สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ เกิดเมื่อไหร่?
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ปีโชวะที่ 8 (ค.ศ. 1933, พ.ศ. 2476) ณ พระราชวังหลวง กรุงโตเกียว พระองค์เป็นพระราชบุตรลำดับที่ 5 ใน 7 พระองค์ ในจักรพรรดิโชวะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะ แต่เป็นพระราชโอรสพระองค์โต เมื่อแรกประสูติทรงดำรงพระยศเป็น เจ้าสึงุ ()
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ
ในวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 1612 จักรพรรดิโกะ-ซังโจ ได้สถาปนาท่านชิโจเป็น "โคไตโง" หรือ ฮองไทเฮา จากนั้นในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 1617 จักรพรรดิชิระกะวะ ได้สถาปนาให้เป็น "ไทโคไทโง" หรือ สมเด็จพระอัยยิกาเจ้า กระทั่งท่านชิโจสิ้นพระชนม์ที่ อุจิ เมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 1670 เจ้าชายฮิซะอะกิ
เจ้าชายฮิซะอะกิประสูติเมื่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 1819 ที่ พระราชวังหลวงเฮอัง เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ จักรพรรดิองค์ที่ 88 เมื่อ เจ้าชายโคะเระยะซุ โชกุนลำดับที่ 7 ถูกปลดออกจากตำแหน่งภายหลังจากที่พยายามก่อกบฏแต่ไม่สำเร็จทางราชสำนักจึงส่งเจ้าชายฮิซะอะกิพระชนมายุเพียง 13 พรรษามาเป็นโชกุน พระราชพิธีพัชราภิเษก
ในประเทศญี่ปุ่น พระราชพิธีพัชราภิเษกหมายถึงการครองราชสมบัติครบ 60 ปี ซึ่งเรียกว่า "โกะไซอิ โระคุจูเน็น คิเน็น" แปลว่า "การรำลึกถึงการครองราชสมบัติเป็นปีที่ 60" โดยสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโรฮิโตะ (29 เมษายน พ.ศ. 2444 - 7 มกราคม พ.ศ. 2532) ทรงเฉลิมฉลองพระราชพิธีพัชราภิเษกเมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2529 จักรพรรดิโชวะ
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะเสด็จพระราชสมภพ ณ พระราชวังอะโอะยะมะ ในกรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 29 เมษายน ปีเมจิที่ 34 (ค.ศ.1901,พ.ศ. 2444) เป็นพระราชโอรสองค์โตในเจ้าชายโยะชิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร (ภายหลังคือจักรพรรดิไทโช) และเจ้าหญิงซะดะโกะ มกุฎราชกุมารี (ภายหลังคือจักรพรรดินีเทเม)[1] โดยทรงราชทินนามขณะทรงพระเยาว์ ว่า เจ้ามิชิ (迪宮) ในปี พ.ศ. 2451 ทรงเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนประถมชูอิง จักรพรรดิโกซางะ
จักรพรรดิโกะ-ซะงะ (; ) (1 เมษายน ค.ศ. 1220 – 20 มีนาคม ค.ศ. 1272) จักรพรรดิญี่ปุ่น องค์ที่ 88 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณี จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ
จักรพรรดิฮะนะโซะโนะทรงครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1851 - พ.ศ. 1861 ซายาโกะ คูโรดะ
ซายาโกะเกิดเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2512 ณ โรงพยาบาลสำนักพระราชวัง กรุงโตเกียว เป็นพระราชบุตรพระองค์เล็กจากทั้งหมดสามพระองค์ และเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ มีพระเชษฐาคือเจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น และเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เมื่อพระราชบิดาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิญี่ปุ่น ก็ได้สถาปนาเจ้าหญิงซะกะฮิโตะเป็น ไซโอ หรือหัวหน้านักบวชหญิงแห่ง ศาลเจ้าอิเสะ องค์ที่ 21 เมื่อ พ.ศ. 1315 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษา ฮิโระ ซางะ
ในปี พ.ศ. 2480 เธอได้รู้จักกับเจ้าชายผู่เจี๋ย พระอนุชาในจักรพรรดิผู่อี๋แห่งราชวงศ์ชิง ซึ่งได้เข้าศึกษาที่โรงเรียนการทหารญี่ปุ่น และได้มีการจัดเตรียมพิธีดูตัว โดยพระองค์ได้เลือกรูปภาพของเธอจากรูปสตรีหลายใบที่เสนอโดยกองทัพคันโตของญี่ปุ่น การสมรสครั้งนี้เป็นไปด้วยเหตุผลทางการเมืองเพื่อสานสัมพันธไมตรีอันเหนียวแน่นระหว่าง 2 ชนชาติคือชาวญี่ปุ่นและชาวแมนจู จักรพรรดิเมจิ
สมเด็จพระจักรพรรดิมุตสึฮิโตะ () พระนามตามรัชสมัยคือ จักรพรรดิเมจิ () ทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 122 ของประเทศญี่ปุ่น ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1867 ด้วยพระชนมายุเพียง 14 พรรษาจนเสด็จสรรคต ญี่ปุ่นได้ก้าวขึ้นมาเป็นชาติมหาอำนาจในรัชสมัยของพระองค์ จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ
จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ (,) จักรพรรดิญี่ปุ่น องค์ที่ 86 ครองราชย์ระหว่างปี 1764-1775 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณี วันโชวะ
วันโชวะ () คือวันหยุดของประเทศญี่ปุ่น ตรงกับวันที่ 29 เมษายนของทุกปี เพื่อเป็นเกียรติแด่วันคล้ายวันพระราชสมภพสมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นแห่งยุคโชวะ (สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ) พ.ศ. 2468-2532 จุดประสงค์ของวันหยุดนี้เพื่อที่จะปลุกใจสาธารณชนในช่วงที่สับสนของยุคโชวะ  จักรพรรดิเรเง็ง
เจ้าชายซะโตะฮิโตะเสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศเมื่อวันที่ 26 เดือน 1 ปี คันบุง ที่ 3 ตรงกับวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1663 ภายหลังจากการสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิโกะ-ไซหลังจากนั้นไม่นานได้มีพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิเรเง็งที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ (; 20 ตุลาคม พ.ศ. 2477) มีพระนามเดิมว่า มิจิโกะ โชดะ () เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีอัครมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ เจ้าหญิงอะกิโกะ (พระราชธิดาในจักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ)
เจ้าหญิงอะกิโกะ ( ; 1774 – 26 กันยายน 1789) เจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ จักรพรรดิองค์ที่ 86 และเป็นพระเชษฐภคินีใน จักรพรรดิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 87 จักรพรรดิญี่ปุ่น
จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น: 日本天皇 นิฮงเทงโน) เป็น "สัญลักษณ์แห่งรัฐและเอกภาพของประชาชน" ตามรัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น ค.ศ. 1947 ในสมัยนายกรัฐมนตรี<b data-parsoid='{"dsr":[901,921,3,3]}'>เทะสึ คะตะยะมะ หรือตรงกับรัชสมัยของพระจักรพรรดิโชวะ ซึ่งรัฐบาลญี่ปุ่นหลังสงครามได้รับมาใช้ต่อ จักรพรรดิโกโยเซ
จักรพรรดิโกะ-โยเซประสูติเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2114 ณ พระราชวังหลวงเฮอัง มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายคะตะฮิโตะ (Prince Katahito) สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2559 สถานีกระจายเสียงแห่งชาติเอ็นเอชเค รายงานว่า สมเด็จพระจักรพรรดิเตรียมการสละราชสมบัติ เพื่อประโยชน์ต่อพระราชบุตรพระองค์โต คือ เจ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่นภายในอีกไม่กี่ปี โดยทรงอ้างถึงพระชนมายุขององค์มกุฎราชกุมาร การสละราชสมบัติในราชวงศ์ญี่ปุ่นไม่ปรากฏมานับตั้งแต่ในรัชสมัยของจักรพรรดิโคกะกุ เมื่อปี 2360 อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่อาวุโสของสำนักพระราชวังญี่ปุ่น ได้ออกมาปฏิเสธข่าวดังกล่าวว่า ไม่มีแผนอย่างเป็นทางการใด ๆ สำหรับให้สมเด็จพระจักรพรรดิสละราชสมบัติ การสละราชสมบัติที่อาจเกิดขึ้นสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดินั้น จะต้องมีการแก้ไขกฎราชวงศ์ ซึ่งในปัจจุบันยังไม่มีข้อกำหนดสำหรับการกระทำนั้น[6][7] เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2559 สมเด็จพระจักรพรรดิมีพระราชดำรัสสดผ่านทางโทรทัศน์ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่พบได้ยาก โดยตรัสย้ำถึงพระชนมายุที่มากขึ้นและพระพลานามัยที่โทรมลง[8] การที่มีพระราชดำรัสผ่านโทรทัศน์ครั้งนี้จึงตีความกันว่า พระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะสละราชสมบัติ[9] ตามข้อมูลของรัฐบาลญี่ปุ่นระบุว่า เพื่อหลีกเลี่ยงการแทรกแซงกฎราชวงศ์และกฎการสืบราชสันตติวงศ์ จึงมีการพิจารณายกเว้นเป็นกรณีพิเศษครั้งเดียว ซึ่งเปิดทางให้พระองค์สละราชสมบัติได้ ซึ่งคาดว่าจะทรงสละราชสมบัติในวันที่ 31 ธันวาคม 2561[3] ฮิโระชิ โคะอิซุมิ
ฮิโระชิ โคะอิซุมิ (12 สิงหาคม ค.ศ. 1926 - 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2015) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น[1][1] จักรพรรดิโชวะ
ภายหลังการสวรรคตของพระราชบิดา สมเด็จพระจักรพรรดิไทโช เจ้าชายฮิโระฮิโตะจึงได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติ ในนามรัชสมัยใหม่ว่า โชวะ ที่หมายถึงสันติภาพอันส่องสว่าง ซึ่งภายหลังจากการสวรรคตของพระราชบิดาไม่นาน จักรพรรดิโยะชิฮิโตะถูกออกพระนามเป็น "จักรพรรดิไทโช" เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ขณะนี้มีพระชนมพรรษา 84 พรรษา พระองค์ได้เคยผ่านการผ่าตัดพระหทัยและการรักษามะเร็งต่อมลูกหมากมาแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2559 ที่ผ่านมา พระองค์เคยตรัสว่า จักรพรรดิโกะ-เรเซ
ก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศจักรพรรดิโกะ-เรเซมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายชิกะฮิโตะ ประสูติเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1025 เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ เมื่อพระราชบิดาประกาศสละราชบัลลังก์ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1045 เจ้าชายชิกะฮิโตะที่รัชทายาทพระชนมายุ 19 พรรษาจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ในวันเดียวกันโดยได้เปลี่ยนปีรัชศกในปีต่อมาหลังจากนั้นอีก 2 วันอดีตจักรพรรดิโกะ-ซุซะกุก็เสด็จสวรรคต จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ
จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ ( , ) จักรพรรดิองค์ที่ 113 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1687 — ค.ศ. 1709 เจ้าชายฮะชิโกะ
เจ้าชายฮะชิโกะ ( ; 1105 – 28 พฤศจิกายน 1184) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยเป็นพระราชโอรสองค์เดียวใน จักรพรรดิซุชุง จักรพรรดิองค์ที่ 32 ที่ประสูติแต่ โอโตะโมะ โนะ โคะเตะโกะ ซึ่งเป็นจักรพรรดินี เจ้าหญิงซาชิโกะ เจ้าหญิงฮิซะ
เจ้าหญิงชิซะโกะเป็นพระราชธิดาองค์ที่สองในจักรพรรดิโชวะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะ ประสูติเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2470 สร้างความโสมนัสแก่จักรพรรดินีโคจุงเป็นอย่างมาก แม้จะมีเสียงซุบซิบนินทาเกี่ยวกับการสืบทอดราชบัลลังก์เนื่องจากองค์จักรพรรดินียังมิได้ให้พระประสูติกาลพระราชโอรสเลยในขณะนั้น  จักรพรรดินีจิโต
จักรพรรดินีจิโต(持統天皇 จิโต-เทนโน, พ.ศ. 1188 - 13 มกราคม พ.ศ. 1246) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีนาถแห่งญี่ปุ่นพระองค์ที่ 41 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณี จักรพรรดินีจิโตครองราชย์ตั้งแต่ปีพ.ศ. 1229 จนกระทั่งพ.ศ. 1240 เป็นระยะเวลา 11 ปี สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2477 ณ กรุงโตเกียว เป็นบุตรสาวคนโตของฮิเดซาบูโร โชดะ () กับฟูมิโกะ โซเอจิมะ () บิดาเป็นประธานและประธานกิตติมศักดิ์ของบริษัทนิชชิน พระองค์เติบโตในโตเกียวโดยได้รับการปลูกฝังด้านการศึกษาจากครอบครัวทั้งแบบดั้งเดิมและตะวันตก มีการเรียนภาษาอังกฤษและเปียโน ทรงเรียนรู้ในศิลปะด้านงานเขียน การทำอาหาร และโคโด (ศิลปะการใช้เครื่องหอม) ทั้งนี้พระองค์มีพื้นฐานครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ทว่าส่วนพระองค์มิเคยรับศีลล้างบาปมาก่อนเลย จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ
จักรพรรดิเรเง็งได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายอะซะฮิโตะพระชนมายุเพียง 11 พรรษาขึ้นเป็น จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ เมื่อวันที่ 21 เดือน 3 ปี โจเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1687 โดยได้จัดพิธีราชาภิเษกในอีก 4 วันต่อมาคือวันที่ 25 เดือน 3 ปี โจเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1687 หลังจากสละราชบัลลังก์แล้วอดีตจักรพรรดิเรเง็งได้เสด็จไปประทับที่ พระราชวังหลวงเซนโต ฮิโระ มุระโมะโตะ
ฮิโระ มุระโมะโตะ (, พ.ศ. 2509 – 10 เมษายน พ.ศ. 2553) เป็นช่างภาพและผู้สื่อข่าว เคยทำงานให้กับออสเตรเลียนบอร์ดแคสติงคอร์ปอเรชัน (เอบีซี) ในโตเกียว ในปี พ.ศ. 2533s และเป็นผู้สื่อข่าวของสำนักข่าวรอยเตอร์สเป็นเวลานานกว่า 15 ปี สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
ในปี พ.ศ. 2506 มีการรายงานข่าวว่ามกุฎราชกุมารีมิจิโกะทรงยุติการตั้งพระครรภ์ ขณะมีอายุครรภ์ได้สามเดือนเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ณ กรุงโตเกียว เนื้อหากล่าวว่า ""โฆษกกล่าวว่า การดำเนินการดังกล่าวได้รับคำปรึกษาจากศาสตราจารย์ทะกะชิ โคะบะยะชิ ที่ทำการประสูติเจ้าชายฮิโระ พระราชโอรสพระองค์แรกที่มีพระชันษา 3 ปี. โฆษกยังกล่าวต่อ ว่าเจ้าหญิงซึ่งมีพระชนมายุ 28 พรรษานี้มีพระพลานามัยที่ไม่แข็งแรงเนื่องจากการประกอบพระกรณียกิจอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่ก่อนทรงพระครรภ์""
มกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารี ทรงปฏิบัติพระองค์นอกกรอบจารีตของวังหลวงที่เดิมต้องแยกพระราชบุตรจากชนกชนนีแล้วให้ผู้อื่นเลี้ยงแทน และจ้างครูมาสอนพระราชบุตรในวัง มกุฎราชกุมารีมิจิโกะเองทรงเลือกที่จะเลี้ยงพระราชบุตรเองโดยไม่พึ่งข้าราชบริพาร ทรงอำรุงเลี้ยงพระราชโอรส-ธิดาด้วยพระเกษียรธาราทุกพระองค์ รวมทั้งส่งพระราชบุตรเข้าศึกษาที่โรงเรียน ทั้งนี้มกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารีเป็นที่เคารพของพสกนิกร ทรงเดินทางพบปะประชาชนใน 47 จังหวัดทั่วประเทศ ทั้งยังให้สิทธิ์ประชาชนที่จะถ่ายรูปคู่กับพระองค์ นอกจากนี้ยังเสด็จเยื่อนต่างประเทศถึง 37 ประเทศ ช่วงปี พ.ศ. 2502-2532 คูโรดะ คิโยตากะ
พลโท เคานต์ คูโรดะ คิโยตากะ () หรือที่รู้จักกันในชื่อ คูโรดะ เรียวซูเกะ () เป็นนักการเมืองชาวญี่ปุ่นในยุคเมจิ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่นคนที่สองระหว่างปี ค.ศ. 1888-1889 และเป็นอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและพาณิชย์ อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการสื่อสาร นอกจากนี้ยังได้ดำรงตำแหน่งประธานองคมนตรีในสมเด็จพระจักรพรรดิ ระหว่างปี ค.ศ. 1894-1900 นอกจากนี้ เขายังเป็นผู้บุกเบิกของเกาะฮกไกโด จักรพรรดิฟุชิมิ
แต่ทรงเป็นโฮโอได้เพียง 5 ปีก็ทรงผนวชเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 1856 และทรงยกจักรพรรดิฮะนะโซะโนะให้เป็นพระราชโอรสบุญธรรมของอดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิผู้เป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาซึ่งดำรงพระยศเป็นโฮโอสืบต่อจากพระราชบิดา ฟุจิวะระ โนะ คิโยะโกะ
ฟุจิวะระ โนะ คิโยะโกะ ( ; 1725 – 10 มกราคม 1785) จักรพรรดินีแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีหรือ ชูงู ใน จักรพรรดิซุโตะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 75 เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ประสูติเมื่อเวลา 8:27 นาฬิกา (เวลาสากลญี่ปุ่น) ของวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2549 เป็นพระโอรสพระองค์เดียวในเจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ โดยทรงคลอดก่อนกำหนดสองสัปดาห์ ทรงมีน้ำหนัก 2.556 กิโลกรัม (5 lb 10 oz) ขณะประสูติ เจ้าชายฮิซาฮิโตะเป็นทายาทในพระราชวงศ์ญี่ปุ่นเพียงพระองค์เดียวที่เป็นชาย นับตั้งแต่การประสูติของพระบิดาพระองค์เมื่อ 41 ปีก่อน พระองค์มีพระเชษฐภคินี 2พระองค์คือ เจ้าหญิงคาโกะ เจ้าหญิงมาโกะ ยุคเฮเซ
รัชศกเฮเซ () เป็นชื่อรัชศกปัจจุบันของประเทศญี่ปุ่น โดยรัชศกเฮเซเริ่มต้นเมื่อ ค.ศ. 1989 โดยเริ่มนับจากปีจักรพรรดิอะกิฮิโตะเริ่มครองราชย์ หลังจากการสวรรคตของพระราชบิดาจักรพรรดิฮิโรฮิโต (สิ้นสุดรัชศกโชวะ)  สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ขณะที่เจ้าชายนะรุฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่มกุฎราชกุมารก็จะขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อในทันทีพร้อมกับพระนามของพระองค์ที่จะเปลี่ยนเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินะรุฮิโตะ พร้อมกันนั้นทางรัฐบาลญี่ปุ่นก็จะได้ถวายนามรัชศกใหม่เพื่อใช้แทนรัชศก เฮเซ ที่จะสิ้นสุดลงไปในวันเดียวกันนอกจากนี้ลำดับสิทธิ์ในการสืบราชสันตติวงศ์ของญี่ปุ่นก็จะมีการเปลี่ยนแปลงคือ เจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าอะกิชิโนะ พระอนุชาก็จะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 ขณะที่ เจ้าชายฮิซะฮิโตะแห่งอะกิชิโนะ พระนัดดาจะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 และ เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าฮิตะชิ พระปิตุลา (อา) จะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 3 เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ
เจ้าชายคุโจ โทะชิฮิโตะ หรือ พระมาตุลาโทชิฮิโตะ () (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2423 - 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2481) เป็นสมาชิกของตระกูลฟุจิวะระ ของญี่ปุ่น เป็นพระโอรสในเจ้าชายคุโจ มิจิทะกะ () และ นางโนะมะ อิกุโกะ () ประสูติที่ ปราสาทคุโจ กรุงโตเกียว พระองค์ได้เษกสมรสกับ คุณหญิง อิจิโจะ มิซูโกะ เป็นพระเชษฐาใน สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม พระอัครมเหสีใน จักรพรรดิไทโช โทชิฮิโตะเป็นพระมาตุลาในจักรพรรดิโชวะ จักรพรรดิฮั่นหลิง
สมเด็จพระจักรพรรดิหลิงแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นหลิงตี้ หรือ ฮั่นเลนเต้ (; ) ดำรงตำแหน่งเป็นจักรพรรดิในราชวงศ์ฮั่น รัชกาลที่ 24 เสด็จพระราชสมภพเมื่อ พ.ศ. 699 เป็นพระโอรสของเล่าจั้ง เชื้อพระวงศ์ชั้นสูงแห่งราชวงศ์ฮั่น เชื้อสายราชนิกูลเล่า เจ้าเมืองตูตัง เมื่อสิ้นบุญ พระเจ้าฮวนเต้ (漢桓帝) ได้ขอพระองค์นั้นไปชุบเลี้ยงในพระบรมมหาราชวัง ทรงเป็นที่โปรดปรานของสมเด็จพระจักรพรรดิฮั่นฮวนเต้มาก จึงทรงแต่งตั้งเป็นพระรัชทายาท เนื่องจากพระองค์ไม่มีพระราชโอรส เกียวกุอง โฮโซ
เนื้อหาหลักของกระแสพระราชดำรัสคือการประกาศการยอมจำนนของญี่ปุ่นโดยจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ อย่างไรก็ตาม คำศัพท์ที่ปรากฏในพระราชดำรัสดังกล่าวเป็นศัพท์สูง ฟังเข้าใจได้ยากยิ่ง คนญี่ปุ่นจำนวนไม่น้อยในสมัยนั้นก็ยังไม่แน่ใจในความหมายที่แท้จริงในทันที และจากเนื้อความทั้งหมดที่สมเด็จพระจักรพรรดิทรงประกาศ แม้ว่าเนื้อหาหลักคือการยอมจำนนของญี่ปุ่น แต่ก็ไม่มีส่วนใดเลยที่ระบุคำว่า “ยอมแพ้”  ฮิโระ ซะโนะ
ฮิโรคาซุ ซาโนะ (Sano Hirokazu) หรือที่คนไทยนิยมเรียกว่า ฮิโระซัง เป็นนักแสดงไทย ชาวญี่ปุ่น เกิดวันที่ 7 มีนาคม ปี พ.ศ. 2518 ในเมืองโยโกฮาม่า ประเทศญี่ปุ่น สามารถพูดภาษาไทยได้ จักรพรรดิโชวะ
ในปี พ.ศ. 2463 พระองค์ได้รับการเลื่อนยศขึ้นเป็นพลโทแห่งกองทัพบก และ พลเรือโทแห่งกองทัพเรือ ต่อมา พ.ศ. 2464 เจ้าชายฮิโระฮิโตะได้ใช้เวลาหกเดือน ในการเสด็จประพาสยุโรป ซึ่งได้เสด็จพระราชดำเนินเยือน สหราชอาณาจักร, สาธารณรัฐฝรั่งเศส, ราชอาณาจักรอิตาลี, ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ และ เบลเยียม นับเป็นมกุฎราชกุมารญี่ปุ่นพระองค์แรกที่เสด็จเยือนต่างประเทศ ซึ่งภายหลังการกลับจากยุโรป ทรงดำรงตำแหน่ง ผู้สำเร็จราชการพระองค์ จากการที่ที่พระราชบิดาทรงพระประชวรทางพระจิต เจ้าหญิงอิชิ
เจ้าหญิงอิชิ ( ; ? – 27 เมษายน 1442) เจ้าหญิงและเจ้าหญิงพระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโคโก จักรพรรดิองค์ที่ 58 ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีฮันชิ พระราชชนนี และเป็นพระขนิษฐาร่วมพระราชมารดาเดียวกับ จักรพรรดิอุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 59 รวมถึงเป็นเจ้าหญืงพระชายาใน จักรพรรดิไดโงะ จักรพรรดิองค์ที่ 60  ไซออนจิ โนะ คิชิ
ไซออนจิ โนะ คิชิ ( ; 1846 – 19 พฤศจิกายน 1876) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีหรือ ชูงู ใน จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ  จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ
ในปี เท็นนะ ที่ 2 ตรงกับ ค.ศ. 1682 เจ้าชายอะซะฮิโตะขณะมีพระชนมายุเพียง 7 พรรษาได้รับการสถาปนาจากจักรพรรดิเรเง็งผู้เป็นพระราชบิดาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์โดยได้มีการจัดงานเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่หลังจากเว้นว่างไปกว่า 300 ปี จักรพรรดิโชวะ
ภายหลังการสวรรคตของสมเด็จพระบรมอัยกา สมเด็จพระจักรพรรดิมุสึฮิโตะ (เมจิ) เมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 พระราชบิดาของพระองค์ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ ก็ขึ้นเถลิงถวัลย์ราชสมบัติเป็น "สมเด็จพระจักรพรรดิโยะชิฮิโตะ" (ไทโช) ทำให้พระองค์กลายเป็นองค์รัชทายาทตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น[2] ในขณะเดียวกัน ก็ทรงเข้ารับราชการในกองทัพบกและกองทัพเรือในยศเรือตรี ในตำแหน่งนายธง และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ ชั้นสายสะพาย ต่อมาในปี พ.ศ. 2457 ทรงได้รับการเลื่อนยศให้เป็นร้อยโทแห่งกองทัพบก และเรือตรีแห่งกองทัพเรือ สองปีต่อมา ก็ถูกเลื่อนยศขึ้นเป็น พันโท และ นาวาเอก ในปีเดียวกันนี้เอง พระองค์ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น "มกุฎราชกุมาร" ตำแหน่งองค์รัชทายาทอย่างเป็นทางการ เมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 ฟุจิวะระ โนะ อะริโกะ
ฟุจิวะระ โนะ อะริโกะ ( ; 1750 – 2 มีนาคม 1829) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ
เมื่อ ค.ศ. 1161 อดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ทรงรับไทระ โนะ ชิเงะโกะ (平滋子) น้องสะใภ้ของไทระ โนะ คิโยะโมะริ เข้ามาเป็นสนมองค์ใหม่ แล้วประสูติพระโอรสคือองค์ชายโนะริฮิโตะ (憲仁親王) ในขณะที่จักรพรรดินิโจทรงยังไม่มีพระโอรส จักรพรรดินิโจจึงทรงเกรงว่าอดีตจักรพรรดิจะให้องค์ชายโนะริฮิโตะเป็นผู้สืบทอดต่อจากพระองค์ ใน ค.ศ. 1164 จักรพรรดินิโจมีพระโอรสในที่สุด จึงทรงรีบสละราชบัลลังก์ให้แก่พระโอรสขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิโระกุโจ อดีตจักรพรรดินิโจสวรรคตในปีต่อมา ค.ศ. 1165 ด้วยความช่วยเหลือของคิโยะโมะริ อดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะทรงให้จักรพรรดิโระกุโจสละราชสมบัติใน ค.ศ. 1168 แล้วมอบให้แก่องค์ชายโนะริฮิโตะ ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิทะกะกุระ จักรพรรดิโคโตกุ
สมเด็จพระจักรพรรดิโคโตกุ (ภาษาญี่ปุ่น: 孝徳天皇, Kōtoku-tennō?) (ค.ศ. 596 - 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 654) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ที่ 36 แห่งญี่ปุ่น ทรงปกครองญี่ปุ่นในฐานะพระจักรพรรดิเป็นเวลา 9 ปี ตั้งแต่วันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 645 จนกระทั่งสวรรคตเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 654 โยชิกิ คูโรดะ
โยะชิกิ คุโระดะ () เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2508 สามัญชนชาวญี่ปุ่นที่เสกสมรสกับอดีตเจ้าหญิงซายาโกะ เจ้าหญิงโนะริแห่งญี่ปุ่น พระธิดาพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ทำให้พระองค์ต้องสละยศเจ้าหญิง และหลุดพ้นความเป็นราชวงศ์ไป ปัจจุบันเจ้าหญิงทรงใช้พระนามว่า ซะยะโกะ คุโรดะ ตามสวามี จักรพรรดิอันโตะกุ
จักรพรรดิอันโตะกุ () มีพระนามเดิมว่า โทะโกะฮิโตะ ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นช่วงปี ค.ศ. 1180 - 1185 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 รัฐบาลญี่ปุ่นได้เสนอร่างกฎหมายสละราชบัลลังก์ซึ่งมีผลเฉพาะสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเท่านั้นต่อสภาผู้แทนราษฎรซึ่งสภาผู้แทนราษฎรก็ได้ผ่านร่างกฎหมายฉบับนี้และได้มีการนำเสนอเข้าที่ประชุมวุฒิสภาเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2560 และที่ประชุมวุฒิสภาก็ได้ผ่านกฎหมายฉบับนี้ซึ่งจะมีผลบังคับใช้ในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 – เดือนมกราคม พ.ศ. 2562 อันตรงกับช่วงครบรอบการครองราชบัลลังก์ปีที่ 30 ขององค์จักรพรรดิ จักรพรรดิโชวะ
ในตอนต้นรัชสมัยของพระองค์ จักรวรรดิญี่ปุ่นในขณะนั้น ได้กลายเป็นชาติมหาอำนาจของโลกแล้ว ด้วยขนาดเศรษฐกิจที่ใหญ่เป็นอันดับ 9 ของโลก จักรพรรดิฮิโระฮิโตะทรงดำรงตำแหน่งประมุขแห่งรัฐของจักรวรรดิญี่ปุ่นภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น ในรัชสมัยของพระองค์ ญี่ปุ่นได้เข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งทำให้ในห้วงเวลานั้น จักรวรรดิญี่ปุ่นแผ่อำนาจและดินแดนไปทั่วเอเชียบูรพาโดยที่ไม่มีชาติใด ๆ จะสามารถต้านทาน ภายหลังสงครามสิ้นสุดลงบนความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่น พระองค์ไม่ได้ถูกดำเนินคดีในข้อหาอาชญากรสงครามดังเช่นผู้นำคนอื่น ๆ ของชาติฝ่ายอักษะ และภายหลังสงคราม พระองค์ทรงเป็นสัญลักษณ์ของรัฐใหม่ในการกอบกู้ประเทศชาติที่ได้รับความเสียหายจากสงคราม ในตอนปลายรัชกาล ประเทศญี่ปุ่นก็สามารถกลับมายืนหยัดในฐานะชาติมหาอำนาจทางเศรษฐกิจอันดับ 2 ของโลก จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ
จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุประสูติเมื่อวันที่ 25 เดือน 11 ปี คันโค ที่ 6 ตรงกับวันที่ 14 ธันวาคม ค.ศ. 1009 ที่ พระตำหนักสึชิมิกะโดะ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายอัตสึนะงะ ( , ) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ใน จักรพรรดิอิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 66 เป็นองค์ที่ 2 ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีโชชิ และเป็นพระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 68  สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
23 ธันวาคม พ.ศ. 2476 – 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495: เจ้าชายอะกิฮิโตะ เจ้าสึงุ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 – 7 มกราคม พ.ศ. 2532: เจ้าชายอะกิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร 7 มกราคม พ.ศ. 2532 – ปัจจุบัน: สมเด็จพระจักรพรรดิ ฮิโรชิ ฟูจิโอกะ
คูนิฮิโระ ฟูจิโอกะ () หรือ ฮิโรชิ ฟูจิโอกะ () เป็นนักแสดง นายแบบ นักแต่ง นักร้องและพิธีกรชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ปีโชวะที่ 21 (ค.ศ. 1946,พ.ศ. 2489) เป็นนักแสดงที่เคยแสดงเป็นคาเมนไรเดอร์ หมายเลข 1 ในเรื่องคาเมนไรเดอร์ เมื่อปี พ.ศ. 2514 ฮิโนะนิชิ โมะโตะโกะ
ฮิโนะนิชิ โมะโตะโกะ ( ; 1927 – 3 ตุลาคม 1983) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ จักรพรรดิองค์ที่ 100 รวมถึงเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโชโก จักรพรรดิองค์ที่ 101 และเป็นพระราชมารดาบุญธรรมใน จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 102 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
จักรพรรดิอะกิฮิโตะได้มีพระราชกระแสรับสั่งต่อประชาชนในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ซึ่งมีความนัยถึงการสละราชบัลลังก์ให้แก่มกุฎราชกุมารนะรุฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่[1][2] และในกรณีเมื่อจักรพรรดิอะกิฮิโตะสละราชบัลลังก์แล้ว ก็จะต้องมีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎมนเทียรบาล คณะรัฐมนตรีญี่ปุ่นคาดการณ์ว่า จะสามารถทูลเชิญเจ้าชายนะรุฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ได้ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561[3] โดยจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ล่าสุดที่สละราชสมบัติ คือ จักรพรรดิโคกะกุ เมื่อ พ.ศ. 2360[4][5] จักรพรรดิซุโตะกุ
จักรพรรดิซุโตะกุก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายอะกิฮิโตะ ( , ) ซึ่งพระนามของพระองค์เป็นพระนามเดียวกับ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ () จักรพรรดิองค์ที่ 125 และองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่นเพียงแต่พระนามของทั้งสองพระองค์สะกดแตกต่างกัน ฟุจิวะระ โนะ โอะโตะมุโระ
ฟุจิวะระ โนะ โอะโตะมุโระ ( ; 1303 – 28 เมษายน 1333) จักรพรรดินีในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นจักรพรรดินีหรือ โคโง ใน จักรพรรดิคัมมุ และเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิถึง 2 พระองค์คือ จักรพรรดิเฮเซ และ จักรพรรดิซะงะ จักรพรรดิโคะโนะเอะ
จักรพรรดิโคะโนะเอะครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1685 - พ.ศ. 1698จักรพรรดิโคะโนะเอะเป็นพระราชโอรสลำดับที่ 8 ในอดีต จักรพรรดิโทะบะ ที่ประสูติแต่พระสนม ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ พระสนมองค์โปรดโดยประสูติเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 1682 (วันที่ 18 เดือน 5 ปี โฮเอ็ง ที่ 5) ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 1685 (วันที่ 7 เดือน 12 ปี เอจิ ที่ 2) ขณะพระชนมายุเพียง 3 พรรษาโดยสืบต่อจาก จักรพรรดิซุโตะกุ พระเชษฐาต่างพระราชมารดาที่ถูกจักรพรรดิโทะบะพระราชบิดาบีบบังคับให้สละราชบัลลังก์เนื่องจากถูกกล่าวหาว่ามิใช่พระราชโอรสของพระองค์แต่เป็นโอรสของอดีต จักรพรรดิชิระกะวะ  จักรพรรดิโระกุโจ
จักรพรรดิโระกุโจทรงได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทก่อนวันเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 1 พรรษาและทรงได้ประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อพระชนมายุเพียง 8 เดือนแต่เพราะแรงกดดันจาก ตระกูลไทระ ที่นำโดย ไทระ โนะ คิโยะโมะริ ทำให้จักรพรรดิโระกุโจต้องทรงสละราชบัลลังก์ให้กับพระปิตุลา (อา) ที่ต่อมาคือ จักรพรรดิทะกะกุระ วันสีเขียว
วันสีเขียว (, ) เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่น มีที่มาจากการเฉลิมฉลองวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ ซึ่งตรงกับวันที่ 29 เมษายนของทุกปีระหว่างสมัยโชวะ ในปี 2532 หลังสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นพระองค์ปัจจุบัน ขึ้นเสวยราชย์ วันดังกล่าวจึงเปลี่ยนชื่อจาก "วันพระบรมราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิ" เป็น "วันสีเขียว" วันดังกล่าวเป็นวันที่จะอยู่ร่วมกับธรรมชาติและขอบคุณพร ชื่อ "วันสีเขียว" ยังเป็นการยอมรับความรักต่อพืชของสมเด็จพระจักรพรรดิยามสงครามซึ่งก่อให้เกิดการโต้แย้งโดยไม่ออกพระนามของพระองค์โดยตรง อย่างไรก็ดี ในทางปฏิบัติ วันดังกล่าวถูกมองว่าเป็นเพียงอีกวันที่ยืดเทศกาลวันหยุดสัปดาห์ทองญี่ปุ่น จักรพรรดิฮั่นจิง
สมเด็จพระจักรพรรดิจิงแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นจิงตี้ (188 ปีก่อนคริสตกาล – 9 มีนาคม 141 ปีก่อนคริสตกาล) มีพระนามเดิมว่าหลิวฉี เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิฮั่นเหวินตี้ และพระสนมตู้ พระสนมองค์โปรด ซึ่งภายหลังจักรพรรดิเหวินตี้ทรงสถาปนาพระสนมตู้ขึ้นเป็นตู้ฮองเฮา และสถาปนาองค์ชายหลิวฉีขึ้นเป็นรัชทายาท ทรงเป็นหนึ่งในแม่ทัพที่ปราบกบฏ 7 แคว้น จักรพรรดิฮั่นจาง
สมเด็จพระจักรพรรดิจางแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ จักรพรรดิฮั่นจาง (, 57 - 9 เมษายน 88) มีพระนามเดิมว่า องค์รัชทายาทหลิวต้า ประสูติเมื่อ ค.ศ. 57 (พ.ศ. 600) ปีเดียวกับที่พระอัยกา (จักรพรรดิฮั่นกวังอู่) สวรรคตและพระราชบิดา (จักรพรรดิฮั่นหมิง) เสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 75 (พ.ศ. 618) องค์ชายหลิวต้า รัชทายาทจึงเสด็จขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิฮั่นจาง จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่ง ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เมื่อพระชนม์เพียง 18 พรรษา เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น|皇太子德仁親王||โคไตชิ นะรุฮิโตะ ชินโน) หรืออดีต เจ้าชายฮิโระ พระราชสมภพ ณ กรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ทรงสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยกะคุชูอิน และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ทรงสนพระทัยในเรื่องของประวัติศาสตร์และดนตรี และยังโปรดปรานการสีวิโอลาอีกด้วย พระองค์ทรงอภิเษกกับมะซะโกะ โอะวะดะ ที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในสาขาเศรษฐศาสตร์ และทางด้านการทูตที่กระทรวงการต่างประเทศ จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ
ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายฮิโกะฮิโตะ () จักรพรรดิฮั่นผิง
สมเด็จพระจักรพรรดิผิงแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นผิงตี้ (9 ปีก่อน ค.ศ.-3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 5) ทรงพระนามเดิมว่าหลิวคัน เป็นพระราชอนุชาในจักรพรรดิฮั่นเฉิงตี้ และเป็นโอรสอีกองค์ของจักรพรรดิฮั่นเสวียนตี้ เมื่อจักรพรรดิฮั่นไอตี้สวรรคตเมื่อ 1 ปีก่อน ค.ศ. (พ.ศ. 542) ตอนนั้นหลิวคันพระชนม์เพียง 9 พรรรษาและได้ขึ้นครองราชย์แทนพระญาติเป็นจักรพรรดิฮั่นผิงตี้ จักรพรรดิโกะ-ไซ
เมื่อเจ้าชายซะโตะฮิโตะเริ่มเจริญพระชนมายุจักรพรรดิโกะ-ไซจึงได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายซะโตะฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเรเง็ง เมื่อวันที่ 26 เดือน 1 ปี คันบุง ที่ 3 ตรงกับวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1663  มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ
มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ เกิดเมื่อปีค.ศ. 1147 ที่เมืองอะสึดะ[2][3][4] (熱田) แคว้นโอะวะริ (尾張) ใกล้กับเมืองนะโงะยะ จังหวัดไอจิในปัจจุบัน โยะริโตะโมะเกิดในตระกูลเซวะเง็นจิ (清和源氏) หรือตระกูลคะวะชิเง็นจิ (河内源氏) ซึ่งเป็นตระกูลซะมุไรที่มีชื่อเสียงและผลงานอย่างมากในสมัยเฮอัง โยะริโตะโมะเป็นบุตรชายคนที่สามของมินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ (源義朝) ซึ่งเป็น<i data-parsoid='{"dsr":[1740,1751,2,2]}'>โทเรียว หรือประมุขแห่งตระกูลเซวะเง็นจิ ซึ่งเกิดกับนางยุระ-โงเซ็ง (由良御前) ภรรยาเอกของโยะชิโตะโมะ ซึ่งเป็นบุตรสาวของฟุจิวะระ โนะ ซุเอะโนะริ (藤原季範) นางยุระเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในองค์หญิงมุเนะโกะ พระธิดาในจักรพรรดิโทะบะ โยะริโตะโมะเมื่อแรกเกิดได้รับชื่อว่า โอะนิมุชะ (鬼武者) มีพี่ชายต่างมารดาจำนวนสองคนได้แก่ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิฮิระ (源義平) และ มินะโมะโตะ โนะ โทะโมะนะงะ (源朝長) มีน้องชายต่างมารดาอีกหกคน ที่เหลือรอดเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ได้แก่ มินะโมะโตะ โนะ โนะริโยะริ (源範頼) และมินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ (源義経) และมีน้องสาวมารดาเดียวกันคือ นางโบมง-ฮิเมะ (坊門姫) เมื่อเติบโตขึ้นโอะนิมุชะจึงเข้าพิธี<i data-parsoid='{"dsr":[2343,2355,2,2]}'>เง็มปุกุ</i>ได้รับชื่อว่า โยะริโตะโมะ จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ
เจ้าชายโทะมิฮิโตะในฐานะรัชทายาทขึ้นเป็นจักรพรรดิสืบต่อจาก จักรพรรดิโกะ-นิโจ พระญาติที่ประชวรและสวรรคตอย่างกระทันหัน
โดยตลอด 10 ปีในรัชกาลทั้งอดีต จักรพรรดิฟุชิมิ พระราชบิดาและอดีต จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ พระเชษฐาต่างพระราชมารดาได้ผลัดกันเป็น ไดโจโฮโอ 
( , มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจเหนือจักรพรรดิฮะนะโซะโนะ จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ
ทรงมีพระราชโอรสทั้งสิ้น 2 พระองค์คือ
เจ้าชายทะเนะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาจากจักรพรรดิฟุชิมิพระราชบิดาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทเมื่อปี พ.ศ. 1832 ขณะมีพระชนมายุเพียง 1 พรรษาในปี พ.ศ. 1856 อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิทรงได้เป็นไดโจโฮโอแต่เพียงพระองค์เดียวเนื่องจากอดีตจักรพรรดิฟุชิมิทรงพระผนวชและทรงยกจักรพรรดิฮะนะโซะโนะให้เป็นโอรสบุญธรรมของอดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ มิชิมะ ยูกิโอะ
มิชิมะ ยูกิโอะ หรือชื่อเกิดว่า ฮิราโอกะ คิมิตาเกะ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1925 ในครอบครัวที่มีบรรพบุรุษเป็นซามูไร ตอนยังเป็นเด็ก ยูกิโอะอาศัยอยู่กับคุณย่า จนถึงปี ค.ศ. 1937 เขาก็ย้ายกลับไปอยู่กับครอบครัว ยูกิโอะเป็นเด็กเรียนดี และสนใจในวรรณกรรมตะวันตก งานเขียนของเขาได้รับการตีพิมพ์ตั้งแต่สมัยเขาอยู่ชั้นมัธยมศึกษา เมื่อเรียนกฎหมายที่มหาวิทยาลัยโตเกียว เขาก็เปลี่ยนมาใช้นามปากกา "มิชิมะ ยูกิโอะ" เพื่อปกปิดอายุตัวเอง หลังเรียนจบ ยูกิโอะทำงานในกระทรวงการคลัง แต่ต่อมาก็ลาออกมาเขียนนิยาย เขามีแนวคิดที่จะฟื้นฟู "บูชิโด" และต่อต้านการพัฒนาแบบตะวันตกของญี่ปุ่น ยูกิโอะมีความคิดว่าจักรพรรดิโชวะควรสละราชสมบัติ เพื่อแสดงความรับผิดชอบที่ญี่ปุ่นแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง จึงเริ่มรวบรวมผู้คน จนในวันที่ 25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1970 ยูกิโอะและพรรคพวกอีก 4 คนก็บุกยึดศูนย์บัญชาการกองกำลังป้องกันตนเองญี่ปุ่น จับผู้บัญชาการเป็นตัวประกัน และปลุกระดมให้กองทัพก่อรัฐประหาร แต่ไม่เป็นผล ยูกิโอะจึงกระทำเซ็ปปูกุ หรือคว้านท้องตัวเอง เจ้าหญิงโยะชิโกะ (จักรพรรดินิโจ)
เจ้าหญิงโยะชิโกะ ( ; 7 ธันวาคม 1684 – 14 กรกฎาคม 1719) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโทะบะ จักรพรรดิองค์ที่ 74 ที่ประสูติแต่ ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ เป็นจักรพรรดินีหรือ ชูงู ใน จักรพรรดินิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 77 ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระนัดดา เจ้าชายมาซาฮิโตะ เจ้าฮิตาชิ
ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2509 เจ้าชายมาซาฮิโตะ ทรงอภิเษกสมรสกับสึงะรุ ฮะนะโกะ ธิดาคนที่สี่ใน สึงะรุ โยะชิทะกะ อดีตขุนนางเชื้อสายของไดเมียวแห่งสึงะรุ ในวันเดียวกัน สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ ได้พระราชทานพระนามว่า เจ้าฮิตาชิ ทั้งสองพระองค์ประทับอยู่ที่ พระราชวังในโคมะซะวะโดะริในฮิกะชิ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยเจ้ามาซาฮิโตะ และเจ้าหญิงฮานาโกะ ทรงไม่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกันแม้แต่พระองค์เดียว จักรพรรดิมนโตะกุ
ต่อจากนั้นในวันที่ 25 เดือน 11 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 850 จักรพรรดิมนโตะกุได้สถาปนา เจ้าชายโคะเระฮิโตะ () พระราชโอรสองค์ที่ 4 ที่ประสูติแต่จักรพรรดินีฟุจิวะระ โนะ อะกิระเคโกะธิดาของ ฟุจิวะระ โนะ โยะชิฟุซะ พระชนมายุเพียง 8 เดือนขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ จักรพรรดิฮั่นเหอ
สมเด็จพระจักรพรรดิเหอแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นเหอตี้ (ค.ศ. 79 - 13 มกราคม ค.ศ. 105) ทรงพระนามเดิมว่าองค์รัชทายาทหลิวจ้าว โดยเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิฮั่นจางตี้ และพระสนมเหลียง แต่ภายหลังทรงได้เป็นพระราชโอรสบุญธรรมในตู้ฮองเฮา เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 88 (พ.ศ. 631) องค์รัชทายาทหลิวจ้าวจึงเสด็จขึ้นครองราชย์
เป็น จักรพรรดิฮั่นเหอตี้ เมื่อพระชนม์เพียง 9 พรรษา จักรพรรดิโชวะ
จักรพรรดิฮิโระฮิโตะ ทรงดำเนินพระราชกรณียกิจทั่วไปที่เกี่ยวกับรัฐธรรมนูญ การขจัดทุกข์บำรุงสุขและให้กำลังใจแก่ประชาชน การปรากฏพระองค์ในพิธีการหรือเหตุการณ์สำคัญ นอกจากนี้ ยังทรงมีบทบาทสำคัญในด้านการสร้างภาพลักษณ์ทางการทูตของญี่ปุ่น เสด็จพระราชดำเนินเยือนต่างประเทศอยู่บ่อยครั้งเพื่อพบปะกับผู้นำต่างประเทศ อาทิ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 (พ.ศ. 2514) , ประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด (พ.ศ. 2518) เป็นต้น เจ้าชายฟุรุฮิโตะ โนะ โอเอะ
เจ้าชายฟุรุฮิโตะ โนะ โอเอะ ( ; ? – 7 ตุลาคม 1188) เจ้าชายและพระสัสสุระแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโจะเม จักรพรรดิองค์ที่ 34 และเป็นพระสัสสุระ (พ่อตา) ใน จักรพรรดิเท็นจิ จักรพรรดิองค์ที่ 38 เนื่องจากพระธิดาของเจ้าชายฟุรุฮิโตะคือ ยะมะโตะฮิเมะ โนะ โอกิมิ ได้เข้าพิธีอภิเษกเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิเท็นจิ ฮิโระ ซางะ
ตระกูลซางะอยู่ในชั้นคุเงะสายโอริมาจิ ซันโจ ซึ่งเป็นสายตระกูลฟูจิวาระทางเหนือ ฮิโระเกิดในปี พ.ศ. 2457 ณ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นบุตรีคนแรกของขุนนางซาเนโตะ ซางะ เมื่อเธอเติบโตขึ้น จึงได้เข้าศึกษาในโรงเรียนกากูชูอิง ซึ่งเป็นโรงเรียนสตรีล้วน จักรพรรดิอิจิโจ
จักรพรรดิอิชิโจหรือเจ้าชายคะเนะฮิโตะเป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิเอ็งยู จักรพรรดิองค์ที่ 64 ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ในรัชสมัย จักรพรรดิคะซัง จักรพรรดิองค์ที่ 65 พระราชโอรสใน จักรพรรดิเรเซ จักรพรรดิองค์ที่ 63 ผู้เป็นพระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) เมื่อ ค.ศ. 984 หลังจากนั้นอีก 2 ปีคือในวันที่ 23 เดือน 6 ปี คันนา ที่ 1 ตรงกับวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 986 จักรพรรดิคะซังได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายคะเนะฮิโตะพระชนมายุเพียง 6 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิอิชิโจ วันรุ่งขึ้นคือวันที่ 24 เดือน 6 ปี คันนา ที่ 1 ตรงกับวันที่ 1 สิงหาคม ได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิอิชิโจที่ พระราชวังหลวงเฮอัง  จักรพรรดิโชวะ
แม้ว่าสมเด็จพระจักรพรรดิจะรอดพ้นจากข้อหาอาชญากรสงคราม แต่ทรงถูกบังคับ[8] ให้ปฏิเสธการเรียกร้องรัฐชินโตที่จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นเป็น อะระฮิโตะงะมิ หรือพระเจ้าที่มีตัวตน สิ่งนี้เป็นแรงจูงใจจากข้อเท็จจริงที่ว่า ตามรัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น ค.ศ. 1889 บัญญัติให้จักรพรรดิมีพระราชอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมาจากความเชื่อของชินโตที่ว่า พระราชวงศ์แห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นเป็นสืบเชื้อสายมาจากจันทรเทพ สึกุโยะมิ และ สุริยะเทพี อะมะเตะระซุ ซึ่งจักรพรรดิฮิโระฮิโตะยืนกรานในความเชื่อนี้ ดังในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2488 ตรัสกับรองสมุหพระราชวัง มิชิโอะ คิโนะชิตะ ว่า "เป็นเรื่องที่ยอมรับได้ที่จะบอกว่า ความคิดที่ว่าเท็นโน (จักรพรรดิ) เป็นลูกหลานของเทพเจ้านั้น เป็นความคิดที่ผิด แต่เป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้อย่างยิ่งหากจะบอกว่า เรื่องที่เท็นโนเป็นลูกหลานของเทพเจ้า เป็นเรื่องเพ้อเจ้อ "[9] จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิ
เจ้าหญิงโทชิโกะทรงสืบราชบัลลังก์เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิโมะโมะโซะโนะทรงสละราชสมบัติให่แก่พระเชษฐภคินีองค์โปรด พระราชโอรสของจักรพรรดิโมะโมะโซะโนะคือ เจ้าชายฮิเดะฮิโตะ(ต่อมาทรงเป็นที่รู้จักในพระนาม สมเด็จพระจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ)ซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 5 พรรษา องค์จักรพรรดินีนาถผู้เป็นพระปิตุจฉาของเจ้าชายฮิเดะฮิโตะทรงเห็นว่าพระนางควรจะยึดราชบัลลังก์ไว้จนกว่าพระนัดดาพระองค์นี้จะมีวุฒิภาวะและความรับผิดชอบเพียงพอจะบริหารราชการแผ่นดินได้ จักรพรรดิจุนโตกุ
จักรพรรดิจุนโตกุประสูติเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1197 ณ พระราชวังหลวงเฮอัง เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ของ จักรพรรดิโกะ-โทบะ และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ จักรพรรดิโชวะ
Family of Main Page 8.โอะซะฮิโตะ, สมเด็จพระจักรพรรดิโคเม4.มุสึฮิโตะ, จักรพรรดิเมจิ9.พระสนมโยะชิโกะ นะกะยะมะ2.โยะชิฮิโตะ, สมเด็จพระจักรพรรดิไทโช10. ทะกะมิสึ ยะนะงิวะระ5. พระสนมนะรุโกะ ยะนะงิวะระ11. อุตะโนะ ฮะเซะงะวะ1.ฮิโระฮิโตะ, สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ 12.เจ้าชายคุโจ ฮิซะตะดะ, ผู้สำเร็จราชการ6.เจ้าชายคุโจ มิชิตะกะ แห่งฟุจิวะระ13. ท่านหญิงสึเนะโกะ คะระฮะชิ3.ซะดะโกะ คุโจ, สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม14. โยะริโอะกิ โนะมะ7. ท่านหญิงอิกุโกะ โนะมะ15.? โทโยโตมิ ฮิเดโยริ
ฮิเดโยริ เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1593 ที่ ปราสาทโอซะกะ เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของ โทโยโตมิ ฮิเดะโยะชิ กับ นางโยะโดะ โดะโนะ ภรรยาน้อยคนโปรดเมื่อวัยเด็กบิดาตั้งชื่อให้ว่า ฮิโระอิมะรุ และเมื่อฮิโระอิมะรุถือกำเนิดก็ทำให้บิดากับฮิเดะสึงุผู้เป็นหลานชายซึ่งเป็นผู้สืบทอดอำนาจทะเลาะกันและฮิเดะโยะชิได้ปลดฮิเดะสึงุออกจากตำแหน่งพร้อมกับตั้งฮิโระอิมะรุเป็นทายาทสืบทอดอำนาจแทน โมริฮิโระ ฮิงาชิกูนิ
พันตรี โมริฮิโระ ฮิงาชิกูนิ (; 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 – 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512) หรือพระนามเดิม เจ้าชายโมริฮิโระแห่งฮิงาชิกูนิ () เป็นเชื้อพระวงศ์ญี่ปุ่นที่รับราชการเป็นทหารสังกัดหน่วยปืนใหญ่ในกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และเป็นอดีตพระชามาดาในจักรพรรดิโชวะ ด้วยเป็นอดีตพระภัสดาในเจ้าหญิงชิเงะโกะ เจ้าหญิงเทะรุ เจ้าชายทากาฮิโตะ เจ้ามิกาซะ
เจ้าชายทะกะฮิโตะ เจ้ามิกะซะ () (2 ธันวาคม พ.ศ. 2458 - 27 ตุลาคม พ.ศ. 2559) เป็นพระโอรสองค์สุดท้องใน สมเด็จพระจักรพรรดิไทโช และ สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม และเป็นพระอนุชาในจักรพรรดิโชวะ และเป็นพระปิตุลาของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงคิกุโกะแห่งทะกะมะสึ เจ้ามิกะซะถือเป็นเชื้อพระวงศ์ที่พระชนมายุยืนยาวที่สุดในราชวงศ์ญี่ปุ่น จักรพรรดิโมะโมะโซะโนะ
ในเดือน 3 ปี เอ็งเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1747 จักรพรรดิซะกุระมะชิพระราชบิดาได้สถาปนาเจ้าชายโทะโอะฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่พระชนมายุเพียง 6 พรรษาขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์แต่หลังจากนั้นไม่นานในวันที่ 2 เดือน 5 ปี เอ็งเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1747 จักรพรรดิซะกุระมะชิได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายโทะโอะฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโมะโมะโซะโนะ โดยในเวลาไม่นานได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิโมะโมะโซะโนะ จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ
หลังจากสงครามโฮเง็ง การปกครองของราชสำนักเฮอังก็ตกอยู่ภายใต้อำนาจของพระภิกษุชินเซ จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะทรงสละราชบัลลังก์ให้พระโอรสเจ้าชายโมะริฮิโตะ ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดินิโจใน ค.ศ. 1158 และกุมอำนาจอยู่เบื้องหลังในฐานะอดีตพระจักรพรรดิตามระบบอินเซ แต่ทว่าจักรพรรดินิโจทรงไม่เต็มพระทัยที่จะให้บิดาของพระองค์ขึ้นมามีอำนาจเหนือพระองค์ จึงเกิดการแก่งแย่งอำนาจระหว่างอดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะกับพระโอรส  จักรพรรดิทะกะกุระ
จักรพรรดิทะกะกุระประสูติเมื่อวันที่ 20 กันยายน 1704 มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโนะริฮิโตะ ต่อมาเปลี่ยนเป็น เจ้าชายโนะบุฮิโตะ เป็นพระราชโอรสลำดับที่ 4 ในอดีต จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ที่ประสูติแต่ ไทระ โนะ ชิเงะโกะ น้องเมียของ ไทระ โนะ คิโยะโมะริ ขุนนางผู้กุมอำนาจในราชสำนักขณะนั้นอดีตจักรพรรดิทะกะกุระเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 30 มกราคม 1724 ณ พระราชวังหลวงเฮอัง ขณะพระชนม์ได้เพียง 19 พรรษา สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
รายพระนามพระมหากษัตริย์ทั่วโลกเรียงตามวันเสด็จขึ้นครองราชย์ จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ
ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1491 (พ.ศ. 2034) เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1505 (พ.ศ. 2048) องค์ชายจูหู พระราชโอรสรัชทายาท ซึ่งมีพระชนม์เพียง 14 พรรษา จึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเจิ้งเต๋อ เจ้าชายนะโอะฮิโตะ
เจ้าชายนะโอะฮิโตะ ( ; 1878 – 2 มิถุนายน 1951) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ ซึ่งประสูติภายหลังจากที่พระบิดาสละราชบัลลังก์แล้วต่อมาพระองค์ได้เป็นพระโอรสบุญธรรมใน จักรพรรดิซุโก และได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อ พ.ศ. 1851 กระทั่งถูกปลดเมื่อ พ.ศ. 1854 ภายหลังจากที่พระบิดาบุญธรรมถูกโค่นราชบัลลังก์ จักรพรรดินีโคจุง
ในที่สุด สำนักพระราชวังก็ประกาศกฎหมายเรื่องการอภิเษกสมรสระหว่างมกุฎราชกุมารฮิโระฮิโตะ กับเจ้าหญิงนะงะโกะ ซึ่งจะมีขึ้นในวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 นับจากวันที่มีประกาศจากสำนักพระราชวังซึ่งมีขึ้นตั้งแต่วันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921 และผ่านมาด้วยความเรียบร้อยมากว่าสองปี โดยเหลือเวลาเพียงสองเดือนก็จะถึงวันอภิเษกสมรส ขณะนั้นได้เกิดแผ่นดินไหวในแถบคันโต สร้างความเสียหายแก่ประชาชนชาวญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก ทำให้ประชาชนไร้ที่อยู่อาศัยหลายล้านคน เพื่อเป็นการไว้อาลัยในเหตุการณ์ครั้งนี้ สำนักพระราชวังจึงได้เลื่อนกำหนดการอภิเษกสมรส เป็นวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1924 หรืออีกประมาณหนึ่งเดือนเศษ ซึงการอภิเษกสมรสเป็นไปได้อย่างราบรื่น และมกุฎราชกุมารฮิโระฮิโตะได้ประกาศยกเลิกระบบนางห้ามที่อนุญาตให้ชนชั้นสูงมีพระสนมได้หลายคน โดยมกุฎราชกุมารได้ปลดปล่อยพระสนม 39 พระองค์ โดยที่จะมีพระมเหสีเพียงพระองค์เดียว และเจ้าหญิงนะงะโกะ ได้รับการสถาปนาเป็น มกุฎราชกุมารีนะงะโกะ คุโรดะ โยชิตากะ
คุโรดะ โยชิตากะ เกิดเมื่อค.ศ. 1546 ที่ปราสาทฮิเมจิ จังหวัดเฮียวโงะในปัจจุบัน เป็นบุตรชายของคุโรดะ โมโตตากะ (黒田職隆) ซามูไรผู้ครองปราสาทฮิเมจิซึ่งอยู่ภายใต้การปกครองของโคเดระ มาซาโมโตะ (小寺政職) "ไดเมียว"แห่งแคว้นฮาริมะ () โยชิตากะสมรสกับนางมิซึ (Mitsu) ธิดาบุญธรรมของโคเดระ มาซาโมโตะ ในค.ศ. 1567 โมโตตากะผู้เป็นบิดาได้สละตำแหน่งเจ้าครองปราสาทฮิเมจิให้แก่โยชิตากะบุตรชาย โยชิตากะจึงขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นทั้งผู้ปกครองปราสาทฮิเมจิและที่ปรึกษาคนสำคัญของเจ้าครองแคว้นฮาริมะ จักรพรรดิโกซางะ
เนื่องจากการสวรรคตอย่างกะทันหันของ จักรพรรดิชิโจ โดยไร้รัชทายาทเหล่าขุนนางในราชสำนักที่นำโดย คุโจ มิชิอิเอะ ซึ่งเป็น เซ็สโซ ในรัชกาลก่อนได้สนับสนุน เจ้าชายทะดะนะริ (Imperial Prince Tadanari) พระราชโอรสของ จักรพรรดิจุนโตะกุ แต่ได้รับการปฏิเสธจากทาง รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ที่นำโดย โฮโจ ยะซุโตะกิ (Hojo Yasutoki) ชิกเก็ง หรือผู้สำเร็จราชการของโชกุนเนื่องจากพระราชบิดาของเจ้าชายมีส่วนร่วมใน สงครามปีโจคิว ซึ่งทางรัฐบาลโชกุนได้สนับสนุน เจ้าชายคุนิฮิโตะ พระราชโอรสใน จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ พระชนมายุ 22 พรรษาซึ่งถูกเนรเทศไปอยู่ จังหวัดโทะซะ ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ภายหลังจากสงครามปีโจคิวให้มารับราชสมบัติ
หลังจากครองราชย์ได้เพียง 4 ปีก็สละราชบัลลังก์เมื่อ ค.ศ. 1246 ขณะพระชนมายุเพียง 26 พรรษาโดยสละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายฮิซะฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่พระชนมายุเพียง 3 พรรษาขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ ส่วนพระองค์ก็ได้เป็น ไดโจโฮ หรือ โฮโอ ที่แปลว่า อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนา ต่อมาบังคับให้จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะสละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ พระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาเดียวกันขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิคะเมะยะมะ ซึ่งหลังจากนั้นเชื้อพระวงศ์ซึ่งสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิทั้ง 2 พระองค์ก็พยายามอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศถึงขั้นแบ่งเป็นราชวงศ์เหนือ-ใต้ ก่อนที่ จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ จักรพรรดิองค์ที่ 100 จาก ราชวงศ์เหนือ จะสามารถก้าวขึ้นเป็นจักรพรรดิเพียงพระองค์เดียวของญี่ปุ่นภายหลังการสละราชบัลลังก์ของ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์ที่ 4 และองค์สุดท้ายจากราชวงศ์ใต้เมื่อปี 1935 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เข้าพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ และทรงสถาปนาเจ้าฟ้าหญิงมิชิโกะ มกุฎราชกุมารี ขึ้นเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าคะสึระ
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าคะสึระ (;ประสูติ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 - 8 มิถุนายน พ.ศ. 2557) เป็นสมาชิกในพระราชวงศ์แห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นโอรสองค์ที่สองในเจ้ามิกะซะกับเจ้าหญิงพระวรชายามิกะซะ พระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ โมโตฮิโระ ฮาตะ
โมโตฮิโระ ฮาตะ (秦基博) เกิดเมื่อวันที่ 11 ตุลาคม 1980 เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่น ออกอัลบัมแรกในปีพ.ศ. 2549 กับค่ายเพลงยักษ์ใหญ่ BMG Japan ในชื่อเพลงชินคุโระ (シンクロ) โมโตฮิโระมีความสูง 178 เซนติเมตร หมู่เลือดเอ มีพี่น้อง 3 คน จักรพรรดินะกะมิกะโดะ
ในปี โฮเอะ ที่ 5 ตรงกับ ค.ศ. 1708 จักรพรรดิฮิงะชิยะมะได้โปรดให้จัดพิธีสถาปนาเจ้าชายยะซุฮิโตะพระราชโอรสองค์ที่ 5 ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์หลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิฮิงะชิยะมะได้ประกาศสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายยะซุฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดินะกะมิกะโดะ เมื่อวันที่ 21 เดือน 6 ปี โฮเอะ ที่ 6 ตรงกับวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1709 โดยได้มีการจัดพิธีราชาภิเษกขึ้นที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ เมื่อวันที่ 11 เดือน 11 ปี โฮเอะ ที่ 7 ตรงกับวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1710 