พระครูอินทสรวิสุทธิ์ มีฉายาทางพระพุธศาสนาว่าอะไร?
พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
ชื่อ พระครูอินทสรวิสุทธิ์ ฉายา อินฺทสโร พรรษา 60 น.ธ. เอก วัดเมืองราม ตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน ดำรงตำแหน่ง คือ 1. เจ้าอาวาสวัดเมืองราม 2. เจ้าคณะตำบลนาเหลือง 3. พระอุปัชฌาย์ 4. ผู้อำนวยการการศึกษาพระปริยัติธรรมในเขตตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน 5. ที่ปรึกษาหน่วยอบรมประชาชน ประจำตำบลนาเหลือง อ.เวียงสา จ.น่าน
พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- ได้อบรมเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลตาลชุม ณ วัดตาลชุม ท้าวกุเวร
บางตำราเรียกท้าวกุเวรว่า "ท้าวเวสสุวรรณ" ( "ไวศฺรวณ", "เวสฺสวณ") ตามนามโคตรของท้าวกุเวรในศาสนาฮินดู ส่วนในศาสนาเชนจะเรียกเทพองค์นี้ว่า ศารวนุภูติ (Sarvanubhuti) พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
วันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2492 - เป็นเจ้าอาวาสวัดนาเหลืองใน ตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน พระวิสุทธิสารเถร (ภูสิต ขนฺติธโร)
พระวิสุทธิสารเถร (ภูสิต ขันติธโร) วัดป่าหลวงตาบัว ญาณสัมปันโน หมู่ 5 บ้านพุไม้แดง ต.สิงห์ อ.ไทรโยค จ.กาญจนบุรี นามเดิมคือ ภูสิต แต่มักจะคุ้นหูในชื่อ หลวงตาจันทร์ ท่านเป็นศิษย์ผู้ใกล้ชิดและเคยอุปัฎฐาก พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) มาเป็นเวลานานและชื่อ"จันทร์" ก็เป็นชื่อที่หลวงตาตั้งให้ใหม่ หลังจากบวชที่วัดป่าบ้านตาด พระครูธรรมานุกูล (ภู จนฺทเกสโร)
หลวปู่ภู วัดอินทรวิหาร ท่านเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2373 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาเจษฎาบดินทร์ ฯ พระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยบิดามีนามว่า นายคง โยมมารดามีนามว่า นางอยู่ เมื่ออายุได้ 9 ปี บิดามารดาท่านได้พาท่านไปบรรพชาเป็นสามเณรตรงกับปี พ.ศ. 2382 ที่วัดท่าคอย ได้ศึกษาเล่าเรียกอักขระสมัย (ภาษาขอม) และหนังสือไทย กับท่านอาจารย์ วัดท่าแค จนกระทั่งเมื่อมีอายุ 21 ปี ท่านได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อปี พ.ศ. 2394 ณ พัทธสีมา วัดท่าคอย โดยมี พระอาจารย์อ้น วัดท่าคอย เป็นพระอุปัชฌาย์พระอาจารย์คำ วัดท่าแค เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์คำ วัดท่าแค เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอาจารย์มา วัดน้ำหัด เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้ฉายานามทางพระว่า "จนฺทสโร" หลังจากอุปสมบทแล้วท่านได้มาจำพรรษาอยู่ที่สำนักวัดท่าแคชั่วระยะหนึ่งก็ได้ออกเดินธุดงค์ จากจังหวัดตากมาพร้อมกับพระพี่ชาย คือ หลวงปู่ใหญ่ หลวงปู่ภูท่านได้เข้าไปในกรุงเทพมหานคร ได้ไปจำพรรษาอยู่ที่วัดสระเกศ แล้วได้ไปช่วยรักษาคนไข้ที่บาดเจ็บ เป็นอหิวาตักโรค ต่อมาท่านได้ย้ายไปจำพรรษาที่วัดสามปลื้ม ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นวัดจักรวรรดิ์ราชาวาสและได้ย้ายไปจำพรรษาอยู่ วัดโมลีโลกยาราม (วัดท้ายตลาด) ตามลำดับ และท่านได้ย้ายมาจำพรรษาอยู่ที่วัดอินทรารามเมื่อปี พ.ศ. 2432 และได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสเมื่อปี พ.ศ. 2434 ท่านได้รับสมณศักดิ์เป็นพระครูกิตติมศักดิ์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๔๖๓ จนถึงวันมรณภาพเป็นเวลา ๑๓ ปี ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก ฯ พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว 
หลวงพ่อท่านได้ออกธุดงค์เป็นประจำไม่เคยขาด ร่วมเดินธุดงค์ไปกับท่านเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต) เป็นบางครั้งบางคราวบางทีท่านออกธุดงค์ก็มีพระภิกษุติดตามด้วยท่านได้เล่าให้ฟังว่า ถึงเรื่องแปลกๆที่ด้ออกรุกขมูลไปตามป่าเขามากมายหลายเรื่องซึ่งล้วนแล้วแต่ตื่นเต้นน่าอ่านมาก ตลอดระยะเวลาที่ท่านมีชิวิตอยู่ ท่านไม่เคยปล่อยเวลาว่างให้เป็นประโยชน์ มุ่งหน้าปฏิบัติมีพุทธภูมิเป็นที่ตั้ง การร่ำเรียนวิชาอาคมมา ก็เพียงเพื่อช่วยเหลือ ผู้ที่กำลังทุกข์จากโรคภัยไข้เจ็บนับว่าท่านมีเมตตาธรรมสูงส่ง ท่านปฏิบัติธรรมอย่าเคร่งครัด และออกบิณฑบาตเป็นประจำทุกวัน แต่ความจริงท่านไม่จำเป็นต้องออกก็ได้ เพราะ เจ้าฟ้าสมเด็จกรมพระนครสวรรค์พินิจ ได้จัดอาหารมาถวายทุกวัน แต่ท่านก็ออกไปบิณฑบาต เพราะเป็นกิจของสงฆ์ ท่านฉันจังหันเสร็จแล้ว ก็จะครองผ้าลงโบสถ์และลั่นดานประตู เพื่อมิให้ผู้ใดเข้าไปรบกวนท่าน จะเจริญพุทธมนต์ถึง ๑๔ ผูก วันละ ๗ เที่ยวแล้วจึงนุ่งวิปัสสนากรรมฐานต่อไปจนถึงเที่ยวทุกๆวัน ท่านเคยเล่าให้ศิษย์ใกล้ชิดฟังว่า ขณะที่นั่งกรรมฐานอยู่พอได้เวลาเที่ยง ทางการจะยิงปืนใหญ่ (เพื่อบอกเวลาว่าเที่ยงแล้ว)ในขณะที่ยิงปืนใหญ่ กูหงายหลังทุกทีพอท่านพักได้ชั่วครู่ก็จะบำเพ็ญเจริญภาวนาต่อไปจนถึงตีหนึ่ง จึงจะจำวัด ท่านสามารถรูปเหตุการณ์ล่วงหน้า อย่างเช่น ในเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงการปกครองจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ เป็นประชาธิปไตย เป็นต้น พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- ได้อบรมศีลธรรมแก่คณะครูและนักเรียนโรงเรียนบ้านนาเหลืองไชยราม พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
พ.ศ. 2534 - เป็นพระธรรมทูตออกเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลส้าน อำเภอเวียงสา พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- ได้ร่วมกับกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ตลอดจนข้าราชการ ทำการขยายถนนภายในหมู่บ้านเมืองราม เป็นจำนวน หลายสาย พระสัทธรรมวิทยาตถาคต
พระสัทธรรมวิทยาตถาคต เป็นพระพุทธเจ้าองค์หนึ่งตามความเชื่อของชาวพุทธมหายาน พระนามของพระองค์หมายถึงพระตถาคตเจ้าผู้ทรงรอบรู้แจ้งในพระธรรมอันประเสริฐ บางคัมภีร์ระบุพระนามของพระองค์เป็น พระสัทธรรมประภาตถาคต ไม่ปรากฏพระพุทธรูปของพระองค์เป็นพิเศษ โดยมากจะนับถือพระองค์คู่ไปกับพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์  พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
วันที่ 9 - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2493 - เป็นกรรมการตรวจข้อสอบธรรมสนามหลวง ชั้นตรี ณ วัดพระบาท มิ่งเมือง อำเภอเมือง จังหวัดแพร่ วันที่ 24 - 26 ธันวาคม พ.ศ. 2494 - เป็นกรรมการตรวจข้อสอบธรรมสนามหลวงชั้นตรี ณ วัดช้างค้ำวรวิหาร อำเภอเมืองน่าน วันที่ 28 - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2496 - เป็นกรรมการตรวจข้อสอบธรรมสนามหลวงชั้นตรี ณ วัดช้างค้ำวรวิหาร อำเภอเมืองน่าน วันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2500 - เป็นวิทยากรอบรมครูพระปริยัติธรรม ณ วัดบุญยืน อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน วันที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2521 - ให้โอวาทแก่พระนวกะในคราวเปิดเรียนธรรมะภาคพรรษา ณ วัดบุญยืน อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน วันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2526 - เป็นกรรมการรณรงค์ เพื่อการรู้หนังสือไทยแห่งชาติ จังหวัดน่านร่วมกับศูนย์การศึกษา นอกโรงเรียน จังหวัดน่าน วันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2531 - เป็นประธานเปิดสำนักเรียนพระปริยัติธรรม แผนกบาลี สำนักเรียนวัดเมืองราม ตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
ตั้งแต่ พ.ศ. 2516 - 2536 - เป็นประธานอำนวยการสอบธรรมสนามหลวง แผนกธรรม ณ สำนักสอบวัดตาลชุม ตำบลตาลชุม อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
วันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527 - เป็นวิทยากรบรรยายธรรม เรื่อง หลักพระพุทธศาสนา ณ โรงเรียนบ้านนาเหลืองไชยราม ตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- เป็นประธานนำพระภิกษุสามเณรวัดเมืองราม ทำวัตรเช้าเย็นที่วัดเมืองรามเป็นประจำ ทุกวัน และได้ประชุมคณะกรรมการให้โอวาทแก่คณะกรรมการ อ.บ.ต. ประจำตำบลนาเหลืองเป็นประจำ พระครูพิศิษฐ์อรรถการ (คล้าย จนฺทสุวณฺโณ)
เมื่ออายุครบ 20 ปี จึงอุปสมบทเป็นพระภิกษุ ณ อุทกุกเขปสีมา หรือศาลาน้ำ ได้รับฉายาว่า จนฺทสุวณฺโณ ณ วัดวังม่วง อ.ฉวาง จ.นครศรีธรรมราช โดยมี พระครูกราย คงคสุวณฺโณ เจ้าอาวาสวัดหาดสูง เป็นพระอุปัชฌาย์ แล้วได้ไปจำพรรษา อยู่ที่วัดทุ่งปอน หรือวัดจันดี  พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
พ.ศ. 2538 - เป็นประธานสร้างกุฎิสงฆ์ที่วัดเมืองราม ขึ้น หนึ่งหลัง เป็นอาคารคอนกรีต เสริมเหล็ก สองชั้น กว้าง 8 เมตร ยาว 12 เมตร สิ้นค่าก่อสร้างประมาณ 950,000 บาท หลวงพ่อฟู อติภทฺโท
โดยมี “พระครูพิบูลย์คณารักษ์” (หลวงพ่อดิ่ง) วัดบางวัวเป็นพระอุปัชฌาย์ “พระครูธรรมกิจนุรักษ์” (หลวงพ่อชื้อ) วัดทองนพคุณ เขตคลองสาน กรุงเทพฯ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ “พระครูเมธีธรรมโฆสิต” (หลวงพ่อจอม) อดีตเจ้าอาวาสวัดบางสมัคร เป็นพระอนุสาวนาจารย์ โดยหลวงพ่อฟูท่านได้รับฉายาว่า “อติภทโท” และรูปร่างของท่านจะค่อนข้างเล็ก พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
หมวดหมู่:เจ้าคณะตำบล อินทสรวิสุทธิ์ หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดน่าน‎ พระพุทธวรญาณ (ทองย้อย กิตฺติทินฺโน)
พระพุทธวรญาณ ฉายา กิตฺติทินฺโน เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองฝ่ายมหานิกาย ได้ดำรงตำแหน่งสำคัญในคณะสงฆ์ เช่น เจ้าอาวาสวัดกวิศรารามราชวรวิหาร เจ้าคณะจังหวัดลพบุรี และเจ้าคณะตรวจการภาค 6 อีกทั้งเป็นผู้ก่อตั้ง โรงเรียนวินิตศึกษา ในพระราชูปถัมภ์ฯ จ.ลพบุรี พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- นับตั้งแต่ได้รับแต่งตั้งเป็นผู้อำนวยการการศึกษาพระปริยัติธรรมในเขตตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา มาจนถึงปัจจุบันได้ปรับปรุงการศึกษาพระปริยัติธรรมภายในตำบลนาเหลือง โดยการส่งครูผู้สอนเข้ารับการอบรมและจัดหาอุปกรณ์การเรียนการสอนให้แก่ครูและนักเรียนในเขตาตำบลนาเหลือง เพื่อการส่งเสริม การศึกษาและให้กำลังใจแก่ครูและนักเรียนทุกรูป พระครูอินทรวุฒิกร (ต่วน อินทฺปญฺโญ)
หลวงพ่อด่วน อินทปัญโญ (พ.ศ. 2444 - 1 ตุลาคม พ.ศ. 2529) พระเกจิอาจารย์รุ่นเก่าแห่ง พระนครศรีอยุธยา อดีตเจ้าอาวาส วัดกล้วย เป็นสุดยอดพระคณาจารย์คนหนึ่ง ที่มีความสามารถในการปลุกเสกวัตถุมงคล และอัฏฐิของท่านนั้นยังเก็บอยู่ที่วัดกล้วย
หลวงพ่อด่วน ท่านเกิดเมื่อปี พ.ศ. 2444 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่กรุงพนมเปญ ท่านได้อยู่จำพรรษา อยู่ 1 พรรษา เมื่อออกรับผ้ากฐินแล้ว จึงเดินทางกับประเทศไทย ในช่วงวัยรุ่น หลวงปู่ต่วน ท่านได้ศึกษาวิชาอาคม และ ศึกษาวิชาคาถา ต่าง ๆ ร่างกายของท่าน มีการสักยันต์ และ อาบน้ำว่านเย็น เต็มไปหมด หลังท่านอุปสมบทแล้ว ท่านได้เดินทางธุดงค์ ไปปฏิบัติธรรมในประเทศไทย และในระหว่างทาง ก็ได้เดินทางกลับมามีสหายเดินทางหลายรูป แต่ส่วนใหญ่กลับสู่ประเทศเขมรหมดแล้ว คงเหลือแต่พระสหายเพียง 2 พระองค์ ก็คือ หลวงปู่หิน วัดระฆัง ธนบุรี กับ หลวงปู่สร้อย วัดทางหลวง อ.บางซ้าย จ.อยุธยา ต่อมาในปี พ.ศ. 2469 ท่านได้มาจำพรรษาวัดหัวโนน หรือวัดหัวใน ต.หนองแค อ.หนองแค จ.สระบุรี เพื่อเรียนวิปัสนากรรมฐาน กับหลวงปู่ทา เจ้าอาวาส ซึ่งเป็นชาวจังหวัดอุทัยธานี หลวงปู่ทาเป็นพระอาจารย์ที่มีวิชาอาคมมาก ท่านเป็นพระสหายที่ร่วมเดินธุดงค์กับหลวงปู่กลั่น วัดพระญาติ จ.อยุธยา หลวงพ่อต่วน ท่านอยู่จำพรรษาอยู่กับ หลวงปู่ทา เพื่อเรียนวิชากับท่าน ที่วัดหัวโนน อยู่เพียง 3 พรรษา หลวงปู่ทา ก็ให้หลวงพ่อต่วน เดินทางมาจำพรรษา เพื่อพัฒนาวัดกล้วยเพื่อพัฒนาที่วัดกล้วยเจริญมากขึ้น ในปี พ.ศ. 2514 และได้รับตำแหน่งเจ้าอาวาสในปีนั้นด้วย 
วัตถุมงคลของท่าน ที่โดงดังไม่เป็นรองใคร ก็คือ ด้านหน้าเหรียญเป็นรูปเหมือนหลวงพ่อต่วน รอบเหรียญยกขอบนูนขึ้น ที่ขอบเหรียญด้านซ้ายมีอักษรเขียนว่า "ที่ระลึกในงานยกช่อฟ้าพระอุโบสถ ขอบเหรียญด้านขวาเขียนว่า "วัดกล้วย จ.อยุธยา" ขอบล่างเขียนว่า "หลวงพ่อต่วน อินฺทปญฺโญฺ" ด้านหลังเหรียญเรียบไม่ยกขอบมีรูปยันต์ตรงกลาง เขียนอักษรขอมเป็นตัว นะ สาลิกา ต่อด้วยอุนาโลม 9 ชั้น ภายในยันต์ทั้ง 4 ทิศเขียนตัวภาษาขอมว่า "นะ ชา ลิ ติ" รอบยันต์ เป็นอักษรขอม เขียนว่า "นะ จัง งัง ปิ ยัง อะ" ซึ่งล้วนแต่เป็นคาถาเกี่ยวกับความเมตตามหานิยมต่อผู้ที่พบเห็น ใต้ยันต์มีอักษรเขียนว่า พ.ศ. ๒๕๒๕ (เป็นเลขไทย) ที่สนใจสามารถหาเช่าบูชาได้ที่วัดกล้วย ต.กะมัง อ.พระนครศรีอยุธยา จ.พระนคร ศรีอยุธยา และยังเข้าไปกราบไหว้รูปหล่อหลวงพ่อต่วนและอัฐิธาตุเพื่อความเป็นสิริมงคลได้อีก ท่านมรณภาพเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รัชกาลปัจจุบัน พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- ได้เป็นประธานสร้างกุฏิวัดเชียงบาล ตำบลนาเหลือง สิ้นค่าก่อสร้าง 350,000 บาท พระครูธรรมกิจจาภิบาล (กลม สุวณฺโณ)
ผู้ที่ยังทันเห็นท่านเล่าว่าในขณะที่ท่านดำรงชีวิตอยู่ หากดูจากภายนอกจะดูเป็นคนดุ พูดเสียงดังฟังชัด แต่จิตใจท่านเมตตาเสมอ ดังสำนวนที่ว่า ปากร้ายใจดี ใครจะบวชกับท่านต้องท่องขานนากให้ได้ ไม่เช่นนั้นท่านจะไม่บวชให้ ท่านมักเป็นที่กล่าวถึงในคุณาภินิหารและความศักดิ์สิทธิ์ของพระเครื่องรูปหล่อที่ท่านได้จัดสร้างเช่น เหรียญกลมหลังท้องกระทะ รุ่นแรก (พ.ศ. 2483) และพระพุทธชินราช (พ.ศ. 2481) ซึ่งรวมไปถึงวัตถุมงคลที่ท่านได้ปรกจิตภาวนาด้วย เช่น เหรียญวัตถุมงคลหลวงพ่อเพชร วัดท่าถนน รุ่นแรก ไปจนถึงพระพุทธรูปหล่อองค์ใหญ่ซึ่งท่านได้ตั้งใจสร้างฝากถวายวัดบ้านเกิดของท่านเป็นครั้งสุดท้าย คือ หลวงพ่อสุวรรณเภตรา วัดคุ้งตะเภา " (สร้างปี พ.ศ. 2491) " อันเป็นพระพุทธรูปหล่อ ซึ่งมีพระพุทธลักษณะงดงามมาก และเป็นที่เลื่องลือในหมู่ผู้ศรัทธาว่า อภินิหารของพระพุทธรูปองค์นี้มีความศักดิ์สิทธิ์เปรียบประดุจสรรพวิชาอาคมของหลวงพ่อกลมได้ถ่ายทอดมาลงอยู่ในองค์พระจนสิ้น พระธรรมโกศาจารย์ (เงื่อม อินฺทปญฺโญ)
นอกจากสมณศักดิ์และปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์แล้ว ท่านพุทธทาสภิกขุยังได้รับการยกย่องจากองค์กรต่างๆ ดังนี้ พระครูสุทธิธรรมรังษี (เจี๊ยะ จุนฺโท)
ได้ฉายาว่า “จุนฺโท” แปลว่า “ผู้หมดกิเลสเครื่องร้อยรัด” พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- ได้อบรมศีลธรรมแก่คณะครูและนักเรียนโรงเรียนบ้านนาเหลืองใน พระครูพินิจสุตคุณ (ทองสุข อินฺทโชโต)
คุณประสิทธ์ พ่วงพี ได้พบกับหลวงพ่อที่วัดเพรียง ซึ่งนิมนต์หลวงพ่อปลุกเสกวัตถุมงคลเพื่อหาเงินสร้างโรงเรียน เมื่อปี พ.ศ. 2498 คุณประสิทธิไปหาหวงพ่อให้กระหม่อม พร้อมด้วยผู้สนใจอีกหลายคน เมื่อหลวงพ่อปลุกเสกเสร็จแล้ว ได้พูดกับผุ้ที่ไปชุมนุมอยู่รอบ ๆ ตัวหลวงพ่อว่า “อย่าเชื่อฉันให้มากนักนะ ฉันมันบ้า ๆ อยู่” หลวงพ่อพูดพร้อมกับหัวเราะหึ ๆ ทำให้ทุกคนทั้งขบขันและทั้งยิ่งศัรธาในความถ่อมตนของท่าน พระครูประสิทธิศีลวัฒน์ (ปล้อง อุตฺตโร)
พระครูประสิทธิศีลวัฒน์ (ปล้อง อุตฺตโร) นามสกุล ยิ้มย่อง อุปสมบทเมื่อ พ.ศ. 2480 ณ พัทธสีมาวัดประสิทธิเวช ตำบลบางปลากด อำเภอองครักษ์ จังหวัดนครนายก พระครูศรัทธาภินันท์ (ทา จนฺทปญฺโญ) เป็นพระอุปัชฌาย์ พระปลัดหร่าย พรหมโชโต เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอธิการมั้ว เจ้าอาวาสวัดอรุณฉายาราม เป็นพระอนุสาวนาจารย์ 
พ.ศ. 2495 - 2535 เป็น เจ้าอาวาสวัดประสิทธิเวช (ลาออก) พระครูวิจิตรนวการโกศล (สมจิต จิตฺตคุตฺโต)
วัตถุมงคลของครูบาสมจิต จะมีพระเกจิคณาจารย์ชื่อดังแห่งภาคเหนือ เข้าร่วมพิธีปลุกเสกมากมาย อาทิ ครูบาพรหมมา พฺรหฺมจกฺโก วัดพระพุทธบาทตากผ้า ครูบาแก้ว อินทจกฺโก วัดเขื่อนคำลือ อำเภอสูงเม่น จังหวัดแพร่ หลวงพ่อกุ วัดศรีชุม จังหวัดแพร่ เป็นต้น ส่งให้วัตถุมงคลของครูบาสมจิต ได้รับความนิยมจากศิษยานุศิษย์ ด้วยมีพุทธคุณโดดเด่น เมตตามหานิยม มหาอุด แคล้วคลาดปลอดภัย รวมถึงเรื่องการสยบสิ่งอัปมงคล พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2510 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ เป็นพระครูสัญญาบัตรชั้นตรี ในราชทินนามว่า พระครูอินทสรวิสุทธิ์ วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2519 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์สัญญาบัตรพัดยศ จากชั้นตรี เป็นชั้นโทในพระราชทินนามเดิม วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2530 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์สัญญาบัตรพัดยศ จากชั้นโท เป็นชั้น เอกในพระราชทินนามเดิม พระครูนิวาสธรรมขันธ์ (เดิม พุทฺธสโร)
หลวงพ่อเดิม พุทธสโร หรือ พระครูนิวาสธรรมขันธ์ อดีตเจ้าอาวาสวัดหนองโพ ท่านเกิดเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2403 ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว 
ณ พัทธสีมาวัดเขาแก้ว อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2423 ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยมีหลวงพ่อแก้ว วัดอินทาราม (วัดใน) เป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงพ่อเงิน (พระครูพยุหานุศาสก์) วัดมะปรางเหลือง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ หลวงพ่อเทศ วัดสระทะเล เป็นพระอนุสาวนาจารย์ มีนามฉายาว่า พุทธสโร 
ท่านได้ศึกษาเล่าเรียนกับหลวงตาชม วัดหนองโพ ศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรมและวิชาอาคมกับนายพันธ์ ชูพันธ์ ผู้ทรงวิทยาคุณของบ้านหนองโพ และท่านได้ศึกษาพระธรรมวินัย และ วิชาอาคม กับพระเกจิอาจารย์ท่านอื่นๆมากมาย หลวงพ่อเดิม ท่านได้สร้างพระเครื่องรางของขลังมากมายเป็นที่เลื่องชื่อ มีประสบการณ์ความศักดิ์สิทธิ์ปรากฏอยู่มากมายเครื่องรางเหล่านี้ก็มี นางกวัก ราชสีห์ ตระกรุด ผ้ายันต์รอยเท้า มีดหมอแหวน เป็นต้น 
หลวงพ่อเดิมได้รับสมณศักดิ์เป็น พระครูนิวาสธรรมขันธ์ดำรงตำแหน่งครั้งหลังสุดเป็นเจ้าคณะแขวงอำเภอพยุหะคีรี และเป็นพระอุปัชฌาย์ หลวงพ่อเดิม ท่านถึงแก่มรณภาพเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช รวมสิริอายุได้ 91 ปี 71 พรรษา พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2529 - เป็นวิทยากรบรรยายธรรมแก่ประชาชนบ้านนาเหลืองนอก ตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
พ.ศ. 2479 สำเร็จการศึกษาชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 จากโรงเรียนบ้านนาเหลืองใน ตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน พ.ศ. 2486 สอบได้นักธรรมชั้นเอก จากสำนักเรียนวัดบุญยืน ตำบลกลางเวียง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน พระครูพิพัฒนธรรมคุณ (จรินทร์ วิจิตฺตโก)
หลวงเตี่ยจรินทร์ ได้รับฉายาทางธรรมว่า " วิจิตฺตโก " พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
พ.ศ. 2531 - เป็นพระธรรมทูตออกเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลตาลชุม พระครูพิพัฒน์ศีลคุณ (พูน โสวณฺโณ)
ท่านได้รับฉายาทางธรรมว่า " โสวณฺโณ " พระครูพิพัฒน์ศีลคุณ (พูน โสวณฺโณ)
พระครูพิพัฒน์ศีลคุณ (หลวงพ่อพูน โสวณฺโณ) อดีตเจ้าอาวาสวัดตาลล้อม และอดีตเจ้าคณะตำบลแสนสุข เกจิดังของตำบลแสนสุข อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ท่านพระพระเกจิดังของเมืองชลรูปหนึ่งที่ได้รับการนิมนต์ ในจำนวน 108 องค์ทั่วประเทศ ให้ไปร่วมพิธีรพุทธาภิเษกครั้งประวัติศาสตร์ ณ วัดราชบพิธ กรุงเทพฯ เมื่อปี พ.ศ. 2481 
ท่านเป็นพระที่มีความรู้ความสามารถ เป็นพระหมอดู หมอยา และน้ำมนต์ที่ขึ้นชื่อลือชาว่าขลังองค์หนึ่ง ประชาชนทั้งใกล้และไกลต่างแวะเวียนมาให้ท่านช่วยขจัดปัดเป่าประพรมน้ำพระพุทธมนต์โดยตลอด ท่านเป็นพระปฏิบัติดีปฎิบัติชอบพัฒนาวัดตาลล้อม จนมีความเจริญรุ่งเรือง หลวงพ่อพูนท่านเห็นความสำคัญของการศึกษาจึงได้สร้างโรงเรียนวัดตาลล้อม (พูนราษฎร์อำรุง) ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2476 เพื่อให้ลูกเหลนมีที่ศึกษาเล่าเรียนหนังสือ วศิน อินทสระ
วศิน อินทสระ (17 กันยายน พ.ศ. 2477 —) เป็นนักเขียนนวนิยายอิงธรรมะ คอลัมนิสต์และนักปาฐกถาธรรมที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในวงการพระพุทธศาสนา เป็นศิษย์อาจารย์ สุชีพ ปุญญานุภาพ อีกคนที่โด่งดังมาจากการเขียนนวนิยายอิงธรรมะ นวนิยายอิงธรรมะของท่านหลายเล่มได้รับการจัดทำเป็นภาพยนตร์วิดีโอเพื่อจัดจำหน่าย อาทิ พ่อผมเป็นมหา พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- ได้เป็นประธานสร้างโรงเรียนพระปริยัติธรรม ขึ้น 1 หลัง ลักษณะเป็นอาคารคอนกรีต เสริมเหล็ก สองชั้น กว้าง 9 เมตร ยาว 30 เมตร มุงด้วยกระเบื้องเคลือบ ใช้งบประมาณทั้งสิ้น 4,806,420 บาท พระวิสุทธิรังษี (เปลี่ยน อินฺทสโร)
พระวิสุทธิรังษี (หลวงปู่เปลี่ยน อินทสโร) เจ้าอาวาสวัดไชยชุมพลชนะสงคราม (วัดใต้) จังหวัดกาญจนบุรี หรือเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า หลวงพ่อวัดใต้หรือหลวงปู่วัดใต้ เกิดเมื่อวันเสาร์ เดือน 5 ปีจอ ตรงกับวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2405 ที่บ้านม่วงชุม อำเภอท่าม่วง จังหวัดกาญจนบุรี โยมบิดาชื่อ หมื่นอินทร์รักษา (นายนิ่ม พูลสวัสดิ์) โยมมารดาชื่อ นางจีบ พูลสวัสดิ์ พระครูภัทรกิจวิบูล (ก้าน ภทฺทโก)
เมื่อท่านอายุได้ 20 ปี หลวงพ่อก้านท่านเล่าว่า พอท่านสึกจากสามเณรได้ 5 นาที ท่านก็อุปสมบทเป็นพระภิกษุเลย โดยมี 
ณ อุโบสถวัดห้วยใหญ่ ได้รับฉายาในทางพุทธศาสนาว่า " ภทฺทโก " พระครูพิศิษฐชโลปการ (เกลี้ยง มนุญฺโญ)
พระครูพิศิษฐชโลปการ (หลวงปู่เกลี้ยง มนุญฺโญ) อดีตเจ้าอาวาสวัดเนินสุทธาวาส เกจิดังของอำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี ท่านเป็นพระที่มีเมตตาสูง ท่านพัฒนาวัดเนินสุทธาวาสจนมีความเจริญรุ่งเรืองในทุกๆ ด้าน ท่านได้สร้างมหาธาตุเจดีย์มิ่งโมลีศรีบูรพา สำนักปฏิบัติธรรมชื่อว่า "สวนป่านันทวันอาศรม" วัดนันทวัน อยู่ที่ตำบลหนองข้างคอก อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี "ปัจจุบันสังขารท่านไม่เน่าเปลื่อย " ทางวัดยังคงเก็บรักษาไว้ในโรงแก้วให้ลูกศิษย์ลูกหาและประชาชนทั่วไปได้กราบไหว้ พระวิสุทธิวงศาจารย์ (วิเชียร อโนมคุโณ)
พระวิสุทธิวงศาจารย์ (วิเชียร อโนมคุโณ) (นามเดิม:วิเชียร เรืองขจร) เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองฝ่ายมหานิกาย ปัจจุบันดำรงตำแหน่งกรรมการมหาเถรสมาคม เจ้าคณะใหญ่หนเหนือ และรองเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ พระพุฒาจารย์ (มา อินฺทสโร)
พระพุฒาจารย์ นามเดิม มา หรือที่รู้จักในนามท่านเจ้ามา เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะอรัญวาสี อดีตเจ้าอาวาสวัดจักรวรรดิราชาวาสวรมหาวิหาร สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เขียว จนฺทสิริ)
เมื่อวันศุกร์ แรม 9 ค่ำ เดือน 12 ตรงกับวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2429 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้นิมนต์ท่านไปเป็นเจ้าอาวาสวัดราชาธิวาส และได้ปกครองวัดนี้ตราบจนมรณภาพ นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2448 ท่านยังได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าคณะใหญ่คณะกลาง จนเมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระดำริว่าท่านชราและทุพพลภาพมากจนไม่อาจปฏิบัติหน้าที่ได้ จึงโปรดให้ท่านพ้นจากตำแหน่งเจ้าคณะใหญ่คณะกลาง แต่ยังดำรงสมณศักดิ์ ราชทินนาม นิตยภัต และฐานานุกรมตามเดิมสืบต่อไปสมเด็จพระพุฒาจารย์ (เขียว จนฺทสิริ) มีอัธยาศัยสงบ สันโดษ ไม่มีเวรไม่มีภัยกับใคร แต่ก็ไม่ละทิ้งหน้าที่ในการสงเคราะห์ผู้อื่นอยู่เสมอ เช่น เป็นอุปัชฌาย์ในการบรรพชาและอุปสมบทกุลบุตร แสดงพระธรรมเทศนา เป็นต้น  พระครูวิสุทธิบุญดิตถ์ (นวล ปริสุทฺโธ)
พระครูวิสุทธิบุญดิตถ์ หรือ พ่อท่านนวล ท่านเกิดเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2465 เกิดในตระกูลเจริญรูป ณ อำเภอทุ่งใหญ่ จ.นครศรีธรรมราช ชีวิตในวัยเด็กของท่าน แต่ท่านเป็นคนขี้อาย มีความประพฤติเรียบร้อย ท่านเป็นคนรักเพื่อฝูง เป็นเด็กดีและเป็นที่รักของเพื่อนๆ และครอบครัว จนกระทั่งเมื่อถึงอายุเกณฑ์เข้าโรงเรียน ตอนนั้นท่านมีอายุ 7 ขวบ ท่านได้เข้าเรียนที่โรงเรียนวัดมะเฟือง ต.นากกะชะ อ.ฉวาง จ.นครศรี ธรรมราช จนจบชั้นประถมปีที่ 6 ต่อมาเมื่อท่านมีอายุครบ 20 ปี บริบูรณ์ ท่านได้เข้าพิธีอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 ณ พัทธสีมาวัดภูเขาหลัก ต.ทุ่งสัง อ.ทุ่งใหญ่ จ.นครศรีธรรมราช มีพระครูถาวรบุญรัตน์ วัดท่ายาง อ.ทุ่งใหญ่ จ.นครศรีธรรมราช เป็นพระอุปัชฌาย์, พระปลัดชื่น อินทสุวัณโณ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ หลังจากอุปสมบทแล้ว ท่านก็เริ่มศึกษาพระปริยัติธรรมอย่างจริงจัง จนกระทั่งท่านสามารถสอบได้นักธรรมชั้นโท ที่วัดประดิษฐาราม และได้รับการแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสมาจนถึงปัจจุบันพ่อท่านนวล ท่านเริ่มพัฒนาการศึกษาและสาธารณูปโภค โดยเริ่มในปี พ.ศ. 2501 ท่านเริ่มสร้างโรงเรียนวัดประดิษฐาราม โดยบริจาคที่ดินของวัดจำนวน 12 ไร่ เป็นที่ตั้งโรงเรียน และสนับสนุนการศึกษาให้กับนักเรียนที่มีผลการเรียนดี มีความประพฤติดี แต่ฐานะยากจน โดยได้ก่อตั้งกองทุน หลวงพ่อนวล ปริสุทโธ และได้ก่อตั้งกองทุนเพื่อเป็นทุนการศึกษา แก่พระภิกษุ และ สามเณร นอกจากนั้น ท่านยังเริ่มก่อสร้างสิ่งต่างๆ ในวัด เช่น กุฏิ โรงธรรม หอฉัน และ บ่อน้ำสาธารณะ และต่อมาก็ได้ขอแรงจากแรงงานเครื่องจักรกลจากแขวงการทางนครศรีธรรมราช เพื่อมาสร้างถนน สิ่งปฏิสังขรณ์ เมรุเผาศพ ศาลาพักร้อน ซุ้มประตูวัด และโรงทานเอนกประสงค์ ใช้ในเวลาที่จะมีการประชุมกันในวัดของหน่วยงานราชการและชุมชน สร้างอาคารรับรองอาคันตุกะและอื่นๆ อีกมากมาย ท่านมักจะคอยอบรมสั่งสอนสามเณร อุบาสก อุบาสิกา ให้ยึดมั่นในหลักธรรมของพุทธศาสนาในการดำรงชีวิต และทำแต่ความดี หลวงพ่อท่านมีศีลวัตรปฏิบัติอันงดงาม จนทำให้ประชาชนเกิดความเลื่อมใส พ่อท่านได้รับกิจนิมนต์เป็นประจำ ไปร่วมประกอบพิธีพุทธาภิเษกวัตถุมงคล ในต่างจังหวัด หรือ ในกรุงเทพฯ หรือบางที ท่านเดินทางไปปลุกเสกวัตถุมงคล ถึงต่างประเทศ เช่น ประเทศมาเลเซียและสิงคโปร์ วัตถุมงคลของท่าน ก็คอยคุ้มครองคนดีเสมอ ส่วนใหญ่ท่านไม่ค่อยอยู่ประจำจังหวัด มักจะมีกิจนิมนต์มากมาย ท่านต้องเดินทางไปยังสถานที่ต่างๆ มีแค่วันพระ ที่ท่านจะอยู่ที่วีด เพื่อคอยต้อนรับญาติโยม ที่มาทำบุญ ท่านเป็นพระสงฆ์ที่ยึดมั่นในหลักธรรมของพระพุทธศาสนาอย่างเคร่งครัด มีจริยวัตรที่งดงามปฏิบัติกิจตามหน้าที่ของสมณะอย่างสม่ำเสมอไม่เว้นแม้แต่ยามเจ็บไข้ได้ป่วย พ่อท่านเคร่งครัดในกฎระเบียบยิ่ง ในการประกอบพิธีบรรพชาอุปสมบท คนที่เคยติดสุรา หรือ บุหรี่ จะต้องเลิกเด็ดขาด พ่อท่านมักจะอบรมสั่งสอน และให้ข้อคิดดีๆ เสมอ โดยเฉพาะเรื่องชีวิตของมนุษย์ ท่านมักจะเตือนสติ ญาติโยม ลูกศิษย์ ลูกหา ว่า "คนเราเกิดมาล้วนมีหนี้ติดตัวมาด้วยกันทั้งนั้น ไม่ว่าจะเป็นหนี้สินหนี้บุญคุณและหนี้ชีวิตซึ่งตัวท่านได้ปฏิบัติเพื่อปลดเปลื้องหนี้ตลอดมา โดยเฉพาะหนี้ชีวิต"  พระครูธรรมาภินันท์ (ปล้อง สุสีโล)
พระครูธรรมาภินันท์ หรือ หลวงพ่อปล้อง สุสีโล (ตุลาคม พ.ศ. 2419 - 25 สิงหาคม พ.ศ. 2484) ผู้มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันแพร่หลายทั่วประเทศ นอกจากหลวงพ่อจะเป็นพระที่มีศีลาจารวัตรน่าศรัทธาเลื่อมใสแล้ว ยังมีคุณลักษณะพิเศษได้รับการยกย่องให้เป็นพระเกจิอาจารย์ 1 ใน 108 รูป ของประเทศไทยในขณะนั้นด้วย ชื่อเสียงของหลวงพ่อปล้องโด่งดังมากในช่วงสมัยสงครามอินโดจีน (พ.ศ. 2483 - 2484) กรณีไทยเรียกร้องดินแดนบางส่วนคืนจากฝรั่งเศส ทหารประจำการและทหารกองหนุนทุกคนต้องออกไปรบ หน่วยทหารจากจังหวัดราชบุรีก็เช่นเดียวกันผู้ที่วัตถุมงคลของท่านต่างรอดพ้นอันตรายกลับมาทุกคน
พระครูธรรมาภินันท์ หรือ หลวงพ่อปล้อง สุสีโล ท่านเกิดเมื่อเดือน ตุลาคม พ.ศ. 2419 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ท่านเป็นชาวตำบลท่าราบ อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี เป็นบุตรของนายแพง และนางหุ่น กองภู่ มีพี่น้อง 9 คน ท่านเป็นบุตรคนที่ 5 ในวัยเด็กได้ศึกษาหนังสือไทยและหนังสือขอมที่วัดบางลี่ ตำบลโคกหม้อ อำเภอเมืองราชบุรี จังหวัดราชบุรี แล้วไปอยู่กับพระยอด (น้าชาย) ที่วัดกันมาตุยาราม กรุงเทพ ฯ จนอายุได้ 18 ปี จึงกลับมาบรรพชาเป็นสามเณรที่วัดสุรชายาราม พ.ศ. 2437 ได้ 1 พรรษา แล้วสึกไปช่วยบิดามารดาทำนาจนอายุครบ 20 ปี ก็ได้อุปสมบทเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 ณ พัทธสีมา วัดสุรชายาราม โดยมีพระพุทธวิริยากร (จิตร ฉันโน) วัดสัตตนารถปริวัตร เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอธิการปุณโณ วัดอัมรินทราราม (วัดตาล) เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการเกิด วัดท่าโขลง เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ได้รับแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดสุรชายารามเมื่อปี พ.ศ. 2448 ได้รับสมณศักดิ์เป็น พระครูธรรมาภินันท์ เมื่อปี พ.ศ. 2474 วัตถุมงคลของท่านที่โด่งดังก็มี พระมหาอุตม์ ลักษณะเป็นพระปิดทวารทั้งเก้า ที่นิยมกันมาก ก็คือ พระมหาอุตม์เนื้อเมฆพัด มีสีดำเป็นมันวาว แจกในช่วงสร้างศาลาการเปรียญในปี พ.ศ. 2471 โดยอุบาสกจะได้รับพระมหาอุตม์ ส่วนอุบาสิกาจะได้รับพระพิมพ์กลีบตัว
ท่านละสังขารเมื่อวันทื่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2484 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดล พระอัฐมรามาธิบดินทร รวมสิริอายุได้ 64 ปี 44 พรรษา พระครูพินิจสุตคุณ (ทองสุข อินฺทโชโต)
ต่อมา เมื่ออายุ 15 ปี ย้ายไปอยู่ที่บ้านเพลง จังหวัดราชบุรี เป็นระยะหลวงพ่อเป็นวัยรุ่น หนุ่มคนอง จึงชอบเที่ยวเตร่คบเพื่อน ไม่ค่อยอยู่ติดบ้าน ชอบไปแสดงลิเก ละคร โขนหนัง จนขนาดเป็นครูสอนผู้อื่นได้ ครั้นเมื่อเบื่อการแสดง ลิเก ละคร ฯลฯ ก็เที่ยวเตร่ไปโดยไม่มีจุดหมาย จนไปคบพวกนักเลงอันธพาล จึงกลายเป็นนักเลงอันธพาล และในที่สุดเป็นอาชญากรสำคัญในย่านเพชรบุรี ราชบุรี และสมุทรสงคราม ต้องคอยหลบนี้อาญาบ้านเมือง ซุกซ่อนอยู่ในป่าด้วยความลำบากยากแค้น ครั้นหนึ่งหลบหนี้เข้าไปในป่าจนไม่ได้กินอาหารเลย 3 วัน ตอนนี้เองได้สำนึกตัวได้ว่าตนได้ดำเนินชีวิตผิดทางเสียแล้ว ถ้าไม่กลับตัวย่อมจะได้รับความทุกข์ทรมารทั้งกายและใจ จึงตัดสินใจเล็ดลอดเข้าอุปสมบท ซึ่งขณะนั้นมีอายุได้ 32 ปี พระพรหมวิสุทธาจารย์ (มนตรี คณิสฺสโร)
พระพรหมวิสุทธาจารย์ นามเดิม มนตรี บุญถม ฉายา คณิสฺสโร เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรองฝ่ายธรรมยุติกนิกาย ปัจจุบันดำรงตำแหน่ง กรรมการมหาเถรสมาคม เจ้าคณะภาค 11 (ธรรมยุต) รองแม่กองธรรมสนามหลวง และเจ้าอาวาสวัดเครือวัลย์วรวิหาร พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
พ.ศ. 2530 - เป็นพระธรรมทูตออกเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลกลางเวียง หลวงปู่ไข่ อินทสโร
อินทสโร ภิกขุ หรือ หลวงปู่ไข่ อินทสโร (5 มิถุนายน พ.ศ. 2402 — 16 มกราคม พ.ศ. 2475) เป็นพระคณาจารย์ผู้เปี่ยมด้วยพุทธาคม มีความสามารถสูงในทางวิปัสสนากรรมฐานเจริญพระกรรมฐานเป็นอารมณ์จนสามารถรู้เห็นเหตุการณ์ได้ล่วงหน้าและท่านสามารถล่วงรู้เหตุการณ์ได้ล่วงหน้าและท่านยังมีชื่อเสียงทางเทศนามหาชาติ นอกจากนี้ ท่านยังมีความสามารถทางแพทย์แผนโบราณได้อีกด้วย ศิษย์ของท่านมีทั้งไทย จีน และแขกซิกซ์เวลาเจ็บไข้ได้ป่วยมักจะมาหาท่านให้ช่วยรักษา ซึ่งท่านก็จะช่วยรักษาทุกครั้ง ไม่เคยแบ่งแยกชาติ ศาสนา เชื้อตระกูล จิตใจของท่านใสบริสุทธิ์ วัตถุมงคลของท่านที่มีชื่อเสียงและได้รับความนิยมมากในวงการพระเครื่องก็คือ พระอรหันต์กลีบบัว พระปิตตาคลุกรัก และเหรียญรูปเหมือน 
หลวงปู่ไข่ ท่านเป็นบุตรของนายกล่อม และ นางบัว จันทร์สัมฤทธิ์ เกิดที่ตำบลท่าไข่ อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา เมื่อวันอาทิตย์ที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2402 อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2422 ที่วัดลัดด่าน อำเภอแม่กลอง จังหวัดสมุทรสงคราม โดยมีพระสนิทสมณคุณ (เนตร) เจ้าอาวาสวัดบ้านแหลม จังหวัดสมุทรสงคราม เป็นพระอุปัชฌาย์ พระอาจารย์เอี่ยม วัดลัดด่าน เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระอาจารย์ภู่ วัดบางกะพ้อม เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ท่านเป็นพระปฏิบัติสมถกรรมฐาน ซึ่งโบราณเรียกว่าพระรุกขมูล คือท่องจาริกไปอาศัยตามโคนไม้ในป่า มุ่งแสวงหาความหลุดพ้นท่านมีอุปนิสัยพูดน้อย เคร่งขรึม รักสันโดษ เคร่งครัดในพระธรรมวินัย ประพฤติตนตามพุทธบัญญัติทุกประการ เมื่อมีเวลาว่างท่านก็จะสร้างพระเครื่องตะกรุด ธง และเหรียญออกแจกจ่ายแก่บรรดาลูกศิษย์ ท่านได้มาจำพรรษาอยู่ที่กรุงเทพ ณ วัดเชิงเลน ได้ทำการสอนพระกรรมฐานแก่บรรพชิตและฆราวาส ช่วยอนุเคราะห์แก่ผู้ที่เจ็บไข้ได้ทุกข์ บริจาคทรัพย์ส่วนตัวของท่าน ให้ และชักชวนสานุศิษย์มาร่วมทำบุญกับท่าน เช่น การสร้างพระพุทธปฏิมากร และบูรณะซ่อมแซมพระพุทธรูปของเก่าที่ชำรุดหักพังให้ดีขึ้นมาก สร้างพระไตรปิฎกโดยท่านลงมือจารใบลาน ด้วยตนเองด้วย ให้ช่างทำขึ้นบ้าง ครั้นถึงวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2475 ก็ถึงแก่มรณภาพ สิริรวมอายุได้ 72 ปี พรรษา 52 พรรษา พระครูสถิตโชติคุณ (ไสว ฐิตวณฺโณ)
พ.ศ. 2508 เป็น พระครูวินัยธร ฐานานุกรมในพระเทพคุณาภรณ์ (เกี่ยว อุปเสโณ) วัดสระเกศ ปัจจุบันคือ สมเด็จพระพุฒาจารย์ ประธานคณะผู้ปฏิบัติหน้าที่สมเด็พระสังฆราช พ.ศ. 2513 รับพระราชทานตั้งสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ชั้นโท ในราชทินนามที่ พระครูสถิตโชติคุณ[1] พ.ศ. 2525 รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรเจ้าอาวาสวัดราษฎร์ชั้นเอก ในราชทินนามเดิม พ.ศ. 2543 รับพระราชทานเสาเสมาธรรมจักรผู้ทำคุณประโยชน์ต่อพระพุทธศาสนา จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา ฯ สยามบรมราชกุมารี เนื่องในวันวิสาขบูชา พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
พ.ศ. 2531 - ได้อบรมเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลนาเหลือง ณ วัดนาเหลืองนอก พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- ได้ร่วมกับญาติโยมซื้อที่ดินถวายวัดนาเหลืองใน ตำบลนาเหลือง เป็นจำนวนเงิน 590,000 บาท พระมหากัสสปะ
พระมหากัสสปะ เป็นพระอรหันต์สาวกองค์หนึ่งของพระโคตมพุทธเจ้า เป็นเอตทัคคะที่ทรงยกย่องและให้ถือเป็นแบบอย่างในด้าน<b data-parsoid='{"dsr":[1152,1194,3,3]}'>ผู้ทรงธุดงค์และสรรเสริญคุณแห่งธุดงค์[1] ภายหลังที่พระพุทธเจ้าปรินิพพาน ท่านได้เป็นประธานในการสังคายนาครั้งที่หนึ่งในศาสนาพุทธ พระครูวิสุทธิกิจจาทร (ชม กสโร)
พระครูวิสุทธิกิจจาทร ท่านมีนามเดิมว่า " ชม " นามสกุล " คงเมือง " เกิดที่บ้านโป่ง หมู่ 2 ตำบลโป่ง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี เมื่อวันอาทิตย์ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 ปีวอก ตรงกับวันที่ 8 เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2451 เป็นบุตรคนที่ 5 ของคุณพ่อพงษ์ กับคุณแม่พิมพ์ คงเมือง มีพี่น้องเกิดร่วมบิดามารดาเดียวกัน 10 คน คือ พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- เป็นประธานลาดยางในเส้นทางจากอนามัยตาลชุม ถึงหน้าวัดเมืองราม เป็นระยะทาง 2 ก.ม. สิ้นงบประมาณ 1,000,000 บาท พระครูวิสุทธิกิจจาทร (ชม กสโร)
เมื่อเยาว์วัยบิดามารดาได้พามาฝากวัดอยู่กับลูกของลุง เริ่มเรียน ก. กา กับพระที่วัดโป่งจนสามารถอ่านออกเขียนได้ และอยู่วัดปรนนิบัตพระอาจารย์อยู่ระยะหนึ่ง แล้วก็ออกมาช่วยบิดามารดาทำมาหากิน ด้วยความขยันขันแข็ง เมื่ออายุครบ 21 ปี ได้เข้ารับราชการทหารเป็นเวลา 2 ปี เมื่อออกจากราชการแล้ว ได้อุปสมทบเป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา ณ วัดนพทองดีศรีพฤฒาราม (โป่ง) เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2474 ได้รับฉายาทางธรรมว่า " กสโร " พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
วันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2500 - เป็นพระอุปัชฌาย์ในเขตตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน พระครูพินิจสุตคุณ (ทองสุข อินฺทโชโต)
เมื่ออายุ 9 ปี ได้เข้าเรียนหนังสือที่วัดโพธิ์ อำเภอบ้านลาด โดยเป็นศิษย์เจ้าอาวาส หลวงพ่อก็เล่าเรียนจนอ่านออกเขียนได้ และยังได้เรียนหนังสือขอมและบาลี หลวงพ่อยังรักการต่อสู้ รักในวิชาหมัดมวย กระบี่กระบอง กระทั่งภายหลังได้มีลูกศิษย์ในวิชาเหล่านี้หลายคน พระครูพินิจสุตคุณ (ทองสุข อินฺทโชโต)
ที่ขึ้นชื่อลือชา มีดังนี้ภาคอภิณญาของหลวงพ่อ ครั้งหนึ่ง ณ วัดท่าขาม มีคนมาขอยาต้มจากหลวงพ่อ บังเอิญยาต้มขนานนั้นต้องลงพระเจ้า 5 พระองค์ในใบมะกาด้วย แต่ใบมะกามาก ท่านจึงให้พระเณร และศิษย์ช่วยกันลง คณะศิษย์และพระเณรก็ช่วยกันลงทีละใบ ท่านรำคาญจึ่งเอ่ยว่า “ลงอย่างนี้เมื่อไรจะหมด เรียงซ้อน ๆ มาข้าลงเอง ลูกศิษย์ก็ช่วยเรียงใบมะกาซ้อน ๆ กันประมาณ 10–20 ใบ ท่านลงใบเดียว แต่ปรากฏว่าใบล่าง ๆ ทุกใบติด นะ โม พท ธา ยะ ทั้งหมด พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- เป็นประธานหล่อพระประธานหน้าตักกว้าง 80 นิ้ว ที่วัดนาเหลืองใน 1 องค์ สิ้นงบประมาณ 770,000 บาท หลวงปู่เขียว อินฺทมุนี
หลวงปู่เขียว อินทมุนี ท่านเกิดเมื่อปี พุทธศักราช 2424 ในแผ่นดิน ล้นเกล้ารัชกาลที่ 5 เมื่อยังเยาว์วัย พ่อท่านเขียวอาศัยพระในบ้านช่วยสอนหนังสือให้อ่านเขียนได้ตามอักขระสมัย ท่านชอบศึกษาเล่าเรียนเป็นชีวิตจิตใจ รวมทั้งการศึกษาวิชาอาคมตามประเพณีนิยมของชาติไทยสมัยก่อน จนเมื่อมีอายุได้ 22 ปี ท่านจึงได้ตัดสินใจสละเพศฆราวาส อุปสมบทเมื่อปี พ.ศ. 2446 ณ วัดคงคาวดี (วัดกลาง) ปีเถาะ พ.ศ. 2446 พระครูสมัยนั้น เป็นพระอุปัชฌายะ พระครูบริหารสังฆกิจ (เต็ง) เป็นพระอนุสาวนาจารย์ พระเกื้อเป็นพระกรรมวาจา ได้รับฉายาว่า "อินทมุนี" พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- ได้จัดพระภิกษุเข้าไปสอนวิชาศีลธรรมตามโรงเรียนต่าง ๆ ของรัฐบาล พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
พ.ศ. 2532 - เป็นพระธรรมทูตออกเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลส้าน อำเภอเวียงสา พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
วันที่ 1 เมษษยน พ.ศ. 2497 - เป็นเจ้าคณะตำบลนาเหลือง อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร)
พระมงคลเทพมุนี (สด จนฺทสโร) เป็นพระภิกษุนิกายเถรวาทฝ่ายมหานิกายชาวไทย ในบรรดาหมู่ผู้ศรัทธานับถือมักเรียกท่านด้วยชื่อ "หลวงพ่อวัดปากน้ำ" เนื่องจากท่านดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาสวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ อำเภอภาษีเจริญ จังหวัดธนบุรี (ปัจจุบันคือ เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร) ท่านเป็นผู้มีชื่อเสียงในฐานะพระวิปัสสนาจารย์ผู้เป็นต้นกำเนิดของการปฏิบัติกรรมฐานพุทธานุสติที่เรียกว่า วิชชาธรรมกาย ซึ่งนับเป็นวิธีการปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานแบบหนึ่งที่ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายในประเทศไทย พระครูอุตรการบดี (ทา โสณุตฺตโร)
พระครูอุตรการบดี (ทา) เป็นภิกษุชาวไทย มีชื่อเสียงในระหว่าง พ.ศ. 2430-2460 ความเฉียบขาดและความดุของท่านทำให้นักเลงและเสือร้ายเกรงกลัวมาก จนได้รับฉายาว่า "หลวงพ่อเสือ" บ้างก็เรียก "พ่อเสือกระเบนยอดด้วน" เนื่องจากท่านชอบถือหางกระเบนลงอาคมหรือที่เราเรียกว่ากระเบนยอดด้วนบ้างหรือกระเบนหางด้วนบ้างนั่นเอง สมณศักดิ์สุดท้ายที่ "พระครูอุตรการบดี" ดำรงตำแหน่ง "เจ้าคณะแขวงรองเมืองนครไชยศรีและพระอุปัชฌาย์ทางตอนเหนือขององค์พระปฐมเจดีย์ในสมัยรัชกาลที่ ๕"  พระมหาโพธิวงศาจารย์ (สุจี กตสาโร)
พระมหาโพธิวงศาจารย์ นามเดิม สุจี ขรวงค์ ฉายา กตสาโร หรือ ตุ๊ปู่จี๋ อดีตที่ปรึกษาเจ้าคณะภาค 6 อดีตประธานสภาวิทยาเขตแพร่ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย และอดีตเจ้าอาวาสวัดพระบาทมิ่งเมืองวรวิหาร พระนักการศึกษาแห่งแผ่นดินล้านนา พระครูอุดมวิชชากร (เหมือน อินฺทโชโต)
หลวงปู่เหมือน อายุได้ 20 ปีบริบูรณ์ จึงได้อุปสมบท ณ พัทธสีมาวัดเสม็ด ตำบลเสม็ด อำเภอเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี เมื่อปี 2456 โดยมี
ท่านได้รับฉายาทางธรรมว่า " อินฺทโชโต " แปลว่า " ผู้รุ่งเรืองดุจพระอินทร์ " เป็นองค์อุปการะ ได้ดำรงตำแหน่งองค์อุปการะสถาบันต่างๆ ดังนี้ หลวงปู่เหมือน มรณภาพด้วยโรคหัวใจล้มเหลว ณ กุฏิเก่าของท่านในวัดกำแพง เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2527 สิริอายุได้ 91 พรรษาที่ 71 พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
วันที่ 22-24 มิถุนายน พ.ศ. 2530 - เข้ารับการอบรมพระสังฆาธิการ ระดับวัด และตำบล ณ วัดพระธาตุช้างค้ำวรวิหาร อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- เป็นพระธรรมทูตออกเผยแผ่ศีลธรรมแก่ประชาชนในตำบลตาลและตำบลจอมจันทร์ อำเภอเวียงสา พระครูญาณสาคร (แฉ่ง สีลปญฺโญ)
พระครูญาณสาคร (แฉ่ง สีลปญฺโญ) เป็นเจ้าคณะสงฆ์ตำบลบางตะบูน อำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี ชื่อเดิมว่า แฉ่ง สำเภาเงิน เป็นพระเกจิเถราจารย์ที่เป็นที่เคารพนับถือที่มีชื่อเสียงรูปหนึ่งของ จังหวัดเพชรบุรี ร่วมสมัยกับพระเกจิอาจารย์ผู้มีชื่อเสียงในสมัยยุคก่อน พ.ศ. 2500 แล้ว ท่านยังได้ดำรงตนเป็นผู้สมถะ มักน้อยสันโดษ ไม่ปรารถนาลาภยศ  พระครูประสาธน์ขันธคุณ (มุม อินทปญโญ)
นอกจากนั้น ด้วยอุปนิสัยที่รักทางขอมอักขระ อาคม ซึ่งแถบอีสานใต้นั้นศิลปวัฒนธรรมขอมหรือเขมรโบราณได้มีอิทธิพลเจริญรุงเรืองมาเป็นเวลาช้านาน พระภิกษุมุมจึงเข้ารับการถ่ายทอดจากพระอาจารย์ชาวเขมรบ้าง ชาวลาวบ้าง โดยได้เอาใจใส่ฝึกฝนกับพระอาจารย์ชื่อดังในยุคนั้นจนเจนจัดเชี่ยวชาญทางด้านวิปัสนากรรมฐานฝึกจิตให้กล้าแข็งมีสมาธิแน่วแน่ และได้นำมาสั่งสอนศิษยานุศิษย์และพุทธศาสนิกชนผู้ที่ศรัทธา 
เมื่อศึกษากับหลวงพ่อโฮมจนแตกฉานแล้วจึงออกออกธุดงค์ต่อไปอีก ผ่านป่าดงดิบไปสู่เขตจังหวัดสระบุรี เพื่อกราบสักการะรอยพระพุทธบาท พระพุทธฉาย ที่วัดพระพุทธบาท แล้วล่องต่อมาจนถึงจังหวัดพระนครศรีอยุธยา เข้าจำพรรษาอยู่หลายวัด ก่อนจะต่อไปยังจังหวัดสุพรรณบุรี เข้าสู่เขตอำเภอชัยบาดาล จังหวัดลพบุรี ต่อเนื่องไปยังพื้นที่จังหวัดเพชรบูรณ์ จังหวัดเลย อาณาจักรล้านช้าง เมืองเวียงจันทน์ ท่าแขก และสุวรรณเขต ตลอดระยะเวลาและเส้นทางในช่วงที่ท่านธุดงค์มานั้นก็ได้พบกับพระอาจารย์ที่มีวิชาอาคมเก่งกล้าหลายๆท่าน พระมุมได้ปวารณาตนเป็นศิษย์ ขอศึกษาเล่าเรียนและแลกเปลี่ยนความรู้วิชาต่างๆมากมาย จนได้รับคำแนะนำจากพระอาจารย์เหล่านั้น ให้ไปหาสมเด็จลุน เกจิอาจารย์แห่งนครจำปาศักดิ์ ประเทศลาว ท่านจึงธุดงค์ต่อไปเพื่อไปหาสมเด็จลุน แต่ต้องผิดหวังเพราะสมเด็จลุนเดินทางไปยังจังหวัดอุบลราชธานี พระมุมจึงได้ตามไปที่จังหวัดอุบลราชธานี จนพบกับสมเด็จลุนและฝากตัวเป็นศิษย์ติดตามกลับเข้าไปนครจำปาศักดิ์อีกครั้ง ได้ศึกษาความรู้ทางอาคมขลัง เลขยันต์ต่างๆ สมเด็จลุนยังได้มอบตำราวิทยาคมไสยเวทย์ให้กับท่านเพื่อนำมาศึกษาเพิ่มเติม จากนั้น พระมุมได้ลาสมเด็จลุนออกจากจำปาศักดิ์เดินทางกลับมาทางจังหวัดอุบลราชธานี ระหว่างนั้นได้พบพระอาจารย์ดีๆในตัวเมืองอุบลราชธานีระยะหนึ่ง แล้วจึงเดินทางต่อไปยังเมืองขุขันธ์ จนกลับถึงบ้านเกิดอีกครั้ง  พระสุนทรโวหาร (ภู่)
ลักษณะความคิดแบบหัวก้าวหน้าเช่นนี้ทำให้ นิธิ เอียวศรีวงศ์ เรียกสมญาสุนทรภู่ว่าเป็น "มหากวีกระฎุมพี"[25] ซึ่งแสดงถึงชนชั้นใหม่ที่เกิดขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ เมื่อทรัพย์สินเงินทองเริ่มมีความสำคัญมากขึ้นนอกเหนือไปจากยศถาบรรดาศักดิ์ งานเขียนเชิงนิราศของสุนทรภู่หลายเรื่องสะท้อนแนวคิดด้านเศรษฐกิจ รวมถึงวิจารณ์การทำงานของข้าราชการที่ทุจริตคิดสินบน ทั้งยังมีแนวคิดเกี่ยวกับบทบาทความสำคัญของสตรีมากยิ่งขึ้นด้วย[25] ไมเคิล ไรท์[note 1] เห็นว่างานเขียนเรื่อง พระอภัยมณี ของสุนทรภู่ เป็นการคว่ำคติความเชื่อและค่านิยมในมหากาพย์โดยสิ้นเชิง โดยที่ตัวละครเอกไม่ได้มีความเป็น "วีรบุรุษ" อย่างสมบูรณ์แบบ ทว่าในตัวละครทุก ๆ ตัวกลับมีความดีและความเลวในแง่มุมต่าง ๆ ปะปนกันไป[26] พระมัญชุศรีโพธิสัตว์
พระมัญชุศรีโพธิสัตว์ (; ; ; ; ) เป็นพระโพธิสัตว์ในกลุ่มตถาคตโคตรของพระไวโรจนพุทธะ ชื่อของท่านแปลว่า แสงอันอ่อนหวานหรืออ่อนโยน เป็นพระโพธิสัตว์ที่มีผู้นับถือในทิเบตรองลงมาจากพระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ ชื่อของท่านมีปรากฏในพระสูตรต่างๆมากมาย เช่น สัทธรรมปุณฑรีกสูตร ถือว่าเป็นพระโพธิสัตว์ฝ่ายปัญญาและมีหน้าที่คุ้มครองนักปราชญ์ สมเด็จพระพุฒาจารย์ (เข้ม ธมฺมสโร)
สมเด็จพระพุฒาจารย์ นามเดิม เข้ม ฉายา ธมฺมสโร เป็นสมเด็จพระราชาคณะเจ้าคณะใหญ่หนกลาง เจ้าอาวาสรูปที่ 9 ของวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร เจ้าคณะมณฑลชุมพรและพิศณุโลก วัดใหญ่อินทาราม
ชาวบ้านจึงได้ขนานนามท่านว่า "หลวงพ่อเฉย" เพราะท่านประทับนั่งเฉยอยู่กลางแจ้ง ฝนตก แดดออก ถูกต้องท่าน ท่านก็ไม่ได้บ่นได้ว่าอะไร พระครูศีลสารวิสิฐ (วิสุทธิ์ วิสุทฺธสีโล)
พระครูศีลสารวิสิฐ อุปสมบทเมื่อ วันที่ 26 เดือน เมษายน พ.ศ. 2533 ณ. พัทธสีมา วัดทุ่งคา ตำบลแม่สุก อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปางโดยมีท่าน พระครูสิริปัญญาโสภิต ( แก้ว กาญฺจโณ ) อดีตเจ้าคณะอำเภอแจ้ห่ม วัดผ้าขาว ตำบลแจ้ห่ม อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง เป็นพระอุปัชฌาย์ พระครูวิจิตรสารการ วัดแม่สุก ตำบลแม่สุก อำเภอแจ้ห่ม จังหวัดลำปาง เป็นพระกรรมวาจาจารย์  เจ้าอธิการบุญเปลี่ยน กิตฺติสาโร เป็นพระอนุสาวนาจารย์ โดยท่านได้รับฉายานามจากพระอุปัชฌาย์ว่า “ วิสุทฺธสีโล ” ซึ่งแปลว่า ผู้มีศีลอันบริสุทธิ์ พระมงคลวิสุทธิ์ (สุภา กนฺตสีโล)
หลวงปู่สุภา กันตสีโล (17 กันยายน พ.ศ. 2439 — 2 กันยายน พ.ศ. 2556) ท่านเป็นเจ้าอาวาสวัดสีลสุภารามรูปปัจจุบัน ท่านเป็นศิษย์ของหลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า และ พระอาจารย์สีทัตต์ วัดท่าอุเทน จังหวัดนครพนม เป็นพระเถระคณาจารย์ที่มีพรรษาแก่กล้า และมีอายุยืนถึง 118 ปี 98 พรรษา ตั้งแต่แผ่นดินรัชกาลที่ 5 — ปัจจุบันนับเป็นเวลาถึง 5 แผ่นดิน และเชี่ยวชาญพุทธาคมมากที่สุดรูปหนึ่งในรูปปัจจุบัน พระเครื่องที่ออกนามในวัดสารอด รุ่นเสด็จกลับ เป็นพระเครื่องที่ได้รับความนิยมสูงสุดของท่านเช่นเดียวกับเครื่องราง แมงมุมเรียกทรัพย์ และ จระเข้อาคม อันขึ้นชื่อลือชา
หลวงปู่สุภา ท่านเกิดเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2439 ในแผ่นดินพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ณ บ้านคำบ่อ ตำบลคำบ่อ อำเภอวาริชภูมิ จังหวัดสกลนคร โยมบิดาชื่อ ขุนพลภักดี ผู้ใหญ่บ้านคำบ่อ โยมมารดาชื่อ นางสอ วงศ์คำภา มีพี่น้องร่วมบิดามารดากัน 8 คน ท่านเป็นคนที่ 6 เมื่อมีอายุได้ 9 ขวบตรงกับปี พ.ศ. 2448 บิดามารดาจึงนำไปบรรพชาเป็นสามเณร โดยมีพระอาจารย์สวน เจ้าอาวาสวัดในหมู่บ้านคำบ่อ เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้เดินทางไปศึกษาไปเรียนหนังสือคัมภีร์มูลกัจจายน์ที่วัดไพร่ใหญ่ จังหวัดอุบลราชธานี ใช้เวลาศึกษาคำภีร์มูลกัจจายน์อยู่ที่วัดไพร่ใหญ่อยู่หลายปี ในปี พุทธศักราช 2459 ท่านได้อุปสมบท ณ ภูเขาควาย ประเทศลาว โดมีพระอาจารย์สีทัตต์เป็นพระอุปัชฌาย์ ได้รับฉายาว่า กนฺตสีโล 4 พรรษาเต็มแห่งการเดินธุดงค์ตามป่าเขาลำเนาไพรพอถึงปี พ.ศ. 2463 ท่านได้กราบลาพระอาจารย์สีทัตต์ไปศึกษาพุทธาคมกับ หลวงปู่ศุข วัดปากคลองมะขามเฒ่า ตามที่พระอาจารย์สีทัตต์แนะนำได้รับการอบรมสั่งสอนด้านวิปัสสนากรรมฐานและพุทธาคมเป็นเวลาถึง 3 ปีเต็ม ได้รำเรียนวิชาอาคมและการสร้างเครื่องรางของขลังต่างๆ นอกจากนี้ท่านยังธุดงค์ข้ามไปยัง ประเทศเขมร ลาว พม่า จีน อินเดีย และอัฟกานิสถาน ได้ศึกษาและเปลี่ยนวิชากับพระเกจิอาจารย์ชื่อดังอีกหลายท่าน อาทิ หลวงพ่อเดิม วัดหนองโพ หลวงพ่อจาด วัดบางกะเบา หลวงพ่อจง วัดหน้าต่างนอก หลวงพ่อทบ วัดชนแดน หลวงพ่อโอภาสี เป็นต้น พระครูประสาธน์ขันธคุณ (มุม อินทปญโญ)
หลวงปู่มุม หรือ พระครูประสาธน์ขันธคุณ มีนามเดิมว่า มุม นามสกุล บุญโญ ชาตะ ในต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2429 ตรงกับวันพฤหัสบดี ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 ปีกุน ณ บ้านปราสาทเยอ ตำบลปราสาทเยอ อำเภอไพรบึง (เดิมคือท้องที่อำเภอขุขันธ์) จังหวัดศรีสะเกษ (เดิมคือจังหวัดขุขันธ์) ซึ่งเป็นชุมชนที่มีกลุ่มชาติพันธุ์ดั้งเดิมเป็นชาวเยอตั้งถิ่นฐานอยู่ หลวงปู่มุมจึงเป็นชาวเยอ มีโยมมารดาชื่อนางอิ่ม บุญโญ โยมบิดาชื่อนายมาก บุญโญ มีพี่น้องร่วมมารดาและบิดาเดียวกันจำนวน 5 คน เป็นชายจำนวน 3 คน หญิงจำนวน 2 คน พื้นฐานครอบครัวเป็นชาวนาชาวไร่ มรณภาพเมื่อวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2522 ในรัชกาลปัจจุบัน จึงเป็นพระสมณเจ้าที่มีชีวิตอยู่เป็นเวลายาวนานถึง 5 รัชกาลหรือ 5 แผ่นดิน (ตั้งแต่รัชกาลที่ 5 ถึงรัชกาลที่ 9) ศิริอายุรวม 93 ปี โดยอยู่ในเพศบรรพชิต 73 พรรษา พระครูพินิจสุตคุณ (ทองสุข อินฺทโชโต)
หลวงพ่อบวช ครั้งนั้น ตรงกับวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2452 ณ วัดปราโมทย์ ตำบลโรงหวี อำเภอบางคนฑี จังหวัดสมุทรสงคราม โดยมีหลวงพ่อตาด วัดบางวังทองเป็นพระอุปัชฌาย์ เมื่ออุปัชฌาย์ได้จำพรรษาอยุ่ที่วัดปราโมทย์ 4 พรรษา แล้วไปอยู่วัดแก้ว 2 พรรษา จังหวัดราชบุรี และไปอยู่วัดใหม่ 1 พรรษา ต่อจากนั้นก็ออกธุดงค์ไปกับสามเณรจันทร์ (พระครูจันทร์ ธมฺมสโร) เจ้าอาวาสวัดมฤคทายวัน) หลังจากธุดงค์ไปหลายจังหวัดแล้ว ในที่สุดก็มาถึงตำบลบางเก่า อำเภอชะอำ ขณะนั้นพอดีวัดโตนดหลวงขาดสมภาร ชาวบ้านไปพบหลวงพ่อก็เกิดเลื่อมใส จึงนิมนต์ไปอยู่วัดโตนดหลวง เพื่อให้ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส เมื่อ พ.ศ. 2448 หลวงพ่ออายุได้ 38 ปี พระธรรมโกศาจารย์ (เงื่อม อินฺทปญฺโญ)
พ.ศ. 2473 พระมหาเงื่อม พ.ศ. 2489 พระครูสัญญาบัตรที่ พระครูอินทปัญญาจารย์ พ.ศ. 2493 พระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระอริยนันทมุนี[6] พ.ศ. 2500 พระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชชัยกวี สมาธินทรีย์คณาธิปัตย์ โมกขพลวัตรธรรมสุนทร ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี[7] พ.ศ. 2514 พระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพวิสุทธิเมธี ศรีภาวนาจารย์ สุนทรญาณพิสิฏฐ์ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี[8] พ.ศ. 2530 พระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมโกศาจารย์ สุนทรญาณดิลก ตรีปิฎกธรรมภูสิต ยติคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี[9] พระครูพินิจสุตคุณ (ทองสุข อินฺทโชโต)
หลวงพ่ออุ้น วัดตาลกง, หลวงพ่อหวล ยติธัมโม วัดนิคมวชิราราม, หลวงพ่อยิด จันทสุวัณโน วัดหนองจอก, หลวงพ่อจันทร์ ธัมมสโร วัดมฤคทายวัน, หลวงพ่อนิ่ม มังคโล วัดเขาน้อย, หลวงพ่อแผ่ว วัดโตนดหลวง, หลวงพ่อย้อน วัดโตนดหลวง, หลวงพ่อทองศุข วัดสะพานสูง, ลป.ฟัก วัดนิคมประชาสรรค์ (ทุกท่านมรณภาพแล้ว) พระครูประสาธน์ขันธคุณ (มุม อินทปญโญ)
พระครูประสาธน์ขันธคุณ เป็นผู้มีความรู้ทางการศึกษาและสรรพวิชาต่างๆ ท่านได้สร้างเหรียญวัตถุมงคลมากมาย เพื่อแจกญาติโยมให้ช่วยสมทบทุนก่อสร้างถาวรวัตถุในพระพุทธศาสนา การสาธารณกุศล และเพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจแก่บรรดาคณะศิษยานุศิษย์ พุทศาสนิกชนผู้ศรัทธาทั้งหลาย วัตถุมงคลและเครื่องรางของขลัง ของหลวงพ่อมุม อินทฺปญฺโญ ที่ได้จัดสร้างขึ้นนั้นมีหลายรุ่นด้วยกัน ท่านปลุกเสกตามพิธีกรรมแบบโบราณ มีการลงเหล็กจารอักขระยันต์ คาถาต่างๆ บนวัตถุมงคลและเครื่องรางของขลังแต่ละรุ่นแทบจะทุกชิ้น ก่อนจะนำเข้าพิธีพุทธาภิเษก รวมทั้งรับการนิมนต์ไปร่วมพิธีพุทธาภิเษก ปลุกเสกวัตถุมงคลของวัดต่างๆ ทั่วทุกภาคของประเทศไทย พระครูวิสิฐพัฒนวิมล (ณรงค์ อิทฺธิญาโณ)
พระครูวิสิฐพัฒนวิมล (ณรงค์ อิทฺธิญาโณ) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งทางคณะสงฆ์เป็น เจ้าคณะตำบลศาลาและเจ้าอาวาสวัดศาลาหม้อ ท่านเป็นบุตรคนที่ 2 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 3 ท่าน พี่ชายคนโตชื่อว่านายแดง ตาต๊ะ ได้ถึงแก่กรรมไปแล้วเมื่อปีพุทธศักราช 2542 เหลือแต่ท่านพระครูวิสิฐพัฒนวิมลและนายสมบัติ ตาต๊ะ ผู้เป็นน้องชาย ตลอดระยะเวลาในการใช้ชีวิตสมณเพศตั้งแต่บวชเป็นสามเณรจนถึงพระภิกษุ ท่านมีความสมถะไม่ถือตัว และยังเป็นที่น่าเคารพเลื่อมใสของชาวบ้านและคณะศรัทธาทั่วไป ท่านเป็นกันเองกับญาติโยม เนื่องด้วยครั้นเมื่อยังเป็นสามเณร ท่านได้เจริญรอยตามคำสอนของหลวงพ่อพระอธิการศรีชัย ญาณวโร อดีตเจ้าอาวาสวัดศาลาหม้อ ท่านสอนให้สามเณรณรงค์ปฏิบัติในพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัดให้เป็นตัวอย่างแก่พระภิกษุสามเณรรุ่นต่อๆไป ซึ่งคำสอนของหลวงพ่อศรีชัย หรือที่ชาวบ้านเรียกขานกันว่า"ตุ๊เจ้าใจ"เป็นที่ประจักษ์แก่พระสงฆ์ในอารามและศรัทธาชาวบ้านผู้เคยเคารพเลื่อมใสกราบไหว้ ด้วยหลวงพ่อสอนตลอดว่า"เราควรทำตัวของเราให้ดีเสียก่อน ก่อนที่จะติฉินนินทาผู้อื่น"สามเณรณรงค์ ตาต๊ะ จึงได้รักษาคำสอนของหลวงพ่อตั้งแต่นั้นมาจนปัจจุบัน เมื่อสามเณรณรงค์มีอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์จึงได้ขออุปสมบทเป็นพระภิกษุและได้ติดตามอุปัฏฐากหลวงพ่อศรีชัยมาตลอดจนถึงปีพุทธศักราช 2532 หลวงพ่อศรีชัยได้ถึงแก่มรณภาพตราบเท่าวาระสุดท้าย ท่านพระครูวิสิฐพัฒนวิมล นับเป็นพระครูสัญญาบัตรรูปแรกของวัดศาลาหม้อ ถึงจะมียศมีศักดิ์แต่ท่านก็มิได้ถือในยศนั้นเลย ท่านได้อุทิศตนเพื่อพระพุทธศาสนามาโดยลำดับ ได้สนองงานคณะสงฆ์และยังเป็นพระนักเผยแพร่ เป็นพระนักเทศน์ที่ดี มีศรัทธาชาวบ้านเลื่อมใสเป็นจำนวนมาก ท่านได้กระทำคุณประโยชน์ต่อพุทธศาสนามามากมายนับไม่ถ้วน เพราะด้วยคำสอนของหลวงพ่อเจ้าอาวาสองค์ก่อนที่ทำให้ท่านต้องดำรงชีพเพื่อพระพุทธศาสนาและอยู่เป็นร่มโพธิ์ไทรของศิษยานุศิษย์ต่อไป พระวิสุทธิรังษี (เปลี่ยน อินฺทสโร)
โดยปรกติหลวงพ่อเปลี่ยนเป็นพระเอางานเอาการ ปฏิบัติเคร่งครัดในระเบียบของสงฆ์โดยสมบูรณ์ ขยันทำวัตรสวดมนต์และกวดขันผู้ที่อยู่ในความปกครองอย่างมีความยุติธรรม ใครดีก็ส่งเสริม ใครเลวก็ตักเตือน หากเตือนแล้วไม่ฟังก็จะปราบอย่างเด็ดขาด จึงเป็นที่เคารพเลื่อมใสของชาวกาญจน์ และเมืองใกล้เคียง สมเด็จพระมหาสมณฯ กรมพระยาวชิรญาณวโรรส วัดบวรนิเวศ เขียนชมเชยในตรวจการคณะสงฆ์ จ.กาญจน์ ว่า หลวงพ่อชอบทางวิปัสสนาธุระ และได้ฝึกฝนจนมีชื่อเสียงเป็นที่เลื่องลือไปทั่ว วัดไหนจะมีพิธีปลุกเสกเครื่องรางของขลัง สร้างพระพุทธรูปต้องมานิมนต์หลวงพ่อเปลี่ยนร่วมลงแผ่นอักขระ หรือถ้าท่านว่างก็จะอาราธนามาร่วมพิธีด้วยเสมอ เป็นที่รู้จักกันทั่วไป ขุนโจรชื่อดังของเมืองกาญจน์เช่น เสือสาย เสือหัด เสือแก้ว เสือหนอม และรุ่นเก่าคือ อาจารย์บัว อาจารย์บาง ก็เคารพยำเกรงหลวงพ่อเปลี่ยนมาก พระพุฒาจารย์ (มา อินฺทสโร)
พระพุฒาจารย์ มีนามเดิมว่า มา เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2380 ตรงกับวันขึ้น 12 ค่ำ เดือน 10 ปีระกา ถึงปีระกา พ.ศ. 2401 ได้บวชเป็นพระภิกษุ ณ วัดจักรวรรดิราชาวาส โดยพระอาจารย์นองเป็นพระอุปัชฌาย์ ได้ฉายาว่า "อินฺทสโร" ได้ศึกษาวิปัสสนาธุระแล้วออกจาริกธุดงค์แทบทุกปี แล้วกลับมาเป็นอาจารย์สอนวิปัสสนาอยู่ที่วัดจักรวรรดิราชาวาสพระพุฒาจารย์ อาพาธเป็นลม มรณภาพเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2457 ปีขาล สิริอายุได้ ได้รับพระราชทานโกศแปดเหลี่ยมเป็นเกียรติยศ  พระครูวิสุทธิกิจจาทร (ชม กสโร)
พระครูวิสุทธิกิจจาทร (หลวงพ่อชม กสโร) อดีตเจ้าอาวาสวัดนพทองดีศรีพฤฒาราม (วัดโป่ง) เกจิดังของตำบลโป่ง อำเภอบางละมุง จังหวัดชลบุรี สังขารท่านไม่เน่าเปื่อยและยังอยู่ในโรงแก้วจนถึงปัจจุบัน พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- เป็นประธานสร้างซุ้มประตู วัดเมืองราม ขนาดกว้าง 3.5 เมตร สูง 11 เมตร สิ้นค่า ก่อสร้างประมาณ 250,000 บาท พระครูธรรมกิจโกวิท (ยงยุทธ ธมฺมโกสโล)
ท่านได้รับฉายาทางธรรมว่า " ธมฺมโกสโล " พระครูประสาธน์ขันธคุณ (มุม อินทปญโญ)
พระครูประสาธน์ขันธคุณ หรือที่พุทธศานิกชนชาวศรีสะเกษและชาวไทยรู้จักโดยทั่วไปในนาม หลวงปู่มุม หรือ หลวงพ่อมุม เป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดปราสาทเยอเหนือ อำเภอไพรบึง จังหวัดศรีสะเกษ บรรพชาเป็นสามเณรตั้งแต่ยังเด็กและอุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่ออายุ 20 ปี แล้วดำรงอยู่ในสมณเพศตลอดชีวิตจนมรณภาพ เป็นพระภิกษุผู้ถือเคร่งทางธรรมปฏิบัติธรรมกัมมัฏฐาน ได้ฝึกเดินธุดงค์ไปตามป่าเขาในบริเวณเทือกเขาพนมดงเร็ก เขตจังหวัดทางภาคอีสานตอนล่าง ของประเทศไทย และเดินธุดงค์เข้าไปในประเทศกัมพูชาจำพรรษาอยู่ในประเทศกัมพูชาหลายปี หลังจากนั้นจึงได้กลับมาจำพรรษาอยู่ที่วัดปราสาทเยอเหนือ บ้านเกิด ซึ่งเป็นหมู่บ้านที่มีกลุ่มชาติพันธุ์เยอ ตั้งถิ่นฐานอยู่ จากความสมถะ มักน้อย สันโดษและเคร่งครัดในวัตรปฏิบัติของสงฆ์ ทำให้เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของพุทธศานิกชนทั่วไป และที่โด่งดังเป็นที่รู้จักของประชาชนทั่วประเทศก็คือความศรัทธาในวัตถุมงคลกลุ่มที่ชื่อ พระหลวงพ่อมุม ซึ่งท่านได้เคยสร้างและทำพิธีปลุกเสกด้วยตัวเอง โดยพิธีพุทธาภิเษกแบบเขมรโบราณ ทั้งยังเป็นผู้มีส่วนร่วมบำเพ็ญสาธารณประโยชน์ในบวรพระพุทธศาสนาและเพื่อสังคมไว้มหาศาล ถือป็น ปูชนียบุคคล ที่ควรกราบไหว้บูชาสักการะของปวงชนทั่วๆ ไป  พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- ได้รับพระภิกษุสามเณร จากวัดต่าง ๆ เพื่อเข้าศึกษาพระปริยัติธรรมทุกปี พระวิสุทธิสมาจาร (ศรี พฺรหฺมโชติ)
พระวิสุทธิสมาจาร หรือที่นิยมเรียกและเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า ท่านเจ้าคุณศรี วัดอ่างศิลา อดีตเจ้าคณะจังหวัดชลบุรี และเจ้าอาวาสวัดอ่างศิลา ท่านเป็นพระเถรานุเถระผู้ทรงคุณ ทั้งด้านพระเวทย์วิทยาคม การพัฒนา การปกครอง จึงเป็นที่เคารพศรัทธาของพุทธศาสนิกชนทุกหมู่เหล่าทั้งใกล้ไกลตลอดมา
ท่านมีนามเดิมว่า " ศรี " นามสกุล " ยูถะสุนทร " ท่านเกิดเมื่อวันศุกร์ ขึ้น 11 ค่ำ เดือน 6 ปีมะแมวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2414 เวลาย่ำรุ่ง พื้นเพเป็นชาวตำบลอ่างศิลา อำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี โดยกำเนิด เป็นบุตรของ นายทอง และ นางเอี่ยง ยูถะสุนทร มีพี่น้องทั้งหมด 7 คน ท่านเป็นบุตรคนที่ 3 พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
- ได้อบรมศีลธรรมแก่ศรัทธาประชาชนตามหมู่บ้านต่างๆ และตำบลต่างๆ ในเขตอำเภอเวียงสา เป็นประจำทุกปี โดยไปในนามของพระธรรมทูต อำเภอเวียงส่า ได้จัดให้มีงาน เทศน์มหาชาติขึ้นที่วัดเมืองรามและหมู่บ้านต่างๆ ภาคพรรษาเป็นประจำทุกปี พระครูประสาธน์ขันธคุณ (มุม อินทปญโญ)
ในอดีต ระหว่างที่ยังเป็นจังหวัดขุขันธ์นั้น หม่อมหลวงช่วง ข้าราชการกระทรวงธรรมการ ได้รับหน้าที่ช่วยราชการที่เมืองขุขันธ์ เห็นว่าการศึกษาในหลายพื้นที่ของเมืองขุขันธ์รวมทั้งพื้นที่ตำบลปราสาทเยอนั้นยังด้อยอยู่มาก ประชาชนส่วนใหญ่ยังขาดการศึกษา จึงได้เดินทางไปนิมนต์หลวงพ่อมุมให้ช่วยสอนหนังสือพระ โดยทางราชการได้รับความเมตตาจากท่านเป็นครูใหญ่ทำหน้าที่สอนหนังสือไทย ณ โรงเรียนวัดบ้านปราสาทเยอเหนือคนแรก โดยสอนอยู่นานถึง 15 ปี  พระครูพิศิษฐ์อรรถการ (คล้าย จนฺทสุวณฺโณ)
คนที่ไปนมัสการหวังที่จะได้วัตถุมงคล บ้างขอน้ำมนต์ ชานหมาก แหวน ผ้ายันต์ เหรียญ รูปหล่อ รูปพิมพ์ ซึ่งพระครูพิศิษฐ์อรรถการก็ได้มีเมตตาให้กับทุกคน ยิ่งชานหมากของท่านหากใครได้รับจากมือท่านเป็นต้องหวงแหนอย่างที่สุด พระครูประสาธน์ขันธคุณ (มุม อินทปญโญ)
ความศักดิ์สิทธิ์ของเหรียญรูปหล่อ แหวน และเครื่องรางของหลวงพ่อมุม ได้รับการกล่าวถึงอย่างกว้างขวาง โดยเฉพาะที่กล่าวถึงกันมากที่สุดคือในช่วงสงครามอินโดจีนหรือสงครามเวียดนาม ซึ่งทหารนาวิกโยธิน ประจำกองทัพสหรัฐอมเมริกา ได้มาตั้งฐานทัพอยู่ที่จังหวัดอุบลราชธานี เพื่อเป็นฐานกำลังในการสู้รบระหว่างสงครามดังกล่าว และเนื่องจากมีทหารบางนายได้นำวัตถุมงคลที่หลวงพ่อมุม ปลุกเสกไปทดลองยิง แต่ปรากฏว่ายิงไม่ออกจึงเกิดความศรัทธาในตัวหลวงพ่อมุม จนนำไปสู่การขอจัดสร้างเหรียญหลวงพ่อมุมขึ้นในรุ่น พ.ศ. 2516 มีทั้งเหรียญภาษาอังกฤษ PAPAMUM , สมเด็จภาษาอังกฤษ และเนื้อผงพิมพ์จันทร์ลอยภาษาอังกฤษ รุ่นนี้ได้รับการเรียกกันโดยทั่วไปว่ารุ่น PAPAMUM พระครูอินทสรวิสุทธิ์ (อินสม อินฺทสโร)
พ.ศ. 2534 - ได้เป็นประธานสร้างอุโบสถวัดนาเหลืองใน สิ้นค่าก่อสร้างไปแล้ว 3,900,000 บาท พระวิสุทธิรังษี (เปลี่ยน อินฺทสโร)
เมื่อเยาว์วัยพระเปลี่ยนมีนิสัยเป็นนักสู้ มีความเข้มแข็ง ทรหดอดทนเพราะเกิดในวันกล้า (วันเสาร์ห้า) จิตใจจึงกว้างขวาง เป็นนักเลงเต็มตัว ถ้าปัจจุบันนี้ก็เรียกว่า "เป็นผู้กว้างขวาง" โยมบิดาและโยมมารดาคิดวิตกว่า ต่อไปคงจะเอาดีได้ยาก เพราะรูปร่างล่ำสัน ผิวก็ดำ จึงเรียกกันว่า "ทองดำ" เมื่อเติบโตเป็นหนุ่ม และด้วยความที่เป็นผู้ที่มีนิสัยนักเลงนั้น จึงมีพรรคมีพวกมาสมัครมากขึ้นเรื่อย ๆ โยมบิดาจึงได้ตัดสินใจฝากให้เรียนหนังสือที่วัดใต้ หรือวัดไชยชุมพลชนะสงคราม โดยฝากเป็นศิษย์ของ ท่านพระครูวิสุทธิรังษี (ช้าง) เจ้าอาวาสและเจ้าคณะเมืองกาญจน์ในสมัยนั้น สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี)
สมณศักดิ์ดังกล่าวนี้นับเป็นสมณศักดิ์ชั้นสูงสุดและเป็นชั้นสุดท้ายที่ท่านได้รับตราบจนกระทั่งถึงวันมรณภาพ คนทั่วไปนิยมเรียกท่านว่า "สมเด็จโต" หรือ "สมเด็จวัดระฆัง" ส่วนคนในยุคร่วมสมัยกับท่านเรียกท่านว่า "ขรัวโต"[16]