พิงก์ ฟลอยด์มีหัวหน้าวงชื่อว่าอะไร?
พิงก์ฟลอยด์
ฟิงก์ ฟลอยด์ได้กำเนิดขึ้นเมื่อนักศึกษาคณะสถาปัตยกรรมจากมหาวิทยาลัยเวสต์มินสเตอร์ 3 คน[2] ได้แก่ โรเจอร์ วอเทอรส์ (มือเบส), มิค เมสัน (มือกลอง) และริชาร์ท ไรท์ (มือคีย์บอร์ด) พิงก์ ฟลอยด์ ได้รวมวงกันชั่วคราว ต่อมาได้ซิด บาร์เร็ตต์ เข้ามาร่วมเป็นมือกีตาร์อีกคน จึงได้ตั้งวงฟิงก์ ฟลอยด์ ขึ้นในปี ค.ศ. 1965 พวกเขาไต่ชื่อเสียงขึ้นจากการเป็นวงดนตรีใต้ดินในกรุงลอนดอน ภายใต้การเป็นหัวหน้าวงของบาร์เร็ตต์ ทำให้อัลบั้มเปิดตัว The Piper at the Gates of Dawn ประสบผลสำเร็จด้วยการขึ้นชาร์ทอันดับ 6 ของอังกฤษ พร้อมกับซิงเกิลที่ได้ขึ้นชาร์ทถึง 2 ซิงเกิล เดวิด กิลมอร์ ได้เข้ามาร่วมวงในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1967 และบาร์เร็ตต์ ก็ได้ออกจากวงไปในเดือนเมษายน ค.ศ. 1968 จากปัญหาทางสุขภาพจิต วอเทอรส์ได้กลายเป็นหัวหน้าวงโดยเป็นผู้แต่งเพลงหลัก ทั้งคิดคอนเซปต์เบื้องหลังอัลบั้มต่างๆ จนประสบความสำเร็จ ไม่ว่าจะเป็น เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน (1973), วิชยูเวอร์เฮียร์ (1975), แอนิมัลส์ (1977), เดอะวอลล์ (1979) และ เดอะไฟนอลคัต (1983) และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในอัลบั้ม เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน ที่ได้ติดอันดับชาร์ทของบิลบอร์ด 200ต่อเนื่องยาวนานถึง 741 สัปดาห์ หรือเกือบ 14 ปี ระหว่าง ค.ศ. 1973 - 1988[3][4] ทำให้อัลบั้มนี้ได้กลายเป็นอัลบั้มที่มียอดจำหน่ายสูงที่สุดอันดับ 2 ตลอดกาลอีกด้วย
บิกแบง (วงดนตรีเกาหลี)
ก่อนที่จะมีการเปิดตัวของวง สมาชิกหลายคนได้แสดงตัวต่ออุตสาหกรรมบันเทิงแล้ว หัวหน้าวง จี-ดราก้อน และนักร้องหลัก แท ยัง เป็นหนึ่งในผู้ที่ได้รับการฝึกหัดภายใต้วายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เมื่ออายุได้ 11 ปี ก่อนที่จะเข้าสู่วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ พวกเขาเคยเป็นนักแสดงและนายแบบเด็กมาก่อนและเคยเป็นเด็กฝึกหัด ค่ายเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เป็นระยะเวลา 5 ปี ก่อนที่ทั้งคู่จะตัดสินใจออกจากการเป็นเด็กฝึกของค่ายเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ เพราะรู้ว่าแนวเพลงที่ทั้งคู่ต้องการเป็นแนวฮิปฮอปซึ่งขัดแย้งกับความต้องการของทางค่ายเอสเอ็มเอนเตอร์เทนเมนต์ จึงตัดสินใจมาออดิชั่นที่วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์แทน พวกเขาได้รับการแนะนำให้รู้จักบริษัทครั้งแรกเมื่อได้รับเลือกให้แสดงเวอร์ชันเด็กในมิวสิกวิดีโอเพลง A-YO ของศิลปิน Jinusean เมื่อปี 2001 ภายหลังจากถ่ายมิวสิกวิดีโอ พวกเขาก็ตัดสินใจเข้าร่วมกับวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ตั้งแต่พวกเขาผ่านการร้องฮิปฮอปและอาร์แอนด์บี ทั้งสองได้เปิดตัวภายใต้ชื่อว่า GDYB และออก 2 เพลงภายใต้อัลบั้มวายจีแฟมิลี่ อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้ออกอัลบั้มที่พวกเขาเป็นเจ้าของ หนึ่งในอัลบั้มที่รู้จักกันดีคือ "Unfold to Higher Place" ซึ่งแสดงกับ Perry และ Gummy ทั้งคู่ยังโดดเด่นในอัลบั้มของศิลปินค่ายวายจีอื่นๆอีก เช่น Wheesung, Gummy, Perry, Masta Wu, และ Se7en ขณะที่เป็นแร๊ปเปอร์นั้น จี-ดราก้อน ยังได้มีส่วนร่วมในกิจกรรมของวายจีแฟมิลี่ต่างๆ ซึ่งวายจีแฟมิลี่ประกอบด้วย 1TYM, Perry, Masta Wu, Jinusean, Se7en และ Gummy ในเวลานั้น ถึงแม้ว่า แท ยัง เป็นคนแรกที่ได้รับการฝึกให้เป็นแร็ปเปอร์ แต่เขาก็หันไปเป็นนักร้องทันทีหลังจากที่ได้ยินว่าวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ต้องการน้องร้องหลังจากที่เปิดตัวบิกแบงแล้ว ทั้ง จี-ดราก้อน และ แท ยัง ได้จี้ทั้งในและนอกกิจกรรมของบริษัทด้วยกับจนกระทั่งการเปิดตัวครั้งสุดท้ายของพวกเขากับบิกแบง พรเพ็ชร ธรรมะรัตน์ธนดี
พรเพ็ชร ธรรมะรัตน์ธนดี ชื่อเล่น พิ้งค์ เกิดเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2531 เป็นศิลปินวงมิสเตอร์ซิสเตอร์ โด่งดังจากเพลง "อาม่าดุ"
พรเพ็ชร ธรรมะรัตน์ธนดี (สกุลเดิม วิริยะวงศ์ไพศาล) เกิดในประเทศไทยเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2531 เธอเป็นลูกครึ่งไทย-จีน มีชื่อเล่นว่า พิ้งค์ แต่สือและแฟนเพลงจะจดจำเธอในชื่อ พิ้งค์ มิสเตอร์ซิสเตอร์ เธอเข้าวงการจากการแนะนำของ สมเกียรติ อริยะชัยพาณิชย์ ซึ่งชักชวนให้เธอเป็นศิลปินในค่าย โดโจ ซิตี้ ในขณะนั้นมีศิลปินอยู่ในค่ายนั้นหลายวง เช่น ไทรอัมพ์ส คิงดอม, วงเอช, วงนีซ และ ออย ช็อคกิ้งพิ้งค์ ในขณะนั้นทำให้พิ้งค์ ได้เข้าร่วมเป็นนักร้องนำของวง โดยมีสมาชิกอีกหนึ่งคน คือ อังคณา สุระเรืองชัย (ปุ๋ย) และได้ทำผลงานเพลงโดยใช้ชื่อวงดนตรีว่า มิสเตอร์ซิสเตอร์ โดยออกผลงานเพลงทั้งหมด 1 อัลบั้มเต็ม และ 2 อัลบั้มพิเศษ ปิ๊ง-นิ้ง
เดอะ เปี่ยมส์ (อังกฤษ: THE PIAMS) เป็น(อดีต)ศิลปินดูโอค่ายกามิกาเซ่ในนาม "ปิ๊ง-นิ้ง" ในสังกัดอาร์เอสประกอบด้วยสมาชิกหญิง 2 พี่น้อง นิ้ง เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล และ ปิ๊ง เปี่ยมรัก หัถกิจโกศล
เดอะ เปี่ยมส์ (อังกฤษ: THE PIAMS) เป็น(อดีต)ศิลปินดูโอค่ายกามิกาเซ่ในนาม "ปิ๊ง-นิ้ง" ในสังกัดอาร์เอสประกอบด้วยสมาชิกหญิง 2 พี่น้อง นิ้ง เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล และ ปิ๊ง เปี่ยมรัก หัถกิจโกศลก่อนพวกเธอจะก้าวสู่วงการเพลงนี้ เธอเคยก้าวสู่เวทีโลกมาแล้ว จากการแสดงเป็นตัวเอกในเรื่อง Annie ในละคร "บรอดเวย์" ชนะการประกวดนักร้องยุวชนยอดเยี่ยมแห่งประเทศไทย KPN Junior Award Singing Contest 2000 (นิ้ง) และ KPN Junior Award Thailand National Singing Contest 2002 (ปิ๊ง)  ฟรุตตี้
ฟรุตตี้เกิดจากการรวมตัวกันของเพื่อนสมัยเรียน โรงเรียนพระโขนงพิทยาลัย ทั้งหมด 6 คนแต่นักร้องนำได้ลาออกจากวงในภายหลัง อนุรักษ์ ใช้ลิ้ม มือกลองของวงได้แนะนำให้ปิงซึ่งเป็นมือกีตาร์และหัวหน้าวงไปดูฝีมือของชมพู สุทธิพงษ์ วัฒนจัง และ สาโรจน์ ไชยเนตร ซึ่งเล่นดนตรีและร้องเพลงแนวโฟล์คซองที่ร้าน ศาลาโฟร์โมสต์ ที่ตั้งอยู่ปากซอยบ้านปิงซึ่งต่อมาปิงได้ดึงชมพูและสาโรจน์เข้าร่วมวงและตระเวนออกแสดงตามที่ต่าง ๆ โดยมีชมพูรับหน้าที่เป็นคนแต่งเพลงส่วนใหญ่ให้กับวงจนได้เข้าสังกัด อาร์เอส ซาวด์ (อาร์เอสในปัจจุบัน) จากการชักชวนของอาจารย์ บุญสม รดาเจริญ จนได้ออกอัลบั้มชุดแรกคือ "เหมือนนกไร้ปีก" มีเพลงดังคือเพลงชื่อเดียวกับอัลบั้ม ตามมาด้วยอัลบั้มชุดที่ 2 "คนข้างเคียง" ในปี 2527, ชุดที่ 3 "2 สไตล์" ในปี 2528, ชุดที่ 4 "รอยนิรันดร์" ในปี 2529 หลังจากนั้นในปี 2530 กับอัลบั้มชุดที่ 5 "อยากบอกรัก" ได้เกิดความเปลี่ยนแปลงทางด้านสมาชิกขึ้นเมื่อทางต้นสังกัดต้องการเปลี่ยนรูปแบบการนำเสนอของวงฟรุตตี้ให้เน้นไปที่สมาชิกแกนหลักสองคนในวงคือ ชมพู และ ปิง ทั้งการออกสื่อและรูปแบบวงโดยที่สมาชิกที่เหลือยังคงอยู่กับวงในฐานะแบ๊คอัพของทั้งคู่อัลบั้มชุดนี้จึงเป็นชุดสุดท้ายที่สมาชิก 7 คนในวง อยู่ในนาม ฟรุตตี้ พิง ลำพระเพลิง
พิง เป็นนักเขียนอารมณ์ดี ได้สะสมประสบการณ์มาจากการทำงานกับ สำนักศิษย์สะดือ และ หนังสือไปยาลใหญ่ ร่วมรุ่นกับคนดังหลาย ๆ คน เช่น ประภาส ชลศรานนท์, ศุ บุญเลี้ยง, กาเหว่า-ชลลดา เตียวสุวรรณ (เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย) , โน้ส อุดม แต้พานิช โดยช่วงนั้น พิง รับหน้าที่จัดวางอาร์ตของหนังสือควบคู่ไปกับการเขียนบทความ เรื่องสั้น ...พิง กล่าวว่าได้รับแรงบันดาลใจการเขียนหนังสือจาก ศุ บุญเลี้ยง พิงเคอร์ตัน
พิงเคอร์ตัน เปิดตัวเข้าชาร์ตสัปดาห์แรกในบิลบอร์ด 200 ที่อันดับ 19 และยอดขายก็ตกลงในเวลาอันรวดเร็วตามที่คาด หลังจากที่อัลบั้มแรกประสบความสำเร็จ อัลบั้มมี 3 ซิงเกิ้ล โดย 2 ซิงเกิ้ลตัดขายเพื่อพยายามช่วยด้านการตลาดให้อัลบั้ม ได้แก่ซิงเกิ้ล "เอลสกอร์โช" (El Scorcho), "เดอะกูดไลฟ์" (The Good Life) และ "พิงก์ไทรแองเกิล" (Pink Triangle) ถึงแม้ว่าจะได้รับเสียงวิจารณ์ด้านลบจากนักวิจารณ์เมื่อออกขาย แต่อัลบั้มก็ประสบความสำเร็จกลุ่มคนที่ชื่นชอบและได้รับเสียงตอบรับด้านบวกหลังจากนั้นอีกออกขายแล้วหลายปี จนในปี ค.ศ. 2010 ออก "ดีลักซ์เอดิชัน" (Deluxe Edition) ได้คะแนนสมบูรณ์แบบในเว็บไซต์ เมทาคริติก และอัลบั้มชุดนี้เป็นอัลบั้มสุดท้ายที่มีมือเบส แมตต์ ชาร์ป ร่วมทำงานชุดนี้ แอร์บอร์น
แอร์บอร์นได้เว้นการออกซิงเกิ้ลเพลงใหม่นานร่วม 2 ปี จากการออกทัวร์คอนเสิร์ตทั่วประเทศร่วมกับศิลปินร็อคแถวหน้าของเมืองไทย ได้แก่ “แด็กซ์ เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด (อดีตนักร้องนำวงบิ๊กแอส)” และวง ”ซิลลี่ฟูลส์” ในนามโปรเจ็ค “ร็อคไรเดอร์” (โปรเจ็ครวม 3 กลุ่มศิลปินที่ประกอบด้วย แด็กซ์ ร็อคไรเดอร์, ซิลลี่ฟูลส์ และแอร์บอร์น) พิงก์
พิงก์เป็นผู้รณรงค์ให้กับ PETA (People for the Ethical Treatment of Animals) ซึ่งเป็นกลุ่มต่อต้านการทารุณสัตว์ พิงก์ต่อต้านเคเอฟซี และเคยเขียนจดหมายถึงเจ้าชายวิลเลียมเพื่อวิจารณ์การล่าสุนัขจิ้งจอกของพระองค์ และเขียนถึงสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2เพื่อประท้วงการใช้ขนสัตว์ในเครื่องแบบของกรมทหาร นอกจากนี้พิงก์ยังถูกกล่าวถึงในแท็บลอยด์ News of the World ว่าเธอขยะแขยงเพื่อนร่วมวงการอย่างบียอนเซ่ที่สวมเสื้อผ้าขนสัตว์ พิงก์ยังประณามการตัดขนแกะของอุตสาหกรรมตัดขนแกะในออสเตรเลีย แต่ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 พิงก์ออกมาประกาศว่า เธอไม่ได้ต่อต้านการตัดขนแกะในออสเตรเลียแล้ว เนื่องจากครั้งนั้นเธอถูกชักจูงจาก PETA และไม่ได้หาข้อมูลเรื่องนั้นดีพอ พิงก์ยังได้นำการรณรงค์ไปที่คอนเสิร์ตในคาร์ดิฟฟ์ แคว้นเวลส์ เมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 2007 โดยคอนเสิร์ตในครั้งนั้นมีชื่อว่า PAW (Party for Animals Worldwide) ริก แฟลร์
ริก แฟลร์ (Ric Flair) มีชื่อจริงว่า ริชาร์ด มอร์แกน "ริก" เฟลียร์ (Richard Morgan "Ric" Fliehr) เกิดวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1949 ที่ มินนีแอโพลิส รัฐมินนิโซตา จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยมินนิโซตา เป็นอดีตนักมวยปล้ำWWE และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2008 เป็นพ่อของ เดวิด แฟลร์, รีด แฟลร์ และชาร์ลอตต์ แฟลร์ มิสเตอร์คิงคอง
หัวหน้าละครสัตว์หญิงสาวชื่อ เหว่ยเหวย ใช้ชีวิตอยู่กับลิงกอริลลาชื่อหลิงหลิง ที่ชอบเล่นไม้เบสบอล ซึ่งได้กลายเป็นสมาชิกครอบครัวและเพื่อนเพียงคนเดียวของเธอ เมื่อคุณปู่ของเธอได้เสียชีวิตลงเนื่องด้วยแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในมณฑลเสฉวน โดยทิ้งหนี้สินจำนวนหนึ่งไว้เบื้องหลัง เมื่อนายทุนหน้าเลือดขู่ว่าจะขายหลิงหลิง และเด็ก ๆ ในคณะละครสัตว์เพื่อชดใช้หนี้ เหว่ยเหวยจึงไม่มีทางเลือกนอกจากให้หลิงหลิง ได้แสดงผลงานในลีกเบสบอลเกาหลี โดยการสนับสนุนของแมวมองผู้มีหัวทุนนิยมชื่อ ซอง ชุงซู ณ เวลานี้ หลิงหลิงได้รับการขนานนามว่า "มิสเตอร์โก" และได้กลายเป็นซูเปอร์สตาร์ในทันที กับการนำแฟน ๆ และทีมดูซานแบร์สก้าวสู่การเป็นแชมป์อย่างปาฏิหาริย์เพลงธีมประกอบภาพยนตร์ชื่อ "บาย" ขับร้องโดยคิม แท-ย็อน ผู้เป็นสมาชิกของเกิลส์เจเนอเรชัน ประพันธ์บทเพลงโดยอี แจ-ฮัก โดยเพลง "บาย" มีทั้งในเวอร์ชันภาษาเกาหลีและภาษาจีน รวมถึงได้ทำการบันทึกเสียงโดยฮอลลีวูดซิมโฟนีออร์เคสตราที่ห้องบันทึกเสียงดนตรีของโซนี่พิคเจอร์สในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ดิเอนด์เลสริเวอร์
แดน วูตตันจากหนังสือพิมพ์แท็บลอยด์ "เดอะซัน" ของอังกฤษ และเดอกา แม็คบลูมต่างบอกว่าโรเจอร์ วอเทอร์ส จะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องในอัลบั้มนี้ โดยจะนำกาย เพรต นักดนตรีอาชีพมากประสบการณ์ผู้ร่วมงานกับพิงก์ ฟลอยด์และเดวิด กิลมอร์ตั้งแต่ พ.ศ. 2530 และสมรสกับกาลา บุตรสาวของริชาร์ด ไวร์ท มาบันทึกเสียงเบสในอัลบั้มนี้ นอกจากนี้วูตตันยังกล่าวว่าฟิล แมนซาเนราจากวงร็อกซีมิวสิก ผู้ร่วมแต่งเพลงในอัลบั้ม "อะโมเมนทารีแลปส์ออฟรีซัน" (พ.ศ. 2530) และร่วมโปรดิวซ์อัลบั้ม "ออนแอนไอแลนด์" (พ.ศ. 2549) จะเป็นโปรดิวเซอร์ร่วมให้กับอัลบั้มนี้ วูตตันยังกล่าวอีกว่าจะไม่มีการทัวร์โปรโมตอัลบั้มนี้
เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 พอลลี แซมสัน ผู้แต่งคำร้องให้พิงก์ ฟลอยด์และภรรยาของเดวิด กิลมอร์ ทวีตข้อความเกี่ยวกับอัลบั้มล่าสุดของพิงก์ ฟลอยด์ ชื่ออัลบั้ม (ดิเอนด์เลสริเวอร์) และช่วงเวลาจัดจำหน่ายประมาณเดือนตุลาคม พ.ศ. 2557 ก่อนหน้านี้นอกจากคำร่ำลือ ไม่มีข่าวใด ๆ ที่ชี้ว่าพิงก์ ฟลอยด์จะออกอัลบั้มใหม่เลย และหลังจากการกล่าวถึงของแซมสัน นักร้องเสริมเดอกา แม็คบลูมลงภาพถ่ายของเธอกับเดวิด กิลมอร์ในสตูดิโอบันทึกเสียง เป็นการยืนยันคำแถลงของแซมสัน นอกจากนี้แม็คบลูมยังบอกว่าอัลบั้มนี้จะเป็นอัลบั้มของ "สิ่งที่ยังไม่ได้มีการวางจำหน่ายทั้งสิ้น" พิงก์ ฟลอยด์ประกาศถึงอัลบั้มล่าสุดอย่างเป็นทางการผ่านทางบทความบนเว็บไซต์ทางการในวันที่ 7 กรกฎาคม มิคา
ไมเคิล ฮอลบรูค เพ็นนิแมน เจ.อาร์. (English: Michael Holbrook Penniman J.R.) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ไมกา เพ็นนิแมน (English: Mika Penniman) เกิดวันที่ ที่ 18 สิงหาคม 2526 เลบานอน เติบโตในลอนดอน และปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นนักร้องสังกัด Casablanca Records และยูนิเวอร์ซัลมิวสิคกรุ๊ป เริ่มโด่งดังในฐานะนักร้องนักแต่งเพลงตั้งแต่ปลาย ค.ศ. 2006[1] [2] [3] หลังจากบันทึกอีพีแรกที่ชื่อ Dodgy Holiday มิคาได้ประกาศวางจำหน่ายสตูดิโออัลบั้ม Life in Cartoon Motion ภายใต้สังกัดไอส์แลนด์เรเคิดส์ ในปี 2007 อัลบั้ม Life in Cartoon Motion ทำยอดขายได้มากกว่า 5.6 ล้านก๊อปปี้ทั่วโลกและทำให้มิคาได้เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบริทอวอร์ดและรางวัลแกรมมี่ 2 ปีต่อมา มิกาวางจำหน่ายอีพีชุดที่สอง Songs for Sorrow รุ่นจำกัดจำนวนที่ขายหมดทั่วโลก และไม่กี่เดือนถัดมาสตูดิโออัลบั้มชุดต่อมา The Boy Who Knew Too Much ก็ถูกวางจำหน่ายต่อจากอีพี ขณะนี้มิคาเพื่งเสร็จจากการทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลก และเตรียมงานสำหรับสตูดิโออัลบั้มชุดใหม่ ที่เขาพูดถึงว่า เป็นเพลงป็อบที่เนื้อหาเข้าใจง่าย, ไม่ซับซ้อนเหมือนกับอัลบั้มที่แล้ว มิคาจะเริ่มบันทึกเสียงในดือนมีนาคม 2554 นี้ [4] ดิเอนด์เลสริเวอร์
อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกของพิงก์ ฟลอยด์ในรอบยี่สิบปี นับจากอัลบั้ม เดอะดิวิชันเบล เป็นอัลบั้มแรกของวงนับตั้งแต่การเสียชีวิตของมือคีย์บอร์ดของวง ริชาร์ด ไวร์ท และเป็นอัลบั้มที่สามนับตั้งแต่เดวิด กิลมอร์เป็นหัวหน้าวงแทนโรเจอร์ วอเทอร์ส ผู้ออกจากวงไปนับตั้งแต่อัลบั้มเดอะไฟนอลคัต โดยอัลบั้มนี้จะมีลักษณะเป็นเพลงบรรเลง แนวแอมเบียนต์ที่ได้ชื่อว่าเป็น "ผลงานเพลงชิ้นสุดท้าย" แต่ริชาร์ด ไวร์ท ซึ่งได้รับการบันทึกเสียงในช่วงเดียวกับที่บันทึกเสียงอัลบั้มเดอะดิวิชันเบลใน พ.ศ. 2537 ในชื่อ "เดอะบิกสปลิฟฟ์" แต่ไม่ได้วางจำหน่าย พิ้งค์ (วงดนตรี)
ขวัญ - ขวัญชนก พันธุระ (เบส)  พิงเคอร์ตัน
ดนตรีมีโทนมืดลง และกัดกร่อนกว่าเดิม เมื่อเทียบกับอัลบั้มเปิดตัว ชุด "วีเซอร์" มีธีมที่เขียนโดยโควโมจากความผิดหวังในการใช้วิถีชีวิตแบบร็อก ชื่ออัลบั้ม "พิงเคอร์ตัน" ตั้งตามตัวละคร บี.เอฟ. พิงเคอร์ตัน ซึ่งเป็นตัวละครจากอุปรากรเรื่อง "มาดามบัตเตอร์ฟลาย" ประพันธ์โดย จาโกโม ปุชชีนี และอัลบั้มยังใช้แนวคิดคร่าว ๆ จากเพลงอุปรากร เช่นเดียวกับในอุปรากร เพลงยังมีการอ้างอิงถึงประเทศญี่ปุ่นและวัฒนธรรมญี่ปุ่น เรียลแอนด์ชัวร์
พ.ศ. 2546 ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ หรือ โป่ง หิน เหล็ก ไฟ นักร้องนำวง หิน เหล็ก ไฟ และ เดอะ ซัน วงดนตรีเฮฟวี่เมทัลที่เคยได้รับความนิยมของค่าย ได้กลับมาทำงานกับอาร์เอสอีกครั้ง จึงมีแนวคิดที่จะสร้างทีมผลิตเพลงของตัวเองบ้าง เพื่อที่จะผลิตผลงานในแนวทางที่ตัวเองถนัด ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นค่ายเพลงย่อยชื่อ เรียลแอนด์ชัวร์ และมีการปล่อยผลงานเดี่ยวของเจ้าของค่ายในนาม โป่ง ปฐมพงศ์ อัลบั้ม Sexperience ออกมาในช่วงกลางปีเพื่อเป็นการเปิดตัวบริษัท และตามมาด้วยศิลปินเบอร์แรกคือ เอ-ม็อบ อัลบั้ม พลสันต์ ในเดือนธันวาคม 2546 หิน เหล็ก ไฟ
ต้นปี พ.ศ. 2539 โป่ง ปฐมพงศ์ สมบัติพิบูลย์ กับ ป๊อป จักรรินทร์ ดวงมณีรัตนชัย ได้จัดตั้งวงใหม่ชื่อวง เดอะ ซัน ออกอัลบั้มอีกทั้งสิ้น 3 ชุดระหว่างปี พ.ศ. 2539 - พ.ศ. 2543 (โดยปี พ.ศ. 2543 เดอะ ซันได้ย้ายสังกัดไปอยู่กับ เบเกอรี่มิวสิค ออกอัลบั้ม ถนนพระอาทิตย์ และเปลี่ยนมือกลองเป็น ปิงปอง ดำรงสิทธิ์ ศรีนาค จากวง ไฮ-ร็อก) ซิลลี่ ฟูลส์
ในวันที่ 30 กันยายน 2558 ทางวงได้เซ็นเป็นศิลปินในสังกัดค่าย มีเรคคอร์ดส ซึ่งเป็นสังกัดค่ายเพลงของ ปฏิเวธ อุทัยเฉลิม หรือ ฟองเบียร์ นักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์ ในแฟนเพจเฟซบุ๊คซิลลี่ฟูลส์เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 2558 โพสต์ข้อความว่า เบน - เบนจามิน นักร้องนำของวงก็ได้ประสบอุบัติเหตุจากการเล่นฟุตบอลจนต้องพักรักษาตัวราว 6 - 12 เดือน ทางวงจึงต้องประกาศหานักร้องนำคนใหม่ที่มาแทนเบนจามิน เพื่อให้วงสามารถเดินหน้าต่อไปได้ โดยเบนได้อวยพรให้วงประสบความสำเร็จในเส้นทางดนตรีนี้ต่อไป อย่างไรก็ดี หรั่ง - เทวฤทธิ์ ศรีสุข มือเบสของวง ได้พูดไว้ว่าสำหรับเพลงร้องภาคภาษาอังกฤษนั้น เบน จะยังคงเป็นผู้ขับร้องอยู่เช่นเดิมและหลังจากข่าวเบนออกจากวงได้มีวิดิโอนักร้องนำคนใหม่ของทางวงถูกอัปโหลดลง ยูทูบ โดยไม่เปิดเผยหน้าตาแต่ใส่หน้ากากปิดไว้ ที่แสดงสดที่คลองเพลง 3 และได้เล่นเพลงจำนวน 10 เพลง ไหนว่าจะไม่หลอกกัน, เพียงรัก, บ้าบอ, เมื่อรักฉันเกิด, จิ๊จ๊ะ,น้ำลาย,ขี้หึง,คิดถึง,สูญญากาศ, จนเกิดเป็นกระแสที่น่าติดตามแก่แฟนเพลง กัปตันโคลด์
กัปตันโคลด์ () หรือชื่อจริง ลีโอนาร์ด สนาร์ท () เป็นดาวร้ายในหนังสือการ์ตูนที่ได้รับการสร้างสรรค์โดยจอห์น บรูม และคาร์ไมน์ อินแฟนติโน ในฐานะที่เป็นหนึ่งในดาวร้ายของแฟลช เขาคือผู้นำกลุ่มโรก ซึ่งเป็นตัวละครที่ได้รับความนิยมในฐานะที่กัปตันโคลด์ได้มีบทบาทของศัตรูตัวฉกาจตั้งแต่ยุคเงินของหนังสือการ์ตูนสมัยที่แฟลชเป็นแบร์รี อัลเลน, ศัตรูและเพื่อนผู้ขัดข้องใจในสมัยใหม่เมื่อครั้งที่แฟลชคือเวลลี เวสต์ และเป็นหนึ่งในผู้สังหารแฟลชคนที่สี่ซึ่งมีนามว่าบาร์ต อัลเลน จัสต์กิฟมีอะรีซัน
"จัสต์กิฟมีอะรีซัน" () เป็นเพลงที่เขียนและร้องโดยนักร้องอเมริกัน พิงก์ ร้องร่วมกับนักร้องนำวงฟัน เนต รูส เพลงเป็นซิงเกิลที่สามของสตูดิโออัลบั้มชุดที่หก "เดอะทรูธอะเบาต์เลิฟ" (ค.ศ. 2012) "จัสต์กิฟมีอะรีซัน" เป็นเพลงป็อปบัลลาดที่นักร้องทั้งสองคนเขียนด้วยกันและได้เจฟฟ์ บาสเกอร์ โปรดิวซ์ให้ เพลงเริ่มต้นด้วยเมโลดีแบบง่าย ๆ ที่บรรเลงด้วยเปียโน ขณะที่พิงก์เริ่มร้องที่ท่อนเวิร์สแรก และเมื่อเข้าท่อนคอรัส เพลงจึงมีเสียงกลองสังเคราะห์และเบส ท่อนเวิร์สที่สองร้องโดยรูส และท่อนที่เหลือร้องคู่กัน เพลงจบลงด้วยเสียงเปียโนบรรเลงเดี่ยวคล้าย ๆ กับท่อนเริ่มเพลง เพลงมีความยาว 4 นาที 2 วินาที เมื่อเพลงออกจำหน่าย เพลงติดชาร์ตในหลายประเทศเนื่องจากมียอดขายดิจิตอลสูง เพลงมีเนื้อหาเกี่ยวกับความต้องการที่จะประคับประคองความสัมพันธ์ไว้แม้ว่ามันดูเหมือนว่าจะจบลง เปเรกริน ตุ๊ก
เปเรกริน ตุ๊ก () หรือที่เพื่อนๆ ชอบเรียกชื่อเล่นว่า ปิ๊ปปิ้น เป็นตัวละครในนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปิ๊ปปิ้นเป็นฮอบบิทที่ได้ร่วมคณะพันธมิตรแห่งแหวน ร่วมเดินทางไปกับ โฟรโด แบ๊กกิ้นส์ เขาเป็นสหายอายุน้อยที่สุดของโฟรโด และยังเป็นญาติของโฟรโดด้วย  พิงก์ฟลอยด์
พิงก์ ฟลอยด์ ชนะรางวัลมากมาย ในปี ค.ศ. 1981 เจมส์ กูทรี วิศวะเครื่องเสียงให้กับวง ก็ได้รับรางวัลแกรมมี ในหัวข้อ "Best Engineered Non-Classical Album" จากอัลบั้มเดอะวอลล์ โรเจอร์ วอเทอรส์ ชนะรางวัลแบฟตา ในหัวข้อ "เพลงแต่งดั้งเดิมที่ดีที่สุดสำหรับภาพยนตร์" ในปี ค.ศ. 1983 สำหรับซิงเกิล "Another Brick in the Wall" จากภาพยนตร์เดอะวอลล์[16] ในปี ค.ศ. 1995 พิงก์ ฟลอยด์ ชนะรางวัลแกรมมี ในหัวข้อ "บรรเลงเพลงร็อกดีที่สุด" สำหรับเพลง "Marooned"[17] ในปี ค.ศ. 2008 สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน ก็ได้พระราชทานรางวัลโพลาร์มิวสิก ซึ่งถือเป็นหนึ่งในรางวัลสูงสุดทางดนตรีของประเทศสวีเดน สำหรับการอุทิศด้านงานดนตรีสมัยใหม่ของพิงก์ ฟลอยด์[18] โดยมีวอเทอรส์และเมสันเข้ารับรางวัลพระราชทานนี้ วงได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล ในปี ค.ศ. 1996 หอเกียรติยศด้านดนตรีของสหราชอารณาจักรในปี ค.ศ. 2005 และหอเกียรติยศฮิตพาเรด ปี ค.ศ. 2010[19] พิงก์ฟลอยด์
พิงก์ พลอยด์ (English: Pink Floyd) เป็นวงดนตรีร็อก ก่อตั้งขึ้นที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1965 พิงก์ ฟลอยด์ ได้เป็นหนึ่งในผู้ทำดนตรีโพรเกรสซีฟร็อค และไซคีเดลิกร็อก อย่างโดดเด่นจนประสบความสำเร็จในระดับสากล ทั้งการแต่งเนื้อเพลงที่อิงเรื่องปรัชญาและแนวความคิดในสังคม การแต่งเพลงที่บรรเลงยาวกว่าเพลงทั่วไป และเทคนิคเอ็ฟเฟกต์เสียงที่สอดแทรกในดนตรี รวมไปถึงการแสดงสดที่แสดงได้อย่างยอดเยี่ยม ฟิงก์ ฟลอยด์ ได้กลายเป็นหนึ่งในวงดนตรีที่ทรงอิทธิพลและประสบความสำเร็จด้านยอดจำหน่ายมากที่สุดตลอดกาลวงหนึ่งในประวัติศาสตร์ดนตรียอดนิยม[1] ลิมป์บิซกิต
ทั้งสี่เห็นพ้องกันว่า ควรจะตั้งชื่อวงว่า ลิมป์บิซกิต แต่แม้จะมีวงเรียบร้อยแล้ว ทางวงยังมีอุปสรรคอีกประการหนึ่งคือ การทำให้คนรู้จักวงดนตรีของพวกเขา เฟร็ด เดิร์สทแก้ปัญหานี้โดยใช้อาชีพรับสักร่างกายของเขาเป็นเครื่องมือ ว่ากันว่าหลังจาก ลิมป์บิซกิต ตั้งวงได้ไม่นาน วง Korn ได้ไปแสดงคอนเสิร์ตที่แจ็คสันวิลล์ หลังแสดงเสร็จ ฟีลดี้ มือเบส กับเฮ้ด มือกีต้าร์วง Korn ได้ไปที่บ้านของเฟร็ดเพื่อให้เขาสักให้ โชคเข้าข้างเฟร็ด เพราะฟีลดี้กับเฮ้ดกลายมาเป็นเพื่อนสนิทของเขา เมื่อวง Korn มาแจ็คสันวิลล์อีกครั้ง เฟร็ดจึงเอาเทปตัวอย่างของ ลิมป์บิซกิต ให้ฟีลดี้กับเฮ้ดไปและทาง Korn ก็สัญญาเป็นมั่นเหมาะว่าจะส่งเทปต่อไปให้รอส โรบินสัน โปรดิวเซอร์ของวง รอส โรบินสันชอบผลงานของ ลิมป์บิซกิต มาก นับแต่นั้นมาลิมป์บิซกิต ก็เริ่มมีชื่อเสียงขึ้นเรื่อย ๆ ในวงการเพลง และได้แสดงคอนเสิร์ตกับ House of Pain และ Deftones  พิงก์ฟลอยด์
วงได้เกิดปัญหาที่ตรึงเคลียดจน ไรท์ ได้ออกจากฟิงก์ ฟลอยด์ ในปี ค.ศ. 1979 ตามมาด้วยวอเทอรส์ในปี ค.ศ. 1985 จนเหลือเพียงกิลมอร์และเมสัน ซึ่งยังคงวงต่อไป จนไรท์ ได้กลับมาร่วมเป็นครั้งๆ สมาชิกทั้ง 3 ได้ออกอัลบั้มเพิ่มเติมอีก 2 อัลบั้ม คือ อะโมเมนทารีลาฟส์ออฟรีซัน (1987) และ เดอะดิวิชันเบลล์ (1994) และได้ทำการทัวร์จนถึงปี ค.ศ. 1994 ในที่สุดวอเทอรส์ก็กลับมาร่วมวง ในปี ค.ศ. 2005 ในการแสดงสดคอนเสิร์ตไลฟ์เอท เพียงงานเดียว แต่เขาก็ไม่ได้คิดที่จะร่วมวงอีกต่อไป จนบาร์เร็ตต์ได้เสียชีวิตลงปี ค.ศ. 2006 และไรท์ในปี ค.ศ. 2008 ฟิงก์ ฟลอยด์ได้ออกสตูดิโออัลบั้มครั้งในชื่อ ดิเอนเลสส์ริเวอร์ (2014) ซึ่งอัลบั้มก็ไม่มีวอเทอรส์ร่วมบันทึกเสียง แต่ในส่วนอัลบั้มเป็นการนำดนตรีที่เคยร่วมทำไว้มาทำต่อ ซึ่งได้ทิ้งไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993-94 เลดีฮอว์ก (นักดนตรี)
ฟิลลิปา "ปิป" บราวน์ () เกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1979 เป็นที่รู้จักกับดีในชื่อ เลดีฮอว์ก () เป็นนักร้องนักแต่งเพลงและนักดนตรีชาวนิวซีแลนด์ เธอเคยเป็นส่วนหนึ่งของวงจากเมืองเวลลิงตัน Two Lane Blacktop ซึ่งชื่อของวงได้มาจากชื่อภาพยนฅร์ในปี 1971 สำหรับชื่อ เลดีฮอว์ก นั้นมาจากภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1985 เรื่อง เลดีฮอว์กที่กำกับโดย ริชาร์ด ดอนเนอร์ เพลงของเธอเป็นที่รู้จักดีที่สุดได้แก่ "Paris Is Burning" และ "My Delirium" และ อัลบั้มแรกที่ใช้ชื่อของตนเอง Ladyhawke ที่ได้จัดจำหน่ายเมื่อ 22 กันยายน ศ.ค. 2008 โดยค่าย Modular Recordings ในอาเรียมิวสิกอวอร์ดสเธอได้รางวัล Breakthrough Artist ในทั้งสาขา อัลบั้ม และ ซิงเกิล รายชื่อตัวละครในวินนี่-เดอะ-พูห์
พิกเล็ต หมูน้อยผู้อ่อนโยนและถ่อมตัว เป็นหมูที่ตัวเล็กมากแต่ใจของเขาไม่ได้เล็กด้วย เขาใจกว้างในหมู่เพื่อน พิกเล็ต ไม่ค่อยที่จะกระตือรือร้นที่จะทำอะไรซักอย่าง และชอบพูดติดอ่างในบางครั้ง กลัวในสิ่งที่ยังไม่รู้แน่ว่ามันเป็นอะไร เขารักเพื่อนๆของเค้ามากโดยเฉพาะหมีพูห์ และยังมีอารมณ์เป็นศิลปินด้วยชอบร้องเพลงและแต่งกลอนให้เพื่อนๆฟัง (พากย์เสียงภาษาไทยโดย ทวี ศรีประดิษฐ์ (อดีต), วิรัตน์ สิงหเดชากุล (ปัจจุบัน)  ไรด์ (วงดนตรี)
ไรด์ () เป็นวงดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกจากออกซฟอร์ด ประเทศอังกฤษ นำโดยแอนดี้ เบลล์และมาร์ก การ์เดนเนอร์ ไรด์ได้เปิดตัวสามอีพี ระหว่างเดือนมกราคมและกันยายน ในปี 1990 ได้แก่ "Ride", "Play" และ "Fall" ทั้งสามอีพีได้ติด UK top 75, กับอีพี "Play" และ "Fall" ที่ได้ติดท็อป 40 ริงโก สตาร์
เซอร์ ริชาร์ด สตาร์คีย์ จูเนียร์ (; เกิด: 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1940) หรือมีชื่อที่เป็นที่รู้จักคือ ริงโก สตาร์ () เป็นนักดนตรี นักร้อง-นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักที่สุดในฐานะมือกลองวงเดอะบีทเทิลส์ สตาร์เป็นคนสุดท้ายที่เข้ามาร่วมวงเดอะบีทเทิลส์ แทนที่ พีต เบสต์ เขาเป็นสมาชิกที่แก่ที่สุดอันดับสองของวง ถัดจากสจ๊วต ซัตคลิฟฟ์ พับลิกอิมเมจลิมิเต็ด
พับลิกอิมเมจลิมิเต็ด () เป็นวงดนตรีโพสต์พังก์จากอังกฤษ ก่อตั้งขึ้นโดยนักร้องนำ จอห์น ไลดอน (หรือรู้จักกันดีในนาม จอห์นนี รอตเทน อดีตนักร้องนำของวงเซ็กซ์พิสทอลส์) มือกีตาร์ คีท เลวีน มือเบส จาห์ วอบเบิล และมือกลอง จิม วอล์กเกอร์ วงมีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกบ่อยครั้งในช่วงหลายปีต่อมา ไลดอน เป็นสมาชิกเพียงคนเดียวที่อยู่กับวงมายาวนาน เดอะคลิกไฟฟ์
ในปลายปี 2006 นักร้องนำอีริก ดิล ออกจากวงไป ต่อมาต้นปี 2008 ทางวงได้นักร้องนำคนใหม่ที่ชื่อ ไคล์ แพทริก นักเรียนจากเบิร์กลี อีกคน ทางวงได้บันทึกเสียงอัลบั้มที่ 2 ที่ชื่อ "Modern Minds and Pastimes" วางขายเมื่อ 26 มิถุนายน ค.ศ. 2007 หลังจากทัวร์เล็ก ๆ ในอเมริกา ก็กลับมาในเอเชีย ต่อมา 2 สิงหาคม ค.ศ. 2008 พวกเขาได้รับรางวัลเอ็มทีวี เอเชีย อวอร์ดส 2008 ที่มาเลเซีย พวกเขายังเป็นส่วนร่วมในโครงการให้ความรู้เกี่ยวกับการค้ามนุษย์ที่ชื่อโครงการว่า MTV Exit โดยได้แสดงในหลายประเทศในเอเชีย รวมถึงประเทศไทย ที่ลานพาร์ก พารากอน ช็อง จิน-ย็อง
จินย็องถูกพบตัวในเว็บไซด์ซีวายเวิลด์ ผ่านภาพของเขาที่โพสต์บนเว็บไซต์ เขาได้รับการฝึกฝนเป็นเวลากว่า 2 ปี ในการฝึกฝนร้องเพลง แต่งเพลง ก่อนที่จะเปิดตัวเป็นสมาชิกวงบีวันเอโฟร์
หลังจากการอบรม จินย็องได้เข้าร่วมในฐานะหัวหน้าวง บีวันเอโฟร์ ในวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2554 ภายใต้สังกัดดับเบิลยูเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ในวันที 20 เมษายน บีวันเอโฟร์เปิดตัวซิงเกิล "โอ.เค" และอีพีชื่อ "เล็ตส์ ฟลาย" และเปิดตัวครั้งแรกอย่างเป็นทางการในวันที่ 23 เมษายน ในรายการ "มิวสิคคอร์" ทางช่องเอ็มบีซี พิงเคอร์ตัน
อัลบั้ม "พิงเคอร์ตัน" ตั้งชื่อตามตัวละคร บีเอฟ พิงเคอร์ตัน จากอุปรากร "มาดามบัตเตอร์ฟลาย" ตัวละครที่สมรสกับหญิงชาวญี่ปุ่น มีนามว่า บัตเตอร์ฟลาย ที่เรียกเขาว่า "กะลาสีอเมริกันที่โง่เง่า ซึ่งคล้ายกับร็อกสตาร์ที่ออกทัวร์คอนเสิร์ต" โควโมรู้สึกว่าตัวละครนี้ "เป็นสัญลักษณ์อันยอดเยี่ยมสำหรับส่วนหนึ่งของผมที่ผมพยายามจะตั้งชื่อเป็นอัลบั้มชุดนี้" ส่วนชื่ออื่นที่พิจารณาเช่น "เพลย์บอย" (Playboy) และ "ไดวิงอินทูเดอะเรก" (Diving into the Wreck) ตามชื่อบทกลอนของเอเดรียน ริช) ซีซันไฟฟ์
ซีซันไฟฟ์ (Season Five) คือกลุ่มดนตรีจากค่าย มีเรคคอร์ดส ปัจจุบันวงมีสมาชิก 4 คน ซึ่งเป็นเพื่อนเรียนที่ โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย เป็นมาด้วยกันตั้งแต่สมัยประถมศึกษาปีที่ 11 ซีซันไฟฟ์ได้มีผลงานครั้งแรกกับ Einstein by Matching Group โดยมีแม็ก จาก Acappella 7 เป็นโปรดิวเซอร์ หลังจากนั้นมีเพลง พูดไม่คิด ซึ่งได้ Fuckling Hero มาร่วมงานด้วยโดยมี เหมือนเพชร อำมะระ หรือ โจ แพนเค้ก เป็นโปรดิวเซอร์ให้ ปัจจุบัน Season Five ได้สังกัดค่าย มีเรคคอร์ดส โดยก่อนหน้านั้น (ค่าย วีเรคคอร์ดส) ซึ่งมีเพิ่มศักดิ์ พิสิษฐ์สังฆกร หรือโอ๊บ วงไทม์ เป็นโปรดิวเซอร์ โดยมีผลงานออกมาเช่น Event, แหลก, ราตรีร้อนรัก, กลืน, วู่วาม เป็นต้นเปรี้ยวใจ (นิโคล เทริโอ feat. 5U) เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน
เดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน () เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 8 ของวงโพรเกรสซีฟร็อคสัญชาติอังกฤษ พิงก์ ฟลอยด์ อัลบั้มได้วางจำหน่ายในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1973 ผ่านทางค่ายฮาร์เวสต์เรเคิดส์ ประกอบด้วยซิงเกิลทั้งหมด 10 แทร็ค ใช้เวลาทั้งหมด 43 นาที โดยสมาชิก 4 คนได้แก่ ได้แก่ "เดวิด กิลมอร์" ทำหน้าที่ร้องนำ มือกีตาร์ และโปรดิวเซอร์, "นิค เมสัน" ทำหน้าที่เป็นฝ่ายเทคนิค แต่งเสียงเพลง, "โรเจอร์ วอเทอร์ส" มือเบสกีตาร์ นักร้องประสานเสียง และ"ริชาร์ด ไรท์" มือคีย์บอร์ด/ร้องประสานเสียง อัลบั้มได้ถ่ายทอดธีมเกี่ยวกับการพิพาท (Conflict), ความโลภ (Greed), ช่วงเวลา (Time) และปัญหาทางสภาพจิต (Mental illness) โดยได้รับแนวความคิดขึ้นจากช่วงบันทึกเสียงแรกๆของวง รวมถึงการแสดงสดต่างๆที่ผ่านมา ซึ่งโดยหลักแล้วมาจาก ซิด บาร์เร็ตต์ หัวหน้าวง ที่ได้ป่วยทางสภาพจิตจนออกจากวงไปในปี ค.ศ. 1968 อัลบั้มได้นำเสนอรูปแบบทางดนตรึใหม่คือลดช่วงบรรเลงขยายทางดนตรีลง ซึ่งแตกต่างจากอัลบั้มนี้ที่เน้นนำเสนอท่อนขยาย คอนเสิร์ตไลฟ์เอท
การแสดงที่มีชื่อเสียงที่สุดของ "ไลฟ์เอท" คือการกลับมารวมตัวของสมาชิกดั้งเดิมของพิงค์ ฟลอยด์ เป็นครั้งแรกในรอบ 24 ปี หลังจากที่สมาชิก 3 คน คือ เดวิด กิลมอร์, นิค เมสัน และริค ไรต์ บาดหมางกับโรเจอร์ วอเทอร์ส การแสดงชุดนี้เป็นการแสดงชุดก่อนสุดท้ายของวันที่ 2 กรกฎาคม 2548 ที่ลอนดอน  ลักอ็องเซียล
พังค์อองเชียล (P'UNK~EN~CIEL (2004~)) เป็นวงดนตรีพังค์ร็อก ที่จัดขึ้นภายหลังจากที่ลักอ็องเซียลหยุดการทำงาน เนื่องจากสมาชิกวงได้แยกย้ายไปทำงานโซโลและเก็บเกี่ยวประสบการณ์มากขึ้น โดยมีจุดมุ่งหมาย คือ เพื่อพัฒนาทักษะทางดนตรีของสมาชิกให้มีเพิ่มมากขึ้น วงเริ่มขึ้นอย่างไม่เป็นทางการ โดยการแทรกเพลง "มิลกี้ เวย์" (milky way) เข้ามาในซิงเกิล "จิยู เอะ โนะ โชไต" (自由への招待) ด้วยการออกซิงเกิลคู่ (double side single) ชื่อ "Round and Round 2005" ในแผ่นเดียวกันกับ ซิงเกิลของลักอ็องเซียล ชื่อ "Killing Me" โดยได้มีการยอมรับบุคคลภายนอกมาร่วมวงคือ ซายากะ อาโอกิ () ในฐานะ พังค์ อาโอกิ (P'UNK 青木) และเริ่มการแสดงสดของวงทางโทรทัศน์ และ งานแสดงร่วมกับศิลปินอื่น ๆ ในงาน เท็งกะ ซัง แดนเจอร์ ทรี (天嘉-参- DANGER III) ซึ่งจัดขึ้นบริษัทสังกัดเก่า แดนเจอร์ ครู อินซ์ (DANGER CRUE INC.)
ดาร์คอองเชียล (D'ARK~EN~CIEL (1996-1997)) เป็นวงดนตรีเฮฟวี่เมทัลร็อกที่จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นการให้ความสนุกกับผู้ชมในขณะดูการแสดงสด ไม่มีการประกาศการจัดตั้งวงอย่างเป็นทางการ มีเพลงที่อัดและนำมาแทรกไว้ในลักษณะเพลงเดียวติดต่อกัน ใช้ชื่อเหมือนชื่อวงคือดาร์คอองเชียล เป็นเพลงเสริมในซิงเกิล (c/w song) ของลักอ็องเซียล คือซิงเกิล "the Fourth Avenue Cafe" ซึ่งไม่สามารถวางแผงได้ในปี ค.ศ. 1997 จนกระทั่งปี ค.ศ. 2006 ได้มาการนำซิงเกิลนี้มาวางแผงได้อีกครั้งหนึ่ง เพลงของวงนี้จึงสามารถเปิดเผยสู่สาธารณชนอย่างเป็นทางการในปีนั้นเอง
KIOTO (ปี ค.ศ. 1995) เป็นวงดนตรีร็อก ที่จัดตั้งขึ้นเพื่อเป็นการให้ความสนุกกับผู้ชมในขณะดูการแสดงสด ด้วยสาเหตุที่ tetsu เป็นเพื่อนกับ ชิเงะรุ โจชิมะ () หัวหน้าวงดนตรีเพลงป๊อปญี่ปุ่นชื่อ TOKIO และชื่นชอบในการร้องเพลง จึงนำเพลงของวงนี้มาเล่นในแนวของวงตัวเอง และตั้งชื่อวงเป็นคำผวนของชื่อวงเจ้าของเพลง กังฟูแพนด้า (แฟรนไชส์)
โป แพนด้าตัวใหญ่เพศชาย ที่มีความฝันว่าจะได้เข้ารวมชมการประลองเจ้ายุทธจักรและรักวิชากังฟู ผู้มาจากแดนไกล ปรมจารย์ ฃิฟู ผู้ฝึกสอน 5 จอมยุทธ ไทเกรส นางพยัคฆ์ ,เครน กระเรียน,แมนทิส ตั๊กแตน,ไวเปอร์ อสรพิษ และมังกี้ วานร แต่ก่อนที่พวกเขาจะไหวตัวทัน ไต้ลุง เสือดาวหิมะจอมโฉด ที่คิดแค้นใช้วิชาที่อาจารย์ชิฟูเป็นผู้สอนวิทยายุทธ์ให้ได้หลุดออกจากคุกหลวงและกลับมาแก้แค้น จึงเป็นหน้าที่ของโป กังฟูแพนด้าที่จะปกป้องทุกคนจากภยันตรายที่จะมาเยือน เขาจะทำความฝันที่อยากเป็นจอมยุทธกังฟูให้เป็นจริงได้หรือไม่ อาจารย์ชิฟู จะยอมรับเป็นศิษย์ได้อย่างไร โปรดติดตาม ซิลลี่ ฟูลส์
ในช่วงปี พ.ศ. 2557 สมาชิกของวงได้ผลิตรายการทีวีชื่อ Rock Rider เป็นรายการเกี่ยวกับเพลงร็อคและการท่องเที่ยวด้วยรถบิ๊กไบค์ ต่อมา วง ซิลลี่ ฟูลส์, วง แอร์บอร์น และ เอกรัตน์ วงศ์ฉลาด หรือ แด็ก อดีตนักร้องนำวงบิ๊กแอส ร่วมกันก่อตั้งโครงการ Rock Rider เพื่อผลิตเพลงและทัวร์คอนเสิร์ต และในวันที่ 1 ธันวาคม ปีเดียวกัน Silly Fools ได้ออกซิงเกิลใหม่เป็นเนื้อร้องภาษาอังกฤษเพลงที่ 6 ชื่อว่า Standing Tall  พิง ลำพระเพลิง
พิง ลำพระเพลิง คือฉายา หรือนามปากกาของ ภูพิงค์ พังสอาด นักเขียน นักแสดงและผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้มีอารมณ์ขันแต่ชีวิตจริงของ พิง ทำมาแล้วหลายอย่าง ตั้งแต่คนนำเสียงปรบมือให้กับรายการเกมโชว์, นักแสดงละครใบ้ในฐานะปรัศนีย์ประจำรายการเกมโชว์, ฝ่ายอาร์ทในโรงงานขนม, เขียนบทภาพยนตร์-ละคร, ผู้กำกับการแสดง หรือแม้กระทั่งเป็นพนักงานล้างจานในประเทศสหรัฐอเมริกา วิชัย ปุญญะยันต์
หลังจากอยู่กับวง "SILVER SAND" ได้สิบกว่าปี ทางวงก็ถึงจุดอิ่มตัว ต้องแยกย้ายกันออกไปทำมาหากิน วิชัยก็ชวน อ.วิรัช ทำวงดนตรีต่อ โดยวง ๆ นั้นก็คือ วง "พิงค์แพนเตอร์" นั่นเอง คนที่ตั้งชื่อวงให้ก็คือ มาโนช บินอุมา มือเบสคนปัจจุบันของวง โดยตั้งจากปีเกิดของวิชัย ที่เกิดปีเสือ อ.วิรัช ร่วมวงอยู่ด้วยไม่กี่เดือน ก็แยกตัว ออกไปเป็นอาจารย์สอนที่โรงเรียนสยามกลการ ฮังไก
สมาชิกของฮังไกมีภูมิหลังที่หลากหลาย หัวหน้าวงอย่างยิลชิเองเคยเป็นหัวหน้าวงแนวพังก์ร็อกชื่อว่า T9. ประสบการณ์ของสมาชิกแต่ละคนได้นำไปสู่ความเป็นเอกลักษณ์ในการนำดนตรีพื้นบ้านมาบรรเลงร่วมกับดนตรีที่ได้รับความนิยม ในการสัมภาษณ์กับ Spinner ยิลชิได้กล่าวว่าวงของเขาได้รับอิทธิพลจากศิลปินร็อกตะวันตกหลายวง เช่น "พิงก์ ฟลอยด์, เรดิโอเฮด, เรจอะเกนสต์เดอะแมชชีน, ซีเครทแมชีนส์, อิเล็กทราเลน และ นีล ไดอะมอนด์…" โดยพวกเขาต่างก็มีอิทธิพลอย่างมากต่อวง ขณะเดียวกัน แต่ละเพลงของฮังไกต่างก็มีเสียงของเครื่องดนตรีพื้นบ้านของมองโกเลียอย่างทปชูรและโมรินคูร นอกจากนี้ทางวงเองก็ได้นำเครื่องดนตรีที่มีผู้รู้จักน้อยกว่าเช่นกัน ลอสท์โพรเฟ็ทส์
วันที่ 19 มิถุนายน 2005 ไมค์ ชิปลิน มือกลองผู้ร่วมก่อตั้งวงออกได้จากวง และย้ายไปอยู่วงใหม่ ที่ชื่อ ดิ อันซัง (The Unsung) เขายังเปิดสตูดิโอเป็นของตัวเองสำหรับนักดนตรีหน้าใหม่ที่อยากจะก่อตั้งวงของตัวเองอีกด้วย ถึงไมค์จะออกจากวงไป แต่ลอสท์โพรเฟ็ทส์ก็ยังคงเดินหน้าผลิตผลงานต่อไป 
หลังกลับจากการทัวร์คอนเสิร์ต พวกเขาก็ดำเนินการอัดอัลบั้มชุดใหม่ โดยมีเด็กหนุ่มวัยเพียง 17 ปี อิแลน รูบิน มาเป็นมือกลองคนใหม่ของวง และอัลบั้มที่ 3 Liberation Transmission ก็ได้เปิดตัวที่อันดับ Top 5 ในอันดับเพลงในสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นอัลบั้มที่แสดงถึงวิวัฒนาการทางดนตรีของวงที่เติบโตขึ้นมาก แนวเพลงยังคงความมันสะใจ ไม่แพ้สองอัลบั้มแรก ถึงแม้จะได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์จากเหล่าสาวกในหลายแง่ถึงแนวดนตรีที่ดูจะเบาลงจากเดิม แต่ก็ยังคงเป็นที่นิยมอย่างมาก โดยอัลบั้มนี้ได้โปรดิวเซอร์ชื่อดังอย่าง บ็อบ ร็อก (Bob Rock) (Metallica, Bon Jovi และ Motley Crue) มาช่วยโปรดิวซ์ผลงานในอัลบั้มนี้ 
และหน้าปกอลับั้มใหม่นี้ยังนำคำพูดติดปากจากเนื้อเพลง Burn Burn ในอัลบั้มที่แล้ว (Start Something) ที่ร้องกันเป็นท่อนขึ้นชื่อของเพลงว่า (Burn Burn) "For us, for them, for you" มาแปลเป็นภาษาละตินว่า "Nobis, Pro Lemma, Vobis" ใช้เป็นคำขวัญของสัญลักษณ์ในอัลบั้มใหม่นี้อีกด้วย 
โดยอัลบั้มใหม่นี้ได้ส่งซิงเกิล Rooftop ออกมาเป็นผลงานแรกก่อนที่อัลบั้มจะวางแผง และในมิวสิก วิดีโอ ลอสท์โพรเฟ็ทส์ก็ได้ร่วมงานกับ โจโน ในบทนักแสดงประกอบวิดีโอ
และในงานประกาศผลเคอร์แรง! อวอร์ด ปี 2006 ลอสท์โพรเฟ็ทส์ก็ได้คว้ารางวัล "อัลบั้มยอดเยี่ยม" และ "วงยอดเยี่ยมแห่งราชอาณาจักรอังกฤษ" เป็นเครื่องพิสูจน์ถึงความยอดเยี่ยมและความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ทางดนตรีของพวกเขา
ลอสท์โพรเฟ็ทส์จะแสดงในงานเทศกาลเพลง "ฟูล พอนตี้" ที่เวลส์ ในวันที่ 26 พฤษภาคมปีนี้ โดยร่วมแสดงกับ วงอเมริกันอย่างเทคกิง แบค ซันเดย์ และ เอเดน หิน เหล็ก ไฟ
ในปี พ.ศ. 2548 หิน เหล็ก ไฟ ได้กลับมาทำอัลบั้มอีกครั้ง โดยมีปิงปอง ดำรงสิทธิ์ ศรีนาค จากวง ไฮ-ร็อก รับหน้าที่มือกลองเช่นเดียวกับเดอะ ซันชุดที่ผ่านมา และเพิ่มสมาชิกใหม่เข้ามาอีก คือ หมู ประทีป วรภัทร์ ในตำแหน่งคีย์บอร์ด และออกอัลบั้มเป็นชุดที่ 3 วางแผงอัลบั้มวันแรกในวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 ใช้ชื่อชุดว่า Never Say Die มีเพลงที่ได้รับความนิยมคือ ศรัทธา  มาร์ค ลิงคัส
มาร์ค ลิงคัส (Mark Linkous) เกิดวันที่ 9 กันยายน ค.ศ.1962 เสียชีวิต 6 มีนาคม ค.ศ.2010 เคยเป็นนักร้อง,นักเขียนเพลง,นักดนตรีและเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปในบทบาทของวงสปาร์กเกิลฮอร์ส ทั้งนี้มาร์คยังเป็นที่รู้จักจากการร่วมงานกับศิลปินที่มีชื่อเสียงหลายๆคน อาทิเช่น ทอม เวทส์,แดเนียล จอนสตัน,เรดิโอเฮด,แบล็ค ฟรานซิส,จูเลียน คาซาบลังกา,นินา เพอร์ซัน,เดวิด ลินช์,เดนเจอรัสเมาส์,เซจ ฟรานซิส
ลิงคัสเคยเป็นสมาชิคของวงแดนซิง ฮูดส์ วงอินดี้ยุค80 พวกเขาได้ย้ายจากเวอร์จิเนีย เมืองบ้านเกิดไปสู่นิวยอร์กซิตี้และต่อมา เมืองลอสแอนเจลิสด้วยความหวังว่าจะประสพความสำเร็จในวงกว้าง ในปีค.ศ.1988 วงของเขาไม่ประสพความสำเร็จในการทำสัญญากับค่ายใหญ่ พวกเขายุบวงและมาร์คเดินทางกลับเวอร์จิเนีย ที่ที่เขาเริ่มต้นเขียนเพลงภาพใต้ชื่อวงต่างๆกันไป
ในปี 1995 ลิงคัสได้ก่อตั้งวง สปาร์คเกิลฮอร์ส Sparklehorse วงที่เขาเป็นสมาชิคถาวรเพียงผู้เดียว วงนี้ได้ออกอัลบั้มเพียงสี่อัลบั้ม แต่ทุกๆอัลบั้มของเขาได้รับความชื่นชมเป็นอย่างดีจากผู้ฟังและนักวิจารณ์ อัลบั้มที่ออกกับค่าย Capital Records ได้แก่ Vivadixiesubmarinetransmissionplot, Good Morning Spider,It's a Wonderful Life และจากค่าย Astralwerks records อัลบั้ม Dreamt for Light Years in the Belly of a Mountain 
ในช่วงสุดท้ายของเขา ลิงคัสใช้ชีวิตอยู่ใน Hayesville,North Carolina ที่ที่เขาก่อตั้ง Static Kingstudio ในวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ.2010 เขาฆ่าตัวตายในเมือง Knoxville, Tennessee พิงก์บลอสซัม
พิงก์บลอสซัม เป็นมินิอัลบัมที่สี่ของวงเอพิงก์ ซึ่งปล่อยออกมาวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2557 โดยมีเพลงไตเติลชื่อ "มิสเตอร์ชวู" เป็นเพลงโปรโมตของมินิอัลบัมนี้ มิค โฟลีย์
หลังจากนั้น 3 ปี ก็ย้ายไปอยู่ ECW ก่อนที่จะเซ็นสัญญากับ WWF ในปี 1996 ในนามของ แมนไคนด์ และก็มีเรื่องอยู่กับ ดิอันเดอร์เทเกอร์ และมีจุดๆหนึ่งที่ทำให้ WWF และคนดูทุกๆคนนับถือและยอมรับในความเป็นนักมวยปล้ำของเขา ในศึก คิงออฟเดอะริง ปี 1998 แมนไคนด์ ได้เจอกับ ดิอันเดอร์เทเกอร์ ในแมตช์ เฮลอินเอเซล และเขาก็ได้ถูกเหวี่ยงลงมาจากบนสุดของกรงเหล็กลงมากระแทกกับโต๊ะผู้บรรยายพัง จนเจ็บซี่โครงและไหล่ แต่เขาก็ยังไม่ยอม ยังจะเข้าไปสู้ และครั้งที่ 2 ก็โดนท่า โชคสแลม ลงมาบนเวทีข้างล่างอีก แต่ก็ยังใจแข็งสู้ต่อ ซึ่งทำให้ทุกๆคนเลื่อมใสในสปีริตการเป็นนักมวยปล้ำของโฟลีย์ ตั้งแต่นั้นมา หลังจากนั้นก็พักการปล้ำไปนานและกลับมาในนามของ ดู๊ด เลิฟ ซึ่งเป็นคนที่ชอบแต่งตัวหลายบุคลิก และกลายมาเป็น แคคตัส แจ็ค สุดท้ายก็กลายมาเป็น แมนไคนด์ และจับคู่กับเดอะร็อก ได้คว้าแชมป์แท็กทีม 8 สมัย แชมป์โลกอีก 3 สมัย จากนั้นก็มีเรื่องกับทริปเปิลเอช และก็แพ้ไปในปี 1999 ต่อมาโฟลีย์ ได้ย้ายไปสังกัดอยู่สมาคม TNA จนถึงปี 2011 โฟลีย์ได้กลับมา WWE อีกครั้ง ในรอว์ วันที่ 14 พฤศจิกายน 2011 พิคาชู
ซีรีส์โปเกมอนเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1996 พัฒนาโดยเกมฟรีก และจำหน่ายโดยนินเทนโด และนำเสนอสิ่งมีชีวิตหลากหลายสายพันธุ์ เรียกว่า "โปเกมอน" ผู้เล่น หรือ "เทรนเนอร์" สามารถจับมาเลี้ยง ฝึกฝน และใช้ต่อสู้กับโปเกมอนของคนอื่น หรือมีปฏิสัมพันธ์กับโลกของเกม[2][3] พิคาชูเป็นหนึ่งในโปเกมอนที่ออกแบบหลายครั้งโดยทีมพัฒนาตัวละครของบริษัทเกมฟรีก ศิลปินชื่อ อะสึโกะ นิชิดะ เป็นบุคคลหลักที่ออกแบบพิคาชู[4][5] ซึ่งต่อมาได้ตรวจทานโดยเค็น ซุงิโมะริ[6][7] จากคำกล่าวของผู้ผลิตซีรีส์ ซาโตชิ ทะจิริ ชื่อมาจากเสียงภาษาญี่ปุ่นสองเสียงผสมกัน ระหว่าง pika เสียงของประกายไฟฟ้า และ chu เสียงร้องของหนู[8] แม้ว่าที่มาของชื่อเป็นเช่นนั้น แต่นิชิดะออกแบบพิคาชูรุ่นที่ 1 อ้างอิงกระรอก โดยเฉพาะแก้ม[9] จูนิชิ มาซุดะ นักพัฒนากล่าวว่า ชื่อของพิคาชูเป็นหนึ่งในโปเกมอนที่สร้างยากที่สุด เนื่องจากเขาพยายามทำให้ดึงดูดทั้งผู้ชมชาวญี่ปุ่นและชาวอเมริกัน[10] พิงก์ฟลอยด์
และภายหลังทำอัลบั้ม The Final Cut ในปี ค.ศ. 1983 Roger Waters ก็ประกาศลาออกจากวง จึงทำให้วงเหลือสมาชิกเพียงแค่ 3 คน คือ David Gilmour,Nick Mason, Rick Wright มิค โฟลีย์
ในรอว์ 29 ตุลาคม 2012 โฟลีย์ออกมาเปิดคลิปฉากจบของแมตช์ชิงแชมป์ WWE ในเฮลอินเอเซล เป็นภาพซีเอ็ม พังก์โดนไรแบ็กจับใส่ Shell Shock บนกรงเหล็กเฮลอินเอเซล ทางด้านพังก์โต้กลับว่าครั้งสุดท้ายที่เราได้เห็นโฟลีย์ ก็คือโฟลีย์นั้นลงไปนอนกับพื้นเพราะโดนฉันเตะโฟลีย์ บอกว่าคืนนี้ไม่ได้ออกมาและบอกว่าเขาได้ให้ตัวเลือกกับพังก์ไป เมื่อเดือนก่อนว่า พังก์จะเลือกที่จะเป็นตำนานหรือเป็นแค่พวกไล่เก็บสถิติไปวันๆ ซึ่งพังก์คงลืมไป พังก์ก็พูดแขวะแฟนๆ ก่อนจะโม้อีกรอบว่าตัวเองเป็นแชมป์มา 344 วันแล้ว พังก์บอกว่าดูเหมือนโฟลีย์จะต้องการบางอย่าง พังก์เสนอแมตช์แทกทีม 5 ต่อ 5 ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2012) ทีมของพังก์ ปะทะ ทีมของโฟลีย์ และ โฟลีย์ ตอบรับคำท้าของพังก์ ทันใดนั้นเองเพลงเปิดตัวของไรแบ็กก็ดังขึ้น ไรแบ็กขึ้นมาบนเวที ทำให้พังก์กับเฮเมนหนีไป คืนเดียวกันพังก์ออกมาประกาศลูกทีมของพวกเขาคือ เดอะมิซ, โคดี โรดส์, แดเมียน แซนดาว และอัลเบร์โต เดล รีโอ ส่วนโฟลีย์ก็ออกมาประกาศสมาชิกในทีมคือ โคฟี คิงส์ตัน, แดเนียล ไบรอัน, เคน และแรนดี ออร์ตัน พังก์บอกจะกำจัดทุกคนออกไปจากแมตช์ เหลือไว้แต่โฟลีย์ แล้วจะได้สั่งสอนมันอย่างเมามันส์ แต่โฟลีย์บอกว่าเขาไม่ได้เข้าร่วมด้วยหรอก คนที่5 ของทีมเขาคือไรแบ็ก แล้วทุกคนก็ตีกันมั่วไปหมด พังก์รีบหนีกลับไปก่อน ปล่อยให้ลูกทีมโดนอัดอยู่บนเวที ต่อมาได้เปลี่ยนให้ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์เป็นกัปตันทีมแทนพังก์ ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ ทีมของโฟลีย์ได้แพ้ให้กับทีมของซิกก์เลอร์ ในปี 2013 โฟลีย์ได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในเดือนกรกฎาคม 2016 ถึงมีนาคม 2017 โฟลีย์ได้รับตำแหน่งเป็นผู้จัดการทั่วไปของรอว์จากการแต่งตั้งโดยสเตฟานี แม็กแมน เปี่ยมปีติ หัถกิจโกศล
หลังจากที่หมดสัญญาทางค่ายแกรมมี่ ก็ได้เข้ามาเป็นศิลปินในสังกัดบั๊คทาวน์ เร็คคอร์ด ในเครืออาร์เอส โดยออกอัลบั้มเดี่ยว 1 ชุดด้วยกันคืออัลบั้ม NINK (พ.ศ. 2547) ต่อด้วยอัลบั้มพิเศษร่วมกับ แซนดร้า แมฟโร ภายใต้ชื่อ Sandra & Nink คืออัลบั้ม Heart 2 Heart โทรหากันหน่อย พิงก์ฟลอยด์
- Pink Floyd News Resource. - A large collection of fan sites, news resources and other external links, updated regularly. ฟลูต
กลุ่มหลัก ๆ ของฟลุตประกอบไปด้วย ปิคโคโล คอนเสิร์ทฟลุต อัลโตฟลุต เบสฟลุต คอนทราเบสฟลุต ซึ่งแต่ละชนิดจะมีช่วงของเสียงแตกต่างกัน ปิคโคโลจะมีเสียงสูงกว่าฟลูต ไป 1 คู่แปด แต่การเขียนโน้ตจะเขียนเช่นเดียวกับคอนเสิร์ตฟลูต อัลโตฟลูตจะให้เสียง G (โซ) ซึ่งต่ำกว่า C (โด) กลาง เสียงสูงที่สุดที่อัลโตฟลูตจะเล่นได้คือ G (โซสูง) อยู่บนเสี้นที่ 4 เหนือบรรทัด 5 เส้น เบสฟลูตจะให้เสียงต่ำกว่าคอนเสิร์ตฟลูตอยู่ 1 คู่แปด เป็นฟลูตที่ไม่ค่อยถูกนำมาเล่น มีทั้ง ฟลูตเสียงสูง ที่ให้เสียง G (โซ) ที่ให้เสียงสูงกว่า อัลโตฟลูตอยู่ 1 คู่แปด, โซปราโนฟลูต, เทเนอร์ฟลูต ฯลฯ
โดยฟลูตที่มีขนาดแตกต่างจาก ฟลูต และ ปิคโคโล บางครั้งจะถูกเรียกว่า ฮาร์โมนีฟลูต สตรีทฟังก์โรลเลอร์ส
ในปี 2551 Street Funk Rollers กลับมาอีกครั้งพร้อมอัลบั้มใหม่ “IV” (โฟร์) งานเพลงชุดที่ 4 ที่ยังคงแนวทางดนตรีร็อคยุค 70 ที่เข้มข้นและหนักแน่นเหมือนเดิม การกลับมาครั้งนี้แม้จะมีการเปลี่ยนแปลงสมาชิกไปบ้างแต่ก็ยังคงนำโดย “โอ๊ต – อรรถพงศ์ บุญเสริมทรัพย์” มือกีต้าร์และนักร้องนำซึ่งเป็นแกนนำของวง ร่วมด้วย “นะ” มือเบสที่ร่วมงานกับวงมาตั้งแต่ชุด “UFO” ซึ่งกลับ มารวมตัวอีกครั้ง หลังจากช่วงที่ผ่านมา “นะ” ได้ร่วมงานกับวงและโปรเจกต์ต่างๆมากมาย (หนึ่งในนั้นก็คือวงกรุงเทพ มาราธอน นั่นเอง) และอีก 1 สมาชิกใหม่ที่เข้ามาร่วมงานในชุดนี้ก็คือ “โน้ต” มือกลองรุ่นใหม่ฝีมือดี ที่เข้าเติมเต็มแทนมือกลองคนเดิมที่แยกตัวออกไป 
ในอัลบั้ม “IV” ชุดนี้ “โอ๊ต” ยังคงรับหน้าที่หลักในการแต่งเพลง, บันทึกเสียง และโปรดิวซ์ผลงานทั้งหมดด้วยตัวเองเหมือนในอัลบั้มที่ผ่านมา จึงทำให้ซาวนด์ดนตรียังคงความต่อเนื่องและเอกลักษณ์ในแบบของไว้อย่างครบเครื่อง
ระยะเวลา 10 กว่าปีที่ผ่านมาไม่ได้ทำให้แนวเพลงหรืออุดมการณ์ทางดนตรีของพวกเขาเปลี่ยนไปแม้แต่น้อย Street Funk Rollers ยังคงสร้างสรรค์บทเพลงในแบบฉบับเฉพาะตัว โดยไม่อิงกระแสใดๆทั้งสิ้น และที่สำคัญพวกเขายังแสดงให้เห็นถึงความจัดเจนในแนวทางดนตรีของตัวเองอีกด้วย ฟิล คอลลินส์
แต่แล้วในปีค.ศ. 1974 ปีเตอร์ แกเบรียล (Peter Gabriel)นักร้องนำได้ลาออกจากวง ทางวงจึงหานักร้องใหม่ ได้ทำการออดิชั่น 400คน ไม่เข้าตาสมาชิกในวงเลยแม้แต่น้อย ฟิล คอลลินส์จึงขอลองทดสอบดู ปรากฏว่าสมาชิกในวงถึงกับตะลึง ฟิล คอลลินส์จึงได้เป็นนักร้องนำแทนปีเตอร์ แกเบรียล และเป็นมือกลองควบคู่ไปด้วย ซึ่งก็ยังคงทำหน้าที่ได้ดีอยู่เช่นเดิม แม้ว่าจะต้องตีกลองไปด้วยร้องไปด้วยก็ตาม  พิมพ์ลักษณ์ กมลเพชร
ภายหลังได้รวมกลุ่มวงดนตรีกับเพื่อนๆ ในชื่อ "วีนัส บัตเตอร์ฟลาย (Venus Butterfly)" ภายใต้สังกัดเลิฟอีส ก่อนจะย้ายเข้าสังกัดสไปซีดิสก์ เป็นวงดนตรีหญิงล้วน แนวร็อกพังค์อินดี้ร็อก ประกอบสมาชิกทั้งหมด 5 คน คือ โหน่ง, เหน่ง, เคธี่, ตาล และอ๋อม โดยพิมลักษณ์ เป็นนักร้องนำของวง และทางวงดนตรียังได้โกอินเตอร์ ออกซิงเกิลในต่างประเทศอีกด้วย เชสเตอร์ เบนนิงตัน
เชสเตอร์ทำหน้าที่หลักเป็นนักร้องนำของลิงคินพาร์ก แต่บางครั้งก็แบ่งหน้าที่ให้กับไมค์ ชิโนะดะ "ออลมิวสิกไกด์" ได้อธิบายถึงเสียงร้องของเชสเตอร์ว่าเป็น "เสียงแหลมสูง" และ "เร้าอารมณ์" ซึ่งตรงกันข้ามกับแนวฮิปฮอปของไมค์ นอกจากนี้ ทั้งสองคนยังได้มีส่วนร่วมในการประพันธ์คำร้องในหลาย ๆ เพลงของวงจนถึงปัจจุบัน
เบนนิงตันเสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 ร่างของเขาถูกพบเมื่อเวลาประมาณ 9 นาฬิกา (ตามเวลาในท้องถิ่น) ที่บ้านพักส่วนตัวของตนเองใกล้กับลอสแอนเจลิส ซึ่งเบื้องต้นสันนิษฐานว่าเป็นการฆ่าตัวตายด้วยการแขวนคอ สาเหตุในการแขวนคอของเบนนิงตันคาดว่าน่าจะมาจากอาการ โรคซึมเศร้า ที่เบนนิงตันต่อสู้กับโรคนี้มาอย่างยาวนาน โดยต่อมา ไมค์ ชิโนะดะ สมาชิกร่วมวงได้ออกมาโพสต์ทวิตเตอร์ส่วนตัว โดยยืนยันว่าเรื่องดังกล่าวเป็นความจริง โดยการเสียชีวิตของเบนนิงตันตรงกับวันคล้ายวันเกิดครบ 53 ปี ของคริส คอร์เนลล์ เพื่อนสนิท ซึ่งเสียชีวิตด้วยลักษณะเดียวกันเมื่อสองเดือนก่อนหน้านั้น และเบนนิงตันยังเป็นพ่อทูนหัวของคริสโตเฟอร์ ลูกชายของคอร์แนลอีกด้วย ไมค์ ชิโนะดะได้บันทึกว่าเบนนิงตันนั้นจะโศกเศร้าอย่างมากเมื่อวงแสดงเพลง "One More Light" ซึ่งเขาไม่สามารถร้องเพลงจนจบได้ไม่ว่าจะเป็นการซ้อมหรือแสดงสด บิกแบง (วงดนตรีเกาหลี)
ซิงเกิลแรก Dirty Cash เพลงป็อบสนุกสนาน กลิ่นอายฮิปฮอปที่ได้โปรดิวเซอร์ชื่อดัง Andy Love (อดีตนักร้องวง Pet Shop Boys) และ Jos Jorgensen ที่มีผลงานเพลงธีม X-factor และ อเมริกาก็อดทาเลนท์ มาแต่งช่วยทำนองและเรียบเรียง เพลงนี้ จี-ดรากอน หัวหน้าวงและโค-โปรดิวเซอร์ยังได้โชว์ความสามารถในการแต่งท่อนแรพทั้งหมด ในอัลบั้ม BIGBANG VOL.1 สมาชิกแต่ละคนได้แต่งเนื้อร้องและก็มีผลงานโซโล่ของตนเอง ดิเอนด์เลสริเวอร์
ดิเอนด์เลสริเวอร์ () เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่สิบห้าของวงพิงก์ ฟลอยด์ วงร็อกจากอังกฤษ ซึ่งวางจำหน่ายในช่วงเดือนตุลาคม พ.ศ. 2557 โดยมีเดวิด กิลมอร์, มาร์ติน โกลเวอร์, แอนดี แจ็กสัน และฟิล แมนซาเนรา เป็นโปรดิวเซอร์ พิ้งค์ (วงดนตรี)
บีน - วรชาต์ เล็กวิจิตรธาดา (กลอง / ร้องนำ)  เจซี แชเซซ
ทิมเบอร์เลกและเจซี แชเซซ ได้รู้จักกันเมื่อครั้งอยู่ในมิกกี้เมาส์คลับ ได้เข้ามาเป็นนักร้องนำวงบอยแบนด์ที่ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1990 ที่ชื่อ เอ็นซิงก์ โดยได้เริ่มก่อตั้งวงในปี 1995 และเริ่มต้นอาชีพด้านดนตรีในปี 1996 ในยุโรป มีเพลงฮิตในสหรัฐอเมริกาหลังจากนั้น 2 ปี โดยออกผลงานอัลบั้มแรกในสหรัฐอเมริกาชื่ออัลบั้ม "*NSYNC" มียอดขาย 11 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา โดยมีเพลงฮิตอย่างเช่น Tearin' Up My Heart หลังจากนั้น 2 ปีพวกเขาเจอเหตุการณ์คล้าย ๆ กับวงแบ็กสตรีทบอยส์ ที่เกิดการสู้ทางด้านกฎหมายอันยาวนานเกี่ยวกับการโกงของผู้จัดการพวกเขาคือ ลู เพิร์ลแมน ในที่สุดพวกเขาก็ได้เซ็นสัญญากับไจฟ์เรคคอร์ด ออกผลงานหลังจากการรอคอยอันยาวนาน คืออัลบั้มชุด "No Strings Attached" ในเดือนมีนาคม 2000 ที่สร้างสถิติมียอดขายสัปดาห์แรกด้วยยอดขาย 2.4 ล้านชุดเร็วที่สุดในสัปดาห์แรกตลอดกาล และมีเพลงซิงเกิลอันดับ 1 อย่างเพลง It's Gonna Be Me หลังจากนั้นออกอัลบั้มที่ 3 ชื่อชุด "Celebrity" ที่สร้างสถิติอัลบั้มที่มียอดขายเร็วที่สุดเป็นอันดับ 2 ตลอดกาล ต่อมาในปี 2002 หลังจากจบทัวร์ Celebrity Tour และหลังออกซิงเกิล Girlfriend ซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม พวกเขาตัดสินใจที่จะหยุดงาน จากจุดนี้เองทิมเบอร์เลกเริ่มต้นงานการทำอัลบั้มเดี่ยวของตัวเอง หลังจากนั้นวงก็แยกย้ายกันไป ในประวัติการทำงานของวงเอ็นซิงก์พวกเขามีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ แสดงบนเวทีรางวัลออสการ์ [[โอลิมปิก รวมถึงมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 50 ล้านชุดทั่วโลก ถือเป็นวงบอยแลนด์ที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ในประวัติศาสตร์ สติวเดนต์อั๊กลี่
ต้นปี 2536 หลังจากรอยได้รับรางวัล รองชนะเลิศประกวดดนตรี ลำดับที่ 1 ของกระทรวงวิทยาศาสตร์ รอยได้ถูกชักชวนทำวงดนตรีเล่นตาม Pub ในฐานะมือกีตาร์ solo ของวง " กัลปังหา" (cover เพลงวง คาราวาน) 1 ปีกว่ากับการตระเวรเล่นย่าน บางเขน –รามอินทราฯ และเริ่มเบื่อจึงลาออกจากวง ต้นปี 2537 "รอย" ธนบดี บุ่นวรรณา ได้ก่อตั้งวงดนตรีกับเพื่อน เป็นวงดนตรี3ชิ้น เพื่อเล่นในมหาวิทยาลัยชื่อวงคือ " I Love You To Death " เล่นดนตรีแนว Hard Rock ยุค 70 โดยมี "บี" ณรงค์ฤทธิ์ กัลยา เป็นมือกลอง และ "หนึ่ง" อุสเรน งามแสง เล่นเบส
ต่อมา "เกียรติ สุริยพงศ์ เตียนสิงห์" เข้ามาแทน บี ในปีต่อมา "แกะ53" วสุธา คงสง (53 คือชื่อซอยรามคำแหงที่แกะอยู่ในขณะนั้น) ก็เข้ามาเป็นสมาชิกถาวรทำเดโมเทป เสนอ บริษัทต่าง ๆ ปลายปี 2537 ทั้งสามได้เสนอผลงานผ่านที่ Sony Music และได้ ออดิชั่นในกลางเดือน พฤศจิกายน ปีนั้น เกียรติ ลาออกจากวงกระทันหันโดยไม่ทราบสาเหตุ ทางวงได้รับคำแนะนำจาก หนึ่ง อุสเรน งามแสง ซึ่งขณะนั้นเป็นหัวหน้าวง "NO FATE" ว่ามีมือกลองชั้นดีคนหนึ่ง นั่นคือ สอวอชิงตัน (สมศักด์ กลิ่นศรีสุข) 15 ธันวาคม SONY MUSIC Thailand ติดต่อกลับมาเพื่อคุยเรื่องสัญญา ทางวงเซ็นสัญญากับ SONY MUSIC ในวันที่ 26 มกราคม ปี 2538 และเปลี่ยนชื่อวงมาเป็น HEART BREAK KID ก่อนที่จะเปลี่ยนอย่างเป็นทางการในปี 2539 มาเป็น Students-ugly จนถึงปัจจุบัน รอยให้เหตุผลว่า ซื่อมันน่าจะเป็น PUNK ROCK ที่สุด 3 เพลงที่ใช้ในการออดิชั่นวันนั้นคือ 1.เพลง อย่าซ้อมฉัน (ปัจจุบันเนื้อเพลงได้ผ่านการแก้ไขจนเป็นเพลง ผมเกลียดปืนที่อยู่ในมือคุณ) 2.เพลง ทุเรศ และ 3.เพลง Heart Shape Box ของ Nirvana
ผลงานชุดแรก ถูกวางจำหน่ายในเดือน พฤศจิกายน ปี 2539 โดยมี ป้าง - นครินทร์ กิ่งศักดิ์ เป็น โปรดิวเซอร์ ใช้นามแฝงในขณะนั้นว่า "กระยาสาทร" เฟรนด์ (วงดนตรี)
เฟรนด์ () เป็นกลุ่มศิลปินไทย แนวเพลงป็อป ประกอบด้วยสมาชิก บิ๊ก - ภุชิสสะ ธนพัฒน์, ไผ่ – พาทิศ พิสิฐกุล, น้ำ - รพีภัทร เอกพันธ์กุล และ อู๋ – นวพล ภูวดล มีผลงานอัลบั้มชุดแรกคือ Friend พิงเคอร์ตัน
พิงเคอร์ตัน () เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ของวงอัลเทอร์เนทีฟร็อกอเมริกัน วงวีเซอร์ ออกขายเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1996 กับค่ายดีจีซีเรเคิดส์ เดิมทีวางแผนว่าจะทำอัลบั้มธีมอวกาศแนวร็อกโอเปรา โดยจะใช้ชื่ออัลบั้มว่า "ซองส์ฟรอมเดอะแบล็กโฮล" ("Songs from the Black Hole") วงบันทึกเสียงอัลบั้มนี้ในขณะที่ นักร้อง/มือกีตาร์ ของวง ริเวอส์ โควโม กำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เพลงส่วนใหญ่ประพันธ์โดยโควโม เพื่อให้ได้เสียงแบบสด ๆ วงตัดสินใจไม่จ้างโปรดิวเซอร์ในอัลบั้มชุดนี้ โพรเกรสส์ (อัลบั้มเทกแดต)
Progress เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่หกของวงบอยแบนด์อังกฤษเทกแดท วันที่ 15 กรกฎาคม 2010 ร็อบบี วิลเลียมส์ได้กลับมาอยู่ในวง ทำให้เทก แดท มีสมาชิกครบ 5 คนอีกครั้ง โดยทางวงได้ออกอัลบั้มชุดที่หกในวันที่ 15 พฤศจิกายน โดยได้ออก 2 ซิงเกิ้ล ได้แก่ The Flood (เข้าชาร์ตในอันดับที่ 2) และ Kidz (อันดับ 28) แม้จะไม่มีซิงเกิ้ลไหนที่ขึ้นถึงอันดับ 1 เลย แต่ตัวอัลบั้มนั้นทำยอดขายได้กว่า 4 ล้านชุด อัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มที่ได้รับคำวิจารณ์ที่ดีที่สุดของวง และยังเป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดในอังกฤษประจำปี 2010 อีกด้วย ต่อมาในวันที่ 13 มิถุนายน 2011 ทางวงได้ออกอัลบั้มพิเศษ Progressed โดยเทกแดตได้ออกผลงานเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง เอ็กซ์เมน รุ่น 1 ชื่อเพลง Love Love (อันดับ 15) โดยในเวลาต่อมาได้ออกผลงานเพลงประกอบภาพยนตร์ The Three Musketeers (สามทหารเสือ ดาบทะลุจอ) ชื่อ When We Were Young (อันดับ 88) ด้วย โดยในอัลบั้มนี้ ทางวงได้ออกซิงเกิ้ลเพื่อเป็นการโปรโมตงาน Red Nose Day ประจำปี 2011 ของมูลนิธิ Comic Relief ในชื่อ Happy now (อันดับ 52) และทางวงได้ออกซิงเกิ้ลเพื่อโปรโมตการทัวร์คอนเสิร์ต Progress Live ของพวกเขาในชื่อ Eight Letters (อันดับ 176)
ทั้งนี้ เพลง SOS สามารถขึ้นไปถึงอันดับที่ 91 ในชาร์ตของอังกฤษ ทำให้เพลงนี้เป็นเพลงเดียวของวงที่สามารถขึ้นไปถึง 100 อันดับแรกของชาร์ต ทั้งๆที่ไม่ใช่ซิงเกิ้ล
ในปี 2011 เทกแดตได้รางวัลบริท อะวอร์ดสในสาขาศิลปินกลุ่มยอดเยี่ยม โดยในอัลบั้มนี้ยังได้เข้าชิงในสาขาอัลบั้มยอดเยี่ยมด้วย พิ้งค์ (วงดนตรี)
โมสต์ - ธิราพรรณ์ วชิรเดชกุล (เบส / ร้องนำ)  ลิงคินพาร์ก
ในช่วงเวลานี้ ลิงคินพาร์กได้รับเชิญให้ไปแสดงดนตรีอีกมากมาย และออกทัวร์ในเทศกาลดนตรี แฟมิลีแวลูส์ (Family Values) ออซเฟสต์ (Ozzfest) และออลโมสต์อะคูสติกคริสต์มาส (KROQ Almost Acoustic Christmas) วงได้ทำงานด้วยกันกับ เจสซิกา สกลาร์ เพื่อก่อตั้งกลุ่มแฟนคลับของวงอย่างเป็นทางการ "ลิงคินพาร์กอันเดอร์กราวด์" ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ลิงคินพาร์กยังได้ก่อตั้งทัวร์ของวงเอง พรอเจกต์เรโวลูชัน (Projekt Revolution) ซึ่งร่วมกับศิลปินที่โดดเด่นอื่น ๆ เช่น ไซเพรสส์ฮิลล์ (Cypress Hill) อะดีมา (Adema) และสนูป ด็อกก์ (Snoop Dogg) ลิงคินพาร์กได้ออกแสดงทัวร์คอนเสิร์ตมากกว่า 320 คอนเสิร์ต ประสบการณ์และการแสดงของวงนี้ได้บันทึกลงในผลงานดีวีดีแรก "แฟรตปาร์ตีแอตเดอะแพนเค้กเฟสติวัล" ซึ่งเปิดตัวในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2544 และได้ชักชวนให้ฟีนิกซ์ (Pheonix) มือกีตาร์เบสของวงกลับเข้าร่วมงานด้วยกันอีกครั้ง ในฐานะสมาชิกคนที่ 6 ของลิงคินพาร์ก (แต่ในปกผลงานชุด "ไฮบริดทีโอรี" ลงเครดิตเพียงแค่ 5 คนเท่านั้น) ลิงคินพาร์กได้เริ่มทำผลงานอัลบั้มรีมิกซ์ชุดแรก ชื่อว่า "รีแอนิเมชัน" ซึ่งจะรวมผลงานเพลงรวมถึงโบนัสแทร็กจากอัลบั้ม "ไฮบริดทีโอรี" มารีมิกซ์ "รีแอนิเมชัน" ออกจำหน่ายในวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2545 ร่วมกับศิลปินรับเชิญ ได้แก่ แบล็ก ทอต โจนาธาน เดวิส แอรอน ลูอิส และอื่น ๆ อีกมากมาย "รีแอนิเมชัน" เข้าสู่อันดับสองใน "บิลบอร์ด" 200 และมียอดจำหน่ายได้เกือบ 270,000 แผ่นภายในสัปดาห์แรก "ไฮบริดทีโอรี" ยังได้ถูกจัดอันดับใน "ยอดอัลบั้ม 100 อันดับ" ของสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา อีกด้วย หิน เหล็ก ไฟ
ต่อมาในปีเดียวกัน เกิดการเปลี่ยนแปลงสมาชิก คือ ณรงค์ ศิริสารสุนทร (รงค์) จากวง Burn และ ดิ โอฬาร โปรเจ็คต์ ได้มาทำหน้าที่เล่นเบส, สมาน ยวนเพ็ง (หมาน) จากวง 50 Miles รับหน้าที่เล่นกลอง และ จักรรินทร์ ดวงมณีรัตนชัย (ป๊อป) จากวง Force ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่มารับหน้าที่เล่นกีตาร์เพิ่มอีกหนึ่งคน โดย ทิวา สาระจูฑะ (บรรณาธิการนิตยสารสีสัน) ตั้งชื่อวงให้ว่า หิน เหล็ก ไฟ (ชื่อภาษาอังกฤษ Stone Metal Fire ตัวย่อ SMF) แบล็กพิงก์
ก่อนหน้านี้ มีข่าวลือมากมายเกี่ยวกับชื่อเกิร์ลกรุปกลุ่มใหม่ของวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ไม่ว่าจะเป็น ทีแอลซี-เอฟ, แมกนัม และเบบีมอนสเตอร์ ในปี ค.ศ. 2012 เจนนีปรากฏในวิดีโอแนะนำเด็กฝึกทางช่องวายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ในยูทูบ โดยมีคำว่า พิงก์พังก์ (Pink Punk) เป็นชื่อประชาสัมพันธ์ของกลุ่ม อย่างไรก็ตาม ชื่อเหล่านี้ไม่ได้ถูกยืนยันอย่างเป็นทางการว่าจะเป็นชื่อเกิร์ลกรุปกลุ่มใหม่นี้ จนกระทั่งวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2016 วายจีเอนเตอร์เทนเมนต์ ได้ประกาศรายชื่อสมาชิกและชื่อกลุ่มอย่างเป็นทางการว่า แบล็กพิงก์ โดยชื่อกลุ่มตัวแทนจากวายจีกล่าวว่า "แบล็กพิงก์คือความตั้งใจให้ตรงกันข้าม สีชมพูสื่อถึงความงดงาม แต่ความสวยไม่ใช่ทุกอย่าง พวกเธอเป็นทีมที่ไม่ได้มีเพียงรูปร่างหน้าตาเท่านั้น แต่ยังมากไปด้วยพรสวรรค์" นอกจากนี้ สมาชิกทุกคนต่างมีความเป็นผู้นำในแต่ละด้านได้ แบล็กพิงก์และทางวายจีจึงตัดสินใจว่าจะไม่มีหัวหน้าวง พิงก์ลัฟ
พิงก์ลัฟ เป็นมินิอัลบัมที่ห้าของวงเอพิงก์ โดยปล่อยมินิอัลบัมเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 โดยมีเพลงไตเติล "ลัฟ" (Luv) เป็นเพลงโปรโมต พิงก์ลัฟ
มินิอัลบัม "พิงก์ลัฟ" ได้ปล่อยออกมาเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 โดยเพลง "ลัฟ" สามารถทำออคิล (All Kill) สามารถทะยานขึ้นสู่อันดับ 1 ในชาร์ตเพลงของ บักส์, ไซด์เวิร์ดมิวสิค, เมลอน, เอ็มเน็ต, มังคิ3, เนเวอร์มิวสิค, โอเล่ห์และซอรีบันดา เวิลด์ โฟล์คเซน
เวิลด์ โฟล์คเซน เป็นสตูดิโออัลบั้มเดี่ยวลำดับที่ 5 ของแอ๊ด - ยืนยง โอภากุล หัวหน้าวงดนตรีเพื่อชีวิต คาราบาว โดยชุดนี้ออกมาในแนวดนตรีโฟล์ก มีนักดนตรีบรรเลงหลักในการบันทึกเสียงเพียง 1 - 2 คน อีกทั้งยังได้นักดนตรีรับเชิญ อาทิ เทียรี่ เมฆวัฒนา มาร้องร่วมในเพลง เพื่อเมืองไทย และ ทอดด์ ทองดี ที่มาช่วยแต่งและร้องท่อนภาษาอังกฤษในชุดนี้ถึง 3 เพลง คือ "ยืนยงอย่างเนลยัง", "World" และ "แสงดาว" ปิยะวัฒน์ เปี่ยมเบี้ย
มิคกี้ หรือ ปิยะวัฒน์ เปี่ยมเบี้ย เกิดเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 เป็นคนจังหวัดฉะเชิงเทรา เริ่มต้นทำงานในบริษัท แกรมมี่ เมื่อปี 2534 โดยถูกถ่ายทอดความรู้ทางดนตรีอย่างเข้มข้น ทุกกระบวนความ โดยตรงจาก เต๋อ - เรวัติ พุทธินันทน์ โดยมิคกี้อยู่เบื้องหลังความสำเร็จของศิลปินมากมาย อาทิ มอส ปฏิภาณ อัลบั้มแรก, UHT, เจ เจตริน, อ่ำ อัมรินทร์, เบิร์ด อัลบั้ม สัญญาต้องเป็นสัญญา และ ทาทา ยัง 3 อัลบั้มที่พิสูจน์ ความสำเร็จ และทำให้มิคกี้อยู่ในใจผู้ฟัง อัลบั้ม Micky ปี 2538 เพลงฮิต “อย่าให้เขารู้” “อย่าเสียดาย” “ความบังเอิญ” “เดิมพันชีวิต” อัลบั้ม Micky 2 ปี 2540 เพลงฮิต “อย่าอยู่ตรงนี้” “กลับไป” “อย่ามองฉันเป็นคนอื่น” อัลบั้ม ผู้ชายกับสายน้ำ ปี 2542 เพลง “ครึ่งใจ” และอัลบั้มแจมกับหลายศิลปินอัลบั้ม Rock for Life, On the Rock, Your Song และ Endless Love Fact Sheet ศิลปิน “Micky” อัลบั้ม “Big bro.” (บิ๊ก โบร) คอนเซ็ปต์ “สัมผัสกับดนตรีที่มีชีวิต และใช้ชีวิตให้เหมือนกับจังหวะดนตรี” แนวดนตรี หลากหลากแนว ผสมผสานอย่างลงตัว ทั้งแนวป๊อป ร็อค ลาติน (“คืนนี้ เป็นคืนของเธอ”) ตลอดจนลูกทุ่ง (เพลง “รอเธอเบอร์เก่า”) เพลง ในอัลบั้มนี้ประกอบด้วย 10 เพลงใหม่ 1. “เจ็บกว่าครั้งเดิม” เพลงช้าซึ้ง เป็นมุมมองของผู้ชายช้ำรัก ที่คราวนี้เจ็บหนักหนากว่าครั้งเดิม 2. “ขอโทษ...ฟ้าสั่งมา” เพลงป๊อปร็อค ถ่ายทอดความรู้สึกของผู้ชายที่มอบความรักให้หญิงสาวอย่างไม่มีเงื่อนไข เป็นเพราะฟ้าสั่งมา...ให้รักเธอ 3. “เสียดายไม่ได้รักเธอ” เพลงรักในรูปแบบร็อคทำนองเบาๆ เนื้อหาเกี่ยวข้องกับชายหนุ่มที่เพิ่งรู้สึกเสียดายในความรักที่จากไป 4. “สบายไปเลย” เพลงทำนองสนุกแบบโจ๊ะๆ ด้วยอารมณ์ชิลล์ๆ สบายใจในสไตล์ของ “Micky” 5. “คำสอนจากพี่ชาย” เพลงพิเศษที่ “Micky” แต่งและอุทิศให้แก่พี่เต๋อ-เรวัติ พุทธินันท์ พี่ชายที่แสนดี ซึ่งสนิทสนมและถ่ายทอดประสบการณ์ให้ “Micky” ทุกอย่างทั้งด้านดนตรีและการใช้ชีวิต จนกลายมาเป็น “Micky” ใน วันนี้ 6. “คนข่าว” เพลงเล่าเรื่อง เนื้อหาแอบแซวเหล่า“คนข่าว” และรายการเล่าข่าว ที่ทำให้ทุกคนต่างเฝ้าหน้าจอรออัปเดตข่าวคราวทุกเช้า 7. “ลุกขึ้นมาเลย” จังหวะที่เร้าใจ พร้อมเนื้อหาสร้างความหวังและพลังใจ ให้ลุกขึ้นสู้...อีกครั้ง 8. “ทางเดินแห่งฝัน” บทเพลงสร้างสรรค์ ปลุกให้ความฝันกลับคืน และพร้อมจะก้าวเดินต่อ เพื่อจุดมุ่งหมายไปสู่ดวงดาว 9. “คืนนี้เป็นคืนของเธอ” เพลงน่ารักๆ ด้วยจังหวะดนตรีลาตินแบบซัลซ่าที่ทำให้หลายคนเคลิบเคลิ้ม จนอยากร้องตามและลุกขึ้นมาเต้น 10. “รอเธอเบอร์เก่า” เพลงลูกทุ่งเนื้อหาเข้ายุคสมัย เป็นแนวเพลงที่หลายคนไม่คาดคิดว่า“Micky” จะร้องได้ แต่เสียงแสบเสน่ห์ของ “Micky” กลับเข้ากันได้ดีกับสำเนียงลูกทุ่ง จนสร้างอารมณ์ให้บทเพลงยิ่งนัก ลิตเทิล ริชาร์ด
บาทหลวง ริชาร์ด เวย์น เพนนิแมน () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ ลิตเทิล ริชาร์ด () เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักเปียโนชาวอเมริกัน เขาถือเป็นกุญแจสำคัญในการนำเพลงริธึมแอนด์บลูส์เข้ากับร็อกแอนด์โรล ในทศวรรษ 1950 เขามีผลงานเพลงดัง ตั้งแต่ปี 1955 ถึง 1957 เรื่อยมา อย่างซิงเกิล "Tutti Frutti", "Lucille" และ "Long Tall Sally" ที่ช่วยวางรากฐานให้กับดนตรีร็อกแอนด์โรล และยังมีอิทธิพลให้กับศิลปินรุ่นต่อมาในแนว อาร์แอนด์บี ร็อก และดนตรีโซล เขายังได้นำฟังก์ ให้แพร่หลายในช่วงนี้ ร่วมกับวงที่ใช้แซกโซโฟน อย่างดิอัปเซตเตอร์ส และยังเป็นอิทธิพลให้กับดนตรีแนวนี้ เขายังมีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟม ร่วมกับ 7 ศิลปิน กลุ่มแรกในปี 1986 และยังเป็น 1 ใน 4 ที่ได้รับเกียรติ (ร่วมกับเรย์ ชาร์ลส, เจมส์ บราวน์ และแฟตส์ โดมิโน) ที่ยังได้รับรางวัลผู้บุกเบิกเพลงริทึมแอนด์บลูส์ ที่ประสบความสำเร็จในช่วงชีวิต ผึ้งจดหมาย
ลาร์โก้ ลอยด์ ประธานแห่งบีไฮว์ฟ ซึ่งเคยเป็นบีมาก่อน ลอยด์มีความสนใจในความสามารถพิเศษของแลคและนิชเป็นอย่างมาก ปัจจุบันถูกไล่ออกและหันไปร่วมมือกับรีเวิร์ส นามสกุลที่ลอยด์ใช้เป็นนามสกุลของแม่ นามสกุลจริงๆของเขาคือ"บาลลอร์"และลอยด์ก็อับอายกับนามสกุลนี้มากรวมถึงสิ่งที่บาลลอร์พ่อของเขาทำ ลอยด์มีความปรารถนาที่จะแก้แค้นรุนแรงกว่าที่ลอเรนซ์และยังมีวิธีแก้แค้นที่โหดเหี้ยมกว่าด้วย มีใครบางคนในรัฐบาลที่รู้เรื่องนี้ดีจึงได้ให้ตำแหน่งประธานบีไฮฟ์กับเขาและคอยจับตาดู แต่เมื่อลอยด์ถูกไล่ออกเขาจึงได้ดำเนินแผนการของเขาอีกครั้ง ในมังงะตอนที่51ลอยด์ได้เผยตัวตนว่าเป็น"ต้นแบบ"ของ"ผู้ที่ไม่สามารถเป็นภูติได้"ทั้งหมด เพราะความสามารถในการยิงกระสุนจิตได้ตั้งแต่อายุน้อยจึงถูกจับไปทดลองโดยรวมร่างกับ"ต้นแบบอีกตัวหนึ่ง"นั่นคือแม่ของเขาเองที่ถูกรวมร่างกับต้นไม้ไปแล้วโดยที่อวัยวะภายในทั้งหมดของเขาเป็นของแม่เขาทั้งสิ้น นอกจากนี้ลอยด์ยังรู้ความลับบางอย่างของรัฐบาลที่ยังไม่เปิดเผยออกมา รวมถึงการที่เขามีความทรงจำในอาคัตสึกิอย่างสมบูรณ์ผิดกับ"ผู้ที่ไม่สามารถเป็นภูติได้"คนอื่นที่ถูกลบความทรงจำไปในการทดลอง ดิเอนด์เลสริเวอร์
หลังจากที่โรเจอร์ วอเทอร์ส หนึ่งในผู้ก่อตั้งวงออกจากวงไปใน พ.ศ. 2528 โดยกล่าวถึงวงว่า "อยู่ในภาวะถดถอย" (spent force) และพยายามใช้กลไกเพื่อยุบวงแต่ไม่สำเร็จ เดวิด กิลมอร์ มือกีตาร์จึงต้องเป็นผู้นำวงซึ่งในขณะนั้นยังมีนิก เมสัน ซึ่งเป็นมือกลองอยู่ แม้มือคีย์บอร์ดคือริชาร์ด ไวร์ทถูกขับออกจากวงไม่นานหลังจากได้บันทึกเสียงอัลบั้มเดอะวอล ไวร์ทได้รับเชิญจากกิลมอร์และเมสัให้กลับเข้ามาในวงหลังจากวอเทอร์สออกจากวงไป พิงก์ ฟลอยด์ บันทึกเสียงอัลบั้มสองอัลบั้มในช่วงที่เดวิด กิลมอร์เป็นหัวหน้าวง คืออัลบั้ม อะโมเมนทารีแลปส์ออฟรีซัน ในปี พ.ศ. 2530 ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ตั้งเป้าจะนำเสียงในยุคต้น ๆ และการแบ่งสรรคำร้องและทำองที่เคยปรากฎในอัลบั้มเดอะดาร์กไซด์ออฟเดอะมูน และวิชยูเวอร์เฮียร์ อย่างสมดุลกันกลับมาอีกครั้ง กิลมอร์กล่าวว่าสองอัลบั้มดังกล่าวไม่ได้ประสบความสำเร็จเพราะวอเทอร์สเป็นผู้แต่งเพียงอย่างเดียว หากแต่เป็นเพราะว่าคำร้องและทำนองในอัลบั้มทั้งสองมีลักษณะสมดุลกัน[กว่าอัลบั้มอื่นหลังจากนั้น] แม้ "อะโมเมนทารีแลปส์ออฟรีซัน" จะได้รับเสียงวิจารณ์คละทั้งบวกและลบ แต่อัลบั้มดังกล่าวก็ได้รับความสนใจจากวงการดนตรีกระแสหลัก และขึ้นถึงอันดับสามของชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักรและบิลบอร์ด 200 เดอะวอลล์
เมื่อเขาไปโรงเรียนก็ถูกรังแกกดขี่ข่มเหง จากคุณครู ความชอกช้ำนี้เองที่ทำให้ตอกย้ำว่า "เป็นกลุ่มก้อนอิฐในกำแพง" (Bricks in the wall) เช่นเดียวกับในเพลง "Another Brick in the Wall Part II" ที่ได้สื่ออย่างชัดเจนว่า เขาต้องการประท้วงความเข้มงวดและความเจ้าระเบียบของโรงเรียนลง รวมถึงต้องการเสรีภาพ เมื่อพิงก์ เติบโตขึ้นได้กลายเป็นร็อกเกอร์ที่มีชื่อเสียง เขาก็พบกับการนอกใจ ที่ทำให้การแต่งงานเขายุติลง จนเขาติดยา และระเบิดความรุนแรงที่สะสมมาเนิ่นนานในตัวของเขา ในที่สุดเขาก็สร้างกำแพงสำเร็จ เป็นการสิ้นสุดความโดดเดี่ยวของเขาจากการติดต่อกับโลกมนุษย์ พิง ลำพระเพลิง
ปัจจุบัน พิง ลำพระเพลิง ประกอบอาชีพเป็น นักเขียนบทและผู้กำกับภาพยนตร์ โดยผลงานภาพยนตร์ ได้แก่ โคตรรักเอ็งเลย (ปี 2549) คนหิ้วหัว (ปี 2550) ฝันโคตรโคตร (ปี 2552) ฟ้าแก้มโต (ปี 2557) และ Operation Mekong (ภาพยนตร์จีน ปี 2559)วันศุกร์ที่ 3 สิงหาคม 2555 19.30 น. วันเสาร์ที่ 4 สิงหาคม 2555 13.30 น. / 19.30 น.
วันอาทิตย์ที่ 5 สิงหาคม 2555 13.30 น. / 19.30 น. บั๊ก บันจี้
บั๊ก บันจี้ (อังกฤษ: Bug Bunji) เป็นวงดนตรีเกิร์ลกรุปชาวไทย สังกัด แกรมมี่ มีสมาชิก 4 คนด้วยกัน มีผลงานปี พ.ศ. 2543
บั๊กบันจี้ หรือ สี่แมลงน้อยกระโดห้อยหัว มีสมาชิก 4 คนด้วยกัน คือ สาวิกา ไชยเดช (พิ้งกี้), วนัสนันท์ ธรรมบูรณะวงษ์ (แก็ก), ธัชชา พุ่มอ่อน (จ๋า), เจนนิเฟอร์ ชวโนวานิช (เจน) ที่สี่คนมีผลงานอัลบั้มตอนอายุ 12 ปี หนึ่งชุด เมื่อปี พ.ศ. 2543 โดยออกอัลบั้มกับสังกัดจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ กับอัลบั้ม "Forest Girl" ออกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2543 ฟอร์ตไมเนอร์
ฟอร์ตไมเนอร์ () เป็นไซด์โปรเจกต์แนวฮิปฮอปของไมค์ ชิโนะดะ ผู้ที่รู้จักกันดีในฐานะนักร้องแร็ป มือจังหวะกีตาร์ มือคีย์บอร์ด และโปรดิวเซอร์ของวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ลิงคินพาร์ก ไมค์ได้เปิดตัวอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกของฟอร์ตไมเนอร์ "เดอะไรซิงไทด์" (The Rising Tied) ออกจำหน่ายในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 เพลง "Where'd You Go" ซึ่งเป็นซิงเกิลที่สี่ของอัลบั้มนี้ เป็นเพลงที่ผลักดันให้ฟอร์ตไมเนอร์เป็นที่รู้จัก และเข้าสู่อันดับ 4 ในชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 ฟรีเบิร์ดส
ประวิทย์ พงษ์ธนานิกร น้องชายของระย้า (ประเสริฐ พงษ์ธนานิกร) และตะวัน (ประสิทธิ์ พงษ์ธนานิกร) สองนักจัดรายการวิทยุชื่อดัง "รถไฟดนตรี" ฟอร์มวงดนตรีเล่นกันในหมู่เพื่อนๆ เพลงที่เล่นส่วนใหญ่เป็นแนว country & southern rock ชื่อวงตั้งตามชื่อเพลง Free Bird ของวง ลินเนิร์ด สกินเนิร์ด ซึ่งเป็นวงที่พวกเขาชื่นชอบ ระย้าได้ชักชวนประวิทย์ออกผลงานเพลง โดยระย้าเป็นผู้ดูแลการผลิตให้ และ ตะวันดูแลการแต่งเพลงให้ ผลปราฏว่าผลงานชุดแรก "คอย" ออกวางจำหน่ายในปี 2525 โด่งดังด้วยบทเพลง "คอย" และ "สิ่งสุดท้ายคือเธอ" เมื่อครั้งที่พวกเขาแสดงสดในรายการโลกดนตรี ห้องส่งที่ใช้แสดงออกอากาศอัดแน่นไปด้วยผู้ชม เป็นความแน่นในระดับเดียวกันกับวันที่ แกรนด์เอกซ์ พึ่งมาเปิดการแสดงก่อนหน้าไปไม่กี่ครั้ง หลังจากนั้นผลงานในชุดต่อมา ยังประคองความสำเร็จจากชุดแรกไว้ได้ ก่อนที่พวกเขาจะค่อยๆแผ่วความนิยมลงไป"ชุด คอย (พ.ศ. 2525)"ชุด จบเกมส์ (พ.ศ. 2526)"ชุด พบเธอ (พ.ศ. 2527)"ชุด ความผันแปร (พ.ศ. 2528)"ชุด สองเรา (พ.ศ. 2528)"ชุด นกอิสระ (พ.ศ. 2529)"ชุด บินไปดวงจันทร์ (พ.ศ. 2530)"ชุด คนอย่างเรา (พ.ศ. 2532)"ชุด ขอร้อง (พ.ศ. 2543):ค่ายเพลง รถไฟดนตรี เดอะวอลล์
เช่นเดียวกับ 3 อัลบั้มก่อนหน้าของพิงก์ ฟลอยต์ ที่เน้นแต่งปรัชญากับเนื้อเพลง เดอะวอลล์ ได้นำเสนอคอนเซปต์ในธีมของความโดดเดี่ยว และการถูกทิ้ง ผ่านการถ่ายทอดเรื่องราวอันข่มขื่นของ ซิด บาร์เร็ตต์ อดีตสมาชิกวง ที่ได้สูญเสียพ่อในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 เขาถูกต่อต้านจากครูในโรงเรียน ใช้ชีวิตอยู่ในบ้านที่แม่เข้มงวด และการแต่งงานที่ล้มเหลว จากทั้งหมดนี้เองได้เปลี่ยนแปลงเขาเป็นคนโดดเดี่ยวในสังคม จึงได้นำมาเปรียบในมุมมองของผนังกำแพง โดยวอร์เทอรส์ในฐานะหัวหน้าวงได้คิดขึ้นระหว่างทัวร์ "In the Flesh Tour" ปี ค.ศ. 1977 จากจินตนาการภาพที่เห็นผู้ฟังกับเขาบนเวทีว่าเป็นดั่งกำแพง อัลบั้มยังนับว่าได้นำเสนอเนื้อหาที่รุนแรงขึ้นกว่าอัลบั้มก่อนหน้านี้มาก ไรท์ได้ออกจากวงในระหว่างบันทึกเสียง แต่ก็ยังคงร่วมเล่นให้กับวงเป็นครั้งคราวในทัวร์ "The Wall Tour" หน้าปกอัลบั้ม "เดอะวอลล์" นับว่าเป็นหนึ่งในแบบหน้าปกมีความเรียบง่ายที่สุดของวง ด้วยการแสดงเพียงลายเส้นกำแพงอิฐสีขาว และไม่มีตัวหนังสือใด ๆ เลย มารูนไฟฟ์
มารูนไฟฟ์ () เป็นวงดนตรีแนวป็อปร็อกสัญชาติอเมริกันจากลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ก่อนก่อตั้งวงปัจจุบัน สมาชิกเก่าสี่คน ได้แก่แอดัม เลอวีน (กีตาร์ ร้องนำ) เจสซี คาร์ไมเคิล (กีตาร์จังหวะและร้องเบื้องหลัง) มิกกี แมดเดน (กีตาร์เบส) และไรอัน ดูซิก (กลอง) เคยก่อตั้งวงชื่อ คาราส์ฟลาวเออส์ (Kara's Flowers) เมื่อปี ค.ศ. 1994 ขณะยังเรียนที่ไฮสกูล วงเคยออกอัลบั้มด้วยตนเองในชื่อ "วีไลก์ดิกกิง" ตั้งชื่อวงตามกลุ่มผู้หญิงที่สมาชิกวงหลงใหล คาราส์ฟลาวเออส์เซ็นสัญญากับสังกัดรีพรีสเรเคิดส์ และอัลบั้มชื่อ "เดอะโฟร์ธเวิลด์" ใน ค.ศ. 1997 หลังได้รับการตอบรับไม่ดีนัก สมาชิกวงแยกทางกันและเรียนในวิทยาลัย  พิงก์ฟลอยด์
1969 Ummagumma (ครึ่งสตูดิโออัลบั้ม ครึ่งแสดงสด) 1988 Delicate Sound of Thunder 1995 P•U•L•S•E 2000 Is There Anybody Out There? พิงก์ฟลอยด์
พิงก์ฟลอยด์ได้กลายเป็นหนึ่งในวงที่ประสบความสำเร็จสูงสุดและมีอิทธิพลที่สุดวงหนึ่งตลอดกาล[7] ด้วยยอดจำหน่ายกว่า 250 ล้านชุดทั่วโลก[8] หรือกว่า 75 ล้านชุด ในสหรัฐอเมริกาเพียงที่เดียว และกว่า 37.9 ล้านชุดที่จำหน่ายในสหรัฐอเมริกานับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1993 เป็นต้นมา[9] จากการจัดอันดับของ ซันเดย์ไทมส์ริชลิสต์ (Sunday Times Rich List) ในหัวข้อ ดนตรีเงินล้าน 2013 ของประเทศอังกฤษ ได้จัดอันดับวอเทอรส์ไว้ที่ 12 ด้วยเงินสดประเมินไว้ราว 150 ล้านยูโร กิลมอร์อันดับที่ 27 ด้วยจำนวนเงินราว 85 ล้านยูโร และเมสันอันดับที่ 37 ด้วยสินทรัพย์รวม 50 ล้านยูโร[10] วิชยูเวอร์เฮียร์
วิชยูเวอร์เฮียร์ () เป็นสตูดิโออัลบั้มลำดับที่ 9 ของวงโพรเกรสซิฟร็อกจากประเทศอังกฤษ พิงก์ ฟลอยด์ ได้รับการเปิดตัวเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1975 อัลบั้มได้รับแรงบันดาลใจขึ้นระหว่างวงทัวร์คอนเสิร์ตในยุโรป "วิชยูเวอร์เฮียร์" ได้บันทึกเสียงหลายครั้งที่แอบบีโรดสตูดิโอ กรุงลอนดอน ในอัลบั้มประกอบด้วยซิงเกิลทั้งหมด 4 ซิงเกิล โดยในซิงเกิล "Shine On You Crazy Diamond" ที่มีความยาวกว่า 26 นาทีแบ่งเป็น 9 ส่วนโดยทั้งหมด หรือ 2 ส่วนในแผ่นเสียงจำนวน 2 แผ่นในอัลบั้ม ซึ่งแต่งอุทิศให้กับซิด บาร์เรตต์ อดีตสมาชิกวงรุ่นแรก ที่เขาได้ป่วยทางสภาพจิต ซึ่งเป็นผลให้เขาต้องออกจากวงใน 7 ปีก่อนหน้านี้ เนื้อเพลงส่วนใหญ่แต่งโดยโรเจอร์ วอเทอรส์ โดยใช้แนวความคิดด้านการวิจารณ์ธุรกิจทางดนตรีและเรื่องความสัมพันธ์กับเพื่อน พิงเคอร์ตัน
วีเซอร์ปฏิเสธการทำวิดีโอเพลงเปิดตัว "เอลสกอร์โช" จากสไปก์ จอนซ์ ที่ก่อนหน้านี้เคยทำให้วงเป็นที่รู้จักจากการทำวิดีโอ "อันดัน – เดอะสเวตเตอร์ซอง" (Undone – The Sweater Song) และ "บัดดีฮอลลี" (Buddy Holly) โควโมอธิบายว่า "ผมไม่ต้องการให้เพลงเกิดขึ้นอย่างไม่มีจุดด่างพร้อยในเวลานี้ ผมต้องการสื่อสารความรู้สึกโดยตรงและเพราะผมเขียนเพลงอย่างระมัดระวัง ผมจะไม่ชอบถ้าวิดีโอสื่อสารเพลงผิดพลาด หรือเกินจริง" วิดีโอที่ออกมามีลักษณะวงเล่นในโถงแห่งหนึ่งในลอนแอนเจลิส ที่มีแสงวูบวาบในมิวสิกวิดีโอ มาร์ก โรมาเนก ผู้กำกับมิวสิกวิดีโอลาออกไปหลังจากถกเถียงกับโควโมหลายครั้ง ปล่อยให้โควโมเป็นผู้ตัดต่อมิวสิกวิดีโอเอง วิดีโอเปิดครั้งแรกในรายการ 120 มินิตส์ ทางช่องเอ็มทีวี และได้เปิดออกอากาศพอสมควร พิงเคอร์ตัน
ขณะที่โควโมศึกษาที่ฮาร์วาร์ด สมาชิกคนอื่นของวงได้ทำโครงการเพลงอื่นอยู่ ชาร์ปได้ประชาสัมพันธ์อัลบั้มแรกของวงของเขาที่ชื่อ เดอะเรนทอลส์ ส่วนเบลล์และมือกลอง แพทริก วิลสัน ทำงานกับวงของพวกเขาที่ชื่อ สเปซทวินส์ และ สเปเชียลกูดเนสส์ ตามลำดับ ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1996 ระหว่างที่โควโมพักผ่อนช่วงฤดูหนาว วีเซอร์ได้รวมตัวกันอีกครั้งเป็นระยะเวลา 2 อาทิตย์ เพื่อบันทึกเสียงที่ซาวด์ซิตีสตูดิโอส์ ในแวนนายส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย เพื่อทำเพลงให้เสร็จในเพลงที่เขาบันทึกเสียงเมื่อเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา หลังจากบันทึกเพลงใหม่ "เอลสกอร์โช" (El Scorcho) และ "พิงก์ไทรแองเกิล" (Pink Triangle) วีเซอร์ก็ได้แยกย้ายกันอีกครั้ง ขณะที่โควโมกลับไปศึกษาต่อที่ฮาร์วาร์ด เอพิงก์
เด็กฝึกคนแรกได้เปิดตัวเป็นสมาชิกวงเกิร์ลกรุ๊ปใหม่ของค่ายคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์คือ ซน นา-อึน ที่ได้ร่วมงานกับนักร้องร่วมค่าย วงบีสต์ ในมิวสิควีดิโอเพลง "ซุม" (숨; "Breath"), "Beautiful" และ "นีกาเชอิลโชฮา" (니가 제일 좋아; "I Like You the Best") ในช่วงปลายปี 2553[1] สมาชิกคนที่สองที่เปิดตัวคือหัวหน้าวง พัค โช-รง ที่ปรากฏตัวในตอนจบของมิวสิควิดีโอเพลง "Shock" เวอร์ชันภาษาญี่ปุ่นของวงบีสต์[2] ต่อมาได้มีการเปิดเผยว่าวงเกิร์ลกรุ๊ปใหม่จะอยู่ภายใต้การจัดการของเอคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ ซึ่งเป็นบริษัทลูกของคิวบ์เอนเตอร์เทนเมนต์ และในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ทางเอคิวบ์ได้เปิดทวิตเตอร์และได้มีการเปิดเผยสมาชิกคนที่สามของวงคือ โอ ฮา-ยอง ส่วนจอง อึน-จี ได้เปิดตัวในฐานะสมาชิกของวงคนที่ 4 ผ่านทางทวิตเตอร์ของเอคิวบ์โดยได้มีการโพสวิดีโอที่อึนจีร้องเพลง "Love You I Do" ของเจนนิเฟอร์ ฮัดสัน ส่วนฮง ยู-คยองก็ได้เปิดตัวผ่านทางทวิตเตอร์ผ่านทางวิดีโอซึ่งเธอแสดงความสามารถในการเล่นเปียโน สมาชิกของวงสองคนสุดท้ายที่เปิดตัวผ่านทวิตเตอร์คือยุน โบ-มีและคิม นัม-จู ทวนทอง นิยมชาติ
นอกจากนั้นทวนทอง นิยมชาติ ยังได้ทำงานร่วมกับวงfuton วงดนตรีหลากเชื้อชาติที่มี SIMON GILBERT อดีตมือกลองจากวง suede ทั้งการเป็นguitarist และ composer ให้กับวงในการแสดงสดและ ในอัลบั้มตั้งแต่ช่วงปลายปี 2006 เป็นต้นมา( อัลบั้มpainkiller)และได้ร่วมทัวร์คอนเสิร์ตทั้งในและต่างประเทศอย่างอังกฤษ ญี่ปุ่น เยอรมัน สิงคโปร์ มาเลเซีย และในงาน เฟสติวอล ใหญ่ๆในหลายประเทศ และภายหลังจาก จีน กษิดิศ นักร้องนำของวง ผันตัวเองเพื่อเป็นศิลปินเดี่ยว วง futon ก็เปลี่ยนชื่อเป็น goo นับตั้งแต่ช่วงกลางปี2009 เป็นต้นมา
นอกจากการทำงานเพลงกับวงต่างๆ ทวนทอง ยังมีโปรเจกต์ ดนตรีภายใต้ชื่อ Deathtrip ที่มีการนำเสนอ noise music อย่างชัดเจน โดยมีการแสดงเดี่ยว และร่วมกับศิลปินมากมายทั้งไทย และ สากล ตั้งแต่ปี 2002 เป็นต้นมา โดยมีผลงานทั้งสิ้น5อัลบั้ม ได้แก่
และtrack hiroshima ในอัลบั้มรวมเพลง panda rangers (2005)
และล่าสุดทวนทองมีงานอัลบั้มเดี่ยวครั้งแรกในชีวิต ชื่อว่า Blackpainting ที่ออกกับสังกัดเพลงpunkrockในประเทศญี่ปุ่น cr japan ในเดือน พฤษภาคม ปี2010 พร้อมกับทัวร์คอนเสิร์ตไปในหลายประเทศในแถบเอเซีย เช่น ญี่ปุ่น จีน มาเลเซีย เวียดนาม และในเฟสติวอลสำคัญๆในประเทศไทยอีกมากมาย
ภายหลังจากการเดินทางเพื่อแสดงคอนเสิร์ตรอบภูมิภาคในแถบเอเซีย ก็ก่อให้เกิดการรวมกลุ่มของผู้ที่ชื่นชอบและชื่นชมในรูปแบบการทำงานของทวนทอง ก่อให้เกิดเป็นกลุ่ม Tuan Army ขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์คือการช่วยเหลือกันในระหว่างวงดนตรีในกลุ่มให้เกิดการจัดงานคอนเสิร์ตทั้งใหญ่และเล็กจำนวนมากอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 2010 เป็นต้นมาโดยมีทวนทองที่เป็นทั้งผู้ให้คำปรึกษาและแรงบันดาลใจ
หลังจากทำกิจกรรมกับเยาวชนทั่วประเทศภายหลังทวนทอง ได้สร้างงานเทศกาลดนตรีและศิลปะร่วมสมัยเพื่อเยาวชน Youth of Nation ขึ้นตั้งแต่ปี 2555 จนถึงปัจจุบัน เป็นเทศกาลดนตรีขนาดใหญ่ที่เด็กวัยรุ่นฝันว่าจะได้เข้าร่วม ซึ่งภายหลัง Youth of Nation ได้แตกแขนงออกเป็นกิจกรรมทางสังคมอีกมากมาย เช่นกิจกรรมด้านการศึกษาฟรี กิจกรรมทางการตลาดร่วมกับภาคธุรกิจเอกชน กิจกรรมทางด้านสังคมกับภาครัฐ กิจกรรมดนตรีบำบัดที่ทำกับเยาวชนกลุ่มเสี่ยง รวมถึงขยายผลต่อยอดนำเยาวชนในโครงการเข้าสู่การจ้างงานในสายอาชีพการจัดการกิจกรรมดนตรีและอีเวนท์ ผ่าน บริษัท ทวนทอง นิยมชาติ จำกัด ซึ่งทวนทองเปิดขึ้นเพื่อรองรับรูปแบบงานที่หลากหลายที่เกิดขึ้นหลังจากประสบความสำเร็จในการทำงานหลายด้าน ในปัจจุบัน ทวนทอง ทำงานในบทบาทหน้าที่ที่ปรึกษาทางการตลาดเพื่อการพาณิชย์ และการตลาดเพื่อสังคม ให้กับสินค้าและบริษัทชั้นนำมากมาย โดยในปี2559 ทวนทอง ได้รับรางวัล ส่งเสริมผู้บริหารและนักพัฒนาระดับสูงสู่ประชาคมอาเซียน สาขาพัฒนาสังคม จากงาน Asean Awards 2016 มอบโดย พลเรือเอก ชุมพล ปัจจุสานนท์ อดีตองคมนตรี
ช่วงปี ๒๕๕๓ ก่อนออกอัลบั้ม blackpanting ทวนทองได้รับเลือกให้เป็น endoser คนแรกของประเทศไทยให้กับกีตาร์ fernandes แบรนด์กีตาร์ชั้นนำของประเทศญี่ปุ่นที่มีpresenterที่เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางอย่าง Hide วง X-Japan ,ken วง l'arc en ciel ,tomoyasu hotei ,dave kushner ฯลฯ พิงก์ฟลอยด์
ฟิงก์ ฟลอยด์ ได้รับการบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรลของสหรัฐอเมริกาในปี ค.ศ. 1996 และหอเกียรติยศทางดนตรีประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ. 2005[5] อ้างข้อมูลจากปี ค.ศ. 2013 วงได้จำหน่ายอัลบั้มไปแล้วกว่า 250 ล้านชุด ทั่วโลก[6] โดยกว่า 75 ล้านชุด ในสหรัฐอเมริกาเพียงที่เดียว พิ้งค์ (วงดนตรี)
เอ้ - ศิริมาศ ชื่นวิทยา (ร้องนำ) พิงก์ฟลอยด์
1972 Live at Pompeii 1982 The Wall 1989 Delicate Sound of Thunder 1992 La Carrera Panamericana 2003 The Making of The Dark Side of the Moon 2006 P•U•L•S•E DVD ดิเอนด์เลสริเวอร์
สตูดิโออัลบั้มลำดับก่อนหน้าของวง (คือ "เดอะดิวิชันเบล") และอัลบั้มรวมเพลงและบันทึการแสดงสดหลังจากนั้นมีอีเอ็มไอเป็นผู้จัดจำหน่ายทั่วโลก ยกเว้นสหรัฐอเมริกาที่มีโคลัมเบียเรเคิดส์ ค่ายเพลงของโซนีในสหรัฐอเมริกาเป็นผู้จัดจำหน่าย พิงก์ ฟลอยด์และวงอื่น ๆ ในค่ายอีเอ็มไอตกอยู่ในห้วงของการที่อีเอ็มไอขายบริษัทให้ยูนิเวอร์ซัลมิวสิคกรุ๊ป ในช่วงปี พ.ศ. 2554 ถึง พ.ศ. 2556 หลังจากคณะกรรมาธิการยุโรปและคณะกรรมาธิการการค้ากลางแห่งสหรัฐอเมริกาพิจารณาข้อเสนอขายอีเอ็มไอของซิตี้กรุ๊ป คณะกรรมาธิการทั้งสองได้อนุญาตให้ซิตี้กรุ๊ปขายอีเอ็มไอได้ ภายใต้ข้อจำกัดหลายประการ โดยหนึ่งในนั้นคือต้องขายทรัพย์สินบางส่วนของอีเอ็มไอ ในระหว่างนั้นมีการจัดตั้งกลุ่มค่ายเพลงพาร์โลโฟนเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของทรัพย์สินที่ยูนิเวอร์ซัลจะต้องขายหลังจากซื้ออีเอ็มไอได้แล้ว พิงก์ ฟลอยด์ที่เดิมเคยอยู่ภายใต้อีเอ็มไอถูกย้ายไปอยู่ภายใต้พาร์โลโฟนเรเคิดส์ ค่ายเพลงในกลุ่มพาร์โลโฟนในระหว่างการเจรจาขายอีเอ็มไอ ต่อมาวอร์เนอร์มิวสิกกรุ๊ปบรรลุข้อตกลงซื้อกลุ่มค่ายเพลงพาร์โลโฟนจากอีเอ็มไอในปี พ.ศ. 2556 และซื้อสิทธิในการเผยแพร่ผลงานเพลงเก่าและเพลงในอนาคตของพิงก์ ฟลอยด์ในระหว่างการซื้อกิจการนี้ บิกแบง (วงดนตรีเกาหลี)
ทีโอพีเคยเป็นแร็ปเปอร์ใต้ดินใช้ชื่อว่า เทมโป หนึ่งในเพลงที่ฮิตของเขาคือ Buckwild กับศิลปินที่ชื่อ เอ็นบีเค เกรย์ จี-ดราก้อน ติดต่อไปยัง ท๊โอพี เมื่อวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์กำลังหาผู้สมัครเพื่อที่จะสร้างบอยกรุ๊ป ทั้งคู่ได้บันทึกการสาธิตหลายครั้งและส่งไปให้ ยัง ฮย็อน ซอค ซีอีโอของวายจีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ผู้ซึ่งต่อมาชวนให้ทีโอพีมาออดิชั่น อย่างไรก็ตาม เขาถูกปฏิเสธโดยถูกบันทึกว่ามีน้ำหนักและบุคลิกภาพโดยรวมที่ดูตัวใหญ่มากเกินไป อย่างไรก็ตาม หกเดือนต่อมา เขาจึงได้รับการตอบกลับจากค่ายวายจีเอนเตอร์เทนเมนท์หลังจากลดน้ำหนักแล้ว เอพิงก์
เอพิงก์จัดคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรกชื่อว่า "พิงก์ พาราไดซ์" (Pink paradise) ซึ่งได้จัดขึ้นที่โอลิมปิกฮอลล์ ในอุทยานโอลิมปิกโซล เมื่อวันที่ 30 และ 31 มกราคม [43] โดยบัตรคอนเสิร์ตทั้งหมด 7,200 ที่นั่ง ขายหมดภายในเวลา 2 นาทีภายหลังจากเปิดจำหน่าย[44] [45]เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ เอพิงก์ได้ปล่อยซิงเกิลญี่ปุ่นที่สองคือซิงเกิล มิสเตอร์ชวู" ซึ่งในซิงเกิลนี้ได้มีเพลง "ฮัช" เวอร์ชันญี่ปุ่นด้วย[46] โดยซิลเกิลมิสเตอร์ชวูได้ทะยานขึ้นสู่อันดับ 2 ของออริกอนชาร์ตรายสัปดาห์ โดยมียอดขาย 54,000 แผ่นในสัปดาห์แรกที่ปล่อยออกมา[47] และในเดือนกุมภาพันธ์ เอพิงก์ได้ถูกจัดอันดับเป็น 40 คนดัง ผู้ทรงอิทธิพลของเกาหลีใต้ของนิตยสารฟอบส์ เป็นครั้งแรก โดยถูกจัดอยู่ในอันดับที่ 18[48] โฟรโด แบ๊กกิ้นส์
หลังจากแผลหายดี โฟรโดถูกเรียกเข้าที่ประชุมใหญ่ซึ่งจัดโดยเอลรอนด์ ซึ่งประกอบด้วยตัวแทนจากเสรีชนชาวมิลเดิลเอิร์ธ เพื่ออภิปรายเกี่ยวกับแหวนเอกธำมรงค์และมีมติว่าแหวนเอกธำมรงค์จะต้องถูกทำลาย แต่ที่ประชุมตกลงกันไม่ได้ว่าใครจะเป็นผู้นำแหวนไปทำลายยังมอร์ดอร์ โฟรโดจึงรับอาสานำแหวนไปทำลาย ทำให้แต่ละตัวแทนจากเสรีชนอาสาปกป้องโฟรโดในการทำภารกิจ ก่อกำเนิดเป็นคณะพันธมิตรแห่งแหวน ขึ้นมา ซึ่งประกอบด้วยสมาชิกเก้าคน ได้แก่ โฟรโด, แซมไวส์, เมอร์รี่, ปิ้ปปิ้น, แกนดัล์ฟ, อารากอร์น, โบโรเมียร์แห่งกอนดอร์, เลโกลัสแห่งเมิร์ควู้ด และ กิมลีคนแคระ  พิ้งค์ (วงดนตรี)
ต่อมาได้มีอัลบั้มชุดที่สอง เป็นอัลบั้มที่มีการเปลี่ยนนักร้องนำ จากโมสต์ ธิราพรรณ์ วชิรเดชกุล มาเป็น เอ้ ศิริมาศ ชื่นวิทยา และเพิ่มมือเบส 1 คน ได้แก่ ขวัญ ขวัญชนก พันธุระ ออกอัลบั้มในชื่อ "Ladies" วางแผงเมื่อปีพ.ศ. 2546 ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ ประสบความสำเร็จอย่างสูง เพลง "ผู้หญิงลืมยาก" ฮิตติดชาร์ต และเป็นเพลงประตัวของวงพิ้งค์จนถึงปัจจุบัน กุ้งพิงก์ฟลอยด์
กุ้งพิงก์ฟลอยด์ มีลักษณะเด่นที่มีลำตัวใสเกือบจะมองเห็นทะลุมีสีเขียวเหลือบ มีขนาดเล็กกว่ากุ้งดีดขันทั่วไป แต่มีจุดเด่นที่มีก้ามข้างขวาที่มีขนาดใหญ่สีชมพูสดใส จึงทำให้ได้ชื่อว่า "พิงก์ฟลอยด์" ตามชื่อของวงดนตรีร็อกระดับตำนานสัญชาติอังกฤษ พิงก์ฟลอยด์ อันเนื่องจากหัวหน้าคณะนักวิทยาศาสตร์จากพิพิธภัณฑ์ธรรมชาติวิทยา มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ผู้ทำการอนุกรมวิธานชื่นชอบในผลงานของวงมาตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น อีกทั้งกุ้งพิงก์ฟลอยด์เป็นหนึ่งในกุ้งดีดขัน ที่สามารถดีดแรงน้ำด้วยก้ามขนาดใหญ่เป็นเสียงดังได้ถึง 210 เดซิเบล ซึ่งดังพอที่จะทำให้ปลาขนาดเล็กตายหรือช็อกได้ทันที ซึ่งเมื่อปี ค.ศ. 1980 วงพิงก์ฟลอยด์เคยถูกบันทึกว่าเสียงกลองทำให้ปลาในบ่อเลี้ยงข้าง ๆ สถานที่เล่นตายยกบ่อมาแล้ว พิงก์ฟลอยด์
1971 Relics 1973 A Nice Pair 1981 A Collection of Great Dance Songs 1983 Works 68 1992 Shine On 2001 Echoes: The Best of Pink Floyd 2007 Oh, By The Way