นิยายเรื่อง ตำนานบุตรแห่งฮูริน ถูกตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อไหร่?
ตำนานบุตรแห่งฮูริน
ตำนานบุตรแห่งฮูริน (English: The Children of Húrin) เป็นนวนิยายแฟนตาซีระดับสูงแบบมหากาพย์ที่บรรยายในลักษณะร้อยแก้ว ประพันธ์โดยเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งได้เริ่มโครงเรื่องไว้ตั้งแต่ต้นคริสต์ทศวรรษ 1910 และได้ปรับแก้เนื้อหาหลายต่อหลายครั้ง จนกระทั่งโทลคีนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1973 เรื่องนี้ก็ยังไม่เสร็จเรียบร้อยพอจะตีพิมพ์ได้ คริสโตเฟอร์ โทลคีน บุตรชายของเขา ได้นำต้นฉบับทั้งหมดมาเรียบเรียงขึ้นใหม่และใส่บทบรรยายเพิ่มเติมจนสำเร็จ ได้ตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2007 ออกวางจำหน่ายพร้อมกันทั้งในอังกฤษและสหรัฐอเมริกา สำหรับประเทศไทยมีการแปลและพิมพ์จำหน่ายในปี ค.ศ. 2008 โดยสำนักพิมพ์แพรวเยาวชน
แฮร์รี่ พอตเตอร์
ในช่วงแรก ๆ แฮร์รี่ พอตเตอร์ ได้รับคำวิจารณ์ค่อนข้างดี ทำให้นวนิยายชุดนี้ขยายฐานผู้อ่านออกไปอย่างมาก หนังสือเล่มแรกของชุดคือ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ ได้จุดประเด็นความสนใจแก่หนังสือพิมพ์ของสกอตแลนด์หลายเล่ม เช่น The Scotsman บอกว่าหนังสือเล่มนี้ "มีทุกอย่างของความคลาสสิก"[93] หรือ The Glasgow Herald ตั้งสมญาให้ว่าเป็น "สิ่งมหัศจรรย์"[93] ไม่นานหนังสือพิมพ์ของทางอังกฤษก็เข้าร่วมวงด้วย มีหนังสือพิมพ์มากกว่า 1 เล่มเปรียบเทียบงานเขียนชุดนี้กับงานของโรอัลด์ ดาห์ล หนังสือพิมพ์ The Mail on Sunday เรียกหนังสือเล่มนี้ว่าเป็น "งานเขียนที่เปี่ยมจินตนาการนับแต่ยุคของโรอัลด์ ดาห์ล"[93] ส่วน The Guardian เรียกหนังสือนี้ว่า "นวนิยายอันงดงามที่สร้างโดยนักประดิษฐ์อัจฉริยะ"[93] เล่ห์ลับสลับร่าง
เล่ห์ลับสลับร่าง เป็นนวนิยายแนวรักตลกกึ่งแฟนตาซี ประพันธ์โดยนรอินทร์ ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2545 เนื้อเรื่องเล่าถึงชายหญิงคู่หนึ่งที่คิดว่าตัวเองเหนือกว่าเพศตรงข้าม แต่โชคชะตาก็เล่นตลก เมื่อทั้งคู่ต้องมาสลับร่างเพื่อเรียนรู้ชีวิตของกันและกัน จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง
ใน ค.ศ. 1316 เจ้าชายคูซาลา (Kuśala) เจ้าชายแห่งราชวงศ์หยวน หลบหนีภายทางการเมืองมายังจักรวรรดิข่านจักกาไท (Chagatai Khanate) อันเป็นอาณาจักรของชนชาติมองโกลในภูมิภาคเอเชียกลาง ซึ่งเจ้าชายคูซาลาได้พบกับนางไมไลตี (Mailaiti) บุตรสาวของหัวหน้าเผ่าคาร์ลุก (Karluks) และได้ให้กำเนิดพระโอรสพระนามว่า เจ้าชายถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ (Toghon Temür) ใน ค.ศ. 1320 หลังจากให้กำเนิดเจ้าชายถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ เพียงไม่นานนางไมไลตีก็เสียชีวิต ฮอบบิท (หนังสือ)
สำนักพิมพ์ จอร์จ อัลเลนแอนด์อันวิน ตีพิมพ์ เดอะฮอบบิท ครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1937 พร้อมภาพวาดประกอบแบบขาวดำหลายภาพที่โทลคีนเป็นผู้วาดเอง การพิมพ์ครั้งแรกมีจำนวน 1500 เล่ม และขายหมดในเดือนธันวาคมปีเดียวกันนั้นพร้อมกับคำวิจารณ์ที่ตื่นเต้นและกระตือรือร้น[3] อัลเลนแอนด์อันวินตีพิมพ์ซ้ำครั้งที่สองพร้อมภาพประกอบสีเพิ่มเติมในปลายปี 1937 ขณะเดียวกันสำนักพิมพ์ฮูตันมิฟฟลิน แห่งบอสตัน และ นิวยอร์ก ติดต่อขอตีพิมพ์ฉบับอเมริกันในช่วงต้นปี 1938 โดยมีภาพประกอบเป็นภาพสีสี่ภาพ หลังจากนั้นก็มีการพิมพ์ซ้ำอีกหลายครั้งเมื่อโทลคีนเริ่มต้นเขียนนิยายเรื่องต่อของ เดอะฮอบบิท และพบว่าจำเป็นต้องแก้ไขรายละเอียดบางอย่างใน เดอะฮอบบิท เพื่อให้สอดคล้องกับนิยายเรื่องใหม่ของเขา โดยเฉพาะเรื่องของกอลลัม แฮร์รี่ พอตเตอร์
ลำดับเวลาที่ยอมรับกันทั่วไปคือ แฮร์รี่ พอตเตอร์นั้นเกิดในปี พ.ศ. 2523 และเรื่องราวในหนังสือเล่มแรกเริ่มต้นในปี พ.ศ. 2534 โดยเหตุการณ์สำคัญที่ทำให้ทราบลำดับเวลาของนิยายได้ก็คือเหตุการณ์ในเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ บทที่ 8 ซึ่งเรื่องราวหนังสือเล่มที่สองเกิดขึ้นในเวลาหนึ่งปีให้หลังหนังสือเล่มแรก โดยในบทนี้แฮร์รี่ได้เข้าร่วม"งานเลี้ยงวันตาย ปีที่ห้าร้อย" ของตัวละครนิกหัวเกือบขาด และมีการระบุปีบนเค้กวันตายว่า "ตายวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1492" (พ.ศ. 2035) เมื่อบวกจำนวนปีแล้วจึงทำให้ทราบว่าเรื่องราวในภาคนี้เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2535[13] ซึ่งก็หมายความว่าเรื่องของหนังสือเล่มแรกนั้นเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2534 อย่างแน่นอน ไฮดี้ (นวนิยาย)
ครั้งแรกได้รับการตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2423 ที่เมืองโกทาร์ ในเยอรมนี หนังสือเล่มแรกเล่าเรื่องเด็กหญิงไฮดี้ไม่มีพ่อแม่ได้ย้ายไปอาศัยอยู่กับคุณปู่ที่บ้านใหม่บนภูเขา ที่ใช้ชีวิตที่โดดเดี่ยวอย่างฤษี ในทุ่งหญ้าบนภูเขา หลังจากแม่ไฮดี้เสียชีวิต คุณน้าเดเธ่อะ ได้ดูแลเลี้ยงดูไฮดี้และหลังจากนั้นได้พาไฮดี้ไปอาศัยอยู่กับคุณปู่ เออฮี ทีแรกปู่ไม่ชอบไฮดี้แต่หลังจากนั้นไม่นานปู่รักไฮดี้มากขึ้นและอาศัยอยู่อย่างสะดวกสบาย ไฮดี้ได้รู้จักกับเด็กชาย เพเทอร์ เขาอายุเท่ากันกับไฮดี้ เขามีอาชีพเลี้ยงแพะ พวกเขาเดินทางขึ้นภูเขาสูงเป็นประจำเพื่อนำแพะไปเลี้ยงบริเวณทุ่งหญ้าบนภูเขา แฮร์รี่ พอตเตอร์
โรว์ลิ่งได้เปิดเผยข้อมูลผ่านทวิตเตอร์ในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2558 ซึ่งตรงกับวันครบรอบการวางแผงหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์เล่มแรกว่าละครเวทีแฮร์รี่ พอตเตอร์นั้นจะใช้ชื่อการแสดงว่า "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเด็กต้องคำสาป"[130] โดยคาดการณ์ว่าจะเริ่มเปิดการแสดงในช่วงฤดูร้อนของปี พ.ศ. 2559 ที่โรงละครพาเลซเธียเตอร์[131] ซึ่งบัตรเข้าชมในช่วงสี่เดือนแรกหรือช่วงเดือนมิถุนายนถึงเดือนกันยายนถูกขายหมดในเวลาไม่กี่ชั่วโมงหลังเปิดจำหน่าย[132] ภายหลังในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 ได้มีการเปิดเผยผ่านเว็บไซต์พอตเตอร์มอร์ว่าบทละครจะถูกตีพิมพ์จำหน่ายในรูปแบบหนังสือหนึ่งวันหลังรอบปฐมทัศน์โลกของละครเวที และเหตุการณ์ในเรื่องจะเกิดขึ้นสิบเก้าปีให้หลังจากบทจบของแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต โดยบางกลุ่มได้จัดบทละครที่จะถูกตีพิมพ์นี้เป็นหนังสือเล่มที่แปด แม้จะไม่ได้ถูกเขียนโดยเจ. เค. โรว์ลิ่งที่ก็ตาม[133] พระราชาชาวนา
พระราชาชาวนา () เป็นงานประพันธ์ประเภทเรื่องสั้น ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งเขียนขึ้นเมื่อปี ค.ศ.1937 และได้ตีพิมพ์เมื่อปี ค.ศ.1949 เป็นงานเขียนชิ้นหนึ่งที่ไม่มีความเกี่ยวข้องกับ ปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของโทลคีน เนื้อเรื่องหลักเกี่ยวกับการขับเคี่ยวกันระหว่างชาวนาไจลส์ (Giles) กับมังกรเจ้าเล่ห์ชื่อ คริโซฟิแล็กซ์ (Chrysophylax) โดยดำเนินเรื่องบนพื้นเพแบบแฟนตาซีอังกฤษยุคกลาง ซึ่งมีสิ่งมีชีวิตลึกลับ และเหล่าอัศวิน วิธีการเล่าเรื่องเป็นแบบนิทานพื้นบ้าน โดยสมมุติว่าเป็นตำนานเก่าแก่เรื่องหนึ่งของประเทศอังกฤษ  ฮัสเทอร์
ฮัสเทอร์ปรากฏตัวครั้งแรกในเรื่องสั้น "ไฮตา คนเลี้ยงแกะ" (Haïta the Shepherd) ของแอมโบรส เบียร์ซซึ่งตีพิมพ์ในปีพ.ศ. 2436 โดยเป็นเทพของคนเลี้ยงแกะ ต่อมา โรเบิร์ต ดับเบิลยู. แคมเบอร์ได้นำฮัสเทอร์มาใช้ในงานประพันธ์ของตนเองโดยเป็นทั้งชื่อของบุคคลและสถานที่ซึ่งเชื่อมโยงกับดวงดาวต่างๆ รวมถึงดาวอัลดิบาแรน ตำนานบุตรแห่งฮูริน
ตำนานบุตรแห่งฮูริน เล่าถึงเรื่องราวชะตากรรมของบรรดาบุตรของฮูริน ทายาทตระกูลฮาดอร์ ชาวมนุษย์ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งมีชีวิตอยู่ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา ได้แก่ ทูริน ทูรัมบาร์ และ นิเอนอร์ นีนิเอล พวกเขาทั้งหมดต้องคำสาปจากจอมมารมอร์กอธให้ประสบแต่ความหายนะในชีวิต เนื่องจากฮูรินไม่ยินยอมอยู่ใต้บังคับของมอร์กอธ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์
บริษัทสกอลาสติกซื้อสิทธิ์การพิมพ์ในสหรัฐอเมริกาที่เทศกาลหนังสือโบโลญญาเมื่อเดือนเมษายน 2540 เป็นเงิน 105,000 ดอลลาร์สหรัฐ อันเป็นจำนวนเงินสูงผิดปกติสำหรับหนังสือเด็ก[9] พวกเขาคาดว่าเด็กจะไม่อยากอ่านหนังสือที่มีคำว่า "นักปราชญ์" (philosopher) ในชื่อเรื่อง[26] และหลังอภิปรายบ้าง ก็ได้มีการจัดพิมพ์ฉบับอเมริกันในเดือนกันยายน 2541[27] ภายใต้ชื่อเรื่องที่โรว์ลิงเสนอ คือ Harry Potter and the Sorcerer's Stone[9] (แปลตามอักษรว่า "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาผู้วิเศษ") โรว์ลิงอ้างว่าเธอเสียใจการเปลี่ยนแปลงนี้และจะสู้หากเธออยู่ในฐานะที่แข็งแรงกว่าตอนนั้น[28] ฟิลิป เนลชี้ว่า การเปลี่ยนแปลงนั้นทำให้เสียความเชื่อมโยงกับการเล่นแร่แปรธาตุ และมีการเปลี่ยนคำอื่นบางคำในการแปล ตัวอย่างเช่น จาก "crumpets" ในภาษาอังกฤษแบบบริติชเป็น "muffin" ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน แม้โรว์ลิงยอมรับการเปลี่ยนแปลงทั้งจาก "mum" ในภาษาอังกฤษแบบบริติชและ "mam" แบบภาษาไอริชที่เชมัส ฟินนิกันใช้ เป็น "mom" ใน Harry Potter and the Sorcerer's Stone แต่เธอคัดค้านการเปลี่ยนแปลงนี้ในเล่มต่อ ๆ มา ทว่า เนลมองว่าการแปลของสกอลาสติกค่อนข้างละเอียดอ่อนกว่าการแปลส่วนใหญ่ที่กำหนดตามหนังสือภาษาอังกฤษแบบบริติชขณะนั้น และการเปลี่ยนแปลงอื่นบางอย่างอาจถือได้ว่าเป็นการพิสูจน์อักษรที่มีประโยชน์[24] เพราะฉบับสหราชอาณาจักรเล่มแรก ๆ ในชุดจัดพิมพ์สองสามเดือนก่อนฉบับอเมริกัน ผู้อ่านชาวอเมริกันบางคนจึงคุ้นเคยกับรุ่นภาษาอังกฤษแบบบริติชหลังซื้อหนังสือทางอินเทอร์เน็ต[29] ตำนานแห่งซิลมาริล
เมื่อถึง ค.ศ. 1937 โทลคีนประสบความสำเร็จอย่างมากในการตีพิมพ์ เดอะฮอบบิท เขาจึงส่งต้นฉบับ ซิลมาริลลิออน ที่ได้พัฒนาเพิ่มเติมยิ่งขึ้นไปให้สำนักพิมพ์ของเขา คือ สำนักพิมพ์อัลเลนแอนด์อันวิน แต่สำนักพิมพ์ปฏิเสธการพิมพ์โดยบอกว่าเนื้อเรื่องหม่นหมองเกินไปและยังมีความเป็น "เคลต์" มากเกินไป[5] สำนักพิมพ์ขอให้โทลคีนเขียนภาคต่อของ เดอะฮอบบิท แทน โทลคีนปรับปรุง ซิลมาริลลิออน เพิ่มเติมอีก แต่ไม่นานเขาก็ยอมเขียนภาคต่อของ เดอะฮอบบิท คือ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งเป็นงานที่กินเวลาและความสนใจของเขาไปแทบทั้งหมด หลังจากเขียน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ จบ เขาจึงหันมาให้ความสนใจแก้ไข ซิลมาริลลิออน อีกครั้ง[6] โทลคีนปรารถนาอย่างยิ่งจะให้สำนักพิมพ์ตีพิมพ์ทั้ง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซิลมาริลลิออน เป็นงานเขียนชุดต่อเนื่องกัน[7] แต่สำนักพิมพ์ไม่เห็นด้วย ในที่สุดเมื่อรู้แน่ว่าจะไม่ได้พิมพ์ ซิลมาริลลิออน โทลคีนจึงหันไปปรับปรุง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ให้สมบูรณ์สำหรับการตีพิมพ์[8] เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
หลังจากโทลคีนเขียนเรื่อง การล่มสลายของกอนโดลิน อันเป็นบทประพันธ์สืบเนื่องที่บรรยายถึงที่มาของ เออาเรนเดล ดวงดาวสายัณห์ แล้ว โทลคีนได้ประพันธ์ตำนานอีกสองเรื่อง คือ ตำนานของเบเรนและลูธิเอน กับ ตำนานบุตรแห่งฮูริน บทประพันธ์ทั้งสามนี้เป็นเรื่องเอก ซึ่งต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของผลงานเขียนชุดที่เรียกว่า ซิลมาริลลิออน อะลาดิน
ในหนังสือ "อะลัดดินแอนด์ดิเอนแชนเต็ดแลมป์และอัตเธอร์สตอรีส์" (Aladdin and the Enchanted Lamp and Other Stories; "อะลาดินกับตะเกียงมนตราและเรื่องราวอื่น ๆ") พิมพ์ครั้งแรกในกรุงลอนดอนเมื่อปี 1901 จอห์น เพย์น (John Payne) เขียนรายละเอียดเกี่ยวกับการพบกันระหว่างกาล็องและบุคคลชื่อ "ฮันนา" เอาไว้ ทั้งระบุถึงการค้นพบต้นฉบับภาษาอาหรับของเรื่องอะลาดินในหอสมุดแห่งชาติฝรั่งเศส (National Library of France) เขาว่า ต้นฉบับนั้นมีสองชุด ชุดหนึ่งบาทหลวงชาวซีเรียที่อยู่ในกรุงปารีสชื่อ ไดโอนิเซียส ชาวิช (Dionysios Shawish) หรือหลวงพ่อเดนิส ชาวิส (Dom Denis Chavis) เขียนขึ้น อีกชุดหนึ่งเป็นเนื้อหาที่ มิคาอิล ซับบัก (Mikhail Sabbagh) อาลักษณ์หลวง คัดลอกจากต้นฉบับที่เขียนขึ้นในกรุงแบกแดดเมื่อปี 1703 หอสมุดแห่งชาติซื้อต้นฉบับทั้งสองชุดนั้นมาเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 แต่นักวิชาการสมัยใหม่หลายคน เช่น มุห์ซิน มะห์ดี (Muhsin Mahdi) และฮุเซน ฮัดดาวี (Husain Haddawy) เชื่อว่า ต้นฉบับดังกล่าวไม่ใช้เรื่องอะลาดินดั้งเดิม เป็นแต่คำแปลเรื่องอะลาดินใน "พันหนึ่งราตรี" กลับเป็นภาษาอาหรับเท่านั้น ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์ (นวนิยาย)
ฮาวล์สมูฟวิงแคสเสิล (English: Howl's Moving Castle) เป็นนิยายสำหรับเด็กแนวแฟนตาซี เขียนโดยนักเขียนชาวอังกฤษ ไดแอนา ไวนน์ โจนส์ (Diana Wynne Jones) ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1986 และมีการดัดแปลงทำเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันในปี ค.ศ. 2004 โดยผู้กำกับชาวญี่ปุ่น ฮายาโอะ มิยาซากิในสตูดิโอจิบลิ เจ้าหญิงนิทรา
เจ้าหญิงนิทรา (; ) คือเทพนิยายโบราณ ฉบับแรกซึ่งเป็นภาษาฝรั่งเศส พิมพ์ใน ค.ศ. 1697 โดยชาร์ล แปโร หรือ "กุหลาบป่าน้อย" (; ) โดยพี่น้องตระกูลกริมม์ ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน กษัตริย์คืนบัลลังก์
ลอร์ด ออฟ เดอะ ริงส์ ตอน กษัตริย์คืนบัลลังก์ ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษเมื่อปี ค.ศ. 1955 หลังจากที่ภาคแรกและภาคสองออกสู่บรรณพิภพด้วยความสำเร็จอย่างล้นหลาม ส่วนนิยายฉบับแปลภาษาไทย แปลโดย คุณวัลลี ชื่นยง ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์แพรวเยาวชน เป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2545 ตำนานแห่งซิลมาริล
ว่าด้วยเบเรนและลูธิเอน ว่าด้วยทูริน ทูรัมบาร์ (เรื่องนี้เป็นส่วนหนึ่งใน นาร์น อิ ฮีน ฮูริน: ตำนานบุตรแห่งฮูริน คริสโตเฟอร์ โทลคีนได้รวบรวมตำนานนี้และประพันธ์ขึ้นเป็นเล่มต่างหากเมื่อปี พ.ศ. 2550 ใช้ชื่อหนังสือว่า ตำนานบุตรแห่งฮูริน (The Children of Hurin) ) ว่าด้วยทูออร์ และการล่มสลายของกอนโดลิน ว่าด้วยการเดินทางของเออาเรนดิล และสงครามแห่งความโกรธา ดูน (นวนิยาย)
นวนิยายฉบับภาษาไทย ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2546 ใช้ชื่อว่า "ดูน : ราชันย์พิภพทะเลทราย" ปัจจุบันมีออกมาถึงเล่มที่ 4 ตีพิมพ์โดนสำนักพิมพ์คุณพ่อ (ทุกเล่มพิมพ์เป็นปกแข็ง ยกเว้นเล่ม 2 ที่พิมพ์ปกอ่อนเพียงเล่มเดียว) ฮอบบิท (หนังสือ)
ต่อมาในปี ค.ศ. 1965 สำนักพิมพ์เอซบุ๊คส์ ได้ตีพิมพ์ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ฉบับปกอ่อน โดยไม่ได้ขออนุญาต ทำให้สำนักพิมพ์ฮูตันมิฟฟลินและบัลเลนไทน์ เร่งให้โทลคีนมอบลิขสิทธิ์การตีพิมพ์ให้แก่พวกเขาเพื่อจะได้ควบคุมการพิมพ์จำหน่ายในประเทศสหรัฐอเมริกาได้[5] เดอะฮอบบิท จึงได้พิมพ์เป็นเอดิชันที่สามในปี ค.ศ. 1966 ซึ่งโทลคีนถือโอกาสปรับแก้คำบรรยายบางตอนให้สอดคล้องกับเนื้อหาใน เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และแนวคิดในเรื่อง ซิลมาริลลิออน งานเขียนสุดรักของเขาที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์[6] เช่น คำเรียก เอลฟ์ ที่ยังปรากฏเป็น โนม (Gnome) ซึ่งโทลคีนใช้เรียกชาวโนลดอร์ ในงานเขียนชุดแรกๆ ของเขา เป็นต้น เมลิอัน
เมลิอัน หรือ เมเลียน () เป็นเทพีไมอาร์องค์หนึ่ง ปรากฏในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เรื่อง ซิลมาริลลิออน ตำนานบุตรแห่งฮูริน กวีนิพนธ์ชุดลำนำแห่งเลย์ธิอัน และกวีนิพนธ์ตำนานบุตรแห่งฮูริน มีบทบาทในฐานะผู้นำเชื้อสายแห่งเทพ (ไอนัวร์) มาสู่แผ่นดินมิดเดิลเอิร์ธ และเป็นมารดาของลูธิเอน ทินูเวียล อำนาจของเมลิอันช่วยปกป้องอาณาจักรเอลฟ์จากการรุกรานของมอร์ก็อธได้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง ครั้นเมื่อนางจากไปอำนาจนั้นก็เสื่อมสลาย และเป็นอันสิ้นสุดอาณาจักรเอลฟ์ทั้งปวง ฮอบบิท (หนังสือ)
เดอะฮอบบิท (ชื่อภาษาอังกฤษ "The Hobbit" หรืออีกชื่อหนึ่งว่า "There and Back Again") เป็นนิยายแฟนตาซีสำหรับเด็ก ประพันธ์โดยเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในลักษณะกึ่งเทพนิยาย โทลคีนเขียนเรื่องนี้ในราวช่วงปลายทศวรรษที่ 1920 โดยเริ่มแรกเขาเพียงใช้เล่าเป็นนิทานสนุกๆ ให้ลูกฟัง กับใช้เล่นคำในภาษาต่างๆ ที่เขาสนใจ โดยเฉพาะภาษาอังกฤษเก่า นิยายเรื่องนี้ได้ตีพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1937 เจ. เค. โรว์ลิง
หนังสือเล่มที่หกแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม วางจำหน่ายในวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 และทำลายทุกสถิติการขายเช่นกัน สามารถขายได้ถึง 9 ล้านเล่มภายในเวลา 24 ชั่วโมงแรกของการวางขาย[74] ต่อมาในปี 2006 เจ้าชายเลือดผสม</i>ได้รับรางวัลหนังสือแห่งปีจากบริติชบุ๊คอวอร์ด[66] เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
แม้ว่านิยายแฟนตาซีจะมีกำเนิดมาก่อนหน้านั้นแล้ว ทว่าความสำเร็จอย่างสูงของ เดอะฮอบบิท และ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ในสหรัฐอเมริกานำมาซึ่งกระแสความนิยมของนิยายแนวนี้ขึ้นมาใหม่ และทำให้โทลคีนได้รับขนานนามว่า บิดาแห่งวรรณกรรมแฟนตาซีระดับสูงยุคใหม่ (father of the modern high fantasy genre)[2] ผลงานของโทลคีนสร้างแรงบันดาลใจให้แก่งานแฟนตาซียุคหลังรวมถึงศิลปะแขนงอื่นที่เกี่ยวข้องมากมาย ในปี พ.ศ. 2551 (ค.ศ.2008) นิตยสารไทมส์จัดอันดับโทลคีนอยู่ในลำดับที่ 6 ใน 50 อันดับแรกของ "นักประพันธ์ชาวอังกฤษผู้ยิ่งใหญ่ยุคหลังปี 1945"[3] บุตรแห่งสมุทรเทพ
บุตรแห่งสมุทรเทพ (The Son of Neptune) เป็นวรรณกรรมแฟนตาซีที่ตีพิมพ์ในปีพ.ศ. 2554 เป็นวรรณกรรมเล่มที่สองในชุดวีรบุรุษแห่งโอลิมปัส ประพันธ์โดยริก ไรออร์แดน โดยเนื้อเรื่องในเล่มนี้เกี่ยวกับการผจญภัยของเพอร์ซีย์ แจ็กสัน บุตรแห่งโพไซดอนซึ่งมีอาการความจำเสื่อม เขาพบค่ายแห่งใหม่นามว่า "ค่ายจูปิเตอร์" เพอร์ซีย์และเพื่อนใหม่ของเขา, เฮเซล เลอเวสก์ และแฟรงก์ จาง เดินทางมุ่งหน้าสู่อลาสกา ดินแดนซึ่งอยู่นอกเหนืออำนาจของเทพเจ้า เพื่อปลดปล่อยแทนาทอส เทพแห่งความตาย และช่วยโลกพ้นจากน้ำมือของไกอา เทพีแห่งโลก แฟรงค์ เฮอร์เบิร์ต
นวนิยาย ดูน จำหน่ายได้มากกว่า 12 ล้านเล่มทั่วโลก ได้รับรางวัลเนบิวลาประจำปี ค.ศ. 1965 ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในสองวรรณกรรมวิทยาศาสตร์ที่ดีที่สุดในโลก เทียบเท่ากับ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ฉบับภาษาไทย ตีพิมพ์เมื่อ พ.ศ. 2546 ใช้ชื่อว่า "ดูน : ราชันย์พิภพทะเลทราย"  คะระ โนะ เคียวไก
ในเดือนพฤศจิกายน 2002 ได้มีการวางจำหน่าย ดราม่า ซีดี ประกอบนิยายขึ้น และในวันที่ 6 สิงหาคม 2004 สำนักพิมพ์ โคดันฉะ ได้รับสิทธิ์ตีพิมพ์และวางจำหน่ายนิยาย คะระ โนะ เคียวไก ในรูปแบบจำนวนจำกัด 5000 ชุด ซึ่งได้รับความนิยมอย่างล้นหลามจนจำหน่ายได้หมดตั้งแต่เริ่มวางจำหน่าย ซึ่งนิยาย คะระ โนะ เคียวไก ทั้งสองรูปแบบนั้นได้ถูกตีพิมพ์และจำหน่ายไปมากกว่า 500,000 ก๊อปปี้ [1] ในปี 2009 Del Rey Manga ได้ประกาศว่าจะมีการตีพิมพ์นิยาย คะระ โนะ เคียวไก ลงในนิตยสาร Faust ฉบับแรก [2] ซึ่งเนื้อหาภายในเรื่องจะเป็นเหตุการณ์คู่ขนานและเกี่ยวข้องกับ ซึกิฮิเมะ ซึ่งเป็นอีกผลงานหนึ่งของ ไทป์-มูน โดยมีตัวเอกของเรื่องคือ เรียวกิ ชิกิ ผู้มีความสามารถเช่นเดียวกันกับ โทโนะ ชิกิ ซึ่งเป็นตัวเอกใน ซึกิฮิเมะ นอกจากนั้นยังมีตัวละคร อาโอซากิ โทโกะ ซึ่งเป็นพี่สาวของ อาโอซากิ อาโอโกะ (ที่มีบทบาทใน ซึกิฮิเมะ) อีกด้วย เทพบุตรสุดเวหา
เทพบุตรสุดเวหา จากบทประพันธ์ของ ตรี อภิรุม หรือ เทพ ชุมสาย ณ อยุธยา เป็นนวนิยายแนวลี้ลับ ออกพิมพ์เป็นครั้งแรกในนิตยสารดาราภาพยนตร์เมื่อปี พ.ศ. 2535 และได้ทำเป็น พ็อกเก็ตบุ๊ค ในปี พ.ศ. 2536 ก่อนที่จะมีละครเรื่องนี้ออกอากาศ ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2536 - 30 ธันวาคม พ.ศ. 2536 เวลา 20.30 น.- 22.00 น.ทางสถานีวิทยุโทรทัศน์กองทัพบก ผลิดโดย บริษัท กันตนา กรุ๊ป จำกัด นำแสดงโดย คริสโตเฟอร์ มาวิน , สกาวใจ พูนสวัสดิ์ , ภคกุล สนิทวงศ์ ณ อยุธยา ชไมพร สิทธิวรนันทน์ ปภัศรา ชุตานุพงศ์ (เตชะไพบูลย์) และ กรรชัย กำเนิดพลอย เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
ภูมิหลังทางประวัติศาสตร์ของเรื่องราวใน "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" มีการประพันธ์ขึ้นในระหว่างการเขียนหนังสือเรื่องนี้เอง ต่อมาจึงได้นำไปบรรจุในส่วนของภาคผนวก และในบทสุดท้ายของหนังสือ "ซิลมาริลลิออน" ซึ่งตีพิมพ์หลังจากโทลคีนเสียชีวิตไปแล้ว ความโดยย่อ คือ เรื่องเกิดขึ้นเมื่อหลายพันปีก่อนเหตุการณ์ในนิยาย เมื่อจอมมารมืด เซารอน สร้างแหวนเอกธำมรงค์ขึ้นเพื่อควบคุมบงการแหวนแห่งอำนาจวงอื่น ๆ เซารอนเปิดฉากสงครามเพื่อชิงแหวนแห่งอำนาจ 16 วง แล้วนำไปแจกจ่ายให้แก่เหล่าผู้นำชาวคนแคระและมนุษย์ มนุษย์ได้รับแหวนไป 9 วง และถูกอำนาจแหวนครอบงำไปจนกลายเป็นภูตแหวนซึ่งไร้ชีวิต เป็นสมุนตัวฉกาจของเซารอนในยุคต่อมา ทว่าแหวนแห่งอำนาจยังมีอีก 3 วงที่รอดพ้นเงื้อมมือของเซารอนไป นั่นคือแหวนแห่งเอลฟ์ ที่ไปอยู่ในความอารักขาของเอลฟ์ระดับราชนิกุลที่ทรงพลังอำนาจ ในการสงครามคราวนั้นฝ่ายมนุษย์แห่งนูเมนอร์ได้ให้ความช่วยเหลือแก่พวกเอลฟ์จนทำให้เซารอนต้องล่าถอย ภายหลังชาวนูเมนอร์ยังยกทัพมามิดเดิลเอิร์ธและจับตัวเซารอนกลับไปยังเกาะของตน อย่างไรก็ดีด้วยความเจ้าเล่ห์ของเซารอน เขาได้ยุแหย่จนกษัตริย์นูเมนอร์คิดท้าทายอำนาจแห่งวาลาร์ (เป็นเหมือน 'เทพ' ในปกรณัมของโทลคีน) จนยกทัพไปตีแผ่นดินอมตะ เกาะนูเมนอร์จึงพินาศล่มสลายลง ดวงจิตของเซารอนหนีกลับมามิดเดิลเอิร์ธได้ แต่ก็มีชาวนูเมนอร์จำนวนหนึ่งหนีรอดมาได้เช่นกัน นั่นคือเอเลนดิลกับบุตรทั้งสอง คืออิซิลดูร์และอนาริออน ฮูริน ธาลิออน
ฮูริน (Húrin) เป็นตัวละครตัวหนึ่งในซิลมาริลลิออน งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ตามปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ฮูรินเป็นชาวมนุษย์ซึ่งมีชีวิตอยู่ในยุคที่หนึ่งของอาร์ดา เป็นทายาทตระกูลฮาดอร์ เจ้าแคว้นดอร์-โลมิน และเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่ที่สุด มีสมญาว่า ธาลิออน (Thalion) ซึ่งเป็นคำภาษาซินดาริน แปลว่า ผู้มั่นคง จินตนิมิต
เมื่อถึง ปี ค.ศ. 1950 วรรณกรรมจินตนิมิตแนว "ดาบและเวทมนตร์" ก็สามารถเข้าถึงผู้อ่านเป็นวงกว้าง ดังเห็นในความสำเร็จของ "Conan the Barbarian" ของ โรเบิร์ต อี. โฮวาร์ด หรือ "Fafhrd and the Gray Mouser" ของ ฟริตซ์ ไลเบอร์ และแล้วก็เกิดวรรณกรรมจินตนิมิตแขนงใหม่ คือ "จินตนิมิตระดับสูง" (High Fantasy) เรื่องที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือผลงานของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เรื่อง "เดอะฮอบบิท" และ "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ซึ่งส่งผลให้มีวรรณกรรมจินตนิมิตเกิดขึ้นสู่บรรณพิภพเป็นจำนวนมาก ผลงานอื่นๆ เช่น "ตำนานแห่งนาร์เนีย" ของ ซี. เอส. ลิวอิส และ "พ่อมดแห่งเอิร์ธซี" ของ เออร์ซูลา เค. เลอกวิน ทำให้ความนิยมในวรรณกรรมสาขานี้แข็งแกร่งมั่นคงยิ่งขึ้น ดูน (นวนิยาย)
หลังการเสียชีวิตของแฟรงค์ เฮอร์เบิร์ตในปี ค.ศ. 1986 บุตรชายของเขาชื่อไบรอัน เฮอร์เบิร์ต ได้ร่วมกับเควิน เจ. แอนเดอร์สัน เขียนนวนิยายไตรภาค ภาคต่อและภาคปฐมบทของดูน ประกอบด้วย เจ. เค. โรว์ลิง
โจแอนน์ "โจ" โรว์ลิง (English: Joanne "Jo" Rowling, OBE FRSL[1]) หรือนามปากกา เจ. เค. โรว์ลิง[2] และ<b data-parsoid='{"dsr":[1509,1531,3,3]}'>โรเบิร์ต กัลเบรธ (เกิด 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1965)[3] เป็นนักเขียนนวนิยายชาวอังกฤษ ผู้เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้ประพันธ์วรรณกรรมแฟนตาซีชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ ซึ่งได้รับความความสนใจจากทั่วโลก ได้รับรางวัลมากมาย และมียอดขายกว่า 500 ล้านเล่ม[4] และยังเป็นหนังสือชุดที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์[5] ด้านภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ที่ดัดแปลงมาจากหนังสือก็เป็นภาพยนตร์ชุดที่ทำรายได้มากที่สุดเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์[6] โรว์ลิงอนุมัติบทภาพยนตร์ทุกภาค[7] และตลอดจนควบคุมงานฝ่ายสร้างสรรค์ภาพยนตร์ภาคสุดท้ายในฐานะผู้อำนวยการสร้าง[8] เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ล่าสุดในปี พ.ศ. 2550 คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้อุตสาหะรวบรวมและเรียบเรียงงานเขียนชิ้นสำคัญออกมาอีกชิ้นหนึ่ง คือ ตำนานบุตรแห่งฮูริน อันเป็นเรื่องราวของทูริน ทูรัมบาร์ และนิเอนอร์ น้องสาวของเขา ทั้งสองเป็นบุตรของฮูริน ตัวละครชาวมนุษย์คนสำคัญที่มีบทบาทในการช่วยเหลือเหล่าเอลฟ์ในตำนานซิลมาริลลิออน โดยที่คริสโตเฟอร์เรียบเรียงเนื้อหาทั้งหมดมาจาก ซิลมาริลลิออน, Unfinished Tales, ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ และงานเขียนต้นร่างที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์อีกจำนวนหนึ่ง ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์ (นวนิยาย)
ได้รับการตีพิมพ์เป็นภาษาไทยครั้งแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2550 โดยสำนักพิมพ์มติชน แปลโดยเศรษฐศิริ วงศ์ศรานนท์ และใช้ชื่อภาษาไทยว่า ปราสาทเวทมนตร์ของฮาวล์ ติรันต์โลบลังก์
ติรันต์โลบลังก์ (; ติรันต์คนขาว) เป็นนวนิยายวีรคติโดยจูอาน็อต มาร์โตเร็ลย์ อัศวินชาวชาวบาเลนเซีย ตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1490 ที่แคว้นบาเลนเซีย เป็นหนึ่งในวรรณกรรมภาษาบาเลนเซียที่มีชื่อเสียงในยุคกลาง ซึ่งมีอิทธิพลต่อวรรณกรรมตะวันตกในยุคต่อมา รวมไปถึงงานเขียนของมีเกล เด เซร์บันเตส ผู้เขียนเรื่อง "ดอนกิโฆเต้" ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน หอคอยคู่พิฆาต
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน หอคอยคู่พิฆาต ออกจำหน่ายครั้งแรกในประเทศอังกฤษในปี ค.ศ. 1955 ส่วนนิยายฉบับแปลภาษาไทย แปลโดย คุณวัลลี ชื่นยง ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์แพรวเยาวชน เป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2545 ดูน (นวนิยาย)
ดูน () เป็นนิยายวิทยาศาสตร์โดยแฟรงค์ เฮอร์เบิร์ต ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 1965 จำหน่ายได้มากกว่า 12 ล้านเล่มทั่วโลก ได้รับรางวัลเนบิวลาประจำปี ค.ศ. 1965  การโจมตีของทหารราบ
"การโจมตีของทหารราบ" ("Infanterie greift an") ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1937 และช่วยชักจูงอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ให้รอมเมิลมีอำนาจสั่งการในสงครามโลกครั้งที่สอง แม้ว่าเขาจะไม่ได้มาจากครอบครัวทหารเก่าหรือขุนนางปรัสเซียน ซึ่งเคยมีอำนาจเหนือกองกำลังเจ้าหน้าที่เยอรมันมาก่อน ผลงานนี้ได้รับการจัดพิมพ์ในเยอรมนีจนกระทั่งปี ค.ศ. 1945 โดยช่วงนั้นได้มีการตีพิมพ์ประมาณ 500,000 เล่ม ซึ่งหนังสือนี้ยังคงจัดพิมพ์อยู่ และได้รับการเผยแพร่ล่าสุดในภาษาเยอรมันเมื่อปี ค.ศ. 2015 นีโครโนมิคอน
นีโครโนมิคอน (อักษรละติน: Necronomicon)เป็นตำราเวทย์สมมุติที่ปรากฏในงานประพันธ์ชุดตำนานคธูลูของเอช. พี. เลิฟคราฟท์และถูกหยิบยืมไปอ้างถึงโดยนักประพันธ์อื่นๆ โดยปรากฏครั้งแรกในเรื่องสั้น "The Hound" ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในปีพ.ศ. 2467 แต่หนึ่งปีก่อนหน้านั้น เลิฟคราฟท์ก็ได้อ้างคำพูดของตัวละคร "อับดุล อัลฮาเซรด" ซึ่งเป็นผู้แต่งนีโครโนมิคอนไว้แล้วในเรื่อง "The Nameless City" เนื้อหาในหนังสือเล่มนี้นั้นมีเรื่องราวของเกรทโอลด์วันและพิธีกรรมที่ใช้อัญเชิญอยู่ด้วย ทูริน ทูรัมบาร์
ทูรินเป็นบุตรชายคนเดียวของ ฮูริน ธาลิออน ประมุขแห่งตระกูลฮาดอร์ ซึ่งเป็นผู้ครองแคว้นดอร์-โลมิน มารดาของเขาคือ มอร์เวน แห่งตระกูลเบออร์ เขามีน้องสาวสองคน หนึ่งคืออัวร์เวน หรือลาไลธ์ ซึ่งเสียชีวิตตั้งแต่ยังเด็ก และสองคือ นิเอนอร์ นีนิเอล ผู้ต้องประสบชะตากรรม ตกในบ่วงคำสาปร่วมกันกับเขา ผีเสื้อแห่งความลับ
ผีเสื้อแห่งความลับ () เป็นนวนิยายเยาวชน/ลึกลับ เขียนโดย ฮาร์ลาน โคเบน เป็นงานเขียนเล่มแรกในชุด "นักสืบมิคกี้ โบลิทาร์" ซึ่งมีศักดิ์เป็นหลานของไมรอน โบลิทาร์ ฉบับภาษาอังกฤษ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์โอไรออน เมื่อวันที่ 15 กันยายน พ.ศ. 2554 แซเวียร์ เฮอร์เบิร์ต
แซเวียร์ เฮอร์เบิร์ต (; 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1901 – 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1984) เป็นนักเขียนชาวออสเตรเลีย มีชื่อเกิดว่าแอลฟริด แจ็กสัน เป็นบุตรนอกสมรสของเบนจามิน ฟรานซิส เฮอร์เบิร์ตและเอมี วิกตอเรีย สแกมเมลล์ เฮอร์เบิร์ตเริ่มทำงานครั้งแรกที่ร้านขายยาขณะอายุได้ 14 ปี ก่อนจะเรียนด้านเภสัชศาสตร์ที่วิทยาลัยเทคนิคเพิร์ท ต่อมาเขาย้ายไปที่เมลเบิร์น เพื่อเรียนวิชาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยเมลเบิร์น พร้อมกับเริ่มเขียนเรื่องสั้น เฮอร์เบิร์ตออกนวนิยายเรื่องแรก "Capricornia" ในปี ค.ศ. 1938 และออกผลงานอีกหลายเล่มตามมา จนในปี ค.ศ. 1975 เขาได้ตีพิมพ์ "Poor Fellow My Country" ซึ่งเป็นนวนิยายออสเตรเลียที่ยาวที่สุดในโลก นิยายเรื่องนี้ได้รับรางวัลไมลส์ แฟรงคลินในปีเดียวกัน การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์
ในต้นปี พ.ศ. 2554 ทางค่ายพูนิก้าก็ได้ตีพิมพ์การินฉบับพิเศษอีก 2 เล่ม เล่มแรกตีพิมพ์ในรูปแบบการ์ตูน คือ "การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ บทสูญ"[2][4] โดยเป็นเรื่องราวในวัยเด็กของลัลทริมาเมื่อครั้งที่เธอสูญเสียพี่ชาย ซึ่งมีเนื้อหาก่อนเกิดเหตุการณ์ในคดีที่ 1 โดยเล่าถึงอดีตของตัวละครเอก 3 ตัว อันได้แก่ การิน, ลัลทริมา และเชียร ส่วนเล่มที่สองตีพิมพ์ในรูปแบบนิยาย คือ "เชียร พันธนาอัตตานิรันดร์"[2][5] ซึ่งมี เชียร ตัวร้ายใน การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ เป็นตัวเอกของเรื่อง นอกจากการินฉบับพิเศษที่กล่าวมาในข้างต้นแล้ว ยังมีนิยายเรื่อง "ริน/ชิน/เร ตรรกะ..ปริศนาคดีอาถรรพ์ เกมฆาตกรรม" เป็นนิยายชุดพิเศษที่นำ การิน จาก การิน ปริศนาคดีอาถรรพ์ ชินะและเรวิน จาก ชินเร ตรรกะ เกมฆาตกรรม ซึ่งอยู่ในเครือพูนิก้าทั้งคู่ มาเผชิญหน้ากัน โดยเป็นการร่วมมือเขียนระหว่าง อัยย์ ผู้เขียนการินฯ และ แทน ผู้เขียนชินเรฯ รวมถึงนิยายเรื่อง "บริษัทพิทักษ์ (คุณหนู) การิน" เป็นการร่วมกันเขียนระหว่างอัยย์ และ เนบิวลา สองนักเขียนในเครือพูนิก้า มีตัวละครนำคือ การิน และ สองตัวเอกจาก นิยาย "บริษัทพิทักษ์คุณหนู" อคิน และแคปเปอร์ อาร์แซน ลูแปง
21. The Last Love of Arsene Lupin (unpublished) ""ในเรื่องสั้นที่ชื่อว่า "เชอร์ล็อก โฮล์มส์ มาช้าเกินไป" 15 มิถุนายน ค.ศ. 1906 เชอร์ล็อก โฮมส์ ได้พบกับเด็กหนุ่มที่มีชื่อว่า อาร์แซน ลูแปง เป็นครั้งแรก แต่หลังจากที่มีเสียงคัดค้านจาก หนังสือพิมพ์ นิตยสาร ที่บอกว่าเป็นการโฉบฉวยโอกาสจากเชอร์ล็อก โฮล์มส์ ของอาร์เธอร์ โคนันดอยล์ เพื่อให้มีรายได้มากขึ้น เขาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "เชอร์ล็อก โฮล์มส์" เพื่อให้มีความถูกต้องตามกฎหมาย และออกหนังสือเรื่อง "เฮอร์ล็อก โชล์มส์" เล่มที่ 1 ในเวลาไม่กี่วันหลังจากนั้น คริสโตเฟอร์ โทลคีน
เมื่อเดือนเมษายน 2550 คริสโตเฟอร์ได้ตีพิมพ์นวนิยายที่บิดาได้เขียนเล่มใหม่ "ตำนานบุตรแห่งฮูริน (The Children of Húrin)" ซึ่งโทลคีนได้ทำการเขียนในช่วงปี พ.ศ. 2494 - 2500 (ช่วงที่เก่าแก่ที่สุดคือที่ขียนเมื่อปี พ.ศ. 2461) ซึ่งเขาเขียนเกือบจะจบแล้วแต่ก็ได้เลิกเขียนก่อน บุตรแห่งสมุทรเทพ
นวนิยายเล่มนี้ได้รับการวิจารณ์อย่างกว้างขวาง โดยได้รับรางวัล "กูดรีดส์ ชอยส์ อวาร์ด" ในปีพ.ศ. 2554 และเป็นหนึ่งในนวนิยายขายดีอันดับหนึ่ง ในนวนิยายเล่มนี้ ริกได้ใช้วิธีเล่าเรื่องแบบมุมมองของบุรุษที่สาม ซึ่งในแต่ละบทจะเน้นเรื่องราวไปที่ตัวละครหลักแต่ละตัว สับเปลี่ยนไปมาระหว่างเพอร์ซีย์, แฟรงก์ และเฮเซล อาชากับเด็กชาย
The Horse and His Boy หรือ อาชากับเด็กชาย เป็นนิยายแฟนตาซีเยาวชนในชุดตำนานแห่งนาร์เนีย เขียนโดยซี.เอส. ลิวอิส ใน ค.ศ. 1955 นับเป็นลำดับที่ห้าตามที่ตีพิมพ์ และลำดับที่สามถ้านับตามเหตุการณ์ในเรื่อง ฉบับภาษาไทยจัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ผีเสื้อ แปลโดยสุมนา บุณยะรัตเวช ฮอบบิท (หนังสือ)
คำว่า "ฮอบบิท" เป็นชื่อที่โทลคีนคิดขึ้นมาเฉยๆ เมื่อคราวหนึ่ง ระหว่างที่เขาสอนอยู่ที่วิทยาลัยเพมโบรค (ช่วงทศวรรษ 1920) ขณะกำลังตรวจข้อสอบของนักศึกษาอันเป็นงานที่แสนจะน่าเบื่อหน่าย โทลคีนก็เขียนข้อความลงบนกระดาษคำตอบอันว่างเปล่าของนักศึกษาคนหนึ่งว่า "In a hole in the ground there lived a hobbit." แต่ก็ไม่ได้นึกอะไรมากไปกว่านั้น หลายปีต่อมาเขาจึงค่อยเขียนแผนที่ของธรอร์ วางเค้าโครงแผนที่ภูมิศาสตร์ของโลกแห่งนั้น และเริ่มแต่งเรื่องต่อในช่วงต้นทศวรรษ 1930 นิยายได้รับการตีพิมพ์ด้วยความบังเอิญเมื่อศิษย์และสหายผู้หนึ่งของโทลคีน คือ เอไลน์ กริฟฟิธ (Elaine Griffiths) ได้อ่านต้นฉบับในปี ค.ศ. 1936 เธอแนะนำให้ ซูซาน ดักแนล (Susan Dagnall) เพื่อนผู้หนึ่งที่ทำงานในสำนักพิมพ์ จอร์จ อัลเลนแอนด์ อันวิน ไปขอต้นฉบับจากโทลคีน ซูซานทำตามคำแนะนำนั้น และพบว่าตนประทับใจมาก ซูซานนำต้นฉบับไปให้ สแตนลี่ย์ อันวิน หุ้นส่วนสำนักพิมพ์พิจารณา อันวินให้ลูกชายของเขา เรย์เนอร์ อันวิน อายุ 10 ปี เป็นผู้อ่านทดสอบ แลกกับเงินค่าจ้าง 1 ชิลลิง ผลจากรายงานสั้นๆ ของเรย์เนอร์ทำให้หนังสือได้ตีพิมพ์ในเวลาต่อมา[2] แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์
หนังสือนี้ซึ่งเป็นนวนิยายประเดิมของโรว์ลิง เขียนระหว่างประมาณเดือนมิถุนายน 2533 ถึงประมาณปี 2538 ในปี 2533 โจ โรว์ลิง อันเป็นชื่อที่เธอชอบให้รู้จัก ต้องการย้ายกับแฟนหนุ่มไปแฟลตแห่งหนึ่งในแมนเชสเตอร์ และตามคำของเธอ "สุดสัปดาห์หนึ่งหลังการตระเวนหาแฟลต ฉันนั่งรถไฟกลับกรุงลอนดอนด้วยตัวเองแล้วความคิดแฮร์รี่ พอตเตอร์ตกมาในหัวของฉัน ... เด็กชายผอมหุ้มกระดูก ตัวเล็ก ผมสีดำ และสวมแว่นตากลายเป็นพ่อมดมากขึ้นทุกที ๆ สำหรับฉัน... ฉันเริ่มเขียน<i data-parsoid='{"dsr":[19962,19977,2,2]}'>ศิลาอาถรรพ์ เย็นนั้นเอง แม้ว่าหน้าแรก ๆ ดูไม่เหมือนผลงานสมบูรณ์เลย"[7] แล้วมารดาของโรว์ลิงเสียชีวิต เพื่อรับมือกับความเจ็บปวดของเธอ โรว์ลิงถ่ายโอนความระทมของเธอไปยังแฮร์รี่กำพร้า[7] โรว์ลิงใช้เวลาหกปีเขียน<i data-parsoid='{"dsr":[20418,20452,2,2]}'>แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ และหลังจากบลูมส์บิวรีตอบรับ เธอได้เงินอุดหนุน 8,000 ปอนด์จากสภาศิลปะสกอต ซึ่งทำให้เธอสามารถวางแผนภาคต่อ[8] เธอส่งหนังสือให้ตัวแทนและสำนักพิมพ์ แล้วตัวแทนที่สองที่เธอเข้าหาใช้เวลาหนึ่งปีพยายามขายหนังสือให้สำนักพิมพ์ ซึ่งส่วนใหญ่คิดว่ายาวเกินไป คือ ประมาณ 90,000 คำ แบร์รี คันนิงแฮม ซึ่งกำลังสร้างแฟ้มผลงานแฟนตาซีโดดเด่นโดยผู้ประพันธ์ใหม่สำหรับหนังสือเด็กบลูมส์บิวรี แนะนำให้รับหนังสือ[9] และธิดาของประธานบริหารของบลูมส์บิวรีวัยแปดขวบกล่าวว่า มัน "ดีกว่าเล่มอื่นมาก"[10] โลลิตา
โลลิตา () เป็นนวนิยายที่เขียนโดยวลาดีมีร์ นาโบคอฟที่เขียนครั้งแรกเป็นภาษาอังกฤษ และได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 1955 ในกรุงปารีส และต่อมาในปี ค.ศ. 1958 ในนครนิวยอร์ก “"โลลิตา"” ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายทันทีที่พิมพ์เพราะความแปลกใหม่ของลักษณะการเขียน และมีชื่อเสียงเพราะมีเนื้อหาที่เป็นที่ขัดแย้งอย่างรุนแรงในสังคม เพราะ ฮัมเบิร์ต ฮัมเบิร์ต ชายวัยกลางคน ซึ่งเป็นตัวเอกของเรื่องและเป็นผู้บรรยายเรื่องผู้ไม่น่าเชื่อถือ (Unreliable narrator) ตกหลุมรักอย่างหัวปักหัวปำซึ่ง และมีความสัมพันธ์ทางเพศกับ เดอลอร์ส เฮซ เด็กสาวอายุ 12 ปี บุตรบุญธรรมของตน ตำนานแห่งซิลมาริล
โทลคีนเริ่มต้นงานเขียนนิยายที่ต่อมากลายมาเป็น "ซิลมาริลลิออน" ตั้งแต่ ค.ศ. 1914[1] โดยที่เขาตั้งใจจะให้เป็นตำนานปรัมปราของประเทศอังกฤษ เพื่ออธิบายถึงกำเนิดเรื่องราวในประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม[1] เนื้อหาส่วนมากเขียนขึ้นขณะที่โทลคีนพำนักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลหลังจากถูกส่งตัวกลับจากสมรภูมิแนวหน้าในฝรั่งเศสระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเนื่องจากป่วยเป็นไข้กลับ เขาเขียนนิยายเรื่องแรก คือ การล่มสลายของกอนโดลิน สำเร็จลงในราวปลายปี ค.ศ. 1916[1] แฮร์รี่ พอตเตอร์
แฮร์รี่ พอตเตอร์ได้รับรางวัลมาแล้วมากมาย ตั้งแต่การพิมพ์แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ครั้งแรก รวมทั้งรางวัลหนังสือวิตเทกเกอร์แพลตินัมสี่รางวัล (ทั้งหมดได้รับเมื่อ พ.ศ. 2544)[72] รางวัลหนังสือเนสเล่สมาร์ตตีส์สามรางวัล (พ.ศ. 2540-42)[73], รางวัลหนังสือสภาศิลปะสกอตสองรางวัล (พ.ศ. 2542 และ 2544)[74], รางวัลหนังสือเด็กแห่งปีวิตเบรดเล่มแรก (พ.ศ. 2542)[75], และหนังสือแห่งปีดับเบิลยูเอชสมิท (พ.ศ. 2549)[76] และอื่น ๆ ใน พ.ศ. 2543 แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบันได้รับเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลฮิวโกนวนิยายยอดเยี่ยม และใน พ.ศ. 2544 แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนีได้รับรางวัลดังกล่าว[77] เกียรติยศที่ได้นั้นมีทั้งการมอบเหรียญรางวัลคาร์เนกี (พ.ศ. 2540)[78], รายชื่อสั้นสำหรับรางวัลเด็กการ์เดี้ยน (พ.ศ. 2541) และอยู่ในรายการหนังสือมีชื่อเสียง หนังสือที่คัดเลือกโดยบรรณาธิการ และรายการหนังสือดีที่สุดของสมาคมหอสมุดอเมริกา, เดอะนิวยอร์กไทมส์, หอสมุดสาธารณะชิคาโก และพับลิชเชอร์วีกลี[79] กษัตริย์อาเธอร์
การพัฒนาของวรรณกรรมอาเธอร์ในยุคกลางตลอดจนบุคลิกของตัวละครอาเธอร์ในแบบโรแมนซ์ นำไปสู่ผลงาน "Le Morte d'Arthur" ของโทมัส มาโลรี ที่นำเรื่องเล่าตำนานทั้งหมดมาเล่าใหม่เป็นเรื่องเดียวกันในฉบับภาษาอังกฤษ ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15 งานเขียนของมาโลรีเรื่องนี้เดิมใช้ชื่อว่า "The Whole Book of King Arthur and of His Noble Knights of the Round Table" โดยอ้างอิงเนื้อหาจากวรรณกรรมโรแมนซ์เรื่องต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจาก "Vulgate Cycle" ถือเป็นผลงานที่รวบรวมเรื่องราวเกี่ยวกับอาเธอร์เอาไว้ได้อย่างครบถ้วนที่สุด ด้วยเหตุนี้ และด้วยเหตุที่ "Le Morte D'Arthur" เป็นวรรณกรรมฉบับพิมพ์เล่มแรก ๆ ในอังกฤษ (ตีพิมพ์โดย วิลเลียม แคกซ์ตัน ในปี ค.ศ. 1485) จึงทำให้งานเขียนอื่น ๆ เกี่ยวกับอาเธอร์ในยุคหลัง ล้วนพัฒนาต่อมาจากผลงานของมาโลรีทั้งสิ้น เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
พ.ศ. 2518 (ค.ศ. 1975) งานแปลเรื่อง Sir Gawain and the Green Knight, Pearl (บทกวี) และ Sir Orfeo พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) A Tolkien Miscellany พ.ศ. 2519 (ค.ศ. 1976) จดหมายจากคุณพ่อคริสต์มาส (The Father Christmas Letters) พ.ศ. 2520 (ค.ศ. 1977) ซิลมาริลลิออน (The Silmarillion) พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) ภาพวาดของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน พ.ศ. 2523 (ค.ศ. 1980) เกร็ดตำนานอันจารไม่จบ แห่งนูเมนอร์และมิดเดิลเอิร์ธ (Unfinished Tales of Númenor and Middle-earth) พ.ศ. 2523 (ค.ศ. 1980) รวมบทกวีและเรื่องสั้น (ประกอบด้วย การผจญภัยของทอม บอมบาดิล, The Homecoming of Beorhtnoth Beorhthelm's Son, On Fairy-Stories, Leaf by Niggle, Farmer Giles of Ham และ Smith of Wootton Major) พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) จดหมายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน พ.ศ. 2524 (ค.ศ. 1981) The Old English Exodus Text พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) Finn and Hengest: The Fragment and the Episode พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) Mr. Bliss พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) The Monsters and the Critics (เรียงความ) พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) - พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) หนังสือชุด ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ: The Book of Lost Tales 1 (1983) The Book of Lost Tales 2 (1984) The Lays of Beleriand (1985) กำเนิดมิดเดิลเอิร์ธ (The Shaping of Middle-earth) (1986) ถนนอันสาบสูญ และเรื่องอื่นๆ (The Lost Road and Other Writing)s (1987) เงาที่หวนคืน (The Return of the Shadow) (The History of The Lord of the Rings เล่ม 1) (1988) กบฏไอเซนการ์ด (The Treason of Isengard) (The History of The Lord of the Rings เล่ม 2) (1989) สงครามแหวน (The War of the Ring) (The History of The Lord of the Rings เล่ม 3) (1990) การพ่ายแพ้ของเซารอน (Sauron Defeated) (The History of The Lord of the Rings เล่ม 4, ท้ายเล่มมีต้นฉบับนิยายเรื่อง The Notion Club Papers) (1992) แหวนมอร์กอธ (Morgoth's Ring) (1993) สงครามอัญมณี (The War of the Jewels) (1994) พลเมืองแห่งมิดเดิลเอิร์ธ (The Peoples of Middle-earth) (1996) พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995) J. R. R. Tolkien: Artist and Illustrator (ภาพวาดฝีมือโทลคีน) พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) Roverandom (นิทานเด็ก) พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) Finn and Hengest พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) Beowulf and the Critics ฉบับเรียบเรียงโดย Michael D.C. Drout พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005) คู่มือว่าด้วยชื่อต่างๆ ในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ (Guide to the Names in The Lord of the Rings) โดย Wayne G. Hammond และ Christina Scull - ตีพิมพ์ใน The Lord of the Rings: A Reader's Companion พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) The Children of Hurin (ตำนานบุตรแห่งฮูริน) พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) ประวัติศาสตร์เดอะฮอบบิท (The History of The Hobbit) โดย จอห์น ดี. เรทลิฟฟ์ พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) The Legend of Sigurd and Gudrún เด็กชายในชุดนอนลายทาง
เด็กชายในชุดนอนลายทาง () เป็นบทประพันธ์ในปี ค.ศ. 2006 ของนักเขียนชาวไอริช จอห์น บอยน์ ซึ่งบอยน์ทุ่มเทให้กับบทประพันธ์นี้มากและลงมือเขียนร่างแรกเสร็จภายใน 2 วันครึ่ง โดยเขาแทบไม่ได้หลับได้นอนจนกว่าบทประพันธ์จะสิ้นสุด ณ เดือนมีนาคม 2010 นวนิยายเรื่องนี้มียอดขายมากกว่า 5 ล้านเล่มทั่วโลก อีกทั้งในปี 2007 และ 2008 นวนิยายเรื่องนี้กลายเป็นนวนิยายที่ขายดีที่สุดของปีในสเปนและติดอันดับ 1 หนังสือขายดีของนิวยอร์กไทมส์ เช่นเดียวกับในไอร์แลนด์ที่ติดอันดับ 1 ในชาร์ตหนังสือไอร์แลนด์นานถึง 57 สัปดาห์ บทประพันธ์เรื่องนี้ยังได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ในชื่อเดียวกันในปี 2008 ตำนานบุตรแห่งฮูริน
แคว้นดอร์-โลมินตกเป็นเชลยสงครามให้กับพวกอีสเตอร์ลิงที่เป็นสมุนของมอร์ก็อธ มอร์เวนจึงลอบส่งตัวทูรินให้หนีไปยังอาณาจักรโดริอัธของกษัตริย์ธิงโกล ทูรินเติบโตขึ้นในดินแดนของพวกเอลฟ์ แต่ก็คิดถึงแม่และแผ่นดินเกิดอยู่ตลอด วันหนึ่งทูรินเกิดเหตุวิวาทกับเอลฟ์ที่ปรึกษาคนหนึ่งของธิงโกลที่เกลียดชังชาวมนุษย์ ชื่อซายรอส แล้วเกิดอุบัติเหตุทำให้ซายรอสเสียชีวิต ทูรินจึงหนีออกจากอาณาจักรโดริอัธเพราะความกดดันที่ต้องอยู่เป็นผู้ลี้ภัย และไม่ต้องการรับการอภัยโทษ เขาไปอยู่กับพวกโจรในป่า เที่ยวปล้นชิงบ้านเรือนผู้คน เมื่อธิงโกลทราบเรื่องก็ส่งคนออกตามหา แต่ไม่มีใครหาทูรินพบเลย ลูกชายและคนรัก
ลูกชายและคนรัก () เป็นนวนิยายเชิงอัตชีวประวัติที่เขียนโดยนักเขียนชาวอังกฤษดี. เอช. ลอเรนซ์ ที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ ค.ศ. 1913 “"ลูกชายและคนรัก"” เป็นนวนิยายเล่มที่สามของลอเรนซ์ที่ได้รับการตีพิมพ์ที่เป็นเรื่องราวของพอล โมเรลชายวัยหนุ่มและศิลปินผู้กำลังเริ่มอาชีพ ริชาร์ด อัลดิงทันให้คำอธิบายเนื้อหาด้านอัตชีวประวัติของงานชิ้นนี้ว่า: วรรณวรรธน์
ผลงานสร้างชื่อ คือ นวนิยาย ที่เรียกกันในหมู่นักอ่านชาวไทยว่า นิยายแนวทะเลทราย แต่มีเอกลักษณ์ที่แตกต่างคือ วรรณวรรธน์ ใช้ข้อมูลเกี่ยวกับโครงสร้างการเมืองในประเทศตะวันออกกลาง และ วัฒนธรรมของชาวตะวันออกกลางในการดำเนินเรื่อง ในต่ละเรื่องจะประพันธ์ออกมาในแก่นเรื่องที่แตกต่างกัน ผลงานชิ้นแรกที่ตีพิมพ์คือ อัสวัด ราชันย์แห่งความมืด เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการเมืองในประเทศของตะวันออกกลาง ที่มีพื้นฐานมาจากกฎหมายรัฐธรรมนูญของประเทศตะวันออกกลาง เรื่องที่สอง ที่ได้รับการตีพิมพ์ คือ เส้นทรายสีเงา เป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อน อัสวัด ราชันย์แห่งความมืด 7 ปี ซึ่งเนื้อหาของเรืองจะเน้นไปที่การก่อเหตุก่อการร้ายในประเทศแถบตะวันออกกลาง เรื่องที่สาม ทรายล้อมตะวัน เป็นนิยายที่อธิบายถึงความเชื่อ และชนเผ่าที่อาศัยอยู่ในทะเลทราย โดยมีแหล่งทรัพยากรอันมีค่าสิ่งเดียวคือ "น้ำมัน" เรื่องที่สี่ ทรายนี้ยังมีรัก นิยายเชิงอิงประวัติศาสตร์ของอารยธรรมตะวันออกของโลกโบราณมาจนถึงปัจจุบัน เล่าถึงอดีตในสมัย เมโสโปเตเมีย และ เปอร์เซีย รวมถึงชีวิตในปัจจุบัน โดยแบ่งโครงเรื่องออกเป็น 4 โครงหลัก ตัวละครแต่ละตัวดำเนินเหตุการณ์ไปใน "แต่ละชีวิต" ของตน จนเกิดปัญหาและมีการคลี่คลายได้ ในชีวิตปัจจุบัน พัวพันเรื่องราวอยู่กับความเชื่อและการแสวงหาทรัพย์สมบัติอันมีค่าที่สุดของมนุษยโลก และตำนานปรัมปรา ของนกฟีนิกซ์ สฟิงค์ และตำนานมหากาพย์เรื่องกิลกาเมซ  เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
หลังจากที่ "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" ตีพิมพ์เผยแพร่ มีการวิจารณ์กันมากว่า 'แหวนเอก' เป็นตัวแทนอุปมาถึงระเบิดนิวเคลียร์ เรื่องนี้โทลคีนยืนยันหนักแน่นว่างานเขียนของเขาไม่ใช่งานสัญลักษณ์แฝงคติ (Allegory) ในบทนำของหนังสือ "เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์" เขาถึงกับเขียนไว้ว่า เขาไม่ชอบนิยายเปรียบเทียบแฝงคติ และเรื่องนี้ก็ไม่ใช่นิยายแบบนั้น เขายังบอกว่าผู้กล่าวเช่นนั้นช่างไร้ความรับผิดชอบที่จะมาแก้ไขประเด็นเหล่านี้เสียให้ถูก เพราะโทลคีนเขียนเนื้อเรื่องส่วนใหญ่รวมถึงเนื้อหาตอนจบเสร็จก่อนที่ระเบิดนิวเคลียร์ลูกแรกจะปรากฏขึ้นบนโลกในปี ค.ศ. 1945 เสียอีก เอลิซาเบธแห่งเวดส์ สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย
Aus zwei Welten (แห่งสองโลก) ตีพิมพ์ที่ไลพ์ซิจในปีพ.ศ. 2427 เป็นนวนิยาย Anna Boleyn (พระนางแอนน์ โบลีน) ตีพิมพ์ที่บอนน์ในปีพ.ศ. 2429 เป็นเรื่องโศกนาฏกรรม In der Irre (ในการหลงทาง) ตีพิมพ์ที่บอนน์ในปีพ.ศ. 2431 เป็นเรื่องสั้น Edleen Vaughan, or Paths of Peril (เอ็ดลีน ว็อกฮาน หรือเส้นทางแห่งภัย) ตีพิมพ์ที่ลอนดอนในปีพ.ศ. 2437 เป็นนวนิยาย Sweet Hours (ชั่วโมงที่แสนหวาน) ตีพิมพ์ที่ลอนดอนในปีพ.ศ. 2447 เป็นบทกวีในภาษาอังกฤษ ฮารัด
ฮารัด (Harad) คือชื่อดินแดนมนุษย์แห่งหนึ่งบนทวีปมิดเดิลเอิร์ธ ในจินตนิยายของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ฮารัดเป็นดินแดนกว้างใหญ่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมอร์ดอร์และกอนดอร์ใต้ มีลักษณะอากาศที่อบอุ่นและร้อนกว่าดินแดนทางเหนือ ดินแดนนี้ไม่ได้รวมเป็นอาณาจักรเดียวกันทั้งผืน แต่มีกษัตริย์ปกครองเป็นของตนเองไม่ขึ้นแก่กัน ชื่อ ฮารัด เป็นคำภาษาซินดาริน แปลว่า ใต้ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ () เป็นนิยายแฟนตาซีขนาดยาว ประพันธ์โดยศาสตราจารย์ชาวอังกฤษ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นนิยายที่ต่อเนื่องกับนิยายชุดก่อนหน้านี้ของโทลคีน คือ เรื่อง "There and Back Again" หรือที่รู้จักกันดีอีกชื่อหนึ่งว่า "เดอะฮอบบิท" แต่ได้ขยายโครงเรื่องซับซ้อนไปกว่า "เดอะฮอบบิท" มาก โทลคีนแต่งเรื่องนี้ขึ้นในช่วงปี พ.ศ. 2480 - 2492 (ค.ศ. 1937 - 1949) และได้วางจำหน่ายในปี ค.ศ. 1954-1955 โดยแบ่งตีพิมพ์ออกเป็น 3 ตอน เนื่องจากหนังสือมีความยาวมากจนสำนักพิมพ์เห็นว่าไม่สามารถตีพิมพ์รวมเป็นเล่มเดียวกันได้ นิยายเรื่องนี้ได้แปลไปเป็นภาษาต่างๆ มากมายไม่น้อยกว่า 38 ภาษา และได้รับยกย่องให้เป็นนิยายที่ดีที่สุดเรื่องหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 20 แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์
บลูมส์บิวรีตอบรับหนังสือ โดยจ่ายโรว์ลิงล่วงหน้า 2,500 ปอนด์[11] และคันนิงแฮมส่งสำเนาต้นฉบับถึงผู้ประพันธ์ นักวิจารณ์และผู้ขายหนังสือที่ได้รับเลือกอย่างระวังเพื่อเอาความเห็นที่จะสามารถยกมาเมื่อวางขายหนังสือ[9] เขากังวลถึงความยาวหนังสือน้อยกว่าชื่อผู้ประพันธ์ เพราะชื่อเรื่องฟังคล้ายหนังสือเด็กชาย และเด็กชายนิยมหนังสือผู้ประพันธ์ชาย ฉะนั้น โรว์ลิงจึงใช้นามปากกา เจ.เค. โรว์ลิง ไม่นานก่อนพิมพ์[9] ในเดือนมิถุนายน 2540 บลูมส์บิวรีจัดพิมพ์<i data-parsoid='{"dsr":[22712,22727,2,2]}'>ศิลาอาถรรพ์ ทีแรกจำนวน 500 เล่มเป็นปกแข็ง ซึ่งสามร้อยเล่มถูกจำหน่ายไปห้องสมุดต่าง ๆ[12] ชื่อเดิม "โจแอนน์ โรว์ลิง" ของเธอ พบเป็นตัวพิมพ์เล็ก ๆ ในหน้าลิขสิทธิ์ของฉบับพิมพ์ในอังกฤษครั้งแรกนี้ (ฉบับพิมพ์ครั้งแรกในสหรัฐอเมริกา ปี 2541 ตัดการพาดพิงถึง "โจแอนน์" อย่างสิ้นเชิง)[13] การพิมพ์ครั้งแรกเป็นจำนวนน้อยนั้นเป็นเรื่องปกติสำหรับนวนิยายเล่มแรก และคันนิงแฮมหวังว่าผู้ขายหนังสือจะอ่านหนังสือ และแนะนำให้ลูกค้า[9] ตัวอย่างจากการพิมพ์ครั้งแรกนี้ที่มีมูลค่าสูง คือ ในการประมูลเฮอริเทจปี 2550 ขายได้ราคาถึง 33,460 ดอลลาร์สหรัฐ[14] กอนโดลิน
กอนโดลิน () เป็นชื่ออาณาจักรเอลฟ์แห่งหนึ่งในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน โดยปรากฏบรรยายอย่างละเอียดอยู่ในหนังสือ "Book of Lost Tales" และ "ซิลมาริลลิออน" ในชื่อตอนเดียวกันคือ "การล่มสลายของกอนโดลิน" เป็นหนึ่งในสาม "มหาตำนาน" ที่โทลคีนยกย่องไว้ (อีกสองเรื่องคือ "ตำนานของเบเรนและลูธิเอน" กับ "ตำนานบุตรแห่งฮูริน") ตำนานบุตรแห่งฮูริน
ทูรินได้ขึ้นเป็นหัวหน้าโจร แล้วพาพวกโจรออกตระเวนไปในป่า พยายามไม่เข้าไปปล้นชิงชาวบ้านอีก ระหว่างนี้เอง เบเล็ก จอมธนู นายทัพเอลฟ์ซึ่งเป็นสหายสนิทของทูริน และได้ออกติดตามหาทูรินด้วยอย่างไม่ลดละ ได้ติดตามมาจนทัน เขาพยายามเกลี้ยกล่อมให้ทูรินกลับไปโดริอัธด้วยกัน และช่วยป้องกันชาวบ้านจากการรุกรานของพวกออร์ค แต่ทูรินไม่ยินยอม เบเล็กจึงกลับไปยังชายแดนด้านเหนือเพื่อเข้าร่วมกับกองทัพเอลฟ์ปราบพวกออร์ค ส่วนทูรินก็พาคณะโจรเร่ร่อนต่อไป ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก
ด้วยเมฆหมอกแห่งรัก () ดัดแปลงจาก "Genji Monogatari" หรือ "ตำนานเก็นจิ" วรรณกรรมคลาสสิกของญี่ปุ่นจากยุคเฮอัน (ราว ค.ศ. 794-1192) ว่าด้วยเรื่องราวชีวิตรักของท่านฮิคารุ เกนจิ ผู้สูงส่งทั้งชาติสมบัติและรูปสมบัติ วรรณกรรมเรื่องนี้ได้รับการยกย่องว่าเป็นสุดยอดวรรณกรรมญี่ปุ่นและเป็นที่รู้จักไปทั่วโลก แม้แต่ในหนังสือ Lifetime Reading Plan ของ Clifton Fadiman ก็ยังยกให้เป็นหนึ่งในวรรณกรรมเอกของโลกที่ทุกคนควรจะได้อ่านสักครั้งหนึ่งในชีวิต[1] "ตำนานเกนจิ"ฉบับนิยายภาพนี้ เขียนโดย ยามาโตะ วากิ ( Yamato Waki ) ผู้ซึ่งใช้เวลาเนิ่นนานหลายปีกับงานชิ้นนี้ทั้งในการศึกษาเตรียมงานและการดัดแปลงถ่ายทอดเป็นภาคการ์ตูน ตีพิมพ์ครั้งแรกในนิตยสาร Mimi ระหว่างปี ค.ศ. 1979-1993 ก่อนจะรวมพิมพ์เป็นเล่มจำนวน 13 เล่มจบ ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ โคดันฉะ ในประเทศญี่ปุ่นเป็นภาษาญี่ปุ่น โดยเริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1980 ถึง 1993 มีจำนวนทั้งหมด 13 เล่ม ได้รับการแปลเป็นภาษาอังกฤษเป็นบางเล่ม ในชื่อ The Tale of Genji โดย สจ๊วร์ต แอทคิน และ โยโกะ โทโยซะกิ ( Stuart Atkin and Yoko Toyosaki ) โดยแปลเป็นนิยายภาพ 2 ภาษา พิมพ์โดยสำนักพิมพ์โคดันฉะเช่นกัน ได้รับการแปลไทยในฉบับไม่มีลิขสิทธิ์ ในชื่อ ฟ้าใต้แสงจันทร์ โดย สำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ และฉบับลิขสิทธิ์ แปลโดย บัณธิต ประสิษฐานุวงษ์ จัดพิมพ์โดย จัดพิมพ์โดย บริษัท เนชั่น มัลติมีเดีย กรุ๊ป จำกัด ( มหาชน ) เนื้อหาภายในเรื่องช่วง 10 เล่มแรก เป็นเรื่องราวชีวิตของเกนจิ ส่วน 3 เล่มหลังเป็นเรื่องราวหลังเกนจิเสียชีวิตไปแล้ว โดยตัวละครเด่นคือคาโอรุและองค์ชายนิโออุ ตำนานบุตรแห่งฮูริน
พวกเอลฟ์สามารถสยบการรุกรานของมอร์ก็อธได้ชั่วระยะเวลาหนึ่ง อาณาจักรทั้งหลายจึงได้สงบสุข ในจำนวนนี้ อาณาจักรที่มีอำนาจมากที่สุดคือ โดริอัธ ภายใต้การปกครองของกษัตริย์ธิงโกล เสื้อคลุมเทา เจ้าแห่งเอลฟ์ชาวซินดาร์ ส่วนพวกโนลดอร์ที่ไล่ติดตามมอร์ก็อธมาจากวาลินอร์ได้ครองดินแดนต่างๆ กัน และร่วมมือกับชาวซินดาร์บางส่วนช่วยกันต่อต้านมอร์ก็อธ อาณาจักรสำคัญของชาวโนลดอร์ ประกอบด้วย ดอร์-โลมินและฮิธลุม ของกษัตริย์ฟิงกอน นาร์โกธรอนด์ของฟินร็อด และ กอนโดลินของทัวร์กอน เดอร์เดนเจอร์รัสบุ๊คฟอร์บอยส์
หนังสือถูกพิมพ์ครั้งแรกในประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2549 โดยสำนักพิมพ์ฮาร์ปเปอร์คอลลินส์ () ติดอันดับหนังสือขายดีประเภทหนังสือไม่ใช่นิยายของอังกฤษ รวมถึงขึ้นถึงอับดับหนึ่ง หลายครั้ง ยอดขายรวมกว่าครึ่งล้านเล่ม ฮิว ลอฟติง
ในปี ค.ศ. 1919 ลอฟติงและครอบครัวย้ายไปอยู่ที่เมืองคิลลิงเวิร์ต รัฐคอนเนตทิคัต ปีต่อมาเขาเผยแพร่ "คุณหมอดูลิตเติล" เป็นฉบับนิยายและได้รับความนิยม ลอฟติงเผยแพร่ภาคต่อ "The Voyages of Doctor Dolittle" ในอีกสองปีต่อมาและได้รับเหรียญนิวเบอรี สาขาวรรณกรรมเด็กยอดเยี่ยมประจำปี ค.ศ. 1923 วิกตอร์ อูโก
อูโกเริ่มวางแผนการเขียนนวนิยายเรื่องเอกของเขา คือ เหยื่ออธรรม ให้มีเนื้อหาสะท้อนความทุกข์ยากและความอยุติธรรมในสังคมตั้งแต่ช่วงต้นคริสต์ทศวรรษ 1830 และใช้เวลายาวนานกว่า 17 ปีเพื่อเขียนขึ้นมาจนสำเร็จและได้ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1862[4] ความพิถีพิถันในคุณภาพของนวนิยายทำให้หนังสือเป็นที่ต้องการและมีการประมูลแย่งชิงกันมาก สำนักพิมพ์ในเบลเยียมแห่งหนึ่งคือ Lacroix and Verboeckhoven ถึงกับจัดแคมเปญพิเศษที่ไม่เคยมีมาก่อน มีการออกหนังสือข่าวเกี่ยวกับผลงานชิ้นนี้เป็นเวลา 6 เดือนเต็มก่อนกำหนดวางแผง ทั้งยังมีการตีพิมพ์เพียงแค่ครึ่งแรกของนิยาย ("Fantine") ออกวางจำหน่ายในเมืองใหญ่พร้อม ๆ กัน หนังสือที่พิมพ์แต่ละคราวจำหน่ายหมดภายในเวลาไม่กี่ชั่วโมง และส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อสังคมฝรั่งเศส[5] มีการวิพากษ์วิจารณ์นิยายเรื่องนี้อย่างรุนแรง เช่น Taine กล่าวว่าเป็นเรื่องที่เสแสร้งไม่จริงใจ Barbey d'Aurevilly วิจารณ์ว่าใช้ภาษาหยาบคายสามหาว พี่น้อง Goncourts เปรียบว่าเป็นของเทียม และ Baudelaire ผู้เขียนแนะนำนิยายเรื่องนี้ในหนังสือพิมพ์ก็ยังวิจารณ์ว่าโดยส่วนตัวแล้วเขาเห็นว่ามัน "ไร้รสนิยมและไม่ได้เรื่อง" ถึงกระนั้น เหยื่ออธรรม ก็พิสูจน์ความนิยมในตัวเองได้ด้วยปริมาณการขายอย่างมากมายและยังกลายเป็นวาระสำคัญในการประชุม French National Assembly ในเวลาต่อมา นิยายเรื่องนี้ยังคงเป็นที่นิยมตราบจนถึงปัจจุบัน และได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ และละครเวทีอย่างบ่อยครั้งยิ่งกว่านวนิยายเรื่องอื่นในแนวนี้ซึ่งมีอยู่เป็นจำนวนน้อยนิด[4] เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
ปี พ.ศ. 2468 (ค.ศ. 1925) โทลคีนได้กลับไปยังออกซฟอร์ดถิ่นเก่า ในฐานะศาสตราจารย์แห่งวิทยาลัยเพมโบรค ระหว่างที่อยู่เพมโบรค โทลคีนได้เขียนเรื่อง เดอะฮอบบิท และ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ 2 ตอนแรก ที่บ้านบนถนนนอร์ธมัวร์ ในเขตออกซฟอร์ดเหนือ ซึ่งปัจจุบันมีป้าย Blue Plaque ติดเอาไว้ในฐานะสถานที่สำคัญของประเทศอังกฤษ ในปี ค.ศ.1936 โทลคีนได้ตีพิมพ์งานวิชาการสำคัญชิ้นหนึ่ง เรื่อง "เบวูล์ฟ: บทวิเคราะห์แง่มุมของปีศาจ" (Beowulf: the Monsters and the Critics) ซึ่งเป็นงานที่ทำให้แนวทางศึกษาวรรณกรรมโบราณเรื่องนี้เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง[8] โทลคีนให้ความสำคัญกับเนื้อหาและความเป็นมาของโคลงโบราณนี้ มากกว่าแง่มุมด้านภาษาซึ่งเป็นจุดด้อยของโคลงเมื่อเทียบกับมหากาพย์เรื่องอื่น เขากล่าวว่า "เบวูล์ฟ เป็นแหล่งข้อมูลอันทรงคุณค่ายิ่งแห่งหนึ่งของข้าพเจ้า..." แนวคิดนี้ได้สะท้อนให้เห็นปรากฏอยู่มากในเรื่องลอร์ดออฟเดอะริงส์ ในยุคที่โทลคีนนำเสนอแนวคิดนี้ เหล่าบัณฑิตล้วนดูถูกโคลงเบวูล์ฟว่าเป็นนิทานหลอกเด็ก ไม่มีความสมจริงในทางการยุทธ์ แต่โทลคีนโต้แย้งว่า ผู้ประพันธ์เรื่องเบวูล์ฟไม่ได้เน้นเรื่องโชคชะตาของวีรบุรุษ หรือแม้ความเป็นชนเผ่าต่างๆ ในดินแดนนั้นเลย หัวใจสำคัญของเรื่องคือเหล่าปีศาจต่างหาก วิกตอร์ อูโก
หลังจากแต่งงาน อูโกตีพิมพ์นวนิยายเรื่องแรกของเขาในปีถัดมา คือ ค.ศ. 1823 เรื่อง Han d'Islande[3] หลังจากนั้นอีก 3 ปีก็ได้ตีพิมพ์เรื่องที่สอง คือ Bug-Jargal ในปี ค.ศ. 1826 จากนั้นระหว่าง ค.ศ. 1829-1840 เขาได้ตีพิมพ์งานกวีนิพนธ์อีก 5 ชุด (Les Orientales, 1829; Les Feuilles d'automne, 1831; Les Chants du crépuscule, 1835; Les Voix intérieures, 1837; และ Les Rayons et les ombres, 1840) ซึ่งทำให้เขามีชื่อเสียงโด่งดังและเป็นที่ยอมรับในฐานะกวีผู้ยิ่งใหญ่ด้านบทไว้อาลัยและบทลำนำในยุคสมัยนั้น ลอร์ดน้อยฟอนเติลรอย
ลอร์ดน้อยฟอนเติลรอย () เป็นนวนิยายเด็กเล่มแรกของนักเขียนนางฟรานซิส ฮ็อดจ์สัน เบอร์เน็ทท์ ที่ดั้งเดิมพิมพ์เป็นตอน ๆ ในนิตยสารเซนต์นิโคลาสระหว่างเดือนพฤศจิกายน 2428 จนถึงเดือนตุลาคม 2429 แล้วหลังจากนั้นจึงพิมพ์เป็นหนังสือในปี 2429
ภาพเขียนที่อยู่ในหนังสือต่อมาได้เป็นตัวตั้งแฟชั่นเสื้อผ้าสำหรับเด็ก หนังสือยังทำประวัติศาสตร์ในเรื่องกฎหมายลิขสิทธิ์เมื่อผู้เขียนชนะคดีในปี 2431 เกี่ยวกับการดัดแปลงเรื่องเพื่อแสดงเป็นละคร
เรื่องในหนังสือต่อมาได้ดัดแปลงสร้างในสื่อหลายอย่างรวมทั้งละครถนนบรอดเวย์ปี 2431
ภาพยนตร์ (หลายครั้งหลายภาษา) เริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2457
รายการทีวีชุด
รายการทีวี
และอะนิเมะชุดที่แปลเป็นหลายภาษา คนแคระ (มิดเดิลเอิร์ธ)
คนแคระมีบทบาทอยู่ในวรรณกรรมของโทลคีนหลายเรื่อง ได้แก่ เดอะฮอบบิท เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซิลมาริลลิออน ตำนานบุตรแห่งฮูริน รวมถึงงานเขียนอื่น ๆ ของคริสโตเฟอร์ โทลคีนด้วย คือ Unfinished Tales และ ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ ตำนานบุตรแห่งฮูริน
ทูรินเดินทางมาจนถึงเขตป่าเบรธิล ดินแดนในปกครองของบรันเดียร์แห่งตระกูลฮาเล็ธ และได้ทราบว่า ฟินดุยลัสถูกพวกออร์คสังหารสิ้นชีวิตเสียแล้ว เขาจึงละทิ้งชื่อและชะตาของตน เปลี่ยนชื่อใหม่เป็น ทูรัมบาร์ ซึ่งหมายถึง ผู้ชำนะโชคชะตา แล้วอยู่กับชาวเบรธิลสืบต่อมา ตำนานบุตรแห่งฮูริน
วันหนึ่งคณะโจรจับตัวคนแคระค่อมชื่อ มีม ได้ และบังคับให้มอบที่อยู่เป็นการไถ่ตัว มีมจึงพาพวกโจรไปอยู่ด้วยกันบนเขาอะมอนรูธ พวกเขาอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขชั่วเวลาหนึ่ง จนกระทั่งฤดูหนาวอันโหดร้ายมาถึง เบเล็กก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเสบียง และได้ช่วยรักษาพยาบาลคนเจ็บป่วย เบเล็กนำเอาหมวกเกราะมังกรแห่งฮาดอร์มามอบให้ทูรินด้วย หลังจากนั้นทั้งสองได้ร่วมกันสร้างกองทัพต่อต้านมอร์ก็อธ บรรดาคนเร่ร่อนหรือทหารหนีทัพในแถบนั้นก็พากันมาเข้าร่วมจนกลายเป็นกองทัพใหญ่ เล่ห์ (ชุดไมรอน โบลิทาร์)
เล่ห์ () เป็นนวนิยายแนวสืบสวนสอบสวน/ระทึกขวัญ เขียนโดย ฮาร์ลาน โคเบน งานเขียนชิ้นนี้เป็นลำดับที่ 3 ในชุดนักสืบ "ไมรอน โบลิทาร์" ฉบับภาษาอังกฤษพิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์เดลล์ เมื่อปี ค.ศ. 1996 ส่วนฉบับภาษาไทย แปลโดยอริณี เมธเศรษฐ ตีพิมพ์ครั้งแรกโดยแพรวสำนักพิมพ์ เมื่อปี ค.ศ. 2006 ตำนานบุตรแห่งฮูริน
หลังจาก ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ได้ตีพิมพ์เผยแพร่ โทลคีนจึงหันมาเอาใจใส่กับงานเขียนในยุคแรกๆ ของเขาอีกครั้ง เขาได้ปรับปรุงแก้ไขเนื้อหาของ ตำนานบุตรแห่งฮูริน ไปอีกมาก แต่ยังไม่ได้เรียบเรียงให้สมบูรณ์พอสำหรับการตีพิมพ์ เมื่อโทลคีนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1973 งานเขียนชุดนี้รวมทั้งงานอื่นๆ ของเขาอีกจำนวนมากจึงยังไม่ได้รับการตีพิมพ์ สตาร์ วอร์ส: ไนทส์ออฟดิโอลด์รีพับลิค (หนังสือการ์ตูน)
หนังสือการ์ตูนชุดนี้ตีพิมพ์ต่อเนื่อง 50 ตอน ก่อนจะอวสานลงในวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 มกราคม 2555 สำนักพิมพ์ Dark Horse เริ่มวางแผงหนังสือการ์ตูนชุด "Star Wars: Knights of the Old Republic--War" เล่มแรกจาก 4 เล่ม ดำเนินเรื่องต่อจาก KOTORเซย์น คาร์ริกเป็นพาดาวันเจไดมนุษย์ในช่วงสงครามแมนดาลอเรียน ถือกำเนิดในครอบครัวนายธนาคารและชาวสวน เซย์นเกือบไม่ได้รับคัดเลือกเข้าสู่นิกายเจไดเนื่องจากความมีสัมผัสแห่งพลังในระดับต่ำสุด แต่ก็ได้รับการฝึกในช่วงที่เป็นยังลิงบนค่ายฝึกเจไดบนแดนทูอีน ต่อมาได้เข้าเป็นพาดาวันต่ออาจารย์เจไดลูเซียน เดรย์ ซึ่งเป็นสมาชิกของกลุ่มเจไดลับที่ตั้งขึ้นเพื่อหยุดยั้งการกลับมาของซิธในทุกวิถีทาง พราง (ฮาร์ลาน โคเบน)
พราง () เป็นนวนิยายแนวลึกลับ เขียนโดย ฮาร์ลาน โคเบน ฉบับภาษาอังกฤษตีพิมพ์ครั้งแรกในปี ค.ศ. 2007 โดยสำนักพิมพ์ดั๊ตตั้น สำหรับภาษาไทย ตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2008 โดยแพรวสำนักพิมพ์ แปลโดยมณฑารัตน์ ทรงเผ่า กาเลวาลา
ตัวอย่างผลงานที่ได้รับแรงบันดาลใจจาก<i data-parsoid='{"dsr":[25692,25704,2,2]}'>กาเลวาลา ที่สำคัญที่สุด คือผลงานของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ซึ่งเขายอมรับว่า กาเลวาลา เป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูลที่สำคัญยิ่งของเขาในการสร้างงานเขียน[16] ซึ่งต่อมาได้ตีพิมพ์ในชื่อ ซิลมาริลลิออน ตัวอย่างอิทธิพลของผลงาน เช่น เรื่องราวโศกนาฏกรรมของกุลเลร์โว ได้เป็นพื้นฐานในการสร้างตัวละคร ทูริน ทูรัมบาร์ ใน นาร์น อิ ฅีน ฮูริน หรือ ตำนานบุตรแห่งฮูริน (รวมไปถึงเรื่องของดาบพูดได้ ที่วีรบุรุษผู้อาภัพใช้ในการปลิดชีพตัวเอง) นอกจากนี้ยังมีอิทธิพลจากตัวละครอื่นใน<i data-parsoid='{"dsr":[26364,26376,2,2]}'>กาเลวาลา เช่น ลักษณะของ ไวแนเมยเนน ที่เป็นต้นแบบส่วนหนึ่งในการสร้างตัวละครพ่อมด ในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ พระราชาชาวนา
ฉบับภาษาไทยแปลครั้งแรกโดย 'สุธัชริน' ใช้ชื่อเรื่องว่า กษัตริย์ชาวไร่ ต่อมาในปี พ.ศ. 2550 สำนักพิมพ์แพรวเยาวชน ได้จัดพิมพ์ใหม่ ใช้ชื่อว่า พระราชาชาวนา แปลโดย 'ฤดูร้อน' คะระ โนะ เคียวไก
ในเดือนตุลาคม 1998 นิยายชุดนี้ได้ถูกเริ่มตีพิมพ์ลงบนเว็บไซต์ ทะเคะโบวคิ () ซึ่งเป็นเว็บไซต์โดจิน ของนะสุ และ ทะเคะอุจิ โดยตีพิมพ์ลงได้เพียง 5 ตอน ส่วน 2 ตอนสุดท้ายนั้นได้ถูกตีพิมพ์และวางจำหน่ายในงาน คอมิเก็ต 56 ในเดือนสิงหาคม 1999 ก่อนที่พวกเขาจะก่อตั้งกลุ่ม ไทป์-มูน ขึ้น ในปี 2001 ได้มีการจำหน่ายตัวอย่างของ ซึกิฮิเมะ พลัส-ดิสก์ ซึ่งเป็นแฟนดิกส์ของ ซึกิฮิเมะ ทำให้ได้รับความนิยมเป็นอย่างมาก จนทำให้มีการทำเป็น โดจินชิ ขึ้นในงานคอมิเก็ต 61 ในวันที่ 30 ธันวาคม 2001 แฮร์รี่ พอตเตอร์
หนังสือชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ได้รับการแปลเป็นภาษาอื่นอีกอย่างน้อย 73 ภาษา[3] เล่มแรกนั้นได้รับการแปลเป็นภาษาละตินและภาษากรีกโบราณ[58] โดยเป็นงานเขียนภาษากรีกโบราณที่ยาวที่สุดนับแต่นวนิยายของเฮลิโอโดรัสแห่งอีเมซาในคริสต์ศตวรรษที่ 3[59] ทำให้โรว์ลิงเป็นผู้ประพันธ์ที่ผลงานได้รับการแปลเป็นภาษาอื่นมากที่สุดในโลก[60] การแปลหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์นั้นมีความยากลำบากหลายประการ เช่น จากการถ่ายทอดวัฒนธรรมโรงเรียนประจำแบบอังกฤษ การใช้ภาษาที่แสดงถึงบุคลิกภาพหรือสำเนียง รวมถึงการคิดค้นศัพท์ใหม่ ๆ ของผู้แต่งด้วย[61] ตำนานบุตรแห่งฮูริน
ประวัติความเป็นมาของบรรพชนของตัวละครเอกของเรื่อง ได้เล่าสรุปไว้ในช่วงต้นของหนังสือ ซึ่งเป็นเรื่องที่มีอยู่ใน ซิลมาริลลิออน แล้ว กล่าวคือ เมื่อ 500 ปีก่อนที่เหตุการณ์ในหนังสือเล่มนี้จะเกิดขึ้น มอร์ก็อธเทพอสูรได้ขโมยดวงมณีซิลมาริลและหลบหนีออกจากแผ่นดินอันศักดิ์สิทธิ์วาลินอร์กลับมายังมิดเดิลเอิร์ธทางด้านตะวันตกเฉียงเหนือ เขาจัดตั้งป้อมปราการใต้ดินขึ้นทางตอนเหนือของโลก ชื่อว่า อังก์บันด์ เป็นแหล่งชุมนุมเหล่าบริวารเพื่อครอบครองมิดเดิลเอิร์ธทั้งหมด มอร์ก็อธทำสงครามกับพวกเอลฟ์ซึ่งอาศัยอยู่ในแผ่นดินเบเลริอันด์ในทางใต้เรื่อยมา คือหัตถาครองพิภพ (นวนิยาย)
คือหัตถาครองพิภพ เป็นนวนิยายไทยขนาดยาวจำนวน 38 ตอน ของ อิราวดี นวมานนท์ โดยใช้นามแฝงว่า น้ำอบ นิยายเรื่องนี้ตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2536 โดยสำนักพิมพ์ดอกหญ้า นิยายเรื่องนี้ผู้แต่งได้อิงประวัติศาสตร์เล็กน้อย โดยเหตุการณ์ในเรื่องเริ่มต้นใน พ.ศ. 2462 ต้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว แต่นิยายเรื่องนี้ก็มีนิยายภาคต่ออีก 29 ตอน คือเรื่อง คือหัตถาครองพิภพจบสากล ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวรุ่นลูกของสะบันงาเป็นส่วนใหญ่ ฮอบบิท (หนังสือ)
เมื่อ ซี. เอส. ลิวอิส ได้อ่านต้นฉบับเรื่องนี้ เขาได้เขียนบทวิจารณ์ชมเชยอย่างมากมายลงใน Times และ Times Literary Supplement[1] ทำให้เกิดกระแสตอบรับหนังสือในทางที่คึกคักอย่างยิ่ง จนหนังสือขายหมดเกลี้ยงในเวลาเพียงไม่ถึง 3 เดือน และได้พิมพ์ฉบับประกอบภาพสีจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาทันที หนังสือพิมพ์นิวยอร์กเฮอรัลด์ทริบูน (New York Herald Tribune) แห่งสหรัฐอเมริกา มอบรางวัลหนังสือเยาวชนยอดเยี่ยมประจำฤดูใบไม้ผลิ (Children's Spring Book Festival Award) ให้แก่โทลคีนเมื่อต้นปี ค.ศ. 1938[10] ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน มหันตภัยแห่งแหวน
เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งจากบทประพันธ์เรื่อง เดอะฮอบบิท ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1937 จนทางสำนักพิมพ์ต้องขอให้โทลคีนเขียนนิยายใหม่ส่งมาอีก ในตอนแรกโทลคีนพยายามส่งเรื่อง ซิลมาริลลิออน ที่เป็นผลงานที่เขารักและทุ่มเทประพันธ์มาโดยตลอด ให้สำนักพิมพ์พิจารณา แต่สำนักพิมพ์ไม่ชอบ สำนักพิมพ์บอกว่าผู้อ่านต้องการเรื่อง 'การผจญภัย' และขอให้โทลคีนแต่งภาคต่อของเดอะฮอบบิท แต่โทลคีนไม่ต้องการเขียนเรื่องผจญภัยแบบเด็กๆ แบบนั้นอีก ในที่สุดโทลคีนก็วางโครงเรื่องใหม่ โดยใช้แหวนที่บิลโบ แบ๊กกิ้นส์ ตัวเอกในเรื่องเดอะฮอบบิท ได้มาด้วยความบังเอิญในระหว่างการเดินทาง มาใช้เป็นแกนของเรื่องใหม่ และนำเอาเรื่องราวตำนานในซิลมาริลลิออน มาเป็นฉากหลังของเรื่อง เขาวางพล็อตให้นิยายเรื่องใหม่มีความจริงจังมากขึ้น จนเมื่อผ่านไป 17 ปี นิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ จึงได้ปรากฏโฉมสู่บรรณพิภพ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์
แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ ได้สองรางวัลอุตสาหกรรมจัดพิมพ์ซึ่งให้สำหรับการขายมากกว่าคุณค่าวรรณกรรม คือ หนังสือเด็กแห่งปีของรางวัลหนังสืออังกฤษ และผู้ประพันธ์แห่งปีของสมาคมผู้ขายหนังสือ / บุ๊กเซลเลอร์[9] เมื่อเดือนมีนาคม 2542 ฉบับสหราชอาณาจักรขายได้กว่า 300,000 เล่ม[20] และเรื่องนี้ยังเป็นหนังสือขายดีที่สุดของสหราชอาณาจักรในเดือนธันวาคม 2544[21] ฉบับอักษรเบรลล์จัดพิมพ์ในเดือนพฤษภาคม 2541 โดยสำนักพิมพ์เบรลล์สกอตแลนด์[22] เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
เวลานั้นเป็นช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง กระดาษหายากฝืดเคือง และเพื่อให้ราคาหนังสือถูกลง สำนักพิมพ์จึงแบ่งการพิมพ์เรื่องนี้ออกเป็นสามภาค คือ "The Fellowship of the Ring" (เล่ม 1 และ 2) "The Two Towers" (เล่ม 3 และ 4) และ "The Return of the King" (เล่ม 5, 6 และภาคผนวก) งานจัดทำภาคผนวก แผนที่ รวมทั้งดรรชนี ทำให้การตีพิมพ์ล่าช้ากว่ากำหนดออกไป หนังสือทั้งสามภาคออกวางจำหน่ายดังนี้ ภาคแรกเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2497 (ค.ศ. 1954) ภาคสองเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 (ค.ศ. 1954) และภาคสามเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2498 (ค.ศ. 1955) ชื่อหนังสือในภาคที่สาม โทลคีนไม่ค่อยเห็นด้วยเพราะคิดว่าเป็นการบอกถึงเนื้อเรื่องมากเกินไป เขาเคยเสนอให้ใช้ชื่อ "The War of the Ring" แต่สำนักพิมพ์ไม่ตกลง  เจ. เค. โรว์ลิง
ในปี 1995 โรว์ลิงเขียนต้นฉบับของแฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์เสร็จด้วยเครื่องพิมพ์ดีดรุ่นเก่า[58] เธอส่งต้นฉบับไปให้บริษัทตัวแทนคริสโตเฟอร์ ลิตเติ้ลในฟูแล่ม ภายหลังจากที่ได้อ่านสามบทแรกของต้นฉบับ ไบรโอนี่ อีแวนผู้พิจารณาต้นฉบับก็รู้สึกสนใจเป็นอย่างมาก ทางบริษัทจึงตกลงที่จะเป็นตัวแทนของโรว์ลิงในการหาผู้ตีพิมพ์ โดยส่งต้นฉบับไปให้สำนักพิมพ์ 12 แห่งพิจารณา แต่ก็ได้รับการปฏิเสธทั้งหมด[26] ในที่สุดหนึ่งปีให้หลังเธอก็ได้รับการอนุมัติ (พร้อมเงินจ่ายล่วงหน้า 1,500 ปอนด์) จากแบร์รี คันนิงแฮม บรรณาธิการสำนักพิมพ์บลูมบิวส์รีในลอนดอน[26][59] การตัดสินใจตีพิมพ์หนังสือของโรว์ลิงถือเป็นหนี้บุญคุณของอลิซ นิวตัน ลูกสาววัยแปดขวบของประธานบริหารสำนักพิมพ์บลูมบิวส์รี ซึ่งได้ลองให้ลูกสาวอ่านบทแรกของหนังสือดูและปรากฏว่าเธอขออ่านบทต่อไปในทันทีที่อ่านบทแรกจบ[60] และแม้ว่าบลูมบิวส์รีจะตกลงที่จะตีพิมพ์หนังสือ แต่คันนิ่งแฮมแนะนำให้โรว์ลิงหางานช่วงกลางวันทำเนื่องจากเธอมีโอกาสน้อยมากที่จะทำเงินจากหนังสือเด็ก[61] ไม่นานหลังจากนั้น ในปี 1997 โรว์ลิงได้รับเงินจากสภาศิลปะสก็อตเป็นเงินจำนวน 8,000 ปอนด์เพื่อสนับสนุนเธอในงานเขียนครั้งต่อๆไป[62] แฟรงค์ เฮอร์เบิร์ต
หลังการเสียชีวิตของแฟรงค์ เฮอร์เบิร์ตในปี ค.ศ. 1986 บุตรชายของเขาชื่อ ไบรอัน เฮอร์เบิร์ต ได้ร่วมกับนักเขียนชื่อเควิน เจ. แอนเดอร์สัน เขียนนวนิยายไตรภาค ภาคปฐมบท และภาคต่อ จากนวนิยายที่เฮอร์เบิร์ตเขียนไว้ 6 เล่ม รวมเรียกว่า "จักรวาลของดูน" (Dune universe) เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
กล่าวได้ว่า ซิลมาริลลิออน เป็นงานเขียนแห่งชีวิตของโทลคีน เขาใช้เวลาทั้งชีวิตในการประพันธ์มหากาพย์ชุดนี้ ในปี พ.ศ. 2480 (ค.ศ. 1937) เมื่อโทลคีนบังเอิญมีโอกาสได้ตีพิมพ์ เดอะฮอบบิท และประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงจนต้องเขียนภาคต่อออกมากลายเป็น เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ โทลคีนก็นำทั้งเรื่อง เดอะฮอบบิท และ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ มาวางลงบนโครงปกรณัมชุดใหญ่ของเขาและถักทอเข้าจนเป็นเรื่องเดียวกันทั้งหมด[22] นอกจากนี้ยังมีตำนานอีกชุดหนึ่งคือ การล่มสลายของนูเมนอร์ หรือ อคัลลาเบธ ซึ่งโทลคีนประพันธ์ขึ้นโดยมีแรงบันดาลใจมาจากการล่มสลายของอาณาจักรแอตแลนติส ก็ได้เป็นส่วนหนึ่งอยู่ในวงล้อประวัติศาสตร์ของปกรณัมชุดนี้ด้วย[22] ตำนานบุตรแห่งฮูริน
เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เดอะฮอบบิท ตำนานแห่งซิลมาริล Unfinished Tales ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ ตำนานแห่งซิลมาริล
หลังจากโทลคีนเสียชีวิตไปแล้วหลายปี คริสโตเฟอร์ โทลคีน บุตรชายของเขาจึงได้นำงานเขียนร้อยแก้วของ ซิลมาริลลิออน มาเรียบเรียงขึ้นใหม่ ด้วยความตั้งใจจะใช้บทประพันธ์ชุดล่าที่สุดที่โทลคีนผู้พ่อได้เขียนเอาไว้ แต่คัดเลือกเนื้อหาที่สอดคล้องรับส่งต่อเนื่องกันทั้งภายในเรื่องชุดนี้และสอดคล้องกับ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ด้วย[9] แม้ว่าตัวเขาเองก็สารภาพเอาไว้ในบทนำของหนังสือว่า การจะทำให้สอดคล้องกันทั้งหมดแทบจะเป็นไปไม่ได้ ในหนังสือชุด ประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้นำงานเขียนต้นฉบับจำนวนมากมารวบรวมเอาไว้พร้อมคำอธิบายเพิ่มเติมของเขา เพื่อชี้แจงว่าเขาเลือกใช้ต้นฉบับใดมาเป็นชุดเรียบเรียง และเพราะเหตุใด โดยในหนังสือชุดนี้มีต้นฉบับเก่าแก่ที่สุดย้อนไปถึงปี ค.ศ. 1917 คือต้นฉบับ Book of Lost Tales ที่เก่าแก่ที่สุด ใน เควนตา ซิลมาริลลิออน บทท้าย ๆ คือเรื่อง "การล่มสลายของโดริอัธ" เป็นต้นฉบับส่วนที่โทลคีนไม่ได้ปรับปรุงแก้ไขเลยตั้งแต่ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930 ดังนั้นคริสโตเฟอร์ จึงต้องเรียบเรียงความเรียงร้อยแก้วจำนวนหนึ่งขึ้นมาใหม่จากต้นฉบับที่กระจัดกระจายเป็นส่วน ๆ [10] จนกระทั่งได้ต้นฉบับที่เสร็จสมบูรณ์ทั้งเนื้อเรื่อง ผังตระกูล แผนที่ ดรรชนีคำ รวมถึงรายการชื่อในภาษาเอลฟ์ชุดแรกที่สุดที่เคยจัดทำขึ้น ตีพิมพ์เป็นเล่มเมื่อปี ค.ศ. 1977 แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์
เล่มสอง แฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ เดิมจัดพิมพ์ในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม 2541 และในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2542[51][52] จากนั้น แฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบัน จัดพิมพ์อีกหนึ่งปีให้หลังในสหราชอาณาจักรเมื่อ 8 กรกฎาคม 2542 และในสหรัฐอเมริกาเมื่อ 8 กันยายน 2542[51][52] แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี จัดพิมพ์เมื่อ 8 กรกฎาคม 2543 พร้อมกันทั้งบลูมส์บิวรีและสกอลาสติก[53] แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์ เป็นเล่มที่ยาวที่สุดในชุด รุ่นสหราชอาณาจักรมี 766 หน้า และรุ่นสหรัฐอเมริกามี 870 หน้า[54] จัดพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษทั่วโลกเมื่อ 21 มิถุนายน 2546[55] แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม จัดพิมพ์เมื่อ 16 กรกฎาคม 2548 และขายได้ 11 ล้านเล่มในการวางขายทั่วโลก 24 ชั่วโมงแรก[56][57] นวนิยายเล่มที่เจ็ดและเล่มสุดท้าย แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต จัดพิมพ์เมื่อ 21 กรกฎาคม 2550[58] หนังสือขายได้ 11 ล้านเล่มในการวางขาย 24 ชั่วโมงแรกเช่นกัน[59] ฮูริน ธาลิออน
ฮูรินเป็นบุตรคนโตของกัลดอร์แห่งตระกูลฮาดอร์ มีน้องชายหนึ่งคนคือ ฮูออร์ ผู้เป็นบิดาของทูออร์ บิดาของเออาเรนดิล เมื่อยังเด็ก ฮูรินกับฮูออร์เคยได้รับความช่วยเหลือจากพญาอินทรีโธรอนดอร์หนีพ้นจากพวกออร์ค ไปลี้ภัยอยู่กับกษัตริย์ทัวร์กอนในกอนโดลิน ได้เป็นที่รักใคร่ขององค์กษัตริย์มาก ต่อมาภายหลังจึงได้หวนคืนดอร์-โลมิน ตำนานบุตรแห่งฮูริน
แม้หนังสือเล่มนี้จะตีพิมพ์หลังจากการเสียชีวิตของโทลคีนไปแล้วกว่า 30 ปี ผลตอบรับจากแฟนหนังสือยังคงเป็นไปในทางที่ดีอย่างยิ่ง โดยได้ขึ้นเป็นหนังสือขายดีอันดับหนึ่งของนิวยอร์กไทมส์ ภายในเวลา 3 สัปดาห์หลังจากเปิดตัว[2] ตำนานบุตรแห่งฮูริน
คริสโตเฟอร์ โทลคีน ได้รวบรวมงานเขียนที่กระจัดกระจายของโทลคีน เรียบเรียงออกมาเป็นผลงานหลายเล่ม เช่น ซิลมาริลลิออน Unfinished Tales รวมถึงหนังสือชุดประวัติศาสตร์มิดเดิลเอิร์ธ ซึ่งทยอยออกสู่บรรณพิภพมาเป็นลำดับ ล่าสุดเขาได้เรียบเรียงงานเขียนเรื่อง ตำนานบุตรแห่งฮูริน ออกสู่บรรณพิภพได้สำเร็จในปี ค.ศ. 2007 โดยออกวางจำหน่ายครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 เมษายน 2007 พร้อมกันทั้งในประเทศอังกฤษและสหรัฐอเมริกา