อะนิเมะ  คืออะไร ?
อนิเมะ
อนิเมะ () เป็นคำภาษาญี่ปุ่นที่มาจากภาษาอังกฤษว่า แอนิเมชั่น (animation) ซึ่งมาจาก ภาษาฝรั่งเศส อานีเม่ (animé) และจากภาษาละติน แปลว่าเคลื่อนไหว หรือภาพเคลื่อนไหว แต่ความหมายกลายจนเป็นคำเฉพาะของภาษาญี่ปุ่นแปลว่า ภาพยนตร์การ์ตูน ภายนอกประเทศญี่ปุ่น อนิเมะหมายถึงภาพยนตร์การ์ตูนสัญชาติญี่ปุ่น ซึ่งส่วนใหญ่มีลักษณะทางศิลปะแตกต่างกับภาพยนตร์การ์ตูนจากแหล่งอื่น อนิเมะส่วนใหญ่จะวาดขึ้นด้วยมือ แต่ปัจจุบันมีการนำคอมพิวเตอร์มาช่วยสร้างอนิเมะอย่างแพร่หลาย อนิเมะส่วนใหญ่สร้างขึ้นเพื่อให้ความบันเทิงเหมือนภาพยนตร์ โดยมีแนวเรื่องหลากหลายและครอบคลุมแนววรรณกรรมเกือบทุกแนว อนิเมะส่วนใหญ่ถูกสร้างขึ้นเป็นตอน ๆ เพื่อฉายทางโทรทัศน์ ส่วนหนึ่งถูกสร้างเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาวเพื่อฉายในโรงภาพยนตร์ และอีกส่วนหนึ่งถูกสร้างเป็นตอน ๆ เพื่อขายตรงในรูปแบบดีวีดี วีซีดี หรือวีดิโอ ดูมีการทำตอนเฉพาะที่เรียกว่า โอวีเอ อนิเมะหลายเรื่องถูกดัดแปลงมาจากมังงะ นอกจากนี้ยังมีอนิเมะที่ถูกนำไปดัดแปลงเป็นละครโทรทัศน์อีกด้วย
ไลต์โนเวล
"ไลต์โนเวล" ถือเป็นบทประพันธ์ชนิดหนึ่งที่เขียนโดยมีเป้าหมายอยู่ในวัยรุ่นและเยาวชน ที่มีการติดตาม อนิเมะหรือมังงะ อย่างใดก็ตามหรืออาจจะเป็นเรื่องที่แต่งใหม่แต่มีความสอดคล้องที่สามารถนำไปสร้างเป็น อนิเมะหรือมังงะ ได้ในภายหลัง โดยที่มานั้น คำว่า "ไลต์โนเวล" () (English: wasei-eigo) เป็นคำเฉพาะถิ่น สร้างขึ้นโดยชาวญี่ปุ่น โดยมีการย่อคำเป็นคำว่า<i data-parsoid='{"dsr":[742,754,2,2]}'>ระโนะเบะ () หรือ ระอิโนะเบะ () โคโดโมะ โนะ จิคัง
โคโดโมะ โนะ จิคัง เป็นมังงะสัญชาติญี่ปุ่น ที่เขียนโดย วาตาชิยะ คาโวะรุ มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของคุณครูที่ชื่อ อาโอกิ ไดสุเกะ ที่เข้ามาทำงานในโรงเรียนประถมฟุตะสึบะชิ และทำให้ โคโคโนเอะ ริน ตกหลุมรักเขา มังงะเรื่องนี้ถูกตีพิมพ์ในนิตยสาร Comic High! ออกวางแผงวันแรกวันที่ 22 พฤษภาคม 2548 จนกระทั่งตีพิมพ์เป็นตอนสุดท้าย ซึ่งวางแผงในวันที่ 22 เมษายน 2556 รวมทั้งสิ้น 93 ตอน ฉบับรวมเล่มทั้งหมด 13 เล่ม เรื่องนี้ถูกนำมาทำเป็นอะนิเมะ และออกอากาศในประเทศญี่ปุ่นระหว่าง 21 มกราคม - 27 กรกฎาคม 2552 แต่เนื่องจากมีเนื้อหาที่ไม่ค่อยเหมาะสม ทำให้มีการเซ็นเซอร์ ด้วยวิธีการต่าง ๆ ในบางฉาก ในภาคที่ 2 ได้ออกเป็น โอวีเอ หรือ ออริจินัล วีดีโอ แอนิเมชั่น ระหว่างเดือน มกราคม - กรกฎาคม 2552 จำนวน 4 ตอนด้วยกัน และโอวีเอเสริม ในวันที่ 21 มกราคม 2554 มังงะ
มังงะ () เป็นคำภาษาญี่ปุ่นสำหรับเรียกการ์ตูนช่อง สำหรับภายนอกประเทศญี่ปุ่น คำนี้ถูกใช้เรียกการ์ตูนช่องที่มาจากญี่ปุ่น มังงะพัฒนามาจากอุคิโยเอะและจิตรกรรมตะวันตก และเริ่มคงรูปแบบที่เป็นอยู่ในปัจจุบันตั้งแต่หลังสงครามโลกครั้งที่สอง มังงะ
โดจินชิคือมังงะที่ตีพิมพ์อย่างไม่เป็นทางการโดยผู้ติดตามมังงะ โดจินชิส่วนมากจะเขียนขึ้นโดยนำตัวละครและเนื้อเรื่องจากมังงะที่วางขายอยู่ในตลาดมาแต่งเติม หรือไม่ก็เขียนเนื้อเรื่องขึ้นมาใหม่แต่ยังใช้ตัวละครเดิมอยู่ ปัจจุบันในญี่ปุ่นมีบริษัทรวบรวมโดจินชิของมังงะ อนิเมะ หรือเกมที่มีชื่อเสียงมาตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูน และมีร้านการ์ตูนจำนวนหนึ่งที่ขายแต่โดจินชิ คอมิเก็ตเป็นเทศกาลขายตรงโดจินชิขนาดใหญ่ที่จัดขึ้นปีละสองครั้ง โดยมีศิลปินเข้าร่วมงานถึงกว่า 10,000 กลุ่มและมีผู้เข้าชมงานแต่ละครั้งไม่ต่ำกว่า 400,000 คน อะนิเมต
ปัจจุบันมีร้านอะนิเมตในประเทศญี่ปุ่นทั้งหมด 117 สาขา โดยในต่างประเทศมีร้านอะนิเมตเปิดให้บริการ 2 สาขาในไต้หวัน, 1 สาขาในฮ่องกง และในประเทศไทยมี 1 สาขาตั้งอยู่ที่เอ็มบีเคเซ็นเตอร์, กรุงเทพมหานคร ซึ่งจะเปิดให้บริการในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
เมโตะ อานิซาวะ (兄沢 命斗, "Anisawa Meito") เป็นแมสคอตประจำร้านอะนิเมต ซึ่งรู้จักกันในนามของ 'อนิเมะเท็นโชว์' (アニメ店長). เขาแสดงเป็นตัวละครชายที่บ้าบิ่น เลือดร้อนกับทรงผมที่ปลายแหลมตามฉบับตัวการ์ตูนสมัยก่อนอันเป็นเอกลักษณ์ มีกล้ามเป็นมัด ๆ แต่งตัวตามแบบชุดทำงานของอะนิเมต และมักจะชอบใช้มาตรการขั้นเด็ดขาดในการสนับสนุนสินค้าในร้านอะนิเมตของเขาเอง ตามฉบับ โอวีเอ นั้นตัวละครมีผู้ออกแบบ คือ ไกแน็กซ์ และออกขายในปี 2545 ส่วนโอวีเอ ฉบับอื่น ๆ ออกขายในปี 2553 แอนิเมชันชิ้นนี้นำเอา 'อนิเมะเท็นโชว์' ไปร่วมกับ โทโฮโปรเจกต์ ได้ผู้ผลิต คือ ufotable และออกอากาศในวันที่ 20 พฤศจิกายน 2553 ในงานเทศกาล Animate Ichioshi Bishojo Anime Matsuri เพื่อเฉลิมฉลองครบรอบ 10 ปี ของแมสคอตของอะนิเมต เมโตะเคยไปโผล่ในอนิเมะหลาย ๆ เรื่องเช่น "Lucky Star" และในเกมอย่างเช่น "Disgaea 4" และ "Touch My Katamari". คนให้เสียงพากษ์เมโตะในฉบับอนิเมะญี่ปุ่นคือ เซกิ โทโมกาซุ และ Lex Lang ให้เสียงภาคเป็นฉบับอังกฤษในอนิเมะเรื่อง "Lucky Star". เอ-1 พิกเจอร์ส
เอ-1 พิกเจอร์ส (; ) เป็นสตูดิโอแอนิเมชันในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งโดยคนของซันไรส์ เป็นบริษัทลูกของบริษัทโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ผลิตภาพยนตร์อนิเมะใน Aniplex แนวการ์ตูน
แนวการ์ตูน คือ แนวทาง หรือ รูปแบบของการ์ตูน ซึ่งบ่งบอกเอกลักษณ์ หรือประเภทของการ์ตูนเรื่องนั้น ๆ ซึ่งผู้อ่านบางคน อ่านการ์ตูนเฉพาะแนว ในปัจจุบัน การ์ตูนหนึ่งเรื่องอาจมีหลายแนวในตัวเอง หรือ เน้นแนวทางของตนเองจนสร้างเป็นเอกลักษณ์ใหม่เนื้อเรื่องเกี่ยวกับการสืบสวนหาต้นตอและผู้ร้ายในคดีตลอดจนเหตุการณ์ร้ายต่าง ๆ 
เป็นการ์ตูนแนวโรแมนติก เพียงแต่แกนเรื่องเป็นความรักระหว่างชาย-ชาย เนื้อเรื่องมักมีส่วนที่แสดงฉากเพศสัมพันธ์  ไอ้หนูแข้งทอง
ไอ้หนูแข้งทอง(ホイッスル! Hoissuru!?) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เขียนโดย "Daisuke Higuchi" ใน "anime"มี 39 ตอน ไอ้หนูแข้งทองเป็น "TV SERIES"ออกอากาศเครือข่ายของ "Animax" ทั่วประเทศญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ 
เป็นการ์ตูนเกี่ยวข้องกับฟุตบอล และถูกเผยแพร่ในญี่ปุ่นใน "Shueisha manga"ของสัปดาห์ (Shōnen) ใน manga ถูกเขียนในวันที่ 1998 และ 2002 ไอ้หนูแข้งทองเกี่ยวกับการแข่งขันฟุตบอลโลก Finals tournaments ที่เอาสถานที่ในประเทศฝรั่งเศสและญี่ปุ่น / เกาหลีใต้ในการต้ดำเนินเรื่อง พีเอเวิกส์
บรรษัทพีเอเวิกส์ (; ) หรือย่อมาจาก พรอเกรสซีฟแอนิเมชันเวิกส์ (Progressive Animation Works) เป็นห้องศิลป์ผลิตอนิเมะซึ่งตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2543 และมีสำนักงานแห่งใหญ่อยู่ในเมืองนันโตะ จังหวัดโทยามะ ประเทศญี่ปุ่น ใช้เป็นที่วาดอนิเมะและถ่ายภาพดิจิทัล กับทั้งมีสำนักงานสาขาอยู่ในกรุงโตเกียว ใช้เป็นที่ผลิตและกำกับอนิเมะ อนิเมะและมังงะเด็ก
การ์ตูนสำหรับเด็กผู้ชายในปัจจุบันส่วนมากมีตัวละครหลักเป็นเด็กอายุประมาณ 9-15 ปี และมักมีเนื้อหาเกี่ยวกับการผจญภัยหรือการแข่งขัน "กีฬา" ด้วยของเล่น เช่น รถแข่ง ลูกข่าง เป็นต้น หุ่นยนต์ยักษ์และสัตว์ประหลาดเป็นสิ่งที่พบได้ทั่วไปในการ์ตูนประเภทนี้ เนื้อเรื่องส่วนมากจะเป็นไปในทำนองว่า เด็กธรรมดากลุ่มหนึ่งได้รับหุ่นยนต์ สัตว์ประหลาดผู้ช่วย หรืออุปกรณ์วิเศษอย่างหนึ่งมา และต้องใช้สิ่งนั้นต่อสู้เพื่อพิทักษ์ความสงบสุขของโลกหรือดินแดนวิเศษอีกดินแดนหนึ่ง ภาพยนตร์การ์ตูน
ภาพยนตร์การ์ตูน เป็นทัศนศิลป์รูปแบบหนึ่ง มีรูปแบบเป็นภาพเคลื่อนไหวที่สร้างด้วยการฉายภาพวาด ต่อเนื่องกันด้วยความเร็วสูง ผิดกับภาพยนตร์ซึ่งสร้างโดยใช้กล้องบันทึกภาพของวัตถุเคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูง อัลฟ่าอซีล
NZ-333 อัลฟ่าอซีล ( ;) เป็นโมบิลอาเมอร์ตัวร้ายซึ่งมีบทบาทสำคัญในภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่น อะนิเมะเรื่อง "" อันเป็นตอนหนึ่งในภาพยนตร์ชุดกันดั้ม ออกแบบโดยยูทากะ อิซุบุจิ คำว่า"อัลฟ่า"ในชื่อของอัลฟ่าอซีลเป็นอักษรกรีก (α) แจมโปรเจกต์
JAM Project เป็นวงที่ตั้งขึ้นในวันที่ 19 ก.ค. ปีพ.ศ. 2543 โดย "ราชาพันเพลง" อิจิโร่ มิซึกิ ราชาแห่งเพลง Anime ที่เป็นที่รู้จักกันดีทั้งเด็ก และผู้ใหญ่ในญี่ปุ่น รวมไปถึงแฟนเพลงในหลายๆประเทศทั่วโลก ผู้มีฉายาว่า "Aniki" ซึ่งย่อมาจาก Anison King (และ Aniki ยังหมายถึงคำว่า "พี่ชาย" ในภาษาญี่ปุ่นด้วย) คำว่า JAM มาจาก Japan Animationsong Makers ด้วยความตั้งใจของ Aniki ก็คือการสืบทอดจิต "วิญญาณของเพลง Anison" จากอดีตไปสู่ยังศตวรรษที่ 21 โดยมีสมาชิกเริ่มต้นก็คือ อิจิโร่ มิซึกิ ,ฮิโรโนบุ คาเงยามะ ,เอโซ ซาคาโมโตะ (นักร้องนำของวงเฮฟวี่ ANTHEM และ Animetal) ,ริกะ มัตสึโมโตะ และมาซาอากิ เอนโดะ ด้วยความที่สมาชิกหลายคนมาจากสายเฮฟวี่ไม่ว่าจะเอย์โซ และคาเงยามะ ทำให้วงแบ็คอัพช่วงแรกนั้นจะเป็นพวกนักดนตรีสายเฮฟวี่เป็นหลัก เพลงที่ร้องในช่วงแรก ๆ ก็มีเพลง EX Driver, Shin Getter vs Neo Getter Robo, SOULTAKER, Mazingaizer, CRUSH GEAR FIGHT แอนิเมชัน
การใช้คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ในการคำนวณสร้างภาพจะเรียกการสร้างภาพเคลื่อนไหวด้วยคอมพิวเตอร์หรือคอมพิวเตอร์แอนิเมชัน หากใช้เทคนิคการถ่ายภาพหรือวาดรูป หรือหรือรูปถ่ายแต่ละขณะของหุ่นจำลองที่ค่อย ๆ ขยับ จะเรียกว่า ภาพเคลื่อนไหวแบบการเคลื่อนที่หยุดหรือสตอปโมชัน (stop motion) โดยหลักการแล้ว ไม่ว่าจะสร้างภาพ หรือเฟรมด้วยวิธีใดก็ตาม เมื่อนำภาพดังกล่าวมาฉายต่อกันด้วยความเร็ว ตั้งแต่ 16 เฟรมต่อวินาทีขึ้นไป เราจะเห็นเหมือนว่า ภาพดังกล่าวเคลื่อนไหวได้ต่อเนื่องกัน ทั้งนี้เนื่องจากการเห็นภาพติดตา แอนิเมติก
ถึงแม้ในวงการโฆษณาและภาพยนตร์ต่างประเทศจะมีการใช้แอนิเมติกมาอย่างยาวนานแต่สำหรับวงการภาพยนตร์ไทยก็ยังเป็นสิ่งที่ใหม่มาก และน้อยคนที่จะรู้จักและเข้าใจจริงๆ สาวเรียวกังหัวใจเกินร้อย
สาวเรียวกังหัวใจเกินร้อย[1][2] (; "สีสันแห่งการผลิบาน")[3] หรือเรียกโดยย่อว่า ฮะนะอิโระ (; "สีสันดอกไม้")[4] เป็นชื่ออนิเมะโทรทัศน์ชุดหนึ่งซึ่งมะซะฮิโระ อันโด (Masahiro Andō) กำกับ, มะริ โอะกะดะ (Mari Okada) เขียนเรื่อง, เมล คิชิดะ (Mel Kishida) ออกแบบตัวละคร และบริษัทพีเอเวิกส์ (P.A. Works) ผลิตเพื่อเฉลิมฉลองปีที่สิบแห่งกิจการของตน[5] โดยนำออกฉายทางโทรทัศน์ญี่ปุ่นในเดือนเมษายนถึงเดือนกันยายน 2554 ต่อมา ได้รับการดัดแปลงเป็นมังงะลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารด้วย โกโช อาโอยามะ
ในฐานะนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น อาโอยามะได้รับรางวัล 2 รางวัล ใน พ.ศ. 2535 เขาชนะรางวัล Shogakukan Manga Award สำหรับการ์ตูนแนวโชเน็งจากเรื่อง ไยบะ[2] ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 เขาก็ได้รับรางวัลเดิมจากเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน[3] ดิ แอนิเมทริคซ์
กำกับโดย Shinichiro Watanabeเรื่องของนักสืบหนุ่มที่ได้รับการว่าจ้างให้ตามล่าแฮกเกอร์สาว 'ทรินิตี้' ท้ายสุดแล้วเขาจะทำคดีนี้สำเร็จหรือไม่ ...คดีเดียวที่จะสามารถปิดได้ทุกคดี อนิเมะ
อนิเมะส่วนใหญ่จะมีเนื้อหาจากแนวอนิเมะมากกว่าหนึ่งแนว และอาจมีสารัตถะมากกว่าหนึ่งสารัตถะ ทำให้การจัดแบ่งอนิเมะเป็นไปได้ยาก เป็นเรื่องปกติที่อนิเมะแนวแอคชันส่วนใหญ่จะสอดแทรกด้วยเนื้อหาแนวตลก และอาจมีการวิพากษ์วิจารณ์สังคมปนอยู่ด้วย ในทำนองเดียวกันอนิเมะแนวรักโรแมนติกหลายเรื่องก็มีฉากต่อสู้ที่ดุเดือดไม่แพ้อนิเมะแนวแอคชันเลย อิซุมิ โทะโดะ
อิซุมิ โทโดะ (Todo Izumi) เป็นนามแฝงของผู้ที่แต่ง แม่มดน้อยโดเรมี และ พริตตี้เคียว ซึ่งเป็นนามแฝงกลุ่มสำหรับพนักงานที่ Toei Animation นามแฝงใช้ในลักษณะที่คล้ายกันรวมถึง ฮาจิเมะ ยาตาเตะ จากซันไรส์และ ซาบุโระ ยาซุเดะ สำหรับบริษัทโทเอ อนิเมะ และโทกุซะซุทีวีโปรดักชั่น ชื่อนี้ได้มาจาก "Tōei Dōga (ชื่อเก่าของ Toei Animation) โออิซุมิ สตูดิโอ" (เขียนในภาษาญี่ปุ่นเป็น 東映動画大泉スタジオ) ยะโอะอิ
โชเน็งไอ (shonen ai) เป็นคำศัพท์ที่ริเริ่มจากประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นคำที่ใช้เรียกการ์ตูน อนิเมะ มีเนื้อหาเป็นลักษณะความรักระหว่างชายและชาย โชเน็งไอจะไม่เน้นเรื่องเพศสัมพันธ์เหมือนยะโอะอิ ชินเอแอนิเมชัน
ชินเอแอนิเมชัน (; ) เป็นสตูดิโอแอนิเมชันในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1976 ผลงานที่มีชื่อเสียงของชินเอแอนิเมชัน ได้แก่ โดราเอมอน, เครยอนชินจัง เป็นต้น แอนิเมชัน
อุปกรณ์ในการนำมาสร้างแอนิเมชันนั้นถ้าไม่นับคอมพิวเตอร์ก็จัดว่าค่อนข้างมีราคาสูงและหายากเลยทีเดียว ซึ่งแตกต่างกับความสามารถซึ่งนับว่าจำเป็นสำหรับการทำงานเป็นอย่างมาก
ถึงแม้ในปัจจุบันจะมีแท็บเล็ตที่ผู้ทำแอนิเมชันในไทยทุกคนรู้จักกันเป็นอย่างดี แต่สำหรับต้นฉบับหรือในต่างประเทศไม่ว่าจะเป็นสหรัฐอเมริกา ญี่ปุ่น ฝรั่งเศส เยอรมนี ผู้ทำแอนิเมชันเหล่านั้นยังคงพูดกันว่า
อุปกรณ์หลัก ๆ ในการทำงานก็ยังคงเป็นกระดาษ ดินสอ และโต๊ะไฟ เพียงแต่มีแท็บเล็ตหรือเมาส์ปากกาเป็นอุปกรณ์ที่เพิ่มเข้ามาช่วยในการทำงานขั้นตอนสุดท้ายก่อนการตัดต่อได้เร็วขึ้น การ์ตูน
โดยแอนิเมชันไทยนั้น ก็เริ่มต้นเมื่อ 60 ปีที่แล้ว ตัวการ์ตูนแอนิเมชั่นจะพบได้ในโฆษณาทีวี เช่น หนูหล่อของยาหม่องบริบูรณ์ปาล์ม ของ อ.สรรพสิริ วิริยสิริ ซึ่งเป็นผู้สร้างแอนิเมชันคนแรกของไทย และยังมีหมีน้อย จากนมตราหมี แม่มดกับสโนว์ไวท์ของแป้งน้ำควินน่าอีกด้วย
อ.เสน่ห์ คล้ายเคลื่อน ก็มีความคิดที่จะสร้างแอนิเมชันเรื่องแรกในไทย แต่ก็ต้องล้มไปเพราะกฎหมายควบคุมสื่อในสมัยนั้น และ10ปีต่อมา ปี พ.ศ. 2498 อ.ปยุต เงากระจ่าง ก็ทำสำเร็จจนได้จากเรื่อง เหตุมหัศจรรย์ที่ใช้ประกอบภาพยนตร์ ทุรบุรุษทุย ของ ส.อาสนจินดา หลังจากนั้นก็มีโครงการแอนิเมชัน หนุมาน การ์ตูนต่อต้านคอมมิวนิสต์ ที่ได้รับการสนับสนุนจากอเมริกาแต่ก็ล้มเหลว เพราะเหมือนจะไปเสียดสี จอมพล สฤษดิ์ ธนรัตน์ ผู้นำในสมัยนั้นซึ่งเกิดปีวอก
ปี พ.ศ. 2522 สุดสาครของ อ.ปยุต เงากระจ่าง ก็เป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาวเรื่องแรกของบ้านเรา และก็ประสบความสำเร็จมากพอสมควรในยุคนั้น ปีพ.ศ. 2526 ก็มีแอนิเมชันทางทีวีเรื่องแรกที่เป็นฝีมือคนไทยนั่นก็คือ ผีเสือแสนรัก ต่อจากนั้นก็มี เด็กชายคำแพง หนูน้อยเนรมิต เทพธิดาตะวัน จ่ากับโจ้ เนื่องจากการทำแอนิเมชันนั้นต้องใช้ต้นทุนค่อนข้างสูง ก็เลยทำให้แอนิเมชันในเมืองไทยนั้นต้องปิดตัวลง
ประมาณปี2542 แอนิเมชันของคนไทยที่ทำท่าว่าจะตายไปแล้ว ก็กลับมาฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง จากความพยายามของบ.บรอสคาสต์ไทย เทเลวิชั่น ก็ได้นำการ์ตูนที่ดัดแปลงจากวรรณคดีฝีมือคนไทย ทั้ง ปลาบู่ทอง สังข์ทอง เงาะป่า และโลกนิทาน และได้รับการตอบรับอย่างดี จนในปีพ.ศ. 2545 น่าจะเรียกว่าเป็นปีทองของแอนิเมชัน3มิติของคนไทยเลย โดยเฉพาะ ปังปอนด์ ดิ แอนิเมชัน และ สุดสาคร ซึ่งทั้ง2เรื่องก็สร้างปรากฏการณ์ในแง่ของการขายคาแร็คเตอร์ใช้ประกอบสินค้า และ เพลงประกอบ จ้ามะจ๊ะ ทิงจา ก็ฮิตติดหูด้วย รวมไปถึง การที่มีบริษัทรับจ้างทำแอนิเมชันของญี่ปุ่นและอเมริกาหลายๆเรื่องอีกด้วย และเราก็กำลังจะมี ก้านกล้วย แอนิเมชันของบ.กันตนา ที่กำลังจะเข้าฉายไปทั่วโลก ซึ่งเราก็หวังว่า แอนิเมชันฝีมือคนไทย คงที่จะมีหลายเรื่อง หลากหลายแนวมากขึ้น ไม่แพ้แอนิเมชันของฝั่งญี่ปุ่นและตะวันตกเลยทีเดียว
ตัดต่อด้วยภาพ 3 มิติเช่นเดียวกัน รันม่า ½
ข้อแตกต่างระหว่างหนังสือการ์ตูนกับอะนิเมะในเรื่องนี้มีอยู่พอควร บางทีเนื้อเรื่องก็แปลกไป ความสัมพันธ์ ชื่อท่า ชื่อตัวละคร หรือ นิสัยตัวละครก็ต่างกัน ทั้งนี้จะอิงหนังสือการ์ตูนเป็นหลัก โตเออะนิเมะแฟร์
โตเออะนิเมะแฟร์ () เป็นชื่อของเทศกาลจัดฉายภาพยนตร์การ์ตูนโดยบริษัทโตเอ ซึ่งจะมีการจัดขึ้นในช่วงปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ และปิดเทอมฤดูร้อนของทุกปี ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1990 ถึง เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2002 ส่วนตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 เป็นต้นมา ยังมีการจัดฉายภาพยนตร์การ์ตูนเช่นเคย แต่ไม่ได้ใช้ชื่อเทศกาลว่า อะนิเมะแฟร์ แล้ว 
ตั้งแต่เดือนมีนาคม ค.ศ. 1969 ถึง เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1989 เทศกาลนี้ได้ใช้ชื่อว่า "โตเอ มังงะ มัตสึริ" ส่วนในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1990 ใช้ชื่อว่า "โตเอ อะนิเมะมัตสึริ" ไซโมเอะนานาชาติ
แนวคิดของการจัดการแข่งขันไซโมเอะนานาชาติ เริ่มมาจากการที่การแข่งขันโหวตตัวละครการ์ตูนส่วนมาก เช่น อะนิเมะไซโมเอะทัวร์นาเมนต์ของประเทศญี่ปุ่น หรือเบสท์โมเอะทัวร์นาเมนต์ของประเทศเกาหลีใต้ มักจะแข่งขันแบบแพ้คัดออก โดยการจับคู่แข่งขันจะเป็นแบบสุ่ม ซึ่งอาจไม่ยุติธรรมสำหรับตัวละครบางตัว จึงได้มีการจัดการแข่งขันโหวตตัวละครการ์ตูนในรูปแบบพบกันหมดขึ้นกติกาในปีต่อ ๆ มานั้นมีการเปลี่ยนแปลงตามปีที่จัดการแข่งขัน โดยสามารถแบ่งได้เป็นยุคต่าง ๆ ดังนี้
ในปี 2015 ยังได้เริ่มมีการแข่งขันในรอบทัวร์นาเมนต์แห่งผู้ชนะ ที่คัดเลือกเอาแชมป์ประจำปีก่อนหน้าทุกปีในประเภทหญิงที่ได้คะแนนโหวตดีที่สุด 3 อันดับแรก รวมกับแชมป์ประจำปีล่าสุด เพื่อคัดเลือกหาแชมป์ในบรรดาแชมป์ทั้งหมดอีกด้วย โดยตัวละครแชมป์ประจำปีก่อนหน้าทั้งหมดจะไม่มีสิทธิ์เข้าแข่งขันในรอบพบกันหมด เว้นแต่แชมป์ในปีล่าสุดที่ผ่านเข้ามาจากดิวิชันโนวา จะได้สิทธิเข้าแข่งขันในดิวิชันสเตลลา แต่จะไม่สามารถผ่านเข้าสู่รอบดิวิชันสุดท้ายหรือรอบแพ้คัดออกได้ โดยถ้าอันดับของตัวละครนั้นดีพอที่จะผ่านเข้ารอบต่อไปได้ จะเลือกเอาตัวละครที่อยู่ในอันดับถัดไปผ่านเข้ารอบแทน แอนิแมกซ์
แอนิแมกซ์ () เป็นช่องรายการแอนิเมชัน จากประเทศญี่ปุ่นซึ่ง เป็นบริษัทลูกของโซนี่ มีสถานีหลักอยู่ที่ เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เวทมนตร์ในแฮร์รี่ พอตเตอร์
แอนนิเมจัส () เป็นคำศัพท์ใหม่ที่ถูกบัญญัติขึ้นมาเพื่อใช้ในเรื่องของ แฮร์รี่ พอตเตอร์ แอนนิเมจัส หมายถึง พ่อมดแม่มดที่สามารถกลายร่างเป็นสัตว์ แต่ยังคงมีอำนาจวิเศษเหมือนเดิม เจ.เค.โรว์ลิ่งสร้างคำว่าแอนนิเมจัส โดยนำคำว่า แอนนิมอล [Animal] ซึ่งแปลว่าสัตว์ในภาษาอังกฤษ มารวมกับคำว่า เมจัส [Magus] เป็นภาษาละตินแปลว่า พ่อมด รวมกันได้ควา สัตว์พ่อมด หรือพ่อมดที่เป็นสัตว์ เซเว่นโกสต์
เซเว่นโกสต์()เป็นผลงานการ์ตูนญี่ปุ่นโดยยูกิ อะเมมิยะและยูกิโนะ อิชิฮาระโดยเป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวโชโจะที่ลงในนิตยสารคอมิคซีโร่ซัมรายเดือนในประเทศญี่ปุ่น ส่วนในประเทศไทยได้ถือลิขสิทธิ์โดยสำนักพิมพ์บงกช พับลิชชิ่ง และได้สร้างเป็นอนิเมะโดยสตูดิโอดีนและฉายในประเทศไทยทางช่องแอนิแมกซ์เอเชีย ฮิโนโทริ วิหคเพลิง
ฮิโนโทริ วิหคเพลิง () () เรื่องและภาพโดย เท็ตซึกะ โอซามุ เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นที่มีเรื่องเกี่ยวกับการเวียนว่ายตายเกิด โดยเกี่ยวพันกับ ฟีนิกซ์ นกไฟ หรือ โฮโอ ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตอมตะ นอกจากนั้นยังสอดแทรกปรัชญาที่หลากหลาย และเป็นแนวคิดที่สื่อออกมาให้เห็นภาพของสังคมมนุษย์ ได้เป็นอย่างดี อินุยาฉะ (ตัวละคร)
อินุยาฉะ () ออกเสียงตามอักษรโรมันว่า Inuyasha) คือ พระเอกในหนังสือการ์ตูน (มังงะ) และภาพยนตร์ชุดการ์ตูนแอนิเมชัน (อะนิเมะ) เรื่อง "อินุยาฉะ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน" สร้างสรรค์โดย รูมิโกะ ทาคาฮาชิ (Rumiko Takahashi) อินุ แปลว่า สุนัข และ ยาฉะ ต้นกำเนิดคำนี้คือ ยักษา แต่จะไม่ใช้คำแปลตรงตัวนี้โดยตรงเพราะระหว่างขั้นตอนกลมกลืนของการรับวัฒนธรรมนั้นมีการปรับปรุงทำให้คำๆนี้ส่วนหนึ่งแปรจากความหมายเดิม แต่ ยาฉะ คำนี่มีจุดร่วมที่ได้ความหมายเป็นสถานะในชั้นภูมิของเผ่าพันธุ์ คือ “อสูรกึ่งเทพ” หรือ “เทพอสูร” ดังนั้น คำว่า อินุยาฉะ อนุมานแปลได้ว่า "สุนัขอสูรกึ่งเทพ" หรือ "เทพอสูรสุนัข" ดอกไม้ มิตรภาพ และความทรงจำ
ดอกไม้ มิตรภาพ และความทรงจำ (; "เราก็ยังไม่รู้สักทีว่าดอกไม้ที่เราเจอในวันนั้นเขาเรียกกันว่าอะไร") หรือเรียกโดยย่อว่า อะโนะฮะนะ (; "ดอกไม้เหล่านั้น") เป็นชื่ออนิเมะโทรทัศน์ชุดหนึ่งซึ่งทะสึยุกิ นะไง (Tatsuyuki Nagai) กำกับ และบริษัทเอวันพิกเชอส์ (A-1 Pictures) ผลิต มีความยาว 11 ตอน ฉายในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 15 เมษายน 2554 ถึงวันที่ 24 มิถุนายน ปีนั้น ต่อมา มิสึ อิซุมิ (Mitsu Izumi) จึงดัดแปลงเป็นมังงะลงพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสาร "จัมป์สแควร์ (Jump Square) " ของสำนักพิมพ์ชูเอชะ (Shūeisha) ตั้งแต่วันที่ 4 เมษายน 2555 และบริษัทกายซ์แวร์ (Guyzware) ดัดแปลงเป็นเกมแนววิชวลโนเวลจำหน่ายในกลางปี 2555 ฮายาโอะ มิยาซากิ
ชื่อของมิยาซากิมักถูกอ้างถึงในฐานะผู้กำกับภาพยนตร์แอนิเมชัน ทั้งที่จริง ๆ แล้วตัวเขาเองก็มีผลงานนิยายภาพที่เป็นที่รู้จักไม่แพ้ภาพยนตร์ นั่นคือมังงะหรือนิยายภาพเรื่อง เนาซิก้าแห่งหุบผาสายลม มิยาซากิเขียนเรื่องนี้เป็นมังงะก่อน ขณะที่เขาไม่มีงานทางทีวีและภาพยนตร์ เมื่อ เนาซิก้าแห่งหุบผาสายลม</i>ตีพิมพ์ไปได้ประมาณ 1 ปีก็เริ่มเป็นที่นิยม ทางนิตยสารอะนิเมจ (Animage) จึงขอให้มิยาซากินำมาทำเป็นภาพยนตร์ (ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้เคยขอไว้ว่าอย่าทำเรื่องนี้เป็นภาพยนตร์) เมื่อภาพยนตร์ออกฉาย (เนื้อหาอ้างอิงประมาณ เล่มที่ 1 และ 2 ของการ์ตูน) และประสบความสำเร็จ จึงเป็นที่มาของการก่อตั้งสตูดิโอจิบลิในเวลาต่อมา ระหว่างที่เขากำกับภาพยนตร์เรื่องอื่น ๆ มิยาซากิก็ยังเขียนเนาซิก้าอย่างต่อเนื่องใช้เวลาเกือบ 13 ปี กว่าที่เขาจะตัดสินใจจบการ์ตูนชุดนี้ลง ทั้งนั้นทั้งนี้เนื้อหาของเนาซิก้า ในฉบับการ์ตูนจะแตกต่างไปจากฉบับภาพยนตร์มาก ทั้งในแง่ความซับซ้อนของเรื่องและความคิดของผู้ประพันธ์เอง ถือได้ว่าเนาซิก้า ฉบับนิยายภาพ (7 เล่ม) เป็นงานที่มีสะท้อนตัวตนและความคิดของมิยาซากิได้มากที่สุด ภาพยนตร์ลามก
ในประเทศญี่ปุ่นจำกัดอายุของผู้ชมไว้ที่ 18 ปีเช่นกันทั้งสื่อที่เป็นภาพยนตร์ ที่ใช้คนแสดง หรืออะนิเมะชั่นที่เป็นการ์ตูน กฎหมายของประเทศญี่ปุ่นได้จำกัดสื่อเอาไว้ว่า หากจะขายหนังโป๊ได้อย่างถูกกฎหมาย จำเป็นที่จะต้องทำการเซ็นเซอร์ หรือทำภาพโมเสกไว้ ดังนั้น หากหนังโป๊ที่ไม่ได้ผ่านการเซ็นเซอร์ที่อวัยวะเพศของผู้แสดง จะถือว่าเป็นหนังใต้ดิน หรือเรียกง่ายๆ ว่าหนังเถื่อนนั่นเอง โดราเอมอน ตอน ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว
โดราเอมอน ตอน ตำนานเทพนิยายไซอิ๋ว () เป็นโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว มีความยาวทั้งสิ้น 90 นาที ภาพยนตร์ชุดนี้ถือเป็นตอนที่ 9 ของโดราเอมอนฉบับภาพยนตร์ ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1988 ภาพยนตร์ชุดนี้ไม่ได้ตีพิมพ์เป็นหนังสือการ์ตูนลายเส้น จึงสามารถหาชมได้เฉพาะหนังสือการ์ตูนในรูปแบบอะนิเมะเท่านั้น เพราะช่วงเวลานั้นฟูจิโกะ F ฟูจิโอะ ป่วยจึงหยุดสร้างสรรค์การวาด (เป็นภาพยนตร์ที่ไม่มีฉบับหนังสือการ์ตูน)  ไลน์ทีวี
ละคร (Drama) ได้แก่ ละครโทรทัศน์, ซิตคอม, ละครชุด (ซีรีส์), ละครสั้น (มินิซีรีส์), เว็บซีรีส์, ภาพยนตร์สั้น และภาพยนตร์ บันเทิง (Entertainment) ได้แก่ รายการบันเทิงประเภทต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นท่องเที่ยว, เกมโชว์, ทอล์กโชว์, เรียลลิตีโชว์ และวาไรตี้ (ปกิณกะ) เพลง (Music) ได้แก่ รายการเพลง, เพลงซิงเกิล, เพลงอัลบั้ม, มิวสิกวิดีโอ และบันทึกการแสดงคอนเสิร์ต ไลฟ์สไตล์ (Lifestyle) ได้แก่ รายการประเภทอื่น ๆ นอกเหนือจากที่กล่าวมา เช่น รีวิวร้านอาหาร รีวิวสินค้า สอนทำอาหาร สอนวิธีดูแลสุขภาพ เป็นต้น กีฬา (Sports) ได้แก่ รายการกีฬา, ถ่ายทอดสดกีฬา การแข่งขันกีฬาต่าง ๆ รวมไปถึงอีสปอร์ต แอนิเมชัน (Animation) ได้แก่ อนิเมะ, การ์ตูน และแอนิเมชั่น อนิเมะ
เมื่อปี 1970 นักสร้างภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่นเริ่มทดลองใช้เทคนิคการสร้างภาพยนตร์การ์ตูน ซึ่งได้แรงบรรดาลใจมาจาก ภาพยนตร์การ์ตูนใน สหรัฐอเมริกา และ ยุโรป แต่ไม่ยอมรับ เพื่อที่ญี่ปุ่นสามารถสร้างภาพยนตร์การ์ตูนของตนเอง ปลายปี 1970 ภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นได้พัฒนาลักษณะเฉพาะตัวขึ้นจนสามารถแบ่งแยกออกจากภาพยนตร์การ์ตูนของสหรัฐอเมริกาได้อย่างชัดเจน ในทศวรรษที่ 1980 อนิเมะได้รับความนิยมกว้างขวางในญี่ปุ่น ทำให้ธุรกิจการสร้างอนิเมะเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว และในทศวรรษที่ 1990 และ 2000 ชื่อเสียงของอนิเมะได้แพร่ขยายไปยังนอกประเทศญี่ปุ่น พร้อม ๆ กับการขยายตัวของตลาดอนิเมะนอกประเทศสำหรับคนที่ชื่นชอบ อิจิโกะ 100%
Ichigo 100% () หรือ Strawberry 100% (ชื่อที่ใช้ในสหรัฐอเมริกา) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ผลงานของ มิซุกิ คาวาชิตะ () เรื่องราวของมานากะ จุนเป (Managa Junpei) เด็กหนุ่มมัธยมปลายผู้มีความปรารถนาในการเป็นผู้กำกับภาพยนตร์ และความสัมพันธ์ระหว่างเขากับหญิงสาวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต ลงตีพิมพ์ในนิตยสารโชเน็นจัมป์รายสัปดาห์ ของสำนักพิมพ์ชูเอฉะ จำนวน 19 เล่มจบ และในไทยจัดพิมพ์โดยสยามอินเตอร์คอมิกส์ ต่อมาได้รับการสร้างเป็นนิยาย ดราม่าซีดี อะนิเมะ โอวีเอ และเกม  แอนิแมกซ์เอเชีย
แอนิแมกซ์ยังมีการสร้างและออกอากาศแอนิเมชั่นในภาษาอังกฤษเอง ที่เห็นได้ชัดอย่างเช่นการ์ดแค็ปเตอร์ซากุระ ซึ่งมีการพากย์โดยทางสถานีเอง และยังคงชื่อเดิม บทเรื่องเดิม และบทพูดเดิมไว้ โดยที่ฉบับอเมริกาเหนือมีการเปลื่ยนแปลง และนอกจากนั้นก็ยังมีการพากย์และบรรยายภาษาไทยในบางรายการอีกด้วย เช่น เค-อง! หุ่นยนต์
ทำงานในบ้านแทนมนุษย์ อำนวยความสะดวกภายในบ้านทดแทนแรงงานมีความปลอดภัยไม่ต้องจ้างแรงงาน
หุ่นยนต์เป็นจินตนาการของมนุษย์ที่ถ่ายทอดผ่านเรื่องแต่งต่าง ๆ ซึ่งปรากฏใน นิยายวิทยาศาสตร์ การ์ตูน และ ภาพยนตร์ และเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย เช่น เจ้าหนูอะตอม (Astro Boy) โดราเอมอน (Doraemon) กันดั้ม (Gundum) โรโบคอบ (RoboCop) โดราเอมอน
โดราเอมอนเป็นการ์ตูนที่ได้รับความนิยมอย่างมากในประเทศญี่ปุ่น และอีกหลายประเทศทั่วโลก รวมทั้งประเทศไทย และแม้ว่าเรื่องนี้จะจบลงไปนานแล้ว แต่ก็ยังคงเป็นที่นิยมกันอยู่ โดยมีการพิมพ์ใหม่ หรือนำออกมาฉายซ้ำออกอากาศอยู่เรื่อยๆ [19] อุซึมากิ นารูโตะ
อุซึมากิ นารูโตะ (; ) เป็นตัวละครการ์ตูนจากเรื่องนินจาคาถาโอ้โฮเฮะ มีบทบาทเป็นตัวเอกของเรื่อง ซึ่งชื่อ"นารูโตะ"นี้ ก็ได้นำมาเป็นชื่อของการ์ตูนอีกด้วย (ในภาษาญี่ปุ่นและภาษาอังกฤษ) นารูโตะเป็นนินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะ ถูกชาวบ้านเกลียดชังเนื่องจากมีจิ้งจอกเก้าหางผนึกอยู่ในตัวของเขา ซึ่งในอดีตจิ้งจอกเก้าหางเคยเข้ามาโจมตีหมู่บ้านมาก่อน นารูโตะมีความใฝ่ฝันที่อยากจะเป็นผู้นำหมู่บ้าน หรือที่เรียกว่าโฮคาเงะ การ์ตูนญี่ปุ่น
การ์ตูนญี่ปุ่น เป็นคำที่ใช้เรียก หนังสือการ์ตูน หรือภาพยนตร์การ์ตูนที่มาจากประเทศญี่ปุ่น ลักษณะของการ์ตูนญี่ปุ่น ตัวละครในเนื้อเรื่องจะมีลักษณะเฉพาะตัว และเนื้อเรื่องที่แตกต่างกัน โดยส่วนมากแล้ว ภาพของคนและสัตว์ที่ปรากฏในการ์ตูนญี่ปุ่นมักจะมีสัดส่วนผิดเพี้ยนไปจากความจริง เช่นมีทรวดทรงที่เล็ก-ใหญ่กว่าปกติ หรือดวงตาที่โตกว่าปกติ แตกต่างจากการ์ตูนฝั่งตะวันตกที่มักจะเขียนภาพคนและสัตว์ออกมาในลักษณะเหมือนจริง ในภาษาญี่ปุ่นและหลายประเทศที่รับเอาวัฒนธรรมการ์ตูนญี่ปุ่นเข้าไปจะเรียกหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นเป็นศัพท์เฉพาะว่า มังงะ () และเรียกภาพยนตร์การ์ตูนจากญี่ปุ่นว่า อนิเมะ () (ตัดทอนมาจากคำว่า Animation ในภาษาอังกฤษ) คิโยฮิโกะ อาซูมะ
คิโยฮิโกะ อาซูมะ (; เกิด 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1968) ชื่อจริง คิโยฮิโกะ ฮิงาชิ () เป็นนักวาดการ์ตูนชาวญี่ปุ่น ซึ่งมีชื่อเสียงจากการ์ตูนเรื่อง "อาสึมังกะไดโอ", "โรงเรียนป่วนนักเรียนเป๋อ" อากิระ คนไม่ใช่คน
อากิระ นับได้ว่าเป็นภาพยนตร์อะนิเมะชั่นระดับใหญ่เรื่องแรก ๆ ของญี่ปุ่น เมื่ออกฉายได้สร้างความฮือฮา ความนิยมและกระแสไปทั่วทั้งประเทศ และยังได้สร้างปรากฏการณ์เช่นนี้ในต่างประเทศที่เข้าฉายด้วย แต่สำหรับการฉายในประเทศไทย บริษัทที่นำเข้ามาฉายคือ นนทนันท์เอนเตอร์เทนเมนต์ แต่ทว่าไม่ประสบความสำเร็จเท่าที่ควร แคลนนาด (วิชวลโนเวล)
บริษัทโทเอแอนิเมชันซึ่งเคยนำเกม "แคนอน" กับ "แอร์" มาทำเป็นอนิเมะโรงแล้ว ได้ประกาศเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2543 ณ เทศกาลอนิเมะโตเกียว (Tokyo Anime Fair) ว่า จะนำเกม "แคลนนาด" มาทำเช่นกัน โอะซะมุ เดะซะกิ (Osamu Dezaki) ซึ่งกำกับ "แอร์" ได้กำกับ "แคลนนาด" ด้วย ส่วนมะโกะโตะ นะกะมุระ (Makoto Nakamura) เขียนบท มีเนื้อหาค่อนไปทางตัวละครนะงิซะ เป็นเหตุให้ตัวละครอื่น ๆ ถูกตัดทิ้งหรือลดทอนบทบาทลงเสียมาก อนิเมะนี้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์ตั้งแต่วันที่ 15 กันยายน 2550 และทำเป็นดีวีดีสามฉบับ คือ ฉบับสะสม ฉบับพิเศษ และฉบับปรกติ จำหน่ายตั้งแต่วันที่ 7 มีนาคม ปีถัดมา บริษัทเซ็นไตฟิล์มเวิกส์ (Sentai Filmworks) ได้รับอนุญาตให้นำอนิเมะนี้เผยแพร่ในทวีปอเมริกาเหนือ โดยจัดพากย์และบรรยายภาษาอังกฤษ แล้วจำหน่ายตั้งแต่เดือนมีนาคม 2554 ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ (ภาพยนตร์)
ดิจิมอนแอดเวนเจอร์ เป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องแรกของเรื่องดิจิมอนแอดเวนเจอร์เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อ 4 ปีก่อนที่พวกไทจิจะไปที่ดิจิตอลเวิลด์ เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้กลายเป็นกลุ่มเด็กที่ถูกเลือก ตอนกลางดึกของคืนหนึ่งฮิคาริลุกออกมาจากเตียงและพบดิจิทามะหลุดออกมาจากหน้าคอมพิวเตอร์ หลังจากนั้นไทจิก็เห็นด้วยกับฮิคาริคือเลี้ยงไข่ จนตอนเช้าแม่ออกไปข้างนอกมีแต่พวกไทจิ(ฮิคาริกับไทจิ)และแมวของเขา ไข่ก็แตกออกเป็นโบตามอน และก็โตอีกขั้นเป็นโคโรมอน และกลายเป็นเพื่อนกันในเวลาสั้นๆ พอตกกลางคืนโคโรมอน ก็กลายเป็น อากูมอน แต่กลับไม่ฟังใครพูด ฮิคาริ จึงติดตามไปกับ อากูมอน และไทจิ กำลังตามไปแต่ก็ไม่พบจน บนท้องฟ้า มีรูปไข่ยักษ์ ออกมา เป็น ดิจิมอน นกยักษ์ ได้ต่อสู้กับอากูมอน และ อากูมอนก็กลายเป็น เกรย์มอน สู้จนเอาเป็นเอาตาย จนสุดท้ายก็หายไปอย่างไรร่องรอยพร้อมกับนกยักษ์ หลังจาก 4 ปีผ่านไป ไทจิ ก็ได้พบกับ อากูมอน อีกครั้ง ดิ แอนิเมทริคซ์
กำกับโดย Takeshi Koikeเมื่อนักวิ่งระดับโลกทำลายสถิติได้ ผลตอบแทนจุดสูงสุดของความเร็วมนุษย์ก็คือ การได้ออกมาสู่โลกจริง...แม้เพียงชั่วเวลาสั้นๆก็ตาม แอนิเมติก
แอนิเมติก (animatic) หรือ มัลติบอร์ด (multiboard) คือ สตอรีบอร์ดแบบเคลื่อนไหว มีทั้งแบบที่เขียนด้วยภาพ 2 มิติ ซึ่งนิยมใช้ในยุคแรกๆ และบบ 3 มิติ ซึ่งใช้อย่างแพร่หลายในปัจจุบัน มีจุดประสงค์เพื่อวางแผนการถ่ายทำ ภาพยนตร์และโฆษณา เพื่อให้ทีมงานและนายทุนเห็นภาพรวมของภาพยนตร์และโฆษณานั้นๆในทิศทางเดียวกันก่อนที่จะมีการถ่ายทำจริงถือว่าเป็นงาน Pre Visual ที่มีความสำคัญในปัจจุบัน ใช้กันอย่างแพร่หลายในภาพยนตร์โฆษณา ส่วนภาพยนตร์จอเงิน เริ่มมีการใช้อย่างจริงจังในเรื่อง กาเหว่าที่บางเพลง(2537)โดย กันตนา โมชั่น พิคเจอร์ และเงียบหายจากวงการภาพยนตร์ไปนานจนกระทั่ง ภาพยนตร์เรื่อง องค์บาก 2546 โดย สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล และ บาแรมยู ได้นำแอนิเมติกมาใช้ในงานภาพยนตร์ ในฉากตุ๊กๆไล่ล่า หลังจากนั้นภาพยนตร์ไทยในเครือ บาแรมยูก็ใช้แอนิเมติกในการวางแผนถ่ายทำเกือบทุกเรื่อง ถือว่าเป็นบริษัทผลิตภาพยนตร์ที่มีการใช้แอนิเมติกในการถ่ายทำมากที่สุดในประเทศไทย เบย์เบลด (อนิเมะ)
เบย์เบลด () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น ซึ่งนำ "เบย์เบลด" ของเล่นที่มีลักษณะคล้ายลูกข่าง ซึ่งผลิตโดยทาการะ มาดัดแปลงเป็นหนังสือการ์ตูนในปี พ.ศ. 2542 (แต่งโดย ทาคาโอะ อาโอกิ) และได้รับการสร้างเป็นอนิเมะในปี พ.ศ. 2544 มีความยาว 3 ภาคจบ เรื่องราวเกี่ยวกับกลุ่มเด็กๆ ที่ต้องการก้าวสู่ความเป็นสุดยอดของโลกในการแข่งเบย์เบลด ยูกิโอ ZEXAL
ยูกิโอ ZEXAL () เป็นภาพยนตร์อนิเมะในญี่ปุ่นและเป็นซีรีส์ยูกิโอลำดับที่ 5 และซีรีส์ชุดที่ 4 ของ ยูกิโอ ออกปรากฏครั้งแรกในรูปแบบมังงะทางนิตยสาร V-Jump เมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2553 อย่างต่อเนื่อง[1] และถูกนำเป็นภาพยนตร์อนิเมะ โดยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวี โตเกียวทุกวันจันทร์เวลา 19:30 - 20:00 น. ออกอากาศเมื่อวันที่ 11 เมษายน พ.ศ. 2554 ถึงวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 2012 ต่อมาได้ย้ายวันและเวลาออกอากาศเป็นทุกวันอาทิตย์เวลา 17:30 - 18:00 น. และใช้ชื่อใหม่ว่า ยูกิโอ ZEXAL II () ออกอากาศเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2012 เพลงการ์ตูน
เพลงการ์ตูน () () เป็นแนวเพลง ที่เป็นเพลงอยู่ในภาพยนตร์อนิเมะและภาพยนตร์โทคุซัทสึและยังเป็นหนึ่งในดนตรีของญี่ปุ่นอีกด้วย และยังมีเพลงประกอบต่างๆ อีกด้วย ในเพลงการ์ตูนเพลงเปิดเรื่องจะเรียกว่า OP (OPening theme) ส่วนเพลงปิดเรียกว่า ED (EnDing theme) และเพลงประจำตัวละครจะเรียกว่า character song (คาแรกเตอร์ซอง) ซึ่งเพลงการ์ตูนบางเพลงก็ได้รับความนิยมและติดชาร์ตในญี่ปุ่นอีกด้วย ทัศนศิลป์
การ์ตูนการเมือง (Modern political cartoons) เป็นการ์ตูนที่มุ่งเน้นการล้อเลียน เสียดสี ประชดประชันบุคคล หรือเหตุการณ์ที่สำคัญ ในไทยนิยมล้อเหตุการณ์ทางการเมือง เพื่อกระตุ้นให้ผู้อ่านอ่านเกิดความสนใจมีความคิดเห็นใหม่ๆลักษณะการ์ตูนชนิดนี้อาจมีบรรยายหรือไม่มีก็ได้ การ์ตูนขำขัน (Gag cartoon) เป็นการ์ตูนภาพเคลื่อนไหว ที่มุ่งเน้นความขบขันเป็นหลัก การ์ตูนชนิดนี้จะนิยมนำเหตุการณืใกล้ตัวมาเขียน เป็นการ์ตูนที่ได้รับความนิยมมากในสังคมไทย การ์ตูนเรื่องยาว (Comic book series) เป็นการนำเสนอการ์ตูนที่เป็นเรื่องราวต่อเนื่องกันจนจบ การ์ตูนชนิดนี้ปรากฏอยู่ในนิตยสาร และหนังสือพิมพ์ เรียกว่า Comic strips แต่ถ้านำมาพิมพ์รวมเล่ม เรียกว่า Comic books เช่น การ์ตูนเล่มของญี่ปุ่น และฝรั่ง ส่วนของการ์ตูนไทยนั้นนิยมนำเรื่องจากวรรณคดี นิทานพื้นบ้าน จักร ๆ วงศ์ๆ เป็นต้น การ์ตูนประกอบเรื่อง (Illustrated cartoons) เป็นการ์ตูนที่ใช้ประกอบกับข้อเขียนอื่นๆ ประกอบโฆษณาเพื่อขยายความ หรือการ์ตูนประกอบการศึกษา การ์ตูนแอนิเมชัน (Animated cartoons) หรือการ์ตูนภาพยนตร์เป็นการ์ตูนที่มีการเคลื่อนไหวมีการลำดับภาพ และเรื่องราว ที่ต่อเนื่องกันคล้ายภาพยนตร์ อะกะนะเมะ
อาคานาเมะ () เป็นผีที่มีลิ้นยาว ชื่อของอะคานาเมะ อาจมากจากลักษณะตัวของมัน ที่ค่อนข้างเล็ก ซึ่ง 垢(あか) ในภาษาญี่ปุ่น แปลว่า ขี้ไคลหรือสิ่งสกปรก และ 嘗(嘗める,なめる) ในภาษาญี่ปุ่น แปลว่า เลีย ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของมัน เรื่องเล่าของมันมักเล่าว่า ปีศาจตนนี้จะปรากฏตัวที่ห้องน้ำที่สกปรก ถูกทิ้งโดยไม่ได้ทำความสะอาด โดยมันจะใช้ลิ้นเลียสิ่งสกปรกเหล่านั้น จึงมีผู้เล่าว่าในยามค่ำคืนที่ได้ยินเสียงแปลกๆ จากห้องน้ำ บางทีอาจไม่ใช่เสียงของแมลงสาบ แต่จะเป็นเสียงของอะคานาเมะก็ได้ สำหรับอะคานามะห้องน้ำจะสกปรกหรือไม่ก็ไม่ใช่ปัญหา แต่อะคานาเมะจะชอบห้องน้ำที่สกปรกมากกว่า ซึ่งอะคานาเมะชอบเลียคราบสกปรกที่พิ้นห้องน้ำมาก มักจะออกมาเลียห้องน้ำตอนที่ผู้คนหลับหมด ถ้ามีใครเข้าไปใกล้ มันจะหนีหายอบ่างรวดเร็ว จึงไม่ง่ายนักที่จะพบเห็นปีศาจประเภทนี้ ดิ แอนิเมทริคซ์
กำกับโดย Yoshiaki Kawajiriเล่าเรื่องด้วยภาพสไตลล์แอะนิเมะชันญี่ปุ่นสมัยเก่า เรื่องของซิส กับโปรแกรมฝึกการต่อสู้ ที่ทำให้เธอต้องเลือกระหว่างการทรยศพวกพ้องเพื่ออยู่กับคนที่ตัวเองรัก หรือเลือกที่จะฆ่าคนที่ตัวเองรักเพื่ออยู่ในโลกความเป็นจริงต่อไป โรงเรียนลูกผู้ชาย
โรงเรียนลูกผู้ชายถูกนำมาสร้างเป็นอะนิเมะโดยโตเอแอนิเมชัน ออกอากาศทางฟูจิทีวีจำนวน 34 ตอน ในปี 1988 สร้างเป็นภาพยนตร์ที่ใช้คนแสดงในปี 2008 และยังมีมังงะภาคต่อ ได้แก่ผู้อำนวยการโรงเรียนลูกผู้ชาย อดิตทหารผ่านศึกสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 มีความรักชาติมาก เอกลักษณ์ประจำตัวคือศีรษะที่ล้าน (เพราะขัดทุกเช้า) 
มีประโยคติดปากสั้นๆง่ายๆ ว่า "ชั้นคือ ผอ. โรงเรียนลูกผู้ชาย เอดะจิม่า เฮฮาจิ!!!"
รู้จักกันในนาม "อาจารย์หนวดปีศาจ" ชื่อในภาษาญี่ปุ่นต้นฉบับคือ "โอนิกิริ" สาเหตุที่ได้ชื่อนี่ก็เพราะไว้หนวดเครารกรุงรัง แถมซาดิสม์ชอบลงโทษนักเรียนอยู่บ่อยๆ แต่ลึกๆก็มีความรักลูกศิษย์อยู่มาก 
สวมชุดทหารญี่ปุ่นสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 อยู่ตลอดเวลาพร้อมกับถือดาบไม้เคนโด้ติดมือเสมอ โจ ฮิซาอิชิ
มาโมรุ ฟูจิซาวะ () หรือที่รู้จักในนาม โจ ฮิซาอิชิ (; ) เป็นนักดนตรี และนักประพันธ์เพลง สำหรับภาพยนตร์ ภาพยนตร์การ์ตูน และอะนิเมะ ชาวญี่ปุ่น มีผลงานมากจากการกำกับและอำนวยการเพลงประกอบภาพยนตร์การ์ตูน ของสตูดิโอจิบลิ เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นหนึ่งในนักประพันธ์เพลงประกอบสื่อที่ยิ่งใหญ่ที่สุดคนหนึ่งของเอเชีย แฮมสเตอร์
ในวัฒนธรรมร่วมสมัย แฮมสเตอร์ถูกสร้างเป็นอะนิเมะสัญชาติญี่ปุ่นเรื่อง "Hamtaro" (แฮมทาโร่ แก๊งจิ๋วผจญภัย) ซึ่งเคยถูกนำมาออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง 7 ในเวลา 06.00 น. ของวันเสาร์ อั๊กเกรทซูโกะ
อั๊กเกรทซูโกะ () เป็นการ์ตูนอะนิเมะแนวสุขนาฏกรรม สร้างโดยบริษัทซานริโอ ออกอากาศทางโทรทัศน์โตเกียวบรอดแคสติงซิสเตม วันที่ 2 เมษายน พ.ศ. 2559 - 31 มีนาคม พ.ศ. 2561 ออกอากาศทางเน็ตฟลิกซ์ทั่วโลกในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2561
อั๊กเกรทซูโกะเล่าเรื่องราวการใช้ชีวิตประจำวันของเรตซูโกะ สาวออฟฟิศธรรมดาๆ วัย 20 กลางๆ ที่ทำงานในออฟฟิศแห่งหนึ่งที่รวบรวมเอาคนทุกประเภทที่จะหาได้ตามออฟฟิศทั่วไปมาให้คุณได้เห็น ไม่ว่าจะเป็นเพื่อนร่วมงานอวดรวย เจ้านายจอมเผด็จการ คุณป้าขาเมาท์ ลูกน้องจอมเลีย และรุ่นพี่จอมข่ม หน้าฉากเธอต้องรับบทเป็นพนักงานที่ก้มหน้าก้มตาทำงาน ไม่ว่าจะลำบากขนาดไหนเธอก็ปริปากบ่นไม่ได้ แต่หลังจากที่เลิกงานแล้วเธอจะแวะไปที่ร้านคาราโอเกะแห่งหนึ่งเพื่อระบายอารมณ์ด้วยการร้องเพลงเดธเมทัล โดยที่เธอไม่เคยบอกเรื่องนี้ให้ใครรู้เลย อะโฮะเงะ
อะโฮะเงะ () หรือ ผมยื่น หมายถึงผมที่มีลักษณะเป็นกระจุกยื่นออกมาจากศีรษะของตัวละครในการ์ตูนญี่ปุ่น คาดว่ามีการเริ่มใช้อะโฮะเงะมาตั้งแต่ พ.ศ. 2496 โดย โอะซุมะ เท็นซุกะ ปัจจุบันอะโฮะเงะพบได้แพร่หลายในการ์ตูนญี่ปุ่นเรื่องต่าง ๆ อากิระ โคจิมะ
อากิระ โคจิมะ (小島あきら, Kojima Akira?) นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่นจากสำนักพิมพ์ Square Enix ผู้เขียนการ์ตูนเรื่อง มาโฮระบะลงแมกกาซีนแนวโชเน็นที่ได้รับความนิยมจนทำหนังกลายเป็นอนิเมะ ที่ ทีวีโตเกียวเขาแต่งประพันธ์บ่อยจึงได้เป็นนักเขียนการ์ตูน เป็นผู้ก่อสร้างอนิเมะเรื่องใหม่ มาโฮราบะ ในชื่อ คาระมะ WlFi อนิเมะไซโมเอะทัวร์นาเมนต์
อนิเมะไซโมเอะทัวร์นาเมนต์เป็นการแข่งขันแบบแพ้คัดออกเพื่อค้นหาตัวละครที่โมเอะที่สุดในจำนวนผู้เข้าแข่งขันหลายพันตัวละครจากอนิเมะที่ออกฉายในช่วงรอบปีที่ผ่านมา กฎและกติกาในแต่ละปีจะคล้ายคลึงกัน แต่กติกาย่อยจะปรับเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ในแต่ละปี สำหรับการแข่งขันประจำปี พ.ศ. 2551 ซึ่งเริ่มเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน และจะไปจบในวันที่ 2 พฤศจิกายนนั้น จะดำเนินการไปดังต่อไปนี้ในกรณีที่เสมอกัน ทุกตัวละครที่ได้ผลเสมอกันในตำแหน่งที่ผ่านเข้ารอบจะได้เข้ารอบไปทั้งหมด จึงอาจจะมีตัวละครที่เข้ารอบแพ้คัดออกมากกว่าที่กำหนดไว้ได้ ในบางกลุ่มในรอบแรกจึงอาจจะเป็นการแข่งขันแบบสี่เส้า (ใน 4 ตัวละครจะมีเพียงตัวละครเดียวที่จะได้เข้ารอบ) เพื่อรองรับตัวละครที่ถูกเพิ่มขึ้นมาเป็นพิเศษนี้ สคิปบีท!
สคิปบีท () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น แต่งโดย โยชิกิ นาคามูระ เป็นเรื่องราวที่เกี่ยวกับชีวิตของหญิงสาวนามว่า โมกามิ เคียวโกะ อายุ 16 ปี ที่มีความฝันว่าจะต้องเป็นดาราดังเพื่อแข่งขันกับใครบางคน ซึ่งมีทั้งความรักและความแค้นปนตลก จัดพิมพ์ในประเทศญี่ปุ่นเป็นครั้งแรกภายใต้ลิขสิทธิ์ของ ฮาคุเซนฉะ และตีพิมพ์ในนิตยสาร ฮานะ โตะ ยูเมะ ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 และในประเทศไทยโดย สำนักพิมพ์สยามอินเตอร์คอมิกส์ ในวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ได้ถูกสร้างเป็นอะนิเมะ จนถึงวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2552 โซนันดะ ขบวนการอัจฉริยะ
ส่วนในประเทศไทยดรีม เอกซ์เพรส (เดกซ์) เป็นผู้ถือลิขสิทธิ์
ในประเทศไทยในปี 2550 อนิเมะนี้ยังเคยออกอากาศในช่องโมเดิร์นไนน์ทีวีด้วย
อนิเมะนี้จะเล่าเกี่ยวกับกลุ่มเด็กที่กำลังเล่นเกมออนไลน์และถูกดูดเข้าไปกลุ่มเด็กถูกแบ่งเป็นสองกลุ่มด้วยต้องไขปริศนาทางวิทยาศาสตร์และหาทางกลับบ้านให้ได้Anime Homepage อนิเมะมิวสิกวิดีโอ
เอเอ็มวี ไม่ได้รวมกับมิวสิกวิดีโอของนักทำแอนิเมชันอย่างมืออาชีพ (เช่นมิวสิกวิดีโอหลายเพลงของวง ไอเอิร์นเมเดน) หรือภาพยนตร์มิวสิกวิดีโอเพลงสั้นๆ (เช่นศิลปินคู่ดูโอของญี่ปุ่น ชะเงะแอนด์อะซะกะ กับเพลง "On Your Mark" ที่ถูกผลิตโดย สตูดิโอจิบลิ) เอเอ็มวีอาจไม่ได้รวมกับแฟนเมดที่ใช้แอนนิเมชันทั่วไปที่ไม่ใช่การ์ตูนญี่ปุ่นแต่จะมีแหล่งของการ์ตูนตะวันตก หรือกับการปฏิบัติของวิดดิง (Vidding) ในแฟนดอมแบบตะวันตก ซึ่งรวมกันการพัฒนาและมีประวัติศาสตร์ที่แตกต่างกันและวัฒนธรรมแฟน อนิเมะมิวสิกวิดีโอ เป็นแนวย่อยนอกเหนือจาก "แอนิเมดิดมิวสิกวิดีโอ" (animated music video) นอกจากยังขนานว่าสามารถถูกเขียนได้ระหว่าง เอเอ็มวี (AMV) และ ซองวิด (Songvid) ที่ไม่ใช่แอนิเมชันที่ทำโดยแฟนเมดโดยใช้ภาพจากภาพยนตร์ซีรีส์โทรทัศน์หรือจากแหล่งที่มาอื่นๆ อาริเอตี้ มหัศจรรย์ความลับคนตัวจิ๋ว
อนิเมะเรื่องนี้มี "คนตัวจิ๋ว" (tiny people) หรือมนุษย์สูงเพียงสิบเซนติเมตร และอาศัยใต้พื้นเรือนมนุษย์ทั่วไป เป็นหัวใจของเรื่องดุจเดียวกับนิยาย ในนิยายว่า คนตัวจิ๋วนั้นเดิมเป็นมนุษย์เช่นมนุษย์ทั่วไป แต่เพราะกลัวและตกใจง่าย ร่างกายจึงหดเล็กลงเรื่อย ๆ อนึ่ง เพราะตื่นคน เหล่าคนตัวจิ๋วจึงพยายามหลบซ่อนตัวเสมอ คนเหล่านี้เรียกตนเองว่า "พวกหยิบยืม" เพราะใช้ชีวิตอยู่ด้วยการหยิบยืมข้าวของของมนุษย์ธรรมดามาบริโภค ซึ่งอันที่จริงก็คือ ขโมยมา อย่างไรก็ดี บรรดาคนตัวจิ๋วไม่เรียกสิ่งที่ตนทำว่า "ขโมย" พวกเขาว่า แค่ "ยืม" เท่านั้น (แม้ไม่ "คืน" แต่ประการใด) ดิ แอนิเมทริคซ์
เขียนบทโดย Wachowski brothers, กำกับโดย Shinichiro Watanabe เป็นเรื่องราวของเด็กหนุ่มที่ชื่อ เดอะ คิด(Kid-ปรากฏตัวใน The Matrix Reloaded และ The Matrix Revolutions) ในขณะที่เขายังอยู่ในเมทริกซ์ แม้จะถูกมองเป็นเด็กเพี้ยนๆ เขาเชื่อว่ายังมีโลกที่เหนือกว่าโลกนี้อยู่และต้องการใครสักคนมาปลดปล่อยเขา สุดท้ายแล้วเขาก็ได้ทำสิ่งที่เกินความคาดหมายของทุกๆคนที่เฝ้าจับตาดูเขาอยู่ มังงะ
มังงะมีความสำคัญวัฒนธรรมญี่ปุ่นและได้รับการยอมรับจากคนญี่ปุ่นว่าเป็นวิจิตรศิลป์และวรรณกรรมรูปแบบหนึ่ง มังงะในปัจจุบันถูกวิพากษ์วิจารณ์จากกลุ่มอนุรักษนิยมทั้งในญี่ปุ่นและต่างประเทศอย่างกว้างขวางว่ามีความรุนแรงและเนื้อหาทางเพศปะปนอยู่มาก อย่างไรก็ดี ประเทศญี่ปุ่นก็ยังไม่มีกฎหมายจัดระเบียบมังงะ เว้นแต่กฎหมายคลุมเครือฉบับหนึ่งที่กล่าวทำนองว่า "ห้ามผู้ใดจัดจำหน่ายสื่อที่ขัดต่อความดีงามของสังคมจนเกินไป" เท่านั้น นักวาดการ์ตูนในญี่ปุ่นจีงมีเสรีภาพที่จะเขียนมังงะที่มีเนื้อหาทุกแนวสำหรับผู้อ่านทุกกลุ่ม แอนิแมกซ์เอเชีย
แอนิแมกซ์ยังมีการจัดช่วงรายการต่างๆ อย่างเช่น ""Teen-Edge"" ซึ่งออกอากาศทุกวันจันทร์ถึงศุกร์จาก 15:00 ถึง 16:30 และออกอากาศรายการอย่างเช่น Chibi Maruko-chan, Hime-sama Goyōjin และ สึบาสะ สงครามเทพข้ามมิติ, ช่วงรายการ Animania ซึ่งออกอากาศทุกวันจันทร์ถึงศุกร์จาก 17:00 ถึง 18:00 ออกอากาศรายการอย่างเช่น ดราก้อนบอล และ Law of Ueki, ช่วง ""Mega Zone"" ซึ่งออกอากาศทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ตั้งแต่ 18:00 เป็นต้นไป ออกอากาศรายการอย่างเช่น Gun X Sword, มหาสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์ และ Honey and Clover และช่วงรายการ ""Weekends"" ซึ่งออกอากาศวันอาทิตย์ตั้งแต่ 8:00pm จนถึง 9:00pm ออกอากาศรายการอย่างเช่น Dear Boys, Blood+ และ Please Teacher! โกโช อาโอยามะ
นอกจากนี้ที่บ้านเกิดของเขาที่เมืองโฮกูอิยังมีการจัดทำโครงการฟื้นฟูเมืองให้มีชีวิตชีวา (Machi Okoshi) เพื่อเป็นเกียรติแก่ผลงานมังงะของเขาและชาวเมือง ผลงานที่มาจากโครงการนี้ได้แก่สะพานโคนันข้ามแม่น้ำยูระ และรูปปั้นโคนันในเมือง ซึ่งผลงานนี้เป็นการแสดงความชื่นชม เอโดงาวะ โคนัน ตัวละครที่มีชื่อเสียงที่สุดในเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน[4] ต่อมาเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2550 โรงงานมังงะของโกโช อาโอยามะ (Gosho Aoyama Manga Factory) พิพิธภัณฑ์ที่สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จในอาชีพในฐานะนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่นก็ได้เปิดขึ้นที่เมืองโฮกูอิ[1][5] ผมน่ะหรือคือราชาปีศาจ!
เป็นภาคพิเศษ เนื้อหาจะเกี่ยวข้องกับตัวละคร แต่จะไม่เกี่ยวข้องกับส่วนเนื้อหาหลักเสียทีเดียว มีทั้งที่รวมเรื่องสั้นหลายๆ ตอน หรือเป็นเล่มเดียวจบก็มี
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับไดอารี่ของกุนเทอร์ที่ได้ออกพิมพ์จำหน่ายและได้รับความนิยมอย่างสูง
ไม่มีตัวละครจากเรื่องมะรุมะปรากฏเลย แต่ก็มีแนวโน้มว่าจะมีส่วนสำคัญเกี่ยวกับเนื้อหาในภายภาคหน้า เนื่องจากมีการพูดถึงเรื่องกล่องต้องห้ามและผู้ถือกุญแจอยู่ด้วย เรื่องราวเกิดขึ้นสมัยสงครามโลกครั้งที่สองบนโลกมนุษย์
เนื้อเรื่องดำเนินที่ตัวละครบ้านชิบุยะและความสัมพันธ์ภายในครอบครัวชิบุยะ
เนื่องจากอะนิเมะได้รับความนิยมอย่างมาก ผู้เขียนจึงยืมชื่ออะนิเมะมาดัดแปลงเล็กน้อย โดยการเติมเครื่องหมาย ? (เครื่องหมายปรัศนีย์) ลงไป
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับองค์ปฐมกษัตริย์และอัครเสนาบดี เป็นต้น
“จากวันนี้ผมคือราชาปีศาจ” () ฉายทางช่องเอ็นเอชเค BS2 (NHK BS2) ฉายซ้ำทางช่อง NHK教育 (NHK Kyouiku) ชื่อเรียกสั้นๆ ของซีรีส์อะนิเมะคือ มะนิเมะ （㋮ニメ） ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2550 ได้มีการวางจำหน่าย OVA ออกมาเดือนละแผ่น ทั้งหมด 5 แผ่น กระทั่งเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 จึงออกอากาศอะนิเมะภาคสาม ปัจจุบันมีการนำอะนิเมะไปฉายในหลายประเทศแล้ว เช่น ไต้หวัน ฮ่องกง สหรัฐอเมริกา เป็นต้นต้นฉบับของอะนิเมะเดิมนั้นเป็นภาพขนาด 16:9 หากผู้ชมรับสัญญาณเป็นสัญญาณดิจิตอลภาคพื้นดิน จะได้รับชมภาพขนาดดั้งเดิม คือ 16.9 แต่หากรับสัญญาณเป็นสัญญาณอนาล็อก ทางช่อง BS2 จะปรับขนาดเป็น 4:3 ทางช่อง Kyouiku จะปรับขนาดเป็นเล็ทเตอร์บ็อกซ์ การ์ตูน
ส่วนที่ญี่ปุ่นนั้น การพัฒนาแอนิเมชั่นนั้น ก็มีประวัติศาสตร์มายาวนาน สันนิษฐานว่า น่าจะเริ่มต้นประมาณปี 1900 บนฟิลม์ขนาด35มม. เป็นแอนิเมชันสั้นๆเกี่ยวกับทหารเรือหนุ่มกำลังแสดงความเคารพ และใช้ทั้งหมด 50 เฟรมเลย ส่วน เจ้าหญิงหิมะขาว ก็เป็นแอนิเมชันเรื่องแรกของทางญี่ปุ่น ก็สร้างในปี 1917
จนมาถึงปี 1958 แอนิเมชั่นเรื่อง นางพญางูขาว(Hakujaden) ก็เป็นแอนิเมชั่นเรื่องแรกที่เข้าฉายในโรง และจากจุดนั้นเอง แอนิเมชันญี่ปุ่นก็มีพัฒนาการอย่างต่อเนื่อง โดยเริ่มจาก ศิษย์มหัศจรรย์กับอาจารย์พันธุ์อสูร
ศิษย์มหัศจรรย์กับอาจารย์พันธุ์อสูร () เป็นภาพยนตร์อนิเมะของญี่ปุ่นในปีพ.ศ. 2558 เขียนบทและกำกับโดย มะโมะรุ โฮะโซะดะ ได้รับรางวัลเป็นอนิเมะแห่งปี 2015 ในงานประกาศผลรางวัลเจแปนอะแคเดมีครั้งที่ 37
โลกมนุษย์นั้นแท้จริงแล้วมีโลกเหมือนอยู่อีกโลกหนึ่งคือ "จูเต็น" (渋天 สวรรค์ของสัตว์) อันเป็นที่อยู่ของสัตว์ทรงปัญญา โลกทั้งสองใบนี้เปรียบเสมือนกระจกสะท้อนกันและกันและเชื่อมต่อกันอยู่ ประมุขของแคว้นๆหนึ่งในจูเต็นต้องการที่จะเกษียณตนเองและลงมาจุติใหม่เป็นเทพเจ้า แต่ยังไม่ได้ตันสินใจว่าจะเป็นเทพอะไร ระหว่างที่ตัดสินใจไมได้นี้จึงประกาศจะยกตำแหน่งประมุขให้ผู้สืบทอดที่แข็งแกร่ง ซึ่งมีตัวเต็งอยู่สองคน คือ "อิโอเซ็น" (猪王山) ผู้สุภาพบุรุษ และ "คุมะเทะสึ" (熊徹) จอมอันธพาล อะนิเมะโล ซัมเมอร์ ไลฟ์
อะนิเมะโล ซัมเมอร์ ไลฟ์ (Animelo Summer Live) เป็นคอนเสิร์ตเพลงอนิเมะที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น จัดขึ้นโดย "Animelo Mix" ในช่วงฤดูร้อนของทุกปีตั้งแต่ พ.ศ. 2548 เป็นต้นมา ยูริ!!! on ICE
ยูริ!!! on ICE (ユーリ!!! on ICE) เป็นอนิเมะโทรทัศน์ญี่ปุ่นแนวกีฬาสเกตลีลาในปี พ.ศ. 2559 ผลิตโดยสตูดิโอ MAPPA และกำกับโดยซะโยะ ยะมะโมะโตะ และมีผู้ออกแบบท่าโดย เค็นจิ มิยะโมะโตะ แชมป์สเกตลีลาญี่ปุ่นหลายสมัย อนิเมะเรื่องนี้ออกอากาศเมื่อ 5 ตุลาคม ถึง 21 ธันวาคม 2559 และยังเป็นอนิเมะโทรทัศน์ที่ได้รับความนิยมที่สุดในปี 2559 ในบรรดากว่า 90 เรื่องจากการสำรวจโดย Tokyo Anime Award กระแสในประเทศไทยเองก็ดีมากเช่นกัน ส่วนหนึ่งเนื่องจากมีตัวละครสัญชาติไทยอยู่ด้วย ประเทศญี่ปุ่น
วัฒนธรรมญี่ปุ่นมีวิวัฒนาการมายาวนานตั้งแต่วัฒนธรรมยุคโจมงซึ่งเป็นวัฒนธรรมดั้งเดิมของประเทศ จนถึงวัฒนธรรมผสมผสานร่วมสมัยซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากเอเชีย ยุโรป และอเมริกาเหนือ ศิลปะดั้งเดิมของญี่ปุ่นมีทั้งงานฝีมือ เช่น อิเกะบะนะ (การจัดดอกไม้) โอะริงะมิ อุกิโยะ-เอะ ตุ๊กตา เครื่องเคลือบ เครื่องปั้นดินเผา การแสดง เช่น คะบุกิ โน บุนระกุ ระกุโงะ และประเพณีต่าง ๆ เช่น การละเล่น พิธีชงชา ศิลปการต่อสู้ สถาปัตยกรรม การจัดสวน ดาบ และอาหาร การผสมผสานระหว่างภาพพิมพ์กับศิลปะตะวันตก นำไปสู่การสร้างสรรค์มังงะหรือหนังสือการ์ตูนของญี่ปุ่นที่เป็นที่นิยมทั้งในและนอกญี่ปุ่น แอนิเมชันที่ได้รับอิทธิพลมาจากมังงะเรียกว่า อนิเมะ วงการเกมคอนโซลของญี่ปุ่นเจริญรุ่งเรืองอย่างมากตั้งแต่ พ.ศ. 2523 บ้านนี้ต้องมีเหมียว
บ้านนี้ต้องมีเหมียว (, , โรมะจิ: chīzu suīto hōmu, ) เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นแนวเซเน็น ซึ่งมีทั้งมังงะและอนิเมะ สร้างสรรค์โดย คานาตะ โคนามิ อนิเมะไซโมเอะทัวร์นาเมนต์
อนิเมะไซโมเอะทัวร์นาเมนต์ ( หรือ ไซโมเอะ เป็นการแข่งขันโหวตตัวละครการ์ตูนในอนิเมะที่มีความโมเอะมากที่สุด โดยเป็นการโหวตแบบออนไลน์ จัดโดยเว็บบอร์ด 2channel จัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2545 ดิจิมอนยูนิเวิร์ส แอปพลิมอนสเตอร์ส
ดิจิมอนยูนิเวิร์ส แอปพลิมอนสเตอร์ส () เป็นหนึ่งในชุดภาพยนตร์การ์ตูนโทรทัศน์ ดิจิตอลมอนสเตอร์ ลำดับที่ 7 ผลิตโดย โตเอะ แอนิเมชัน และเป็นโปรเจกต์ในการรวมรวมสื่อทั้งอนิเมะ, เกม และ มังงะเข้าไว้ด้วยกัน แอนิเมชัน
เมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 นักสร้างภาพยนตร์ชาวญี่ปุ่นเริ่มทดลองใช้เทคนิคการสร้างภาพยนตร์การ์ตูนซึ่ง กำลังถูกพัฒนาขึ้นในสหรัฐอเมริกาเพื่อสร้างภาพยนตร์การ์ตูนของตนเอง ในทศวรรษที่ 1970 ภาพยนตร์การ์ตูนญี่ปุ่นได้พัฒนาลักษณะเฉพาะตัวขึ้นจนสามารถแบ่งแยกออกจาก ภาพยนตร์การ์ตูนของสหรัฐอเมริกาได้อย่างชัดเจน ยกตัวอย่างเช่นภาพยนตร์การ์ตูนหุ่นยนต์ยักษ์ซึ่งไม่สามารถหาได้ในสหรัฐ อเมริกาเลย ในทศวรรษที่ 1980 อนิเมะได้รับความนิยมกว้างขวางในญี่ปุ่น ทำให้ธุรกิจการสร้างอนิเมะเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว และในทศวรรษที่ 1990 และ 2000 ชื่อเสียงของอนิเมะได้แพร่ขยายไปยังนอกประเทศญี่ปุ่น พร้อมๆการขายบริการของเหล่าทั้งหลาย กับการขยายตัวของตลาดอนิเมะนอกประเทศ รักตังคนเดียว โดจินชิ
โดจินชิ () หมายถึง สื่อสัญชาติญี่ปุ่นที่สร้างและจัดจำหน่ายโดยมือสมัครเล่น โดยอาจเป็นมังงะ อะนิเมะ นิยาย หนังสือรวมภาพเขียนหรืองานศิลปะ หรือวิดีโอเกม อย่างไรก็ดีศิลปินอาชีพหลายคนตีพิมพ์โดจินชิเพื่อเผยแพร่ผลงานของตนโดยไม่ผ่านสำนักพิมพ์ คำว่าโดจินชิสร้างมาจากคำว่า 同人 ซึ่งแปลว่า "กลุ่มคนที่มีความสนใจแบบเดียวกัน" และ 誌 ซึ่งแปลว่า "นิตยสาร" หรือ "การเผยแพร่" กลุ่มผู้สร้างโดจินชิมักเรียกตัวเองว่า "เซอร์เคิล" (サークル, circle) การ์ตูน
แอนิเมชั่นแต่ละเรื่องในยุคแรกๆนั้นจะดัดแปลงจากภาพยนตร์เงียบ ที่ยุโรปในปี 1908 แอนิเมชันก็ได้ถือกำเนิดขึ้นในโลก นั่นก็คือเรื่อง Fantasmagorie ของ Emile Courtet ผู้กำกับชาวฝรั่งเศส ส่วนภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่องยาวเรื่องแรกของโลก นั่นก็คือ Satire du Pt Irigoyen ของอาร์เจนตินา ในปี 1917 และตามด้วย The Adventure of Prince Achmed
ในขณะเดียวกัน ที่สหรัฐฯ ก็มีการเริ่มต้นพัฒนาด้านแอนิเมชันซึ่งหนังในช่วงแรกๆก็มี Koko the Clown และ แมวฟิลิกซ์ ในปี 1923 วอลต์ ดิสนีย์ ก็ถือกำเนิดขึ้นด้วย
หลังจากที่วอล์ท ดิสนี่ย์ได้กำเนิดขึ้น ก็ทำให้เกิดยุคทองหนังแอนิเมชันของดิสนี่ย์ในช่วงระยะเวลาถึง20ปีเลยทีเดียว ในปี1928 มิกกี้ เมาส์ก็ถือกำเนิดขึ้น ตามด้วย พลูโต กู๊ฟฟี่ โดนัลด์ ดั๊ก เป็นต้น และในปี 1937 สโนว์ไวท์และคนแคระทั้ง7 ก็เป็นแอนิเมชั่นเรื่องยาวเรื่องแรกของ ดิสนี่ย์ และได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี และทยอยมีแอนิเมชันเรื่องอื่นๆตามมา เช่น หุ่นไม้พินอคคิโอ, แฟนเทเชีย ,ดัมโบ้, กวางน้อย...แบมบี้ , อลิซท่องแดนมหัศจรรย์, ปีเตอร์ แพน จากนั้นก็มีการตั้งสตูดิโอของ วอร์เนอร์ บราเธอร์ส,MGM และ UPA
ในช่วงปี 1960 หลังจากที่ภาพยนตร์แอนิเมชั่นประสบความสำเร็จ ก็ก่อให้เกิดธุรกิจแอนิเมชันบนจอโทรทัศน์ขึ้นมา ซึ่งมีทั้งการ์ตูนของดิสนีย์ และการ์ตูนพวกฮีโร่ทั้งหลายแหล่อย่าง ซูเปอร์แมน แบทแมน ฯลฯ และในขณะเดียวกัน ก็มีการศึกษาการทำแอนิเมชั่น3มิติอีกด้วย
เวลาก็ได้ล่วงมาถึง ช่วงปี 1980 ภาพยนตร์ของดิสนีย์ก็ถึงคราวซบเซา แต่ทว่าในปี 1986 The Great Mouse Detective ก็เป็นแอนิเมชั่นเรื่องแรกของโลก ที่นำเอา 3D แอนิเมชั่นมาใช้ด้วย ซึ่งก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้แอนิเมชั่นของดิสนีย์กลับมา ได้รับความนิยมใหม่อีกครั้งหนึ่ง ทั้ง โฉมงามกับเจ้าชายอสูร,อะลาดินกับตะเกียงวิเศษ ,เดอะ ไลอ้อน คิง ในปี 1995 ภาพยนตรแอนิเมชั่น3มิติเรื่องแรกของโลก อย่าง ทอย สตอรี่ ก็ถือกำเนิดขึ้น และ ทำให้มีการสร้างสรรงานแอนิเมชัน3มิติอีกหลายๆงานต่อมาจนถึงปัจจุบัน รวมไปถึง มีการทำแอนิเมชันเพื่อจับกลุ่มคนดูที่เป็นผู้ใหญ่ด้วย อย่างเช่น เดอะซิมป์สัน ,เซาท์พาร์ก และมีการยอมรับแอนิเมชั่นจากประเทศอื่นๆมากขึ้นอีกด้วย มันฮวา
มันฮวา (ฮันกึล: 만화, ฮันจา: 漫畫) เป็นคำในภาษาเกาหลีที่ใช้เรียกการ์ตูน ทั้งการ์ตูนช่องและแอนิเมชัน สำหรับภายนอกประเทศเกาหลี คำนี้ใช้สำหรับหมายถึงการ์ตูนช่องของประเทศเกาหลีใต้เท่านั้น ไม-โอโตเมะ ศึกอัญมณีสาวน้อยแห่งดวงดาว
ไม-โอโตเมะ ศึกอัญมณีสาวน้อยแห่งดวงดาว[1] () (English: My-Otome) เป็นอะนิเมะที่สร้างโดยบริษัท ซันไรส์ กำกับโดย มาซะคะสึ โอบาระ เป็นการนำเรื่อง ไม-HiME มาเล่าใหม่ในอีกรูปแบบหนึ่ง โดยนำตัวละครจากภาค ไม-HIME มาเปลี่ยนชื่อและบทบาทใหม่ แต่มีตัวละครหลายตัวยังคงใช้ชื่อเดิม รวมทั้งความสัมพันธ์ของตัวละครแต่ละตัวได้เปลี่ยนไปด้วยเช่นกัน หลับตาฝัน ถึงชื่อเธอ
หลับตาฝัน ถึงชื่อเธอ (; ) เป็นภาพยนตร์อนิเมะแนวจินตนิมิตของญี่ปุ่น ฉายใน ค.ศ. 2016 เขียนบทและกำกับโดยมาโกโตะ ชิงไก สร้างโดยคอมิกซ์เวฟฟิล์ม และจัดจำหน่ายโดย โทโฮ อนิเมะเรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจจากนวนิยายเรื่อง "เธอคือ..." ที่ชิงไกเขียน ส่วนมาซาโยชิ ทานากะเป็นผู้ออกแบบตัวละคร และแรดวิมส์แต่งเพลงสำหรับภาพยนตร์ มีการฉายรอบปฐมทัศน์ในงานอนิเมะเอกซ์โป 2016 ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 และต่อมา ได้มีการจัดฉายรอบปฐมทัศน์ในประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม ค.ศ. 2016 ส่วนนวนิยายที่สร้างแรงบันดาลใจต่อภาพยนตร์เรื่องนี้ ได้รับการเปิดตัวเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 2016 ทั้งนี้ มีการประกาศที่งานอนิเมะเอกซ์โป 2016 ว่า ฟันนิเมชันได้รับอนุญาตให้เผยแพร่ภาพยนตร์นี้ในอเมริกาเหนือ หลังฉายได้สี่เดือนเศษ อนิเมะเรื่องนี้ก็ขึ้นแท่นอนิเมะที่ทำรายได้สูงสุดตลอดกาล แซงหน้า "สปิริเต็ดอะเวย์" ของสตูดิโอจิบลิ  เอวีไอดอล
เอวีไอดอล (; AV ย่อมาจาก adult video) หรือในภาษาญี่ปุ่นเรียก นักแสดงเอวี (; ) เป็นไอดอลญี่ปุ่นซึ่งทำงานในวงการภาพยนตร์สำหรับผู้ใหญ่ มีทั้งที่เป็นนักแสดงและเป็นนางแบบแล้วแต่ประเภทภาพยนตร์ซึ่งมีตั้งแต่ที่ไอดอลเพียงนุ่งน้อยห่มน้อยแล้วเดินไปมา จนถึงไอดอลประกอบกิจกรรมทางเพศอย่างถึงพริกถึงขิง นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ
นารูโตะคือหนึ่งในการ์ตูนที่โด่งดังที่สุดของประเทศญี่ปุ่น และได้รับความนิยมประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในอเมริกาและยุโรป มีเนื้อหาเกี่ยวกับนินจา ศาสตร์เวทมนตร์ โดยมีกลิ่นอายความเป็นญี่ปุ่นโบราณผสมผสานกับเทคโนโลยีสมัยใหม่ได้อย่างลงตัว ปรัชญาและคำสอนที่กินใจ ปมฝั่งใจในวัยเด็กที่แตกต่างกันของแต่ละคนเชื่อมโยงสู่อตีตอย่างคาดไม่ถึง การเรียนรู้ถึงความเจ็บปวดของสงครามที่ทำให้เกิดความผิดพลาดในจิตใจของมนุษย์ คุนิฮิโกะ ยูยามะ
คุนิฮิโกะ ยูยามะ (คันจิ:湯山 邦彦; คำอ่าน: ยูยามะ คุนิฮิโกะ) เป็นนักผู้กำกับภาพยนตร์อนิเมะ เป็นผู้ก่อตั้งสตูดิโอของโอแอลเอ็ม ที่รู้จักกันในอนิเมะคือเรื่อง โปเกมอน (อนิเมะ) ทำผลงานหลายเรื่องอีกมากมาย ในเรื่องล่าอสูรกาย, ถนนสายนี้ เปรี้ยว และ เวดดิ้งพีช สาวน้อยผู้พิทักษ์ ทัศนศิลป์
การ์ตูนภาพนิ่ง (Static cartoons) หมายถึง ลักษณะที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงอิริยาบถ เป็นการบอกเล่า เล่าเรื่อง ไม่มีการดำเนินเรื่อง การ์ตูนภาพเคลื่อนไหว (Dynamic cartoons) หมายถึง ลักษณะที่มีความเปลี่ยนแปลงลีลาอิริยาบถต่างๆ ของตัวการ์ตูน จากภาพหนึ่งไปยังอีกภาพหนึ่ง ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์
ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์ () หรือในชื่อเดิม โตเกียวมูฟวี่ชินชะ () เป็นสตูดิโอแอนิเมชันในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2489 ปัจจุบันเป็นบริษัทลูกของกลุ่มเซก้าแซมมีโฮลดิงส์ (Sega Sammy Holdings) ทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์เป็นหนึ่งในสตูดิโออนิเมะที่เก่าแก่ที่สุดและมีชื่อเสียงมากที่สุดในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งไม่เพียงแต่ผลิตอนิเมะในประเทศ แต่ยังผลิตอนิเมะเพื่อฉายในต่างประเทศเช่นสหรัฐอเมริกา อิตาลีและฝรั่งเศสอีกด้วย สตูดิโอดังกล่าวใช้ชื่อทีเอ็มเอสเอ็นเตอร์เทนเมนต์เป็นชื่อบริษัท แต่ใช้ชื่อเรียกสตูดิโอว่า "โตเกียวมูฟวี่" () ทีเอ็มเอสเป็นเจ้าของบริษัทย่อยเทเลคอมแอนิเมชันฟิล์ม (Telecom Animation Film) ซึ่งมักร่วมผลิตอนิเมะกับทีเอ็มเอส อนิเมะ
"เจแปนิเมชัน" (Japanimation) ซึ่งเกิดจากการผสมคำว่า "เจแปน" (Japan) กับ "แอนิเมชัน" เป็นคำอีกคำที่มีความหมายเหมือน "อนิเมะ" คำนี้นิยมใช้กันมากในทศวรรษที่ 1970 และ 1980 แต่มีคนใช้น้อยลงตั้งแต่ปี 1990 และหมดความนิยมลงก่อนกลางทศวรรษที่ 1990 ในปัจจุบันคำนี้ถูกใช้อยู่แค่ในประเทศญี่ปุ่นเพื่อแบ่งแยกระหว่างภาพยนตร์การ์ตูนทั่ว ๆ ไป (ซึ่งคนญี่ปุ่นเรียกรวม ๆ ว่า "อนิเมะ") และภาพยนตร์การ์ตูนที่ผลิตภายในประเทศ อนิเมะมิวสิกวิดีโอ
เอเอ็มวี ไม่ได้เป็นมิวสิกวิดีโออย่างเป็นทางการที่ออกโดยนักดนตรี แต่เป็นมือสมัครเล่นที่ทำคลิปวิดีโอโดยมีแทร็กเสียง เอเอ็มวี จะมีวางจำหน่ายอย่างเป็นกันเองมากที่สุดส่วนใหญ่มักจะผ่านทางอินเทอร์เน็ต มักจะเรียกประชุมบ่อยหรือการจัดนิทรรศการการประกวด เอเอ็มวี ในขณะที่ตามธรรมเนียม เอเอ็มวี จะใช้วิดีโอจาก อนิเมะ, เกม ที่นำเอามาทำเป็นวิดีโอโดยมีการเลือกตอนหรือฉากที่ต้องการ และนอกจากนี้ยังเป็นตัวเลือกที่นิยม เพลงที่ใช้ในการทำ เอเอ็มวีจะมีความหลากหลายมากโดยใช้แนวเพลงเช่น เจป็อป, ร็อก, ฮิปฮอป, ป็อป, อาร์แอนด์บี, คันทรี และ อื่น ๆ อีกมากมาย มังงะ
คำว่า มังงะ แปลตรงตัวว่า "ภาพตามอารมณ์" ถูกใช้อย่างกว้างขวางเป็นครั้งแรกหลังจากจิตรกรอุคิโยเอะชื่อโฮคุไซตีพิมพ์หนังสือชื่อโฮคุไซมังงะในคริสต์ศตวรรษที่ 19 อย่างไรก็ดีนักประวัติศาสตร์บางกลุ่มเห็นว่ามังงะอาจมีประวัติยาวนานกว่านั้น โดยมีหลักฐานคือภาพจิกะ (แปลตรงตัวว่า "ภาพตลก") ซึ่งเป็นที่นิยมในศตวรรษที่ 12 มีลักษณะหลายประการคล้ายคลึงกับมังงะในปัจจุบัน อาทิ การเน้นเนื้อเรื่อง และการใช้เส้นที่เรียบง่ายแต่สละสลวย เป็นต้น ภาพยนตร์ลามก
ภาพยนตร์สีชมพู () เป็นรูปแบบหนึ่งของหนังโป๊ซอฟต์คอร์ของญี่ปุ่นในช่วงแรก โดยมีลักษณะที่โชว์เฉพาะหน้าอกและก้น โดยจะไม่แสดงส่วนอวัยวะเพศและขนรอบอวัยวะเพศ โดยภาพยนตร์ที่ออกมาจะเป็นลักษณะของภาพยนตร์ต้นทุนต่ำ และต่อมาเมื่อวิดีโอได้เริ่มเป็นที่นิยม ภาพยนตร์เอวีได้ครอบครองตลาดแทนที่ภาพยนตร์สีชมพู 21 เอมอน
21 เอมอน () เป็นการ์ตูนญี่ปุ่นผลงานของ ฟูจิโกะ เอฟ. ฟูจิโอะ แนว SF ซึ่งจัดทำทั้งรูปแบบ หนังสือการ์ตูน และ ภาพยนตร์การ์ตูน เรื่องราวเกี่ยวกับเด็กในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 21 แอนิเมชันโคเบะ
แอนิเมชันโคเบะ () เป็นงานโปรโมตอนิเมะที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปีโดยเมืองโคเบะ ประเทศญี่ปุ่น จัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2539 ถายในงานจะมีการมอบรางวัลแอนิเมชันโคเบะ () ให้กับผู้ที่มีผลงานโดดเด่นด้านอนิเมะ มินิโดราเอสโอเอส
โดเรมีจัง: มินิโดราเอสโอเอส () เป็นภาพยนตร์อะนิเมเรื่องสั้นของโดราเอมอน โดยได้เค้าโครงจากชุดมังงะโดราเอมอน ออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1989 พร้อมกับ "โดราเอมอน ตอน ท่องแดนญี่ปุ่นโบราณ"ภาพยนตร์ที่เขียนโดย ฮิโรชิ ฟุจิโมโตะ และโมโตโอะ อะบิโคะ มังงะ
มังงะพัฒนามาจากการผสมผสานศิลปะการวาดภาพแบบอุคิโยเอะกับจิตรกรรมตะวันตก ความพยายามของญี่ปุ่นที่จะพัฒนาตัวเองให้ทันกับมหาอำนาจตะวันตกในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ผลักดันให้ญี่ปุ่นนำเข้าวัฒนธรรมตะวันตกหลายๆ รูปแบบ รวมทั้งการจ้างศิลปินตะวันตกมาสอนศิลปินญี่ปุ่นเกี่ยวกับองค์ประกอบพื้นฐานทางศิลปะ เช่น เส้น รูปทรง และสี ซึ่งการวาดภาพแบบอุคิโยเอะไม่ให้ความสำคัญเนื่องจากคิดว่าความรู้สึกโดยรวมของภาพสำคัญกว่า อย่างไรก็ดี มังงะที่เป็นที่รู้จักกันในปัจจุบันเริ่มก่อตัวเป็นรูปเป็นร่างในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองหลังจากที่รัฐบาลญี่ปุ่นถูกสหรัฐอเมริกาบังคับให้เปิดเสรีภาพแก่สื่อมวลชน รันม่า ½
รันม่า ½ () หรือ "ไอ้หนุ่มกังฟู" เป็นการ์ตูนญี่ปุ่น เรื่องและภาพโดยทากาฮาชิ รูมิโกะ ซึ่งเป็นผู้แต่งการ์ตูนญี่ปุ่นที่เป็นที่รู้จักอีกหลายเรื่อง เช่น ลามู ทรามวัยจากต่างดาว และ เทพอสูรจิ้งจอกเงิน ซึ่งถือว่าเป็นที่นิยมสำหรับเด็กมัธยมต้นในญี่ปุ่นช่วงปี 90 เป็นอย่างมาก และเป็นที่นิยมกับต่างประเทศโดยเฉพาะสหรัฐอเมริกา เนื่องมาจากลักษณะการเขียนของการ์ตูนเรื่องนี้ มีอิทธิพลในการ์ตูนใหม่ๆหลายๆเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นการสลับเพศ มุขตลกหน้าตาย คาแรกเตอร์ประหลาดๆเช่นจอมหลงทาง มนุษย์สายตาสั้นสุดๆ สาวซึนเดเระ และมุขเตะกระเด็นบินขึ้นฟ้า จนปัจจุบันนี้การ์ตูนที่มี่ลักษณะคล้ายๆกันถูกผลิตออกมานับไม่ถ้วน