นาย เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน เสียชีวิตหรือยัง ?
เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นาย เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน (English: Henry Gustav Molaison, 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926-2 ธันวาคม ค.ศ. 2008) หรือที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่า "H.M." เป็นคนไข้ความจำเสื่อมชาวอเมริกันผู้ได้รับการตัดสมองกลีบขมับด้านในออกทั้งสองข้าง คือในส่วน 2/3 ด้านหน้าของฮิปโปแคมปัส, parahippocampal cortex, entorhinal cortex, piriform cortex, และอะมิกดะลา เพื่อที่จะบำบัดโรคลมชัก (epilepsy) มีการศึกษาเกี่ยวกับลักษณะอาการของเขาอย่างกว้างขวางตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1957 จนกระทั่งถึงเขาเสียชีวิต[Note 1][Note 2] เค้สของเขามีบทบาสำคัญในการพัฒนาทฤษฎีต่าง ๆ ที่อธิบายความสัมพันธ์กันของการทำงานในสมองและความจำ และในการพัฒนาของประสาทจิตวิทยาเชิงประชาน (cognitive neuropsychology) ซึ่งเป็นสาขาของจิตวิทยาที่มุ่งหมายเพื่อจะเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและหน้าที่ของสมองกับกระบวนการทางจิตวิทยาเฉพาะอย่าง ๆ เขาได้อาศัยอยู่ในสถานพยาบาลในเมืองวินด์เซอร์ล็อกส์ รัฐคอนเน็กติกัต ซึ่งเป็นที่ที่มีการศึกษาประเด็นเรื่องของเขาอย่างมากมาย[1]
พระเจ้าฮาโรลด์ กอดวินสัน
เมื่อกอดวินสิ้นชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1053 ฮาโรลด์ก็รับอำนาจครองเวสเซ็กซ์ต่อ นอกจากนั้นฮาโรลด์ก็ยังเป็นผู้มีบทบาทสำคัญในการปราบปรามเวลส์ให้อยู่ในอำนาจอังกฤษในปี ค.ศ. 1063 และเป็นผู้เจรจาต่อรองกับกบฏนอร์ทธัมเบรียในปี ค.ศ. 1065 สันนิษฐานกันว่าความสามารถต่างๆ ของฮาโรลด์เป็นสิ่งที่ทำให้พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดทรงแต่งตั้งให้เป็นรัชทายาทเมื่อทรงใกล้ที่จะสวรรคตถึงแม้ว่าพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดอาจจะไปทรงสัญญายกราชบัลลังก์ให้พระญาติห่างๆ ดยุคแห่งนอร์มังดีแล้ว พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1066 พระบรมศพถูกฝังไว้ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ที่ทรงสร้าง เฮนรี่ พอลสัน
เฮนรี่ เมอร์ริตต์ "แฮงค์" พอลสัน จูเนียร์ (Henry Merritt "Hank" Paulson Jr.) (เกิดเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2489) เป็นรัฐมนตรีกระทรวงการคลังสหรัฐอเมริกา และสมาชิกคณะผู้ว่าการกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF Board of Governors) ก่อนหน้านี้ เขาดำรงตำแหน่งประธาน และซีอีโอ ของโกลด์แมน แซคส์ (Goldman Sachs) ว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท
แต่ข้อเท็จจริงก็คือ โมทซาร์ทไม่เป็นที่นิยมชมชอบอย่างที่เคยเป็นอีกต่อไป เขายังคงมีงานที่มีรายได้ดีจากราชสำนัก และยังได้รับเงินอุดหนุนจำนวนมากจากส่วนอื่น ๆ ของยุโรป โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากกรุงปราก ยังมีจดหมายขอความช่วยเหลือทางการเงินของโมทซาร์ทหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้เป็นหลักฐานว่าเขาจนเพราะรายจ่ายเกินรายรับ ศพของเขาไม่ได้ถูกฝังในหลุมฝังศพรวม แต่ในสุสานของชุมชนตามกฎหมายใน ค.ศ. 1783 แม้ว่าหลุมศพดั้งเดิมในสุสานเซนต์มาร์กจะหายไป แต่ก็มีป้ายหลุมศพที่ตั้งไว้เป็นอนุสรณ์สถานในเซนทรัลไฟรด์ฮอฟ
ใน ค.ศ. 1809 ค็อนสตันท์เซอได้แต่งงานใหม่กับจอร์จ นีโคเลาส์ ฟอน นีสเสน นักการทูตชาวเดนมาร์ก (ค.ศ. 1761–1826) ผู้ซึ่งหลงใหลคลั่งใคล้ในตัวโมทซาร์ทอย่างมาก ถึงกับแต่งเรื่องราวเกินจริงจากจดหมายของโมทซาร์ท และแต่งชีวประวัติของคีตกวีเอกอีกด้วย สภามวยโลก
ปัจจุบัน สภามวยโลกมี มัวริซิโอ สุไลมาน ชาวเม็กซิกัน เป็นประธานสถาบัน หลังจาก โฮเซ่ สุไลมาน ที่เป็นประธานตัวจริงและเป็นบิดาของมัวริซิโอ ทำหน้าที่อย่างยาวนานถึง 38 ปี ถึงแก่กรรมไปในต้นปี พ.ศ. 2557 ถือว่าเป็นสถาบันมวยสากลที่ได้รับการยอมรับว่ามีมาตรฐานที่สุดในโลก มีจำนานชาติสมาชิกมากที่สุดในโลก[1] โยเซ็ฟ ไฮเดิน
จากนั้นไม่นาน ไฮเดินก็เสียชีวิตลงเมื่อสิ้นเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1809 สิริรวมอายุได้ 77 ปี หลังจากที่กรุงเวียนนาถูกกองทัพฝรั่งเศสภายใต้การนำของจักรพรรดินโปเลียนเข้ายึดครองไม่นานนัก คำสั่งเสียสุดท้ายของเขาดูเหมือนจะเป็นคำพูดให้บริวารของเขาใจเย็นลงและมีความอุ่นใจมากขึ้นในคราวที่ลูกกระสุนปืนใหญ่ตกใกล้ ๆ ละแวกบ้านของเขา ศพของไฮเดินนั้นดูไม่น่าชมเท่าไรนัก เป็นต้นว่าศีรษะหายไป โดยที่ไม่มีใครพบศีรษะของเขาอีกเลย อะห์มัด อัลมุฮัมมะดี
ฮัลล์ซิตี จอห์นนี กาเล็กกี
จอห์น มาร์ก "จอห์นนี" กาเล็กกี ( เกิด 30 เมษายน ค.ศ. 1975) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกับบทบาทเดวิด ฮีลี จากซิตคอม "โรแซน" ออกอากาศช่องเอบีซี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1992-1997 และดร.เลนเนิร์ด ฮอฟสแตดเตอร์ จากซิตคอม"เดอะบิกแบงเธียรี" ออกอากาศช่องซีบีเอส ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007 กาเล็กกียังเคยปรากฏในภาพยนตร์เรื่อง "เนชันแนลแลมพูนส์คริสต์มาสเวเคชัน" (1989) "แพรนเซอร์" (1989) "ซุยซายด์คิงส์" (1997) "ซัมเมอร์สยองต้องหวีด" (1997) "บุกกีส์" (2003) และ"ล่าเวลาสุดนรก" (2011) การลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดี
ปัจจุบันยังมีคนไม่น้อยที่ติดใจเกี่ยวกับคดีนี้อยู่ หนึ่งในนั้นคืออัยการ จิม แกริสัน (Jim Garrison) อัยการของเมือง นิว ออร์ลินส์ แกริสันเชื่อว่าออสวอลด์เป็นแพะรับบาปในคดีนี้ แกริสันพยายามสืบค้นเรื่องนี้ แหล่งข่าวต่างๆและฟิลม์ภาพยนตร์ และแกริสันก็ได้พบกับตัวละครเพื่มอีก คือแกริสันเชื่อว่าบุคคลเหล่านี้มีความเกี่ยวโยงกับหน่วยงานของรัฐ รวมถึงเหล่ามาเฟีย และแกริสันยังเชื่ออีกว่าบุคคลทั้ง 3 น่าจะรู้ว่าใครอยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ในครั้งนี้ ซึ่งบานิสเตอร์ก็ได้ฆ่าตัวตายอย่างน่าสงสัยไปก่อนหน้านี้ แกริสันพยายามเอา2คนแรกไปสอบสวนและขึ้นศาล แต่ก็ถูกขัดขวางโดยเจ้าหน้าที่รัฐ พยานถูกข่มขู่ ไม่กล้ามาให้ปากคำ บางคนได้เสียชีวิตอย่างปริศนา ทั้งชอร์และเฟอร์รีถูกยกฟ้อง ตัวเฟอร์รีนั้นแม้จะถูกยกฟ้องแต่ก็เสียชีวิตอย่างปริศนา ตัวแกริสันก็ถูกกล่าวหาว่าสร้างเรื่องราวขึ้นมาเพราะอยากดัง การสืบสวนของแกริสันนั้นก็กลายเป็นเพียงหนึ่งในทฤษฎีสมคบคิดในหลายๆ ทฤษฎีที่เกี่ยวกับเรื่องนี้เท่านั้น อย่างไรก็ตามเรื่องของแกริสันนี้ เป็นแรงบันดาลใจให้โอลิเวอร์ สโตน นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง JFK ในปี 2534 โดยเควิน คอสต์เนอร์รับบทเป็นแกริสัน สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส
สุสานแห่งฮาลิคาร์นัสเซิส หรือ สุสานแห่งโมโซลูส (, กรีก: Μαυσωλεῖον τῆς Ἁλικαρνασσοῦ) เป็นสุสานขนาดใหญ่ของกษัตริย์โมโซลูสแห่งลิเชีย ในเอเชียไมเนอร์ จัดเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก เป็นเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ แอนดี แมสซีย์ (วาทยากร)
แอนดี แมสซีย์ (1 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 2018) เป็นวาทยากรและคีตกวีชาวอังกฤษ รู้จักกันส่วนใหญ่ในสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1991– ค.ศ. 2002 แอนดี แมสซีย์เป็นวิทยากรหลักในโตเลโด ซิมโฟนี ออเครสตรา ก่อนหน้านี้ตำแหน่งหลักเขาเคยเป็นวาทยากรของเฟรสโน ฟิลฮาร์โมนิก, เดอะ นิว ออลีนส์ ฟิลฮาร์โมนิก-ซิมโฟนี ออเครสตรา และโรดไอแลนด์ ฟิลฮาร์โมนิก ซิมโฟนี ออเครสตรา แอนดี แมสซีย์ เสียชีวิตที่บ้านในรัฐเวอร์มอนต์ เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2018 ด้วยวัยอายุ 72 ปี ภายหลังต่อสู้กับโรคมะเร็งมาอย่างยาวนาน มุฮัมมัด อิบนุลฮะนะฟียะหฺ
มุฮัมมัดเกิดในราวปี ฮ.ศ.ที่ 15 ต้นสมัยการปกครองของคอลีฟะหฺอุมัร และสิ้นชีวิตในปี ฮ.ศ. ที่ 80 หรือ 81 ในสมัยคอลีฟะหฺอับดุลมะลิก บินมัรวาน มีอายุขัย 65 ปี นักประวัติศาสตร์มีทัศนะที่แตกต่างกันในเรื่องสถานที่ ๆ มุฮัมมัดเสียชีวิต บ้างก็ว่าเสียชีวิตในมะดีนะหฺ บ้างก็ว่าในฏออิฟ หรือ อัยละหฺ ธุลีปริศนา
ไลรา วิล เทียลีส์และซาลมาเกียได้เดินทางไปยังดินแดนแห่งคนตาย ทำให้ต้องแยกจากภูติของเขาชั่วคราว หลังจากนั้น เขาได้ปลดปล่อยวิญญาณจากการถูกกดขี่คุมขังโดยพระผู้ทรงอานุภาพ แมรี มาโลน นักวิทยาศาสตร์ที่มาจากโลกของวิล มีความสนใจในฝุ่นธุลี (หรือเรียกว่า อนุภาคมืด/เงา) ได้เดินทางไปยังดินแดนที่มีสิ่งมีชีวิตมีความรู้สึกอาศัยอยู่ เรียกว่า มูเลฟา เธอจึงได้เรียนรู้ธรรมชาติของฝุ่นธุลี ซึ่งได้รับการอธิบายว่าเป็นอนุภาคจิตครอบคลุมของการตระหนักรู้ในตัวเอง โดยเป็นทั้งสิ่งสร้างและหล่อเลี้ยงชีวิตไว้ ลอร์ดแอสเรียลและมิสซิสโคลเตอร์ที่กลับใจใหม่ได้ร่วมกันทำลายผู้สำเร็จราชการของพระผู้ทรงอานุภาพ เมตาตรอน ซึ่งทั้งหมดได้ตกลงสู่ห้วงอเวจีไปพร้อมกัน พระผู้ทรงอานุภาพตายด้วยความอ่อนแอของตัวเองเมื่อวิลและไลราปลดปล่อยจากคุกคริสตัลซึ่งเมตาตรอนได้ขังเขาไว้  มิสเตอร์ฟูจิ
แฮร์รี ฟูจิวะระ (Harry Fujiwara) (4 พฤษภาคม ค.ศ. 1934 – 28 สิงหาคม ค.ศ. 2016) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและผู้จัดการชาวอเมริกัน ที่รู้จักกันดีในชื่อ มิสเตอร์ฟูจิ (Mr. Fuji) เคยเป็นอดีตแชมป์แท็คทีม 5 สมัย คู่กับ Professor Tanaka และ Mr.Saito เริ่มเข้าสู่วงการมวยปล้ำในช่วงปี 60' และกลายเป็นดาวร้ายระดับพระกาฬในยุค 70' ซึ่งมีเอกลักษณ์คือการสาดเกลือเข้าตาคู่ต่อสู้เพื่อหวังชัยชนะ ต่อมาได้ผันตัวมาเป็นผู้จัดการให้แก่นักมวยปล้ำชื่อดังหลายราย อาทิเช่น Don Muraco, Demolition และ Yokozuna โดยเขาออกจาก WWE หลัง WrestleMania 12 และรีไทร์จากวงการมวยปล้ำ Mr.Fuji ได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในปี 2007 และได้เสียชีวิตลงด้วยวัย 82 ปี เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 2016 โมเสส ฮามอน
โมเสส ฮามอน () (ราว ค.ศ. 1490 - (ค.ศ. 1567) โมเสส ฮามอนชาวยิวเกิดในสเปนเป็นบุตรของโจเซฟ ฮามอน โมเสสย้ายไปคอนสแตนติโนเปิลกับบิดาและในที่สุดก็ได้เป็นนายแพทย์ประจำพระองค์ของสุลต่านสุลัยมานมหาราช และได้ติดตามพระองค์ไปทุกสมรภูมิและกลายเป็นคนโปรดเพราะความรู้ความสามารถ สงครามโลกครั้งที่สอง
ย้อนกลับไปเมื่อวันที่ 12 เมษายน ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา แฟรงกลิน โรสเวลต์ ถึงแก่อสัญกรรมขณะดำรงตำแหน่ง ผู้ที่มารับตำแหน่งต่อคือ รองประธานาธิบดี แฮร์รี เอส. ทรูแมน ขณะที่เบนิโต มุสโสลินีถูกสังหารโดยขบวนการกู้ชาติอิตาลี เมื่อวันที่ 28 เมษายน[244] และอีกสองวันให้หลัง ฮิตเลอร์ก็ยิงตัวตาย และสืบทอดอำนาจต่อให้กับจอมพลเรือ คาร์ล เดอนิทซ์[245] ขัตติยะ สวัสดิผล
พลตรี ขัตติยะ สวัสดิผล หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ เสธ.แดง (2 มิถุนายน พ.ศ. 2494 — 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2553[1]) เป็นทหารบกชาวไทย เริ่มเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปเมื่อมีคดีความการรื้อบาร์เบียร์ย่านซอยสุขุมวิท 10 และถูก พล.ต.อ.สันต์ ศรุตานนท์ อดีตผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติ ฟ้องเรียกค่าเสียหายที่กล่าวหาว่า พล.ต.อ.สันต์ มีพฤติกรรมในการใช้อำนาจโดยมิชอบและละเว้นการปฏิบัติหน้าที่ รวมทั้งทุจริตการจัดซื้อ-จัดจ้าง การทำสำนวนคดีรื้อถอนบาร์เบียร์ที่มีพฤติการณ์ช่วยเหลือนายชูวิทย์ กมลวิศิษฎ์ และเป็นผู้มีส่วนร่วมในการอุ้มนายชูวิทย์จากโรงแรมดิเอมเมอรัลด์ รัชดาภิเษก จึงเป็นจุดเริ่มต้นของการเขียนหนังสือ คม...เสธ.แดง ขึ้น อันเป็นหนังสืออัตชีวประวัติและรวบรวมความคิดคำพูดของ พล.ต.ขัตติยะ เอง เนลสัน แมนเดลา
จำเลยในการไต่สวนคราวนี้รวมไปถึงแบรม ฟิสเชอร์, เวอร์นอน เบอร์รังกี, แฮร์รี ชวาร์ซ, โจเอล จอฟฟี, อาร์เทอร์ ชาสคัลสัน และจอร์จ บิโซส[43] ฮาโรลด์ แฮนสัน ได้เข้ามาเป็นทนายแก้ต่างให้ในภายหลังเพื่อขอลดหย่อนโทษ[44] ทุกคนถูกตัดสินว่ามีความผิด ยกเว้นเพียง รัสตี้ เบิร์นสไตน์ พวกเขารอดจากโทษประหารชีวิตไปได้ แต่ก็ถูกตัดสินให้จำคุกตลอดชีวิตตั้งแต่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2507[44] ข้อกล่าวหาในคดีนี้ยังรวมไปถึงการวางแผนโดยใช้อาวุธ และอีกสี่คดีเกี่ยวกับการลอบวางระเบิด ซึ่งแมนเดลาให้การยอมรับ และการสมคบคิดกับต่างชาติเพื่อรุกรานแอฟริกาใต้ ซึ่งแมนเดลาให้การปฏิเสธ[44] ฟิเนียส์ พี. เกจ
แม็คมิลแลน (ค.ศ. 2000) ขัดกับหมอฮาร์โลว์เรื่องวันเสียชีวิตของนายเกจ[2]:108-9 คือ หมอฮาร์โลว์ (ค.ศ. 1868)[1] แสดงวันเสียชีวิตเป็นวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1861 แต่บันทึกของสัปเหร่อ[24] แสดงว่าได้ฝังนายเกจในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1860 นอกจากนั้นแล้ว แม็คมิลแลนยังเปลี่ยนวันที่อื่น ๆ ในชีวิตช่วงสุดท้ายของนายเกจ คือ วันย้ายจากประเทศชิลีไปยังเมืองซานฟรานซิสโก และวันเริ่มการชักกระตุก เพื่อปรับวันที่ที่ไม่สอดคล้องกับบันทึกของสัปเหร่อ เบนส์ชิลีโบวล์
วันที่ 7 ตุลาคม 2009 นาย Ben ได้เสียชีวิตด้วยอายุ 82 ปี เขาและภรรยาได้เกษียณจากธุรกิจร้านอาหาร และให้การดูแลจัดการร้าน Ben’s Chili Bowl เป็นหน้าที่ของลูก Kamal และ Nizam การตายของเขาเป็นที่เสียใจไปทั่วเมือง ซึ่งรวมถึงข้อความจาก นายกเทศมนตรี Adrain Fenty ที่ว่า “ผมเสียใจอย่างสุดซึ้งที่ได้ยินข่าวการจากไปของผู้ก่อตั้งร้าน Ben’s Chili Bowl ซึ่งเป็นร้านที่ดีที่สุดของเมือง โคลัมเบีย นาย Ben Ali เป็นผู้ชายที่ทุ่มเทชีวิตของเขาในธุรกิจขนาดเล็กที่ต้องเผชิญตากแดดตากผน ผ่านพายุมามากมาย และกลายเป็นจิตวิญญาณของย่านนี้และเป็นความภาคภูมิใจในมืองของเรา เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
สมองของนายโมไลสันได้รับเก็บรักษาไว้ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก ซึ่งมีการตัดเป็นส่วน ๆ เพื่อการศึกษาทางมิญชวิทยาในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2009[2] ข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับสมองของเขามีการเปิดให้กับนักวิจัยอื่น ๆ แล้ว[3] พระเจ้าชาห์ โมฮัมหมัด เรซา ปาห์ลาวี
การประท้วงครั้งใหญ่ที่สุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1978 ซึ่งเป็นวันรำลึกถึงการเสียชีวิตของอิหม่ามฮุเซน วันนั้นประชาชนนับล้านได้ออกมาชุมนุมกันบนท้องถนนและที่สาธารณะ มีการชูรูปโคมัยนี มีการตะโกนด่าทออเมริกา และเรียกร้องรัฐอิสลาม[11] มูลนิธิมวยโลก
ถึงอย่างไรก็ตาม มูลนิธิมวยโลกเคยมีการจัดชิงแชมป์โลกในรุ่นเฮฟวี่เวทด้วยครั้งหนึ่งในประเทศไทย ในปี พ.ศ. 2537 ที่ จังหวัดเชียงใหม่ โดยเป็นการป้องกันตำแหน่งระหว่าง จอห์นนี่ เนลสัน แชมป์โลกผิวดำชาวอังกฤษ กับ นิโคไล คัลพิน ผู้ท้าชิงชาวรัสเซีย ผลการชกปรากฏว่า จอห์นนี่ เนลสัน เป็นฝ่ายชนะคะแนน 12 ยกไปอย่างจืดชืด ไร้ความสนุก โดยมีนายชวน หลีกภัย นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นเป็นประธาน ซึ่งเป็นรายการเดียวกับ แซมซั่น ป้องกันตำแหน่งครั้งแรกด้วย ซึ่งก็ต้องถือว่าเป็นคู่มวยชิงแชมป์โลกในรุ่นเฮฟวี่เวทที่เกิดขึ้นในประเทศไทยเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวตราบจนปัจจุบันนี้ โทนี วิลสัน
เขาเสียชีวิตด้วยภาวะกล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2007 นอกจากนี้ยังทุกข์ทรมานจากโรคมะเร็งไต เซียร์เกย์ โคโรเลฟ
แม้ว่า โคโรเลฟมีความสามารถออกแบบเครื่องบินให้แก่กองทัพก็ตาม แต่เขาถูกมองว่าเป็นสมาชิกในการต่อต้านโซเวียต เขาถูกส่งไปยงกูลัคในปี พ.ศ. 2481 เป็นเวลาเกือบ 6 ปีรวมทั้งบางส่วน เดือนในค่ายแรงงาน Kolyma ก่อนที่จะปล่อยตัวหลังจากการพัฒนาต้นแบบจากจรวดวี-2ของเขาทำให้เขากลายเป็นนักออกแบบจรวดที่มีชื่อเสียงและเป็นกุญแจสำคัญในการพัฒนาขีปนาวุธของสหภาพโซเวียต เพื่อปกป้องเขาจากการลอบสังหารสงครามเย็นที่เป็นไปได้โดยสหรัฐอเมริกา เขาจึงกลายเป็นบุคคลลึกลับตลอดชีวิตของเขา โคโรเลฟได้เสียชีวิตด้วยโรคะมะเร็ง เนื้องอกในปีพ.ศ. 2509 การเสียชีวิตกะทันหันระหว่างแผนการไปดวงจันทร์ของโซเวียตเป็นอีกหนึ่งในสาเหตุของความล้มเหลวของแผนไปดวงจันทร์ของโซเวียต จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิมักซีมีเลียน(หรือมักซิมิเลียน) ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (เกิด 22 มีนาคม ค.ศ. 1459 - ตาย12 มกราคม ค.ศ. 1519) ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1508 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 มกราคม ค.ศ. 1519 มักซีมีเลียนทรงปกครองร่วมกับพระราชบิดาระหว่างช่วงสิบปีสุดท้ายของรัชสมัยตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 1483 พระองค์ทรงขยายอิทธิพลของราชวงศ์ฮับส์บูร์กทั้งในด้านการเสกสมรสและการสงคราม แต่ก็ทรงเสียดินแดนออสเตรียในบริเวณที่เป็นสวิตเซอร์แลนด์ปัจจุบันในยุทธการที่ดอร์นาค (battle of Dornach) เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1499 เมื่อฝ่ายสวิสได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาด มักซิมิเลียนไม่ทรงมีทางเลือกนอกจากจะทรงต้องยอมลงพระนามในสนธิสัญญาบาเซิล (Treaty of Basel) เมื่อวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1499 ที่มอบอิสรภาพให้แก่สวิตเซอร์แลนด์จากอำนาจของราชวงศ์ฮับส์บูร์ก พระองค์ทรงมักจะได้รับการขนานพระนามว่า “อัศวินคนสุดท้าย”  สุลต่านโบลเกียห์
สุลต่านโบลเกียห์สามารถรบชนะซูลูและเซอลูดอง (ปัจจุบันคือมะนิลา) ทำให้บรูไนมีอิทธิพลเหนือฟิลิปปินส์และนำศาสนาอิสลามเข้าไปเผยแพร่ มีการอพยพของผู้คนจากบรูไนไปยังบอร์เนียวเหนือและซูลู นอกจากนั้นยังแผ่อิทธิพลไปถึงยะโฮร์ พระองค์เสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2067 ครองราชย์ได้ 39 ปี หลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์ พระบรมศพของพระองค์ถูกฝังไว้ที่โกตาบาตู อเดลีซาแห่งลูแว็ง
ในปลายปี ค.ศ. 1135 พระเจ้าเฮนรีที่ 1 อยู่ในนอร์ม็องดีกำลังรับมือกับการก่อกบฏโดยเหล่าบารอนในนอร์ม็องดีใต้ เฮนรีเดินทางไปปราสาทที่แซ็งต์-เดอนีส์-ซ็อง-ลียงส์ นอร์ม็องดี (ทุกวันนี้เรียกว่าลียงส์-ลา-ฟอเรต์) เพื่อล่าสัตว์ อ้างอิงตามนักพงศาวดาร เฮนรีแห่งฮันติงดอน เฮนรีกินปลาแลมเพรย์ ปลาไหลตัวเล็ก อาการอาหารเป็นพิษอาจกำเริบ ในวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1135 พระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษสิ้นพระชนม์ด้วยพระชนมายุ 67 พรรษา ร่างของเฮนรีถูกนำกลับไปอังกฤษที่ซึ่งพระองค์ถูกฝังที่เรดิงแอบบีย์ อาเดลิซาปรากฏตัวที่หลุมฝังศพของเฮนรีในวันครบรอบปีแรกของการสิ้นพระชนม์ เรดิงแอบบีย์กับหลุมศพของเฮนรีถูกทำลายในปี ค.ศ. 1538 ในช่วงการยุบอารามของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน
วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 ใน Rye, นิวยอร์ก, เจ็ดวันที่ก่อนวันเกิดปีที่ 54 ของเขา หลังจากการตายของเขา เอลิซาเบธ และโอลิฟ ยังคงอยู่ด้วยกันจนโอลิฟเสียชีวิตตอนอายุ 86 ปี ในปี 1990 และเอลิซาเบธเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1993 มีอายุ 100 ปี ใน ค.ศ. 1985 หลังจากการตาย มาร์สตันได้ถูกยกย่องโดย ดีซีคอมิกส์ ในนิตยสารครบรอบ 50 ปีว่าเป็น หนึ่งใน"ห้าสิบคนที่ทำให้ดีซีคอมิกส์ดี" เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
แม้ว่าจะมีภาวะเสียความจำ นายโมไลสันสามารถผ่านการทดสอบทางเชาวน์ปัญญาได้ในระดับปกติ ซึ่งแสดงว่า หน้าที่เกี่ยวกับความจำบางอย่าง (เป็นต้นว่าความจำระยะสั้น ความจำเกี่ยวกับคำศัพท์ และความจำเกี่ยวกับพยางค์) ไม่เกิดความเสียหายเพราะการผ่าตัด[11][12] แต่ว่า ในการทำความเข้าใจและการใช้ภาษาในระดับประโยค นายโมไลสันมีความบกพร่องโดยความสามารถที่คงเหลือมีความบกพร่องคล้ายกับในระบบความจำ[13] นายโมไลสันสามารถที่จะจำข้อมูลต่าง ๆ เป็นระยะเวลาสั้น ๆ ตรวจสอบได้โดยการทดสอบความจำใช้งานที่จะต้องระลึกถึงตัวเลขที่แสดงให้ดูมาแล้ว ซึ่งคะแนนของเขาก็ไม่ได้แย่กว่ากลุ่มควบคุม[11] ผลงานวิจัยนี้ให้หลักฐานว่า ความจำใช้งานไม่ต้องอาศัยโครงสร้างในสมองกลีบขมับด้านใน ซึ่งก็สนับสนุนความแตกต่างโดยทั่ว ๆ ไปของที่เก็บความจำระยะสั้นและความจำระยะยาว[8] การระลึกถึงศัพท์ต่าง ๆ ได้ของนายโมไลสันอย่างไม่มีปัญหาแสดงหลักฐานว่า ความจำเกี่ยวกับศัพท์ (lexical memory) ไม่ต้องอาศัยโครงสร้างในสมองกลีบขมับด้านใน[12] ทองใบ ทองเปาด์
ทองใบ ทองเปาด์ ดำรงตำแหน่งนายกสมาคมนักเขียนแห่งประเทศไทย ระหว่างปี พ.ศ. 2527 - 2529 และได้รับคัดเลือกเป็นผู้รับรางวัลรามอน แมกไซไซ สาขาบริการสาธารณะ ประจำปี 2527 แต่ทองใบปฏิเสธที่จะเดินทางไปรับรางวัลที่ประเทศฟิลิปปินส์ เนื่องจากต้องรับรางวัลจากประธานาธิบดีเฟอร์ดินานด์ มาร์กอส ซึ่งในขณะนั้นมีภาพของผู้นำเผด็จการ และละเมิดสิทธิมนุษยชน จากกรณีลอบสังหารนายเบนีโย อากีโน (สามีของนางคอราซอน อากีโน) เมื่อ พ.ศ. 2526 
ทองใบ ทองเปาด์ ได้เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจวาย เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2554 ลัฟเรนตีย์ เบรียา
เมื่อสตาลินอายุใกล้ 70 ปีมีการต่อสู้ในการสืบทอดตำแหน่งในหมู่ผู้สนับสนุนของสตาลิน โดยความเป็นไปได้มากที่สุดดูเหมือนจะเป็นอันเดรย์ จดานอฟ เลขาธิการที่หนึ่งแห่งคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราดแห่งพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต หลังจากที่ พ.ศ. 2489 เบรียากับมาเลนคอฟ ได้เป็นพันธมิตรกันเพื่อตอบโต้อำนาจของจดานอฟ ในเดือนมกราคมปี พ.ศ. 2489 เบรียาลาออกจากตำแหน่งหัวหน้าของ NKVD ไปเป็นรองประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียต
หลังการเสียชีวิตของ จดานอฟ ในเดือนสิงหาคมปี พ.ศ. 2491 เบรียากับมาเลนคอฟได้เข้าทำการกวาดล้างอำนาจของคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราดโดยมี หัวหน้าเศรษฐกิจ นีโคไล วอซนีเซนสกี; เลขาธิการที่หนึ่งแห่งคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราด ปอตร์ ปอปคอฟ; และนายกรัฐมนตรีของสาธารณรัฐรัสเซียมีฮาอิล โรดีโอนอฟถูกประหารชีวิต หลังการเสียชีวิตของ จดานอฟ นีกีตา ครุชชอฟหนึ่งในคนสนิทของสตาลินก็มีความเป็นไปได้พอๆกับ เบรียาและมาเลนคอฟ ในการสืบทอดอำนาจต่อจากสตาลิน
ในสงครามกลางเมืองจีน เบรียาเห็นความสำคัญในการช่วยเหลือพรรคคอมมิวนิสต์จีนในการต่อสู้โดยการคืนดินแดนแมนจูเรียที่ได้ยึดครองในช่วงปฏิบัติการพายุสิงหาคมให้แก่พรรคคอมมิวนิสต์จีนพร้อมการสนับสนุนอาวุธและเงินทุน เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นอกจากความจำเกี่ยวกับแผนที่ภูมิลักษณ์แล้ว โมไลสันยังสามารถเรียนรู้งานในการจำและรู้จำภาพต่าง ๆ และงานรู้จำใบหน้าของคนมีชื่อเสียง แต่งานหลังเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อมีการให้เสียงช่วยโดยพยางค์ ความสามารถของนายโมไลสันเกี่ยวกับการรู้จำภาพอาจเป็นเพราะส่วนที่ไม่เสียหายของ perirhinal cortex ด้านล่าง เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ในช่วงปีตั้งแต่เกษียน พ.ศ. 2502 (ค.ศ. 1959) จนถึงเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2516 (ค.ศ. 1973) โทลคีนมีชื่อเสียงจากนิยายของเขาอย่างมาก เขาโด่งดังไปทั่วอังกฤษและอเมริกา และได้รับเงินส่วนแบ่งจากค่าลิขสิทธิ์หนังสือเป็นจำนวนมาก จนโทลคีนเคยคิดว่าเขาน่าจะเกษียณตัวเองเร็วกว่านี้ แฟนหนังสือพากันเขียนจดหมาย โทรศัพท์ไปหา หรือแม้กระทั่งเดินทางไปยังบ้านของโทลคีน เพื่อถามรายละเอียดของเรื่องราวให้มากยิ่งขึ้น จนที่สุดโทลคีนต้องยกเลิกหมายเลขโทรศัพท์ และย้ายไปอยู่บอร์นเมาธ์ในทางใต้[9] โอซีเยก
หลังการเปลี่ยนมือไปอยู่ใต้การปกครองของขุนนางตระกูลอื่น โอซีเยกยังคงอยู่ในอำนาจของราชอาณาจักรฮังการีที่กำลังระส่ำระสายจากความขัดแย้งภายในของการสืบทอดอำนาจราชวงศ์และการทำศึกกับออตโตมัน ในที่สุดหลังจากกษัตริย์หลุยส์ที่ 2 ของฮังการีสิ้นพระชนม์ไปจากศึกโมฮัทส์()ในปี ค.ศ. 1526 หลังจากศึกนั้นทางอาณาจักรออตโตมันก็รุกคืบเข้ามายึดดินแดนของฮังการีเป็นบริเวณกว้างอย่างรวดเร็วและโอซีเยกเองก็ตกไปอยู่ใต้เงื้อมมือของออตโตมันโดยสิ้นเชิง ยอดเขาเอเวอเรสต์
ในปี ค.ศ. 1924 คณะเดินทางจากอังกฤษคณะที่สามเดินทางเข้าใกล้ยอดเขาเอเวอเรสต์ จอร์จ มัลลอรี (George Mallory) และ แอนดรู เออร์ไวน์ (Andrew Irvine) ตัดสินใจเดินทางขึ้นสู่ยอดเขา การเดินทางของเขาทั้งสองในครั้งนี้เป็นการเดินทางที่ไม่มีวันหวนกลับ วันที่ 8 มิถุนายน เวลา 12.50 น. นักเดินทางคนอื่น ๆ เห็นทั้งสองอยู่ไม่ไกลจากยอดเขา จากนั้นมีเมฆลอยมาปกคลุม และไม่มีใครเห็นทั้งสองคนนี้อีกเลย ในปี ค.ศ. 1979 หวังฮงเป่า (Wang Hongbao) นักปีนเขาชาวจีนบอกกับเพื่อนร่วมทางว่าเขาพบศพศพหนึ่งในปี ค.ศ. 1975 และนั่นน่าจะเป็นศพของเออร์ไวน์ แต่โชคไม่ดีที่หวังฮงเป่าตกเขาเสียชีวิตไปก่อนที่จะได้บอกอะไรเพิ่มเติม ในปี ค.ศ. 1999 คณะเดินทางวิจัยมัลลอรี-เออร์ไวน์ (Mallory and Irvine Research Expedition) ได้พบศพของมัลลอรีใกล้แคมป์จีนเก่า ส่วนศพของเออร์ไวน์นั้น แม้จะมีการค้นหาอย่างหนักหน่วงในปี ค.ศ. 2004 แต่ก็ยังไม่พบ สโมกีย์ โรบินสัน
วิลเลียม "สโมกีย์" โรบินสัน จูเนียร์ () เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง ในแนวเพลงอาร์แอนด์บีและโซลชาวอเมริกัน เป็นโปรดิวเซอร์เพลง โรบินสันเป็นคนสำคัญของค่ายโมทาวน์ เป็นรองเพียงผู้ก่อตั้ง เบอร์รี กอร์ดี เขาเป็นหนึ่งในสมาชิกวงร้องเพลง เดอะมิราเคิลส์ และยังเป็นศิลปินเดี่ยว เขามีเพลงติดท็อป 40 อยู่ 37 เพลงสำหรับค่ายโมทาวน์ ระหว่างปี 1960 ถึง 1987 เขายังมีตำแหน่งเป็นรองประธานบริษัทตั้งแต่ปี 1961 ถึง 1988 ความจำชัดแจ้ง
ผลคล้าย ๆ กันกับการทดลองนี้ก็เห็นด้วยในการทดสอบหน้าที่พื้นฐานทางความจำอื่น ๆ เช่นการสร้างความจำ (remembering) การระลึกถึงความจำ (recall) และการรู้จำ (recognizing) 
ดังนั้น การมีรอยโรคจึงไม่ควรเป็นเหตุให้สรุปว่าเกิดความเสียหายแบบสิ้นเชิง เพราะว่าในกรณีของนายโมไลสัน ไม่ได้มีการสูญเสียความจำและการรู้จำทั้งหมด
และถึงแม้ว่าความจำชัดแจ้งของนายโมไลสันจะเสียหายอย่างรุนแรง
เขาก็ยังมีความรู้สึกว่าตน (sense of self) และยังมีความทรงจำที่มีมาก่อนการเกิดรอยโรคที่ยังหลงเหลืออยู่
คนไข้ R.B. เป็นอีกกรณีหนึ่งที่ให้หลักฐานสนับสนุนบทบาทของฮิปโปแคมปัสในความจำชัดแจ้ง
หลังจากประสบกับการขาดเลือดเฉพาะที่ในสมองในระหว่างการผ่าตัดหัวใจแบบบายพาส
คนไข้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับภาวะเสียความจำส่วนอนาคต (anterograde) อย่างรุนแรง
ระดับเชาวน์ปัญญาและภาวะทางประชานอื่น ๆ ไม่มีความเสียหาย แต่ว่า มีความบกพร่องเกี่ยวกับความจำชัดแจ้ง (แม้ว่าจะไม่เท่ากับในกรณีของนายโมไลสัน)
เมื่อเสียชีวิตแล้ว การชันสูตรศพพบว่า คนไข้มีรอยโรคในซีกสมองทั้งสองข้างที่เขต CA1 ตลอดฮิปโปแคมปัส การสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
นายพรเทพ สุริยา เจ้าของร้านสุริยาหีบศพ กล่าวว่า สำนักพระราชวังได้ติดต่อให้จัดสร้างหีบพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช โดยสร้างหีบพระบรมศพทรงหลุยส์ผสมทองคำแท้ 100% จากแผ่นไม้สักทองอายุมากกว่า 100 ปีขนาดใหญ่เพียงแผ่นเดียวไม่มีรอยต่อ ขนาดความกว้าง 29 นิ้ว ความยาว 2.15 เมตร วัดรอบหีบทั้งใบ 229 นิ้ว ทั้งนี้ใช้เวลาประกอบทันทีหลังการเสด็จสวรรคต เจ้าของร้านสุริยาหีบศพ กล่าวเพิ่มเติมว่า หีบพระบรมศพดังกล่าวแกะสลักลายกุหลาบไทยผสมผสานลายหลุยส์ รอบหีบปิดด้วยทองคำแท้ ภายในหีบพระบรมศพ ใช้ผ้าไหมสีงาช้าง มีที่รองที่บรรทม และซีลภายในเพื่อความแข็งแรง ส่วนผ้าคลุมเป็นผ้าไหมปักดิ้นทอง ซึ่งทางสุริยาเป็นผู้ออกแบบเองทั้งหมด[86] กามีย์ แซ็ง-ซ็องส์
กามีย์ แซ็ง-ซ็องส์ ถึงแก่กรรมด้วยโรคปอดบวม เมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2464 (ค.ศ. 1921) ที่ออแตลเดอลออาซิส (Hôtel de l'Oasis) ในกรุงแอลเจียร์ ร่างของเขาถูกนำกลับไปยังปารีส เพื่อพิธีศพโดยรัฐบาล ที่ลามาเดอแลน (La Madeleine) และฝังในสุสานมงปาร์นัส ในกรุงปารีส สิริรวมอายุได้ 86 ปี 2 เดือน 7 วัน ทั้งนี้รัฐบาลฝรั่งเศสได้มอบเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Legion of Honour เพื่อเป็นเกียรติในฐานะผู้ประสบความสำเร็จในสาขาอาชีพ วิลเลียม เฮนรี แฮร์ริสัน
วิลเลียม เฮนรี แฮร์ริสัน () (9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1773 - 4 เมษายน ค.ศ. 1841) เป็นทหารอเมริกัน นักการเมือง และประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 9 และเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ถึงแก่อสัญกรรมในขณะที่ยังคงอยู่ในตำแหน่ง เป็นประธานาธิบดีที่อายุมากที่สุดที่ได้รับเลือกตั้ง จนกระทั่งมาถึงประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน เมื่อ ค.ศ. 1980 และเป็นประธานาธิบดีคนสุดท้ายที่เกิดก่อนสงครามประกาศอิสรภาพสหรัฐอเมริกา แฮริสันถึงแก่อสัญกรรมในหลังจากที่เป็นประธานาธิบดีเพียง 32 วัน และเป็นประธานาธิบดีที่อยู่ในตำแหน่งระยะเวลาสั้นที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา เสียชีวิตด้วยโรคปอดบวมอย่างกะทันหัน เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
อาการทั่ว ๆ ไปของนายโมไลสันสามารถกำหนดได้ว่า เป็นภาวะเสียความจำส่วนอนาคต (anterograde amnesia) ที่รุนแรง และมีภาวะเสียความจำส่วนอดีตที่มีระดับต่าง ๆ กันตามกาลเวลา (temporally graded retrograde amnesia)[11] นายโมไลสันไม่สามารถสร้างความจำระยะยาวสำหรับเหตุการณ์หรือความรู้โดยความหมาย (semantic knowledge) ใหม่ ๆ คือเขาได้แต่ใช้ชีวิตที่เป็นไปในปัจจุบันเท่านั้น[12] ความขัดแย้งระหว่างพม่ากับกะเหรี่ยง
หลัง พ.ศ. 2533 กองกำลังติดอาวุธชาวกะเหรี่ยงแตกออกเป็นหลายกลุ่ม และสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงก็อ่อนแอลง ใน พ.ศ. 2547 ได้มีการเจรจาสงบศึกระหว่างโบเมียะกับนายพลขิ่น ยุ้น แต่ไม่นานต่อมา ขิ่น ยุ้นถูกขับออกจากรัฐบาล ใน พ.ศ. 2548 มีการเจรจาสงบศึกกันอีก แต่รัฐบาลที่นำโดยตันฉ่วยไม่สนใจการสงบศึก โบเมียะเสียชีวิตใน พ.ศ. 2549 เลขาธิการทั่วไปคนเก่าของสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง ปะโดะห์ มัญ ชาละห์พัน ได้เข้าทำงานแทนที่โบเมียะ แต่ถูกลอบสังหารเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 ใน พ.ศ. 2550 นายพลทินหม่อง ได้นำกำลังพล KNLA ส่วนหนึ่งแยกออกไป กลุ่มนี้เรียกตนเองว่าสภาสันติภาพ KNU-KNLA
ในวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2553 เกิดระเบิดบนรถบัสในรัฐกะเหรี่ยง ตาย 2 คน บาดเจ็บ 11 คน ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ตามแนวชายแดนไทย-พม่าได้เกิดการสู้รบหลังการเลือกตั้ง ทำให้มีประชาชนราว 2 หมื่นคนข้ามเข้ามาในดินแดนไทย และเป็นครั้งแรกในรอบ 50 ปี ที่สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงกับกองทัพกะเหรี่ยงพุทธประชาธิปไตยรวมตัวกันต่อสู้กับกองทัพพม่า ต้นปี พ.ศ. 2554 สหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยงเป็นเพียง 1 ใน 7 กองกำลังกะเหรี่ยงติดอาวุธที่ยังต่อสู้กับรัฐบาล การลงนามในสัญญาสงบศึกเกิดขึ้นเมื่อ 12 มกราคม พ.ศ. 2555 ที่เมืองพะอาน ทำให้การสู้รบในรัฐกะเหรี่ยงสิ้นสุดลง ป่าฮอยา
ในช่วงทศวรรษที่ 60 ศาสตราจารย์ อเล็กซานดรู ซิฟต์ นักวิชาการด้านชีววิทยาได้ลงพื้นที่สำรวจและเก็บข้อมูลเกี่ยวกับป่าแห่งนี้ โดยได้ศึกษาถึงปรากฏการณ์แสงและพลังแม่เหล็กที่เกิดขึ้นที่นี่ โดยได้หลักฐานเป็นภาพถ่ายจำนวนมาก โดยเชื่อว่าอาจเชื่อมโยงกับยูเอฟโอ หรือสิ่งมีชีวิตทรงภูมิปัญญาจากนอกโลก และได้รับความสนใจและศึกษามากขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 70 แต่หลังจากซิฟต์เสียชีวิตไปในปี ค.ศ. 1993 หลักฐานทั้งหมดก็หายไปด้วย เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์
เจ้าชายเบร์ติล สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1997 ณ พระตำหนักส่วนพระองค์ ซึ่งเจ้าหญิงลิเลียนประทับอยู่ที่นั้นด้วย หลังจากการสิ้นพระชนม์ของสวามีพระองค์ก็ปฏิบัติพระกรณียกิจเป็นตัวแทนของพระบรมวงศานุวงศ์ตลอดมา พระองค์ได้อุปถัมภ์องค์กรต่าง ๆ จำนวนมาก และเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์กลุ่มองค์กรและสมาคมต่าง ๆ เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
ความไม่สัมพันธ์กันระหว่างความจำโดยปริยายและความจำชัดแจ้งเพราะมีโครงสร้างประสาทที่ไม่สัมพันธ์กันที่เห็นได้ในกรณีของนายโมไลสัน ได้เป็นข้อมูลที่ช่วยให้เราเข้าใจระบบความจำในมนุษย์ ยกตัวอย่างเช่น ความจำระยะยาวไม่ใช่มีส่วนเดียวแต่สามารถแยกออกเป็นความจำเชิงประกาศและความจำแบบไม่ประกาศ (ความจำโดยปริยาย)[11] เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
งานวิจัยที่ใช้เทคนิค repetition priming แสดงความสามารถในการสร้างความจำโดยปริยาย (implicit memory) ซึ่งไม่ได้อยู่ใต้อำนาจจิตใจของนายโมไลสัน เปรียบเทียบกับการที่เขาไม่สามารถสร้างความจำเชิงความหมาย (semantic memory) และความจำอาศัยเหตุการณ์ (episodic memory) ใหม่ซึ่งเป็นประเภทต่าง ๆ ของความจำชัดแจ้ง (explicit memory)[12]. ผลงานวิจัยเหล่านี้ให้หลักฐานว่า ความจำเกี่ยวกับทักษะและ repetition priming อาศัยโครงสร้างทางประสาทที่ต่างจากความจำเกี่ยวกับเหตุการณ์และความจริงต่าง ๆ คือ แม้ว่า ความจำเชิงกระบวนวิธีและ repetition priming จะไม่อาศัยสมองกลีบขมับด้านในที่ถูกตัดออกไปในกรณีของนายโมไลสัน แต่ว่า ความจำเชิงความหมายและความจำอาศัยเหตุการณ์ยังต้องอาศัย[4] ราชวงศ์หยวน
เหตุการณ์ร้ายได้เกิดขึ้น ระหว่างทางมุ่งหน้าไปยังเมืองมัชปาหิตกองกำลังทหารของเจ้าชายวิชัยได้ลอบซุ่มโจมตีทหารมองโกลที่ตามเสด็จไป ส่วนกองทัพมองโกลภายใต้การบังคับบัญชาของแม่ทัพชี่ปีและแม่ทัพอิโก มู ซุ ซึ่งรออยู่ที่เมืองเคดิรี ถูกกองทัพใหญ่ของเจ้าชายวิชัยโอบล้อมโจมตีโดยที่ไม่มีใครคาดคิด แม่ทัพมองโกลทั้งสองได้นำกองกำลังตีฝ่าวงล้อมเพื่อมุ่งหน้าไปยังกองเรือที่จอดอยู่ท่าเรือ ในที่สุดแม่ทัพชี่ปีถึงกับต้องล่าถอย และตัดสินใจวิ่งหนีไปยังเรือที่จอดอยู่ที่ท่าเรือ แต่ปรากฏว่าเขาต้องสูญเสียชีวิตของทหารราบไปกว่าสามพันคน เมื่อกลับไปถึงมองโกล กุบไลข่านก็ได้สวรรคตในปี พ.ศ. 1837 และก็ไม่มีผู้นำคนใดที่จะนำกองทัพไปปราบปรามอาณาจักรสิงหะส่าหรี (อินโดนีเซีย) อีกเลย เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
งานศึกษาเกี่ยวกับนายโมไลสันเป็นการปฏิวัติความเข้าใจเกี่ยวกับระเบียบแบบแผนของระบบความจำในมนุษย์ คือได้ให้หลักฐานที่กว้างขวางในการปฏิเสธทฤษฎีเก่า ๆ และในการสร้างทฤษฎีใหม่ ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เกี่ยวกับกระบวนการและโครงสร้างทางประสาทที่เป็นฐาน[8] ในบทความต่อไปนี้ จะกล่าวถึงความเข้าใจสำคัญที่เกิดขึ้นพอเป็นโครง การเสียชีวิตของมาริลิน มอนโร
แม้ว่าการสืบสวนทั้งใน ค.ศ. 1962 หรือการทบทวนคดีใน ค.ศ. 1982 ไม่มีครั้งใดที่พบหลักฐานว่าเธอเป็นเหยื่ออาชญากรรม แต่การเสียชีวิตของมอนโรกลายเป็นประเด็นของทฤษฎีสมคบคิดมากมาย หลายทฤษฎีมีส่วนเกี่ยวพันกับประธานาธิบดี จอห์น เอฟ. เคนเนดี และน้องชาย โรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดี รวมถึงผู้นำสหภาพแรงงาน จิมมี ฮอฟฟา และผู้นำกลุ่มอาชญากร แซม จีแองกานา นอกจากทฤษฎีที่ว่าเธอถูกฆาตกรรม ยังมีข้อกล่าวหาว่าสาเหตุการเสียชีวิตคือการใช้ยาเกินขนาดโดยไม่ได้ตั้งใจด้วย กาตาลินาแห่งอารากอน
พระนางสิ้นพระชนม์ในพระราชวังคิมบอลตันในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2079 พระอิศริยยศของพระนางสุดท้ายคือเจ้าหญิงแห่งเวลส์ หลังจากพระนางสวรรคตพระเจ้าเฮนรีทรงเสียพระทัยมาก แต่พระนางแอนน์ โบลีนกลับมีความปีติมากกว่าใคร ๆ ที่อริเก่าของพระนางได้สิ้นชีพลง แต่ในไม่กี่เดือนต่อมาแอนน์ โบลีนได้ถูกสั่งประหารชีวิตในข้อหามีเป็นทุรยศด้วยการคบชู้สู่ชายและข้อหาทรงดำรงเป็นแม่มดโดยทรงถูกใส่ร้ายโดยพระเจ้าเฮนรีที่ 8 เนื่องจากทรงผิดสัญญาในการให้กำเนิดพระโอรส อันเดรส โบนีฟาซีโอ
อันเดรส โบนีฟาซีโอ อี เด กัสโตร (Andrés Bonifacio y de Castro) เป็นนักปฏิวัติหัวรุนแรงในการเรียกร้องเอกราชของฟิลิปปินส์จากสเปน รุ่นเดียวกับโฮเซ รีซัล และเอมีลีโอ อากีนัลโด เขาจัดตั้งสมาคมลับกาตีปูนัน (Katipunan) เพื่อต่อสู้กับสเปน ตามแผนการนั้น เขาต้องการลุกฮือขึ้นขับไล่สเปนด้วยอาวุธ แต่รีซัลไม่เห็นด้วย โบนีฟาซีโอถูกฆ่าตายเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2440 หลังการตายของรีซัลไม่นาน รวมอายุได้ 34 ปี ในปัจจุบัน โบนีฟาซิโอยังถือว่าเป็นวีรบุรุษแห่งมะนิลา มีอนุสรณ์สถานของเขาที่จัตุรัสลีวาซัง ถนนแมกคัลลี วันที่ 30 พฤศจิกายนของทุกปี เป็นวันโบนีฟาซิโอเพื่อระลึกถึงเขา
โบนีฟาซิโอเกิดเมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2406 ที่ตำบลตอนโดในมะนิลา ครอบครัวของเขายากจนมาก และเขาเป็นกำพร้าตั้งแต่อายุ 14 ปี ในวัยเด็ก เขาประกอบอาชีพเป็นกรรมกร และขายของเก่า รับจ้างเป็นยาม เขาจึงไม่มีโอกาสได้รับการศึกษาในระบบ แต่ด้วยความเป็นคนใฝ่รู้ จึงพยายามศึกษาด้วยตนเองจนอ่านออกเขียนได้ เขาได้รับอิทธิพลจากงานเขียนของโฮเซ่ ริซัลเรื่องอันล่วงละเมิดมิได้ นอกจากนั้น โบนีฟาซิโอยังได้เป็นสมาชิกรุ่นแรกๆ ของสันนิบาตฟีลีปีนาที่ริซัลก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2435 แต่หลังจากนั้นไม่นาน ริซัลถูกเนรเทศไปยังเมืองอาปีตัน สันนิบาตจึงสลายตัวลง หลังจากนั้นไม่นาน โบนีฟาซิโอจึงก่อตั้งขบวนการกาตีปูนัน ขึ้นเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2435 โดยใช้แนวคิดของริซัลเป็นแกนหลัก การทลายคุกบัสตีย์
ฝ่ายผู้ทลายคุก 94 ราย และนายทหาร 1 นาย เสียชีวิตในการต่อสู้ที่เกิดขึ้น เดอโลเนย์ถูกจับกุมตัวและถูกลากไปตามท้องถนนมุ่งสู่ออแตลเดอวีล พร้อมกับมีการด่าทอและทารุณกรรมไปตลอดเส้นทาง ภายนอกออแตลเดอวีล มีการถกเถียงถึงชะตากรรมของเดอโลเนย์ต่อจากนี้ไป ทำให้เดอโลเนย์ผู้ถูกทารุณจนอาการสาหัสตะโกนขึ้นว่า "พอได้แล้ว! ให้ฉันตายเถอะ!"[9] และเตะพ่อครัวทำขนมนามว่าดูเลต์เข้าที่หน้าแข้ง จากนั้นเดอโลเนย์จึงถูกแทงซ้ำไปซ้ำมาก่อนที่จะล้มลงในที่สุด ก่อนที่ฝูงชนจะเลื่อยศีรษะของเขานำมาเสียบเข้ากับหอกหลาวและนำไปตระเวนแห่ตามท้องถนนของกรุงปารีส พลทหารประจำป้อมอีกสามนายก็ถูกสังหารโดยฝูงชนด้วยเช่นกัน นายตำรวจที่รอดชีวิตมาได้รายงานรายละเอียดของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ส่วนพลทหาร แอ็งแวลิด ประจำป้อมสองนายถูกรุมประชาทัณฑ์ ในขณะที่พลทหารสวิสจากกองทหารซาลิ-ซามาด ได้รับการปกป้องจากกองกำลัง การ์ดฟร็องเซ และถูกปล่อยตัวกลับสู่กองทหารของพวกตน มีเพียงนายทหารสองนายจากกองทหารนี้ที่ถูกสังหาร ผู้บังคับบัญชาของพวกเขา พลโทหลุยส์เดอฟลู เขียนรายงานถึงรายละเอียดในเหตุการณ์ดังกล่าว และรวมมันเข้ากับสมุดบันทึกเหตุการณ์ประจำกองทหารซาลิ-ซามาด การเสียชีวิตของเดอโลเนย์นับว่าเป็นเรื่องที่ร้ายแรง (และอาจไม่ยุติธรรมสำหรับเขา) แต่กระนั้นเดอฟลูก็ยังคงกล่าวโทษว่าเดอโลเนย์อ่อนแอและบกพร่องในการเป็นผู้นำที่เฉียบขาด นอกจากนี้ยังมีการกล่าวโทษอีกว่าสาเหตุที่ทำให้ป้อมถูกทลายได้สำเร็จเป็นเพราะความเฉื่อยชาของผู้บัญชาการกองทัพบกหลวงแห่งฝรั่งเศสที่ประจำอยู่บริเวณใกล้เคียงกัน ที่ไม่พยายามเข้าสนับสนุนกองกำลังของเดอโลเนย์ ณ ป้อมบัสตีย์ หรือออแตลเดแซ็งแวลิดที่กำลังถูกโจมตีจากฝูงชน เจอร์รี โมเซส
เจอร์รี โมเซส (9 สิงหาคม ค.ศ. 1946 - 26 มีนาคม ค.ศ. 2018) เป็นนักเบสบอลชาวอเมริกัน สูง 191 เซนติเมตร และหนัก 95 กิโลเมตร เจอร์รี โมเซส เสียชีวิตเมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2018. โยเซ็ฟ ไฮเดิน
ใน ค.ศ. 1790 หลังจากที่เจ้าชายนิคโคเลาส์สิ้นพระชนม์และมีเจ้าชายพระองค์ใหม่ซึ่งไม่โปรดดนตรีมาดำรงตำแหน่งแทน เจ้าชายพระองค์นี้ได้ยกเลิกสถาบันดนตรีทั้งหมดและจ่ายเงินบำนาญให้กับไฮเดินแทน หลังทางที่ไม่มีพันธสัญญาใด ๆ แล้ว ไฮเดินจึงสามารถตอบตกลงข้อเสนอที่มีค่าตอบแทนอย่างงามจากโยฮัน เพเทอร์ ซาโลม็อน (Johann Peter Salomon) ผู้อำนวยการแสดงชาวเยอรมันได้ โดยเป็นข้อเสนอให้ไฮเดินเดินทางไปยังประเทศอังกฤษและทำหน้าที่ควบคุมวงซิมโฟนีใหม่และวงดุริยางค์ขนาดใหญ่ พ.ศ. 2470
21 กุมภาพันธ์ - ฮิวเบิร์ท เดอ จีวองชี แฟชันดีไซเนอร์ชาวฝรั่งเศส 6 มีนาคม - กาเบรียล การ์เซีย มาร์เกซ กวีชาวโคลอมเบีย (ถึงแก่กรรม 17 เมษายน พ.ศ. 2557) 5 เมษายน - ธานินทร์ กรัยวิเชียร นายกรัฐมนตรีคนที่ 14 ของไทย 10 เมษายน - มาร์แชลล์ วอร์เรน ไนเรนเบิร์ก นักชีวเคมีและนักพันธุศาสตร์ชาวอเมริกัน (ถึงแก่กรรม 15 มกราคม พ.ศ. 2553) 16 เมษายน - สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 3 พฤษภาคม - ขุนทอง ภูผิวเดือน อดีตรัฐมนตรีหลายกระทรวง (ถึงแก่กรรม 7 สิงหาคม พ.ศ. 2538) 28 พฤษภาคม - หม่อมราชวงศ์ถนัดศรี สวัสดิวัตน์ ศิลปินแห่งชาติ นักร้อง นักเขียน นักจัดรายการโทรทัศน์ 29 พฤษภาคม - สมเด็จพระราชินีฮาลาเอวาลู มาตาอาโฮ อาโฮเมเอ อดีตสมเด็จพระราชินีตองงา พระราชมารดาในสมเด็จพระราชาธิบดีตูโปอูที่ 6 แห่งตองงา รัชกาลที่6 รัชกาลปัจจุบัน และสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ ตูโปอูที่ 5 แห่งตองงา รัชกาลที่5 (สวรรคต 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560) 26 มิถุนายน - สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (อัมพร อมฺพโร) พระสังฆราชองค์ที่ 20 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ 11 สิงหาคม - ประสงค์ สุ่นศิริ 18 สิงหาคม - โรซาลีนน์ คาร์เตอร์ อดีตสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งแห่งสหรัฐอเมริกา ภรรยาของอดีตประธานาธิบดีจิมมี คาร์เตอร์ 22 กรกฎาคม - สำราญ เกิดผล ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง 11 ตุลาคม - อาจินต์ ปัญจพรรค์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ นักเขียน (ถึงแก่กรรม 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561) 14 ตุลาคม - โรเจอร์ มัวร์ นักแสดงชาวอังกฤษ 16 ตุลาคม - กึนเทอร์ กรัสส์ นักเขียนนวนิยายชาวเยอรมัน (ถึงแก่กรรม 13 เมษายน พ.ศ. 2558) 5 ธันวาคม - พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช พระมหากษัตริย์ลำดับที่เก้าแห่งราชวงศ์จักรี (สวรรคต 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559) 28 พฤศจิกายน -สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านตวนกู อับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์ แห่งมาเลเซีย (สวรรคต 11 กันยายน พ.ศ. 2560) 25 ธันวาคม - ราม นารายัณ นักดนตรีชาวอินเดีย เนลสัน แมนเดลา
ปี พ.ศ. 2546 มีการประกาศข่าวมรณกรรมของแมนเดลาโดยสำนักข่าวซีเอ็นเอ็น ซึ่งเป็นความผิดพลาด เนื่องจากข่าวการมรณกรรมที่เขียนเอาไว้ล่วงหน้า (เช่นกันกับข่าวของบุคคลสำคัญคนอื่น ๆ ) หลุดออกไปจากเว็บไซต์ของซีเอ็นเอ็นเนื่องจากความผิดพลาดด้านการป้องกันข้อมูล[112] ปี พ.ศ. 2550 พวกฝ่ายขวากลุ่มหนึ่งแพร่ข่าวหลอกลวงทางอีเมลและเอสเอ็มเอส โดยอ้างว่าทางการได้ปกปิดข่าวการเสียชีวิตของแมนเดลาเพราะเกรงว่าพวกคนผิวขาวในแอฟริกาใต้จะถูกสังหารหมู่หลังจากที่เขาเสียชีวิต เวลานั้นแมนเดลาอยู่ระหว่างการพักผ่อนที่ประเทศโมซัมบิก[113] เฮนรี ฟอร์ด
ต่อมาเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 บริษัทฟอร์ดก็ยังประสบความสำเร็จในการผลิตเครื่องบิน "ฟอร์ด 4เอที ไตรมอเตอร์" (Ford 4AT Trimotor) ฟอร์ดมีส่วนในการพัฒนาอุตสาหกรรมรถยนต์ให้ก้าวหน้าขึ้นกลายเป็นธุรกิจที่ใหญ่ที่สุดในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ฟอร์ดถึงแก่กรรม 7 เมษายน 2490 ฟอร์ดได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งการผลิตระบบสายพาน" ปัจจุบันบริษัท ฟอร์ด มอเตอร์ ได้ขยายกิจการธุรกิจรถยนต์ไปทั่วโลก โดยเป็นเจ้าของธุรกิจรถยนต์แบรนด์อเมริกันคือ "ฟอร์ด" (Ford) "ลินคอล์น" (Lincoln) และ "เมอร์คิวรี" (Mercury) และปัจจุบันยังมีหุ้น แอสตันมาร์ติน (Aston Martin) อยู่ นอกจากนี้ยังร่วมลงทุนกับบริษัทผลิตรถยนต์ของญี่ปุ่นคือ "มาสด้า" (Mazda) และเคยเป็นเจ้าของแบรนด์อังกฤษคือ จากัวร์ (Jaguar) แลนด์ โรเวอร์ (Land Rover) และแบรนด์สวีเดนคือ "วอลโว่" (Volvo) ฟอร์ด มอเตอร์ทำรายได้ต่อปีประมาณ 12.6 พันล้านบาท (ปี 2549) มีพนักงานทั่วโลกราว 280,000 คน (ปี 2549) บ็อบบี ร็อบสัน
เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ร็อบสันเสียชีวิตลงอย่างสงบในขณะที่มีอายุ 76 ปี ด้วยโรคมะเร็งที่บ้านของเขา หลังจากที่ป่วยมานานถึง 15 ปี หลังจากมีการเผยแพร่ข่าวการเสียชีวิตของเขาไปทั่วโลก ทำให้คนในแวดวงต่างๆเกิดความเศร้าโศกเสียใจเป็นอย่างมาก เซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน ผู้จัดการทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้ออกมาสดุดีร็อบสันว่าเป็นยอดคนของวงการลูกหนัง โดยเฟอร์กูสันกล่าวว่า "ผมเสียใจมากต่อการจากไปของเพื่อนผู้ยิ่งใหญ่ ของบุคคลที่มหัศจรรย์ และเป็นคนที่มีความรู้ในเกมอย่างสูง" ส่วน กอร์ดอน บราวน์ นายกรัฐมนตรีอังกฤษ ก็ร่วมกล่าวไว้อาลัยร็อบสันเช่นกัน โดยบราวน์กล่าวว่า "ผมรู้สึกเสียใจอย่างสุดซึ้งที่ได้ทราบข่าวการเสียชีวิตของ เซอร์ บ็อบบี้ ร็อบสัน ผมเคยได้พบกับบ็อบบี้ในหลายๆโอกาส เขาคือภาพรวมที่ชัดเจนสำหรับทุกๆเรื่องราวอันยอดเยี่ยมเกี่ยวกับฟุตบอลในประเทศนี้" จักรพรรดิหุมายูง
นะซีร์ อุดดีน มุฮัมมัด ฮุมายูน () หรือนิยมเรียกพระนามว่า จักรพรรดิหุมายูง (; ; "ราชสมภพ" 7 มีนาคม ค.ศ. 1508 - "สวรรคต" 17 มกราคม ค.ศ. 1556) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ที่ 2 แห่งราชวงศ์โมกุล ซึ่งทรงเสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดา คือสมเด็จพระจักรพรรดิบาบูร์ ซึ่งปกครองอาณาจักรโมกุลอันกว้างขวางที่รวมถึงอัฟกานิสถาน, ปากีสถาน และอินเดียทางตอนเหนือในปัจจุบัน ทรงปกครองจักรวรรดิทั้งหมดสองช่วงคือ ช่วงแรก ระหว่าง 26 ธันวาคม ค.ศ. 1530 - 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1540 และช่วงที่สอง ระหว่าง 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1555 จนกระทั่งสวรรคตเมื่อ 17 มกราคม ค.ศ. 1556 ซึ่งคล้ายกับกรณีของพระราชบิดาซึ่งเสียอาณาจักรในช่วงแรกของรัชสมัย แต่ด้วยความช่วยเหลือจากราชวงศ์ซาฟาวิดแห่งเปอร์เซีย พระองค์สามารถเอาชนะกลับคืนได้กว้างขวางกว่าเดิม ในขณะที่สวรรคต จักรวรรดิโมกุลได้ขยายอาณาบริเวณกว่าหนึ่งล้านตารางกิโลเมตร พ.ศ. 2501
2 มีนาคม - อาณันย์ วัชโรทัย นักการเมืองไทย (ถึงแก่กรรม 7 มกราคม พ.ศ. 2560) 4 มีนาคม - ยศวริศ ชูกล่อม นักการเมืองไทย 8 มีนาคม - แกรี นูแมน นักดนตรีชาวอังกฤษ 10 มีนาคม - ชารอน สโตน นักแสดง ผู้สร้างภาพยนตร์ อดีตนางแบบ ชาวอเมริกัน 13 มีนาคม - วุฒิชัย สงวนวงศ์ชัย อดีตรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม 14 มีนาคม - เจ้าชายอาลแบร์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก 15 มีนาคม - เจ้าชายนิโคลาแห่งยูโกสลาเวีย 16 มีนาคม - แฟรงค์ เซเดโน นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์รุ่นฟลายเวท 20 มีนาคม - ฮอลลี ฮันเตอร์ นักแสดงอเมริกัน 21 มีนาคม - แกรี โอลด์แมน นักแสดงชายชาวอังกฤษ 28 มีนาคม - เคิร์ต เฮนนิค นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน (ถึงแก่กรรม 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2546) 30 มีนาคม - ไมค์ โรทันดา นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นอกจากนั้นแล้ว คอร์กิน[12] ยังยืนยันอีกด้วยว่า แม้ว่าโมไลสันจะไม่สามารถสร้างความจำเชิงประกาศใหม่โดยทั่ว ๆ ไป แต่เขายังดูเหมือนกับสามารถสร้างข้อมูลบางอย่างบ้างเล็กน้อยที่ไม่สมบูรณ์เกี่ยวกับบุคคลสาธารณะ (เช่นสามารถค้นคืนชื่อของคนมีชื่อเสียงเมื่อให้ตัวช่วย) ผลงานวิจัยเหล่านี้แสดงถึงความสำคัญของสมองส่วนรอบ ๆ ฮิปโปแคมปัส (extrahippocampal) ที่ไม่เสียหายต่อความจำเชิงความหมาย (semantic) และความจำเพื่อการรู้จำ (recognition) และช่วยเสริมความเข้าใจเกี่ยวกับความปฏิสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างต่าง ๆ ในสมองกลีบขมับด้านใน ส่วนความเสียหายอย่างรุนแรงของโมไลสันเกี่ยวกับงานทางพื้นที่บางอย่างให้หลักฐานที่แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างฮิปโปแคมปัสกับความจำโดยพื้นที่ (spatial memory)[8] เกออร์กี มาเลนคอฟ
ความทะเยอทะยานของมาเลนคอฟเป็นผล,สตาลินชีวิตในวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2496 สี่วันต่อมา มาเลนคอฟ, วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ, ลัฟเรนตีย์ เบรียาและนิกิตา ครุสชอฟมากล่าวคำสรรเสริญในงานศพของสตาลิน สงครามอังกฤษ–แซนซิบาร์
สุลต่านฮาเม็ดสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อเวลา 11:40 EAT (08:40 UTC) ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1896 พระราชนัดดาวัย 29 พรรษา คาลิด บิน บาร์กาช ซึ่งถูกสงสัยว่ามีส่วนในการลอบปลงพระชนม์ ย้ายเข้าประทับในพระราชวังที่แซนซิบาร์ทาวน์โดยปราศจากการอนุมัติจากอังกฤษ ซึ่งเป็นการฝ่าฝืนสนธิสัญญาที่อังกฤษตกลงกับสุลต่านอะลี รัฐบาลอังกฤษนิยมผู้มีคุณสมบัติอีกคนหนึ่ง คือ ฮามัด บิน มุฮามเม็ด ผู้มีใจเอนเอียงต่ออังกฤษมากกว่า กงสุลและเจ้าหน้าที่ทางทูตที่ถูกส่งไปยังแซนซิบาร์ บาซิล เคฟ (Basil Cave) และพลเอกแมตทิวส์ เตือนสุลต่านคาลิดให้ทรงดำริถึงการกระทำของพระองค์อย่างรอบคอบ วิธีปฏิบัตินี้เคยประสบความสำเร็จเมื่อสามปีก่อนเมื่อสุลต่านคาลิดทรงพยายามอ้างสิทธิเหนือรัฐสุลต่านหลังสุลต่านอะลีสวรรคต และกงสุลใหญ่อังกฤษ เรนแนลล์ รอดด์ (Rennell Rodd) โน้มน้าวให้พระองค์ทราบถึงภยันตรายของการกระทำนั้น  เบนนี กอลสัน
ผลงานแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุด คือเพลง "I Remember Clifford" ที่อุทิศให้กับคลิฟฟอร์ด บราวน์ นักทรัมเปตที่เคยร่วมวงไลโอเนล แฮมป์ตัน ด้วยกัน และเสียชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี ค.ศ. 1956 เมื่อมีอายุเพียง 25 ปี เพลงนี้เป็นที่นิยมเนื่องจากนักดนตรีหลายคนมักนำเพลงนี้ไปบรรเลงในแบบของตัวเอง เพื่อเป็นการระลึกถึงตัวคลิฟฟอร์ด บราวน์ เพลงอื่นๆของกอลสันที่เป็นที่นิยม ได้แก่เพลง "Stable Mates", "Killer Joe", "Whisper Not", "Along Came Betty" และ "Are You Real?" ฮันส์ แม็มลิง
แม็มลิงมีความเกี่ยวข้องเพียงเล็กน้อยกับทางการทหารโดยการมีชื่อในรายการผู้ให้จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 ยืมทุนในการต่อต้านการรุกรานของฝรั่งเศสระหว่างปี ค.ศ. 1480 ถึงปี ค.ศ. 1477 เมื่อถูกแจ้งอย่างเข้าใจผิดว่าเสียชีวิตในสงครามแม็มลิงกำลังทำงานฉากแท่นบูชาสำหรับสมาคมผู้ค้าหนังสือที่บรูช งานเขียนชิ้นนี้ชื่อ "ความเศร้าเจ็ดอย่างของพระแม่มารี" (Seven Griefs of Mary) ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งตูรินและเป็นงานเขียนที่ทำในสมัยที่มีฝีมือเต็มตัว แต่ก็มิได้ด้อยไปกว่างานเขียนที่ทำในปี ค.ศ. 1479 ที่สถานพยาบาลเซนต์จอห์น และไม่น่าสนใจน้อยไปกว่าภาพ "การตัดสินครั้งสุดท้าย" (The Last Judgment) ที่เขียนในคริสต์ศตวรรษ 1470 ที่ตั้งอยู่ที่วัดเซ็นต์แมรีที่ Gdańsk ซึ่งเชื่อกันโดยทั่วไปว่าเป็นภาพที่เขียนโดยแม็มลิง เจ้าชายนาเยฟ บิน อับดุลลาซิซ อัล ซาอุด
เมื่อวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2012 ทางสถานีโทรทัศน์แห่งรัฐซาอุดิอาระเบียได้รายงานการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายนาเยฟ ตามสำนักข่าวรอยเตอร์ได้รายงานว่าพระองค์สิ้นพระชนม์ในเมืองเจนีวา ทางราชสำนักระบุว่างานพระศพของพระองค์จะจัดขึ้น ณ วันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 2012 โดยช่องข่าวอัลอาระเบียรายงานว่าจะมีการสวดภาวนาที่จะจัดขึ้นในมัสยิดของเมืองเมกกะอันศักดิ์สิทธิ์ อุซามะฮ์ บิน ลาดิน
2 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 บารัก โอบามา ประธานาธิบดีของสหรัฐอเมริกา ออกมาแถลงยืนยันผ่านทางโทรทัศน์ว่า อุซามะฮ์ บิน ลา ดิน ได้เสียชีวิตลงแล้ว จากการปฏิบัติการพิเศษของหน่วยซีล (SEAL) อย่างไรก็ตาม การเสียชีวิตของ อุซามะฮ์ บิน ลา ดิน ได้สร้างความสงสัยให้กับผู้คนจำนวนมากว่าเสียชีวิตจริงหรือไม่ เพราะทางการสหรัฐอเมริกายังไม่เปิดเผยภาพศพ เนื่องจากทางการสหรัฐฯ เกรงว่าเป็นภัยต่อความมั่นคง เฮนรี อาลาบาศเตอร์
นายเฮนรี อาลาบาสเตอร์รับราชการไทยได้เพียง 10 ปีเศษ ก็เกิดป่วยเป็นอัมพาตอย่างกะทันหัน ขากรรไกรแข็งพูดไม่ได้ เพียง ๒ วันก็สิ้นใจในวันที่ ๘ สิงหาคม ๒๔๒๗ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าฯ ทรงเสียพระทัยมาก มีพระราชหัตถเลขาถึงสมเด็จฯ เจ้าฟ้ามหามาลา กรมพระบำราบปรปักษ์ ตอนหนึ่งมีความว่า ฮามิด การ์ไซ
เมื่อรัฐบาลตอลิบานขึ้นสู่อำนาจช่วงทศวรรษที่ 1990 การ์ไซเชื่อว่ารัฐบาลนี้จะสามารถหยุดความรุนแรงและปัญหาต่าง ๆ ภายในประเทศได้ แต่หลังจากบิดาของเขาถูกลอบยิงโดยฝีมือของตอลิบาน การ์ไซก็ทำงานกับแนวร่วมอิสลามเพื่อการปลดปล่อยอัฟกานิสถาน ที่นำโดยอาหมัด ชาห์ มาซูด ช่วงปี ค.ศ. 2000-2001 การ์ไซเดินทางไปยังทวีปยุโรปและอเมริกาเพื่อรณรงค์ต่อต้านกลุ่มตอลิบาน การ์ไซและมาซูดเคยเตือนว่ากลุ่มตอลิบานเกี่ยวข้องกับกลุ่มอัลกออิดะฮ์ จนเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2001 มาซูดถูกระเบิดฆ่าตัวตายโดยฝีมือของอัลกออิดะฮ์ ต่อมาเมื่อกองทัพสหรัฐวางแผนบุกอัฟกานิสถานหลังเหตุวินาศกรรม 11 กันยายน การ์ไซเป็นผู้หนึ่งที่แนะนำให้กำจัดกลุ่มอัลกออิดะฮ์ให้หมดสิ้น เมทัลลิกา
ในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2009 ได้มีการประกาศให้เมทัลลิกาบรรจุเข้าสู่หอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2009 และอดีตมือเบส เจสัน นิวสเตด จะมาร่วมเฉลิมฉลองในการประกาศผลครั้งนี้ด้วย แต่มือเบสปัจจุบัน โรเบิร์ต ทรูฮีโย ตัดสินใจจะไม่มาร่วมเล่นโดยกล่าวว่าจะเป็นผู้รับชม ถึงอย่างไรก็ดีในช่วงที่วงจะบรรเลงซิงเกิล "Master of Puppets" และ "Enter Sandman" ทั้งทรูฮีโย และนิวสเตด ต่างร่วมกันบรรเลงพร้อมกัน ในขณะที่คลิฟฟ์ เบอร์ตันที่เสียชีวิตไป บิดาของเขาเรย์ เบอร์ตัน รับเกียรติยศแทนเขา นอกจากนี้วงยังได้เชิญให้เดฟ มัสเทน อดีตมือกีตาร์มาร่วมในพิธีอีกด้วย แต่เขาปฏิเสธเพราะติดทัวร์คอนเสิร์ตในยุโรป โจอี้ จอร์ดิสัน
ModifidiousMurderdolls สุลัยมานผู้เกรียงไกร
เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฮังการีเสกสมรสกับแมรีแห่งออสเตรียในปี ค.ศ. 1522 ความสัมพันธ์ของฮังการีกับออสเตรียทำให้ฝ่ายออตโตมันเห็นว่าเป็นการสร้างความไม่มั่นคงต่ออำนาจในคาบสมุทรบอลข่าน ที่ในที่สุดก็เป็นสาเหตุที่ทำให้สุลต่านสุลัยมานทรงกลับเข้ามาเริ่มการรณรงค์ทางทหารในยุโรปตะวันออกใหม่ เมื่อวันที่ 29 สิงหาคม ค.ศ. 1526 พระองค์ก็ทรงได้รับชัยชนะต่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฮังการีในยุทธการที่โมฮาก พระเจ้าหลุยส์เองเสด็จสวรรคตในสนามรบ เมื่อทรงพบร่างที่ปราศจากชีวิตของพระเจ้าหลุยส์ ก็เชื่อกันว่าสุลต่านสุลัยมานทรงมีความโทมนัสและทรงรำพึงถึงการเสียชีวิตว่าเป็นการเสียชีวิตอันไม่สมควรแก่เวลาของพระเจ้าหลุยส์ผู้มีพระชนมายุเพียง 20 พรรษา หลังจากชัยชนะในยุทธการที่โมฮากแล้วการต่อต้านของฮังการีก็สิ้นสุดลง จักรวรรดิออตโตมันจึงกลายเป็นมหาอำนาจอันสำคัญของยุโรปตะวันออกแทนที่  เนลสัน แมนเดลา
นับแต่เขาเกษียณตนเอง หนึ่งในงานที่แมนเดลาให้ความสำคัญอันดับแรก ๆ คืองานเกี่ยวกับการต่อต้านโรคเอดส์ เขาได้ขึ้นกล่าวปิดในการประชุมนานาชาติเพื่อต่อต้านโรคเอดส์ครั้งที่ 13 เมื่อปี พ.ศ. 2543 ที่เมืองเดอร์บา ประเทศแอฟริกาใต้[119] ปี พ.ศ. 2546 เขาได้ให้การสนับสนุนกับโครงการรณรงค์เพื่อระดมทุนสำหรับการต่อต้านโรคเอดส์ ชื่อโครงการว่า 46664 ซึ่งตั้งชื่อตามหมายเลขนักโทษของเขา[120] เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2547 เขาบินมายังกรุงเทพฯ เพื่อขึ้นกล่าวในการประชุมนานาชาติเพื่อต่อต้านโรคเอดส์ ครั้งที่ 14[121] บุตรชายของเขาคือ มัคกาโธ แมนเดลา เสียชีวิตด้วยโรคเอดส์เมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2548[122] กิจกรรมต่าง ๆ ที่แมนเดลาทำเพื่อต่อต้านโรคเอดส์ได้มีการรวบรวมเอาไว้ในหนังสือของสเตฟานี โนเลน ชื่อ 28: Stories of AIDS in Africa เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
เนื่องจากว่า นายโมไลสันไม่มีความบกพร่องทางความจำก่อนการผ่าตัด ดังนั้น การตัดสมองกลีบขมับส่วนในของเขาออกจึงใช้เป็นคำอธิบายความบกพร่องทางความจำของเขา ดังนั้น จึงเชื่อกันว่า สมองกลีบขมับส่วนใน (medial temporal lobe) เป็นส่วนที่มีบทบาทสำคัญในการสร้างทั้งความจำเชิงความหมาย (semantic memory) และความจำอาศัยเหตุการณ์ (episodic memory) ระยะยาว (คือ สมองกลีบขมับด้านในได้รับการกำหนดว่าเป็นศูนย์ของการเข้ารหัสความจำอาศัยเหตุการณ์[11]) หลักฐานอื่น ๆ ที่สนับสนุความคิดนี้เกิดในงานวิจัยคนไข้อื่น ๆ ที่มีรอยโรคในส่วนต่าง ๆ ของสมองกลีบขมับส่วนใน[6] ไมเคิล แจ็กสัน
หลังจากที่เขาเสียชีวิตไม่นานในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2009 เอ็มทีวีปรับเปลี่ยนช่องโดยเล่นมิวสิกวิดีโอของเขาเพื่อเป็นการอุทิศและเฉลิมฉลองในงานของเขา[326] สถานียังออกอากาศมิวสิกวิดีโอของเขาเป็นเวลานานหลายชั่วโมง และยังมีการสัมภาษณ์สดในปฏิกิริยาตอบรับทั้งจากพิธีกรเอ็มทีวีและเหล่าบุคคลมีชื่อเสียง ตลอดทั้งสัปดาห์ยังมีรายการและยังมีการถ่ายทอดสดพิธีไว้อาลัย [327] ในพิธีไว้อาลัย ณ วันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 ผู้ก่อตั้งค่ายเพลงโมทาวน์ เบอร์รี กอร์ดี ยังสรรเสริญแจ็กสันว่าเป็น "คนบันเทิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา" [328][329][330] เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
ตามคำของคอร์กิน[12] งานวิจัยเกี่ยวกับสมรรถภาพความจำของโมไลสันได้ให้ความเข้าใจเกี่ยวกับโครงสร้างทางประสาทของความจำทางพื้นที่ (spatial memory) และการประมวลข้อมูลเกี่ยวกับพื้นที่ แม้เขาไม่สามารถที่จะสร้างความจำอาศัยเหตุการณ์หรือความจำเกี่ยวกับความจริงใหม่ ๆ โดยระยะยาว และปรากฏความบกพร่องในการทดสอบความจำทางพื้นที่บางอย่าง นายโมไลสันก็ยังสามารถที่จะวาดแผนผังที่ละเอียดของที่อยู่ของเขา สิ่งที่พบนี้น่าสนใจเพราะว่าโมไลสันได้ย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านนั้น 5 ปีหลังจากการผ่าตัด และดังนั้น เพราะเหตุภาวะเสียความจำส่วนอนาคต (anterograde amnesia) ที่รุนแรงของเขา และเพราะความเข้าใจของระบบความจำที่ได้ในเค้สอื่น ๆ สิ่งที่คาดหมายก็คือว่า การสร้างความจำเชิงแผนที่ภูมิลักษณ์ของนายโมไลสันควรจจะเกิดความเสียหายไปด้วย คอร์กินได้คาดว่า โมไลสัน "สามารถสร้างแผนที่เชิงประชานของแผนใช้พื้นที่ของบ้านของเขาเพราะมีการไปจากห้องสู่ห้องทุก ๆ วัน"[12]:156 ส่วนในประเด็นเรื่องโครงสร้างทางประสาท คอร์กิน[12] อ้างว่า ความสามารถของนายโมไลสันในการสร้างแผนใช้พื้นที่ เป็นไปได้เพราะว่า โครงสร้างของเครือข่ายประสาทในการประมวลพื้นที่โดยส่วนหนึ่งของเขาไม่มีความเสียหาย (เช่น ส่วนหลังของ parahippocampal gyrus) โทนี่ ผี
ธนัญชัย ชนะโชติ (ชื่อเล่น ต้น) หรือรู้จักกันในชื่อ โทนี่ ผี เกิดเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2526 เป็นนักร้อง นักดนตรีและนักแต่งเพลงชาวไทย และเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินอาทิ Lolita, Samurailoud, Day Light, สุกฤษฎิ์ วิเศษแก้ว อีกทั้งธนัญชัยยังเป็นกรรมการผู้จัดการบริษัท โมบาย อินดี้ ดิจิตอล ผู้ให้บริการดูแลลิขสิทธิ์ทางด้านดิจิตอลกับศิลปินอิสระมากมาย ฮอสท์ เว็สเซิล
ฮอสท์ ลูทวิช เกออร์ค เอริช เว็สเซิล (; 9 ตุลาคม ค.ศ. 1907 – 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1930) เป็นผู้นำท้องถิ่นในกรุงเบอร์ลินของพรรคนาซีในหน่วยชตูร์มับไทลุง (ทหารกองพันพายุ) หรือหน่วย เอ็สอา ที่ได้เป็นที่รู้จักกันดีสำหรับผู้พลีชีพเสียสละเพื่อนาซีโดยโยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ ภายหลังจากเว็สเซิลถูกสังหารในปี ค.ศ. 1930 เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเติน
เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเติน สิ้นพระชนม์จากเหตุเครื่องบินพระที่นั่งตกเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2490 ณ สนามบินเคสทรุป โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก พร้อมพระสหายสองคนขณะกำลังเดินทางกลับสตอกโฮล์มหลังทรงล่าสัตว์และเข้าเฝ้าเจ้าหญิงยูเลียนากับเจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์โดยสารเครื่องบินเคแอลเอ็มที่ล่าช้าจากอัมสเตอร์ดัมลงที่โคเปนเฮเกน แล้วทรงต่อเครื่องไปสตอกโฮล์มด้วยเครื่องดักลาส ดีซี-3 ครั้นเมื่อเครื่องบินออกและขึ้นไต่ระดับได้ 50 เมตร เครื่องก็สูญเสียการทรงตัวและดิ่งพสุธา ทำให้ผู้โดยสาร 16 คน และลูกเรือ 6 คนเสียชีวิต ซึ่งรวมไปถึงพระองค์และเกรซ มัวร์ นักแสดงและนักร้องหญิงอเมริกัน จากการสอบสวนพบว่าเป็นความผิดพลาดของกัปตันที่เลินเล่อไม่ปลดกัสต์ล็อก (Gust lock) จนทำให้เครื่องเร่งไม่ขึ้นและตก วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ
วยาเชสลาฟ มีฮาอิลโลวิช โมโลตอฟ (; 9 มีนาคม 1890 – 8 พฤษจิกายน 1986) เป็นนักการเมืองและนักการทูตโซเวียตในสมัยของโจเซฟ สตาลิน เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในช่วงสงครามโลกครั่งที่สองและในช่วงปี 1957 ก็ถูกไล่ออกจากประธานคณะกรรมาธิการกลางด้วยนีกีตา ครุชชอฟ และไม่เล่นการเมืองอีกเลยจนเขาเสียชีวิตลง ฮอโลคอสต์
ฮอร์ตีกลับมาอีกครั้งในนามพรรคแอร์โรวครอส (Arrow Cross Party : Arrow แปลว่า ลูกศรหรือ ลูกดอก , Cross แปลว่า กากบาท) ก่อตั้งโดยเฟอเรนซ์ สซาเลซี่ (Ferenc Szálasi) ในช่วงปลายสงครามซึ่งสัญญาณความพ่ายแพ้ของเยอรมนีเริ่มปรากฏ ทั้งนี้กองกำลังของฮังการีมีอยู่ในกองกำลังเอสเอสของนาซีมากมายไม่น้อย ซึ่งกองกำลังนี้ได้ไล่ล่าชาวยิวเพื่อนำตัวเข้าสู่ค่ายกักกันซึ่งเป็นสถานที่สังหารชาวยิวกว่า 437,000 คน ยิ่งไปกว่านั้น ชาวยิวในกรุงบูดาเปสต์ เมืองหลวงของประเทศฮังการี 20,000 คนถูกยิงทิ้งที่แม่น้ำดานูบโดยคำสั่งของพรรคแอร์โรวครอส นอกจากนี้ฮังการีภายใต้อิทธิพลของพรรคนาซีได้นำชาวยิว 70,000 คนข้ามไปยังประเทศออสเตรีย กว่าพันคนตายเพราะถูกยิง อีกกว่าพันคนตายเพราะความอดอยากและอื่นๆ อันเดรย์ เกรชโค
วันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2510 เขาได้ทำรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม หลังจากการเสียชีวิตจอมพล โรดีออน มาลีนอฟสกี ในช่วงปี พ.ศ. 2513-2519 ที่ เกรชโค ได้ทำหน้าที่เป็นประธานของคณะกรรมการบรรณาธิการจัดบันทึกประวัติศาสตร์โซเวียตในของสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเป็นทางการเขาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2519 เถ้าของเขาถูกฝังอยู่ในกำแพงเครมลิน เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
คริสโตเฟอร์ โทลคีน บุตรชายคนที่สามของโทลคีน ได้เป็นผู้ช่วยโทลคีนผู้พ่อในการเขียนผลงานอยู่เสมอ เขาเคยช่วยเขียนแผนที่ ช่วยพิมพ์ดีด และจัดเรียงเอกสารต่างๆ[6] เมื่อโทลคีนถึงแก่กรรม คริสโตเฟอร์กับเพื่อนของเขาคือ กาย กัฟเรียล เคย์ ได้ช่วยกันเรียบเรียงผลงานของโทลคีนขึ้น ซิลมาริลลิออน จึงได้ตีพิมพ์ในที่สุดเมื่อปี พ.ศ. 2520 หลังจากโทลคีนเสียชีวิตไปแล้วเป็นเวลา 4 ปี โฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1
พลเรือโท โฮราชิโอ เนลสัน ไวเคานต์เนลสันที่ 1 ดยุกแห่งบรงเต () เป็นนายทหารเรือแห่งราชนาวีอังกฤษ เป็นหนึ่งในชาวอังกฤษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ชาติ ผู้มากด้วยกลยุทธ์ ชั้นเชิงสมัยใหม่ นำมาซึ่งชัยชนะของฝ่ายอังกฤษในหลายยุทธนาวี โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงสงครามนโปเลียน ตลอดการรับราชการทหารของลอร์ดเนลสัน เขาได้รับบาดเจ็บจากการต่อสู้หลายครั้ง ครั้งหนึ่งเขาสูญเสียดวงตาข้างหนึ่งไปที่คอร์ซิกา และสูญเสียแขนข้างหนึ่งไปในยุทธนาวีที่ซันตาครูซเดเตเนรีเฟ (Santa Cruz de Tenerife) เขาเสียชีวิตขณะบัญชาการรบในยุทธการที่ตราฟัลการ์ ซึ่งจบลงด้วยชัยชนะอันงดงามของอังกฤษ สไปก์ ดัดลีย์
แมททิว โจนาธาน ไฮสัน (Matthew Jonathan Hyson) เกิด 13 สิงหาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักวางแผนทางการเงิน, นักมวยปล้ำอาชีพ และครู ชาวอเมริกัน เขาเป็นรู้จักในการปล้ำสมาคม Extreme Championship Wrestling (ECW) และ World Wrestling Federation/Entertainment (WWF/E) ภายใต้ชื่อบนสังเวียน สไปก์ ดัดลีย์ (Spike Dudley) และใน Total Nonstop Action Wrestling (TNA) ภายใต้ชื่อ บรอเธอร์ รันต์ (Brother Runt) รายชื่อตัวละครในลาสต์ เอ็กไซล์
เคาท์ โนวเลส ผู้บังคับการเรือ "โกไลแอท" แห่งกองทัพอนาโทเรย์ ไม่ถูกกับแมดเทน มีนิสัยขี้ขลาด และอวดดี ในศึกระหว่างอนาโทเรย์-ดิสซิส โนวเลจเป็นเรือลำแรกที่หนีออกจากสมรภูมิ วันหนึ่งหลังจากที่ไปแวะบำรุงที่เรือบริการได้ไปเจอกับอเล็กซ์ โรว เนื่องจากไม่รู้ว่าเป็นเรือซิลวาน่าจึงได้ท้าประลองกับอเล็กซ์โรว ด้วยเหตุนี้จึงถูกซิลวาน่าจมและเสียชีวิตในที่สุด
ลอร์ด เฮนรี โนวเลส บิดาของ เคาท์ โนวเลส เจ้าของธุรกิจตลาดมืดในถ้ำ "ฮอไรซอน" ที่มีการแข่งขันแวนชิพบังหน้า มีความแค้นต่อเล็กซ์ โรวที่ได้ฆ่าลูกชายเขา  พรมผนังบาเยอ
ยุทธการเฮสติงส์ต่อสู้กันเมื่อวันที่ 14 ตุลาคม, ค.ศ. 1066 โดยฝ่ายอังกฤษต่อสู้ในกำแพงเมืองและฝ่ายฝรั่งเศสบนหลังม้า ผู้ที่ถูกสังหารคนแรกคือเลิร์ฟไวน์ (Leofwine Godwinson) และ เกิร์ธ (Gyrth Godwinson) พระอนุชาของพระเจ้าฮาโรลด์ โอโดแห่งบาเยอก็ปรากฏในสนามรบด้วย ผู้เสียชีวิตต่อมาก็คือพระเจ้าฮาโรลด์ซึ่งอาจจะตึความหมายได้จากชื่อ "ฮาโรลด์" ที่ปรากฏอยู่เหนือฉากการตายที่ยืดยาว แต่ทำให้บ่งได้ยากว่าผู้ใดในฉากนั้นคือพระเจ้าฮาโรลด์ ตามความเชื่อที่มี่ต่อกันมาพระเจ้าฮาโรลด์คือผู้ที่มีศรเสียบตา แต่อาจจะเป็นอีกคนหนี่งที่มีหอกปักอก หรือคนที่ถูกตัดขาหรืออาจจะเป็นทั้งสามคนทึ่ถูกบาดเจ็บทั้งสามอย่าง หลังจากนั้นฝ่ายอังกฤษก็หนีจากสนามรบ เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นายโมไลสันได้เสียชีวิตไปในวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) เฮนรี จอร์จ
เฮนรี จอร์จ (English: Henry George; 2 กันยายน ค.ศ. 1839 — 29 ตุลาคม ค.ศ. 1897) เป็นนักเศรษฐศาสตร์การเมืองชาวอเมริกัน ผู้เขียนหนังสือ เรื่อง Progress and Poverty และได้เขียนบทความต่าง ๆ เกี่ยวกับที่ดินไว้มากมาย หนังสืออื่น ๆ ของเฮนรี จอร์จที่ควรกล่าวถึงคือ Social Problems, Protection or Free Trade ซึ่งได้มีการอ่านทั้งเล่มและบันทึกไว้ในบันทึกของสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกา,[1] The Condition of Labor ซึ่งเป็นจดหมายเปิดผนึกถึงสันตะปาปาเพื่ออธิบายตอบสาส์นเวียนของพระองค์ และ The Science of Political Economy ซึ่งพิมพ์หลังมรณะ โจนาธาน สวิฟท์
โจนาธาน สวิฟท์ () (30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1667 - (19 ตุลาคม ค.ศ. 1745) โจนาธาน สวิฟท์เป็นนักเขียนคนสำคัญชาวไอร์แลนด์และชาวอังกฤษ นอกจากจะเป็นนักเขียนและสวิฟท์ก็ยังเป็นนักเสียดสี นักเขียนปกิณกะ และ นักเขียนการเมืองโดยเริ่มเขียนให้กับพรรควิก และต่อมาให้กับพรรคทอรี กวี และนักบวชผู้ต่อมามีตำแหน่งเป็นอธิการของมหาวิหารเซนต์แพ็ททริคในดับลิน 
สวิฟท์มีงานเขียนหลายชิ้นที่มีชื่อเสียงที่รวมทั้ง "Gulliver's Travels" ("การเดินทางของกัลลิเวอร์"), "A Modest Proposal", "A Journal to Stella", "Drapier's Letters", "The Battle of the Books", "An Argument Against Abolishing Christianity" และ "A Tale of a Tub" สวิฟท์อาจจะถือว่าเป็นผู้นำของนักเขียนประเภทเสียสีคนสำคัญของวรรณกรรมภาษาอังกฤษ และไม่ค่อยเป็นที่รู้จักกันเท่าใดนักในงานเขียนทางด้านโคลงกลอน เดิมสวิฟท์ใช้นามปากกาในการเขียนงานเช่น เลมูเอล กัลลิเวอร์ (Lemuel Gulliver), ไอแซ็ค บิคเคอร์สตาฟฟ์ (Isaac Bickerstaff) หรือบางครั้งก็ไม่ลงนาม งานเสียดสีของสวิฟท์มีสองลักษณะแบบโฮราซ (Horace) และ แบบจูเวนาล (Juvenal) เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2469 หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2551 หมวดหมู่:บุคคลจากฮาร์ตฟอร์ด หมวดหมู่:บุคคลที่มีภาวะเสียความจำ หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตด้วยความล้มเหลวในการหายใจ หมวดหมู่:บุคคลที่มีความบาดเจ็บในสมอง เจ้าชายมูลัย ฮะซัน มกุฎราชกุมารแห่งโมร็อกโก
เจ้าชายมูลัย ฮะซัน มกุฎราชกุมารแห่งโมร็อกโก (; พระราชสมภพ: 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2546) พระยุพราชเจ้าแห่งโมร็อกโก เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีมุฮัมมัดที่ 6 กับเจ้าหญิงลัลลา ซัลมา มีพระขนิษฐาเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงลัลลา เคาะดีญะฮ์ หลุยส์ ซัลลิแวน
หลุยส์ เฮนรี่ ซัลลิแวน (Louis Henri Sullivan) (3 กันยายน พ.ศ. 2399 - 12 เมษายน พ.ศ. 2467)
สถาปนิกชาวอเมริกัน ผู้ซึ่งถูกขนานนามให้เป็น "บิดาแห่งสถาปัตยกรรมสมัยใหม่" (Father of modernism) เป็นผู้บุกเบิกการออกแบบอาคารสูงสมัยใหม่ เป็นผู้มีอิทธิพลต่อสถาปนิกรุ่นหลัง และเป็นนักวิจารณ์แห่งสำนักชิคาโก้ (Chicago School)  ความจำชัดแจ้ง
ภาพยนตร์ "ภาพหลอนซ่อนรอยมรณะ" (ค.ศ. 2000) ได้รับแรงจูงใจจากเค้สของนายเฮ็นรี่ โมไลสัน (รู้จักกันมาก่อนเสียชีวิตว่า คนไข้ H.M.) 
กาย เพียร์ซเล่นบทเป็นอดีตผู้ตรวจสอบเคลมประกัน (ลีโอนาร์ด) ผู้เกิดภาวะเสียความจำส่วนอนาคต (anterograde amnesia) อย่างรุนแรงที่เกิดจากการบาดเจ็บที่ศีรษะ
แต่ไม่เหมือนผู้เสียความจำโดยมาก ลีโอนาร์ดจำเรื่องราวของตนเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนการบาดเจ็บได้ แต่ไม่สามารถสร้างความจำใหม่ ๆ
การสูญเสียความสามารถในการสร้างความจำใหม่ ๆ แสดงว่า ความบาดเจ็บที่ศีรษะกระทบสมองกลีบขมับด้านใน มีผลเป็นความไม่สามารถในการสร้างความจำชัดแจ้งใหม่ ๆ  สุลัยมานผู้เกรียงไกร
เชื่อกันจิฮานเกร์พระมารดาของมุสตาฟาสิ้นพระชนม์เพียงสองสามเดือนให้หลัง จากความโทมนัสหลังจากที่ได้ข่าวว่าลูกพี่ลูกน้องอีกคนหนึ่งของมุสตาฟาก็ถูกฆาตกรรมตามไปด้วยเช่นกัน พี่น้องอีกสองคนที่ยังรอดชีวิตอยู่ เบยซิดและเซลิมถูกส่งตัวไปยังส่วนอื่น ๆ ของจักรวรรดิ แต่ภายในสองสามปีหลังจากนั้นก็เกิดสงครามกลางเมืองระหว่างพี่ ๆ น้อง ๆ ด้วยกัน แต่ละคนต่างก็มีกองสนับสนุนของตนเอง เซลิมได้รับการสนับสนุนโดยกองทัพของสุลต่านสุลัยมานและทรงได้รับชัยชนะต่อเบยซิดที่คอนยาในปี ค.ศ. 1559 เบยซิดต้องหนีไปพึ่งจักรวรรดิเปอร์เชียพร้อมกับลูกชายอีกสี่คน หลังจากการเจรจาทางการทูตแล้วสุลต่านก็เรียกร้องให้ชาห์ทาห์มาสพ์ แห่งจักรวรรดิเปอร์เชียให้สังหารเบยซิดหรือส่งตัวกลับ ชาห์ทาห์มาสพ์จึงทรงสังหารเบยซิดและพระโอรสทั้งสี่พระองค์ในปี ค.ศ. 1561 เป็นการแลกเปลี่ยนกับทองที่ได้รับจากสุลต่าน การสังหารพระอนุชาและพระนัดดาก็เท่ากับเป็นการเปิดโอกาสให้เซลิมเป็นรัชทายาทในราชบัลลังก์เต็มตัว และทรงขึ้นครองเจ็ดปีต่อมา เมื่อวันที่ 5/6 กันยายน ค.ศ. 1566 สุลต่านสุลัยมานเสด็จจากอิสตันบุลเพื่อนำทัพไปรณรงค์ในราชอาณาจักรฮังการี แต่เสด็จสวรรคตก่อนที่จักรวรรดิออตโตมันจะได้รับชัยชนะต่อฮังการีในยุทธการ Szigetvár ในราชอาณาจักรฮังการี เจมส์ มอริอาร์ตี
ศาสตราจารย์เจมส์ มอริอาร์ตี () เป็นตัวละครหนึ่งในเรื่องเชอร์ล็อก โฮมส์ ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ เป็นศัตรูตัวฉกาจของโฮมส์ คอยชักใยอยู่เบื้องหลังคดีหลายคดี แต่ไม่เคยมีใครจับได้ มอริอาร์ตีเป็นผู้มีอำนาจขนาดว่าสามารถทำให้ทั่วยุโรปสั่นคลอนได้ ถูกขนานนามว่า "นโปเลียนแห่งโลกอาชญากรรม" มีสหายคนสนิทชื่อพันเอกมอรัน มอริอาร์ตีเสียชีวิตที่น้ำตกไรเชินบัค ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม เคยถูกกล่าวในเรื่องหุบเขาแห่งภัย นิโคลา เทสลา
หลังจากที่นิโคลาเสียชีวิตลง ผู้อำนวยการ FBI เจ. เอดการ์ ฮูเวอร์ (J. Edgar Hoover) ได้ส่งบันทึกไปยังเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ว่า เรื่องราวทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับ นิโคลา เทสลา ต้องถูกจัดการอย่างลับที่สุด และทุกฝ่ายต้องรักษาความลับของสิ่งประดิษฐ์ของเขาให้เป็นความลับตลอดไป[1][2] เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
สมองที่รักษาของนายโมไลสันได้กลายเป็นเป้าหมายการศึกษาทางกายวิภาคอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนโดยได้รับทุนมาจากมูลนิธิดานาและจากมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา โปรเจ็กต์ที่มี ดร. จาโคโป แอนนีส (ซึ่งเป็นผู้อำนวยการของ ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานดิเอโก) เป็นหัวหน้านี้ จะทำการสำรวจในระดับจุลทรรศน์ของสมองนายโมไลสันทั้งหมด เพื่อที่จะแสดงมูลฐานทางประสาทของความเสียหายทางความทรงจำที่ปรากฏในประวัติของนายโมไลสันในระดับเซลล์ ในวันที่ 4 ธันวาคม ค.ศ. 2009 คณะของ ดร. แอนนีสได้ผ่าตัดสมองของนายโมไลสันออกเป็น 2,401 แผ่นเป็นแผ่นบาง ๆ โดยมีแผ่นที่เสียหายเพียงแค่สองแผ่น และแผ่นที่อาจจะมีปัญหาอีก 16 แผ่น และการสร้างสมองจำลอง 3-มิติ ก็ได้เสร็จสิ้นแล้วในต้นปี ค.ศ. 2014[9] ในปัจจุบันกลุ่มงานวิจัยกำลังทำงานระยะที่สองต่อ[2][10] ฆาตกรจักรราศี
ชายคนหนึ่งและลูกชายกำลังตกปลาบริเวณใกล้เคียง ทั้งคู่ได้ยินเสียงร้องขอความช่วยเหลือและเสียงร้องโอดครวญจึงเดินเข้าไปและพบทั้งสองเข้า ชายผู้นั้นจึงโทรศัพท์แจ้งเจ้าหน้าที่อุทยานให้มาช่วยเหลือ เจ้าหน้าที่ของสำนักงานนายอำเภอนาปาเคาท์ตี เดฟ คอลลินส์ และ เรย์ แลนด์ เป็นเจ้าหน้าที่รัฐคนแรกที่ไปยังจุดเกิดเหตุ เซซิเลียยังคงมีสติและเล่ารายละเอียดของชายชุดคลุมให้แก่เดฟฟัง ทั้งคู่ถูกส่งไปยังโรงพยาบาลควีนออฟเดอะวัลเลย์โดยรถพยาบาล เซซิเลียเกิดอาการโคมาระหว่างทางสู่โรงพยาบาลและเธอไม่ได้สติกลับมาอีกเลย สองวันต่อมาเธอจึงเสียชีวิตลงขณะที่ไบรอันรอดชีวิตและเล่ารายละเอียดทั้งหมดให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจเพื่อบันทึกเป็นเอกสารคำให้การ นักสืบของนาปาเคาท์ตี เคน แนร์โลว ผู้ซึ่งรับโอนคดีมาสืบสวนตั้งแต่ระยะแรกติดตามคดีมาโดยตลอดจนกระทั่งเขาปลดเกษียณในปี ค.ศ. 1987[5] โจเซฟ วานตัน มอร์ริสัน
โจเซฟ วานตัน มอร์ริสัน (, 4 พฤษภาคม 1783 — 15 กุมภาพันธ์ 1826) นายพลชาวอังกฤษเป็นที่รู้จักจากการบัญชาการกองทัพอังกฤษใน ยุทธการที่ฟาร์มไครสเลอร์ ในระหว่าง สงคราม ค.ศ. 1812 และ สงครามอังกฤษ–พม่าครั้งที่หนึ่ง