ฆาบิเอร์ อาเดลมาร์ ซาเนตติเริ่มเล่นฟุตบอลเมื่ออายุเท่าไหร่?
ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ
เอร์นันเดซ เกิดที่เมืองกวาดาลาฮารา รัฐฮาลิสโก เขาเริ่มเล่นในลีกสันทนาการเมื่อเขาอายุ 7 ปี พ่อของเขาชื่อ ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ กูติเอร์เรซ ซึ่งเป็นนักฟุตบอลทีมชาติเม็กซิโกตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า พ่อของเขาพูดว่า เขาไม่คิดว่าลูกชายของเขาจะสามารถเล่นในระดับอาชีพได้ เอร์นันเดซได้ร่วมสโมสรเซเดกวาดาลาฮารา เมื่ออายุ 9 ปี โดยเซ็นสัญญาระดับอาชีพเมื่อเขาอายุ 15 ปี[3] ในปี ค.ศ. 2005 เขาร่วมลงแข่งฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี แต่เขาเกิดบาดเจ็บ ไม่ได้ลงเล่นในฐานะทีมผู้ชนะเลิศ[4]
ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
29 เมษายน ค.ศ. 2014 ประธานสโมสรอินเตอร์มิลานเอริก โธเฮียร์ประกาศว่าซาเนตติจะแขวนสตั๊ดหลังจบฤดูกาล 2013–2014 และจะมาเป็นผู้บริหารสโมสรด้วย[8] แมตช์สุดท้ายของซาเนตติที่เล่นในสนามจูเซปเป เมอัซซา คือแมตช์เปิดบ้านชนะลาซิโอ 4–1 วันที่10 พฤษภาคม 2014 [9] เขาถูกเปลี่ยนตัวมาลงแทนโจนาธาน มอเรย์ราในนาทีที่ 52 พร้อมกับสวมปลอกแขนพิเศษที่มีชื่อของนักเตะทุกคนที่ลงเล่นกับเขาตลอดในการเล่นกับอินเตอร์มิลาน เขาแขวนสตั๊ดหลังจบเกมสุดท้ายในฤดูกาลในนัดบุกไปพ่าย ทีมคิเอโว 2–1 วันที่18 พฤษภาคม [10] เอนโซ เฟร์นันเดซ
เอนโซ แอลัน ซีดาน เฟร์นันเดซ (; เกิดวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1995) หรือรู้จักในชื่อ เอนโซ เป็นนักฟุตบอลชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นให้กับอาลาเบส สโมสรฟุตบอลในสเปน โดยเล่นในตำแหน่งกองกลาง ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
มิถุนายน 2014 อินเตอร์มิลานได้ยกเลิกเสื้อเบอร์ 4 เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา และแต่งตั้งเขาให้เป็นรองประธานสโมสรเป็นเวลาสองปี[1] เคซุส นาบัส
นาบัสเข้าร่วมศูนย์เยาวชนของเซบิยาเมื่ออายุ 15 ปี ในฤดูกาล 2003–04 เขาได้ลงเล่นครั้งแรกกับทีมชุดใหญ่ ในลาลีกา โดยเขาลงเล่นเพียง 12 นาที ในนัดที่แพ้อัสปัญญอล 0–1 ในฤดูกาล2004–05 เขาได้ถูกเลื่อนให้ไปเล่นทีมชุดแรกอย่างถาวร โดยเขาทำประตูได้ 2ประตูจากการลงเล่น 22นัด และในวันที่4 พฤษภาคม 2005 สโมสรได้ต่อสัญญานาบัสไปจนถึงปี 2010 อีกทั้งเขายังมีชื่อติดทีมชาติสเปนอายุไม่เกิน 21ปีด้วย ชาบี อาลอนโซ
เมื่ออายุ 15 ปี อาลอนโซ เป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนไปเรียนภาษาอังกฤษที่เมืองเคลส์ ในเคาน์ตีมีท ประเทศไอร์แลนด์[6] โดยเขาเล่นฟุตบอลเกลิก ทำให้พัฒนาความสนใจในกีฬานี้ เซสก์ ฟาเบรกัส
ฟาเบรกัสเกิดที่เมืองอาเรญส์ดามาร์ แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน[3][4] เป็นบุตรชายของฟรันเซสก์ ฟาเบรกัส ซีเนียร์ ที่เปิดบริษัทอสังหาริมทรัพย์ และนูรีอา ซูเลร์ เจ้าของบริษัทขนมอบ ฟาเบรกัสได้ร่วมกับสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาตั้งแต่ยังเด็ก และลงแข่งขันนัดแรกเมื่อเขาอายุเพียง 9 เดือนกับปู่ของเขา[5] เขาเริ่มอาชีพกับสโมสรฟุตบอลกับสโมสรกีฬามาตาโร ก่อนที่จะเซ็นสัญญากับสโมสรเยาวชนลาซีอาของบาร์เซโลนา เมื่อเขาอายุได้ 10 ปี โดยมีโค้ชคนแรกคือ เซนอร์ ไบย์ โดยมีรายงานว่าเขาไม่เลือกฟาเบรกัสลงแข่งขันกับสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา เพื่อพยายามซ้อนเขาจากผู้สอดแนม[6] แต่ก็ทำได้ไม่ได้นานกับบาร์เซโลนา มาตาโรให้เขาร่วมฝึกกับทีมบาร์เซโลนา 1 วันต่อสัปดาห์ จนในที่สุดฟาเบรกัสก็ร่วมกับสถาบันบาเซโลนาเต็มเวลา คริสเตียโน โรนัลโด
ครอบครัวของโรนัลโดอาศัยอยู่ที่ย่านกิงตาดูฟัลเซา เขตซังตูอังตอนีอูของเมืองฟุงชาล ซึ่งเป็นเขตที่มีประชากรยากจนอาศัยอยู่มาก โรนัลโดเริ่มเล่นฟุตบอลที่นี่ ซึ่งในตอนเด็กเขาจะชอบเล่นฟุตบอลมาก บริเวณตามถนน พอตอนเขาอายุ 6 ขวบ เขาเริ่มต้นเล่นฟุตบอลอย่างจริงจังในทีมชุดใหญ่ของทีมอังดูริญญา (Andorinha) โดยการชักชวนของญาติเขาที่อยู่ในทีมนี้ พอถึงปี พ.ศ. 2538 โรนัลโดย้ายไปอยู่กับทีมนาซีอูนัล (Nacional) โดยมีการจ่ายค่าตัวเป็นชุดฟุตบอลและลูกบอล[10] เปาโล มัลดีนี
เปาโล มัลดีนี เป็นลูกชายของเชซาเร มัลดีนี นักฟุตบอลที่มีชื่อเสียงอีกคนหนึ่งของอิตาลี เปาโล มัลดีนี เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเอซีมิลานมาโดยตลอด ในระยะเวลากว่า 23 ปี เล่นให้กับมิลานกว่า 600 นัด เล่นมากที่สุดเป็นสถิติของสโมสร โดยนัดแรกที่เล่นในเซเรียอา พบกับ อูดิเนเซ่ ผลเสมอกันไป 1-1 คือวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1985 และนัดที่เล่นเป็นนัดที่ 600 เป็นนัดที่เจอทีม คาตาเนีย ผลเสมอ 1-1 คือวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 2007 มัลดีนีเป็นกองหลังที่ดีคนหนึ่งของโลก มีความเยือกเย็นอ่านทางบอลได้ดี มีความแข็งแกร่งและเข้าบอลได้ดี ต่ำแหน่งที่เค้าถนัดคือแบ็กซ้าย
เปาโล มัลดีนี เล่นให้กับเอซีมิลานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1985 ในนัดแรกพบกับ อูดิเนเซ่ และช่วงที่เล่นให้กับ เอซี มิลาน ประสบความสำเร็จมามากมายในการค้าแข้งในระดับสโมสร ตั้งแต่ช่วยให้ทีมได้แชมป์ กัลโช่ เซเรียอา 7 สมัย ได้แชมป์ ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก 5 สมัยจากการเข้าชิงทั้งหมด 7 ครั้ง ในรอบ 18 ปี ชาริล ชับปุยส์
ในระดับทีมชาติ ชาริล ชัปปุยส์ เริ่มเข้าทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์ตั้งแต่รุ่นอายุไม่เกิน 15 ปี และคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกรุ่นอายุไม่เกิน 17 ปี ที่สหพันธ์สาธารณรัฐไนจีเรีย ได้ในปี พ.ศ. 2552 โดยเขามีส่วนช่วยทีมครบทุกนัดในการแข่งขันรายการระดับโลก ด้วยผลงานยอดเยี่ยมดังกล่าวจึงทำให้ชาริลเคยตกเป็นข่าวกับสโมสรฟุตบอลระดับโลกทั้งฮัมบูร์กและยูเวนตุสทีเดียว ปาโก เฆนโต
เฆนโตเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลกับสโมสรราซิงซันตันเดร์ เมื่อ ค.ศ. 1952 โดยได้เปิดตัวในลาลิกาฤดูกาล 1952–1953 ก่อนจะเซ็นสัญญาย้ายมาร่วมทีม เรอัลมาดริด ในฤดูกาลถัดมาและกลายเป็นนักเตะระดับตำนานของทีมและได้รับเสื้อหมายเลข 11 โดยตลอด 18 ปีในทีมราชันชุดขาว เฆนโตเข้าชิงยูโรเปียนคัพ 8 ครั้งและได้แชมป์ถึง 6 สมัยคือ 1956, 1957, 1958, 1959, 1960 และ 1966 และแชมป์ลาลิกาถึง 12 สมัย โคบี ไบรอันต์
เมื่อโคบี้อายุได้ 6 ขวบ คุณพ่อของเขาออกจากสมาคมบาสเก็ตบอลเอ็นบีเอ และพาครอบครัวไปย้ายไปอยู่ที่ประเทศประเทศอิตาลี เพื่อเล่นบาสเก็ตบอลอาชีพที่นั่น โคบี้ต้องปรับตัวเข้ากับวิถีชีวิตใหม่ๆ และฝึกหัดพูดภาษาอิตาลีและภาษาสเปนจนคล่องแคล่ว ในช่วงฤดูร้อนของทุกปี โคบี้จะเดินทางกลับมายังสหรัฐอเมริกา เพื่อเข้าร่วมแข่งขันบาสเก็ตบอลลีกฤดูร้อน (Summer League) โคบี้เริ่มเล่นบาสเก็ตบอลตั้งแต่อายุ 3 ขวบ และช่วงวัยเด็กเขายังเล่นซ็อกเกอร์(ฟุตบอล)ด้วย ทีมโปรดของเขาคือทีม เอซี มิลาน (AC Milan) เขาเคยบอกว่า ถ้าเขายังอยู่ในอิตาลี เขาอาจจะลองพยายามเป็นนักฟุตบอลอาชีพ นักฟุตบอลที่เขาชื่นชอบ คือ แฟรงค์ รายการ์ด และ โรนัลดิญโญ่ ชาบี อาลอนโซ
อาลอนโซย้ายมาลิเวอร์พูลพร้อม ๆ กับลุยส์ การ์ซีอา ซานซ์จากบาร์เซโลนาเป็นการเปิดยุคใหม่ของลิเวอร์พูล ผู้จัดการทีมคนใหม่ของลิเวอร์พูล ราฟาเอล เบนีเตซ พยายามปฏิวัติสโมสรโดยรวมไปถึงการยกเครื่องผู้เล่นใหม่หมดเพื่อให้เข้ากับรูปแบบและแทคติกของเขา[15] กองกลางจอมเทคนิคชาวสเปนรายนี้ เป็นผู้เล่นคนแรกที่เบนีเตซซื้อเข้ามาและเขาก็ได้ใช้จุดเด่นของเขาให้เป็นประโยชน์กับทีม และสร้างความแตกต่างให้กับทีม[14][16] อาลอนโซเริ่มเกมพรีเมียร์ลีกของเขาในเกมพบกับโบลตันวันเดอเรอส์ที่รีบอกสเตเดียม เมื่อ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2004 [8] ถึงแม้ลิเวอร์พูลจะแพ้ไป 1–0 แต่อาลอนโซก็ได้รับคำชื่นชมในการจ่ายบอลเป็นอย่างมากจากกลุ่มผู้สื่อข่าว[17] ในเกมพรีเมียร์ลีกพบกับฟูลัม อาลอนโซยิ่งแสดงความสามารถออกมา โดยลิเวอร์พูลตามหลังอยู่ 2–0 เบนีเตซตัดสินใจส่งอาลอนโซจากม้านั่งสำรองลงสนามในครึ่งหลัง การลงสนามของเขาทำให้ลิเวอร์พูลพลิกกลับมาชนะ 4–2[18] ในเกมนั้นอาลอนโซยิงฟรีคิกเป็นประตูขึ้นนำให้กับลิเวอร์พูล และก็เป็นประตูแรกของเขาในสีเสื้อลิเวอร์พูลด้วย[19] ลิโอเนล เมสซิ
อาการบาดเจ็บของเมสซิทำให้เขาไม่ได้ลงใน 2 เดือนท้ายสุดของฤดูกาล 2005–06 ซึ่งทำให้เขาไม่ได้ลงเล่นในฟุตบอลโลก 2006 นัก แต่อย่างไรก็ตามเมสซิก็ยังได้รับเลือกให้ลงเล่นในชุดทีมชาติอาร์เจนตินาเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 2006 เขายังลงเล่นในนัดชิงชนะเลิศให้กับอาร์เจนตินาชุดอายุไม่เกิน 20 ปี อยู่ 15 นาทีและนัดกระชับมิตรที่เจอกับแองโกลา ตั้งแต่นาทีที่ 64[222][223] เขานั่งอยู่บนม้านั่งสำรองในนัดที่อาร์เจนตินาชนะต่อโกตดิวัวร์[224] ในนัดถัดมาที่เจอกับเซอร์เบียและมอนเตเนโกร เมสซิถือเป็นนักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินาที่อายุน้อยที่สุดที่ลงแข่งในฟุตบอลโลกเมื่อเขาออกมาแทนมักซี โรดรีเกซในนาทีที่ 74 เขาช่วงส่งประตูยิงให้กับเอร์นัน เกรสโปในไม่กี่นาทีหลังจากที่เขาลงสนามและยังช่วยยิงประตูในชัยชนะ 6–0 ทำให้เขาเป็นนักฟุตบอลที่อายุน้อยที่สุดในฟุตบอลโลก 2006 ที่ยิงประตูได้และเป็นนักฟุตบอลอายุน้อยที่สุดอันดับ 6 ที่ยิงประตูได้ในประวัติศาสตร์ฟุตบอลโลก[225] ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
หลังจากที่ซาเนตติย้ายไปเล่นในลีกอิตาลี เขาได้ฉายาว่า "เอล แทรคเตอร์" (El Tractor=The Tractor)* เนื่องจากความแข็งแกร่ง ความยืดหยุ่น ความอดทน และความสามารถในการฝ่ากองหลังฝ่ายตรงข้าม จากจังหวะบุกโดยตำแหน่งของเขาคือกองหลังทางขวา ทำให้เขาได้รับความเคารพ ซาเนตติพาอินเตอร์มิลานคว้าแชมป์เซเรีย อา 5ครั้ง โกปปาอีตาเลีย 4ครั้ง และคว้าแชมป์ยูฟ่าแชมเปี้ยนส์ลีก เมื่อวันที่22 พฤษภาคม 2010 ซึ่งนัดนั้นเป็นนัดที่700 กับการลงเล่นให้อินเตอร์มิลานพอดี และในคืนนั้นเขาเป็นกัปตันคนเดียวในสโมสรอิตาลีที่คว้าทริปเปิ้ลแชมป์มาได้ ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
ตลอดการค้าแข้งเขากวาดมา 16ถ้วย และ15ถ้วยในจำนวนนั้นเขาเป็นกัปตันทีม: ยูฟ่าคัพปี 1998 โกปปา อิตาเลีย 2005, 2006, 2010 และ2011 ซูแปร์โกปปา อีตาเลียนา 2005, 2006, 2008, 2010 สกูเดตโต ฤดูกาล 2005–2006, 2006–2007, 2007–2008 และ2009–2010 ยูฟ่าแชมเปี้ยนส์ลีก ฤดูกาล 2009–2010 อัลแบร์โต อากวีลานี
อากวีลานีเริ่มเล่นฟุตบอลมาตั้งแต่เด็กเฉกเช่นเดียวกันกับวัยรุ่นในอิตาลีส่วนใหญ่ เขาเริ่มเข้าสู่สโมสรเยาวชนของโรม่า เนื่องจากทั้งเขาและครอบครัวผูกพันกับโรม เหมือนโรมานิสตาทุก ๆ คน อากวีลานีเติบโตมากับโรมา เขาเล่นได้ดีในตำแหน่งกองกลางตัวรุก แต่เขามักจะมีปัญหาอาการบาดเจ็บบ่อยครั้ง นอกจากนี้เขายังสามารถเล่นได้ทั้งตำแหน่ง ปีกซ้ายและขวา หรือกองกลางตัวรับก็ได้เช่นเดียวกัน 
ในปี 2001 เมื่ออากวีลานีมีอายุครบ 16 ปี สโมสรยักษ์ใหญ่แห่งเกาะอังกฤษอย่างเชลซีได้ยื่นข้อเสนอขอซื้อตัวเขา แต่อากวีลานีได้ปฏิเสธด้วยเหตุผลที่ว่า เขาต้องการเล่นให้กับสโมสร โรมา เท่านั้น ซึ่งเป็นสโมสรที่เขารัก แต่ด้วยสภาพร่างกายที่เจอกับปัญหาอาการบาดเจ็บ จนต้องพลาดการลงสนามบ่อยครั้ง ทำให้โรมาที่ประสบปัญหาการเงินอย่างหนัก ต้องตัดสินใจขายเขาออกมา และอากวีลานีเลือกที่จะไม่เล่นในอิตาลีต่อเพื่อเป็นการเคารพต่อต้นสังกัด ประกอบกับในช่วงก่อนเริ่มฤดูกาล 2009-10 ลิเวอร์พูลได้ติดต่อขอซื้อตัว ทำให้อากวีลานีตกลงรับข้อเสนอในที่สุด  เปาโล ดิบาลา
หลังจากเริ่มเล่นฟุตบอลในอาร์เจนตินาในปี 2011 กับอินส์ติตูโตเดกอร์โดบา เขาย้ายไปเล่นให้กับปาแลร์โมสโมสรในอิตาลี ในปี 2012 เขาเล่นให้กับปาแลร์โม 3 ฤดูกาล โดยแบ่งเป็น 2 ฤดูกาลในเซเรียอา และชนะเลิศเซเรียเบ ในฤดูกาล 2013-14 ใน ค.ศ. 2015 เขาย้ายไปร่วมทีมยูเวนตุสโดยมีค่าตัวประมาณ 32 ล้านยูโรและได้ลงเล่นให้กับยูเวนตุสไปมากกว่า 100 นัด ชนะเลิศทั้งเซเรียอา และโกปปาอีตาเลียทั้ง 3 ปีที่เขาเล่นให้กับยูเวนตุส เขาได้เป็นผู้เล่นที่มีชื่ออยู่ในทีมแห่งปีของเซเรียอา 2 ครั้ง ดิบาลาได้ลงเล่นให้ทีมชาติอาร์เจนตินาครั้งแรกเมื่อปี 2015 และเป็นผู้เล่นที่ถูกเลือกติดทีมชาติอาร์เจนตินาชุดฟุตบอลโลก 2018 อันโตนีโอ กัสซาโน
คาสซาโน่ เกิดในเมืองบารี่ โดยพ่อของเขาได้จากครอบครัวไปตั้งแต่เขายังเด็ก หลังจากนั้นเขาก็ได้เติบโตขึ้นมาในย่านกรุงเก่าของบารี่และเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลตั้งแต่ยังเป็นเด็ก โดยความสามารถของเขา ทำให้ได้รับเข้าเป็นนักฟุตบอลเยาวชนให้กับสโมสรบารี่ เขาเล่นนัดแรกในเซเรีย อาให้กับบารี่ในนัดที่พบกับเลซเช่ ในปี ค.ศ. 1999 ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
ซาเนตติลงนัดแรกให้อินเตอร์เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม ค.ศ. 1995 ตอนเจอกับวิเชนซ่า ที่มิลาน และเขายิงประตูที่สองให้ทีมชนะลาซิโอ 3–0 ในยูฟ่าคัพรอบชิงชนะเลิศ ปี1998 ที่สนามปาร์ก เด แพร็งส์ และนั้นคือถ้วยใบแรกของเขากับสโมสร ลิโอเนล เมสซิ
กล่าวคือ หลังจากได้รับรางวัลนักเตะยอดเยี่ยม ในทัวร์นาเมนท์การแข่งขัน 4 ประเทศช่วงพรีซีซั่นกับ ทีมเยาวชนรุ่นอายุ 16-18 ปี ทีม B (Juveniles B) เขาก็เล่นเกมเป็นทางการกับทีม B อีกเพียงแค่ 1 นัด ก่อนจะได้รับการเลื่อนชั้นไปเล่นในทีมเยาวชนรุ่นอายุ 16-18 ปี ทีม A (Juveniles A) ทันที ซึ่งในระหว่างที่อยู่ในระดับทีมนี้ เขาทำประตูได้ 18 ประตู จากเกมลีก 11 นัด[34] เมสซิเป็น 1 ในนักเตะเยาวชนซึ่งถูกเรียกไปเสริมทีมบาร์เซโลนาชุดใหญ่ในช่วงเบรกทีมชาติอยู่บ่อยครั้ง โดยปีกชาวฝรั่งเศส ลูโดวิก ชูลี ได้เคยเล่าว่า เมสซิเป็นที่จับตามองอย่างมาก เมื่อถูกเรียกมาซ้อมรวมกับทีมชุดใหญ่เสมอ "ตอนนั้นเขาอายุแค่ 16 ปี แต่เขาเล่นงานพวกเราทั้งหมด พวกเราต้องเตะทำฟาวล์เขาเพื่อหลีกเลี่ยงการถูกเด็กทำให้อับอาย แต่เขาก็แค่ลุกขึ้นและเล่นต่อไป เขาลากเลื้อยผ่านนักเตะ 4 คนและยิงประตู แม้แต่เซ็นเตอร์แบคตัวจริงของทีมตอนนั้นยังกลัวเขา เขาเป็นมนุษย์ต่างดาวชัด ๆ"[35] ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ
เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 2010 เอร์นันเดซ เปิดตัวเล่นในการแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งแรก ในเกมนัดเปิดระหว่างฟุตบอลทีมชาติแอฟริกาใต้ โดยเสมอไป 1-1 เขาลงแข่งในนาทีที่ 73 แทนที่ กีเยร์โม ฟรันโก[41] เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน เอร์นันเดซ ออกจากที่นั่งตัวสำรอง ลงแข่ง ครั้งนี้เขาสามารถทำประตูแรกในฟุตบอลโลกได้ โดยได้รับชัยชนะเหนือฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส 2–0 เขาดีดตัวออกจากกับดักล้ำหน้า รับบอลจาก ราฟาเอล มาร์เกซ โดยหลบ อูโก โลลิส (Hugo Lloris) และแปเข้าตาข่ายไป[42][43] เช่นเดียวกับที่ปู่ของเขา โตมัส บัลกาซาร์ เคยทำประตูในฟุตบอลโลก 1954 เมื่อแข่งกับฝรั่งเศส[44] เขาได้รับเลือกให้เป็นนักเตะแห่งนัดนี้[45] ในวันที่ 27 มิถุนายน เอร์นันเดซทำประตูที่ 2 ในฟุตบอลโลก โดยหลบ มาร์ติง เดมีเชลิส ในสุดปลายเขตโทษ ก่อนที่จะใช้เท้าซ้ายยิงเข้าทะลุหลังคาประตู[46] แต่ในนัดนี้เม็กซิโกก็พ่ายให้กับอาร์เจนตินาไป 3-1 ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย[47] จากสถิติของฟีฟ่า แสดงให้เห็นว่าเอร์นันเดซเป็นผู้เล่นที่มีความไวที่สุดในฟุตบอลโลก 2010 กับความเร็วสูงสุด 32.15 กิโลเมตร/ชั่วโมง[48] ดานิ โอลโม
เกิดในตาร์ราซา บาร์เซโลนา ประเทศสเปน โอลโมเป็นนักฟุตบอลเยาวชนของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาตั้งแต่อายุ 9 ปี และในฤดูร้อน พ.ศ. 2557 เขาก็ย้ายมายังสโมสรฟุตบอลดีนาโมซาเกร็บ และได้ลงเล่นนัดแรกกับเอนคา ลอกอมอตีวา ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ฮิเดโตชิ นากาตะ
ในระดับสโมสร ฮิเดโตชิเริ่มเล่นให้กับทีมเบลมาเรฮิรัตสึกะในลีกญี่ปุ่น หลังจากนั้นก็ย้ายไปเล่นให้กับทีมชั้นนำในลีกอิตาลี ได้แก่ เปรูจา โรมา ปาร์มาโบโลญญา และฟีออเรนตีนา และต่อมาได้ย้ายมาเล่นให้กับโบลตันวอนเดอเรอส์ในพรีเมียร์ลีกอังกฤษ ในปี ค.ศ. 2005 กระทั่งหลังจบฟุตบอลโลก 2006 ที่ประเทศเยอรมนี เขาสร้างความประหลาดใจให้กับวงการฟุตบอลด้วยการประกาศเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพ ในวัยเพียง 29 ปี เนื่องจากหมดความท้าทายในการเล่นฟุตบอล ทั้งที่ยังสามารถเล่นได้อีกหลายปีและไม่ได้มีอาการบาดเจ็บหนักแต่อย่างใด อิเกร์ กาซิยัส
อิเกร์ กาซิยัส เริ่มต้นการเล่นฟุตบอลกับเรอัลมาดริด สโมสรยักษ์ใหญ่แห่งลาลิกา ของสเปน ด้วยวัยเพียง 16 ปี ในขณะที่ยังเป็นเพียงนักเรียนชั้นมัธยม โดยในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1996 ขณะที่นั่งเรียนวิชาเขียนแบบอยู่กับเพื่อน ๆ ในชั้นเรียน กาซิยัสก็ถูกเรียกตัวอย่างกะทันหันให้เดินไปที่นอร์เวย์ เพื่อเป็นผู้รักษาประตูของเรอัลมาดริด ซึ่งขณะนั้นผู้รักษาประตูมือหนึ่งและมือสอง คือ โบโด อิกเนอร์ และซานเตียโก กัญญิซาเรส ได้รับบาดเจ็บ และหลังจากนั้นเพียง 2 ปี กาซิยัสก็สามารถก้าวขึ้นมาเป็นมือหนึ่งของสโมสรได้สำเร็จ เฆราร์โด มาร์ติโน
เฆราร์โด ดานิเอล มาร์ติโน () เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 มีชื่อเล่นว่า ตาตา () เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา เล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก กูร์ต ซูมา
ซูมาเริ่มต้นอาชีพกับแซ็งเตเตียนและลงเล่นนัดแรกเมื่อเขาอายุ 16 ปี พาทีมคว้าแชมป์กุบเดอลาลีกในปี 2013 ต่อมาย้ายไปเชลซีด้วยค่าตัว 12 ล้านปอนด์เมื่อเดือนมกราคม 2014 โดยในฤดูกาลแรก (2014–15) ซูมาช่วยพาทีมคว้าแชมป์ลีกคัพและพรีเมียร์ลีก ต่อมาในเดือนกรกฎาคม 2017 ซูมาถูกปล่อยยืมตัวให้กับสโตกซิตี ลิโอเนล เมสซิ
เขาลงแข่งในฐานะทีมชาติเต็มตัวเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2005 ในนัดเจอกับฮังการี เมื่อเขาอายุ 18 ปี เขาถูกส่งเปลี่ยนตัวลงสนามในนาทีที่ 63 แต่ก็ถูกผู้ตัดสินมาร์คุส แมร์ค ไล่ออกจากสนามในนาทีที่ 65 เนื่องจากเมสซิโขกหัวกับกองหลัง วิลมอช วอนซัก (Vilmos Vanczák) ที่พยายามดึงเสื้อเมสซิ การตัดสินครั้งนี้ทำให้เป็นข้อถกเถียงกันและมาราโดนา ก็กล่าวถึงการตัดสินว่าผู้ตัดสินมีเจตนาล่วงหน้า[216][217] เมสซิกลับมาเล่นอีกครั้งในวันที่ 3 กันยายน ในรอบคัดเลือกที่อาร์เจนตินาไปเยือนปารากวัยและได้ชัยชนะมา 1–0 หลังจากนัดนี้เขาออกมาว่า นี่ถือเป็นนัดเปิดตัวอีกครั้ง ครั้งแรกถือว่าค่อนข้างสั้นไป[218] จากนั้นก็ลงแข่งกับเปรู หลังจากนัดนี้โคเซ เปเกร์มัน พูดถึงเมสซิว่า "คือ อัญมณี"[219] ลิโอเนล เมสซิ
เมื่อเขาอายุ 5 ปี ได้เริ่มเล่นฟุตบอลให้กับกรันโดลี สโมสรท้องถิ่น ที่พ่อเขาคอร์เค เป็นผู้ฝึก[25] ในปี ค.ศ. 1998 เมสซิย้ายไปอยู่สโมสรนิวเวลส์โอลด์บอยส์ ซึ่งอยู่ในเมืองบ้านเกิดเขาโรซาริโอ[25] ตลอด 6 ปีที่เขาอยู่กับนีเวลส์ เขาทำประตูได้มากมาย เป็นสมาชิกของ "เครื่องจักร 87" (The Machine of 87) ทีมเยาวชนที่สมาชิกของทีมเกือบทั้งหมดเกิดในปี 1987 และเป็นทีมที่เกือบจะไม่เคยแพ้เลย และสร้างความสนุกสนานให้ผู้ชมเสมอด้วยการโชว์เทคนิคการเล่นฟุตบอลช่วงพักครึ่งเกมเหย้าของทีมชุดใหญ่ [26]ตอนอายุ 10 ปี เขามีอาการขาดฮอร์โมนการเจริญเติบโต จำเป็นต้องได้รับการรักษาอย่างต่อเนื่อง แต่ประกันสุขภาพของพ่อเขาครอบคลุมการรักษาเขาได้เพียงแค่ 2 ปี ซึ่งค่ารักษาหลังจากนั้นเกินกำลังฐานะครอบครัวเขา ประกอบกับอาร์เจนตินากำลังเผชิญวิกฤตเศรษฐกิจครั้งใหญ่ในขณะนั้น (1999-2001) [27][28] ทำให้สโมสรนิวเวลส์โอลด์บอยส์ต้นสังกัดของเขาที่ตอนแรกตกลงจะช่วยเหลือเรื่องค่ารักษา ไม่สามารถทำได้ตามทีตกลงกันไว้ และถึงแม้ว่า สโมสรอัตเลติโกรีเบอร์ปลาเต (River Plate) สโมสรใหญ่ในลีกสูงสุดของอาร์เจนตินา จะแสดงความสนใจในตัวเมสซิ ก็ไม่มีเงินเพียงพอที่จะจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้เขา เป็นเงินถึง 900 เหรียญดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน[21] อาบู ดียาบี
ดียาบี้เกิดที่ปารีส และได้เข้าร่วมสโมสรในบ้านเกิดอย่าง ปารีส แซงต์-แชร์แมง ตั้งแต่อายุ 13 ปี ทั้งที่เป็นแฟนตัวยงของ โอลิมปิก มาร์กเซย ก่อนจะออกจากสโมสรในอีก 2 ปีถัดมา เขาเป็นสมาชิกของ โอแซร์ที่เป็นแชมป์ U-16 ในปี 2003 คริสเตียน เอนนา ซึ่งเป็นโค้ชของทีมในขณะนั้นกล่าวไว้ว่า ดียาบีเป็นผู้เล่นที่ฉลาดและมีเทคนิคเป็นเลิศ ดียาบีก้าวขึ้นสู่ทีมชุดใหญ่ของโอแซร์และได้ลงเล่น 5 นัดในฤดูกาล 2004-05 และอีก 5 นัดในฤดูกาล 2005-06 โดยที่การลงเล่นครั้งแรกในทีมชุดใหญ่เป็นการลงสนามในฐานะตัวสำรอง ซึ่งถูกเปลี่ยนตัวลงมาในนาทีสุดท้ายในนัดที่พบกับแรนในวันที่ 14 สิงหาคม 2004 ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
เขาได้รับฉายาว่า เอล แทรกเตอร์ เพราะเป็นปีกที่มีความแข็งแกร่ง และวิ่งขึ้นไปบุกหรือลงมาตั้งรับอย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อย เป็นที่รู้กันดีในหมู่เพื่อนร่วมทีมว่าออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ เพื่อยืดเวลาอาชีพนักเตะของเขาออกไป ในช่วงไม่กี่ฤดูกาลหลังสุดเขาลงเล่นมากกว่าสามสิบนัด แม้อายของเขาจะสามสิบกว่าแล้ว ในฐานะกัปตัน เขาได้รับการนับถือจากทั้งแฟนคลับ และฝ่ายตรงข้าม ทั้งในเรื่องความเป็นผู้นำ, ความประพฤติ, และการปฏิบัติตัวในฐานะกัปตันทีมอินเตอร์ ตลอดอาชีพค้าแข้งของเขา เขาได้รับใบแดงเพียงสองใบเท่านั้น[11] เอแดน อาซาร์
ในด้านทีมชาติ อาซาร์ลงสนามให้เบลเยียมตั้งแต่อายุ 17 ปีในเกมกับลักเซมเบิร์กในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008 โดยลงมาเป็นตัวสำรองช่วงท้ายเกม และได้ติดทีมชาติอีก 28 นัดหลังจากนั้น ธนาสิทธิ์ ศิริผลา
ธนาสิทธิ์ เข้าสู่การเล่นฟุตบอลในระดับสโมสร ด้วยการเซ็นสัญญาเป็นนักฟุตบอลในศูนย์ฝึกเยาวชนของสโมสรบางกอกกล๊าส เมื่ออยู่ชั้น ม.3 และได้ลงเล่นให้ทีมชุดเยาวชนของบางกอกกล๊าส ในรายการเอฟเอ ยูธ คัพ 2011 ในขณะที่มีอายุเพียง 15 ปี เซสก์ ฟาเบรกัส
หลังจากที่เขาเป็นผู้เล่นสำคัญของอาร์เซนอลในเพียงฤดูกาลที่ 2 ของเขากับสโมสร ไม่นานนักฟาเบรกัสก็ถูกเรียกตัวเข้าทีมชาติรุ่นใหญ่ โค้ชชาวสเปน ลุยส์ อาราโกเนสประทับใจในฝีมือการเล่นของฟาเบรกัสในแชมเปียนส์ลีก 2006 กับทีมอาร์เซนอล ลุยส์ อาราโกเนสได้ให้เขาเล่นในนัดกระชับมิตรกับทีมโกตดิวัวร์[65] ในนัดนั้นฟาเบรกัสถือเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดของทีมชาติสเปนในรอบ 70 ปี ทำลายสถิติของเซร์คีโอ ราโมส[3] เขาได้รับเสียงวิจารณ์ชมชอบในผลงานเปิดตัว และได้ทำประตูแรกให้กับสเปนโดยชนะทีมโกตดิวัวร์ไป 3–2[3][66] ฟาบรีซีอู ซิลวา ดูร์เนลัส
ฟาบีซีอูเกิดในรีโอเดจาเนโร และเริ่มเล่นฟุตบอลชุดเยาวชนกับฟลาเมงกู และต่อมาได้เล่นฟุตบอลอาชีพครั้งแรกกับปารานัง ด้วยการเป็นผู้เล่นยืมตัวต่อมาในเดือนมกราคม ค.ศ. 2009 เขาได้ย้ายมาเล่นในประเทศเยอรมนีให้กับ 1899 ฮอฟเฟนไฮม์ ด้วยการเป็นผู้เล่นยืมตัว เขาได้ลงเล่นในบุนเดสลีกา 6 นัด ในฤดูกาล 2008–09 ก่อนจะกลับมาที่บ้านเกิดอีกครั้ง จนจบปีนั้น เขาได้เล่นในลีก 7 นัด และช่วยให้สโมสรคว้าแชมป์แซรีอีอาในฤดูกาลนั้นได้สำเร็จ อายุ นากาดะ
อายุ นากาดะ เริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่หนึ่ง ในภายหลังบิดาของเธอได้แนะนำให้เธอร่วมสังกัดสโมสรฟุตบอลฟอร์ทูนาเอสซีเลดีส์ และในปี ค.ศ. 2009 นากาดะได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยมปลายโทกิวางิ ซึ่งเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงด้านกีฬาฟุตบอลหญิง โดยในปี ค.ศ. 2009 และ 2011 เธอได้ชนะการแข่งขันฟุตบอลหญิงชิงแชมป์มัธยมปลายแห่งประเทศญี่ปุ่น รวมถึงใน ค.ศ. 2010 และ 2011 เธอได้ชนะการแข่งขันรายการชาลเลนจ์ลีกอีสต์ กระทั่งในที่สุด เธอได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนทีมชาติญี่ปุ่นชุดเยาวชน เข้าแข่งขันรายการฟุตบอลโลกหญิงอายุไม่เกิน 17 ปี 2010 โดยลงเล่นใน 5 เกม จากทั้งหมดที่มีอยู่ 6 เกม ซึ่งทีมของเธอได้ครองตำแหน่งรองชนะเลิศ เซสก์ ฟาเบรกัส
ในการลงแข่งฟุตบอลทีมชาติสเปน ฟาเบรกัสเริ่มลงแข่งขันในระดับเยาวชน ในฟุตบอลโลกเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี ปี ค.ศ. 2003 ที่จัดขึ้นที่ฟินแลนด์ จบลงด้วยการเป็นผู้ทำประตูสูงสุดในการแข่งขัน แม้ว่าเขาจะเล่นตำแหน่งกองกลาง และได้รับลงคะแนนเป็น ผู้เล่นแห่งการแข่งขันนี้ด้วย[7] จบลงด้วยสเปนได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ พ่ายให้บราซิลไป[63] ต่อมาเขาร่วมการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรปเยาวชนอายุไม่เกิน 17 ปี ค.ศ. 2008 ซึ่งสเปนก็ได้ตำแหน่งรองชนะเลิศเช่นกัน[64] เขาได้รับตำแหน่งเป็น "ผู้เล่นทองคำ" (Golden Player) ของการแข่งขัน[64] แพทริค คูโตรเน
แพทริค คูโตรเน เกิดที่เมืองโกโม และเริ่มเล่นฟุตบอลครั้งแรกเมื่ออายุ 5 ขวบ ให้กับทีมฟุตบอล Paradiense ซึ่งเป็นทีมสมัครเล่นห้าคน ต่อมาเมื่อเขาอายุ 8 ปี ได้เข้าร่วมทีมเยาวชนของเอซี มิลาน 11 ปีถัดมา เขาได้เลื่อนมาเล่นให้กับทีมรุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ
เอร์นันเดซเปิดตัวการแข่งขันเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม โดยทำประตูแรกในประตูที่ 3 ของยูไนเต็ด 3–1 ชนะเชลซีไปได้ ในเอฟเอคอมมูนิตีชีลด์ 2010 เขาลงในครึ่งหลัง โดยเอร์นันเดซได้รับผ่านบอลจากอันโตเนียว บาเลนเซีย พุ่งตัวยิงเข้าประตู[18] ในวันที่ 16 สิงหาคม เอร์นันเดสลงการแข่งขันในพรีเมียร์ลีกครั้งแรก โดยเปลี่ยนตัวแทนเวย์น รูนีย์ ในนาทีที่ 63 ในนัดที่ทีมชนะสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด[19] เมื่อวันที่ 29 กันยายน เอร์นันเดซทำประตูแรกในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ที่เขาทำให้ทีมชนะ 1–0 ต่อสโมสรฟุตบอลบาเลนเซีย[20] เขาทำประตูแรกให้กับยูไนเต็ดครั้งแรกในพรีเมียร์ลีกเสมอ 2–2 กับสโมสรฟุตบอลเวสต์บรอมมิชอัลเบียน เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม[21] ต่อมาอีก 8 วัน เขาทำประตูแรกในฐานะทีมเยือน โดยทำ 2 ประตู ชัยชนะเหนือสโมสรฟุตบอลสโตกซิตี[22] 2 วันต่อมาเขาออกจากม้านั่งสำรองในนาทีที่ 81 เปลี่ยนตัวแทน เบเบ ทำประตูในนาทีสุดท้าย เป็นประตูแรกในลีกคัพของเขา โดยชนะเหนือสโมสรฟุตบอลวูล์ฟเวอร์แฮมป์ตันวันเดอเรอส์ ในบ้านตัวเอง 2–1[23] เมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2011 เอร์นันเดซออกจากที่นั่งสำรองที่ฮอว์ทอร์นส นำทีมชนะ 2–1 ต่อเวสต์บรอมมิชอัลเบียน.[24] 3 วันต่อมาเอร์นันเดซถือสถิติชาวเม็กซิโกในพรีเมียร์ลีกที่ทำประตูมากที่สุด หลังจากทำประตู 2–1 ชนะสโตกซิตี[25]ในวันที่ 21 มกราคม เอร์นันเดซทำประตูตีเสมอ ในนัดกลับมาชนะ 3–2 เหนือสโมสรฟุตบอลแบล็กพูล[26] 4 วันต่อมา เขาทำประตูแรกในเอฟเอคัพ นำชัยชนะเหนือสโมสรฟุตบอลเซาแธมป์ตัน 2–1 ในการเยือน[27] เอร์นันเดซทำ 2 ประตูในการทำประตู 4–0 ในการเยือนสโมสรฟุตบอลวีแกนแอธเลติก เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์[28] 8 วันต่อมาเขาทำประตูในนัดดาร์บีในการเยือนกับสโมสรฟุตบอลลิเวอร์พูล แต่พ่ายไป 3–1[29] เมื่อวันที่ 15 มีนาคม เอร์นันเดซทำประตู 2 ประตูชนะโอแล็งปิกเดอมาร์แซย์ ทำให้ยูไนเต็ดเข้าสู่รอบก่อนรองชนะเลิศ[30] ในวันที่ 2 เมษายน เขาทำประตูสุดท้ายในนัดเจอกับ เวสต์แฮมยูไนเต็ด ที่ตีตื้น 2 ประตู ในนัดที่แมนยูไนเต็ดชนะในการเยือน 4–2[31] เขายังเป็นผู้ทำประตูแรกใน 2–1 ของรอบก่อนชิงชนะเลิศ ชนะเหนือสโมสรฟุตบอลเชลซีในแชมเปียนส์ลีก จนจบการแข่งขันที่ 3–1 ทำให้ยูไนเต็ดผ่านสู่รอบรองชนะเลิศ[32] มิเชล (นักฟุตบอล)
โฆเซ มิเกล กอนซาเลซ มาร์ติน เดล กัมโป () หรือ มิเชล () เกิดเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1963 เกิดในกรุงมาดริด ประเทศสเปน มีอาชีพเป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมฟุตบอล แต่ปัจจุบันเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอล กอนซาเลซเริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่ ค.ศ. 1981 โดยเริ่มเล่นตั้งแต่อายุ 18 ปี โดยค้าแข้งกับกัสติยาและเรอัลมาดริดในประเทศสเปน แล้วไปเล่นให้กับเซลายาในประเทศเม็กซิโก โดยกอนซาเลซถนัดในตำแหน่งกองกลาง หรือบางครั้งเขายังเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุกได้เป็นบางครั้ง โดยผลงานการติดทีมชาติ กอนซาเลซนั้นเขาติดฟุตบอลทีมชาติสเปนถึง 66 ครั้ง ทำประตูไปได้ 21 ประตู ใน ค.ศ. 1997 กอนซาเลซเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพในวัย 34 ปี แล้วหลังจากนั้นในปี ค.ศ. 2005 กอนซาเลซในวัย 42 ปี ได้กับมาเป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลโดยสโมสรแรกที่เขาคุมคือราโยบาเยกาโน แล้วหลังจากนั้นเขาก็ไปคุมเรอัลมาดริด ชุดเบ และเฆตาเฟตามลำดับ ซึ่งผลงานการคุมทีมของเขาก็สามารถนำทีมอยู่ในระดับโซนกลางตารางได้เป็นอย่างดี ปัจจุบันเขาได้มาคุมสโมสรฟุตบอลเซบิยา ราฟาเอล นาดัล
เมื่ออายุ 12 ปี นาดัลสามารถชนะเลิศรายการเทนนิสทั้งในสเปนและในยุโรป และยังคงเล่นเทนนิสและฟุตบอลไปด้วยพร้อมๆกัน พ่อของเขาไม่ต้องการให้การเรียนของเขาได้รับผลกระทบจากการเล่นกีฬามากจนเกินไป จึงให้เขาเลือกเล่นระหว่างเทนนิสและฟุตบอลเพียงอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งท้ายทื่สุดแล้ว นาดัลก็ได้เลือกเล่นเทนนิสเพียงอย่างเดียว ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
19 มกราคม ค.ศ. 2011 ซาเนตติได้แซงตำนานอินเตอร์ จูเซปเป เบอร์โกมีในการลงเล่นในเซเรีย อา ครบ 520นัด วันที่ 11พฤษภาคม 2011 ซาเนตติได้ลงเล่นครบ 1000นัดในฟุตบอลอาชีพของเขา ในแมตช์เจอโรมา นัดที่สองในรอบรองชนะเลิศถ้วยโกปปา อีตาเลีย 20 กันยายน 2011 ฆาบิเอร์ ซาเนตติได้ถูกบันทึกในสถิติเซเรีย อา ในเจอทีมโนวารา มากยิ่งกว่าจูเซปเป เบอร์โกมาลงเล่ อาเลสซันโดร เนสตา
เนสตาเริ่มเป็นนักเตะเยาวชนฝึกหัดกับสโมสรฟุตบอลลาซิโอตั้งแต่ปี ค.ศ. 1985 ซึ่งฝึกอยู่หลายต่ำแหน่งทั้งกองหน้า กองกลาง และ กองหลังซึ่งเป็นตำแหน่งที่เล่นได้ดีที่สุด ในปี 1996 เนสตา พาทีมชาติอิตาลีชุดอายุต่ำกว่า 21 ปี คว้าแชมป์ฟุตบอลยุโรปชุดอายุต่ำกว่า 21 ปี ได้สำเร็จโดยชนะเหนือทีมชาติสเปน และได้เล่นให้กับอิตาลีชุดใหญ่ครั้งแรกพบกับมอลโดวา ในวันที่ 5 ตุลาคม ปี ค.ศ. 1996 และในปีถัดมาก็ได้แชมป์โคปาอิตาเลีย กับทีมสโมสร ลาซิโอ หลังจากได้ชัยชนะเหนือ เอซี มิลาน และประสบความสำเร็จสูงสุดในฤดูกาลปี 1999-2000 เมื่อพาทีมลาซิโอได้ดับเบิลแชมป์ คือได้ทั้ง แชมป์ลีกกัลโช่เซเรียอา และ แชมป์อิตาเลียนคัพ ช่วงที่อยู่กับสโมสรลาซิโอโดยเฉพาะเมื่อทีมลาซิโอเผชิญหน้ากับทีมโรม่า นั้นก็ได้มีการเปรียบเทียบกับทีมคู่ปรับร่วมเมืองอย่าง โรม่า ว่า ทางโรม่ามี ฟรานเชสโก ต๊อตติ กองกลางตัวเก่งซึ่งใช้เสื้อหมายเลข 10 ส่วนทาง ลาซิโอก็มี อเลสซานโดร เนสตา ปราการหลังตัวเก่งที่ใช้เสื้อหมายเลข 13 เอาไว้ต่อกรเช่นกัน และมีท่าทีว่าทั้งคู่จะเป็นสัญลักษณ์ของทีมเหมือนกับเปาโล มัลดีนี ที่อยู่กับ เอซี มิลาน มาโดยตลอด มุนีร อัลฮะดาดี
เริ่มต้นจากการเป็นนักฟุตบอลเยาวชนของอัตเลตีโกมาดริด ด้วยวัย 12 ขวบ จากนั้นจึงถูกปล่อยให้กับราโยมาฆาดาออนดา ซึ่งเป็นสโมสรเล็ก ๆ ซึ่งอยู่ห่างจากสนามฝึกซ้อมของอัตเลตีโกมาดริดไปเพียง 20 นาที เมื่อปี ค.ศ. 2010 ซึ่งที่สโมสรแห่งนี้ อัลฮะดาดีได้ลงเล่น 30 นัด แต่ยิงประตูได้มากถึง 32 ประตู โดยมีแมวมองจากหลายสโมสรให้ความสนใจ ทั้งแมนเชสเตอร์ซิตีในอังกฤษ บาร์เซโลนา และเรอัลมาดริด 2 สโมสรใหญ่ในสเปน ลิโอเนล เมสซิ
เมสซิได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปและรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปีเมื่อเขาอายุ 21 ปี และได้รับรางวัลในปี ค.ศ. 2009 (นักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปและรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมของโลกแห่งปี ค.ศ. 2009)[7][8][9][10] และได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปี ค.ศ. 2010[11] ,2011 และ 2012 สไตล์การเล่นของเขาและความสามารถ มักถูกเปรียบเทียบเสมอดิเอโก มาราโดนา ซึ่งพูดถึงเมสซิว่าเป็นผู้สืบทอดจากเขา[12][13] เมสซิเริ่มเล่นฟุตบอลตั้งแต่อายุยังน้อยและบาร์เซโลนาก็ค้นพบแนวโน้มที่ดีของเขาอย่างรวดเร็ว เขาออกจากทีมเยาวชนสโมสรกีฬานิวเวลส์โอลด์บอยส์ เมืองโรซาริโอ เมื่อปี ค.ศ. 2000 และย้ายพร้อมครอบครัวไปอยู่ยุโรป โดยบาร์เซโลนาเสนอในการรักษาภาวะขาดฮอร์โมนการเจริญเติบโตให้กับเมสซิ เขาเปิดตัวครั้งแรกในฤดูกาล 2004–05 โดยทำลายสถิติทีม โดยเป็นผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดที่ทำประตูในลีก เกียรติประวัติในฤดูกาลแรกของเขาคือชนะการแข่งขันในลาลิกา และชนะครั้งที่ 2 ในลีก รวมถึงในแชมเปียนส์ลีก ในปี ค.ศ. 2006 ฤดูกาลแจ้งเกิดของเขาคือฤดูกาล 2006–07 เขาเป็นผู้เล่นในทีมชุดใหญ่เต็มตัว โดยทำแฮตทริกในเอลกลาซิโก จบฤดูกาลยิงประตู 14 ประตู ใน 26 เกมในลีก จากนั้นเมสซิก็ประสบความสำเร็จที่สุดในอาชีพของเขาในฤดูกาล 2008–09 ยิงประตู 38 ประตู เป็นส่วนสำคัญของทีมในการชนะ 3 รายการในฤดูกาลเดียว แต่แล้วสถิตินี้ก็ถูกบดบังไปในฤดูกาลถัดมา ฤดูกาล 2009–10 ที่เมสซิยิงประตูไป 47 ประตูในทุกการแข่งขัน เทียบเท่าสถิติของโรนัลโดที่เคยทำให้กับบาร์เซโลนา แต่เขาก็ทำลายสถิตินี้ในฤดูกาล 2010–11 กับประตู 53 ประตูในทุกการแข่งขัน แต่สถิติการยิงประตูสูงสุดของเมสซิเกิดขึ้นในฤดูกาลถัดมา คือฤดูกาล 2011-12 ซึ่งเขายิงประตูรวมในทุกการแข่งขันได้ถึง 82 ประตู [14] และในปี 2012 นี้ เมสซิยังสามารถทำลายสถิติยิงมากที่สุดใน 1 ปีปฏิทินของเกิร์ด มึลเลอร์ ซึ่งทำไว้ที่ 85 ประตูใน 1 ปีตั้งแต่ปี 1972 โดยเมสซิได้ทำสถิติใหม่ไว้สูงถึง 91 ประตู ใน 1 ปี ปฏิทินเลยทีเดียว[15] ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
profile, detailed club and national team statistics, honours (palmares) and timeline – inter.it – AFA – FundacionPUPI.org, founded by Javier and Paula Zanetti (in Spanish) ดาบิด เด เฆอา
จากการเป็นคนรูปร่างสูง มีความเป็นนักกีฬา และมีความมั่นใจเมื่อมีบอลอยู่กับเท้า เด เฆอา ได้พัฒนาตัวเองในทีมเยาวชนของอัตเลติโกมาดริดอย่างรวดเร็ว และได้ลงเล่นฟุตบอลอาชีพนัดแรกด้วยอายุเพียง 18 ปีในฤดูกาล 2008/09 กับทีมเยาวชนของอัตเลติโกมาดริดในดิวิชันบี และด้วยความสามารถที่โดดเด่น ในฤดูกาลถัดมาเขาก็ได้มีชื่อติดทีมชุดใหญ่ และได้ลงเล่นนัดแรกให้ทีมชุดใหญ่ในวันที่ 30 กันยายน 2009 ในฐานะตัวสำรองซึ่งได้ลงเล่นแทนผู้รักษาประตูมือหนึ่งของทีมอย่างโรเบร์โต ในเกมที่ทีมไปเยือนโปร์ตูในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบแบ่งกลุ่ม และจากอาการบาดเจ็บของโรเบร์โต ก็ทำให้เด เฆอา ได้ลงเล่นในลาลีกา สเปน ครั้งแรกในอีก 3 วันถัดมาที่ทีมพบกับเรอัลซาราโกซา และช่วยให้ทีมเอาชนะมาได้ 2 - 1 ชาบี อาลอนโซ
อาลอนโซและอาร์เตตาในวัยเด็กฝันว่าจะได้เล่นร่วมกันที่เรอัลโซเซียดัดเมื่อโตขึ้น ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเรียนต่างโรงเรียนกัน แต่ก็ยังเข้าร่วมกับสมาคมฟุตบอลเยาวชนเดียวกันที่อันตีโกวโก และเล่นร่วมกันที่นั่นทุกสัปดาห์ ความสามารถของพวกเขาทั้งสองเป็นที่เตะตาแมวมองของทีมระดับยักษ์ใหญ่ ทำให้เส้นทางชีวิตหักเหจากเพื่อนสนิทสู่คู่แข่ง อาลอนโซเข้าร่วมทีมเรอัลโซเซียดัด ส่วนอาร์เตตาเข้าร่วมทีมบาร์เซโลนา[7] อาลอนโซไปอยู่กับเรอัลโซเซียดัด ที่พี่ชายของเขาก็อยู่ในทีมนี้ด้วย[3] กาบรีเอล เปาลิสตา
กาบรีเอลเริ่มอาชีพนักฟุตบอลกับวีตอเรียในปี ค.ศ. 2010 และเล่นให้กับบียาร์เรอัลเป็นเวลา 1 ฤดูกาลครึ่ง ก่อนจะย้ายมาอยู่กับอาร์เซนอลในเดือนมกราคม ค.ศ. 2015 ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ
เอร์นันเดซ เริ่มเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลชีบัสโกรัส ในเตปิก รัฐนายาริต ในฤดูกาล 2005–06 เขาลงเล่นครั้งแรกกับชีบัสในอาเปร์ตูรา 2006 โดยได้รับชัยชนะเหนือ เนกาชา ในสนามกีฬาฮาลิสโก กับประตู 3–0 เอร์นันเดซลงแทนโอมาร์ บราโบ ในนาทีที่ 82 ก่อนที่จะทำประตูที่ 4 ใน 5 นาทีต่อมา เป็นประตูเดียวในการลงสนาม 7 ครั้งในฤดูกาล 2006–07 จากนั้นเขาลงแข่งขันอีก 6 ครั้งในฤดูกาล 2007–08 แต่ไม่สามารถทำประตูได้ ลิโอเนล เมสซิ
แต่นับว่าเมสซิยังมีความหวังอยู่บ้าง เพราะครอบครัวของเขามีญาติอาศัยอยู่ในเมืองเยย์ดา แคว้นกาตาลุญญา ซึ่งช่วยเหลือนำเทปบันทึกการเล่นฟุตบอลของเมสซิส่งให้สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาพิจารณา หลังผ่านการพิจารณา เมสซิและพ่อของเขาก็เดินทางมาทดสอบฝีเท้าที่บาร์เซโลนา การ์เลส ราซัก ผู้บริหารด้านกีฬาของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนาในขณะนั้น ได้เห็นความสามารถของเมสซิ ก็ตัดสินใจเซ็นสัญญากับเขาทันที โดยสัญญาฉบับแรกเขียนขึ้นอย่างคร่าว ๆ ในกระดาษเช็ดปากของร้านอาหารที่การ์เลส ราซัก นัดพูดคุยกับพ่อเขานั่นเอง[29] กลายเป็นตำนานสัญญาผ้าเช็ดปากที่กล่าวกันในปัจจุบัน โดยบาร์เซโลนาเสนอจ่ายค่าพยาบาลให้ทั้งหมด ถ้าเขายินยอมที่จะย้ายมาอยู่สเปน[25] เมสซิและครอบครัวย้ายมายังยุโรป ในเดือนกุมภาพันธ์ 2001 ขณะที่เขาอายุ 13 ปี และเริ่มเล่นให้สโมสรเยาวชนของทีมตั้งแต่นั้นมา [30] เซสก์ ฟาเบรกัส
ในการฝึกเบื้องต้นเขารับตำแหน่งเป็นกองกลางรับ แต่เขาก็ยังเป็นตัวทำประตูได้มาก จนบางครั้งทำได้มากกว่า 30 ประตูใน 1 ฤดูกาลให้กับสโมสรเยาวชน ถึงอย่างไรก็ตามเขาก็ไม่ได้ร่วมแข่งกับทีมนัดแรกที่สนามกีฬากัมนอว[7] ในช่วงเวลาที่เขาเล่นให้กับทีมเยาวชนบาร์เซโลนา เฟเบรกัสได้สร้างความประทับใจกับจูเซป กวาร์ดีโอลา ที่ต่อมาเป็นกัปตันทีมบาร์เซโลนา เขาได้มอบเสื้อให้กับฟาเบรกัสเป็นเครื่องปลอบขวัญหลังจากที่พ่อแม่ของเขาหย่ากัน[8] เคนนี แดลกลีช
เคนนี แดลกลีช ในวัย 16 ปี ลงนามเซ็นสัญญาชั่วคราวกับ สโมสรฟุตบอลเซลติก ในช่วงเดือน พฤษภาคม ค.ศ. 1968 ก่อนที่จะได้ตัว แดลกลีชไปนั้น ผู้จัดการทีมของเซลติกในสมัยนั้น จ็อค สเตอิน ส่ง ฌอน ฟอลลอน ผู้ช่วยผู้จัดการทีมเซลติกไปแอบดู แดลกลีชกับครอบครัวของเขาที่บ้านของพวกเขา เมื่อแดลกลีช ได้ยินฟอลลอนอยู่ที่ประตูชั้นบน แดลกลีช รีบเอาโปสเตอร์ของ สโมสรฟุตบอลเรนเจอร์ส จากผนังห้องนอนเขาออกไป เพราะเขารู้ว่า ฟอลลอน จะแอบเอาของที่เขาชอบมากๆออกไปเพื่อเป็นสิ่งประกันในการแลกตัวของ แดลกลีช ในการแลกตัวไปเล่นให้กับ เซลติก ซึ่งพ่อของแดลกลีชได้เตือนเขาไว้แล้ว[1] แต่แดลกลีชก้ตัดสินเลือกไปเล่นให้กับ เซลติก เพราะไม่อยากให้ครอบครัวของเขาวุ่นวายไปมากกว่านี้ แต่ก่อนที่แดลกลีชจะย้ายมาเล่นกับ เซลติกนั้น คณพ่อของเขาได้ลองให้แดลกลีชไปเล่นกับ คัมเบอร์นอลด์ยูไนเต็ด เพื่อทดสอบว่าลูกของตนเหมาะสมหรือไม่ที่จะไปเล่นให้กับ เซลติก สโมสรฟุตบอลที่ยิ่งใหญ่ใน ประเทศ สกอตแลนด์ ในสมัยนั้นโดยแดลกลีชทำผลงานได้อย่างดีเยี่ยมเมื่อมาอยู่กับ คัมเบอร์นอลด์ยูไนเต็ด โดยเขายิงไป 18 ประตู ในการลงเล่นทั้งหมด 37 นัด ในปี ค.ศ. 1968 แดลกลีชย้ายจาก คัมเบอร์นอลด์ยูไนเต็ด มาสู่ เซลติก ตามคำขอของตัวเขาเอง โดยแดลกลีชก็ได้โชว์ฟอร์มที่ยอดเยี่ยมด้วยการจ่ายบอลให้เพื่อนร่วมทีมของเขาได้สวย ถึงแม้จะยิงประตูไม่ได้ก็ตาม แต่ แดลกลีชในวัย 16 ปีก็ยังดีใจที่ความพยามและความมั่นใจของตนเพิ่มพูนอยู่ตลอดจนเขาได้ถูกคัดเลือกให้มาเป็น นักฟุตบอล กองหน้า ของ เซลติก มุศเฏาะฟา ฮัจญี
เดือนธันวาคม ค.ศ. 1997 ฮัจญีบรรลุข้อตกลงในการย้ายทีม โดยเขาย้ายมาเล่นในลาลีกากับสโมสรเดปอร์ตีโบเดลาโกรูญา ที่มีโฆเซ มานูเอล กอร์รัล เป็นผู้จัดการทีมในขณะนั้น และมีเพื่อนร่วมทีมชาติในทีมอย่างนูรุดดีน เนย์เบ็ต แต่เขายังไม่สามารถลงสนามได้ โดยเขาต้องรอการอนุญาตจากฟีฟ่าในการย้ายทีมครั้งนี้นานถึงกว่า 2 เดือน และได้ลงสนามนัดแรกในวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1998 ในนัดที่เปิดบ้านเอาชนะสโมสรเรอัลโอเบียโด 2-1 โดยเขาถูกเปลี่ยนตัวลงมาแทนฟลาวีอู ดา กงเซย์เซา[2] และเป็นผู้เล่นคนสำคัญตลอดช่วงที่เหลือของฤดูกาล สารัช อยู่เย็น
สารัชเริ่มเล่นฟุตบอลมาตั้งแต่อายุ 7 ปี โดยเล่นเพื่อความสนุกสนานกับพ่อและเพื่อน ๆ และได้ตามไปดูพ่อเล่นฟุตบอลบ่อยครั้งจนทำให้เขาเริ่มลงสนามฝึกซ้อมอย่างจริงจังตอนอายุ 10 ปี ขณะเรียนอยู่ชั้น ป.5 ที่โรงเรียนอัสสัมชัญสมุทรปราการ โดยมีมาสเซอร์ นฤพล มาฬมงคล เป็นผู้ฝึกสอนคนแรก  ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
ซาเนตติเริ่มอาชีพนักเตะอาชีพด้วยตำแหน่งกองหน้าตัวริมเส้นหรือก็คือปีก แต่ต่อมาถูกเปลี่ยนให้ไปในแดนกลางและแดนหลัง ไม่ก็กองกลางแถว จนเขาเป็นคนที่มีกลยุทธ์ที่ชาญฉลาด และมีความหลากหลาย เขาสามารถเล่นตำแหน่งอะไรก็ได้ในแดงกลางและแดนหลัง โดยหลักแล้วตำแหน่งเขาคือกองกลางตัวริมเส้น ไม่ก็ฟูลแบ็ก ไม่ก็ปีกตลอดการค้าแข้งเขา อีกทั้งเขายังเล่นเซ็นเตอร์แบ็ก, สวีปเปอร์ หรือไม่ก็กองกลางตัวรับ ส่วนจะอยู่ตำแหน่งไหนก็แล้วแต่โอกาส ซาเนตติได้ถูกยกย่องสำหรับความมุ่งมั่น, ความสม่ำเสมอ และเล่นได้ตลอดทั้งเกม ราวกับว่าระเบียบและชีวิตที่ยืนยาวถูกสร้างขึ้นมาด้วยความขยะนในการฝึกของเขา ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
ซาเนตติลงเล่นให้อาร์เจนตินาภายใต้การคุ้มทีมของมาร์เซโล เบียลซาในฟุตบอลโลก 2002 ถึงอย่างนั้นพวกเขาจบที่สามของกลุ่ม แม้จะชนะในนัดแรก ทำให้อดเข้ารอบต่อไป ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
“นี่เป็นทีมแรกที่เปิดประตูสู่ฟุตบอลยุโรป ตอนที่มาที่นี่ผมยังหนุ่มมาก และผมคิดว่าคงมีทีมไม่มากที่จะเชื่อมั่นและอดทนกับนักเตะอายุเพียงแค่20ต้นๆตั้งแต่วันแรกอย่างอินเตอร์ทำกับผม ผมต้องขอบคุณสิ่งนั้นมาก สำหรับเหตุผลบางอย่างที่ทำให้ผมมักรู้สึกว่าเหมือนอยู่ที่บ้าน ที่นี่ ที่อินเตอร์ และสิ่งนี้คือสาเหตุที่ผมไม่เคยคิดย้ายออกไปเลย[2]” กรานิต จากา
จากามีชื่อเสียงโด่งดังจากการเล่นให้กับโบรุสเซียเมินเชนกลัดบัคในบุนเดิสลีกา เยอรมนี ในฐานะกัปตันทีมด้วยอายุเพียง 23 ปี ได้ชื่อว่าเก่งในเรื่องการวางลูกบอลยาวและการสกัดคู่แข่งขันอย่างเด็ดขาดหนักหน่วง ซึ่งก่อนหน้านั้นจากาเล่นให้กับบาเซิลในฤดูกาล 2011–12 ที่เอาชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในรอบ 16 ทีมสุดท้ายของรายการยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกฤดูกาลเดียวกันมาแล้ว ก่อนจะย้ายไปโบรุสเซียเมินเชนกลัดบัดด้วยค่าตัว 8.5 ล้านยูโร และในระดับทีมชาติ ก็เคยติดทีมชาติสวิตเซอร์แลนด์ชุดอายุไม่เกิน 17 ปี (ร่วมรุ่นเดียวกับชาริล ชัปปุยส์) และได้ลงเล่นในฟุตบอลโลกเยาวชน 2009 ที่ไนจีเรีย และได้แชมป์มาแล้ว โดยในนัดชิงชนะเลิศเป็นผู้จ่ายลูกบอลให้เพื่อนร่วมทีมทำประตูได้ด้วย และกับทีมชาติชุดใหญ่ ได้เคยลงเล่นในฟุตบอลโลก 2014 ที่บราซิล 4 นัด โดยทำประตูได้ในนัดที่แพ้ให้กับฝรั่งเศสไป 5–2 โรนัลโด
โรนัลโด (English: Ronaldo) หรือชื่อเต็มว่า โรนัลโด้ ลูย นาซารีโอ เด ลิมา (Portuguese: Ronaldo Luíz Nazário de Lima) เกิดวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2519) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเลิกอาชีพค้าแข้งแล้ว ในปี ค.ศ. 1993 โรนัลโดเริ่มต้นเส้นทางการเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับสโมสรกรูเซย์รู ในฤดูกาลแรกนั้น เขาทำได้ถึง 12 ประตูใน 14 เกม โดยโรนัลโดมีอายุเพียง 17 ปีเท่านั้น หลังจากนั้นก็ถูกแมวมองจากสโมสรยักษ์ใหญ่ เพเอสเวไอนด์โฮเวนจากเนเธอร์แลนด์ดึงไปร่วมเล่น นอกจากนี้ โรนัลโดก็ยังได้ร่วมทางกับสโมสรใหญ่ในยุโรปมากมาย อาทิ บาร์เซโลนา อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน (อินเตอร์ มิลาน) เรอัลมาดริด และเอซีมิลาน เลาตาโร มาร์ติเนซ
เลาตาโร ฆาบิเอร์ มาร์ติเนซ (; เกิดวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินาที่เล่นตำแหน่งกองหน้าให้กับอินเตอร์มิลานและทีมชาติอาร์เจนตินา เฟร์นันโด ตอร์เรส
ตอร์เรส เริ่มต้นเป็นนักฟุตบอลกับอัตเลตีโกมาดริด มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 2001 เมื่อครั้งยังเป็นนักฟุตบอลฝึกหัด และมีแววว่าจะได้เป็นนักฟุตบอลที่มีชื่อเสียง จนกระทั่งสามารถขึ้นสู่ชุดใหญ่ของสโมสรได้ตอนอายุเพียง 17 ปี และได้รับตำแหน่งกัปตันทีมเมื่ออายุเพียง 19 ปี โดยลงเล่นให้กับอัตเลตีโกมาดริดไปทั้งสิ้น 244 นัด ยิงประตูได้ 91 ประตู [3] ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
22 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 อินเตอร์มิลานชนะแชมเปี้ยนส์ลีกนัดสุดท้ายปี2010 โดยชนะบาเยิร์น มิวนิคด้วยสกอร์2–0 นัดนี้ซาเนตติยังลงครบ700นัดกับอินเตอร์มิลานด้วย และเป็นกัปตันคนแรกจากสโมสรจากอิตาลีที่คว้าทริปเปิ้ลแชมป์ ประกอบด้วย สกูเดตโต, โกปปา อิตาเลีย และแชมป์เปี้ยนลีก ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
ในฤดูกาล 2011-2012 เขาเป็นนักเตะพียงคนเดียวที่ไม่ได้เป็นชาวอิตาลีแล้วได้รับตำแหน่งกัปตันทีมในลีกเซเรีย อา ซาเนตติถูกบันทึกว่าเป็นนักเตะที่ไม่ใช่ชาวอิตาลีที่ได้ลงเล่นสนามมากที่สุดให้กับสโมสรในประเทศอิตาลี อย่างทางการ 858 แมตช์ โดยทั้งหมดเขาลงเล่นให้อินเตอร์มิลาน และตลอดอาชีพนักเตะอาชีพ เขาได้ลงเล่นกว่า 1123 แมตช์ เป็นลงเพียง โรแชริโอ เซนี(1200) และปีเตอร์ ชิลตัน(1362) เซสก์ ฟาเบรกัส
ฟาเบรกัสเริ่มต้นอาชีพฟุตบอลด้วยการเป็นเด็กฝึกของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา แต่กลับเซ็นสัญญากับสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2003 เมื่ออายุได้ 16 ปี หลังจากที่ตัวสำคัญในตำแหน่งกองกลางบาดเจ็บหลายรายในฤดูกาล 2004-05 เขาก็แจ้งเกิด โดยเริ่มเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวกลางและตัวทำเกม เขายังสร้างสถิติหลายสถิติให้กับสโมสร และตัวเขาเองยังได้เป็นหนึ่งในนักเตะดาวรุ่งสำหรับในตำแหน่งกองกลาง ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ
เอร์นันเดซเป็นบุตรชายของฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ กูติเอร์เรซ เล่นให้กับ 3 สโมสรในเม็กซิโก และเป็นนักฟุตบอลทีมชาติเม็กซิโก ในชุดฟุตบอลโลก 1986 [58] ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ กูติเอร์เรซลาออกจากงานที่เป็นผู้จัดการทีมสำรองกวาดาลาฮารา เพื่อดูบุตรชายของตนแข่งขันในฟุตบอลโลก 2010 ในแอฟริกาใต้[59] เอร์นันเดซเป็นหลานของโตมัส บัลกาซาร์[60] ที่เล่นกับสโมสรเซเดกวาดาลาฮาลา และเล่นในฟุตบอลทีมชาติเม็กซิโก ชุดฟุตบอลโลก 1954[61] มีรายงานว่าครอบครัวของเขาได้ย้ายมาอยู่ที่อังกฤษ รวมถึงบัลกาซาร์ ปู่ของเขาด้วย[62][63] อาเลชังดรี ปาตู
ปาโต้เริ่มเล่นฟุตซอลตั้งแต่อายุ 4 ขวบ จนเมื่อปี ค.ศ. 2000 เขาได้รับบาดเจ็บกระดูกแตก เมื่อเอ็กซเรย์ก็พบว่าเขามีก้อนเนื้อที่แขน แพทย์วินิจฉัยว่าถ้าไม่ผ่าตัดออกใน 2 เดือนก็จะกลายเป็นมะเร็ง เนื่องจากครอบครัวเขาไม่มีเงินพอที่จะผ่าตัด นายแพทย์เปาโล โรแบร์โต้ มุซซี่ ซึ่งสนิทสนมกับครอบครัวเขาได้ผ่าตัดให้โดยไม่คิดค่ารักษา อาเลสซันโดร เดล ปีเอโร
อาเลสซันโดร เดล ปีเอโร () เกิดเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1974 ที่เมืองโกเนลยาโน ประเทศอิตาลี หรือที่เพื่อน ๆ ต่างเรียกจนคุ้นหูกันว่า อาเล ปัจจุบันเป็นนักฟุตบอลของเดลีไดนาโมส์ ในประเทศอินเดียและเคยเป็นดาวซัลโวสูงสุดตลอดกาลของ ยูเวนตุส เดลปีเอโร เริ่มต้นอาชีพค้าแข้งกับทีม ปาโดวา ก่อนที่จะถูกยูเวนตุสดึงตัวมาร่วมทีม เนื่องจากฝีเท้าที่แพรวพราว และเมื่อเขามา เขาก็ไม่ทำให้แฟนๆยูเวนตุสต้องผิดหวัง เมื่อเขาสามารถช่วยให้ทีมของเขา ได้เป็นแชมป์ถึงหลายรายการ รวมถึงได้แชมป์โลกกับทีมชาติอิตาลี ในศึก ฟุตบอลโลก 2006  ลิโอเนล เมสซิ
แต่ในช่วงขวบปีแรกที่บาร์เซโลนาของเขาก็ไม่ง่ายนัก เขายังไม่สามารถลงเล่นในเกมเป็นทางการได้ เนื่องจากเป็นนักเตะเยาวชนต่างชาติ ยังไม่ได้รับสัญชาติยุโรป เขาจึงได้ลงสนามแค่ในเกมกระชับมิตร และเกมในการแข่งขันกาตาลาลีกเท่านั้น อีกทั้งแม่ พี่ชาย 2 คนและน้องสาวของเขาก็ย้ายกลับไปอาร์เจนตินา เหลือเพียงตัวเขากับพ่อเท่านั้นที่ยังอยู่บาร์เซโลนา การปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ของเขาไม่ง่าย เนื่องจากเป็นเด็กที่ค่อนข้างเงียบ เก็บตัว และมีความต่างด้านภาษา สำเนียง และวัฒนธรรมค่อนข้างมาก (บาร์เซโลนาใช้ภาษากาตาลาอย่างแพร่หลาย) และในปี 2002 เขาก็ได้รับการลงทะเบียนเป็นนักเตะสามารถลงแข่งขันได้ทุกรายการ และเริ่มมีเพื่อนเพิ่มมากขึ้น นักฟุตบอลซึ่งเติบโตมาด้วยกันที่มีชื่อเสียง ได้แก่ ฌาราร์ ปิเก และ เซสก์ ฟาเบรกัส[31] ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
เซเรีย อา: ลงเล่น 615 นัด,ยิงได้ 12 ประตู[12] โกปปา อีตาเลีย: ลงเล่น 70 นัด,ยิงได้ 3 ประตู ซูแปร์โกปปา อีตาเลียนา: ลงเล่น 7 นัด ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก: ลงเล่น 105 นัด,ยิงได้ 2 ประตู ยูฟ่าคัพ: ลงเล่น 53 นัด,ยิงได้ 3 ประตู ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก: ลงเล่น 2 นัด,ยิงได้ 1 ประตู ฟุตบอลโลก: ลงเล่น 8 นัด,ยิงได้ 1 ประตู คอนเฟเดอเรชันส์คัพ: ลงเล่น 8 นัด โคปาอเมริกา:ลงเล่น 22 นัด ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
ซาเนตติและอินเตอร์ เริ่มฤดูกาล2009–10ได้ดี โดยเฉพาะเอาชนะอริร่วมเมืองอย่างเอซี มิลานขาดลอย 4–0 และในแมตช์เจอกับเจนัววันที่17 ตุลาคม เขาได้สกัดบอล และเนื่องด้วยจากนักเตะเจนัวผิดพลาด ทำให้เป็นสิ่งที่นำไปสู่ประตูที่สองของอินเตอร์ ส่งผลให้อินเตอร์เป็นทีมแรกที่สามารถชนะ ด้วยสกอร์ 5–0 ในฤดูกาลนั้น วันที่24 ตุลาคม เขาได้ลงเล่นในเซเรีย อา เทียบเท่ากับจาชินโต ฟักเคตติด้วยจำนวน 476นัด ผลนัดนั้นก็คืออินเตอร์ชนะไป2–1 นอกจากนั้นเขาได้ถูกบันทึกในสโมสรว่าลงเล่น 149 นัดตอดต่อกันด้วย ฆวน มาตา
มาตาเป็นลูกของฆวน อดีตนักฟุตบอลอาชีพที่เล่นให้กับบูร์โกสและซาลามังกา ฆวน จูเนียร์เริ่มเส้นทางอาชีพกับสถาบันเยาวชนของเรอัลมาดริดในตำแหน่งกองหน้า แต่เขาย้ายไปอยู่กับบาเลนเซียในช่วงหน้าร้อนปี ค.ศ. 2007 ในฤดูกาลแรกกับทีมค้างคาว เขาได้ลงเล่นที่สแตมฟอร์ดบริดจ์ในฐานะตัวสำรองในเกมแชมเปียนส์ลีก ช่วงท้ายฤดูกาลเขาทำประตูในศึกโกปาเดลเรย์นัดชิง และได้รับเลือกให้เป็นผู้เล่นดาวรุ่งแห่งปีของสโมสร ชาบี อาลอนโซ
เขาลงเล่นเกมทีมชาตินัดแรกในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2003 ในชัยชนะ 4–0 ของทีมเหนือทีมชาติเอกวาดอร์ ในการลงแข่งขันในฐานะทีมชาติ อาลอนโซร่วมกับทีมชาติสเปน ชนะการแข่งขันในยูโร 2008, ยูโร 2012 และฟุตบอลโลก 2010 และยังได้รับการคัดเลือกให้เข้าร่วมทีมในยูโร 2004 และฟุตบอลโลก 2006 ด้วย ในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2012 เขาลงแข่งในนามทีมชาติเป็นนัดที่ 100 ในรอบก่อนชิงชนะเลิศยูโร 2012 แข่งกับทีมชาติฝรั่งเศส ซึ่งเขายิงทั้ง 2 ประตูให้กับทีมชาติสเปน ส่งทีมเข้าสู่รอบรองชนะเลิศ แจ็ก วิลเชียร์
ผู้จัดการทีมอาร์เซนอล อาร์แซน แวงแกร์ ให้โอกาสวิลเชียร์ลงแข่งในทีมแรก ในการเป็นผู้เล่นในฤดูกาล 2008–09[17] โดยเขาได้ใส่เสื้อเบอร์ 19 ซึ่งเขาใส่เบอร์นี้มาจนถึง ณ วันนี้[18] เขาลงแข่งครั้งแรกในพรีเมียร์ลีก โดยแข่งกับสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวิร์ส ที่อีวูดพาร์ก ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2008 ลงแข่งแทนการเปลี่ยนตัวโรบิน ฟาน เพอร์ซี ในนาทีที่ 84[19] ด้วยอายุ 16 ปี กับอีก 256 วัน ทำให้เขาเป็นผู้เล่นอาร์เซนอลที่อายุน้อยที่สุดในการลงแข่งครั้งแรก โดยสถิติก่อนหน้านี้เป็นของ เซสก์ ฟาเบรกัส[20] หลังจากนั้น 10 วัน เมื่อวันที่ 23 กันยายน วิลเชียร์ทำประตูแรกให้กับอาร์เซนอลในชัยชนะ 6–0 เหนือสโมสรฟุตบอลเชฟฟิลด์ยูไนเต็ด ในฟุตบอลลีกคัป[21] เมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 2008 วิลเชียร์ลงเปลี่ยนตัวแทนในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ในนัดเจอกับสโมสรฟุตบอลดีนาโมเคียฟ (Dynamo Kyiv) กลายเป็นผู้เล่นอายุ 16 ปี คนที่ 5 ที่ได้ลงแข่งในแชมเปียนส์ลีก[22] ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2009 วิลเชียร์เซ็นสัญญาฟุตบอลอาชีพครั้งแรก[23] โดยสัญญาถึงเดือนกรกฎาคม ในปีนั้น[24] นฤบดินทร์ วีรวัฒโนดม
นฤบดินทร์ เล่นฟุตบอลในตำแหน่งกองหลังฝั่งขวา เริ่มลงแข่งขันให้กับทีมชาติไทย ตั้งแต่รุ่นอายุ 12, 13, 16, 19 ปี ซึ่งอยู่ในชุดที่เข้าถึงรอบสุดท้าย ฟุตบอลเยาวชนชิงแชมป์เอเชีย ที่สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ และชุดใหญ่ ซึ่งอยู่ในชุดที่ได้เหรียญทองฟุตบอลชาย ในกีฬาซีเกมส์ 2013 ชนะเลิศรายการ เอเอฟเอฟ ซูซูกิ คัพ 2014 รวมทั้ง ซีเกมส์ 2015 ตามลำดับ สำหรับในระดับสโมสร เริ่มลงแข่งขันระดับเยาวชน กับทีมฟุตบอลของโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ สวนกุหลาบวิทยาลัย ปทุมธานี และสโมสรฟุตบอลเพื่อนตำรวจ ซึ่งชนะเลิศการแข่งขันระดับนักเรียน รุ่นอายุไม่เกิน 14 ปี ประเภท ก. ประจำปี พ.ศ. 2551 ต่อมาเขาขึ้นมาแข่งขันระดับอาชีพในสโมสรบีอีซี-เทโรศาสน เมื่อราวต้นปี พ.ศ. 2555 ก่อนที่จะถูกแลกเปลี่ยตัวกับ อดิศักดิ์ ไกรษร ไปอยู่กับ บุรีรัมย์ ยูไนเต็ด โดยใช้หมายเลข 13 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2558 จนถึงปัจจุบัน
การศึกษาจบที่โรงเรียนนายร้อยตำรวจ เซสก์ ฟาเบรกัส
จนเริ่มในฤดูกาล 2004-05 เขาได้ร่วมเล่นในทีมแรกในนัดการแข่งขันนอกเหนือจากลีกคัป เขาลงแข่งนัดแรกกับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดที่สนามกีฬาคอมมูนิตีชิลด์ หลังจากที่วิเอร่าบาดเจ็บ ทำให้เขาได้เล่นในพรีเมียร์ลีกนี้ 4 ครั้งติดต่อกัน เขาได้รับคำชมเชยในการเล่นในเกมเหล่านี้ด้วย โดยสามารถทำประตูชนะสโมสรฟุตบอลแบล็กเบิร์นโรเวิร์สไปได้ 3–0 และทำให้เป็นผู้เล่นอาร์เซนอลที่อายุน้อยที่สุดที่ทำประตูในพรีเมียร์ลีก[15][16] และจากการบาดเจ็บของเอดู และชิลเบร์ตู ซิลวา ทำให้เขาได้ลงแข่งในทุกการแข่งขัน[3][9] เขาได้เซ็นสัญญาอาชีพกับสโมสรอาร์เซนอลเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 2004[17] ในการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2004-05 เขากลายเป็นผู้ทำประตูที่อายุน้อยที่สุดอันดับ 2 ในประวัติศาสตร์การแข่งขันหลังจากทำประตูที่ 3 ในนัดแข่งกับสโมสรฟุตบอลโรเซนบอร์ก ไปได้ 5–1[18] เมื่อจบฤดูกาล เขาได้สร้างชื่อเสียงให้กับสโมสร ด้วยชัยชนะแรกของเขา เมื่อเขาลงสนามเป็นตัวจริงกับอาร์เซนอล และสามารถเอาชนะสโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดกับการดวลจุดโทษที่ เอฟเอคัป 2005 รอบตัดสิน[19] จันลูกา ซัมบรอตตา
ซัมบรอตตาเริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพครั้งแรกเมื่ออายุ 17 ปี ในปี ค.ศ. 1994 เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลโกโม ในบ้านเกิดซึ่งอยู่ในลีกเซเรียบี ซึ่งเขาได้ลงเล่นเพียงแค่ 1 นัดเท่านั้น ในปี ค.ศ. 1995 โกโมตกชั้นไปอยู่เซเรียชิ 1 ซัมบรอตตาก็กลายเป็นตัวหลักของทีมในฤดูกาล 1995-1996 และ 1996-1997 เขาลงสนามไปทั้งหมด 47 นัด ทำได้ 6 ประตู ชีชี (ผู้จัดการฟุตบอล)
ชีชีเริ่มเล่นฟุตบอลอาชีพในปี ค.ศ. 1978 กับสโมสรคาซีอัส ต่อจากนั้นในช่วงปี ค.ศ. 1984–1989 เขาเล่นให้กับเอสปูร์ติบูเดเบนตูกอนคัลเวส, ปูร์ตูกือซา และกัวรานี ซึ่งเขาได้รับรางวัลในฐานะผู้เล่นที่สำคัญ แต่เมื่อเขาอายุ 27 ปี ก็ยุติการค้าแข้งเนื่องจากปัญหาเจ็บเข่า และเปลี่ยนไปทำหน้าที่ผู้จัดการทีมฟุตบอลในหลาย ๆ สโมสร จันลุยจี บุฟฟอน
บุฟฟอนเกิดในครอบครัวนักกีฬา โดยมีพ่อเป็นนักกรีฑา และแม่เป็นนักขว้างจักร รวมถึงพี่สาวก็เป็นนักกีฬา บุฟฟอนเริ่มเล่นฟุตบอล ตำแหน่งกองกลางมาก่อน จนกระทั่งถึงจุดเปลี่ยนเมื่ออายุ 14 ปี หลังจากที่ต้องสวมบทผู้รักษาประตูจำเป็นเมื่อเจ้าของตำแหน่งตัวจริงทั้งสองคนได้รับบาดเจ็บ และในอีก 2 สัปดาห์ถัดมา บุฟฟอนก็กลายเป็นผู้รักษาประตูตัวหลักของทีมไปโดยปริยาย
ในปี ค.ศ. 1995 บุฟฟอนในวัย 17 ปี ได้เซ็นสัญญาเป็นนักเตะอาชีพกับปาร์มา และการลงเล่นนัดแรกในเซเรียอาของบุฟฟอนก็คือพบกับสโมสรระดับใหญ่อย่างเอซีมิลาน ในปีถัดมาก็ได้ลงเล่นให้ทีมชาติในมหกรรมโอลิมปิก 1996 ที่นครแอตแลนตา สหรัฐอเมริกาด้วย
หลังจากที่เล่นได้อย่างยอดเยี่ยมให้กับต้นสังกัด บุฟฟอนก็ได้ลงเล่นทีมชาติอิตาลีชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในวัย 19 ปี แทนที่จันลูกา ปายูกา ที่ได้รับบาดเจ็บในการแข่งขันรอบคัดเลือกเพื่อการเข้าไปร่วมแข่งขันในฟุตบอลโลก 1998 กับรัสเซียที่กรุงมอสโก
บุฟฟอนมีรายชื่อเป็นหนึ่งในผู้เล่นของอิตาลี ก็เป็นได้แค่ตัวสำรอง เนื่องจากปายูกา ยึดตัวจริงเอาไว้ได้หลังจากที่หายจากอาการบาดเจ็บ จากนั้นบุฟฟอนก็ได้ช่วยให้อิตาลีผ่านรอบคัดเลือกฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000 ได้ตามที่คาดหวัง
ในปี ค.ศ. 2001 บุฟฟอนได้ย้ายจากปาร์มาไปร่วมสโมสรระดับใหญ่อย่างยูเวนตุสด้วยค่าตัวที่เป็นสถิติโลกสำหรับผู้รักษาประตู 52.29 ล้านยูโร (ประมาณ 2,614 ล้านบาท) แม้เจ้าตัวจะเคยเอ่ยปากยอมรับว่ามันเป็นค่าตัวที่ออกจะมากเกินไปสำหรับผู้เล่นคนหนึ่ง ทว่ามันก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกกดดันกับความคาดหวังแต่อย่างใด  ลิโอเนล เมสซิ
พออายุ 14 ปี การรักษาภาวะขาดฮอร์โมนการเจริญเติบโตของเขาก็สำเร็จเสร็จสิ้น เมสซิก็กลายเป็นส่วนสำคัญของ เบบี้ ดรีมทีม (Baby dream Team) ทีมเยาวชนที่ดีที่สุดที่เคยมีมาของสโมสร ในฤดูกาลแรก 2002-03 ที่เขาสามารถเล่นได้เต็มฤดูกาล เขาเป็นดาวซัลโวสูงสุดด้วยจำนวนประตู 36 ประตูจาก 30 เกม ของทีมเยาวชนอายุ 14-15 ปี (Cadetes A) ซึ่งได้ทริปเปิลแชมป์ แชมป์ลีก ถ้วยเยาวชนสเปน และถ้วยกาตาลาคัพ ในการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศถ้วยกาตาลาคัพซึ่งเอาชนะทีมเยาวชนเอสปัญญอลไปได้ 4-1 ประตู เป็นที่รู้จักในสโมสรว่าเป็น "นัดหน้ากาก" เนื่องจาก 1 สัปดาห์ก่อนการแข่งขันเมสซิได้รับบาดเจ็บกระดูกโหนกแก้มแตกในการแข่งขันเกมลีก เมสซิได้รับอนุญาตให้เป็นตัวจริงลงแข่งได้ แต่ต้องสวมหน้ากากป้องกันการกระแทก หลังจากเริ่มแข่งไปได้ไม่นานเมสซิก็ถอดหน้ากากออกและยิง 2 ประตูก่อนจะถูกเปลี่ยนตัวออกใน 10 นาทีต่อมา ตอนจบฤดูกาลเขาได้รับข้อเสนอให้ไปร่วมทีมจากสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล สโมสรดังจากพรีเมียร์ลีกอังกฤษ แต่ในขณะที่ฌาราร์ ปิเก และเซสก์ ฟาเบรกัส เลือกรับข้อเสนอจากสโมสรอังกฤษ เมสซิเลือกที่จะอยู่บาร์เซโลนาต่อ[32][33] ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
ฟีฟ่า 100 โกลเดน ไพเรท (1):1992 บอลเงิน(Pallone d'Argento) (1):2002 เข้าชิงฟีฟ่าโปร เวิร์ดXI (ตำแหน่งแบ็คขวา):2010 Premio Nazionale Carriera Esemplare Gaetano Scirea: 2010 Premio Internazionale Giacinto Facchetti: 2012 ดิเอโก มิลิโต
ดิเอโก อัลเบร์โต มิลิโต () เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1979 เป็นนักฟุตบอลชาว อาร์เจนตินา โดยเขาเล่นในตำแหน่ง กองหน้า มิลิโตเริ่มค้าแข้งตั้งแต่วัย 20 ปี โดยเริ่มค้าแข้งกับ ราซิ่ง สโมสรฟุตบอลประจำเมืองเกิดของตน เป็นสโมสรแรก และในทีมชาติเขาได้เล่นให้กับ ฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา ในชุดปัจจุบัน โดยเขาได้ลงเล่น 24 นัด ทำประตูไปได้ 4 ประตู เคยเล่นให้กับ อินเตอร์มิลาน ในเซเรียอา ประเทศอิตาลี ปี 2009-2014 เล่น 128 นัด ทำประตูไปได้ 62 ประตู และหลังจากโลดแล่นมานานเขาก็ได้กลับคืนสู่บ้านเกิด และกับต้นสังเกิดเดิม ราซิ่ง และลงเล่นอีกเพียง 3 ฤดูกาล เล่น 52 นัด ทำประตูได้ 18 ประตู ก่อนแขวนสตั๊ดไปในปี 2016 ด้วยวัย 35 ปี อันเดรส ตูเญซ
ตูเญซได้เริ่มเล่นฟุตบอลกับโรงเรียนประถมลาซาลในเมืองซานเตียโกเดกอมโปสเตลา ซึ่งตั้งอยู่ใกล้บ้านของเขา 3 ปีถัดมาเขาก็ได้พัฒนาตัวเองและเข้าเรียนที่โรงเรียนฟุตบอลโรซาเลีย เด กัสโตร" โดยเขาได้เล่นให้กับสโมสรเยาวชนของโรงเรียน 5 ปี ก่อนที่จะมาเป็นนักเตะเยาวชนให้กับกอมโปสเตลาและเซลตาเดบีโกซึ่งเป็นทีมจากเมืองข้างเคียง อาเลชังดรี ปาตู
หลังจากฝึกฝนตัวเองในทีมเยาวชนอยู่หลายปี ปาตูก็ได้รับโอกาสก้าวขึ้นมาเล่นชุดใหญ่ และลงสนามนัดแรกให้อิงเตร์นาซีออนาลเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 2006 ซึ่งชนะปัลเมย์รัส 4-1 ชื่อของเขาก็โด่งดังข้ามคืน เมื่อเขายิง 1 ประตู และจ่ายอีก 3 ให้เพื่อนยิง ปาตูทำประตูที่ 2 ให้ต้นสังกัดในเกมรอบรองชนะเลิศฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลกของฟีฟ่าในปี ค.ศ. 2006 ซึ่งอิงเตร์นาซีโอนัลชนะอัลอาห์ลีไคโรไป 2-1 ด้วยประตูนี้ ทำให้ปาตูทำลายสถิติของเปเล่ ที่เป็นนักเตะอายุน้อยที่สุดที่ยิงประตูในการแข่งขันระดับนานาชาติของฟีฟ่าในวัย 17 ปี 102 วัน ปาตูถูกเปลี่ยนตัวออกในเกมนัดชิงชนะเลิศรายการนั้น ก่อนที่อาเดรียนู กาบีรู เพื่อนร่วมทีมจะยิงประตูชัยช่วยให้อิงเตร์นาซีโอนัลคว้าแชมป์สโมสรโลกมาครองได้สำเร็จ ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ
เอร์นันเดซ ได้รับการกล่าวถึงจากผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ว่า เป็นนักเตะ 2 เท้า ที่เร็วมาก ครองบอลกระโดดได้ดี และเป็นมือยิงโดยธรรมชาติ เฟอร์กูสันยังบอกว่า การเล่นของเอร์นันเดซ ทำให้เขานึกถึงอดีตนักเตะของยูไนเต็ดอย่างอูเลอ กึนนาร์ซูลแชร์ ที่มีฉายาว่า เพชฌฆาตหน้าเด็ก[66] ส่วนอดีตเพื่อนร่วมทีม เฆซุส ปาดิยา กล่าวว่า "น่าอัศจรรย์มากในอากาศ" ในเรื่องการกระโดดสูง[3] ลุยส์ ซัวเรซ
ลุยส์ ซัวเรซ เริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลกับทีมในบ้านเกิด ทีมนาซิโอนัล ทีมที่เขาเล่นในระดับเยาวชนมาตั้งแต่อายุ 14 ปี คืนหนึ่งเขาถูกจับได้ว่าดื่มเหล้าในงานปาร์ตี้ ผู้ฝึกสอนในขณะนั้นปรามเขาว่า เขาจะไม่ได้เล่นฟุตบอลอีกถ้ายังไม่จริงจังกับการเล่นฟุตบอล ในเดือนพฤษภาคม 2005 เมื่อเขาอายุได้ 16 ปี เขาได้ลงเล่นให้สโมสรอย่างเป็นทางการโดยพบกับทีม จูเนียร์ เดอ บารานควิลลา ในการแข่งขันลิเบอร์ตาดอเรส คัพ เขาทำประตูแรกได้ในเดือน กันยายน 2005 และช่วยนาซิโอนัลเป็นแชมป์อุรุกวัยพรีเมียร์ดิวิชัน 2005-06 โดยทำได้ 10 ประตู ใน 27 เกม  อาเลชังดรี ปาตู
เนื่องจากอายุยังไม่ครบ 18 ปีเต็ม ทำให้เขายังไม่สามารถลงเล่นได้ ต้องรอให้ถึงวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2007 (หลังวันเกิด 1 วัน) อย่างไรก็ตาม ปัญหายังไม่หมด เมื่อลีกอิตาลีมีการจำกัดโควตาผู้เล่นนอกสหภาพยุโรป ทำให้ปาตูยังไม่สามารถลงเล่นในเกมอย่างเป็นทางการให้มิลานได้ เขาได้รับอนุญาตให้ลงเล่นได้แค่ในเกมอุ่นเครื่องและเกมซ้อมเท่านั้น และเขาก็ทำผลงานได้ดีตั้งแต่เกมอุ่นเครื่องที่เสมอกับทีมไดนาโมคิยิวจากยูเครน 2-2 ในวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2007 เมื่อเขาโหม่งพังประตูได้ ฆาบิเอร์ ปัสโตเร
ฆาบิเอร์ มาติอัส ปัสโตเร () เกิดเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1989 เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นอยู่ในเซเรียอา สโมสรฟุตบอลโรมา และฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา ในตำแหน่งกองกลางตัวรุก เขาเริ่มอาชีพนักฟุตบอลกับตาเยเรส จากนั้นกับอูรากันในประเทศบ้านเกิด ก่อนที่จะย้ายมาเล่นในเซเรียอากับสโมสรฟุตบอลปาแลร์โม ด้วยค่าตัว 4.7 ล้านยูโร ในปี ค.ศ. 2011 ปารีแซงแฌร์แม็งซื้อเข้ามาด้วยค่าตัว 39.8 ล้านยูโร ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
หมวดหมู่:นักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998 หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2002 หมวดหมู่:นักฟุตบอลทีมชาติอาร์เจนตินา หมวดหมู่:ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลอินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน หมวดหมู่:ชาวอาร์เจนตินาเชื้อสายอิตาลี หมวดหมู่:ผู้เล่นในเซเรียอา หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 1998 หมวดหมู่:ผู้เล่นในฟุตบอลโลก 2002 หมวดหมู่:บุคคลจากบัวโนสไอเรส หมวดหมู่:นักฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 หมวดหมู่:ฟีฟ่า 100 ชาบี
ชาบีเอ เอร์นันเดซ อี เกรวส์ () หรือที่รู้จักกันในชื่อ ชาบี () เกิดเมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1980 เป็นนักฟุตบอลชาวสเปน ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองกลางตัวกลางให้สโมสรกีฬาอัลซาดด์ในลีกกาตาร์ ชาบีได้รับตำแหน่งผู้เล่นแห่งเกมในนัดชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2009 โดยพาทีมบาร์เซโลนาชนะสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดจนเป็นแชมป์ และยูฟายังประกาศให้ชาบีเป็นผู้เล่นแห่งทัวร์นาเมนต์ในการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2008 อีกด้วย ชาบีลงเล่นให้กับทีมชาติสเปน 133 นัด และถือเป็นกองกลางที่ดีที่สุดคนหนึ่งสมัยที่ยังคงเล่นอยู่ และประกาศอำลาทีมชาติไปหลังจบฟุตบอลโลก 2014 ที่สเปนซึ่งเป็นแชมป์เก่าต้องตกรอบแรก ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
20 ตุลาคม ค.ศ. 2010 ในวัย 37ปี กับอีก71วัน เขาได้กลายเป็นผู้เล่นที่อายุมากที่สุดที่ยิงในแชมเปี้ยนลีก(ปัจจุบันสถิติเป็นของฟรันเชสโก ตอตตี ในเกมที่เจอกับแมนซิตี้ 30 กันยายน ค.ศ. 2014)ด้วยวัย 38ปี 3วัน) โดยเป็นคนยิงประตูแรกให้อินเตอร์ชนะทอตนัม ฮอตสเปอร์ไป 4–3ในรอบแบ่งกลุ่มที่สนาม จูเซปเป เมอัซซา ด้วยนี่เป็นหนึ่งในสองประตูที่ยิงในแชมเปี้ยนลีกของเขา; ครั้งแรกเมื่อเดือนธันวาคม 1998 แมตช์ที่ชนะทีมสตวร์ม กราซ จากออสเตรีย 2–0 ซาเนตติได้ยิงประตูในถ้วยชิงแชมป์สโมสรโลก แมตช์ที่ชนะซองนัม ทีมจากเกาหลีใต้ 3–0[15]และเขาก็ชนะถ้วยนั้นด้วย[7] อลัน สมิธ
อลัน สมิธ เกิดที่ลีดส์ อังกฤษ เริ่มเข้าสู่วงการฟุตบอลในฐานะกองหน้ารูปหล่อ ด้วยการเข้าฝึกซ้อมกับ ลีดส์ ยูไนเต็ด ตั้งแต่อายุได้ 10 ขวบ และเขาก็ได้เล่นฟุตบอลมาเรื่อยๆ จนกระทั่งติดทีมชาติอังกฤษชุดอายุไม่เกิน 16 ปี และด้วยการพัฒนาในทักษะและความสามารถของเขา ทำให้ ลีดส์ จับเซ็นสัญญานักเตะอาชีพกับตำแหน่งศูนย์หน้าในเดือนมีนาคม 1998 ฆวน เบร์นัต
เบร์นัตลงเล่นให้กับทีมชาติสเปน รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี และช่วยพาทีมคว้าแชมป์ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป รุ่นอายุไม่เกิน 19 ปี 2012 เขาลงเล่นนัดแรกให้กับทีมชาติชุดใหญ่ในปี ค.ศ. 2014 คริสเตียโน โรนัลโด
ในช่วงที่โรนัลโดอายุ 8 ขวบ โรนัลโดได้เล่นให้กับสโมสรฟุตบอลอังดูริญญา ซึ่งพ่อของเขาเป็นผู้จัดการทีมของสโมสรแห่งนี้ ในปี ค.ศ. 1995 โรนัลโดได้ทำสัญญากับสโมสรฟุตบอลท้องถิ่นคือ สโมสรฟุตบอลนาซีอูนัล และได้เล่นให้กับสโมสรนี้เป็นเวลา 5 ปี แล้วได้ย้ายไปอยู่กับสปอร์ติกกลูบีดีปูร์ตูกาล (สปอร์ติงลิสบอน) ในช่วงปี ค.ศ. 1997 และได้สำเร็จการเล่นฟุตบอลเยาวชนให้กับในประเทศของตน ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ (นักฟุตบอลเกิด พ.ศ. 2504)
ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ กูติเอร์เรซ () เกิดวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1961 ที่เมืองกวาดาลาฮารา ประเทศเม็กซิโก เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวเม็กซิโก ราฟาแอล อัลกังตารา
ราฟิญญาเกิดที่เมืองเซาเปาลู เข้าร่วมทีมเยาวชนของบาร์เซโลนาเมื่ออายุได้ 13 ปี ในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2554 เขาประเดิมสนามกับบาร์เซโลนา เบ ในนัดที่ทีมแพ้ทีมฌิโรนาไป 1-2 ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ
ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ บัลกาซาร์ (Spanish: Javier Hernández Balcázar; เกิดวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวเม็กซิโก ปัจจุบันเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้าให้กับเวสต์แฮมยูไนเต็ด และทีมชาติเม็กซิโก อดีตเคยเล่นกับสโมสรฟุตบอลเม็กซิโก ชีบัสโกรัส ในกวาดาลาฮารา และสร้างชื่อมากับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ในพรีเมียร์ลีก อังกฤษ เขาลงแข่งในฐานะนักฟุตบอลทีมชาติเม็กซิโกครั้งแรกในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 แข่งขันกับฟุตบอลทีมชาติโคลอมเบีย และยังเป็นตัวแทนแข่งขันในฟุตบอลโลก 2010 ซึ่งเขาทำประตูได้ 2 ประตู เขาเป็นบุตรชายของนักฟุตบอล ฆาบิเอร์ เอร์นันเดซ กูติเอร์เรซ และหลานชายของนักฟุตบอล โตมัส บัลกาซาร์ ฆาบิเอร์ ซาเนตติ
ซาเนตติเป็นส่วนหนึ่งของทีมตลอด 19ฤดูกาล 858นัด ปัจจุบันเขาคือนักเตะที่ลงเล่นให้ทีมมากที่สุด มากกว่าจูเซปเป เบอร์โกมี(758) อันโตนีโอ กัสซาโน
เขาได้เซ็นสัญญากับแชมป์เซเรีย อาทีมโรม่า เมื่อเขาอายุ 19 ปี โดยมีค่าตัวอยู่ที่ 60 ล้านอิตาเลียน ลีร์(ประมาณ 30 ล้านยูโร) ในฤดูกาลแรกเขาทำไปทั้งสิ้น 5 ประตู จึงทำให้เขาถูกเลือกให้ติดทีมชาติอิตาลี โดยฟาบิโอ คาเปโล โค้ชทีมชาติอิตาลีในขณะนั้น ฆาบิเอร์ ปาติญโญ
ฆาบิเอร์ ปาติญโญ ลาชิกา () เกิดเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 ที่ ประเทศสเปน เคยเล่นให้กับกอร์โดบาและเฆเรซในฟุตบอลเซกุนดาดิบิซิออนของสเปน ปัจจุบันเป็นผู้เล่นของสโมสรฟุตบอลบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด โดยเขาถนัดในตำแหน่งกองหน้า ปาติญโญเป็นลูกครึ่งสเปน-ฟิลิปปินส์ ซึ่งเขาเลือกเล่นให้กับทีมชาติฟิลิปปินส์ซึ่งเป็นประเทศบ้านเกิดของมารดา อาเลกซิส ซันเชซ
ซันเชซ เริ่มต้นการเป็นนักฟุตบอลในระดับเยาวชนของโกเบรโลอา สโมสรในชิลี ก่อนที่จะย้ายมาสร้างชื่อเสียงกับอูดิเนเซ ในเซเรียอา ประเทศอิตาลี ระหว่างปี ค.ศ. 2006–2011 ก่อนที่จะย้ายไปสู่บาร์เซโลน่า ในลาลีกา ประเทศสเปน เมื่อปี ค.ศ. 2011
ต่อมาซันเชซได้ย้ายจากบาร์เซโลนาไปเล่นให้กับอาร์เซนอลในพรีเมียร์ลีก ด้วยค่าตัว 30 ล้านปอนด์ หลังจบฟุตบอลโลก 2014 โดยได้รับค่าตัว 150,000 ปอนด์ต่อสัปดาห์