จอห์น โลรีนายติส เริ่มเข้าสู่วงการมวยปล้ำเมื่อไหร่?
จอห์น โลรีนายติส
โลรีนายติส เข้าวงการในปี 1986 ในนามของ จอห์นนี เอจ และขึ้นสังเวียนในฟลอริดาเป็นส่วนใหญ่เขาเป็นน้องชายของ โจ โลรีนายติส หรือ โรดวอร์ริเออร์ แอนิมอล เขาประสบความสำเร็จเมื่อจับคู่กับน้องเล็กอย่าง มาร์คัส โลรีนายติส หรือ เดอะ เทอร์มินาเตอร์ คว้าแชมป์แทคทีม FCW มาครอง 1 สมัย และย้ายไปอยู่สมาคม จิม คร็อกเก็ต จับคู่กับ เชน ดักลาส ในนาม ไดนามิค ดูดส์[5] จนในปี 1990 เขาเดินทางไปซิวเงินเยนที่ญี่ปุ่นซึ่งประสบความสำเร็จคว้าแชมป์ AJPW จับคู่กับ เคนตะ โคะบะชิ 2 สมัย และแชมป์แทคทีมยูนิฟายด์ 4 สมัย คู่กับ เคนตะ โคะบะชิ (2), ไมค์ บาร์ตัน (1) และ สตีฟ วิลเลยมส์ (1) และเป็นผู้ชนะในแมตช์การปล้ำแบทเทิลรอยัล ในวันที่ 2 มกราคม 1991
พริตตี้ บอย ลูกัส
ลูกัสเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2526 ชนะคะแนน อเล็ก เดลลาฟอร์ ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะรวด จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์เมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน จูน อะฟาเบิล ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 1 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ที่ว่าง ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอ สมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ไปในยกที่ 11 เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2531 ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ลูกัสยังขึ้นชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีกสองครั้ง และยังชนะน็อค วิษณุชัย เกียรติสนธยา ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ด้วย จากนั้น ลูกัสมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF อีกครั้งกับฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญ เมื่อ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ปรากฏว่าเสมอกันไปโดยเสียงส่วนใหญ่ โรเซนโด อัลบาเรซ
โรเซนโด โฮเซ อัลบาเรซ เอร์นันเดซ () นักมวยสากลชาวนิการากัว เกิดเมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 ที่กรุงมานากัว ประเทศนิการากัว สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 37 (น็อก 24) เสมอ 2 แพ้ 3 
อัลบาเรซขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 และขึ้นชกชนะรวด 19 ครั้งและเคยชนะน็อกโฮเซ โบนิยา ด้วย อัลบาเรซชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวต สมาคมมวยโลกในไทยเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2538 และเป็นฝ่ายชนะคะคะแนนได้แชมป์มาครอง และยังป้องกันแชมป์ชนะสงคราม ป.เปาอินทร์, เกอร์มิน กัวร์เดีย, อีริก ชาเวซ, ทาคาชิ ชิโอฮามะ ด้วย ต่อมาใน พ.ศ. 2541 อัลบาเรซได้ชกล้มแชมป์กับริคาร์โด โลเปซ แชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสภามวยโลก ซึ่งการชกยุติลงในยกที่ 8 เนื่องจากเกิดแผลแตกโดยอุบัติเหตุ และรวมคะแนนปรากฏว่าเสมอกันไป การชกแก้มือเกิดขึ้นในอีกปีต่อมา แต่เนื่องจากอัลบาเรซไม่สามารถทำน้ำหนักได้ จึงถูกปลดจากแชมป์ก่อน ซึ่งการชกปรากฏว่าโลเปซเป็นฝ่ายชนะคะแนน โนเวย์เอาท์ (2012)
ในรอว์ (11 มิถุนายน 2012) จอห์น โลรีนายติส ออกมา แต่ยังไม่ทันพูดอะไร วินซ์ แม็กแมน ก็ออกมา จอห์น โลรีนายติส จะขอจับมือแต่ วินซ์ แม็กแมน ไม่ยอมจับ วินซ์ แม็กแมน บอกว่า คืนนี้จะมาประเมิณผลงานของนาย ไหนลองบอกเหตุผลมาซิว่าทำไมชั้นถึงไม่ควรจะไล่แกออกในคืนนี้ จอห์น โลรีนายติส บอก มีเพียงเหตุผลเดียวคือ People Power ผมจะทำให้ รอว์ ตอนที่ 1,000 เป็นวันที่ผู้ชมมีความสุขที่สุด วินซ์ แม็กแมน ถามคนดูว่าชอบมั้ย คนดูโห่ จอห์น โลรีนายติส อ้างถึงความสามารถในการบริหารของตัวเองแต่ วินซ์ แม็กแมน บอกว่าแกเซ็น บร็อก เลสเนอร์ มาแล้วก็ทำให้เราถูกฟ้องถึงสองคดี นั่นเรียกว่าบริหารดีเหรอ จอห์น โลรีนายติส บอก เรื่องของ บร็อก เลสเนอร์ นั้นไม่ใช่ความผิดของผมแต่เป็น ทริปเปิล เอช ต่างหาก วินซ์ แม็กแมน บอก แล้วการเซ็นสัญญา บิ๊กโชว์ กลับมาโดยให้ค่าจ้างสูงลิบลิ่วล่ะไอ้อ้วนนี่ฝีมือห่วยแตกมาตั้งแต่ปี 1999 แล้วเอามันกลับมาทำไม จอห์น โลรีนายติส บอก แค่เพราะว่า DX เคยจับหัวคุณมุดใส่ตูด บิ๊กโชว์ ไม่ได้หมายความว่าเขาห่วยนะ จอห์น โลรีนายติส บอกว่าสตาร์ทุกคนต่างก็เห็นผมเป็นดั่งเพื่อนของพวกเขาทั้งนั้น เชมัส ออกมา และบอกว่า จอห์น โลรีนายติส ช่างเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ ปรับเงิน 5 แสน แล้วยังบังคับให้ขอโทษเพียงเพราะชั้นวิ่งชนอีกต่างหาก วินซ์ แม็กแมน บอกว่าถ้าคืนนี้ จอห์น โลรีนายติส ทำผลงานได้ไม่น่าประทำใจละก็โดนไล่ออกแน่ ในช่วงท้ายรายการ วินซ์ แม็กแมน ออกมาพร้อมกับ รปภ.อีกหลายคน เพื่อมาตัดสินอนาคตของ จอห์น โลรีนายติส วินซ์ แม็กแมน เรียก จอห์น โลรีนายติส ออกมา โลรีนายติส บอกว่าไม่ต้องขน รปภ.ออกมาด้วยก็ได้ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจอย่างไรผมก็ไม่ทำร้ายคุณหรอก วินซ์ แม็กแมน บอก รปภ.พวกนี้ไม่ได้มีไว้สำหรับชั้น แต่มีไว้ส่งนายออกไปจากสนาม ออกไปจากธุรกิจของชั้น วินซ์ แม็กแมน เตรียมจะไล่โลรีนายติสออก แต่บิ๊กโชว์ออกมาขัดจังหวะ บิ๊กโชว์บอกว่าโลรีนายติสทำสิ่งผิดพลาดไปบ้าง แต่เขาก็ทำสิ่งที่ถูกต้องคือให้สัญญาพิเศษกับชั้น ทำให้ชั้นสามารถทำอะไรก็ได้ นายอาจจะไล่ชั้นออกได้ แต่นั่นก็หมายความว่านายต้องจ่ายเงินหลายล้านให้กับชั้นไปอีกหลายปี โดยไม่ได้อะไรตอบแทน ที่ผ่านมาชั้นต้องแต่งตัวเป็นไอ้โน่นไอ้นี่ ทำตัวเอนเตอร์เทนเพื่อให้คนดูหัวเราะชอบใจ ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะนายสั่งให้ชั้นทำทั้งนั้น ซีนาออกมาล้อเลียนบิ๊กโชว์และโลรีนายติส สุดท้ายซีนากับบิ๊กโชว์ก็ต่อยกัน โลรีนายติสกับวินซ์พยายามเข้าไปห้าม แต่กลายเป็นบิ๊กโชว์ปล่อยหมัดพลาดไปน็อควินซ์ อีไลแอส
เจฟฟรี โลแกน ไซอูลโล (Jeffrey Logan Sciullo) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่ปัจจุบันเซ็นสัญญากับWWE ภายใต้ชื่อบนสังเวียน อีไลแอส (Elias) เป็นอดีตนักมวยปล้ำสังกัด International Wrestling Cartel (IWC) ในนาม โลแกน ชูโล (Logan Shulo) ได้แชมป์ Super Indy Championship และ World Heavyweight Championship รอย โจนส์ จูเนียร์
จากนั้น รอย โจนส์ จึงข้ามไปชกในรุ่นเฮฟวี่เวท ซึ่งโจนส์ก็ประสบความสำเร็จเมื่อเป็นฝ่ายเอาชนะคะแนน จอห์น รุยซ์ แชมป์โลกเฮฟวี่เวทชาวอเมริกัน ของ WBA ไปได้เมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 2003 ทั้งที่ก่อนการชกโจนส์ชั่งน้ำหนักได้เพียงแค่ 193 ปอนด์เท่านั้น (88 กิโลกรัม) ขณะที่รุยซ์หนักถึง 226 ปอนด์ (103 กิโลกรัม) และนับว่าโจนส์เป็นนักมวยที่ขึ้นมาจากรุ่นมิดเดิลเวทเป็นคนแรกในรอบ 106 ปี ที่สามารถเอาชนะในรุ่นเฮฟวี่เวทได้ และเป็นคนแรกด้วยที่ขึ้นมาจากรุ่นมิดเดิลเวทที่ได้แชมป์โลกในรุ่นเฮฟวี่เวท ทรงชัย รัตนสุบรรณ
พ.ศ. 2508 ขณะที่มีอายุได้ 19 ปี ก็ได้เริ่มทดลองจัดรายการมวยที่เวทีโสธร แปดริ้ว ด้วยทุนจากทางครอบครัว และจัดให้นักมวยสองพี่น้องอย่าง ศิริมงคล ลูกศิริพัฒน์ ผู้พี่ กับสิงห์ห้าว ส.ลูกพิทักษ์ ผู้น้อง ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกันเข้าแข่งขันในรายการประจำเดือน ที่งานหลวงพ่อโสธร ซึ่งมีผู้เข้าชมอย่างเนืองแน่นทุกนัด เมื่อจัดได้ 4 ปี ชื่อเสียงของทรงชัยก็เริ่มเป็นที่รู้จัก[2] แจ็ก ซียาฮายา
ซียาฮายาขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 10 กันยายน พ.ศ. 2534 ชนะน็อคอาร์เนล บาโรตีโญ ยก 5 ที่อินโดนีเซีย จากนั้นเดินทางมากนอกรอบในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2537 แพ้น็อคฉัตรชัย สาสกุล ยก 5 และได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตัมเวท WBA เมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539 แพ้น็อคหยกไท ศิษย์ อ. ยก 2 และได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2540 แพ้คะแนนหนึ่งอุบล ศิษย์เลิศชัย และได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2543 แพ้น็อคมาซาโทริ โทกูยาม่า ไปแค่ ยกที่ 2 หลังจากนั้น ซาเฮียยาขึ้นชกชนะที่อินโดนีเซีย 2 ครั้ง รวมทั้งชนะคะแนนกุมารทอง ป.ปลื้มกมล ด้วย แต่หลังจากที่ชกแพ้น็อคเปเดอริโต ลอเรนเต ยก 4 เมื่อ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 ซียาฮายาก็แขวนนวมไป ลาร์รี่ พีโดเนีย
ลาร์รี่ พีโดเนีย (Larry Pelonia) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ที่เมือง General Santos City ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 6) เสมอ 2 แพ้ 5 
พีโดเนียขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2544 ชนะน็อค แซมมี เปนาส ยก 1 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ มีเสมอเพียงครั้งเดียว จากนั้นได้เดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์เวทในไทย เมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2545 ชนะน็อค นำศักดิ์น้อย ยุทธการกำธร ยก 3 ได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน สถาพร สิงห์วังชาไปเมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2546 เสียแชมป์ไป ในปีเดียวกันนั้น พีโดเนียมาชกในไทย แพ้น็อค ยอดสนั่น ส.นันทชัย ยก 2 และได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค เฟอร์นันโด มอลทิญญ่า ยก 3 พีโดเนียขึ้นชกมวยมาจนถึง พ.ศ. 2548 โดยมาชกในไทยอีก 3 ครั้ง แพ้น็อค ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์ เสมอกับสมชาย นักบาลี และมาชกแพ้น็อค ซัดดัม เกียรติยงยุทธ ยก 5 เมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2548 หลังจากนั้นก็แขวนนวมไป แบล็กแจ็ก มูลลิแกน
ปี 1975 แท็กทีมคู่นี้ได้ก้าวขึ้นมาปล้ำใน WWE พร้อมกับได้ กัปตัน ลู อัลบาโน่ เป็นผู้จัดการทีม ไม่นาน เดอะแบล็กแจ็กส์ ก็ได้แชมป์แท็กทีมสมัยเดียวของพวกเขา ส่วนตัวของ มัลลิแกน ก็เคยต่อสู้กับนักปล้ำนามกระเดื่องอย่าง บรูโน ซามมาร์ติโน, เปโดร มอราเลส, เฮย์สแต็คส์ แคลาวน์ หรือแม้แต่ อังเดร เดอะ ไจแอนท์ มาแล้วทั้งสิ้น และในเดือนพฤศจิกายนของปีนั้น เขายังจัดการปราบคู่แข่ง 19 รายผงาดเป็นผู้ชนะเงินรางวัล 10,000 ยูเอสดอลล่าร์จากการปล้ำแมตช์แบทเทิลรอยัล รอลลี่ ลูนาส
รอลลี่ ลูนาส หรือ รอลลี่ มัตสุชิตะ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2526 ที่ ตาบาโก ซิตี ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 35 ครั้ง ชนะ 26 (น็อค 14) เสมอ 1 แพ้ 8  เอวังเฌลิสตา ซังตุส
ซังตุสเข้าสู่การแข่งระดับอาชีพเมื่อเขาอายุได้ 20 ปี โดยเป็นฝ่ายชนะไปสองครั้งก่อนที่จะไปเผชิญกับนักสู้ระดับตำนานชาวบราซิลนามโฌเซ "เปเล" ลังดี-ฌงส์ ซึ่งเขาเป็นฝ่ายแพ้ชนะน็อกโดยเทคนิค ซังตุสเป็นฝ่ายชนะการแข่งในองค์กรเคจเรจของอังกฤษสองครั้ง ก่อนจะกลับไปแข่งในศึกจังเกิลไฟต์ของบราซิล ซึ่งหลังจากนั้นเขาได้มีชัยเหนือแชมป์คาแอสโฟรุ่นมิดเดิลเวตอย่างมีฮัล มาเตร์ลา โดยการน็อก นับเป็นความพ่ายแพ้ที่น่าพิศวงของมาเตร์ลาจากการน็อกที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียวในการแข่งขันระดับอาชีพ แล้วซังตุสก็ได้เผชิญกับคิกบ็อกเซอร์ชาวดัตช์ นามเมลฟิน "โนเมอร์ซี" มันฮูฟ ในรายการเคจเรจชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เฮฟวีเวต ทั้งสองสร้างความบันเทิงในการต่อสู้เป็นอย่างมาก ด้วยการแลกหมัดเป็นชุด แต่ซังตุสก็เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปเสียก่อน อย่างไรก็ดี ซังตุสเป็นฝ่ายชนะสองรายการหลังจากนั้น หนึ่งในนั้นเป็นการชนะเสียงข้างมากเหนือว่าที่ผู้เจนศึกยูเอฟซีอย่างฟรันซิส กาโมนต์ ก่อนที่เขาจะเปิดตัวในรายการไพรด์ไฟต์ติงแชมเปียนชิพ จูน ออร์ฮาลิซา
จูน ออร์ฮาลิซา (Jun Orhaliza) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 10) เสมอ 6 แพ้ 14 
ออร์ฮาลีซา ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 26 กันยายน พ.ศ. 2535 ชนะน็อค วิลสัน ฟลอเรส ยก 1 จากนั้นก็ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จน 19 สิงหาคม พ.ศ. 2538 จึงได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวท แต่ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนลีโอ รามิเรซไป ต่อมาใน พ.ศ. 2539 ไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ เสมอกับ จาง วูฮี จากนั้นมาชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท IBF เมื่อ 13 กรกฎาคม ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้น็อค รัตนพล ส. วรพินในยกที่ 3 จากนั้น ออร์ฮาลีซาก็ชกแพ้บ้าง ชนะบ้าง ขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2542 ชนะคะแนน แจ๊ค โกเมน ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นก็ไม่ได้ชกมวยอีก รอลลี่ ลูนาส
หลังจากไปชิงแชมป์เงาที่แอฟริกาใต้ไม่สำเร็จ ลูนาสจึงเดินทางไปชกมวยสากลที่ประเทศญี่ปุ่น และได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวท ชนะคะแนนโดยเทคนิค มัลคอร์ม ทูนาเกา อดีตแชมป์โลกชาวฟิลิปปินส์ที่ไปหากินที่ญี่ปุ่นเช่นกัน เนื่องจากทั้งคู่หัวชนกันแตกจนต้องยุติการชกในยกที่ 7 ป้องกันตำแหน่งได้ 4 ครั้งก่อนจะขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA แต่ไม่สำเร็จ โธมัส เฮิร์นส์
โธมัส เฮิร์นส์ เริ่มต้นการชกมวยจากมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน จนได้ครองแชมป์นวมทองนานาชาติในรุ่นเวลเตอร์เวท ในปี พ.ศ. 2520 จากนั้นก็ขึ้นชกอาชีพในปีเดียวกัน ซึ่งเฮิร์นส์ทำสถิติชนะรวด (และหนึ่งในนั้นเป็นการชนะน็อกยก 3 แสนศักดิ์ เมืองสุรินทร์ อดีตแชมป์โลกไลท์เวลเตอร์เวท WBC ชาวไทยด้วย) ก่อนจะได้ชิงแชมป์โลกครั้งแรกในรุ่นเวลเตอร์เวท WBA กับ ปิปิโน่ คิววาส เจ้าของแชมป์โลกชาวเม็กซิกัน เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2523 ซึ่งเฮิร์นส์สามารถเอาชนะน็อกคิววาสได้เพียงแค่ยกที่ 2 และป้องกันตำแหน่งได้ 3 ครั้ง ก่อนที่จะเดิมพันตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นเดียวกันนี้กับแชมป์ของ WBC คือ ชูการ์ เรย์ เลนเนิร์ด ผลคือ เฮิร์นส์เป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 14 ญัง เพาลิโน
เท่าที่มีบันทึกใน boxrec.com เพาลิโนขึ้นชกมวยครั้งแรกเมื่อ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2497 ขนะคะแนน โกโก โอกาวา ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกแพ้มิลตัน รอส และอีตาโล สกอร์ติชินี ที่ฟิลิปปินส์ใน พ.ศ. 2498 จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเวลเตอร์เวทเมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2498 แพ้คะแนน สมเดช ยนตรกิจ ที่ ฟิลิปปินส์ ใน พ.ศ. 2499 เพาลิโนขึ้นชกสองครั้ง แพ้คะแนน สตีฟ โทนี ที่ฟิลิปปินส์ และชนะน็อค มิลตัน รอส ยก 3 ที่ ฟิลลิปปินส์ เพาลิโนขึ้นชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2501 ชนะน็อค แซ ชุลกัง ยก 4 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ใน พ.ศ. 2502 เขาขึ้นชกชิงแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวทที่สิงคโปร์ พบกับดาวทอง สิงหพัลลภ เมื่อ 17 พฤษภาคม ซึ่งเพาลิโนเป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอย้างน่ากังขา เพาลิโนมาชกป้องกันแชมป์กับดาวทองอีกครั้งที่กรุงเทพฯ เมื่อ 23 กรกฎาคม ปีเดียวกัน ซึ่งเพาลิโนเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 5 จากนั้นก็ไม่ได้ชกมวยอีก โยโกซูนะ
เมื่อ โยโกซูนะ ก้าวขึ้นสู่เวที WWE เป็นครั้งแรกเมื่อเดือนตุลาคม 1992 นักมวยปล้ำร่วมค่ายทุกคนต่างตกตะลึงกับร่างกายอันใหญ่ยักษ์ของเขา พร้อมกับการมาในมาดของนักซูโม่ชั้นสูงจากแดนอาทิตย์อุทัย ทำให้ใครต่างก็คิดว่าเขาต้องเป็นคนญี่ปุ่นแน่ๆ แต่ในชีวิตจริงนั้น โยโกซูนะ เป็นชาวอเมริกันซามัว จากตระกูลนักมวยปล้ำชื่อดัง Anoa'i เกิดที่แคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกานี่แหละ เขามีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องกับทั้ง เดอะ ร็อค, ริคิชิ และ โรมัน เรนส์ เป็นอาของพี่น้องอูโซ่ แถมไม่ได้มีอะไรเกี่ยวข้องกับเมืองปลาดิบเลย โฟลรันเต กอนเดส
โฟลรันเต กอนเดส (Florante Condes) หรือโฟลรันเต กูซี กอนเดส จูเนียร์ (Florante Gusi Condes Jr.) เกิดเมื่อ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2523 ที่รอมบลอน ฟิลิปปินส์ สถิติการชก 37 ครั้ง ชนะ 27 (น็อก 23) เสมอ 1 แพ้ 9 
กอนเดสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2545 ชนะน็อกรูเบน บีโยเนส ยก 2 จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ รวมทั้งเคยชนะน็อก ซอนนี บอย จาโร ยก 2 ต่อมาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวตเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2548 ชนะน็อก ฟิลิป พาร์คอน ยก 6 และป้องกันแชมป์ไว้ได้ 4 ครั้ง แล้วจึงขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวต IBF เมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 ชนะคะแนน โมฮัมหมัด รัชแมน ที่อินโดนีเซีย โดยสามารถชกรัชแมนลงไปนับแปดได้ในยกที่ 3 และ 10 แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2551 ที่เม็กซิโก กอนเดสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค ราอูล การ์เซียไป กอนเดสยังคงขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง จนได้มาชิงแชมป์ WBC เข็มขัดเงินรุ่นมินิมัมเวตเมื่อ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2554 แพ้คะแนน วันเฮง มีนะโยธิน ที่ไทย จากนั้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวต IBO เมื่อ 22 กันยายน พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน เฮกกี้ บุดเลอร์ ที่ แอฟริกาใต้ ชิงแชมป์เงา WBC เอเชียรุ่นมินิมัมเวตเมื่อ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2555 แพ้คะแนน ดอนนี มาเบา ไม่ได้แชมป์ กอนเดสได้ครองแชมป์อีกครั้งเมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2557 เมื่อชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นมินิมัมเวตที่ว่าง ชนะน็อกคริส อัลฟานเต ยก 7 ปัจจุบัน กอนเดสยังคงชกมวยอยู่ ประวัติศาสตร์ของมวยปล้ำอาชีพในสหรัฐ
มวยปล้ำอาชีพในมุมมองของนักแสดงที่จ่ายเงิน เพื่อชมความบันเทิงในการแข่งขัน เริ่มขึ้นในช่วงหลังสงครามกลางเมืองอเมริกา ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1860 และ 1870
ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 - ต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 มวยปล้ำถูกครอบงำโดยMartin "Farmer" Burns และลูกศิษย์ของเขา Frank Gotch
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1887 Evan Lewis ชนะ Joe Acton ในการชิงแชมป์ American Catch-as-Catch-Can championship ในเมืองชิคาโก ในเวลาต่อมา สมาคมมวยปล้ำทุกแห่งได้สร้างตำแหน่งแชมป์ขึ้นมาเอง ขณะที่สมาคมกำลังพยายามจะกลายเป็นประเทศที่มีชื่อเสียงการคว้าแชมป์จากคู่แข่งให้สำเร็จ  ยานี มัลเฮนโด
ยานีน มัลเฮนโด (Yani Malhendo) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 5) เสมอ 2 แพ้ 9 
มัลเฮนโดขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 20 มกราคม พ.ศ. 2533 ชนะ อีโปเอ็ง ที่ อินโดนีเซีย จกนั้นขึ้นชกอีก 3 ครั้ง ชนะ 2 แพ้ 1 ก่อนจะหยุดชกไป 5 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2538 โดยขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF ชนะน็อค วันวิน จ.เจริญ ยก 11 ที่อินโดนีเซีย แต่พอมาป้องกันแชมป์หนแรก ก็มาเสียแชมป์ให้เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาลที่สุพรรณบุรี หลังจากนั้น มัลเฮนโดมาชกนอกรอบในไทย เมื่อ พ.ศ. 2539 แพ้คะแนนเอกภพ ผลเจริญ และสมศักดิ์ สิงห์ชัชวาลย์ ก่อนจะชกชนะน็อค ยอดดอย สิงห์ชัชวาลย์ ยก 3 เมื่อ พ.ศ. 2540 จึงได้ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นฟลายเวทเมื่อ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2540 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนเด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ไม่ได้แชมป์ จอห์นนี่ เลียร์
จอห์นนี่ เลียร์ () หรือ จอห์นนี โอลันเดรีย เลียร์ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2523 สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 17 (น็อค 7) เสมอ 2 แพ้ 15 
เลียร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2543 ชนะน็อค จุน อัลโกโซ ยก 3 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 แพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 2 ไม่ได้แชมป์ ต่อมาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2545 ชนะคะแนน เรย์ ลีกัส จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่น แบนตัมเวท WBC ที่ว่าง แพ้คะแนนโดยเทคนิค โรเจอร์ กาลิเซีย เมื่อ 15 มีนาคม พ.ศ. 2546 จากนั้นก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ แพ้น็อค อัลวิน เฟลิซิดา ยก 8 เมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ต่อมา ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทอีกแต่ไม่สำเร็จ ทำได้เพียงเสมอกับ โจเอล บัวยา เมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2547 แล้วมาชกในไทย แพ้น็อค นภาพล เกียรติศักดิ์โชคชัย ยก 3 เลียร์ยังชกชนะต่อเนื่องอีกหลายครั้ง จนได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทอีกครั้งเมื่อ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน ไมเคิล โดมิงโก ไม่ได้แชมป์ แล้วมาชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2549 แพ้น็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 4 และมาชกแพ้คะแนน ฟ้าใส ศักดิ์กรีรินทร์ เลียร์ขึ้นชกมวยครั้งสุดท้ายเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2550 เสมอกับ เดียน เบอร์มูเดซ จากนั้นก็แขวนนวมไป โจอี เด รีการ์โด
โจเอ เด ริคาร์โด (Joey De Ricardo) หรือ โยวัน ยินตาร์ ซีนัมเบอลา นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 10 มกราคม พ.ศ. 2524 ที่เมืองตาปานูลี อูตารา ประเทศอินโดนีเซีย สถิติการชก 17 ครั้ง ชนะ 12 (น็อค 7) เสมอ 2 แพ้ 3 
ริคาร์โดขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2544 โดยเป็นการชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นเฟเธอร์เวท ปรากฏว่าเป็นฝ่ายชนะน็อค ติตุส กาโฆยา ยก 2 ได้แชมป์มาครอง จากนั้น จึงได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2545 ชนะน็อค ฮีโน่ เกียรติ ธ.บ.อุบล ยก 10 ที่อินโดนีเซีย แต่ต่อมาไม่นาน ริคาร์โดถูกปลดออกจากตำแหน่ง โดยที่ยังไม่ได้ชกป้องกันแชมป์ ต่อมาใน พ.ศ. 2546 ริคาร์โดขึ้นชิงแชมป์ IBF แพนแปซิฟิกรุ่นไลท์เวทที่ว่าง ชนะน็อค จอห์นี่ คิม ยก 6 ที่อินโดนีเซีย  ลี เอสโคปิโด
เอสโคปิโดขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 27 กันยายน พ.ศ. 2535 ชนะน็อค เอลิซัลเด อาตีบากอส ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ ได้มาชกในไทยในพ.ศ. 2537 ชนะน็อค ฤทธิชัย เกียรติประภัสร์ ยก 3 แพ้คะแนน ยอดชิงชัย ศรทองยิม จ้าวสิงห์ทอง เฉลิมศรี ต่อมา ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU เมื่อ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2538 แพ้น็อค ยอดชิงชัย ศรทองยิม ยก 6 จากนั้น ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค โนเอล ทูนาเกา ยก 2 แล้วมาชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 แพ้น็อค โชคชัย โชควิวัฒน์ ยก 11 จากนั้นก็เสียแชมป์ฟิลิปปินส์ แพ้คะแนน เมลวิน มากราโมไปเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2539 การ์ลิโต
ปี 2003 การ์ลิโตได้เซ็นสัญญากับWWE เข้าปล้ำกับค่ายพัฒนาทักษะมวยปล้ำ OVW เป็นระยะเวลาเกือบ 2 ปี ในการจับคู่กับ ไมค์ มอนโด และผู้จัดการทีม เคนนี โบลิน หลังจากที่เขาฝึกทักษะมวยปล้ำจาก OVW แล้ว เขาก็ได้ปรากฏตัวในสแมคดาวน์ เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม 2004 ซึ่งวันนั้นเองเขาก็สามารถคว้าแชมป์ยูเอสจากจอห์น ซีนาไปได้ ในปี 2005 เขาปรากฏตัวครั้งแรกในรอว์ จากผลดราฟท์ตัวนักมวยปล้ำ เขาก็สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลจากเชลตัน เบนจามินได้เช่นกัน ซึ่งเขาเป็นคนแรกที่ปรากฏตัวใน WWE ครั้งแรกแล้วก็สามารถคว้าแชมป์ไปได้ถึง 2 ครั้ง และเป็นนักมวยปล้ำชาวปวยร์โตรีโกคนที่ 2 ที่สามารถคว้าแชมป์อินเตอร์ได้ต่อจากเปโดร มอราเลส และในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 การ์ลิโตและน้องชายของเขา ปริโม ก็สามารถรวบรวมเข็มขัดแชมป์โลกแท็กทีม และแชมป์แท็กทีม WWE ให้กลายเป็นแชมป์แท็กทีมยูนิฟายด์ ก่อนเสียให้กับเอดจ์และคริส เจริโค จากนั้นการ์ลิโตได้หักหลังปริโม ในปี 2010 การ์ลิโตได้ถูกไล่ออกจาก WWE คริส ซากิต
ซากิตขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2530 ชนะน็อค จอห์นนี่ วิลเลียม ยก 1 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยเดินทางมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2532 ชนะคะแนน ดาวใหม่ ศิษย์โคดม และแพ้คะแนน บางแสน ยอดมวยดัง จากนั้น ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ชนะน็อค ตรีกัน ปานาส ยก 3 ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก็ได้ไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทที่เกาหลีใต้ เมื่อ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน ปาร์ค ยุงคยุน ไม่ได้แชมป์ ต่อมา ซากิตได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ชนะน็อค ร็อบบี ราแฮมเมตัน ยก 6 ที่ อินโดนีเซีย ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 แพ้คะแนน เซอิจิ อาซากาวา ที่ ญี่ปุ่น ซากิตขึ้นชกชนะต่อเนื่องอีก 5 ครั้ง ก็ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน ออกกี บักริน ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ซากิตป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้ง ก็เสียแชมป์ให้ทสึโยชิ ฮาราดาไป โดยเป็นฝ่ายแพ้คะแนนเมื่อ 26 เมษายน พ.ศ. 2537 ซากิตกลับมาครองแชมป์ OPBF ได้เป็นสมัยที่ 3 เมื่อขึ้นชิงแชมป์ที่ว่างเมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2537 ชนะคะแนน สิงห์หนุ่ม ชูวัฒนะ ป้องกันตำแหน่งได้ 2 ครั้ง ก็เสียแชมป์ให้ ยูจิ วาตานาเบ้ ไป โดยเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 4 เมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2538 หลังจากซากิตเสียแชมป์ไปแล้ว เขาขึ้นชกอีกเพียง 3 ครั้ง หลังจากที่ชกแพ้น็อค มาซาอากิ โมโรโอกะ ยก 4 เมื่อ 2 กันยายน พ.ศ.2539 แล้วเขาก็แขวนนวมไป คริส เบนวา
ในตอนเด็ก ๆ Benoit มีความชื่นชอบกีฬามวยปล้ำเป็นอย่างมาก ซึ่งนักมวยปล้ำหนึ่งในดวงใจตลอดกาลของเค้านั้นก็คือ Dynamite kid และเมื่อ Benoit จบการศึกษาที่ Arch Bishop O’Lieary High School ใน Edmonton, Alberta ในปี 1985 Benoit ก็มุ่งหน้าไปฝึกเรียนมวยปล้ำทันทีที่โรงเรียน Stu Hart วิทยาคม (ที่ได้รับการรับรองจากกระทรวงมวยปล้ำศึกษาธิการ ISO 2007) ที่ Alberta Canada ในช่วงระยะเวลาที่เค้าฝึกอยู่ที่โรงเรียน Stu Hart วิทยาคมนี้นั้น เค้าได้ฝึกร่วมกับนักมวยปล้ำชั้นยอดที่มีอนาคตมากมาย อาทิเช่น, Bret Hart, Owen Hart, Brian Pillman, Y2J Chris Jericho จนเมื่อเค้าอายุได้ 17 ปี กับช่วงวัยดัชชี่หน้าใสปิ๊ง เค้าก็เริ่มต้นอาชีพนักมวยปล้ำครั้งแรก บนสังเวียนผืนผ้าใบของสมาคม Stampede Wrestling Federation Benoit ปล้ำอยู่ที่ Stampede ได้ไม่นานนักเค้าก็เริ่มออกเดินทางเพื่อแสวงหาประสบการณ์การปล้ำใหม่ ๆ มากขึ้นจากหลาย ๆ ประเทศ ไม่ว่าจะเป็นที่ญี่ปุ่นแดนปลาดิบ, ที่แม็กซิโก ดินแดนต้นกำเนิดหนังแอ้คชั่นสุดมันส์อย่าง “ไอ้ปืนโตทะลักเดือด” ก่อนที่เค้าจะมาโด่งดังอย่างสุดขีดในประเทศสุดท้ายของการเดินทางของเค้า อย่าง “เมืองลุงแซม สหรัฐอเมริกา” ตลอดระยะเวลาการเดินทางเพื่อสั่งสมประสบการณ์มวยปล้ำของเค้ายังประเทศต่าง ๆ Benoit ได้ใช้ชื่อบนสังเสียนมวยปล้ำหลากหลายชื่อด้วยกัน อาทิเช่น Pegasus Kid, Wild Pegasus, Chris Benoit พุฒ ล้อเหล็ก
พุฒ ล้อเหล็ก หัดมวยครั้งแรกเมื่ออายุ 15 ปี ที่ค่ายมวยแถวบ้าน "ค่ายศ.ภิญโญ" ของ ครูสวัสดิ์ แสงสุวรรณชัยใช้ชื่อว่า "ประกายเทพ ศ.ภิญโญ" แม้ว่าจะชอบปลากัดมากแต่เห็นนักมวยซ้อมจึงอยากชกมวยบ้าง ตระเวณชกแถวภาคใต้ ชกชนะรวด 10 กว่านัด หลังจากเรียนจบ ป.7 พุฒได้ไปฝึกมวยกับ "กิ่งแก้ว (ล้อเหล็ก) บางยี่ขัน" ซึ่งเป็นแชมป์รุ่นฟลายเวตของสนามมวยเวทีลุมพินีในยุคนั้น และเป็นอาแท้ๆของพุฒ นำพุฒมาชกที่เมืองกรุงเมื่อต้นปี พ.ศ. 2512 พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อและค่ายใหม่เป็น "พุฒ ล้อเหล็ก" และได้ชกที่สนามมวยมาตรฐาน "สนามมวยเวทีลุมพินี" ครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2512 โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนน "ศิริณรงค์ ศักดิ์ธานินทร์" โจเอล โรดรีโก้
โจโจ้ โรดรีโก หรือ โจเอล โรดรีโก () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์เกิดเมื่อ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 ที่เจนเนอรอล ซานโตส จังหวัดโกตาบาโตใต้ ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 40 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 6) เสมอ 3 แพ้ 27 
โรดรีโกขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 ชนะน็อค ยองยอง เบโต ยก 2 ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้นโรดรีโก้ขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์ และชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จน 1 มีนาคม พ.ศ. 2545 จึงได้ชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นมินิมัมเวท แพ้น็อค สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ ยก 2 จากนั้น โรดรีโก้ขึ้นชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ รวมทั้งมาแพ้คะแนน ไก่ชน ส.วรพิน ด้วย โรดรีโกได้ชิงแชมป์อีกครั้งเมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2547 ซึ่งเป็นการชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นฟลายเวท WBC และก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค ฟ้าเพชรน้อย ส.จิตรพัฒนาไปแค่ยก 2 เท่านั้น จากนั้นได้ขึ้นชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2547 และเป็นฝ่ายแพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 3  รอคกี มาร์ซีอาโน
อย่างไรก็ตาม หลังจากปลดประจำการในปี ค.ศ. 1946 และหันมาชกมวยสมัครเล่นบ้างแล้ว มาร์เซียโน่ก็ยังคงชอบการเล่นเบสบอลและหวนกลับไปพยายามคัดตัวกับทีมชิคาโกคลับ แต่เมื่อไม่ได้ดังหวัง ก็ถือเป็นการปิดฉากชีวิตนักเบสบอลของมาร์เซียโน่ไปถาวร ก่อนจะหันมาเอาจริงเอาจังกับการเป็นนักมวย โดยเริ่มชกอาชีพในปี ค.ศ. 1947 โดยชกครั้งแรกกับ ลี เอพเพอร์สัน ปรากฏว่ามร์เซียโน่เป็นฝ่ายชนะน็อกไปในยก 3 แต่มาร์เซียโน่ก็หวนกลับไปชกมวยสมัครเล่นอีก จนตัดใจมาชกอาชีพอย่างจริงจังในปี ค.ศ. 1948  โจวี่ ชาน
ชาน ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2537 เสมอกับ โบเยต นิก ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค ต้อยติ่ง เกียรติเพชรน้อย ยก 8 จากนั้นเขามาชกในไทยอีกหลายครั้ง ใน พ.ศ. 2538 มาชกแพ้คะแนน เด็ดดวง ป.พงษ์สว่าง แพ้คะแนน วิหค จ๊อกกี้ยิม ชนะน็อค แสงอาทิตย์ ว.สุธีรา แพ้น็อค ดัทช์บอย ดัทช์บอยยิม ยก 5 ใน พ.ศ. 2539 มาชกแพ้คะแนน ยอดชิงชัย ศรทองยิม แล้วได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 แพ้น็อค หลักหิน ซีพียิม ยก 2 จากนั้น ชานขึ้นชกที่ญี่ปุ่นอีกครั้ง แพ้น็อค เออิจิ คาวามูระ ยก 2 จากนั้น ชานหยุดชกไป 2 ปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2541 แม้จะแพ้มากกว่าชนะ เขามาชกในไทยอีกครั้งใน พ.ศ. 2542 แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย แพ้น็อค ยอดดำรง ศิษย์ยอดธง ยก 3 ต่อมา ได้ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2542 ชนะน็อค เทโอ โมดิเซ ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง เขาชกป้องกันแชมป์ได้ 1 ครั้งเมื่อ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2543 ชนะน็อค ทอดด์ มาเคลิน ยก 1 ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 13 มกราคม พ.ศ. 2544 แพ้น็อค ริกกี กายาโม ยก 6 จากนั้น ชานขึ้นชกอีกเพียง 2 ครั้ง หลังจากที่ชกแพ้น็อค ดาวิด ซานโตส ยก 4 ที่สหรัฐเมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 ชานก็แขวนนวมไป รอย โจนส์ จูเนียร์
หลังจากนั้น จึงหันมาชกมวยสากลอาชีพ มีสถิติชนะรวด โดยไม่มีแพ้หรือเสมอ จนได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกรุ่นมิดเดิลเวท สหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) ที่ว่างอยู่กับ เบอร์นาร์ด ฮอปกินส์ นักมวยเพื่อนร่วมชาติ ผลปรากฏว่าโจนส์เป็นฝ่ายเอาชนะคะแนนไปได้อย่างเอกฉันท์เมื่อครบ 12 ยก เมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1993 ริการ์โด โลเปซ
ในเดือนมีนาคม ปี พ.ศ. 2541 โลเปซได้ล้มแชมป์กับแชมป์รุ่นเดียวกันนี้ของ WBA ชาวนิการากัว คือ โรเซนโด อัลวาเรซ ผู้แย่งแชมป์มาจากชนะ ป.เปาอินทร์ นักมวยชาวไทย ร่วมรายการเดียวกับการชิงแชมป์โลกที่ว่างในรุ่นซูเปอร์ไลต์เวต (140 ปอนด์) WBC ระหว่างคูลีโอ เซซาร์ ชาเบซ กับ มีเกล อังเคล กอนซาเลซ โดยคู่ของโลเปซกับอัลวาเรซชกก่อน ในการชกครั้งนี้ โลเปซถูกอัลวาเรซชกลงไปนับ เป็นการถูกนับครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิตการชกมวยของโลเปซด้วยการชกจบลงด้วยที่โลเปซเกิดแตก กรรมการรวมคะแนนให้ทั้งคู่เสมอกันไป นับเป็นการเสมอครั้งแรกและครั้งเดียวของโลเปซอีกด้วย เวนิส บ.ข.ส.
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2516 เวนิส บ.ข.ส. ได้เลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นแบนตั้มเวท และได้ขึ้นชิงแชมป์โลกในรุ่นนี้ กับ ราฟาเอล เฮอร์เรร่า นักมวยชาวเม็กซิกัน ที่สหรัฐอเมริกา เวนิสชกได้ดี สามารถชกจนเฮอร์ราร่าตาแทบปิด แต่เมื่อครบ 15 ยก แล้ว กรรรมการรวมคะแนนให้เฮอร์เรร่าชนะคะแนนไปอย่างค้านสายตา เวนิสกลับมาชกอีกครั้งจนได้ครองแชมป์ภาคตะวันออกไกลและแปซิฟิก (OPBF) ในปี พ.ศ. 2517 และชนะรวดอีกต่อมา ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2519 เวนิสได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกอีกครั้งกับ โรดอลโฟ มาร์ติเนซ นักมวยชาวเม็กซิกัน ที่อินดอร์ สเตเดี้ยม หัวหมาก ปรากฏว่าเวนิสเป็นฝ่ายแพ้คะแนน 15 ยก ไป และครั้งต่อมา ก็ได้เสียแชมป์ภาคฯ ให้กับ ซู ฮวาน ฮอง นักมวยชาวเกาหลีใต้ไปอีก จอห์น มอร์ริสัน
จอห์น แรนดัล เฮนนิแกน (John Randall Hennigan) เกิด 3 ตุลาคม ค.ศ. 1979 นักมวยปล้ำอาชีพ, นักแสดง และผู้เขียนชาวอเมริกัน โจ คอนสแตนติโน
โจ คอนสแตนติโน () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 19 ครั้ง ชนะ 5 (น็อค 1) แพ้ 14 
คอนสแตนติโนเริ่มชกมวยครั้งแรกเมื่อ 1 กันยายน พ.ศ. 2531 ชนะน็อค มาร์เชียล โกเซนเต ยกแรก ก่อนที่จะชกแพ้คะแนนแมนนี่ เมลชอร์ ในการชกครั้งถัดมา คอนสแตนติโนขึ้นชกชนะรวดอีก 3 ครั้งก็ได้ไปชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท IBF เมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2533 ชนะน็อค มาซาฮารุ คาวากามิ ยก 2 ที่ ญี่ปุ่น จากนั้น ก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นเดียวกันนี้เมื่อ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2533 ซึ่งคอนแสตนติโนเป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญไป หลังจากชิงแชมป์โลกไม่สำเร็จ คอนสแตนติโนไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ แพ้น็อค โอห์ กวางซู ยก 3 แล้วไปเสียแชมป์เงาที่อินโดนีเซีย แพ้น็อค ฮุสนี เรย์ ยก 10 เมื่อ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2534 มอร์ริส อีสต์
มอร์ริส อีสต์ (Morris East) เกิดเมื่อ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2516 ที่ซัมบาเลส ฟิลิปปินส์ สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 12) แพ้ 4 
อีสต์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 ชนะน็อค เจอซี มิรันดา ยก 6 จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ จนได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวลเตอร์เวท เมื่อ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535 ชนะน็อค ปยอง ซุบ คิม ยก 12 ที่เกาหลีใต้ จากนั้นได้เดินทางไปชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวลเตอร์เวท WBA เมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2535 ชนะน็อค อากิโนบุ ฮิรานากะ ยก 11 ได้แชมป์โลกมาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก อีสต์ไปป้องกันแชมป์กับ ฮวน มาร์ติน คอกกี ที่อาร์เจนตินาเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2536 ปรากฏว่าอีสต์เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 8 เสียแชมป์โลกไป หลังจากเสียแชมป์โลก อีสต์ชกนอกรอบชนะที่ฟิลิปปินส์ 2 ครั้ง แล้วไปชกที่ญี่ปุ่น แพ้คะแนน จินโตกุ ซาโตะ เมื่อ พ.ศ. 2538 จากนั้น อีสต์ขึ้นชกชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์มิดเดิลเวท เมื่อ 25 มีนาคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค จูน คัสตีโญ ยก 1 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ชนะคะแนน โรเบิร์ต อาซูมะห์ จากนั้น อีสต์ก็แขวนนวมไป รอแบร์ กอแอน
รอแบร์ กอแอน () นักมวยสากลชาวฝรั่งเศสเชื้อสายแอลจีเรีย เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2473 สถิติการชก 43 ครั้ง ชนะ 36 (น็อก 14) เสมอ 3 แพ้ 4
กอแอนซึ่งเป็นชาวฝรั่งเศสที่มีเชื้อสายยิวได้ครองแชมป์ฝรั่งเศสรุ่นแบนตัมเวตเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2496 และได้ครองแชมป์ยุโรปในอีก 3 เดือนต่อมา กอแอนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวตที่ว่างหลังจากจิมมี่ คารัทเทอร์สละตำแหน่ง เมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2497 ชนะคะแนน จำเริญ ทรงกิตรัตน์ที่กรุงเทพมหานคร ต่อมา ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2498 กอแอนปฏิเสธที่จะชกป้องกันตำแหน่งกับราอูล มาเซียส ทำให้สมาคมมวยโลก (ขณะนั้นใช้ชื่อว่าสมาคมมวยแห่งชาติ – NBA) จึงประกาศไม่รับรองกอแอน และให้มาเซียสชิงแชมป์โลกทที่ว่างกับจำเริญ ทรงกิตรัตน์ อย่างไรก็ตามคณะกรรมการมวยแห่งนิวยอร์กและสหภาพมวยสากลยุโรปยังรับรองว่ากอแอนเป็นแชมป์โลก แต่ในปีเดียวกันนี้ กอแอนประสบอุบัติเหตุจากรถจักรยานยนต์ได้รับบาดเจ็บ แม้ว่าจะรักษาตัวจนหายและกลับมาชกได้อีก แต่ฟอร์มการชกก็ตกต่ำลง จนกระทั่งเสียแชมป์โลกให้กับมาริโอ อควาตา เมื่อ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2499 เขาได้รับการบรรจุชื่อในหอเกียรติยศเมื่อ พ.ศ. 2531
 สถิติการชก boxrec.com โรเซลิโต คัมปาน่า
โรเซลิโต คัมปาน่า (Roselito Campana) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดที่ เซบู ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 5) เสมอ 3 แพ้ 18 
คัมปานาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ชนะคะแนน โรดอลโฟ โตลิบาส ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชกชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ เมื่อ พ.ศ. 2545 และในปีเดียวกันนั้นได้ชิงแชมป์ PABA เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวท เมื่อ 20 พฤศจิกายน ชนะคะแนน อาร์ชี วิลลามอร์ ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นเดียวกันในไทยเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค คมฤทธิ์ สามเคแบตเตอรี ยก 3 จากนั้น คัมปานามาชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2546 แพ้น็อค ประมวนศักดิ์ โพธิ์สุวรรณ ยก 8  ออสการ์ ลาริออส
ออสการ์ ลาริออส (Oscar Larios) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2519 ที่ เมืองซาโปเปก ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 66 ครั้ง ชนะ 59 เสมอ 1 แพ้ 6 
ออสการ์ ลาริออส ลาริออสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 14 มกราคม พ.ศ. 2537 ชนะน็อค ดาวิด การ์เซีย ยก 1 ที่เม็กซิโก จากนั้นขึ้นชกชนะรวด จนได้ครองแชมป์มวยสากลรัฐซีนาลัวรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ พ.ศ. 2539 ลาริออสพบกับความพ่ายแพ้เป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2540 เมื่อเป็นฝ่ายแพ้น็อค อิสราเอล วาสเควซ ยกแรก แต่หลังจากนั้นก็ชกชนะรวดมาตลอดอีก จนได้ครองแชมป์ WBC Mundo Hispano รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท เมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2541 ชนะน็อค เกรโกริโอ เมดินา ยก 2 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBO เมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2541 แต่ไม่สำเร็จ แพ้น็อค อะกาปีโต ซานเชซ ยก 5 จากนั้นลาริออสคว้าแชมป์เม็กซิโกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทมาครองเมื่อ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ชนะน็อค คาเวียร์ กัลป์เดรอน ยก 2 และป้องกันแชมป์เม็กซิโกได้ถึง 7 ครั้ง ก่อนจะขึ้นชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC ซึ่งลาริออสเป็นฝ่ายชนะคะแนน ซีซาร์ โซโต ได้สิทธิขึ้ชิงแชมป์รุ่นนี้กับวิลลี เจอร์ริน เมื่อ 19 มกราคม พ.ศ. 2544 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ไม่ได้แชมป์  เจสัน เดวิด แฟรงก์
แฟรงก์ได้ประกาศในหน้าเฟซบุ๊กแฟนเพจว่าเขาจะได้รับการเปิดตัวในระดับอาชีพครั้งแรก ณ วันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 2010 ที่ฮิวสตัน ในรายการ "ปูโรโกมบาเต #1" ของรุ่นเฮฟวีเวท ที่เขาได้พบกับโคเซ โรเบร์โต บัสเกซ ซึ่งแหรงก์ชนะการแข่งศิลปะการต่อสู้แบบผสมนัดเปิดตัว ในระดับอาชีพอย่างรวดเร็วในเวลา 0:46 วินาทีในยกแรก ด้วยการให้อีกฝ่ายยอมจำนนโดยการรัดคอจากด้านหลัง[32][33] แฟรงก์ยังได้รับการกำหนดไว้สำหรับการแข่งรุ่นไลท์เฮฟวีเวท ณ วันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 2010 ในรายการปูโรโกมบาเต 3 แต่แล้วก็ได้มีการยกเลิกไปตั้งวันที่ 8 ธันวาคม เนื่องจากคู่ต่อสู้ของเขาไม่ได้รับการรับรองทางการแพทย์ มูฮัมหมัด อาลี
อาลีขึ้นชกมวยครั้งแรกเมื่ออายุได้เพียง 12 ปี โดยมีครูฝึกเป็นตำรวจเชื้อสายไอริชชื่อ โจ มาร์ติน จุดประสงค์แรกก็คือให้อาลีใช้เป็นทักษะการต่อสู้เพื่อปกป้องจักรยานราคา 60 ดอลลาร์ของตนจากเด็กละแวกบ้านเดียวกัน อาลีได้พัฒนาฝีมือการชกขึ้นเป็นลำดับจนกระทั่งคว้าแชมป์มวยสากลสมัครเล่นรุ่นไลท์เฮฟวี่เวทของเมืองหลุยส์วิลล์ จากนั้นได้ครองแชมป์ระดับภูมิภาคของชิคาโก ได้แชมป์มวยสากลสมัครเล่นแห่งชาติ และประสบความสำเร็จสูงสุดจากการได้เหรียญทองในรุ่นไลท์เฮฟวี่เวทในการแข่งขันโอลิมปิคที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี แต่การเดินทางด้วยเครื่องบินในครั้งนั้น อาลีกลัวเครื่องบินจะตกมาก ถึงขนาดสวมใส่เสื้อชูชีพไว้ตลอดการเดินทาง[1] โนเวย์เอาท์ (2012)
ในรอว์ (21 พฤษภาคม 2012) จอห์น ซีนา ออกมายอมรับว่า จอห์น โลรีนายติส ชนะเขา แต่ก็โมโหกับสิ่งที่เกิดขึ้นเขาเกือบจะต้องไปจาก WWE อยู่แล้ว แต่ บิ๊กโชว์ กลับพาเขากลับมา บิ๊กโชว์ มาช่วยคนที่เพิ่งจะไล่เขาออก บิ๊กโชว์ เคยเป็นเพื่อนเขา แต่กลับมาชกหน้าเขา บิ๊กโชว์ ยอมขายวิญญาณไปแล้ว บิ๊กโชว์ ไม่น่าทำแบบนั้นเลย เพราะถ้า จอห์น โลรีนายติส ถูกไล่ออกไป ผู้จัดการคนต่อไปก็น่าจะจ้าง บิ๊กโชว์ กลับมาอยู่ดี แต่เขากลับเลือกที่จะไปเข้าข้าง จอห์น โลรีนายติส และ อีฟ ทอร์เรส ออกมาเพื่อประกาศแนะนำตัว จอห์น โลรีนายติส ซึ่งออกมาด้วยรถสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้า และต้องใช้ไม้ค้ำเดิน จอห์น โลรีนายติส บอกว่าเขาได้รับบาดเจ็บหนักจนร่างกายซีกซ้ายขยับไม่ได้แต่ไม่เป็นไรหรอก เพราะชั้นชนะนายแล้ว และจากการบาดเจ็บนี้ชั้นขอประกาศเลยว่านับจากนี้ไปห้ามซูเปอร์สตาร์คนไหนมาทำร้ายเขาอีก ไม่อย่างนั้นจะถูกไล่ออกทันที และขอแนะนำคู่ต่อสู้คนต่อไปของซีนาในโนเวย์เอาท์นั่นคือบิ๊กโชว์ คืนเดียวกัน ซีนาต้องปล้ำแฮนดิแคป โดยจับคู่กับ เชมัส เจอกับ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์, แจ็ก สแวกเกอร์ และ เทนไซ และมีนักมวยปล้ำฝ่ายอธรรมอยู่ข้างเวทีเป็นลัมเบอร์แจ็ค สุดท้ายแมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสินเพราะนักมวยปล้ำข้างเวทีขึ้นมารุม หลังแมตช์ บรรดาฝ่ายธรรมะก็รีบวิ่งออกมาช่วย จอห์น ซีนา รีบวิ่งไปหลังเวทีเพื่อไปตามหา บิ๊กโชว์ แต่กลายเป็นเจอหมัดน็อคไป แอนดี้ ทานาบาส
แอนดี้ ทานาบาส () หรือ อันเดร อาโบส ตานาบาส (Andre Abos Tabanas) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2512 สถิติการชก 47 ครั้ง ชนะ 40 (น็อค 24) เสมอ 2 แพ้ 5 
ทานาบาสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2532 ชนะน็อค เซอร์จิโอ อัลโกบาร์ ยก 2 จากนั้นขึ้นชกชนะรวด รวมทั้งชนะคะแนน อีริค ชาเวซ และโจ คอนสแตนติโนด้วย จากนั้น ทานาบาสเดินทางมาชิงแชมปืโลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ในไทยเมื่อ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ซึ่งทานาบาสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนฟ้าลั่น ลูกมิ่งขวัญไป จากนั้น ทานาบาสยังขึ้นชกชนะอย่างต่อเนื่อง และได้ไปชกมวยที่ญี่ปุ่นใช้ชื่อว่า ตานาบาส โอตสุกะ ซึ่งชกชนะที่ญี่ปุ่นถึง 6 ครั้ง แพ้ 1 ในที่สุด ทานาบาสได้ชิงแชมป์โลกอีกครั้งเมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 โดยขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคริคาร์โด โลเปซในยกที่ 12 ลอเรนโซ ปาร์รา
ลอเรนโซ ปาร์รา นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2521 สถิติการชก 34 ครั้ง ชนะ 31 เสมอ 1 แพ้ 2 
ปาร์ราเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2542 ได้ครองแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA เมื่อ พ.ศ. 2546 โดยเป็นฝ่ายชนะคะแนนอีริค โมเรล ป้องกันตำแหน่งได้ 5 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับทาเคฟูมิ ซากาตะ เมื่อ พ.ศ. 2550 โดยปาร์ราถูกปลดก่อนขึ้นชกเพราะทำน้ำหนักไม่ได้ และเมื่อขึ้นชก ปาร์ราจึงแพ้น็อคซากาตะไปในยกที่ 3 
หลังจากเสียแชมป์ ปาร์ราเลื่อนขึ้นไปชกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท และได้ขึ้นชิงแชมป์ของสมาคมมวยโลกกับเซเลสติโน คาบัลเลโร ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 11 เมื่อ พ.ศ. 2551 ดิ อัลติเมท วอร์ริเออร์
ดิ อัลติเมท วอร์ริเออร์ คือขวัญใจเบอร์ต้นๆ ของแฟนมวยปล้ำทั่วโลกอย่างแน่นอน วอร์ริเออร์ มีเส้นทางสู่สังเวียนมวยปล้ำที่เหมือนกับ สติง คือเริ่มจากการเป็นนักเพาะกายมาก่อน เขาเริ่มยกเวทตั้งแต่อายุ 11 ขวบเลยทีเดียว จนกระทั่งถูกชักชวนเข้าวงการในปี 1985 หลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา
หลุยส์ ซีโต้ เอสปิโนซา นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2510 สถิติการชก 60 ครั้ง ชนะ 47 (น็อค 26) แพ้ 13 
เอสปีโนซ่าขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 ชนะคะแนน วลาดิเมอร์ ราฟฟั ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยชกชนะคะแนน อาลี บลังกาเมื่อ พ.ศ. 2529 ชนะน็อครูเบน เดอ ลาครูซ ยก 9 และชนะคะแนน ดาดอย แอนดูจาร์ เมื่อ พ.ศ. 2530 ต่อมา ได้ชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท WBC เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2531 แพ้น็อค ฮวน โฮเซ เอสตราดา ยก 10 ไม่ได้แชมป์ ต่อมา เอสปีโนซ่าได้ครองแชมป์มลรัฐแคลิฟอร์เนียในรุ่นแบนตัมเวท และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBA เมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2532 ปรากฏว่าแชมป์โลกคือเขาค้อ แกอล็คซี่ ล้มหมดสติในยกที่ 1 ทำให้เอสปีโนซาเป็นฝ่ายชนะน็อค และได้แชมป์โลกมาครอง เขาป้องกันแชมป์ได้ 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปเมื่อ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2534 แพ้น็อค อิสราเอล คอนเทรรัส ยก 5 ที่ ฟิลิปินส์ จอห์น โลรีนายติส
โลรีนายติสได้ลาออกจากตำแหน่งรองประธานฝ่ายบุคลากรของสมาคม WWE แล้ว แต่ทั้งนี้เขาจะยังอยู่กับสมาคมต่อไปในตำแหน่งโปรดิวเซอร์ มีหน้าที่ช่วยเหลือแนะนำนักมวยปล้ำในการปล้ำแต่ละแมตช์ โลรีนายติสกล่าวว่าเขารู้สึกเหนื่อยกับงานที่มากมายของเขา ทั้งต้องเข้าออฟฟิศที่สแตมเฟิร์ด, คอนเน็คติคัต และยังต้องร่วมเดินทางไปกับคณะของ WWE ตลอด แถมต้องปรากฏตัวในรายการ, เขียนบท แต่อันที่จริงแล้วเขาถูกถอดชื่อออกจากตำแหน่งไปได้สักระยะหนึ่งแล้ว โดยคนที่มาแทนก็คือ ทริปเปิล เอช ส่วนโอกาสที่เขาจะกลับมาสู่รายการโทรทัศน์ก็น่าจะเกิดขึ้นในเร็วๆ นี้ โดยขณะนี้ตามเนื้อเรื่องแล้วเขาถูกไล่ออกไปแล้ว แต่ก็ยังปรากฏตัวในเฮาส์โชว์อยู่ประปราย รวมถึงยังมีการวางคิวเอาไว้ให้เขาอีกหลายรายการในช่วงเดือนกันยายน เป็นต้นไป[17] จอห์น โลรีนายติส
ในสแมคดาวน์ 29 มีนาคม 2013 เดอะ ร็อก ออกมาทักทายแฟนๆ และโลรีนายติสได้กลับมาอีกครั้งโดยบอกว่า ทีโอดอร์ ลอง อนุญาตและบอกให้เขาออกมา โลรีนายติสบอกว่าซีนาคือต้นเหตุที่ทำให้เขาถูกไล่ออกมา และเขาอยากจะไปยืนที่มุมของร็อก ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 ร็อกจึงบอกว่า งั้นเดี๋ยวจะให้คนดูตัดสินใจนะ (คนดูพากันโห่) ร็อกบอกว่าเดี๋ยวเขากับโลรีนายติสจะร่วมกันส่งสัญญาณถึงซีนาด้วยกัน ทว่าก่อนหน้านั้นเราต้องมาจับมือกันก่อน พอจับมือกัน ร็อกจับโลรีนายติสใส่ Spinebuster ตามด้วย People's Elbow อีกหนึ่งดอก โรมัน กอนซาเลซ
กอนซาเลซเกิดในตระกูลนักมวย ที่มีปู่และพ่อเคยเป็นนักมวยมาก่อนทั้งสิ้น ขึ้นชกมวยครั้งแรกในปี ค.ศ. 2005 โดยมีพ่อเป็นเทรนเนอร์ และมีการ์โลส บลันดอน บิดาอูร์เร เป็นผู้จัดการ ทำสถิติชนะรวด 14 ครั้ง รวมถึงได้แชมป์ในระดับภูมิภาคละตินอเมริกามาจำนวนหนึ่ง จึงได้เซ็นสัญญาเข้าสังกัดเทเก็งโปรโมชันส์ ในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งบริหารโดยอากิฮิโกะ ฮนดะ โปรโมเตอร์ชาวญี่ปุ่น กอนซาเลซชกครั้งแรกในญี่ปุ่นพบกับเอริเบอร์โต เกฮอน นักมวยชาวฟิลิปปินส์ เมื่อปี ค.ศ. 2007 ซึ่งกอนซาเลซเอาชนะน็อกไปได้เพียงแค่ยกแรกเท่านั้น จากนั้นกอนซาเลซได้ชกต่อเนื่องอีก 5 ครั้ง ที่กรุงมานากัวบ้านเกิด ก่อนจะได้มีโอกาสชิงแชมป์โลกครั้งแรกในรุ่นมินิมัมเวต กับยุทะกะ นิอิดะ เจ้าของตำแหน่งชาวญี่ปุ่น ที่โยโกฮามะ เมื่อปี ค.ศ. 2008 ปรากฏว่ากอนซาเลซเอาชนะทีเคโอนิอิดะไปได้แค่ยกที่ 4 จากนั้นจึงป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 3 ครั้ง ก่อนจะสละตำแหน่งไปเนื่องจากควบคุมน้ำหนักไม่ได้ โดยชกเคลื่อนไหวในพิกัด 108 ปอนด์เพียงครั้งเดียว และได้ขึ้นชิงแชมป์เฉพาะกาลพบกับฟรันซิสโก โรซัส นักมวยชาวเม็กซิโก ที่สนามกีฬาแห่งชาติเรียวโงกุในกรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม ค.ศ. 2010 และเป็นฝ่ายชนะน็อกไปเพียงแค่ยกที่ 2 เท่านั้น ต่อมาได้รับการแต่งตั้งจากสมาคมมวยโลกให้เป็นแชมป์โลกตัวจริง และได้ป้องกันตำแหน่งไว้ได้อีก 5 ครั้ง สลับกับการชกนอกรอบ ทั้งที่เม็กซิโก, ลาสเวกัส, แคลิฟอร์เนีย รวมถึงมานากัว โดยผ่านนักมวยฝีมือดีหลายคน ทั้งฮวน ฟรันซิสโก เอสตราดา หรือรามอน การ์ซิอา อิราเลส ก่อนจะสละตำแหน่งขึ้นสู่รุ่น 112 ปอนด์ พบกับแชมป์โลกสภามวยโลก ชาวญี่ปุ่น อากิระ ยาเองาชิ ผู้ซึ่งเคยเป็นแชมป์โลกในรุ่น 105 ปอนด์ของสมาคมมวยโลกมาแล้วเช่นเดียวกัน ด้วยการเอาชนะน็อก พรสวรรค์ ป.ประมุข นักมวยชาวไทยไปได้ในปี ค.ศ. 2011 ทั้งคู่ชกกันเมื่อวันที่ 5 กันยายน ค.ศ. 2014 ที่สนามกีฬาแห่งชาติโยโยงิ ในกรุงโตเกียว ปรากฏว่าแม้จะเลื่อนรุ่นขึ้นมาและชกในรุ่นนี้เป็นครั้งแรก แต่พลังหมัดของกอนซาเลซไม่ได้ลดความหนักลงเลย สามารถชกเอายะเอะงะชิลงไปให้กรรมการนับ 8 ได้หลายครั้ง ก่อนที่จะชนะทีเคโอไปได้อย่างเด็ดขาดในยกที่ 9 และจากนั้นได้ป้องกันตำแหน่งนี้ไว้ได้อีก 4 ครั้ง โดยพบกับนักมวยฝีมือดีอีกหลายคน เช่น ร็อคกี้ ฟูเอนเตส, เอ็ดการ์ โซซา, ไบรอัน วิโลเรีย รวมถึงแม็ควิลเลียม อาร์โรโย  ไฮเม ริโอส
ริโอสเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2516 และมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวต WBA ที่เพิ่งสถาปนาขึ้นมาใหม่ เมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2518 ชนะคะแนน ริโกเบอร์โต มาร์คาโน นักมวยสากลชาวปานามา กลายเป็นแชมป์โลกรุ่นนี้ของสมาคมมวยโลกคนแรก และเป็นแชมป์โลกรุ่น 108 ปอนด์ คนที่สองของโลก รองจาก ฟรังโก ยูเลลา ชาวอิตาลีซึ่งเป็นแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวต WBC ที่สถาปนาขึ้นมาก่อน ดอนนี่ เนียเตส
เนียเตสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 ชนะคะแนน วัลเตอร์ ซวยบาเกียว ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น เนียเตสชกชนะรวดถึง 6 ครั้ง มีเสมอกับเกรก มันกันเพียงครั้งเดียว เนียเตสได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 โดยเป็นฝ่ายชนะน็อค โจเซฟ วีญาซิส ยก 1 ชกชนะอีก 3 ครั้ง ก่อนจะแพ้เป็นครั้งแรกเมื่อ 28 กันยายน พ.ศ. 2547 โดยไปแพ้คะแนนแองกี้ แองโกตาที่อินโดนีเซีย หลังจากนั้น เนียเตสไม่เคยแพ้ใครอีกเลยจนได้ครองแชมป์ WBO เอเชียรุ่นมินิมัมเวท โดยขึ้นชิงแชมป์ที่ว่าง ชนะน็อคเฮรี อาโมล ยก 2 เมื่อ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 2 ครั้ง
ต่อมา ตำแหน่งแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBO ว่างลง เนียเตสได้ชิงแชมป์โลกที่ว่างกับพรสวรรค์ ป.ประมุข เมื่อ 30 กันยายน พ.ศ. 2550 การชกเป็นไปอย่างสูสี โดยเนียเตสชกพรสวรรค์ลงไปนับแปดได้ในยกที่ 4 และพรสววรค์ถูกตัดคะแนนในยกที่ 10 เพราะชกต่ำกว่าเข็มขัด ในที่สุดเนียเตสเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้อย่างเป็นเอกฉันท์ ได้แชมป์โลกมาครอง และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 4 ครั้ง จากนั้น เนียเตสได้สละแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท และขึ้นไปชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO เมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2554 ชนะคะแนน รามอน การ์เซีย ฮิราเลส ที่ ฟิลิปปินส์ ได้ครองตำแหน่งแชมป์โลก และป้องกันตำแหน่งไว้ได้อย่างยาวนานมากถึง 13 ครั้ง ถือว่ามากที่สุดในบรรดานักมวยฟิลิปปินส์ และได้รับยกย่องให้เป็นแชมป์โลกเดอะริงอีกด้วย ก่อนจะสละตำแหน่งไปเองในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 เพื่อขยับขึ้นไปชกในรุ่นฟลายเวท จอห์น มอร์ริสัน
เขาเริ่มอาชีพมวยปล้ำโดยการเข้าร่วมประกวดทัฟ อีนัฟ ซีซั่น3 ซึ่งกฏกติกาบอกว่าถ้าผู้เข้าแข่งขันคนไหนชนะก็จะได้เซ็นสัญญากับWWE แล้วเขาก็ได้เป็นหนึ่งในผู้ชนะ และได้เข้าไปปล้ำในค่ายพัฒนาทักษะ OVW แล้วเขาก็ได้แชมป์แท็กทีมร่วมกับโจอี เมอร์คิวรี และก็มีผู้จัดการส่วนตัวของทีมคือเมลินา ซึ่งเป็นที่รู้จักในนามกลุ่มเอ็มเอ็นเอ็ม เขาได้เปิดตัวกับWWE โดยใช้นาม จอห์นนี ไนโตร และปรากฏตัวในสแมคดาวน์พร้อมกับเมอร์คิวรีและเมลินา ซึ่งหลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็คว้าแชมป์แท็กทีม WWEได้จากเรย์ มิสเตริโอและเอ็ดดี เกอร์เรโร จนเมอร์คิวรีได้ถูกพักงานในเดือนพฤษภาคม 2006 ไนโตรและเมลินาได้ย้ายไปอยู่รอว์ เขาก็ยังโชว์ฟอร์มได้ดีในฐานะศิลปินเดี่ยวโดยการคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2สมัย ราฟาเอล เฮอร์รีรา
ราฟาเอล เฮอร์รีรา (Rafael Herrera) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 7 มกราคม พ.ศ. 2488 ที่เมืองยาลิสโก ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 61 ครั้ง ชนะ 48 เสมอ 4 แพ้ 9
เฮอร์รีราเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2506 และได้ครองแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBC และ WBA ชนะน็อค รูเบน โอลิวาเรส ยก 8 เมื่อ พ.ศ. 2515 และเสียแชมป์ไปในการชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกกับเอนริกิว ปินเดอร์ ต่อมาปินเดอร์ได้สละแชมป์ของ WBC เพราะปฏิเสธที่จะชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลก กับโรดอลโฟ มาร์ติเนซ เฮอร์รีราได้ชิงแชมป์โลกที่ว่างกับมาร์ติเนซ และเป็นฝ่ายชนะน็อค ได้ครองแชมป์โลกอีกสมัย เขาป้องกันตำแหน่งได้สองครั้ง รวมทั้งชนะเวนิส บ.ข.ส. อดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทชาวไทยที่ข้ามรุ่นขึ้นมาชิงด้วย ก่อนจะเสียแชมป์ให้มาร์ติเนซใน พ.ศ. 2517 การชกครั้งนี้เกิดข้อโต้แย้งตามมา เพราะเฮอร์รีราลุกขึ้นมาได้เมื่อกรรมการผู้ห้ามบนเวทีนับถึง 7 และบอกกรรมการว่าพร้อมจะสู้ต่อ แต่กรรมการกลับหันไปชูมือให้มาร์ติเนซเป็นฝ่ายชนะน็อคไป เจอรี่ ปาฮายาไฮ
ปาฮายาไฮ ขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 9 มีนาคม พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน เรย์ นอกนอก ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และมาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2537 แพ้คะแนน สงคราม ป.เปาอินทร์ จากนั้น ปาฮายาไฮได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 26 มีนาคมพ.ศ. 2537 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ลีโอ รามิเรซ ไม่ได้แชมป์ ปาฮายาไฮมาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อค โจมา แกมบัว ยก 9 แต่เมื่อป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โจมา แกมบัว เสียแชมป์ไปเมื่อ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2537 จากนั้น ปาฮายาไฮได้ชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมั่มเวท IBF เมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538 ซึ่งปาฮายาไฮเป็นฝ่ายแพ้น็อค รัตนพล ส.วรพิน ยก 3 ไม่ได้แชมป์ ศรพิชัย พิษณุราชันย์
ศรพิชัยขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค นีโอ ดาลา ยก 8 ที่ สมุทรสาคร จากนั้น ขึ้นชกชนะรวด โดยเคยชนะคะแนน เจอรี่ ปาฮายาไฮ และชนะน็อค ลี เอสโคปิโด ยก 3 จากนั้นได้ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBU เมื่อ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2539 ชนะคะแนน แองเกิล อันมีนา ที่ เชียงราย ได้แชมป์มาครอง ศรพิชัยชกป้องกันตำแหน่งได้ 5 ครั้ง จนถึง พ.ศ. 2540 ซึ่งประเทศไทยพบกับสภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ หาผู้จัดชกป้องกันตำแหน่งไม่ได้ ศรพิชัยต้องหันไปชกมวยไทยอยู่ระยะหนึ่ง และถูกปลดจากตำแหน่งแชมป์โลกไป เขียวหวาน ยนตรกิจ
เขียวหวานมีภูมิลำเนาเดิมอยู่ที่กรมทหารช่าง เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร เริ่มหัดชกมวยกับชัยยุทธ ยนตรกิจ ขึ้นชกมวยไทยในชื่อเขียวหวาน ยนตรกิจ ขึ้นชกมวยไทยครั้งแรกที่กาญจนบุรี ชนะน็อค ดวลทวน พยัคฆ์น้อย ยก 2 โดยได้รับค่าตัวครั้งแรกที่ 20 บาท จากนั้นขึ้นชกสร้างชื่อเสียงด้วยพลังหมัดซ้ายที่หนักหน่วง ชนะนักมวยที่มีชื่อเสียงหลายคน เช่น สุรชัย ลูกสุรินทร์, คีรีรัตน์ บาร์โบส, อิศรศักดิ์ พันท้ายนรสิงห์, สามารถ ศรแดง, คีรีศักดิ์ บาร์โบส และได้ครองแชมป์มวยไทยเวทีลุมพินี ชนะคะแนน ศรีสวัสดิ์ เทียมประสิทธิ์ จนหาคู่ชกไม่ได้จึงหันมาชกมวยสากล บ๊อบบี้ เบอร์นา
บ๊อบบี้ เบอร์นา (Bobby Berna) หรือโรเบอร์โต เบร์นาร์เดซ (Roberto Bernardez) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 ที่ เมโทรมะนิลา ฟิลิปปินส์ สถิติการชก 38 ครั้ง ชนะ 31 (น็อค 17) เสมอ 1 แพ้ 6 
เบอร์นาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2522 ชนน็อค เบน ฮวนตา ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะรวด จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 ชนะน็อค โรนาลโด ซูมาลิส ยก 11 ได้แชมป์มาครอง และป้องกันแชมป์ไว้ได้ 2 ครั้ง ต่อมา ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC ที่ว่างเมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2526 แพ้น็อค ไฮเม การ์ซา ยก 2 ที่ สหรัฐ ชิงแชมป์ไม่สำเร็จแต่ในไฟต์ต่อมา เขาก็ได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์เฟเธอร์เวท IBF ที่ว่างเมื่อ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2526 ซึ่งเบอร์นาเป็นฝ่ายชนะน็อค ซุห์ ซุงอิน ได้ในยกที่ 10 ถึงถิ่นที่เกาหลีใต้ กลายเป็นแชมป์โลกคนแรกในรุ่นนี้ของสหพันธ์มวยนานาชาติ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 15 เมษายน พ.ศ. 2527 เบอร์นาให้ซุห์ขึ้นชกแก้มืออีกครั้ง แต่คราวนี้เขาเป็นฝ่ายแพ้น็อคไปในยกที่ 10 ที่เกาหลีใต้ เสียแชมป์ไป  เจอร์รี่ พีญาโลซ่า
หลังจากนั้น พีญาโลซาลดลงมาชกในรุ่นแบนตัมเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBO ชนะจอห์นนี่ กอนซาเลซ ได้ครองแชมป์โลกเป็นสมัยที่สอง และป้องกันตำแหน่งครั้งแรกชนะรัตนชัย ส.วรพิน อดีตแชมป์โลกรุ่นนี้ชาวไทย ต่อมา 25 เมษายน พ.ศ. 2552 พีญาโลซาพบกับฮวน มานูเอล โลเปซ แชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBO ซึ่งถือเป็นการชกระหว่างแชมป์โลก ในช่วงเริ่มต้นของการต่อสู้ โลเปซได้เปรียบเล็กน้อยจากการชกที่ใบหน้าและลำตัวของพีญาโลซา แต่หลังจากนั้น โลเปซคุมเกมการชกได้อย่างสิ้นเชิงและชนะน็อคพีญาโลซาได้ในที่สุด ถือเป็นนักมวยคนแรกที่ชนะน็อคเขาได้ ต่อมา พีญาโลซาถูกปลดจากตำแหน่งแชมปืโลกรุ่นแบนตัมเวทเพราะไม่ป้องกันตำแหน่งครบ 1 ปี ใน พ.ศ. 2553 เขาขึ้นชิงแชมปืโลกอีกครั้งกับอีริค โมเรล แต่ไม่ประสบความสำเร็จ โรแลนโด โบฮอล
โรแลนโด โบฮอล () นักมวยสากลชาวฟิลปปินส์ เกิดเมื่อ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ที่เมืองหิมาลายัน ในจังหวัดเนโกรสออกซิเดนตัล ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 52 ครั้ง ชนะ 34 (น็อค 7) เสมอ 3 แพ้ 15 
โบฮอลขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2527 เสมอกับ เบิร์ต บาโก ที่ฟิลิปปินส์ หลังจากนั้น โบฮอลก็ชกชนะรวด มีชกแพ้คะแนน ดาดอย แอนดูจาร์ เมื่อ พ.ศ. 2528 ไปชกแพ้คะแนน ชุน โฮ ที่เกาหลีใต้เมื่อ พ.ศ. 2529 และเสมอกับ ริก บาเฮลอต เมื่อ พ.ศ. 2527 เท่านั้น โบฮอลได้ชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 16 มกราคม พ.ศ. 2531 ชนะคะแนนชอย ชางโฮ อย่างไม่เป็นเอกฉันท์ที่ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท IBF มาครอง โบฮอลป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ แพ้น็อค ดุ๊ก แมกเคนซี ยก 11 ที่ ลอนดอน เมื่อ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2531 หลังจากเสียแชมป์ โบฮอลยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง ชกชนะน็อค ศักดิ์สมุทร สิงห์สมัย ยก 2 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นจูเนียร์แบนตัมเวทที่ว่าง ชนะน็อค มาไพ ณ ราชวัตร ยก 6 ที่ฟิลิปปินส์ เมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2532 ป้องกันตำแหน่งได้ 1ครั้ง จากนั้นไปชกแพ้คะแนน โฮเซ่ วัลเดซที่ฮาวาย และไปป้องกันแชมป์ OPBF ที่ญี่ปุ่นเมื่อ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2532 ปรากฏว่าไปแพ้คะแนน ทัตสุยะ ซูกิ เสียแชมป์ไป ฮวนนิโต รูบิลลาร์
ฮวนนิโต รูบิลลาร์ (Juanito Rubillar) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2520 ที่เมืองมาตี จังหวัดดาเวา ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 65 ครั้ง ชนะ 46 (น็อค 22) เสมอ 7 แพ้ 12 
รูบิลลาร์ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 เสมอกับ รามิล จิเวโร ที่ ฟิลิปปินส์ การชกในช่วงแรกในฟิลิปปินส์นั้น รูบิลลาร์ชกชนะและเสมอ ไม่แพ้ใคร มาแพ้เป็นครั้งแรกเมื่อมาชกในไทยใน พ.ศ. 2541 แพ้น็อค พงษ์ศักดิ์เล็ก ศิษย์คนองศักดิ์ ยก 4 จากนั้น มาชกกับพงษ์สักดิ์เล็กอีกครั้ง ซึ่งคราวนี้ รูบิลลาร์เป็นฝ่ายแพ้คะแนน จากนั้น มาชกแพ้น็อค เม็ดเงิน กระทิงแดงยิม ยก 9 แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง ป.พงษ์สว่าง แพ้คะแนน สุรชัย แสงมรกต ต่อมา รูบิลลาร์ขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นมินิมัมเวท WBCเมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2542 ซึ่งรูบิลลาร์เป็นฝ่ายชนะน็อค ร็อกกี้ พัลมา ยก 4 ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBFเมื่อ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2542 ที่อังกฤษ ปรากฏว่ารูบิลลาร์เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โซลานี เปเตโล ไม่ได้แชมป์  กัตซ์ อิชิมะสึ
กัตส์เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2509 ในช่วงแรก เขาไม่ได้มีชื่อเสียงมากนัก จนกระทั่งมาได้เทรนเนอร์ชาวสหรัฐ เอ็ดดี้ ทาวน์เซนด์ ช่วยปรับปรุงการชกของเขาให้ดีขึ้น เขาขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2513 โดยแพ้น็อค อิสมาเอล ลากูนา จากปานามาในยกที่ 13 ชิงแชมปืโลกรุ่นไลท์เวทของสภามวยโลกและสมาคมมวยโลกไม่สำเร็จ ต่อมาใน พ.ศ. 2515 กัตส์ได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวท ชนะคะแนน ซูนิชิ กาโดตะ ที่เคยชนะน็อคเขามาก่อนได้ ใน พ.ศ. 2516 เขาขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์เวทของสมาคมมวยโลก ปรากฏว่าแพ้น็อคโรเบอร์โต ดูรัน ยก 10 แจ๊ค วีราโน
แจ๊ค วีราโน (Jake Verano) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2524 สถิติการชก 39 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 10) เสมอ 3 แพ้ 16 
วีราโนขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2545 ชนะน็อค โรมาโน เอนาริโอ ยก 1 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ชิงแชมปืโลกเยาวชนรุ่นเฟเธอร์เวท WBC ที่ว่างเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน ทอมมี บราวน์ ที่ออสเตรเลีย จากนั้นได้ขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 4 เมษายน พ.ศ. 2547 แพ้คะแนน เรย์นัลด์ ตรีโบ ที่ ฟิลิปปินส์ วีราโนได้มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2547 ชนะคะแนน จงเจริญ แครี่บอย และใน พ.ศ. 2548 มาชกแพ้น็อค พูนสวัสดิ์ กระทิงแดงยิม ยก 3 จากนั้นได้มาชิงแชมป์ระดับภูมิภาคในไทย 2 ครั้ง คือชิงแชมป์ WBO เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 แพ้คะแนน เทิดศักดิ์ จันทร์แดง และชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2548 แพ้น็อค ทอง ป.โชคชัย ยก 5 วีราโนยังขึ้นชกอย่างต่อเนื่อง และได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2550 เสมอกับ อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ ไม่ได้แชมป์ วีราโน่ขึ้นชกแก้มือกับเอสคาสเนอร์อีกครั้งเมื่อ 18 สิงหาคม ปีเดียวกัน ซึ่งคราวนี้วีราโน่เป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้แชมป์ฟิลิปปินส์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็แพ้คะแนน จูน ทาลาเป้ เสียแชมป์ไปเมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 หลังจากนั้น วีราโน่เริ่มชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นเฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2550 เสมอกับ วาจิบ ซุสวานโต ที่อินโดนีเซีย ไม่ได้แชมป์ ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์อีกสองครั้งแต่ไม่สำเร็จ หลังจากที่ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเธอร์เวทเมื่อ 15 กันยายน พ.ศ. 2554 แพ้น็อค อะโดเนส อากูเอโล ยก 4 วีราโน่ก็แขวนนวมไป จอห์น อารีฟ
จอห์น อารีฟ (John Arief) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 6 (น็อค 1) เสมอ 2 แพ้ 4
จอห์น อารีฟขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 25 มกราคม พ.ศ. 2530 ชนะคะแนน เดมมี ที่ อินโดนีเซีย จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทกับสมุทร ศิษย์นฤพนธ์ ปรากฏว่าเสมอกันไปที่จาการ์ตา จากนั้น อารีฟหันไปชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นมินิมัมเวท คราวนี้ อารีฟเป็นฝ่ายชนะคะแนน นานา ซูฮานา คว้าแชมป์มาครองได้สำเร็จในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2530 เจส มาคา
มาคาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ชนะคะแนน โจโจ ลีบาเรียส ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ ได้มาชกในไทยครั้งแรกเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 แพ้คะแนน ฉัตรชัย อีลิทยิม จากนั้น ได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวทเมื่อ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2535 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้คะแนน อิสกานี ปูมาร์ ไม่ได้แชมป์ ต่อมาใน พ.ศ. 2536 มาคามาชกในไทย แพ้คะแนน แสน ส.เพลินจิต แพ้คะแนน ชิ อินจิน ที่เกาหลีใต้ มาชกแพ้คะแนน ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ ใน พ.ศ. 2537 และในปีนี้เอง มาคาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวท เมื่อ 29 เมษายน ชนะคะแนน แซมมวล ดูรัน และป้องกันแชมป์ไว้ได้ 3 ครั้ง ก่อนจะได้ชิงแชมป์ OPBF ที่ว่างถึงสองครั้งใน พ.ศ. 2538 แต่ไม่สำเร็จ โดยครั้งแรก แพ้คะแนน ชิ อินจิน เมื่อ 23 เมษายน ที่เกาหลีใต้ อีกครั้ง แพ้คะแนน โอห์ ชังคยุน เมื่อ 6 กันยายน ที่เกาหลีใต้ หลังจากนั้น มาคา ขึ้นชกป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้อีก 2 ครั้ง และมาชกนอกรอบ แพ้คะแนน ดาวรุ่ง ชูวัฒนะ เมื่อ พ.ศ. 2539 คอนราโด วาสเควซ
คอนราโด วาสเควซ () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 4 แพ้ 8
วาสเควซขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 30 เมษายน พ.ศ. 2514 ชนะน็อค วิค วิซการ์รา ยก 4 ต่อมาได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2517 เสมอกับถนอมจิต สุโขทัยที่กรุงเทพฯ ไม่ได้แชมป์ จากนั้น ได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวทที่ว่างอีกครั้งเมื่อ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 แพ้คะแนน เวนิส บ.ข.ส. ไม่ได้แชมป์อีก จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวทเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 แพ้คะแนน โรแลนโด นาวาเรตเต ไม่ได้แชมป์ วาสเควซได้เดินทางไปชกมวยที่สหรัฐตั้งแต่ปลายปี พ.ศ. 2518 และชกชนะติดกันสามครั้ง จึงได้ชิงแชมป์มวยสากลของรัฐแคลิฟอร์เนียเมื่อ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ชนะคะแนน โฮเซ่ เดล ริโอ ได้แชมป์มาครอง วาสเควซยังชกในสหรัฐจนถึง พ.ศ. 2521 หลังจากชกแพ้น็อค โรเบอร์โต รูบัลดิโน ยก 8 เมื่อ 11 พฤศจิกายน แล้ว วาสเควซก็แขวนนวมไป เบรย์ ไวแอ็ตต์
วินแดม ลอว์เรนซ์ โรทันดา (Windham Lawrence Rotunda; เกิด 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1987) นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่ปัจจุบันเซ็นสัญญากับWWEในนาม เบรย์ ไวแอ็ตต์ (Bray Wyatt) เป็นหลานของแบล็กแจ็ก มูลลิแกน ลูกชายของไมค์ โรทันดา และพี่ชายของโบ ดัลลัส เฟรดดี้ คัสติญโญ
คัสติญโญเริ่มชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2514 แค่ขึ้นชกครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้น็อค กูดี เอสปาดาส ยก 4 ถึงจะแพ้ตั้งแต่การชกครั้งแรกแต่คัสติญโญก็ไม่ท้อ ขึ้นชกต่อไปจนชนะติดต่อกันหลายครั้ง กระทั่ง พ.ศ. 2521 จึงได้ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC คัสติญโญ เป็นฝ่ายชนะน็อค หลุยส์ เอสตาบา ยก 14 ได้ครองแชมป์โลกแต่พอป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็มาเสียแชมป์ให้เนตรน้อย ศ.วรสิงห์ที่กรุงเทพฯ เรย์ โอราอิส
เรย์ โอราอิส () หรือเรย์นัลโด โอราอิส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2527 ที่เมืองมาลิตโบก จังหวัดเลย์เตใต้ ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) เสมอ 1 แพ้ 15 
โอราอิสขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 29 เมษายน พ.ศ. 2543 เสมอกับ จอยเซน อาลอง ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ โดยเคยชกชนะคะแนน โจโจ้ โรดรีโก โอราอิสได้ขึ้นชิงแชมป์ครั้งแรกเมื่อ 6 กันยายน พ.ศ. 2545 โดยมาชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC แพ้คะแนน สาลิกาเล็ก อ.เอกรินทร์ มาชกนอกรอบ ชนะคะแนน สำราญศักดิ์ สิงห์มนัสศักดิ์ จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 14 มีนาคม พ.ศ. 2546 แพ้คะแนน โอเล่ห์ดง ศักดิ์เสมอชัย จากนั้นมาชกแพ้น็อค ขุนศึก ลูกพระบาท ยก 1 แพ้คะแนน วิษณุ ก่อเกียรติยิม ไปชกนอกรอบที่ญี่ปุ่น ชนะน็อค มาโกโตะ มิยากิ ยก 8 และแพ้คะแนน เคน นากาจิมะ เมื่อ พ.ศ. 2547 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ WBF รุ่นมินิมัมเวทที่ว่าง แพ้น็อค เบนจี้ โซรอลลา ยก 7 เมื่อ 25 กันยายน พ.ศ. 2547  ซีซาโร
ที่ 6 สิงหาคม 2005 Castagnoli ได้เปิดตัวโปรกองโจรมวยปล้ำสูญเสียไปกับโจอี้ไรอัน ที่ 2 กันยายน 2006 Castagnoli ป้อนการต่อสู้ครั้งแรกของเขาในลอสแอแข่งขัน แต่จบลงด้วยการถูกตัดออกในรอบแรกโดยแจ็ก อีแวนส์ เมื่อวันที่ 21 ตุลาคมที่สยองขวัญธุรกิจ Castagnoli และฮีโร่พยายามที่จะชนะแชมป์ทีม PWG ที่จะถือสี่ชุดที่แตกต่างกันของชื่อแท็กทีมไปพร้อมๆกัน แต่ก็ไม่สามารถที่จะปลดแชมเปียนซูเปอร์มังกรและดาวี่ริชาร์ด พวกเขาได้รับการจับคู่สำหรับแชมป์อีกในช่วงการแข่งขัน DDT4 ปี 2007 แต่พ่ายแพ้ในรอบแรกโดย Briscoes ในเดือนสิงหาคม 2007 Castagnoli แข่งขันในการรบที่สองของเขาของ Los Angeles เขาแพ้ดั๊กวิลเลียมส์ในรอบแรก แต่แพ้ Pac ในครั้งที่สอง จอห์น ซีนา
ซีนาได้ฝึกฝนในสมาคม Ultimate University โดยใช้ชื่อในการปล้ำว่า เดอะ โปรโตไทพ์ หรือ มิสเตอร์พี[7][3] และได้แชมป์เฮฟวี่เวท ในเดือนเมษายน 2000 และได้แชมป์แทคทีมคู่กับ ริโก คอนสแตนติโน 2 สมัย[18] และในปี 2001 ซีนาได้เซ็นสัญญากับ WWF (ภายหลังเปลี่ยนเป็น WWE ในปี 2002–ปัจจุบัน) ในสไตล์เด็กแร็พและในปัจจุบันในสไตล์ทหาร จอห์น โลรีนายติส
จอห์นยังคงขึ้นปล้ำจนในช่วงปี 1995 - 1996 เขาได้รับโหวตเสียงในฐานะแมตช์ 5 ดาว โดยปี 1995 จับคู่กับ สตีฟ วิลเลยมส์ เจอกับ มิตสึฮะรุ มิซะวะ และ เคนตะ โคะบะชิ ในวันที่ 4 มีนาคม 1995 และวันที่ 7 มิถุนายน 1996 มิตสึฮะรุ มิซะวะ และ จุน อะกิยะมะ ซึ่งยังได้รางวัลแมตช์แห่งปีอีกด้วย จนถึงปี 2000 เขาประกาศอำลาบนสังเวียนและบินกลับมาอเมริกาโดยไปรับตำแหน่งบูเกอร์ที่ WCW จนเจ๊งเลยย้ายมา WWE ในตำแหน่ง road agent ทำหน้าที่ตรงนี้จนในปี 2004 เขามารับหน้าที่ในฝ่ายบุคลากรจนในปี 2007 ได้เลื่อนตำแหน่งในฐานะหัวหน้าฝ่ายบุคลากรจนถึงปัจจุบัน[6][7] มนัส บุญจำนงค์
ในการชกมวยสากลอาชีพครั้งที่ 6 กับ ไรอัน ฟอร์ด นักมวยชาวแคนาดา ซึ่งเป็นอดีตแชมป์การต่อสู้แบบผสมผสาน (MMA) ที่อำเภอแม่ริม จังหวัดเชียงใหม่ ร่วมรายการเดียวกับฟ้าลั่นจูเนียร์ ศักดิ์กรีรินทร์ ชิงแชมป์สหพันธ์มวยนานาชาติ แพนแปซิฟิกที่ว่าง กับ เลสเตอร์ อาบูตัน นักมวยชาวฟิลิปปินส์ มนัสเป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอไปในต้นยกที่ 5 หลังจากถูกหมัดขวาของฟอร์ดเข้าอย่างจังที่เบ้าตาซ้าย ในยกที่ 4 ทำให้เจ็บไม่สามารถชกต่อได้ ทำให้มนัสแพ้ครั้งแรกในการชกมวยสากลอาชีพ โรเมโอ โอปรีอาซา
โรเมโอ โอปรีอาซา (Romeo Opriasa) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 28 ครั้ง ชนะ 9 (น็อค 2) เสมอ 3 แพ้ 16 
โอปรีอาซาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน แดนนี่ ดูรัน ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกที่ฟิลิปปินส์ชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ 3 ครั้ง แพ้รวด รวมทั้ง แพ้น็อค มุน ซังกิล ยก 2 เคยมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2532 แพ้คะแนน ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ และไปชกที่ญี่ปุ่นเสมอกับ มิชิโนริ ฮาชิโมโตะ จากนั้น โอปรีอาชาได้ชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท IBFที่ว่างเมื่อ 30 มกราคม พ.ศ. 2533 แพ้คะแนน ซาโตชิ ชิเงกิ ที่ญี่ปุ่น ไม่ได้แชมป์ จากนั้นมาชิงแชมป์เงารุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBC เมื่อ 1 พฤษภาคม ปีเดียวกัน แพ้คะแนน ต่อศักดิ์ ศศิประภายิม ที่ กรุงเทพฯ และ โอปรีอาซาได้ไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้ ชนะคะแนน โช ซุกฮวี แต่หลังจากนั้น โอปรีอาซาชกแพ้ตลอด มีเสมอเพียงครั้งเดียว โดยมาชกไนไทยสองครั้ง แพ้คะแนน สิงห์ สิงห์ชัชวาล เมื่อ พ.ศ. 2533 และแพ้น็อค ถนอมศักดิ์ ศิษย์โบ๊เบ๊ ยก 7 และไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์ฟลายเวทที่อินโดนีเซียเมื่อ 2 กันยายน พ.ศ. 2534 แพ้คะแนน แลมฮ็อต ซิมาโมรา โอปรีอาซาขึ้นชกครั้งสุดท้ายเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2535 แพ้ทีเคโอ นาธาน สติง ยก 3 ที่ ออสเตรเลียเพราะได้รับบาดเจ็บที่มือจนชกต่อไม่ได้ หลังจากนั้น โอปรีอาซาก็แขวนนวมไป โรเดล มายอล
มายอลขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ชนะน็อค โจเซฟ วีญาซิส ยก 6 ต่อมา ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2543 ชนะน็อค อัล ทาราโซนา ยก 1 และขึ้นชกชนะรวดจนได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นมินิมัมเวทเมื่อ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2546 ชนะน็อค เกนกิ โอนากะ ยก 1 ที่ ญี่ปุ่น และป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 3 ครั้ง แล้วขึ้นชกตัดเชือกเพื่อหาผู้ชนะไปชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBC เมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2549 ชนะน็อค โลเรนโซ เตรโย ยก 4 ที่ เม็กซิโก จากนั้น มายอลได้ชิงแชมป์โลกรุ่นนี้กับเด่น จุลพันธ์เมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 แต่เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ไม่ได้แชมป์ มายอลเลื่อนรุ่นขึ้นมาชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท IBF เมื่อ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ที่ สหรัฐแต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค ยูลิเซส โซลิส ยก 8 ไม่ได้แชมป์อีก มายอลกลับมาชิงแขมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ชนะน็อค อาร์ดิน เดียเล ยก 7 จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBO เมื่อ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2552 ปรากฏว่าเสมอกับอีวาน คัลเดรอนโดยเทคนิค เพราะคัลเดรอนแตกจนชกต่อไม่ได้ในยกที่ 4 ทั้งคู่ชกแก้มือกันอีกครั้งเมื่อ 12 กันยายน ปีเดียวกันที่เปอร์โตริโก ปรากฏว่ามายอลเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโดยเทคนิค ชิงแชมป์ไม่สำเร็จอีกครั้ง เควิน โอเวนส์
สตีนแรกที่พัฒนาความสนใจในมวยปล้ำอาชีพหลังจากที่ดูการแข่งขันระหว่าง ชอว์น ไมเคิลส์ และดีเซล ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 11[1] สามปีต่อมาพ่อแม่ของเขาได้รับอนุญาตให้เขาเริ่มต้นการฝึกอบรมกับเสิร์จ Jodoin มวยปล้ำที่อยู่ในควิเบก[1] ต่อปีเขาเริ่มการฝึกอบรมกับฌาค Rougeau[1] นอกจากนี้เขายังได้รับการฝึกฝนกับเทอร์รี่เทย์เลอร์ซึ่งเขาได้เรียกว่า "ครูฝึกหลัก" ของเขา[5] สตีนมีการแข่งขันครั้งแรกของเขาในวันเกิดของเขาที่สิบหกใน L'Assomption ควิเบกในวันที่ 7 พฤษภาคม 2000[1] สตีนได้รับการฝึกฝนและมี Rougeau ปล้ำกับโปรโมชั่น Rougeau สำหรับสี่ปีก่อนที่จะเริ่มต้นที่จะต่อสู้กับโปรโมชั่นหลายแคนาดาอื่น ๆ รวมทั้งการต่อสู้ระหว่างซินดิเค[1] ไรแบ็ก
รีฟส์เริ่มดูมวยปล้ำตอนอายุ 8 และได้รับอนุญาตให้สั่นกระดิ่งที่โลกสดมวยปล้ำเหตุการณ์สภาและเป็นผู้เข้าพักสั่นระฆังตอนอายุ 12 อยากที่จะกลายเป็นนักมวยปล้ำอาชีพรีฟส์ เริ่มยกน้ำหนักที่อายุ 12 ปี เขาได้รับฉายา "Silverback" เป็นวัยรุ่นหลังจากที่เพื่อนในวัยเด็กพูดติดตลกว่าเขาคล้ายกับกอริลลาและต่อมานำมาใช้เป็นส่วนหนึ่งของชื่อวงของเขา รีฟส์เก่งเบสบอลและฟุตบอลขณะที่เข้าร่วมตะวันตกโรงเรียนมัธยมและ Palo Verde โรงเรียนมัธยม นอกจากนี้เขายังเล่นเบสบอลวิทยาลัยในช่วงปีแรกของเขาที่วิทยาลัยชุมชนในภาคใต้เนวาดา แต่ขาหักและจบลงที่ขาดหายไปสองฤดูกาล รีฟส์เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยเนวาดาลาสเวกัสและเข้าไปในโปรแกรมการจัดการออกกำลังกาย ไอวอรี (นักมวยปล้ำ)
ลิซา แมรี มอเรตตี (Lisa Mary Moretti) เกิด เป็นมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุชาวอเมริกัน เธอเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับเวลาของเธอกับ World Wrestling Entertainment (WWE หรือเดิม World Wrestling Federation) ระหว่างปี 1999 และ 2005 ภายใต้ชื่อบนสังเวียน ไอวอรี (Ivory) เธอเริ่มต้นอาชีพและเปิดตัวเป็นครั้งแรกกับสมาคมอิสระ Gorgeous Ladies of Wrestling (GLOW) ในนาม ทีนา เฟร์รารี (Tina Ferrari) ตั้งแต่ช่วงกลางถึงปลายทศวรรษที่ 1980 เธอเปิดตัวกับ World Wrestling Federation ในปี 1999 ในฐานะผู้จัดการของ D'Lo Brown & Mark Henry ได้แชมป์ WWE Women's Championship 3สมัยก่อนที่จะกลายเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มอธรรม Right to Censor บทบาทของกลุ่มนี้มีมุมมองทางการเมืองแบบอนุรักษนิยมที่เข้มงวด จอห์นนี วาเลนไทน์
ในปี 1975 เขาได้รับบาดเจ็บในอุบัติเหตุเครื่องบินตก; เขาได้รับความเดือดร้อนเสียกลับมาและถูกบังคับให้ออกจากมวยปล้ำ เขาทำงานช่วงสั้น ๆ เป็นผู้จัดการก่อนจะเกษียณไปโดยสิ้นเชิง เขาได้รับความเดือดร้อนจากปัญหาสุขภาพหลายช่วงเกษียณอายุของเขาซึ่งแย่ลงมากหลังจากการล่มสลายในปี 2000 เขาเสียชีวิตในปีต่อมา จอห์น โลรีนายติส
ในรอว์ 18 มิถุนายน โลรีนายติสออกมากล่าวอำลาแฟนๆ บอกว่าก่อนจะถูกไล่ออกเขาได้จัดแมตช์ในศึกรอว์ คืนนี้เอาไว้ล่วงหน้าแล้ว คือ ซีนาเจอกับ บิ๊กโชว์, โอทังกา และตัวเขาเอง โดยก่อนเริ่มแมตช์ บิ๊กโชว์เอาไมค์มากล่าวขอบคุณโลรีนายติสที่มอบสัญญาพิเศษให้กับเขา แต่เขาได้พิสูจน์แล้วว่าเขาสามารถจัดการกับซีนาได้ด้วยตัวคนเดียว ดังนั้นคืนนี้เขาจะไม่ขอปล้ำแมตช์นี้ บิ๊กโชว์เดินจากไป จนเหลือเพียงโลรีนายติสกับโอทังกา สุดท้ายโลรีนายติสก็ถูกโอทังกา ทิ้งให้ปล้ำคนเดียว เพราะแกล้งทำเป็นเจ็บ ซีนาเลยจัดการใส่ Attitude Adjustment เล่นงานใส่โลรีนายติสไปสองรอบ และใส่ท่า STF จนตบพื้นยอมแพ้ไป รอนนี่ มากราโม
รอนนี่ มากราโม (Ronnie Magramo) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2515 ที่ มินโดโรตะวันออก ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 45 ครั้ง ชนะ 35 (น็อค 22) แพ้ 10 
มากราโมขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2532 ชนะน็อค อัลลัน ฮิตซิน ยก 2 แต่ขึ้นชกครั้งต่อมาก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนอลา วิลลามอร์ หลังจากนั้น มากราโมเป็นฝ่ายชกชนะน็อครวดจนถึง พ.ศ. 2535 มีเพียงแพ้คะแนนแซมมี ไทสัน ปากาดวนครั้งเดียวเมื่อ พ.ศ. 2533 แต่อีกปีต่อมาก็ชกแก้มือชนะน็อคปากาดวนได้ มากราโมเดินทางมาชกในประเทศไทยครั้งแรกเมื่อ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2535 ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้แตก พิชิต ศิษย์บางพระจันทร์ในยกที่ 8 ต่อมา มากราโมขึ้นชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นมินิมัมเวท แต่ก็แพ้น็อค อลา วิลลามอร์ในยกที่ 8 เมื่อ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2535 ไม่ได้แชมป์มาครอง อานิส โรกา
อานิส โรก้า (Anis Roga) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย เกิดเมื่อ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 ที่เมืองเอนเดอ สถิติการชก 20 ครั้ง ชนะ 16 (น็อค 8) เสมอ 3 แพ้ 1 
โรกาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 เมษายน พ.ศ. 2538 ชนะน็อค พยัคฆ์ นครหลวงโปรโมชั่น ยก 9 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์เงารุ่นไลท์ฟลายเวท IBF ชนะคะแนน เอกวิทย์ สิงห์ชัชวาล เมื่อ 24 มีนาคม พ.ศ. 2539 และป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง ชนะน็อค ชัยเดช จ.เจริญ ยก 11 แล้วโรกาก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท IBF เมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2540 แต่ทำได้เพียงเสมอกับ มานูเอล เฮซุส เออร์รีรา ที่ อินโดนีเซีย โรกามีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกอีกครั้งในอีก 8 เดือนต่อมา ที่สหรัฐ แต่คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้น็อค เมาริซิโอ พาสตรานา ยก 4 ไม่ได้ครองแชมป์โลก วาล เวนิส
ฌอน อัลเลน มอร์ลีย์ (Sean Allen Morley) เกิดวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ. 1971 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพกึ่งเกษียณอายุชาวแคนาดา เป็นที่รู้จักกันภายใต้ชื่อ วาล เวนิส (Val Venis) เขาเป็นที่รู้จักกันดีสำหรับการร่วมสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชั่น/เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ จากปี 1998 ถึง 2009 เคยเข้าร่วมสมาคม Consejo Mundial de Lucha Libre และ โทเทิลนอนสต็อปแอคเชินเรสต์ลิง จูน อาร์ลอส
จูน อาร์ลอส หรือ เนสเตอร์ ซี อารูลอส () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 30 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 สถิติการชก 57 ครั้ง ชนะ 33 (น็อค 15) เสมอ 4 แพ้ 20 
อาร์ลอสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2536 เสมอกับวิเซนเต อันดราเลส ซึ่งอาร์ลอสขึ้นชกแก้มือและเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ในการชกครั้งต่อมา หลังจากนั้น อาร์ลอสชกชนะรวด มาแพ้ครั้งแรกเมื่อเป็นฝ่ายแพ้คะแนนโรแลนโด ทูยูกอน เมื่อ พ.ศ. 2537 ซึ่งอาร์ลอสสามารถชกแก้มือ เป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ในอีก 2 ปีต่อมา และเคยไปชกนอกรอบที่เกาหลีใต้เมื่อ พ.ศ. 2538 แพ้คะแนน ชอย โยซัม และคิม จินโฮ อาร์ลอสมีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2539 โดยขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF ที่ว่างที่จ.ยะลา ซึ่งอาร์ลอสเป็นฝ่ายแพ้คะแนนรัตนพล ส.วรพินไป หลังจากนั้น อาร์ลอสเดินทางไปชกที่เกาหลีใต้กับซุห์ มยุงวู สองครั้งใน พ.ศ. 2539 – 2540 ซึ่งครั้งแรกอาร์ลอสเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ส่วนในการชกครั้งที่สอง อาร์ลอสเป็นฝ่ายชนะน็อคในยกที่ 6 จอห์นนี การ์กาโน
จอห์น แอนโทนี นิโคลัส การ์กาโน (John Anthony Nicholas "Johnny" Gargano) เกิด 14 สิงหาคม ค.ศ. 1987 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เซ็นสัญญาปล้ำอยู่กับWWE มวยสากล
กีฬามวยสากลแพร่หลายเข้าสู่เอเชียครั้งแรกที่ประเทศฟิลิปปินส์ผ่านทางสหรัฐอเมริกา เริ่มแพร่หลายเข้าสู่ทวีปเอเชียหลังจากสงครามสหรัฐอเมริกา-สเปนเมื่อ พ.ศ. 2441 ผลของสงคราม สเปนต้องยกฟิลิปปินส์ให้สหรัฐอเมริกา มวยสากลแพร่จากสหรัฐเข้าสู่ฟิลิปปินส์ โดยเฉพาะที่มะนิลา มีนักมวยจากฟิลิปปินส์ไปชกที่สหรัฐมากโดยเฉพาะที่ฮาวาย จากนั้นจึงแพร่หลายต่อไปยังญี่ปุ่นวงการมวยในเอเชียซบเซาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และฟื้นตัวอีกครั้งหลังสงคราม มวยสากลเป็นที่นิยมในญี่ปุ่นหลังสงคราม การชกมวยสากลระดับนานาชาติครั้งแรกในญี่ปุ่นเริ่มเมื่อ พ.ศ. 2467 ที่โตเกียวโดยเตอิโกะ โอกิโน ขึ้นชกกับยัง กอนซาเลซจากฟิลิปปินส์ ผลการชกปรากฏว่าเสมอกัน ฮอนนี กอนซาเลส
กอนซาเลซขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกเมื่อ 29 ตุลาคม 2548 ชนะน็อค รัตนชัย ส.วรพิน ยก 7 ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้งแล้วข้ามรุ่นไปชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวท WBC เมื่อ 16 กันยายน 2549 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค อิสราเอล วาสเควซ ยก 10 หลังจากนั้น กลับมาป้องกันแชมป์ขององค์กรมวยโลกได้อีกครั้งก็เสียแชมป์ให้เจอร์รี่ พีญาโลซาไป หลังจากนั้น กอนซาเลซข้ามมาชกในรุ่นที่ใหญ่ขึ้น และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์แบนตัมเวทของสภามวยโลก ก็เป็นฝ่ายแพ้โตชิอากิ นิชิโอกะไป จากนั้น กอนซาเลซเลื่อนขึ้นมาชกในรุ่นเฟเธอร์เวท ได้ครองแชมป์ WBC Fecarbox รุ่นเฟเธอร์เวท และแชมป์โลกรุ่นเฟเธอร์เวท WBC โดยเป็นฝ่ายชนะน็อคโฮซูมิ ฮาเซกาว่า ยก 4 ป้องกันตำแหน่งได้ 4 ครั้งก็เสียแชมป์ให้ดาเนียล ปองเช่ เดอ ลีอองไป โรเบร์โต ดูรัน
ดูรันเกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1951 ที่เมืองเอลชอร์ริโย ประเทศปานามา เริ่มชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1967 ในรุ่นไลต์เวต ทำสถิติชนะรวดจนได้ชิงแชมป์โลกในรุ่นไลต์เวต สมาคมมวยโลก (WBA) กับ เคน บูชาแนน นักชาวสกอตแลนด์ ที่นิวยอร์กซิตี เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1972 ดูรันสามารถเอาชนะน็อกบูชาแนนไปได้ในยกที่ 13 จากนั้นดูรันได้ชกนอกรอบอีก 3 ครั้ง 2 ครั้งแรกสามารถเอาชนะน็อกนักมวยโนเนมได้เพียงยกแรก แต่ในครั้งที่ 3 ดูรันต้องพบกับความพ่ายแพ้ครั้งแรกในชีวิตแก่นักมวยชาวเปอร์โตริโก เอสเตบัน เด เฮซุส ซึ่งต่อมากลายมาเป็นคู่ปรับคนสำคัญอีกคนหนึ่งของดูรัน เรย์ โอราอิส
โอราอิสได้ชิงแชมป์โลกเยาวชนรุ่นมินิมัมเวท WBC กับโอเล่ห์ดงอีกครั้งเมื่อ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 แต่คราวนี้เป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 6 มาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2549 แพ้คะแนน สายรุ้ง อ.สุวรรณศิลป์ แต่ก็ขึ้นชกในฟิลิปปินส์ชนะคะแนน โรแลนโด ทูยูกอน และชนะน็อค โนเอล ทูนาเกา ยก 3 จากนั้น มาชิงแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 แพ้น็อค เนตร ศศิประภายิม ยก 3 โดยโอราอิสถูกเนตรชกลงไปนับแปดถึง 2 ครั้งในยกที่ 2 ก่อนจะแพ้น็อคไปในที่สุด โอราอิสไปชกชนะที่ฟิลิปปินส์อีก 3 ครั้ง ก่อนจะมาชิงแชมป์ WBC เอเชียรุ่นฟลายเวทเมื่อ 21 มีนาคม พ.ศ. 2551 ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคเด่นเก้าแสน เก้าวิชิต ยก 3 จากนั้น โอราอิสก็ไม่ได้ขึ้นชกมวยอีกเลย จอห์นนี่ เหงียน
จอห์นนี เหงียน เกิดที่จังหวัดบินดง เวียดนามใต้ เมื่ออายุได้ 8 ปี ช่วงที่เกิดสงครามเวียดนาม ครอบครัวเขาขึ้นเรืออพยพออกนอกประเทศ ไปอยู่ที่ลอสแอนเจลิส สหรัฐอเมริกา เขาเป็นลูกครึ่งเวียดนาม-จีน เนื่องจากมีมารดาเชื้อสายจีน เขาฝึกศิลปะการต่อสู้เช่น กังฟู ไอคิโด้ ไต้ชิ และวูซู จอห์นนี่ยังเป็นนักกีฬาวูซูทีมชาติสหรัฐ และเคยได้รับเหรียญทองในการแข่งขัน Pan America Form and Sword ในปี พ.ศ. 2541 และเริ่มงานเป็นนักแสดงแทนในบทบู๊ ตั้งแต่ พ.ศ. 2540 ในภาพยนตร์ซีรีส์ "Buffy the Vampire Slayer" และภาพยนตร์ "Mortal Kombat" เฟอร์นันโด วาร์กัส
วาร์กัสในวัยเด็กมีชีวิตที่เสเพล เพราะความยากจนของครอบครัว จึงเริ่มต้นชกมวยจากมวยสากลสมัครเล่น จนกระทั่งติดทีมชาติสหรัฐอเมริกาได้ไปแข่งในกีฬาโอลิมปิก 1996 ที่แอตแลนตา รัฐจอร์เจีย ในรุ่นไลท์มิดเดิลเวท แต่ทว่าตกรอบที่สอง เมื่อเป็นฝ่ายแพ้ให้กับ มาเรียน ซีเมียน นักมวยชาวโรมาเนียไป 8-10 หมัด เดอะมิซ
ตุลาคม 2004 เขาได้เข้าร่วมประกวดแข่งขันทัฟ อีนัฟซีซั่น4 โดยผู้ชนะจะได้เซ็นสัญญากับWWE เป็นเงินรางวัล $1,000,000 ซึ่งเขาได้รองชนะเลิศ[1][3][4][5][6] จากนั้นเขาได้ไปฝึกมวยปล้ำกับค่าย Deep South Wrestling (DSW)[1][7] และ Ohio Valley Wrestling (OVW)[1][8][9][10][11] และเปิดตัวกับWWEในปี2006[12][13][14] ในช่วงปลายปี 2007 ได้มาอยู่ECWและร่วมทีมกับจอห์น มอร์ริสัน[15][16] คว้าทั้งแชมป์โลกแท็กทีมและแชมป์แท็กทีม WWE และยังได้รับรางวัลสแลมมีอะวอร์ดประเภทแท็กทีมแห่งปี 2008[17] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25เสียแชมป์ให้คาร์ลีโตและปรีโมแบบลัมเบอร์แจ็กแมตช์[18] หลังจากที่มิซได้แยกปล้ำเดี่ยวจากการดราฟท์มาอยู่รอว์[19] ก็ได้คว้าแชมป์ยูเอสมาจากโคฟี คิงส์ตันเป็นแชมป์เดี่ยวเส้นแรกในWWE[20][21][22][23] และยังคว้าแชมป์แท็กทีมยูนิฟายด์ร่วมกับบิ๊กโชว์ที่ได้มาจากทีมดี-เจเนอเรชันเอ็กซ์(ทริปเปิลเอชและชอว์น ไมเคิลส์)ในนามโชมิซ ทำให้มิซครองแชมป์ถึง3เส้น[24][25][26] ในNXTมิซได้มีบทเป็นผู้ฝึกสอน(Pro)ให้กับแดเนียล ไบรอัน[27] ต่อมาเสียให้เดอะฮาร์ทไดนาสตี้(เดวิด ฮาร์ท สมิธและไทสัน คิด) ทำให้บิ๊กโชว์โกรธและชกหน้ามิซจนสลบคาเวทีและแตกทีมกันในที่สุด[28] เวนิส บ.ข.ส.
เวนิสเกิดวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2493 ที่อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม ต้นตระกูลของเวนิสล้วนต่างเป็นนักมวยมากันทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นปู่ พี่ชาย หรือลุง เวนิสเริ่มชกมวยไทยครั้งแรกแถวบ้านใช้ชื่อว่า "นิดเดียว พลายทอง" ขณะยังเป็นนักเรียนอยู่ที่โรงเรียนปิยะมหาราชาลัย มีฝีมือดีใช้ได้พอสมควร จากนั้นจึงได้เดินทางเข้ามาชกในกรุงเทพมหานครในชื่อ "เวนิส บ.ข.ส." ที่เวทีราชดำเนิน ในรายการ "จ้าวสุริยา" ของโปรโมเตอร์ จวน สุริยะกุล ชนะติดต่อกันหลายครั้งโดยเฉพาะลูกเตะก้านคอ และหมัดซ้ายที่หนักหน่วงรุนแรง จอห์น โลรีนายติส
ในรอว์ 21 พฤษภาคม โลรีนายติสออกมาด้วยรถสกู๊ตเตอร์ไฟฟ้า และต้องใช้ไม้ค้ำเดิน โลรีนายติสบอกว่าเขาได้รับบาดเจ็บหนักจนร่างกายซีกซ้ายขยับไม่ได้แต่ไม่เป็นไรหรอก เพราะชั้นชนะนายแล้ว และจากการบาดเจ็บนี้ชั้นขอประกาศเลยว่านับจากนี้ไปห้ามซูเปอร์สตาร์คนไหนมาทำร้ายเขาอีก ไม่อย่างนั้นจะถูกไล่ออกทันที และขอแนะนำคู่ต่อสู้คนต่อไปของซีนา ในโนเวย์เอาท์ (2012) นั่นคือ บิ๊กโชว์ ในรอว์ 11 มิถุนายน โลรีนายติสออกมาแต่ยังไม่ทันพูดอะไร วินซ์ก็ออกมา โลรีนายติสจะขอจับมือแต่ วินซ์ไม่ยอมจับ วินซ์บอกว่า คืนนี้จะมาประเมิณผลงานของนาย ไหนลองบอกเหตุผลมาซิว่าทำไมชั้นถึงไม่ควรจะไล่แกออกในคืนนี้ โลรีนายติสบอกมีเพียงเหตุผลเดียวคือ "People Power" ผมจะทำให้ รอว์ ตอนที่ 1,000 เป็นวันที่ผู้ชมมีความสุขที่สุด วินซ์ถามคนดูว่าชอบมั้ย คนดูโห่ โลรีนายติสอ้างถึงความสามารถในการบริหารของตัวเองแต่ วินซ์บอกว่าแกเซ็น บร็อก เลสเนอร์ มาแล้วก็ทำให้เราถูกฟ้องถึงสองคดี นั่นเรียกว่าบริหารดีเหรอ โลรีนายติสบอก เรื่องของเลสเนอร์นั้นไม่ใช่ความผิดของผมแต่เป็น ทริปเปิลเอช ต่างหาก วินซ์บอก แล้วการเซ็นสัญญา บิ๊กโชว์กลับมาโดยให้ค่าจ้างสูงลิบลิ่วล่ะไอ้อ้วนนี่ฝีมือห่วยแตกมาตั้งแต่ปี 1999 แล้วเอามันกลับมาทำไม โลรีนายติสบอก แค่เพราะว่า DX เคยจับหัวคุณมุดใส่ตูดบิ๊กโชว์ ไม่ได้หมายความว่าเขาห่วยนะ โลรีนายติสบอกว่าสตาร์ทุกคนต่างก็เห็นผมเป็นดั่งเพื่อนของพวกเขาทั้งนั้น เชมัส ออกมา และบอกว่า โลรีนายติสช่างเป็นเพื่อนที่ดีจริงๆ ปรับเงิน 5 แสน แล้วยังบังคับให้ขอโทษเพียงเพราะชั้นวิ่งชนอีกต่างหาก วินซ์บอกว่าถ้าคืนนี้ โลรีนายติสทำผลงานได้ไม่น่าประทำใจละก็โดนไล่ออกแน่ ในช่วงท้ายรายการ วินซ์ออกมาพร้อมกับ รปภ.อีกหลายคน เพื่อมาตัดสินอนาคตของโลรีนายติส วินซ์เรียกโลรีนายติสออกมา โลรีนายติสบอกว่าไม่ต้องเอา รปภ.ออกมาด้วยก็ได้ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจอย่างไรผมก็ไม่ทำร้ายคุณหรอก วินซ์บอก รปภ.พวกนี้ไม่ได้มีไว้สำหรับชั้นแต่มีไว้ส่งนายออกไปจากสนามออกไปจากธุรกิจของชั้น วินซ์เตรียมจะไล่โลรีนายติส ออกแต่บิ๊กโชว์ออกมาขัดจังหวะ บิ๊กโชว์บอกว่า โลรีนายติสทำสิ่งผิดพลาดไปบ้าง แต่เขาก็ทำสิ่งที่ถูกต้องคือให้สัญญาพิเศษกับชั้น ทำให้ชั้นสามารถทำอะไรก็ได้นายอาจจะไล่ชั้นออกได้แต่นั่นก็หมายความว่านายต้องจ่ายเงินหลายล้านให้กับชั้นไปอีกหลายปี โดยไม่ได้อะไรตอบแทน ที่ผ่านมาชั้นต้องแต่งตัวเป็นไอ้โน่นไอ้นี่ ทำตัวเอนเตอร์เทนเพื่อให้คนดูหัวเราะชอบใจทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะนายสั่งให้ชั้นทำทั้งนั้นซีนา ออกมาล้อเลียน บิ๊กโชว์และโลรีนายติส สุดท้ายซีนากับบิ๊กโชว์ ก็ต่อยกัน โลรีนายติสกับวินซ์พยายามเข้าไปห้ามแต่กลายเป็นบิ๊กโชว์ปล่อยหมัดพลาดไปน็อควินซ์ ในศึก โนเวย์เอาท์ บิ๊กโชว์ได้เจอกับซีนา โดยถ้าบิ๊กโชว์แพ้ โลรีนายติสจะถูกไล่ออก และถ้าซีนาแพ้ซีนาก็จะถูกไล่ออก สุดท้ายซีนา ก็เอาชนะมาได้ ทำให้โลรีนายติสถูกไล่ออก หลังแมตช์โลรีนายติสจะเอาไม้เท้ามาฟาดซีนา แต่โดนจับแบก วินซ์เอาไมค์มาจ และตะโกนคำว่า "แกโดนไล่ออก" ใส่หน้าโลรีนายติส แล้วซีนา ก็ Attitude Adjustment เล่นงานใส่โลรีนายติส ทะลุโต๊ะเป็นการปิดรายการ จอห์น ซีนา
ซีนาได้เปิดตัวครั้งแรกในสแมคดาวน์ วันที่ 27 มิถุนายน 2002 และเปิดศึกกับเคิร์ต แองเกิล[19] ซึ่งแองเกิลได้ขึ้นมาบนเวทีและท้านักมวยปล้ำคนไหนก็ได้ให้ออกมาสู้กับเขาและเป็นซีนาที่ออกมารับคำท้า และแมตช์นั้นเองคือแมตช์แรกของเขาใน WWE สุดท้ายซีนาก็เป็นฝ่ายแพ้ให้กับแองเกิล[20] จากนั้นมา ซีนาก็กลายเป็นขวัญใจของแฟนๆมวยปล้ำ พร้อมทั้งหันไปเปิดศึกกับคริส เจอริโค และเอาชนะเจอริโคในเวนเจินส์ (2002) มาได้อีกด้วย ในเดือนตุลาคม ซีนาได้จับคู่กับบิลลี คิดแมน ร่วมปล้ำในทัวร์นาเมนต์หาแชมป์แทคทีม WWE แต่ก็แพ้ตกรอบแรกไป ทำให้ซีนาโมโหทำร้ายคิดแมน และกลายเป็นฝ่ายอธรรม[21] บร็อก เลสเนอร์
เลสเนอร์ได้กลับมา WWE ในรอว์ (2 เมษายน 2012) โดยออกมาและขึ้นมาประจันหน้ากับจอห์น ซีนาเพื่อขอจับมือ ที่ไหนได้เลสเนอร์จับซีนาใส่ท่าไม้ตาย F-5 ในรอว์ (9 เมษายน 2012) ซีนาออกมาขัดจังหวะ แล้วก็เดินมาตบหน้าเลสเนอร์ เลยโดนเลสเนอร์ คร่อมต่อยเป็นชุดจนเลือดกบปาก ร้อนถึงสตาร์ WWE คนอื่นๆ ต้องออกมาช่วยกันจับแยก ในคืนเดียวกันหลังจากแมตช์ของซีนา เลสเนอร์โผล่มาเตะผ่าหมากซีนา แล้วต่อด้วยท่า F-5 ในรอว์ (23 เมษายน 2012) ซีนาและเลสเนอร์จะต้องเซ็นสัญญาเพื่อที่จะเจอกันในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012) ช่วงต้นรายการ ทีโอดอร์ ลองประกาศแนะนำตัวซีนาออกมาก่อนจากนั้นก็ประกาศเรียกเลสเนอร์ คนที่ออกมากลายเป็นจอห์น โลรีนายติส บอกว่าเลสเนอร์ยังมาไม่ถึง และก็สั่งให้ซีนากลับไปก่อน ช่วงท้ายรายการโลรีนายติสออกมาเตรียมการเซ็นสัญญาระหว่างซีนาและเลสเนอร์ในเอกซ์ตรีมรูลส์ และเลสเนอร์ออกมาก่อน แต่พอถึงคิวซีนา กลายเป็นว่ามีแต่เพลงตัวไม่ออกมา เลสเนอร์นำเอาสัญญาฉบับใหม่ที่เขาต้องการแก้ไข และบอกว่าเขาไม่ใช่เด็กบ้านนอกเหมือนเมื่อ 8 ปีก่อนแล้ว ชั้นเป็นสตาร์ดังสมาคมนี้ต้องการตัวชั้นและชั้นต้องยิ่งใหญ่กว่าสมาคม ข้อแรก ชั้นต้องการเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวของวินซ์ แม็กแมน ในการรับส่งชั้นจากบ้านไปที่สนาม ข้อ 2 ชั้นไม่ชอบถูกสัมภาษณ์ ชั้นเกลียดการพบปะผู้คน ข้อ 3 ชั้นจะมาร่วมรายการรอว์ เมื่อไหร่ก็ตามแต่ต้องการ ชั้นจะไม่เป็นเครื่องมือของแกเหมือนกับที่คนอื่นๆ เป็น ข้อ 4 นายปรับเงินคนอื่นไปทั่ว แต่นั่นจะไม่เกิดขึ้นกับชั้น มีแต่แกจะต้องจ่ายเงินชั้นมากขึ้นจนกว่านายจะยอมรับข้อเสนอนี้ชั้นจะไม่เซ็นสัญญาปล้ำแมตช์ในวันอาทิตย์นี้ ชั้นไม่สนใจหรอกว่าคนดูจะคิดยังไง และดูที่บรรทัดสุดท้ายให้ดีๆ ถ้าชั้นกลายเป็นสัญลักษณ์ของรายการนี้เมื่อไหร่ จะต้องเปลี่ยนชื่อรายการเป็นมันเดย์ไนท์รอว์ นำแสดงโดยบร็อก เลสเนอร์ ด้วย โลรีนายติสตอบตกลงและจับมือกับเลสเนอร์ ก่อนที่จะเซ็นสัญญากัน ซีนาออกมาโดยใส่โซ่คล้องคอมาด้วยจากนั้นก็ถอดโซ่ออกมากำไว้ในมือแต่เลสเนอร์ ก็ไม่กลัวเลสเนอร์ บอกให้ซีนาเซ็นสัญญา เลสเนอร์บอกว่าแกกำลังกลัวอยู่ใช่มั้ยล่ะฉันสัมผัสได้ถึงกระแสจิตที่ออกมาจากตัวแกว่าแกกำลังกลัว ซีนาเซ็นเสร็จแล้วก็โยนใส่เลสเนอร์ เลยทำท่าเหมือนจะต่อยกัน เลสเนอร์แค่ล้มโต๊ะ ซีนาก็สะดุ้งและถอยเล็กน้อย เลสเนอร์หัวเราะเยาะ ก่อนจะเดินกลับไป ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์แพ้ซีนา เวด บาร์เร็ตต์
เบนเน็ตต์ตัดสินใจที่จะเป็นนักมวยปล้ำอาชีพเมื่ออายุ 21 และได้รับการฝึกฝนโดยจอนริตชีและอัล สโนว์ เขาเปิดตัวในเดือนมิถุนายน 2004 โดยใช้ชื่อ สตู แซนเดอส์ เขาได้ขึ้นปล้ำในแบทเทิลรอยัล 30 คนที่จัดขึ้นโดย NWA UK Hammerlock Wrestling เขายังเคยปล้ำสมาคม Dropkixx Wrestling, Real Quality Wrestling และ All Star Wrestling เช่นเดียวกับการต่อสู้ในเวลส์ Welsh Wrestling ในเดือนมิถุนายนปี 2005 เขาชนะDanny Beckwith ในการชิงแชมป์ Dropkixx IWC Heavyweight Championship ในปี 2005 เขาเปิดศึกกับ Nick Aldis และ Danny Dexter ใน Dropkixx Wrestling เฮ็งกี โตบียัซ
เฮ็งกี โตบียัซ () นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 12 ครั้ง ชนะ 6 (น็อก 2) เสมอ 2 แพ้ 4 
โตบียัซขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2543 แพ้น็อกลัควา ชิม นักมวยสากลชาวมองโกเลียที่ต่อมาจะกลายเป็นแชมป์โลกคนแรกของมองโกเลียไปในยกที่ 3 จากนั้น เดินทางมาชิงแชมป์ PABA รุ่นไลต์เวตที่นนทบุรีเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2544 แพ้น็อกประเวศน์ ศักดิ์เมืองแกลง ยก 4 จากนั้น โทเปียสขึ้นชกอีกที่อินโดนีเซียชนะ 4 ครั้งจาก 6 ครั้ง จึงขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลต์เวตเมื่อ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 แต่ทำได้เพียงเสมอกับอุนตุง โอร์เตกา จากนั้น โทเปียสขึ้นชกชนะอีก 1 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์ PABA รุ่นไลต์เวต เมื่อ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งคราวนี้เป็นฝ่ายชนะคะแนนประเทศ ส.ธนิกุลได้แชมป์มาครอง แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรก ก็เสียแชมป์ให้เฮโร เยา กาตีลี เมื่อ 4 มีนาคม พ.ศ. 2549 โดยเป็นฝ่ายถูกชกล้มสองครั้งในยกที่ 12 และถูกจับแพ้น็อกไปในยกที่ 12 นี้ เมื่อถูกชกล้มเป็นครั้งที่สอง จากนั้นโตบียัซก็แขวนนวมไป โรดวอริเออร์แอนิมอล
จอห์จ อารอน "โจ" โลรีนายติส () เกิดวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1960 อดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เป็นอดีตนักมวยปล้ำของ WWF/E โรดวอร์ริเออร์ แอนิมอล () เคยจับคู่แทกทีมกับโรดวอริเออร์ฮอว์ก ในนามของเดอะโรดวอร์ริเออส์ หรือเลเจียนออฟดูม เป็นพี่ชายของจอห์น โลรีนายติส อดีตรองประธานของสมาคม WWE ปัจจุบันแอนิมอลได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2011 ในนามโรดวอร์ริเออส์ มูฮัมเมด จูฮารี
มูฮัมหมัด จูฮารี (Muhammed Juhari) นักมวยสากลชาวอินโดนีเซีย สถิติการชก 16 ครั้ง ชนะ 8 (น็อค 3) เสมอ 3 แพ้ 5 
จูฮารีขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 12 กันยายน พ.ศ. 2525 ชนะ ฮัง ปาร์ก จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์อินโดนีเซียรุ่นไลท์เวทเมื่อ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2525 ชนะคะแนน กาย ซีอง ได้แชมป์มาครอง จากนั้น จูฮารีก็ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2526 และเป็นฝ่ายชนะน็อค โรแลนโด อัลดีมีร์ ยก 6 ที่อินโดนีเซีย ได้แชมป์มาครอง จูฮารีป้องกันแชมป์ได้ครั้งเดียว ก็เสียแชมป์ให้ ยองยอง ปักกวิงไปเมื่อ 23 กันยายน พ.ศ. 2527 จูฮารีหยุดชกไปสองปี กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2529 ชนะคะแนน ดาวทอง ชูวัฒนะที่อินโดนีเซีย จากนั้นก็ชิงแชมป์ OPBF รุ่นเดิมที่เคยครองแชมป์มาก่อน ซึ่งในขณะนั้น สกัด เพชรยินดี นักชกไทยครองแชมป์อยู่ การชกเกิดขึ้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2530 ผลปรากฏว่าจูฮารีเป็นฝ่ายแพ้คะแนน ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ อาเซลีนู เฟรย์ตัส
จากนั้นเฟรย์ตัสทำฟอร์มชนะอีก 2 ครั้ง เป็นการชนะน็อก 1 ครั้ง และชนะคะแนนอีก 1 ครั้ง จึงแชมป์โลกไลต์เวตขององค์กรมวยโลก ที่ว่างกับซาฮีร์ ราฮีม นักมวยชาวอเมริกัน ซึ่งเฟรย์ตัสก็เป็นฝ่ายชนะคะแนนไปอีก 
28 เมษายน พ.ศ. 2550 เฟรย์ตัสชกเดิมพันแชมป์โลกรุ่นเดียวกันกับควน ดีอัซ แชมป์โลกของสมาคมมวยโลกชาวเม็กซิโก และเป็นฝ่ายแพ้น็อกไปในยกที่ 8 และจนบัดนี้เฟรย์ตัสก็ยังไม่ได้ขึ้นเวทีชกมวยอีกเลย โบนี่ เอสปิโนซา
โบนี่ เอสปีโนซ่า นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ สถิติการชก 36 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 3) เสมอ 3 แพ้ 13 
เอสปีโนซาขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 แพ้คะแนน เดวิด กุยกองยัง ที่ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ และเคยไปชกชนะที่ฮาวายหลายครั้ง จนกระทั่งได้ชิงแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 ชนะคะแนน สปีดี้ คาบาเนลลา ที่ ฟิลิปปินส์ ได้แชมป์มาครอง จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 20 กันยายน พ.ศ. 2497 ชนะคะแนน มาซาชิ อากิยามา ที่ ญี่ปุ่น ได้แชมป์มาครอง ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวเมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 ชนะคะแนนโดยเทคนิค คัตสุมิ โกซากะ ที่ ญี่ปุ่น ก่อนจะเสียแชมป์เมื่อ 10 เมษายน พ.ศ. 2498 แพ้คะแนน ออมทรัพย์ แหลมฟ้าผ่า ที่ กรุงเทพฯ