ไลท์โนเวล หมายถึงอะไร?
ไลต์โนเวล
ไลต์โนเวล () เป็นนิยาย ที่นำตัวละครและเนื้อเรื่อง หรือสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่เกี่ยวข้องกับอนิเมะหรือมังงะ มาใช้เป็นภาพประกอบ โดยเป็นลักษณะของการเขียนเป็นบทความ บทละคร หรือเรื่องที่แต่งขึ้นอาจจะเกี่ยวพันหรือไม่มีความเกี่ยวข้องกันเลย
ผมน่ะหรือคือราชาปีศาจ!
ผมน่ะหรือคือราชาปีศาจ! () เป็นหนังสือการ์ตูนและหนังสือนิยายไลท์โนเวลเล่มแรกในชุด “มะรุมะ” ผู้ประพันธ์ คือ อาจารย์โทโมะ ทาคาบายาชิ ผู้วาดภาพประกอบในนิยายและวาดการ์ตูน คือ อาจารย์เทมาริ มัตสึโมโตะ ทั้งนิยายและการ์ตูนอยู่ภายใต้การดูแลและพิมพ์จัดจัดหน่ายโดย คาโดคาวะ บีนส์ บุงโกะ ในเครือของคาโดคาวะ โชะเทน ข่าวหลอก
ข่าวหลอก หรือ ข่าวปลอมเป็นหนังสือพิมพ์เหลือง (yellow journalism) หรือการโฆษณาชวนเชื่อซึ่งประกอบด้วยสารสนเทศผิดหรือเรื่องหลอกลวงอย่างจงใจ ไม่ว่าจะเผยแพร่ผ่านสื่อข่าวตีพิมพ์ การแพร่สัญญาณตามปกติ หรือสื่อสังคมออนไลน์ ข่าวหลอกมักถูกเขียนและพิมพ์เผยแพร่ โดยมีความประสงค์เพื่อชักนำบุคคลในทางที่ผิด เพื่อสร้างความเสียหายต่อหน่วยงาน นิติบุคคลหรือบุคคล และ/หรือ เพื่อให้ได้ผลประโยชน์ทางการเงินหรือเพื่อชักจูงการเมือง ผู้สร้างข่าวหลอกมักใช้ข้อความพาดหัวในลักษณะเร้าอารมณ์ หลอกลวงหรือกุขึ้นทั้งหมดเพื่อเพิ่มยอดผู้อ่าน การแบ่งปันออนไลน์และรายได้จากคลิกอินเทอร์เน็ต ซึ่งในกรณีหลัง คล้ายกับพาดหัว "คลิกเบต" ออนไลน์เร้าอารมณ์และอาศัยรายได้จากการโฆษณาจากกิจกรรมนี้ โดยไม่สนใจว่าเรื่องที่พิมพ์นั้นจะถูกต้องหรือไม่ นอกจากเหตุผลทางเศรษฐกิจแล้ว การสร้างและเผยแพร่ข่าวหลอกอาจมีการปฏิบัติการอย่างเป็นระบบเพื่อหวังผลทางการเมือง และใช้เทคนิคบิดเบือนหรือการชักจูงทางจิตวิทยา เช่น การ "แกสไลท์" หรือการสร้างทฤษฎีสมคบคิด เพื่อให้ผู้บริโภคสารสนเทศเกิดความสับสน หรือตั้งคำถามกับข้อเท็จจริงหรือข้อมูลหลักฐานที่มีอยู่.ข่าวหลอกที่จงใจชักจูงในทางที่ผิด (manipulative) และหลอกลวงแตกต่างจากการเสียดสีหรือการล้อชัดเจน ซึ่งตั้งใจสร้างความตลกขบขันไม่ใช่ชักจูงผู้ชมให้เข้าใจผิด  เลียดก๊ก
เลี่ยกั๋ว ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ เลียดก๊ก ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (; "รัฐต่าง ๆ") หรือชื่อเต็มตามสำเนียงมาตรฐานว่า ตงโจวเลี่ยกั๋วจื้อ (; "บันทึกเรื่องรัฐต่าง ๆ สมัยโจวตะวันออก") เป็นนวนิยายจีนซึ่ง เฝิง เมิ่งหลง (馮夢龍) ประพันธ์ขึ้นในราชวงศ์หมิง มีเนื้อหาเริ่มด้วยราชวงศ์โจวตะวันตกถึงแก่ความพินาศ ราชวงศ์โจวตะวันออกขึ้นแทนที่ แต่บ้านเมืองระส่ำระสายจนแตกแยกออกเป็นรัฐน้อยใหญ่ต่าง ๆ ในยุควสันตสารทและยุครณรัฐ ไปจบที่จิ๋นซีฮ่องเต้รวมแผ่นดินเป็นผลสำเร็จ ไลท์นิง
ตรงกันข้ามกับเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี อื่น ๆ ที่จะมีการสร้างตัวละครหลังจากที่บทเกมเขียนเสร็จ โทริยามะได้คิดบุคลิกภาพและอุปนิสัยของไลท์นิงเอาไว้ก่อนล่วงหน้าแล้ว[3] ไลท์นิงเป็นคนที่เย็นชาและชอบทะเลาะกับสโนว์อยู่บ่อยครั้งเนื่องจากเขาก็เป็นคนตรงไปตรงมาเช่นกัน[30] โนมูระกล่าวว่าไลท์นิงมี "องค์ประกอบที่ลึกลับเกี่ยวกับตัวเธอ"[32] เดิมทีนั้นเธอมีบุคลิกดั่งผู้หญิงเจ้าชู้ที่ชอบเกี้ยวพาราสีผู้ชาย แต่ภายหลังบุคลิกแบบนี้ได้ย้ายไปยัง โอร์บายูน ฟังก์ แทนเมื่อฟังก์ได้รับการเปลี่ยนแปลงจากเพศชายเป็นเพศหญิง[33] สำหรับภาค ไลท์นิงรีเทิร์น ผู้ผลิตเกมมีความเห็นว่าอยากจะนำเสนอด้านดีของไลท์นิงบ้างเพื่อให้มีความแปลกใหม่และตรงข้ามกับบุคลิกของเธอในภาคก่อน หนึ่งในจุดเปลี่ยนแปลงที่สำคัญที่สุดคือ ไลท์นิงนั้นเป็นตัวละครที่สูญเสียหลายสิ่งในชีวิต จึงทำให้จิตใจของเธอเปราะบาง[34] ผู้ออกแบบ ยุจิ อะเบะ กล่าวเสริมว่า เนื่องจากความสูญเสียและจิตใจอันเปราะบางของเธอ ทำให้ไลท์นิงค้นพบด้านมืด จึงเมินเฉยต่อสิ่งต่าง ๆ รอบกายเธอโดยปริยาย และทำให้เธอ "เหมือนกับหุ่นเชิดที่ไม่มีตัวตนของตัวเองอยู่ภายใน" นอกจากนี้เขายังกล่าวอีกว่าบุคลิกแบบนี้แสดงถึง "ความอ่อนแอที่เธอมีและเป็นจุดสำคัญที่เธอต้องเปลี่ยนแปลงตัวเอง"[35] ซึ่ง โยะชิโนะริ คิตะเซะ เป็นผู้ริเริ่มความคิดให้ไลท์นิงพัฒนาตนเองจากข้อเสียเหล่านี้เนื่องจากเขากังวลว่าความเย็นชาของเธอที่สุดโด่งนั้นจะทำให้ผู้เล่นไม่สามารถรู้สึกเป็นมิตรกับเธอ[36] ไลต์โนเวล
ในประเทศญี่ปุ่น ไลต์โนเวล แบบ "ต้นตำรับ" นั้นได้มีการนำการใช้ฟุริงะนะเข้ามาใช้เป็นอย่างมากด้วยสองเหตุผล หนึ่งคือสำหรับนักอ่านวัยเยาว์ที่ยังไม่ชำนาญในตัวอักษรคันจิให้สามารถเข้าใจในเนื้อหาได้ สองคือในหลายๆ เรื่องของ ไลต์โนเวล ผู้เขียนมักจะสร้างคำอ่านฟุริงะนะขึ้นมาใหม่ ซึ่งไม่สามารถพบเห็นได้ในการใช้ภาษาญี่ปุ่นทั่วๆ ไป ภาพยนตร์ลามก
ในปัจจุบันวีซีดีและดีวีดีเป็นที่นิยมแพร่หลายมากขึ้น ดังนั้นการถ่ายภาพนางแบบสวยๆ น่ารักๆ ในชุดว่ายน้ำ หรือในชุดอื่นๆ ในปัจจุบันนั้น นอกเหนือจากการถ่ายเป็นภาพนิ่งแล้ว ยังนิยมถ่ายในรูปแบบไฟล์วีดีโอ หรือในรูปแบบวีซีดีหรือดีวีดีอีกด้วย ซึ่งนางเอกเอวีบางคนก็มีการถ่ายแบบด้วย แต่จะออกแนวเซ็กซี่มากกว่า ซึ่งในญี่ปุ่นอาจเรียกว่าฟูลนู้ด () มีลักษณะเป็นเรตเอกซ์ เนื่องจากมีการโพสท่าที่เซ็กซี่กว่านางแบบทั่วไป และมีการถอดเสื้อผ้าหรือการเปลือยกาย ต่างจากนางแบบทั่วไป โดยจะสังเกตได้จากปกหน้าและปกหลัง จะวาบหวามมากกว่า และจะมีการระบุไว้บนปกชัดเจน โศกนาฏกรรม
โดยความหมายดั้งเดิมของโศกนาฏกรรมในภาษาอังกฤษ คือ Tragedy (/ทรา-จิ-ดี/) มีความหมายถึง วรรณกรรมหรือวรรณคดีสำหรับชนชั้นสูง โดยจะเป็นวรรณกรรมที่ใช้ภาษาชั้นสูงหรือภาษาที่มีความสละสลวย ซึ่งจะตรงกันข้ามกับสุขนาฏกรรม หรือ Comedy ที่หมายถึง วรรณกรรมสำหรับชนชั้นล่างหรือระดับชาวบ้านทั่วไป วรรณกรรมเยาวชน
วรรณกรรมเยาวชน (; บางครั้งเรียกย่อว่า YA fiction หรือ YA) เป็นนวนิยาย หรือ เรื่องสั้น ที่เขียนขึ้นสำหรับกลุ่มผู้อ่านที่มีอายุโดยประมาณระหว่าง 12-18 ปี ซึ่งมีลักษณะเฉพาะตัวที่แตกต่างจากวรรณกรรมสำหรับวัยอื่น คือวรรณกรรมสำหรับผู้ใหญ่ วรรณกรรมยุวชน และวรรณกรรมเด็ก ตัวละครหลักของวรรณกรรมเยาวชนมักเป็นวัยรุ่น มีส่วนน้อยที่ใช้ตัวเอกเป็นผู้ใหญ่หรือเด็ก เนื้อหามักเกี่ยวข้องกับสิ่งที่พึงประสบด้วยวัยและประสบการณ์ของตัวเอกของนวนิยายนั้นๆ ส่วนเนื้อหาของเรื่องอาจครอบคลุมลักษณะของนวนิยายหลากหลายประเภท แต่มักเน้นไปที่ประเด็นซึ่งท้าทายความเป็นวัยรุ่น รวมไปถึงนวนิยายประเภทการเปลี่ยนผ่านของวัย (coming of age) นอกเหนือจากนี้แล้ว วรรณกรรมเยาวชนก็มีลักษณะพื้นฐานเช่นเดียวกับนวนิยายประเภทอื่นๆ ทั้งเรื่องของตัวละคร พล็อต ฉาก แนวทางของเรื่อง และวิธีการเล่าเรื่อง อวสานสมุดมรณะ
ทั้งสองจึงถูกปล่อยตัวจากห้องควบคุม แต่มิสะจะต้องอยู่ในห้องของไลท์ โดยที่ห้ามออกไปไหนเลย เหตุที่อาชญากรตาย เพราะเรมได้นำสมุดเดทโน้ตไปให้ผู้ประกาศข่าวคนใหม่ของช่องซากุระ ทีวี เธอเขียนชื่อคนในเดทโน้ตไปเรื่อยๆ ไม่สนใจพวกตำรวจที่กำลังสืบหาข้อมูลจนติดกล้องวิดีโอไว้ในบ้านของเธอ เมื่อเขาเห็นว่า แค่เขียนชื่อของคนๆนั้นไปในเดทโน้ต คนที่ถูกเขียนชื่อจะต้องตายทุกคน พวกเขาจึงใช้กลลวงหลอกให้เธอมาที่นี่ แล้วจับกุมตัวเอาไว้ พอผู้หมวดยางามิ ได้แตะสมุดเดทโน้ต เขาจึงเห็นเรม ยมทูตของสมุดเล่มนั้น แล้วทุกๆคนก็ลองแตะดู แล้วพวกเขาก็เห็นจริงๆแต่เมื่อไลท์แตะ ความจำเกี่ยวกับเดทโน้ตของเขาก็กลับคืนมา แล้วเขาจึงฆ่าผู้ประกาศข่าวคนนั้นทิ้ง เพื่อเขาจะได้จำได้อย่างถาวร เมื่อแอลกำลังสืบสวนคดีนี้อย่างไม่น่าเชื่อ เขาเลยขอให้ผู้หมวดยางามิ โซอิจิโร่ กับทุกๆคน ขึ้นฮ.ไปอเมริกา เพื่อใช้นักโทษประหารทั้ง 2 คนในการทดลองกับเดทโน้ต และเมื่อไลท์กับแอลอยู่กันตามลำพัง แอลก็บอกไลท์ว่า อีกสักครู่ วาตาริ จะพาตัวมิสะมิสะมาที่นี่ ไลท์นึกอยู่แล้ว จึงยอมแอลไป แล้วเรมก็เพิ่งรู้ตัวว่าโดนไลท์หลอกใช้อยู่ เรมจึงต้องจำใจเขียนชื่อจริงของวาตาริ และแอล ลงในเดทโน้ต เพื่อจะช่วยมิสะมิสะจากการโดนประหาร พอลิฟท์เปิด วาตาริก็สิ้นใจในทันที แล้วสักครู่หนึ่ง แอลก็ล้มลงจากเก้าอี้แล้วเสียใจกับสิ่งที่ผิดพลาดมาก ทันใดนั้นแอลก็นอนหลับตาลง ชีพจรหยุดเต้น..แล้วไลท์ก็ขอเดทโน้ตจากมิสะมิสะ แล้วเขียนชื่อพ่อของตัวเองลงไปว่า "ยางามิ โซอิชิโร่ ตายเพราะหัวใจวาย ก่อนตาย เขาได้นำสมุดเดทโน้ตมาให้กับลูกชายของเขาแล้วสิ้นใจลงทันที" แต่มิสะมิสะขัดขืนอะไรไม่ได้ แล้วไลท์ก็นั่งรอ พอผู้หมวดมา ก็เดินมาหาไลท์ ไลท์ก็ขอสมุดเดทโน้ต ผู้หมวดยามางิเปิดกระเป๋าออกปรากฏว่าไม่มีสมุดนั้น กาเบรียล คว็อก
ไลออนทเวลฟ์ นูโว
ชื่อนูโว หรือ Nuvo แปลงมาจากคำว่า Nouveau ซึ่งเป็นภาษาฝรั่งเศสหมายความว่า ใหม่ ก่อนหน้านี้ได้ใช้ชื่อว่า วงไฮสกูล แต่พอหลังจากทุกคนจบมัธยมศึกษาจึงได้หาชื่อวงใหม่ โดยโจซึ่งเรียนศิลป์ฝรั่งเศสอยู่ในตอนนั้นได้เปิดพจนานุกรมดูแล้วเจอคำว่า Nouveaux riche ซึ่งแปลว่า เศรษฐีรุ่นใหม่ หรือ ผู้ที่สร้างตัวขึ้นมาเองโดยไม่ได้มาจากมรดก จึงเอาคำนั้นมาตั้งชื่อวงแล้วตัดคำว่า Riche ออก นูโวได้ใช้ชื่อนี้มาจนก่อนออกเทป ซึ่งบริษัทแกรมมี่ให้เขียนเป็น Nuvo แทน เพื่อให้ผู้คนจดจำได้ง่ายขึ้น ยมทูตสีขาว
ยมทูตสีขาว () เป็นนิยายแนวไลท์โนเวลที่แต่งโดย ฮาเซงาวะ เคสุเกะ และวาดภาพประกอบโดย นานาคุสะ ต่อมาได้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นหนังสือการ์ตูน อนิเมะ ซีดีดรามา และละครโทรทัศน์ ตัวเอกของเรื่องคือ โมโมะ ยมทูตผู้มีเส้นผมและแต่งกายด้วยชุดสีขาว กับแดเนียล แมวดำผู้เป็นคู่หู  สมุดโน้ตกระชากวิญญาณ
วันรุ่งขึ้นนาโอมิก็โทรมาหาแอลว่า ""นี่แอล ฉันจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่า... ไลท์ ยางามิ คนนี้ล่ะก็คือคิระตัวจริง โดยใช้ชีวิตชั้นเป็นเดิมพัน"" โดยนาโอมิได้จับชิโอริแฟนสาวของไลท์เป็นตัวประกัน และขณะที้นาโอมิเผลอ ชิโอริจึงรีบวิ่งไปหาไลท์ นาโอมิจึงยิงไปที่ชิโอริจนเสียชีวิต และนาโอมิก็ฆ่าตัวตายตาม แต่ทีมสอบสวนหารู้ไม่ว่าทั้งหมดนี้เกิดจากผลของเดธโน้ตทั้งหมดซึ่งไลท์ทำเพื่อจะได้เข้าทีมสอบสวนและฆ่าแอลซะ และเหตุผลที่ไลท์สามารถรู้ชื่อของนาโอมิได้เนื่องจากเธอบอกว่าเธอเป็นคู่หมั้นของเรย์ ทำให้ไลท์รู้ว่าเธอกับเรย์เป็นคู่หมั้นที่จะแต่งงาน ไลท์ไปดูรายชื่อของคู่แต่งงานในโบสถ์ทำให้สามารถรู้ชื่อจริงของเธอได้ ตอนสุดท้ายลุคถามไลท์ว่า ""ชิโอริรักนายจากใจจริง นายไม่รักชิโอริบ้างหรือไง""' ไลท์ได้เพียงแต่ตอบว่า ""ชั้นไม่รู้"" ในอีกด้านหนึ่งอานาเมะ มิสะก็กำลังหนีจากผู้ช่วยผู้กำกับที่กำลังจะฆ่าเธอ แต่อยู่ๆ เขาก็หัวใจวายและก็มีสมุดสีดำเล่มหนึ่งตกลงมา  อมตะ (วิมล ไทรนิ่มนวล)
“อมตะ” เป็นนวนิยายแนวส่งเสริมพุทธศาสนา โดย วิมล ไทรนิ่มนวล โดยมีเป้าหมายเพื่อให้มนุษย์เห็นสัจจธรรมในชีวิต และพบความสงบสุข ซึ่งได้รับรางวัลวรรณกรรมสร้างสรรค์ยอดเยี่ยมแห่งอาเซียน (ซีไรต์) ประจำปี 2543 ได้รับคำยกย่องจากคณะกรรมการตัดสินรางวัลนี้ตอนหนึ่งว่า "เป็นนวนิยายแห่งจินตนาการถึงโลกอนาคตเกี่ยวกับการแสวงหาความเป็นอมตะของชีวิตโดยใช้รูปแบบวิวาทะระหว่างแนวคิดบริโภคนิยม กับแนวคิดทางศาสนาของโลกตะวันออก"
ดูประวัติผู้แต่ง และเรื่องย่ออมตะได้ที่ http://www.youtube.com/watch?v=Y4KXwTaQ9h0 เอลนีโญ
เอลนีโญก่อให้เกิดสภาพอากาศเลวร้าย อย่างเช่น อุทกภัย ภัยแล้ง หรือการรบกวนสภาพอากาศในหลายภูมิภาคของโลก ประเทศกำลังพัฒนาซึ่งมีเศรษฐกิจเน้นเกษตรกรรมและการประมง โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่อยู่ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิก ได้รับผลกระทบมากที่สุด ส่วนใหญ่แล้ว ปรากฏการณ์เอลนีโญ-ความผันแปรของระบบอากาศในซีกโลกใต้ มักถูกเรียกย่อเหลือเพียง "เอลนีโญ" ซึ่งเป็นคำในภาษาสเปน ซึ่งแปลว่า "เด็กชาย" และหมายความถึงบุตรพระคริสต์ เนื่องจากมีการสังเกตว่าความอุ่นขึ้นผิดปกตินี้มักเกิดขึ้นในช่วงเทศกาลคริสต์มาส ลักษณะที่เกิดจากเอนโซเป็นไปได้ว่าก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วอันเป็นผลกระทบของปรากฏการณ์โลกร้อน และเป็นเป้าหมายสำหรับการวิจัยในการนี้ ซากุราดะ รีเซ็ต ภารกิจฆ่าเวลา
ส่วนในประเทศไทยสำนักพิมพ์เอ็นเธอร์บุ๊คส์ เป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์ในการตีพิมพ์ไลต์โนเวลในฉบับภาษาไทย ส่วนอนิเมะโทรทัศน์เดกซ์ เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์
เนื้อเรื่องของ "ซากุราดะ รีเซ็ต" จะเล่าเกี่ยวกับเมืองสมมุติชื่อ ซากุราดะ ซึ่งเป็นเมืองเล็ก ๆ อันห่างไกลที่ประชากรกว่าครึ่งเมืองมีพลังพิเศษ แต่เป็นพลังเล็ก ๆ น้อย ๆ ซึ่งหากออกไปจากเมืองก็จะลืมเลือนว่าพลังของตนคืออะไร ไลท์นิง
ไลท์นิง () เป็นตัวละครในเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี สร้างโดยสแควร์เอนิกซ์ ปรากฏตัวครั้งแรกในฐานะตัวละครหลักของวิดีโอเกมเล่นตามบทบาทชื่อ ไฟนอลแฟนตาซี XIII โดยรับบทเป็นประชาชนในคูคูน (Cocoon) ซึ่งเป็นโลกจำลองที่ลอยอยู่เหนือดาวเคราะห์ชื่อแกรนพัลซ์ (Gran Pulse) หลังจากที่เซราห์น้องสาวของเธอถูกตราหน้าว่าเป็นศัตรูกับคูคูนแล้ว ไลท์นิงพยายามที่จะช่วยเหลือเธอ โดยภายหลังเธอได้รับภารกิจจากฟาลซี (fal'Cie) หรือชนเผ่าครึ่งมนุษย์ครึ่งเทพที่ปกครองทั้งโลกคูคูนและแกรนพัลซ์ ให้ทำลายคูคูนทิ้ง ไลท์นิงปรากฏตัวอีกครั้งกับบทตัวละครรองใน ไฟนอลแฟนตาซี XIII-2 ด้วยภารกิจปกป้องเทพธิดาเอโทร (Etro) ต่อมาเธอรับบทตัวละครหลักอีกครั้งกับ ไลท์นิงรีเทิร์น ที่เธอได้รับมอบหมายให้กอบกู้โลกที่กำลังจะถึงกาลอวสานในอีก 13 วัน นอกจากเกม<i data-parsoid='{"dsr":[1473,1494,2,2]}'>ไฟนอลแฟนตาซี XIII แล้ว เธอยังปรากฏตัวในเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี ภาคอื่น รวมถึงวีดีโอเกมนอกเกมชุดนี้เช่นกัน ไลต์โนเวล
บลิส พับลิชชิ่ง ใช้ชื่อว่า J-Light (ปิดตัวไปแล้ว) บงกช พับลิชชิ่ง รักพิมพ์ เดกซ์ พับลิชชิ่ง เซนชู คอมมิค เอ-พลัส สำนักพิมพ์แจ่มใส สำนักพิมพ์เอ็นเธอร์บุ๊คส์ องค์ชายจิตป่วนกับน้องเหมียวยิ้มยาก
ในประเทศไทย บริษัท รักพิมพ์ พลับลิชชิ่ง จำกัด ได้รับลิขสิทธิ์ให้พิมพ์และเผยแพร่ไลท์โนเวลเรื่องนี้ และในประเทศไทยได้วางจำหน่ายเป็นเล่มแรก เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2556 ปัจจุบันวางจำหน่ายถึงเล่มที่ 7 โดยวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 4 พ.ค. 2559 รางวัลออสการ์
ภาพยนตร์สั้นประเภทใหม่ (Best Short Film—Novelty) ไวไฟ
ไวไฟ[1] (English: Wi-Fi หรือ WiFi) เป็นเทคโนโลยีที่ได้รับความนิยมที่ช่วยให้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ในการแลกเปลี่ยนข้อมูลหรือการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตแบบไร้สายโดยใช้คลื่นวิทยุ คำ ๆ นี้เป็นเครื่องหมายการค้าของ Wi-Fi Alliance ที่ได้ให้คำนิยามของไวไฟว่าหมายถึง "ชุดผลิตภัณฑ์ใด ๆ ที่สามารถทำงานได้ตามมาตรฐานเครือข่ายคอมพิวเตอร์แบบไร้สาย (แลนไร้สาย) ซึ่งอยู่บนมาตรฐาน IEEE 802.11" อย่างไรก็ตามเนื่องจากแลนไร้สายที่ทันสมัยส่วนใหญ่จะขึ้นอยู่กับมาตรฐานเหล่านี้ คำว่า "ไวไฟ" จึงนำมาใช้ในภาษาอังกฤษทั่วไปโดยเป็นคำพ้องสำหรับ "แลนไร้สาย" เดิมทีไวไฟออกแบบมาใช้สำหรับอุปกรณ์พกพาต่าง ๆ และใช้เครือข่าย LAN เท่านั้น แต่ปัจจุบันนิยมใช้ไวไฟเพื่อต่อกับอินเทอร์เน็ต โดยอุปกรณ์พกพาต่าง ๆ เช่นคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล เครื่องเล่นเกมส์ โทรศัพท์สมาร์ทโฟน แท็บเล็ต กล้องดิจิทัลและเครื่องเสียงดิจิทัล สามารถเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ตได้ผ่านอุปกรณ์ที่เรียกว่าแอคเซสพอยต์รือ ฮอตสปอต และบริเวณที่ระยะทำการของแอคเซสพอยต์ครอบคลุมอยู่ที่ประมาณ 20 ม.ในอาคาร แต่ระยะนี้จะไกลกว่าถ้าเป็นที่โล่งแจ้ง การ์ตูนช่อง
การ์ตูนช่อง หรือ คอมิกส์ () เป็นทัศนศิลป์รูปแบบหนึ่งที่ประกอบด้วยรูปภาพที่จัดเป็นช่องๆ และข้อความที่อยู่ในบัลลูนคำพูดหรือเป็นคำบรรยายภาพ เริ่มแรกนั้นการ์ตูนช่องมักเป็นการ์ตูนล้อเลียนและมักจะเล่าเรื่องตลกสั้นๆ ในปัจจุบันการ์ตูนช่องจัดเป็นวรรณกรรมประเภทหนึ่งที่สามารถแบ่งออกได้เป็นประเภทย่อยๆ ได้หลายประเภทได้แก่:หมายถึง รูปภาพการเล่าเรื่องราวต่างๆ โดยลำดับภาพ การคงรักษาบุคลิกภาพต่างๆ ไว้ในภาพลำดับต่าง ๆ กัน และการรวบรวมบทสนทนา หรือคำบรรยายไว้ภายในภาพ ลักษณะเป็น กราฟิกโนเวล แบบการ์ตูนของต่างประเทศอย่างเช่น ซูเปอร์แมน, สไปเดอร์-แมน, แบทแมน โดยการ์ตูนที่นำเสนอเป็นเรื่องราวที่มีความต่อเนื่องกันจนจบ มีคำบรรยายหรือบทสนทนาภายในภาพ การ์ตูนชนิดนี้ปรากฏอยู่ในนิตยสารและหนังสือพิมพ์เรียกว่า comics strips แต่ถ้านำมาพิมพ์รวมเล่มจะแบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ คอมิกบุ๊ค และคอมิกบุ๊ค นั้นคือการ์ตูนที่มาจากฝั่งตะวันตก โดยค่ายอย่างเช่น มาร์เวลคอมิกส์, ดีซีคอมิกส์ หรือดาร์กฮอร์สคอมิกส์ มีผู้บุกเบิกคือ สแตน ลี ที่มีผลงานสร้างชื่อเสียงคือ สไปเดอร์แมนและเอ็กซ์เม็น โดยผลงานชิ้นแรกที่ถูกตีพิมพ์คือ วันเดอร์บอย ซึ่งมีจุดเด่นคือการตัดภาพที่คมชัดหรือมีภาพตัวละครที่มีลักษณะทะลุทะลวงจากกรอบ (hyperkinetic) มีความลึกของภาพและสีสันที่ชัดเจนและเนื้อหาที่มีมิติ ช่งเวลาที่ซับซ้อน
และ มีลักษณะเชื่อมต่อกันระหว่างเรื่องราวแบบห้วงมิติเดียว หรือหลายห้วงมิติ ซึ่งตัวละครต่างมีความเชื่อมโยงความสัมพันธ์ซึ่งกัน โดยเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในแต่ละเรื่องราวนั้นจะส่งกระทบต่อตัวละครอื่นๆในจักรวาลเดียวกันด้วย เดธโน้ต
ยางามิ ไลท์ นักเรียนม. ปลาย[3] หัวดีอันดับหนึ่งของประเทศได้ไปพบ "บันทึกมรณะ" (เดธโน้ต) ของ ลุค ยมทูตผู้หนึ่งได้ทำให้ได้รับความสามารถพิเศษสามารถฆ่าคนได้ เพียงแค่รู้จักหน้าคนผู้นั้นแล้วเขียนชื่อลงไปในกระดาษของสมุดบันทึกเล่มนั้น โดยผู้ที่ถูกเขียนชื่อจะเกิดอาการหัวใจวาย เสียชีวิตภายในเวลา 40 วินาที ไลท์จึงตัดสินใจจะเปลี่ยนแปลงโลก โดยใช้เดธโน้ตฆ่าอาชญากร ผู้คนจึงขนานนามของผู้ฆ่า (ไลท์) ว่า "คิระ" (มาจากคำว่า killer ในภาษาอังกฤษ) ไหม
ไหม อาจหมายถึง เดธโน้ต
ไลท์โนเวลดัดแปลงเรื่องราวในซีรีส์ได้เขียนขึ้นโดยนิชิโอะ อิชิน ซึ่งมีชื่อเรียกว่า เดธโน้ตอนาเธอร์โน้ต: คดีฆาตกรรมต่อเนื่องของ BB ณ ลอสแอนเจลิส (Japanese: アナザーノート — ロサンゼルスBB連続殺人事件) นิยายได้รับการเปิดตัวโดยสำนักพิมพ์ชูเอชะ ในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 2006 [7][8] ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้าฉบับมังงะ วรรณคดี
วรรณคดีในภาษาไทย ตรงกับคำว่า "Literature" ในภาษาอังกฤษ โดยคำว่า Literature ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาละติน แปลว่า การศึกษาระเบียบของภาษา ซึ่งในภาษาอังกฤษจะมีความหมายหลายอย่าง ดังนี้ กระบี่แสง
กระบี่แสง ดาบเลเซอร์ หรือ ไลท์เซเบอร์ (English: Lightsaber) เป็นอาวุธในเนื้อเรื่องที่แต่งขึ้นและทรงอานุภาพของอัศวินเจไดในจักรวาล สตาร์ วอร์ส มีลักษณะเป็นดาบ (แต่ตามชื่อภาษาอังกฤษ เซเบอร์ แปลว่า กระบี่หรือดาบโค้ง ซึ่งสะพายโดยทหารสมัยก่อนในยุโรปและอเมริกา) แต่แทนที่จะมีใบเป็นโลหะอย่างทั่วไป ใบดาบของกระบี่แสงจะเป็นเลเซอร์พลังสูง ซึ่งสามารถทะลุทะลวงโลหะแข็งได้โดยไม่ต้องออกแรงมากนัก กระบี่แสงมีบทบาทสำคัญมากใน สตาร์ วอร์ส ทุกภาค ทั้งในภาพยนตร์ เกม และนวนิยาย แนวคิดหลังยุคนวนิยม
คำว่าหลังสมัยใหม่ถูกใช้ครั้งแรกโดยนักปรัชญาชาวฝรั่งเศสฌัง-ฟรังซัวร์ ไลโอตารด์ (Jean-François Lyotard) ที่มาของคำว่าหลังสมัยใหม่ก็มาจากชื่อหนังสือของไลโอตารด์ที่ตีพิมพ์ใน ค.ศ. 1979 คือ “สภาวะหลังสมัยใหม่ : รายงานว่าด้วยความรู้ (The Postmodern Condition : A Report on Knowledge)” ซึ่งไลโอตาร์ดกล่าวว่าในทางการ “หาความรู้” ในแนวทางแบบหลังสมัยใหม่นั้นหากจะบอกเวลาที่แน่ชัดที่สุดหรือในทศวรรษที่ 1950 ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ยุโรปเริ่มปรับเปลี่ยนและรื้อสร้าง (reconstruct) ทางความคิดในเรื่องต่างๆ ทั้งในเรื่องมนุษย์, สังคม และวัฒนธรรม ไลโอตาร์ดเรียกร้องให้มนุษย์ปฏิเสธเรื่องเล่าหลัก หรือทฤษฎีต่างๆที่อ้างความเป็นสากลของวัฒนธรรมตะวันตก ซึ่งการกระทำดังกล่าวเป็นวิธีการหาความรู้พื้นฐานของปรัชญาซึ่งเริ่มต้นด้วยการขุดเซาะทฤษฎีทางปรัชญาต่างๆที่อ้างตนว่าสามารถอธิบายความจริงได้ ไลโอตาร์ดอธิบายถึงสิ่งเขาเรียกว่าหลังสมัยใหม่ไว้ว่า รายชื่อตัวละครในเดธโน้ต
อยู่สถานที่เลี้ยงเด็กกำพร้า Wammy's House เหมือนกันกับ L และ เนียร์ แต่ความสามารถไม่เป็นรอง เนียร์ (เพียงแต่ขาดความเยือกเย็นที่เนียร์มี แต่ก็ได้ความกระตือรือร้นมาทดแทนในสิ่งที่เนียร์ขาดไป) จึงพยายามออกมาเพื่อที่จะแสดงให้คนอื่น เห็นว่าตัวเองนั้น เหนือกว่าเนียร์ จึงออกจากบ้านรับเลี้ยงเด็กกำพร้ากับเข้าแก๊งมาเฟียเป็นมันสมองของกลุ่มเพื่อตามหาโน้ตในแบบของตนเพื่อเหนือกว่าเนียร์ แต่ตอนที่ทีมสืบสวนญี่ปุ่นบุกมาที่ฐานเมลโลเป็นเพียงคนเดียวที่รอดมาได้กับมีแผลที่ใบหน้ากับได้แม็ตต์ช่วยไว้ จากนั้นเมลโลก็คิดหนักกับคิดจะร่วมมือกับเนียร์เป็นแผนสุดท้าย ภายหลังเมลโลก็เสียชีวิตเพราะถูกทาคาดะฆ่าด้วยการเขียนชื่อ Mihael Keehl ลงในเดธโน้ต (ทาคาดะรู้ชื่อจริงของเมลโลจากไลท์ และไลท์ก็รู้ชื่อจริงของเมลโลจากพ่อของไลท์อีกต่อหนึ่ง ซึ่งในขณะนั้น พ่อของไลท์มีดวงตายมทูต จึงรู้ชื่อจริงของเมลโลได้) หากไม่มี เมลโล เนียร์อาจจะแพ้ให้แก่คิระในศึกสุดท้ายก็เป็นได้ (ระหว่าง L เนียร์ และเมลโล มีแต่เมลโลเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ไม่เคยเจอคิระหรือไลท์เลย)  ออลต์ไรต์
ศัพท์นี้ได้รับความสนใจและข้อพิพาทจากสื่อพอสมควรระหว่างการเลือกตั้งประธานาธิบดี พ.ศ. 2559 โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังทรัมป์แต่งตั้งสตีฟ แบนนอน ประธานไบรต์บาร์ตนิวส์ (Breitbart News) เป็นประธานบริหารการรณรงค์หาเสียงของทรัมป์ในเดือนสิงหาคม แบนนอนเรียกไบรต์บาร์ตนิวส์ว่าเป็น "เวทีสำหรับออลต์ไรต์" ความสนใจของสื่อเพิ่มขึ้นหลังการเลือกตั้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการประชุมเพื่อเลี้ยงฉลองหลังการเลือกตั้งใกล้ทำเนียบขาว ซึ่งมีริชาร์ด สเปนเซอร์เป็นพิธีกร สเปนเซอร์ใช้คำพูดโฆษณาชวนเชื่อนาซีหลายคำระหว่างการประชุม และปิดท้ายด้วยการตะโกนว่า "เฮลทรัมป์ เฮลประชาชนของเรา เฮลชัยชนะ!" ผู้สนับสนุนสเปนเซอร์จำนวนหนึ่งสนองโดยทำความเคารพแบบนาซีคล้ายกับบทท่องซีกไฮล์ที่ใช้ในการชุมนุมมวลชนของนาซี สเปนเซอร์ปกป้องพฤติกรรมนี้ โดยแถลงว่าท่าความเคารพนาซีนั้นมีเจตนา "แฝงนัยประชดและสร้างความครื้นเครง" หลังจากเหตุการณ์นั้น สำนักข่าวเอพีอธิบายว่า ออลต์ไรต์ "เป็นชื่อที่ปัจจุบันนักนิยมความสูงสุดของคนผิวขาวและนักชาตินิยมผิวขาวบางส่วนรับมาใช้" และ "เป็นศัพท์ที่ไม่เป็นที่รู้จักกันทั่วไปและอาจดำรงอยู่เป็นหลักในฐานะอุปกรณ์ประชาสัมพันธ์เพื่อทำให้ความเชื่อแท้จริงของกลุ่มผู้สนับสนุนมีความชัดเจนน้อยลงและเป็นที่ยอมรับมากขึ้นสำหรับผู้ชมวงกว้าง" และกล่าวด้วยว่า "ในอดีตเราเคยเรียกความเชื่อดังกล่าวว่าคตินิยมเชื้อชาติ ลัทธินาซีใหม่ หรือคตินิยมความสูงสุดของคนผิวขาว" จินตนิยาย
จินตนิยาย () เป็นคำรวมๆ ที่หมายถึงแนวหนึ่งของเรื่องแต่งที่มีองค์ประกอบเหนือธรรมชาติหรือเป็นอนาคต ซึ่งนับรวมถึงบันเทิงคดีวิทยาศาสตร์ นิยายแฟนตาซี เรื่องแนวซูเปอร์ฮีโร วิทยาศาสตร์แฟนตาซี สยองขวัญ เหนือธรรมชาติ และส่วนผสมต่างๆ ของแนวเหล่านี้ มหานวดารา
มหานวดารา[1] หรือ ซูเปอร์โนวา (English: supernova) เป็นหนึ่งในเหตุการณ์ระเบิดที่มีพลังมากที่สุดที่รู้จัก นั่นคือเป็นการระเบิดของดาวฤกษ์มวลมากเมื่อสิ้นอายุขัยแล้ว จะเปล่งแสงสว่างมหาศาลและระเบิดออกรัศมีสว่างวาบเป็นรัศมีเพียงชั่วครู่ ก่อนจะเลือนจางลงในเวลาสัปดาห์หรือเดือนเท่านั้น ไลท์นิง
ไลท์นิงและเซราห์น้องสาวของเธอเป็นประชาชนในคูคูน (Cocoon) ซึ่งเป็นโลกจำลองที่ลอยอยู่เหนือดาวเคราะห์ชื่อแกรนพัลซ์ (Gran Pulse) ภูมิภาคต่าง ๆ ของทั้งสองโลกนั้นควบคุมโดยฟาลซี (fal'Cie) เชื้อชาติครึ่งมนุษย์ครึ่งเทพที่แบ่งเป็นสองสำนัก "แซงก์ทัม" (Sanctum) แห่งคูคูน และ "พัลซ์" (Pulse) แห่งแกรนพัลซ์ ซึ่งเป็นศัตรูกัน[41][42] ใน ไฟนอลแฟนตาซี XIII เอพิโซดเซโร่ โพรมิส ชุดนิยายเกี่ยวกับเรื่องราวก่อนหน้าเหตุการณ์ในภาค XIII เปิดเผยว่าครอบครัวของไลท์นิงและเซราห์ตายเมื่อพวกเธอยังเด็ก จึงทำให้ปณิธานของไลท์นิงเป็นการปกป้องน้องสาวของเธอ แต่ภายหลังเธอกลับเพิกเฉยเซราห์[43] เธอเติมโตมาด้วยจิตอคติต่อสโนว์เพราะเขามีความสัมพันธ์แบบโรแมนติกกับเซราห์และเขาอยู่กับฝ่ายกบฎรัฐบาลที่ชื่อโนรา (NORA)[44] ไลท์นิงค้นพบในภายหลังว่าเซราห์ถูกสาปให้กลายเป็นลาซี (l'Cie) หรือมนุษย์ที่ถูกจองจำด้วยพลังเวทมนตร์โดยมีจุดมุ่งหมายเดียวคือการบรรลุภารกิจที่ได้รับจากอานิมา ซึ่งเป็นฟาลซีของแกรนพัลซ์ ลาซีผู้ใดที่ทำภารกิจสำเร็จ ร่างกายของผู้นั้นจะเปลี่ยนเป็นคริสตัล เดิมทีแล้วไลท์นิงคิดว่าเซราห์จะใช้เหตุผลนี้ในการเป็นข้ออ้างเพื่อที่จะแต่งงานกับสโนว์[45] ภายหลังเธอตัดสินใจถอดตัวออกจากการเป็นสมาชิกกลุ่มการ์เดียนคอปส์ (Guardian Corps) และสมัครใจเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อช่วยเหลือเพิร์จ (Purge) หรือกลุ่มประชาชนที่ถูกขับไล่ออกจากเมืองด้วยคำสั่งของอานิมา[46] เพื่อที่จะช่วยน้องสาวของเธอ ไลต์โนเวล
ด้วยความสามารถของหนังสือประเภท "ไลต์โนเวล" ที่โด่งดังในกลุ่มนั้นมีบ้างเรื่องที่สามารถ สร้างกระแสจนกลายเป็น อนิเมะหรือมังงะ เช่นเก็คคัง ดรากอน แมกกาซีน และ เดอะ สนีคเกอร์, เด็งเกคิ hp หรือแม้แต่นิตยสารในเครือ มีเดียมิกซ์ เช่น คอมพ์ทีค และ เด็งเกคิ G’s แมกกาซีน โดยเรื่องที่ได้ตีพิมพ์ได้แก่เรื่อง สเลเยอร์ส ฉบับนิยายซึ่งเป็นผลงานของ คันซากะ ฮาจิเมะ ซึ่งเรื่อง สเลเยอส์ นี้เองก็ได้เคยสร้างเป็นอนิเมะหรือมังงะในชื่อเดียวกัน กระท่อมน้อยของลุงทอม
กระท่อมน้อยของลุงทอม () เป็นบทประพันธ์ประเภทนวนิยายของแฮเรียต บีเชอร์ สโตว์ (Harriet Beecher Stowe) เกี่ยวกับปัญหาด้านทาสในสหรัฐอเมริกา วางจำหน่ายครั้งแรกวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1852 นวนิยายเรื่องนี้มีอิทธิพลกับทัศนคติที่มีต่อชาวแอฟริกัน-อเมริกัน และพวกทาสในสหรัฐอเมริกาอย่างมาก จนกระทั่งนำไปสู่สงครามกลางเมืองอเมริกาในที่สุด บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์
บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อย่างอ่อน (Soft Science Fiction) มีรูปแบบหลากหลาย โดยมีความถูกต้องหรือความเป็นไปได้ของทฤษฎีทางวิทยาศาสตร์ ที่นำมาประกอบเรื่องอยู่ในระดับหนึ่ง อาจจะกล่าวถึงทฤษฎี หรือสิ่งประดิษฐ์ ต่าง ๆ ที่ผู้ประพันธ์จินตนาการขึ้นมาบ้าง แต่เป็นที่ยอมรับได้ของผู้อ่าน เสน่ห์ของบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์แบบอ่อน คือความยืดหยุ่นของ ฉาก เนื้อเรื่อง และตัวละคร ซึ่งมีให้เล่นได้มากกว่าบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์โดยแท้ ในกลุ่มของนิยายชนิดนี้ ฉากที่มักจะปรากฏคืออนาคตหรืออดีต “อันไกลโพ้น” ซึ่งเอื้อต่อการประดิษฐ์โครงเรื่องของผู้เขียน การเดินทางผ่านเวลาเป็นไปได้อย่างอิสระ การเดินทางผ่านไฮเปอร์สเปซ มีการเดินทางด้วยความเร็วเหนือแสง ตัวอย่างบันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อย่างอ่อนมีอยู่มากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องสั้น “ชายในชุดแอสเบสโตส” ไปจนถึง "Stainless Steel Rat" ซึ่งไม่ได้เน้นที่เทคโนโลยีมากนัก แต่เน้นที่ตัวเอกของเรื่องแทน (พระเอกเก่งจนเกินจริง แต่สนุกน่าติดตาม). นิยายชุดสถาบันสถาปนา ที่นักอ่านชาวไทยรู้จักกันเป็นอย่างดี ซึ่งนำเสนอถึงผลกระทบจากเทคโนโลยีหุ่นยนต์ต่อมนุษยชาติ อาจจัดอยู่ระหว่าง บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์โดยแท้ กับ บันเทิงคดีแนววิทยาศาสตร์อย่างอ่อน วรรณกรรมร่วมสมัย
วรรณคดี 
วรรณคดีในภาษาไทย ตรงกับคำว่า Literature ในภาษาอังกฤษ โดยคำว่า Literature ในภาษาอังกฤษมาจากภาษาลาติน แปลว่า การศึกษา ระเบียบของภาษา ซึ่งในภาษาอังกฤษจะมีความหมายหลายอย่าง ดังนี้
3.งานประพันธ์ที่ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ และผู้อ่านทั่วไป
สำหรับในภาษาไทย วรรณคดี ปรากฏครั้งแรกในหนังสือพระราชกฤษฎีกาตั้งวรรณคดีสโมสร วันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2457 โดยมีความหมาย คือ หนังสือที่ได้รับยกย่องว่าแต่งดี 
นั้นคือมีการใช้ภาษาอย่างดี มีศิลปะการแต่งที่ยอดเยี่ยมทั้งด้านศิลปะการใช้คำ ศิลปะการใช้โวหารและถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ และภาษานั้นให้ความหมายชัดเจน 
ทำให้เกิดการโน้มน้าวอารมณ์ผู้อ่านให้คล้องตามไปด้วย
กล่าวง่ายๆ คือ เมื่อผู้อ่าน ๆ แล้วทำให้เกิดความรู้สึกซาบซึ้ง ตื่นเต้นดื่มด่ำ หนังสือเล่มใดอ่านแล้วมีอารมณ์เฉยๆ ไม่ซาบซึ้งตรึงใจและทำให้น่าเบื่อถือว่าไม่ใช่วรรณคดี 
หนังสือที่ทำให้เกิดความรู้สึกดื่มด่ำดังกล่าวนี้จะต้องเป็นความรู้สึกฝ่ายสูง คือทำให้เกิดอารมณ์ความนึกคิดในทางที่ดีงาม ไม่ชักจูงในทางที่ไม่ดี 
การศึกษาวรรณคดีโดยวิเคราะห์ตามประเภท สามารถแบ่งได้เป็นประเภทต่างๆ ได้ดังต่อไปนี้
1.วรรณคดีคำสอน 7.วรรณคดีบทละคร 
2.วรรณคดีศาสนา 8.วรรณคดีเพลงยาว 
3.วรรณคดีนิทาน 9.วรรณคดีคำฉันท์ 
4.วรรณคดีลิลิต 10.วรรณคดีขอพระเกียรติ 
5.วรรณคดีนิราศ 11.วรรณคดีคำหลวง 
6.วรรณคดีเสภา 12.วรรณคดีปลุกใจ 
ตัวอย่างวรรณคดี เช่น "ขุนช้างขุนแผน ไกรทอง ไตรภูมิพระร่วง " เป็นต้น
วรรณกรรม 
ข้อความที่เขียนตามใบปลิว ป้ายโฆษณาต่างๆ ตลอดไปจนถึงบทความ หรือ หนังสือที่พิมพ์เป็นเล่มทุกชนิด เช่น ตำรับตำราต่างๆ นวนิยาย กาพย์กลอนต่างๆก็ถือเป็นวรรณกรรมทั้งสิ้น
ถ้าวรรณกรรมเรื่องใดมีคุณค่าทางวรรณศิลป์สูง เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเป็นหนังสือดี วรรณกรรมก็อาจได้รับยกย่องว่าเป็น วรรณคดี อย่างไรก็ตามการที่จะกำหนดว่า 
วรรณกรรมเรื่องใดควรเป็นวรรณคดีหรือไม่นั้น ต้องคำนึงถึงระยะเวลาที่แต่งหนังสือนั้นยาวนานพอควรด้วย เพื่อพิสูจน์ว่าคุณค่าของวรรณกรรมนั้นเป็นอมตะ เป็นที่ยอมรับกันทุกยุคทุกสมัยหรือไม่ 
เพราะอาจมีวรรณกรรมบางเรื่องที่ดีเหมาะสมกับระยะเวลาเพียงบางช่วงเท่านั้น ดังนั้นอาจสรุปได้ว่า วรรณคดีนั้นก็คือวรรณกรรมชนิดหนึ่งนั่นเอง กล่าวคือ เป็นวรรณกรรมที่กลั่นกรองและตกแต่งให้ประณีต 
มีความเหมาะสมในด้านต่างๆ อันเป็นคุณค่าของการประพันธ์ หรือจะกล่าวอีกนัยหนึ่ง วรรณคดีนั้นเป็นวรรณกรรมไม่จำเป็นต้องเป็นวรรณคดีเสมอไป
ประเภทของวรรณกรรม วรรณกรรมนี้แบ่งออกเป็น ๒ ประเภท 
1.) สารคดี หมายถึง หนังสือที่แต่งขึ้นเพื่อมุ่งให้ความรู้ ความคิด ประสบการณ์แก่ผู้อ่าน ซึ่งอาจใช้รูปแบบร้อยแก้วหรือร้อยกรองก็ได้ 
2.) บันเทิงคดี คือ วรรณกรรมที่แต่งขึ้นเพื่อมุ่งให้ความเพลิดเพลิน สนุกสนาน บันเทิงแก่ผู้อ่าน จึงมักเป็นเรื่องที่มีเหตุการณ์และตัวละคร
ตัวอย่างวรรณกรรม เช่น "เจ้าชายน้อย ประวัติกฎหมายไทย นิทานชาวไร่ " เป็นต้น
'ความหมายของวรรณกรรมร่วมสมัย' 'ตัวหนา'
คำว่า วรรณกรรมร่วมสมัย มาจากคำภาษาอังกฤษว่า Contemporary Literature ซึ่งคำว่า วรรณกรรมปัจจุบันก็มาจากคำภาษาอังกฤษคำเดียวกัน แต่จริง ๆ แล้วทั้ง 2 
คำยังมีความหมายที่แตกต่างกัน และเหมือนกันในบางประเด็นเท่านั้นซึ่งได้มีผู้รู้ให้ความหมายทั้ง 2 คำ ไว้ดังนี้คือ
ก่อนที่จะทำความเข้าใจกับคำว่า วรรณกรรมร่วมสมัยนั้นมาศึกษา คำว่า "ร่วมสมัย" เสียก่อน ซึ่งสารานุกรมฝรั่งเศส (อ้างถึงใน สิทธา พินิจภูวดล. 2524 : 2) 
ได้ให้ความหมายไว้สรุปได้ 3 ประเด็นคือ
1. หมายความว่า ซึ่งอยู่ในสมัยเดียวกัน ซึ่งมีชีวิตอยู่ในสมัยเดียวกับบุคคลใดบุคคลหนึ่งหรือสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
2. หมายความว่า เป็นของสมัยปัจจุบัน ซึ่งมีชีวิตอยู่ในสมัยเดียวกับเราขณะนี้
3. "ประวัติศาสตร์ร่วมสมัย" หมายถึงเหตุการณ์ตอนที่เกี่ยวกับเรื่องราวในปัจจุบันนับตั้งแต่ ค.ศ. 1789 เป็นตัวมา น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก
อนึ่ง วันที่ 7 เมษายน 2554 เจ้าพนักงานตำรวจกรุงโตเกียวแถลงว่า ได้จับกุมโนะโบะรุ อะโอะอิ (Noboru Aoi) ชายตกงานชาวจังหวัดโทะกุชิมะ อายุสามสิบสองปี ซึ่งต้องสงสัยว่าได้ส่งไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์มากกว่าห้าร้อยฉบับไปหาฟุชิมิ ผู้เขียนไลท์โนเวลนี้ ตั้งแต่วันที่ 16 พฤศจิกายน 2553 แสดงความโกรธเคืองด้วยถ้อยคำหยาบคายว่า บทบาทของคุโระเนะโกะน้อยกว่าเพื่อน และข่มขู่จะฆ่าเขาด้วยการตัดศีรษะถ้ายังไม่ส่งเสริมให้ตัวละครนั้นมีบทบาทโดดเด่นยิ่งขึ้น ในการนี้ อะโอะอิให้การรับสารภาพ[5] นวนิยายอิงอัตชีวประวัติ
คำว่า “นวนิยายอิงอัตชีวประวัติ” เป็นคำที่ยากต่อการให้คำนิยาม นวนิยายที่เป็นเรื่องของสถานที่และ/หรือเหตุการณ์ที่ผู้ประพันธ์มีความคุ้นเคยไม่จำเป็นที่อยู่ในข่ายของนวนิยายประเภทนี้ หรือนวนิยายที่มีเนื้อหาบางส่วนที่ดึงมาจากชีวิตของผู้ประพันธ์ที่เป็นโครงเรื่องย่อย การจะถือว่าเป็นนวนิยายอิงอัตชีวประวัติได้นวนิยายต้องประกอบด้วยตัวเอกของเรื่อง (protagonist) ที่ถอดมาจากผู้ประพันธ์และโครงเรื่องที่สะท้อนรายละเอียดของชีวิตของผู้ประพันธ์ “นวนิยายกึ่งอัตชีวประวัติ” (semi-autobiographical novel) เลย์มาห์ โบวี
เลย์มาห์ โบวี (เกิด พ.ศ. 2515) เป็นนักเคลื่อนไหวสันติภาพแอฟริกา ผู้มีส่วนจัดตั้งขบวนการสันติภาพซึ่งนำไปสู่การยุติสงครามกลางเมืองไลบีเรียครั้งที่สองใน พ.ศ. 2546 เหตุการณ์ดังกล่าวนำไปสู่การเลือกตั้งเอลเลน จอห์นสัน เซอร์ลีฟในไลบีเรีย นับเป็นชาติแรกในแอฟริกาที่มีประธานาธิบดีหญิง เธอ ร่วมกับเซอร์ลีฟและตะวักกุล กัรมาน ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำ พ.ศ. 2554 "เพื่อการต่อสู้โดยปราศจากความรุนแรงเพื่อความปลอดภัยของสตรีและเพื่อสิทธิของสตรีในการมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ในงานสร้างสันติภาพ" โนเกม โนไลฟ์
โนเกม โนไลฟ์ (; ) เป็นซีรีซ์ไลท์โนเวลโดย ยู คามิยะ ได้เริ่มตีพิมพ์เมื่อ 25 เมษายน 2555 ปัจจุบันมี 10 เล่ม โดยเล่มสุดท้ายเริ่มตีพิมพ์เมื่อ 25 เมษายน 2559 หลังจากนั้น ผู้เขียนและ Mashiro Hiiragi ได้ดัดแปลงจากไลท์โนเวลมาเป็นมังงะ โดยใช้ชื่อเดียวกัน เริ่มตีพิมพ์เมื่อ 27 มกราคม 2556 หลังจากนั้นบริษัท Madhouse ก็ได้ดัดแปลงมาทำเป็นอนิเมะโทรทัศน์ โดยได้เริ่มฉายเมื่อ 9 เมษายน 2557 ถึง 25 มิถุนายน 2557 ปัจจุบันได้ประกาศสร้างอนิเมะภาพยนตร์แล้ว น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก
หนังสือพิมพ์ ไมนิชิชิมบุง (Mainichi Shimbun) ว่า ในเดือนสิงหาคม 2552 ไลท์โนเวลเล่มที่สี่ขายดีที่สุดในบรรดาไลท์โนเวลที่จำหน่ายในเวลานั้น[7] และเครือข่ายข่าวอนิเมะว่า ในเดือนเมษายน 2553 ไลท์โนเวลเล่มที่หนึ่งถึงห้าขายได้ในประเทศญี่ปุ่นแล้วเป็นจำนวนเก้าแสนสองหมื่นฉบับ[8] นวนิยายอิงชีวประวัติ
นวนิยายอิงชีวประวัติ () เป็นประเภท (genre) ของนวนิยายที่เนื้อเรื่องมีพื้นฐานมาจากชีวประวัติของบุคคล นวนิยายประเภทนี้มักจะสร้างเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในชีวิตของบุคคลที่มีจริง ที่ผู้ประพันธ์สร้างเสริมรายละเอียดจากจินตนาการที่อาจจะมีพื้นฐานจากเหตุการณ์ที่ทราบว่าเกิดขึ้นจริง ชื่อและสถานที่อาจจะได้รับการเปลี่ยนแปลงจากชื่อจริงเมื่อจำเป็น เช่นในงานเขียน “"The Vicar of Wakefield"” () โดยนักเขียนชาวไอริชโอลิเวอร์ โกลด์สมิธที่เขียนในปี ค.ศ. 1761 และ ปี ค.ศ. 1762 และได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1766 ที่เชื่อกันว่าเป็นเรื่องที่โกลด์สมิธเขียนขึ้นจากผู้ที่รู้จักกัน คาน่อน
ไลท์โนเวลแต่ละเล่มจะมีเนื้อหาหลักเกี่ยวกับตัวละครหลักแต่ละตัว โดยเล่มแรกที่ออกจำหน่ายคือ "ยุกิ โนะ โชโจะ" () ออกจำหน่ายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2542 ต่อมาในเดือนเดียวกัน ไลท์โนเวลเล่มที่สองที่ชื่อว่า "เอะกะโอะ โนะ มุโกงะวะ นิ" () ก็ได้ออกจำหน่าย ไลท์โนเวลเล่มที่สามคือ "โชโจะ โนะ โอะริ" () ออกจำหน่ายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2543 เล่มที่สี่คือ "The Fox and the Grapes" ออกจำหน่ายในสองเดือนถัดมา และเล่มสุดท้ายคือ "ฮิดะมะริ โนะ มาชิ" () ออกจำหน่ายในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2543 วิลเลียม ฟอล์คเนอร์
วิลเลียม ฟอล์คเนอร์ () (25 กันยายน ค.ศ. 1897 - 6 กรกฎาคม ค.ศ. 1962) วิลเลียม ฟอล์คเนอร์เป็นนักเขียนนวนิยายและเรื่องสั้นคนสำคัญชาวอเมริกัน ฟอล์คเนอร์ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในปี ค.ศ. 1949 เป็นนักเขียนผู้มีอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 20 ชื่อเสียงของฟอล์คเนอร์มาจากการเขียนนวนิยาย, นวนิยายขนาดสั้น, และเรื่องสั้น และยังมีงานเขียนโคลงกลอน และบทภาพยนตร์บางชิ้น  นวนิยาย
นวนิยายนั้น เป็นเรื่องราวที่มีลักษณะสมจริงมากกว่านิทานหรือนิยายแบบเดิม บางครั้งอาศัยฉากหรือเหตุการณ์จริง หรืออิงความเป็นจริง มีบทสนทนา และบรรยายเหตุการณ์อย่างปุถุชนทั่วไป ไฮเปอร์โนวา
ไฮเปอร์โนวา () เป็นชนิดของซูเปอร์โนวา ที่เกิดการระเบิดด้วยพลังงานอย่างมีนัยสำคัญสูงกว่ามาตรฐานซูเปอร์โนวา การระเบิดดังกล่าวเชื่อว่าจะเป็นจุดเริ่มต้นของการปะทุแสงวาบรังสีแกมมาระยะยาว เดธโน้ต
เมื่อรวบรวมพยานหลักฐานทั้งหมดแล้ว และมั่นใจเต็มที่ว่าไลท์คือคิระ ทางเนียร์จึงได้นัดกับไลท์ออกมาพบกันเพื่อมาพิสูจน์ในครั้งสุดท้าย ส่วนไลท์เองก็หาโอกาสกำจัดเนียร์มานาน ในเมื่อเนียร์เป็นฝ่ายนัดมาเองก็ยินดียิ่ง เพราะจะเป็นโอกาสจัดการทุกคนในทีเดียว โดยจะเจออีกครั้งใน 3 วันให้หลัง โดยเนียร์จะพาทีม SPK ซึ่งประกอบด้วย เลสเตอร์ โจวานนี่ และริโดน่า ไปทั้งหมด และไลท์เองก็พาทีมอันประกอบด้วย โมงิ ไอซาว่า อิเดะ และ มัตสึดะ ทั้งหมด ไปนัดเจอกันที่โกดังร้างแห่งหนึ่ง เมื่อทั้งสองฝ่ายตกลงกันแล้ว ต่างก็ยุติการเคลื่อนไหวทั้งสิ้น พี่น้องปริศนาโรงเรียนมหาเวท
ในประเทศไทยฉบับไลท์โนเวล มีเซ็นชู เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ ส่วน ฉบับอะนิเมะ โรส มีเดีย แอนด์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์ แอกเซลเวิลด์
แอกเซลเวิลด์ (; ) เป็นไลท์โนเวล แต่งโดย เรคิ คาวาฮาระ และวาดภาพประกอบโดย HIMA มีความยาว 12 เล่ม รวมทั้งการตูนญี่ปุ่นฉบับรวมเล่ม 1 ฉบับ ไลท์นิง
ไลท์นิงเป็นตัวละครที่สร้างโดย โมโทมุ โทริยามะ ผู้ออกแบบตัวละครเกม ไฟนอลแฟนตาซี XIII และ ไฟนอลแฟนตาซี X[1][2] และเขียนแบบโดย เท็ตสึยะ โนมูระ นักวาดภาพตัวละครประจำเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี พร้อมกับนักออกแบบอีกหลายคน[2] โทริยามะเคยกล่าวไว้ว่า การร่างภาพของโนมูระครั้งแรกนั้น "ดูดีและมีพลังมากถึงขนาดที่ไม่ต้องแก้ไขอีก"[3] และเนื่องจากคุณภาพกราฟิกของ ไฟนอลแฟนตาซี XIII ที่ก้าวหน้ากว่าเกมรุ่นเก่า ทำให้โนมูระสามารถเพิ่มรายละเอียดของไลท์นิงได้มากกว่าตัวละครอื่นที่เขาเคยออกแบบมา อาทิเช่น การออกแบบผ้าคลุมและรายละเอียดต่าง ๆ บนใบหน้า[4] ทำให้เขาต้องใช้เวลากับการพัฒนามากขึ้น[5] ซึ่งในช่วงแรกของการออกแบบ โนมูระเคยอธิบายว่าเธอเป็นตัวละครที่ดูเหมาะสมดีในเชิงที่ว่าเธอนั้นดูจริงจังและดุดัน แต่ทว่าเขาไม่สามารถทำให้ไลท์นิงมีความเป็นชายมากไปเนื่องจากกลัวว่าผู้เล่นจะเสียความรู้สึก[2] จุดเด่นของไลท์นิงจากการออกแบบรุ่นแรก ๆ คือสีผมบลอนด์ปนเทาและใบหน้าที่คล้ายกับคนเอเชีย ต่อมาในการร่างภาพรุ่นหลัง ๆ มีการเปลี่ยนแปลงใบหน้าของเธอให้ดูมีความเป็นตะวันตกมากขึ้นและมีการเปลี่ยนสีผมของเธอให้เป็นสีชมพู โดยสีเดิมของเธอนั้นได้นำไปใช้กับตัวละครตัวอื่นแทน[2][6] ส่วนเหตุผลในการเปลี่ยนสีผมและใบหน้าของไลท์นิงนั้นมาจากความต้องการที่จะให้เธอแลดูมีความเป็นผู้หญิงมากขึ้นและให้ดูเหมาะสมกับรูปร่างของตน[2] การเรนเดอร์ตัวละครของเธอโดยใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกนั้นเป็นไปอย่างง่ายดายเนื่องจากแบบร่างของเธอมีรายละเอียดอยู่มาก[7] คอมพิวเตอร์
เน็ตบุ๊ค คือ คอมพิวเตอร์ที่มีขนาดเล็กกว่าคอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คและเล็กกว่าโน้ตบุ๊ค ไม่มีไดรฟ์สำหรับอ่านและเขียนแผ่น และใช้ฮาร์ดดิสแบบ SSD ทำให้น้ำหนักเบา ถูกออกแบบไว้เพื่อนำติดตัวไปใช้ตามที่ต่าง ๆ มีขนาดเล็ก และน้ำหนักเบา ปัจจุบันไม่ได้รับความนิยม น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก
น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก ([1][2] หรือเรียกโดยย่อว่า โอะเระอิโมะ ()) [3][4] เป็นชื่อไลท์โนเวลชุดหนึ่งซึ่งสึกะซะ ฟุชิมิ เป็นผู้เขียนเรื่อง และมี ฮิโระ คันซะกิ เป็นผู้วาดภาพประกอบ ผลิตและจัดจำหน่ายโดย สำนักพิมพ์เดงเงกิบุงโกะ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือบริษัทแอสกี้มีเดียเวิร์กส์ พิมพ์เผยแพร่ตั้งแต่วันที่ 10 สิงหาคม 2551 ตำนานคธูลู
นิยายไลท์โนเวล, แฟลชแอนิเมชันเรื่อง "ไฮโยเระ! เนียร์โกะซัง" ของมันตะ ไอโซระ มีเนื้อหาตลกล้อเลียนตำนานคธูลูเป็นหลัก แล็ปท็อป
แล็ปท็อปคอมพิวเตอร์ () หรือเรียกย่อว่า แล็ปท็อป หรือ โน้ตบุ๊กคอมพิวเตอร์ (Notebook computer) เป็นเครื่องคอมพิวเตอร์ ที่ถูกออกแบบมาให้มีขนาดเล็ก สามารถขนย้ายหรือพกพาได้สะดวก โดยปกติจะมีน้ำหนักอยู่ที่ประมาณ 1-3 กก. การทำงานของแล็ปท็อปจะใช้พลังงานไฟฟ้าจากแบตเตอรี และในขณะเดียวกันก็ยังสามารถใช้พลังงานไฟฟ้าได้โดยตรงจากการเสียบปลั๊กไฟ ประสิทธิภาพของแล็ปท็อปโดยทั่วไปนั้นเทียบเท่ากับคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะแบบปกติ ในขณะที่ราคาของแล็ปท็อปจะสูงกว่า โดยส่วนที่จะแตกต่างกับคอมพิวเตอร์ทั่วไปคือ จอภาพจะเป็นลักษณะจอแอลซีดี และจะมีทัชแพดที่ใช้สำหรับควบคุมการทำงานของลูกศรบริเวณหน้าจอ โชะตะคอน
โชะตะคอน หมายความว่า ความหลงใหลใน "หนุ่มน้อย" หรือบุคคลที่มีความหลงใหลเช่นนั้น ตรงกันข้ามกับโลลิคอน (lolicon) ซึ่งว่าด้วย "สาวน้อย" อนึ่ง คำโชะตะคอนนี้ ภายนอกประเทศญี่ปุ่นยังใช้เรียกมังงะหรืออนิเมะซึ่งแสดงภาพตัวละครผู้ชายในวัยหนุ่มหรือก่อนเป็นหนุ่มไปในอิริยาบถเร้ากำหนัดหรือเชิงสังวาส ทั้งยังใช้หมายถึงตัวละครชายที่พ้นวัยหนุ่มแล้วแต่ยังมีรูปโฉมเยาว์วัยเหมือนหนุ่มอยู่ด้วย ในหมู่ผู้นิยมวัฒนธรรมญี่ปุ่น ทั้งที่เป็นชาวญี่ปุ่นเองและชาวประเทศอื่นนั้น งานประเภทโชะตะคอนมีทั้งที่เร้ากำหนัดเพียงเล็กน้อย ที่ชวนรักใคร่ ที่ไม่เกี่ยวเนื่องกับกิจกรรมทางเพศโดยสิ้นเชิง ไปจนถึงที่แสดงความลามกอนาจารอย่างแจ้งชัด ไนอาลาโธเทป
ไนอาลาโธเทป (Nyarlathotep) หรือไนอาลัทโฮเทป หรือเนียลาโธเทป เป็นหนึ่งในสิ่งที่เรียกว่า เอาเตอร์ก็อด ในงานประพันธ์ของเอช. พี. เลิฟคราฟท์ ไนอาลาโธเทปมีฉายาว่า "ความวุ่นวายที่คืบคลาน (Crawling Chaos)" ปรากฏตัวในเรื่องสั้นชื่อ "ไนอาลาโธเทป" (พ.ศ. 2463) และนับเป็นเทพที่มีบทบาทมากที่สุดตัวหนึ่งในงานประพันธ์ของเลิฟคราฟท์ ซอร์ดอาร์ตออนไลน์
ซอร์ดอาร์ตออนไลน์ (; ) เป็นไลท์โนเวลเขียนโดยเรคิ คาวาฮาระ และวาดภาพประกอบ โดย Abec และได้รับการดัดแปลงมาเป็น การ์ตูนญี่ปุ่น, แอนิเมชัน,วิดีโอเกมและในขณะนี้ได้มีการนำไปทำเป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่น  กินทามะ
นิยายไลท์โนเวลที่อิงจากหนังสือการ์ตูน "กินทามะ" เขียนเนื้อเรื่องโดยโทโมฮิโตะ โอซากิ วาดภาพประกอบโดยฮิเดอากิ โซราจิ เจ้าของเรื่องต้นฉบับ และตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ชูเอฉะ ฉากของเรื่องเป็นโรงเรียนชื่อ"โรงเรียนกินทามะ" โดยกินโทกิรับบทอาจารย์โดยใช้ชื่อว่า "ซากาตะ กินปาจิ" และตัวละครอื่น ๆ ส่วนใหญ่รับบทนักเรียนหรืออาจารย์คนอื่น ๆ ในโรงเรียน เนื้อเรื่องของไลท์โนเวลกินทามะตีพิมพ์ในนิตยสาร จัมป์สแควร์ ใช้ชื่อเรื่องว่า "ปี 3 ห้อง Z ครูซ่ากินปาจิ" () ไลท์โนเวลเล่มแรกตีพิมพ์ในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 และตีพิมพ์ถึงเล่มที่ 7 ซึ่งมีชื่อเรื่องดังต่อไปนี้ ไลต์โนเวล
ในประเทศญี่ปุ่น ไลต์โนเวลเป็นที่นิยมมาก และสำนักพิมพ์ต่าง ๆ ก็ได้มีการจัดการประกวดไลต์โนเวล เพื่อค้นหาไลต์โนเวลที่เป็นที่น่าสนใจ ซึ่งถ้าหากเรื่องใดได้รับรางวัลชนะเลิศ ก็จะมีรางวัลสำหรับผู้จัดทำไลต์โนเวลเรื่องนั้นๆ และผลงานของพวกเขายังได้รับการตีพิมพ์จัดจำหน่ายภายหลังการประกวด เช่น รางวัล เด็งเกคิ โนเวล ไพร์ซ ซึ่งเป็นรางวัลใหญ่ที่สุดซึ่งในแต่ละปีจะมีผู้ร่วมส่งผลงานกันเข้ามามากกว่า 2000 ชิ้น และเป็นแหล่งสร้าง ไลต์โนเวล ให้แก่วงการที่มีชื่อเสียง มินูเอ็ต
มินูเอ็ต (อังกฤษ: minuet) หรือ เมนูเอ็ต (ฝรั่งเศส: menuet)คำว่า มินูเอ็ต มาจากคำว่า Menu ภาษาละติน Munutus ซึ่งแปลว่า "เล็ก ๆ" เพราะมินูเอ็ตเป็นเพลงขนาดเล็กเล่นตามราชสำนัก มีอัตราจังหวะ 3/4 คล้ายเพลงวอลซ์ ฌอง แบปติสท์ ลุลลี ซึ่งเป็นผู้ริเริ่มนำเพลงจังหวะมินูเอ็ตมาใช้ แล้วมินูเอ็ตก็ได้รับความนิยมในหมู่ขุนนาง การเต้นรำมินูเอ็ตนั้น จะให้นักเต้นรำเลือกคู่ แล้วก็เต้นรำกันไปตามจังหวะของเพลง รางวัลอิกโนเบล
อิก โนเบล (Ig Nobel) ย่อมาจาก ignoble Nobel nobel nobel nobelbelbelbelle เป็นรางวัลที่มอบให้แก่ผลงานทางวิทยาศาสตร์หรืองานวิจัยที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ เช่น ระหว่างน้ำเชื่อมกับน้ำธรรมดามนุษย์จะว่ายในน้ำไหนได้ไวกว่ากัน ก่อตั้งโดย มาร์ก อับราฮัมส์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991 มีการมอบรางวัลทุกปีโดยมอบปีละ 10 รางวัลในแต่ละสาขาที่ต่างกันไป อับราฮัมส์ตั้งรางวัลนี้ขึ้นมาเพื่อฉายแสงให้กับโครงการวิทยาศาสตร์แปลกๆ ที่ไม่ได้รับความสนใจจากกองบรรณาธิการนิตยสารวิทยาศาสตร์ ซึ่งงานวิจัยแปลกๆ เหล่านี้อาจสูญหายไปในอนาคต โดยในปี 2556 คณะแพทย์ชาวไทยได้รับรางวัลในสาขาสาธารณสุขจากผลงานเรื่องการต่ออวัยวะเพศที่ถูกตัดขาด ยูนิคอร์นกันดั้ม
ยูนิคอร์นกันดั้ม( ;) เป็นโมบิลสูทตัวเอกของไลท์โนเวลและโอวีเอ โมบิลสูทกันดั้มยูนิคอร์น ออกแบบโดยฮาจิเมะ คาโทกิ ชื่อยูนิคอร์นมาจากลักษณะที่มีเขาเสาอากาศเสาเดียวอยู่กลางหน้าผาก ไลท์นิง
ใน ไฟนอลแฟนตาซี XIII ไลท์นิงพบอานิมาโดยมีโฮป, ซัส คัตส์รอย, และโอร์บาไดอา วานีล เป็นผู้ร่วมเดินทาง ซึ่งพวกเขาทั้งสามล้วนเป็นผู้ลี้ภัยจากคูคูน เมื่อพวกเขาเจอเซราห์ ก็พบว่าเธอได้เปลี่ยนร่างเป็นคริสตัลไปเสียแล้ว ไลท์นิงกับพวกพ้องจึงเข้าสู้อานิมาแต่กลับถูกตราหน้าว่าเป็นลาซีเมื่อไซคอม (PSICOM) กองทัพของคูคูน ทำลายอานิมาลง แต่เนื่องจากไลท์นิงไม่เชื่อว่าสโนว์จะปกป้องน้องสาวของเธอ เธอจึงเมินเฉยทั้งคู่ ซึ่งต่อมาพวกเขาทั้งสองได้รับการช่วยเหลือจาก โอร์บายูน ฟังก์ และกลุ่มทหารรับจ้างของคูคูนชื่อคาวัลรี (Cavalry) ในที่สุดไลท์นิงก็ออกเดินทางกับโฮปแค่สองคน เธอช่วยเหลือโฮปโดยการปกป้องและฝึกฝนเขาด้วยความไม่รู้ว่าเขามีแผนแอบลอบสังหารสโนว์อยู่[47] หลังจากนั้นไลท์นิงก็เริ่มเกลียดชังตนเองที่ถูกตราหน้าให้เป็นลาซีและรู้สึกผิดที่เธอไม่เชื่อในเรื่องราวของเซราห์[48][49] หลังจากที่เธอก้าวพ้นปัญหาเหล่านี้แล้ว เธอจึงยอมรับความสัมพันธ์ระหว่างสโนว์กับเซราห์และเชื่อมั่นว่าสโนว์จะเป็นคนปกป้องเธอ[50] เมื่อพวกเขาสังหารออร์ฟาน (ฟาลซีในสำนักแซงก์ทัม) เพื่อช่วยเหลือคูคูน ไลท์นิงและพวกพ้องจึงได้กลับมาใช้ชีวิตปกติอีกครั้ง ยกเว้นฟังก์กับวานีลที่พวกเธอทั้งสองยอมสละชีวิตตนเองเพื่อหยุดยั้งไม่ให้คูคูนถล่มลงมาชนกับแกรนพัลซ์ ไลท์นิง
ใน ไฟนอลแฟนตาซี XIII-2 ไลท์นิงหายตัวไป และทุกคนยกเว้นเซราห์เชื่อว่าเธอนั้นตายไปแล้วพร้อมกับวานีลและฟังก์เพื่อที่จะช่วยคูคูน[52] ในความจริงแล้ว ไลท์นิงถูกนำพาตัวไปยังวาลฮัลลา เมืองหลวงของเทพธิดานามว่าเอโทร (Etro) ที่มีบัญชาให้ไลท์นิง วานีล และฟังก์หลุดพ้นจากคำสาปลาซี ซึ่งเหตุการณ์นี้ทำให้เวลาบิดเบือนและส่งผลให้ความทรงจำของไลท์นิงถูกลบหลังจากการล่มสลายของคูคูน[53] แต่ด้วยความหวังที่อยากจะชดเชยให้กับผู้ตายในขณะที่เธอเป็นลาซี ไลท์นิงจึงเลือกที่จะอยู่ในวาลฮัลลาเพื่อปกป้องเอโทรที่กำลังตายจากไกอุสบัลลาด ชายอมตะที่มีจิตเคียดแค้นเอโทร[54][55] ไลท์นิงได้ขอความช่วยเหลือจากโนเอลไครส์ (ตัวละครหลักในภาค XIII-2) และเซราห์เพื่อหยุดยั้งไกอุสจากการหยุดเวลา ไกอุสมีแผนทำเช่นนั้นโดยการปลดปล่อย "เคออส" พลังงานเหนือธรรมชาติที่ควบคุมโดยเอโทร ไปยังโลกมนุษย์[56] เซราห์และโนเอลเดินทางไปในอนาคตเพื่อแก้ไขการบิดเบือนประวัติศาสตร์นี้ แต่เซราห์กลับตายลงหลังจากที่ประวัติศาสตร์ย้อนกลับคืนมา ในภาคเสริมตอนเรเควียมออฟเดอะกอดเดส ไลท์นิงแพ้ในการต่อสู้กับไกอุสและสูญสิ้นความหวังหลังจากที่ค้นพบว่าน้องสาวของเธอได้ตายลง แต่ไลท์นิงก็ได้รับการปลอบประโลมจากวิญญาณของเซราห์ที่กล่าวไว้ว่าอย่าลืมตัวตนของเธอ[57] ไลท์นิงสาบานว่าจะปกป้องความทรงจำของเซราห์ตลอดไปโดยการแปลงร่างตนเองให้เป็นคริสตัล ซึ่งจะปกป้องเธอไม่ให้ได้รับผลกระทบหลังจากที่การตายของเอโทรนั้นปลดปล่อยเคออสออกมา[58] แคลนนาด (วิชวลโนเวล)
สำนักพิมพ์ฮาร์เวสต์ (Harvest) พิมพ์ประชุมชุดเรื่องสั้นเกี่ยวกับเกมนี้เผยแพร่จำนวนสามเล่ม ตั้งนามว่า "แคลนนาด." () เล่มแรกรวมเอาเรื่องสั้นซึ่งฮิโระ อะกิซุกิ (Hiro Akizuki) กับมุสึกิ มิซะกิ (Mutsuki Misaki) สองคนเขียนด้วยกัน และจำหน่ายในเดือนพฤศจิกายน 2552 ส่วนเล่มสามนั้นจำหน่ายในเดือนตุลาคม 2553 อนึ่ง ยังพิมพ์ประชุมชุดเรื่องสั้นทำนองเดียวกันอีกชุดเผยแพร่ มีจำนวนสามเล่ม เรียกรวมกันว่า "แคลนนาดเอสเอสเอส (Clannad SSS)" เล่มแรกเป็นชุดนิยายชื่อ "แคลนนาดมิสเทอรีไฟล์ (Clannad Mystery File)" จำหน่ายในเดือนสิงหาคม 2554 กับทั้งยังพิมพ์นิยายอีกเล่มหนึ่งเรียก "แคลนนาด: เมจิกอาวร์ (Clannad: Magic Hour)" จำหน่ายในเดือนธันวาคม ปีนั้นเอง ไลท์ฟลายเวท
ไลท์ฟลายเวท () ชื่อน้ำหนักรุ่นมวยที่เล็กเป็นอันดับ 2 ของโลก โดยนักมวยผู้ที่จะชกในพิกัดนี้ ต้องมีน้ำหนักมากกว่า 105 ปอนด์ (47.727 กิโลกรัม) และไม่เกิน 108 ปอนด์ (48.988 กิโลกรัม) ในสถาบันสภามวยโลก (WBC) และมวยสากลสมัครเล่น จะเรียกรุ่นนี้ว่า ไลท์ฟลายเวท ในสถาบันสมาคมมวยโลก (WBA) และสหพันธ์มวยนานาชาติ (IBF) จะเรียกรุ่นนี้ว่า จูเนียร์ฟลายเวท (Junior flyweight) โดยสถาบันแรกที่เริ่มก่อตั้งพิกัดน้ำหนักรุ่นนี้คือ สภามวยโลก (WBC) ในปี ค.ศ. 1975  โรงเรียนเทพลีลา
พินิจวรรณกรรมซีไรต์[1] วรรณกรรม, วรรณคดีไทยในสื่อภาพยนตร์ เป็นวิชาที่เกี่ยวกับวรรณกรรมไทยวรรณคดีไทยและภาพยนตร์ กิจกรรมสื่อมวลชนน้อย ศูนย์ข่าวเยาวชนไทย โรงเรียนเทพลีลา เทพลีลาศึกษา ไลน์ทีวี
ละคร (Drama) ได้แก่ ละครโทรทัศน์, ซิตคอม, ละครชุด (ซีรีส์), ละครสั้น (มินิซีรีส์), เว็บซีรีส์, ภาพยนตร์สั้น และภาพยนตร์ บันเทิง (Entertainment) ได้แก่ รายการบันเทิงประเภทต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นท่องเที่ยว, เกมโชว์, ทอล์กโชว์, เรียลลิตีโชว์ และวาไรตี้ (ปกิณกะ) เพลง (Music) ได้แก่ รายการเพลง, เพลงซิงเกิล, เพลงอัลบั้ม, มิวสิกวิดีโอ และบันทึกการแสดงคอนเสิร์ต ไลฟ์สไตล์ (Lifestyle) ได้แก่ รายการประเภทอื่น ๆ นอกเหนือจากที่กล่าวมา เช่น รีวิวร้านอาหาร รีวิวสินค้า สอนทำอาหาร สอนวิธีดูแลสุขภาพ เป็นต้น กีฬา (Sports) ได้แก่ รายการกีฬา, ถ่ายทอดสดกีฬา การแข่งขันกีฬาต่าง ๆ รวมไปถึงอีสปอร์ต แอนิเมชัน (Animation) ได้แก่ อนิเมะ, การ์ตูน และแอนิเมชั่น นวนิยาย
นวนิยาย เป็นรูปแบบหนึ่งของวรรณกรรมลายลักษณ์ แต่งในรูปของร้อยแก้ว มีลักษณะแตกต่างจากเรื่องแต่งงงแบบเดิม ที่เรียกว่า นิยาย หรือนิทาน ที่เรียกว่า "นวนิยาย" ก็เพราะถือเป็นนิยายแบบใหม่ (novel) ตามแบบตะวันตก นั่นเอง อย่างไรก็ตาม ในภาษาพูดโดยทั่วไปนิยมเรียกว่า "นิยาย" ซึ่งกะทัดรัดกว่า โดยคำว่า "นิยาย" เป็นคำมาจากภาษาเขมรที่ออกเสียงว่า "นิเยย" (និយាយ) หมายถึง "พูด"  ลิลิตพระลอ
ลิลิตพระลอ เป็นลิลิตโศกนาฏกรรมความรัก ที่แต่งขึ้นอย่างประณีตงดงาม มีความไพเราะของถ้อยคำ และเต็มไปด้วยสุนทรียศาสตร์ พรรณนาเรื่องด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย ใช้กวีโวหารอย่างยอดเยี่ยม ในการบรรยายเนื้อเรื่อง ที่มีฉากอย่างมากมาย หลากหลายอารมณ์ โดยมีแก่นเรื่องแบบรักโศก หรือโศกนาฏกรรม และแฝงแง่คิดถึงสัจธรรมของชีวิต ลิลิตพระลอนี้เคยถูกวิจารณ์อย่างเผ็ดร้อนจากนักวรรณคดีบางกลุ่ม เนื่องจากเชื่อว่าเป็นวรรณกรรมที่มอมเมาทางโลกีย์  ภัยพิบัติเชียร์โนบีล
The Front Veranda (1986), พิมพ์หินโดยซูซาน โดโรธี White ในหอศิลป์แห่งชาติของออสเตรเลีย[185] เป็นตัวอย่างของการรับรู้ทั่วโลกของเหตุการณ์ น้ำหนัก (English: heavy wator) ภาพยนตร์สำหรับเชียร์โนบีล ได้รับการนำเสนอวโดย Seventh Art ในปี 2006 เพื่อรำลึกถึงภัยพิบัติผ่านทางบทกวีและบัญชีมือแรก[186] ฟิล์มนำเสนอสารคดีเรื่องสั้นที่ดีที่สุดที่เทศกาลภาพยนตร์ Cinequest เช่นเดียวกับรางวัล "คะแนนที่ดีที่สุด" ที่โรดไอแลนด์[187] พร้อมกับการคัดกรองที่ Tate Modern[188] LNB
low noise blockdown converter (LNB) หมายถึง อุปกรณ์สำหรับแปลงความถี่ที่ได้รับมาจากดาวเทียมให้ต่ำและมีกำลังมากพอที่จะส่งไปตามสายนำสัญญาณได้อย่างมีประสิทธิภาพ จะเห็นได้ว่าคำว่า low noise แปลว่า สัญญาณรบกวนต่ำ ถ้าอุปกรณ์ตัวนี้มีสัญญาณรบกวนที่เกิดในตัวมันเองต่ำมากเท่าใดสัญญาณที่มาจากดาวเทียมที่อยู่ในระบบรับสัญญาณก็ถูกรบกวนต่ำมากเท่านั้น ซึ่งก็จะทำให้สัญญาณมีความบริสุทธิ์มากตามไปด้วย ส่วนคำว่า blockdown converter แปลว่า ตัวเปลี่ยนให้ต่ำลง สาเหตุที่ต้องเปลี่ยนให้ต่ำลงเพราะความถี่ที่มาจากดาวเทียมเป็นความถี่ที่สูงเกินกว่าขีดความสามารถของสายนำสัญญาณจะยอมให้ผ่านได้อย่างมีประสิทธิภาพคือมีการสูญเสียต่ำ จึงต้องมีการแปลงให้อยู่ในช่วงความถี่ที่เหมาะสมเพื่อที่จะให้ถูกส่งผ่านไปตามสายได้อย่างมีประสิทธิภาพนั่นเอง สมุดโน้ตกระชากวิญญาณ
ย้อนกลับไปเมื่อ 1 เดือนก่อน ยางามิ ไลท์ นักเรียนมหาวิทยาลัย ได้พบว่าระบบกฎหมายและความยุติธรรมต่างๆ กลับไม่เป็นไปอย่างที่คิด อาชญากรกลับลอยนวลไปได้ทั้งๆ ที่กระทำผิด และในระหว่างทางเขาเดินกลับบ้านนั้น ไลท์ก็ได้พบกับสมุดสีดำเล่มหนึ่งกลางถนน และด้านบนมีคำเขียนว่า "Death Note" และในหนังสือเล่มนั้นเขียนว่า ""ใครก็ตามที่ถูกเขียนชื่อในสมุดเล่มนี้จะต้องตาย"" ไลท์จึงได้เขียนชื่อของอาชญากรคนหนึ่งลงไป ในวันรุ่งขึ้น ไลท์ก็พบว่าอาชญากรคนที่ถูกเขียนชื่อนั้นได้เสียชีวิตแล้วด้วยอาการหัวใจวาย หลังจากที่เขาฆ่าผู้ต้องหาคนที่สองไม่นาน เขาก็ได้พบกับยมทูตชื่อ "ลุค" โดยมาบอกว่า ""ตอนนี้ไลท์ได้เป็นเจ้าของเดธโน้ตแล้ว แต่ถ้าไลท์ไม่ต้องการเดธโน้ต ก็ส่งต่อคนอื่น แต่ก็จะถูกลบความทรงจำเกี่ยวกับเดธโน้ตทั้งหมด"" ทำให้ไลท์ต้องการใช้เดธโน้ตในการฆ่าพวกอาชญากรโดยหวังให้โลกนี้ปราศจากความอยุติธรรม  โนวา
โนวา () คือการระเบิดของนิวเคลียร์อย่างรุนแรงที่เกิดจากการสะสมมวลของไฮโดรเจนสู่พื้นผิวของดาวแคระขาว ซึ่งทำให้เกิดการจุดระเบิดและเกิดนิวเคลียร์ฟิวชั่นในภาวะความร้อนเฉียบพลัน โปรดอย่าสับสนกับซูเปอร์โนวา ("มหานวดารา") หรือโนวาเปล่งแสงแดง แคลนนาด (วิชวลโนเวล)
ยูโต โทะโนะกะวะ (Yūto Tonokawa) นักเขียนในสังกัดบริษัทวิชวลอาตส์ ว่า "แคลนนาด" เป็นผลงานที่ยาวมากเป็นอันดับสองของบริษัทคีย์ โดยสั้นกว่าเกม "ลิตเติลบัสเตอส์! เอ็กสตาซี (Little Busters! Ecstasy)" ซึ่งเผยแพร่ในปี 2551 ไปสี่พันคำ บลูอายด์โซล
บลูอายด์โซล () หรือไวต์โซล () หรือโซลของคนผิวขาว เป็นคำที่อธิบายถึงแนวเพลงอาร์แอนด์บีหรือดนตรีโซลที่ไม่ได้เล่นโดยศิลปินคนผิวดำ Clockwork Planet
ไลท์โนเวล Clockwork Planet ฟันเฟืองหัวใจ กลไกเวลา ผลงานการแต่งเรื่องของ Kamiya Yuu กับ Himana Tsubaki วาดภาพประกอบโดย Shino ตีพิมพ์ภายใต้ชื่อ Kodansha Ranobe Bunko ของ Kodansha เขียนตั้งแต่ปี 2013 ถึงปัจจุบันยังไม่จบ วางจำหน่ายเล่ม 4 ในเดือนธันวาคม 2015 ยังไม่จบ ซามูเอล เบ็คเค็ทท์
นวนิยายขนาดสั้น Tensei Shitara Slime Datta Ken
Tensei Shitara Slime Datta Ken () เป็นซีรีส์ไลท์โนเวลที่เขียนขึ้นโดย Fuse และภาพวาดโดย Mitz Vah ในตอนแรกเรื่องนี้เป็นซีรีส์ไลท์โนเวลออนไลน์ระหว่างปี 2013 ถึง 2016 ในเว็บไซต์ที่ไว้เผยแพร่นวนิยายที่ผู้ใช้เขียนขึ้นเอง Shōsetsuka ni Narō ได้รับการตีพิมพ์เป็นเล่มแรกในปี 2014 โดย Micro Magazine ในกรกฎาคม 2018 มีไลท์โนเวลที่เผยแพร่มาแล้วรวม 12 เล่ม โดยมีมังงะดัดแปลงมาจากเรื่องนี้สองเล่ม และได้รับการดัดแปลงเป็นซีรีส์อะนิเมะโดย 8-Bit ซึ่งฉายใน 2 ตุลาคม 2018 ลิล เวย์น
ดเวย์น ไมเคิล คาร์เตอร์ จูเนียร์ () หรือเป็นที่รู้จักในนาม ลิล เวย์น () เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน ซึ่งปัจจุบันก็ได้รวมกลุ่มอีกครั้งกับวงแร็ปที่ชื่อ ฮ็อตบอยส์ เขาอยู่สังกัดแคชมันนี ตั้งแต่ยังวัยรุ่น ทำงานกับ บี.จี. ในอัลบั้ม "True Story" ลิล เวย์นในฐานะสมาชิกวงฮ็อตบอยส์ออกผลงานในปี 1997 กับอัลบั้มแรกคือ "Get It How U Live" และผลงานชุด "Tha Block is Hot" ถือเป็นผลงานเดี่ยวชุดแรกของเขาที่ออกในปี 1999 อัลบั้มนี้ติดท็อปเท็นในบิลบอร์ด 200 และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง ศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม จากนิตยสาร "The Source" ในปีนั้นเอง ต่อมาเขาได้ร่วมงานกับแร็ปเปอร์อื่น ๆ ในซิงเกิลอย่าง "Bling Bling" กับ B.G. และ "#1 Stunna" กับ the Big Tymers ในปี 2000 และ ลิล เวย์น เป็นผู้ก็ตั้ง Young Money Entertainment มหาวิทยาลัยลินเดนวูด
มหาวิทยาลัยลินเดนวูด มักถูกเรียกว่า ลินเดนวูด หรือ LU เป็น มหาวิทยาลัยเอกชน ซึ่งรับนักศึกษาทั้งชายและหญิง ในสาขาศิลปศาสตร์  มหาวิทยาลัยตั้งอยู่ ณ เมือง เซนต์ชาล์ส มลรัฐมิซซูรี่ ประเทศสหรัฐอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1827 โดย จอร์จ แชมปลิ้น ซิบเลย์ และ แมรี่ อีสตัน ซิบเลย์ ในชื่อ โรงเรียนหญิงล้วนลินเดนวูด เป็นสถาบันการศึกษาตอนปลายที่เก่าแก่เป็นอันดับ 2 ของฝั่งตะวันตกของ แม่น้ำมิสสิสิปปี้ และตั้งแต่ปี 1990 ได้กลายเป็นมหาวิทยาลัยที่โตเร็วที่สุดในพื้นที่ตอนกลางของประเทศสหรัฐอเมริกา
มหาวิทยาลัยลินเดนวูดจัดการเรียนการสอนตั้งแต่ระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ใน 9 ศูนย์การเรียน และมีนักศึกษาลงทะเบียนเรียนกว่า 12,000 คน โดยที่นักศึกษาประมาณ 10,000 คนเรียนที่ศูนย์การเรียนกลาง และกว่า 4,500 คนอาศัยอยู่ในศูนย์การเรียน มหาวิทยาลัยในเครือซึ่งตั้งอยู่ในเมืองเบลล์วิลล์ มลรัฐอิลลินอยส์ ซึ่งรู้จักกันในนาม LU เมืองเบลล์วิลล์ซึ่งมีนักศึกษาประมาณ 2,600 คน ส่วนที่เหลืออีกประมาณ 5,000 คน จาก เมืองเซนต์หลุยส์และปริมณฑล The เรียนผ่านการศึกษาทางไกล ศูนย์การเรียนกลางของมหาวิทยาลัยลินเดนวูดมีพื้นที่กว่า 500 เอเคอร์ หรือ1,250 ไร่ ตั้งอยู่ห่างจากเมืองเซนต์หลุยส์ มลรัฐมิซซูรี่ ทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 39 กิโลเมตรในเมืองเซนต์ชาล์ส และ สถานที่ประวัติศาสตร์แดเนียล บูน ณ เมืองดีเฟียนซ์ มลรัฐมิซซูรี่ ห่างจากศูนย์การศึกษาไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 42 กิโลเมตร จากข้อมูลในการจัดอันดับมหาวิทยาลัย ณ ปีค.ศ. 2012 มหาวิทยาลัยลินเดนวูดไม่ได้รับการจัดอันดับโดยสื่อ ยูเอสนิวส์และเวิร์ลรีพอร์ท แต่ได้รับการจัดอันดับอยู่ลำดับที่ 527 จาก 553 แห่ง ในประเภทปริญญาโท โดยสื่อ วอชิงตันรายเดือน
นักศึกษาส่วนใหญ่ของลินเดนวูดมาจากมลรัฐมิซซูรี่ โดยกว่า 30% ของนักศึกษาปริญญาตรีเป็นนักศึกษาจากต่างรัฐและต่างชาติ มหาวิทยาลัยจัดให้มีหลักสูตรพิเศษและกิจกรรมพิเศษ อาทิเช่น ชมรมกีฬา ชมรมเกียรตินิยม และสมาคมต่างๆ รวมถึง สมาคมของนักศึกษาชาย และสมาคมนักศึกษาหญิง ศิษย์เก่าและบัณฑิตจากลินเดนวูดได้สร้างชื่อเสียงในสายงายทางภาครัฐ ภาคธุรกิจ สายวิทยาศาสตร์ สายการแพทย์ สายการศึกษา รวมทั้งก๊ฬาและบันเทิง นิวส์ (วงดนตรี)
เป็นบล็อกซีรีส์ เขียนโดย คาโต้ ชิเงะอากิ โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิต ความคิด ประสบการณ์ ผลงาน หรือสิ่งที่เขาต้องการเขียน ไม่มีวันและเวลาที่แน่นอนในการลง ในบางครั้งอาจมีแนบรูปที่เกี่ยวข้องกับเนื้อหาในครั้งนั้นๆด้วย ส่วนใหญ่มักเขียนโดยมีเนื้อหาที่ค่อนข้างยาว นอกจากนี้เขายังเคยเขียนลงคอลัมน์สลับกันระหว่างชิเงะอากิโนะคลาวน์กับนิวส์ริงอีกด้วย แฮร์รี่ พอตเตอร์
นวนิยายแฮร์รี่ พอตเตอร์จัดอยู่ในประเภทวรรณกรรมแฟนตาซี อย่างไรก็ดี ในหลายแง่มุม ยังเป็นนวนิยายการศึกษา (bildungsromans) หรือการเปลี่ยนผ่านของวัย และมีส่วนที่เป็นประเภทลึกลับ ตื่นเต้นเขย่าขวัญ และโรแมนซ์ นวนิยายชุดนี้อาจถูกมองว่าเป็นประเภทโรงเรียนกินนอนเด็กของอังกฤษ เพราะเรื่องราวส่วนใหญ่ในชุดเกิดขึ้นในฮอกวอตส์ ซึ่งเป็นโรงเรียนกินนอนอังกฤษสำหรับพ่อมดในนวนิยาย โดยมีหลักสูตรรวมถึงการใช้เวทมนตร์ด้วย[33] ชุดนวนิยายนี้ยังเป็นประเภทที่สตีเฟน คิงใช้คำว่า "เรื่องลึกลับหลักแหลม"[34] และแต่ละเล่มมีโครงสร้างคล้ายคลึงกับการผจญภัยลึกลับแบบเชอร์ล็อก โฮมส์ เรื่องราวเล่าโดยบุคคลที่สามจำกัดมุมมองโดยมีข้อยกเว้นเล็กน้อย (เช่น บทแรก ๆ ของศิลาอาถรรพ์และเครื่องรางยมทูต และสองบทแรกของเจ้าชายเลือดผสม) ไลต์โนเวล
พล๊อตเรื่อง มีการวางพล๊อตที่มีส่วนคล้ายเกมส์หรือการ์ตูนอยู่มาก และมักมีกลิ่นของแฟนตาซีปะปนอยู่เสมอ ภาษาเข้าใจง่าย ดำเนินเรื่องไว มีตัวหนังสือน้อย กระชับฉับไว ไม่เน้นบรรยายหรือประโยคยืดยาวให้น่ารำคาญ ภายในรูปเล่มมีภาพประกอบแบบการ์ตูน-คอมมิคแทรกเป็นระยะ ๆ ไลท์นิง
ไลท์นิงเป็นตัวละครที่สร้างโดย โมโทมุ โทริยามะ ผู้ผลิตเกมและนักเขียนบทของ ไฟนอลแฟนตาซี XIII และเขียนแบบโดย เท็ตสึยะ โนมูระ นักออกแบบตัวละครประจำให้กับเกมชุด ไฟนอลแฟนตาซี เดิมทีความคิดแรกในการพัฒนาไลท์นิงนั้นคือจะให้เธอเป็นผู้หญิงที่เชี่ยวชาญในการต่อสู้และมีนิสัยเด็ดขาดดั่งผู้ชายเมื่อเปรียบเทียบกับตัวละครหญิงจาก ไฟนอลแฟนตาซี ภาคก่อน ๆ แต่ภายหลังมีการปรับเปลี่ยนรูปแบบและบุคลิกของเธอให้เข้ากับเรื่องราวมากขึ้น เช่น ในภาคเสริมของภาค XIII นั้น โดยเฉพาะในภาค ไลท์นิงรีเทิร์น ไลท์นิงได้รับการพัฒนาเพื่อให้ผู้เล่นรู้สึกว่าตัวเธอก็มีบุคลิกราวกับคนธรรมดาที่สามารถเติบโตไปตามวัยได้เช่นกัน ชื่อเต็มของเธอในภาษาญี่ปุ่นคือ เอแคลร์ ฟาร์รอน (Éclair Farron; ) แต่ภายหลังในฉบับภาษาอังกฤษมีการเปลี่ยนแปลงชื่อเป็น แคลร์ ฟาร์รอน (Claire Farron) เนื่องจากชื่อเดิมมีความหมายคล้ายคลึงกับขนมประเภทหนึ่ง ท่านมาเรียมองเราอยู่นะ
ท่านมาเรียมองเราอยู่นะ () () เป็นนิยายแบบไลท์โนเวลที่แต่งโดย คนโนะ โอยูกิ และภาพประกอบโดย ฮิบิกิ เรย์เนะ จัดพิมพ์โดย Cobalt Bonko ต่อมาได้ถูกนำมาดัดแปลงเป็นหนังสือการ์ตูน อนิเมะ ซีดีดรามา ซึ่งแฟน ๆ มักเรียกเรื่องนี้กันย่อ ๆ ว่า มาริมิเตะ (マリみて) โรงเรียนเวทมนตร์แม่มดน้อยฝึกหัด
ลิตเทิลวิตช์แอคาดีเมีย ดำเนินเรื่องไปที่สถาบันเวทมนตร์ลูนาโนวา (Luna Nova Magical Academy(ルーナノヴァ魔法学校,Rūna Nova Mahō Gakkō)) ซึ่งเป็นโรงเรียนสำหรับหญิงสาวที่ต้องการฝึกฝนเพื่อเป็นแม่มด โดยมีหญิงสาวชื่อคาการิ อาสึโกะ หรือ อักโกะ ได้รับแรงบันดาลใจจากแม่มดชื่อ ไซน์นี ชาริออท ในการเข้าเรียนสถานบันเวทมนตร์แห่งนี้ ทว่าเธอไม่มีพลังเวทมนตร์เลยจึงต้องดิ้นรนอย่างหนัก ทุกอย่างเปลี่ยนไปเมื่อเธอค้นพบกับ ไซน์นีร็อด พลังเวทมนตร์ที่เป็นของตกทอดมาจาก ชาริออท วัชรบูล ลี้สุวรรณ
วัชรบูล ลี้สุวรรณ (โน้ต) เกิดวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2524 เป็นนักแสดง และเคยเป็นวีเจทางเอ็มทีวีไทยแลนด์ นวนิยายเชิงสารคดี
การเขียนของวูล์ฟที่เรียกว่า “การเขียนข่าวแนวใหม่” (New Journalism) เป็นการเขียนประเภทที่เชื่อมการเขียนนวนิยายกับการเขียนบรรยายแบบนักข่าว ซึ่งเช่นในงานเขียนของคาโพตีที่แทบจะไม่ให้ความสำคัญกับกระบวนการของการบรรยายเรื่อง (แต่วูล์ฟไม่เหมือนกับคาโพตีตรงที่บางครั้งจะใช้บุคคลที่หนึ่งในการบรรยายเรื่อง) แต่ฮันเทอร์ เอส. ทอมสันใช้วิธีการเขียนแบบที่เรียกว่า “การเขียนข่าวแนวกอนโซ” (Gonzo Journalism) ซึ่งละทิ้งวิธีการบรรยายเรื่องแบบที่คาโพตีใช้ ไปใช้การบรรยายผสมระหว่างประสบการณ์ส่วนตัวของตนเอง กับการสังเกตเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นซึ่งเป็นการเขียนที่หันไปหาการเขียนแบบเดิมมากกว่า ยุคแอตติจูด
ในช่วงมันเดย์ไนท์ วอร์ สงครามเรตติ้งระหว่างมันเดย์ไนท์ รอว์ของ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ กับมันเดย์ ไนโตรของ ดับเบิลยูซีดับเบิลยู WWF จะเปลี่ยนแปลงตัวจากผลิตภัณฑ์ที่เหมาะสำหรับครอบครัวเป็นผลิตภัณฑ์มุ่งเน้นมากขึ้นสำหรับผู้ใหญ่ ยุคนี้ที่ทันสมัยโดยวินซ์ แมคเมเฮิน และหัวนักเขียน วินซ์ รูซโซ ซึ่งการเปลี่ยนแปลงวิธีการโทรทัศน์มวยปล้ำอาชีพรุนแรงถูกเขียน สไตล์จองทางของรุซโซก็มักจะเรียกว่า ทีวีการแข่งขัน ตรงระยะสั้นสะเปะสะปะเวทีและโทรทัศน์ตกตะลึง ภาพยนตร์ลามก
ภาพยนตร์ลามก คือ ภาพยนตร์ที่มีเจตนาปลุกเร้าอารมณ์ทางเพศให้แก่ผู้ชม ซึ่งมักจะแสดงภาพโป๊เปลือยหรือการร่วมเพศ โดยสามารถแบ่งอย่างกว้างๆได้สองอย่างคือ ซอฟต์คอร์ กล่าวถึงภาพยนตร์ที่ไม่มีการร่วมเพศ และฮาร์ดคอร์ กล่าวถึงภาพยนตร์ที่มีการร่วมเพศ ชื่อของภาพยนตร์ลามกมีหลากหลายเช่นในภาษาปากเรียก หนังโป๊ หรือเรียก ภาพยนตร์เอวี (AV - adult video) หรือภาพยนตร์ผู้ใหญ่ ไลต์โนเวล
ข่าวสารไลต์โนเวล (in Thai) (in Japanese) ไนอาลาโธเทป
ในไลท์โนเวล ไฮโยเระ! เนียร์โกะซัง (這いよれ! ニャル子さん) ซึ่งเป็นเรื่องล้อเลียนแนวตลก "เนียร์โกะ" ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่องนั้นเป็นเด็กสาวผู้ร่าเริงจากเผ่าไนอาลาโธเทป ตามเนื้อเรื่องนั้นพี่ชายของเธอเป็นผู้เล่าเรื่องของมนุษย์ต่างดาวต่างๆให้เลิฟคราฟท์ฟัง ซึ่งเลิฟคราฟท์ได้ใช้เป็นแรงบันดาลใจของเรื่องต่างๆ รายชื่อตัวละครในเดธโน้ต
(ชื่อสมมุติในเรื่องคือ คิระ และสวมบทเป็น L รุ่นที่ 2) ตัวเอกของเรื่อง เป็นนักเรียนม.ปลาย ผู้เบื่อหน่ายและเสื่อมศรัทธาต่อความยุติธรรมในโลก เมื่อเขาพบกับเก็บเดธโน้ตโดยบังเอิญ จึงเขียนชื่อคนเลวเล่นๆ จนรู้ว่าตายจริง จึงตั้งใจที่จะกำจัดคนชั่ว เพื่อสร้างโลกที่น่าอยู่ตามความคิดของตน ภายหลังเมื่อมีคนมาขัดขวาง คือ L นักสืบเอกชนระดับโลก ตนก็หาทางกำจัดศัตรู ทางความคิดของตนด้วยกับหลบหนีจากการเป็นผู้ต้องสงสัยสารพัด จึงลุ่มหลงในอำนาจของเดธโน้ตจนไม่ได้คำนึงว่าบุคคลรู้สึกจะมีส่วนเกี่ยวข้องต้องมาตายด้วย 
(แอล หรือชื่ออื่นคือ ริวซากิ และ ริวงะ) เป็นนักสืบที่มีอายุมากกว่าไลท์ 7 ปี และยังมีความสามารถในการคิดวิเคราะห์ไม่แพ้ไลท์ทำให้ L เป็นศัตรูสำคัญของไลท์ L มีความสามารถในการสืบสวนมาก จนได้ชื่อว่าเป็นนักสืบอันดับหนึ่งของโลก ซึ่งสามารถสั่งการเอฟบีไอ และตำรวจทั่วโลก ได้ และมีความคิดว่า สิ่งที่คิระทำเป็นสิ่งที่ผิด จึงหาทางจับตัวคิระ จนกระทั่งสงสัยว่าไลท์คือ "คิระ" แต่ถูกไลท์ชิงกำจัดได้ก่อนโดยหลอกใช้ "เรม" (ในเล่ม 13 How to Read ที่ออกจำหน่าย วันศุกร์ที่ 13 ตุลาคม 2549 ชื่อจริงของแอลได้ถูกเปิดเผยขึ้นว่า L Lawliet หรือ แอล ลอว์ไลท์ โดยชื่อของแอลนั้นถูกตั้งให้ตรงกันข้ามกับชื่อของไลท์) ไลฟ์ทีวี
วันที่ 1 สิงหาคม 2552 ได้ยุติการออกอากาศช่อง "อีดีเอ็น" ชั่วคราวเพื่อปรับปรุงพัฒนารูปแบบรายการ และได้ร่วมมือกับ บริษัท กันตนา จำกัด เปิดช่องรายการ "มิราเคิล (English: Miracle)" ช่องรายการสารคดีเรื่องราวที่ลึกลับและเรื่องแปลกเหลือเชื่อ เป็นช่องรายการใหม่แทนที่ เซชุนบูตะยาโร
รูปแบบอนิเมะของไลท์โนเวลเรื่องนี้ซึ่งสร้างโดย CloverWorks ได้ฉายเมื่อวันที่ 4 ตุลาคม 2018 และมีรูปแบบภาพยนตร์อนิเมะในชื่อ "Seishun Buta Yarō wa Yumemiru Shōjo no Yume o Minai" ซึ่งวางกำหนดฉายในปี 2019 จินตนิมิต
งานบางชิ้นมีความคาบเกี่ยวกันอย่างใกล้ชิด ไม่ชัดเจนว่าเป็นงานจินตนิมิต หรืองานประเภทอื่น ซึ่งขึ้นกับจุดมุ่งหมายของผู้ประพันธ์ถึงความเป็นไปได้ในเรื่องเหนือจริง เช่น เรื่อง "A Midsummer Night's Dream" หรือ "Sir Gawain and the Green Knight" ทำให้จุดเริ่มต้นแท้จริงของวรรณกรรมจินตนิมิตไม่อาจระบุชี้ชัดลงไปได้ เดธโน้ต
การร่วมมือระหว่างแอลกับไลท์ ในการตามจับตัวคิระดำเนินไปจนถึงขั้นสุดท้าย จนสามารถจับตัวคิระหนึ่งในผู้บริหารบริษัทโยทสึบะ และยึดโน้ตมาได้สำเร็จ จึงทำให้แอลเห็นยมทูตและรู้วิธีการฆ่าในที่สุด เมื่อไลท์ได้แตะโน้ตอีกครั้ง ทำให้ความทรงจำคืนมาทั้งหมด และแอบเขียนโน้ตที่ซ่อนไว้ในนาฬิกาฆ่าคิระ (ฮิงุจิ เคียวสึเกะ) หนึ่งในผู้บริหารบริษัทโยทสึบะเพื่อปิดปาก โดยแม้ว่าหลักฐานจะสรุปว่าคิระได้ตายไปแล้ว แต่แอลก็ไม่ลดละความพยายามในการพิสูจน์ว่า ไลท์ คือคิระ และมิสะ คือคิระหมายเลขสอง ทำให้เรมซึ่งกลัวว่ามิสะจะต้องถูกจับในฐานะคิระหมายเลขสองต้องทำอะไรบางอย่างในที่สุด ซึ่งก็คือการที่เรมได้เขียนชื่อของวาตาริและแอลลงไปในเดธโน้ต เมื่อเป็นการต่อชีวิตให้กับมนุษย์ เรมจึงต้องตาย โดยทุกคนหารู้ไม่ว่า ทุกอย่างเป็นแผนการทั้งหมดของไลท์ที่วางไว้ตั้งแต่แรกแล้ว ต่อมา แอลและวาตาริก็ได้จากไปด้วยอาการหัวใจวาย[5] ภาพยนตร์ลามก
หนังโป๊ในภาษาอังกฤษคือ "pornographic film" ซึ่งคำว่า "pornography" ในภาษาอังกฤษ มาจากภาษากรีกคำว่า "pórnē" (โสเภณี) บวกกับคำว่า "graphos" (เขียน) รวมแล้วหมายถึง "การเขียนเกี่ยวกับเรื่องราวของโสเภณี" จะเห็นได้ว่าแรกเริ่มนั้น ศัพท์คำนี้ก็ได้ถูกนิยามขึ้นมาให้หมายถึงผลงานศิลปะหรือวรรณกรรมใดๆ ก็ตาม ที่ได้วาดหรือบรรยายถึงชีวิตของบรรดาโสเภณีมานับตั้งแต่ต้น