สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะมีพระบิดาชื่อว่าอะไร?
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ปีโชวะที่ 8 (ค.ศ. 1933, พ.ศ. 2476) ณ พระราชวังหลวง กรุงโตเกียว พระองค์เป็นพระราชบุตรลำดับที่ 5 ใน 7 พระองค์ ในจักรพรรดิโชวะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะ แต่เป็นพระราชโอรสพระองค์โต เมื่อแรกประสูติทรงดำรงพระยศเป็น เจ้าสึงุ ()
โยชิโกะ นากายามะ
โยชิโกะเกิดในเกียวโต เริ่มถวายตัวสนองพระเดชพระคุณขณะมีอายุได้ 16 ปี และรับราชการเป็นพระสนมในจักรพรรดิโคเมเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2395 โดยให้ประสูติกาลพระราชโอรสพระองค์ใหญ่นามเจ้าชายมุตสึฮิโตะ () ณ นิวาสถานเดิมของบิดานอกพระราชวังเกียวโต ที่กาลต่อมาพระโอรสพระองค์นั้นได้สืบราชสมบัติเป็นจักรพรรดิเมจิ () ห้าปีหลังให้ประสูติกาล พระสนมโยชิโกะจึงได้เข้าไปพำนักในพระราชวังร่วมกับพระราชโอรส ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
ฝ่ายจักรพรรดิอิชิโจทรงมีความสงสารในองค์จักรพรรดินี จึงเสด็จไปหาที่ตำหนักนิโจอยู่บ่อยครั้ง แม้ว่าจักรพรรดินีเทชิจะบวชเป็นชีแล้วแต่ก็ได้ตั้งครรภ์ใน ค.ศ. 997 ประสูติออกมาเป็นพระธิดา สร้างความตื่นตกใจแก่มิชินะงะอย่างมาก และใน ค.ศ. 999 จักรพรรดินีเทชิได้ประสูติพระโอรส มิชินะงะจึงรีบตัดสินใจส่งบุตรสาวคนโตของตนคือ ฟุจิวะระ โนะ โชชิ เข้าวังอภิเษกเป็นจักรพรรดินีอีกพระองค์หนึ่งในจักรพรรดิอิชิโจ โดยที่จักรพรรดินีโชชิดำรงตำแหน่งเป็น"ชูงู" ในขณะที่จักรพรรดินีเทชิดำรงตำแหน่งเป็น"โคโง" แต่เดิมทั้งสองตำแหน่งนี้มีความหมายถึงจักรพรรดินีเหมือนกัน แต่มิชินะงะได้แยกสองตำแหน่งนี้ออกจากกัน เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่องค์จักรพรรดิของญี่ปุ่นมีจักรพรรดินีสององค์ในเวลาเดียวกัน  เจ้าชายโอะกิมิ
เจ้าชายโอะกิมิ (; ? — ?) เจ้าชายในตำนานของญี่ปุ่นโดยเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ของ จักรพรรดิอันเน จักรพรรดิลำดับที่ 3 ที่ประสูติแต่ ธิดานุนะโซะโกะนะกะสึ และเป็นพระบิดาของ เจ้าหญิงอะมะโตะโยะสึ จักรพรรดินีของ จักรพรรดิอิโตะกุ จักรพรรดิลำดับที่ 4 ผู้เป็นพระอนุชา สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
มิจิโกะ โชดะ ได้พบกับมกุฎราชกุมารอากิฮิโตะครั้งแรกในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่สนามเทนนิสในเมืองคารูอิซาวะ ซึ่งสภาพระราชวงศ์ (Imperial Household Council) ได้อนุมัติพระราชพิธีหมั้นของมกุฎราชกุมารกับนางสาวโชดะในวันที่ 24 พฤศจิกายนปีถัดมา ช่วงเวลาเดียวกันนั้น สื่อมวลชนต่างให้ความสนใจและเรียกว่า "รักหวานในสนามเทนนิส" (romance of the tennis court) บ้างก็ว่าเป็น "เทพนิยาย" ที่เกิดขึ้นจริง พระราชพิธีหมั้นถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2502 พระตำหนักคัตสึระ
เจ้าชายฮาจิโจ โทชิฮิโตะ (智仁; 1579–1629) ซึ่งเป็นคนแรกของสายตระกูลฮาจิโจ โนะ มิยะ และผู้สืบสกุลจากจักรพรรดิโองิมาจิ และเป็นพระราชอนุชาของจักรพรรดิโกโยเซนั้นได้สถาปนาเรือนพักที่คัตสึระเช่นกัน เจ้าชายโทะชิฮิโตะถูกรับเป็นบุตรบุญธรรมโดยโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ หากแต่ยกเลิกการถูกรับเลี้ยงเมื่อฮิเดโยชิมีลูกชายตัวจริง และออกมาก่อตั้งราชวงศ์ฮาจิโจ¬ โนะ มิยะ ราชวงศ์ญี่ปุ่น
เจ้าหญิงอะสึโกะ เจ้าโยะริ (ประสูติ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474) พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายทะกะมะซะ อิเกะดะ แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน เจ้าหญิงทะคะโกะ เจ้าซุงะ (ประสูติ 2 มีนาคม พ.ศ. 2482) พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายฮิซะนะงะ ชิมะสึ มีบุตรชายหนึ่งคน เจ้าหญิงยะซุโกะแห่งมิกะซะ (ประสูติ 26 เมษายน พ.ศ. 2487) พระธิดาในเจ้ามิกะซะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายทะดะเทะรุ โคะโนะเอะ มีบุตรชายหนึ่งคน เจ้าหญิงมะซะโกะแห่งมิกะซะ (ประสูติ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2494) พระธิดาในเจ้ามิกะซะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายทะกะยุกิ เซน มีบุตรชาย 2 คน และบุตรสาว 1 คน เจ้าหญิงซะยะโกะ เจ้าโนะริ (ประสูติ 18 เมษายน พ.ศ. 2512) พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายโยะชิกิ คุโระดะ[2][3] แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน เจ้าหญิงโนะริโกะแห่งทะกะมะโดะ (ประสูติ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2531) พระธิดาองค์กลางในเจ้าชายและเจ้าหญิงทะกะมะโดะ สละฐานันดรศักดิ์ โจ เพื่อเสกสมรสกับนายคุนิมะโระ เซงเงะ เจ้าหญิงอะยะโกะแห่งทะกะมะโดะ (ประสูติ 15 กันยายน พ.ศ. 2533) พระธิดาองค์เล็กในเจ้าทะกะมะโดะเจ้าชายและเจ้าหญิงทะกะมะโดะ สละฐานันดรศักดิ์ โจ เพื่อเสกสมรสกับนายเคอิ โมริยะ จักรพรรดิโกโยเซ
เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ใน เจ้าชายมะซะฮิโตะ (Prince Masahito , 2095 - 2129) พระราชโอรสใน จักรพรรดิโองิมะชิ (Emperor Ogimachi) ที่ประสูติแต่นางในคนหนึ่ง สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ทรงเป็นประธานของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่นดังต่อไปนี้ จักรพรรดินีโคเมียว
พระองค์เข้าพิธีอภิเษกกับเจ้าชายโอะบิโตะเมื่อ พ.ศ. 1260 ขณะพระชนมายุเพียง 16 พรรษาและมีพระประสูติกาลพระธิดาพระองค์ใหญ่คือ เจ้าหญิงอะเบะ เมื่อ พ.ศ. 1262 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษาต่อมาเจ้าชายโอะบิโตะได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดินีเก็นโช เป็นจักรพรรดิโชมุเมื่อ พ.ศ. 1267 จักรพรรดิโชมุก็ยังมิได้สถาปนาเจ้าหญิงพระชายาอะซุกะเบะ-ฮิเมะขึ้นเป็นจักรพรรดินี สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เจ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น () ประสูติเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ปัจจุบันอภิเษกสมรสกับมะซะโกะ โอะวะดะ มีพระราชธิดาด้วยกัน 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงไอโกะ เจ้าโทะชิ เจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าอะกิชิโนะ () หรือ เจ้าชายฟุมิฮิโตะ ประสูติเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ปัจจุบันอภิเษกสมรสกับคิโกะ คะวะชิมะ มีพระราชโอรส และพระราชธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงมะโกะแห่งอะกิชิโนะ, เจ้าหญิงกะโกะแห่งอะกิชิโนะ และเจ้าชายฮิซะฮิโตะแห่งอะกิชิโนะ อดีตเจ้าหญิงซะยะโกะ เจ้าโนะริ () ประสูติเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2512 ต่อมามาสมรสกับสามัญชนนามว่า โยะชิกิ คุโระดะ เจ้าหญิงจึงต้องสละฐานันดรศักดิ์ตามกฎมณเฑียรบาลของญี่ปุ่น และเปลี่ยนชื่อเป็น ซะยะโกะ คุโระดะ () จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ
เจ้าชายฮิซะฮิโตะขึ้นเป็นจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะเมื่อมีพระชนมายุเพียง 3 พรรษาส่วน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ ก็ผนวชเป็นพระภิกษุที่เรียกว่า ไดโจโฮ หรือ อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนาในปี 1803 หลังจากครองราชย์ได้ 14 ปีก็ถูกอดีตจักรพรรดิโกะ-ซะงะพระราชบิดาบีบบังคับให้สละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ พระราชอนุชาแท้ๆขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น จักรพรรดิคะเมะยะมะ เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ประสูติเมื่อเวลา 8:27 นาฬิกา (เวลาสากลญี่ปุ่น) ของวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2549 เป็นพระโอรสพระองค์เดียวในเจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ โดยทรงคลอดก่อนกำหนดสองสัปดาห์ ทรงมีน้ำหนัก 2.556 กิโลกรัม (5 lb 10 oz) ขณะประสูติ เจ้าชายฮิซาฮิโตะเป็นทายาทในพระราชวงศ์ญี่ปุ่นเพียงพระองค์เดียวที่เป็นชาย นับตั้งแต่การประสูติของพระบิดาพระองค์เมื่อ 41 ปีก่อน พระองค์มีพระเชษฐภคินี 2พระองค์คือ เจ้าหญิงคาโกะ เจ้าหญิงมาโกะ เจ้าชายคุนิโยะชิ เจ้าคุนิ
เจ้าชายคูนิโยชิประสูติในนครเกียวโต เป็นโอรสองค์ที่สามในเจ้าชายอาซาฮิโกะ เจ้าคูนิ ที่เกิดกับท่านหญิงอิซูเมะ มากิโกะ นางข้าหลวงราชสำนัก พระบิดาของพระองค์เป็นโอรสในเจ้าชายคูนิเยะ เจ้าฟูชิมิ ซึ่งเป็นประมุขของราชสกุลสาขาหนึ่ง ในปี ค.ศ. 1872 จักรพรรดิเมจิทรงพระราชทานราชทินนามใหม่คือ เจ้าคูนิ (久邇宮) แก่เจ้าชายอาซาฮิโกะ ทำให้พระองค์ทรงเป็นต้นราชสกุลคูนิ นอกจากพระองค์แล้ว บรรดาพี่น้องของพระองค์ก็ต่างมีราชทินนามและราชสกุลเป็นของตนเองเช่นกัน จักรพรรดิญี่ปุ่น
ราชวงศ์ญี่ปุ่นเป็นราชาธิปไตยแบบสืบสายโลหิตสืบต่อกันมาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก[2] ในนิฮงโชะกิ หนังสือประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นในคริสต์ศตวรรษที่แปด กล่าวว่า จักรวรรดิญี่ปุ่นถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อ 660 ปีก่อนคริสตกาล โดยจักรพรรดิจิมมุ จักรพรรดิพระองค์ปัจจุบัน คือ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ผู้เสด็จสู่พระราชบัลลังก์เบญจมาศนับแต่พระบรมราชชนก จักรพรรดิโชวะ (ฮิโระฮิโตะ) สวรรคตใน พ.ศ. 1989 ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
ใน ค.ศ. 1011 จักรพรรดิอิชิโจประชวรหนักจึงทรงสละราชสมบัติ องค์รัชทายาทโอะกิซะดะขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นจักรพรรดิซันโจ โดยที่มีองค์ชายอะสึฮิระเป็นรัชทายาท อดีตจักรพรรดิอิชิโจสวรรคตในปีต่อมาค.ศ. 1012 แม้ว่าจักรพรรดิซันโจจะเป็นพระโอรสของพระสนมโชชิ ซึ่งเป็นพี่สาวของมิชินะงะ แต่มิชินะงะก็ต้องการที่จะให้องค์ชายรัชทายาทอะสึฮิระ พระโอรสของจักรพรรดินีโชชิได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิ เพื่อที่ตนจะได้มีอำนาจในฐานะพระอัยกาหรือตา อย่างไรก็ตามมิชินะงะได้ส่งบุตรสาวคนที่สองคือ ฟุจิวะระ โนะ เค็งชิ อภิเษกเป็นจักรพรรดินี"ชูงู"ในจักรพรรดิซันโจ จักรพรรดิซันโจมีพระชายาเดิมอยู่แล้วเมื่อครั้งเป็นรัชทายาทคือ "เนียวโง"ฟุจิวะระ โนะ เซ็งชิ ซึ่งเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิซันโจ จักรพรรดิจึงพิโรธมิชินะงะที่ละเลยไม่ยอมแต่งตั้งพระนางเซ็งชิเป็นจักรพรรดินีแต่กลับให้บุตรสาวของตนเองคือพระนางเค็งชิเป็นพระจักรพรรดินีแทน มิชินะงะเมื่อทราบว่าจักรพรรดิทรงพระพิโรธจึงให้มีการแต่งตั้งพระชายาเซ็งชิเป็นพระจักรพรรดินี"โคโง"ในค.ศ. 1012 แต่ทว่ามิชินะงะได้กลั่นแกล้งโดยการจัดพิธีให้พระจักรพรรดินีเค็งชิเสด็จเข้าวังหลวงในวันเดียวกับที่มีการแต่งตั้ง"โคโง"เซ็งชิ ทำให้ไม่มีขุนนางไปเข้าร่วมพิธีแต่งตั้งพระจักรพรรดินีองค์ใหม่เลย เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ
เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ (; 20 ธันวาคม พ.ศ. 2524) เป็นพระธิดาในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ กับเจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ จักรพรรดิเมจิ
สี่เดือนหลังประสูติ ญี่ปุ่นได้เผชิญหน้ากับการมาถึงของ "กองเรือดำ" ในบัญชาของพลเรือจัตวา แมทธิว ซี. เพร์รี แห่งสหรัฐอเมริกา เข้ามายังอ่าวเอโดะและบังคับให้รัฐบาลโชกุนเปิดประเทศ การเปิดประเทศนี่เองทำให้รัฐบาลโชกุนเผชิญหน้ากับฝ่ายกบฎ(ฝ่ายหัวสมัยใหม่) ทั้งสองฝ่ายต่างก็อยากได้จักรพรรดิมาเป็นพวก แต่พระราชบิดาของพระองค์เลือกที่จะวางตัวเป็นกลางขอแค่ให้พระราชวงศ์ได้อยู่รอดปลอดภัย ชีวิตที่ลำบากยากแค้นในวัยเด็กทำให้เจ้าชายมุตสึฮิโตะเป็นเด็กขี้ขลาด ในปี ค.ศ. 1864 ที่ฝ่ายกบฎแคว้นโชชูพยายามบุกวังหลวงจนเกิดเป็นการต่อสู้กับฝ่ายโชกุนจนเสียงปืนใหญ่ดังสนั่นทั่วทั้งวังหลวง ในขณะนั้นเจ้าชายมุตสึฮิโตะในวัย 11 ชันษาตกใจถึงกับเป็นลม การที่รัชทายาทอ่อนแอเช่นนี้ได้สร้างความวิตกต่อตระกูลนากายามะอย่างมาก ทำให้พวกเขาเริ่มตระหนักได้ว่าจำเป็นต้องฝึกฝนให้ว่าที่จักรพรรดินั้น "ร่างกายกำยำ จิตใจเหี้ยมหาญ" พวกเขาจึงให้ ไซโง ทากาโมริ ซามูไรเลื่องชื่อหัวสมัยใหม่มารับหน้าที่พระอาจารย์อบรมสั่งสอนเจ้าชายมุตสึฮิโตะ เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ขณะนี้มีพระชนมพรรษา 84 พรรษา พระองค์ได้เคยผ่านการผ่าตัดพระหทัยและการรักษามะเร็งต่อมลูกหมากมาแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2559 ที่ผ่านมา พระองค์เคยตรัสว่า เจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ
เจ้าฟ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ () เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สอง ในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ และเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 ในการสืบราชสันติวงศ์ญี่ปุ่น นะงะซุเนะ โนะ ฮิโกะ
หลังจากนั้น "โฮโนะนินิกิ โนะ มิโกะโตะ" เทพผู้น้องของ "นิกิฮะยะฮิ โนะ มิโกะโตะ" นำเทวยุทธ์ทั้ง 3 ชิ้นเสด็จลงมายังทาคาจิโฮะในฮิวงะพร้อมกับเทพพี่เลี้ยงทั้งห้า "คะมุยะมะโตะ อิวะเระฮิโกะ โนะ มิโกะโตะ" (ภายหลังคือ ปฐมจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น) เหลนของ"โฮโนะนินิกิ โนะ มิโกะโตะ" พร้อมกับ "อิสึเซะ โนะ มิโกะโตะ" ผู้เป็นพี่ชายเดินทางไปทางตะวันออกเพื่อหาดินแดนที่เหมาะสมเป็นเมืองหลวงในการปกครองอาชิฮาระโนะคาคาสึคุนิ ญี่ปุ่น แต่ทว่าผู้ที่ตั้งท่ารอกองทัพฮิวงะของอิวะเระฮิโกะ โนะ มิโกะโตะที่เดินทางมาขึ้นฝั่งที่นามิฮายะก็คือเจ้าผู้ครองดินแดนของโทมิ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
นอกจากนี้แล้ว ในปี พ.ศ. 2548 ได้การค้นพบปลาในตระกูลปลาบู่ทะเลชนิดใหม่ ซึ่งได้มีการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Exyrias akihito และต่อมาก็ได้มีการค้นพบปลาบู่น้ำจืดสกุลใหม่ ซึ่งก็ได้มีการตั้งชื่อว่า Akihito เพื่อถวายเป็นพระเกียรติยศแด่พระองค์ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์ ชั้นสูงสุด จากสหราชอาณาจักร จักรพรรดิจิมมุ
จักรพรรดิจิมมุ () พระนาม คะมุยะมะโตะ อิวะเระบิโกะ ปฐมจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น จักรพรรดิในตำนานของญี่ปุ่นเป็นที่รู้จักในพระนามอื่นๆ อีก อาทิ "คะมุยะมะโตะ อิวะเระบิโกะ โนะ มิโกะโตะ" (神日本磐余彦尊) หรือ "วะกะมิเกะนุ โนะ มิโกะโตะ" (若御毛沼命) หรือ "ซะโนะ โนะ มิโกะโตะ" (狹野尊) เจ้าชายมาซาฮิโตะ เจ้าฮิตาชิ
เจ้าชายมาซาฮิโตะ ประสูติเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 ณ พระราชวังหลวงโตเกียว โดยมีราชทินนามในวัยเด็กว่า เจ้าโยชิ () เจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ
เจ้าฟ้าชายฟุมิฮิโตะ ทรงอภิเษกสมรสกับคิโกะ คาวาชิมะ ธิดาของทะสึฮิโกะ คาวาชิมะ กับคะซุโกะ (สกุลเดิม ซุงิโมะโตะ) เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2533 มีพระโอรส-ธิดา 3 พระองค์ จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ
จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะทรงมีพระนามเดิมก่อนขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายยูตะฮิโตะ (Imperial Prince Yutahito)จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะประสูติเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 1755 ตรงกับปีที่ 2 ในรัชสมัย จักรพรรดิจุนโตะกุ ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายยูตะฮิโตะ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ใน เจ้าชายโมะริซะดะ หรือ โกะ-ทะกะกุระ-อิน พระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิทะกะกุระ  จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ
จักรพรรดิโกะ-อิชิโจมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายอัตสึฮิระ ( , ) ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดิซังโจ ที่สละราชบัลลังก์เนื่องจากพระเนตรมืดบอดเมื่อวันที่ 29 เดือน 1 ปี โชวะ ที่ 1 ตรงกับวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1016 เมื่อมีพระชนมายุเพียง 7 พรรษาหลังจากนั้นจึงได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิโกะ-อิชิโจที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เมื่อวันที่ 7 เดือน 2 ปี โชวะ ที่ 1 ตรงกับวันที่ 18 มีนาคม ปีเดียวกัน เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560 สำนักพระราชวังอิมพีเรียล ได้ประการว่าสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ จะทรงสละราชสมบัติในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 เนื่องจากทรงเห็นว่าทรงอยู่ในวัยพระชราภาพ อีกทั้งพระพลานามัยที่อ่อนล้าลง ทำให้ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจได้ยากลำบากขึ้น และจะทรงเปิดทางให้ เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมาร ขึ้นครองราชสมบัติแทน  ฮิซาชิ โอวาดะ
ใน ค.ศ. 1993 มาซาโกะ โอวาดะ บุตรสาวของเขาซึ่งเป็นนักการทูตเหมือนเขาได้เสกสมรสกับมกุฏราชกุมารนารูฮิโตะ พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ และพระรัชทายาทแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะ
ฟุฮิโตะเกิดเมื่อ พ.ศ. 1202 เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของ ฟุจิวะระ โนะ คะมะตะริ ผู้ก่อตั้งตระกูลฟุจิวะระ (บางทฤษฎีว่าเป็นพระโอรสของ จักรพรรดิเท็นจิ)  สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2559 สถานีกระจายเสียงแห่งชาติเอ็นเอชเค รายงานว่า สมเด็จพระจักรพรรดิเตรียมการสละราชสมบัติ เพื่อประโยชน์ต่อพระราชบุตรพระองค์โต คือ เจ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่นภายในอีกไม่กี่ปี โดยทรงอ้างถึงพระชนมายุขององค์มกุฎราชกุมาร การสละราชสมบัติในราชวงศ์ญี่ปุ่นไม่ปรากฏมานับตั้งแต่ในรัชสมัยของจักรพรรดิโคกะกุ เมื่อปี 2360 อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่อาวุโสของสำนักพระราชวังญี่ปุ่น ได้ออกมาปฏิเสธข่าวดังกล่าวว่า ไม่มีแผนอย่างเป็นทางการใด ๆ สำหรับให้สมเด็จพระจักรพรรดิสละราชสมบัติ การสละราชสมบัติที่อาจเกิดขึ้นสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดินั้น จะต้องมีการแก้ไขกฎราชวงศ์ ซึ่งในปัจจุบันยังไม่มีข้อกำหนดสำหรับการกระทำนั้น[6][7] เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2559 สมเด็จพระจักรพรรดิมีพระราชดำรัสสดผ่านทางโทรทัศน์ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่พบได้ยาก โดยตรัสย้ำถึงพระชนมายุที่มากขึ้นและพระพลานามัยที่โทรมลง[8] การที่มีพระราชดำรัสผ่านโทรทัศน์ครั้งนี้จึงตีความกันว่า พระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะสละราชสมบัติ[9] ตามข้อมูลของรัฐบาลญี่ปุ่นระบุว่า เพื่อหลีกเลี่ยงการแทรกแซงกฎราชวงศ์และกฎการสืบราชสันตติวงศ์ จึงมีการพิจารณายกเว้นเป็นกรณีพิเศษครั้งเดียว ซึ่งเปิดทางให้พระองค์สละราชสมบัติได้ ซึ่งคาดว่าจะทรงสละราชสมบัติในวันที่ 31 ธันวาคม 2561[3] สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ มีพระราชโอรสและพระราชธิดารวม 3 พระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
จักรพรรดิคัมมุและเจ้าหญิงซะกะฮิโตะมีพระราชธิดาพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงอะซะฮะระ แต่เจ้าหญิงอะซะฮะระก็สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 1360 ก่อนที่พระมารดาคือเจ้าหญิงซะกะฮิโตะจะสิ้นพระชนม์ในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 1372 เจ้าชายนะโอะฮิโตะ
เจ้าชายนะโอะฮิโตะ ( ; 1878 – 2 มิถุนายน 1951) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ ซึ่งประสูติภายหลังจากที่พระบิดาสละราชบัลลังก์แล้วต่อมาพระองค์ได้เป็นพระโอรสบุญธรรมใน จักรพรรดิซุโก และได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อ พ.ศ. 1851 กระทั่งถูกปลดเมื่อ พ.ศ. 1854 ภายหลังจากที่พระบิดาบุญธรรมถูกโค่นราชบัลลังก์ ยามางาตะ อาริโตโมะ
จอมพล เจ้า ยามางาตะ อาริโตโมะ () หรือ ยามางาตะ เคียวซูเกะ เป็นจอมพลแห่งกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่น อดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุด, นายกรัฐมนตรีสองสมัย และประธานคณะองคมนตรีในสมเด็จพระจักรพรรดิ เขาเป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่วางรากฐานด้านการทหารและการเมืองในช่วงต้นของญี่ปุ่นยุคใหม่ และเขาได้รับสมญาว่า เป็นบิดาแห่งการทหารญี่ปุ่น พระอานนท์
พระอานนท์ เดิมเป็นเจ้าชายชาวสักกะ เป็นพระโอรสของเจ้าอมิโตทนะ[2] พระอนุชาในพระเจ้าสุทโธทนะแห่งแคว้นสักกะ ท่านประสูติที่พระตำหนักของพระบิดา[3] คัมภีร์มธุรัตถวิลาสินีระบุว่าท่านประสูติวันเดียวกับเจ้าชายสิทธัตถะ[4] เจ้าหญิงคิโกะ พระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ
เจ้าหญิงคิโกะ พระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ (; 11 กันยายน พ.ศ. 2509) พระนามเดิม คิโกะ คาวาชิมะ () เป็นพระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ และเป็นพระสุณิสาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ จักรพรรดินีเอโช พระพันปีหลวง
จักรพรรดินีเอโช พระพันปีหลวงประสูติเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2378 มีพระนามเดิมว่าอะซะโกะ เป็นธิดาของฮิซะตะดะ คุโจอดีตคัมปะกุ พระองค์ได้ถูกวางตัวสำหรับรับใช้พระราชวงศ์มาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ โดยพระองค์ถูกจับคู่กับมกุฎราชกุมารโอะกิฮิโตะขณะพระชันษา 13 ปี ครั้นจักรพรรดินิงโกเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2389 มกุฎราชกุมารโอะกิฮิโตะเสวยราชย์ในนามจักรพรรดิโคเม จึงสถาปนาอะซะโกะขึ้นเป็น "เนียวโง" ซึ่งถือเป็นตำแหน่งพระชายาสูงผู้สืบเชื้อสายจากจักรพรรดิคัมมุ สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ เข้าสู่พระราชวงศ์จากการเสกสมรสกับเจ้าชายอากิฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น มิจิโกะจึงดำรงพระอิสริยยศเป็น "มกุฎราชกุมารี" ครั้นสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะสวรรคต มกุฎราชกุมารอากิฮิโตะจึงสืบราชสมบัติเป็นจักรพรรดิ และมกุฎราชกุมารีมิจิโกะจึงดำรงพระอิสริยยศเป็นจักรพรรดินี ตามลำดับ จักรพรรดิญี่ปุ่น
คำว่า จักรพรรดิ ในภาษาญี่ปุ่น อ่านว่า "เท็นโน" (天皇) มีความหมายว่า "ผู้เป็นใหญ่แห่งสรวงสวรรค์" มีที่มาจากตำนานของญี่ปุ่นที่ว่า จักรพรรดิจิมมุทรงเป็นลูกหลานของจันทรเทพ และสุริยเทพี นอกจากคำนี้แล้ว ยังเรียกองค์จักรพรรดิได้อีกอย่างว่า "มิกะโดะ" (帝) ทากาโนะ โนะ นีงาซะ
ในปี พ.ศ. 2544 สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ทรงตรัสว่า ""ในส่วนตัวของข้าพเจ้าได้มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับเกาหลี ซึ่งได้บันทึกไว้ในพงศาวดารญี่ปุ่นที่ว่าพระราชชนนีในจักรพรรดิคัมมุ [คือ พระสนมนีงาซะ] เป็นว่านเครือของกษัตริย์มูรย็องแห่งแพ็กเจ"" ถือเป็นครั้งแรกที่องค์จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นทรงมีพระราชดำรัสต่อสาธารณชนว่ามีเชื้อสายเกาหลีในพระราชวงศ์ ตามที่ปรากฏใน"โชกุ นิฮงงิ" () ระบุไว้ว่า พระสนมนีงาซะเป็นผู้สืบสันดานชั้นที่ 10 ของเจ้าชายจุนดา พระราชโอรสในพระเจ้ามูรย็องแห่งแพ็กเจ () ที่สิ้นพระชนม์ในญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 1056 จักรพรรดินีโคจุง
เจ้าหญิงนะงะโกะ ประสูติ ณ กรุงโตเกียวเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ปีเมจิที่ 36 (ค.ศ.1903,พ.ศ. 2446) เป็นพระธิดาคนที่ 3 จาก 6 พระองค์ ในเจ้าชายคุนิโยะชิ เจ้าคุนิ กับ ท่านหญิงชิกะโกะ ชิมะสึ พระองค์มีพระเชษฐา 2 พระองค์ พระขนิษฐา 2 พระองค์ และพระอนุชา 1 พระองค์ โดยในช่วงที่พระนางประสูติ เป็นช่วงที่วัฒนธรรมจากตะวันตกไหลบ่าเข้ามาในญี่ปุ่น เจ้าคุนิ พระบิดา ยังทรงเลี้ยงดูเจ้าหญิงนะงะโกะตามจารีตดั้งเดิมมาโดยตลอด โดยพระบิดาของเจ้าหญิงนะงะโกะ สืบเชื้อสายมาจากราชสกุลฟุชิมิ ซึ่งไม่ได้มาจากตระกูลฟุจิวะระ (มีตระกูลย่อย ได้แก่ ตระกูลโคโนะเอะ, อิชิโจ, นิโจ, คะซะสึคะซะ และคุโจ) ส่วนพระมารดาสืบเชื้อสายมาจากไดเมียว ทำให้เจ้าหญิงนะงะโกะ เป็นพระจักรพรรดินีพระองค์แรก ที่ไม่ได้มาจากตระกูลฟุจิวะระ อายาโกะ โมริยะ
อายาโกะ โมริยะ (; 15 กันยายน พ.ศ. 2533) พระนามเดิม เจ้าหญิงอายาโกะแห่งทากามาโดะ () เป็นพระธิดาในเจ้าชายโนริฮิโตะ เจ้าชายทากามาโดะกับเจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ พระองค์ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับเค โมริยะ () เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เจ้าหญิงอะมะโตะโยะสึ
เจ้าหญิงอะมะโตะโยะสึ (; ? — ?) เจ้าหญิงในตำนานของญี่ปุ่นเป็นพระธิดาของ เจ้าชายโอะกิมิ พระราชโอรสองค์ใหญ่ของ จักรพรรดิอันเน จักรพรรดิลำดับที่ 3 และเป็นจักรพรรดินีของ จักรพรรดิอิโตะกุ จักรพรรดิลำดับที่ 4 ผู้เป็นพระปิตุลา (อา) รวมถึงเป็นพระราชมารดาของ จักรพรรดิโคโช จักรพรรดิลำดับที่ 5 ไทระ โนะ คิโยโมริ
ในค.ศ. 1180 ระหว่างที่คิโยโมริพาอดีตจักรพรรดิทะกะกุระเสด็จไปศาลเจ้าอิสึกุชิมะอยู่นั้น เจ้าชายโมะชิฮิโตะ (以仁王) พระโอรสอีกองค์หนึ่งของอดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะซึ่งไม่พอใจการมีอำนาจของคิโยโมริ ร่วมมือกับ มินะโมะโตะ โนะ โยะริมะซะ (源頼政) ขุนพลอาวุโสแห่งตระกูลเซวะเง็นจิ ซึ่งเคยเปลี่ยนฝ่ายมาเข้ากับตระกูลไทระเมื่อครั้งสงครามเฮจิ ออกประกาศให้สมาชิกตระกูลเซวะเง็นจิที่ยังคงมีชีวิตอยู่ทั่วทั้งญี่ปุ่นลุกฮือขึ้นต่อต้านการปกครองของตระกูลไทระ เมื่อคิโยโมริทราบเรื่องจึงส่งทัพนำโดยบุตรชายคนที่สี่คือ ไทระ โนะ โทะโมะโมริ (平知盛) และบุตรชายคนที่ห้าคือ ไทระ โนะ ชิเงฮิระ (平重衡) ออกไปปราบกบฏที่เมืองเฮอัง ฝ่ายเจ้าชายโมะชิฮิโตะและโยะริมะซะได้หลบหนีออกจากเมือง แต่ถูกทัพของสองพี่น้องตระกูลไทระตามจนพบที่แม่น้ำอุจิได้ต่อสู้กันจนฝ่ายไทระได้รับชัยชนะ โยะริมะซะกระทำการ<i data-parsoid='{"dsr":[11371,11383,2,2]}'>เซ็ปปุกุ</i>เสียชีวิตและเจ้าชายโมะชิฮิโตะหลบหนีไปแต่ถูกจับองค์ได้และสำเร็จโทษในเวลาต่อมา จักรพรรดิเฮเซ (อะเตะ)
ซึ่งพระนามของพระองค์เป็นพระนามเดียวกับพระนามรัชศกของ สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ คือ เฮเซ (Heisei) แต่พระนามทั้งสองสะกดไม่เหมือนกัน จักรพรรดิโชโก
เจ้าชายมิฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศภายหลังจากการสละราชบัลลังก์ของพระราชบิดาเมื่อปี พ.ศ. 1955โดยอดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจไว้ตลอดรัชกาลของพระราชโอรส
อดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึจึงสถาปนา เจ้าชายฮิโกะฮิโตะ พระราชโอรสบุญธรรมขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1428 (วันที่ 27 เดือน 7 ปี โชโช ที่ 1) เจ้าชายฟุรุฮิโตะ โนะ โอเอะ
เจ้าชายฟุรุฮิโตะ โนะ โอเอะ ( ; ? – 7 ตุลาคม 1188) เจ้าชายและพระสัสสุระแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโจะเม จักรพรรดิองค์ที่ 34 และเป็นพระสัสสุระ (พ่อตา) ใน จักรพรรดิเท็นจิ จักรพรรดิองค์ที่ 38 เนื่องจากพระธิดาของเจ้าชายฟุรุฮิโตะคือ ยะมะโตะฮิเมะ โนะ โอกิมิ ได้เข้าพิธีอภิเษกเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิเท็นจิ มิชิมะ ยูกิโอะ
ด้านความสัมพันธ์ เขาเคยคบหากับโชดะ มิจิโกะ (ต่อมาโชดะเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะและทรงขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ) ต่อมายูกิโอะสมรสกับซูงิยามะ โยโกะในปี ค.ศ. 1958 ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน จักรพรรดิจิมมุ
ตามความเชื่อของชินโต มีอยู่ว่า จักรพรรดิจิมมุสืบเชื้อสายมาจากจันทรเทพ "สึกุโยะมิ" และ สุริยะเทพี "อะมะเตะระซุ" ซึ่งทั้งสองมีโอรสนาม "อะเมะ โนะ โอะชิโฮะมิมิ" ซึ่งโอรสองค์นี้ก็มีโอรสอีก นาม "นินิงิ"' สุริยเทพีจึงส่งนินิงิ โนะ มิโกะโตะไปยังเกาะญี่ปุ่นซึ่งที่สุดเขาก็ได้แต่งงานกับ "ธิดาโคะโนะฮะนะ ซะกุระ" และมีโอรส 3 องค์ หนึ่งในเหล่าโอรสนั้นมีนามว่า "ฮิโกะโฮะโฮะเดะมิ" หรืออีกนามคือ "ยะมะซะชิ ฮิโกะ" เขาแต่งงานกับ "ธิดาโทะโยะตะมะ" ธิดาในเทพรีวจิง เทพเจ้าแห่งผืนนที ทั้งสองมีโอรสองค์เดียว นาม "ฮิโกะนะงิซะ ทะเกะอุงะยะ ฟุกิอะเอะซุ" โอรสองค์นี้ถูกทอดทิ้งจากบิดาและมารดาตั้งแต่เกิดเขาจึงติดตาม "ธิดาทะมะโยะริ" น้องสาวของมารดาของเขา ซึ่งในที่สุดพวกเขาก็แต่งงานกันและมีโอรสสี่องค์ ซึ่งโอรสสุดท้องนี้มีนามว่า "คะมุยะมะโตะ อิวะเระบิโกะ" หรือก็คือ จักรพรรดิจิมมุ  สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2477 ณ กรุงโตเกียว เป็นบุตรสาวคนโตของฮิเดซาบูโร โชดะ () กับฟูมิโกะ โซเอจิมะ () บิดาเป็นประธานและประธานกิตติมศักดิ์ของบริษัทนิชชิน พระองค์เติบโตในโตเกียวโดยได้รับการปลูกฝังด้านการศึกษาจากครอบครัวทั้งแบบดั้งเดิมและตะวันตก มีการเรียนภาษาอังกฤษและเปียโน ทรงเรียนรู้ในศิลปะด้านงานเขียน การทำอาหาร และโคโด (ศิลปะการใช้เครื่องหอม) ทั้งนี้พระองค์มีพื้นฐานครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ทว่าส่วนพระองค์มิเคยรับศีลล้างบาปมาก่อนเลย ไทระ โนะ คิโยโมริ
จักรพรรดินิโจมีพระโอรสในที่สุดเมื่อค.ศ. 1164 จึงทรงรีบชิงสละราชสมบัติให้แก่พระโอรสของพระองค์เอง ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิโระกุโจในค.ศ. 1165 แล้วจักรพรรดินิโจก็สวรรคตในปีเดียวกัน คิโยโมริได้รับการเลื่อนขั้นเป็น<i data-parsoid='{"dsr":[7864,7874,2,2]}'>ไดนะงง (大納言) และในปีต่อมาค.ศ. 1166 เป็น ไนไดจิง (内大臣) จนกระทั่งค.ศ. 1167 คิโยโมริขึ้นสู่ตำแหน่งสูงสุดในราชสำนักรองจากผู้สำเร็จราชการคือ ไดโจไดจิง (太政大臣) แต่ทว่าคิโยโมริอยู่ในตำแหน่ง<i data-parsoid='{"dsr":[8057,8070,2,2]}'>ไดโจไดจิง</i>ได้เพียงสามเดือนก็ล้มป่วยลงจนต้องลาออกจากตำแหน่งและบรรพชาเป็นพระภิกษุ (ชาวญี่ปุ่นสมัยเฮอังเชื่อว่าหากบวชเป็นพระแล้วจะหายจากความเจ็บป่วย) จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะทรงเกรงว่าคิโยโมริจะถึงแก่อสัญกรรมและพระองค์จะสูญเสียอำนาจ จึงทรงบังคับให้จักรพรรดิโระกุโจสละราชสมบัติให้แก่พระโอรสของพระองค์ที่ประสูติแต่พระสนมชิเงโกะ ขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิทะกะกุระในค.ศ. 1168 ต่อมาในค.ศ. 1172 คิโยโมริจึงส่งบุตรสาวของตนคือ ไทระ โนะ โทะกุโกะ (平徳子) เข้าอภิเษกเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิทะกะกุระ และประสูติพระโอรสให้แด่จักรพรรดิในค.ศ. 1178 เจ้าชายโมะชิฮิโตะ
เจ้าชายโมะชิฮิโตะ ( , ) (สิ้นพระชนม์ มิถุนายน 1180) เป็นที่รู้จักกันในพระนามของ เจ้าชายทะกะกุระ และ มินะโมะโตะ โมะชิมิสึ ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ของ จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ พระองค์ทรงเป็นบุคคลสำคัญที่ก่อให้เกิด สงครามเก็มเป ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อโค่นล้ม ตระกูลไทระ ตระกูลซะมุไรที่กุมอำนาจในราชสำนัก สึกุโยะมิ
สึกุโยะมิมีศักดิ์เป็นปู่ของทวดของคะมุยะมะโตะ อิวะเระบิโกะ ปฐมจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น ไซออนจิ โนะ คิชิ
จักรพรรดินีคิชิเป็นธิดาคนที่ 3 ของ ไซออนจิ ซะเนะกะเนะ ต่อมาพระองค์ได้ถวายตัวต่อ เจ้าชายทะกะฮะรุ องค์รัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ เมื่อ พ.ศ. 1856 กระทั่งเจ้าชายทะกะฮะรุได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิโกะ-ไดโงะเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 1861 พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็นพระสนมในจักรพรรดิโกะ-ไดโงะเมื่อเดือน 4 ตามปีจันทรคติหรือตรงกับเดือนพฤษภาคมปีเดียวกันกระทั่งได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อเดือน 8 ตามปีจันทรคติตรงกับเดือนกันยายน พ.ศ. 1862 มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ
มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ เกิดเมื่อปีค.ศ. 1147 ที่เมืองอะสึดะ[2][3][4] (熱田) แคว้นโอะวะริ (尾張) ใกล้กับเมืองนะโงะยะ จังหวัดไอจิในปัจจุบัน โยะริโตะโมะเกิดในตระกูลเซวะเง็นจิ (清和源氏) หรือตระกูลคะวะชิเง็นจิ (河内源氏) ซึ่งเป็นตระกูลซะมุไรที่มีชื่อเสียงและผลงานอย่างมากในสมัยเฮอัง โยะริโตะโมะเป็นบุตรชายคนที่สามของมินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ (源義朝) ซึ่งเป็น<i data-parsoid='{"dsr":[1740,1751,2,2]}'>โทเรียว หรือประมุขแห่งตระกูลเซวะเง็นจิ ซึ่งเกิดกับนางยุระ-โงเซ็ง (由良御前) ภรรยาเอกของโยะชิโตะโมะ ซึ่งเป็นบุตรสาวของฟุจิวะระ โนะ ซุเอะโนะริ (藤原季範) นางยุระเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในองค์หญิงมุเนะโกะ พระธิดาในจักรพรรดิโทะบะ โยะริโตะโมะเมื่อแรกเกิดได้รับชื่อว่า โอะนิมุชะ (鬼武者) มีพี่ชายต่างมารดาจำนวนสองคนได้แก่ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิฮิระ (源義平) และ มินะโมะโตะ โนะ โทะโมะนะงะ (源朝長) มีน้องชายต่างมารดาอีกหกคน ที่เหลือรอดเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ได้แก่ มินะโมะโตะ โนะ โนะริโยะริ (源範頼) และมินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ (源義経) และมีน้องสาวมารดาเดียวกันคือ นางโบมง-ฮิเมะ (坊門姫) เมื่อเติบโตขึ้นโอะนิมุชะจึงเข้าพิธี<i data-parsoid='{"dsr":[2343,2355,2,2]}'>เง็มปุกุ</i>ได้รับชื่อว่า โยะริโตะโมะ เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ (; 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534) เป็นพระธิดาพระองค์โตในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ ปัจจุบันทรงงานเป็นนักวิจัยในพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยโตเกียว เจ้าชายนารูฮิโกะ เจ้าฮิงาชิกูนิ
เจ้าชายนารูฮิโกะประสูติในนครเกียวโต เป็นโอรสของเจ้าชายอาซาฮิโกะ เจ้าคูนิ ที่เกิดกับท่านหญิงเทราโอะ อูตาโกะ นางข้าหลวงในราชสำนัก เจ้าคูนิพระบิดาของพระองค์นั้นเป็นโอรสของเจ้าชายคูนิอิเอะ ซึ่งเป็นเจ้าฟุชิมิองค์ที่ 20 ซึ่งเป็นหนึ่งในตำแหน่งเจ้าสืบตระกูลที่เก่าแก่ที่สุด เจ้าฮิงาชิกูนิเป็นพี่น้องต่างมารดากับเจ้าชายคูนิโยชิ เจ้าคูนิ พระบิดาในสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุงผู้เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิโชวะและพระชนนีของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ จักรพรรดิซะกุระมะชิ
ต่อมาในวันที่ 2 เดือน 5 ปี เอ็งเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1747 จักรพรรดิซะกุระมะชิได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายโทะโอะฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโมะโมะโซะโนะ โดยในเดือน 3 ปี เอ็งเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 25 เมษายน ปีเดียวกันจักรพรรดิซะกุระมะชิได้สถาปนาเจ้าชายโทะโอะฮิโตะขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ จักรพรรดิซุโก
แต่ในระหว่างนั้นได้เกิดความขัดแย้งขึ้นใน รัฐบาลโชกุนอะชิกะงะ ระหว่าง โชกุน อะชิกะงะ ทะกะอุจิ และน้องชายคือ จนนำไปสู่เหตุการณ์ ความวุ่นวายปีคังโน ซึ่งทำให้รัฐบาลโชกุนแบ่งเป็น 2 ฝ่ายคือฝ่ายทะดะโยะชิที่สนับสนุน ราชสำนักใต้ และฝ่ายโชกุนทะกะอุจิที่สนับสนุน ราชสำนักเหนือ
เมื่อเสด็จกลับสู่เคียวโตะอดีตจักรพรรดิซุโกพยายามเสนอชื่อ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ พระราชโอรสขึ้นเป็นรัชทายาทแต่ได้รับการปฏิเสธจากทางรัฐบาลเนื่องจากโชกุนทะกะอุจิได้เลือกพระราชโอรสของ จักรพรรดิโกะ-โคงง คือ เจ้าชายโอะฮิโตะ (ต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-เอ็งยู ) เป็นรัชทายาท
ในปี ค.ศ. 1428 หรือ 30 ปีหลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิซุโกเจ้าชายฮิโกะฮิโตะจากสายราชสกุล ฟุชิมิ โนะ มิยะ ซึ่งเป็นสาขาหนึ่งของราชสกุล จิเมียวอิง พระราชปนัดดา (เหลน) ของจักรพรรดิซุโกได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ ภายหลังการสวรรคตของ จักรพรรดิโชโก ที่สืบเชื้อสายจาก จักรพรรดิโกะ-โคงง เป็นการเติมเต็มพระราชประสงค์ของจักรพรรดิซุโก สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ขณะที่เจ้าชายนะรุฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่มกุฎราชกุมารก็จะขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อในทันทีพร้อมกับพระนามของพระองค์ที่จะเปลี่ยนเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินะรุฮิโตะ พร้อมกันนั้นทางรัฐบาลญี่ปุ่นก็จะได้ถวายนามรัชศกใหม่เพื่อใช้แทนรัชศก เฮเซ ที่จะสิ้นสุดลงไปในวันเดียวกันนอกจากนี้ลำดับสิทธิ์ในการสืบราชสันตติวงศ์ของญี่ปุ่นก็จะมีการเปลี่ยนแปลงคือ เจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าอะกิชิโนะ พระอนุชาก็จะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 ขณะที่ เจ้าชายฮิซะฮิโตะแห่งอะกิชิโนะ พระนัดดาจะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 และ เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าฮิตะชิ พระปิตุลา (อา) จะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 3 จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ
เมื่อ ค.ศ. 1161 อดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ทรงรับไทระ โนะ ชิเงะโกะ (平滋子) น้องสะใภ้ของไทระ โนะ คิโยะโมะริ เข้ามาเป็นสนมองค์ใหม่ แล้วประสูติพระโอรสคือองค์ชายโนะริฮิโตะ (憲仁親王) ในขณะที่จักรพรรดินิโจทรงยังไม่มีพระโอรส จักรพรรดินิโจจึงทรงเกรงว่าอดีตจักรพรรดิจะให้องค์ชายโนะริฮิโตะเป็นผู้สืบทอดต่อจากพระองค์ ใน ค.ศ. 1164 จักรพรรดินิโจมีพระโอรสในที่สุด จึงทรงรีบสละราชบัลลังก์ให้แก่พระโอรสขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิโระกุโจ อดีตจักรพรรดินิโจสวรรคตในปีต่อมา ค.ศ. 1165 ด้วยความช่วยเหลือของคิโยะโมะริ อดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะทรงให้จักรพรรดิโระกุโจสละราชสมบัติใน ค.ศ. 1168 แล้วมอบให้แก่องค์ชายโนะริฮิโตะ ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิทะกะกุระ จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ
เจ้าชายโทเมฮิโตะเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1198 พระนามว่า จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ สืบต่อ
จากพระราชบิดาคือ จักรพรรดิโกะ-โทบะ ขณะพระชนม์เพียง 4 พรรษาโดยก่อนจะได้สืบราชบัลลังก์เจ้าชายโทเมฮิโตะได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทในวันนั้น อะโนะ ยะซุโกะ
อะโนะ ยะซุโกะ ( 1301 – 26 พฤษภาคม 1359) เมื่อออกบวชได้ฉายาทางธรรม ชินไทเก็นมนอิง (新待賢門院) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ จักรพรรดิองค์ที่ 96 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ จักรพรรดิองค์ที่ 97 และเป็นพระอัยยิกาใน จักรพรรดิโชเก จักรพรรดิองค์ที่ 98 และ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์ที่ 99 จักรพรรดิเรเง็ง
ในปี เท็นนะ ที่ 2 ตรงกับ ค.ศ. 1682 จักรพรรดิเรเง็งได้สถาปนา เจ้าชายอะซะฮิโตะ ( , ) พระราชโอรสองค์ที่ 5 พระชนมายุเพียง 7 พรรษาขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์และได้มีการจัดพิธีเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่หลังจากมิได้จัดมานานกว่า 300 ปี จักรพรรดิโชวะ
Family of Main Page 8.โอะซะฮิโตะ, สมเด็จพระจักรพรรดิโคเม4.มุสึฮิโตะ, จักรพรรดิเมจิ9.พระสนมโยะชิโกะ นะกะยะมะ2.โยะชิฮิโตะ, สมเด็จพระจักรพรรดิไทโช10. ทะกะมิสึ ยะนะงิวะระ5. พระสนมนะรุโกะ ยะนะงิวะระ11. อุตะโนะ ฮะเซะงะวะ1.ฮิโระฮิโตะ, สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ 12.เจ้าชายคุโจ ฮิซะตะดะ, ผู้สำเร็จราชการ6.เจ้าชายคุโจ มิชิตะกะ แห่งฟุจิวะระ13. ท่านหญิงสึเนะโกะ คะระฮะชิ3.ซะดะโกะ คุโจ, สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม14. โยะริโอะกิ โนะมะ7. ท่านหญิงอิกุโกะ โนะมะ15.? จักรพรรดิฟุชิมิ
จักรพรรดิฟุชิมิเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ของจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ โดยทรงมาจากสาย Jimyoin-toเจ้าชายฮิโระฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาให้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดิโกะ-อุดะ พระญาติของพระองค์ซึ่งมาจากสายราชสกุล ไดกะกุจิ  สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 รัฐบาลญี่ปุ่นได้เสนอร่างกฎหมายสละราชบัลลังก์ซึ่งมีผลเฉพาะสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเท่านั้นต่อสภาผู้แทนราษฎรซึ่งสภาผู้แทนราษฎรก็ได้ผ่านร่างกฎหมายฉบับนี้และได้มีการนำเสนอเข้าที่ประชุมวุฒิสภาเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2560 และที่ประชุมวุฒิสภาก็ได้ผ่านกฎหมายฉบับนี้ซึ่งจะมีผลบังคับใช้ในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 – เดือนมกราคม พ.ศ. 2562 อันตรงกับช่วงครบรอบการครองราชบัลลังก์ปีที่ 30 ขององค์จักรพรรดิ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
อนึ่ง สมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์นี้เป็นพระประยูรญาติของ เจ้าหญิงพังจา (เกาหลี: 방자) มกุฎราชกุมารีองค์สุดท้ายของราชวงศ์เกาหลี สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2502 มกุฎราชกุมารอะกิฮิโตทรงอภิเษกสมรสกับ<b data-parsoid='{"dsr":[2718,2742,3,3]}'>นางสาวมิชิโกะ โชดะ การอภิเษกสมรสครั้งนี้สร้างประวัติศาสตร์ใหม่ให้ญี่ปุ่น เนื่องจากเป็นการอภิเษกของสตรีสามัญชนครั้งแรกกับราชวงศ์ญี่ปุ่น ทำให้นางสาวโชดะกลายเป็น มกุฎราชกุมารีมิชิโกะ ซายาโกะ คูโรดะ
ซายาโกะ คุโรดะ (; เกิด 18 เมษายน พ.ศ. 2512) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงซายาโกะ เจ้าหญิงโนริ () เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียว ในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ ภายหลังได้ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับโยชิกิ คูโรดะ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ตามกฎมนเทียรบาล ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ
ในปีต่อมาคือ พ.ศ. 1692 จักรพรรดินีนะริโกะได้ออกบวชเป็นแม่ชีโดยมีฉายาทางธรรมว่า บิฟุคุมง-อิง แต่ยังกุมอำนาจในราชสำนักเมื่อจักรพรรดิโคะโนะเอะเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันโดยไร้รัชทายาทใน พ.ศ. 1698 ท่านบิฟุคุมง-อิงได้ทำการเลือก เจ้าชายมะซะฮิโตะ พระโอรสในจักรพรรดินีทะมะโกะอดีตจักรพรรดินีในอดีตจักรพรรดิโทะบะผู้เป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาของจักรพรรดิโคะโนะเอะเป็นพระโอรสบุญธรรมและได้สืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ  จักรพรรดิโกไดโงะ
เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโกะ-อุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 91 และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิโกะ-นิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 94
ทำให้อดีต จักรพรรดิโกะ-อุดะ พระราชบิดาได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจเหนือพระราชโอรสอีกครั้งดังเช่นรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-นิโจ จนกระทั่งปี พ.ศ. 1864 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะจิงสามารถบริหารราชการแผ่นดินได้ด้วยพระองค์เองในปี พ.ศ. 1867 อันเป็นช่วงปลาย ยุคคะมะกุระ จักรพรรดิโกะ-ไดโงะพยายามโค่นล้มรัฐบาลโชกุนแต่ที่ปริกษาในพระองค์คนหนึ่งได้ทำการทรยศด้วยการนำแผนการโค่นล้มรัฐบาลโชกุนของจักรพรรดิโกะ-ไดโงะไปแจ้งแก่ รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ทำให้การก่อการครั้งนี้ไม่สำเร็จ โคะโนะเอะ ซะกิฮิซะ
โคะโนะเอะ ซะกิฮิซะ ( ; 2079 – 7 มิถุนายน 2155) ขุนนางใน ยุคมุโระมะจิ ยุคอะซุชิโมะโมะยะมะ ถึง ยุคเอะโดะ ซึ่งได้ดำรงตำแหน่ง คัมปะกุ หรือผู้สำเร็จราชการในรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-นะระ และเป็น ไดโจไดจิง ในรัชสมัยจักรพรรดิโองิมะชิเป็นบิดาของ โคะโนะเอะ ซะกิโกะ พระสนมใน จักรพรรดิโกะ-โยเซ เป็นพระอัยกา (ตา) ใน จักรพรรดิโกะ-มิซุโน และเป็นบิดาบุญธรรมของ โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ ซึ่งทำให้ฮิเดะโยะชิเป็นทายาทของ ตระกูลฟุจิวะระ ตามกฎหมายและได้ขึ้นเป็นคัมปะกุใน พ.ศ. 2129 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกพอโลเนีย อัตสึโกะ อิเกดะ
อะสึโกะ อิเกะดะ () (ประสูติ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474) หรือ อดีตเจ้าหญิงโยริ เป็นภริยาของทะกมะซะ อิเกะดะ และเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สี่ในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง ทั้งยังเป็นหนึ่งในพระภคินีในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะที่ยังมีพระชนม์ชีพ จักรพรรดิโชวะ
เจ้าชายโยะชิฮิโตะได้อภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงนะงะโกะแห่งคุนิ พระธิดาองค์โตในเจ้าชายคุนิ คุนิโยะชิ ซึ่งภายหลังบรมราชาภิเษก ก็ขึ้นเป็น "สมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง" เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) และมีพระราชโอรสด้วยกัน 2 พระองค์ และพระราชธิดา 5 พระองค์ จักรพรรดิโคเม
ก่อนขึ้นครองบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ทรงพระนามว่า เจ้าชายโอะซะฮิโตะ (統仁) และมีราชทินนามว่า เจ้าฮิโระ (煕宮) เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 4 ในจักรพรรดินินโกที่ประสูติกับพระสนมฟุจิวะระ โนะ สึเนะโกะ หลังจากขึ้นครองราชสมบัติแล้ว พระองค์และพระบรมวงศ์ก็พำนักอยู่ที่พระราชวังหลวงเฮอัง จักรพรรดิโคเมมีพระราชโอรส 2 พระองค์ และพระราชธิดา 4 พระองค์ อย่างไรก็ตาม พระราชโอรสธิดาทั้งหมดยกเว้นเจ้าชายมุสึฮิโตะ ล้วนสิ้นพระชนม์ขณะทรงพระเยาว์ เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ
เจ้าชายคุโจ โทะชิฮิโตะ หรือ พระมาตุลาโทชิฮิโตะ () (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2423 - 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2481) เป็นสมาชิกของตระกูลฟุจิวะระ ของญี่ปุ่น เป็นพระโอรสในเจ้าชายคุโจ มิจิทะกะ () และ นางโนะมะ อิกุโกะ () ประสูติที่ ปราสาทคุโจ กรุงโตเกียว พระองค์ได้เษกสมรสกับ คุณหญิง อิจิโจะ มิซูโกะ เป็นพระเชษฐาใน สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม พระอัครมเหสีใน จักรพรรดิไทโช โทชิฮิโตะเป็นพระมาตุลาในจักรพรรดิโชวะ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 จักรพรรดิโชวะ เสด็จสวรรคต เจ้าชายอะกิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร ได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 125 ของญี่ปุ่นต่อทันที ตามโบราณราชประเพณี และมีการมอบของสามสิ่งในพระราชพิธีนั้น สุสานหลวงมุซะชิ
จักรพรรดิไทโชทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่พระบรมศพได้ฝังที่ กรุงโตเกียว ทำให้มีการเรียกพระองค์ว่า จักรพรรดิแห่งโตเกียว องค์แรกเนื่องจากจักรพรรดิไทโชทรงประสูติที่ กรุงโตเกียว ขณะที่ จักรพรรดิเมจิ พระราชบิดาทรงประสูติที่ เคียวโตะ แต่ทรงมาประทับและสวรรคตที่โตเกียวซึ่งพระบรมศพได้กลับไปฝังที่เคียวโตะโดยจักรพรรดิเมจินับเป็นจักรพรรดิองค์สุดท้ายที่ฝังพระบรมศพที่เคียวโตะ สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะเสด็จสวรรคต เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 เจ้าชายอากิฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น จึงขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ที่ 125 ส่วนเจ้าหญิงมิจิโกะ มกุฎราชกุมารี ก็เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีตามลำดับ โดยจัดพิธีบรมราชาภิเษกขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ณ พระราชวังโตเกียว โคไตชิ
ในปัจจุบันองค์รัชทายาทหรือมกุฎราชกุมารคือ เจ้าชายนะรุฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ซึ่งได้รับการสถาปนาเมื่อวันเสาร์ที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก
พระราชบิดาคือจักรพรรดิคิริซึโบะ เป็นน้องชายของเก็นจิ จักรพรรดิโคกะกุ
ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1779 เจ้าชายโทะโมะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาเป็นพระราชโอรสบุญธรรมใน จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ เนื่องจากองค์จักรพรรดิมีพระราชธิดาพระองค์เดียวและในวันนั้นจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะก็สวรรคตหลังจากนั้นอีก 5 วันคือวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1779 เจ้าชายโทะโมะฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ จักรพรรดิโกโยเซ
จักรพรรดิโกะ-โยเซประสูติเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2114 ณ พระราชวังหลวงเฮอัง มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายคะตะฮิโตะ (Prince Katahito) รายนามนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
เริ่มนับตั้งแต่สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเสด็จขึ้นครองราชย์ มินะโมะโตะ อะสึชิโกะ
พระชายาอะสึชิโกะประสูติเมื่อ พ.ศ. 1659 ในรัชสมัยจักรพรรดิโทะบะ และมีพระประสูติกาล เจ้าชายโมะริฮิโตะ หรือต่อมาคือ จักรพรรดินิโจ เมื่อ พ.ศ. 1686 แต่หลังจากมีพระประสูติกาลได้ไม่นานพระชายาอะสึชิโกะก็สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุเพียง 27 พรรษา จักรพรรดิซังโจ
จักรพรรดิซังโจหรือเจ้าชายอิยะซะดะกำพร้าพระราชมารดาเมื่อ ค.ศ. 982 พระชนมายุเพียง 6 พรรษาทำให้ ฟุจิวะระ โนะ คะเนะอิเอะ ผู้เป็นพระอัยกา (ตา) ได้อุปการะพระองค์ที่คฤหาสน์ของคะเนะอิเอะ จักรพรรดิอิจิโจ
ในรัชสมัยของจักรพรรดิอิชิโจได้มีการแบ่งแยกตำแหน่งจักรพรรดินีออกเป็น 2 ตำแหน่งอย่างชัดเจนคือ โคโง ("Kōgō") หรือจักรพรรดินีองค์ที่ 1 และ ชูงู ("Chūgū") หรือจักรพรรดินีองค์ที่ 2 สืบเนื่องจากจักรพรรดิอิชิโจมีจักรพรรดินีอยู่ก่อนแล้วคือ ฟุจิวะระ โนะ เทะชิ บุตรสาวของ ฟุจิวะระ โนะ มิชิตะกะ แต่ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ผู้เป็นน้องชายของมิชิตะกะต้องการให้บุตรสาวของตนเองเป็นจักรพรรดินีเช่นกันจึงได้ถวายตัวบุตรสาวคนโตคือ ฟุจิวะระ โนะ โชชิ เข้ามาเป็นจักรพรรดินีและจักรพรรดินีโชชิได้มีพระประสูติกาลพระโอรสให้กับจักรพรรดิอิชิโจถึง 2 พระองค์คือ เจ้าชายอะสึฮิระ ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 68 ที่ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1008 และ เจ้าชายอะสึนะงะ ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 69 ที่ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1009 สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ (; 20 ตุลาคม พ.ศ. 2477) มีพระนามเดิมว่า มิจิโกะ โชดะ () เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีอัครมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ เจ้าชายคุนิโยะชิ เจ้าคุนิ
เจ้าชายคูนิโยชิ เจ้าคูนิ () เป็นพระอนุวงศ์และจอมพลแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่นในรัชสมัยเมจิและไทโช ทรงเป็นพระบิดาในสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง ทำให้ทรงมีศักดิ์เป็นพระอัยกา(ตา)ในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ จักรพรรดิซะกุระมะชิ
วันที่ 21 เดือน 3 ปี เคียวโฮ ที่ 20 ตรงกับวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1735 จักรพรรดินะกะมิกะโดะได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายอะกิฮิโตะพระชนมายุเพียง 15 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิซะกุระมะชิ และหลังจากไม่นานได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิซะกุระมะชิที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ  อาชิกางะ ทากาอูจิ
จักรพรรดิโกะ-ไดโงทรงจัดตั้งการปกครองขึ้นที่เมืองเกียวโต เป็นการปกครองโดยองค์จักรพรรดิโดยตรง เรียกว่า การฟื้นฟูเค็มมุ (Kemmu Restoration) ทำให้เหล่าซะมุไรไม่พอใจที่อำนาจการปกครองญี่ปุ่นจะไปตกอยู่แก่ขุนนางและราชสำนักอีกครั้ง ทะกะอุจิปรารถนาที่จะดำรงตำแหน่งเป็น"เซอิไทโชงุง" () แต่พระจักรพรรดิโกะ-ไดโงะกลับแต่งตั้งพระโอรสของพระองค์เอง คือเจ้าชายโมะรินะกะ เป็น"เซอิไทโชงุง" ในค.ศ. 1334 อะชิกะงะ ทะดะโยะชิ ผู้เป็นน้องชายของทะกะอุจิ ได้เดินทางไปทางตะวันออกไปยังเมืองคะมะกุระและจัดตั้งการปกครองขึ้นที่นั่น เพื่อแสดงให้เห็นว่าชนชั้นซะมุไรยังคงต้องการรัฐบาลโชกุน ฝ่ายทะกะอุจิจึงสร้างข้อกล่าวหาว่าเจ้าชายโชกุนโมะรินะงะทรงก่อการกบฏต่อพระบิดา จึงทำการจับองค์ชายโมะรินะงะไปกุมขังไว้ที่เมืองคะมะกุระ ในค.ศ. 1335 โฮโจ โทะกิยุกิ () บุตรชายของโฮโจ ทะกะโตะกิ ก่อกบฏขึ้นที่เมืองคะมะกุระเพื่อคืนอำนาจให้แก่ตระกูลโฮโจ สามารถขับไล่ทะดะโยะชิออกจากคะมะกุระ ทะดะโยะชิทำการปลงพระชนม์เจ้าชายโมะรินะงะก่อนที่จะหลบหนีออกจากเมืองคะมะกุระ ทะกะอุจิจึงยกทัพจากเมืองเกียวโตไปปราบกบฏที่เมืองคะมะกุระ และยึคะมะกุระคืนได้สำเร็จได้สำเร็จ จักรพรรดิไทโช
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ อภิเษกสมรสกับซะดะโกะ คุโจ ต่อมาภายหลังได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม ซึ่งเป็นพระธิดาในมิชิทะกะ คุโจ ซึ่งเป็นคนจากวงศ์ตระกูลฟุจิวะระ มีพระโอรสธิดาทั้งหมด 4 พระองค์ ฟุจิวะระ โนะ อะกิระเคะอิโกะ
ฟุจิวะระ โนะ อะกิระเคะอิโกะ ( ; 1372 – 22 มิถุนายน 1443) พระสนมและพระราชมารดาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิมนโตะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 55 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิเซวะ จักรพรรดิองค์ที่ 56 จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะ
ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายนะรุฮิโตะ ( , ) ซึ่งพระนามของพระองค์เป็นพระนามเดียวกับ มกุฎราชกุมารนะรุฮิโตะ รัชทายาทองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่นเพียงแต่พระนามของทั้งสองพระองค์เขียนแตกต่างกัน คูซูโมโตะ อิเนะ
หลังจากที่ซีบ็อลท์ บิดาของเธอถูกเนรเทศออกจากญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1829 ก็ได้จัดการให้อิเนะและแม่ของเธอ และจัดการนักศึกษาของเขาให้ติดต่อกันได้ อิเนะมีชื่อเสียงจากการเป็นแพทย์แผนตะวันตกคนแรก เธอศึกษาวิชาหลายแขนงในญี่ปุ่น กับอาจารย์หลายคน หนึ่งในนั้นข่มขืนเธอจนตั้งครรภ์ ทำให้เธอมีบุตรสาวโดยมิได้มีการสมรส เธอตั้งรกรากอยู่ในโตเกียวหลังจากญี่ปุ่นยกเลิกการปิดประเทศ เธอยังเป็นผู้ทำคลอดให้หนึ่งในบุตรภรรยานอกสมรสของจักรพรรดิเมจิ ที่เกิดในปี ค.ศ. 1873 หลังจากอิเนะเสียชีวิต ได้รับการเอ่ยถึงในบทประพันธ์ ละครเวที การ์ตูน และเพลงในญี่ปุ่น เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ ( ; 1297 – 25 กันยายน 1372) เจ้าหญิงแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโคนิง จักรพรรดิองค์ที่ 49 ที่ประสูติแต่ เจ้าหญิงอิโนะเอะ ซึ่งเป็น โคโง หรือจักรพรรดินี คิริสึโบะ
พระโอรสองค์โตของจักรพรรดิคิริสึโบะนั้นเป็นหลานของอุไดจินผู้เรืองอำนาจ ด้วยอำนาจสนับสนุนอันยิ่งใหญ่นี้ ทุกคนต่างพากันคิดว่า เขาต้องได้เป็นรัชทายาทแน่นอน แม้ว่า พระโอรสที่เกิดกับนางกำนัลตำหนักคิริจะเป็นเด็กชายที่งดงามเหนือกว่าเพียงใดก็ตาม