งบูลอญ
ในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1153 พระโอรสคนโตที่ยังมีชีวิตอยู่ของสตีเฟนกับมาทิลดา ยูซตาส สิ้นพระชนม์ ในวันเดียวกับที่ลูกชายคนโตของเฮนรี ฟิตซ์เอ็มเพรส อนาคตพระเจ้าเฮนรีที่ 2 กับเอเลนอร์แห่งอากีแตนเกิด เด็กน้อย วิลเลียมที่ 9 เคานต์แห่งปัวติเยร์ส์ มีชีวิตอยู่เพียงสองปี แต่ก็คลานตามมาด้วยพี่น้องเจ็ดคน สองในเจ็ดกลายเป็นกษัตริย์แห่งอังกฤษ ประวัติศาสตร์อังกฤษ
พระเจ้าเฮนรีทรงทำลายอิทธิพลขององค์การศาสนาในอังกฤษ โดยประหารชีวิตที่ปรึกษาที่เป็นบาทหลวง เผาทำลายโบสถ์วิหารตามพระราชกฤษฎีกายุบอาราม (Dissolution of Monasteries) ยึดทรัพย์สินของศาสนาเข้าพระคลัง ทำให้ประชาชนไม่พอใจก่อจลาจล พระเจ้าเฮนรีทรงเข้าปราบปราม ในปี ค.ศ. 1536 พระนางคัทเธอรีนสิ้นพระชนม์ พระเจ้าเฮนรีทรงสั่งให้ทั้งประเทศเฉลิมฉลองใหญ่โต เป็นวันเดียวกับที่นางแอนน์ โบลีน แท้งพระโอรสที่ใกล้จะคลอด ในปี ค.ศ. 1536 พระนางแอนน์ โบลีน ซึ่งกลัวที่จะแจ้งความจริงให้กับพระเจ้าเฮนรี่ จึงวางแผนร่วมหลับนอนกับพี่ชายของตน (จอร์จ โบลีน) ระหว่างที่ทั้งสองอยู่ร่วมกันในห้อง นางเจน โบลีน ภรรยาของพี่ชายของพระนางแอนน์ โบลีน มาพบเข้าจึงนำความเข้าทูลกับพระเจ้าเฮนรี่ พี่ชายของพระนาง และพระนาง จึงถูกสำเร็จโทษ แต่ในความเป็นจริง ทั้งสองมิได้ร่วมหลับนอนกันจริง เพราะไม่สามารถกระทำได้ ระหว่างรอนิรโทษกรรมพระนางแอนน์ โบลีน นางแมรี่ โบลีน น้องสาวของพระนางแอนน์ โบลีน มาเข้าเฝ้าพระเจ้าเฮนรี่ เพื่อขอชีวิตพี่สาวของตน แต่ไม่เป็นผลสำเร็จ ท้ายที่สุดพระนางแอนน์ โบลีนก็ถูกประหารชีวิต และพระเจ้าเฮนรีจะได้ทรงอภิเษกใหม่กับนางเจน เซมัวร์ (Jane Seymour) พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส
ในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1774 พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 ทรงพระประชวรด้วยโรคฝีดาษและสิ้นพระชนม์ในหลายวันต่อมา วันที่ 10 พฤษภาคม ดอแฟ็ง หลุยส์ ออกุสต์ ทรงสิบราชบัลลังก์ต่อจากพระอัยกาในฐานะ พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 ในฐานะที่เป็นพระอนุชาองค์ใหญ่ของพระมหากษัตริย์ เจ้าชายหลุยส์ สตานิสลาสทรงได้รับพระยศเป็นมองซิเออร์ (Monsieur) พระองค์ทรงปรารถนามีอิทธิพลทางการเมืองอย่างมาก พระองค์พยายามขอพระบรมราชานุญาตเข้าร่วมสภาของพระมหากษัตริย์ในปีค.ศ. 1774 แต่ล้มเหลว เจ้าชายหลุยส์ สตานิสลาสทรงถูกปล่อยไว้ในสภาวะถูกลืมเลือนทางการเมืองที่พระองค์ทรงเรียกว่า "เป็นช่องว่าง 12 ปีในชีวิตทางการเมืองของข้าพเจ้า" พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 พระราชทานรายได้จากดัชชีแห่งอาล็องซงแก่เจ้าชายหลุยส์ สตานิสลาสในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1774 การพระราชทานดัชชีนี้ให้เพื่อเสริมเกียรติภูมิเจ้าชายหลุยส์ สตานิสลาส แต่ที่ดินดังกล่าวมีรายได้เพียง 300,000 ลีฟเรอ (livre) ต่อปี ซึ่งเป็นจำนวนที่ต่ำกว่าที่เคยสูงสุดในคริสต์ศตวรรษที่ 14 มาก เกาะแอ็นสท์ เทลมัน
ก่อนถึงปี 1972 เกาะนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ Cayo Blanco del Sur เนื่องในโอกาสเยือนคิวบาของเอริช ฮอเนคเคอร์ ผู้นำเยอรมนีตะวันออก ในเดือนมิถุนายน 1972 ฟีเดล กัสโตรได้เปลี่ยนชื่อเกาะเพื่อเป็นเกียรติแก่ แอ็นสท์ เทลมัน นักคอมมิวนิสต์ นักกิจกรรม และ เลขาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเยอรมนี ในช่วงยุคของสาธารณรัฐไวมาร์ เขาถูกจับกุมตัวโดยเกสตาโป ในปี 1933 เขาถูกลงโทษโดยการใช้แรงงานหนักเป็นเวลา 11 ปี ก่อนจะถูกยิงที่ค่ายกักกันบูเคนวัลด์ ตามคำสั่งของ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในปี 1944 อ้างอิงจากบทความในหนังสือพิมพ์ "Neues Deutschland" ลงวันที่ 20 มิถุนายน 1972 ผู้นำคิวบาประกาศเปลี่ยนชื่อเกาะและหนึ่งในชายหาดเป็น "ชายหาดสาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี" (, ) รายการข่าวโทรทัศน์ของเยอรมนีตะวันออก "Aktuelle Kamera" ได้รายงานเกี่ยวกับพิธีเปิดรูปปั้นครึ่งตัวของแอ็นสท์ เทลมันเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 1972 ในที่นี่มีมีเอกอัครราชทูตเยอรมนีตะวันออก ผู้แทนจากเยอรมนีตะวันออกและคิวบาประมาณ 100 คน เข้าร่วมพิธีเปิดในครั้งนี้ เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
อาการทั่ว ๆ ไปของนายโมไลสันสามารถกำหนดได้ว่า เป็นภาวะเสียความจำส่วนอนาคต (anterograde amnesia) ที่รุนแรง และมีภาวะเสียความจำส่วนอดีตที่มีระดับต่าง ๆ กันตามกาลเวลา (temporally graded retrograde amnesia)[11] นายโมไลสันไม่สามารถสร้างความจำระยะยาวสำหรับเหตุการณ์หรือความรู้โดยความหมาย (semantic knowledge) ใหม่ ๆ คือเขาได้แต่ใช้ชีวิตที่เป็นไปในปัจจุบันเท่านั้น[12] โดลลีย์ เมดิสัน
โดลลีย์ เมดิสัน (20 พฤษภาคม 1768 -- 12 กรกฎาคม 1849) เป็นคู่สมรสประธานาธิบดีคนที่สี่ของสหรัฐอเมริกา , เจมส์ แมดิสัน และเป็น สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกาตั้งแต่ปีค.ศ. 1809-1817 เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
แม้ว่าจะมีภาวะเสียความจำ นายโมไลสันสามารถผ่านการทดสอบทางเชาวน์ปัญญาได้ในระดับปกติ ซึ่งแสดงว่า หน้าที่เกี่ยวกับความจำบางอย่าง (เป็นต้นว่าความจำระยะสั้น ความจำเกี่ยวกับคำศัพท์ และความจำเกี่ยวกับพยางค์) ไม่เกิดความเสียหายเพราะการผ่าตัด[11][12] แต่ว่า ในการทำความเข้าใจและการใช้ภาษาในระดับประโยค นายโมไลสันมีความบกพร่องโดยความสามารถที่คงเหลือมีความบกพร่องคล้ายกับในระบบความจำ[13] นายโมไลสันสามารถที่จะจำข้อมูลต่าง ๆ เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ตรวจสอบได้โดยการทดสอบความจำใช้งานที่จะต้องระลึกถึงตัวเลขที่แสดงให้ดูมาแล้ว ซึ่งคะแนนของเขาก็ไม่ได้แย่กว่ากลุ่มควบคุม[11] ผลงานวิจัยนี้ให้หลักฐานว่า ความจำใช้งานไม่ต้องอาศัยโครงสร้างในสมองกลีบขมับด้านใน ซึ่งก็สนับสนุนความแตกต่างโดยทั่ว ๆ ไปของที่เก็บความจำระยะสั้นและความจำระยะยาว[8] การระลึกถึงศัพท์ต่าง ๆ ได้ของนายโมไลสันอย่างไม่มีปัญหาแสดงหลักฐานว่า ความจำเกี่ยวกับศัพท์ (lexical memory) ไม่ต้องอาศัยโครงสร้างในสมองกลีบขมับด้านใน[12] ชาร์ลตัน เฮสตัน
ชาร์ลตัน เฮสตัน มีชื่อจริงว่า จอห์น ชาร์ลส คาร์เตอร์ (4 ตุลาคม ค.ศ. 1923 - 5 เมษายน ค.ศ. 2008) เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียงจากบทบาทวีรบุรุษในภาพยนตร์มหากาพย์หลายเรื่องในช่วงทศวรรษ 1950 เคยรับบท มาร์ค แอนโทนี รวมสามครั้ง ใน "Julius Caesar" (1950 ,1970) และ "Antony & Cleopatra" (1972) ,เป็นโมเสส ใน "The Ten Commandments" (ชื่อไทย บัญญัติสิบประการ ปี 1956) ,เป็น เบน-เฮอร์ ใน "Ben-Hur" ( 1959) และเป็น เอลซิด ใน "El Cid" (1961) เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นายโมไลสันมีอิทธิพลอย่างยิ่งไม่ใช่เพียงแค่ความรู้ที่เขาให้เกี่ยวกับความเสียหายต่อความจำและภาวะเสียความจำ แต่เพราะว่า มีการพิจารณาว่า การผ่าตัดทางสมองโดยเฉพาะของเขาได้เปิดโอกาสให้สร้างความเข้าใจว่า เขตต่าง ๆ โดยเฉพาะในสมองมีความสัมพันธ์กับกระบวนการเฉพาะต่าง ๆ ที่สมมติว่าเกิดขึ้นในการสร้างความจำอย่างไร เพราะเหตุนี้ เค้สของเขาเชื่อกันว่า ได้ให้ข้อมูลทางพยาธิวิทยาเกี่ยวกับสมอง และมีส่วนช่วยในการพัฒนาทฤษฎีเกี่ยวกับการสร้างความจำที่เป็นปกติ คลีเมนต์ โวโรชีลอฟ
โวโรชีลอฟ เป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลางจากการเลือกตั้งในปี พ.ศ. 2464 จนถึง พ.ศ. 2504 ในปี พ.ศ. 2468 หลังจากการตายของ มีฮาอิล ฟรุนเซ โวโรชีลอฟได้รับเลือกเป็นผู้ตรวจการประชาชนฝ่ายกิจการการทหารและกองทัพเรือแห่งสหภาพโซเวียตจนถึงปี พ.ศ. 2477 ตำแหน่งทางการเมืองของ ฟรุนเซ ยึดติดกับกลุ่มทรอยก้า (เลฟ คาเมเนฟ,โจเซฟ สตาลิน,กรีโกรี ซีนอฟเยฟ) ฟรุนเซ เสียชีวิตเพราะรับยาช้าเกินขนาดขณะกำลังผ่าตัดรักษาโรคกระเพาะอาหาร เลออน ทรอตสกีได้กล่าวหาว่าการผ่าตัดเป็นเพียงการปกปิดแผนการลอบสังหาร ฟรุนเซ ความสำเร็จหลักของโวโรชีลอฟ ในช่วงนั้นคือการย้ายที่แหล่งสำคัญอุตสาหกรรมสงครามไปทางตะวันออกของเทือกเขาอูราลตามกลยุทธ์ถอยร่นเพื่อการรักษาความสามารถในการผลิตเหมือนเดิมในกรณีที่แนวรบตะวันตกพ่ายแพ้โวโรชีลอฟกลายเป็นสมาชิกเต็มรูปแบบโปลิตบูโรของในปี พ.ศ. 2469 จนถึง2503 โมเสส ฮามอน
โมเสส ฮามอน () (ราว ค.ศ. 1490 - (ค.ศ. 1567) โมเสส ฮามอนชาวยิวเกิดในสเปนเป็นบุตรของโจเซฟ ฮามอน โมเสสย้ายไปคอนสแตนติโนเปิลกับบิดาและในที่สุดก็ได้เป็นนายแพทย์ประจำพระองค์ของสุลต่านสุลัยมานมหาราช และได้ติดตามพระองค์ไปทุกสมรภูมิและกลายเป็นคนโปรดเพราะความรู้ความสามารถ เกาะบราวน์ซี
ในสมัยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 มีการยุบอาราม เพื่อนำทรัพย์สินขายใช้ในการศึกสงคราม พระองค์เห็นความสำคัญของเกาะในฐานะจุดยุทธศาสตร์ จึงมีพระราชโองการให้สร้างป้อมปราการขนาดย่อมขึ้นบนยเกาะนอกเหนือจากป้อมปราการริมฝั่งตามหัวเมืองต่าง ๆ ป้อมเหล่านี้เรียกว่า ปราสาทเฮนริเชียน (Henrician Castle) สำหรับป้อมปราการบนเกาะนั้น คือ ปราสาทบราวน์ซี สร้างเมื่อ พ.ศ. 2090 เมื่อพระเจ้าเฮนรีที่ 8 สิ้นพระชนม์ ราชสมบัติตกแก่สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ ปราสาทและเกาะถูกยกให้กรมวังคนสนิทชื่อเซอร์คริสโตเฟอร์ แฮตตัน (Christopher Hatton) เมื่อ พ.ศ. 2119 เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นอกจากนั้นแล้ว คอร์กิน[12] ยังยืนยันอีกด้วยว่า แม้ว่าโมไลสันจะไม่สามารถสร้างความจำเชิงประกาศใหม่โดยทั่ว ๆ ไป แต่เขายังดูเหมือนกับสามารถสร้างข้อมูลบางอย่างบ้างเล็กน้อยที่ไม่สมบูรณ์เกี่ยวกับบุคคลสาธารณะ (เช่นสามารถค้นคืนชื่อของคนมีชื่อเสียงเมื่อให้ตัวช่วย) ผลงานวิจัยเหล่านี้แสดงถึงความสำคัญของสมองส่วนรอบ ๆ ฮิปโปแคมปัส (extrahippocampal) ที่ไม่เสียหายต่อความจำเชิงความหมาย (semantic) และความจำเพื่อการรู้จำ (recognition) และช่วยเสริมความเข้าใจเกี่ยวกับความปฏิสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างต่าง ๆ ในสมองกลีบขมับด้านใน ส่วนความเสียหายอย่างรุนแรงของโมไลสันเกี่ยวกับงานทางพื้นที่บางอย่างให้หลักฐานที่แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างฮิปโปแคมปัสกับความจำโดยพื้นที่ (spatial memory)[8] โมะริซะดะ โฮะโซะกะวะ
โมริสะดะ ได้เขียนหนังสือเรื่อง "Hosokawa's Diary," เพื่อเป็นการประกาศเรื่องราวเหตุการณ์ในสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็น นายกสมาคมกอล์ฟแห่งประเทศญี่ปุ่น และเสียชีวิตในวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ด้วยโรคหัวใจล้มเหลว เดอะ ฟาบูลัส มูลาห์
แมรี ลิเลียน เอลลิสัน (Mary Lillian Ellison; 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1923 – 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อบนสังเวียนของเธอ เดอะ ฟาบูลัส มูลาห์ (The Fabulous Moolah) เธอเริ่มต้นอาชีพของเธอกับโปรโมเตอร์ Billy Wolfe และภรรยาของเขา, นักมวยปล้ำและครูฝึก Mildred Burke เช่นเดียวกับการทำงานร่วมกับนักมวยปล้ำอาชีพ "Nature Boy" Buddy Rogers เธอยังได้แชมป์ NWA World Women's Championship ในปี 1956 และเป็นผู้ครองแชมป์ที่โดดเด่นที่สุดของเป็นเวลา 28 ปี วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน
วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 ใน Rye, นิวยอร์ก, เจ็ดวันที่ก่อนวันเกิดปีที่ 54 ของเขา หลังจากการตายของเขา เอลิซาเบธ และโอลิฟ ยังคงอยู่ด้วยกันจนโอลิฟเสียชีวิตตอนอายุ 86 ปี ในปี 1990 และเอลิซาเบธเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1993 มีอายุ 100 ปี ใน ค.ศ. 1985 หลังจากการตาย มาร์สตันได้ถูกยกย่องโดย ดีซีคอมิกส์ ในนิตยสารครบรอบ 50 ปีว่าเป็น หนึ่งใน"ห้าสิบคนที่ทำให้ดีซีคอมิกส์ดี" มาทิลดาแห่งบูลอญ
ไม่นานหลังการสิ้นพระชนม์ของยูซตาสในปี ค.ศ. 1153 สตีเฟนกับเฮนรี ฟิตซ์เอ็มเพรสบรรลุข้อตกลงอย่างเป็นทางการที่รู้จักกันในชื่อสนธิสัญญาวอลลิงฟอร์ด (หรือวินเชสเตอร์ หรือเวสต์มินสเตอร์) สนธิสัญญาให้สตีเฟนครองบัลลังก์ต่อไปจนสิ้นพระชนม์ แต่บีบพระองค์ให้ยอมรับลูกชายของจักรพรรดินีมาทิลดา เฮนรี ฟิตซ์เอ็มเพรส เป็นทายาท สตีเฟนสิ้นพระชนม์หลังพระมเหสีสองปีกว่า ทรงสิ้นพระชนม์ด้วยโรคไส้ติ่งอักเสบที่ปราสาทโดเวอร์เมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1154 และสายของกษัตริย์แพลนทาเจเนต 14 คนที่ปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 1485 เริ่มต้นขึ้น สตีเฟนถูกฝังอยู่กับพระมเหสี มาทิลดา และพระโอรส ยูซตาส ที่ฟาเวอร์ชามแอบบีย์ที่ถูกทำลายในช่วงการยุบอารามของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ฟิเนียส์ พี. เกจ
แม็คมิลแลน (ค.ศ. 2000) ขัดกับหมอฮาร์โลว์เรื่องวันเสียชีวิตของนายเกจ[2]:108-9 คือ หมอฮาร์โลว์ (ค.ศ. 1868)[1] แสดงวันเสียชีวิตเป็นวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1861 แต่บันทึกของสัปเหร่อ[24] แสดงว่าได้ฝังนายเกจในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1860 นอกจากนั้นแล้ว แม็คมิลแลนยังเปลี่ยนวันที่อื่น ๆ ในชีวิตช่วงสุดท้ายของนายเกจ คือ วันย้ายจากประเทศชิลีไปยังเมืองซานฟรานซิสโก และวันเริ่มการชักกระตุก เพื่อปรับวันที่ที่ไม่สอดคล้องกับบันทึกของสัปเหร่อ โจเซฟ วานตัน มอร์ริสัน
โจเซฟ วานตัน มอร์ริสัน (, 4 พฤษภาคม 1783 — 15 กุมภาพันธ์ 1826) นายพลชาวอังกฤษเป็นที่รู้จักจากการบัญชาการกองทัพอังกฤษใน ยุทธการที่ฟาร์มไครสเลอร์ ในระหว่าง สงคราม ค.ศ. 1812 และ สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง มีฮาอิล คูตูซอฟ
จอมพลคูตูซอฟได้รับความดีความชอบมากที่สุดในช่วงที่ฝรั่งเศสรุกรานรัสเซีย ทัพหลวงรัสเซียภายใต้บัญชาการของคูตูซอฟเข้าเผชิญหน้ากับกองทัพใหญ่ของนโปเลียนในยุทธการที่โบโรจีโน และตามโจมตีกองทัพนโปเลียนขณะที่กอนกำลังจากรัสเซีย ส่งผลให้อำนาจทหารของนโปเลียนอ่อนแอลงอย่างมาก เพื่อเป็นบำเหน็จความชอบ เขาได้รับการอวยยศเป็นเจ้าชายสโมเลนสค์ อนุสาวรีย์ของเขาถูกสร้างขึ้นในมอสโกในปี ค.ศ. 1973 เพื่อรำรึกถึงวีรกรรมในสงครามปี ค.ศ. 1812 นอกจากนี้ยังมีการตั้งชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์ของสหภาพโซเวียตและสหพันธรัฐรัสเซียเป็นชื่อเขาอีกด้วย เบนส์ชิลีโบวล์
วันที่ 7 ตุลาคม 2009 นาย Ben ได้เสียชีวิตด้วยอายุ 82 ปี เขาและภรรยาได้เกษียณจากธุรกิจร้านอาหาร และให้การดูแลจัดการร้าน Ben’s Chili Bowl เป็นหน้าที่ของลูก Kamal และ Nizam การตายของเขาเป็นที่เสียใจไปทั่วเมือง ซึ่งรวมถึงข้อความจาก นายกเทศมนตรี Adrain Fenty ที่ว่า “ผมเสียใจอย่างสุดซึ้งที่ได้ยินข่าวการจากไปของผู้ก่อตั้งร้าน Ben’s Chili Bowl ซึ่งเป็นร้านที่ดีที่สุดของเมือง โคลัมเบีย นาย Ben Ali เป็นผู้ชายที่ทุ่มเทชีวิตของเขาในธุรกิจขนาดเล็กที่ต้องเผชิญตากแดดตากผน ผ่านพายุมามากมาย และกลายเป็นจิตวิญญาณของย่านนี้และเป็นความภาคภูมิใจในมืองของเรา เศาะลาฮุดดีน
เศาะลาฮุดดีน อัลอัยยูบี หรือที่ชาวตะวันตกเรียกว่า แซลาดิน มีชื่อภาษาอาหรับเต็มว่า เศาะลาฮุดดีน ยูซุฟ อิบน์ อัยยูบ บางครั้งก็ถูกเรียกว่า อัลมาลิก อัลนาศิร เศาะลาฮุดดีน ยูซุฟ เกิดเมื่อ ค.ศ.1137 ในตำบลติกรีต (ปัจจุบันอยู่ในอิรัก) และเสียชีวิตในวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1193 ที่เมืองดามัสกัส เป็นหนึ่งในบรรดาผู้ปกครองมุสลิมผู้มีชื่อเสียงที่สุดและเป็นสุลต่านมุสลิมผู้ปกครองอียิปต์ ซีเรีย เยเมนและปาเลสไตน์และเป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์อัยยูบีย์ ในสงครามต่อต้านการรุกรานของนักรบครูเสด เศาะลาฮุดดีนประสบความสำเร็จในขั้นสุดท้ายด้วยการยึดเมืองเยรูซาเลมกลับคืนมาได้ในวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1187 ซึ่งทำให้การยึดครองของพวกแฟรงก์เป็นเวลา 88 ปีต้องสิ้นสุดลง  แฮร์รี แฮร์ริสัน
แฮร์รี แมกซ์เวลล์ แฮร์ริสัน (; เกิด 12 มีนาคม พ.ศ. 2468 (ค.ศ. 1925) ณ เมืองสแตมฟอร์ด รัฐคอนเนตทิคัต — เสียชีวิต 15 สิงหาคม พ.ศ. 2555) เป็นนักเขียนจินตนิยายชาวอเมริกัน เคยอาศัยอยู่หลายที่ในโลก รวมถึงเม็กซิโก อังกฤษ เดนมาร์ก และอิตาลี ปัจจุบันอาศัยอยู่ที่กรุงดับลิน สาธารณรัฐไอร์แลนด์ 
เขาเป็นที่รู้จักจากตัวละคร Stainless Steel Rat และนิยาย "Make Room! Make Room!" (ค.ศ. 1966) ซึ่งเป็นพื้นฐานของภาพยนตร์เรื่อง "Soylent Green" (ค.ศ. 1973) อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
ในช่วงปี ค.ศ 1801 เมื่อเขาหมดบทบาทในรัฐบาลกลาง แฮมิลตันได้หันมาก่อตั้งหนังสือพิมพ์เป็นกระบอกเสียงให้กับกลุ่ม Federalist ที่มีชื่อว่า New-York Evening Post. ในช่วงดังกล่าว ได้มีการกระทบกระทั่งกันบ่อยครั้งระหว่างเขาและรองประธานาธิบดี อารอน เบอร์ จนในที่สุดมีการท้าดวลปืนกัน ซึ่งเป็นผลให้เขาได้รับบาดเจ็บหนักและเสียชีวิตในวันต่อมา หลังจากสงครามในปี ค.ศ. 1812 กับประเทศอังกฤษ ฝ่ายที่เป็นปฏิบักษ์ของเขาในยุคต่อมา ก็หันมาใช้นโยบายของเขา คือสร้างความแข็งแกร่งให้กับระบบรัฐบาลกลาง คนเหล่านี้ได้แก่ เมดิสัน และ อัลเบิร์ต กัลแลติน มีการจัดทำโปรแกรมของรัฐบาลกลางขึ้น อันได้แก่ การให้มีธนาคารแห่งชาติ การพัฒนาระบบสาธารณูปโภคส่วนกลาง การมีระบบภาษี การมีกองทัพบก กองทัพเรือที่ดำเนินการโดยรัฐบาลกลาง และแนวนโยบายที่เขาเสนอก็ยังมีบทบาทต่อมาจนถึงรัฐบาลสหรัฐในยุคปัจจุบัน