มู่หลานเป็นตำนานวีรสตรีของประเทศจีนที่มีอยู่จริงหรือไม่ ?
ฮวา มู่หลาน
ฮวา มู่หลาน (Chinese:花木蘭; pinyin:Huā Mùlán; Wade–Giles:Hwa1 Mu4-lan2; Jyutping:Faa1 Muk6 laan4) เป็นบุคคลชาวจีนโบราณซึ่งไม่มีตัวตนอยู่จริง ปรากฏครั้งแรกในร้อยกรองชื่อ ลำนำมู่หลาน (木蘭辭; Ballad of Mulan) ที่บรรยายว่า นางไปรับราชการทหารแทนบิดาผู้สูงวัย ออกรบสิบสองปีจนมีความดีความชอบ แต่ไม่รับรางวัลใด ๆ ขอกลับคืนมาอยู่บ้านดังเดิมก็พอแล้ว มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
มู่หลาน (English: Mulan) เป็นภาพยนตร์การ์ตูนลำดับที่ 36 ของดิสนีย์ กำกับโดย Tony Bancroft และ Barry Cook ดัดแปลงมาจากตำนานวีรสตรีของประเทศจีนที่มีที่มาจากบทกวีจีนชื่อว่า "บทเพลงของฟา มู่หลาน" กระบวนการสร้างภาพยนตร์เรื่องนี้เริ่มต้นขึ้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2537 เสร็จสิ้นในปี พ.ศ. 2541 และออกฉายตามโรงภาพยนตร์ในประเทศสหรัฐอเมริกาในวันที่ 19 มิถุนายน ปีเดียวกัน ส่วนในประเทศไทย ออกฉายในวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2541[1]
บูเช็กเทียน
มีเหตุการณ์ร้ายแรงอย่างมากเกิดขึ้นในช่วงฤดูร้อนของปี ค.ศ. 696 หัวหน้าเผ่าชี่ตาน (อังกฤษ: Khitan; จีน: 契丹; พินอิน: Qìdān) คือ หลี่จิ้นจง (อังกฤษ: Li Jinzhong; จีน: 李盡忠; พินอิน: Lǐ jìnzhōng) และน้องเขยของเขา คือ ซุนว่านหรง (อังกฤษ: Sun Wanrong; จีน: 孫萬榮; พินอิน: Sūnwànróng) ซึ่งเป็นกลุ่มชนทางตอนเหนือของประเทศจีนที่มีจุดเริ่มต้นมาตั้งแต่ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 4 และมีอิทธิพลมากเหนือพื้นที่มองโกเลียและในเวลาต่อมาในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 10 คือ แมนจูเรีย ทั้งสองเกิดควาโกรธแค้นที่มีการปฏิบัติอย่างทารุณต่อชาวชี่ตานโดย เจ้าเหวินฮุ่ย (อังกฤษ: Zhao Wenhui; จีน: 趙文翽; พินอิน: Zhàowénhuì) ข้าราชการผู้หนึ่งในราชสำนักแห่งราชวงศ์โจวซึ่งประจำอยู่ที่บริเวณหยิงโจว (อังกฤษ: Ying Zhao; จีน: 營州; พินอิน: Yíng zhōu) ซึ่งปัจจุบันคือเมืองโจวหยาง ในมณฑลเหลียวหนิง จึงได้ร่วมกันก่อการกบฏ ซึ่งนำโดยหลี่จิ้นจงผู้ดำรงตำแหน่งเป็นอู๋ซ่างข่าน หรือ อู๋ซ่างเค่อฮั่น (อังกฤษ: Wushang Khan; จีน: 無上可汗; พินอิน: Wú shàng kè hán, แปลตามตัวอักษรว่า "ข่านผู้ไม่มีผู้ใดเหนือกว่า") ในขณะนั้น หากกองทัพที่พระนางบูเช็กเทียนส่งไปปราบปรามหลี่จิ้นจงและซุนว่านหรงนั้นกลับแพ้กองกำลังของชี่ตานกลับมาก ทำให้กองกำลังของชี่ตานฮึกเฮมและรุกรานเข้ามายังอาณาจักรของราชวงศ์โจว เหมย หลันฟัง
เหมย หลันฟัง () (22 ตุลาคม พ.ศ. 2437 - 8 กันยายน พ.ศ. 2504) เป็นชื่อที่ใช้ในการแสดงของนักแสดงอุปรากรจีน ที่มีชื่อเสียงที่สุดของประเทศจีนในยุคปัจจุบัน มีชื่อจริงว่า เหมย หลัน () เขาเป็นนักแสดงชายผู้รับบท "ตั้น" (旦) หรือตัวนาง ที่มีลีลาการแสดงที่อ่อนช้อยงดงาม ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในสี่นักแสดงงิ้วปักกิ่ง ที่สมบูรณ์แบบที่สุดในประวัติศาสตร์การแสดงอุปรากรจีน ซึ่งประกอบด้วย เหมย หลันฟัง เฉิง ยั่นชิว (Cheng Yanqiu, 程砚秋) สุน ฮุ่ยเซิง (Xun Huisheng, 荀慧生) และซั่ง เสี่ยวหยุน (Shang Xiaoyun, 尚小云)  ฮวา มู่หลาน
คำว่า "มู่หลาน" (木蘭) มีความหมายตรงตัวว่า กล้วยไม้ป่า (wild orchid) และหมายถึง แมกโนเลีย แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
8 เทพอสูรมังกรฟ้า เป็นเรื่องราวในช่วงสงครามระหว่างแคว้นต้าซ่งและแคว้นเหลียว ทั้งสองแคว้นทำสงครามต่อเนื่องยาวนานจนปลูกฝังเป็นความแค้นลึกล้ำระหว่างเมืองทั้งสอง ในยุทธจักรมีคำกล่าว"เฉียวฟงเหนือ มู่หยงใต้" เค้าลางแห่งความวุ่นวายเริ่มปรากฏขึ้นเมื่อเฉียวฟงประมุขพรรคกระยาจกถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรสังหารรองประมุขพรรคกระยาจกหม่าต้าหยวนและยังถูกเปิดโปงว่าเป็นชาวซิตัน ด้วยกระแสชาตินิยมจึงทำให้เฉียวฟงต้องออกจากพรรคกระยาจก เฉียวฟงออกสืบหาความเป็นมาของตนเองเพื่อจะหาผู้ที่ชาวยุทธ์เรียกขานว่า"ผู้นำผู้ยิ่งใหญ่"ผู้ที่สังหารบิดามารดาที่แท้จริงของตนเองจนกระทั่งพบว่าตนเองนั้นเป็นชาวซิตันแซ่เซียว เฉียวฟงจึงได้เปลี่ยนชื่อเป็นเซียวฟง แต่เหตุการณ์กลับตาลปัตรจนเซียวฟงถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผู้สังหารบิดามารดาบุญธรรมและอาจารย์ของตน แต่ยังมีผู้หนึ่งที่อยู่เคียงข้างเซียวฟงตลอดนั่นคืออาจูผู้เป็นสาวใช้ของจอมยุทธ์ใต้มู่หยงฟู่ แต่โศกนาฏกรรมก็เกิดขึ้นจากความแค้นของเซียวฟงจนทำให้เกิดเรื่องราวอันน่าสลด สุดท้ายเซียวฟงได้ช่วยเหลือเยลู่กีฮ่องเต้ซิตันจึงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นไต้อ๋องแห่งแคว้นเหลียว ณ เมืองต้าหลี่ ต้วนอี้บุตรชายอ๋องเจิ้นหนานต้วนเจิ้นฉุนแห่งต้าหลี่ได้หนีออกจากบ้านเนื่องจากถูกบิดาบังคับให้ฝึกวิทยายุทธ์ แต่ต้วนอี้ฝักใฝ่ทางธรรมมากกว่า แต่สุดท้ายก็ตกกระไดพลอยโจนได้ฝึกสุดยอดวิชาพรรคสราญรมย์และวิชาดรรชนีกระบี่หกชีพจรจนกลายเป็นยอดฝีมือ แต่ด้วยการที่ต้วนอี้ไม่มีพื้นฐานวรยุทธ์ จึงทำให้ยอดวิชาใช้ออกได้เป็นบางครั้งบางคราว ภายหลังต้วนอี้ถูกจิวม่อจื้อราชครูแค้วนถู่ฟานจับตัวไป จนเป็นสาเหตุให้ต้วนอี้ต้องเข้ามาพัวพันกับความวุ่นวายในยุทธจักรจนกระทั่งได้สาบานเป็นพี่น้องกับเซียวฟงและได้พบรักกับหวังอวี่เยี่ยน แต่ในใจหวังอวี่เยี่ยนนั้นรักเพียงญาติผู้พี่นามมู่หยงฟู่แห่งกูซูผู้ได้รับการขนานนามเป็นจอมยุทธ์ใต้เทียบเคียงกับเซียวฟง แม้ต้วนอี้จะไม่ได้รับรักตอบแต่ก็มีความพยายามติดตามมู่หยงฟู่และหวังอวี่เยี่ยนต่อไป ประวัติศาสตร์จีน
เพิ่มเติม ทางฝ่ายเหนือก่อนที่ราชวงศ์จิ้นจะพบจุดจบ ทางเผ่าอนารยชน เผ่าเชียง เผ่าซวงหนู เผ่าตี เผ่าเซียนเป่ย (ที่แบ่งออกเป็น ตระกูลมู่หยงและตระกูลทัวปา) หลังจากฝูเจียนอ๋องแห่งแคว้นเฉียนฉินพ่ายแพ้ที่แม่น้ำเฝ่ยสุ่ย ก็เริ่มอ่อนแอลง โดยได้มีการกล้าแข็งขึ้นของกลุ่มที่เหลือ และฝูเจียนได้ตายโดยน้ำมือของเหยาฉัง และทางแดนเหนือ (ที่ว่านี้เป็นแดนที่อยู่เหนือ แม่น้ำแยงซีเกียง)
ก็เป็นการช่วงชิงกันระหว่ง มู่หยงย่ง เหยาฉัง มูหยงฉุย (ตระกูลทัวปาเริ่มก้าวขึ้นมาอย่างเงี้ยบๆ) โดยมูหยงฉุยกวาดล้าง มู่หยงหย่งก่อน แล้ว โดนทัวปากุยทำให้พ่ายแพ้ โดยตามประวัติศาสตร์แล้ว ทัวปากุยเป็นโจรปล้นชิงม้ามาก่อนที่จะก้าวขึ้นเป็นผู้ยิ่งใหญ่ในแดนเหนือ บูเช็กเทียน
ต่อมามีผู้กล่าวหาว่าเผ๋ยเฝ่ยกง (อังกฤษ: Pei Feigong; จีน: 裴匪躬; พินอิน: Péi fěi gōng) และฟ่านหยุนเซียน (อังกฤษ: Fan Yunxian; จีน: 范雲仙; พินอิน: Fàn yúnxiān) ได้ลักลอบเข้าพบเจ้าชายหลี่ตั้น ทั้งสองคนจึงถูกประหารด้วยเช่นกัน ทั้งพระนางบูเช็กเทียนยังได้สั่งห้ามมิให้ข้าราชการคนใดเข้าพบเจ้าชายหลี่ตั้นด้วย หลังจากนั้นเจ้าชายหลี่ตั้นก็ถูกกล่าวหาว่าวางแผนก่อการกบฏ พระนางบูเช็กเทียนจึงทรงให้ไหลจวิ้นเฉินดำเนินการสอบสวนเรื่องนี้ โดยได้เข้าจับกุมคนรับใช้ของเจ้าชายหลี่ตั้นจำนวนมากมาทรมานเพื่อให้รับสารภาพ จนกระทั่งมีคนรับใช้หลายคนที่ถูกทรมานจนทนไม่ได้และพร้อมสารภาพผิดรวมทั้งกล่าวโทษต่อเจ้าชายหลี่ตั้นด้วย หากมีคนรับใช้คนหนึ่งของเจ้าชายหลี่ตั้นชื่อ อันจิ้งจาง (อังกฤษ: An Jinzang) ได้ยืนยันว่าเจ้าชายหลี่ตั้นนันเป็นผู้บริสุทธิ์และได้ผ่าท้องตัวเองเพื่อเป็นการสาบานและยืนยันคำกล่าวนั้น เมื่อพระนางบูเช็กเทียนทรงทราบเรื่องนี้ ทรงให้หมอหลวงเข้ารักษาอันจิ้งจางซึ่งก็สามารถช่วยรักษาชีวิตของเขาไว้ได้อย่างหวุดหวิด รวมทั้งสั่งให้ไหลจวิ้นเฉินยุติการสอบสวนนี้ ซึ่งทำให้เจ้าชายหลี่ตั้นทรงรอดชีวิตมาได้[38] เจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย์
พระมเหสีเจ๋อหมิ่น หรือ เจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย ทรงเป็นพระมเหสีในพระจักรพรรดิเฉียนหลง ทรงกำเนิดในตระกูลชาวแมนจู ตระกูลฟู่ฉา เป็นธิดาของฟู่ฉา เวิงกั่วถู ประสูติปีใดไม่ปรากฏ ทรงประสูติพระโอรสพระองค์แรกให้กับพระสวามีคือติ้งอันชินอ๋อง หย่งหวง ต่อมาก็ประสูติพระธิดาองค์ที่สองให้แก่พระสวามี พระนางทรงสิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ.1735 ก่อนพระสวามีครองราชย์ ในปีค.ศ.1736 เดือนตุลาคมพระจักรพรรดิจึงทรงอวยพระยศพระนางให้เป็นพระอัครชายาเจ๋อ (เจ๋อเฟย) และในปีค.ศ.1745 พระจักรพรรดิก็ทรงอวยพระยศให้พระนางอีกครั้งเป็นพระมเหสีเจ๋อหมิ่น (เจ๋อหมิ่นหวงกุ้ยเฟย) หลิมกอเหนี่ยว
ลิ้มโกวเนี้ย ()หรือเรียกตามสำเนียงจีนกลางว่า หลินฝูกูเหนียง เป็นเทพเจ้าจีนที่ปรากฏและมีเรื่องราวอยู่นอกประเทศจีน โดยมีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับจังหวัดปัตตานี โดยมีชีวิตอยู่จริงในสมัยราชวงศ์หมิงในสมัยจักรพรรดิหมิงซื่อจงและเป็นเทพเจ้าจีนที่รู้จักและนับถือในประเทศไทยเป็นอันมาก. ม่าจ้อโป๋
ในประเทศไทย ม่าจ้อโป๋ มักจะถูกเข้าใจผิดในหมู่ชาวไทยว่าคือ เจ้าแม่ทับทิม ซึ่งความจริงแล้วเจ้าแม่ทับทิมแท้ที่จริงแล้ว คือ จุ้ยบ้วยเนี้ย (水尾聖娘) เทวสตรีอีกองค์หนึ่งที่ถือว่าเป็นเทพแห่งท้องทะเลหรือการเดินเรือเช่นเดียวกัน โดยจุ้ยบ้วยเนี้ยนั้นจะเป็นที่นับถือของชาวไหหลำ ในขณะที่ม่าจ้อโป๋จะเป็นที่นับถือของชาวฮกเกี้ยน และชาวแต้จิ๋ว ซึ่งในอดีตยุคที่ยังมีการค้าขายกันระหว่างไทยกับจีนด้วยเรือสำเภา ชาวไหหลำจะเดินทางมาถึงประเทศไทยในช่วงต้นปี คือ ราวเดือนมกราคม เนื่องจากเกาะไหหลำนั้นมีทำเลที่ตั้งอยู่ใกล้ประเทศไทยกว่า และจะทำการสักการะบูชาจุ้ยบ้วยเนี้ย เมื่อชาวฮกเกี้ยนและแต้จิ๋วเดินทางมาถึงจะอยู่ในราวปลายเดือนกุมภาพันธ์ถึงต้นเดือนมีนาคม เนื่องจากมณฑลกวางตุ้งและฮกเกี้ยนนั้นตั้งอยู่ในแผ่นดินใหญ่ซึ่งไกลกว่า และก็ทำการสักการะม่าจ้อโป๋ด้วยเช่นกัน จึงทำให้เกิดความสับสนระหว่างเทวสตรีทั้งสอง อีกทั้งเครื่องประดับยังใกล้เคียงกันอีกด้วย คือ เป็นเครื่องทรงสีแดง ทั้งนี้เกิดจากฝีมือช่างที่เกิดในประเทศไทย บูเช็กเทียน
จักรพรรดิไท่จงทรงมีพระโอรสทั้งหมด 14 พระองค์ โดยมี 3 พระองค์เป็นพระโอรสในพระมเหสีเอก คือ พระนางเหวิ๋นเต๋อ (อังกฤษ: Empress Wende; จีน: 文德皇后; พินอิน: Wén dé huánghòu; 601–636) แต่พระองค์มิได้มีพระโอรสกับพระสนมบูเช็กเทียน[21] ตามพระราชประเพณีโบราณของราชสำนัก หากพระมเหสีหรือนางสนมคนใดไม่มีพระโอรสหรือพระธิดากับพระมหากษัตริย์ และเมื่อพระองค์สิ้นพระชนม์ลง พระมเหสีและนางสนมเหล่านั้นจะต้องออกจากราชสำนักและบวชเข้าสำนักสงฆ์ตลอดชีวิต พระนางบูเช็กเทียนจึงถูกส่งตัวไปยังวัดก่านเย่ (อังกฤษ: Ganye Temple; จีน: 感業寺) เพื่อบวชเป็นภิกษุณีจนกว่าชีวิตจะหาไม่ (บางส่วนอ้างว่าเป็นเพราะจักรพรรดิไท่จงทรงทราบเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างบูเช็กเทียนกับพระราชโอรสของพระองค์ แต่ด้วยความเสน่หาในความงามของบูเช็กเทียน พระองค์จึงไม่ทรงสั่งประหารชีวิต แต่หากให้บูเช็กเทียนไปบวชแทน) ยาจกซู ตำนานหมัดเมา
หลายปีผ่านไป ซู ชานและลูกชายร่อนเร่ไปจนถึงมณฑลเฮย์หลงเจียง พรมแดนระหว่างจีนกับรัสเซีย ที่นั่น ชาวต่างชาติที่ชื่อ มร.แอนตัน (เดวิด คาราดีน) หมิ่นหยามชาวจีนด้วยการประลองฝีมือชนิดที่เอากันถึงตาย ซู ชานจึงต้องสู้อีกครั้งเพื่อกอบกู้ศักดิ์ศรีของชาวจีนกลับคืนมา ทำให้ชื่อของเขาได้กลายเป็นตำนานตราบจนปัจจุบันนี้ เตียวเสี้ยน
อ้องอุ้นวางแผนให้เตียวชานใช้มารยาหญิงทำให้ตั๋งโต๊ะและลิโป้แตกคอกันจนฆ่ากันเองในที่สุด โดยจะยกให้แก่ลิโป้ก่อน แล้วจึงยกให้ตั๋งโต๊ะ ซึ่งสุดท้ายทุกอย่างก็เป็นไปตามแผนที่อ้องอุ้นวางไว้ทุกประการ และหลังจากตอนนี้แล้ว เตียวชานก็ไปเป็นภรรยาคนที่สองของลิโป้ แต่การตายของเตียวชานก็ไม่ปรากฏแน่ชัด ตามในฉบับของสามก๊กของเจ้าพระยาพระคลัง[หน]บอกว่านางได้หายตัวไปหลังจากลิโป้ได้สังหารตั๋งโต๊ะ ในปัจจุบันมีการวิเคราะห์ว่า เตียวชานแตกต่างจากหญิงงามอีกสามคนในจำนวนหญิงงามสี่แผ่นดินของจีน เนื่องจากไม่ได้รับการยืนยันว่ามีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ จึงเชื่อว่าไม่มีตัวตนจริง แต่ก็เชื่อว่าผู้แต่งได้แรงบันดาลใจมาจากหญิงงามอีกคนหนึ่งที่มีตัวตนจริง ที่เป็นเงื่อนไขที่ทำให้ลิโป้ต้องฆ่าเตงหงวน บิดาบุญธรรมของตน จกหยง
จกหยง (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นภรรยาของเบ้งเฮ็ก เธอเป็นพี่สาวของตั้วไหล 'จกหยง'เป็นผู้หญิงที่มีฝีมือการรบเก่งกล้าไม่แพ้ชาย ครั้งหนึ่งนางจกหยงอาสาเบ้งเฮ็กออกรบกับขงเบ้ง และสามารถจับตัวเตียวหงีกับม้าตงได้ ขงเบ้งจึงใช้อุบายจับตัวนางจกหยงได้ และใช้นางมาแลกตัวกับมาตงและเตียวหงี หวงซิง
ภายในสุสานวีรบุรุษผู้สละชีพเพื่อชาติหวงฮัวก่างได้ทำทางเดินสาย หนึ่งตั้งชื่อว่า"ทางเดินวีรบุรุษ"สองข้างทางมีสุสานวีรบุรุษกว่า 20 แห่ง เป็นทางเดินที่ตั้งชื่อด้วยวีรบุรุษผู้สละชีพเพื่อชาติเพียงแห่งเดียวใน ประเทศจีน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งประวัติการปฏิวัติยุคใกล้ของจีน ผู้คนที่มาแสดงความเคารพ ณ ที่นี้ ต่างจดจำและรำลึกเหตุการณ์สำคัญเมื่อ 100 ปีก่อนอย่างไม่มีวันลืมเลือน 
สุสานรำลึกวีรบุรุษผู้สละชีพเพื่อชาติหวงฮัวก่าง
รูปปั้นดร.ซุนยัตเซ็นกับมาดามซ่ง ชิ่งหลิง หยุนเสียน หมอหญิงวังจักรพรรดิ
ในสมัยราชวงศ์หมิงตอนกลาง ถาน หยุนเสียน เป็นหมอสตรีเพียงคนเดียวในแผ่นดิน ซึ่งในช่วงนั้น ปรัชญาความคิด ของเฉิงจูหลี่เสวียเฟื่องฟู ธรรมเนียมประเพณีโบราณจึงต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ทำให้ผู้หญิงที่มีฐานะต่ำต้อย คุณหนูตระกูลสูงศักดิ์ห้ามปรากฏตัวในวงสังคมตามใจปรารถนา ห้ามรับราชการ ห้ามเป็นแพทย์ และถึงแม้จะเจ็บป่วย ก็ต้องเคารพแนวคิดที่ว่าชายหญิงไม่เท่าเทียมกัน จึงไม่สามารถให้แพทย์ผู้ชายรักษาอาการป่วยได้ ส่วนผู้หญิงที่เป็นแพทย์พื้นบ้านรักษาโรคทั่วไปหรือทำคลอด กลับถูกมองว่าเป็นผู้หญิงไร้ประโยชน์ คนชั่ว คนเลว คนที่ชั่วและคนเลวจนคนทั่วไปรู้สึกรังเกียจและขยะแขยงเหมือนที่ขยะแขยงซากศพ เธอจะเอาตัวรอดกับช่วงเวลานั้นได้อย่างไร หลี่ ไช่ฟ่ง
หลี่ไช่ฟ่ง (จีน:李賽鳳~อังกฤษ:Moon Lee)
มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "มูน หลี่" เป็นอดีตนักแสดงหญิงนักบู๊ชาวฮ่องกง ในยุค80s ถึง 90s ที่เคยมีชื่อเสียงโด่งดังทั่วเอเชีย เธอประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากกับภาพยนตร์แนวแอ็คชั่น ฉายาของเธอคือ "ราชินีนักบู๊" 
เธอก้าวเข้าสู่วงการแสดง มาตั้งแต่ปีพ.ศ. 2523 แรกเริ่มเธอนั้นมีชื่อเสียงในฐานะนางเอกละครทีวี ยอดนิยมคนหนึ่งของสถานีโทรทัศน์เอทีวี แต่ทว่า...ยุคทองของเธอกลับเป็นผลงานทางด้านภาพยนตร์ แนวแอ็คชั่น ในช่วงปีพ.ศ. 2530-2538 (ค.ศ. 1987 ถึง 1995) หลี่ไช่ฟ่ง ได้รับการยกย่องว่าเป็นนักแสดงหญิงเบอร์หนึ่งใน "ภาพยนตร์แอ็คชั่น" ของฮ่องกง เนื่องจากเธอมีหน้าตาและรูปลักษณ์ที่ดูน่ารักสดใสแบบสาวญี่ปุ่น แต่มาเล่นหนังแนวบู๊ ได้อย่างถึงพริกถึงขิง จึงทำให้ในยุคนั้นเธอได้รับฉายาว่าเป็น ตำรวจหญิงแกร่งที่สวยที่สุดแห่งโลกภาพยนตร์แอ็คชั่น และอีกฉายาที่ถูกเรียกบ่อย ๆ คือ นางฟ้าแห่งภาพยนตร์แอคชั่น  จักรพรรดินีเซี่ยวมู่เฉิง
จักรพรรดินีเสี้ยวมู่เฉิง (; ) เป็นพระวรชายาเอกในจักรพรรดิเต้ากวงขณะทรงดำรุงพระยศเป็นมงกุฎรัชกุมาร
จักรพรรดินีเสี้ยวเซิงเฉิง ประสูติในราชสกุล หนิวฮูลู พระนามเดิมส่วนพระองค์นั้นไม่เป็นที่รู้จัก พระนางทรงอภิเษกสมรสกับองค์ชายหมินเหนียง ในวันที่ 22 ธันวาคมในปี ค.ศ. 1796 พระนางไม่ได้มีพระประสูติกาลพระโอรสหรือพระธิดาใดๆ และทรงทิวงคตในปี ค.ศ. 1808 และพระศพฝังอยู่ในสุสานซุนหัว ในสุสานราชวงศ์ชิงตะวันออก.หลังจากเมื่อ องค์ชายหมินเหนียงเสวยราชย์สมบัติในปี 1820 เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิเต้ากวงโปรดให้เฉลิมพระนามพระวรชายาหนิวฮูลูเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวมู่เฉิง ใน ค.ศ. 1828 มีเหตุอุทกภัยในสุสานชิงตะวันออกทำให้เกิดน้ำท่วม. และโลงพระศพของพระนางถูกย้ายชั่วคราวไป ยังสุสานบู้หัว (宝华峪正殿) และในปี 1835 โลงพระศพของพระนางได้ถูกบรรจุการสุสานชิงมู่เฉิง , มณทลเหอเป่ย์ อย่างเป็นทางการ . แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
มู่หยงฟู่เป็นทายาทเชื้อพระวงศ์แค้วนต้าเยี่ยนที่ถูกกลืนโดยแค้วนต้าซ่ง ด้วยเหตุนี้มู่หยงฟู่จึงได้รับการปลูกฝังจนมีปณิธานที่จะกู้ชาติ มู่หยงฟู่ศึกษาวิชาดาวเคลื่อนดาราคล้อยและรอบรู้วิทยายุทธ์หลายสำนัก เขามักจะคบหากับชาวยุทธ์เพื่อจะหากำลังมากอบกู้เมืองเยี่ยนของตน ในอีกด้านหนึง อิ้วถานจื่อผู้เป็นบุตรชายของเจ้าบ้านทั้งสองแห่งหมู่บ้านผู้กล้าต้องออกเร่ร่อนตามล้างแค้นเซียวฟงไปถึงแคว้นเหลียว เหตุเนื่องจากเซียวฟงพาอาจูไปหาหมอเทวดาที่หมู่บ้านผู้กล้าและได้ปะทะกับชาวยุทธ์จนเป็นสาเหตุให้เจ้าบ้านผู้กล้าทั้งสองต้องจบชีวิตลง แต่อิ้วถานจื่อถูกทหารซิตันจับมาได้และได้มาพบกับเซียวฟง อิ้วถานจื่อบังเอิญเก็บคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นที่เซียวฟงทำตกไว้ได้และได้หลงรักอาจื่อผู้เป็นน้องสาวอาจูโดยบังเอิญ แต่อาจื่อผู้มีจิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตได้นำหน้ากากเหล็กที่เพิ่งหลอมเสร็จมานาบหน้าของอิ้วถานจื่อจนเชื่อมติดเป็นเนื้อเดียวกัน แต่กระนั้นอิ้วถานจื่อก็ได้ติดตามรับใช้อาจื่อด้วยความภักดี อาจื่อมักจะให้สัตว์พิษกัดอิ้วถานจื่อเพื่อฝึกวิชา อิ้วถานจื่อจึงฝึกคัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็นเพื่อขับพิษจนกลายเป็นยอดฝีมือ อิ้วถานจื่อได้รับการสนับสนุนจากฉวนกวนชิงแห่งพรรคกระยาจกจนได้เป็นประมุขพรรคกระยาจกคนใหม่ อิ้วถานจื่อถูกยุยงให้ท้าประลองกับวัดเส้าหลินเพื่อชิงความเป็นหนึ่ง ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เกิดงานชุมนุมชาวยุทธ์ในวัดเส้าหลินขึ้น ฝ่ายหลวงจีนน้อยวัดเส้าหลินนามซีจุ๊นำเทียบเชิญไปส่งให้เหล่าชาวยุทธ์และได้บังเอิญเข้าร่วมงานหมากล้อมและได้พบกับยอดฝีมือหลายคนรวมทั้งต้วนอี้ ซีจุ๊บังเอิญแก้กลหมากล้อมของอู๋หยาจื่อได้ เขาจึงได้รับการถ่ายทอดพลังเจ็ดสิบปีจากอู๋หยาจื่อและได้รับตำแหน่งเจ้าสำนักสราญรมย์ต่อจากอู๋หยาจื่อ ซีจุ๊ทำตามคำสั่งเสียของอู๋หยาจื่อจนได้เข้าไปพัวพันกับความแค้นของนางเฒ่าทาริกาเทียนซานและหลี่ชิวสุ่ย ทั้งสองได้ต่อสู้กันจนตกตายตามกัน ก่อนตายนางเฒ่าทาริกาได้มอบตำแหน่งเจ้าสำนักเทียนซานให้ซีจุ๊ ซีจุ๊ได้ฝึกวิชาสำนักสราญรมย์และเทียนซานจนแตกฉานกลายเป็นยอดฝีมือ ภายหลัง เซียวฟง ซีจุ๊ และต้วนอี้ได้ร่วมสาบานเป็นพี่น้องกัน ซีจุ๊ได้อภิเษกกับองค์หญิงแห่งซีเซี่ย ต้วนอี้ได้เป็นฮ่องเต้แห่งต้าหลี่และอภิเษกกับหวังอวี่เยี่ยน แต่สำหรับเซียวฟง มู่หยงฟู่ และอิ้วถานจื่อนั้นจบลงด้วยโศกนาฏกรรม มู่หยงฟู่ทำการกู้ชาติไม่สำเร็จจนสติฟั่นเฟือน อิ้วถานจื่อต้องพิการและเสียชีวิตเพื่อสังเวยความรักอันบริสุทธิ์ที่มีต่ออาจื่อ ส่วนเซียวฟงนั้นต้องเสียสละตนเองเพื่อให้แคว้นซ่งและเหลียวทั้งสองแคว้นยุติสงครามไม่รุกรานต่อกัน ฮวา มู่หลาน
ลำนำมู่หลาน นั้นปรากฏครั้งแรกในเอกสารที่เรียกว่า บันทึกลำนำเก่าใหม่ (古今樂錄; Musical Records of Old and New) ซึ่งจัดทำขึ้นในศตวรรษที่ 6 ราวร้อยปีก่อนตั้งราชวงศ์ถัง ปัจจุบัน เนื้อความดั้งเดิมของลำนำนั้นสูญหายไปสิ้นแล้ว ส่วนเนื้อความที่มีอยู่นั้นเอามาจากที่บันทึกไว้ในเอกสารอีกชุด เรียกว่า ประชุมงานสำนักสังคีต (樂府詩; Music Bureau Collection) ซึ่งกัว เม่าเชี่ยน (郭茂倩) จัดทำขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 11 หรือ 12 เพื่อรวบรวมเนื้อเพลงและโคลงกลอนเอาไว้ โดยระบุว่า เอาเนื้อความมาจาก บันทึกลำนำเก่าใหม่ พระเมกุฏิสุทธิวงศ์
พระเป็นเจ้าแม่กุ[1] (ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่) พระเมกุฏิสุทธิวงศ์ (พงศาวดารโยนก) พญาเมกุ หรือ<b data-parsoid='{"dsr":[1268,1287,3,3]}'>เจ้าขนานแม่กุ[4] ส่วนพม่าเรียกว่า ยูนบะหยิ่น (Burmese: ယွန်းဘုရင်, Yun Bayin "กษัตริย์ของชาวโยน"), พระสัง[5] หรือ พระสาร[6] เป็นอดีตเจ้านายเมืองนาย และเป็นพระเจ้าเชียงใหม่ผู้สืบเชื้อสายมาจากพญามังราย ภายหลังอาณาจักรล้านนาได้พ่ายแพ้แก่พม่าในรัชสมัยพระเจ้าบุเรงนอง พระเมกุฏิสุทธิวงศ์จึงถูกนำไปเป็นองค์ประกันในพม่าก่อนพิราลัยที่นั่นด้วยโรคบิด[5] บูเช็กเทียน
เนื่องจากทั้งซั่งกวนอี๋ และหวังฝูเชิ่ง ต่างก็เป็นผู้ที่ทำงานให้กับเจ้าชายหลี่จง พระนางบูเช็กเทียนจึงสั่งให้ซูจิงจงวางแผนใส่ร้ายบุคคลทั้งสาม คือ เจ้าชายหลี่จง ซั่งกวนอี๋ และหวังฝูเชิ่งว่าก่อการกบฏ ทำให้ซั่งกวนอี๋ หวังฝูเชิ่ง และบุตรชายของซั่งกวนอี๋ คือ ซั่งกวนถิงจื้อ (อังกฤษ: Shangguan Tingzhi; จีน: 上官庭芝; พินอิน: Shàngguān tíng zhī) ถูกลงโทษประหารชีวิต ในขณะที่เจ้าชายหลี่จงนั้นก็ถูกกดดันให้ทรงฆ่าตัวตายในเวลาต่อมา[29] ส่วนภรรยาของซั่งกวนถิงจื้อและบุตรสาว คือ ซั่งกวนหว่านเอ๋อ (อังกฤษ: Shangguan Wan'er; จีน: 上官婉兒; พินอิน: Shàngguān wǎn er) ซึ่งขณะนั้นยังเป็นทารกอยู่ถูกจับมาเป็นทาสรับใช้ในราชสำนัก (ต่อมาเมื่อซั่งกวนหว่านเอ๋อโตขึ้น นางได้รับความไว้วางใจจนได้เป็นราชเลขาส่วนพระองค์ในพระนางบูเช็กเทียน ต่อมาเมื่อองค์รัชทายาทหลี่เสียน ขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็นจักรพรรดิถังจงจง ซั่งกวนหว่านเอ๋อจึงได้เป็นพระสนมในพระองค์) บูเช็กเทียน
Wu Zhao: China's Only Woman Emperor, written by N. Harry Rothschild and published 2008 by Pearson Education, Inc. Empress Wu Zetian in Fiction and in History: Female Defiance in Confucian China by Dora Shu-fang Dien (Nova Publishing, 2003) explores the life of Empress Wu Zetian and the ways women found to participate in public life, despite the societal constraints of dynastic China. Wu: The Chinese Empress Who Schemed, Seduced and Murdered Her Way to Become a Living God by Jonathan Clements offers a critical appraisal of many primary sources and includes an appendix comparing fictional accounts. บูเช็กเทียน
ครั้นต่อมาเมื่อท่านหญิงหยางได้ให้กำเนิดทารกน้อยบูเช็กเทียน ได้มีเรื่องเล่ากันว่ามีโหรใหญ่คนหนึ่งชื่อหยวนเทียนกังมาเห็นทารกน้อยบูเช็กเทียนที่น่ารักคนนี้ และนึกว่าเป็นเด็กชายจึงออกปากทักไปว่า เด็กคนนี้ถ้าหากเป็นหญิงล่ะก็ ต่อไปจะได้เป็นใหญ่ที่สุดในแผ่นดินจีนเป็นแน่ ยิ่งกว่านั้นเมื่อบูเช็กเทียนได้เข้าวังไปแล้ว โหราจารย์แห่งราชสำนักยังได้พยากรณ์สำทับอีกว่า ต่อไปสตรีแซ่อู่จะมีอำนาจขึ้นล้มราชวงศ์ถัง งอฮูหยิน
งอฮูหยิน (? — 245) พระนามเดิม ไม่ทราบ ฐานันดรศักดิ์ จักรพรรดินีมู่ () จักรพรรดินีแห่ง จ๊กก๊ก ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีนเป็นน้องสาวของ งออี้ ส่วนพระบิดาของพระนางไม่ปรากฏชื่อในประวัติศาสตร์เป็นเพื่อนกับ เล่าเอี๋ยน และติดตามเล่าเอี๋ยนมายัง เอ๊กจิ๋ว เมื่อเล่าเอี๋ยนได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าเมืองและด้วยความเป็นเพื่อนพระบิดาของพระนางและเล่าเอี๋ยนได้จัดให้พระนางแต่งงานกับบุตรชายของเล่าเอี๋ยน เล่ามอ แต่หลังจากเล่ามอเสียชีวิตพระนางก็ไม่ได้แต่งงานอีก แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
เฉียวฟง หรือ เซียวฟง,เคียวฮง > แตกฉานวิชาสิบแปดฝ่ามือพิชิตมังกร และ เพลงไม้เท้าตีสุนัข เป็นผู้มีวรยุทธสูงส่งมีคุณธรรม จอมยุทธอันดับหนึ่ง ต้วนอี้ หรือ ต้วนอื้อ,ตวนอื้อ > อ๋องน้อยแห่งต้าหลี่ นิสัยใจดี มีเมตตา มองโลกในแง่ดี สำเร็จยอดวิชาดรรชนีกระบี่หกชีพจร ลมปราณภูติอุดร และ ท่าเท้าท่องคลื่น ซีจุ๊ หรือ หลวงจีนฮือเต็ก ซีจุ๊ > เป็นบุตรของเจ้าอาวาสวัดเส้าหลินกับเย่เอ้อเหนียง ประมุขวังคฤธรมีวรยุทธสูงส่ง มู่หยงฟู่ หรือ ม่อย้งฮก > จอมยุทธ์หนุ่มผู้ถูกขนานนามเสมอเฉียวฟง เฉียวฟงเหนือ มู่หยงใต้รู้วิชาแทบทุกแขนง หวังอวี่เยียน หรือ เฮ้งอวิ้เหงียน > นางในฝัน สาวงามที่ปักใจรักมู่หยงฟู่ และเป็นคนที่ ต้วนอี้หลงใหลยิ่งนัก มู่หยงป๋อ > บิดามู่หยงฟู่ มีวรยุทธสูงมาก เซียวหยวนซาน > ชาวซิตัน บิดาของ เฉียวฟง มีวรยุทธล้ำเลิศ อาจู > สาวใช้อยู่กับคุณชายมู่หยงฟู่ สนิทสนมกับหวังอวี่เยียนและอาเพ่ก สามารถปลอมตัวเปลี่ยนโฉมได้ อาเพ่ก > หนึ่งในสาวใช้มู่หยงฟู่ อาจื่อ > ศิษย์ของผู้เฒ่าหมู่ดาวติงชุนชิวเป็นบุตรสาวของต้วนเจิ้นฉุน เอาแต่ใจ ร้ายกาจเป็นน้องสาวของอาจู ต้วนเจิ้งหมิง > เป็นฮ่องเต้ต้าหลี่ เป็นลุงแท้ๆของ ต้วนอี้ เป็นฮ่องเต้ที่มีวิทยายุทธดีที่สุด ต้วนเจิ้งฉุน > พ่อของต้วนอี้ เจ้าชู้เมียมาก ลูกมาก ยุ่งกับเรื่องผู้หญิง แต่มีวรยุทธสูงส่ง เยลุกี > ฮ่องเต้ซิตันปลอดภัย เคยชุบเลี้ยงเฉียงฟงและอาจือไว้ ต้วนเหยียนชิ่ง > พี่ชายคนตนโตของตระกูลต้วน ถูกกีดกันราชบัลลังค์ของแคว้นต้าหลี่และโดนทำร้ายบาดเจ็บหนัก แต่ยังมีวรยุทธสูงมากเป็นพี่ใหญ่ของ พวก 4 คนโฉด และ เป็นพ่อที่แท้จริงของต้วนอี้ เจ้าอาวาสวัดเทียนหลง - เสียนขู่ไต้ซือ - อู๋หมิงไต้ซือ - หลวงจีนหอไตร (เก่งที่สุดในหนังแล้วแหละคนนี้) - คิ่วม้อจือ(จิวม่อจื้อ) เต็งชุนชิว หรือ ติงชุนชิว > เต็งชุนชิวเป็นเจ้าสำนักหมู่ดาว เป็นศิษย์ทรยศสำนักสราญรมย์ของ อู๋หยาจื่อ โหยวตั้นจือ > หลงใหลอาจื่อ จนไม่สนใจอะไรเป็นคนมีฝีมือ แต่กลับไม่เอาอะไรเลยนอกจากอาจื่อคนเดียว โจว ฮุ่ยหมิ่น
โจว ฮุ่ยหมิ่น (, พินอิน: Zhōu Huìmǐn) หรือในชื่อภาษาอังกฤษ วิเวียน โจว (Vivian Chow) นักแสดงและนักร้องที่มีชื่อเสียงโด่งดังของฮ่องกงในช่วงปี 1990 แฟนคลับของเธอและสื่อต่างขนานนามเธอว่า “ดรุณีหยก” (玉女掌門人) วิเวียนเข้าสู่วงการการแสดงครั้งแรกเมื่อปี 1988 และแม้ว่าเธอจะมีชื่อเสียงมากขึ้นเรื่อยๆ แต่ตลอดมาเธอยังคงความถ่อมตนไว้อย่างเสอมตนเสมอปลาย 
เป็นที่น่าเสียดาย สิ่งที่มาพร้อมกับชื่อเสียงคือพวกปาปารัสซี่ ที่มักคอยรุกรานความเป็นส่วนตัวของเธอ วิเวียนไม่สามารถรับมือกับสถานการณ์เช่นนี้ได้ ทำให้มีช่วงเวลาหนึ่งที่เธอปิดตัวเองจากสื่อทุกชนิด หลังจากคอนเสิร์ตในปี 1994 วิเวียนตระหนักว่า สิ่งสำคัญที่สุดสำหรับเธอคือชีวิตที่เป็นส่วนตัว ไม่ใช่ชื่อเสียงหรือความรุ่งเรืองแต่อย่างใด ดังนั้นเธอจึงบอกลาวงการบันเทิงฮ่องกง และอพยพไปอยู่เมืองแวนคูเวอร์ ประเทศแคนาดา พร้อมกับ หนีเจิ้น คนรักในปลายปี 1997
หลังออกจากวงการบันเทิง โจวฮุ่ยหมิ่นทุ่มเทเวลาให้กับการวาดภาพ งานเขียน และสนุ้กเกอร์ โดยภาพวาดของเธอหลายภาพได้รับรางวัล และในปี 2004 งานเขียน "Bengal Cat" (我的貓兒子周慧豹) เกี่ยวกับแมว สัตว์เลี้ยงแสนรักของเธอ ก็ออกวางจำหน่ายและได้รับการตอบรับอย่างท่วมท้นในฮ่องกง นอกจากนี้ ทั้งวิเวียนและหนีเจิ้น ซึ่งเป็นสมาชิกสมาคมสนุ้กเกอร์ฮ่องกง ยังเป็นตัวแทนฮ่องกงไปแข่งขันบ่อยครั้ง
อย่างไรก็ตาม เมื่อปีที่แล้ว วิเวียน และ หนีเจิ้น ได้ตัดสินใจกลับมาแสวงหาความก้าวหน้าที่ฮ่องกง โดยเธอเริ่มรับงานโฆษณา และเป็นพรีเซนเตอร์ผลิตภัณฑ์ต่างๆ อีกครั้ง ขณะที่หนีเจิ้นออกหนังสือ เป็นพิธีกร และเปิดร้านขายโต๊ะปิงปอง ซึ่งการงานของทั้งคู่กำลังไปได้สวย
และล่าสุดเมื่อปลายเดือนที่แล้ว วันที่ 25-27 พ.ค. โจวฮุ่ยหมิ่นได้หวนคืนเวทีอีกครั้งในคอนเสิร์ตรอบพิเศษที่ชื่อว่า “Back For You” ที่ฮ่องกงโคลีเซียม เพื่อระดมทุนให้แก่คลินิกสัตว์ที่ไม่หวังผลกำไรของฮ่องกง ถึงกระนั้นก็ตาม โจวฮุ่ยหมิ่นยังคงปฏิเสธการคืนวงการบันเทิงอย่างเต็มตัว
สำหรับความสำเร็จในอาชีพการงานของโจวฮุ่ยหมิ่นไม่ใช่เกิดขึ้นในชั่วข้ามคืน เธอต้องทำงานอย่างหนักและฝ่าฟันอุปสรรคนานับประการกว่าจะมายืนอยู่ ณ จุดนี้ หยางกุ้ยเฟย์
ในปลายรัชกาลจักรพรรดิเสฺวียนจง แม่ทัพอาน ลู่ชาน (安祿山) ก่อกบฏ จักรพรรดิและข้าราชการหนีจากเมืองฉางอานไปเมืองเฉิงตู บรรดาทหารขอให้จักรพรรดิประหารสนมหยางเสีย เพราะเชื่อว่า หยาง กั๋วจง (楊國忠) ญาติของสนมหยาง เป็นตัวการกบฏ จักรพรรดิจึงสั่งให้ขันทีเกา ลี่ชื่อ (高力士) รัดคอสนมหยางจนสิ้นชีวิต สาธารณรัฐจีน (ค.ศ. 1912–1949)
ละครชุด มนต์รักในสายฝน เป็นเรื่องราวในยุคหมิงกั๋วช่วงยุคขุนศึกรัฐบาลเป่ยหยางจนถึงช่วงรัฐบาลคณะชาติ ภาพยนตร์เรื่อง เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ เดอะ มูฟวี่ เป็นเรื่องราวในยุคสาธารณรัฐจีน เกี่ยวกับเมืองเซี่ยงไฮ้ที่ได้ถูกครอบครองโดยกลุ่มอาชญากร หรือ เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ ก่อนเมืองเซี่ยงไฮ้จะถูกกองทัพญี่ปุ่นยึดครองในยุทธการเมืองเซี่ยงไฮ้ ฮวา มู่หลาน
เมื่อกลับถึงบ้าน ครอบครัวและชาวบ้านใกล้เรือนเคียงก็พากันมาแสดงความยินดี มู่หลานเข้าไปเปลี่ยนชุดเป็นหญิงออกมาเชิญเพื่อนทหารให้เข้าบ้าน คนทั้งนั้นจึงตกตะลึงไปตาม ๆ กัน ฮวา มู่หลาน
ชื่อสกุลของมู่หลานนั้นปรากฏต่างกัน ใน พงศาวดารหมิง ว่า มู่หลานแซ่ "จู" (朱) แปลว่า ชาด ส่วนบทงิ้ว แม่หญิงมู่หลาน ว่า แซ่ "ฮวา" (花) ที่แปลว่า ดอกไม้ พงศาวดารชิง รับเอาแซ่ "ฮวา" นี้ไปบันทึกไว้[1] ในสมัยหลังมักถือกันว่า มู่หลานแซ่ "ฮวา" เพราะมีความหมายสอดคล้องกับชื่อตัวและมีสุนทรียรสทางโคลงกลอนมากกว่า บูเช็กเทียน
ในรัชกาลของสมเด็จพระจักรพรรดิถังไท่จงนั้น พระอัครมเหสี หรือ พระจักรพรรดินี หรือ หวงโฮ่ว (จีน: 皇后; พินอิน: Huánghòu) คือสมเด็จพระจักรพรรดินีฉางซุน (จีน: 长勋皇后; พินอิน: Zhǎng xūn huánghòu; พระนางทรงมีแซ่ 2 พยางค์คือ ฉางซุน หรือ จ่างซุน ส่วนพระนามคือ อู่เต๋อ) ทรงเป็นพระชนนีของพระราชโอรสทั้ง 3 พระองค์ของจักรพรรดิถังไท่จง ในเวลาต่อมาเจ้าชายหลี่เฉิงเฉียน พระราชโอรสพระองค์แรกผู้ดำรงตำแหน่งรัชทายาท (จีน: 皇太子; พินอิน: Huáng tàizǐ) กับพระราชโอรสองค์ต่อมาคือ เจ้าชายหลี่ไท่ ซึ่งมีความขัดแย้งต่อกันมานาน เนื่องจากเจ้าชายหลี่ไท่ทรงมีความต้องการที่จะเป็นรัชทายาท แต่ด้วยความที่พระองค์มิได้ทรงเป็นพระราชโอรสองค์แรก พระองค์ยังทรงทราบด้วยอีกว่าองค์รัชทายาท เจ้าชายหลี่เฉีงเฉียนนั้นเป็นพวกรักร่วมเพศ จึงทรงพยายามทุกทางที่จะกำจัดพระเชษฐาของพระองค์เองให้ได้ โดยมีอยู่ครั้งหนึ่งที่เจ้าชายหลี่เฉิงเฉียนองค์รัชทายาทเกือบจะถูกจักรพรรดิไท่จงพระบิดาจะจับได้แล้วว่าพระองค์นั้นทรงเป็นพวกรักร่วมเพศ หากแต่หลักฐานไม่เพียงพอ จักรพรรดิไท่จงจึงทรงเลือกที่จะเชื่อพระราชโอรสของพระองค์มากกว่า และโปรดให้ประหารชีวิตขันทีคนสนิทซึ่งเป็นคู่รักขององค์รัชทายาทเสีย แต่ไม่ได้ทรงโปรดเกล้าฯ ให้ปลดเจ้าชายหลี่เฉิงเฉียนจากรัชทายาทแต่อย่างใด ต่อมาองค์รัชทายาทวางแผนกบฏเพื่อรวบอำนาจมาไว้ที่ตนเองแต่ผู้เดียว เพื่อเป็นการกำจัดเจ้าชายหลี่ไท่พระอนุชาด้วย แต่แผนการรั่วไหลเสียก่อน ในครั้งนี้จักรพรรดิไท่จงไม่อาจนิ่งเฉยได้อีกต่อไป พระองค์จึงโปรดเกล้าฯ ให้ปลดเจ้าชายหลี่เฉิงเฉียน จากตำแหน่งองค์รัชทายาทลงเป็นสามัญชน แล้วจึงเนรเทศไปอยู่ตำบลในเขตชายแดน หลี่เฉิงเฉียนอยู่ได้อีกไม่นานก็ถึงแก่กรรมที่ตำบลชายแดนนั้นเอง ส่วนเจ้าชายหลี่ไท่ พระราชโอรสองค์ต่อมาก็พลาดหวังจากตำแหน่งรัชทายาท โดยตำแหน่งองค์รัชทายาทกลับไปตกอยู่กับเจ้าชายหลี่จื้อ (อังกฤษ: Li Zhi; จีน: 李治; พินอิน: Lǐ zhì) พระราชโอรสพระองค์เล็กของสมเด็จพระจักรพรรดิถังไท่จง และเป็นพระอนุชาของเจ้าชายหลี่ไท่นั่นเอง ด้วยจักรพรรดิไท่จงทรงมีพระราชดำริเองว่าพระราชโอรสพระองค์รองนั้นเป็นผู้ที่มีจิตใจโหดเหี้ยม แม้จะมีความสามารถเหนือกว่าแต่ก็ไม่สมควรได้ครองแผ่นดิน ส่วนพระราชโอรสพระองค์เล็กนั้นแม้จะไม่เข้มแข็งเด็ดขาด แต่ก็มีพื้นฐานจิตใจค่อนไปทางฝ่ายดีงาม การตัดสินพระทัยของสมเด็จพระจักรพรรดิถังไท่จงครั้งนี้เป็นการพลิกโฉมประวัติศาสตร์จีนในอีกไม่นานนับจากนั้น สิบพยัคฆ์กวางตุ้ง
สิบพยัคฆ์กวางตุ้ง (อังกฤษ: Ten Tigers of Canton, Ten Tigers of Guangdong, จีน: 廣東十虎, ออกเสียงสำเนียงแต้จิ๋ว: กังตั้งจับโฮ่ว) หรือในบางครั้งเรียกว่า สิบพยัคฆ์เส้าหลิน เป็นชื่อเรียกกลุ่มคนสิบคนในแถบมณฑลกวางตุ้ง ที่เชี่ยวชาญในวิชากังฟูหรือวูซู มีบทบาทในช่วงยุคราชวงศ์ชิง (ค.ศ. 1644–ค.ศ. 1912) ด้วยความที่เป็นผู้ต่อต้านราชวงศ์ชิงที่กดขี่ชาวฮั่นและการรุกรานประเทศจีนของชาวตะวันตกในแบบมวยกังฟูของสำนักเส้าหลินอย่างไรก็ดี เรื่องราวของสิบพยัคฆ์กวางตุ้งนั้นได้ถูกเล่าขานสืบต่อกันมาและได้มีการแต่งเติมเป็นสีสันต่าง ๆ เข้าไปจนดูเหมือนตำนานหรือนิทานมากกว่าความเป็นจริง ซึ่งในวัฒนธรรมร่วมสมัยได้มีการแต่งเป็นนิยายกำลังภายในและภาพยนตร์หรือซีรีส์ในแนวเดียวกันนี้อย่างมาก อาทิ "Iron Monkey" ในปี ค.ศ. 1977 และปี ค.ศ. 1993 และ "Iron Monkey 2" ในปี ค.ศ. 1996 และซีรีส์ เรื่อง "Heroes Ten Tigers of Canton" (英雄廣東十虎) ของ ATV ในปี ค.ศ. 2007 ฮวา มู่หลาน
เรื่องมู่หลานนั้นได้รับการดัดแปลงเป็นสื่อบันเทิงสมัยใหม่หลายรูปแบบ ทั้งภาพยนตร์แอนิเมชัน ภาพยนตร์คนแสดง และละครโทรทัศน์ ฮวา มู่หลาน
เนื้อเรื่องว่า บิดาของมู่หลานเป็นชาวเติร์ก ส่วนมารดาเป็นจีน[8] จึงมีผู้อธิบายว่า ที่มู่หลานกระทำอัตวินิบาตนั้น เพราะแม้ไม่ใช่จีนเต็มร้อย แต่ไม่ก็ประสงค์จะอยู่ในเงื้อมมือเจ้าแคว้นแดนอื่น[9] อ้วนซง
อ้วนซง ; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก บุตรคนสุดท้องของอ้วนเสี้ยว เกิดจากนางเล่าซือภรรยาน้อย มีฉายาว่า เสี่ยนฟุ่ อ้วนเสี้ยวรักมาก อยากให้ครองแคว้นกิจิ๋วแทนตน รูปร่างหน้าตาสง่างาม กล้าหาญในการสงคราม แต่ไม่รู้จักพลิกแพลงตัวเองให้เหมาะสมกับกาลเทศะ  เหมย ยั่นฟาง
เหมยเยี่ยนฟาง (เกิด 10 ตุลาคม 1963 , เสียชีวิต 30 ธันวาคม 2003) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวฮ่องกง ได้รับฉายาว่า มาดอนน่าแห่งเอเชีย (東方麥當娜) มีชื่อเสียงและได้รับการยอมรับอย่างสูงในวงการเพลงป๊อปภาษากวางตุ้ง หรือ "Cantopop" และได้รับรางวัลอย่างมากมายจากผลงานเพลงตลอดจนผลงานการแสดง โดยจัดเป็นดีวาคนหนึ่งในวงการเพลงฮ่องกง นอกจากนี้เธอยังเป็นน้องสาวแท้ๆของ "เหมยอ้ายฟาง" (Ann Mui) นักร้องและนักแสดงสาวชาวฮ่องกงที่มีผลงานการแสดงในยุค 1980-1990 เทือกเขาคุนหลุน
เทือกเขาคุนหลุนปรากฏชื่อบ่อยครั้งตำนานปรัมปราของจีน เชื่อกันว่าเป็นแดนสุขาวดีของเต้าหยิน (นักบวชในลัทธิเต๋า) ตามตำนานเล่าว่า บุคคลแรกที่เดินทางไปยังแดนสุขาวดีแห่งนี้ คือ จักรพรรดิโจวมู่ (周穆王) (976-922 ปีก่อนคริสตกาล) แห่งราชวงศ์โจว เล่ากันว่าทรงค้นพบ พระราชวังหยกของจักรพรรดิเหลือง และผู้ก่อกำเนิดวัฒนธรรมจีนนั่นเอง นอกจากนี้แล้วยังทรงพบกับพระนางชีหวังหมู่ 'พระแม่แห่งตะวันตก' ซึ่งเป็นที่บูชาสูงสุดในลัทธิศาสนาโบราณของจีน ซึ่งก้าวไปสู่จุดรุ่งเรืองสูงสุดในสมัยราชวงศ์ฮั่น และยังกล่าวว่าทรงมีที่ประทับในเทือกเขาแห่งนี้ด้วย หวง เฟยหง
หลังจากหวง เฟยหงเสียชีวิต เรื่องราวของเขาก็ได้รับการนำมาถ่ายทอดเป็นนวนิยาย ตีพิมพ์ตามหนังสือพิมพ์รายวันหลายฉบับ และเป็นที่นิยมในวงกว้าง มีการแต่งเติมสีสันเพิ่มจินตนาการต่าง ๆ มากมาย จนกระทั่งเรื่องราวของหวง เฟยหงกลายเป็นตำนานพิสดารในวัฒนธรรมร่วมสมัยอย่างในปัจจุบัน
จนถึงปัจจุบัน เรื่องราวของ หวง เฟยหง ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์และซีรีส์มาแล้วนับไม่ถ้วน โดยเฉพาะอย่างในภาพยนตร์ชุด "Once Upon a Time in China" ที่มีอยู่ด้วยถึง 6 ภาค ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1991-ค.ศ. 1997 ซึ่งนักแสดงผู้รับบท หวง เฟยหง คือ หลี่ เหลียนเจี๋ย และ จ้าว เหวินจั๋ว นักแสดงผู้รับบท หวง เฟยหง ในภาคที่ 4 และภาคที่ 5 และในแบบซีรีส์ ยิปมัน 3 เปิดตำนานปรมาจารย์หมัดหย่งชุน
ขณะเดียวกันนั้น ชาวญี่ปุ่นกำลังแผ่อิทธิพลมายังประเทศจีนโดยผ่านการค้าขาย คิตาโน่ (เคนยา ซาวาดะ) เป็นหัวหน้า หลี่มันโฮ ซึ่งเป็นหัวหน้าสมาคมการค้าของชาวจีนไม่เห็นด้วยกับพวกญี่ปุ่น ขณะที่ เทียนซือ ที่ได้รับเลื่อนตำแหน่งเป็นรองหัวหน้ากลับเห็นด้วย ต่อมาในงานแต่งงานของเทียนซือกับเหม่ยเว้ย คิตาโน่ส่งของขวัญมาให้แก่เทียนซือ ซึ่งเป็นปริศนา ในคืนนั้นเอง หลี่มันโฮ ถูกฆ่าตาย ยิปมันสงสัยว่าเป็นฝีมือของเทียนซือ แต่ยิปมันกลับถูกใส่ความว่าเป็นฆาตกร ซวงหวินชิง (หวงอี้) หญิงคนรักของยิปมัน ซึ่งเป็นบุตรสาวของรองนายกเทศมนตรี (หลินเซี๊ยะ) ได้ช่วยยิปมันเอาไว้ จักรพรรดินีเหวย์
จักรพรรดินีเหวย์ () ชื่อตัวไม่ทราบ เป็นฮองเฮา (皇后) แห่งราชวงศ์ถังของประเทศจีน เป็นมเหสีองค์ที่สองของจักรพรรดิถังจงจง (唐中宗) ซึ่งครองราชย์สองครั้ง เมื่อถังจงจงสิ้นพระชนม์โดยร่ำลือกันว่า เป็นผลมาจากการวางยาขอพระนางเหวย์ และองค์หญิงอันเล่อ (安樂公主) ผู้เป็นธิดา พระนางเหวย์ก็ยึดอำนาจการปกครองแผ่นดินและพยายามขึ้นเป็นกษัตริย์หญิงทำนองเดียวกับพระนางอู่ เจ๋อเทียน (武則天) ผู้เป็นแม่ผัว แต่ไม่สำเร็จ ในไม่ช้า องค์หญิงไท่ผิง (太平公主) น้องสาวของถังจงจง และหลี่ หลงจี (李隆基) หลานชายของถังจงจง รวมกำลังกันมาปราบปราม พระนางเหวย์ถูกทหารตัดศีรษะสิ้นพระชนม์ บูเช็กเทียน
ต่อมาหลานของจักรพรรดินีบูเช็กเทียนผู้เป็นบุตรของพี่สาวหม้ายของพระองค์ คือ สุภาพสตรีแห่งฮั่น ชื่อ เฮ่อหลานมิ๋นจือ (อังกฤษ: Helan Minzhi; จีน: 賀蘭敏之; พินอิน: Hèlán mǐnzhī) ได้รับพระราชานุญาตให้ใช้สกุลอู่และสืบทอดตำแหน่งดยุกแห่งโจว แต่เป็นที่ชัดเจนว่าเฮ่อหลานมิ๋นจือนันกำลังสงสัยในตัวพระนางบูเช็กเทียนว่าเป็นผู้มีส่วนในการฆาตกรรมพี่สาวของเขา พระนางบูเช็กเทียนจึงได้เพิ่มความระมัดระวังในตัวเฮ่อหลานมิ๋นจือ นอกจากนั้นยังมีผู้กล่าวว่าเฮ่อหลานมิ๋นจือนั้นเคยมีความสัมพันธ์ทางชู้สาวกับยายของเขาเอง คือท่านหญิงหยางอีกด้วย ในปี ค.ศ. 671 เฮ่อหลานมิ๋นจือถูกกล่าวหาว่าไม่ประพฤติตามกฎระเบียบการไว้ทุกข์ในระหว่างพิธีไว้ทุกข์ของท่านหญิงหยาง และยังถูกกล่าวหาว่าได้ข่มขืนบุตรีของข้าราชการที่ชื่อ หยางซือเจี่ยน (อังกฤษ: Yang Sijian ; จีน: 楊思儉; พินอิน: Yángsījiǎn) ซึ่งเป็นสตรีที่สมเด็จพระจักรพรรดิเกาจงและสมเด็จพระจักรพรรดินีบูเช็กเทียนได้คัดเลือกให้เป็นมเหสีของเจ้าชายหลี่หง ผู้เป็นองค์รัชทายาท เฮ่อหลานมิ๋นจือจึงได้รับโทษโดยการถูกเนรเทศ ซึ่งต่อมาเขาได้เสียชีวิตลงโดยมิอาจทราบได้แน่ชัดว่าเป็นการเสียชีวิตในระหว่างการเนรเทศหรือเป็นการฆ่าตัวตาย มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
เพลงในภาพยนตร์เรื่องนี้ประพันธ์เนื้อร้องเป็นภาษาไทยโดย ธานี พูนสุวรรณ มีเพลงที่มีเนื้อร้องทั้งสิ้น 5 เพลง ได้แก่ มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
เพลง "True to Your Heart" ฟ่ง ไสหยก
ฟ่ง ไสหยก (อังกฤษ: Fong Sai-yuk, ) หรือ ปึง ซีเง็ก (ตามสำเนียงแต้จิ๋ว) หรือ ฟาง ซื่ออี้ (ตามสำเนียงจีนกลาง) เป็นวีรบุรุษมวยกังฟูอีกคนหนึ่งที่ระบือชื่อของจีน เป็นตำนานเล่าขานจวบจนปัจจุบันเช่นเดียวกับ หง ซีกวน (洪熙官) หรือ อั้ง อีกัว และ โอว ฮู้ยเคียง ผู้เป็นศิษย์ร่วมสำนักเส้าหลิน หากแต่เรื่องราวของฟ่ง ไสหยก นั้นเชื่อว่าเป็นเพียงเรื่องแต่ง ประวัติศาสตร์จีน
ยุคก่อนประวัติศาสตร์นั้นไม่มีหลักฐานแน่ชัดนักว่าเริ่มต้นเมื่อไร แต่จากการขุดพบวัตถุโบราณตามลุ่มแม่น้ำฉางเจียงและหวางเหอ แบ่งช่วงเวลานี้ออกได้เป็นสังคมสองแบบ แบบแรกเป็นช่วงที่ผู้หญิงเป็นใหญ่เรียกว่าช่วงวัฒนธรรมหยางเซา และช่วงที่ผู้ชายเป็นใหญ่เรียกว่าวัฒนธรรมหลงซาน ตำนานเล่ากันว่าบรรพบุรุษจีนมีชื่อเรียกว่า "หวางตี้" และ "เหยียนตี้"เป็นที่เล่าขานสืบทอดกันมาในหมู่ชาวจีนว่า ตนเองเป็นลูกหลาน เหยียนตี้ และ หวงตี้ (炎帝子孙:Yándì zǐsūn) เมื่อประมาณ 4,000 ปีมาแล้ว และยังเชื่อเช่นนั้นจวบจนปัจจุบัน จังหวัดลพบุรี
ขันหมากเจ้ากรุงจีน มีพ่อค้าจีนชื่อ กงจีน หรือ เจ้ากรุงจีน เดินทางมาค้าขายโดยเรือสำเภา พ่อค้าคนนี้ร่ำรวยเป็นเศรษฐี และได้มาพบสาวงามชื่อนางนงประจันทร์ เกิดรักใคร่ขึ้น จึงมาสู่ขอกับพ่อของนาง ตอนที่ขบวนเรือขันหมากแล่นมาใกล้เมืองลพบุรี (ต่อมาสถานที่นั้นกลายเป็นคลองชื่อ คลองบางขันหมาก) เมื่อชายหนุ่มที่เป็นคนรักของนางนงประจันทร์ทราบเรื่อง ก็แปลงกายเป็นจรเข้ตัวใหญ่มากไปขวางขบวนเรือ และทำลายเรือขันหมาก ลูกเรือก็กระโดดน้ำหนี (บริเวณตรงนั้นปัจจุบันกลายเป็นภูเขาเตี้ย ๆ ชื่อเขาจีนโจน) มีลูกเรือบางส่วนขึ้นฝั่งได้ก็พากันมามองหาเรือและตามเก็บของที่ลอยน้ำมา (บริเวณนี้กลายเป็นภูเขาชื่อเขาจีนแล) ส่วนเรือสำเภาที่ล่มกลายเป็นภูเขาชื่อเขาตะเภา ข้าวของที่พ่อค้านำมาเป็นสินสอดมีผ้าแพรที่พับไว้อย่างดีซึ่งจมน้ำ ต่อมากลายเป็นภูเขามีลักษณะเป็นชั้น ๆ ชื่อเขาพับผ้า หรือเขาหนีบ ส่วนแก้วแหวนเงินทองงมาจมลงที่เดียวกันกลายเป็นภูเขาชื่อเขาแก้ว มีตะกร้าที่นำมาด้วยจมอยู่กลายเป็นภูเขาชื่อเขาตะกร้า และมีพวกขนมที่นำมารวมกองกันอยู่กลายเป็นภูเขาที่มีลักษณะคล้ายขนมเข่งขึ้นรา ชื่อเขาขนมบูด ส่วนนางนงประจันทร์ระหว่างรอขบวนขันหมากและเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเกิดตกใจตกลงไปในน้ำ นางจึงจมน้ำตายและกลายเป็นภูเขาชื่อเขานงประจันทร์ หรือเขานางพระจันทร์ (ต่อมาเรียกเพี้ยนไปเป็นเขาวงพระจันทร์ แต่เรื่องนี้เป็นคนละตำนานกับตำนานเขาวงพระจันทร์) สำหรับจรเข้หนุ่มเมื่อล่มเรือขันหมากแล้วเห็นคนรักตกน้ำพยายามจะว่ายไปช่วยแต่หมดแรงก่อนจึงจมน้ำตายกลายเป็นภูเขาชื่อเขาตะเข้ หรือเขาจรเข้ มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
มู่หลานเป็นห่วงพ่อมาก เกรงว่าพ่อของเธอจะตายตอนที่สนามรบ จึงไปขอร้องต่อ ฉิง ฟู ขุนนางที่นำจดหมายเรียกเกณฑ์ทหารมา ทั้งยังโดนพูดต่อว่าว่า เจ้าต้องเห็นแก่บุรุษซะบ้าง ตกดึก พ่อกับมู่หลานทะเลาะกันเรื่องการไปรบ มู่หลานรู้สึกเสียใจมาก เธอจึงออกมานั่งร้องไห้และคิดหาทางเพื่อจะไม่ให้พ่อของเธอต้องออกไปรบ สุดท้าย มู่หลานตัดสินใจขโมยจดหมายเรียกเกณฑ์ทหารและชุดเกราะของพ่อไปพร้อมด้วย<b data-parsoid='{"dsr":[3506,3515,3,3]}'>คาน ม้าคู่ใจของมู่หลานและหนีออกจากบ้านไป ยายตกใจตื่นขึ้นมาไม่เห็นมู่หลาน จึงบอกพ่อกับแม่ว่า มู่หลานหนีไปแล้ว ทั้งคู่เสียใจและกังวลมากว่าจะเสียลูกสาวไป ส่วนยายต้องอ้อนวอนขอให้บรรพชนตระกูลฮัวช่วยปกป้องคุ้มครองมู่หลาน ในความมืดที่ศาลบรรพชน หัวหน้าวิญญาณบรรพชน</b>ปรากฏตัวและปลุก<b data-parsoid='{"dsr":[3793,3803,3,3]}'>มูชู มังกรสีแดงขึ้นมา จากนั้น มูชูปลุกเหล่า<b data-parsoid='{"dsr":[3842,3867,3,3]}'>วิญญาณบรรพชนทั้งหมด ทั้งหมดพูดคุยและถกเถียงกันเพื่อหาทางช่วยมู่หลาน หัวหน้าวิญญาณตัดสินใจจะส่ง<b data-parsoid='{"dsr":[3942,3956,3,3]}'>มังกรหิน</b>ไปช่วย มูชูไปช่วยปลุกมังกรหินแต่มังกรไม่ตื่น จึงตีหัวไปอีกหลายครั้งเพื่อจะปลุกให้ตื่นแต่กลับกลายเป็นว่ารูปปั้นมังกรหินหักพังลงทั้งหมด มูชูจึงต้องหาทางช่วยมู่หลานเอง เขาได้พบกับคริครีที่แนะนำให้มูชูไปหามู่หลานเอง มูชูกับคริครีจึงพากันไปหามู่หลาน เมื่อเจอมู่หลาน และแนะนำตัวเสร็จ ทั้งหมดจึงพากันไปยังค่ายทหาร เมื่อเข้าไปในค่าย มู่หลานซึ่งปลอมตัวเป็นผู้ชายก็เป็นต้นเหตุจนเกิดความวุ่นวายไปทั่วค่าย หลังจากที่<b data-parsoid='{"dsr":[4360,4369,3,3]}'>ชาง และแม่ทัพวางแผนการโจมตี และแม่ทัพซึ่งมีศักดิ์เป็นพ่อของนายกองชางออกเดินทางไปต่อสู้กับชาวฮั่น ชางเห็นคนทะเลาะกันจึงถามว่ามีอะไรผิดปกติ พวกทหารชี้มาที่มู่หลาน ชางจึงเดินเข้าไปหามู่หลาน ชางถามชื่อ มู่หลานตัดสินใจตอบไปว่าชื่อ "ผิง" จากนั้น นายกองชางเริ่มต้นการฝึกทหารด้วยวิธีการต่างๆ แม้ในตอนแรก มู่หลานจะยังทำไม่ได้ แต่สุดท้ายมู่หลานก็พิสูจน์ตัวเองว่าตนนั้นสามารถทำได้และได้รับการยอมรับจากเพื่อนทหารและนายกองชาง ในเวลาเดียวกันนั้น ฉางหยูกับลูกสมุนของเขาได้เตรียมกองกำลังเอาไว้และบุกเมืองต่างๆ ต่อไป หวัง เจาจฺวิน
เรื่องราวของเธอกลายมาเป็นตำนาน "การเดินทางของหวัง เจาจฺวิน สู่นอกด่าน" (昭君出塞) และทำให้สันติภาพระหว่างซุงหนู กับจีนดำเนินมาได้ถึง 60 ปี อย่างไรก็ตาม ในที่สุดทางจีนก็ขาดการติดต่อกับเชื้อสายของเธอ เหมย หลันฟัง
เหมย หลัน เกิดที่เมืองไท่โจว มณฑลเจียงซู ในครอบครัวนักแสดงงิ้วปักกิ่ง เป็นกำพร้าตั้งแต่เด็ก เริ่มเรียนรู้ศิลปะการแสดงตั้งแต่อายุได้ 8 ปี และได้เริ่มออกแสดงครั้งแรกเมื่ออายุ 11 ปี ได้ฝึกฝนตัวเองจนได้รับการยกย่องเป็น 1 ใน 4 นางเอกงิ้วแถวหน้าของวงการ ในช่วงต้นทศวรรษ 1920 ยกเว้นช่วงหลังเหตุการณ์ ณ สะพานมาร์โค โปโล ที่ทำให้เกิดสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ระหว่างปี พ.ศ. 2480 ถึง พ.ศ. 2488 เหมย หลันฟัง ปฏิเสธที่จะแสดงให้นายทหารญี่ปุ่นชม และจำเป็นใช้ชีวิตอย่างยากลำบากจนกระทั่งสิ้นสุดสงคราม บูเช็กเทียน
ช่วงฤดูร้อน ปี ค.ศ. 655 พระสนมบูเช็กเทียนได้ใส่ร้ายพระจักรพรรดินีหวังและ พระมารดาของพระจักรพรรดินี คือหลิวฮูหยินอีกครั้งว่าทั้งสองใช้คาถาอาคมไสยศาสตร์ พระจักรพรรดิเกาจงจึงมีรับสั่งให้ห้ามหลิวฮูหยินไม่ให้เข้าวังอีกต่อไป และยังปลด หลิวซื่อ (Liu Shi) พระมาตุลาของพระมเหสีหวังด้วย[25] ในขณะเดียวกันเหล่าข้าราชการในราชสำนักก็เริ่มเข้าเป็นพวกกับพระสนมบูเช็กเทียนมากขึ้น มีทั้ง ซู จิงจง (Xu Jingzong) หลี่ ยีฟู (Li Yifu) ซุย อี้สวน (อังกฤษ: Cui Yixuan; จีน: 崔義玄; พินอิน: Cuī Yìxuán) และหยวน กงหยู๋ (อังกฤษ: Yuan Gongyu ; จีน: 袁公瑜; พินอิน: Yuán gōngyú) ไม่ ชุ่ยเสียน
ไม่ชุ่ยเสียน (จีน:麥翠娴; พินอิน:Mài Cuìxián กวางตุ้ง:Mai4 Sui2 Chin1) เธอเป็นอดีตหนึ่งในนักแสดงหญิงแถวหน้าของสถานีโทรทัศน์เอทีวี (ATV) ชาวฮ่องกง ที่ทางค่ายเอทีวี ปลุกปั้นมาจนมีชื่อเสียงโด่งดังทั่วเอเชีย ในช่วงยุค 80s เธอมีผลงานที่ได้รับความนิยมมากมายกับทางค่ายเอทีวี และผลงานที่เธอได้ร่วมแสดง จนเป็นที่จดจำและได้รับความนิยมในระดับมาสเตอร์พีซ ของเธอ เช่นเรื่อง "ซูสีไทเฮา", "จิ๋นซีฮ่องเต้" เป็นต้น โจเฮา
พระนางโจเฮา ()หรือสมเด็จพระจักรพรรดินีโจเซียน เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าฮั่นเหี้ยนเต้ และพระธิดาในโจโฉ:獻穆皇后 หลิว อวี่ซิน
สำหรับผลงานด้านการแสดงนั้น เธอเคยแสดงภาพยนตร์อยู่เรื่องหนึ่ง คือ เรื่อง ฮัวมู่หลาน (Hua Mulan) ในปี 2009 และมีงานละครทางโทรทัศน์อีกหลายเรื่องด้วยกัน แต่เรื่องที่ทำให้ทุกคนรู้จักเธอมากขึ้น คือ เรื่อง Startling by Each Step ซึ่งได้รับความนิยมอยู่พอสมควร และทำให้เธอถูกจับตามองว่า เธออาจจะก้าวขึ้นมาเป็นที่มีชื่อเสียงของวงการบันเทิงจีนในอนาคตก็ได้ เหมย ยั่นฟาง
"เหมยเยี่ยนฟาง" หรือ Anita Mui นักแสดงและนักร้องคุณภาพจากวงการบันเทิงฮ่องกง ผู้ได้รับฉายา "มาดอนน่าแห่งเอเชีย" หลังจากเสียชีวิตไปเมื่อปี 2003 ด้วยโรคมะเร็งปากมดลูกขณะอายุเพียง 39 ปี โดยเธอเองก็ได้ทิ้งเอาไว้ซึ่งชื่อเสียง และความทรงจำที่ดีต่อผู้ชมในวงการมายา พร้อมกันนั้นยังมีสมบัติอีกกว่า 100 ล้านเหรียญฮ่องกง ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นประเด็นถกเถียงยืดเยื้อมานานกว่า 5 ปี เนื่องจากถันเหม่ยจิน แม่ของเธอซึ่งเป็นหนึ่งในทายาทผู้ได้รับผลประโยชน์จากทรัพย์สินก้อนนี้ ได้ยื่นฟ้องต่อศาล เหตุสงสัยในการทำพินัยกรรมก่อนสิ้นใจของลูกสาว  โจว เสวียน
ในบรรดาภาพยนตร์ทั้งหมด 43 เรื่องที่โจวแสดงนั้น เรื่องที่เธอชื่นชอบที่สุดคือเรื่องหม่าลู่เทียนสื่อ ซึ่งมีเพลงประกอบภาพยนตร์สองเพลง ได้แก่ "ซื่อจี้เกอ" (อังกฤษ: Four Seasons Song จีน: 四季歌) และ"เทียนหยาเกอหฺนวี่" (อังกฤษ: The Wandering Songstress จีน: 天涯歌女) โดยทั้งสองเพลงได้รับความนิยมต่อเนื่องเป็นเวลานาน ส่วนเพลงอื่น ๆ ที่มีชื่อเสียงของโจว เช่น "เหอยรื่อจวินไจ้ไหล" (อังกฤษ: When Will You Return? จีน: 何日君再來), "เย่ซั่งไห่" (เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ชื่อเดียวกัน), "หวงเย่อู่ชิวเฟิง" (อังกฤษ: Yellow Leaves Dancing in Autumn Wind จีน: 黃葉舞秋風), "หยงเหฺยวี่ยนเตอเหวย์เซี่ยว" (อังกฤษ: Forever Smile จีน: 永遠的微笑), "ไป่ฮวาเกอ" (อังกฤษ: Hundred Flower Song จีน: 百花歌), "ติงหนิง" (อังกฤษ: Advice จีน: 叮嚀), "จืออินเหอชู่สวิน" (อังกฤษ: Where Can the Soul Mate be Found จีน: 知音何處尋) และ"ไฉ่ปินหลัง" (อังกฤษ: Picking Betal Nuts จีน: 採檳榔) เซียง ไห่หลาน
เซียง ไห่หลาน ( ) เป็นนักแสดงสาวชาวจีนที่มีชื่อเสียง ซึ่งมีชื่อภาษาอังกฤษที่คนทั่วไปรู้จักคือ แอนน์ อึ้ง () เธอคือ มิสฮ่องกง ปี 1998 เธอได้ลาอกจาก TVB และออกจากวงการบันเทิงไปตั้งแตีปี ค.ศ. 2008 ท้าวสุรนารี
ท้าวสุรนารี หรือ คุณหญิงโม (ต้นฉบับว่า ท่านผู้หญิงโม้)[1] นิยมเรียกว่า ย่าโม (พ.ศ. 2314 — พ.ศ. 2395) เป็นบุคคลในประวัติศาสตร์ไทยในฐานะวีรสตรีมีส่วนกอบกู้เมืองนครราชสีมาจากกองทัพเจ้าอนุวงศ์ พระมหากษัตริย์เวียงจันทน์ เมื่อปี พ.ศ. 2369 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ภายหลังคุณหญิงโมได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นท้าวสุรนารี[1] ช่างกฺวัน หว่านเอ๋อร์
ช่างกฺวัน หว่านเอ๋อร์ (; ราว ค.ศ. 664 – 21 กรกฎาคม ค.ศ. 710) เป็นสตรีชาวจีนสมัยราชวงศ์ถัง เมื่ออายุ 13 ปี ได้เป็นราชเลขาธิการของอู่ เจ๋อเทียน (武則天) มเหสีของจักรพรรดิถังเกาจง ครั้นอายุ 42 ปี ได้เป็นชายาของหลี่ เสี่ยน (李顯) โอรสของอู่ เจ๋อเทียน ผู้เสวยราชย์เป็นจักรพรรดิถังจงจง นางมีชื่อด้านกวี งานเขียน และการเมือง แต่ที่สุดถูกจับกุมเพราะมีส่วนแก่งแย่งในวังหลวง และถูกประหารชีวิตใน ค.ศ. 710 วันสารทจีน
มีชายหนุ่มผู้หนึ่งมีนามว่า “มู่เหลียน” (พระมหาโมคคัลลานะ) เป็นคนเคร่งครัดในพุทธศาสนามาก ผิดกับมารดาที่เป็นคนใจบาปหยาบช้าไม่เคยเชื่อเรื่องนรก-สวรรค์มีจริง ปีหนึ่งในช่วงเทศกาลกินเจนางเกิดความหมั่นไส้คนที่นุ่งขาวห่มขาวถือศีลกินเจ นางจึงให้มู่เหลียนไปเชิญผู้ถือศีลกินเจเหล่านั้นมากินอาหารที่บ้านโดยนางจะทำอาหารเลี้ยงหนึ่งมื้อ ยอดยุทธจักรมังกรฟ้า
เซียวเปียกลี้ หรือคุณชายเซียวซาศิษย์เอกสำนักหัวซานและเป็นอาจารย์เจ้าหญิงจูแชเจี้ย เซียวซามีฝีมือสูงส่ง กระบี่ไส้ขาดของเขาเป็นที่เลื่องลือในยุทธภพ หลงรัก มู่หลาน บุตรสาวคนเดียวของซินแสเจงตั่วอย่างถอนตัวไม่ขึ้น แต่กลับไม่สมหวังเพราะซินแสเจงตั่วไม่เห็นด้วย เป็นคนมีคุณธรรม ซื่อสัตย์ ตรงไปตรงมา ภายหลังแพ้การประลองที่สวนดอกไม้ ก็ถอนตัวจากยุทธภพ ปรากฏตัวอีกครั้งเพื่อช่วย จูแชเจี้ย ที่โดนโทษประหารจากการกบฏของพ่อ สุดท้ายได้อยู่กับ มู่หลานอย่างมีความสุขระยะสั้นๆฉันท์เพื่อนสนิท และถูกสังหารโดยมารชมพูขณะเข้าปกป้องชีวิต มู่หลานนั่นเอง เจี๋ยวกู่หลาน
เจี๋ยวกู่หลาน (; ชื่อวิทยาศาสตร์: "Gynostemma pentaphyllum" (Thunb.); ชื่ออื่น: ชาสตูล เบญจขันธ์ ปัญจขันธ์ เซียนเฉ่า) เป็นพืชที่ขึ้นอยู่ทั่วทวีปเอเชีย ลักษณะของพืช เป็นไม้เถาล้มลุก ลำต้นเล็กเรียวยาว ลำต้นที่เลื้อยยางแตกกิ่งแขนงได้ บริเวณข้อของลำต้นที่ทอดนอนไปตามดินจะออกรากได้ ใบเป็นใบประกอบแบบฝ่ามืออกสลับ ส่วนมากมีใบย่อย 5 ใบ ดอกเล็ก สีเหลืองปนเขียว ผลค่อนข้างกลม ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 4- 7 มิลลิเมตร ส่วนที่ใช้เป็นยา คือต้นส่วนเหนือดินและ ใบมีรสขม หรือขมอมหวาน
เริ่มด้วยในปี 1977 มีคนจีนคนหนึ่งชื่อ ศิว์สื้อ หมิง เป็นเภสัชกรจบมหาวิทยาลัยแพทย์ศาสตร์ปักกิ่งเขาได้เข้าทำงานที่ สถาบันวิจัยพืชสมุนไพรนครอานดัง มณฑลส่านซี จนกระทั่งฤดูใบไม้ผลิปี 1982 เขาได้ลางานชั่วคราวเพื่อไปเยี่ยมบ้านที่อำเภอผิงลี่ระยะทางไกลประมาณ 50 กิโลเมตร ในช่วงที่เขาพักผ่อนที่บ้านก็ใช้เวลาเสาะแสวงหาสมุนไพรตัวใหม่ๆ ในอำเภอผิงลี่โดยไปพูดคุยกับชาวบ้าน และหมอพื้นบ้าน เพื่อหาข้อมูลของสมุนไพร เขาได้พบสมุนไพร ตัวใหม่ชนิดหนึ่งที่ชาวบ้านเรียกว่า เสี่ยวโหม่จูเถิง ซึ่งมีประสิทธิภาพในการรักษาชาวบ้านที่เป็นโรคไขมันสูงในเส้นเลือด และโรคความดันโลหิตสูงได้อย่างดี เขาจึงกลับมาที่ห้องทำงานของสถาบันวิจัยของเขา และศึกษาวิจัยทันทีตามตำราแผนโบราณจีน สามก๊ก
ศาลเจ้าสามก๊ก ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่วัดอู่โหวซื่อ ที่เมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน ประเทศจีน สร้างขึ้นในช่วงปลายราชวงศ์จิ้นตะวันตก ด้านหลังของวัดเป็นที่ตั้งสุสานของพระเจ้าเล่าปี่และจูกัดเหลียง ซึ่งเป็นตัวละครที่มีชีวิตอยู่จริงในสามก๊ก ซึ่งเป็นนิยายอิงประวัติศาสตร์อันยิ่งใหญ่ของจีน เรื่องราวต่าง ๆ ในสามก๊กเริ่มต้นในปลายสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของพระเจ้าเหี้ยนเต้ เนื่องจากในขณะนั้นเล่าปี่ปกครองและแต่งตั้งเสฉวนเป็นราชธานี โดยมีจูกัดเหลียงเป็นที่ปรึกษา ราษฏรใช้ชีวิตอย่างร่มเย็นเป็นสุข แต่เมื่อเล่าปี่สวรรคตแล้ว ประชาชนต่างให้การยอมรับและนับถือจูกัดเหลียงมากกว่า จึงร่วมกันสร้างศาลเจ้าขึ้นมาเพื่อเป็นที่เคารพบูชา แต่ไม่นานทางรัฐบาลจีนเห็นว่าไม่ถูกต้องจึงมีคำสั่งให้สร้างศาลเล่าปี่ขึ้น รวมทั้งให้มีรูปปั้นขุนนาง 14 ท่านภายในศาลเจ้า หลิว ฟาง
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 เธอได้แสดงเครื่องดนตรีจีน ประกอบการเล่นเพลงโบราณของจีนมามากกว่าหลายร้อยคอนเสิร์ต โดยเครื่องดนตรีที่เธอใช้เล่นคือ ผีผา และ กู่เจิง ชื่อเสียงของเธอ เริ่มปรากฏขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องจาก การบรรเลงด้วยจิตวิญญาณแห่งความเป็นศิลปินของเธอ พร้อมกับมีบทเพลงที่เป็นที่คุ้นเคยกันเป็นอย่างดี และ บทเพลงที่เป็นเพลงพื้นบ้านของจีนที่หาฟังได้ยาก รวมทั้ง การผสมผสานระหว่างวัฒนธรรมตะวันตก และตะวันออก ในขณะนี้ตามสื่อต่าง ๆ หลิว ฟาง ถูกจับตามองว่าเป็น ทูตวัฒนธรรมสำหรับผีผา หรือ มีคนให้ฉายาเธอว่า"จักรพรรดินีแห่งผีผา" สไตล์การเล่นของเธอคือ การเล่นที่เข้าถึงจิตวิญญาณของผู้ฟัง และสามารถสื่ออารมณ์ให้ผู้ฟังเข้าใจความหมายของบทเพลงนั้น ๆ ได้ ไม่ว่าเพลง ๆ นั้น จะเป็นเพลงโบราณหรือเพลงสมัยใหม่ก็ตาม เธอยังเป็นคนที่เอาใจใส่กับการแสดงของเธอมาก ไม่ว่าจะเป็นท่าทาง การแสดงออก หรือ อารมณ์ของเพลง การฝึกฝนของเธอยังคงดำเนินอย่างต่อเนื่อง เธอทุ่มเทและอุทิศตนกับการเล่นดนตรีเพื่อที่วันข้างหน้าเธอจะได้เป็นนักดนตรีที่เข้าใจศาสตร์ด้านนี้อย่างถ่องแท้"(in the "fRoots" Magazine, 06.2006). มอซือ
มอซือ หรือ จักรพรรดินีเหมา (; สิ้นพระชนม์ 22 กันยายน 237) พระนามเดิม ไม่ทราบ ฐานันดรศักดิ์ จักรพรรดินีหมิงเต้า จักรพรรดินีแห่ง วุยก๊ก ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีนพระนางอภิเษกกับ พระเจ้าเว่ยหมิง หรือ พระเจ้าโจยอย จักรพรรดิองค์ที่ 2 ของวุยก๊ก จูกัดเหลียง
ภายหลังจากที่จูกัดเหลียงสิ้นชีวิตไปแล้ว 29 ปี เมื่อเตงงายแม่ทัพของวุยก๊กได้ยกทัพผ่านมาทางเขาเหยียดฟ้าปากทางเข้าเมืองเสฉวนอีกทาง ได้พบกับป้อมค่ายที่ร้างบนเขาซึ่งปราศจากทหารดูแลเมื่อจูกัดเหลียงสิ้นชีวิตไปแล้ว ซึ่งจูกัดเหลียงทำนายว่า ในอนาคตข้างหน้าจะมีแม่ทัพของวุยก๊กยกทัพผ่านทางนี้จึงให้เฝ้าระวังไว้ และเมื่อจงโฮยแม่ทัพวุยก๊กอีกคนที่ยกทัพผ่านมาทางเขาเตงกุนสัน นอนหลับไปฝันเห็นว่าจูกัดเหลียงมาเข้าฝันว่า เมื่อยกทัพเข้าเสฉวนได้แล้วขอให้ไว้ชีวิตราษฎร ซึ่ง จูกัดเจี๋ยม ที่เป็นแม่ทัพคนหนึ่งของจ๊กก๊กได้เข้าต่อต้านทัพวุยและก็เสียชีวิตพร้อมบุตรชายตัวเองในครั้งนี้ด้วย ปัจจุบันมีศาลเจ้าจูกัดเหลียงและเล่าปี่ กวนอู เตียวหุย และบรรดาขุนพลของจ๊กก๊กที่เมืองเฉินตู มณฑลเสฉวน ซึ่งได้รับการบูรณะในปีที่ 11 ของรัชสมัยจักรพรรดิคังซีของราชวงศ์ชิง ลุ่ยกง
ลุ่ยกง หรือสำเนียงจีนกลางว่า เหล่ย์กง ( "เจ้าสายฟ้า") หรือ เหล่ย์เฉิ่น ( "อสุนีเทพ") เป็นเทพเจ้าแห่งสายฟ้า ตามความเชื่อปรัมปราของจีน โดยเป็นเทพผู้บันดาลให้ฝนตก โดยทำหน้าที่กับเทพเตียนบ๊อและยังเป็นหนึ่งในห้าแม่ทัพสวรรค์ร่วมกับ เอ้อร์หลัง เสิน นาจา คังหง่วนโส่ย  จิ่วหง่วนโส่ย  โดยเป็นแม่ทัพประจำทิศตะวันออก มีธงสีเขียวเป็นสีประจำกองทัพคุมกำลังทัพสวรรค์ 99,000 นาย ในการรักษาทิศทางของโลกมนุษย์และสวรรค์ มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
ภาพยนตร์เรื่องมู่หลาน ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล Annie Awards ครั้งที่ 26 ในปี ค.ศ. 1998 ซึ่งเป็นรางวัลที่มอบกันในวงการอนิเมชันมากถึง 12 รางวัล ใน 10 สาขา (สาขาออกแบบตัวละครยอดเยี่ยม มีผู้เข้าชิงจากภาพยนตร์เรื่องนี้แข่งกันเอง 3 คน) และได้รางวัลในทุกสาขาที่เข้าชิง นับเป็นภาพยนตร์อนิเมชันที่ประสบความสำเร็จสูงสุดในเวทีนี้ของปีนั้น และในปีถัดมาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำในสาขาด้านดนตรี มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
ภาพยนตร์เรื่องมู่หลานทำรายได้สุดสัปดาห์แรกหลังภาพยนตร์เริ่มเข้าฉายในโรงภาพยนตร์ในประเทศสหรัฐอเมริการวม 22,745,143 ดอลลาร์สหรัฐ ทำรายได้ในประเทศสหรัฐอเมริกาตลอดระยะเวลาการฉายทั้งสิ้น 120,620,254 ดอลลาร์สหรัฐ ทำรายได้นอกประเทศ (ไม่นับรวมสหรัฐอเมริกา) ทั้งสิ้น 183,700,000 ดอลลาร์สหรัฐ สรุปแล้วภาพยนตร์เรื่องนี้ทำรายได้ทั่วโลก 304,320,254 ดอลลาร์สหรัฐ[2] บูเช็กเทียน
เจ้าชายหลี่เสียนนั้นทรงเป็นผู้มีพระปรีชาสามารถไม่ด้อยไปกว่าเจ้าชายหลี่หงพระเชษฐาธิราชเลย โดยเฉพาะในด้านอักษรศาสตร์ เช่น พระองค์ได้ทรงพระราชนิพนธ์พระราชพงศาวดารตั้งแต่ยุคบรรพกาลจนถึงราชวงศ์ฮั่นขึ้นมาชุดหนึ่งที่ยังคงได้รับการยอมรับจากวงการประวัติศาสตร์จีนในปัจจุบันว่ามีความน่าเชื่อถืออ้างอิงได้มากที่สุดฉบับหบึ่งทีเดียว จึงนับได้ว่าพระองค์ทรงเป็นนักปราชญ์พระองค์หนึ่ง หากแต่จุดจบของพระองค์ก็ไม่ต่างจากพระเชษฐาเท่าไรนักเรื่องที่ปรากฏในบันทึกทางประวัติศาสตร์กล่าวว่า ในเวลาต่อมา ความสัมพันธ์ระหว่างจักรพรรดินีบูเช็กเทียนกับพระราชโอรส เจ้าชายหลี่เสียน นั้นไม่ค่อยดีนัก เนื่องจากเจ้าชายหลี่เสียนทรงหวั่นเกรงพระทัยเมื่อทรงได้ยินข่าวลือว่าพระองค์เองมิได้เป็นพระโอรสของพระนางบูเช็กเทียน แต่กลับเป็นพระโอรสในสุภาพสตรีแห่งฮั่น พระขนิษฐาของพระนางบูเช็กเทียน เมื่อพระนางทรงทราบว่าเจ้าชายหลี่เสียนทรงเกิดความเกรงกลัวขึ้นจากข่าวลือนี้ พระนางทรงไม่พอพระทัยเป็นอย่างมาก นอกจากนี้ หมิงสงเอี๋ยน (อังกฤษ: Ming Chongyan; จีน: 明崇儼) ผู้เป็นหมอดูหรือโหรคนโปรดซึ่งเป็นพระสหายที่ร่วมต่อสู้ในเกมช่วงชิงอำนาจ และเป็นกำลังสำคัญที่ทำให้พระนางบูเช็กเทียนขึ้นมากุมอำนาจในฐานะสมเด็จพระจักรพรรดินี (ผู้เคยกราบทูลแก่จักพรรดิเกาจงและจักรพรรดินีบูเช็กเทียนว่าเจ้าชายหลี่เสียนนั้นไม่เหมาะจะเป็นผู้สืบราชบัลลังก์) ได้ถูกลอบสังหารลงในปี ค.ศ. 679 พระนางบูเช็กเทียนก็ยื่งระแวงในตัวเจ้าชายหลี่เสียนมากขึ้นเนื่องจากทรงสงสัยว่าเจ้าชายจะเป็นต้นเหตุแห่งการลอบสังหารนี้ เติ้ง ชุ่ยเหวิน
Template:CJKV, English: Sheren Tang) นักแสดงหญิงมากความสามารถที่มีชื่อเสียงและประสบความสำเร็จมากที่สุดคนหนึ่งของจอแก้วฮ่องกง ผู้ได้รับขนานนามว่าเป็นราชินีกระชากเรตติ้ง และรางวัล TV Queen 2 ปีซ้อนคนแรกในประวัติศาสตร์ของสถานีโทรทัศน์ TVB คนนี้ เป็นที่รู้จักในแวดวงบันเทิงแดนมังกรในบท จิวจี้เยียก จากเรื่องดาบมังกรหยก ตอน เทพบุตรมังกรฟ้า หยูเฟย จากเรื่องศึกรักจอมราชันย์ จากเรื่องยอดหญิงจอมทระนง เกามุ่ยหรือ Miss 9 จากเรื่องยอดหญิงจอมทระนงภาค 2 และล่าสุดกับบท บูเช็คเทียน จักรพรรดินีคนแรกและคนเดียวในประวัติศาสตร์ชาติจีนจากละครคอเมดี้เรื่องเหม่ยเหรินจื้อจ้าว อีกทั้งในช่วงยุค 80s เธอเคยได้รับสมญานามว่า "สาวงามในชุดโบราณที่เลอโฉมที่สุด" และ "องเหม่ยหลิงน้อย" (โดยเธอถูกคาดหวังว่าจะขึ้นมาแทนที่ องเหม่ยหลิง ดาราสาวผู้ล่วงลับไปก่อนวัยอันควรนั่นเอง)[1] จักรวรรดิจีน
เริ่มการโจมตีราชวงศ์หยวน 
กัวจื่อซิงเห็นแววความสามารถของเขาจึงได้ยกหม่าชิวเซียงธิดาบุญธรรมให้เป็นภรรยา ในปี พ.ศ. 1895 จูหยวนจางปฏิบัติงานอย่างเข้มแข็งมีผลงานโดดเด่นกว่าผู้อื่นจึงได้รับเลื่อนตำแหน่งอย่างรวดเร็วแต่ทำให้ถูกกัวจื่อซิงกับบุตรชายระแวงอยู่เสมอ ครั้งหนึ่งกัวจื่อซิงจับเขาไปขังแต่หม่าชิงเซียงกับมารดาไปอ้อนวอนขอจึงได้รับการปล่อยตัว จูหยวนจางจึงตัดสินใจพาภรรยากลับไปอยู่ที่ตำบลจงหลีบ้านเกิดและได้ชักชวนเพื่อนในวัยเยาว์กับคนอื่นๆ จัดตั้งกองกำลังเป็นของตนเอง จาก 700 คนก็เพิ่มจำนวนมากกว่า 20,000 คนภายในระยะเวลา 2 ปีพ.ศ. 1898 (ค.ศ. 1355) ฉีโจวหวางหรือกัวจื่อซิงพ่อตาของเขาสิ้นพระชนม์ลง บุตรชายทั้งสองไม่มีความสามารถพอ จูหยวนจางจึงได้ขึ้นเป็นผู้นำกองกำลังแทน พ.ศ. 1899 (ค.ศ. 1356) จูหยวนจางยกกำลังบุกเมืองจี้ซิงเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองอิ้งเทียน ( ปัจจุบันคือเมืองหนานจิง ) ใช้เป็นที่ตั้งกองบัญชาการทยอยกำจัดกลุ่มอำนาจอื่นๆ ที่ตั้งตัวเป็นอิสระเช่นกัน พร้อมกับใช้คำสั่ง สามไม่ คือ ไม่เผาบ้าน ไม่ฆ่าคน ไม่ปล้นชิง ทำให้ชาวเมืองอื่นๆ ต่างพากันยินยอมอย่างง่ายดาย พ.ศ. 1907 (ค.ศ. 1364) สถาปนาตนเองขึ้นเป็นหวู่หวาง ปกครองดินแดนแถบใต้แม่น้ำฉางเจียง ปู้ฮูหยิน
ใน ค.ศ. 199 โลกั๋งถูกพิชิตโดยขุนศึก ซุนเซ็ก ซึ่งปกครองเขตแดนในเขตภูมิภาคกังตั๋ง (ปัจจุบันคือ มณฑลกวางตุ้ง ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจีน) หลังจากที่ปู้ฮูหยินอพยพจากโลกั๋งมายังกังตั๋งที่กังตั๋งปู้ฮูหยินได้รู้จักกับน้องชายของซุนเซ็ก ซุนกวน และด้วยความงามทำให้พระนางเป็นอนุภรรยาของซุนกวน จางอี้หฺวังไท่โฮ่ว
หนึ่งปีต่อมา พระนางหลิวสิ้นพระชนม์ จ้าว ยฺเหวียนหย่าน (趙元儼) หรืออ๋องแปด พระอนุชาของจักรพรรดิซ่งเจินจง จึงเสด็จมาเปิดเผยความจริงว่า พระมารดาที่แท้จริงของจักรพรรดิซ่งเหรินจงมิใช่พระนางหลิว แต่เป็นนางหลี่ คนรับใช้ของพระนางหลิว อ๋องแปดตั้งข้อสังเกตด้วยว่า นางหลี่อาจถูกพระนางหลิวลอบสังหาร จักรพรรดิซ่งเหรินจงตกพระทัยและเสียพระทัย เสด็จไปยังสุสานของพระมารดา โปรดให้สร้างพระที่นั่งจิ่งหลิง (景灵宫) ขึ้นไว้อาลัยให้พระมารดา ทั้งมีพระราชโองการให้สถาปนาพระมารดาขึ้นเป็นพระราชชนนีพันปีหลวง ฐานันดรศักดิ์ว่า "จางอี้หฺวังไท่โฮ่ว" แต่เนื่องจากปรากฏว่า พระนางหลิวได้จัดการศพนางหลี่ตามสมควร จักรพรรดิซ่งเหรินจงจึงไม่ทรงเชื่อเรื่องที่พระนางหลิวสังหารนางหลี่ เจ้าแม่กิมฮวยเนี่ยเนี้ย
อีกตำนานกล่าวว่า ครั้งหนึ่งภรรยาของผู้ตรวจราชการเมืองจือเสี้ยนท่านหนึ่งในขณะนั้นกำลังตั้งครรภ์แต่คลอดบุตรยาก ไร้วี่แววคลอด แต่ทางฝ่ายสามีฝันว่ามีเทพยดามาบอกว่าให้เชื้อเชิญหญิงบริสุทธิ์นามว่า กิมฮวย  มาที่บ้านแล้วภรรยาของท่านจะคลอดได้โดยง่าย ผู้ตรวจราชการท่านนั้นจึงได้เสาะหาเด็กหญิงที่ชื่อ กิมฮวย  จนพบแล้วเชิญมายังบ้านของท่าน ณ บ้านของท่านในขณะนั้นมีหมอตำแยรอทำคลอดอยู่แล้ว เมื่อกิมฮวยก้าวมาถึงประตูบ้านภรรยา ภรรยาของท่านก็คลอดบุตรโดนง่ายและบุตรปลอดภัยดี ผู้ตรวจการนั้นดีใจมากจึงขอบคุณกิมฮวยและให้ของกำนัลมากมายจนข่าวลือทั่วทิศว่ากิมฮวยมีความสามารถช่วยเหลือให้หญิงสาวที่ตั้งครรภ์คลอดง่าย ขณะนั้นกิมฮวยยังเป็นเด็กอายุราว 10 ขวบบ้างก็กล่าวว่านางมีเวทย์มนตร์จนผู้คนต่างคิดว่านางสำเร็จเซียน บ้างก็ว่าเป็นแม่มด เมื่อหญิงสาวรายใดใกล้คลอดนางจะถูกเชิญไปยังบ้านเพื่อทำหน้าที่หมอตำแย ช่วยเหลือจนบุตรจนคลอดออกมาอย่างปลอดภัย เมื่อกิมฮวยโตขึ้นเข้าสู่วัยสาวจึงไม่มีชายหนุ่มคนใดกล้าเข้ามาสนิทสนมและขอแต่งงานด้วยและญาติก็อยู่ห่างกาย ไม่กล้าสุงสิงกับนางเช่นกัน เนื่องจากต่างคิดว่านางเป็นเซียน และกิมฮวยเองก็ถูกบิดามารดาบังคับใช้ให้เป็นเครื่องมือทำมาหากินสร้างรายได้โดยทำหน้าที่หมอตำแยและด้วยความเปล่าเปลี่ยวอ้างว้างในชีวิตของกิมฮวย ครั้งหนึ่งในช่วงเวลากลางคืนนางจึงตัดสินใจเดินลงทะเลสาบไปเงียบๆ เมื่อผ่านไปหลายวันจึงมีผู้พบศพลอยน้ำมาในสภาพร่างกายไม่เปื่อยเน่า ซ้ำยังมีกลิ่นหอมประหลาด เมื่อนำศพไปฝังแล้ว อีกวันถัดมาชาวบ้านกลับพบรูปปั้นไม้ลอยน้ำ เมื่อพิเคราะห์ดูหน้าตารูปปั้นไม้คล้ายแม่นางกิมฮวยยิ่งนัก ชาวบ้านจึงนำขึ้นมายังฝั่งและสร้างศาลให้ท่านและเรียกนามท่านว่า กิมฮวยฮูหยิน ชาวบ้านมักจะบนบานท่านเรื่องให้สมหวังใรการมีบุตรและพิทักษ์บุตรในครรภ์ให้คลอดโดยง่าย เมื่อคลอดแล้วชาวบ้านมักนำขิงเปรี้ยวและไข่แดงกลับมาบูชา ท่าน โดนเรียกว่าของไหว้นั้นว่า หวนสิน ในปัจจุบันส่วนมากผู้ที่บนบานมักจะบนบานด้วยไข่แดงและขิงเปรี้ยวอยู่เสมอ มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
ขับร้องโดย Harvey Fierstein, James Hong, Jerry Tondo, Lea Salonga และ Matthew Wilder เพลงนี้ในรูปแบบภาษาไทยใช้ชื่อว่า "สู้ตายเพื่อหญิงคนงาม" ขับร้องโดย ปรีชา วงศ์รุ่ง ภราดร เพ็งศิริ สรรเสริญ โภคสมบัติ สุพรรณี จงจินตนาการ ธานี พูนสุวรรณ ประสานเสียงโดย กรุงเทพซิงเงอร์ส หงฉวน
หงฉวน[1] หรือ มวยสกุลหง (Chinese:洪拳; English: Hung Kuen) เป็นศิลปะการต่อสู้ป้องกันตัวทางตอนใต้ของจีน ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับวีรบุรุษในตำนานชาวจีนนามว่า หวง เฟยหง ผู้ซึ่งเป็นปรมาจารย์แห่งเพลงหมัดหงฉวน[2] บูเช็กเทียน
เมื่อถึงฤดูใบไม้ร่วงในปีนั้น พระจักรพรรดิเกาจงทรงเรียกประชุมเสนาบดี อันมีอัครมหาเสนาบดีฉางซุนอู๋จี้ และเสนาบดีหลี่จี (Li Ji) หยู๋ จือหนิง (Yu Zhining) และ ฉู่ ซุ่ยเหลียง (Chu Suiliang) เข้าประชุม โดยฉู่ซุ่ยเหลียงคาดเดาไว้ว่าจะเป็นเรื่องการถอดพระอิสริยยศพระจักรพรรดินีหวัง หลี่จีปฏิเสธการเข้าร่วมโดยอ้างอาการป่วย ในที่ประชุม ฉู่ซุ่ยเหลียงนั้นทักท้วงการถอดพระอิสริยยศครั้งนี้อย่างรุนแรง ในขณะที่ฉางซุนอู๋จี้ และหยู๋จือหนิง นั้นไม่เห็นด้วยกับพระจักรพรรดิเกาจงด้วยการไม่แสดงความเห็น ในขณะเดียวกัน ฮานหยวน (Han Yuan) และ ไหลจี (Lai Ji) ต่างก็ไม่เห็นด้วยกับการถอดพระอิสริยยศนี้ ทำให้พระจักรพรรดิเกาจงรับสั่งถามไปยังหลี่จีอีกครั้งหนึ่ง โดยหลี่จีตอบว่า "สิ่งนี้เป็นเรื่องในบ้านของพระองค์เอง ใยจึงถามบุคคลภายนอก" เมื่อได้ยินดังนั้น พระจักรพรรดิเกาจงจึงได้ข้อสรุปที่จะทำตามพระประสงค์ของพระองค์เอง และทรงปลดเสนาบดีฉู่ซุ่ยเหลียงจากราชสำนัก ไปเป็นผู้ว่ามณฑลถั่น (ปัจจุบันคือบริเวณฉางชาในมณฑลหูหนาน)[25] เมื่อทรงถอดพระยศพระจักรพรรดินีหวังลงเป็นสามัญชน ให้เรียกว่านางหวัง (王氏) พร้อมกันนี้ก็โปรดให้ถอดยศพระมเหสีเซียวซูเฟยลงเป็นนางเซียว (宵氏) แล้ว ทรงยังสั่งให้คุมขังทั้งสองคนไว้ แล้วทรงมีพระราชโองการสั่งให้แต่งตั้งพระสนมบูเช็กเทียนขึ้นเป็นพระจักรพรรดินีแทน ภายหลังต่อมาพระจักรพรรดินีบูเช็กเทียนก็สั่งให้สังหารนางหวังและนางเซียวเสมือนถูกฆาตกรรมอย่างโหดร้ายและเงียบเชียบเนื่องจากทรงเห็นว่าพระจักรพรรดิเกาจงมีพระราชประสงค์ให้ปล่อยตัวนางทั้งสอง โดยต่อมาพระจักรพรรดินีบูเช็กเทียนก็ทรงฝันร้ายว่าถูกหลอกหลอนโดยนางทั้งสองอยู่หลายครั้ง ปิศาจจิ้งจอก (จีน)
อย่างไรก็ดี ในนิยายบางเรื่อง ปิศาจจิ้งจอกมิได้มุ่งร้าย เช่น เรื่อง "ซันซุ่ยผิงเยาฉวน" หรือ "สามซุ่ยพิชิตมาร" (三遂平妖傳) ของหลัว กวั้นจง (羅貫中) ในสมัยราชวงศ์หมิง ว่าด้วยปิศาจจิ้งจอกสอนวิทยาคมให้หญิงสาวคนหนึ่ง หญิงคนนั้นจึงเอาชนะกองทัพได้ และเรื่อง "เหลียวไจจื้ออี้" หรือ "เรื่องประหลาดจากห้องศิลป์" (聊齋誌異) ของผู ซงหลิง (蒲松齡) ในสมัยราชวงศ์ชิง ที่ว่าด้วยความรักระหว่างมนุษย์หนุ่มและจิ้งจอกสาว รวมถึงในความเชื่อดั้งเดิมของชาวจ้วง ที่อาศัยอยู่ในภาคใต้ของจีน ตลอดจนปรากฏเป็นภาพเขียนสีตามผนังถ้ำในยุคก่อนประวัติศาสตร์ทางภาคเหนือและอีสานของไทย หมาเก้าหางเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่ขโมยข้าวด้วยการจุ่มหางจากสวรรค์มาให้แก่มวลมนุษย์ จึงถูกเทวดาไล่ฟันจนเหลือหางเพียงหางเดียวอย่างในปัจจุบัน และเป็นต้นกำเนิดของข้าว เชื่อว่านิทานเรื่องหมาเก้าหางนี้กระจายไปทั่วภูมิภาคอาเซียนในยุคก่อนประวัติศาสตร์ ฮองตง
ฮองตง ; เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก แม่ทัพแห่งจ๊กก๊ก ฉายา "ฮั่นสินแห่งหนานหยาง" เป็นชาวเมืองหนานหยาง (บ้านเดียวกับขงเบ้ง) เชี่ยวชาญในการใช้ง้าวและเกาทัณฑ์ เป็นผู้ที่มีคุณธรรม เป็น 1 ใน 5 ทหารเสือของจ๊กก๊ก โดยฮองตงเป็นคนที่ 4 ฮวา มู่หลาน
ภายหลัง ฝ่ายกบฏแพ้สงครามและจะต้องถูกประหาร มู่หลานกับเซี่ยนเหนียงจึงมอบตัวต่อกองทัพถังและขอตายแทนคนทั้งหลาย หลี่ ยฺเหวียน (李淵) กษัตริย์ถัง ซึ้งพระทัยในความกตัญญูของสตรีทั้งสอง จึงอภัยโทษให้คนทั้งปวง ชายาของหลี่ ยฺเหวียน ซึ่งเป็นมารดาของหลี่ ชื่อหมิน (李世民) ประทานเงินรางวัลให้มู่หลาน และประทานสมรสให้เซี่ยนเหนียงกับลัว เฉิง (罗成) แม่ทัพถังที่รักใคร่ชอบพอกันอยู่[6] บูเช็กเทียน
จักรพรรดินีบูเช็กเทียน หรือ อู่เจ๋อเทียน (The Empress Wu Tse-Tien; 武則天), ภาพยนตร์จีนสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1939 แสดงโดย ไวโอเล็ต โค (Violet Koo; 顧蘭君) จักรพรรดินีบูเช็กเทียน หรือ อู่เจ๋อเทียน (Empress Wu Zetian; 武則天), ภาพยนตร์ฮ่องกงสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1949 แสดงโดย ฮุงซัวหมาน (Hung Sau-man; 孔繡雲). จักรพรรดินีบูเช็กเทียน หรือ อู่เจ๋อเทียน (The Empress Wu Tse-tien; 武則天), ภาพยนตร์ฮ่องกงสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1963 ผลิตโดยชอว์ บราเดอร์ส สตูดิโอ (Shaw Brothers Studio) แสดงโดย หลี่ลี่หว่า (Li Li-hua; 李麗華). ลิ่วจู่ หุ้ยเน็งฉวน (Master Hui Neng; 六祖慧能傳), ภาพยนตร์จีนไต้หวันสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1987 นำแสดงโดย หลิง ปอ เป็นพระนางบูเช็กเทียน. ตี๋เหรินเจี๋ย ดาบทะลุคนไฟ (Detective Dee, Detective Dee and the Mystery of the Phantom Flame; 狄仁傑之通天帝國), ภาพยนตร์สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2010 นำแสดงโดย หลิว เจียหลิง เป็นพระนางบูเช็กเทียน. ตี๋เหรินเจี๋ย ผจญกับดักเทพมังกร (Young Detective Dee: Rise of the Sea Dragon; 狄仁杰之神都龙王), ภาพยนตร์สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 2013 นำแสดงโดยหลิว เจียหลิง เป็นพระนางบูเช็กเทียน. มู่หยงฟู่
แต่มู่หยงฟู่นับเป็นบุคคลแห่งความโชคร้าย ด้วยความทะเยอทะยานมากไป ทำให้การตัดสินใจครั้งสำคัญมักผิดพลาด จนต้องสูญเสียทั้งบริวาร มิตรสหาย คนรัก ชื่อเสียงเกียรติยศ รวมทั้งความฝันในการกอบกู้บ้านเมืองต้องมลายสูญสิ้น บั้นปลายสติฟั่นเฟือน บุ่นเชียงตี่กุน
บุ่นเชียงตี่กุน ()หรือเรียกตามสำเนียงจีนกลางว่า เหวินชาง เป็นเทพเจ้าจีน โดยนับถือว่าเป็นเทพแห่งการอำนวยประโยชน์ในด้านการศึกษา, งานประพันธ์, อักษรศาสตร์, การรับราชการ และการสอบเข้ารับราชการ (ฝ่ายพลเรือน)โดยมีชีวิตอยู่จริงในสมัยราชวงศ์จิ้นในสมัยจักรพรรดิจิ้นเซี่ยวหวู่และเป็นเทพเจ้าจีนที่รู้จักและนับถือในประเทศไทยโดยเรียกตามสำเนียงแต้จิ้วว่า พระเจ้าหมั่นเช้ง ยาจกซู ตำนานหมัดเมา
ซู ชาน จึงตั้งปฏิธานว่าต้องกลับเป็นเหมือนเดิมและช่วยลูกชายเอาไว้ให้ได้ ทุก ๆ วัน ซู ชานเอาแต่ฝึกฝนวิชา จนกระทั่งวันหนึ่งก็ได้พบกับ บัณฑิตเฒ่า และ เทพวูซู (เจย์ โชว) 2 สุดยอดฝีมือ ซู ชานพยายามจะเอาชนะเทพวูซูให้ได้ จนกระทั่งเอาชนะได้ในที่สุด แต่ว่า เสี่ยวหยิงที่แอบตามไปดู พบว่าแท้ที่จริงแล้วทั้งหมดนั้นเป็นเพียงภาพในจินตนาการของซู ชานคนเดียวเท่านั้น จิ้งจอกอหังการ ผ่ายุทธจักรหุบเขาหิมะ
ในยุคปลายของราชวงศ์หมิง ราชสำนักได้ถูกรุกรานจากทหารแมนจูได้อย่างง่ายดายด้วยฝีมือของไส้ศึกภายใน จนทำให้สามแม่ทัพผู้กล้า คือ แม่ทัพเมี่ยว แม่ทัพฟั่น และ แม่ทัพเถียน เข้าใจผิดคิดว่า แม่ทัพหู ทรยศต่อชาติ จนเกิดความบาดหมางระหว่างกัน กระทั่งราชวงศ์หมิงล่มสลาย แต่ความบาดหมางระหว่างแม่ทัพทั้งสี่ได้แปรเปลี่ยนเป็นศึกแย่งชิงสมบัติล้ำค่าของราชวงศ์หมิงที่ถูกซุกซ่อนไว้แทน ทำให้ทายาทตระกูลเมี่ยว ตระกูลฟั่น และตระกูลเถียนต่างคิดจะรวบสมบัติไว้เป็นของตน เถียนกุยหนง ทายาทตระกูลเถียนจึงคิดแผนกำจัด หูอิเตา ทายาทตระกูลหูที่เก่งกาจในเชิงดาบเป็นคนแรกด้วยการยืมมือของ เมี่ยวเหรินฟง ทายาทตระกูลเมี่ยวเป็นผู้สังหาร หูอิเตา และภรรยา ผิง คนรับใช้ผู้ซื่อสัตย์ได้พา หูเฟย ลูกชายของ หูอิเตา และภรรยาหลบหนีไป หลังจากนั้น ผิง ได้ฝึกฝนวิทยายุทธให้ หูเฟย พร้อมกับพร่ำบอกว่าคนที่ฆ่าพ่อแม่ของเขาคือ เมี่ยวเหรินฟง กระทั่ง หูเฟย เติบใหญ่เป็นชายหนุ่มที่ฉลาด และเชี่ยวชาญในเพลงดาบจนไม่มีใครสามารถต่อกรได้ เขาจึงออกท่องยุทธภพเพื่อตามล้างแค้นผู้ที่ฆ่าพ่อกับแม่ บูเช็กเทียน
พระจักรพรรดินีหวังทรงคิดว่าเพียงแต่จะชักนำพระนางบูเช็กเทียนเข้ามาสู่ราชสำนักอีกครั้งเพื่อดึงความสนพระทัยของจักรพรรดิเกาจงออกจากพระมเหสีเซียวเท่านั้น พอกำจัดพระมเหสีเซียวไปได้แล้วก็จะค่อยกำจัดบูเช็กเทียนในภายหลัง จึงไม่ทรงขัดขวางเมื่อพระราชสวามีมีพระราชดำริจะรับพระนางบูเช็กเทียนเข้าวังในอีกครั้ง ซึ่งในครั้งนี้พระนางบูเช็กเทียนไม่ได้ดำรงฐานะเป็นเพียงพระสนมธรรมดาเหมือนในรัชกาลก่อน หากแต่ได้รับการโปรดเกล้าฯให้เป็นถึง "เจาหยี" หรือ พระสนมเอกลำดับ 1 (จีน: 昭宜; พินอิน: Zhāo yí) จากบรรดาพระสนมเอกของจีนซึ่งมีทั้งหมด 9 ชั้น นับว่าเป็นที่ 3 ในวังรองจากสมเด็จพระจักรพรรดินีหวัง และพระสนมเซียวทีเดียว ซึ่งพระนางบูเช็กเทียนพระสนมเอกก็ไม่ทำให้องค์จักรพรรดินีหวังทรงผิดหวัง เพราะหลังจากนั้นไม่นานจักรพรรดิเกาจงก็ทรงลืมพระมเหสีเซียวไปเสียสนิท เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ เดอะ มูฟวี่
ทศวรรษที่ 20 สวี่เหวินเฉียง เป็นนายทหารจีนคณะชาติที่หนีทัพ และถูกตามล่าเกือบจะเอาชีวิตไม่รอดจากกองทัพญี่ปุ่น ขณะเดียวกันกับที่กองทัพญี่ปุ่นกำลังแผ่แสนยานุภาพเข้าสู่จีน สวี่เหวินเฉียง หลบหนีเข้ามาอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ได้ ที่นั่น เขาได้พบกับ ติงลี่ เด็กหนุ่มข้างถนนวัยเดียวกัน ติงลี่ช่วย ฟ่งเฉิงเฉิง คุณหนูลูกสาวเพียงคนเดียวของ ฟ่งฉิงหยาง เจ้าพ่อผู้มีอิทธิพลของเซี่ยงไฮ้ นั่นทำให้ทั้งสวี่เหวินเฉียงและติงลี่ได้คบหากันเป็นสหายรัก และแผ่อำนาจอิทธิพลเพิ่มขึ้น ด้วยการกำจัดผู้มีอิทธิพลเก่า แต่แล้ว มิตรภาพของทั้งสองก็ต้องขาดสะบั้นเมื่อ ติงลี่กำลังจะแต่งงานกับ ฟ่งเฉิงเฉิง แต่ทว่าเธอกลับไปรักกับสวี่เหวินเฉียง และสวี่เหวินเฉียงพบว่า แท้จริงแล้ว ฟ่งฉิงหยาง เป็นคนขายชาติให้กับพวกญี่ปุ่น และเป็นอยู่เบื้องหลังการฆ่าเพื่อน ๆ ทหารไต้หวันของเขาเอง"Shanghai Grand" ดัดแปลงมาจากซีรีส์เรื่องดัง "Shanghai Bund" หรือ "เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้" ที่ออกฉายในปี ค.ศ. 1980 ของทีวีบี นำแสดงโดย โจว เหวินฟะ และหลี่ เหลียงเหว่ย เมียงซอง จักรพรรดินีที่โลกลืม
ฝ่ายจักรวรรดิญี่ปุ่น ซึ่งต้องการแผ่นดินโชซอนเป็นเมืองขึ้นเช่นกัน ก็ต้องเตรียมการอยู่ถึงสิบปี จึงจะชนะสงครามกับจักรวรรดิต้าชิง ผู้เป็นเจ้าอาณานิคมเดิมของโชซอนได้สำเร็จ ขณะที่พระมเหสีมิน ก็กำลังเตรียมการปฏิรูปการเมืองสมัยใหม่ เพื่อให้ราชอาณาจักรโชซอนเป็นชาติเอกราชอย่างแท้จริง พระนางจึงถือเป็นเสี้ยนหนามที่สำคัญยิ่งของญี่ปุ่น ดังนั้น มิอุระ โกะโระ ทูตญี่ปุ่นประจำโชซอน จึงส่งมือสังหารไปลอบปลงพระชนม์พระมเหสีมินเสีย หลังจากนั้นสมาชิกราชวงศ์โชซอนก็เข้าพำนักในสถานทูตรัสเซีย เพื่อหยุดยั้งอำนาจอิทธิพลของฝ่ายญี่ปุ่น โดยยกสถานะอาณาจักรของตนขึ้นเป็นเอกราช ใช้ชื่อว่าประเทศแทฮัน (เกาหลี) พร้อมกันนั้น พระเจ้าโกจงก็สถาปนาตนเองเป็นฮ่องเต้ (สมเด็จพระจักรพรรดิ) และสถาปนาพระอิสริยศักดิ์ แก่พระมเหสีมินผู้วายชนม์ให้เป็นที่ เมียงซองฮองเฮา (สมเด็จพระจักรพรรดินี) มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
ขับร้องโดย Donny Osmond เพลงนี้ในรูปแบบภาษาไทยใช้ชื่อว่า "จะสร้างนายเป็นชายแท้" ขับร้องโดย วิภู กำเนิดดี ประสานเสียงโดย กรุงเทพซิงเงอร์ส มู่หลาน (ภาพยนตร์ ค.ศ. 1998)
ในเมืองหลวง มีขบวนแห่เฉลิมฉลองที่จีนเอาชนะกองทัพฮั่นได้ มู่หลานเตือนนายกองชางว่าพวกกองทัพฮั่นจะบุกโจมตีวังหลวง ชางไม่สนใจและไม่เชื่อเธอ จนกระทั่งกองทัพฮั่นบุกยึดวังหลวงและจับตัวฮ่องเต้ไปเป็นตัวประกัน ทหารจีนพยายามจะบุกเข้าไปช่วยแต่ไม่ได้ผล มู่หลานวางแผนและไปชวนเพื่อนทหารมาช่วย หลิง เฉียนโป เหยาและนายกองชางจึงมาเข้ามาร่วมกับมู่หลานจนสามารถเข้าไปในวังและจัดการกับทหารชาวฮั่น รวมถึงช่วยฮ่องเต้ออกมาได้ มู่หลานต่อสู้กับฉาง หยูและชนะในที่สุด เมื่อเหตุการณ์วุ่นวายสิ้นสุดลง ฮ่องเต้มาพูดกับมู่หลานว่า ข้าได้ยินเรื่องของเจ้ามามาก ฮัว มู่หลาน เจ้าขโมยชุดเกราะของพ่อและหนีออกจากบ้าน แฝงตัวเป็นทหารหนุ่ม หลอกให้นายกองหลงเชื่อ ทำความเสื่อมเสียแก่กองทัพจีน ทำลายพระราชวังของข้าและเจ้าได้ช่วยชีวิตพวกเราทุกคน พูดจบฮ่องเต้คำนับมู่หลาน ทุกคนก็ทำเช่นเดียวกัน ฮ่องเต้ได้มอบดาบและลัญจกรให้แก่เธอ หลังจากนั้น มู่หลานเดินทางกลับบ้าน มาพบครอบครัวของเธอที่ได้เห็นว่าเธอยังไม่ตาย สักพักนายกองชางก็ตามมาเพื่อเอาหมวกของพ่อมู่หลานที่มู่หลานลืมไว้มาคืน มู่หลานเชิญให้นายกองชางอยู่กินข้าวเย็นกับครอบครัว ส่วนมูชูก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นเทพคุ้มครองตระกูลฮัวอีกตน ทั้งหมดอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข เทศกาลโคมไฟ
ตำนานเทศกาลโคมไฟอีกอันหนึ่ง เกี่ยวข้องกับสาวใช้ที่ชื่อ หยวนเซียว ในสมัยราชวงศ์ฮั่น Han Dynasty, ตงฟางซั่ว Dongfang Shuo คือ ขุนนางคนโปรดของกษัตริย์ฮั่นหวู่ตี้ ในฤดูหนาวปีหนึ่งเขาได้เดินไปในสวนและได้เห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งกำลังร้องไห้ และกำลังจะโดดลงไปในบ่อน้ำเพื่อฆ่าตัวตาย ตงฟางจึงได้ห้ามเธอไว้และถามว่าทำไมจึงคิดฆ่าตัวตาย เธอบอกว่าเธอชื่อหยวนเซียว เป็นสาวใช้ในวัง และตั้งแต่เธอมาทำงานในวัง เธอก็ไม่มีโอกาสได้ไปเยี่ยมครอบครัวเลย ถ้าเธอไม่มีโอกาสได้แสดงความกตัญญู filial piety ต่อครอบครัว เธอก็ตายซะดีกว่า ตงฟางสัญญากับเธอว่าจะหาวิธีทำให้เธอได้กลับไปเยี่ยมครอบครัวให้ได้ ตงฟางจึงแอบออกจากวังและไปตั้งโต๊ะทำนายดวงชะตาบนถนน จากปากต่อปากทำให้ประชาชนต่างมาให้เขาทำนายกันมากมาย แต่ทุกคนก็ได้คำทำนายเดียวกันคือ จะเกิดไฟหายนะในวันที่ 15 ของเดือนแรกในปฏิทินจันทรคติ. ข่าวลือแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็ว. ฮวา มู่หลาน
ร้อยกรองไม่ได้รับความนิยมมากเท่าไร จนกระทั่งสมัยราชวงศ์หมิง สฺวี เว่ย์ (徐渭) จึงเอาไปแต่งเป็นบทงิ้วชื่อ แม่หญิงมู่หลาน (雌木蘭; The Female Mulan) หรือชื่อเต็มว่า แม่หญิงมู่หลานเป็นทหารแทนบิดา (雌木蘭替父從軍; The Heroine Mulan Goes to War in Her Father's Place) มีเนื้อหาสององก์[1][2] ทำให้เรื่องราวของมู่หลานมีชื่อขึ้นมา ต่อมาในสมัยราชวงศ์ชิง ฉู่ เหรินโฮ่ว (褚人獲) เอาไปแต่งเป็นส่วนหนึ่งของนิยายเรื่อง ซุยถัง (隋唐)[3][4] มู่หลานจึงเป็นกลายเป็นตำนานเล่าขานในหมู่ชนชาวจีนทำนองเดียวกับเรื่อง ม่านประเพณี (梁山伯與祝英台; Butterfly Lovers) บูเช็กเทียน
ในช่วงเวลาที่จักรพรรดิบูเช็กเทียนสำเร็จราชการแทนพระองค์นั้น พระนางได้แต่งตั้งตำแหน่งต่าง ๆ ให้แก่ญาติของพระนางหลายคน เช่น ท่านหญิงหยาง (มารดาของจักรพรรดิบูเช็กเทียน) ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสุภาพสตรีแห่งหรง (Lady of Rong) และพี่สาวผู้เป็นหม้ายของพระนางก็ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นสุภาพสตรีแห่งฮั่น (Lady of Han) ด้วย ส่วนพี่ชาย คือ อู่ หยวนชิง และ อู่ หยวนซวง พร้อมทั้งลูกพี่ลูกน้อง คือ อู่ เว่ยเหลียง และ อู่ ฮ่วยยุ่น ซึ่งแม้ว่าจะมีความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยจะดีนักกับท่านหญิงหยาง แต่ต่างก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งด้วย อย่างไรก็ตาม ในงานเลี้ยงฉลองที่ท่านหญิงหยางจัดขึ้นให้แก่พวกเขาเพื่อฉลองการรับตำแหน่งใหม่ อู่ เว่ยเหลียง แสดงอาการโกรธท่านหญิงหยางและกล่าวว่าพวกเขามิได้รู้สึกยินดีและเป็นเกียรติในการได้รับตำแหน่งใหม่นี้จากสมเด็จพระจักรพรรดินีบูเช็กเทียนเลย จักรพรรดิบูเช็กเทียนจึงมีรับสั่งให้ลดตำแหน่งญาติเหล่านี้และขับไล่ไปยังพื้นที่กันดารห่างไกลเพื่อเป็นการแก้แค้นที่กระทำไม่ดีกับมารดาของพระนาง โดย อู่ หยวนชิง และ อู่ หยวนซวง เสียชีวิตในระหว่างการเนรเทศ วาง หมิงฉวน
ในขณะที่เธอกลับมาได้รับความนิยมกับผลงานละครทีวีอีกครั้ง แต่แล้วในปีพ.ศ. 2530 เธอกลับหยุดพักงานแสดงละครทีวี 1 ปี เพื่อหันไปทุ่มเทให้กับทางด้านการเล่นละครงิ้วกวางตุ้ง ที่เธอได้แสดงนำในเรื่อง มู่กุ้ยอิง ยอดหญิงตระกูลหยาง (Mu Guiying-穆桂英) และก็ถือได้ว่าเธอได้พบรักแท้จากการที่ได้ร่วมแสดงละครงิ้วในครั้งนี้กับนักแสดงงิ้วกวางตุ้งชายอันดับหนึ่งของฮ่องกงในยุคนั้นอย่าง "หลอเจียอิง" (羅家英) ผู้ซึ่งมีอายุแก่กว่าเธอแค่ 1 ปี จากความใกล้ชิดสนิทสนิมกันในตอนฝึกซ้อมนานหลายเดือน และด้วยวัยที่ใกล้เคียงกันอีกทั้งยังมีมุมมองการใช้ชีวิตที่คล้าย ๆ กันอีก ทำให้ต่อมาทั้งคู่ตัดสินใจลองคบหากันดูอย่างเปิดเผย และจากการสวมบทบาทเป็น "มู่กุ้ยอิง" ในละครงิ้วเรื่องนี้ของเธอ ก็ได้รับคำชื่นชมอย่างมากจากผู้คนในฮ่องกงที่ได้มีโอกาสไปดูการแสดงงิ้วของเธอบนเวทีการแสดง และก็เป็นละครงิ้วกวางตุ้งที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากในปีนั้น จนทำให้ในปีถัดมาพ.ศ. 2531 (1988) เธอและแฟนของเธอ "หลอเจียอิง" ได้ร่วมกันก่อตั้งคณะละครงิ้วกวางตุ้งฟู่เซิง (Fusheng) ขึ้นมา ภายใต้ บริษัท ฟูกูซูมิ เรียวจู (Fukuzumi Ryojuu) ที่เธอร่วมเปิดกับครอบครัวของหลอเจียอิง ประจวบกับที่เธอถูกเสนอชื่อให้เข้าสู่การเมือง และก็ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนฮ่องกงในสภาผู้แทนราษฎรแห่งชาติโดยเธอจะต้องทำหน้าที่นี้เป็นระยะเวลาโดยประมาณ 10 ปี และในช่วงที่อยู่ในตำแหน่งอันทรงเกียรตินี้ เธอยังได้ทำงานด้านช่วยเหลือสังคมควบคู่ไปด้วย เช่น งานด้านมูลนิธิเกี่ยวกับเด็กและสตรี โดยเธอมีส่วนร่วมในการช่วยเหลือเกี่ยวกับคดีที่เกี่ยวกับเด็กและสตรีกว่า 40 คดี ในช่วงที่เธอมีบทบาททางการเมือง ด้วยเหตุนี้จึงทำให้เธอไม่มีเวลาว่างพอที่จะรับเล่นละครได้เหมือนแต่ก่อน แต่ถึงกระนั้นเธอก็พยายามเจียดเวลามาเล่นละครให้แฟน ๆ ได้หายคิดถึงเป็นช่วง ๆ ผลงานที่ตามมาได้แก่ ละครตอนสั้น เรื่อง คนปาบ (Behind Silk Curtains 1988) ซึ่งนำแสดงโดย เจิ้งเส้าชิว, ชีเหม่ยเจิน, โจวซิงฉือ, เหลียงเฉาเหว่ย และ หลิวเจียหลิง, ละครแนวสากลเรื่อง แดดจ้า (朝阳 1990) แสดงร่วมกับ หลีซือฉี และ เหมาซุ่นจวิน (毛舜筠) และละครโบราณเรื่อง ฤทธิ์กระบี่ฟ้าคำรณ (The Sword of Conquest 1991) นำแสดงโดย กวนหลี่เจี๋ย, โจวไห่เม่ย และ เส้าจงเหิง สมิงสาวใจเพชร
เนื้อเรื่องกล่าวถึงวีรกรรมของ "เหอ อี้ว์เฟิ่ง" (แสดงโดย หวง ซิ่นซิ่ว) โดยเหตุการณ์เกิดในรัชสมัย พระเจ้าคังซี (ครองราชย์ พ.ศ. 2204 - 2265) ครอบครัวของ เหอ อี้ว์เฟิ่ง ซึ่งบิดารับราชการ ได้ถูก "จี้เซียนถัง" (แสดงโดย จู เถียเหอ) แม่ทัพใหญ่ผู้มีอำนาจบัญชาการตลอดเจ็ดมณฑลกลั่นแกล้ง จนเสียชีวิต ส่วนครอบครัวของเธอบ้านแตกสาแหรกขาด เธอหนีไปได้แต่ได้รับบาดเจ็บ และได้รับการช่วยเหลือจากแม่ชีแขนเดียว (แสดงโดย หลี่ หลินหลิน) ผู้ที่อดีตเป็นองค์หญิงแห่ง ราชวงศ์หมิง ที่ล่มสลายไปแล้ว แม่ชีมีความแค้นกับ จี้เซียนถัง เช่นเดียวกัน เพราะในตอนต้นเรื่อง องค์หญิงก็ได้ถูกฟันแขนขาดจากจี้เชียนถัง แม่ชีช่วยรักษาอาการบาดเจ็บและถ่ายทอดยุทธให้เธอ จนได้กลับมาโลดแล่นในยุทธจักรอีกครั้ง เพื่อผดุงคุณธรรม และมีฉายาใหม่ว่า "สือซันเม่ย" (น้องสาวที่ 13)
เหอ อี้ว์เฟิ่ง ท่องยุทธจักรโดยการปลอมตัวเป็นชาย ระหว่างท่องยุทธได้เจอกับ "องค์หญิง ซวงซวง" (แสดงโดย อง เหม่ยหลิง) ซึ่งเป็นน้องสาวจอมซนของ ฮ่องเต้คังซี (แสดงโดย หยาง เจ๋อหลิน) ได้ปลอมตัวเป็นสาวชาวบ้านสามัญชน และใช้ชื่อใหม่ว่า "เซียง เก๋อเก่อะ" ได้มาตกหลุมรัก เหอ อี้ว์เฟิ่ง ที่ปลอมตัวเป็นชาย แต่แล้วเธอก็พบความจริงว่า ชายหนุ่มที่เธอหลงรักเป็นหญิง นางตกใจมากแต่ก็หักห้ามใจได้ เปลี่ยนความรู้สึกอยากเป็นคนรักมาเป็นน้องสาวที่แสนดีแทน ตอนหลังองค์หญิงได้พบรักกับ หมอยาที่ชื่อว่า "หลี่ เมี่ยวเซิง" (แสดงโดย เยิ่น ต๊ะหัว)
ต่อมาอี้ว์เฟิ่ง ได้พบกับ อันจี้ (แสดงโดย ทัง เจิ้นเยี่ย) ทั้งคู่เกิดรักกัน จึงท่องยุทธจักรด้วยกัน 
ในที่สุดแม่ชีแขนเดียวและ เหออี้ว์ฟ่ง ได้ร่วมมือกันฆ่า "จี้เซียนถัง" สำเร็จ และคังซีฮ่องเต้ สัญญาว่าจะปกครองแผ่นดินโดยธรรม แม่ชีจึงไว้วางใจ 
ต่อมาอันจี้ เผลอไปได้เสียกับ "จี้ซือเว่ย" (แสดงโดย หยาง พ่านพ่าน) ในตอนท้ายเมื่อเรื่องร้ายๆ จบลง ฮ่องเต้พระราชทานสมรสให้กับ อันจี้และอี้ว์ฟ่ง ปรากฎว่าในงานแต่งงาน ซือเว่ย ให้คนนำทารก มาในพิธีและเขียนจดหมายแจ้งว่า เด็กนี้เป็นลูกของตนกับอันจี้ ให้อันจี้และอี้ว์ฟ่งเมตตารับเลี้ยงไว้ ส่วนตนเองต้องขอลา อันจี้ไม่สามารถรับแต่ลูกไม่เอาแม่ได้ พิธีสมรสจึงล้มเลิกกลางคัน
อันจี้และซือเว่ย ปรึกษากันหาทางลงเอยเรื่องนี้อย่างสวยงามด้วยการ ให้อันจี้ มีภรรยาได้ 2 คน โดยให้อี้ว์ฟ่ง มีศักดิ์ศรีเหนือกว่า แต่เมื่อทั้ง 2 ไปพบอี้ว์ฟ่ง ก้พบว่าเธอจากไปเสียแล้ว.ในไต้หวัน ออกอากาศโดยสถานีโทรทัศน์ CTV ระหว่างวันที่ 11 มิถุนายน 2526 ถึง 30 กรกฎาคม 2526 ใช้เวลาฉายหกสัปดาห์ในช่วงเวลา 20:00 - 21.00 น. จักรพรรดินีเซี่ยวเสียนฉุน
จักรพรรดินีเสี้ยวเสียนชุนหรือฟู่ฉาฮองเฮาทรงมาจากจากราชสกุลสกุล ฟู่ฉา (富察) ทรงเป็นธิดาคนเดียวของ ฟู่ฉา หลี่หรงเป่า มีน้องชายคือ ฟู่ฉา ฝูเหิง พระนางได้อภิเษกสมรสกับองค์ชายสี่ก่อนที่จะเป็นเป่าชินหวัง(宝亲王/寶親王) (ต่อมาครองราชย์เป็นจักรพรรดิเฉียนหลง) มีพระอิสริยยศเป็น ตี้ฝูจิ้น และหลังจากนั้นเมื่อองค์ชายเป่าชินหวังได้ขึ้นเสวยราชย์สมบัติเป็น จักรพรรดิเฉียนหลง จึงทรงแต่งตั้งพระนางเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินี พระนางฟู่ฉาทรงเป็นที่รักและโปรดปรานของ จักรพรรดิเฉียนหลงมาก จึดมักจะทรงติดตาม จักรพรรดิเฉียนหลงเสด็จประพาสทั่วประเทศจีนอยู่เสมอจักรพรรดิเฉียนหลง ต่อมาในปี ค.ศ. 1748 ในช่วงหนึ่งของการประพาสตามหัวเมืองภาคใต้ของประเทศจีน พระนางฟู่ฉาทรงพระประชวรหนักเและสิ้นพระชนม์ในวันที่ 8 เมษายน ค.ศ.1748 ขณะพระชันษา 36 พรรษาพระศพถูกฝังอยู่ในสุสานชิงตะวันออก และการสิ้นพระชนม์ของพระนางนั้นทำให้จักรพรรดิเฉียนหลงทรงเสียพระทัยมากหลังจากที่พระนางสิ้นพระชนม์ จักรพรรดิเฉียนหลงมักจะแต่งกลอนรำพันและกลอนเชิดชูพระนางอยู่หลายบท และทุกๆครั้งก่อนที่พระองค์จะเสด็จไปที่ใดก็พระองค์ก็จะทรงไปเยี่ยมหลุมพระศพของพระนางอยู่เสมอ กล่าวได้ว่าพระนางฟู่ฉานั้นเป็นผู้ที่จักรพรรดิเฉียนหลง ทรงรักและให้เกียรติมากที่สุดผู้หนึ่ง วันสารทจีน
ผู้ถือศีลกินเจต่างพลอยยินดีที่ทราบข่าวว่ามารดาของมู่เหลียนเกิดศรัทธาในบุญกุศลครั้งนี้ จึงพากันมากินอาหารที่บ้านของมู่เหลียนแต่หาทราบไม่ว่าในน้ำแกงเจนั้นมีน้ำมันหมูเจือปนอยู่ด้วย การกระทำของมารดามู่เหลียนนั้นถือว่าเป็นกรรมหนัก เมื่อตายไปจึงตกนรกอเวจีมหานรกขุมที่ 8 เป็นนรกขุมลึกที่สุดได้รับความทุกข์ทรมานแสนสาหัส มู่หยงฟู่
จอมยุทธ์หนุ่มผู้ถูกขนานนามเสมอเฉียวฟง แต่แท้จริงแล้ววรยุทธยังห่างกับเฉียวฟงอยู่มากทีเดียว มีพรสวรรค์อีกทั้งยังมีสุดยอดวิชามากมายออกตามหาชาวยุทธ์ หมายฟื้นฟูราชบังลังก์ของตระกูลมู่หยงที่ถูกล้มล้างไป โอวหยัง เพ่ยซัน
"โอวหยัง เพ่ยซัน" (จีน:歐陽珮珊) มีชื่อภาษาอังกฤษว่า "ซูซานน่า โอวหยัง" (Susanna Au-yang) เป็นอดีตนักแสดงหญิงเจ้าบทบาทชาวฮ่องกง ที่มีชื่อเสียงโด่งดังทั่วเอเชีย ในช่วงยุค 70s และ 80s เป็นอย่างมาก  ตู้ ฝู่
ตู้ ฝู่ (ค.ศ. 712 — ค.ศ. 770) เป็นกวีเอกชื่อดังของจีน ในสมัยราชวงศ์ถังมีชื่อจริงว่า จื้อเหมย มีฉายาว่าเส้นหลิงได้รับการยอมรับว่าเป็นนักกวีที่สำคัญของจีนเช่นเดียวกับหลี่ไป๋ และได้รับสมญานามว่าปราชญ์แห่งกวีด้วย ตู้ฝู่นั้นเป็นหลานชายของตู้เสินเหยียน เขาเขียนบทกวีได้ตั้งแต่อายุยังน้อย จากบทกวีกว่า 1000 บทที่เขาแต่งไว้ ผลงานชิ้นเอกของเขา ได้แก่ เปย์เจิง ชิวซิ่ง และซันสื่อซันเปี๋ย เป็นต้น