นโปเลียน ฟร็องซัว ชาร์ล โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต เกิดวันที่เท่าไหร่ ?
จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
นโปเลียนเกิดที่เมืองอาฌักซีโยหรืออายัชโช ในภาษาอิตาลี บนเกาะคอร์ซิกา เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1769 ซึ่งเป็นเวลาเพียง 1 ปี ภายหลังจากที่ฝรั่งเศสได้ซื้อเกาะนี้ไปจาก สาธารณรัฐเจนัว ค.ศ. 1768 [2] ครอบครัวของเขาเป็นหนึ่งในตระกูลผู้ดีจำนวนน้อยนิดบนเกาะคอร์ซิก้า บิดาของเขาชื่อชาร์ลส์ มาเรีย โบนาปาร์ตหรือ คาร์โล มาเรีย บัวนาปาร์เต (สำเนียงอิตาลี) ได้จัดการให้เขาได้เข้ารับการศึกษาที่ประเทศฝรั่งเศส ที่เขาได้เข้าไปตั้งรกรากตั้งแต่อายุ 9 ขวบ[3][4]
การปฏิวัติฝรั่งเศส ค.ศ. 1848
หลังการโค่นพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปในเดือนกุมภาพันธ์ รัฐบาลสาธารณรัฐที่ 2 จากการเลือกตั้งปกครองประเทศฝรั่งเศส ในหลายเดือนต่อมา รัฐบาลนี้เปลี่ยนมาเป็นอนุรักษนิยมมากขึ้น วันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1848 ประชาชนกรุงปารีสก่อการกบฏ ซึ่งได้ชื่อว่า การก่อการกำเริบวันมิถุนายน (June Days Uprising) เป็นการกบฏที่นองเลือดแต่ไร้ผลโดยแรงงานกรุงปารีสต่อการเปลี่ยนแปลงอนุรักษนิยมในเส้นทางของสาธารณรัฐ วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1848 หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสาธารณรัฐที่ 2 โดยส่วนใหญ่ได้การสนับสนุนจากชาวนา สามปีพอดีต่อมา เขาระงับรัฐสภาจากการเลือกตั้ง สถาปนาจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2 ซึ่งดำรงอยู่จน ค.ศ. 1870 หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ตเป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสพระองค์สุดท้าย แฟร์น็อง โบรแดล
แฟร์น็อง โบรแดล (; 24 สิงหาคม ค.ศ. 1902 – 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1985) เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวฝรั่งเศส แกนนำของประวัติศาสตร์สำนักอานาล (Annales school) และมีบทบาทสำคัญในการก่อร่างการศึกษาประวัติศาสตร์สังคมในโลกตะวันตก ผลงานทางวิชาการชิ้นสำคัญของโบรแดลมีอยู่ด้วยกัน 3 ชิ้น ได้แก่ "The Mediterranean" (1923–1949, และ 1949–1966) "Civilization and Capitalism" (1955–1979) และ "Identity of France" (1970–1985) โบรแดลเป็นที่รู้จักทั้งจากงานเขียนข้างต้นและจากบทบาทในการผลักดันให้สำนักประวัติศาสตร์อานาลกลายเป็นสถาบันของการศึกษาทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในฝรั่งเศสและทั่วโลกนับตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 เป็นต้นมา โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน
โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน () หรือชื่อเกิดคือ มารี โฌแซ็ฟ โรซ ตาเช เดอ ลา ปาเฌอรี () หรือเรียกสั้น ๆ ว่า "โรซ" เป็นจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศสพระองค์แรก และเป็นพระมเหสีพระองค์แรกในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
13 ธันวาคม ค.ศ. 1799 (วันที่ 22 เดือนฟรีแมร์ ปีที่ 8 ตามระบบปฏิทินของสาธารณรัฐฝรั่งเศส) มาตราที่ 52 ของรัฐธรรมนูญฝรั่งเศส สถาปนาคณะที่ปรึกษาแห่งรัฐฝรั่งเศส 13 ธันวาคม ค.ศ. 1799 (วันที่ 22 เดือนฟรีแมร์ ปีที่ 8) สถาปนาวุฒิสภาฝรั่งเศส 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1800 (วันที่ 24 เดือนปลูวิโอส ปีที่ 8) สถาปนาธนาคารแห่งชาติฝรั่งเศส 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1800 (วันที่ 28 เดือนปลูวิโอส ปีที่ 8) ก่อตั้งที่ทำการอำเภอ 8 เมษายน ค.ศ. 1802 (วันที่ 18 เดือนแจร์มินาล ปีที่ 10) ลงพระนามร่วมกับสมเด็จพระสันตปาปาปีอุสที่ 7 ในความตกลงว่าด้วยเรื่องศาสนาของประเทศ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1802 (วันที่ 11 เดือนฟลอเรอาล ปีที่ 10) กงสุลเอกโบนาปาร์ตได้สถาปนาโรงเรียนมัธยมในฝรั่งเศส 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1802 (วันที่ 29 เดือนฟลอเรอาล ปีที่ 10) ได้สถาปนาสมาคมเครื่องราชอิศริยาภรณ์แห่งชาติ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1802 ก่อตั้งหอการค้า 22 แห่ง 7 เมษายน ค.ศ. 1803 (วันที่ 17 เดือนแฌร์มินาล ปีที่ 11) ได้ริเริ่มระบบเงินฟรังก์แจร์มินาล 21 มีนาคม ค.ศ. 1804 (วันที่ 30 เดือนเวนโตส ปีที่ 12) ประมวลกฎหมายแพ่งได้เริ่มมีผลบังคับใช้ ฌออากีม มูว์รา
นโปเลียนได้แต่งตั้งให้เขาดำรงตำแหน่งจอมพลแห่งกองทัพฝรั่งเศสในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1804 เขาได้รับตำแหน่งกษัตริย์แห่งเนเปิลส์ในปีค.ศ. 1808 มูว์รามีส่วนช่วยนโปเลียนอย่างมากในการรุกรานรัสเซียค.ศ. 1812 ต่อมาเมื่อนโปเลียนสิ้นอำนาจ การประชุมใหญ่แห่งเวียนนาได้บีบบังคับให้เขาสละราชสมบัติและถูกเนรเทศ แต่เขาก็พยายามกลับเข้ามาในเนเปิลส์อีก จนในที่สุดเขาถูกจับตัวได้โดยกองทหารของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งเนเปิลส์ และถูกประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1815 คาร์ล ฟิลลิพ เจ้าชายแห่งชวาร์ทเซินแบร์ค
คาร์ล ฟิลลิพ เฟือสท์แห่งชวาร์ทเซินแบร์ค (; 18 เมษายน ค.ศ. 1771 – 15 ตุลาคม ค.ศ. 1820) เป็นจอมพลแห่งราชวงศ์ฮาพส์บวร์คในช่วงสงครามนโปเลียน โดยเข้าสังกัดทหารม้า นีเซฟอร์ เนียปส์
ในปี 1789 เกิดการปฏิวัติฝรั่งเศสขึ้น เนียปส์ได้ถูกประจำการเป็นทหารอยู่ที่ซาร์ดิเนีย และผลจากการปฏิวัติครั้งนี้ทำให้ทรัพย์สินของครอบครัวส่วนใหญ่เสียหาย แต่ครอบครัวของเขามีบ้านหลังหนึ่งอยู่ใกล้หมู่บ้านชาลง-ซูร์-โซน ทางตอนใต้ของฝรั่งเศส หลังจากที่เนียปส์ได้ออกจากราชการทหารในปี 1794 เขาแต่งงานกับแอกเนส โรเมโร่ (Agnes Romero) และย้ายมาอยู่ที่เมืองนี้ เมื่อแต่งงานไปได้ 1 ปี ภรรยาของเขาก็ให้กำเนิดบุตร ตั้งชื่อว่า อีซีดอร์ (Isidore; ภายหลังร่วมมือกับหลุยส์ ดาแกร์ ผู้คิดค้น "กระบวนการดาแกโรไทป์" เพื่อพัฒนางานถ่ายภาพ) ในขณะนั้น เนียปส์ใช้เวลาในการค้นคว้าทำการทดลองเกี่ยวกับการบันทึกภาพไปด้วย คาร์ล ฟรีดริช สไตน์เมตซ์
คาร์ล ฟรีดริช ฟอน สไตน์เมตซ์ (27 ธันวาคม 1796 – 2 สิงหาคม 1877) เขาเกิดที่เมืองไอเซนัคและเข้าร่วมกับกองทัพปรัสเซียในช่วงสงครามนานาชาติ เมื่อพระเจ้าวิลเฮิล์มที่ 1 เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งปรัสเซีย ในช่วงสงครามออสเตรีย-ปรัสเซียในยุทธการนาชอดนั้น สไตน์เมตซ์ได้รับชัยชนะเหนือกองทัพออสเตรียจนได้ฉายาว่า สิงโตแห่งนาชอด เนื่องจากเขาสามารถเอาชนะทหารออสเตรียที่มีจำนวน 5000 กว่านายด้วยยุทธวิธีการรบที่ดีเยี่ยมของเขา หลังจากการรบที่นาชอด ทำให้ปรัสเซียมีอิทธิพลเหนือแคว้นโบฮีเมีย พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
ในปี พ.ศ. 2324 เจ้าชายชาร์ลทรงเป็นผู้รับมอบอำนาจของสมเด็จพระจักรพรรดิโจเซฟที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในการประกอบพระราชพิธีเฉลิมพระนามแด่ลูกทูนหัวของพระจักรพรรดิ โดแฟ็งหลุยส์ โฌเซฟ[15] อลิกซ์ เจ้าหญิงนโปเลียน
อลิกซ์ เจ้าหญิงนโปเลียน หรือ อลิกซ์ เจ้าหญิงม่ายแห่งนโปเลียน (นามสกุลเดิม:เดอ ฟอร์เอชตา) () ประสูติเมื่อวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2469 เป็นธิดาใน เคานต์อัลไบรซ์ เดอ ฟอร์เอชตา และ เจนีวิฟ ฟรีเดต โดยเธอได้เสกสมรสกับ หลุยส์ เจ้าชายนโปเลียน รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เฮอร์อิมพิเรียลไฮนีส อลิกซ์ เจ้าหญิงนโปเลียน เจ้าหญิงแห่งฝรั่งเศส พระชายา มีพระบุตรดังนี้ ชาร์ล เจ้าชายนโปเลียน
นโปเลียนที่ 7 หรือ ชาร์ล นโปเลียน () เป็นนักการเมืองฝรั่งเศส และผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์สมเด็จพระจักรพรรดิฝรั่งเศสองค์ที่ 4 เป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์สมเด็จพระจักรพรรดิฝรั่งเศสสืบต่อจาก นโปเลียนที่ 6 หลุยส์ ที่สิ้นพระชนม์ไปในปี ค.ศ. 1997 พระองค์เป็นพระประมุขราชวงศ์โบนาปาร์ตองค์ปัจจุบัน เจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ท ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
เจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ท ประสูติในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2427 ณ ตำหนักแคลร์มอนต์ ใกล้กับเมืองเอสเชอร์ มณฑลเซอร์เรย์ พระชนกของพระองค์คือ เจ้าชายลีโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี พระราชโอรสองค์ที่สี่ในสมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรีย และ เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี ส่วนพระชนนีคือ ดัชเชสแห่งออลบานี ("พระอิสริยยศเดิม" เจ้าหญิงเฮเลนาแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์) พระองค์มีพระนามเรียกเล่นในหมู่พระประยูรญาติว่า "ชาร์ลี" แกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าหญิงโจเซฟีน-ชาร์ล็อตประสูติเมื่อในวันที่ 11 ตุลาคม พ.ศ. 2470 ณ พระราชวังหลวง กรุงบรัสเซลส์ เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในดยุกแห่งบราบันต์ (สมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 3) และดัชเชสแห่งบราบันต์ พระวรชายา (เจ้าหญิงแอสตริดแห่งสวีเดน) อีกทั้งยังเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียมด้วย ในวัยเยาว์พระองค์ประทับในปราสาทสตุยเว็นแบร์ก อันเป็นตำหนักของพระชนกและพระชนนีในเขตพระราชฐานของเมืองเลเค็น และที่กรุงสต็อกโฮล์ม อันเป็นที่ประทับของเจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งวาสเตอร์เกิตแลนด์ และ เจ้าหญิงอินเกบอร์กแห่งเดนมาร์ก พระอัยกาและพระอัยยิกา ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477 พระชนกเสวยราชสมบัติสืบต่อพระบรมอัยกาเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโพลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม และในปีต่อมา เมื่อพระชนกและพระชนนีเสด็จประพาสประเทศสวิตเซอร์แลนด์เป็นการส่วนพระองค์ สมเด็จพระราชินีแอสตริดได้สิ้นพระชนม์จากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เมื่อรถพระที่นั่งสูญเสียการควบคุมบริเวณโค้งอันตรายบนถนนที่ลมแรงและแคบ เก็พฮาร์ท ฟ็อน บลึชเชอร์
บลึชเชอร์เกิดในร็อสท็อค ในดัชชีเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน โดยเป็นบุตรของร้อยเอกในกองทัพปรัสเซีย เขาเริ่มรับราชการทหารในกองทัพสวีเดนใน ค.ศ. 1758 จนกระทั่งเขาถูกกองทัพปรัสเซียจับกุมในช่วงสงครามเจ็ดปี หลังจากนั้นเขาจึงเข้ารับราชการในกองทัพปรัสเซีย จากนั้นใน ค.ศ. 1773 เขาถูกพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 ให้ออกจากราชการเนื่องจากขัดบัญชา เขาหันไปเป็นเกษตรกรจนกระทั่งเมื่อพระเจ้าฟรีดริชสวรรคตใน ค.ศ. 1786 จึงกลับมารับราชการทหารตามเดิมและได้เลื่อนยศเป็นพันเอก หลังจากมีผลงานในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสเขาก็ได้เลื่อนยศเป็นพลตรีใน ค.ศ. 1794 และเป็นพลโทใน ค.ศ. 1801 ซึ่งในยศพลโทนี้เขาได้เป็นผู้บัญชาการกองทหารในสงครามนโปเลียนใน ค.ศ. 1806 ชนานันท์ ป้อมบุปผา
ชนานันท์ ป้อมบุปผา เกิดวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นนักฟุตบอลไทยเกิดที่จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ประเทศไทย ชนานันท์เคยศึกษาและเป็นนักกีฬาฟุตบอลที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ธนบุรี ก่อนจะมีโอกาสได้มาเล่นไทยพรีเมียร์ลีกกับเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ดตั้งแต่อายุ 17 ปี หลังจากนั้น ย้ายไปเล่นให้กับสโมสรอินทรีเพื่อนตำรวจ และปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี ในตำแหน่งกองหน้า ฌ็อง-ปีแยร์ ราฟาแร็ง
ฌ็อง-ปีแยร์ ราฟาแร็ง (, เกิดเมื่อ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2491) เป็นนักการเมืองชาวฝรั่งเศสเคยเป็นวุฒิสภาเมืองเวียนและอดีตนายกรัฐมนตรีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสตั้งแต่ 6 พฤษภาคม 2545 ถึง 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 จอห์นนี นอกซ์วิลล์
ฟิลิป จอห์น แคลปป์ () เกิดเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1971 ในนอกซ์วิลล์ รัฐเทนเนสซี หรือมีชื่อการแสดงว่า จอห์นนี นอกซ์วิลล์ () เป็นนักแสดง ดาราตลก และสตันต์ เขามีผลงานภาพยนตร์หลายเรื่อง แต่เขาเป็นที่รู้จักดีที่สุดในผลงานร่วมสร้างและดาราหลักในรายการซีรีส์ทางช่องเอ็มทีวี ที่ชื่อ แจ็กแอส (Jackass) สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ
จอมพลสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ประสูติในพระบรมมหาราชวัง เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2425 (ปฏิทินสากลคือ พ.ศ. 2426) เป็นองค์ต้นราชสกุล "จักรพงษ์"[2] พระราชโอรสพระองค์ที่ 40 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระองค์ที่ 4 ในสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และทรงเป็นสมเด็จพระอนุชาธิราช ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนนายร้อยมหาดเล็กตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย หลังจากสำเร็จการศึกษา ทรงรับราชการทหารเป็นเสนาธิการทหารบก โดยทรงริเริ่มจัดตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารบก ทรงเป็นผู้วางรากฐานการบินในเมืองไทย คาร์ล มากซ์
ปีนั้นเอง ในยุโรปได้เกิดการลุกฮือครั้งยิ่งใหญ่ กลุ่มคนงานได้เข้ายึดอำนาจจากพระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส และได้เชิญมากซ์กลับปารีส ต่อมาหลังจากที่รัฐบาลคนงานล่มสลายลงในปี ค.ศ. 1849 (พ.ศ. 2392) มากซ์ได้ย้ายกลับไปยังโคโลญ และได้เริ่มพิมพ์หนังสือพิมพ์ "Rheinische Zeitung" ขึ้นมาใหม่ก่อนจะถูกสั่งปิดลงอีกครั้ง สุดท้ายมากซ์จึงย้ายไปอยู่ที่ลอนดอน ขณะที่อยู่ที่ลอนดอนนั้น มากซ์ทำหน้าที่เป็นผู้สื่อข่าวฝั่งยุโรปให้กับหนังสือพิมพ์นิวยอร์กทรีบูน () ระหว่างปี ค.ศ. 1852 (พ.ศ. 2395) ถึง 1861 (พ.ศ. 2404) ในปี ค.ศ. 1852 นั้นเอง มากซ์ได้เขียนแผ่นพับ "การปฏิวัติของหลุยส์ โบนาปาร์ต" ("") เพื่อวิเคราะห์เหตุการณ์ที่หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต (หลานของนโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส) เข้ายึดอำนาจรัฐในฝรั่งเศสและสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 เฌโรม ลาล็องด์
โฌแซ็ฟ เฌโรม เลอฟร็องซัว เดอ ลาล็องด์ (; 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1732 - 4 เมษายน ค.ศ. 1807) เป็นนักดาราศาสตร์และนักเขียนชาวฝรั่งเศส ผลงานสำคัญของเฌโรม ลาล็องด์ที่เป็นที่รู้จักกันดีคือแค็ตตาล็อกดาวชื่อ “"Histoire Céleste Française"” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1801 ที่รวมตำแหน่งดาวทั้งหมด 47,390 ดวง และ “"Bibliographie astronomique"” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1803 นอกจากนั้นลาล็องด์ก็ยังเขียนบันทึกการเดินทางชื่อ “"Voyage d'un français en Italie"” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1769 ที่บันทึกเรื่องราวการเดินทางไปยังอิตาลีระหว่างปี ค.ศ. 1765 ถึงปี ค.ศ. 1766 จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
(ภาษาฝรั่งเศส) โบนาปาร์ต (นโปเลียนที่ 1) จากเว็บไซต์ (ภาษาฝรั่งเศส) (ภาษาฝรั่งเศส) ความรุ่งเรืองและโศกนาฏกรรมของนโปเลียนจาก (ภาษาฝรั่งเศส) (ภาษาฝรั่งเศส) (ภาษาฝรั่งเศส) แฟรงก์ แลมพาร์ด
แฟรงก์ แลมพาร์ด มีชื่อเต็มว่า แฟรงก์ แลมพาร์ด [1] เกิดวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1978 ที่กรุงลอนดอน ในตระกูลนักฟุตบอล โดยพ่อของเขาคือ แฟรงก์ แลมพาร์ด (ซีเนียร์) เป็นอดีตกองหลังทีมชาติอังกฤษ ลุงของเขาคือ แฮร์รี เรดแนปป์ ปัจจุบันเป็นผู้จัดการสโมสรฟุตบอลควีนส์ปาร์ค เรนเจอร์ส และเป็นลูกพี่ลูกน้องกับ เจมี เรดแนปป์ เป็นอดีตนักเตะของเซาแทมป์ตันเช่นเดียวกัน ชาร์ล ปีร็อต
ชาร์ล ปีร็อต (ค.ศ. 1906 — 15 มีนาคม ค.ศ. 1954) เป็นพันโทชาวฝรั่งเศสและทหารผ่านศึกการทัพอิตาลีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นที่รู้จักกันมากกว่าในการปฏิบัติหน้าที่สามครั้งในเวียดนามระหว่างสงครามอินโดจีนครั้งที่หนึ่ง ปีร็อตบัญชาการทหารปืนใหญ่ในยุทธการที่เดียนเบียนฟูในช่วงที่หุบเขาถูกล้อมโดยเวียดมินห์ หลังจากความล้มเหลวที่หน่วยปืนใหญ่ของเขาไม่สามารถให้การสนับสนุนได้เท่าที่ควร เขาได้ทำอัตวินิบาตกรรมด้วยระเบิดมือในบังเกอร์ของตน รายพระนามพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิฝรั่งเศส
จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2 : Second Empire (ค.ศ. 1852 - ค.ศ. 1870) • ราชวงศ์โบนาปาร์ต •พระปรมาภิไธยขึ้นครองราชย์สิ้นสุดการครองราชย์หมายเหตุจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 (Napoléon III)2 ธันวาคม ค.ศ. 1852 (พ.ศ. 2395)4 กันยายน ค.ศ. 1870 (พ.ศ. 2413)* (20 เมษายน ค.ศ. 1808 - 9 มกราคม ค.ศ. 1873) • เป็นพระภาติยะ (หลานลุง) ในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 • ทรงเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสพระองค์แรก • ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2391 จนถึงการปราบดาภิเษก • ทรงรัฐประหารและปราบดาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส • ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสพระองค์สุดท้าย จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
เมื่อการปฏิวัติฝรั่งเศสประทุขึ้นในปี ค.ศ. 1789 ร้อยโทโบนาปาร์ตได้อยู่ในเหตุการณ์ที่กรุงปารีส โดยเป็นฝ่ายสังเกตการณ์ เขาได้เฝ้าดูประชาชนบุกพระราชวังตุยเลอรีด้วยความขยะแขยง นโปเลียนเดินทางกลับมายังเกาะคอร์ซิกา[8] ที่ซึ่งการสู้รบระหว่างฝ่ายต่างๆ เริ่มขึ้นอีกครั้ง (โดยมีทางฝ่ายของปาสกาล เปาลี สนับสนุนระบอบกษัตริย์ และทางตระกูลโบนาปาร์ตสนับสนุนการปฏิวัติ) นโปเลียนได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าของกองกำลังป้องกันตนเองแห่งชาติ ในปี ค.ศ. 1792 โดยการแย่งเอากองกำลังจากคณะกรรมาธิการของรัฐมาส่วนหนึ่ง แต่การประหารกษัตริย์ได้ทำให้เกิดการต่อต้านของฝ่ายอิสระ สงครามกลางเมืองได้ประทุขึ้น และตระกูลของนโปเลียนต้องหลบหนีออกจากเกาะคอร์ซิกา มายังประเทศฝรั่งเศส นาดาร์
ในประเทศฝรั่งเศสมีนักถ่ายภาพบุคคลที่มีชื่อเสียง ชื่อกัสปาร์ด ฟีลิซ ทัวนาคอน เกิดวันที่ (6 เมษายน ค.ศ.1820 ที่France, Paris เมืองLyon และเสียชีวิตในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ.1910) พระเจ้าชาร์ลที่ 4 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศส () (18/19 มิถุนายน ค.ศ. 1294/ค.ศ. 1293 - 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเตียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสต่อจากพระเชษฐาพระเจ้าฟิลิปที่ 5 ระหว่างวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1322 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1328 ชาร์ลส์เป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์กาเปเตียงองค์สุดท้าย นอกจากนั้นก็ยังทรงเป็นกษัตริย์แห่งนาวาร์ (ชาร์ลส์ที่ 1)  ฌ็อง-ตอมา อารีกี เดอ กาซานอวา
ฌ็อง-ตอมา อารีกี เดอ กาซานอวา () หรือที่บางแหล่งระบุชื่อว่า ฌ็อง-ตูแซ็ง อารีกี เดอ กาซานอวา (; เกิดวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1778 ในกอร์เต; เสียชีวิตวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1853 ในปารีส) เป็นนักการทูตและทหารฝรั่งเศสในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1840 อารีกีเข้าไปมีส่วนร่วมในการเมืองและได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาในรัฐสภาฝรั่งเศส เขาเป็นญาติเขยของนโปเลียน โบนาปาร์ต ชนาพัทธ์ ณ นคร
นายชนาพัทธ์ เกิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2514 ที่จังหวัดนครศรีธรรมราช มีชื่อเสียงขึ้นมาจากการเป็นผู้ที่ตอบกระทู้ต่าง ๆ ในเว็บไซต์พันทิปดอตคอม โดยเฉพาะประเด็นที่เกี่ยวกับการเมือง โดยใช้นามแฝงว่า เตมูจิน ชอน โอคีฟ
ชอน โอคีฟ () เกิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1956 เคยเป็นผู้อำนวยการองค์การนาซา สหรัฐอเมริกา ตั้งแต่เดือนธันวาคม 2001 ถึงเดือนกุมภาพันธ์ 2005 ตลอดช่วงการบริหารของเขามีเรื่องราวเกิดขึ้นกับนาซามากมายทั้งดีมากและร้ายมาก ตั้งแต่ความสำเร็จในการส่งยานลงสำรวจดาวอังคาร ไปจนถึงโศกนาฏกรรมกระสวยอวกาศโคลัมเบีย ลูว์เซียง โบนาปาร์ต
ในสมัยร้อยวันที่นโปเลียนหนีจากเกาะเอลบามาได้ นโปเลียนประกาศกลับคืนสู่ตำแหน่งจักรพรรดิพร้อมกับประกาศสถาปนาลูว์เซียงเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์อีกครั้ง โดยสถาปนาลูว์เซียงและทายาทของเขาเป็นเจ้าฝรั่งเศส แต่ราชวงศ์บูร์บงซึ่งปกครองฝรั่งเศสภายหลังนโปเลียนสิ้นอำนาจไม่ยอมรับคำประกาศนี้ ลูว์เซียงเสียชีวิตที่เมืองวีเตอร์โบในเขตแดนของรัฐสันตะปาปา เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 1840 จากโรคมะเร็งกระเพาะอาหาร ซึ่งเป็นสาเหตุการตายเดียวกับของบิดา, เปาลีนผู้เป็นน้องสาว และนโปเลียนผู้เป็นพี่ชาย จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
มารีเออ โบนาปาร์ต เออแฌน เดอลาครัว
ปารีสที่เดอลาครัวโตขึ้นมาเป็นสถานที่แห่งการเปลี่ยนแปลงต่อเนื่องและมีผลกระทบอย่างมาก ตอนที่เขาเกิดในพ.ศ. 2341 (ค.ศ. 1798) ความสับสนอลหม่านของการปฏิวัติฝรั่งเศสผ่านไปไม่นาน เกิดรัฐประหารโดยนโปเลียน บิดาของเดอลาครัวมีอาชีพที่ประสบความสำเร็จในฐานะเจ้าหน้าที่ในสังกัดของนโปเลียน โบนาปาร์ต แต่ไม่กี่ปีหลังจากบิดาของเขาเสียชีวิต สถานการณ์ทางการเงินของเดอลาครัวแย่ลง ตั้งแต่นั้นเขาต้องอยู่จากภาพวาดของเขา อ็องเดร-มารี อ็องแปร์
อ็องแปร์เกิดวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1775 ที่เมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส เขามีความสนใจด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์เป็นอย่างมาก ในภายหลังอ็องแปร์ได้เป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง ก่อนที่จะมาสอนคณิตศาสตร์และดาราศาสตร์ในระดับชั้นมัธยม และ 2 ปีต่อมา เขาได้เป็นศาสตราจารย์สอนวิชาแคลคูลัสเชิงวิเคราะห์และกลศาสตร์ ที่โรงเรียนโปลีเทคนิคแห่งฝรั่งเศส ที่แห่งนี้เอง ที่เขาได้เริ่มการทดลอง ในค.ศ. 1809 เขาได้เผยแพร่ผลงานของเขาในด้านคณิตศาสตร์ เคมี และชีววิทยา จากผลงานนี้ ส่งผลให้เขาได้รับเชิญเป็นสมาชิกของสถาบันศิลปะและวิทยาศาสตร์ (Institute of Art and Science) และได้รับเลือกเป็นหัวหน้าภาควิชาคณิตศาสตร์ เจ้าชายนโปเลียน พระราชกุมารแห่งฝรั่งเศส
พระองค์พระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1856 โดยมีพระยศว่า เจ้าชายนโปเลียน พระราชกุมาร แต่หลังระบอบกษัตริย์ลูกล้มล้างใน ค.ศ. 1870 พระยศของพระองค์จึงเหลือแค่ หลุยส์-นโปเลียน พระราชกุมาร แต่พวกโบนาปาร์ตนิยมมักจะเรียกพระองค์ว่า นโปเลียนที่ 4 พระองค์เคยเสด็จพระราชดำเนินเยือนสยามประเทศเป็นการส่วนพระองค์ใน ค.ศ. 1873 จอร์โจ นาโปลีตาโน
จอร์โจ นาโปลีตาโน (; เกิด 29 มิถุนายน พ.ศ. 2468) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 11 ของประเทศอิตาลี ได้ด้ำรงตำแหน่งเป็นสมัยที่สองจากผลการเลือกตั้งเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2556 เขาเคยดำรงตำแหน่งประธานผู้แทนหอการค้าเมื่อปี พ.ศ. 2535- 537 และเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยเมื่อปี พ.ศ. 2539-2541 ฌ็อง-ตอมา อารีกี เดอ กาซานอวา
อารีกีเกิดที่เมืองกอร์เตบนเกาะคอร์ซิกา เข้าเรียนในโรงเรียนทหารที่เมืองเรอแบใน ค.ศ. 1787 และเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่เมืองปีซาก่อนจะกลับสู่คอร์ซิกาใน ค.ศ. 1796 อารีกีเป็นสามีของลูกพี่ลูกน้องคนหนึ่งของนโปเลียน โบนาปาร์ต เขาได้รับตำแหน่งร้อยโทในกองทัพอิตาลีของฝรั่งเศสและได้ติดตามนโปเลียนโดยตรง ต่อมาเขาได้เป็นเลขานุการสถานอัครราชทูตฝรั่งเศสในโรมในขณะที่โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ตดำรงตำแหน่งอัครราชทูตที่นั่น จากนั้นเขาได้กลับสู่ชีวิตทหารโดยร่วมรบกับนโปเลียนในการรบที่อิยิปต์ ได้รับบาดเจ็บในยุทธการที่อัศศอลฮียะฮ์ มีส่วนร่วมในการโอบล้อมเมืองจัฟฟาและเอเคอร์ และได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นร้อยเอก ระหว่างการล้อมเมืองเอเคอร์ กระสุนปืนลูกหนึ่งเฉี่ยวหมวกนโปเลียนไปถูกอารีกีเข้าที่ลำคอและตัดหลอดเลือดแดง ศัลยแพทย์ดอมีนิก ฌ็อง ลาแร เชื่อว่าบาดแผลนั้นร้ายแรงถึงตาย ถึงกระนั้นก็ดูแลรักษาอารีกีและช่วยชีวิตเขาไว้ได้ อารีกีกลับสู่ฝรั่งเศสและร่วมรบในยุทธการที่มาเรงโก ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
การร่างรัฐธรรมนูญฉบับค.ศ. 1848 เสร็จสิ้นในเดือนพฤศจิกายน และกำหนดให้มีการเลือกตั้งในเดือนธันวาคม ซึ่งเจ้าชายหลุยส์-นโปเลียน พระนัดดาของพระจักรพรรดินโปเลียน ได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งด้วยนโยบายสังคมนิยมทำให้หลุยส์-นโปเลียนได้รับการสนับสนุนจากฝ่ายธงแดงและฝ่ายนิยมกษัตริย์ ในขณะที่ฝ่ายสาธารณรัฐนำโดยกาแวนญัคต้องพ่ายแพ้ไป หลุยส์-นโปเลียนจึงได้เป็นประธานาธิบดีคนแรกของฝรั่งเศสในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1848 โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน
หลังจากที่ได้แต่งงานกับสามีแล้ว สามีก็เริ่มเบื่อโฌเซฟีน และในขณะนั้นเองอยู่ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส สามีของโฌเซฟีนถูกประหารแต่นางรอดมาได้ ต่อมาโฌเซฟีนมีสามีคนที่ 2 คือ ปอล บารัส ผู้นำคนสำคัญของการปฏิวัติฝรั่งเศสและนางก็เป็นเพียงภริยาน้อยของปอล ต่อมาไม่นาน บารัสก็เริ่มเบื่อและคิดจะเอาเพื่อนรักของโฌเซฟีนมาเป็นภริยาน้อยแทน เมื่อบารัสต้องการหย่าขาดจากโฌเซฟีนจึงได้แนะนำนางไปให้นายทหารคนสนิทคือ นายพลนโปเลียน โบนาปาร์ต ซึ่งเป็นชาวอิตาลีจากเกาะคอร์ซิกา ตอนแรกโฌเซฟีนไม่ได้รักนโปเลียนเลยแม้แต่น้อย แต่นโปเลียนรักโฌเซฟีนมากถึงขนาดส่งจดหมายถึงนางทุกวัน และระหว่างที่นโปเลียนไม่อยู่ โฌเซฟีนก็หาผู้ชายไปเรื่อย ๆ นางรู้ดีว่าอีกไม่นานก็จะหาความรักไม่ได้แล้วเพราะอีกไม่นานนางจะย่างเข้าสู่วัยกลางคน เมื่อนโปเลียนขอนางแต่งงานเดือนมกราคมในปีถัดมา โฌเซฟีนจึงไม่อาจปฏิเสธได้ ในตอนนั้นเขาเต็มใจที่จะยอมรับลูกทั้งสองของโฌเซฟีนมาเลี้ยง นางจึงแต่งงานกับเขาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1796 ของขวัญวันแต่งงานที่โฌเซฟีนได้จากนโปเลียนคือ เหรียญทองที่สลักคำไว้ว่า "แด่ชะตากรรม" แต่ว่าทุกครั้งที่นโปเลียนไปรบ โฌเซฟีนก็มักจะพาผู้ชายเข้ามาในบ้าน โดยเฉพาะนายทหารหนุ่มที่ชื่อ อีปอลิต ชาร์ล ซึ่งอายุน้อยกว่าถึง 10 ปี โฌเซฟีนลุ่มหลงเขามากถึงเขียนจดหมายไปคร่ำครวญ เมื่อหมดทางเลี่ยง โฌเซฟีนจึงต้องจำใจไปมิลานโดยไม่ลืมที่จะเอาอีปอลิตของเธอไปด้วย จนในที่สุดนโปเลียนก็รู้เรื่องนี้ ในตอนแรกนโปเลียนเองก็ไม่เชื่อ แต่เมื่อกลับมาที่บ้านในมิลานก็พบว่าโฌเซฟีนเดินทางไปเจนัวพร้อมกับอีปอลิต เมื่อโฌเซฟีนกลับมาจากเจนัวก็ปฏิเสธ แต่นโปเลียนไม่เชื่อและอาละวาด หลังจากนั้นโฌเซฟีนก็เริ่มตระหนักว่านโปเลียนรักพระองค์มากเพียงใด และชีวิตของนางจะเป็นอย่างไรถ้าขาดเขา จากเวลานั้นเองโฌเซฟีนจึงเริ่มมีใจให้กับนโปเลียน  จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
พ.ศ. 2455 (ค.ศ. 1912): นโปเลียน อำนวยการสร้างโดย Louis Feuillade (ฝรั่งเศส) พ.ศ. 2470 (ค.ศ. 1927): นโปเลียน อำนวยการสร้างโดย Abel Gance นำแสดงโดย Albert Dieudonné (ฝรั่งเศส) พ.ศ. 2472 (ค.ศ. 1929): ซังต์เตเลน (Napoleon auf St. Helena) อำนวยการสร้างโดย Lupu-Pick นำแสดงโดย Werner Krauss (ฝรั่งเศส) พ.ศ. 2477 (ค.ศ. 1934): นโปเลียน โบนาปาร์ต อำนวยการสร้างโดย Abel Gance นำแสดงโดย Albert Dieudonné (นำภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 1927 มาสร้างใหม่ มีเสียงประกอบ) (ฝรั่งเศส) พ.ศ. 2478 (ค.ศ. 1935): Campo di maggio อำนวยการสร้างโดย Giovacchino Forzano นำแสดงโดย Corrado Racca (อิตาลี) พ.ศ. 2484 (ค.ศ. 1941): นโปเลียน อำนวยการสร้างโดย Luis César Amadori (อาร์เจนตินา) พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955): นโปเลียน อำนวยการสร้างโดย Sacha Guitry นำแสดงโดย Daniel Gélin (ฝรั่งเศส) พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960): เอาชแตร์ลิทซ์ อำนวยการสร้างโดย Abel Gance นำแสดงโดย Pierre Mondy (ฝรั่งเศส) พ.ศ. 2513 (ค.ศ. 1970): วอเตอร์ลู อำนวยการสร้างโดย Serge Bondartchouk นำแสดงโดย Rod Steiger (อิตาลี และ สหภาพโซเวียต) พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971): โบนาปาร์ตกับการปฏิวัติ อำนวยการสร้างโดย Abel Gance นำแสดงโดย Albert Dieudonné (นำมาสร้างใหม่จากภาคเดิมเมื่อปี ค.ศ. 1927 และ ค.ศ. 1934) (ละครโทรทํศน์ ออกอากาศในฝรั่งเศส) พ.ศ. 2532 (ค.ศ. 1989):นโปเลียน อำนวยการสร้างโดย András Sólyom นำแสดงโดย Péter Rudolf (ละครโทรทํศน์ ออกอากาศในฮังการี) พ.ศ. 2533 (ค.ศ. 1990): นโปเลียน อำนวยการสร้างโดย José Fonseca e Costa, Eberhard Itzenplitz, Pierre Lary, Janusz Majewski, Krzysztof Zanussi นำแสดงโดย Jean-François Stévenin (ภาพยนตร์โทรทัศน์ ออกอากาศในฝรั่งเศส โปแลนด์ เบลเยียม แคนาดา) พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999): Pan Tadeusz อำนวยการสร้างโดย Andrzej Wajda นำแสดงโดย Henryk Baranowski (โปแลนด์) พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000): นโปเลียน อำนวยการสร้างโดย Yves Simoneau นำแสดงโดย Christian Clavier (ละครโทรทัศน์ ออกอากาศในฝรั่งเศส เยอรมนี แคนาดา สหรัฐ และสหราชอาณาจักร) เฟรเดริก ชอแป็ง
เฟรเดริก ฟร็องซัว ชอแป็ง (, ) หรือ ฟรือแดรึก ฟรันต์ซีเชก ชอแป็ง () เป็นคีตกวีชาวโปแลนด์ เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1810 เสียชีวิตเมื่อวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1849 จากวัณโรคที่ส่งผลต่อระบบทางเดินหายใจ ชื่อที่บิดามารดาของเขาตั้งให้คือ "Fryderyk Franciszek Chopin" ต่อมาได้หันมาใช้ชื่อเป็นภาษาฝรั่งเศสเมื่อเขาได้ตัดสินใจจากประเทศบ้านเกิดเป็นการถาวรเพื่อมุ่งหน้าสู่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ฟรันทซ์ ฟ็อน พาเพิน
ฟรันทซ์ โยเซ็ฟ แฮร์มัน มิชชาเอล มารีอา ฟ็อน พาเพิน (; 29 ตุลาคม ค.ศ. 1879 – 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1969) เป็นขุนนาง เจ้าหน้าที่เสนาธิการ และนักการเมืองเยอรมัน เขาทำหน้าที่นายกรัฐมนตรีของเยอรมนีใน ค.ศ. 1932 และในฐานะรองนายกรัฐมนตรีภายใต้การนำของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ใน ค.ศ. 1933–1934 เขาเป็นกลุ่มที่ปรึกษาใกล้ชิดกับประธานาธิบดีเพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค ในช่วงปลายของสาธารณรัฐไวมาร์ ส่วนใหญ่ พาเพนเชื่อว่าฮิตเลอร์ไม่สามารถควบคุมสิ่งที่เขาเป็นคนของรัฐบาล เขาเป็นผู้ชักชวนให้ฮินเดินบวร์คแต่งตั้งฮิตเลอร์เป็นนายกรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีโดยไม่อยู่ภายใต้การปกครองของพรรคนาซี อย่างไรก็ตามเขาและพันธมิตรของเขาถูกชายขอบได้อย่างรวดเร็วโดยฮิตเลอร์ เขาได้ลาออกจากรัฐบาลหลังเหตุการณ์คืนแห่งมีดยาว ในระหว่างบางส่วนของคนที่ไว้วางใจของเขาถูกพวกนาซีฆ่าตาย เออแฌน เดอ โบอาร์แน
เขาเกิดในปารีสและเป็นบุญบุญธรรมของนโปเลียน โบนาปาร์ต (แต่ไม่เป็นอยู่ในสายสืบราชสันตติวงศ์) บิดาแท้ๆของเขาเป็นนายพลและถูกประหารชีวิตไปในการปฏิวัติฝรั่งเศสช่วงสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ในช่วงที่นโปเลียนเรืองอำนาจ เขาเป็นผู้บัญชาการกองทหารของอิตาลี และเป็นอุปราชแห่งอิตาลี พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส
การประมาณค่าของนโปเลียนต่ำเกินไปของพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ได้นำมาซึ่งหายนะ ในวันที่ 19 มีนาคม กองทัพที่ประจำการนอกกรุงปารีสได้แปรพักตร์ไปเข้ากับโบนาปาร์ต ปล่อยให้เมืองหลวงเสี่ยงต่อการถูกโจมตี ในวันเดียวกัน พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงหลบหนีออกจากเมืองหลวงพร้อมองครักษ์จำนวนเล็กน้อย พระเจ้าหลุยส์ทรงตัดสินพระทัยไปยังลีล จากนั้นทรงข้ามพรมแดนเข้าไปในสหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์และประทับที่เกนต์ ผู้นำคนอื่น ๆ ที่เด่นชัดที่สุดคือ พระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซียทรงถกเถียงในเรื่องชัยชนะครั้งที่สองของจักรวรรดิฝรั่งเศส โดยทรงประกาศว่าดยุกแห่งออร์เลอองควรจะเป็นพระมหากษัตริย์แทนพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 แห่งฝรั่งเศส
เจ้าชาย หลุยส์-ชาร์ล แห่งฝรั่งเศส () หรือที่กลุ่มกษัตริย์นิยมในฝรั่งเศสนับถือเป็น พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 แห่งฝรั่งเศส () และพระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งนาวาร์ () ทรงเป็นกษัตริย์แห่งองค์ที่ 6 แห่งราชวงศ์บูร์บง ประสูติเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2328 ณ เมืองแวร์ซายส์ โดยเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน พระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส และพระนางมารี มารี อ็องตัวแน็ตแห่งออสเตรีย เมื่อแรกประสูตินั้น พระองค์มีพระอิสริยยศเป็นดยุคแห่งนอร์ม็องดี ต่อมาจึงได้ทรงดำรงพระยศเป็นโดแฟ็งแห่งเวียนนัวส์ (Dauphin de Viennois) ซึ่งเป็นตำแหน่งของรัชทายาทฝรั่งเศส และ "ปรินซ์รอแยลออฟฟรานซ์" (Prince Royal of France) ในปี พ.ศ. 2332 และ พ.ศ. 2334 ตามลำดับ ราชวงศ์โบนาปาร์ต
หลังจากนโปเลียนถูกเนรเทศไปเกาะเอลบาได้ไม่นานก็ทรงรวบรวมกำลังทหารขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับหนีออกจากเกาะเอลบาและกลับมาปกครองฝรั่งเศสอีกครั้ง แต่ปกครองได้เพียง 100 วันก็ทรงถูกบังคับให้สละราชสมบัติอีกครั้งและถูกส่งตัวไปยังเกาะเซนต์เฮเลนา และสวรรคตที่เกาะนี้เมื่อปี ค.ศ. 1821 หลังจากนั้นราชสกุลโบนาปาร์ตก็เงียบหายไปจนถึงปี ค.ศ. 1848 หลุยส์ นโปเลียน โบนาปาร์ต พระราชนัดดาในพระเจ้านโปเลียนที่ 1 ก็ได้เป็นประธานาธิบดีฝรั่งเศสคนแรก ต่อมาหลังจากดำรงตำแหน่ง ครบ 4 ปี ก็ประกาศสถาปนาตนเองขึ้นเป็น จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ในปี ค.ศ. 1852และครองราชย์อยู่ 18 ปีก็สละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1870 เป็นอันสิ้นสุดราชวงศ์โบนาปาร์ตและสิ้นสุดระบอบกษัตริย์ที่ปกครองฝรั่งเศสมายาวนาน ชาร์ล แปโร
ชาร์ล แปโร (; 12 มกราคม ค.ศ. 1628-16 พฤษภาคม ค.ศ. 1703) เป็นนักเขียนชาวฝรั่งเศสผู้วางรากฐานวรรณกรรมในยุคใหม่และวรรณกรรมประเภทเทพนิยาย มีชื่อเสียงมากจากผลงานเรื่อง "Le Petit Chaperon rouge" (หนูน้อยหมวกแดง) "La Belle au bois dormant" (เจ้าหญิงนิทรา) "Le Maître chat ou le Chat botté" (แมวน้อยในรองเท้าบูต) "Cendrillon ou la petite pantoufle de verre" (ซินเดอเรลล่า) และเทพนิยายอื่นๆ อีกมากมาย ผลงานของแปร์โรลด์ยังมีการตีพิมพ์เพิ่มอยู่จนถึงทุกวันนี้ และได้รับการดัดแปลงไปเป็นอุปรากรโอเปร่า บัลเล่ต์ ละครเวที ละครเพลง ภาพยนตร์ และภาพยนตร์การ์ตูนมากมาย ฟร็องซัว บูเช
ฟร็องซัว บูเชเกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1703 ที่กรุงปารีสในประเทศฝรั่งเศส เป็นบุตรของนีกอลา บูเช ช่างออกแบบลูกไม้ บูเชอาจจะเป็นจิตรกรตกแต่งผู้มีชื่อเสียงที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 18 จากงานเขียนที่เรียกว่ามีลักษณะแบบโรโคโค เมื่อมีอายุได้ 17 ปีบูเชก็ไปฝึกงานกับฟร็องซัว เลอมวน (François Lemoyne) แต่เพียงสามเดือนบูเชก็ไปทำงานกับช่างพิมพ์ (engraver) ฌ็อง-ฟร็องซัว การ์ ภายในสามปีเท่านั้นบูเชก็ได้รับรางวัลอันมีเกียรติกรองด์ปรีซ์เดอโรมจากราชสถาบันแห่งจิตรกรรมและประติมากรรม (Académie de peinture et de sculpture) แต่ก็ไม่ได้ถือโอกาสรับรางวัลในการเดินทางไปศึกษายังสถาบันแห่งฝรั่งเศสแห่งกรุงโรม (Académie de France à Rome) จนกระทั่งอีกสี่ปีต่อมา เมื่อกลับจากอิตาลีในปี ค.ศ. 1731 บูเชก็ได้รับเข้าเป็นสมาชิกของราชสถาบันแห่งจิตรกรรมและประติมากรรมในฐานะจิตรกรประวัติศาสตร์ และในปี ค.ศ. 1734 ก็ได้เป็นสมาชิกของคณะวิชาการของสถาบัน ชาลส์ โบลเดน
ชาลส์ แฟรงก์ โบลเดน จูเนียร์ (; 19 สิงหาคม ค.ศ. 1946 — ) เป็นอดีตผู้บริหารของนาซา ซึ่งเป็นพลตรีเกษียณจากนาวิกโยธินสหรัฐ และเป็นอดีตนักบินอวกาศของนาซา รายพระนามพระมหากษัตริย์สเปน
กษัตริย์เพียงพระองค์เดียวแห่งราชวงศ์โบนาปาร์ตหรือโบนาปาร์เต (Bonaparte) จากฝรั่งเศสนี้คือพระเจ้าโฆเซที่ 1 ซึ่งเป็นพระเชษฐาในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศสและกษัตริย์แห่งเมืองเนเปิลส์ ประเทศอิตาลี เจ้าชายคาร์ล อันโทนแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
เจ้าชายคาร์ล อันโทนแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น () ประสูติเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2411 เป็นพระโอรสพระองค์สุดท้องใน เจ้าชายเลโอปอลด์ เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น และ อินฟันตาอันโทนีแห่งโปรตุเกส เป็นพระอนุชาใน สมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย และเป็นพระนัดดาใน คาร์ล อันโทน เจ้าชายแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น เป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส ต่อมาก็ได้เสกสมรสกับ เจ้าหญิงโจเซฟิน แคร์โรไลน์แห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2437 ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระญาติในพระองค์ โดยพระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น พระชายา มีพระบุตรดังนี้ โฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน
ตั้งแต่วันนั้น โฌเซฟีนก็ไม่ได้ก่อเรื่องอื้อฉาวขึ้นมาอีกเลย แต่นโปเลียนเริ่มไม่วางใจในตัวโฌเซฟีนอีกต่อไป เขามอบความเย็นชาให้กับนาง และไม่นานนโปเลียนไปหาผู้หญิงอื่นที่พร้อมจะเป็นคุณนายโบนาปาร์ตกันทั้งสิ้น โฌเซฟีนมอบความรักให้มากขึ้นเท่าที่นโป้ลียนได้ทวีความเย็นชาต่อนาง เมื่อนโปเลียนได้ปราบดาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส โฌเซฟีนได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดินีจากนโปเลียน หลังจากนั้นโฌเซฟีนไม่สามารถที่จะมีพระโอรสให้แก่จักรพรรดิได้ โฌเซฟีนจึงต้องหย่าขาดจากนโปเลียนในที่สุด หลังจากนั้นโฌเซฟีนก็ย้ายไปอยู่ที่คฤหาสน์มาลเมซอง เพื่อเปิดทางให้จักรพรรดินีพระองค์ใหม่ซึ่งก็คือ อาร์คดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย ซึ่งต่อมาพระนางก็ให้กำเนิดพระโอรสคือจักรพรรดินโปเลียนที่ 2 แห่งฝรั่งเศส นั่นเอง โฌเซฟีนใช้เวลาให้ผ่านไปกับการทำสวนดอกไม้ ซึ่งโดยเฉพาะกุหลาบที่ชอบมากที่สุด จนสวนดอกไม้ของโฌเซฟีนเป็นสวนที่สวยที่สุดในปารีส นโปเลียนจะมาเยี่ยมและสนทนารวมทั้งปรึกษาเรื่องต่าง ๆ เสมอ จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1814 นโปเลียนพ่ายแพ้แก่กองทัพสัมพันธมิตรอย่างยับเยิน นโปเลียนถูกบังคับให้สละราชสมบัติและถูกย้ายไปที่เกาะเอลบา แต่ก็ทรงมาเยี่ยมโฌเซฟีนด้วย และในขณะที่โฌเซฟีนมีอายุ 51 ปี โฌเซฟีนก็ได้เสียชีวิต (คาดว่าน่าจะเป็นปอดบวม) ขณะกำลังเดินเล่นในสวนที่หนาวเย็นในเสื้อผ้าที่บางเบา (บุคคลที่อยู่ด้วยกันครั้งสุดท้ายคือลูกชายของเธอ) เมื่อนโปเลียนทราบข่าวถึงกับขังตัวเองไว้ในห้องถึง 3 วัน เมื่อนโปเลียนหลบหนีออกจากเกาะเอลบามาได้พระองค์ก็เดินทางไปยังคฤหาสน์มาลเมซองในสมัยที่โฌเซฟีนยังมีชีวิตอยู่เธอชอบกลิ่นของดอกไวโอเลตมาก เธอจะพรมตัวด้วยกลิ่นของดอกไวโอเลตอยู่เป็นประจำ เมื่อนโปเลียนไปที่คฤหาสน์พระองค์ก็นำล็อกเกตไปใส่ดอกไวโอเลต และเก็บล็อกเกตนี้ไว้จนกระทั่งวาระสุดท้ายของชีวิตพระองค์ คำพูดสุดท้ายของนโปเลียนคือ "...ฝรั่งเศส...กองทัพ...แม่ทัพ...โฌเซฟีน..." นั่นเป็นหลักฐานว่านโปเลียนรักโฌเซฟีนมาก เพียงแต่ไม่มีเวลาที่จะอยู่ร่วมกันเท่านั้น มีแชล แน
ชื่อเสียงเรียงนามและวีรกรรมของเขาทราบถึงจักรพรรดินโปเลียนแห่งฝรั่งเศส ฝีมือการรบของเขานั้นเป็นที่พึงพอใจแก่นโปเลียน ถือเป็นโอกาสดีที่นโปเลียนจะได้มีกองหนุนที่มีความสามารถแบบนี้ นโปเลียนได้มอบหมายให้จักรพรรดินีโฌเซฟีน เดอ โบอาร์แนหาคู่ครองให้ โฌเซฟีนได้ทำการพูดจาสู่ขอกับนางกำนัลของนาง มีชื่อว่าอากลา โอกีเยร์ ซึ่งเป็นลูกสาวของหัวหน้าคนใช้ของมารี อ็องตัวแน็ต โดยพิธีสมรสจัดขึ้นที่โบสถ์ในปราสาทโอกีเอใกล้เมืองแวร์ซาย การกระทำดังกล่าวทำให้แนมีความเชื่อมั่นในตัวองค์จักรพรรดินโปเลียนและระบอบการเมืองโบนาปาร์ตได้อย่างแน่นแฟ้นมากขึ้น หลุยส์ โบนาปาร์ต
พระเจ้าหลุยส์ นโปเลียน โบนาปาร์ต () หรือชื่อเมื่อแรกพระราชสมภพคือ เจ้าชายลุยจี บูโอนาปาร์เต () ทรงเป็นขุนนางชั้นสูงแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสและยังทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฮอลแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1806–1810 พระเชษฐาของพระองค์คือจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 จักรพรรดิฝรั่งเศสพระองค์แรก และพระราชโอรสของพระองค์คือจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ซึ่งเป็นจักรพรรดิฝรั่งเศสพระองค์สุดท้ายของฝรั่งเศส
พระองค์ทรงได้รับพระบรมราชโองการจากสมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ให้เสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฮอลแลนด์ซึ่งเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิฝรั่งเศสในวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1806 แต่พระองค์ก็สละราชสมบัติในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1810 แต่พระองค์ก็ยังมีพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งฝรั่งเศสและต้องแสวงหาที่เสด็จลี้ภัยทางการเมือง ซึ่งจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งออสเตรียก็เสนอที่ลี้ภัยให้พระองค์ พระองค์จึงไปลี้ภัยอยู่ในกราซอย่างเงียบ ๆ ระหว่างปี ค.ศ. 1811–1813 จนกระทั่งเมื่อมีการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง พระองค์ก็ถูกริบฐานันดรราชวงศ์ และดำรงยศเป็น เคานต์แห่งแซ็ง-เลอ เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ ดัชเชสแห่งวาเลนตินัว
เจ้าหญิงชาลอตต์ ดัชเชสแห่งวาเลนตินัว ()
เจ้าหญิงชาลอตต์ ดัชเชสแห่งวาเลนตินัว ประสูติเมื่อวันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2441 เป็นพระราชธิดานอกสมรสเพียงพระองค์เดียวใน เจ้าชายหลุยส์ที่ 2 องค์อธิปัตย์แห่งโมนาโก ประสูติแด่พระวรชายานอกสมรส มารี จูเลียตา ลูเวต แม้พระองค์จะประสูติจากพระวรชายานอกสมรส แต่ด้วยเป็นสายพระโลหิตเพียงพระองค์เดียวในเจ้าชายองค์อธิปัตย์ พระองค์จึงได้รับการสันนิฐานว่าจะได้ครองบัลลังก์โมนาโก แต่อย่างไรก็ตามรัฐสภาของโมนาโก ก็ไม่ได้อนุญาตให้เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ขึ้นครองราชย์ได้ ด้วยทั้งหมดนี้ ความหวังในราชบัลลังก์โมนาโก จึงตกไปเป็นของเจ้าชายแรนีเย พระโอรสของพระองค์ ซึ่งจะได้ทรงราชย์เป็นเจ้าชายอธิปัตย์องค์ต่อไป ประวัติศาสตร์ยุโรป
วันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1792 สภากงวองซิยงแห่งชาติเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์และประกาศให้ฝรั่งเศสเป็นสาธารณรัฐ เนื่องจากภาวะสงครามฉุกเฉิน สภากงวองซิยงแห่งชาติจึงตั้งคณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวม ควบคุมโดยมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์แห่งสโมสรฌากอแบ็ง ขึ้นทำหน้าที่เป็นฝ่ายบริหารของประเทศ คณะกรรมาธิการฯ ภายใต้อิทธิพลของรอแบ็สปีแยร์ริเริ่มสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ซึ่งในช่วงนี้มีประชาชนกว่า 40,000 คนถูกประหารชีวิตในกรุงปารีส ส่วนใหญ่เป็นชนชั้นสูง และผู้ที่ถูกศาลปฏิวัติพิพากษาลงโทษ โดยมักเป็นหลักฐานที่ไม่น่าเชื่อถือ สำหรับที่อื่นในประเทศ การก่อการกบฏต่อต้านการปฏิวัติถูกปราบปรามอย่างโหดร้าย ระบอบถูกโค่นในรัฐประหารเมื่อวันที่ 9 แตร์มิดอร์ (27 กรกฎาคม ค.ศ. 1794) และรอแบ็สปีแยร์ถูกประหารชีวิต ระบอบต่อมายุติความน่าสะพรึงกลัวและผ่อนคลายนโยบายสุดโต่งกว่าของรอแบ็สปีแยร์
นโปเลียน โบนาปาร์ตเป็นนายพลที่ประสบความสำเร็จที่สุดของฝรั่งเศสในสงครามปฏิวัติ โดยพิชิตแผ่นดินอิตาลีผืนใหญ่ และบีบให้ออสเตรียขอสันติภาพ ใน ค.ศ. 1799 เขากลับจากอียิปต์และวันที่ 18 บรูแมร์ (9 พฤศจิกายน) โค่นรัฐบาล และแทนที่ด้วยคณะกงสุล โดยมีเขาเป็นกงสุลใหญ่ วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1804 หลังแผนลับลอบสังหารล้มเหลว เขาปราบดาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิ ใน ค.ศ. 1805 นโปเลียนวางแผนบุกครองอังกฤษ แต่พันธมิตรของอังกฤษกับรัสเซียและออสเตรีย (สัมพันธมิตรที่สาม) บีบให้พระองค์หันความสนใจไปยังภาคพื้นทวีป ขณะที่ไม่อาจลวงให้กองเรืออังกฤษที่เหนือกว่าออกจากช่องแคบอังกฤษพร้อมกันนั้น ยุติลงด้วยความปราชัยเด็ดขาดของฝรั่งเศสที่ยุทธนาวีทราฟัลการ์เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ซึ่งดับความหวังใด ๆ ที่จะบุกครองอังกฤษ วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1805 นโปเลียนเอาชนะกองทัพออสเตรีย-รัสเซียที่มีจำนวนเหนือกว่าที่เอาสเทอร์ลิทซ์ บีบให้ออสเตรียถอนตัวจากสัมพันธมิตร และยุบจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ใน ค.ศ. 1806 มีการจัดตั้งสัมพันธมิตรที่สี่ วันที่ 14 ตุลาคม นโปเลียนพิชิตปรัสเซียที่ยุทธการเยนา-เออร์ชเตดท์ เคลื่อนที่ผ่านเยอรมนีและพิชิตรัสเซียเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1807 ที่ฟรีดลันด์ สนธิสัญญาทิลซิทแบ่งยุโรประหว่างฝรั่งเศสกับรัสเซียและสถาปนาดัชชีวอร์ซอ อานาตอล ฟร็องส์
อานาตอล ฟร็องส์ (, ฟังเสียง; ชื่อเมื่อเกิด: ฟร็องซัว-อานาตอล ตีโบ - ; 16 เมษายน ค.ศ. 1844 - 12 ตุลาคม ค.ศ. 1924) อานาตอล ฟร็องส์เป็นนักเขียนนวนิยาย กวี และนักหนังสือพิมพ์คนสำคัญชาวฝรั่งเศส ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1921 พระเจ้าฌ็องที่ 2 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าฌ็องที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1319 ที่เลอมองส์ในประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าฟิลิปที่ 6 แห่งฝรั่งเศส และฌานน์แห่งเบอร์กันดี ในปี ค.ศ. 1332 ทรงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเคานท์แห่งอองชู, เคานท์แห่งแมน และดยุคแห่งนอร์ม็องดี; ต่อมาในปี ค.ศ. 1344 พระองค์ก็ทรงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นเคานท์แห่งปัวตีเย; ปีต่อมาดยุคแห่งอากีแตน และระหว่างปี ค.ศ. 1361 ถึงปี ค.ศ. 1363 ก็ทรงดำรงตำแหน่งเป็นดยุคแห่งเบอร์กันดี (ในชื่อจอห์นที่ 1) นอกจากนั้นแล้วการเสกสมรสของพระองค์กับฌานน์เคานเทสแห่งโอแวร์ญและบูโลญน์ก็ทำให้ทรงได้เป็นเคานท์แห่งโอแวร์ญและบูโลญน์ระหว่างปี ค.ศ. 1349 ถึงปี ค.ศ. 1360 ราชวงศ์โบนาปาร์ต
ราชวงศ์โบนาปาร์ต (, ) เป็นราชวงศ์สุดท้าย ที่ปกครองฝรั่งเศส สถาปนาขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1804 โดย จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 และราชวงศ์นี้ในรัชสมัยจักรพรรดินโปเลียนได้ขยายอาณาเขตออกไปอย่างกว้างขวาง แต่หลังจากที่พ่ายแพ้ในยุทธการที่วอเตอร์ลูในปี ค.ศ. 1815 จักรพรรดินโปเลียนก็ทรงถูกบังคับให้สละราชสมบัติ โดยก่อนหน้านั้นประเทศใกล้เคียงก็ได้มีสมาชิกราชสกุลโบนาปาร์ตไปปกครอง แต่หลังจากนโปเลียนลงจากราชบัลลังก์ กษัตริย์ในประเทศที่มีเชื้อพระวงศ์โบนาปาร์ตปกครองก็สละราชสมบัติและถูกเนรเทศไปจนหมดสิ้น หลุยส์ เจ้าชายนโปเลียน
นโปเลียนที่ 6 ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสองค์ที่ 3 ทรงขึ้นเป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสืบต่อจาก นโปเลียนที่ 5 วิคเตอร์ ที่สิ้นพระชนม์ไปในปี ค.ศ. 1926 โดยทรงได้รับการสนับสนุน จากพวกโบนาปาร์ตนิยม ทรงดำรงตำแหน่งตั้งแต่ปี ค.ศ. 1926 ขณะพระชนม์เพียง 12 พรรษาเท่านั้น ก่อนที่จะสิ้นพระชนม์ที่ เมืองเพรนจินส์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในปี ค.ศ. 1997 ขณะพระชนม์ได้ 83 พรรษา โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต
โฌแซ็ฟ-นโปเลียน โบนาปาร์ต () หรือหลังครองราชย์คือ พระเจ้าโฮเซที่ 1 แห่งสเปน () เป็นนักการทูตและขุนนางชาวฝรั่งเศส เป็นพระเชษฐาในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1แห่งฝรั่งเศส ภายหลังจากที่จักรพรรดินโปเลียนปราบดาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส พระองค์ในฐานะพระเชษฐาได้รับแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์แห่งเนเปิลส์และซิซิลีในปีค.ศ. 1806 และต่อมาทรงได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกษัตริย์แห่งสเปนในปี ค.ศ. 1808 พระเจ้าชาร์ลที่ 9 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 9 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 มิถุนายน ค.ศ. 1550 ที่พระราชวังแซงต์-แชร์แม็ง-ออง-เลย์ในประเทศฝรั่งเศส เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในพระเจ้าอองรีที่ 2 และ แคทเธอรีน เดอ เมดิชิ ทรงเสกสมรสกับเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย และมีพระราชธิดาพระองค์เดียวกับเอลิซาเบธมารี เอลิซาเบธแห่งวาลัวส์ พระเจ้าชาร์ลทระเป็นพระอนุชาของพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 2 และเป็นพระเชษฐาของพระเจ้าอองรีที่ 3 และมาร์เกอรีตแห่งวาลัวส์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ปอล ดูแมร์
โฌแซ็ฟ อาตานาซ ปอล ดูเม (; 22 มีนาคม พ.ศ. 2400 - 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2475) อดีตประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสและผู้ว่าการอินโดจีนฝรั่งเศส การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส
การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส "(Élection présidentielle en France)" เป็นการเลือกตั้งเพื่อหาบุคคลมาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ โดยมีวาระดำรงตำแหน่ง 5 ปี "(Quinquennat)" ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 เป็นต้นมา ซึ่งก่อนหน้านี้มีวาระการดำรงตำแหน่ง 7 ปี "(Septennat)" ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนแรกคือ หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ทั้งยังเป็นประธานาธิบดีที่มีอายุน้อยที่สุดเมื่อดำรงตำแหน่งอีกด้วย (40 ปี) ปาโอโล กันนาวาโร
ปาโอโล กันนาวาโร () เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1981 ในเมือง เนเปิลส์ เป็นนักฟุตบอลชาว อิตาลี และเป็นเด็กปั้นเยาวชนจาก สโมสรฟุตบอลนาโปลี สโมสรฟุตบอลชื่อดังใน อิตาลี คันนาวาโรถนัดในตำแหน่ง กองหลัง โดยเฉพาะ แบ็กซ้าย คันนาวาโรเล่นให้กับนาโปลีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 แล้วได้ย้ายไปอยู่กับ สโมสรฟุตบอลปาร์มา ในปี ค.ศ. 1999 และ ในปี ค.ศ. 2001 สโมสรฟุตบอลวีโรนา ได้ยืมตัวเขาไป 1 ฤดูกาล ปัจจุบันเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลนาโปลี ในตำแหน่ง กองหลัง และ คันนาวาโรเป็นกัปตันทีมของนาโปลีคนปัจจุบัน อ็องแซลม์ ปาแย็ง
อ็องแซลม์ ปาแย็ง (; 6 มกราคม ค.ศ. 1795 – 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1878) เป็นนักเคมีชาวฝรั่งเศส เกิดที่กรุงปารีส ได้รับการศึกษาจากบิดาก่อนจะเรียนต่อด้านเคมีที่วิทยาลัยสารพัดช่าง () เมื่อปาแย็งอายุได้ 23 ปี เขาทำงานเป็นผู้จัดการโรงงานผลิตบอแรกซ์ ปาแย็งพัฒนากระบวนการสังเคราะห์บอแรกซ์จากโซเดียมและกรดบอริก วิธีนี้ช่วยลดการนำเข้าบอแรกซ์จากอินเดียตะวันออกและสิ้นสุดการผูกขาดตลาดการค้าบอแรกซ์ของดัตช์ นอกจากนี้เขายังพัฒนากระบวนการผลิตน้ำตาล แป้งและแอลกอฮอล์จากมันฝรั่ง คิดค้นวิธีคำนวณหาปริมาณไนโตรเจนและประดิษฐ์ดีคัลเลอริมิเตอร์ (decolorimeter) เพื่อใช้ศึกษาคุณสมบัติของน้ำตาล นโปเลียนที่ 2
นโปเลียน ฟร็องซัว ชาร์ล โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต (; 20 มีนาคม พ.ศ. 235422 กรกฎาคม พ.ศ. 2365) ดำรงพระอิสริยยศเป็นพระราชกุมาร (Prince Imperial) กษัตริย์แห่งโรม และเจ้าชายแห่งปาร์มา ปลาเซนตีอา และกัสตัลลา นอกจากนี้ยังทรงเป็นที่รู้จักในราชสำนักออสเตรียตั้งแต่ปี พ.ศ. 2357 ว่า เจ้าชายฟรันซ์ และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2361 ว่า ดยุกแห่งไรช์สตัดท์ เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ที่เกิดกับอาร์ชดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย รายพระนามพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิฝรั่งเศส
จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 : Premier Empire (พ.ศ. 2347 - พ.ศ. 2357) • ราชวงศ์โบนาปาร์ต •พระปรมาภิไธยขึ้นครองราชย์สิ้นสุดการครองราชย์หมายเหตุจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 (Napoléon Ier)18 พฤษภาคม พ.ศ. 2347 (ค.ศ. 1804)11 เมษายน พ.ศ. 2357 (ค.ศ. 1814)• ทรงเป็นกงสุลที่ 1 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2342 • ทรงเป็นกงสุลตลอดชีพตั้งแต่ปี พ.ศ. 2345 • ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งชาวฝรั่งเศสตามรัฐธรรมนูญ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2347 • รัฐธรรมนูญดังกล่าว ผ่านการเห็นชอบโดยประชาชนเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน • บรมราชาภิเษกที่มหาวิหารนอเทรอดามแห่งปารีส เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม • ถูกปลดโดยวุฒิสภาเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2357 • ทรงสละราชสมบัติโดยไม่มีเงื่อนไขเมื่อวันที่ 6 เมษายน ปีเดียวกัน เจ้าหญิงการอลีน นโปเลียน
เจ้าหญิงการอลีน นโปเลียน ()
เจ้าหญิงการอลีน นโปเลียน ประสูติเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2523 ณ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในชาร์ล เจ้าชายนโปเลียน และเจ้าหญิงเบอาทริสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง โดยเมื่อประสูติทรงมีพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงแห่งราชวงศ์นโปเลียน เจ้าหญิงแห่งฝรั่งเศส พระองค์ทรงจบการศึกษาโรงเรียนธุรกิจในปารีส สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปา นักบุญจอห์น ปอลที่ 2 มีพระนามเดิมว่า การอล ยูแซฟ วอยตือวา (Karol Józef Wojtyła ในภาษาโปแลนด์) เกิดเมื่อ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1920 ที่หมู่บ้านวาดอวิตแซ ใกล้เมืองกรากุฟ ประเทศโปแลนด์ บิดาเป็นทหารมียศเป็นจ่าทหารและเกษียณราชการแล้ว มารดาเสียชีวิต เมื่อคาโรลยังเป็นเด็ก ท่านเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์พิเศษ ชอบการกีฬาเป็นอันมาก ท่านยังชอบบทกวีและการแสดงละคร เฟรเดริก ชอแป็ง
ชอแป็งเกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1810(ตามบันทึกของสังฆมณฑลบอกว่าเป็นวันที่ 22 กุมภาพันธ์) ที่เมืองแชลาซอวาวอลา () ซึ่งตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศโปแลนด์ บิดาของเขาชื่อนีกอลา (Nicolas Chopin) เป็นชาวฝรั่งเศสโดยกำเนิด พื้นเพมาจากเมืองมาแร็งวีล-ซูร์-มาดง (Marainville-sur-Madon) ในแคว้นลอแรน มารดาเป็นชาวโปแลนด์ ชอแป็งเริ่มเรียนดนตรีตั้งแต่อายุหกขวบ และแต่งเพลงแรกเมื่ออายุเพียงเจ็ดขวบ และเปิดการแสดงต่อสาธารณชนครั้งแรกเมื่ออายุแปดขวบ (ค.ศ. 1818) ครูสอนดนตรีคนแรกของชอแป็งได้แก่ วอยแชค ชึฟนือ () และหลังจาก ค.ศ. 1826 เขาได้เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนดนตรีแห่งกรุงวอร์ซอ ซึ่งเขาได้รับการถ่ายทอดวิชาดนตรีจากยูแซฟ เอลส์เนอร์ (Józef Elsner) เป็นหลัก  แคทเธอรีน เดอ เมดีชี
ตามบันทึกของนักพงศาวดารร่วมสมัย พระราชินีนาถแคทเธอรีนประสูติที่เมืองฟลอเรนซ์ (ในประเทศอิตาลีปัจจุบัน) เมื่อเวลา 5:04 นาฬิกาตอนเช้ามืดของวันพุธที่ 13 เมษายน ค.ศ. 1519 พระบิดาและมารดามีความปลาบปลื้มในการกำเนิดของพระองค์ “ราวกับได้ลูกชาย”[13] แต่ความปลาบปลื้มนี้ก็เป็นเพียงระยะสั้นเพราะพระมารดามาเดเลน เดอ ลา ทัวร์มาสิ้นชีวิตลงเพียงสองอาทิตย์หลังจากที่แคทเธอรีนประสูติ เมื่อวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1519 เมื่ออายุได้เพียง 17 ปี และไม่นานหลังจากนั้นลอเรนโซ เดอ เมดิชิที่ 2 พ่อของแคทเธอรีนก็สิ้นชีวิตลงเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม อาจจะด้วยโรคซิฟิลิส[14] ลอเรนโซและมาเดเลนเพิ่งแต่งงานได้เพียงปีเดียวก่อนหน้านั้นที่อังบัวส์ (Amboise) การแต่งงานของลอเรนโซและมาเดเลนเป็นการแต่งงานที่ช่วยเพิ่มความสัมพันธ์ระหว่างฝรั่งเศสที่นำโดยพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 กับอิตาลีที่นำโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 ในการเป็นพันธมิตรที่เป็นปฏิปักษ์ต่อจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่นำโดยสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิเลียนที่ 1 หลังจากบิดามารดาของแคทเธอรีนเสียชีวิตพระเจ้าฟรองซัวส์ที่ 1 ก็ทรงขอตัวแคทเธอรีนมาเลี้ยงดูในราชสำนักฝรั่งเศส แต่ขณะนั้นพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 มีแผนที่จะให้แคทเธอรีนแต่งงานกับอิพโพลิโต เดอ เมดิชิ (Ippolito de Medici) ผู้เป็นลูกนอกสมรสของพี่ชายของพระองค์ เพื่อจะให้ทั้งสองคนเป็นผู้ปกครองฟลอเรนซ์ต่อไป ปีแยร์ โอเฌอโร
ชาร์ล ปีแยร์ ฟร็องซัว โอเฌอโร () เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง เขาเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศส หลังเขานำกองทัพต่อต้านสเปนและเข้าเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของนายพลนโปเลียน โบนาปาร์ตในอิตาลี หน้าที่การงานของเขาก็เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว เขาเข้าร่วมการต่อสู้ในทุกยุทธการของสงครามนโปเลียนในปี 1796 โดยทำผลงานอย่างยอดเยี่ยม  วิกตอร์ อูโก
วิกตอร์ อูโก เป็นบุตรคนที่สามและคนสุดท้องของโฌแซ็ฟ เลออปอล ซีฌิสแบร์ อูโก (1773–1828) และนางโซฟี เทรบูแช (1772-1821) เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1802[1] ที่เมืองเบอซ็องซง ในแคว้นฟร็องช์-กงเต พี่ชายของเขาสองคนคือ อาแบล โฌแซ็ฟ อูโก (1798–1855) และเออแฌน อูโก (1800–1837) เขาใช้ชีวิตเกือบทั้งหมดของเขาในประเทศฝรั่งเศส โดยจำเป็นต้องลี้ภัยออกไปนอกประเทศชั่วเวลาหนึ่งระหว่างรัชสมัยของพระเจ้านโปเลียนที่สาม โดยไปอาศัยอยู่ในบรัสเซลส์ราว ค.ศ. 1851 ในเจอร์ซีย์ระหว่างปี 1852-1855 และในเกิร์นซีย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1855-1870 กับอีกครั้งหนึ่งในปี 1872-1873 ซึ่งเขาเลือกจะลี้ภัยเองแม้มีการนิรโทษกรรมแล้วในปี ค.ศ. 1859 ลูว์เซียง โบนาปาร์ต
หลังนโปเลียนขึ้นเป็นกงสุลเอกแห่งสาธารณรัฐ ในปี ค.ศ. 1802 เขาก็ทะเลาะกับนโปเลียนเนื่องจากไม่เห็นด้วยกับความคิดที่จะเปลี่ยนระบอบการปกครองเป็นระบอบจักรพรรดิ โดยเฉพาะความคิดที่นโปเลียนจะสมรสกับเจ้าหญิงสเปนจากราชวงศ์บูร์บง ลูว์เซียงจึงเนรเทศตัวเองออกจากฝรั่งเศสและไปอาศัยอยู่ที่โรม จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1809 นโปเลียนกดดันให้เขาหย่ากับภรรยาและกลับฝรั่งเศส แม้กระทั่งมารดาเองก็เขียนจดหมายมากดดันให้แยกทางกับเธอและกลับฝรั่งเศส ลูว์เซียงไม่ยอมจึงถูกกุมตัวอยู่ในอิตาลี (ซึ่งถูกปกครองโดยฝรั่งเศส) เขาและครอบครัวพยายามหลบหนีทางเรือไปยังสหรัฐอเมริกาแต่ก็ถูกจับกุมโดยราชนาวีอังกฤษ เขาถูกพาไปขึ้นฝั่งยังแผ่นดินอังกฤษ ซึ่งได้รับการต้อนรับและสดุดีเป็นอย่างดีจากการที่เขาต่อต้านนโปเลียน นโปเลียนที่ 2
ในปี พ.ศ. 2374 เจ้าชายฟรันซ์ทรงได้รับแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองพันทหารออสเตรีย แต่ก็ไม่เคยได้รับโอกาสให้ทรงบัญชาการอย่างจริงจังสักครั้ง ต่อมาในปี พ.ศ. 2375 พระองค์ประชวรด้วยอาการพระปัปผาสะ (ปอด) บวม ทำให้ต้องประทับอยู่บนแท่นพระบรรทมนานหลายเดือน จนในที่สุดเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2375 ด้วยพระพลานามัยที่ไม่สมบูรณ์แข็งแรง เจ้าชายฟรันซ์จึงสิ้นพระชนด้วยวัณโรค ณ พระราชวังเชินบรุนน์ในกรุงเวียนนา ทั้งนี้เนื่องจากพระองค์สิ้นพระชนม์โดยปราศจากรัชทายาท ส่งผลให้การอ้างสิทธิ์เหนือราชบัลลังก์ฝรั่งเศสสายโบนาปาร์ตตกเป็นของพระญาติคือ เจ้าชายหลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ซึ่งภายหลังทรงสามารถฟื้นฟูจักรวรรดิฝรั่งเศสขึ้นมาได้สำเร็จ และครองราชสมบัติในฐานะ จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ฌ็อง-ปอล มารา
ฌ็อง-ปอล มารา เกิดเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 1743 ที่เมืองบูดรี ราชรัฐเนอชาแตล ในราชอาณาจักรปรัสเซีย (ปัจจุบันตั้งอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์) เป็นบุตรคนที่สองจากเก้าคนของฌ็อง มารา (หรือ "โจวันนี มารา") บิดาของเขาเป็นผู้อพยพทางศาสนาที่หันมานับถือลัทธิคาลวินในนครเจนีวา เมื่อมารามีอายุได้ 16 ปี มาราตระหนักว่าการเป็นคนอพยพในแคว้นนี้ทำให้โอกาสของเขาถูกปิดกั้น ดังนั้นมาราจึงออกจากบ้านเพื่อแสวงหาโอกาสใหม่ ๆ แม้จะเป็นคนที่มีการศึกษาสูงแต่มาราก็ถูกปฏิเสธจากวิทยาลัยหลายแห่ง เขาจึงย้ายไปปารีสและเข้าเรียนการแพทย์ที่นั่นโดยไม่ได้รับใบประกาศรับรองใด ๆ เลย  อลิกซ์ เจ้าหญิงนโปเลียน
หลุยส์ เจ้าชายนโปเลียน พระสวามีสิ้นพระชนม์ลงเมื่อปี พ.ศ. 2540 ทำให้พระโอรสพระองค์ใหญ่ของพระองค์คือ ชาลส์ เจ้าชายนโปเลียน รับตำแหน่ง เจ้าชายนโปเลียน ในการนี้ พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงม่ายแห่งนโปเลียน และเป็นพระบรมรวงศานุวงศ์ที่มีพระชันษาสูงที่สุดในพระราชวงศ์โบนาปาร์ตในปัจจุบัน พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส ([Charles X de France, ชาร์ลดิสเดอฟร็องส์]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help); 9 ตุลาคม พ.ศ. 2300 – 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2379), ได้รับพระสมัญญานามว่า ผู้ทรงเป็นที่รัก ([le Bien-Aimé; เลอเบียงแนเม]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help))[1], ทรงดำรงตำแหน่งเคานต์แห่งอาร์ตัวก่อนจะขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ ตั้งแต่ 16 กันยายน พ.ศ. 2367 - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2373[2] เป็นพระปิตุลา (ลุง) ในเยาวกษัตริย์ผู้ทรงไม่ได้บรมราชาภิเษก พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 และพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส ผู้ซึ่งหลังทรงถูกเนรเทศก็สนับสนุนพระอนุชาจนได้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงครองราชสมบัติเป็นระยะเวลาเกือบ 6 ปี และสิ้นสุดลงด้วยการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม ส่งผลให้ต้องทรงสละราชสมบัติแก่หลุยส์ ฟิลิปป์ที่ ดยุคแห่งออร์เลอองส์ ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 ทรงถูกเนรเทศและสวรรคตที่กอริเซีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย[3] พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงประสบความสำเร็จในการฟื้นฟูราชบัลลังก์เนเปิลส์แก่ราชวงศ์บูร์บงในทันที ปาร์มาถูกมอบให้กับจักรพรรดินีมารี หลุยส์ตลอดพระชนม์ชีพ และราชวงศ์บูร์บงสายปาร์มาจะได้รับดัชชีลุกกาจนกระทั่งการสิ้นพระชนม์ของจักรพรรดินีมารี หลุยส์
ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1815 นโปเลียน โบนาปาร์ตหลบหนีออกจากที่คุมขังที่เกาะเอลบาและขึ้นชายฝั่งฝรั่งเศส นโปเลียนมาถึงพร้อมกับทหารจำนวน 1,000 นายใกล้เมืองกานในวันที่ 1 มีนาคม พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ไม่ทรงกังวลในการมาถึงของนโปเลียน เนื่องจากกำลังทหารเหล่านั้นมีน้อยเกินกว่าจะเอาชนะพระองค์ได้ง่าย ๆ แต่มีปัญหาสำคัญสำหรับราชวงศ์บูร์บง พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงล้มเหลวในการล้างแนวคิดโบนาปาร์ตนิยมในหมู่ทหาร สิ่งนี้นำไปสู่การเอาใจออกห่างของกองทัพบูร์บงไปเข้ากับกองทัพฝ่ายโบนาปาร์ต นอกจากนี้พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ไม่ทรงเข้าร่วมกองทัพในการต่อสู้กับนโปเลียนจากทางภาคใต้ของฝรั่งเศสเนื่องจากทรงพระประชวรด้วยโรคเกาต์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม นายพลซูลต์ ได้ส่งหลุยส์ ฟีลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง (ต่อมาคือ พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1), เคานทฺ์แห่งอาตัวส์และนายพลแม็กโดนัลด์ไปจับกุมนโปเลียน อ็องเดร มาเซนา
อ็องเดร มาเซนา (; 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1758 - 4 เมษายน ค.ศ. 1817) เป็นทหารและผู้บัญชาการทหารระหว่างสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน เขาเป็นหนึ่งใน 18 จอมพลฝรั่งเศสดั้งเดิมที่นโปเลียนทรงสถาปนา มีบทบาทในช่วงสงครามคาบสมุทร พระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮันแห่งสวีเดน
พระเจ้าคาร์ลที่ 14 โยฮัน () หรือพระนามเดิมคือ ฌ็อง-บาติสต์ แบร์นาด็อต () ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ราชอาณาจักรสวีเดนและนอร์เวย์ในช่วงสงครามนโปเลียน เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1763 สวรรคตเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1844 ในอดีตทรงเคยเป็นจอมพลของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ฌ็อง-คริสต็อฟ เจ้าชายนโปเลียน
ฌ็อง-คริสต็อฟ เจ้าชายนโปเลียน ()
ฌ็อง-คริสต็อฟ เจ้าชายนโปเลียน ประสูติเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2529 เป็นพระโอรสในชาร์ล เจ้าชายนโปเลียน และเจ้าหญิงเบอาทริสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง โดยพระองค์ทรงเป็นพระนัดดาใน  เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งกัสโตร ผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์ ราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง โดยภายหลังจากที่พระองค์ทรงเรียนจบและ ก็ทรงงานใน มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก ในฐานะนักวิเคราะห์ธนาคารเพื่อการลงทุนสำหรับ มอร์แกนสแตนเลย์ โดยพระองค์สามารถรับสั่งภาษาสเปน ภาษาฝรั่งเศส และภาษาอังกฤษได้ ลูว์เซียง โบนาปาร์ต
ลูว์เซียง โบนาปาร์ต () หรือชื่อเกิดคือ ลูเซียโน บูโอนาปาร์ต () เป็นรัฐบุรุษแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เป็นบุตรชายคนที่สามที่มีชีวิตของคาร์โล บูโอนาปาร์ต จึงมีศักดิ์เป็นน้องชายของนโปเลียน โบนาปาร์ต (ซึ่งภายหลังขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส) แม้จะมีความสัมพันธ์ที่ไม่ถูกกับนโปเลียนมากนัก แต่เขาก็มีส่วนสำคัญที่ทำให้รัฐประหารเดือนบรูว์แมร์ของนโปเลียนประสบผลสำเร็จและนโปเลียนได้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จในฝรั่งเศส ไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์
ไดอานา ฟรานเซส สเปนเซอร์ เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 ในพาร์กเฮาส์ เมืองซานดริงแฮม มณฑลนอร์ฟอล์ก เธอเป็นบุตรีคนสุดท้ายและบุตรคนที่สามจากทั้งหมด 5 คนของ จอห์น สเปนเซอร์ ไวเคานท์อัลธอร์พ (พ.ศ. 2467–2535) และภริยาคนแรก ฟรานเซส โรช (พ.ศ. 2479–2547)[1] ตระกูลสเปนเซอร์มีสายสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับราชวงศ์อังกฤษมานานหลายชั่วอายุ[2] ทั้งย่าและยายของไดอานาต่างเคยปฏิบัติหน้าที่นางสนองพระโอษฐ์ในสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี[3] ในช่วงเวลานั้นไวเคานต์หวังให้ทารกในครรภ์ที่ 3 (ไดอานา) กำเนิดเป็นเพศชาย เพื่อจะได้สืบทอดตำแหน่งขุนนางตระกูลสเปนเซอร์ต่อไป อีกทั้งไม่ได้มีการเตรียมชื่อเด็กหญิงไว้ล่วงหน้า จนกระทั่งหนึ่งสัปดาห์ผ่านไปฟรานเซสจึงตั้งชื่อทารกเพศหญิงผู้นี้ว่า ไดอานา ฟรานเซส ซึ่งได้นามต้นมาจากญาติห่างๆ ของเธอคือ ไดอานา รัสเซล ดัชเชสแห่งเบดฟอร์ด (พ.ศ. 2253–2278) หรือ เลดี้ไดอานา สเปนเซอร์​ ในนามเดิมก่อนการสมรส และเลดี้ไดอานาผู้นี้เคยถูกคาดหวังให้อภิเสกสมรสกับเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ (พ.ศ. 2250–2294)[4] ไดอานาเข้ารับพิธีศีลล้างบาปในวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2504 ณ โบสถ์เซนต์แมรีแมกดาลีน เมืองซานดริงแฮม และมีเศรษฐีผู้มั่งคั่งรับเป็นลูกทูนหัว[5] ไดอานามีพี่น้องรวม 4 คน ดังนี้ ซาราห์ (ปัจจุบันคือ เลดี้ซาราห์ แมคคอร์เคอเดล), เจน (ปัจจุบันคือ เจน เฟลโลวส์ บารอนเนสเฟลโลวส์) และ<b data-parsoid='{"dsr":[6551,6562,3,3]}'>ชาลส์ (ปัจจุบันเป็น เอิร์ลแห่งสเปนเซอร์ที่ 9)[6] ส่วน<b data-parsoid='{"dsr":[6649,6660,3,3]}'>จอห์น พี่ชายเสียชีวิตขณะยังเป็นทารก ราวๆ 1 ปีก่อนไดอานากำเนิด[7] ความต้องการลูกชายไว้สืบทอดวงศ์ตระกูลสร้างแรงกดดันให้กับครอบครัวสเปนเซอร์ ซึ่ง ณ ขณะนั้นมีบุตรสาวอยู่แล้วถึง 2 คน[8][7] ดังนั้นมีการเล่าลือกันว่าเลดี้อัลธอร์พถูกนำตัวไปตรวจร่างกายที่คลินิกสูตินรีเวชย่านถนนฮาร์ลีย กรุงลอนดอน เพื่อตรวจหา ”ความผิดปกติ” ชาลส์ เล่าถึงความอับอายของมารดาว่า “เป็นช่วงเวลาเลวร้ายในครอบครัวและอาจเป็นจุดเริ่มต้นของการหย่าร้าง และพ่อแม่คงไม่มีวันลืมสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้น”[6] ไดอานาเติบโตในคฤหาสน์พาร์กเฮาส์ซึ่งตั้งอยู่ภายในอาณาเขตของตำหนักซานดริงแฮม[6] โดยครอบครัวสเปนเซอร์เช่าคฤหาสน์หลังนี้จากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ผู้เป็นเจ้าของ สมาชิกราชวงศ์อังกฤษมักเสด็จมาประทับที่ตำหนักซานดริงแฮมนี้เป็นประจำทุกปี และไดอานายังเคยร่วมเป็นเพื่อนเล่นของเจ้าชายน้อยสองพระองค์ คือ เจ้าแอนดรูว์ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด พระราชโอรสของสมเด็จพระราชินี[9][10] เลอง ชาร์ล เตฟว์แน็ง
เลอง ชาร์ล เตฟว์แน็ง (, ; 30 มีนาคม พ.ศ. 2400 – 21 กันยายน พ.ศ. 2469) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เทเวนิน หรือ เทวินิน เป็นวิศวกรชาวฝรั่งเศส รู้จักในฐานะผู้พัฒนาทฤษฎีบทสำหรับวงจรไฟฟ้า ซึ่งว่า ภาระหรือโหลดทางไฟฟ้าเมื่อต่อเข้ากับแหล่งจ่าย สามารถเขียนเป็นวงจรสมมูลซึ่งประกอบด้วยแหล่งจ่ายสมมูลซึ่งหาได้จากการแบ่งศักย์ ความต้านทานสมมูลซึ่งหาได้จากการรวมความต้านทานเข้าด้วยกันขณะตัดภาระออก และความต้านทานของภาระต่ออนุกรมกัน 
เลอง เตฟว์แน็งเกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 30 มีนาคม 2400 (นับตามแบบพระราชบัญญัติปีปฏิทิน พ.ศ. 2483) ที่เมืองโม (Meaux) จังหวัดแซเนมาร์น แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ เข้าศึกษาที่วิทยาลัยสารพัดช่าง () ซึ่งปัจจุบันเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยปารีส-ซาแกล () เมื่อ พ.ศ. 2421 เตฟว์แน็งเข้ารับราชการในกองทหารสื่อสาร ก่อนเข้าสอนในวิทยาลัยไปรษณีย์โทรเลขขั้นสูง (ปัจจุบันคือวิทยาลัยโทรคมนาคมขั้นสูงแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีปารีส ()) จากการศึกษาทฤษฎีวงจรพื้นฐาน กฎของโอห์ม และกฎของเคอร์ชอฟฟ์ทำให้เตฟว์แน็งสร้างทฤษฎีใหม่สำหรับวงจรไฟฟ้าของเขาขึ้น อย่างไรก็ตาม กฎของเขาได้รับการค้นพบก่อนหน้าแล้วโดยแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์ ต่อมาเตว์แน็งเป็นผู้อำนวยการสำนักโทรคมนาคม และเริ่มเป็นอาจารย์รับเชิญในสถาบันต่าง ๆ อาทิ สถาบันเกษตรศาสตร์แห่งกรีญง อเล็กซานเดอร์-อาเตนัส โนเญ
อเล็กซานเดอร์-อาเตนัส โนเญ () เกิดเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน 2459 ณ โมนาโก เป็นบุตรชายของ อันโตนี โนเญ และ มารี เพทลิลี เขาสืบเชื้อสายมาจากผู้บังคับบัญชาการทหารคนแรกของโมนาโกคือ อเล็กซานเดอร์ โนเญ และเป็นผู้ก่อตั้ง Monaco Automobile Club และเป็นสมาคมที่รัฐบาลสามารถกู้เงินไปใช้ในประเทศได้โดยมิติดดอกเบี้ย ซึ่งทำให้ครอบครัวของเขานั้นมีอิทธิพลระดับนึงในโมนาโก บิดาของเขาคืออันโตนี โนเญ สร้างชื่อเสียงให้กับตระกูลอีกครั้งจากการวิ่งชนะเลิศในการแข่งขันการวิ่งประจำปีในประเทศ 
อเล็กซานเดอร์-อาเตนัส โนเญ ได้มีปฏิสันถารกับ เจ้าหญิงอองตัวแนตแห่งโมนาโก ในกลางปี 2483 และได้ให้กำเนิดทายาท 3 คน คือ  แอมานุแอล โฌแซ็ฟ ซีเยแย็ส
แอมานุแอล โฌแซ็ฟ ซีเยแย็ส () เป็นหมอสอนศาสนาระดับล่างสังกัดโรมันคาทอลิกตลอดจนเป็นนักการเมืองในฝรั่งเศส เขาเป็นหนึ่งในผู้นำทฤษฎีการเมืองในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส และมีส่วนในการปกครองประเทศในคณะกงสุลฝรั่งเศสและจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง เขาเป็นหนึ่งในผู้ร่วมก่อการรัฐประหาร 18 บรูว์แมร์ซึ่งนำนโปเลียนขึ้นสู่อำนาจ สมเด็จพระนารายณ์มหาราช
สมเด็จพระนารายณ์มหาราช เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันจันทร์ เดือนยี่ ปีวอก พ.ศ. 2175 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง กับพระราชเทวีไม่ปรากฏพระนาม[1] คำให้การชาวกรุงเก่า ระบุว่าพระชนนีของพระองค์ชื่อพระสุริยา[2] ส่วน คำให้การขุนหลวงหาวัด ระบุพระนามว่าพระอุบลเทวี[3] และหม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย ระบุพระนามว่าพระนางศิริธิดา[4] และมีพระขนิษฐาร่วมพระมารดาคือกรมหลวงโยธาทิพ (หรือพระราชกัลยาณี)[5][6][7] พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
หลังจากการกลับมาสู่อำนาจของนโปเลียนที่ 1 ช่วงสั้นๆ ในปี พ.ศ. 2358[33] มิคสัญญีขาวครั้งที่สองก็ดำเนินไปทั่วฝรั่งเศส เมื่อข้าราชการและนายทหารของนโปเลียนกว่า 80,000 นายถูกถอดถอนออกจากตำแหน่ง บ้างก็ถูกสังหาร ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือจอมพลแน ผู้ถูกประหารชีวิตจากข้อหาทรยศต่อประเทศชาติ และเคานต์เบริงที่ 1 ผู้ถูกสังหารโดยมวลชนผู้ประท้วง[34] ฌ็อง-ฌัก-เรฌิส เดอ ก็องบาเซแร็ส
ฌ็อง-ฌัก-เรฌิส เดอ ก็องบาเซแร็ส () เป็นขุนนาง รัฐบุรุษ และนักกฎหมายชาวฝรั่งเศสในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสและสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เขาเป็นหนึ่งในคณะผู้ร่างประมวลกฎหมายนโปเลียน ซึ่งกลายเป็นรากฐานของประมวลกฎหมายแพ่งของฝรั่งเศสตลอดจนกฎหมายแห่งในหลายประเทศ ก็องบาเซแร็สเกิดในเมืองมงเปอลีเยในตระกูลขุนนางยากจน ในปี 1744 เขาสำเร็จการศึกษาด้านกฎหมายและสืบทอดงานต่อจากบิดาในตำแหน่งที่ปรึกษาประจำสำนักบัญชีและการเงินในเมืองตูลูซ เขาเป็นผู้สนับสนุนการปฏิวัติฝรั่งเศสซึ่งเริ่มขึ้นในปี 1789 ต่อมาในปี 1792 เขาได้เป็นผู้แทนในสภากงว็องซียงแห่งชาติ และต่อมาได้เข้าเป็นสมาชิกในคณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมหลังการสิ้นอำนาจของรอแบ็สปีแยร์ มีแชล แน
แนได้รับการแต่งตั้งเป็นจอมพลรุ่นแรกของจักรพรรดินโปเลียนเมื่อปี ค.ค.1804 ซึ่งเป็นปีเดียวที่นโปเลียนได้ขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิแห่งชาวฝรั่งเศส จอมพลรุ่นแรกที่ได้รับแต่งตั้งเวลาเดียวกับแน ได้แก่ นิโกลาส์ ดาวูต์ ฌอง ลานน์ อังเดร มาสเซนา ฌอง เดอ ดิเยอ ซูลต์ ฌออากีม มูว์รา หลุยส์ อาแล็กซองดร์ แบร์ทิเยร์ เป็นต้น จูลี คลารี สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
มารี จูลี โบนาปาร์ต (วงศ์เดิม "คลารี") หรือ จูลี คลารี สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน, สมเด็จพระราชินีแห่งเนเปิลส์และซิชิลี (26 ธันวาคม ค.ศ. 1771, มาร์แซย์ - 7 เมษายน ค.ศ. 1845, ฟลอเรนซ์ ) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและหมู่เกาะอินดิส, เนเปิลส์และซิชิลี ในฐานะพระมเหสีในโจเซฟ โบนาปาร์ต ผู้ครองราชบัลลังก์เนเปิลส์และซิชิลีตั้งแต่มกราคม ค.ศ. 1806 ถึงมิถุนายน ค.ศ. 1808 และจากนั้นทรงครองราชบัลลังก์สเปนและหมู่เกาะอินดิสตะวันตกของสเปนตั้งแต่วันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1808 ถึงมิถุนายน ค.ศ. 1813  นโปเลียนที่ 2
ต่อมาทรงเข้าพิธีบัพติศมา ซึ่งมีต้นแบบมาจากพิธีบัพติศมาของเจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2354 ณ มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส โดยคาร์ล ฟีลิปป์ เจ้าชายแห่งชวาร์เซินแบร์ก อัครราชทูตออสเตรียประจำฝรั่งเศสในขณะนั้น ได้ทรงบันทึกกล่าวไว้ว่า :
ต่อมาทรงอยู่ในความดูแลของหลุยส์ ชาร์ลอต ฟร็องซัว เลอ เตลีเย เดอ มงเตสกียู ทายาทของฟร็องซัว-มิเชล เลอ เตลีเย มาร์กี เดอ โลวัวส์ ผู้เคยดำรงตำแหน่งข้าหลวงแห่งราชโอรสราชธิดาฝรั่งเศส (Governess of the Children of France) และด้วยความเป็นที่รักใคร่และชาญฉลาด ข้าหลวงผู้ดูแลพระองค์จึงได้รวบรวมชุดหนังสือจำนวนมากไว้สำหรับพระราชโอรส เพื่อใช้ในการปูพื้นฐานทางด้านศาสนา ปรัชญา และการกลาโหม เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค
เพาล์ ลูทวิช ฮันส์ อันโทน ฟ็อน เบ็นเนอเคินดอร์ฟ อุนท์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค () รู้จักกันทั่วไปว่า เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค (2 ตุลาคม ค.ศ. 1847 – 2 สิงหาคม ค.ศ. 1934) เป็น Generalfeldmarschall (จอมพล) และรัฐบุรุษที่ได้บัญชาการในกองทัพเยอรมันในช่วงครึ่งหลังของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ก่อนที่จะได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐไวมาร์ในปี ค.ศ. 1925 เขาได้มีบทบาทที่สำคัญใน"การยึดอำนาจ"ของนาซีในเดือนมกราคม ค.ศ. 1933 เมื่อภายใต้แรงกดดัน เขาได้แต่งตั้งให้อดอล์ฟ ฮิตเลอร์เป็นนายกรัฐมนตรีของ"รัฐบาลความเข้มแข็งของชาติ" แม้ว่าพวกนาซีจะมีเสียงข้างน้อยในคณะรัฐมนตรีและรัฐสภาไรชส์ทาค โรซาลินด์ แฟรงคลิน
โรซาลินด์ แฟรงคลิน เกิดเมื่อวันอาทิตย์ที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2463 ในตระกูลนายธนาคารเชื้อสายยิว[3]ที่ตำบลนอตติงฮิล (Notting Hill) กรุงลอนดอน[4] เป็นบุตรีคนที่สองจากบุตรธิดาทั้งห้าคนของเอลลิส อาร์เทอร์ แฟรงคลิน (Ellis Arthur Franklin, พ.ศ. 2437 - พ.ศ. 2507) และเมอเรียล ฟรานเซส วาเลย์ (Muriel Frances Waley, พ.ศ. 2437 - พ.ศ. 2519) พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
เจ้าชายชาร์ลฟิลิปป์แห่งฝรั่งเศสประสูติเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2300 เป็นเจ้าชายพระองค์สุดท้องในโดแฟ็งหลุยส์ กับ โดฟิเนมารี โฌเซฟ ณ พระราชวังแวร์ซาย ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ เคานต์แห่งอาร์ตัว ตั้งแต่ประสูติโดยพระอัยกา พระเจ้าหลุยส์ที่ 15[4] ในฐานะที่ทรงเป็นราชนิกุลบุรุษพระองค์ท้ายสุด เจ้าชายชาร์ลจึงทรงดูเหมือนว่าไม่มีโอกาสที่จะขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส ต่อมาในปี พ.ศ. 2304 เจ้าชายหลุยส์ ดยุกแห่งเบอร์กันดี พระเชษฐาองค์ใหญ่สุดของพระองค์สิ้นพระชนม์อย่างไม่คาดคิด ทำให้ทรงเลื่อนขึ้นหนึ่งลำดับในลำดับการสืบราชบัลลังก์ฝรั่งเศส ทรงได้รับการถวายเลี้ยงดูโดยมาดามเดอมาร์ซ็อง ข้าหลวงแห่งราชโอรสราชธิดาฝรั่งเศส อัลเฟรด โนเบล
อัลเฟรด เบิร์นฮาร์ด โนเบล (Alfred Bernhard Nobel) (21 ตุลาคม พ.ศ. 2376, สตอกโฮล์ม ประเทศสวีเดน - 10 ธันวาคม พ.ศ. 2439, ซานเรโม ประเทศอิตาลี) นักเคมีชาวสวีเดน วิศวกร นักประดิษฐ์ ผู้ผลิตอาวุธและผู้คิดค้นดินระเบิดไดนาไมท์ เขาเป็นเจ้าของบริษัทโบโฟรส์ (Bofors) ซึ่งเป็นผู้ผลิตอาวุธรายใหญ่ โดยเขาได้เปลี่ยนแปลงบทบาทของโรงงานจากเดิมที่เป็นโรงงานเหล็กและเหล็กกล้า มาเป็นโรงผลิตปืนใหญ่ และอาวุธต่างๆ จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
กาโรลีน โบนาปาร์ต เอลิซ่า โบนาปาร์ต เฌโรม โบนาปาร์ต โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต หลุยส์ โบนาปาร์ต ลูว์เซียง โบนาปาร์ต เปาลีน โบนาปาร์ต จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1796 (เมื่อครั้งยังเป็นนายพลก่อนออกปฏิบัติการในอียิปต์) ได้เข้าพิธีสมรสกับนางโฌเซฟีน เดอ โบอาร์แน แม่ม่ายลูกติดชาวฝรั่งเศสเชื้อสายเบเก จากหมู่เกาะมาร์ตีนีก ผู้ซึ่งต่อมาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นจักรพรรดินีแห่งฝรั่งเศสในพิธีขึ้นครองราชย์ของนโปเลียน เนื่องจากนางมีอายุมากแล้วจึงไม่สามารถมีโอรสธิดาให้กับนโปเลียนได้ ซึ่งการที่องค์จักรพรรดิไร้ซึ่งผู้สืบทอดบัลลังก์ดังกล่าวถูกมองว่าเกี่ยวข้องโดยตรงกับความมั่นคงของจักรวรรดิ การสมรสครั้งนี้จึงจบลงด้วยการหย่าร้าง เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1810 ได้เข้าพิธีอภิเษกสมรส (โดยฉันทะ) กับอาร์คดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย เพื่อเป็นการสานสัมพันธไมตรีและหลีกเลี่ยงสงครามกับ อาร์คดัชเชสมารี หลุยส์ได้ให้กำเนิดพระราชโอรสหนึ่งพระองค์ ได้แก่ นโปเลียนที่ 2 ทรงได้รับการแต่งตั้งจากนโปเลียนให้ดำรงตำแหน่งกษัตริย์แห่งกรุงโรม ดยุกแห่งไรช์ชตาดท์ แต่เรามักจะเรียกพระองค์ว่านโปเลียนที่ 2 เสียมากกว่า แม้ว่าพระองค์จะไม่เคยขึ้นเป็นพระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศสอย่างแท้จริงเลยก็ตาม ถ้าจะว่ากันตามทฤษฎีแล้ว รัชสมัยของพระองค์กินระยะเวลาเพียง 15 วัน ระหว่างวันที่จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ถูกบังคับให้สละพระราชบัลลังก์ครั้งแรก จนกระทั่งมีการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง พระฉายานามว่า เหยี่ยวน้อย นั้นมาจากบทกวีของวิคเตอร์ มารี อูโก ที่ประพันธ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1852