แฮร์มีเนอ ซันทรูชิทซ์ มีคู่สมรสชื่อว่าอะไร?
มีป คีส
มีป คีส เกิดในเวียนนา จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ด้วยชื่อแฮร์มีเนอ ซันทรูชิทซ์ (ภายหลังสะกดว่า ซันตรูชิตส์ ในเนเธอร์แลนด์) เธอถูกส่งตัวจากเวียนนาไปยังไลเดินในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2463 เพื่อหลีกหนีจากภาวะขาดแคลนอาหารในออสเตรียหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และอาศัยอยู่กับครอบครัวนีวเวินบืร์คซึ่งเป็นครอบครัวชนชั้นแรงงานที่มีบุตรธิดาของตนอยู่แล้ว 6 คนและรับอุปการะเธอเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน ครอบครัวนี้เองที่เรียกเธอด้วยชื่อเล่นว่า "มีป" อันเป็นชื่อที่รู้จักกันเป็นการทั่วไปในภายหลัง ต่อมาในปี พ.ศ. 2465 เธอย้ายที่อยู่ไปยังบ้านเลขที่ 25 ถนนคาสป์[9] ในกรุงอัมสเตอร์ดัมพร้อมกับครอบครัวผู้อุปการะของเธอ เธอเข้าศึกษาเล่าเรียนในโรงเรียนและเป็นนักเรียนดีเด่น ผู้กล่าวว่าตนเองนั้น "สงบเสงี่ยมและเป็นตัวของตัวเองมาก" หลังจากที่สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยม เธอเข้าทำงานในบริษัทสัญชาติเยอรมันที่มาเปิดสาขาในเนเธอร์แลนด์นามว่า "โอเพคทา" โดยเริ่มทำงานในฐานะพนักงานบัญชีก่อนที่จะถูกเลื่อนขั้นเป็นเลขานุการในภายหลัง ต่อมาออทโท ฟรังค์ ถูกโยกย้ายจากสำนักงานของบริษัทในเยอรมนีมายังเนเธอร์แลนด์และได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการใหญ่ประจำสาขาเนเธอร์แลนด์ ที่ซึ่งบริษัทเพิ่งจะเข้ามาขยายกิจการได้ไม่นาน มีปได้กลายมาเป็นเพื่อนสนิทของครอบครัวฟรังค์เช่นเดียวกับยัน คีส คู่หมั้นของเธอ ต่อมาหนังสือเดินทางของเธอถูกยกเลิก เนื่องจากเธอปฏิเสธที่จะเข้าร่วมสมาคมสตรีของพรรคนาซี ทำให้เธอได้รับคำสั่งเนรเทศออกจากเนเธอร์แลนด์กลับไปยังออสเตรีย (ซึ่งในขณะนั้นถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีและถือว่าเธอคือพลเมืองชาวเยอรมันคนหนึ่ง) ภายในระยะเวลา 90 วัน เธอและคู่หมั้นจึงรีบแต่งงานกันในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 เพื่อที่จะได้สิทธิการเป็นพลเมืองชาวดัตช์และหลีกเลี่ยงการเนรเทศกลับออสเตรีย ด้วยความเชี่ยวชาญทั้งภาษาดัตช์และภาษาเยอรมันของมีป เธอได้ช่วยครอบครัวฟรังค์ซึมซับเอาวัฒนธรรมและปรับตัวเข้ากับสังคมดัตช์ เธอและสามีจึงเป็นแขกผู้แวะเวียนไปยังบ้านของครอบครัวฟรังค์อยู่เป็นประจำ
เจ้าหญิงเรกีนาแห่งซัคเซิน-ไมนิงเงิน
เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายออทโท ฟอน ฮับส์บูร์ก ซึ่งเป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรียและเจ้าหญิงซีตาแห่งบูร์บง-ปาร์มา ณ โบสถ์กอร์เดลีแยร์ ประเทศฝรั่งเศส และได้รับประทานพระพรจากสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 หลังจากการอภิเษกสมรส พระองค์ทรงรับพระอิสริยยศเป็น มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย  รายนามคู่สมรสและคู่ครองประธานาธิบดีฝรั่งเศส
 ยังมีชีวิตอยู่ อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิจ แห่งออสเตรีย
ต่อมาทรงอภิเษกสมรสครั้งที่ 2 กับเจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอต้าแห่งทู ซิชิลีส์ พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งทู ซิชิลีส์ และอาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซ่าแห่งออสเตรีย เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2405 มีพระโอรส 3 พระองค์ และพระธิดา 1 พระองค์ ดังนี้... เจ้าหญิงซีตาแห่งบูร์บง-ปาร์มา
ที่ประทับแห่งแรกระหว่างการลี้ภัยของครอบครัวเป็นปราสาทวาร์เท็กในเมืองรอสชาช ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งเป็นทรัพย์สินของราชวงศ์บูร์บง-ปาร์มา แต่องค์กรรัฐบาลของสวิส ซึ่งกังวลเกี่ยวกับนัยแอบแฝงของราชวงศ์ฮับส์บูร์กที่ประทับอยู่ใกล้กับชายแดนออสเตรีย ได้บังคับให้สมาชิกทุกพระองค์ย้ายไปประทับทางด้านฝั่งตะวันตกของประเทศแทน ในอีกหนึ่งเดือนต่อมา ครอบครัวจักรพรรดิจึงได้ย้ายไปประทับที่วิลลาพรันกินส์ ใกล้กับทะเลสาบเจนีวา โดยดำรงพระชนม์ชีพอย่างเงียบสงบ ชีวิตอันสงบมีอันต้องสิ้นสุดลงโดยทันทีในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2463 เมื่อนายมิคลอส ฮอร์ธี ได้รับเลือกให้เป็นผู้สำเร็จราชการ หลังจากช่วงเวลาแห่งความไร้เสถียรภาพในประเทศฮังการี จักรพรรดิคาร์ลยังคงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฮังการีโดยทางปฏิบัติ (สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 4) แต่ฮอร์ธีได้ส่งผู้แทนมาเข้าเฝ้าพระองค์ที่วิลลาพรันกินส์ เพื่อกราบทูลไม่ให้เสด็จไปยังฮังการีจนกว่าเหตุการณ์ต่างๆ จะสงบลงแล้ว หลังจากสนธิสัญญาทรีอานง ความทะเยอทะยานของฮอร์ธีก็เพิ่มมากขึ้น จักรพรรดิคาร์ลทรงเป็นกังวลและขอความช่วยเหลือจากร้อยโทสตรัทท์ให้พาพระองค์เสด็จไปยังฮังการี พระองค์ทรงพยายามเข้าควบคุมสถานการณ์อยู่สองครั้ง โดยครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2464 และอีกครั้งในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2465 แต่ล้มเหลวหมดทุกครั้ง แม้ว่าจะได้รับการสนับสนุนอย่างแข็งขันจากจักรพรรดินีซีตา (พระองค์ได้โดยเสด็จจักรพรรดิคาร์ลด้วยรถไฟพระที่นั่งเป็นครั้งสุดท้ายไปยังกรุงบูดาเปสต์ด้วย) เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์
หลังจากการเลื่อนออกไปเป็นช่วงระยะเวลาสั้นๆ อันเนื่องมาจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายเลโอโพลด์[10] เจ้าหญิงได้ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายหลุยส์ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2427 ณ เมืองดาร์มสตัดท์ พระชนกของพระองค์ไม่ทรงเห็นด้วยกับการเลือกอภิเษกสมรส โดยในมุมมองของพระชนก เจ้าชายหลุยส์ไม่ทรงร่ำรวยเงินทองมากนักและจะพรากเจ้าหญิงไปจากการเป็นเพื่อนเคียงข้าง เพราะทั้งสองพระองค์จำเป็นต้องเสด็จไปประทับอยู่ในต่างแดนที่ประเทศอังกฤษ อย่างไรก็ตาม เจ้าหญิงวิกตอเรียทรงเป็นตัวของตัวเองและไม่ได้ทรงใส่พระทัยกับความไม่พอใจของพระชนกมากนัก[11] ยิ่งน่าแปลกใจไปกว่านั้น พระชนกของเจ้าหญิงวิกตอเรียทรงอภิเษกสมรสอย่างลับๆ ในตอนเย็นวันเดียวกันกับอเล็กซานดรีน เด โคเลมีเน นางสนมที่ไร้ยศศักดิ์ซึ่งเป็นอดีตภรรยาของอุปทูตชาวรัสเซียประจำเมืองดาร์มสตัดท์ การอภิเษกสมรสกับหญิงสามัญชนที่หย่าร้างมาแล้วสร้างความตกใจกับพระราชวงศ์อื่นๆ ในทวีปยุโรป และด้วยความกดดันทางครอบครัวและการทูต จึงทำให้ต้องทรงยกเลิกการอภิเษกสมรส[12] สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริซแห่งโปรตุเกส
สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริซแห่งโปรตุเกส (; 7 กุมภาพันธ์ 1373 - 1420) เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งกัสติยาและเลออน และผู้อ้างสิทธิในตำแหน่งสมเด็จพระราชินีนาถแห่งโปรตุเกส พระนางเป็นพระราชธิดาของพระเจ้าฟือร์นังดูที่ 1 แห่งโปรตุเกส และลียูโนร์ เตลึช พระนางอภิเษกสมรสกับพระเจ้าฆวนที่ 1 แห่งกัสติยา โดยทั่วไปนักประวัติศาสตร์ยังไม่ยอมรับการครองราชย์ของพระนาง เพราะผู้ปกครองที่แท้จริงคือพระราชสวามีของพระองค์ พระองค์น่าจะเป็นเพียงพระราชินี เอนรีโก โตเซลลี
นอกเหนือจากความสามารถในการแต่งเพลง โตเซลลียังเป็นที่รู้จักในฐานะสวามีคนที่สองของ อาร์คดัชเชสหลุยส์แห่งทัสกานี (หลุยส์แห่งทัสกานีทรงอภิเษกครั้งแรกกับ เจ้าชายเฟรเดริก ออกุสตุส แห่งแซกโซนี ซึ่งต่อมาทรงเป็นพระมหากษัตริย์แซกซอนพระองค์สุดท้าย ก่อนทรงหย่าในปี ค.ศ. 1903 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น อาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย) โตเซลลีสมรสกับอาร์คดัชเชสหลุยส์แห่งทัสกานีระหว่างปี ค.ศ. 1907 ถึง ค.ศ. 1912 มีบุตรด้วยกัน 1 คน และได้เขียนหนังสือบันทึกความทรงจำ ชื่อว่า "Mari d’altesse: 4 ans de mariage avec Louise de Toscane, ex-princesse de Saxe" แมรี ทิวดอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
แม้ว่าจะทรงเสกสมรสเป็นครั้งที่สองในอังกฤษแต่แมรีก็ยังรู้จักกันในนามว่า “พระราชินีฝรั่งเศส” และไม่เป็นที่รู้จักกันตามบรรดาศักดิ์ว่าเป็น “ดัชเชสแห่งซัฟโฟล์ค” เมื่อทรงมีชีวิตอยู่ แมรีทรงใช้ชีวิตส่วนใหญ่ที่ที่ตั้งของดัชชีในซัฟโฟล์ค แซ็งฟอนีฟ็องตัสติก
แบร์ลีโยซแต่งซิมโฟนีชุดนี้เพื่อบรรยายความรู้สึกส่วนตัวที่มีต่อแฮร์เรียต สมิทสัน นักแสดงหญิงชาวไอริชที่เขาตกหลุมรักตั้งแต่แรกพบ ขณะนั้นเธอรับบทเป็นโอฟีเลียในเรื่องแฮมเลต จากผลงานของเชกสเปียร์ซึ่งแบร์ลีโยซได้ชมการแสดงเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1827 เขาส่งจดหมายรักถึงเธอเป็นจำนวนมาก แต่เธอไม่เคยตอบกลับ เนื่องจากคิดว่าเป็นเพียงการเกี้ยวพาราสี ครั้งหนึ่งเขาตัดสินใจไปรอพบเธอหลังเวทีแสดงเพื่อสารภาพรักด้วยตัวเอง กลับไปพบแฮร์เรียตกำลังซ้อมบทรักกับนักแสดงอื่นอยู่ ด้วยความเข้าใจผิด แบร์ลีโยซจึงจากไปด้วยความผิดหวัง และระบายอารมณ์สะเทือนใจด้วยการแต่งซิมโฟนีบทนี้ขึ้นมา แกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก
มาเรีย เทรเซา เมสตร์ได้อภิเษกสมรสกับเจ้าชายอ็องรีแห่งลักเซมเบิร์กในวันที่ 4 กุมภาพันธ์/14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2524 ทั้งคู่มีพระราชโอรส-ธิดารวม 5 พระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก
เจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก ()
เจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2381 ณ ประเทศเยอรมนี เป็นพระธิดาพระองค์ที่ 2 ใน เจ้าชายเอ็ดวาร์ดแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก และ เจ้าหญิงอมาลีแห่งโฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน โดยทรงอยู่ในราชวงศ์เวิทเทินตั้งแต่แรกประสูติ 
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายเฟรเดอริกที่ 1 ดยุกแห่งอันฮัลท์ เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2397 ณ เมืองอัลเทนบูร์ก เนื่องจากพระบิดาพระมารดาทรงเห็นว่า เจ้าชายเฟรเดอริกที่ 1 ดยุกแห่งอันฮัลท์ ทรงมีฐานะร่ำรวยมาก และในวันเสกสมรสนั้น พระองค์และพระสวามีในรับเหรียญเกียรติยศ และเจ้าหญิงอ็องตัวแน็ตได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น ดัชเชสแห่งอันฮัลท์ พระชายา ทั้ง 2 มีพระบุตรร่วมกันดังนี้ ดอนนา ซัมเมอร์
ชื่อ ดอนนา ซัมเมอร์ ที่เธอใช้ในการแสดง มาจากนามสกุล ซอมเมอร์ (Sommer) หลังจากเธอสมรสครั้งแรกกับ เฮลมุต ซอมเมอร์ นักแสดงชาวเยอรมนี ระหว่างปี ค.ศ. 1973 ถึง 1975  แมรีแห่งเบอร์กันดี
แมรีเลือกอาร์ชดยุกแม็กซิมิเลียนแห่งออสเตรีย (หลังจากการเสียชีวิตของแมรีสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) จากบรรดาผู้หมายปองเป็นสามี การสมรสจัดขึ้นที่เก้นท์เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1477 ซึ่งทำให้แมรีได้รับบรรดาศักดิ์เป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย และทำให้กลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำกลายเป็นของฮับส์บวร์ก ซึ่งทำให้เป็นการเริ่มสร้างความขัดแย้งระหว่างฝรั่งเศสและฮับส์บวร์กที่ดำเนินต่อมาอีกสองร้อยปี ที่ต่อมาขยายตัวไปยังสเปน จนกระทั่งในที่สุดก็เป็นชนวนที่ก่อให้เกิดสงครามสืบราชบัลลังก์สเปน ระหว่าง ค.ศ. 1701 ถึง ค.ศ. 1714. เจ้าชายราตไฮต์ บิน ฮัสซัน
พระองค์ทรงเป็นกัปตันในกองทัพแห่งจอร์แดน ยศในปัจจุบันคือพันเอก และทรงคุมกรมตำรวจทั้งหมดในประเทศ
พระองค์ทรงเริ่มมีพระปฏิสันถารกับ ซีนา ซาบูอย่างใกล้ชิดเนื่องจากพระตำหนักของพระองค์และบ้านของซีน่าอยู่ไม่ไกลกันนัก จากนั้น ทั้ง 2 จึงพัฒนาความสัมพันธ์ และเสกสมรสกันในวันที่ 22 กรกฎาคมพ.ศ. 2554 โดยซีน่าได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงซีนา อัล ราตไฮต์ โดยทรงมีพระโอรส 2 พระองค์ คือ อาร์ชดยุกคาร์ล คริสเตียนแห่งออสเตรีย
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ อาร์ชดัชเชสมารี-อัสทรีดแห่งออสเตรีย พระธิดาใน แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก โดยเสกสมรสเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ณ เมืองลักเซมเบิร์ก โดยเจ้าหญิงมารี-อัสทรีดแห่งลักเซมเบิร์ก ได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย พระชายา และมีพระนามอย่างเป็นทางการในภาษาอังกฤษว่า () โดยทรงมีพระบุตรร่วมกันดังนี้ ราชวงศ์ฮาพส์บวร์ค
จากนั้น พระบรมวงศานุวงศ์ได้ทรงขยายอำนาจ ทรงนำประเทศต่าง ๆ มาผนวกรวมกับจักรวรรดิโดยการอภิเษกสมรส เช่น จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ได้ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงแมรีแห่งเบอร์กันดี ซึ่งเป็นองค์รัชทายาทหญิงแห่งเบอร์กันดี หลังจากการอภิเษกสมรสแล้ว จักรพรรดิมักซีมีเลียนก็ได้ทรงผนวกเบอร์กันดีเข้ารวมกับจักรวรรดิ นอกจากนี้ ยังทรงนำดินแดนใกล้เคียงเบอร์กันดีมารวมกับจักรวรรดิอีกด้วย ต่อมา พระราชโอรสของทั้งสองพระองค์ พระเจ้าเฟลีเปที่ 1 แห่งกาสตีล หรือสมญาพระนามว่า เฟลีเปผู้หล่อเหลา (Philip the Handsome) ได้ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงฮวนนาแห่งสเปน องค์รัชทายาทหญิงแห่งสเปน จากนั้น พระราชโอรสของทั้งสองพระองค์ จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ได้ทรงนำสเปน, พื้นที่ทางตอนใต้ของอิตาลี มาผนวกกับจักรวรรดิ ต่อมาในพ.ศ. 2123 พระราชโอรสของพระองค์ พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน ได้ทรงผนวกโปรตุเกสรวมเข้าเป็นอาณานิคม เจ้าหญิงซีตาแห่งบูร์บง-ปาร์มา
บริเวณใกล้เคียงของปราสาทชวาร์เซาเป็นคือ วิลลาวอร์ทโฮลซ์ ที่ประทับของอาร์ชดัชเชสมาเรีย เธเรซ่าแห่งออสเตรีย พระมาตุจฉาของเจ้าหญิงซีตา พระองค์เป็นพระมารดาเลี้ยงของอาร์ชดยุกออทโทแห่งออสเตรีย ซึ่งสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2449 และพระอัยยิกาเลี้ยงของอาร์ชดยุกคาร์ลแห่งออสเตรีย-เอสเต ซึ่งในขณะนั้นเป็นรัชทายาทลำดับที่สองแห่งราชบัลลังก์ออสเตรีย-ฮังการี พระธิดาสองพระองค์ของอาร์ชดีชเชสมาเรีย เทเรซ่าแห่งออสเตรียเป็นพระญาติของเจ้าหญิงซีตา และอาร์ชดยุกคาร์ล ทั้งสองพระองค์ทรงพบกันเมื่อครั้งยังทรงพระเยาว์และไม่ได้เจอกันอีกเป็นเวลาเกือบสิบปี เนื่องจากต่างก็ไปศึกษาเล่าเรียน ในปี พ.ศ. 2452 กองร้อยดรากูนของอาร์ชดยุกคาร์ลได้ประจำการที่เมืองบรันไดส์ บนแม่น้ำเอลเบ ซึ่งพระองค์เสด็จไปเยี่ยมพระมาตุจฉาที่เมืองฟรันเซนบาด ในช่วงนี้เองที่อาร์ชดยุกคาร์ลและเจ้าหญิงซีตาทรงสร้างความคุ้นเคยกันอีกครั้ง พระองค์ทรงอยู่ภายใต้ความกดดันเรื่องการอภิเษกสมรส (เพราะว่าอาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์ พระปิตุลา ทรงอภิเษกสมรสต่างฐานันดรศักดิ์กับสามัญชนและพระโอรสธิดาหมดสิทธิสืบราชสมบัติ) และเจ้าหญิงซีตาทรงมาจากสายราชตระกูลที่เหมาะสม เจ้าหญิงทรงเล่าต่อมาในภายหลังว่า ""เราสองคนดีใจมากที่พบกันอีกครั้งและกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน ความรู้สึกส่วนของข้าพเจ้าพัฒนาขึ้นเป็นลำดับตลอดเวลาสองปี พระองค์ดูเหมือนจะตัดสินใจได้เร็วมากกว่า และชัดเจนมากขึ้นเมื่อในช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี พ.ศ. 2453 ได้มีข่าวลือแพร่สะพัดออกไปว่าข้าพเจ้าได้หมั้นกับเจ้าชายไฆเม ดยุกแห่งมาดริด ซึงเป็นญาติสายห่างจากสเปน เมื่อทราบเรื่องนี้ อาร์ชดยุกคาร์ลได้รีบเสด็จมาจากกองร้อยที่ประจำการอยู่ที่เมืองบรันไดส์และพบแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เธเรซา พระอัยยิกา ซึงเป็นเสด็จป้าของข้าพเจ้าและทีปรึกษาเรื่องการอภิเษกสมรส พระองค์ตรัสถามว่าข่าวลือเป็นจริงหรือไม่และเมื่อทรงทราบว่าไม่เป็นจริง จึงตรัสตอบว่า 'งั้นหม่อมฉันควรจะช้าไม่ได้เสียแล้ว มิเช่นนั้นซีตาจะหมั้นกับคนอื่นแทน'""
อาร์ชดยุกคาร์ลเสด็จไปยังวิลล่าพีอานอเร่เพื่อสู่ขอเจ้าหญิงซีตา และราชสำนักออสเตรียได้ประกาศพิธีหมั้นเมื่อในวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2454 และอีกหลายปีต่อมาเจ้าหญิงซีตาทรงเล่าว่าหลังจากพิธีหมั้นแล้ว พระองค์ทรงแสดงความกังวลกับอาร์ชดยุกคาร์ลเกี่ยวกับโชคชะตาของจักรวรรดิออสเตรีย รวมทั้งความท้าท้ายของพระราชวงศ์ด้วย ทั้งสองพระองค์อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2454 ณ ปราสาทชวาร์เซา ประเทศออสเตรีย โดยมีจักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟ ขณะนั้นพระชนมพรรษา 81 พรรษา เสด็จมาเข้าร่วมพิธีด้วยความโล่งพระทัยเมื่อเห็นรัชทายาทอภิเษกสมรสกับเจ้าสาวที่เหมาะสม และยังคงมีพระพลานามัยที่สมบูรณ์ ถึงกับสามารถกล่าวนำดื่มอวยพรในงานเลี้ยงพระกระยาหารเช้าของวันอภิเษกสมรสได้ จากนั้นไม่นานเจ้าหญิงซีตาทรงพระครรภ์พระโอรสและอาร์ชดยุกออทโท ประสูติในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2455 และตามมาด้วยพระโอรสธิดาอีกเจ็ดพระองค์ในอีกทศวรรษต่อมา เจ้าหญิงเบียทริซแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
จากนั้นก็มีข่าวลือว่าเจ้าหญิงเบียทริซจะอภิเษกสมรสกับพระเจ้าอัลฟองโซที่ 13 แห่งสเปน แต่ก็ไม่เป็นเรื่องจริงเพราะว่ากษัตริย์พระองค์นี้ได้อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก พระญาติสนิทฝ่ายพระชนกแทนในปี พ.ศ. 2449 และในงานอภิเษกครั้งนี้เองที่เจ้าหญิงทรงพบกับเจ้าชายอัลฟอนโซแห่งออร์เลอ็อง-บูร์บง เจ้าชายแห่งสเปน ดยุคที่ 5 แห่งกัลเลียรา พระญาติในกษัตริย์แห่งสเปน แต่กระนั้นพระราชวงศ์สเปนไม่เห็นด้วยกับคู่ที่จะอภิเษกในอนาคต และเป็นที่รู้ชัดกันว่าถ้าการอภิเษกสมรสเกิดขึ้นทั้งสองพระองค์จะทรงถูกเนรเทศให้ไปอยู่ต่างประเทศ  บารอนเนสกอซตา ฟอน เดม บุสส์เช-เฮดเดนฮัวเซน
เธอแต่งงานกับ เคลาส์ เฟลิกซ์ ฟอน อัมส์เบิร์ก เมื่อวันที่ 4 กันยายน 2467 โดยมีบุตรดังนี้ ทันฮ็อยเซอร์
ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ชายหนุ่มรูปงามชื่อไฮน์ริช ทันฮ็อยเซอร์ ถูกเทพีวีนัสกักขังไว้ในหุบเขาลึกลับชื่อ วีนัสเบิร์ก วีนัสพยายามยั่วยวนและขอความรักจากทันฮ็อยเซอร์ แต่ตัวเขาปฏิเสธและเรียกร้องหาอิสรภาพ เขาประกาศว่าจิตวิญญาณของเขานั้นมั่นคงต่อพระแม่มารี ด้วยคำประกาศนั้น ทำให้วีนัสเบิร์กและเหล่าบริวารของวีนัสมลายหายไปในทันที ทันฮ็อยเซอร์พบตัวเองอยู่ในแคว้นทือริงเงิน ขณะนั้นลอร์ดแฮร์มัน เจ้าของปราสาทวาร์ทบวร์คแห่งทือริงเงินได้จัดการประกวดประชันร้องเพลง โดยผู้ชนะเลิศจะได้รับพรหนึ่งประการจากแอร์เฌแบ็ต หลานสาวของลอร์ดแฮร์มัน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
ในวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2508 ได้มีการประกาศพิธีหมั้นระหว่างเจ้าหญิงเบียทริกซ์กับเคลาส์ ฟอน อัมส์เบิร์ก เคลาส์และเจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงพบกันในงานเลี้ยงก่อนการเสกสมรสของเจ้าหญิงทาทีอานาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์คกับโมริทซ์ แลนด์เกรฟแห่งเฮ็สเซิน ในฤดูร้อน ปีพ.ศ. 2507 (ในความเป็นจริงทั้งคู่ทรงพบกันมาก่อนแล้วครั้งหนึ่งในช่วงก่อนเทศกาลปีใหม่ปีพ.ศ. 2505 ที่บาดดรีบูร์ก ในงานเลี้ยงของเคานท์ ฟอน เอินเฮาเซน-เซียร์สตอร์ฟ ซึ่งเป็นพระญาติห่างๆของทั้งคู่) ด้วยการยินยอมของรัฐสภาในการอภิเษกสมรส เคลาส์ ฟอน อัมส์เบิร์กจึงกลายเป็นพลเมืองชาวดัตช์ และเมื่ออภิเษกสมรสก็กลายเป็นเจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์ จองคีร์ ฟาน อัมส์เบิร์ก เจ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าชายหลุยส์อภิเษกสมรสกับเทสซี แอนโทนีในวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2549 ที่เมืองกิลสดอฟ เหนือการอภิเษกสมรสพระองค์ได้รักษาพระยศเจ้าชายแห่งลักเซมเบิร์ก ยศเจ้าชาย ในขณะที่เทสซีและคาเบรียลได้รับนามสกุล "เดอ นัสเซา" แต่ไม่มีพระยศ รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระประมุขแห่งลักเซมเบิร์ก
ไม่มี เนื่องจากเคานท์เตสเออร์เมนซีนแห่งลักเซมเบิร์กพระประมุขทรงให้พระสวามีทั้งสองพระองค์ครองราชบัลลังก์ร่วมกับพระนาง คือ เคานท์เธโอบาล์ดที่ 1 แห่งบาร์และดยุกวาเลรานที่ 3 แห่งลิมเบิร์ก พระเจ้าซันโชที่ 1 แห่งปัมโปลนา
พระเจ้าซันโช การ์เซียอภิเษกสมรสกับโตดา อัซนาเรซ บุตรสาวของเคานต์อัซนาร์ ซานเชสกับออนเนกา ฟอร์ตูเนสซึ่งเป็นพระธิดาของพระเจ้าฟอร์ตูน การ์เซส ทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกันหนึ่งคนคือการเซีย กับพระธิดาห้าคนที่ทุกคนยกเว้นออร์บิตาแต่งงานกับกษัตริย์แห่งเลออนหรือไม่ก็ท่านเคานต์พระองค์ยังมีบุตรสาวนอกสมรสอีกหนึ่งคน คือ ลูปา ซานเชสที่ต่ามาแต่งงานกับแดโทที่ 2 เคานต์แห่งบีกอร์เร ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน คือ แรมงที่ 1 เคานต์แห่งบิกอร์เร สุลตานะห์เมเลก ตูร์ฮาน
สุลตานะห์เมเลก ตูร์ฮาน () (27 ตุลาคม พ.ศ. 2412 - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499) เป็นพระคู่ครองพระองค์ที่ 2 ของสุลต่านฮุสเซน กาเมลแห่งอียิปต์ หลังจากที่พระราชสวามีของพระองค์ครองบัลลังก์ในปี พ.ศ. 2457 พระองค์ก็ทรงเป็นที่รู้จักกันในฐานะ สุลตานะห์เมเลก ทิลมัน รีเมนชไนเดอร์
ในปี ค.ศ. 1483 รีเมนชไนเดอร์ก็ไปตั้งหลักแหล่งอยู่ที่เวือร์ซบูร์กและเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1483 ก็ได้เข้าเป็นสมาชิกในฐานะผู้ช่วยจิตรกรของสมาคมเซนต์ลูคสำหรับจิตรกร, ประติมากร และ ช่างแก้ว เมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1485 ทิลมันก็สมรสกับอันนา ชมิดท์แม่หม้ายของช่างทองกับลูกชายสามคน การแต่งงานครั้งนี้ไม่แต่จะรีเมนชไนเดอร์มีฐานะดีขึ้นแต่ยังทำให้เปลี่ยนฐานะจากการเป็นช่างฝึกหัดเป็นช่างเต็มตัวด้วย (master craftsman) หลังจากแต่งงานกันได้สิบปีอันนาก็เสียชีวิตทิ้งทิลมัลไว้กับลูกสาวคนหนึ่ง จากนั้นทิลมันก็แต่งงานอีกสามครั้ง ในขณะเดียวกันกับที่สร้างและขยายกิจการทางงานศิลปะของตนเอง งานชิ้นแรกที่สุดที่ทราบเป็นงานสลักหินสำหรับหลุมศพของเอเบอร์ฮาร์ด ฟอน กรุมบาคที่โบสถ์ประจำท้องถิ่นที่ริมพาร์ ซึ่งอาจจะเป็นงานประเภทที่รับทำก่อนที่จะมาได้งานชิ้นใหญ่กับคริสต์ศาสนสถาน ทิลมันเริ่มได้รับงานหลายชิ้นจากเทศบาลเมืองเวือร์ซบูร์กและเมืองใกล้เคียง งานชิ้นใหญ่ชิ้นแรกที่เชื่อกันว่าเป็นงานของทิลมันคืองานฉากแท่นบูชาที่โบสถ์นักบุญยากอบที่เมืองโรเตนบวร์กอบเดอร์เทาเบอร์ที่บรรยายในหนังสือท่องเที่ยวว่าแกะสลักราวปี ค.ศ. 1490 แต่เมื่อเปรียบลักษณะกับงานอื่นแล้วก็ดูจะเป็นงานที่ยังไม่สมบูรณ์เต็มที่ ที่ทำให้สันนิษฐานว่าอาจจะเป็นงานที่ทำขึ้นก่อนหน้านั้น ในปี ค.ศ. 1490 เทศาภิบาลเมืองมึนเนอร์ชตัดท์ก็สั่งฉากแท่นบูชาแมรีแม็กดาเลนสำหรับโบสถ์ประจำเมืองที่รวมทั้งการแกะนักบุญ[[มารีย์ชาวมักดาลา]กับทูตสวรรค์หกองค์ ในปีต่อมา ค.ศ. 1491 เทศาภิบาลเมืองเวือร์ซบูร์กก็สั่งงานแกะสลักขนาดเท่าคนจริงจากหินเป็นรูป[[อาดัม]]กับ[[เอวา]]สำหรับประตูทางเข้าด้านใต้ของโบสถ์มาเรียคาเพลเลอที่เป็นโบสถ์ของเทศาภิบาลเมือง
[[Image:Tilman_Riemenschneider_Barbara-1.jpg|thumb|left|“นักบุญบาร์บารา” [[Bayerisches Nationalmuseum|พิพิธภัณฑ์แห่งชาติแห่งบาวาเรีย]]]]
หลังจากอันนาภรรยาคนแรกเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1494 แล้วทิลมันก็แต่งงานเป็นครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1497 ครั้งนี้มีลูกสาวสองคนและลูกชายสามคน และดูเหมือนว่าลูกแต่ละคนจะมีพรสวรรค์เช่นพ่อ หลังจากการเสียชีวิตของอันนาไม่นานทิลมันก็แกะสลักรูป[[แม่พระและพระกุมาร]]ที่อยู่ที่โบสถ์นักบุญแบร์นาร์ดในเวือร์ซบูร์กในปี ค.ศ. 1495 ที่นักเขียน[[แฮร์มัน เฮสเส]]บรรยายว่า: อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย
ทั้งสองทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 ณ เมืองไรช์สตัดท์ (ปัจจุบันคือเมืองซาคูพาย) โบฮีเมีย โดยการอภิเษกสมรสครั้งนี้จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟ ไม่ทรงเข้าร่วมพิธีในครั้งนี้ด้วย ไม่มีแม้แต่พระอนุชาและพระขนิษฐาของพระองค์เลย จะมีก็แต่อาร์ชดยุกและอาร์ชดัชเชสบางพระองค์เท่านั้น รวมไปถึงพระมารดาทูนหัวของพระองค์ อาร์ชดัชเชสมาเรีย เมเรซ่าและพระธิดาทั้ง 2 พระองค์ การอภิเษกสมรสครั้งนี้ถือเป็นการอภิเษกสมรสแบบเงียบ ๆ หลังจากการอภิเษกสมรส โซฟีได้รับยศเป็น เจ้าหญิงแห่งโฮเอ็นแบร์ก โดยพระยศนี้อาจจะทำให้โซฟีดูสูงศักดิ์ขึ้น แต่ก็ยังให้ความสำคัญน้อยเช้นเดิม อย่างเช่นเมื่อมีงานเลี้ยงพบปะของพระบรมวงศ์ โซฟีก็ถูกแยกให้อยู่ห่างพระสวามี โหน่ง ชะชะช่า
ชีวิตส่วนตัว โหน่ง ชะชะช่า สมรสกับ กัญญณัช เอี่ยมสุข หลังใช้ชีวิตคู่มาถึง 30 ปี และมีบุตรชายด้วยกันสองคน คือ "บุหรี่" นายศิวนาถ เอี่ยมสุข และ "เดียร์" นายกิตติภูมิ เอี่ยมสุข [1] ,[2] อาร์ชดัชเชสโยลันเดอแห่งออสเตรีย
ทั้งนี้พระองค์ยังทรงเป็นพระปิตุจฉาใน มีแชล เจ้าชายที่ 14 แห่งลีญ เจ้าชายพระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งลีญ โดยพระนาม โยลันเดอ ของพระองค์ถูกตั้งไปเป็รพระนามของ เจ้าหญิงโยลันเดอแห่งลีญ พระธิดาพระองค์เล็กในพระภาติยะ
พระองค์เข้าพิธีเสกสมรสกับ อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิก แห่งออสเตรีย (2461-2550) ณ วิหารโบเลวล์ ประเทศเบลเยียม เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2493 ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสและพระธิดารวมทั้งสิ้น 4 พระองค์ ดังนี้ จักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธา
หลุยส์ที่ 1 แต่งงานกับเอียร์เมนการ์ดในปี ค.ศ. 794/795 ทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกันสามคน คือ โลแธร์ที่ 1, เปแป็งแห่งอากีแตน และหลุยส์ชาวเยอรมัน เอียร์เมนการ์ดสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 819 ฮาเม็ด บิน ทูเวไน แห่งแซนซิบาร์
สุลต่านฮาเม็ดเสกสมรสกับซัยยีดาตุร์เกียะอ์ บินต์ ตุร์กิ อัลซัยด์ (Sayyida Turkia bint Turki al-Said) ผู้เป็นพระภคินี และพระราชธิดาในสุลต่านตุร์กิ บิน ซัยด์ แห่งมัสกัสและโอมาน (Turki bin Said) สุลต่านฮาเม็ดสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันเมื่อเวลา 11.40 น. ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1896 ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเกิดจากการลอบวางยาพิษโดยคาลิด บิน บาร์กาชผู้เป็นพระภาดา คาลิดได้เสวยราชย์เป็นสุลต่านองค์ใหม่และครองราชย์เพียงสามวันก่อนที่จะถูกรัฐบาลอังกฤษยึดอำนาจหลังสงครามอังกฤษ–แซนซิบาร์ ฮิซะเอะ วะตะนะเบะ
วะตะนะเบะแต่งงานกับนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่นชื่อ เอสพี☆นะคะเทะมะ และมีลูกด้วยกันหนึ่งคน เธอมาจากจังหวัดโทะชิงิแต่ตอนนี้อาศัยอยู่ในกรุงโตเกียว ที่ซึ่งเธอได้ทำการฝึกวิชา ณ บลูด็อกยิม ฉากแท่นบูชาเมรอด
เพเทอร์แต่งงานอย่างน้อยสามครั้ง ครั้งแรกกับสตรีจากโคโลญ (ระหว่างปี ค.ศ. 1467 ถึง ค.ศ. 1428) ชื่อ สไกรน์มาเกอเรอ (Scrynmakere) หรือชรีเนอเมเคอร์ (Schrinemecher) ที่หมายความว่าคนทำตู้ ซึ่งอาจจะเป็นอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับนักบุญโยเซฟในบานขวาของภาพ ภรรยาคนแรกเป็นสตรีที่มีฐานะดีและเสียชีวิตราวเมื่อเพเทอร์ย้ายออกจากโคโลญ ภรรยาคนที่สองชื่อ ไฮล์วิค บิลเลอ (Heylwich Bille) จากเบรดาผู้อาจจะเป็นเจ้าของตราบนแผงกลาง มาร์กาเรตา เดอ แก็มเปอเนอเรอ ภรรยาคนที่สามเป็นผู้ที่เสียชีวิตหลังเพเทอร์ เพเทอร์เป็นที่รู้จักกันในแอนต์เวิร์ปว่าเป็นพ่อค้าที่มีความสามารถที่มีที่ทางบ้านเรือนหลายแห่งและเป็นผู้มีอิทธิพล สีสุวัตถิ์ ฤทธรวงค์
พระองค์สมรสกับ ฮูเบอร์ไทน์ เบลคอนเด (ต่อมาคือ นักนางสีสุวัตถิ์ ฮูเบอร์ไทน์) และมีบุตรสองคนคือ ฉัตร นเรธ และธีระ เญียน ซึ่งปัจจุบันอยู่ในสหรัฐอเมริกา แอนน์ บุลิน
ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2075 แอนน์ บุลินได้รับการแต่งตั้งเป็นมาชันเนสเพมโบรค และกลายเป็นสตรีผู้สูงศักดิ์เป็นที่เคารพนับถือ ทั้งๆที่ตำแหน่งเพมโบรคนั้นสำหรับเชื้อพระวงศ์ทิวดอร์เท่านั้น แอนน์ บุลินได้อภิเษกสมรสแบบลับ ๆ กับพระเจ้าเฮนรี และมีพระประสูติกาลและได้อภิเษกสมรสเป็นครั้งที่ 2 ที่ลอนดอนในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2076 ในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2076ทอมัส เครนเมอร์ได้พิพากษาการอภิเษกสมรสของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 กับพระนางแคทเทอรีนแห่งอรากอนเป็นสิ่งไม่ถูกต้องและต่อมาวันที่ 28 พฤษภาคม ได้ประกาศว่าการสมรสกับแอนน์ บุลินเป็นอันถูกต้อง  อาร์ชดัชเชสมารี-อัสทรีดแห่งออสเตรีย
โดยขณะเจริญพระชันษา พระองค์ทรงเป็นที่กล่าวในเรื่องความงดงามทั้งพระพักตร์และพระจริยวัตร โดยทรงถูกเลือกให้เป็นว่าที่พระวรชายาใน เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ โดยในปี พ.ศ. 2513 หนังสือพิมพ์เลดี เอ็กเพลส ได้ลงข่าวว่า ในปี พ.ศ. 2520 พระองค์จะสมรสกัน เพราะขณะนี้ทั้ง 2 กำลังคบหาดูใจกันอยู่ แต่สื่อมงลชนในอังกฤษก็ตกตะลึงเมื่อ สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ได้ทรงขัดแย้งและทรงอ้างว่า
ในขณะที่คณะรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรก็ได้ประชุมหลือในเรื่องนี้ ซึ่งมีแนวโน้มว่าพระองค์จะไมได้สมรสกันอย่างที่สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ตรัสไว้ หลังจากนั้นไม่นาน ทั้งคู่ก็เลิกคบหาดูใจกัน
หลังจากที่พระองค์ไม่ได้รับการเลือกให้เป็นพระวรชายาใน เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ พระองค์ได้เข้าพิธีเสกสมรสกับ อาร์ชดยุกคาร์ล คริสเตียนแห่งออสเตรีย เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2525 ณ เมืองลักเซมเบิร์ก โดยรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย พระชายา และมีพระนามอย่างเป็นทางการในภาษาอังกฤษว่า () โดยทรงมีพระบุตรร่วมกันดังนี้
อาร์ชดัชเชสมารี-อัสทรีด ทรงปฏิบัติพระกรณียากิจในด้านต่างๆ ดังนี้ พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส
การอภิเษกสมรสในครั้งนี้ต้องเผชิญกับการต่อต้านบางส่วนจากสาธารณชนชาวฝรั่งเศส จากที่การเป็นพันธมิตรกับออสเตรียได้นำพาฝรั่งเศสเข้าสู่ความหายนะในสงครามเจ็ดปี ทำให้ฝรั่งเศสพ่ายแพ้แก่สหราชอาณาจักรทั้งในแผ่นดินยุโรปและอเมริกาเหนือ โดยในช่วงของการอภิเษกสมรสครั้งนี้ ประชาชนชาวฝรั่งเศสมองสัมพันธไมตรีกับออสเตรียด้วยความชิงชัง และพระนางมารี อ็องตัวแน็ตก็ทรงถูกมองว่าเป็นสตรีชาวต่างชาติผู้ไม่เป็นที่พึงประสงค์[5] สำหรับคู่รักราชนิกุลผู้เยาว์ทั้งสองแล้ว การอภิเษกครั้งนี้เริ่มแรกดูชื่นมื่นแต่ห่างเหิน - ความเขินอายของเจ้าชายหลุยส์โอกุสต์หมายความว่าพระองค์จะทรงล้มเหลวในการรวมกันของสองราชวงศ์ครั้งนี้ สร้างความทุกข์ใจให้แก่พระชายาอย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้นคือความกังวลว่าจะทรงถูกบงการโดยพระชายาเพื่อประสงค์บางอย่างของพระบรมวงศ์ฮับส์บูร์ก ก็ยิ่งกดดันให้ทรงวางพระองค์เย็นชาต่อพระชายาในที่สาธารณะมากขึ้นไปอีก[6] อย่างไรก็ตามเมื่อกาลเวลาล่วงเลยผ่านไป ทั้งสองพระองค์ก็ทรงใกล้ชิดสนิทสนมมากขึ้น จนมีรายงานว่าในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1773 สายสัมพันธ์ได้แนบแน่นจนผสานทั้งสองพระองค์เข้าไว้ด้วยกันอย่างสมบูรณ์ แต่ก็ยังไม่ปรากฏอย่างชัดจริงจนกระทั่งปี ค.ศ. 1777[7] โบรแมนซ์
ในขณะที่ความหมายโดยทั่วไปจะอธิบายถึงความสัมพันธ์ระหว่างชายแท้ แต่ก็มีความสัมพันธ์ระหว่าง เกย์และชายแท้ ก็ถูกตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับโบรแมนซ์เช่นกัน อย่างเช่น ความสัมพันธ์ เกย์-ชายแท้ โบรแมนซ์ (บางครั้งอาจเรียก โฮโมแมนซ์ หรือ โฮโบรแมนซ์) ของคู่ รอนนีย์ โครเอลล์ และเบน ดิเชียร่า จากรายการเรียลลิตี้ทางช่องบราโว่ที่ชื่อ "Make Me a Supermodel" ที่ทั้งคู่มีชื่อเล่นว่า "Bronnie" และในความสัมพันธ์ในรายการ "" ของชาร์ลีย์ เฮร์สเชล และมาร์คัส เลห์แมน โดนต์นีดเดอะซันทูไชน์ (ทูเมกมีสไมล์)
"ดอนต์นีตเดอะซันทูไชน์ (ทูเมกมีสไมล์)" () คือเพลงของ แกเบรียล นักร้องหญิงชาวอังกฤษ แต่งโดย แกเบรียล และ Jonathan Shorten เพื่อใช้บรรจุลงอัลบั้มรวมเพลงฮิต "ดรีมส์แคนคัมทรู, เกรเทสฮิตส์ ชุดที่ 1 "ของเธอ รวมกับซิงเกิลฮิตจากสามอัลบั้มแรก เพลงนี้โปรดิวซ์โดย Shorten และถูกเลือกให้เป็นซิงเกิลนำของอัลบั้มด้วย สามารถติดอันดับที่ 9 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร เป็นเพลงที่สิบของเธอ ที่ติดบนชาร์ต 10 อันดับแรกแห่งสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
หลังจากทรงสละราชสมบัติแล้ว มีพระนามและพระอิสริยยศเป็น เฮอร์รอยัลไฮนีส เจ้าหญิงเบียทริกซ์แห่งเนเธอแลนด์ เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์-นัสเซา เจ้าหญิงแห่งลิปเปอ-บีสเตอร์เฟลด์ (English: Her Royal Highness Princess Beatrix of the Netherlands, Princess of Orange-Nassau, Princess of Lippe-Biesterfeld)[3] เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์
อย่างไรก็ตาม การอภิเษกสมรสครั้งนี้ไม่มีความสุขและไม่มีพระโอรสและธิดา (อีกหลายปีจากข้อเท็จจริงดังกล่าว เป็นที่สงสัยว่าเจ้าชายอาริเบิร์ตทรงชอบเพศเดียวกันและทรงถูกเจ้าหญิงมารี หลุยส์และพระชนกจับได้ว่าอยู่กับมหาดเล็กนายหนึ่งบนแท่นบรรทม) ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2443 พระสัสสุระของเจ้าหญิงก็ทรงใช้ราชสิทธิ์ในฐานะที่ทรงเป็นดยุคครองนครแห่งอันฮัลต์ในการล้มเลิกการอภิเษกสมรส เจ้าหญิงมารี หลุยส์ซึ่งทรงอยู่ระหว่างการเสด็จเยือนประเทศแคนาดาอย่างเป็นทางการก็รีบเสด็จกลับประเทศอังกฤษทันที ตามบันทึกความทรงจำของพระองค์ เจ้าหญิงทรงถือว่าการปฏิญาณในพิธีอภิเษกสมรสเป็นการผูกมัดบุคคลสองคนเข้าด้วยกัน จึงมิทรงคิดถึงการอภิเษกสมรสครั้งใหม่ อย่างไรก็ตาม บันทึกของพระองค์ยังชี้ให้เห็นถึงความเดือดดาลในประสบการณ์การอภิเษกสมรสและความเกลียดชังอดีตพระสวามี ถึงกระนั้นยังมีเพื่อนสนิทชายในเชิงชู้สาวอยู่เป็นเวลาหลายปีเช่นกัน พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
เจ้าชายชาร์ลยังทรงมีสัมพันธภาพกับพระนางมารี อ็องตัวแน็ต อย่างเหนียวแน่น ซึ่งทั้งสองทรงพบกันครั้งแรกในคราวที่พระนางมารี อ็องตัวแน็ตเสด็จเยือนฝรั่งเศสในเดือนเมษายน พ.ศ. 2313 ขณะนั้นเจ้าชายมีพระชนมายุเพียง 12 พรรษา[11] ความใกล้ชิดสนิทสนมนี้เองที่ทำให้แม่ค้าชาวปารีสสร้างข่าวลืออย่างผิดๆ ว่าเจ้าชายทรงยั่วยวนเสน่หาแก่พระนางมารี เจ้าชายชาร์ลมักปรากฏพระองค์ตรงข้ามพระนางมารีอยู่บ่อยครั้งในโรงละครส่วนพระองค์ ณ พระตำหนักเปติต์ไตรอาน็อง ทั้งสองพระองค์ได้รับการกล่าวขานว่ามีพระปรีชาสามารถอย่างมากในการเป็นนักแสดงมือสมัครเล่น พระนางมารีทรงสวมบทบาทเป็นคนงานรีดนมวัว, คนเลี้ยงแกะ และสตรีชนบท ด้านเจ้าชายชาร์ลทรงรับบทเป็นคู่รัก, ข้ารับใช้ และเกษตรกร เจ้าชายโยฮันน์ เกออร์ก ฟอน โฮเอินโซลเลิร์น
พระองค์ทรงเข้าพระพิธีเสกสมรสกับ เจ้าหญิงบีร์กิตตาแห่งสวีเดน พระเชษฐภินีใน สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน ถึงแม้จะเป็นการสมรสต่างฐานันดร กล่าวคือ พระองค์อยู่ในฐานันดร เซอรีนไฮเนส แต่เจ้าหญิงอยู่ในฐานันดร รอยัลไฮเนส แต่เจ้าหญิงก็ไม่ถูกลดพระอิสริยยศ แต่พระบุตรที่ประสูติมาจะอยู่ในฐานันดร เซอรีนไฮเนส เช่นเดียวกับพระองค์ และไม่มีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์สวีเดน ฮอร์เฮ กิเยร์โม
ฮอร์เฮ กิเยร์โม () เกิดเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2489 ณ ฮาวานา คิวบา อดีตพระสวามีในเจ้าหญิงคริสตีนาแห่งเนเธอร์แลนด์ ฮอร์เฮและเจ้าหญิงคริสตีนาสมรสกันเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน 2518 งานเสกสมรสจัดขึ้นที่บาร์ มีแขกมาร่วมงานมากมาย รวมทั้งพระบรมวงศานุวงศ์เนเธอร์แลนด์ หลังจากนั้น พิธีคริสตจักรเกิดขึ้นในเมืองยูเทรกต์ การเสกสมรสในครั้งนี้ทำให้เจ้าหญิงคริสตีนาสูญเสียสิทธิในการสืบราชบัลลังก์รวมทั้งพระบุตรที่จะเกิดขึ้นมาในภายหน้า แต่ยังดำรงพระอิสริยยศเจ้าหญิงแห่งเนเธอร์แลนด์และไม่ต้องลาออกจากฐานันดร ฮอร์เฮเองได้กลายเป็นพระบรมวงศานุวงศ์เนเธอร์แลนด์ทันที โดยเจ้าหญิงคริสตีนาและฮอร์เฮมีพระบุตรร่วมกันดังนี้ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์กับเจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ พระราชชนนีของพระองค์ทรงครองราชบัลลังก์ในปีพ.ศ. 2491 เจ้าหญิงได้ทรงเป็นทายาทโดยสันนิษฐาน เมื่อพระราชมารดาสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 เจ้าหญิงเบียทริกซ์ได้สืบราชบัลลังก์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถ ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาทั่วไปที่ประเทศแคนาดา ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง จากนั้นทรงสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่เนเธอร์แลนด์ในช่วงยุคหลังสงคราม ในปีพ.ศ. 2504 พระนางทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาด้านนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยไลเดิน ในปีพ.ศ. 2509 เจ้าหญิงเบียทริกซ์อภิเษกสมรสกับเคลาส์ ฟอน อัมส์เบิร์ก นักการทูตชาวเยอรมัน ซึ่งมีพระโอรสร่วมกัน 3 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ (ประสูติ พ.ศ. 2510), เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา (พ.ศ. 2511 - 2556) และเจ้าชายคอนสแตนตินแห่งเนเธอร์แลนด์ (ประสูติ พ.ศ. 2512) เจ้าชายเคลาส์สิ้นพระชนม์ในปีพ.ศ. 2545 ในช่วงที่พระนางสละราชบัลลังก์ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์[1] สวีนนีย์ ท็อดด์ บาร์เบอร์หฤโหดแห่งฟลีทสตรีท
เรื่องเล่าถึงชีวิตของเบนจามิน บาร์กเกอร์ (จอห์นนี เดปป์) ช่างตัดผมชาวอังกฤษผู้มีทักษะความชำนาญสูง เขามีภรรยาชื่อว่าลูซี (ลอรา มิเชลล์ เคลลี) และบุตรสาวที่ชื่อโจฮันนา บาร์กเกอร์ วันหนึ่ง ทอดด์ถูกยัดเยียดข้อหาและรับโทษให้ไปใช้แรงงานในประเทศออสเตรเลีย โดยผู้พิพากษาฉ้อฉลที่ชื่อเทอร์พิน (อลัน ริคแมน) ผู้ที่ต้องการลูซีมาเป็นภรรยาของตัวเอง  หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า
พระองค์ทรงเป็นโอรสในเจ้าชายหลุยส์แห่งบัทเทนแบร์ก ซึ่งเป็นเจ้าชายเยอรมันที่เข้ามารับราชการในอังกฤษและได้เสกสมรสกับเจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์ พระราชธิดาองค์เล็กในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ในปี 1917 พระเจ้าจอร์จที่ห้าได้ถอดฐานันดรเยอรมัน ทำให้ทรงเป็นที่รู้จักกันในนาม "ลอร์ด หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน" ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุด เขารับแต่งตั้งเป็นขุนนางแห่งสหราชอาณาจักร คาร์ล ฟอน ฮับส์บูร์ก
อาร์ชดยุกคาร์ลทรงประทับอยู่ที่เมืองซาลส์บูร์กตั้งแต่ปีพ.ศ. 2524 วันที่31 มกราคม พ.ศ. 2536 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับบารอนเนสฟรานเซสก้า แห่งทิสเซน-บอร์เนอมิสซา ซึ่งเป็นพระธิดาองค์เดียวในบารอนฮันส์ เฮ็นริค แห่งทิสเซน-บอร์เนอมิสซาและพระชายาองค์ที่ 2 ฟีโอน่า แคมป์เปล วอล์เตอร์ ซึ่งเป็นนางแบบชื่อดังของอังกฤษในยุคปี1950s และ 1960s ทั้งสองพระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรส ณ มหาวิหารมาเรียเซลล์บาซิลิก้า เมืองสตีเรีย ประเทศออสเตรีย พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
ในปี พ.ศ. 2318 เจ้าหญิงมารี เตเรซ มีพระประสูติกาลแด่เจ้าชายหลุยส์ อ็องตวน ซึ่งต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งอ็องกูแลมโดยพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 นับเป็นรัชทายาทพระองค์แรกแห่งราชวงศ์บูร์บงรุ่นถัดไป เนื่องจากทั้งพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 และเคานต์แห่งโพรว็องยังมิได้มีพระประสูติกาลแก่รัชทายาทใดเลย ด้วยเหตุนี้เองที่ทำให้พวก ลิเบลลิสต์ (กลุ่มนักเขียนใบปลิวอื้อฉาวเกี่ยวกับบุคคลสำคัญในราชสำนักและทางการเมือง) นำไปล้อเลียนถึงความไร้สมรรถภาพทางเพศของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16[9] สามปีถัดมาในปี พ.ศ. 2521 ก็มีพระประสูติกาลแด่เจ้ายหลุยส์ แฟร์ดิน็อง และต่อมาได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งแบร์รี[10] ในปีเดียวกันนั้นเองที่สมเด็จพระราชินีมารี อ็องตัวแน็ต มีพระประสูติกาลพระธิดาเป็นครั้งแรกนามว่า เจ้าหญิงมารี เตเรซ ซึ่งช่วยกลบข่าวลือที่ว่าทรงไม่สามารถมีรัชทายาทได้ ทอม แฮงส์
Amos แฮงค์ได้กลายเป็นผู้ปกครองคนเดียวทำงานเป็นเวลานานและมักจะออกจากเด็กเพื่อปัดเป่าสำหรับตัวเองการออกกำลังกายเชื่อมั่นในตนเองที่ทำหน้าที่พี่น้องกัน นอกจากจะมีประวัติครอบครัวของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและมอร์มอน, แฮงค์สเป็น"คัมภีร์ไบเบิล - toting วัยรุ่นพระวรสาร"เป็นเวลาหลายปี ในโรงเรียนแฮงค์สเป็นที่นิยมกับนักเรียนและครูภายหลังบอกนิตยสารโรลลิงสโตน :."ผม geek, spaz. ผมอย่างน่ากลัว, เจ็บปวด, ขี้อายชะมัด. ในขณะเดียวกันผมก็ต้องการคนที่ตะโกนออกคำบรรยายภาพตลกระหว่าง filmstrips. แต่ฉันไม่ได้เป็นปัญหา. ฉันถูกเสมอเป็นเด็กดีจริง และสวยมีความรับผิดชอบ." ในปี 1965 แฮงค์ส Amos แต่งงาน Frances วงศ์, พื้นเมืองของซานฟรานซิเชื้อสายจีน Frances เขาสามเด็กสองคนอาศัยอยู่กับทอมในช่วงปีที่โรงเรียนมัธยมของเขา แฮงค์ทำหน้าที่ในการเล่นโรงเรียนรวมทั้งแปซิฟิกใต้ในขณะที่เข้าร่วม Skyline High School ในโอกแลนด์, แคลิฟอร์เนีย เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย
เจ้าหญิงมารีอา อันนาแห่งซาวอย หรือ มารีอา อันนา คาโรลีนา ปีอา () ทรงเป็นจักรพรรดินีมเหสีแห่งออสเตรีย และสมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี ตั้งแต่ทรงอภิเษกสมรสกีบสมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งออสเตรีย อาร์ชดัชเชสมาเรีย คาโรลีเนอแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสมารี แคโรไลน์แห่งออสเตรีย (en.: Archduchess Marie Caroline of Austria, de.: Erzherzogin Marie Karoline von Österreich) (พระนามเต็ม: มารี แคโรไลน์ เฟอร์ดินานด์ เธเรเซีย โจเซฟิน เดเมเทรีย, Marie Caroline Ferdinande Theresia Josephine Demetria von Habsburg-Lorraine (von Wettin)) ทรงเป็นอาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย และทรงเป็นเจ้าฟ้าหญิงมกุฎราชกุมารีแห่งราชอาณาจักรแซ็กโซนี หลังจากการอภิเษกสมรส รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์โปรตุเกส
ในประวัติศาสตร์ของราชอาณาจักรโปรตุเกสมีสมเด็จพระราชินีนาถซึ่งดำรงเป็นพระประมุขของโปรตุเกส 2 พระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 1 แห่งโปรตุเกสและสมเด็จพระราชินีนาถมาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกส(บางหลักฐานกล่าวว่า เจ้าหญิงเบียทริซแห่งโปรตุเกสได้ขึ้นครองราชสมบัติด้วยระยะเวลาอันสั้นในศตวรรษที่ 14 ซึ่งปัจจุบันยังเป็นที่ถกเถียง) มารี อ็องตัวแน็ต
มกุฎราชกุมารีผู้เยาว์ชันษาทรงมีปัญหาในการปรับตัวเข้ากับชีวิตใหม่ในรั้วในวังของฝรั่งเศส พระสวามีของพระนางตีตนออกห่าง โดยการหนีไปออกป่าล่าสัตว์แต่เช้าตรู่ (ทั้งคู่เริ่มมีสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาอย่างแท้จริง ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2316) พระนางต้องทนทุกข์กับการปรับตัวเข้ากับพระราชพิธี และขนบประเพณีแบบฝรั่งเศส และทรงเกลียดการใช้ชีวิตกับผู้คนรอบข้าง นอกจากนั้นแล้ว พระนางยังได้รับคำปรึกษาทางไกลจากกรุงเวียนนา โดยการเขียนจดหมายโต้ตอบมากมายหลายฉบับกับพระมารดา และกับเคานต์แห่ง แมร์ซี-อาร์จองโต ผู้ดำรงตำแหน่งเอกอัครราชทูตออสเตรียประจำกรุงปารีส ที่ประเทศฝรั่งเศส เคานต์แห่ง แมร์ซี-อาร์จองโตเป็นผู้เดียวที่พระนางสามารถวางพระทัยได้ เนื่องจากดยุกแห่งชัวเซิลได้ถูกปลดจากตำแหน่งภายในเวลาไม่ถึงปีหลังการอภิเษกสมรส จากแผนการอันซับซ้อนซ่อนเงื่อนของมาดาม ดู บาร์รี พระสนมผู้ทรงอิทธิพลของพระเจ้าหลุยส์ที่ 15 จดหมายโต้ตอบกับเคานต์แห่งแมร์ซี-อาร์จองโต ได้กลายเป็นแหล่งข้อมูลชิ้นเยี่ยม ที่จะอธิบายชีวิตโดยละเอียดของมารี อ็องตัวแน็ตภายหลังการอภิเษกสมรสในปี พ.ศ. 2313 (ค.ศ. 1770) จนกระทั่งถึงการสิ้นพระชนม์ของพระนางมาเรีย เทเรซาที่หนึ่ง พระมารดาในปี พ.ศ. 2323 (ค.ศ. 1780) มีชาเอลา ฟอน ฮับส์บูร์ก
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ อีริค อัลบ้า เตรัน แดนติน เมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2527 ณ เมืองแอนตัน ประเทศปานามา แต่ทั้งสองทรงหย่าเมื่อปี พ.ศ. 2537 หลังจากหย่าแล้ว พระองค์ก็ทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งกับ ท่านเค้านท์ฮิวเบอร์ตัสแห่งคาเกเน็ก ซึ่งเป็นพระโอรสในท่านเค้านท์ฟรานซ์ โจเซฟแห่งคาเกเน็ก เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2537 ราชอาณาจักรนาวาร์
ซันโช การ์เซสเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์ฆิเมเนส และกลายเป็นที่รู้จักในเวลาต่อมาในชื่อพระเจ้าซันโชที่ 1 แห่งปัมโปลนา พระเจ้าซันโชอภิเษกสมรสกับตอดาซึ่งเป็นพระนัดดาของกษัตริย์คนก่อน ทั้งคู่มีพระโอรสด้วยกันหนึ่งคนกับพระธิดาห้าคน เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 925 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระเจ้าการ์ซิอา ซันเชซที่ 1 แห่งปัมโปลนาผู้เป็นพระโอรส พระเจ้าการ์ซิอาอภิเษกสมรสกับลูกพี่ลูกน้องลำดับที่หนึ่ง อันเดรโกโต กาลินเดซ และทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสองคน พระองค์ทอดทิ้งอันเดรโกโตในปี ค.ศ. 942 และอภิเษกสมรสใหม่กับเตเรซาแห่งเลออน ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสามคน เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 970 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระเจ้าซันโชที่ 2 แห่งปัมโปลนา พระโอรสที่มีกับอันเดรโกโต ซึ่งมีตำแหน่งเป็นเคานต์แห่งอารากอนอยู่แล้วตามสายเลือดทางพระมารดา พระองค์อาจเป็นกษัตริย์คนแรกที่ขนานนามตนเองว่ากษัตริย์แห่งนาวาร์ แม้ตำแหน่งดังกล่าวจะถูกใช้อย่างกว้างขวางในคริสต์ศตวรรษที่ 11 พระองค์อภิเษกสมรสกับอูร์รากา เฟร์นันเดซ ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันสี่คน เมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 994 ผู้สืบทอดตำแหน่งต่อคือพระเจ้าการ์ซิอา ซันเชสที่ 2 ผู้เป็นพระโอรส กองทัพดัมเบิลดอร์
ดีน โทมัส เป็นเพื่อนร่วมบ้านกริฟฟินดอร์ของแฮร์รี่ เขาอาศัยอยู่กับแม่ที่เป็นมักเกิ้ลเนื่องจากพ่อของเขาได้ทิ้งเขาไปตั้งแต่เด็ก ดีน โทมัสมีความผูกพันกับมักเกิ้ลมากกว่าเพื่อนหลายคนและเป็นแฟนฟุตบอลทีมเวสต์แฮม ยูไนเต็ด เขาได้ข้าร่วมกองทัพดัมเบิลดอร์ในเล่ม 5 ต่อมาดีนได้คบกับจินนี่ ซึ่งสร้างความหึงหวงให้แก่แฮร์รี่เป็นอย่างมาก แต่แล้วดีนกับจินนี่ก็เลิกรากันไป ในเล่ม 7 ดีนเป็นหนึ่งในพ่อมดที่ถูกขึ้นทะเบียนว่าเป็นพ่อมดที่เกิดจากพ่อแม่ที่เป็นมักเกิ้ลเช่นเดียวกับเฮอร์ไมโอนี่ ทำให้เขาต้องหนีการจับกุม แต่สุดท้ายก็ถูกพวกนักล่าค่าหัวจับพร้อมกับแฮร์รี่ รอน เฮอร์ไมโอนี่ กริ๊ปฮุก และลูน่า แต่แล้วก็รอดมาได้ เขาคือหนึ่งในนักเรียนที่ได้เข้าต่อสู้ในสงครามฮอกวอตส์ และเขาก็ได้เป็นแฟนกับเชมัส ฟินนิกัน ฮารีซุ
ปัจจุบันเธอสมรสแล้วมิกกี ช็อง (ช็อง ย็อง-จิน) เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม 2550 เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์
ชื่อของเฮอร์ไมโอนี่ ในตอนแรกนั้น สร้างความสับสนในการออกเสียงแม้แต่กับผู้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่เองก็ตาม ในหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี เฮอร์ไมโอนี่ออกเสียงชื่อของเธอว่า "เฮอ มาย โอ นี่" สำหรับฉบับภาษาไทย ได้ใช้ชื่อ เฮอร์ไมนี่ ในเล่มแรกจนถึงเล่มที่สาม ในฉบับที่ออกก่อนการพิมพ์เล่มที่สี่ เฮอร์ไมโอนี่ เป็นชื่อที่แผลงมาจากเทพเจ้ากรีก เฮอร์เมส ชื่อเฮอร์ไมโอนี่ ปรากฏในละครของเชกสเปียร์เรื่อง เดอะวินเทอส์เทล (The Winter's Tale) นอกจากนี้ ยังเป็นชื่อของลูกสาวของเฮเลนแห่งทรอยในเทพนิยายกรีกด้วย เฮอร์ไมโอนี่ ได้แต่งงานกับ รอน วีสลีย์ ซึ่งเป็นเพื่อนที่เรียนด้วยกันที่ฮอกวอตส์ด้วยกันถึง 6 ปี มีลูกด้วยกัน 2 คน ชื่อ โรส และ ฮิวโก้ รายชื่อผู้บัญชาการทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ทรูแมนได้เข้าร่วมรบที่สมรภูมิแนวรบด้านตะวันตก (Western Front) และเมื่อสงครามโลกครั้งที่ 1 สงบลง ทรูแมนได้กลับมาเล่นการเมืองและสมรสกับนาง Bess Wallance ในวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2462 
 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ทรูแมนได้รับตำแหน่งรองประธานาธิบดีและได้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาต่อจากรูสเวลต์ที่ถึงแก่อสัญกรรมลงไปเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2488 โดยเขาเป็นคนอนุมัติให้ทิ้งระเบิดปรมาณูลงที่เมืองฮิโรชิมาและนางาซากิของญี่ปุ่นด้วย แบรอนิสแมรี เว็ตเซรา
แบรอนิสแมรี เว็ตเซรา () (ชื่อเต็ม: แมรี อเล็กซานดรีน ฟรีอินน์ วอน เว็ตเซรา, Mary Alexandrine Freiin von Vetsera) เป็นนางสนม หรือชายาลับในอาร์คดยุครูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี ซึ่งเป็นพระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ นำไปสู่เหตุการณ์โศกนาฏกรรมที่คฤหาสน์ล่าสัตว์มาเยอร์ลิง ลูอีเซอแห่งเฮ็สเซิน-คาสเซิล
เจ้าหญิงลูอีเซอทรงอภิเษกสมรสที่พระราชวังอามาเลียนเบิร์กณ กรุงโคเปนเฮเกนในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2385 กับพระญาติของพระนางคือ เจ้าชายคริสเตียนแห่งชเลวิช - โฮลสไตน์ - ซอนเดนเบิร์ก - กวอกเบิร์กผู้ซึ่งต่อไปได้รับเลือกเป็นเจ้าชายรัชทายาทแห่งเดนมาร์กและครองราชย์เป็น สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก อาร์ชดยุกเลโอปอลด์ ฟรันซ์แห่งออสเตรีย
ต่อมา อาร์ชดยุกเลโอปอลด์ ฟรันซ์แห่งออสเตรีย ได้เสกสมรสกับพระชายาคนที่ 2 คือ นางสาว Mār̒tā เปเรซ หุบเขาสีเขียว (Marta Pérez Valverde) 18 เมษายน พ.ศ. 2536 โดยการเสกสมรสดังกล่าวทำให้พระองค์ค้องสละพระอิสริยยศ แกรนด์ดยุกแห่งทัสคานี และกลับไปใช้พระอิสริยศ อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย ตามเดิม โดยนางสาวมาร์ธาได้รับการสถาปนาเป็น อาร์ชดัชเชสมาร์ธาแห่งออสเตรีย ในขณะที่พระอิสริยยศแกรนด์ดยุกแห่งทัสคานีตกไปเป็นของพระโอรสพระองค์ใหญ่ของพระองค์ คือ อาร์ชดยุกซีกิสมุนด์ แกรนด์ดยุกแห่งทัสคานี นะมิเอะ อะมุโระ
ปลายปี พ.ศ. 2540 นะมิเอะประกาศแต่งงานกับ มาซาฮารุ มารุยะมะ หรือ แซม จากวง ทีอาร์เอฟ (TRF) หลังจากตั้งท้อง และขอลาหยุดงานไปดูแลลูก 1 ปี และ นะมิเอะได้ไปปรากฏตัวในงาน มหกรรมขาวแดงที่ เอ็นเอชเคฮอลส์ (NHK Halls) เพื่อร้องเพลงแคนยูเซเลเบรท? เป็นการอำลาแฟนเพลง ทำให้เพลงนี้กลายเป็นเพลงแต่งงานยอดฮิตเพลงหนึ่งของคนญี่ปุ่นไปเลยทีเดียว หลังจากนั้น ในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2541 นะมิเอะ คลอดลูกชายคนเดียวชื่อฮารุโตะ และได้ออกซิงเกิลชื่อ ไอแฮฟเนเวอร์ซีน (I HAVE NEVER SEEN) ฉลองการกลับมาในวันที่ 23 ธันวาคม ปีเดียวกัน ซึงก็เปิดตัวด้วยอันดับ 1 พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส
ในวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1771 เจ้าชายหลุยส์ สตานิสลาสเสกสมรสกับเจ้าหญิงมาเรีย จูเซปปินาแห่งซาวอย เจ้าหญิงมารี โฌเซฟีน (เป็นพระนามที่รู้จักกันในฝรั่งเศส) ทรงเป็นพระราชธิดาในวิกเตอร์ อมาเดอุส ดยุกแห่งซาวอย (ต่อมาคือ พระเจ้าวิกเตอร์ อมาเดอุสที่ 3 แห่งซาร์ดิเนีย) กับเจ้าหญิงมาเรีย อันโตเนีย เฟอร์ดินันดาแห่งสเปน พระชายา โมริทซ์ ลันท์กราฟแห่งเฮ็สเซิน
พระองค์ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงทาทีอานาแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค พระขนิษฐาในเจ้าชายริชชาร์ทแห่งไซน์-วิทเกินชไตน์-แบร์เลอบวร์ค ในปี 2507 และมีพระบุตรดังนี้ เบียทริซแห่งโพรว็องซ์
สำหรับเบียทริซ ชาร์ล (ซึ่งถูกบรรยายไว้ว่าเป็น "เป็นชายหนุ่มที่น่ายกย่อง") เป็นทางแก้ปัญหาที่น่าพอใจ การแต่งงานของทั้งคู่เกิดขึ้นเมื่อ 31 มกราคม ค.ศ. 1246 ที่เอ็กซ์-อ็อง-โพรว็องซ์ ทั้งคู่มีทหารคุ้มกันและเจ้าสาวได้รับการอารักขาไปตามทางเดินโดยน้าชาย โธมัส เคานต์แห่งฟลานเดอส์ แมรี ทิวดอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
พระราชินีแมรีไม่ทรงมีความสุขกับชีวิตสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ซึ่งอาจจะเป็นไปได้ว่าขณะนั้นทรงตกหลุมรักชาร์ลส์ แบรนดอน ดยุคแห่งซัฟโฟล์คที่ 1 อยู่แล้ว สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 เองก็ทรงทราบความรู้สึกของพระขนิษฐา แต่ก็ยังทรงหวังจะใช้การสมรสของแมรีให้เป็นประโยชน์ทางการเมืองต่อไป ฉะนั้นเมื่อทรงส่งให้แบรนดอนไปรับตัวพระราชินีแมรีในเดือนมกราคม ค.ศ. 1515 พระองค์ก็ให้แบรนดอนให้คำสัญญาว่าจะไม่ของแมรีแต่งงาน แต่แมรีและแบรนดอนก็แต่งงานกันอย่างลับๆ ในฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 3 มีนาคม ซึ่งตามกฎแล้วก็เป็นการกระทำที่ถือว่าเป็นการกบฏต่อแผ่นดินเพราะแบรนดอนแต่งงานกับเจ้าหญิงในราชตระกูลโดยไม่ได้รับความเห็นชอบจากพระเจ้าเฮนรี พระเจ้าเฮนรีทรงมีความพิโรธเป็นอันมาก ฝ่ายองคมนตรีก็ยุให้พระองค์จับแบรนดอนและประหารชีวิต แต่คาร์ดินัลทอมัส โวลซีย์เข้ามาช่วยไกล่เกลี่ย และพระเจ้าเฮนรีเองก็โปรดปรานทั้งแบรนดอนและพระขนิษฐา ทั้งสองคนจึงถูกลงโทษเพียงเสียค่าปรับเป็นจำนวนมหาศาล (ประมาณ £7,200,000 เมื่อเทียบกับค่าเงินในปัจจุบัน) แต่ก็ได้รับการผ่อนผันบ้างต่อมา แบรนดอนและแมรีสมรสกันอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1515 พระราชวังกรีนนิช จอห์น ทอแช็ก
ในขณะที่จอห์น ทอแช็ก โด่งดังในฐานะเป็นนักฟุตบอลทีมชาติ เมื่อมีอายุครบ 20 ปี เขาได้แต่งงานกับซูซัน เอลิซาเบท แบนน์ เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1969 โดย "แคเมอรอน ทอแช็ก" ลูกชายของทั้งคู่ได้มาเป็นสตาฟฟ์โค้ชในทีมเยาวชนของสโมสรสวอนซีซิตีในปี ค.ศ. 2013 จนถึงปัจจุบัน  ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าชายคริสเตียน วิกเตอร์แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก (คริสเตียน วิกเตอร์ อัลเบิร์ต แอร์นส์ แอนตัน; 14 เมษายน พ.ศ. 2410 - 29 ตุลาคม พ.ศ. 2443) เจ้าชายอัลเบิร์ต ดยุกแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์ (อัลเบิร์ต จอห์น ชาร์ลส์ เฟรเดอริค อาร์เธอร์; 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2412 - 27 เมษายน พ.ศ. 2474) ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก เมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464 และมีพระธิดานอกสมรสซึ่งเกิดจากสตรีสูงศักด์ชาวปรัสเซีย นามว่า บารอนเนสเบอร์ธา มารี มาเดอลีนแห่งเวอร์นิตซ์ (17 สิงหาคม พ.ศ. 2411 - 4 สิงหาคม พ.ศ. 2443) คือ วาเลรี มารี ซู ชเลสวิก-โฮลชไตน์ (3 สิงหาคม พ.ศ. 2443 - 14 สิงหาคม พ.ศ. 2496) ใช้นามสกุลเดิมว่า "ชวาลบ์" (Schwalb) เนื่องจากได้รับการเลี้ยงดูโดยครอบครัวชาวยิว จนกระทั่งเจ้าชายอัลเบิร์ตทรงรับรองว่าเป็นพระธิดาในพระหัตถเลขาส่วนพระองค์ ลงวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2474 และต่อมาเปลี่ยนมาใช้นามสกุล "ซู ชเลสวิก-โฮลชไตน์" ในวันที่ 12 พฤษภาค พ.ศ. 2474 สมรส (1) 28 มิถุนายน พ.ศ. 2478 ณ กรุงเวียนนา (หย่าร้างในปี 2481) กับ แอร์นส์ โยฮันน์ วากเนอร์ (10 มกราคม พ.ศ. 2439 - ไม่ทราบปีเสียชีวิต) (ไม่มีบุตรและธิดา); (2) 15 มิถุนายน พ.ศ. 2482 ณ เมืองมึนส์เตอร์ กับ เจ้าชายเอ็งเก็ลเบิร์ต ชาร์ลส์ ดยุกที่ 10 แห่งอาเร็นแบร์ก (20 เมษายน พ.ศ. 2442 - 27 เมษายน พ.ศ. 2517) (ไม่มีบุตรและธิดา) เจ้าหญิงเฮเลนา วิกตอเรียแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก (วิกตอเรีย หลุยส์ โซเฟีย ออกัสตา อาเมเลีย เฮเลนา; 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2413 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2491) ทรงสละราชทินนามของเยอรมันทั้งหมด และทรงดำรงพระอิสริยยศเพียง เจ้าหญิงเฮเลนา วิกตอเรีย เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก (ฟรันซิสกา โยเซฟา หลุยส์ ออกัสตา มารี คริสตินา เฮเลนา; 12 สิงหาคม พ.ศ. 2415 - 8 ธันวาคม พ.ศ. 2499) ทรงสละราชทินนามของเยอรมันทั้งหมด และทรงดำรงพระอิสริยยศเพียง เจ้าหญิงมารี หลุยส์ เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2434 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ เมืองวินด์เซอร์ ทรงหย่าร้างเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2443 กับ เจ้าชายอาริเบิร์ต โยเซฟ อเล็กซานเดอร์แห่งอันฮัสต์ (18 มิถุนายน พ.ศ. 2407 - 24 ธันวาคม พ.ศ. 2476) ไม่มีพระโอรสและธิดา เจ้าชายฮารัลด์แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก (เฟรเดอริค คริสเตียน ออกัสตัส เลโอโพลด์ เอ็ดเวิร์ด ฮารัลด์; 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2419 - 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2419) ซูส
ซูสเป็นบุตรของโครนัสและรีอา และมีพระชนมายุน้อยที่สุด ในตำนานกล่าวว่า พระองค์สมรสกับฮีรา ทว่าที่ผู้พยาการณ์ที่ดอโดนา คู่สมรสของพระองค์คือ ไดโอนี ตามที่ระบุในอีเลียด พระองค์ทรงเป็นพระบิดาของแอโฟรไดที โดยไดโอนีเป็นพระมารดา พระองค์ทรงเป็นที่รู้จักในเรื่องกาม ซึ่งส่งผลให้พระองค์มีพระโอรสธิดาที่เป็นพระเจ้าและวีรบุรุษมากมาย รวมทั้งอะธีนา อะพอลโลและอาร์ทิมิส เฮอร์มีส เพอร์เซฟะนี ไดอะไนซัส เพอร์ซิอัส เฮราคลีส เฮเลนแห่งทรอย มิวส์ แอรีส ฮีบีและฮิฟีสตัส[2] กลุ่มดัชชีเออร์นิสทีน
เคานท์แบร์นฮาร์ดแห่งอันฮาลท์บุตรชายคนเล็กของอัลเบร็คท์ที่ 1 แห่งบรานเดนบวร์ก หรือ "อัลเบร็คท์หมี" (ค.ศ. 1106-ค.ศ. 1170) ได้รับบางส่วนของดัชชีซัคเซินส่วนใหญ่ในบริเวณเลาเอินบวร์ก (Lauenburg) และ เวททินแบร์ก (Wittenberg) ในปี ค.ศ. 1180 แบร์นฮาร์ดมีบุตรชายสองคน อัลเบร็คท์ และ ไฮน์ริค อัลเบร็คท์หรืออัลเบิร์ตได้รับอัลเบร็คท์ดัชชีแห่งแซกโซนี ในปี ค.ศ. 1260 ลูกชายของอัลเบร็คท์แบ่งอาณาจักรเป็นแซ็กซ์-เลาเอินบวร์ก และ แซ็กซ์-เวททินแบร์ก แซ็กซ์-เวททินแบร์กได้รับการยกฐานะเป็นอาณาจักรเลือกตั้งแห่งแซกโซนีในพระราชบัญญัติทอง ค.ศ. 1356 เมื่อดยุกคนสุดท้ายของแซ็กซ์-เวททินแบร์กเสียชีวิตโดยไม่มีทายาทในปี ค.ศ. 1422 จักรพรรดิซีกิสมุนด์ก็ยกดัชชีให้แก่ฟริดริชที่ 4 แห่งเวททิน มาร์กราฟแห่งไมส์เสน และลันด์กราฟแห่งทือริงเงิน ผู้กลายเป็นฟรีดริชที่ 1 ผู้คัดเลือกแห่งซัคเซิน คำว่า "แซกโซนี" โดยทั่วไปจึงหมายถึงดินแดนในการปกครองของเวททินที่รวมทั้นทูริเกีย เพราะแซกโซนีมีฐานะเป็นดัชชีซึ่งเป็นฐานะสูงสุด สมาชิกในตระกูลจึงใช้ตำแหน่งนี้ แม้ว่าสมาชิกหลายคนจะครองดินแดนที่ตั้งอยู่ในทือริงเงินเท่านั้น ฟรีดริชที่ 2 สืบครองดินแดนต่อจากบิดา หลังจากฟรีดริชที่ 2 เสียชีวิต บุตรชายคนโตแอร์นส์ได้รับตำแหน่งเป็นเจ้าผู้คัดเลือกต่อจากบิดา และแอร์นส์และดยุกอัลเบร็คท์ลูกชายคนรองปกครองดินแดนเวททินร่วมกัน ในปี ค.ศ. 1485 พี่น้องก็แบ่งดินแดนเวททินระหว่างกัน โดยแอร์นส์ได้รับตอนเหนือของไมส์เสน, ทางตอนใต้ของทือริงเงิน และ เวททินแบร์ก และ อัลเบร็คท์ได้ตอนเหนือของทือริงเงิน และ ตอนใต้ของไมส์เสน พระเจ้ารามีโรที่ 1 แห่งอารากอน
ก่อนอภิเษกสมรส พระเจ้ารามีโรมีภรรยาลับชื่อว่าอามูญญา ทั้งคู่มีบุตรชายด้วยกันหนึ่งคน คือ ซันโช รามีเรซ ที่ได้รับความไว้วางใจให้บริหารปกครองเคานตีริบาโกร์ซา วิลเฮลมีเนอแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงวิลเฮลมีเนอ ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ ขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายวิลเลิม เจ้าชายแห่งออเรนจ์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2334 พระองค์ได้รับพระราชทานพระอิสริยศเป็น เจ้าหญิงวิลเฮลมีเนอ เจ้าหญิแห่งออเรนจ์ พระวรชายา ต่อมา เจ้าชายวิลเลิมเสด็จขึ้นครองราชย์ เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์จึงได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ โดยทั้ง 2 มีพระราชบุตรร่วมกัน ดังนี้
สมเด็จพระราชินีวิลเฮลมีเนอแห่งเนเธอร์แลนด์ ทรงประชวรบ่อยครั้งขึ้นและแต่ละครั้งยาวนานเป็นเดือน พระองค์ไม่ค่อยปรากฏพระองค์ต่อหน้าสาธารณชนเนื่องจากพระพลานามัยย่ำแย่ ก่อนจะสด็จสวรรคต ณ พระราชวังนอดรีน ใน กรุงเฮก สิริพระชนมายุ 62 พรรษา พระบรมศพถูกฝังไว้ ณ เมืองเดล์ฟ ซารีนามารีเยีย เตมรีอูคอฟนาแห่งรัสเซีย
เป็นธิดาของเตมรูค (ติมูร์ หรือ เตมูร์) แห่งคาบาร์เดีย นับถือศาสนาอิสลาม พระนามเดิมของมารีเยีย คือ โคเชนีย์ บินท์ เตมูร์ [Qochenay bint Teymour] (Кученей) เป็นพระนามเดิมก่อนที่เข้าพิธีศีลจุ่ม มารีเยียได้ถูกส่งตัวไปเสนอต่อซาร์อีวานที่ 4 แห่งรัสเซียในมอสโก หลังจากที่ซารีนาอนาสตาเซีย โรมานอฟนา พระมเหสีพระองค์แรกสิ้นพระชนม์ นิทานพื้นบ้านของรัสเซียได้มีการกล่าวว่า ก่อนที่ซารีนาอนาสตาเซียจะสิ้นพระชนม์ ได้ทรงเตือนพระเจ้าซาร์ว่าขออย่าโปรดนำหญิงนอกรีตขึ้นเป็นพระมเหสี แต่ซาร์อีวานทรงหลงใหลในความงามของมารีเยียอย่างมาก และทรงตัดสินพระทัยอภิเษกสมรสกับพระนางทันที ในวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1561 ได้มีการจัดพิธีอภิเษกสมรสขึ้นก่อนจะถึงวันคล้ายวันพระราขสมภพของซาร์อีวาน 4 วัน ซาร์อีวานจะมีพระชนมายุ 31 พรรษา เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสเปน
เจ้าหญิงเบียทริซทรงอภิเษกสมรสวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2478 ณ กรุงโรม กับ ดอน อเลสซานโดร ตอร์โลเนีย เจ้าชายแห่งซีวีเตลลา-เชซี ซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลผู้ดีของประเทศอิตาลี อเลสซานโดรเป็นโอรสองค์เดียวของดอน มารีโน ตอร์โลเนีย เจ้าชายที่ 4 แห่งซีวีเตลลา-เชซี กับ แมรี เอลซี มัวร์ สตรีชาวอเมริกัน ด้วยความบังเอิญทางด้านวงศ์วานวิทยา เจ้าชายอเลสซานโดรเป็นปู่ทวดของนักแสดงชาวอเมริกันคือ บรูค ชีลดส์ (ที่เป็นหลานสาวของดอนนา มารีนา ตอร์โลเนีย กนิษฐาของเจ้าชายอเลสซานโดร) ในการอภิเษกสมรสก็ได้มีผู้มาร่วมงานมากมาย อาทิ สมเด็จพระราชาธิบดีอัลฟองโซที่ 13 แห่งสเปน สมเด็จพระราชาธิบดีและพระราชินีแห่งอิตาลี เจ้าชายจากเชื้อพระวงศ์ 52 พระองค์ และผู้มาเยือนจำนวนมากกว่า 4,000 คนจากประเทศสเปน หลังจากจบงานพิธีทั้งสองพระองค์ทรงได้รับการต้อนรับจากสมเด็จพระสันตะปาปาไพอัสที่ 11 เจ้าหญิงเบียทริซและเจ้าชายอเลสซานโดร ตอร์โลเนียทรงมีโอรสและธิดาสี่คน ดังนี้ทั้งนี้พระองค์ ถือเป็นพระอัยยิกาใน เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งลักเซมเบิร์ก พระชายาใน เจ้าชายกีโยมแห่งลักเซมเบิร์ก ภาคีนกฟีนิกซ์
ลูปินปรากฏตัวอีกครั้งในภาคห้าที่มีการรวบรวมสมาชิกภาคีนกฟีนิกซ์เพื่อปราบโวลเดอมอร์ ภายหลังซิเรียสถูกเบลลาทิกซ์สังหาร ลูปินเศร้าหมองลงมากจากการสูญเสียเพื่อนรักที่สุดอีกคน ในหนังสือมักบรรยายเสมอเมื่อแฮร์รี่พบหน้าลูปินว่าลูปินดูแก่ตัวลง ในภาคหกท็องค์ขอให้ลูปินแต่งงานด้วย แต่ลูปินไม่ยอมทั้งๆที่ทั้งคู่รักกัน เนื่องจากลูปินกลัวว่าลูกของตนจะเป็นมนุษย์หมาป่า แต่สุดท้ายทั้งคู่แต่งงานกันและท็องส์ก็ตั้งครรภ์แล้ว ภายหลังลูปินขอให้แฮร์รี่เป็นพ่อทูนหัวลูกของเขา ซึ่งแฮร์รี่ได้ตกลงกับข้อเสนอของลูปิน ในการต่อสู้ที่ฮอกวอตส์ ลูปินได้ถูกฆ่าโดยผู้เสพความตายเช่นเดียวกันกับท็องส์ ภรรยาของเขา ลูปินได้ปรากฏตัวครั้งสุดท้ายในฐานะวิญญาณที่แฮร์รี่เรียกมาจากหินชุบวิญญาณ เขาได้สัญญาณว่าจะยืนเคียงข้างแฮร์รี่ในขณะที่แฮร์รี่เดินไปสเผชิญหน้ากับความตาย หลังปราบโวลเดอมอร์ได้ แฮร์รี่จึงรับหน้าที่ดูแลเท็ดดี้ลูกของลูปินตั้งแต่นั้นมาในฐานะพ่อทูนหัวของเขา ฮันนีเลต อาบันเซญา
เธอและดูแตร์เตเริ่มมีความสัมพันธ์ช่วงกลางปี 2533 จนมีธิดาด้วยคนหนึ่งชื่อเบโรนีกา (Veronica) แต่ทั้งสองก็มิได้จดทะเบียนสมรสกัน อานน์แห่งออสเตรีย
พระนางประสูติ ณ เมืองบายาโดลิด ประเทศสเปน ก่อนจะทรงเป็นพระราชินีฝรั่งเศส พระราชอิสริยยศ คือ "infanta" แห่ง สเปน โปรตุเกส อารค์ดัชเชสแห่งออสเตรีย เจ้าหญิงแห่งเบอร์กันดีและประเทศพื้นต่ำ พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส เมื่อพระชนมายุ 15 ปี โดยไม่มีการสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแต่พระนางก็เป็นสมเด็จพระราชินีฝรั่งเศสและ นาวาร์ ทอยู่ดีจนกว่าพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศสเสด็จสวรรคต สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
พ.ศ. 2481 - พ.ศ. 2523: เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์-นัสเซา เจ้าหญิงแห่งลิปเปอ-บีสเตอร์เฟลด์ (Her Royal Highness Princess Beatrix of the Netherlands, Princess of Orange-Nassau, Princess of Lippe-Biesterfeld) พ.ศ. 2523 - 30 เมษายน พ.ศ. 2556: เฮอร์มาเจสตี สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าหญิงแห่งออเร้นจ์-นัสเซา เจ้าหญิงแห่งลิปเปอ-บีสเตอร์เฟลด์ (Her Majesty Queen of the Netherlands, Princess of Orange-Nassau, Princess of Lippe-Biesterfeld) 30 เมษายน พ.ศ. 2556 - ปัจจุบัน: เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์, เจ้าหญิงแห่งออเร้นจ์-นัสเซา,เจ้าหญิงแห่งลิปเปอ-บีสเตอร์เฟลด์ (Her Royal Highness Princess Beatrix of the Netherlands, Princess of Orange-Nassau, Princess of Lippe-Biesterfeld)[3] พระยาพิจารณาปฤชามาตย์ (สุหร่าย วัชราภัย)
ด้านครอบครัว พระยาพิจารณาปฤชามาตย์ มานวธรรมศาสตร์สุปรีชา สมรสกับคุณอบ ปันยารชุน คุณหญิงบุนนาค ยุกตะนันท์ คุณจำรัส ภัทรนาวิก และ คุณหญิงจำเริญ พิจารณาปฤชามาตย์ (จำเริญ ภัทรนาวิก วัชราภัย) มีบุตรธิดา 14 คน ดังนี้[1] ท้าวทองกีบม้า (มารี กีมาร์)
ครอบครัวของยะมะดะเป็นตระกูลที่เคร่งครัดในคริสต์ศาสนา เซญอรา อิกเนซ มาร์แตงซ์ ผู้เป็นยาย อ้างว่านางเป็นหลานสาวของนักบุญฟรังซิสเซเวียร์ (Saint Francis Xavier) นักบุญชื่อดัง ที่ได้ประทานศีลล้างบาปและตั้งนามทางศาสนาให้ แต่อย่างไรก็ตามมารดาของท้าวทองกีบม้าค่อนข้างจะมีประวัติด่างพร้อยว่านางคบชู้กับบาทหลวงทอมัส วัลกัวเนรา (Thomas Vulguaneira) บาทหลวงเยสุอิตเชื้อสายซิซิลี และกล่าวกันว่าท้าวทองกีบม้า มิใช่ลูกของฟานิก สามีตามกฎหมายของนางยะมะดะ แต่เกิดกับบาทหลวงรูปดังกล่าว ดังปรากฏใน "Mémoire touchant l'enlèvement et la reddition de Madame Constance" ความว่า สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงเบียทริกซ์อภิเษกสมรสกับเคลาส์ในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2509 ทั้งรัฐพิธีและพิธีทางศาสนา[14] เจ้าหญิงทรงสวมฉลองพระองค์แบบดั้งเดิมด้วยผ้าไหมซาตินแบบดัชเชส ที่ออกแบบโดยแคโรไลน์ บรีก-ฟาร์วิค แห่งไมซอนลีเน็ตต์ ในเดน บอร์ชและมงกุฎไข่มุกเวือร์เทมแบร์ก สุวิทย์ ทองประเสริฐ
สุวิทย์ ได้ลาออกจากตำแหน่งเจ้าคณะตำบลห้วยขวาง พร้อมกับสึกและอุปสมบทใหม่ เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2544 มีฉายาใหม่ว่า " ธีรธมฺโม" เจ้าหญิงมารีอา ตีเรซาแห่งโปรตุเกส
เมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 อาร์คดยุคคาร์ล ลุดวิกสิ้นพระชนม์ด้วยโครไข้ไทฟอยด์ โดยก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงทูลขอพระชายาว่า ดูแลพระบุตรทั้งหมดให้ดี ทำให้ทุกองค์มีความสุขที่สุด ดังนั้น อาร์ชดัชเชสมาเรีย เทเรซ่าทรงต้องแบกพระภาระดูแลพระโอรส และพระธิดาทุกพระองค์ รวมทั้งพระบุตรที่ประสูติแต่เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอต้าแห่งทู ซิชิลีส์ พระชายาองค์ก่อนด้วย ซึ่งพระองค์ก็ทรงดูแลเป็นอย่างดี แม้กระทั่งเมื่อมีการอภิเษกสมรสของอาร์คดยุคฟรานซ์ เฟอร์ดินานด์ และเค้านท์เตสโซฟี โชเท็ค ซึ่งถือเป็นการละเมิดกฎมณเฑียรบาลของการอภิเษกสมรสว่า จะต้องอภิเษกสมรสกับเชื้อพระวงศ์ด้วยกันเท่านั้น พระองค์ก็ทรงยอมให้มีการจัดอภิเษก โดยอาร์ชดัชเชสโซฟี ผู้เป็นพระสหายสนิทก็ทรงร่วมจัดพิธีด้วย ชาร์ลอตต์แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์
โซฟี ชาร์ลอตต์ ฟอน เมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ () เป็นเจ้าหญิงเยอรมันจากเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ พระนางเป็นคู่อภิเษกสมรสในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร ทำให้พระนางมียศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์หลังการสมรสในปีค.ศ. 1761 หลังมีการตราพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1800 พระนางก็มียศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร นอกจากนี้ พระนางยังมียศในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เป็นพระราชินีแห่งราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์ หลังพระเจ้าจอร์จที่ 3 ซึ่งเป็นเจ้าผู้ครองฮันโนเฟอร์ทรงขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งฮันโนเฟอร์ในค.ศ. 1814 สุมณทิพย์ ชี
สุมณทิพย์เคยคบหาดูใจกับมาริโอ้ เมาเร่อ มาเป็นเวลานานถึง 10 ปี จนช่วงปี พ.ศ. 2558 เธอคบหากับธรรศภาคย์ ชี และตั้งครรภ์กับเขาหลังจากคบหาไม่นานนัก ทั้งสองสมรสกันด้วยพิธีอย่างศาสนาคริสต์ตามที่เธอนับถือเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2559 ณ โบสถ์เซ็นหลุยส์ มารี เดอ มงฟอร์ ภายในมหาวิทยาลัยอัสสัมชัญ และจัดพิธีสมรสแบบไทยและจีนเมื่อวันที่ 6 มีนาคมปีเดียวกัน โดยทั้งสองได้จดทะเบียนสมรส ซึ่งสุมณทิพย์ใช้ชื่อสกุลสามี และจดทะเบียนสมรสที่ไต้หวันเพื่อให้บุตรที่จะเกิดมีสัญชาติดังกล่าว ที่ต่อมาเธอบุตรสาวคือ พอลลีน่า ชี (ชื่อเล่น เป่าเปา) มารีอา อันนา โมทซาร์ท
ในที่สุด มารีอาจำใจแต่งงานกับผู้พิพากษานามว่า โยฮัน บัพทิสท์ ฟรันทซ์ ฟ็อน แบร์ชท็อลท์ ซู ซ็อนเนินบวร์ค (Johann Baptist Franz von Berchtold zu Sonnenburg) (23 สิงหาคม ค.ศ. 1783) และอาศัยอยู่กับเขาในซังคท์กิลเกิน หมู่บ้านแห่งหนึ่งในประเทศออสเตรีย ห่างจากบ้านตระกูลโมทซาร์ทที่ซาลซ์บูร์กไปทางทิศตะวันออกประมาณ 29 กิโลเมตร แบร์ชท็อลท์สามีของเธอเป็นพ่อม่ายที่ผ่านการแต่งงานมาแล้วถึงสองครั้ง และเขามีบุตรติดมาจากภรรยาเก่าสองคนก่อนถึงห้าคน ซึ่งมารีอาต้องคอยดูแลตลอดเวลา ในที่สุดมารีอาก็ตั้งครรภ์ เธอมีลูกกับเขาทั้งหมดสามคน ได้แก่ เลโอพ็อลท์ อาล็อยส์ พันทาเลอ็อน (ค.ศ. 1785–1840), ฌันเน็ท (ค.ศ. 1789–1805) และมารีอา บาเบ็ทเทอ (ค.ศ. 1790–1791) อารามอันเดชส์
นักบุญเฮดวิกแห่งอันเดชส์ (ราว ค.ศ. 1174 - ตุลาคม ค.ศ. 1243) ผู้เกิดที่อันเด็คส์เป็นบุตรีหนึ่งในแปดคนของเบอร์โทลด์ที่ 4 ดยุกแห่งเมราเนีย และดยุคแห่งอิสเทรีย ในบรรดาพี่น้องชายสี่คนของเฮดวิกสองคนเป็นบิชอป คือ เอ็คแบร์ต บิชอปแห่งแบมเบิร์ก (ค.ศ. 1203 - ค.ศ. 1231) และเบอร์โทลด์บิชอปแห่งอควิเลเอีย ส่วนอีกสองคน--ออทโทที่ 1 สืบบรรดาศักดิ์ดยุกแห่งดาลเมเชียต่อจากบิดา และไฮน์ริชเป็นมาเกรฟแห่งอิสเทรีย ส่วนพี่น้องสตรีสามคน--เกอร์ทรูดแห่งเมราเนีย (ค.ศ. 1185–24 กันยายน ค.ศ. 1213) เป็นพระอัครมเหสีองค์แรกของพระเจ้าแอนดรูว์ที่ 2 แห่งฮังการี และเป็นแม่ของนักบุญเอลิซาเบธแห่งฮังการี ส่วนเมคทิลเดอเป็นอธิการโบสถ์ที่คิทซิงเก็น และแอ็กเนสแห่งเมราเนียผู้มีความงดงามเป็นที่เลื่องลือไปเป็นพระสนมของพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1196 แม้จะได้รับการประท้วงจากพระอัครมเหสีอิงเกอบอร์กแห่งเดนมาร์ก แต่ก็ไม่สำเร็จ เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1196 พระเจ้าฟิลิปก็เสกสมรสกับแอ็กเนส แต่ในปี ค.ศ. 1199 สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงออกพระประกาศว่าการเสกสมรสระหว่างพระเจ้าฟิลิปและแอ็กเนสเป็นโมฆะเพราะพระองค์ยังทรงเสกสมรสกับอิงเกอบอร์ก และทรงสั่งให้แยกจากแอ็กเนส เมื่อพระเจ้าฟิลิปไม่ทรงปฏิบัติตามพระสันตะปาปาจึงทรงประกาศให้ฝรั่งเศสอยู่ในภาวะที่ถูกโทษต้องห้าม จากความกดดันที่สร้างขึ้นรอบด้านในที่สุดพระเจ้าฟิลิปก็ทรงยอมและทรงสถาปนาอิงเกอบอร์กเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิจ แห่งออสเตรีย
ต่อมา เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอต้าทรงสิ้นพระชนม์กะทันหันเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2414พระองค์จึงทรงอภิเษกสมรสเป็นครั้งที่ 3 กับเจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งโปรตุเกส พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีมิเกลที่ 1 แห่งโปรตุเกส และเจ้าหญิงอาเดลเลดแห่งโลเวนสไตน์-เวอร์เธ็ม-โรเซนเบิร์ก มีพระธิดา 2 พระองค์ ดังนี้... เบียทริซแห่งโพรว็องซ์
พระองค์เป็นบุตรสาวคนที่สี่และคนสุดท้องของรามอน เบเรนเกร์ที่ 4 เคานต์แห่งโพรว็องซ์และฟอร์แกคิเยร์ ที่มีกับภรรยา เบียทริซ บุตรสาวของเคานต์โธมัสที่ 1 แห่งซาวัว กับมาร์กาเร็ตแห่งเจนีวา ฟรันเซสกา ฟอน ฮับส์บูร์ก
ก่อนหน้านี้ ฟรันเซสกาเคยมีความสัมพันธ์กัสตีฟ สเตรนจ์ นักร้องชื่อดังชาวอังกฤษ รวมทั้ง โดดี อัล ฟาเยด พระสหายสนิทของเจ้าหญิงไดอาน่าอีกด้วย ฟรันเซสกาสมรสกับคาร์ล ฟอน ฮับส์บูร์ก เมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2536 ณ มหาวิหารมาเรียเซลล์บาซิลิกา เมืองสตีเรีย ประเทศออสเตรีย หลังพิธีสมรสแล้วออทโท ฟอน ฮับส์บูร์กได้แต่งตั้งเธอเป็น "อาร์ชดัชเชสฟรันเซสกา มกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย-ฮังการี" (Her Imperial and Royal Highness" Archduchess Francesca, Crown Princess of Austria-Hungary) ไฮน์ริชที่ 12 ดยุกแห่งบาวาเรีย
ไฮน์ริชสิงห์เป็นบุตรชายคนเดียวของไฮน์ริชผู้หยิ่งทะนง ดยุคแห่งซัคเซินและบาวาเรีย กับแกร์ทรูเดอ พระธิดาของจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์โลทาร์ที่ 3 ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1142 เขาได้กอบกู้ซัคเซิน หนึ่งในสองดัชชีของบิดาที่ถูกพระเจ้าค็อนราทที่ 3 กษัตริย์เยอรมันคนแรกของราชวงศ์โฮเอินชเตาเฟินริบไปกลับคืนมาได้ ในปี ค.ศ. 1147 ไฮน์ริชอ้างสิทธิ์ในบาวาเรียที่พระเจ้าค็อนราทที่ 3 มอบให้ไฮน์ริชที่ 2 ยาโซเมียร์ก็อท มาร์เกรฟแห่งออสเตรีย และในปี ค.ศ. 1151 เขาได้พยายามอย่างไร้ผลที่จะเอาสิทธิ์ในการครอบครองดัชชีกลับคืนมา ในปี ค.ศ. 1147 หรือไม่ก็ 1148 เขาได้แต่งงานกับเคลเม็นท์ซีอา บุตรสาวของค็อนราท ดยุคแห่งเซริงเงิน แต่การแต่งงานถูกยุติในปี ค.ศ. 1162
เมื่อฟรีดริชที่ 1 บาร์บาร็อสซาแห่งราชวงศ์โฮเฮินชเตาเฟิน ลูกพี่ลูกน้องของเขา ได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์แห่งเยอรมนีในปี ค.ศ. 1152 ชาวโฮเฮินชเตาเฟินสงบศึกกับศัตรูคู่อริ ตระกูลเวล์ฟ ที่ไฮน์ริชเป็นสมาชิกคนหนึ่งของตระกูล ในปี ค.ศ. 1154 ฟรีดริชให้สิทธิ์ไฮน์ริชแต่งตั้งบิชอปกลุ่มใหม่และยังยอมรับการอ้างสิทธิ์ในอาณาเขตบาวาเรียของเขา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1156 ไฮน์ริชได้สิทธิ์ในการครอบครองดัชชีบาวาเรียกลับคืนมา ภายหลังออสเตรียถูกแยกตัวออกจากบาวาเรียและถูกยกให้ไฮน์ริช ยาซอมมิร์กอตต์ และได้รับการยกระดับเป็นดัชชี ชเตฟานีแห่งโฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน
ชเตฟานี โยเซฟา ฟรีเดอริเคอ วิลเฮลมีน อันโทเนีย แห่งโฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน () เป็นเจ้าหญิงเยอรมันซึ่งอภิเษกสมรสเข้าสู่พระราชวงศ์โปรตุเกสและอัลเกรฟ และได้ขึ้นเป็นพระราชีนีในพระเจ้าเปดรูที่ 5 แห่งโปรตุเกส
ชเตฟานีแห่งโฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกสและอัลเกรฟ ทรงมีพระนามเดิมว่า "เจ้าหญิงสตฟานีแห่งโฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน" ประสูติเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2380 ณ โฮเอินโซลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน เป็นพระบุตรพระองค์ที่ 2 และพระธิดาพระองค์แรกใน คาร์ล อันโทน เจ้าชายแห่งโฮเอินโซลเลิร์น และ เจ้าหญิงโยเซฟินแห่งบาเดิน โดยพระองค์ทรงเป็นพระภคินีใน สมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย 
เจ้าหญิงชเตฟานีทรงเษกสมรสกับ พระเจ้าเปดรูที่ 5 แห่งโปรตุเกส เมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2401 โดยทรงรับพระราชทานพระราชอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกสและอัลเกรฟ พระองค์ทรงประชวรด้วยโรคคอตีบและเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2402 หลังจากวันครบรอบพระชนมายุปีที่ 22 พรรษาได้เพียง 2 วัน โดยไม่ทรงมีพระราชบุตร ในขณะที่ พระเจ้าเปดรูที่ 5 แห่งโปรตุเกส ก็ไม่ทรงอภิเษกสมรสกับผู้ใดอีกและเสด็จสวรรคตด้วยโรคอหิวาตกโรค เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2404 แคทเธอรีน เดอ เมดีชี
งานเสกสมรสระหว่างแคทเธอรีนและอองรีดยุกแห่งออร์เลอองกระทำกันที่มาร์เซย์ เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1533 เป็นงานใหญ่โตที่แสดงโดยการให้ของขวัญกันอย่างหรูหรา[21][22] อองรีออกจากงานเลึ้ยงราวเที่ยงคืนเพื่อไปทรงทำหน้าที่พระสวามี ทรงเข้าห้องบรรทมพร้อมกับพระราชบิดา กล่าวกันว่าพระเจ้าฟรองซัวส์ประทับอยู่จนกระทั่งคู่สมรสทำการสมสู่กันเสร็จและทรงเปรยว่า “ต่างคนต่างก็มีฝีมือในการรณรงค์” (each had shown valour in the joust) [21] พระสันตะปาปาคลีเมนต์ไปเยี่ยมคู่บ่าวสาววันรุ่งขึ้นและประทานพรในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนก่อนหน้านั้น[23] เนเบตติยูเนท
พระองค์เป็นหนึ่งในหกของพระราชโอรสและธิดาที่รู้จักของฟาโรห์ทุตโมสที่สามกับพระมเหสีแฮตเชปซุต-เมริทเร พี่น้องของพระองค์คือฟาโรห์อเมนโฮเทปที่สอง เจ้าชายเมนเคปเปอร์เรและเจ้าหญิงเมริทอามุน, เจ้าหญิงเมริทอามุน D และเจ้าหญิงไอเซท D พระองค์ปรากฎอยู่ในภาพสลักร่วมกับพระเชษฐา พระเชษฐาภคินีและพระขนิษฐาของพระองค์ บนรูปปั้นของพระอัยยิกานามว่า ฮุย ของพระองค์ (ตอนนี้ในพิพิธภัณฑ์บริติช) อาร์ชดัชเชสมาเรีย คลีเมนติน่าแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสมาเรีย คลีเมนติน่า ทรงอภิเษกสมรสกับพระมาตุลาแท้ๆของพระองค์ เจ้าชายลีโอโพลโด้แห่งทู ซิชิลีส์ เจ้าชายแห่งซาเลอโน พระราชโอรสองค์สุดท้องของสมเด็จพระราธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งทู ซิชิลีส์ และเป็นพระอนุชาแท้ๆในเจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่า พระมารดาของอาร์ชดัชเชสมาเรีย คลีเมนติน่าอีกด้วย ทั้ง 2 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2359 ณ พระราชวังเชินบรุนน์ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ทั้ง 2 พระองค์มีพระธิดา 1 พระองค์และพระโอรสอีก 1 พระองค์ ดังนี้...เจ้าหญิงมาเรีย คลีเมนติน่าสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 กันยายน พ.ศ. 2424 ณ พระตำหนักชานติลี ประเทศฝรั่งเศส สิริพระชันษาได้ 83 ชันษา เจ้าหญิงคริสตินา-มาร์เกรเธอแห่งเฮสส์
เจ้าหญิงคริสตินา-มาร์เกรเธอแห่งเฮสส์ ( เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายคริสตอฟแห่งเฮสส์ และ เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก ประสูติ ณ พระราชวังโคบอร์ก โดยพระองค์ทรงเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ถึงแม้ว่าจักรวรรดิเยอรมัน จะล่มสลายไปแล้ว แต่พระองค์และพระญาติยังสามารถดำรงพระยศได้ตลอดพระชนม์ชีพ พระองค์ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเฮสส์และอยู่ในฐานันดรระดับ ไฮเนส เช่นเดียวกับพระญาติของพระองค์ 
พระองค์สมรสครั้งแรกกับ เจ้าชายแอนดรูว์แห่งยูโกสลาเวีย เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2499 ณ พระราชวังโคบอร์ก อันเป็นพระราชวังที่พระองค์ประสูติ โดยมีพระบุตรร่วมกัน ดังนี้ เจ้าหญิงมารี-โจเซแห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2473 ณ กรุงโรม กับ เจ้าชายอุมแบร์โต ซึ่งขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นมกุฎราชกุมารแห่งอิตาลี จากราชวงศ์ซาวอย พระองค์จึงได้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จเจ้าฟ้าหญิงพระชายาแห่งเพียดมอนต์ (HRH The Princess of Piedmont) และมีพระโอรสและธิดา 4 พระองค์ดังนี้ชีวิตการอภิเษกสมรสไม่มีความสุข เนื่องจากเจ้าหญิงมารี-โจเซทรงเปิดเผยในการสัมภาษณ์ครั้งหนึ่งอีกหลายปีต่อมาว่า "เราสองคนไม่เคยมีความสุขเลย" โดยมากมาจากการนอกใจและการชอบทั้งสองเพศของเจ้าชายอุมแบร์โต ในช่วงที่พระชนกและชนนีของพระองค์ชี้นำการอภิเษกกับมกุฎราชกุมารแห่งอิตาลีนั้น ไม่มีเชื้อสายของราชวงศ์นิกายคาทอลิกซึ่งมีโอกาสของราชบัลลังก์คนอื่นที่ยังครองโสดอยู่เลย เวลาต่อมาทั้งสองพระองค์ทรงแยกทางกันหลังจากการล่มสลายของระบอบกษัตริย์ในประเทศอิตาลี เจ้าชายฮูแบร์ตุส ฟอน โฮเอินโซลเลิร์น
เจ้าหญิงเดซีเรแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น () เป็นพระโอรสพระองค์เล็ก เจ้าชายโยฮันน์ จอร์จแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น กับ เจ้าหญิงบีร์กิตตาแห่งสวีเดน
พระองค์ประสูติ ณ บาวาเรีย ประเทศเยอรมนี เป็นพระโอรสพระองค์เล็ก เจ้าชายโยฮันน์ จอร์จแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น กับ เจ้าหญิงบีร์กิตตาแห่งสวีเดน ทรงเป็นพระภาคิไนยใน สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน ด้วยการสมรสต่างฐานันดรของพระบิดาพระมารดา ทำให้พระองค์และพระเชษฐาและพระภคินีอีก 2 พระองค์ ถูกตัดสิทธิ์จากการสืบราชบัลลังก์สวีเดน รวมถึงผู้สืบสกุลด้วย
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ นางสาวอูมา มาเรีย เคอนิก งานสมรสถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ณ ปัลมา (มาจอร์กา) สเปน 
ทรงมีพระโอรสและพระธิดาบุญธรรม 2 พระองค์