สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เป็นบุตรของใคร?
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ปีโชวะที่ 8 (ค.ศ. 1933, พ.ศ. 2476) ณ พระราชวังหลวง กรุงโตเกียว พระองค์เป็นพระราชบุตรลำดับที่ 5 ใน 7 พระองค์ ในจักรพรรดิโชวะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะ แต่เป็นพระราชโอรสพระองค์โต เมื่อแรกประสูติทรงดำรงพระยศเป็น เจ้าสึงุ ()
เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะ
เจ้าหญิงอากิโกะแห่งมิกาซะประสูติเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2524 เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่จากทั้งหมดสองพระองค์ในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ กับเจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ (พระนามเดิม โนบูโกะ อาโซ) มีพระขนิษฐาหนึ่งพระองค์คือเจ้าหญิงโยโกะ พระชนนีเป็นน้องสาวของทาโร อาโซ และเป็นหลานสาวของชิเงรุ โยชิดะ ซึ่งทั้งสองเคยดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
รายพระนามพระมหากษัตริย์ทั่วโลกเรียงตามวันเสด็จขึ้นครองราชย์ เจ้าชายคุซะกะเบะ
เมื่อถึงกำหนดประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเจ้าชายคุซะกะเบะก็สิ้นพระชนม์อย่างกระทันหันเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 1232 ทำให้จักรพรรดินีจิโตพระราชมารดาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดินีนาถแต่เพียงพระองค์เดียวหลังจากนั้นพระโอรส-ธิดาของพระองค์ถึง 2 พระองค์ก็ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดินีนาถและจักรพรรดิคือ จักรพรรดินีเก็นโช และ จักรพรรดิมมมุ จักรพรรดิโชวะ
แม้ว่าสมเด็จพระจักรพรรดิจะรอดพ้นจากข้อหาอาชญากรสงคราม แต่ทรงถูกบังคับ[8] ให้ปฏิเสธการเรียกร้องรัฐชินโตที่จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นเป็น อะระฮิโตะงะมิ หรือพระเจ้าที่มีตัวตน สิ่งนี้เป็นแรงจูงใจจากข้อเท็จจริงที่ว่า ตามรัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น ค.ศ. 1889 บัญญัติให้จักรพรรดิมีพระราชอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมาจากความเชื่อของชินโตที่ว่า พระราชวงศ์แห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นเป็นสืบเชื้อสายมาจากจันทรเทพ สึกุโยะมิ และ สุริยะเทพี อะมะเตะระซุ ซึ่งจักรพรรดิฮิโระฮิโตะยืนกรานในความเชื่อนี้ ดังในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2488 ตรัสกับรองสมุหพระราชวัง มิชิโอะ คิโนะชิตะ ว่า "เป็นเรื่องที่ยอมรับได้ที่จะบอกว่า ความคิดที่ว่าเท็นโน (จักรพรรดิ) เป็นลูกหลานของเทพเจ้านั้น เป็นความคิดที่ผิด แต่เป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้อย่างยิ่งหากจะบอกว่า เรื่องที่เท็นโนเป็นลูกหลานของเทพเจ้า เป็นเรื่องเพ้อเจ้อ "[9] จักรพรรดิโกะ-เรเซ
ก่อนจะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศจักรพรรดิโกะ-เรเซมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายชิกะฮิโตะ ประสูติเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 1025 เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ เมื่อพระราชบิดาประกาศสละราชบัลลังก์ในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1045 เจ้าชายชิกะฮิโตะที่รัชทายาทพระชนมายุ 19 พรรษาจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์ในวันเดียวกันโดยได้เปลี่ยนปีรัชศกในปีต่อมาหลังจากนั้นอีก 2 วันอดีตจักรพรรดิโกะ-ซุซะกุก็เสด็จสวรรคต เจ้าชายโยะชิฮิโตะ
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ ( ; 1894 – 9 ธันวาคม 1959) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระโอรสในอดีตจักรพรรดิซุโกที่ประสูติแต่ นิวะตะ โนะ ชิชิ และพระองค์ยังเป็นต้นราชสกุล ฟุชิมิ โนะ มิยะ จักรพรรดิซะกุระมะชิ
ต่อมาในวันที่ 2 เดือน 5 ปี เอ็งเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1747 จักรพรรดิซะกุระมะชิได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายโทะโอะฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโมะโมะโซะโนะ โดยในเดือน 3 ปี เอ็งเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 25 เมษายน ปีเดียวกันจักรพรรดิซะกุระมะชิได้สถาปนาเจ้าชายโทะโอะฮิโตะขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ
เจ้าชายโทเมฮิโตะเสด็จขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1198 พระนามว่า จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ สืบต่อ
จากพระราชบิดาคือ จักรพรรดิโกะ-โทบะ ขณะพระชนม์เพียง 4 พรรษาโดยก่อนจะได้สืบราชบัลลังก์เจ้าชายโทเมฮิโตะได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทในวันนั้น สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ (; 20 ตุลาคม พ.ศ. 2477) มีพระนามเดิมว่า มิจิโกะ โชดะ () เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีอัครมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ เจ้าชายนะโอะฮิโตะ
เจ้าชายนะโอะฮิโตะ ( ; 1878 – 2 มิถุนายน 1951) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ ซึ่งประสูติภายหลังจากที่พระบิดาสละราชบัลลังก์แล้วต่อมาพระองค์ได้เป็นพระโอรสบุญธรรมใน จักรพรรดิซุโก และได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อ พ.ศ. 1851 กระทั่งถูกปลดเมื่อ พ.ศ. 1854 ภายหลังจากที่พระบิดาบุญธรรมถูกโค่นราชบัลลังก์ จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ
เมื่อ ค.ศ. 1161 อดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ทรงรับไทระ โนะ ชิเงะโกะ (平滋子) น้องสะใภ้ของไทระ โนะ คิโยะโมะริ เข้ามาเป็นสนมองค์ใหม่ แล้วประสูติพระโอรสคือองค์ชายโนะริฮิโตะ (憲仁親王) ในขณะที่จักรพรรดินิโจทรงยังไม่มีพระโอรส จักรพรรดินิโจจึงทรงเกรงว่าอดีตจักรพรรดิจะให้องค์ชายโนะริฮิโตะเป็นผู้สืบทอดต่อจากพระองค์ ใน ค.ศ. 1164 จักรพรรดินิโจมีพระโอรสในที่สุด จึงทรงรีบสละราชบัลลังก์ให้แก่พระโอรสขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิโระกุโจ อดีตจักรพรรดินิโจสวรรคตในปีต่อมา ค.ศ. 1165 ด้วยความช่วยเหลือของคิโยะโมะริ อดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะทรงให้จักรพรรดิโระกุโจสละราชสมบัติใน ค.ศ. 1168 แล้วมอบให้แก่องค์ชายโนะริฮิโตะ ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิทะกะกุระ จักรพรรดิฟุชิมิ
ในปี พ.ศ. 1851 จักรพรรดิโกะ-นิโจทรงพระประชวรและสวรรคตอย่างกะทันหันทำให้ เจ้าชายโทะมิฮิโตะ ที่รัชทายาทจากสายจิเมียวอินซึ่งเป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในอดีตจักรพรรดิฟุชิมิได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาทำให้อดีตจักรพรรดิฟุชิมิได้กลับมาดำรงพระยศโฮโออีกครั้ง เจ้าหญิงยูริโกะ พระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ
เจ้าหญิงยูริโกะ พระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ (; 4 มิถุนายน พ.ศ. 2466) พระนามเดิม ยูริโกะ ทากางิ () เป็นพระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ เจ้าชายมิกาซะ พระราชโอรสพระองค์เล็กในจักรพรรดิไทโช กับจักรพรรดินีเทเม พระองค์เป็นพระปิตุลานีในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะและเป็นพระกุลเชษฐ์แห่งราชวงศ์เพียงพระองค์เดียวที่ประสูติในรัชกาลจักรพรรดิไทโชที่ยังทรงพระชนม์ เจ้าหญิงไอโกะ เจ้าหญิงโทชิ
การประสูติการของเจ้าหญิงไอโกะ ทำให้เกิดวิกฤตการสืบราชสมบัติของญี่ปุ่นเนื่องจากไม่มีเจ้านายรุ่นใหม่ที่เป็นเพศชาย ฝ่ายหน้าที่ยังทรงพระชนม์ล้วนมีพระชันษาสูง ก่อให้เกิดข้อถกเถียงในญี่ปุ่นว่าควรแก่กาลแล้วที่จะแก้ไขกฎมนเทียรบาล พ.ศ. 2490 ที่ระบุว่าว่าผู้สืบราชสมบัติจะต้องเป็นบุตรคนโตเพศชายเท่านั้น (Agnatic primogeniture) เปลี่ยนเป็นผู้สืบราชสมบัติจะเป็นบุตรคนโตไม่ว่าเป็นหญิงหรือชายก็ได้ (Absolute primogeniture) และญี่ปุ่นมีประวัติการสืบราชสมบัติของจักรพรรดินีถึงแปดพระองค์ โดยได้รับการคัดเลือกจากสมาชิกพระราชวงศ์ที่มีเชื้อเจ้าทางฝ่ายบิดา นักวิชาการบางส่วนอธิบายว่าการครองราชย์ของจักรพรรดินีเป็นการครองประเทศเพียงชั่วคราวเท่านั้น แต่การสืบราชสมบัติผ่านทางฝ่ายมารดาเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 21 คือจักรพรรดินีเก็มเม และสืบราชสมบัติโดยพระราชธิดาคือจักรพรรดินีเก็นโช จักรพรรดิเรเง็ง
ในปี เท็นนะ ที่ 2 ตรงกับ ค.ศ. 1682 จักรพรรดิเรเง็งได้สถาปนา เจ้าชายอะซะฮิโตะ ( , ) พระราชโอรสองค์ที่ 5 พระชนมายุเพียง 7 พรรษาขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์และได้มีการจัดพิธีเฉลิมฉลองอย่างยิ่งใหญ่หลังจากมิได้จัดมานานกว่า 300 ปี คุโจ มิชิตะกะ
เจ้าชายคุโจ มิชิตะกะ (九条 道孝, Kujō Michitaka? 1839-1906) , บุตรชายของนิโจ ฮิสะทาดะ และเป็นบุตรบุญธรรมของ นิโจ ยูกิโนะริ เป็นขุนนางของญี่ปุ่นในปลายสมัยเอโดะ และตอนต้นสมัยเมจิ ในเวลาต่อมา พระธิดาของพระองค์ได้สมรสกับสมเด็จพระจักรพรรดิไทโช เป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม ซึ่งหลังจากนั้นก็คือเป็นสมเด็จพระอัยยิกาของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ปัจจุบัน ดังนั้นเจ้าชายคุโจ มิชิตะกะผู้ซึ่งเป็นพระบิดาของสมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมจึงทรงเป็นพระเปตามหัยกาของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ปัจจุบันด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2412 คุโจ มิชิตะกะ ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าชาย ในตำแหน่งประมุขแห่งตระกูลคุโจ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 รัฐบาลญี่ปุ่นได้เสนอร่างกฎหมายสละราชบัลลังก์ซึ่งมีผลเฉพาะสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเท่านั้นต่อสภาผู้แทนราษฎรซึ่งสภาผู้แทนราษฎรก็ได้ผ่านร่างกฎหมายฉบับนี้และได้มีการนำเสนอเข้าที่ประชุมวุฒิสภาเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2560 และที่ประชุมวุฒิสภาก็ได้ผ่านกฎหมายฉบับนี้ซึ่งจะมีผลบังคับใช้ในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 – เดือนมกราคม พ.ศ. 2562 อันตรงกับช่วงครบรอบการครองราชบัลลังก์ปีที่ 30 ขององค์จักรพรรดิ ฟุจิวะระ โนะ เซชิ
ฟุจิวะระ โนะ เซชิ () จักรพรรดินีแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีลำดับที่ 1 หรือ โคโง ใน จักรพรรดิซังโจ และเป็นพระมารดาของเจ้าชายอะสึอะกิระหรือ โค-อิชิโจ-อิง องค์รัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ จักรพรรดิโกซางะ
เนื่องจากการสวรรคตอย่างกะทันหันของ จักรพรรดิชิโจ โดยไร้รัชทายาทเหล่าขุนนางในราชสำนักที่นำโดย คุโจ มิชิอิเอะ ซึ่งเป็น เซ็สโซ ในรัชกาลก่อนได้สนับสนุน เจ้าชายทะดะนะริ (Imperial Prince Tadanari) พระราชโอรสของ จักรพรรดิจุนโตะกุ แต่ได้รับการปฏิเสธจากทาง รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ ที่นำโดย โฮโจ ยะซุโตะกิ (Hojo Yasutoki) ชิกเก็ง หรือผู้สำเร็จราชการของโชกุนเนื่องจากพระราชบิดาของเจ้าชายมีส่วนร่วมใน สงครามปีโจคิว ซึ่งทางรัฐบาลโชกุนได้สนับสนุน เจ้าชายคุนิฮิโตะ พระราชโอรสใน จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ พระชนมายุ 22 พรรษาซึ่งถูกเนรเทศไปอยู่ จังหวัดโทะซะ ตั้งแต่ทรงพระเยาว์ภายหลังจากสงครามปีโจคิวให้มารับราชสมบัติ
หลังจากครองราชย์ได้เพียง 4 ปีก็สละราชบัลลังก์เมื่อ ค.ศ. 1246 ขณะพระชนมายุเพียง 26 พรรษาโดยสละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายฮิซะฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่พระชนมายุเพียง 3 พรรษาขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ ส่วนพระองค์ก็ได้เป็น ไดโจโฮ หรือ โฮโอ ที่แปลว่า อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนา ต่อมาบังคับให้จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะสละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ พระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาเดียวกันขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิคะเมะยะมะ ซึ่งหลังจากนั้นเชื้อพระวงศ์ซึ่งสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิทั้ง 2 พระองค์ก็พยายามอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศถึงขั้นแบ่งเป็นราชวงศ์เหนือ-ใต้ ก่อนที่ จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ จักรพรรดิองค์ที่ 100 จาก ราชวงศ์เหนือ จะสามารถก้าวขึ้นเป็นจักรพรรดิเพียงพระองค์เดียวของญี่ปุ่นภายหลังการสละราชบัลลังก์ของ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์ที่ 4 และองค์สุดท้ายจากราชวงศ์ใต้เมื่อปี 1935 จักรพรรดิอิจิโจ
จักรพรรดิอิชิโจหรือเจ้าชายคะเนะฮิโตะเป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิเอ็งยู จักรพรรดิองค์ที่ 64 ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ในรัชสมัย จักรพรรดิคะซัง จักรพรรดิองค์ที่ 65 พระราชโอรสใน จักรพรรดิเรเซ จักรพรรดิองค์ที่ 63 ผู้เป็นพระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) เมื่อ ค.ศ. 984 หลังจากนั้นอีก 2 ปีคือในวันที่ 23 เดือน 6 ปี คันนา ที่ 1 ตรงกับวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 986 จักรพรรดิคะซังได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายคะเนะฮิโตะพระชนมายุเพียง 6 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิอิชิโจ วันรุ่งขึ้นคือวันที่ 24 เดือน 6 ปี คันนา ที่ 1 ตรงกับวันที่ 1 สิงหาคม ได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิอิชิโจที่ พระราชวังหลวงเฮอัง  เจ้าหญิงฮะชิฮิโตะ
เจ้าหญิงฮะชิฮิโตะ ( ; ? – 16 มีนาคม 1208) เจ้าหญิงและจักรพรรดินีในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโจะเม จักรพรรดิองค์ที่ 34 ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีโคเงียวกุ จักรพรรดิองค์ที่ 35 และเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโคโตะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 36 สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2477 ณ กรุงโตเกียว เป็นบุตรสาวคนโตของฮิเดซาบูโร โชดะ () กับฟูมิโกะ โซเอจิมะ () บิดาเป็นประธานและประธานกิตติมศักดิ์ของบริษัทนิชชิน พระองค์เติบโตในโตเกียวโดยได้รับการปลูกฝังด้านการศึกษาจากครอบครัวทั้งแบบดั้งเดิมและตะวันตก มีการเรียนภาษาอังกฤษและเปียโน ทรงเรียนรู้ในศิลปะด้านงานเขียน การทำอาหาร และโคโด (ศิลปะการใช้เครื่องหอม) ทั้งนี้พระองค์มีพื้นฐานครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ทว่าส่วนพระองค์มิเคยรับศีลล้างบาปมาก่อนเลย สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ซึ่งทางรัฐบาลก็ต้องนำกฎหมายฉบับนี้กลับไปกำหนดวันสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิและวันประกอบพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิองค์ใหม่ก่อนจะนำขึ้นทูลเกล้าให้องค์จักรพรรดิลงพระปรมาภิไธยโดยผลของกฎหมายฉบับนี้คือเมื่อสมเด็จจักรพรรดิอะกิฮิโตะสละราชบัลลังก์แล้วพระองค์จะได้รับพระยศเป็น โจโค หรือ ไดโจเท็นโน อันมีความหมายว่าจักรพรรดิที่สละราชบัลลังก์แล้วพร้อมกับพระนามอย่างเป็นทางการของพระองค์ที่จะเปลี่ยนเป็น จักรพรรดิเฮเซ ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ
ในปีต่อมาคือ พ.ศ. 1692 จักรพรรดินีนะริโกะได้ออกบวชเป็นแม่ชีโดยมีฉายาทางธรรมว่า บิฟุคุมง-อิง แต่ยังกุมอำนาจในราชสำนักเมื่อจักรพรรดิโคะโนะเอะเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันโดยไร้รัชทายาทใน พ.ศ. 1698 ท่านบิฟุคุมง-อิงได้ทำการเลือก เจ้าชายมะซะฮิโตะ พระโอรสในจักรพรรดินีทะมะโกะอดีตจักรพรรดินีในอดีตจักรพรรดิโทะบะผู้เป็นพระเชษฐาต่างพระราชมารดาของจักรพรรดิโคะโนะเอะเป็นพระโอรสบุญธรรมและได้สืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ  สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2559 สถานีกระจายเสียงแห่งชาติเอ็นเอชเค รายงานว่า สมเด็จพระจักรพรรดิเตรียมการสละราชสมบัติ เพื่อประโยชน์ต่อพระราชบุตรพระองค์โต คือ เจ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่นภายในอีกไม่กี่ปี โดยทรงอ้างถึงพระชนมายุขององค์มกุฎราชกุมาร การสละราชสมบัติในราชวงศ์ญี่ปุ่นไม่ปรากฏมานับตั้งแต่ในรัชสมัยของจักรพรรดิโคกะกุ เมื่อปี 2360 อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่อาวุโสของสำนักพระราชวังญี่ปุ่น ได้ออกมาปฏิเสธข่าวดังกล่าวว่า ไม่มีแผนอย่างเป็นทางการใด ๆ สำหรับให้สมเด็จพระจักรพรรดิสละราชสมบัติ การสละราชสมบัติที่อาจเกิดขึ้นสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดินั้น จะต้องมีการแก้ไขกฎราชวงศ์ ซึ่งในปัจจุบันยังไม่มีข้อกำหนดสำหรับการกระทำนั้น[6][7] เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2559 สมเด็จพระจักรพรรดิมีพระราชดำรัสสดผ่านทางโทรทัศน์ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่พบได้ยาก โดยตรัสย้ำถึงพระชนมายุที่มากขึ้นและพระพลานามัยที่โทรมลง[8] การที่มีพระราชดำรัสผ่านโทรทัศน์ครั้งนี้จึงตีความกันว่า พระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะสละราชสมบัติ[9] ตามข้อมูลของรัฐบาลญี่ปุ่นระบุว่า เพื่อหลีกเลี่ยงการแทรกแซงกฎราชวงศ์และกฎการสืบราชสันตติวงศ์ จึงมีการพิจารณายกเว้นเป็นกรณีพิเศษครั้งเดียว ซึ่งเปิดทางให้พระองค์สละราชสมบัติได้ ซึ่งคาดว่าจะทรงสละราชสมบัติในวันที่ 31 ธันวาคม 2561[3] ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ ( ; 1579 – 30 กันยายน 1670) หรือ ชิโจ โนะ มิยะ จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นเป็นธิดาคนโตของ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ และเป็นจักรพรรดินีลำดับที่ 1 หรือ โคโง ใน จักรพรรดิโกะ-เรเซ โดยเข้าถวายตัวเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1593 และได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 1594 แต่มิอาจมีพระโอรสให้กับจักรพรรดิได้ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์ ชั้นสูงสุด จากสหราชอาณาจักร เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น|皇太子德仁親王||โคไตชิ นะรุฮิโตะ ชินโน) หรืออดีต เจ้าชายฮิโระ พระราชสมภพ ณ กรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ทรงสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยกะคุชูอิน และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ทรงสนพระทัยในเรื่องของประวัติศาสตร์และดนตรี และยังโปรดปรานการสีวิโอลาอีกด้วย พระองค์ทรงอภิเษกกับมะซะโกะ โอะวะดะ ที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในสาขาเศรษฐศาสตร์ และทางด้านการทูตที่กระทรวงการต่างประเทศ เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ประสูติเมื่อเวลา 8:27 นาฬิกา (เวลาสากลญี่ปุ่น) ของวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2549 เป็นพระโอรสพระองค์เดียวในเจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ โดยทรงคลอดก่อนกำหนดสองสัปดาห์ ทรงมีน้ำหนัก 2.556 กิโลกรัม (5 lb 10 oz) ขณะประสูติ เจ้าชายฮิซาฮิโตะเป็นทายาทในพระราชวงศ์ญี่ปุ่นเพียงพระองค์เดียวที่เป็นชาย นับตั้งแต่การประสูติของพระบิดาพระองค์เมื่อ 41 ปีก่อน พระองค์มีพระเชษฐภคินี 2พระองค์คือ เจ้าหญิงคาโกะ เจ้าหญิงมาโกะ เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เมื่อพระราชบิดาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิญี่ปุ่น ก็ได้สถาปนาเจ้าหญิงซะกะฮิโตะเป็น ไซโอ หรือหัวหน้านักบวชหญิงแห่ง ศาลเจ้าอิเสะ องค์ที่ 21 เมื่อ พ.ศ. 1315 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษา ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
จักรพรรดิโกะ-อิชิโจขึ้นครองราชย์ด้วยพระชนมายุเพียงแปดพระชันษา หลังจากที่ราชสำนักขาดผู้สำเร็จราชการมายี่สิบปี ในค.ศ. 1016 มิชินะงะก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นเซ็สโชในที่สุด มิชินะงะส่งบุตรสาวอีกคนเข้าอภิเษกเป็นพระจักรพรรดินี"ชูงู"ในจักรพรรดิโกะ-อิชิโจคือ ฟุจิวะระ โนะ อิชิ หลังจากดำรงตำแหน่งเซ็สโชไดเพียงหนึ่งปี มิชินะงะจึงได้สละตำแหน่งให้แก่ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ บุตรชายคนโตในค.ศ. 1017 แล้วย้ายไปดำรงตำแหน่ง "ไดโจไดจิง" มิชินะงะถึงจุดสูงสุดของการเรืองอำนาจในราชสำนักเฮอัง เป็นบิดาของจักรพรรดินีสามพระองค์ บิดาของผู้สำเร็จราชการ และเป็นพระอัยกาของจักรพรรดิและองค์ชายรัชทายาท สุดท้ายในค.ศ. 1021 มิชินะงะได้ส่งบุตรสาวอีกคนหนึ่งคือ ฟุจิวะระ โนะ คิชิ ไปเป็นพระชายา"เนียวโง"ในองค์ชายรัชทายาทอะสึนะงะ ประสูติพระโอรสซึ่งต่อมาคือจักรพรรดิโกะ-เรเซ ไทระ โนะ โทะกิโกะ
หลังจากเหตุการณ์สงครามโฮเง็ง โทะกิโกะได้เป็นพระพี่เลี้ยงในองค์ชายรัชทายาทโมะริฮิโตะ พระโอรสในจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ต่อมาองค์ชายขึ้นครองราชสมบัติเป็นจักรพรรดินิโจในค.ศ. 1158 ในค.ศ. 1161 ไทระ โนะ ชิเงะโกะ น้องสาวต่างมารดาของนางโทะกิโกะ ได้เข้าเป็นพระสนมในอดีตพระจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ ให้กำเนิดพระโอรส น้องชายของโทะกิโกะ คือ โทะกิตะดะ ได้วางแผนให้องค์ชายองค์นี้เป็นรัชทายาท พระจักรพรรดินิโจทรงทราบก็กริ้วมากและให้เนรเทศโทะกิตะดะ แต่ทว่าพระจักรพรรดินิโจสวรรคตในค.ศ. 1165 ทำให้โทะกิตะดะได้หวนคืนสู่เกียวโต ในที่สุดองค์ชายองค์นี้ก็ได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิทะกะกุระในค.ศ. 1168 ในปีเดียวกันนั้นนางโทะกิโกะได้รับการเลื่อนตำแหน่งให้สูงขึ้นไปเป็นขุนนางขั้นสอง จักรพรรดิอิจิโจ
ในรัชสมัยของจักรพรรดิอิชิโจได้มีการแบ่งแยกตำแหน่งจักรพรรดินีออกเป็น 2 ตำแหน่งอย่างชัดเจนคือ โคโง ("Kōgō") หรือจักรพรรดินีองค์ที่ 1 และ ชูงู ("Chūgū") หรือจักรพรรดินีองค์ที่ 2 สืบเนื่องจากจักรพรรดิอิชิโจมีจักรพรรดินีอยู่ก่อนแล้วคือ ฟุจิวะระ โนะ เทะชิ บุตรสาวของ ฟุจิวะระ โนะ มิชิตะกะ แต่ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ผู้เป็นน้องชายของมิชิตะกะต้องการให้บุตรสาวของตนเองเป็นจักรพรรดินีเช่นกันจึงได้ถวายตัวบุตรสาวคนโตคือ ฟุจิวะระ โนะ โชชิ เข้ามาเป็นจักรพรรดินีและจักรพรรดินีโชชิได้มีพระประสูติกาลพระโอรสให้กับจักรพรรดิอิชิโจถึง 2 พระองค์คือ เจ้าชายอะสึฮิระ ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 68 ที่ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1008 และ เจ้าชายอะสึนะงะ ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-ซุซะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 69 ที่ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1009 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ทรงเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์น้ำพระองค์หนึ่งของประเทศ ทรงศึกษาวิชามีนวิทยา จากคณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยกะคุชุอิน กรุงโตเกียว เมื่อครั้งดำรงพระราชอิสริยยศมกุฎราชกุมาร ได้เสด็จพระราชดำเนินมายังประเทศไทย และทรงทูลเกล้าฯ ถวายปลานิลจำนวน 50 ตัว แด่ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2508 ซึ่งพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชครั้งนั้นได้โปรดเกล้าฯ ให้ทดลองเลี้ยงปลานิลในบ่อสวนจิตรลดา เป็นหนึ่งโครงการในโครงการส่วนพระองค์ สวนจิตรลดา ซึ่งการทดลองเลี้ยงนับว่าประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง จนปัจจุบัน ปลานิลกลายเป็นหนึ่งในปลาเศรษฐกิจที่สำคัญชนิดหนึ่งของประเทศไทย โดยก่อนหน้านั้น พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ทรงนำเสด็จพระราชดำเนิน เจ้าชายอะกิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร และเจ้าหญิงมิชิโกะ มกุฎราชกุมารี (พระราชอิสริยยศในครั้งนั้น) ได้เสด็จพระราชดำเนินมาทอดพระเนตรกิจการ คณะประมง มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ บางเขน เมื่อวันศุกร์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2507 จักรพรรดิจิมมุ
ตามความเชื่อของชินโต มีอยู่ว่า จักรพรรดิจิมมุสืบเชื้อสายมาจากจันทรเทพ "สึกุโยะมิ" และ สุริยะเทพี "อะมะเตะระซุ" ซึ่งทั้งสองมีโอรสนาม "อะเมะ โนะ โอะชิโฮะมิมิ" ซึ่งโอรสองค์นี้ก็มีโอรสอีก นาม "นินิงิ"' สุริยเทพีจึงส่งนินิงิ โนะ มิโกะโตะไปยังเกาะญี่ปุ่นซึ่งที่สุดเขาก็ได้แต่งงานกับ "ธิดาโคะโนะฮะนะ ซะกุระ" และมีโอรส 3 องค์ หนึ่งในเหล่าโอรสนั้นมีนามว่า "ฮิโกะโฮะโฮะเดะมิ" หรืออีกนามคือ "ยะมะซะชิ ฮิโกะ" เขาแต่งงานกับ "ธิดาโทะโยะตะมะ" ธิดาในเทพรีวจิง เทพเจ้าแห่งผืนนที ทั้งสองมีโอรสองค์เดียว นาม "ฮิโกะนะงิซะ ทะเกะอุงะยะ ฟุกิอะเอะซุ" โอรสองค์นี้ถูกทอดทิ้งจากบิดาและมารดาตั้งแต่เกิดเขาจึงติดตาม "ธิดาทะมะโยะริ" น้องสาวของมารดาของเขา ซึ่งในที่สุดพวกเขาก็แต่งงานกันและมีโอรสสี่องค์ ซึ่งโอรสสุดท้องนี้มีนามว่า "คะมุยะมะโตะ อิวะเระบิโกะ" หรือก็คือ จักรพรรดิจิมมุ  เจ้าหญิงอะมะโตะโยะสึ
เจ้าหญิงอะมะโตะโยะสึ (; ? — ?) เจ้าหญิงในตำนานของญี่ปุ่นเป็นพระธิดาของ เจ้าชายโอะกิมิ พระราชโอรสองค์ใหญ่ของ จักรพรรดิอันเน จักรพรรดิลำดับที่ 3 และเป็นจักรพรรดินีของ จักรพรรดิอิโตะกุ จักรพรรดิลำดับที่ 4 ผู้เป็นพระปิตุลา (อา) รวมถึงเป็นพระราชมารดาของ จักรพรรดิโคโช จักรพรรดิลำดับที่ 5 จักรพรรดิญี่ปุ่น
ราชวงศ์ญี่ปุ่นเป็นราชาธิปไตยแบบสืบสายโลหิตสืบต่อกันมาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก[2] ในนิฮงโชะกิ หนังสือประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นในคริสต์ศตวรรษที่แปด กล่าวว่า จักรวรรดิญี่ปุ่นถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อ 660 ปีก่อนคริสตกาล โดยจักรพรรดิจิมมุ จักรพรรดิพระองค์ปัจจุบัน คือ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ผู้เสด็จสู่พระราชบัลลังก์เบญจมาศนับแต่พระบรมราชชนก จักรพรรดิโชวะ (ฮิโระฮิโตะ) สวรรคตใน พ.ศ. 1989 ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
ใน ค.ศ. 1011 จักรพรรดิอิชิโจประชวรหนักจึงทรงสละราชสมบัติ องค์รัชทายาทโอะกิซะดะขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นจักรพรรดิซันโจ โดยที่มีองค์ชายอะสึฮิระเป็นรัชทายาท อดีตจักรพรรดิอิชิโจสวรรคตในปีต่อมาค.ศ. 1012 แม้ว่าจักรพรรดิซันโจจะเป็นพระโอรสของพระสนมโชชิ ซึ่งเป็นพี่สาวของมิชินะงะ แต่มิชินะงะก็ต้องการที่จะให้องค์ชายรัชทายาทอะสึฮิระ พระโอรสของจักรพรรดินีโชชิได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิ เพื่อที่ตนจะได้มีอำนาจในฐานะพระอัยกาหรือตา อย่างไรก็ตามมิชินะงะได้ส่งบุตรสาวคนที่สองคือ ฟุจิวะระ โนะ เค็งชิ อภิเษกเป็นจักรพรรดินี"ชูงู"ในจักรพรรดิซันโจ จักรพรรดิซันโจมีพระชายาเดิมอยู่แล้วเมื่อครั้งเป็นรัชทายาทคือ "เนียวโง"ฟุจิวะระ โนะ เซ็งชิ ซึ่งเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิซันโจ จักรพรรดิจึงพิโรธมิชินะงะที่ละเลยไม่ยอมแต่งตั้งพระนางเซ็งชิเป็นจักรพรรดินีแต่กลับให้บุตรสาวของตนเองคือพระนางเค็งชิเป็นพระจักรพรรดินีแทน มิชินะงะเมื่อทราบว่าจักรพรรดิทรงพระพิโรธจึงให้มีการแต่งตั้งพระชายาเซ็งชิเป็นพระจักรพรรดินี"โคโง"ในค.ศ. 1012 แต่ทว่ามิชินะงะได้กลั่นแกล้งโดยการจัดพิธีให้พระจักรพรรดินีเค็งชิเสด็จเข้าวังหลวงในวันเดียวกับที่มีการแต่งตั้ง"โคโง"เซ็งชิ ทำให้ไม่มีขุนนางไปเข้าร่วมพิธีแต่งตั้งพระจักรพรรดินีองค์ใหม่เลย เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
จักรพรรดิคัมมุและเจ้าหญิงซะกะฮิโตะมีพระราชธิดาพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงอะซะฮะระ แต่เจ้าหญิงอะซะฮะระก็สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 1360 ก่อนที่พระมารดาคือเจ้าหญิงซะกะฮิโตะจะสิ้นพระชนม์ในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 1372 เจ้าชายอะกินะริ
เจ้าชายอะกินะริ ( ; 1541 – 23 พฤษภาคม 1578) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสในอดีต จักรพรรดิคะซัง หรือ เนียวกะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 64 ที่ประสูติแต่ ไทระ โนะ เฮชิ ซึ่งพระองค์ประสูติหลังจากที่พระราชบิดาสละราชบัลลังก์แล้ว จักรพรรดินีจิโต
เจ้าชายคุซะคะเบะได้รับการสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมารเพื่อครองราชบัลลังก์สืบต่อจากจักรพรรดินีจิโต แต่เจ้าชายกลับสิ้นพระชนม์ขณะมีพระชนมายุ 28 พรรษา เจ้าชายคะรุ-โนะ-โอะ พระโอรสของเจ้าชายคุซะคะเบะได้รับการสถาปนาให้เป็นรัชทายาทสืบต่อจากจักรพรรดินีจิโต ผู้เป็นพระอัยยิกา และต่อมาเจ้าชายครองราชสมบัติเป็น สมเด็จพระจักรพรรดิมงมุ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ มีพระราชโอรสและพระราชธิดารวม 3 พระองค์ ได้แก่ จักรพรรดิมนโตะกุ
ต่อจากนั้นในวันที่ 25 เดือน 11 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 850 จักรพรรดิมนโตะกุได้สถาปนา เจ้าชายโคะเระฮิโตะ () พระราชโอรสองค์ที่ 4 ที่ประสูติแต่จักรพรรดินีฟุจิวะระ โนะ อะกิระเคโกะธิดาของ ฟุจิวะระ โนะ โยะชิฟุซะ พระชนมายุเพียง 8 เดือนขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ
หลังจากนั้น 3 เดือนอดีตจักรพรรดิโทะบะได้สถาปนาเจ้าชายโนะริฮิโตะให้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดิซุโตะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 75 ทำให้จักรพรรดิซุโตะกุมิพอพระทัยเพราะทรงอยากให้พระราชโอรสของพระองค์เองเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ โทกูงาวะ ฮิเดตาดะ
ในค.ศ. 1624 "โอโงโช"ฮิเดะตะดะและโชกุนอิเอะมิสึได้จัดขบวนอย่างใหญ่โตเดินทางไปยังเมืองเคียวโตะเพื่อเจริญสัมพันธไมตรีกับราชสำนัก ในโอกาสที่บุตรสาวของ"โอโงโช" ฮิเดะตะดะคือ พระจักรพรรดินีมะซะโกะได้ประสูติพระธิดาในปีนั้น (ภายหลังคือ พระจักรพรรดินีเมโช) ซึ่งเป็นติดต่อกันครั้งสุดท้าย ระหว่างเอะโดะบะกุฟุกับราชสำนักที่เคียวโตะในรอบสองร้อยปี จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์จีวรสีม่วง (Shie-jiken, 紫衣事件) ในค.ศ. 1629 ทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างราชสำนักเคียวโตะและ"บะกุฟุ"ต้องขาดสะบั้นลง ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
ฝ่ายจักรพรรดิอิชิโจทรงมีความสงสารในองค์จักรพรรดินี จึงเสด็จไปหาที่ตำหนักนิโจอยู่บ่อยครั้ง แม้ว่าจักรพรรดินีเทชิจะบวชเป็นชีแล้วแต่ก็ได้ตั้งครรภ์ใน ค.ศ. 997 ประสูติออกมาเป็นพระธิดา สร้างความตื่นตกใจแก่มิชินะงะอย่างมาก และใน ค.ศ. 999 จักรพรรดินีเทชิได้ประสูติพระโอรส มิชินะงะจึงรีบตัดสินใจส่งบุตรสาวคนโตของตนคือ ฟุจิวะระ โนะ โชชิ เข้าวังอภิเษกเป็นจักรพรรดินีอีกพระองค์หนึ่งในจักรพรรดิอิชิโจ โดยที่จักรพรรดินีโชชิดำรงตำแหน่งเป็น"ชูงู" ในขณะที่จักรพรรดินีเทชิดำรงตำแหน่งเป็น"โคโง" แต่เดิมทั้งสองตำแหน่งนี้มีความหมายถึงจักรพรรดินีเหมือนกัน แต่มิชินะงะได้แยกสองตำแหน่งนี้ออกจากกัน เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ที่องค์จักรพรรดิของญี่ปุ่นมีจักรพรรดินีสององค์ในเวลาเดียวกัน  จักรพรรดินะกะมิกะโดะ
ในปี โฮเอะ ที่ 5 ตรงกับ ค.ศ. 1708 จักรพรรดิฮิงะชิยะมะได้โปรดให้จัดพิธีสถาปนาเจ้าชายยะซุฮิโตะพระราชโอรสองค์ที่ 5 ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์หลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิฮิงะชิยะมะได้ประกาศสละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายยะซุฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดินะกะมิกะโดะ เมื่อวันที่ 21 เดือน 6 ปี โฮเอะ ที่ 6 ตรงกับวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1709 โดยได้มีการจัดพิธีราชาภิเษกขึ้นที่ พระราชวังหลวงเคียวโตะ เมื่อวันที่ 11 เดือน 11 ปี โฮเอะ ที่ 7 ตรงกับวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1710  จักรพรรดิมมมุ
พระองค์เป็นพระราชนัดดาใน จักรพรรดิเท็มมุ และ จักรพรรดินีจิโต โดยพระองค์เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ใน เจ้าชายคุซะกะเบะ พระราชโอรสในจักรพรรดิเท็มมุและจักรพรรดินีจิโตขณะที่พระมารดาได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์เป็น จักรพรรดินีเก็มเม  ตระกูลฟูจิวาระ
ตระกูลฟูจิวาระ เริ่มต้นโดย ฟูจิวาระ โนะ คามาตาริ ซึ่งได้ทำการการปฏิรูปไทกะ จึงได้รับพระราชทาน นามสกุล ว่า ฟูจิวาระ จากจักรพรรดิเท็นจิ ฟูจิวาระ โนะ ฟูฮิโตะ บุตรชายของ คามาตาริ ได้ยกบุตรสาวให้ จักรพรรดิมมมุ เป็นพระจักรพรรดินี โอรสของพระองค์คือ เจ้าชายโอบิโตะ ซึ่งภายหลังเป็น จักรพรรดิโชมุ ฟูฮิโตะได้ยกบุตรสาวอีกคนหนึ่งให้กับ จักรพรรดิโชมุ ฟูฮิโตะมีทายาทเป็นชาย 4 คน คือ ฟูจิวาระ โนะ มูชิมาโระ, ฟูจิวาระ โนะ ฟูซาซากิ, ฟูจิวาระ โนะ อูมาไก และ ฟูจิวาระโนะ มาโระ ซึ่งแตกออกมาเป็น 4 ตระกูลย่อยคือ นังเกะ, ฮกเกะ, ชิกิเกะ และ เคียวเกะ ตระกูลฮกเกะ ได้ปกครองพื้นที่ทางเหนือและได้สืบทอดตระกูลฟูจิวาระต่อไป จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ
จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะทรงมีพระนามเดิมก่อนขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายยูตะฮิโตะ (Imperial Prince Yutahito)จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะประสูติเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 1755 ตรงกับปีที่ 2 ในรัชสมัย จักรพรรดิจุนโตะกุ ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายยูตะฮิโตะ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ใน เจ้าชายโมะริซะดะ หรือ โกะ-ทะกะกุระ-อิน พระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิทะกะกุระ  มินาโมโตะ โนะ มาโกโตะ
เจ้าชายมาโกโตะหรือที่รู้จักกันในนาม คิตะเบะ-ไดจิง เป็นพระราชอนุชาใน จักรพรรดินิมเมียว ได้รับพระราชทานนามสกุล "มินาโมโตะ" จากจักรพรรดิซะงะผู้เป็นพระราชบิดาเมื่อ พ.ศ. 1357 จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ
ก่อนจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะจะขึ้นครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายฮิซะฮิโตะ ( , ) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีฟุจิวะระ โนะ คิสึชิ โดยมีพระราชอนุชาร่วมพระราชมารดาพระองค์หนึ่งคือ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ ( , ) ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิคะเมะยะมะ ( , ) ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
ใน ค.ศ. 990 ผู้สำเร็จราชการคะเนะอิเอะถึงแก่อสัญกรรมลง ฟุจิวะระ โนะ มิชิตะกะ พี่ชายคนโตของมิชินะงะสืบทอดตำแหน่งผู้สำเร็จราชการต่อมา มิชิตะกะได้ส่งบุตรสาวของตนคือ ฟุจิวะระ โนะ เทชิ เข้าอภิเษกสมรสเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิอิชิโจ มิชิตะกะได้บังคับให้มิชินะงะดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าข้ารับใช้ของจักรพรรดินีองค์ใหม่ กล่าวถึงพระราชมารดาของจักรพรรดิคือ "โคไตโง" หรือพระพันปีเซ็งชิ หรือพระนางฮิงะชิ-ซันโจ ไม่โปรดผู้สำเร็จราชการมิชิตะกะและทรงสนับสนุนให้มิชินะงะผู้เป็นพระอนุชาคนสุดท้องให้ขึ้นมามีอำนาจ โดยที่พระพันปีฮิงะชิ-ซันโจเสด็จบุกไปถึงห้องบรรทมของจักรพรรดิในกลางดึก เพื่อร้องขอให้มีการแต่งตั้งมิชินะงะเป็น"ไนรัง" หรือราชเลขานุการ มิชินะงะจึงได้เป็นราชเลขาฯใน ค.ศ. 995  จักรพรรดิโชโก
เจ้าชายมิฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศภายหลังจากการสละราชบัลลังก์ของพระราชบิดาเมื่อปี พ.ศ. 1955โดยอดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจไว้ตลอดรัชกาลของพระราชโอรส
อดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึจึงสถาปนา เจ้าชายฮิโกะฮิโตะ พระราชโอรสบุญธรรมขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1428 (วันที่ 27 เดือน 7 ปี โชโช ที่ 1) สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ () เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ปัจจุบันของประเทศญี่ปุ่น และเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 125 ของญี่ปุ่นตั้งแต่โบราณกาล ในปัจจุบันนี้พระองค์เป็นพระประมุขเพียงพระองค์เดียวในโลกที่ทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นจักรพรรดิ ฟุจิวะระ โนะ อะกิมิซุ
อะกิมิซุ เป็นที่รู้จักในฐานะบิดา ของเจ้าหญิงอินชิ พระชายาใน เจ้าชายอะซุกิระ (敦明親王) ภายหลังขึ้นเป็น จักรพรรดิโคะอิชิโระ จักรพรรดิไทโช
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ อภิเษกสมรสกับซะดะโกะ คุโจ ต่อมาภายหลังได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม ซึ่งเป็นพระธิดาในมิชิทะกะ คุโจ ซึ่งเป็นคนจากวงศ์ตระกูลฟุจิวะระ มีพระโอรสธิดาทั้งหมด 4 พระองค์ โคไตชิ
ในปัจจุบันองค์รัชทายาทหรือมกุฎราชกุมารคือ เจ้าชายนะรุฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ซึ่งได้รับการสถาปนาเมื่อวันเสาร์ที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดอกพอโลเนีย เจ้าชายมาซาฮิโตะ เจ้าฮิตาชิ
ในวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2509 เจ้าชายมาซาฮิโตะ ทรงอภิเษกสมรสกับสึงะรุ ฮะนะโกะ ธิดาคนที่สี่ใน สึงะรุ โยะชิทะกะ อดีตขุนนางเชื้อสายของไดเมียวแห่งสึงะรุ ในวันเดียวกัน สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ ได้พระราชทานพระนามว่า เจ้าฮิตาชิ ทั้งสองพระองค์ประทับอยู่ที่ พระราชวังในโคมะซะวะโดะริในฮิกะชิ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยเจ้ามาซาฮิโตะ และเจ้าหญิงฮานาโกะ ทรงไม่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกันแม้แต่พระองค์เดียว เจ้าชายโนบูฮิโตะ เจ้าทากามัตสึ
เจ้าชายโนะบุฮิโตะ เจ้าทะกะมะสึ () (3 มกราคม ค.ศ. 1905 - 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระจักรพรรดิไทโช และสมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม และเป็นพระอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระองค์ทรงเป็นผู้สืบทอดตำแหน่ง ทะคะมัตสึ โนะ มิยะ (เดิมเรียกว่า "อะริสึงะวะ โนะ มิยะ") 1 ใน 4 พระอิสริยยศของสมาชิกพระราชวงศ์ที่มีสิทธิในราชบัลลังก์โดยตรง ในช่วงกลางทศวรรษที่ 1920 พระองค์ได้ทรงเข้ารับราชการอยู่ในกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่นตราบจนสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยดำรงพระยศสูดสุดในระดับนายนาวาเอก หลังสิ้นสงคราม พระองค์ได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานกิตติมศักดิ์หรือผู้อุปถัมภ์ขององค์กรหลายแห่ง ซึ่งทำงานเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมระหว่างประเทศ ศิลปะ การกีฬา และการแพทย์ จักรพรรดิซะกุระมะชิ
ในเดือน 6 ปี เคียวโฮ ที่ 13 ตรงกับวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1728 เจ้าชายอะกิฮิโตะขณะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาได้รับการสถาปนาจาก จักรพรรดินะกะมิกะโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 114 พระราชบิดาให้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ อัตสึโกะ อิเกดะ
อะสึโกะ อิเกะดะ () (ประสูติ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474) หรือ อดีตเจ้าหญิงโยริ เป็นภริยาของทะกมะซะ อิเกะดะ และเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สี่ในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง ทั้งยังเป็นหนึ่งในพระภคินีในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะที่ยังมีพระชนม์ชีพ อาชิกางะ ทากาอูจิ
จักรพรรดิโกะ-ไดโงทรงจัดตั้งการปกครองขึ้นที่เมืองเกียวโต เป็นการปกครองโดยองค์จักรพรรดิโดยตรง เรียกว่า การฟื้นฟูเค็มมุ (Kemmu Restoration) ทำให้เหล่าซะมุไรไม่พอใจที่อำนาจการปกครองญี่ปุ่นจะไปตกอยู่แก่ขุนนางและราชสำนักอีกครั้ง ทะกะอุจิปรารถนาที่จะดำรงตำแหน่งเป็น"เซอิไทโชงุง" () แต่พระจักรพรรดิโกะ-ไดโงะกลับแต่งตั้งพระโอรสของพระองค์เอง คือเจ้าชายโมะรินะกะ เป็น"เซอิไทโชงุง" ในค.ศ. 1334 อะชิกะงะ ทะดะโยะชิ ผู้เป็นน้องชายของทะกะอุจิ ได้เดินทางไปทางตะวันออกไปยังเมืองคะมะกุระและจัดตั้งการปกครองขึ้นที่นั่น เพื่อแสดงให้เห็นว่าชนชั้นซะมุไรยังคงต้องการรัฐบาลโชกุน ฝ่ายทะกะอุจิจึงสร้างข้อกล่าวหาว่าเจ้าชายโชกุนโมะรินะงะทรงก่อการกบฏต่อพระบิดา จึงทำการจับองค์ชายโมะรินะงะไปกุมขังไว้ที่เมืองคะมะกุระ ในค.ศ. 1335 โฮโจ โทะกิยุกิ () บุตรชายของโฮโจ ทะกะโตะกิ ก่อกบฏขึ้นที่เมืองคะมะกุระเพื่อคืนอำนาจให้แก่ตระกูลโฮโจ สามารถขับไล่ทะดะโยะชิออกจากคะมะกุระ ทะดะโยะชิทำการปลงพระชนม์เจ้าชายโมะรินะงะก่อนที่จะหลบหนีออกจากเมืองคะมะกุระ ทะกะอุจิจึงยกทัพจากเมืองเกียวโตไปปราบกบฏที่เมืองคะมะกุระ และยึคะมะกุระคืนได้สำเร็จได้สำเร็จ จักรพรรดิฟุชิมิ
ต่อมาในปี พ.ศ. 1832 จักรพรรดิฟุชิมิได้ทรงสถาปนา เจ้าชายทะเนะฮิโตะ พระราชโอรสของพระองค์ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ จักรพรรดิไทโช
สมเด็จพระจักรพรรดิโยะชิฮิโตะ () หรือพระนามตามชื่อรัชสมัยคือ จักรพรรดิไทโช () (31 สิงหาคม พ.ศ. 2422 - 25 ธันวาคม พ.ศ. 2469) ทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 123 ทรงปกครองจักรวรรดิญี่ปุ่นในฐานะสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น และพระประมุขแห่งเกาหลี เป็นเวลา 14 ปี จักรพรรดิซะกุระมะชิ
ซึ่งพระนามเดิมของจักรพรรดิซะกุระมะชิคือ เจ้าชายอะกิฮิโตะ ( , ) อันเป็นพระนามเดียวกับ สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ จักรพรรดิองค์ที่ 125 และองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่นเพียงแต่พระนามของทั้งสองเขียนไม่เหมือนกัน จักรพรรดิโชวะ
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะเสด็จพระราชสมภพ ณ พระราชวังอะโอะยะมะ ในกรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 29 เมษายน ปีเมจิที่ 34 (ค.ศ.1901,พ.ศ. 2444) เป็นพระราชโอรสองค์โตในเจ้าชายโยะชิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร (ภายหลังคือจักรพรรดิไทโช) และเจ้าหญิงซะดะโกะ มกุฎราชกุมารี (ภายหลังคือจักรพรรดินีเทเม)[1] โดยทรงราชทินนามขณะทรงพระเยาว์ ว่า เจ้ามิชิ (迪宮) ในปี พ.ศ. 2451 ทรงเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนประถมชูอิง เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ
เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ (; 25 ตุลาคม พ.ศ. 2526) เป็นพระธิดาในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ กับเจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ
ซึ่งเจ้าชายซะดะฟุซะเป็นผู้นำราชสกุล ฟุชิมิ โนะ มิยะ องค์ที่ 3 ซึ่งราชสกุลนี้เป็นสาขาย่อยของราชสกุล จิเมียวอิง ที่สืบเชื้อสายจาก จักรพรรดิฟุชิมิ เนื่องจากจักรพรรดิองค์ก่อนคือ จักรพรรดิโชโก ทรงไร้รัชทายาททำให้ ไดโจโฮโอ โกะ-โคะมะสึ พระราชบิดาเกรงว่าราชบัลลังก์จะไปอยู่ที่ราชสกุล ไดกะกุจิ แทนที่ราชสกุล จิเมียวอิง จึงยกเจ้าชายฮิโกะฮิโตะพระราชโอรสบุญธรรมขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาหลังจากสละราชบัลลังก์แล้วพระองค์ได้เป็น ไดโจเท็นโน กุมพระราชอำนาจเหนือจักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะพระราชโอรสหลังจากครองพระราชอำนาจด้วยพระองค์เองมายาวนานถึง 31 ปีหลังจาก จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ พระราชบิดาบุญธรรมสวรรคตในปี ค.ศ. 1433 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
Family of Main Page จักรพรรดิโคเมจักรพรรดิเมจิพระสนมโยชิโกะ นะกะยะมะจักรพรรดิไทโชทะคะมิสึ ยะนะงิวะระพระสนมนะรุโกะ ยะนะงิวะระอุทะโนะ ฮะเซะคะวะจักรพรรดิโชวะฮิซะตะดะ คุโจมิชิตะกะ คุโจสึเนะโกะ คะระฮะชิสมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมโยะริโอะกิ โนะมะอิคุโกะ โนะมะสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเจ้าชายคุนิอิเอะ เจ้าฟุชิมิเจ้าชายอะซะฮิโกะ เจ้าคุนิโนะบุโกะ โทะริอิโกะจิเจ้าชายคุนิโยะชิ เจ้าคุนิโทะชิมะซึ อิสึมิเตมะกิโกะ อิซุมิสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุงไดเมียวฮิซะมิสึ ชิมะสึแห่งแคว้นซะสึมะไดเมียวทะดะโยชิ ชิมะสึแห่งแคว้นซะสึมะชิโมะโกะ ชิมะสึแห่งเอจิเซน-ชิมะสึชิกะโกะ ชิมะสึ แห่งแคว้นซะสึมะซุมะโกะ ยะมะซะกิ จักรพรรดิโก-ซันโจ
เจ้าชายทะกะฮิโตะทรงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิโก-ซูซากุ ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีซาดาโกะ พระราชธิดาองค์ที่ 3 ใน จักรพรรดิซันโจ ทำให้จักรพรรดิโก-ซันโจทรงเป็นจักรพรรดิองค์แรกในรอบ 170 ปีนับตั้งแต่ จักรพรรดิอูดะ ที่พระราชบิดาและพระราชมารดามิได้มาจาก ตระกูลฟูจิวาระ ทางฝั่งบิดาโดยพระราชบิดาและพระราชมารดาของพระองค์นั้นสืบเชื้อสายจาก ฟูจิวาระ โนะ มิจินางะ อดีตขุนนางผู้ทรงอำนาจในราชสำนัก จักรพรรดิโกะ-โทะบะ
จักรพรรดิโกะ-โทะบะประกาศสละราชบัลลังก์ให้แก่ เจ้าชายโทะเมะฮิโตะ พระราชโอรสของพระองค์ขึ้นเป็น จักรพรรดิสึชิมิกะโดะ ขณะที่อดีตจักรพรรดิโกะ-โทะบะทรงเป็น ไดโจเท็นโน (มหาจักรพรรดิ) และได้ทรงพระผนวชทำให้พระองค์เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) ที่ยังคงมีพระราชอำนาจในการปกครองเหนือจักรพรรดิสึชิมิกะโดะและจักรพรรดิอีก 2 พระองค์ จักรพรรดิโกะ-ไซ
เมื่อจักรพรรดิโกะ-โคเมียวผู้เป็นพระเชษฐาเสด็จสวรรคตอย่างกระทันหันด้วย โรคฝีดาษ เมื่อวันที่ 20 เดือน 9 ปี โจโอ ที่ 3 ตรงกับวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1654 เจ้าชายนะงะฮิโตะพระชนมายุ 16 พรรษาได้เสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-ไซ โดยที่พระองค์มิได้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์เนื่องจากจักรพรรดิโกะ-โคเมียวได้สถาปนา เจ้าชายซะโตะฮิโตะ ( , ) พระราชอนุชาต่างพระราชมารดาอีกพระองค์เป็นผู้สืบราชบัลลังก์ไว้แล้วแต่ด้วยเจ้าชายซะโตะฮิโตะยังทรงพระเยาว์อยู่เจ้าชายนะงะฮิโตะจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์แทนจนกว่าเจ้าชายซะโตะฮิโตะจะเจริญพระชนมายุ จักรพรรดิโชวะ
เจ้าหญิงชิเงะโกะ เจ้าเทะรุ () ประสูติเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2468 เสกสมรสกับเจ้าชายโมริฮิโตะ ฮิงะชิกุนิ ต่อมาพระสวามีของเจ้าหญิงชิเงโกะได้ถูกสหรัฐอเมริกาถอดพระยศเป็นสามัญชน เจ้าหญิงชิเงโกะจึงเป็น "นางชิเงะโกะ ฮิงะชิกุนิ" () มีพระโอรส-ธิดา 5 พระองค์ และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 เจ้าหญิงซะชิโกะ เจ้าฮิซะ () ประสูติ 10 กันยายน พ.ศ. 2470 พระราชธิดาองค์ที่สอง โดยต่อมาอีก 4 เดือนหลังจากพระประสูติกาล พระธิดาองค์น้อยนี้ก็มีพระอาการพระโลหิตเป็นพิษ โดยต่อมา 2 เดือน เจ้าหญิงซะชิโกะจึงสิ้นพระชนม์อย่างสงบ เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2471 เจ้าหญิงคะซุโกะ เจ้าทะกะ () ประสูติเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2472 ต่อมาเจ้าหญิงทากะได้เสกสมรสกับนายโทะชิมิชิ ทะคะสึตะซะ เจ้าหญิงทะกะจึงลาออกจากฐานันดรศักดิ์ และใช้พระนามเป็น "นางคะซุโกะ ทะคะสึคะซะ" และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2532 เจ้าหญิงอะสึโกะ เจ้าโยะริ () ประสูติ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474 เจ้าหญิงโยะริได้เสกสมรสแล้วกับนายทะกะมะซะ อิเกะดะ เจ้าหญิงโยะริจึงลาออกจากฐานันดรศักดิ์ และใช้พระนามเป็น "นางอะสึโกะ อิเกะดะ" เจ้าชายอะกิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร () เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2476 ต่อมาพระองค์ได้ขึ้นเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ปัจจุบัน ออกพระนามว่า "สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ" อภิเษกสมรสกับนางสาวโชดะ มิชิโกะ มีพระราชโอรส-ธิดา 3 พระองค์ เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าโยะชิ () ประสูติเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2478 ปัจจุบันมีออกพระนามว่า "เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าชายฮิตะชิ" () เสกสมรสกับสึงะรุ ฮะนะโกะ แต่ไม่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน เจ้าหญิงทะกะโกะ เจ้าซุงะ () ประสูติเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2482 ต่อมาเจ้าหญิงซุงะได้เสกสมรสกับนายฮิซะนะงะ ชิมะสึ เจ้าหญิงซุงะจึงลาออกจากฐานันดรศักดิ์เป็น นางทะคะโกะ ชิมะสึ มีพระโอรส 1 พระองค์ นิวะตะ โนะ ชิชิ
นิวะตะ โนะ ชิชิ ( ; ? – 12 สิงหาคม 1937) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นจากตระกูลนิวะตะโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิซุโก และเป็นพระมารดาของ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าชายผู้เป็นต้นราชสกุล ฟุชิมิ โนะ มิยะ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 1937 เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ
เจ้าชายโทชิฮิโตะ ทรงมีส่วนร่วมในการปกครองประเทศในสมัยที่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโชประชวร และจักรพรรดินีเทเม พระขนิษฏาของพระองค์สำเร็จราชการแทน ทรงมีส่วนร่วมในการคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง จนเกิดการทะเลาะกับพระจักรพรรดิโชวะ
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ ทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระมาตุลาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 58 พรรษา ณ ปราสาทฟุจิวะระ กรุงโตเกียว ว่ากันว่าพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์เนื่องจากทรงประกาศคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเปิดเผย ส่งผลให้ผู้ที่สนับสนุนการเข้าร่วมสงครามไม่พอใจจึงวางแผนปลงพระชนม์พระองคด้วยยาพิษเสีย ซึ่งเรื่องนียังไม่มีผลสรุปที่แน่ชัดว่าแท้ที่จริงแล้วคนปลงพระชนม์เป็นใคร แล้วพระองค์ถูกปลงพระชนม์จริงหรือไม่ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ทำให้ สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมกริ้ว และสงสัยอย่างยิ่ง ส่งผลให้พระองค์ออกต่อต้านสงครามจนเกิดการทะเลาะกับสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระโอรสของพระองค์เองขึ้น แต่บางคนก็คาดว่าพระองค์ประชวรและสรรคตด้วยโรคชรา สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เข้าพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ และทรงสถาปนาเจ้าฟ้าหญิงมิชิโกะ มกุฎราชกุมารี ขึ้นเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ จักรพรรดินีโกะ-ซะกุระมะชิ
สมเด็จพระจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะทรงครองราชสมบัติเพียงระยะเวลาสั้นๆ ซึ่งสิ้นสุดในปีพ.ศ. 2322 เมื่อจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะเสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาท เมื่อพระราชนัดดาเสด็จสวรรคต อดีตจักรพรรดินีนาถโกะ-ซะกุระมะชิ หรือ องค์ไดโจ เทนโนทรงปรึกษากับข้าราชการผู้อาวุโสและราชองครักษ์ในราชสำนัก ทรมีพระประสงค์ที่จะรับเจ้าชายฟุชิมิ-โนะ-มิยะเป็นพระโอรสบุญธรรม แต่ในที่สุดมีการตัดสินใจเลือกเจ้าชายโมะโระฮิโตะ(師仁) พระโอรสองค์ที่หกในเจ้าชายคันอิน-โนะ-มิยะ สุเคะฮิโกะ(閑院宮典仁) ผู้ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากโคะโนะเอะ อุจิซะกิ ผู้เป็นหัวหน้าคณะที่ปรึกษาองค์จักรพรรดิ(เซ็สโซ และ คัมปะกุ) เจ้าชายโมะโระฮิโตะได้ถูกรับเป็นพระโอรสบุญธรรมของจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะบนพระแท่นบรรทมซึ่งต่อมาเสด็จสวรรคตในทันที พระโอรสบุญธรรมจึงได้ครองราชย์สืบต่อเป็น สมเด็จพระจักรพรรดิโคคะกุ สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะเสด็จสวรรคต เมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 เจ้าชายอากิฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น จึงขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ที่ 125 ส่วนเจ้าหญิงมิจิโกะ มกุฎราชกุมารี ก็เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีตามลำดับ โดยจัดพิธีบรมราชาภิเษกขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 ณ พระราชวังโตเกียว มินะโมะโตะ อะสึชิโกะ
พระชายาอะสึชิโกะประสูติเมื่อ พ.ศ. 1659 ในรัชสมัยจักรพรรดิโทะบะ และมีพระประสูติกาล เจ้าชายโมะริฮิโตะ หรือต่อมาคือ จักรพรรดินิโจ เมื่อ พ.ศ. 1686 แต่หลังจากมีพระประสูติกาลได้ไม่นานพระชายาอะสึชิโกะก็สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุเพียง 27 พรรษา เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ (; 29 ธันวาคม พ.ศ. 2537) เป็นพระธิดาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ
ใน พ.ศ. 1685 ไดโจโฮโอ โทะบะได้บีบบังคับให้จักรพรรดิซุโตะกุสละราชบัลลังก์เนื่องจากอดีตจักรพรรดิโทะบะได้กล่าวหาว่าจักรพรรดิซุโตะกุมิใช่โอรสของพระองค์แต่เป็นโอรสของอดีต จักรพรรดิชิระกะวะ และให้เจ้าชายนะริฮิโตะพระโอรสองค์เล็กเป็นพระโอรสบุญธรรมในจักรพรรดินีคิโยะโกะอดีตจักรพรรดินีในอดีตจักรพรรดิซุโตะกุและขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิโคะโนะเอะ ทำให้พระสนมนะริโกะได้รับการสถาปนาเป็นพระจักรพรรดินีและพระพันปีหลวงซึ่งจักรพรรดินีนะริโกะได้ทำการเลือก ฟุจิวะระ โนะ ชิเมะโกะ ผู้เป็นพระญาติเข้ามาเป็นจักรพรรดินี (Chūgū) ในจักรพรรดิโคะโนะเอะเมื่อ พ.ศ. 1691 ทำให้จักรพรรดินีนะริโกะได้กุมอำนาจในราชสำนัก สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ขณะที่เจ้าชายนะรุฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่มกุฎราชกุมารก็จะขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อในทันทีพร้อมกับพระนามของพระองค์ที่จะเปลี่ยนเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินะรุฮิโตะ พร้อมกันนั้นทางรัฐบาลญี่ปุ่นก็จะได้ถวายนามรัชศกใหม่เพื่อใช้แทนรัชศก เฮเซ ที่จะสิ้นสุดลงไปในวันเดียวกันนอกจากนี้ลำดับสิทธิ์ในการสืบราชสันตติวงศ์ของญี่ปุ่นก็จะมีการเปลี่ยนแปลงคือ เจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าอะกิชิโนะ พระอนุชาก็จะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 ขณะที่ เจ้าชายฮิซะฮิโตะแห่งอะกิชิโนะ พระนัดดาจะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 และ เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าฮิตะชิ พระปิตุลา (อา) จะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 3 โคไตชิ
ในยุคสมัยใหม่ จักรพรรดิเมจิ ได้สถาปนาเจ้าชายโยะชิฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ซึ่งในเวลาต่อมาคือ จักรพรรดิไทโช ขึ้นเป็นรัชทายาทเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2430 นับได้ว่าเจ้าชายโยะชิฮิโตะเป็นรัชทายาทหรือมกุฎราชกุมารพระองค์แรกในญี่ปุ่นยุคสมัยใหม่ เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ
โดยมีการตั้งพระนามเมื่อวันที่ 12 กันยายน โดยเจ้าชายอากิชิโนะ พระบิดา ได้พระราชทานพระนามว่า "ฮิซาฮิโตะ" มีความหมายคือ" ผู้มีศีลธรรม จริยธรรม ความสงบเยือกเย็น และความเป็นนิรันดร์" เจ้าชายอากิชิโนะได้เสด็จมายังโรงพยาบาลไออิกุกลางกรุงโตเกียว ประกอบพิธีตั้งชื่อให้แก่พระโอรส โดยใช้เวลาเพียง 5 นาที เริ่มจากทรงเขียนพระนามพระโอรส ซึ่งผ่านการไตร่ตรองเลือกมาตั้งแต่ช่วงเดือนกรกฎาคมลงบนกระดาษทำมือ จากนั้นเจ้าหญิงคิโกะทรงเขียนสัญลักษณ์ประจำพระโอรส พร้อมกับประทานตราประจำพระองค์ต้นสนญี่ปุ่น (โคะยะมะกิ) แล้วจึงนำกระดาษนั้นใส่กล่องไม้และนำพระเขนยของพระโอรสวางทับกล่องไม้อีกทีเป็นอันเสร็จพิธี หลังจากนั้นสำนักพระราชวังจึงประกาศพระนามพระโอรส ซึ่งคำว่า "ฮิซะ" หมายถึง ความสงบเยือกเย็น ส่วนคำลงท้ายคือ "ฮิโตะ" อันหมายถึง "ผู้มีคุณธรรม" ตามธรรมเนียมปฏิบัติของเด็กผู้ชายที่กำเนิดในราชวงศ์นี้ จักรพรรดิโกะ-นิโจ
เจ้าชายคุนิฮะรุได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อปี ค.ศ. 1286 ต่อจากเจ้าชายทะเนะฮิโตะจากราชสกุลจิเมียวอินหรือต่อมาคือ จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิอดีตจักรพรรดิโกะ-อุดะพระราชบิดาของจักรพรรดิโกะ-นิโจได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจไว้เหนือจักรพรรดิโกะ-นิโจ เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560 สำนักพระราชวังอิมพีเรียล ได้ประการว่าสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ จะทรงสละราชสมบัติในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 เนื่องจากทรงเห็นว่าทรงอยู่ในวัยพระชราภาพ อีกทั้งพระพลานามัยที่อ่อนล้าลง ทำให้ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจได้ยากลำบากขึ้น และจะทรงเปิดทางให้ เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมาร ขึ้นครองราชสมบัติแทน  เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น
เจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น (, พระราชสมภพ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2506) พระวรชายาในเจ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะและสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ โดยสมาชิกราชวงศ์ราชวงศ์ญี่ปุ่นหลังจากการอภิเษกสมรส เจ้าชายโอะกิมิ
เจ้าชายโอะกิมิ (; ? — ?) เจ้าชายในตำนานของญี่ปุ่นโดยเป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ของ จักรพรรดิอันเน จักรพรรดิลำดับที่ 3 ที่ประสูติแต่ ธิดานุนะโซะโกะนะกะสึ และเป็นพระบิดาของ เจ้าหญิงอะมะโตะโยะสึ จักรพรรดินีของ จักรพรรดิอิโตะกุ จักรพรรดิลำดับที่ 4 ผู้เป็นพระอนุชา จักรพรรดินีจิโต
จักรพรรดินีจิโตเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิเท็นจิ พระราชมารดาของพระนางคือ โซงะ โนะ โอจิ-โนะ-อิระสึเมะ ซึ่งเป็นธิดาของขุนนางที่มีชื่อว่า โอโอมิ โซงะ โนะ ยะมะดะ-โนะ อิชิกะวะ มาโระ พระนางเป็นพระมเหสีในสมเด็จพระจักรพรรดิเท็มมุ ผู้เป็นพระอนุชาในจักรพรรดิเท็นจิ พระบิดาของพระนาง หรือในทางเดียวกัน พระนางอภิเษกสมรสกับพระปิตุลาแท้ๆและทสืบราชสมบัติต่อจากพระสวามี สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
นอกจากนี้แล้ว ในปี พ.ศ. 2548 ได้การค้นพบปลาในตระกูลปลาบู่ทะเลชนิดใหม่ ซึ่งได้มีการตั้งชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Exyrias akihito และต่อมาก็ได้มีการค้นพบปลาบู่น้ำจืดสกุลใหม่ ซึ่งก็ได้มีการตั้งชื่อว่า Akihito เพื่อถวายเป็นพระเกียรติยศแด่พระองค์ ซายาโกะ คูโรดะ
ซายาโกะเกิดเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2512 ณ โรงพยาบาลสำนักพระราชวัง กรุงโตเกียว เป็นพระราชบุตรพระองค์เล็กจากทั้งหมดสามพระองค์ และเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ มีพระเชษฐาคือเจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น และเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ
โดยอดีตจักรพรรดิซังโจได้เสนอเงื่อนไขต่อ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ ผู้เป็นพระอัยกา (ตา) ของจักรพรรดิโกะ-อิชิโจซึ่งดำรงตำแหน่ง เซ็สโซ ว่าให้สถาปนา เจ้าชายอัตสึอะกิระ พระราชโอรสของพระองค์ให้เป็นรัชทายาทแต่หลังจากที่อดีตจักรพรรดิซังโจสวรรคตลงเมื่อวันที่ 9 เดือน 5 ปี คันนิง ที่ 1 ตรงกับวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1017 มิชินะงะได้ทำการปลดเจ้าชายอัตสึอะกิระออกจากตำแหน่งรัชทายาทและสถาปนา เจ้าชายอัตสึนะงะ พระอนุชาร่วมพระราชมารดาเดียวกับจักรพรรดิโกะ-อิชิโจขึ้นเป็นรัชทายาทแทนหลังจากนั้นไม่นานมิชินะงะได้สละตำแหน่งเซ็สโซให้กับบุตรชายคนโตคือ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ และขึ้นไปดำรงตำแหน่ง ไดโจไดจิง เมื่อเดือน 12 ปี คันนิง ที่ 1 ตรงกับเดือนมกราคม ปี ค.ศ. 1017  จักรพรรดิไทโช
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังอะโอะยะมะ ใน กรุงโตเกียว เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิ ที่ประสูติแต่พระสนมนะรุโกะ เนื่องจากเป็นพระราชโอรสองค์เดียวในจักรพรรดิเมจิ ทำให้พระองค์ต้องถูกชุบเลียงโดยสมเด็จพระจักรพรรดินีโชเก็ง ผู้ทรงเป็นพระอัครมเหสี ภายหลังประสูติได้ 6 วัน ทรงได้รับราชทินนามเป็น "เจ้าฮะรุ" (明宮 "ฮะรุ โนะ มิยะ") เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2422 เจ้าฮะรุ ทรงมีพระวรกายอ่อนแอมาตั้งแต่ประสูติ ด้วยสาเหตุทางพันธุกรรมจากพระราชบิดา ก่อนหน้าที่พระองค์จะประสูติ พระเชษฐาและพระเชษฐภคินีของพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ไปก่อนถึง 4 พระองค์ โดย 2 พระองค์แท้งในครรภ์และ 2 พระองค์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทารก จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะ
ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวใน จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 102 ที่ประสูติแต่ โอโนะมิกะโดะ (ฟุจิวะระ) โนะบุโกในปี ค.ศ. 1467 ได้เกิด สงครามโอนิน ที่ได้สร้างความเสียหายแก่นครหลวงเคียวโตะอย่างมากทำให้ฐานะทางการเงินของราชสำนักย่ำแย่อย่างหนัก
จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะนับเป็นจักรพรรดิที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานที่สุดเป็นอันดับ 2 คือ 36 ปีเป็นรองแค่ จักรพรรดิเมจิ ที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานถึง 45 ปี รายนามนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น
เริ่มนับตั้งแต่สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเสด็จขึ้นครองราชย์ ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
จักรพรรดินี"โคโง"เทชิสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1001 และพระพันปีฮิงะชิ-ซันโจก็สิ้นพระชนม์ไปอีกใน ค.ศ. 1002 ทำให้ไม่เหลือคู่แข่งที่จะแย่งชิงอำนาจจากมิชินะงะอีกต่อไป มิชินะงะพำนักอยู่ร่วมกันจักรพรรดินีโชชิที่ตำหนักซึชิมิกะโดะ ตำหนักซึชิมิกะโดะกลายเป็นศูนย์กลางความเจริญทางวัฒนธรรมในสมัยนั้น โดยมิชินะงะได้ว่าจ้างนักกวีสตรีที่มีชื่อเสียงเช่น มุระซะกิ ชิคิบุ ผู้แต่งเรื่อง ตำนานเก็นจิ มาเพื่อเป็นพระอาจารย์ของจักรพรรดินีโชชิ จักรพรรดินีประสูติพระโอรสใน ค.ศ. 1008 คือองค์ชายอะสึฮิระ และใน ค.ศ. 1009 ประสูติองค์ชายอะสึนะงะ เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ขณะนี้มีพระชนมพรรษา 84 พรรษา พระองค์ได้เคยผ่านการผ่าตัดพระหทัยและการรักษามะเร็งต่อมลูกหมากมาแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2559 ที่ผ่านมา พระองค์เคยตรัสว่า ราชวงศ์ญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ (พระจักรพรรดินีในรัชกาลปัจจุบัน) มกุฎราชกุมาร และมกุฎราชกุมารี (พระราชโอรสองค์ใหญ่และพระชายา) เจ้าหญิงไอโกะ (พระธิดาเพียงพระองค์เดียวในมกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารี) เจ้าชายอะกิชิโนะ และเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ (พระราชโอรสองค์กลางและพระชายา) เจ้าหญิงมะโกะแห่งอะกิชิโนะ (พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าชายอะกิชิโนะและพระชายา) เจ้าหญิงคะโกะแห่งอะกิชิโนะ (พระธิดาองค์กลางในเจ้ชายอะกิชิโนะาและพระชายา) เจ้าชายฮิซะฮิโตะแห่งอะกิชิโนะ[1] (พระโอรสองค์เล็กในในเจ้าชายอะกิชิโนะและพระชายา) เจ้าชายฮิตะชิ และเจ้าหญิงฮะนะโกะ พระชายาฯ (พระราชอนุชาและพระชายา) เจ้าหญิงยุริโกะ พระชายาในเจ้าชายทะกะฮิโตะ (พระชายาในพระปิตุลา) เจ้าหญิงโทะโมะฮิโตะแห่งมิกะซะ (พระชายาหม้ายของเจ้าชายโทะโมะฮิโตะแห่งมิกะซะ พระโอรสองค์ใหญ่ในเจ้าหญิงยุริโกะ) เจ้าหญิงอะกิโกะ (พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าชายโทะโมะฮิโตะ) เจ้าหญิงโยโกะ (พระธิดาองค์เล็กในเจ้าชายโทะโมะฮิโตะ) เจ้าหญิงฮิซะโกะ พระชายาในเจ้าชายโนะริฮิโตะ (พระชายาหม้ายในเจ้าทะกะมะโดะ พระโอรสองค์เล็กในเจ้าหญิงยุริโกะ) เจ้าหญิงสึงุโกะแห่งทะกะมะโดะ (พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าทะกะมะโดะ)