สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเกิดเมื่อวันที่เท่าไหร่?
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ปีโชวะที่ 8 (ค.ศ. 1933, พ.ศ. 2476) ณ พระราชวังหลวง กรุงโตเกียว พระองค์เป็นพระราชบุตรลำดับที่ 5 ใน 7 พระองค์ ในจักรพรรดิโชวะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะ แต่เป็นพระราชโอรสพระองค์โต เมื่อแรกประสูติทรงดำรงพระยศเป็น เจ้าสึงุ ()
จักรพรรดิซะกุระมะชิ
ในเดือน 6 ปี เคียวโฮ ที่ 13 ตรงกับวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1728 เจ้าชายอะกิฮิโตะขณะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาได้รับการสถาปนาจาก จักรพรรดินะกะมิกะโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 114 พระราชบิดาให้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ จักรพรรดิเรเง็ง
หลังจากเจ้าชายซะโตะฮิโตะประสูติได้ไม่นาน จักรพรรดิโกะ-โคเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 110 ผู้เป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาได้สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นผู้สืบราชบัลลังก์เมื่อเจ้าชายซะโตะฮิโตะมีพระชนมายุเพียง 4 เดือนจักรพรรดิโกะ-โคเมียวก็ประชวรด้วยไข้ฝีดาษและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 20 เดือน 9 ปี โจโอ ที่ 3 ตรงกับวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1654 ขณะมีพระชนมายุเพียง 21 พรรษาราชบัลลังก์จึงตกมาอยู่ที่เจ้าชายนะงะฮิโตะพระเชษฐาต่างพระราชมารดาอีกพระองค์หนึ่งพระชนมายุเพียง 16 พรรษาที่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-ไซ  เจ้าชายฟุรุฮิโตะ โนะ โอเอะ
เจ้าชายฟุรุฮิโตะ โนะ โอเอะ ( ; ? – 7 ตุลาคม 1188) เจ้าชายและพระสัสสุระแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโจะเม จักรพรรดิองค์ที่ 34 และเป็นพระสัสสุระ (พ่อตา) ใน จักรพรรดิเท็นจิ จักรพรรดิองค์ที่ 38 เนื่องจากพระธิดาของเจ้าชายฟุรุฮิโตะคือ ยะมะโตะฮิเมะ โนะ โอกิมิ ได้เข้าพิธีอภิเษกเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิเท็นจิ พระเจ้าโอมูกามาโอโย อึนยิมบา กาบามบา อิกูรู รูกิดีที่ 4
สมเด็จพระเจ้าโอมูกามาโอโย อึนยิมบา กาบามบา อิกูรู รูกิดีที่ 4 (His Royal Highness Omukama Oyo Nyimba Kabamba Iguru Rukidi IV) พระบรมราชสมภพในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2535 หลังจากนั้น 3 ปีต่อมา ในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2538 ทรงขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรโตโร ในประเทศยูกันดา (โอมูกามา) ทำให้พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีพระชนมพรรษาน้อยที่สุดในโลก สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
รายพระนามพระมหากษัตริย์ทั่วโลกเรียงตามวันเสด็จขึ้นครองราชย์ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ตามลำดับการสืบสันตติวงศ์ของญี่ปุ่น พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทอันดับ 1 ของราชบัลลังก์เบญจมาศตั้งแต่ประสูติ และทรงเข้าพระราชพิธีสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมาร () ในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 เจ้าหญิงฮะชิฮิโตะ
เจ้าหญิงฮะชิฮิโตะ ( ; ? – 16 มีนาคม 1208) เจ้าหญิงและจักรพรรดินีในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโจะเม จักรพรรดิองค์ที่ 34 ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีโคเงียวกุ จักรพรรดิองค์ที่ 35 และเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโคโตะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 36 ฟุจิวะระ โนะ โชชิ (จักรพรรดิฟุชิมิ)
ฟุจิวะระ โนะ โชชิ ( ; 1814 – 10 มิถุนายน 1885) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิฟุชิมิ แต่ไม่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในญี่ปุ่น การเอ่ยถึงพระจักรพรรดิ ไม่นิยมเรียกพระนามของพระองค์โดยตรง เช่นเดียวกับในประเทศไทย แต่จะเอ่ยถึงพระองค์ว่า เท็นโน เฮกะ () หรือ สมเด็จพระจักรพรรดิ และรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะจะเรียกว่า ยุคเฮเซ () หลังจากที่สิ้นยุคของพระองค์แล้ว อาจมีการขนานพระนามพระองค์ว่า จักรพรรดิเฮเซ เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น
เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น (, พระราชสมภพ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2506) พระวรชายาในเจ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะและสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ โดยสมาชิกราชวงศ์ราชวงศ์ญี่ปุ่นหลังจากการอภิเษกสมรส จักรพรรดิโชวะ
หลังประสูติได้ไม่นาน เจ้าชายฮิโระฮิโตะอยู่ในความอภิบาลของ คะวะมุระ สึมิโยะชิ นายทหารเรือเกษียณ และภรรยา เมื่อคะวะมุระถึงแก่กรรมลงในปี พ.ศ. 2447 เจ้าชายองค์น้อยได้เสด็จกลับไปประทับร่วมกับพระบิดาและพระมารดาอีกครั้ง ณ พระราชวังโทงู ทรงรู้สึกใกล้ชิดพระบิดาและพระชนนีเท่าใดนั้นยากที่จะกล่าว แต่หนึ่งในบรรดามหาดเล็กที่ถวายการดูแลเจ้าชายอยู่คือ คันโระจิ โอะซะนะงะ ให้ความเห็นว่าเจ้าชายรักและผูกพันกับจักรพรรดิเมจิ ซึ่งเป็นพระอัยกาเป็นพิเศษ และยามที่เสด็จไปหาเสด็จสมเด็จพระอัยกาที่พระราชวังโตเกียว ก็โปรดที่จะเกาะแจอยู่กับพระองค์ แต่ภาพเช่นนั้นก็ไม่ปรากฏบ่อยนัก [3] ทางจักรพรรดิเมจิ นั้น ก็ได้พระราชทานของขวัญแก่พระราชนัดดาองค์น้อยและแย้มพระโอษฐ์ให้ แม้จะตรัสกับพระราชนัดดาน้อยมาก เช่นเดียวกัน จักรพรรดิเมจิแทบจะไม่มีพระราชดำรัสต่อเจ้าชายโยะชิฮิโตะ มกุฎราชกุมารเลย จักรพรรดินีเทเม
จักรพรรดินีเทเมเป็นธิดาของมิชิตะกะ คุโจ (九条 道孝) กับอิกุโกะ โนะมะ (野間 幾子) ประสูติที่กรุงโตเกียว พระองค์ได้เสกสมรสกับมกุฎราชกุมารโยะชิฮิโตะเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 ต่อมาพระนางได้ทรงเป็นจักรพรรดินีเมื่อพระสวามีเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 เนื่องด้วยสุขภาพพระสวามีของพระนางประชวรมาโดยตลอด พระนางจึงทรงมีอิทธิพลต่อราชสำนักญี่ปุ่นอย่างมาก นอกจากนั้นพระองค์ยังทรงเป็นองค์สภานายิกาสภากาชาดญี่ปุ่นอีกด้วย เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
ครั้นแรกพระราชสมภพ เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ ได้ดำรงพระราชอิสริยยศเป็น เจ้าชายฮิโระ () และได้ดำรงพระราชอิสริยยศนั้นมาจนถึงปี พ.ศ. 2534 จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นมกุฎราชกุมาร เป็นเวลาสองปีภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของ สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระราชอัยกาของพระองค์ เมื่อปี พ.ศ. 2532 ไซออนจิ โนะ คิชิ
ต่อมาเมื่อจักรพรรดิโกะ-ไดโงะถูกปลดจากราชบัลลังก์และถูกเนรเทศไปในเดือน 3 ตามปีจันทรคติตรงกับเดือนเมษายน พ.ศ. 1875 จักรพรรดินีคิชิก็ออกผนวชเป็นแม่ชีในเดือน 5 ตามปีจันทรคติตรงกับเดือนมิถุนายนปีเดียวกันกระทั่งใน พ.ศ. 1876 จักรพรรดิโกะ-ไดโงะสามารถหลบหนีออกจากที่คุมขังและบุกเข้ายึดเคียวโตะพร้อมกับการขึ้นสืบราชบัลลังก์อีกครั้งและพระองค์ก็ได้สถาปนาจักรพรรดินีคิชิเป็นจักรพรรดินีอีกครั้งในเดือน 6 ตรงกับเดือนกรกฎาคมปีเดียวกันแต่พระองค์ก็ดำรงพระยศนี้เพียง 5 เดือนก็สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 11 เดือน 10 ตรงกับวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 1876 จักรพรรดิโระกุโจ
จักรพรรดิโระกุโจ () (28 ธันวาคม ค.ศ. 1164 - 31 สิงหาคม ค.ศ. 1176) จักรพรรดิองค์ที่ 79 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ทรงครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1165 - ค.ศ. 1168 จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ
เจ้าชายฮิซะฮิโตะขึ้นเป็นจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะเมื่อมีพระชนมายุเพียง 3 พรรษาส่วน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ ก็ผนวชเป็นพระภิกษุที่เรียกว่า ไดโจโฮ หรือ อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนาในปี 1803 หลังจากครองราชย์ได้ 14 ปีก็ถูกอดีตจักรพรรดิโกะ-ซะงะพระราชบิดาบีบบังคับให้สละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ พระราชอนุชาแท้ๆขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น จักรพรรดิคะเมะยะมะ จักรพรรดิจิ้นฮุ่ย
สมเด็จพระจักรพรรดิจิ้นฮุ่ยตี้ (ค.ศ. 290 - ค.ศ. 307, พ.ศ. 833 - พ.ศ. 850)เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิจิ้นหวู่ตี้ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 802 (ค.ศ.259) เสด็จขึ้นครองราชย์แทน จักรพรรดิจิ้นหวู่ตี้ พระราชบิดา ในปี ค.ศ. 290 (พ.ศ. 833) ขณะพระชนม์ได้ 31 พรรษา สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ มีพระราชโอรสและพระราชธิดารวม 3 พระองค์ ได้แก่ จักรพรรดิอิจิโจ
จักรพรรดิอิชิโจหรือเจ้าชายคะเนะฮิโตะเป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิเอ็งยู จักรพรรดิองค์ที่ 64 ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ในรัชสมัย จักรพรรดิคะซัง จักรพรรดิองค์ที่ 65 พระราชโอรสใน จักรพรรดิเรเซ จักรพรรดิองค์ที่ 63 ผู้เป็นพระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) เมื่อ ค.ศ. 984 หลังจากนั้นอีก 2 ปีคือในวันที่ 23 เดือน 6 ปี คันนา ที่ 1 ตรงกับวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 986 จักรพรรดิคะซังได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายคะเนะฮิโตะพระชนมายุเพียง 6 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิอิชิโจ วันรุ่งขึ้นคือวันที่ 24 เดือน 6 ปี คันนา ที่ 1 ตรงกับวันที่ 1 สิงหาคม ได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิอิชิโจที่ พระราชวังหลวงเฮอัง  จักรพรรดินีเก็นโช
สมเด็จพระจักรพรรดินีเก็นโช (661 – 29 ธันวาคม 721) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 44 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางเป็นพระราชธิดาของจักรพรรดินีเก็มเม กับ เจ้าชายคุซะกะเบะโนะมิโกะ พระนางมิได้ทรงอภิเสกสมรส พระนางครองราชย์เมื่อ 3 ตุลาคม ค.ศ. 715 ต่อจากจักรพรรดินีเก็มเม พระราชมารดา และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือสมเด็จพระจักรพรรดิโชมุ อะกิฮิโกะ นะโงะ
อะกิฮิโกะ นะโงะ () เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวญี่ปุ่น เคยชิงแชมป์โลกหลายครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ
อะกิฮิโกะ นะโงะ เกิดเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่เมืองนะฮะ ประเทศญี่ปุ่น เคยเป็นนักมวยสร้างของญี่ปุ่นที่หมายมั่นว่าจะเป็นแชมป์โลกคนต่อไป เพราะมีเชิงชกดี มีน้ำหนักหมัดที่หนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหมัดซ้าย ก่อนมาชกมวยสากลอาชีพนั้น นะโงะเคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน และเป็นแชมป์มวยสากลสมัครเล่นระดับมัธยมปลายของญี่ปุ่น หลังจากชนะรวดมาทั้งหมด 16 ครั้ง รวมทั้งได้แชมป์ฟลายเวทของญี่ปุ่น และแชมป์จูเนียร์แบนตั้มเวทของญี่ปุ่นโดยการชนะคะแนน เคจิ ยะมะงุชิ นาโงะจึงได้มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ของสมาคมมวยโลก (WBA) ในปี พ.ศ. 2542 กับ ฮิเดกิ โทดากะ นักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเอง ปรากฏว่านาโงะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป จากนั้นนาโงะได้ขึ้นชกอีก 3 ครั้ง จึงได้โอกาสชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2543 ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ของสภามวยโลก (WBC) กับ มะซะโมะริ โทะกุยะมะ นักมวยชาวเกาหลีเหนือที่โอนสัญชาติเป็นญี่ปุ่น ปรากฏว่านาโงะก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก หลังจากนั้น อะกิฮิโกะ นะโงะ ได้ชกกับนักมวยชาวไทย ทองเจริญ อ.สุวรรณศิลป์ ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน 8 ยกไปอีก จากนักมวยสร้างจึงกลายเป็นเพียงนักมวยพื้น ๆ ธรรมดา ๆ แต่ก็ยังขึ้นชกอย่างสม่ำเสมอ  จักรพรรดิโชวะ
เจ้าชายโยะชิฮิโตะได้อภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงนะงะโกะแห่งคุนิ พระธิดาองค์โตในเจ้าชายคุนิ คุนิโยะชิ ซึ่งภายหลังบรมราชาภิเษก ก็ขึ้นเป็น "สมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง" เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) และมีพระราชโอรสด้วยกัน 2 พระองค์ และพระราชธิดา 5 พระองค์ ยุคเฮเซ
รัชศกเฮเซ () เป็นชื่อรัชศกปัจจุบันของประเทศญี่ปุ่น โดยรัชศกเฮเซเริ่มต้นเมื่อ ค.ศ. 1989 โดยเริ่มนับจากปีจักรพรรดิอะกิฮิโตะเริ่มครองราชย์ หลังจากการสวรรคตของพระราชบิดาจักรพรรดิฮิโรฮิโต (สิ้นสุดรัชศกโชวะ)  เจ้าหญิงอะกิโกะ (จักรพรรดิโกะ-ไซ)
เจ้าหญิงอะกิโกะ ( ; 2181 – 2 สิงหาคม 2223) เจ้าหญิงและพระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระธิดาใน เจ้าชายโยะชิฮิโตะ พระราชโอรสใน จักรพรรดิโกะ-โยเซ จักรพรรดิองค์ที่ 108 และเป็นพระสนมหรือเนียวโงใน จักรพรรดิโกะ-ไซ จักรพรรดิองค์ที่ 110 มีพระโอรสเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าชายโอะซะฮิโตะ จักรพรรดิโชวะ
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ () หรือพระนามตามชื่อรัชสมัย คือ จักรพรรดิโชวะ () (29 เมษายน 2444 - 7 มกราคม 2532) (裕仁) ทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 124 ของญี่ปุ่น ครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 2469 - พ.ศ. 2532 (63 ปี) จักรพรรดินีโคเมียว
พระองค์เข้าพิธีอภิเษกกับเจ้าชายโอะบิโตะเมื่อ พ.ศ. 1260 ขณะพระชนมายุเพียง 16 พรรษาและมีพระประสูติกาลพระธิดาพระองค์ใหญ่คือ เจ้าหญิงอะเบะ เมื่อ พ.ศ. 1262 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษาต่อมาเจ้าชายโอะบิโตะได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดินีเก็นโช เป็นจักรพรรดิโชมุเมื่อ พ.ศ. 1267 จักรพรรดิโชมุก็ยังมิได้สถาปนาเจ้าหญิงพระชายาอะซุกะเบะ-ฮิเมะขึ้นเป็นจักรพรรดินี เจ้าหญิงอิชิ
เจ้าหญิงอิชิ ( ; ? – 27 เมษายน 1442) เจ้าหญิงและเจ้าหญิงพระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโคโก จักรพรรดิองค์ที่ 58 ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีฮันชิ พระราชชนนี และเป็นพระขนิษฐาร่วมพระราชมารดาเดียวกับ จักรพรรดิอุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 59 รวมถึงเป็นเจ้าหญืงพระชายาใน จักรพรรดิไดโงะ จักรพรรดิองค์ที่ 60  เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าคะสึระ
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าคะสึระ (;ประสูติ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 - 8 มิถุนายน พ.ศ. 2557) เป็นสมาชิกในพระราชวงศ์แห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นโอรสองค์ที่สองในเจ้ามิกะซะกับเจ้าหญิงพระวรชายามิกะซะ พระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เจ้าหญิงไอโกะ เจ้าหญิงโทชิ
เจ้าหญิงไอโกะ เจ้าหญิงโทชิ (; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2544) เป็นพระธิดาพระองค์เดียวในเจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น กับเจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ วันโชวะ
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะสวรรคตเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 จึงเลิกการเฉลิมฉลองวันที่ 29 เมษายนของทุกปี ในฐานะวันคล้ายวันพระราชสมภพ และเปลี่ยนเป็นวันสีเขียว ซึ่งอยู่ในสัปดาห์ทอง (Golden Week) ของญี่ปุ่นแทน ประกอบด้วยวันสีเขียว (29 เมษายน) วันที่ระลึกรัฐธรรมนูญ (3 พฤษภาคม) วันหยุดราชการ (4 พฤษภาคม) และวันเด็กแห่งชาติ (5 พฤษภาคม) แต่หลังจากออกกฎหมายใหม่ วันสีเขียวย้ายไปเป็นวันที่ 4 พฤษภาคม ส่วนวันที่ 29 เมษายนของทุกปี ตั้งชื่อใหม่เป็นวันโชวะตั้งแต่เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 ราชวงศ์ญี่ปุ่น
จักรพรรดิไทโช จักรพรรดินีเทเม จักรพรรดิ โชวะ จักรพรรดินีโคจุง เจ้าชิชิบุ เซะสึโกะ พระชายาฯ เจ้าทะกะมะสึ คิกุโกะ พระชายาฯ เจ้ามิกะซะ ยุริโกะ พระชายาฯ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ จักรพรรดินีมิชิโกะ เจ้าฮิตะชิ ฮะนะโกะ พระชายาฯเจ้าเทะรุ เจ้าฮิซะ เจ้าทะกะ เจ้าโยะริ เจ้าซุงะ เจ้าชายโทะโมะฮิโตะแห่งมิกะซะ โนะบุโกะ พระชายาฯ เจ้าคะสึระ เจ้าทะกะมะโดะ ฮิซะโกะ พระชายาฯเจ้าหญิงยะซุโกะ เจ้าหญิงมะซะโกะ50px มกุฎราชกุมารนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารีมาซาโกะ เจ้าอะกิชิโนะ คิโกะ พระชายาฯ เจ้าโนะริ เจ้าหญิงอะกิโกะ เจ้าหญิงโยโกะ50px เจ้าหญิงสึงุโกะแห่งทะกะมะโดะ50px เจ้าหญิงโนะริโกะแห่งทะกะมะโดะ เจ้าหญิงอะยะโกะแห่งทะกะมะโดะ เจ้าโทะชิ เจ้าหญิงมะโกะแห่งอะกิชิโนะ เจ้าหญิงคะโกะแห่งอะกิชิโนะ เจ้าชายฮิซะฮิโตะแห่งอะกิชิโนะ จักรพรรดิซะกุระมะชิ
ซึ่งพระนามเดิมของจักรพรรดิซะกุระมะชิคือ เจ้าชายอะกิฮิโตะ ( , ) อันเป็นพระนามเดียวกับ สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ จักรพรรดิองค์ที่ 125 และองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่นเพียงแต่พระนามของทั้งสองเขียนไม่เหมือนกัน จักรพรรดินีเก็มเม
สมเด็จพระจักรพรรดินีเก็มเม (661 – 29 ธันวาคม 721) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 43 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางเป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระจักรพรรดิเท็นจิ พระนางอภิเสกสมรสกับเจ้าชายคุซะกะเบะโนะมิโกะ พระนางครองราชย์เมื่อ 18 สิงหาคม ค.ศ. 707 ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิมมมุ และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือจักรพรรดินีเก็นโช เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เมื่อพระราชบิดาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิญี่ปุ่น ก็ได้สถาปนาเจ้าหญิงซะกะฮิโตะเป็น ไซโอ หรือหัวหน้านักบวชหญิงแห่ง ศาลเจ้าอิเสะ องค์ที่ 21 เมื่อ พ.ศ. 1315 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษา ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
จักรพรรดินี"โคโง"เทชิสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1001 และพระพันปีฮิงะชิ-ซันโจก็สิ้นพระชนม์ไปอีกใน ค.ศ. 1002 ทำให้ไม่เหลือคู่แข่งที่จะแย่งชิงอำนาจจากมิชินะงะอีกต่อไป มิชินะงะพำนักอยู่ร่วมกันจักรพรรดินีโชชิที่ตำหนักซึชิมิกะโดะ ตำหนักซึชิมิกะโดะกลายเป็นศูนย์กลางความเจริญทางวัฒนธรรมในสมัยนั้น โดยมิชินะงะได้ว่าจ้างนักกวีสตรีที่มีชื่อเสียงเช่น มุระซะกิ ชิคิบุ ผู้แต่งเรื่อง ตำนานเก็นจิ มาเพื่อเป็นพระอาจารย์ของจักรพรรดินีโชชิ จักรพรรดินีประสูติพระโอรสใน ค.ศ. 1008 คือองค์ชายอะสึฮิระ และใน ค.ศ. 1009 ประสูติองค์ชายอะสึนะงะ จักรพรรดิอิจิโจ
ในรัชสมัยของจักรพรรดิอิชิโจได้มีการแบ่งแยกตำแหน่งจักรพรรดินีออกเป็น 2 ตำแหน่งอย่างชัดเจนคือ โคโง ("Kōgō") หรือจักรพรรดินีองค์ที่ 1 และ ชูงู ("Chūgū") หรือจักรพรรดินีองค์ที่ 2 สืบเนื่องจากจักรพรรดิอิชิโจมีจักรพรรดินีอยู่ก่อนแล้วคือ ฟุจิวะระ โนะ เทะชิ บุตรสาวของ ฟุจิวะระ โนะ มิชิตะกะ แต่ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ผู้เป็นน้องชายของมิชิตะกะต้องการให้บุตรสาวของตนเองเป็นจักรพรรดินีเช่นกันจึงได้ถวายตัวบุตรสาวคนโตคือ ฟุจิวะระ โนะ โชชิ เข้ามาเป็นจักรพรรดินีและจักรพรรดินีโชชิได้มีพระประสูติกาลพระโอรสให้กับจักรพรรดิอิชิโจถึง 2 พระองค์คือ เจ้าชายอะสึฮิระ ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 68 ที่ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1008 และ เจ้าชายอะสึนะงะ ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 69 ที่ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1009 ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ
จักรพรรดินีนะริโกะประสูติเมื่อ พ.ศ. 1660 เป็นธิดาของ ฟุจิวะระ โนะ นะงะซะเนะ ผู้ดำรงตำแหน่ง ชูนะงง ต่อมาได้เข้าถวายตัวต่ออดีตจักรพรรดิโทะบะเป็นพระสนมขั้น 3 และมีพระประสูติกาล เจ้าชายโนะริฮิโตะ หรือต่อมาคือ จักรพรรดิโคะโนะเอะ ใน พ.ศ. 1682 ทำให้พระนางได้เลื่อนขึ้นเป็นพระสนมเอก จักรพรรดิโคกะกุ
ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1779 เจ้าชายโทะโมะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาเป็นพระราชโอรสบุญธรรมใน จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ เนื่องจากองค์จักรพรรดิมีพระราชธิดาพระองค์เดียวและในวันนั้นจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะก็สวรรคตหลังจากนั้นอีก 5 วันคือวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1779 เจ้าชายโทะโมะฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่ เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะประสูติเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ณ โรงพยาบาลสำนักพระราชวัง กรุงโตเกียว เป็นพระบุตรพระองค์ใหญ่จากทั้งหมดสามพระองค์ในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ มีพระขนิษฐาและพระอนุชาคือเจ้าหญิงคาโกะและเจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ตามลำดับ เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เมื่อเจ้าหญิงอิโนะเอะและ เจ้าชายโอะซะเบะ อดีตรัชทายาทผู้เป็นพระอนุชาสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 1318 เจ้าหญิงซะกะฮิโตะก็ได้เข้าพิธีอภิเษกเป็นเจ้าหญิงพระชายาใน เจ้าชายยะมะเบะ พระเชษฐาต่างพระมารดาที่รัชทายาทองค์ใหม่เมื่อพระชนมายุ 20 พรรษาซึ่งต่อมาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิคัมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 50 โดยตามหลักฐานที่ได้มีการบันทึกไว้กล่าวว่าอดีตจักรพรรดิโคนิงพยายามที่จะผลักดันเจ้าหญิงซะกะฮิโตะให้เป็นจักรพรรดินีนาถขึ้นปกครองประเทศแต่ไม่สำเร็จ ราชวงศ์ญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ (พระจักรพรรดินีในรัชกาลปัจจุบัน) มกุฎราชกุมาร และมกุฎราชกุมารี (พระราชโอรสองค์ใหญ่และพระชายา) เจ้าหญิงไอโกะ (พระธิดาเพียงพระองค์เดียวในมกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารี) เจ้าชายอะกิชิโนะ และเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ (พระราชโอรสองค์กลางและพระชายา) เจ้าหญิงมะโกะแห่งอะกิชิโนะ (พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าชายอะกิชิโนะและพระชายา) เจ้าหญิงคะโกะแห่งอะกิชิโนะ (พระธิดาองค์กลางในเจ้ชายอะกิชิโนะาและพระชายา) เจ้าชายฮิซะฮิโตะแห่งอะกิชิโนะ[1] (พระโอรสองค์เล็กในในเจ้าชายอะกิชิโนะและพระชายา) เจ้าชายฮิตะชิ และเจ้าหญิงฮะนะโกะ พระชายาฯ (พระราชอนุชาและพระชายา) เจ้าหญิงยุริโกะ พระชายาในเจ้าชายทะกะฮิโตะ (พระชายาในพระปิตุลา) เจ้าหญิงโทะโมะฮิโตะแห่งมิกะซะ (พระชายาหม้ายของเจ้าชายโทะโมะฮิโตะแห่งมิกะซะ พระโอรสองค์ใหญ่ในเจ้าหญิงยุริโกะ) เจ้าหญิงอะกิโกะ (พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าชายโทะโมะฮิโตะ) เจ้าหญิงโยโกะ (พระธิดาองค์เล็กในเจ้าชายโทะโมะฮิโตะ) เจ้าหญิงฮิซะโกะ พระชายาในเจ้าชายโนะริฮิโตะ (พระชายาหม้ายในเจ้าทะกะมะโดะ พระโอรสองค์เล็กในเจ้าหญิงยุริโกะ) เจ้าหญิงสึงุโกะแห่งทะกะมะโดะ (พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าทะกะมะโดะ) ไซออนจิ โนะ คิชิ
ไซออนจิ โนะ คิชิ ( ; 1846 – 19 พฤศจิกายน 1876) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีหรือ ชูงู ใน จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ  จักรพรรดินีจิโต
จักรพรรดินีจิโต(持統天皇 จิโต-เทนโน, พ.ศ. 1188 - 13 มกราคม พ.ศ. 1246) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถแห่งญี่ปุ่นพระองค์ที่ 41 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณี จักรพรรดินีจิโตครองราชย์ตั้งแต่ปีพ.ศ. 1229 จนกระทั่งพ.ศ. 1240 เป็นระยะเวลา 11 ปี เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ
เจ้าชายคุโจ โทะชิฮิโตะ หรือ พระมาตุลาโทชิฮิโตะ () (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2423 - 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2481) เป็นสมาชิกของตระกูลฟุจิวะระ ของญี่ปุ่น เป็นพระโอรสในเจ้าชายคุโจ มิจิทะกะ () และ นางโนะมะ อิกุโกะ () ประสูติที่ ปราสาทคุโจ กรุงโตเกียว พระองค์ได้เษกสมรสกับ คุณหญิง อิจิโจะ มิซูโกะ เป็นพระเชษฐาใน สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม พระอัครมเหสีใน จักรพรรดิไทโช โทชิฮิโตะเป็นพระมาตุลาในจักรพรรดิโชวะ ฟุจิวะระ โนะ อิชิ (จักรพรรดิคะเมะยะมะ)
ฟุจิวะระ โนะ อิชิ ( ; 1805 – 9 กุมภาพันธ์ 1839) พระสนมแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมหรือเนียวโงใน จักรพรรดิคะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์ที่ 90 สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ เข้าสู่พระราชวงศ์จากการเสกสมรสกับเจ้าชายอากิฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น มิจิโกะจึงดำรงพระอิสริยยศเป็น "มกุฎราชกุมารี" ครั้นสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะสวรรคต มกุฎราชกุมารอากิฮิโตะจึงสืบราชสมบัติเป็นจักรพรรดิ และมกุฎราชกุมารีมิจิโกะจึงดำรงพระอิสริยยศเป็นจักรพรรดินี ตามลำดับ จักรพรรดิโชวะ
ภายหลังการสวรรคตของสมเด็จพระบรมอัยกา สมเด็จพระจักรพรรดิมุสึฮิโตะ (เมจิ) เมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 พระราชบิดาของพระองค์ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ ก็ขึ้นเถลิงถวัลย์ราชสมบัติเป็น "สมเด็จพระจักรพรรดิโยะชิฮิโตะ" (ไทโช) ทำให้พระองค์กลายเป็นองค์รัชทายาทตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น[2] ในขณะเดียวกัน ก็ทรงเข้ารับราชการในกองทัพบกและกองทัพเรือในยศเรือตรี ในตำแหน่งนายธง และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ ชั้นสายสะพาย ต่อมาในปี พ.ศ. 2457 ทรงได้รับการเลื่อนยศให้เป็นร้อยโทแห่งกองทัพบก และเรือตรีแห่งกองทัพเรือ สองปีต่อมา ก็ถูกเลื่อนยศขึ้นเป็น พันโท และ นาวาเอก ในปีเดียวกันนี้เอง พระองค์ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น "มกุฎราชกุมาร" ตำแหน่งองค์รัชทายาทอย่างเป็นทางการ เมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 เจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ
เจ้าฟ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ () เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สอง ในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ และเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 ในการสืบราชสันติวงศ์ญี่ปุ่น เจ้าหญิงโยะชิโกะ (จักรพรรดินิโจ)
เจ้าหญิงโยะชิโกะ ( ; 7 ธันวาคม 1684 – 14 กรกฎาคม 1719) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโทะบะ จักรพรรดิองค์ที่ 74 ที่ประสูติแต่ ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ เป็นจักรพรรดินีหรือ ชูงู ใน จักรพรรดินิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 77 ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระนัดดา จักรพรรดิแนโร
แนโร เกลาดิอุส ไกซาร์ เอากุสตุส แกร์มานิกุส (Latin: NERO CLAVDIVS CAESAR AVGVSTVS GERMANICVS) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันองค์ที่ 5 เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 37 ที่เมืองอันติอูง จักรวรรดิโรมัน มีชื่อเต็มตอนเกิดว่า ลูกิอุส ดอมิติอุส อาเอนอบาร์บุส (Latin: LVCIVS DOMITIVS AHENOBARBVS) บิดาชื่อกไนอุส ดอมิติอุส อาเอนอบาร์บุส มารดาชื่ออากริปปีนา ซึ่งมีศักดิ์เป็นถึงน้องสาวของจักรพรรดิกาลิกุลา จักรพรรดิรัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส สมเด็จพระจักรพรรดิอากุสตินที่ 1 แห่งเม็กซิโก
สมเด็จพระจักรพรรดิอากุสตินที่ 1 เสด็จพระราชสมภพเมื่อ 27 กันยายน 1783 ที่เมืองวาลาโดลิด เมื่อพระองค์โตขึ้นพระองค์ได้เข้าเป็นสมาชิกกองทัพเม็กซิโก และได้เป็นผู้นำทัพ พระองค์ได้เป็นผู้นำกองทัพเม็กซิโกเข้าร่วมรบใน "สงครามประกาศอิสรภาพเม็กซิโก" เมื่อเม็กซิโกได้เอกราช พระองค์จึงได้ราชาภิเษกตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิ และประกาศสถาปนาจักรวรรดิเม็กซิโก ร่างรัฐธรรมนูญจักรวรรดิใหม่ขึ้น พระองค์ยังได้เป็นผู้ออกแบบธงชาติเม็กซิโกด้วย จักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก
สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก ประสูติในปี ค.ศ. 1869 มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายเหงียน ฟุก อึง ดัง () พระองค์เป็นพระราชภาติยะและพระราชโอรสบุญธรรมของสมเด็จพระจักรพรรดิตึ ดึ๊ก พระองค์ทรงครองราชย์เกือบ 8 เดือน (2 ธันวาคม ค.ศ. 1883 – 31 กรกฎาคม ค.ศ 1884) จักรพรรดิชิโจ
จักรพรรดิชิโจ (,) (17 มีนาคม ค.ศ. 1231 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1242) จักรพรรดิญี่ปุ่น องค์ที่ 87 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณี จักรพรรดิฮั่นเหอ
สมเด็จพระจักรพรรดิเหอแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นเหอตี้ (ค.ศ. 79 - 13 มกราคม ค.ศ. 105) ทรงพระนามเดิมว่าองค์รัชทายาทหลิวจ้าว โดยเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิฮั่นจางตี้ และพระสนมเหลียง แต่ภายหลังทรงได้เป็นพระราชโอรสบุญธรรมในตู้ฮองเฮา เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 88 (พ.ศ. 631) องค์รัชทายาทหลิวจ้าวจึงเสด็จขึ้นครองราชย์
เป็น จักรพรรดิฮั่นเหอตี้ เมื่อพระชนม์เพียง 9 พรรษา เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ขณะนี้มีพระชนมพรรษา 84 พรรษา พระองค์ได้เคยผ่านการผ่าตัดพระหทัยและการรักษามะเร็งต่อมลูกหมากมาแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2559 ที่ผ่านมา พระองค์เคยตรัสว่า วันสีเขียว
วันสีเขียว (, ) เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่น มีที่มาจากการเฉลิมฉลองวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ ซึ่งตรงกับวันที่ 29 เมษายนของทุกปีระหว่างสมัยโชวะ ในปี 2532 หลังสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นพระองค์ปัจจุบัน ขึ้นเสวยราชย์ วันดังกล่าวจึงเปลี่ยนชื่อจาก "วันพระบรมราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิ" เป็น "วันสีเขียว" วันดังกล่าวเป็นวันที่จะอยู่ร่วมกับธรรมชาติและขอบคุณพร ชื่อ "วันสีเขียว" ยังเป็นการยอมรับความรักต่อพืชของสมเด็จพระจักรพรรดิยามสงครามซึ่งก่อให้เกิดการโต้แย้งโดยไม่ออกพระนามของพระองค์โดยตรง อย่างไรก็ดี ในทางปฏิบัติ วันดังกล่าวถูกมองว่าเป็นเพียงอีกวันที่ยืดเทศกาลวันหยุดสัปดาห์ทองญี่ปุ่น เจ้าหญิงอะกิโกะ (พระราชธิดาในจักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ)
เจ้าหญิงอะกิโกะ ( ; 1774 – 26 กันยายน 1789) เจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ จักรพรรดิองค์ที่ 86 และเป็นพระเชษฐภคินีใน จักรพรรดิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 87 เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ
โดยมีการตั้งพระนามเมื่อวันที่ 12 กันยายน โดยเจ้าชายอากิชิโนะ พระบิดา ได้พระราชทานพระนามว่า "ฮิซาฮิโตะ" มีความหมายคือ" ผู้มีศีลธรรม จริยธรรม ความสงบเยือกเย็น และความเป็นนิรันดร์" เจ้าชายอากิชิโนะได้เสด็จมายังโรงพยาบาลไออิกุกลางกรุงโตเกียว ประกอบพิธีตั้งชื่อให้แก่พระโอรส โดยใช้เวลาเพียง 5 นาที เริ่มจากทรงเขียนพระนามพระโอรส ซึ่งผ่านการไตร่ตรองเลือกมาตั้งแต่ช่วงเดือนกรกฎาคมลงบนกระดาษทำมือ จากนั้นเจ้าหญิงคิโกะทรงเขียนสัญลักษณ์ประจำพระโอรส พร้อมกับประทานตราประจำพระองค์ต้นสนญี่ปุ่น (โคะยะมะกิ) แล้วจึงนำกระดาษนั้นใส่กล่องไม้และนำพระเขนยของพระโอรสวางทับกล่องไม้อีกทีเป็นอันเสร็จพิธี หลังจากนั้นสำนักพระราชวังจึงประกาศพระนามพระโอรส ซึ่งคำว่า "ฮิซะ" หมายถึง ความสงบเยือกเย็น ส่วนคำลงท้ายคือ "ฮิโตะ" อันหมายถึง "ผู้มีคุณธรรม" ตามธรรมเนียมปฏิบัติของเด็กผู้ชายที่กำเนิดในราชวงศ์นี้ สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
มิจิโกะ โชดะ ได้พบกับมกุฎราชกุมารอากิฮิโตะครั้งแรกในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่สนามเทนนิสในเมืองคารูอิซาวะ ซึ่งสภาพระราชวงศ์ (Imperial Household Council) ได้อนุมัติพระราชพิธีหมั้นของมกุฎราชกุมารกับนางสาวโชดะในวันที่ 24 พฤศจิกายนปีถัดมา ช่วงเวลาเดียวกันนั้น สื่อมวลชนต่างให้ความสนใจและเรียกว่า "รักหวานในสนามเทนนิส" (romance of the tennis court) บ้างก็ว่าเป็น "เทพนิยาย" ที่เกิดขึ้นจริง พระราชพิธีหมั้นถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2502 จักรพรรดิดิออเกลติอานุส
ดิออเกลติอานุส (Gaius Aurelius Valerius Diocletianus; ภาษาอังกฤษ: Diocletian; ภาษากรีก: Διοκλής) (ราว 22 ธันวาคม ค.ศ. 244 - เสียชีวิต 3 ธันวาคม ค.ศ. 311) เมื่อแรกเกิดชื่อ “ไดโอคลีส” และรู้จักกันว่า “ดิออเกลติอานุส”เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 284 ถึงวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 286 ด้วยพระองค์เอง และระหว่างวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 286 ถึงวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 305 ในฐานะออกัสตัสแห่งตะวันออก และร่วมกับแม็กซิเมียนในฐานะออกัสตัสแห่งตะวันตก เจ้าหญิงอะซะฮะระ
เจ้าหญิงอะซะฮะระ ( ; 1322 – 14 พฤษภาคม 1360) เจ้าหญิงและเจ้าหญิงพระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิคัมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 50 ที่ประสูติแต่ เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ พระราชธิดาใน จักรพรรดิโคนิง จักรพรรดิองค์ที่ 49 ซึ่งเป็นเจ้าหญิงพระชายาและเป็นเจ้าหญิงพระชายาใน จักรพรรดิเฮเซ จักรพรรดิองค์ที่ 51 สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ (; 20 ตุลาคม พ.ศ. 2477) มีพระนามเดิมว่า มิจิโกะ โชดะ () เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีอัครมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ
เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ (; 25 ตุลาคม พ.ศ. 2526) เป็นพระธิดาในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ กับเจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ (; 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534) เป็นพระธิดาพระองค์โตในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ ปัจจุบันทรงงานเป็นนักวิจัยในพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยโตเกียว จักรพรรดิโองิมาจิ
ภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของ เจ้าชายมะซะฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่ที่รัชทายาทเมื่อวันที่ 24 เดือน 7 ปี เท็นโช ที่ 14 ตรงกับวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1586 จักรพรรดิโองิมะชิจึงได้สถาปนาเจ้าชายคะซุฮิโตะพระราชนัดดาพระโอรสในเจ้าชายมะซะฮิโตะขึ้นเป็นรัชทายาทและหลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิโองิมะชิได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายคะซุฮิโตะขึ้นเป็น จักรพรรดิโกะ-โยเซ เมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปี เท็นโช ที่ 14 ตรงกับวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1586 และได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิโกะ-โยเซเมื่อวันที่ 25 เดือน 11 ปี เท็นโช ที่ 14 ตรงกับวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1587  จักรพรรดิโกอูดะ
จักรพรรดิโกะ-อุดะมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโยะฮิโตะ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของ จักรพรรดิคะเมะยะมะ โดยทรงสืบเชื้อสายจากราชสกุล ไดกะกุจิเจ้าชายโยะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาจาก จักรพรรดิคะเมะยะมะ พระราชบิดาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์เมื่อปี พ.ศ. 1811
อดีตจักรพรรดิคะเมะยะมะได้กลายเป็น โฮโอ หรือ อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนา  จักรพรรดินีจิโต
เจ้าชายคุซะคะเบะได้รับการสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมารเพื่อครองราชบัลลังก์สืบต่อจากจักรพรรดินีจิโต แต่เจ้าชายกลับสิ้นพระชนม์ขณะมีพระชนมายุ 28 พรรษา เจ้าชายคะรุ-โนะ-โอะ พระโอรสของเจ้าชายคุซะคะเบะได้รับการสถาปนาให้เป็นรัชทายาทสืบต่อจากจักรพรรดินีจิโต ผู้เป็นพระอัยยิกา และต่อมาเจ้าชายครองราชสมบัติเป็น สมเด็จพระจักรพรรดิมงมุ ซายาโกะ คูโรดะ
ซายาโกะ คุโรดะ (; เกิด 18 เมษายน พ.ศ. 2512) หรือพระนามเดิม เจ้าหญิงซายาโกะ เจ้าหญิงโนริ () เป็นพระราชธิดาพระองค์เดียว ในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ ภายหลังได้ทรงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับโยชิกิ คูโรดะ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ตามกฎมนเทียรบาล เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ (, ประสูติ 6 กันยายน พ.ศ. 2549) พระบุตรองค์ที่สามและพระโอรสพระองค์แรกในเจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ ทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่สามในการสืบราชบัลลังก์ญี่ปุ่น โดยพระองค์ถือว่าเป็นพระราชนัดดาชายเพียงพระองค์เดียวใน สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และ สมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ พระราชพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิญี่ปุ่น
ซึ่งพระราชพิธีราชาภิเษกครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 โดยเป็นพระราชพิธีราชาภิเษกขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศของ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ซึ่งพระราชพิธีในครั้งนั้นมิได้จัดขึ้น ณ พระราชวังหลวงเคียวโตะ แต่ได้จัดขึ้นที่ พระราชวังหลวงโตเกียว หรือ พระราชวังอิมพีเรียล แทนโดยครั้งนั้นนับเป็นครั้งแรกที่ได้มีการถ่ายทอดสดพระราชพิธีราชาภิเษกผ่านทางโทรทัศน์ จักรพรรดินะกะมิกะโดะ
จักรพรรดินะกะมิกะโดะได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายอะกิฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิซะกุระมะชิ เมื่อวันที่ 21 เดือน 3 ปี เคียวโฮ ที่ 20 ตรงกับวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1735 หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 25 ปีโดยพระองค์ยังคงกุมพระราชอำนาจเหนือพระราชโอรสเช่นเดียวกับพระอัยกาและพระราชบิดาในฐานะ ไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) แต่หลังจากนั้นอีกเพียง 2 ปีอดีตจักรพรรดินะกะมิกะโดะก็เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 11 เดือน 4 ปี เก็นบุง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1737 ขณะมีพระชนมายุเพียง 35 พรรษาโดยได้มีการฝังพระบรมศพที่พระราชสุสาน สึกิ โนะ วะ โนะ มิซะซะงิ เมื่อวันที่ 8 เดือน 5 ปี เก็นบุง ที่ 2 ตรงกับวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1737 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
จักรพรรดิอะกิฮิโตะได้มีพระราชกระแสรับสั่งต่อประชาชนในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ซึ่งมีความนัยถึงการสละราชบัลลังก์ให้แก่มกุฎราชกุมารนะรุฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่[1][2] และในกรณีเมื่อจักรพรรดิอะกิฮิโตะสละราชบัลลังก์แล้ว ก็จะต้องมีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎมนเทียรบาล คณะรัฐมนตรีญี่ปุ่นคาดการณ์ว่า จะสามารถทูลเชิญเจ้าชายนะรุฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ได้ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561[3] โดยจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ล่าสุดที่สละราชสมบัติ คือ จักรพรรดิโคกะกุ เมื่อ พ.ศ. 2360[4][5] จักรพรรดิทะกะกุระ
จักรพรรดิทะกะกุระประสูติเมื่อวันที่ 20 กันยายน 1704 มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโนะริฮิโตะ ต่อมาเปลี่ยนเป็น เจ้าชายโนะบุฮิโตะ เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 4 ในอดีต จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ที่ประสูติแต่ ไทระ โนะ ชิเงะโกะ น้องเมียของ ไทระ โนะ คิโยะโมะริ ขุนนางผู้กุมอำนาจในราชสำนักขณะนั้นอดีตจักรพรรดิทะกะกุระเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 มกราคม 1724 ณ พระราชวังหลวงเฮอัง ขณะพระชนม์ได้เพียง 19 พรรษา สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2477 ณ กรุงโตเกียว เป็นบุตรสาวคนโตของฮิเดซาบูโร โชดะ () กับฟูมิโกะ โซเอจิมะ () บิดาเป็นประธานและประธานกิตติมศักดิ์ของบริษัทนิชชิน พระองค์เติบโตในโตเกียวโดยได้รับการปลูกฝังด้านการศึกษาจากครอบครัวทั้งแบบดั้งเดิมและตะวันตก มีการเรียนภาษาอังกฤษและเปียโน ทรงเรียนรู้ในศิลปะด้านงานเขียน การทำอาหาร และโคโด (ศิลปะการใช้เครื่องหอม) ทั้งนี้พระองค์มีพื้นฐานครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ทว่าส่วนพระองค์มิเคยรับศีลล้างบาปมาก่อนเลย วันโชวะ
วันโชวะ () คือวันหยุดของประเทศญี่ปุ่น ตรงกับวันที่ 29 เมษายนของทุกปี เพื่อเป็นเกียรติแด่วันคล้ายวันพระราชสมภพสมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นแห่งยุคโชวะ (สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ) พ.ศ. 2468-2532 จุดประสงค์ของวันหยุดนี้เพื่อที่จะปลุกใจสาธารณชนในช่วงที่สับสนของยุคโชวะ  เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ
เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะประสูติเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่จากทั้งหมดสองพระองค์ในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ กับเจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ (พระนามเดิม โนบูโกะ อาโซ) มีพระขนิษฐาหนึ่งพระองค์คือเจ้าหญิงโยโกะ พระชนนีเป็นน้องสาวของทาโร อาโซ และเป็นหลานสาวของชิเงรุ โยชิดะ ซึ่งทั้งสองเคยดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ
จักรพรรดิเรเง็งได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายอะซะฮิโตะพระชนมายุเพียง 11 พรรษาขึ้นเป็น จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ เมื่อวันที่ 21 เดือน 3 ปี โจเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1687 โดยได้จัดพิธีราชาภิเษกในอีก 4 วันต่อมาคือวันที่ 25 เดือน 3 ปี โจเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1687 หลังจากสละราชบัลลังก์แล้วอดีตจักรพรรดิเรเง็งได้เสด็จไปประทับที่ พระราชวังหลวงเซนโต จักรพรรดิเรเง็ง
ในปี เท็นนะ ที่ 2 ตรงกับ ค.ศ. 1682 จักรพรรดิเรเง็งได้สถาปนา เจ้าชายอะซะฮิโตะ ( , ) พระราชโอรสองค์ที่ 5 พระชนมายุเพียง 7 พรรษาขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์และได้มีการจัดพิธีเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่หลังจากมิได้จัดมานานกว่า 300 ปี จักรพรรดิโกโยเซ
เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ใน เจ้าชายมะซะฮิโตะ (Prince Masahito , 2095 - 2129) พระราชโอรสใน จักรพรรดิโองิมะชิ (Emperor Ogimachi) ที่ประสูติแต่นางในคนหนึ่ง สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะเสด็จสวรรคต เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 เจ้าชายอากิฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น จึงขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ที่ 125 ส่วนเจ้าหญิงมิจิโกะ มกุฎราชกุมารี ก็เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีตามลำดับ โดยจัดพิธีบรมราชาภิเษกขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ณ พระราชวังโตเกียว เจ้าหญิงสึงูโกะแห่งทากามาโดะ
เจ้าหญิงสึงูโกะแห่งทากามาโดะ (; 8 มีนาคม พ.ศ. 2529) เป็นพระธิดาในเจ้าชายโนริฮิโตะ เจ้าชายทากามาโดะกับเจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ โยชิกิ คูโรดะ
โยะชิกิ คุโระดะ () เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2508 สามัญชนชาวญี่ปุ่นที่เสกสมรสกับอดีตเจ้าหญิงซายาโกะ เจ้าหญิงโนะริแห่งญี่ปุ่น พระธิดาพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ทำให้พระองค์ต้องสละยศเจ้าหญิง และหลุดพ้นความเป็นราชวงศ์ไป ปัจจุบันเจ้าหญิงทรงใช้พระนามว่า ซะยะโกะ คุโรดะ ตามสวามี จักรพรรดิโก-ซันโจ
เจ้าชายทะกะฮิโตะทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโก-ซูซากุ ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีซาดาโกะ พระราชธิดาองค์ที่ 3 ใน จักรพรรดิซันโจ ทำให้จักรพรรดิโก-ซันโจทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกในรอบ 170 ปีนับตั้งแต่ จักรพรรดิอูดะ ที่พระราชบิดาและพระราชมารดามิได้มาจาก ตระกูลฟูจิวาระ ทางฝั่งบิดาโดยพระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์นั้นสืบเชื้อสายจาก ฟูจิวาระ โนะ มิจินางะ อดีตขุนนางผู้ทรงอำนาจในราชสำนัก เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
จักรพรรดิคัมมุและเจ้าหญิงซะกะฮิโตะมีพระราชธิดาพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงอะซะฮะระ แต่เจ้าหญิงอะซะฮะระก็สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 1360 ก่อนที่พระมารดาคือเจ้าหญิงซะกะฮิโตะจะสิ้นพระชนม์ในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 1372 จักรพรรดินีโคจุง
สมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะ พระพันปีหลวง เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2543 สิริพระชนมายุได้ 97 พรรษา หลังจากพระราชพิธีพระบรมศพ สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะได้ทรงอัญเชิญพระศพไปที่ สวนฮะจิโอจิ กรุงโตเกียวเคียงข้างพระราชสวามีของพระองค์  จักรพรรดิโชโก
เจ้าชายมิฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศภายหลังจากการสละราชบัลลังก์ของพระราชบิดาเมื่อปี พ.ศ. 1955โดยอดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจไว้ตลอดรัชกาลของพระราชโอรส
อดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึจึงสถาปนา เจ้าชายฮิโกะฮิโตะ พระราชโอรสบุญธรรมขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1428 (วันที่ 27 เดือน 7 ปี โชโช ที่ 1) รายนามนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
เริ่มนับตั้งแต่สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเสด็จขึ้นครองราชย์ เจ้าหญิงคิโกะ พระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ
เจ้าหญิงคิโกะ พระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ (; 11 กันยายน พ.ศ. 2509) พระนามเดิม คิโกะ คาวาชิมะ () เป็นพระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ และเป็นพระสุณิสาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ
สมเด็จพระจักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ () (ค.ศ. 1328 - 29 มีนาคม ค.ศ. 1368) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นรัชกาลที่ 97 ตามการสืบราชบัลลังก์ตามแบบแผนดั้งเดิม และทรงเป็นสมาชิกในราชสำนักฝ่ายใต้ระหว่างยุคนันโบะกุ-โช ของราชสำนักฝ่ายเหนือ พระองค์ทรงอยู่ในราชสมบัติตั้งแต่วันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1339 ถึงวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1368 ("ปีโชเฮย์ที่ 23, วันที่ 11 เดือน 3") . มีพระนามเดิมว่า "โนะริโยะชิ" () พระองค์ทรงปกครองพระราชอาณาเขตนับตั้งแต่เมืองสุมิโยะชิ โอซะกะ โยะชิโนะ นะระ และพื้นที่อื่นๆเพียงชั่วคราว สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
Family of Main Page จักรพรรดิโคเมจักรพรรดิเมจิพระสนมโยชิโกะ นะกะยะมะจักรพรรดิไทโชทะคะมิสึ ยะนะงิวะระพระสนมนะรุโกะ ยะนะงิวะระอุทะโนะ ฮะเซะคะวะจักรพรรดิโชวะฮิซะตะดะ คุโจมิชิตะกะ คุโจสึเนะโกะ คะระฮะชิสมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมโยะริโอะกิ โนะมะอิคุโกะ โนะมะสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเจ้าชายคุนิอิเอะ เจ้าฟุชิมิเจ้าชายอะซะฮิโกะ เจ้าคุนิโนะบุโกะ โทะริอิโกะจิเจ้าชายคุนิโยะชิ เจ้าคุนิโทะชิมะซึ อิสึมิเตมะกิโกะ อิซุมิสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุงไดเมียวฮิซะมิสึ ชิมะสึแห่งแคว้นซะสึมะไดเมียวทะดะโยชิ ชิมะสึแห่งแคว้นซะสึมะชิโมะโกะ ชิมะสึแห่งเอจิเซน-ชิมะสึชิกะโกะ ชิมะสึ แห่งแคว้นซะสึมะซุมะโกะ ยะมะซะกิ จักรพรรดิเมจิ
จักรพรรดิเมจิเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1852 ในตำหนักเล็กๆนอกพระราชวังหลวงเกียวโต มีพระนามว่า เจ้าชายมุตสึฮิโตะ และเมื่อแรกประสูติทรงราชทินนามเป็น เจ้าซาชิ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิโคเม (องค์แรกสิ้นพระชนม์ไปก่อน) ส่วนมารดาของพระองค์คือ โยชิโกะ จากตระกูลนากายามะ ตระกูลข้าราชบริพารในวังหลวงตระกูลหนึ่ง โยชิโกะเป็นนางสนมนางหนึ่งในบรรดานางสนมหลายสิบคนของจักรพรรดิโคเม พระราชพิธีพัชราภิเษก
ในประเทศญี่ปุ่น พระราชพิธีพัชราภิเษกหมายถึงการครองราชสมบัติครบ 60 ปี ซึ่งเรียกว่า "โกะไซอิ โระคุจูเน็น คิเน็น" แปลว่า "การรำลึกถึงการครองราชสมบัติเป็นปีที่ 60" โดยสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ (29 เมษายน พ.ศ. 2444 - 7 มกราคม พ.ศ. 2532) ทรงเฉลิมฉลองพระราชพิธีพัชราภิเษกเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2529 ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ ( ; 1579 – 30 กันยายน 1670) หรือ ชิโจ โนะ มิยะ จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นเป็นธิดาคนโตของ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ และเป็นจักรพรรดินีลำดับที่ 1 หรือ โคโง ใน จักรพรรดิโกะ-เรเซ โดยเข้าถวายตัวเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1593 และได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 1594 แต่มิอาจมีพระโอรสให้กับจักรพรรดิได้ จักรพรรดิโชวะ
เจ้าหญิงชิเงะโกะ เจ้าเทะรุ () ประสูติเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2468 เสกสมรสกับเจ้าชายโมริฮิโตะ ฮิงะชิกุนิ ต่อมาพระสวามีของเจ้าหญิงชิเงโกะได้ถูกสหรัฐอเมริกาถอดพระยศเป็นสามัญชน เจ้าหญิงชิเงโกะจึงเป็น "นางชิเงะโกะ ฮิงะชิกุนิ" () มีพระโอรส-ธิดา 5 พระองค์ และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 เจ้าหญิงซะชิโกะ เจ้าฮิซะ () ประสูติ 10 กันยายน พ.ศ. 2470 พระราชธิดาองค์ที่สอง โดยต่อมาอีก 4 เดือนหลังจากพระประสูติกาล พระธิดาองค์น้อยนี้ก็มีพระอาการพระโลหิตเป็นพิษ โดยต่อมา 2 เดือน เจ้าหญิงซะชิโกะจึงสิ้นพระชนม์อย่างสงบ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2471 เจ้าหญิงคะซุโกะ เจ้าทะกะ () ประสูติเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2472 ต่อมาเจ้าหญิงทากะได้เสกสมรสกับนายโทะชิมิชิ ทะคะสึตะซะ เจ้าหญิงทะกะจึงลาออกจากฐานันดรศักดิ์ และใช้พระนามเป็น "นางคะซุโกะ ทะคะสึคะซะ" และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 เจ้าหญิงอะสึโกะ เจ้าโยะริ () ประสูติ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474 เจ้าหญิงโยะริได้เสกสมรสแล้วกับนายทะกะมะซะ อิเกะดะ เจ้าหญิงโยะริจึงลาออกจากฐานันดรศักดิ์ และใช้พระนามเป็น "นางอะสึโกะ อิเกะดะ" เจ้าชายอะกิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร () เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2476 ต่อมาพระองค์ได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ปัจจุบัน ออกพระนามว่า "สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ" อภิเษกสมรสกับนางสาวโชดะ มิชิโกะ มีพระราชโอรส-ธิดา 3 พระองค์ เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าโยะชิ () ประสูติเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2478 ปัจจุบันมีออกพระนามว่า "เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าชายฮิตะชิ" () เสกสมรสกับสึงะรุ ฮะนะโกะ แต่ไม่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน เจ้าหญิงทะกะโกะ เจ้าซุงะ () ประสูติเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2482 ต่อมาเจ้าหญิงซุงะได้เสกสมรสกับนายฮิซะนะงะ ชิมะสึ เจ้าหญิงซุงะจึงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เป็น นางทะคะโกะ ชิมะสึ มีพระโอรส 1 พระองค์ เจ้าหญิงโชชิ (1829–1891)
เจ้าหญิงโชชิ ( ; 28 กันยายน 1829 – 23 พฤศจิกายน 1891) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์ได้รับการสถาปนาเมื่อ พ.ศ. 1862 ในรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ ผู้เป็นพระอนุชาซึ่งพระองค์เป็นหนึ่งในจักรพรรดินีที่ได้รับการสถาปนาทั้ง ๆ ที่ไม่ได้เข้าพิธีอภิเษก เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ
เจ้าชายโทชิฮิโตะ ทรงมีส่วนร่วมในการปกครองประเทศในสมัยที่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโชประชวร และจักรพรรดินีเทเม พระขนิษฏาของพระองค์สำเร็จราชการแทน ทรงมีส่วนร่วมในการคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง จนเกิดการทะเลาะกับพระจักรพรรดิโชวะ
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ ทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระมาตุลาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 58 พรรษา ณ ปราสาทฟุจิวะระ กรุงโตเกียว ว่ากันว่าพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์เนื่องจากทรงประกาศคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเปิดเผย ส่งผลให้ผู้ที่สนับสนุนการเข้าร่วมสงครามไม่พอใจจึงวางแผนปลงพระชนม์พระองคด้วยยาพิษเสีย ซึ่งเรื่องนียังไม่มีผลสรุปที่แน่ชัดว่าแท้ที่จริงแล้วคนปลงพระชนม์เป็นใคร แล้วพระองค์ถูกปลงพระชนม์จริงหรือไม่ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ทำให้ สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมกริ้ว และสงสัยอย่างยิ่ง ส่งผลให้พระองค์ออกต่อต้านสงครามจนเกิดการทะเลาะกับสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระโอรสของพระองค์เองขึ้น แต่บางคนก็คาดว่าพระองค์ประชวรและสรรคตด้วยโรคชรา จักรพรรดินีเมโช
สมเด็จพระจักรพรรดินีเมโช (9 มกราคม 1624 – 4 ธันวาคม 1696) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 109 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางครองราชย์เมื่อ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1629 ต่อจากจักรพรรดิโกะ-มิซุโน และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือจักรพรรดิโกะ-โคเมียว จักรพรรดิไทโช
สมเด็จพระจักรพรรดิโยะชิฮิโตะ () หรือพระนามตามชื่อรัชสมัยคือ จักรพรรดิไทโช () (31 สิงหาคม พ.ศ. 2422 - 25 ธันวาคม พ.ศ. 2469) ทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 123 ทรงปกครองจักรวรรดิญี่ปุ่นในฐานะสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น และพระประมุขแห่งเกาหลี เป็นเวลา 14 ปี นิวะตะ อะซะโกะ
นิวะตะ อะซะโกะ ( ; 1980 – 13 สิงหาคม 2035) นางกำนัลและพระสนมในจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นนางกำนัลและพระสนมใน จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 103 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-คะชิวะบะระ จักรพรรดิองค์ที่ 104 เจ้าชายโนบูฮิโตะ เจ้าทากามัตสึ
เจ้าชายโนะบุฮิโตะ เจ้าทะกะมะสึ () (3 มกราคม ค.ศ. 1905 - 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระจักรพรรดิไทโช และสมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม และเป็นพระอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระองค์ทรงเป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง ทะคะมัตสึ โนะ มิยะ (เดิมเรียกว่า "อะริสึงะวะ โนะ มิยะ") 1 ใน 4 พระอิสริยยศของสมาชิกพระราชวงศ์ที่มีสิทธิในราชบัลลังก์โดยตรง ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1920 พระองค์ได้ทรงเข้ารับราชการอยู่ในกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นตราบจนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยดำรงพระยศสูดสุดในระดับนายนาวาเอก หลังสิ้นสงคราม พระองค์ได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานกิตติมศักดิ์หรือผู้อุปถัมภ์ขององค์กรหลายแห่ง ซึ่งทำงานเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างประเทศ ศิลปะ การกีฬา และการแพทย์