โรงเรียนช่างกลแห่งแรกในประเทศไทยก่อตั้งขึ้นปีใด ?
สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน
โรงเรียนช่างกลแห่งแรกของประเทศไทย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2475 ในนาม "โรงเรียนอาชีพช่างกล" ณ ตึกพระคลังข้างที่ ตรอกกัปตันบุช ถนนสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร โดยคณะนายทหารเรือ นำโดย น.อ. พระประกอบกลกิจ ร.น. และพลเรือตรีสงบ จรูญพร ร.น. กับเรือเอกทิพย์ ประสานสุข ร.น. เป็นผู้ช่วยเหลือในการก่อกำเนิดโรงเรียน ด้วยเหตุผลที่ต้องการให้ปลูกฝังอาชีพช่างให้กับเยาวชนไทย อีกสองปีต่อมาคือในปี พ.ศ. 2477 โรงเรียนอาชีพช่างกลจึงย้ายไปตั้งแทนที่กรมแผนที่ทหารบก ซึ่งได้ย้ายไปจากบริเวณท่าเรือ โรงเรียนราชินีล่าง จนปีต่อมาได้โอนโรงเรียนอาชีพช่างกลมาอยู่ในสังกัดกระทรวงธรรมการ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พร้อมชื่อโรงเรียนใหม่ว่า โรงเรียนมัธยมอาชีพช่างกล ในปี พ.ศ. 2480 ได้มีการดำเนินการเช่าที่ดินตรงข้ามสนามกีฬาแห่งชาติของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ ซึ่งเป็นวังของสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าสวัสดิโสภณ กรมพระสวัสดิวัดนวิศิษฎ์ เดิม มีเนื้อที่ประมาณ 18 ไร่ ได้จัดสร้างอาคารเรียน 1 หลัง โรงฝึกงานอีก 8 หลัง แล้วย้ายโรงเรียนมัธยมอาชีพช่างกลมาอยู่ที่โรงเรียนใหม่นี้ เมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ตั้งชื่อโรงเรียนใหม่ว่า "ช่างกลปทุมวัน"
วิทยาลัยเทคนิคร้อยเอ็ด สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓
ปี พ.ศ. 2482 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น “โรงเรียนช่างไม้ร้อยเอ็ด” เปิดทำการสอนเฉพาะ มัธยม อาชีวศึกษาตอนต้น แผนกช่างไม้ หลักสูตร 3 ปี มีนักเรียนที่เข้าเรียนรุ่นแรก จำนวน 28 คน มี นายยงยุทธ นุกูลการ เป็นครูใหญ่คนแรก กิจการของโรงเรียนได้เจริญตลอดมาโดยลำดับ ปี พ.ศ. 2495 ได้เปิดทำการสอนถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ปีแรกหลักสูตร 3 ปี หลวงจรูญสนิทวงศ์ (หม่อมหลวงจรูญ สนิทวงศ์)
เข้าเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย เมื่อ พ.ศ. 2452 จบการศึกษาวิศวกรรมการรถไฟจากประเทศอังกฤษ แล้วรับราชการกรมรถไฟหลวง ท่านเป็นคนไทยคนแรกที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นนายช่างกลอำนวยการโรงงาน โรงงานมักกะสัน ในปี พ.ศ. 2473 ในรัชกาลที่ 6 ท่านได้รับพระราชทานราชทินนามเป็น หลวงจรูญสนิทวงศ์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
นีสรมหาวิทยาลัยกรุงเทพถือกำเนิดขึ้น จากการก่อตั้ง "วิทยาลัยไทยเทคนิค" () ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2505 โดยสุรัตน์ และปองทิพย์ โอสถานุเคราะห์ (เจ้าของกิจการกลุ่มโอสถสภา) ซึ่งตั้งอยู่บนที่ดินของทั้งสอง ภายในซอยบ้านกล้วยใต้ ริมถนนพระรามที่ 4 (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของวิทยาเขตกล้วยน้ำไท) ซึ่งในสมัยนั้นยังเป็นถนนลูกรังอยู่ แต่เป็นย่านค้าขายของเหล่าบรรดานายห้างต่างชาติ รวมถึงท่าเรือสินค้าที่คลองเตยด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2508 ผู้บริหารเปลี่ยนชื่อสถาบันแห่งนี้เสียใหม่เป็น "วิทยาลัยกรุงเทพ" () แต่เนื่องจากเป็นวิทยาลัยเอกชนแห่งแรก ที่เปิดสอนในระดับปริญญา ผู้บริหารจึงขอความร่วมมือทางวิชาการ จากมหาวิทยาลัยแฟรลีดิกคินสัน (Fairleigh Dickinson University) สหรัฐอเมริกา ให้เป็นผู้รับรองวิทยฐานะของปริญญา โดยในสมัยนั้น ผู้สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยกรุงเทพ จะมีปริญญาสองใบคือ จากวิทยาลัยกรุงเทพ และมหาวิทยาลัยแฟรลีดิกคินสันด้วย คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
วันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 ได้เริ่มดำเนินการสอนครั้งแรกใน 2 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตร 6 เดือน สำหรับข้าราชการ ทหาร ตำรวจ และพนักงานองค์กรในสายงานโทรคมนาคม และ หลักสูตร 1 ปี สำหรับนักเรียนที่สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกรมไปรษณีย์โทรเลข หรือจบปีที่ 2 จากโรงเรียนอาชีวศึกษาชั้นสูง แผนกวิทยุโทรคมนาคม ในตอนนั้น มีอาจารย์ชาวไทย จำนวน 10 คน และอาจารย์ชาวญี่ปุ่น จำนวน 8 คน โดยมีนักศึกษารุ่นแรกจำนวน 23 คน เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2505 มีการปรับปรุงหลักสูตร 1 ปี เป็นหลักสูตร 3 ปีให้เทียบเท่าวิทยาลัยเทคนิคทั่วไป ซึ่งมีคุณวุฒิระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.)  วิทยาลัยเทคนิคจันทบุรี สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออก
วิทยาลัยเทคนิคจันทบุรีมีชื่อเดิมว่า " โรงเรียนช่างไม้เบญจมราชูทิศ " ตั้งอยู่ในบริเวณโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ถนน สฤดิเดช ตำบลวัดใหม่ อำเภอเมืองจันทบุรี จังหวัดจันทบุรี เริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481 
โดยมีนักศึกษาคนแรก ชื่อ นายจ๋อง หนองเต่าดำ ปัจจุบันยังมีชีวิต อยู่ที่ ต.หนองบัว อ.เมืองจันทบุรี จ.จันทบุรี มหาวิทยาลัยธนบุรี
จนกระทั่งปี พ.ศ. 2522 โรงเรียนช่างกลอุตสาหกรรมพณิชยการ "หมู่บ้านครู" ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนเทคโนโลยีหมู่บ้านครู หรือ (วิทยาลัยเทคโนโลยีหมู่บ้านครู) ในปัจจุบัน เพื่อให้สอดคล้องกับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปและในปีพ.ศ 2522 ได้เปิดสอนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง ซึ่งเป็นโรงเรียนราษฎร์กลุ่มแรกในไม่กี่โรงเรียนที่ทางการอนุญาตให้เปิดได้ โดยมีการเรียนการสอนในสาขาช่างยนต์ ช่างสำรวจ และช่างไฟฟ้า จนในปีต่อๆมาเปิดแผนกช่างก่อสร้าง เทคนิคอุตสาหกรรมและอิเล็กทรอนิกส์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา ตาก เดิมคือ "โรงเรียนช่างไม้ตาก" เมื่อรัฐบาลได้จัดตั้งโรงเรียนประถมอาชีพช่างไม้ขึ้นในปี พ.ศ. 2481 โดยใช้สถานที่ของโรงเรียนตากพิทยาคม เปิดสอนวิชาช่างไม้ชั้นต้น จนกระทั่งปี พ.ศ. 2484 จึงย้ายสถานที่ตั้งมาที่บริเวณวัดเวฬุวัน (ไผ่ล้อม) ถนนมหาดไทยบำรุง ตำบลระแหง อำเภอเมือง จังหวัดตาก ทำการสอนเรื่อยมาจนถึง พ.ศ. 2500 จึงเปิดสอนถึงระดับประโยคอาชีวะศึกษาชั้นสูง แผนกช่างไม้และก่อสร้าง ต่อมาได้ยกฐานะขึ้นเป็นโรงเรียนการช่างตาก และย้ายสถานที่ตั้งมาที่บ้านหนองกะโห้ ต.ไม้งาม อ.เมือง จ.ตากราชมงสัญลักษณ์เป็นรูปวงกลม ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ ภายในวงกลมเป็นรูปดอกบัวบาน 8 กลีบ หมายถึง ปัญญาอันเป็นแสงสว่างในโลก ภายในรูปดอกบัวบานเป็น รูปพระราชลัญจกร อันเป็นตราประจำพระองค์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ผู้พระราชทานนามให้ "มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล" และมีรูปดอกไม้ทิพย์ สองข้างที่ปลายแถบ ซึ่งหมายถึง ความเจริญรุ่งเรือง แจ่มใส เบิกบาน โรงเรียนราชวิทยาลัย
ในชั้นต้น พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้โปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้กระทรวงธรรมการจัดตั้งโรงเรียนหลวงสำหรับนักเรียนอยู่ประจำขึ้น ที่แขวงเมืองสระบุรี เรียกว่าโรงเรียนไทย อังกฤษ สระบุรี โดยมีพระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ากิติยากรวรลักษณ์ อธิบดีกรมศึกษาธิการเป็นผู้รับสนองพระบรมราชโองการ ดังปรากฏรายละเอียดในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 13 หน้า 269 ลงวันที่ 5 เมษายน 2439 (รศ. 115) แต่ด้วยความไม่สะดวกในการคมนาคม จึงต้องย้ายมาหาที่ตั้งในกรุงเทพแทน ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้นายเอซิล การ์เตอร์ (เคยเป็นพระอาจารย์ถวายพระอักษร ในสมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิรุณหิศ สยามมกุฎราชกุมาร) ชาวอังกฤษ ซึ่งสำเร็จการศึกษาชั้นปริญญาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เป็นครูใหญ่คนแรกของโรงเรียน นายการ์เตอร์ได้เลือกที่จะจัดการศึกษาและปกครองในโรงเรียนนี้ตามแบบพับลิคสคูลของอังกฤษ ซึ่งก็สอดคล้องกับแนวพระราชดำริในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวที่ทรงมุ่งหวังให้โรงเรียนนี้มีลักษณะพิเศษ ทำให้โรงเรียนราชวิทยาลัยแห่งนี้เป็น Public School แห่งแรกของประเทศไทย ด้วยสายพระเนตรอันยาวไกลที่มีพระราชวินิจฉัยเลือกเอาระบบ Public School มานั้น ทำให้นักเรียนเก่าของราชวิทยาลัยทุกพระองค์และทุกคนล้วนได้รับการปลูกฝังอบรมให้มีความจงรักภักดีต่อเบื้องพระยุคลบาท พร้อมที่จะอุทิศกายใจถวายเป็นราชพลีได้ทุกเวลา ประโยชน์อีกประการหนึ่งของการปกครองในลักษณะดังกล่าวได้ส่งผลให้นักเรียนเก่าราชวิทยาลัยแทบทุกคนได้มีส่วนอย่างสำคัญในการบริหารและนำพาประเทศชาติให้รอดพ้นจากวิกฤตการณ์ที่สำคัญๆ มาโดยตลอด โรงเรียนโยธินบูรณะ
โรงเรียนโยธินบูรณะ เป็นโรงเรียนสหศึกษาระดับมัธยมศึกษา สังกัดกระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันตั้งอยู่เลขที่ 1313 ถนนประชาราษฎร์ สาย 1 แขวงบางซื่อ เขตบางซื่อ กรุงเทพมหานคร 10800 ก่อตั้งเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2478 มีนายภักดิ์ ฉวีสุข เป็นอาจารย์ใหญ่ท่านแรก (พ.ศ. 2478-2479) และนายสันทัด เมี้ยนกำเนิด เป็นผู้อำนวยการท่านแรก (พ.ศ. 2513-2519)
ผู้อำนวยการคนปัจจุบันคือ นายอดิศักดิ์ วิไลลักษณ์
ผู้อำนวยการเชี่ยวชาญ วิทยาลัยพณิชยการเชตุพน สถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร
การเปิดสอนครั้งแรกมี นายบัณฑิต บุณยาคม เป็นอาจารย์ใหญ่ และในวันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2502 มล.ปิ่น มาลากุล ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ได้มาตรวจเยี่ยมโรงเรียน จึงริเริ่มโครงการขยายให้โรงเรียนกว้างขึ้น 
ปี พ.ศ. 2509 กรมอาชีวศึกษาได้มีโครงการย้ายโรงเรียนไปตั้งยังสถานที่แห่งใหม่คือ โรงเรียนการช่างอินทราชัย ประตูน้ำ (วิทยาลัยพณิชยการอินทราชัยในปัจจุบัน) โดยมีนายปัญญา โชติคุณ ผู้ช่วยอาจารย์ใหญ่โรงเรียนการช่างอินทราชัย และนายสุพจน์ สุขกมล อาจารย์เอกเป็นผู้เสนอให้ปรับปรุงและขยายโรงเรียนวัดพระเชตุพนตั้งตรงจิตรวิทยาลัยเป็นโรงเรียนพณิชยการแห่งใหม่ ณ ดรงเรียนการช่างอินทราชัย แต่ปรากฏว่าที่ดินคับแคบ จึงต้องระงับโครงการดังกล่าว สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๑
พ.ศ. 2489 เกิดกรณีพิพาท ระหว่างไทยกับอาณานิคมฝรั่งเศส คือ ประเทศลาว (สปป.ลาว ในปัจจุบัน) ไทยมีความจำยอมที่ต้องมอบดินแดนบางส่วนคืนให้แก่ฝรั่งเศส ซึ่งดินแดนที่ต้องมอบคืนนั้นมีโรงเรียนช่างไม้ของไทยตั้งอยู่แห่งหนึ่ง คือโรงเรียนช่างไม้ล้านช้าง เมื่อเป็นเช่นนั้นโรงเรียนช่างไม้ล้านช้าง จึงต้องย้ายเข้ารวมกับโรงเรียนช่างไม้หนองคายตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ของมหาวิทยาลัยสยาม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2529 โดยมี รศ.หลาบ รับสิริ เป็นคณบดีและผู้ร่างหลักสูตรในขณะนั้น ด้วยปรัชญาที่ว่า “ปัญญาเป็นรัตนของนรชน” ได้เปิดสอนหลักสูตร วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต 4 ปี ภาคปกติ โดยเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกที่เปิดหลักสูตรนี้ กรมช่างอากาศ
กิจการการบินของประเทศไทยได้ก่อกำเนิดขึ้นในสมัยของพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งมีพระบรมราโชบายทำนุบำรุงกิจการทหารอย่างจริงจัง และ ทรงตระหนัก ถึงความจำเป็นทีประเทศไทยจะต้องมีเครื่องบินไว้ป้องกันภัย ที่จะบังเกิดแก่ชาติ ด้วยเหตุนี้ กระทรวงกลาโหมจึงได้จัดตั้ง แผนกการบินกองทัพบกอยู่ใน บังคับบัญชาของจเรทหารช่าง คือ นายพลโทพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุน กำแพงเพชรอัครโยธิน จนกระทั่งปีพ.ศ. 2480 แผนกการบิน ได้ยกฐานะเป็น กองทัพอากาศขึ้นตรงต่อกระทรวงกลาโหม เวลาต่อมาส่วนโรงงานของกรมอากาศยานได้ยกฐานะเป็น กองโรงงานกรมช่างอากาศ เมื่อ 19 เมษายน พุทธศักราช 2465 ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น กรมช่างอากาศ วิทยาลัยเทคนิคขอนแก่น สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓
ต่อมาปี พ.ศ. 2492 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนช่างไม้ขอนแก่น  วิทยาลัยเทคนิคหนองคาย สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๑
ต่อมาได้งบประมาณมาจัดสร้าง คือ สถานที่ตั้งในปัจจุบัน สภาพการจัดการเรียนการสอน เริ่มต้นด้วยโรงฝึกงานเล็ก ๆ 2 หลัง และบ้านพักครู 4 หลัง จำนวนนักเรียน 28 คน รับนักเรียนที่จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยเปิดหลักสูตร 3 ปี เมื่อ พ.ศ. 2482 บนพื้นที่ 18 ไร่ 3 งาน 47 ตารางวา และโรงเรียนช่างไม้หนองคายดำเนินกิจการเรื่อยมา คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
ต่อมาใช่วง พ.ศ. 2512 – พ.ศ. 2517 เป็นช่วงระยะที่คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมได้รับการก่อตั้งขึ้นโดยความช่วยเหลือทางวิชาการจากรัฐบาลประเทศสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน เพื่อผลิตครูช่างอุตสาหกรรมในระดับปริญญาตรีใน 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาเครื่องกล และสาขาวิชาไฟฟ้า โครงการความช่วยเหลือดังกล่าวได้เน้นทางด้านการสนับสนุนเครื่องมือเครื่องจักร อุปกรณ์การเรียนการสอน ผู้เชี่ยวชาญ ตลอดจนทุนการศึกษา ฝึกอบรม และการดูงาน โดยคณะเริ่มรับนักศึกษารุ่นที่ 1 ตั้งแต่ปีการศึกษา 2512 ซึ่งเป็นหลักสูตร ค.อ.บ.แห่งแรกในประเทศไทย และต่อมาในระหว่างปี พ.ศ. 2518-2522 รัฐบาลเยอรมันได้ขยายโครงการความช่วยเหลือแก่คณะเพิ่มขึ้น ด้วยการช่วยเหลือในการพัฒนาการจัดการศึกษาระดับปริญญาตรี และการเปิดสอนหลักสูตรระดับปริญญาโท สาขาวิชาเครื่องกล และสาขาวิชาไฟฟ้า อีกด้วย ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
ปี พ.ศ. 2506 ช่างโลหะ มีมีนักศึกษารุ่นแรก จบชั้นปีที่ 3 จำนวน 11 คน โดยจบแล้วได้วุฒิประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และได้ก่อตั้ง แผนกวิชาช่างโลหะ คณะวิชาช่างกล วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2499 ได้มีการลงนามในสัญญาว่าด้วยความร่วมมือช่วยเหลือในทางเศรษฐกิจและวิชาการระหว่าง รัฐบาลไทยและรัฐบาลสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน โดยผลแห่งสัญญานี้จึงได้ มีการลงนามในข้อตกลงระหว่างรัฐบาลทั้งสองอีกครั้งหนึ่ง เมื่อวันที่ 16 มีนาคม พ.ศ. 2502
ในอันที่จะจัดตั้งโรงเรียนเทคนิคขึ้นในประเทศไทย ด้วยความร่วมมือกันระหว่างรัฐบาลไทยและรัฐบาลสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน โดย รัฐบาลสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมันรับจะช่วยเหลือด้วยการจัดส่งเครื่องจักร เครื่องมือ อันเป็นอุปกรณ์การสอนวิชาช่างต่างๆ มาให้ทั้งหมด พร้อมกับส่งครูผู้เชี่ยวชาญในสาขาวิชาต่างๆ มาช่วยสอนด้วย ส่วนรัฐบาลไทยรับเป็นผู้จัดหาที่ดิน อาคารเรียนโรงฝึกงาน ตลอดจนครูไทยจำนวนหนึ่งที่จะทำการสอนร่วมกับครูผู้เชี่ยวชาญเยอรมันด้วย ผลแห่งสัญญาและความตกลงดังกล่าวแล้ว กระทรวงศึกษาธิการ จึงได้ประกาศตั้งโรงเรียนเทคนิคพระนครเหนือขึ้น เมื่อวันที่
19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 และได้เริ่มเปิดการสอนเป็นครั้งแรก เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2502 โรงเรียนนี้เป็นโรงเรียนประเภทช่างกล ที่จัดตั้งขึ้นมาด้วยความร่วมมือระหว่างรัฐบาลทั้งสองตามเงื่อนไขและ ข้อตกลงดังกล่าวแล้ว ส่วนการดำเนินงานในด้านบริหารโรงเรียน ตลอดจนค่าใช้จ่ายในการจัดตั้งและดำเนินงานนั้นก็เหมือนกับโรงเรียนไทย อื่นๆ ทางฝ่ายเยอรมันเป็นเพียงที่ปรึกษาและให้ความช่วยเหลือในด้านเทคนิคเท่านั้น
ใน ครั้งแรกได้ทำความตกลงช่วยเหลือกัน มีกำหนดเวลา 3 ปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2502 ถึง พ.ศ. 2504 แต่ต่อมาเมื่อครบกำหนดแล้วได้มีการตกลงที่จะมีการร่วมมือช่วย เหลือโรงเรียนนี้ต่อไปอีก 2 ปี ตามข้อตกลงที่ลงนามกัน เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2504 โรงเรียนเทคนิคพระนครเหนือในขณะนี้จัดการศึกาาเป็น 2 ประเภท คือประเภทโรงเรียนกลางวันและประเภทการศึกษาพิเศษ ประเภทโรงเรียนกลางวันจัดสอนเป็นสองขั้น คือ
1. ขั้นประโยคอาชีวศึกษาชั้นสูง เปิดสอนในแผนกวิชาต่างๆ 6 แผนกคือ แผนกช่างกลโรงงาน แผนกช่างเครื่องยนต์ แผนกช่างไฟฟ้า แผนกช่างท่อและ ประสาน แผนกช่างวิทยุและโทรคมนาคม และแผนกช่างไม้ และต่อไปจะเปิดสอนแผนกช่างเขียนแบบเพิ่มขึ้นอีก 1 แผนก สถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ ๓
พ.ศ. 2514 โรงเรียนการช่างสงขลา โดยนายสุธน เจริญพงศ์ ได้ย้ายมาเรียนในที่ใหม่ที่หลักกิโลเมตรที่ 25 ถนนกาญจนวนิช ตำบลคอหงส์ อำเภอหาดใหญ่ และได้เปลี่ยนชื่อเป็น"โรงเรียนเทคนิคสงขลา" และปีต่อมาโรงเรียนการช่างสตรีสงขลาก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น"โรงเรียนอาชีวศึกษาสงขลา"  วิทยาลัยเทคนิคราชบุรี สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง ๔
วิทยาลัยเทคนิคราชบุรีเดิมคือโรงเรียนช่างไม้ราชบุรี เริ่มเปิดทำการสอนมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2481 โดยในระยะแรกได้อาศัยพื้นที่บางส่วน
ของโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ซึ่งเป็นโรงเรียนมัธยมประจำจังหวัดเป็นที่ตั้งชั่วคราว ต่อมาได้ย้ายไปตั้งในที่ดินของราชพัสดุ บริเวณโรงงานสุราราชบุรี ต.บ้านไร่ อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี โดยได้รับที่ดินจำนวน 4 ไร่เศษ สำหรับการก่อสร้างอาคารเรียนและอาคารประกอบ อันประกอบด้วยโรงฝึกงาน 2 หลัง โรงผึ่งไม้ 1 หลัง บ้านพักครู 4 หลัง บ้านพักนักการภารโรง 2 หลัง และส้วมอีก 1 หลัง ซึ่งการก่อตั้งโรงเรียนช่างไม้ราชบุรีนั้น ได้รับการสนับสนุนจาก ขุนประสาทวิทยกิจ ศึกษาธิการจังหวัดในสมัยนั้น และขุนเสตะรัตศึกษากร ผู้ช่วยศึกษาธิการจังหวัด โดยเฉพาะผู้ช่วยศึกษาธิการจังหวัดท่านนี้ได้เข้ามาทำหน้าที่ครูใหญ่เป็นการชั่วคราวในระยะแรกของการก่อตั้งโรงเรียน และต่อมาก็ได้คุณครูต๊ะ โลหิตกาญจน์ เป็นครูใหญ่ประจำการเป็นท่านแรก ตามมาด้วยคุณครูจอม เปลี่ยนโชต เป็นท่านต่อมา โดยในระยะแรกนั้นมีครูเพียง 2 คน และมีนักเรียนเพียง 4 คนเท่านั้น และมีจำนวนเพิ่มขึ้นในเวลาต่อมา จนถึงปี พ.ศ. 2498 สถานที่เดิมก็เริ่มคับแคบ อีกทั้งกลิ่นส่าเหล้าจากโรงงานสุราก็รบกวน จึงเป็นเหตุผลที่ทำให้นายเสงี่ยม เต็มสุข ศึกษาธิการจังหวัดราชบุรี ในขณะนั้น ซึ่งท่านเป็นผู้ที่สนใจการอาชีวศึกษาเป็นอย่างมาก ได้ปรึกษาหารือกับครูสนั่น จียังสุวัต ครูใหญ่ของโรงเรียน ในเรื่องการย้ายที่ตั้งโรงเรียน ซึ่งท่านเห็นว่ามีที่ดินว่างอยู่ผืนหนึ่ง เป็นบริเวณที่กว้างขวาง โดยบางส่วนเป็นของสนามบินเก่าและบางส่วนเป็นของสนามเสือป่า ซึ่งต้องเช่าที่ดินผืนดังกล่าวปีละ 39,030 บาท โดยในการก่อสร้างโรงเรียนในที่ดินใหม่นั้น ท่านศึกษาธิการจังหวัดซึ่งเป็นผู้มองการณ์ไกล ได้วางแผนการก่อสร้างโดยให้สร้างโรงฝึกงานต่างๆ เว้นระยะห่างๆกันไว้ เพื่อการต่อเติมและขยายโรงเรียนในภายหลัง ในระยะแรกของการสร้างโรงเรียนนั้น ได้แรงงานสนับสนุนจากบรรดาครูและนักเรียนของโรงเรียน แต่ก็ต้องผชิญกับปัญหาสภาพป่ารกและน้ำท่วม ทั้งนี้โรงเรียนใหม่ที่สร้างขึ้นนี้ได้ชื่อต่อมาว่า "โรงเรียนการช่างราชบุรี" และตั้งอยู่มาจนถึงปัจจุบันนี้ โดยอยู่ที่ เลขที่ 433 ถนนศรีสุริยวงศ์ ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมือง จังหวัดราชบุรี
จากโรงเรียนการช่างราชบุรี ก็ได้พัฒนาเรื่อยมาจนกลายเป็น "วิทยาลัยเทคนิคราชบุรี" ในปัจจุบัน วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ในประเทศไทย
ในประเทศไทย มีหลักสูตรทางด้านวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ขึ้นครั้งแรก ในภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย 
โดยได้รับอนุมัติเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2518 เพื่อจัดดำเนินการด้านการเรียน และการสอนเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์อันจะช่วยให้การสอนของอาจารย์ และการวิจัยของข้าราชการของมหาวิทยาลัย มีประสิทธิภาพสูงขึ้น ตลอดจนสร้างโปรแกรม ทำโครงการพัฒนาระบบการใช้งานภาษาไทย และสร้างระบบคอมพิวเตอร์ต่าง ๆ รวมถึงจัดอบรมวิชาการด้านคอมพิวเตอร์ในระดับทั่วไป โดยมีรากฐานจาก"หน่วยคอมพิวเตอร์ไซแอนส์" (Computer Science หรือหลักสูตรวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ในปัจจุบัน) ซึ่งทำการสอนวิชาด้านคอมพิวเตอร์ให้แก่นิสิตปริญญาตรีในคณะต่าง ๆ นอกจากนี้ยังได้เปิดหลักสูตรการศึกษาชั้นประกาศนียบัตรทางด้านคอมพิวเตอร์ไซแอนส์ (ซึ่งสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน หรือ กพ. ให้การรับรอง) ขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2512 ซึ่งก็มีผู้สนใจเข้าเรียนจนจบ และได้ประกาศนียบัตรไปเป็นจำนวนมาก ซึ่งต่อมา เนื่องจากสังกัดอยู่กับบัณฑิตวิทยาลัย หน่วยคอมพิวเตอร์ไซแอนส์จึงได้เปิดหลักสูตรปริญญาวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาคอมพิวเตอร์ศาสตร์ (วท.ม) ขึ้นในปี พ.ศ. 2514 โดยรับนิสิตปริญญาโทจากผู้ที่จบปริญญาตรีสาขาวิชาต่าง ๆ เกือบทุกสาขาวิชา และยังพิจารณาที่จะช่วยเหลือการศึกษาด้านนี้แก่มหาวิทยาลัยอื่น ๆ อีกด้วย วิทยาลัยอาชีวศึกษาอุดรธานี สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๑
วิทยาลัยอาชีวศึกษาอุดรธานี เป็นวิทยาลัยด้านคหกรรม ซึ่งหน่วยงานหนึ่งในสังกัดสถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๑ ในกำกับสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งก็ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 โดยใช้ชื่อว่า โรงเรียนช่างทอผ้า ณ บริเวณบ้านพักอุปราช และสมุหเทศาภิบาล สำเร็จราชการมลฑลอุดรในรัชกาลที่ 7 วิศวกรรมเคมี
โดยต่อมาในปี พ.ศ. 2516 มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ได้จัดตั้งภาควิชาวิศวกรรมเคมี เปิดการเรียนการสอนด้านวิศวกรรมเคมีเป็นแห่งที่สองในประเทศไทยโดยใช้ชื่อหลักสูตร วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (วศ.บ.) เป็นแห่งแรก ซึ่งต่อมา ในปีพ.ศ. 2517 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี จึงได้ก่อตั้งภาควิชาวิศวกรรมเคมี เปิดการเรียนการสอนด้านวิศวกรรมเคมีเป็นแห่งที่สามของประเทศไทย และเป็นแห่งแรกของประเทศไทยที่ใช้หลักสูตรของญี่ปุ่น และต่อมาในปีพ.ศ. 2518 จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ก็ได้จัดการเรียนการสอนสาขาวิศวกรรมเคมีเป็นแห่งที่สี่ของประเทศไทย วิทยาลัยประมงติณสูลานนท์ สถาบันการอาชีวศึกษาเกษตรภาคใต้
 ต่อมาเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ.2523 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศจัดตั้ง “วิทยาลัยประมงสงขลา” ให้สังกัดกองวิทยาลัยเกษตรกรรม กรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ (ในขณะนั้น) นับเป็นประมงแห่งแรกของประเทศไทย และในวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ.2527 วิทยาลัยฯ ได้เริ่มรับนักศึกษารุ่นแรก เพื่อเปิดทำการเรียนการสอน และได้ใช้สถานที่ของวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสงขลา ที่ตั้งอยู่ ณ อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา เป็นสถานที่ทำการเรียนการสอนชั่วคราว ต่อมากระทรวงศึกษาธิการได้เปลี่ยนชื่อจาก “วิทยาลัยประมงสงขลา” เป็น“วิทยาลัยประมงสงขลาติณสูลานนท์” เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ.2528 โดยมี ฯพณฯ พลเอกเปรม  ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรี (ในขณะนั้น) ได้เดินทางมาเป็นประธานในพิธีเปิดการก่อสร้างอาคารเรียนและอาคารอำนวยการเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ.2528 วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม (สยามเทค)
ได้พิจารณาชื่อโรงเรียนที่ตั้งไว้ตั้งแต่เริ่มแรกว่า “โรงเรียนช่างกลสยาม” สมควรที่จะเปลี่ยนชื่อใหม่ให้เหมาะสมและสอดคล้องกับแผนพัฒนาโรงเรียน ดังนั้นในปี พ.ศ. 2524 จึงได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนเป็น “โรงเรียนเทคโนโลยีสยาม (ช่างกลสยาม)” การที่โรงเรียนได้ใช้ชื่อ (ช่างกลสยาม) ไว้ท้ายชื่อโรงเรียนใหม่ด้วยนั้น เพื่อรักษาสถานภาพความเป็น โรงเรียนช่างกลแห่งแรกของประเทศไทยไว้ วิทยาลัยเทคโนโลยีและอุตสาหกรรมการต่อเรือพระนครศรีอยุธยา สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง ๑
ในปี  พ.ศ. 2489 โรงเรียนนี้ได้ ถูกแยกเป็นโรงเรียนช่างปั้นและโรงเรียนช่างต่อเรือ ในส่วนของโรงเรียนช่างปั้น ได้ย้ายขึ้นมาอยู่ในเกาะเมืองและพัฒนาเป็นวิทยาลัยเทคนิคพระนครศรีอยุธยา ในปัจจุบันส่วนที่เป็นโรงเรียนช่างต่อเรือได้ย้ายไปอยู่บนเกาะลอยบริเวณพระตำหนักสะพานเกลือ ตำบลหัวรอ  บนเนื้อที่  19  ไร่  2  งาน  และใช้ชื่อว่าโรงเรียนช่างต่อเรือพระนครศรีอยุธยาเปิดสอนการต่อเรือพื้นเมืองเป็นหลัก  และเพิ่มสาขาวิชาที่  เกี่ยวข้องเรื่อยมา   วิทยาลัยพณิชยการอินทราชัย สถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2489 สงครามมหาเอเชียบูรพาสินสุดลง จึงเปลียนชือเป็น “โรงเรียนการช่างอินทราชัย” ตามสร้อยพระนามของเจ้าของวัง คือ เจ้าฟ้ากรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราชัย ตังแต่นันเป็นต้นมา
พ.ศ. 2519 เปิดสอนระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชันสูง (ปวส.) แผนกสถาปัตยกรรมขึนอีกหนึ่งแผนก วิทยาลัยเทคนิคสมุทรสาคร สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง ๕
วิทยาลัยเทคนิคสมุทรสาคร เดิมชื่อ โรงเรียนช่างไม้สมุทรสาคร ซึ่งเริ่มทำการเปิดสอนเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2481 โดยเริ่มเปิดสอนในรายวิชาช่างไม้ก่อสร้าง ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนการช่างสมุทรสาคร โรงเรียนเทคนิคสมุทรสาคร และในปัจจุบันได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "วิทยาลัยเทคนิคสมุทรสาคร" สังกัดกองวิทยาลัยเทคนิค กรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2524 วิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคเหนือ ๑
ในปี พ.ศ. 2516 ได้มีการเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็น "โรงเรียนเทคนิคเชียงใหม่" และได้รับการยกฐานะเป็นวิทยาลัยเมื่อปี พ.ศ. 2522 กลุ่มสถานศึกษาในจังหวัดเชียงใหม่ ลำพูน และแม่ฮ่องสอน ได้ร่วมกันจัดตั้งเป็น "สถาบันการอาชีวศึกษาภาคเหนือ 1" เมื่อปี พ.ศ. 2545 นับเป็นสถาบันการอาชีวศึกษาแห่งแรกของประเทศไทย วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์
วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส เดิมคือ “โรงเรียนช่างไม้นราธิวาส” ตั้งอยู่เลขที 49 ถนนระแงะมรรคา ตำบลบางนาค อำเภอเมือง จังหวัดนราธิวาส เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2481 ต่อมาในปี พ.ศ. 2484 เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ไม่มีนักเรียนมาเรียนโรงเรียนช่างไม้นราธิวาส จึงต้องหยุดการเรียนการสอน ในปี พ.ศ. 2507 ได้ย้ายโรงเรียนช่างไม้ตากใบมาอยู่ในตัวจังหวัดนราธิวาสและตั้งชื่อ ว่า “โรงเรียนการช่างนราธิวาส” ในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2519 กรมอาชีวศึกษาได้สั่งให้โรงเรียนการช่างนราธิวาสกับโรงเรียนอาชีวศึกษานราธิวาส รวมกันเป็นโรงเรียนเดียวกัน ตั้งชื่อใหม่ว่า “โรงเรียนเทคนิคนราธิวาส” และวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 “วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส” ได้เป็นสถาบันสมทบใน มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2548 ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์ โดยหลอมรวมวิทยาลัยเทคนิคนราธิวาส วิทยาลัยเกษตรและ เทคโนโลยีนราธิวาส วิทยาลัยการอาชีพตากใบ และวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี เป็นสถาบันสมทบ และคณะตามลำดับ โดยได้มีกฎกระทรวงจัดตั้งให้วิทยาลัยเทคนิคนราธิวาสเป็นหน่วยงานในสังกัดตั้งแต่วันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 เป็นต้นมา พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหมื่นพิไชยมหินทโรดม
งานหลักของกรมช่างไหม คือ การดำเนินงานตามโครงการของสถานีทดลองเลี้ยงไหม เริ่มด้วยการก่อตั้งโรงเรียนสอนการทำไหมขึ้นในพระราชวังดุสิต เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2446 และเปิดโรงเรียนสอนการทำไหมขึ้นที่ปทุมวัน เรียกว่า "โรงเรียนกรมช่างไหม" เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2447 โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างผู้เชี่ยวชาญ ศึกษาวิจัย และฝึกพนักงานคนไทยขึ้นแทนคนญี่ปุ่น ในเวลาต่อมาโรงเรียนแห่งนี้ได้พัฒนาเป็นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ โรงเรียนการป่าไม้
ในปี พ.ศ. 2458 จึงมีการจัดตั้งโรงเรียนสอนวิชาการป่าไม้ขึ้นครั้งแรกในประเทศไทย โดยจัดตั้งขึ้นในแผนกยันตรศึกษา โรงเรียนข้าราชการพลเรือน วังใหม่สระปทุม ทำการสอนวิชาการป่าไม้เบื้องต้น หลักสูตร 2 ปี แต่หลังจากเปิดทำการสอนได้เพียง 3 ปี ก็ต้องเลิกไปเนื่องจากไม่มีผู้สนใจเรียน วิทยาลัยพณิชยการอินทราชัย สถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร
วิทยาลัยพณิชยการอินทราชัย ก่อตั้งเมือวันที 1 เมษายน พ.ศ. 2481 บนทีดินเนื้อที 4 ไร่ 2 งาน ของสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ บริเวณวังของเจ้าฟ้าจุฑาธุชธราดิลก กรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราชัย|เจ้าฟ้ากรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราชัย ตำบลปทุมวัน อำเภอปทุมวัน จังหวัดพระนคร โดยใช้ชือว่าโรงเรียนช่างเย็บหนัง และช่างโลหะรูปพรรณซึงนับว่าเป็นครั้งแรกทีจัดตั้งโรงเรียนอาชีพในสังกัดกรมอาชีวศึกษา วิทยาลัยการอาชีพปากช่อง
วิทยาลัยการอาชีพปากช่องเป็น 1 ในวิทยาลัยการอาชีพ 51 แห่งที่ ประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2540 โดย ฯพณฯ สุขวิช รังสิตพล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการของรัฐบาลขณะนั้น บนพื้นที่ 100 ไร่ อยู่ในความดูแลของโรงงานที่ 5 กองผลิตอุปกรณ์สายพลาธิการ กองทัพบก เปิดทำการสอน ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) จำนวน 2 สาขาวิชา ได้แก่ สาขาวิชาช่างยนต์ และสาขาวิชาการบัญชี มีนักศึกษารุ่นแรกจำนวน 80 คน ผู้อำนวยการคนแรกคือ นายทัศนา เพลงสันเทียะ วิทยาลัยเทคนิคสกลนคร สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๒
ในปี พ.ศ. 2482 โรงเรียนช่างไม้สกลนคร ได้แยกกิจการออกจากโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล มาตั้งที่บริเวณสี่แยกมุม ถนนใสสว่างตัดกับถนนเปรมปรีดา เปิดทำการสอนเฉพาะชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นแผนกช่างไม้ หลักสูตร 2 ปี รับผู้จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ 4 (เฉพาะชาย) วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม
วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม () เป็นสถาบันอุดมศึกษาเอกชนที่เปิดสอนด้านช่างอุตสาหกรรม เป็นสถาบันในเครือเดียวกันกับมหาวิทยาลัยสยาม โดยเริ่มเปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2508 โดยมีชื่อว่า "โรงเรียนช่างกลสยาม" ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนเทคโนโลยีสยาม" และได้มีการจัดตั้ง "มหาวิทยาลัยเทคนิคสยาม" ในปี พ.ศ. 2529 ต่อมาได้มีการเปิดทำการสอนด้านพาณิชยกรรม กระทั่งเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2548 โดยได้รับอนุญาตจากสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา ให้เปิดทำการสอนเป็นสถาบันอุดมศึกษา มีชื่อว่า "วิทยาลัยเทคโนโลยีสยาม" วิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคเหนือ ๑
วิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ เป็นวิทยาลัยเทคนิคหนึ่งในสองแห่งของจังหวัดเชียงใหม่ สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (สอศ.) กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนในระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) และประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) การบริหารการศึกษาของวิทยาลัย มุ่งมั่นพัฒนาการเรียนการสอนโดยใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัย และแสวงหาความร่วมมือจากภาครัฐและเอกชน ทั้งภายในและต่างประเทศ ปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรม เพื่อพัฒนาศักยภาพนักเรียนนักศึกษา และบริการสังคม โดยยึดหลักปรัชญา การศึกษาเพื่ออาชีพและพัฒนาสังคม โดยตลอด ปัจจุบันวิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ มีเนื้อที่ 17 ไร่ 1 งาน 47 ตารางวา ตั้งอยู่ พื้นที่ของวิทยาลัยเป็นส่วนหนึ่งของคุ้มหลวงเวียงแก้ว คุ้มหลวงของนครล้านนาในสมัยพระเจ้ากาวิละ
วิทยาลัยเทคนิคเชียงใหม่ เปิดทำการสอนเมื่อปี พ.ศ. 2480 ในชื่อ "โรงเรียนช่างไม้เชียงใหม่" เปิดสอนหลักสูตรวิชาชีพช่างไม้เบื้องต้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2496 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนการช่างเชียงใหม่" รับนักเรียนที่จบชั้น ม.3 เข้าศึกษาต่อหลักสูตร 3 ปี กระทั่งปี พ.ศ. 2503 จึงได้จัดการศึกษาตามโครงการ ส.อ.ป. ใน 6 แผนกวิชา คือ ช่างยนต์ ช่างกลโรงงาน ช่างเชื่อมโลหะแผ่น ช่างไฟฟ้า ช่างวิทยุและโทรคานาคม และช่างก่อสร้าง โรงเรียนในประเทศไทย
โรงเรียนหลวงแห่งแรกของราษฎร คือ โรงเรียนวัดมหรรณพาราม (วัดมหรรณพารามวรวิหาร) โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย เป็นโรงเรียนเอกชนแห่งแรกของประเทศไทย จัดตั้งเมื่อพ.ศ. 2395 และมี โรงเรียนอรุณประดิษฐเป็นโรงเรียนราษฎร์สตรีแห่งแรกของประเทศไทย ซึ่งจัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2408 สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ ได้โปรดเกล้าฯจัดตั้งโรงเรียนสำหรับสตรีขึ้น สอนทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ ทรงจัดตั้งโรงเรียนราชินี บริเวณปากคลองตลาดนอกจากนี้ยังมี โรงเรียนสภาราชินี โรงเรียนวิเชียรมาตุ นอกจากนี้ ยังมีโรงเรียนราษฎร์ ซึ่งเอกชนได้สร้างขึ้นหลายแห่ง เช่น โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์ โรงเรียนอัสสัมชัญ ซึ่งมีบาทหลวงเป็นครูผู้สอน และโรงเรียนราษฎร์แห่งแรกที่จัดตั้งโดยคนไทย คือ โรงเรียนบำรุงวิชา เมื่อ พ.ศ. 2442 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ถือกำเนิดขึ้นจากการเรียกร้องของนักเรียนอาชีวศึกษา เมื่อปี พ.ศ. 2517 - พ.ศ. 2518 ซึ่งถูกสังคมมองว่าเป็นนักเรียนชั้นสองของสังคม จัดการศึกษาได้เพียงแค่ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) และการก้าวสู่ระดับปริญญาตรี จะต้องผ่านการสอบแข่งขันกับนักเรียนสายสามัญ ประกอบทั้ง สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าทั้งสามแห่ง (ลาดกระบัง พระนครเหนือ และ บางมด) ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐที่เน้นการสอนทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ได้ย้ายสังกัดจาก กระทรวงศึกษาธิการไปอยู่ทบวงมหาวิทยาลัย ซึ่งมุ่งเน้นรับเฉพาะนักเรียนสายสามัญ และการจัดการสอบแข่งขันที่ยากยิ่งขึ้น ทำให้นักเรียนอาชีวศึกษา อาทิ โรงเรียนเพาะช่าง ตั้งอยู่ถนนตรีเพชร แขวงวังบูรพาภิรมย์ เขตพระนคร โรงเรียนเพาะช่างก่อสร้างอุเทนถวาย ตั้งอยู่ที่ ถนนพญาไท เขตปทุมวัน กรุงเทพฯ วิทยาลัยพณิชยการพระนคร วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพฯ วิทยาลัยช่างกลพระนครเหนือ ฯลฯ รวมตัวกันเรียกร้องให้กระทรวงศึกษาธิการจัดการศึกษาให้ถึงระดับปริญญา มหาวิทยาลัยธนบุรี
ท่านอาจารย์ศุภชัย แย้มชุติ เป็นผู้หนึ่งที่อยู่ในแวดวงการศึกษาด้านอาชีวศึกษาและได้เล็งเห็นความสำคัญในการผลิตกำลังคนเพื่อการพัฒนาประเทศในด้านอุตสาหกรรม จึงเกิดแรงบันดาลใจที่จะสร้างโรงเรียนช่างกลโรงเรียนราษฎร์ขึ้น เนื่องจากขณะนั้นมีโรงเรียนช่างกลรัฐบาลเพียง 4 โรง ซึ่งผลิตช่างอุตสาหกรรมออกไปพัฒนาประเทศได้ไม่เพียงพอ ท่านอาจารย์ศุภชัยจึงได้ปรึกษาท่านอาจารย์สิทธิผล พลาชีวิน ผู้บริหารโรงเรียนช่างกลของรัฐบาลเพื่อจะเปิดโรงเรียนช่างกลโรงเรียนราษฎร์ขึ้น และในที่สุด โรงเรียนช่างอุตสาหกรรมพณิชยการ "หมู่บ้านครู" จึงก่อกำเนิดขึ้นในปี พ.ศ. 2512 โดยเปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย สายอาชีพ ในสาขาช่างกล ช่างก่อสร้าง และพณิชยการ จากนั้นโรงเรียนได้เปิดสาขาช่างสำรวจเพิ่มขึ้นในปีพ.ศ 2513 และสาขาเกษตรกรรมในปี พ.ศ. 2518 สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๑
ต่อมาได้งบประมาณมาจัดสร้าง คือ สถานที่ตั้งในปัจจุบัน สภาพการจัดการเรียนการสอน เริ่มต้นด้วยโรงฝึกงานเล็ก ๆ 2 หลัง และบ้านพักครู 4 หลัง จำนวนนักเรียน 28 คน รับนักเรียนที่จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยเปิดหลักสูตร 3 ปี เมื่อ พ.ศ. 2482 บนพื้นที่ 18 ไร่ 3 งาน 47 ตารางวา และโรงเรียนช่างไม้หนองคายดำเนินกิจการเรื่อยมา เลื่อน พงษ์โสภณ
นาวาอากาศเอก เลื่อน พงษ์โสภณ ผู้ก่อตั้งโรงเรียนช่างกลแห่งแรกในประเทศไทย ปรมาจารย์มอเตอร์ไซค์ไต่ถัง นักบิน ผู้ประดิษฐ์รถสามล้อ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงอุตสาหกรรมคนแรกของประเทศไทย และอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จังหวัดนครราชสีมา สังกัดพรรคประชาธิปัตย์หลายสมัย มหาวิทยาลัยศิลปากร
มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็น มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ ในสังกัด สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา เดิมคือ "โรงเรียนประณีตศิลปกรรม สังกัด กรมศิลปากร" เปิดสอนวิชาจิตรกรรมและประติมากรรมให้แก่ข้าราชการและนักเรียนในสมัยนั้นโดยไม่เก็บค่าเล่าเรียน ศิลป์ พีระศรี (เดิมชื่อ Corrado Feroci) ชาวอิตาลีซึ่งเดินทางมารับราชการในประเทศไทยในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนแห่งนี้ขึ้น และได้เจริญเติบโตเป็นลำดับเรื่อยมา จนกระทั่งได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "มหาวิทยาลัยศิลปากร" เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2486[1] คณะจิตรกรรมและประติมากรรม ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นคณะวิชาแรก (ปัจจุบันคือ คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์) ใน พ.ศ. 2498 จัดตั้งคณะสถาปัตยกรรมไทย (ซึ่งต่อมาได้ปรับหลักสูตรและเปลี่ยนชื่อเป็น คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์) และ คณะโบราณคดี หลังจากนั้นได้จัดตั้ง คณะมัณฑนศิลป์ ขึ้นในปีต่อมา มหาวิทยาลัยสวนดุสิต
 โรงเรียนมัธยมวิสามัญการเรือน สังกัดกองอาชีวศึกษา กรมวิชาการ กระทรวงธรรมการ(กระทรวงศึกษาธิการ) โดย เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) รัฐมนตรีว่าการกระทรวงธรรมการ ระหว่าง พ.ศ. ๒๔๗๕–พ.ศ. ๒๔๗๖ เป็นผู้วางโครงการก่อตั้งโรงเรียนการเรือน และ พระสารสาสน์ประพันธ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงธรรมการ ระหว่าง พ.ศ. ๒๔๗๗ - พ.ศ. ๒๔๗๘ ผู้ดำเนินการก่อตั้งโรงเรียนมัธยมวิสามัญการเรือน โดยโรงเรียนฯ เปิดดำเนินการครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 ที่วังกรมหลวงชุมพรเขตอุดมศักดิ์ (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร พณิชยการพระนคร) โดยมี คุณหญิงเพชรดา ณ ป้อมเพชร์ (นามเดิม ม.ล.จิตรจุล กุญชร) เป็นครูใหญ่คนแรก โรงเรียนนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อฝึกอบรมการบ้านการเรือนสำหรับสตรี หลักสูตร 4 ปี และได้เริ่มเปิดสอนหลักสูตรอบรมครูการเรือนขึ้นเป็นครั้งแรกมีความมุ่งหมายเพื่อเตรียมผู้ที่จะออกไปมีอาชีพครูในสาขานี้ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
พ.ศ. 2503 วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี ได้รับการสถาปนาขึ้น เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ในระยะเริ่มแรกนักศึกษารับจากผู้สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 สายวิทยาศาสตร์ (เทียบเท่าชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ในปัจจุบัน) เข้าศึกษาหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) หลักสูตร 3 ปี ใน 4 สาขาวิชา คือ อักษรเบรลล์
อักษเบรลล์เริ่มมีการนำเข้ามาในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2482 โดยอาจารย์เจเนวีฟ คอลฟีลด์ (Genevieve Caulfield) ก่อตั้งโรงเรียนสอนคนตาบอดขึ้นในประเทศไทย 12 มกราคม พ.ศ. 2482 ใช้ชื่อว่า โรงเรียนสอนคนตาบอด นับว่าเป็นโรงเรียนสำหรับคนพิการแห่งแรกในประเทศไทย โดยได้รับการสนับสนุนจาก นายแพทย์ฝน แสงสิงแก้ว ร่วมกำหนดรหัสโค้ดอักษรเบรลล์ไทยขึ้น ประกอบด้วย พยัญชนะต้น สระ วรรณยุกต์ และตัวสะกด มีนักเรียนคนแรก คือ หม่อมเจ้าพวงมาศผกา ดิศกุล และได้ทำการเผยแพร่ในระบบการศึกษาและการประกอบอาชีพยาวนานกว่า 70ปี  โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์
โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ เป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์แห่งแรกของประเทศไทย มีฐานะเป็นองค์การมหาชน ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 และเปลี่ยนสถานภาพเป็นองค์การมหาชนเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2543[1] เคยตั้งอยู่ที่วัดไร่ขิง ในปัจจุบันตั้งอยู่ ณ ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์เป็นโรงเรียนที่ตั้งขึ้นเพื่อสร้างนักวิจัย นักวิทยาศาสตร์ และเป็นโรงเรียนที่มีเครือข่ายกับโรงเรียนวิทยาศาสตร์ชั้นนำในประเทศอื่น ๆ โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์มีการใช้ระบบคัดเลือกนักเรียนเข้าเรียนเอง โดยปรกติมีอัตราการรับเข้าประมาณ 1.5% (240 คนจากนักเรียนที่สมัครแต่ละปีประมาณ 20,000 คน)[2] โดยนักเรียนทุกคนได้รับทุนการศึกษาเต็มตลอดระยะเวลาที่เรียนอยู่ในโรงเรียน คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณะวิศวกรรมศาสตร์นั้นแยกออกได้เป็น 3 ยุค คือ ยุคต้น มีอายุ 5 ปี ตอนเป็นโรงเรียนข้าราชการพลเรือน ยุคกลาง มีอายุ 17 ปี ตอนเริ่มเป็นมหาวิทยาลัย และยุคปัจจุบัน ตั้งแต่ พ.ศ. 2478 เป็นต้นมา ในยุคแรกและยุคกลางคณะวิศวกรรมศาสตร์ได้ทำการสอนวิชาคณิตศาสตร์ วิชาวิทยาศาสตร์ และวิชาภาษาอังกฤษเอง แต่พอ "คณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์" ได้ย้ายมาอยู่ที่ตึกอักษรศาสตร์ปัจจุบัน นักเรียนวิศวกรรมศาสตร์จึงได้ไปเรียนวิชาวิทยาศาสตร์และวิชาภาษาอังกฤษรวมกับนิสิตวิทยาศาสตร์ ทั้งนี้เพราะอาจารย์ในคณะวิศวกรรมศาสตร์มีเพียง 5-6 คน ไม่พอที่จะทำการสอนได้หมดทุกวิชาที่มีอยู่ในหลักสูตร อีกทั้งเครื่องมือเครื่องทดลองทางวิทยาศาสตร์ของคณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ก็มีพร้อมมูลกว่า จึงเป็นโอกาสดีที่คณะวิศวกรรมศาสตร์จะได้ขยับขยายผ่อนให้นิสิตของตนได้ไปรับการฝึกสอนจากคณะอื่นให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น วิศวกรรมเคมี
มีการเรียนการสอนครั้งแรกโดยภาควิชาเคมีเทคนิค คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จากวิสัยทัศน์ของ ศาสตราจารย์ ดร.แถบ นีละนิธิ ที่เห็นว่าอุตสาหกรรมเคมีและปิโตรเคมีจะเป็นอุตสาหกรรมที่จะเข้ามามีบทบาทอย่างมากในการพัฒนาประเทศ ถึงได้เสนอให้มีการจัดตั้งภาควิชาเคมีเทคนิคขึ้นเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2502 ซึ่งนับได้ว่าเป็นภาควิชาแรกที่จัดการเรียนการสอนสาขาวิศวกรรมเคมีในประเทศไทย โดยส่งอาจารย์ไปเรียนต่อในระดับปริญญาโทและเอกสาขาวิศวกรรมเคมีที่สหรัฐอเมริกา และร่างหลักสูตรมาจากหลักสูตรต้นแบบของอเมริกาโดยใช้ชื่อหลักสูตร วิทยาศาสตรบัณฑิต (วท.บ.) สาขาเคมีวิศวกรรม (Bachelor of Science in Chemical Engineering) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
การทดลองสอนปรากฏผลเป็นที่น่าพอใจ กระทรวงธรรมการจึงมีคำสั่งที่ 75/12679 ลงวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2475 ให้โอนแผนกสถาปัตยกรรมของโรงเรียนเพาะช่างไปขึ้นกับจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และต่อมาในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2476 ซึ่งถือเป็นวันสถาปนาคณะฯ ได้มีพระราชกฤษฎีกาประกาศให้เป็นแผนกวิชาสังกัดคณะวิศวกรรมศาสตร์ แต่เนื่องลักษณะวิชาและการเรียนการสอนแตกต่างกัน มหาวิทยาลัยจึงแยกแผนกวิชาสถาปัตยกรรมเป็นแผนกอิสระหลักสูตรอนุปริญญา 3 ปี ขึ้นตรงต่อมหาวิทยาลัยและแต่งตั้งพระเจริญวิศวกรรมรักษาการณ์ในตำแหน่งหัวหน้าแผนกอิสระสถาปัตยกรรมดังกล่าว วิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
คำว่า "เพาะช่าง" ได้รับพระราชทานนามจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ในวาระที่ได้เสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิดโรงเรียนเมื่อวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2456 สืบเนื่องมาจากงานเฉลิมพระชนมพรรษา ในการที่โรงเรียนเพาะช่างได้รับพระราชทานกำเนิดจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวนั้น ก็เพราะพระราชดำริในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งทรงห่วงใยในศิลปะการช่างของไทยจะถูกอิทธิพลของศิลปวัฒนธรรมต่างชาติ โดยเฉพาะศิลปวัฒนธรรมตะวันตกที่แพร่หลายเข้าครอบงำ อาจถึงคราวเสื่อมสูญได้ จึงมีพระราชประสงค์จะทำนุบำรุงศิลปะการช่างของไทยให้พัฒนาถาวรสืบไป ปัจจุบันเพาะช่างได้เปิดหลักสูตรการสอนในระดับปริญญาตรี 4 ปี ทั้งภาคปกติและภาคสบทบ มีทั้งหมด 4 กลุ่มวิชา คือ ศิลปประจำชาติ ศิลปหัตถกรรม วิจิตรศิลป์ และออกแบบ โดยสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ผู้อำนวยการวิทยาลัยเพาะช่างคนปัจจุบันคือ ผู้ช่วยศาสตราจารย์บรรลุ วิริยาภรณ์ประภาสดังนั้น พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงทรงสืบทอดพระราชดำริของสมเด็จพระบรมชนกนาถต่อมา ประจวบกับบรรดาข้าราชการในกระทรวงธรรมการ ได้เรี่ยไรกันสร้างอาคารเรียน 2 ชั้นขึ้น ในโรงเรียนหัตถกรรมราชบูรณะเป็นถาวรวัตถุ อุทิศเกล้าถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้นำความขึ้นกราบบังคมทูลทราบฝ่าละอองธุลีพระบาท พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว จึงเสด็จพระราชดำเนินมาทรงเปิดอาคารเรียน และพระราชทานว่า "โรงเรียนเพาะช่าง"  เลื่อน พงษ์โสภณ
น.อ.เลื่อน รับราชการจนครบ 2 ปีตามสัญญาที่ผูกมัดอยู่กับรัฐบาลแล้ว ก็ลาออกมาตั้งโรงงานรับซ่อมเครื่องยนต์อยู่ที่แพร่งสรรพศาสตร์ ขณะที่ตั้งโรงงานซ่อมรถอยู่นี่เองความคิดอันหนึ่งก็วูบขึ้นมาในสมอง คือความคิดที่จะฝึกคนไทยให้มีความรู้ในเรื่องเครื่องจักรตามความเจริญก้าวหน้าของบ้านเมืองในยุควิทยาศาสตร์ น.อ.เลื่อนจึงได้เปิด "โรงเรียนช่างกลพงษ์โสภณ" ที่บ้านตำบลบางขุนพรหม จังหวัดพระนคร นับว่าเป็นโรงเรียนช่างกลแห่งแรกที่มีในเมืองไทย เมื่อเปิดโรงเรียนช่างกลใหม่ ๆ ปรากฏว่า ไม่มีคนเรียนเพราะขณะนั้น คนไทยส่วนมากยังเชื่อถือกันอยู่ว่า อาชีพช่างกลเป็นอาชีพชั้นต่ำ ไม่ควรแก่การเรียน ความนิยมในการเป็นเสมียนยังฝังอยู่ในจิตใจของคนไทย โรงเรียนช่างกลพงษ์โสภณจึงประสบอุปสรรคสำคัญคือไม่มีนักเรียนสมัครเข้าเรียนเลย แต่ น.อ.เลื่อนก็ไม่ละความพยายาม เขาได้ดำเนินกิจการของโรงเรียนไปโดยไม่ยอมท้อถอย คือการขอแรงคนให้เข้ามาเรียน และสอนให้ฟรี จนในภายหลังความนิยมในอาชีพช่างกลมีมากขึ้น นักเรียนช่างกลของเขาก็เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ จึงได้มาคิดเก็บเงินค่าเล่าเรียน จากนั้นโรงเรียนช่างกลพงษ์โสภณก็ดำเนินกิจการก้าวหน้าต่อมา กลายเป็นโรงเรียนที่มีชื่อเสียงดีมาเป็นเวลาถึง 30 ปีเศษ แม้ในบัดนี้ โรงเรียนช่างกลพงษ์โสภณจะได้เลิกกิจการไปแล้วก็ตามแต่ชื่อเสียงของโรงเรียนช่างกลพงษ์โสภณก็ยังคงอยู่ในความทรงจำของประชาชนคนไทยอยู่ วิทยาลัยพณิชยการเชตุพน สถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร
วิทยาลัยพณิชยการเชตุพน เป็นสถานศึกษาด้านพาณิชยกรรมและบริหารธุรกิจ ได้ก่อตั้งมาเป็นเวลากว่า 50 ปี โดยเริ่มก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2500 โดยสมเด็จพระอริยวงศาคตญาน สมเด็จพระสังฆราชองค์ที่ 17 อดีตเจ้าอาวาสวัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร ในวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2500 และชื่อเดิมคือ โรงเรียนวัดพระเชตุพนตั้งตรงจิตรวิทยาลัย ปัจจุบันคือ "วิทยาลัยเทคโนโลยีตั้งตรงจิตรพาณิชยการ" สังกัดกองโรงเรียนพาณิชย์และอุตสาหกรรม กรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่บริเวณสังฆาราม วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม ท่าเตียน ในการจัดตั้งนั้นเพื่อรับนักเรียนไม่มีที่เรียน โดยขอเช่าอาคารโรงเรียนตั้งตรงจิตรวิทยาลัย ในปีแรก โรงเรียนได้เปิดสอนเพียง 3 สาขาวิชา คือ แผนกพณิชยการ แผนกเลขานุการ และแผนกภาษาต่างประเทศ โรงเรียนพระแม่สกลสงเคราะห์
สำนักมิสซังคาทอลิกกรุงเทพฯ โดยดำริของพระคาร์ดินัลไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู ให้ปรับปรุงอาคารเรียนไม้หลังเก่า ซึ่งชำรุดทรุดโทรมมาก เป็นอาคารเรียนหลังใหม่ที่มั่นคงถาวรสองหลัง ประกอบด้วย อาคารเรียนประถมศึกษา และมัธยมศึกษา 5 ชั้น และอาคารเรียนอนุบาล 4 ชั้น เพื่อรองรับจำนวนนักเรียนอย่างเพียงพอ โดยมีพิธีเสกอาคารเรียน 5 ชั้น เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1991 (พ.ศ. 2534) ทั้งนี้ ระหว่างปี ค.ศ. 1990-ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2533-พ.ศ. 2535) โรงเรียนฯ ได้รับอนุญาตจากกระทรวงฯ ให้ขยายชั้นเรียนมัธยมศึกษาตอนต้น ขึ้นปีละ 1 ชั้น และในปี ค.ศ. 1992 นี้ โรงเรียนฯ เริ่มเปิดสอนวิชาคอมพิวเตอร์ ดำเนินการขยายห้องสมุด และห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์ด้วย ต่อมา โรงเรียนฯ จัดพิธีเสกอาคารเรียนอนุบาล เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 (พ.ศ. 2536) [1] คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์ ถือกำเนิดมาจาก โรงเรียนช่างชลประทาน สังกัดกรมชลประทาน กระทรวงเกษตราธิการ ซึ่งได้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2481 โดยระยะแรกเป็นหลักสูตรประกาศนียบัตรช่างชลประทาน และมีประวัติความเป็นมายาวนานก่อนจะได้รับการจัดตั้งให้เป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ อย่างเป็นทางการและได้มีการพัฒนาการต่าง ๆ เรื่อยมา ดังนี้ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ในสมัยนั้นโรงเรียนยันตรศึกษาได้รับนักเรียนที่สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 6 ของกระทรวงธรรมการ การเรียนในขั้นแรกนี้กำหนดหลักสูตรให้เรียนในโรงเรียนเพียง 3 ปีสำเร็จแล้ว ต้องออกฝึกหัดการงานในสถานที่ ซึ่งโรงเรียนเห็นชอบด้วยอีก 3 ปี และเมื่อโรงเรียนได้รับรายงานเป็นที่พอใจแล้ว จึงจะยอมรับว่าการเรียนนั้นจบบริบูรณ์ตามหลักสูตร และยอมออกประกาศนียบัตรให้ได้
ต่อมาในปี พ.ศ. 2459 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีพระราชดำริที่จะขยายการศึกษาในโรงเรียนข้าราชการพลเรือนฯ ให้กว้างขวางยิ่งขึ้น คือ ไม่เฉพาะสำหรับผู้ที่จะเล่าเรียนเพื่อรับราชการเท่านั้น แต่จะรับผู้ซึ่งประสงค์จะศึกษาขั้นสูง ให้เข้าเรียนได้ทั่วถึงกัน จึงได้ทรงพระกรุณาฯ โปรดเกล้าให้สถาปนาโรงเรียนข้าราชการพลเรือนขึ้นเป็นจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เมื่อ 26 มีนาคม พ.ศ. 2459 โรงเรียนยันตรศึกษาก็ได้เปลี่ยนเป็น คณะวิศวกรรมศาสตร์ และได้รับนักเรียนที่สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 8 ของกระทรวงธรรมการ และขยายเวลาเรียนไปเป็น 4 ปี และย้ายสถานที่เรียนจากหอวัง ไปเรียนที่ตึกใหญ่ริมสนามม้าซึ่งเริ่มสร้างขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2461 เป็นตึกใหญ่มีบันไดเป็นตัวนาคมีหัวแผ่ 7 หัว แต่หลังคามุงไว้ด้วยใบจากเป็นการชั่วคราว เพราะกระเบื้องเคลือบยังทำไม่เสร็จ แผนกรัฐประศาสนศึกษาก็เปลี่ยนชื่อเป็นคณะรัฐประศาสนศาสตร์ แล้วก็ย้ายมาอยู่ตึกใหม่นี้ด้วยกัน แต่ห้องเรียนของคณะรัฐประศาสนศาสตร์นั้นอยู่ชั้นบน คณะวิศวกรรมศาสตร์อยู่ชั้นล่าง (ตึกใหม่นี้เองกลายเป็นตึกเรียนของคณะอักษรศาสตร์ต่อมา ส่วนคณะวิศวกรรมศาสตร์นั้นย้ายไปเรียนที่ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ 1 ในอีกเกือบ 20 ปีถัดมาในปีพ.ศ. 2478) ส่วนโรงเรียนข้าราชการพลเรือนก็เปลี่ยนสภาพเป็น "คณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์" ไป และตัววังใหม่เองก็กลายเป็น "โรงเรียนมัธยมหอวัง" ใช้เป็นที่ฝึกสอนของนิสิตในแผนกคุรุศึกษาไปด้วย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในช่วงแรกจึงมีการจัดการศึกษาเป็น 4 คณะ ได้แก่ คณะวิศวกรรมศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์และวิทยาศาสตร์ คณะรัฐประศาสนศาสตร์ และคณะแพทยศาสตร์
ครั้นถึงปี พ.ศ. 2476 ทางราชการเห็นสมควรให้มีการจัดการเรียนการสอนของคณะวิศวกรรมศาสตร์ถึงขั้นปริญญา จนในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินในงานพระราชทานปริญญาวิศวกรรมศาสตร์บัณฑิตครั้งแรกที่ตึกวิศวกรรมศาสตร์ 1 ห้อง 1112 (แต่ขณะนั้นตัวตึกทั้งสองนี้เป็นตึก 2 ชั้นเท่านั้น มาต่อเสริมเพิ่มเป็น 3 ชั้นเมื่อ พ.ศ. 2495) ในปีเดียวกันนั้นเองได้มีการเปิดแผนกวิศวกรรมช่างอากาศขึ้น ด้วยความร่วมมือช่วยเหลือจากกองทัพอากาศ กระทรวงกลาโหมจัดส่งนายทหารฝ่ายเทคนิคช่างอากาศมาช่วยสอนและใช้โรงงานทหารอากาศ ณ บางซื่อ และดอนเมือง เป็นที่ฝึกงาน วิทยาลัยเทคนิคดุสิต สถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร
วิทยาลัยเทคนิคดุสิต เป็นวิทยาลัยด้านช่างอุตสาหกรรม สังกัดสถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่ในเขตดุสิต กรุงเทพมหานคร โดยเปิดสอน 3 หลักสูตร คือ ปวช., ปวส. และปริญญาตรี (ต่อเนื่อง)
ก่อน พ.ศ. 2498 มีโรงเรียนอาชีวศึกษาชั้นสูง ประเภทช่างก่อสร้างอยู่เพียงโรงเรียนเดียวเท่านั้น การอาชีวศึกษาได้ขยายตัวมากขึ้น รัฐบาลในสมัยนั้น เห็นความสำคัญของการอาชีวศึกษา จึงให้กระทรวงศึกษาธิการ เปิดโรงเรียนประเภทนี้ขึ้นอีกแห่งหนึ่ง คือ โรงเรียนช่างก่อสร้างดุสิต ใช้อักษรย่อว่า "ก.ส.ด." ดังสำเนา ประกาศกระทรวงศึกษาธิการต่อไปนี้  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตอุเทนถวาย
ข้อมูลจากโรงเรียนเพาะช่าง
พ.ศ. 2461 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้า ฯ แต่งตั้งให้ สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนเพ็ชรบูรณ์อินทราชัย มาดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการโรงเรียนเพาะช่าง จนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2465 ตลอดระยะเวลาที่ทรงรับราชการ ได้บริหารการศึกษาศิลปหัตถกรรม ของโรงเรียนเพาะช่างให้เจริญรุ่งเรืองเป็นอันมาก ได้รับความนิยมตั้งแต่พระมหากษัตริย์ จนถึงเจ้านาย ข้าราชการ และบุคคลทั่วไป ตลอดชาวต่างประเทศ ทรงจัดตั้งแผนกช่างทอง แผนกเจียระไนเพชร พลอย แผนกทำบล็อกสกรีน โดยเฉพาะเครื่องถม ได้ขยายวิธีการไปอย่างกว้างขวางจนเป็นที่แพร่หลาย เป็นที่รู้จักมาจนถึงปัจจุบันคือ “ ถมจุฑาธุช “ ทรงจัดให้มีพิธีไหว้ครูช่างแบบอย่างโบราณขึ้นในโรงเรียนเพาะช่างเป็นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2463 และทรงคิดสีประจำโรงเรียนคือ สีแดง-ดำ สีแดงหมายถึงเลือดของช่าง สีดำหมายถึงไม่ใช่ช่าง เพื่อเป็นเครื่องเตือนสติให้ช่างทั้งหลายได้มีเลือดเป็นสีแดงอยู่เสมอ อย่าให้สีแดงของช่างจางไปหรือกลายเป็นสีดำ
ทรงขยายแผนกการค้า ทรงสร้างห้องแสดงสินค้าห้องประชุมโรงเรียน จนกระทั่งนำผลกำไรจากการค้าของโรงเรียนไปสร้างโรงเรียนช่างก่อสร้างอุเทนถวายขึ้นอีกโรงเรียนหนึ่ง คือ วิทยาเขตอุเทนถวาย ปัจจุบัน นั่นเอง มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
วันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2509 กระทรวงศึกษาธิการได้ยกฐานะโรงเรียนฝึกหัดครูพระนคร ขึ้นเป็น "วิทยาลัยครูพระนคร" ทำให้สามารถเปิดหลักสูตประกาศนียบัตรวิชาการศึกศสชั้นสูง (ป.กศ.สูง) ได้ และเพื่อสนองความต้องการของโรงเรียนมัธยมแบบประสม วิทยาลัยจึงได้เปิดวิชาเอกอุตสาหกรรมศิลป์ โดยรับนักเรียนที่จบ ป.กศ. มาเรียนวิชาช่างยนต์ ช่างไฟฟ้า ช่างโลหะ ช่างก่อสร้าง และช่างปั้นดินเผา ต่อมาในปี พ.ศ. 2512 จึงได้เปิดสอนวิชาอื่นๆ เพิ่มขึ้นอีก คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง มีความเป็นมาเริ่มต้นจาก "โรงเรียนช่างบริการส่งเสริมอาชีวศึกษา (บ.ส.อ.)" ในการอำนวยการของบริการส่งเสริมอาชีวศึกษา กรมอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการตั้งแต่ 1 มิถุนายน 2497 ต่อมาได้มีการยุบเลิกบริการส่งเสริมอาชีวศึกษาขึ้นทำให้โรงเรียนถูกยุบไปด้วย ต่อมากรมโยธาธิการได้รับคำสั่งให้ดำเนินการเปิดทำการสอนจึงตั้ง "โรงเรียนส่งเสริมอาชีพก่อสร้าง " เมื่อวันที่ เมื่อ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2499 มีแผนกช่างก่อสร้างเพียงแผนกเดียว เป็นหลักสูตร 2 ปี ต่อมากรมโยธาธิการได้ถูกยุบไปรวมกับกรมโยธาเทศบาล ทำให้โรงเรียนย้ายกลับไปสังกัดกระทรวงศึกษาธิการอีกครั้ง วันกองทัพเรือ (ประเทศไทย)
ภายหลังจากที่ทรงสำเร็จการศึกษาวิชาการทหารเรือ และกลับมารับราชการในกรมทหารเรือ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กรมทหารเรือ จัดการฝึกสอนวิชาการทหารเรือขึ้น โดยเริ่มตั้งโรงเรียนขึ้นครั้งแรกที่บริเวณอู่หลวงใต้วัดระฆัง ตรงข้ามท่าราชวรดิฐ สำหรับอบรมนายทหารชั้นประทวน หรือฝ่ายช่างกลและเดินเรือ ต่อมาในปี พ.ศ. 2434 ได้ตั้งโรงเรียนนายสิบขึ้น และในปี พ.ศ. 2440 ได้จัดตั้งโรงเรียนนายร้อยทหารเรือขึ้นอีกโรงเรียนหนึ่ง จนถึงปี พ.ศ. 2442 ได้จัดตั้งโรงเรียนนายเรือขึ้น สถานที่ตั้งโรงเรียนนายเรือครั้งแรก อยู่ที่วังนันทอุทยาน (สวนอนันต์) มีนาวาโทไซเดอลิน (Seidelin) เป็นผู้บังคับการโรงเรียนนายเรือคนแรก  วิทยาลัยอาชีวศึกษามหาสารคาม สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓
วิทยาลัยอาชีวศึกษามหาสารคาม แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2479 โดยได้มีการก่อตั้งโรงเรียนเล็กๆ แห่งหนึ่งชื่อ “โรงเรียนประถมอาชีพการช่างปั้น อำเภอเมือง มหาสารคาม” โดยความคิดเห็นของหลวงอังคณานุรักษ์ ข้าหลวงประจำจังหวัด รับนักเรียนที่จบประถมศึกษาปีที่ 4 เข้าเรียนหลักสูตร 2 ปี มีนาย เที่ยง ภวภูตานนท์ เป็นครูใหญ่ ต่อมาได้เปิดแผนกช่างจักสานและแผนกช่างเย็บผ้าขึ้นมาอีก 2 แผนก เรียกว่า ประโยคอาชีพศึกษาเบื้องต้น กำหนดหลักสูตรเท่าเดิม พ.ศ. 2480 ได้ยกฐานะเป็นโรงเรียนรัฐบาล สังกัดกรมวิชาการ ต้นปี พ.ศ. 2482 แผนกช่างจักสานและแผนกช่างปั้นได้ย้ายออกไปรวมกับแผนกช่างไม้ (ซึ่งเป็นวิทยาลัยเทคนิคมหาสารคามในปัจจุบัน) เหลือเพียงแผนกช่างเย็บ เสื้อผ้าแผนกเดียว และเปิดแผนกช่างทอผ้าขึ้นมาอีกแผนกหนึ่ง ใช้ชื่อว่า “โรงเรียนเย็บเสื้อผ้ามหาสารคาม” มีนายอุ่น ภวภูตานนท์ เป็นครูใหญ่ วิทยาลัยเทคโนโลยีและอุตสาหกรรมการต่อเรือพระนครศรีอยุธยา สถาบันการอาชีวศึกษาภาคกลาง ๑
วิทยาลัยเทคโนโลยีและอุตสาหกรรมการต่อเรือพระนครศรีอยุธยา แรกเริ่มจัดตั้งขึ้นเมื่อปี  พ.ศ. 2482 โดยกระทรวงศึกษาธิการ ณ บริเวณพระตำหนักเพนียดคล้องช้าง ตำบลสวนพริก อำเภอกรุงเก่า จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ใช้ชื่อว่าโรงเรียนหัตถกรรมพระนครศรีอยุธยา   โรงเรียนพิบูลวิทยาลัย
ปี พ.ศ. 2471 ทางราชการยุบกรมทหารปืนใหญ่ที่ 3 (ซึ่งตั้งอยู่ที่บริเวณโรงเรียนปัจจุบัน) อาคารต่าง ๆ โอนให้กระทรวงธรรมการ โรงเรียนวิชาเยนทร์ จึงย้ายมาอยู่ที่ใหม่ชั่วคราว และทางราชการได้ให้หาสถานที่ ใหม่สร้างอาคารเรียนคือบริเวณด้านเหนือวัดพระศรีรัตนมหาธาตุ (วัดราชา) สร้างอาคารไม้ 2 ชั้น อาคารเรียนอีก 1 หลัง (อาคารทั้ง 2 ยังอยู่ในปัจจุบัน) ในปี พ.ศ. 2473 ได้ย้ายนักเรียนไปเรียนที่ใหม่ พระองค์เจ้าธานีนิวัติ เสนาบดีกระทรวงธรรมการได้เสด็จมาเปิดอาคารเรียน และขนานนามโรงเรียนใหม่ว่า "โรงเรียนประจำจังหวัดลพบุรี พระนารายณ์" ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2471 ถึง พ.ศ. 2480 การศึกษาได้เจริญขึ้นตามลำดับ เปิดการสอนถึงชั้นมัธยมปีที่ 6 มีนักเรียนประมาณ 300 คน ครู 12 คน อาคารดังกล่าว ปัจจุบันเป็นที่ทำการหน่วยศิลปากรที่ 1 ลพบุรี และบริเวณโรงเรียนก็คือ สวนราชานุสรณ์ โรงเรียนดาราวิทยาลัย
ปี ค.ศ.1918 (พ.ศ. 2461) มีประกาศใช้พระราชบัญญัติโรงเรียนราษฎร์ฉบับแรกของประเทศไทย ผู้จัดการและครูใหญ่ของโรงเรียนพระราชชายาคือ Miss Julia A. Hatch ได้ทำเรื่องถึงเสนาบดีกระทรวงธรรมการขอ "ดำรง" โรงเรียนพระราชายาเป็นโรงเรียนราษฎร์ของคณะมิชชันนารีที่ตั้งมาก่อนการประกาศใช้พระราชบัญญัติโรงเรียนราษฎร์ พ.ศ. 2461 เป็นโรงเรียนที่ให้การศึกษาแก่นักเรียนหญิง ตั้งอยู่ที่บ้านสันป่าข่อย ตำบลวัดสระเกษ (วัดเกตในปัจจุบัน) ปี ค.ศ.1924 (พ.ศ. 2466) Miss Julia A.Hatch ในฐานะผู้จัดการ ได้ทำหนังสือถึงเสนาบดีกระทรวงศึกษาธิการ 2 ฉบับ ฉบับแรก ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อ "โรงเรียนพระราชายา" เป็น "โรงเรียนดาราวิทยาลัย แผนกประถม" เสนาบดีกระทรวงศึกษาธิการ ตอบรับทราบเมื่อวันที่ 25 เมษายน ค.ศ.1924 (พ.ศ. 2466) และมีประกาศกระทรวงศึกษาธิการ เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ.1924 (พ.ศ. 2466) อีกฉบับขอตั้งโรงเรียนอีกแห่งหนึ่งที่มีชื่อเรียกว่า "ดาราวิทยาลัย" โดยมี Miss Julia A. Hatch เป็นผู้จัดการ และมี Miss Lucy Niblock เป็นครูใหญ่ ตั้งอยู่ที่บ้านหมู่ที่ 1 ถนนแก้วนวรัฐ ตำบลวัดสระเกษ (วัดเกตในปัจจุบัน) อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ เสนาบดีกระทรวงศึกษาธิการ ตอบรับเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ.1924 (พ.ศ. 2466) และมีประกาศกระทรวงศึกษาธิการเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน ค.ศ.1924 (พ.ศ. 2466) วิทยาลัยดุริยางคศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
สถาบันดนตรียามาฮ่า (สยามกลการ) ผู้นำดนตรีศึกษารายแรกของเมืองไทย จับมือ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เปิดโรงเรียนสอนดนตรี ณ ศูนย์การค้าเสริมไทยคอมเพล็กซ์ ด้วยเงินลงทุน 10 ล้านบาท เตรียมปั้นบุคลากรดนตรีครั้งใหญ่ โดยวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ เป็นเทรนเนอร์ คัดเลือกนิสิต นักศึกษาคนรุ่นใหม่ เปิดประสบการณ์ดนตรีสร้างรายได้มหาศาล เตรียมพร้อมก้าวสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ในปี 2015 บริษัท สยามดนตรียามาฮ่า จำกัด มองเห็นความสำคัญในการผลิตบุคลากรด้านดนตรี นับเป็นหัวใจหลักในการพัฒนาดนตรี ควบคู่ไปกับการพัฒนานิสิต นักศึกษา ที่มีความรู้ความสามารถด้านดนตรี เพื่อเสริมศักยภาพของนิสิตไทยสู่บุคลากรดนตรี มืออาชีพ และก้าวสู่ระดับสากล อีกทั้ง เตรียมก้าวสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน ในปี 2015 
โดยมีความพร้อมในการขยายเครือข่ายร่วมกับพันธมิตรธุรกิจดนตรี คือ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม เปิดโรงเรียนสอนดนตรี ณ ศูนย์การค้าเสริมไทยคอมเพล็กซ์ ติดกับมหาวิทยาลัยมหาสารคาม โดยได้รับความร่วมมือคณาจารย์ผู้เชี่ยวชาญจากวิทยาลัยดุริยางคศิลป์ ในการเป็นเทรนเนอร์ของโรงเรียนในแขนงวิชาต่าง ๆ อาทิ เปียโน กีตาร์คลาสสิค กีตาร์ไฟฟ้า กีตาร์เบส กลองชุด ไวโอลิน และหลักสูตรอื่นๆ ของสถาบัน ตลอดจนพัฒนาหลักสูตรดนตรีในสาขาดนตรีไทย และดนตรีพื้นบ้าน เพื่อเปิดสอนให้กับบุคคลทั่วไป และยังเป็นการผลิตบุคลากรนักดนตรีที่มีความรู้ และมีคุณภาพ ตลอดจนให้ความสำคัญเรื่องอุปกรณ์การเรียนการสอนต้องได้มาตรฐานสากล เพื่อรักษาระดับมาตรฐานทางด้านการเรียนการสอนเอาไว้ให้ดีที่สุดในเมืองไทย ตอบสนองความต้องการของนิสิต นักศึกษา และประชาชนที่สนใจอยากศึกษาดนตรี คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์ เป็นคณะแรกของมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ และเป็นคณะวิชาที่เก่าแก่ที่สุดในภาคใต้ ได้รับการจัดตั้งขึ้นพร้อมกับมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ใน พ. ศ. 2510 ซึ่งในขณะนั้นใช้ชื่อ มหาวิทยาลัยภาคใต้ และเริ่มรับนักศึกษาในปีนั้นจำนวน 50 คนแต่ในขณะนั้นสถานที่ศึกษา ที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ยังสร้างไม่เสร็จ จึงต้องฝากนักศึกษาในขณะนั้นไปเรียนที่ คณะวิทยาศาสตร์การแพทย์ มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ไปก่อน การเรียนการสอนในช่วงนั้นเป็นไปด้วยความยากลำบากมาก มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
(โดย วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี - ธนบุรี (พ.ศ. 2503) เป็น วิทยาลัยเทคนิคแห่งที่ 5 ที่ได้ก่อตั้งต่อจาก วิทยาลัยเทคนิคหลัก 4 แห่งทั่วประเทศ คือ 1.วิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ - พระนคร (พ.ศ. 2495), 2.วิทยาลัยเทคนิคภาคใต้ - สงขลา (พ.ศ. 2497), 3.วิทยาลัยเทคนิคภาคตะวันออกเฉียงเหนือ - นครราชสีมา (พ.ศ. 2499) และ 4.วิทยาลัยเทคนิคภาคพายัพ - เชียงใหม่ (พ.ศ. 2500)) ซึ่งเป็นวิทยาลัยเทคนิคแห่งแรกและแห่งเดียว ที่รับเฉพาะผู้สำเร็จชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 สายวิทยาศาสตร์ มาเรียนต่อในหลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง โรงเรียนในประเทศไทย
โรงเรียนในประเทศไทย จัดตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการครั้งแรกในการปฏิรูปการศึกษาครั้งใหญ่ ในสมัยรัชกาลของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เมื่อ พ.ศ. 2414 โปรดเกล้าฯให้ตั้งโรงเรียนหลวงแห่งแรกขึ้นในพระบรมมหาราชวัง คือโรงเรียนนายทหารมหาดเล็ก ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนสวนกุหลาบสอนวิชาภาษาไทย คณิตศาสตร์ และขนบธรรมเนียมราชการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (อังกฤษ: Kasetsart University; อักษรย่อ: มก.) เป็นมหาวิทยาลัยของรัฐแห่งแรกของประเทศไทยที่เปิดสอนหลักสูตรทางด้านการเกษตร[1] ก่อตั้งขึ้นเป็นลำดับที่ 3 ของประเทศ เดิมเป็นโรงเรียนช่างไหมในปี พ.ศ. 2447[2][3] ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนการเพาะปลูก หลังจากนั้นรวมเข้ากับโรงเรียนแผนที่เป็นโรงเรียนกระทรวงเกษตราธิการ มีผลให้วิทยาการทางการเกษตรพัฒนาและก้าวหน้า ใน พ.ศ. 2486 รัฐบาลได้ปรับปรุงและรวมกิจการของวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ที่บางเขนกับโรงเรียนวนศาสตร์ (เดิมคือ โรงเรียนการป่าไม้ จังหวัดแพร่) มาเป็นมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ แรกเริ่ม มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เปิดสอนเฉพาะด้านการเกษตรเท่านั้น แต่ต่อมาได้ขยายสาขาวิชาครอบคลุมทั้งเศรษฐศาสตร์ บริหารธุรกิจ สัตวแพทยศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ศึกษาศาสตร์ สังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ และสถาปัตยกรรมศาสตร์ ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์อยู่ภายใต้บังคับพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ พ.ศ. 2558[4] ซึ่งมีสภาพเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ วิศวกรรมเครื่องกล
ในช่วงต้นคริสตศัตวรรษที่ 19 พัฒนาการด้านเครื่องมือกลในอังกฤษและสกอตแลนด์ทำให้วิศวกรรมเครื่องกลแยกตัวออกมาจากวิศวกรรมสาขาอื่น ๆ โดยเน้นไปที่งานเครื่องจักรอุตสาหกรรมและเครื่องยนต์ต้นกำลัง ใน ค.ศ. 1847 สมาคมวิศวกรเครื่องกลแห่งแรกได้ถูกก่อตั้งขึ้นในสหราชอาณาจักรหรือสามสิบปีหลังการก่อตั้งสมาคมวิศวกรโยธา ในสหรัฐอเมริกา สามคมวิศวกรเครื่องกลแห่งอเมริกา (American Society of Mechanical Engineers, ASME) ถูกก่อตั้งใน ค.ศ. 1880 กลายเป็นสมาคมทางวิศวกรรมลำดับที่สามตามหลังสมาคมวิศวกรโยธาแห่งอเมริกา (1852) และสถาบันวิศวกรเหมืองแร่แห่งอเมริกา (1871) สำหรับสถาบันการศึกษาแรกที่เปิดหลักสูตรวิศวกรรมศาสตร์ในอเมริกาคือ (โรงเรียนนายร้อยทหารบกเวสต์พอย์ต) ในค.ศ. 1817 ซึ่งต่อมากลายเป็น มหาวิทยาลัยนอร์วิช ในค.ศ. 1819 และสถาบันโพลิเทคนิคเรนส์ซเลียร์ ในค.ศ. 1825 โดยประวัติศาสตร์การศึกษาด้านวิศวกรรมเครื่องกลนั้น มีพื้นฐานการศึกษาที่เน้นหนักไปทางด้านคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ มีชื่อย่อว่า วสท . ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ วันที่ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2486 ก่อนที่จะได้ก่อรูปองค์กรมาเป็นวิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทยฯ ได้มีประวัติการรวมกลุ่มของวิศวกร กล่าวคือ ในปี พ.ศ. 2447 ได้มีกลุ่มนายช่างชาวไทยและชาวต่างประเทศที่ประกอบอาชีพทางช่างอยู่ในประเทศไทย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวยุโรป และอเมริกา ได้พยายามก่อตั้งสมาคมทางการช่างขึ้น แต่ไม่สามารถดำเนินการได้ตลอด เพราะการช่างในสมัยนั้นยังไม่ได้รับการสนับสนุนเท่าที่ควร และยังไม่เห็นความจำเป็นในการดำเนินการ การบริหารงานของสมาคมนี้จึงได้ยุติลงในเวลาต่อมา  คณะเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ
ภายหลังการจัดตั้งวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพฯ ขึ้น แล้วเมื่อ วันที่ 14 กรกฎาคม 2495 โดยมี ฯพณฯ จอมพล ป. พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรี เป็นประธานประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์ อาคารอำนวยการวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพฯ ได้รับการสนับสนุนและร่วมมือจากองค์การส่งเสริมความมั่นคงร่วมกับรัฐบาลสหรัฐอเมริกาและรัฐบาลไทย โดยรัฐบาลสหรัฐอเมริกาได้จัดส่งผู้เชี่ยวชาญมาปฏิบัติงาน ในสาขาช่างอุตสาหกรรม 4 ท่าน ใน 3 สาขาวิชา ได้แก่ สาขาช่างโลหะ, สาขาการศึกษา – อุตสาหกรรม, สาขาช่างพิมพ์ และจัดส่งข้าราชการของวิทยาลัยไปศึกษาและดูงานเพิ่มเติมในสหรัฐอเมริกา จำนวน 7 สาขาวิชาและในจำนวน 7 สาขาวิชา มีเคหศาสตร์ร่วมอยู่ด้วย เพื่อกลับมาจัดตั้งคณะเคหศาสตร์ อาจารย์ท่านนี้ คือ อาจารย์สมศรี สุกุมลนันท์ คณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ในปี พ.ศ. 2481 คณะวิศวกรรมศาสตร์รับสมัครแต่ผู้ที่สำเร็จชั้นประโยคมัธยมบริบูรณ์ของกระทรวงธรรมการหรือเทียบเท่า โดยผู้ที่จะเข้าเรียนจะต้องผ่านการสอบคัดเลือกของมหาวิทยาลัยเสียก่อน และมีใช้เวลาในการเรียนเป็นเวลา 4 ปี ในปีเดียวกันนั้นเอง ได้มีการจัดตั้งโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาแห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โรงเรียนนี้มีนักเรียนเตรียมวิศวกรรมศาสตร์เป็นรุ่นแรกอยู่ด้วย มีจำนวน 99 คน ต่อไปผู้ที่จะเข้าศึกษาในคณะวิศวกรรมศาสตร์ เมื่อสำเร็จชั้นมัธยมปีที่ 6 ของกระทรวงธรรมการแล้ว จะต้องเข้าเรียนวิชาเตรียมวิศวกรรมศาสตร์เสียก่อนสองปี เมื่อสอบได้แล้วจึงจะผ่านโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา มาเป็นนิสิตในคณะวิศวกรรมศาสตร์ได้ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๒
สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๒ เดิมชื่อว่า วิทยาลัยเทคนิคสกลนคร จังหวัดสกลนคร แรกเริ่มเดิมก่อตั้งในชื่อ โรงเรียนช่างไม้สกลนคร เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2481 โดยเป็นสาขาหนึ่งของโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
คณะวิศวกรรมศาสตร์ ของ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2503 ถือว่าเป็นคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่มีสาขาวิชาทางด้านวิศวกรรมศาสตร์มากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย เป็น 1 ใน 8 ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศไทย เรียงลำดับตามการก่อตั้งดังนี้ สถาบันเทคโนโลยีปทุมวัน
ในระหว่างเกิดสงครามมหาเอเชียบูรพา ทหารญี่ปุ่นประมาณร้อยนาย ได้เข้ายึดโรงเรียนช่างกลปทุมวัน เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2485 เวลา 19.00 น. ปีการศึกษา 2484 ทางโรงเรียนจึงได้อพยพนักเรียนไปอาศัยเรียนที่โรงเรียนมัธยมวัดเทพศิรินทร์ จนจบปีการศึกษา 2484 ต่อมาในวันที่ 4 มิถุนายน 2485 ได้ย้ายไปทำการสอนที่เชิงสะพานเฉลิมโลก ประตูน้ำปทุมวัน ซึ่งเป็นโรงเรียนการช่างอินทราชัยในขณะนั้น และในระหว่างเกิดสงครามนั้น โรงเรียนช่างกลปทุมวันได้ส่งนักเรียนแผนกช่างยนต์ปีสุดท้ายจำนวน 32 คนและคุณครูอีกสองท่านไปช่วยงานด้านการซ่อมพาหนะที่แนวหน้ากองทัพสนามภาคพายัพของกระทรวงกลาโหม เมื่อสงครามสงบ กองทัพทหารสหประชาชาติ ได้เข้ายึดโรงเรียนช่างกลปทุมวันคืนจากญี่ปุ่นได้ นักเรียนจึงได้กลับมาเรียนที่ช่างกลปทุมวันดังเดิม คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรม
สำหรับในประเทศไทยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี  และสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง เป็นมหาวิทยาลัยที่เปิดสอนจะเปิดสอนวิชาชีพทางครุศาสตร์วิศวกรรมศาสตร์ มีเพียงสถาบันเทคโนโลยีพระเจ้าเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ที่เปิดสอนสาขาวิชาทางครุศาสตร์สถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบ เพื่อผลิตนักวิชาการหรือครูวิชาชีพทางศิลปะและสถาปัตยกรรม ให้กับวิทยาลัยเพาะช่าง ช่างศิลป์ หรือ วิทยาลัยที่เปิดสอนวิชาชีพทางศิลปะ และสาขาวิชาทางครุศาสตร์เกษตร เพื่อผลิตนักวิชาการ นักการเกษตร ครูผู้สอนวิชาเกษตรระดับมัธยมศึกษาหรือครูวิชาชีพทางการเกษตร เพื่อป้อนให้กับวิทยาลัยเกษตรที่มีอยู่ทั่วประเทศ โดนทั้งสองสาขานี้ไม่มีในมหาวิทยาลัยอื่นๆอีก
การจัดการศึกษาด้านครุศาสตร์อุตสาหกรรมในประเทศไทย เริ่มต้นเมื่อปี พ.ศ. 2508 ในชื่อ "คณะฝึกหัดครูเทคนิคชั้นสูง วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี" ต่อมาเปลี่ยนชื่อจาก คณะฝึกหัดครูเทคนิคชั้นสูง วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี เป็น ภาควิชาครุศาสตร์ วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี เมื่อปี พ.ศ. 2513 และได้ยกฐานะเป็น คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและวิทยาศาสตร์ เมื่อปี พ.ศ. 2517 แบ่งออกเป็น 4 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาเครื่องกล สาขาวิชาโยธา สาขาวิชาไฟฟ้า และสาขาวิชาอุตสาหการ (ปัจจุบันคือ คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี) ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
ปี พ.ศ. 2503 ได้ก่อตั้ง วิทยาลัยเทคนิคธนบุรี โดยเปิดสอนระดับ ปวส. ในสาขา "ช่างโลหะ" ซึ่งต่อมาได้กลายมาเป็น "ภาควิชาวิศวกรรมอุตสาหการ คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี" โดยเรียนรวมในชั้นปีที่ 1 คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
คณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เป็นคณะเภสัชศาสตร์แห่งแรกในประเทศไทย โดยถือกำเนิดจาก "แผนกแพทย์ผสมยา โรงเรียนราชแพทยาลัย" หรือ "โรงเรียนปรุงยา"[1] ตามดำริของสมเด็จเจ้าฟ้ากรมหลวงพิษณุโลกประชานารถและสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระยาชัยนาทนเรนทร เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2456 ซึ่งถือเป็นวันสถาปนาคณะเภสัชศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และเป็นวันสถาปนาวิชาชีพเภสัชกรรมในประเทศไทยอีกด้วย[2] โรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการ
โรงเรียนได้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2481 ผู้ก่อตั้งคือ ภราดาโรเกชั่น (Bro. Rogation)ชื่อของท่านเป็นภาษาฝรั่งเศส อ่านว่า โรกาเซียง
เนื่องจากขณะนั้น ท่านสอนหนังสือ อยู่ที่โรงเรียนอัสสัมชัญบางรัก ท่านมีความคิดที่จะฝึกเด็ก ให้มีความรู้ทางด้านวิชา พิมพ์ดีดและวิชาชวเลข เพื่อว่าเมื่อจบการศึกษาแล้ว เด็กนักเรียนซึ่งไม่ประสงค์จะศึกษาต่อในระดับมหาวิทยาลัย จะสามารถเข้าทำงานในบริษัทของชาวยุโรปได้ ดังนั้นท่านจึงจัดทำหลักสูตรสำหรับโรงเรียนพาณิชย์ขึ้น และขอเปิดโรงเรียนต่อกระทรวงศึกษาธิการ ซึ่งได้รับอนุญาตให้ทำการสอนเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2481 ทำให้โรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการ เป็นโรงเรียนพาณิชย์แห่งแรกในประเทศไทย ที่เปิดทำการสอนโดยใช้สื่อการสอนเป็น ภาษาอังกฤษ ภายใต้ชื่อ “อัสสัมชัญพาณิชยการ" วิทยาลัยเทคนิคขอนแก่น สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓
วิทยาลัยเทคนิคขอนแก่น ก่อตั้งขึ้นในชื่อ โรงเรียนประถมอาชีพช่างไม้ ในปี พ.ศ. 2480 วิทยาลัยเทคนิคสกลนคร สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๒
วิทยาลัยเทคนิคสกลนคร จังหวัดสกลนคร แรกเริ่มเดิมก่อตั้งในชื่อ โรงเรียนช่างไม้สกลนคร เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2481 โดยเป็นสาขาหนึ่งของโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล วิทยาลัยนาฏศิลป
วิทยาลัยนาฏศิลป เดิมมีชื่อว่า "โรงเรียนนาฏดุริยางคศาสตร์" เปิดสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2477 นับเป็นสถาบันของชาติแห่งแรกที่ให้การศึกษาทั้งวิชาสามัญและวิชาศิลป ขึ้นอยู่กับกรมศิลปากร กระทรวงศึกษาธิการ ผู้ก่อตั้งโรงเรียนนี้คือ พลตรีหลวงวิจิตรวาทการ อธิบดีคนแรกของกรมศิลปากร ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2478 ทางการมีความประสงค์ที่จะให้วิชาศิลปทางโขน ละคร และดนตรี มารวมอยู่ในสังกัดเดียวกัน จึงได้โอนครูอาจารย์ทางนาฏศิลป์และดุริยางคศิลป์ กับศิลปินประจำราชสำนักของพระมหากษัตริย์ รวมทั้งเครื่องดนตรี เครื่องโขน เครื่องละครของหลวงบางส่วนจากกระทรวงวัง (สำนักพระราชวัง ในปัจจุบัน) ให้มาสังกัดกรมศิลปากร กรมศิลปากรจึงได้แก้ไขปรับปรุงการศึกษาของโรงเรียนนาฏดุริยางคศาสตร์ให้กว้างขวางยิ่งขึ้น ในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 ได้มีคำสั่งตั้งโรงเรียนศิลปากร (มหาวิทยาลัยศิลปากร ในปัจจุบัน) สอนวิชาช่างปั้น ช่างเขียน และช่างรักขึ้นอยู่กับกรมศิลปากร และให้โรงเรียนนาฏดุริยางคศาสตร์ไปรวมเป็นแผนกหนึ่งของโรงเรียนศิลปากร เรียกชื่อเฉพาะแผนกนี้ว่า "โรงเรียนศิลปากรแผนกนาฏดุริยางค์" ให้การศึกษาวิชาศิลปทางดนตรี ปี่พาทย์ และละคร แต่ยังไม่มีโขน ต่อมาวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2485 ได้ยุบกองโรงเรียนและให้ "แผนกช่าง" ของโรงเรียนศิลปากรไปขึ้นอยู่กับมหาวิทยาลัยศิลปากร และโอนกรมศิลปากรไปสังกัดสำนักนายกรัฐมนตรี ตั้งแต่วันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2485 กรมศิลปากรปรับปรุงกองดุริยางคศิลป์ เปลี่ยนชื่อใหม่เป็นกองการสังคีต และโอนแผนกนาฏดุริยางค์จากโรงเรียนศิลปากรขึ้นกับกองการสังคีต เปลี่ยนเป็น "โรงเรียนสังคีตศิลป" ขึ้นอยู่กับแผนกนาฏศิลป แต่เนื่องจากอุปสรรคและสงครามโลกครั้งที่สอง รวมทั้งราชการได้คืนสถานที่ไปใช้ราชการอย่างอื่น ระหว่าง พ.ศ. 2485 – พ.ศ. 2487 การศึกษาของโรงเรียนสังคีตศิลปจึงหยุดชะงักไปชั่วระยะหนึ่ง สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (ประเทศไทย)
ปี พ.ศ. 2518 ได้มีพระราชบัญญัติจัดตั้ง วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวศึกษา ขึ้นโดยแยกวิทยาลัย 28 แห่งออกจาก กรมอาชีวศึกษา เปิดสอนถึงระดับปริญญาตรี และได้โอนศูนย์ฝึกต่อเรือหนองคายของสำนักงานพลังงานแห่งชาติมาอยู่ในสังกัด กรมอาชีวศึกษา โดยเปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนอุตสาหกรรมต่อเรือหนองคาย  สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๒
ในปี พ.ศ. 2482 โรงเรียนช่างไม้สกลนคร ได้แยกกิจการออกจากโรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล มาตั้งที่บริเวณสี่แยกมุม ถนนใสสว่างตัดกับถนนเปรมปรีดา เปิดทำการสอนเฉพาะชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นแผนกช่างไม้ หลักสูตร 2 ปี รับผู้จบการศึกษาชั้นประถมปีที่ 4 (เฉพาะชาย)  วิศวกรรมเครื่องกล
ในช่วงยุคทองของอิสลาม ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 7 ถึง 15 มีการพัฒนาศาสตร์ด้านกลไกอย่างเด่นได้ชัด อัล จาชิริ ผู้แต่งตำรา "ตำราแห่งความรู้เกี่ยวกับกลไกอันชาญฉลาด (Book of Knowledge of Ingenious Mechanical Devices) " ใน ค.ศ. 1206 ซึ่งนำเสนอรูปแบบกลไกมากมาย เขาถูกพิจารณาว่าเป็นผู้ประดิษฐ์อุปกรณ์เชิงกลหลายอย่างซึ่งปัจจุบันถือเป็นกลไกพื้นฐานดั่งเช่นและ โรงเรียนช่างฝีมือในวัง
โรงเรียนช่างฝีมือในวัง (หญิง) จัดตั้งขึ้นโดยกรมการศึกษานอกโรงเรียน เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2529 ตามคำขอของสำนักพระราชวัง และเริ่มเปิดทำการสอนเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2529 ส่วนโรงเรียนช่างฝีมือในวัง (ชาย) เริ่มเปิดสอนเมื่อปี พ.ศ. 2531 โดยใช้สถานที่บริเวณอาคารเรือนห้องเครื่องสมเด็จพระศรีสวรินทิราบรมราชเทวี พระพันวัสสาอัยยิกาเจ้า ภายในเขตพระราชฐานชั้นใน พระบรมมหาราชวัง  วิทยาลัยอาชีวศึกษาขอนแก่น สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๓
วิทยาลัยอาชีวศึกษาขอนแก่น แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อ 16 กันยายน พ.ศ. 2482 โดยพระบรรณศาสตร์สาทร (สง่า คุปตารัตน์) ข้าหลวงประจำจังหวัดขอนแก่น ใช้ชื่อว่า "โรงเรียนประถมอาชีพช่างทอผ้า" โดยอาศัยพื้นที่โรงเรียนสตรีประจำจังหวัด (โรงเรียนกัลยาณวัตร ปัจจุบัน) ต่อมา พ.ศ. 2843 ได้ย้ายมาเรียนที่โรงภาพยนตร์ของพระเสนา และเริ่มเรียนภาคค่ำปฏิบัติทอผ้า เมื่อ พ.ศ. 2484 ได้ย้ายไปเรียนที่โรงเรียนสนามบิน จนกระทั่งเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2484 ได้ย้ายและสร้างในพื้นที่ปัจจุบัน และได้รับการเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนการช่างสตรีขอนแก่น และเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยอาชีวศึกษาขอนแก่น เมื่อปี 2521 จนกระทั่งปัจจุบัน คณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
การจัดการศึกษาด้านวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ได้เริ่มต้นมาจากแผนกวิชาแผนกหนึ่งในโรงเรียนเทคนิคพระนครเหนือ (หรือที่รู้จักในนาม"เทคนิคไทย - เยอรมัน") ต่อมาในปี พ.ศ. 2514 ซึ่งเป็นปีที่วิทยาลัยเทคนิคพระนครเหนือและวิทยาลัยเทคนิคอีกสองแห่งได้เปลี่ยนฐานะมาเป็น สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าที่ประกอบด้วย 3 วิทยาเขตคือ วิทยาเขตพระนครเหนือ วิทยาเขตธนบุรี และ วิทยาเขตเจ้าคุณทหารลาดกระบัง คณะวิศวกรรมศาสตร์จึงได้ถูกจัดตั้งอย่างเป็นทางการ วิทยาลัยพณิชยการอินทราชัย สถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร
พ.ศ. 2484 โรงเรียนช่างเย็บหนังย้ายออกไปอยู่ทีถนนราชดำเนิน จึงเหลือเพียงโรงเรียนช่างโลหะ รูปพรรณตังชือใหม่เป็น “โรงเรียนช่างโลหะเอียมละออ” สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (ประเทศไทย)
ปี พ.ศ. 2512 ได้รับความช่วยเหลือจาก ประเทศออสเตรีย ในการจัดตั้ง โรงเรียนเทคนิคสัตหีบ จังหวัดชลบุรี สถานศึกษาหลายแห่งได้รับการพัฒนาและเปิดสอนจนถึงระดับ ปวส. โดยในปี พ.ศ. 2512 ได้รับการยกฐานะจาก โรงเรียนเป็น วิทยาลัย ซึ่งแห่งแรกคือ วิทยาลัยพณิชยการพระนคร จนถึงปี พ.ศ. 2522 กรมอาชีวศึกษามีวิทยาลัยอยู่ในสังกัด จำนวน 90 แห่ง ในจำนวนสถานศึกษาทั้งสิ้น 159 แห่ง  โรงเรียนช่างก่อสร้างดุสิต
โรงเรียนช่างก่อสร้างดุสิต เป็นโรงเรียนอาชีวศึกษาของรัฐบาลสถาบันผลิตนักเรียนประเภทวิชาชีพช่างก่อสร้าง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 24 มิถุนายน 2498 ตั้งอยู่ที่ ซอยระนอง 2 เขตดุสิต กทม.
พ.ศ. 2498 มีโรงเรียนอาชีวศึกษาขั้นสูง ประเภทช่างก่อสร้างอยู่เพียงแห่งเดียว โดยรัฐบาล จอมพล ป. พิบูลสงคราม ในสมัยนั้นชี้ถึงความสำคัญของอาชีวศึกษา จึงได้ให้กระทรวงศึกษาทำการเปิดโรงเรียนช่างก่อสร้างดุสิต (อักษรย่อ "ก.ส.ด") คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี
คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี เป็นหนึ่งในคณะแรกตั้งของ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีเป็นคณะในสังกัดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีปัจจุบัน และเคยเป็น 1 ใน 16 คณะเดิมที่เปิดสอนระดับปริญญาตรีสังกัดสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2518 โดยเปิดสอนระดับปริญญาตรีสาขาวิศวกรรมศาสตร์
คณะวิศวกรรมศาสตร์ เดิมเปิดการเรียนการสอนที่ วิทยาเขตเทเวศร์ มีเนื้อที่ทั้งหมด 9 ไร่ 48 ตารางวา ณ สถานที่นี้เคยเป็นวังรพีพัฒน์ ของพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ซึ่งเป็นพระบิดาแห่งกฎหมายไทย เมื่อเสด็จในกรมฯ สิ้นพระชนม์วังนี้กลายเป็น โรงเรียนรพีพัฒน์ของเอกชน ตั้งอยู่ได้ไม่นานกระทรวงอุตสาหกรรม ขอซื้อต่อเพื่อจัดตั้งเป็นโรงงานผลิตร่ม จากนั้นได้เปลี่ยนเป็นสถานศึกษา ดังรายละเอียดดังต่อไป มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
ในปี พ.ศ. 2467 ได้มีการจัดตั้ง "โรงเรียนฝึกหัดครูมูลกสิกรรม" ณ ตำหนักเพนียด มณฑลกรุงเก่าอีกแห่งหนึ่ง เพื่อฝึกหัดครูกสิกรรมสอนวิชาวิสามัญ การฝึกหัดครูกสิกรรมกับการฝึกหัดครูมูลสามัญเป็นการฝึกหัดครูในระดับเดียวกัน แต่ได้แยกกันเรียนคนละแห่งนั้นเนื่องจากการฝึกหัดครูมูลกสิกรรมจำเป็นต้องมีสถานที่สำหรับฝึกหัดทำการกสิกรรมด้วยซึ่งบริเวณหลังพระราชวังจันทรเกษมไม่มีสถานที่นั่นเอง
ต่อมา พ.ศ. 2475 ได้มีการยุบ "โรงเรียนฝึกหัดครูเมืองกรุงเก่า" ลง ดังนั้น การฝึกหัดครูจึงรวมอยู่ใน "โรงเรียนฝึกหัดครูมูล" ตำหนักเพนียดเพียงแห่งเดียว โดยใช้ชื่อโรงเรียนว่า "โรงเรียนฝึกหัดครูมูลฝึกหัดครูประกาศนียบัตร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา" และในปี พ.ศ. 2479 ทางราชการเห็นสมควรให้ย้ายโรงเรียนฝึกหัดครูมูลฝึกหัดครูประกาศนียบัตร จากตำหนักเพนียดไปอยู่ในกรมทหารหัวแหลม เพราะมีสถานที่เหมาะสมกว่า โดยแยกเป็น "โรงเรียนฝึกหัดครูประกาศนียบัตร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา" และ "โรงเรียนฝึกหัดครูสตรีประกาศนียบัตร จังหวัดพระนครศรีอยุธยา" และเปิดทำการเรียนการสอน เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2479  สถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ ๓
สถาบันการอาชีวศึกษาภาคใต้ ๓ เดิมชื่อว่า วิทยาลัยเทคนิคหาดใหญ่ แรกเริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 กันยายน 2481 เป็นโรงเรียนประเภทอาชีวศึกษา ได้เปิดดำเนินการขึ้นในจังหวัดสงขลาพร้อมกัน 2 โรง คือ โรงเรียนช่างไม้สงขลา และโรงเรียนการช่างสตรีสงขลา เมื่อเริ่มดำเนินการโรงเรียนช่างไม้สงขลา มีครู 2 คน คือ นายจาบ แสงจันทร์ เป็นครูใหญ่ และ นายเขื่อน เขมาภรณ์ เป็นครูน้อย มีนักเรียน 30 คน อาศัยอาคารหลังเล็กในบริเวณโรงเรียนประชาบาล 1 ตำบลบ่อยาง อำเภอเมือง จังหวัดสงขลา (โรงเรียนวิเชียรชมในปัจจุบัน) เป็นอาคารเรียนและที่ทำการ โรงฝึกงานอาศัยร่มไม้ของต้นก้ามปูและต้นหูกวาง ทางด้านโรงเรียนการช่างสตรีสงขลา เปิดสอนแผนกช่างเย็บผ้า และแผนกช่างทอผ้า แผนกช่างเย็บผ้า ได้เช่าห้องแถว 1 ห้อง ที่หน้าวัดดอนรักษ์ถนนไทรบุรี อ.เมือง จ.สงขลา เป็นสถานที่เรียน ต่อมาได้ย้ายมาเช่าห้องแถวใหม่ที่หน้าสาขาสมาคมรัฐธรรมนูญ ถ.กาญจนวนิช (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของห้องสมุดประชาชนจังหวัดสงขลา) เป็นสถานที่เรียน พ.ศ. 2482 โรงเรียนช่างไม้สงขลา และโรงเรียนการช่างสตรีสงขลา ต่างได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนโรงเรียนช่างไม้สงขลาได้ก่อสร้างอาคารเรียนขึ้นที่บริเวณวัดนาถม ซึ่งร้างมานานแล้ว ส่วนโรงเรียนการช่างสตรีสงขลา ได้ก่อสร้างอาคารเรียนขึ้นในที่ดินของราชพัสดุ กับที่ดินของการรถไฟ (ซึ่งเป็นที่ตั้งของวิทยาลัยอาชีวศึกษาสงขลา ในปัจจุบัน)  วิทยาลัยพณิชยการธนบุรี สถาบันการอาชีวศึกษากรุงเทพมหานคร
วิทยาลัยพณิชยการธนบุรี ได้ก่อตั้งขึ้นตามประกาศกระทรวงศึกษาธิการ ณ วันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เดิมชื่อ "โรงเรียนพณิชยการธนบุรี" สังกัดกองโรงเรียนพาณิชย์และอุตสาหกรรม กรมอาชีวศึกษา เนื่องจากการศึกษาด้านพาณิชยการสมัยก่อนมีเพียงแห่งเดียวคือ "โรงเรียนพณิชยการพระนคร" (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร)จึงไม่เพียงพอต่อความต้องการ กระทรวงศึกษาธิการจึงต้องจัดหาที่เรียนเพิ่มเติม จึงได้แต่งตั้งขุนวิทยาวุฑฒิ (นวม ชัยรัตน์) ผู้อำนวยการกองโรงเรียนพาณิชย์และอุตสาหกรรม กรมอาชีวศึกษา ดำเนินการจัดหาที่เรียน และในขณะเดียวกัน พระมหาระมัด โชติปาโล เจ้าอาวาสวัดบางแวก มีความมุ่งหมายสร้างโรงเรียนประชาบาล เพื่อให้การศึกษาแก่บุตรหลานในละแวกนี้ และได้สร้างเรือนไม้ 2 หลัง แต่เนื่องจากเกิดปัญหาขัดข้องบางประการจึงไม่สำเร็จตามมุ่งหมาย ต่อมา ขุนวิทยาวุฑฒิ จึงกราบเรียนท่านเจ้าอาวาสวัดบางแวกให้ทราบและแจ้งความประสงค์ว่าทางกระทรวงศึกษาธิการต้องการสร้างสถานศึกษาด้านพาณิชยการเพิ่มเติม ท่านเจ้าอาวาสจึงมีความยินดี และมีความตั้งใจเพื่อให้ความมุ่งหมายสำเร็จ จึงได้ขายอาคารไม้สองหลังพร้อมยกที่ดินให้กับโรงเรียนจำนวน 9 ไร่ 3 งาน 2 ตารางวา โดยไม่มีค่าเช่าแต่ประการใดทั้งสิ้น โดยเปิดการสอนจริงเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม 2500 โดยมี อาจารย์สัณห์ พรนิมิตร ผู้ช่วยอาจารย์ใหญ่โรงเรียนพณิชยการพระนคร มาดำรงตำแหน่งอาจารย์ใหญ่โรงเรียนพณิชยการธนบุรีเป็นท่านแรก วิทยาลัยเทคนิคหลวงพ่อคูณ ปริสุทฺโธ สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๕
เมื่อ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2536 พระเทพวิทยาคม (หลวงพ่อคูณ ปริสุทฺโธ) เจ้าอาวาสแห่งวัดบ้านไร่ ตำบลกุดพิมาน อำเภอด่านขุนทด จังหวัดนครราชสีมา ได้ดำริที่จะสร้างสถานศึกษาให้เป็นสถานศึกษาที่สามารถผลิตบุคลากรให้มีวิชาชีพเพื่อใช้ประกอบวิชาชีพได้ โดยไม่ต้องให้เยาวชนเดินทางไปศึกษาที่อื่น โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร
"โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร" ก่อตั้งขึ้นจากความคิดริเริ่มของ มาลี อติแพทย์ คณบดี คณะศึกษาศาสตร์ และรักษาการในตำแหน่งรองอธิการบดี เมื่อ พ.ศ. 2516 และเปิดรับนักเรียนเข้าเรียนในปีการศึกษา 2517 โดยใช้อาคารไม้บริเวณโรงเรียนเกษตรกรรมเดิมซึ่งอยู่ทางด้านประตูเพชรเกษมเป็นที่ทำการ ปีแรกรับนักเรียน 2 ชั้น คือ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (มศ.1) ชั้นละ 2 ห้อง หลักสูตรที่ใช้ได้สร้างขึ้นเองโดยคณาจารย์ของคณะศึกษาศาสตร์พระพิฆเนศวร ตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากรใช้ตราสัญลักษณ์เช่นเดียวกับ มหาวิทยาลัยศิลปากร พระพิฆเนศวร คือเทพเจ้าแห่งศิลปวิทยาการและการประพันธ์ ประทับบนเมฆ พระหัตถ์ขวาบนถือตรีศูล พระหัตถ์ขวาล่างถืองาช้าง พระหัตถ์ซ้ายบนถือปาศะ (เชือก) พระหัตถ์ซ้ายล่างถือครอบน้ำ ประทับบนลวดลายกนก โดยด้านล่างมีอักษรว่า "โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร" มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย
มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย ตั้งขึ้นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2483 สำนักงานหอการค้าไทยตึกพาณิชย์ภัณฑ์ ถนนศรีอยุธยา สนามเสือป่า โดยในครั้งนั้นใช้ชื่อ "วิทยาลัยการค้า" เปิดรับผู้สำเร็จการศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 และมีหลักสูตรการศึกษา 6 เดือน และ 2 ปี มีนักศึกษาประมาณ 300 คน หลักสูตรการสอนของวิทยาลัยการค้า นับว่าทันสมัยอย่างยิ่ง เพราะดำเนินตามหลักสูตร ของหอการค้าแห่งกรุงลอนดอน แต่วิทยาลัยการค้าเปิดสอนได้เพียง 1 ปี ก็เกิดสงครามมหาเอเชียบูรพา เป็นเหตุให้วิทยาลัย ต้องปิดตัวเอง เนื่องจากการสงคราม และรัฐบาลต้องการใช้สถานที่เป็น
ที่ตั้ง สำนักงานประสานงานระหว่างไทยกับญี่ปุ่น วิทยาลัยการค้าปิดไปร่วม 22 ปี กรรมการหอการค้าไทยทุกสมัยได้พยายามเป็นลำดับที่จะรื้อฟื้นวิทยาลัยขึ้นใหม่จนกระทั่ง พ.ศ. 2506 คณะกรรมการหอการค้าไทยก็ประสบผลสำเร็จในการเปิดวิทยาลัยอีกครั้งในชื่อ "วิทยาลัยการค้า" เช่นเดิม แต่ได้ย้ายอาคารที่ตั้งมาอยู่ที่ ณ ที่ทำการของหอการค้าไทย เลขที่ 150 ถนนราชบพิธ เปิดรับผู้สำเร็จการศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย มีหลักสูตรการศึกษา 3 ปี ซึ่งผู้สำเร็จการศึกษาจะได้รับประกาศนียบัตรการค้าชั้นสูง การเปิดสอนของวิทยาลัยการค้าครั้งนี้ อยู่ภายใต้การ
ควบคุมของ พระราชบัญญัติโรงเรียนราษฎร์