کدام گونه پرندگان در خطر انقراض هستند؟
کلاغ
دو گونه از کلاغ‌ها توسط سازمان‌های محیط زیستی آمریکا در خطر انقراض معرفی شده‌اند. کلاغ ماریانا به شدت در خطر انقراض بوده و فقط در گوام و جزیره روتا دیده می‌شود و کلاغ هاوایی که در طبیعت منقرض شده و فقط تعدادی از آن در اسارت نگهداری می‌شوند. کلاغ آمریکایی با وجود کاهش ۴۵درصدی تعداد آن از سال ۱۹۹۹ به دلیل شیوع ویروس نیل غربی، همچنان جمعیت پایداری داشته و در وضعیت کمترین نگرانی قرار دارد. اردک سرسفید
اردک سرسفید (نام علمی: "Oxyura leucocephala") گونه‌ای اردک شق‌دم کوچک و مهاجر است که از سوی اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت در فهرست گونه‌های در خطر انقراض قرار گرفته‌است. همچنین این پرنده بر طبق" توافقنامهٔ حفاظت از پرندگان آبی مهاجر آفریقا و اوراسیا"، جزو گونه‌های محافظت‌شده به‌شمار می‌رود.
پارک ملی گلستان
از مجموع جانوران موجود در این جنگل ۱۹ گونه در خطر انقراض است که هما، بالابان، گیلان‌شاه خال‌دار و روباه ترکمنی از جمله آن‌هاست. مرال، شوکا، کل و بز، و قوچ و میش هم از جمله گونه‌هایی اند که بیشتر مورد شکار غیرمجاز قرار می‌گیرند. پنگوئن امپراتور
اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت در سال ۲۰۱۲ وضعیت بقای پنگوئن امپراتور را از حالت کمترین نگرانی به حالت در نزدیکی تهدید تغییر داد. دلیل اصلی در معرض خطر قرار گرفتن این جانور دگرگونی‌های اقلیمی است که آینده یخ‌های منطقه و ضخامت آن‌ها رو مورد تهدید قرار داده‌اند. کم شدن ضخامت یخ‌های قطبی جوجه‌آوری این پرندگان را در آینده با مشکل روبرو خواهد کرد. این یخ‌ها مکان‌های اصلی گردآمدن دسته‌های پنگوئن امپراتور در بازه زمانی آوریل تا دسامبر هستند. دسته‌ای کوچک از این پنگوئن‌ها در جزیره پنگوئن که در دهه ۱۹۷۰ دارای جمعیتی برابر با ۱۵۰ جفت (تقریبی) بود، در سال ۱۹۹۹ به ۲۰ جفت رسید و تا سال ۲۰۰۹ نابود شده بود. پژوهشگران از روی بررسی بر روی دسته‌هایی همانند این دسته پیش‌بینی کرده‌اند که ۸۷ درصد جمعیت دسته‌های این پنگوئن تا پایان سده بیست و یکم میلادی (سال ۲۱۰۰ میلادی) نابود شوند و این جانور تنها به دلیل تأثیرات گرمایش جهانی به ورطه انقراض کشیده‌شود. انجمن جهانی پرندگان
این انجمن، مرجع رسمی انتشار فهرست قرمز پرندگان از اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت است و از سال ۲۰۱۵ اثبات نموده که در حدود ۱۳۷۵ گونه پرنده که شامل ۱۳٪ از کل یا تقریباً یک مورد از هشت مورد پرندگانِ دنیا در معرض خطر انقراض قرار دارند که به تفکیک، در دسته‌بندی‌هایی همچون "گونه در معرض انقراض" یا "گونه در معرض خطر" و "گونه آسیب‌پذیر" درج شده‌اند. منطقه حفاظت‌شده انگوران
در پژوهش‌هایی که بین سال‌های ۸۰ تا ۸۲ در انگوران انجام شد ۱۰۰ گونه مختلف از پرندگان در این منطقه مشاهده شد که ۱۶ گونه از آن‌ها از پرندگان در معرض خطر انقراض هستند و یکی از آن‌ها یعنی پرنده کوچکی به نام مگس‌گیر قهوه‌ای برای اولین بار در خاورمیانه مشاهده شد. پرندگان شکاری مثل انواع عقاب و شاهین و کرکس و قوش در کنار پرندگان آبزی همچون انواع مرغابی، مرغ سقا، فلامینگو، قو، درنا، خوتکا، باکلان، لک لک، آنقوت، چنگر، بوتیمار و حواصیل و پرندگان دیگری مانند انواع کبک، باقرقره، دارکوب، کوکر، فاخته، تیهو، سبزه قبا، چکاوک، بلدرچین، و قمری از مهم‌ترین پرندگان بومی این منطقه هستند. بالابان (پرنده)
جمعیت جهانی بالابان در سال ۱۹۹۰ حدود ۸٬۵۰۰ تا ۱۲٬۰۰۰ جفت و در سال ۲۰۰۳ حدود ۳٬۶۰۰ تا ۴٬۴۰۰ جفت برآورد می‌شد و با توجه به این کاهش سریع جمعیت در فهرست گونه‌های در معرض خطر انقراض اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست قرار گرفته‌است. شدیدترین کاهش مربوط به آسیای میانه به‌ویژه قزاقستان و ازبکستان با حدود ۹۰٪ کاهش می‌شود. در مقابل جمعیت قابل ملاحظه و در حال افزایشی از بالابان در مجارستان زندگی می‌کند و چندین برنامه تکثیر در اسارت و رهاسازی این پرنده در آمریکا و کانادا در حال اجراست. مهمترین دلیل این کاهش جمعیت زنده‌گیری مداوم این پرنده از طبیعت برای استفاده در بازداری است. تخریب زیستگاه‌ها و استفاده از مواد شیمیایی در کشاورزی از دیگر عوامل این وضعیت است. راسوی پاسیاه
راسوی پاسیاه (نام علمی: "Mustela nigripes") گونه ای از سرده راسو است. این حیوان بومی ایالات متحده آمریکا و در خطر انقراض است. این جانور در سال ۱۹۷۹ منقرض شده اعلام شده بود. مهم‌ترین تهدید علیه نسل این جانور تخریب زیستگاه، شیوع بیماری‌های جدید و کاهش شدید جمعیت طعمه اصلی آن سگ دشتی است. طوطی‌های شادرنگ
طوطی‌های شادْرَنگ یا آرا یک تیره از طوطی های مکائو است که در حال حاضر شامل هشت گونه ی موجود می‌شود. دست کم دو گونه از آنها منقرض شده‌اند. آرا ها پرندگانی بزرگ و رنگارنگ بوده و بومی آمریکای جنوبی و مرکزی هستند. این طوطی ها محبوبیت زیادی به عنوان حیوان خانگی داشته و نسل برخی از این گونه ها به دلیل قاچاق حیات وحش مورد تهدید قرار گرفته است. بخش کجور
این منطقه به علت داشتن آب و هوای مناسب و پوشش گیاهی و جنگلی انبوه و دارا بودن دشت‌های مرتفع و علفزارها، دارای جانوران متنوعی می‌باشد که بسیاری از آن‌ها کمیاب یا حتی نایاب در اکثر نقاط کشور و در بعضی موارد، دنیا می‌باشد که به دلیل حمایت نکردن و گمنام ماندن بعضی از آن‌ها متأسفانه در حال انقراض می‌باشند یا منقرض شده‌اند. (مثل کوآلای بزرگ کجور) جانورانی همچون کوآلای کوچک، خرس، بز کوهی، شوکا، مرال، خوک، جوجه تیغی، خارپشت، خرگوش و همچنین پرندگانی همچون عقاب، شاهین، قرقاول، کبک، بلدرچین، دارکوب و … در این منطقه زندگی می‌کنند. ببر سیبری
ببر سیبری در دهه ۱۹۳۰ در آستانه انقراض قرار داشت و تعداد آن‌ها تنها به ۲۰ تا ۳۰ ببر کاهش یافته بود. اما این جانور به طرزی باورنکردنی از انقراض قریب‌الوقوع رهایی جست و جمعیت آن تا سال ۲۰۱۰ به حدود ۳۶۰ ببر رسید. ببر سیبری با توجه به همین افزایش جمعیت از سال ۲۰۱۰ از بالاترین ردهٔ حفاظتی یعنی «به شدت در معرض خطر» خارج شده و در یک رده پایین‌تر یعنی «در خطر انقراض» قرار گرفته‌است. ببرهای سیبری تنوع ژنتیکی بسیار پائینی دارند که این به دلیل کاهش شدید جمعیت این جانور در دهه ۱۹۴۰ و تعداد اندک توله ببرهایی است که به بلوغ می‌رسند. ضمن اینکه بیشتر از ۹۰ درصد ببرهای سیبری در منطقه کوهستانی سیخوته-آلین زندگی می‌کنند و تبادل ژنتیکی اندکی با گروه‌های کوچک‌تر ببر سیبری در جنوب غربی استان پریموری دارند. صدف‌خوار
نسل یک گونه از صدف‌خواران که با نام "صدف‌خوار سیاه جزایر قناری" شناخته می‌شد در قرن بیستم منقرض شده‌است. "صدف‌خوار جزیرهٔ چاتهام" که بومی جزایز چاتهام نیوزیلند است نیز از سوی آی‌یوسی‌ان در فهرست گونه‌های در خطر انقراض قرار گرفته‌است و "صدف‌خوار سیاه آفریقایی" نیز در مرز تهدید قرار دارد. در گذشته پرورش‌دهندگان تجاری صدف این پرندگان را عامل کاهش صدف‌های خود می‌دانستند اما بررسی‌ها نشان داده که صدف‌خواران نقش بسیار کمتری از خرچنگ‌های ساحلی در این مورد دارند. در خطر انقراض
درست است که انقراض بخشی از چرخهٔ طبیعی به‌شمار می‌رود، ولی انسان به انقراض گونه‌ها سرعت بخشیده است و گونه‌های در معرض خطر انقراض را افزایش می‌دهد. به عنوان مثال بنا به گزارش صندوق جهانی حیات وحش در سوئیس گسترش مناطق زیرکشت درختان زودرشد (توسط انسان) به جای جنگل‌های طبیعی مانع شکل گیری چرخه زیستی جانوران می‌شود و به همین دلیل انقراض گونه‌های اکوسیستم را سرعت می‌بخشد. یا گونه گیاهی لاله واژگون در ایران به علت چیدن آن‌ها از طبیعت و فروش آن‌ها به عنوان گل زینتی در خطر انقراض است. کبوتر کاکلی جنوبی
جمعیت کبوتر کاکلی جنوبی که پرنده‌ای رام و گروه‌دوست است به‌دلیل شکار بی‌رویهٔ آن برای گوشت و تا حدودی نیز برای پرهایش به سرعت در حال کاهش است و حتی شکارچیان نسل آن را در جنوب شرقی گینه نو منقرض کرده‌اند. از سوی دیگر جنگل‌های پست واقع در زمین‌های مسطح که مورد علاقهٔ این پرنده است به‌دلیل قطع درختان در معرض تهدید قرار گرفته است و علی‌رغم آنکه کبوتر کاکلی جنوبی تاحدودی می‌تواند این وضعیت را تحمل کند، اما قطع درختان راه را برای شکارچیان باز کرده تا شمار باقی‌مانده از این پرندگان را که با ماندن در درون جنگل امکان بقا یافته‌اند را شکار کنند. همچنین اکتشافات گاز و نفت در پاپوآ جمعیت این پرنده را تهدید می‌کند. صید کبوتر کاکلی جنوبی برای فروش آن نیز عامل تهدیدکنندهٔ مهم دیگری است. پرنده
بیشتر پرندگان امروزین می‌توانند پرواز کنند و این توانایی آن‌ها را از تقریباً همهٔ دیگر رده‌های مهره‌داران متمایز می‌کند. پرواز مهم‌ترین روش جابجایی در میان پرندگان است که از آن در هنگام تخم‌گذاری، یافتن غذا، و فرار از دست مهاجمان بهره می‌برند. پرندگان تطابق‌های زیادی برای پیدا کردن توانایی پرواز یافته‌اند، از جمله اسکلت سبک‌وزنشان، دو ماهیچه بزرگ پروازی، ماهیچه سینه‌ای بزرگ که ۱۵ درصد از کل وزنشان را تشکیل می‌دهد، و پاهای جلویی (بالها که همانند نوعی ماهی‌واره عمل می‌کنند). شکل بال و اندازه آن در کل چگونگی پرواز گونه را مشخص می‌کند. نزدیک ۶۰ گونه از پرندگان امروزین و بسیاری گونه‌های منقرض شده، ناپرواز هستند. پرندگان بی‌پرواز اغلب در جزیره‌های منزوی فرگشت یافته‌اند؛ مکان‌هایی که در آن منابع طبیعی محدود است و مهاجمان کمتری حضور دارند. بعضی پرندگان نیز می‌توانند از بال‌های خود برای «پرواز» درون آب بهره گیرند. پنگوئن‌ها، ماهی‌گیرک‌ها، کبوترهای دریایی، و زیر آبروکها از این جمله هستند. هوبره
هوبره از پرندگان مهاجر و در حال انقراض است که مورد حمایت بین‌المللی قرار دارد و شکار آن ممنوع است. زیستگاه این پرنده مهاجر، دشت‌های باز و وسیع منطقه است که متأسفانه توسط افراد سودجو شکار می‌شوند. هوبره مشتری‌های زیادی در بین عرب‌های ساکن کشورهای حوزه خلیج فارس دارد و اکثر شکارچیان این پرندگان را که به زبان محلی به آن چرز می‌گویند برای عرب‌ها شکار می‌کنند و به آنان می‌فروشند. به دلیل وجود تهدیدهای جدی در زمینه انقراض این پرنده، شکار غیرقانونی هر قطعه از این پرنده حمایت شده بین‌المللی ۲۰ میلیون تومان جریمه نقدی به دنبال دارد. گلانیویل فریتیلا
این گونه از پروانه در معرض خطر انقراض نسل می‌باشند، به دلیل نبودن پراکندگی در سرتاسر دنیا و کاهش تعداد این گونه در فنلاند در خطر انقراض قرار دارند ،دلیل اصلی خطر انتقراض نسل این نوع پروانه ها نداشتن قدرت بسیار زیاد برای مهاجرت مانند دیگر جانوران در زمانی که شرایط محیطی برای آن ها نا مناسب می‌شود گزارش شده است. سوسمارواران
در سوسمارواران گونه‌های زیادی وجود دارند که در فهرست سرخ IUCN در وضعیت حفاظتی فهرست شده‌اند. در این خانواده ۵ گونه منقرض‌شده، ۳۱ گونه در بحران انقراض، ۵۳ گونه در خطر انقراض، ۴۰ گونه آسیب‌پذیر، ۵۳ گونه نزدیک تهدید و ۵۶۹ گونه به عنوان کمترین نگرانی فهرست شده‌است. سیستم‌های اصلی که برای طبقه‌بندی این گروه آسیب‌زا هستند، سیستم‌های زمینی هستند. آب شیرین و زیستگاه‌های دریایی بزرگترین تهدید برای این زیستگاه‌ها، مسکن و توسعه شهری، کشاورزی خرده‌پا، کشاورزی و آبزی‌پروری، صنایع کشاورزی، و چرای خرده مالکان است. زیستگاه‌های درون این سیستم‌ها که بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند به عنوان جنگل‌ها، بوته‌زارها، جنگل‌های نیمه‌گرمسیری و مناطق صخره‌ای فهرست شده‌اند. پاشلک جزیره چاتام
زیستگاه پاشلک جزیره چاتام تنها به چهار جزیرهٔ کوچک اما بدون شکارچی محدود می‌شود و به همین دلیل جمعیت تقریباً ثابتی دارد. با این حال اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست، این پرنده را به دلیل داشتن محیط زیستی محدود و احتمال رهاسازی تصادفی جانوران شکارچی در زیستگاه آن که می‌تواند منجر به انقراض نسلش شود در فهرست گونه‌های آسیب‌پذیر قرار داده است. لاک‌پشت گازگیر الیگاتور
در معرض تهدید فهرست پستانداران ایران
این فهرست وضعیت ۲۱۴ گونه پستاندار موجود در ایران را در فهرست سرخ IUCN نشان می‌دهد. دو مورد از آنها در در بحران انقراض، شش مورد در در خطر انقراض، ۱۷ مورد آسیب‌پذیر و پنج مورد در نزدیک تهدید هستند. احتمالاً ۱۱ گونه دیگر وجود دارد. برچسب‌های زیر برای برجسته کردن وضعیت هر گونه در فهرست سرخ IUCN منتشرشده توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت استفاده می‌شود: شامپانزه معمولی
شامپانزه‌ها از گونه‌های در خطر انقراض هستند و تعدادشان در حال حاضر بین ۱۷۰٫۰۰۰ تا ۳۰۰٫۰۰۰ فرد تخمین زده می‌شود. مهم‌ترین تهدیدات علیه این گونه شامل از بین رفتن زیستگاه‌ها، شکارچیان و بیماری‌ها است. انسان‌ها از شامپانزه‌ها در سیرک‌ها، نمایش‌های طنز و در برنامه‌های سرگرمی تلویزیونی استفاده می‌کنند. علی‌رغم قدرت بدنی بسیار زیاد و خوی تهاجمی این حیوان گاهی به عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌شود. پرنده بی‌پرواز
بسیاری از پرندگان اهلی مثل مرغ خانگی و اردک و غاز هم توانایی پرواز را تا حد زیادی از دست داده‌اند اما نوع وحشی آنها قادر به پرواز است و آنها هم از نظر ساختار بدنی همچنان قابلیت پرواز دارند. پستانداران
به دلیل خطرات و آلودگی‌های زیست‌محیطی، بسیاری از پستانداران در معرض خطر انقراض هستند. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت در گزارش سال ۲۰۱۱ خود اعلام کرد که ۲۵٪ از پستانداران زمین در شرف نابودیند. درنا
فعالیت‌های انسانی و تخریب و اشغال زیستگاه‌های این پرندگان باعث شده که امروزه نسل بیشتر گونه‌ها و جمعیت‌های درناها مورد تهدید قرار بگیرد. به عنوان مثال طی دهه‌های اخیر، جمعیت غربی درناهای سیبری رو به کاهش گذاشته و امروزه فقط یک درنای نر از جمعیت غربی چندهزارتایی آن‌ها باقی مانده‌است. حیات وحش ایران
جانداران سرزمین ایران شامل پلنگ ایرانی، خرس، کفتار، گرازهای وحشی، بز کوهی، آهو و قوچ‌ومیش است که در کوه‌های دارای پوشش گیاهی زندگی می‌کنند. انواع شغال و خرگوش نیز در سراسر کشور وجود دارند. گور ایرانی نیز دشت و بیابان‌ها را برای حیات خود، انتخاب کرده‌است. یوزپلنگ آسیایی در جهان به عنوان یک گونهٔ در معرض انقراض ایرانی، شناخته شده‌است. قرقاول‌های ایرانی در شمال کشور یافت می‌شوند و کبک‌ها در بیشتر مناطق کشور زندگی می‌کنند. پرندگان آبزی همانند پرنده دریایی، اردک و غاز نیز در سواحل دریای خزر و خلیج فارس زندگی می‌کنند؛ در حالی که کرکس‌های ایرانی، در بیابان به حیات خود ادامه می‌دهند. انواعی از گوزن، جوجه‌تیغی، روباه و دست کم ۲۲ گونهٔ جوندگان، در مناطق نیمه صعب‌العبور و بلند این کشور، زندگی می‌کنند. سنجاب نخلی و خرس سیاه آسیایی در سیستان و بلوچستان یافت شده‌اند. ببرها نیز زمانی در جنگل‌های مناطق جنوبی دریای خزر سکونت داشتند اما هم‌اکنون منقرض شده‌اند. شیر ایرانی نیز در ایران منقرض شده‌است اما پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، طرح‌های احیای آن ریخته شد و در سال ۱۳۹۸، با توافق میان باغ وحش ارم و انجمن آبزیگاه و باغ‌وحش‌های اروپا، به ایران بازگشت تا احیای آن در این کشور آغاز شود. زرافه
این موجودات را در ‌نقاشی‌ها، ‌کتاب‌ها و انیمیشن‌های برجسته‌ای همچون ماداگاسکار ۱، ، ۳، دنیای وحش و پیمان حیوانات به تصویر کشیده‌اند. توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت، برخی از این موجودات در خطر انقراض هستند و برخی نیز خطری برای انقراض آن‌ها نیست. با این حال، هنوز هم زرافه‌ها در پارک‌های متعدد ملی نیز یافت می‌شوند. استپ جنگلی کوه‌های زاگرس
کوه‌های زاگرس زیستگاه چندین گونه در معرض تهدید و خطر مانند پلنگ ایرانی، خرس قهوه‌ای سوری، Mouflon، گرگ، کفتار راه‌راه، شاه‌روباه و همستر دم‌دراز زاگرسی است. کل و بز در بسیاری از نقاط زاگرس یافت می‌شود. گوزن زرد ایرانی که گمان می‌رفت منقرض شده در اواخر سده ۲۰ در استان خوزستان بازیافته شد و با اقدامات حفاظتی از خطر انقراض نجات یافت. کورکورهای نوک‌چنگکی
کورکورهای نوک‌چنگکی یک سرده از پرندگان شکاری از خانواده بازان است. دو عضو آن، یعنی کورکور نوک‌چنگکی "(C. uncinatus)" و کورکور کوبایی "(C. wilsonii)،" اغلب گونه همسان در نظر گرفته می‌شوند. کورکور نوک‌چنگکی در مناطق گرمتر قاره آمریکا گسترده است، در حالی که کورکور کوبایی یک گونه در بحران انقراض کوبایی است. ذخیره‌گاه زیست‌کره پروانه شهریار
در طول دو دهه گذشته جمعیت پروانه‌های شهریار در آمریکای شمالی حدود ۹۰ درصد کاهش پیدا کرده‌است. به گفته کارشناسان تعداد پروانه‌هایی که به این کوچ دسته جمعی ره می‌سپارند از یک میلیارد در سال ۱۹۹۶ به حدود ۳۵ میلیون نمونه در سال ۲۰۱۴ کاهش یافته‌است. این کاهش شدید باعث شده تا دولت آمریکا قراردادن این پروانه در فهرست گونه‌های در معرض خطر انقراض را در دستور کار قرار دهد. این کاهش فاجعه بار احتمالاً در نتیجه استفاده از آفت کش‌ها و از بین رفتن اراضی است که در آن‌ها گیاه استبرق یافت می‌شد. در طول دو دهه گذشته این پروانه‌ها در حدود ۶۷۰ هزار کیلومتر مربع از زیستگاه‌های خود را از دست داده‌اند. تغییرات اقلیمی، خشکسالی، گسترش شهرها و قطع درختان از جمله دیگر تهدیداتی هستند که این پروانه‌ها را در مسیر کوچ از آمریکای شمالی به مکزیک در معرض خطر قرار داده‌است. پروانه شهریار فقط به خاطر زیبایی که دارد مهم تلقی نمی‌شود بلکه نقش بسیار مهمی در اکولوژی دارد و در فرایند گرده افشانی گل‌ها و درختان میوه بسیار مهم است و غذایی برای پرندگان، پستانداران و حشرات دیگر محسوب می‌شوند. فهرست سرخ آی‌یوسی‌ان
برآورد سال ۲۰۰۸ میلادی در ۶ اکتبر این سال در کنفرانس جهانی حفاظت از طبیعت IUCN در بارسلون، اسپانیا ارائه شد و «بحران انقراض را در شرایطی که از هر چهار پستاندار یکی در معرض نابودی همیشگی قرار دارد، تأیید کرد.» این برآیند نشان می‌دهد که از میان ۵٬۴۸۷ پستاندار ساکن بر زمین، تعداد ۱٬۱۴۱ تا توسط انقراض تهدید شده‌اند و ۸۳۶ گونه به عنوان کمبود داده رده‌بندی شدند. پرنده
پرندگان آوازخوان و طوطی‌سانان بیشتر به عنوان حیوان خانگی کاربرد دارند. کاربرد دیگر پرندگان در تهیهٔ کود مرغی است. پرندگان در فرهنگ، مذهب، شعر و موسیقی انسان‌ها وارد گشته‌اند و به زندگی ما پیوند خورده‌اند. در نتیجهٔ رفتارهای انسان‌ها از سدهٔ ۱۷ میلادی به این سو ۱۲۰ تا ۱۳۰ گونه از پرنده‌ها منقرض شده‌اند و صدها گونه هم پیش از سدهٔ ۱۷ از دست رفته بودند. امروزه با وجود آنکه تلاش‌هایی در زمینهٔ نگهداری و حمایت از پرندگان صورت گرفته با این حال ۱٬۲۰۰ گونه از آن‌ها همچنان رو به انقراض‌اند. شهرستان دماوند
انواع گونه‌های کمیاب در این شهرستان وجود دارند. جانورانی همچون کل، بز، میش و پلنگ به عنوان عمده‌ترین حیوانات موجود در حیات وحش این شهرستان شناخته می‌شوند. علاوه بر آن پرندگان گوناگونی نظیر زاغ، کبک، تیهو، کبک دری، پرندگان شکاری مانند عقاب طلایی، قرقی، دلیجه در این شهرستان حیات دارند. این درحالی است که گذرگاه قشلاقی پرندگان نایاب شکاری همچون بالابان – شاهین و بحری است. خطراتی همچون احداث معادن در کنار زیستگاه‌های طبیعی و تخریب انسانی این اماکن همچون احداث غیرکارشناسی راه‌ها در این شهرستان از عمده دلایل تهدیدهای زیست‌محیطی است. کفچه‌نوک رخ‌سیاه
کفچه‌نوک رخ‌سیاه با نام علمی "Platalea minor" پرنده‌ای آبچر از راستهٔ پلیکان‌سانان، تیرهٔ اکراسان و سردهٔ کفچه‌نوکان است که محدودترین پراکندگی را در مقایسه با دیگر کفچه‌نوک‌ها داشته و در عین‌حال تنها گونه از این پرنده است که در حال حاضر جزو گونه‌های در خطر انقراض محسوب می‌شود. این پرنده که زمانی یکی از گونه‌های متدوال در زیستگاه خود بوده امروزه تنها در نواحی ساحلی شرق آسیا در چند جزیرهٔ صخره‌ای واقع در غرب کره شمالی و سه ناحیهٔ زمستان‌گذرانی در هنگ کنگ، تایوان و ویتنام و مناطقی در مسیر مهاجرت آن مشاهده می‌شود. راهوارمرغ‌ها
راهوارمرغ‌ها یا درومورنیس نام یک پرنده از سرده گونه‌های پرندگان غول‌پیکر منقرض‌شده است این نوع پرنده از دسته پرندگان بی‌پرواز بوده دارای ۳ متر قد و ۶۵۰ کیلوگرم وزن و همچنین بال‌هایی بسیار کوتاه داشته ولی پاهایش بسیار بلند بوده چیزی شبیه شترمرغ‌های امروز. احتمالاً بیشتر آن‌ها گیاه‌خوار بوده‌اند. از ۸ میلیون سال پیش تا ۳۰ هزار سال پیش در دوره میوسن تا پلیوسن در جنگل‌های کوئینزلند زندگی می‌کرده‌است. مشخص نیست که این پرنده به اندازه شترمرغ‌های امروز گیاهخوار بوده‌است یا خیر، اما از نظر منقار و شکل صاف آن به نظر می‌رسد که گوشتخوار نبوده بلکه بیشتر از گیاهان سخت و برگهای بزرگ تغذیه می‌کرده‌است. ظاهراً نرها از ماده‌ها بزرگتر بودند، اما لزوماً بلندتر نبودند. مکائو آبی‌طلایی
ماکائوی آبی‌وزرد (Ara ararauna) و معروف به ماکائوی آبی‌وطلایی، این پرنده عضوی از گروهی بزرگ از طوطیان نوگرمسیری به نام ماکائوها می‌باشد. این نژاد در جنگل‌های انبوه و به‌خصوص در نواحی باتلاقی و در نواحی نورگیر و کم درخت جنگل زیست می‌کند. در جنگل‌های گرمسیری امریکای جنوبی از ترینیداد و جنوب ونزوئلا تا جنوب برزیل، بولیوی و پاراگوئه زیستگاه این گونه محسوب می‌شود و محدوده‌ای دیگر از زیستگاه این پرنده در امریکای مرکزی که محدود به کشور پاناما می‌شود قرار دارد. این گونه در ترینیداد در خطر انقراض قرار گرفته‌است. در کشور پاراگوئه نیز در آستانه انقراض کلی قرار داشت اما همچنان هم می‌توان آن‌ها را یافت و گستردگی نسبتاً خوبی در بخش بزرگی از قاره امریکای جنوبی دارد.در شهر میامی در ایالات متحده، مرکزی برای ازدیاد نسل و پرورش این گونه وجود دارد. این دلیل باعث شد تا این گونه از خطر انقراض جدی به حداقل نگرانی ارتقا یابد. منطقه حفاظت‌شده مند
پرندگان از حدود ۵۸ گونه از جمله: درنا - هوبره - فلامینگو - گیلانشاه - انواع پرستوی دریایی - باکلان - بوتیمار - قار - حواصیل - لک لک - غاز - آنقوت - اردک - خوتکا - گیلار - کور کور - سبزه قبا - ماهی خورک - چکاوک - سار - دراج - سلیم - کاکایی - یا کریم - دیدومک - بحری - بالابان - تیهو - کبک. پرنده بی‌پرواز
بسیاری از پرندگان بدون پرواز با ورود انسان به جزایر منقرض شدند. شکار این پرنده‌ها و تخم‌هایشان توسط انسان و حیواناتی که توسط انسان به این جزایر وارد می‌شدند (همچون موش‌ها، گربه‌ها، سگ‌ها و خوک) باعث انقراض این حیوانات شد که روشی برای دفاع از خود در مقابل چنین شکارچیانی نداشتند. بازگنجشک بریتانیای نو
بازگنجشک بریتای نو یک گونه پرنده شکاری در گونه‌های تهدیدشده است. این گونه بومزاد در دو جزیره پاپوآ گینه نو بریتانیای نو و ایرلند جدید است. حتی در سال ۱۹۳۴، ارنست مایر، در بررسی زندگی پرندگان کوهستانی در طول اکتشاف در دریای جنوبی ویتنی، بازگنجشک بریتانیای نو را بسیار نادر تشخیص داد. پرنده بی‌پرواز
پرندگان بی‌پرواز گروهی از پرندگان هستند که توانایی پرواز را در مسیر تکامل از دست داده‌اند. اکنون ۴۰ گونه از این پرندگان باقی مانده‌اند که شترمرغ، شترمرغ استرالیایی، کسواری، ریا، کیوی و پنگوئن از معروفترین آنها هستند. تمام آنها اجدادی پروازگر داشته‌اند اما به دلایل مختلف این قابلیت را در طول زمان از دست داده‌اند. مهمترین دلیل نبود شکارچیان طبیعی بوده‌است. بیشتر پرندگان بدون پرواز در جزایری بدون پستانداران شکارچی زندگی می‌کنند و در نتیجه نیازی به حفظ قابلیت پرواز - که انرژی زیادی طلب می‌کند- نداشته‌اند. شترمرغ یک مورد استثنایی است که در کنار انبوه شکارچیان طبیعی زندگی می‌کند و به نظر می‌رسد اندازهٔ بزرگ، پاهای نیرومند و سرعت بالا او را قادر کرده تا از پرواز بی‌نیاز شود. منطقه حفاظت‌شده بهرام گور
بهرام گور گونه‌های جانوری متعدد و گوناگونی را در خود جای می‌دهد. گونه‌هایی از پرندگان چون کبک، زاغ بور، هوبره، تیهو، باقرقره و انواع پرندگان شکاری را می‌توان در این منطقه یافت. از جمله دیگر مهره‌داران ساکن بهرام گور می‌توان به گربه‌سانانی چون سیاه‌گوش و گربه جنگلی اشاره کرد. در گذشته یوزپلنگ آسیایی نیز در منطقه زندگی می‌کرد که امروزه دیگر در آن پیدا نمی‌شود. محیط زیست ایران
بر اساس گزارش انجمن جهانی پرندگان، گونه‌های منحصربه‌فرد ایران به‌عنوان یکی از غنی‌ترین کانون‌های تنوع زیستی در منطقه، به سرعت در حال ناپدید شدن هستند. بسیاری از پرندگان با ارزش آن، مانند کاکایی ارمنی و درنای سیبری، به دلیل از دست دادن زیستگاه و شکار غیرقانونی آن، مانند فوک خزری، گوزن زرد ایرانی و پلنگ ایرانی، در حال نابودی هستند. یوزپلنگ آسیایی ایران، آخرین یوزپلنگ خارج از آفریقا، به چند ده حیوان می‌رسد. جورج شالر، یکی از شناخته شده‌ترین متخصصان گربه بزرگ جهان که ۵۰ سال در ایران کار کرده‌است، گفت: اگر اوضاع به همین منوال پیش برود، یوزپلنگ را از دست خواهید داد. «آنها یک گنج طبیعی هستند و تقریباً از بین رفته‌اند.» مینای طوقه
واین گونه فعلا درخطرانقراض نیستندوشباهت اندکی به مینای جنگلی دارد مینای طوقه یکی از گونه‌های مینای معمولی است که نام علمی آن Acridotheres albocinctus است. این پرنده در چین، هندوستان و میانمار یافت می‌شود. قادوس
از میان ۲۲ گونه آلباتروس شناخته شده توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت، وضعیت بقای همه آن‌ها تا حدی تهدید شده‌است. ۳ گونه در معرض انقراض، ۵ گونه در معرض خطر، ۷ گونه در نزدیکی تهدید و ۷ گونه آسیب‌پذیر هستند. دلیل کاهش تعداد آلباتروس‌ها در گذشته شکار آن‌ها برای پرشان بوده‌است، اما امروزه آلباتروس‌ها توسط گونه‌های رهاسازی شده به دست انسان، نظیر موش صحرایی و گربه رمیده که به تخم‌ها، جوجه و بالغ‌های در آشیانه حمله می‌کنند، و نیز آلودگی و ماهیگیری بیش از اندازه تهدید شده‌اند. جغرافیای گیلان
۹۴ گونه حمایت شده و در معرض خطر انقراض پرندگان در گیلان وجود دارد. پوشش انبوه گیاهی گیلان زیستگاه گونه‌های وحشی چون پلنگ، آهو و بزکوهی بوده‌است اما امروزه به دلیل گسترش سلاح‌های غیرمجاز و افزیش شکار این گونه‌ها تا مرز انقراض پیش رفته‌اند. هم‌اکنون کله بز و پلنگ در جنگل‌های گیلان در معرض خطر انقراض قرار دارند. گیلان یکی از مهم‌ترین زیستگاههای مرال یا گاو کوهی که یکی از سه گونه گوزن موجود در ایران و بزرگترین گونه آن است در جنگل‌های مناطق کوهستانی زندگی می‌کند. در چند سال اخیر با افزایش محیط بانی، تبلیغات و فرهنگ‌سازی مداوم از شیب کاهش جمعیت این گونه کاسته شده‌است. دیگر گونه منحصر به فرد و کمیاب در گیلان، سمندر باله دار جنوبی (Southern Crested Newt) است که اهمیت جهانی دارد. مکائو سنبلی
محبوبیت مکائو سنبلی به عنوان حیوان خانگی سبب کاهش جمعیت وحشی آنان تا مرز انقراض و قرار گرفتن این گونه در لیست قرمز (درمعرض تهدید) شده‌است. متأسفانه در بین عوام و متخصصین باوری غلط به طور رایج وجود دارد که نام این گونه را در خانواده آرا قرار می‌دهند، و این گونه را با نام آرا هایسینث می‌شناسند که اشتباهی فاحش است. این گونه در خانواده بی‌دندان‌منقارها که شامل این گونه و دو گونه دیگر به نام‌های لیر و سبز تیره می‌باشد قرار گرفته و نام علمی این پرنده نیز خود گویای این موضوع است. کبوتر تاجدار غربی
جمعیت کبوتر تاجدار جنوبی بر اثر شکار برای گوشت و پرهایش به شدت رو به کاهش است، هرچند این پرنده با توجه به میزان کم افرادی که در اندونزی در مقایسه با پاپوا گینه نو دارای تفنگ هستند به نسبت کبوتر تاجدار ویکتوریا و کبوتر تاجدار جنوبی از وضعیت بقای بهتری برخوردار است. از سوی دیگر این پرنده به میزان زیادی برای فروش صید می‌شود. همچنین قطع درختان جنگلی موجب تخریب زیستگاه این پرنده شده و تهدیدی برای بقای آن به شمار می‌رود. از همین روی اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست از سال ۱۹۹۴ به بعد نام کبوتر تاجدار غربی را به عنوان گونه‌ای آسیب‌پذیر در سیاهه قرمز گونه های در معرض خطر وارد کرده است. حوضه کنگو
جنگل‌های حوضه کنگو زیستگاه زرافه گردن‌کوتاه، بونوبو، طاووس کنگو و گونه در خطر گوریل غربی سرزمین‌های پست است. برنامه محیط زیست ملل متحد در سال ۲۰۱۰ اعلام کرد که این گوریل ممکن است تا ۱۵ سال آینده در حوضه کنگو منقرض شود. نهنگ
در سال ۲۰۱۳ اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) توانست ۸۶ گونه از آب‌بازسانان را شناسایی کند که ۴۰ مورد از آنها نهنگ بود؛ ۶ مورد در خطر بودند: هونهنگان قطب شمال در ردهٔ گونه در معرض انقراض، نهنگ آبی و تیغ‌باله، هونهنگان اقیانوس آرام شمالی و نهنگ سئی در ردهٔ گونه در معرض خطر و نهنگ عنبر در ردهٔ گونه آسیب‌پذیر قرار داشتند. از ۲۱ گونه نیز اطلاعات کافی در دسترس نبود. گونه‌هایی که در نوار قطبی زندگی می‌کنند، به دلیل تغییر اقلیم در خطر بیشتری قرار دارند. به‌ویژه، زمانی که سطح دریا یخ می‌زند و بعد شروع به آب شدن می‌کند. تالاب آلماگل
از بین این پرندگان اردک سرسفید، اردک سرسیاه، اردک سیاه کاکل، اردک تاجدار، قوی گنگ و غاز پیشانی سفید و عقاب دریایی دم‌سفید از گونه‌های در معرض خطرند. نوک‌شاخ
شماری از گونه‌های نوک‌شاخان به‌ویژه گونه‌های جزیره‌ای و کم‌گستره امروزه در خطر انقراض قرار دارند. پلنگ آمور
نسل این حیوان در چین از میان رفته و تنها جمعیت بسیار کوچکی از آن در روسیه در مرز چین و کره شمالی باقی‌مانده که بر اساس سرشماری سال ۲۰۰۷ تعداد آن‌ها فقط ۱۴ تا ۲۰ پلنگ بالغ و ۵ یا ۶ توله پلنگ است. همین شمار اندک نیز با خطراتی چون توسعه شهرها، ساخت راه‌های تازه، شکار، بهره‌برداری از جنگل‌ها و تغییرات آب و هوایی روبرویند. از همین رو این حیوان بر لبهٔ پرتگاه انقراض قرار گرفته‌است. عسل‌خوار شاهوار
عسل‌خوار شاهوار یک پرنده در بحران انقراض و بومی جنوب شرق استرالیا است. معمولاً به عنوان یک گونه پرچم در محدوده آن در نظر گرفته می‌شود، با تلاش‌هایی که برای حفاظت از آن انجام می‌شود تأثیرهای مثبتی بر بسیاری از گونه‌های دیگر که در زیستگاه آن مشترک هستند، دارد. تحقیقات ژنتیکی اخیر نشان می‌دهد که ارتباط نزدیکی با مرغ پوپی دارد. تالاب عینک
در اسفند ۱۳۹۵ با اعلام بررسی، پایش و تصویربرداری مرکز آموزش محیط زیست تالاب عینک وابسته به شهرداری رشت حضور بیش از ۳۶ گونه از پرندگان از جمله گونه‌های با ارزش و حتی در خطر انقراض مانند پلیکان خاکستری و باکلان کوچک همچنین پرندگانی از جمله اگرت (قار) کوچک، باکلان بزرگ، حواصیل شب، پلیکان پاخاکستری، چرخ‌ریسک سر آبی، اردک سرحنایی و بسیاری پرندگان مهاجر و بومی در تالاب عینک و در قلب شهر رشت به عنوان بزرگترین تالاب با قرارگیری کل محیط تالاب در محدوده رسمی شهر مورد تأیید قرار گرفت. پس برکناری محمدعلی ثابت قدم شهردار وقت رشت دوباره نظارت و حفاظت از این تالاب رها شد و در اردیبهشت ۱۳۹۷ اعلام شد این تالاب با سومدیریت شرکت آب منطقه ای گیلان و اداره کل محیط زیست گیلان در حال خشک شدن کامل است و هیچ‌کدام از ۲۷ گونه پرندگان بعضاً در حال انقراض به این تالاب مهاجرت نکردند. چلچله
شش زیرگونه از چلچله وجود دارد که در نیمکره شمالی پراکنده هستند. چهار گونه در زمستان به نیمکره جنوبی مانند آرژانتین و شمال استرالیا مهاجرت می‌کنند. اگرچه به علت بزرگی این نگرانی کمی برای انقراض وجود دارد اما به شدت از تعداد آنها در محل‌های صنعتی مانند فرودگاه بین‌الملی دوربان کم شده‌است. این پرنده جزو پرنده‌های ملی استونی به شمار می‌رود. پاپفی‌های گوهرین
در حالی که بیشتر اعضای این سرده به‌نسبت رایج هستند، سه گونه (پاپفی رنگارنگ، پاپفی سینه‌سیاه و پاپفی گلوبنددار) به شدت در بحران انقراض هستند و یک گونه (پاپفی گلوفیروزه‌ای) احتمالاً منقرض‌شده است. کبوتر میوه‌خوار نگروس
کبوتر میوه‌خوار نگروس با نام علمی "Ptilinopus arcanus" گونه‌ای پرنده از خانوادهٔ کبوتران و بومی فیلیپین است. حیات این پرنده به‌واسطهٔ تخریب جنگل‌های مرطوب گرمسیری و نیمه‌گرمسیری زیستگاه آن مورد تهدید قرار دارد به نحوی که آنرا در فهرست گونه‌های به‌طور بحرانی در خطر انقراض دسته‌بندی کرده‌اند. بااین‌وجود از سال ۱۹۵۳ تا کنون هیچ گزارشی مبنی بر مشاهدهٔ این کبوترسان ارائه نشده و ممکن است نسل آن منقرض شده باشد. عقاب شاهی
نسل این پرنده در بسیاری از مناطق منقرض شده یا در خطر انقراض است و به همین جهت در فهرست گونه‌های آسیب‌پذیر آی‌یوسی‌ان قرار گرفته‌است. عقاب شاهی زمانی نماد سلطنتی امپراتوری اتریش-مجارستان بود اما این کمکی به حفظ این جانور در اروپای مرکزی نکرد و این جانور در بخش عمده‌ای از قلمرو سابق خود ناپدید شده‌است. منطقهٔ کارپات تنها جایی در اروپاست که جمعیت عقاب شاهی آن در حال افزایش است. غربی‌ترین جمعیت باقیمانده عقاب شاهی در مرز اتریش و جمهوری چک زندگی می‌کند و از ۱۵ تا ۲۰ جفت تشکیل می‌شود. عقاب دم‌گوه‌ای
این پرنده تقریباً در تمام انواع زیستگاه‌ها دیده شده اما دشت‌های باز و کم‌درخت را ترجیح می‌دهد. جمعیت این حیوان در خاک اصلی استرالیا پایدار است اما در جزیره تاسمانی کمتر از ۲۰۰ بهله از آن باقی‌مانده و در خطر انقراض قرار گرفته‌است. این عقاب با توجه زیستگاه خود از حیوانات مختلفی تغذیه می‌کند و حتی توانایی شکار حیواناتی چون کانگورو قرمز یا گوسفند و بز را هم دارد. شترمرغ شاخدار کوتوله
جمعیت این پرنده به دلیل از میان رفتن و زوال زیستگاه‌ها، شکار و زنده‌گیری در حال کاهش است و در ردهٔ حفاظتی نزدیک تهدید طبقه‌بندی شده‌است. پلنگ ابری
امروزه وضعیت بقای پلنگ‌های ابری، «آسیب پذیر» ثبت شده است و این وضعیت بدان معناست که این حیوانات در حال حاضر در محیط زیست آسیب پذیرند و اگر این شرایط ادامه پیدا کند در خطر انقراض قرار می‌گیرند. تخمین زده‌اند که در حال حاضر کمتر از ده هزار عدد از پلنگ‌های ابری در حیات وحش باقی مانده است. کبوتر میوه‌خوار
کبوتر میوه‌خوار با نام علمی "Ptilinopus " سرده‌ای بزرگ از خانوادهٔ کبوتریان است که تقریباً ۵۰ گونه را در بر می‌گیرد. این کبوتران، رنگارنگ و میوه‌خوار بوده و در جنگل‌ها و درختستان‌های آسیای جنوب شرقی و اقیانوسیه یافت می‌شوند. برخی از گونه‌های کبوتر میوه‌خوار در خطر انقراض نسل قرار دارند و برخی دیگر نیز نسلشان منقرض شده‌است. خروس‌کلی اجتماعی
به دلیل کاهش شدید تعداد این پرنده در دهه‌های گذشته، سازمان IUCN وضعیت بقای خروس کولی دشتی را در حالت در معرض انقراض طبقه‌بندی کرده‌است. هنوز علت اصلی این کاهش تعداد مشخص نیست، اما خراب شدن آشیانه‌های این پرندگان توسط دام‌های گله‌داران نواحی تخم‌گذاریشان در روسیه می‌توانسته عاملی مهم در این مسئله بوده باشد. محیط زیست ایران
در ایران تاکنون ۵۲۱ گونه پرنده شناسایی و گزارش شده‌است که این تعداد معادل کل گونه‌های پرنده موجود در قاره اروپا می‌باشد. بیشترین گونه‌ها را پرندگان متکی به تالاب‌ها تشکیل می‌دهند اما آلودگی و تخریب تالاب‌های ایران در سالهای اخیر خود عاملی در جهت کاهش تعداد بسیاری از گونه‌های پرندگان ایران گشته‌است و هم‌اکنون پرندگانی نظیر درنای سیبری، بالابان، اردک سرسفید، میش مرغ، عقاب طلایی، اردک مرمری و تعدادی دیگر از گونه‌ها در کشور در معرض تهدید و انقراض می‌باشد. شاه‌بانو، الکساندرای بال‌پرنده‌ای
شاه‌بانو، الکساندرای بال‌پرنده‌ای از گونه‌های مربوط به تیره پرستودمان است. زیستگاه و پراکندگی این گونه در پاپوآ گینه نو می‌باشد. این پروانه بزرگترین پروانه جهان است. این پروانگان که از جنوب آسیا تا استرالیا نیز پراکندگی دارند گونه‌ای بسیار نادر هستند که هم‌اکنون در خطر انقراض قرار گرفته‌اند. شهرستان رودان
هوبره از پرندگان در معرض خطر انقراض، انواع اردک حواصیل و بسیاری دیگر از پرندگان به صورت مهاجر در فصل پاییز و زمستان در شهرستان دیده می‌شوند. تیهو و کبک پرندگان غالب منطقه که در تمام فصول سال به وفور در تمام منطقه یافت می‌شوند. علاوه برآن پرندگانی نظیر هدهد، کبوتر چاهی، بلبل خرما، دیدومک، چکاوک کاکلی، شبگرد دشتی، لیکو، زنبور خور معمولی، شاه بوف، زنبور خورها، سسک‌ها، سنگ چشم‌ها در این منطقه دیده شده‌است. دریاچه آلبرت (استرالیای جنوبی)
دریاچهٔ آلبرت همراه با دریاچهٔ الکساندرینا بنا بر نظر سازمان محیط زیستی Birdlife International یکی از مناطق مهم پرندگان به شمار می‌رود زیرا که این دریاچه مرتباً میزبان پرندگان در معرض خطری همچون طوطی شکم‌نارنجی (در معرض خطر به طور بحرانی) و بوتیمار استرالیایی (در معرض خطر) و بیش از ۱٪ از جمعیت جهانی غازهای کیپ برن، باکلان بزرگ، آبچلیک تیزدم و تنجه استرالیایی است. منگوله‌دم شگفت‌انگیز
منگوله‌دم شگفت‌انگیز دارای چهار پر در میان پرندگان منحصر به فرد در قسمت دم است. قابل توجه‌ترین ویژگی‌شان پرهای بیرونی بسیار بلند راکت‌شکل دم‌شان در جنس نر است که از کنار یکدیگر عبور می‌کنند و با دیسک‌های آبی-بنفش یا "اسپاتولتیل" پایان می‌گیرند، می‌باشد. پرنده می‌تواند آن‌ها را به صورت مستقل به حرکت درآورد.با توجه تداوم تخریب زیستگاه، جمعیت اندک و محدودیت دامنه، منگوله‌دم شگفت‌انگیز در فهرست سرخ آی.یو.سی.ان، به عنوان گونه در خطر انقراض طبقه‌بندی شده‌است.همچنین این گونه در فهرست کنوانسیون تجارت بین‌المللی گونه‌های در معرض تهدید گیاهان و جانوران وحشی (CITES) (کنوانسیون واشنگتن) قرار دارد. چشم ونوس آبی
چشم ونوس گیاهی در خطر انقراض است خرس قهوه‌ای
با آن که قلمرو زیست خرس قهوه‌ای کاهش یافته و در بسیاری از مناطق منقرض شده‌است ولی همچنان در فهرست کمترین نگرانی آی‌یوسی‌ان باقی‌مانده و با جمعیت تقریبی ۲۰۰ هزار رأس خطر انقراض وی را تهدید نمی‌کند. بیشترین شمار خرس قهوه‌ای به ترتیب در روسیه، آمریکا (بیشتر در آلاسکا)، کانادا، منطقهٔ کارپات (به‌ویژه رومانی) و فنلاند، جائی‌که حیوان ملی این کشور نامیده می‌شود، سکونت دارند. البته سه زیرگونهٔ این گونه خرس یعنی خرس قهوه‌ای آفریقای شمالی (خرس اطلس)، کالیفرنیایی و مکزیکی در قرن نوزدهم و بیستم منقرض شدند و برخی از زیرگونه‌های جنوب آسیایی این حیوان نیز به شدت در خطر انقراض هستند. زیرگونه ای از خرس قهوه ای محدود شده در مرکز ایتالیا موسوم به خرس قهوه‌ای مارسیکایی وجود دارد که تعداد آن ها بین 50-60 فرد بوده و در خطر انقراض هستند.در ایران نیز در مناطق شمالی به ویژه مازندران این خرس زندگی می‌کند. پروانه آبی
پروانه آبییک گروه کوچک از پروانهها است که در کالیفرنیا و لس آنجلس یافت می‌شود. این گونه در حال انقراض بوده و از آن فقط ۴۳۰۰ عدد باقی مانده است. ایران
تاکنون بیش از 210 گونه پستاندار، 558 گونه پرنده، 260 گونه خزنده و 22 گونه دوزیست در ایران ثبت شده‌اند.  پستانداران سرزمین ایران شامل پلنگ ایرانی، خرس، کفتار، گرازهای وحشی، بز کوهی، آهو و قوچ‌ومیش است که در کوه‌های دارای پوشش گیاهی زندگی می‌کنند. انواع شغال و خرگوش نیز در سراسر کشور وجود دارند. گور ایرانی نیز دشت و بیابان‌ها را برای حیات خود، انتخاب کرده‌است. یوزپلنگ آسیایی در جهان به عنوان یک گونهٔ در معرض انقراض ایرانی، شناخته شده‌است. قرقاول‌های ایرانی در شمال کشور یافت می‌شوند و کبک‌ها در بیشتر مناطق کشور زندگی می‌کنند. پرندگان آبزی همانند پرنده دریایی، اردک و غاز نیز در سواحل دریای خزر و خلیج فارس زندگی می‌کنند؛ در حالی که کرکس‌های ایرانی، در بیابان به حیات خود ادامه می‌دهند. انواعی از گوزن، جوجه‌تیغی، روباه و دست کم ۲۲ گونهٔ جوندگان، در مناطق نیمه صعب‌العبور و بلند این کشور، زندگی می‌کنند. سنجاب نخلی و خرس سیاه آسیایی در سیستان و بلوچستان یافت شده‌اند. ببرها نیز زمانی در جنگل‌های مناطق جنوبی دریای خزر سکونت داشتند اما هم‌اکنون منقرض شده‌اند. شیر ایرانی نیز در ایران منقرض شده‌است اما پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، طرح‌های احیای آن ریخته شد و در سال ۱۳۹۸، با توافق میان باغ وحش ارم و انجمن آبزیگاه و باغ‌وحش‌های اروپا، به ایران بازگشت تا احیای آن در این کشور آغاز شود. قار برفی
زمانی از پرهای زینتی و زیبای این پرنده برای تزئین کلاه‌های بانوان استفاده می‌شد و همین امر موجب شکار بی‌رویه و در خطر انقزاض قرار گرفتن قار برفی شده بود. اما پس از تصویب قانون حفاظت از پرندگان مهاجر در ایالات متحده، جمعیت این پرندگان بار دیگر رو به گسترش گذاشته است. منطقه حفاظت‌شده کرایی
تا کنون ۵۸ گونه پرنده، ۱۷ گونه پستاندار، ۱۴ گونه خزنده و ۴ گونه دوزیست در منطقه حفاظت شده کرایی شناسایی شده‌است. مهمترین گونه شاخص منطقه قوچ و میش (گوسفند وحشی) است که به دلیل شرایط منطقه وحفاظت صورت گرفته از جمعیت نسبتاً مطلوبی برخوردار می‌باشد. سایر جانوران منطقه شامل گرگ، شغال، تشی، انواع خفاش، گربه وحشی، کاراکال در منطقه زیست می‌نمایند. مهمترین پرندگان که به وفور در منطقه مشاهده می‌شود کبک و تیهو می‌باشد سایر پرندگان از جمله کبوتر چاهی، یاکریم، کمرکولی، دیدمک، دراج نیز در منطقه زیست می‌نمایند. این منطقه در زمانهای نه چندان دور زیستگاه پلنگ، کل و بز و آهو نیز بوده که به علت شکار بی‌رویه و تخریب زیستگاه جمعیت آنها نابود شده‌است. شهباز هنست
ارزیابی توسط انجمن جهانی پرندگان در سال ۲۰۱۶، گونه شهباز هنست را به عنوان گونه آسیب‌پذیر در فهرست سرخ IUCN جای داده‌است. توجیه این وضعیت حفاظتی، اندازه جمعیت نسبتاً کوچک است که بین ۱۰۰۰ تا ۲۲۵۰ نفر تخمین زده می‌شود. با این جمعیت، تعداد بالغان زادآور ۶۷۰–۱۵۰۰ فرد تخمین زده می‌شود. تخمین زده می‌شود که این جمعیت به دلیل جنگل‌زدایی و اختلالات انسانی در حال کاهش باشد. رخ‌کرکس کالیفرنیا
رُخ‌کَرکَسِ کالیفُرنیا یک گونه در معرض انقراض از پرندگان بومی آمریکای شمالی است که امروزه تنها ۴۳۶ قطعه از آن باقی مانده‌است. بازماندگان این پرنده امروزه در منطقه گرند کنیون، زایون و همچنین کوهستان‌های غربی کالیفرنیا زیست می‌کنند. روباه‌پرنده غول‌پیکر پس‌گردن طلایی
روباه‌پرنده غول‌پیکر پس‌گردن طلایی نام یک گونه از تیره خفاش میوه‌خوار است. این گونه یکی از بزرگترین خفاش‌ها در دنیا است. این گونه به عنوان یکی از جانوران در خطر انقراض در دنیا به علت شکار غیرقانونی و همچنین پراکندگی کم، شناخته شده است. این گونه بوم زاد فیلیپین می‌باشد. وزن این گونه به بیش از ۱٫۲ کیلوگرم و به طول ۱٫۷ متر با احتساب بال‌ها رشد می‌کند. این گونه عمدتاً یک گونه میوه‌خوار است. طوطی
طوطی‌ها عبارتند از نزدیک به ۳۹۳ گونه پرنده در ۹۲ سرده گوناگون که راستهٔ طوطی‌سانان از فروردهٔ نوآروارگان را تشکیل می‌دهند و اغلب در سرزمین‌های گرمسیر و نیمه‌گرمسیر زندگی می‌کنند. راسته طوطی‌سانان دربرگیرندۀ سه بالاخانواده است که شامل طوطی‌واران (طوطی‌های راستین)، طوطی‌کاکلی (طوطی‌های کاکل سفید) و طوطی نیوزیلندی (طوطی‌های نیوزیلندی) می‌شود. بیشترین تنوع طوطی‌ها در آمریکای جنوبی و استرالزی است. حدود یک سوم از مجموع گونه های طوطی در خطر انقراض هستند. حیات وحش ایران
طبق آمار سازمان حفاظت محیط زیست ایران ۲۰۰۰ گونه جانوری اعم از پستاندار، پرنده، خزنده، دوزیست و ماهیان آب‌های داخلی و حدود ۱۲۰۰ گونه ماهی در آب‌های دریایی در اکوسیستم‌های خشکی و آب‌های داخلی کشور شناسایی شده‌است. از این‌گونه‌ها می‌توان به ۲۱۰ گونه پستاندار، ۶۴۰ گونه پرنده، ۳۰۰ گونه خزنده، ۲۳ گونه دوزیست و ۳۵۰ گونه ماهیان آب‌های داخلی اشاره کرد. از این تعداد حدود ۷۶ گونه از رده‌های جانوری ایران در فهرست قرمز اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN) قرار دارد که این‌گونه‌ها شامل ۱۹ گونه از پستانداران، ۲۵ گونه از پرندگان، ۱۶ گونه از خزندگان، چهار گونه از دوزیستان و ۱۰ گونه از ماهیان آب‌های داخلی است. سازمان حفاظت محیط زیست ایران در سال ۱۳۹۲ اعلام کرد که دست‌کم ۷۴ گونه از جانوران این کشور در سیاههٔ قرمز اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت قرار دارند. بجز یوزپلنگ ایرانی که در وضعیت بحرانی قرار دارد، پستاندارانی مانند گوزن زرد ایرانی، گورخر آسیایی، فک دریای خزر، هوبره، پلنگ، خرس سیاه آسیایی، تمساح پوزه کوتاه، نهنگ آبی و نهنگ باله‌ای نیز در معرض خطر انقراض هستند. صدف‌خوار چاتهام
ورود حیوانات شکارچی به جزیره سبب شده تا حیات صدف‌خوار چاتهام به خطر افتد و اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست نام این پرنده را در فهرست گونه‌های در خطر انقراض قرار دهد. در سرشماری جمعیت باقی‌ماندهٔ صدف‌خواران چاتهام که در سال ۲۰۰۴ انجام گرفت تنها ۳۱۰ تا ۳۲۵ عدد از آنان شناسایی شد. کوه‌های اطلس
شماری از گونه‌های گیاهی و جانوری منحصربه‌فرد آفریقا در کوه‌های اطلس دیده می‌شوند که بسیاری از آنها یا در خطر انقراض نسل قرار دارند یا اینکه نسلشان پیشتر منقرض شده‌است. میمون بربری، خرس اطلس (تنها گونهٔ خرس آفریقایی که امروزه نسلش منقرض شده‌است)، پلنگ آفریقایی (به‌طور بحرانی در معرض خطر)، گوزن قرمز بربری، گوسفند بربری، شیر بربری (منقرض شده در حیات وحش)، فیل آفریقایی شمالی (منقرض‌شده)، غزال کوویه (در معرض خطر)، اکراس کچل شمالی (به‌طور بحرانی در معرض خطر)، افعی کوه‌های اطلس، سدر اطلسی، کاج سیاه، بلوط الجزایری، کمرکولی الجزایری و زیرآبروک از جمله جانوران و گیاهانی هستند که در این کوه‌ها دیده می‌شوند. دارکوب پیاوی
پس از مشاهدهٔ مجدد دارکوب پیاوی در سال ۲۰۰۶، این پرنده باز در چند نقطهٔ دیگر از توکانتینس و ایالت‌های مجاور دیده شده‌است. با این حال برخی از این مناطق به سبب ساخت بخش جدیدی از بزرگراه بلم-برازیلیا در خطر تخریب قرار گرفته‌است که این خود بزرگترین تهدید برای حیات دارکوب پیاوی است. با این حال چون این دارکوب با دارکوب کله‌سرخ اشتباه گرفته می‌شود تنها در سال‌های اخیر توسط سازمان بردلایف اینترنشنال ارزیابی شده و در سال ۲۰۰۷ در فهرست گونه‌های به‌شکل بحرانی در خطر انقراض قرار گرفته‌است. اما چون پس از این ارزیابی باز در مناطق دیگری دارکوب پیاوی مشاهده گردیده چنین پیشنهاد شده‌است که قراردادن آن در فهرست گونه‌های در خطر انقراض شاید مناسب‌تر باشد. آبچلیک نوک‌قاشقی
این پرنده شدیداً در معرض خطر انقراض است و جمعیت کنونی آن کمتر از ۲۵۰۰ فرد و احتمالاً کمتر از ۱۰۰۰ فرد بالغ می‌باشد. مطالعه‌ای در سال ۲۰۱۰ نشان می‌دهد که شکار در برمه توسط شکارچیان سنتی پرنده یکی از دلایل اصلی این کاهش است. تحقیقات اخیر که قبلاً توسط اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت به عنوان گونه‌های در حال انقراض طبقه‌بندی می‌شد، نشان می‌دهد که تعداد آنها با سرعت بیشتری در حال کاهش است و در آستانه انقراض هستند. در نتیجه، این پرنده در سال ۲۰۰۸ به ردۀ در بحران انقراض طبقه‌بندی شد. جمعیت این پرنده در سال‌های ۲۰۰۹–۲۰۱۰ تنها ۱۲۰ تا ۲۰۰ جفت تخمین زده شده‌است که شاید نشان‌دهندۀ کاهش ۸۸ درصدی از سال ۲۰۰۲ می‌باشد که معادل نرخ کاهش سالانه ۲۶ درصد آن است. محل استقرار و شکار در مناطق مهم زمستانی در برمه به عنوان یک تهدید جدی نمایان شده‌است. این گونه ممکن است طی ۱۰ تا ۲۰ سال آینده منقرض شود. استونی
بسیاری از گونه‌های منقرض شده در بیشتر کشورهای اروپایی هنوز در استونی یافت می‌شوند. پستانداران موجود در استونی شامل گرگ، وشق اوراسیایی، خرس قهوه‌ای، روباه سرخ، رودک، گراز، موس، مرال، شوکا، سگ آبی اوراسیایی، شنگ، فک خاکستری و فک حلقه‌دار است. تیره‌راسوی اروپایی که به شدت در معرض خطر انقراض است مجدداً با موفقیت در جزیره هیوما دیده شده و سنجاب پرنده سیبریایی در شرق استونی زیست می‌کند. موش صحرایی پولینزی
به همین دلیل یکی از برنامه‌های سازمان محیط زیست نیوزیلند از بین بردن کامل موش های صحرایی (و شکارچیان دیگر همچون قاقم و گربه) در جزایر کوچک بوده‌است. این موش های صحرایی مسئول انقراض و کاهش جمعیت بسیاری از پرندگان بدون پرواز، مارمولک‌ها، سوسمار پل‌دماغی، حلزون‌ها، سقنقرها، قورباغه‌ها و حشرات و تخریب بسیاری از گیاهان محسوب می‌شوند و در هر جزیره‌ای که نسل موش های صحرایی برافتاده بلافاصله افزایش قابل توجهی در جمعیت پرندگان زمین‌زی و گروهی از پرندگان دریایی مشاهده شده‌است. با این وجود در سال ۲۰۱۰ دو جزیره از این برنامه مستثنی شدند چون قبیله ساکن این دو جزیره بر این باورند که این موش های صحرایی یادگار سفر نیاکان آنها در اقیانوس هستند و آنها بایستی از این حیوان حفاظت کنند. الیکایی زاپاتا
الیکایی زاپاتا پرنده‌ای قهوه‌ای‌رنگ با اندازهٔ متوسط از راستهٔ گنجشک‌سانان و گروه الیکاییان و تیرهٔ الیکایی است و تنها عضو مونوتیپیک در سرده "Ferminia" و در خطر انقراض است. این پرنده در درختچه‌های متراکم مرداب زاپاتا در کوبا زندگی می‌کند. مرغ توفان شمالی
بعضی گونه‌های مرغان توفان شمالی در معرض تهدید از سوی فعالیت‌های انسانی هستند. به نظر می‌رسد مرغ توفان گوادلوپ به همین دلیل منقرض شده باشد. مرغ توفان نیوزیلند منقرض فرض می‌شد، ولی در سال ۲۰۰۳ دوباره یافت شد. بیشترین خطری که این پرندگان را تهدید می‌کند، معرفی گونه‌های پستاندار مهاجم به مناطق تخم‌گذاری آن‌ها است؛ گونه‌هایی چون گربه رمیده و موش صحرایی که با خوردن تخم و جوجه‌های این پرندگان نسلشان را در خطر قرار داده‌اند. کبوتر میوه‌خوار راپا
میوه‌خوار راپا ، نام کبوتری با کاکُل سرخابی از سردهٔ کبوتر میوه‌خوار است. در سال ۲۰۲۰ میلادی، تنها ۱۶۰ عدد از این پرنده باقی‌مانده بود و از این روی این کبوتر در فهرست گونه‌های در معرض انقراض قرار گرفته‌است. این پرنده در سال ۱۸۷۴ میلادی، توسط اتو فینش توصیف علمی شد. پاپفی
در حالی که بیشتر پاپفی‌ها به‌نسبت رایج هستند، سه گونه (پاپفی رنگارنگ، پاپفی سینه‌سیاه و پاپفی گلوبنددار) به شدت در بحران انقراض و یک گونه (پاپفی گلوفیروزه‌ای) احتمالاً منقرض‌شده است. حیات وحش ارمنستان
حیات وحش ارمنستان ()، گرازهای وحشی، تشی کاکلی‌ها، انواع مارمولک‌ها، مار‌ها و گونه‌های متعدد پرندگان را شامل می‌شود. گونه‌های در معرض خطر که در ارمنستان زندگی می‌کنند عبارتند از: خرس قفقازی، بز ریش‌دار قفقازی، (گوسفند) ارمنی و پلنگ چک جزایر قناری
چک جزایر قناری یک گونه در نزدیکی تهدید است. زیرگونه "murielae" این پرنده که در چینیجو می‌زیست نیز در ابتدای سده بیستم منقرض شد. شست‌بریده سرخ غربی
ماده‌ها نیز مانند نرها در هنگام رسیدن به بلوغ از گروه اخراج می‌شوند، اما خیلی زودتر از آنکه ماده با گروهی دیگر ارتباط برقرار کند نر بیرون شده‌است. میمون سرخ غربی از شکارهای شامپانزه و پلنگ است، ولی بیشترین تهدید از طرف انسان‌ها است. در هر حال با اینکه زیستگاهای آنان به تدریج در حال نابودی است، اما بیشتر زیستگاه‌های آن‌ها در مناطق محافظت شده قرار دارد. به شکار آن‌ها برای گوشتشان اشاره‌ای نشده، اما این حیوانات در لیست حیوانات در معرض انقراض قرار دارند. به ویژه که وضعیت زیر گونه‌ای از آن‌ها به نام «شست‌بریده سرخ خانم والدرون» اعلام شده بود، که در سال ۲۰۰۰ منقرض شده‌است. اما گزارشهای موثقی وجود دارد که این حیوان در جنوب شرقی کشور ساحل عاج هنوز وجود دارد، که در مرز انقراض است و نیاز به حمایت دارد. میمون سرخ غربی یکی از نه زیرگونه میمون سرخ است. ماریتا
دوران حیات ماریتا هم‌زمان با آغاز پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی در ایران بود. یوزپلنگ آسیایی یک زیرگونه به‌شدت در معرض خطر انقراض به‌شمار می‌رود که در طبیعت، تنها چند ده قلاده از آن در کویر مرکزی و چند منطقهٔ معدود دیگر باقی مانده‌است. در ۹ شهریور ۱۳۷۳ یک یوزپلنگ ماده که به همراه سه توله‌اش برای خوردن آب به نزدیکی شهر بافق آمده بودند مورد حمله چند فرد بومی با چوب و سنگ قرار گرفتند. در این ماجرا دو توله یوز کشته شدند، ماده یوز زخمی فرار کرد و تنها یک توله توسط محیط‌بانان نجات یافت که با نام ماریتا تا سال ۱۳۸۲ در پارک پردیسان تهران زندگی می‌کرد. عقاب سرسفید
در اواخر قرن بیستم این پرنده در محدوده کشور آمریکا در خطر انقراض قرار گرفت در حالی که تعداد آن‌ها در آلاسکا و کانادا زیاد شده بود. در سال‌های بعد جمعیت عقاب‌های سرسفید در آمریکا افزایش یافت و در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۵ از فهرست حیوانات در معرض خطر انقراض خارج شد. فریدون‌کنار
آخرین پرنده از جمعیت ایرانی گونهٔ به شدت در معرض انقراض درنای سیبری هر سال به تنهایی زمستان‌ها را در این تالاب می‌گذراند و اول بهار به خانه ییلاقیش در شمال روسیه پر می‌کشد. از هزاران درنایی که هر سال به فریدونکنار می‌آمدند تا سال ۸۱ فقط ۴ عدد باقی ماند. در سال ۸۳ روس‌ها دو جوجه درنا را به آن‌ها افزودند تا شاید جمعیت آن‌ها افزایش پیدا کند، ولی سال به سال تعداد آن‌ها کمتر شد و از سال ۸۶ فقط یک پرنده موفق شده از گلوله‌های شکارچیان جان به در ببرد و مهاجرت هر ساله خود از تالاب فریدونکنار به سیبری را تکرار کند. سیوند (رود)
پرنده نادر این منطقه فلامینگو سیوندی است که نسل آن‌رو به انقراض است. سد سیوند در نزدیکی شهرستان پاسارگاد بر روی این رودخانه احداث شده که با احداث آن حیات دریاچه بختگان به خطر افتاده‌است. فلات یوکوک
این زیستگاه برای بسیاری از گونه‌ها مانند پلنگ برفی که در خطر انقراض جهانی قرارگرفته اند، حفاظت شده هستند. دیگر جانوران این منطقه عبارتند از: گوسفند کوه ارگالی، عقاب صحرایی و لک‌لک سیاه. فهرست سرخ آی‌یوسی‌ان
فهرست سرخ ۲۰۱۲ در ۱۹ ژوئیهٔ این سال در اجلاس سران زمین ریو پلاس ۲۰ منتشر شد و نزدیک به ۲٬۰۰۰ گونه به آن اضافه شدند. همچنین ۴ گونه به فهرست منقرض‌شده و ۲ گونه به فهرست دوباره کشف‌شده اضافه شدند. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت در مجموع ۶۳٬۸۳۷ گونه را ارزیابی كرد و نشان داد ۱۹٬۸۱۷ گونه در معرض خطر نابودی هستند. ۳٬۹۴۷ گونه به عنوان «در بحران انقراض» و ۵٬۷۶۶ گونه به عنوان «در معرض خطر» توصیف شده‌اند، در حالی که بیش از ۱۰٬۰۰۰ گونه در فهرست «آسیب‌پذیر» قرار دارند. ۴۱٪ از گونه‌های دوزیستان، ۳۳٪ از مرجان‌های صخره‌ای، ۳۰٪ از درختان سوزنی برگ، ۲۵٪ از پستانداران و ۱۳٪ از پرندگان در معرض تهدید قرار دارند. گوزن شمالی
برخی از زیرگونه‌ها نادر هستند و حداقل دو مورد منقرض شده‌اند: جزایر ملکه شارلوت در کانادا و گوزن شمالی قطبی از شرق گرینلند. از نظر تاریخی، گستره کاریبوهای جنگلی ساکن شمالی بیش از نیمی از کانادا را در بر می‌گرفت و به ایالت‌های شمالی کاریبوی جنگلی ایالات متحده پیوسته از بیشتر محدوده جنوبی اصلی خود ناپدید شده و در سال ۲۰۰۲ توسط کمیته در معرض خطر قرار گرفتند. وضعیت حیات وحش در خطر انقراض در کانادا (COSEWIC). Environment Canada در سال ۲۰۱۱ گزارش داد که تقریباً 34000 caribou جنگلی شمالی در ۵۱ محدوده باقی مانده در کانادا وجود دارد (Environment Canada, 2011b). گله‌های گوزن شمالی تاندرا سیبری در حال کاهش است و Rangifer tarandus از نظر IUCN آسیب‌پذیر است. باقرقره سیاه
باقرقرهٔ سیاه، پرنده‌ای است منقرض شده که درقارهٔ آمریکا می‌زیست. بخاطر شکار بی رویه تعدادشان به ۲۰۰۰عدد رسید. در طول فصل تخم‌گذاری یک آتش‌سوزی اکثریّت را کشت. چند سال بعد در سرمای زمستان و بیماری همه نابود شدند. این نوع پرنده در سال ۱۳۱۱هجری شمسی نابود شد. خورشیدپرتو پشت‌ارغوانی
خورشیدپرتو پشت‌ارغوانی نام یک گونه از زیرخانواده مگس‌مرغیان است. این گونه در پرو یافت می‌شود. زیستگاه طبیعیش نیز زمینهای باتلاقی و پوشیده از گیاهان است. این گونه با خطر تخریب زیستگاه رو به رو شده است. این پرنده در اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت یک گونه در خطر انقراض طبقه‌بندی گردیده است. پی‌پت سینه‌زرد
حیات این پرنده به دلیل تخریب محیط زیستش مورد تهدید جدی قرار گرفته است و جمعیت اندک آن که در سال ۲۰۰۰ بین ۲۵۰۰ تا ۶۵۰۰ عدد تخمین زده شده بوده همچنان رو به کاهش است. این موضوع سبب شده تا اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست، نام پپت سینه‌زرد را از ۱۹۹۴ به‌بعد در فهرست گونه‌های آسیب‌پذیر قرار دهد.