เรือบิสตั้งตามชื่อของใคร?
เรือประจัญบานบิสมาร์ค
บิสมาร์ค เป็นเรือประจัญบาน และหนึ่งในเรือรบที่มีชื่อเสียงที่สุดในสงครามโลกครั้งที่สอง บิสมาร์คเป็นเรือลำแรกในเรือประจัญบานชั้นบิสมาร์ค ซึ่งตั้งตามชื่อนายกรัฐมนตรีของเยอรมนีสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 19 ออตโต ฟอน บิสมาร์ค บิสมาร์คมีระวางขับน้ำเต็มที่ถึง 50,000 ตัน และเป็นเรือประจัญบานขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่เข้าประจำการในสมัยนั้น[2]
โบห์เรียม
โบห์เรียม ตั้งชื่อตาม นีลส์ บอร์ หลวงรัถยาภิบาลบัญชา (กัปตัน เอส.เย.เอมส์)
หลวงรัถยาภิบาลบัญชา หรือ กัปตัน เอส.เย.เอมส์ มีชื่อเต็มว่า แซมมวล โจเซฟ เบิร์ด เอมส์ (; พ.ศ. 2375 - พ.ศ. 2444) ชาวอังกฤษ เกิดที่เมืองเคนต์ เคยเป็นกัปตันเรือสินค้า เดินทางเข้ามาประเทศไทยในสมัยรัชกาลที่ 4 เมื่อ พ.ศ. 2396 พร้อมกับภรรยาและบุตรชาย 2 คน รายชื่อตัวละครในวันพีซ
ทะเลทางเหนือ ถือว่าเป็นทะเลที่มีเทคโนโลยีกับความเจริญมากที่สุด
เกาะที่เคยเป็นฐานของดองกี้โฮเต้แฟมิลี่
ดินแดนสีขาวที่เคยเจริญรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจมากที่สุดในNB ที่นำเอาตะกั่วอำพันมาทำเป็นสิ่งของเครื่องใช้ แต่ว่ามันมีพิษ รัฐบาลโลกปล่อยข่าวว่าเป็นโรคติดต่อ จนเกิดสงครามมาร้อยปี
เกาะที่เป็นฐานของกลุ่มโจรสลัดบาร์เรลล์
เกาะที่โจรสลัดทำการซื้อขายผลโอเปะ โอเปะกับทหารเรือ
เกาะที่เป็นบ้านเกิดของซาจิกับเพนกวิน กับเป็นจุดเริ่มต้นที่ลอว์ก่อตั้งกลุ่มโจรสลัด
เกาะที่มีความเจริญรุ่งเรืองบ้านเกิดของพวกเบลามี
บ้านเกิดของตระกูลมองบลัง อาร์เอ็มเอส ไททานิก
บุคคลที่รอดชีวิตบางคนที่น่ากล่าวถึงคือ เจ. บรูซ อิสเมย์ กรรมการผู้จัดการไวต์สตาร์ ผู้คนส่วนใหญ่ต่างสงสัยกันว่าอิสเมย์รอดมาได้อย่างไรทั้ง ๆ ที่ผู้ชายส่วนใหญ่เสียชีวิตหมดเนื่องจากสละที่นั่งให้แก่สตรีและเด็ก ชีวิตในช่วงหลังของอิสเมย์ต้องล้มละลายทางเกียรติยศเพราะสังคมตราหน้าว่าเขารอดมาได้เพราะแย่งที่ของสตรีและเด็ก บางคนก็พูดกันว่าอิสเมย์พรางตัวเป็นหญิงเพื่อลงเรือ แต่อิสเมย์ชี้แจงว่าตนลงเรือชูชีพลำสุดท้าย เมื่อเห็นยังมีที่ว่างจึงได้ลงเรือไปและก็ไม่ได้พรางตัวเป็นสตรีแต่อย่างใด 
มอลลี บราวน์ (Molly Brown) ซึ่งเป็นพวกเศรษฐีใหม่ที่เดินทางไปกับเรือไททานิก เมื่ออยู่ในเรือ ชูชีพนางบราวน์ได้แสดงความเข้มแข็งและกล้าหาญ ในสภาพที่ทุกคนหมดเรี่ยวแรง เธอได้แสดงบทบาทผู้นำโดยให้สั่งคนในเรือช่วยกันพายเรือมุ่งไปยังเรือคาร์เพเทีย และพยายามช่วยคนที่ตกน้ำ หลังจากวิกฤตการณ์ครั้งนี้ ชีวิตของนางบราวน์ก็รุ่งเรืองขึ้น จากเดิมที่สังคมชั้นสูงในเมืองเดนเวอร์ไม่ยอมรับเธอ แต่จากวีรกรรมอันกล้าหาญทำให้เธอก้าวไปไกลถึงขนาดได้รับเสนอการชื่อให้เข้าชิงตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาทีเดียว รวมทั้งยังมีผู้นำเรื่องราวของเธอไปสร้างเป็นภาพยนตร์ แต่อย่างไรก็ดี ในบั้นปลายของชีวิต เธอก็เปลี่ยนไปกลายเป็นคนที่ค่อนข้างเห็นแก่ตัว ปลาซิวข้าวสารเดซี่
โดยตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ ดร.เดซี่ โวไว นักสัตววิทยาชาวอินโดนีเซียผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์น้ำจืด จำพวกปูและกุ้ง  รายชื่อตัวละครในวันพีซ
อดีตลูกโจรสลัดจากSB ถูกพ่อแม่ทิ้งไว้ที่วอเตอร์ 7 กับนำเศษขยะที่อ่าวมาสร้างเป็นปืนใหญ่ ถูกทอมรับเลี้ยงเป็นศิษย์ ได้เรียนรู้ต่อเรือ กับร่วมช่วยสร้างขบวนรถเดินทะเล แต่ชอบสร้างเรือรบซี้ซั้วถึงกับขับออกไปปราบเจ้าทะเลเล่นแต่เรือก็พังตลอด ถูกไอซ์เบิร์กห้ามประจำ ตอนอายุ 22 ถูกพวก CP5 ที่นำโดยสแปนดัมใส่ความ ตนเสียใจที่เรือรบที่ตนสร้างเป็นต้นเหตุ จึงทำร้ายสแปนดัมกับออกเรือไปยืนขวางขบวนรถเดินทะเลจนโดนชนเต็มๆ ในข่าวบอกว่าเสียชีวิต แต่สาหัสลอยไปติดเรือร้าง จึงดัดแปลงตัวเองเป็นไซบอร์กเพื่อยืดชีวิต พออายุ 29 มาติดต่อไอซ์เบิร์กชวนไปเจอกันที่ลับตา เพื่อบอกว่าตนยังมีชีวิตอยู่ กับรับสืบทอดแบบแปลนพลูตัน จึงทิ้งชื่อจริง กับอยู่ต่อ เพราะรู้สึกผิดเรื่องทอมอยู่ คอยรวบรวมพวกนักเลง ขอทาน กับคนใจแตก เพื่อก่อตั้งตระกูลแฟรงกี้ โดยเป็นบอส ล่าค่าหัวโจรสลัด กับแยกส่วนเรือ ไปให้กาเลล่า คอมพานี เป็นธุรกิจ เจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1862–1929)
จอมพลเรือ เจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย () หรือพระนามเต็มคือ อัลแบร์ท วิลเฮ็ล์ม ไฮน์ริช แห่งปรัสเซีย () ทรงเป็นเจ้าชายปรัสเซียและเป็นพระอนุชาในจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี และทรงเป็นนายทหารในกองทัพเรือจักรวรรดิเยอรมัน ทรงเป็นผู้บังคับการกองเรือทะเลหลวง และกองเรือทะเลบอลติกในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มีป คีส
ในปี พ.ศ. 2537 มีปได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี และเหรียญวัลเลินแบรย์โดยมหาวิทยาลัยมิชิแกน ในปีถัดมาเธอได้รับเหรียญเชิดชูเกียรติจากยาดวาเชม และในปี พ.ศ. 2540 มีปได้รับพระราชทานยศชั้นอัศวินโดยเครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซาจากสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ และมีการตั้งชื่อดาวเคราะห์ขนาดเล็กนามว่า 99949 มีปคีส เพื่อเป็นเกียรติให้แก่เธอ[13] เรือหลวงจักรีนฤเบศร
เรือหลวง<i data-parsoid='{"dsr":[5558,5573,2,2]}'>จักรีนฤเบศร</i>ได้เริ่มสร้างในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2536 และมีการวางกระดูกงูในวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2537[3][4] ทำพิธีปล่อยเรือลงน้ำในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2539 โดยสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถเสด็จไปทำพิธี ได้มีการทดลองแล่นเรือตั้งแต่เดือนตุลาคม พ.ศ. 2539-เดือนมกราคม พ.ศ. 2540 ร่วมกับกองทัพเรือสเปนที่โรต้า (Rota) ประเทศสเปน[3] รับมอบเรือและขึ้นระวางประจำการเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2540[2] โดยมีพลเรือเอก วิจิตร ชำนาญการณ์ เป็นผู้รับมอบ[5] เรือได้รับหมายเลข 911 และเดินทางถึงประเทศไทยในต้นเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน เรือได้เข้าประจำการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2540[4] ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2540[6] พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวเสด็จมาทรงเจิมเรือหลวง<i data-parsoid='{"dsr":[6895,6910,2,2]}'>จักรีนฤเบศร</i>เพื่อความเป็นสิริมงคล ปลากระเบนบัว
ตัวมีลักษณะกลมเหมือนใบบัว จึงเป็นที่มาของชื่อ ยูเอสเอส นิมิตซ์ (CVN-68)
กระดูกงูของนิมิตซ์ได้ถูกวางลงในวันที่ 22 มิถุนายน 1968 โดย ที่ ,เวอร์จิเนีย ยูเอสเอส นิมิตซ์ถูกตั้งชื่อในปี 1972 โดย แคทเทอรีน นิมิตซ์ เลย์ลูกสาวของเชสเตอร์ วิลเลี่ยม นิมิตซ์ ยูเอสเอส นิมิตซ์ถูกส่งไปยังกองทัพเรือในปี 1975 และขึ้นระวางที่ ในวันที่ 3 พฤษภาคม 1975 โดยประธานาธิบดี เจอร์รัล ฟอร์ด ซามูเอล พีพส์
ซามูเอล พีพส์ (ภาษาอังกฤษ: Samuel Pepys ออกเสียงเหมือนคำว่า “peeps”) (23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1633 - 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1703) ซามูเอล พีพส์เป็นนักการบริหารของราชนาวีอังกฤษและสมาชิกรัฐสภาชาวอังกฤษผู้มีผลงานอนุทินที่มีชื่อเสียง แม้ว่าพีพส์จะไม่มีประสบการณ์ทางนาวีโดยตรงและก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาโดยมีผู้สนับสนุนและจากการทำงานหนักและความสามารถทางด้านการบริหารจนกระทั่งได้รับตำแหน่งเป็นเลขาธิการของผู้บังคับบัญชาการกองเรือสูงสุดภายใต้สมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 การปฏิรูปทางการนาวีเป็นส่วนสำคัญของประวัติศาสตร์ราชนาวีอังกฤษ เรือมด
เรือมด หรือ เรือใบมด เป็นเรือใบที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงออกแบบและทรงต่อขึ้นมาด้วยพระองค์เอง และได้จดลิขสิทธิ์เป็นสากล ประเภท International Moth Class ที่ประเทศอังกฤษ และพระราชทานชื่อ เรือใบมดแปลงมาจากเรือใบ "ม็อธ" ซึ่งที่มาของชื่อทรงมีรับสั่งว่า ""ที่ชื่อมดนั้น เพราะมันกัดเจ็บ ๆ คัน ๆ ดี"" ต่อมาทรงพัฒนาเรือแบบต่อๆมาอีกโดยได้พระราชทาน ชื่อว่าเรือใบซูเปอร์มด และเรือใบไมโครมด ไฟนอลแฟนตาซี III
ซิด เฮซซิด เฮซ (Cid Haze) () วิศวกรผู้คิดค้นเรือเหาะให้กับกษัตริย์อาร์กัส แต่ในขณะที่มาที่หมู่บ้านคาซัสได้ถูกคำสาปของจอมมารจินน์และได้รับความช่วยเหลือจากพวกของลูเนธ ซึ่งภายหลังได้ร่วมทางด้วยและได้สร้างเรือเหาะให้กับพวกลูเนธผจญภัยออกนอกโลกลอยฟ้า ในภาคดีเอสได้มีเนื้อเรื่องเพิ่มขึ้นมาโดยซิดเป็นคนที่ช่วยเหลือเด็กทั้งสี่ในช่วงที่เรือเหาะระเบิดเมื่อสิบปีก่อน มีป คีส
มีป คีส เกิดในเวียนนา จักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการี ด้วยชื่อแฮร์มีเนอ ซันทรูชิทซ์ (ภายหลังสะกดว่า ซันตรูชิตส์ ในเนเธอร์แลนด์) เธอถูกส่งตัวจากเวียนนาไปยังไลเดินในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2463 เพื่อหลีกหนีจากภาวะขาดแคลนอาหารในออสเตรียหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และอาศัยอยู่กับครอบครัวนีวเวินบืร์คซึ่งเป็นครอบครัวชนชั้นแรงงานที่มีบุตรธิดาของตนอยู่แล้ว 6 คนและรับอุปการะเธอเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน ครอบครัวนี้เองที่เรียกเธอด้วยชื่อเล่นว่า "มีป" อันเป็นชื่อที่รู้จักกันเป็นการทั่วไปในภายหลัง ต่อมาในปี พ.ศ. 2465 เธอย้ายที่อยู่ไปยังบ้านเลขที่ 25 ถนนคาสป์[9] ในกรุงอัมสเตอร์ดัมพร้อมกับครอบครัวผู้อุปการะของเธอ เธอเข้าศึกษาเล่าเรียนในโรงเรียนและเป็นนักเรียนดีเด่น ผู้กล่าวว่าตนเองนั้น "สงบเสงี่ยมและเป็นตัวของตัวเองมาก" หลังจากที่สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยม เธอเข้าทำงานในบริษัทสัญชาติเยอรมันที่มาเปิดสาขาในเนเธอร์แลนด์นามว่า "โอเพคทา" โดยเริ่มทำงานในฐานะพนักงานบัญชีก่อนที่จะถูกเลื่อนขั้นเป็นเลขานุการในภายหลัง ต่อมาออทโท ฟรังค์ ถูกโยกย้ายจากสำนักงานของบริษัทในเยอรมนีมายังเนเธอร์แลนด์และได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการใหญ่ประจำสาขาเนเธอร์แลนด์ ที่ซึ่งบริษัทเพิ่งจะเข้ามาขยายกิจการได้ไม่นาน มีปได้กลายมาเป็นเพื่อนสนิทของครอบครัวฟรังค์เช่นเดียวกับยัน คีส คู่หมั้นของเธอ ต่อมาหนังสือเดินทางของเธอถูกยกเลิก เนื่องจากเธอปฏิเสธที่จะเข้าร่วมสมาคมสตรีของพรรคนาซี ทำให้เธอได้รับคำสั่งเนรเทศออกจากเนเธอร์แลนด์กลับไปยังออสเตรีย (ซึ่งในขณะนั้นถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของเยอรมนีและถือว่าเธอคือพลเมืองชาวเยอรมันคนหนึ่ง) ภายในระยะเวลา 90 วัน เธอและคู่หมั้นจึงรีบแต่งงานกันในวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2484 เพื่อที่จะได้สิทธิการเป็นพลเมืองชาวดัตช์และหลีกเลี่ยงการเนรเทศกลับออสเตรีย ด้วยความเชี่ยวชาญทั้งภาษาดัตช์และภาษาเยอรมันของมีป เธอได้ช่วยครอบครัวฟรังค์ซึมซับเอาวัฒนธรรมและปรับตัวเข้ากับสังคมดัตช์ เธอและสามีจึงเป็นแขกผู้แวะเวียนไปยังบ้านของครอบครัวฟรังค์อยู่เป็นประจำ รายชื่อตัวละครในวันพีซ
พอกิงกลับมารายงานเรื่องบาราติเอ ตนจึงไปบุก แต่ลูกเรืออดอยากใกล้ตาย ตนแกล้งอดอยากขออาหารเสร็จ กับขอเสบียง เซฟยกให้ จึงรู้ว่าเคยเป็นโจรสลัด ตนให้อาหารลูกน้องเสร็จ นำทัพมาบุกหวังยึดบาราติเอเป็นเรือลำใหมกับชิงบันทึกชีวิตโจรสลัดของเซฟ เพื่อหวังข้อมูลการเดินเรือ แต่ทั้งกลุ่มถูกพวกเชฟกับลูฟี่จัดการ กับสู้แพ้ลูฟี่ ถูกกิงพาตัวกลับไปเริ่มต้นชีวิตโจรสลัดอีกครั้งวันหนึ่งถูกพ่อของซาโบจ้างให้พาลูกกลับ ตนชวนเอสกับลูฟี่ขนระเบิดเพื่อกวาดล้างขยะ ตอนเกิดเพลิงไหม้ ตนรู้ตัวว่าโดนหลอกใช้ จึงขู่ให้เอสกับลูฟี่บอกที่ซ๋อนสมบัติ ทั้งคู่ยอม ตนจึงคิดฆ่า แต่โจรภูเขามาช่วยทั้งคู่ ตนสู้แพ้ดาดันกับเอส ส่วนลูกเรือขนสมบัติหนีขึ้นเรือหนีไป พระเจ้าซาร์บอริสที่ 3 แห่งบัลแกเรีย
เจ้าชายบอริสได้ประสูติในวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2437 ประเทศบัลแกเรีย เจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งบัลแกเรียและเจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งปาร์มา พระมเหสีได้ประกาศยิงปืนร้อยเอ็ดนัดเพื่อเฉลิมฉลองการประสูติบุตรองค์แรก ในนาม เจ้าชายบอริสแห่งทูร์นูโว [2] ยุทธนาวีครั้งสุดท้ายของบิสมาร์ค
"ยุทธนาวีครั้งสุดท้ายของบิสมาร์ค"เป็นการรบครั้งสุดท้ายของเรือบิสมาร์ค ซึ่งได้ถูกจมลงในวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ.1941 โดยเครื่องบินสวอร์คฟิชจากเรือหลวงวิคตอเรียสเป็นเรือบรรทุกเครื่องบิน ถือเป็นจุดจบของเรือที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของครีกซมารีเนอ บิสี
บิสี ( , ? — ?) มีชื่อรองว่า กงจู เสนาบดีแห่ง จ๊กก๊ก ในช่วง ยุคสามก๊ก เรือลาดตระเวนประจัญบานรัสเซียปิออตร์เวลีคี
ปิออตร์ เวลีคี () เป็นเรือลาดตระเวนประจัญบานชั้นคิรอฟ ลำที่ 4 ของกองทัพเรือรัสเซีย ในช่วงต้นเรือใช้ชื่อว่า ยูรี อันโดรปอฟ () เพื่อเป็นเกียรติแก่ ยูรี อันโดรปอฟ อดีดเลขาธิการกลางคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต เรือถูกเปลี่ยนชื่อหลังจากสหภาพโซเวียตล่มสลาย การต่อเรือล่าช้าเนื่องจากปัญหาเศรษฐกิจที่เรื้อรังในช่วงก่อนและหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ทำให้เรือไม่เคยถูกขึ้นระวางจนถึงปี 1998 12 ปีหลังจากที่งานต่อเรือลำนี้เรื่มขึ่น โดยถูกใช้ในชื่อใหม่ว่า "ปิออตร์ เวลีคี" เพื่อเป็นเกียรติแก่ ปีเตอร์มหาราช "ปิออตร์ เวลีคี" ยังเป็นที่รู้จักใน 2 รหัสประจำเรือคือในประจำการใช้รหัส "183" และปัจจุปันคือ "099" "ปิออตร์ เวลีคี" ยังเป็นเรือธง ประจำ กองเรืออาร์กติก เรือรบอวกาศยามาโตะ
เรือรบอวกาศยามาโตะ หรือ ในชื่อที่ใช้เมื่อครั้งที่เคยออกอากาศในเมืองไทยครั้งแรกโดยไทยทีวีสีช่อง 9 อ.ส.ม.ท. คือ "สตาร์เบลเซอร์ ตลุยอวกาศ" () คืออะนิเมะแนววิทยาศาสตร์ของญี่ปุ่น ซึ่งชื่อของเรี่องนั้นเป็นชื่อของยานอวกาศ อะนิเมะเรื่องนี้มีอีกชื่อในภาษาอังกฤษคือ Space Cruiser Yamato (สเปซ ครุยเซอร์ ยามาโตะ) หรือStar Blazers (สตาร์ เบลเซอส์) สำหรับภาคภาษาอังกฤษ ซึ่งออกอากาศในอเมริกาเหนือและออสเตรเลีย สำหรับภาคภาษาอิตาลีก็ใช้ชื่อ สตาร์ เบลเซอส์ รายชื่อตัวละครในวันพีซ
หนวดขาวมีเรือทั้งหมด 47 ลำ (เรือหลักของหนวดขาว คือ โมบี้ ดิก + เรือปลาวาฬอีก 3 ลำ + เรือกลุ่มย่อย 43 กลุ่ม กลุ่มละลำ) สมเด็จเจ้าพระยาบรมมหาศรีสุริยวงศ์ (ช่วง บุนนาค)
เมื่อครั้งเป็นหลวงสิทธิ์ นายเวรในสมัยรัชกาลที่ 3 ก็ได้ช่วยบิดาด้านทหารเรือ โดยที่เป็นผู้มีความสนใจเรียนรู้ในวิทยาการใหม่ๆ กับชาวตะวันตก จึงเรียนวิธีต่อกำปั่นแบบใหม่และเป็นนายช่างสยามที่สามารถต่อเรือฝรั่งแบบฝรั่งสำเร็จเป็นคนแรก ท่านได้น้อมเกล้าฯ ถวายแด่พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยได้รับพระราชทานชื่อว่า "เรือแกล้วกลางสมุทร" ต่อมา ในรัชสมัยรัชกาลที่ 4 ได้ต่อเรือกลไฟเป็นเรือรบและเรือพาหนะของหลวงจำนวนหลายลำ เช่น เรือระบิลบัวแก้ว เรือแคลิโดเนีย[6] ท่านได้รับการยกย่องจากกองทัพเรือเป็นผู้บัญชาการทหารเรือวังหลวงท่านแรกระหว่าง พ.ศ. 2394 - พ.ศ. 2412 พร้อมๆ กับพระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้บัญชาการทหารเรือวังหน้า (พ.ศ. 2394 - พ.ศ. 2408) [20] พอส
หลังจากนั้นสมาชิกวงก็ได้หมั่นฝึกซ้อมเพลงจนมีโอกาสได้ไปแสดงที่งาน "คอลเลจอาร์ติส" ของนิตยสารบันเทิงคดี มือกีต้าร์รึว่า เอ ก็ได้ตั้งชื่อวงในการแสดงว่า "พอส" (Pause) ที่มีความหมายว่า "หยุด (ชั่วคราว)"
จนทั้งสี่สมาชิกได้มีโอกาสไปเล่นโชว์ในงานของคลื่นวิทยุเพลงร็อค "ไพเรทเรดิโอ" ที่ฮาร์ดร็อคคาเฟ่ และถูกติดตาทางค่าย เบเกอรี่มิวสิก และพวกเขาทั้งสี่ได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินในสังกัด อีกทั้งพวกเขาได้แสดงคอนเสริ์ตในนามศิลปินสังกัดเบเกอรี่มิวสิคที่คอนเสริ์ต "เบเกอรี่ออนเดอะร็อค" ที่ เอ็มบีเคฮอลล์ มาบุญครองเซ็นเตอร์ โดยเล่นเป็นวงเปิดให้ อรอรีย์ และ ซีเปีย ภายในงานคอนเสริ์ตครั้งนั้นชื่อของวงพอสได้เป็นที่น่าสนใจอย่างมาก ก่อนที่ที่พวกเขาทั้งสี่จะเข้าห้องอัดทำอัลบั้มแรกก็ได้มีโอกาสร่วมทัวร์คอนเสริ์ตกับวงออลเทอร์นาทีฟ ซิลลี่ฟูลส์ และเพื่อนศิลปินค่ายอื่นคือ ออดี้ และ วิซาร์ท ในคอนเสิร์ตที่ชื่อ "ออลเทอร์นาทิฟปาร์ตี้ออนทัวร์" เรือหลวงมัจฉาณุ
ชื่อเรือหลวงมัจฉาณุ เป็นชื่อพระราชทาน มา ณ วันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2480 มาจากชื่อตัวละครในวรรณคดีไทยซึ่งมีอิทธิฤทธิ์ในการดำน้ำ คือ มัจฉานุ จากเรื่องรามเกียรติ์ เรือหลวงบีเกิล
เรือหลวง"บีเกิล" () เป็นเรือสลุปใบสองเสา (brig-sloop) ชั้นเชโรกีของราชนาวีอังกฤษ ติดตั้งปืนใหญ่ 10 กระบอก ปล่อยลงน้ำเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1820 จากอู่ต่อเรือวูลวิชริมฝั่งแม่น้ำเทมส์ ด้วยมูลค่า 7,803 ปอนด์ ในเดือนกรกฎาคมปีนั้น เรือดังกล่าวเข้าร่วมในงานสวนสนามทางเรือเพื่อเฉลิมฉลองพระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งบีเกิลเป็นเรือลำแรกที่ได้ล่องใต้สะพานลอนดอนแห่งใหม่ ภายหลัง บีเกิลถูกดัดแปลงเป็นเรือสำเภาสำรวจ (survey barque) และเข้าร่วมในการสำรวจสามครั้ง ในการเดินทางเที่ยวที่สอง นักธรรมชาติวิทยาหนุ่ม ชาลส์ ดาร์วิน อยู่บนเรือด้วย และผลงานของเขาจะทำให้บีเกิลเป็นหนึ่งในเรือที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก บรูโน มาส์
มาส์ใช้เวลาจำนวนมากในการเป็นเอลวิสในการพัฒนาความสามารถดนตรีและเทคนิตที่มีประสิทธิภาพ ภายหลังเขามาเริ่มเล่นกีตาร์ซึ่งมีแรงบันดาลใจเป็น จิมิ เฮนดริกซ์ ในปี 2010 เขายังเป็นที่ยอมรับจากชาวฮาวายและครอบครัวนักดนตรีทำให้เป็นอิทธิพลทำให้เขาอยากเล่นดนตรี โดยเขาอธิบายว่า "การเติบโตในฮาวายทำให้ผมเข้าใจตัวเอง ผมใช้เวลาจำนวนมากแสดงในฮาวายร่วมกับวงของพ่อ ทุกคนในครอบครัวของผมต่างแสดงกันอย่างเต็มที่ ทุกคนสามารถเล่นเครื่องดนตรีได้ ผมถูกรายล้อมจากคนที่คลั่งไคล้ในดนตรี" หลังจากนั้นเขาได้เรียนระดับมัธยมที่โรงเรียน President Theodore Roosevelt High School เขาได้ตั้งวงที่โรงเรียนขึ้นชื่อว่า The School Boys ในปี 2003 , ช่วงเวลาสั้น ๆ หลังจากจบระดับมัธยมศึกษา ในวัยเพียง 17 มร์สย้ายไปลอสแอนเจลิส , แคลิฟอร์เนียเพื่อไล่ตามความฝันทางดนตรีที่เขาตั้งไว้ เขาได้ตั้งชื่อฉายาจากชื่อที่พ่อตั้งให้ โดยใส่คำว่า "มาส์" ไว้หลังชื่อ เบส (สุนัข)
แม้พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวจะทรงมีพระเมตตาต่อเบส และเบสก็จะแสดงความจงรักภักดีต่อพระองค์มากก็ตาม แต่ก็ทรงตระหนักว่าเบสเป็นสุนัขที่ชอบอยู่ใกล้ชิดกับเจ้าของตลอดเวลา แต่ด้วยมีพระราชกิจต่าง ๆ ทำให้พระองค์ไม่สามารถมีเวลาให้แก่เบสได้ รวมทั้งนิสัยของเบสที่มักจะเห่าเสียงดัง จึงพระราชทานเบสแก่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภาพรประภา กรมหลวงทิพยรัตนกิริฎกุลินีทรงเลี้ยงต่อ พระองค์อนุญาตให้กรมหลวงทิพยรัตนกิริฎกุลินีเฆี่ยนตีเบสได้หากสร้างความเดือดร้อนวุ่นวาย แต่ทรงกำชับว่าเบสควรผสมพันธุ์กับปรินซ์ สุนัขทรงเลี้ยงเพศผู้ที่มีสีขาวเช่นเดียวกัน และไม่ทรงต้องการให้เบสไปผสมพันธุ์กับสุนัขอื่น พระองค์กล่าวว่า ""...ที่หวงเช่นนี้เพราะหมาที่ขาวบริสุทธิ์เป็นแก้วแท้มีอ้ายปรินซ์กับอีเบส 2 ตัวเท่านั้น ที่มาใหม่ก็ไม่ขาวเหมือน..."" วิลเลียม วอลเลซ
เมื่อ พ.ศ. 2545 เซอร์ วิลเลียม วอลเลซได้รับการจัดอันดับที่ 48 ในบรรดาชาวบริติชที่ยิ่งใหญ่ที่สุด พ.ศ. 2506 เซอร์ วิลเลียม วอลเลซ ได้รับการโหวตเป็นลำดับที่ 10 ของชาวสก็อตที่โด่งดังของโลกโดยผู้อ่านหนังสือพิมพ์ เดอะกลาสโกว์เฮอราลด์ ลูกหลานผู้สืบเชื้อสายจากเซอร์ วิลเลียม วอลเลซที่เป็นที่รู้จักได้แก่นายพลเรือจัตวา โอลิเวอร์ ฮาซาร์ด เพอร์รี และนายพลเรือจัตวา แมททิว กัลเบรต เพอร์รี วีรบุรุษกองทัพเรือของสหรัฐฯ ผู้ใช้เรือรบปิดอ่าวบังคับให้ญี่ปุ่นเปิดประเทศเมื่อ พ.ศ. 2396 ฟรานซิส เดรก
เซอร์ฟรานซิส เดรก (Sir Francis Drake, พ.ศ. 2083 - 2139) นักสำรวจและนักเดินเรือชาวอังกฤษที่เคยเป็นโจรสลัดปล้นเรือสเปนมาก่อน ในปี พ.ศ. 2110 (ก่อนกรุงศรีอยุธยาแตกครั้งที่หนึ่ง 2 ปี) ได้เป็นผู้บัญชาการเรือ จูดิท ในเที่ยวการเดินทางสำรวจอินเดียตะวันตก (อเมริกากลาง) ที่ล้มเหลวของผู้เป็นญาติคือ จอน ฮอว์กินส์ และได้เดินทางกลับไปที่นั่นอีกหลายครั้งเพื่อไปเก็บรวบรวมทรัพย์สินที่เสียหายจากพวกสเปน การกระทำของเดรกในงานนี้ทำให้เขาได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2120 เดรกได้ออกเดินทางพร้อมกับเรือ 5 ลำสู่มหาสมุทรแปซิฟิกผ่านทางช่องแคบมาเจลลัน แต่หลังจากที่เรือหลายลำได้รับความเสียหายอย่างหนักจากพายุและไฟที่ใหม้เรือ เดรกได้เดินทางเพียงลำพังด้วยเรือชื่อ โกลเดนไฮนด์ แล่นข้ามหาสมุทรแปซิฟิกจนถึงเกาะเปลิวแล้วจึงเดินทางกลับอังกฤษผ่านแหลมกู๊ดโฮปเมื่อ พ.ศ. 2123 นับเป็นการเดินทางรอบโลกได้สำเร็จเป็นครั้งแรกของชาวอังกฤษ เรือประจัญบานบิสมาร์ค
บิสมาร์คได้ปฏิบัติการเพียงครั้งเดียวตลอดอายุการใช้งานอันสั้นของเธอ โดยจมลงในตอนเช้าของวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 ระหว่างปฏิบัติการไรนือบุง ซึ่งบิสมาร์คและเรือลาดตระเวนหนักอีกลำหนึ่งพยายามที่จะขัดขวางและทำลายขบวนเรือซึ่งแล่นระหว่างอเมริกาเหนือและสหราชอาณาจักร ขณะที่บิสมาร์คและเรือรบเยอรมันอีกลำหนึ่งกำลังพยายามที่จะแล่นออกไปยังมหาสมุทรแอตแลนติก เรือรบทั้งสองถูกค้นพบโดยกองทัพเรืออังกฤษ และถูกดึงเข้าสู่ยุทธนาวีช่องแคบเดนมาร์ก ระหว่างการรบเวลาสั้น ๆ เรือลาดตระเวนประจัญบานฮู้ด เรือธงของกองเรือหลวงและความภาคภูมิใจของกองทัพเรืออังกฤษ ถูกจมลงหลังจากถูกยิงเพียงไม่กี่นาที นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร วินสตัน เชอร์ชิลล์ ออกคำสั่ง "จมเรือบิสมาร์ค"[3] ซึ่งกระตุ้นให้กองทัพเรืออังกฤษติดตามเรือบิสมาร์คไปอย่างไม่ลดละ เรือหลวงฮูด (51)
เรือหลวง"ฮูด" (หมายเลข 51) เป็นเรือลาดตระเวณประจัญบานที่สร้างหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 ซึ่งการก่อสร้างในเสร็จใน ค.ศ. 1918 ในช่วงเวลานั้นถือว่าใหญ่เป็นเรือลาดตระเวณประจันบานที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ชาวอังกฤษมีความภูมิใจในเรือลำนี้มากจนเรือลำนี้ถูกเรียกว่า " Mighty Hood" (เรือรบที่ทรงอำนาจ) ชื่อเรือนั้นถูกตั้งตาม Samuel Hood ซึ่งเป็นชื่อของนายพลเรือที่มีชื่อเสียงคนนึงในราชนาวีหลวง ช่วงกลางถึงปลายศตวรรษที่ 18 เรือลำนี้ได้เข้าประจำการใน ค.ศ.1920 ใช้ในการฝึกพิเศษ ระหว่าง ค.ศ. 1923 ในปีต่อมา เมื่อสงคราม อิตาลี - เอธิโอเปีย ปะทุ ฮูดได้เข้าร่วมกับกองเรือ เมดิเตอเรเนียน เมื่อสงครามกลางเมืองของสเปนได้ประทุ ก็ถูกเรียกกลับไปอังกฤษ เพื่อปรับปรุงพัฒนายุทธโทปกร ให้ทันสมัยพร้อมรบต่อไป เรือหลวงพฤหัสบดี
กองทัพเรือ กำหนดหมายเลขเรืออเนกประสงค์ เป็นหมายเลข 813 และได้กราบบังคมทูลพระกรุณาขอพระราชทานชื่อเรือ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ พระราชทานชื่อเรือว่า เรือหลวงพฤหัสบดี เขียนย่อว่า ร.ล.พฤหัสบดี ตรงกับ ภาษาอังกฤษว่า H.T.M.S. PHARUEHATSABODI เมื่อวันที่ ธันวาคม พ.ศ. 2549 ด้วยดาวพฤหัสบดีเป็นดาวเคราะห์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในระบบสุริยะ และเรือลำนี้มีระวางขับน้ำมากที่สุดในหมู่เรือสำรวจของกรมอุทกศาสตร์ กองทัพเรือ ซึ่งเดิมมีอยู่สามลำ คือ เรือหลวงจันทร เรือหลวงสุริยะ และเรือหลวงศุกร์ เรือหลวงจักรีนฤเบศร
ในวันที่ 4–7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 เรือหลวง<i data-parsoid='{"dsr":[16411,16426,2,2]}'>จักรีนฤเบศร[19]ได้ออกเรือเพื่อให้การช่วยเหลือเรือประมงในทะเล ที่ประสบภัยจากพายุไต้ฝุ่นลินดาโดยลาดตระเวนจากสัตหีบไปยังเกาะกูด จังหวัดตราดจนถึงจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เรือประจัญบานบิสมาร์ค
เรือบิสมาร์คถูกสั่งสร้างภายใต้ชื่อ แอร์ซัทซ์ ฮานโนเฟอร์ (Ersatz Hannover) ภายใต้ข้อตกลง "เอฟ" เพื่อทดแทนเรือปืน เอสเอ็มเอส ฮันโนเฟอร์ (SMS Hannover) ที่จัดสร้างขึ้นก่อนเรือรบเดรดนอต[10] ในข้อตกลงได้มอบหมายให้อู่ต่อเรือโบลมและฟอสส์ (Blohm & Voss) ในเมืองฮัมบูร์กเป็นผู้จัดสร้าง มีการวางกระดูกงูในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1936 ที่ Helgen IX[11][12] เรือปล่อยลงน้ำในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1939 ระหว่างพิธีการ โดโรเท วอน เลอเวนเฟลด (Dorothee von Löwenfeld) หลานสาวนายกรัฐมนตรีออทโท ฟอน บิสมาร์คเป็นผู้ทำพิธีตั้งเรือและปล่อยเรือลงน้ำ และมีอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เป็นผู้กล่าวสุนทรพจน์ในพิธี[12] งานปรับปรุงและติดตั้งอุปกรณ์ได้ดำเนินงานหลังการปล่อยเรือลงน้ำ ในเวลานั้น หัวเรือเดิมแบบมุมตรงได้ถูกแทนที่ด้วยหัวเรือเอียงลาดแบบแอตแลนติก (Atlantic bow) ซึ่งคล้ายกับเรือประจัญบานชั้นชันฮอร์ซท (Scharnhorst) [13] บิสมาร์คเข้าประจำการในกองเรือวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1940 ขณะทำการแล่นเรือทดสอบ[14] มีหน้าที่ควบคุมทะเลบอลติก โดยมีนาวาเอก (Kapitän zur See[note 1]) แอร์นซท ลินเดมัน (Ernst Lindemann) เป็นผู้บังคับการเรือในขณะเรือเข้าประจำการ[15] เรือหลวงจักรีนฤเบศร
เรือหลวง<i data-parsoid='{"dsr":[7562,7577,2,2]}'>จักรีนฤเบศร</i>ขึ้นระวางประจำการสังกัดกองเรือบรรทุกเฮลิคอปเตอร์ โดยมีนาวาเอกสุรศักดิ์ พุ่มพวง เป็นผู้บังคับการเรือ ปัจจุบันมีนาวาเอก เอตม์ ยุวนางกูร เป็นผู้บังคับการเรือคนที่ 8 (หมดวาระ กันยายน พ.ศ. 2559) [7] อาร์คิมิดีส
งานส่วนใหญ่ของอาร์คิมิดีสทางด้านวิศวกรรมเกิดขึ้นเนื่องจากต้องการตอบสนองต่อบ้านเกิดของเขา คือเมืองซีรากูซา นักเขียนกรีกชื่อ อะธีเนอุส แห่งเนาเครติส บรรยายถึงการที่พระเจ้าเฮียโรที่ 2 ว่าจ้างให้อาร์คิมิดีสออกแบบเรือขนาดยักษ์ ชื่อ "ไซราคูเซีย" (Syracusia) เพื่อนำไปใช้ในการเดินทางอย่างหรูหรา สามารถบรรทุกเสบียงมาก ๆ และใช้เป็นเรือรบได้ ว่ากันว่าเรือไซราคูเซียนี้เป็นเรือขนาดใหญ่ที่สุดที่เคยสร้างในสมัยโบราณ ตามบันทึกของอะธีเนอุส เรือนี้สามารถบรรทุกคน 600 คน รวมไปถึงเครื่องตกแต่งทองคำ มีโรงฝึกและวัดอุทิศแด่เทพีอโฟรไดท์ รวมถึงสิ่งอำนวยความสะดวกอื่น ๆ เรือที่ใหญ่ขนาดนี้จะกินน้ำผ่านตัวเรือจำนวนมาก จึงมีการพัฒนาเกลียวอาร์คิมิดีสเพื่อใช้ในการขนถ่ายน้ำออกจากท้องเรือ เครื่องจักรของอาร์คิมิดีสเป็นอุปกรณ์ที่มีใบพัดทรงเกลียวหมุนอยู่ภายในทรงกระบอก ใช้มือหมุน และสามารถใช้ขนย้ายน้ำจากที่ใด ๆ ไปยังคลองชลประทานก็ได้ ทุกวันนี้เรายังใช้เกลียวอาร์คิมิดีสอยู่ในการสูบน้ำหรือของแข็งที่เป็นเมล็ด เช่นถ่านหินหรือเมล็ดข้าว เป็นต้น เกลียวอาร์คิมิดีสที่บรรยายในบันทึกของวิทรูเวียสในสมัยโรมันอาจเป็นการพัฒนาเครื่องสูบน้ำแบบเกลียวซึ่งใช้ในการจ่ายน้ำให้แก่สวนลอยแห่งบาบิโลน เรือไอน้ำลำแรกของโลกที่ใช้ใบจักรแบบเกลียว คือ "SS Archimedes" ออกเรือครั้งแรกในปี ค.ศ. 1839 และตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่อาร์คิมิดีสและผลงานคิดค้นใบจักรเกลียว โกลเดนไฮนด์
โกลเดน ไฮนด์ คือเรืออังกฤษที่เดินทางรอบโลกระหว่างปี ค.ศ. 1577 ถึง ค.ศ.1580 ควบคุมโดยเซอร์ฟรานซิส เดรค ชื่อดั้งเดิมของเรือลำนี้คือ เพลิแคน แต่ถูกเปลี่ยนชื่อใหม่โดยเดรคในระหว่างการเดินทางใน ค.ศ.1578 เมื่อเดรคเตรียมตัวเมื่อเข้าสู่ช่องแคบแมกเจลลัน แล้วจึงเปลี่ยนชื่อเป็น โกลเดน ไฮนด์ เพื่อชื่นชมผู้อุปถัมภ์ของเขา คือ เซอร์คริสโตเฟอร์ แฮตตัน ผู้ที่เป็นหนึ่งในผู้สนับสนุนการเดินทางรอบโลกของเดรค ซึ่งเกราะบริเวณอกของเขาเป็นรูปกวางทอง (ภาษาอังกฤษคือ golden hind) เอ็ดเวิร์ด สมิธ
เอ็ดเวิร์ด จอห์น สมิธ () (27 มกราคม ค.ศ. 1850 - 15 เมษายน ค.ศ. 1912) หรือมีชื่อย่อว่า เอ็ดเวิร์ด เจ. สมิธ เป็นกัปตันเรือที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมีผลงานที่โดดเด่นมากก็คือการได้เป็นกัปตันเรือ อาร์เอ็มเอส ไททานิก อันเป็นเรือลำสุดท้ายในชีวิตของเขา ที่เขาได้ดำรงตำแหน่งกัปตันจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตบนเรือลำนี้ เรือที่ได้รับฉายาว่า "เรือที่ไม่มีวันจม" เรือประจัญบานบิสมาร์ค
ในวันที่ 24 พฤษภาคม 1941 เรือทั้ง 2 ลำ ถูกฝั่งอังกฤษตรวจจับได้ ขณะอยู่ในบริเวณสแกนดิเนเวียทำให้อังฤกษส่งเรือรบเรือประจัญบานลำใหม่ เอชเอ็มเอส ปรินส์ออฟเวลส์ เรือลาดตระเวนประจัญบานลำเก่า ฮู้ด</i>ออกไปดักโจมตีที่ช่องแคบเดนมาร์ก เวลาประมาณ 05:30 น. ของวันเสาร์ที่ 24 พฤษภาคม กองเรือเยอรมันได้เดินทางมาถึงช่องแคบเดนมาร์ก ไฮโดรโฟนของพรินซ์ออยเกนตรวจพบเรือสองลำทางกราบซ้าย[33] แต่โชคยังเป็นของอังกฤษ เมื่อผู้บังคับการเรือปรินส์ออฟเวลส์ได้สังเกตเห็นถึงความผิดพลาดและทำการเปลี่ยนเป้าหมาย ฮอลแลนด์ได้รับคำสั่งแก้ไขเป้าหมายแต่คำสั่งนั้นกลับไปไม่ถึงพลปืนของฮู้ดก่อนที่จะได้ยิงตับแรกออกไป ฮู้ดได้ยิงกระสุนนัดแรกในยุทธนาวีเมื่อเวลา 05.52 น.ในเวลารุ่งอรุณ และตามติดด้วยพรินซ์ออฟเวลส์ ระยะห่างจากเรือฝ่ายเยอรมันในตอนนั้นประมาณ 12.5 ไมล์ (20.1 กม.) การยิงตับแรกของฮู้ด กระสุนตกใกล้กับพรินซ์ออยเกน ทำให้เกิดความเสียหายเล็กน้อยใกล้กับป้อมปืนท้าย[33] เรือหลวงจักรีนฤเบศร
เรือหลวง<i data-parsoid='{"dsr":[7948,7963,2,2]}'>จักรีนฤเบศร</i>เป็นเรือบรรทุกอากาศยานขนาดเล็กที่สุดในโลก[8] นำแบบแผนมาจากเรือ ปรินซีเปเดอัสตูเรียส ของกองทัพเรือสเปนซึ่งพัฒนามาจากแบบแผนเรือควบคุมทะเล (Sea Control Ship - SCS) ของกองทัพเรือสหรัฐ โดยลดระวางขับน้ำลง มีระวางขับน้ำเต็มที่ 11,544 ตัน[9] มีความยาวตลอดลำ 182.6 เมตร ความยาวที่แนวน้ำ 164.1 เมตร ความกว้างกลางลำที่แนวน้ำ 22.5 เมตร ความกว้างดาดฟ้าบิน 30.5 เมตร ความสูงถึงดาดฟ้าบิน 18.5 เมตร ความสูงยอดเสา 42 เมตร และกินน้ำลึกเต็มที่ 6.2 เมตร[9] ตัวเรือถึงฐานเรดาห์สร้างด้วยเหล็กเหนียว (Mild steel) พื้นดาดฟ้าบินสร้างด้วยเหล็กกล้าแรงดึงสูง (High Tensile Steel) และเสากระโดงเรือสร้างด้วยอะลูมิเนียมอัลลอยด์[5] กำลังพลประจำเรือประกอบด้วยนายทหาร 42 นาย พันจ่า 69 นาย จ่า 230 นาย พลทหาร 110 นาย[9] และทหารประจำหน่วยบิน 146 นาย[8] เฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา
เฮย์เรดดิน บาร์บารอสซา หรือ บาร์บารอสซา เฮย์เรดดิน ปาชา (, ) (ราว ค.ศ. 1478 - (4 กรกฎาคม ค.ศ. 1546) เฮย์เรดดิน บาร์บารอสซาเป็นนักการทหารคนสำคัญชาวตุรกี ผู้ได้รับแต่งตั้งให้เป็นปาชา (Pasha) และผู้บังคับบัญชากองทัพเรือของจักรวรรดิออตโตมันผู้มีอิทธิพลในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนเป็นเวลาหลายสิบปี เฮย์เรดดินเกิดบนเกาะมิดิลลิ (เกาะเลสโบสในประเทศกรีซปัจจุบัน) และเสียชีวิตในคอนสแตนติโนเปิลในจักรวรรดิออตโตมัน เรือลาดตระเวนชั้นติคอนเดอโรกา
เรืองทั้งหมด 27 ลำ สร้างโดยอู่ต่อเรืออินกัลส์ และอู่ต่อเรือบาธไอรอนเวิร์ค (BIW) เรือทุกลำในชั้นติคอนเดอโรกา (ยกเว้นเรือ ยูเอสเอส โทมัส เอส. เกตส์) ตั้งชื่อตามเหตุการณ์การรบในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกาที่สำคัญ ทั้งนี้อย่างน้อยมีเรือ 12 ลำ นำชื่อของเรือบรรทุกเครื่องบินสหรัฐอเมริกาที่เคยประจำการในสมัยสงครามโลกครั้งที่สองมาตั้งใหม่อีกครั้ง เช่น ติคอนเดอโรกา, คาวเพนส์, แอนซิโอ, ยอร์กทาวน์, วัลเลย์ ฟอร์ก, บังเกอร์ ฮิลล์, แอนธีแธม, ซาน จาซินโต, เลค แชมเพล์น, ฟิลิปปินส์ ซี, พรินซ์สตัน, มอนเทอเรย์, และ เวลลา กัลฟ์ ชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
ราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์เสียผลประโยชน์ทางการค้าเป็นอันมากจากการที่อังกฤษบังคับใช้พระราชบัญญัติการใช้เรือในการค้าขายกับอาณานิคมที่ออกในปี ค.ศ. 1650 ที่จำกัดการใช้ต่างประเทศในการค้าขายกับอาณานิคม ซึ่งทำให้อังกฤษมีเอกสิทธิในการใช้เรือของตนเอง ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้เกิดสงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่หนึ่ง ระหว่างปี ค.ศ. 1652 ถึงปี ค.ศ. 1654 ส่วนสงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สองระหว่างปี ค.ศ. 1665 ถึงปี ค.ศ. 1667 เริ่มด้วยการที่อังกฤษพยายามขยายอำนาจในดินแดนที่เป็นของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ในทวีปแอฟริกาและทวีปอเมริกาเหนือ ความขัดแย้งเริ่มด้วยดีสำหรับฝ่ายอังกฤษโดยการยึดนิวอัมสเตอร์ดัม (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นนิวยอร์กเพื่อเป็นเกียรติแก่พระอนุชาเจมส์ผู้ทรงมีตำแหน่งเป็น “ดยุกแห่งยอร์ก”) และชัยชนะในยุทธการที่โลว์สตอฟต์แต่ในปี ค.ศ. 1667 ฝ่ายเนเธอร์แลนด์โจมตีอังกฤษในการจู่โจมที่เม็ดเวย์ (Raid on the Medway) โดยที่ฝ่ายเนเธอร์แลนด์ล่องเรือขึ้นแม่น้ำเทมส์ขึ้นมาตรงจุดที่กองเรืออังกฤษเทียบ เรือเกือบทั้งหมดถูกล่มยกเว้นแต่เรือธง “เรือรบหลวงสมเด็จพระเจ้าชาลส์” ที่ถูกนำกลับไปตั้งแสดงที่เนเธอร์แลนด์[34] สงครามอังกฤษ-เนเธอร์แลนด์ครั้งที่สองจบลงด้วยการลงนามในสนธิสัญญาเบรดา) ในปี ค.ศ. 1667 แอมโบรส เบียร์ซ
แอมโบรส กวินเนตต์ เบียร์ซ (Ambrose Gwinnett Bierce, เกิด 24 มิถุนายน ค.ศ. 1842 วันเสียชีวิต ไม่ปรากฏแน่ชัด คาดว่าราวๆ เดือนธันวาคม ค.ศ. 1913 หรือต้นปี ค.ศ. 1914) เป็นนักเขียนเรื่องเสียดสี และเรื่องสั้นชาวอเมริกัน ซึ่งผลงานที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ หนังสือรวบรวมคำคมขบขันและเสียดสีต่าง ๆ The devil’s dictionary (ค.ศ. 1911)และเรื่องสั้นเหนือจริงซึ่งมักเกี่ยวข้องกับความตาย (Tales of soldiers and civilians, ค.ศ. 1891) การหยิบเอาจิตใจของมนุษย์และแนวคิดหน่ายโลกมาเสียดเย้ยทำให้เขาได้รับฉายาว่า ‘เบียร์ซผู้ขมขื่น’ เบียร์ซเกิดในฟาร์มในโอไฮโอ พ่อแม่ซึ่งยากจนต้องเลี้ยงดูลูกถึงสิบสามคน เขาจึงต้องทำงานเป็นลูกจ้างเล็ก ๆ น้อยๆ ทั้งตอนก่อนและหลังเป็นทหารของกองทหารฝ่ายเหนืออยู่สี่ปีในสงครามกลางเมืองสหรัฐ ระหว่างเป็นทหารเขาได้เลื่อนขั้นขึ้นเรื่อย ๆ จนกระทั่งถูกยิงกระสุนฝังในกะโหลกใต้หูข้างซ้าย ช่วงปลายทศวรรษที่ 1860 เขาย้ายไปอยู่ซานฟรานซิสโก และเริ่มต้นอาชีพคอลัมนิสต์หนังสือพิมพ์ปากสามหาวที่ผู้คนกลัวเกรง เขาทำอาชีพนี้อยู่นานมาก และได้สลับฉากไปอยู่อังกฤษสามปี ในช่วงบั้นปลาย ปี ค.ศ. 1913 เมื่ออายุได้ 71 ปี เขาไปเม็กซิโกและหายสาบสูญไปในสงครามกลางเมือง  เรือพระที่นั่งนารายณ์ทรงสุบรรณ รัชกาลที่ 9
ในปี พ.ศ. 2539 กองทัพเรือ ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) กรมอู่ทหารเรือ และกรมศิลปากร ได้มีหนังสือกราบบังคมทูลพระกรุณาขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตเพื่อสร้างเรือพระที่นั่งลำใหม่เพื่อน้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวายในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชจะเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติปีที่ 50 ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2539 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้จัดสร้าง พร้อมกับทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ พระราชทานชื่อเรือว่า "เรือพระที่นั่ง นารายณ์ทรงสุบรรณ รัชกาลที่ 9" เรือลำดังกล่าวมีฐานะเป็นเรือพระที่นั่งรองทอดบัลลังก์กัญญา กาย ฟอกส์
การพิจารณาคดีผู้ก่อการแปดคนในศาลเริ่มเมื่อวันจันทร์ที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1606 ฟอกส์ลงเรือลำเดียวกับผู้ร่วมคบคิดเจ็ดคนจากหอคอยไปยังเวสต์มินสเตอร์ฮอลล์[lower-alpha 7] พวกเขาถูกคุมตัวในห้องดาวก่อนถูกนำไปยังเวสต์มินสเตอร์ฮอลล์ ที่นั่น พวกเขาถูกแสดงบนตะแลงแกงที่สร้างขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เฉพาะ พระมหากษัตริย์และพระญาติใกล้ชิดทอดพระเนตรอย่างลับ ๆ อยู่ท่ามกลางบรรดาผู้ชมระหว่างที่กรรมการที่โปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง (Lords Commissioners) อ่านรายการข้อกล่าวหา ฟอกส์ถูกขานนามว่า กวีโด ฟอกส์ "หรือเรียกอีกอย่างว่า กวีโด จอห์นสัน" เขาให้การปฏิเสธ แม้จะเห็นได้ว่าเขายอมรับว่ากระทำความผิดตั้งแต่ตอนที่ถูกจับแล้ว[49] เบส (สุนัข)
เบส หรือ อีเบส เป็นสุนัขพันธุ์เทร์เรีย (Terrier) เพศเมีย มีขนสีขาวสะอาด เป็นหนึ่งในสุนัขทรงเลี้ยงเท่าที่ปรากฏนามในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่สุนัขนี้มีความฉลาดเฉลียว พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระราชหัตถเลขาแด่พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้านภาพรประภา กรมหลวงทิพยรัตนกิริฎกุลินี พระราชขนิษฐา ให้ทรงทราบเกี่ยวกับสุนัขนี้ ความว่า ""...รับรองว่าอีเบสนี้ฉลาดเป็นแน่ เดี๋ยวนี้รู้ภาษากว่าอ้ายปรินซ์ [สุนัขทรงเลี้ยงเพศผู้] เสียแล้ว ทั้งอ่อนกว่า...""  เรือหลวงจักรีนฤเบศร
เรือหลวง<i data-parsoid='{"dsr":[9323,9338,2,2]}'>จักรีนฤเบศร</i>ขับเคลื่อนด้วยระบบเครื่องยนต์ผสมพลังงานดีเซลหรือแก๊ส (CODOG)[8] แต่ละระบบเชื่อมต่อกับใบจักร 4 ใบ/พวง[5]แบบปรับพิทช์ได้ ทั้งเครื่องยนต์ดีเซล Bazán-MTU 16V1163 TB83 ( 5,600 แรงม้าที่ความเร็วลาดตระเวน) และเครื่องยนต์แก๊สเทอร์ไบน์ GE LM2500 (22,125 แรงม้า ใช้เมื่อต้องการเร่งสู่ความเร็วสูงสุดในระยะเวลาสั้นๆ) มีจำนวนอย่างละ 2 เครื่องยนต์[8][9] เรือหลวง<i data-parsoid='{"dsr":[9763,9778,2,2]}'>จักรีนฤเบศร</i>มีความเร็วสูงสุด 27 นอต แม้ว่าเรือจะทำความเร็วได้ที่ 17.2 นอตเมื่อใช้เครื่องยนต์ดีเซลเพียงอย่างเดียว[8] เรือมีระยะทำการ 10,000 ไมล์ทะเลที่ความเร็ว 12 นอตและ 7,150 ไมล์ทะเลที่ความเร็ว 16.5 นอต[8] รายชื่อตัวละครในโค้ด กีอัส ภาคการปฏิวัติของลูลูช
ต่อมาหลังจากที่องค์จักรพรรดิเสด็จสวรรคตและลูลูซได้ขึ้นครองบัลลังก์ บิสมาร์คได้เป็นคนนำไนท์ออฟราวด์ 3 คนที่ยังเหลืออยู่กับกองกำลังไนท์แมร์เข้าโค่นอำนาจของลูลูซ ต่อมาหลังจากที่สุซาคุจัดการกองกำลังและไนท์ออฟราวด์คนอื่นทั้งหมดยกเว้นบิสมาร์ค บิสมาร์คได้เปิดตาข้างที่ปิดไว้ของเขาและใช้กีอัสที่ทำให้เขามองเห็นอนาคตล่วงหน้า และบอกว่าเขาภักดีต่อมาริแอน แต่ด้วยคำสั่งของกีอัสที่สั่งให้มีชีวิตรอดของสุซาคุที่เหนือกว่ากีอัสของบิสมาร์ค (ทำให้สุซาคุสามารถเคลื่อนที่ได้มากกว่าการมองเห็นอนาคตของบิสมาร์ค) เลยทำให้กาลาฮัทของเขาโดนผ่าครึ่ง ก่อนตายเขาได้เรียกชื่อของมาริแอน รายชื่อตัวละครในวันพีซ
เข้าGL พัวพันกับบาร็อกเวิร์คส์ กับพาวีวี่ไปส่งที่อลาบาสต้า พบเอสที่มอบกระดาษให้ โค่นครอคโคไดล์ ในศึกสกายเปีย พัวพันกับสงครามบนเกาะโค่นเอเนล พบขุมทอง จึงกลับทะเลอีกครั้ง ไปตกลงแข่งขันเดวี้แบคไฟท์กับฟ็อกซี่ จึงชิงธงมา กับสู้แพ้คุซัน พอหายดี จึงฝึกกับคิดค้นเกียร์ 2,3 ที่วอเตอร์ 7 เปลี่ยนสมบัติเป็นเงิน 300 ล้าน แต่ก็ซ่อมเรือไม่ได้ เพราะเสียหายหนักเกินไป ปากเสียงทะเลาะกับอุซป ถูกใส่ความทำร้ายไอซ์เบิร์ก กับโรบินถูกจับตัวไป โดยมี CP9 อยู่เบื้องหลัง จึงไปเอนิเอส ลอบบี้ โค่นบรูโนกับลุจจิ เผาเรือทิ้งทั้งน้ำตากับบอกลา ช่วงพักฟื้น ปู่พาโคบี้กับเฮลเมปโปมาเยี่ยม กับเผลอแฉเรื่องพ่อ ตอนได้เรือใหม่ รวมกลุ่มได้อีกครั้ง หลงเข้าทะเลหมอกฟรอเรี่ยน ไทรเองเกิล ถูกชิงเงา จึงโค่นโมเรีย ชิงเงาคืนมาได้หมด กับได้ฟังเรื่องบีเบี้ลการ์ด จึงรู้ว่าเอสใกล้ตาย หมู่เกาะชาบอนดี้ ทำร้ายชาวมังกรฟ้า กับพบช่างคลุมเรือคือซิลเวอร์ เรย์ลี่ ได้ฟังความจริงของโรเจอร์ ตนไม่อยากรู้เรื่องเบาะแสวันพีซ ถูกคุมะส่งกระจัดกระจายกัน ตนไปติดที่อเมซอน ลิลลี่ ช่วยปกป้องแผ่นหลังของพี่น้องกอร์กอนไว้ ได้ฟังเรื่องทาสกับข่าวประหารเอส จึงขอให้แฮนค็อกลอบพาตนเข้าอิมเพลดาวน์ แต่ช้าไป เอสถูกส่งตัวไปแล้ว จึงปล่อยนักโทษแหกคุก กับชิงเรือเข้าร่วมสงคราม พระอภัยมณี
เรือหลวงสินสมุทร เป็น 1 ใน 4 เรือดำน้ำของราชนาวีไทยในอดีต พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานชื่อเรือดำน้ำลำนี้เมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2480 จากชื่อของสินสมุทร ซึ่งเป็นตัวละครในเรื่องพระอภัยมณีที่มีความสามารถในทางดำน้ำ เกาะแคโรไลน์
บันทึกการเห็นเกาะแคโรไลน์ต่อมาของชาวยุโรปคือ บันทึกของเปดรู ฟือร์นังดึช ดือ ไกรอช นักสำรวจชาวโปรตุเกสที่ล่องเรือในนามของสเปน เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2149 บันทึกของเขาเรียกเกาะนี้ว่า "ซานเบร์นาร์โด" (San Bernardo)[4] ต่อมาวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2338 กัปตันวิลเลียม รอเบิร์ต บรอตัน แห่งเรือหลวง พรอวิเดนซ์ ค้นพบเกาะนี้และตั้งชื่อเกาะว่าแคโรไลนา (ต่อมาเป็นแคโรไลน์) เพื่อยกย่องธิดาของเซอร์เซอร์ฟิลิป สตีเวนส์ แห่งกระทรวงทหารเรือ[4] ต่อมาเรือล่าปลาวาฬสัญชาติอังกฤษ ซะพลาย พบเกาะนี้อีกครั้งใน พ.ศ. 2364 และตั้งชื่อว่า "เกาะธอนตัน" ตามชื่อกัปตันเรือ เกาะแห่งนี้ยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกเช่น "เกาะเฮิสต์" (Hirst Island) "เกาะคลาร์ก" (Clark Island) และ "เกาะอินดิเพนเดนซ์" (Independence Island) การเดินทางถึงครั้งแรก ๆ ซึ่งมีบันทึกเกี่ยวกับเกาะ คือ การเดินทางของยูเอสเอส ดอลฟิน ใน พ.ศ. 2368 (ร้อยโท ไฮรัม พอลดิง เป็นผู้บันทึก) และเรือล่าวาฬใน พ.ศ. 2378 (เฟรเดอริก ดีเบลล์ เบนเนตต์ บันทึกในหนังสือ คำบรรยายของการล่องเรือล่าปลาวาฬรอบโลกระหว่างปี ค.ศ. 1833–1836 (Narrative of a Whaling Voyage Round the Globe From the Year 1833–1836) กระสวยอวกาศดิสคัฟเวอรี
กระสวยอวกาศลำนี้ได้ชื่อมาจากเรือสำรวจหลายลำในอดีตที่ชื่อ ดิสคัฟเวอรี โดยเรือดิสคัฟเวอรีลำแรก คือ HMS Discovery ของอังกฤษ ซึ่งเป็นเรือสำรวจที่พา เจมส์ คุก เดินทางครั้งสำคัญ นอกจากนี้ยังมีเรือดิสคัฟเวอรีอื่น ๆ อีกมากมาย กระสวยอวกาศดิสคัฟเวอรียังมีชื่อตรงกับยานอวกาศในภาพยนตร์เรื่อง 2001: A Space Odyssey ด้วย เรือบรรทุกเครื่องบินรัสเซียอัดมีรัลคุซเนซอฟ
อัดมีรัล โฟลตา โซเวียตโคกอร์ โซยูซา คุซเนซอฟ () เป็นเรือลาดตระเวนบรรทุกเครื่องบินของสหภาพโซเวียตและประเทศรัสเซีย ในปัจจุบันมีสถานะเป็นเรือธงของกองทัพเรือรัสเซีย ถูกต่อขึ้นที่อู่ต่อเรือทะเลดำในยูเครนสมัยยังเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต ในตอนแรกเรือลำนี้จะถูกตั้งชื่อว่า ริกา ต่อมาเมื่อวางกระดูกงูจึงเปลี่ยนเป็นชื่อ เลโอนิด เบรจเนฟ เมื่อปล่อยลงน้ำและทดสอบเรือใช้ชื่อว่า ทบิลิซี ก่อนที่สุดท้ายจะมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า คุซเนซอฟ โดยตั้งชื่อตามจอมพลเรือ นีโคไล เกราซีโมวิช คุซเนซอฟ ผู้บัญชาการทหารเรือแห่งสหภาพโซเวียต เรือประจัญบานบิสมาร์ค
ถึงแม้ว่ากองเรือขนาดใหญ่ของเยอรมันจะประสบปัญหาและไม่พร้อมออกทะเลก็ตาม แต่ฝ่ายเสนาธิการทหารเรือเยอรมันก็เร่งรัดให้รีบส่งกองเรือขนาดใหญ่ออกตีกองเรือสัมพันธมิตรในแอตแลนติกให้ได้ เหตุเพราะว่า จากการต่อตีกองเรือของอังกฤษที่ผ่านมา ทำให้สถานการณ์ของอังกฤษย่ำแย่อย่างหนัก ทำให้ฝ่ายอังกฤษมีการนำเรือรบมาคุ้มกันเรือลำเลียงมากขึ้น และฝ่ายเยอรมัน ก็ได้กลัวว่า หากสหรัฐอเมริกาเข้าร่วมสงคราม จะทำให้ปฏิบัติการทางทะเลของเยอรมันยิ่งประสบความลำบาก เยอรมันจึงควรส่งกองเรือขนาดใหญ่ออกปฏิบัติการกดดันการลำเลียงทางทะเลของอังกฤษอย่างต่อเนื่อง ฝ่ายเยอรมันจึงต้องส่ง บิสมาร์ค ออกปฏิบัติการต่อตีกองเรือผิวน้ำอังกฤษ ตั้งแต่แอตแลนติกเหนือไปจนถึงเส้นศูนย์สูตร ร่วมกับกองเรือดำน้ำ และเพื่อเป็นการหลอกล่อกองเรือคุ้มกันของอังกฤษให้ไล่ตามบิสมาร์ค เพื่อเปิดโอกาสให้เรือดำน้ำและเรือผิวน้ำของฝ่ายเยอรมันสามารถโจมตีกองเรือลำเลียงได้ วันที่22เมษายน 1941 พลเรือเอก ลึทเจนต์ ได้ร่างแผนปฏิบัติการในชื่อ ยุทธการ "ไรนบุง" แต่ว่า เรือที่จะเข้าร่วมปฏิบัติการอื่นๆ ได้แก่ ทีร์ปีตส์ กไนส์เนาส์ และ ชาร์นฮอร์สต์ ล้วนไม่พร้อมปฏิบัติการทั้งสิ้น แม้แต่เรือลาดตะเวณหนัก ปริ๊นซ์ ออยเกิน ยังชนทุ่นระเบิดได้รับความเสียหาย ต้องทำการซ่อมแซม พลเรือเอกลึทเจนต์ ได้หารือกับจอมพลเรือเรเดอร์ ผู้บรรชาการทหารเรือเยอรมัน ให้เลื่อนแผนปฏิบัติการออกไป จนกว่า ทีร์ปีตส์ หรือ ชาร์นฮอร์สต์ จะพร้อมปฏิบัติการ แต่เรเดอร์ ยังคงให้ทำตามแผนที่วางไว้ต่อไป กำหนดออกเรือของบิสมาร์ค คือวันที่16พฤษภาคมจากเดิมคือวันที่14 เพื่อซ่อมแซมเคนกราบซ้ายที่ชำรุด และจะเริ่มแผนยุทธการไรนบุง ในวันที่18พฤษภาคม 1941 เอบิซุ (เทพปกรณัม)
เอบิซุ (恵比須, 恵比寿, 夷, 戎, Ebisu) หรือ ฮิรูโกะ (蛭子, Hiruko) ทรงเป็นเทพเจ้าแห่งการประมง, โชคลาภและการทำธุรกิจในความเชื่อของญี่ปุ่น พระองค์เป็นเทพเจ้าพระองค์เดียวที่เกิดจากความเชื่อท้องถิ่นโดยปราศจากอิทธิพลจากเทพเจ้าฮินดูในกลุ่มเจ็ดเทพเจ้าโชคลาภชิจิฟูกูจิง (七福神 Shichifukujin) เทพเอบิซุทรงเป็นพระโอรสของเทพไดโกกูเท็ง เทพแห่งความร่ำรวย เทพเอบิซุมักปรากฏในลักษณะชายร่างท้วม ใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุข มักถือปลาหรือคันเบ็ด ในบางแห่งขี่ปลา สวมหมวกทรงแหลม โดยถือว่าปลา (Tai) นั้นหมายถึง โชคลาภ อาหาร ความอุดมสมบูรณ์ ความเหลือกินเหลือใช้ ความมั่งคั่ง ปลาที่ทรงถือนั้นมีชื่อว่า เอบิซูได (Ebisu Dai) เรือหลวงรอแยลชาลส์ (ค.ศ. 1655)
เรือหลวง "รอแยลชาลส์ () เป็นเรือรบบรรจุปืนใหญ่ 80 กระบอก ถูกออกแบบให้เป็นเรือรบลำดับที่หนึ่งในกระบวนรบแห่งราชนาวีอังกฤษ แต่เดิมทีเธอถูกตั้งชื่อว่า เนสบี" สร้างโดย ปีเตอร์ พีตท์ และถูกปล่อยลงน้ำที่อู่แห้งวูลวิชใน ค.ศ. 1655 เพื่อใช้ประจำการในกองทัพเรือแห่งเครือจักรภพอังกฤษ และถูกตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่ชัยชนะเหนือพวกสนับสนุนราชวงศ์ของโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ ในสงครามกลางเมืองอังกฤษใน ค.ศ. 1645 เธอถูกสั่งต่อใน ค.ศ. 1654 ในฐานะหนึ่งในสี่เรือรบลำดับที่สอง ซึ่งมีความมุ่งหมายที่จะให้มีอัตราบรรจุปืน 60 กระบอก แต่ทว่าในระหว่างการก่อสร้าง เธอถูกปรับปรุงให้มีช่องยิงเต็มที่ตลอดด่านฟ้าเรือชั้นบน (เมื่อเทียบกับเรือรบในชั้นเดียวกันที่มีช่วงยิงเพียงบางส่วนซึ่งไม่มีช่องยิงบนด่านฟ้าชั้นนี้) และถูกปรับระดับให้เป็นเรือรบลำดับที่หนึ่ง มะพร้าวแฝด
ในปี ค.ศ. 1742 ชาวฝรั่งเศสชื่อ Lazare Picault ได้มาถึงเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะซีเชเลส แล้วตั้งชื่อเกาะนั้นว่า Mahe ซึ่งเป็นชื่อของ Mahe de Labourdonnais ผู้ว่าการเมารีทิอุสในเวลานั้น ที่ได้ส่งเขามาที่เกาะนี้ 14 ปีต่อมา Mahe และเกาะอื่น ๆ ก็ถูกจับจองให้เป็นของกษัตริย์ฝรั่งเศส แล้วตั้งชื่อใหม่ว่า Isle Sechelles ซึ่งภายหลังกลายเป็นชื่อหมู่เกาะแห่งนี้ เรือประจัญบานบิสมาร์ค
เรือบิสมาร์คมีแผนเดินทางกลับคีลในวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1941 แต่มีเรือสินค้าอับปางในคลองคีลส่งผลให้ใช้ทางน้ำไม่ได้ สภาพอากาศที่เลวร้ายได้ขัดขวางการกู้ซากเรือที่จมลง เรือบิสมาร์คจึงเดินทางกลับคีลไม่ได้จนกระทั่งเดือนมีนาคม[21] ความล่าช้าสร้างความผิดหวังให้แก่ลินเดมันเป็นอย่างมาก เขากล่าวว่า "เรือบิสมาร์คติดอยู่ที่ฮัมบูร์กถึงห้าสัปดาห์... เวลาอันมีค่าที่จะล่องเรือในทะเลสูญเสียไปด้วยเหตุที่ไม่ได้ก่อขึ้น และเป็นความล่าช้าอย่างมีนัยยะในการเคลื่อนกำลังในขั้นสุดท้ายด้วยเหตุซึ่งไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้"[25] ขณะที่รอให้เดินทางไปถึงคีล เรือบิสมาร์คเป็นที่รับรองเรือเอกแอนเดอร์ ฟอร์เชลล์ (Anders Forshell) ผู้ช่วยทูตกองทัพเรือสวีเดนไปยังเบอร์ลิน เขากลับไปยังสวีเดนพร้อมรายละเอียดลักษณะของเรือ และได้เผยความลับนี้กับอังกฤษ โดยทหารที่สนับสนุนอักฤษในกองทัพเรือสวีเดน ข้อมูลถูกจัดเตรียมไว้ให้กองทัพเรืออังกฤษกับรายละเอียดแรกทั้งหมดของเรือ แม้ว่าจะขาดลักษณะจำเพาะที่สำคัญ ซึ่งประกอบด้วยความเร็วสูงสุด, ระยะทำการ, และระวางขับน้ำ[26] บลูริบบันด์
ปัจจุบัน ถ้วยรางวัลของเฮลส์อยู่ในการครอบครองของเรือ เอสเอส ยูไนเต็ดสเตตส์ สัญชาติอเมริกัน ที่ทำลายสถิติของเรือ อาร์เอ็มเอส ควีนแมรี สัญชาติอังกฤษ ในปี ค.ศ. 1952 ทั้งขาตะวันออกด้วยสถิติ 3 วัน 20 ชั่วโมง 42 นาที (เฉลี่ย 35.59 นอต) และขาตะวันตกด้วยสถิติ 3 วัน 12 ชั่วโมง 12 นาที (เฉลี่ย 34.51 นอต) และยังเป็นเจ้าของสถิติขาตะวันตกอยู่จนถึงทุกวันนี้ ถ้วยรางวัลเก็บรักษาอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ของท่าเรือคิงสพอยน์ นิวยอร์ก[1] ไวต์สตาร์ไลน์
และเรือลำสุดท้ายของโครงการ ตอนแรกจะใช้ชื่อ อาร์เอ็มเอส ไจแกนติก หรือ อาร์เอ็มเอส ไกแกนติก (RMS Gigantic) แต่ว่า มันสร้างเสร็จใน ค.ศ. 1914 ภายหลังการล่มของไททานิก ส่งผลให้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น อาร์เอ็มเอส บริทานิก (RMS Britannic) สุรเดช พินิวัตร์
สุรเดช พินิวัตร์ ชื่อเล่น บาส เกิดวันพฤหัสบดี ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2542 มีชื่อเสียงจากการเป็นนักแสดงเรื่องเดือนเกี้ยวเดือน 2Moons The Series และปัจจุบันยังเป็นนักร้องของวงบอยแบนด์ SBFIVE จากค่าย Loveis อีกด้วย รัฐมิสซูรี
ชื่อรัฐมิสซูรีมีที่มาจากชื่อแม่น้ำมิสซูรีซึ่งในทางกลับกันนั้นตั้งชื่อตามชาวอินเดียนเผ่าสิอวนซึ่งมีชื่อภาษาอิลลินอยส์ว่า "อัวเมสซูริตา" หมายความว่า "กลุ่มคนผู้ขุดพบเรือแคนนู" รากศัพท์ของชื่อรัฐมิสซูรีนี้ปรากฏในเพลงของบ๊อบ ไดเยอร์ "แม่น้ำแห่งเรือแคนนูใหญ่" พระพรหม
ด้วยเหตุดังนี้ พระพรหมจึงมีพระนามต่าง ๆ อาทิ "พรหมธาดา" หรือ "ประชาบดี" (ผู้สร้าง), "หงสรถ" หรือ "หงสวาหน" (ผู้มีหงส์เป็นพาหนะ), "จตุรพักตร์" (ผู้มีสี่หน้า), "ปรเมษฐ์" (ผู้ประเสริฐ) เป็นต้น[6] ส่วนในลิลิตโองการแช่งน้ำเรียกว่า "ขุนหงส์ทองเกล้าสี่"[7] บาร์บารา บุช
บาร์บารา เพียซ เป็นบุตรีคนที่ 3 ของนางพอลีน โรบินสันก่อนหน้านี้ พอลีน กับ สามีของเธอ มาร์วิน เพียซผู้ซึ่งภายหลังเป็นประธานบริษัทแม็คคอล คอเปอเรชั่น ผู้ผลิตนิตยสารสตรี บาร์บาราเกิดที่นิวยอร์กและได้ไปอยู่ที่ชานเมือง บาร์บาราได้เข้าเรียนที่โรงเรียนรายน์ ครันทรี เดย์ จากนั้นเข้าเรียนที่ แอชลีย์ ฮอลล์ ในเมืองชาล์สตัน เซาท์แคโรไรนา
บาร์บาราเป็นนักกีฬาในวัยสาว และชอบ ว่ายน้ำ เล่นเทนนิส และขี่จักรยาน ช่วงแรกเธอมีความสนใจในการอ่าน
บรรพบุรุษของเธอ คือ โธมัส เพียซ แต่ก่อนเป็นผู้ไปอาศัยในอาณานิคมอังกฤษ และบรรพบุรุษของเธอ แฟรงคลิน เพียซเป็นประธานาธิบดีคนที่ 14 แห่งสหรัฐอเมริกา เธอเป็นลูกหลานของเจมส์ เพียซ จูเนียร์ผู้ซึ่งเป็นหลานคนที่ 4 ของแฟรงคลิน เพียซ แม่ของเธอเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2492 อาร์เอ็มเอส โอลิมปิก
อาร์เอ็มเอส โอลิมปิก เป็นเรือคู่แฝดกับ อาร์เอ็มเอส ไททานิก เรือโอลิมปิกเบากว่าไททานิก ถึง 1000 ตัน หลังจากออกบริการผู้โดยสารได้ไม่าน เรือโอลิมปิก ต้องถูกส่งซ่อมเป็นเวลา 6 เดือน เพราะเกิดอุบัติเหตุเฉี่ยวชนกับเรืออีกลำที่ชื่อ HMS Hawke ด้วยสาเหตุที่สรุปออกมาว่ามาจาก ขนาดและความเร็วของเรือ Olympic มีผลทำให้เกิดกระแสน้ำดึงเอาเรือ Hawke เข้าไปทำให้เกิดอุบัติเหตุดังกล่าว จนเรือชำรุดเสียหายทั้งคู่ และเรือโอลิมปิกต้องถูกส่งกลับไปซ่อมแซมที่เบลฟาสต์ กัปตันเรือโอลิมปิกในครั้งนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหน คือกัปตันเอ็ดเวิร์ด เจ. สมิท ผู้ซึ่งต่อมาเป็นกัปตันเรือมรณะไททานิกนั่นเอง
ต่อมา ใน วันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1912 เรือไททานิกจมลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติกเหนือ หลังจากกชนเข้ากับภูเขาน้ำแข็ง ในการเดินทางครั้งแรก มีผู้รอดชีวิตทั้งสิ้นกว่า 700 คนและมีผู้เสียชีวิตกว่า 1,500 คน นับเป็นภัยพิบัติครั้งร้ายแรงครั้งหนึ่งในประวัติศาสตร์การเดินเรือ เรือประจัญบานบิสมาร์ค
การอับปางของเรือลำนี้เกิดขึ้นหลังการปฏิบัติการไรนือบุง นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร วินสตัน เชอร์ชิลล์ ออกคำสั่ง "จมเรือบิสมาร์ค" ซึ่งกระตุ้นให้กองทัพเรืออังกฤษติดตามเรือบิสมาร์คไปอย่างไม่ลดละ และในระหว่างที่เรือกำลังกลับจากปฏิบัติการนี้ เวลา 09:02 am เครื่องบินรบอังกฤษได้ระดมยิงตอร์ปิโดจำนวนมาก ทำให้เจ้าหน้าที่เรือเสียชีวิตกันมากมาย และหางเสือเรือทรงตัวไม่ได้ และเรือรบ 4 ลำของอังกฤษ ได้ยิงปืนใหญ่ถล่มเรือ Bismarck จนเรือเสียหายอย่างรุนแรง และในที่สุดเวลา 10:20 am เรือก็อับปางลง พร้อมชีวิตของเจ้าหน้าที่เรือ 2,200 ชีวิต มีเพียง 114 ชีวิตเท่านั้นที่รอดมาได้ อาร์เอ็มเอส ลูซิเทเนีย
ใน ค.ศ. 1901 เอสเอส ไคเซอร์ วิลเฮล์ม เดอร์ กรอสเซอ (SS Kaiser Wilhelm der Grosse) ของสายการเดินเรือนอร์ดดอยเชอร์ลอยด์ (Norddeutscher Lloyd) แย่ง Blue Riband ซึ่งเป็นตำแหน่งเรือที่เร็วที่สุดในโลกไปจาก RMS Lucania ของสายการเดินเรือคูนาร์ด ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส
นอกจากนี้เกาะเนวิสยังมีความสำคัญในประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกาเนื่องจากเป็นสถานที่เกิดของอเล็กซานเดอร์ แฮมิลตันหนึ่งในบิดาผู้ก่อตั้งสหรัฐ และยังเป็นสถานที่ที่พลเรือโท โฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1 ซึ่งเป็นชาวบริติชผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดหนึ่งร้อยลำดับ เคยใช้ชีวิตเมื่อครั้งยังเป็นกัปตันเรือในวัยหนุ่มโดยเขาได้พบรักและแต่งงานกับฟรานเซส นิสเบ็ต ที่เกาะนี้ ยูเอสเอส แบร์รี (ดีดีจี-52)
ยูเอสเอส แบร์รี (ดีดีจี-52) เป็นเรือพิฆาตขีปนาวุธนำวิถีชั้นอาร์เลห์เบิร์ค (Arleigh Burke) เข้าประจำการใน พ.ศ. 2535 แบร์รีเป็นเรือกองทัพเรือสหรัฐอเมริกาลำที่สี่ ได้ชื่อตาม "บิดาแห่งกองทัพเรือสหรัฐ" พลเรือจัตวา จอห์น แบร์รี (2288-2346) แบร์รีมีจุดแวะพักหลัก (homeport) ที่สถานีนาวิกนอร์ฟอล์ก รัฐเวอร์จิเนีย เรือลำดังกล่าวมีพัฒนาการเหนือกว่าเรือประจัญบานลำอื่นในชั้นอาร์เลห์เบิร์ค ซึ่งรวมไปถึงขีดความสามารถในการเติมเชื้อเพลิงเฮลิคอปเตอร์และพัฒนาการเล็กน้อยอื่น ๆ  บีจีส์
สามพี่น้องตระกูลกิบบ์ส "มอริซ, โรบิน, แบร์รี" ทั้งสามคนเกิดที่เกาะมาน ประเทศอังกฤษ โดย มอริซและโรบินเป็นฝาแฝดกัน ปี 2498 สามพี่น้องกิบบ์ เริ่มโตพอที่จะออกตระเวนโชว์ความสามารถตามงานเทศกาล และรายการโทรทัศน์ต่างๆ โดยในช่วงนี้พี่น้องกิบบ์ใช้ชื่อวงหลายชื่ออาทิ “บูลแคตส์” และ “แร็ตเทิ้ล สเน็กส์” จนปี 2501 ต่อมาย้ายไปพำนักในเมืองบริสเบน ประเทศออสเตรเลีย พร้อมกับตั้งชื่อวงใหม่ว่า บีจีส์ (Bee Gees) ซึ่งย่อมาจากคำเต็ม ซึ่งคิดขึ้นจากดีเจวิทยุ บิลล์ เกตส์ (Bill Gates) จากการนำชื่อย่อของเขาเอง และของ บิลล์ กู๊ด (Bill Goode) (ที่เห็นพวกเขาแสดงที่ Speedway Circuit เมืองบริสเบน) -นำมารวมกัน- ดังนั้นจึงไม่ได้ตั้งจำเพาะเจาะจงหมายถึง "Brothers Gibb"ตามความเข้าใจกันส่วนใหญ่ ไซมอน แบซ
ไซม่อน แบซ เป็นอดีตช่างเครื่อง อดีตนักแข่งรถบนถนนและอดีตโจรขโมยรถ เขาเป็นกรีนแลนเทิร์นที่มีหน้าที่ดูแลรับผิดชอบ Sector 2814 ร่วมกับ เจสสิก้า ครูซ คู่หูกรีนแลนเทิร์นของเขา
โดยไซม่อนเป็นกรีนแลนเทิร์นที่ได้รับพลังจากแหวนพาวเวอร์ริงที่เกิดจากแหวนของ ฮาล จอร์แดน หลอมรวมกับแหวนของ ซิเนสโตร
ไซม่อน แบซ เป็นชาวเลบานอน-อเมริกันที่เกิดใน เดียร์บอร์น รัฐมิชิแกน ตอนเขาอายุ 10 ปี ได้เกิดเหตุการณ์ วินาศกรรม 11 กันยายน ทำให้ผู้คนในอเมริกาหวาดระแวงและรู้สึกไม่ยอมรับชาวมุสลิม หลังจากวันนั้นชาวมุสลิมในอเมริกาก็ตกเป็นเป้าความเกลียดชังและการปฏิบัติที่ไม่เท่าเทียม ด้วยเหตุดังกล่าวทำให้ไซม่อนและน้องสาวของเขา ไซร่า มักจะถูกรังแกและถูกข่มเหงอยู่เสมอ โดยในช่วงเวลาหลายปีมานี้ เขาได้ปกป้องน้องสาวจากการถูกกลั่นแกล้งหลายต่อหลายครั้ง หลุยส์ เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า
จอมพลเรือ หลุยส์ ฟรานซิส อัลเบิร์ต วิคเตอร์ นิโคลัส เมานต์แบ็ตเทน เอิร์ลเมานต์แบ็ตเทนแห่งพม่า () หรือพระนามเดิมคือ เจ้าชายหลุยส์แห่งบัทเทนแบร์ก เป็นรัฐบุรุษและทหารเรือชาวอังกฤษ เป็นพระราชปนัดดา (หลานยาย) ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และเป็นพระปิตุลาในเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ  เรือประจัญบานบิสมาร์ค
วันที่ 6 มีนาคม เรือบิสมาร์คได้รับคำสั่งแล่นเรือไปคีล โดยมีเครื่องบินขับไล่เมสเซอร์ชมิท เบเอฟ 109 (Messerschmitt Bf 109) จำนวนหลายลำ และเรือสินค้าติดอาวุธจำนวน 2 ลำทำหน้าที่คุ้มกันระหว่างเส้นทาง พร้อมเรือตัดน้ำแข็ง เมื่อเวลา 08:45 น. วันที่ 8 มีนาคม บิสมาร์คได้เกยตื้นที่ชายฝั่งด้านใต้ของคลองคีลเป็นเวลาสั้นๆ แม้ว่าจะหลุดออกมาใต้ภายในหนึ่งชั่วโมง เรือเดินทางถึงคีลในวันถัดมา ลูกเรือได้ทำการกักตุนอาวุธยุทธภัณฑ์ เชื้อเพลิง และเสบียงอื่นๆ และดำเนินการพรางเรือด้วยลายพรางแบบแดซเซิล (dazzle paint) วันที่ 12 มีนาคม เครื่องบินทิ้งระเบิดของอังกฤษได้เข้าโจมตีท่าเรือแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ[27] วันที่ 17 มีนาคม เรือประจัญบานเก่า เอสเอ็มเอส เชลซีน (SMS Schlesien) ซึ่งปัจจุบันดัดแปลงเป็นเรือตัดน้ำแข็ง คุ้มกันฝ่าน้ำแข็งไปถึงเมืองโกเทนฮาเฟน เพื่อฝึกความพร้อมในการรบ[28] จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช
จากการโจมตีที่เพิร์ลฮาร์เบอร์ ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2484 บุชได้ตัดสินใจเข้าร่วมกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา ดังนั้นหลังจากที่บุชเรียนที่วิทยาลัยฟิลลิปส์จบแล้ว เขาก็ได้เป็นนักบินทหารเรือ เมื่อเขาอายุ 18 ปี หลังจากที่จบหลักสูตร 10 เดือน เขาก็ได้ไปประจำการที่คอร์ปุส คริสติ รัฐเทกซัส โดยเป็นทหารเรือสำรอง ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2486 ซึ่งเป็นก่อน 3 วันที่จะถึงวันเกิดของเขาในคริสต์ศตวรรษที่ 19
จอร์จ บุชแต่งงานกับบาร์บารา เพียซ เมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2488 หลังจากที่เขากลับจากการบินในมหาสมุทรแปซิฟิกเพียง 1 สัปดาห์ จอร์จและบาร์บารา บุช ได้อาศัยในเทรนทัน รัฐมิชิแกน หลังจากที่พวกเขาแต่งงานแล้ว พวกเขามีลูกด้วยกัน 6 คน ได้แก่ จอร์จ ดับเบิลยู. บุช (เกิด พ.ศ. 2489) พอลีน โรบินสัน บุช (เกิด พ.ศ. 2492 เสียชีวิต พ.ศ. 2496) เจบ บุช (เกิด พ.ศ. 2496) นีล แมลลัน บุช (เกิด พ.ศ. 2498) มาร์วิน เพียซ บุช (เกิด พ.ศ. 2499) และโดโรธี บุช (เกิด พ.ศ. 2502) ไซราคูเซีย
ไซราคูเซีย () คือชื่อเรือในสมัยกรีกโบราณ ซึ่งบางครั้งกล่าวกันว่าเป็นเรือโดยสารที่ใหญ่ที่สุดในโลกยุคโบราณ ผู้ออกแบบคือ อาร์คิมิดีส สร้างขึ้นราวปีที่ 240 ก่อนคริสตกาล โดยอาร์เชียสแห่งโครินธ์ ตามคำสั่งของพระเจ้าเฮียโรที่ 2 แห่งซีราคิวส์ นักประวัติศาสตร์ชื่อ มอสชิออน แห่งฟาเซลิส กล่าวว่า ไซราคูเซีย สามารถบรรทุกสินค้าได้ถึง 1,600 - 1,800 ตัน บรรทุกทหารได้ 200 คนรวมทั้งเครื่องยิงหิน เคยออกเดินเรือเพียงครั้งเดียวไปยังเมืองเบิร์ธ ในอเล็กซานเดรีย หลังจากนั้นก็ถูกมอบให้แก่พระเจ้าทอเลมีที่ 3 ยูร์เจเทส แห่งอียิปต์ และเปลี่ยนชื่อไปเป็น "อเล็กซานดริส" เรือประจัญบานบิสมาร์ค
สองวันถัดมา เมื่อบิสมาร์คเกือบจะไปถึงน่านน้ำที่ปลอดภัยแล้ว เครื่องบินปีกสองชั้นของกองทัพเรืออังกฤษได้ยิงตอร์ปิโดถล่มเรือและทำให้หางเสือเรือขัดข้อง ทำให้เรือรบหนักของอังกฤษสามารถตามทันบิสมาร์คได้ ในการรบที่เกิดขึ้นตามมาในช่วงเช้าของวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1941 บิสมาร์คถูกโจมตีอย่างหนักเป็นเวลานานเกือบสองชั่วโมงก่อนที่จะจมลงสู่ก้นทะเล[4][5] การจมของบิสมาร์คได้รับการรายงานบนหน้าแรกของหนังสือพิมพ์หลายฉบับทั่วโลก[6][7][8][9] แม่น้ำบีอาส
ในพระเวทเรียกแม่น้ำบีอาสว่า "อรชิกิยา" (Arjikiya) อินเดียโบราณเรียก "วิปาศา" (Vipasha) และกรีกโบราณเรียก "ฮิฟาซิส" (Hyphasis) ในปีที่ 326 ก่อนคริสต์ศักราช หลังการต่อต้านของกองทหาร พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชทรงกำหนดให้แม่น้ำสายนี้เป็นพรมแดนด้านตะวันออกสุดของจักรวรรดิของพระองค์ และทรงสั่งให้สร้างแท่นบูชาสิบสองแห่งเพื่อระลึกถึงการขยายพระราชอำนาจ ช่วงศตวรรษที่ 20 แม่น้ำบีอาสมีบทบาทในด้านการชลประทานและการผลิตไฟฟ้าจากกระแสน้ำ มีการสร้างเขื่อนสองแห่งคือเขื่อนพอง (Pong Dam) และเขื่อนแพนโดห์ (Pandoh Dam) เพื่อใช้ประโยชน์จากแม่น้ำสายนี้ เจมส์ บรูก
บรูกจึงพยายามเริ่มต้นทำการค้ากับตะวันออกไกลแต่ไม่ประสบผลสำเร็จ ในปี พ.ศ. 2378 เมื่อบิดาของเขาเสียชีวิตลง บรูกได้รับมรดกเป็นเงินมากถึง 30,000 ปอนด์และได้ใช้เงินจำนวนนี้ลงทุนซื้อเรือ และตั้งชื่อเรือว่าเดอะรอยัลลิสต์ แล้วออกเดินทางไปบอร์เนียว ถึงเมืองกูจิงเมื่อเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2381 ซึ่งเป็นช่วงที่ชนพื้นเมืองก่อกบฏต่อต้านสุลต่านแห่งบรูไนอยู่พอดี บรูกเสนอให้ความช่วยเหลือและสามารถเจรจาสงบศึกได้เป็นผลสำเร็จ ทำให้สุลต่านแต่งตั้งบรูกให้เป็น รายาแห่งซาราวะก์ ด้วยเกรงอำนาจทางทหารของเขา เมื่อวันที่ 24 กันยายน พ.ศ. 2384  ปลาแบส
โดยคำว่า "แบส" (Bass) มาจากภาษาอังกฤษกลางคำว่า "Bars" หมายถึง "ปลาเพิร์ช" (Perch) รายชื่อตัวละครในวันพีซ
ตอนที่ยังมีชีวิตใส่แว่นกัดแดด กับกินผลปีศาจไม่เคยใช้พลัง ผันตัวจากแม่ทัพแห่งราชอาณาจักรในWB มาเป็นโจรสลัดเพราะถูกที่ถูกกัปตันโยกี้ชวน พออายุ 38 มีลูกปลาวาฬหลงฝูงมาพบ ตอนที่ทั้งกลุ่มเล่นดนตรี จึงตั้งชื่อให้ว่าลาบูน ซึ่งเชื่องกับตนที่ไว้ทรงผมแอฟโฟร่ เวลาลาบูนหรือลูกเรือเดือดร้อนจะช่วยกันเสมอ ตอนกำลังเข้าGL ทั้งกลุ่มจึงแกล้งทำเป็นไม่สน พอถึงปากทางเข้า จึงฝากลาบูนที่แอบตามมาให้ครอกคัสดูแล กลุ่มรุมบ้าก็ผจญภัยต่อ ตอนโยกี้กับ ลูกเรือหลาย 10 คนป่วย เป็นโรครักษาไม่หาย จึงแยกกัน ตนจึงเป็นกัปตัน ซื้อเรือลำใหม่ ผจญภัยต่อ กับซื้อโทนไดอัลจากเรือสินค้าแห่งหนึ่ง ตอนเรือหลงมาติดในทะเลหมอก ฟลอเรี่ยน ไทรแองเกิ้ล กับทั้งกลุ่มโดนอาวุธมีพิษ ตนจึงคิดให้ทุกคนที่ใกล้ตาย เล่นเพลงโปรดใส่โทนไอดัล เมื่อตนคืนชีพ จะเดินเรือต่อกลับไปหาลาบูนเอง จนในที่สุดก็เสียชีวิตไปทีละตน ซึ่งพลังของผลปีศาจทำให้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง แต่ว่าตอนเป็นผีหลงทางในทะเลหมอกเป็นเวลา 1 ปี พอพบร่างที่เหลือแต่โครงกระดูก กับผ่ากระโหลกตัวเองยัดโทนไดอัลเบไว้ เรือก็จึงติดอยู่ที่นั่นตลอด 50 ปี เรือรบ
สำหรับเรือรบของประเทศไทยนั้นจะมีการเรียกว่า เรือหลวง (รล.) มาจาก เรือของในหลวง โดยจะมีหลักการตั้งชื่อตามการใช้งาน และประเภทของเรือ เช่น
เรือดำน้ำ ผู้มีอิทธิฤทธิ์ในการดำน้ำ
เรือพิฆาต พระมหากษัตริย์
เรือทุ่นระเบิด สมรภูมิที่สำคัญ
เรือเร็วโจมตี ชื่อเรือโบราณ
เรือฟริเกตต์ แม่น้ำสำคัญ
เรือช่วยรบ ชื่อเกาะ เรือหลวงจักรีนฤเบศร
เรือหลวง<i data-parsoid='{"dsr":[2931,2946,2,2]}'>จักรีนฤเบศร (English: HTMS Chakri Naruebet; ย่อ: CVH-911) เป็นเรือธงและเรือบรรทุกอากาศยานลำแรกและลำเดียวของราชนาวีไทย ประจำการในส่วนกำลังรบของกองทัพเรือ เป็นเรือที่ต่อขึ้นจากประเทศสเปน โดยนำแบบมาจากเรือ ปรินซีเปเดอัสตูเรียส (Principe de Asturias) ของกองทัพเรือสเปน โดยปรับปรุงระบบขับเคลื่อน ระบบควบคุมการบิน ระบบอาวุธ และลดระวางขับน้ำลงเหลือสองในสาม[1][N 1] ขึ้นระวางประจำการเมื่อ วันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2540 ได้ใช้งานปฏิบัติภารกิจด้านยุทธการและช่วยเหลือภัยพิบัติตลอดน่านน้ำไทยทั้งฝั่งอ่าวไทยและฝั่งทะเลอันดามัน เรือหลวงพระร่วง
เรือหลวงพระร่วง เป็นเรือหลวงลำแรกในประวัติศาสตร์ไทย ซึ่งข้าราชการและประชาชนผู้มีความจงรักภักดีต่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยู่หัว เรี่ยไรทุนทรัพย์ซื้อเรือรบถวายเป็นราชพลี พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จากการจัดตั้งจัดตั้ง ราชนาวีสมาคมแห่งกรุงสยามในพระบรมราชูปถัมภ์ (The Royal Navy League of Siam) ขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงมีความยินดีและเห็นชอบ ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ พระราชทานนามเรือนี้ว่า "พระร่วง" อันเป็นสิริมงคลตามวีรกษัตริย์อันเป็นที่นับถือของชาวไทยทั่วไป ช่องแคบเบริง
ชื่อของช่องแคบได้มาจากชื่อนักสำรวจชาวเดนมาร์ก นามว่าไวทัส เบริง นักสำรวจชาวเดนมาร์กในกองทัพเรือรัสเซีย ซึ่งเดินทางข้ามช่องแคบในปี พ.ศ. 2271 เรือประจัญบานบิสมาร์ค
เรือบิสมาร์คมีระวางขับน้ำมาตรฐาน 41,700 ตัน (41,000 ลองตัน[note 2]) และมีระวางขับน้ำเต็มที่ 50,300 ตัน (49,500 ลองตัน) มีความยาวตลอดลำ 251 เมตร (823 ฟุต 6 นิ้ว), กว้าง 36 เมตร (118 ฟุต 1 นิ้ว) และกินน้ำลึกสูงสุด 9.9 เมตร (32 ฟุต 6 นิ้ว) [10] เรือบิสมาร์คเป็นเรือประจัญบานเยอรมันที่ใหญ่ที่สุด[16] และมีระวางขับน้ำมากกว่าเรือประจัญบานของชาติอื่นๆ ในยุโรป ยกเว้นเรือ เอชเอ็มเอส แวนการ์ด (HMS Vanguard) [17] เรือมีแหล่งกำลังเป็นกังหันไอน้ำโบลมและฟอสส์แบบเปลี่ยนเกียร์ได้ 3 กังกัน และหม้อไอน้ำความร้อนยวดยิ่งวักเนอร์ (Wagner) ซึ่งใช้น้ำมันเป็นเชื้อเพลิง 12 หม้อ ให้กำลังถึง 150,170 แรงม้า (shaft horsepower) (111,980 กิโลวัตต์) ให้ความเร็วสูงสุด 30.01 นอต (55.58 กม./ชม.; 34.53 ไมล์/ชม.) ในตอนแล่นทดสอบ มีระยะทำการ 8,870 ไมล์ทะเล (16,430 กม.; 10,210 ไมล์) ที่ความเร็ว 19kn (35km/h; 22mph)[10] เรือบิสมาร์คติดตั้งเรดาร์ค้นหา FuMO 23 สามชุด ติดไว้ด้านหน้าเรือ กล้องวัดระยะท้ายเรือ และยกพื้นที่อยู่ส่วนบนสุดของเสาหน้ากระโดงเรือ[18] รายชื่อตัวละครในวันพีซ
ในอดีตเป็นเจ้าชายที่เจลม่า สมัยเด็กคอยไปเยี่ยมแม่ หลังแม่เสีย รับการฝึกจากพ่อ แต่ตนอ่อนแอกับถูกพี่น้องแกล้งเสมอ มีแต่เรจูที่คอยรักษา พ่อปล่อยข่าวลวงว่าตนเสียชีวิต แท้จริงตนถูกพ่อจับไปใส่หน้ากากกับถูกขัง พอรู้ว่าเจลม่าไปทำสงครามกับโคเซียที่EB ตนคิดหนี จึงขอร้องเรจู ซึ่งพ่อก็ยอมปล่อยตนไป เพราะเห็นว่าไร้ค่า ทั้งคู่จึงตกลงห้ามบอกใครว่าเกี่ยวข้องกัน ตนจึงหนีขึ้นเรือสำราญที่ชื่อโอบิท ใช้ชีวิตเป็นลูกมือเชฟบนเรือโดยปกปิดตัวตน แต่เรือก็เกิดเหตุโจรสลัดกุ๊กบุก กับอุบัติเหตุทางทะเล เรือทั้งคู่ล่ม ตนกับเซฟจึงรอด ติดอยู่บนโขดหิน จนอดอยาก ตลอด 85 วันถูกเรือกู้ภัยช่วย จนทั้งคู่ก็รอด นำสมบัติเป็นทุนสร้างภัตตาคารลอยทะเล บาราติเอ ขึ้นมา รับการสอนเป็นเชฟกับฝึกลูกเตะจากเซฟ เป็นรองเชฟอยู่เคียงข้างเซฟ กับหาเรื่องลูกค้าไปทั่ว เรือประจัญบานบิสมาร์ค
กองบัญชาการสูงสุดกองทัพเรือ (Oberkommando der Marine หรือ OKM) ซึ่งบัญชาการโดยพลเรือเอกเอริช เรเดอร์ (Erich Raeder) มีเป้าหมายที่จะคงภารกิจที่ใช้เรือขนาดหนักโจมตีเส้นทางการค้าของฝ่ายสัมพันธมิตรในมหาสมุทรแอตแลนติกต่อไป เรือประจัญบานชั้นชาร์นฮอร์ชต (Scharnhorst) สองลำที่ประจำอยู่ที่เมืองแบรสต์ (Brest) ประเทศฝรั่งเศส เป็นหัวหอกหลักในการโจมตีในมหาสมุทรแอตแลนติก ซึ่งเวลานั้นปฏิบัติการเบอร์ลิน (Operation Berlin) เพิ่งจบลง เรือเทียร์พิตส์ซึ่งเรือพี่น้องของเรือบิสบาร์คถูกสร้างขึ้นอย่างรวดเร็ว เรือบิสมาร์คและเรือเทียร์พิตส์เข้าโจมตีเข้าไปในเขตศัตรูจากทะเลบอลติกและนัดพบกับเรือชั้นชาร์นฮอร์ชตทั้งสองลำในแอตแลนติก ปฏิบัติการมีแผนเริ่มดำเนินการประมาณวันที่ 25 เมษายน ค.ศ. 1941 ในช่วงเดือนมืดซึ่งจะทำให้ปัจจัยแวดล้อมช่วยอำนวยประโยชน์[29] ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
แม้ว่าคาบสมุทรคัมชัตคานั้นจะมีนักสำรวจชาวคอสแซคของทางรัสเซียกลุ่มอื่นเข้ามาสำรวจและตั้งชุมชนอยู่อาศัยมาก่อนตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 1700 หากแต่ด้วยชนพื้นเมืองซึ่งอยู่มาก่อนนั้นได้ทำการรบพุ่งกับฝ่ายรัสเซียซึ่งเข้ามาทางตอนเหนือขึ้นไปของคาบสมุทร[2]ทำให้ไม่มีชุมชนของฝ่ายรัสเซียในบริเวณนี้จนกระทั่งการเดินทางมาถึงของไวตัส เบริงพร้อมกับกองเรือสำรวจซึ่งเดินทางมาจากทะเลโอค็อตสค์ เพื่อไปสำรวจทะเลทางตะวันออกของคาบสมุทรคัมชัตคา โดยเบริงได้สั่งให้มีการสร้างชุมชนขึ้นบริเวณอ่าวอะวาชาในวันที่ 17 ตุลาคม ปี ค.ศ. 1740 เพื่อให้เป็นฐานสำหรับการเตรียมการออกเรือสำรวจ โดยได้ตั้งชื่อชุมชน ณ อ่าวอะวาชานี้ว่า ปิตราปัฟลัฟสค์ จากชื่อเรือสองลำในกองเรือคือเรือเซนต์ปีเตอร์และเรือเซนต์พอล[1] เต็มพิกัดสลัดจอมลุย
จอห์น บาธ ผู้ที่ใครๆเรียกว่าเครซี่ (บ้า) บาธ เพราะมีลูกเรือน้อยแต่ เก่งกาจ กว่าเรือลำใหญ่ๆบางลำเสียอีก เขาต้องการตามหาอารยธรรมฟอลคอนในตำนาน ที่สูญหายไป พร้อมกับยุคสมัย การค้นหาทำให้เขาได้เพื่อนร่วมเดินทางมามากมาย รวมไปถึงชีวิตความรักในวัยรุ่นของเข้า กับเรล่า (กัปตันเรดสเคลในปัจจุบัน ใช้นามว่าสเพอโต้) ลูกสาวของกัปตันเรดสเคลคนก่อน  นริส ประทุมสุวรรณ
พลเรือเอกนริสหรือ บิ๊กนุ้ย เกิดเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2501 เป็นบุตรของพันตรีสุชาย และดร.สโรชา ประทุมสุวรรณ จบการศึกษาจาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย รุ่น 89 (OSK.89) โรงเรียนเตรียมทหาร รุ่น 16 โรงเรียนนายเรือ รุ่น 73 โรงเรียนเสนาธิการทหารเรือ และ วิทยาลัยการทัพเรือ รุ่น 32 วิลเลิม บาเรินตส์
ทะเลแบเร็นตส์ (Barents Sea), เกาะแบเร็นตส์ (Barents Island) ในกลุ่มเกาะสฟาลบาร์ และบาเรนตส์บูร์ก (Barentsburg) นิคมชาวรัสเซียบนกลุ่มเกาะเดียวกันได้รับการตั้งชื่อดังกล่าวเพื่อเป็นเกียรติแก่วิลเลิม บาเรินตส์ เกาะรอสส์
เจมส์ คลาร์ก รอสส์พบเกาะนี้ใน พ.ศ. 2383 ต่อมาโรเบิร์ต ฟอลคอน สก๊อตได้นำชื่อท้ายของรอสส์มาตั้งชื่อเกาะเพื่อเป็นการให่เกียรติ เกาะรอสส์มักใช้เป็นฐานสำหรับการสำรวจแอนตาร์กติกาเนื่องจากมันเป็นเกาะใต้สุดที่สามารถแล่นเรือเข้าไปได้ กระท่อมที่คณะสำรวจของโรเบิร์ต ฟอลคอน สก๊อตและเอิร์นเนสต์ แช็คเคิลตันสร้างยังคงอยู่บนเกาะและถูกเก็บรักษาไว้เป็นสถานที่ทางประวัติศาสตร์ ทุกวันนี้เกาะรอสส์เป็นที่ตั้งของฐานสกอตของนิวซีแลนด์และสถานีแม็คเมอร์โดโครงการแอนตาร์กติกของสหรัฐซึ่งเป็นที่ตั้งถิ่นฐานที่ใหญ่ที่สุดในแอนตาร์กติกา กรีนพีซเริ่มจัดตั้งฐานเวิลด์พาร์คบนเกาะและดำเนินงานเป็นเวลา 5 ปีตั้งแต่ พ.ศ. 2530 − 2535 เรือประจัญบานบิสมาร์ค
การจัดสร้างและติดตั้งอุปกรณ์บนเรือเทียร์พิตส์เสร็จสมบูรณ์ล่าช้ากว่าที่คาดการณ์ อย่างไรก็ตามเรือยังคงไม่ขึ้นระวางจนกระทั่งวันที่ 25 กุมภาพันธ์ และเรือยังไม่พร้อมเข้าทำการรบจนกระทั่งปลายปี ด้วยสถานการณ์ที่ซับซ้อน เรือประจัญบานไกเซเนา (Gneisenau) ได้รับความเสียหายจากตอร์ปิโดขณะอยู่ในแบรสต์และจากระเบิดขณะอยู่ในอู่แห้ง เรือประจัญบานชาร์นฮอร์ชต (Scharnhorst) ต้องการยกเครื่องหม้อไอน้ำเพื่อสนับสนุนปฏิบัติการเบอร์ลิน ระหว่างการยกเครื่อง คนงานพบว่าหม้อไอน้ำมีสภาพเลวร้ายกว่าที่คาด เรือต้องถอนตัวจากแผนการโจมตี[30] การโจมตีของเครื่องบินทิ้งระเบิดที่คลังสรรพาวุธในคีลทำให้เกิดความล่าช้าในการซ่อมแซมเรือลาดตระเวนหนักพลเรือเอกเชร์ (Admiral Scheer) และพลเรือเอกฮิพเพอร์ (Admiral Hipper) เรือทั้งสองไม่พร้อมที่จะปฏิบัติการไปจนถึงเดือนกรกฎาคมหรือสิงหาคม[31] พลเรือเอกกึนเธอร์ ลึทเจนต์ นายทหารซึ่งได้รับเลือกเป็นผู้นำปฏิบัติการ ปรารถนาถ้ายืดเวลาปฏิบัติการออกไปอีกอย่างน้อยจนกว่าเรือชาร์นฮอร์ชตหรือเรือเทียร์พิตส์จะพร้อม[32] แต่กองบัญชาการสูงสุดกองทัพเรือตัดสินใจที่จะดำเนินการปฏิบัติการชื่อรหัส ปฏิบัติการไรนือบุง ต่อไป ซึ่งกองเรือประกอบด้วยบิสมาร์คและเรือลาดตระเวนหนักพรินซ์ออยเกน (Prinz Eugen) เท่านั้น[30] พระเจ้าลูอิสที่ 1 แห่งโปรตุเกส
พระเจ้าลูอิสที่ 1 แห่งโปรตุเกส ทรงเป็นนักวิทยาศาตร์ที่มีความหลงใหลในด้านสมุทรศาสตร์ พระองค์ทรงลงทุนเป็นจำนวนมากในการระดมทุนเพื่อสร้างเรือวิจัยในการเก็บรวบรวมตัวอย่างในมหาสมุทรของโลก พระองค์ทรงงรับผิดชอบในการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแห่งแรกของโลก ชื่อว่า Aquario Vasco da Gama ใน ลิสบอน ซึ่งยังคงเปิดให้ประชาชนเข้าชมสิ่งมีชีวิตทางทะเลรวมทั้งปลาหมึกยาว 10 เมตร ความรักในวิทยาศาสตร์ของพระองค์ถูกส่งผ่านไปยังบุพระโอรสสองพระองค์ของพระองค์ นริส ประทุมสุวรรณ
ในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2560 สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมหาวชิราลงกรณ บดินทรเทพยวรางกูร ได้มีพระราชโองการโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งพลเรือเอกนริสขึ้นเป็นผู้บัญชาการทหารเรือสืบต่อจากพลเรือเอก ณะ อารีนิจ ที่เกษียณอายุราชการในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2560 เจมส์ บรูก
เรื่องราวเกี่ยวกับเซอร์ เจมส์ บรูก ได้รับการกล่าวขานนำไปเขียนหนังสือและแต่งบทละครหลายเรื่อง ตัวละครเรื่อง "ลอร์ดจิม" โดยโจเซฟ คอนราด ก็ใช้ชีวิตจริงของเซอร์ เจมส์ บรูกเป็นแนวทางในการสร้างเรื่อง มีการนำชื่อของบรูกตั้งชื่อต้น "หม้อข้าวหม้อแกงลิง" ในชื่อวิทยาศาสตร์ว่า ""Nepenthes rajah"" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขาโดยโจเซฟ ดาลตัน ฮุกเกอร์ ทะเลบิสมาร์ก
ทะเลบิสมาร์ก (Bismarck Sea) เป็นทะเลทางตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก ทางตอนเหนือของปาปัวนิวกินี ล้อมรอบเกาะต่าง ๆ ของกลุ่มเกาะบิสมาร์ก ตั้งชื่อเพื่อเป็นเกียรติให้กับ ออทโท ฟอน บิสมาร์ค นายกรัฐมนตรีแห่งเยอรมนี ในการรบที่ทะเลนี้ในวันที่ 3 และ 4 มีนาคม ค.ศ. 1943 ในสงครามโลกครั้งที่สอง เครื่องบินของฝ่ายพันธมิตรสามารถทำลายกองเรือญี่ปุ่นได้ราบเรียบ เป็นการขัดขวางการขยายอำนาจทางทะเลของญี่ปุ่นในบริเวณนั้นอย่างได้ผล ยูเอสเอส โรนัลด์เรแกน (ซีวีเอ็น 76)
เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือสหรัฐฯที่ใช้พลังงานนิวเคลียร์ลำดับที่9 ของสหรัฐตั้งตามชื่ออดีตประธานาธิบดีโรนัลด์เรแกน(1981-1989)(เป็นเรือลำแรกที่ตั้งขื่อตามประธานาธิบดีสหรัฐขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ อดีตประธานาธิบดี โรนัล เรแกน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน 2547 ด้วยโรคอัลไซเมอร์)คำขวัญ: สันติภาพผ่านความแข็งแรง(Peace Through Strength)
ชื่อเล่น: Gipper