داخلی ترین لایه پوست چه نام دارد؟
پوست مصنوعی
پوست بزرگترین ارگان در بدن انسان‌ها است و از سه لایه اپیدرم، درم و لایه چربی (هیپودرم) تشکیل شده‌است. اپیدرم لایه بیرونی پوست است که مایعات حیاتی درون بدن را از باکتری‌های خطرناک بیرون از بدن محافظت می‌کند. درم لایه درونی پوست است که شامل رگ‌های خونی، اعصاب، پیاز مو، چربی و غده‌های عرق است. آسیب شدید به قسمت زیادی از پوست باعث دهیدراسیون و عفونت می‌شود که ممکن است باعث مرگ انسان شود. پرده گوشتی
پوست از سه لایهٔ اصلی تشکیل شده است که از بیرون به داخل عبارتند از: اپیدرم (روپوست)، درم (پوست حقیقی) و هیپودرم (زیرپوست یا لایهٔ چربی زیرپوست). در اکثر پستانداران، پوست لایهٔ چهارمی هم وجود دارد که پردهٔ گوشتی () یا لایه عضلانی نیام سطحی نامیده می‌شود و لایه عضلانی مخطط منقطع در زیر لایهٔ چربی است و باعث می‌شود پوست حیواناتی مثل سگ، گربه و موش شُل باشد. در انسان این لایه در جریان تکامل از بین می‌رود و تنها در گردن به شکل ماهیچه پوستی گردن (Platysma) باقی می‌ماند.
شکم‌پوست
شکم‌پوست یک لایه از یاخته‌هایی هستند که حفره گوارشی هیدر را پوشش می‌دهند. این لایه به‌طور عمده از سلول‌های پوششی استوانه‌ای و مژکدار تشکیل شده‌است. در این لایه سلول‌های ماهیچه‌ای –تغذیه‌ای سلول‌های بینابینی و سلول‌های غده‌ای وجود دارند. تمایز سلولی
مسیری که توسط مولکول‌های چسبنده سلولی ای که شامل چهار آمینو اسید آرژنین، گلایسین، آسپارژین و سرین هستند، هدایت می‌شود به عنوان بلاستومر سلولی ایجاد می‌شود. این بلاستومر از یک بلاستولای تک لایه ای به سه لایهٔ اولیه سلول‌های زایا (germ cells) در پستانداران به نام‌های اکتودرم (ectoderm)، مزودرم (mesoderm) و اندودرم (endoderm) (به ترتیب از نزدیک‌ترین (بیرونی) به دورترین (درونی) لایه) تمایز می‌یابد. در نهایت اکتودرم منجر به تشکیل پوست و سیستم عصبی می‌شود، مزودرم استخوان‌ها و بافت ماهیچه ای را تشکیل می‌دهد و اندودرم بافت‌های ارگان‌های داخلی را شکل می‌دهد. درونی‌ترین ماهیچه میان‌دنده
درونی‌ترین ماهیچه میان‌دنده (به انگلیسی: Innermost intercostal muscle) لایه ای از ماهیچه میان‌دنده است در سطوح عمقی قرار دارد و شامل اعصاب میان‌دنده سرخرگ‌ها و سیاهرگ‌های میان‌دنده و ماهیچه میان‌دنده درونی می‌باشد . این‌ها شامل موارد زیر می‌باشند: جو زمین
این کمربند دارای دو منطقهٔ درونی و بیرونی است. منطقهٔ درونی در ارتفاع ۳٬۰۰۰ کیلومتر (۱٬۸۶۰ مایل) بالاتر از سطح زمین و منطقهٔ بیرونی آن که بیشترین چگالی را دارد، در فاصلهٔ ۱۵٬۰۰۰ تا ۲۰٬۰۰۰ کیلومتر (۹٬۳۰۰ تا ۱۲٬۴۰۰ مایل) بالاتر از سطح زمین واقع شده‌است. منطقهٔ درونی دارای پروتون‌های پرانرژی است که بیش از ۳۰٬۰۰۰٬۰۰۰ الکترون‌ولت انرژی دارند. منطقهٔ بیرونی دارای ذرات بارداری هستند که از جو و خورشید (برای نمونه، یون‌های هلیم که از باد خورشیدی سرچشمه گرفته‌اند) منشأ گرفته‌اند. این منطقه دارای پروتون‌های کم انرژی و الکترون‌های پرانرژی است که انرژی آن تا چند صد میلیون الکترون‌ولت می‌رسد. ساختار زمین
پوسته خارجی‌ترین لایهٔ زمین و شامل دو نوع قاره‌ای و اقیانوسی است و تنها جایی است که زندگی بر روی آن جریان دارد. پوستهٔ قاره‌ای زیر توده‌های زمین یافت می‌شود و کم‌تر از سنگ‌های چگال مانند سنگ خارا (گرانیت) ساخته شده‌است و ۱۰ تا ۷۵ کیلومتر (۶ تا ۴۷ مایل) ضخامت دارد (ژرفا متغیر است). پوستهٔ اقیانوسی نیز در کف اقیانوس‌ها یافت می‌شود و از سنگ‌های چگال مانند بازالت تشکیل شده‌است و حدود ۷ کیلومتر (۴ مایل) ضخامت دارد. پوستهٔ قاره‌ای تقریباً همیشه از پوستهٔ اقیانوسی قدیمی‌تر است. برخی از قدیمی‌ترین سنگ‌های جهان را در کمربند گرین استون نیوواگیتوک در کبک، کانادا می‌توان یافت و پوستهٔ قاره‌ای حدود ۴ میلیارد سال پیش شکل گرفته‌است. اما پوستهٔ قاره‌ای هنوز هم در جاهایی که پشتهٔ میانی اقیانوس نامیده می‌شود، تشکیل می‌شود. چگالی پوستهٔ قاره‌ای و اقیانوسی به ترتیب ۲٫۷ و ۳ گرم بر سانتی‌متر مکعب است. پوستهٔ قاره‌ای ۰٫۳۴۷ درصد جرم زمین و ۰٫۵۵۴ درصد جرم پوسته و گوشته و هم‌چنین پوستهٔ اقیانوسی ۰٫۰۹۹ درصد جرم زمین و ۰٫۱۴۷ درصد جرم پوسته و گوشته را تشکیل می‌دهد. این لایه، سنگی و شکننده است و هنگام وقوع زمین‌لرزه می‌شکند. مغز انسان
مخ، بزرگترین بخش از مغز انسان بوده و شامل دو نیمکره است. هستهٔ داخلی هر نیم‌کره از ماده سفید و سطح خارجی – قشر مغز – از ماده خاکستری تشکیل شده‌است. قشر مغز دارای لایه‌ای خارجی به نام نئوکورتکس و لایه‌ای داخلی به نام آلوکورتکس است. نئوکورتکس از شِش لایه نورونی تشکیل شده در حالی که آلوکورتکس، سه یا چهار لایه نورونی دارد. هر نیم‌کره به‌طور قراردادی به چهار لوب پیشانی، گیجگاهی، آهیانه، پس‌سر تقسیم شده که به وسیله چین خودگی‌های عمیقی از یکدیگر جدا شده‌اند. لوب پیشانی، جایگاه عملکردهای اجرایی همچون خود-کنترلی، برنامه‌ریزی، استدلال و تفکر مجرد است در حالی که لوب پس‌سری به بینایی اختصاص داده شده‌است. در داخل هر لوب، نواحی قشری دارای مناطق عملکردی به‌خصوصی چون حسی، حرکتی و ارتباطی است. گرچه نیم‌کره‌های چپ و راست شباهت گسترده‌ای از نظر شکل و عملکرد با یکدیگر دارند، اما برخی از این عملکردها مرتبط با یک سمت اند، همچون زبان که به نیم‌کره چپ و توانایی تصور بصری-فضایی که به نیم‌کره راست مغز مرتبط اند. نیم‌کره‌ها توسط نوارهای عصبی رابط به هم متصل می‌شوند، بزرگترین این نوارها، جسم پینه‌ای است. کالبدشناسی میوه
درون‌بر اصطلاحی گیاه‌شناسی برای داخلی‌ترین لایه غلاف یا میوه است که مستقیماً دانه رااحاطه می‌کند. این قشر می‌تواند مثل مرکبات پردهٔ نازکی باشد که کلاً از بین می‌رود، یا در میوه‌های هسته دار از خانواده گل سرخی‌ها مثل هلو، گیلاس، گوجه و زردآلو لایه ضخیم و سختی باشد. بافت استخوانی
لایه داخلی: نسبتاً سست است و از الیاف همبندی کم و سلول‌های زیادی تشکیل یافته‌است و شامل سلول‌های پیش استخوان ساز (Osteopr شبکیه
شبکیه داخلی‌ترین لایهٔ چشم است و شامل سلول‌های گیرندهٔ نور و نورون‌ها می‌باشد. این لایهٔ بسیار نازک (قطری حدود ۰٫۵ میلی‌متر) ۷۵٪ مساحت کرهٔ چشم را می‌پوشاند. پوست
لایه ی لوسیدوم:که زیر لایه ی شاخی قرار داشته و یک لایه ضد آب با پیوندهای محکم بین سلولی میباشد پوست مصنوعی
در اواخر دهه ۱۹۷۰، محققان پزشکی شروع به آزمایش با پوست مصنوعی بر روی بیمارانی کردند که گزینه دیگری نداشتند. در سال ۱۹۸۱ دو جراح از بوستن طراحی جدیدی از پوست مصنوعی به نام Integra را به دست آوردند. Integra باعث می‌شود که پوست سالم شروع به ایجاد لایه درم جدیدی کند که می‌تواند جایگزین درم‌های آسیب دیده شود. مزوسفر (گوشته)
گوشته زیرین ، گوشته پایینی یا مزوسفر منطقه‌ای از درون زمین است که زیر خمیر کره و بالای هسته بیرونی واقع شده‌است. این منطقه ۳۵۰ کیلومتر زیر زمین آغاز می‌شود و تا ۲۹۰۰ کیلومتر زیر زمین افزایش می‌یابد. این لایه بزرگترین لایه کره زمین است. این لایه از سنگ و آهن تشکیل شده لست. نرم‌شامه
نرم‌شامه داخلی‌ترین لایهٔ مننژی است. لایهٔ نرم شامه غشای بسیار ظریفی است، که کاملاً به سطح مغز و نخاع چسبیده می‌باشد و به گونه‌ای گسترش می‌یابد که تمام چین خوردگی‌های موجود در سطح مغز را می‌پوشاند. غشای نازک نرم شامه از بافت فیبری تشکیل یافته که توسط صفحه‌ای از سلول‌های صاف غیر نفوذپذیر در برابر سیال بر روی سطح بیرونی خود پوشانده می‌شود. این غشا توسط مویرگ‌های خونی که به سمت مغز و نخاع حرکت می‌کنند نفوذ می‌کند و مویرگ‌های خونی آن مسئول تغذیهٔ مغز هستند. نازک‌نی
نازک‌نی استخوانی تقریباً هم‌طول درشت‌نی ولی نازک‌تر از آن است که در کنار درشت‌نی قرار گرفته است. بالاترین و پایین‌ترین قسمت نازک‌نی یعنی پهنه استخوان (متافیز)، حجیم‌تر از وسط آن است. پهنه بالایی نازک‌نی را سر نازک‌نی می‌نامند. سر نازک‌نی در کنار لقمه (کندیل) بیرونی درشت‌نی قرار گرفته و مفصل درشت‌‌نئی‌نازک‌نئی (تیبیوفیبولار) بالایی را می‌سازد. پهنه (متافیز) پایینی نازک‌نی در واقع قوزک بیرونی را می‌سازد. قوزک خارجی و سر نازک‌نی هر دو در زیر پوست قابل لمس هستند. سطح داخلی قوزک خارجی با سطح خارجی استخوان قاپ (تالوس) مفصل می‌شود. آمفیزم زیر پوستی
آمفیزم زیر پوستی به زمانی گفته می‌شود که هوا در زیر بافت پوست نفوذ کرده و موجب خیز یا آماس پوست گردد. نفوذ هوای تنفسی به زیر جلد بیشتر در ناحیه گردن و صورت رخ می‌دهد. آمفیزم زیرپوستی به‌تنهایی خطرناک نیست اما علت پدید آمدن آن مثلاً پنوموتوراکس می‌تواند خطرناک باشد. از ویژگی‌های تشخیصی در آمفیزم زیر پوستی، صدای خش خش مانند جویدن پفک نمکی است که به خش‌خش آمفیزم معروف است. کاشت قشری
برخی از کارهای ابتدایی در زمینه کاشت قشری شامل تحریک قشر بینایی با استفاده از ایمپلنت های ساخته شده از لاستیک سیلیکون بوده است. از آن زمان ، ایمپلنت ها با استفاده از پلیمرهای جدید مانند پلی آمید به دستگاه های پیچیده تری تبدیل شده اند. دو روش برای ایجاد ارتباط بین ایمپلنت قشری و مغز وجود دارد : داخل قشری(مستقیم) یا سطح قشری(غیرمستقیم). کاشت داخل قشری الکترودهایی دارد که به داخل مغز نفوذ میکند در حالی که کاشت سطحی الکترودهایی دارد که در طول سطح تحریک می کند. کاشت سطحی اغلب پتانسیل ناشی از میدان های اطراف را ثبت کرده و نسبت به کاشت داخل قشری انعطاف پذیری بیشتری دارد. از آنجا که الکترود های کاشت داخل قشری به سطوح عمیق تری از مغز می روند به الکترودهای سفت تری نیاز دارند. با این حال به دلیل حرکت های میکروسکوپی داخل مغز مقداری انعطاف پذیری جهت جلوگیری از آسیب به بافت مغزی نیاز است. شکم‌پوست
در بدن گزنده‌تباران (Cnidarians)، به لایه داخلی از یاخته‌هایی که به عنوان غشای جداره‌ای حفره معدی-عروقی عمل می‌کنند شکم‌پوست (gastrodermis) می‌گویند. واژه شکم‌پوست برای اشاره به لایه داخلی پوششی شانه‌دارتباران (Ctenophores) هم به‌کار می‌رود. اثر پوششی الکترون
اثر پوششی الکترون به ممانعت الکترون‌های لایه‌های درونی اتم، از تأثیر کامل نیروی جاذبه هسته بر الکترون لایه‌های بیرونی گفته می‌شود. الکترون‌هایی که در لایه‌های خارجی یک اتم قرار دارند، هم بار مثبت ناشی از هسته و هم بار منفی الکترون‌های لایه‌های درونی را احساس می‌کنند. به علت وجود الکترون‌های لایه‌های درونی و دافعهٔ آنها بار خالصی که الکترون‌های لایه‌های خارجی‌تر احساس می‌کنند، کمتر از بار واقعی هسته است. به اصطلاح می‌گوییم که الکترون‌های درونی جاذبه یا بار هسته را از الکترون‌های خارجی‌تر پوشش (حایل) می‌دهند و به این اثر، اثر حائل یا اثرپوششی می‌گویند. به بار مثبتی که یک الکترون از طرف هسته با در نظر گرفتن اثر پوششی الکترون‌های دیگر احساس می‌کند بار مؤثر هسته گفته می‌شود صفاق
لایه سروزی یا نیام پرده‌ای است که جدار خارجی حفره‌های بدن را می‌پوشاند و روی سطوح اعضای داخلی برمی‌گرداند. این پرده ماده‌ای آبکی ترشح می‌کند. صفاق وسیع‌ترین غشای سروزی بدن است. لایه زایا
لایهٔ اول: لایهٔ داخلی است، اندودرم یا اندوبلاست نامیده می‌شود، سیستم گوارشی یا تنفسی را می‌سازد که شامل غددی مشابه پانکراس، تیروئید و کبد و تیموس هستند. پوست
سلول قاعده‌ای: سلولهای لایه قاعده‌ای به میان‌پوست چسبیده‌اند. این ناحیه، قسمتی از پوست است که سلولهای آن مرتباً تقسیم می‌شوند تا سلولهای جدید را که بعداً به لایه‌های بعدی تبدیل می‌شوند، بسازد. زیر پوست من
زیر پوست من دومین آلبوم استودیویی خواننده-ترانه‌نویس کانادایی آوریل لوین است. این آلبوم به صورت جهانی در ۲۵ مه ۲۰۴ عرضه شد و آخرین آلبوم لوین همراه با آریستا رکوردز بود. آلبوم توانست برای اولین بار در بیلبورد ۲۰۰ در رتبه اول جای بگیرد و مطابق با مجله بیلبورد، در فهرست برترین آلبوم‌های دهه ۲۰۰۰، رتبه ۱۴۹اُم را گرفت. آلبوم به صورت جهانی بیش از ۱۰ میلیون نسخه به فروش رساند. لایه زایا
لایهٔ سوم: که خارجی‌ترین لایه است، اکتودرم یا اکتوبلاست نامیده می‌شود و دستگاه عصبی، مغز، اپیدرم را می‌سازد که شامل پوست، ناخن و موهای کودک هستند. غده فوق کلیوی
این لایه محل اصلی ساخت آلدوسترون است؛ آلدوسترون نوعی مینرالوکورتیکوئید است که در اثر عملکرد آنزیم آلدوسترون سنتتاز به وجود می‌آید. آلدوسترون نقش مهمی در تنظیم فشار خون ایفا می‌کند. زونا فاسیکولاتا در حد فاصل زونا گلومرولوزا و زونا رتیکولاریس قرار می‌گیرد. سلول‌های این لایه وظیفه‌ی ساخت گلوکوکورتیکوئیدها را برعهده دارند، که از آن‌ها می‌توان به کورتیزول اشاره کرد. این بزرگترین لایه در بین سه لایه‌ی بخش قشری است، که نزدیک به ۸۰ درصد از حجم قشر را به خود اختصاص داده است. در زونا فاسیکولاتا، سلول‌ها ستون‌وار با آرایش شعاعی به سمت بخش مغزی قرار گرفته‌اند. سلول‌ها شامل تعداد بیشماری از قطرات چربی، تعداد زیادی میتوکندری و شبکه آندوپلاسمی صاف اند. داخلی‌ترین لایه‌ی قشری، زونا رتیکولاریس نام دارد، که دقیقاً مجاور بخش مغزی است. این لایه آندروژن‌ها را می‌سازد، که در انسان به طور عمده شامل دی‌هیدرواپی‌آندروسترون (DHEA)، دهیدرواپی‌اندروسترون سولفات (DHEA-S) و آندرستندیون (پیش‌ساز تستوسترون) است. سلول‌های کوچک در این قسمت به وسیله‌ی مویرگ‌ها و بافت همبند از بندهای سلولی نامنظم جدا می‌شوند. این سلول‌ها مقدار کمی سیتوپلاسم و قطره‌ی چربی دارند و گاهی اوقات به صورت  رنگدانه‌ی قهوه‌ای لیپوفسکین ظاهر می‌شوند. برون‌لایه
در ساختمان رگ‌های خونی، برون‌لایه () بیرونی‌ترین لایه عروق و مرکب از الیاف کلاژن نوع I و الیاف ارتجاعی است که به‌طور طولی قرار گرفته‌اند. این لایه معمولاً در امتداد با بافت همبند اطراف رگها قرار دارد و تشخیص آنها از یکدیگر مشکل می‌باشد. در عروق بزرگ این لایه حاوی رگ‌های تغذیه کننده خود عروق موسوم به رگها می‌باشد. انواع رگها در بدن عبارتند از: سرخرگ، سیاهرگ و مویرگ در رگ‌های لنفی. اثر پوستی
اثر پوستی پدیده‌ای است که در خطوط انتقال برق یا مخابرات که جریان‌‌های متناوب (با فرکانس‌های کم یا زیاد) را منتقل می‌کنند، رخ داده و منجر به کاهش چگالی جریان در مرکز (محور) سیم و افزایش آن در لایه‌های بیرونی یا پوسته سیم می‌شود. زمانی که جریان متناوب از یک سیم عبور می‌کند، یک میدان مغناطیسی در دور سیم ایجاد می‌گردد. با تغییر جهت جریان متناوب، جهت میدان ایجاد شده نیز تغییر می‌کند. در این زمان طبق قانون لنز جریانی در جهت مخالف جریان عادی، در سیم ایجاد می‌شود تا با تغییر میدان مخالفت کند. به این جریان‌های پراکنده در سیم، جریان گردابی می‌گویند. این جریان در لایه‌های مرکزی سیم بیشتر و در لایه‌های بیرونی کمتر است، به‌طوری‌که گاهی جریان خالص در مرکز (محور) سیم برابر صفر شده و در لایه‌های بیرونی یا پوسته تمرکز پیدا می‌کند. به همین سبب به آن اثر پوستی (Skin Effect) گفته می‌شود. عصب پوستی پشتی داخلی پا
این عصب پوست قسمت داخلی پا و مچ پا را عصب دهی کرده و با اعصاب صافن و پرونئال عمقی نیز ارتباط برقرار می‌کند. لایه دوآ
لایهٔ دوآ (Dua's layer) لایه‌ای به‌تازگی کشف‌شده در قرنیهٔ انسان است که برای اولین‌بار در مقاله‌ای علمی در ژوئن ۲۰۱۳ مطرح شد. قطر این لایه است و چهارمین لایه از بیرون به شمار می‌رود. این ششمین لایهٔ کشف‌شدهٔ قرنیه است. علی‌رغم نازکی‌اش، این لایه بسیار مقاوم و نسبت به هوا نفوذناپذیر است. مقاومت آن در حد تحمل فشار است. زیست مهندسی ساختار پوست
در مقایسه با ساختارهای جایگزین پوست حاوی سلول، تولید محصولات غیر سلولی وایجاد مجوز برای کاربرد بالینی آسان تر است. به همین دلیل است که محصولات غیر سلولی اکثریت جایگزینی پوستی را فراهم می‌کنند که بر روی آلوگنیک، اکسنوگنیک یا مصنوعی ساخته می‌شوند. لایه پایین چارچوب کامپوزیت متخلخل از کاندیدای کلاژن / سولفاتیون کبد گیرنده پیوند است. لایه بالایی یک غشای سیلیکون است که به عنوان یک مانع موقت برای جلوگیری از از دست دادن آب و حمله میکروبی است که می‌تواند پس از 2-3 هفته از عروق کشی کامل چارپوب برداشته شود. نتایج کاربرد بالینی نشان داد که غشاهای میان پوستی بازسازی شده از طریق Integra® ساختار مشابه با غشاهای میان پوستی طبیعی به شدت مورد استفاده قرار می‌گیرند. AlloDerm® که توسط FDA در سال 1996 تصویب شده‌است، یکی از ADM‌های تجاری است که قادر به التیام دادن نقص‌های پوستی در محل هستند. Callcut برخی از نتایج کاربرد بالینی را خلاصه کرد و نتیجه گرفت که AlloDerm® دارای مزایای انعطاف‌پذیر و همچنین میزان بقای بالا است. شی و همکاران ساخت یک غشای کلاژن-کیتوزان / سیلیکون دو جانبه پوستی معادل را انجام دادند.. کشت فیبروبلاست‌های پوستی انسان در آزمایشگاه ثابت می‌کند که چارچوب درمان شده با GA می‌تواند به‌طور مؤثر باعث تسریع نفوذ و تکثیر سلول‌ها شود. آزمایش‌های حیوانات بیشتر نشان داد که چارچوب می‌تواند به اندازه کافی نفوذ فیبروبلاست از اطراف بافت را تسریع کند. هوانگ و همکاران سولفات کربوکسی متیل کیتوزان (SCC) ترکیب شده که به عنوان یک جزء از چارچوب‌های مهندسی بافت پوست مورد استفاده قرار می‌گیرد را مطرح کردند. انتظار می‌رود که SCC توانایی ضبط، اتصال و حفاظت از عوامل رشد در فرایندهای بهبود زخم، مانند فاکتور رشد فیبروبلاستی (FGF) و فاکتور رشد اندوتلیال عروق (VEGF) را داشته باشد، که منجر به بهبود عملکرد بازسازی می‌شود. زونا رتیکولاریس
زونا رتیکولاریس () داخلی‌ترین لایه در قشر غده فوق کلیوی است. این لایه از بالا با زونا فاسیکولاتا و از پایین با مغز غده فوق کلیوی در تماس است. سلول‌های این لایه، با استفاده از کلسترول، آندروژنها را به وجود می‌آورند. آندروژن‌ها شامل دی‌هیدرواپی‌آندروسترون (DHEA) و آندرستندیون هستند. دی‌هیدرواپی‌آندروسترون از طریق آنزیم سولفوترانسفراز، به دهیدرواپی‌اندروسترون سولفات تبدیل می‌شود. این ترکیبات به خون می‌ریزند و در بیضه یا تخمدان به ترتیب به تستوسترون و استروژن تبدیل می‌شوند. نهنگ
نیکی والمر عضو اداره ملی اقیانوسی و جوی (NOAA) و مؤسسه اسمیتسونین در پژوهشی که انجام داده ضخامت رگ‌های قلب نهنگ را با آیفون مقایسه کرده و گفته: «ضخامت دیوارهٔ آئورت یک نهنگ برابر با طول یک iPhone 6 Plus است.» همهٔ نهنگ‌ها یک لایهٔ ضخیم چربی زیر پوست خود دارند. در گونه‌هایی که نزدیک قطب زندگی می‌کنند، ضخامت این لایه بیشتر می‌شود و تا ۲۸ سانتیمتر (۱۱ اینچ) می‌رسد. این لایهٔ چربی که پر از رگ‌های خونی است، به غوطه‌وری نهنگ در آب کمک می‌کند، از آن‌ها در مقابل شکارچیان محافظت می‌کند و انرژی لازم را هنگام مهاجرت به استوا برای‌شان فراهم می‌آورد. اما کاربرد اصلی این چربی، محافظت نهنگ‌ها از آب و هوای خشن است. این چربی می‌تواند تا نزدیک به ۵۰ درصد از وزن یک نهنگ را تشکیل داده باشد. نوزادان نهنگ معمولاً لایهٔ نازکی از چربی دارند، اما برخی گونه‌ها به جای چربی، لایهٔ ضخیمی از کرک جنینی دارند. تزریق زیرجلدی
تزریق زیرجلدی جهت تزریق بسیاری از داروها ازجمله انسولین، مورفین و هروئین و نیز به عنوان روشی مخالف با تزریق داخل وریدی مورد استفاده قرار می‌گیرد. بافت زیر جلدی (Subcutaneous) یک بافت همبند غنی از بافت چربی با خونرسانی کم بوده و به همین دلیل معمولاً سرعت جذب دارو در آن طولانی‌تر از عضله است. هدف از تزریق زیر جلدی، جذب آرام دارو و با حجم تزریق محدود می‌باشد. این روش جهت تزریق داروهایی بمانند انسولین که باید در بافت چربی به‌طور تدریجی جذب شود، روش ایده‌آلی بوده که با کمترین درد، امکان تکرار چندین نوبت تزریق را فراهم می‌سازد. از ماساژ دادن ناحیه، پس از تزریق انسولین یا هپارین باید خودداری شود چراکه باعث جذب سریعتر دارو شده و باعث التهاب بافتی می‌گردد. بثورات ناشی از بستن پوشک
اگر پوست مدت زیادی خیس باشد یا pH آن در اثر ادرار یا مدفوع بالا رفته باشد، لایه شاخی پوست یا بیرونی‌ترین لایهٔ پوست آسیب می‌بیند یا از بین می‌رود. این پدیده در اثر اسهال، محکم بستن پوشک، دفع به دفعات بالا یا تماس با آمونیاک یا آلرژی روی می‌دهد. در بزرگسالان، لایهٔ شاخی پوست از ۲۵ تا ۳۰ لایهٔ کراتینوسیت‌های مرده و روی هم قرار گرفته تشکیل شده‌است؛ این لایه‌ها به طور پیوسته در حال ریزش و جایگزینی اند. این سلول‌های مرده که در میانشان چربی قرار دارد مانند یک لایهٔ نفوذناپذیر در برابر آب عمل می‌کنند. وظیفهٔ لایهٔ شاخی حفاظت پوست در برابر ازدست دادن آب و نگهداری از لایه‌های زیرین پوست از جراحت و نفوذ میکروب است. در کودکان لایهٔ شاخی بسیار نازک است و به آسانی آسیب می‌بیند. سرطان پوست
سرطان پوست شایعترین نوع سرطان است که به‌طور جهانی حداقل ۴۰ درصد از موارد انواع سرطان را تشکیل می‌دهد. به ویژه بین افراد با پوست روشن این نوع سرطان بسیار شایع است. . شایعترین نوع آن سرطان پوستی غیر ملانومی است، که حداقل در ۳–۲ میلیون نفر در سال به آن مبتلا می‌شوند. . با این حال این یک برآورد تقریبی است، چون آمار مناسبی در دسترس نیست. در موارد سرطانهای پوستی غیر ملانومی، حدود ۸۰ درصد آن‌ها سرطان سلول‌های بازال و ۲۰ درصد آن‌ها سرطانهای سلول‌های سنگفرشی هستند. . سرطان سلول‌های بازال و سرطان سلول‌های سنگفرشی به ندرت منجر به مرگ می‌شوند. در ایالات متحده کمتر از ۰٫۱ درصد از مرگ و میرهای ناشی از سرطان به دلیل این نوع خاص از سرطان است. در سراسر جهان در سال ۲۰۱۲ ملانوم در ۲۳۲۰۰۰ نفر دیده شده‌است و منجر به مرگ ۵۵۰۰۰ نفر شده‌است. بالاترین میزان ملانوم در دنیا در دوکشور استرالیا و نیوزلند دیده می‌شود. سه نوع شایع سرطان پوست در ۲۰ تا ۴۰ سال گذشته رواج بیشتری داشته‌است، به ویژه در مناطقی که افراد در آن سفیدپوست هستند. ناحیه همرفتی
ناحیه همرفتی بالاترین لایه داخلی خورشید است که از ناحیه تابشی تا سطح خورشید ادامه می‌یابد. این ناحیه، از سلول‌های جوشان همرفتی تشکیل شده‌است که حدود ۶۶ درصد از حجم خورشید و تنها اندکی بیشتر از ۲ درصد جرم آن را شامل می‌شود. در بالای این ناحیه چگالی نزدیک به صفر است و درجه حرارت تا ۵٫۸۰۰ درجه کلوین می‌رسد. جوشش سلول‌های همرفتی به خاطر گسیل شدن فوتون‌ها از ناحیه تابشی و گرم شدن مواد است. ستاره‌شناسان دو نوع اصلی از سلول‌های همرفتی را رصد کرده‌اند: سلول‌های جودانه‌ای تا حدود ۱٫۰۰۰ کیلومتر پهنا دارند در حالی که سلول‌های ابرجودانه‌ای تا ضخامت ۳۰٫۰۰۰ کیلومتر می‌رسند. زمین
درون زمین را مانند دیگر سیاره‌های خاکی می‌توان بسته به تفاوت‌های شیمیایی و فیزیکی (رئولوژی) که در آن دیده می‌شود، به چندین لایه تقسیم کرد. زمین بر خلاف دیگر سیاره‌های خاکی از دو هستهٔ بیرونی و درونی جدا از هم ساخته شده‌است. لایهٔ بیرونی زمین که پوسته نام دارد، جامد است و بیشتر از سیلیکات‌ها ساخته شده‌است. درست در زیر پوسته، گوشتهٔ جامد، لایه‌ای با گرانروی بسیار بالا قرار دارد. پوسته و گوشته با کمک لایه‌ای به نام ناپیوستگی موهوروویچیچ از هم جدا می‌شوند. ضخامت پوسته در نقاط گوناگون زمین تغییر می‌کند، این ضخامت به‌طور متوسط در زیر اقیانوس‌ها حدود ۶ کیلومتر است و در بخش‌های قاره‌ای به ۳۰ تا ۵۰ کیلومتر هم می‌رسد. مجموعهٔ پوسته و ناحیهٔ بالایی گوشته که سرد و سخت است روی هم لیتوسفر نام دارد. زمین‌ساخت بشقابی یا همان صفحه‌های تکتونیکی مربوط به لیتوسفر است. در زیر لیتوسفر، لایهٔ آستنوسفر قرار دارد. این لایه به نسبت از گرانروی کمتری برخوردار است به گونه‌ای که لیتوسفر بر روی آن روان است. دگرگونی‌های مهم در ساختار بلوری در گوشته در عمقی میان ۴۱۰ تا ۶۶۰ کیلومتری از سطح زمین رخ می‌دهد. این بازه، که ناحیهٔ گذار نام دارد، گوشتهٔ بیرونی و درونی را از یکدیگر جدا می‌کند. در زیر گوشته، لایه‌ای با گرانروی بسیار کم قرار دارد، این لایه که هستهٔ بیرونی نام دارد بر روی لایهٔ جامد و در حال گردش هستهٔ درونی جای گرفته‌است. پوست
پوست بخشی از دستگاه پوششی بدن است. بخش‌های دیگر این دستگاه مو، ناخن و غشاء مخاطی هستند.روپوست لایه‌های ضخیمی از سلولهای مسطح است. شامگان
لایه میانی مننژ، عنکبوتیه یا آراکنوئید نامیده می‌شود، و نام آن به دلیل ظاهری است که شبیه تارهای عنکبوت دارد. این لایه برای دستگاه عصبی مرکزی مانند یک ضربه‌گیر عمل می‌کند. عنکبوتیه لایه یا پرده‌ای فوق‌العاده نازک و ظریف، شفاف و متشکل از بافت فیبری است که توسط سلول‌های صاف پوشانده شده و در برابر عبور سیال ناتراوا می‌باشد. عنکبوتیه شبیه یک کیسهٔ شل بوده و ظاهری سفید رنگ دارد، زیرا حاوی هیچ ذخیره خونی نمی‌باشد. این لایه شامل شبکه کروئید بوده که مسئول تولید مایع مغزی-نخاعی است؛ بنابراین عنکبوتیه حاوی مایع مغزی نخاعی (CSF) می‌باشد. همچنین این لایه دارای زوائد انگشت مانند منحصربه‌فردی است که پرزهای عنکبوتیه نامیده می‌شوند و وظیفه آن‌ها جذب مایع مغزی نخاعی است. در فرد بالغ، روزانه تقریباً ۵۰۰ میلی لیتر مایع مغزی-نخاعی تولید می‌شود، همگی به استثنای ۱۲۵ تا ۱۵۰ میلی لیتر توسط این پرزها جذب می‌شوند. زمانی که خون وارد این سیستم (در اثر تروما یا سکته مغزی هموراژیک) بشود، پرزها مسدود می‌شوند و هیدروسفالی (افزایش اندازهٔ بطن‌ها) ممکن است بروز نماید. فضای ساب دورال، مابین لایه‌های سخت شامه و عنکبوتیه قرار دارد و فضای ساب آراکنوئید مابین لایه‌های عنکبوتیه و نرم شامه واقع شده و حاوی مایع مغزی-نخاعی است. اپیدرم
اِپیدرم یا روپوست به همراه لایه شاخی لایهٔ بیرونی پوست است که همراه با درم تشکیل پوست بدن را می‌دهند. اپیدرم دارای بافت پوششی سنگفرشی مطبق است. اپیدرم مرزبندی اصلی در سطح بدن است و آن‌را در برابر محیط ایمن می‌کند. سلول‌های اصلی اپیدرم کراتینوسیت‌ها هستند. در انسان، نازک‌ترین لایه اپیدرم در پلک‌ها (۰/۱ میلی‌متر) و ضخیم‌ترین آن در کف دست‌ها و پاها (۱/۵ میلی‌متر) است. از نظر رویان‌شناسی، روپوست از لایهٔ جنینی اکتودرم منشأ می‌گیرد. قفسه سینه
بافت استخوانی سخت‌ترین بافت بدن است. استحکام این بافت از آن جهت است که در مادهٔ بین سلولی آن املاح آهکی موجود است، مادهٔ بین سلولی بافت استخوانی به شکل ورقه‌های بسیار نازکی روی هم قرار دارد که در قسمت سطحی استخوان به موازات طول استخوان به نام تیغه‌های خارجی بوده و در قسمت داخلی استخوان ورقه‌های نازک دایره‌ای شکل به نام تیغه‌های داخلی دور مغز استخوان را احاطه کرده‌است. اگر استخوان را حرارت دهند مواد آلی آن می‌سوزد ولی مواد معدنی آن باقی می‌ماند. از این رو استخوان شکل خود را حفظ کرده ولی خیلی شکننده می‌شود. ساختار درونی ماه
سه لایه اصلی ماه، پوسته، جُبّه و هسته هستند که ترکیب شیمایی هر یک با دیگری تفاوت دارد. دانشمندان این تفکیک را نتیجهٔ بلوری‌شدن جزء به جزء یک اقیانوس گدازه‌ای، که کمی پس از تشکیل کره ماه یعنی حدود چهار و نیم بیلیون سال پیش رخ داده می‌دانند. بافت همبند در دستگاه عصبی محیطی
هر رشته عصبی توسط لایه‌ای به نام اندونوریوم احاطه می‌گردد. اندونوریوم درونی‌ترین لایه بافت همبند در یک عصب محیطی که یک لایه بینابینی در اطراف هر رشته عصبی بر روی نوریلما تشکیل می‌دهد. این قسمت یک لایه نازکی از بافت همبندی است. تنها رگ‌هایی را که داخل اندونوریوم می‌توان یافت، مویرگ‌ها هستند و در داخل فاسیکول‌ها از لنف برها اثری دیده نمی‌شود. اندونوریوم، لوله‌ای است که اجزای یک رشته عصبی مانند آکسون، غلاف میلین و سلول‌های شوان را در خود جای می‌دهد و بدین ترتیب، رشته‌های عصبی داخل یک فاسیکول را از یکدیگر جدا می‌کند. بذر
با بزرگ شدن سلول‌ها، نشاسته در لایه‌های بیرونی ناحیه رنگدانه‌ای زیر پوشش خارجی رسوب می‌کند، این ناحیه شروع به چوبی‌شدن می‌کند، در حالی که سلول‌های پوشش خارجی به‌طور شعاعی بزرگ می‌شوند و دیواره‌های آنها ضخیم می‌شود، هسته و سیتوپلاسم به قسمت لایه بیرونی فشرده می‌شوند. این سلول‌ها که از سطح داخلی آنها گسترده‌تر است، سلول‌های محاصره‌ای نامیده می‌شوند. در پوشش داخلی، سلول‌ها نیز مانند ضخیم شدن دیواره‌ها به‌طور شعاعی با صفحه بزرگ می‌شوند. پوش داخلی بالغ یک لایه محصورشده است، یک منطقه رنگدانه‌ای با ۲۰-۱۵ لایه است، در حالی که داخلی‌ترین لایه به‌عنوان لایه حاشیه‌ای شناخته می‌شود. (Kozlowski ۱۹۷۲) پوسته هسته
پوستهٔ هسته داخل میوه است. در حالی که Exocarp پوستهٔ خارجی یا قشر اطراف میوه است. لایه زایا
لایهٔ مزودرم ژرمینال در جنین از تریپلوبلاستیک حیوانات ایجاد می‌شود. این لایه بین اندودرم و اکتودرم تشکیل می‌شود. مزودرم، سلوم را تشکیل می‌دهد. اندام‌های داخل سلوم حرکت، رشد و نمو مستقل از دیوارهٔ بدن دارند. پوست پوستی شدن
پوست پوستی شدن (به انگلیسی: Desquamation) یا لایه‌برداری پوست، به ریختن غشای خارجی‌ترین لایهٔ یک بافت، مانند پوست گفته می‌شود. قشر مغز
قشر مخ یا قشر مغز یا کورتکس مغز لایه نازکی از جنس ماده خاکستری است سطح مغز را می پوشاند.قشر مخ مرکز بسیاری از اعمالات ارادی بدن و مرکز پردازش اطلاعات حسی در مغز می باشد که چین خوردگی های این لایه به پردازش بهتر اطلاعات حسی کمک می نماید.این لایه از سلول‌های عصبی مغز تشکیل شده است.علت خاکستری رنگ بودن این لایه بیرونی مخ، تجمع جسم سلولی ( پریکاریون) یاخته های عصبی تشکیل دهنده آن می باشد پس در این لایه میلین وجود ندارد.ضخامت آن در نواحی مختلف مغز متفاوت است اما تقریباً در همه جا ضخامتی بین ۲ تا ۴ میلی‌متر دارد. دستگاه پوششی
در همه بدن، پوست عملکردهای اصلی مشابهی در جهت حفاظت ما از آسیب و عفونت ایفا می‌نماید. پوست در تنظیم دمای بدن که توسط ناحیه‌ای در مغز به نام هیپوتالاموس در پاسخ به محرکهای مختلف، کنترل می‌شود، نقش مهمی دارد.رنگدانه ملانین پوست، تا حدودی باعث حفاظت آن در برابر تابش زیان‌آور فرابنفش خورشید می‌گردد . شامگان
نرم‌شامه، داخلی‌ترین لایهٔ مننژی است. لایهٔ نرم‌شامه غشای بسیار ظریفی است، که کاملاً به سطح مغز و نخاع چسبیده است و به گونه‌ای گسترش می‌یابد که تمام چین خوردگی‌های موجود در سطح مغز را می‌پوشاند. غشای نازک نرم شامه از بافت فیبری تشکیل یافته که توسط صفحه‌ای از سلول‌های صاف غیر نفوذپذیر در برابر سیال بر روی سطح بیرونی خود پوشانده می‌شود. این غشا توسط مویرگ‌های خونی که به سمت مغز و نخاع حرکت می‌کنند نفوذ می‌کند و مویرگ‌های خونی آن مسئول تغذیهٔ مغز هستند. غشای سلولی
توده‌های کروی‌شکل که در لایهٔ دو طبقه چربی شناورند، اینها پروتئین‌های پوسته هستند که بخش اعظم آن‌ها را گلیکو پروتئین‌ها (اتصال کربوهیدرات به پروتئین) تشکیل می‌دهند. دو گونه پروتئین در پوسته وجود دارد: پروتئین پوسته‌ای درونی یا سرتاسری که در همهٔ قطر پوسته نفوذ می‌کنند و پروتئین‌های پیرامونی که فقط به یک سمت پوسته می‌چسبند و در آن نفوذ نمی‌کنند. شمار بسیاری از پروتئین پوسته‌ای درونی مجراهای ساختاری ایجاد می‌کنند که از راه آن‌ها مولکول‌های آب و مواد محلول در آب به ویژه یون‌ها می‌توانند بین مایع بیرون‌یاخته‌ای و درون‌یاخته‌ای انتشار یابند. این مجراهای پروتئینی دارای ویژگی‌های انتخابی نیز هستند که وا پخش گزینشی برخی مواد به میزان بیشتر از مواد دیگر را امکان‌پذیر می‌سازند. شمار دیگر از پروتئین پوسته‌ای درونی به عنوان پروتئین‌های حامل برای جابجایی موادی عمل می‌کنند که در غیر این صورت نمی‌توانستند از لایهٔ دوطبقه چربی نفوذ کنند. گاهی نیز این پروتئین‌های حامل مواد را در جهتی خلاف جهت پخش طبیعی آن‌ها جابجا می‌کنند که «انتقال فعال» نامیده می‌شوند. شمار دیگری از پروتئین پوسته‌ای درونی نقش آنزیمی دارند. پروتئین‌های پیرامونی بیشتر روی سطح درونی پوسته وجود دارند و غالباً به یکی از پروتئین پوسته‌ای درونی چسبیده‌اند. این پروتئین‌های پیرامونی تقریباً به‌طور کامل نقش آنزیمی یا نقش دیگر سازمان دهنده‌های درون‌یاخته‌ای را دارا می‌باشند.همچنین در این روش با مصرف انرژی 《ATP》 همراه است. پوست تیره
پوست تیره () گونه‌ای از رنگ پوست انسان است که سرشار از رنگدانه‌های ملانین و به ویژه ایمولانین است. افراد دارای پوست تیره غالباً به عنوان سیاه‌پوست خوانده می‌شوند. اعتقاد بر این است که تکامل پوست تیره از حدود ۱/۲ میلیون سال‌پیش شروع شده‌است. انسان‌هایی که دارای پوستی تیره هستند، غنی از ملانین و بخصوص "اووملانین" هستند و ملانوزوم بیشتری نیز دارند که به عنوان یک محافظ عالی در قبال اثرات مضر اشعه فرابنفش عمل می‌نماید. این ترکیب به بدن کمک می‌کند تا ضمن حفظ ذخایر اسید فولیک از آسیب مستقیم دی‌ان‌ای جلوگیری شود. سخت‌شامه
سخت شامه غشا و لایه‌ای ضخیم، محکم، غیر ارتجاعی، فیبروزه، خاکستری رنگ و نزدیک به جمجمه می‌باشد و مغز و طناب طناب نخاعیی را می‌پوشاند، آن متشکل از بافت فیبری متراکم است که سطح داخلی‌اش پوشیده از سلول‌های صاف و مسطح و مسئول نگهداری از مایع مغزی-نخاعی است. سخت شامه به صورت کیسه‌ای است که پردهٔ عنکبوتیه را پوشانده و دارای چندین عملکرد می‌باشد. سخت شامه، سینوس‌های سخت شامه‌ای (سینوس‌های وریدی سخت شامه‌ای، سینوس‌های مغزی، یا سینوس‌های جمجمه‌ای نیز نامیده می‌شوند) را در بر گرفته، از آن‌ها پشتیبانی کرده و خون را از مغز به سمت قلب جابجا می‌نماید. سخت شامه دارای دو لایه یا لاملا است: لایهٔ سطحی که به صورت پریوستئوم یا ضریع استخوان درونی جمجمه است اندوکرانیوم (endocranium) نامیده می‌شود؛ و لایه عمیق. فهرست انواع سلول‌های انسانی مشتق شده از لایه زایا
اکتودرم ، یکی از سه لایه زایای اولیه است که در تکوین اولیه رویان تشکیل می‌شود. این لایه، بیرونی‌ترین لایه بوده و نسبت به مزودرم (لایه میانی) و اندودرم (داخلی‌ترین لایه) در موقعیت سطحی قرار دارد. اکتودرم از لایه بیرونی سلول‌های زایا نشأت گرفته و ظهور پیدا می‌کند. کلمه اکتودرم از یونانی "ektos" به معنای «بیرونی» و "derma" به معنای «پوست» گرفته شده.مزودرم ، یکی از سه لایه زایای اولیه در مراحل ابتدایی رویان می‌باشد. دو لایه دیگر اکتودرم (لایه خارجی) و اندودرم (لایه داخلی) اند به طوری که مزودرم بین آن دو لایه قرار می‌گیرد.اندودرم ، داخلی‌ترین لایه، از سه لایه زایای مراحل اولیه رویان است. دو لایه دیگر اکتودرم (بیرونی‌ترین لایه) و مزودرم (لایه میانی) بوده و اندودرم، داخلی‌ترین لایه می‌باشد. سلول‌هایی که در طول آرکنترون مهاجرت می‌کنند، لایه داخلی گاسترولا را شکیل داده، که بعد به اندودرم تکوین می‌یابد. سینه
بافت استخوانی سخت‌ترین بافت بدن است. استحکام این بافت از آن جهت است که در ماده بین سلولی آن املاح آهکی موجود است، ماده بین سلولی بافت استخوانی به شکل ورقه‌های بسیار نازکی روی هم قرار دارد که در قسمت سطحی استخوان به موازات طول استخوان به نام تیغه‌های خارجی بوده و در قسمت داخلی استخوان ورقه‌های نازک دایره‌ای شکل به نام تیغه‌های داخلی دور مغز استخوان را احاطه کرده‌است. اگر استخوان را حرارت دهند. مواد آلی آن می‌سوزد ولی مواد معدنی آن باقی می‌ماند. از این رو استخوان شکل خود را حفظ کرده ولی خیلی شکننده می‌شود. ماهیچه درازتر
عضلات لانژیسیموس () یکی از عضلات لایه میانی عضلات داخلی (اینترنسیک) پشت انسان است. لایه میانی عضلات داخلی شامل عضلات راست کننده ستون مهره‌ای یا ارکتور اسپاین (Erector spinae muscles) است که در سه ستون عمودی قرارگرفته‌اند: عضلات ایلیوکوستالیس (Iliocostalis muscles) در ستون خارجی، عضلات لانژیسیموس در ستون میانی و عضلات اسپاینالیس در ستون داخلی. گاسترولاسیون
در جانداران سه‌لایه رویانی، گاسترولا سه لایه ای می باشد. این سه لایه را "لایه‌های زایا" نامیده که به نام های اکتودرم (لایه بیرونی)، مزودرم (لایه میانی)، و اندودرم (لایه داخلی) شناخته می شوند. در جانداران دولایه رویانی چون گزنده‌تباران و شانه‌دارتباران، گاسترول تنها شامل اکتودرم و اندودرم می شود. این دو لایه را برخی مواقع "هیپوبلاست" و "اپی‌بلاست" هم می نامند. غضروف‌پوش
غضروف‌پوش لایه‌ای از بافت همبند نامنظم متراکم است که برای رشد و نگهداری غضروف ضروری است. غضروف‌پوش غنی از رشته‌های کلاژن نوع I و حاوی فیبروبلاست‌های بسیاری است. گرچه یاخته‌های لایه داخلی غضروف‌پوش شبیه فیبروبلاست هستند، ولی کندروبلاست بوده و به راحتی به کندروسیت (غضروف‌یاخته) تمایز می‌یابند. غضروف‌پوش دو لایه جداگانه دارد: یک لایه رشته‌ای بیرونی و یک لایه غضروف‌زای (کندروژنیک) درونی. درم (پوست)
درم به همراه اپیدرم، تشکیل پوست بدن را می‌دهند. پوست حقیقی دارای دو بخش سطحیتر پاپیلاری (منطقه B درشکل) و عمقیتر رتیکولار (منطقه C در شکل) است. پوست حقیقی بین روپوست و زیرپوست (هیپودرم، بافت همبند زیر پوست) قرار دارد. بین روپوست و پوست حقیقی لایه غشای قاعده‌ای یا بازال (basement membrane) قرار دارد. گیرنده‌های حسی پوست، غدد عرق، فولیکول مو، غدد سباسه، غدد آپوکرین، عروق خونی و لنفی همه در درم هستند. رگ خونی
لایهٔ خارجی یا ادونتیس (به انگلیسی: Tunica adventita) خارجی‌ترین لایه عروق و مرکب از |کلاژنالیاف کلاژن نوع I و الیاف ارتجاعی است که به‌طور طولی قرار گرفته‌اند. این لایه معمولاً در امتداد با بافت همبند اطراف رگها قرار دارد و تشخیص آن‌ها از یکدیگر مشکل است. در عروق بزرگ این لایه حاوی رگ‌های تغذیه‌کننده خود عروق موسوم به رگها است. انواع رگها در بدن عبارتند از: سرخرگ ها، سیاهرگ ها و مویرگها در رگ‌های لنفی لاک‌پشت
لاک پشتی را اصطلاحاً پشت‌لاک و لاک شکمی را زیرلاک می‌گویند. این دو بخش رویی و زیرین در نقاطی از جنس استخوان به نام «پُل‌ها» به یکدیگر متصل هستند. بخش درونی لاک متشکل از حدود شصت استخوان بوده و شامل استخوان‌های پشتی و دنده‌ها است. در بیشتر لاک‌پشت‌ها سطح بیرونی لاک آن‌ها با فلس‌های زبر و تیزی از جنس کراتین پوشیده شده که سپرچه نامیده می‌شوند. همه لاک‌پشت‌ها دارای این لایه‌های سخت نبوده و به عنوان مثال لاک‌پشت‌های چرمی و لاک‌پشت‌های نرم لاک به جای ساختارهای مستحکم کراتینی دارای لایه‌های چرمی هستند. لاک‌پشت‌های خشکی زی معمولاً دارای لاک‌های قطور و سنگین هستند و در مقابل، لاک‌پشت‌های آبزی معمولاً لاک‌های سبک تری دارند و این قابلیت باعث افزایش سرعت و ممانعت از غرق شدن جانور می‌شود. در برخی از لاک‌پشت‌ها به‌طور سالیانه یک لایه شاخی بر روی پوست ایجاد می‌شود و با بررسی تعداد و شکل و آرایش لایه‌های پوست می‌توان سن لاک‌پشت را تخمین زد که البته روش دقیقی نمی‌باشد. بافت پوششی
در زبان یونانی، اپی، به معنای روی یا بالای و تلی به معنای بافت است. بافت‌های پوششی دارای رگ‌های خونی در اطراف خود نمی‌باشند و بنابراین از طریق نفوذ غذا از بافت‌های زیرین همبند، تغذیه می‌کنند. بافت‌های پوششی می‌توانند به صورت خوشه‌ای از سلول‌ها موجود باشند و به عنوان غدد درون‌ریز و غدد برون‌ریز عمل کنند. غدد درون‌ریز و برون ریز به شدت با رگهای خونی احاطه شده‌اند و از طریق آن تغذیه می‌کنند. در انسان بافت پوششی به عنوان یکی از ۴ بافت پایه به‌شمار می‌آید. ۳ بافت دیگر بافت‌های همبند، عضلانی و عصبی هستند. مادهٔ بین سلولی این بافت بسیار اندک است. اتصال بین سلول‌های این بافت به دلیل وجود سلول‌های چسبندگی، درهم‌فرورفتگی‌های غشا و اتصالات بین سلولی بسیار قوی است. غشای پایه شبکه‌ای از پروتیین‌های رشته‌ای و پلی ساکاریدهای چسبناک است. لایه زایا
لایهٔ زایا ، لایهٔ اولیه‌ای است از سلول‌هایی که در دوران رویان‌زایی تشکیل می‌شود. لقاح باعث تشکیل سلول تخم (زیگوت) می‌شود. در طی مرحلهٔ بعدی، از زیگوت، تودهٔ سلولی توخالی پدید می‌آید به نام بلاستولا. در انسان‌ها، پس از حدود ۳ روز، زیگوت تبدیل به تودهٔ توپری از سلول‌ها می‌شود (در اثر تقسیم میتوزی) به نام مورولا. در ادامه به بلاستوسیت تبدیل می‌شود که شامل یک لایهٔ سلولی خارجی است به نام تروفوبلاست و تودهٔ داخلی سلول‌ها به نام امبریوبلاست. تودهٔ سلولی داخلی شامل دو لایه است، هیپوبلاست و اپی بلاست. اپی بلاست لایهٔ جدیدی می‌سازد به نام اندودرم. در ادامه لایهٔ دومی به نام مزودرم تشکیل می‌شود. لایهٔ خارجی اکتودرم نام دارد. میتوکندری
میتوکندری نیز همانند کلروپلاست (سبزدیسه) از دو غشای داخلی و خارجی تشکیل شده‌است. با این تفاوت که دو غشای داخلی و خارجی فضای درون میتوکندری را به دو بخش تقسیم می‌کنند که عبارتند از: ۱- فضای درون میتوکندری ۲- فضای بین دو غشا. درون میتوکندری دی. اِن. اِی حلقوی نیز وجود دارد و می‌تواند مانند پلازمید باکتری به‌طور مستقل از سلول نیز همانندسازی کند. درون میتوکندری مایعی سیّال به نام ماتریکس وجود دارد که واکنش‌های مربوط به فرایند تنفس سلولی در آن انجام می‌شود. تنفس سلولی فرایندی است که طی آن انرژی ذخیره شده در غذاها (قندها) به اِی. تی. پی (مولکول سوختی سلول) تبدیل می‌شود. در غشای داخلی چین‌خوردگی‌هایی وجود دارد که به آن کریستا گویند قرار دارد که باعث افزایش سطح غشا می‌شود. همچنین ماده زمینه ای به نام ماتریکس که پر از مایع است پر شده‌است. استخوان میانگیر
استخوان‌های جمجمه از لوح‌های خارجی و داخلی از جنس استخوان متراکم تشکیل شده است که توسط لایه‌ای از استخوان اسفنجی به نام استخوان میانگیر از یکدیگر جدا می‌شوند. لوح داخلی نازکتر و شکننده‌تر از لوح خارجی است. سطوح داخلی وخارجی استخوان‌ها توسط پریوست پوشانده می‌شود که به پریوست پوشانندهٔ لایهٔ خارجی Pericranium و به پریوست پوشانندهٔ لایهٔ داخلی Endocranium می‌گویند. مغز انسان
بخش بیرونی مخ را قشر مغز می‌نامند که از ماده خاکستری تشکیل شده و در لایه‌های مختلف آرایش یافته‌اند. این لایه بین ۲ تا ۴ میلیمتر ضخامت دارد و به صورت عمیق تا خورده و ظاهری پیچ‌خورده را ایجاد می‌کند. زیر قشر مغز، ماده سفید مخی قرار دارد. بزرگترین بخش از قشر مخ، نئوکورتکس است که دارای شش لایه نورونی است. باقی قشر را آلوکورتکس می‌نامند که دارای سه یا چهار لایه است. لایه درون‌رگی
لایه درون‌رگی (به انگلیسی: Endothelium) لایهٔ نازکی از سلول‌ها است که درون رگ‌های خونی و لنفاوی را می‌پوشاند. این لایه خون یا مایع لنف را از سطح زیرین خویش و مجرای درون رگ جدا می‌کند. یاخته‌هایی که در این لایه ایجاد می‌شوند یاخته‌های لایهٔ درون‌رگی (به انگلیسی: endothelial cells) نام دارند که بسته به مایعی که با آن در رگ تماس دارند به دو گونه لنفی و عروقی تقسیم می‌شوند. لایهٔ درون رگی تمامی درون تمامی اجزای سیستم گردش خون را می‌پوشاند از جمله قلب و درون‌شامه قلب تا مویرگ‌های بسیار کوچک.البته درون قلب به آن آندوکارد می گویند. لایه زایا
لایهٔ دوم: لایهٔ میانی است و مزودرم نامیده می‌شود و استخوان‌ها، غضروف‌ها، دستگاه گردش خون، لایهٔ داخلی پوست، عضلات، دستگاه تناسلی، دستگاه ترشحی و لایه پوشانندهٔ خارجی را می‌سازد. دولایه‌رویانی
درون‌پوست باعث می‌شود تا این جانداران بافت‌های واقعی مانند اندرونه (امعاء و احشاء) و غدد مرتبط به اندرونه تشکیل دهند.  برون‌پوست در این جانوران رشددهندهٔ روپوست، بافت عصبی و گُردیزه است. کره چشم
لایه رشته‌ای یک لایه کروی شکل می‌باشد و شامل دو قسمت است: جلو آن را قرنیه و عقب آن را صُلبیه می‌نامند. لایه درونی از جنس بافت عصبی است و شبکیه نام دارد و دارای یک لایه بیرونی به نام اپی‌تلیوم رنگدانه‌ای و یک لایه درونی به نام شبکیه ویژه می‌باشد. شبکیه ویژه حساس به نور، بخشی از دستگاه عصبی مرکزی است و از طریق عصب بینایی با مغز ارتباط می‌یابد. پوستک
لایه‌ای از پکتین خالص پوستک را از دیواره سلولزی جدا می‌کند. نفوذ کوتین در دیواره را پوستکی‌شدن گویند. قشر مغز
از نظر سلولی، قشر مغز از ۶ لایه روی هم تشکیل شده است. البته ضخامت هر لایه در نواحی مختلف قشر متفاوت است و در برخی نواحی مغز برخی از این لایه‌ها ممکن است وجود نداشته باشند. لایه‌های سلولی مغز از بیرون به داخل عبارت‌اند از: بافت آبکش
بافت آبکش در درخت‌ها درونی‌ترین لایه پوست درخت است. پوشش هسته‌ای
پوشش هسته ای شامل دو لایه غشای دولایه لیپیدی است که یکی غشاء درون-هسته‌ای و دیگری غشاء برون-هسته‌ای می باشند. فضای مابین غشاها را فضای پیرا-هسته ای نامند. این فضا در حدود ۲۰-۴۰ نانوموتر عرض دارد. غشای برون-هسته‌ای پیوسته بوده و غشای آن مجهز به شبکه آندوپلاسمی می باشد. پوشش هشته ای دارای منافذ هسته‌ای متعددی است که امکان عبور مواد بین سیتوزول و هسته را فراهم می آورد. رشته‌های پروتئینی بینابینی به نام لامین روی سمت داخل غشای هسته‌ای تشکیل ساختاری به نام لامینای هسته‌ای داده که از ساختار هسته با ایجاد چارچوب‌هایی پشتیبانی می کند. دولایه‌رویانی
تمامی حیوانات پیچیده (از کرم پهن گرفته تا انسان) سه‌لایه‌رویان هستند یعنی سه لایه نطفه دارند (درون‌پوست، میان‌پوست و برون‌پوست). میان‌پوست در این جانداران باعث می‌شود تا این حیوانات بتوانند اندام واقعی برویانند. نئوکورتکس
نئوکورتکس (neocortex)، که با نام نئوپالیوم (neopallium = نوپوشه) و ایزوکورتکس (isocortex = برابرقشر) نیز شناخته می‌شود، بخشی از مغز پستانداران است. این بخش لایهٔ بیرونی دو نیم‌کره مغزی است و خود از شش لایه I تا VI تشکیل شده است که VI درونی‌ترین و I بیرونی‌ترین لایه آن است. نوقشر بخشی از قشر مغز است و در همه پستانداران، در عملکرد حواس، تولید دستورهای حرکتی، تصمیم‌گیری مکانی، خودآگاهی و زبان نقش دارد. رگ خونی
لایهٔ داخلی (به انگلیسی: Tunica intima) این لایه از یک ردیف سلول سنگفرشی ساده مشتق از مزودرم به نام آندوتلیوم و بافت همبند شل زیرین آن به نام طبقه زیر آندوتلیال تشکیل شده‌است. آندوتلیوم بر روی تیغه پایه قرار گرفته و طبقه زیر آندوتلیال حاوی الیاف الاستیک و رتیکولر و به‌طور نادر در سرخرگ های الاستیک سلول‌های عضلانی است. برتخم‌نشینی
پژوهش‌های تازه نشان داده‌است که پوستهٔ تخم‌ها دارای دو نانوسازه است که لایهٔ بیرونی و درونی دارد ساختار درونی پوسته از جنس پروتئینی به نام استئوپونتین است که در بافت دندان و استخوان نیز یافت می‌شود. لایهٔ درونی نازک‌تر است چون در جریان رشد جنین و فرایند تخم‌نشینی جنین از این پروتئین تغذیه می‌کند تا بعداً استخوان‌های قوی تری داشته باشد. بیماری پروانه‌ای
پوست انسان از دو لایه تشکیل شده‌است: لایه بیرونی که (اپیدرم) و لایه داخلی که (درم) نامیده می‌شود. در افراد سالم، بین این دو لایه چفت و بست‌های چسبندهٔ پروتئینی کلاژنی ایی وجود دارد که مانع از حرکت و سایش (اصطکاکی) دو لایه می‌شوند. اما پوست افراد مبتلا E.B، فاقد این بست‌های چسبندهٔ کلاژنی بوده و کوچکترین فشار و مالشی منجر به ساییده شدن این دو لایه و ایجاد تاول و زخم‌های دردناک می‌شود. درد مبتلایان به این بیماری با درد شدیدترین سوختگی‌ها برابر است. هاگ
هاگ دارای دیوارهای دولایه است که لایه خارجی، بیرونه (exine) و لایه داخلی، درونه (intine) نام دارد. بیرونه دارای دو لایه است که خارجی‌ترین اکتین یا sexine-syn و داخلی‌ترین انتین یا nesine-syn نام دارد. لایه خارجی بیرونه یا اکتین دارای تزیینات مختلفی است که این تزیینات مربوط به برآمدگی اکتین می‌باشد. این الگو نقش مهمی در علم تاکسونومی دارد. به‌طور کلی هفت نوع متداول تزیینات هاگ برای سرخس‌ها در نظر گرفته شده‌است که عبارتند از: دانه‌ای و زبر، خاردار، زگیل‌مانند، انگشتی، میله‌ای، کیسه‌ای و تاول‌دار، نقطه‌ای و لکه‌دار.Wikipedia contributors, "Spore," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Spore&oldid=236960945 (accessed September 7, 2008). پوست درخت
پیراپوست بیرونی‌ترین لایهٔ ریشه‌ها و ساقه‌های چوبی است که در برگیرندهٔ بُن‌لاد چوب‌ساز و بافت‌های حاصل از تولید آن باشد. زونا فاسیکولاتا
زونا فاسیکولاتا () قسمت میانه‌ای و عریض‌ترین لایه‌ی قشر غده فوق کلیوی است. این لایه، از خارج به داخل، بعد از زونا گلومرولوزا قرار می‌گیرد. سلول‌های این لایه «فاسی‌سِل» خوانده می‌شوند. غشای سلولی
به بیانی دیگر بخش اعظم اندامک‌های یاخته بوسیله پوسته‌هایی مفروش شده‌اند که به‌طور عمده از لیپیدها و پروتئین‌ها و کربوهیدرات تشکیل شده‌اند. این پوسته‌ها شامل غشای یاخته، غشای هسته، غشای شبکهٔ آندوپلاسمی و غشای میتوکندری‌ها، لیزوزوم‌ها و دستگاه گلژی هستند. لیپیدهای پوسته‌ها سدی ایجاد می‌کنند که از حرکت آزاد آب موجود در بافت‌مانه برون‌یاخته‌ای و مواد محلول در آب از یک بخش یاخته به یک بخش دیگر جلوگیری می‌کنند زیرا آب در چربی محلول نیست. اما باید دانست که ملکول‌های پروتئینی در پوسته، غالباً در سراسر عرض پوسته نفوذ کرده و به این ترتیب مسیرهای اختصاصی، که غالباً مجراها یا "Pores" نامیده می‌شوند برای عبور مواد ویژه از پوسته پدیدمی‌آورند. همچنین بسیاری از دیگر پروتئین‌های پوسته آنزیم‌ها هستند که شمار فراوانی از واکنش‌های شیمیایی مختلف را کاتالیز می‌کنند. برون‌است
پرده برون‌است شامل دو لایه است: لایه بیرونی شامل کلاژن I و فیبروبلاست و لایه درونی دارای مزانشیم و سلول‌های پهن. کلاژن رشته‌هایی به نام رشته‌های شارپی به درون می‌فرستد تا سیستم‌های هاورس را به شکل منظم و متصل بهم حفظ کند. مزانشیم در مواقع ضروری سلول‌های اجدادی استخوان را می‌سازد و سپس استئوبلاستها از تغییر این سلول‌ها به وجود می‌آیِند تا استخوان‌سازی صورت گیرد. سلول گیاهی
سیتوپلاسم هر دو سلول مجاور به وسیله منافذ موجود (پلاسمودسم‌ها) با هم ارتباط دارند. غشای سیتوپلاسمی از یک لایه دو مولکولی فسفولیپید تشکیل یافته‌است که پروتئین‌ها به دو صورت سطحی و عمقی در آن غوطه‌ورند. نقش غشای سیتوپلاسمی حفظ تراوایی انتخابی است. زمینه سیتوپلاسم اساسی‌ترین قسمت درونی سلول را تشکیل می‌دهد، زیرا اکثراً اعمال بیوسنتزی سلول در آن صورت می‌گیرد. اندامک‌ها در این زمینه قرار دارند. یکی از ویژگی‌های سیتوپلاسم جنبش دائمی آن است که در اثر انقباض ریزرشته‌ها به وجود می‌آید، ولی ریزلوله‌ها به این جریان جهت می‌دهند. پیراپوسته
به بیرونی‌ترین لایه صدف جانوران صدف‌داری چون نرم‌تنان و بازوپایان پیراپوسته (periostracum) گفته می‌شود. پیراپوسته پوششی نازک و آلی است و با رشد صدف همراه با دیگر لایه‌های آن رشد می‌کند. پیراپوسته از صدف در برابر عوامل بیرونی حفاظت می‌کند و بر استواری و نرمش آن می‌افزاید. با فرسوده شدن و از میان رفتن پیراپوسته، بقیه پوسته صدف نیز سفت و شکننده می‌شود. بافت پوششی
سلول‌ها در بافت پوششی به شدت به هم فشرده هستند وفضای خالی بسیار کم و کوچکی در میان آن‌ها موجود است. این سلولها صفحه‌ای پیوسته را که در بسیاری از نقاط توسط اتصال‌های محکم و دزموزوم‌ها به هم متصل شده‌اند را تشکیل می‌دهند. بافت پوششی، قسمت بیرونی و درونی پوست را تشکیل می‌دهد. برون‌شامه رویان
برون‌شامهٔ رویان، مشیمهٔ بیرونی، یارک یا کوریون ؛ بیرونی‌ترین پردهٔ دربرگیرندهٔ جنین در رحم انسان است. گوش درونی
گوش داخلی پستانداران متشکل از یک سری مجاری و ساک‌های غشایی (لابیرنت غشایی) است که درون پوششی استخوانی (لابیرنت استخوانی) قرار گرفته‌اند. لابیرنت استخوانی نیز درون استخوان تمپورال قرار دارد. لابیرنت غشایی محتوی اپی‌تلیوم حسی شنوایی و وستیبولار است و درون آن مایع آندولنف قرار دارد. ترکیب یونی مایع آندولنف به مایعات درون سلولی نزدیک است یعنی دارای غلظت بالای پتاسیم (K+) و غظت پایین سدیم (Na+) است. آکنه
سطحی‌ترین لایهٔ پوست، لایه شاخی نام دارد و سلول‌های پوستی که از لایهٔ سازنده منشأ می‌گیرند، به آهستگی به سمت بالا حرکت کرده و در نهایت از بین رفته، لایه شاخی را به وجود می‌آورند. این روند را روند شاخی شدن می‌گویند. دستگاه غشایی درونی
پوشش هسته‌ای از دو لایه غشای لیپیدی دولایه ساخته شده‌است و محتوای هسته را در بر می‌گیرد و آن را از سیتوپلاسم جدا می‌کند. غشای هسته‌ای بیرونی با غشای شبکه آندوپلاسمی زبر پیوسته‌است و همانند آن روی سطح خود ریبوزوم‌هایی چسبیده دارد. غشای هسته‌ای بیرونی با غشای هسته‌ای درونی پیوسته‌است زیرا این دو لایه در سوراخ‌های کوچک زیادی به نام منفذ هسته‌ای به هم چسبیده‌اند. این منافذ که قطری نزدیک به ۱۲۰ نانومتر دارند، با اجازه دادن به عبور برخی مولکول‌ها از غشا و اجازه ندادن به برخی دیگر، عبور و مرور از غشا را تنظیم می‌کنند. از آنجا که منافذ هسته‌ای در منطقه‌ای با رفت‌وآمد زیاد قرار دارند، نقش مهمی در فیزیولوژی یاخته‌ها دارند. فضای میان غشاهای خارجی و داخلی را فضای هسته‌ای می‌نامند که با حفره شبکه آندوپلاسمی زبر پیوسته‌است. هسته (سیاره)
هسته به درونی‌ترین لایه(های) یک سیاره گفته می‌شود. دستگاه غشایی درونی
سه نوع وزیکول شناخته شده وجود دارد: وزیکول‌های پوشیده‌شده با کلاترین، پوشیده‌شده با COPI و پوشیده‌شده با COPII. هر یک از این وزیکول‌ها کارکردهای گوناگونی در یاخته دارند. برای نمونه، وزیکول‌های پوشیده‌شده با کلاترین مواد را میان دستگاه گلژی و غشای پلاسما جابه‌جا می‌کنند. از وزیکول‌های پوشیده‌شده با COPI و COPII بیشتر برای جابه‌جایی میان شبکه آندوپلاسمی و دستگاه گلژی استفاده می‌شود. پروانه
غده‌های پوستی اعم از تک سلولی یا چند سلولی بلافاصله در زیر کوتیکول یا اندکی فراتر قرار می‌گیرند. ترشحات آن‌ها در مراحل مختلف زندگی حشره، اعمال بسیار گوناگونی را انجام می‌دهند. مهم‌ترین غده‌های پوست عبارتند از: غده‌های چرب کننده، غده‌های مومی، غده‌های لاکی، غده‌های ابریشم‌ساز و غده‌های پوست‌اندازی. اندوپلاسم
اندوپلاسم (Endoplasm) به طور کلی به بخش درونی (و دانه‌دانه) سیتوپلاسم یک یاخته (سلول) گفته می‌شود. برخلاف اکتوپلاسم (ectoplasm) که لایهٔ خارجی (غیر دانه دانه) سیتوپلاسم است. برآمدگی قوزک
قوزک داخلی (درون‌سو) (مالئول داخلی، Medial malleolus) در واقع پایین‌ترین قسمت استخوان درشت‌نی است که در قسمت داخل مچ پا قرار گرفته و هنگامی که پاها را جفت می‌کنیم به یکدیگر برخورد می‌کنند. غلفه (مردان)
پیش‌پوست بافت تخصص‌یافته‌ای است که دربردارنده اعصاب و گیرنده‌های کششی است. پیش‌پوست دارای پایانه‌های عصبی کاروسکولهای ماینز است که در حس لمس‌های ظریف نقش‌دارند. این پایانه‌های عصبی در حلقه پیش‌پوست، مرز بین لایه درونی (مخاطی) و بیرونی پیش‌پوست، بیشترین تمرکز، و در لایه صاف درونی پیش‌پوست کم‌ترین تمرکز را دارند. کراتینه شدن سرنره پس از ختنه می‌تواند حساسیت را کاهش دهد. گرچه برخی از پژوهش‌ها باور دارند که ختنه باعث کراتینه شدن سرنره نمی‌شود؛ اما برخی مطالعات دیگر خلاف این ادعا را نشان‌داده‌اند. ساختار زمین
گوشته بزرگ‌ترین لایهٔ زمین است که زیر پوسته واقع‌شده و از ژرفای ۱۰ کیلومتری (۶ مایلی) درون زمین آغاز شده و تا ژرفای ۲٬۸۹۰ کیلومتری (۱٬۸۰۶ مایلی) درون زمین ادامه می‌یابد و ضخامت آن حدود ۲٬۹۰۰ کیلومتر (۱٬۸۰۲ مایل) است. گوشته به چهار لایه تقسیم می‌شود: سنگ‌کره، سست‌کره، گوشتهٔ بالایی و گوشتهٔ پایینی. گوشته ۶۷٫۳ درصد جرم زمین را تشکیل می‌دهد و دمای آن بیش از °۱۰۰۰ سانتی‌گراد است. سنگ‌های نیمه جامد بسیار گرم و چگال، گوشته را می‌سازند و آهن، منیزیم، آلومینیم، سیلیکون، اکسیژن و ترکیبات سیلیکات در این لایه وجود دارد. دستگاه غشایی درونی
انواع گوناگونی از وزیکول‌ها وجود دارند که هر یک پیکربندی پروتئینی متفاوت دارند. بیشتر آن‌ها از مناطق ویژه‌ای از غشا ساخته می‌شوند. هنگامی که وزیکول از غشا جوانه می‌زند، دارای پروتئین‌های ویژه‌ای در سطح سیتوزولی آن است. هر غشایی که وزیکول به سمت آن می‌رود در سطح سیتوزولی خود نشانگری دارد. این نشانگر با پروتئین‌های موجود در وزیکول در حال حرکت به سمت غشا مطابقت دارد. هنگامی که وزیکول غشا را پیدا می‌کند، به آن اضافه می‌شود و سطح آن غشا را افرایش می‌دهد. غشای سلولی
غشای یاخته که به‌طور کامل یاخته را احاطه می‌کند، یک ساختار خم‌پذیر ارتجاعی نازک به ضخامت ۵/۷ تا ۱۰ نانومتر است. پوسته تقریباً از پروتئین‌ها و لیپیدها تشکیل شده‌است و ترکیب تقریبی عبارت است از: پروتئین‌ها ۵۵ درصد، فسفولیپیدها ۲۵ درصد، کلسترول ۱۳ درصد و دیگر لیپیدها ۴ درصد و کربوهیدرات‌ها ۳ درصد. سد لیپیدی غشای یاخته از نفوذ آب جلوگیری می‌کند: ساختار بنیادی غشای یاخته یک لایه چربی دو طبقه‌است که یک برگهٔ نازک از لیپیدها فقط به ضخامت دو مولکول بوده و در سراسر سطح یاخته یکپارچه‌است. جای‌جای این برگهٔ نازک لیپیدی، مولکول‌های پروتئینی درشت از نوع کروی‌شکل قرار دارند. ساختار بنیادی لایهٔ دوطبقه چربی از مولکول‌های فسفولیپید تشکیل شده‌است. یک انتهای هر مولکول فسفولیپید در آب محلول بوده یعنی آب‌دوست است. انتهای دیگر فقط در چربی‌ها محلول بوده یعنی آب‌گریز است. انتهای فسفاتی فسفولیپید آب‌دوست و اسید چرب آن آب‌گریز است. چون بخش‌های آب‌گریز فسفولیپیدها به کمک آب دفع می‌شوند اما به سوی یکدیگر جذب می‌شوند ازاین‌رو، دارای یک تمایل طبیعی هستند و آن‌ها در پهلوی همدیگر در مرکز پوسته قرار دارند. بخش‌های فسفاتی آب‌دوست دو سطح پوسته را که در تماس با پیرامون است می‌پوشانند. لایهٔ دوطبقهٔ چربی در وسط پوسته به مواد طبیعی محلول در آب مانند یون‌ها، گلوکز و اوره نفوذپذیر است برعکس، مواد محلول در چربی از جمله اکسیژن، دی‌اکسید کربن و الکل می‌توانند به آسانی در این بخش از پوسته نفوذ کنند. یک صفت ویژهٔ لایهٔ دوطبقه چربی این است که یک مایع است نه یک جامد. ازاین‌رو، بخش‌هایی از پوسته می‌توانند عملاً در سطح پوسته از یک نقطه به یک نقطه دیگر جریان پیدا کنند. پروتئین‌ها و دیگر مواد محلول در غشای دوطبقه لیپیدی یا شناور در آن تمایل دارند که به همهٔ غشای یاخته انتشار یابند. مولکول‌های کلسترول در پوسته نیز ماهیت چربی دارند زیرا هستهٔ استروئیدی آن‌ها بسیار محلول در چربی است. این مولکول‌ها از یک نظر در لایهٔ دوطبقهٔ پوسته حل شده‌اند. این مولکول‌ها به‌طور عمده به تعیین اندازهٔ نفوذپذیری لایه‌لایهٔ دو طبقه به اجزای محلول در آب و مایعات بدن کمک می‌کنند. کلسترول همچنین بخش زیادی از توان جابجایی پوسته را کنترل می‌کند. دستگاه غشایی درونی
دستگاه غشایی درونی از غشاهای گوناگون شناور در سیتوپلاسم یاخته یوکاریوتی تشکیل شده‌است. این غشاها یاخته را به بخش‌های کارکردی و ساختاری یا اندامک‌ها تقسیم می‌کنند. در یوکاریوت‌ها اندامک‌های دستگاه غشایی درونی عبارتند از: پوشش هسته‌ای، شبکهٔ آندوپلاسمی، دستگاه گلژی، لیزوزوم، وزیکول، اندوزوم و غشای پلاسما (یاخته‌ای). این دستگاه در یک تعریف دقیق‌تر، مجموعه‌ای از غشاهاست که یک واحد کارکردی و تکاملی را تشکیل می‌دهند که مستقیماً به هم پیوند دارند یا مواد را از طریق وزیکول‌ها جابه‌جا می‌کنند. نکته مهم این است که غشاهای کلروپلاست یا میتوکندری جزو دستگاه غشایی درونی نیستند؛ گرچه برخی از اجزای این دستگاه از میتوکندری تکامل یافته‌اند.