เซลีน ดิออน ร้องเพลงประกอบภาพยนต์ไททานิคใช่หรือไม่?
มายฮาร์ตวิลโกออน
"มายฮาร์ตวิลโกออน" (English: My Heart Will Go On) เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ไททานิก ซึ่งออกฉายในปี พ.ศ. 2540 และ โบบอยบอย เดอะมูฟวี่ ออกฉายในปี พ.ศ. 2559 เพลงนี้เป็นผลงานการเรียบเรียงดนตรีของเจมส์ ฮอร์เนอร์ ในส่วนของคำร้องเป็นผลงานการประพันธ์ของวิล เจนนิงส์ ขับร้องโดยเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2540 ซึ่งเพลงนี้ได้บรรจุลงในอัลบั้มของเซลีน ดิออน เล็ทส์ทอคล์อะเบาท์เลิฟ และเพลงนี้ก็ขึ้นสู่อันดับ 1 ทั่วโลก รวมถึงสหรัฐอเมริกา, สหราชอาณาจักร, ออสเตรเลีย "มายฮาร์ตวิลโกออน" วางจำหน่ายในออสเตรเลีย และเยอรมัน ในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2540 และส่วนอื่นๆของโลกเดือนมกราคม และกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2541
เซลีนดิออน (อัลบั้ม)
เซลีนก้าวสู่ความเป็นนักร้องระดับสากล เมื่อได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนของวอลท์ ดิสนีกับพีโบ ไบรซัน ในเพลง "บิวตี้แอนด์เดอะบีสท์" ในปี พ.ศ. 2534 เพลงนี้เป็นเพลงที่สามารถดึงจุดเด่นด้านเสียงร้องของเซลีนออกมาได้ ทั้งคลาสสิก, ซอฟท์ร็อก ซึ่งเป็นเพลงแนวร่วมสมัย ประกอบกับท่วงทำนองสบายๆ เพลงนี้จึงเป็น 1 ใน 10 เพลงยอดนิยมในสหรัฐอเมริกา และได้รับออสการ์, รางวัลลูกโลกทองคำด้านเพลงต้นตำรับยอดเยี่ยม, รางวัลแกรมมีสำหรับเพลงร้องคู่ยอดเยี่ยม และคำร้องเพลงยอดเยี่ยมสำหรับโมชันพิกเจอร์ อีกทั้งยังได้รับการเสนอชื่อในด้านเพลงแห่งปี เพลงนี้เป็นซิงเกิลแระของเซลีนที่เป็นซอฟท์ร็อก และรวมความเป็นเพลงโซล, คลาสสิก  โดนต์เซฟอิตออลฟอร์คริสต์มาสเดย์
"โดนต์เซฟอิตออลฟอร์คริสต์มาสเดย์" คือผลงานการประพันธ์ของเซลีน ดิออน ร่วมกับนักประพันธ์คนอื่นๆ อำนวยการสร้างโดย Ric Wake เพลงนี้เป็นซิงเกิลวิทยุหลังอัลบั้มออก 2 ปี  ชลาทิศ ตันติวุฒิ
ต่อมาคิว วงฟลัว, มาเรียม, เน็ต นักแสดงละครเวทีเรื่องมิสไซ่ง่อนมาแสดงร่วมกับเบน ชลาทิศ และเดียร์ อะแคปเปล่า7 มาร่วมร่องเพลง สีเทา, เรื่องจริง, หยุด, ฤดูที่ฉันเหงา และคนข้างล่าง ต่อด้วยแอม-เสาวลักษณ์ ลีละบุตร มาร่วมร้องเพลงดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ต่อด้วยเพลง “รัก” และเบนโชว์เพลง Like a Virgin , I have Nothing , Baby one more time และ Wrecking Ball ตามด้วยชายในฝัน, แมงมุม, เสือ, แมลง และ โอ๊ะ โอ๊ย ของทาทา ยัง และปิดคอนเสิร์ตด้วยเพลง “เพลงของเธอ” เพื่อขอบคุณที่ทุกๆคนทำให้เขามีวันนี้ได้ “ขอบคุณแฟนๆทุกคนคอนเสิร์ตวันนี้จะไม่สามารถเกิดขึ้นได้เลยถ้าไม่ได้รับกำลังใจจากทุกๆคน หวังว่าคนที่มาวันนี้จะกลับบ้านไปพร้อมกับรอยยิ้มและความทรงจำที่สนุกสนานเต็มอิ่ม วันนี้คืออีกวันที่สำคัญของเบนและจะอยู่ในความทรงจำที่ดีของเบนตลอดไป” เขากล่าว องเซแตเมอาโกซ
"องเซแตเมอาโกซ" (, "เราเคยรักกันเพราะเหตุว่า") เป็นซิงเกิลที่ 4 ของเซลีน ดิออน จากอัลบัม "แดล" ได้รับการเผยแพร่ทางนีวิทยุเป็นครั้งแรกในประเทศแคนาดา รัฐควิเบก เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2550
เนื้อเพลงประพันธ์โดยฟรองซวส โดแรง ส่วนทำนองโดย มาร์ก ดูเปร และมี ชอง-ฟรองซัว โบร เป็นผู้อำนวยเพลงนี้ ทั้งนี้ ฟรองซังยังเป็นผู้ประพันธ์เพลง "เอซีลนองแรสเตกวีน (เชอเซอเรแซลเลอ-ลา)" กับทั้งเซลีนยังเคยร่วมงานกับผู้ประพันธ์ทำนองและผู้อำนวยเพลงทั้งสองในเพลง "ปลือโอเกอมัว (Plus haut que moi)" เมื่อ พ.ศ. 2536 และเพลง "ตูแปรดูบอเนอร์" ใน พ.ศ. 2548 อีกด้วย ไททานิก (ภาพยนตร์)
เพลงประกอบภาพยนตร์ "มายฮาร์ตวิลโกออน" ซึ่งประพันธ์โดยวิลล์ เจนนิง อำนวยเพลงโดยเจมส์ ฮอร์เนอร์ และวอลเตอร์ เอฟฟานาซีฟ ขับร้องโดยเซลีน ดิออน ได้รับความนิยมเป็นอย่างสูง โดยได้รับการเปิดออกอากาศทางสถานีวิทยุนานนับเดือน เซลีน ดิออน
นอกจากการร้องเพลงแล้ว เซลีนยังได้เปิดแฟรนไชส์ร้านอาหารฝรั่งเศสชื่อว่า "Nickels Grill" ในปี พ.ศ. 2533 และในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 สายการบินแห่งชาติแคนาดาได้เลือกเซลีน ดิออน เป็นพรีเซ็นเตอร์โปรโมตแคมเปญเที่ยวบินพิเศษ และเครื่องบินใหม่ของสายการบิน โดยเลือกเพลง "ยูแอนด์ไอ" () ซึ่งเป็นผลงานการขับร้องของเซลีน เป็นเพลงหลักในการโปรโมตครั้งนี้ นอกจากนี้เซลีนยังออกจำหน่ายผลิตภัณฑ์น้ำหอมและแว่นตา โดยเซ็นสัญญากับบริษัทโคตี้ จำกัด ในด้านการดูแลการผลิต และล่าสุดเซลีนได้ออกจำหน่ายน้ำหอมชื่อ "เซลีนดิออน" รุ่นเซนเซชันแนล () และในเดือนเมษายน พ.ศ. 2552 เซลีนเตรียมออกจำหน่ายน้ำหอมรุ่นใหม่ลำดับที่ 6 ในชื่อว่า "ชิก" "น้ำหอมตราเซลีน ดิออน" ได้รับรางวัลมากมาย เช่น รายวัล FiFi 2 รางวัล โดยตั้งแต่เริ่มการจำหน่ายน้ำหอมของเธอตั้งแต่ พ.ศ. 2545 น้ำหอมของเธอทำรายได้กว่า 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เซลีนดียงอองกงแซร์
เซลีนดียงอองกงแซร์ (, "เซลีน ดิออน ร้องเพลงสด") คืออัลบั้มภาษาฝรั่งเศสบันทึกการแสดงสดของ เซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายในควิเบก ประเทศแคนาดา เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2528 นับเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสลำดับที่ 11 ของเธอ และเป็นอัลบั้มบันทึกการแสดงสดอัลบั้มแรก เซลีน ดิออน
หลังจากการพักงานด้านดนตรีกว่า 3 ปี เซลีนได้กลับมาอีกครั้งกับอัลบั้ม "อะนิวเดย์แฮสคัม" () ออกจำหน่ายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2545 อัลบั้มนี้เป็นตัวแทนถึงชีวิตส่วนตัวของเซลีนได้มากที่สุด และแสดงให้เห็นถึงอีกด้านหนึ่งของเซลีนอย่างเพลง "อะนิวเดย์แฮสคัม", "แอมอะไลฟ์" และ "กู๊ดบาย (เดอะแซดเดสเวิร์ด)" เป็นการเปลี่ยนแปลงที่แสดงถึงความรับผิดชอบที่มากขึ้นของเธอในฐานะเป็น "แม่" ซึ่งเธอได้กล่าวไว้ว่า "การเป็นแม่ทำให้คุณเติบโตขึ้น" เธอกล่าวว่า ""วันใหม่ที่มาถึง" (A New Day Has Come) สำหรับเรอเน และฉัน คือลูกของเรา มันคือทุกสิ่งทุกอย่างที่เราจะทำให้แก่ลูกของเรา... เพลง ["อะนิวเดย์แฮสคัม"] เป็นตัวแทนถึงความรู้สึกของฉันในตอนนี้ และเป็นตัวแทนของทั้งอัลบั้ม" อัลบั้มนี้ประสบความสำเร็จเชิงธุรกิจอย่างสูง แต่กลับได้รับข้อวิพากษ์วิจารณ์มากมาย โดยมีนักวิจารณ์ได้ให้ความเห็นไว้ว่าอัลบั้มนี้ "ลืมไปได้เลย" และเนื้อเพลงนั้นก็ "ไร้ความมีชีวิตชีวา" ทั้งร็อบ เชฟฟิลด์ จากนิตยสาร "โรลลิงสโตน" และเคน ทักเกอร์ จากนิตยสาร "เอ็นเตอร์เทนเมนท์วีคลีย์" ได้วิจารณ์เกี่ยวกับเพลงของเซลีนไว้ว่าไม่ได้พัฒนาขึ้นเลยจากการที่เธอได้พัก และจัดประเภทเพลงของเธอว่า ซ้ำ ๆ ซาก ๆ ไม่น่าสนใจ คุณภาพปานกลาง ซาล ซินควิมานิ จากนิตยสาร "สแลนท์" เรียกอัลบั้มเธอว่า "เป็นอัลบั้มที่ยืดยาด, เพลงป๊อปที่เหนอะหนะ" ไททานิก (ภาพยนตร์)
ย้อนในปี ค.ศ. 1912 แจ๊ค ดอว์สัน เด็กหนุ่มเต็ดเตร่ชาวอเมริกันได้โชคเป็นตั๋วโดยสารเรือไททานิกชั้น 3 จากการเล่นโป๊กเกอร์ นั่นทำให้เขาได้พบ โรส เดวิท บูเคเตอร์ โรส เดวิท บูเกเตอร์ สาวงามผู้เป็นบุตรีจากครอบครัวชั้นสูงและคุณหนูผู้ดีมีตระกูล ได้เดินทางมากับเรือไททานิกพร้อมแม่ ซึ่งก็คือ รูธ เดวิท บูเกเตอร์ และคู่หมั้นหนุ่ม แคล หรือเซลดอน นาธาน ฮ๊อคลี่ย์ มหาเศรษฐีผู้เย่อหยิ่ง และเอาแต่ใจตัวเอง ทั้งคู่จะเข้าพิธีแต่งงาน หลังเดินทางถึงฟิลลาเดลเฟีย บิวตีแอนด์เดอะบีสต์ (เพลงดิสนีย์)
"บิวตีแอนด์เดอะบีสต์" () คือบทเพลงที่ชนะเลิศรางวัลอะคาเดมีและเป็นเพลงนำของภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง "โฉมงามกับเจ้าชายอสูร" และเป็นซิงเกิลแรกของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม "เซลีนดิออน" ซึ่งฉบับการขับร้องในภาพยนตร์เป็นผลงานของแอนเจลา แลนส์บูรีและฉบับขับร้องใหม่ในรายชื่อเครดิตของตอนหลังในภาพยนตร์นั้นเป็นผลงานของเซลีน ดิออนและพีโบ ไบรสัน ซึ่งในฉบับของทั้งสองออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ในสหรัฐอเมริกาและในปีถัดไปทั่วโลก  มายฮาร์ตวิลโกออน
นอกจากอัลบั้ม เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ ของเซลีน ดิออน และอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่องไททานิกแล้ว เพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ได้รับการบรรจุในอีกหลายๆอัลบั้ม รวมไปถึงอีก 4 อัลบั้มต่อมาของเซลีน ดิออน อูร์เกอร์ดูสตาด, ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง, อะนิวเดย์... ไลฟ์อินลาสเวกัส และ มายเลิฟ: เอสเซนเชียลคอลเลกชัน เดอะรีซัน
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2541 เซลีนร้องเพลง "เดอะรีซัน" ร่วมกับคาโรล์ในคอนเสิร์ตวีเอชวัน ดีว่า ประจำปี 1998 และภายหลังคาโรล์ได้บันทึกเสียงเพลงนี้ในอัลบั้ม "เลิฟเมกส์เดอะเวิลด์" อัลบั้มของเธอเองอันออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2544 โดยเซลีนเป็นผู้ร้องเสียงพื้นหลังให้  ไมล์สทูโก (บีฟอร์ไอสลีป)
"ไมล์สทูโก (บีฟอร์ไอสลีป)" () คือซิงเกิลวิทยุ ของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" เผยแพร่เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2541 ในประเทศแคนาดาเท่านั้น เซลีนดิยงฌ็องนอแอล
เซลีนดิยงฌ็องนอแอล (, "เซลีน ดิออน ร้องเพลงคริสต์มาส") เป็นอัลบั้มเพลงคริสต์มาสภาษาฝรั่งเศส ของเซลีน ดิออนนักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายในควิเบก ประเทศแคนาดา เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524 นับเป็นอัลบั้มที่ 2 ของเธอ และเป็นอัลบั้มเพลงคริสต์มาสอัลบั้มแรก เซลีน ดิออน
สืบเนื่องจากอัลบั้มนี้เซลีนตั้งใจมอบให้แก่ผู้จัดการส่วนตัวของเธอ ทำให้อัลบั้มนี้ประกอบด้วยเพลงแนวความรัก และโรแมนติก อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จสูงสุดเท่าที่ผ่านมา ด้วยยอดขายกว่า 6 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา, 2 ล้านชุดในแคนาดา และขึ้นชาร์ตอันดับที่ 1 ในหลายประเทศ นอกจากนี้เพลง "เดอะพาวเวอร์ออฟเลิฟ" () ยังขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา, แคนาดา และออสเตรเลียเป็นเพลงแรก (เดิมเป็นเพลงของเจนนิเฟอร์ รัช ในปี พ.ศ. 2529) เพลงนี้เป็นหนึ่งในเพลงที่เป็นสัญลักษณ์ของเธอถึงช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ซิงเกิลถัดมาได้แก่ "เว็นไอฟอลอินเลิฟ" () ร้องคู่กับคลิฟ กริฟฟิน และเพลง "มิสเล็ด" () ที่ประสบความสำเร็จในชาร์ตของแคนาดา อัลบั้ม "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" เป็นอัลบั้มแรกของเธอที่ได้รับความนิยมในยุโรป โดยเฉพาะในสหราชอาณาจักรในเพลง "ธิงค์ทไวซ์" () ซึ่งขึ้นอันดับ 1 ชาร์ตบริติชเป็นเวลากว่า 5 สัปดาห์ติดต่อกัน อยู่ที่อันดับ 1 รวมทั้งสิ้น 7 สัปดาห์ ซิงเกิลนี้เป็นซิงเกิลที่ 4 ที่ร้องโดยนักร้องหญิงที่มียอดขายเกิน 1 ล้านชุดในสหราชอาณาจักร และอัลบั้มนี้ก็ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาว 5 แผ่นซึ่งมียอดขายกว่า 2 ล้านชุด  เซลีน ดิออน
แม้ว่าอัลบั้มของเธอค่อนข้างประสบความสำเร็จ แต่ก็เป็นสัญญาณในด้านลบ ซึ่งเห็นได้จากคำวิพากษ์วิจารณ์แง่ลบต่าง ๆ ในอัลบั้ม "เดอะคอลเลคเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1" () ออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2543 และอัลบั้ม "วันฮาร์ต" ออกจำหน่ายเมื่อปี พ.ศ. 2546 ด้วยเสน่ห์ของเซลีนในอัลบั้มหลัง ๆ ได้ลดลง เนื่องจากธีมที่เป็นธรรมชาติมากขึ้น เพลงของเธอได้รับการเปิดในวิทยุน้อยลง และความนิยมในเพลงแนวบัลลาดอย่างเซลีน, มารายห์ และวิทนีย์น้อยลง ปัจจุบันแนวเพลงฮิปฮอป, เทมโป ได้รับความนิยมมากขึ้น อย่างไรก็ตามในปี พ.ศ. 2547 เซลีนมียอดจำหน่ายอัลบั้มของเธอรวมกว่า 175 ล้านชุด และได้รับรางวัลชอปาร์ดไดมอนด์ () จากเวิลด์ มิวสิก อวอร์ดสสำหรับยอดขายของเธอ และเป็นศิลปินที่เป็นตัวแทนของ "ยอดขายมากกว่า 100 ล้านชุดในชีวิตดนตรี" เลตอิตโก (เพลงดิสนีย์)
"เลตอิตโก" () เป็นเพลงจากดิสนีย์ในปี ค.ศ. 2013 ประกอบภาพยนตร์ "ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ" หรือ "โฟรเซน" คำร้องและทำนองประพันธ์โดย ทีมนักแต่งเพลงสองสามีภรรยา Kristen Anderson-Lopez และ Robert Lopez เพลงนี้ได้เคยนำไปใช้ขับร้องในภาพยนตร์ โดย ไอดินา แมนเซล (Idina Menzel) นักแสดงหญิงและนักร้องชาวอเมริกัน ซึ่งได้พากย์เสียงเป็นเจ้าหญิงเอลซ่า โดยนักแต่งเพลงสองสามีภรรยานั้นได้ประพันธ์เพลงในเวอร์ชันป็อป (ด้วยคำร้องที่สั้นลงและมีเสียงคอรัส) ซึ่งขับร้องโดยนักแสดงและนักร้องอเมริกัน Demi Lovato ในตอนเริ่มของเครดิตปิดภาพยนตร์เรื่องนี้ ส่วนมิวสิกวิดีโอทำได้แยกออกไปต่างหากสำหรับเวอร์ชันป็อป เซลีน ดิออน
"เดอ" ( หรือ "เดอะเฟรนช์อัลบั้ม" () ในสหรัฐอเมริกา ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2538 เป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสที่ขายดีที่สุดตลอดกาล เพลงในอัลบั้มนี้ส่วนใหญ่เป็นผลงานการประพันธ์ของชอง-ชาก โกลด์แมน เพลงที่ประสบความสำเร็จสูงสุดจากอัลบั้มนี้คือเพลง "ปูร์เกอตูแมมอองกอร์" () ขึ้นชาร์ต 1 ใน 10 ของสหราชอาณาจักร (เป็นหนึ่งในเพลงภาษาฝรั่งเศสไม่กี่เพลงที่ประสบความสำเร็จในชาร์ตสหราชอาณาจักร) และเพลง "เชอเซปา" () ขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ในชาร์ตของฝรั่งเศส โดยเพลงเหล่านี้ได้นำมาร้องใหม่เป็นภาษาอังกฤษในชื่อว่า "อิฟแธตส์ว็อตอิตเทกส์" ) " และ "ไอด็อนท์โนว์" () ตามลำดับ โดยบรรจุลงในอัลบั้มภาษาอังกฤษชุดต่อมาที่มีชื่อว่า "ฟอลลิงอินทูยู" ()  เซลีน ดิออน
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543 เซลีนเข้ารับการผ่าตัด ณ คลินิกกำเนิดบุตรในนิวยอร์กเพื่อเพิ่มโอกาสการตั้งครรภ์ ต่อมาเธอตัดสินใจใช้วิธีเด็กหลอดแก้วแทนจนกระทั่งให้กำเนิดบุตรคนแรกในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2544 ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 เรอเนประกาศว่าเซลีนตั้งครรภ์แฝดคู่ได้ 14 สัปดาห์แล้ว ภายหลังการทดลองเด็กหลอดแก้วกว่า 6 ครั้ง ในวันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เซลีนได้ให้กำเนิดบุตรแฝดชายของเธอในเวลา 11:11 น. และ 11:12 น. ตามลำดับ ณ ศูนย์การแพทย์เซนต์แมรี ณ เวสค์ปาล์มบีช รัฐฟลอริด้า แฝดทั้งสองได้ชื่อว่า "เอ็ดดี" ตามเอ็ดดี มาร์เนย์ นักประพันธ์เพลงคนโปรดของเซลีน และ "เนลสัน "ตามเนลสัน เมดัลลา อดีตประธานาธิบดีของแอฟริกาใต้ เซลีนปรากฏในภาพปกนิตยสาร "พิเพิล" ในฉบับวนที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2553 พร้อมบุตรแฝดทั้งสองของเธอ เซลีนถ่ายแบบพร้อมบุตรชายแรกเกิดของเธอบนปกนิตยสาร "เฮลโล!" ของแคนาดาเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2553 เทกกิงแชนเซส (เพลง)
ในฉบับของเซลีน ดิออน "เทกกิงแชนเซส" มียอดจำหน่ายซิงเกิลผ่านระบบดิจิตอลถึงวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2551 กว่า 263,217 ชุด และขึ้นชาร์ต "บิลบอร์ดฮอต 100" สูงสุดในอันดับที่ 54 อย่างไรก็ดีซิงเกิลนี้ประสบความสำเร็จในชาร์ต "บิลบอร์ด" ฮอตแดนส์เพลย์ ในอันดับที่หนึ่ง และชาร์ตเพลงร่วมสมัยของประเทศแคนาดาในอันดับที่หนึ่งเช่นกัน ก็อดเบลสอเมริกา
ก็อดเบลสอเมริกา เป็นอัลบั้มเพลงการกุศลอันเนื่องด้วยเหตุการณ์ วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เซลีน ดิออนได้แสดงเพลงนี้ในรายการพิเศษ "อเมริกา: อะทริบิวต์ทูฮีโร่ส์" และนอกจากนี้เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2544 ก็ได้วางจำหน่ายอัลบั้มเพื่อการกุศล ภายใต้ชื่ออัลบั้มว่า "ก็อดเบลสอเมริกา" ซึ่งภายในอัลบั้มก็ได้บรรจุเพลงนี้ไว้ด้วย ตัวอัลบั้มได้ขึ้นอันดับ 1 ชาร์ตบิลบอร์ด 200 และได้กลายเป็นอัลบั้มการกุศลที่สามารถขึ้นอันดับ 1 ได้เป็นอัลบั้มต่อไป หลังจากที่ USA for Africa's We Are the World ได้ทำไว้เมื่อปี พ.ศ. 2528 และเพลง "ก็อดเบลสอเมริกา" ในแบบฉบับของเซลีน ดิออนก็ได้รับการตอบรับอย่างล้นหลามในการเปิดออกอากาสทางสถานีวิทยุต่างๆ ในสหรัฐอเมริกา จนสามารถขึ้นสู่อันดับที่ 14 ในชาร์ต Hot Adult Contemporary Tracks ของบิลบอร์ดได้ อิมมองซีเต
เซลีน ดิออน สนับสนุนเพลง "อิมมองซีเต" ในระหว่างการเยือนฝรั่งเศสในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ซึ่งเพลงนี้รวมอยู่ในซิงเกิลซีดี "เทกกิงแชนเซส" ฉบับประเทศฝรั่งเศสที่วางจำหน่ายในเวลาไล่เลี่ยกัน  เคที เพร์รี
เพร์รีประสบความสำเร็จเพียงเล็กน้อยก่อนจะมีชื่อเสียง หนึ่งในเพลงที่เธอบันทึกเสียงกับแบลลาร์ดในอัลบั้มคือเพลง "ซิมเพิล" ได้กลายเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ปี ค.ศ. 2005 เรื่อง มนต์รักกางเกงยีนส์ (The Sisterhood of the Traveling Pants)[37] เธอยังร้องเบื้องหลังให้กับเพลง "โอลด์แฮบิตส์ดายฮาร์ด" ของมิก แจ็กเกอร์[38] รวมอยู่ในอัลบั้มเพลงประกอบภาพยนตร์อัลฟี่ กิ๊ก ๆ กั๊ก ๆ ไม่รักสักที (Alfie) ออกฉายปี ค.ศ. 2004[39] ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2004 นิตยสารเบลนเดอร์ขนานนามเพร์รีว่าเป็น "บุคคลยิ่งใหญ่คนถัดไป" (The Next Big Thing)[37] เธอยังร้องเบื้องหลังให้กับเพลง "กูดบายฟอร์นาว" ของพี.โอ.ดี. และแสดงในมิวสิกวิดีโอใน ค.ศ. 2006 ในปีนั้น เพร์รียังแสดงในมิวสิกวิดีโอเพลง "เลิร์นทูฟลาย" ของคาร์บอน ลีฟ รับบทเป็นคนรักกับนักร้องนำวงจิม คลาส ฮีโรส์ ชื่อ เทรวี แม็กคอย คนรักหนุ่มของเธอในขณะนั้น ในมิวสิกวิดีโอเพลง "คิวปิดส์โช้กโฮลด์" ด้วย[40] องเนอชองช์ปา (วิดีโอ)
องเนอชองช์ปา () คือสื่อวีดิทัศน์ลำดับที่ 7 ของเซลีน ดิออน เป็นการรวมรวมมิวสิกวิดีโอเพลงภาษาฝรั่งเศสในรูปแบบดีวีดี วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548
การรวมมิวสิกวิดีโอ และการแสดงคอนเสิร์ตภาษาฝรั่งเศสของเซลีนครั้งนี้เป็นครั้งแรกของที่ออกจำหน่ายในรูปแบบดีวีดี และยังมีเพิ่มเติม อาทิ เบื้องหลังการสร้างมิวสิกวิดีโอเพลง "กงตร์นาตูร์", เบื้อหลังการบันทึกเสียงอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" เป็นต้น รวมแล้วกว่า 1 ชั่วโมงอีกด้วย มิราเคิล (เพลงเซลีน ดิออน)
"มิราเคิล" () คือซิงเกิลที่ 2 เพื่อสนับสนุนอัลบั้ม "มิราเคิล" ของเซลีน ดิออน เผยแพร่เมื่อวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ในสหราชอาณาจักร และเอเชีย เซลีน ดิออน
คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซสประสบความสำเร็จในสหรัฐอเมริกา ขึ้นอันดับหนึ่งในบ็อกสกอร์ของนิตยสาร "บิลบอร์ด" โดยมียอดจำหน่ายตั๋วหมดทุกใบทุกรอบในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา เซลีนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลจูโน่ในปี พ.ศ. 2551 ประกอบไปด้วยรางวัลศิลปินแห่งปี, อัลบั้มป๊อปแห่งปี ("เทกกิงแชนเซส"), อัลบั้มภาษาฝรั่งเศสแห่งปี ("แดล"), อัลบั้มแห่งปี ("แดล" และ "เทกกิงแชนเซส") ในปีต่อมาเธอยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลจูโน่อีก 3 รางวัลคือ รางวัลแฟนช็อยส์, รางวัลเพลงแห่งปี ("เทกกิงแชนเซส") และ มิวสิกดีวีดีแห่งปี ("ไลฟ์อินลาสเวกัส - อะนิวเดย์...") ตูเลเซอเกร
"ตูเลเซอเกร" (, "ทุกความลับ") คือซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้มรวมเพลงยอดนิยมภาษาฝรั่งเศสของเซลีน ดิออน "องเนอชองช์ปา" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2549 ในบางประเทศ นอกจากนี้เพลงนี้ "ตูเลเซอเกร" ยังเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูนแอนนิเมชั่นฝรั่งเศสเรื่อง Asterix and the Vikings เซลีน ดิออน
ภายหลังการออกอัลบั้มกว่า 13 อัลบั้มในคริสต์ทศวรรษ 1990 เซลีนได้ประกาศระหว่างการออกอัลบั้ม "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง" อัลบั้มล่าสุดของเธอในขณะนั้นว่า เธอต้องการพำนักที่ใดที่หนึ่งเป็นการถาวร และเริ่มต้นใช้ชีวิตครอบครัว ซึ่งในขณะนั้นเรอเน สามีของเธอป่วยเป็นโรคมะเร็งที่คอหอย ทำให้เธอเสียกำลังใจอย่างมาก ในขณะนั้น แม้เซลีนจะพักงานจากวงการดนตรี แต่เธอก็ไม่สามารถหนีความเป็นจุดสนใจในวงการได้ ในปี พ.ศ. 2543 "เนชันแนลเอ็นไควเรอร์" ตีพิมพ์เรื่องราวเท็จเกี่ยวกับเธอ มีรูปเธอและเรอเน สามีของเธอพร้อมพาดหัวว่า "เซลีน - 'ฉันท้องลูกแฝด!'" เซลีนฟ้องร้องสำนักพิมพ์นิตยสารนี้กว่า 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐ บรรณาธิการของ "เอ็นไควเรอร์" ได้พิมพ์ข้อความขอโทษ และขอถอนคำพูดในนิตยสารฉบับต่อมา และบริจาคเงินแก่สมาคมผู้ป่วยโรคมะเร็งของอเมริกา () เพื่อเป็นเกียรติแก่เซลีน และสามีของเธอ ในปีต่อมาขณะที่สามีของเธอรักษาอยู่ เซลีนได้ให้กำเนิดบุตรชายในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2544 ที่ฟลอริดา และให้ชื่อว่าเรอเน-ชาลส์ ภายหลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน พ.ศ. 2544 เซลีนได้กลับสู่วงการดนตรีอีกครั้ง และออกอากาศทางโทรทัศน์ในเพลง "ก็อดเบลสอเมริกา" ในคอนเสิร์ต "อเมริกา: อุทิศแก่วีรบุรุษ" ชัค เทย์เลอร์จากนิตยสาร "บิลบอร์ด" ได้กล่าวไว้ว่า "การแสดง...เข้าสู่จิตใจของฉันที่จะเฉลิมฉลองศิลปินของเรา ความสามารถที่ทำให้อารมณ์และจิตวิญญาณหวั่นไหว, ซาบซึ้ง, เต็มไปด้วยความหมาย เติมแต่งด้วยความสง่างาม นี่คือความรู้สึกตอบสนองทางดนตรีที่เธอแบ่งปันกับพวกเราทุกคน ที่ยังค้นหาหนทางแก้ปัญหาความยากลำบากเหล่านั้น" แซนดร้า แมฟโร
นอกจากนี้ แซนดร้ายังได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์อีกด้วย ได้แก่เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง Sexphone คลื่นเหงา สาวข้างบ้าน ในเพลง "When I Fall in Love" (เพลงดังกล่าวมีสองเวอร์ชัน อีกเวอร์ชันขับร้องโดยแมทธิว ดีน) และภาพยนตร์เรื่อง "ผีเสื้อสมุทร" ในเพลง "ไม่อาจรักกัน" เทกกิงแชนเซส
ในประเทศไทยได้มีการจัดงาน "เซลีน ดิออนเพื่อเด็ก และสตรี" ที่ห้างสรรพสินค้าเซ็นทรัล ชิดลม บริเวณลานหน้าร้านบีทูเอส เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 และจัดโทรทัศน์รายการพิเศษ "เทกกิงแชนเซส ทีวีสเปเชียล" ทางสถานีโทรทัศน์โมเดิร์นไนน์ทีวี เมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยมีการแพร่ภาพจากการแสดงชุด "อะนิวเดย์..." ของเซลีน ดิออน ในเพลง "แอมอะไลฟ์", "มายฮาร์ตวิลโกออน" และมิวสิกวิดีโอเพลง "เทกกิงแชนเซส" แซค แอฟรอน
แซคคารี เดวิด อเล็กซานเดอร์ "แซค" เอฟรอน () เกิด 18 ตุลาคม พ.ศ. 2530 เป็น นักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากการรับบทเป็นทรอย บอลตันในภาพยนตร์ของดิสนีย์เรื่องไฮสคูลมิวสิกเคิล หรือ ชื่อไทย "มือถือไมค์ หัวใจปิ๊งรัก" และ ซีรีส์ของ WB เรื่อง Summerland เซลีน ดิออน
ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 เป็นช่วงของการเปลี่ยนแนวดนตรีของเซลีน จากอิทธิพลของร็อกสู่แนวเพลงป๊อป และโซล (แม้กีตาร์อิเล็กทริกส์ยังคงมีความโดดเด่นในดนตรีของเธอ) เพลงของเธอเริ่มมีความนุ่มนวล และใช้ทำนองที่เบาลง และแต่ละเพลงก็จะมีช่วงสำคัญคือการร้องเสียงสูงเท่าที่เสียงของเธอสามารถร้องได้ ดนตรีใหม่นี้ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์จากนักวิจารณ์หลายคน เช่น แอเรียน เบอร์เกอร์ จากนิตยสาร "เอ็นเตอร์เทนเมนท์วีคลีย์" กล่าวว่า "เสียงของเธอผาดโผน" และเป็น "เพลงบัลลาดที่น่าชื่นชม" เป็นผลให้เธอมักถูกเปรียบเทียบกับศิลปินอื่น ๆ อย่างมารายห์ แครี และวิทนีย์ ฮูสตัน นอกจากนี้ยังมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์เรื่องความน่าเบื่อซ้ำซากในแนวดนตรีของเธอ เช่นในอัลบั้ม "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟ" ที่ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงจากงานดนตรีของเธอก่อนหน้านี้ แม้ว่าเสียงยกย่อง และการวิพากษ์วิจารณ์จะเบาบางลง เซลีนยังคงได้รับความนิยมในชาร์ตสากลทั่วโลก และในปี พ.ศ. 2539 เซลีนได้รับรางวัลเวิลด์ มิวสิก อวอร์ดส ในสาขา "นักร้องหญิงชาวแคนาดาที่มียอดขายทั่วโลกยอดเยี่ยมแห่งปี" () เป็นครั้งที่ 3 และในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 เซลีนได้ก้าวขึ้นเป็นหนึ่งในนักร้องที่มียอดขายสูงสุดในโลก พร้อมกับนักร้องหญิงอย่าง มารายห์ แครี และวิทนีย์ ฮูสตัน เดอะเพรร์
เริ่มแรก "เดอะเพรร์" บันทึกเสียงโดยแยกเป็น 2 ส่วนคือ เซลีน ดิออน ร้องภาษาอังกฤษ และอานเดรอา โบเชลลี ร้องภาษาอิตาลี ซึ่งปรากฏในเพลงประกอบภาพยนตร์ "Quest for Camelot" ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2541 เพลงนี้ได้บรรจุในทั้ง 2 อัลบั้มของศิลปินทั้ง 2 และถูกบรรจุในอีกหลายๆอัลบั้ม ต่อมาในปี พ.ศ. 2547 เซลีนได้นำมาร้องใหม่โดยใช้ชื่อเพลงว่า "อะมาเทอร์เพรร์" () ในอัลบั้ม "มิราเคิล" อานเดรอาก็ร้องเพลงนี้กับ Heather Headley ในอัลบั้ม "อันเดอร์เดสเซิร์ทสกาย" ()  เทกกิงแชนเซส (เพลง)
เซลีนบันทึกเสียงเพลง "เทกกิงแชนเซส" ในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2550 และได้ประชาสัมพันธ์ผ่านรายการโทรทัศน์หลายรายการ เช่น "ดิเอ็กซ์แฟกเตอร์" ในสหราชอาณาจักร, "ทูไนต์โชว์" ในสหรัฐอเมริกา, "สตาร์อะคาเดมี" ในแคนาดา และแสดงสดในงานประกาศรางวัลแกรมมีประจำ ค.ศ. 2550 และขับร้องใน "คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส" อีกด้วย "เทกกิงแชนเซส" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลซิงเกิลแห่งปีในงานประกาศรางวัลจูโน่ประจำปี ค.ศ. 2009 และได้นำมาบรรจุเป็นหนึ่งในเพลงฮิตในอัลบั้มรวมเพลงฮิตของเธอ "" ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์
ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์ () คืออัลบั้มสหภาษาเพื่อเฉลิมฉลองเทศกาลคริสต์มาสของเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม - 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ทั่วโลก ในเยอรมนี ออสเตรีย และสวิตเซอร์แลนด์มีการนำอัลบั้มดังกล่าวออกจำหน่ายอีกครั้งในเดือนกันยายน พ.ศ. 2550 โดยใช้ชื่อว่า "Ihre Schönsten Weihnachtslieder" และในช่วงปลายปีเดียวกันได้มีการออกจำหน่ายอัลบั้มนี้ในรูปแบบดิจิแพ็กระหว่างเดือนตุลาคม - ธันวาคม ประกอบด้วยซีดีเพลงและดีวีดีบันทึกการแสดงสดรายการโทรทัศน์พิเศษทางสถานีซีบีเอสเมื่อปี พ.ศ. 2541 และในช่วงเดือนตุลาคม - ธันวาคม พ.ศ. 2551 ได้มีการออกจำหน่ายในรูปแบบโกลด์ทินบ็อกในออสเตรเลียและยุโรปบางประเทศ และในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2552 ได้มีการออกำหน่ายอัลบั้มนี้อีกครั้งในฉบับยูล ซึ่งประกอบด้วยภาวันหยุดพักผ่อนโดยใช้เพลงจากอัลบั้มประกอบ อัลบั้มนี้นับเป็นอัลบั้มลำดับที่ 25 ของเซลีนและเป็นหนึ่งในอัลบั้มคริสต์มาสที่ขายดีที่สุดด้วยยอดขายกว่า 15 ล้านชุดทั่วโลก ธีรนัยน์ ณ หนองคาย
ปี 2544 บันทึกเสียงเพลง “ดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน” ประกอบละครทีวีเรื่อง “ดาวหลงฟ้าภูผาสีเงิน" ซึ่งนำแสดงโดย คุณพลอยไพลิน เจนเซน ปี 2546 บันทึกเสียงเพลง “กษัตริยา” เพลงเอกในละครโทรทัศน์เรื่อง "กษัตริยา" ซึ่งนำแสดงโดย ทูลกระหม่อมหญิงอุบลรัตนราชกัญญา สิริวัฒนาพรรณวดี ต่อมาในปี 2547 ในงานคอนเสิร์ตประสานใจรัก "THE VOICELINE” เพื่อมูลนิธิโรคตับเพื่อฉลองสิริอายุ 6 รอบคุณหญิงมาลัยวัลย์ บุณยะรัตเวช ครูผู้สร้างสรรค์การประสานเสียงไทย ณ โรงละครแห่งชาติ ในเดือนพฤศจิกายน 2547 มีการจัดทำอัลบั้มรวมบทเพลงประสานเสียง "THE VOICELINE" มีเพลงที่เธอขับร้องคือเพลงพระราชนิพนธ์ "ลมหนาว" ต่อมา ปี 2549 บันทึกเสียงเพลง “คือรักไม่มีที่สิ้นสุด” ประกอบละครทีวีเรื่อง “อมฤตาลัย" และเพลง “ขวัญใจเจ้าทุย” ในอัลบั้ม “More Than Words” ชุดที่ 4 ของเทวัญ ทรัพย์แสนยากร และในปีเดียวกันนั้น เธอบันทึกเสียงภาคภาษาไทยของเพลง “There is Life” เพื่อประกอบจากภาพยนตร์การ์ตูนดิสนีย์เรื่อง Bambi II ปี 2550 บันทึกเสียงเพลง “จันทร์ของเธอ” เพลงเอกจากละครทีวีเรื่อง "แรมพิศวาส" และเป็นหนึ่งในศิลปินนักร้อง 80 ท่านที่ร่วมกันบันทึกเสียงขับร้องบทเพลงเฉลิมพระเกียรติ “พ่อแห่งแผ่นดิน” เนื่องในวโรกาสที่ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงเจริญพระชนมายุครบ 80 พรรษา ต่อมาในปี 2551 บันทึกเสียงร้องเพลงภาคภาษาไทยนางเอกที่ชื่อ Giselle จากภาพยนตร์ดิสนีย์เรื่อง มหัศจรรย์รักข้ามภพ (Enchanted) เพลง “True Love's Kiss (จุมพิตจากรักจริง)” , “Happy Working Song (ทำงานสุขสันต์)” และ “That's How You Know (อย่างไรจึงรู้)” ปี 2552 บันทึกเสียงเพลง “สาป” เพลงนำจากละครทีวีเรื่อง “สาปภูษา" ปี 2553 เพลง “เสียงสะท้อน” และ "Chinese Lullaby" จากละครทีวีเรื่องมงกุฎดอกส้ม ปี 2554 เพลง "คนดีไม่มีวันตาย" จากภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "ขุนรองปลัดชู" ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอสในรายการ "วีรชนคนถูกลืม" เพลง "ความเศร้าแห่งสงคราม" จากภาพยนตร์เรื่อง "ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๔ ศึกนันทบุเรง" และ เพลง "เสียงกระซิบจากเกลียวคลื่น" "ถึงเธอ" และ "กระซิบสวาท" จากอัลบั้ม "บีเอสโอบรรเลงสุนทราภรณ์" โดยวงดุริยางค์ซิมโฟนีกรุงเทพ ปี 2555 เพลง “บ่วงรัก” จากละครทีวีเรื่องบ่วง และเพลง "ดวงแก้วจากฟ้า" เพื่อถวายความอาลัยแด่ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ในงานพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ ต่อมาในปี 2556 เพลง “คนที่ร้ายคนที่รัก” จากละครทีวีเรื่องมัจจุราชสีน้ำผึ้ง ยูนิซัน
เซลีน ดิออน ยังได้ทำการทัวร์คอนเสิร์ตเพื่อโปรโมทอัลบั้มนี้ที่แคนาดา ซึ่งโชว์บางเพลงในคอนเสิร์ต ได้ถูกนำใส่ไว้ใน Unison Video และในขณะที่เธอกำลังทัวร์ เธอก็ได้บันทึกเสียงเพลง "Voices That Care" ซึ่งเป็นเพลงเพื่อการกุศล ร่วมกับนักร้องชื่อดังอีกลายคน ประพันธ์โดย David Foster, Linda Thompson และ Peter Cetera และวางแผงในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2534 เพลงนี้ได้ขึ้นอันดับ 11 ในชาร์ตเพลงบิลบอร์ดยอดนิยม 100 เพลง และยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำในสหรัฐอเมริกา เทียรี่ เมฆวัฒนา
ในปีเดียวกัน เทียรี่ เมฆวัฒนาได้แสดงภาพยนตร์อีกครั้งในภาพยนตร์เรื่องเสียงเพลงแห่งเสรีภาพ คู่กับนางเอกสาว จุ๋ม - อุทุมพร ศิลาพันธ์ ซึ่งสมาชิกวงคาราบาวได้แสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วยกันทั้งวง ตลอดจนมีดาราอื่น ๆ เช่น ษา - สุพรรษา เนื่องภิรมย์, หมู - พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ, สุรชัย จันทิมาธร หรือ หงา คาราวาน มาร่วมแสดงด้วย และในปีดังกล่าว บริษัทการบินไทย ครบรอบ 25 ปี จึงได้มอบหมายให้วงคาราบาวแต่งเพลงให้ ซึ่งแอ๊ด - ยืนยง โอภากุล ได้แต่งเพลง รักคุณเท่าฟ้า โดยมอบให้เทียรี่เป็นผู้ขับร้อง และกลายเป็นเพลงฮิตที่ติดหูผู้ฟังอย่างมากจนถึงปัจจุบันและมีการนำกลับมาร้องซ้ำโดยศิลปินอื่น ๆ อีกมากมาย เช่น ฟอร์ด - สบชัย ไกรยูรเสน เป็นต้น เซลีน ดิออน
เซลีนได้ให้ความช่วยเหลือมูลนิธิ, องค์กรการกุศลทั่วโลก โดยเฉพาะกองทุนเพื่อผู้ป่วยโรคซิสติก ไฟโบรสิสของแคนาดา () ตั้งแต่ พ.ศ. 2525 โดยได้รับแรงบันดาลใจจากคาเรน หลานสาวของเธอที่เสียชีวิตด้วยโรคซิสติก ไฟโบรสิสตั้งแต่อายุ 16 ปี ในปี พ.ศ. 2546 เซลีนได้เข้าร่วมในโครงการจัดคอนเสิร์ตวันเด็กโลก () ร่วมกับจอช โกรแบน และ Yolanda Adams มีผู้ร่วมสนับสนุนเช่น แม็คโดนัลด์ รายได้จากการจัดงานครั้งนี้ได้บริจาคแก่มูลนิธิเด็กกว่า 100 ประเทศทั่วโลก รวมถึงองค์กรเกี่ยวกับสุขภาพของเด็ก นอกจากนี้เซลีนยังเป็นผู้สนับสนุนรายใหญ่ของมูลนิธิ T.J. Martell กองทุนของเจ้าหญิงไดอาน่าแห่งเวลส์ และกองทุนด้านสุขภาพและการศึกษาอีกมากมาย เซลีนร่วมบริจาคเงิน 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อช่วยเหลือผู้ประสบภัยพายุเฮอร์ริเคนแคทรีนา และยังเคยจัดรายการการกุศลหาทุนช่วยเหลือผู้ประสบภัยสึนามิ จากเหตุการณ์แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดียเมื่อปลายปี พ.ศ. 2547 ซึ่งมียอดบริจาครวมกว่า 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และล่าสุดหลังจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่มณฑลเสฉวนของจีนเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2551 เซลีนบริจาคเงิน 100, 000 ดอลลาร์สหรัฐแก่กองทุนเพื่อเด็กและเยาวชนของจีน พร้อมสาสน์แสดงความเสียใจอีกด้วย มายเลิฟ (เพลงของเซลีน ดิออน)
เซลีนร้องสดเพลง "มายเลิฟ" ในงานฉลองครบรอบ 43 ปี "Jerry Lewis MDA Telethon" ผ่านเครือข่ายดาวเทียมจากคอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส ออกอากาศในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ในสหรัฐอเมริกา และแคนาดา ในวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เซลีนร้องสดเพลงนี้ในรายการ "ดิโอปราวินฟรีย์โชว์" () และวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ในรายการ "เดอะทูไนต์โชว์วิธเจย์เลโน" () ศันสนีย์ ติณห์กีรดีศ
เซเลอร์มูน คริสตัล พากย์เสียง เมโอ เซ็ตสึนะ (เซเลอร์พลูโต) เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ
ซิงเกิลที่ประสพความสำเร็จสูงสุดในอัลบั้มคือ "มายฮาร์ตวิลโกออน" () เรียบเรียงและอำนวยการสร้างโดยโดยเจมส์ ฮอร์เนอร์ และวอลเตอร์ เพลงประกอบภาพยนตร์รักบรรลือโลกจากเรื่อง ไททานิก เพลงนี้ก้าวขึ้นสู่อันดับ 1 ในหลายประเทศทั่วโลก และกลายเป็นสัญลักษณ์ของเซลีน ดิออน เพลงนี้ได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงต้นตำรับดีเยี่ยม (ปี ค.ศ. 1998), รางวัลแกรมมีสาขาเพลงแห่งปี (ปี ค.ศ. 1999) และรางวัลอื่นๆอีกมากมาย ซาจิ ทาอินากะ
ในเดือนกุมภาพันธ์ 2550 ได้มีการประกาศว่าซาจิจะร้องเพลง ที่จะใช้เป็นเพลงประกอบของแอนิเมชันเรื่อง Seirei no Moribito ที่ได้ออกอากาศไปในเดือน เมษายน ซึ่งเพลงนั้นคือเพลง อิโตชี่ ฮิโตะ เอะ (และเรื่องนี้ยังได้วงร็อคชื่อดังอย่าง L'Arc~en~Ciel มาร้องเพลงเปิดให้อีกด้วย) ซึ่งเพลงนี้ของซาจิก็จะมีเนื้อหาเกี่ยวกับความรัก และความหนักแน่นของเมโลดี้ที่เอ่อล้นออกมาจากทำนองเพลง เดอะเฟิสต์ไทม์เอเวอร์ไอซอว์ยัวร์เฟส
"เดอะเฟิสต์ไทม์เอเวอร์ไอซอว์ยัวร์เฟส" คือซิงเกิลที่ 3 ของเซลีน ดิออนจากอัลบั้ม "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง " 
เซลีน ได้แสดงเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์พิเศษ "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง" ซึ่งได้บรรจุในดีวีดีรวบรวมมิวสิกวิดีโอ "ออลเดอะเวย์... อะดีเคดออฟซองแอนด์วีดีโอ" เดอะพาวเวอร์ออฟเดอะดรีม
"เดอะพาวเวอร์ออฟเดอะดรีม" () คือเพลงประกอบพิธีเปิดการแข่งขีนกีฬาโอลิมปิก 1996 ณ เมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา เป็นผลงานการขับร้องของเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดา เพลงดังกล่าวเป็นผลงานการประพันธ์ร่วมกันของเดวิด ฟอสเตอร์และเบบีเฟซ ได้ออกจำหน่ายรูปแบบซิงเกิลในประเทศญี่ปุ่น ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2539 บทเพลงดังกล่าวเซลีนได้ขับร้องในพิธีเปิดโดยมีผู้ชมในสนามกว่าหนึ่งแสนคนและถ่ายทอดโทรทัศน์ไปยังผู้ชมกว่า 500 ล้านคนทั่วโลก โดยเธอปฏิเสธเงินที่ได้จากการแสดงดังกล่าวและมอบให้กับนักกีฬาชาวแคนาดา ยูนิซัน
ก่อนที่เซลีน ดิออนจะย่างก้าวเข้ามาในวงการเพลงสากล เธอก็ได้สร้างชื่อเสียงโด่งดังเป็นอย่างมากในตลาดเพลงฝรั่งเศส เธอได้ออกอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสมาทั้งหมด 14 อัลบั้ม - 11 อัลบั้มในแคนาดา และ 3 อัลบั้มในฝรั่งเศส และได้รับรางวัลมากมาย อันได้แก่รางวัลฟิลิกซ์ 15 รางวัล, รางวัลประกวดในเทศกาลดนตรีของยามาฮา 2 รางวัลและ รางวัลจากการประกวดร้องเพลงในงาน Eurovision Song Contest เซลีนยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำและทองคำขาวจากอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสของเธอ (4 แผ่นเสียงทองคำ, 3 แผ่นเสียงทองคำขาว) และจากซิงเกิลของเธอ (3 แผ่นเสียงทองคำ) เธอประสพความสำเร็จอย่างมากจากการเป็นนักร้องในวงการเพลงฝรั่งเศส แต่ในประเทศอื่นๆ ที่ไม่มีตลาดเพลงฝรั่งเศส เธอยังคงเป็นเด็กสาวนิรนามอยู่ โอเกอร์ดูสตาด (วิดีโอ)
"โอเกอร์ดูสตาด" () คือผลงานดีวีดี/วิดีโอที่ 5 ของเซลีน ดิออน คอนเสิร์ต 90 นาทีนี้ถูกบันทึกที่การแสดงสด สตาดเดอฟรานซ์ ในปารีส ขณะจัดคอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ บันทึกภาพเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2542 และวางจำหน่ายเมื่อ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2542
"ทูเลิฟยูมอร์" แสดงพร้อมด้วยทาโร ฮากาสะผู้เล่นไวโอลิน ชอง-ชาก โกลด์แมนแสดงร่วมกับเซลีน ดิออนกับเพลง "ชีเรอูตูอีรา" และ Barnev Valsaint (สมาชิกของวง) ในบทเพลง "แอมยัวร์แองเจิล" ไดอานา คิงมีรูปภาพทางจอขนาดใหญ่ในบทเพลง "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้." และบทเพลงพิเศษที่เซลีนร้องให้วง บีจีส์ คือ "Stayin' Alive" และ "You Should Be Dancing." และการแสดงเพลง "เทลฮิม" กับ บาบรา สตรัยซัน บนจอภาพขนาดใหญ่แต่ตัดออกจากการบันทึกลงดีวีดี อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน
ในปี พ.ศ. 2551 เพลง "อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน" ได้นำมาปรับคำร้องใหม่เป็นภาษาญี่ปุ่นทั้งหมด เพื่อประกอบภาพยนตร์เรื่อง "มะโบะโระชิโนะยะมะตะอิโกะกุ" (โรมะจิ: Maboroshi no Yamataikoku) อันเป็นผลงานการขับร้องโดยเซลีน ดิออน และได้ออกเผยแพร่เพลงนี้ในรูปแบบซิงเกิล เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2551 เทย์เลอร์ สวิฟต์
ในปี 2015 สวิฟต์ร้องเพลง "ไอซอว์เฮอร์สแตนดิงแดร์" และ "เชกอิตออฟ" ร่วมกับพอล แม็กคาร์ตนีย์ในงานสังสรรค์ของรายการแซเทอร์เดย์ไนต์ไลฟ์โฟร์ทีธ์แอนนิเวอร์แซรีสเปเชียล[160] และร่วมร้องเพลง "บิกสตาร์" กับเคนนี เชสนีย์ ในคืนเปิดคอนเสิร์ตของบิกรีไวเวิลทัวร์ ที่แนชวิลล์[161] ในเดือนมีนาคม 2015 สวิฟต์เริ่มคบหากับดีเจและโปรดิวเซอร์เพลงชาวสก็อต แคลวิน แฮร์ริส[162] ก่อนเดือนมิถุนายน 2015 ทั้งคู่ได้รับการจัดให้เป็นคู่รักคนดังที่มีค่าตัวสูงที่สุดในรอบปีโดยนิตยสารฟอบส์ โดยมีรายได้รวมกันมากกว่า 146 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[163] ในเดือนสิงหาคม สวิฟต์กล่าวว่าแม่ของเธอตรวจพบมะเร็ง และเชิญชวนให้ทุกคนเข้ารับการตรวจสุขภาพทั่วไป[164] ก่อนสวิฟต์กับแฮร์ริสประกาศจบความสัมพันธ์ในเดือนมิถุนายน 2016[165] ทั้งคู่ร่วมแต่งเพลง "ดิสอิสวอตยูเคมฟอร์" (ร้องรับเชิญโดยรีแอนนา) ซึ่งมีชื่อเธอระบุในนามแฝงว่า Nils Sjöberg[166] ในเดือนตุลาคม เธอแต่งเพลง "เบตเทอร์แมน" ให้วงลิตเทิลบิกทาวน์ ให้แก่อัลบัมที่เจ็ด เดอะเบรกเกอร์[167] สองเดือนต่อมา สวิฟต์และเซย์น แมลิก ออกซิงเกิลร่วมกันชื่อ "ไอโดนต์วอนนาลิฟฟอร์เอฟเวอร์" เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ ฟิฟตีเชดส์ดาร์กเกอร์ (2017)[168] เพลงขึ้นอันดับหนึ่งในประเทศสวีเดน และอันดับสองในสหรัฐ[169][170] ในงานประกาศรางวัลเอ็มทีวีวิดีโอมิวสิกอะวอดส์ 2017 ทั้งคู่ได้รับรางวัลร่วมขับร้องเพลงยอดเยี่ยมจากมิวสิกวิดีโอเพลงดังกล่าว[171] อะเวิลด์ทูบีลีฟอิน
อนึ่ง ยูนะ อิโตะ ได้ร่วมการแสดงหนึ่งใน "คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส" ของเซลีน ดิออน ในวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2551 ที่ประเทศญี่ปุ่นด้วย เซลีน ดิออน
จากบทสัมภาษณ์ใน "นิตยสารพีเพิล" ฉบับเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เซลีนประกาศว่าเธอจะกลับไปแสดงยังซีซาร์สพาเลสในนครลาสเวกัสในการแสดงชุด "เซลีน" เป็นการแสดงทั้งสิ้น 3 ปี โดยจะเริ่มต้นในวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2554 เธอกล่าวว่าการแสดงชุดนี้จะรวม "ทุกเพลงของฉันที่เป็นที่รู้จักกันอย่างดีที่ทุกคนอยากได้ยิน" รวมไปถึงเพลงที่คัดสรรจากภาพยนตร์คลาสสิกของฮอลลีวูด เซลีนประกาศว่าเธอกำลังทำงานในสองอัลบั้มใหม่ทั้งภาษาฝรั่งเศสและภาษาอังกฤษโดยร่วมกับเอ. อาร์. ราห์แมน ผู้ได้รับรางวัลอะคาเดมีสาขาดนตรี ซึ่งประพันธ์เพลงใหม่ให้เธอสองเพลง เซลีน ดิออน
เมื่ออายุ 12 ปี แม่และพี่ชายของเธอประพันธ์เพลงให้แก่เซลีน ซึ่งเป็นเพลงแรกในชีวิตของเธอ ชื่อ "เซอเนเตเกิงแรฟว์" (, "มันเป็นเพียงแค่ฝัน") ไมเคิล พี่ชายของเธอได้ส่งเพลงนี้ให้แก่เรอเน อองเชลีล หลังจากเรอเนได้ฟังเพลงนี้แล้ว จึงตัดสินใจปั้นนักร้องคนใหม่ขึ้น เขาจำนองบ้านของเขาเพื่อเป็นทุนในการออกอัลบั้มแรกให้แก่เซลีนในชื่อว่า "ลาวัวดูบองดีเยอ" () (มีการเล่นคำโดยอาจหมายถึง "เสียงของพระเจ้า" หรือ "วิถีทางแห่งพระเจ้า") ในปี พ.ศ. 2524 ซึ่งกลายเป็นเพลงอันดับ 1 ในท้องถิ่นในเวลานั้น ดนตรีของเธอได้รับความนิยมมากขึ้น เมื่อเธอเข้าร่วมการประกวดการขับร้องเพลงในเทศกาลการขับร้องสากล จัดโดยบริษัท ยามาฮ่า () ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เธอได้รับรางวัล "ขวัญใจนักดนตรี" จากการลงคะแนนเสียงของคณะดนตรีในวันดังกล่าว () และได้รับเหรียญทองรางวัล "เพลงยอดเยี่ยม" ในเพลง "แตลมองเชดามูร์ปูร์ตัว" (, "ฉันมีรักมากมายเพื่อคุณ") เทกกิงแชนเซส
เทกกิงแชนเซส () คืออัลบั้มภาษาอังกฤษของเซลีน ดิออน ออกจำหน่ายในวันที่ 7 - 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 ทั่วโลก เป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษชุดที่ 13 และเมื่อนับรวมอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสแล้ว อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่ 35 ในส่วนของรูปแบบกล่องนักสะสมอันประกอบไปด้วยซีดี, ดีวีดี และน้ำหอม ออกจำหน่ายในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ในอเมริกาเหนือ และระหว่างวันที่ 8 และ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ในยุโรป เซลีน ดิออน
ถึงแม้เซลีนจะประสบความสำเร็จในอัลบั้มภาษาอังกฤษ แต่เธอก็ยังออกอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสไปพร้อม ๆ กับอัลบั้มภาษาอังกฤษด้วย ซึ่งเพลงเหล่านี้ส่วนใหญ่จะประสบความสำเร็จมากกว่าเพลงภาษาอังกฤษของเธอ เช่น อัลบั้ม "อาโลแล็งปียา" () โดยบันทึกเสียงระหว่างการแสดงคอนเสิร์ตของเธอที่โรงละครแล็งปียา ปารีส ประเทศฝรั่งเศส อัลบั้มนี้ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2537 และมีการออกซิงเกิลโปรโมตอัลบั้มนี้ คือเพลง "คอลลิงยู" () ขึ้นชาร์ตฝรั่งเศสอันดับสูงสุดที่ 75  เดอะคอลเลกเตอส์ซีรีส์ ชุดที่ 1
The Collector's Series Volume One เป็นอัลบั้มรวมเพลงของเซลีน ดิออน รวมไปถึงรวมเพลงที่หาฟังได้ยากของเซลีน ดิออนในเพลงที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ The Collector's Series Volume One ประกอบด้วย "The Power of the Dream" เพลงจากงานพิธีเปิดกีฬาโอลิมปิก ปี พ.ศ. 2539 (โอลิมปิกฤดูร้อน) และเพลงในภาษาฝรั่งเศส สเปน และญี่ปุ่น รวมไปถึงเพลงยอดนิยมอย่าง "Where Does My Heart Beat Now," "Only One Road," "Falling into You," "The Reason" และ "That's the Way It Is." เซลีนซูร์เลแปลน
ดีวีดีนี้บรรจุวิดีโอการแสดงคอนเสิร์ตของเซลีน เพื่อเฉลิมฉลองการสถาปนาควิเบกครบรอบ 400 ปี โดยมีผู้เข้าชมกว่า 250,000 คน คอนเสิร์ตนี้จัดขึ้น ณ แปลนออฟอับราฮัม () ในเมืองควิเบก ประเทศแคนาดา เมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2551 โดยมีแขกรับเชิญพิเศษ อาทิ การู, มาร์ก ดูเปร, Ginette Reno, Éric Lapointe, และสมาชิกครอบครัวดิออน ได้แก่ Mes Aïeux, Zachary Richard, Dan Bigras, Nanette Workman, Jean-Pierre Ferland และ Claude Dubois ร่วมแสดงด้วย คอนเสิร์ตครั้งนี้แสดงเพลงกว่า 30 เพลง และออกอากาศทางเบลล์ทีวี โดยมีผู้ชมทางโทรทัศน์กว่าอีก 200,000 คน ต่อมา ในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2551 ได้มีการนำ "เซลีนซูร์เลแปลน" ฉบับย่อออกอากาศทางช่องทีวีเอ จนกลายเป็นรายการออกอากาศที่มีคนดูมากที่สุดในควิเบก ด้วยผู้ชมกว่า 1,706,000 คน เซลีน ดิออน
ในช่วงปี พ.ศ. 2535 อัลบั้ม "ยูนิซัน" และ "เซลีนดิออน" รวมทั้งการปรากฏในสื่อต่าง ๆ ทำให้เซลีนเป็นที่รู้จักทั่วอเมริกาเหนือ เธอประสบความสำเร็จในตลาดเพลงภาษาอังกฤษ และมีชื่อเสียงมากขึ้น แต่กระนั้น ขณะที่เธอประสบความสำเร็จในสหรัฐอเมริกา แฟนเพลงชาวฝรั่งเศสต่างวิพากษ์วิจารณ์ว่าเธอเพิกเฉยต่อพวกเขา ต่อมาในงานประกาศรางวัลเฟลิกซ์ เซลีนได้รับรางวัล "ศิลปินอังกฤษแห่งปี" เธอกล่าวปฏิเสธในการรับรางวัลนั้น เธอยืนยันว่าเธอเป็นศิลปินฝรั่งเศส ไม่ใช่ศิลปินอังกฤษ ซึ่งทำให้เธอได้ฐานแฟนเพลงชาวฝรั่งเศสคืนมา นอกจากความสำเร็จด้านดนตรีแล้ว ในด้านชีวิตส่วนตัว เรอเน ผู้จัดการส่วนตัวของเธอ ซึ่งมีอายุมากกว่าเธอ 26 ปี ได้ผันมาเป็นคนรัก อย่างไรก็ตามความสัมพันธ์นี้ยังคงเป็นความลับของทั้งคู่ ด้วยกลัวว่าสาธารณชนจะกล่าวว่าทั้งสองไม่เหมาะสมกัน มาสค์ไรเดอร์เดนโอ
มาสค์ไรเดอร์เดนโอ โอเรทันโจ! (劇場版 仮面ライダー電王 俺、誕生！) ออกฉายทางโรงภาพยนตร์ ปี2007[1][2] คาเมนไรเดอร์เดนโอ+ชินโอ (仮面ライダー電王＋しん王) ออกฉายทางโทรทัศน์ร่วมกับชินจังจอมแก่น จำนวนเวลาฉาย 11 นาที มาสค์ไรเดอร์เดนโอ & คิบะ ไคลแม็กซ์ เดกะ (劇場版 仮面ライダー電王＆キバ クライマックス刑事) ออกฉายทางโรงภาพยนตร์ปี 2008[3][4][5][6] ซาราบะ คาเมนไรเดอร์เดนโอ ไฟนอล เค้าท์ดาวน์ (劇場版 さらば仮面ライダー電王 ファイナル・カウントダウン) ออกฉายทางโรงภาพยนตร์ปี 2008[7] โชว คาเมนไรเดอร์เดนโอ & ดีเคด NEO เจเนเรชั่น ศึกเรือยักษ์โอนิงาชิมะ (劇場版 超・仮面ライダー電王＆ディケイド ＮＥＯ ジェネレーションズ 鬼ヶ島の戦艦) ออกฉายทางโรงภาพยนตร์ปี 2009[8] คาเมนไรเดอร์ x คาเมนไรเดอร์ x คาเมนไรเดอร์ The Movie โชว เดนโอ ไทรโลจี : EPISODE RED ดวงดาวที่ส่องประกาย(สตาร์ทวินเคิล)ของเซโร่ (仮面ライダー×仮面ライダー×仮面ライダー THE MOVIE 超・電王トリロジーEPISODE RED ゼロのスタートウィンクル) ออกฉายทางโรงภาพยนตร์ พฤษภาคม ปี2010[9] คาเมนไรเดอร์ x คาเมนไรเดอร์ x คาเมนไรเดอร์ The Movie โชว เดนโอ ไทรโลจี : EPISODE BLUE บททดสอบครั้งใหม่(NEW) การร่วมมือกับอิมาจิน (仮面ライダー×仮面ライダー×仮面ライダー THE MOVIE 超・電王トリロジーEPISODE BLUE 派遣イマジンはＮＥＷトラル) ออกฉายทางโรงภาพยนตร์ มิถุนายน ปี2010[10] คาเมนไรเดอร์ x คาเมนไรเดอร์ x คาเมนไรเดอร์ The Movie โชว เดนโอ ไทรโลจี : EPISODE YELLOW นักล่าสมบัติดิเอนด์ (仮面ライダー×仮面ライダー×仮面ライダー THE MOVIE 超・電王トリロジーEPISODE YELLOW お宝DEエンド・パイレーツ) ออกฉายทางโรงภาพยนตร์ มิถุนายน ปี2010[11] โอซ์. เดนโอ . ออลไรเดอร์ เล็ท'ส โก มาสค์ไรเดอร์ (オーズ・電王・オールライダー レッツゴー仮面ライダー) ออกฉายทางโรงภาพยนตร์ 1 เมษายน ค.ศ. 2011 เซลีน ดิออน
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2552 เซลีนได้รับการจัดอันดับเป็นศิลปินแห่งทศวรรษลำดับที่ 20 ของอเมริกา และเป็นศิลปินหญิงแห่งทศวรรษของอเมริกาในอันดับที่ 2 ด้วยยอดจำหน่ายอัลบั้มรวมทั้งทศวรรษกว่า 17.57 ล้านชุด ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 "นิสตยสารฟอร์บส" รายงานว่าเซลีนทำรายได้ในช่วงปี พ.ศ. 2551 รวมกว่า 100 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเป็นอับดับที่ 2 รองจาก มาดอนน่า นอกจากนี้เธอยังวางแผนกลับไปแสดง ณ ลาสเวกัสในปี พ.ศ. 2553 ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2552 เซลีนแถลงการแท้งบุตรของเธอตั้งแต่ขั้นตอนการปฏิสนธิ เซลีน ดิออน
ดนตรีของเซลีนได้รับอิทธิพลในแนวดนตรีหลายแนว ตั้งแต่ป็อปปูลาร์, กอสเปล, บัลลาด, คลาสสิก, อาร์แอนด์บี, แจ๊ซ, ประสานเสียง และร็อก กับทั้งสหภาษาตั้งแต่ภาษาญี่ปุ่น ภาษาฝรั่งเศส ภาษาเยอรมัน ภาษาสเปน ภาษาอังกฤษ ภาษาแอฟริกาน และภาษาอิตาลี เซลีนได้รับข้อวิพากษ์วิจารณ์ต่าง ๆ ถึงความสามารถและพลังในการร้องเพลงของเธอ ในปี พ.ศ. 2547 เซลีนมียอดขายรวมมากกว่า 175 ล้านชุดทั่วโลก และได้รับรางวัลเวิลด์ มิวสิก อวอร์ดส สำหรับการก้าวขึ้นเป็นหนึ่งในศิลปินหญิงที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล นอกจากนี้ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2550 โซนี่ บีเอ็มจีประกาศว่าเซลีน ดิออนมียอดขายกว่า 200 ล้านชุดทั่วโลก ลีโอนาร์โด ดิแคพรีโอ
ในปี 2540 ดิแคพรีโอได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "ไททานิก" ซึ่งทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ สำหรับภาพยนตร์เรื่องไททานิกได้รับรางวัลออสการ์ 11 รางวัล รวมทั้ง Best Picture และยังคงเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้อันดับ 2 ของโลกรองจากเรื่อง อวตารอีกด้วย ต่อมาเขาแสดงสองบทบาทในเรื่อง "The Man in the Iron Mask" และหลังจากนั้นได้แสดงในเรื่อง "The Beach" ที่มีบางฉากถ่ายทำในประเทศไทยและต่อมาในภาพยนตร์ของ วู้ดดี้ อัลเลนเรื่อง "Celebrity" ธีรนัยน์ ณ หนองคาย
จากภาพยนตร์การ์ตูนของ Warner Brothers เรื่อง The Pebble and the Penguin เพลง “Now and Forever” และ “Sometimes I Wonder (Marina's reprise)” (2538) จากภาพยนตร์การ์ตูนดิสนีย์เรื่อง Pocahontas เพลง “Colors of the Wind (สีสันแห่งสายลม)” และ “Just Around The River Bend (ปล่อยใจไปตามสายชล)” (2538) [35][36] จากภาพยนตร์การ์ตูนของ Warner Brothers เรื่อง Prince of Egypt เพลง “Deliver Us” (2541) [37] ภาพยนตร์การ์ตูนดิสนีย์เรื่อง Pocahontas II: Journey to a New World ในเพลง “Where Do I Go from Here” และ “What a Day in London” (2541) [38] จากภาพยนตร์การ์ตูนดิสนีย์เรื่อง Bambi II เพลง “There is Life” (2549) จากภาพยนตร์ดิสนีย์เรื่อง มหัศจรรย์รักข้ามภพ (Enchanted) เพลง “True Love's Kiss (จุมพิตจากรักจริง)” , “Happy Working Song (ทำงานสุขสันต์)” และ “That's How You Know (อย่างไรจึงรู้)” (2551) จากภาพยนตร์โทรทัศน์เรื่อง "ขุนรองปลัดชู" ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไทยพีบีเอสในรายการ "วีรชนคนถูกลืม" เพลง "คนดีไม่มีวันตาย" (2554) จากภาพยนตร์เรื่อง "ตำนานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช ภาค ๔ ศึกนันทบุเรง" เพลง "ความเศร้าแห่งสงคราม" (2554) [39] ไอบีลีฟอินยู (เฌอกรัวซองตัว)
"ไอบีลีฟอินยู (เฌอกรัวซองตัว)" () คือซิงเกิลที่ อิล ดิโว่วงป๊อป-โอเปร่า และเซลีน ดิออน นักร้องสาวชาวแคนาดาขับร้องร่วมกัน ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 เป็นซิงเกิลที่ 3 ของเซลีนจากอัลบั้ม "องเนอชองช์ปา" และซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวของอิล ดิโว่จากอัลบั้ม "อังโกร่า" 
ลุก ปลามงดงเป็นผู้ประพันธ์เนื้อร้องส่วนที่เป็นภาษาฝรั่งเศสซึ่งเคยทำงานร่วมกับเซลีน ดิออนมาแล้วในอัลบั้ม "ดียงชองเตอปลามงดง" เลอต็องกีกง
"เลอต็องกีกงต์" (, "เวลาอันสำคัญ") เป็นซิงเกิลแรกและซิงเกิลเดียวจากอัลบัม "แดล"ของเซลีน ดิออน ที่เผยแพร่เพื่อสนับสนุนอัลบัมในประเทศโปแลนด์ โดยมีการเผยแพร่ทางวิทยุเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2550  เซลีน ดิออน
เซลีนเป็นที่รู้จักในระดับสากลในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 โดยได้รับรางวัลทั้งจากการประกวดการขับร้องเพลงในเทศกาลการขับร้องสากล จัดโดยบริษัท ยามาฮ่า () ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2525 และชนะการประกวดเพลงยูโรวิชัน ในปี พ.ศ. 2531 หลังจากนั้นเธอได้ออกอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสอีกหลายชุดในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1980 จนกระทั่งเธอได้เซ็นสัญญาสังกัดค่ายโซนีเรคอร์ดส ในปี พ.ศ. 2529 ระหว่างช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 เธอได้รับความช่วยเหลือจากเรอเน เซลีนประสบความสำเร็จทั่วโลกกับอัลบั้มภาษาอังกฤษ และอัลบั้มภาษาฝรั่งเศส กลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในประวัติศาสตร์วงการเพลงป๊อป อย่างไรก็ตาม ในปี พ.ศ. 2542 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เธอประสบความสำเร็จทั่วโลก เธอได้ประกาศพักงานวงการดนตรีชั่วคราวเพื่อเริ่มชีวิตครอบครัว และใช้เวลาอยู่กับสามีซึ่งขณะนั้นป่วยเป็นโรคมะเร็ง หลังจากนั้นเธอได้กลับมาสู่วงการเพลงอีกครั้งในปี พ.ศ. 2545 และเซ็นสัญญาในการแสดงชุด "อะนิวเดย์..." ที่โรงแรมซีซ่าส์พาเลซ ลาสเวกัส รัฐเนวาดา ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นระยะเวลา 3 ปี (ภายหลังได้ขยายเป็น 5 ปี) เชอรีล โครว์
เธอยังเคยแสดงร่วมกับเดอะโรลลิงสโตนส์ และเคยร้องคู่กับมิก แจ็กเกอร์ ไมเคิล แจ็กสัน อีริก แคลปตัน และคิด ร็อก นอกจากนี้โครว์ยังเคยบันทึกเพลงในเพลงประกอบภาพยนตร์หลายเรื่องอย่างเช่น "Cars", "Erin Brockovich" และ "Tomorrow Never Dies" และเรื่องอื่น ๆ เทลล์ฮิม
เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2540 เซลีน ดิออนเป็นนักร้องคนแรกที่ได้ขับร้องในงานประกาศรางวัลอะคาเดมี (ออสการ์) ถึง 2 ครั้งในคืนเดียวกัน เพลงแรกเป็นเพลงของเธอเอง "บีคอสยูเลิฟด์มี" อันเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "อัพโคลสแอนด์เพอร์โซนัล" และอีกเพลงหนึ่ง คือเพลง "ไอไฟนอลลีฟาวด์ซัมวัน" เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เดอะไมเรอแฮสทูเฟซ" ซึ่งเดิมขับร้องโดยบาบรา สตรัยซัน แลัไบรอัน อดัม และในคืนวันประกาศรางวัล บาบราไม่ได้เข้าร่วมงาน และนาตาลี โคลมีกำหนดการร้องเพลงของเธอแทน และต่อมาเธอปฏิเสธจนกระทั่ง 2 วันก่อนคืนวันงาน เซลีน ได้รับการขอร้องให้ช่วยร้องเพลงนี้ ซึ่งแม้เธอจะตื่นเต้นแต่ก็ยอมรับคำขอร้องและสามารถร้องเพลงนั้นได้  ดียงชองต์ปลามงดง
เซลีน ดิออน ร่วมงานก็นักประพันธ์เพลงป๊อปชื่อดังที่ใช้ภาษาพูดในการประพันธ์เพลง ลุก ปลามงดง ซึ่งอัลบั้มนี้บรรจุเพลงใหม่ 4 เพลง (1, 4, 7, 10) และ 8 เพลงที่นำมาขับร้องใหม่ (ส่วนมากนำมาจาก Starmania musical: 2, 5, 6, 8) ในปี 1994 Dion chante Plamondon วางจำหน่ายไปทั่วโลก และกลายเป็นอัลบั้มภาษาฝรั่งเศสแรกของเซลีน ดิออนที่วางจำหน่ายแบบสากลทั่วโลก ยอดขาย 2 ล้านแผ่นทั่วโลก อัลบั้มนี้มีปกอัลบั้ม 4 แบบด้วยกัน "Le monde est stone" และ "Un garçon pas comme les autres (Ziggy)" ซึ่งต้นฉบับโดย Fabienne Thibeault "Le blues du businessman" โดย Claude Dubois Thibeault และ Dubois ในเพลง "Les uns contre les autres " ส่วนปกอื่นๆ รวมถึง: Martine St-Clair's "Le fils de Superman," Diane Dufresne's "Oxygène" และ "J'ai besoin d'un chum," และ Marie Carmen's "Piaf chanterait du rock." เซลีน ดิออน
ในปี พ.ศ. 2526 เซลีนเป็นนักร้องชาวแคนาดาคนแรกที่ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำของฝรั่งเศสในซิงเกิล "ดามูร์อูดามีตีเย" (, "รักหรือเพื่อน") เซลีนยังได้รับรางวัลเฟลิกซ์ในสาขา "นักร้องหญิงยอดเยี่ยม" () และ "นักร้องหน้าใหม่แห่งปี" () นอกจากนี้เซลีนยังประสบความสำเร็จมากขึ้นทั้งในยุโรป เอเชีย และออสเตรเลีย หลังจากเข้าร่วมประกวดร้องเพลงรายการยูโรวิชัน ในปี พ.ศ. 2531 โดยขับร้องเพลง "เนอปาร์เตปาซองมัว" (, "อย่าไปโดยไม่มีฉัน") อย่างไรก็ตามเธอก็ยังไม่ประสบความสำเร็จในสหรัฐอเมริกา เหตุผลส่วนหนึ่งคือ เธอร้องเพลงภาษาฝรั่งเศส จนกระทั่งเมื่อเธออายุ 18 ปี เธอเห็นการแสดงของไมเคิล แจ็กสัน เธอบอกกับเรอเนว่าเธออยากเป็นนักร้องดั่งไมเคิล แจ็กสัน เรอเนมั่นใจในความสามารถของเธอ จึงเริ่มเปลี่ยนภาพลักษณ์ของเธอสู่ความเป็นสากลมากขึ้น เช่น เข้ารับการผ่าตัดทางทันตกรรมเพื่อให้เธอดูดีขึ้น และเรียนภาษาอังกฤษกับ École Berlitz ในปี พ.ศ. 2532 ณ จุดนี้เองที่ได้ผันชีวิตของเธอสู่นักร้องระดับสากล แอตลาสต์
"แอตลาสต์" บันทึกเสียงโดยเซลีน ดิออน ในอัลบั้ม "อะนิวเดย์แฮสคัม" () ในฉบับนี้อำนวยการสร้างโดย Humberto Gatica และ Guy Roche และเผยแพร่ในแบบซิงเกิลเพื่อการเผยแพร่ในสถานีวิทยุเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2545 ในสหรัฐอเมริกา และไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้  เซลีน ดิออน
เซลีนได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในศิลปินที่ทรงอิทธิพลในโลก และจากบางแหล่งข้อมูล เธอมีความสามารถร้องเพลงได้ 5 อ็อกเตฟ ในการนับถอยหลัง "22 เสียงสุดยอดทางดนตรี" โดยนิตยสาร "เบล็นเดอร์" และ "เอ็มทีวี" เธอได้อันดับที่ 9 (อันดับที่ 6 ในผู้หญิง) และอยู่ในอันดับที่ 4 ในนิตยสาร "โคฟ" () ในรายชื่อ "100 ศิลปินป๊อปที่โดดเด่นที่สุด" ในผลงานแรกของเธอ นักวิจารณ์หลายคนต้อนรับเธอด้วยการวิจารณ์เสียงของเธอ และยกย่องความเชี่ยวชาญ, ความเข้มของการร้องเพลง ชาร์ลส์ อเล็กซานเดอร์ จากนิตยสาร "ไทม์" กล่าวว่า "เสียงของเธอผ่านไปอย่างราบเรียบอย่างง่ายดาย จากเสียงกระซิบลึก ๆ สู่เสียงสูง เสียงหวาน ๆ ของเธอประกอบด้วยพลังและความสง่างาม" แม้ว่าเซลีนมีความก้าวหน้าทางดนตรี แต่การร้องของเธอมีความใกล้เคียงกับเพลงร่วมสมัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิทนีย์ ฮูสตัน และมารายห์ แครี และเธอได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนักในเรื่องของการร้องเพลงที่เกินไป และขาดอารมณ์ร่วม ซึ่งพบได้ในผลงานช่วงแรก ๆ ของเธอ นักวิจารณ์คนหนึ่งได้กล่าวว่าอารมณ์ของเธอ "เหมือนได้รับการฝึกมา โดยปราศจากความรักในเสียงของเธอ" และกล่าวว่าเธอ "ใช้เสียงมากกว่าหัวใจ" เจสสิกา ช็อง
ในปี 2013 เธอร้องเพลง "เดอะวันไลก์ยู" (The One Like You) ประกอบละครเรื่อง "เดตติงเอเจนซี: คีราโน" (Dating Agency: Cyrano) และในปี 2014 เธอร้องเพลง "เซย์เยส" (Say Yes) กับคริสตัลน้องสาว และคริสวงเอ็กโซ ประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เมกยัวร์มูฟ" (Make Your Move) เซลีน ดิออน
ในวัยเยาว์ เซลีนเติบโตขึ้นด้วยเสียงเพลงจากศิลปินต่าง ๆ เช่น อารีธา แฟรงคลิน, ไมเคิล แจ็กสัน, คาโรล์ คิง, แอน มัวเรย์, บาร์บรา สตรัยแซนด์ และวงบีจีส์ ซึ่งในภายหลังได้ร่วมงานดนตรีกับเธอด้วย ระหว่างที่เธอเล่นที่บาร์เปียโนของพ่อแม่ร่วมกับพี่น้องของเธอ เธอได้ร้องเพลงหลายเพลงของ Ginette Reno และนักร้องชื่อดังชาวควิเบกอีกหลายคน เธอยังชื่นชอบผลงานของ เอดิต เพียฟ, เซอร์เอลตัน จอห์น และลูชิอาโน ปาวารอตติ นักร้องโอเปร่า และนักร้องแนวโซลอีกหลายคนในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1960, 1970, 1980 รวมทั้งโรเบอร์ตา เฟลค, เอตตา เจมส์ และแพตตี ลาเบลล์ ซึ่งเธอได้นำเพลงของนักร้องเหล่านี้มาร้องใหม่ในภายหลัง ทักษะภาษาอังกฤษของเธอได้รับอิทธิพลหลากหลายแนวเพลง ทั้งป๊อป, ร็อก, กอสเปล, อาร์แอนด์บี และโซล เนื้อเพลงของเธอมุ่งประเด็นในเรื่องของความยากจน, ความอดอยากของโลก, ลักษณะของจิตวิญญาณ ด้วยความรักและโรแมนติก ภายหลังที่เธอให้กำเนิบุตรชาย แนวเพลงของเธอได้เปลี่ยนไปเน้นความสัมพันธ์ และความรักแบบพี่น้อง เซลีนต้องเผชิญกับคำวิพากษ์วิจารณ์มากมาย ที่กล่าวว่าเพลงของเธอนั้นมักจะเป็นแนวป๊อป และโซล ซึ่งอ่อนไหวมากเกินไป เคธ แฮร์ริส จากนิตยสาร "โรลล์ลิงสโตน" ได้กล่าวไว้ว่า "อารมณ์เพลงของเซลีนนั้นมีลวดลาย และความท้าทายมากกว่าความสงบเสงี่ยมเรียบร้อย และสันโดษ... [เธอ]ยืนอยู่บนจุกสุดท้ายของโซ่แห่งการเปลี่ยนตำแหน่งระหว่างอาธีรา, วิทนีย์ และมารายห์... เซลีนยืนอยู่บนสัญลักษณ์ของความรู้สึกแนวเพลงป๊อป ยิ่งใหญ่ยิ่งดี มากเกินไปแต่ไม่เคยพอ ยิ่งแบ่งอารมณ์เพลงยิ่งทำให้รู้สึกถึงอารมณ์อันแท้จริง" อัลบั้มภาษาฝรั่งเศสของเซลีนเมื่อเปรียบเทียบความแตกต่าง ดนตรีมีแนวโน้มที่ลึกขึ้น และหลากหลายมากกว่าเพลงในภาษาอังกฤษ ผลลัพธ์ก็คือความสำเร็จ และมีชื่อเสียงมากกว่าอัลบั้มภาษาอังกฤษ เซลีน ดิออน
เซลีน มารี โกลแด็ต ดียง () หรือ เซลีน ดียง (; IPA: ) หรือ เซลีน ดิออน ตามสำเนียงภาษาอังกฤษ (สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งแคนาดา ชั้นจตุรถาภรณ์ (OC), สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งควิเบก ชั้นจตุรถาภรณ์ (OQ) และสมาชิกเครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงโดเนอร์แห่งฝรั่งเศส ชั้นเบญจมาภรณ์) เกิดเมื่อวันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2511 เป็นนักร้อง นักประพันธ์ดนตรี และนักแสดงชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส เซลีนเกิดในครอบครัวใหญ่ เริ่มต้นการเป็นนักร้องโดยใช้ภาษาฝรั่งเศส หลังจากที่เรอเน อองเชลีล ผู้จัดการส่วนตัวของเธอ (ต่อมาคือสามี) จำนองบ้านของเขาเพื่อเป็นทุนในการออกอัลบั้ม "ลาวัวดูบองดีเยอ" อัลบั้มภาษาฝรั่งเศสชุดแรก ต่อมาในปี พ.ศ. 2533 เซลีนได้ออกอัลบั้มภาษาอังกฤษอัลบั้มแรกในชื่อว่า "ยูนิซัน" อันเป็นจุดเริ่มต้นของเธอในวงการเพลงป๊อปสากลในสหรัฐอเมริกา และโลก เดอะรีซัน
"เดอะรีซัน" () คือซิงเกิลของเซลีน ดิออน จากอัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2540 ในยุโรปบางประเทศ ได้แก่ สหราชอาณาจักร ไอร์แลนด์ เบลเยี่ยม ในฝรั่งเศสบรรจุในรูปแบบหน้าดับเบิลเอพร้อมกับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" เซเลอร์มูน
เมื่อแปลงร่างแล้วจะมีท่าไม้ตายคือ พลังดาวผีพุ่งใต้ (star gentle uterus)
นักพากย์ไทย : อรุณี นันทิวาส (TIGA)
เมื่อแปลงร่างแล้วจะมีท่าไม้ตายคือ พลังแม่เหล็กดาวตก (star sensitive inferno)
นักพากย์ไทย : ศรีอาภา เรือนนาค (TIGA)
นักพากย์ไทย : อรุณี นันทิวาส (TIGA)ลูน่า (Luna) ไมเคิล แจ็กสัน
นิตยสารโรลลิงสโตน ได้อธิบายถึงแจ็กสันตอนเด็กไว้ว่าเป็นเด็ก "อัจฉริยะ" พร้อมด้วย "พรสวรรค์ทางด้านดนตรีอย่างเต็มเปี่ยม" และยังพูดว่าแจ็กสัน "เป็นที่รู้จักอย่างรวดเร็วที่เป็นตัวหลักในฐานะนักร้องนำ" หลังจากที่เขาเริ่มเต้นและร้องเพลงกับพี่ ๆ ของเขา[27] เดอะแจ็กสันไฟฟ์ บันทึกเพลงหลายเพลง รวมถึงเพลง "Big Boy" (ปี 1967) ซิงเกิลแรกของพวกเขาภายใต้สังกัดท้องถิ่นที่ชื่อสตีลทาวน์ และได้เซ็นสัญญากับค่ายโมทาวน์ในปี 1969 โดยในปีเดียวกัน พวกเขาย้ายออกจากแกรี่ไปยังลอสแอนเจลิส สถานที่พวกเขาบันทึกเพลงสำหรับโมทาวน์ต่อไป [16] วงสร้างสถิติบนอันดับเพลงโดยการมี 4 ซิงเกิลแรก ("I Want You Back", "ABC", "The Love You Save" และ "I'll Be There") ขึ้นสูงสุดอันดับ 1 บนบิลบอร์ดฮ็อต 100[16]ในช่วงเวลานี้ ไมเคิลได้พัฒนาบทบาทจากนักแสดงเด็กไปยังทีนไอดอล ขณะที่เขาเริ่มปรากฏตัวในฐานะศิลปินเดี่ยวในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยที่ยังคงผูกพันกับเดอะแจ็กสันไฟว์ เขามีผลงานเดี่ยวทั้งหมด 4 ชุดกับสังกัดโมทาวน์ อัลบั้มชุด Got to Be There และ Ben ที่มีเพลงดังอย่าง "Got to Be There" "Ben" ที่เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน เป็นซิงเกิลแรกที่ขึ้นอันดับ 1 บนชาร์ตเพลงของนิตยสารบิลบอร์ด [28] และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลออสการ์ และเพลงเก่าของบ็อบบี เดย์ นำมาทำใหม่ที่ชื่อ "Rockin' Robin" เสาวลักษณ์ ลีละบุตร
เพลงประกอบละครและภาพยนตร์ อาโลแล็งปียา
อัลบั้มนี้บันทึกเสียงระหว่างการแสดงวันที่ 28 - 29 กันยายน พ.ศ. 2547 ที่โรงละครแล็งปียา ปารีส ฝรั่งเศส เพลงส่วนใหญามาจากอัลบั้ม"ดียงชองเตอปลามงดง" "อาโลแล็งปียา" นำโดยเพลงคอลลิ่งยู ซึ่งนำเพลงของผู้เข้าชิงรางวัลอะคาเดมีจากภาพยนตร์ "แบกแดดคาเฟ่" มาร้องใหม่ เซลีนยังร้องเพลงของ Jacques Brel เพลง "Quand on n'a que l'amour" และ "Medley Starmania" ซึ่งเป็นเพลงที่ไม่ได้บรรจุลงอัลบั้มก่อนหน้านี้ของเธอ "Quand on arrive en ville" และ "Naziland, ce soir on danse" (เซลีนร้องเพลงเต็มฉบับภาษาอังกฤษ ชื่อว่า "ทูไนต์วีแดนซ์ (เอ็กตราวาเกน!)" และบรรจุในอัลบั้ม "ไทคูน" อัลบั้มรวมเพลงในปี พ.ศ. 2535  เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต
เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต () คือผลงาน ดีวีดี/วิดีโอ คอนเสิร์ตที่ 2 ของเซลีน ดิออน บันทึกภาพวันที่ 7-8 กันยายน 1993 ที่ Le Théàtre Capitole ควิเบก ประเทศแคนาดา ระหว่างทัวร์คอนเสิร์ต The Colour of My Love ซึ่งออกอากาศ CTV television network ในเดือนธันวาคม 1993 และ Disney Channel ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2537
เซลีน ดิออนแสดงในบทเพลงภาษาอังกฤษใหม่ 3 อัลบั้ม รวมไปถึงแขกรับเชิญพิเศษอย่าง Peabo Bryson และ Clive Griffin นอกจากนี้ยังแสดงเพลงติดชาร์ทอย่าง "The Power Of Love" และ "Think Twice." นอกจากนี้ยังแสดงเพลงของ Elvis Presley ในเพลง "Can't Help Falling in Love." ในปี 2002 เธอร้องเพลงนี้อีกครั้งระหว่าง VH1 Divas Live concert. เซลีน ดิออน
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2551 เซลีนได้แสดงคอนเสิร์ตสาธารณะเฉลิมฉลองครบรอบ 400 ปีเมืองควิเบกซึ่งขับร้องเพลงภาษาฝรั่งเศสทั้งหมด ณ แปลนออฟอับราฮัม ควิเบกซิตี้ ประเทศแคนาดา โดยมีผู้ชมทั้ง ณ บริเวณการแสดงและผ่านทางโทรทัศน์ประมาณ 490, 000 คน โดยเรียกคอนเสิร์ตดังกล่าวว่า "เซลีนซูร์เลแปลน" โดยออกจำหน่ายดีวีดีและบลูเรย์คอนเสิร์ตดังกล่าวเมื่อวันที่ 11 พฤศจกายน พ.ศ. 2551ในแคนาดา และวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ในฝรั่งเศส ปลายเดือนตุลาคมในปีเดียวกันเซลีนได้ออกจำหน่ายอัลบั้มรวมเพลงฮิต "" ซึ่งออกจำหน่ายใน 2 รูปแบบคือซีดีแผ่นเดียวและสองแผ่น โดยในรูปแบบหลังได้ใช้ชื่อว่า "มายเลิฟ: อัลติเมตเอสเซนเชียลคอลเลกชัน" เทกกิงแชนเซส
"เทกกิงแชนเซส" ได้เปลี่ยนแนวการร้องเพลงของเซลีน จากเพลงป็อป บัลลาด สู่แนวเพลงร็อก เพื่อขยายฐานแฟนเพลงมากขึ้น โดยได้รับการวิพากษ์วิจารณ์จากสื่อหลายแขนงทั้งในด้านบวก และด้านลบ อาทิ เว็บไซต์"เดอะสตาร์" กล่าวว่า "อัลบั้มร็อกนี้ไม่ได้ทำให้แฟนเพลงพันธุ์แท้ห่างเหินนัก แต่อาจทำให้ได้แฟนเพลงใหม่ๆอีกด้วย" นพปฏล พรศิลป์ จากนิตยสาร "เอนเตอร์เทน" กล่าวว่าอัลบั้มนี้โดยรวมออกมาดี แต่เซลีนไม่สามารถสร้างความเป็นตัวของตัวเองได้ในทางดนตรี และกล่าวว่า " "เทกกิงแชนเซส" ไม่มีอะไรให้นึกถึงมากนัก ก็แค่อีกหนึ่งอัลบั้มที่เซลีนโชว์ของให้เห็นว่าเธอก็ร้องเพลงแบบนี้ได้ก็เท่านั้น" รอบ เชฟฟิลด์ จากนิตยสาร "โรลลิงสโตน" กล่าวว่าเสียงของเซลีนยังคง "น่าเกลียดอย่างไม่ธรรมดา" และการที่เธอร่วมงานกับนี-โย ในเพลง "ไอก็อตนอตติงเลฟ" และเดอะดรีม ในเพลง "สกายส์ออฟแอล.เอ." ได้ผลลัพธ์ที่แย่มาก Sal Cinquemani จากนิตยสาร "สแลนต์ " วิจารณ์ภาพปกของเซลีนว่า "น่าหวาดกลัว" ยูนิซัน
ในปี พ.ศ. 2525 เซลีน ดิออน ได้ทำเพลงภาษาอังกฤษเพลงแรกของเธอ ชื่อเพลงว่า "ลิสซึนทูเดอะเมจิกแมน" สำหรับประกอบหนังเรื่อง"เดอะพีนัทบัทเทอร์โซลูชัน"และภายในปีเดียวกัน เธอยังได้นำอัลบั้มบันทึกการแสดงสดออกวางจำหน่าย ชื่อว่า “Céline Dion en Concert” ภายในอัลบั้มยังบรรจุเพลงภาษาอังกฤษที่เธอได้ร้องในคอนเสิร์ตไว้ ก็คือเพลง "อัพแวร์วีบีลอง" "โอเวอร์เดอะเรนโบว์" และ "วอทอะฟีลลิง" เลซัวโซดูบอเนอร์
"เลซัวโซดูบอเนอร์" คืออัลบั้มรวมเพลงของเซลีน ดิออน ในภาษาฝรั่งเศสที่เคยออกจำหน่ายในแคนาดา ซึ่งมีซิงเกิลโปรโมตคือ "มงแรฟว์เดอตูชูร์"  บียอนเซ่ โนวส์
ในปี 2000 โนวส์ได้เซ็นสัญญาทำอัลบั้มเดี่ยว 3 อัลบั้มกับ โคลัมเบียเรเคิดส์[21] ขณะที่โนวส์ได้ทำงานร่วมกับเดสทินีส์ไชลด์ เธอก็ได้เริ่มทำงานเดี่ยวของตัวเอง เธอได้ร่วมงานกับ มาร์ก เนลซัน ในเพลง "อาฟเตอร์ออลอิสเซดแอนด์ดัน" เพื่อเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ในปี 1999 เรื่อง เดอะเบส์ตแมน และก็ได้ร้องเพลงร่วมกับ เอมิลล์[21] ในเพลง"ไอก็อทแดท" ปี 2000 ในช่วงต้นปี 2001 ขณะที่เดสทินีส์ไชลด์กำลังทำอัลบั้ม เซอร์ไวเวอร์ โนวส์ได้รับบทนักแสดงนำจากภาพยนตร์โทรทัศน์ ซึ่งออกฉายในช่องเอ็มทีวี เรื่อง Carmen: A Hip Hopera[22] เลอมีรักล์
"เลอมีรักล์" ( แปลว่า "ความมหัศจรรย์") คือเพลงของเซลีน ดิออน นักร้องชาวแคนาดา ออกจำหน่ายเป็นซิงเกิลลำดับที่สองจากอัลบั้ม "ซ็องซาต็องดร์" อัลบั้มภาษาฝรั่งเศส เพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของ Marie Bastide และ Gioacchino Maurici และโปรดิวซ์โดย Jacques Veneruso และ Patrick Hampartzoumian บทเพลง "เลอมีรักล์" เป็นเพลงป๊อปที่บรรยาถึงความมหัศจรรย์ที่เกิดขึ้นในชีวิตของคนเราทุกวัน ซึ่งได้รับคำชื่นชมจากนักวิจารณ์ดนตรีที่กล่าวว่าเพลงนี้เป็นหนึ่งในบทเพลที่โดดเด่นที่สุดในอัลบั้ม ส่วนมิวสิกวิดีโอเป็นเซลีนในฉากฤดูใบไม้ร่วงสลับภาพกับผู้คนที่กระโดดลอยบนอากาศที่ใบหน้าเปี่ยมด้วยความสุข เซลีน ดิออน
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2552 โพลล์สตาร์ประกาศว่าเซลีนเป็นศิลปินเดี่ยวที่มียอดจำหน่ายบัตรคอนเสิร์ตสูงสุดในทศวรรษและเป็นอันดับที่สองเมื่อนับศิลปินประเภทวง โดยเป็นรองเพียงวงเดฟแมทธิวส์แบนด์ เซลีนทำรายได้กว่า 522.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา ซึ่งมีรายได้ส่วนใหญ่มาจากการแสดงชุด "อะนิวเดย์..." ที่ซีซาร์พาเลส อะโลน (เพลงวงฮาร์ต)
"อะโลน" คือซิงเกิลที่ 2 จากอัลบั้ม "เทกกิงแชนเซส" ของเซลีน ดิออนซึ่งจะมีกำหนดจำหน่ายในยุโรปต้นปี พ.ศ. 2551 ยกเว้นในสหราชอาณาจักร ซึ่งมีซิงเกิล "อายส์ออนมี" ออกจำหน่ายไปแล้ว และมีการออกในรูปแบบดิจิตอลดาวโหลด ในวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เซลีน ดิออน
"ฟอลลิงอินทูยู" เป็นผลงานของเซลีนที่ได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์ในด้านดีอย่างมากมาย ในขณะที่แดน เลอรอย กล่าวว่าผลงานนี้ไม่ได้แตกต่างจากอัลบั้มอื่น ๆ ก่อนหน้านี้มากนัก และสตีเฟน โฮลเดน จากนิตยสาร "นิวยอร์กไทมส์" และนาคาลี นีโคลส์ จากนิตยสาร "ลอสแอนเจลิสไทมส์" กล่าวว่าเพลงในอัลบั้มนี้เป็นเหมือนแบบเดิม ๆ คำวิพากษ์วิจารณ์อื่น ๆ เช่น ชัค เอ็ดดี จากนิตยสาร "เอ็นเตอร์เทนเม็นท์วีคลีย์", สตีเฟน โทมัส เออร์เลไวน์ จากนิตยสาร "เอเอ็มจี" และแดเนียล ดัชฮาลส์กล่าวว่าอัลบั้มนี้ "กระตุ้นความสนใจ", "เร่าร้อน", "ทันสมัย", "สง่างาม" และ "เป็นผลงานประณีตยอดเยี่ยม" "ฟอลลิงอินทูยู" เป็นอัลบั้มที่ได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์มากที่สุด และประสบความสำเร็จสูงสุดเท่าที่ผ่านมา อัลบั้มนี้ขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ในหลายประเทศและเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดตลอดกาล นอกจากนี้ อัลบั้มนี้ยังได้รับรางวัลแกรมมี สาขา "อัลบั้มเพลงป๊อปยอดเยี่ยม" () และรางวัลเกียรติยศสูงสุดของแกรมมี "อัลบั้มแห่งปี" เธอก็เป็นที่รู้จักของโลกมากขึ้น เมื่อเซลีนได้รับการทาบทามในการร้องเพลง "เดอะพาวเวอร์ออฟเดอะดรีม" ในงานพิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิก 1996 ที่เมืองแอตแลนตา นอกจากนี้ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2539 เซลีนเริ่มต้นการจัดคอนเสิร์ตทัวร์ฟอลลิงอินทูยู เพื่อสนับสนุนยอดขายของอัลบั้ม "ฟอลลิงอินทูยู" โดยไปเยือนเมืองสำคัญต่าง ๆ ทั่วโลก คอนเสิร์ตทัวร์เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ
ในคอนเสิร์ตนี้เซลีนร้องเพลงคู่กับวิดีโอของศิลปินท่านอื่นๆ 3 เพลง อันประกอบไปด้วย "เทลฮิม" กับบาร์บรา สตรัยแซนด์, "อิมมอร์ทอลิตี" กับบีจีส์ และ "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" กับไดอาน่า คิง แขกรับเชิญที่ร่วมขับร้องได้แก่ ชอง-ชาก โกลด์แมน ในเพลง "J'irai où tu iras" และทาโร ฮากาซะ นักดนตรีไวโอลินที่บรรเลงในเพลง "ทูเลิฟยูมอร์" นอกจากนี้เซลีนยังร้องเพลง "แอมยัวร์แองเจิล" กับ Barnev Valsaint (นักร้องคอรัส), ไดอาน่า คิงร่วมแสดงสดกับเซลีนในเพลง "ทรีดเฮอไลค์อะเลดี้" เมื่อัวนที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ในออร์แลนด์โด รัฐฟลอริดา และบีจีส์ในเพลง "อิมมอร์ทอลิตี" เมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2541 ใน Fort Lauderdale รัฐฟลอริดา อี แท-มิน
ลีแทมินเกิดเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ปี1993 โตขึ้นแทมินฝันว่าอยากเป็นนักบินจนเขาได้ค้นพบการเต้นเมื่อตอนที่เขาเรียนอยู่เกรด 6 เมื่อตอนเป็นเด็กเขาได้เฝ้าดูศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกอย่าง "King of Pop", Michael Jackson แทมินมองเขาด้วยมุมมองที่แตกต่างและเคารพเขาในหลายแง่มุมของการแสดงของเขา เพราะไมเคิลแจ็คสันแทมินได้ตัดสินใจที่จะกลายเป็นนักเต้น ภายหลังพ่อแม่ของเขาก็สังเกตเห็นความสามารถพิเศษในการเต้นของเขาทำให้เขาได้ทดลองไปออดิชั่นที่ SM Open Audition ประจำปี 2005 เขาได้รับการยอมรับในทันที ในปีพ. ศ. 2551 Taemin ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของSHINee เมื่ออายุ 14 ปีกลุ่มนี้ได้เปิดตัวเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2551 ในรายการ Inkigayo ของทาง SBS นอกจากการทำงานในฐานะนักร้องแล้วแทมินยังได้แสดงในละครเรื่อง "Tae Hee, Hye Kyo, Ji Hyun" ในขณะที่จุนซูได้แสดงตัวครั้งแรกในปี 2009 ด้วย [2] หลายปีต่อมาในเดือนมกราคมปี 2012 ก้าวเข้าสู่สนามเสียงเป็นครั้งแรกแทมินได้เข้ามามีส่วนร่วมในฐานะนักแสดงเสียงสำหรับภาพยนตร์แอ็คชั่นเกาหลีที่ชื่อว่า The Outback ในฐานะตัวละครหลัก Johnny, หมีโคอาล่าสีขาวหันมาเป็นวีรบุรุษพร้อมกับเพื่อน Girls 'Generation ซันนี่ได้ เทกกิงแชนเซส (เพลง)
ในวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เซลีนได้แสดงสดเพลง "เทกกิงแชนเซส" ในรายการ "ดิเอ็กซ์แฟกเตอร์" ฤดูกาลที่ 4 ซึ่งเป็นรายการแข่งขันร้องเพลงของบริติช นับเป็นครั้งแรกของการแสดงสดของเธอ ณ สหราชอาณาจักรในรอบ 5 ปี และในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เซลีนได้แสดงสดเพลงนี้ในงานประกาศรางวัลอเมริกันมิวสิกประจำปี ค.ศ. 2007 ในลอสแอนเจลิส และได้แสดงสดในรายการโทรทัศน์หลายรายการในหลากประเทศ นอกจากนี้เพลง "เทกกิงแชนเซส" ยังเป็นหนึ่งในเพลงของ "คอนเสิร์ตทัวร์เทกกิงแชนเซส" อีกด้วย  บิวตีฟูลบอย (ดาร์ลิงบอย)
"บิวตีฟูลบอย" บันทึกเสียงโดย เซลีน ดิออน ในอัลบั้ม"มิราเคิล" วึ่งเผยแพร่ในสถานีวิทยุเป็นซิงเกิลแรกของอัลบั้มในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ขึ้นอันดับ 1 ชาร์ตโพลิช อาร์เอ็มเอฟ, ที่ 2 ชาร์ตควิเบกแอร์เพล, ที่ 18 ในสหรัฐอเมริกา และ 32 ในแคนาดาสำหรับชาร์ตเพลงร่วมสมัย และที่ 30 ในชาร์ตแอร์เพลฮังการี ไม่มีมิวสิกวิดีโอสำหรับเพลงนี้ ธีรนัยน์ ณ หนองคาย
ธีรนัยน์บันทึกเสียงครั้งแรกเป็นผู้ให้เสียงการร้องเพลงภาคภาษาไทยในภาพยนตร์การ์ตูนของ Warner Brothers เรื่อง The Pebble and the Penguin ในปี 2538 และผลงานเริ่มเป็นที่รู้จักกันมากขึ้นเมื่อเธอให้เสียงร้องเพลงเป็นเสียงของ Pocahontas ในเพลง สีสันแห่งสายลม (Colors of the Wind) และ “ปล่อยใจไปตามสายชล” (Just Around The River Bend) จากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Pocahontas เธอกล่าวไว้ในบทสัมภาษณ์ว่า เป็นการร้องเพลงที่ได้เงินมาด้วยตัวเองเป็นครั้งแรก[12] ต่อมาในปี 2539 เธอขับร้องเพลง “ลมหนาว” ในอัลบั้มบทเพลงพระราชนิพนธ์ “ธ สถิตในดวงใจนิรันดร์” ซึ่งจัดทำโดยโรงเรียนจิตรลดา เพื่อเฉลิมฉลองแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ในวโรกาสที่ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี ในปี 2540 ร้องเพลง “สื่อเพื่อชีวิตที่ดีกว่า” และ “Media for Better Life” ในอัลบั้ม “Golden Records” ของเอ็มสแควร์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์” และได้บันทึกเสียงเพลง “รักคืออะไร” ซึ่งเป็นเพลงเอกประกอบละครทีวีเรื่องร้อยรสบทละคร ตอนรักคืออะไร และเพลง "นางเอก" กับเพลง “ดวงชีวิต” จากละครทีวีเรื่องนางเอก ในปี 2541 บันทึกเสียงเพลง “Beauty and the Beast” ลงในอัลบั้ม “Sila-on Bros., Family and Friends” ของบริษัท เอสแอนด์พี ซินดิเคท จำกัด (มหาชน) และ ให้เสียงร้องเพลงภาคภาษาไทยแก่ Pocahontas ในเพลง “Where Do I Go from Here” และ “What a Day in London” จากภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง Pocahontas II: Journey to a New World เซลีน ดิออน
หลังจากการเรียนภาษาอังกฤษได้ประมาณ 2 ปี เซลีนได้ออกอัลบั้มเพลงภาษาอังกฤษอัลบั้มแรกในชื่อว่า "ยูนิซัน" () ในปี พ.ศ. 2533 ร่วมกับ วิทโท ลุปราโน และเดวิด ฟอสเตอร์ โปรดิวเซอร์ชาวแคนาดา อัลบั้มนี้ได้รับอิทธิพลดนตรีแนวซอฟต์ร็อกจากคริสต์ทศวรรษ 1980 คำวิพากษ์วิจารณ์อัลบั้ม "ยูนิซัน" มีมากมาย เช่น จิม เฟเบอร์จากนิตยสาร "เอ็นเตอร์เทนเมนต์วีคลีย์" กล่าวว่าเสียงของเซลีนนั้น "ไม่ได้ตกแต่ง แต่มีรสนิยม" สตีเฟน เออร์เลน จาก "ออลมิวสิก" กล่าวว่า "นักร้องชาวอเมริกาอันมีความสามารถได้เกิดขึ้นแล้ว" ซิงเกิลจากอัลบั้มนี้ได้แก่เพลง "(อิฟแดร์วอส) เอนีอาเธอร์เวย์" "เดอะลาสโทไนว์" "ยูนิซัน" และ "แวร์ดัสมายฮาร์ตบีทนาว" อันเป็นเพลงแนวบัลลาดเทมโปซอฟต์ร็อก โดดเด่นด้วยเสียงกีตาร์อิเล็กทริกส์ เพลงนี้เป็นเพลงแรกของเธอที่ขึ้นชาร์ตบิลบอร์ดของสหรัฐอเมริกาโดยขึ้นชาร์ตสูงสุดในอันดับที่ 4 อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกที่ทำให้เธอเริ่มเป็นที่รู้จักในสหรัฐอเมริกา ยุโรปรวมทั้งในเอเชียด้วย  เมทัลลิกา
ในปี 2013 สมาชิกวงได้ร่วมแสดงในภาพยนตร์คอนเสิร์ต 3 มิติ ในชื่อ "Metallica: Through the Never" กำกับโดย แอนทัล นิมรอด (Antal Nimród) และเปิดฉายในโรงภาพยนตร์ไอแมกซ์ในวันที่ 27 กันยายนปีเดียวกัน ในบทสัมภาษณ์วันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 2013 อุลริชได้กล่าวกับนิตยสารอัลติเมตกีตาร์ (Ultimate Guitar) ว่า "ในปี ค.ศ. 2014 จะร่วมบันทึกเสียงอัลบั้มใหม่เมทัลลิกา" และเขาพูดว่าอัลบั้มมีแนวโน้มจะเปิดตัวในช่วงปี 2015 เคิร์ก แฮมเมตต์ และโรเบิร์ต ทรูฮีโย ต่อมาก็ได้ยืนยันถึงการเข้าสตูดิโอ สำหรับทัวร์ "Orion Music + More" ในครั้งที่ 2 ที่จะจัดขึ้นในดีทรอยต์ วงได้เล่นภายใต้ชื่อ "Dehaan" ซึ่งอ้างมาจากชื่อของ เดน ดีฮานน์ (Dane DeHaan) ที่รับบทบาทในภาพยนตร์ "Metallica: Through the Never" วงได้แสดงสดเฉพาะในอัลบั้ม "Kill 'Em All" ตลอดทั้งเวที ซึ่งยังถือเป็นการเฉลิมฉลอง 30 ปี ของอัลบั้มอีกด้วย ในวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 2013 วงได้เล่นสดในชื่อ "Freeze 'Em All" ในดินแดนแอนตาร์กติกา ทำให้กลายเป็นวงดนตรีวงแรกที่เล่นคอนเสิร์ตครบทั้ง 7 ทวีป ภายหลังวงได้ออกอัลบั้มและเปิดตัวอัลบั้มสดในเดือนเดียวกัน ผ่าพิภพไททัน
คริสต้า เรนส์ (クリスタ・レンツ Christa Renz) / ฮิสทอเรีย เรส (ヒストリア・レイス Historia Reiss) ให้เสียงโดย: ชิโอริ มิกามิ , ศันสนีย์ ติณห์กีรดีศ เซลีน ดิออน
เมื่อเปรียบเทียบกับอัลบั้มในช่วงแรก ๆ ของเธอ ทั้งคุณภาพและดนตรีในเพลงของเธอได้เปลี่ยนไปอย่างมาก อิทธิพลจากดนตรีแนวซอฟต์ร็อกกลายมาเป็นเพลงในแนวโซล และมีสไตล์เป็นเพลงร่วมสมัยมากขึ้น อย่างไรก็ตามธีมของ "ความรัก" ก็ยังมีให้เห็นในทุก ๆ อัลบั้มของเธอ ซึ่งเป็นสาเหตุให้นักวิจารณ์กล่าวว่าผลงานของเธอซ้ำซาก บทวิจารณ์อัลบั้ม "เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ" ของร็อบ โอคอนเนอร์กล่าวว่า นอกจากนี้เซลีนยังได้รับคำวิจารณ์ในเพลง "เดอะเฟิร์สไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ" และ "ออลเดอะเวย์" ซึ่งกล่าวไว้ในทางลบว่า "น่าขนลุก" ทั้งแอลลิสสัน สตีวาร์ดจาก "เดอะชิกคาโกทรีบูน" และเออร์ไวน์จาก "ออลมิวสิก" แม้ว่าเธอยังคงได้รับการสรรเสริญจากความสามารถในการร้องเพลงของเธอ (เอลิซา การ์ดเนอร์ จาก "แอล.เอ.ไทมส์" เรียกเสียงของเธอว่า "เทคนิคที่น่าพิศวง") เสียงของเธอในช่วงแรก ๆ ทำให้ต้องหยุดฟัง และสตีฟ ดอลลาร์ ได้วิจารณ์อัลบั้ม "ดีสอาร์สปเชียลไทมส์" ว่า "เสียงของเธอดุจดังมหาบรรพตโอลิมปัสอันไม่มีภูเขาใด หรือระดับใด ๆ สามารถเทียบวัดได้" มิราเคิล (เพลงเซลีน ดิออน)
เซลีน ดิออนโปรโมตเพลงนี้ในรายการโทรทัศน์บางรายการในสหรัฐอเมริกา อาทิ The Oprah Winfrey Show และ The Ellen DeGeneres Show (แม้ว่าจะไม่ได้จำหน่ายซิงเกิลในสหรัฐอเมริกา) เซลีน ดิออน
เซลีนปิดท้ายในคริสต์ทศวรรษ 1990 กับอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จอีก 2 อัลบั้ม คือ "ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์" () ออกจำหน่ายในปี พ.ศ. 2541 เป็นเพลงเทศกาลคริสต์มาส และอัลบั้มเพลงฮิตอย่าง "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง" () ในปี พ.ศ. 2542 ในอัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์" เซลีนมีส่วนร่วมในการประพันธ์เพลงในอัลบั้มมากขึ้น ในอัลบั้มนี้ประกอบไปด้วยดนตรีแนวคลาสสิกโดยมีวงออร์เคสตราร่วมบรรเลงในทุก ๆ เพลง เพลง "แอมยัวร์แองเจิล" () เป็นผลงานจากการร้องคู่กับอาร์. เคลลี ซึ่งเป็นซิงเกิลที่ 4 ในอัลบั้ม "ดีสอาร์สเปเชียลไทมส์" และซิงเกิลสุดท้ายของเธอที่ขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา ในส่วนของอัลบั้ม "ออลเดอะเวย์... อะดิเคดออฟซอง" เป็นอัลบั้มเพลงฮิตที่นำเพลงเก่ามารวมกับเพลงใหม่ 7 เพลง ซิงเกิลแรกเปิดตัวด้วยเพลง "แดทส์เดอะเวย์อิทอิส" (), เพลง "เดอะเฟิร์สไทม์เอเวอร์ไอซอยัวร์เฟซ" ซึ่งเดิมขับร้องโดยโรเบอร์ตา เฟลค และเพลง "ออลเดอะเวย์" ร้องคู่กับแฟรงค์ ซินาทรา ในช่วงท้ายคริสต์ทศวรรษที่ 1990 เซลีนมียอดขายอัลบั้มกว่า 100 ล้านชุดทั่วโลก ทำให้เธอได้รับรางวัลจากอุตสาหกรรมดนตรีมากมาย เธอกลายเป็นหนึ่งในดีว่าที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเพลงร่วมสมัย ซึ่งนั่นเป็นเหตุผลที่เธอได้รับการเชื้อเชิญเข้าร่วมการแสดงของสถานีโทรทัศน์ดนตรีวีเอชวัน ในรายการพิเศษ "ดีว่าส์ไลฟ์" ในปี พ.ศ. 2541 ร่วมกับ อารีธา แฟรงคลิน, กลอเรีย เอสเตฟาน, ชาเนีย ทเวน และ มารายห์ แครี ซึ่งนั่นทำให้เธอได้รับอิสริยาภรณ์จากบ้านเกิดของเธอ คือ ราชอิสริยาภรณ์แห่งแคนาดาชั้นจตุรถาภรณ์ (OC) และอิสริยาภรณ์แห่งควิเบกชั้นจตุรถาภรณ์ (OQ) ในปีต่อมาเธอได้รับตำแหน่งในหอเกียรติยศการออกกากาศแห่งแคนาดา และได้รับเกียรติในทางเดินแห่งเกียรติยศของแคนาดา นอกจากนี้เธอยังได้รับรางวัลแกรมมี่ในสาขานักร้องหญิงยอดเยี่ยม และรางวัลเพลงแห่งปี สำหรับเพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" (เพลงนี้ได้รับรางวัล 4 รางวัล โดย 2 รางวัลมอบให้แก่ผู้ประพันธ์เพลง)