เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์  เป็นชาวอะไร ?
เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์
เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ (Dutch: Peter Paul Rubens, pronounced[ˈrybə(n)s]; 28 มิถุนายน พ.ศ. 2120 - 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2183) เป็นจิตรกรชาวเฟลมิชที่มีชื่อเสียงในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีผลงานในรูปแบบศิลปะบาโรก
เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์
ในสมัยนั้นประเทศฮอลแลนด์และประเทศเบลเยียมมีฐานะเป็นแว่นแคว้นรวมอยู่ในประเทศเดียวกัน โดยอยู่ภายใต้การปกครองของชาวสเปนและประชาชนทั้งหลายต่างก็กำลังจะเริ่มก่อกบฏต่อต้านผู้กดขี่พวกเขา บิดาของรือเบินส์ต้องหลบหนีจากสเปนไปยังประเทศเยอรมนี และที่นั้นในเมืองเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่มีชื่อว่าเมืองซีเกิน ก็กลายเป็นที่กำเนิดของรือเบินส์ พอเขาอายุ 9 ปี ก็มาอยู่เมืองโคโลญกับบิดา มารดา และฟีลิปผู้เป็นพี่ชาย ใน พ.ศ. 2130 บิดาของเขาถึงแก่กรรมลง มารดาของเขาจึงส่งบุตรคนน้องนี้กลับไปนครแอนต์เวิร์ป โรแมน เรนส์
ลีอาติ โจเซฟ "โจ" อานัวอี (Leati Joseph "Joe" Anoa'i; เกิด 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1985) นักมวยปล้ำอาชีพและอดีตผู้เล่นตะแกรงฟุตบอลอาชีพชาวอเมริกัน เป็นสมาชิกของครอบครัวอานัวอี ตระกูลนักมวยปล้ำชื่อดังชาวอเมริกัน-ซามัว และเป็นญาติห่างๆกับเดอะร็อก ปัจจุบันเซ็นสัญญาปล้ำกับWWEในนาม โรแมน เรนส์ (Roman Reigns) เป็นนักมวยปล้ำที่ใช้ท่าสเปียร์ได้ดีที่สุดที่เคยมีมา ในปี 2012 เขาเปิดตัวในฐานะสมาชิกเดอะชีลด์พร้อมกับดีน แอมโบรสและเซท รอลลินส์ และยังเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท WWE 3สมัย และแชมป์ยูนิเวอร์แซล WWE นอกจากนี้เขายังเป็นนักมวยปล้ำฝ่ายธรรมะคนแรกที่ได้รับการเสนอชื่อเป็น "Most Hated Wrestler of the Year" (นักมวยปล้ำที่คนเกลียดที่สุดแห่งปี) โดย "Pro Wrestling Illustrated" และยังเป็น "Most Overrated" โดย "Wrestling Observer Newsletter" ประจำปี 2016 ชอว์น เมนเดส
ชอว์น ปีเตอร์ ราอูล เมนเดส ( เกิด 8 สิงหาคม ค.ศ. 1998) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนายแบบชาวแคนาดา เขากลายเป็นที่สนใจในปี 2013 หลังจากเขาโพสต์เพลงที่นำมาร้องใหม่เองลงในโปรแกรมประยุกต์แชร์วิดีโอชื่อ ไวน์ ในปีต่อมา เขาเป็นที่สนใจของแอนดรูว์ เกิร์ตเลอร์ ผู้จัดการศิลปิน และซิกกี แชร์ตัน ฝ่ายคัดสรรและพัฒนาศิลปินของค่ายไอส์แลนด์เรเคิดส์ และทำให้เขาเซ็นสัญญากับค่าย เมนเดสออกอีพีหนึ่งชุด และสตูดิโออัลบั้มแรก "แฮนด์ริตเทน" โดยมีซิงเกิล "สติตเชส" ขึ้นถึงสิบอันดับแรกในสหรัฐอเมริกาและแคนาดา และอันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักร อัลบั้มที่สอง "อิลลูมิเนต" (2016) นำด้วยซิงเกิล "ทรีตยูเบตเทอร์" อัลบั้มสองอัลบั้มแรกขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ต"บิลบอร์ด" 200 ภาพเหมือนตนเอง
ภาพเหมือนตนเองที่อาจจะเป็นภาพเหมือนของศิลปิน มักจะเขียนเป็นส่วนหนึ่งของงานชิ้นใหญ่ หรือภาพเหมือนหมู่ เชื่อกันว่าจิตรกรหลายคนวาดภาพเหมือนของคนบางคนหรือของตนเองผสานลงไปในภาพเขียนทางศาสนาหรือภาพเขียนประเภทอื่นที่มิได้จงใจจะให้เป็นภาพเหมือนของผู้หนึ่งผู้ใดโดยเฉพาะ การวาดลักษณะนี้ส่วนใหญ่จะเป็นใบหน้าในบรรดาหมู่คน และมักจะอยู่ตรงมุมภาพ ภาพเขียนอีกประเภทหนึ่งที่นิยมสอดแทรกบุคคลร่วมสมัยและจิตรกรเองเข้าไปในภาพคือภาพประวัติศาสตร์ ที่ทำให้ภาพกลายเป็นทั้งภาพเหมือนและภาพประวัติศาสตร์ ทั้งเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ และแร็มบรันต์เขียนภาพประเภทนี้ ที่ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ออกมาในรูปของภาพเขียนโดยยัน เดอ ไบร หรืองานภาพถ่ายของซินดี เชอร์แมน นอกจากการเขียนด้วยสีแล้วก็ยังมีการใช้การวาดเส้น และการพิมพ์ในการเขียนภาพเหมือนตนเองด้วย จิตรกรรมบาโรกแบบเฟลมิช
ปีเตอร์ พอล รูเบนส์ (ค.ศ. 1577–ค.ศ. 1640) เป็นลูกศิษย์ของทั้งอ็อตโต ฟาน วีน และอาดัม ฟาน นูร์ต รูเบนส์ใช้เวลาแปดปีในอิตาลีระหว่าง ค.ศ. 1600 ถึง ค.ศ. 1608 ในการศึกษางานศิลปะของกรีกและโรมัน, งานเขียนของยุคศิลปะเรอเนสซองซ์อิตาลี และงานของจิตรกรร่วมสมัยเช่นอาดัม เอลสไฮเมอร์ และคาราวัจโจ หลังจากกลับมาแอนต์เวิร์ปรูเบนส์ก็ตั้งห้องเขียนภาพที่มีอิทธิพลต่อแนวทางการเขียนของศิลปะเฟลมิชเป็นอย่างมาก จิตรกรส่วนใหญ่ระหว่างครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรที่ 17 ล้วนต่างก็ได้รับอิทธิพลโดยตรงจากรูเบนส์ ปริศนาสมบัติอัจฉริยะ
ก่อตั้งโดย<b data-parsoid='{"dsr":[6320,6339,3,3]}'>โทมัส คาฮิลล์ (English: Thomas Cahill)[3] สายตระกูลโทมัสให้กำเนิดนักสำรวจและนักกีฬาที่มีชื่อเสียง อาทิ นีล อาร์มสตรอง, พระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปน, โทะโยะโทะมิ ฮิเดะโยะริ, เฮนรี ฮัดสัน, เฮอร์เบิร์ต ฮูเวอร์, เอดมันด์ ฮิลลารี, เดวิด ลิฟวิงสโตน, โรอัลด์ อะมุนด์เซน, ลักษมี มิททาล, จอห์น เอฟ. เคนเนดี, ไทเกอร์ วูดส์, ไมเคิล เฟ็ลปส์, จอห์น แฟรงคลิน, แมนนี่ ปาเกียว, มูฮัมหมัด อาลี, แอนนี โอคเลย์, เจมส์ คุก, เมริเวเธอร์ ลูอิส, วิลเลียม คลาร์ก, ลิซ่า เลสลีย์, ไมเคิล จอร์แดน และแคนเดส ปาร์กเกอร์ รวมถึงผู้นำอย่าง จอร์จ วอชิงตัน และพระเจ้าหลุยส์ที่ 14[5] เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์
การสัมผัสอย่างใกล้ชิดกับสภาเมืองแอนต์เวิร์ปของเขา, ข้าหลวงสเปนในบรัสเซลล์ และความมีเมตตาสุดนำรือเบินส์ไปในศูนย์กลางของอำนาจทางการเมือง สตูดิโอของเขากลายเป็นจุดศูนย์กลางของกิจกรรมทางการทูต โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังการเกิดขึ้นของสงคราม 30 ปีใน พ.ศ. 2161 กษัตริย์แห่งสเปนพระราชทานตำแหน่งอันมีเกียรติแก่รือเบินส์ และระหว่างภารกิจทางการทูตครั้งหนึ่ง เขารับพระราชทานการแต่งตั้งเป็นอัศวินโดยพระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ เปเตร์ เปการีก
ว็อลฟส์บูร์ก รีส อีวันส์
รีส โอไวน์ อีวันส์ () เกิดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงและนักดนตรีชาวอังกฤษ เขาเป็นที่รู้จักกันดีในบทบาท สไปก์ ในภาพยนตร์เรื่อง "รักบานฉ่ำที่น็อตติ้งฮิลล์" ซึ่งทำให้เขาได้เข้าชิงรางวัลแบฟตา สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม รวมทั้งรับบทเป็นเซโนฟิเลียส เลิฟกู๊ด ในภาพยนตร์เรื่อง "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต ภาค 1" และรับบทไมครอฟต์ โฮมส์ ในละครชุด "เอเลเมนทารี" นอกจากนี้เขายังเป็นที่รู้จักในฐานะสมาชิกวงดนตรีร็อก "ซูเปอร์เฟอร์รีแอนิมัลส์" และ "เดอะเพท" จากเวลส์ด้วย ฟิลิป บ็อบบิตต์
ฟิลิป เชส บ็อบบิตต์ (; เกิด 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1948) เป็นนักเขียน นักวิชาการ นักกฎหมาย และข้าราชการชาวอเมริกัน เคยสอนอยู่ในสหราชอาณาจักร เป็นผู้ที่มีความรู้ยอดเยี่ยมในด้านกลยุทธ์ทางทหาร กฎหมายรัฐธรรมนูญ และรัฐธรรมนูญ อีกทั้งยังเคยเขียนหนังสือ "Constitutional Fate: Theory of the Constitution" (ค.ศ. 1982), "The Shield of Achilles: War, Peace and the Course of History" (ค.ศ. 2002) และ "Terror and Consent: the Wars for the Twenty-first Century" (ค.ศ. 2008) อีกด้วย ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส
เมื่อได้รับจ้างให้เขียน "ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส" รือเบินส์ก็อาจจะเป็นศิลปินผู้มีชื่อเสียงและมีความเชี่ยวชาญที่สุดทางตอนเหนือของยุโรปและเป็นผู้ที่สร้างความประทับใจในงานเขียนชิ้นใหญ่ ๆ ทางด้านศาสนาที่ได้รับการจ้างจากสภาและวัดต่าง ๆ ในบริเวณนั้น แต่งาน "ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส" ก็เป็นงานที่รือเบินส์ต้องการจะทำเพราะเป็นการเปิดโอกาสให้ได้เขียนงานที่ไม่เกี่ยวกับหัวเรื่องทางศาสนา นอกจากนั้นงานจ้างครั้งนี้ของพระราชินีมารี เดอ เมดีซิสก็ยังสร้างประโยชน์ให้แก่อาชีพของรือเบินส์จนตลอดชีวิต ที่ไม่เพียงแต่จะสร้างชื่อเสียงและเผยแพร่ผลงานให้เป็นที่รู้จักเพิ่มขึ้น แต่ยังเป็นการสร้างลักษณะการเขียนที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองที่มามีอิทธิพลต่องานเขียนที่สร้างกันต่อมาทั้งทางด้านลักษณะการเขียนและหัวเรื่องที่เขียน อัลเฟรด โนเบล
โนเบล ผู้สืบเชื้อสายมาจากนักวิทยาศาสตร์ยุคคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชื่อโอลาอุส รุทเบค (Olaus Rudbeck - พ.ศ. 2173 - พ.ศ. 2251) และเป็นบุตรชายคนที่ 3 ของ อิมมานูเอล โนเบล (พ.ศ. 2344 - พ.ศ. 2415) เกิดที่กรุงสต็อกโฮล์มและย้ายตามครอบครัวไปอยู่ที่นครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเมื่อ พ.ศ. 2385 ที่ซึ่งบิดาผู้คิดค้นวิธีทำไม้อัดสมัยใหม่ได้งานสร้าง "ตอร์ปีโด" ที่นั่น แต่ต่อมาอัลเฟร็ด โนเบลได้ย้ายไปอเมริกาพร้อมครอบครัวเนื่องจากประสบปัญหาทางการเงิน ที่อเมริกาเขาได้ทุ่มเทตัวเองหันมาศึกษาด้านดินระเบิด โดยเฉพาะชนิดที่มีความปลอดภัยในการผลิตโดยใช้ "ไนโตรกลีเซอร์รีน" (nitroglycerine) ซึ่งค้บพบในปี พ.ศ. 2390 โดย<i data-parsoid='{"dsr":[1561,1582,2,2]}'>แอสคานิโอ โซเบรโน</i>ซึ่งเป็นเพื่อนร่วมชั้นเรียนกับเขาที่มหาวิทยาลัยโทริโน หรือมหาวิทยาลัยแห่งตูริน อิตาลี มีรายงานว่าได้มีการระเบิดขึ้นบ่อยครั้งในโรงงานของครัวของโนเบล ครั้งที่รุนแรงถึงชีวิตในปี พ.ศ. 2407 ได้คร่าชีวิตของน้องชายชองอัลเฟร็ต โนเบลพร้อมคนงานอีกหลายคน พีต เบินส์
ปีเตอร์ โจสเซปพี "พีต" เบินส์ (; 5 สิงหาคม ค.ศ. 1959 – 23 ตุลาคม ค.ศ. 2016) หรือ พีต เบินส์ เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักเขียนและพิธีกรโทรทัศน์ชาวอังกฤษ เป็นผู้ก่อตั้งวงเดทออร์อะไลฟ์ ซึ่งเขาเป็นนักร้องและนักแต่งเพลงของวง และเป็นที่รู้จักมากขึ้นกับความสำเร็จของซิงเกิลในปี 1985 ยูสปินมีราวด์ (ไลก์อะเรเคิด) หลังจากที่เขาได้ขึ้นเป็นสถานะคนดังในสื่ออังกฤษต่อกับการปรากฏตัวของเขาใน เซเลบริตีบิ๊กบราเธอร์ (2006) และรายการโทรทัศน์ของเขา Pete's PA รอเบิร์ต มูกาบี
รอเบิร์ต เกเบรียล มูกาบี (; 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 –) เป็นอดีตประธานาธิบดีของประเทศซิมบับเว อยู่ในตำแหน่งระหว่างปี พ.ศ. 2530-2560 เขาเป็นหนึ่งในผู้นำในสงครามประกาศเอกราชซิมบับเว ในฐานะที่เป็นหัวหน้าคณะปฏิรูปต่อต้านชาวผิวขาว เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีเมื่อปี พ.ศ. 2523 โดยก่อนหน้านั้นเคยเป็นผู้นำพรรคสหภาพแห่งชาติแอฟริกาแห่งซิมบับเว-แนวหน้ารักปิตุภูมิมาก่อน ซามูเอล พีพส์
ซามูเอล พีพส์ (ภาษาอังกฤษ: Samuel Pepys ออกเสียงเหมือนคำว่า “peeps”) (23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1633 - 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1703) ซามูเอล พีพส์เป็นนักการบริหารของราชนาวีอังกฤษและสมาชิกรัฐสภาชาวอังกฤษผู้มีผลงานอนุทินที่มีชื่อเสียง แม้ว่าพีพส์จะไม่มีประสบการณ์ทางนาวีโดยตรงและก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาโดยมีผู้สนับสนุนและจากการทำงานหนักและความสามารถทางด้านการบริหารจนกระทั่งได้รับตำแหน่งเป็นเลขาธิการของผู้บังคับบัญชาการกองเรือสูงสุดภายใต้สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 การปฏิรูปทางการนาวีเป็นส่วนสำคัญของประวัติศาสตร์ราชนาวีอังกฤษ รอเบิร์ต พีล
พีลกลับเข้ารับตำแหน่งเดิมอีกครั้งในปี 2371 ในรัฐบาลซึ่งนำโดยดยุกแห่งเวลลิงตัน ในปีเดียวกันแดเนีล โอคอนเนล ซึ่งเป็นชาวคาทอลิก ได้รับเลือกให้เป็นผู้แทนจากไอร์แลนด์ จึงเป็นการกดดันให้มีการเปลี่ยนแปลงกฎหมายการดำรงตำแหน่งทางการเมืองอย่างหนัก เวลลิงตันจึงยอมเปลี่ยนกฎหมายดังกล่าวโดยการช่วยเหลือในสภาฯโดยพีล พีลรู้สึกอึดอัดใจกับเหตุการณ์ดังกล่าวจึงลาออกจากการเป็นผู้แทนที่ม.ออกซฟอร์ด ย้ายไปเป็นผู้แทนที่เวสต์เบอรี่แทน (ซึ่งหลังจากนั้นสองปี พีลย้ายไปที่แทมเวิร์ธ และเป็นผู้แทนเขตนั้นไปจนเขาถึงแก่อสัญกรรมในปี 2393) สถาปัตยกรรมบาโรก
อิทธิพลของจิตรกรปีเตอร์ พอล รูเบนส์ก็มีส่วนสำคัญทางสถาปัตยกรรม ในหนังสือ “I Palazzi di Genova” รูเบนส์นำลักษณะการก่อสร้างและการตกแต่งแบบใหม่ของอิตาลีมายังทางใต้ของประเทศเนเธอร์แลนด์ การสร้างลานคอร์ทยาร์ทและซุ้มที่บ้านของรูเบนส์เองที่อันทเวิร์พเป็นตัวอย่างที่ดีของงานทางสถาปัตยกรรมของรูเบนส์ นอกจากนั้นรูเบนส์ยังมีส่วนในการตกแต่งวัดคณะเยซูอิดที่เป็นการตกแต่งอย่างอลังการตามแบบบาโรกซึ่งประกอบด้วยรูปปั้นและภาพเขียนที่เป็นส่วนหนึ่งของสถาปัตยกรรม อารามออทโทบอยเริน
อารามออทโทบอยเรินได้รับแต่งตั้งกลับไปเป็นอารามหลวงตามเดิมเมื่อ ค. ศ. 1710 แต่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มชวาเบีย (Swabian Circle) 
อารามออทโทบอยเรินมารุ่งเรืองที่สุดในสมัยที่รูเพิร์ท เนสส์ (Abbot Rupert Ness) มาเป็นอธิการระหว่างปี ค.ศ. 1710 ถึง ค. ศ. 1740 และรุ่งเรืองต่อมาจนมาถึงสมัย “ปฏิรูป” เมื่อ ค. ศ. 1802 ระหว่างปี ค.ศ. 1711 ถึง ค. ศ. 1725 อธิการรูเพิร์ทสร้างอารามที่เห็นกันในปัจจุบันซึ่งเป็นอารามที่ใหญ่โตหรูหราจนเปรียบได้ว่าเป็น “มหาวิหารเอสโคเรียลแห่งชวาเบีย” (the Swabian Escorial) เมื่อ ค. ศ. 1737 ท่านก็ได้สร้างตัวโบสถ์ซึ่งมาเสร็จโดยอธิการอัลเซล์ม แอร์บ (Abbot Anselm Erb) ซึ่งเป็นเจ้าองค์ต่อมาในปี ค.ศ. 1766 เมื่อปี ค.ศ. 1803 ออทโทบอยเรินย้ายไปขึ้นอยู่กับบาวาเรีย ขณะนั้นออทโทบอยเรินมีประชากร 12,000 คนและเนื้อที่ 165 ตารางกิโลเมตร ปีเตอร์ โอนีล
ไบรอัน โอนีล ซึ่งเป็นพ่อของ ปีเตอร์ โอนีล เป็นผู้พิพากษาชาวออสเตรเลียเชื้อสายไอริช ส่วน อะแวมโบ ยารี ผู้เป็นแม่ของเขานั้น เป็นชาวปาปัวนิวกินี ซึ่งมาจากจังหวัดไฮแลนด์ใต้ และพ่อของเขาได้ย้ายไปอยู่ที่ประเทศปาปัวนิวกินีใน ค.ศ. 1949 ในฐานะที่เป็นเจ้าหน้าที่เขตรัฐบาลออสเตรเลีย มีความรู้ในภาษาทอกพิซินในฐานะตำแหน่งเจ้าหน้าที่อำเภอ ในภายหลังเขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้พิพากษาในโกโรกา จนกระทั่งเขาเสียชีวิตใน ค.ศ. 1982  ปีเตอร์ เบรอเคิล (ผู้พ่อ)
ปีเตอร์ เบรอเคิล ผู้พ่อ (, ; ; พ.ศ. 2068 - 9 กันยายน พ.ศ. 2112) เป็นจิตรกรชาวเฟลมิชของสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาแบบดัตช์และเฟลมิช เบรอเคิลมีชื่อเสียงในด้านการเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์และภาพชีวิตประจำวันโดยเฉพาะของเกษตรกร ที่ทำให้ได้รับสมญาว่า "Peasant Bruegel" เพื่อให้ต่างจากสมาชิกผู้อื่นในตระกูล "Brueghel" ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2102 เบรอเคิลก็เลิกสะกดชื่อด้วยอักษร "h" ในชื่อ และลงชื่อเพียง "Bruegel" มูนบีมส์
องค์กรการกุศลมูนบีมส์ก่อตั้งใน ค.ศ. 1992 โดยอดีตพนักงานไปรษณีย์ที่มีชื่อว่าวิลลี พาวเวอร์ ซึ่งเป็นสองปีภายหลังการเสียชีวิตของลูกสาววัย 11 ปีที่มีชื่อว่าเกล เนื่องด้วยโรคมะเร็ง องค์กรดังกล่าวเป็นที่รู้จักภายในประเทศสำหรับการระดมทุนด้วยการขายขนม และอุทิศตนเพื่อช่วยเหลือเด็กที่เป็นโรคมะเร็งรวมถึงครอบครัวของพวกเขา ทิวซิดิดีส
อย่างไรก็ดีหากพิจารณาจากบันทึกมหาสงครามเพโลพอนนีเซียนทั้งเล่มของท่าน จะเห็นได้ว่าทิวซิดิดีส ไม่ได้เป็นนักสัจจะนิยมสายแข็ง แต่ท่านกลับมุ่งแสดงให้ผู้อ่านเห็นว่า อำนาจย่อมนำไปสู่ความกระหายที่จะแสวงหาอำนาจเพิ่มขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด หากไม่ถูกบั่นทอนเสียบ้างโดยสำนึกของความยุติธรรม ซึ่งความมัวเมาในอำนาจและความมั่งคั่งทางวัตถุของจักรวรรดินี้ อาจกลายเป็นเครื่องมือของนักการเมืองที่จะเอามาใช้เพื่อหาเสียงเข้าสู่อำนาจ จนประเทศชาติถูกชักนำไปสู่ความหายนะ ซึ่งนี่ก็เป็นชะตากรรมแบบเดียวกับที่เอเธนส์เผชิญในที่สุด เพราะชาวเอเธนส์ถูกชักนำให้มีความหยิ่งยโส คิดถึงแต่เรื่องผลประโยชน์ แต่ไม่ใส่ใจพิจารณาถึงความชอบธรรมทางจารีตประเพณีในการกระทำของตน พวกเขาจึงประเมินกำลังตัวเองสูงเกินไป และในที่สุดความกระหายอำนาจนั้นก็นำไปสู่ความพ่ายแพ้ต่อสปาร์ตาคู่อริ ดังนี้จะเห็นได้ว่าทิวซิดิดีวก็เอาภาพรวมของประวัติศาสตร์ มาอธิบายการล่มสลายของจักรวรดิเอเธนส์ว่าเกิดจากการตัดสินใจที่ผิดพลาดต่อๆกันมาเป็นอนุกรม เพราะถูกชักจูงโดยความโลภและขาดสติ ซึ่งเป็นแนวคิดที่คล้ายกับวรรณกรรมโศกนาฏกรรมของกรีก ด้วยเหตุนี้นักวิชาการสมัยใหม่จึงเริ่มแคลงใจที่จะจัดให้ ทิวซิดิดีส เป็นบิดาของสัจนิยมการเมือง (real politik) เหมือนอย่างในอดีต 
นักวิชาการด้านกรีกโบราณ จาเคอลีน เดอ รอมิยี (Jacqueline de Romilly) เป็นคนแรกที่ชี้ให้เห็นว่า ปัญหาในทางจริยศาสตร์เกี่ยวกับลัทธิจักรวรรดินิยมของเอเธนส์ เป็นหนึ่งในประเด็นที่ทิวซิดิดีสเพ่งความสนใจมากที่สุด และเธอชี้ว่าท่านวางงานเขียนประวัติศาสตร์ของตนไว้ ในบริบทของความคิดแบบกรีกเกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางการเมืองระหว่างประเทศ การวิเคราะห์ของเธอกระตุ้นให้นักวิชาการหลายคน หันมาตั้งคำถามเกี่ยวกับมุมมองของทิวซิดิดีส ที่มีต่อ "Realpolitik" หรือแนวคิดสัจนิยมการเมือง จนระยะหลังมานี้ ความเชื่อว่าตัวทิวซิดิดีสเป็น "บิดาของสำนักความคิดสัจนิยมการเมือง" ถูกสั่นคลอนอย่างต่อเนื่อง นักวิชาการบางท่านรวมทั้ง ริชาร์ด เน็ด เลอโบ (Richard Ned Lebow) เห็นว่างานเขียนของทิวซิดิดีส อาศัยและอ้างอิงแนวคิดในบทกวีมหากาพย์ และโศกนาฏกรรมในวรรณกรรมกรีกอย่างมาก จนถึงขนาดว่าจะยกให้ท่านเป็น "นักประพันธ์โศกนาฏกรรมคนสุดท้าย" ก็ไม่ผิดนัก ในมุมมองนี้ พฤติกรรมที่ไร้ศีลธรรม และอัปยศ หรือ ฮิวบริส (ὕβρις) ของชาวเอเธนส์ จึงเป็นสาเหตุที่ทำให้พวกเขาต้องพบกับความหายนะ เพาล์ ลังเงอร์ฮันส์
เพาล์ ลังเงอร์ฮันส์ (; 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1847 – 20 มิถุนายน ค.ศ. 1888) เป็นพยาธิแพทย์และนักสรีรวิทยาชาวเยอรมัน เกิดที่กรุงเบอร์ลิน เป็นบุตรของดร. เพาล์ เอากุสท์ แฮร์มันน์ ลังเงอร์ฮันส์ กับอันนา ลูอีเซอ คาโรลีเนอ ลังเงอร์ฮันส์ (นามสกุลเดิม ไคเบิล) เรียนที่โรงเรียนเกราเอินโคลสเตอร์ (Grauen Kloster) ก่อนจะเรียนต่อด้านการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยเยนา ในปี ค.ศ. 1868 ลังเงอร์ฮันส์วิเคราะห์เซลล์หนังกำพร้าและค้นพบเดนดริติกเซลล์ชนิดหนึ่ง ซึ่งต่อมาเรียกว่า "เซลล์ลังเงอร์ฮันส์" หนึ่งปีต่อมา เขานำเสนอวิทยานิพนธ์เรื่อง "กายวิภาคระดับจุลภาคของตับอ่อน" ซึ่งพูดถึงกลุ่มเซลล์ใส ลังเงอร์ฮันส์สันนิษฐานว่ากลุ่มเซลล์เหล่านี้เป็นต่อมน้ำเหลือง ซึ่งต่อมารู้จักในชื่อ "ไอลิตส์ออฟแลงเงอร์แฮนส์" อันโตน ฟัน ไดก์
ภายในสองสามปึก็ได้เป็นผู้ช่วยเอกของเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ จิตรกรผู้มีชื่อเสียงของแอนต์เวิร์ปและทางตอนเหนือของยุโรปทั้งหมด ผู้ใช้วิธืจ้างโรงฝึกงานย่อย ๆ ให้ทำงานให้โรงฝึกงานใหญ่ของรือเบินส์เอง รือเบินส์มีอิทธพลต่อฟัน ไดก์เป็นอันมาก และกล่าวถึงลูกศิษย์อายุ 19 ปีว่าเป็น "ลูกศิษย์คนเก่งที่สุดในบรรดาลูกศิษย์คนอื่น ๆ" ลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างลูกศิษย์กับอาจารย์จะเป็นอย่างไรไม่เป็นที่ทราบแน่นอน แต่สันนิษฐานกันว่าฟัน ไดก์เป็นลูกศิษย์ของรือเบินส์ตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 1613 เพราะงานในสมัยนั้นมีลักษณะอิทธิพลของรือเบินส์ แต่ก็ไม่มีหลักฐานอะไรแน่นอนไปกว่านี้ และอาจจะเป็นได้ว่า ถึงแม้ฟัน ไดก์จะกลับมาแอนต์เวิร์ปบ้างในบางครั้ง แต่ฟัน ไดก์ก็ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในต่างประเทศเพราะเมืองแอนต์เวิร์ปเริ่มหมดความสำคัญลง ในปี ค.ศ. 1620 รือเบินส์ได้รับงานชิ้นสำคัญในการเขียนภาพบนเพดานวัดเยสุอิตที่แอนต์เวิร์ป (ปัจจุบันถูกทำลายไปแล้ว) ฟัน ไดก์เป็นผู้หนึ่งที่ระบุไว้ว่าเป็นผู้วาดภาพจากการออกแบบของรือเบินส์ การเดินทางข้ามเวลา
เมื่อเร็ว ๆ นี้ วอชิงตัน เออร์วิง (Washington Irving) ได้เขียนวรรณกรรมเรื่องสั้นไว้ในปี ค.ศ. 1819 เรื่อง "ริป แวน วิงเคิล" (Rip Van Winkle) โดยเล่าว่า ชายคนหนึ่งชื่อ ริป แวน วิงเคิล ตามเนื้อเรื่อง ริป แวน วิงเคิลคือชาวนิวยอร์กยุคก่อนสงครามปฏิวัติอเมริกันซึ่งได้ภรรยาเป็นจอมจุกจิก วันหนึ่งเมื่อถูกวาจาหยาบร้ายของภรรยาทิ่มตำมากๆ เข้า ริปจึงหลบไปจูงหมาเดินเล่นบนภูเขา จนกระทั่งได้เจอกลุ่มคนแคระซึ่งชวนให้เขาได้ดื่มน้ำ น้ำนี้เองได้ออกฤทธิ์ทำให้ริปผล็อยหลับไปเป็นเวลายี่สิบปี ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนแก่ ครั้นเดินกลับไปที่หมู่บ้านก็พบว่าภรรยาคู่เวรตายไปแล้ว ส่วนลูกสาวของเขาก็ได้เติบโตขึ้นและแต่งงานแล้ว กระทั่งสงครามปฏิวัติอเมริกันนั้นได้รบกันเสร็จแล้ว สังเกตได้จากรูปประธานาธิบดีจอร์จ วอชิงตันบนข้างฝาบ้านซึ่งมาแทนรูปพระเจ้าจอร์จที่สามเดิม [10] [11] [7] การนอนหลับยังอาจใช้เป็นวิธีการเดินทางข้ามเวลาได้อีก เช่น ในนวนิยายของ เอช.จี. เวลส์ เรื่อง The Sleeper Awakes, เป็นเรื่องของชายคนหนึ่งที่ได้ตื่นขึ้นมาหลังจากการนอนหลับจำศีลไปเป็นเวลานานถึง 200 ปี การนอนหลับเป็นเวลานาน, มากกว่าการใช้เครื่องไทม์แมชชีนดังเช่นที่คุ้นเคยกัน, จะถูกใช้เป็นวิธีการเดินทางข้ามเวลาในเรื่องราวเหล่านี้ คดีระหว่างล็อกเคบินรีพับลิกันส์ กับสหรัฐอเมริกา
คดีระหว่างล็อกเคบินริพับลิกันส์ บรรษัทไม่แสวงหากำไร โจทก์ กับสหรัฐอเมริกา และรอเบิร์ต เอ็ม. เกตส์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ในหน้าที่ราชการแห่งตน จำเลย (English: LOG CABIN REPUBLICANS, a non-profit corporation, Plaintiff, v. UNITED STATES OF AMERICA and ROBERT M. GATES, SECRETARY OF DEFENSE, in his official capacity, Defendants.) หรือเรียกโดยย่อว่า คดีระหว่างล็อกเคบินริพับลิกันส์ กับสหรัฐอเมริกา (English: Log Cabin Republicans v. United States) เป็นคดีระดับสหรัฐ (federal lawsuit) ในสหรัฐอเมริกา ซึ่ง ล็อกเคบินริพับลิกันส์ (Log Cabin Republicans) อันเป็นองค์การประกอบด้วยหญิงรักร่วมเพศ ชายรักร่วมเพศ ผู้รักร่วมสองเพศ และผู้ข้ามเพศที่นิยมพรรครีพับลิกัน ขอให้ศาลแขวงแห่งสหรัฐอเมริกาประจำแขวงกลางแคลิฟอร์เนีย (United States District Court for the Central District of California) วินิจฉัยว่า ประมวลกฎหมายแห่งสหรัฐอเมริกา ลักษณะ 10 มาตรา 654 (10 U.S.C. § 654) อันรู้จักกันทั่วไปในชื่อกฎหมาย “ห้ามถาม ห้ามบอก” (don't ask, don't tell) ที่ห้ามผู้เป็นชายรักร่วมเพศและหญิงรักร่วมเพศอย่างเปิดเผยรับราชการทหารนั้น ชอบด้วยรัฐธรรมนูญหรือไม่ โดยล็อกเคบินริพับลิกันส์ยื่นคำฟ้องแทนสมาชิกของตนที่กำลังหรือเคยรับราชการทหารและตกอยู่ในบังคับแห่งมาตรา 654 ข้างต้น ว็อล์ฟกัง เพาลี
เพาลีเกิดในกรุงเวียนนา เป็นบุตรนักเคมีชื่อ ว็อล์ฟกัง โยเซฟ เพาลี กับ เบร์ตา คามิลลา ชูทซ์ ชื่อกลางของเขาตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่พ่อทูนหัวซึ่งเป็นนักฟิสิกส์ ชื่อ แอนสท์ มัค ต้นตระกูลของเพาลีเป็นตระกูลชาวยิวที่มีชื่อเสียงในกรุงปราก ปู่ทวดของเพาลีคือ วูล์ฟ พาสเคเลส เป็นนักหนังสือพิมพ์เชื้อสายเชก-ยิว แต่บิดาของเพาลีเปลี่ยนศาสนาจากยิวไปเป็นโรมันคาทอลิกเพียงไม่นานก่อนแต่งงานในปี พ.ศ. 2442 มารดาของเพาลี หรือ เบร์ตา ชูทซ์ เติบโตขึ้นภายใต้การเลี้ยงดูแบบโรมันคาทอลิก ซึ่งเป็นศาสนาของมารดาของเธอ แต่บิดา (เฟียร์ดริช ชูทซ์) เป็นนักเขียนชาวยิว เพาลีเติบโตมาในศาสนาโรมันคาทอลิก แต่ในภายหลังทั้งตัวเขาและบิดามารดาก็ออกจากศาสนานั้น  ไมเคิล ฟาสเบนเดอร์
ไมเคิล ฟาสเบนเดอร์ () นักแสดงลูกครึ่งไอร์แลนด์-เยอรมัน เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2520 ที่เมืองไฮเด็นแบร์ก เยอรมันตะวันตก ผลงานที่มีชื่อเสียงได้แก่ การรับบทสเตลิออส ในภาพยนต์ 300 ขุนศึกพันธุ์สะท้านโลก ออกฉายเมื่อ พ.ศ.2550 และบทบาท เอริค แลนเซอร์ หรือแม็กนีโต ใน"เอ็กซ์เมน รุ่น 1" และ"" ประกบกับ เจมส์ แม็กอะวอย บท คาร์ล ยุง นักจิตวิเคราะห์ผู้มีชื่อเสียง ใน "หิวรักซ่อนลึกลึก" บท แบรนดอน ซัลลีแวน ชายผู้หมกมุ่นในกามารมณ์ใน "ดับไม่ไหว ไฟอารมณ์" บท เดวิด หุ่นแอนดรอยด์ในภาพยนตร์ "โพรมีธีอุส" และบท เอ็ดวิน เอ็พส์ เจ้านายทาสใน "ปลดแอก คนย่ำคน" ซึ่งบทหลังทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จิตรกรรมยุคทองของเนเธอร์แลนด์
จิตรกรรมภูมิทัศน์กับสัตว์ทางตอนหน้าของภาพก็เป็นประเภทย่อยอีกประเภทหนึ่ง ที่เขียนโดยจิตรกรเช่นเอลเบิร์ต คุยพ์, เพาลัส พอตเตอร์ (ค.ศ. 1625–1654), อาเดรียน ฟาน เดอ เวลเดอ (Adriaen van de Velde) (ค.ศ. 1636–1672) และ คาเรล ดูจาร์ดิน (Karel Dujardin) (1626–1678, สัตว์ในฟาร์ม) และฟิลิปส์ วูเวอร์มัน ผู้เขียนม้าและคนขี่ในฉากต่าง ๆ วัวเป็นสัญลักษณ์ของความมั่งคั่งในเนเธอร์แลนด์ ฉะนั้นจึงไม่ค่อยเขียนกัน นอกไปจากม้าที่นิยมเขียนกันแล้ว สัตว์อื่นที่นิยมเขียนกันก็ได้แก่ แพะ เพื่อบ่งว่าเป็นอิตาลี งานเขียน “วัวหนุ่ม” (The Young Bull) โดยพอตเตอร์เป็นงานเขียนขนาดใหญ่ที่มีชื่อเสียงที่นโปเลียนนำกลับไปปารีส (แต่ต่อมาคืนมา) แต่จากการวิจัยภาพพบว่าตัววัวเป็นภาพที่วาดรวมจากจากการศึกษากายวิภาคส่วนต่าง ๆ ของวัวหกตัวที่ต่างอายุกันเป็นอันมาก รอเบิร์ต พีล
{{subst:#if:|}} [[Category:{{subst:#switch:{{subst:uc:1788}} ปีเตอร์ คาร์ล แฟเบอร์เช
ชื่อของ ปีเตอร์ คาร์ล แฟเบอร์เชนั้นก็ได้รับการยกย่องให้เป็นสุดยอดของช่างอัญมณีในศตวรรษที่ 19 และชิ้นงานเก่าของแฟเบอร์เชนั้นก็ถูกประมูลขายกันในมูลค่าที่สูงมากในปัจจุบัน โดยผลงานไข่อีสเตอร์นั้นถูกทยอยขายโดยพรรคคอมมิวนิตส์ในช่วงทศวรรษที่30 ซึ่งในปัจจุบันผลงานส่วนใหญ่อยู่ในสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะคอลเลคชั่นของนักธุรกิจอเมริกา นายมัลคอม สตีเวนสัน ฟอบส์ (Malcolm Stevenson Forbes) ในนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา แต่ก็มีเหลืออยู่บ้างในมอสโก และมีการนำประมูลกลับมาโดยนักธุรกิจที่ร่ำรวยจากธุรกิจน้ำมันทีเอ็นเค (TNK) นายวิคเตอร์ เวคเซลเบิร์ก ที่ประมูลมาจากครอบครัวของฟอบส์ (Forbes) ถึง 9 ชิ้น โดยได้นำเก็บรักษาและจัดแสดงไว้ที่อาคารจัดแสดงเวคเซลเบิร์ก (Vekselberg) ในเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก ยอห์น รอกเนส
ยอห์น อินเงบริกท์ รอกเนส (; 18 มิถุนายน ค.ศ. 1902 – 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1949) เป็นนายทหารชาวนอร์เวย์ และผู้บุกเบิกมีลอร์ก ในช่วงการยึดครองนอร์เวย์โดยนาซีเยอรมนีเขาได้จัดให้มีการต่อต้านทางทหารในช่วงต้น พร้อมด้วยโอลาฟ เฮลเซท และปอล ฟรีสโฟลด์ ส่วนในปี ค.ศ. 1941 เขาได้หนีไปสหราชอาณาจักร ที่เขาถือว่าเป็นตำแหน่งกลางร่วมกับกองทัพนอร์เวย์พลัดถิ่นในสหราชอาณาจักร คอลิน พอเวลล์
คอลิน ลูเธอร์ พอเวลล์ () เป็นรัฐบุรุษและพลเอกแห่งกองทัพบกสหรัฐอเมริกาเชื้อสายจาเมกา เขาดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกาคนที่ 65 ภายใต้รัฐบาลของประธานาธิบดี จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช ตั้งแต่ปี 2001 ถึง 2005 และเป็นชาวแอฟริกัน-อเมริกันคนแรกที่ได้กำรงตำแหน่งดังกล่าว ระหว่างที่ยังประจำการในกองทัพ เขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นที่ปรึกษาด้านความมั่นคงแห่งชาติ (1987–1989), ผู้บัญชาการประจำกองบัญชาการทหารบก (1989) และ ประธานคณะเสนาธิการร่วม (1989–1993) ซึ่งมีบทบาทบัญชาการในช่วงสงครามอ่าวเปอร์เซีย ปัจจุบันเขาดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการบริษัทด้านสารสนเทศออนไลน์แห่งหนึ่ง การพิสูจน์ว่าเป็นเท็จ
ส่วน ดร. พอล ฟายอาเบ็นด์ (Paul Feyerabend) ตรวจสอบประวัติวิทยาศาสตร์แบบวิเคราะห์ แล้วปฏิเสธระเบียบวิธีที่เป็นกฎทุกอย่าง เขาคัดค้านข้ออ้างของ ดร.ลอกอโตช เกี่ยวกับสมมติฐานเฉพาะกิจ โดยอ้างว่า วิทยาศาสตร์จะไม่สามารถก้าวหน้าโดยไม่ใช้กลวิธีทุกอย่างที่มีเพื่อสนับสนุนทฤษฎีใหม่ ๆ เขาปฏิเสธการอิงระเบียบวิธีทางวิทยาศาสตร์ และการยกย่องเป็นพิเศษของวิทยาศาสตร์ที่อาจสืบมาจากการใช้ระเบียบวิธีเช่นนั้น เขาอ้างว่า ถ้าจะต้องมีกฎทางระเบียบวิธีที่สมเหตุสมผลอย่างสากล หลัก "epistemological anarchism (อนาธิปไตยทางญาณวิทยา)" หรือว่า "ทำอะไรก็ได้" ก็จะเป็นกฎเดียวที่มี สำหรับ ดร. ฟายอาเบ็นด์ ฐานะพิเศษที่วิทยาศาสตร์อาจจะมี สืบมาจากคุณค่าทางสังคมและทางกายภาพที่ได้จากผลงานของวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่จากระเบียบวิธี พอล เอลเลริง
พอล เอลเลริง (Paul Ellering) เป็นผู้จัดการมวยปล้ำอาชีพ, อดีตนักยกน้ำหนัก และนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันทำงานกับWWEอยู่ค่ายNXT เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเป็นผู้จัดการให้ทีมนักมวยปล้ำเดอะโรดวอร์ริเออส์ ตั้งแต่ปี 1983 ถึง 1990 และอีกครั้งระหว่างปี 1992 ถึง 1997 นอกเหนือจากการเป็นผู้จัดการหน้าจอแล้วเขายังจัดการงานของทีมนอกเวทีเช่นกัน รวมถึงการเจรจาสัญญาและการเตรียมการเดินทาง เขาและโรดวอร์ริเออส์ได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอีประจำปี 2011 ห้าปีต่อมาในเดือนมิถุนายนปี 2016 เขาได้กลับมาใน ในฐานะผู้จัดการของThe Authors of Pain ซึ่งเป็นทีมอธรรมที่เปิดตัวครั้งแรก ยกกางเขน (รือเบินส์)
ในปัจจุบันภาพเขียนนี้ตั้งอยู่ภายในมหาวิหารแอนต์เวิร์ปในเมืองแอนต์เวิร์ปพร้อมกับงานเขียนอื่นของรือเบินส์ ระหว่างการยึดครองของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 พระองค์ก็ทรงนำภาพเขียนภาพนี้และภาพ "ชะลอร่างจากกางเขน" ของรือเบินส์ไปยังปารีส จนกระทั่งในปลายคริสต์ทศวรรษ 1800 ทางมหาวิหารจึงได้ภาพเขียนคืน เดอะพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์
โมโจ โจโจ้ เป็นลิงชิมแปนซีที่ฉลาดเหนือมนุษย์มาก สามารถผลิตเครื่องมือไว้ต่อสู้กับพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์ได้ และยังเป็นผู้ให้กำเนิด โรดี่รัฟ บอย ด้วย ครั้งหนึ่งโมโจโจโจ้ได้จับผู้บรรยายไว้ ซึ่งจะเป็นคนที่คอยบรรยายสถานการณ์ต่าง ๆ ถึงแม้จะถูกจับไปแต่ก็ยังไม่เห็นแม้แต่ตัวของเขาและได้บรรยายให้สถานการณ์ยุ่งเหยิงไปหมด แต่ถูกพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์จับได้ และเคยเปลี่ยนชาวเมืองทาวน์วิลล์ให้เป็นสุนัขทั้งหมดรวมทั้งพาวเวอร์พัฟฟ์เกิลส์ สุดท้ายถูกบัตเทอร์คัป(ที่ยังถูกสาปเป็นสุนัขอยู่)กัดเข้าที่ก้นของโมโจ โจโจ้ ทำให้คำสาปคลายลงและโมโจ โจโจ้จึงถูกสาปเป็นสุนัขเสียเอง ในอดีตโมโจ โจโจ้ เคยเป็นสัตว์เลี้ยงผู้ช่วยห้องทดลองของศาสตราจารย์ยูโทเนียมที่ชื่อโจโจ้ แต่เป็นตัวป่วนที่ที่พังข้าวของเสียหายตลอด จนวันหนึ่งไปผลักศาสตราจารย์ยูโทเนียมให้ไปชนสารเคมี X จนแตกลงไปในส่วนผสมจนเกิดการระเบิด ทำให้โจโจ้ที่ได้รับสารเคมี X จากแรงระเบิดนั้น จนผิวเปลี่ยนเป็นสีขียว สมองใหญ่กว่าปกติกลายเป็นบ้าแต่ฉลาดเป็นกรด และได้เปลี่ยนชื่อเป็นโมโจ โจโจ้ เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์
ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส ปีเตอร์ กาเบรียล
เขายังได้รับรางวัลแมน ออฟ พีซ ซึ่งมอบให้เขาโดยคณะกรรมการโนเบล พีซ และเชอวาเลียร์ ดังส์ ออเดอร์ เดอ อาร์ตส์ เอ เดอ เลทเทรอ และยังได้รับรางวัลบีที ดิจิตอล มิวสิก ไพโอเนียร์ อวอร์ด เขาก่อตั้ง วูมัด (เวิลด์ ออฟ มิวสิก อาร์ตส์ แอนด์ แดนซ์) ด้วยการจัดเทศกาลกว่า 50 ครั้งในกว่า 40 ประเทศ ซึ่งมูลนิธินี้ยังได้จัดการเรื่องการศึกษาและเวิร์คช็อปให้กับโรงเรียนอีกหลายที่ ริก รูบิน
เฟรดเดอริก เจย์ "ริก" รูบิน () เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1963 เป็นโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน และอดีตประธานร่วมของค่ายเพลงโคลัมเบียเรเคิดส์ ร่วมกับ Russell Simmons, รูบินเป็นผู้ก่อตั้งค่ายเพลงเดฟแจมเรเคิดดิงส์ และอเมริกันเรเคิดดิงส์ รูบินช่วยทำให้ศิลปินแนวฮิปฮอปต่าง ๆ เป็นที่นิยมแพร่หลาย ได้แก่ บีสตีบอยส์, แอลแอล คูล เจ, พับลิกเอเนมี และ รัน–ดี.เอ็ม.ซี. ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส
ขณะที่ "ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส" เป็นงานจิตรกรรมสำคัญชุดแรกที่รือเบินส์ได้รับจ้างให้เขียน การเขียนภาพยี่สิบเอ็ดภาพที่เกี่ยวกับชีวิตของสตรีที่เหตุการณ์และรายละเอียดต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับชีวิตขึ้นอยู่กับพระสวามีพระเจ้าอ็องรีที่ 4 และการให้กำเนิดพระราชโอรสธิดาหกพระองค์ (พระองค์หนึ่งสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์) ไม่ใช่หัวข้อที่เขียนได้ง่ายนัก นอกจากนั้นในช่วงเวลานั้นสตรีมักจะไม่ได้รับการสรรเสริญมากเท่าใดนัก แต่กระนั้นรือเบินส์ก็เป็นผู้มีคุณสมบัติที่เหมาะสมที่สุดในการที่จะรับงานเช่นนั้น และเป็นผู้มีความนับถือ "คุณธรรมของเพศตรงข้าม" เช่นที่เห็นในงานเขียนภาพเหมือนของอาร์ชดัชเชสอิซาเบลลา นอกจากนั้นแล้วความยิ่งใหญ่หรือความมีเนื้อหาของพระราชประวัติของพระราชินีมารีก็ไม่อาจจะเทียบเท่าได้กับพระราชประวัติของพระราชสวามี ตรงที่พระองค์ไม่เคยทรงมีชัยชนะในยุทธการใด หรือการเอาชนะต่อศัตรู พระราชประวัติของพระองค์จะมีก็แต่เรื่องราวที่เป็นนัยเกี่ยวกับข่าวลือทางด้านความเสียหายทางการเมือง ซึ่งทำให้การเขียนภาพตามเหตุการณ์ที่เป็นจริงโดยไม่ก่อให้เกิดความขัดแย้งระหว่างฝักฝ่ายต่าง ๆ ภายในราชสำนักเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน นอกจากการที่จะต้องคำนึงถึงความพอพระทัยของพระราชินีแล้ว รือเบินส์ก็ยังต้องพยายามเขียนภาพที่ไม่ก่อให้เกิดการไม่ยอมรับโดยสมาชิกในคณะรัฐบาลที่ปกครองฝรั่งเศสอยู่ในขณะนั้นด้วย แต่แทนที่จะเป็นงานที่ล้มเหลวเพราะอุปสรรคต่าง ๆ ดังกล่าว รือเบินส์กลับแสดงให้เห็นถึงความรู้อันลึกซึ้งในวรรณคดีคลาสสิกและธรรมเนียมของการสร้างงานของศิลปิน โดยการใช้สัญลักษณ์ของอุปมานิทัศน์ ทั้งในการสรรเสริญเหตุการณ์ที่ตามปกติแล้วก็เป็นเพียงเหตุการณ์ธรรมดา และในการแปลงภาพเหตุการณ์ที่ไม่ไคร่ดีนักในชีวิตของพระองค์ให้ดูเลิศลอยขึ้น ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีการศึกษาจะมีความเข้าใจในการใช้สัญลักษณ์ทางคริสต์ศาสนาและสัญลักษณ์ของกรีกและโรมันในงานศิลปะ รือเบินส์จึงใช้พื้นฐานดังว่านี้ในการแฝงความหมายต่าง ๆ ที่ทำให้กลายเป็นภาพชุดอันเลิศเลอของพระราชินีที่ล้อมรอบไปด้วยเทพเจ้ากรีกและเทพเจ้าโรมัน และบางครั้งก็ถึงกับยกพระองค์ขึ้นเป็นเทพ ความกำกวมของภาพเป็นสิ่งที่จำเป็นในการสร้างภาพที่สรรเสริญพระองค์ และสร้างความหมายที่เป็นนัยที่ช่วยเลี่ยงความขัดแย้งที่อาจจะเกิดขึ้นได้ แอร์วิน ชเรอดิงเงอร์
แอร์วิน ชเรอดิงเงอร์ (Erwin Schrödinger) มีชื่อเต็มว่า Erwin Rudolf Josef Alexander Schrödinger เป็นนักฟิสิกส์ชาวออสเตรีย เกิดที่ Erdberg ในกรุงเวียนนา (Vienna) ประเทศออสเตรีย (Austria) เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ.1887 เป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของ Rudolf Schrödinger และ Georgine Emilia Brenda ซึ่งเป็นลูกสาวของ Alexander Bauer ศาสตราจารย์แห่งภาควิชาเคมีของ the Technical College of Vienna   ชาลส์ ดาร์วิน
เมื่อขึ้นปีสอง ดาร์วินเข้าร่วมสมาคมพลิเนียน (Plinian Society) ซึ่งเป็นกลุ่มศึกษาด้านประวัติศาสตร์ธรรมชาติในมหาวิทยาลัยเอดินเบอระ เขาช่วยเหลือโรเบิร์ต เอ็ดมอนด์ แกรนท์ ในการสำรวจศึกษาลักษณะทางกายภาพและวงจรชีวิตของสัตว์ทะเลที่ไม่มีกระดูกสันหลังในเฟิร์ธออฟฟอร์ธ วันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1827 เขานำเสนอการค้นพบของตนต่อสมาคมพลิเนียนว่า จุดสีดำที่พบในเปลือกหอยนางรมนั้นเป็นไข่ของปลิง วันหนึ่ง แกรนท์ยกย่องแนวคิดเรื่องวิวัฒนาการของ ชอง-แบบติสต์ ลามาร์ค (Jean-Baptiste Lamarck) ดาร์วินถึงกับตะลึง แต่ก่อนหน้านั้นเขาเคยอ่านแนวคิดคล้ายคลึงกันนี้จากเอรัสมัสผู้เป็นปู่ และเห็นว่ามันไม่ต่างกัน[19] ดาร์วินค่อนข้างเบื่อหน่ายกับวิชาประวัติศาสตร์ธรรมชาติของโรเบิร์ต เจมสัน ซึ่งวุ่นวายกับธรณีวิทยา รวมถึงการโต้แย้งกันระหว่างทฤษฎีการเกิดของน้ำ (Neptunism) กับทฤษฎีการเกิดพลูตอน (Plutonism) เขาได้เรียนรู้การจัดอันดับของพืช และได้ช่วยงานด้านการเก็บรักษาในรอยัลมิวเซียม ซึ่งเป็นหนึ่งในพิพิธภัณฑ์ที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปในเวลานั้น[20] สังข์ พัธโนทัย
นายสังข์เป็นคนรักการอ่านหนังสือและทำงานด้านกรรมกรด้วยใจ ทำให้นายสังข์มองเห็นสังคมที่เหลื่อมล้ำต่ำสูง และในที่สุดก็ได้ซึมซาบลัทธิสังคมนิยมแบบเฟเบี้ยน (Fabian Socialism) คือการเปลี่ยนแปลงสังคมไทยให้เป็นธรรม ด้วยวิธีสันติและในรูปของการออกกฎหมายช่วยคนที่ด้อยกว่าทางเศรษฐกิจและสังคม ซึ่งก็คือผู้ใช้แรงงาน โดยไม่ใช้วิธีรุนแรงเพื่อโค่นล้มทุนนิยมแบบคอมมิวนิสต์ ขณะนั้นสหรัฐ ซึ่งเป็นศัตรูกับจีนเริ่มสังเกตว่า นายสังข์ ซึ่งเป็นบุคคลซึ่งใกล้ชิดที่สุดของจอมพล ป. มีหัวโน้มเอียงไปนิยมคอมมิวนิสต์ จอมพล ป. ฯ จึงเกรงว่า หากสหรัฐรู้เข้าจะต้องเป็นเรื่องใหญ่แน่ แต่นายสังข์ได้ชี้แจงแก่จอมพล ป. โดยยืนยันว่า ประเทศไทยจำเป็นต้องสัมพันธ์กับจีนด้วย เพราะประเทศจีนอยู่ใกล้ชิดกับประเทศไทย และจีนได้รับการเปลี่ยนแปลงจากการปฏิวัติของพรรคคอมมิวนิสต์ ซึ่งนำโดยเหมาเจ๋อตงแล้ว ประเทศจีนจะต้องเป็นมหาอำนาจเทียบเท่าสหรัฐ รวมถึงเลือดเนื้อเชื้อไขของคนไทยกับคนจีน ก็เชื่อมโยงกันมาแต่ไหนแต่ไร จีนจะเป็นมหามิตรของชาติเราได้ดีกว่าชาติอื่น และยิ่งได้ทราบถึงไมตรีของโจวเอินไหล นายกรัฐมนตรีของจีน ซึ่งมีโอกาสได้พบปะกับพระองค์เจ้าวรรณไวทยากรวรรณ รัฐมนตรีต่างประเทศ ระหว่างเข้าร่วมประชุมกลุ่มประเทศเอเชียแอฟริกา (AFRO-ASIAN NATION) ที่นครบันดง ประเทศอินโดนีเซียว่า จีนหวังเป็นมิตรกับไทยด้วยแล้ว ก็ยิ่งทำให้นายสังข์ยืนยันกับจอมพล ป.ฯ ว่าจะอย่างไรเสีย ไทยก็จำเป็นต้องสัมพันธ์กับจีน สุดท้ายจอมพล ป.ฯ จึงตัดสินใจมอบหมายให้นายสังข์เป็นคนติดต่อสัมพันธ์ลับๆกับจีน เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์
At the exhibition Drawings by Peter Paul Rubens in the Metropolitan Museum of Art (MET) of New-York 115 drawings of Pieter-Paul Rubens were on display in April 2005. in Antwerp, Belgium is the former house of Rubens, now converted into a museum. ภาวะไม่รู้ใบหน้า
โรเบิร์ต เซซิล มาร์ควิสแห่งซอลสบรีที่ 3 เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักร 3 สมัย[25] พอล ดิแรก เป็นนักฟิสิกส์ทฤษฎีชาวอังกฤษ ผู้ได้รับรางวัลโนเบล เป็นผู้ก่อตั้งกลศาสตร์ควอนตัมผู้หนึ่ง[26] เจน กูดดอลล์[25][27][28] เป็นนักวานรวิทยา นักมานุษยวิทยา และนักพฤติกรรมวิทยา ชาวอังกฤษ รู้จักกันดีเพราะงานวิจัยเป็นเวลา 45 ปี เกี่ยวกับการปฏิสัมพันธ์ทางสังคมและครอบครัว ของลิงชิมแปนซีป่า ในทวีปแอฟริกา โอลิเวอร์ แซคส์ เป็นนักประสาทวิทยาศาสตร์ผู้มีชื่อเสียง เป็นผู้แต่งหนังสือหลายเล่มรวมทั้ง ชายผู้สับสนภรรยาของตนว่าเป็นหมวก ถึงแม้ว่า เขาจะรู้จักภาวะบอดใบหน้าเพราะว่าได้ทำการวิจัยศึกษาในภาวะนั้น แต่เขาก็ไม่รู้ว่า เขาเองก็มีภาวะนั้น จนกระทั่งประสบกับคนที่ตกใจว่า เขาสามารถสับสนพี่ชายน้องชายของเขาได้ และเมื่อเขาคุยกับสมาชิกในครอบครัว จึงได้รู้ว่า มีสมาชิกในครอบครัวส่วนหนึ่งที่มีปัญหาอย่างเดียวกันในการรู้จำใบหน้า[29] แบรด พิตต์ ดาราหนังฮอลลีวูด กล่าวในเดือนพฤษภาคม 2556 ในการสัมภาษณ์กับนิตยสารเอ็สไควร์ว่า เขาคิดว่า เขามีภาวะบอดใบหน้า[30] รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์
ดาวนีย์เกิดที่นิวยอร์ก เป็นลูกชายของเอลซี่ และผู้กำกับรอเบิร์ต ดาวนีย์ ซีเนียร์ พ่อของเขาเกิดและใช้นามสกุล อีเลียส และเป็นชาวยิวผสมไอริช แม่ของดาวนีย์เป็นชาวเยอรมันผสมสก็อตทิช ดาวนีย์อ้างว่าตัวเขาเป็นลูกครึ่งยิว เขาเริ่มแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกในหนังของพ่อเขาเอง เรื่อง POUND (1970) แสดงเป็นลูกสุนัข เขามีผลงานภาพยนตร์เล็กๆ หลายเรื่อง พออายุได้ 20 ปี มีผลงานร่วมกับ Saturday Night Live แต่ว่าปรากฏตัวอยู่ในช่วงฤดูเดียว ภาพยนตร์เรื่องแรกที่ได้แสดงนำคือเรื่อง The Pick-up Artist (film) ในปี 1987 และนอกจากนี้เขายังแสดงบทเด่นในหนังเรื่อง Less Than Zero ในปีเดียวกัน และในปี 1992 ดาวนีย์ได้แสดงเป็นชาร์ลีย์ แชปลิน ในเรื่อง Chaplin และจากบทบาทนี้ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในสาขานักแสดงชายยอดเยี่ยม จากนั้นก็มีผลงานอื่น อย่าง Only You , Natural Born Killers และบทนำในเรื่อง Restoration, การดัดแปลงภาพยนตร์ของ Rose Tremain เด็กหญิงกำพร้าในสุสาน
สำหรับเดอลาครัวซ์แล้ว สีเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับการเขียนภาพ เพราะรสนิยมทางศิลปะและความเชื่อดังกล่าวเดอลาครัวซ์จึงไม่มีความอดทนที่จะสร้างรูปจำลองของสถาปัตยกรรมคลาสสิก เดอลาครัวซ์มีความนับถือและชื่นชมปีเตอร์ พอล รูเบนส์ และ ศิลปินเวนิส เดอลาครัวซ์ใช้สีอันมีสีสันและหัวเรื่องที่เขียนที่แปลก (exotic themes) ในการเขียนภาพ ที่มีแรงบันดาลใจมาจากสถานที่ต่างๆ ที่มีผลในงานเขียนที่วาววามและเต็มไปด้วยพลัง เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์
รือเบินส์เข้าโรงเรียนในนครแอนต์เวิร์ป และเรียนรู้ภาษาละตินและภาษากรีกด้วย ผู้เป็นมารดาต้องการให้เขาเป็นข้าราชสำนัก พอเขาอายุ 13 ปี เธอจึงส่งเขาไปเป็นมหาดเล็กในราชสำนักของเจ้าฟ้าหญิงใหญ่ ทรงพระนามว่า มาร์เกอริต เดอ ลีญ ชีวิตที่นี่ไม่มีอะไรน่าสนใจสำหรับหนูน้อยผู้นี้เลย (รือเบินส์พบว่า การเป็นเด็กมหาดเล็กรับใช้ในราชสำนักช่างเป็นชีวิตที่น่าเบื่อเสียจริง ๆ) เพราะเขาพร้อมที่จะแสดงสัญญาณแห่งอัจฉริยะทางการเขียนภาพให้ปรากฏอยู่แล้ว มาร์ธา เบียทริซ พอตเตอร์ เวบบ์
มาร์ธา เบียทริซ พอตเตอร์ เวบบ์ (, พ.ศ. 2401 - พ.ศ. 2486) เป็นนักสังคมนิยม นักเศรษฐศาสตร์ชาวอังกฤษ ทั้งยังได้รับการกล่าวถึงว่าเป็นนักปฏิรูปด้วย และเป็นสมาชิกคนสำคัญของสมาคมเฟเบียน (Fabian Society) ซึ่งเป็นองค์กรที่ทำหน้าที่เป็นปากเป็นเสียงคุ้มครองผลประโยชน์ให้กับชนชั้นกรรมาชีพโดยตรง รอเบิร์ต วอลโพล
วอลโพลเกิดที่หมู่บ้านโฮตัน มณฑลนอร์ฟอล์ก ในปี 1676 เป็นบุตรคนที่ห้าในจำนวน 19 คนของพันเอกรอเบิร์ต วอลโพล ผู้ดีนอกกรุงและผู้แทนจากพรรควิกในสภาสามัญชน ส่วนมารดาคือแมรี วอลโพล บุตรีและทายาทของเซอร์จี ออฟเฟรย เบร์เวลล์ ในวัยเด็กเขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนเอกชนในหมู่บ้านเมสซิงแฮมในนอร์ฟอล์ก และในปี 1690 ก็เข้าศึกษาต่อในวิทยาลัยอีตันซึ่งที่นั่นเขาได้รับคำกล่าวว่าเป็น "นักเรียนที่ยอดเยี่ยม" เขาออกจากอีตันในเดือนเมษายน 1696 และเข้าสมัครเรียนต่อที่คิงส์คอลเลจน์แห่งมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในเดือนพฤษภาคม 1698 เขาออกจากคิงส์คอลเลจน์เพื่อกลับบ้านไปช่วยบิดาบริหารและจัดการทรัพย์สินของครอบครัวแทนพี่ชายที่พึ่งเสียชีวิตไป เขาเคยมีความคิดที่จะอุทิศตนสู่ศาสนา แต่เนื่องจากกลายเป็นบุตรชายคนโตและทายาทลำดับแรกของครอบครัว ทำให้เขาต้องล้มเลิกความคิดนั้นไป จนกระทั่งในเดือนพฤศจิกายน 1700 บิดาของเขาก็ถึงแก่กรรม และเขากลายเป็นหัวหน้าครอบครัว จากเอกสารที่เขียนด้วยลายมือของบิดา ระบุว่าครอบครัววอลโพลมีคฤหาสน์ถึง 9 หลังในนอร์ฟอล์ก และอีกหลังในซัฟฟอล์ก เจ. โรเบิร์ต ออพเพนไฮเมอร์
เจ. โรเบิร์ต ออพเพนไฮเมอร์ เกิดวันที่ 22 เมษายน ค.ศ. 1904 ที่เมืองนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา ครอบครัวของเขามีฐานะดี พ่อของเขาชื่อ "จูเลียส" เป็นชาวเยอรมันที่ได้อพยพจากเยอรมันมาที่สหรัฐอเมริกา และประกอบอาชีพทำธุรกิจเกี่ยวกับเสื้อผ้า ในวัยเด็กเขาเป็นคนขี้อาย จึงมักถูกเพื่อนรังแกอยู่เสมอ ดังนั้นเขาจึงชอบปลีกตัวอ่านหนังสือวิทยาศาสตร์เพียงคนเดียว[2] ข้อเขียนวอยนิช
วอยนิชเองเคยถ่ายสำเนาหน้าแรกของหนังสือเล่มนี้และพบร่องรอยการเขียนจาง ๆ ที่ถูกลบออก ด้วยกระบวนการทางเคมีทำให้สามารถอ่านได้ว่าเป็นชื่อ "Jacobj `a Tepenece" ซึ่งเชื่อว่าน่าจะหมายถึง ยาโคบัส ซินาเพียส (English: Jacobus Sinapius) ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านยาสมุนไพรและแพทย์ส่วนพระองค์ของจักพรรดิรูดอล์ฟที่สอง วอยนิชนั้นเชื่อว่าลายเซ็นนี้แสดงว่ายาโคบัสน่าจะเคยเป็นเจ้าของหนังสือเล่มนี้ก่อนบาเรสช์ และเป็นหลักฐานสนับสนุนทฤษฎีของมนิชอฟสกี้ บ้างก็เชื่อว่ายาโคบัสอาจเป็นผู้ประพันธ์ข้อเขียนวอยนิชเอง ปีเตอร์ เซมัน
หลังจากที่เซมันได้ผ่านการทดสอบในปี ค.ศ. 1885 เขาก็ได้เข้าศึกษาฟิสิกส์ในมหาวิทยาลัยไลเดิน อยู่ภายใต้การควบคุมของไฮเกอ กาเมอร์ลิง โอนเนิส และแฮ็นดริก โลเรินตส์ ในปี ค.ศ. 1890 ก่อนที่เขาจะทำวิทยานิพนธ์เสร็จ เขาได้ไปเป็นผู้ช่วยของโลเรินตส์ และสิ่งนี้ก็ได้พาเขาไปสู่การโปรแกรมการทำวิจัยของปรากฏการณ์เคอร์ (Kerr effect) ในปี ค.ศ. 1893 เขาก็ได้เสนอวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอกจากปรากฏการณ์เคอร์ คือเป็นการสะท้อนของแสงโพลาไรซ์บนพื้นผิวที่เป็นแม่เหล็ก หลังจากที่เขาจบระดับปริญญาเอกแล้วเขาก็ได้เดินทางไปอยู่ที่สถาบันฟรีดริช โคลเราช์ ในเมืองสทราซบูร์ ในปี ค.ศ. 1895 เมื่อเขากลับมาจากเมืองสทราซบูร์ เซมันก็ได้ไปเป็นวิทยากรภายนอกในวิชาคณิตศาสตร์และฟิสิกส์ในเมืองไลเดิน ในปีเดียวกันนี้เขาก็ได้แต่งงานกับโจแอนนา อลิซาเบธ ลีเบรธ (Johanna Elisabeth Lebret) มีชีวิตอยู่ในปี ค.ศ. 1873–1962 มีลูกสาวด้วยกัน 3 คน และลูกชายอีก 1 คน
ปี ค.ศ. 1896 3 ปีหลังจากที่เขาทำวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับปรากฏการณ์เคอร์เสร็จ เขาขัดคำสั่งของหัวหน้างานของเขาและได้ทำการทดลองเกี่ยวกับการวัดค่าการแยกของเส้นสเปกตรัมจากสนามแม่เหล็กที่เข้มข้น จึงถูกไล่ออกจากการกระทำ แต่เขาก็ได้รับการพิสูจน์ภายหลัง จนในปี ค.ศ. 1902 เขาก็ได้รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์สำหรับการค้นคว้าของเขาที่เป็นที่รู้จักกันในชื่อ ปรากฏการณ์เซมัน และนี่ก็เป็นส่วนหนึ่งในงานวิจัยวิทยานิพนธ์ของเขา เขาได้ทำการค้นคว้าผลของสนามแม่เหล็กบนแหล่งกำเนิดแสง โลเรินตส์ได้รู้จักกับผลงานของเซมันเมื่อวันเสาร์ที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1896 ในที่ประชุมของราชบัณฑิตยสภาศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์เนเธอร์แลนด์ในอัมสเตอร์ดัม เมื่อเรื่องนี้ได้นำไปเผยแพร่โดยโอนเนิส และในวันถัดมา โลเรินตส์ก็ได้เชิญเซมันไปที่ห้องทำงานของเขาและได้ให้เซมันนำเสนองานที่เขาได้ค้นพบ โดยอยู่บนพื้นฐานของทฤษฎีของโลเรินตส์คือ การแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า
สิ่งสำคัญของการค้นพบของเซมันได้ถูกนำไปเผยแพร่ และไปช่วยสนับสนุนงานของโลเรินตส์ที่เกี่ยวกับการปล่อยของแสงโพลาไรซ์จากงานของสนามแม่เหล็กที่ค้นพบไว้ก่อนหน้า ขอบคุณงานของเซมันที่ได้ไขข้อสงสัยของการสั่นของอนุภาคที่เกิดขึ้นในงานของโลเรินตส์ที่เป็นประจุลบและมีน้ำหนักเบากว่าอะตอมของไฮโดรเจนเป็นพัน ๆ เท่า การสรุปผลงานนี้ได้เกิดขึ้นก่อนการค้นพบอิเล็กตรอนของทอมสัน ปรากฏการณ์เซมันถือเป็นเครื่องมือสำคัญสำหรับการอธิบายโครงสร้างอะตอม ว็อล์ฟกัง เพาลี
การผนวกยึดครองดินแดนของออสเตรีย เข้าร่วมกับ เยอรมัน ในปี 2481 ได้ทำให้ เพาลี เป็นพลเมืองของ เยอรมัน ซึ่งกลายเป็นความยากลำบาก เมื่อสงครามโลกครั้งที่สองได้ประทุขึ้น ในปี พ.ศ. 2482 เพาลีได้ย้ายไปอยู่ที่ สหรัฐอเมริกาในปี 2483 ที่ซึ่งเขาได้เป็นศาสตราจารย์ทางด้านฟิสิกส์ทฤษฎี ให้กับ ปรินซ์ตัน เขาได้แปลงสัญชาติเป็นอเมริกัน ในปี พ.ศ. 2489 หลังจากสงครามจบลง ก่อนที่จะ กลับไปอยู่ที่ เซริค ซึ่งเป็นที่ที่เขาได้พำนักอยู่โดยมากก่อนเขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2488 เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ""สำหรับการค้นพบหลักการกีดกัน ซึ่งถูกเรียกได้อีกอย่างว่า หลักของเพาลี"" ซึ่งผู้เสนอชื่อให้รับรางวัลก็คือไอน์สไตน์ ปีแยร์ บอนาร์
ปีแยร์ บอนาร์ () (3 ตุลาคม ค.ศ. 1867 - 23 มกราคม ค.ศ. 1947) เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรม และสร้างศิลปะการพิมพ์ (printmaking) ผู้เป็นผู้ก่อตั้งกลุ่มเลเนบีส์ (Les Nabis) คนหนึ่ง รอเบิร์ต พีล
พีลได้รับการเลือกให้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยในคณะรัฐมนตรีซึ่งนำโดยรอเบิร์ต เจ็นคินสัน เอิร์ลที่ 2 แห่งลิเวอร์พูล ในปี พ.ศ. 2365 ในระหว่างนี้มีการรณรงค์ในไอร์แลนด์ให้เปิดโอกาสให้ชาวคาทอลิกมาดำรงตำแหน่งทางการเมืองได้ (Catholic Emancipation) แต่พีลต่อต้านการรณรงค์ครั้งนี้อย่างรุนแรงจนได้รับฉายาว่า<i data-parsoid='{"dsr":[2922,2949,2,2]}'>พีลสีส้ม (Orange Peel) เมื่อลิเวอร์พูลลาออกนายกรัฐมนตรีคนใหม่คือจอร์จ แคนนิ่งซึ่งเป็นหนึ่งในผู้นำการรณรงค์ครั้งนี้ พีลจึงได้ปฏิเสธที่จะรับตำแหน่งนี้ต่อ ยาโกบ ยอร์ดานส์
เช่นเดียวกับรือเบินส์ ยอร์ดานส์ศึกษากับอาดัม ฟัน โนร์ต (Adam van Noort) ที่เป็นครูคนเดียวที่ได้ร่ำเรียนด้วย การพำนักในบ้านของฟัน โนร์ตทำให้ยอร์ดานส์มีความใกล้ชิดกับสมาชิกในครองครัวของฟัน โนร์ต[6] หลังจากศึกษาและฝึกงานกับฟัน โนร์ตได้แปดปี ยอร์ดานส์ก็สมัครเข้าเป็นสมาชิกของสมาคมช่างนักบุญลูกาในฐานะ "จิตรกรสีน้ำ" (waterscilder)[5] ซึ่งเป็นความเชี่ยวชาญที่ยอร์ดานส์นำมาใช้ในการออกแบบร่างพรมทอแขวนผนังในคริสต์ศตวรรษที่ 17[7] แต่งานสมัยแรก ๆ ของยอร์ดานส์สูญหายไปหมด ในปีเดียวกับที่เข้าเป็นสมาชิกของสมาคมช่างนักบุญลูกาในปี ค.ศ. 1616 ยอร์ดานส์ก็แต่งงานกับอันนา กาตารีนา ฟัน โนร์ต ลูกสาวคนโตของอาดัม ฟัน โนร์ต และมีลูกด้วยกันสามคน ในปี ค.ศ. 1618 ยอร์ดานส์ก็ซื้อบ้านในโฮคสตราต (บริเวณในแอนต์เวิร์ปที่ยอร์ดานส์เติบโต) และต่อมาในปี ค.ศ. 1639 ก็ซึ้อบ้านติดกันเพื่อขยายบริเวณสำหรับเขียนภาพที่คล้ายกับของบ้านของรือเบินส์ที่สร้างยี่สิบปีก่อนหน้านั้น ยอร์ดานส์พำนักอยู่ที่นั่นจนเสียชีวิต ค.ศ. 1678[8] รอเบิร์ต วอลโพล
รอเบิร์ต วอลโพล เอิร์ลแห่งออร์ฟอร์ด () หรือเป็นที่รู้จักกันในนาม เซอร์ รอเบิร์ต วอลโพล เป็นรัฐบุรุษและนักการเมืองชาวอังกฤษผู้ถือว่าเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกโดยพฤตินัย และยังถือเป็นนายกรัฐมนตรีที่ครองตำแหน่งยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ เขาเป็นหนึ่งในนักการเมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์อังกฤษ เขาได้รับเลือกตั้งเข้าไปในสภาในปี 1701 ในฐานะสมาชิกพรรควิก และได้ดำรงตำแหน่งสำคัญหลายตำแหน่ง เนื่องจากเขาเป็นพวกผู้ดีจากนอกกรุง ดังนั้นเขาจึงมองหาฐานการเมืองจากนอกกรุงเป็นหลัก ฟิลิป บ็อบบิตต์
ฟิลิป บ็อบบิตต์ เกิดในเมืองเทมเปิล รัฐเทกซัส เป็นลูกคนเดียวของออสการ์ ไพรซ์ บ็อบบิตต์ (เสียชีวิต ค.ศ. 1995) และรีเบกกา ลูรัท จอห์นสัน บ็อบบิตต์ (ค.ศ. 1910-1978) ฟิลิปถือได้ว่าเป็นทายาทแท้ ๆ ของเฮนรี วิสเนอร์ ผู้แทนของรัฐนิวยอร์กในการลงนามประกาศอิสรภาพของสหรัฐอเมริกา และทายาทของวิลเลียม บ็อบบิตต์ ชาวไร่เชื้อสายเวอร์จิเนีย (เสียชีวิต ค.ศ. 1673) พ่อและตาของรีเบกกา (แม่ของฟิลิป) ก็เป็นถึงสภานิติบัญญัติของรัฐเทกซัส และตาทวดยังเป็นประธานของมหาวิทยาลัยเบย์เลอร์  พอล แรนด์
พอล แรนด์ (; ชื่อเกิด เปเรตซ์ โรเซนบอม 15 สิงหาคม 2457- 26 พฤศจิกายน 2539) เป็นนักออกแบบกราฟิกส์ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในผลงานด้านออกแบบโลโก้ให้กับหน่วยงานต่าง ๆ อาทิเช่น ไอบีเอ็ม ยูพีเอส เอนรอน เวสติงเฮาส์ เอบีซี และ เน็กต์ของสตีฟ จอบส์ พอล แรนด์ เป็นหนึ่งในกลุ่มคนที่ทำงานออกแบบในลักษณะสไตล์สวิส ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส
เมื่อเปรียบเทียบความสัมพันธ์ระหว่างสองภาพนี้แล้วก็จะเห็นว่าต่างก็เป็นภาพของสตรีที่ยื่นมือออกไปรับผู้คนรอบข้างผู้ที่เข้ามาแสดงความเคารพ และการใช้อุปมานิทัศน์ ในภาพของรือเบินส์เป็นเทพีมิเนอร์วา, ความรอบคอบ และฝรั่งเศส ในภาพของคาราวัจจิโอเป็นนักบุญโดมินิค, นักบุญปีเตอร์ผู้พลีชีพ และนักบวชโดมินิคันอีกสององค์ สิ่งอื่นที่สำคัญในภาพก็ได้แก่: หางเสือ, ลูกโลก และลูกประคำ สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ทำให้เชื่อได้ว่ารือเบินส์แสดงความนับถือในความสามารถของการาวัจโจในฐานะที่เป็นจิตรกรคนสำคัญในยุคนั้น คดีระหว่างล็อกเคบินรีพับลิกันส์ กับสหรัฐอเมริกา
แดเนียล วูดส์ (Daniel Woods) จากบริษัทกฎหมายไวต์แอนด์เคส (White & Case) เป็นหัวหน้าคณะทนายความฝ่ายโจทก์ ส่วน พอล ฟรีบอร์น (Paul Freeborne) รองอัยการสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกา เป็นทนายความฝ่ายจำเลย คือ สหรัฐอเมริกา[5] วิภูริศ ศิริทิพย์
วิภูริศเริ่มรู้จักกับอนุชา โอเจริญ ผู้ก่อตั้งค่ายแรตส์เรเคิดส์ จากนั้นได้เริ่มทำเดโม่ และมีเพลงแรกคือ "Adore" ขณะที่เขาเรียนอยู่ชั้นปี 1-2 มีอัลบัมแรกคือ "Man Child" ออกมาเมื่อปี 2560 แนวเพลงของเขาได้แก่แนวอินดีโฟล์ก นีโอโซล และออลเทอร์นาทิฟนีโอโซล ในปี พ.ศ. 2561 เพลง "Long Gone" ซึ่งเขากำกับมิวสิควิดีโอด้วยตนเองกลายเป็นที่พูดถึงในโลกอินเทอร์เน็ต ตามด้วยเพลง "Lover Boy" ซึ่งถูกเผยแพร่และเป็นที่นิยมทั้งในประเทศไทยและโดยเฉพาะในต่างประเทศ สิ่งเหล่านี้ผลักดันให้เขาเดินทางไปเล่นคอนเสิร์ตในต่างประเทศที่ไต้หวันเป็นประเทศแรก หลังจากนั้นเขาได้แสดงคอนเสิร์ตทัวร์ทวีปเอเชีย ได้แก่ ประเทศญี่ปุ่น และ ประเทศเกาหลีใต้ ตามลำดับ ในปีเดียวกันเขาได้เริ่มแสดงคอนเสิร์ตทัวร์ทวีปยุโรปและทวีปอเมริกา เริ่มต้นจากโปแลนด์, เยอรมนี, สหราชอาณาจักร, ไอร์แลนด์, ฝรั่งเศส, สวิตเซอร์แลนด์, อิตาลี, เนเธอร์แลนด์ และ เบลเยียม และปิดท้ายเวิลด์ทัวร์ที่ 4 เมืองใหญ่ในสหรัฐ ต่อมาในช่วงต้นเดือนพฤศจิกายน 2561 วิภูริศมีคอนเสิร์ตใหญ่เต็มรูปแบบครั้งแรกในไทยที่มีชื่อว่า "เวรี่ไลฟ์: บอยพาโบล แอนด์ ภูมิ วิภูริศ" ในวันเสาร์ที่ 24 พฤศจิกายน 2561 ไมเคิล โบเวนส์
เขาเคยสร้างภาพยนตร์โทรทัศน์ความยาว 3 ชั่วโมง ที่ชื่อว่า เทคโนคาลิปส์ (TechnoCalyps) เป็นหนังแนวปรัชญาเกี่ยวกับเทคโนโลยีและจุดจบของมนุษย์ และได้ร่วมเขียนหนังสือภาษาฝรั่งเศสสองเล่มในหัวข้อ มานุษยวิทยาของสังคมดิจิตอล งานเขียนที่มีชื่อเสียงชิ้นหนึ่งของเขาคือ "Peer to Peer and Human Evolution" ชนเบอร์เบอร์
ชาวเบอร์เบอร์ที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันก็ได้แก่นักประพันธ์ชาวโรมันอพูเลียส (Apuleius), จักรพรรดิโรมันเซ็พติมิอัส เซเวอรัส และ นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป ชาวเบอร์เบอร์ที่มีชื่อเสียงในปัจจุบันคือดารานักฟุตบอลซีเนอดีน ซีดาน ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส
รือเบินส์ดูเหมือนจะไม่ได้ร่าง "ภาพชุดพระเจ้าอ็องรี" ขณะที่เขียนภาพชุดแรก ในจดหมายฉบับหนึ่งรือเบินส์กล่าวถึงภาพเขียนชุดที่สองนี้ว่าเป็น "ภาพชุดที่ใหญ่โตมโหฬารที่พอที่จะตั้งแสดงในระเบียงแสดงภาพสิบระเบียง" ได้ และจากจดหมายอีกฉบับหนึ่งลงวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1628 ก็พอจะสรุปได้ว่ารือเบินส์ไม่ได้ทำงานร่างภาพชุดนี้เท่าใดนักก่อนวันที่กล่าว ในบรรดาภาพร่างสีน้ำมันที่เขียนต่อมามีเก้าภาพเท่านั้นที่ยังเหลืออยู่และอีกห้าที่ยังร่างไม่เสร็จ ภาพร่างส่วนใหญ่เป็นภาพเหตุการณ์การยุทธการที่พระเจ้าอ็องรีทรงเข้าร่วม เช่น "การยึดกรุงปารีส" เคลเมนส์ ฟอน เปอร์เกต์
เคลเมนส์ ปีเตอร์ ฟอน เปอร์เกต์ (; 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1874 – 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1929) เป็นแพทย์และนักวิทยาศาสตร์ชาวออสเตรีย เกิดใกล้กรุงเวียนนา มีน้องชายชื่อกิวโด ฟอน เปอร์เกต์ ซึ่งต่อมาเป็นนักฟิสิกส์ เรียนวิชาเทววิทยาที่มหาวิทยาลัยอินส์บรุคและวิชาปรัชญาที่มหาวิทยาลัยเลอเฟิน ก่อนจะเรียนวิชาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยกราซและฝึกงานที่คลินิกเด็กในเวียนนา ในปี ค.ศ. 1906 เปอร์เกต์พบว่าผู้ป่วยที่เคยได้รับวัคซีนโรคฝีดาษมาก่อนจะมีปฏิกิริยาตอบสนองเมื่อได้รับวัคซีนอีกครั้ง เปอร์เกต์และเบลา ชิค กุมารแพทย์ชาวฮังการี/อเมริกัน จึงคิดค้นคำว่า "allergy" (มาจากคำในกรีก "allos" แปลว่า "อื่น ๆ" และ "ergon" แปลว่า "ปฏิกิริยา") เพื่ออธิบายปฏิกิริยาดังกล่าว เรือหลวงรอแยลชาลส์ (ค.ศ. 1655)
ด้วยระวางขับน้ำ 1229 ตัน "เนสบี" (ชื่อเดิมของเรือหลวง รอแยลชาลส์) จึงมีขนาดใหญ่กว่า "โซเวอร์ริน ออฟ เดอะ ซีส์" เรือลำดับที่หนึ่งสามชั้น ซึ่งสร้างโดย ไพนเนส พีตท์ บิดาของปีเตอร์ แต่ที่ต่างจาก "โซเวอร์ริน ออฟ เดอะ ซีส์" ก็คือ เนสบีได้เข้าประจำการเพียงสิบสองปีเท่านั้น ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส
รายละเอียดของสาเหตุในการตัดสินใจว่าจ้างรือเบินส์ของพระราชินีมารีในการเขียนโครงการจิตรกรรมอันยิ่งใหญ่ก็ยังไม่เป็นที่ตกลงกันได้ จอห์น คูลิดจ์ใน "รือเบินส์และการตกแต่งระเบียงภาพหลวงแห่งฝรั่งเศส" เสนอว่าภาพชุดนี้อาจจะเป็นการจ้างเพื่อแข่งกับภาพชุด "พรมแขวนผนังคอนสแตนติน" ที่มีชื่อเสียงที่รือเบินส์ออกแบบในห้องเขียนภาพของตนเองในช่วงเวลาเดียวกับที่เขียนภาพสองสามภาพแรกของ "ภาพชุดพระราชินีมารี เดอ เมดีซิส" นี้ นอกจากนั้นก็ยังมีผู้เสนอว่ารือเบินส์เขียนภาพร่างหลายภาพตามคำขอของพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศสพระราชโอรสของพระราชินีมารีซึ่งอาจจะมีอิทธิพลในการตัดสินใจของพระองค์ในการจ้างรือเบินส์ให้เขียนภาพชุดนี้เมื่อปลายปี ค.ศ. 1621 แต่เหตุผลที่สำคัญที่สุดคือพระราชประสงค์ของพระราชินีมารีในการสร้างความเป็นอมตะให้แก่พระองค์เอง ซึ่งผู้ที่จะรับงานขนาดใหญ่เช่นนี้ได้ก็เห็นจะมีแต่เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ผู้ซึ่งขณะนั้นก็เริ่มจะเป็นช่างเขียนผู้มีชื่อเสียงแล้ว และมีความสัมพันธ์ของรือเบินส์ที่ใกล้ชิดกับบุคคลสำคัญหลายคนในยุโรปในยุคนั้น ที่รวมทั้งพระขนิษฐาของพระราชินีมารี เดอ เมดีซิสเอง (ภรรยาของดยุกแห่งกอนซากา) ผู้ที่เป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญคนแรกของรือเบินส์ ข้อตกลงของสัญญาไม่มีรายละเอียดเท่าใดนักนอกจากจะระบุให้เป็นภาพเขียนที่เกี่ยวกับชีวประวัติของพระองค์ และยิ่งแทบไม่มีรายละเอียดแต่อย่างใดเมื่อกล่าวถึงภาพเขียนชุดต่อมาที่ตั้งใจจะให้เป็นภาพชุดสรรเสริญพระสวามี--พระเจ้าอ็องรีที่ 4  พอล อัลเลน
พอล การ์ดเนอร์ อัลเลน (; 21 มกราคม ค.ศ. 1953 – 15 ตุลาคม ค.ศ. 2018) เป็นทั้งนักธุรกิจ, นักลงทุน, นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และนักการกุศลชาวอเมริกัน เขาเป็นผู้ร่วมก่อตั้งไมโครซอฟท์ร่วมกับ บิล เกตส์ เขายังเป็นบุคคลที่ร่ำรวยที่สุดลำดับที่ 57 ตามการจัดอันดับความมั่งคั่งที่มูลค่าทรัพย์สินสุทธิ 13 พันล้านดอลลาร์สหรัฐใน ค.ศ. 2011 เขาเป็นทั้งผู้ก่อตั้ง และเป็นประธานของ วัลแคน อิงค์ เขายังมีพอร์ตการลงทุนหลายพันล้านดอลลาร์ ที่รวมถึงบริษัทเอฟรี และกิสต์, การถือครองอสังหาริมทรัพย์ รวมถึงหุ้นเทคโนโลยี, บันเทิง และบริษัทสื่ออื่นๆ อัลเลนยังเป็นเจ้าของสองทีมกีฬาอาชีพ ซึ่งได้แก่ ซีแอตเทิล ซีฮอว์ค ของเอ็นเอฟแอล (NFL) และพอร์ตแลนด์ เทรลเบลเซอร์ส ของเอ็นบีเอ (NBA) รวมถึงเป็นเจ้าของส่วนหนึ่งของทีม สโมสรฟุตบอลซีแอตเทิล ซาวเดอร์ ที่เข้าร่วมแข่งขันรายการเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ (MLS) ใน ค.ศ. 2009 ออกัสตัส พิวจิน
พิวจินเกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1812 เป็นลูกของออกัสตัส ชาร์ลส์ พิวจิน และ แคทเธอริน เวลบี ออกัสตัส ชาร์ลส์เป็นนักร่างแบบชาวฝรั่งเศสผู้ฝึกให้พิวจินวาดภาพสิ่งก่อสร้างกอธิคสำหรับใช้ประกอบหนังสือของตนเอง ระหว่าง ค.ศ. 1821 จนถึง ค.ศ. 1838 พิวจินก็พิมพ์หนังสือชุดภาพเขียนสถาปัตยกรรม ประเทศอังกฤษหลายชุด สองเล่มแรกชื่อ "แบบอย่างของสถาปัตยกรรมกอธิค" (Specimens of Gothic Architecture) และอีกสามเล่มชื่อ "ตัวอย่างของสถาปัตยกรรมกอธิค" (Examples of Gothic Architecture) ที่เป็นตัวอย่างของงานอ้างอิงทางสถาปัตยกรรมกอธิคที่ได้รับการพิมพ์อีกหลายครั้งในอย่างน้อยก็อีกหนึ่งร้อยปีต่อมา รอเบิร์ต พีล
เซอร์ รอเบิร์ต พีล (Sir Robert Peel) เป็นนักการเมืองชาวบริติชในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ซึ่งดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรถึงสองสมัย ในปี พ.ศ. 2377-8 และ พ.ศ. 2384-9 มีชื่อเสียงจากผลงานหลายด้าน เช่น การก่อตั้งหน่วยตำรวจนครบาลในลอนดอน การวางรากฐานพรรคอนุรักษนิยมในอังกฤษ และการยกเลิกกฎหมายอากรข้าวโพดซึ่งเป็นการวางรากฐานสำคัญในระบบการค้าเสรีในปัจจุบัน ความสัมพันธ์ฟิลิปปินส์–รัสเซีย
ในปี ค.ศ. 1813 อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย ทรงพระบรมราชูปถัมภ์ที่สร้างโดยปีเตอร์ โดเบล เกี่ยวกับการค้าและการพัฒนาร่วมกับประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งโดเบลเป็นนักธุรกิจชาวอเมริกันที่เกิดในไอร์แลนด์ผู้อาศัยอยู่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เขาเป็นคนแรกที่เริ่มต้นการส่งเสริมความสัมพันธ์กับรัสเซียตะวันออกไกล โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณคาบสมุทรคัมชัตคา ในที่สุดรัสเซียตัดสินใจที่จะจัดตั้งภารกิจทางการทูตแห่งแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เมื่อปี ค.ศ. 1817 - โดยมีสถานกงสุลใหญ่ในกรุงมะนิลา ปีเตอร์ โดเบล กลายเป็นพลเมืองแปลงสัญชาติและใช้ชื่อเพตร์ วาซิลีวิช โดเบล รวมทั้งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกงสุลใหญ่ในประเทศฟิลิปปินส์ พอลแห่งทารันโท
พอลแห่งทารันโท () เป็นนักเขียนและนักเล่นแร่แปรธาตุฟรันซิสกันแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 13 อยู่ทางตอนใต้ของอิตาลี ผลงานที่น่าจะเป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ "Theorica et practica" ซึ่งกล่าวถึงหลักการของการเล่นแร่แปรธาตุโดยพยายามอธิบายในเชิงทฤษฎีและปฏิบัติอย่างมีเหตุมีผล นอกจากนี้ยังมีหลักฐานบ่งชี้ว่า พอลน่าจะเป็นผู้เขียนตำราเล่นแร่แปรธาตุซึ่งเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวาง คือ "Summa perfectionis" ที่เชื่อกันโดยทั่วไปว่าเป็นของกีเบอร์ (หรือ กีเบอร์เทียม) คัสพาร์ เบาฮีน
คัสพาร์ เบาฮีน (), กัสปาร์ โบแอ็ง () หรือ กัสปารุส เบาฮีนุส (; 17 มกราคม ค.ศ. 1560 – 5 ธันวาคม ค.ศ. 1624) เป็นนักพฤกษศาสตร์ชาวสวิส เป็นบุตรของฌ็อง โบแอ็ง แพทย์ชาวฝรั่งเศสที่ย้ายมาอยู่ที่เมืองบาเซิลหลังเปลี่ยนมานับถือนิกายโปรเตสแตนต์ คัสพาร์มีพี่ชายที่เป็นนักพฤกษศาสตร์เหมือนกันคือโยฮันน์ เบาฮีน คัสพาร์เรียนวิชาแพทย์ที่เมืองปาโดวา, มงเปอลีเยและในเยอรมนี ก่อนจะกลับมาที่บาเซิลในปี ค.ศ. 1582 เขาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านภาษากรีกที่มหาวิทยาลัยบาเซิล และต่อมาดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านพฤกษศาสตร์และกายวิภาคศาสตร์ เจ. เค. โรว์ลิง
โจแอนน์ "โจ" โรว์ลิง (English: Joanne "Jo" Rowling, OBE FRSL[1]) หรือนามปากกา เจ. เค. โรว์ลิง[2] และ<b data-parsoid='{"dsr":[1509,1531,3,3]}'>โรเบิร์ต กัลเบรธ (เกิด 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1965)[3] เป็นนักเขียนนวนิยายชาวอังกฤษ ผู้เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้ประพันธ์วรรณกรรมแฟนตาซีชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ ซึ่งได้รับความความสนใจจากทั่วโลก ได้รับรางวัลมากมาย และมียอดขายกว่า 500 ล้านเล่ม[4] และยังเป็นหนังสือชุดที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์[5] ด้านภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ที่ดัดแปลงมาจากหนังสือก็เป็นภาพยนตร์ชุดที่ทำรายได้มากที่สุดเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์[6] โรว์ลิงอนุมัติบทภาพยนตร์ทุกภาค[7] และตลอดจนควบคุมงานฝ่ายสร้างสรรค์ภาพยนตร์ภาคสุดท้ายในฐานะผู้อำนวยการสร้าง[8] เพาล์ ลังเงอร์ฮันส์
หลังเรียนจบ ลังเงอร์ฮันส์เดินทางไปซีเรีย ปาเลสไตน์ และจอร์แดนตะวันตกกับนักภูมิศาสตร์ ริชาร์ด คีเพิร์ท แต่กลับมายุโรปในช่วงสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียและทำงานเป็นหน่วยแพทย์ในฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1871 รูดอล์ฟ เวียร์โชเสนองานที่มหาวิทยาลัยไฟรบูร์กให้ลังเงอร์ฮันส์ สองปีต่อมา ลังเงอร์ฮันส์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่นั่น แต่เขาป่วยเป็นวัณโรคจนต้องออกจากงานที่มหาวิทยาลัย ในปี ค.ศ. 1875 ลังเงอร์ฮันส์ย้ายไปรักษาตัวที่เมืองฟุงชาลบนหมู่เกาะมาเดราจนหายเป็นปกติ และกลับมาศึกษาหนอนทะเลและจำแนกสัตว์ไม่มีกระดูกสันหลัง ขณะอยู่ที่เมืองฟุงชาล ลังเงอร์ฮันส์ทำงานเป็นแพทย์รักษาผู้ป่วยวัณโรค เขียนหนังสือท่องเที่ยวหมู่เกาะและศึกษาอุตุนิยมวิทยา แฟรงก์ ฮอปกินส์
ฮอปกินส์กลายเป็นคาวบอยและนักขี่ม้าระดับอาชีพในทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา ที่ซึ่งเขาได้รับชื่อเสียงในการขี่ม้าทางไกล ในบันทึกชีวิตประจำวันอัตชีวประวัติของเขา (ไม่ได้ตีพิมพ์ในช่วงที่เขายังมีชีวิตอยู่) และเรื่องราวถึงเพื่อน ๆ เขาได้อ้างว่าเป็นผู้มีความโดดเด่นคนหนึ่งในฐานะ "นักขี่ม้าป่าของโลก" ในการแสดงไวลด์เวสต์ของบัฟฟาโล บิลล์ ซึ่งได้ออกทัวร์ในยุโรปเช่นเดียวกับที่สหรัฐอเมริกา รายชื่อนามปากกา
มาร์ค ทเวน (Mark Twain) - แซมมวล ลองฮอร์น คลีเมนส์ (Samuel Langhorne Clemens) นักเขียนที่มีชื่อเสียงของสหรัฐอเมริกา เป็นผู้เขียนเรื่อง "ทอม ซอว์เยอร์ ผจญภัย" (The Adventures of Tom Sawyer), "ฮัคเคิลเบอรี่ ฟินน์ ผจญภัย" (Adventures of Huckleburry Finn), "เดอะ พรินซ์ แอนด์ เดอะ พอเพอร์" (The Prince and the Pauper) เป็นต้น เจ. เค. โรว์ลิ่ง (J. K. Rowling) - โจแอนน์ แคธลีน โรลลิ่ง (Joanne Kathleen Rowling) นักเขียนนิยายแฟนตาซีชื่อดังชาวอังกฤษ ผู้เขียนหนังสือชุด "แฮร์รี่ พอตเตอร์" เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน (J. R. R. Tolkien) - จอห์น โรนัลด์ รูเอล โทลคีน (John Ronald Reuel Tolkien) นักเขียนแนวแฟนตาซีระดับสูงชื่อดังชาวอังกฤษ ผู้เขียน เดอะ ฮอบบิต, เดอะ ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์, ซิลมาริลลิออน, ตำนานบุตรแห่งฮูริน เป็นต้น เลโมนี สนิกเก็ต (Lemony Snicket) - แดเนียล แฮนด์เลอร์ (Daniel Handler) นักเขียนชาวอเมริกัน ผู้เขียนหนังสือชุด "อยากให้เรื่องนี้ไม่มีโชคร้าย" ที. เอช.ไวต์ (T. H. White) - เทเรนซ์ แฮนบิวรี่ ไวต์ (Terence Hanbury White; 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 – 17 มกราคม พ.ศ. 2507) นักเขียนชาวอังกฤษ ที่เกิดในประเทศอินเดีย ผู้เขียนหนังสือชุดตำนานกษัตริย์อาร์เธอร์ "เดอะ วันซ์ และ ฟิวเจอร์ คิง" (The Once and Future King) ฟุจิโกะ ฟุจิโอะ (藤子 不二雄; Fujiko Fujio) - ฮิโรชิ ฟุจิโมะโต (藤本弘; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2476 - 23 กันยายน พ.ศ. 2539) และโมะโตะโอะ อะบิโกะ (安孫子素雄; 10 มีนาคม พ.ศ. 2477) นักเขียนการ์ตูนชาวญี่ปุ่นที่ใช้นามปากการ่วมกัน ผลงานเด่น โดราเอมอน, นินจาฮัตโตริ, ปาร์แมน, ผีน้อยคิวทาโร่, นักประดิษฐ์รุ่นจิ๋ว แดน บราวน์ (Dan Brown) - แดน บราวน์ (Dan Brown; 22 มิถุนายน พ.ศ. 2507 นักเขียนสหรัฐอเมริกา เติบโตมาในเมืองเอ็กซีเตอร์ รัฐนิวแฮมป์เชียร์ ประเทศสหรัฐอเมริกา เจ้าของผลงาน ล่ารหัสมรณะ,เทวากับซาตาน,แผนลวงสะท้านโลก และรหัสลับดาวินชี(The Da Vinci Code ) โกวเล้ง (古龍; Gu Long; 7 มิถุนายน พ.ศ. 2480 - 21 กันยายน พ.ศ. 2528) - สยง เย่าหัว (Xiong Yaohua; 熊耀華) นักเขียนชาวจีนฮ่องกง เจ้าของผลงานนิยายกำลังภายในชื่อดังหลายเรื่อง ชอลิ้วเฮียง, ฤทธิ์มีดสั้น, หงส์ผงาดฟ้า, เซียวฮื้อยี้, ดาวตก ผีเสื้อ กระบี่, เซียวจับอิดนึ้ง กิมย้ง (金庸; Jin Yong; 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2466) - จา เลี้ยงย้ง (Cha Leung-yung; 查良鏞) นักเขียนชาวจีน เจ้าของผลงานนิยายกำลังภายในชื่อดังหลายเรื่อง มังกรหยก, กระบี่เย้ยยุทธจักร, อุ้ยเสี่ยวป้อ, แปดเทพอสูรมังกรฟ้า ฌออากีม มูว์รา
ฌออากีม-นโปเลียน มูว์รา () หรือชื่ออิตาลีคือ โจอักกีโน นาโปเลโอเน มูว์รา () เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส และด้วยความที่เป็นญาติกับนโปเลียนทำให้เขาถูกแต่งตั้งเป็นกษัตริย์แห่งเนเปิลส์ โดยครองราชย์ระหว่างค.ศ. 1808 ถึง1815 ธีโอดอร์ โรสเวลต์
รูสเวลท์ เป็นหนึ่งในประธานาธิบดีอเมริกาผู้มีชื่อเสียงเและสำคัญมากที่สุดผู้หนึ่ง รูสเวลท์เป็นนักชาตินิยมหัวรุนแรงและเป็นผู้นำที่กระฉับกระเฉง การจัดการสำคัญของการบริหารของรูสเวลท์ก็เพื่อจะสร้างความเสมอภาคในเรื่องผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ เขาเชื่อว่าเขาควรเป็นตัวแทนประชาชนทุกคน ไม่ว่าจะเป็น ชาวนา ผู้ใช้แรงงาน และคนงานคอขาว หรือนักธุรกิจ รูสเวลท์เรียกชื่อโปรแกรมนี้ว่าการจัดการที่เสมอภาค ปีค.ศ. 1902 เขาชักชวนประเทศเยอรมันให้ตัดสินการโต้แย้งระหว่างอเมริกาและเวเนซูเอลา ในปี 1903 เขาได้คลองปานามา เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ในปี 1914 ตอนแรกรูสเวลท์ปฏิเสธที่จะเข้าข้างฝ่ายใด แต่หลังจากสองสามเดือนผ่านไป เขาก็ตัดสินใจว่าผลประโยชน์ของอเมริกาและโลกต้องได้รับชัยชนะเหนือเยอรมันเป็นดีที่สุด ความสามารถโดยธรรมชาติของรูสเวลท์ผสมกับการประสบความสำเร็จอย่างสม่ำเสมอของเขา ทำให้เขาประสบความสำเร็จมากที่สุดในการแสดงความเป็นผู้นำด้านการควบคุม รูสเวลท์ผลักดันการอนุรักษ์ธรรมชาติ โดยเขายึดทฤษฎีที่ว่า 1. ทรัพยากรธรรมชาติเป็นของประชาชนทุกคน 2. การป่าไม้ที่ใช้กระบวนการทางวิทยาศาสตร์จะให้ปริมาณไม้สำหรับใช้ในการก่อสร้างอย่างสม่ำเสมอ 3. หมู่บ้านริมแม่น้ำควรได้รับการพัฒนาเป็นหน่วยรวม ปีค.ศ.1905 เขาเสนอความช่วยเหลือเพื่อยุติสงครามระหว่างรัสเซีย – ญี่ปุ่น การเป็นกลางของเขาประสบผลสำเร็จและทำให้เขาได้รับรางวัลสันติภาพโนเบล ในทางตรงกันข้าม เขากลับยังส่งกองทหารอเมริกาเข้าร่วมสงครามโลกในปี 1907 ปีเตอร์ คาร์ล แฟเบอร์เช
ปีเตอร์ คาร์ล แฟเบอร์เช (Peter Carl Fabergé) ปี ค.ศ 1846 - 1928 หนึ่งในสุดยอดช่างทอง ช่างอัญมณีที่มีชื่อเสียงในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 19-20 และยังเป็นผู้ออกแบบงานที่มีชื่อเสียงอย่างมาก งานของเขามีชื่อเสียงขจรขจายไปยังทั่วยุโรปและโลก รวมทั้งยังเป็นที่ต้องการแม้กระทั่งเหล่าบรรดาราชวงศ์ต่างๆในยุโรปในเวลานั้นด้วย รอแบร์ ปีแร็ส
รอแบร์ ปีแร็ส () มีชื่อเต็มว่า รอแบร์ แอมานุแอล ปีแร็ส () เกิดเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1973 ที่เมืองแร็งส์ในประเทศฝรั่งเศส เขาเป็นนักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศสซึ่งมีเชื้อสายโปรตุเกสและอัสตูเรียส โดยปกติเขาเล่นในตำแหน่งปีกซ้าย แต่สามารถเล่นตำแหน่งกองกลางได้ทุกตำแหน่ง หรือเล่นเป็นตัวสนับสนุนกองหน้า  พันธนาการโพรมีเธียส (จอร์แดงส์)
ภาพ “พันธนาการโพรมีเธียส” ที่เขียนโดยจาคอป จอร์แดงส์ ราวปี ค.ศ. 1640 เป็นภาพเทพโพรมีเธียสจากตำนานเทพของไททัน โพรมีเธียสถูกเหยี่ยวจิกตับทุกวัน แต่วันรุ่งขึ้นตับโพรมีเธียสก็งอกขึ้นมาใหม่ โพรมีเธียสถูกลงโทษโดยซูสเพราะความบ้าบิ่นที่ไปขโมยไฟมาให้มนุษย์ ที่มิใช่เป็นแต่เพียงไฟในทางวัตถุแต่เป็น “ไฟแห่งเหตุผล” ซึ่งอาจจะหมายถึงไฟของความสามารถของมนุษย์ในการสร้างศิลปะและการคิดค้นทางวิทยาศาสตร์ การวางภาพ “โพรมีเธียส” ของจอร์แดงส์ก็คล้ายกับของรูเบนส์ ไม่ว่าจะเป็นที่ตั้งของเหยี่ยว, โพรมีเธียสตาแดงหงายหลังอย่างวีรบุรุษ และการใช้การลงโทษหรือความเจ็บที่เห็นจากร่างกายที่บิดเบี้ยวซึ่งเป็นหัวใจของลักษณะการเขียนของฉบับของรูเบนส์  เคลาส์ ไมน์เนอ
เคลาส์ ไมน์เนอ () เกิดวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 ที่ฮันโนเวอร์ ประเทศเยอรมัน เป็นที่รู้จักกันดีในนามของนักร้องนำของวงสกอร์เปียนส์ นอกจากนี้มือกีตาร์ของวง รูดอล์ฟ เชงเกอร์เป็นหนึ่งในสมาชิกของวง ที่มีข้อเท็จจริงว่าพวกเขาร่วมวงกันหลังปี 1970
เขาเป็นนักร้องนำของวงสกอร์เปียนส์ นักร้อง เคลาส์ ไมน์เนอ เกิด 25 พฤษภาคม 1948 ในเมืองฮันโนเวอร์ ในปี 1970 เขากลับมาที่บ้านเกิดของเขาและได้พบกับมือกีตาร์วัยรุ่นคือ Michael Schenkerและเขาได้เข้าร่วมกับวงสกอร์เปียนส์ เมือประมาณ 6ปีก่อน ก่อตั้งโดยพี่ชายของMichael Schenkerคือ Rudolf Schenker
ในปี 1972 วงได้ปล่อยอัลบั้มแรกออกมาคือ Lonesome Crow การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ในปี 1974 คือ Fly to the Rainbow และ 1976 Virgin Killer พวกเขาได้รับชื่อเสียงไปทั่วยุโรป ในปี 1980อัลบั้ม Animal Magnetism และเขาบุกตลาดอเมริกาได้ แต่เมื่อ เคลาส์ ไมน์เนอประสบปัญหาเกี่ยวกับเสียงของเขา เขาต้องเข้ารับการผ่าตัด ก่อนที่จะออกอัลบั้มใหม่ แม้จะมีข่าวลือว่าเขาจะออกจากวง ในปี 1982 เสียงของเขาก็กลับมาเป็นดังเดิมพร้อมกับอัลบั้มใหม่ Blackout ในปี 1984อัลบั้มของเขา Love at First Sting ก็ออกมา ในปี 1988 เขาก็ได้แสดงคอนเสริ์ตที่รัสเซีย และเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้แก่เขาคือ Wind of Change" เพอร์คิน วอร์เบ็ค
เพอร์คิน วอร์เบ็ค () (? - (23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1499) เพอร์คิน วอร์เบ็คเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์อังกฤษระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 วอร์เบ็คอ้างตนว่าเป็นริชาร์ดแห่งชรูว์สบรี ดยุคแห่งยอร์คที่ 1 (Richard of Shrewsbury, 1st Duke of York) พระราชโอรสองค์รองในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ วอร์เบ็คมาจากตระกูลเฟล็มมิงเกิดที่ตูร์เนราวปี ค.ศ. 1474 “เพอร์คิน วอร์เบ็ค” ของตำนานเดิมอ้างตนว่าเป็นลูกของข้าราชการฝรั่งเศส จอห์น เดอ แวร์เบ็คก์ และ แค็ทเธอริน เดอ ฟาโร เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์
ชีวิตของรือเบินส์น่าทึ่งและโลดแล่นอย่างมีพลังคล้ายองค์ประกอบภาพของเขา ในฤดูร้อนของ พ.ศ. 2152 เขาแต่งงานกับอีซาแบ็ลลา บรันต์ (Isabella Brant) ลูกสาวของผู้สูงศักดิ์แอนต์เวิร์ป และไม่นานเขาย้ายไปในบ้านหลังใหญ่ซึ่งในหลายปีต่อมาเขาขยายให้มีเป็นลักษณะราวกับพระราชวังด้วยห้องทำงานขนาดใหญ่ รือเบินส์ได้รับการแต่งตั้งเป็นจิตรกรในราชสำนักของอาร์ชดุ๊กอัลเบร็ชท์ ข้าหลวงสเปน แต่เขาได้รับระยะเวลาในสัญญาที่ให้เขาอยู่และทำงานในแอนต์เวิร์ปมากกว่าที่นั่งของรัฐบาลในบรัสเซลส์ หลังจากนั้นพ่อของเขาเป็นนายกเทศมนตรีแอนต์เวิร์ป เมืองที่ร่ำรวยสุดในยุโรป สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอล ที่ 2 ทรงเป็นผู้มีบทบาทในการล่มสลายของกำแพงเบอร์ลิน และลัทธิคอมมิวนิสต์ในประเทศรัสเซีย พระองค์ได้ปฏิรูประบบบริหารคูเรียใหม่ บางคนมองว่าพระองค์เป็นคนตรง และไม่ผ่อนปรนในเรื่องความเชื่อ กระนั้นก็ตามพระองค์ก็ส่งเสริมการเสวนาเพื่อความปรองดองระหว่างศาสนา และลัทธิความเชื่อต่าง ๆ เพื่อนำสันติภาพมาสู่โลก พระองค์ได้ออกสมณสาสน์ต่าง ๆ มากมาย เพื่อสอนความเชื่อแท้ของคาทอลิก เช่น Laborem Exercens (ค.ศ.1981)[2], Centesimus Annus (ค.ศ.1991)[3], Veritatis Splendor (ค.ศ.1993)[4], Ut Unum Sint (ค.ศ.1995)[5] และ Evangelium Vitae (ค.ศ.1995)[6] มอริส วิลคินส์
ไลนัส พอลิง (Linus Pauling) ได้ตีพิมพ์แบบจำลองของดีเอ็นเอซึ่งผิดพลาดในทำนองเดียวกับที่เจมส์และฟรานซิสได้ทำมาก่อน บรรดานักวิจัยที่ทำงานเกี่ยวกับดีเอ็นเอในสมัยนั้นต่างก็กลัวว่า หากไลนัสทราบถึงข้อผิดพลาดของตนแล้วก็คงจะสามารถแก้ไขแบบจำลองอย่างรวดเร็วจนถูกต้องได้ หลังจากเดือนมีนาคม พ.ศ. 2495 โรซาลินด์ตั้งหน้าตั้งตาทำวิจัยเกี่ยวกับข้อมูลการเลี้ยวเบนรังสีเอกซ์จากดีเอ็นเอรูปแบบ A ที่แห้ง ในขณะที่มอริส ผู้ร่วมงาน ก็ทำการศึกษาดีเอ็นเอรูปแบบ B ที่มีน้ำผลึก เมื่อทำการศึกษาไปได้สักระยะหนึ่ง โรซาลินด์ได้ข้อมูลที่น่าสงสัยเกี่ยวกับความเป็นเกลียวของดีเอ็นเอ เธอได้รายงานต่อมอริส เพื่อนร่วมงาน และอเล็กซ์ นักคณิตศาสตร์ในทันที ปีเตอร์ ซุนเด
ก่อนการก่อตั้งไพเรตเบย์ ซุนเดทำงานที่บริษัททางการแพทย์เยอรมันขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ในพ.ศ. 2546 เขากลายเป็นสมาชิก (สำนักงานเดอะไพเรต) ของประเทศสวีเดน ไม่กี่เดือนต่อมา เฟรดริก นีล (Fredrik Neil) และ ก็อตฟรายด์ สวาร์ตโฮล์ม (Gottfried Svartholm) ร่วมกันก่อตั้งเดอะไพเรตเบย์ โดยมีซุนเดเป็นโฆษก เขาทำงานเป็นโฆษกของเดอะไพเรตเบย์จนพ.ศ. 2542 (สามปีหลังจากที่สิทธิความเป็นเจ้าของเว็ปไซต์ถูกโอนให้รีเซอร์เวลล่า (Reservella) ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 ซุนเดและผู้ร่วมก่อตั้งไพเรตเบย์อย่าง เฟรดริก นีล เปิดตัวเว็ปไซต์แชร์ไฟล์ที่ชื่อว่าเบย์ไฟล์ส์ (BayFiles) ซึ่งมีเป้าหมายในการแชร์อย่างถูกกฎหมาย ซุนเดเป็นวีแกน และพูดภาษาสวีเดน ฟินแลนด์ นอร์เวย์ อังกฤษ และเยอรมัน อัลบัส ดัมเบิลดอร์
อัลบัส เพอร์ซิวาล วูลฟริก ไบรอัน ดัมเบิลดอร์ (Albus Percival Wulfric Brian Dumbledore) เป็นตัวละครในเรื่องแต่งชุด"แฮร์รี่ พอตเตอร์" ของ เจ. เค. โรว์ลิ่ง มีบทบาทเป็นอาจารย์ใหญ่โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์ฮอกวอตส์ในเนื้อหาเกือบทั้งหมดของเรื่อง ต่อมามีการเปิดเผยในเนื้อเรื่องว่าดัมเบิลดอร์เป็นผู้ก่อตั้งภาคีนกฟีนิกซ์ซึ่งเป็นองค์กรที่ตั้งขึ้นเพื่อต่อสู้กับตัวร้ายของเรื่องคือลอร์ดโวลเดอมอร์ เจ. โรเบิร์ต ออพเพนไฮเมอร์
เจ. โรเบิร์ต ออพเพนไฮเมอร์ (English: J. Robert Oppenheimer, 22 เมษายน ค.ศ. 1904 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967) นักฟิสิกส์ชาวสหรัฐอเมริกาผู้เป็นบิดาของระเบิดปรมาณู โดยเขาเป็นผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการสร้างระเบิดปรมาณูเพื่อยุติสงครามในโครงการแมนฮัตตันสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2[2] เลเบินส์เราม์
ภายหลังจากการขึ้นสู่อำนาจของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เลเบินส์เราม์ได้กลายเป็นอุดมการณ์หลักของลัทธินาซีและได้ให้เหตุผลสำหรับการขยายดินแดนของเยอรมนีไปยังยุโรปกลาง-ตะวันออก นโยบายเจเนรัลพลันโอสท์ของนาซี (แผนใหญ่สำหรับตะวันออก) ขึ้นอยู่กับหลักการของมัน ได้มีการระบุว่าประชากรส่วนใหญ่ในประเทศแถบยุโรปตะวันออกจะต้องถูกกำจัดออกไปอย่างถาวร (เช่น การเนรเทศไปยังไซบีเรีย, ความตาย หรือการกดขี่ข่มเหง) รวมทั้งชาวโปล ชาวยูเครน ชาวรัสเซีย และชาวสลาฟอื่น ๆ คนชาติเหล่านี้ได้ถูกถือว่า เป็นคนเชื้อชาติต่ำต้อยและไม่ใช่อารยัน รัฐบาลนาซีได้มุ่งเป้าไปยังการฟื้นฟูดินแดนเหล่านั้นให้กับชาวอาณานิคมเยอรมันในชื่อว่า เลเบินส์เราม์ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและภายหลังจากนั้น ประชากรชาวพื้นเมืองทั้งหมดจะต้องถูกทำลายโดยความอดอยาก เพื่อให้สามารถผลิตกสิกรรมที่เกินดุลของเยอรมนี ยาโกบ ยอร์ดานส์
ยาโกบ ยอร์ดานส์, เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ และอันโตนี ฟัน ไดก์ เป็นจิตรกรสามคนที่นำความมีหน้ามีตามาสู่ตระกูลการเขียนภาพแบบแอนต์เวิร์ป (Antwerp school) ยอร์ดานส์เป็นจิตรกรในหมู่น้อยที่มิได้เดินทางไปต่างประเทศเพื่อศึกษาการเขียนภาพแบบอิตาลี และความก้าวหน้าทางอาชีพของยอร์ดานส์ก็มิได้มีอยู่ความสนใจในราชสำนักหรือความก้าวหน้าในราชสำนัก[1] นอกไปจากการเดินทางระยะสั้น ๆ ภายในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำแล้วยอร์ดานส์ก็ได้อยู่แต่ในแอนต์เวิร์ปจนตลอดชีวิต[1] นอกจากจะเป็นจิตรกรที่ประสบความสำเร็จเป็นอันมากแล้วยอร์ดานส์ก็ยังเป็นผู้ออกแบบพรมทอแขวนผนังผู้มีชื่อเสียงด้วย[2] เช่นเดียวกับรือเบินส์, งานเขียนของยอร์ดานส์จะเป็นฉากแท่นบูชา, ตำนานเทพ, และอุปมานิทัศน์ และหลังจากการเสียชีวิตของรือเบินส์ในปี ค.ศ.1640 ยอร์ดานส์ก็กลายมาเป็นจิตรกรคนสำคัญที่สุดในแอนต์เวิร์ปสำหรับงานจ้างชิ้นใหญ่ ๆ และฐานะของผู้จ้างของก็ดีขึ้นเป็นลำดับ[3] งานชิ้นที่เป็นที่รู้จักกันดีในปัจจุบันเป็นงานภาพชีวิตประจำวันขนาดใหญ่ในภาพ "กษัตริย์เสวยน้ำจัณฑ์" และภาพ "ผู้ใหญ่ร้องเพลง, เด็กร้องตาม" ผู้มีอิทธิพลต่องานเขียนของยอร์ดานส์ในทางศิลปะนอกจากจะเป็นรือเบินส์แล้วก็เป็นจิตรกรทางเหนือของอิตาลีเช่นจาโกโป บัสซาโน (Jacopo Bassano), ปาโอโล เวโรเนเซ และการาวัจโจ[1] ทิม ร็อบบินส์
ทิโมธี แฟรนซิส "ทิม" ร็อบบินส์ () เกิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดง นักเขียนบท ผู้กำกับภาพยนตร์ โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ นักดนตรี เขาเป็นคู่ชีวิตของนักแสดง ซูเซิน ซาแรนดอน เขาเป็นที่รู้จักในบท นูค ใน "Bull Durham" ,บทแอนดี ดูเฟรสน์ ใน "The Shawshank Redemption" และบท เดฟ ใน "Mystic River" ที่เขาได้รับรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ผ่าพิภพไททัน
เพทรา รัล (ペトラ・ラル Petra Ral) สมาชิกในหน่วยของรีไวล์ มีผลงานในการกำจัดไททัน 10 ตัว ช่วยกำจัดอีก 48 ตัว เธอเป็นคนที่เคารพและนับถือรีไวล์อย่างมาก ออลโอ้ บอลซาร์ด (オルオ・ボザド Oluo Bozado) เป็นหนึ่งในสมาชิกในหน่วยของรีไวล์ มีผลงานในการกำจัดไททัน 39 ตัว ช่วยกำจัดอีก 9 ตัว ฝีมืออยู่ในระดับสูง แต่ติดที่มีนิสัยพูดมากจนกัดลิ้นตัวเองอยู่บ่อยๆ และชอบเลียนแบบหัวหน้ารีไวล์ จนเพทราต้องขัดอยู่ตลอด เอิร์ธ จิน (エルド・ジン Eld Jinn) หนึ่งในสมาชิกในหน่วยของรีไวล์ มีผลงานในการกำจัดไททัน 14 ตัว ช่วยกำจัดอีก 32 ตัว กุนเธอร์ ซุส (グンタ・シュルツ Günther Schultz) หนึ่งในสมาชิกในหน่วยของรีไวล์ มีผลงานในการกำจัดไททัน 7 ตัว ช่วยกำจัดอีก 40 ตัว เป็นทหารฝีมือดีของหน่วยสำรวจ เป็นรุ่นพี่ของเอเลน มีหน้าที่คอยปกป้องและควบคุมเอเลนเวลาออกสำรวจ ทั้งหมดเสียชีวิตในการสำรวจครั้งที่ 57 หลังจากเสร็จภารกิจ เพทรา รัลกำลังจะแต่งงาน - เอิร์ธ จิน มีคู่หมั้นอยู่ในเมืองเขตทรอส - กุนเธอร์และออลโอ้ จะกลับมาอยู่กับครอบครัว แต่ทั้งหมดก็ถูกฆ่าตายซะก่อน โรแบร์ท บุนเซิน
โรแบร์ท วิลเฮ็ล์ม เอเบอร์ฮาร์ท บุนเซิน () เป็นนักเคมีชาวเยอรมัน เขาศึกษาสเปกตรัมการแผ่ของวัตถุที่ได้รับความร้อน เป็นผู้ค้นพบซีเซียม (ค.ศ. 1860) และรูบิเดียม (ค.ศ. 1861) ร่วมกันกับกุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ บุนเซินพัฒนากระบวนวิธีวิเคราะห์ก๊าซขึ้นมากมาย เป็นผู้บุกเบิกในสาขาเคมีเชิงแสง (photochemistry) และยังริเริ่มการศึกษาในสาขา organoarsenic chemistry บุนเซินกับผู้ช่วยในห้องทดลองของเขา คือปีเตอร์ เดซาก ร่วมกันพัฒนาตะเกียงบุนเซินขึ้นเป็นอุปกรณ์ให้ความร้อนที่ดีกว่าอุปกรณ์เดิม ๆ ในห้องทดลอง รางวัลบุนเซิน-เคียร์ชฮ็อฟเป็นรางวัลที่ตั้งขึ้นตามชื่อของเขากับเพื่อนร่วมงานคือ กุสทัฟ เคียร์ชฮ็อฟ ฌากอแบ็ง
ในวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1794 รอแบ็สปีแยร์ได้แถลงต่อสภากงว็องซียงแห่งชาติว่าเขาจะกำจัดศัตรูและผู้สมรู้ร่วมคิดทั้งหมดซึ่งมีบางส่วนเป็นนักการเมืองทรงอิทธิพล อย่างไรก็ตาม รอแบ็สปีแยร์ไม่ได้ระบุว่านักการเมืองทรงอิทธิพลนั้นเป็นใคร ทำให้เกิดบรรดาสมาชิกสภาเกิดความระแวงว่าตัวเองจะตกเป็นเป้าหมาย ทำให้ในคืนนั้นเอง สมาชิกสภาบางส่วนได้วางแผนโค่นล้มรอแบ็สปีแยร์ การประชุมสภาในเช้าวันรุ่งขึ้น บรรดาสมาชิกสภาต่างอภิปรายโจมตีรอแบ็สปีแยร์และแซ็ง-ฌุสต์ว่ามีแผนประทุษร้ายต่อสภา รอแบ็สปีแยร์พยายามแก้ต่างแต่ก็ถูกขัดขวางโดยความอลหม่านในสภาที่บรรดาผู้แทนต่างส่งเสียงโหวกเหวกวิจารณ์รอแบ็สปีแยร์อย่างรุนแรง สภาได้ลงมติให้จับกุมรอแบ็สปีแยร์และพวก  เปาบุ้นจิ้น
เวลานั้น หลิว ยฺวิน (刘赟) ผู้ว่าการหลูโจวซึ่งมีชื่อเสียงว่า เป็นกวีเอกและขุนนางใจซื่อมือสะอาด แวะเวียนมาหาเขาเป็นประจำ ทั้งสองถูกคอกัน และเปา เจิ่ง ได้รับอิทธิพลเรื่องการใจกรุณาต่อราษฎรมาจากหลิว ยฺวิน[2]