นมเปรี้ยวยาคูลท์ผลิตขึ้นครั้งแรกเมื่อไหร่?
ยาคูลท์
ยาคูลท์นั้น ศาสตราจารย์ชิโระตะ มิโนะรุ อาจารย์จากมหาวิทยาลัยเกียวโต คิดค้นขึ้นใน พ.ศ. 2473 และต่อมาใน พ.ศ. 2478 เขาได้ก่อตั้งบริษัทยาคูลท์ (Yakult Honsha Co., Ltd.) ในเมืองมินะโตะ จังหวัดโตเกียว ปัจจุบันได้มีการผลิตและจำหน่ายยาคูลท์ไปทั่วโลก
แม่ปูเปรี้ยว
แม่ปูเปรี้ยว เป็นบทประพันธ์ของ นันทนา วีระชน ถูกสร้างเป็นละครแล้ว 3 ครั้ง ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2529 สร้างโดย ดาราวิดีโอ นำแสดงโดย ฉัตรชัย เปล่งพานิช และ อรพรรณ พานทอง ออกอากาศทางช่อง 7 ครั้งที่สองในปี พ.ศ. 2544 สร้างโดย ชลลัมพี นำแสดงโดย เพ็ญเพ็ชร เพ็ญกุล และ ชลธิชา นวมสุคนธ์ ออกอากาศทางช่อง 3 ครั้งที่สามในปี พ.ศ. 2555 สร้างโดย บริษัท นพพร โปรโมชั่น แอนด์ พิคเจอร์ จำกัด นำแสดงโดย รังสิต ศิรนานนท์ และ ทัศนียา การสมนุช ออกอากาศทาง ช่อง 7
เรืองราวของชายหนุ่มเจ้าของโรงแรมริมชายทะเล มีชีวิตดีๆตั้งแต่เด็ก สตาร์บัคส์
บริษัทได้เริ่มผลิตเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพใน ค.ศ. 2008 ซึ่งรวมไปถึงเครื่องดื่มในรูปแบบโลว์แคลลอรีและไม่มีน้ำตาล โดยจะใช้นมพร่องมันเนยแทนนมปกติ และสามารถเพิ่มความหวานได้ด้วยสิ่งที่ให้ความหวานจากธรรมชาติ (เช่น น้ำตาลทราย, น้ำเชื่อม หรือน้ำผึ้ง), สารให้ความหวาน (เช่น สวีตแอนด์โลว์, สเปลนดา, อีควอล). สตาร์บัคส์ได้เลิกขายผลิตภัณฑ์จากนมวัวที่ถูกเลี้ยงด้วย rBGH ในปี ค.ศ. 2007 เป๊ปซี่
ธุรกิจเป๊ปซี่-โคลาเริ่มต้นด้วยโฆษณาภายใต้แนวคิดว่า สดชื่น มีชีวิตชีวา ช่วยย่อยอาหาร ทำให้ในปี 1903 คาเลบขายเครื่องดื่มของเขาได้ 7,968 แกลลอน และในอีกสองปีต่อมาเขาได้ขยายการบรรจุขวดเป๊ปซี่-โคล่าออกไปอีก 2 สาขาให้กับนักลงทุนอิสระในเมือง ชาร์ล็อต และ เดอร์แฮม นอร์ธคาโรไลนา ในปี 1906 ได้สาขาขยายเพิ่มขึ้นอีกเป็น 15 สาขา และเพิ่มก้าวกระโดดไปเป็น 40 สาขาในปี 1907 จนกระทั่งในตอนปลายปี 1910 มีสาขาของเป๊ปซี่-โคลาตั้งอยู่ใน 24 รัฐ และขายเครื่องดื่มได้กว่า 100,000 แกลลอนต่อปี คาเลบประสบความสำเร็จในธุรกิจเป็นอย่างมาก ด้วยผู้บรรจุขวดเป๊ปซี่-โคลา นักลงทุน และการตั้งกองทุนที่มั่นคงเพื่อการขยายองค์กร นับเป็นการวางรากฐานของกิจการ เป๊ปซี่-โคล่า นับตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมาจนถึงวันนี้ ครีมเทียม
ตราสินค้า คาร์เนชั่น คอฟฟีเมต เริ่มต้นจากประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นสินค้าเพื่อใช้ทดแทนนมสำหรับใส่ในกาแฟโดยเฉพาะ เพื่อให้ได้รสชาติที่ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม หลังจากที่เริ่มวางจัดจำหน่ายในปี 1961 คอฟฟีเมตได้รับความนิยมในทันทีเนื่องจากสินค้าช่วยให้กาแฟลดความขมเฝื่อน แต่กลับกลมกล่อมหอมันได้อย่างที่ผู้บริโภคชื่นชอบ 
จากความนิยมที่แพร่หลายเพิ่มมากขึ้น ตราสินค้าได้ปรับ เป็น เนสท์เล่ คอฟฟีเมตในปี 1985 จากการควบรวมกิจการ เพื่อใช้ตราสินค้านี้ในการจัดจำหน่ายไปทั่วโลก 
ในประเทศไทย โรงงานผลิต เนทส์เล่ คอฟฟีเมต เริ่มขึ้นเมื่อปี 1983 และพร้อมผลิตสินค้าออกจำหน่ายในประเทศไทยเมื่อปี 1985  มอลต์
มอลต์ () ได้มาจากข้าวบาเลย์ ซึ่งเป็นธัญพืชที่นิยมปลูกในประเทศ ที่มีภูมิภาคเย็น จะมีการปลูกกันมาก ในประเทศทางทวีปยุโรป เช่น เยอรมนี ออสเตรีย อังกฤษ เดนมาร์ก และออสเตรเลีย ส่วนในประเทศไทยมีการนำ สายพันธุ์ ข้าวบาร์เลย์เข้ามาปลูกในแถบ ภาคเหนือ ซึ่งมีภูมิอากาศเย็น ข้าวมอลต์ มีรสชาติ สี และกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์เฉพาะ เป็นที่นิยมของผู้บริโภคและมีคุณค่าทางโภชนาการสูงซึ่งเกิดจากสารอาหารชนิดต่างๆ ที่สร้างสะสมอยู่ในเมล็ดข้าวระหว่างการงอก ข้าวมอลต์สามารถจำหน่ายในรูปข้าวกล้องมอลต์ พร้อมหุงรับประทานหรือนำไปใช้เป็นวัตถุดิบผลิตผลิตภัณฑ์ชนิดต่างๆ อาทิ เบียร์ วิสกี้ โจ๊กข้าวมอลต์ ผงชงดื่มเพื่อสุขภาพ เครื่องดื่มมอลต์ สกัดเข้มข้น น้ำมอลต์สกัด เป็นต้น  เจ้าจอมแว่น ในรัชกาลที่ 1
เจ้าจอมแว่นเป็นผู้มีฝีมือในการปรุงอาหารอย่างยิ่ง อาทิ การปรุงน้ำยาขนมจีน (สันนิษฐานว่าคงเป็นน้ำยาแบบลาว) นอกจากนี้ในตำนานยังกล่าวว่าทรงเป็นผู้คิดประดิษฐ์ขนมไข่เหี้ย สาเหตุเนื่องจากพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก (รัชกาลที่ 1) มีพระราชประสงค์จะเสวยไข่เหี้ยกับมังคุด แต่ไม่มีผู้ใดหามาได้เนื่องจากมิใช่ฤดูกาลวางไข่ของตัวเหี้ย เจ้าจอมแว่นจึงได้คิดประดิษฐ์ขนมไข่เหี้ยขึ้นตั้งเครื่องถวายแทน โดยประดิษฐ์เลียนแบบรูปร่างของไข่เหี้ย จนเป็นที่พอพระราชหฤทัย ต่อมา ขนมไข่เหี้ยนี้ทางสยามได้เรียกชื่อใหม่ว่า ขนมไข่หงส์ [18] ขนมโตเกียว
ที่มาของขนมโตเกียวนั้นไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่นอน บ้างก็ว่ามาจากขนมยะสึฮะชิ บ้างก็ว่าน่าจะมาจากขนมโดะระยะกิของญี่ปุ่น บ้างก็ว่ามาจากการที่ผู้ขายละเลงแป้งแล้วบีบแป้งเป็นเส้นคล้ายตัวอักษรญี่ปุ่นด้านข้าง ก่อนจะม้วนแป้ง แต่ที่มาที่เชื่อถือกันมากที่สุด เชื่อว่าในราว พ.ศ. 2510 ที่ห้างสรรพสินค้าไทยไดมารู ซึ่งเป็นกิจการห้างสรรพสินค้าของญี่ปุ่นมาเปิดดำเนินกิจการครั้งแรกในประเทศไทย ที่ย่านราชประสงค์ ห้างนี้เป็นที่นิยมมาก เพราะเป็นสถานที่แห่งแรกในประเทศไทยที่มีบันไดเลื่อนและเครื่องปรับอากาศ เชื่อว่าจุดกำเนิดของขนมโตเกียวมาจากการที่มีผู้ขายอยู่ที่ห้างแห่งนี้ โดยดัดแปลงมาจากขนมโดะระยะกิของญี่ปุ่น แล้วตั้งชื่อขนมของตนเองที่ทำขึ้นใหม่นี้ว่า "ขนมโตเกียว" เนื่องจากไทยไดมารูนำเข้าสินค้าจากประเทศญี่ปุ่นรวมถึงอาหารด้วย ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับกรุงโตเกียว เมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นแต่อย่างใด โดยที่คำว่า "ได" () หมายถึง "ใหญ่" และ "มะรุ" (マル) หมายถึง "วงกลม" รวมความหมายถึง "วงกลมใหญ่" มิโนรุ ชิโรตะ
มิโนรุ ชิโรตะ () (23 เมษายน ค.ศ. 1899 - 10 มีนาคม ค.ศ. 1982) นายแพทย์ และนักธุรกิจ ผู้คิดค้นและก่อตั้งบริษัทเครื่องดื่ม ยาคูลท์  โคคา-โคลา (บริษัท)
บริษัทโคคา-โคล่า เป็นบริษัทผู้ผลิตและจัดจำหน่ายน้ำอัดลมที่ใหญ่ที่สุดในโลกในแบรนด์สินค้า โค้ก ก่อตั้งบริษัทขึ้นที่ แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย เมื่อปี ค.ศ. 1892 โดย อาซา แคนด์เลอร์ ที่ได้ซื้อสิทธิบัตรจากนายแพทย์ จอห์น สติธ เพมเบอร์ตัน ซึ่งได้
เปิดบริษัทผลิตน้ำอัดลมยี่ห้อ โคคา-โคล่า โดยปัจจุบันบริษัทได้ผลิตโค้กออกมาจัดจำหน่ายวันละ 1,600,000 ขวดต่อวันและจัดจำหน่ายมาก
กว่า 200 ประเทศทั่วโลก ชานมไข่มุก
บับเบิลที (หรือที่เรียกกันว่า เพิร์ลมิลก์ที (ชานมไข่มุก) บับเบิลมิลก์ที หรือ ปัวป้ามิลก์ที) (Chinese:波霸奶茶; pinyin:bōbà nǎichá ถ้ามีไข่มุก 珍珠奶茶; zhēnzhū nǎichá) เครื่องดื่มประจำชาติไต้หวัน ก่อกำเนิดในช่วงปี 1980 เคี้ยวหนึบหนับ ลูกกลม ๆ ที่ทำมาจากแป้งมันสำปะหลังนี้เป็นที่นิยมนำมาใส่ในเครื่องดื่ม คนส่วนใหญ่นิยมเรียกว่า "ไข่มุก" ยาหม่อง
ปี 2487 ร้านขายของชำ ลี้เปงเฮง ได้ผลิตยาขี้ผึ้งชนิดหนึ่งมีสีเหลืองอ่อนและตั้งชื่อว่า ยาหม่องตราถ้วยทอง โดยมีจุดมุ่งหมายว่าเป็นยาแก้สารพัดโรค และจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเป็นเครื่องหมายถ้วยทองไว้
จากนั้นในปี พ.ศ. 2493 นายโยธิน ลีลารัศมี ได้จดทะเบียน บริษัท ถ้วยทองโอสถ จำกัด กับกระทรวงพาณิชย์เพื่อทำการผลิตยา และทำการขึ้นทะเบียนยากับสำนักคณะกรรมการอาหารและยา  เป๊ปซี่
ในปี ค.ศ. 1920 เป๊ปซี่ได้รับการนำออกสู่ตลาดด้วยแนวคิด "ดื่มเป๊ปซี่ โคล่า แล้วคุณจะพอใจ ("Drink Pepsi Cola. It will satisfy you.") [2] เมื่อราคาน้ำตาลในตลาดหุ้นนิวยอร์ก พุ่งขึ้นสูงถึง 26 เซ็นต์ต่อปอนด์ แบรดแฮม ก็ได้ลงทุนซื้อน้ำตาลเพื่อเก็บไว้เป็นจำนวนมาก ในขณะที่ราคาพุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ และพอถึงช่วงปลายปี เมื่อความต้องการน้ำตาลลดลงราคาก็ตกลงอย่างมากจนเหลือเพียงแค่ 2 เซ็นต์ต่อปอนด์เท่านั้น บราวนีช็อกโกแลต
พ่อครัวคนหนึ่งในโรงแรมพาล์มเมอร์เฮาส์ที่ชิคาโกได้คิดขนมขึ้นมาชนิดหนึ่ง จากที่เบอร์ธา พาล์มเมอร์อยากจะได้ของหวานสำหรับสุภาพสตรีที่มาเข้าร่วมในงานแสดงสินค้านานาชาติที่ชิคาโกในปี ค.ศ. 1893 เธอบอกว่า ของหวานนั้นน่าจะต้องมีขนาดเล็กกว่าเค้ก แต่ก็ต้องยังคงมีลักษณะคล้ายเค้กและสามารถรับประทานได้ง่ายโดยจะบรรจุในกล่องอาหารกลางวัน บราวนีชนิดแรกที่ว่านี้มีส่วนผสมของแอพริคอตโรยหน้าและวอลนัต และปัจจุบันที่โรงแรมก็ยังทำบราวนีตามสูตรดั้งเดิมขายอยู่ ไมโล (เครื่องดื่ม)
ในประเทศไทย ไมโลเริ่มเข้ามาจำหน่ายในประเทศในต้นปี ค.ศ. 1958 สำหรับส่วนแบ่งการตลาดของเครื่องดื่มช็อกโกแลตมอลต์หรือช็อกโกแลตร้อนในปี ค.ศ. 2007 ไมโลมีส่วนแบ่งการตลาดอยู่ที่ร้อยละ 20 โมโนโซเดียมกลูตาเมต
ผงชูรสมีการขายในเชิงพานิชย์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1909 (พ.ศ. 2452) ภายใต้ชื่อการค้าเป็นภาษาญี่ปุ่นว่า อายิโนะโมะโต๊ะ (Ajinomoto หมายถึง แก่นแท้ของรสชาติ) ในประเทศญี่ปุ่น โดยใช้วิธีการย่อยแป้งสาลีด้วยกรดเพื่อให้ได้กรดอะมิโนแล้วจึงแยกกลูตาเมตออกมาภายหลัง ผงชูรสที่ผลิตในเชิงพาณิชย์ในสมัยใหม่ผลิตขึ้นโดยการหมักด้วยจุลินทรีย์ในกลุ่ม Corynebacterium ในประเทศไทยใช้แป้งมันสำปะหลังและกากน้ำตาลเป็นวัตถุดิบหลัก ตลาดผงชูรสโลกมีขนาด 1.5 ล้านต้น ในปี พ.ศ. 2544 และคาดว่ามีการเติบโตในอัตราปีละ 4% ในเชิงพานิชย์มีการใช้ผงชูรสเป็นวัตถุปรุงแต่งรสอาหาร ซึ่งเป็นหนึ่งในกลุ่มวัตถุเจือปนอาหาร ที่สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา อนุญาตให้ใช้ได้ในอาหารที่บริโภคโดยคนทั่วไป และพบได้ในอาหารว่างประเภทขนมขบเคี้ยว อาหารแช่แข็ง และอาหารปรุงสำเร็จ เช่น เครื่องปรุงรสสำหรับบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป เป็นต้น ในภาษาจีน เรียกผงชูรสว่า เว่ยจิง เป๊ปซี่
เป๊ปซี่นั้น ในปี ค.ศ. 1898 คิดค้นขึ้นมาเพื่อใช้เป็นยาในร้านขายยาของนาย คาเลบ แบรดแฮม (Caleb D. Bradham) เภสัชกรจากเมืองนิวเบิร์น รัฐนอร์ทแคโรไลนา คาเลบ แบรดแฮม รู้ว่าเพื่อเป็นการเรียกลูกค้าให้กลับมาใช้บริการร้านขายยาของเขาอีก เขาจะต้องทำให้ร้านขายยากลายเป็นแหล่งนัดพบกัน ในตอนเปลี่ยนเข้าศตวรรษใหม่เขาทำอย่างที่เภสัชกรหลายๆ ทำ คือมีตู้น้ำโซดาในร้านขายยา ซึ่งเขาบริการเครื่องดื่มแก่ลูกค้าด้วยน้ำโซดาที่เขาปรุงขึ้นเองโดยเป็นส่วนผสมของ น้ำคาร์บอเนต ผลโคล่า วานิลลา และน้ำมันหอมสกัด ลูกค้าของเขาพากันเรียกเครื่องดื่มนี้โดยใช้ชื่อว่าเครื่องดื่มคาร์บอเนต ใช้เครื่องหมายการค้าครั้งแรกว่า "แบรดส์ ดริงค์" (Brad's Drink) เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม และในปี ค.ศ. 1902 นายแบรดแฮม ยื่นขอจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าภายใต้ชื่อ "เป๊ปซี่-โคล่า" (Pepsi-Cola) [2][3] ช็อกโกแลต
ชาวมายา (ค.ศ. 250-900) เป็นชนชาติแรกที่มีหลักฐานชัดเจนว่าได้ค้นพบความลับของต้นคาเคา โดยพวกเขาได้นำต้นคาเคามาจากป่าฝนและปลูกไว้ที่สวนหลังบ้าน พอออกฝักก็เก็บเอาเมล็ดมาหมักบ้าง คั่วบ้าง และยังบดเป็นเนื้อเหนียว อยากชงเป็นเครื่องดื่มก็เอามาผสมน้ำ โรยพริกไทยกับแป้งข้าวโพด ก็จะได้เครื่องดื่มช็อกโกแลตรสซาบซ่ามีฟองฟ่อง  ยาคูลท์
ยาคูลท์ (; โรมัน: Yakult) เป็นเครื่องดื่มอย่างนมโปรไบโอติกส์ เกิดจากกระบวนการหมักของนมพร่องมันเนยกับน้ำตาลและแบคทีเรียแลคโตบาซิลลัส (Lactobacillus casei Shirota) ซึ่งเป็นแบคทีเรียที่พบในระบบดูดซึมอาหารของมนุษย์ ซึ่งส่งผลช่วยให้ระบบในร่างกายของมนุษย์ทำงานได้ดีขึ้น ชื่อของยาคูลท์มาจากภาษาเอสเปรันโต คำว่า jahurto รูปเก่าของ jogurto ซึ่งหมายถึงโยเกิร์ต[1] นมปั่น
การใช้แป้งนมมอลล์ในนมปั่นเป็นที่นิยมมากในสหรัฐอเมริกาโดยผ่านบริษัทวอล์กรีนร้ายขายยาในชิคาโก. ในปี 1922 พนักงานของวอล์กรีน ไอวา "ป๊อป" คอสัน ผลิดตนมปั่นโดยการเพิ่มไอศกรีมวนิลลา 2 สคูปเข้าไปในสูตร(นม, น้ำเชื่อมช๊อคโกแลต และแป้งมอลล์)เครื่องดื่มนมมอลล์มาตราฐาน. สินค้าชิ้นนี้ อยู่ใภายใต้ชื่อ "นมมอลล์ ฮอร์ลิค" ซึ่งเป็นที่โด่งดังของร้ายขายยาวอล์กรีน ราวกับว่าร้านนี้เป็นส่วนหนึ่งของนมปั่นช๊อคโกแลต ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นที่รู้จักในชื่อของ "มอลล์" หรือ "มอล" และกลายเป็นหนึ่งในเครื่องดื่มน้ำพุโซดาที่เป็นที่นิยมที่สุด. น้ำตาล
น้ำตาลยังไม่มีบทบาทจนกระทั่งชาวอินเดียค้นพบวิธีการเปลี่ยนน้ำอ้อยคั้นให้เป็นผลึกน้ำตาลที่เก็บง่ายกว่าและขนส่งง่ายกว่า มีการค้นพบน้ำตาลผลึกในยุคของจักรวรรดิคุปตะ ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 5 ในภาษาอินเดียท้องถิ่น เรียกผลึกนี้ว่า "ขัณฑะ" (อักษรเทวนาครี:खण्ड,) ซึ่งเป็นที่มาของคำว่า "candy"  เนยแข็ง
เนยแข็งนั้นเกิดด้วยความบังเอิญจากการเดินทางของชนเผ่าเร่ร่อนเบดูอินในทะเลทราย เนื่องจากชายอาหรับคนหนึ่งได้พยายามนำน้ำนมบรรทุกไว้บนหลังอูฐเพื่อใช้เป็นเสบียงอาหารระหว่างการเดินทาง จึงนำกระเพาะอาหารของแพะมาใช้เป็นภาชนะบรรจุน้ำนมไว้ภายใน ขณะที่เดินทางนั้นกระเพาะอาหารของแพะได้รับความร้อนจากอากาศในทะเลทรายและบวกกับการถูกเขย่าตลอดระยะทาง ส่งผลให้เอนไซม์เรนนินในกระเพาะสัตว์ไปแยกน้ำและไขมันในนมออกจากกัน เมื่อชายผู้นี้เกิดความกระหายหมายจะดื่มน้ำนมก็ต้องประหลาดใจเมื่อเค้าพบกับก้อนนมแทน ชายผู้นี้จึงนำก้อนนมที่ได้มาใช้รับประทานเป็นอาหารแทน และกลายเป็นที่มาของการผลิตเนยและเนยแข็งในปัจจุบัน  อาหารดัดแปรพันธุกรรม
FPC เป็นเอนไซม์ที่ผลิตโดยมนุษย์ตัวแรกที่ได้รับการจดทะเบียนและได้รับอนุญาตจากคณะกรรมการอาหารและยาของสหรัฐ ผลิตภัณฑ์ FPC ได้อยู่ในตลาดมาตั้งแต่ปี 1990 และได้รับการพิจารณาในช่วง 20 ปีที่ผ่านมาว่าเป็นเอนไซม์ที่ใช้ทำให้นมจับตัวเป็นลิ่มในอุดมคติ ในปี 1999 ประมาณ 60% ของเนยแบบแข็งของสหรัฐได้ถูกทำให้มี FPC และมีสูงถึง 80% ของส่วนแบ่งการตลาดทั่วโลกสำหรับเยื่อกระเพาะลูกวัว ภายในปี 2008 ประมาณ 80% ถึง 90% ของเนยแข็งที่ทำในเชิงพาณิชย์ในสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักรจะถูกผลิตขึ้นโดยใช้ FPC วันนี้ส่วนใหญ่ของ Chymosin ที่ผลิตโดยการหมัก (FPC) ที่ใช้กันอย่างแพร่หลายมีการผลิตทั้งจากเชื้อรา "Aspergillus niger" และใช้เชิงพาณิชย์ภายใต้เครื่องหมายการค้า CHY-Max® โดย บริษัท Danish company Chr. Hansen หรือผลิตโดย "Kluyveromyces lactis" และในเชิงพาณิชย์ภายใต้เครื่องหมายการค้า MAXIREN® โดยบริษัท Dutch company DSM ลิปกลอส
ลิปกลอสผลิตจำหน่ายขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อ ปี 1932 โดยบริษัท แม็กซ์แฟกเตอร์ ในชื่อการค้า 'X-Rated' สูตรดั้งเดิมได้ขายและผลิตจนถึงปี 2003 หลังจากนั้น พร็อกเตอร์ แอนด์ แกมเบิล ที่เข้าซื้อกิจการของแม็กซ์แฟกเตอร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991 ได้เลิกการผลิต แม็กซ์แฟกเตอร์ X-Rated สูตรดั้งเดิมในปี 2003 คอลเกต
คอลเกต เป็นผลิตภัณฑ์เกี่ยวกับช่องปากอย่าง ยาสีฟัน แปรงสีฟัน ก่อตั้งโดยวิลเลียม คอลเกต และฟรานซิส สมิธ ในปี 1806 ในชื่อ Smith and Colgate ต่อมาในปี 1813 วิลเลียม คอลเกต ซื้อหุ้นกลับคืนมาและเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น William Colgate and Company เมื่อนายวิลเลียม คอลเกตเสียชีวิตแล้ว ในปี 1857 ชื่อบริษัทก็เปลี่ยนมาเป็น Colgate & Company และในปี 1873 ออกสินค้ายาสีฟันคอลเกต นูเทลลา
นูเทลลา (หรือสะกด นูเทลล่า; , , "นูแตลลา"; , ) เป็นชื่อตราสินค้าอาหารประเภทใช้ทาที่ทำจากช็อคโกแล็ตถั่วฮาเซลนัต ผลิตโดยบริษัทเฟร์เรโร จำหน่ายตามท้องตลาดในปี พ. ศ. 2507 คอลเกต-ปาล์มโอลีฟ
บริษัท คอลเกตแอนด์คัมปานี ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1806 โดยนายวิลเลียม คอลเกต เริ่มจากการเป็นตั้งโรงงานสบู่และเทียนไข ใช้ชื่อว่า "วิลเลียม คอลเกต แอนด์คัมปานี" (William Colgate & Company) หลังจากนายคอลเกตเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1857 บุตรชายของเขาได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น "Colgate & Company" บริษัทเป็นผู้ริเริ่มจำหน่ายยาสีฟันแบบบรรจุหลอดเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1908 เครื่องดื่มชูกำลัง
ในทวีปยุโรป เครื่องดื่มชูกำลังเริ่มต้นขึ้นโดยบริษัท เอส.สปิตส์ ออกจำหน่ายโดยใช้ชื่อทางการค้าว่า "เพาเวอร์ ฮอร์ส" (Power Horse) โดยก่อนที่จะเริ่มทำการจำหน่ายนั้น ชาวออสเตรีย ประกาศรับรองว่า "เรดบูลล์" (ซึ่งซื้อลิขสิทธิ์และดัดแปลงสูตรมาจากกระทิงแดง) เป็นเครื่องดื่มชูกำลังที่มียอดขายมากที่สุดในโลก โดยนำเข้าสู่ประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อปี พ.ศ. 2540 มีส่วนแบ่งการตลาด 47%  ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
เครื่องดื่มอัดลมแช่แข็ง เป็นส่วนผสมของน้ำเชื่อม, ก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์และน้ำ, ที่ถูกแช่แข็งโดยเครื่องที่สั่งได้เพื่อสร้างเครื่องดื่มที่ประกอบด้วยฟองเกล็ดน้ำแข็งที่มีของเหลวน้อยมาก. ในปี 1961, โอมาร์ Knedlik แห่ง Coffeyville, แคนซัส ได้คิดค้นเครื่องดื่มอัดลมแช่แข็งครั้งแรกและเป็นที่ยอมรับว่าเป็นผู้ประดิษฐ์เครื่องดื่มอัดลมแช่แข็ง. ในปี 1965, 7-Eleven ได้รับใบอนุญาตเครื่องและเริ่มขายสิ่งประดิษฐ์ของ Knedlik โดยชื่อแบรนด์ที่เป็นที่รู้จักแพร่หลายคือ Slurpee.[137] เป๊ปซี่
เป๊ปซี่ รสต้นตำรับ ไดเอ็ท เป๊ปซี่ นั้นเปิดตัวในปี 1964 ผลิตภัณฑ์ของเป๊ปซี่ โคล่าชนิดนี้เป็นเครื่องดื่มปราศจากน้ำตาลและปราศจากแคลอรี่ ไดเอ็ทเป๊ปซี่นั้นมีหลายรส เช่น รสไวด์เชอรี่ รสวนิลา และรสมะนาว ในบางประเทศ เรียก ไดเอ็ท เป๊ปซี่ว่า เป๊ปซี่ไลท์ และในประเทศไทยเรียกว่า Pepsi Max เป๊ปซี่ ฟรี สูตรไม่มีคาเฟอีน ปัจจุบันคือ คาเฟอีนฟรี เป๊ปซี่ คริสตัลเป๊ปซี่ และ เป๊ปซี่เคลียร์ สูตรน้ำใส คริสตัลเป๊ปซี่ รสซิทรัส ขายปี 1992 - 1993 เป๊ปซี่เคลียร์ โซดาป๊อป (ทำนองสไปรท์) คริสต์มาส 2005 เฉพาะเม็กซิโก เป๊ปซี่ เฟรช สูตรเพิ่มความสดชื่น limited-Ed in summer 2007 เป๊ปซี่ บลู - ปี 2003/2004 เป๊ปซี่ บลูฮาวาย - limited-Ed ญี่ปุ่น รสสับปะรดผสมมะนาว น้ำสีฟ้า เป๊ปซี่ คาร์นิวัล (ต่อมาคือ เป๊ปซี่ ซัมเมอร์มิกซ์) เป๊ปซี่ ไฟร์แอนด์ไอซ์ - ขายใน เกาะกวม เกาะไซปัน ไทย มาเลเซีย สิงคโปร์ ฟิลิปปินส์ เม็กซิโก เป๊ปซี่ ไฟร์ - รสชินนะมอน เป๊ปซี่ ไอซ์ - รสมินท์ เป๊ปซี่ โกลด์ - limited-Ed 2006 World Cup เป๊ปซี่ กรีน - มีเฉพาะประเทศไทย ปี 2009 สีของน้ำเป็นสีเขียวคล้ายกับเป๊ปซี่ ไอซ์ คิวคัมเบอร์ แต่มีลักษณะที่เป็นสีสดและไม่ใสเท่ากับไอซ์ คิวคัมเบอร์ เป๊ปซี่ ไอซ์ ขายในสาธารณรัฐเช็ก เป็นรสแอบเปิล และเป็นคนละผลิตภัณฑ์กับ เป๊ปซี่ไฟร์แอนด์ไอซ์ เป๊ปซี่ ไอซ์ คิวคัมเบอร์ - รสแตงกวา ขายในญี่ปุ่นเท่านั้น เป๊ปซี่ เลมอน (ต่อมาคือ เป๊ปซี่ ทวิสต์) เป๊ปซี่ แม็กซ์ สูตรไม่มีน้ำตาล ไร้พลังงาน ฯลฯ มีหลายรส เป๊ปซี่ รอว (raw) - มีขายเฉพาะในอังกฤษ ผสมสารสกัดจากแอบเปิล องุ่น ใบกาแฟ ฯลฯ เป๊ปซี่ เรด - มีขายเฉพาะในญี่ปุ่น เป๊ปซี่ เรโทร (retro) - ขายเฉพาะในเม็กซิโก เป๊ปซี่ แซมบา - ขายในออสเตรเลีย เป๊ปซี่ สตรอเบอรี่เบอร์ส - เป๊ปซี่ ซัมเมอร์ชิลล์ - รสแอปเปิล ขายในโปแลนด์ เช็ก สโลวักเกีย เป๊ปซี่ ซัมเมอร์มิกซ์ - รสผลไม้เขตร้อน ขายในอเมริกา เป๊ปซี่ ทรอปิคอลชิลล์ เป๊ปซี่ ทรอปิคอลมิกซ์ - ขายใน อเมริกา อังกฤษ ญี่ปุ่น เป๊ปซี่ ทวิสต์ - รสมะนาว เป๊ปซี่ วานิลลา - รสวานิลลา ผลิตในปี2003 เป๊ปซี่ ไวท์ - รสโยเกิร์ต น้ำสีขาวขุ่น ขายในญี่ปุ่น เป๊ปซี่ ไวท์ เชอรี่ - รสเชอรี่ ขายในอังกฤษ เป๊ปซี่ เอกซ์ เอนเนอร์จี - สูตรเพิ่มพลังงาน คาเฟอีน น้ำตาล ดอกซีไซคลีน
ดอกซีไซคลีนได้รับการจดสิทธิบัตรในปี ค.ศ. 1957 และมีการผลิตเชิงพาณิชย์ในปี ค.ศ. 1967[3][4] และถูกจัดว่าเป็นหนึ่งในยาสำคัญของรายการยาที่จำเป็นขององค์การอนามัยโลก (World Health Organization's List of Essential Medicines) ซึ่งเป็นรายการยาที่มีประสิทธิภาพและความปลอดภัยสูงและมีความสำคัญเป็นลำดับแรกของระบบสุขภาพพื้นฐานของประชาชนในประเทศต่างๆ[5] ในปัจจุบัน มีการผลิตดอกซีไซคลีนออกสู่ท้องตลาดยาเป็นจำนวนมากด้วยชื่อการค้าที่แตกต่างกันออกไป ทั่วไปแล้วมักมีราคาที่ค่อนข้างถูก[1][6] โดยราคาสำหรับการขายส่งในประเทศกำลังพัฒนามีมูลค่าประมาณ 0.01 ถึง 0.04 ดอลลาร์สหรัฐต่อแคปซูล[7] สำหรับในสหรัฐอเมริกา ราคาเฉพาะค่ายาสำหรับการรักษาด้วยดอกซีไซคลีนเป็นระยะเวลา 10 วันนั้นมีค่าประมาณ 14 ดอลลาร์สหรัฐ อย่างไรก็ตาม จากข้อมูลเมื่อปี ค.ศ. 2014 พบว่ามีบางแหล่งที่มีการขายดอกซีไซคลีนเป็นราคาสูงมากถึง 3.00 – 10.00 ดอลลาร์สหรัฐต่อแคปซูล[1][8] ชานมไข่มุก
ชาไข่มุกพบครั้งแรกในประเทศไต้หวัน ช่วงยุค 1980[4] ช็อกโกแลต
เป็นผลผลิตจากเมล็ดโกโก้นำมาบดละเอียด แล้วนำมาคั้นเอาแต่น้ำ น้ำช็อกโกแลตนี้สามารถทำให้เย็นและทำให้แข็งตัวโดยใส่พิมพ์ไว้ แต่ช็อกโกแลตที่ได้เป็นชนิดที่ไม่หวาน น้ำช็อกโกแลตนี้จะมีส่วนผสมของโกโก้บัตเตอร์ประมาณ 53% มิโนรุ ชิโรตะ
ปี ค.ศ. 1933 มิโนรุดำรงตำแหน่งเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยเกียวโต แต่เขาก็ยังไม่หยุดการค้นคว้าเกี่ยวกับแลกโตบาซิลลัสตัวนี้ จนกระทั่งในที่สุด เขาก็สามารถผลิตเครื่องดื่มที่ทำให้สุขภาพแข็งแรงและมีรสชาติอร่อยได้สำเร็จ มิโนรุตั้งชื่อให้กับเครื่องดื่มชนิดนี้ว่า "ยาคูลท์" ซึ่งเป็นชื่อที่มาจากภาษาเอสเปรันโต ที่มีความหมายเหมือนกับคำว่า โยเกิร์ต จากนั้นในปี ค.ศ. 1935 มิโนรุก็ได้ก่อตั้ง "สถาบันชิโรตะ" ขึ้นที่ตำบลโรนิน จังหวัดฟูกูโอกะ เพื่อเริ่มต้นผลิตและจำหน่ายยาคูลท์ ยามนั้นเป็นช่วงเวลาที่มิโนรุกับครอบครัวได้ใช้ชีวิตกันอย่างสุขสงบและมีความสุขที่สุด แต่ทว่าไม่นานนัก มิโนรุก็ได้รับหมายเกณฑ์จากทางราชการให้ไปเป็นแพทย์ประจำกองทัพ  ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (หลัง ค.ศ. 1991)
ใน ค.ศ. 1641, สิทธิบัตรแรกในอเมริกาเหนือออกให้กับ ซามูเอล วินสโลว โดยศาลทั่วไปของแมสซาชูเซตสำหรับวิธีการใหม่ของการทำเกลือ.[1][2][3] วันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1790 ประธานาธิบดีจอร์จ วอชิงตัน ลงนามใน กฎหมายสิทธิบัตร 1790 (1 Stat. 109) เพื่อใช้เป็นกฎหมายที่ประกาศว่า สิทธิบัตรจะออกให้กับ "ศิลปะที่มีประโยชน์ใดๆ, การผลิต, เครื่องยนต์, เครื่องจักร, หรืออุปกรณ์, หรือ การปรับปรุงใดๆ ที่ไม่เป็นที่รู้จักหรือถูกใช้มาก่อน.""[4] วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1790, ซามูเอล ฮอปกินส์ แห่งพิตต์สฟอร์ด, รัฐเวอร์มอนต์ กลายเป็นคนแรกในประเทศสหรัฐอเมริกาในการยื่นแบบและได้รับสิทธิบัตรสำหรับวิธีการที่ดีขึ้นของ " การทำหม้อ และขี้เถ้าไข่มุก."[5] กฎหมายสิทธิบัตร 1836 (Ch. 357, 5 Stat. 117) ชี้แจงเพิ่มเติมกฎหมายสิทธิบัตรประเทศสหรัฐอเมริกา ที่มีขอบเขตของการจัดตั้งสำนักงานสิทธิบัตรเพื่อใช้เป็นที่ยื่นขอจดสิทธิบัตร, ทำการประมวลผล, และอนุญาต, ขึ้นอยู่กับภาษาและขอบเขตของการประดิษฐ์ของผู้ร้อง, สำหรับ ระยะคุ้มครองสิทธิบัตรจาก 14 ปีที่มีส่วนขยายเพิ่มขึ้นไปอีกถึง 7 ปี.[4] อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงรอบอุรุกวัยของกฎหมายปี 1994 (English: Uruguay Round Agreements Act of 1994 (URAA)) เปลี่ยนระยะคุ้มครองสิทธิบัตรในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นรวม 20 ปี, มีผลสำหรับการยื่นแบบขอสิทธิบัตรในหรือหลังวันที่ 8 มิถุนายน 1995, จึงเป็นการนำกฎหมายสิทธิบัตรของประเทศสหรัฐอเมริกาให้สอดคล้องกับกฎหมายสิทธิบัตรระหว่างประเทศ.[6] บทบัญญัติสมัยใหม่ของกฎหมายที่ใช้กับสิ่งประดิษฐ์ถูกนำออกมาใช้ ใน หัวเรื่องที่ 35 ของรหัสสหรัฐอเมริกา (Ch. 950, ตอน 1, 66 Stat 792) ช็อกโกแลต
ก่อนหน้าที่เอร์นัน กอร์เตส ขุนพลของสเปนจะมีชัยเหนือเม็กซิโกในปี ค.ศ. 1521 อาจเคยมีนักสำรวจยุคแรกเคยเห็นต้นคาเคาในอเมริกากันมาบ้างแล้ว แต่สเปนกลับเป็นชาติแรกของยุโรปที่ค้นพบรสชาติที่เลิศล้ำของช็อกโกแลต การติดต่อกันระหว่างชาวสเปนและชาวแอซเทคได้เปิดประตูให้สองชาติได้แลกเปลี่ยนความคิดและเทคโนโลยีแก่กัน และตลาดยุโรปก็ได้รู้จักกับอาหารชนิดใหม่อย่างจากต้นคาเคา  คิทแคท
ในปี 2012 ที่อังกฤษและไอร์แลนด์ทำการตลาดสินค้าชังกี้คิทแคทหลายรสชาติ และมีการให้ผู้บริโภคออกเสียงว่าชอบรสชาติไหนมากที่สุดจากรสช็อคโกแลตขาว, แบบเคลือบช็อคโกแลตสองชั้น, รสเนยถั่ว, และรสส้ม โดยสรุปรสเนยถั่วมาเป็นอันดับหนึ่งด้วยเสียงมากถึง 47% ในปี 2013 ก็มีการออกเสียงแบบนี้อีกโดยเลือกจากรสมิ้นท์, มะพร้าว, ถั่วเฮเซลและช็อคโกแลตฟัดจ์ การคุมกำเนิด
ใน ค.ศ. 1909 ริชาร์ด ริกเตอร์ พัฒนาห่วงอนามัยแบบแรกจากลำไส้ของตัวไหม โดยได้รับการพัฒนาต่อมาจนออกสู่ตลาดในประเทศเยอรมันช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1920 ใน ค.ศ. 1951 นักเคมีชื่อ คาร์ล เจอราสซี (Carl Djerassi) จากเม็กซิโกซิตีสร้างฮอร์โมนในยาเม็ดโปรเจสเตอโรนโดยใช้มันสายพันธุ์แม็กซิกัน เจอราสซีได้สร้างยาเม็ดคุมกำเนิดขึ้นมาทว่าขาดทรัพยากรณ์ในการกระจายยาให้ผู้ใช้ การทำแท้งด้วยยากลายเป็นอีกทางเลือกของการทำแท้งโดยศัลยกรรมหลังการพัฒนาของสารที่มีโครงสร้างคล้ายโพรสตาแกลนดินในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 และยาไมฟีพริสโตน (mifepristone) ในคริสต์ทศวรรษ 1980 ไอศกรีม
ต้นกำเนิดของไอศกรีมนั้น ไม่เป็นที่แน่ชัดมาเริ่มจากไหน บางข้อมูลก็ว่าเริ่มมีมาตั้งแต่สมัยจักรพรรดิเนโรแห่งจักรวรรดิโรมัน ที่ได้มีการพระราชทานเลี้ยงไอศกรีมทหาร โดยในสมัยนั้นทำจากเกล็ดน้ำแข็ง (หิมะ) ผสมน้ำผึ้งและผลไม้ ซึ่งคล้ายกับไอศกรีมเชอร์เบตในปัจจุบัน แต่บ้างก็ว่ามาจากประเทศจีน เกิดจากเมื่อสมัยโบราณที่นมถือเป็นของหายาก จึงได้มีการคิดวิธีเก็บรักษาโดยการเอาไปฝังในหิมะ จึงเกิดเป็นไอศกรีมขึ้น แม้จะไม่ได้มีลักษณะเหมือนกับไอศกรีมอย่างทุกวันนี้
แต่บ้างก็ว่ามาจากอิตาลีโดยมาร์โค โปโล กลับจากจีนแล้วเอาสูตรไอศกรีมมาเผยแพร่ ซึ่งในตอนนั้นไอศกรีมของจีนยังไม่มีนม เป็นคล้ายน้ำแข็งไสมากกว่า ยังมีจุดเริ่มต้นจากอังกฤษเมื่อสมัยพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 พ่อครัวคนหนึ่งมีสูตรเด็ดเป็นครีมแช่แข็งปรุงรส ซึ่งเป็นสูตรลับสุดยอดที่ส่งเป็นของหวานถวายพระองค์ ทว่าเมื่อพระองค์ถูกปลงพระชนม์โดยโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ระหว่างสงครามกลางเมืองอังกฤษระหว่างปี ค.ศ. 1642-ค.ศ. 1651 พ่อครัวต้องลี้ภัยไปยุโรปจึงได้นำสูตรไอศกรีมนี้เผยแพร่ออกไป แล็กโทส
แล็กโทสได้รับการค้นพบในนม เมื่อปี ค.ศ. 1619 โดยฟาบริซิโอ บาร์โตเล็ตติ และได้รับการระบุว่าเป็นน้ำตาลใน ค.ศ. 1780 โดยคาร์ล วิลเฮล์ม เชย์เลอร์ น้ำตาล
ในอนุทวีปอินเดียมีการผลิตน้ำตาลมาช้านาน ในยุคแรกนั้น น้ำตาลยังมีไม่มากและราคายังไม่ถูกนัก และในหลายภูมิภาคของโลกมักใช้น้ำผึ้งเติมความหวานมากกว่า แต่เดิมนั้นผู้คนจะบดอ้อยดิบเพื่อสกัดเอาความหวานออกมา อ้อยเป็นพืชพื้นเมืองของภูมิภาคเขตร้อนในเอเชียใต้และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อ้อยสายพันธุ์ต่าง ๆ มีต้นกำเนิดจากแหล่งต่าง ๆ โดย "Saccharum barberi" มีต้นกำเนิดที่อินเดีย และ "S. edule" และ "S. officinarum" มาจากนิวกินี หนึ่งในเอกสารอ้างอิงทางประวัติศาสตร์ยุคแรกสุดคือเอกสารของจีนย้อนกลับไปถึง 8 ศตวรรษก่อนคริสต์ศักราช กล่าวว่าเริ่มมีการใช้ประโยชน์จากอ้อยขึ้นที่อินเดีย ช็อกโกแลต
ช็อกโกแลตชนิดนี้มีส่วนผสมของเนยโกโก้ (cocoa butter) นม และยังเพิ่มความหวานและรสชาติลงไปด้วย ช็อกโกแลตนมนี้ใช้สำหรับแต่งหน้าขนมได้เป็นอย่างดี ช็อกโกแลตนมที่ทำในประเทศสหรัฐฯ ต้องประกอบด้วยน้ำช็อกโกแลตอย่างน้อย 10% และนมที่ไม่ได้เอามันเนยออก 12% ซอร์เบ
คำว่า "sherbet" เข้าสู่ภาษาอิตาลีในรูป "sorbetto" ซึ่งต่อมากลายเป็นคำว่า "sorbet" ในภาษาฝรั่งเศส คำว่า "sherbet" นั้นได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในอิตาลี โดยใช้เรียกของบางอย่างที่ชาวเติร์กดื่ม ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 อังกฤษได้เริ่มนำเข้า "ผงเชอร์เบต" จากจักรวรรดิออตโตมัน ซึ่งทำมาจากผลไม้และดอกไม้ตากแห้งปรุงรสผสมกับน้ำตาล ใน ค.ศ. 1662 ร้านกาแฟแห่งหนึ่งในลอนดอนได้โฆษณา "เชอร์เบตที่ผลิตในตุรกี แต่งกลิ่นเลมอน, กุหลาบ และไวโอเลต" ใน ค.ศ. 1670 กาเฟพรอก็อป (Café Procope) ได้เปิดกิจการในปารีสและเริ่มขายซอร์เบ (ในสมัยใหม่ ผงเชอร์เบตยังคงเป็นที่นิยมในสหราชอาณาจักร) เมื่อชาวยุโรปรู้วิธีการทำเชอร์เบตแช่แข็ง พวกเขาก็เริ่มทำ "ซอร์เบตโต" โดยการเติมน้ำผลไม้และแต่งกลิ่นรสโดยการใช้ไซรัป โดยทั่วไปแล้ว ในสหรัฐ เชอร์เบตจะหมายถึงนมแช่แข็ง แต่สูตรสมัยใหม่ที่อยู่ในตู้กดจะผสมวัตถุดิบจำพวกเจลาติน, ไข่ขาวตีขึ้นฟู, ครีม หรือนม
เอแกรซเป็นซอร์เบประเภทหนึ่งที่มีในแอฟริกาเหนือและแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งทำจากอัลมอนด์, เวอร์จูซ และน้ำตาล ซึ่งจะมีรสชาติเปรี้ยวกว่าอันเนื่องมาจากเวอร์จูซ นมปั่น
ในช่วงปลายปี 1930 นักหนังสือพิมพ์หลายท่านได้เขียนบทความในเรื่องของ "เกล็ดน้ำแข็ง" มักใช้อ้างอิงถึงการทำนมปั่นด้วยไอศกรีม. ในปี 1937, "นิตยสารเดนตัน" ในมลรัฐแมรีแลนด์ได้กล่าวถึง "การปั่น'เกล็ดน้ำแข็ง' เพิ่มเข้าไปในไอศคีมที่คุณชื่นชอบ". ในปี 1939 หนังสือพิมพ์แมนฟิลด์ในรัฐโอไฮโอได้กล่าวถึง "เครื่องดื่มที่เป็นเกล็ดน้ำแข็ง ในท้องถิ่น" ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีที่จะถูกเพิ่มเข้าไปไอศกรีม. ตัวอย่างที่เด่นที่สุด คือ กาแฟเกล็ดน้ำแข็ง ทั้งร้อน และเป็นเครื่องดื่มที่มีรสชาติเย็นด้วยน้ำแข็งและเย็นด้วยไอศกรีม. ขนมปังขิง
ชื่อเรียกว่า เฟฟเฟอร์คูเคน หรือขนมขิงพริกไทยนั้นมีมาแล้วตั้งแต่ปี ค.ศ. 1296 ที่เมืองอูล์ม ประเทศเยอรมนี และในศตวรรษที่ 14 ขนมอบชนิดนี้ก็เป็นที่รู้จักในเมืองนูเรมเบิร์กและบริเวณใกล้เคียง โดยผู้รับมาคือคณะพระนักบวช ต้นตำรับของเมืองนูเรมเบิร์กนี้มีที่มาจากอารามคริสตจักรที่เมืองไฮลส์บรอนน์ซึ่งอยู่ไม่ไกลออกไป ขนมขิงนั้นเป็นที่นิยมเนื่องจากไม่เสียง่ายและสามารถเก็บไว้รับประทานได้นาน เหล่านักบวชมักจะนำไปแจกจ่ายให้กับประชาชนในช่วงเวลาอดอยากแร้นแค้น เรื่องอื้อฉาวนมในจีน พ.ศ. 2551
เรื่องอื้อฉาวดังกล่าวเริ่มต้นขึ้นเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม หลังจากทารก 16 คนในมณฑลกานซู ผู้ซึ่งได้รับการป้อนนมผงซึ่งผลิตโดยซานลู่ กรุ๊ป บริษัทซึ่งตั้งอยู่ในฉือเจียจวง ถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคนิ่วในไตและทางเดินปัสสาวะ หลังจากมีการให้ความสนใจแก่ซานลู่ในช่วงแรก ผู้นำการตลาดในภาคงบประมาณ การสืบสวนของรัฐบาลได้เปิดเผยปัญหาที่พบว่าบิรษัทมีระดับการขายต่ำกว่าอีก 21 บริษัท เนสท์เล่
ค.ศ.1866 อ็องรี แน็สเล (Henri Nestlé) ชาวสวิส ได้ก่อตั้งบริษัท Farine Lactée Henri Nestlé เพื่อผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์นมสำหรับเด็กที่มารดาไม่สามารถให้นมได้ ต่อมา ค.ศ. 1867 ชาลส์ เพจ (Charles Page) กงสุลสหรัฐอเมริกาในสวิตเซอร์แลนด์ และน้องชาย จอร์จ เพจ (George Page) สองพี่น้องชาวอเมริกัน ได้ร่วมกันก่อตั้งบริษัท Anglo-Swiss Milk ขึ้นที่สวิตเซอร์แลนด์ เพื่อผลิตและจำหน่ายเนยแข็งและอาหารสูตรสำหรับเด็ก ทั้งสองบริษัทกลายเป็นคู่แข่งทางการค้าที่แข่งกันขยายตลาดไปทั่วยุโรปและอเมริกา และได้ยุติการแข่งขันลงโดยได้รวมกันเป็นบริษัทเดียวใน ค.ศ. 1905 ภายใต้บริษัทชื่อ Nestle and Anglo-Swiss Condensed Milk บริษัทใหม่มีโรงงานอยู่ในสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร เยอรมนี และสเปน น้ำตาล
มอลโทส เกิดขึ้นระหว่างการแตกหน่อของธัญพืชบางชนิด ที่เห็นได้ชัดคือ ข้าวบาร์ลีย์ ซึ่งจะถูกเปลี่ยนเป็นมอลต์ และเป็นที่มาของชื่อน้ำตาล โมเลกุลของมอลโทสเกิดจากน้ำตาลกลูโคสสองโมเลกุลรวมกัน มอลโทสมีรสหวานน้อยกว่ากลูโคส ฟรุกโตส หรือซูโครส มอลโทสเกิดขึ้นในร่างกายระหว่างการย่อยแป้งด้วยเอนไซม์อะไมเลส และแตกตัวเองในระหว่างการย่อยด้วยเอนไซม์มอลเทส เต้าหู้
เต้าหู้ กำเนิดมากว่า 2,000 ปีในจีนแผ่นดินใหญ่ คนจีนบางกลุ่มถือว่าเต้าหู้เป็นอาหารที่มีคุณค่าสูงที่อยู่ในความธรรมดาสามัญ คนไทยเรียกเต้าหู้เพี้ยนมาจากภาษาจีนว่า 豆腐 อ่านว่า โตวฟู คนฮกเกี้ยนเรียกว่า ต๋าวหู คนญี่ปุ่นเรียกกันว่า โทฟุ (tofu) คนอังกฤษเรียก bean curd หรือบางครั้งก็เรียกทับศัพท์ว่า tofu เช่นกัน ส่วนชาวฝรั่งเศสเรียกว่า fromage de soja (ชีสถั่วเหลือง)เต้าหู้ โมโนโซเดียมกลูตาเมต
เนื่องจากผงชูรสถูกจัดเป็นวัตถุเจือปนอาหารชนิดหนึ่ง จึงต้องมีการประเมินความปลอดภัยจากองค์กรวิชาการระหว่างประเทศ โดยในปี พ.ศ. 2530 คณะกรรมการผู้เชี่ยวชาญว่าด้วยวัตถุเจือปนอาหารขององค์การอาหารและเกษตร และ องค์การอนามัยโลก แห่งสหประชาชาติ หรือที่มีชื่อย่อว่า JECFA ได้รับการร้องขอจาก CODEX ALIMENTARIUS[7][8] ให้ทำรวบรวมงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยของผงชูรสมาศึกษา ทบทวน และประเมินความปลอดภัย โดย JECFA ให้ความเห็นว่า ผงชูรสเป็นวัตถุเจือปนอาหารที่มีพิษต่ำ จึงไม่จำเป็นต้องกำหนดปริมาณบริโภคต่อวัน (ADI Not Specified)[9] ซึ่งเป็นการจัดลำดับความปลอดภัยที่ดีที่สุด เนื่องจากระดับที่คาดว่าอาจจะเกิดผลกระทบต่อสุขภาพ สูงกว่าระดับที่บริโภคกันโดยทั่วไปหลายเท่า (โดยทั่วไป ADI จะกำหนดไว้ต่ำกว่าระดับที่อาจจะไม่ปลอดภัยอยู่ที่ 100 เท่า) แต่อย่างไรก็ตาม JECFA ได้ให้ข้อคิดเห็นว่าควรใช้ในปริมาณที่เหมาะสมเพียงพอที่จะให้ผลตามวัตถุประสงค์ นอกจากนี้ข้อมูลทางเภสัชวิทยาพบว่าสมองมีกลไกในการควบคุมระดับกลูตาเมตที่ดีมากรวมทั้งปริมาณกลูตาเมตในกระแสเลือดไม่ได้เพิ่มขึ้นมากภายหลังจากรับประทานอาหารที่มีผงชูรสหรือกลูตาเมต เนื่องจากกลูตาเมตส่วนใหญ่ถูกเมตาบอลิสมภายในเซลล์เยื่อบุทางเดินอาหาร กลูตาเมตส่วนเกินและถูกขับออกจากร่างกายโดยไม่มีทำให้เกิดการสะสมของกลูตาเมตในกระแสเลือด[10][11][12] ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
ซองน้ำตาลเป็นวิธีการจัดส่งน้ำตาลสำหรับการบริโภคหนึ่งครั้ง. ซองน้ำตาลมีจำหน่ายทั่วไปในร้านอาหารและบาร์กาแฟในการบริการที่ดีกว่าชามน้ำตาลหรือตู้จ่ายน้ำตาลด้วยเหตุผลของความเรียบร้อย, และการควบคุมการหกเลอะเทอะและ การควบคุมบางส่วนของการลดอาหาร. ในปี 1957, ซองน้ำตาลที่ประกอบไปด้วยสารแทนน้ำตาลแคลอรี่ต่ำ ได้รับการคิดค้นโดย Benjamin Eisenstadt ผู้ก่อตั้ง Cumberland Packing หรือที่รู้จักกันดีในวันนี้เป็นบริษัท Sweet 'N Low. [111] ซอทท์
มอนเท เป็นยี่ห้อของซ็อทท์ยี่ห้อหนึ่ง ที่มีชื่อเสียงมากทั่วโลก มีขายในประเทศต่างๆมากกว่า 40 ประเทศ มอนเท เป็นของหวานประกอบด้วยครีมนม เฮเซลนัทและช็อกโกแล็ต ผลิตภัณฑ์ มอนเท มีดังนี้: 
ซาห์นเน่โยเกิร์ทของซ็อทท์ เป็นโยเกิร์ทครีมชื่อดังในเยอรมนีและออสเตรีย โยเกิร์ทครีมมีหลายชนิดและหลายรส ฟร็องซัว-หลุยส์ กาเย
ในปี ค.ศ. 1875 แดเนียล ปีเตอร์มีความคิดที่จะผสมช็อกโกแลตกับนมข้นของอ็องรี แน็สต์เล เพื่อที่จะทำช็อกโกแลตนมขึ้น ในที่สุด ตระกูลกาเยและปีเตอร์ก็ควบรวมกิจการของชาร์ล-อาเมเด โคเลอร์ (ผู้คิดค้นช็อกโกแลตเฮเซลนัต) และจัดตั้งธุรกิจปีเตอร์, กาเย, โคเลอร์ และในปี ค.ศ. 1904 สาขาอื่น ๆ ก็ได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อผลิตช็อกโกแลตในรูปแบบแท่ง ในปี ค.ศ. 1937 ช็อกโกแลตแท่งที่เรียกว่าเรยอนก็ได้รับการคิดค้นขึ้น จากนั้นบริษัทนี้ก็ถูกบริษัทยักษ์ใหญ่เนสท์เล่ซื้อกิจการต่อในปี ค.ศ. 1929 น้ำมันปาล์ม
ตราสินค้า คาร์เนชั่น คอฟฟีเมต เริ่มต้นจากประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นสินค้าเพื่อใช้ทดแทนนมสำหรับใส่ในกาแฟโดยเฉพาะ เพื่อให้ได้รสชาติที่ดียิ่งขึ้นกว่าเดิม หลังจากที่เริ่มวางจัดจำหน่ายในปี 1961 คอฟฟีเมตได้รับความนิยมในทันทีเนื่องจากสินค้าช่วยให้กาแฟลดความขมเฝื่อน แต่กลับกลมกล่อมหอมันได้อย่างที่ผู้บริโภคชื่นชอบ จากความนิยมที่แพร่หลายเพิ่มมากขึ้น ตราสินค้าได้ปรับ เป็น เนสท์เล่ คอฟฟีเมตในปี 1985 จากการควบรวมกิจการ เพื่อใช้ตราสินค้านี้ในการจัดจำหน่ายไปทั่วโลก ในประเทศไทย โรงงานผลิต เนทส์เล่ คอฟฟีเมต เริ่มขึ้นเมื่อปี 1983 และพร้อมผลิตสินค้าออกจำหน่ายในประเทศไทยเมื่อปี 1985 ขนมหวานเจลาติน
ขนมหวานเจลาติน หรือเรียกว่าเจลลี (Jelly) ในประเทศกลุ่มเครือจักรภพแห่งประชาชาติและไอร์แลนด์ ส่วนในสหรัฐอเมริกาจะเรียกเจลาตินหรือเจลโล ตามยี่ห้อเจลาตินในสหรัฐ เป็นขนมหวานที่ทำมาจากเจลาตินแต่งสีและรส โดยการนำเจลาตินเปล่าผสมกับเครื่องปรุงรสอื่น ๆ หรือใช้เจลาตินผสมที่ใส่สารแต่งไว้แล้ว ขนมหวานเจลาตินที่เตรียมสำเร็จมีรูปแบบตั้งแต่ขนมหวานรูปทรงขนาดใหญ่ ไปจนถึงถ้วยเสิร์ฟขนาดเล็ก มิโนรุ ชิโรตะ
ปี ค.ศ. 1955 มิโนรุได้ย้ายสำนักงานใหญ่ไปอยู่ที่โตเกียว และตั้งชื่อบริษัทว่า "ยาคูลท์" ซึ่งเป็นการยกระดับสินค้าให้แพร่หลายไปทั่วประเทศ หลังจากนั้นมิโนรุก็ยังทำการค้นคว้าต่อไป ทั้งจุลินทรีย์กรดนมและคลอเรลล่า เขามีโอกาสได้เข้าร่วมประชุมเกี่ยวกับจุลินทรีย์วิทยาระหว่างประเทศที่ประเทศรัสเซีย และได้ไปเยี่ยมเยียนสถาบันวิจัยทางการแพทย์ร็อคกี้เฟลเลอร์ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ยังได้แลกเปลี่ยนผลงานการค้นคว้ากับประเทศต่างๆ อีกด้วย  เป๊ปซี่
เป๊ปซี่ โคล่า คือ เครื่องดื่มอัดลมที่ผลิตโดยบริษัทเป๊ปซี่ ซึ่งเป็นบริษัทคู่แข่งรายสำคัญของโคคา โคล่า เป๊ปซี่ โคล่ากำเนิดขึ้นครั้งแรกโดยการคิดค้นของเภสัชกรคาแร็ป แรดแฮมที่นิวเบิร์น นอร์ทแคโรไลนา ช่วงทศวรรษ1800-1900 แรกเริ่มเครื่องดื่มชนิดนี้ตั้งชื่อว่า "เครื่องดื่มของแบรด (Brad's drink)" โดยมีเจตนาจะผลิตเครื่องดื่มชนิดนี้ขึ้นเพื่อช่วยรักษาอาการปวดท้อง ต่อมาแรดแฮมจึงตั้งชื่อเครื่องดื่มนี้ว่าเป๊ปซี่จากอาการปวดท้องที่เรียกว่า ดิสเป๊ปเซีย ชื่อเป๊ปซี่นั้นจดทะเบียนเครื่องหมายการค้าเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน 1903 ส่วนผสมของเป๊ปซี่ถือเป็นความลับทางการค้าเช่นเดียวกับสูตรผสมของ โค้ก เคเอฟซี และแม็คโดนัลด์ ดอลลี (แกะ)
ดอลลีเกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 และมีแม่ถึงสามตัว (ตัวหนึ่งให้ไข่ อีกตัวให้ดีเอ็นเอ และตัวสุดท้ายเป็นแม่อุ้มบุญซึ่งเป็นที่ฝากตัวอ่อนไว้จนคลอด)[8] มันถูกสร้างโดยใช้เทคนิคการถ่ายฝากนิวเคลียจากเซลล์ร่างกาย โดยนิวเคลียสของเซลล์จากเซลล์โตเต็มวัยถูกถ่ายฝากไปยังเซลล์ไข่ (oocyte) ซึ่งไม่ได้ผสมเชื้อและถูกนำเอานิวเคลียสออกไป จากนั้นเซลล์จึงถูกกระตุ้นให้เริ่มขยายตัวโดยการช็อตไฟฟ้า และเมื่อเริ่มพัฒนาเป็นตัวอ่อนซึ่งเป็นระยะก่อนที่จะฝังตัวกับมดลูก (blastocyst) จึงถูกนำไปฝังไว้ในแม่อุ้มบุญ[9] ดอลลีเป็นร่างโคลนร่างแรกซึ่งนำเซลมาจากสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขณะโตเต็มวัย การสร้างดอลลีทำให้เห็นว่ายีนในนิวเคลียสของเซลล์ร่างกายที่โตเต็มวัย ยังสามารถย้อนกลับไปมีศักยภาพอย่างตัวอ่อนซึ่งสร้างเซลล์ที่สามารถพัฒนาเป็นส่วนใดก็ได้ของสัตว์[10]ดอลลีถูกประกาศอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ดอลลีได้รับความสนใจจากสื่ออย่างล้นหลาม แม้ดอลลีจะไม่ใช่สัตว์ตัวแรกที่ถูกโคลน มันก็ได้รับความสนใจจากสื่อเนื่องจากเป็นร่างโคลนร่างแรกจากเซลล์โตเต็มวัย[3] ช็อกโกแลต
โดยความเชื่อของชาวแอชเต็คส์ ประเทศเม็กซิโก "เมล็ดโกโก้เป็นอาหารที่เทพเจ้ามอบให้เพื่อเป็นใบเบิกทางไปสู่สวรรค์" เมื่อประมาณ 4,000 ปีมาแล้ว ซึ่งทำให้พวกเขานำเมล็ดโกโก้มาทำเป็นเครื่องดื่มนั่นก็คือ "น้ำช็อกโกแลต" ต่อมาเอร์นัน กอร์เตส นักสำรวจชาวสเปนแล่นเรือมาพบกับชาวแอชเต็คส์ ซึ่งเขาได้อาศัยอยู่กับชาวแอชเต็คส์และร่วมดื่มน้ำช็อกโกแลตด้วยกัน และนายคอร์เตชได้นำเมล็ดโกโก้กลับประเทศเพื่อลองทำเครื่องดื่มดูบ้าง และแต่งเติมรสให้หวานขึ้นจนเป็นเครื่องดื่มที่นิยมกันในสเปน จนในมี่สุด คอนราด เจ แวนฮูเตนท์ ชาวดัชต์ได้ค้นพบการทำช็อกโกแลตแบบแท่ง เม็ด และผง  ยาคูลท์
ทีมเบสบอลโตเกียวยาคูลท์สวอลโลวส์ (Tokyo Yakult Swallows) ได้รับการตั้งชื่อตามบริษัทยาคูลท์ภายหลังที่บริษัทยาคูลท์ได้ซื้อทีมในปี พ.ศ. 2513 ช็อกโกแลต
ก่อนหน้ายุคปฏิวัติอุตสาหกรรม ขั้นตอนการผลิตช็อกโกแลตต้องอาศัยแรงงานคนอย่างเดียว ซึ่งใช้เวลานาน และค่าใช้จ่ายสูง ทำให้ช็อกโกแลตหาซื้อได้เฉพาะคนร่ำรวยเท่านั้น เมื่อนักประดิษฐ์ได้สร้างเครื่องจักรไอน้ำสำเร็จการผลิตช็อกโกแลตจำนวนมากด้วยเวลาที่สั้นลงทำให้เส้นทางของช็อกโกแลตไม่อยู่เฉพาะเครื่องดื่มเท่านั้นแต่ยังวิวัฒนาการกลายเป็นขนมหวานที่ได้รับความนิยมกันทั่วโลกด้วย นมเปรี้ยว
นักวิทยาศาสตร์บางคนสันนิษฐานว่า สิ่งที่มีมาก่อนโยเกิร์ตน่าจะเป็นน้ำนมหมักที่ใช้ดื่ม เรียกว่า คูมิส (Kumis) น้ำนมชนิดนี้ทำมาจากน้ำนมม้า โดยชนเผ่าที่มาอยู่ก่อนหน้าชาวบัลแกเรีย เช่น ชนเผ่าที่เร่ร่อนที่อพยพย้ายถิ่นฐานจากทวีปเอเชียมายังคาบสมุทรมัลข่าน ในปี ค.ศ.681 คิทแคท
ในปี 1996 ช็อคโกแลตบาร์หลากหลายรสชาติวางจำหน่าย "คิทแคทรสส้ม" รสชาติแรกที่ออกมา วางจำหน่ายครั้งแรกที่อังกฤษ ประสบความสำเร็จอย่างมาก ทำให้มีการคิดค้นรสชาติใหม่ๆออกมาอีก เช่น รสมิ้นท์ และราสคาราเมล ในปี 1999 มีการเปิดตัว "คิทแคทชังกี้" เป็นที่นิยมมากไปทั่วโลก "คิทแคท" มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งช่วงทศวรรษที่ 20 เมื่อปี 2000 เนสท์เล่ได้ส่วนแบ่งของกิจการฟูจิย่าที่ญี่ปุ่น มีการขยายส่วนตลาดทั้งที่ญี่ปุ่น รัสสเซีย ตุรกี และเวเนซูเอล่า รวมถึงส่วนตลาดในยุโรปกลางและยุโรปตะวันออก ตลอดทั้งสิบปีนี้ 'คิทแคท' ออกรสชาติต่างๆมามากมายเพื่อเจาะตลาดในแต่ละกลุ่มผู้บริโภค มีการฉลองครบรอบ 75 ปีเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ปี 2009 นมตราหมี
นมตราหมี () เป็นยี่ห้อนมผงและเครื่องดื่มนมที่เริ่มวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2519 โดยบริษัทเนสท์เล่ วางจำหน่ายในหลายพื้นที่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำหรับในประเทศไทย ผลิตภัณฑ์นมผงตราหมีอยู่ในความดูแลของเนสท์เล่ (ประเทศไทย) ส่วนผลิตภัณฑ์นมพร้อมดื่ม (นมสเตอริไลส์ และเครื่องนมไขมันต่ำ ตราหมี โกลด์) อยู่ในความดูแลของเฟรเชอร์แอนด์นีฟ (เอฟแอนด์เอ็น) ในเครือทีซีซีฯ โยเกิร์ตบัลแกเรีย
แหล่งกำเนิดของโยเกิร์ตบัลแกเรีย ยากที่จะพิสูจน์อย่างชัดเจน ซึ่งแท้จริงแล้ว ประเพณีของบัลแกเรียนิยมทำโยเกิร์ต ชาวบัลแกเรียดั้งเดิมนิยมบริโภคโยเกิร์ตปริมาณมากต่อหนึ่งคน และมีการบันทึกในประวัติศาสตร์ว่า มีการผลิตโยเกิร์ตคุณภาพดี รวมถึงการใช้ความหลากหลายที่เป็นเอกลักษณ์ของจุลินทรีย์ที่ใช้ในกระบวนการผลิต ที่เรียกว่า "Lactobacillus bulgaricus" บางกระแสกล่าวกันว่า โยเกิร์ตมีต้นกำเนิดมาจากบัลแกเรีย แม้ยังไม่มีข้อพิสูจน์ แต่บางส่วนของภูมิภาคบังแกเรียก็เป็นแหล่งเพาะปลูกและบริโภคโยเกิร์ต มายาวนานตั้งแต่ก่อนปีคริสต์ศักราช 3000 นักประวัติศาสตร์บางท่านก็มองว่า บริเวณคามสมุทรบอลข่านก็เปรียบเสมือนถิ่นกำเนิดของโยเกิร์ตเช่นกัน อะซูลีน
อะซูลีนมีความเป็นมาที่ยาวนาน พบตั้งแต่ คริสศตวรรษที่ 15 เป็นสีฟ้าใสที่ได้จากการกลั่นด้วยไอน้ำของดอกคาโมไมล์และยังพบในต้น yarrow และwormwood ตั้งชื่อในปี พ.ศ. 2406 โดย Septimus Piesse มีการรายงานโครงสร้างครั้งแรกโดย Lavoslav Ružička ตามด้วยการสังเคราะห์นี้ได้ใน พ.ศ. 2480 โดย Placidus Plattner ช็อกโกแลต
ช็อกโกแลตค้นพบมาตั้งแต่สองพันปีที่แล้ว หลังสมัยพระนางคลีโอพัตราแห่งอียิปต์ เป็นผลผลิตที่ได้จากเมล็ดของต้นคาเคา (cacao) ในป่าร้อนชื้นของทวีปอเมริกา จัดอยู่ในตระกูล Theobroma cacao แปลว่า "อาหารแห่งทวยเทพ"  ซันเด
หลังจากเมืองอิทาคาได้อ้างว่าเป็นต้นกำเนิดของไอศกรีมซันเด นักวิจัยที่ศูนย์ประวัติศาสตร์ในเมืองทอมป์กินส์เคาตี ได้ระบุไว้ว่า "ในวันอาทิตย์ที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1892 ในเมืองอิทาคา จอห์น เอ็ม. สกอตต์ และ เชสเตอร์ แพลตต์ ได้คิดค้นไอศกรีมซันเดครั้งแรกขึ้น" แพลตราดซอสเชอร์รีบนไอศกรีม อีกทั้งยังประดับด้วยผลเชอร์รีบนไอศกรีม โดยมีชื่อว่า "เชอร์รีซันเด" อีกทั้งยังมีการพบหลักฐานที่เป็นเอกสารซึ่งลงโฆษณาหนังสือพิมพ์แพลตต์แอนด์โคลต์เป็น "เชอร์รีซันเด" บน "วารสารอิทาคาเดลี" เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1892 ต่อมาในเดือนพฤษภาคม ปีเดียวกัน แพลตต์แอนด์โคลต์ ได้นำเสนอเมนู "สตรอว์เบอร์รีซันเดย์" และ "ช็อกโกแลตซันเดย์" ด้วย ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
ใน ค.ศ. 1641, สิทธิบัตรแรกในอเมริกาเหนือออกให้กับ ซามูเอล วินสโลว โดยศาลทั่วไปของแมสซาชูเซตสำหรับวิธีการใหม่ของการทำเกลือ.[1][2][3] วันที่ 10 เมษายน ค.ศ. 1790 ประธานาธิบดีจอร์จ วอชิงตัน ลงนามใน กฎหมายสิทธิบัตร 1790 (1 Stat. 109) เพื่อใช้เป็นกฎหมายที่ประกาศว่า สิทธิบัตรจะออกให้กับ "ศิลปะที่มีประโยชน์ใดๆ, การผลิต, เครื่องยนต์, เครื่องจักร, หรืออุปกรณ์, หรือ การปรับปรุงใดๆ ที่ไม่เป็นที่รู้จักหรือถูกใช้มาก่อน.""[4] วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1790, ซามูเอล ฮอปกินส์ แห่งพิตต์สฟอร์ด, รัฐเวอร์มอนต์ กลายเป็นคนแรกในประเทศสหรัฐอเมริกาในการยื่นแบบและได้รับสิทธิบัตรสำหรับวิธีการที่ดีขึ้นของ " การทำหม้อ และขี้เถ้าไข่มุก."[5] กฎหมายสิทธิบัตร 1836 (Ch. 357, 5 Stat. 117) ชี้แจงเพิ่มเติมกฎหมายสิทธิบัตรประเทศสหรัฐอเมริกา ที่มีขอบเขตของการจัดตั้งสำนักงานสิทธิบัตรเพื่อใช้เป็นที่ยื่นขอจดสิทธิบัตร, ทำการประมวลผล, และอนุญาต, ขึ้นอยู่กับภาษาและขอบเขตของการประดิษฐ์ของผู้ร้อง, สำหรับ ระยะคุ้มครองสิทธิบัตรจาก 14 ปีที่มีส่วนขยายเพิ่มขึ้นไปอีกถึง 7 ปี.[4] อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงรอบอุรุกวัยของกฎหมายปี 1994 (English: Uruguay Round Agreements Act of 1994 (URAA)) เปลี่ยนระยะคุ้มครองสิทธิบัตรในประเทศสหรัฐอเมริกาเป็นรวม 20 ปี, มีผลสำหรับการยื่นแบบขอสิทธิบัตรในหรือหลังวันที่ 8 มิถุนายน 1995, จึงเป็นการนำกฎหมายสิทธิบัตรของประเทศสหรัฐอเมริกาให้สอดคล้องกับกฎหมายสิทธิบัตรระหว่างประเทศ.[6] บทบัญญัติสมัยใหม่ของกฎหมายที่ใช้กับสิ่งประดิษฐ์ถูกนำออกมาใช้ ใน หัวเรื่องที่ 35 ของรหัสสหรัฐอเมริกา (Ch. 950, ตอน 1, 66 Stat 792) น้ำตาล
ชาวครูเสดนำน้ำตาลกลับยุโรปหลังจากโครงการรณรงค์ในแผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ที่เขาพบกับคาราวานที่แบก "เกลือหวาน" ในศตวรรษที่ 12 ตอนต้น ที่เวนิสมีหมู่บ้านใกล้ ๆ เมืองไทร์ และมีการสร้างอสังหาริมทรัพย์ผลิตน้ำตาลเพื่อส่งออกไปยังยุโรป โดยที่นั่นใช้น้ำผึ้งเสริมด้วย ซึ่งถือว่าเป็นสารให้ความหวานชนิดเดียวที่หาได้ในสมัยนั้น นักประวัติศาสตร์สงครามครูเสด วิลเลียมแห่งไทร์ เขียนถึงน้ำตาลในปลายศตวรรษที่ 12 ว่า "จำเป็นต่อการใช้และสุขภาพของมนุษยชาติอย่างมาก" ในศตวรรษที่ 15 เวนิสเป็นศูนย์กลางการขัดน้ำตาลและจำหน่ายน้ำตาลรายใหญ่ในยุโรป แฟนต้า
แฟนต้า () เป็นเครื่องหมายการค้าน้ำอัดลมของบริษัทโคคา-โคล่า และวางตลาดทั่วโลก ซึ่งมีรสชาติมากกว่า 100 รสชาติทั่วโลก เครื่องดื่มแฟนต้ามีต้นกำเนิดมาจาก cola substitute ในนาซีเยอรมนีภายใต้การคว่ำบาตรการค้าระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง จากส่วนผสมโคคา-โคล่าในปี พ.ศ. 2483 เครื่องดื่มชูกำลัง
เครื่องดื่มชูกำลังออกวางจำหน่ายเป็นครั้งแรกในช่วงทศวรรษที่ 1960 โดยการปรับปรุงรสชาติให้ดีขึ้นและการโฆษณาเครื่องดื่มชูกำลังโดยใช้นักกีฬาฟุตบอลคนหนึ่งซึ่งสังกัดทีมฟลอริดา โดยใช้ชื่อยี่ห้อว่า "เกตเตอเรท" โดยคราวนี้มีการปรับปรุงสูตรเพื่อให้สามารถรักษาพลังงานให้ยาวนานขึ้น  ป๊อกกี้
ในปี พ.ศ. 2514 ทางบริษัทได้ผลิตป๊อกกี้รสชาติใหม่อย่างรสอัลมอนด์ออกมา ติดตามมาด้วยรสสตรอเบอร์รี ในปี พ.ศ. 2520 จากนั้นก็ยังผลิตออกมาอีกหลายรสชาติด้วยกัน เช่น รสนม, ชาเขียว, มะพร้าว, เมลอน, คัสตาร์ด, น้ำผึ้ง ฯลฯ ซึ่งบางรสชาติจะมีผลิตออกมาเฉพาะบางท้องที่ หรือบางฤดูกาลเท่านั้น ผงกล้วย
การใช้ผงกล้วยในสูตรอาหารทารกได้รับความนิยมแพร่หลายตั้งแต่ช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1900 เนื่องจากเป็นวิธีการในการรักษาสุขภาพของทารกให้แข็งแรง ในปี ค.ศ. 1916 ผงกล้วยได้รับการพิจารณาว่าเป็นหนึ่งใน "อุตสาหกรรมที่สำคัญของเวสต์อินดีส" ในช่วงเวลาดังกล่าว เช่นเดียวกับกล้วยตาก สายไหม (ขนม)
ขนมสายไหมประดิษฐ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1904 โดย วิลเลียม มอร์ริสัน และ จอห์น วราตัน ในงานมหกรรมซื้อขายหลุยส์เซียอานา (Louisiana Purchase Exposition) ในชื่อ Fairy Floss โดยสามารถขายได้มากตามยอดสั่งซื้อจำนวน 68,655 กล่อง โดย ณ เวลานั้นราคาที่ขายคือ 0.25 ดอลลาร์ (เทียบเท่า 5.70 ดอลลาร์ ใน พ.ศ. 2550) คิทแคท
แต่เดิมช็อคโกแลตบาร์ของโรวน์ทรีใช้บรรจุภัณฑ์สีแดง แต่ในช่วง 1945–1947 เปลี่ยนมาใช้สีฟ้าแทน เนื่องจากเป็นช่วงหลังจากสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลง วิกฤตขาดแคลนนมมาก การเคลือบเวเฟอร์ด้วยช็อคโกแลตนมจึงต้องหยุดการผลิตไว้ก่อน เปลี่ยนมาใช้ช็อคโกแลตดาร์ค (ช็อคโกแลตเข้มข้นไม่ผสมนม) แทน ชานมไข่มุก
ช่วงเดือนมิถุนายน ปี 2012 ร้านแมคคาเฟ่ของแมคโดนัลด์ สาขาในประเทศเยอรมันและออสเตรียเริ่มจำหน่ายชาไข่มุก มีให้เลือกหลากหลายทั้งชาดำ ชาเขียว และชาขาว, เลือกได้ทั้งแบบผสมและไม่ผสมนม รวมถึงน้ำเชื่อมผลไม้รสต่าง ๆ สามารถสรรสร้างเมนูใหม่ ๆ ได้มากกว่า 250 แบบ[6] เมย์เบลลีน
บริษัท เมย์เบลลีน ถูกก่อตั้งขึ้นโดยผู้ประกอบการวัย 19 ปี ชื่อ โทมัส ไลล์ วิลเลียมส์ ในปี ค.ศ. 1915 วิลเลียมส์สังเกตเห็นพี่สาวของเขา เมย์เบล ใช้ส่วนผสมของวาสลีนและผงถ่านนำมาปัดขนตาของเธอ เพื่อทำให้ขนตาดูเข้มยิ่งขึ้น เขาเกิดแรงบันดาลใจจึงผันตัวเป็นนักเคมีและผลิตผลิตภัณฑ์ที่ชื่อ เมย์เบลลีนเค้กมาสคารา วิลเลียมส์ใช้ชื่อแบรนด์ว่า เมย์เบลลีน เพื่อเป็นเกียรติแก่พี่สาวของเขาที่ให้ความคิด โดยใช้ชื่อพี่สาว เมย์เบล กับคำว่า วาสลีน มารวมกันเป็นชื่อแบรนด์ ในปี ค.ศ. 1917 ได้จำหน่ายเมย์เบลลีนเค้กมาสคาราอย่างเป็นทางการ โดยใช้ชื่อสินค้าและแบรนด์สโลแกนว่า "เครื่องสำอางสำหรับดวงตาที่ทันสมัยสำหรับการใช้งานในชีวิตประจำวัน" และปล่อยโฆษณาออกมาในปี ค.ศ. 1920 หลังประสบความสำเร็จจากการขายผ่านจดหมาย โดยได้นักแสดงหนังเงียบอย่าง วิโอลา ดานา (Viola Dana) มาโปรโมต มัสตาร์ดดีฌง
มัสตาร์ดดีฌง () เป็นมัสตาร์ดสูตรดั้งเดิมสูตรหนึ่งของฝรั่งเศส ได้ชื่อนี้มาจากชื่อเมืองดีฌงซึ่งเป็นศูนย์กลางการทำมัสตาร์ดในยุคกลางตอนต้นและได้รับพระราชทานสิทธิพิเศษในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีการนำมัสตาร์ดสูตรนี้มาใช้เป็นครั้งแรกบนโต๊ะเสวยของพระเจ้าฟีลิปที่ 6 ในปี ค.ศ. 1336 จนกระทั่งเป็นที่นิยมในปี ค.ศ. 1856 เมื่อฌ็อง แนฌง ชาวดีฌงได้เปลี่ยนมาใช้น้ำส้มสายชูแทนเวอร์จูซ (น้ำที่คั้นจากองุ่นขาวดิบ) ในสูตรการทำมัสตาร์ดของเขา ยาคูลท์
พ.ศ. 2514 ยาคูลท์ เริ่มวางจำหน่ายในประเทศไทย โปรไบโอติกส์
เป็นที่ทราบกันดีว่า โดยปกติแล้วแบคทีเรียโปรไบโอติกส์ที่ใช้ในอุตสาหกรรมนมเปรี้ยวส่วนใหญ่ คือแบคทีเรียในกลุ่ม Lactobacilli และ Streptococci แต่จากการศึกษาคุณสมบัติในการส่งเสริมสุขภาพของแบคทีเรียในลำไส้จากอดีตจนถึงปัจจุบัน พบว่า ความจริงแล้ว Bifidobacteria สามารถเป็นอีกหนึ่งทางเลือกในอุตสาหกรรมประเภทนี้ ประเทศญี่ปุ่นซึ่งเป็นหนึ่งในผู้นำในทางการศึกษาแบคทีเรียในลำไส้ ได้เป็นผู้บุกเบิกในการผลิตโยเกิร์ตและนมเปรี้ยวที่ได้จากหมักของ Bifidobacteria ซึ่งแม้ว่ารสชาติจะไม่ดีเท่าผลิตภัณฑ์ที่หมักจาก Lactobacilli แต่ด้วยประโยชน์ที่มากกว่า จึงเป็นสิ่งที่น่าสนใจสำหรับผู้รักสุขภาพ และในเมืองไทยก็มีโยเกิร์ตที่หมักโดย Bifidobacteria วางจำหน่ายแล้ว นมปั่น
การพัฒนานมปั่นแบบอัตโนมัติในปี 1930. หลังจากการประดิษฐ์สารฟรีออนสำหรับทำความเย็นตู้เย็นเพื่อทำให้อาหารเก็บได้, ซึ่งการทำแบบอัตโนมัตินี้น่าเชื่อถือ และสามารถผลิตไอศกรีมได้. ในปี 1936 นักประดิษฐ์เอิร์ล ปรินซ์ ใช้หลักการพื้นฐานนี้เบื้องหลังการให้ความเย็นในรูปแบบของเครื่องผลิตไอศกรีม และพัฒนามาเป็นเครื่องผสมเครื่องดื่ม. "การผสมใส่แกนแบบ 5 แกนสามารถผลิตนมปั่นได้ 5 แบบในครั้งเดียว" การผลิตอัตโนมัติแบบนี้ สามารถจ่ายไอศกรีม โดยการดึงคันโยกและเปลี่ยนถ้วยกระดาษที่รอ และนมปั่นได้ต่อกัน. นมเปรี้ยว
นมเปรี้ยวเป็นอาหารที่ให้คุณค่าทางโภชนาการดีกว่านมสด เช่น โปรตีนเคซีนในนมเปรี้ยวจะถูกนำไปใช้ประโยชน์ต่อร่างกายได้ดีกว่า เพราะย่อยสลายได้ง่ายกว่า ดร.โยชิโร ชิมาซากิ ศึกษาว่าการกินนมเปรี้ยวที่มีกรดน้ำนมจะช่วยรักษาอนามัยปาก ป้องกันไม่ให้เป็นรำมะนาด ชานมไข่มุก
ในเดือนพฤษภาคม ปี 2013 องค์การอาหารและยาของไต้หวันออกแถลงการณ์เรื่อง การตรวจพบกรดมาเลอิก (สารปรุงแต่งอาหารที่ยังไม่ผ่านการรับรอง) ในอาหารบางประเภทรวมถึงเม็ดไข่มุกสาคู[15] ทั้งนี้ หน่วยงานตรวจสอบอาหารของประเทศสิงคโปร์ได้ทำการทดสอบ และตรวจพบเจอสารดังกล่าวในเม็ดไข่มุกสาคูของบางร้านค้า และในผลิตภัณฑ์อื่น ๆ ที่มีแป้งเป็นส่วนประกอบด้วยเช่นกัน[16] ช็อกโกแลต
ชนกลุ่มแรกที่รู้จักทำช็อกโกแลตเป็นอารยธรรมโบราณที่อยู่ในเม็กซิโก และอเมริกากลาง ชนกลุ่มนี้ได้แก่ชาวมายา และชาวแอซเทค แห่งอารยธรรมเมโสอเมริกา คนเหล่านี้เอาเมล็ดคาเคามาบดแล้วผสมกับเครื่องปรุงหลายชนิดเพื่อทำเป็นเครื่องดื่มที่มีรสขมเฝื่อน นอกจากใช้ประกอบอาหารแล้วช็อกโกแลตยังเกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตเชิงศาสนาและสังคมด้วย  กรดยูริก
กรดยูริกแยกออกจากนิ่วไตเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1776 โดยนักเคมีชาวสวีเดน (Carl Wilhelm Scheele)[8] ต่อมาในปี 1882 นักเคมีชาวยูเครน (Ivan Horbaczewski) จึงเป็นคนแรกที่สังเคราะห์กรดยูเรตโดยหลอมละลายยูเรียกับไกลซีน[9] มงบล็อง (ของหวาน)
ของหวานมงบล็องนี้มีบรรยายอยู่ในตำราอาหารอิตาลีมาตั้งแต่ปี 1475 มงบล็องดั้งเดิมนั้นต้องสีเหลือง เพราะใช้เกาลัดดองหวานปั่น นอกจากนี้ ยังปรากฏว่า ขุนนางเชซาเร บอร์จา (Cesare Borgia) กับลูเกรเซีย บอร์จา (Lucrezia Borgia) มักทำมงบล็องรับประทานที่บ้านเป็นนิจด้วย ต่อมาในปี 1620 จึงไปโด่งดังในประเทศฝรั่งเศส โฟร์โมสต์
โฟร์โมสต์ (ประเทศไทย) เริ่มดำเนินธุรกิจผลิตและจัดจำหน่าย ผลิตภัณฑ์ไอศกรีมและนมคืนรูป ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2499 โดยก่อตั้ง"บริษัท โฟร์โมสต์ อาหารนม (กรุงเทพฯ) จำกัด" พร้อมทั้งเปิดโรงงานแห่งแรกขึ้น ที่บริเวณหลักสี่กรุงเทพมหานคร ต่อมาในปี พ.ศ. 2510 เพิ่มผลิตภัณฑ์นมข้นหวานและนมข้นจืด โดยเปิดโรงงานแห่งใหม่ที่สำโรง จังหวัดสมุทรปราการ ต่อมาในปี พ.ศ. 2521 เพิ่มกำลังการผลิตเพื่อรองรับการส่งออก ไปยังกลุ่มประเทศในทวีปเอเชียคือ สาธารณรัฐสิงคโปร์, เขตปกครองพิเศษฮ่องกง, สาธารณรัฐจีน (ไต้หวัน) และสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว จากนั้นเมื่อปี พ.ศ. 2527 เริ่มจำหน่ายผลิตภัณฑ์นมยูเอชที และในปี พ.ศ. 2532 เริ่มจำหน่ายผลิตภัณฑ์นมเปรี้ยวยูเอชที ฮอตดอก
แต่ความจริงแล้ว ฮอตดอกถือกำเนิดมานานกว่า 3,500 ปีแล้วในยุคบาบิโลเนีย มีลักษณะเป็นเนื้อหมักเครื่องเทศ ยัดไว้ในไส้สัตว์ ชาวโรมันเรียกอาหารประเภทนี้ว่า "Salsus" และเป็นที่ของคำว่า "Sausage" หรือไส้กรอกในภาษาอังกฤษ ในยุคกลาง เมืองต่าง ๆ ของทวีปยุโรปได้พัฒนาสูตร รสชาติ และรูปร่างของไส้กรอกของตนเอง และตั้งชื่อไส้กรอกตามชื่อเมืองที่เป็นถิ่นกำเนิด เช่น ไส้กรอกเวียนนา เป็นต้น เป๊ปซี่
เบบี้บูม ไม่ใช่เพียงจำนวนประชากรของประเทศชาติเท่านั้นที่เปลี่ยนไป แต่ยังเป็นการเปลี่ยนแปลงด้านพฤติกรรมการบริโภคอีกด้วย ดังนั้นในปี 1964 บริษัทจึงพัฒนาเครื่องดื่มแคลอรี่ต่ำที่ยังคงมีรสชาติเหมือนเป๊ปซี่-โคล่า ใช้ชื่อว่า ไดเอ็ท เป๊ปซี่มีการโฆษณาควบคู่ไปกับเป๊ปซี่ หนึ่งในโฆษณาชิ้นแรกๆ ของไดเอ็ท เป๊ปซี่ มีชื่อว่า Girlwatchers มีเพลงประกอบโฆษณาที่ติดหู จนได้รับความนิยมติดอันดับ top 40 สตาร์บัคส์
เควิน น็อก ซึ่งดูแลและควบคุมคุณภาพของโดนัท ในร้านสตาร์บัคส์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987 จนถึง 1993 ได้เขียนบนบล็อกของเขาในปี ค.ศ. 2010 ว่า จอร์จ โฮเวลล์นักตรวจสอบคุณภาพกาแฟ ผู้ก่อตั้งคัพออฟเอกเซเลนซ์ ซึ่งได้วิตกเมื่อสตาร์บัคส์ได้ขายกาแฟคั่วสีดำ ในปี ค.ศ. 1990 โดยได้เปิดเผยกับนิวยอร์กไทมส์ ในปี ค.ศ. 2008 โฮเวลล์ได้ระบุว่าการคั่วเมล็ดกาแฟเข้มสีดำของสตาร์บัคส์ ไม่ได้ทำให้กาแฟมีรสเข้มขึ้น แต่ทำลายความแตกต่างของรสชาติจากกาแฟปกติ คอนซูเมอร์รีพอตส์ ฉบับเดือนมีนาคม ค.ศ. 2007 ได้จัดอันดับกาแฟของสตาร์บัคส์ไว้ต่ำกว่ากาแฟพรีเมียมของแมคโดนัลด์ โดยให้ความเห็นว่า "รสเข้มแต่มีความขมพอที่จะทำให้น้ำตาไหลได้" ตามรายงานของไทม์ ในปี ค.ศ. 2010 มีการวิจารณ์จำนวนมากว่ากาแฟของสตาร์บัคส์คั่วนานเกินไป ซอฟต์เสิร์ฟ
Dairy Queen ยังอ้างว่าได้คิดค้นซอฟต์เสิร์ฟ ในปี 1938 ใกล้เมือง Moline, รัฐอิลลินอยส์, JF McCullough และลูกชายของ Alex ได้พัฒนาสูตรซอฟต์เสิร์ฟของพวกเขา การทดลองขายของพวกเขาครั้งแรกคือเมื่อ 4 สิงหาคม 1938 ใน Kankakee, รัฐอิลลินอยส์ที่ร้านของเพื่อนของพวกเขา, ร้านชื่อโนเบิลเฮิร์บ พวกเขาขายซอฟต์เสิร์ฟได้ถึง 1600 ที่ภายในสองชั่วโมง ชานมไข่มุก
ร้านชาชุน ฉุ่ยถังในเมืองไถจง น่าจะเป็นร้านแรกที่คิดค้นเมนูชาไข่มุกขึ้นมา เมื่อปี 1988 ขณะที่กำลังประชุมอยู่นั้น คุณหลินชิ่วฮุย (ผู้จัดการฝ่ายพัฒนาผลิตภัณฑ์) ได้เทขนมหวานชิ้นเล็ก ๆ ลงไปในชา[5] ทุกคนในห้องประชุมเห็นว่าน่าสนใจ จึงทำออกมาขาย ปรากฏว่า ยอดขายดีมาก ทำลายสถิติเครื่องดื่มชนิดอื่น ๆ[5] บ้างก็ว่า ชาไข่มุกน่าจะมีที่มาจากร้านชาหานหลิน ที่เมืองไถหนาน ประเทศไต้หวัน ของนายถัวซ่งเหอ เขาใส่เม็ดสาคูสีขาวลงไปในชา ทำให้มันเหมือนไข่มุก เป็นที่มาของคำว่า "ชาไข่มุก" หลังจากนั้นไม่นาน หานหลินเปลี่ยนสีสาคูจากสีขาวเป็นสีดำแบบที่นิยมกันในปัจจุบัน ช่วงปี 1990 เครื่องดื่มชนิดนี้เป็นที่นิยมมากในเอเชียตะวันออก และ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้[1] โมโนโซเดียมกลูตาเมต
โมโนโซเดียมกลูตาเมต (English: monosodium glutamate) มักเรียกกันว่า ผงชูรส[1] วัตถุเจือปนอาหารประเภทวัตถุปรุงแต่งรสอาหารที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย โมโนโซเดียมกลูตาเมตมีลักษณะเป็นผงผลึกสีขาวไม่มีกลิ่น มีคุณสมบัติในการเป็นสารเพิ่มรสชาติอาหาร ทำให้อาหารมีรสชาติโดยรวมดีขึ้น เนื่องจากเมื่อโมโนโซเดียมกลูตาเมตละลายน้ำ จะแตกตัวได้โซเดียมและกลูตาเมตอิสระที่มีสมบัติในการเพิ่มรสชาติอาหาร โดยช่วยเพิ่มรสชาติของรสชาติพื้นฐาน 4 รสที่เรารู้จักกันดีคือ รสหวาน รสเค็ม รสเปรี้ยว และรสขม ให้เด่นชัดมากขึ้น ในการศึกษาทางเภสัชวิทยาเกี่ยวกับรสชาติพบว่าผงชูรสสามารถกระตุ้น Glutamate Receptor แล้วทำให้เกิดรสชาติเฉพาะตัวที่เรียกว่ารสอูมามิ (Umami) ซึ่งเป็นรสที่ 5 ที่มนุษย์สามารถรับรู้ได้และมีเอกลักษณ์แตกต่างจากรสชาติพื้นฐานทั้ง 4 ช็อกโกแลต
เป็นช็อกโกแลตที่ไม่หวาน ส่วนใหญ่จะบรรจุขายเป็นขวด ขวดละ 1 ออนซ์ และเนื่องจากมันไม่ละลายจึงสะดวกในการใช้มาก โดยพัฒนาขึ้นมาสำหรับใช้ทำขนมอบ อย่างไรก็ดีเนื่องจากมีส่วนผสมของน้ำมันพืชมากกว่าเนยโกโก้ ซึ่งเนื้อช็อกโกแลตจะแตกต่างกัน ปกติแล้วช็อกโกแลตชนิดนี้จะมีรสไม่หวาน ยาคูลท์
ยาคูลท์มาตรฐานประกอบด้วยน้ำตาล 18 กรัม ในทุก ๆ 100 กรัม, ซึ่งอยู่ในรูปแบบขวดขนาด 80 มิลลิลิตร นี่คือความเข้มข้นที่สูงกว่าระดับที่กำหนดไว้ที่ระดับ "HIGH" โดยสำนักงานมาตรฐานอาหารแห่งสหราชอาณาจักร (ตามที่ได้กำหนดความเข้มข้นของน้ำตาลไว้ที่ระดับสูงกว่า 15 กรัม ต่อ 100 กรัม) [3] ช็อกโกแลต
ที่สเปน เครื่องดื่มช็อกโกแลตเป็นที่นิยมอย่างรวดเร็วจนไม่พอกับความต้องการ จึงต้องใช้แรงงานจำนวนนับล้านลงแรงเพาะปลูก เก็บเกี่ยว และแปรรูปน้ำตาลและคาเคา นับตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 16 จนถึงปลายศตวรรษที่ 18 แรงงานส่วนใหญ่ที่มีราคาถูกแสนถูกที่ทำไร่คาเคาเป็นพวกทาส และชนกลุ่มแรกที่ถูกใช้เป็นแรงงานทาสทำช็อกโกแลตคือชาวเมโสอเมริกา  เนยขาว
เนยขาวถูกผลิตขึ้นเป็นครั้งแรกในปี 1911 โดย Crisco ผู้ผลิตเนยขาวอันโด่งดังในสหรัฐอเมริกา เป๊ปซี่
แต่เดิม เป๊ปซี่โค อินค์.สหรัฐอเมริกา ทำสัญญามอบสิทธิในการผลิตและจัดจำหน่ายเป๊ปซี่ในประเทศไทย ให้แก่บริษัทเสริมสุข จำกัด โดยเสริมสุขก่อตั้งโรงงานขนาดย่อมแห่งแรก ขึ้นบนเนื้อที่ราว 4 ไร่ บริเวณริมถนนสีลม และเริ่มการจัดจำหน่ายสินค้าประเภทขวดแก้วขนาด 10 ออนซ์ ภายใต้กำลังการผลิตวันละ 20,000 ขวดเป็นครั้งแรก ในเวลาเช้าของวันพุธที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2496 ภายใต้คำขวัญโฆษณาที่ว่า ดีมาก มากดี (English: Quality Quantity) [7] โดยจำหน่ายในราคา 1 บาท กรดโฟลิก
กรดนี้ค้นพบในระหว่างปี พ.ศ. 2474-2486[13] อยู่ในรายการยาจำเป็นขององค์การอนามัยโลก ซึ่งหมายถึงยาที่สำคัญที่สุดในการดูแลสุขภาพขั้นพื้นฐาน[14] ราคาขายส่งของอาหารเสริมในประเทศกำลังพัฒนาอยู่ที่ 0.001 - 0.005 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 4-20 สตางค์) โดยปี 2557[15] คำภาษาอังกฤษว่า "folic" มาจากคำภาษาละตินว่า folium ซึ่งหมายถึงใบไม้[16] โฟเลตมีอยู่ตามธรรมชาติในอาหารหลายอย่างรวมทั้งผักใบเขียวเข้มและตับ[10] ขนมอาลัว
ขนมอาลัว เป็นขนมหวานที่ทำจากแป้ง ผิวด้านนอกจะเป็นน้ำตาลแข็ง ด้านในเป็นแป้งหนืด มักทำเป็นอันเล็กๆ มีหลายสี มีกลิ่นหอมหวาน
ชื่ออาลัวมีความหมายว่าเสน่ห์ดึงดูดใจ
อาลัวมีต้นกำเนิดมาจากประเทศโปรตุเกส ถูกนำเข้ามาเผยแพร่ในประเทศไทยครั้งแรกโดยคุณท้าวทองกีบม้า หรือ เลดี้ฮอร์ เดอควีมาร์ ภริยาเจ้าพระยาวิชเยนทร์(ชาวกรีก)ซึ่งทำงานให้กับราชสำนักโปรตุเกส ภายหลังจึงมารับราชการในราชสำนักในรัชสมัยของสมเด็จพระนารายณ์มหาราช
ขนมอาลัวยังแบ่งได้เป็นสองชนิด คือ อาลัวชาววัง และ อาลัวจิ๋ว
อาลัวชาววังมีขนาดใหญ่กว่า และมีส่วนผสมของกะทิมากกว่าอาลัวจิ๋ว