อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เกิดเมื่อใด ?
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์เกิดวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1889 ที่กัสท์โฮฟซุมพ็อมเมอร์ (Gasthof zum Pommer) โรงแรมแห่งหนึ่งในรันส์โฮเฟิน (Ranshofen)[11] หมู่บ้านซึ่งถูกรวมเข้ากับเทศบาลเบราเนาอัมอิน (Braunau am Inn) จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ใน ค.ศ. 1938 เขาเป็นบุตรคนที่สี่จากทั้งหมดหกคนของอาล็อยส์ ฮิตเลอร์ และคลารา เพิลท์เซิล พี่ทั้งสามคนของฮิตเลอร์ (กุสทัฟ อีดา และอ็อทโท) เสียชีวิตตั้งแต่เป็นทารก[12] เมื่อฮิตเลอร์อายุได้สามขวบ ครอบครัวของเขาย้ายไปพัสเซา เยอรมนี[13] ที่ซึ่งทำให้ฮิตเลอร์มีสำเนียงท้องถิ่นแบบบาวาเรียล่างมากกว่าสำเนียงเยอรมันออสเตรีย และเป็นสำเนียงที่ฮิตเลอร์ใช้ตลอดชีวิต[14][15][16] ใน ค.ศ. 1894 ครอบครัวได้ย้ายอีกหนหนึ่งไปยังเลอ็อนดิง ใกล้กับลินซ์ และต่อมา เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1895 อาล็อยส์ได้เกษียณไปยังที่ดินเล็ก ๆ ที่ฮาเฟ็ลท์ ใกล้ลัมบัค ที่ซึ่งเขาพยายามประกอบอาชีพกสิกรรมและเลี้ยงผึ้งด้วยตนเอง ฮิตเลอร์เข้าศึกษาที่โรงเรียนที่ฟิชเชิลฮัม (Fischlham) ในละแวกใกล้เคียง ขณะที่ยังเป็นเด็ก ฮิตเลอร์ได้เริ่มติดการสงครามหลังพบหนังสือภาพเกี่ยวกับสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียท่ามกลางบรรดาสมบัติส่วนตัวของบิดา[17][18]
จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี
จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1859 ที่วังมกุฎราชกุมาร () ในกรุงเบอร์ลิน ราชอาณาจักรปรัสเซีย พระองค์ประสูติแด่เจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี พระชายาในเจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม แห่งปรัสเซีย (จักรพรรดิฟรีดริชที่ 3 ในกาลต่อมา) พระมารดาเป็นพระราชธิดาองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร พระองค์ถือเป็นพระนัดดาองค์แรกของพระนางเจ้าวิกตอเรีย แอ็นสท์ ฮันฟ์ชเต็งเงิล
แอ็นสท์ ฟรันทซ์ เซ็จวิค ฮันฟ์ชเต็งเงิล (; 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1887 – 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1975) เป็นนักธุรกิจชาวเยอรมันเชื้อสายอเมริกันและคนสนิทของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งเป็นผู้อยู่เบื้องหลังของความสำเร็จในการเติบโตอย่างรวดเร็วของพรรคนาซีและสามารถยึดครองเยอรมนีได้อย่างเบ็ดเสร็จ ต่อมาเขาเกิดความรู้สึกอึดอัดกับพฤติกรรมของฮิตเลอร์จึงได้หลบหนีไปยังประเทศอังกฤษ ต่อมาเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองได้เกิดขึ้น เขาถูกอังกฤษจับกุมในฐานะศัตรูของชาติและถูกคุมขังเอาไว้ แต่ฮันฟ์ชเต็งเงิลได้เขียนจดหมายไปถึงประธานาธิบดี แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ แห่งสหรัฐอเมริกาทำให้เขาได้รับการปล่อยตัวและทำงานเป็นที่ปรึกษาด้านสงครามให้แก่ประธานาธิบดีโรสเวลต์และฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงยามสงครามและเคยร่วมงานกับนักประพันธ์ Djuna Barnes ไฮนทซ์ ฮิตเลอร์
ไฮน์ริช ฮิตเลอร์ (; 14 มีนาคม 1920 – 21 กุมภาพันธ์ 1942) หรือ ไฮนทซ์ ฮิตเลอร์ () เป็นบุตรชายของอาลัวส์ ฮิตเลอร์ จูเนียร์และภรรยาคนที่สองของเขา Hedwig Heidemann และเป็นหลายชายของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองได้เริ่มขึ้น เขาได้เข้าร่วมกองทัพเวร์มัคท์และทำหน้าที่การรบในแนวรบด้านตะวันออกจนเขาถูกจับและเสียชีวิตในคุกเมื่อปี 1942 พินัยกรรมฉบับหลังสุดของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
พินัยกรรมทางการเมืองครั้งสุดท้ายได้ผ่านการลงนามในเวลาเดียวกันกับการลงนามของความประสงค์ครั้งสุดท้ายของฮิตเลอร์ เมื่อเวลา 4 นาฬิกา, วันที่ 29 เมษายน ปี 1945 ส่วนแรกของพินัยกรรมได้กล่าวถึงแรงจูงใจของเขาในช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมานับตั้งแต่ได้เป็นทหารอาสาสมัครในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มิหน้ำซ้ำ เขาได้อ้างว่าตัวเขาและประชาชาชนชาวเยอรมนีไม่ว่าคนใดคนหนึ่งต่างไม่ได้ต้องการสงครามในปี 1939, ได้ระบุเหตุผลของเขาสำหรับความตั้งใจที่จะฆ่าตัวตาย, และยกย่องและแสดงความขอบคุณแก่ชาวเยอรมันที่ให้การสนับสนุนและความสำเร็จ นอกจากนี้ยังได้รวมในพินัยกรรมชุดแรกเป็นแถลงการณ์รายละเอียด เขาได้อ้างว่าเขาพยายามที่หลีกเลี่ยงการทำสงครามกับประเทศอื่นๆและเชื่อว่าเป็นความรับผิดชอบจาก "ชาวยิวนานาชาติและผู้ช่วยของพวกมัน" เขาจะไม่ "ละทิ้งกรุงเบอร์ลิน...แม้ว่ากองกำลังอันเล็กน้อยเกินกว่าจะต้านทานได้" ฮิตเลอร์ได้แสดงความตั้งใจของเขาที่จะเลือกความตายมากกว่า "ต้องตกอยู่ในเงื้อมมือของศัตรู" และฝูงชนอยู่ในความต้องการของ "ภาพที่ปรากฏที่ถูกจัดโดยชาวยิว" เขาได้สรุปด้วยการเรียกร้องให้ดำเนินการต่อการ "เสียสละ" และ "ต่อสู้" เขาได้แสดงความหวังสำหรับเคลื่อนไหวในการฟื้นฟูสังคมนิยมแห่งชาติที่มีสำนึกของความเป็น"ชุมชนที่แท้จริงของประเทศ" อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เกิบเบิลส์ออกประกาศวันที่ 23 เมษายนกระตุ้นให้พลเมืองเบอร์ลินป้องกันนครอย่างกล้าหาญ[286] วันเดียวกันนั้น เกอริงส่งโทรเลขจากเบอร์ชเทสกาเดนในรัฐบาวาเรีย แย้งว่า ตั้งแต่ฮิตเลอร์ถูกตัดขาดในกรุงเบอร์ลิน ตัวเขาควรเป็นผู้นำเยอรมนีแทน เกอริงได้กำหนดเวลา หลังจากนั้นเขาจะพิจารณาว่าฮิตเลอร์ไร้ความสามารถ[288] ฮิตเลอร์สนองด้วยความโกรธโดยสั่งจับกุมเกอริง และเมื่อเขียนพินัยกรรมเมื่อวันที่ 29 เมษายน เขาถอดเกอริงออกจากตำแหน่งทั้งหมดในรัฐบาล[289][290] พรรคกรรมกรเยอรมัน
กองกำลังป้องกันประเทศได้ส่งสิบเอกอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เข้ามาสอดแนมในพรรคแห่งนี้ แต่อุดมการณ์และจุดยืนของพรรคนี้กลับเป็นที่โดนใจของฮิตเลอร์ ฮิตเลอร์จึงได้เข้าร่วมพรรคนี้โดยทำหน้าที่เป็นโฆษกของพรรค ใช้วาทศิลป์ของตนทำให้พรรคกรรมกรเยอรมันเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว และได้ถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei—ย่อ NSDAP) หรือที่เรียกว่า "พรรคนาซี" ในปี ค.ศ. 1920 ไฮนซ์ บรันดท์
นายพลตรี ไฮนซ์ บรันดท์ (; 11 มีนาคม ค.ศ. 1907 – 21 กรกฏาคม ค.ศ. 1944) เป็นเจ้าหน้าที่นายทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยนายพลอดอล์ฟ Heusinger,หัวหน้าของหน่วยปฏิบัติการของนายพล เขาอาจจะได้รับการกล่าวว่า เขาได้ช่วยชีวิตอดอล์ฟ ฮิตเลอร์อย่างไม่ได้ตั้งใจ,โดยได้ใช้เท้าย้ายกระเป๋าที่ใส่ระเบิดที่ถูกวางเอาไว้โดยเคลาส์ ฟอน ชเตาฟ์เฟนแบร์กให้ไปอยู่หลังขาโต๊ะประชุมในเหตุการณ์แผนลับ 20 กรกฎาคม ทำให้ฮิตเลอร์นั้นรอดชีวิตจากระเบิด แต่ตัวเขากลับเสียชีวิตลงจากแรงระเบิดพร้อมกับเสียขาไป อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ระหว่าง ค.ศ. 1939 และ 1945 มีหลายแผนในการลอบสังหารฮิตเลอร์ ซึ่งบางแผนดำเนินไปยังระดับที่สำคัญ[279] แผนที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดมาจากภายในเยอรมนี และอย่างน้อยบางส่วนมาจากโอกาสที่เพิ่มขึ้นที่เยอรมนีจะแพ้สงคราม[280] ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1944 แผนลับ 20 กรกฎาคม ส่วนหนึ่งของปฏิบัติการวาลคือเรอ เคลาส์ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค ติดตั้งระเบิดไว้ในกองบัญชาการแห่งหนึ่งของฮิตเลอร์ โวลฟ์สชันเซอ (รังหมาป่า) ที่รัสเทนบูร์ก ฮิตเลอร์รอดชีวิตอย่างหวุดหวิดเพราะบางคนผลักกระเป๋าเอกสารที่บรรจุระเบิดไปหลังขาโต๊ะประชุมที่หนักอย่างไม่รู้ เมื่อเกิดระเบิดขึ้น โต๊ะสะท้อนแรงระเบิดส่วนมากไปจากฮิตเลอร์ ภายหลัง ฮิตเลอร์สั่งการตอบโต้อย่างโหดร้าย ซึ่งส่งผลให้มีการประหารชีวิตคนกว่า 4,900 คน[281] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ขณะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ฮิตเลอร์ดำเนินการต่อต้านความพยายามของคู่แข่งพรรคพรรคนาซีในการจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมาก เพราะการคุมเชิงทางการเมือง ฮิตเลอร์จึงขอประธานาธิบดีฮินเดินบวร์คให้ยุบสภาไรชส์ทาคอีกครั้ง และกำหนดการเลือกตั้งไว้ต้นเดือนมีนาคม วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933 อาคารไรชส์ทาคถูกวางเพลิง เกอริงกล่าวโทษว่าเป็นแผนการของคอมมิวนิสต์ เพราะมารีนึส ฟัน เดอร์ลึบเบอ ถูกพบตัวในอาคารที่เพลิงกำลังลุกโหมอยู่นั้น[145] ด้วยการกระตุ้นของฮิตเลอร์ ฮินเดินบวร์คตอบสนองโดยออกกฤษฎีกาเพลิงไหม้ไรชส์ทาค 28 กุมภาพันธ์ ซึ่งยับยั้งสิทธิขั้นพื้นฐาน รวมทั้งหมายสั่งให้ส่งตัวผู้ถูกคุมขังมาศาล (habeas corpus) กิจกรรมของพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมันถูกปราบปราม และสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ราว 4,000 คนถูกจับกุม[146] นักวิจัย รวมทั้งวิลเลียม แอล. ชิเรอร์ และอลัน บูลล็อก เห็นว่าพรรคนาซีเองที่เป็นผู้รับผิดชอบต่อการวางเพลิงนั้น[147][148] ไวรัส Adolph
ไวรัส Adolph หรือ Adolf Hitler เป็นไวรัส ที่ใช้ชื่อเลียนแบบบุคคลในประวัติศาสตร์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ โดยมีความยาวของโค็ดประมาณ 475 ไบต์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
}}]] หมวดหมู่:ผู้นำนาซี หมวดหมู่:ชาวเยอรมันเชื้อสายออสเตรีย หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีเยอรมนี หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง‎ หมวดหมู่:บุคคลในสงครามโลกครั้งที่สอง หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตาย หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร หมวดหมู่:จิตรกรชาวเยอรมัน หมวดหมู่:ผู้บัญชาการทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง แอร์วิน ชเรอดิงเงอร์
ปี ค.ศ.1938 หลังจาก อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (Adolf Hitler) ครอบครองออสเตรีย ชเรอดิงเงอร์ ต้องประสบปัญหาเนื่องจากการที่เขามีความคิดต่อต้านพวกนาซี และออกมาจากเยอรมันในปี 1933 ซึ่งเป็นการกระทำที่ไม่เป็นมิตรนัก แม้ว่าเขาจะปฏิเสธว่าไม่ได้ต่อต้านนาซี แต่ความไม่ไว้วางใจทางด้านการเมือง ทำให้เขาต้องออกจากงาน และถูกคำสั่งห้ามออกนอกประเทศ แต่เขาและภรรยาก็หนีไปอิตาลีได้สำเร็จ และได้ไปทำงานที่ Oxford และย้ายไปที่ University of Ghent อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ระหว่างรอการพิจารณาที่เนือร์นแบร์คใน ค.ศ. 1945 ข้ารัฐการนาซี ฮันส์ ฟรังค์ เสนอการมีอยู่ของจดหมายที่อ้างว่า มารดาของอาล็อยส์ได้รับการว่าจ้างเป็นแม่บ้านแก่ครอบครัวยิวในกราซ และว่า บุตรชายวัย 19 ปีของครอบครัวนั้น เลโอพ็อลท์ ฟรังเคินแบร์เกอร์ (Leopold Frankenberger) เป็นบิดาของอาล็อยส์[7] อย่างไรก็ดี ไม่มีครอบครัวฟรังเคินแบร์เกอร์หรือชาวยิวปรากฏในทะเบียนในกราซช่วงนั้น นักประวัติศาสตร์สงสัยการอ้างที่ว่า บิดาของอาล็อยส์เป็นยิว[8][9] คำสัตย์ปฏิญาณฮิตเลอร์
คำว่า คำสัตย์ปฏิญาณฮิตเลอร์ (German: "Führereid" or "Eid auf den Führer", "คำคำสัตย์ปฏิญาณท่านผู้นำ") มักถูกเรียกกันบ่อยในภาษาอังกฤษอย่างง่ายๆว่า คำสัตย์ปฏิญาณของทหาร -หมายถึง คำสัตย์ปฏิญาณของความจงรักภักดีโดยเจ้าหน้าที่และทหารของกองทัพเยอรมันและข้าราชการพลเรือนของนาซีเยอรมนี ในช่วงระหว่างปี ค.ศ. 1934 ถึง ปี ค.ศ. 1945 ด้วยคำสัตย์ปฏิญาณว่าจะจงรักภักดีกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์โดยเฉพาะ แทนที่จะจงรักภักดีต่อรัฐธรรมนูญของประเทศ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เชมเบอร์เลนพอใจกับการประชุมมิวนิก โดยเรียกผลว่า "สันติภาพในสมัยของเรา" ขณะที่ฮิตเลอร์โกรธกับโอกาสทำสงครามที่พลาดไปใน ค.ศ. 1938[227][228] ฮิตเลอร์แสดงความผิดหวังของเขาต่อความตกลงมิวนิกออกมาในสุนทรพจน์เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1938 ในซาร์บรึกเคน[229] ในมุมมองของฮิตเลอร์ สันติภาพซึ่งอังกฤษเป็นนายหน้านั้น แม้จะอำนวยประโยชน์ต่อการเรียกร้องบังหน้าของเยอรมนี แต่ก็เป็นความพ่ายแพ้ทางการทูตซึ่งยิ่งกระตุ้นเจตนาของฮิตเลอร์ในการจำกัดอำนาจของอังกฤษเพื่อกรุยทางแก่การขยายตัวไปทางตะวันออกของเยอรมนี[230][231] ผลจากการประชุมนี้ ฮิตเลอร์ได้รับเลือกเป็นบุคคลแห่งปีของนิตยสารไทม์ ค.ศ. 1938[232] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เมื่อฮิมเลอร์เข้าพบฮิตเลอร์ในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1941 แล้วตั้งคำถาม "จะให้ทำยังไงกับพวกยิวในรัสเซีย?" ฮิตเลอร์ตอบว่า "ก็กำจัดทิ้งเหมือน ๆ กันนั่นแหละ")[272] นักประวัติศาสตร์อิสราเอล เยฮูดา บาวเออร์ (Yehuda Bauer) ได้ออกความเห็นว่า ความเห็นของฮิตเลอร์นี้อาจใกล้เคียงมากที่สุดเท่าที่นักประวัติศาสตร์จะหาคำสั่งสรุปขั้นสุดท้ายจากฮิตเลอร์ในพันธุฆาตที่ดำเนินระหว่างการล้างชาติโดยนาซี[272] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ระหว่าง ค.ศ. 1939 ถึง 1945 เอ็สเอ็ส ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลผู้ให้ความร่วมมือและทหารเกณฑ์จากประเทศที่ถูกยึดครอง รับผิดชอบต่อการเสียชีวิตถึงสิบเอ็ดถึงสิบสี่ล้านชีวิต รวมทั้งชาวยิวหกล้านคน คิดเป็นสองในสามของประชากรยิวในยุโรป[205][206] และชาวโรมาระหว่าง 500,000 ถึง 1,500,000 คน[207] การเสียชีวิตเกิดขึ้นในค่ายกักกันและค่ายมรณะ ย่านชาวยิว และการประหารชีวิตหมู่ เหยื่อการล้างชาติหลายคนถูกรมแก๊สจนเสียชีวิต ขณะที่บ้างเสียชีวิตเพราะหิวโหยหรือป่วยขณะใช้แรงงานทาส[208] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์สั่งการให้เสริมสร้างกำลังทหารตามชายแดนตะวันตกของเยอรมนี และในเดือนเมษายน ค.ศ. 1940 กองทัพเยอรมันบุกครองเดนมาร์กและนอร์เวย์ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 กองทัพของฮิตเลอร์โจมตีฝรั่งเศส และพิชิตลักเซมเบิร์ก เนเธอร์แลนด์ และเบลเยียม ชัยชนะเหล่านี้กระตุ้นให้มุสโสลินีนำอิตาลีเข้าพวกกับฮิตเลอร์ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ฝรั่งเศสยอมจำนนเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1940[261] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์กินมังสวิรัติ[335] ในงานสังคม บางครั้งเขาให้คำอธิบายการฆ่าสัตว์ด้วยกราฟิกด้วยพยายามให้แขกอาหารเย็นของเขาไม่กินเนื้อ มีการอ้างเหตุผลกว้างขวางมากที่สุดว่า ความกลัวโรคมะเร็ง (ซึ่งเป็นโรคที่ทำให้มารดาของเขาเสียชีวิต)[336] ทำให้ฮิตเลอร์กินมังสวิรัติ เขาเป็นผู้ต้านการทดลองในสัตว์ และอาจเลือกทานอาหารเพราะความเป็นห่วงสัตว์อย่างลึกซึ้ง[337] บอร์มันสั่งให้สร้างเรือนกระจกใกล้กับแบร์กฮอฟ (ใกล้กับแบร์ชเทสกาเดน) เพื่อให้ฮิตเลอร์มีผลไม้และผักเพียงพออย่างต่อเนื่องตลอดสงคราม ฮิตเลอร์ดูถูกแอลกอฮอล์[338]และไม่สูบบุหรี่ เขาส่งเสริมการรณรงค์งดสูบบุหรี่อย่างห้าวหาญทั่วประเทศเยอรมนี[339] ฮิตเลอร์เริ่มใช้แอมเฟตามีนเป็นครั้งคราวตั้งแต่ ค.ศ. 1937 และเริ่มติดยาในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1942[340] อัลแบร์ท สเพร์เชื่อมโยงการใช้แอมเฟตามีนนี้กับการตัดสินใจที่ไม่ยืดหยุ่นเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ของฮิตเลอร์ (ตัวอย่างเช่น ไม่เคยอนุญาตการร่นถอยทางทหาร)[341] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
{{subst:#if:|}} [[Category:{{subst:#switch:{{subst:uc:1889}} ฮิลลารี คลินตัน
ฮิลลารี ไดแอน ร็อดแดม คลินตัน () เกิดวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1947 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสหรัฐอเมริกา คนที่ 67 ในรัฐบาลประธานาธิบดีบารัก โอบามา อดีตสมาชิกวุฒิสภาจากรัฐนิวยอร์กในระหว่างปี ค.ศ. 2001 - 2009 และ อดีตประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 ฮิลลารีเป็นภริยาบิล คลินตัน ประธานาธิบดีคนที่ 42 แห่งสหรัฐอเมริกา เธอจึงเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ระหว่างปี ค.ศ. 1993 - 2001 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008 เธอเคยลงสมัครเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตชิงตำแหน่งประธานาธิบดีด้วย แต่พ่ายแพ้ให้บารัก โอบามา ในครั้งนั้น ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2016 เธอได้เป็นตัวแทนพรรคเดโมแครต และช่วงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีกับดอนัลด์ ทรัมป์ นักธุรกิจจากรัฐนิวยอร์ก นับเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้เป็นตัวแทนพรรคการเมืองหลักในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ยุวชนฮิตเลอร์
ยุวชนฮิตเลอร์ (; "ฮิตเลอร์ยูเกนด์", มักย่อเป็น HJ ในภาษาเยอรมัน) เป็นองค์การเยาวชนของพรรคนาซีในประเทศเยอรมนี จุดกำเนิดย้อนไปถึง ค.ศ. 1922 ในรูปองค์การก่อนหน้าซึ่งสัมพันธ์กับพรรคนาซีซึ่งมีฐานในมิวนิก (ขณะนั้น) ตั้งแต่ ค.ศ. 1933 ถึง 1945 เป็นองค์การเยาวชนอย่างเป็นทางการองค์การเดียวในประเทศเยอรมนี และเป็นองค์การกึ่งทหารบางส่วน ประกอบด้วยฮิตเลอร์ยูเกนต์สำหรับเยาวชนชายอายุ 14 ถึง 18 ปี ดอยท์เชสยุงโฟล์ค (เยาวชนเยอรมัน) สำหรับเด็กชายอายุน้อยกว่านั้น และสันนิบาตสาวเยอรมัน อันโทน เดร็คส์เลอร์
อันโทน เดร็คส์เลอร์ (; 13 มิถุนายน ค.ศ. 1884 – 24 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942) เป็นชาวเยอรมันผู้นำทางการเมืองฝ่ายขวาในคริสต์ทศวรรษ 1920 เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มเหล่าของอุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมันและการต่อต้านยิวของพรรคกรรมกรเยอรมันซึ่งเป็นพรรคแต่เดิมของพรรคนาซี เดร็คส์เลอร์ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้กับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในช่วงแรกทางการเมืองของเขา อสัญกรรมของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ระหว่างที่กรุงเบอร์ลินกำลังถูกโซเวียตบุกนั้นเอง อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้ยิงตัวตายเมื่อวันที่ 30 เมษายน 1945 ในฟือเรอร์บุงเคอร์ ส่วนภรรยาของเขา เอฟา เบราน์ ได้ฆ่าตัวตายด้วยยาพิษไซยาไนด์ ทั้งนี้ ศพของทั้งสองได้ถูกเคลื่อนย้ายไปยังทางออกฉุกเฉินของบังเกอร์ตามคำสั่งเสียของฮิตเลอร์ ทหารนำศพทั้งสองจัดวางในหลุมที่ขุดเตรียมไว้บริเวณด้านหลังทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์ จากนั้นก็จัดการราดน้ำมันเชื้อเพลิงพร้อมกับจุดไฟเผาเพื่อป้องกันไม่ให้ทหารฝ่ายศัตรูนำไปประจานและกระทำยำยีอย่างเช่นที่เกิดขึ้นกับเบนิโต มุสโสลินี ผู้นำอิตาลี จากบันทึกของพวกโซเวียตระบุว่า ทหารโซเวียตได้ขุดร่างของฮิตเลอร์ขึ้นมา และนำไปฝังไว้ในหลายสถานที่ด้วยกันจนถึงปี 1970 ที่ร่างซึ่งโซเวียตอ้างว่าเป็นของฮิตเลอร์ถูกขุดขึ้นมาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะถูกนำไปเผาและโปรยเถ้า ยูลีอุส เชร็ค
เขาเกิดในเมืองมิวนิก,เชร็คได้เข้าเป็นทหารในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและหลังจากนั้นไม่นานก็ได้เข้าร่วมหน่วยกึ่งทหารปีกขวา.เขาได้เข้าร่วมพรรคนาซีในปี ค.ศ. 1920 และก็ได้พัฒนาความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์.เชร็คเป็นสมาชิกที่ร่วมก่อตั้งหน่วยชตูร์มับไทลุง-(กองกำลังพายุหรือหน่วยเอสเอ)และทำหน้าที่ในการพัฒนาหน่วย.ต่อมาในปี ค.ศ. 1925 เขาได้เป็นผู้นำคนแรกของหน่วยชุทซ์ชทัฟเฟิล("หน่วยคุ้มกัน"หรือหน่วยเอ็สเอ็ส) จากนั้นเขาได้ทำหน้าที่จากเวลาเป็นคนขับรถให้กับฮิตเลอร์.เชร็คได้ป่วยเป็นโรคเยื่อหุ้มสมองอักเสบในปี ค.ศ. 1936 และเสียชีวิตในวันที่ 16 พฤษภาคม.ฮิตเลอร์ได้จัดงานศพให้กับเขาอย่างสมเกียรติแบบระดับรัฐโดยมีสมาชิกหลายคนของชนชั้นนาซีกับฮิตเลอร์ได้กล่าวยกย่องสรรเสริญแก่เขา เอ็ดเวิร์ด เทลเลอร์
เอ็ดเวิร์ด เทลเลอร์ เกิดเมื่อวันที่ 15 มกราคม ค.ศ. 1908 ที่เมืองบูดาเปสต์ ในประเทศฮังการี บิดามีฐานะดี และมีเชื้อชาติยิว ในช่วงเวลานั้นฮังการีกำลังมีความวุ่นวายมาก เพราะถูกยึดครองโดยออสเตรีย และถูกสงครามโลกครั้งที่หนึ่งทำลายจนผู้คนในประเทศแตกแยก แล้วถูกคอมมิวนิสต์คุกคามด้วยการเข้าครอบครอง นอกจากนี้รัฐบาลฮังการียังต่อต้านคนยิวด้วยการออกกฎหมายจำกัดจำนวนนักศึกษา เชื้อชาติยิวที่จะเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัย (numerus clausus) ครอบครัวของเทลเลอร์ก็เช่นเดียวกับครอบครัวชาวยิวอื่นๆ ที่ต่างก็พยายามให้การศึกษาที่ดีแก่ลูกๆ เพื่อให้ไปเรียนต่อที่ประเทศเยอรมนี เพราะที่นั่นมีมาตรฐานและคุณภาพการศึกษาสูงกว่า โดยเฉพาะด้านวิทยาศาสตร์ และภาษาเยอรมัน ขณะนั้น คือ ภาษาที่นักวิทยาศาสตร์ทั่วโลกใช้ คาร์ล เดอนิทซ์
หลังการอสัญกรรมของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 พินัยกรรมของฮิตเลอร์ได้แต่งตั้งเขาเป็นผู้สืบทอดประมุขแห่งรัฐจากฮิตเลอร์ ทั้งตำแหน่งประธานาธิบดีเยอรมนีและผู้บัญชาการทหารสูงสุด วันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 เขาสั่งให้อัลเฟรท โยเดิล หัวหน้าเสนาธิการของกองบัญชาการทหารสูงสุด ลงนามตราสารยอมจำนนในแร็งส์ ประเทศฝรั่งเศส เดอนิทซ์ยังเป็นหัวหน้ารัฐบาลเฟล็นส์บวร์คจนถูกฝ่ายสัมพันธมิตรยุบเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ที่การพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค เขาถูกพิพากษาลงโทษฐานอาชญากรรมสงครามและตัดสินลงโทษจำคุกสิบปี หลังการปล่อยตัว เขาใช้ชีวิตเงียบ ๆ ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งใกล้ฮัมบวร์คจนเสียชีวิตใน ค.ศ. 1980 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เยอรมนียึดครองเขตปลอดทหารในไรน์ลันท์อีกครั้งในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1936 อันเป็นการละเมิดสนธิสัญญาแวร์ซาย ฮิตเลอร์ส่งกำลังเข้าไปในสเปนเพื่อสนับสนุนพลเอกฟรังโก หลังได้รับการขอความช่วยเหลือในเดือกรกฎาคม ค.ศ. 1936 ในขณะเดียวกัน ฮิตเลอร์พยายามสร้างพันธมิตรอังฤษ-เยอรมนีอย่างต่อเนื่อง[184] ในการสนองต่อวิกฤตเศรษฐกิจที่ลุกลามขึ้นอันเกิดจากความพยายามสร้างเสริมอาวุธขึ้นใหม่ ฮิตเลอร์จึงออกบันทึกข้อความสั่งแฮร์มัน เกอริงเพื่อดำเนินการแผนการสี่ปีเพื่อให้เยอรมนีพร้อมทำสงครามภายในสี่ปีข้างหน้า[185] "บันทึกข้อความแผนการสี่ปี" เดือนสิงหาคม ค.ศ. 1936 กำหนดการต่อสู้สุดกำลังระหว่าง "ยิว-บอลเชวิค" กับชาติสังคมนิยมเยอรมัน ซึ่งในมุมมองของฮิตเลอร์ จำเป็นต้องมีความพยายามที่ผูกมัดในการเสริมสร้างอาวุธโดยไม่คำนึงถึงมูลค่าทางเศรษฐกิจ[186] คาร์ล ฟรีดริช เฮินค์เอิล
คาร์ล ฟรีดริช เฮินค์เอิล (17 เมษายน ค.ศ. 1864, Hanover – 30 กรกฎาคม 1929) เป็นนักประพันธ์, กวีชาวเยอรมัน[1] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
พฤติการณ์ของฮิตเลอร์และอุดมการณ์นาซีถูกคนเกือบทั้งโลกมองว่า ผิดศีลธรรมอย่างร้ายแรง[304] โครงการการเมืองของเขานำมาซึ่งสงครามโลก ทิ้งไว้ซึ่งยุโรปตะวันออกและยุโรปกลางที่ถูกทำลายล้างและยากจน ประเทศเยอรมนีเองก็ประสบกับการถูกทำลายอย่างไม่เลือก โดยแสดงคุณสมบัติว่าเป็น "เวลาเริ่มต้น" (Zero Hour)[305] นโยบายของฮิตเลอร์ทำให้มนุษย์ได้รับความทุกข์ทรมานในระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน และส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 40 ล้านคนโดยประมาณ[306] หรือ 27 ล้านคนเฉพาะในสหภาพโซเวียต[307] นักประวัติศาสตร์ นักปรัชญาและนักการเมืองมักใช้คำว่า "ชั่วร้าย" (evil) ในการอธิบายระบอบนาซี[308] ในเยอรมนีและออสเตรีย กฎหมายห้ามการปฏิเสธฮอโลคอสต์ และการแสดงสัญลักษณ์นาซี เช่น สวัสติกะ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์ต้องการฉวยโอกาสสำคัญเพื่อการปลุกปั่นและการสนับสนุนของประชาชนอย่างได้ผล[106] วันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 เขาและ SA โจมตีการประชุมสาธารณะที่มีผู้เข้าร่วม 3,000 คน ซึ่งจัดโดยคาฮร์ในเบือร์แกร์บรอยเคลแลร์ โรงเบียร์ขนาดใหญ่ในมิวนิก ฮิตเลอร์ขัดจังหวะปราศรัยของคาฮร์และประกาศว่า "การปฏิวัติแห่งชาติเริ่มต้นขึ้นแล้ว" ประกาศจัดตั้งรัฐบาลใหม่กับลูเดินดอร์ฟฟ์[107] โดยชักปืนพกออกมา ฮิตเลอร์ต้องการและได้รับการสนับสนุนจากคาฮร์ ไซส์แซร์และลอสซอ[107] กองกำลังของฮิตเลอร์ประสบความสำเร็จช่วงแรกในการยึดไรชส์แวร์และกองบังคับการตำรวจท้องถิ่น อย่างไรก็ดี ไม่มีกองทัพหรือตำรวจรัฐเข้าร่วมกับกองกำลังของเขา[108] คาฮร์และเพื่อนของเขารีบถอนการสนับสนุนของตนและหนีไปเข้ากับฝ่ายต่อต้านฮิตเลอร์[109] วันรุ่งขึ้น ฮิตเลอร์และผู้ติดตามเดินขบวนจากโรงเบียร์ไปยังกระทรวงสงครามเพื่อล้มรัฐบาลบาวาเรียระหว่าง "การสวนสนามแห่งเบอร์ลิน" แต่ตำรวจสลายการชุมนุม[110] สมาชิกพรรคนาซีสิบหกคนและเจ้าหน้าที่ตำรวจสี่นายถูกสังหารไปในรัฐประหารที่ล้มเหลว[111] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เยอรมนีนั้นพึ่งพาน้ำมันนำเข้า การเผชิญหน้ากับอังกฤษเหนือกรณีพิพาทเชโกสโลวาเกียอาจตัดทอนเสบียงน้ำมันของเยอรมนีได้ ฮิตเลอร์จึงเลื่อนฟัลกรึนออกไป ซึ่งเดิมวางแผนไว้เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1938[224] วันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1938 ฮิตเลอร์, เนวิลล์ เชมเบอร์เลน, เอดูอาร์ ดาลาดีเย และเบนิโต มุสโสลินีเข้าร่วมการประชุมหนึ่งวันในกรุงมิวนิกซึ่งนำไปสู่ความตกลงมิวนิก ซึ่งได้มอบเขตซูเดเทินลันท์ให้แก่เยอรมนี[225][226] แบร์คโฮฟ
แบร์คโฮฟ () เป็นบ้านพักตากอากาศส่วนตัวของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในภูเขาโอเบอร์ซัลทซ์แบร์ค (Obersalzberg) ของเทือกเขาไบเอิร์นแอลป์ ใกล้กับแบร์ชเทิสกาเดินในรัฐบาวาเรีย เป็นบ้านพักตากอากาศอีกแหน่งหนึ่งนอกจากรังหมาป่า ถือเป็นฐานบัญชาการของฮิตเลอร์เพื่อรุกรานสหภาพโซเวียต ฮิตเลอร์ได้ใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในแบร์คโฮฟมากกว่าที่ใดในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่แห่งนี้เป็นฐานบัญชาการของฮิตเลอร์ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งในฐานบัญชาการหลายแห่ง มาร์ทีน บอร์มัน
มาร์ทีน บอร์มัน (; 17 มิถุนายน ค.ศ. 1900 – 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1945) เป็นข้าราชการที่โดดเด่นในนาซีเยอรมนีในฐานะหัวหน้าของทำเนียบสำนักงานพรรคนาซี(Nazi Party Chancellery) เขาได้รับอำนาจอย่างมากมายโดยใช้ตำแหน่งของเขาในฐานะเลขานุการส่วนตัวของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เพื่อควบคุมการหลั่งไหลของข้อมูลข่าวสารและส่งมอบให้กับฮิตเลอร์ เขาได้รับสืบทอดจากฮิตเลอร์ในฐานะผู้นำของพรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน หลังฮิตเลอร์กระทำอัตวินิบาตกรรม เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
วันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1941 ญี่ปุ่นโจมตีเพิร์ลฮาร์เบอร์ รัฐฮาวาย สี่วันให้หลัง การประกาศสงครามอย่างเป็นทางการต่อสหรัฐอเมริกาของฮิตเลอร์ ทำให้เยอรมนีเข้าสู่สงครามกับกำลังผสมซึ่งมีประเทศจักรวรรดิใหญ่ที่สุดในโลก คือ จักรวรรดิอังกฤษ ประเทศอุตสาหกรรมและการเงินยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก คือ สหรัฐอเมริกา และประเทศที่มีกองทัพใหญ่ที่สุดในโลก คือ สหภาพโซเวียต[271] คณะรัฐมนตรีฮิตเลอร์
คณะรัฐมนตรีฮิตเลอร์ โดยพฤตินัยได้ก่อตั้งรัฐบาลแห่งนาซีเยอรมนีระหว่างวันที่ 30 มกราคม และ 30 เมษายน ปี ค.ศ. 1945 เมื่อครั้งที่ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งเยอรมันไรซ์โดยประธานาธิบดี เพาล์ ฟอน ฮินเดนบูร์ก-ได้รับการสนับสนุนตามที่ได้วางแผนกันเอาไว้โดยนักการเมืองอนุรักษ์นิยมแห่งชาติ ฟรันซ์ ฟอน พาเพิน ซึ่งเป็นผู้รักษาการณ์สำนักงานรองนายกรัฐมนตรีของตัวเอง เดิมคณะรัฐมนตรีแรกของฮิตเลอร์ถูกเรียกว่า "คณะรัฐมนตรีไรซ์แห่งชาติรอดพ้น-the Reich Cabinet of national salvation" ซึ่งเป็นการร่วมมือกันของพรรคนาซีของฮิตเลอร์และฝ่ายอนุรักษ์นิยมแห่งชาติของพรรคประชาชนแห่งชาติเยอรมัน (DNVP) ต่อมาได้กลายเป็นคณะรัฐมนตรีโดยเฉพาะฝ่ายพรรคนาซีเท่านั้น เมื่อพรรคประชาชนแห่งชาติเยอรมันถูกข่มขู่ให้ทำการสลายตัว อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เมื่อถึงปลายเดือนมิถุนายน พรรคอื่น ๆ ก็ได้ถูกยุบไปจนหมด และด้วยความช่วยเหลือของเอ็สเอ ฮิตเลอร์กดดันให้พรรครัฐบาลผสมในนามของเขา ฮูเกนแบร์ก ลาออก วันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1933 พรรคนาซีของฮิตเลอร์ได้รับการประกาศให้เป็นพรรคการเมืองชอบด้วยกฎหมายพรรคเดียวในเยอรมนี[158][156] ข้อเรียกร้องของเอ็สเอให้มีอำนาจทางการเมืองและการทหารเพิ่มขึ้นสร้างความกังวลอย่างมากในหมู่ผู้นำทางทหาร อุตสาหกรรมและการเมือง ฮิตเลอร์สนองโดยกวาดล้างผู้นำเอ็สเอทั้งหมด ในเหตุการณ์ซึ่งต่อมาเรียกว่า "คืนมีดยาว" ระหว่างวันที่ 30 มิถุนายนถึง 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1934[159] ฮิตเลอร์ตั้งเป้าหมายที่แอ็นสท์ เริห์ม และคู่แข่งการเมืองคนอื่น (เช่น เกรกอร์ ชตรัสเซอร์ และอดีตนายกรัฐมนตรี ควร์ท ฟ็อน ชไลเชอร์) เริห์มและผู้นำเอ็สเอคนอื่น ๆ ร่วมกับคู่แข่งการเมืองของฮิตเลอร์จำนวนหนึ่ง ถูกล้อม จับกุม และยิงทิ้ง[160] ขณะที่ประชาคมระหว่างประเทศและชาวเยอรมันบางคนตระหนกต่อการฆาตกรรม ชาวเยอรมันหลายคนมองว่าฮิตเลอร์กำลังฟื้นฟูระเบียบ[161] อสัญกรรมของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ในปี ค.ศ. 2009 นักวิจัยชาวอเมริกันได้ทำการตรวจดีเอ็นเอบนกระโหลกศีรษะที่เจ้าหน้าที่ของโซเวียตได้เชื่อมั่นมานานแล้วว่าเป็นของฮิตเลอร์แน่ๆ แต่การทดสอบและการตรวจสอบได้พบว่า กะโหลกศีรษะนั้นเป็นของผู้หญิงที่มีอายุน้อยกว่า 40 ปี ส่วนกระดูกขากรรไกรที่ถูกขุดขึ้นมายังไม่ได้รับการตรวจสอบใดๆเลย เท่ากับว่าในปัจจุบันนี้ ยังไม่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ใดๆที่ยืนยันถึงการมีอยู่ของร่างของฮิตเลอร์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เคานต์กาเลอัซโซ ซีอาโน รัฐมนตรีต่างประเทศของรัฐบาลเบนิโต มุสโสลินี ประกาศอักษะระหว่างเยอรมนีกับอิตาลี และในวันที่ 25 พฤศจิกายน เยอรมนีลงนามในสนธิสัญญาต่อต้านองค์การคอมมิวนิสต์สากลกับญี่ปุ่น อังกฤษ จีน อิตาลีและโปแลนด์ได้รับเชิญให้เข้าร่วมสนธิสัญญาดังกล่าวด้วย แต่มีเพียงอิตาลีเท่านั้นที่ลงนามใน ค.ศ. 1937 ฮิตเลอร์ละทิ้งความฝันพันธมิตรอังกฤษ-เยอรมนี โดยกล่างโทษว่าผู้นำอังกฤษ "ไม่เหมาะสม"[187] เขาจัดการประชุมลับที่ทำเนียบรัฐบาลไรช์กับรัฐมนตรีสงครามและต่างประเทศ ตลอดจนหัวหน้าทางทหารในเดือนพฤศจิกายนปีนั้น ตามบันทึกการประชุมฮ็อสบัค ฮิตเลอร์แถลงเจตนาในการได้มาซึ่งเลเบินส์เราม์สำหรับชาวเยอรมัน และสั่งเตรียมทำสงครามในทางตะวันออก ซึ่งจะเริ่มขึ้นไม่ช้ากว่า ค.ศ. 1943 เขาแถลงว่าบันทึกการประชุมถือว่าเป็น "พินัยกรรมการเมือง" ในกรณีเขาเสียชีวิต[188] เขารู้สึกว่าวิกฤตเศรษฐกิจเยอรมนีได้มาถึงจุดที่มาตรฐานการครองชีพในเยอรมนีถดถอยรุนแรงจนต้องใช้เฉพาะนโยบายก้าวร้าวทางทหาร คือ ยึดออสเตรียและเชโกสโลวาเกีย เท่านั้น[189][190] ฮิตเลอร์กระตุ้นการปฏิบัติอย่างรวดเร็ว ก่อนที่อังกฤษและฝรั่งเศสจะเป็นผู้นำการแข่งขันอาวุธอย่างถาวร[189] ต้น ค.ศ. 1938 ตามติดกรณีอื้อฉาวบล็อมแบร์ค-ฟริทช์ ฮิตเลอร์ถือสิทธิ์ควบคุมระบบนโยบายทางทหาร-ต่างประเทศ โดยปลดนอยรัทจากตำแหน่งรัฐมนตรีต่างประเทศ เขาครองบทบาทและตำแหน่งโอแบร์สเทียร์ เบเฟลชาแบร์ แดร์ เวร์มัคท์ (ผู้บัญชาการทหารสูงสุด)[185] จากต้น ค.ศ. 1938 สืบมา ฮิตเลอร์ดำเนินนโยบายต่างประเทศซึ่งมีสงครามเป็นเป้าหมายสูงสุด[191] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เมื่อมีอายุได้ 39 ปี อาล็อยส์เปลี่ยนไปใช้นามสกุล "ฮิตเลอร์" ซึ่งสามารถยังสะกดได้เป็น ฮีดเลอร์ (Hiedler), ฮึทเลอร์ (Hüttler, Huettler) ชื่อนี้อาจถูกใช้ตามระเบียบโดยเสมียนธุรการ ที่มาของชื่อดังกล่าวอาจหมายถึง "ผู้อาศัยอยู่ในกระท่อม" ([Hütte]error: {{lang}}: text has italic markup (help); "กระท่อม"), "คนเลี้ยงแกะ" ([hüten]error: {{lang}}: text has italic markup (help); "เฝ้า") หรือมาจากคำภาษาสลาฟ ฮิดลาร์ และฮิดลาเร็ค[10] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
อาล็อยส์ประสบความสำเร็จในอาชีพในสำนักงานศุลกากร และต้องการให้ลูกชายเจริญตามรอยเขา[23] ภายหลัง ฮิตเลอร์เล่าถึงช่วงนี้เกินความจริงเมื่อบิดาพาเขาไปชมที่ทำการศุลกากร โดยบรรยายว่า มันเป็นเหตุการณ์ที่นำไปสู่การต่อต้านอย่างไม่อาจให้อภัยระหว่างพ่อลูกที่ต่างมีความตั้งใจแรงกล้าทั้งคู่[24][25][26] โดยไม่สนใจความต้องการของบุตรที่อยากเข้าศึกษาในโรงเรียนมัธยมคลาสสิกและจบมาเป็นศิลปิน ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1900 อาล็อยส์ส่งฮิตเลอร์ไปยังเรอัลชูเลอ ([Realschule]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) ในลินซ์[27] ฮิตเลอร์ขัดขืนต่อการตัดสินใจนี้ และใน ไมน์คัมพฟ์ ได้เปิดเผยว่า เขาตั้งใจเรียนไม่ดีในโรงเรียน ด้วยหวังว่าเมื่อบิดาเห็นว่า "ข้าพเจ้ามีความคืบหน้าน้อยเพียงใดที่โรงเรียนอาชีวะ เขาจะได้ปล่อยให้ข้าพเจ้าอุทิศตนแก่ความใฝ่ฝันของข้าพเจ้าเอง"[28] เหตุเพลิงไหม้ไรชส์ทาค
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งสาบานตนเป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนีสี่สัปดาห์ก่อน เมื่อวันที่ 30 มกราคม กระตุ้นให้ประธานาธิบดีเพาล์ ฟอน ฮินเดนบูร์กผ่านกฤษฎีกาฉุกเฉินเพื่อระงับเสรีภาพของพลเมืองเพื่อตอบโต้การเผชิญหน้าอย่างโหดร้ายของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเยอรมนี หลังผ่านกฤษฎีกาแล้ว รัฐบาลจับกุมนักคอมมิวนิสต์ครั้งใหญ่ ซึ่งรวมผู้แทนในไรชส์ทาคของพรรคคอมมิวนิสต์ทุกคน เมื่อนักคอมมิวนิสต์คู่แข่งที่ขมขื่นของพวกตนไม่อยู่และที่นั่งว่างแล้ว พรรคนาซีกลายจากพรรคการเมืองพหุนิยมกลายเป็นฝ่ายข้างมาก ทำให้ฮิตเลอร์รวบอำนาจของเขาได้  คิม อิล-ซ็อง
อัตชีวประวัติของประธานาธิบดีคิม อิล-ซ็อง นั้นได้มาจากตัวประธานาธิบดีเองและการจัดพิมพ์ของรัฐบาลเกาหลีเหนือ ซึ่งข้องเท็จจริงบางประการนั้นขัดแย้งกับหลักฐานจากภายนอก ประธานาธิบดีคิม อิล-ซ็อง เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2455[3][4] เดิมมีชื่อว่า คิม ซ็อง-จู () ที่หมู่บ้านมันกย็องแด ในเมืองเปียงยาง จังหวัดพย็องอันใต้ของเกาหลีเหนือในปัจจุบัน เป็นบุตรชายคนโตของคิม ฮย็อง-จิก () และคัง พัน-ซ็อก () มีน้องชายสองคนได้แก่ คิม ช็อล-จู และคิม ย็อง-จู[4]:15 ครอบครัวของคิม ซ็อง-จู นับถือคริสต์ศาสนานิกายเพรสไบทีเรียน[5][6][7] บิดา คิม ฮย็อง-จิก เป็นครู เกาหลีในขณะนั้นอยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิญี่ปุ่น เกาหลีภายใต้การปกครองของญี่ปุ่นนั้นประสบปัญหาภาวะข้าวยากหมากแพงเป็นเหตุให้ครอบครัวของคิม อิล-ซ็อง อพยพย้ายไปอาศัยยังมณฑลจี๋หลิน แคว้นแมนจูเรีย ของสาธารณรัฐจีนเมื่อประมาณ พ.ศ. 2463 เมื่อคิม ซ็อง-จู นั้นยังอายุน้อย อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์ได้รับมรดกส่วนสุดท้ายจากทรัพย์สินของบิดาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1913 และย้ายไปมิวนิก[51] นักประวัติศาสตร์เชื่อว่าฮิตเลอร์ย้ายออกจากเวียนนาเพื่อหลบเลี่ยงการเกณฑ์เข้าสู่กองทัพออสเตรีย-ฮังการี[52] ภายหลัง ฮิตเลอร์อ้างว่า เขาไม่ประสงค์จะรับใช้ราชวงศ์ฮาพส์บวร์คเพราะการผสมผสาน "เชื้อชาติ" ในกองทัพ[51] หลังเขาถูกเห็นว่าไม่เหมาะสมกับราชการทหาร เพราะไม่ผ่านการตรวจร่างกายในซาลซ์บูร์กเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1914 เขากลับไปยังมิวนิก[53] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
การย้ายไปยังฮาเฟ็ลท์เกิดขึ้นไล่เลี่ยกับการเริ่มต้นความขัดแย้งอย่างรุนแรงระหว่างพ่อลูก ซึ่งเกิดจากที่ฮิตเลอร์ปฏิเสธไม่เชื่อฟังกฎระเบียบอันเข้มงวดของโรงเรียนเขา[19] ความพยายามทำกสิกรรมที่ฮาเฟ็ลท์ของอาล็อยส์สิ้นสุดลงด้วยความล้มเหลว และใน ค.ศ. 1897 ครอบครัวฮิตเลอร์ย้ายไปลัมบัค ฮิตเลอร์เข้าศึกษาที่โรงเรียนคาทอลิกแห่งหนึ่งในระเบียงฉันนบถเบเนดิกติน (Benedictine) คริสต์ศตวรรษที่ 11 ซึ่งที่บนธรรมาสน์นั้นมีสัญลักษณ์สวัสติกะที่ถูกปรับให้เข้ากับแบบบนตราอาร์มของเทโอโดริช ฟ็อน ฮาเกิน อดีตอธิการวัด[20] ฮิตเลอร์วัยแปดขวบเข้าเรียนร้องเพลง ร่วมอยู่ในวงประสานเสียงของโบสถ์ และกระทั่ง วาดฝันว่าตนจะเป็นนักบวช[21] ใน ค.ศ. 1898 ครอบครัวฮิตเลอร์กลับไปอาศัย ณ เลอ็อนดิงอย่างถาวร การเสียชีวิตของเอ็ทมุนท์ (น้องชาย) จากโรคหัด เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1900 กระทบต่อฮิตเลอร์อย่างลึกซึ้ง จากที่เคยเป็นเด็กที่มั่นใจ เข้าสังคม และเป็นนักเรียนที่ยอดเยี่ยม ฮิตเลอร์เป็นเด็กอารมณ์ขุ่นมัว เฉยชา และบึ้งตึงที่มีปัญหากับบิดาและครูอย่างต่อเนื่อง[22] แอ็นสท์ เริห์ม
แอ็นสท์ ยูลีอุส กึนเทอร์ เริห์ม (; 28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1887 - 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1934) เป็นนายทหารเยอรมันและสมาชิกผู้ร่วมก่อตั้งพรรคนาซี ในฐานะที่เป็นหนึ่งในสมาชิกพรรคกรรมกรเยอรมันซึ่งเป็นพรรคต้นกำเนิดพรรคนาซี เขาเป็นเพื่อนสนิทและพันธมิตรในช่วงแรกของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และผู้ร่วมก่อตั้งชตวร์มอัพไทลุงหรือเอ็สอา ("กองพันพายุ") ซึ่งเป็นอาสาสมัครของพรรคนาซีและต่อมาเป็นผู้บัญชาการหน่วยงานนี้ เมื่อถึงปี ค.ศ. 1934 ฮิตเลอร์เห็นว่าเขาเป็นคู่แข่งที่มีศักยภาพและน่ากลัวจนหวาดระแวงว่าจะโค่มล้มอำนาจตน จึงได้กำจัดเขาในช่วงคืนแห่งมีดยาว เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค
ฮินเดินบวร์คได้เกษียณอีกครั้งในปี ค.ศ. 1919 แต่ได้กลับมาสู่ชีวิตสาธารณะในปี ค.ศ. 1925 เพื่อสมัครลงรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีคนที่สองแห่งเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1932 เขาได้ถูกชักชวนให้รีบสมัครลงรับเลือกตั้งอีกครั้งในฐานะประธานาธิบดีเยอรมัน แม้ว่าเขาจะมีอายุ 84 ปี และสุขภาพที่ค่อนข้างแย่ เพราะเขาได้รับการยอมรับว่าเขาเป็นผู้สมัครลงรับเลือกตั้งคนเดียวที่จะสามารถเอาชนะฮิตเลอร์ได้ ฮินเดินบวร์คได้สมัครลงรับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งรอบสอง เขาได้ขัดขวางฮิตเลอร์และมีบทบาทสำคัญในการเพิ่มเสถียรภาพทางการเมืองมากขึ้นในสาธารณรัฐไวมาร์ซึ่งลงเอยด้วยการเถลิงอำนาจของฮิตเลอร์ เขาได้ยุบสภาในไรชส์ทาคสองครั้งในปี ค.ศ. 1932 และในที่สุดก็ต้องจำใจยอมที่จะแต่งตั้งฮิตเลอร์เป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนีในเดือนมกราคม ค.ศ. 1933 การที่ฮินเดินบวร์คทำเช่นนี้เพื่อตอบสนองความต้องการของฮิตเลอร์ที่เขาควรที่จะมีบทบาทเป็นส่วนหนึ่งในรัฐบาลไวมาร์ นับตั้งแต่ฮิตเลอร์ได้เป็นผู้นำของพรรคนาซีที่ได้รับชัยชนะในคะแนนเสียงมากที่สุดในการเลือกตั้ง ค.ศ. 1932 (ส่วนใหญ่พรรคไม่ประสบความสำเร็จ) ในเดือนกุมภาพันธ์ เขาได้ลงนามในกฤษฎีกาเพลิงไหม้ไรชส์ทาค ซึ่งได้ระงับเสรีภาพของประชาชน และในเดือนมีนาคม เขาได้ลงนามอนุมัติรัฐบัญญัติมอบอำนาจ เมื่อปีค.ศ. 1933 ซึ่งทำให้ระบอบการปกครองฮิตเลอร์มีอำนาจมากขึ้นได้ตามใจชอบ ฮินเดินบวร์คได้ถึงแก่อสัญกรรมในปีต่อมา ภายหลังซึ่งฮิตเลอร์ได้ประกาศแต่งตั้งให้ตัวเขาเองในฐานะ "ฟือเรอร์อุนท์ไรชส์คันทซ์เลอร์" หรือผู้นำสูงสุดและนายกรัฐมนตรีซึ่งได้แทนที่ทั้งตำแหน่งประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรี ประวัติศาสตร์ยุโรป
หลังเป็นพันธมิตรกับอิตาลีของมุสโสลินีใน "สนธิสัญญาเหล็ก" และการลงนามสนธิสัญญาไม่รุกรานกับสหภาพโซเวียต ผู้เผด็จการเยอรมัน อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ จึงเปิดฉากสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1939 โดยเข้าตีโปแลนด์ หลังการเสริมสร้างทหารตลอดปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 หลังความสำเร็จขั้นต้นใน ค.ศ. 1939-1941 ซึ่งมีทั้งการพิชิตโปแลนด์ เดนมาร์ก นอร์เวย์ กลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ ฝรั่งเศสและคาบสมุทรบอลข่าน ฮิตเลอร์และพันธมิตรเริ่มขยายเกินตัวใน ค.ศ. 1941 เป้าหมายของฮิตเลอร์เพื่อควบคุมยุโรปตะวันออก แต่เนื่องจากความล้มเหลวในการเอาชนะอังกฤษและความล้มเหลวของอิตาลีในแอฟริกาเหนือและคาบสมุทรบอลข่าน ทำให้การเข้าตีใหญ่สหภาพโซเวียตถูกเลื่อนออกไปกระทั่งเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 แม้จะประสบความสำเร็จในขั้นต้น กองทัพเยอรมันถูกหยุดใกล้กับกรุงมอสโกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 บิล คลินตัน
วิลเลียม เจฟเฟอร์สัน คลินตัน () หรือรู้จักในชื่อ บิล คลินตัน (Bill Clinton) เกิดวันที่ 19 สิงหาคม ค.ศ. 1946 เป็นประธานาธิบดีคนที่ 42 ของสหรัฐอเมริกา ระหว่างค.ศ. 1993 - ค.ศ. 2001 ก่อนหน้านั้นเขาดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐอาร์คันซอ และ ศาสตราจารย์ประจำมหาวิทยาลัยอาร์คันซอ อาชีพทางทหารของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
อาชีพทางทหารของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ สามารถแบ่งแยกออกเป็นสองส่วนที่แตกต่างกันของชีวิตของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ส่วนใหญ่, ช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อฮิตเลอร์ได้ทำหน้าที่เป็น Gefreiter (ยศสิบตรี) ในกองทัพบาวาเรียน และยุคสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อฮิตเลอร์ได้ทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพเวร์มัคท์(กองทัพเยอรมัน)ผ่านด้วยตำแหน่งของเขาคือ ฟือเรอร์แห่งนาซีเยอรมนี จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 1 แห่งเยอรมนี
จักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 1 พระราชสมภพเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1797 ที่วังมกุฎราชกุมารในกรุงเบอร์ลิน ราชอาณาจักรปรัสเซีย เมื่อแรกประสูติทรงพระนามว่า "วิลเฮ็ล์ม ฟรีดริช ลุดวิด แห่งปรัสเซีย" ("Wilhelm Friedrich Ludwig von Preußen") เป็นพระราชโอรสองค์ที่สองในมกุฎราชกุมารฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม กับเจ้าหญิงลูอีเซอแห่งมัคเลิคบวร์ค-ชเตรลิทซ์ เมื่อพระอัยกาคือพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 2 เสด็จสวรรคตในค.ศ. 1797 พระราชบิดาของพระองค์ก็ได้ขึ้นครองราชสมบัติต่อเป็นพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮ็ล์มที่ 3 ในขณะที่เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม พระเชษฐาของพระองค์ก็ได้ขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารต่อ  อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ระหว่างการประชุมทหารเมื่อวันที่ 22 เมษายน ฮิตเลอร์ถามถึงการรุกของชไตเนอร์ หลังความเงียบเป็นเวลานาน เขาได้รับบอกเล่าว่า การโจมตีนั้นไม่เคยเกิดขึ้นและพวกรัสเซียได้ตีฝ่าเข้าไปในกรุงเบอร์ลิน ข่าวนี้ทำให้ฮิตเลอร์ขอให้ทุกคนยกเว้นวิลเฮ็ล์ม ไคเทิล, อัลเฟรด โยเดิล, ฮันส์ เครพส์ และวิลเฮ็ล์ม บวร์คดอร์ฟ ออกจากห้อง[286] จากนั้น เขาได้ประณามต่อการทรยศและความไร้ความสามารถของผู้บังคับบัญชาของเขาอย่างเผ็ดร้อน และลงเอยด้วยการประกาศเป็นครั้งแรกว่า เยอรมนีแพ้สงคราม ฮิตเลอร์ประกาศว่าเขาจะอยู่ในกรุงเบอร์ลินจนถึงจุดจบและจากนั้นยิงตัวตาย[287] อัลเฟรด ฮิตช์ค็อก
อัลเฟร็ด ฮิตช์ค็อก มีชื่อเต็มว่า อัลเฟร็ด โจเซฟ ฮิตช์ค็อก (Alfred Joseph Hitchcock) เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 1899 ที่กรุงลอนดอน ในครอบครัวคาทอลิกที่เคร่งครัดและรักการละคร โดยครอบครัวมีกิจการค้าขายสินค้าทางการเกษตร ในวัยเด็กฮิตช์ค็อกเริ่มเรียนหนังสือกับโรงเรียนคณะเยซูอิต ทั้งที่ครอบครัวเป็นคาทอลิกที่เคร่งครัด แต่เขาเรียนไม่จบ ในเวลาต่อมา เขาอยากจะเป็นวิศวกร จึงถูกส่งไปเรียนที่โรงเรียนวิศวกรรมและการเดินเรือ จึงทำให้ฮิตช์ค็อกได้เรียนรู้เกี่ยวกับงานด้านเครื่องกล ไฟฟ้าเสียง และการเดินเรือ ฮิตช์ค็อกทำงานครั้งแรกเมื่ออายุได้ 19 ปี เป็นเจ้าหน้าที่วิเคราะห์งบประมาณทางเทคนิคของบริษัทโทรเลขแห่งหนึ่ง ขณะเดียวกันก็เข้าเรียนศิลปะในมหาวิทยาลัยลอนดอนไปด้วย ทั้งนี้เป็นเพราะเขาสนใจในงานด้านภาพยนตร์มาตั้งแต่อายุ 16 ปี นาซีเยอรมนี
นาซีเยอรมนี (English: Nazi Germany) หรือ ไรช์ที่สาม (German: Drittes Reich) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ ไรช์เยอรมัน (German: Deutsches Reich) เป็นชื่อเรียกยุคหนึ่งในประวัติศาสตร์เยอรมนีระหว่างปี 1933 ถึง 1945 เมื่อประเทศเยอรมนีอยู่ภายใต้การควบคุมระบอบเผด็จการของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์และพรรคนาซี ในการปกครองของฮิตเลอร์ ประเทศเยอรมนีกลายเป็นรัฐฟาสซิสต์ซึ่งควบคุมแทบทุกแง่มุมของชีวิต นาซีเยอรมนีล่มสลายหลังฝ่ายสัมพันธมิตรพิชิตเยอรมนีในเดือนพฤษภาคม 1945 ซึ่งยุติสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป อะนอฟธัลมัส ฮิตเลริ
ชื่อวิทยาศาสตร์ของด้วงมาจากนักสะสมชาวเยอรมัน ออสก้า ซีเบลซึ่งขายตัวอย่างของสปีชีส์นี้ที่ไม่เคยถูกบันทึกมาก่อนในพ.ศ. 2476 ชื่อสปีชีส์เป็นการอุทิศให้ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งพึ่งขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนี ชื่อสกุลแปลว่า "ไร้ตา" ดังนั้น ชื่อสามารถแปลได้ว่า "ผู้ไร้ตาของฮิตเลอร์" ฟือเรอร์นั้นมิได้เพิกเฉยต่อการอุทิศนี้ ทว่าได้ส่งจดหมายให้ซีเบลเพื่อแสดงความรู้สึกขอบคุณ แม้มีความหมายทางการเมือง เป็นธรรมเนียมของอนุกรมวิธานที่จะไม่เปลี่ยนการตั้งชื่อทวินามของสิ่งมีชีวิต โดยมีข้อยกเว้นกับชื่อทางศาสนา ที่ไม่ควรนำมาตั้งแต่แรก อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์ได้รับการสั่งจ่ายยาถึงเก้าสิบชนิดที่แตกต่างกันระหว่างสงคราม และทานยาหลายเม็ดต่อวันเพราะปัญหากระเพาะอาหารเรื้อรังและอาการป่วยอื่น ๆ เขาทุกข์ทรมานจากแก้วหูทะลุ อันเป็นผลของแรงระเบิดในแผนลับ 20 กรกฎาคม ใน ค.ศ. 1944 และถูกถอนเสี้ยนไม้สองร้อยชิ้นออกจากขาของเขา[342] ฟิล์มภาพยนตร์ข่าวฮิตเลอร์แสดงให้เห็นว่า มือฮิตเลอร์สั่นและเขาเดินย่องแย่ง ซึ่งเริ่มขึ้นก่อนสงครามและเลวร้ายลงเมื่อใกล้บั้นปลายชีวิต แพทย์ประจำตัวฮิตเลอร์ ธีโอดอร์ โมเรลล์ รักษาฮิตเลอร์ด้วยยาซึ่งสั่งจ่ายโดยทั่วไปเพื่อรักษาโรคพาร์กินสันใน ค.ศ. 1945 แอ็นสท์-กึนเทอร์ เชนค์และแพทย์อีกหลายคนพบฮิตเลอร์ในสัปดาห์ท้าย ๆ ของชีวิตเพื่อวินิจฉัยโรคพาร์กินสัน[343][344] อ็อสคาร์ ชินด์เลอร์
อ็อสคาร์ ชินด์เลอร์ (; 28 เมษายน พ.ศ. 2451 – 9 ตุลาคม พ.ศ. 2517) คือนักอุตสาหกรรมและนักจารกรรมชาวเยอรมัน อดีตสมาชิกพรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน (พรรคนาซี) ผู้ได้รับการกล่าวขานว่าช่วยชีวิตชาวยิวกว่า 1,200 คน ในช่วงการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ชาวยิว ด้วยการรับเข้าทำงานเป็นลูกจ้างในโรงงานภาชนะเคลือบและโรงงานผลิตอาวุธสงครามที่เขาเป็นเจ้าของอยู่ ซึ่งตั้งอยู่ในเขตยึดครองโปแลนด์ของเยอรมนีและรัฐในอารักขาแห่งโบฮีเมียและโมราเวีย นอกจากนี้เขายังเป็นที่มาของนวนิยายเรื่อง "Schindler's Ark" ปี พ.ศ. 2525 ซึ่งต่อมาถูกดัดแปลงเป็นภาพยนตร์เรื่อง "ชะตากรรมที่โลกไม่ลืม" ในปี พ.ศ. 2536 ที่สะท้อนแง่มุมในชีวิตของซินด์เลอร์ ผู้ถูกผลักดันด้วยแรงจูงใจจากผลกำไรของธุรกิจในช่วงแรก และต่อมาได้แสดงให้เห็นถึงการริเริ่ม ความดื้อรั้น และความทุ่มเทเพื่อรักษาชีวิตลูกจ้างชาวยิวของเขาในภายหลัง ตำนานแทงข้างหลัง
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ชาติสังคมนิยม สาธารณรัฐไวมาร์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ด้านความสัมพันธ์ทางการเมืองกับศาสนจักร ฮิตเลอร์รับเอายุทธศาสตร์ "ที่เหมาะสมกับจุดประสงค์ทางการเมืองที่ส่งผลโดยตรงของเขา"[322] ตามรายงานของสำนักงานบริการด้านยุทธศาสตร์ของสหรัฐอเมริกา ฮิตเลอร์มีแผนการใหญ่ ตั้งแต่ก่อนเขาก้าวขึ้นสู่อำนาจ ในการทำลายอิทธิพลของคริสตจักรภายในแผ่นดินไรช์[323][324] รายงานชื่อ "แผนแม่บทนาซี" (The Nazi Master Plan) ระบุว่า การทำลายล้างศาสนจักรเป็นเป้าหมายของขบวนการตั้งแต่เริ่มต้น แต่เป็นการไม่เหมาะสมที่จะแสดงท่าทีสุดโต่งนี้อย่างเปิดเผย[325] เจตนาของเขา ตามข้อมูลของบุลล็อก คือ รอกระทั่งสงครามยุติแล้วจึงค่อยทำลายอิทธิพลของศาสนาคริสต์[321] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
วันที่ 20 เมษายน วันเกิดปีที่ 56 ของเขา ฮิตเลอร์เดินทางครั้งสุดท้ายจากฟือเรอร์บุงเคอร์ไปยังพื้นที่กลางแจ้ง ในสวนที่ถูกทำลายของทำเนียบรัฐบาลไรช์ เขามอบกางเขนเหล็กให้ทหารหนุ่มแห่งยุวชนฮิตเลอร์ จนถึงวันที่ 21 เมษายน แนวรบเบลารุสที่ 1 ของเกออร์กี จูคอฟ ได้เจาะผ่านการป้องกันสุดท้ายของกองทัพกลุ่มวิสตูลาของพลเอก กอททาร์ด ไฮน์รีซี ระหว่างยุทธการที่ราบสูงซีโลว์ และรุกเข้าไปยังชานกรุงเบอร์ลิน[284] ในการไม่ยอมรับเกี่ยวกับสถานการณ์อันเลวร้ายเพิ่มขึ้น ฮิตเลอร์ตั้งความหวังของเขาต่อหน่วย อาร์เมอับไทลุง ชไตเนอร์ ("กองทหารชไตเนอร์") ภายใต้การบังคับบัญชาของนายทหารวัฟเฟิน เอ็สเอ็ส พลโท เฟลิคส์ ชไตเนอร์ ฮิตเลอร์สั่งการให้ชไตเนอร์โจมตีปีกด้านเหนือของส่วนที่ยื่นออกมา และกองพลเยอรมันที่เก้าได้รับคำสั่งให้โจมตีไปทางเหนือแบบการโจมตีขนาบ (pincer attack)[285] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
}}]] [[Category:{{subst:#switch:{{subst:uc:1945}} สาเหตุของสงครามโลกครั้งที่สอง
ฮิตเลอร์ได้รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเยอรมนีเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1933 เขาได้ใช้เหตุการณ์เพลิงไหม้รัฐสภาไรช์สทัก (ซึ่งมีบางคนกล่าวว่าพรรคนาซีเป็นต้นเหตุเสียเอง) เป็นเหตุให้เขายกเลิกเสรีภาพของประชาชนและนักการเมืองทั้งหมด ซึ่งได้ออกประกาศโดยประธานาธิบดีเพาล์ ฟอน ฮินเดนบูร์ก และรัฐบาลผสม ซึ่งมีแนวความคิดเอียงขวา นำโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ประเทศเยอรมนี
เมื่อระบอบจักรพรรดิล่มสลาย ได้มีการจัดประชุมสมัชชาแห่งชาติขึ้นที่เมืองไวมาร์และมีการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ ตลอดช่วงเวลา 14 ปีของเยอรมนียุคสาธารณรัฐไวมาร์ ต้องเผชิญกับปัญหามากมาย ทั้งเศรษฐกิจตกต่ำ, อภิมหาเงินเฟ้อ, อัตราการว่างงานสูงลิบ, เผชิญหน้ากับการแพร่ขยายของลิทธิคอมมิวนิสต์จากรัสเซีย รวมถึงการห้ามมีกองทัพจากผลของสนธิสัญญาแวร์ซาย ความล่มจมของประเทศเช่นนี้ทำให้เกิดขบวนการชาตินิยมขึ้นมากมาย หนึ่งในนั้นคือพรรคกรรมกรเยอรมัน (DAP) ซึ่งมีอุดมการณ์แบบสุดโต่ง สิบตรีอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งเข้ามาสอดแนมในพรรคแห่งนี้ประทับใจกับอุดมการณ์ของพรรค ฮิตเลอร์ตัดสินใจเข้าร่วมพรรคจนก้าวขึ้นเป็นผู้นำพรรค ในปี 1920 ฮิตเลอร์เปลี่ยนชื่อพรรคแห่งนี้เป็น "พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน" หรือที่รู้จักกันในชื่อ "พรรคนาซี" อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
หลังการเสียชีวิตกะทันหันของอาล็อยส์เมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1903 พฤติกรรมของฮิตเลอร์ที่โรงเรียนอาชีวะยิ่งเลวร้ายหนักขึ้นไปอีก มารดาเขาอนุญาตให้เขาลาออกในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1905 เขาลงเรียนที่เรอัลชูเลอในชไตเออร์ (Steyr) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1904 พฤติกรรมและผลการเรียนของเขาแสดงถึงพัฒนาการเล็กน้อยและต่อเนื่องอยู่บ้าง[33] ในฤดูไบ้ไม้ร่วง ค.ศ. 1905 หลังผ่านข้อสอบปลายภาค ฮิตเลอร์ก็ได้ออกจากโรงเรียนโดยไม่แสดงความทะเยอทะยานใด ๆ ต่อการศึกษาต่อ หรือแผนการที่ชัดเจนสำหรับอาชีพในอนาคต[34] คลารา ฮิตเลอร์
คลารา ฮิตเลอร์ ("นามสกุลเดิม" เพิลเซล; 12 สิงหาคม 1860 – 21 ธันวาคม 1907) เป็นมารดาของ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ นักการเมืองเยอรมันและหัวหน้าพรรคนาซี, มิวนิก
พ.ศ. 2466 (ค.ศ. 1923) อดอล์ฟ ฮิตเลอร์และพรรคนาซีเยอรมันพยายามยึดอำนาจการปกครองมิวนิก การปฏิวัติล้มเหลว ส่งผลให้ฮิตเลอร์ถูกจับกุม กิจกรรมของพรรคนาซีต้องหยุดลง ก่อนที่ฮิตเลอร์จะกลับมามีอำนาจอีกครั้งใน พ.ศ. 2476 (ค.ศ. 1933) โดยที่ทำการใหญ่ของพรรคนาซีเยอรมันอยู่ในมิวนิก อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
นักประวัติศาสตร์ เช่น วิลเลียม คาร์, แกร์ฮาร์ด ไวน์แบร์ก และเอียน เคอร์ชอว์ เสนอว่า สาเหตุหนึ่งที่ฮิตเลอร์เร่งทำสงคราม เพราะความกลัวผิดปกติและหมกมุ่นของเขาว่าจะตายก่อนวัยอันควร และดังนั้น จึงมีความรู้สึกว่า เขาอาจไม่มีชีวิตอยู่จนสำเร็จงานของเขาก็ได้[240][241][242] พรรคนาซี
พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน () หรือ พรรคนาซี เดิมมีผู้เข้าร่วมเพียง 7 คน เป็นพรรคการเมืองที่ปกครองประเทศเยอรมนีช่วงไรช์ที่สาม ตั้งแต่ ค.ศ. 1933 จนถึงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในปี 1945 อยู่ใต้การบังคับบัญชาของ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ฮิตเลอร์ใช้อุดมการณ์นาซีเป็นสิ่งโฆษณาชวนเชื่อให้ชาวเยอรมันสนับสนุนเขา โดยมีบุคคลต่าง ๆ จากพรรคที่ฮิตเลอร์ไว้วางใจเป็นผู้ดำเนินการแนวทางของประเทศ อย่างเช่น โจเซฟ เกิบเบลส์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาแถลงข่าวและโฆษณาชวนเชื่อ, แฮร์มันน์ เกอริง เป็นรัฐมนตรีกระทรวงการบิน และ นายกรัฐมนตรีปรัสเซีย ถึงแม้ว่าพรรคนาซีจะเป็นพรรคที่มีอุดมการณ์เด็ดเดี่ยว และ สุดโต่งในด้านของการรักชาติแล้ว พรรคนาซีก็ขึ้นมามีอำนาจอย่างเป็นธรรมในแบบของประชาธิปไตยหลังจากที่มีความขัดแย้งกับรัฐบาลไวมาร์มาหลายปี อาล็อยส์ ฮิตเลอร์
อาล็อยส์ ฮิตเลอร์ ผู้พ่อ (ชื่อตั้งแต่เกิดว่า อาล็อยส์ ชิคเคิลกรูเบอร์; 7 มิถุนายน ค.ศ. 1837 – 3 มกราคม ค.ศ. 1903) เป็นข้าราชการพลเรือนชาวออสเตรีย และเป็นบิดาของผู้นำเผด็จการ และหัวหน้าพรรคนาซี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เอ็ดเวิร์ด เทลเลอร์
ในสมัยที่เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 เทลเลอร์ได้รู้จักกับ Leo Szilard ซึ่งเป็นชาวฮังการีอพยพเหมือนกัน สัมพันธภาพนี้ทำให้เทลเลอร์ได้งานทำในโครงการสร้างระเบิดปรมาณูของอเมริกา และความเก่งกล้าสามารถของเทลเลอร์ทำให้เขามีบทบาทสำคัญยิ่งขึ้นๆ ตามลำดับในโครงการแมนฮัตตัน แต่ก็ไม่ถึงระดับหัวหน้า เพราะเทลเลอร์มีนิสัยหลงตัวเอง และคิดว่าตนเองเก่งเหนือคนอื่นๆ อีกทั้งชอบอิจฉาผู้ที่บังคับบัญชาตน ซึ่งในที่นี้คือ J. Robert Oppenheimer[2] จอห์น ไทเลอร์
จอห์น ไทเลอร์ จูเนียร์ () (29 มีนาคม ค.ศ. 1790 18 มกราคม ค.ศ. 1862) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 10
จอห์น ไทเลอร์ จูเนียร์ เกิดเมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1790 ในเมืองชาร์ลส์ County, Virginia (เขตเดียวกับที่วิลเลียมเฮนรีแฮร์ริสันเกิด). พ่อของไทเลอร์ คือ จอห์น ไทเลอร์ ซีเนียร์ และแม่ของเขาคือ มาร์รี อาร์มมิสทิด ไทเลอร์ ปีเตอร์หัวกระเซิง
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ถูกล้อเลียนเป็นปีเตอร์หัวกระเซิงในปี ค.ศ.1941 ในหนังสือ "Struwwelhitler" ที่ถูกตีพิมพ์ในอังกฤษ โดยใช้นามแฝง Dr. Schrecklichkeit (Dr. Horrors) อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์รู้สึกขมขื่นต่อการพังทลายของความพยายามทำสงคราม และการพัฒนาอุดมการณ์เริ่มเป็นรูปเป็นร่างอย่างมั่นคง[70] เขาอธิบายสงครามว่าเป็น "ประสบการณ์ยิ่งใหญ่ที่สุดเหนืออื่นใด" และได้รับการยกย่องจากนายทหารผู้บังคับบัญชาสำหรับความกล้าหาญของเขา[71] ประสบการณ์นี้ส่งผลให้ฮิตเลอร์เป็นผู้รักชาติเยอรมันอย่างหลงใหล และรู้สึกช็อกเมื่อเยอรมนียอมจำนนในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918[72] เช่นเดียวกับพวกชาตินิยมเยอรมันอื่นทั้งหลาย เขาเชื่อในตำนานแทงข้างหลัง ซึ่งอ้างว่ากองทัพเยอรมัน "ไม่แพ้ในสมรภูมิ" ได้ถูก "แทงข้างหลัง" โดยผู้นำพลเรือนและพวกมากซิสต์จากแนวหลัง นักการเมืองเหล่านี้ภายหลังถูกขนานนามว่า "อาชญากรพฤศจิกายน"[73] ปัญหาเยอรมัน
ต่อมาระบอบ "เอาสโทรฟาสชิสมุส" (Austrofaschismus; ฟาสซิสต์ออสเตรีย) ของออสเตรียระหว่างปี พ.ศ. 2477 - พ.ศ. 2481 ได้มุ่งเน้นไปที่ประวัติศาสตร์ของออสเตรียและต่อต้านการรวมออสเตรียเข้ากับจักรวรรดิไรช์ที่สาม เนื่องจากความเชื่อที่ว่าชาวออสเตรียคือ "ชาวเยอรมันผู้ดีกว่า" นอกจากนี้นายกรัฐมนตรีออสเตรีย คูร์ท ชุชนิจก์ ยังเรียกออสเตรียว่าเป็น "รัฐเยอรมันที่ดีกว่า" อีกด้วย แต่ชุชนิจก์กลับต้องดิ้นรนอย่างมากเพื่อให้ออสเตรียสามารถดำรงเอกราชของตนไว้ได้ อย่างไรก็ตามนักชาตินิยมเยอรมันยังคงปรารถนาที่จะรวมชาวเยอรมันทั้งหมดไว้ภายใต้รัฐหนึ่งเดียวตามแนวทางมหาประเทศ 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2481 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งเป็นชาวเยอรมันเชื้อสายออสเตรียแต่กำเนิด ประสบความสำเร็จในการรวมออสเตรียอันเป็นแผ่นดินเกิดเข้ากับเยอรมนีได้สำเร็จใน "อันชลุสส์" ซึ่งเป็นความปรารถนาส่วนตัวของเขามาอย่างยาวนาน แต่การกระทำดังกล่าวถือเป็นการละเมิดเงื่อนไขข้อตกลงในสนธิสัญญาแวร์ซาย แม้ว่าชาวเยอรมันและชาวออสเตรียต่างพากันสนับสนุนอย่างล้นหลามก็ตาม ทั้งนี้สถานการณ์ทางการเมืองในออสเตรียแตกต่างจากช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ค่อนข้างมาก โดยในช่วงปี พ.ศ. 2481 ออสเตรียตกอยู่ในเงามืดของความเป็นชาติมหาอำนาจในอดีตและมีสถานะด้อยกว่าเยอรมนีอย่างมาก ทั้งนี้หากกล่าวถึงแนวทางมหาประเทศเยอรมันในบริบทช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 จะเรียกรัฐที่รวมกันใหม่นี้ว่า "กรอสส์ดอยท์เชสไรซ์" (Großdeutsches Reich; มหาจักรวรรดิไรซ์เยอรมัน) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "กรอสส์ดอยท์ชลันด์" (Großdeutschland; เยอรมนีใหญ่) ซึ่งในครั้งแรกเป็นชื่อที่เรียกอย่างไม่เป็นทางการ แต่ต่อมาถูกใช้เป็นชื่อทางการในปี พ.ศ. 2486 และเช่นเดียวกับเยอรมนี (ก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง) ออสเตรีย และอัลซาส-ลอแรน มหาจักรวรรดิไรซ์ได้ผนวกรวมแกรนดัชชีลักเซมเบิร์ก ซูเดเทินลันด์ โบฮีเมียและโมราเวีย ดินแดนมีเมิล ดินแดนโปแลนด์ที่ถูกผนวกรวมเข้ากับนาซีเยอรมนี เสรีรัฐดันซิก และดินแดนของ "รัฐบาลทั่วไป" (ดินแดนโปแลนด์ที่ถูกกองทัพเยอรมันยึดครอง) เข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์สละสัญชาติออสเตรียของเขาอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1925 แต่ในขณะนั้น เขายังไม่ได้สัญชาติเยอรมัน เป็นเวลาเกือบเจ็ดปีที่ฮิตเลอร์ไร้สัญชาติ ไม่สามารถเข้าชิงตำแหน่งทางการเมืองได้ และเสี่ยงต่อการถูกเนรเทศ[136] วันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932 รัฐมนตรีมหาดไทยแห่งเบราน์ชไวก์ ผู้เป็นสมาชิกพรรคนาซีแต่งตั้งฮิตเลอร์เป็นผู้บริหารตัวแทนของรัฐในไรช์สรัท (สภาล่าง) ในเบอร์ลิน ทำให้ฮิตเลอร์เป็นพลเมืองเบราน์ชไวก์[137] และจึงเป็นพลเมืองเยอรมันอีกทอดหนึ่งเช่นกัน[138] รูด็อล์ฟ เฮ็ส
รูด็อล์ฟ วัลเทอร์ ริชชาร์ท เฮ็ส (26 เมษายน 1894 – 17 สิงหาคม 1987) เป็นนักการเมืองคนสำคัญในนาซีเยอรมนี ได้รับแต่งตั้งเป็นรองฟือเรอร์ของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในปี 1933 เขาดำรงตำแหน่งจนปี 1941 เมื่อเขาบินเดี่ยวไปประเทศสกอตแลนด์เพื่อพยายามเจรจาสันติภาพกับสหราชอาณาจักรระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เขาถูกจับเป็นนักโทษและสุดท้ายถูกพิพากษาลงโทษฐานอาชญากรรมต่อสันติภาพ รับโทษจำคุกตลอดชีวิต แนวรบด้านตะวันออก (สงครามโลกครั้งที่สอง)
ตามข้อมูลของแอนดรูว์ นากอร์สกี (Andrew Nagorski) (2007; The Greatest Battle) อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ประกาศเจตนารมณ์ในการบุกครองสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1939 ต่อคาร์ล ยาคอบ บูร์คฮาร์ดท์ ข้าหลวงสันนิบาตชาติ โดยกล่าวว่า ""ทุกอย่างที่ผมทำมุ่งต่อต้านพวกรัสเซีย ถ้าทางตะวันตกโง่และตาบอดเกินกว่าจะฉวยสิ่งนี้ เช่นนั้นผมจะถูกบังคับให้หันไปทำความตกลงกับพวกรัสเซีย เอาชนะตะวันตก และจากนั้นหลังประเทศเหล่านั้นแพ้แล้ว ค่อยหันกำลังของผมทั้งหมดต่อสหภาพโซเวียต ผมต้องการยูเครนเพื่อที่เขาจะทำให้เราอดอยากไม่ได้ เหมือนที่เคยเกิดในสงครามครั้งที่แล้ว"" อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
จนถึงปลาย ค.ศ. 1944 กองทัพแดงได้ขับกองทัพเยอรมันถอยกลับไปยังยุโรปตะวันตก และสัมพันธมิตรตะวันตกกำลังรุกคืบเข้าไปในเยอรมนี หลังได้รับแจ้งความล้มเหลวของการรุกอาร์เดนเนสของเขา ฮิตเลอร์จึงตระหนักว่าเยอรมนีกำลังแพ้สงคราม ความหวังของเขา ซึ่งขึ้นอยู่กับการถึงแก่อสัญกรรมของแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์เมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1945 คือ การเจรจาสันติภาพกับอเมริกาและอังกฤษ[282] ฮิตเลอร์สั่งการให้ทำลายโครงสร้างพื้นฐานทางอุตสาหกรรมทั้งหมดของเยอรมนีก่อนที่จะตกอยู่ในมือฝ่ายสัมพันธมิตร[283] โดยทำตามมุมมองของเขาที่ว่าความล้มเหลวทางทหารของเยอรมนีเสียสิทธิ์ในการอยู่รอดเป็นชาติ การดำเนินการแผนการเผาทุกสิ่งทุกอย่างนี้ถูกมอบหมายไปยังรัฐมนตรีอาวุธ อัลแบร์ท ชเปียร์ ผู้ขัดคำสั่งเขาอย่างเงียบ ๆ [283] ไฮน์ริช ฮิมเลอร์
ฮิมเลอร์เคยรับใช้จักรวรรดิเยอรมันโดยการเป็นทหารในกองพันสำรองในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลังจากนั้นก็เข้าศึกษาด้านปฐพีวิทยา และเข้าร่วมกับพรรคนาซีใน ค.ศ. 1923 เมื่อพรรคนาซีล้มเหลวในการทำรัฐประหารโรงเบียร์ ฮิตเลอร์และบรรดาผู้นำของพรรคนาซีต่างถูกรัฐบาลจับกุมและต้องโทษจำคุก ฮิมเลอร์รอดคุกมาได้เนื่องจากพยานหลักฐานไม่เพียงพอ หลังพรรคนาซีเริ่มมีอำนาจ ในปี ค.ศ. 1929 ฮิตเลอร์ก็แต่งตั้งให้เขาเป็น "ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส" โดยตลอด 16 ปีที่เขาดำรงตำแหน่งนี้ เขาได้ทำให้หน่วยเอ็สเอ็สมีกำลังพลเพิ่มขึ้น จาก 290 นายเป็นกว่าล้านนาย เขาจัดตั้งค่ายกักกันนาซีตามคำสั่งของฮิตเลอร์ เขามีทักษะในการบริหารองค์กรและคัดเลือกคนเก่ง ๆเข้ามาทำงาน อาทิ ไรน์ฮาร์ด ฮายดริช เป็นต้น ในปีค.ศ. 1943 ฮิมเลอร์ได้ดำรงตำแหน่งควบทั้งผู้บัญชาการตำรวจและรัฐมนตรีมหาดไทย คอยควบคุมดูแลหน่วยรักษาความสงบเรียบร้อยและกำลังตำรวจทั้งหมดในไรช์ รวมถึงหน่วย เกสตาโพ (ตำรวจลับ) ไมน์คัมพฟ์
ไมน์คัมพฟ์ () หรือ การต่อสู้ของข้าพเจ้า เป็นหนังสือที่เขียนโดย อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ นักการเมืองชาวออสเตรียผู้นิยมลัทธินาซี เป็นหนังสือที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับอุดมการณ์ทางการเมืองของฮิตเลอร์ โดยถูกตีพิมพ์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1925 และครั้งที่ 2 ใน ค.ศ. 1926 โดยฮิตเลอร์ได้เขียนหนังสือเล่มนี้ ขณะที่เขาถูกจองจำอยู่ในคุกลันดิสแบร์กอัมเลช เพราะเขาเป็นอาชญกรทางการเมือง จากการปฏิวัติที่ล้มเหลวในมิวนิค เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1923 คอมมานด์ &amp; คองเคอร์: เรดอเลิร์ต
เรื่องราวเริ่มขึ้นเมื่อภายหลังปี 1950 ในที่ที่หนึ่ง อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ได้สร้างเครื่องย้อนเวลาที่เรียกว่า Chronosphere (โครโนสเฟียร์) ในปี 1946 ก็ได้เดินทางจากรัฐนิวเม็กซิโก ประเทศสหรัฐอเมริกา ย้อนเวลาไปสู่เมืองแลนด์สเบิร์ก ประเทศเยอรมนี ในปี 1924 เขาได้พบกับ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ กำลังถูกปล่อยตัวจากคุกหลังจากที่เขาก่อการ กบฏโรงเบียร์
Munich Putsch ล้มเหลวและได้กำจัดฮิตเลอร์ออกไปด้วยระบบของโครโนสเฟียร์ ไอน์สไตน์กลับมาในปี 1946 อีกครั้งโดยปณิธานไว้ว่า จะไม่มีสงครามให้แบ่งแยกเยอรมนีและยุโรปก็จะเต็มไปด้วยสันติภาพ ฟาเธอร์แลนด์ (นวนิยาย)
ปี ค.ศ. 1964 7 วันก่อนวันเกิดของฮิตเลอร์ นักสืบหนุ่มไฟแรง พันตำรวจตรีซาเวียร์ มาร์ช สังกัด"ครีมินัลโพลิไซ" ได้รับแจ้งว่า มีชายชราเสียชีวิตอยู่ที่ริมทะเลสาบฮาเฟิล มาร์ชจึงไปสืบสวนคดีนี้ร่วมกับ มักซ์ ยาเอเกอร์ แต่แล้ว คดีฆาตกรรมนี้ก็ถูกโอนไปให้เกสตาโปรับผิดชอบ เนื่องจากมาร์ชไม่ไว้วางใจเกสตาโป จึงหาทางสืบคดีนี้ จนทราบว่า ผู้เสียชีวิตคือโจเซฟ บูลเลอร์ เจ้าหน้าที่ชั้นสูงของพรรคนาซี ไฮนทซ์ ฟิชเชอร์
ไฮนทซ์ ฟิชเชอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2481 เป็นนักการเมืองชาวออสเตรีย และเป็นประธานาธิบดีคนปัจจุบันของออสเตรีย เขาเริ่มดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 และได้รับการเลือกตั้งเป็นสมัยที่สองเมื่อ 25 เมษายน พ.ศ. 2553 ฟิสเชอร์เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงวิทยาศาสตร์ระหว่าง พ.ศ. 2526–2530 และเป็นประธานสภาแห่งชาติออสเตรียระหว่าง พ.ศ. 2533–2545 เขาเคยเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปไตยสังคมออสเตรีย อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งยุติ ฮิตเลอร์กลับมายังมิวนิก[76] เพราะไม่มีแผนหรือโอกาสการศึกษาและอาชีพอย่างเป็นทางการ เขาจึงพยายามอยู่ในกองทัพให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้[77] เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1919 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นแวร์บินดุงสมันน์ (เจ้าหน้าที่การข่าว) แห่งเอาฟ์แคลรุงส์คอมมันโด (คอมมานโดลาดตระเวน) ของไรชส์แวร์ เพื่อมีอำนาจบังคับทหารอื่นและเพื่อแทรกซึมพรรคกรรมกรเยอรมัน (DAP) ระหว่างที่เขาเฝ้าติดตามกิจกรรมของพรรค DAP ฮิตเลอร์ถูกดึงดูดโดยแนวคิดต่อต้านยิว ชาตินิยม ต่อต้านทุนนิยม และต่อต้านมากซิสต์ของอันโทน เดร็คส์เลอร์ ผู้ก่อตั้งพรรค[78] เดร็คส์เลอร์สนับสนุนรัฐบาลที่มีศักยะแข็งขัน สังคมนิยมรุ่นที่ "ไม่ใช่ยิว" และความสามัคคีท่ามกลางสมาชิกทั้งหมดของสังคม ด้วยความประทับใจกับทักษะวาทศิลป์ของฮิตเลอร์ เดร็คส์เลอร์จึงเชิญเขาเข้าร่วมพรรคกรรมกรฯ ฮิตเลอร์ยอมรับเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1919[79] เป็นสมาชิกพรรคคนที่ 55[80] ฮันส์ บาเออร์
ฮันส์ บาเออร์ () เป็นนักบินของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในระหว่างช่วงที่ฮิตเลอร์ได้เข้าชิงตำแหน่งทางการเมืองในช่วงต้นปี 1930. หลังจากนั้นต่อมาเขาก็กลายเป็นนักบินส่วนตัวของฮิตเลอร์และเป็นผู้นำฝูงบินที่ชื่อว่า Reichsregierung.เขาถูกจับกุมโดยสหภาพโซเวียตในช่วงสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรป,ถูกจำคุกในประเทศสหภาพโซเวียตเป็นเวลา 10 ปีก่อนที่จะถูกส่งตัวข้ามแดนไปยังประเทศฝรั่งเศล เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 1955,ที่ต้องถูกคุมขังจนกว่าจะถึงปี 1957. อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
นักวิจัยได้เสนอว่า ฮิตเลอร์ทุกข์ทรมานจากอาการและโรคต่าง ๆ ได้แก่ โรคลำไส้แปรปรวน รอยโรคที่ผิวหนัง หัวใจเต้นผิดจังหวะ โรคพาร์กินสัน[331][275] ซิฟิลิส[331] และมีเสียงในหู[332] ทฤษฎีเกี่ยวกับสภาวะทางการแพทย์ของฮิตเลอร์ยากจะพิสูจน์ และตามทฤษฎีเหล่านี้ น้ำหนักมากเกินอาจมีผลซึ่งหลาย ๆ เหตุการณ์และผลที่เกิดขึ้นภายหลังของแผ่นดินไรช์ที่สามอาจมาจากสุขภาพทางกายที่เป็นไปได้ว่าบกพร่องของปัจเจกบุคคลหนึ่งเดียว[333] เคอร์ชอว์รู้สึกว่า เป็นการดีกว่าที่จะที่จะถือมุมมองของประวัติศาสตร์เยอรมันที่กว้างกว่า โดยพิจารณาว่า แรงผลักทางสังคมใดนำไปสู่แผ่นดินไรช์ที่สามและนโยบายมากกว่าเจริญรอยตามคำอธิบายแคบ ๆ แก่การล้างชาติโดยนาซีและสงครามโลกครั้งที่สองโดยอิงบุคคลเพียงคนเดียว[334] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เพื่อใช้เป็นข้ออ้างสำหรับการบุกครองทางทหารต่อโปแลนด์ ฮิตเลอร์จึงอ้างสิทธิเหนือนครเสรีดันท์ซิชและสิทธิในถนนนอกอาณาเขตข้ามฉนวนโปแลนด์ ซึ่งเยอรมนีได้ยกให้ภายใต้สนธิสัญญาแวร์ซาย[253] แม้ความกังวลของฮิตเลอร์ว่าอังกฤษอาจเข้าแทรกแซง ท้ายที่สุด เขาไม่ได้ยุติเป้าหมายในอันที่จะบุกครองโปแลนด์[254] และวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1939 เยอรมนีก็ได้บุกครองโปแลนด์ทางตะวันตก อังกฤษและฝรั่งเศสสนองโดยประกาศสงครามต่อเยอรมนีในวันที่ 3 กันยายน ซึ่งได้สร้างความประหลาดใจแก่ฮิตเลอร์ ทำให้เขาหันไปหาริบเบินทร็อพและถามเขาอย่างโกรธ ๆ ว่า "ไงล่ะทีนี้"[255] ฝรั่งเศสและอังกฤษมิได้ปฏิบัติตามการประกาศของตนในทันที และเมื่อวันที่ 17 กันยายน กองทัพโซเวียตบุกครองโปแลนด์จากทางตะวันออก[256] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
นักประวัติศาสตร์พรรคเสรีนิยมแห่งชาติเยอรมัน ฟรีดริช ไมเนเคอ (Friedrich Meinecke) อธิบายฮิตเลอร์ว่าเป็น "หนึ่งในตัวอย่างสำคัญของอำนาจบุคลิกภาพพิเศษและเหลือคณาในชีวิตประวัติศาสตร์"[309] นักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ ฮิวจ์ เทรเวอร์-โรเพอร์มองเขาว่าเป็น "หนึ่งใน 'ผู้ทำให้ง่ายขึ้นอย่างมหันต์' ของประวัติศาสตร์ ผู้พิชิตที่เป็นระบบที่สุด เกี่ยวข้องกับการศึกษาประวัติศาสตร์ที่สุด ยึดหลักปรัชญาที่สุด หากก็หยาบช้าที่สุด โหดร้ายที่สุด และมีจิตใจสูงน้อยที่สุดเท่าที่โลกเคยรู้จักมา"[310] สำหรับนักประวัติศาสตร์ จอห์น เอ็ม. โรเบิร์ตส ความพ่ายแพ้ของฮิตเลอร์เป็นจุดจบของช่วงประวัติศาสตร์ยุโรปที่ถูกเยอรมนีครอบงำ[311] และแทนที่ด้วยสงครามเย็น ซึ่งเป็นการเผชิญหน้าในระดับโลกระหว่างสหภาพโซเวียตกับสหรัฐอเมริกา[312] รังอินทรี
เคลสไตน์เฮาส์ () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ รังอินทรี (Eagle’s Nest) เป็นสิ่งอาคารปลูกสร้างบนยอดเขาสูงของเคลสไตน์, ตรงบริเวณ Obersalzberg ใกล้เมืองแบร์ชเทิสกาเดินในรัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี เป็นบ้านพักตากอากาศส่วนตัวของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ซึ่งเป็นหนึ่งในกองบัญชาการฟือเรอร์ทั่วทวีปยุโรป บ้านแห่งนี้ถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นของขวัญวันเกิดครบรอบ 50 ปีให้แก่ฮิตเลอร์ในปี 1939 ผู้ดูแลในการสร้างคือ มาร์ติน บอร์มันน์ (Martin Bormann) หนึ่งในคนสนิทสำคัญของฮิตเลอร์  ไฮนทซ์ ฮิตเลอร์
ไฮนทซ์ได้เข้าโรงเรียนการทหารของชนชั้นสูงที่สถาบันการศึกษาเพื่อการเมืองแห่งชาติ(นาโปลา) ใน Ballenstedt/Saxony-Anhalt ด้วยความต้องการที่จะเป็นเจ้าหน้าที่ ไฮนทซ์ได้เข้าร่วมกองทัพเวร์มัคท์โดยเป็นนายสิบวิทยุสื่อสารในกรมทหารปืนใหญ่ที่ 23 พอสดาเมอร์ในปี 1941 และเขาได้มีส่วนร่วมในการรุกรานสหภาพโซเวียตในปฏิบัติการบาร์บารอสซา เมื่อวันที่ 10 มกราคม 1942 ต่อมาเขาได้รับคำสั่งในการเก็บกู้อุปกรณ์วิทยุสื่อสารจากจุดที่ตรวจการณ์ของกองทัพ เขาได้ถูกจับโดยกองกำลังทหารของโซเวียตและถูกทรมานอย่างหนักจนเสียชีวิตที่ค่ายเรือนจำ บูไทร์คา (Butyrka)ในกรุงมอสโก ด้วยวัยเพียงอายุ 21 ปี แวร์เนอร์ ไฮเซินแบร์ก
หลังจากที่อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ขึ้นสู่อำนาจในปี พ.ศ. 2476 ไฮเซินแบร์กก็ถูกสื่อมวลชนโจมตีในฐานะผู้ริเริ่มเคลื่อนไหว "deutsche Physik" (ฟิสิกส์เยอรมัน) ต่อมาเขาถูกหน่วย Schutzstaffel สอบสวน และกลายเป็นคดีไฮเซินแบร์กโดยกล่าวหาว่าเขาเป็นผู้สืบทอดของ อาร์โนลด์ ซอมเมอร์เฟลด์ แห่งมหาวิทยาลัยมิวนิก ปี พ.ศ. 2481 เฮนริค ฮิมม์เลอร์ หัวหน้าหน่วย Schutzstaffel จึงได้คลี่คลายคดีนี้ ไฮเซินแบร์กไม่ได้เป็นผู้สืบทอดของซอมเมอร์เฟลด์ และกอบกู้ชื่อเสียงกลับคืนในวงการนักฟิสิกส์ของอาณาจักรไรค์ที่สาม วันเกิดครบรอบ 50 ปีของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
วันเกิดครบรอบ 50 ปีของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1939 เป็นการเฉลิมฉลองด้วยการจัดให้เป็นวันหยุดประชาติตลอดทุกปีของนาซีเยอรมนีและส่วนอื่นๆของโลก ของขวัญและโทรเลขแสดงความยินดีที่ได้รับจากทั่วประเทศเยอรมนีและประเทศพันธมิตร, แม้ว่าฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกจะได้งดการประชุมทางการฑูต การเฉลิมฉลองวันเกิดได้แสดงให้เห็น ในระหว่างเหตุการณ์อื่นๆนั้น ขบวนสวนสนามทหารที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิไรซ์ที่สามด้วยกองทัพบก, กองทัพอากาศ, กองทัพเรือและหน่วยเอ็สเอ็ส จำนวนเกือบ 50,000 คน อัลแบร์ท ชเปียร์
แบร์โทลด์ คอนราด แฮร์มันน์ อัลแบร์ท ชเปียร์ (; ; 19 มีนาคม ค.ศ. 1905 – 1 กันยายน ค.ศ. 1981) เป็นสถาปนิกชาวเยอรมัน เป็นหัวหน้าสถาปนิกของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ก่อนได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงสรรพาวุธของนาซีเยอรมนี ชเปียร์ยอมรับผิดในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ก ทำให้ได้รับฉายา "นาซีผู้กล่าวคำขอโทษ" (the Nazi who said sorry) อย่างไรก็ตาม ชเปียร์ปฏิเสธไม่รู้เห็นเกี่ยวกับฮอโลคอสต์ โอลิมปิกฤดูร้อน 1936
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ประจำปี ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) จัดขึ้น ณ กรุงเบอร์ลิน ไรช์เยอรมัน โดยมีอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ฟือเรอร์และนายกรัฐมนตรีไรช์มาเป็นประธานพิธีเปิด ฮิตเลอร์ได้ใช้งานกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้ให้เป็นเครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อให้ชาวโลกรับรู้ถึงลัทธิแห่งนาซี และกล่าวว่าชาวเยอรมันผู้เป็นอารยันเหนือกว่าชาติอื่นในทุกด้าน ส่วนชาติอื่นนั้นอ่อนแอและไร้ความสามารถด้านกีฬาซึ่งถือว่าเป็นคำสบประมาทต่อนักกีฬาของนานาชาติเป็นอย่างมาก และยังรวมไปถึงเหยียดผิวสีด้วย แต่กลับถูกนักกีฬาผิวดำจากประเทศสหรัฐอเมริกา เจสซี่ โอเวนส(Jesse Owens)ได้ลบคำสบประมาทของฮิตเลอร์ ด้วยการคว้าเหรียญทองได้ถึง 4 เหรียญ ซึ่งสร้างความฉุนเฉียวให้กับฮิตเลอร์มาก และกลายเป็นที่น่าจดจำของโลกมาจนถึงปัจจุบัน อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ปลายสงคราม ระหว่างยุทธการเบอร์ลินใน ค.ศ. 1945 ฮิตเลอร์แต่งงานกับเอฟา เบราน์ ทั้งสองทำอัตวินิบาตกรรมเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ถูกกองทัพแดงของโซเวียตจับตัว และสั่งให้เผาร่างของตน[3] วัฟเฟิน-เอ็สเอ็ส
จุดถือกำเนิดของหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สได้สืบย้อนไปถึงการคัดเลือกกลุ่มของคนหน่วยเอ็สเอ็ส 120 คน เมื่อวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1933 โดยเซพพ์ ดีทริซ เพื่อก่อตั้ง Sonderkommando เบอร์ลิน ช่วงเดือนพฤศจิยน ค.ศ. 1933 การก่อตั้งขึ้นได้มีจำนวน 800 คน และที่พิธีฉลองในมิวนิกสำหรับวันครบรอบสิบปีจากความล้มเหลวของกบฏโรงเบียร์ในมิวนิก กรมทหารเหล่านี้ได้กล่าวคำสัตย์สาบานว่าจะจงรักภักดีต่ออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ คำสัตย์สาบานคือ"ปฏิญาณว่าจะจงรักภักดีต่อเขาแต่เพียงผู้เดียว"และ"จะเชื่อฟังแม้กระทั่งความตาย" การก่อตั้งหน่วยทหารนี้ได้ถูกแต่งตั้งชื่อเป็นไลบ์ชตันดาร์เทอ (กรมทหารคุ้มกัน) อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (LAH) เมื่อวันที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1934 โดยคำสั่งของฮิมเลอร์ กรมทหารนี้ได้กลายเป็นที่รู้จักกันคือ ไลบ์ชตันดาร์เทอเอ็สเอ็ส อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (LSSAH) อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
แผนการสำหรับการทัพทางทหารในโปแลนด์ของฮิตเลอร์เมื่อปลายเดือนสิงหาคมหรือต้นเดือนกันยายนนั้นต้องอาศัยการสนับสนุนโดยปริยายของโซเวียต[249] สนธิสัญญาไม่รุกราน (สนธิสัญญาโมโลตอฟ-ริบเบินทร็อพ) ระหว่างเยอรมนีกับสหภาพโซเวียต ภายใต้การนำของโจเซฟ สตาลิน รวมภาคผนวกลับด้วยความตกลงแบ่งโปแลนด์ระหว่างสองประเทศ ในการสนองต่อสนธิสัญญาโมโลตอฟ-ริบเบินทร็อพ อังกฤษและโปแลนด์ลงนามในพันธมิตรทางการทหารอังกฤษ-โปแลนด์เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1939 ซึ่งขัดกับที่ริบเบินทร็อพพยากรณ์ไว้ว่าสนธิสัญญาที่เพิ่งก่อตั้งนี้จะตัดความสัมพันธ์ระหว่างอังกฤษ-โปแลนด์ พันธมิตรนี้ ร่วมกับข่าวจากอิตาลีที่ว่ามุสโสลินีจะไม่เคารพสนธิสัญญาเหล็ก ทำให้ฮิตเลอร์เลื่อนการโจมตีโปแลนด์ออกไปจากวันที่ 25 สิงหาคม ไปเป็น 1 กันยายน[250] ไม่กี่วันก่อนสงครามเริ่มต้น ฮิตเลอร์พยายามออกอุบายให้อังกฤษวางตัวเป็นกลางโดยเสนอการรับประกันไม่รุกรานต่อจักรวรรดิอังกฤษเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม และโดยให้ริบเบินทร็อพเสนอแผนสันติภาพนาทีสุดท้ายด้วยจำกัดเวลาสั้นอย่างเป็นไปไม่ได้ในความพยายามที่จะกล่าวโทษว่าสงครามเป็นผลจากความเฉื่อยชาของอังกฤษและโปแลนด์[251][252] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์ได้รับเชิดชูเกียรติสำหรับความกล้าหาญ ได้รับกางเขนเหล็กชั้นที่สอง ใน ค.ศ. 1914[59] และโดยการแนะนำของ ฮูโก้ กัทมันนท์ เขาได้รับกางเขนเหล็กชั้นที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1918[60] อิสริยาภรณ์ซึ่งน้อยครั้งนักจะมอบให้แก่ทหารชั้นผู้น้อยเช่นพลทหารอย่างเขา ตำแหน่งของฮิตเลอร์ที่กองบัญชาการกรม ทำให้เขามีปฏิสัมพันธ์บ่อยครั้งกับนายทหารอาวุโส อาจช่วยให้เขาได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์นี้[61] แม้พฤติการณ์ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลอาจเป็นความกล้าหาญ แต่ก็อาจไม่ใช่เรื่องพิเศษมากมายนัก[62] เขายังได้รับเครื่องหมายบาดเจ็บสีดำ เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1918[63] โยฮันน์ เกออร์ก แอลเซอร์
โยฮันน์ เกออร์ก แอลเซอร์ () เป็นกรรมกรชาวเยอรมันที่ได้วางแผนและทำการที่ซับซ้อนในความพยายามลอบสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์และผู้นำนาซีระดับชั้นสูงคนอื่นๆ เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1939 ที่บือร์เกอร์แบรวเคลเลอร์ (Bürgerbräukeller) ในเมืองมิวนิก ระเบิดเวลาที่แอลเซอร์ทำขึ้นและได้เอาไปวางไว้ใกล้กับแท่นเวทีกล่าวสุนทรพจน์นั้นได้ล้มเหลวในการสังหารฮิตเลอร์ ที่เหลือก่อนหน้านี้เหนือความคาดไว้ แต่ได้สังหารไป 8 คนและมีผู้ได้รับบาดเจ็บไปมากกว่า 62 คน แอลเซอร์ถูกจับกุมและกลายเป็นนักโทษมานานกว่า 5 ปี จนกระทั่งถูกประหารชีวิตในค่ายกักกันดาเคา แอร์นสท์ กึนเทอร์ เชนค์
แอนสท์-กึนเทอร์ เชงค์ (; 3 ตุลาคม 1904 — 21 ธันวาคม 1998) เป็นแพทย์ชาวเยอรมันและเป็นสมาชิกของหน่วยเอสเอส(ชุทซ์ชทัฟเฟิล) เนื่องจากมีโอกาสได้พบครั้งสุดท้ายกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในช่วงท้ายของสงครามโลกครั้งที่สอง,บันทึกความทรงจำของเขาได้รับการพิสูจน์ว่ามีคุณค่าต่อทางประวัติศาสตร์ บัญชีของเขาในช่วงเวลานั่นมีความโดดเด่นในผลงานของโจอาคิม เฟส (Joachim Fest) และเจมส์ พี. ดอนเนลล์ (James Preston O'Donnell) เกี่ยวกับการสิ้นสุดของชีวิตฮิตเลอร์และถูกรวมอยู่ในหนังภาพยนตร์ที่ชื่อ ปิดตำนานบุรุษล้างโลก