เวียนนา เป็นประเทศหรือไม่ ?
เวียนนา
เวียนนา (English: Vienna) หรือ วีน (German: Wien) เป็นเมืองหลวงของประเทศออสเตรีย และเป็นชื่อเขตการปกครองในออสเตรียด้วย
ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
ออทโทที่ 1 ได้มอบเมืองหน้าด่านทางตะวันออกให้มาร์เกรฟเลโอโปลด์แห่งบาเบนเบิร์กในปีพ.ศ. 1515 ซึ่งได้มีการขยายแนวพรมแดนไปถึงแม่น้ำไลทา และตั้งกรุงเวียนนาเป็นเมืองหลวงเมื่อ พ.ศ. 1683 ในศตวรรษต่อๆ มา ราชวงศ์บาเบนเบิร์กได้ใช้ยุทธศาสตร์สร้างความแข็งแกร่ง ให้แก่อาณาจักร และขยายประเทศไปอย่างกว้างขวาง ในปีพ.ศ. 1699 เอกสาร Privilegium Minusได้ยกระดับออสเตรียขึ้นเป็นดัชชี ในปีพ.ศ. 1735 บาเบนเบิร์กได้รับสิทธิในการครอบครองดัชชีแห่งสไทเรียด้วยข้อตกลงจอร์เกนเบิร์ก ในเวลานั้น ดยุกบาเบนเบิร์กได้กลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลมากที่สุดในภูมิภาคออสเตรีย เจริญสูงสุดในสมัยดยุกลีโอโปลด์ที่ 6 แห่งออสเตรีย(พ.ศ. 1741 - พ.ศ. 1773) อาร์ชดัชชีออสเตรีย
อาร์ชดัชชีออสเตรีย (, ) เป็นรัฐสำคัญที่สุดรัฐหนึ่งในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และเป็นศูนย์กลางของราชวงศ์ฮับส์บูร์กและราชวงศ์ก่อนหน้าที่จะมาเป็นจักรวรรดิออสเตรีย อาร์ชดัชชีออสเตรียที่รุ่งเรืองอยู่ร่วม 700 ปีก่อตัวขึ้นมาจากอาณาจักรมาร์กราฟจนกระทั่งกลายมาเป็นจักรวรรดิ โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เวียนนา อาณาบริเวณของอาร์ชดัชชีมีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณที่เป็นรัฐต่างๆ ของประเทศออสเตรียปัจจุบันของออสเตรียใต้และส่วนใหญ่ของบริเวณในออสเตรียเหนือด้วย ท่าอากาศยานนานาชาติเจนีวา
ท่าอากาศยานนานาชาติเจนีวา , หรือที่รู้จักกันในชื่อ ท่าอากาศยานกวงแทร็ง เป็นท่าอากาศยานที่ให้บริการแก่เมืองเจนีวา ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 4 กิโลเมตร และเชื่อมต่อโดยตรงกับทางด่วน เส้นทางเดินรถประจำทางและรถไฟ (SBB-CFF-FFS) และมีพื้นที่ติดกับพรมแดนระหว่างสวิตเซอร์แลนด์กับฝรั่งเศส และยังสามารถเข้าสู่ท่าอากาศยานได้จากทั้งสองประเทศ ผู้โดยสารบนเที่ยวบินที่มาจากหรือจะไปฝรั่งเศสไม่ต้องผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองและศุลกากรของสวิตเซอร์แลนด์ หากยังคงอยู่ในพื้นที่ฝรั่งเศสของท่าอากาศยาน การขนส่งสินค้าสามารถกระทำได้จากทั้งสองประเทศ ทำให้เจนีวากลายเป็นหนึ่งในศูนย์กลางการขนส่งสินค้าของสหภาพยุโรป แม้ว่าสวิสเซอร์แลนด์จะได้เป็นสมาชิกสหภาพยุโรปก็ตาม บางส่วนของท่าอากาศยานอยู่ในเขตเมย์แร็ง และอีกส่วนอยู่ในเขตกรองด์-แซเกอเน็กซ์ ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย
ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย หรือ ราชอาณาจักรพีดมอนต์-ซาร์ดิเนีย หรือ ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย-พีดมอนต์ () เป็นดินแดนที่เป็นของตระกูลซาวอย (House of Savoy) ในปี ค.ศ. 1720 เมื่อวิคเตอร์ อมาเดอุสที่ 2ได้รับเกาะซาร์ดิเนียตามข้อตกลงของสนธิสัญญาลอนดอนเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับสูญเสียซิซิลีแก่จักรวรรดิออสเตรีย นอกจากตัวเกาะซาร์ดิเนียแล้วราชอาณาจักรซาร์ดิเนียก็ยังประกอบด้วยซาวอย, พีดมอนต์ และ นีซ ลิกูเรียรวมทั้งเจนัวมาเพิ่มต่อมาในปี ค.ศ. 1815 ตามข้อตกลงในการประชุมแห่งเวียนนา (Congress of Vienna) ชื่อของราชอาณาจักรอย่างเป็นทางการจึงเป็น “ราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย, ไซปรัส, และ เยรูซาเลม อาณาจักรดยุคแห่งซาวอย และมอนต์เฟอร์รัต, ราชรัฐพีดมอนต์ ” (ราชวงศ์ซาวอยยังคงอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ของราชอาณาจักรไซปรัส และ ราชอาณาจักรเยรูซาเลม แต่ทั้งสองราชอาณาจักรตกไปเป็นของจักรวรรดิออตโตมันเป็นเวลานานก่อนหน้านั้นแล้ว) ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ คริสต์ศตวรรษที่ 19 ศูนย์กลางของการปกครองและเศรษกิฐของซาร์ดิเนียอยู่ที่ตูรินในพีดมอนต์บนแผ่นดินใหญ่อิตาลี ในปี ค.ศ. 1860 นีซและซาวอยก็ถูกยกให้ฝรั่งเศสเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนกับการสนับสนุนของฝรั่งเศสในการการรวมตัวของประเทศอิตาลี (Italian unification) ในปี ค.ศ. 1861 ซาร์ดิเนียก็กลายเป็นรัฐก่อตั้งของราชอาณาจักรอิตาลีใหม่และยุติการเป็นราชอาณาจักรตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
ระบบคมนาคมทางรถไฟนั้น ได้ขยายอย่างรวดเร็ว โดยแรกเริ่มนั้น มีการสร้างทางรถไฟโดยเริ่มจากกรุงเวียนนาเมื่อปีพ.ศ. 2384 สมัยที่ออสเตรีย-ฮังการี ยังเป็นจักรวรรดิออสเตรียอยู่ ตรงจุดนั้นเองที่รัฐบาลได้ริเริ่มใช้ทางรถไฟเพื่อใช้ในด้านทหารและกองทัพบก โดยลงทุนเพื่อโครงสร้างทางทหารทั้งหมดให้ทางรถไฟเชื่อมต่อในเมืองต่างๆ เช่น เมืองโพสโซนี (ปัจจุบันคือเมืองบราติสลาวา เมืองหลวงของประเทศสโลวาเกีย), กรุงบูดาเปสต์ของฮังการี, กรุงปรากของโบฮีเมีย (ปัจจุบันคือสาธารณรัฐเช็ก), เมืองคราโคว์ (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศโปแลนด์), เมืองกราซของออสเตรีย, เมืองไลบาช (ปัจจุบันคือเมืองลูบลิยานา เมืองหลวงของประเทศสโลวีเนีย) และเมืองเวนิสของประเทศอิตาลี โดยเมื่อปีพ.ศ. 2397 จักรวรรดิได้มีรางรถไฟเกือบ 2000 กิโลกรัม ประมาณ 60% ถึง 70% ของรัฐเลยทีเดียว โดยรัฐบาลเริ่มทำการซื้อรางรถไฟส่วนใหญ่เพื่อใช้ส่วนตัวสำหรับนักลงทุน และการกระทำโดยฉับพลันของการใช้เงินมากเกินไปโดยใช้ผลประโยชน์จากการปฏิวัติพ.ศ. 2391 และสงครามไครเมีย ซึ่งออสเตรีย-ฮังการีไม่ได้มีส่วนกี่ยวข้องในสงครามนี้เลยแม้แต่น้อย โดยตั้งแต่ปีพ.ศ. 2397ถึงพ.ศ. 2422 มีดำเนินการ จัดการโครงสร้างการคมนาคมทางรถไฟเกือบทั้งหมด โดยพื้นที่ของจักรวรรดิในส่วนซิสเลอธาเนียได้รับรางรถไฟถึง 7,952 กิโลกรัม ส่วนฮังการีได้รับรางรถไฟ 5,839 กิโลกรัม ขณะที่พื้นที่อื่นๆได้เข้าร่วมเชื่อมต่อการคมนาคมทางรถไฟ ดังนั้นระบบเศรษฐกิจด้านการคมนาคมรถไฟจึงเจริญเติบโตและขยายตัวอย่างรวดเร็ว โคชินไชนา
อาณานิคมโคชินไชนา หรือ อาณานิคมโคชินจีน (Cochinchina; , ) เป็นบริเวณที่อยู่ทางใต้ของเวียดนามซึ่งมีเมืองสำคัญคือไซ่ง่อนหรือไพรนครในภาษาเขมร ดินแดนนี้เป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสตั้งแต่ พ.ศ. 2405 - 2493 หลังจากนั้นได้สถาปนารัฐเวียดนามซึ่งได้รวมดินแดนโคชินไชนาและทางใต้ของอันนัมในอารักขาของฝรั่งเศส และต่อมาได้กลายเป็นประเทศเวียดนามใต้ ประเทศอิสราเอล
ประเทศอิสราเอล (English: Israel; Hebrew: יִשְׂרָאֵל‎; Arabic: إِسْرَائِيل‎) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า รัฐอิสราเอล (English: State of Israel; Hebrew: מְדִינַת יִשְׂרָאֵל‎; Arabic: دَوْلَة إِسْرَائِيل‎) เป็นประเทศในตะวันออกกลางบนชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและชายฝั่งเหนือของทะเลแดง มีเขตแดนทางบกติดต่อกับประเทศเลบานอนทางทิศเหนือ ประเทศซีเรียทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ประเทศจอร์แดนทางทิศตะวันออก ดินแดนเวสต์แบงก์และฉนวนกาซาของปาเลสไตน์ทางทิศตะวันออกและตะวันตกตามลำดับ และประเทศอียิปต์ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ประเทศอิสราเอลมีภูมิลักษณ์หลากหลายแม้มีพื้นที่ค่อนข้างเล็ก[1][2] เทลอาวีฟเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจและเทคโนโลยีของประเทศ[3] ส่วนที่ตั้งรัฐบาลและเมืองหลวงตามประกาศคือ เยรูซาเลม แม้อำนาจอธิปไตยของรัฐเหนือเยรูซาเลมยังไม่มีการรับรองในระดับนานาประเทศ[4][5][6][7][fn 1] อาณาจักรล้านนา
อาณาจักรล้านนา (Northern Thai: ) คือ ราชอาณาจักรของชาวไทยวนในอดีตที่ตั้งอยู่บริเวณภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย ตลอดจนสิบสองปันนา เช่น เมืองเชียงรุ่ง (จิ่งหง) มณฑลยูนนาน ภาคตะวันออกของพม่า ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำสาละวิน ซึ่งมีเมืองเชียงตุงเป็นเมืองเอก ฝั่งตะวันตกแม่นำสาละวิน มีเมืองนายเป็นเมืองเอก และ 8 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดเชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง เชียงราย พะเยา แพร่ น่าน และแม่ฮ่องสอน[1] โดยมีเมืองเชียงใหม่ เป็นราชธานี มีภาษา ตัวหนังสือ วัฒนธรรม และประเพณีเป็นของตนเอง ต่อมาถูกปกครองในฐานะรัฐบรรณาการของอาณาจักรตองอู อาณาจักรอยุธยา และอาณาจักรอังวะ จนสิ้นฐานะอาณาจักร กลายเป็นเมืองส่วนหนึ่งของอาณาจักรอังวะในราชวงศ์นยองยาน ไปในที่สุด ทวีปยุโรป
ยุโรปเหนือได้แก่ เดนมาร์ก ฟินแลนด์ ไอซ์แลนด์ ไอร์แลนด์ นอร์เวย์ สวีเดน เอสโตเนีย ลัตเวีย ลิทัวเนีย และสหราชอาณาจักร ยุโรปตะวันตก ได้แก่ ออสเตรีย เบลเยียม ฝรั่งเศส เยอรมนี ลิกเตนสไตน์ ลักเซมเบิร์ก เนเธอร์แลนด์ และสวิตเซอร์แลนด์ ยุโรปตะวันออก ได้แก่ เบลารุส บัลแกเรีย เช็กเกีย ฮังการี มอลโดวา โปแลนด์ โรมาเนีย รัสเซีย สโลวาเกีย และยูเครน ยุโรปใต้ได้แก่ แอลเบเนีย อันดอร์รา บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โครเอเชีย กรีซ อิตาลี สาธารณรัฐมาซิโดเนีย มอลตา โปรตุเกส ซานมารีโน สโลวีเนีย สเปน เซอร์เบีย มอนเตเนโกร และคอซอวอ ดินแดนที่เป็นนครรัฐอิสระที่ตั้งอยู่ในประเทศอื่นอีก 2 แห่ง คือ นครรัฐวาติกัน ตั้งอยู่ในกรุงโรม ประเทศอิตาลี และโมนาโก ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในประเทศฝรั่งเศส ใกล้พรมแดนอิตาลี) พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
ในการประชุมที่เวียนนาครั้งนี้ พระเจ้าเฟรเดอริคทรงไม่ได้รับการให้เกรียติเทียบเท่าพระประมุขรัฐอื่นๆ แต่การประชุมที่เวียนนาครั้งนี้มีผู้มาเข้าชมมากมาย มีการเต้นรำและความบันเทิง ซึ่งทำให้ถูกเรียกว่า "การประชุมเต้นรำ" และมีเรื่องน่าขบขันคือ "จักรพรรดิออสเตรียทรงสนุกสนานกับทุกสิ่ง จักรพรรดิรัสเซียทรงรักทุกอย่าง และพระมหากษัตริย์เดนมาร์กทรงดำริถึงทุกคน" ในระหว่างทรงประทับอยู่ที่เยนนา ทรงรับเอาแคโรไลน์ เซาเฟิร์ต สตรีชาวออสเตรียที่เป็นนักเต้นรำในการประชุมวัย 18 ปีมาเป็นพระสนม โดยเธออยู่ร่วมกับพระเจ้าเฟรเดอริคในเวลาอันสั้นตลอดเวลาที่ประทับในเวียนนา
แม้ว่าจะมีการจัดการให้มีความบันเทิงในการประชุมที่ตึงเครียด รัชทายาทคาร์ล จอห์นแห่งสวีเดนทรงเชื่อมั่นว่า พระเจ้าเฟรเดอริคจะไม่สามารถต้านทานกระแสการต่อต้านจากชาวนอร์เวย์ และจากสนธิสัญญาเคลทำให้เศรษฐกิจเดนมาร์กซบเซาอย่างมาก เจนีวา
เจนีวา () หรือออกเสียงในภาษาท้องถิ่นว่า เฌอแนฟว์ () เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (รองจากซือริช) ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในภาครอม็องดีอันเป็นภูมิภาคที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลักในสวิตเซอร์แลนด์ นครเจนีวาตั้งอยู่บริเวณต้นแม่น้ำโรนซึ่งไหลออกจากทะเลสาบเจนีวา เจนีวามีสถานะเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐแห่งรัฐเจนีวา เวโรนา
เวโรนา () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดเวโรนา แคว้นเวเนโตในประเทศอิตาลี เวโรนาเป็นหนึ่งในเจ็ดเมืองหลวงของทางตอนเหนือของอิตาลี เวโรนาเป็นสถานที่ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวด้วยเหตุที่มีความสำคัญทางศิลปะและวัฒนธรรมที่เห็นได้งานนิทรรศการประจำปีหลายงาน โรงละคร และอุปรากรในโรงละครกลางแจ้งที่สร้างโดยโรมัน แบร์น
แบร์น (; ) หรือ แบร์นา (อิตาลีและ) เป็นเมืองหลวงโดยพฤตินัยของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มีประชากรประมาณ 130,000 คน มีประชากรมากเป็นอันดับ 4 ของประเทศ ภาษาราชการที่ใช้ในกรุงแบร์นคือ ภาษาเยอรมัน แต่คนในเมืองส่วนใหญ่นิยมพูดภาษาเยอรมันแบร์นเป็นภาษาถิ่น ในปี ค.ศ. 1863 แบร์นได้รับการประกาศให้เป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโก นอกจากนี้แบร์นยังได้รับการจัดอันดับให้เป็น 1 ใน 10 ของเมืองที่มีคุณภาพชีวิตที่ดีที่สุดของโลกในปี ค.ศ. 2010 สาธารณรัฐสโลวักที่ 1
เยอรมนีได้ยอมรับสาธารณรัฐสโลวักที่ 1 นี้เป็นรัฐเอกราชรวมทั้ง Provisional Government of the Republic of China, โครเอเชีย, เอลซัลวาดอร์, เอสโตเนีย, อิตาลี, ฮังการี, ญี่ปุ่น, ลิทัวเนีย, แมนจูกัว, Mengjiang, โรมาเนีย, สหภาพโซเวียต, สเปน, สวิตเซอร์แลนด์ และนครรัฐวาติกัน ส่วนฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกไม่ยอบรับเป็นรัฐเอกราช พิพิธภัณฑ์วาติกัน
พิพิธภัณฑ์วาติกัน (; ) เป็นพิพิธภัณฑ์ที่ตั้งอยู่ภายในนครรัฐวาติกันในกรุงโรมในประเทศอิตาลี “พิพิธภัณฑ์วาติกัน” เป็นพิพิธภัณฑ์ที่แสดงศิลปะที่สะสมโดยวัดโรมันคาทอริกมาเป็นเวลาหลายร้อยๆ ปี 
เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929 นครรัฐวาติกันและอิตาลีได้ลงนามสนธิสัญญายอมรับสถานะของนครรัฐวาติกันเป็นรัฐเอกราชมีอำนาจอธิปไตยของตนเอง สถานีรถไฟเวียนนาใต้
สถานีรถไฟเวียนนาใต้ เคยเป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เปิดทำการลงในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2009 และได้ทำการรื้อถอนใน ค.ศ. 2010 เพื่อย้ายที่ตั้งไปใช้งานที่สถานีแห่งใหม่ สถานีแห่งนั้นคือ สถานีรถไฟกลางเวียนนาแห่งใหม่ ปัจจุบันเปิดให้บริการบางส่วนตั้งแต่เดือนธันวาคม ค.ศ. 2012 และจะเปิดให้บริการเต็มรูปแบบในปี ค.ศ. 2015 ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา
ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา (เยอรมัน: Flughafen Wien-Schwechat) ตั้งอยู่ที่กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 18 กิโลเมตร (11 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานหลักของออสเตรียนแอร์ไลน์ และนิกิแอร์ไลน์ ตระกูลเอสเต
การประชุมแห่งเวียนนา (Congress of Vienna) ที่เกิดขึ้นหลังจากสงครามนโปเลียน (Napoleonic wars) เปลี่ยนแปลงเขตการปกครองของยุโรปอย่างสิ้นเชิง อาณาจักรเลือกตั้งแห่งฮาโนเวอร์ (อาณาจักรดยุคแห่งบรันสวิคและลืนเนอเบิร์ก — และปกครองโดยประมุขของสหราชอาณาจักรสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 โดยการเสกสมรส) ก็ถูกยุบเลิกโดยสนธิสัญญาและได้รับดินแดนเพิ่มขึ้นและก่อตั้งขึ้นเป็นราชอาณาจักรฮาโนเวอร์ ราชอาณาจักรใหม่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1815 ถึง ค.ศ. 1866 เมื่อราชอาณาจักรตกไปเป็นของพระปิตุลาของพระมหากษัตรีย์ของสหราชอาณาจักรตามกฎบัตรซาลลิคที่ไม่อนุญาตให้สตรีสืบสายการปกครอง ฉะนั้นเมื่อสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียขึ้นครองราชย์พระองค์ก็ไม่ทรงมีสิทธิในราชอาณาจักรฮาโนเวอร์เช่นเดียวกับประมุขของสหราชอาณาจักรองค์ก่อนๆ หน้านั้น ตระกูลเอสเตจึงเป็นตระกูลที่ให้กำเนิดกษัตริย์ “ราชวงศ์ฮาโนเวอร์” แก่สหราชอาณาจักร (ค.ศ. 1714–ค.ศ. 1901; ทางจอร์จที่ 1—วิลเลียมที่ 4, รวมทั้งสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย) ตามสายเลือดแล้วผู้ครองราชย์ต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ทรงสืบเชื้อสายมาจากตระกูลเอสเตทั้งทางพระราชมารดาและพระบิดาเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี อัครมุขมณฑลเวียนนา
เดิมอัครมุขมณฑลนี้มีสถานะเป็นมุขมณฑล ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1469 โดยแยกออกมาจากมุขมณฑลพัสเซา ต่อมาในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 1722 จึงได้ยกสถานะขึ้นเป็นอัครมุขมณฑลจวบจนปัจจุบัน เวนิส
เวนิส () หรือ เวเน็ตเซีย () เป็นเมืองหลักของแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี มีประชากร 271,663 คน (ข้อมูลวันที่ 1 มกราคม 2547) เมืองเวนิสได้รับฉายาว่า ราชินีแห่งทะเลเอเดรียติก (Queen of the Adriatic), เมืองแห่งสายน้ำ (City of Water), เมืองแห่งสะพาน (City of Bridges) และเมืองแห่งแสงสว่าง (The City of Light) ปรัสเซีย
ในการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา (ปี 1814–15) ซึ่งจัดระเบียบทวีปยุโรปเสียใหม่ภายหลังถูกทำให้ปั่นป่วนจากสงครามนโปเลียน ปรัสเซียได้รับดินแดนส่วนใหญ่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเยอรมนีในปัจจุบัน ซึ่งรวมถึงรัฐร่ำรวยถ่านหินอย่างรัฐรูร์ (Ruhr) อิทธิพลทางเศรษฐกิจและทางการเมืองของปรัสเซียได้เติบโตอย่างรวดเร็ว ปรัสเซีบกลายเป็นหัวใจของสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือในปี 1867 และของจักรวรรดิเยอรมันในปี 1871 ปรัสเซียในยุคจักรวรรดิเยอรมนี้มีอาณาเขตไพศาลมากกว่ารัฐเยอรมันที่เหลือรวมกันเสียอีก ชนชั้นนำของปรัสเซียมักจะระบุว่าตัวเองนั้นเป็น "ชาวเยอรมัน" มากกว่าบอกว่าตัวเองนั้นเป็น "ชาวปรัสเซีย" คาบสมุทรอิตาลี
คาบสมุทรอิตาลี หรือ คาบสมุทรแอเพนไนน์ (Italian: Penisola italiana, Penisola appenninica) เป็นคาบสมุทรที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคยุโรปใต้ พื้นที่ทางตอนเหนือติดกับเทือกเขาแอลป์และประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ทางทิศตะวันออกติดกับทะเลเอเดรียติก ทางทิศใต้ติดกับทะเลไอโอเนียน และทางทิศตะวันตกติดกับทะเลติร์เรเนียนและทะเลลิกูเรียน คาบสมุทรนี้มีรูปร่างคล้ายรองเท้าบูท โดยบริเวณตอนกลางของคาบสมุทรมีเทือกเขาแอเพนไนน์เป็นแกนกลาง บริเวณตอนเหนือมีที่ราบลุ่มแม่น้ำโปซึ่งตั้งอยู่ระหว่างเทือกเขาแอลป์กับเทือกเขาแอเพนไนน์นั้น เป็นที่ราบลุ่มอันอุดมสมบูรณ์มีรูปร่างเป็นรูปสามเหลี่ยม และเป็นที่ตั้งเมืองสำคัญของประเทศอิตาลี เช่น มิลาน ตูริน เวนิส โบโลญญา ปาร์มา เวโรนา การล้อมกรุงเวียนนา
เหตุการณ์ครั้งนี้มักกล่าวกันว่าเป็นจุดที่เริ่มนำความตกต่ำมาสู่จักรวรรดิออตโตมันที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นมหาอำนาจทางการทหารทั้งในยุโรปและเอเชีย และเป็นการพ่ายแพ้ทำความอัปยศให้แก่ออตโตมันในการมาพ่ายแพ้ต่อกองกำลังที่เล็กกว่าและมีประสิทธิภาพด้อยกว่า พันธมิตรทางการทหารฝรั่งเศส-โปแลนด์
ระหว่างการแข่งขันระหว่างฝรั่งเศส-ฮับสบูรก์ ซึ่งเริ่มต้นขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ฝรั่งเศสพยายามที่จะหาพันธมิตรทางตะวันออกของออสเตรีย ซึ่งก็คือ โปแลนด์ และยังมีการกล่าวว่า Jan III Sobieski แห่งโปแลนด์เองก็ทรงมีความตั้งใจที่จะเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับฝรั่งเศสเพื่อต่อต้านออสเตรียเช่นเดียวกัน แต่ภัยคุกคามจากจักรวรรดิออตโตมัน ทำให้พระองค์ต้องสู้เพื่อชาวคริสเตียน และนำไปสู่ยุทธการเวียนนา ในปี ค.ศ. 1795 รัฐโปแลนด์สิ้นสุดสถานภาพความเป็นรัฐ เนื่องจากถูกฉีกออกโดยรัสเซีย ปรัสเซีย และออสเตรีย แต่จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ได้สร้างรัฐโปแลนด์ขึ้นใหม่ในอาณาจักรแกรนด์ดยุคแห่งวอร์ซอ ด้วยการเกิดของจักรวรรดิเยอรมัน ทำให้ทั้งฝรั่งเศสและโปแลนด์พบว่าตนต่างก็มีศัตรูร่วมกัน แอนนา ลีโอโนเวนส์
ช่วงเวลานั้นเองแอนนามีโอกาสได้เดินทางไปยังประเทศรัสเซีย เพื่อบันทึกเหตุการณ์ความเปลี่ยนแปลงซึ่งกำลังก่อตัวขึ้นบนแผ่นดินของพระเจ้าซาร์ ในฐานะนักเขียนบทความสารคดีให้กับนิตยสาร Youth"s Companion หลังจากนั้นนางยังเดินทางต่อไปที่ยุโรปและพำนักอาศัยอยู่ประเทศเยอรมนีเป็นเวลาช่วงหนึ่งด้วย จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
กรุงเวียนนา กรุงบูดาเปสต์ เมืองกราซ เมืองปราก เมืองลินซ์ นครรัฐ
โดยประวัติศาสตร์แล้ว นครรัฐมักจะเป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่ทางวัฒนธรรมที่ใหญ่กว่า ดังเช่นนครรัฐในกรีกโบราณ (เช่น เอเธนส์ สปาร์ตา และโครินธ์) เมืองในเอเชียกลางตามเส้นทางสายไหม นครรัฐในอิตาลีเหนือ (โดยเฉพาะ ฟลอเรนซ์และเวนิซ) วาร์นา
วาร์นา (, ) เป็นเมืองใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองรีสอร์ตทางทะเลบนฝั่งทะเลดำ และเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศบัลแกเรีย รองจากโซเฟียและพลอฟดิฟ มีประชากร 334,870 คน (ข้อมูลเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2011) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 11 ของคาบสมุทรบอลข่าน รองจากอิสตันบูล เอเธนส์ บูคาเรสต์ โซเฟีย เบลเกรด เทสซาโลนีกี ซาเกร็บ สโกเปีย ติรานา และพลอฟดิฟ สาธารณรัฐเวนิส
สาธารณรัฐอันสงบสุขเป็นที่สุดแห่งเวนิส หรือ สาธารณรัฐเวนิส (, ) เป็นรัฐที่เริ่มขึ้นในเมืองเวนิสที่ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี สาธารณรัฐเวนิสรุ่งเรืองอยู่กว่าหนึ่งพันปีตั้งแต่ปลายคริสต์ศตวรรษที่ 7 จนกระทั่งถึงปี ค.ศ. 1797 และมักจะได้การขนานนามว่า “La Serenissima” ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชื่อของรัฐว่า “สาธารณรัฐอันสงบสุขเป็นที่สุด” (Most Serene Republic) ลอนดอน
ลอนดอน (English: London, English pronunciation:/ˈlʌndən/(listen) ลันเดิน) เป็นเมืองหลวงของประเทศอังกฤษ และสหราชอาณาจักร และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสหภาพยุโรป [1] ออสเตรียนแอร์ไลน์
ออสเตรียนแอร์ไลน์ (อังกฤษ : Austrian Airlines) เป็นสายการบินแห่งชาติออสเตรีย สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่กรุงเวียนนา มีสายการบินในเครืออีกเช่น ไทโรเรี่ยนแอร์เวย์(สายการบินท้องถิ่น) และเลาด้า แอร์ (สายการบินเช่าเหมาลำ) ออสเตรียแอร์ไลน์มีฐานบินใหญ่อยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเวียนนา เป็นหนึ่งในสมาชิกพันธมิตรสายการบินสตาร์อัลไลแอนซ์ รางวัลเวียนนาครั้งที่หนึ่ง
รางวัลเวียนนาครั้งที่หนึ่งเป็นการลงนามสนธิสัญญา เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1938 อันเป็นผลสรุปของการตัดสินเวียนนาครั้งที่หนึ่ง การตัดสินเกิดขึ้นที่พระรางวัง Belvedere ในกรุงเวียนา การตัดสินและรางวัลเป็นผลลัพธ์โดยตรงจากความตกลงมิวนิก เมื่อเดือนก่อนและได้ตัดสินให้มีการแบ่งแยกดินแดนของเชโกสโลวาเกีย ประเทศเช็กเกีย
ดินแดนของเช็กเกียในปัจจุบัน มีประวัติศาสตร์ย้อนหลังไปราว 2,000 ปี นับตั้งแต่เมื่อชนเผ่าสลาวอนิก (Slavonic Tribes) หรือชนเผ่าสลาฟ ได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานแคว้นโบฮีเมียได้พัฒนาเป็นรัฐอิสระเป็นครั้งแรกในคริสต์ศตวรรษที่ 9 แต่ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ชนเผ่าเยอรมันได้อพยพเข้ามายึดดินแดนเช็กในปัจจุบันเป็นอาณานิคม ซึ่งเป็นปัจจัยที่สร้างวัฒนธรรมเช็กให้มีทั้งลักษณะของชนเผ่าเยอรมันและชนเผ่าสลาฟ กรุงปรากจึงเต็มไปด้วยสถาปัตยกรรมอันหลากหลาย อาทิ โรมาเนสก์ กอทิก สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา บาโรก รวมทั้งศิลปะรูปแบบต่าง ๆ ทำให้กรุงปรากเป็นเมืองที่แสดงให้เห็นถึงประวัติความเป็นมาของเช็กเกียได้อย่างดี ตั้งแต่สมัยอาณาจักรโรมัน จนกระทั่งถึงสมัยราชวงศ์ฮับสบูร์ก (ราวศตวรรษที่ 15-18) และองค์การยูเนสโก ได้เลือกให้เป็นมรดกโลกด้านวัฒนธรรม นอกจากนี้ เช็กยังมีชื่อเสียงและประวัติศาสตร์อันยาวนานด้านการผลิตเบียร์ โดยเฉพาะที่เมืองเปิลเซน (Plzen) นครรัฐ
ปัจจุบันประเทศที่เป็นนครรัฐมีอยู่ทั้งหมด 3 ประเทศ คือ สาธารณรัฐสิงคโปร์, ราชรัฐโมนาโก และนครรัฐวาติกัน แต่บางแห่งก็ถูกจัดว่าเป็นนครรัฐด้วย อาทิ สาธารณรัฐมอลตา สาธารณรัฐซานมารีโน ราชรัฐลิกเตนสไตน์ ราชรัฐอันดอร์รา ราชรัฐลักเซมเบิร์ก รัฐกาตาร์ เนการาบรูไนดารุสซาลาม รัฐคูเวต และราชอาณาจักรบาห์เรน สถานีรถไฟกลางเวียนนาแห่งใหม่
สถานีรถไฟกลางเวียนนาแห่งใหม่ เป็นสถานีรถไฟกลางแห่งใหม่ในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย แทนสถานีเดิม คือ สถานีรถไฟเวียนนาใต้ เป็นสถานีรถไฟที่เป็นจุดเชื่อมต่อทางรถไฟสายต่าง ๆ และระบบขนส่งมวลชนอื่น ๆ เช่น รถไฟเร็วเขตเมืองเวียนนา รถไฟใต้ดินเวียนนา และรถรางเวียนนา เวนิส
เวนิสก่อตั้งขึ้นในศตวรรษที่ 5 โดยผู้ลี้ภัยที่หลบหนีการบุกรุกจากทางเหนือ พวกเขาได้สร้างถิ่นฐานที่เป็นเอกลักษณ์ในหมู่เกาะเวนิสเพื่อป้องกันการจู่โจมจากภายนอก 
เวนิสเป็นเมืองบริวารของจักรวรรดิไบเซนไทน์จนกระทั่งศตวรรษที่ 10 เริ่มต้นด้วยการเป็นเส้นทางการค้าไปยังลิแวนต์ เวนิสเริ่มเป็นที่รู้จักหลังสงครามครูเสดที่ 4 (ค.ศ.1202-1204) ในฐานะเจ้าอาณานิคมในจักรวรรดิที่รวมเกาะครีต ยูบีอา ซิคละดีส หมู่เกาะไอโอเนียน และ ฐานที่มั่นในโมเรียและ อิพิรัสเข้าด้วยกัน ชเตฟันสโดม
เมื่อมาถึงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 เวียนนาก็กลายเป็นศูนย์กลางสำคัญของวัฒนธรรมเยอรมันของยุโรปตะวันออก และสี่โบสถ์ที่มีอยู่ก็ไม่เพียงพอที่จะตอบรับความต้องการทางศาสนาของประชาชนในเมือง ในปี ค.ศ. 1137 เรจินมาร์บิชอปแห่งพัสเซา และ เลโอโพลด์ที่ 4 ดยุกแห่งบาวาเรียลงนามในสนธิสัญญามอเทิร์นที่กล่าวถึงเวียนนาว่าเป็น “Civitas” เป็นครั้งแรก และย้ายโบสถ์นักบุญเปโตร เวียนนาไปขึ้นกับมุขมณฑลพัสเซา ในข้อตกลงของสนธิสัญญาเลโอโพลด์ได้รับดินแดนเลยออกไปจากตัวกำแพงเมืองด้วยยกเว้นดินแดนที่ระบุว่าเป็นของโบสถ์ประจำเขตแพริชที่ต่อมาคือที่ดินที่ตั้งอาสนวิหารนักบุญสเทเฟน แม้ว่าเดิมจะเชื่อกันว่าเป็นโบสถ์ที่สร้างในทุ่งนอกกำแพงเมือง แต่โบสถ์ใหม่ความจริงแล้วน่าจะสร้างบนสุสานโบราณที่มีมาตั้งแต่สมัยโรมันโบราณ การขุดหาระบบทำความร้อนในปี ค.ศ. 2000 พบว่ามีหลุมศพลึกลงไปจากพื้นผิวปัจจุบัน 2.5 เมตรที่เมื่อทำการหาอายุจากคาร์บอนกัมมันตรังสี (Radiocarbon dating) แล้วก็พบว่ามีอายุจากคริสต์ศตวรรษที่ 4 การพบครั้งนี้ทำให้ทราบว่าแม้ตัววัดเดิมก็ยังสร้างก่อนโบสถ์รูเพรชท์ (Ruprechtskirche) ที่กล่าวกันว่าเป็นโบสถ์ที่เก่าที่สุดในเวียนนา การค้าประเวณี
ในประเทศเนเธอร์แลนด์ การค้าประเวณี หรือการเป็นเจ้าของสถานขายบริการถือเป็นอาชีพที่ต้องเสียภาษี โดยมีกฎหมายให้ผู้ขายบริการต้องมีอายุอย่างน้อย 18 ปี กฎหมายในเรื่องของโสเภณีในเยอรมนี นิวซีแลนด์ และ สวิตเซอร์แลนด์ มีลักษณะใกล้เคียงกับเนเธอร์แลนด์ ในสหรัฐอเมริกา มี 48 รัฐที่การขายบริการทางเพศถือเป็นเรื่องผิดกฎหมายโดยถือเป็นคดีแพ่ง ยกเว้นรัฐเนวาดา (ที่ตั้งของเมืองลาสเวกัส) และรัฐโรดไอแลนด์ ที่การขายบริการไม่ผิดกฎหมาย แต่การขายตามริมถนน หรือการเปิดสถานบริการถือว่าผิดกฎหมาย ประเทศเยอรมนี
ประเทศนี้มีระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยเชิงเสรีภาพและรัฐสวัสดิการ พรมแดนทางทิศเหนือติดทะเลเหนือ เดนมาร์ก และทะเลบอลติก ทิศตะวันออกติดโปแลนด์และเช็กเกีย ทิศใต้ติดออสเตรีย และสวิตเซอร์แลนด์ ทิศตะวันตกติดฝรั่งเศส ลักเซมเบิร์ก เบลเยียม และเนเธอร์แลนด์ มีเมืองหลวงและเมืองใหญ่ของประเทศคือเบอร์ลิน เยอรมนีมีประชากรประมาณ 80 ล้านคนและเป็นประเทศที่มีความหนาแน่นประชากรสูงสุดแห่งหนึ่ง อีกทั้งยังเป็นประเทศที่มีคนย้ายถิ่นมากที่สุดเป็นอันดับสามของโลก หลังจากที่สหรัฐอเมริกาเยอรมนีเป็นปลายทางการย้ายถิ่นที่สองได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก[8] คณะประสานเสียงเด็กชายแห่งเวียนนา
ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 คณะได้ใช้พระราชวังเก่า คือ Palais Augarten เป็นที่ฝึกซ้อมและโรงเรียนกินนอน ซึ่งเริ่มตั้งแต่ชั้นอนุบาลไปจนถึงมัธยม 2 (ปัจจุบันถึงมัธยมปลาย)
ในปี พ.ศ. 2504 บริษัทวอลต์ดิสนีย์ได้สร้างหนังเรื่อง "Almost Angels" เป็นภาพยนตร์นิยายเกี่ยวกับและแสดงโดยคณะเด็กชาย และถ่ายทำที่พระราชวังที่เป็นโรงเรียน
เพื่อรมณีย์ยภาพแห่งภาพยนตร์ ตัวนายดิสนีย์เอง จึงได้เกลี้ยกล่อมรัฐบาลประเทศออสเตรียเพื่ออนุญาตให้เด็กใส่เครื่องแบบที่มีเครื่องหมายประจำชาติบนหน้าอกด้านซ้ายอย่างถูกกฎหมายได้ ซึ่งเป็นประเพณีที่ยังสืบมาจนถึงทุกวันนี้ รางวัลเวียนนาครั้งที่หนึ่ง
ในกลางเดือนมีนาคม ค.ศ. 1939 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ให้ฮังการียินยอมเข้าครอบครองส่วนที่เหลือของ Carpatho-Ukraine นำดินแดนขยายขึ้นเหนือไปยังชายแดนโปแลนด์ ดังนั้นการก่อตั้งชายแดนฮังการี-โปแลนด์ เหมือนครั้งก่อนช่วงศตวรรษที่ 18 การแบ่งแยกดินแดนของเครือจักรภพโปแลนด์–ลิทัวเนีย ก่อนการยุติลงของสงครามโลกครั้งหนึ่งและสนธิสัญญาไทรอานอนและแซ็ง-แฌร์แม็ง ภูมิภาค Carpathian เป้นของอดีตราชอาณาจักรฮังการี(Transleithania) ในจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ได้มีชายแดนติดกับทางเหนือของจังหวัดกาลิเซีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของซิสไลท์ทาเนีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของระบอบการปกครองแบบควบคู่(Dual Monarchy)  การประชุมใหญ่แห่งเวียนนา
สิ่งที่เป็นความพิเศษของการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาก็คือเป็นการชุมนุมที่มิใช้การประชุมอย่างเป็นทางการ ที่มิได้มีการประชุมเต็มคณะ (plenary session) การพบปะกันส่วนใหญ่เป็นไปอย่างไม่เป็นทางการ การพบกันตัวต่อตัว หรือการประชุมระหว่างมหาอำนาจฝรั่งเศส ออสเตรีย รัสเซีย และบริเตน และบางครั้งก็รวมปรัสเซียกับผู้แทนผู้เข้าร่วมประชุมผู้อื่น แต่จะอย่างไรก็ตาม การประชุมใหญ่แห่งเวียนนาก็เป็นเหตุการณ์แรกในประวัติศาสตร์ที่เป็นการประชุมระดับทวีปที่พยายามหาทางตกลงสนธิสัญญาร่วมกัน แทนที่จะใช้ผู้ถือสาส์นติดต่อกันระหว่างประเทศต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง แม้ว่าข้อตกลงจากการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาจะมีการเปลี่ยนแปลงบ้างหลังจากนั้น แต่ก็กลายเป็นโครงสร้างทางการเมืองระดับนานาชาติของยุโรปมาจนกระทั่งเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในปี ค.ศ. 1914 กฎหมายจักรยาน
กฎหมายจักรยานแตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ แต่โดยทั่วไป สิทธิของนักปั่นจักรยานบนถนนได้รับการปกป้องในกฎหมายระหว่างประเทศตั้งแต่ปี ค.ศ. 1968 กับการเพิ่มอนุสัญญากรุงเวียนนาจราจรถนน ภายใต้สนธิสัญญานี้ จักรยานมีสถานะทางกฎหมายเป็นยานพาหนะ และนักปั่นจักรยานมีสิทธิสถานะทางกฎหมายในฐานะผู้ขับขี่ยานพาหนะ มีประเทศมากกว่า 150 ประเทศเข้าร่วมสนธิสัญญา ประกอบด้วยสหรัฐอเมริกา, แคนาดา, เม็กซิโก, สหราชอาณาจักร, ไอร์แลนด์, เกือบทั้งหมดของทวีปยุโรป, ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, ญี่ปุ่น และจีน ในประเทศที่เข้าร่วมสนธิสัญญา สนธิสัญญาจะมีผลบังคับของกฎหมาย และบทบัญญัติที่ได้รับการรวมเป็นกฎหมายระดับชาติ ธรรมนูญกรุงโรมว่าด้วยศาลอาญาระหว่างประเทศ
นับแต่จัดการประชุมทางการทูตเพื่อจัดตั้งศาลอาญาระหว่างประเทศที่กรุงโรมในปี 2541 เป็นต้นมา ปรากฏว่า มีรัฐอีกสี่สิบกว่ารายที่ลงนามในธรรมนูญแล้ว แต่ยังมิได้ยื่นสัตยาบันสาร สารให้ความยอมรับ สารให้ความเห็นชอบ หรือภาคยานุวัติสาร อนุสัญญาสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยกฎแห่งสนธิสัญญาบัญญัติให้รัฐเหล่านี้ต้องไม่กระทำการใด ๆ อันเป็นการขัดหรือแย้งกับวัตถุประสงค์ของธรรมนูญกรุงโรม ต่อมาในปี 2545 รัฐสองรายในบรรดารัฐทั้งสี่สิบดังกล่าว คือ สหรัฐอเมริกา และอิสราเอล ได้ถอนการลงนามเสีย และประกาศว่า ไม่ต้องการเป็นรัฐภาคีในธรรมนูญกรุงโรมอีกต่อไป ประเทศโมนาโก
ราชรัฐโมนาโก () หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า โมนาโก ( "มอนาโก") เป็นนครรัฐในยุโรปตะวันตก ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศฝรั่งเศส ติดกับทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นประเทศเอกราชที่เล็กที่สุดเป็นอันดับสองของโลก แต่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในโลก ประชากรส่วนใหญ่พูดภาษาฝรั่งเศส เปียโน
การผลิตเปียโนเข้าสู่ยุครุ่งเรืองในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยเฉพาะในหมู่ผู้ผลิตเปียโนแห่งกรุงเวียนนา ซึ่งรวมถึงโยฮัน แอนเดรียส สไตน () และแนนเนต์ สไตน () ลูกสาวของโยฮัน แอนเดรียส. เปียโนเวียนนานั้นมีโครงไม้ สายสองเส้นต่อโน้ต และค้อนหนัง. นักประพันธ์เพลงชื่อดังอย่างโวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท () เองก็ได้ประพันธ์เพลงเพื่อเล่นบนเปียโนชนิดนี้. เปียโนในยุคของโมซาร์ทนั้นมีเสียงที่ใสกว่าปัจจุบัน ซึ่งจะทำให้มีพลังเสียงน้อยกว่าเปียโนในปัจจุบัน อนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยกฎหมายสนธิสัญญา
อนุสัญญาฯ นี้ประมวลเอารากฐานแห่งกฎหมายระหว่างประเทศร่วมสมัยเข้าไว้เป็นลายลักษณ์อักษร โดยให้นิยามของคำว่า "สนธิสัญญา" ไว้ว่า คือ "ความตกลงอันทำขึ้นระหว่างรัฐกับรัฐ เป็นลายลักษณ์อักษร และอยู่ในบังคับแห่งกฎหมายระหว่างประเทศ" กับทั้งยืนยันว่า "รัฐทุกรัฐย่อมมีความสามารถทำสนธิสัญญา" ชาติส่วนใหญ่ ไม่ว่าจะได้เป็นภาคีแห่งอนุสัญญาฯ นี้หรือไม่ ต่างยอมรับว่า อนุสัญญาฯ นี้เป็น "สนธิสัญญาแห่งเหล่าสนธิสัญญา" อันหาที่เปรียบมิได้ โดยอนุสัญญาฯ นี้ทำหน้าที่เป็นแนวทางอันทรงอำนาจสำหรับการเกิดและผลของสนธิสัญญาบรรดามี ประเทศสโลวีเนีย
ประเทศสโลวีเนีย (English: Slovenia English pronunciation:/slɔˈʋèːnija/[1][2] sloh-VEE-nee-ə; Slovene: Slovenija [slɔˈʋèːnija])[3] หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐสโลวีเนีย (Slovene: Republika Slovenija,[4] abbr.: RS[5]) เป็นประเทศที่ตั้งอยู่ในยุโรปกลาง ซึ่งเป็นเส้นทางการค้าและแหล่งวัฒนธรรมหลักของทวีปยุโรป[6][7] มีอาณาเขตทางตะวันตกจรดอิตาลี ทางตะวันตกเฉียงใต้จรดทะเลเอเดรียติก ทางใต้และตะวันออกจรดโครเอเชีย ทางตะวันออกเฉียงเหนือจรดฮังการีและทางเหนือจรดออสเตรีย[8] มีพื้นที่ประมาณ 20,273 ตารางกิโลเมตรและมีประชากร 2.06 ล้านคน[9] สโลวีเนียเป็นสาธารณรัฐระบบรัฐสภา[10]และเป็นสมาชิกของสหประชาชาติ สหภาพยุโรปและเนโท[11] เมืองหลวงและเมืองใหญ่สุดคือลูบลิยานา[12] เวนิส (แก้ความกำกวม)
เวนิส () เป็นเมืองหลวงของแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี ในความหมายทางประวัติศาสตร์ อาจหมายถึง สาธารณรัฐเวนิส จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี
ภาพวาดตลาดที่กรุงเวียนนา ย่านการค้าในกรุงเวียนนา เสรีนครลือเบ็ค
การประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ. 1815 หลังจากการพ่ายแพ้ของนโปเลียน ทำให้ลือเบ็คและรัฐต่างๆ อีก 39 กลายเป็นส่วนหนึ่งของสมาพันธรัฐเยอรมัน ต่อมาในปี ค.ศ. 1867 ลือเบ็คก็เป็นส่วนหนึ่งของสมาพันธรัฐเยอรมัน และกลายมาเป็นรัฐอิสระของจักรวรรดิเยอรมนีที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1871 สหภาพยุโรป
สี่ประเทศผู้ก่อตั้งสมาคมการค้าเสรียุโรป (EFTA) มิใช่สมาชิกสหภาพยุโรป แต่ได้ผูกมัดบางส่วนต่อเศรษฐกิจและข้อบังคับของสหภาพยุโรป ได้แก่ ไอซ์แลนด์ ลิกเตนสไตน์และนอร์เวย์ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของตลาดเดี่ยวผ่านพื้นที่เศรษฐกิจยุโรป และสวิตเซอร์แลนด์ซึ่งมีความสัมพันธ์คล้ายกันผ่านสนธิสัญญาทวิภาคี ความสัมพันธ์ของจุลรัฐ อันดอร์รา โมนาโก ซานมารีโนและนครรัฐวาติกันมีการใช้เงินสกุลยูโรและขอบเขตความร่วมมืออื่น รัฐเอกราช 28 รัฐต่อไปนี้ประกอบเป็นสหภาพยุโรป คือ จักรวรรดิเยอรมัน
สงครามนโปเลียนในต้นศตวรรษที่ 19 นั้น ได้ทำให้จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของชนชาติที่พูดภาษาเยอรมันล่มสลายและแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เมื่อสงครามยุติ ได้มีการจัดการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาขึ้นในปี 1815 เพื่อจัดระเบียบทวีปยุโรปเสียใหม่ การประชุมนี้ได้ทำให้เกิดสมาพันธรัฐเยอรมันขึ้นมา เป็นการรวมกลุ่มกันอย่างหลวมๆของบรรดารัฐเยอรมัน ขบวนการชาตินิยมเยอรมันได้นำพาเยอรมันเข้าสู่การเป็นประเทศที่มีความเป็นเสรีและประชาธิปไตยมากขึ้น ขบวนการได้เสนอให้ผนวกแนวคิดที่เรียกว่า "อุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมัน" เข้าไปในนโยบาย Realpolitik ของ ออทโท ฟอน บิสมาร์ค มุขมนตรีปรัสเซีย โดยบิสมาร์คต้องการแผ่ขยายอำนาจของราชวงศ์โฮเอ็นโซลเลิร์นแห่งปรัสเซียเข้าครอบงำรัฐเยอรมันอื่นๆ เพื่อนำไปสู่เป้าหมายอันสูงสุดคือการรวมชาติเยอรมันที่มีปรัสเซียเป็นแกนนำ และยังต้องการขจัดอิทธิพลของราชวงศ์ฮับส์บูร์กแห่งออสเตรียที่มีต่อรัฐเยอรมันเหล่านี้ ไส้กรอกเวียนนา
ในประเทศทางยุโรป ไส้กรอกเวียนนาเป็นไส้กรอกสำเร็จรูป มักรมควัน และหาซื้อได้ตามร้านค้าทั่วไป มีลักษณะละรสคล้ายคลึงกับไส้กรอกแดงทั่วไปเป็นอันมาก ภาษาปากจึงมักเรียกรวมกันว่าไส้กรอกแดง แต่ไส้กรอกเวียนนายาวและบางกว่า กับทั้งยังบรรจุใน "กรอก" (casing) ที่เบากว่าและรับประทานได้ด้วย เมื่อจะกิน มักจัดให้ร้อน ๆ ทั้งชิ้นยาว ๆ นั้น พร้อมเครื่องปรุงรส ยิ่งทำให้มีรูปลักษณ์คล้ายไส้กรอกแดงทั่วไปไปใหญ่ ยูโร
เงินยูโรยังสามารถใช้ในการชำระหนี้ในอาณาเขตนอกสหภาพยุโรปบางแห่ง ได้แก่ ประเทศโมนาโก ประเทศซานมารีโน และนครรัฐวาติกัน ซึ่งเคยใช้ฟรังก์ฝรั่งเศสหรือลีราอิตาลีเป็นสกุลเงินทางการ ตอนนี้ได้เปลี่ยนมาใช้สกุลยูโรแทนและได้รับสิทธิ์ในการผลิตเหรียญในสกุลยูโรในจำนวนเงินน้อย ๆ แม้ว่าประเทศเหล่านี้จะไม่ได้เป็นสมาชิกของสหภาพยุโรปก็ตาม ราชอาณาจักรลอมบาร์ดี-เวนีเชีย
การประชุมแห่งเวียนนารวมดินแดนที่เป็นของลอมบาร์ดี (ที่ปกครองโดยราชวงศ์ฮับส์บูร์กมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 16 และโดยสาขาออสเตรียของตระกูลระหว่าง ค.ศ. 1713 ถึง ค.ศ. 1796) เข้ากับภูมิภาคเวนีเชีย (ที่ปกครองเป็นช่วง ๆ โดยออสเตรียมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1797) เข้าเป็นรัฐเดียวกันภาพใต้การปกครองฮับส์บูร์กออสเตรีย การขนส่งระบบรางในนครวาติกัน
การขนส่งระบบรางในนครวาติกัน ประกอบด้วยทางรถไฟสายวาติกัน () ที่มีความยาว 300 เมตร สำหรับขนส่งผู้โดยสารและสินค้าที่สถานีรถไฟนครวาติกัน () ซึ่งเป็นสถานีรถไฟเพียงแห่งเดียวในนครรัฐวาติกัน และถือเป็นชาติที่มีการขนส่งระบบรางที่สั้นที่สุดในโลก เส้นทางสายนี้เชื่อมเข้ากับทางรถไฟของอิตาลีโดยได้รับการรับรองจากสนธิสัญญาลาเตรันเมื่อปี ค.ศ. 1929 ทางรถไฟและตัวสถานีถูกสร้างขึ้นในรัชสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 11 เพื่อความสะดวกในการขนส่งสินค้าและผู้คนจากอิตาลีเข้าสู่ภายในนครวาติกัน มิวนิก
มิวนิกสร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 1701 (ค.ศ. 1158) เมื่อแคว้นบาวาเรียรวมตัวกันสำเร็จใน พ.ศ. 2049 (ค.ศ. 1506) มิวนิกจึงกลายเป็นเมืองหลวงของบาวาเรีย ปี พ.ศ. 2349 (ค.ศ. 1806) มิวนิกเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรบาวาเรียที่สถาปนาใหม่ ในช่วงนั้นมิวนิกถือเป็นเมืองใหญ่ที่สุดในยุโรปพื้นทวีป มิวนิกมีประชากร 100,000 คนเมื่อ พ.ศ. 2489 (ค.ศ. 1946) และ 500,000 คนเมื่อ พ.ศ. 2444 (ค.ศ. 1901) เวียนนาซีเซสชัน
ในปี ค.ศ. 1903 ดังที่ได้กล่าวแล้วว่ากลุ่มซีเซสชันนั้นประกอบด้วยศิลปินที่ทำงานในหลายแนวทางทั้งงานจิตรกรรม สถาปัตยกรรม และช่างออกแบบในสายงานต่างๆทางศิลปกรรมอีกมากมาย โยเซฟ ฮอฟฟ์มันน์ และ โคโลมาน โมเซอร์ สองศิลปินในกลุ่มซีเซสชันซึ่งเป็นนักออกแบบผลิตภัณฑ์ ทั้งสองร่วมกันก่อตั้งโรงงานผลิตเฟอร์นิเจอร์และของตกแต่งในชื่อ โรงงานเวียนนา (Wiener Wekstatte) และสถานที่แห่งนี้ก็กลายเป็นโรงงานระบายงานจากการทำงานของศิลปินต่างๆในกลุ่มซีเซสชันอีกทางหนึ่งด้วย เวียนนาซีเซสชัน
กลุ่มเวียนนาซีเซสชันก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 1897 โดย กุสตาฟ คลิมต์, โคโลมาน โมเซอร์, โยเซฟ ฮอฟฟ์มันน์, โยเซฟ มาเรีย ออลบริช, แมค คลิงเกอร์ และศิลปินอีกหลายคน อย่างไรก็ตาม ออทโท วากเนอร์ ก็เป็นศิลปินอีกคนของกลุ่มที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง แม้จะไม่ใช่หนึ่งในผู้ก่อตั้งก็ตาม ก่อนจะมาเป็นกลุ่มซีเซสชัน เดิมศิลปินในกลุ่มเคยร่วมประท้วงสถาบันศิลปะเวียนนา (The Vienna Künstlerhaus) เนื่องด้วยเหตุที่สถาบันไม่อนุญาตให้นักออกแบบต่างชาติที่ไม่ใช่ชาวออสเตรียนหรือเยอรมันเข้าร่วมแสดงงาน ซึ่งปรากฏการณ์นี้มีอยู่ทั่วไป ทั้งในฝรั่งเศส อังกฤษ และเยอรมัน แสดงให้เห็นถึงการขัดแย้ง ระหว่างกลุ่มประเพณีนิยมและกลุ่มความคิดใหม่ ทำให้ศิลปินแยกตัวออกมาจากสถาบันและก่อตั้งกลุ่มเวียนนาซีเซสชันขึ้นมา เหรียญ &quot;สำหรับการยึดกรุงเวียนนา&quot;
ลักษณะของเหรียญคือเป็นรูปวงกลมขนาด 32 มิลลิเมตรด้วยภายในมีรูปดาวพร้อมอักษรที่เขียนว่า"สำหรับการยึดกรุงเวียนนา" () พร้อมกับร่วงใบมะกอก ด้านหลังของเหรียญมีรูปดาวห้าแฉกพร้อมกับอักษรที่เขียนว่า "13 เมษายน 1945" () การค้าเครื่องเทศ
สิ่งที่สำคัญที่สุดที่มีผลต่อการค้าขายเครื่องเทศคือการค้นพบทวีปอเมริกาโดยนักสำรวจชาวยุโรป มาจนกระทั่งกลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 การค้าขายกับตะวันออกทำโดยการใช้เส้นทางสายไหมกับจักรวรรดิไบแซนไทน์ โดยมีนครรัฐในอิตาลีที่รวมทั้งเวนิสและเจนัวเป็นคนกลาง แต่ในปี ค.ศ. 1453 ออตโตมันก็ตีเมืองคอนสแตนติโนเปิลได้ซึ่งเป็นการสิ้นสุดของจักรวรรดิไบแซนไทน์อย่างถาวร การควบคุมเส้นทางการค้าขายเครื่องเทศทั้งหมดในขณะนั้นจึงตกอยู่ในมือของจักรวรรดิออตโตมัน ที่อยู่ในฐานะที่สามารถจะตั้งกำแพงภาษีของสินค้าต่าง ๆ ไปยังยุโรปจำนวนสูงตามชอบใจ ยุโรปตะวันตกพยายามเลี่ยงการพึ่งอำนาจของมุสลิมในกิจการการค้าขายกับตะวันออกจึงพยายามหาหนทางอื่นที่จะเดินทางไปยังตะวันออกโดยการเดินเรือรอบแอฟริกา การล้อมกรุงเวียนนา
การปิดล้อมกรุงเวียนนา () (27 กันยายน-14 ตุลาคม ค.ศ. 1529) การปิดล้อมกรุงเวียนนาในปี ค.ศ. 1529 เป็นความพยายามครั้งแรกโดยจักรวรรดิออตโตมันที่นำโดยสุลต่านสุลัยมาน เพื่อที่จะยึดกรุงเวียนนาในออสเตรีย การปิดล้อมเมืองครั้งนี้ถือเป็นสัญญาณบ่งบอกถึงอำนาจของจักรวรรดิออตโตมันซึ่งกำลังขยายถึงจุดสูงสุด ซึ่งมีอาณาเขตขยายมาจนถึงบริเวณยุโรปกลาง หลังจากนั้นความเป็นปฏิปักษ์ต่อกันก็ยืดเยื้อยาวนานออกไปกว่า150ปี และในที่สุดจึงกลายเป็นยุทธการเวียนนาในปีค.ศ. 1683 ซึ่งเป็นการเริ่มมหาสงครามตุรกี (Great Turkish War) โดยมหาอำนาจยุโรปในการพยายามกำจัดออตโตมันออกจากยุโรปกลาง การล้อมครั้งนี้จบลงด้วยความล้มเหลวของฝ่ายออตโตมันในการพยายามยึดที่มั่นสำคัญของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในขณะนั้น และเป็นจุดเปลี่ยนทิศทางของชัยชนะในยุโรปตะวันออกและยุโรปกลางของจักรวรรดิออตโตมันที่ได้รับชัยชนะมาตลอดก่อนหน้านั้น ซึ่งรวมถึงการได้ฮังการีตะวันออกเฉียงใต้ มาเป็นอาณาจักรในบริวารในยุทธการโมเฮ็คส์ (Battle of Mohács) รางวัลเวียนนาครั้งที่หนึ่ง
รางวัลเวียนครั้งที่หนึ่งครั้งนี้ได้แบ่งแยกดินแดนที่มีประชากรเชื้อชาติม็อดยอร์เป็นส่วนใหญ่ในภาคใต้ของสโลวาเกียและทางใต้ของ Carpathian Rus จากเชโกสโลวาเกียและมอบรางวัลให้กับฮังการี ฮังการีได้พลิกฟื้นดินแดนบางส่วนในยุคปัจจุบันที่สโลวาเกียและยูเครนได้หายไปในสนธิสัญญาไทรอานอน ในการล่มสลายของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เหรียญ &quot;สำหรับการยึดกรุงเวียนนา&quot;
เหรียญ "สำหรับการยึดกรุงเวียนนา" () เป็นเหรียญที่ระลึกจากการสู้รบที่กรุงเวียนนาในสงครามโลกครั้งที่สองได้รับการประกาศจากคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียตในวันที่ 9 มิถุนายน 1945 การบุกครองแอลเบเนียของอิตาลี
แอลเบเนียมีความสำคัญทางยุทธศาสตร์อย่างมากสำหรับราชอาณาจักรอิตาลี โดยที่นักยุทธศาสตร์มองว่า โวโรร่าและเกาะซาแซน ที่ทางเข้าอ่าวโวโรร่า จะเป็นประโยชน์แก่อิตาลีอย่างมากในการควบคุมทางเข้าทะเลเอเดรียติก นอกจากนี้ แอลเบเนียยังสามารถเป็นหัวหาดของอิตาลีในแถบบอลข่าน ก่อนหน้าสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง อิตาลีและจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ได้ควบคุมการสร้างรัฐแอลเบเนียอิสระ เมื่อสงครามอุบัติขึ้น อิตาลีได้ทำลายโอกาสที่จะยึดครองส่วนใต้ของแอลเบเนีย เพื่อหลีกเลี่ยงมิให้มันถูกยึดครองโดยออสเตรีย-ฮังการี แต่ความสำเร็จของออสเตรีย-ฮังการีก็ไม่ยืนยาว ปัญหาภายในหลังสงครามและการต่อต้านของแอลเบเนียที่ยุทธการโวโรร่าได้ทำให้อิตาลีต้องถอนตัวออกในปี ค.ศ. 1920
เมื่อมุสโสลินียึดอำนาจในอิตาลีเขาก็มีความสนใจต่อการยึดแอลเบเนีย อิตาลีเริ่มรุกของเศรษฐกิจในแอลเบเนีย 1925 เมื่อแอลเบเนียอิตาลีตกลงเพื่ออนุญาตให้ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรแร่ของแอลเบเนียแก่อิตาลี ที่ตามด้วย สนธิสัญญาติรานาครั้งที่หนึ่ง ใน 1926 และ สนธิสัญญาติรานาครั้งที่สอง ในปี 1927 ภารกิจเร่งด่วนของอิตาลีและแอลเบเนียเข้าสู่พันธมิตรป้องกันรัฐบาลแอลเบเนีย เศรษฐกิจและมีการอุดหนุนโดยสินเชื่ออิตาลีกองทัพแอลเบเนียได้รับการฝึกอบรมโดยอาจารย์ทหารอิตาลีและชำระค่าการเป็นอาณานิคมอิตาลีเป็นกำลังใจ แม้จะมีอิทธิพลอิตาลีแข็งแกร่ง พระเจ้าซ็อกแห่งแอลเบเนียไม่ยอมให้ครบถ้วนเพื่อต้องการผลักดันฝ่ายอิตาลี ใน 1931 เขาเปิดเผยขึ้นเพื่อชาวอิตาเลียนที่ไม่ยอมต่ออายุสนธิสัญญาติรานาครั้งที่หนึ่ง แอลเบเนียหลังจากลงนามในสัญญาการค้ากับ ยูโกสลาเวีย และ สาธารณรัฐกรีซที่สอง ในปี 1934 มุสโสลินีพยายามทำการข่มขู่ชาวแอลเบเนีย โดยส่งกองเรือรบไปแอลเบเนีย ท่าอากาศยานเวโรนา
ท่าอากาศยานเวโรนา-วิลลาฟรองคา วาเลริโอ คาตูลโล (Aeroporto Valerio Catullo di Verona-Villafranca) หรือ ท่าอากาศยานเวโรนา (Aeroporto di Verona-Villafranca) ตั้งอยู่ที่เมืองเวโรนา ในแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี ห่างจากตัวเมืองประมาณ 12 กิโลเมตร ทวีปยุโรป
ประเทศเมืองหลวงขนาดพื้นที่ (ตร.กม.)ประชากร (2016)[2] กรีซเอเธนส์130,46311,183,716 โครเอเชียซาเกร็บ55,8824,213,265 เช็กเกียปราก78,86410,610,947 ซานมารีโนซานมารีโน6133,203 เซอร์เบียเบลเกรด77,4748,820,083 เดนมาร์กโคเปนเฮเกน42,5935,711,870 นอร์เวย์ออสโล320,4665,254,694 เนเธอร์แลนด์อัมสเตอร์ดัม41,01916,987,330 บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาซาราเยโว50,5373,516,816 บัลแกเรียโซเฟีย109,6277,131,494 เบลเยียมบรัสเซลส์30,16411,358,379 เบลารุสมินสก์205,1949,480,042 โปรตุเกสลิสบอน91,32010,371,627 โปแลนด์วอร์ซอ312,05638,224,410 ฝรั่งเศสปารีส537,66664,720,690 ฟินแลนด์เฮลซิงกิ334,2885,503,132 มอนเตเนโกรพอดกอรีตซา91,320628,615 มอลโดวาคีชีเนา13,8124,059,608 มอลตาวัลเลตตา312429,362 มาซิโดเนียสโกเปีย25,4162,081,206 โมนาโกโมนาโก1.538,499 ยูเครนเคียฟ597,00744,438,625 เยอรมนีเบอร์ลิน352,91481,914,672 รัสเซียมอสโก16,877,291143,964,513 โรมาเนียบูคาเรสต์234,74919,778,083 ลักเซมเบิร์กลักเซมเบิร์ก2,555575,747 ลัตเวียรีกา63,8511,970,530 ลิกเตนสไตน์วาดุซ16037,666 ลิทัวเนียวิลนีอุส64,4452,908,249 นครรัฐวาติกันวาติกัน0.5801 สเปนมาดริด498,93646,347,576 สโลวาเกียบราติสลาวา49,0365,444,218 สโลวีเนียลูบลิยานา19,7612,077,862 สวิตเซอร์แลนด์แบร์น40,8098,401,739 สวีเดนสตอกโฮล์ม444,7549,837,533 สหราชอาณาจักรลอนดอน241,27565,788,574 ออสเตรียเวียนนา82,8858,712,137 อันดอร์ราอันดอร์ราลาเวลลา44877,281 อิตาลีโรม297,78959,429,938 เอสโตเนียทาลลินน์44,5771,312,442 แอลเบเนียติรานา28,4162,926,348 ไอซ์แลนด์เรคยาวิก101,809332,474 ไอร์แลนด์ดับลิน69,4714,726,078 ฮังการีบูดาเปสต์91,9539,753,281 คอซอวอพริสตีนา10,8871.7 ทวีปยุโรป10,600,000 741,447,158 ประเทศเวเนซุเอลา
เวเนซุเอลาเป็นสหพันธรัฐที่มีประธานาธิบดีเป็นประมุข ประกอบด้วย 23 รัฐ, แคปิทอลดิสตริกท์ (Capital District) ซึ่งมีกรุงการากัส และเฟเดอรัลดีเพนเดนซี (Federal Dependency) ซึ่งประกอบด้วยหมู่เกาะนอกชายฝั่งเวเนซุเอลา เวเนซุเอลาอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนทั้งหมดของกายอานาที่อยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำเอสกวีโบ ซึ่งผืนดิน 159,500 ตารางกิโลเมตรนี้ถูกตั้งฉายาว่า กายอานาเอสกวีบา หรือ "เขตที่ถูกเรียกร้องคืน" อัครมุขมณฑลเวียนนา
อัครมุขมณฑลเวียนนา () เป็นอัครมุขมณฑลโรมันคาทอลิกที่ตั้งอยู่ที่กรุงเวียนนา รัฐโลว์เออร์ออสเตรีย ประเทศออสเตรีย ยุทธการที่เวียนนา
ยุทธการเวียนนา (, , ) เกิดขึ้นระหว่างวันที่ 11 ถึง 12 กันยายน ค.ศ. 1683 หลังจากเวียนนาถูกล้อมโดยจักรวรรดิออตโตมันอยู่เป็นเวลาสองเดือน ยุทธการเวียนนาเป็นการต่อสู้ระหว่างสันนิบาตศักดิ์สิทธิ์กับฝ่ายจักรวรรดิออตโตมันและรัฐบริวารไม่ไกลจากเนินเขาคาห์เลนแบร์กในเวียนนา ยุทธการเป็นจุดเริ่มต้นของการสร้างอำนาจของราชวงศ์ฮับส์บวร์กในยุโรปกลาง ประเทศสวิตเซอร์แลนด์
ในยุคที่ราชวงศ์ของฝรั่งเศสเริ่มเข้ามามีบทบาทในประวัติศาสตร์ยุโรป กองทัพของนโปเลียน (Napolean Bonaparte) ก็เข้าครอบครองสวิตเซอร์แลนด์และสถาปนาเป็นสาธารณรัฐเฮลเวติค ในปี ค.ศ. 1798 ทำให้ดินแดนของสวิตเซอร์แลนด์ถูกรวมเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของประเทศฝรั่งเศส
ต่อมาในปี 1803 ภายใต้การปกครองของนโปเลียนได้มีการรวบรวมมณฑลต่าง ๆ ในสมาพันธรัฐสวิสอีกครั้งนอกจากนั้นยังได้สถาปนาเขต 6 เขต คือ ขึ้นเป็นมณฑลใหม่ ในปี 1815 ได้มีการสถาปนาสมาพันธรัฐสวิสขึ้นมาใหม่ ที่คองเกรสแห่งเวียนนา (Congress of Vienna) ขึ้น โดยมีการเพิ่มจำนวนมณฑลเข้าไปอีก 3 มณฑล ในคองเกรสนี้เองได้มีการลงนามให้ประเทศสวิตเซอร์แลนด์เป็นประเทศที่เป็นกลางทางการเมือง คือเป็นการประกาศว่าประเทศสวิตเซอร์แลนด์จะเป็นเส้นแบ่งเขตแดนไม่ให้มีการทำสงครามกันระหว่างฝรั่งเศส เยอรมัน และออสเตรีย และได้มีการประกาศใช้รัฐธรรมนูญในปี 1848 (Fereral Constitution) ซึ่งในรัฐธรรมนูญระบุให้เมือง Bern เป็นเมืองหลวงของสมาพันธรัฐ โดยมีภาษาที่ใช้เป็นภาษาทางการ 3 ภาษา คือ ภาษาเยอรมัน ภาษาฝรั่งเศส และภาษาอิตาลี ประเทศอิตาลี
เทศกาลคาร์นิวัล จัดในช่วงปลายเดือนมกราคมถึงต้นเดือนกุมภาพันธ์ จัดตามเมืองต่างๆ แต่ที่มีชื่อเสียงที่สุดอยู่ที่เมืองเวนิส แคว้นเวเนโต มีลักษณะของงานคือเน้นการแต่งการแฟนซีและสวมหน้ากาก เทศกาลทางศาสนา เช่น เทศกาลอีสเตอร์ ประกอบด้วยการเดินขบวนกู๊ดฟรายเดย์หรือเรียกว่าวันอาทิตย์อีสเตอร์ จัดขึ้นในช่วงรอยต่อระหว่างเดือนมีนาคมถึงเมษายน ภายในเทศกาลจะมีการเฉลิมฉลอง พระสันตะปาปาจะมีกระแสรับสั่งถึงคริสต์ศาสนิกชนในวันอาทิตย์อีสเตอร์ ซึ่งจัดขึ้นที่นครรัฐวาติกัน เทศกาลศิลปะและดนตรี (Italian: Maggio Musicale Fiorentino) จัดขึ้นในเดือนพฤษภาคมถึงมิถุนายน ที่เมืองฟลอเรนซ์ แคว้นทัสกานี เทศกาลโอเปร่า ที่เมืองเวโรนา แคว้นเวเนโต เทศกาลลดราคาสินค้าประจำปี จัดขึ้นทั่วประเทศในช่วงเดือนกรกฎาคม และเดือนต่อมาก็จะเป็นช่วงแห่งการพักร้อน ร้านค้าและกิจการในเมืองจะปิด และผู้คนจะไปพักร้อนตามทะเล เทศกาลฉลองฤดูกาลเก็บเกี่ยวองุ่นที่ใช้ทำไวน์ เทศกาลภาพยนตร์ จัดที่เมืองฟลอเรนซ์ ในเดือนพฤศจิกายน พิธีมิสซา (ศีลมหาสนิท) ตามโบสถ์ต่างๆ และในคืนวันที่ 24 ธันวาคม สมเด็จพระสันตะปาปาจะเสด็จออกจากบนพระระเบียงมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ นครรัฐวาติกัน วาร์นา
เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 600 ปีก่อนคริสต์ศักราช ตกอยู่ใต้การปกครองของชาวเติร์กในปี ค.ศ. 1391 ได้ตกเป็นของบัลแกเรียตามสนธิสัญญาเบอร์ลินในปี ค.ศ. 1878 สาธารณรัฐเวนิส
เมืองเวนิสเดิมเป็นชุมชนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในบริเวณลากูนที่รวมตัวเข้าด้วยกันเพื่อต่อต้านอันตรายจากชนลอมบาร์ด, ชนฮั่น และกลุ่มชนอื่นที่เริ่มเข้ามารุกรานหลังจากอำนาจของจักรวรรดิโรมันตะวันตกเริ่มลดถอยลงในบริเวณทางตอนเหนือของอิตาลี ในเวลาระหว่างต้นคริสต์ศตวรรษที่ 8 ชุมชนในบริเวณลากูนก็เลือกตั้งผู้นำคนแรกออร์โซ อิพาโต (Orso Ipato) ที่ได้รับการอนุมัติจากไบแซนเทียมและได้รับตำแหน่ง “Hypatos” ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ใช้ในจักรวรรดิไบแซนไทน์ที่เทียบเท่ากับ “กงสุล” และ “Dux” ที่ต่อมาแผลงมาเป็น “โดเจ” ออร์โซ อิพาโตเป็นบุคคลแรกที่ได้รับการบันทึกในประวัติศาสตร์ว่าเป็นดยุกแห่งเวนิส (Doge of Venice) คนแรก แต่ในหลักฐานจากคริสต์ศตวรรษที่ 11 กล่าวว่าชาวเวนิสประกาศให้เพาโล ลูชิโอ อนาเฟสโต (Paolo Lucio Anafesto) เป็นดยุกในปี ค.ศ. 697 แต่หลักฐานนี้ก็เป็นเพียงบันทึกของจอห์นผู้เป็นดีคอนของเวนิส แต่จะอย่างไรก็ตามดยุกแห่งเวนิสก็มีอำนาจอยู่ที่เอราเคลีย บุคคลไม่พึงปรารถนา
ข้อ 9 แห่งอนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยความสัมพันธ์ทางทูต (Vienna Convention on Diplomatic Relations) ระบุว่า รัฐผู้รับ (รัฐที่เจ้าหน้าที่ทางทูตได้รับการส่งมา) จะประกาศให้เจ้าหน้าที่ทางทูตเป็นบุคคลไม่พึงปรารถนา "ณ เวลาใด ๆ และโดยไม่จำต้องอธิบายการตัดสินใจ" ก็ได้ และถ้ารัฐผู้ส่ง (รัฐที่ส่งเจ้าหน้าที่ทางทูตมา) ไม่เรียกตัวเจ้าหน้าที่ผู้นั้นกลับไป รัฐผู้รับจะประกาศไม่ยอมรับว่า เจ้าหน้าที่คนนั้นเป็นสมาชิกคณะผู้แทนทางทูตก็ได้ เวียนนาซีเซสชัน
ผลงานอาคารในแบบโมเดิร์นอาร์ตที่เป็นตัวอย่างขึ้นชื่อคือผลงานของ ออทโท วากเนอร์ ซึ่งปรากฏอยู่ในหลายแห่งของริงสตราสส์ในกรุงเวียนนา อาคารที่เห็นได้ชัดก็คืออาคารที่ทำการไปรษณีย์ (Postal Saving Bank) ในเวียนนา แนวการออกแบบนี้ได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับ โยเซฟ มาเรีย ออลบริช หนึ่งในศิลปินกลุ่มซีเซสชัน โดยเขาได้นำมาประยุกต์กับแนวความคิดรูปแบบเก่าไปสู่รูปแบบใหม่เพื่อใช้ในการออกแบบอาคารซีเซสชันอย่างลงตัว เหนืออาคารนั้นเป็นรูปทรงกลมคล้ายโดมในศิลปะแบบไบแซนไทน์ (Byzantine) การใช้รูปทรงนี้เข้ามาเป็นรูปแบบของอาคาร ทำให้ตัวอาคารมองดูคล้ายกับวิหาร ประเทศเยอรมนี
จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ต้องสูญเสียดินแดนมากมายแก่ฝรั่งเศสในช่วงสงครามนโปเลียน ทำให้ในปีค.ศ. 1806 จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 ทรงประกาศยุบจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และสถาปนาจักรวรรดิออสเตรียขึ้นมาแทน เมื่อนโปเลียนถูกโค่นล้มและถูกเนรเทศไปเกาะเอลบาในปี 1814 ได้มีการจัดการประชุมใหญ่แห่งเวียนนาขึ้นเพื่อจัดระเบียบทวีปยุโรปเสียใหม่ ราชอาณาจักรปรัสเซียและจักรวรรดิออสเตรียได้ร่วมมือกันให้มีการรวมกลุ่มอย่างหลวมๆของรัฐเยอรมันทั้งหลาย จัดตั้งขึ้นเป็น "สมาพันธรัฐเยอรมัน" เพื่อรวมความเป็นรัฐชาติและความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของชาวเยอรมันอีกครั้ง แม้ปรัสเซียจะพยายามผลักดันให้พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย ดำรงตำแหน่งองค์ประธานสมาพันธรัฐเยอรมันแต่ก็ไม่เป็นผล รัฐสมาชิก 39 แห่งกลับลงมติยอมรับนับถือจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย เป็นองค์ประธานสมาพันธรัฐเยอรมัน ราชอาณาจักรอิตาลี
ในปี ค.ศ. 1866 ออทโท ฟอน บิสมาร์ค มุขมนตรีแห่งราชอาณาจักรปรัสเซีย ได้ถวายสัมพันธไมตรีแก่พระเจ้าวิคเตอร์ เอมมานูเอลที่ 2 โดยการเชิญอิตาลีเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับปรัสเซียในสงครามออสโตร-ปรัสเซียน และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนในการเป็นพันธมิตร ปรัสเซียจึงได้ยินยอมยกให้อิตาลีสามารถผนวกเอาเวนิสซึ่งเป็นดินแดนของชาวอิตาลีที่อยู่ในความครอบครองของจักรวรรดิออสเตรียได้ พระเจ้าวิคเตอร์ เอมมานูเอลที่ 2 จึงทรงยอมร่วมเป็นพันธมิตรและสงครามประกาศเอกราชครั้งที่สามก็ได้เปิดฉากขึ้น ในสงครามครั้งนี้อิตาลีปฏิบัติการรบได้ย่ำแย่จากปัญหาการจัดการโครงสร้างกองทัพที่ไม่มีประสิทธิภาพในการรบกับออสเตรีย แต่ชัยชนะของปรัสเซียก็ได้ทำให้อิตาลีสามารถผนวกเมืองเวนิสได้ อุปสรรคหลักในการรวมชาติเพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่มีเพียงที่โรมเท่านั้น คณะประสานเสียงเด็กชายแห่งเวียนนา
คณะประสานเสียงได้รับค่าเล่าเรียนและเงินสนับสนุนจากการออกคอนเสิร์ตและการขายเสียงอัด นอกจากการร้องเพลงเพื่อพิธีมิสซาทุกวันอาทิตย์ ในโบสถ์ที่พระราชวังฮอฟบูร์กแล้ว คณะจะออกเดินทางไปยังที่ต่าง ๆ โดยได้รับการสนับสนุนจากผู้อุปถัมภ์ จากเทศบาลนครเวียนนา และจากรัฐบาลประเทศออสเตรีย ปกติจะเดินทางไปยังสหรัฐและญี่ปุ่นทุกปี ซึ่งเป็นที่ที่คณะได้รับความนิยมมาก คณะยังเดินทางไปประเทศจีน ไต้หวัน สิงค์โปร์ เกาหลีใต้ เขตตะวันออกกลาง ออสเตรเลีย อเมริกาใต้ และประเทศยุโรปอื่น ๆ เป็นประจำ คณะพิจารณาว่าเป็นองค์การทางวัฒนธรรมที่สำคัญที่สุดองค์การหนึ่งของประเทศ โดยนักการเมืองมักเรียกพวกเด็ก ๆ ว่าเป็น "ทูตที่อายุน้อยที่สุดในออสเตรีย"
ตามกฎหมายแล้ว VBC เป็นสมาคมเอกชนจัดตั้งโดยไม่หวังผลกำไรและมีสมาชิกประมาณ 100 คน โดยสมาชิกต้องเป็นอดีตเด็กนักร้องของคณะเท่านั้น สมาชิกจะจัดเลือกทั้งคณะกรรมการบริหารและประธานองค์กร โดยมีนาย เจอรัลด์ เวิร์ธ เป็นประธานบริหารองค์กรตั้งแต่เดือนกันยายน พ.ศ. 2556 ประธานสมาคมกับรองประธานสองคนทำหน้าที่เป็นตัวแทนของสมาคม ในกิจทั้งภายในภายนอก ลอนดอน
ลอนดอนเป็นหนึ่งในศูนย์กลางสำคัญทางธุรกิจ การเมือง วัฒนธรรม และประวัติศาสตร์ของโลก เป็นผู้นำด้านการเงิน[3] การเมือง การสื่อสาร การบันเทิง แฟชั่น และศิลปะ ในอดีตเป็นเมืองหลวงของโลก เป็นเมืองที่เจริญที่สุดในโลก ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน เป็นเมืองที่มีอิทธิพลไปทั่วโลก ถือกันว่าเป็นเมืองสากลหลักของโลก จีดีพีของลอนดอน คิดเป็นร้อยละ 19.5 ของสหราชอาณาจักร แคว้นตอสคานา
ตอสคานา () หรือ ทัสกานี () เป็นแคว้นหนึ่งของประเทศอิตาลี มีเมืองฟลอเรนซ์ (ฟีเรนเซ) เป็นเมืองหลัก มีเนื้อที่ทั้งหมด 22,990 ตารางกิโลเมตร และมีผู้คนอาศัยอยู่ 3.6 ล้านคน แคว้นตอสคานามีความสำคัญในทางประวัติศาสตร์ ศิลปกรรม (เนื่องจากเป็นที่กำเนิดของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา) สถาปัตยกรรม ศาสนา วัฒนธรรม และอุตสาหกรรม (เนื่องจากมีโรงงานผลิตเสื้อผ้า เสื้อนุ่งห่ม เครื่องหนังจำนวนมาก) ของประเทศอิตาลี แคว้นแห่งนี้เองที่เป็นที่ตั้งของหอเอนเมืองปิซาอันโด่งดัง นอกจากนี้ แคว้นตอสคานายังขึ้นชื่อว่ามีทิวทัศน์งดงามมาก และมีไวน์รสชาติดีเยี่ยม ภาษาอิตาลีที่พูดกันในแคว้นตอสคานาเป็นที่ยอมรับว่าเป็นการพูดแบบชาวอิตาลีโดยแท้จริงและยอมรับให้เป็นสำเนียงราชการ รถไฟใต้ดินเวียนนา
รถไฟใต้ดินเวียนนา () เป็นระบบรถไฟใต้ดินในกรุงเวียนนา ประกอบด้วย 5 เส้นทาง รวมระยะทาง จำนวน 101 สถานี มีผู้โดยสารมาใช้บริการมากกว่า 1.3 ล้านคนต่อปี การค้าเครื่องเทศ
โรมมีบทบาทในการค้าขายเครื่องเทศอยู่ระยะหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 5 แต่ไม่นานเช่นอาหรับที่ดำเนินต่อมาจนถึงยุคกลาง[1] สาธารณรัฐเวนิสกลายมามีบทบาทสำคัญอย่างไม่มีผู้ใดเทียบได้และกุญแจสำคัญของการค้าขายเครื่องเทศกับทางตะวันออก[1] มหาอำนาจอื่น ๆ พยายามลดความสำคัญของเวนิสในเอกสิทธิ์นี้โดยการเริ่มสร้างเสริมอำนาจทางทะเล[1] ประเทศพัฒนาแล้ว
Andorra Austria Belgium Channel Islands Croatia Cyprus Czech Republic Denmark Estonia Faroe Islands Finland France Germany Gibraltar Greece Hungary Iceland Ireland Isle of Man Italy Liechtenstein Latvia Lithuania Luxembourg Malta Monaco Netherlands Norway Poland Portugal San Marino Slovakia Slovenia Spain Sweden Switzerland United Kingdom ราชอาณาจักรนาวาร์
ราชอาณาจักรนาวาร์ (English: Kingdom of Navarre; Spanish: Reino de Navarra; French: Royaume de Navarre) เดิมชื่อ “ราชอาณาจักรแพมโพลนา[1]” เป็นราชอาณาจักรในยุโรปที่ตั้งอยู่สองฝั่งเหนือใต้ของเทือกเขาพิเรนีสทางด้านมหาสมุทรแอตแลนติก กรุงเทพมหานคร
มหาวิทยาลัยลัฟเบอระ (Loughborough University) จัดกรุงเทพมหานครว่าเป็นนครโลกระดับแอลฟาลบ[2] กรุงเทพมหานครยังเป็นเมืองที่มีตึกระฟ้ามากที่สุดเป็นอันดับที่ 7 ของโลก[3] มีสถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่ง เช่น พระบรมมหาราชวัง พระที่นั่งวิมานเมฆ วัดต่าง ๆ นอกจากนี้ยังมีแหล่งจับจ่ายใช้สอยและค้าขายที่สำคัญซึ่งดึงดูดนักท่องเที่ยวต่างชาติมากมาย โดยในปี พ.ศ. 2555 องค์กรการท่องเที่ยวโลก (UNWTO) ได้จัดอันดับกรุงเทพมหานครเป็นเมืองที่มีคนเดินทางเข้าเป็นอันดับที่ 10 ของโลกและเป็นอันดับที่ 2 ของเอเชีย โดยมีคนเดินทางมากกว่า 26.5 ล้านคน[4] นอกจากนี้จากการจัดอันดับการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตมาสเตอร์การ์ด ประจำปี พ.ศ. 2557 กรุงเทพมหานครมีการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตของนักท่องเที่ยวถึง 16.42 ล้านดอลลาร์ เป็นอันดับที่ 2 ของโลก รองจากกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เท่านั้น[5] ประเทศลัตเวีย
ลัตเวีย (English: Latvia; Latvian: Latvija) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐลัตเวีย (English: Republic of Latvia; Latvian: Latvijas Republika) เป็นประเทศในภูมิภาคยุโรปเหนือ มีอาณาเขตติดต่อกับอีก 2 รัฐบอลติก คือ เอสโตเนียทางทิศเหนือ และลิทัวเนียและเบลารุสทางทิศใต้ จดรัสเซียทางทิศตะวันออก ส่วนทางทิศตะวันตกนั้น ลัตเวียมีอาณาเขตทางทะเลติดต่อกับสวีเดน กรุงรีกา เมืองหลวงของลัตเวียเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในบรรดาเมืองที่อยู่ในกลุ่มรัฐบอลติก ราเวินส์บวร์ค
ราเวินส์บวร์ค () เป็นเมืองในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี ราเวินส์บวร์คเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนกับประเทศสวิตเซอร์แลนด์และประเทศออสเตรีย โดยตั้งอยู่ทางเหนือของทะเลสาบโบเดินราว 20 กิโลเมตร ในสมัยกลาง ราเวินส์บวร์คก่อตั้งขึ้นโดนตระกูลเวล์ฟ ซึ่งเป็นตระกูลชาวแฟรงก์ที่ปกครองในภูมิภาคชวาเบิน ซึ่งต่อมา ตระกูลนี้ก็มีตำแหน่งเป็นดยุกแห่งบาวาเรียและซัคเซิน และได้สร้างปราสาทของตัวเองขึ้นที่เมืองนี้ โดยในสมัยกลาง เมืองแห่งนี้มีฐานะเป็นเสรีนครของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ถือเป็นศูนย์กลางการค้าขายที่สำคัญ โรงไฟฟ้านิวเคลียร์
'อนุสัญญากรุงเวียนนาเรื่องการรับผิดทางแพ่งสำหรับความเสียหาย'ถูกนำมาใช้ในกรอบระหว่างประเทศสำหรับความรับผิดชอบด้านนิวเคลียร์[79]. อย่างไรก็ตาม รัฐต่างๆที่มีส่วนใหญ่ของโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ของโลก, รวมทั้งสหรัฐอเมริกา, รัสเซีย, จีน, และญี่ปุ่นจะไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของอนุสัญญาการรับผิดด้านนิวเคลียร์ระหว่างประเทศ. ราชอาณาจักรบาวาเรีย
ราชอาณาจักรบาวาเรีย (; ) เป็นราชอาณาจักรที่ตั้งอยู่ในบริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของเยอรมนีระหว่างปี ค.ศ. 1805 ถึงปี ค.ศ. 1918 พระเจ้าแม็กซิมิเลียนที่ 1 โจเซฟแห่งบาวาเรียแห่งราชวงศ์วิตเตลสบาคเป็นกษัตริย์องค์แรกเมื่อปี ค.ศ. 1805 ราชวงศ์วิตเตลสบาคครองราชบัลลังก์บาวาเรียจนกระทั่งอาณาจักรถูกยุบตัวเมื่อปี ค.ศ. 1918 เมื่อแคว้นและราชรัฐต่างๆ รวมตัวกันเป็นสาธารณรัฐไวมาร์ ส่วนใหญ่ของอาณาบริเวณบาวาเรียในปัจจุบันเป็นผลมาจากสนธิสัญญาปารีส ค.ศ. 1814 ซึ่งบาวาเรียคืนไทโรลและโวราร์เบิร์ให้แก่ออสเตรียเป็นการตอบแทนกับอาสชาฟเฟนเบิร์ก และบางส่วนของแคว้นเฮสส์ ในจักรวรรดิเยอรมันบาวาเรียใหญ่เป็นที่สองรองจากราชอาณาจักรปรัสเซีย หลังจากการรวมตัวของประเทศเยอรมนีในปี ค.ศ. 1871 ในปัจจุบันราชอาณาจักรบาวาเรียคือแคว้นบาวาเรียของประเทศเยอรมนี รถรางในเวียนนา
รถรางเวียนนา () เป็นระบบขนส่งมวลชนประเภทรถรางในกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย โดยเริ่มใช้งานตั้งแต่ ค.ศ 1865 เป็นหนึ่งในระบบรถรางที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีระยะทาง จำนวน 1,031 สถานี ดัชชีเบราน์ชไวค์
ดัชชีเบราน์ชไวค์ (; ) เป็นอดีตแว่นแคว้นเยอรมัน เดิมดินแดนเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิลเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่มาก่อตั้งเป็นดัชชีอิสระตามข้อตกลงในการประชุมแห่งเวียนนาในปี ค.ศ. 1815 โดยมีเมืองหลวงอยู่ที่เบราน์ชไวค์ พระราชวังฮอฟบวร์ค
พระราชวังฮอฟบวร์ค () เป็นอดีตพระราชวังหลวงใจกลางกรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ส่วนหนึ่งของพระราชวังในปัจจุบันเป็นที่พำนักและทำเนียบของประธานาธิบดีออสเตรีย พระราชวังสร้างในศตวรรษที่ 13 และมีการต่อเติมขยายส่วนเรื่อยมา พระราชวังแห่งนี้เป็นเสมือนหนึ่งศูนย์รวมอำนาจการปกครองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุโรปและประวัติศาสตร์ออสเตรีย โดยเฉพาะในยุคของราชวงศ์ฮับส์บูร์กซึ่งปกครองจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์และจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี สมาชิกพระราชวงศ์มักจะพำนักที่พระราชวังแห่งนี้ในฤดูหนาว และพำนักที่พระราชวังเชินบรุนน์ในฤดูร้อน การรวมชาติเยอรมัน
แบบจำลองเขตอิทธิพลทางการทูตในการประชุมใหญ่เวียนนาระหว่างปี 1814–1815 นั้น ได้พยายามตอกย้ำภาวะผู้นำออสเตรียในยุโรปกลาง ทว่า ผู้เจรจาที่กรุงเวียนนามองข้ามความเข้มแข็งของปรัสเซียที่เติบโตขึ้นภายในและระหว่างรัฐเยอรมันและมิได้คาดการณ์ว่าปรัสเซียจะเจริญขึ้นท้าทายภาวะผู้นำของออสเตรีย ทวินิยมเยอรมันได้เสนอสองทางเลือก ได้แก่:นักประวัติศาสตร์โต้แย้งว่าออทโท ฟอน บิสมาร์ค นายกรัฐมนตรีปรัสเซีย มีแผนการใหญ่ขยายสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ ค.ศ. 1866 ให้รวมรัฐเยอรมันเอกราชที่เหลืออยู่เป็นรัฐเดี่ยวหรือเพียงขยายอำนาจของราชอาณาจักรปรัสเซีย พวกเขาสรุปว่าปัจจัยนอกเหนือจากความเข้มแข็งของเรอัลโพลีทิคของบิสมาร์คนำองค์การทางการเมืองสมัยใหม่ตอนต้นต่าง ๆ ให้จัดระเบียบความสัมพันธ์ทางการเมือง เศรษฐกิจ การทหารและการทูตในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ปฏิกิริยาต่อชาตินิยมเดนมาร์กและฝรั่งเศสให้จุดสนใจแก่การแสดงออกซึ่งเอกภาพเยอรมัน ความสำเร็จทางทหารโดยเฉพาะอย่างยิ่งของปรัสเซียในสงครามภูมิภาคสามครั้งทำให้เกิดความกระตือรือร้นและทรนงซึ่งนักการเมืองสามารถตักตวงเพื่อสนับสนุนการรวมชาติได้ ประสบการณ์นี้สะท้อนความทรงจำเกี่ยวกับความสำเร็จร่วมกันในสงครามนโปเลียน โดยเฉพาะยิ่งในสงครามปลดปล่อย ค.ศ. 1813–1814 โดยการสถาปนาเยอรมนีที่ปราศจากออสเตรีย การรวมชาติทางการเมืองและการปกครองใน ค.ศ. 1871 อย่างน้อยแก้ปัญหาทวินิยมได้ครู่หนึ่ง ไส้กรอกเวียนนา
ไส้กรอกเวียนนา (; ; ) เป็นไส้กรอกแดง (hot dog) ประเภทหนึ่ง ชเตฟันสโดม
ในปี ค.ศ. 1365 หกปีหลังจากที่เริ่มการขยายบริเวณร้องเพลงสวดอัลเบอร์ทีนแบบกอธิค รูดอล์ฟที่ 4 ก็เปลี่ยนฐานะของชเตฟันส์จากการเป็นเพียงโบสถ์ประจำเขตแพริชมาเป็นโบสถ์ที่มีเคลอจีปกครองเท่าเทียมกับอาสนวิหาร ซึ่งเป็นก้าวแรกของการดำเนินการที่จะทำให้เวียนนากลายเป็นมุขมณฑลอิสระ ในปี ค.ศ. 1469 จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทรงยื่นคำร้องต่อสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 2 ให้แต่งตั้งบิชอปแห่งกรุงเวียนนา โดยให้จักรพรรดิเป็นผู้เสนอชื่อ แม้ว่าบิชอปแห่งพัสเซาผู้ไม่ต้องการที่จะสูญเสียอำนาจในการปกครองเวียนนาจะทำการประท้วงอยู่เป็นเวลานาน มุขฆมณฑลเวียนนาก็ได้รับการก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1469 โดยมีอาสนวิหารนักบุญสเทเฟนเป็นโบสถ์แม่ ในปี ค.ศ. 1722 ระหว่างรัชสมัยของจักรพรรดิคาร์ลที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ มุขมณฑลเวียนนาก็ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นอัครมุขมณฑล (archbishopric) โดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 13[2] คณะประสานเสียงเด็กชายแห่งเวียนนา
เมื่อถึงอายุประมาณ 9 ขวบ (ประมาณ ป. 4) เด็กจะต้องสอบไล่เข้าคณะประสานเสียง ซึ่งความสามารถทางด้านดนตรีล้วน ๆ จะเป็นเครื่องตัดสิน และถ้าผ่านก็จะได้รับเข้าคณะ หรือถ้าไม่ผ่านก็จะต้องออกจากโรงเรียน หลังจากสอบเข้าได้ (เป็นนักเรียน ป. 5 คือสอบเข้าคณะประสานเสียงได้) เด็กจะได้รับเครื่องแบบเป็นทางการชุดแรกและเข้าร่วมเรียนกับเด็กอีกประมาณ 100 คนในคณะ โดยค่าใช้จ่ายทุกอย่าง คือ ที่อยู่ อาหาร และค่าเทอร์ม คณะจะเป็นผู้ออกให้ โดยได้รายได้มาจากการออกทัวร์ การอัดเสียง รายการทีวี และภาพยนตร์ (เด็กเคยแสดงในภาพยนตร์แล้ว 5 เรื่องโดยปี 2534 รวมทั้ง "Almost Angels")
และได้การสนับสนุนอื่น ๆ จากผู้มีอุปการะ นครเวียนนา และรัฐบาลประเทศออสเตรีย อนุสัญญากรุงเวียนนาว่าด้วยกฎหมายสนธิสัญญา
ส่วนรัฐที่ลงลายมือชื่อไปแต่ยังมิให้สัตยาบัน ได้แก่ อัฟกานิสถาน, โบลิเวีย, กัมพูชา, เอลซัลวาดอร์, เอธิโอเปีย, กานา, อิหร่าน, ไอวอรีโคสต์, เคนยา, มาดากัสการ์, เนปาล, ปากีสถาน, ตรินิแดดและโตเบโก, สหรัฐอเมริกา และ แซมเบีย ประเทศเวียดนาม
เวียดนาม (Vietnamese: Việt Nam [viət˨ nam˧] เหฺวียดนาม) มีชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม (Vietnamese: Cộng hòa xã hội chủ nghĩa Việt Nam, ก่ง ฮหว่า สา โห่ย จู๋ เหงีย เหวียต นาม) เป็นประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่ทางด้านตะวันออกสุดของคาบสมุทรอินโดจีน มีประชากรประมาณ 94.6 ล้านคนใน พ.ศ. 2559 ทำให้มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 13 ของโลกและมากเป็นอันดับ 9 ของเอเชีย มีพรมแดนติดกับประเทศจีน ทางทิศเหนือ ประเทศลาว และประเทศกัมพูชา ทางทิศตะวันตก และอ่าวตังเกี๋ย ทะเลจีนใต้ อ่าวไทย ทางทิศตะวันออกและใต้ [lower-alpha 1] มีเมืองหลวงชื่อฮานอยตั้งแต่เวียดนามเหนือและใต้รวมกันใน พ.ศ. 2519 เมืองใหญ่สุดในประเทศคือนครโฮจิมินห์