ใครเป็นผู้แต่งเรื่องอินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม?
อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม
อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม () เป็นไลท์โนเวลภาษาญี่ปุ่น ซึ่งต่อมามีการนำไปสร้างเป็นหนังสือการ์ตูน และอนิเมะ โดยฉบับไลท์โนเวล ประพันธ์โดย คาซึมะ คามาจิ และภาพประกอบโดย คิโยทากะ ฮาอิมุระ เริ่มตีพิมพ์ตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2547 จนถึงปัจจุบัน พิมพ์ออกจำหน่ายแล้วถึง 24 เล่ม (เล่ม 1 ถึงเล่ม 22 และฉบับพิเศษเรื่องสั้น อีกสองเล่ม) จัดพิมพ์โดย ASCII Media Works
เดอะคิงเนเวอร์สไมลส์
หนังสือนี้ทางการไทยจัดให้เป็น "หนังสือต้องห้าม" อย่างไม่เป็นทางการ ตั้งแต่ก่อนตีพิมพ์ โดยมิได้มีการประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาตามหลักเกณฑ์และวิธีการในกฎหมายว่าด้วยการจดแจ้งการพิมพ์[1] ต่อมามีหนังสือกองบัญชาการตำรวจนครบาล ที่ ตช 0016.146/289 ลงวันที่ 18 มกราคม 2551 ว่าหนังสือเล่มนี้เป็น "หนังสือต้องห้ามนำเข้ามาในราชอาณาจักร"[2] และในเดือนมกราคม 2549 ทางการไทยยังได้ปิดกั้นเว็บไซต์ที่โฆษณาหรือให้บริการสั่งซื้อหนังสือเล่มนี้ด้วย[3][4] ฎีกา (คัมภีร์)
ผู้แต่งคัมภีร์ฎีกา เราเรียกว่า พระฎีกาจารย์ ซึ่งต้องเป็นผู้ที่ทรงความรู้ความสามารถมากไม่น้อยไปกว่าพระอรรถกถาจารย์ เพราะนอกจากพระฎีกาจารย์จะต้องสามารถทรงจำ และเข้าใจพระไตรปิฎกอย่างแตกฉานเพื่อนำมาเขียนอธิบายได้แล้ว ยังจะต้องแตกฉานในคัมภีร์อรรถกถาและคัณฐีต่าง ๆ อีกด้วย นอกจากนี้ยังจะต้องมีความชำนาญในไวยากรณ์ทั้งบาลีและสันสกฤต ในคัมภีร์สัททาวิเสสต่าง ๆ, รอบรู้ศัพท์และรูปวิเคระห์ต่าง ๆ เป็นอย่างดี, ฉลาดในการแต่งคัมภีร์ให้สละสลวย ไพเราะ มีลำดับกฎเกณฑ์ ตามหลักอลังการะ, ต้องมีความสามารถในการแต่งคัมภีร์ตรงตามหลักฉันท์อินเดียซึ่งมีอยู่นับร้อยแบบ, และเข้าใจกรรมฐานจนถึงพระอรหันต์แตกฉานเชี่ยวชาญในข้อปฏิบัติเป็นอย่างดี อโดนิรัม จัดสัน
การข่มขู่จากเจ้าหน้าที่รัฐบาลและคุณแนนซี (เป็นชื่อเล่นของคุณแอนน์) ป่วยเป็นไข้และต้องเจอกับอุปสรรคต่าง ๆ แต่ก็ไม่ได้ทำให้อโดนิแรมเลิกแปลพระคัมภีร์ แต่กลับแปลพระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่จนจบเล่มภายในเวลาไม่ถึงปี แต่อย่างไรก็ตามไม่นานก็เกิดสงคราม อโดนิแรมกับมิชชันนารีไพรซ์ถูกจับข้อหาเป็นสายลับ ถูกคุมขังคุกแดนประหาร ต้องเจอกับความยากลำบากในคุกหายปี จนเดือนพฤศจิกายน 1815 ก็ได้รับการปล่อยตัวเพื่อเป็นล่ามในการเจรจาสงบศึกกับอังกฤษ แต่ก็น่าเสียใจที่ภรรยาและลูกก็ต้องจากอโดนิแรมไป แต่อโดนิแรมก็ได้ใช้โอกาศในการแปลพระคัมภีร์ภาษาพม่าและพิมพ์ในปี 1840 และแต่งงานใหม่กับซาราห์และทั้งสองก็มีลูก 8 คนและซาราห์เสียชีวิต เมื่ออโดนิแรม ได้กลับถึงบ้านเกิด อโดนิแรมก็ได้ไปเทศน์ที่ต่าง ๆ ก็ได้รู้จักกับเอมิลี ชับบ็อก นักเขียนนิยายและทั้งสองก็ได้แต่งงานกันและได้ไปรับใช้ด้วยกันที่ประเทศพม่า 3 ปี ในฤดูใบไม้ผลิของปี 1850 ขณะที่ เอมิลีมิลี ใกล้จะให้กำเนิดลูก อโดนิแรมป่วยหนักได้ลงเรื่อออกเดินทางหวังว่าเขาจะได้รับการรักษาให้หาย ต่อมาไม่ถึงสัปดาห์ อโดนิแรมก็เสียชีวิตและถูกฝังในทะเลและภรรยาของเขาได้พาลูก ๆ ไปอยู่ในสหรัฐแต่ไม่นานเธอก็เสียชีวิตลงเมื่ออายุ 33 ปี อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม
วันหนึ่งชีวิตของโทมะก็ต้องเปลี่ยนไป เมื่อมีแม่ชี (อายุไล่เลี่ยกับเขา) คนหนึ่ง นอนสลบพาดอยู่ที่ระเบียงห้องของเขา เธอชื่อว่าอินเด็กซ์ อินเด็กซ์มีความทรงจำสมบูรณ์แบบ เธอสามารถจดจำ คัมภีร์เวทมนตร์แสนสามพันเล่มไว้ได้ ทำให้เธอต้องถูกตามล่าจากเหล่าผู้มีเวทมนตร์ โทมะได้ช่วยเหลืออินเด็กซ์ไว้ ให้ที่พักพิงกับเธอ และคอยช่วยเหลือเธอจาการถูกตามล่า จากทั้งฝ่ายเวทมนตร์และฝ่ายวิทยาศาสตร์ โคลงโลกนิติ
ประพันธ์โดยขุนสุวรรณสารวัด เมื่อปี พ.ศ. 2385 เป็นคำฉันท์จำนวน 265 บท ตามคาถาของคัมภีร์โลกนิติ บุปผาในกุณฑีทอง
บุปผาในกุณฑีทอง ( "จินผิงเหมย์"; ) เป็นวรรณกรรมจีนที่ประพันธ์ขึ้นในสมัยราชวงศ์หมิง อ้างตามฉบับพิมพ์สมัยราชวงศ์หมิงในรัชสมัยของจักรพรรดิเสินจง ศักราชว่านลี่ ปีติงซื่อ (ปีที่ 45 ของรัชกาล) ผู้แต่งนิยายเรื่องนี้ใช้นามปากกาว่า "บัณฑิตแห่งสุสานกล้วยไม้ผู้ยิ้มเยาะ" (; The Scoffing Scholar of Lanling) เดิมนับเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีนร่วมกับนวนิยายอีกสามเรื่อง คือ สามก๊ก ซ้องกั๋ง และไซอิ๋ว เรียกรวมกันว่า "สี่วรรณกรรมอันยิ่งใหญ่" (四大奇書，四大奇书) แต่ต่อมาเรื่อง "จินผิงเหมย์" ถูกต่อต้าน เพราะพรรณนาบทสังวาสจำนวนมากจนถูกเรียกว่าเป็นหนังสือโลกีย์ จึงมีการจัดให้ "ความฝันในหอแดง" นิยายอีกเรื่องหนึ่ง ขึ้นมาเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีนแทน ฟรันทซ์ คัฟคา
งานเขียนของคัฟคาไม่ได้รับความสนใจจนกระทั่งเมื่อเสียชีวิตไปแล้ว ระหว่างที่ยังมีชีวิตอยู่เรื่องสั้นของคัฟคาเพียงสองสามเรื่องเท่านั้นที่ได้รับการตีพิมพ์ และนวนิยายที่เขียนก็เขียนไม่จบนอกจาก กลาย ซึ่งบางท่านก็ถือว่าเป็นนวนิยายขนาดสั้น ก่อนหน้าที่จะเสียชีวิตคัฟคาเขียนจดหมายไปถึงเพื่อนและผู้จัดการสมบัติวรรณกรรม (literary executor) แม็กซ์ โบรด: “แม็กซ์ที่รักยิ่ง, คำขอสุดท้าย: ทุกอย่างที่ผมทิ้งไว้ข้างหลัง... ในกรณีของอนุทิน, งานเขียน, จดหมาย (ของผมเองและของผู้อื่น), ร่าง และ อื่น ๆ ขอให้เผาโดยไม่ให้อ่าน”[13] แต่โบรดก็มิได้ทำตามความประสงค์ของคัฟคา โดยเชื่อว่าคัฟคาสั่งไว้เพราะเชื่อว่าโบรดจะไม่ทำตามคำสั่ง—ซึ่งโบรดก็บอกคัฟคาดังว่า ดอรา ดิอามันท์คนรักของคัฟคาก็เช่นกันไม่สนใจความประสงค์ของคัฟคา โดยเก็บสมุดบันทึกไว้ 20 เล่ม และจดหมายอีก 35 ฉบับไว้อย่างลับ ๆ จนเมื่อถูกยึดโดยเกสตาโป (Gestapo) ในปี ค.ศ. 1933 ในปัจจุบันการพยายามหางานที่หายไปของคัฟคาก็คงดำเนินอยู่ต่อไปทั่วโลก นอกจากจะไม่ได้เผางานตามที่สั่งแล้วโบรดก็ยังเป็นผู้ควบคุมดูแลการตีพิมพ์งานของคัฟคาเกือบทุกชิ้นที่เป็นเจ้าของ ซึ่งไม่นานก็กลายเป็นที่สนใจกันอย่างจริงจัง และการวิพากษ์ที่ให้การสรรเสริญอย่างสูง ภาคีนกฟีนิกซ์
ภาคีนกฟีนิกซ์ () เป็นองค์การลับในชุดหนังสือบันเทิงคดีแฮร์รี่ พอตเตอร์ เขียนโดย เจ. เค. โรว์ลิง อัลบัส ดัมเบิลดอร์เป็นผู้ก่อตั้ง เพื่อต่อสู้กับลอร์ดโวลเดอมอร์และสมุนผู้เสพความตาย ภาคีฯ เป็นชื่อของหนังสือเล่มที่ห้าในชุด ชื่อ "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์" เดอะคิงอินเยลโล
เอช. พี. เลิฟคราฟท์ได้อ่านรวมเรื่องสั้นชุดนี้ในพ.ศ. 2470และได้ระบุถึงสิ่งต่างๆในเรื่องชุดนี้อย่างทะเลสาบฮาลิ และ ดวงตราเหลือง ไว้อย่างผ่านๆในเรื่อง "The Whisperer in Darkness" เลิฟคราฟท์ยังได้ยืมรูปแบบการเขียนของแคมเบอร์สซึ่งระบุถึงสิ่งเหนือธรรมชาติอย่างไม่ชัดเจนเพื่อให้ผู้อ่านจินตนาการถึงความสยองด้วยตนเอง บทละครเดอะคิงอินเยลโลนั้นต่อมาได้กลายเป็นหนึ่งในข้อเขียนสมมุติในตำนานคธูลูเช่นเดียวกับตำราเวทย์อย่างนีโครโนมิคอน พระไตรปิฎกภาษาจีน
4. พระไตรปิฎกฉบับฉงหนิงว่านโซ่วต้าจั้ง (崇宁万寿大藏) (เสถียร โพธินันทะเรียกฉบับ “ช่งหลิงบ้วนซิ่วจั๋ง”) สร้างขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าซ่งเสินจง (宋神宗) สมณะชงจิง วัดตงฉาน เมืองฝูโจว บอกบุญเรี่ยไรพิมพ์ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1623-1647 ฉบับนี้มีความพิเศษตรงที่ เป็นฉบับแรกที่ใช้การเข้าเล่มแบบพับเล่มคล้ายสมุดไทย ต่อมามีการพิมพ์เติมต่อมาอีกหลายหนสำหรับฉบับนี้ รวมจำนวน 6,434 ผูก 1,440 คัมภีร์ ปัจจุบันกระจัดกระจายหมด[12] มาซาชิ คิชิโมโตะ
มาซาชิ คิชิโมโตะ () เกิด 8 พฤศจิกายน, พ.ศ. 2517) นักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น โดยเริ่มเป็นที่รู้จักโดยส่งเรื่องคาระคุริ ในปี พ.ศ. 2539 และโด่งดังจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ เริ่มตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2542ในประเทศญี่ปุ่น มาซาชิได้รับรางวัลนักเขียนหน้าใหม่จากโชเน็นจัมป์  พระเวท
ยชุรเวท (สันสกฤต ยชุรฺเวท, यजुर्वेद) เป็นหนึ่งในสี่แห่งคัมภีร์พระเวทในศาสนาพราหมณ์ฮินดู มาจากศัพท์ ยชุสฺ (บทสวดด้วยพิธีกรรม) และ เวท (ความรู้) ประมาณกันว่าประพันธ์ขึ้นเมื่อราว 1,400 - 1,000 ปีก่อนคริสตกาล ส่วนหลักของคัมภีร์นี้เรียกว่า "ยชุรเวทสัมหิตา" มีคาถา หรือมันตระ ที่จำเป็นแก่การกระทำพิธีสังเวยตามความเชื่อในศาสนาสมัยพระเวท และมีการเพิ่มเติมคำอธิบายว่าด้วยการประกอบพิธีต่าง ๆ พระคาถาอุปปาตะสันติ
"‘‘ในปีจุลศักราช 1279 ปีดับไก๊ เดือน 8 เหนือ เพ็ญ วันศุกร์ ปีกุน สัปตศก พ.ศ. 2478 เจ้าภาพเขียนต้นฉบับนี้ คือ นายน้อยปิง มารวิชัย บ้านประตูท่าแพเป็นประธานพร้อมทั้งภริยาลูกและญาติทุกคน ได้จ้างคนเขียนธรรม 5 ผูก คือ มลชัย 1 ผูก,อินทนิล 1 ผูก, สังยมาปริตตคลสูตร 1 ผูก, นัครฐาน 1 ผูก และอุปปาตสันติ 1 ผูก พร้อมทั้งสร้างบ่อน้ำถวาย พระครูบาศรีวิชัย (ปฏิคาหก) ทานวัดศรีโสดา และถนนขึ้นดอยสุเทพ ขอกุศลบุญเยี่ยงนี้ จงเป็นปัจจัยค้ำชูตัวแห่งผู้ข้า ฯ (นายน้อยปิง) ทั้งหลายทุกคนตราบถึงนิพพานในอนาคตกาลโน้นเทอญ ฯ’’"  อาทิตย์สิ้นสูญ
อาทิตย์สิ้นสูญ เป็นหนังสือเล่มที่ 7 และสุดท้ายของหนังสือชุดอาณาจักรแห่งกาลเวลา ของการ์ธ นิกซ์ นักเขียนชาวออสเตรเลีย ปัจจุบันได้รับการแปลเป็นภาษาไทยแล้ว โดยสำนักพิมพ์แจ่มใส มีกำหนดวางจำหน่ายในวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2553 อีก 6 เล่ม คือ จันทร์มหันตภัย อังคารอหังการ พุธเพชฌฆาต พฤหัสเจ้าศาสตรา ศุกร์รัตติกาล และเสาร์มนตรา รายชื่อตัวละครในอินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม และเรลกัน แฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์
โรงเรียนสตรีคิริกาโอกะ เป็นโรงเรียนหนึ่งใน 5 ของโรงเรียนที่มีชื่อเสียง เป็นโรงเรียนมัธยมปลายที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว และไม่ถูกกับโรงเรียนอื่น โรงเรียนจะรับนักเรียนที่มีพลังพิเศษหายาก และมีเอกลักษณ์เท่านั้น ความกังขาของนักบุญทอมัส (คาราวัจโจ)
ภาพ “ความกังขาของนักบุญทอมัส” เขียนราวระหว่างปี ค.ศ. 1601 ถึงปี ค.ศ. 1602 เป็นภาพที่ในกลุ่มเดียวกับ “แรงบันดาลใจของนักบุญแม็ทธิว” และ “สังเวยไอแซ็ค” ที่อุฟฟิซิเพราะตัวแบบอัครสาวกในทุกภาพเป็นคนคนเดียวกัน เช่นเดียวกับภาพ “นักบุญแม็ทธิวและเทวดา” ภาพนี้เดิมเป็นของวินเชนโซ จุสตินิอานิและต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของงานสะสมหลวงของปรัสเซีย แต่โชคดีที่เก็บไว้ที่พอทสดัมจึงรอดจากการทำลายด้วยระเบิดระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองมาได้ ภาพนี้เป็นภาพที่นิยมก็อปปีกันมากที่สุด ซึ่งมีด้วยกันทั้งสิ้น 22 ก็อปปีจากคริสต์ศตวรรษที่ 17 รายชื่อตัวละครในอินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม และเรลกัน แฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์
รายชื่อตัวละครในอินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม และเรลกัน แฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์ เป็นรายชื่อตัวละครจากเรื่อง อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม และ เรลกัน แฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์ ซึ่งสัมพันธ์กันและใช้ตัวละครหลักชุดเดียวกัน แต่แตกต่างกันที่เรื่องแรกเน้นเวทมนตร์คาถา เรื่องหลังเน้นวิทยาศาสตร์ มหาภารตะ
มหาภารตะ (Sanskrit: महाभारत มหาภารต) บางครั้งเรียกสั้น ๆ ว่า ภารตะ เป็นหนึ่งในสอง ของ มหากาพย์ ที่ยิ่งใหญ่ของ อินเดีย (มหากาพย์อีกเรื่องคือ รามายณะ) ประพันธ์เป็นโศลกภาษาสันสกฤต มหากาพย์เรื่องนี้นับเป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์ "อิติหาส" (แปลตามศัพท์ว่า "ประวัติศาสตร์") และเป็นส่วนหนึ่งทึ่สำคัญยิ่งของ เทพปกรณัมในศาสนาฮินดู ศุกร์รัตติกาล
ศุกร์รัตติกาล เป็นหนังสือเล่มที่ 5 ของหนังสือชุดอาณาจักรแห่งกาลเวลา ของ การ์ธ นิกซ์ นักเขียนชาวออสเตรเลียปัจจุบันได้รับการแปลเป็นภาษาไทยแล้ว โดยสำนักพิมพ์ "แจ่มใส" ปัจจุบันออกจำหน่ายแล้ว 6 เล่ม อีก 5 เล่มคือจันทร์มหันตภัย อังคารอหังการ พุธเพชฌฆาต พฤหัสเจ้าศาสตรา และเสาร์มนตรา การตรวจพิจารณาในประเทศไทย
"The Devil's Discus" โดยเรน ครูเกอร์ (2507) ผลของรายงานการสืบสวน ซึ่งสอบสวนกรณีพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล ถูกห้ามทันที และผู้ประพันธ์ถูกห้ามมิให้เข้าประเทศไทย แต่น่าแปลกที่ฉบับแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นหรือภาษาไทย (ใช้ชื่อว่า "กงจักรปีศาจ") ในปี 2515 ไม่ถูกห้ามทั้งคู่ อย่างไรก็ดี 16 หน้าแรกของกงจักรปีศาจทุกสำเนาที่มีอยู่ถูกตัดออกและดูเหมือนจะไม่มีข้อความใดที่ขาดหายไปตรงกับต้นฉบับภาษาอังกฤษ พุธเพชฌฆาต
พุธเพชฌฆาต เป็นหนังสือเล่มที่ 3 ของหนังสือชุดอาณาจักรแห่งกาลเวลา เขียนโดย การ์ธ นิกซ์ นักเขียนชาวออสเตรเลีย ปัจจุบันได้รับการแปลเป็นภาษาไทยแล้ว โดยสำนักพิมพ์แจ่มใส หนังสือในชุดเดียวกัน คือ จันทร์มหันตภัย อังคารอหังการ พฤหัสเจ้าศาสตรา ศุกร์รัตติกาล และเสาร์มนตรา วิลเลียม เชกสเปียร์
ปี ค.ศ. 1593-1594 เกิดโรคระบาดใหญ่ทำให้ต้องปิดการแสดงละครลงไป เชกสเปียร์ได้ตีพิมพ์ผลงานกวีนิพนธ์สองเรื่องในแนวอีโรติก คือ Venus and Adonis และ The Rape of Lucrece โดยอุทิศให้กับ เฮนรี ริธเธสลีย์ เอิร์ลแห่งเซาธ์แฮมตัน ในเรื่อง Venus and Adonis อโดนิสผู้ไร้เดียงสาปฏิเสธการร่วมรักกับเทพีวีนัส ขณะที่ในเรื่อง The Rape of Lucrece ลูครีส ภริยาผู้ซื่อสัตย์ของคอลลาทินุส ถูกขืนใจโดยโอรสของทาร์ควิน (เป็นเหตุแห่งการสิ้นสุดราชวงศ์ทาร์ควินด้วย)[36] งานประพันธ์เหล่านี้ได้รับแรงบันดาลใจจากการปฏิรูปของโอวิด[37] แสดงถึงความผิดบาปและความขัดแย้งทางศีลธรรมซึ่งเป็นผลจากตัณหาที่ไม่สามารถควบคุมได้[36] บทกวีทั้งสองเรื่องนี้ได้รับความนิยมมากและมีการพิมพ์ซ้ำหลายครั้งตลอดช่วงชีวิตของเชกสเปียร์ ยังมีบทกวีอีกเรื่องหนึ่งชื่อ A Lover's Complaint พิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1609 บรรยายถึงคำคร่ำครวญของเด็กสาวคนหนึ่งที่เสียตัวให้กับชายผู้มาเกี้ยวพา ซึ่งนักวิชาการส่วนใหญ่ในปัจจุบันยอมรับกันว่าเชกสเปียร์เป็นผู้ประพันธ์บทกวีเรื่องนี้ แต่นักวิจารณ์จำนวนหนึ่งเห็นว่าบทกวีนี้ด้อยความงามลงไปเพราะคำพรรณนาที่เยิ่นเย้อ[36] กวีนิพนธ์เรื่อง The Phoenix and the Turtle พิมพ์ในปี ค.ศ. 1601 เป็นกวีนิพนธ์เชิงเปรียบเทียบพรรณนาอาลัยในการสิ้นชีพของฟีนิกซ์ นกในตำนาน กับคู่รักของมันคือนกเขา (turtle dove) นอกจากนี้ยังมีบทกวีอีกสองเรื่องคือร่างโคลงซอนเน็ตบทที่ 138 และ 144 ได้ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1599 ในหนังสือ The Passionate Pilgrim ภายใต้ชื่อของเชกสเปียร์ โดยไม่ได้รับอนุญาต[36] กงจักรปีศาจ
กงจักรปีศาจ (The Devil's Discus) เป็นหนังสือสืบสวนการสวรรคตของสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวอานันทมหิดล (รัชกาลที่ 8) แห่งสยาม (หรือประเทศไทย) เขียนโดยนักเขียนชาวอังกฤษ-แอฟริกาใต้ที่ชื่อ เรย์นี ครูเกอร์ (Rayne Kruger)  เว็นไอนีดยู
"เว็นไอนีดยู" () คือบทเพลงอันเป็นผลงานการประพันธ์ของอัลเบิร์ต แฮมมอนด์ และคาโรล์ เบเยอร์ เซเยอร์ เพลงนี้ได้รับการขับร้องครั้งแรกโดยอัลเบิร์ดในปี พ.ศ. 2519 ในอัลบั้ม "เว็นไอนีดยู" อัลบั้มของเขาเอง ต่อมาในฉบับของลีโอ เซเยอร์ อำนวยการสร้างโดยริชาร์ด เพอร์รี เพลงนี้ได้ขึ้นชาร์ตอันดับที่ 1 ในชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักรนาน 2 สัปดาห์ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ภายหลังจากการออกซิงเกิลก่อนหน้านี้ 3 เพลงซึ่งขึ้นอันดับสูงสุดได้เพียงอันดับที่ 2 นอกจากนี้ยังขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ในอันดับที่ 1 เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2520 และชาร์ตเพลงร่วมสมัยของผู้ใหญ่ในอันดับที่ 1 เช่นกัน เขาร้องเพลงนี้ในการแสดงครั้งที่ 2 ของเขาในรายการ "เดอะมัปเปดโชว์" ฤดูกาลที่ 3  เอเร็ค เร็กซ์
เอเร็ค เร็กซ์ เป็นผลงานเขียนของ "แคซา คิงสลีย์" นักเขียนชาวอเมริกัน พิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์ Firelight Press ในปี 2549 มีหนังสือในชุดทั้งหมด 8 เล่ม ปัจจุบันวางจำหน่ายแล้ว 4 เล่ม คือ "ดวงตาแห่งมังกร" "อสุรกายแห่งดินแดนนิรเทศ" "ค้นหาความจริงอันยิ่งใหญ่" และ "เผชิญเจ้าแห่งการลงทัณฑ์" โดยสำนักพิมพ์อิ่มอ่าน แปลโดย "หิมาลายา" (เล่มหนึ่ง) และ "นาราดา" (ตั้งแต่เล่มสอง)
การจัดจำหน่ายเล่มสามนั้นต้องเลื่อนกำหนดมาเป็นกลางปี 2552 หลังจากเกิดปัญหาล่าช้า หนังสือเล่มนี้ควรจะออกจำหน่ายเมื่อปีก่อน (พ.ศ. 2551) แต่เมื่อมีการเปลี่ยนสำนักผู้จัดพิมพ์เอเร็ค เร็กซ์ใหม่ จาก Firelight มาเป็น Simon and Schuster ก็ต้องพิมพ์หนังสือตั้งแต่เล่ม 1 เลย ส่วนเล่มห้าจะมีชื่อว่า "The Secret of Ashona'
เอเร็ค เร็กซ์ เด็กชายอายุ 12 ปี เป็นเด็กที่จูน โอฮาร่า รับมาเลี้ยง เขาอาศัยอยู่ในครอบครัวบุญธรรมที่สมาชิกในครอบครัวมีอาการแปลกประหลาดต่างๆ นานา เอเร็คมีตาแก้วอยู่ข้างหนึ่ง เขาพบว่าเขามี "ความคิดสลาตัน" อันเป็นความสามารถพิเศษในการช่วยเหลือผู้คน อยู่มาวันหนึ่งแม่ของเขาหายตัวไป และทิ้งแว่นตาวิเศษไว้ให้เอเร็ค ความคิดสลาตันของเขาพาเอเร็คมายังดินแดนอะลีเพียม หนึ่งในสามดินแดนแห่งผู้รักษาที่ซุกซ่อนอยู่ เนื่องจากกษัตริย์พีเทอร์ผู้แก่ชราแห่งอะลีเพียมทรงพระประชวรอย่างหนัก ราชสำนักจึงจัดการแข่งขันเพื่อหาเด็ก 3 คนที่จะได้เป็นกษัตริย์และราชินีแห่งดินแดนทั้งสาม เอเร็คต้องเข้าร่วมภารกิจนี้อย่างไม่ทันตั้งตัว ตุลาการทมิฬ
ตุลาการทมิฬ ( ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของยองอินวันและยังกวางอิล ซึ่งเป็นชาวเกาหลี ลงตีพิมพ์ในนิตยสาร Sunday GENE-X รายเดือน ของสำนักพิมพ์โชงะกุกัง ชื่อภาษาอังกฤษของผลงานเรื่องนี้ใช้ชื่อว่า Blade of the Phantom Master และในบางประเทศใช้ชื่อว่า Shin Angyō Onshi ฉบับรวมเล่มทั้งหมดมี 17 เล่มจบ ในปี พ.ศ. 2547 ได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์อะนิเมะ โดยมี โบอา เป็นผู้ขับร้องเพลงประกอบ รายชื่อตัวละครในอินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม และเรลกัน แฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์
โรงเรียนนี้ปรากฏในเรื่อง เรลกัน แฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์ ซึ่งมี 2 ตัวละครหลักศึกษาอยู่เป็นกลุ่ม Level 0 ติดอาวุธที่รวมตัวกันต่อสู้กับผู้ใช้พลังจิต เรอเน เดการ์ต
ในปี ค.ศ. 1667 หลังจากที่เขาเสียชีวิต ศาสนจักรโรมันคาทอลิก ได้ใส่งานของเขาเข้าไปในรายการหนังสือต้องห้าม (Index of Prohibited Books) ธัมมปทัฏฐกถา
ธัมมปทัฏฐกถา () เป็นอรรถกถาของธรรมบท หรือประมวลคาถา 423 คาถา ซึ่งปรากฏในขุททกนิกายแห่งพระสุตตันตปิฎก กล่าวกันว่าพระพุทธโฆสะ พระอรรถกถาจารย์ชาวชมพูทวีป ซึ่งเดินทางไปแปลอรรถกถาในสิงหลทวีป (ศรีลังกา) ได้เรียบเรียงไว้จากภาษาสิงหลเป็นภาษาบาลี ปัจจุบันธัมมปทัฏฐกถาใช้เป็นคัมภีร์ในการศึกษาพระปริยัติธรรมในประเทศไทย จึงเป็นคัมภีร์อรรถกถาที่ได้รับความนิยมศึกษามากที่สุดเล่มหนึ่ง อินิเชียล ดี
อินิเชียล ดี () หรือ นักซิ่งดริฟท์สายฟ้า ในชื่อไทย เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นเกี่ยวกับการแข่งรถและการแต่งรถ แต่งโดย ชูอิจิ ชิเงโนะ ต่อมาได้ถูกสร้างเป็นอะนิเมะ โอวีเอ เกม และภาพยนตร์ เริ่มตีพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 2538 โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะ และได้ลิขสิทธิ์จัดพิมพ์ในประเทศไทยโดยสำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 โดยใช้ชื่อไทยว่า "ถนนสายนี้ ข้าจอง..."  ปทสังคหะ
คัมภีร์ปทสังคหะ เป็นคัมภีร์ไวยากรณ์บาลีประเภทไม่มีสูตร แต่เป็นคัมภีร์เนื้อหาแสดงประมวลบท การรวบรวมบทในภาษาบาลี 4 บท คือ นาม อาขยาต อุปสรรค และนิบาต แล้วนำมาอธิบายแจกแจงตามหลักภาษาโดยละเอียด เป็นผลงานของพระอาทิจจวงศ์ พระเถระชาวย่างกุ้ง ประเทศสหภาพเมียนมาร์ ที่มีชีวิตอยู่ระหว่าง พ.ศ.2425-2494 ท่านเป็นพระเถระที่เชี่ยวชาญหลายภาษา เช่น ภาษาบาลี สันสกฤต และภาษาอังกฤษ เคยเดินทางไปเผยแผ่พระศาสนาในประเทศฝรั่งเศสและอิตาลี เป็นต้น ท่านได้รับการยกย่องว่ามีความสามารถทัดเทียมกับโบราณาจารย์ชาวพม่า 1 ใน 6 ท่าน ตั้งแต่สมัยพุกามเป็นต้นมา ท่านผู้แต่งคัมภีร์นี้เห็นว่า การศึกษาภาษาอย่างเป็นระบบ จะช่วยพัฒนาความรู้ของผู้เรียนเป็นอย่างดี จึงแต่งคัมภีร์นี้เป็นหลักสูตรการเรียนภาษาบาลี และรัฐบาลพม่าก็เคยบรรจุคัมภีร์นี้ไว้เป็นหลักสูตร ครั้งเมื่อยังเป็นเมืองขึ้นของอังกฤษ 
คัมภีร์ปทสังคหะ แปลว่า "ประมวลบท" หมายถึง การรวบรวมบทในภาษาบาลีทั้ง 4 อย่าง คือ นาม อาขยาต อุปสรรค และนิบาต แล้วนำมาอธิบายแจกแจงบทตามหลักภาษาโดยละเอียด คัมภีร์ปทสังคหะ แต่งเป็นคาถาเพื่อสะดวกต่อการท่องจำ ทำความเข้าใจ ลำดับขั้นตอนนำเสนอไม่ซับซ้อน มีลักษณะอาศัยปทมาลา จากคัมภีร์ต้นแบบ เช่น คัมภีร์กัจจายนะ ปทรูปสิทธิ และสัททนีติไวยากรณ์ เป็นต้น และอาศัยเนื้อความบางส่วนจากคัมภีร์กลุ่มสุโพธาลังการบ้าง คัมภีร์สัททัตเภทจินดา บ้าง
คัมภีร์รจนาโดยพระอาทิจจวงศ์ อดีตเจ้าอาวาสวัดอาทิจจวงศ์ เมืองย่างกุ้ง ประเทศสหภาพเมียนมาร์ ขณะแต่งคัมภีร์พำนักอยู่ ณ วัดอโศการาม จังหวัดมัณฑเลย์ แต่งจบในปี พ.ศ.2455 ขณะมีอายุ 30 ปี โดยท่านมีผลงานที่แต่งและเป็นที่รู้จักกันโดยในวงกว้าง คือ คัมภีร์ปทสังคหะ กัจจายนะสังคหะ มิลินทปัญหานิสสัย และศิลาจารึกเสาอโศก โดยคัมภีร์ปทสังคหะ เขียนขึ้นตามการนิมนต์ของพระญาณธระ (พระแลดี สยาดอ) ในพุทธศักราช 2461 พระอาทิจจวงศ์ มีพรรษาครบ 17 พรรษา ได้เดินทางไปศึกษาอังกฤษและเผยแผ่พระศาสนายังประเทศอินเดีย ลังกา และอังกฤษ เนื่องจากเป็นคนมีพรสวรรค์ในด้านภาษา จึงสามารถศึกษาภาษาอื่นนอกจากภาษาบาลี สันสกฤต และอังกฤษ รวมไปถึงฮินดี เบงกาลี คุรมุขี อูรดู และญี่ปุ่น หลังจากเดินทางไปเผยแผ่ศาสนาในประเทศยุโรป อาทิ ฝรั่งเศส และอิตาลี คัมภีร์ไบเบิล
คัมภีร์อธิกธรรมทั้ง 5 เล่มนี้ จัดเป็นคัมภีร์สารบบที่สอง มีใช้ในนิกายออร์ทอดอกซ์เท่านั้น ซึ่งนิกายโรมันคาทอลิกและนิกายโปรเตสแตนต์จะไม่ยอมรับหนังสือ 5 เล่มนี้ และเรียกว่าคัมภีร์นอกสารบบ จึงทำให้นิกายออร์ทอดอกซ์มีหนังสือทั้งหมดจำนวน 51 เล่ม ข้อเขียนพนาโคติก
ข้อเขียนพนาโคติก (อักษรละติน: Pnakotic Manuscripts) เป็นตำราเวทสมมุติที่ปรากฏในงานประพันธ์ชุดตำนานคธูลูของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ ซึ่งได้รับการกล่าวถึงครั้งแรกในเรื่องสั้น ""โพลาริส"" ในปี พ.ศ. 2461 และได้รับการกล่าวถึงอีกในผลงานต่อๆมาอย่าง "ณ หุบเขาแห่งความวิปลาส" (พ.ศ. 2479) "เดอะดรีมเควสต์ออฟอันโนนคาดัธ" (พ.ศ. 2469) "เทพอื่น" (พ.ศ. 2478) ทั้งยังได้รับการอ้างถึงโดยนักประพันธ์คนอื่นๆที่เขียนเรื่องในงานชุดนี้ด้วยเช่นกัน ทั้งนี้ ข้อเขียนพนาโคติก นั้นเป็นตำราเวทสมมุติเล่มแรกที่เลิฟคราฟท์นำมาใช้ในเรื่อง พาราด็อกซ์
เขียนโดย อิทธิพงศ์ กฤดากร ณ อยุธยา (ต้า) นักร้องนำ วางจำหน่ายครั้งแรกในงานสัปดาห์หนังสือนานาชาติครั้งที่ 5 ระหว่างวันที่ 30 มีนาคม 2550 - 10 เมษายน 2550 ที่ ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 24 เมษายน 2550 ณ ร้านบีทูเอส สาขาเซ็นทรัล เวิลด์ พลาซ่า ในงานที่ชื่อว่า "10 ปีที่ผ่านมา และ 10เพลง ที่ผ่านไป"[1] ฉบับพิมพ์ครั้งที่ 2 มีการเพิ่มรูปภาพในหน้า 108 มีการปรับเปลี่ยนการจัดวางหน้า เพิ่มข้อมูลที่ขาดหาย และแก้คำผิด เนื้อหาว่าด้วยรายละเอียดต่าง ๆ ในการจัดทำอัลบัม X (Ten Years After) และ Paradox In Paradise เป็นการขยายปกซีดีให้กลายร่างมาเป็นหนังสือหนึ่งเล่ม [2] ผู้เขียนได้กล่าวไว้ในหน้าคำนำว่าหนังสือเล่มนี้เป็นนวัตกรรมใหม่ในการฟังดนตรี [2]การได้รับรู้การทำงานเบื้องหลังของแต่ละอัลบัมเป็นตัวเพิ่มอรรถรสในการฟังเพลง พระนลคําหลวง
พระนลคําหลวง เป็นพระราชนิพนธ์แปลในพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ พระนลเป็นนิทานแทรกอยู่ในมหาภารตะ ซึ่งรจนาโดยฤาษีกฤษณไทวปายน หรือ ฤาษีวยาส มีชื่อเรื่องว่า "นโลปาขยานัม" ซึ่งเซอร์โมเนียร์ โมเนียร์ วิลเลียมส์ แปลความจากต้นฉบับโศลกภาษาสันสกฤตเป็นภาษาอังกฤษ ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงใช้ฉบับภาษาอังกฤษของเซอร์โมเนียร์ โมเนียร์ วิลเลียมส์นี้ พระราชนิพนธ์เป็นวรรณกรรมคำหลวง ประกอบด้วยคำประพันธ์หลายชนิด ได้แก่ โคลง ฉันท์ กาพย์ กลอน และร่าย พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงเริ่มพระราชนิพนธ์เรื่องพระนลคำหลวงเมื่อวันพฤหัสบดีที่ ๑๘ กันยายน พ.ศ. ๒๔๕๖ เสร็จลงเมื่อวันเสาร์ที่ ๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๕๗ ทรงตรวจสอบแก้ไขและพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๙ พระนลคำหลวงเป็นวรรณคดีที่ได้รับการยกย่องจากวรรณคดีสโมสรว่าเป็นหนังสือแต่งดีประเภทกวีนิพนธ์ ศุภชัย ตั้งวงศ์ศานต์
ผลงานที่โดดเด่นและเป็นที่รู้จักคือ พระไตรปิฎกฉบับคอมพิวเตอร์ฉบับแรกของโลก หรือ BUDSIR (Buddhist Scriptures Information Retrieval) ตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ซึ่งเป็นผลงานที่ได้รับรางวัลประดิษฐ์คิดค้น จากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ ปี 2532 และรางวัล Distinguished Service Award จาก University of California, Berkeley สหรัฐอเมริกา ปี 2536 และอีกหนึ่งผลงานก็คือ "Intra-Phone ม.มหิดล" ได้รับรางวัลเทคโนโลยีสารสนเทศภาครัฐดีเด่น: รางวัลชนะเลิศสาขานวัตกรรมไอทีดีเด่น ประจำปี 2545 จากคณะกรรมการเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารแห่งชาติ ปางห้ามสมุทร
ในครั้งที่พระพุทธเจ้าเสด็จไปประกาศพระศาสนายังตำบลอุรุเวลาเสนานิคม แคว้นมคธ ของพระเจ้าพิมพิสาร ทรงขอประทับแรมอยู่ในสำนักของอุรุเวลกัสสปะ ผู้เป็นหัวหน้าชฎิล (ฤษี ผู้บูชาไฟ) ซึ่งเป็นที่เลื่อมใสของประชาชนในแคว้นมคธ ทรงแสดงอิทธิปาฏิหาริย์นานัปการเพื่อทรมาน ฤษีอุรุเวลกัสสปะให้คลายความพยศลง ในครั้งที่น้ำท่วม พระองค์ทรงทำปาฏิหาริย์ห้ามน้ำที่ไหลบ่ามาจากทุกสารทิศมิให้เข้ามาในที่ประทับ และเสด็จจงกรมภายในวงล้อมที่มีน้ำเป็นกำแพง พวกเหล่าชฎิลพายเรือมาดู เห็นเป็นอัศจรรย์ จึงยอมรับในอานุภาพของพระพุทธองค์ และขออุปสมบทเป็นพระภิกษุ รายชื่อคาถาในแฮร์รี่ พอตเตอร์
เปล่งเสียงว่า: อะวาดา เคดาฟ-รา ผลของเวทมนตร์: ทำให้ผู้ต้องคำสาปตายทันทีโดยไม่เจ็บปวด ไม่มีคาถาต่อต้านหรือวิธีป้องกันคาถานี้ อย่างไรก็ตาม หากมีใครสละชีวิตของตนให้แก่อีกคน บุคคลที่ถูกช่วยนั้นจะไม่ได้รับผลกระทบที่เป็นอันตรายจากคำสาปทุกชนิดโดยผู้โจมตีโดยเจาะจงบุคคล (นั่นคือ ลิลี่ พอตเตอร์สละชีวิตของตนเพื่อแฮร์รี่ พอตเตอร์ในเงื้อมมือของโวลเดอมอร์ แฮร์รี่ก็จะได้รับการคุ้มครองจากคำสาปที่โวลเดอมอร์ร่าย) เป็นหนึ่งในสามคำสาปโทษผิดสถานเดียว หมายเหตุ: บุคคลเพียงสองคนที่เป็นที่ทราบว่ารอดชีวิตจากคำสาปพิฆาต คือ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับโวลเดอมอร์ เพราะฝ่ายหลังได้รับการคุ้มครองจากฮอร์ครักซ์ แฮร์รี่ถูกคาถานี้สองครั้ง นกฟีนิกซ์เองก็สามารถรอดชีวิตจากคำสาปพิฆาตได้ โดยพวกมันจะระเบิดเป็นไฟเช่นเดียวกับที่จะเกิดขึ้นเมื่อมันสิ้นอายุขัย และเกิดขึ้นใหม่จากเถ้าถ่าน นี่เกิดขึ้นในภาคีนกฟีนิกซ์ ที่มาของชื่อ: โรวลิงอธิบายว่า เป็นคาถาโบราณในภาษาอราเมอิก และเป็นคำดั้งเดิมของ "อะบราคาดาบรา" ซึ่งหมายความว่า "ให้ทุกอย่างถูกทำลาย" เดิมคาถานี้ใช้รักษาอาการเจ็บป่วย และ "สิ่ง" นั้นหมายถึงอาการเจ็บป่วย[8] การใช้ชื่อนี้ของโรวลิงอาจได้รับอิทธิพลมาจากคำว่า cadaver ในภาษาละตินที่แปลว่า ศพ ชาตกัฏฐกถา
อย่างไรก็ตาม มีความเป็นไปได้ที่ชาตกัฏฐกถาจะถูกรจนาขึ้นโดยพระเถระรุ่นหลังพระพุทธโฆสะ ซึ่งน่าจะมีช่วงชีวิตอยู่ไม่ห่างจากยุคของพระพุทธโฆสะมากนัก คาดว่าน่าจะอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษที่ 1,100 นอกจากนี้ ยังมีความเป็นไปได้ที่ชาตกัฏฐกถาจะรจนาขึ้นในสิงหลทวีปโดยพระเถระชาวสิงหลทวีป 
ชาตกัฏฐกถา ประกอบไปด้วยเนื้อหาประกอบคาถาชาดกจำนวน 547 คาถา บางแห่งอาจมีจำนวน 550 คาถา หรือ 500 คาถา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแถบประเทศที่นับถือพุทธศาสนาในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น พม่า โดยสัดส่วนแบ่งเป็น 10 ภาค คือภาคที่ 1 และ 2 อธิบายความในเอกนิบาต ภาคที่ 3 อธิบายความในทุกนิบาต ภาคที่ 4 อธิบายความในติกนิบาต จตุกกนิบาตและปัญจกนิบาต ภาคที่ 5 อธิบายความในฉักกนิบาต สัตตกนิบาต อัฏฐกนิบาต นวกนิบาตและทสกนิบาต ภาคที่ 6 อธิบายความในเอกาทสกนิบาตถึงปกิณณกนิบาต ภาคที่ 7 อธิบายความในวีสตินิบาตถึงจัตตาฬีสนิบาต ภาคที่ 8 อธิบายความในปัญญาสนิบาตถึงสัตตตินิบาต ภาคที่ 9 และ 10 อธิบายความในมหานิบาต  ความคิดเห็นทางศาสนาของไอแซค นิวตัน
ผลงานเขียนชิ้นแรกของนิวตันที่เกี่ยวข้องกับศาสนามีชื่อว่า อินโทรดักชิโอ้ คอนติเนนส์ อะโพคาลิปซีโอ้ส์ เรชั่นเน่ม เจเนรัลเอม [ การค้นพบ / คำแนะนำ. การเปิดเผยอย่างต่อเนื่องในเรื่องทั่วไป -[47]] โดยมีใบคั่นระหว่างยก 1 และยก 2 ด้วยหัวข้อย่อย ดิ โพรเพเชีย พริมา,[48] เขียนขึ้นด้วยภาษาละตินในช่วง 1670. ภายหลังเขียนขึ้นเป็นภาษาอังกฤษ บันทึกเกี่ยวกับประวัติศาสตร์คริสตจักรในยุคต้นและศีลธรรมที่เหนือกว่าของชาวบาร์บาเรี่ยนต่อชาวโรมัน. ผลงานเขียนชิ้นสุดท้ายในปี 1737 มีชื่อว่า บทศึกษาหน่วยคิวบิทของชาวยิวเมื่อเปรียบเทียบกับคิวบิทของชาติอื่นๆ.[4] นิวตันไม่เคยตีพิมพ์งานเขียนที่เกี่ยวข้องกับพระคัมภีร์ไบเบิ้ลเลยในระหว่างที่เขามีชีวิต[3][49] ผลงานเขียนของนิวตันที่เกี่ยวข้องกับความไม่ซื่อสัตย์ของข้อความในพระคัมภีร์กับคริสตจักรนั้นเกิดขึ้นในช่วงปลายทศวรรษ 1670 และก่อนช่วง 1690[3] พระวรสารนักบุญมัทธิว
แม้พระวรสารนักบุญมัทธิวไม่มีชื่อกำกับไว้ว่าใครเป็นผู้เขียน แต่ตั้งแต่คริสตชนตั้งแต่ศาสนาคริสต์ยุคแรกก็เชื่อกันสืบมาว่าเขียนโดยมัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสาร อัครทูต และคนเก็บภาษี หนังสือเล่มนี้น่าจะถูกเขียนขึ้นก่อนที่กรุงเยรูซาเล็มจะพินาศในปีค.ศ. 70 รายชื่อคาถาในแฮร์รี่ พอตเตอร์
เวทมนตร์คาถาในแฮร์รี่ พอตเตอร์ เกิดขึ้นในชุดวรรณกรรมโดยผู้ประพันธ์ เจ. เค. โรว์ลิง การกล่าวถึงหลักของ "เวทมนตร์คาถา" ในเรื่องนั้นประกอบด้วยท่าทางประกอบการใช้ไม้กายสิทธิ์ของตัวละคร ประกอบกับการร่ายเวทมนตร์โดยออกเสียงหรือในใจ ในหนังสือและชุดภาพยนตร์ที่เกี่ยวข้อง ชื่อของเวทมนตร์คาถาหรือการเปล่งเสียงส่วนใหญ่นำมาจากตันติภาษา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภาษาละติน[1] ชื่อเหล่านี้ไม่ได้ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ในภาษาใด ๆ วลีที่ใช้ในการร่ายเวทมนตร์ส่วนใหญ่คล้ายกับคำภาษาละตินที่มีความหมายแต่ไม่ใช่คำภาษาละตินในตัวของมันเอง โทษต้องห้าม
การออกบทประกาศโทษเป็นเครื่องมือที่ใช้โดยพระสันตะปาปาในยุคกลางในการแสดงอิทธิพลต่อประมุขในยุโรป เช่นในกรณีที่สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงออกประกาศโทษต้องห้ามเป็นเวลาห้าปีต่อราชอาณาจักรอังกฤษ ระหว่างปี ค.ศ. 1208 จนถึงปี ค.ศ. 1213 หลังจากที่พระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษทรงปฏิเสธการแต่งตั้งสตีเฟน แลงทันเป็นอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรีโดยพระสันตะปาปา หรือในกรณีที่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 11 ทรงออกประกาศโทษต่อเมือง ฟลอเรนซ์ในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 1376 ระหว่างสงครามแปดนักบุญ ขณะที่สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5ทรงประกาศโทษต้องห้ามต่อเมืองสาธารณรัฐเวนิสในปี ค.ศ. 1606 หลังจากที่เจ้าหน้าที่ไปทำการคุมขังบาทหลวงสององค์ โรมเองก็ตกอยู่ภายใต้โทษต้องห้ามโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 4 หลังจากที่เกิดการปฏิวัติที่นำโดยอาร์โนลด์แห่งเบรสเชีย อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม
Fixed starอัลบั้มเพลงปิด ขับร้องโดย มามิ คาวาดะ อินเดกซ์ลิโบรรัมโพรฮิบิโทรัม
อินเดกซ์ลิโบรรัมโพรฮิบิโทรัม (; "รายชื่อหนังสือต้องห้าม") หรือเรียกโดยย่อว่า อินเดกซ์ (Index) เป็นบัญชีรายชื่อสิ่งพิมพ์ซึ่งไม่ผ่านการตรวจพิจารณาของพระศาสนจักรคาทอลิก อินเดกซ์ฉบับแรกพระสันตะปาปาพอลที่ 4 ทรงตราขึ้นในปี 1559 และมีการตราอีกหลายฉบับสืบเนื่องมาจนถึงปี 1948 ซึ่งเป็นฉบับที่ยี่สิบ แล้วมิได้ตราขึ้นอีกเลย กระทั่งพระสันตะปาปาพอลที่ 6 ทรงยกเลิกอินเดกซ์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 1966 นับเวลาตั้งแต่ฉบับแรกถึงฉบับสุดท้ายได้ 407 ปี มาร์ก-อ็องตวน ชาร์ป็องตีเย
ในหน้ากระดาษเปล่าของคู่มือฉบับส่วนเสริม ลูลีเยได้จดหัวข้อซึ่งชาร์ป็องตีเยเขียนไว้ในตำราอีกเล่มหนึ่ง ลูลีเยเรียกตำราเล่มนี้ว่า กฎการบรรเลงประสาน โดยนายชาร์ป็องตีเย (Règles de l’accompagnement de Mr Charpentier) ตำราทางทฤษฎีดนตรีทั้งสามเล่มนี้อยู่ในความรับรู้ของนักวิชาการมานานแล้ว ทว่ามันไม่ได้แสดงถึงวิวัฒนาการของชาร์ป็องตีเยในฐานะนักทฤษฎีอย่างชัดเจนเท่าใดนัก จนเมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2009 ตำราเล่มที่สี่ได้ถูกค้นพบในคลังหนังสือโบราณของห้องสมุดลิลลี (Lilly Library) ที่มหาวิทยาลัยอินเดียนา เมืองบลูมิงตัน สหรัฐอเมริกา ตำราเล่มใหม่นี้เขียนขึ้นด้วยลายมือของชาร์ป็องตีเยเองในช่วงไม่กี่เดือนสุดท้ายของ ค.ศ. 1698 มีเลขลำดับแบบโรมันว่า XLI เท่ากับว่านี่เป็นตำราลำดับที่ 41 ในชุดซึ่งนักวิชาการผู้ศึกษาเรื่องของชาร์ป็องตีเยไม่เคยรู้มาก่อน นับเป็นชุดตำราที่ผลิตออกมาตลอดเวลาเกือบสองทศวรรษ ตั้งแต่ต้นทศวรรษ ค.ศ. 1680 ถึง ค.ศ. 1698[21] กถาสริตสาคร
กถาสริตสาคร เป็นหนังสือรวบรวมนิทาน ตำนานต่างๆ ของอินเดีย แต่งโดยนักปราชญ์ชาวกัศมีร์ชื่อ โสมเทวะ เมื่อราวคริสต์ศตวรรษที่ 11 นับเป็นหนังสือที่มีชื่อเสียงมากที่สุดเล่มหนึ่งของอินเดีย คำว่า "กถาสริตสาคร" เป็นภาษาสันสกฤต หมายถึง "มหาสมุทรแห่งสายน้ำของเรื่องเล่าต่างๆ" พระเวท
รดาพระเวททั้งสี่ นับเป็นคัมภีร์ฮินดูที่สำคัญและเก่าแก่มาก เนื้อหาส่วนที่เก่าแก่ที่สุด มีอายุราว 1,000 ปีก่อนคริสตกาล โดยมีความสำคัญและความเก่าแก่รองจากคัมภีร์ฤคเวท เนื้อหาประกอบด้วยรวมบทสวด (สังหิตา) และร้อยกรองอื่น ๆ โดยนำมาจากฤคเวท (ยกเว้น 75 บท) เพื่อใช้เป็นบทร้องสวดเป็นทำนองตามพิธีกรรม เรียกว่า "สามคาน" สวดโดยนักบวชที่เรียกว่า "อุทคาตา" ขณะทำพิธีคั้น กรอง และผสมน้ำโสม เพื่อถวายเทพเจ้า เรลกัน แฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์
เรลกัน แฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์ () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีเนื้อเรื่องคู่ขนาน (side story) กับเรื่อง อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม โดยมีการดำเนินเรื่องไปในด้านวิทยาศาสตร์ภายในเมืองกากุเอ็น หรือ เมืองแห่งการศึกษา () ดำเนินเรื่องโดยศูนย์กลางอยู่ที่ มิซากะ มิโคโตะ ฉายภาคแรกเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2552 - 20 มีนาคม พ.ศ. 2553 จำนวน 24 ตอน และ ภาคที่สอง ใช้ชื่อว่า To aru Kagaku no Railgun S ฉายเมื่อ 12 เมษายน พ.ศ. 2556 - 27 กันยายน พ.ศ. 2556 นิพิฏฐ์ อินทรสมบัติ
นิพิฎฐ์ ได้ตำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรม ในช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2553 ถึงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 โดยมีตำแหน่งเป็นรองประธานกรรมการภาพยนตร์และวีดิทัศน์แห่งชาติ หรือที่รู้จักและเรียกกันโดยทั่วไปว่า "บอร์ดชาติ" อันมี ดร.ไตรรงค์ สุวรรณคีรี เป็นประธาน ซึ่งในวาระที่นายนิพิฏฐ์ได้อยู่ในบอร์ดชาติ ได้เกิดประเด็นซึ่งเป็นข้อถกเถียงกันในวงกว้างถึงความเหมาะสมของขอบเขตการใช้อำนาจ วิธีพิจารณาตัวบทกฎหมาย และวิสัยทัศน์ของการดำรงตำแหน่งที่เกี่ยวข้องกับวงการศิลปะวัฒนธรรม สืบเนื่องจากกรณีที่ทางบอร์ดชาติได้มีการสั่งห้ามฉายภาพยนตร์เรื่อง "Insects in the backyard" (กำกับโดยธัญญ์วาริน สุขะพิสิษฐ์) ในราชอาณาจักรไทย ทั้งๆที่ขณะดำรงตำแหน่งในบอร์ดชาตินั้น ประเทศไทยได้มีการใช้ พรบ.ว่าด้วยการจัดเรตติ้งแล้ว และทางผู้สร้างภาพยนตร์ได้ยื่นขอเรต ฉ.20 ซึ่งเป็นเรตสูงสุด ห้ามผู้ที่มีอายุต่ำกว่า 20 ปีรับชม แต่ทางนายนิพิฏฐ์ได้สั่งห้ามฉายโดยกล่าวอ้างว่าภาพยนตร์เรื่อง "Insects in the backyard" ขัดต่อศีลธรรมอันดีงามของประชาชน จากวาระการพิจารณาดังกล่าว ทำให้เกิดข้อสังเกตและคำถามมากมายจากผู้คนในสังคมถึงความเข้าใจต่อ พรบ.ฉบับใหม่ที่ว่าด้วยการจัดระเบียบอายุผู้ชมภาพยนตร์ของนายนิพิฏฐ์ และ บอร์ดชาติในช่วงเวลาดังกล่าว เป็นช่วงเวลาที่ศิลปินในสายงานต่างๆออกมาวิพากษ์วิจารณ์ถึงความเหมาะสมของการดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวัฒนธรรมอย่างกว้างขวางและเปิดเผย ขีดจำกัดสายเลือด (นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ)
โอซึซึกิ อินดรา พระเวท
พระเวท () โดยทั่วไปถือว่าเป็นคัมภีร์ในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู หากกล่าวโดยเฉพาะลงไป หมายถึง บทสวดต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับความเชื่อของชาวอินโดอารยัน หรืออาจเรียกได้ว่าศาสนาพราหมณ์ฮินดู โดยมีการรวบรวมเป็นหมวดหมู่ในชั้นหลัง คำว่า “เวท” นั้น หมายถึง ความรู้ มาจากธาตุ “วิทฺ” (กริยา รู้) คัมภีร์พระเวท ประกอบด้วยคัมภีร์ 4 เล่ม ได้แก่ ฤคเวทใช้สวดสรรเสริญเทพเจ้า สามเวทใช้สำหรับสวดในพิธีกรรมถวายน้ำโสมแก่พระอินทร์และขับกล่อมเทพเจ้า ยชุรเวทว่าด้วยระเบียบวิธีในการประกอบพิธีบูชายัญและบวงสรวงต่าง ๆ และ อาถรรพเวท ใช้เป็นที่รวบรวมคาถาอาคมหรือเวทมนตร์ คาถา
คาถา แปลว่า "ถ้อยคำที่ร้อยกรอง" "ถ้อยคำที่ผูกไว้" "ถ้อยคำที่ขับร้อง ท่อง สวด" ในคำวัดหมายถึงคำประพันธ์ภาษาบาลีประเภทฉันทลักษณ์ที่แต่งครบ ๔ บาทหรือ ๔ วรรค ๑ คาถามี ๔ บาท แต่ละบาทมีจำนวนคำต่างกันไปตามชื่อฉันท์ เช่น อินทรวิเชียรฉันท์ แต่ละบาทมี ๑๑ คำ ๔ บาทก็มี ๔๔ คำ ๑ คาถาของอินทรวิเชียรฉันท์จึงมี ๔๔ คำ ในเวสสันดรชาดก มี ๑,๐๐๐ คาถา จึงเรียกว่าคาถาพัน ในภาษาไทยหมายถึงคำเสกเป่าที่ถือว่าศักดิ์สิทธิ์ "คาถาอาคม" ก็เรียก มงแต็สกีเยอ
เวลาต่อมาเพียงไม่นานเขาก็ประสบความสำเร็จทางด้านวรรณกรรมจากการตีพิมพ์ "แล็ทร์แปร์ซาน" ("จดหมายเหตุเปอร์เซีย"–ค.ศ. 1721) งานเขียนเสียดสีซึ่งสมมติถึงชาวเปอร์เซียผู้เขียนจดหมายตอบโต้ระหว่างเดินทางมายังปารีส ชี้ให้เห็นถึงความไร้สาระของสังคมร่วมสมัย ต่อมาเขาได้ตีพิมพ์ "กงซีเดราซียง ซูร์ เล โกซ เดอ ลา กร็องเดอร์ เด รอแม็ง เอ เดอ เลอร์ เดกาด็องส์" ("ข้อควรพิจารณาเกี่ยวกับความยิ่งใหญ่และความเสื่อมถอยของชาวโรมัน"–ค.ศ. 1734) ซึ่งนักวิชาการบางกลุ่มมองว่าเป็นผลงานที่เชื่อมระหว่าง "แล็ทร์แปร์ซาน" กับผลงานชิ้นเอกของเขา "เดอแล็สพรีเดลัว" ("จิตวิญญาณแห่งกฎหมาย") ซึ่งแต่แรกในปี ค.ศ. 1748 ถูกตีพิมพ์โดยไม่ระบุชื่อผู้เขียน และได้กลายมาเป็นงานเขียนซึ่งมีอิทธิพลมหาศาลต่อสังคมภายในเวลาอันรวดเร็ว ในฝรั่งเศสการตอบรับต่องานเขียนนี้ไม่ค่อยจะเป็นมิตรมากนักทั้งฝ่ายสนับสนุนและฝ่ายต่อต้านระบอบการปกครองปัจจุบัน ในปี ค.ศ. 1751 โบสถ์คาทอลิกทั่วประเทศประกาศห้ามเผยแพร่ "แล็สพรี"–รวมไปถึงงานเขียนชิ้นอื่นของมงแต็สกีเยอ–และถูกบรรจุอยู่ในรายชื่อหนังสือต้องห้าม แต่ในส่วนอื่นของยุโรปกลับได้การตอบรับอย่างสูงโดยเฉพาะในสหราชอาณาจักร มัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสาร
ปัญหาว่ามัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสารเป็นใครเป็นเรื่องที่ซับซ้อนด้วยเหตุผลหลายประการ พระวรสารมีชื่อว่า “มัทธิว” เขียนโดยผู้ไม่บอกนามแต่มาลงชื่อ “มัทธิว” ภายหลัง ลักษณะและวิธีการเขียนภาษากรีกที่บรรยายเหตุการณ์ทำให้นักวิชาการทางคัมภีร์ไบเบิลเชื่อว่าผู้ประพันธ์ไม่ได้อยู่สมัยเดียวกับพระเยซู นักวิชาการบางคนชี้ว่านักบุญมัทธิวผู้นิพนธ์พระวรสารเป็นผู้เขียนพระวรสารฉบับนิรนามนี้ และนักบุญมัทธิวอัครทูตคือผู้ที่ถูกกล่าวถึงในพระวรสารนี้ แต่ทางธรรมเนียมคริสต์ศาสนาถือว่าสองคนนี้เป็นคนคนเดียวกัน เสียงเรียกของคธูลู
"เสียงเรียกของคธูลู" (The Call of Cthulhu) เป็นเรื่องสั้นที่ประพันธ์โดยเอช. พี. เลิฟคราฟท์ในปีพ.ศ. 2469 และตีพิมพ์ครั้งแรกในวารสาร Weird Tales ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471.[1] เสียงเรียกของคธูลู เป็นงานประพันธ์เพียงเรื่องเดียวของเลิฟคราฟท์ที่คธูลูปรากฏตัวในฐานะตัวละครสำคัญ คำสาปฟาโรห์
แนวคิดเรื่องมัมมี่คืนชีพ ซึ่งเป็นองค์ประกอบสำคัญในตำนานคำสาปหลายแขนงนั้น พัฒนาขึ้นเพราะหนังสือเรื่อง "" (The Mummy!: Or a Tale of the Twenty-Second Century) ของ เจน ซี. เลาดอน (Jane C. Loudon) เมื่อ ค.ศ. 1827 ซึ่งผสมผสานบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์เข้ากับนิยายสยองขวัญ นอกจากนี้ ถือกันว่า หลุยซา เมย์ แอลคอตต์ (Louisa May Alcott) เป็นคนแรกที่เขียนเรื่องคำสาปมัมมีเต็มรูปแบบ ดังที่ปรากฏในนิยายของเธอเรื่อง "ลอสต์อินอะพิรามิด ออร์เดอะมัมมีส์เคิร์ส" (Lost in a Pyramid, or The Mummy's Curse) เมื่อ ค.ศ. 1869 กงจักรปีศาจ
กงจักรปีศาจได้รับการแปลเป็นภาษาไทยโดย ร.อ.ชลิต ชัยสิทธิเวช ในปี พ.ศ. 2517 และมีการหมุนเวียนขายอยู่ในตลาดมืดในประเทศไทย โรงพิมพ์ที่ตีพิมพ์หนังสือฉบับภาษาไทยโดนเผาทำลาย และหนังสือกงจักรปีศาจจัดเป็นหนังสือต้องห้ามในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 อินเดกซ์ลิโบรรัมโพรฮิบิโทรัม
วัตถุประสงค์ของอินเดกซ์ คือ เพื่อพิทักษ์ความจงรักภักดีและศีลธรรมของเหล่าผู้มีศรัทธา โดยห้ามมิให้เขาเหล่านั้นอ่านหนังสือและงานที่ผิดคลองธรรมหรือมีเนื้อหาทางเทววิทยาคลาดเคลื่อน หนังสือที่ถูกระบุว่ามีลักษณะเช่นนั้น มักเป็นงานของนักดาราศาสตร์ชั้นนำ เช่น เรื่อง "เอพิโทเมอัสโตรโนมิเอโคเพอร์นิเคียเน" ("Epitome astronomiae Copernicianae"; "ตำราดาราศาสตร์อย่างย่อ") ของโจฮันเนส เคปเลอร์ (Johannes Kepler) ซึ่งขึ้นชื่ออยู่ในอินเดกซ์ตั้งแต่ปี 1621 ถึง 1835 รวมตลอดถึงคำแปลพระคริสตธรรมออกเป็นภาษาสามัญ อินเดกซ์หลาย ๆ ฉบับยังวางระเบียบควบคุมการอ่านและซื้อขายหนังสือ กับทั้งให้ฝ่ายศาสนจักรมีอำนาจตรวจพิจารณาหนังสือโดยไม่ต้องบอกกล่าวได้ด้วย นีโครโนมิคอน
เลิฟคราฟท์นั้นกล่าวอยู่เสมอว่าเรื่องราวของนีโครโนมิคอนนั้นเป็นสิ่งที่เขาสร้างขึ้นมาเอง ในจดหมายถึง "วิลลิส โคโนเวอร์" เลิฟคราฟท์ได้ขยายความไว้ว่า
ทีนี้ก็เรื่องของ"บรรดาหนังสือต้องห้ามอันน่ากลัว" ผมต้องบอกว่าส่วนใหญ่แล้วมันเป็นจินตนาการล้วนๆ ไม่เคยมีอับดุล อัลฮาเซรดหรือนีโครโนมิคอน เพราะผมสร้างชื่อนั้นขึ้นเอง โรเบิร์ต บล็อก สร้างลุดวิก พรินน์และ "เด เวอร์มิส มิสเทรีส" ขณะที่ "หนังสือแห่งเอบอน" เป็นผลงานของคลากแอชตัน สมิท โรเบิร์ต อี. โฮเวิร์ดให้กำเนิดฟรีดริค ฟอน ยุนซท์ และ "Unaussprechlichen Kulten" หนังสือที่เขียนถึงเรื่องอันมืดมนของไสยศาสตร์และเหนือธรรมชาติอย่างจริงจังนั้น ในความเป็นจริงแล้วไม่ค่อยมีอะไรนัก นั่นเป็นสาเหตุที่การสร้างงานลึกลับอย่างนีโครโนมิคอนหรือหนังสือแห่งเอบอนนั้นสนุกกว่ากันมากนัก เอนริเก ซิเอร์รา
เอนริเก ซิเอร์รา (; 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1957 — 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012) เป็นทั้งนักกีตาร์ นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์ชาวสเปน เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้งกลุ่มกากาเดลุกซ์ และกลุ่มที่มีชื่อเสียงระดับตำนานอย่างราดิโอฟูตูรา รวมถึงเป็นดาวเด่นของโมบิดามาดริเลญญา และเป็นผู้เขียนร่วมในเพลงที่มีชื่อว่า เอสกูเอลาเดกาลอร์ พระคัมภีร์คนยาก
นัยยะของสิ่งชั่วร้ายที่มนุษย์ประพฤติปฏิบัติอาจจะแสดงให้เห็นได้ด้วยวิธีหลายวิธี แม้ว่าภาพที่น่ากลัวจาก “การพิพากษาครั้งสุดท้าย” จะเป็นงานที่นิยมทำกันในยุคกลาง แต่เมื่อมาถึงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาหัวข้อเหล่านี้ก็หมดความนิยมลง แต่ที่นิยมเพิ่มขึ้นจะเป็นภาพจากหนังสือปฐมกาลที่เป็นเรื่องราวของอาดัมและอีฟกินผลไม้ที่ถูกห้ามโดยพระเจ้า นอกจากนั้นก็มีภาพเกี่ยวกับบาป 7 ประการ และเรื่องประกอบคำสอนเกี่ยวกับเพื่อนเจ้าสาวผู้ฉลาดเฉลียว และ ผู้งี่เง่า สิ่งที่เขียนขึ้นก็เป็นการทำให้ผู้คนหันเข้าหาพระเจ้าเพื่อให้ได้รับความรักและความกรุณาจากพระองค์ พระไตรปิฎกภาษาจีน
1. พระไตรปิฎกฉบับไคเป่า (開寶藏) ในสมัยราชวงศ์ซ่ง พระเจ้าซ่งไท่จู่ (宋太祖) ฮ่องเต้ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ เมื่อศักราชไคเป่า (開寶) ปีที่ 4 (พ.ศ. 1514) มีพระราชโองการให้ขุนนางผู้ใหญ่ชื่อเตียช่งสิ่ง ไปชำระรวบรวมพิมพ์พระไตรปิฎกที่มณฑลเสฉวน พระไตรปิฎกฉบับนี้มาแล้วเสร็จเมื่อรัชสมัย พระเจ้าซ่งไท่จง (宋太宗) พ.ศ. 1526 กินเวลา 12 ปี เรียกว่า “พระไตรปิฎกฉบับไคเป่า” นับ เป็นปฐมพระไตรปิฎกฉบับพิมพ์ที่เก่าแก่ที่สุดของโลกพระพุทธศาสนาทั้งฝ่ายเถรวาทและมหายาน พระไตรปิฎกฉบับไคเป่ามีคัมภีร์ 1,076 คัมภีร์ 5,048 ผูก แต่หายสาบสูญเสียมากกว่ามาก เหลือเพียงข้อความกระท่อนกระแท่นบางคัมภีร์เท่านั้น[9] ตำนานเก็นจิ
ตำนานเก็นจิ (Japanese: 源氏物語; Genji Monogatari) เป็นงานเขียนของ มุราซากิ ชิคิบุ นางข้าหลวงในราชสำนักญี่ปุ่นสมัยเฮอัน หรือ เฮอันเคียว ซึ่งมีชิวิตอยู่ราวต้นศตวรรษที่ 11 ว่ากันว่า นี่คือนวนิยายที่เก่าแก่ที่สุดเรื่องหนึ่งของโลก [1] และมีการจัดกิจกรรมฉลองครบรอบ 1000 ปี ในปี 2008 ที่ประเทศญี่ปุ่น [2] โดยมีหลักฐานสนับสนุนจากเนิ้อความใน มุราซากิ ชิคิบุ นิกกิ (Murasaki Shikibu Nikki บันทึกของมุราซากิ ชิคิบุ) ซึ่งเธอได้เขียนบันทึกนั้นในวันที่ 1 เดือนพฤศจิกายน ค ศ.1008 ว่า ฟุจิวะระ โนะ คินโตะ (Fujiwara no Kinto) นักปราชญ์ราชบัณฑิตชั้นแนวหน้าในยุคนั้น ชื่นชมในงานเขียนของเธอเป็นอันมาก และบันทึกนี้ยืนยันกับเราให้ทราบว่า เธอเขียน บท วะกะมุราซากิ จบในเวลานั้นเอง (1 พฤศจิกายน ค ศ.1008) [3] บางข้อมูลอ้างว่า มุราซากิ ชิคิบุ เริ่มเขียน ตำนานเก็นจิที่วัดอิชิยะมะเดระ ในคืนวันจันทร์เต็มดวงของวันที่ 15 เดือนสิงหาคม ปี ค ศ. 1004 [4] อนาคตวงศ์
คัมภีร์อนาคตวงศ์มีอยู่ 2 ฉบับ ฉบับแรกเป็นกวีนิพนธ์ภาษาบาลียาว 142 คาถา ประพันธ์โดยพระกัสสปเถระชาวอินเดียใต้ผู้มีชีวิตราว พ.ศ. 1703-1773 เนื้อหาเล่าว่าพระโคตมพุทธเจ้าตรัสเล่าให้พระสารีบุตรฟังถึงพระศรีอริยเมตไตรยที่จะมาตรัสรู้ในภายหน้า นอกจากนี้ พระอุปติสสเถระชาวลังกายังได้รจนา "อมตรสธารา" ขึ้นอีก 2 ฉบับ เป็นอรรถกถาและฎีกา อย่างละฉบับ เพื่อขยายความอนาคตวงศ์ที่พระกัสสปเถระแต่งไว้ สัมโมหวิโนทนี
ในนิคมคาถาของสัมโมหวิโนทนี ระบุไว้ว่า พระพุทธโฆสะเป็นผู้รจนาคัมภีร์นี้ขึ้นโดยรับการอาราธณาจากพระเถระรูปหนึ่งในคณะวัดมหาวิหาร แห่งลังกาทวีป ซึ่งท่านพักอาศัยอยู่และได้แต่งคัมภีร์หลายคัมภีร์ ณ สถานที่แห่งนี้ โดยการรจนาของท่านได้ทำการรวมเอาสาระแห่งอรรถกถาของอาจารย์ในอดีตไว้ ทั้งนี้ คาดว่าสัมโมหวิโนทนีรจนาขึ้นหลังคัมภีร์วิสุทธิมรรค เดอะคิงอินเยลโล
เดอะคิงอินเยลโล () หรือ ราชาอาภรณ์เหลืองเป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นซึ่งประพันธ์โดยโรเบิร์ต ดับเบิลยู. แคมเบอร์สและเผยแพร่ในพ.ศ. 2438 งานประพันธ์ชุดนี้นับได้ว่าเป็นเรื่องแนวสยองขวัญยุคแรกๆแต่ก็มีลักษณะของเรื่องปรัมปรา แฟนตาซี, นิยายลึกลับ, นิยายวิทยาศาสตร์และนิยายโรมานซ์อยู่ด้วย ชื่อเดอะคิงอินเยลโลมาจากบทละครสมมุติซึ่งถูกกล่าวถึงในเรื่องสั้นสี่เรื่องแรก พระคาถาอุปปาตะสันติ
พระคาถาอุปปาตะสันติ เป็นร้อยกรองในรูปฉันทลักษณ์ภาษาบาลีขนาดยาวจำนวน 271 คาถา เป็นบทสวดสรรเสริญพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ พระสังฆคุณ โดยระบุนามของพระพุทธเจ้าทั้งในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต รวมถึงพระอรหันต์ทั้งหลาย พระคาถานี้แพร่หลายในอาณาจักรล้านนาแต่โบราณ และได้แพร่หลายในพม่ามาช้านาน กระทั่งได้รับการเผยแพร่สู่แผ่นดินไทย และเป็นนิยมสวดกันอย่างแพร่หลาย นอกจากชื่อพระคาถาอุปปาตะสันติแล้ว ทางล้านนายังเรียกว่า มหาสันติงหลวง อีกด้วย
อุปปาตะสันติ แปลว่า มนต์ระงับเหตุร้าย หรือบทสวดระงับเภทภัย โดย อุปฺปาต แปลว่า เหตุร้าย,อันตราย, ภัยพิบัติ ส่วน สนฺติ แปลว่า ระงับ, ทำให้สงบ ทางเมืองเหนือเรียกว่า มหาสันติงหลวง เป็นบทสวดมนต์โบราณที่มีประโยชน์เพื่อระงับเหตุร้ายและสร้างศานติสุขให้เกิดขึ้นในแผ่นดิน ประกอบด้วยคาถาล้วนจำนวน 271 บท โดยพระคาถานี้ จัดเป็นคัมภีร์ทางพุทธศาสนาในหมวด ‘‘เชียงใหม่คันถะ’’ คือ คัมภีร์ที่แต่งขึ้นที่เมืองเชียงใหม่ ในยุคที่พระพุทธศาสนารุ่งเรืองอย่างมากในอาณาจักรล้านนา  ปริวาร
ปริวาร จัดเป็นคัมภีร์ที่เปรียบเสมือนภาคผนวกของพระวินัยในส่วน อาทิพรหมจาริยกาสิกขา (สุตตวิภังค์) และอภิสมาจาริกาสิกขา (ขันธกะ) โดยคัมภีร์ปริวารแต่งโดยพระธรรมสังคหกาจารย์ในครั้งปฐมสังคายนา โดยได้ยกคัมภีร์ปริวารขึ้นสังคายนาหลังจากได้สังคายนารวบรวมในส่วนสุตตวิภังค์และขันธกะเสร็จแล้ว โดยคัมภีร์ปริวารจัดเป็นคัมภีร์สุดท้ายในพระวินัยปิฎก (การจัดแบ่งดังกล่าวเป็นการแบ่งของสมาคมบาลีปกรณ์ของอังกฤษ ซึ่งแบ่งพระวินัยปิฎกออกเป็นสามหมวดคือ สุตตวิภังค์, ขันธกะ และปริวาร) พระปิณโฑลภารทวาชเถระ
ในบทบัญญัติสิกขาบทห้ามพระภิกษุแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหารย์ ถ้าฝ่าฝืนจะต้องอาบัติทุกกฎ โดยมีพระปิณโฑลภารทวาชเป็นอาทิกัมมิกะเป็นผุ้ก่อเหตุให้บัญญัติสิกขาบท คือเรื่องมันมีอยู่ว่า  ยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร
ยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสาร (; “יוחנן” (The LORD) ; ภาษาฮีบรูมาตรฐาน: “Yoḥanan”, ภาษาฮีบรูไทบีเรียน: “Yôḥānān”) หรือที่เรียกว่า “สาวกผู้เป็นที่รัก” (Beloved Disciple)) (เสียชีวิตประมาณปี ค.ศ. 110) นักบุญยอห์นผู้นิพนธ์พระวรสารเป็นหนึ่งในผู้นิพนธ์พระวรสารสี่ท่านที่รวมทั้ง มัทธิว มาระโก และลูกา เชื่อกันว่าเป็นผู้ประพันธ์พระวรสารนักบุญยอห์น (Gospel of John) และพระธรรม 1 ยอห์นซึ่งเป็นเอกสารส่วนหนึ่งของ พันธสัญญาใหม่ คัมภีร์ทานตะวัน
ศิษย์หัวซานทั้งสองสำนึกผิด และฝึกไม่ได้สักที เลยขอคำชี้แนะ บังเอิญศิย์รักของท่านเจ้าอาวาส ฉลาดปราดเปรื่อง ว่าไปตามความเข้าใจ แนะวิธีโดยหลักการและเหตุผล สุดท้ายตัวเองเกิดความโลภเมื่อเห็นยอดวิชา เลยคัดลอกลงในจีวร และสึกจากการเป็นบรรพชิต ไปคุมสำนักประกันภัย ซึ่งคนผู้นี้คือ ทวดของหลินผิงจื่อ และใช้วิชาดัดแปลงในคัมภีร์ทานตะวันสร้างชื่อ กลายเป็นวิชา เพลงกระบี่ปราบมารเจ็ดสิบสองท่า อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม
แม้ว่าพลังพิเศษของโทมะ ที่เรียกว่า อิมเมจินเบรกเกอร์ (Imagine Breaker) จะสามารถลบล้างพลังเหนือธรรมชาติได้ทุกชนิด แต่กลับไม่มีประสิทธิภาพมากนัก ในการจู่โจม หรือป้องกันอันตรายในระยะไกล โทมะและอินเด็กซ์ จึงต้องรับความช่วยเหลือจากบุคคลอื่นๆในเมืองวิทยาศาสตร์ เช่น มิซากะ มิโคโตะ (Electromaster) คุณครูโคโมเอะอัจฉริยะผู้มีร่างกายน่ารักเหมือนเด็กประถม คุณหมอเทวดาหน้าเหมือนกบ (Heaven Canceler) ตลอดจนสมาชิกในฝ่ายเวทมนตร์ (ผู้เปลี่ยนจากตามล่า มาเป็นช่วยเหลือในภายหลัง) เพื่อนๆของอินเด็กซ์ การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์
การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เป็นการ์ตูนและนิยายสัญชาติไทย แนวสืบสวน-สยองขวัญ แต่งเนื้อเรื่องโดย อัยย์ โดยมีทีม Black Tohfu Studio วาดภาพประกอบในฉบับนิยาย และวาดภาพเนื้อเรื่องทั้งหมดในฉบับการ์ตูน จัดพิมพ์โดย พูนิก้า สำนักพิมพ์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2551 - ปัจจุบัน[1] ปัจจุบัน ออกมาเป็นฉบับนิยายภาค 1 จำนวน 8 เล่ม กับภาค 2 อีก 8 เล่ม และฉบับการ์ตูน 35 เล่ม (รวมฉบับพิเศษ 1 เล่ม) และสามารถทำยอดจำหน่ายหมดภายในเดือนเดียวที่วางแผง[2] เซนต์เซย์ย่า
นอกจาก เซนต์เซย์ย่า Episode G แล้ว มาซามิ คุรุมาดะ ยังได้แต่งเซนต์เซย์ย่าตอนใหม่อีก ได้แก่ เซนต์เซย์ย่า ภาค The Lost Canvas จ้าวนรกฮาเดส โดยมีชิโอริ เทชิโรงิ เป็นผู้วาดลายเส้น ซึ่งเทชิโรงิได้กล่าวความรู้สึกเมื่อได้รับทราบว่าตนเองจะได้เป็นผู้วาดเซนต์เซย์ย่าภาคนี้ว่า "ในตอนที่มีการพูดถึงงานนี้ ฉันถึงกับร้องไห้ออกมาและก็โทรศัพท์ไปหาเพื่อน เนื่องจากรู้ว่าตนเองจะได้เขียนเรื่องเซนต์เซย์ย่า แถมคุณคุรุมาดะยังมาหาด้วยตัวเองเลยด้วย ในชีวิตฉันคงจะไม่มีงานใดพิเศษสุดเท่ากับงานชิ้นนี้อีกแล้ว"[21] สำหรับเนื้อหาของตอนนี้จะกล่าวถึงเหตุการณ์สงครามศักดิ์สิทธิ์ระหว่างอาธีน่ากับฮาเดสเมื่อ 243 ปีก่อน โดยได้ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อ พ.ศ. 2550 สำหรับในประเทศไทย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจเป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์จากสำนักพิมพ์อาคิตะเพื่อจัดทำเซนต์เซย์ย่าในรูปแบบภาษาไทยอย่างถูกต้องตามกฎหมาย[21] อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม
Miracle ~song for youอัลบั้มเพลง ขับร้องโดย Iguchi Yuka พระคาถาอุปปาตะสันติ
ทั้งนี้ คัมภีร์ศาสนวงศ์ ซึ่งรจนาโดยพระปัญญาสามี พระเถระชาวพม่า เมื่อปี พ.ศ. 2404 กล่าวถึงพระคาถาอุปปาตะสันติ ไว้ว่า ‘‘อุปฺปาตสนฺตึอญฺญตโร เถโร. ตํ กิร อุปฺปาตสนฺตึ สชฺฌายิตฺวา จีนรญฺโญ เสนํ อชินีติ’’ (พระเถระไม่ปรากฏชื่อองค์หนึ่งทำปกรณ์ชื่ออุปปาตสันติ นัยว่าสวดอุปปาตสันตินั้นแล้ว ชนะพวกทหารจีน) แสดงให้เห็นว่า แม้แต่ในพม่าซึ่งพระคาถานี้เป็นที่นิยมสวดสาธยาย ก็ยังไม่ทราบนามผู้แต่ง แต่อย่างน้อยยังระบุชัดว่า พระคาถานี้รจนาขึ้นในสมัยพระเจ้าสามฝั่งแกนแห่งล้านนา เพื่อป้องกันภัยรุกรานจากพวกจีนฮ่อ ซึ่งเป็นข้อมูบลที่ปรากฏในในคำนำพระคาถาในภาษาพม่าฉบับของโรงพิมพ์ภอนวาจา คัมภีร์ทานตะวัน
คัมภีร์ทานตะวันเล่มนี้ แต่งโดยขันทีในวังหลวงเมื่อสามร้อยกว่าปีก่อน และสามร้อยกว่าปีมานี้ไม่มีผู้ใดสามารถฝึกวิชาฝีมือในคัมภีร์สำเร็จ แล้วคัมภีร์ก็ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย จนกระทั่งเมื่อร้อยกว่าปีก่อน คัมภีร์เล่มนี้ปรากฏว่าตกเป็นของวัดเส้าหลินในมณฑลฟุโจว เจ้าอาวาสวัดตอนนั้นคือ อั้งเฮียะไต้ซือ สุภา ศิริมานนท์
เป็นผู้แปล “แคปปิตอลลิซม์” (ทุนนิยม) ของ คาร์ล มาร์กซ์ เป็นภาษาไทย
โดยใช้ชื่อว่า แคปิตะลิสม์ 
สุภาเป็นผู้แต่งหนังสือ “วรรณสาส์นสำนึก” (พิมพ์ในนิตยสารช่วง พ.ศ. 2492 - 2495 พิมพ์รวมเล่มครั้งแรก พ.ศ. 2529) ซึ่งเป็นหนึ่งในหนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน งานเขียน “ภาวะของศิลปะใต้ระบอบเผด็จการฟาสซีสม์” ของสุภา (ใช้นามปากกา จิตติน ธรรมชาติ) เคยถูกตีตราว่าเป็น "หนังสือต้องห้าม" ในสมัยรัฐบาลนายธานินทร์ กรัยวิเชียร ที่ถูกแต่งตั้งจาก คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ซึ่งได้ออกรายชื่อหนังสือต้องห้ามกว่าสองร้อยรายการ ซึ่งถือว่าเป็นเอกสารสิ่งตีพิมพ์ที่ห้ามมิให้ผู้ใดมีไว้ในครอบครอง แต่ในภายหลังก็ถูกยกเลิกไป คัมภีร์ไบเบิล
คัมภีร์ไบเบิลไม่ใช่หนังสือเล่มเดียว แต่เป็นชุดหนังสือหลายเล่มที่เขียนโดยผู้เขียนหลายคนและหลายช่วงเวลา แล้วได้รวมกันเป็นสารบบจึงเรียกว่า<b data-parsoid='{"dsr":[2607,2628,3,3]}'>สารบบของคัมภีร์ (Canon of Scripture) ในปัจจุบันคริสตชนนิกายโรมันคาทอลิกและโปรเตสแตนต์ยึดคัมภีร์ฮีบรูต่างสารบบกัน ทำให้คัมภีร์ไบเบิลของทั้งสองนิกายมีเนื้อหาไม่เท่ากัน คริสตจักรโรมันคาทอลิกยึดคัมภีร์ฮีบรูสารบบเซปตัวจินต์ที่มีมาตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล ซึ่งกำหนดให้คัมภีร์ภาคพันธสัญญาเดิมมีหนังสือทั้งหมด 46 เล่ม แต่คริสตจักรฝ่ายโปรเตสแตนต์ยึดสารบบตามสภาแจมเนียที่เกิดขึ้นช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 1 ซึ่งกำหนดให้คัมภีร์ฮีบรูประกอบด้วยหนังสือ 39 เล่ม (เพราะตัดคัมภีร์อธิกธรรม 7 เล่ม ออกไป)[1] ขมังเวทล่าสังหาร
ขมังเวทล่าสังหาร (, ) เป็น นิยายแฟนตาซี แต่งโดยกิดเดนส์ นักเขียนชาวไต้หวัน ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ไกอา ทั้งชุดมีทั้งหมด 20 เล่ม เล่มสุดท้ายวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ปี 2013 ฉบับภาษาไทยตั้งแต่เล่ม 1-5 แปลโดยโจอี้ ตงฟาง ตั้งแต่เล่ม 6 เป็นต้นไป แปลโดยเฉินอี้หลิว ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์มติชน มะเดื่อในคัมภีร์ไบเบิล
มะเดื่อในพระคัมภีร์ เป็นเรื่องราวอย่างลึกซึ้ง ที่กล่าวถึงคำอุปมาสำคัญในพระคัมภีร์ไบเบิล มะเดื่อที่ถูกสาป เป็นข้อสังเกตที่นักศึกษาพระคัมภีร์ทุกแห่งให้ความสำคัญ 
ในหนังสือฉบับปฐมกาล (3:7) แสดงข้อความถึงใบมะเดื่อซึ่งเป็นใบไม้ที่มนุษย์คู่แรกในพระคัมภีร์ใช้เป็นเครื่องปกปิดร่างกายหลังจากฟื้นความจำ, หนังสือสุภาษิต (27:18) แสดงข้อความถึงบทเรียนจากต้นมะเดื่อและการระแวดระวัง สาส์นจากพระคัมภีร์จากหนังสือฉบับสำคัญที่มีชื่อ ตั้งแต่ภาคพันธสัญญาเดิมเป็นต้นมา ได้กล่าวถึงต้นมะเดื่ออย่างมีนัยยะสำคัญ เช่น การกล่าวถึง การไม่ยอมเป็นพระราชาของต้นมะเดื่อ ในหนังสือผู้วินิจฉัย ในหนังสือภาคพันธสัญญาใหม่ ได้กล่าวถึงพระเยซู ว่าพระองค์ "ทรงสาปต้นมะเดื่อและทรงให้เรียนคำเปรียบเรื่องต้นมะเดื่อ" อรรถกถา
ดังนั้นในปี พ.ศ. 945 พระพุทธโฆสะ พระภิกษุชาวอินเดีย จึงได้รับอาราธนามาที่เกาะลังกาเพื่อแปลคัมภีร์อรรถกถากลับคืนสู่ภาษาบาลี ซึ่งคัมภีร์อรรถกถาที่มีอยู่ในปัจจุบันจึงเป็นผลงานการแปลของท่านพระพุทธโฆสะ ฟรันทซ์ คัฟคา
อิซาค บาเชวิส ซิงเกอร์ ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมเขียนเรื่องสั้นชื่อ "A Friend of Kafka" (Thai: เพื่อนของคัฟคา) ที่เป็นเรื่องเกี่ยวกับนักแสดงยิดดิชชื่อยาคส์ โคห์นผู้อ้างว่ารู้จักฟรันทซ์ คัฟคา ในเรื่องยาคส์ โคห์นอ้างว่าคัฟคามมีความเชื่อเรื่องโกเลมยักษ์ในตำนานพื้นบ้านยิว[28] Kafka Americana โดย โจนาธาน เลเธม (Jonathan Lethem) และคาร์เตอร์ โชลซ์ เป็นหนังสือรวบรวมเรื่องสั้นที่มาจากชีวิตและงานของคัฟคา Kafka on the Shore (Thai: คัฟคาบนฝั่ง) โดย ฮารูกิ มุราคามิ นวนิยายที่มีสองโครงเรื่องที่เกี่ยวพันกันบทเลขคี่เป็นเรื่องของคัฟคาเมื่อหนีจากบ้านเมื่ออายุ 15 ปี บทเลขคู่เป็นเรื่องของนะคะตะ Kafka was the Rage, a Greenwich Village Memoir (Thai: คัฟคาโมโห, บันทึกกรีนนิชวิลเลจ) โดย อนาโตเล โบรยาร์ด (Anatole Broyard) นักวิพากษ์วรรณกรรมชาวอเมริกัน Kafka's Curse (Thai: ชะตากรรมของคัฟคา) โดยอัคมัท ดานกอร์ (Achmat Dangor) นักเขียนชาวแอฟริกาใต้ The Vermin Episode โดย เจคอป เอ็ม แอ็พเพล (Jacob M. Appel) นักเขียนชาวอเมริกัน เขียน The Metamorphosis ใหม่จากมุมมองของแซมซาสผู้เป็นเพื่อนบ้าน[29] The Kafka Effekt โดยนักประพันธ์แนวแปลกสุดยอด (Bizarro fiction) ชาวอเมริกันดี. ฮาร์แลน วิลสัน (D. Harlan Wilson) ผู้สัมพันธ์วรรณกรรมประเภทสัจจะนิยมเหนือจริง (irrealism) กับงานเขียนของคัฟคาและของวิลเลียม เอส. เบอร์โรห์ (William S. Burroughs) นักเขียนชาวอเมริกันของคริสต์ศตวรรษที่ 20 อีกท่านหนึ่ง Criminal (comics) โดย เอ็ด บรูเบเคอร์ (Ed Brubaker) และ ฌอน ฟิลลิปส์ (Sean Phillips) ตำนานบุตรแห่งฮูริน
ตำนานบุตรแห่งฮูริน แต่เดิมเป็นงานเขียนร้อยแก้วของโทลคีน ในหนังสือ ประมวลตำนานอันสาบสูญ (The Book of Lost Tales) เป็นวรรณกรรมหนึ่งในสามเรื่องเอกของโทลคีนนับตั้งแต่ยุคแรกเริ่มก่อนการประพันธ์ ลอร์ดออฟเดอะริงส์ มีชื่อเรื่องเมื่อประพันธ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1919 ว่า เรื่องของทูรินกับโฟอาโลเค[1] ต่อมาโทลคีนนำบทประพันธ์นี้ไปแต่งขึ้นใหม่เป็นกวีนิพนธ์ ใช้ชื่อว่า ทูริน บุตรแห่งฮูริน กับกลอรุนด์เจ้ามังกร โดยใช้เวลาประพันธ์อยู่หลายปี เป็นบทกวีนิพนธ์ขนาดยาวหลายพันบรรทัด[1] แต่ยังแต่งไม่จบ ระหว่างนั้นโทลคีนก็ประพันธ์งานชิ้นอื่นๆ ไปด้วย โดยมีงานชิ้นใหญ่ที่สุดที่ขัดขวางการประพันธ์ผลงานอื่นของเขาไปเป็นเวลานานหลายปี คือการประพันธ์เรื่อง ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ในราวปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 บุปผาในกุณฑีทอง
ในประเทศไทยได้มีการตีพิมพ์เรื่อง "จินผิงเหมย์" เป็นผลงานการแปลของโชติ แพร่พันธุ์ เจ้าของนามปากกา "ยาขอบ" สาเหตุที่เขาแปล "จินผิงเหมย์" เป็นภาษาไทยนั้น เนื่องจากขณะที่เขาป่วย เพื่อนผู้หนึ่งของเขาได้ส่งหนังสือ "จินผิงเหมย์" ฉบับภาษาอังกฤษชื่อ "Chin P'ing Mei" ซึ่งเบอร์นาร์ด เมียล (Bernard Miall) แปลจากฉบับภาษาเยอรมันที่ ฟรันซ์ คูห์น (Franz Kuhn) แปลมาจากภาษาจีนอีกทอดหนึ่ง มาให้ ยาขอบอ่านแล้วประทับใจมาก แม้ช่วงนั้นแพทย์สั่งห้ามเขาเขียนหนังสือก็ตาม เขากล่าวว่า "...หนังสือเล่มนั้นดูดดึงความรู้สึกของข้าพเจ้าเหลือเกิน บัดนี้ ข้าพเจ้ากล้ากล่าวได้อย่างเต็มปากว่า เพราะอาศัยความดื่มด่ำจากรสชาติของภาษาและความละมุนละไมตามเนื้อเรื่องของหนังสือเล่มนั้น–เล่มที่ข้าพเจ้าได้อ่าน–บัดนี้ ข้าพเจ้าหาระย่อต่อความตายแล้วไม่!"  ภควัทคีตา
ภควัทคีตา (สันสกฤต: भगवद्गीता, อ่านว่า "พะ-คะ-วัด-คี-ตา") เป็นชื่อคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาฮินดู โดยเฉพาะสำหรับนิกายไวษณพหรือผู้ที่ยกย่องพระวิษณุ (พระนารายณ์) เป็นพระเจ้าสูงสุด ชื่อคัมภีร์ ภควัทคีตา (ภควตฺ + คีตา) แปลว่า "บทเพลง (หรือลำนำ) แห่งพระผู้เป็นเจ้า" นำเรื่องราวส่วนหนึ่งมาจากมหากาพย์มหาภารตะ ประกอบด้วยบทกวี 700 บท อังคารอหังการ
อังคารอหังการ เป็นหนังสือเล่มที่ 2 ของหนังสือชุดอาณาจักรแห่งกาลเวลา ของ การ์ธ นิกซ์ นักเขียนชาวออสเตรเลีย ปัจจุบันได้รับการแปลเป็นภาษาไทยแล้ว โดยสำนักพิมพ์ "แจ่มใส" หนังสือในชุดเดียวกัน คือ จันทร์มหันตภัย พุธเพชฌฆาต พฤหัสเจ้าศาสตรา ศุกร์รัตติกาล และเสาร์มนตรา โมรปริตร
เนื่องจากคาถาที่ปรากฎในหมวดชาดก ขุททกนิกาย ไม่ปรากฎที่มาและรายละเอียเพิ่มเติม ในเวลาต่อมาพระเถราจารย์จึงได้รจนาอรรถกถาอธิบายเนื้อความและเรื่องราวเบื้องหลังของคาถาในชาดกต่างๆ เรียกว่า ชาตกัฏฐกถา โดยในส่วนโมรปริตร หรือโมรชาดกนั้น พระอรรถกถาจารย์ได้อธิบายเนื้อความอันเป็นเหตุแห่งชาดกไว้ว่า ชาดกนี้สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้ ณ วัดเชตวันมหาวิหาร ณ เมืองสาวัตถี มีเหตุเกี่ยวกับพระภิกษุเกิดความกระสันเนื่องจากเห็นสตรีตกแต่งร่างกายงดงาม จึงตรัสว่ามาตุคามว่าเป็นภัยร้ายแรงต่อพรหมจรรย์ [2] จากนั้นจึงทรงนำเรื่องในอดีตมาตรัสเล่า ดังนี้ว่า รายชื่อตัวละครในอินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม และเรลกัน แฟ้มลับคดีวิทยาศาสตร์
เป็นโรงเรียนมัธยมปลายที่ไม่ปรากฏชื่อ ที่โทมะและเพื่อน ๆ ของเขาเรียนอยู่เป็นโรงเรียนที่ แอคเซราเรเตอร์ เรียนอยู่ แลเป็นโรงเรียนหนึ่งใน 5 โรงเรียนที่มีชื่อเสียงในเมืองแห่งการศึกษา และพยายามที่จะเป็นที่ 1 เป็นโรงเรียนคู่แข่งกับ โรงเรียนโทคิวะได และไม่จำกัดว่าผู้ที่เข้ามาเรียนจะต้องมีพลังพิเศษทุกคนโรงเรียนมัธยมต้นโทคิวะได เป็นโรงเรียนที่มิซากะ มิโคโตะ กับ ชิราอิ คุโรโกะ เรียนอยู่ และเป็นโรงเรียนหนึ่งใน 5 ของโรงเรียนที่มีชื่อเสียงในเมืองแห่งการศึกษา เป็นโรงเรียนมัธยมต้นหญิงล้วนในเขตการศึกษาที่ 7 บรรยากาศโรงเรียนแบบลูกคุณหนู และผู้ที่เข้าเรียนจะต้องมีพลังพิเศษตั้งแต่ระดับ 3 ขึ้นไป และในโรงเรียนแห่งนี้มีผู้ที่มีพลังพิเศษระดับ 5 เรียนอยู่ที่นี่ถึง 2 คน โคลงโลกนิติ
ถอดคำประพันธ์ของคัมภีร์โลกนิติทั้ง 7 กัณฑ์ ออกเป็นร้อยแก้วภาษาไทย โดย แสง มนวิทูร มีทั้งสิ้น 158 คาถา รายชื่ออัลบั้มในอินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม
อัลบั้มเพลงในอินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม แบ่งออกตาม Season ได้แก่
อะนิเมะเรื่อง อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม  ได้มีซิงเกิลเพลงเปิด - เพลงปิดออกมาแล้ว 4 ชุด
โดยเป็นเพลงเปิด 2 ชุด และเพลงปิด 2 ชุด
อัลบั้ม PSI-missing เป็นอัลบั้มเพลงเปิดเพลงแรกของอะนิเมะเรื่อง อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม
ออกวางจำหน่ายวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ใช้ในตอนที่ 1 - 12 สามก๊ก
Template:CJKV) เป็นวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์ เป็นที่รู้จักและได้รับความนิยมอย่างต่อเนื่อง จัดเป็นวรรณกรรมเพชรน้ำเอกของโลก เป็นมรดกทางปัญญาของปราชญ์ชาวตะวันออกที่สุดยอด มีการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ มากกว่า 10 ภาษา[1]และมีการตีพิมพ์อย่างแพร่หลายทั่วโลก แต่งขึ้นประมาณในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ยุคสมัยราชวงศหมิง บทประพันธ์โดยหลัว กวั้นจง (All {{zh-xx}} templates have been merged into {{zh}}, which can do anything. Consult that template's documentation for more details. อัฏฐสาลินี
ในนิคมกถา หรือคำลงท้ายคัมภีรร์ระบุไว้อย่างชัดเจนว่า พระพุทธโฆสะเป็นผู้รจนาขึ้น ส่วนในประวัติของพระพุทธโฆสะ ระบุว่า เมื่อครั้งที่ท่านอยู่ที่วิหารอันเป็นสำนักของพระเรวตะ ผู้เป็นอาจารย์ของท่านนั้น พระพุทธโฆสะ แต่งปกรณ์ชื่อญาโณทัย แล้วจะเริ่มรจนาอัฏฐสาลินี อธิบายความในธัมมสังคณี และอรรถกถาพระปริตร ครั้นพระเรวตเถระเห็นเช่นนั้นจึงบอกว่า ในชมพูทวีปนี้มีแต่พระบาลีคัมภีร์พระไตรปิฎกเท่านั้น อรรถกถาหามีไม่ อาจริยวาทต่างๆ ก็ไม่มีเช่นกัน  สารัตถปกาสินี
สารัตถปกาสินี เป็นผลงานของพระพุทธโฆษาจารย์ หรือพระพุทธโฆสะ มหาเถระปราชญ์สำคัญชาวชมพูทวีป ซึ่งเดินทางไปยังเกาะลังกาด้วยความประสงค์จะแปลอรรถกถาพระไตรปิฎกภาษาสิงหลในลังกาทวีปกลับเป็นภาษามคธ ในเวลาต่อมาพระพุทธโฆสะได้แต่งตามคำอาราธนาของพระโชติปาลเถระ ซึ่งเคยอยู่ร่วมสำนักกันที่กัญจิปุระทางตอนใต้ของอินเดีย เมื่อใกล้จะถึง พ.ศ. 1,000 โดยอาศัยอรรถกถาภาษาสิงหลชื่อมหาอรรถกถา  สารานุกรมหย่งเล่อ
เนื่องจากความมหาศาลของงาน ทำให้ไม่สามารถใช้วิธีการภาพพิมพ์ได้ และเป็นที่คาดกันว่ามีการทำสำเนาสารานุกรมหย่งเล่อเพียงชุดเดียวเท่านั้น ใน ค.ศ. 1557 ภายใต้การกำกับของจักรพรรดิเจียจิ้ง สารานุกรมหย่งเล่อได้รับการเก็บรักษาให้รอดพ้นจากการถูกทำลายโดยเพลิงไหม้ซึ่งทำลายพระราชวังไปสามแห่งในพระราชวังต้องห้าม หลังจากนั้น พระองค์จึงโปรดให้มีการทำสำเนาสารานุกรมดังกล่าวเป็นชุดที่สาม วิสุทธชนวิลาสินี
คาดว่า คัมภีร์วิสุทธชนวิลาสินี เป็นผลงานของพระพุทธโฆสะ หรือพระพุทธโฆษจารย์ อย่างไรก็ตาม มีผู้เสนอว่า คัมภีร์นี้ไม่มีผู้แต่งที่ชัดเจน ทั้งนี้ ในส่วนเริ่มต้นคัมภีร์ ท่านผู้รจนามิได้เอ่ยถึงชื่อของท่าน แม้แต่พระเถรผู้อาราธนาให้รจนา ซึ่งผิดจากธรรมเนียมการแต่งอรรถกถาฉบับอื่นๆ โดยในเนื้อความระบุแต่เพียงว่า ผู้รจนาแต่งโดยได้รับการอาราธนาจากพระเถระทั้งหลายที่ไม่ปรากฏนาม  อันล่วงละเมิดมิได้
อันล่วงละเมิดมิได้ (; ) เป็นนวนิยายอมตะเรื่องหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ประพันธ์โดยโฮเซ รีซัล นักเขียนและนักปฏิวัติในยุคเรียกร้องเอกราชจากประเทศสเปน เขาเขียนนวนิยายเรื่องนี้ด้วยภาษาสเปนขณะที่อาศัยอยู่ในยุโรป และเป็นหนังสือต้องห้ามเล่มหนึ่งในอาณานิคมฟิลิปปินส์สมัยนั้น นิยายเรื่องนี้แปลเป็นภาษาไทยโดยจิตราภรณ์ ตันรัตนกุล อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม
(in Japanese) at ASCII Media Works (in Japanese) (manga) at Anime News Network's encyclopedia (anime) at Anime News Network's encyclopedia (film) at Anime News Network's encyclopedia อินเดกซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม
ดูบทความหลักที่ รายชื่ออัลบั้มในอินเด็กซ์ คัมภีร์คาถาต้องห้าม