เมืองหลวงของประเทศศรีลังกาคือเมืองอะไร?
ประเทศศรีลังกา
ชาวสิงหลและชาวทมิฬเข้ามาตั้งรกรากอยู่ในศรีลังกาประมาณ 500 ปี และ 300 ปีก่อนคริสตกาลตามลำดับ โดยต่างก็อพยพมาจากอินเดีย อาณาจักรสิงหลได้ก่อตั้งขึ้นในบริเวณที่ราบทางภาคเหนือของศรีลังกา โดยมีเมืองอนุราธปุระเป็นเมืองหลวงแห่งแรกยาวนานถึงประมาณ 1,200 ปี ต่อมาในศตวรรษที่ 13 จึงได้เสื่อมลง พร้อมกับการเกิดขึ้นของอาณาจักรทมิฬ โดยมีเมืองโปลอนนารุวะเป็นเมืองหลวงยาวนานประมาณ 200 ปี ชาวทมิฬจึงได้อพยพไปตั้งอาณาจักรแจฟฟ์นาทางคาบสมุทรแจฟฟ์นา ตอนเหนือของประเทศ ส่วนชาวสิงหลได้ถอยร่นลงไปตั้งรกรากอยู่ทางใต้ ก่อตั้งเป็นอาณาจักรกัณฏิ ซึ่งมีกัณฏิเป็นเมืองหลวง นอกจากนี้ก็มีอาณาจักรโกฏเฏและอาณาจักรรุหุนะ โดยอาณาจักรแคนดีเป็นอาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดประมาณศตวรรษที่ 15
ศาสนาพุทธในประเทศศรีลังกา
ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2340 และอีก 19 ปีต่อมา อังกฤษได้ครองอำนาจแทนฮอลันดา ขยายอำนาจไปทั่วประเทศลังกา โดยรบชนะกษัตริย์แคนดี ได้ตกลงทำสนธิสัญญารับประกันสิทธิของฝ่ายลังกาและการคุ้มครองพระศาสนา ครั้นต่อมาได้เกิดกบฏขึ้น เมื่อปราบกบฏได้สำเร็จ อังกฤษได้ดัดแปลงสนธิสัญญาเสียใหม่ ระบบกษัตริย์ลังกาจึงได้สูญสิ้นตั้งแต่บัดนั้น ตั้งแต่อังกฤษเข้ามาปกครองลังกาตอนต้น พระพุทธศาสนาได้รับความเป็นอิสระมากขึ้น ด้วยสนธิสัญญาดังกล่าว ครั้นต่อมาภายหลังจากการปกครองของอังกฤษประมาณ 50 ปี พระพุทธศาสนาก็ถูกกีดกันและต่อต้านจากศาสนาคริสต์ รัฐถูกบีบจากศาสนาคริสต์ให้ยกเลิกสัญญาที่คุ้มครองพุทธศาสนา บาทหลวงของคริสต์ได้เผยแผ่คริสต์ศาสนาของตน และโจมตีพุทธศาสนาอย่างรุนแรง โดยได้รับการสนับสนุนจากต่างชาติ นับตั้งแต่อังกฤษเข้าปกครองลังกามาเป็นเวลากว่า 300 ปี จนได้รับอิสรภาพเมื่อ พ.ศ. 2491 จากการที่พุทธศาสนาถูกรุกรานเป็นเวลาช้านานจากศาสนาคริสต์ ทำให้ชาวลังกามีความมุ่งมานะที่จะฟื้นฟูพุทธศาสนาในลังกาอย่างจริงจัง จนปัจจุบันประเทศศรีลังกา ได้เป็นประเทศที่มีพระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติแหล่งข้อมูลอื่น จังหวัดสงขลา
ในระยะแรกของการตั้งเมืองสงขลา เจ้าเมืองได้ยอมรับในการตกเป็นเมืองที่อยู่ภายใต้การปกครองของกรุงศรีอยุธยา โดยสุรต่านผู้ครองเมือง ได้จัดส่งเครื่องราชบรรณาการซึ่งประกอบด้วยดอกไม้เงิน และ ดอกไม้ทอง แก่กรุงศรีอยุธยา โดยเจ้าเมืองสงขลาได้กำหนดทิศทางของการพัฒนาเมืองสงขลาฝั่งหัวเขาแดงเป็นลักษณะเมืองท่า ทำกิจการในแลกเปลี่ยนสินค้าในระดับนานาชาติ โดยเมืองท่านี้ได้ทำการค้าขายกับ ฮอลันดา โปรตุเกตุ อังกฤษ จีน อินเดีย และ ฝรั่งเศส ซึ่งประเทศคู่ค้าประเทศแรก ๆ ที่สามารถมีสัมพันธภาพที่ดีต่อ กรุงศรีอยุธยา ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศไทย และสามารถขยายความสัมพันธ์ทางการค้า มายังสงขลาคือ ฮอลันดา โดยเฉพาะระหว่างปี พ.ศ. 2171 - 2201 เป็นสมัยที่ฮอลันดา มีความมั่งคั่งจาก การผูกขาดเครื่องเทศแต่เพียงผู้เดียว โดยฮอลันดาสามารถกำจัดคู่แข่งทางการค้าอื่น ๆ เช่น โปรตุเกตุ อังกฤษ และ พ่อค้ามุสลิม ให้ห่างจากเส้นทางการค้า มีผลทำให้ให้ฮอลันดามีความมั่งคั่ง และ มีอำนาจขึ้นในยุโรป และ ตะวันออกไกล ครั้นถึงปี พ.ศ. 2184 ชาวดัตช์สามารถยึดเมืองมะละกาซึ่งเป็นศูนย์กลางการค้าทางทะเลที่สำคัญได้จากโปรตุเกส จึงใช้มะละกาเป็นศูนย์กลางการค้าขายกับจีน และญี่ปุ่นโดยตรง โดยมีบันทึกหลาย ๆ ฉบับ ได้กล่าวถึงการค้าขายบริเวณเมืองท่าสงขลาฝั่งหัวเขาแดง ดังนี้ ประวัติศาสตร์ศรีลังกา
ระยะเวลาในการปกครองศรีลังกาของโชลาเริ่มขึ้นเมื่อค.ศ. 993 เมื่อราชาโซลาทรงทัพใหญ่ที่เอาชนะกองทัพอนุธาธปุระ และได้สถาปนาให้เป็นอาณาจักรที่ยิ่งใหญ่ รัฐมะละกา
ในอดีต มะละกาเป็นเมืองศูนย์กลางทางการค้าระหว่างตะวันออกและตะวันตกบนช่องแคบมะละกามากว่า 500 ปี มีลักษณะของสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างศิลปกรรมโปรตุเกส ดัตช์ และมลายู ได้รับการยกย่องให้เป็นนครประวัติศาสตร์บนช่องแคบมะละกาจากองค์การยูเนสโก[15] มะละกายังประกาศให้เป็น 'มะละกา Maju' บน 2010/10/20 ที่ 20:10 ชั่วโมงที่สนามกีฬาใน Hang Jebat เพิ่มขึ้นโดยนายกรัฐมนตรีได้โดยตรงจาก Putra World Trade Center (PWTC) กรุงกัวลาลัมเปอร์ มะละกายังประกาศให้เป็นสีเขียวนครรัฐเทคโนโลยี[16][17] รัฐมีประชากรค่อนข้างดีมีการศึกษาที่มีอัตราการรู้หนังสือเด็กและเยาวชน 99.5% ตามการรายงานของเป้าหมายการพัฒนาแห่งสหัสวรรษรายงาน 2015[18] ในปี 2016 มะละกาเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดที่จะอาศัยอยู่ในประเทศมาเลเซีย[19] ดัชนีอาชญากรรมรัฐที่บันทึกไว้ลดลงจากร้อยละ 15.5 ในปี 2017 ด้วย 3,096 กรณี บันทึกเมื่อเทียบกับ 3663 ในปี 2016[20] เศรษฐศาสตร์รายงาน 2017 รัฐเผยแพร่บน 26 กรกฎาคม 2018 รายงานว่ามะละกาเป็นรัฐที่มีอัตราการว่างงานต่ำสุดในปี 2017 เหลือเพียง 1.0 เปอร์เซ็นต์.[21] ในปีที่ผ่านมามะละกาได้รับรางวัลเกียรติยศนานาชาติมากมาย เมืองที่ได้รับการระบุไว้ในสิ่งพิมพ์หลายรวมทั้ง Forbes และดาวเคราะห์โดดเดี่ยวทำให้มันเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวชั้นนำในเอเชียและโลก.[22][23] มะละกาแสดงโดย Tripadvisor เป็นหนึ่งใน10สถานที่ท่องเที่ยวในมาเลเซีย[24] Waze App ตระหนักถึงเมืองมะละกาด้วยรางวัล "Best Driving City".[25] ทั่วโลกเมืองที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์นี้ตั้งอยู่ข้างหน้าเมืองสำคัญอื่น ๆ เช่นซิดนีย์ลิสบอนและบาร์เซโลน่า.[26] เมืองนี้ยังมีชื่อว่า15ของเมืองที่ดีที่สุดศิลปะถนนโดย HuffPost.[27] นอกจากนี้สิ่งพิมพ์ของ Times ทำให้เมืองมะละกาเป็นหนึ่งในสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการอยู่อาศัยและการเกษียณอายุ.[28] จังหวัดลูซากา
จังหวัดลูซากา () เป็นหนึ่งในเก้าจังหวัดของประเทศแซมเบีย เมืองหลวงของจังหวัดคือ ลูซากา ซึ่งเป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศ ดาการ์
ดาการ์ () เป็นเมืองหลวงของประเทศเซเนกัล ตั้งอยู่บริเวณแหลมกัปแวร์ ทางชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกของประเทศ ถือเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเซเนกัล ตำแหน่งของเมืองอยู่ทางปลายทิศตะวันตกของทวีปแอฟริกา (ถือเป็นเมืองตะวันตกของแอฟริกา) ซึ่งเป็นจุดค้าขายของแถบมหาสมุทรแอตแลนติกและยุโรป และเป็นเมืองท่าสำคัญของละแวกนี้ พระไชยบูลย์ ธมฺมชโย
จัดให้มีโครงการวิสาขบูชานานาชาติ ที่ประเทศแอฟริกาใต้ ในปี 2551 งานวิสาขบูชาที่วัดพระธรรมกายโจฮันเนสเบิร์ก โดยมีผู้มีบุญทั้งชาวไทยและชาวท้องถิ่นพร้อมใจกันไปร่วมพิธีเป็นจำนวนมาก งานนี้ได้รับเกียรติจาก ฯพณฯ วิเชสิงเห เอกอัครราชทูตศรีลังกา ประจำกรุงพริทอเรีย (Pretoria) เมืองหลวงของประเทศแอฟริกาใต้ นำพลเมืองชาวศรีลังกาในความดูแลของท่าน มาทำ การเฉลิมฉลอง พุทธชยันตีด้วยการปฏิบัติบูชา ทำให้ บรรยากาศอบอุ่นอบอวลไปด้วยชาวพุทธหลากหลาย เชื้อชาติ[25] ประเทศศรีลังกาใน ค.ศ. 1996
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ประเทศศรีลังกา อบเชยลังกา
อบเชยลังกา ลักษณะทั่วไปเป็นไม้ยืนต้น ตัวต้นจะสูงประมาณ 4 - 10 เมตร ส่วนเปลือกและใบมีกลิ่นหอมเฉพาะตัว ใบมีลักษณะเป็นใบเดี่ยวเรียงตรงข้ามกัน เส้นใบหยัก 3 เส้น เวลาออกดอกจะออกที่บริเวณซอกใบ หรือปลายกิ่ง โดยออกดอกย่อยสีเหลืองอ่อนรวมกันเป็นช่อ เป็นพืชพื้นเมืองในศรีลังกา เปลือกลำต้นใช้ทำเครื่องเทศ เรียก อบเชย เหตุอาคารถล่มในซาวาร์ พ.ศ. 2556
เมื่อวันที่ 24 เมษายน 2556 เกิดเหตุอาคารพาณิชย์แปดชั้นถล่มในตำบลซาวาร์ ใกล้กับกรุงธากา เมืองหลวงของประเทศบังกลาเทศ มีผู้เสียชีวิต 1,134 คน และมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีกราว 2,500 คน อาคารดังกล่าว ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงงานทอผ้า ธนาคารและร้านค้าอีกหลายร้าน พังถล่มระหว่างชั่วโมงเร่งด่วนในช่วงเช้า มีคำเตือนให้หลีกเลี่ยงการใช้อาคารดังกล่าวเมื่อวานหลังเกิดรอยร้าว แต่ถูกละเลย เหตุดังกล่าวเกิดขึ้นเพียงห้าเดือนหลังเกิดเหตุอัคคีภัยใหญ่ในโรงงานสิ่งทออีกแห่งหนึ่งในกรุงธากา และคาดว่าเป็นอุบัติเหตุทางอุตสาหกรรมครั้งเลวร้ายที่สุดเท่าที่เคยมีมาของประเทศ ฟุตบอลเพื่อมิตรภาพ
37. สาธารณรัฐสังคมนิยมประชาธิปไตยศรีลังกา จังหวัดสุรินทร์
ในสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็นราชธานี ได้แพร่ขยายอิทธิพลทางการเมืองทำให้กัมพูชาตกอยู่ในฐานะประเทศราชและในระหว่างปีพ.ศ. 2103 อาณาจักรลาวมีศูนย์กลางการปกครองอยู่ที่นครเวียงจันทน์ พระเจ้าไชยเชษฐาธิราช (พ.ศ. 2091-พ.ศ. 2111) กษัตริย์ของลาวได้สร้างนครเวียงจันทน์เป็นเมืองหลวงของล้านช้าง กัณฏิ
กัณฏิ (), มหนุวระ () หรือ แคนดี () เป็นเมืองหนึ่งในประเทศศรีลังกา และเป็นเมืองที่ตั้งของวัดพระเขี้ยวแก้ว เมืองหลวงสุดท้ายของยุคกษัตริย์โบราณของศรีลังกา ตั้งอยู่ในท่ามกลางภูเขาในที่ราบสูงกัณฏิซึ่งครอบคลุมพื้นที่ปลูกพืชเขตร้อนโดยเฉพาะชา กัณฏิเป็นหนึ่งในเมืองที่มีจุดชมทิวทัศน์ที่ดีที่สุดในศรีลังกา เป็นทั้งเมืองการปกครองและศาสนา เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดกลางและอำเภอกัณฏิ เป็นเมืองมรดกโลกของยูเนสโกเมื่อ ค.ศ. 1988 กาซาบล็องกา
กาซาบล็องกา (, ) หรือ อัดดารัลบัยฎออ์ () เป็นเมืองทางทิศตะวันตกของประเทศโมร็อกโกและเป็นเมืองหลวงของแคว้นกร็องกาซาบล็องกา ตั้งอยู่ริมฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก ห่างจากกรุงราบัตเมืองหลวงของประเทศไปทางทิศใต้ประมาณ 80 กิโลเมตร กาซาบล็องกาเป็นเมืองท่าหลักและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของโมร็อกโก และยังเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคมาเกร็บ (แอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ) อีกด้วย จากการสำรวจสำมะโนครัวในปี ค.ศ. 2004 พบว่ามีประชากรประมาณ 2,946,440 คนอาศัยอยู่ในเมืองนี้ กาซาบล็องกาถือเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจและธุรกิจของประเทศ นอกจากนี้ยังเป็นที่ตั้งฐานทัพหลักของกองทัพเรือโมร็อกโกอีกด้วย นางลังกากินี
ผีเสือสมุทร หรือ ผีเสื้อเมืองลงกาหรือ นางลังกินี ( ) เป็นชื่อตัวละครในเรื่องรามายณะของอินเดียและรามเกียรติ์ของไทย ในเรื่องรามายณะของอินเดียเป็นดูแลมหาสมุทรก่อนถึงกรุงลงกาและเป็นสตรีหนึ่งในสามคนที่รักษากรุงลงกาได้แก่ นางผีเสื้อสมุทร(ลังกากินี) นางสิมหิกา และนางสุรสา ในรามเกียรติ์ของไทย เป็นยักษิณีซึ่งเป็นเสื้อเมืองกรุงลงกา รักษาด่านทางอากาศ และเป็นผู้รกษากรุงลงกา เมื่อหนุมานมาถวายแหวนให้แก่นางสีดาที่สวนขวัญในกรุงลงกา นางได้ได้รบกับหนุมาน และพ่ายแพ้ถูกหนุมานสังหารถึงแก่ความตาย  มะละกา (เมือง)
มะละกา (; ) เป็นเมืองเอกของรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย ในอดีตที่นี่เป็นเมืองท่าสำคัญที่เติบโตจนกลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ เนื่องจากเป็นเส้นทางเดินเรือค้าขายระหว่างชาติตะวันตกและตะวันออก ต่อมามะละกาได้ตกเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกทั้งโปรตุเกส, เนเธอร์แลนด์ และอังกฤษ อาคารในมะละกาจึงมีลักษณะของสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างศิลปกรรมท้องถิ่นกับเจ้าอาณานิคมนั้น ๆ ซึ่งในปัจจุบันได้กลายมาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจ  ประเทศศรีลังกา
ศรีลังกา (Sinhala: ශ්‍රී ලංකා; Tamil: இலங்கை) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐสังคมนิยมประชาธิปไตยศรีลังกา (Sinhala: ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජය; Tamil: இலங்கை ஜனநாயக சோசலிச குடியரசு) เป็นประเทศเกาะในมหาสมุทรอินเดียตอนเหนือ นอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของอนุทวีปอินเดีย ชื่อในอดีตได้แก่ ลังกา ลังกาทวีป สิงหลทวีป และ ซีลอน ซึ่งเป็นชื่อที่ใช้ในสมัยอาณานิคมจนถึง พ.ศ. 2517 มีพรมแดนทางทะเลติดต่อกับอินเดียทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และมัลดีฟส์ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราช
ราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราช หรือราชวงศ์ปัทมวงศ์ เป็นราชวงศ์หนึ่ง ของสยามประเทศที่เคยมีอำนาจปกครอง อาณาจักรศรีธรรมาราช ซึ่งปกครองเมืองใหญ่ต่างๆ ในคาบสมุทรมลายู จำนวน 12 เมือง เรียกว่า เมืองสิบสองนักษัตร เมื่อสมัยสุโขทัยเรืองอำนาจ เป็นอาณาจักรไทยทางภาคเหนือและภาคกลาง อาณาจักรศรีธรรมาราช ก็มีอำนาจรุ่งเรืองทางภาคใต้ อาณาจักรศรีธรรมาราชเป็นมิตรที่ดีต่ออาณาจักรสุโขทัย มีการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมโดยเฉพาะพระพุทธศาสนา มีการส่งพระสงฆ์ไปยังอาณาจักรสุโขทัย เพื่อเผยแพร่พระพุทธศาสนา 
ปรากฏหลักฐานเป็นที่แน่ชัดว่า อาณาจักรศรีธรรมาราชยอมเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งกับอาณาจักรกรุงศรีอยุธยา ในสมัยราชวงศ์สุพรรณภูมิ ที่มีราชธานีกรุงอโยธยาศรีรามเทพนคร เริ่มสถาปนาราชวงศ์ พ.ศ. 1913 - 1931, 1952 - 2112 ราชวงศ์สุโขทัย พ.ศ. 2112 -
อาณาจักรนครศรีธรรมาราช สมัยราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราชิที่มีพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช เป็นพระมหากษัตริย์ หลังทรงประกาศเอกราชจากอาณาจักรศรีวิชัยใน พ.ศ. 1773 ทรงสถาปนาเมืองหลวงแห่งใหม่แทนกรุงตามพรลิงก์ (เมืองพระเวียง) คือ นครศรีธรรมราชมหานคร ใน พ.ศ. 1830 ราชวงศ์ศรีธรรมโศกราช (ปัทมวงศ์) ปกครองอาณาจักรนครศรีธรรมราชอยู่ร้อยกว่าปีก็ได้ล่มสลายลงจากโรคห่าระบาดและสงครามกับพวกชวา สมัยท้าวอู่ทองแห่งอโยธยาที่ได้สถาปนาเป็นพระญาติกับพระเจ้าศรีธรรมโศกราช ได้ส่งพระราชโอรสและไพร่พลจากเมืองพริบพรีมาฟื้นเมืองเมืองนครศรีธรรมราชและเมืองบริวารใหม่ และได้สถาปนาราชวงศ์ศรีธรรมโศกราชมาอีกครั้งที่มีเชื้อสายจากท้าวอู่ทองแห่งอโยธยา ในต้นพุทธศตวรรษที่ 19 สมเด็จพระไชยราชาธิราช ราชวงศ์สุพรรณภูมิ โดยสมเด็จพระไชยราชาธิราชเจ้า ทรงมีพระราชบิดา สมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๑ ราชวงศ์พระร่วง พระราชมารดา ราชวงศ์สุพรรณภูมิ สมเด็จพระไชยราชาธิราชเจ้าพระองค์มีพระมเหสี 4 พระองค์ มีตำแหน่ง
ท้าวศรีจุฬาลักษณ์ ราชวงศ์พระร่วง
ท้าวศรีสุดาจันทร์ ราชวงศ์อู่ทอง
ท้าวศรีอินทรมหาเทวี ราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราช
ท้าวอินทรสุเรนทร ราชวงศ์สุพรรณภูมิ
หนึ่งในนั้นคือพระมเหสีมาจากราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราช ซึ่งเป็นธรรมเนียมปฏิบัติตั่งแต่สมัยโบราณ ที่จะให้อาณาจักรของตน มีความสัมพันธ์กันกับอีกราชอาณาจักรหนึ่ง เพื่อเป็นหนึ่งเดียวกันจะได้เกื้อหนุน ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ในสมัยราชวงศ์สุพรรณภูมิแสดงให้เห็นว่าอาณาจักรนครศรีธรรมราชได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยาแล้วแต่ยังสามารถปกครองตนเองอย่างเบ็ดเสร็จ และต้องถือน้ำพิพัฒน์สัตยาต่อพระมหากษัตริย์ของอาณาจักรอยุธยาด้วย ประเทศศรีลังกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
ประเทศศรีลังกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ค.ศ. 1988 (พ.ศ. 2531) ณ โซล เกาหลีใต้ระหว่างวันที่ 17 กันยายน – 2 ตุลาคม พ.ศ. 2531 ประเทศศรีลังกาใน ค.ศ. 2004
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ประเทศศรีลังกา จังหวัดเชียงใหม่
จังหวัดเชียงใหม่มีประวัติศาสตร์อันยาวนาน เคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรล้านนาแต่โบราณ มี "คำเมือง" เป็นภาษาท้องถิ่น มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวทั้งด้านประเพณีวัฒนธรรม และมีแหล่งท่องเที่ยวจำนวนมาก โดยเริ่มวางตัวเป็นนครสร้างสรรค์ และได้รับการประกาศเป็นเมืองสร้างสรรค์ของโลกทางด้านหัตถกรรมและศิลปะพื้นบ้าน[1] เมื่อปี พ.ศ. 2560 ปัจจุบันกำลังพิจารณาสมัครเมืองมรดกโลกจากองค์การยูเนสโก[2] เชียงใหม่ยังถือเป็นศูนย์กลางด้านดาราศาสตร์ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้[3] โดยเป็นที่ตั้งของหอดูดาวแห่งชาติและอุทยานดาราศาสตร์แห่งชาติ เบงกาซี
ระหว่างสมัยราชอาณาจักรในประวัติศาสตร์ลิเบีย เบงกาซีมีสถานะเป็นเมืองหลวงร่วมกับตริโปลี ซึ่งอาจเนื่องมาจากพระมหากษัตริย์เคยประทับอยู่ในเมืองอัลไบดะที่อยู่ใกล้เคียง และราชวงศ์ค่อนข้างมีความสัมพันธ์อันดีกับไซเรไนกามากกว่าตริโปลิเตเนีย เบงกาซียังคงเป็นที่ตั้งของสถาบันและองค์การซึ่งมักจะเกี่ยวข้องกับเมืองหลวงของประเทศ ซึ่งได้สร้างบรรยากาศการแข่งขันและความอ่อนไหวอย่างต่อเนื่องระหว่างเบงกาซีกับตริโปลี รัฐเซอลาโงร์
เซอลาโงร์ (, อักษรยาวี: ) เป็นหนึ่งในสิบสามรัฐที่ประกอบขึ้นเป็นสหพันธ์มาเลเซีย ตั้งอยู่ทางชายฝั่งทะเลตะวันตกของคาบสมุทรมลายู และล้อมรอบกัวลาลัมเปอร์ไว้ทั้งหมด อาณาเขตของรัฐเซอลาโงร์ ทิศเหนือติดรัฐเปรัก ทิศตะวันออกติดรัฐปะหัง ทิศตะวันตกติดช่องแคบมะละกา ทิศใต้ติดรัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน เมืองหลวงของเซอลาโงร์ชื่อ ชะฮ์อาลัม เมืองเจ้าผู้ครองชื่อ กลัง เป็นรัฐทีใหญ่อันดับ 9 ของมาเลเซีย อีกเมืองหนึ่งที่สำคัญของเซอลาโงร์คือเปอตาลิงจายา ซึ่งได้รับเป็นสถานะเป็นเมืองดีเด่นเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2006 ประเทศศรีลังกา
ปัจจุบันมีพรรคการเมืองใหญ่น้อยประมาณ 30 พรรค มีพรรคการเมืองสำคัญ ๆ ได้แก่ ช้างศรีลังกา
ช้างศรีลังกา มีลักษณะรูปร่างที่ใหญ่โตกว่าช้างเอเชียชนิดอื่น ๆ มีผิวหนังสีคล้ำหรือสีดำ ขนาดใบหูใหญ่และมีสีกระจายมากบริเวณใบหู ใบหน้า งวงและลำตัว ตัวผู้หรือช้างพลายส่วนใหญ่จะเป็น ช้างสีดอ คือ ไม่มีงา มีแต่ขนายซึ่งเป็นงาขนาดเล็กโตประมาณเท่าข้อมือ (เส้นรอบวงประมาณ 15-20 เซนติเมตร) ยาวไม่พ้นปากหรืออาจยาวพ้นปากเพียงเล็กน้อย มีน้อยตัวที่มีงา ส่วนตัวเมียหรือช้างพังมีลักษณะเหมือนกับช้างเอเชียชนิดอื่น ๆ คือไม่มีงา มีแต่ขนายเท่านั้น รีกา
รีกา ( ) เป็นเมืองหลวงของประเทศลัตเวีย ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลบอลติก บนปากแม่น้ำเดากาวา (Daugava) มีพิกัดภูมิศาสตร์อยู่ที่ละติจูด 56°58′เหนือ กับลองจิจูด 24°8′ตะวันออก กรุงรีกาเป็นเมืองใหญ่ที่สุดในกลุ่มรัฐบอลติก และเป็นศูนย์กลางวัฒนธรรม การศึกษา การเมืองการปกครอง ธุรกรรม พาณิชยกรรม และอุตสาหกรรมในแถบนี้ สยามนิกาย
ในพ.ศ. 2295 ในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแห่งกรุงศรีอยุธยา พระองค์ได้จัดส่งพระสงฆ์ไปให้บรรพชาอุปสมบทแก่กุลบุตรชาวศรีลังกา ตามคำขอร้องของพระเจ้าเกียรติศิริราชสิงหะแห่งศรีลังกา ซึ่งส่งราชทูตเข้ามาขอพระสงฆ์ไทยไปศรีลังกา คณะธรรมทูตไทยมีจำนวน 25 รูปประกอบด้วยพระสงฆ์ 18 รูป สามเณร 7 รูป โดยมีพระอุบาลีเถระและพระอริยมุนีเถระเป็นหัวหน้า ออกเดินทางโดยเรือกำปั่นฮอลันดาจากกรุงศรีอยุธยา เมื่อวันขึ้น ๑๐ ค่ำ เดือนอ้าย พ.ศ. 2295 ถึงเมืองตรินโคมาลี อันเป็นเมืองท่าอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะลังกา เมื่อวันแรม ๑๔ ค่ำ เดือน ๖ โดยใช้เวลาเดินทางถึง 5 เดือน 4 วัน  ช้างศรีลังกา
ช้างศรีลังกา มีความผูกพันกับมนุษย์เป็นอย่างมาก โดยชาวศรีลังกาเชื่อว่า ด้วยความที่เป็นสัตว์ใหญ่และมีผิวสีคล้ำ จึงเป็นสัญลักษณ์ของเมฆฝน ช้างศรีลังกาจึงใช้ในงานแห่เพื่อขอฝน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในงานเทศกาลเอสสะลา เพราเฮรา (ඇසළ පෙරහර) หรืองานฉลองพระเขี้ยวแก้วของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเป็นเทศกาลแห่ไปตามท้องถนนที่ยิ่งใหญ่ของศรีลังกา ช้างศรีลังกาถือเป็นหลักของเทศกาลนี้ ช้างที่ถูกเลือกให้เป็นพาหนะและร่วมไปในขบวนเทศกาลนี้ จะเป็นช้างที่ถูกเลือกคัดสรรเป็นอย่างยิ่ง หากเป็นช้างพลายต้องเป็นช้างที่ไม่อยู่ในอาการตกมัน มี วัดพระเขี้ยวแก้ว
วัดศรีทัลฒามัลลิกาววิหาร () หรือวัดพระเขี้ยวแก้วเมืองกัณฏิ เป็นวัดในพระพุทธศาสนานิกายเถรวาท (สยามวงศ์) ตั้งอยู่ริมทะเลสาบกัณฏิ เมืองกัณฏิ ประเทศศรีลังกา เป็นวัดที่ประดิษฐานพระเขี้ยวแก้วเบื้องต่ำขวาของพระพุทธเจ้า และมีส่วนให้เมืองกัณฏิได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกของยูเนสโก กองทัพศรีลังกา
กองทัพศรีลังกาเป็นกองทัพของสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาธิปไตยศรีลังกาโดยมีเหล่าทัพคือ กองทัพบก, กองทัพอากาศ, กองทัพเรือ และ กองกำลังกึ่งทหาร กองทัพศรีลังกาควบคุมโดยกระทรวงกลาโหม กองทัพศรีลังกามีกำลังพลพร้อมรบประมาณ 400,000 คนและกองทัพศรีลังกาไม่มีการกำหนดอายุเกณฑ์ทหาร ประวัติศาสตร์ศรีลังกา
ในยุคแรกอาณาจักรนั้นเศรษฐกิจขึ้นอยู่กับเกษตรกรรมเป็นหลัก ถิ่นฐานช่วงแรกอยู่ทางแม่น้ำทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือและภาคเหนือต่อมาลูกชายของพระเจ้าอโศกมหาราชได้นำต้นโพธิ์ผ่านเมืองJambukola ทำให้สมัยนี้ใความเตริญทางด้านพระพุทธศาสนาต่อมาทมิฬเข้าโจมตีทางภาคใต้ของศรีลังกา ทมิฬเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ในการรุกครั้งนี้ เมื่อโรมัน เข้ามาค้าขายทมิฬกับศรีลังกาแต่เศรษฐกิจปกครองไม่นานเพราะจักรวรรดิโรมันตะวันตกล่มสลายลง จนมีสมัยหนึ่งที่เถรวาทเสื่อมลงและกลับมาเจริญเติบโตอีกครั้ง นกกางเขน
นกกางเขนเป็นนกประจำชาติของประเทศบังกลาเทศซึ่งมีนกอยู่ทั่วไปอย่างสามัญโดยเรียกว่า "Doyel" หรือ "Doel" ()
มีการใช้เป็นสัญลักษณ์ต่าง ๆ เป็นจำนวนมากในประเทศ รวมทั้งบนธนบัตร มีจุดสำคัญในมหานครธากาที่เรียกว่า Doyel Chatwar แปลว่า จตุรัสนกกางเขน รัตนปุระ
รัตนปุระ () หรือ อิรัตตินปุริ () เป็นเมืองที่มีชื่อเสียงทางด้านอัญมณีของประเทศศรีลังกา ศรีบาทา
ศรีบาทาตั้งอยู่ทางตอนใต้ของที่ราบสูงทางตอนกลางของศรีลังกา อยู่ในเขตจังหวัดซาบารากามูวา ห่างจากเมืองรัตนปุระไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 40 กิโลเมตร บริเวณใกล้เคียงเป็นภูเขาป่าดงดิบหลายลูก เป็นที่ตั้งของเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่า มีช้าง เสือดาว และสัตว์ป่าอื่นๆ อาศัยอยู่ โดยเขาศรีบาทามียอดเขา 7353 ฟุต สูงที่สุดบนเกาะศรีลังกา ต้นไม้เงินต้นไม้ทอง
"ราว พ.ศ. ๒๐๔๕ ในแผ่นดินพระเจ้าบรมราชามหาพุทธางกูร สยามเป็นไมตรีกับโปรตุเกส โปรตุเกสขอกองกำลังกองทัพเรือไทยไปช่วยตีเมืองมะละกา เพราะชาวมะละกาไปทำร้ายพ่อค้าชาวโปรตุเกสที่เข้าไปค้าขาย กองทัพเรืออยุธยาตีเมืองมะละกาได้ พระเจ้าแผ่นดินสยามในขณะนั้น ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าราชบุตรแขกเมืองมะละกาเป็นเจ้าเมืองสืบแทนพระบิดา ให้มีพระนามว่าจ้าวมะหะหมัดรัตนะรายามหาราช และให้เป็นเมืองประเทศราชถวายดอกไม้เงินทองสิ่งของเครื่องราชบรรณาการแก่กรุงศรีอยุธยาตามประเพณีที่มีมาแต่โบราณ" จาการ์ตา
จาการ์ตา (Indonesian: Jakarta) เป็นเมืองหลวงของประเทศอินโดนีเซีย และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่บนเกาะชวาฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ มีประชากร 8.3 ล้านคน (พ.ศ. 2543) ในอดีตมีชื่อว่า บาตาฟียา หรือ ปัตตาเวีย (Batavia) คนไทยในอดีตเรียก กะหลาป๋า ประวัติศาสตร์สิงคโปร์
สิงคโปร์เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ปลายสุดแหลมมาลายู เป็นสถานพักสินค้าของพ่อค้าทั่วโลก เดิมชื่อว่า เทมาเส็ก (ทูมาสิค) มีกษัตริย์ปกครอง ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้มีเจ้าผู้ครองนครปาเล็มบังเดินทางแสวงหาดินแดนใหม่เพื่อสร้างเมือง แต่เรือก็อับปางลง พระองค์ได้ว่ายน้ำขึ้นฝั่ง แล้วก็เห็นสัตว์ชนิดหนึ่งมีรูปร่างลำตัวสีแดงหัวดำหัวคล้ายสิงโตหน้าอกขาว พระองค์จึงถามคนติดตามว่า สัตว์ตัวนั้นคืออะไรคนติดตามก็ตอบว่ามันคือ สิงโต พระองค์จึงเปลี่ยนชื่อเทมาเส็กเสียใหม่ว่า สิงหปุระ ต่อมาสิงหปุระก็ได้ตกเป็นของสุลต่านแห่งมะละกา เหตุการณ์พายุหมุนนาร์กิส พ.ศ. 2551
พายุหมุนนาร์กิสได้ก่อให้เกิดภาวะฝนตกหนักในประเทศศรีลังกา ส่งผลให้เกิดภาวะน้ำท่วม และภาวะดินถล่ม ระหว่างตำบลกว่าสิบตำบลในศรีลังกา โดยตำบลรัตนปุระ และตำบลเคกัลเล ได้รับผลกระทบมากที่สุด กว่าสามพันครอบครัวในตำบลดังกล่าวบ้านแตกสาแหรกขาด บ้านเรือนหลายพันหลังจมน้ำ อีกยี่สิบเอ็ดหลังถูกทำลายไปโดยอำนาจแห่งพายุ ชาวศรีลังกาสี่พันห้าร้อยคนกลายเป็นผู้ไร้บ้าน และกว่าสามหมื่นห้าพันคนถูกทอดทิ้งอยู่บนเกาะ ซึ่งในจำนวนคนบนเกาะนี้ หนังสือพิมพ์อุบาลี (Upali Newspaper) แห่งบังกลาเทศรายงานว่า ได้รับบาดเจ็บสาหัสสามราย และถึงแก่ความตายอีกสองราย ตรินโคมาลี
ตรินโคมาลี (), ติรุโกณมไล () หรือ ตริกุณามฬยะ () เป็นศูนย์กลางการปกครองของเขตตรินโคมาลีและเป็นเมืองท่าพักตากอากาศที่สำคัญของจังหวัดตะวันออก ประเทศศรีลังกา ตั้งอยู่บนชายฝั่งทิศตะวันออกของเกาะ โดยเป็นที่ตั้งของท่าเรือตรินโคมาลี ห่างจากเมืองแจฟฟ์นาไปทางทิศใต้ 113 ไมล์ และห่างจากเมืองแบตทิคาโลอาไปทางทิศเหนือ 69 ไมล์ เมืองตรินโคมาลีเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางที่สำคัญของวัฒนธรรมภาษาทมิฬมามากกว่า 2,000 ปี เมืองมีประชากร 99,135 คน เมืองตั้งอยู่บนคาบสมุทรตรินโคมาลี เป็นที่ตั้งของวัดโกเนสวารามและมีซากของวัดโบราณชื่อ วัดพันเสา มีศูนย์วัฒนธรรมตรินโคมาลีที่เปิดในปี ค.ศ. 1897 ยังเป็นที่ตั้งของวิทยาลัยฮินดูตรินโคมาลี เป็นที่ตั้งของสถานีรถไฟตรินโคมาลี กัวลาลัมเปอร์
กัวลาลัมเปอร์ (Malay: Kuala Lumpur, อักษรยาวี: كوالا لومڤور, ออกเสียงตามภาษามลายูว่า กัวลาลุมปูร์) เป็นเมืองหลวงของประเทศมาเลเซียและเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศด้วย ภายในมาเลเซียเอง กัวลาลัมเปอร์มักจะเรียกย่อ ๆ ว่า KL ตรินโคมาลี
ท่าเรือมีชื่อเสียงเรื่องเป็นท่าเรือที่ใหญ่โตและการรักษาความปลอดภัย ซึ่งแตกต่างจากที่อื่นในมหาสมุทรอินเดีย สามารถเดินทางได้สะดวกทุกฤดูและหลากหลายยานพาหนะ จุดหมายปลายทางของนักท่องเที่ยว เช่น ชายหาดที่สวยงามอย่าง หาดอัปปูเวลี หาดซัลลี หาดนิลาเวลี มีวัดเก่าแก่ โต้คลื่น ดำน้ำ ตกปลา ดูวาฬ และมีบ่อน้ำพุร้อน ตรินโคมาลียังมีมหาวิทยาลัยอีสเทิร์น ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจทางด้านกวี ภาพยนตร์ ดนตรี วรรณกรรม มาหลายศตวรรษทั้งชาวศรีลังกาเองและชาวต่างชาติ เงรุลมุด
เงรุลมุด () เป็นชื่อของบริเวณที่ตั้งที่ทำการรัฐบาลปาเลา ตั้งอยู่ในรัฐเมเลเกอ็อกซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศปาเลาแห่งใหม่ ที่นี่ตั้งอยู่ห่างจากคอรอร์อดีตเมืองหลวง 20 กิโลเมตร พระศิวะ
พระศิวะ ที่ประเทศศรีลังกา อันเป็นประเทศที่ศาสนาพราหมณ์ได้เข้ามาเผยแพร่ก่อน ก่อนที่จะกลายมาเป็นศาสนาพุทธเป็นศาสนาหลักอย่างเช่นในปัจจุบัน พระศิวะในความเชื่อของที่นี่จะมีพาหนะเป็นนกยูง และกลายมาเป็นเทพเจ้าที่ทำหน้าที่ปกปักษ์รักษาพุทธศาสนา ศรีนคร
ศรีนคร (แคชเมียร์: سری نگر; อูร์ดู: شرینگر; โดกรี: श्रीनगर; ) เป็นเมืองหลวงของรัฐทางเหนือสุดของอินเดีย รัฐชัมมูและกัศมีร์ ตั้งอยู่ในหุบเขาแคชเมียร์ บนฝั่งแม่น้ำเฌลัม สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 1,600 เมตร เป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ที่สุดของอินเดียที่ไม่ได้นับถือศาสนาฮินดู โดยมีมุสลิม 97% เมืองมีประชากร 894,940 คน (ค.ศ. 2001) เมืองผลิตพรม ไหม เงิน เครื่องหนัง ภาชนะทองแดง มีการแกะสลักไม้ การท่องเที่ยว ธงชาติศรีลังกา
เมื่อพระเจ้าวิชยะ กษัตริย์พระองค์แรกแห่งเกาะลังกาเสด็จมายังดินแดนแห่งนี้จากฝั่งอินเดียในปี พ.ศ. 57 พระองค์ได้ทรงนำเอาธงรูปราชสีห์มาใช้เป็นเครื่องหมายประจำพระองค์ สัญลักษณ์รูปราชสีห์จึงเริ่มมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ศรีลังกานับแต่นั้นมา กษํตริย์ที่สืบทอดราชบัลลังก์ต่อมาจากพระเจ้าวิชยะต่างรับสืบทอดสัญลักณ์ราชสีห์ และสัญลักษณ์ดังกล่าวนี้ภายหลังได้กลายเป็นสัญลักษณ์แห่งอิสรภาพและความหวัง ตามตำนานในระยะต่อมากล่าวว่าเมื่อพระเจ้าทุฏฐคามณีทรงทำสงครามได้ชัยชนะจากพระเจ้าเอฬาระทมิฬซึ่งครอบครองส่วนหนึ่งของเกาะลังกาไว้นั้น พระองค์ทรงใช้ธงรูปราชสีห์ยืนถือดาบด้วยเท้าขวาหน้าและสัญลักษณ์รูปพระอาทิตย์และพระจันทร์ ผู้ลี้ภัย
สงครามกลางเมืองในประเทศศรีลังกา จาก พ.ศ. 2526 - 2552 ทำให้มีผู้อพยพจำนวนมาก ชาวศรีลังกาอพยพไปประเทศเพื่อนบ้านคืออินเดีย และประเทศตะวันตกได้แก่ แคนาดา ฝรั่งเศส เดนมาร์ก สหราชอาณาจักรและ เยอรมันมีผู้อพยพบางส่วนไปยังมาเลเซีย ไทย และอินโดนีเซีย ก่อนจะอพยพต่อไปยังออสเตรเลียหรือแคนาดา ไมมันสิงห์
ไมมันสิงห์ (; ) เป็นเมืองในประเทศบังกลาเทศ ริมฝั่งแม่น้ำพรหมบุตร ตั้งอยู่ตอนกลางค่อนไปทางเหนือของประเทศ เป็นศูนย์กลางการปกครองของเขตไมมันสิงห์ เป็นที่ตั้งของสถาบันการศึกษาหลายแห่ง เช่น มหาวิทยาลัยการเกษตรบังกลาเทศ วิทยาลัยแพทย์ไมมันสิงห์ เป็นต้น เมืองตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกรุงธากา เมืองหลวงของประเทศ ราว 120 กม. พระอุบาลีเถระ
พระอุบาลีเถระ เป็นพระธรรมทูตในสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแห่งกรุงศรีอยุธยา ทีเดินทางไปยังประเทศศรีลังกาตามคำร้องของฝ่ายศรีลังกาในการเป็นพระอุปัชฌาย์ อุปสมบทแก่สามเณรชาวสิงหล เพื่อสืบทอดพุทธศาสนาในศรีลังกาขณะนั้น อีกทั้งท่านยังเป็นผู้ริเริ่มให้มีการจัดเทศกาลแห่พระเขี้ยวแก้ว (เอสาละ เปราเหรา) ในเมืองกัณฏี ซึ่งเป็นประเพณีที่มีชื่อเสียงและถือเป็นสัญลักษณ์ของศรีลังกา ประเทศศรีลังกา
อากาศช่วงพื้นที่ราบลุ่ม ภูมิอากาศของโคลัมโบจะอยู่ประมาณที่ 27 องศาเซลเซียส ในพื้นที่ราบสูงอากาศจะเย็น อุณหภูมิสามารถลงถึง 16 องศาเซลเซียส จากภูเขาที่มีความสูง 2,000 เมตร เหนือระดับน้ำทะเล แดดออกตลอดทั้งวัน ช่วงลมมรสุมอากาศของศรีลังกา ลมมรสุมทางตะวันออกเฉียงใต้จะพาฝนมาด้วยตั้งแต่เดือน พ.ค. ถึง ก.ค. และพัดต่อไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ทางตอนใต้และทางภาคกลาง แต่ภาคเหนือและภาคตะวันออกจะได้รับอิทธิพลลมรสุมตะวันออกเฉียงเหนือ ในช่วงเดือน ธ.ค. ถึง ม.ค. ประเทศสิงคโปร์
สิงคโปร์เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ปลายสุดแหลมมาลายู เป็นสถานพักสินค้าของพ่อค้าทั่วโลก เดิมชื่อว่า เทมาเส็ก (ทูมาสิค) มีกษัตริย์ปกครอง ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้มีเจ้าผู้ครองนครปาเล็มบังเดินทางแสวงหาดินแดนใหม่เพื่อสร้างเมือง แต่เรือก็อับปางลง พระองค์ได้ว่ายน้ำขึ้นฝั่ง แล้วก็เห็นสัตว์ชนิดหนึ่งมีรูปร่างลำตัวสีแดงหัวดำหัวคล้ายสิงโตหน้าอกขาว พระองค์จึงถามคนติดตามว่า สัตว์ตัวนั้นคืออะไรคนติดตามก็ตอบว่ามันคือ สิงโต พระองค์จึงเปลี่ยนชื่อเทมาเส็กเสียใหม่ว่า สิงหปุระ ต่อมาสิงหปุระก็ได้ตกเป็นของสุลต่านแห่งมะละกา โมกาดิชู
โมกาดิชู (, หรือนิยมว่า "ฮะมัร"; ""; ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของประเทศโซมาเลีย เป็นเมืองท่าทางทะเล ในภูมิภาคมหาสมุทรอินเดีย เมืองนี้สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 10 โดยชาวอาหรับ เป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ ตกเป็นของสุลต่านแห่งแซนซิบาร์โน ใน ค.ศ. 1871 ต่อมาให้อิตาลีเช่าใน ค.ศ. 1892 แล้วขายให้อิตาลีใน ค.ศ. 1905 กลายเป็นเมืองหลวงของดินแดนโซมาลีแลนด์อิตาลี เป็นที่ตั้งฐานที่มั่นกองกำลังรักษาสันติภาพของสหประชาชาติเพื่อช่วยเหลือบรรเทาความอดอยากในปลาย ค.ศ. 1992 ถึงกลาง ค.ศ. 1994 เจ้าแก้วมงคล
เจ้าแก้วมงคล (ลาว: ເຈົ້າແກ້ວມຸງຄຸນ) หรือ เจ้าแก้วบรม (ครองราชย์ พ.ศ. ๒๒๕๖-๒๒๖๘) คนท้องถิ่นออกสำเนียงตามภาษาลาวว่า เจ้าแก้วบูฮม เจ้านายลาวผู้สร้างเมืองท่งหรือเมืองทุ่งศรีภูมิ (ลาว: ທົ່ງສີພູມ) และเจ้าผู้ครองเมืองทุ่งศรีภูมิพระองค์แรกจากราชวงศ์ล้านช้าง (หลังการย้ายราชธานีจากหลวงพระบางมาสู่นครหลวงเวียงจันทน์) ปัจจุบันคือ ตำบลทุ่งศรีเมือง อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด ในภาคอีสานของประเทศไทย[1] ซึ่งต่อมาทายาทได้ย้ายไปตั้งเป็นเมืองใหม่ชื่อ เมืองสุวรรณภูมิ ในเอกสารใบลานเรื่องพงสาวดารเมือง (บั้งจุ้มหรือตำนานเมือง) ออกนามเมืองว่า สีวัลลพูม[2] เจ้าแก้วมงคลทรงเป็นปฐมราชวงศ์เจ้าจารย์แก้วของภาคอีสานซึ่งเป็นราชวงศ์หนึ่งที่แยกมาจากราชวงศ์ล้านช้างในอดีต เนื่องจากทรงเป็นปฐมบรรพบุรุษของเจ้าผู้ปกครองหัวเมืองลาวในภาคอีสานมากกว่า ๒๐ หัวเมืองและภาคเหนืออีกหนึ่งหัวเมือง ประเทศลาว
ประเทศลาวแบ่งเป็น 17 แขวง และ 1 นครหลวง (ได้แก่ นครหลวงเวียงจันทน์) แขวงแต่ละแขวงจะแบ่งเป็นเมือง ซึ่งจะมีหนึ่งเมืองเป็นเมืองหลวงของแขวงเรียกว่า เมืองเอก[7] ประเทศศรีลังกาในเอเชียนเกมส์ 2010
ประเทศศรีลังกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 16 ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) จะจัดขึ้นที่ เมืองกว่างโจว มณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 12 พฤศจิกายน ถึง 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 วิลลาโซมาเลีย
วิลลาโซมาเลีย (, ) เป็นอาคารในกรุงโมกาดิชู เมืองหลวงของประเทศโซมาเลีย ปัจจุบันถูกใช้เป็นบ้านพัก ทำเนียบ และสถานที่ทำงานหลักของประธานาธิบดีโซมาเลีย ตรินโคมาลี
จากบันทึกทางประวัติศาสตร์ เมืองตรินโคมาลีมีอายุมากกว่า 2,500 ปี เริ่มต้นจากการตั้งรกรากโดยเกี่ยวข้องกับวัดโกเนสวาราม ในยุคก่อนสมัยใหม่ ถือเป็นเมืองหนึ่งที่เก่าแก่ที่สุดในเอเชีย เป็นเมืองท่าเรือทางทะเลที่สำคัญและมีการค้าระหว่างประเทศในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้  ในยุคโบราณเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรตะวันออกของประเทศวันนี ภายใต้การปกครองของราชวงศ์ปัลวะ ราชวงศ์โจฬะ ราชวงศ์พันด์ยัน ส่วนเขตเมืองตรินโคมาลีก็ได้สร้างเมืองป้อมปราการขึ้นมาหลังจากที่โปรตุเกสมีชัยเหนืออาณาจักรแจฟฟ์นา โปรตุเกสได้ยึดครองในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ชาวฮอลันดาและชาวฝรั่งเศสผลัดเปลี่ยนกันครอบครองหลายครั้งก่อนตกเป็นของอังกฤษใน ค.ศ. 1795 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เป็นฐานทัพเรือสำคัญของอังกฤษในตะวันออกไกล หลังจากอังกฤษสูญเสียสิงคโปร์ให้แก่ญี่ปุ่นเมื่อ ค.ศ. 1942 ต่อมาใน ค.ศ. 1957 อังกฤษยกฐานทัพให้แก่ศรีลังกา ประเทศศรีลังกา
จังหวัดกลาง (กัณฏิ) จังหวัดกลางเหนือ (อนุราธปุระ) จังหวัดตะวันตก (โคลัมโบ) จังหวัดตะวันตกเฉียงเหนือ (กุรุแณคละ) จังหวัดตะวันออก (ตรินโคมาลี) จังหวัดใต้ (กอลล์) จังหวัดสพรคมุวะ (รัตนปุระ) จังหวัดเหนือ (แจฟฟ์นา) จังหวัดอูวะ (พทุลละ) ธรรมราชวิทยาลัย
ธรรมราชวิทยาลัย () เป็นโรงเรียนชายล้วนในเมืองกัณฏี ประเทศศรีลังกา ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1887 โดย เฮนรี สตีล โอลคอต ธรรมราชวิทยาลัยเป็นโรงเรียนสอนศาสนาพุทธที่มีครูผู้สอนประมาณ 175 คน และนักเรียนประมาณ 4,500 คน ดำเนินการสอนตั้งแต่เกรด 1 ถึง 13 (เทียบเท่า ป.1 ถึง ม.6 และอนุปริญญา) ศิษย์เก่าของโรงเรียนนี้เรียกว่า "ราชัน" ผู้มีชื่อเสียงหลายคนก็เคยสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนนี้ อาทิ วิลเลียม โคปัลลวะ (ประธานาธิบดีคนแรกของศรีลังกา), A. E. Goonesinha, T.B Kehelgamuwa มหาวงศ์
มหาวงศ์ เป็นวรรณกรรมประวัติศาสตร์ บันทึกเหตุการณ์ในยุคต้นของลังกาทวีป หรือศรีลังกา รจนาขึ้นเมื่อราวศตวรรษที่ 5 โดยพระมหาเถระ มหานามะ โดยใช้ข้อมุลจากพงศาวดาร และตำราต่างๆ ในวัดมหาวิหาร ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยอันยิ่งใหญ่ของพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท เนื้อหากล่าวถึงตั้งแต่เมื่อครั้งเจ้าชายวิชัย เดินทางมาจากพังคละ มาถึงลังกาทวีป ปราบชนพื้นเมืองแล้วตั้งตนเป็นกษัตริย์ปกครอง จากนั้นพรรณนาวงศ์กษัตริย์ต่างๆ พร้อมกับเหตุการณ์สำคัญทางพุทธศาสนาในลังกาควบคู่กันไป อาณาจักรล้านนา
พญามังรายทรงส่งพระญาติวงศ์ของพระองค์ ไปปกครองหัวเมืองต่างๆ ที่เป็นเมืองขึ้น หรือเมืองที่สร้างขึ้นใหม่ เช่น เมืองเขลางค์ (ลำปาง) เมืองเขมรัฐเชียงตุง (ในพม่า) และ เชียงรุ้ง (สิบสองปันนาในจีน) ทรงส่งพระราชโอรสไปปกครอง เมืองที่ใหญ่และสำคัญๆ ได้แก่ เมืองนาย (หัวเมืองไทใหญ่) และเชียงราย ซึ่งเคยเป็นเมืองราชธานีของล้านนา ประวัติศาสตร์ศรีลังกา
วันที่4 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1948ทำสนธิสัญญาการทหารกับอังกฤษ ศรีลังกาโดยนายเสนานายาเก เป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของศรีลังกา โดยชาวทมิฬเริ่มกดดันนายเสนานายาเก ซึ่งรายได้ส่วนใหญ่ที่จ่ายให้ชาวทมิฬนั้นเป็นของชาวสิงหลเป็นส่วนใหญ่ โดยส่วนใหญ่ผู้ที่เรียกร้องทำชา กอลล์
กอลล์ (), คาลละ () หรือ กาลิ () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ปลายแหลมสุดของประเทศศรีลังกา ห่างจากนครโคลัมโบไปทางทิศใต้ประมาณ 119 กิโลเมตร กอลล์เป็นที่รู้จักในชื่อ Gimhathiththa ก่อนที่ชาวโปรตุเกสจะมาถึงในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่เป็นเมืองท่าของเกาะ กอลล์พัฒนาถึงจุดสูงในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ก่อนที่ชาวอังกฤษจะมาถึง ที่พวกเขาพัฒนาอ่าวท่าเรือที่โคลอมโบ แม่น้ำสายหลักคือแม่น้ำคิง (Gin) ที่เริ่มจาก Gongala Kanda และผ่านหมู่บ้านอย่างเช่น Neluwa, Nagoda, Baddegama, Thelikada, Wakwella จนบรรจบกับทะเลที่ Ginthota ใน Wakwella สะพานที่ข้ามแม่น้ำที่นี่ถือเป็นสะพานที่ยาวที่สุดในศรีลังกา คิกาลี
คิกาลี (Kigali) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศรวันดา มีประชากรเกือบ 1 ล้านคน (ค.ศ. 2009) ตั้งอยู่เกือบใจกลางของประเทศ เป็นเมืองศูนย์กลางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม และการเดินทาง เป็นเมืองหลวงของประเทศในปี ค.ศ. 1962 เป็นเมืองที่พักและทำงานของประธานาธิบดีแห่งรวันดา ธากา
ธากา (; เดิมเขียนว่า Dacca) เป็นเมืองหลวงของประเทศบังกลาเทศ มีประชากร 13,900,027 คน (พ.ศ. 2546) ตั้งอยู่บนแม่น้ำบุรีคงคา (Buriganga River) ซึ่งเป็นร่องน้ำที่แยกจากแม่น้ำธเลศวรี (Dhaleshwari River) ในใจกลางของพื้นที่ปลูกปอกระเจาที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นศูนย์กลางทางอุตสาหกรรม การค้า และการปกครองของบังกลาเทศ เป็นเมืองค้าปอกระเจา ข้าวสาร เมล็ดพืชให้น้ำมัน น้ำตาล และชา อุตสาหกรรมในเมืองรวมถึงสิ่งทอ และผลิตภัณฑ์จากปอกระเจา นอกจากนี้ ธากายังขึ้นชื่อเรื่องงานหัตถกรรมด้วย ธากาทีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่ 23°42' เหนือ 90°22'30" ตะวันออก (23.7, 90.375) ประวัติศาสตร์ศรีลังกา
หลักฐานทางประวัติศาสตร์ของศรีลังกานั้นมีอายุประมาณ 34,000 ปีมาแล้ว โดยระบุว่าอาศัยอยู่ในถ้ำที่ชื่อ Fa-Hien rock มีสิ่งประดิษฐ์มากมายจึงทำให้คนรู้ว่าเกาะนี้เคยมีคนอาศัยอยู่ ต่อมาได้ค้นพบข้าวโอ๊ตและข้าวบาเลย์ในที่ราบ นอกจากนี้นั้นยังค้นพบเครื่องเคลือบดินเผาเศษไม้ย่าง ศรีลังกาเป็นถิ่นกำเนิดของอบเชยเพราะมีการค้นพบในอียิปต์โบราณและคัมภีร์ไบเบิลเคยกล่าวไว้ด้วย ในยุคเหล็กค้นพบในเมืองอนุธาธปุระ โดยเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของเมืองขนาดใหญ่ 500 ปีก่อนคริสต์ศักราช ศรีลังกาพัฒนาอารยธรรมไฮโดรลิคได้ดีทั้งสร้างอ่างเก็บน้ำใหญ่และเขื่อนขนาดใหญ่ระดับโลกเช่นเดียวกับพีระมิด และเจดีย์ในศรีลังกาเยอะเป็นจำนวนมาก ประเทศศรีลังกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศศรีลังกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535 สวนพฤกษศาสตร์หักกาลา
สวนพฤกษศาสตร์หักกาลา เป็นสวนสาธารณะและสวนพฤกษศาสตร์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศศรีลังกา มีพื้นที่ประมาณ 500 000 ไร่ อยู่ในแขวงหักกาลา เขตนูวาลาอินลยา ทางตอนใต้ของประเทศศรีลังกา เดิมเป็นสวนประจำพระราชวังหลวง ในประเทศศรีลังกา เชื่อกันว่า ราวณะ (ทศกัณฐ์) ได้ลักพานางสีดามาไว้ที่นี่ ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของเทวสถานสีตาอัมมัน โกยิล ซึ่งอุทิศถวายแด่นางสีดา ในรามเกียรติ์ของประเทศไทยเป็นที่รู้จักดีในนาม สวนขวัญกรุงลงกา ประเทศศรีลังกาใน ค.ศ. 2010
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 2010 ในประเทศศรีลังกา พระเจ้าอโศกมหาราช
Dwipavamsa - คัมภีร์ทีปวงศ์ (พงศาวดารแห่งเกาะ(ลังกา)ในภาษาบาลี) เป็นบันทึกประวัติศาสตร์ของประเทศศรีลังกาที่มีอายุเก่าแก่ที่สุด เป็นพงศาวดารที่เชื่อกันว่าถูกรวบรวมขึ้นจากอรรถกถาและแหล่งข้อมูลอื่น ในราวคริตศตวรรษที่ 3-4 พระมหากษัตริย์พระนามว่า Dhatusena ในคริตศตวรรษที่ 4 รับสั่งให้สาธยายคัมภีร์ทีปวงศ์ในงานเทศกาลพระมหินทร์(ภิกษุผู้เป็นโอรสของพระเจ้าอโศก) Mahinda festival ที่จัดขึ้นทุกปีในเมืองอนุราธปุระ Anuradhapura อาร์เธอร์ ซี. คลาร์ก
คลาร์ก อาศัยอยู่ที่กรุงโคลอมโบ ประเทศศรีลังกา เขาเดินทางเข้ามาอยู่ประเทศนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 2499 และพักอาศัยอยู่อย่างถาวรจนได้รับสัญชาติศรีลังกา ชาวศรีลังกาถือว่าเขาเป็น "ความภูมิใจของลังกา" มอบรางวัล The Lankabhimanaya award (Pride of Lanka) ให้เป็นเกียรติเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548  สถานีรถไฟโคลัมโบฟอร์ด
สถานีรถไฟโคลัมโบฟอร์ด เป็นสถานีรถไฟที่สำคัญในนครโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา ดำเนินการโดยการรถไฟศรีลังกา ซึ่งบริหารรถไฟทางไกลและรถไฟชานเมืองอีกด้วย โดยสถานีรถไฟแห่งนี้ เป็นสถานีแบบรายทาง แนวตะวันออก-ตะวันตก โดยบริเวณจำหน่ายตั๋วจะอยู่ทางทิศเหนือของชานชาลา มิโคยัน มิก-29
ศรีลังกากำลังวางแผนที่จะซื้อ mig-29 SM ประเทศศรีลังกาใน ค.ศ. 2008
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ประเทศศรีลังกา ประวัติศาสตร์ศรีลังกา
เป็นอาณาจักรที่2ที่สำคัญของศรีลังกา อาณาจักรแห่งนี้ถูกเข้าหลังอาณาจักรอนุธาธปุระถูกโซลายึดครอง
พระเจ้าพาราคามาบาฮู จัดตั้งอาณาจักรใน Dambadeniya เขายังได้สร้างวัดศักดิ์สิทธฺ์ในเมืองแห่งนี้
เป็นอาณาจักรสั้นๆในสมัยโปรตุเกส
ราชอาณาจักรแคนดีนั้นอยู่ทางตอนกลางและทางตะวันออกของเกาะ ได้ก่อสร้างช่วงต้นศตวรรษที่15ถึงช่วงปลายศตวรรษที่19 จนต่อมาต้องยอมจำนนต่ออังกฤษเมื่อค.ศ. 1818 จึงตกเป็นของอังกฤษ ประวัติศาสตร์ศรีลังกา
ในปี1956 ศรีลังกาได้บัญญัติให้ภาษาทมิฬเป็นภาษาที่สอง สี่ปีต่อมาสิงหลได้ยอมรับภาษาสิงหล เป็นภาษาแรกทำให้คนส่วนใหญ่เลือกไปอยู่ต่างประเทศมากกว่าอยู่ประเทศตัวเอง สองปีต่อมาได้มีการขัดแย้งระหว่างชาวสิงหลกับทมิฬเรื่องภาษา ประเทศศรีลังกา
Wikimedia Atlas of Sri Lanka in Google Maps ศาสนาพุทธในประเทศศรีลังกา
เมื่อ พ.ศ. 956 พระพุทธโฆษาจารย์เดินทางจากอินเดียมายังศรีลังกา เพื่อปริวรรตคัมภีร์อรรถกถาพระไตรปิฏกภาษาสิงหลเป็นภาษามคธ (บาลี) เพื่อนำกลับไปยังชมพูทวีป ดินแดนในเรื่องพระอภัยมณี
คาดว่าอาจจะเป็นศรีลังกา ลูอันดา
ลูอันดา () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศแองโกลา ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งทางมหาสมุทรแอตแลนติก ถือเป็นเมืองท่าทางทะเลและศูนย์กลางการบริหาร มีประชากรประมาณ 4.8 ล้านคน (ข้อมูลปี 2007) ได้รับการตั้งขึ้นเป็นชุมชนเมืองโดยนักสำรวจชาวโปรตุเกสในปี ค.ศ. 1576 และมีชื่อว่า "เซาเปาลูดาอาซุงเซาดึลูอังดา" () ปาลังการายา
ปาลังการายา () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดกาลีมันตันกลาง ประเทศอินโดนีเซีย ยังเป็นที่รู้จักจากการเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ตอนกลางของเกาะบอร์เนียวที่อยู่ระหว่างแม่น้ำกาฮายันกับแม่น้ำซาบาเงา สนามบินที่ใกล้ที่สุดของเมืองคือ สนามจีลิก รีวุต บริติชซีลอน
บริติชซีลอน () หรือ ลังกาของบริเตน (; ) เป็นอาณานิคมในพระองค์ของสหราชอาณาจักร ระหว่าง ค.ศ. 1802 ถึง ค.ศ. 1948 บริติชซีลอนคือประเทศศรีลังกาในปัจจุบัน กตรคาม
กัตรคาม (; ; ) เป็นเมืองหนึ่งในประเทศศรีลังกา ถือเมืองศักดิ์สิทธิ์ของชาวพุทธและชาวฮินดูในประเทศศรีลังกา เป็นที่ตั้งของกตรคามเทวาลัยที่มีชื่อเสียงและมีตำนานพื้นเมืองเกี่ยวกับของประเทศศรีลังกา ซึ่งสร้างอุทิศให้แก่พระขันธกุมารและ พระแม่วัลลีในศาสนาฮินดู และมีพระเจดีย์คิริวีหระวัดของศาสนาพุทธ เจ้าแก้วมงคล
ปี พ.ศ. ๒๒๓๘ สมเด็จพระเจ้าสุริยวงศาธรรมิกราชแห่งกรุงศรีสัตนาคนหุตล้านช้างเวียงจันทน์เสด็จสวรรคต พระยาแสนสุรินทรลือชัยไกรเสนาบดีศรีสรราชสงคราม (ท้าวมละ) ตำแหน่งเมืองแสน (อัครมหาเสนาบดี) ชิงเอาราชสมบัติ เป็นเหตุให้เจ้าแก้วมงคลและพระบรมวงศานุวงศ์หลายพระองค์หนีราชภัยลงมาทางใต้พร้อมด้วยเจ้าราชครูหลวงวัดโพนเสม็ด ต่อมา ปี พ.ศ. ๒๒๕๖ เจ้าแก้วมงคลช่วยเหลือเจ้าหน่อกษัตริย์พระโอรสในเจ้านางสุมังคละ พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าสุริยวงษาธรรมิกราช และช่วยเหลือเจ้าราชครูหลวงวัดโพนเสม็ดสถาปนาราชอาณาจักรล้านช้างฝ่ายใต้สำเร็จ เจ้าหน่อกษัตริย์ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตแห่งนครกาลจำบากนาคบุรีศรี (จำปาศักดิ์) ทรงพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูร[4] พระองค์จึงมีพระบรมราชโองการให้เจ้าแก้วมงคลนำกำลังคนในสังกัดของตนข้ามแม่น้ำโขงไปยังบริเวณริมแม่น้ำเสียว ซึ่งเป็นทำเลทุ่งกว้างสำหรับทำนาและให้แหล่งเกลือด้วย แล้วตั้งเป็นเมืองชื่อว่า เมืองทุ่งศรีภูมิ (ปัจจุบันอยู่บริเวณตำบลเมืองทุ่ง และบ้านดงไหม่ ตำบลทุ่งศรีเมือง อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด)[5] ให้เจ้าแก้วมงคลเป็นเจ้าผู้ครองเมืองเสมอกษัตริย์ประเทศราช มีอำนาจสิทธิ์ขาดจัดราชการบริหารบ้านเมืองตามแบบอาญาสี่เช่นเดียวกับนครจำปาศักดิ์ทุกประการ เมื่อครั้งเดินทางมาถึงบริเวณที่จะตั้งเมืองนั้นเป็นเวลาสว่างพอดีคนทั่วไปจึงเรียกบริเวณนั้นว่า แจ้งเมืองท่ง (แจ้งเมืองทุ่ง) หรือแจ้งบ้านท่ง (แจ้งบ้านทุ่ง) พระองค์จึงโปรดฯ ให้สร้างวัดชื่อว่า วัดจำปานคร (วัดบ้านดงใหม่) บริเวณบ้านดงใหม่ ตำบลทุ่งศรีเมือง ตามนามของเมืองจำปานครบุรีอันเป็นเมืองเก่าซึ่งร้างไปก่อนตั้งเมืองท่ง ยุคต่อมา ทายาทของพระองค์ได้ย้ายเมืองไปตั้งยังสถานที่แห่งใหม่ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก (รัชกาลที่ ๑) แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ทรงสถาปนาเมืองท่งศรีภูมิใหม่เป็นเมืองประเทศราชออกนามว่า เมืองสุวรรณภูมิราชบุรียประเทศราช หรือเมืองสุวรรณภูมิราชบุรินทร์[6] ปาลังการายา
ปาลังการายายังถือได้ว่าเป็นตัวเต็งในการเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ของอินโดนีเซีย ประเทศศรีลังกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศศรีลังกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย
พ.ศ. 2357 โปรดเกล้าฯ ให้ส่งคณะสมณทูตเดินทางไปศรีลังกา โปรดเกล้าฯ ให้สร้าง นครเขื่อนขันธ์ ขึ้นที่บริเวณพระประแดง เพื่อสำหรับรับข้าศึกที่มาทางทะเล รัฐมะละกา
Huskitory แม่น้ำวอล์ก หมู่บ้าน Morten โบสถ์เซนต์ปอลฮิลล์ Jonker Street Melaka Chinatown จัตุรัสแดง (จัตุรัสเนเธอร์แลนด์) สถานี Woof Encore มะละกา Skydeck Hatten เมืองมะละกา หมู่บ้าน Chetti แกลเลอรี่ Casababa โบสถ์ Our Lady of Guadalupe 8 Heeren Street Heritage Center Stadthuys Menara Taming Sari พระราชวังของสุลต่านรัฐมะละกา น้ำพุสมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย China Hill ฟาร์มผลไม้เขตร้อนของมะละกา จิตตะกอง
จิตตะกอง (จิตตะกอง, , "Chôţţogram", ) เป็นเมืองศูนย์กลางการค้า อุตสาหกรรม และเมืองท่า ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศบังกลาเทศ เป็นเมืองหลวงของแคว้นชื่อเดียวกัน เป็นเมืองท่าทางทะเลที่คับคั่งที่สุดในบังกลาเทศ มีประชากรมากกว่า 5.5 ล้านคน เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศ ภาษาสิงหล
เจ้าชายวิชายาและพรรคพวกนำชาวสิงหลอพยพเข้าสู่เกาะลังกาเมื่อราว 500 ปีก่อนพุทธศักราช วรรณคดีจำนวนมากในศรีลังกาได้รับอิทธิพลจากพุทธศาสนา และวรรณคดีอินเดีย การติดต่อกับชาวทมิฬทำให้มีศัพท์ภาษาทมิฬปนอยู่ นอกจากนี้ยังมีคำยืมจากภาษาดัตช์ ภาษาโปรตุเกส และภาษาอังกฤษ เป็นจำนวนมากเพราะเคยถูกปกครองโดยชาติเหล่านี้ เขียนด้วยอักษรสิงหลที่พัฒนามาจากอักษรพราหมี รัฐบาลศรีลังกาประกาศให้ภาษาสิงหลเป็นภาษาราชการเมื่อปี พ.ศ. 2499 และบังคับให้โรงเรียนทุกโรงเรียนสอนหนังสือด้วยภาษาสิงหล ทำให้ชาวทมิฬ ไม่พอใจ
สิงหลเป็นคำจากภาษาสันสกฤตซึ่งภาษาในยุคกลางที่เทียบได้คือสีหละ ส่วนคำในภาษาสิงหลจริงๆคือเฮลา ความหมายของคำนี้คือสิงโต 
เชื่อกันว่าใน พ.ศ. 43 ได้มีกลุ่มคนจากทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดียมาถึงเกาะลังกา นำโดยเจ้าชายวิชัย จากราชวงศ์มหาวังศะ กลุ่มผู้อพยพได้รวมเข้ากับกลุ่มชนเดิมที่เรียกเผ่าเฮลาหรือเผ่ายักขา เผ่านาคะ ที่พูดภาษาเอลู ทำให้เกิดชนชาติใหม่ที่เรียกสิงหล ในศตวรรษต่อมา มีผู้อพยพระลอกใหม่จากเบงกอลในอินเดียตะวันออก ซึ่งได้นำลักษณะของภาษาปรากฤตตะวันออกเข้ามารวม พนมเปญ
พนมเปญ หรือ ภนุมปึญ (Khmer: ភ្នំពេញ ภฺนุํเพญ ออกเสียง: [pʰnum pɨɲ]; English: Phnom Penh) อีกชื่อหนึ่งคือ ราชธานีพนมเปญ เป็นเมืองหลวงของประเทศกัมพูชา และยังเป็นเมืองหลวงของนครหลวงพนมเปญด้วย ครั้งหนึ่งเคยได้ชื่อว่า ไข่มุกแห่งเอเชีย (เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1920 พร้อมกับเมืองเสียมราฐ) นับเป็นเมืองที่เป็นเป้าการท่องเที่ยวทั้งจากผู้คนในประเทศและจากต่างประเทศ พนมเปญยังมีชื่อเสียงในฐานะที่มีสถาปัตยกรรมแบบเขมรดั้งเดิมและแบบได้รับอิทธิพลฝรั่งเศส ประเทศศรีลังกา
ส่วนใหญ่เป็นที่ราบลูกคลื่น มีภูเขาสูง มีที่ราบเป็นบริเวณแคบ มีพรมแดนทางทะเลทิศตะวันตกเฉียงเหนือติดกับประเทศอินเดีย ธงชาติศรีลังกา
ธงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาธิปไตยศรีลังกา เป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน พื้นสีทอง ภายในประกอบด้วยแถบสีเขียวและสีแสดแนวตั้งที่ด้านคันธง ส่วนด้านปลายธงเป็นกรอบสี่เหลี่ยมสีแดงเลือดหมู ภายในมีรูปราชสีห์ยืน เท้าหน้าข้างหนึ่งถือดาบ ที่มุมสี่เหลี่ยมแต่ละมุมนั้นมีใบโพธิ์มุมละ 1 ใบ ธงนี้เรียกชืออีกอย่างว่า "ธงราชสิห์" ("Lion Flag") ธงนี้ใช้ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2494 เมื่อประเทศศรีลังกายังใช้ชื่อว่ารัฐอธิราชซีลอน (Dominion of Ceylon) ภายใต้ความปกครองของสหราชอาณาจักรต่อมาจึงได้มีการแก้ไขให้เป็นธงแบบปัจจุบันเมื่อประเทศศรีลังกาได้รับเอกราชอย่างสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2515 ประเทศมาเลเซีย
ดินแดนสหพันธ์เป็นดินแดนที่รัฐบาลกลางปกครองโดยตรง ได้แก่ กัวลาลัมเปอร์ (เมืองหลวง), ปูตราจายา (เมืองราชการ) และลาบวน (ศูนย์กลางทางการเงินระหว่างประเทศนอกชายฝั่ง) โดยทั้งกัวลาลัมเปอร์และปูตราจายาอยู่ในพื้นที่รัฐเซอลาโงร์ ส่วนลาบวนอยู่ใกล้รัฐซาบะฮ์ ตราแผ่นดินของศรีลังกา
ตราแผ่นดินของศรีลังกา เริ่มใช้วันที่ พ.ศ. 2515 มีส่วนประกอบคือ ศาสนาพุทธในประเทศศรีลังกา
พระพุทธศาสนาได้เผยแพร่จากอินเดียสู่ลังกา เมื่อประมาณ พ.ศ. 236 ในคราวที่พระเจ้าอโศกมหาราชทรงอุปถัมภ์การสังคายนาพระธรรมวินัยครั้งที่ 3 ในอินเดีย และได้ส่งพระเถระผู้รอบรู้แตกฉานในพระธรรมวินัยไปเผยแผ่พระพุทธศาสนาในดินแดนต่างๆ รวม 9 สายด้วยกัน ใน 9 สายนั้น สายหนึ่งได้มายังเกาะของชาวสิงหล ได้แก่ประเทศศรีลังกาในปัจจุบัน โดยการนำของพระมหินทเถระ ในรัชสมัยของพระเจ้าเทวานัมปิยติสสะ ซึ่งเป็นกษัตริย์ของลังกาและเป็นพระสหายของพระเจ้าอโศกมหาราช แต่ทั้งสองพระองค์ยังไม่เคยพบกัน พระเจ้าเทวานัมปิยติสสะทรงศรัทธาเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา ได้อุทิศมหาเมฆวันอุทยานเป็นวัด เรียกว่า “ วัดมหาวิหาร ” ถวายแก่พระภิกษุสงฆ์ พระพุทธศาสนาเข้าสู่ลังกาในยุคนี้ เป็นพุทธศาสนาแบบเถรวาท พระมหินทเถระได้นำเอาพระไตรปิฎกและอรรถกถาไปสู่ลังกาด้วย การเดินทางไปสู่ลังกาของพระมหินทเถระในครั้งนั้น นอกจากเป็นการเผยแผ่พระพุทธศาสนาแล้ว ยังถือว่าเป็นการปลูกฝังวัฒนธรรมของชาวลังกา เพราะท่านมิเพียงแต่นำเอาพระพุทธศาสนาไปเท่านั้น ท่านยังได้นำเอาอารยะธรรม ศิลปกรรม สถาปัตยกรรม เข้าไปด้วย ลำดับต่อมา พระนางอนุฬาเทวีมเหสีและสตรีบริวารจำนวนมาก ปรารถนาจะอุปสมบทบ้าง พระเจ้าเทวานัมปิยติสสะจึงทรงส่งคณะทูตไปสู่ราชสำนักของพระเจ้าอโศก ทูลขอพระนางสังฆมิตตาเถรี และกิ่งพระศรีมหาโพธิ์ ด้านทักษิณมาสู่ลังกาทวีป และพระนางสังฆมิตตาเถรีเป็นอุปัชฌาย์บรรพชาอุปสมบทแก่สตรีชาวลังกาได้ตั้งคณะภิกษุณีขึ้นในลังกา  ประเทศศรีลังกาใน ค.ศ. 2000
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใน ประเทศศรีลังกา คิงส์ตัน (ประเทศจาเมกา)
คิงส์ตัน () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่ของประเทศจาเมกา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ คิงสตันมีประชากรประมาณ 651,880 คน ความหนาแน่นประมาณ 980 คน/ตร.กม. กรุงคิงส์ตันตั้งอยู่ใกล้กับท่าอากาศยานนานาชาตินอร์แมน แมนลีย์ (Norman Manley International Airport) ซึ่งตั้งอยู่อีกเกาะหนึ่ง พอร์ตกลัง
พอร์ตกลัง () หรือ เปอลาบูฮันกลัง () มีชื่อเดิมว่า พอร์ตสเวตเตนแฮม () เป็นเมืองและประตูหลักทางทะเลสู่มาเลเซีย ยังเป็นท่าเรือที่ใหญ่และคับคั่งที่สุดของประเทศ เศรษฐกิจของเมืองเกี่ยวข้องกับกิจการด้านท่าเรือ ตั้งอยู่ห่างจากเมืองกลังทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 6 กม. และห่างจากกัวลาลัมเปอร์ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 38 กม. อยู่ในรัฐเซอลาโงร์ เวียงกุมกาม
หลังจากที่พญามังรายได้ปกครองและพำนักอยู่ในนครหริภุญชัย (ลำพูน) อยู่ 2 ปี พระองค์ทรงศึกษาสิ่งหลายๆอย่าง และมีพระราชดำริที่จะลองสร้างเมืองขึ้น เมืองนั้นก็คือ เวียงกุมกาม แต่พระองค์ก็ทรงสร้างไม่สำเร็จ เพราะเวียงนั้นมีน้ำท่วมอยู่ทุกปี จนพญามังรายจึงทรงต้องไปปรึกษาพระสหาย คือพ่อขุนรามคำแหงแห่งสุโขทัย และพญางำเมืองแห่งอาณาจักรพะเยา หลังจากทรงปรึกษากันแล้วจึงทรงตัดสินใจไปหาที่สร้างเมืองใหม่ ในที่สุดจึงได้พื้นที่นครพิงค์เชียงใหม่เป็นเมืองใหม่ และ เป็นเมืองหลวงแห่งอาณาจักรล้านนาต่อมา จึงสรุปได้ว่าเวียงกุมกามนั้น เป็นเมืองที่ทดลองสร้าง วัดไชยธาราราม
เจ้าอาวาสวัดสัมโพธิหาร (วัดสัมโพธิหาร เดิมชื่อ วัดป่าอรัญนิรมล ประเทศศรีลังกา) ได้กล่าวว่า พระบรมสารีริกธาตุที่ได้มอบให้วัดไชยธาราราม เคยอยู่ในเจดีย์ของเมืองอนุราชปุระ เมืองหลวงเดิมของศรีลังกา มีอายุกว่า 2,200 ปี มาแล้ว 