สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ  เกิดเมื่อไหร่ ?
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ปีโชวะที่ 8 (ค.ศ. 1933, พ.ศ. 2476) ณ พระราชวังหลวง กรุงโตเกียว พระองค์เป็นพระราชบุตรลำดับที่ 5 ใน 7 พระองค์ ในจักรพรรดิโชวะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะ แต่เป็นพระราชโอรสพระองค์โต เมื่อแรกประสูติทรงดำรงพระยศเป็น เจ้าสึงุ ()
จักรพรรดินีเอโช พระพันปีหลวง
จักรพรรดินีเอโช พระพันปีหลวงประสูติเมื่อวันที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2378 มีพระนามเดิมว่าอะซะโกะ เป็นธิดาของฮิซะตะดะ คุโจอดีตคัมปะกุ พระองค์ได้ถูกวางตัวสำหรับรับใช้พระราชวงศ์มาตั้งแต่ทรงพระเยาว์ โดยพระองค์ถูกจับคู่กับมกุฎราชกุมารโอะกิฮิโตะขณะพระชันษา 13 ปี ครั้นจักรพรรดินิงโกเสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2389 มกุฎราชกุมารโอะกิฮิโตะเสวยราชย์ในนามจักรพรรดิโคเม จึงสถาปนาอะซะโกะขึ้นเป็น "เนียวโง" ซึ่งถือเป็นตำแหน่งพระชายาสูงผู้สืบเชื้อสายจากจักรพรรดิคัมมุ จักรพรรดินีโคจุง
สมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะ ได้ทรงให้การประสูติกาลเจ้าหญิงหลายพระองค์ตลอดเวลากว่าสิบปี ในการครองคู่กับสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ ทำให้เกิดเสียงซุบซิบนินทาเกี่ยวกับการสืบทอดราชบัลลังก์ จนในปี พ.ศ. 2476 สมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะได้ให้พระประสูติกาลพระโอรสพระองค์แรกคือมกุฎราชกุมารอะกิฮิโตะสมเด็จพระจักรพรรดินีเป็นพระจักรพรรดินีแห่งประเทศญี่ปุ่นพระองค์แรกที่เสด็จเยือนต่างประเทศ โดยได้เสด็จเยือนทวีปยุโรปเมื่อปี พ.ศ. 2514 เสด็จเยือนสหรัฐอเมริกาเมื่อปี พ.ศ. 2518  นิวะตะ อะซะโกะ
นิวะตะ อะซะโกะ ( ; 1980 – 13 สิงหาคม 2035) นางกำนัลและพระสนมในจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นนางกำนัลและพระสนมใน จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 103 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-คะชิวะบะระ จักรพรรดิองค์ที่ 104 เจ้าหญิงอะกิโกะ (จักรพรรดิโกะ-ไซ)
เจ้าหญิงอะกิโกะ ( ; 2181 – 2 สิงหาคม 2223) เจ้าหญิงและพระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระธิดาใน เจ้าชายโยะชิฮิโตะ พระราชโอรสใน จักรพรรดิโกะ-โยเซ จักรพรรดิองค์ที่ 108 และเป็นพระสนมหรือเนียวโงใน จักรพรรดิโกะ-ไซ จักรพรรดิองค์ที่ 110 มีพระโอรสเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าชายโอะซะฮิโตะ จักรพรรดิเฮเซ (อะเตะ)
เมื่อจักรพรรดิคัมมุเสด็จสวรรคตในวันที่ 17 เดือน 3 ปี เอ็นระคุ ที่ 25 ตรงกับวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 806 เจ้าชายอะเตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่รัชทายาทพระชนมายุ 32 พรรษาจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเฮเซ โดยได้ประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 18 เดือน 5 ปี ไดโด ที่ 1 ตรงกับวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 806 และในวันรุ่งขึ้นคือวันที่ 19 เดือน 5 ปี ไดโด ที่ 1 ตรงกับวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 806 จักรพรรดิเฮเซได้จัดพระราชพิธีสถาปนาเจ้าชายคะมิโนะพระราชอนุชาขึ้นเป็นรัชทายาท เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เมื่อเจ้าหญิงอิโนะเอะและ เจ้าชายโอะซะเบะ อดีตรัชทายาทผู้เป็นพระอนุชาสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 1318 เจ้าหญิงซะกะฮิโตะก็ได้เข้าพิธีอภิเษกเป็นเจ้าหญิงพระชายาใน เจ้าชายยะมะเบะ พระเชษฐาต่างพระมารดาที่รัชทายาทองค์ใหม่เมื่อพระชนมายุ 20 พรรษาซึ่งต่อมาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิคัมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 50 โดยตามหลักฐานที่ได้มีการบันทึกไว้กล่าวว่าอดีตจักรพรรดิโคนิงพยายามที่จะผลักดันเจ้าหญิงซะกะฮิโตะให้เป็นจักรพรรดินีนาถขึ้นปกครองประเทศแต่ไม่สำเร็จ จักรพรรดิจุนนะ
จักรพรรดิจุนนะหรือเจ้าชายโอะโตะโมะได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิซะงะ จักรพรรดิองค์ที่ 52 ผู้เป็นพระเชษฐาเมื่อวันที่ 16 เดือน 9 ปี ไดโด ที่ 5 ตรงกับวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 810 ขณะมีพระชนมายุได้ 24 พรรษา จักรพรรดิเรเง็ง
ในปี เท็นนะ ที่ 2 ตรงกับ ค.ศ. 1682 จักรพรรดิเรเง็งได้สถาปนา เจ้าชายอะซะฮิโตะ ( , ) พระราชโอรสองค์ที่ 5 พระชนมายุเพียง 7 พรรษาขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์และได้มีการจัดพิธีเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่หลังจากมิได้จัดมานานกว่า 300 ปี จักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก
สมเด็จพระจักรพรรดิเกี๊ยน ฟุก ประสูติในปี ค.ศ. 1869 มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายเหงียน ฟุก อึง ดัง () พระองค์เป็นพระราชภาติยะและพระราชโอรสบุญธรรมของสมเด็จพระจักรพรรดิตึ ดึ๊ก พระองค์ทรงครองราชย์เกือบ 8 เดือน (2 ธันวาคม ค.ศ. 1883 – 31 กรกฎาคม ค.ศ 1884) จักรพรรดิโชวะ
เจ้าหญิงชิเงะโกะ เจ้าเทะรุ () ประสูติเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2468 เสกสมรสกับเจ้าชายโมริฮิโตะ ฮิงะชิกุนิ ต่อมาพระสวามีของเจ้าหญิงชิเงโกะได้ถูกสหรัฐอเมริกาถอดพระยศเป็นสามัญชน เจ้าหญิงชิเงโกะจึงเป็น "นางชิเงะโกะ ฮิงะชิกุนิ" () มีพระโอรส-ธิดา 5 พระองค์ และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 เจ้าหญิงซะชิโกะ เจ้าฮิซะ () ประสูติ 10 กันยายน พ.ศ. 2470 พระราชธิดาองค์ที่สอง โดยต่อมาอีก 4 เดือนหลังจากพระประสูติกาล พระธิดาองค์น้อยนี้ก็มีพระอาการพระโลหิตเป็นพิษ โดยต่อมา 2 เดือน เจ้าหญิงซะชิโกะจึงสิ้นพระชนม์อย่างสงบ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2471 เจ้าหญิงคะซุโกะ เจ้าทะกะ () ประสูติเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2472 ต่อมาเจ้าหญิงทากะได้เสกสมรสกับนายโทะชิมิชิ ทะคะสึตะซะ เจ้าหญิงทะกะจึงลาออกจากฐานันดรศักดิ์ และใช้พระนามเป็น "นางคะซุโกะ ทะคะสึคะซะ" และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 เจ้าหญิงอะสึโกะ เจ้าโยะริ () ประสูติ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474 เจ้าหญิงโยะริได้เสกสมรสแล้วกับนายทะกะมะซะ อิเกะดะ เจ้าหญิงโยะริจึงลาออกจากฐานันดรศักดิ์ และใช้พระนามเป็น "นางอะสึโกะ อิเกะดะ" เจ้าชายอะกิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร () เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2476 ต่อมาพระองค์ได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ปัจจุบัน ออกพระนามว่า "สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ" อภิเษกสมรสกับนางสาวโชดะ มิชิโกะ มีพระราชโอรส-ธิดา 3 พระองค์ เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าโยะชิ () ประสูติเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2478 ปัจจุบันมีออกพระนามว่า "เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าชายฮิตะชิ" () เสกสมรสกับสึงะรุ ฮะนะโกะ แต่ไม่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน เจ้าหญิงทะกะโกะ เจ้าซุงะ () ประสูติเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2482 ต่อมาเจ้าหญิงซุงะได้เสกสมรสกับนายฮิซะนะงะ ชิมะสึ เจ้าหญิงซุงะจึงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เป็น นางทะคะโกะ ชิมะสึ มีพระโอรส 1 พระองค์ เจ้าหญิงยูริโกะ พระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ
เจ้าหญิงยูริโกะ พระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ (; 4 มิถุนายน พ.ศ. 2466) พระนามเดิม ยูริโกะ ทากางิ () เป็นพระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ เจ้าชายมิกาซะ พระราชโอรสพระองค์เล็กในจักรพรรดิไทโช กับจักรพรรดินีเทเม พระองค์เป็นพระปิตุลานีในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะและเป็นพระกุลเชษฐ์แห่งราชวงศ์เพียงพระองค์เดียวที่ประสูติในรัชกาลจักรพรรดิไทโชที่ยังทรงพระชนม์ การเปลี่ยนรัชกาลในประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2562
การเปลี่ยนรัชกาลในประเทศญี่ปุ่น เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นเมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะได้กำหนดที่จะสละราชบัลลังก์ในวันอังคารที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 โดยพระองค์เป็นนับเป็นจักรพรรดิองค์แรกในรอบกว่า 2 ศตวรรษที่สละราชบัลลังก์โดยนี่คือจุดสิ้นสุดของยุคเฮเซ และได้มีการเตรียมพิธีเฉลิมฉลองการขึ้นสืบราชบัลลังก์ขององค์รัชทายาท ส่วนพระราชพิธีราชาภิเษกจะเกิดขึ้นในวันที่ 22 ตุลาคม ปีเดียวกัน ฟุจิวะระ โนะ โชชิ (จักรพรรดิฟุชิมิ)
ฟุจิวะระ โนะ โชชิ ( ; 1814 – 10 มิถุนายน 1885) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิฟุชิมิ แต่ไม่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน จักรพรรดิสุยหยาง
สมเด็จพระจักรพรรดิสุยหยางตี้ (楊廣, Emperor Sui-Yangdi) (ค.ศ. 600-618,1143-1161) ประสูติเมื่อปีค.ศ. 569 (พ.ศ. 1112) มีพระนามเดิมว่าหยางกว่าง เป็นพระราชโอรสองค์รองของจักรพรรดิสุยเหวินตี้ เมื่อพระเชษฐา
องค์รัชทายาทหยางหย่งถูกปลดพระองค์จึงได้เป็นรัชทายาทแทน เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตลงในปี ค.ศ. 600 (พ.ศ. 1143) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนเมื่อพระชนม์ได้ 31 พรรษา ( แต่บางตำราก็กล่าวว่า พระองค์ทรงลอบปลงพระชนม์พระราชบิดาและพระเชษฐาแล้วพระองค์ก็ทรงขึ้นครองราชย์เอง ภายหลังถูกทายาทของหยางหย่งซึ่งหายสาบสูญไป ตามมาลอบสังหารพระองค์ในพระราชวัง ) จักรพรรดิโชโก
เจ้าชายมิฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศภายหลังจากการสละราชบัลลังก์ของพระราชบิดาเมื่อปี พ.ศ. 1955โดยอดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจไว้ตลอดรัชกาลของพระราชโอรส
อดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึจึงสถาปนา เจ้าชายฮิโกะฮิโตะ พระราชโอรสบุญธรรมขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1428 (วันที่ 27 เดือน 7 ปี โชโช ที่ 1) ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ ( ; 1579 – 30 กันยายน 1670) หรือ ชิโจ โนะ มิยะ จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นเป็นธิดาคนโตของ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ และเป็นจักรพรรดินีลำดับที่ 1 หรือ โคโง ใน จักรพรรดิโกะ-เรเซ โดยเข้าถวายตัวเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1593 และได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 1594 แต่มิอาจมีพระโอรสให้กับจักรพรรดิได้ จักรพรรดิโระกุโจ
จักรพรรดิโระกุโจทรงได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทก่อนวันเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 1 พรรษาและทรงได้ประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเมื่อพระชนมายุเพียง 8 เดือนแต่เพราะแรงกดดันจาก ตระกูลไทระ ที่นำโดย ไทระ โนะ คิโยะโมะริ ทำให้จักรพรรดิโระกุโจต้องทรงสละราชบัลลังก์ให้กับพระปิตุลา (อา) ที่ต่อมาคือ จักรพรรดิทะกะกุระ เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เป็นครั้งแรกในรอบ 200 กว่าปี ที่สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นทรงประกาศสละราชสมบัติ หลังจากที่สมเด็จพระจักรพรรดิโคกะกุ ได้ทรงสละราชสมบัติให้กับ สมเด็จพระจักรพรรดินินโก พระราชโอรส พระองค์ล่าสุด เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2360 (วันที่ 22 เดือน 3 ปี บุงกะ ที่ 14) ซื่งสภาสำนักพระราชวังอิมพีเรียล ซึ่งประกอบด้วย นายกรัฐมนตรี ชินโซ อะเบะ พร้อมด้วยประธานสภาผู้แทนราษฎร คณะองคมนตรี และผู้แทนสมาชิกราชวงศ์ญี่ปุ่น เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าฮิตะชิ เสด็จฯออกพร้อมด้วย เจ้าหญิงฮะนะโกะ พระชายาฯ ได้มีการประชุมร่วมกันเมื่อวันศุกร์ที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560 เพื่อกำหนดวันที่เหมาะสมในการสละราชบัลลังก์ของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ โดยต่อมา ชินโซ อะเบะ นายกรัฐมนตรีได้แถลงต่อนักข่าวสั้นๆ ว่า "สภาสำนักพระราชวังอิมพีเรียล กำหนดวันสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562" จักรพรรดิเมจิ
จักรพรรดิเมจิเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1852 ในตำหนักเล็กๆนอกพระราชวังหลวงเกียวโต มีพระนามว่า เจ้าชายมุตสึฮิโตะ และเมื่อแรกประสูติทรงราชทินนามเป็น เจ้าซาชิ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิโคเม (องค์แรกสิ้นพระชนม์ไปก่อน) ส่วนมารดาของพระองค์คือ โยชิโกะ จากตระกูลนากายามะ ตระกูลข้าราชบริพารในวังหลวงตระกูลหนึ่ง โยชิโกะเป็นนางสนมนางหนึ่งในบรรดานางสนมหลายสิบคนของจักรพรรดิโคเม เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
หลังจากสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ได้สละราชสมบัติแล้ว เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมาร จะทรงเข้ารับพระราชสมบัติและประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในเดือนถัดไปทันที สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เข้าพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ และทรงสถาปนาเจ้าฟ้าหญิงมิชิโกะ มกุฎราชกุมารี ขึ้นเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ ( ; 1297 – 25 กันยายน 1372) เจ้าหญิงแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโคนิง จักรพรรดิองค์ที่ 49 ที่ประสูติแต่ เจ้าหญิงอิโนะเอะ ซึ่งเป็น โคโง หรือจักรพรรดินี จักรพรรดินีเทเม
จักรพรรดินีเทเมเป็นธิดาของมิชิตะกะ คุโจ (九条 道孝) กับอิกุโกะ โนะมะ (野間 幾子) ประสูติที่กรุงโตเกียว พระองค์ได้เสกสมรสกับมกุฎราชกุมารโยะชิฮิโตะเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 ต่อมาพระนางได้ทรงเป็นจักรพรรดินีเมื่อพระสวามีเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 เนื่องด้วยสุขภาพพระสวามีของพระนางประชวรมาโดยตลอด พระนางจึงทรงมีอิทธิพลต่อราชสำนักญี่ปุ่นอย่างมาก นอกจากนั้นพระองค์ยังทรงเป็นองค์สภานายิกาสภากาชาดญี่ปุ่นอีกด้วย ราชวงศ์ญี่ปุ่น
เจ้าหญิงอะสึโกะ เจ้าโยะริ (ประสูติ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474) พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายทะกะมะซะ อิเกะดะ แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน เจ้าหญิงทะคะโกะ เจ้าซุงะ (ประสูติ 2 มีนาคม พ.ศ. 2482) พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายฮิซะนะงะ ชิมะสึ มีบุตรชายหนึ่งคน เจ้าหญิงยะซุโกะแห่งมิกะซะ (ประสูติ 26 เมษายน พ.ศ. 2487) พระธิดาในเจ้ามิกะซะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายทะดะเทะรุ โคะโนะเอะ มีบุตรชายหนึ่งคน เจ้าหญิงมะซะโกะแห่งมิกะซะ (ประสูติ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2494) พระธิดาในเจ้ามิกะซะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายทะกะยุกิ เซน มีบุตรชาย 2 คน และบุตรสาว 1 คน เจ้าหญิงซะยะโกะ เจ้าโนะริ (ประสูติ 18 เมษายน พ.ศ. 2512) พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สละฐานันดรศักดิ์ ไนชินโน เพื่อเสกสมรสกับนายโยะชิกิ คุโระดะ[2][3] แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน เจ้าหญิงโนะริโกะแห่งทะกะมะโดะ (ประสูติ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2531) พระธิดาองค์กลางในเจ้าชายและเจ้าหญิงทะกะมะโดะ สละฐานันดรศักดิ์ โจ เพื่อเสกสมรสกับนายคุนิมะโระ เซงเงะ เจ้าหญิงอะยะโกะแห่งทะกะมะโดะ (ประสูติ 15 กันยายน พ.ศ. 2533) พระธิดาองค์เล็กในเจ้าทะกะมะโดะเจ้าชายและเจ้าหญิงทะกะมะโดะ สละฐานันดรศักดิ์ โจ เพื่อเสกสมรสกับนายเคอิ โมริยะ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าคะสึระ
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าคะสึระ (;ประสูติ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 - 8 มิถุนายน พ.ศ. 2557) เป็นสมาชิกในพระราชวงศ์แห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นโอรสองค์ที่สองในเจ้ามิกะซะกับเจ้าหญิงพระวรชายามิกะซะ พระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
ครั้นแรกพระราชสมภพ เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ ได้ดำรงพระราชอิสริยยศเป็น เจ้าชายฮิโระ () และได้ดำรงพระราชอิสริยยศนั้นมาจนถึงปี พ.ศ. 2534 จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นมกุฎราชกุมาร เป็นเวลาสองปีภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของ สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระราชอัยกาของพระองค์ เมื่อปี พ.ศ. 2532 อายาโกะ โมริยะ
อายาโกะ โมริยะ (; 15 กันยายน พ.ศ. 2533) พระนามเดิม เจ้าหญิงอายาโกะแห่งทากามาโดะ () เป็นพระธิดาในเจ้าชายโนริฮิโตะ เจ้าชายทากามาโดะกับเจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ พระองค์ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับเค โมริยะ () เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2561 เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ (; 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534) เป็นพระธิดาพระองค์โตในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ ปัจจุบันทรงงานเป็นนักวิจัยในพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยโตเกียว จักรพรรดิซะกุระมะชิ
ซึ่งพระนามเดิมของจักรพรรดิซะกุระมะชิคือ เจ้าชายอะกิฮิโตะ ( , ) อันเป็นพระนามเดียวกับ สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ จักรพรรดิองค์ที่ 125 และองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่นเพียงแต่พระนามของทั้งสองเขียนไม่เหมือนกัน เจ้าหญิงคิโกะ พระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ
เจ้าหญิงคิโกะ พระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ (; 11 กันยายน พ.ศ. 2509) พระนามเดิม คิโกะ คาวาชิมะ () เป็นพระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ และเป็นพระสุณิสาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ จักรพรรดิโกะ-นิโจ
จักรพรรดิโกะ-นิโจ (, 9 มีนาคม 1285 — 10 กันยายน 1308) จักรพรรดิองค์ที่ 94 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น จักรพรรดิชิโจ
จักรพรรดิชิโจ (,) (17 มีนาคม ค.ศ. 1231 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1242) จักรพรรดิญี่ปุ่น องค์ที่ 87 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณี เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น
เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น (, พระราชสมภพ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2506) พระวรชายาในเจ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะและสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ โดยสมาชิกราชวงศ์ราชวงศ์ญี่ปุ่นหลังจากการอภิเษกสมรส ทากาโนะ โนะ นีงาซะ
ในปี พ.ศ. 2544 สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ทรงตรัสว่า ""ในส่วนตัวของข้าพเจ้าได้มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับเกาหลี ซึ่งได้บันทึกไว้ในพงศาวดารญี่ปุ่นที่ว่าพระราชชนนีในจักรพรรดิคัมมุ [คือ พระสนมนีงาซะ] เป็นว่านเครือของกษัตริย์มูรย็องแห่งแพ็กเจ"" ถือเป็นครั้งแรกที่องค์จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นทรงมีพระราชดำรัสต่อสาธารณชนว่ามีเชื้อสายเกาหลีในพระราชวงศ์ ตามที่ปรากฏใน"โชกุ นิฮงงิ" () ระบุไว้ว่า พระสนมนีงาซะเป็นผู้สืบสันดานชั้นที่ 10 ของเจ้าชายจุนดา พระราชโอรสในพระเจ้ามูรย็องแห่งแพ็กเจ () ที่สิ้นพระชนม์ในญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 1056 เจ้าหญิงอะซะฮะระ
เจ้าหญิงอะซะฮะระ ( ; 1322 – 14 พฤษภาคม 1360) เจ้าหญิงและเจ้าหญิงพระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิคัมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 50 ที่ประสูติแต่ เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ พระราชธิดาใน จักรพรรดิโคนิง จักรพรรดิองค์ที่ 49 ซึ่งเป็นเจ้าหญิงพระชายาและเป็นเจ้าหญิงพระชายาใน จักรพรรดิเฮเซ จักรพรรดิองค์ที่ 51 จักรพรรดินีโคจุง
สมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะ พระพันปีหลวง เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2543 สิริพระชนมายุได้ 97 พรรษา หลังจากพระราชพิธีพระบรมศพ สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะได้ทรงอัญเชิญพระศพไปที่ สวนฮะจิโอจิ กรุงโตเกียวเคียงข้างพระราชสวามีของพระองค์  จักรพรรดิฮั่นเหอ
สมเด็จพระจักรพรรดิเหอแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นเหอตี้ (ค.ศ. 79 - 13 มกราคม ค.ศ. 105) ทรงพระนามเดิมว่าองค์รัชทายาทหลิวจ้าว โดยเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิฮั่นจางตี้ และพระสนมเหลียง แต่ภายหลังทรงได้เป็นพระราชโอรสบุญธรรมในตู้ฮองเฮา เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 88 (พ.ศ. 631) องค์รัชทายาทหลิวจ้าวจึงเสด็จขึ้นครองราชย์
เป็น จักรพรรดิฮั่นเหอตี้ เมื่อพระชนม์เพียง 9 พรรษา มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ
มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ เกิดเมื่อปีค.ศ. 1147 ที่เมืองอะสึดะ[2][3][4] (熱田) แคว้นโอะวะริ (尾張) ใกล้กับเมืองนะโงะยะ จังหวัดไอจิในปัจจุบัน โยะริโตะโมะเกิดในตระกูลเซวะเง็นจิ (清和源氏) หรือตระกูลคะวะชิเง็นจิ (河内源氏) ซึ่งเป็นตระกูลซะมุไรที่มีชื่อเสียงและผลงานอย่างมากในสมัยเฮอัง โยะริโตะโมะเป็นบุตรชายคนที่สามของมินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ (源義朝) ซึ่งเป็น<i data-parsoid='{"dsr":[1740,1751,2,2]}'>โทเรียว หรือประมุขแห่งตระกูลเซวะเง็นจิ ซึ่งเกิดกับนางยุระ-โงเซ็ง (由良御前) ภรรยาเอกของโยะชิโตะโมะ ซึ่งเป็นบุตรสาวของฟุจิวะระ โนะ ซุเอะโนะริ (藤原季範) นางยุระเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในองค์หญิงมุเนะโกะ พระธิดาในจักรพรรดิโทะบะ โยะริโตะโมะเมื่อแรกเกิดได้รับชื่อว่า โอะนิมุชะ (鬼武者) มีพี่ชายต่างมารดาจำนวนสองคนได้แก่ มินะโมะโตะ โนะ โยะชิฮิระ (源義平) และ มินะโมะโตะ โนะ โทะโมะนะงะ (源朝長) มีน้องชายต่างมารดาอีกหกคน ที่เหลือรอดเติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่ได้แก่ มินะโมะโตะ โนะ โนะริโยะริ (源範頼) และมินะโมะโตะ โนะ โยะชิสึเนะ (源義経) และมีน้องสาวมารดาเดียวกันคือ นางโบมง-ฮิเมะ (坊門姫) เมื่อเติบโตขึ้นโอะนิมุชะจึงเข้าพิธี<i data-parsoid='{"dsr":[2343,2355,2,2]}'>เง็มปุกุ</i>ได้รับชื่อว่า โยะริโตะโมะ โคไตชิ
ในปัจจุบันองค์รัชทายาทหรือมกุฎราชกุมารคือ เจ้าชายนะรุฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ซึ่งได้รับการสถาปนาเมื่อวันเสาร์ที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 จักรพรรดิเจิ้งเต๋อ
ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1491 (พ.ศ. 2034) เมื่อพระราชบิดาสวรรคตลงในปี ค.ศ. 1505 (พ.ศ. 2048) องค์ชายจูหู พระราชโอรสรัชทายาท ซึ่งมีพระชนม์เพียง 14 พรรษา จึงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเจิ้งเต๋อ จักรพรรดิอิจิโจ
จักรพรรดิอิชิโจสละราชบัลลังก์เมื่อวันที่ 13 เดือน 6 ปี คันโค ที่ 8 ตรงกับวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1011 หรือ 1 วันหลังจากเฉลิมพระชนมายุครบ 31 พรรษาให้กับ เจ้าชายอิยะซะดะ ผู้เป็นพระภาดาและเป็นที่รัชทายาทขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิซังโจ หลังจากครองสิริราชสมบัติได้ 24 ปีแต่หลังจากนั้นอีก 9 วันอดีตจักรพรรดิอิชิโจก็เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 22 เดือน 6 ปี คันโค ที่ 8 ตรงกับวันที่ 25 กรกฎาคม ขณะพระชนมายุเพียง 31 พรรษา เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ
เจ้าชายโทชิฮิโตะ ทรงมีส่วนร่วมในการปกครองประเทศในสมัยที่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโชประชวร และจักรพรรดินีเทเม พระขนิษฏาของพระองค์สำเร็จราชการแทน ทรงมีส่วนร่วมในการคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง จนเกิดการทะเลาะกับพระจักรพรรดิโชวะ
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ ทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระมาตุลาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 58 พรรษา ณ ปราสาทฟุจิวะระ กรุงโตเกียว ว่ากันว่าพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์เนื่องจากทรงประกาศคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเปิดเผย ส่งผลให้ผู้ที่สนับสนุนการเข้าร่วมสงครามไม่พอใจจึงวางแผนปลงพระชนม์พระองคด้วยยาพิษเสีย ซึ่งเรื่องนียังไม่มีผลสรุปที่แน่ชัดว่าแท้ที่จริงแล้วคนปลงพระชนม์เป็นใคร แล้วพระองค์ถูกปลงพระชนม์จริงหรือไม่ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ทำให้ สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมกริ้ว และสงสัยอย่างยิ่ง ส่งผลให้พระองค์ออกต่อต้านสงครามจนเกิดการทะเลาะกับสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระโอรสของพระองค์เองขึ้น แต่บางคนก็คาดว่าพระองค์ประชวรและสรรคตด้วยโรคชรา จักรพรรดิไทโช
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังอะโอะยะมะ ใน กรุงโตเกียว เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิ ที่ประสูติแต่พระสนมนะรุโกะ เนื่องจากเป็นพระราชโอรสองค์เดียวในจักรพรรดิเมจิ ทำให้พระองค์ต้องถูกชุบเลียงโดยสมเด็จพระจักรพรรดินีโชเก็ง ผู้ทรงเป็นพระอัครมเหสี ภายหลังประสูติได้ 6 วัน ทรงได้รับราชทินนามเป็น "เจ้าฮะรุ" (明宮 "ฮะรุ โนะ มิยะ") เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2422 เจ้าฮะรุ ทรงมีพระวรกายอ่อนแอมาตั้งแต่ประสูติ ด้วยสาเหตุทางพันธุกรรมจากพระราชบิดา ก่อนหน้าที่พระองค์จะประสูติ พระเชษฐาและพระเชษฐภคินีของพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ไปก่อนถึง 4 พระองค์ โดย 2 พระองค์แท้งในครรภ์และ 2 พระองค์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทารก จักรพรรดิโคโตกุ
สมเด็จพระจักรพรรดิโคโตกุ (ภาษาญี่ปุ่น: 孝徳天皇, Kōtoku-tennō?) (ค.ศ. 596 - 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 654) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ที่ 36 แห่งญี่ปุ่น ทรงปกครองญี่ปุ่นในฐานะพระจักรพรรดิเป็นเวลา 9 ปี ตั้งแต่วันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 645 จนกระทั่งสวรรคตเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 654 จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ
จักรพรรดิเรเง็งได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายอะซะฮิโตะพระชนมายุเพียง 11 พรรษาขึ้นเป็น จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ เมื่อวันที่ 21 เดือน 3 ปี โจเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1687 โดยได้จัดพิธีราชาภิเษกในอีก 4 วันต่อมาคือวันที่ 25 เดือน 3 ปี โจเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1687 หลังจากสละราชบัลลังก์แล้วอดีตจักรพรรดิเรเง็งได้เสด็จไปประทับที่ พระราชวังหลวงเซนโต จักรพรรดิโกโยเซ
จักรพรรดิโกะ-โยเซประสูติเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2114 ณ พระราชวังหลวงเฮอัง มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายคะตะฮิโตะ (Prince Katahito) จักรพรรดิอันโตะกุ
จักรพรรดิอันโตะกุทรงประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1178 เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิทะกะกุระ ที่ประสูติแต่ ไทระ โนะ โทะกุโกะ ธิดาคนที่ 2 ของ ไทระ โนะ คิโยะโมะริ อัครมหาเสนาบดี ผู้ทรงอำนาจและอิทธิพลในปลายยุคเฮอัง และทรงเป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดากับ จักรพรรดิโกะ-โทะบะ  จักรพรรดิโชวะ
เจ้าชายโยะชิฮิโตะได้อภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงนะงะโกะแห่งคุนิ พระธิดาองค์โตในเจ้าชายคุนิ คุนิโยะชิ ซึ่งภายหลังบรมราชาภิเษก ก็ขึ้นเป็น "สมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง" เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) และมีพระราชโอรสด้วยกัน 2 พระองค์ และพระราชธิดา 5 พระองค์ เจ้าหญิงอิชิ
เจ้าหญิงอิชิ ( ; ? – 27 เมษายน 1442) เจ้าหญิงและเจ้าหญิงพระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโคโก จักรพรรดิองค์ที่ 58 ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีฮันชิ พระราชชนนี และเป็นพระขนิษฐาร่วมพระราชมารดาเดียวกับ จักรพรรดิอุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 59 รวมถึงเป็นเจ้าหญืงพระชายาใน จักรพรรดิไดโงะ จักรพรรดิองค์ที่ 60  ไซออนจิ โนะ คิชิ
ไซออนจิ โนะ คิชิ ( ; 1846 – 19 พฤศจิกายน 1876) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีหรือ ชูงู ใน จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ  เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ
เจ้าชายคุโจ โทะชิฮิโตะ หรือ พระมาตุลาโทชิฮิโตะ () (16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2423 - 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2481) เป็นสมาชิกของตระกูลฟุจิวะระ ของญี่ปุ่น เป็นพระโอรสในเจ้าชายคุโจ มิจิทะกะ () และ นางโนะมะ อิกุโกะ () ประสูติที่ ปราสาทคุโจ กรุงโตเกียว พระองค์ได้เษกสมรสกับ คุณหญิง อิจิโจะ มิซูโกะ เป็นพระเชษฐาใน สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม พระอัครมเหสีใน จักรพรรดิไทโช โทชิฮิโตะเป็นพระมาตุลาในจักรพรรดิโชวะ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2560 หนังสือพิมพ์ ไมนิชิชิมบุง ได้เผยแพร่คำให้สัมภาษณ์ของเจ้าหน้าที่สำนักพระราชวังรายหนึ่งว่าเมื่อจักรพรรดิอะกิฮิโตะสละราชบัลลังก์ให้แก่ เจ้าชายนะรุฮิโตะ แล้วจะเสด็จย้ายไปประทับที่ พระตำหนักอะกะซะกะ อันเป็นที่ประทับของ เจ้าอะกิชิโนะ ส่วนเจ้าอะกิชิโนะและพระสันตติวงศ์จะย้ายไปประทับที่ พระตำหนักโทงู แทน[10] สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2559 สถานีกระจายเสียงแห่งชาติเอ็นเอชเค รายงานว่า สมเด็จพระจักรพรรดิเตรียมการสละราชสมบัติ เพื่อประโยชน์ต่อพระราชบุตรพระองค์โต คือ เจ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่นภายในอีกไม่กี่ปี โดยทรงอ้างถึงพระชนมายุขององค์มกุฎราชกุมาร การสละราชสมบัติในราชวงศ์ญี่ปุ่นไม่ปรากฏมานับตั้งแต่ในรัชสมัยของจักรพรรดิโคกะกุ เมื่อปี 2360 อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่อาวุโสของสำนักพระราชวังญี่ปุ่น ได้ออกมาปฏิเสธข่าวดังกล่าวว่า ไม่มีแผนอย่างเป็นทางการใด ๆ สำหรับให้สมเด็จพระจักรพรรดิสละราชสมบัติ การสละราชสมบัติที่อาจเกิดขึ้นสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดินั้น จะต้องมีการแก้ไขกฎราชวงศ์ ซึ่งในปัจจุบันยังไม่มีข้อกำหนดสำหรับการกระทำนั้น[6][7] เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2559 สมเด็จพระจักรพรรดิมีพระราชดำรัสสดผ่านทางโทรทัศน์ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่พบได้ยาก โดยตรัสย้ำถึงพระชนมายุที่มากขึ้นและพระพลานามัยที่โทรมลง[8] การที่มีพระราชดำรัสผ่านโทรทัศน์ครั้งนี้จึงตีความกันว่า พระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะสละราชสมบัติ[9] ตามข้อมูลของรัฐบาลญี่ปุ่นระบุว่า เพื่อหลีกเลี่ยงการแทรกแซงกฎราชวงศ์และกฎการสืบราชสันตติวงศ์ จึงมีการพิจารณายกเว้นเป็นกรณีพิเศษครั้งเดียว ซึ่งเปิดทางให้พระองค์สละราชสมบัติได้ ซึ่งคาดว่าจะทรงสละราชสมบัติในวันที่ 31 ธันวาคม 2561[3] จักรพรรดิโระกุโจ
จักรพรรดิโระกุโจ () (28 ธันวาคม ค.ศ. 1164 - 31 สิงหาคม ค.ศ. 1176) จักรพรรดิองค์ที่ 79 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ทรงครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1165 - ค.ศ. 1168 จักรพรรดินีโคจุง
จักรพรรดินีโคจุง (; 6 มีนาคม พ.ศ. 2446 – 16 มิถุนายน พ.ศ. 2543) พระนามเดิม เจ้าหญิงนะงะโกะแห่งคุนิ () เป็นพระจักรพรรดินีอัครมเหสีในจักรพรรดิโชวะ และเป็นพระราชมารดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ถือเป็นจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น รวม 63 ปีเต็ม  เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560 สำนักพระราชวังอิมพีเรียล ได้ประการว่าสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ จะทรงสละราชสมบัติในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 เนื่องจากทรงเห็นว่าทรงอยู่ในวัยพระชราภาพ อีกทั้งพระพลานามัยที่อ่อนล้าลง ทำให้ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจได้ยากลำบากขึ้น และจะทรงเปิดทางให้ เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมาร ขึ้นครองราชสมบัติแทน  เจ้าชายโนะริฮิโตะ เจ้าทะกะมะโดะ
เจ้าชายโนะริฮิโตะ เจ้าทะกะมะโดะ () (29 ธันวาคม พ.ศ. 2497 – 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545) เป็นสมาชิกของพระราชวงศ์ญี่ปุ่น และเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามใน เจ้าชายทาคาฮิโตะ มิกะซะ เจ้าหญิงยูริโกะ มิกะซะ โดยขณะมีพระชนม์ชีพทรงอยู่ในลำดับที่ 7 ในลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น จักรพรรดิโกะ-โทะบะ
จักรพรรดิโกะ-โทะบะ ทรงประสูติเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1180 ณ พระราชวังหลวงเฮอัง ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายทะกะฮิระ เป็นพระราชโอรสของ จักรพรรดิทะกะกุระ และเป็นพระราชปนัดดาของอดีต จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ อัตสึโกะ อิเกดะ
อะสึโกะ อิเกะดะ ประสูติในพระราชวงศ์ญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474 ณ พระราชวังอิมพีเรียล มีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงอะสึโกะ, เจ้าหญิงโยะริ () พระองค์เป็นพระราชธิดาคนที่ 4 ในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุน โดยพระองค์มีพระพี่นาง 3 พระองค์ พระอนุชา 2 พระองค์ และพระชนิษฐา 1 พระองค์ พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกะคุชูอิน โดยสอนโดยพระอาจารย์จากสหรัฐอเมริกา คือ อลิซาเบธ เกรย์ วินนิ่ง ระหว่างอยู่ในการปกครองของสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พระองค์ก็สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยหญิง มหาวิทยาลัยกะคุชูอิน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2495 จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะ
ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวใน จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 102 ที่ประสูติแต่ โอโนะมิกะโดะ (ฟุจิวะระ) โนะบุโกในปี ค.ศ. 1467 ได้เกิด สงครามโอนิน ที่ได้สร้างความเสียหายแก่นครหลวงเคียวโตะอย่างมากทำให้ฐานะทางการเงินของราชสำนักย่ำแย่อย่างหนัก
จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะนับเป็นจักรพรรดิที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานที่สุดเป็นอันดับ 2 คือ 36 ปีเป็นรองแค่ จักรพรรดิเมจิ ที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานถึง 45 ปี ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
ใน ค.ศ. 1989 จักรพรรดิฮิโระฮิโตะเสด็จสวรรคต จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ขึ้นครองราชย์ต่อ ทำให้ปี 1989 นี้ เป็นปีสิ้นสุดของยุคโชวะ และเป็นจุดเริ่มต้นของเฮเซ และญี่ปุ่นก็คงอยู่ในเฮเซจนถึงปัจจุบัน สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ มีพระราชโอรสและพระราชธิดารวม 3 พระองค์ ได้แก่ ยุคเฮเซ
รัชศกเฮเซ () เป็นชื่อรัชศกปัจจุบันของประเทศญี่ปุ่น โดยรัชศกเฮเซเริ่มต้นเมื่อ ค.ศ. 1989 โดยเริ่มนับจากปีจักรพรรดิอะกิฮิโตะเริ่มครองราชย์ หลังจากการสวรรคตของพระราชบิดาจักรพรรดิฮิโรฮิโต (สิ้นสุดรัชศกโชวะ)  พระเจ้าโอมูกามาโอโย อึนยิมบา กาบามบา อิกูรู รูกิดีที่ 4
สมเด็จพระเจ้าโอมูกามาโอโย อึนยิมบา กาบามบา อิกูรู รูกิดีที่ 4 (His Royal Highness Omukama Oyo Nyimba Kabamba Iguru Rukidi IV) พระบรมราชสมภพในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2535 หลังจากนั้น 3 ปีต่อมา ในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2538 ทรงขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรโตโร ในประเทศยูกันดา (โอมูกามา) ทำให้พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีพระชนมพรรษาน้อยที่สุดในโลก จักรพรรดิโชวะ
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะเสด็จพระราชสมภพ ณ พระราชวังอะโอะยะมะ ในกรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 29 เมษายน ปีเมจิที่ 34 (ค.ศ.1901,พ.ศ. 2444) เป็นพระราชโอรสองค์โตในเจ้าชายโยะชิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร (ภายหลังคือจักรพรรดิไทโช) และเจ้าหญิงซะดะโกะ มกุฎราชกุมารี (ภายหลังคือจักรพรรดินีเทเม)[1] โดยทรงราชทินนามขณะทรงพระเยาว์ ว่า เจ้ามิชิ (迪宮) ในปี พ.ศ. 2451 ทรงเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนประถมชูอิง จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ
จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ ประสูติเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1194 ณ พระราชวังหลวง นครหลวงเคียวโตะ เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโกะ-โทบะ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโทเมฮิโตะ เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ
เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ (; 25 ตุลาคม พ.ศ. 2526) เป็นพระธิดาในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ กับเจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
23 ธันวาคม พ.ศ. 2476 – 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495: เจ้าชายอะกิฮิโตะ เจ้าสึงุ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 – 7 มกราคม พ.ศ. 2532: เจ้าชายอะกิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร 7 มกราคม พ.ศ. 2532 – ปัจจุบัน: สมเด็จพระจักรพรรดิ จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ
จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะทรงมีพระนามเดิมก่อนขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายยูตะฮิโตะ (Imperial Prince Yutahito)จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะประสูติเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 1755 ตรงกับปีที่ 2 ในรัชสมัย จักรพรรดิจุนโตะกุ ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายยูตะฮิโตะ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ใน เจ้าชายโมะริซะดะ หรือ โกะ-ทะกะกุระ-อิน พระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิทะกะกุระ  เจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ
เจ้าฟ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ () เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สอง ในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ และเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 ในการสืบราชสันติวงศ์ญี่ปุ่น จักรพรรดิโองิมาจิ
ภายหลังจากการสิ้นพระชนม์ของ เจ้าชายมะซะฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่ที่รัชทายาทเมื่อวันที่ 24 เดือน 7 ปี เท็นโช ที่ 14 ตรงกับวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1586 จักรพรรดิโองิมะชิจึงได้สถาปนาเจ้าชายคะซุฮิโตะพระราชนัดดาพระโอรสในเจ้าชายมะซะฮิโตะขึ้นเป็นรัชทายาทและหลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิโองิมะชิได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายคะซุฮิโตะขึ้นเป็น จักรพรรดิโกะ-โยเซ เมื่อวันที่ 7 เดือน 11 ปี เท็นโช ที่ 14 ตรงกับวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 1586 และได้มีการประกอบพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิโกะ-โยเซเมื่อวันที่ 25 เดือน 11 ปี เท็นโช ที่ 14 ตรงกับวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1587  จักรพรรดินีเก็นโช
สมเด็จพระจักรพรรดินีเก็นโช (661 – 29 ธันวาคม 721) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 44 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางเป็นพระราชธิดาของจักรพรรดินีเก็มเม กับ เจ้าชายคุซะกะเบะโนะมิโกะ พระนางมิได้ทรงอภิเสกสมรส พระนางครองราชย์เมื่อ 3 ตุลาคม ค.ศ. 715 ต่อจากจักรพรรดินีเก็มเม พระราชมารดา และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือสมเด็จพระจักรพรรดิโชมุ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ทรงเป็นประธานของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่นดังต่อไปนี้ ราชวงศ์ญี่ปุ่น
จักรพรรดิไทโช จักรพรรดินีเทเม จักรพรรดิ โชวะ จักรพรรดินีโคจุง เจ้าชิชิบุ เซะสึโกะ พระชายาฯ เจ้าทะกะมะสึ คิกุโกะ พระชายาฯ เจ้ามิกะซะ ยุริโกะ พระชายาฯ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ จักรพรรดินีมิชิโกะ เจ้าฮิตะชิ ฮะนะโกะ พระชายาฯเจ้าเทะรุ เจ้าฮิซะ เจ้าทะกะ เจ้าโยะริ เจ้าซุงะ เจ้าชายโทะโมะฮิโตะแห่งมิกะซะ โนะบุโกะ พระชายาฯ เจ้าคะสึระ เจ้าทะกะมะโดะ ฮิซะโกะ พระชายาฯเจ้าหญิงยะซุโกะ เจ้าหญิงมะซะโกะ50px มกุฎราชกุมารนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารีมาซาโกะ เจ้าอะกิชิโนะ คิโกะ พระชายาฯ เจ้าโนะริ เจ้าหญิงอะกิโกะ เจ้าหญิงโยโกะ50px เจ้าหญิงสึงุโกะแห่งทะกะมะโดะ50px เจ้าหญิงโนะริโกะแห่งทะกะมะโดะ เจ้าหญิงอะยะโกะแห่งทะกะมะโดะ เจ้าโทะชิ เจ้าหญิงมะโกะแห่งอะกิชิโนะ เจ้าหญิงคะโกะแห่งอะกิชิโนะ เจ้าชายฮิซะฮิโตะแห่งอะกิชิโนะ โคไตชิ
ในยุคสมัยใหม่ จักรพรรดิเมจิ ได้สถาปนาเจ้าชายโยะชิฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ซึ่งในเวลาต่อมาคือ จักรพรรดิไทโช ขึ้นเป็นรัชทายาทเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2430 นับได้ว่าเจ้าชายโยะชิฮิโตะเป็นรัชทายาทหรือมกุฎราชกุมารพระองค์แรกในญี่ปุ่นยุคสมัยใหม่ นิวะตะ โนะ ชิชิ
นิวะตะ โนะ ชิชิ ( ; ? – 12 สิงหาคม 1937) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นจากตระกูลนิวะตะโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิซุโก และเป็นพระมารดาของ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าชายผู้เป็นต้นราชสกุล ฟุชิมิ โนะ มิยะ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 1937 เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ขณะนี้มีพระชนมพรรษา 84 พรรษา พระองค์ได้เคยผ่านการผ่าตัดพระหทัยและการรักษามะเร็งต่อมลูกหมากมาแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2559 ที่ผ่านมา พระองค์เคยตรัสว่า เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ประสูติเมื่อเวลา 8:27 นาฬิกา (เวลาสากลญี่ปุ่น) ของวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2549 เป็นพระโอรสพระองค์เดียวในเจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ โดยทรงคลอดก่อนกำหนดสองสัปดาห์ ทรงมีน้ำหนัก 2.556 กิโลกรัม (5 lb 10 oz) ขณะประสูติ เจ้าชายฮิซาฮิโตะเป็นทายาทในพระราชวงศ์ญี่ปุ่นเพียงพระองค์เดียวที่เป็นชาย นับตั้งแต่การประสูติของพระบิดาพระองค์เมื่อ 41 ปีก่อน พระองค์มีพระเชษฐภคินี 2พระองค์คือ เจ้าหญิงคาโกะ เจ้าหญิงมาโกะ จักรพรรดิโกโยเซ
เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ใน เจ้าชายมะซะฮิโตะ (Prince Masahito , 2095 - 2129) พระราชโอรสใน จักรพรรดิโองิมะชิ (Emperor Ogimachi) ที่ประสูติแต่นางในคนหนึ่ง จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ
ในปี เท็นนะ ที่ 2 ตรงกับ ค.ศ. 1682 เจ้าชายอะซะฮิโตะขณะมีพระชนมายุเพียง 7 พรรษาได้รับการสถาปนาจากจักรพรรดิเรเง็งผู้เป็นพระราชบิดาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์โดยได้มีการจัดงานเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่หลังจากเว้นว่างไปกว่า 300 ปี จักรพรรดิโกะ-เรเซ
ก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศจักรพรรดิโกะ-เรเซมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายชิกะฮิโตะ ประสูติเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1025 เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ เมื่อพระราชบิดาประกาศสละราชบัลลังก์ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1045 เจ้าชายชิกะฮิโตะที่รัชทายาทพระชนมายุ 19 พรรษาจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ในวันเดียวกันโดยได้เปลี่ยนปีรัชศกในปีต่อมาหลังจากนั้นอีก 2 วันอดีตจักรพรรดิโกะ-ซุซะกุก็เสด็จสวรรคต เจ้าหญิงไอโกะ เจ้าหญิงโทชิ
เจ้าหญิงไอโกะ เจ้าหญิงโทชิ (; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2544) เป็นพระธิดาพระองค์เดียวในเจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น กับเจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ
จักรพรรดินีนะริโกะประสูติเมื่อ พ.ศ. 1660 เป็นธิดาของ ฟุจิวะระ โนะ นะงะซะเนะ ผู้ดำรงตำแหน่ง ชูนะงง ต่อมาได้เข้าถวายตัวต่ออดีตจักรพรรดิโทะบะเป็นพระสนมขั้น 3 และมีพระประสูติกาล เจ้าชายโนะริฮิโตะ หรือต่อมาคือ จักรพรรดิโคะโนะเอะ ใน พ.ศ. 1682 ทำให้พระนางได้เลื่อนขึ้นเป็นพระสนมเอก จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ
ทรงมีพระราชโอรสทั้งสิ้น 2 พระองค์คือ
เจ้าชายทะเนะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาจากจักรพรรดิฟุชิมิพระราชบิดาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทเมื่อปี พ.ศ. 1832 ขณะมีพระชนมายุเพียง 1 พรรษาในปี พ.ศ. 1856 อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิทรงได้เป็นไดโจโฮโอแต่เพียงพระองค์เดียวเนื่องจากอดีตจักรพรรดิฟุชิมิทรงพระผนวชและทรงยกจักรพรรดิฮะนะโซะโนะให้เป็นโอรสบุญธรรมของอดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
จักรพรรดินี"โคโง"เทชิสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1001 และพระพันปีฮิงะชิ-ซันโจก็สิ้นพระชนม์ไปอีกใน ค.ศ. 1002 ทำให้ไม่เหลือคู่แข่งที่จะแย่งชิงอำนาจจากมิชินะงะอีกต่อไป มิชินะงะพำนักอยู่ร่วมกันจักรพรรดินีโชชิที่ตำหนักซึชิมิกะโดะ ตำหนักซึชิมิกะโดะกลายเป็นศูนย์กลางความเจริญทางวัฒนธรรมในสมัยนั้น โดยมิชินะงะได้ว่าจ้างนักกวีสตรีที่มีชื่อเสียงเช่น มุระซะกิ ชิคิบุ ผู้แต่งเรื่อง ตำนานเก็นจิ มาเพื่อเป็นพระอาจารย์ของจักรพรรดินีโชชิ จักรพรรดินีประสูติพระโอรสใน ค.ศ. 1008 คือองค์ชายอะสึฮิระ และใน ค.ศ. 1009 ประสูติองค์ชายอะสึนะงะ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ ( ; 1894 – 9 ธันวาคม 1959) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระโอรสในอดีตจักรพรรดิซุโกที่ประสูติแต่ นิวะตะ โนะ ชิชิ และพระองค์ยังเป็นต้นราชสกุล ฟุชิมิ โนะ มิยะ เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ
โดยมีการตั้งพระนามเมื่อวันที่ 12 กันยายน โดยเจ้าชายอากิชิโนะ พระบิดา ได้พระราชทานพระนามว่า "ฮิซาฮิโตะ" มีความหมายคือ" ผู้มีศีลธรรม จริยธรรม ความสงบเยือกเย็น และความเป็นนิรันดร์" เจ้าชายอากิชิโนะได้เสด็จมายังโรงพยาบาลไออิกุกลางกรุงโตเกียว ประกอบพิธีตั้งชื่อให้แก่พระโอรส โดยใช้เวลาเพียง 5 นาที เริ่มจากทรงเขียนพระนามพระโอรส ซึ่งผ่านการไตร่ตรองเลือกมาตั้งแต่ช่วงเดือนกรกฎาคมลงบนกระดาษทำมือ จากนั้นเจ้าหญิงคิโกะทรงเขียนสัญลักษณ์ประจำพระโอรส พร้อมกับประทานตราประจำพระองค์ต้นสนญี่ปุ่น (โคะยะมะกิ) แล้วจึงนำกระดาษนั้นใส่กล่องไม้และนำพระเขนยของพระโอรสวางทับกล่องไม้อีกทีเป็นอันเสร็จพิธี หลังจากนั้นสำนักพระราชวังจึงประกาศพระนามพระโอรส ซึ่งคำว่า "ฮิซะ" หมายถึง ความสงบเยือกเย็น ส่วนคำลงท้ายคือ "ฮิโตะ" อันหมายถึง "ผู้มีคุณธรรม" ตามธรรมเนียมปฏิบัติของเด็กผู้ชายที่กำเนิดในราชวงศ์นี้ เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะประสูติเมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534 ณ โรงพยาบาลสำนักพระราชวัง กรุงโตเกียว เป็นพระบุตรพระองค์ใหญ่จากทั้งหมดสามพระองค์ในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ มีพระขนิษฐาและพระอนุชาคือเจ้าหญิงคาโกะและเจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ตามลำดับ จักรพรรดินีโคเมียว
พระองค์เข้าพิธีอภิเษกกับเจ้าชายโอะบิโตะเมื่อ พ.ศ. 1260 ขณะพระชนมายุเพียง 16 พรรษาและมีพระประสูติกาลพระธิดาพระองค์ใหญ่คือ เจ้าหญิงอะเบะ เมื่อ พ.ศ. 1262 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษาต่อมาเจ้าชายโอะบิโตะได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดินีเก็นโช เป็นจักรพรรดิโชมุเมื่อ พ.ศ. 1267 จักรพรรดิโชมุก็ยังมิได้สถาปนาเจ้าหญิงพระชายาอะซุกะเบะ-ฮิเมะขึ้นเป็นจักรพรรดินี สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกพอโลเนีย สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในญี่ปุ่น การเอ่ยถึงพระจักรพรรดิ ไม่นิยมเรียกพระนามของพระองค์โดยตรง เช่นเดียวกับในประเทศไทย แต่จะเอ่ยถึงพระองค์ว่า เท็นโน เฮกะ () หรือ สมเด็จพระจักรพรรดิ และรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะจะเรียกว่า ยุคเฮเซ () หลังจากที่สิ้นยุคของพระองค์แล้ว อาจมีการขนานพระนามพระองค์ว่า จักรพรรดิเฮเซ เจ้าชายนารูฮิโกะ เจ้าฮิงาชิกูนิ
เจ้าชายนารูฮิโกะประสูติในนครเกียวโต เป็นโอรสของเจ้าชายอาซาฮิโกะ เจ้าคูนิ ที่เกิดกับท่านหญิงเทราโอะ อูตาโกะ นางข้าหลวงในราชสำนัก เจ้าคูนิพระบิดาของพระองค์นั้นเป็นโอรสของเจ้าชายคูนิอิเอะ ซึ่งเป็นเจ้าฟุชิมิองค์ที่ 20 ซึ่งเป็นหนึ่งในตำแหน่งเจ้าสืบตระกูลที่เก่าแก่ที่สุด เจ้าฮิงาชิกูนิเป็นพี่น้องต่างมารดากับเจ้าชายคูนิโยชิ เจ้าคูนิ พระบิดาในสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุงผู้เป็นพระอัครมเหสีในจักรพรรดิโชวะและพระชนนีของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ จักรพรรดิเรเง็ง
หลังจากเจ้าชายซะโตะฮิโตะประสูติได้ไม่นาน จักรพรรดิโกะ-โคเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 110 ผู้เป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาได้สถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นผู้สืบราชบัลลังก์เมื่อเจ้าชายซะโตะฮิโตะมีพระชนมายุเพียง 4 เดือนจักรพรรดิโกะ-โคเมียวก็ประชวรด้วยไข้ฝีดาษและเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 20 เดือน 9 ปี โจโอ ที่ 3 ตรงกับวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1654 ขณะมีพระชนมายุเพียง 21 พรรษาราชบัลลังก์จึงตกมาอยู่ที่เจ้าชายนะงะฮิโตะพระเชษฐาต่างพระราชมารดาอีกพระองค์หนึ่งพระชนมายุเพียง 16 พรรษาที่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-ไซ  สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2477 ณ กรุงโตเกียว เป็นบุตรสาวคนโตของฮิเดซาบูโร โชดะ () กับฟูมิโกะ โซเอจิมะ () บิดาเป็นประธานและประธานกิตติมศักดิ์ของบริษัทนิชชิน พระองค์เติบโตในโตเกียวโดยได้รับการปลูกฝังด้านการศึกษาจากครอบครัวทั้งแบบดั้งเดิมและตะวันตก มีการเรียนภาษาอังกฤษและเปียโน ทรงเรียนรู้ในศิลปะด้านงานเขียน การทำอาหาร และโคโด (ศิลปะการใช้เครื่องหอม) ทั้งนี้พระองค์มีพื้นฐานครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ทว่าส่วนพระองค์มิเคยรับศีลล้างบาปมาก่อนเลย เจ้าชายโมะชิฮิโตะ
เจ้าชายโมะชิฮิโตะ ( , ) (สิ้นพระชนม์ มิถุนายน 1180) เป็นที่รู้จักกันในพระนามของ เจ้าชายทะกะกุระ และ มินะโมะโตะ โมะชิมิสึ ทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ของ จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ พระองค์ทรงเป็นบุคคลสำคัญที่ก่อให้เกิด สงครามเก็มเป ที่มีวัตถุประสงค์เพื่อโค่นล้ม ตระกูลไทระ ตระกูลซะมุไรที่กุมอำนาจในราชสำนัก จักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธา
จักรพรรดิหลุยส์ผู้ศรัทธา () (ค.ศ. 778 - 20 มิถุนายน ค.ศ. 840) เป็นกษัตริย์แห่งอากีแตน ตั้งแต่ ค.ศ. 781 และต่อมาก็เป็นกษัตริย์แห่งจักรวรรดิแฟรงก์ และจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ออทโท ผู้ทรงเริ่มครองจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ร่วมกับพระราชบิดาตั้งแต่ปี ค.ศ. 813 เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปีต่อมาลุดวิกก็ขึ้นครองราชย์ด้วยพระองค์เองจนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 840 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือ "ชาร์เลอมาญ" และ ฮิลเดอการ์ดแห่งวินซเกาว์ที่รอดชีวิตมาจนเจริญพระชันษาเป็นผู้ใหญ่ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
อนึ่ง สมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์นี้เป็นพระประยูรญาติของ เจ้าหญิงพังจา (เกาหลี: 방자) มกุฎราชกุมารีองค์สุดท้ายของราชวงศ์เกาหลี เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เมื่อพระราชบิดาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิญี่ปุ่น ก็ได้สถาปนาเจ้าหญิงซะกะฮิโตะเป็น ไซโอ หรือหัวหน้านักบวชหญิงแห่ง ศาลเจ้าอิเสะ องค์ที่ 21 เมื่อ พ.ศ. 1315 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษา อะกิฮิโกะ นะโงะ
อะกิฮิโกะ นะโงะ () เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวญี่ปุ่น เคยชิงแชมป์โลกหลายครั้งแต่ไม่ประสบความสำเร็จ
อะกิฮิโกะ นะโงะ เกิดเมื่อวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2519 ที่เมืองนะฮะ ประเทศญี่ปุ่น เคยเป็นนักมวยสร้างของญี่ปุ่นที่หมายมั่นว่าจะเป็นแชมป์โลกคนต่อไป เพราะมีเชิงชกดี มีน้ำหนักหมัดที่หนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหมัดซ้าย ก่อนมาชกมวยสากลอาชีพนั้น นะโงะเคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อน และเป็นแชมป์มวยสากลสมัครเล่นระดับมัธยมปลายของญี่ปุ่น หลังจากชนะรวดมาทั้งหมด 16 ครั้ง รวมทั้งได้แชมป์ฟลายเวทของญี่ปุ่น และแชมป์จูเนียร์แบนตั้มเวทของญี่ปุ่นโดยการชนะคะแนน เคจิ ยะมะงุชิ นาโงะจึงได้มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์โลกครั้งแรกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ของสมาคมมวยโลก (WBA) ในปี พ.ศ. 2542 กับ ฮิเดกิ โทดากะ นักมวยชาวญี่ปุ่นด้วยกันเอง ปรากฏว่านาโงะเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป จากนั้นนาโงะได้ขึ้นชกอีก 3 ครั้ง จึงได้โอกาสชิงแชมป์โลกเป็นครั้งที่สอง ในปี พ.ศ. 2543 ในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ของสภามวยโลก (WBC) กับ มะซะโมะริ โทะกุยะมะ นักมวยชาวเกาหลีเหนือที่โอนสัญชาติเป็นญี่ปุ่น ปรากฏว่านาโงะก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปอีก หลังจากนั้น อะกิฮิโกะ นะโงะ ได้ชกกับนักมวยชาวไทย ทองเจริญ อ.สุวรรณศิลป์ ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน 8 ยกไปอีก จากนักมวยสร้างจึงกลายเป็นเพียงนักมวยพื้น ๆ ธรรมดา ๆ แต่ก็ยังขึ้นชกอย่างสม่ำเสมอ  จักรพรรดิเมจิ
สมเด็จพระจักรพรรดิมุตสึฮิโตะ () พระนามตามรัชสมัยคือ จักรพรรดิเมจิ () ทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 122 ของประเทศญี่ปุ่น ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1867 ด้วยพระชนมายุเพียง 14 พรรษาจนเสด็จสรรคต ญี่ปุ่นได้ก้าวขึ้นมาเป็นชาติมหาอำนาจในรัชสมัยของพระองค์