มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะเสียชีวิตเมื่อวันที่เท่าไหร่?
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ (みなもとの よしつね Minamoto no Yoshitsune หรือ 源義経 Minamoto Yoshitsune ค.ศ. 1159 - 15 มิถุนายน ค.ศ. 1189) หรือ โยะชิสึเนะแห่งมินะโมะโตะ ผู้พันของกลุ่มนักรบมินะโมะโตะในญี่ปุ่น ในช่วงระหว่างปลายยุคเฮอังถึงต้นยุคคะมะกุระ เขาเป็นหนึ่งในตำนานของผู้กล้าของญี่ปุ่น[1] ซึ่งมักจะมีการกล่าวถึงในทางวรรณกรรม และทางภาพยนตร์
นิวะตะ โนะ ชิชิ
นิวะตะ โนะ ชิชิ ( ; ? – 12 สิงหาคม 1937) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นจากตระกูลนิวะตะโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิซุโก และเป็นพระมารดาของ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าชายผู้เป็นต้นราชสกุล ฟุชิมิ โนะ มิยะ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 1937 มินะโมะโตะ โนะ ซะเนะโตะโมะ
หลังจากดำรงตำแหน่งได้ 17 ปีซะเนะโตะโมะก็ถูกลอบ
สังหารโดยหลานชายแท้ๆขณะไปไหว้พระเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1219 ขณะอายุเพียง 26 ปี นิโจ ฮะรุตะกะ
นิโจ ฮารุทากะ (ญี่ปุ่น: 二条 治孝, Nijō Harutaka? พ.ศ. 2297- พ.ศ. 2369 72 ปี), บุตรชายของ นิโจ โมนะโมโตะ เป็นสมาชิกของ ตระกูลฟุจิวะระ เขามีบุตรมากมายกับบุตรสาวของ โทกุงะวะ มุเนะโมโตะ ไดเมียวแห่งมิโตะ มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ
ในขณะที่โฮโจ โทะกิมะซะเดินทางไปยังเมืองเคียวโตะ โยะริโตะโมะได้ลักลอบมีความสัมพันธ์กับนางโฮโจ มะซะโกะ (北条政子) บุตรสาวของโทะกิมะซะ เมื่อกลับมาจากเมืองเคียวโตะโทะกิมะซะค้นพบว่าบุตรสาวของตนมีความสัมพันธ์กับโยะริโตะโมะก็โกรธมาก โยะริโตะโมะจึงหลบหนีไปกับนางมะซะโกะจนกระทั่งโทะกิมะซะสามารถยอมรับได้ในที่สุด นางมะซะโกะคลอดบุตรคนแรกในค.ศ. 1178 เป็นบุตรสาวชื่อว่า โอ-ฮิเมะ (大姫) มินะโมะโตะ โนะ อะริโกะ
มินะโมะโตะ โนะ อะริโกะ ( , 1171 – 15 สิงหาคม 1257) หรือ มินะโมะโตะ โนะ ไซชิ () เมื่อออกบวชได้ฉายาทางธรรม โชเมมง-อิง () พระสนมใน จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น โดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิโกะ-โทะบะ จักรพรรดิองค์ที่ 82 และเป็นพระราชมารดาของ จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 83 ไมค์ เบอร์นาโด
ไมค์ เบอร์นาโด ได้รับการกล่าวว่าเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงของรายการเค-วัน ซึ่งในการแข่งขันครั้งสุดท้ายของการต่อสู้แบบคิกบ็อกซิงนั้น เขาเป็นฝ่ายเสมอกับก้าวไกล แก่นนรสิงห์ ในรายการไททันเฟิร์ส ซึ่งจัดขึ้นใน ค.ศ. 2004 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต ณ วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ในเคปทาวน์ ที่ประเทศแอฟริกาใต้ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ
ในค.ศ. 1184 โยะชิสึเนะและโนะริโยะริยกทัพมาเอาชนะทัพของตระกูลไทระได้ในยุทธการอิชิโนะตะนิ (一ノ谷の戦い) ในบริเวณเมืองโกเบ จังหวัดเฮียวโงะในปัจจุบัน ไทระ โนะ ทะดะโนะริ (平忠度) ถูกสังหารในที่รบ และไทระ โนะ ชิเงะฮิระ (平重衡) ถูกจับกุมตัวได้ ปีต่อมาค.ศ. 1185 โยะชิสึเนะนำทัพเข้าล้อมเมืองยะชิมะ จนสามารถตีเมืองยะชิมะแตกได้จนมุเนะโมะริต้องพาสมาชิกตระกูลไทระลงเรืออพยพไปทางตะวันตก โยะชิสึเนะได้ยกทัพเรือออกติดตามจนปะทะกับทัพเรือของตระกูลไทระที่ช่องแคบคัมมง ในยุทธนาวีดังโนะอุระ (壇ノ浦の戦い) จนมีชัยชนะเหนือตระกูลไทระ สมาชิกตระกูลไทระเกือบทั้งหมดจึงกระโดดลงทะเลเสียชีวิตเพื่อหนีความพ่ายแพ้ นางนิอิ-โนะ-อะมะ (二位尼 หรือไทระ โนะ โทะกิโกะ) ภรรยาเอกของคิโยะโมะริ ได้อุ้มจักรพรรดิอันโตะกุ พระชนมายุเพียงเจ็ดพรรษากระโดดลงทะเลสวรรคต ชิเงรุ มิยาโมโตะ
ชิเงรุ มิยาโมโตะ () (เกิด 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495) เป็นนักออกแบบเกมชาวญี่ปุ่น ผู้บริหารของนินเทนโด เป็นผู้คิดค้นเกม มาริโอ ดองกีคอง ตำนานแห่งเซลดา และเกมอื่นของนินเทนโด และเป็นผู้ควบคุมการผลิตเกมหลายเกม รวมถึงล่าสุด นินเทนโด สวิตช์ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ () (1123-11 กุมภาพันธ์ 1160) เป็นซะมุไรคนสำคัญในช่วงปลายยุค  เฮอัง  และเป็นบิดาของ  มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ  โชกุนคนแรกของญี่ปุ่น ยามาโมโตะ ยาเอโกะ
ยามาโมโตะ ยาเอโกะ (, 1 ธันวาคม ค.ศ. 1845 - 14 มิถุนายน ค.ศ. 1932) หรือ นีจิมะ ยาเอะ () เป็นสตรีที่มีช่วงชีวิตอยู่ในปลายยุคเอโดะหรือบากูมัตสึ จนถึงยุคเมจิ ยามาอูจิ โทโยชิเงะ
ยามาอูจิ โทโยชิเงะ (; 26 กรกฎาคม 1827-27 พฤศจิกายน 1872) หรือ ยามาอูจิ โยโด () เป็นไดเมียวคนที่ 15 แห่งแคว้นโทซะ สืบเชื้อสายจากยามาอูจิ คาซูโตโยะ ไดเมียวคนแรกแห่งแคว้นโทซะ โยโดผู้นี้เป็นผู้เขียนฎีกาให้โชกุนโยชิโนบุถวายพระราชอำนาจคืนแด่พระจักรพรรดิจนสำเร็จในเวลาต่อมา โยโดถึงแก่กรรมเมื่อ ค.ศ. 1872 ขณะอายุได้ 45 ปี มิตสึโกะ อาโอยามะ
มิตสึโกะ เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2484 ที่ประเทศออสเตรีย โดยที่เธอมิเคยหวนกลับไปญี่ปุ่นเลย ร่างของเธอถูกฝังในป่าช้าฮีตซิงเงอร์ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย โนะโซะมิ โมะโมะอิ
โนะโซะมิ โมะโมะอิ (; 23 กันยายน 2521 — 12 ตุลาคม 2545) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ลามกอนาจารหญิงชาวญี่ปุ่นซึ่งมีชื่อเสียงและผลงานมาก เนื่องจากเป็นที่รู้จักกันว่ามี "ใบหน้าอ่อนเยาว์เหนือทรวงอกมโหฬาร" และได้แสดงภาพยนตร์มากกว่าหนึ่งร้อยเรื่อง ชนิดที่เดือนหนึ่งมีผลงานเผยแพร่ถึงสิบเรื่อง ไทระ โนะ โทะกิโกะ
ต่อมาเกิดสงครามเก็มเป มินะโมะโตะ โนะ โยะชินะกะ ยกทัพเข้ายึดนครเฮอังในค.ศ. 1183 นางนิอิ-โนะ-อะมะจึงหลบหนีไปพร้อมกับ พระจักรพรรดิอังโตะกุ พระพันปีโทะกุโกะ และสมาชิกตระกูลไทระคนอื่นๆ ไปยังเมืองยะชิมะ (ปัจจุบันคือจังหวัดคะงะวะ) ในค.ศ. 1185 มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ เข้าบุกยึดเมืองยะชิมะได้ ทำให้บรรดาสมาชิกตระกูลไทระต้องหลบหนีอีกครั้งโดยลงเรือแล่นไปยังทะเลตะวันตก โยะชิซึเนะยกทัพเรือติดตามไป จนเข้าต่อสู้กันในยุทธนาวีทังโนะอุระ ซึ่งตระกูลไทระพ่ายแพ้ราบคาบ สมาชิกตระกูลไทระทั้งหลายต่างพากันกระโดดลงทะเลเสียชีวิตเพื่อหนีความพ่ายแพ้ นางนิอิ-โนะ-อะมะ ได้อุ้มพระจักรพรรดิอังโตะกุกระโดดลงทะเล เสียชีวิตไปพร้อมกับองค์จักรพรรดิ ด้วยความเชื่อที่ว่าจะไปพบกับคิโยะโมะริสามีของนางที่เมืองทะเลใต้บาดาล พร้อมกับดาบวิเศษอันเป็นสัญลักษณ์ของพระจักรพรรดิ ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ
ท่านบิฟุคุมง-อิงหรืออดีตจักรพรรดินีนะริโกะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 1703 ขณะพระชนมายุเพียง 43 พรรษา โฮโจ มาซาโกะ
โฮโจ มะซะโกะ ( ; 1699 – 16 สิงหาคม 1768) มิได คนแรกอย่างเป็นทางการของญี่ปุ่นเป็นภริยาของ มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ ปฐมโชกุนแห่ง รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ และเป็นมารดาของโชกุนคนที่ 2 และคนที่ 3 คือ มินะโมะโตะ โนะ โยะริอิเอะ และ มินะโมะโตะ โนะ ซะเนะโตะโมะ มินะโมะโตะ โนะ โยะริอิเอะ
มินะโมะโตะ โนะ โยะริอิเอะ () หรือ โยะริอิเอะแห่งมินะโมะโตะ เป็นโชกุนคนที่สอง แห่งรัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ดำรงตำแหน่งโชกุนตั้งแต่ปี ค.ศ. 1202 - 1203 แต่ตั้งแต่ยุคสมัยของเขาเป็นต้นไป อำนาจการปกครองแผ่นดิน ก็ตกไปอยู่กับตระกูลโฮโจ  จักรพรรดิโกะ-นิโจ
จักรพรรดิโกะ-นิโจ (, 9 มีนาคม 1285 — 10 กันยายน 1308) จักรพรรดิองค์ที่ 94 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ
โยะริโตะโมะเริ่มเข้ารับราชการเมื่ออายุได้สิบสองปีในค.ศ. 1158 เป็นทหารองค์รักษ์ในพระราชวัง ในค.ศ. 1159 นางยุระผู้เป็นมารดาได้เสียชีวิตลง ในปีเดียวกันนั้นเองได้เกิดความขัดแย้งขึ้นระหว่างตระกูลเซวะเง็นจิ ซึ่งนำโดยมินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ กับตระกูลอิเซะเฮชิ (伊勢平氏) หรือตระกูลไทระซึ่งนำโดย ไทระ โนะ คิโยะโมะริ (平清盛) เรียกว่า กบฏเฮจิ (平治の乱) โยะริโตะโมะได้เข้าร่วมรบกับบิดาและพี่ชายทั้งสองของตน จนกระทั่งทัพของตระกูลมินะโมะโตะถูกหลอกล่อให้ไปติดกับดักที่โระกุฮะระและถูกตีแตกพ่ายไป โยะริโตะโมะจึงหลบหนีเข้าป่าร่วมกับบิดาและพี่ชายทั้งสอง ปรากฏว่าโทะโมะนะงะบาดเจ็บสาหัสและถูกบิดาสังหาร โยะชิโตะโมะผู้เป็นบิดาถูกข้ารับใช้คนสนิทสังหาร โยะชิฮิระถูกจับกุมและประหารชีวิต ส่วนโยะริโตะโมะหลงทางอยู่ในป่าผู้เดียวและถูกจับกุมในเวลาต่อมา แต่ด้วยคำขอของนางอิเกะ-โนะ-เซ็นนิ (池禅尼) มารดาเลี้ยงของไทระ โนะ คิโยะโมะริ โยะริโตะจึงได้รับการไว้ชีวิต เนื่องจากโยะริโตะโมะมีลักษณะคล้ายคลึงกับไทระ โนะ อิเอะโมะริ (平家盛) บุตรชายของนางอิเกะที่เสียชีวิตไปแล้ว ในค.ศ. 1160 เมื่ออายุ 14 ปี โยะริโตะโมะจึงถูกเนรเทศไปยังฮิรุงะชิมะ (蛭ヶ小島) แคว้นอิซุ (伊豆) ในจังหวัดชิซุโอะกะในปัจจุบัน ตระกูลมินาโมโตะ
ในปี พ.ศ. 1703 ซึ่งตรงกับปีเฮย์จิโยะชิโตะโมะได้นำกำลังพลบุกมายัง นครหลวงเกียวโต จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะมีบัญชาให้คิโยโมรินำกองทัพออกไปปราบ ซึ่งคิโยโมริได้ล่อให้กองทัพของโยะชิโตะโมะให้มายังโระคุฮะระ ซึ่งเป็นฐานที่มั่นของคิโยโมริ และเมื่อมาถึงเขาก็สั่งให้ทหารของเขาฆ่าคนของตระกูลมินาโมโตะจนแทบหมดสิ้น ส่วนตัวของโยะชิโตะโมะนั้น คนสนิทของเขาพาหนีรอดไปได้ แต่ก็ถูกกองทัพของคิโยโมริไล่ล่า เมื่อเห็นว่าตัวเองคงไม่รอด เขาจึงสั่งให้คนสนิทฆ่าเขาเสีย ส่วนคนสนิทก็ฆ่าตัวตายตาม ส่วนมินาโมโตะ โนะ โยะริโตะโมะ ลูกชายของโยะชิโตะโมะก็ถูกจับได้ คิโยโมริจึงให้ประหารเขาเสีย แต่นางอิเกได้ร้องขอชีวิตโยะริโตะโมะ คิโยโมริจึงได้ออกคำสั่งให้เนรเทศโยะริโตะโมะไปอยู่ที่ อิซุ ส่วนลูกชายทั้ง 3 ของโยะชิโตะโมะที่เกิดกับนางโทะกิวะ คิโยโมริได้อุปการะเด็กทั้ง 3 คนซึ่งต้องแลกมากับการที่นางโทะกิวะต้องเป็นภรรยาน้อยของคิโยโมริ เป็นอันสิ้นสุดกบฏเฮจิ คิตะงะวะ อุตะมะโระ
เพียงสองปีหลังจากนั้นอุตะมะโระก็เสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 เดือนเก้าของปี ค.ศ. 1806 (ปฏิทินจันทรคติ) ที่ตรงกับวันที่ 31 ตุลาคมเมื่อมีอายุได้ 53 ปีที่เอะโดะ ชินเซ็งงูมิ
การกระทำอย่างสะเพร่าของเซะริซะวะและนิอิมิ ซึ่งทำในนามของกลุ่มชินเซ็งงุมิ ได้ทำให้ทั้งกลุ่มกลายเป็นที่หวาดกลัวทั่วทั้งเกียวโตเมื่อออกปฏิบัติการรักษาความสงบภายในพระนคร ในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1863 นิอิมิ นิชิกิ ซึ่งถูกลดขั้นเป็นเพียงรองหัวหน้ากลุ่มจากเหตุที่ไปต่อสู้กับกลุ่มซูโม่ ได้ถูกฮิจิคะตะและยะมะนะมิสั่งให้คว้านท้องตนเอง และอีกไม่เกิน 2 สัปดาห์ให้หลัง เซะริซะวะ คะโมะก็ถูกลอบสังหารโดยสมาชิกกลุ่มของคนโด ภายใต้คำสั่งการของมัตซึไดระ คะตะโมะริ โยะเนะ มินะงะวะ
โยะเนะ มินะงะวะ () เป็นสตรีชาวญี่ปุ่นที่มีอายุยืนที่สุดในโลก เกิดเมื่อ 4 มกราคม พ.ศ. 2436 เป็นชาวจังหวัดฟุกุโอกะ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2550 เธอมีอายุรวม 114 ปี กับ 221 วัน รายชื่อตัวละครในนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
โฮคาเงะรุ่นที่ 4 () ชื่อ นามิคาเสะ มินาโตะ (波風 ミナト) เขาเกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์ต่างๆ มากมาย และได้ชื่อว่าเป็นนินจาที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของหมู่บ้านโคโนฮะ ฉายา "ประกายแสงสีเหลืองแห่งโคโนฮะ" ช่วงแรกมินาโตะได้ถูกคิดว่าเป็นเด็กในคำทำนาย มินาโตะใช้คาถามิติโดยลงอัขระไว้ที่คุไน เป็นศิษย์เอกของ 1 ใน 3 นินจาในตำนานจิไรยะและเป็นอาจารย์ของคาคาชิ ริน และโอบิโตะ เนื่องจากสีผมที่โดดเด่นคือเหลืองทอง และเป็นผู้ที่มีความว่องไวสูงมาก รวมถึงฝีมือที่ร้ายกาจจนมีชื่อเสียงเลื่องลือในหมู่นินจาทุกแคว้น ซึ่งเป็นพ่อของนารูโตะ และทั้งยังมีวิชาต้องห้ามพวกคาถาสะกดรูปแบบต่างๆกับคาถาเคลื่อนย้ายข้ามมิติของรุ่นที่ 2 ที่เรียนรู้มาจากคุชินะซึ่งเป็น แม่นารูโตะ เสียชีวิตตนนารูโตะ เพื่อผนึก 9 หางไว้ในตัวเองครึ่งหนึ่ง กับอีกครึ่งในตัวนารูโตะ กับมีบทบาทมากในตอนที่ได้คุยกับนารูโตะตอนนารูโตะปลดปล่อย 8-9 หางเพื่อบอกเรื่องตน กับมีบทบาทมากในตอนสงครามเพื่อช่วยสู้ มินาโมโตะ โนะ ซือชิ
มินาโมโตะ โนะ ซือชิ ( ; ? – กันยายน ค.ศ. 1221) พระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นเป็นธิดาใน มินาโมโตะ โนะ มิชิมุเนะ และเป็นพระชายาใน จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 83 รวมถึงเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-ซางะ จักรพรรดิองค์ที่ 88 และ เจ้าชายนินโจ ชิเงรุ มิยาโมโตะ
ในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 มิยาโมโตะได้ปรากฏชื่อในนิตยสารไทม์ เป็นบุคคลสำคัญในเอเชีย พร้อมกับ ฮายาโอะ มิยาซากิ มหาตมะ คานธี แม่ชีเทเรซา บรูซ ลี และ ดาไลลามะ[1] และ เขาได้ถูกเสนอชื่อในฐานะบุคคลที่มีอิทธิพลสำคัญของโลกประจำปี 2550 พระนิจิเร็ง
พระนิชิเร็งมรณภาพ ณ คฤหาสน์ของอิเคงามิ มูเนนากะ เมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1282 (พ.ศ. 1825) เวลา 8.00 น. สิริอายุได้ 60 ปี โดยก่อนมรณภาพท่านได้เทศนาริชโชอันโกกุรอนให้แก่สานุศิษย์ที่มารวมตัวกันเป็นครั้งสุดท้าย มีตำนานที่เล่าต่อกันมาว่ายามที่ท่านมรณภาพนั้นเกิดแผ่นดินไหวชนิดไม่รุนแรง และดอกซากุระในสวนคฤหาสน์อิเคงามิผลิบานนอกฤดูกาล มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ
ในขณะที่พำนักอยู่ที่นครเฮอังเกียวโยะชิสึเนะได้พบรักกับนางชิซุกะ-โงเซ็ง ซึ่งเป็น<i data-parsoid='{"dsr":[5021,5036,2,2]}'>ชิระเบียวชิ หรือนางรำศาลเจ้า แต่ในค.ศ. 1184 โยะริโตะโมะผู้เป็นพี่ชายได้บังคับให้โยะชิสึเนะสมรสกับนางซะโตะ-โงเซ็ง ซึ่งเป็นหลานสาวของแม่นมของโยะริโตะโมะเอง โยะชิสึเนะมีบุตรสาวกับนางซะโตะหนึ่งคน มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1702 หมวดหมู่:บุคคลในยุคเฮอัง หมวดหมู่:ซะมุไร หมวดหมู่:ตระกูลมินะโมะโตะ หมวดหมู่:บุคคลในยุคคะมะกุระ หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตาย หมวดหมู่:เซ็ปปุกุ เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เป็นครั้งแรกในรอบ 200 กว่าปี ที่สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นทรงประกาศสละราชสมบัติ หลังจากที่สมเด็จพระจักรพรรดิโคกะกุ ได้ทรงสละราชสมบัติให้กับ สมเด็จพระจักรพรรดินินโก พระราชโอรส พระองค์ล่าสุด เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2360 (วันที่ 22 เดือน 3 ปี บุงกะ ที่ 14) ซื่งสภาสำนักพระราชวังอิมพีเรียล ซึ่งประกอบด้วย นายกรัฐมนตรี ชินโซ อะเบะ พร้อมด้วยประธานสภาผู้แทนราษฎร คณะองคมนตรี และผู้แทนสมาชิกราชวงศ์ญี่ปุ่น เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าฮิตะชิ เสด็จฯออกพร้อมด้วย เจ้าหญิงฮะนะโกะ พระชายาฯ ได้มีการประชุมร่วมกันเมื่อวันศุกร์ที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560 เพื่อกำหนดวันที่เหมาะสมในการสละราชบัลลังก์ของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ โดยต่อมา ชินโซ อะเบะ นายกรัฐมนตรีได้แถลงต่อนักข่าวสั้นๆ ว่า "สภาสำนักพระราชวังอิมพีเรียล กำหนดวันสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562" นากาโอกะ ชินตาโร
ในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1867 นากาโอกะได้เดินทางไปยังที่ร้านโอมิยะในเมืองเกียวโตเพื่อพบกับซากาโมโตะ เรียวมะ ขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากันในห้องพักชั้น 2 ของร้าน ได้มีคนร้ายไม่ทราบฝ่ายเข้าจู่โจมและทำการลอบสังหาร (เหตุการณ์นี้เป็นที่รู้จักในชื่อ "คดีร้านโอมิยะ") เรียวมะเสียชีวิตในที่เกิดเหตุทันที ส่วนนากาโอกะบาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตในอีก 2 วันให้หลัง โดยที่เขาไม่ได้สติพอที่จะบอกชื่อคนที่เข้ามาทำร้ายพวกตนได้เลย สุสานของเขาตั้งอยู่ที่ศาลเจ้าเรียวเซ็งโงโกกุ ในเมืองเกียวโต มาซาชิ คิชิโมโตะ
มาซาชิ คิชิโมโตะ () เกิด 8 พฤศจิกายน, พ.ศ. 2517) นักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่น โดยเริ่มเป็นที่รู้จักโดยส่งเรื่องคาระคุริ ในปี พ.ศ. 2539 และโด่งดังจากเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ เริ่มตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2542ในประเทศญี่ปุ่น มาซาชิได้รับรางวัลนักเขียนหน้าใหม่จากโชเน็นจัมป์  คิโนะ มาโกโตะ
วันเกิด : 5 ธันวาคม เจ้าชายโนะริฮิโตะ เจ้าทะกะมะโดะ
เจ้าชายโนะริฮิโตะ เจ้าทะกะมะโดะ () (29 ธันวาคม พ.ศ. 2497 – 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545) เป็นสมาชิกของพระราชวงศ์ญี่ปุ่น และเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามใน เจ้าชายทาคาฮิโตะ มิกะซะ เจ้าหญิงยูริโกะ มิกะซะ โดยขณะมีพระชนม์ชีพทรงอยู่ในลำดับที่ 7 ในลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น ตระกูลมินาโมโตะ
ตระกูลมินาโมโตะสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิซะงะ ซึ่งครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 1349 - 1352 โดยมีผู้นำตระกูลมาหลายชั่วอายุคนจนถึงปลายยุคเฮอัง ที่มีมินาโมโตะ โนะ ทะเมะโยะชิ จากสายเซวะเก็นจิ เป็นผู้นำเป็นช่วงที่ตระกูลอยู่ ในยุคตกต่ำเพราะถูกตระกูลไทระ ขึ้นมามีอำนาจแทน ในช่วงกบฏปีโฮเง็ง ปี พ.ศ. 1699 ทะเมะโยะชิและโยะชิโตะโมะ ลูกชายเกิดแตกคอกันเพราะโยะชิโตะโมะอยู่ฝั่งจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ส่วนทะเมะโยะชิอยู่ฝั่งอดีตจักรพรรดิโชะโตะกุ ซึ่งในที่สุดฝ่าย
จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะได้ชัยชนะ โยะชิโตะโมะจึงต้องประหารชีวิต ทะเมะโยะชิ ผู้เป็นบิดาตามพระบัญชาของจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ และเขาได้เป็นผู้นำตระกูลสืบต่อมาแต่เขากลับได้รับปูนบำเหน็จให้เป็นเพียงเจ้าเมืองเล็ก ๆขณะที่ไทระ โนะ คิโยโมริ กลับได้เป็นขุนนางใหญ่ในราชสำนัก ทำให้โยะชิโตะโมะเกิดความไม่พอใจและกลายเป็นความแค้นในที่สุด เจ้าชายฟุรุฮิโตะ โนะ โอเอะ
เจ้าชายฟุรุฮิโตะ โนะ โอเอะ ( ; ? – 7 ตุลาคม 1188) เจ้าชายและพระสัสสุระแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโจะเม จักรพรรดิองค์ที่ 34 และเป็นพระสัสสุระ (พ่อตา) ใน จักรพรรดิเท็นจิ จักรพรรดิองค์ที่ 38 เนื่องจากพระธิดาของเจ้าชายฟุรุฮิโตะคือ ยะมะโตะฮิเมะ โนะ โอกิมิ ได้เข้าพิธีอภิเษกเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิเท็นจิ โทะกุงะวะ โยะชินะโอะ
โยะชินะโอะถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1650 ขณะอายุได้ 50 ปีซึ่งมิตสึโตะโมะบุตรชายคนโตได้สืบทอดตำแหน่งต่อ มิตสึโกะ อาโอยามะ
เคาน์เตสมิตสึโกะแห่งคูเดินโฮเวอ-คาแลร์กี (; 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 — 27 สิงหาคม พ.ศ. 2484) หรือนามเดิมว่า มิตสึ อาโอยามะ () เป็นสตรีญี่ปุ่นคนแรกที่อพยพเข้าไปยังยุโรป และเป็นภริยาของเคานต์ไฮน์ริชแห่งคูเดินโฮเวอ-คาแลร์กี นักการทูตชาวออสเตรีย และเป็นมารดาของริชชาร์ท นิคโคเลาส์ ฟ็อน คูเดินโฮเวอ-คาแลร์กี นักการเมืองของประเทศออสเตรีย มินะโมะโตะ โนะ สึเนะโมะโตะ
พระองค์เป็นพระโอรสใน เจ้าชายซะดะซุมิ พระราชโอรสในจักรพรรดิเซวะเมื่อเจ้าชายสึเนะโมะโตะสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 1504 จักรพรรดิมุระกะมิ ได้พระราชทานนามสกุล "มินะโมะโตะ" เพื่อเป็นเกียรติแก่เจ้าชายสึเนะโมะโตะ จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ
สมเด็จพระจักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ () (ค.ศ. 1328 - 29 มีนาคม ค.ศ. 1368) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นรัชกาลที่ 97 ตามการสืบราชบัลลังก์ตามแบบแผนดั้งเดิม และทรงเป็นสมาชิกในราชสำนักฝ่ายใต้ระหว่างยุคนันโบะกุ-โช ของราชสำนักฝ่ายเหนือ พระองค์ทรงอยู่ในราชสมบัติตั้งแต่วันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1339 ถึงวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1368 ("ปีโชเฮย์ที่ 23, วันที่ 11 เดือน 3") . มีพระนามเดิมว่า "โนะริโยะชิ" () พระองค์ทรงปกครองพระราชอาณาเขตนับตั้งแต่เมืองสุมิโยะชิ โอซะกะ โยะชิโนะ นะระ และพื้นที่อื่นๆเพียงชั่วคราว ฟุจิวะระ โนะ โยะชิโกะ (จักรพรรดิคัมมุ)
โยะชิโกะถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 1350 เนื่องจากการปลิดชีพตนเองพร้อมกับเจ้าชายอิโยะ โคมัตสึ คิโยกาโดะ
โคมัตสึ คิโยกาโดะ (3 ธันวาคม ค.ศ. 1835 - 16 สิงหาคม ค.ศ. 1870) เป็น ซามูไร ในช่วงปลาย ยุคเอะโดะ และเป็นเจ้าหน้าที่รัฐบาลในช่วงต้นยุคเมจิ โดยท่านเป็นแกนนำคนสำคัญอีกคนในการโค่นล้มระบอบการปกครองของรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ ถึงแก่กรรมขณะอายุได้เพียง 34 ปี ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะ
ฟุจิวะระ โนะ ฟุฮิโตะถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 1263 ราชสำนักเกียวโต
ในช่วงปลาย ยุคเฮอัง ราวปี ค.ศ. 1192 มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ จากตระกูล มินะโมะโตะ สามารถสถาปนาตนเองขึ้นเป็นโชกุนคนแรกของญี่ปุ่นพร้อมกับย้ายศูนย์กลางอำนาจจาก เฮอัง หรือ เคียวโตะ ในปัจจุบันไปยัง คะมะกุระ ทำให้ยุคสมัยนั้นเรียกกันว่า ยุคคะมะกุระ  จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ
ในปี 1348 โค โนะ โมะโระนะโอะ โจมตีโยชิโน และองค์จักรพรรดิเสด็จหนีออกไปยังที่ซึ่งในปัจจุบันคือหมู่บ้านนิชิโยชิโน ใน ตำบลโยชิโน, อำเภอนาระ, ซึ่งตอนนั้นคือ จังหวัดยามะโตะ. มินะโมะโตะ อะสึชิโกะ
มินะโมะโตะ อะสึชิโกะ (, พ.ศ. 1659–1686) เป็นพระชายาในจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ จักรพรรดิองค์ที่ 77 และเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดินิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 78 มินะโมะโตะ โนะ ทะเมะโยะชิ
ภายหลังจากสงครามกบฏปีโฮเง็งจบสิ้นลงเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 1699 จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ได้มีพระบัญชาให้โยะชิโตะโมะประหารชีวิตทะเมะโยะชิเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 1699 ขณะที่ทะเมะโตะโมะน้องชายของโยะชิโตะโมะหนีรอดไปได้ มิโนรุ ชิโรตะ
ปี ค.ศ. 1929 มิโนรุได้แต่งงานกับหญิงสาวชื่อ โยชิเอะ ทั้งคู่ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันที่ตำบลคามิเกียว จังหวัดเกียวโต ถึงแม้จะแต่งงานแล้ว มิโนรุก็ยังคงทำการทดลองอย่างขะมักเขม้นตลอดเวลา หลังจากนั้นไม่นาน ความพยายามของเขาก็ได้รับผลตอบแทน เมื่อเขาได้รับปริญญาเอกสาขาแพทยศาสตร์ และสามารถเพาะเลี้ยงจุลินทรีย์กรดนมสายพันธุ์พิเศษให้แข็งแรงได้สำเร็จในปี ค.ศ. 1930 ศาสตราจารย์คิโยโนะรู้สึกปลาบปลื้มใจกับความสำเร็จลูกศิษย์เป็นอย่างมาก เขาได้ตั้งชื่อให้กับจุลินทรีย์นี้ว่า "แลกโตบาซิลลัส คาเซ สายพันธุ์ชิโรตะ" (Lactobacillus casei strain shirota) ตามชื่อสกุลของมิโนรุ เจ้าหญิงยูริโกะ พระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ
หลังการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกะซะผู้เป็นโอรสเป็นต้นมา เจ้าหญิงยูริโกะจึงเสด็จเยี่ยมพระสวามีที่ทรงรักษาพระองค์ในโรงพยาบาลบ่อยครั้งในช่วงบั้นปลายพระชนม์ของเจ้าชายทะกะฮิโตะ กระทั่งวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2559 เจ้าหญิงยูริโกะและพระสวามีได้ฉลองครบรอบ 75 ปีแห่งการเสกสมรส ณ ห้องพักภายในโรงพยาบาล ถือเป็นการฉลองร่วมกันครั้งสุดท้ายของทั้งสองพระองค์ ไม่กี่วันหลังจากนั้น เจ้าชายทากาฮิโตะก็สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2559 โดยมีเจ้าหญิงยูริโกะคอยประทับอยู่เคียงข้างในวาระสุดท้ายแห่งพระชนม์ชีพ หลังจากนั้นเจ้าหญิงยูริโกะจึงทรงรับเป็นเจ้าภาพในพระราชพิธีปลงพระศพพระภัสดาในฐานะพระชายา ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ
ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ ( ; 1535 – 2 มีนาคม 1617) ขุนนางที่เรืองอำนาจใน ยุคเฮอัง เป็นบุตรชายของ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ที่เกิดแต่ มินะโมะโตะ โนะ ริงชิ ได้สืบทอดตำแหน่ง เซ็สโซ ต่อจากบิดาเมื่อ พ.ศ. 1560 และก้าวไปดำรงตำแหน่งต่อจากบิดาในตำแหน่ง คัมปะกุ เมื่อ พ.ศ. 1563 จนถึง พ.ศ. 1611  อุมิเนะโกะโนะนะกุโคะโระนิ
เหตุการณ์ใน Umineko no Naku Koro ni เกิดขึ้นในระหว่างวันที่ 4 และ 5 ตุลาคม 1986 บนเกาะที่ชื่อว่า"รคเค็นจิมะ" เมื่อหัวหน้าตระกูลอุชิโรมิยะที่มั่งคั่งและเป็นเจ้าของเกาะได้ล้มป่วยลง หมอบอกว่าจะอยู่ได้ไม่ถึง 3 เดือน ทำให้บรรดาลูกหลานทั้งหมด 11 ชีวิต ได้นัดหมายมาประชุมบนเกาะรคเค็นจิมะเพื่ออภิปรายเกี่ยวกับการแบ่งมรดกเมื่อหัวหน้าตระกูลตายลง  โนะบุโอะ คะเนะโกะ
โนะบุโอะ คะเนะโกะ (27 มีนาคม ค.ศ. 1923 - 20 มกราคม ค.ศ. 1995) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น มิโนะรุ ชิอะกิ
มิโนะรุ ชิอะกิ (28 เมษายน ค.ศ. 1917 - 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999) เป็นนักแสดงชายชาวญี่ปุ่น โมะริซะดะ โฮะโซะกะวะ
โมะริซะดะ โฮะโซะกะวะ (ญี่ปุ่น:細川護貞 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 - 3 ตุลาคม พ.ศ. 2547) เป็นไดเมียว แห่งคุมะโมะโตะ และเป็นผู้นำคนที่ 17 ของตระกูลโฮะโซะกะวะ ของญี่ปุ่น โยะชิโทะชิ
โยะชิโทะชิเสียชีวิตอีกสามอาทิตย์ต่อมาในห้องเช่าเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1892 เมื่อมีอายุได้เพียง 53 ปี จากเส้นโลหิตในสมองแตก แผ่นหินอนุสรณ์แด่โยะชิโทะชิได้รับการสร้างขึ้นใน Higashi-okubo ที่โตเกียวในปี ค.ศ. 1898 พระนิกโก
ในวันที่ 8 ตุลาคม ค.ศ. 1282 พระนิกโคได้รับการแต่งตั้งเป็น หนึ่งในหกของ พระสงฆ์อาวุโส ซึ่งพระนิชิเรนคาดหวังไว้ให้เป็นผู้เผยแผ่คำสอนหลังจากการดับขันธ์ของท่าน ต่อมาในวันที่ 13 ตุลาคม พระนิชิเรนได้แต่งตั้งให้ พระนิกโคเป็นเจ้าอาวาสแห่งวัดคุอนจิ แห่งเขามิโนบุ ซึ่งเป็นสถานที่พระนิชิเรนได้ใช้ชีวิตอยู่ในปีที่สุดท้ายของชีวิต อย่างไรก็ตามนิกายนิชิเรนชู และนิกายอื่น ๆ ได้ปฏิเสธเรื่องนี้ วันต่อมาพระนิชิเรนได้ดับขันธ์ ณ คฤหาสถ์ตระกูลอิเคนามิในโตเกียว  มิโฮะ โคมัตสึ
มิโฮะ โคมัตสึ () (30 มีนาคม พ.ศ. 2517 — ) เป็นอดีตนักร้องและอดีตนักแต่งเพลงชาวญี่ปุ่นสังกัดกิซะ สตูดิโอ
ก่อนที่เธอจะเข้ามาอยู่ในวงการบันเทิง เธอเป็นสมาชิกของวงดนตรีวงหนึ่งในญี่ปุ่น (เป็นมือคีย์บอร์ดของวง) จากนั้นไม่นาน เธอก็บันทึก Demo Tape ของตัวเองเป็นครั้งแรก และส่งไปที่บริษัท Zain Record บริษัทรับเธอเข้าเป็นศิลปินของสังกัดทันทีหลังจากที่ได้รับ Demo Tape ของเธอ พร้อมกันนั้น เธอได้ออกผลงาน เพลงของเธอเป็นครั้งแรก โดยมีชื่อว่า Nazo (謎) ซึ่งหลังจากนั้น เธอประสบความสำเร็จอย่างมาก เพลงทั้งอัลบัมแรกของเธอ ได้นำไปเป็นเพลงประกอบการตูนเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน ซึ่งปัจจุบันมียอดขายมากกว่า 1,000,000 ก๊อปปี้ โดยเพลงดังกล่าวจึงสามารถขึ้นชาร์ตโอริคอนประจำสัปดาห์ที่อันดับ 9 และจากผลงานเพลงต่อ ๆ มา ทำให้มิโฮะได้รับรางวัลนักร้องหน้าใหม่ยอดเยี่ยมประจำปี พ.ศ. 2541 นอกจากผลงานการแต่งคำร้องและทำนองของมิโฮะในเพลงทั้งหมดของเธอแล้ว เธอยังมีผลงานแต่งเพลงให้กับศิลปินอืน ๆ ในเครือกิซะ สตูดิโอ อีกด้วย ขณะนี้ แม้เธอจะมีอายุกว่า 30 ปี เธอก็ยังสร้างผลงานของเธอต่อไป โดยปกติ เธอจะออก 3 ซิงเกิล และ 3 อัลบั้ม ต่อปี ปัจจุบันเธอได้เลิกทำผลงานเพลงตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 แล้ว แต่เธอได้เปลี่ยนรูปประกอบเว็บของเธอในเดือนมกราคม พ.ศ. 2552 เป็นครั้งล่าสุด พระนิกโก
หลังจากพิธีศพของพระนิชิเรน พระนิกโคได้เดินทางออกจากบ้านตระกูลอิเคนามิในวันที่ 21 ตุลาคม และนำอัฐิ ของพระนิชิเร็นกลับไปยังเขามิโนบุ จนถึงเขามิโนบุในวันที่ 25 ตุลาคม หลังจากครบ 100 วันของจากดับขันธ์ของพระนิชิเรน พระนิกโคและพระสงฆ์อาวุโสอื่น ๆ ทั้ง 5 และลูกศิษย์ ได้ร่วมพิธีรำลึกการดับขันธ์ครบ 100 วันของท่าน  ยุคมูโรมาจิ
ในค.ศ. 1394 โชกุนโยะชิมิสึสละตำแหน่งโชกุนให้แก่อะชิกะงะ โยะชิโมะชิ ผู้เป็นบุตรชาย โยะชิมิสึดำรงตำแหน่งเป็น "โอโงะโชะ" () หรืออดีตโชกุนแทน พร้อมทั้งบรรพชาเป็นพระภิกษุในพุทธศาสนานิกายเซน แม้ว่าจะสละตำแหน่งโชกุนให้แก่บุตรชายแล้ว แต่อำนาจการปกครองยังคงอยู่ที่"โอโงะโชะ"โยะชิมิสึ ในค.ศ. 1401 "โอโงะโชะ"โยะชิมิสึแต่งคณะทูตเดินทางไปยังนครปักกิ่งเพื่อเจริญสัมพันธไมตรีกับจีนราชวงศ์หมิง ปีต่อมาค.ศ. 1402 จักรพรรดิเจี้ยนเหวินทรงแต่งตั้งให้โยะชิมิสึดำรงตำแหน่งเป็น "กษัตริย์แห่งญี่ปุ่น" ( ) ในการติดต่อสัมพันธ์กับราชสำนักจีน เป็นการเริ่มต้นนำประเทศญี่ปุ่นเข้าสู่ระบอบบรรณาการจิ้มก้อง สมัยของโชกุนโยะชิมิสึเป็นสมัยแห่งความรุ่งเรืองทางด้านศิลปะวัฒนธรรมของญี่ปุ่นในสมัยมุโระมะชิ เรียกว่า สมัยวัฒนธรรมคิตะยะมะ () ตามชื่อเขาคิตะยะมะ อันเป็นที่ตั้งของ คฤหาสน์คิงกะกุ () หรือ คฤหาสน์ศาลาทอง หรือปัจจุบันคือวัดคิงกะกุ อันเป็นที่พำนักในช่วงบั้นปลายชีวิตของ"โอโงะโชะ"โยะชิมิสึ การติดต่อทางการทูตกับจีนทำให้รัฐบาลโชกุนฯเปิดรับวัฒนธรรมจีน อันได้แก่ พุทธศาสนานิกายเซน พิธีชงชา ศิลปะการจัดสวน เป็นต้น โยะชิมิสึอุปถัมภ์พุทธศาสนานิกายเซ็น "โอโงะโชะ"โยะชิมิสึถึงแก่อสัญกรรมเมื่อค.ศ. 1408 โชกุนโยะชิโมะชิได้รับการอำนาจเต็มในการปกครอง โชกุนโยะชิโมะชิดำเนินนโยบายตรงข้ามกับบิดาในความสัมพันธ์กับประเทศจีน โดยการตัดสัมพันธไมตรีกับราชวงศ์หมิงในค.ศ. 1411  จอร์จ ไมนอต
จอร์จ ริชาดส์ ไมนอต (; 2 ธันวาคม ค.ศ. 1885 – 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950) เป็นแพทย์และนักวิจัยชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองบอสตัน เป็นบุตรของเจมส์ แจ็กสัน ไมนอตและเอลิซาเบธ ไมนอต ไมนอตเรียนที่โรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ด ก่อนจะทำงานที่ห้องปฏิบัติการที่โรงเรียนแพทย์จอห์นส ฮ็อปกินส์ ต่อมาไมนอตทำงานที่โรงพยาบาลแมสซาชูเซตส์และเริ่มศึกษาภาวะโลหิตจาง ในปี ค.ศ. 1915 ไมนอตแต่งงานกับแมเรียน ลินซี ไมนอต มีบุตรด้วยกัน 3 คน ต่อมาในปี ค.ศ. 1934 ไมนอตได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับจอร์จ วิปเปิลและวิลเลียม พี. เมอร์ฟี สำหรับการค้นพบวิธีรักษาภาวะโลหิตจาง ไมนอต วิปเปิลและเมอร์ฟีพบว่าภาวะโลหิตจางอย่างร้าย (pernicious anemia) เกิดจากการขาดวิตามินบี12 ซึ่งพบมากในตับ เจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชายาในเจ้าชายโนริฮิโตะ
กระทั่งชีวิตรักของพระองค์มาสิ้นสุด ณ วันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545 เมื่อเจ้าชายโนะริฮิโตะพระสวามี สิ้นพระชนม์จากพระหทัยพิการขณะทรงเล่นสควอช ขณะมีพระชันษา 48 ปี ไทระ โนะ คิโยโมริ
เนื่องจากชิเงโมริบุตรชายคนโตได้เสียชีวิตไปก่อนเมื่อค.ศ. 1179 และโมะโตะโมริบุตรชายคนที่สองเสียชีวิตเมื่อค.ศ. 1162 บุตรชายคนที่สามคือ ไทระ โนะ มุเนะโมริ (平宗盛) จึงเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งประมุขของตระกูลไทระต่อจากคิโยโมริผู้เป็นบิดา ตระกูลไทระภายใต้การนำของมุเนะโมริยังคงดำเนินการต่อสู้กับตระกูลมินะโมะโตะในสงครามเก็มเปต่อไป จนกระทั่ง มินะโมะโตะ โนะ โยะชินะกะ (源義仲) ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของมินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ สามารถหักตีเอาเมืองเกียวโตได้ในค.ศ. 1183 มุเนะโมริจึงพาสมาชิกตระกูลไทระและจักรพรรดิอันโตะกุอพยพหลบหนีไปยังเมืองยะชิมะ (屋島) บนเกาะชิโกกุ ต่อมาโยะชินะกะได้พ่ายแพ้ต่อมินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ บุตรชายของนางโทะกิวะซึ่งคิโยโมริได้เคยไว้ชีวิต โยะชิสึเนะได้ยกทัพมาล้อมเมืองยะชิมะจนสามารถตีเมืองได้ในค.ศ. 1185 มุเนะโมริจึงอพยพจักรพรรดิและสมาชิกตระกูลไทระลงเรือหนีไปทางตะวันตก โยะชิสึเนะยกทัพเรือติดตามมาจนเอาชนะทัพเรืองไทระได้ในยุทธนาวีดังโนะอุระ (壇ノ浦の戦い) สมาชิกตระกูลไทระเกือบทั้งหมดจึงกระโดดลงทะเลเสียชีวิตเพื่อหนีความพ่ายแพ้ โดยที่นางโทะกิโกะภรรยาเอกของคิโยโมริ ได้อุ้มจักรพรรดิอันโตะกุที่ทรงพระเยาว์กระโดดลงทะเลสวรรคตและเสียชีวิตทั้งคู่ เพียงสี่ปีหลังจากการอสัญกรรมของคิโยโมริ ตระกูลไทระก็ถึงแก่กาลอวสาน เปลี่ยนเป็นการปกครองของรัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ตระกูลมินาโมโตะ
โยะริโตะโมะได้ฟื้นฟูตระกูลมินาโมโตะขึ้นอีกครั้ง หลังจากที่เจ้าชายโมะชิฮิโตะ โอรสองค์ที่ 3 ของจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะได้ปลุกระดมผู้คนของตระกูลมินาโมโตะให้ลุกขึ้นสู้กับตระกูลไทระ ซึ่งในที่สุดตระกูลมินาโมโตะก็ได้ชัยชนะเหนือตระกูลไทระและมีอำนาจเหนือราชสำนัก ทำให้จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะไม่พอพระทัย พยายามยุแยงให้โยะริโตะโมะและโยะชิสึเนะ แตกคอกัน ซึ่งในที่สุดโยะริโตะโมะก็สามารถกำจัด โยะชิสึเนะ น้องชายต่างแม่ได้สำเร็จ และหวังว่าจะได้ตำแหน่ง เซไตโชกุน จากราชสำนัก แต่จักรพรรดิโกะไม่ทรงยอม ทำให้โยะริโตะโมะต้องรอไปหลายปีจนจักรพรรดิเสด็จสวรรคต จักรพรรดิพระองค์ใหม่จึงได้พระราชทานตำแหน่งเซไตโชกุนให้โยะริโตะโมะ ในที่สุดเขาจึงสามารถจัดตั้ง รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ได้สำเร็จ ซึ่งรัฐบาลโชกุนคะมะคุระก็มีโชกุนปกครองทั้งสิ้น 9 คนเป็นระยะเวลากว่า 141 ปี ก่อนจะถูกตระกูลอะชิกะงะโค่นล้มลงได้สำเร็จ มินะโมะโตะ อะสึชิโกะ
พระชายาอะสึชิโกะประสูติเมื่อ พ.ศ. 1659 ในรัชสมัยจักรพรรดิโทะบะ และมีพระประสูติกาล เจ้าชายโมะริฮิโตะ หรือต่อมาคือ จักรพรรดินิโจ เมื่อ พ.ศ. 1686 แต่หลังจากมีพระประสูติกาลได้ไม่นานพระชายาอะสึชิโกะก็สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุเพียง 27 พรรษา เจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชายาในเจ้าชายโนริฮิโตะ
เจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชายาในเจ้าชายโนริฮิโตะ (; 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2496) หรือพระนามเดิม ฮิซาโกะ ทตโตริ () เป็นพระชายาในเจ้าชายโนริฮิโตะ เจ้าชายทากามาโดะ และเป็นพระสุณิสาในเจ้าชายทากาฮิโตะ เจ้าชายมิกาซะ อะโนะ ยะซุโกะ
อะโนะ ยะซุโกะ ( 1301 – 26 พฤษภาคม 1359) เมื่อออกบวชได้ฉายาทางธรรม ชินไทเก็นมนอิง (新待賢門院) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ จักรพรรดิองค์ที่ 96 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ จักรพรรดิองค์ที่ 97 และเป็นพระอัยยิกาใน จักรพรรดิโชเก จักรพรรดิองค์ที่ 98 และ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์ที่ 99 ฟุจิวะระ โนะ อะกิโนะบุ
ฟุจิวะระ โนะ อะกิโนะบุ (, 994 – 20 มิถุนายน 1027) ชนชั้นสูงและนักบวชชาวญี่ปุ่นเป็นบุตรชายของ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ที่เกิดจาก มินะโมะโตะ โนะ เมชิ ผู้เป็นอนุภรรยา ไทระ โนะ คิโยโมริ
ในค.ศ. 1164 คิโยโมริส่งบุตรสาวของตนอีกคนคือ ไทระ โนะ โมริโกะ (平盛子) ไปสมรสกับผู้สำเร็จราชการฯ โคะโนะเอะ โมะโตะซะเนะ (Konoe Motozane) ซึ่งเป็นบุตรชายของฟุจิวะระ โนะ ทาดามิชิ เมื่อผู้สำเร็จราชการโมะโตะซะเนะถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1166 คิโยโมริได้ใช้อิทธิพลของตนบังคับให้ทรัพย์สินมรดกของโมะโตะซะเนะตกเป็นของนางโมริโกะแทนที่จะส่งต่อให้แก่บุตรชาย แต่เมื่อนางโมริโกะเสียชีวิตในค.ศ. 1179 อดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะทรงยึดเอาทรัพย์สินของนางโมริโกะที่ได้จากสามีเข้าราชสำนักทั้งหมด และในปีเดียวกันนั้นบุตรชายคนโตของคิโยโมริคือชิเงโมริได้ถึงแก่อสัญกรรมลง ทรัพย์สินของชิเงโมริก็ถูกริบไปทั้งหมดเช่นกัน ทำให้คิโยโมริไม่พอใจอย่างมาก จึงทำการยึดอำนาจจากอดีตจักรพรรดิในค.ศ. 1179 กุมขังงค์อดีตจักรพรรดิเอาไว้ รวมทั้งปลดขุนนางระดับสูงในราชสำนักเฮอังออกทั้งหมดตั้งแต่ผู้สำเร็จราชการลงมา แล้วแต่งตั้งขุนนางจากตระกูลไทระเข้าไปแทนที่ขุนนางเหล่านั้น มินะโมะโตะ โนะ อะริโกะ
พระสนมอะริโกะเกิดเมื่อ ค.ศ. 1171 เป็นบุตรสาวของนักบวชนาม โนเอ็ง () ต่อมาได้ยกให้เป็นบุตรบุญธรรมของ ไนไดจิง ฟุจิวะระ โนะ มิชิชิกะ ต่อมาได้เข้าถวายตัวเป็นพระสนมในจักรพรรดิโกะ-โทะบะเมื่อประมาณ ค.ศ. 1195 และได้มีพระประสูติกาลพระราชโอรสพระองค์เดียวคือ เจ้าชายโทะเมะฮิโตะ () เมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 1196 มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ
บิดา: มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ (ค.ศ. 1123 - 1160) มารดา: ยุระ-โงเซ็ง (? - ค.ศ. 1159) บุตรสาวของฟุจิวะระ ซุเอะโนะริ พี่น้อง มินะโมะโตะ โนะ โยะชิฮิระ (ค.ศ. 1141 - 1160) มินะโมะโตะ โนะ โทะโมะนะงะ (ค.ศ. 1143 - 1160) มินะโมะโตะ โนะ โยะชิกะโดะ (源義門) มารดาเดียวกัน เสียชีวิตแต่อายุน้อย โบมง-ฮิเมะ (ค.ศ. 1145 หรือ ค.ศ. 1150 - 1190) มารดาเดียวกัน สมรสกับอิชิโจ โยะชิยะสุ (一条能保) มินะโมะโตะ โนะ มะเระโยะชิ (源希義) ค.ศ. 1152 - 1180 หรือ 1182 มารดาเดียวกัน มินะโมะโตะ โนะ โนะริโยะริ (ค.ศ. 1150 - 1193) ภิกษุอะโน เซ็งโจ (阿野全成) ค.ศ. 1153 - 1203 ภิกษุกิเอ็ง (義円) ค.ศ. 1155 - 1181 มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ ค.ศ. 1159 - 1189 ภรรยา: ยะเอะ-ฮิเมะ บุตรสาวของอิโต ซุเกะชิกะ บุตรชายคนแรก: ชิซึรุมะรุ มิไดโดะโกะโระ: โฮโจ มะซะโกะ ค.ศ. 1157 - 1225 บุตรสาวของโฮโจ โทะกิมะซะ บุตรสาวคนแรก: โอ-ฮิเมะ (ค.ศ. 1178 - 1197) สมรสกับ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิตะกะ (源義高) ซึ่งเป็นบุตรชายของมินะโมะโตะ โนะ โยะชินะกะ บุตรชายคนที่สอง: มินะโมะโตะ โนะ โยะริอิเอะ (ค.ศ. 1182 - 1204) โชกุนคนที่ 2 แห่งรัฐบาลโชกุนคะมะกุระ บุตรสาวคนที่สอง: โอะสึ-ฮิเมะ (乙姫) หรือ ซันมัน (三幡) ค.ศ. 1186 - 1199 บุตรชายคนที่สี่: มินะโมะโตะ โนะ ซะเนะโตะโมะ (ค.ศ. 1192 - 1219) โชกุนคนที่ 3 แห่งรัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ภรรยาน้อย: คะเมะ โนะ มะเอะ (亀の前) ภรรยาน้อย: ไดชิน โนะ ซึโบะเนะ (大進局) บุตรชายคนที่สาม: ภิกษุโจเงียว (貞暁) ค.ศ. 1183 - 1231 ภรรยาน้อย: โทะเนะ โนะ ซึโบะเนะ (利根局) มิชิโยะ อะระตะมะ
มิชิโยะ อะระตะมะ (15 มกราคม ค.ศ. 1930 - 17 มีนาคม ค.ศ. 2001) เป็นนักแสดงหญิงชาวญี่ปุ่น เริ่มแสดงภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1946 อิอิ นาโอซูเกะ
อิอิ นาโอซูเกะ (; 29 พฤศจิกายน 1815 — 24 มีนาคม 1860) "ไดเมียว" แห่งฮิโกเนะ (1850—1860) และไทโรของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ เริ่มดำรงตำแหน่งจาก 23 เมษายน ค.ศ. 1858 กระทั่งเขาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1860 เขาเป็นที่รู้จักจากการลงนามในสนธิสัญญาไมตรีและพาณิชย์ (สหรัฐอเมริกา–ญี่ปุ่น) หรือ สนธิสัญญาแฮร์ริส กับสหรัฐอเมริกา มินะโมะโตะ โนะ ซะเนะโตะโมะ
มินะโมะโตะ โนะ ซะเนะโตะโมะ (17 กันยายน 1192 - 13 กุมภาพันธ์ 1219) เป็นโชกุนลำดับที่ 3 และลำดับสุดท้ายของ รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ จากตระกูล มินะโมะโตะ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
ในค.ศ. 1019 มิชินะงะล้มป่วยลงจึงบรรพชาเป็นพระภิกษุ จำพรรษาอยู่ที่วัดโฮโจ-จิ ในเมืองเฮอัง ได้รับชื่อว่า พระภิกษุเกียวคัง แม้ว่ามิชินะงะจะสละตำแหน่งให้แก่บุตรชายคือโยะริมิชิและเป็นพระภิกษุแล้ว แต่ก็ยังคงมีอำนาจในการปกครองอยู่เหมือนเดิมโดยที่ผู้สำเร็จราชการคือโยะริมิชิเป็นเพียงหุ่นเชิด ได้รับฉายาว่า "มิโดะ คัมปะกุ" แปลว่า ผู้สำเร็จราชการท่านที่อยู่วัด พระภิกษุเกียวคังมรณภาพในค.ศ. 1028 ด้วยอายุ 62 ปี เจอโรนิโม
เจอโรนิโมเสียชีวิตด้วยโรคปอดอักเสบในวันที่ 17 เดือนกุมภาพันธ์ของไทย พ.ศ. 2451 (ค.ศ. 1909) (สมัยนั้น พุทธศักราชนับวันที่ 1 เมษายนเป็นวันขึ้นปีใหม่ วันที่ 17 กุมภาพันธ์ ในช่วงนั้นถือว่ายังไม่ขึ้นเป็นพ.ศ. 2452 แต่ยังเป็น พ.ศ. 2451) ยุคคามากูระ
"ชิกเก็ง"ยะซุโตะกิถึงแก่อสัญกรรมเมื่อค.ศ. 1242 โฮโจ ซึเนะโตะกิ () ผู้เป็นหลานชายสืบทอดตำแหน่งต่อมา แต่ทว่าโชกุนคุโจโยะริสึเนะได้เติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่และต้องการที่จะมีอำนาจในการปกครอง ในค.ศ. 1244 "ชิกเก็ง"ซึเนะโตะกิจึงทำการปลดโชกุนโยะริสึเนะออกจากตำแหน่ง และให้บุตรชายคือคุโจ โยะริสึงุ () ขึ้นเป็นโชกุนแทน แม้กระนั้นอดีตโชกุนโยะริสึเนะยังคงมีอำนาจเหนือโชกุนอายุน้อยที่เป็นบุตรชายของตน และวางแผนก่อการยึดอำนาจจากตระกูลโฮโจด้วยการสนับสนุนจากตระกูลมิอุระ () ซึ่งเป็นตระกูลคู่แข่งที่สำคัญของตระกูลโฮโจ "ชิกเก็ง"ซึเนะโตะกิถึงแก่อสัญกรรมเมื่อค.ศ. 1246 โฮโจ โทะกิโยะริ () ผู้เป็นน้องชายสืบทอดตำแหน่งชิกเก็งต่อมา มีการค้นพบแผนการยึดอำนาจของอดีตโชกุนโยะริซึเนะ ในการที่จะสนับสนุนให้ นะโงะเอะ มิซึโตะกิ () ญาติห่างๆของโทะกิโยะริขึ้นเป็น"ชิกเก็ง"แทน ด้วยความช่วยเหลือของตระกูลมิอุระ นำโดย มิอุระ ยะซุมุระ () "ชิกเก็ง"โทะกิโยะริจึงเนรเทศอดีตโชกุนโยะริซึเนะให้กลับไปเมืองเกียวโต เรียกเหตุการณ์ในปี ค.ศ. 1246 นี้ว่า มิยะ-โซโด ()  มะกิโนะ นะริซะดะ
นะริซะดะ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 1712 เจ้าหญิงโนะริโกะ (1720–1753)
เจ้าหญิงโนะริโกะ ( ; 4 ธันวาคม 1720 – 13 พฤษภาคม 1753) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิทะกะกุระ จักรพรรดิองค์ที่ 80 และเป็น จุงโบะ หรือพระราชมารดาบุญธรรมใน จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 83  มิโนรุ ชิโรตะ
ด้วยความมานะอุตสาหะของมิโนรุ ทำให้เขาได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ชั้นที่ 4 ในปี ค.ศ. 1969 จากนั้นมิโนรุก็ยังคงดูแลและติดตามการเจริญเติบโตของบริษัทมาตลอดจวบจนกระทั่งวันสิ้นลม ในปี ค.ศ. 1982 มิโนรุ ชิโรตะ
มิโนรุ ชิโรตะ () (23 เมษายน ค.ศ. 1899 - 10 มีนาคม ค.ศ. 1982) นายแพทย์ และนักธุรกิจ ผู้คิดค้นและก่อตั้งบริษัทเครื่องดื่ม ยาคูลท์  จักรพรรดิโมะโมะโซะโนะ
จักรพรรดิโมะโมะโซะโนะเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 12 เดือน 7 ปี โฮเระกิ ที่ 12 ตรงกับวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1762 ที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ ขณะพระชนมายุเพียง 21 พรรษาโดยก่อนสวรรคตจักรพรรดิโมะโมะโซะโนะได้มอบราชบัลลังก์ให้กับเจ้าหญิงโทะชิโกะพระเชษฐภคินี (พี่สาว) ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิ แทนที่จะเป็นเจ้าชายฮิเดะฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ของจักรพรรดิโมะโมะโซะโนะที่ต่อมาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 118 เนื่องจากทั้งสองพระองค์ดำริว่าเจ้าชายฮิเดะฮิโตะยังทรงพระเยาว์เกินไปที่จะบริหารราชการแผ่นดิน มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ
โยะริโตะโมะมีคำสั่งให้โยะชิสึเนะทำการสังหารยุกิอิเอะผู้เป็นอา แต่โยะชิสึเนะไม่ยอมทำตามคำสั่ง โยะริโตะโมะจึงสั่งให้โนะริโยะริไปสังหารโยะชิสึเนะซึ่งโนะริโยะริก็ไม่ยอมอีกเช่นกัน โยะริโตะโมะจึงส่งพระนักรบชื่อว่า โทซะโนะโบ โชชุน (土佐坊昌俊) ไปยังเมืองเคียวโตะเพื่อทำการลอบสังหารโยะชิสึเนะแต่ไม่สำเร็จ ฝ่ายอดีตจักรพรรดิทรงฉวยโอกาสอีกครั้งโดยมีพระราชโองการให้โยะชิสึเนะไปปราบโยะริโตะโมะ โยะริโตะโมะจึงส่งทัพมายังเมืองเกียวเพื่อกดดันองค์อดีตพระจักรพรรดิให้กลับพระราชโองการเสีย ให้โยะริโตะโมะยกทัพปราบโยะชิสึเนะแทน ไทระ โนะ ชิเงะโมะริ
ไทระ โนะ ชิเงะโมะริ ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 2 กันยายน ค.ศ. 1179 ด้วยอาการป่วยขณะอายุเพียง 41 ปี มินะโมะโตะ โนะ ซะเนะโตะโมะ
ซะเนะโตะโมะ เกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1192 ที่  คะมะกุระ  เป็นบุตรชายคนที่ 2 ของปฐมโชกุนโยะริโตะโมะและโฮโจ มะซะโกะมีพี่ชาย 1 
คนคือโชกุนโยะริอิเอะ มินะโมะโตะ โนะ สึเนะโมะโตะ
มินะโมะโตะ โนะ สึเนะโมะโตะ ( ; 1437 – 1504) ซะมุไร และ เจ้าชายแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นต้นตระกูล เซวะ เก็นจิ อันเป็นสาขาย่อยสาขาหนึ่งของ ตระกูลมินะโมะโตะ  นิยายนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ หรือ นารูโตะ เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับนินจา เขียนเรื่องและภาพโดย มะซะชิ คิชิโมะโตะ ตีพิมพ์ครั้งแรกในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2542 ในนิตยสาร "โชเนนจัมป์" ในประเทศญี่ปุ่น และจบลงในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 รวมทั้งหมด 700 ตอน 72 เล่ม หลังจากนั้นได้มีการตีพิมพ์นิยายประเภทไลต์โนเวลออกมา 2 ชุด คือชุดฮิเด็น (เปิดตำนานลับ) และชินเด็น แม้ว่านิยายแต่ละเล่มเขียนภาพโดย มะซะชิ คิชิโมะโตะ เหมือนกัน แต่นิยายแต่ละเล่มเขียนเรื่องโดยผู้เขียนต่างกัน โยชิกิ คูโรดะ
โยะชิกิ คุโระดะ () เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2508 สามัญชนชาวญี่ปุ่นที่เสกสมรสกับอดีตเจ้าหญิงซายาโกะ เจ้าหญิงโนะริแห่งญี่ปุ่น พระธิดาพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ทำให้พระองค์ต้องสละยศเจ้าหญิง และหลุดพ้นความเป็นราชวงศ์ไป ปัจจุบันเจ้าหญิงทรงใช้พระนามว่า ซะยะโกะ คุโรดะ ตามสวามี ฟุจิวะระ โนะ คินชิ
กระทั่งจักรพรรดิโกะ-นิโจเสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 1851 อดีตจักรพรรดินีคินชิจึงปลงพระเกศาออกผนวชเป็นชีใน พ.ศ. 1854 กระทั่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1895 มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ
ในค.ศ. 1184 โยะริโตะโมะได้เชิญโอเอะ โนะ ฮิโระโมะโตะ (大江広元) ขุนนางในราชสำนักเคียวโตะมายังเมืองคะมะกุระเพื่อจัดตั้งการปกครอง ประกอบด้วยคุมง-โจ (公文所) หรือสภาบริหาร และมงชู-โจ (問注所) หรือศาลตัดสินคดีความ อันจะเป็นจุดเริ่มต้นของรัฐบาลโชกุนคะมะกุระ เจ้าชายโชโตกุ
เจ้าชายโชโตะกุ () (7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1115 – 8 เมษายน พ.ศ. 1165) รู้จักกันในพระนามเจ้าชายอุมะยะโดะ () หรือเจ้าชายคะมิสึยะ () เป็นผู้ปกครองในยุคอะซุกะแห่งประเทศญี่ปุ่น อยู่ภายใต้อำนาจการปกครองของจักรพรรดินีซุอิโกะ พระองค์เป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิโยเมและเจ้าหญิงอะนะโนะเบะ โนะ ฮะชิฮิโตะ พระบิดาและพระมารดาเป็นพระญาติของตระกูลโซะกะ ซึ่งมีอำนาจมากในสมัยนั้น และพระองค์ทรงเกี่ยวพันกับการกำจัดตระกูลโมะโนะโนะเบะอีกด้วย หลักฐานสำคัญที่ใช้อ้างอิงพระประวัติและพระกรณียกิจนั้นมาจากพงศาวดารญี่ปุ่นนาม"นิฮงโชะกิ" มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ เกิดเมื่อค.ศ. 1159 ที่นครเฮอังเกียว (เมืองเคียวโตะในปัจจุบัน) เกิดในตระกูลเซวะเง็นจิ (清和源氏) เป็นบุตรชายคนที่เก้าของ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ (源義朝) ซึ่งเป็น<i data-parsoid='{"dsr":[1187,1198,2,2]}'>โทเรียว (棟梁) หรือประมุขตระกูลเซวะเง็นจิ เกิดกับนางโทะกิวะ-โงเซ็ง (常盤御前) ซึ่งเป็นภรรยาน้อยของโยะชิโตะโมะ เมื่อแรกเกิดโยะชิสึเนะมีชื่อว่า อุชิวะกะ-มะรุ (牛若丸) มีพี่ชายมารดาเดียวกันอยู่สองคนคือ อิมะวะกะ-มะรุ (今若丸) ต่อมาคือ พระภิกษุอะโนะ เซ็งโจ (阿野全成) และโอะสึวะกะ-มะรุ (乙若丸) ต่อมาคือพระภิกษุกิเอ็ง (義円) นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ ฝืนพรหมลิขิต พิชิตความตาย
นารูโตะ ตำนานวายุสลาตัน เดอะมูฟวี่ ฝืนพรหมลิขิต พิชิตความตาย () เป็นการ์ตูนภาคพิเศษตอนที่ 4 ของเรื่อง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ กำกับโดย ฮาจิเมะ คาเมกาคิ และเขียนบทโดย จุนกิ ทาเคงามิ วางจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี ในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2551 มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ
ฝ่ายโยะชิสึเนะและเบ็งเกพำนักอยู่ที่เมืองฮิระอิซุมิภายใต้การปกป้องของฮิเดะฮิระ จนกระทั่งฮิเดะฮิระได้เสียชีวิตลงในค.ศ. 1187 ฟุจิวะระ โนะ ยะซุฮิระ (藤原泰衡) บุตรชายจึงขึ้นเป็นผู้ปกครองโอชูแทนที่บิดา ยะซุฮิระเห็นว่าหากตนให้ที่พำนักแก่โยะชิสึเนะต่อไปโอชูจะมีภัยจากคะมะกุระ จึงส่งกำลังพลมาทำการสังหารโยะชิสึเนะในค.ศ. 1189 ที่แม่น้ำโคะโระโมะ โยะชิสึเนะกระทำการเซ็ปปุกุเสียชีวิตลง และเบ็งเกได้ต่อสู้จนเสียชีวิตในท่ายืนอันเป็นตำนาน ก่อนเสียชีวิตโยะชิสึเนะได้ทำการสังหารนางซะโตะภรรยาเอกและบุตรสาวเพื่อไม่ให้ภรรยาเอกของตนตกไปเป็นของศัตรู พระนิตตะสึ
พระนิทตัตสุ โชนิน (日達, Nittatsu Shonin ; 15 เมษายน ค.ศ. 1902 - 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1979) เป็นพระสังฆราชของพุทธศาสนานิกาย นิชิเรนโชชู องค์ที่ 66 ซึ่งเป็นหนึ่งในนิกายสำคัญของศาสนาพุทธนิกายนิชิเรน และยังดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสแห่งวัดใหญ่ไทเซขิจิ ณ ชิซุโอกะ ประเทศญี่ปุ่น ท่านเป็นพระสังฆราชที่ได้รับการขนานนามว่า เป็นพระสังฆราชผู้เมตตา เนื่องด้วยมักจะปรากฏออกสาธารณชนด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มต่อสานุศิษย์เสมอ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิอิเอะ
มินะโมะโตะ โนะ โยะชิอิเอะ ( ; 1582 – 4 สิงหาคม 1649) ซะมุไรจาก ตระกูลมินะโมะโตะ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการรบหลายครั้งจนได้รับการแต่งตั้งให้เป็น ชินจุฟุโชกุน หรือ จอมทัพปกป้องด้านเหนือ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ
โยะริโตะโมะมีคำสั่งให้โนะริโยะริยกทัพจากคะมะกุระไปสังหารโยะชิสึเนะทางตะวันตก โนะริโยะริผู้เป็นพี่ชายร่วมศึกกับโยะชิสึเนะมานานปฏิเสธที่จะทำตามคำสั่ง โยะริโตะโมะจึงส่งพระนักรบโทะซะโนะโบะ โชชุน (土佐坊昌俊) แอบเดินทางมายังนครเฮอังเกียวเพื่อทำการลอบสังหารโยะชิสึเนะแต่ไม่สำเร็จและโชชุนถูกสังหาร อดีตพระจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะจึงมีราชโองการให้โยะชิสึเนะยกทัพไปตะวันออกเพื่อปราบโยะริโตะโมะ โยะริโตะโมะจึงส่งทัพมายังนครเฮอังเกียวเพื่อกดดันองค์อดีตพระจักรพรรดิให้เปลี่ยนราชโองการให้โยะริโตะโมะทำการปราบโยะชิสึเนะได้สำเร็จ จักรพรรดิโกะ-นิโจ
วันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 1851 จักรพรรดิโกะ-นิโจพระประชวรและสวรรคตขณะมีพระชนมายุเพียง 23 พรรษาเจ้าชายโทะมิฮิโตะที่รัชทายาทจากสายราชสกุลจิเมียวอิงขึ้นครองราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ ฟุจิวะระ โนะ โยะรินะงะ
ในสงคราม กบฏปีโฮเง็ง เมื่อ พ.ศ. 1699 โยะรินะงะได้ไปสนับสนุนอดีต จักรพรรดิซุโตะกุ ขณะที่พี่ชายของเขาคือทะดะมิชิไปสนับสนุนทางฝั่ง จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ซึ่งโยะรินะงะก็ได้ถูกสังหารในที่รบเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 1699 ขณะอายุเพียง 36 ปี เจ้าหญิงคิกูโกะ พระชายาในเจ้าชายโนบูฮิโตะ
เจ้าหญิงคิกูโกะสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2547 ณ ศูนย์การแพทย์เซนต์ลู้ก กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น หลังเสด็จฯ เข้ารับการรักษาพระโรคบ่อยครั้งตามพระชันษา สิริพระชันษา 92 ปี โดยมีการจัดพระราชพิธีเมื่อวันที่ 26 ธันวาคมปีเดียวกันนั้นเอง ณ สุสานโทชิมางาโอกะ แขวงบุงเกียว กรุงโตเกียว ฟุจิวะระ โนะ โมะโตะสึเนะ
ฟุจิวะระ โนะ โมะโตะสึเนะ (, 836 – 24 กุมภาพันธ์ 891) รู้จักกันในชื่อ โฮะริกะวะ ไดจิง () รัฐบุรุษ ข้าราชสำนักและขุนนางชาวญี่ปุ่นในช่วงต้น ยุคเฮอัง