پروژه خانه‌های انرژی خلاق در چه سالی و چگونه آغاز شد؟
خانه‌های انرژی خلاق
بنای پروژه CEH در ۱۹۹۹ با «بوم خانه» دیوید ویلسون آغاز شد. این بنا یک ملک ۴ خوابه مستقل است که در ساخت آن از آجر و بلوک استفاده شده‌است. هدف اصلی آن پشتیبانی از پژوهش دربارهٔ سامانه‌های انرژی تجدیدپذیر در اندازه خانگی همچون ریز CHP (گرما و برق مرکب)، گرمای خورشیدی، ریز بادی، لوله‌های خورشیدی، و لوازم تهویه طبیعی بود. خانه‌های انرژی خلاق
The خانه BASF خانه BASF سومین خانه ساخته شده بود که در ژانویه ۲۰۰۸ بنا شد و زمان ساخت آن تنها ۲۵ هفته بود. این خانه طراحی شد تا نشان دهد ساخت خانه‌های کم انرژی ارزان امکان‌پذیر است حال آنکه همچنان به دیدگاه خانه کم مصرف پایبند بود. آن بر طبق استاندارد سطح ۴ قانون خانه‌های مطلوب بود. سیستم انرژی جامعه پایدار
در سال ۱۹۹۷، برخی اشخاص Wildpoldsried، در برخی موارد به صورت شخصی، پروژه‌هایی را در راستای تولید انرژی تجدید پذیر آغاز کردند. اولین تلاش، توربین‌های بادی و هاضم زیست توده برای تولید همزمان گرما و برق بودند. در آن زمان از آنجایی که، کارهای جدید شامل تعدادی از پروژه‌های حفاظت از انرژی، استفاده بیشتر از انرژی باد و زیست توده، تجهیزات کوچک آبی، پانل‌های فتوولتائیک در خانه‌های خصوصی، و حرارت مرکزی بودند. سیستم‌های کنترل سیل محیط زیست و فاضلاب به اینها گره خورده است. شهر خورشیدی لینز
برنامه ریزی پروژه در سال ۱۹۹۲ شروع شد. از سال ۱۹۹۹، ۱۳۰۰ آپارتمان به تدریج در طول یک دوره ۶ ساله ساخته شدند. هزینه کل پروژه بالغ بر ۱۹۰ میلیون یورو بود. نزدیک به دو سوم از آن برای ساختمان‌های مسکونی مورد استفاده قرار گرفت، و تنها یک سوم از کل هزینه به منظور ساخت زیرساخت‌ها بود.
صبح خلاق
صبح‌های خلاق تبریز به عنوان نخستین نمایندگی فعال خاورمیانه و البته کشور ایران، از ۳۰ مهر ماه سال ۱۳۹۳ فعالیت خود را آغاز کرده‌است. این رویداد توسط دپارتمان ایونت گروه گپ در تبریز برگزار می‌شود که به عنوان نود و دومین شهر در جهان موفق به دریافت نمایندگی این رویداد بین‌المللی گشته است. درجه انرژی ساختمان
از اول جولای ۲۰۰۸ درجه انرژی ساختمان برای ساختمان‌های غیر مسکونی جاهایی که باید مجوز برنامه‌ریزی داشته باشند وقتی که برای فروش گذاشته می‌شد یا برای اجازه لازم شد. ساختمان انرژی صفر
از دهه‌های ۱۹۸۰ طرح ساختمان غیرفعال خورشیدی و خانه غیرفعال، کاهش مصرف انرژی گرمایی ۷۰ تا ۹۰ درصد در بسیاری از مناطق بدون مصرف انرژی فعال را نشان داده‌اند. برای ساخت و سازهای جدید و با طراحی ماهرانه این کار را می‌توان با هزینه ساز کم برای مصالح یک ساختمان معمولی انجام داد. تعداد بسیار کمی از متخصصان صنعتی مهارت یا تجربه برای بهره بردن کامل از طراحی غیرفعال دارند. چنین طرح‌های خورشیدی غیرفعال نسبت به پانل‌های قدرت زای نوری گران‌قیمت روی سقف یک ساختمان ناکارآمد معمولی بسیار مقرون به صرفه یم باشند. چند کیلووات ساعت از پانل‌های قدرت زای نوری (که ۲ یا ۳ دلار در هر تولید سالیانه کیلووات بر ساعت معادل با دلار آمریکا هزینه دارد) ممکن است تنها الزامات انرژی خارجی را ۱۵ تا ۳۰ درصد کاهش دهد. تنظیم‌کننده معمول هوا با نسبت کارایی بالای انرژی فصلی BTU 000/100 (110 MJ) به بیش از 7KW الکتریسیته فتوولتائیک در حالیکه کار می‌کند نیاز دارد و این برای عملکرد شبانه خارج از شبکه کافی نیست. سرماسازی غیرفعال و تکنیک‌های مهندسی سیستم بهتر می‌توانند نیازهای تنظیم‌کنندگی هوا را ۷۰ تا ۹۰ درصد کاهش دهند. الکتریسیته تولید شده به روش فوتوولتائیک زمانی‌که تقاضای کلی برای الکتریسیته کمتر می‌باشد مقرون به صرف می‌شوند. نیروگاه سیکل ترکیبی کرمان
فاز اول طرح نیروگاه که شامل احداث ۸ واحد گازی با ظرفیت کل ۱۲۷۲ مگاوات بود عملاً از سال ۱۳۷۹ آغاز شد. این نیروگاه که دو واحد آخر آن به دلیل استفاده از تسهیلات فایناس در مالکیت بانک توسعه اسلامی می‌باشد از طریق انعقاد قرار داد سازمان توسعه برق ایران با شرکت مپنا و مشارکت آنسالدو ایتالیا به عنوان بخشی از پروژه ۳۰ توربین، احداث و اولین واحد آن در ۱۶ تیر ۱۳۸۰ و آخرین واحد نیز در ۲۹ آذر ۱۳۸۱ به بهره‌برداری رسید. کیم جونسو
از سال ۲۰۰۸ جونسو به صورت مخفیانه در پروژهٔ "ساختن خانه‌هایی از عشق "، که به وسیلهٔ آژانس " ADRA Korea " حمایت می‌شد، فعالیت می‌کرد. این پروژه در رابطه با کمک به بهبود نابسامانی‌های محیطی مردم منطقه ی" Dangjin-gun " بود پیشرو در طراحی محیطی و انرژی
گواهینامه لید در سال ۱۹۹۳ انجمن ساختمان سبز ایالات متحده تحت نظر کمیته محیط زیست انستیتو معماری آمریکا تشکیل شد. این انجمن برای مدیریت و سنجش ساختمان‌های پایدار نیازمند یک ابزار بود. آنچه که امروز به نام گواهینامه لید شناخته می‌شود همان ابزار است. انرپوس
مصرف انرژی ساختمان نه تنها به روشی که ساخته شده متکی است بلکه شدیداً به رفتار ساکنان ان نیز بستگی دارد. این ایده برای ساختمان‌هایی که بر اساس طراحی‌های غیرفعال ساخته شده‌اند، حقیقت دارد. در حقیقت، تبدیل ENERPOS به یک ساختمان غیرفعال اشاره به این مطلب دارد که کاربران باید نقشی فعال در استفاده از ان و در بالاترین حالت ظرفیتش داشته باشند. برای مثال، پیش از روشن کردن پنکه‌های سقفی، دانش اموزان باید ابتدا کرکره‌ها را باز کنند. این امر منطقی به نظر می‌آید ولی بیشتر افراد در این مورد فکر نمی‌کنند. به همین دلیل تابلوهایی در کلاس‌ها برای توضیح استفادهٔ صحیح از وسایل به منظور جلوگیری از اتلاف انرژی نصب شده‌است. هدف این کار آموزش دانش اموزان (و معلمان) در خصوص نحوهٔ رفتار و فهماندن مسایل محیط زیستی در خطر در جزیرهٔ Reunion می‌باشد. شرکت اسمارت‌تینگز
اسمارت تینگز و شرکت دایرکت انرژی که یک شرکت انرژی رسان کانادایی-آمریکایی می‌باشد، در ماه اوت سال ۲۰۱۴ شراکت خود را به منظور افزایش تعداد خانه‌های هوشمند کانادایی- آمریکایی اعلام نمودند. این فناوری هوشمند مدیریت انرژی پایه، خودکارسازی و امنیت خانه را ارائه می‌داد. طرح دو شرکت دایرکت انرژی و اسمارت تینگز با یک برنامه کنترل انرژی و یک کیت آغازکننده رایگان از سوی اسمارت تینگز که شامل هاب و سنسورها می‌شد، همراه بود. خانه‌های انرژی خلاق
Tarmac have sponsored the construction of two semi-detached eco-homes called خانه‌های ترمک ترمک با ساخت دو بوم خانه شبه مستقل به نام‌های خانه ترمک تشکیل شده‌است. این خانه‌ها توسط کارخانه ZED ZEDfactory، شرکت مسئول پروژه BEDZED در جنوب لندن طراحی شده‌اند. یکی از خانه‌ها با سطح ۴ از CfSH و دیگری با سطح 6 CfSH ساخته شده‌است. خانه‌های انرژی خلاق
خانه نتینگهام (The Nottingham H.O.U.S.E) یک خانه «ابتدایی» کوچک خانوادگی است، که به عنوان بخشی از یک برنامه دهگانه خورشیدی اروپا در ۲۰۱۰ توسط دانشجویان دانشکده معماری و ساخت محیط زیست ساخته شد. این خانه یک روش طراحی پایدار کربن صفر را معرفی می‌کند که با سطح ۶ قوانین خانه‌های پایدار انگلیس سازگار است. این یک خانه پیش‌ساخته دو طبقه است با یک باغچه حیاط که می‌تواند به شکل مهتابی یا مشا بکار رود. فراسامانه هوشمند اندازه‌گیری و مدیریت انرژی
با توجه به مصوبه دولت جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۸۸ شمسی و قانون برنامه پنجم توسعه کشور و همچنین قانون اصلاح الگوی مصرف مصوب اسفند ۱۳۸۹ مجلس شورای اسلامی، پیاده‌سازی سیستم قرائت و کنترل هوشمند بار و مدیریت انرژی با استفاده از فناوری‌های جدید به وزارت خانه‌های نفت و نیرو تکلیف شد. به منظور اجرای مصوبات فوق طرح ملی "فراسامانه هوشمند اندازه‌گیری و مدیریت انرژی (فهام)" تعریف گردید. در سال ۱۳۸۸ سازمان بهره‌وری انرژی ایران به عنوان مجری طرح از سوی وزارت نیرو و شرکت توانیر برای اجرای این طرح بزرگ انتخاب شد و در همین راستا ساختار جدیدی در این سازمان در قالب معاونت سیستم‌های اندازه‌گیری و شبکه هوشمند ایجاد گردید. برنامه اجرایی مرحله اول طرح مذکور، نصب یک میلیون کنتور هوشمند در پنج منطقه تحت پوشش شرکت‌های توزیع نیروی برق تهران بزرگ، استان البرز، استان زنجان، استان بوشهر و شهرستان‌های مشهد و اهواز می‌باشد. دهکده خورشیدی
ایده انرژی مثبت توسط رولف دیچ توسعه پیدا کرد تا یک ساختار بازده انرژی بی‌نهایت را نشان بدهد بنابراین باید تعادل انرژی مثبت را نگه بدارد یا در حقیقت به جای مصرف انرژی بیشتر آن را تولید بکند. در واقع دیچ با اتمام محل اقامت خصوصی خود ((خانه آفتابگردان)) در سال ۱۹۹۴ توانست اولین خانهٔ انرژی مثبت را در جهان ایجاد کند. منطق مطلق یک خانه برای دیچ این است که بیشتر به جای مصرف انرژی بتواند آن را تولید کند و همچنین یک ادراک عالی برای دیچ به همراه داشته باشد. هدف بعدی او فضاهای مسکونی، تجاری و خرده فروشی بوده‌است. همان‌طور که ایده هایشان پیشرفت کرد و پشتوانهٔ مالیشان قوی تر شد، دیچ با مجوز انرژی مثبت چند پروژهٔ دیگر ساخت. انرژی مثبت یک ایده ساده است که در طراحی تکنیکی جامه عمل به خود پوشانده است. دیچ ادعا می‌کند که انرژی مثبت یک اصل زیست‌محیطی ضروری است. دیچ معتقد است که ساختمان‌های مجهول (passive homes) کافی نیستند زیرا ساختمان‌های مجهول هنوز هم گاز کربن دی‌اکسید را به اتمسفر منتشر می‌کنند-ما می‌توانیم خانه هایمان را فعال خورشیدی کنیم. طبقه‌بندی انرژی خانه‌ها
۵ ستاره طرح برگزیده استرالیاست که در سال ۱۹۸۰ توسط کنگره gmi استرالیا انتخاب شد. این طرح بر سه‌پایه عناصر، شیشه‌ها، حجم و عایق سازی استوار است به علت بسیاری از محدودیت‌ها این سیستم در طرح توسعه ویکتوریا ۱۹۹۰ شکست خورد. در ۱۹۹۳ طرح hrs انعطاف‌پذیر تری روی کار آمد که مناسب با شرایط جغرافیایی آن جا بود. در حال حاضر طرحی شامل مورد استفاده است. تاریخچه سامانه طراحی ساختمان‌های غیرفعال خورشیدی
تکنیک‌های طراحی غیرفعال ساختمان خورشیدی، بر حسب ضرورت، قبل از ظهور گرمایش و سرمایش مکانیکی برای هزاران سال انجام می‌شد. این بخش سنتی از معماری بومی در بسیاری از کشورها باقی‌مانده است. شواهدی وجود دارد که فرهنگ‌های باستانی عواملی مانند گرایش‌های خورشیدی، جرم حرارتی و تهویه در ساخت و ساز خانه‌های مسکونی را در نظر گرفته‌است. روش معماری خورشیدی به‌طور کامل توسعه یافته و برنامه‌ریزی شهری برای اولین بار توسط یونانیان و چینی‌ها استفاده شد که ساختمان خود را به سمت جنوب گرا برای تأمین کردن نور و گرما ساختند. نزدیک به ۲۵۰۰ سال پیش، فیلسوف یونان باستان آشیلوس نوشت: " "فقط شکلهای هندسی اولیه و خانه بربرهای فاقد دانش چرخشی به سمت خورشید زمستانی داشت."" به‌طور مشابه، سقراط گفت: " "در حال حاضر، فرض یک خانه به داشتن دید جنوب، آفتاب درطول زمستان در زیر ایوان دریافت خواهد شد، اما در تابستان، وقتی که خورشید از مسیر مستقیم بالای سر ما عبور می‌کند، سقف موجب یک سایه دلپذیر، خواهد شد، نه؟ " " حمام‌های رومی پنجره‌های بزرگ به سمت جنوب داشتند. طراحی خورشیدی تا حد زیادی در اروپا پس از سقوط رم رها شده بود اما در چین همچنان سنت‌های کیهانی مرتبط جنوب با تابستان، گرما و تندرستی ادامه دارد. پروژه واترگی
مبحث معماری پایدار و ایجاد ساختمان‌های با بهره‌وری انرژی بالاتر از مباحث جدید و در حال رشد است که توسط دستگاه‌های اجرایی دولت‌ها پشتیبانی می‌شود. با این وجود باید گفت که اگرچه انرژی خورشیدی و استفاده از دستگاه‌های معمول جذب اشعه خورشید و دستگاه‌های ذخیره کننده گرما به کندی و به تدریج در حال ورود به خانه‌ها و تأمین سهمی از انرژی مصرفی هستند اما مبحث و موضوع آب مصرفی خانه‌ها و تصفیه یک امر مرکزی و متصل به شبکه و عمومی است. طبقه‌بندی انرژی خانه‌ها
Hers از سال ۱۹۹۷ در کانادا وجود داشته‌است. ۲ برنامه دولتی HERS: هر دو این برنامه‌ها از HOT 2000 , HOT2XP برای امتیاز دهی استفاده کردند. R2000 شامل نمرات بین ۸۰–۸۵ است مدل ملی کانادا امتیاز ۷۰–۷۵ است بقیه پیرو سایر HERSها می‌باشند. انل گرین پاور
شرکت انل گرین پاور در اول دسامبر سال 2008 به منظور تمرکز فعالیت های انل در زمینه تولید انرژی از منابع تجدیدپذیر تاسیس گردید.  پس از تاسیس، فعالیت های مرتبط با تجدید انرژی در داخل کشور ایتالیا که تا آن زمان بر عهده شرکت سهامی Enel produzione بود و نیز امور مربوط به Enel Investment Holdingکه در خارج از این کشور (Enel Latin America BV، Enel Erelis، Endesa) به مرحله اجرا گذارده می شدند، به این شرکت محول گردید.  در سال 2010 هیت های مدیره شرکت های اِندسا و انل تصمیم به افزایش فعالیت های اندسا و انل گرین پاور گرفته و این فعالیت ها را به انرژی های تجدیدپذیر در کشور های اسپانیا و پرتغال اختصاص دادند.  بین سال های 2011 و 2012 شرکت انل گرین پاور فعالیت های خود را در زمینه انرژی بادی در قاره آمریکا گسترش داد. در کشور برزیل، نخستین سری تاسیساتی که از انرژی بادی تامین می شدند، در شهر باهیا با ظرفیتی معادل 30 مگاوات در سامانه کریستال احداث شد و به همین ترتیب نیروگاه هایی در ایالات متحده آمریکا، در اکلاهما (Rocky Ridge) با ظرفیتی معادل 15 مگاوات و کانساس (Caney River) با ظرفیتی برابر با 200 مگاوات راه اندازی شد. در سال 2012 مرکز نیروی برق آبی پالو ویخو (Palo Viejo) در گوآتمالا با ظرفیت 85 مگاوات افتتاح گردید. بین سال های 2013 و 2015 در کنار گسترش فعالیت های بازرگانی، در داخل شرکت انل گرین پاور تغییرات نوینی بر پایه توسعه پایدار:«خلق ارزش مشترک (CSV)» به وجود آمد که طراحی آن به سال 2011 و توسط مارک پورتر و مارک کرامر بر می گردد. در این طرح، پایایی بنیان هر انتخاب و رویکرد استراتژیک در زمینه های طراحی، ساخت و اداره سامانه ها قلمداد می شود. لازمه هریک از این مراحل توجه خاص به محیط زیست، استفاده منطقی از منابع، ترویج سلامتی و امنیت در محل کار، اقتصاد در گردش و همچنین ایجاد موقعیت های جدید در راستای توسعه است. گروه بیارکه اینگلس
در طی ۲ سال بعد، بیگ توانست بسیاری از رقابت‌ها را برنده شود و پروژه‌های بسیاری را در سراسر دنیا به خود اختصاص دهد. از جملهٔ این پروژه‌ها می‌توان به ویست تو انرژی پلنت (انرژی‌های هدر رفته طبیعی) که در زمین اسکی کوپنهاگ دانمارک پایه‌گذاری شد یا وست ۵۷ استریت که مربوط به ساخت یک برج در منطقهٔ مسکونی درست فتنر در نیویورک یا گالری هنر ملی در گیرینلند نوک، مرکز کنترل انرژی در سترن در چین یا مرکز هندی کیمبان در یوتای آمریکا را نام برد. ساختمان گروه داوطلبی موسیقی نظامی جورج ن. پارکس
هزینه مالی ساختمان ۵٫۷ میلیون دلا بود که ۱٫۲ میلیون دلار از طریق کمک‌های مردمی و ۴٫۵ میلیون دلار آن از بودجه دانشگاه پرداخت شد. اسم جورج ن. پارکس کمک کرد تا کمک‌های مردمی افزایش پیدا کند. این نخستین مکان دائمی از سال ۱۹۹۷ بود زمانی که آن‌ها دیگر نمی‌توانستند از کلیسای قدیمی استفاده کنند. تأسیسات شامل اتاق تمرین برای گروه فضای انباری جهت نگهداری ابزار موسیقی و لباس‌ها و دفاتری جهت امور مدیریتی می‌باشد. ساختمان همچنین در همسایگی نزدیک با گرینل آرنا، مکان تمرین گروه پرکاشن بود. علاوه بر این، ساخت و ساز انرژی کارآمد و سازگار با محیط زیست است. تحقیقات در مورد تأسیسات در اکتبر سال ۲۰۰۹ آغاز شد و شروع ساخت وساز در آوریل سال بعد شروع شد. هنگام کنسرت فصل بهار سال بعد در ۱۶ آوریل سال ۲۰۱۱ گروه افتتاحیهٔ اولیه و ضعیفی برگزار نموده؛ جایی که اعضای گروه واکثریت عموم دعوت شده بودند تا ساختمان را که هنوز در حال ساخت بود بازدید کنند. افتتاحیه رسمی در پنجم نوامبر سال ۲۰۱۱- روز بازگشت به خانه- برگزار شد. معماری خورشیدی
در قرن بیستم استفاده از کلکتورها جهت تولید بخار در نیروگاههای برقی مورد توجه زیاد قرار گرفت. گرم کردن ساختمانها با استفاده از انرژی خورشید، ایدهٔ تازه‌ای بود که در سال‌های ۱۹۳۰ مطرح و در یک دهه به پیشرفتهای قابل توجهی نائل آمد. اولین خانهٔ خورشیدی در انستیتو تکنولوژی ماساچوست آمریکا(MIT) در سال ۱۹۳۸ ساخته شد. پیشرفت در طراحی و ساخت خانه‌های خورشیدی و آبگرمکنها آنچنان سریع بود که تصور می‌شد تا سال ۱۹۷۰ گرمایش میلیونها خانه در کشورهای مختلف به وسیله انرپی خورشیدی تأمین خواهد شد اما نه تنها چنین نشد آمار نشان می‌دهد که گرمایش خورشیدی در سال‌های ۱۹۷۰ نسبت به سال ۱۹۵۵ کمتر هم شده بود. علت، هزینه اولیه چنین سیستمها و در عین حال عرضه نفت و گاز ارزان بود. اما بحران انرژی در سال ۱۹۷۴ و از طرفی پیشرفت تکنیک ساخت کلکتورهای مختلف خورشیدی، و احتمال کاهش یا اتمام بعضی از منابع زیرزمینی، بار دیگر توجه جهانیان را به انرژی خورشیدی جلب کرده و تلاشهای در اکثر کشورهای مختلف جهان، در جهت تکامل و پیشرفت این تکنیک صورت می‌گیرد. آژانس بین‌المللی انرژی‌های تجدیدپذیر
در سال ۲۰۰۲، این ایده او را به سالن‌های مجلس آلمان کشاند. در آن زمان، حزب سوسیال دموکرات و حزب سبز، ایرنا را به‌عنوان بخشی از اهداف سیاسی خود منظور کردند. این امر تا سال ۲۰۰۷ ادامه داشت، زمانی‌که دولت آلمان این ایده را پذیرفت و شروع به مذاکرات دوجانبه با کشورهای مختلف کرد تا بتواند آن را با موفقیت اجرا کند.  اساسنامه تأسیس آژانس بین‌المللی انرژی‌های تجدیدپذیر در تاریخ ۱۲ آبان ۱۳۸۷ (۲۳ اکتبر ۲۰۰۸ میلادی) در شهر مادرید اسپانیا توسط ۵۱ کشور طی کنفرانس مقدماتی نهایی گردید. این اساسنامه در اولین نشست مقدماتی اعضا در شهر بن آلمان به امضای ۵۷ کشور از جمله ایران رسید. ساختمان انرژی صفر
۲۰۰۱: ساخت خانه‌هایی با مصرف انرژی صفر در واشینگتن دی سی ۲۰۰۳: شرکت میلر، ساخت اولین ساختمان انرژی صفر در آریزونا ۲۰۰۳: ساخت خانه موریسون با مصرف انرژی صفر، کالیفرنیا ۲۰۰۴: شرکت پاردی هومز، ساخت مجموعه خانه‌هایی به مساحت ۵۳۰۰ فوت مربع با مصرف انرژی صفر در لاس وگاس شهرکی با انرژی صفر، شهری بدون نیاز به کربن شهرک مصدر در امارات (نورمن فاستر و همکاران) انرژی دانا
انرژی دانا در سال ۱۳۷۹ در تهران به عنوان یک شرکت خصوصی با هدف ارائه خدمات به پروژه‌های بالا دستی نفت و گاز شروع به کار کرد. این شرکت در سال ۱۳۸۱ اولین پروژه حفاری جهت‌دار و ارائه خدمات برای بخش بالادستی نفت را آغاز کرد. در سال ۱۳۸۲، خدمات لرزه‌نگاری در مناطق نفتی جنوب غربی ایران آغاز شد. خدمات حفاری خشکی و اجاره دکل حفاری در سال ۱۳۸۵ آغاز شد. اجرای پروژه‌های حفاری دریا در سال 1387 ، با قرارداد حفاری ۲۲ چاه در فازهای ۱۵ و ۱۶ پارس جنوبی و در سال ۱۳۸۹ با قرارداد دیگر حفاری ۲۲ چاه در فازهای ۱۷ و ۱۸ پارس جنوبی آغاز شد. یک سال بعد، اولین حضور بین‌المللی انرژی دانا با انجام دو پروژه لرزه‌نگاری در پاکستان صورت گرفت. در سال ۱۳۹۳، تجارت فرآورده‌های نفتی آغاز و در سال ۱۳۹۴، مدل جدید حکمرانی شرکتی جدید راه‌اندازی شد. در سال ۱۳۹۵، صلاحیت انرژی دانا به عنوان یک شرکت E&P در ایران مورد تأیید قرار گرفت. در سال ۱۳۹۶ اولین قرارداد ازدیاد برداشت در قالب قرارداد IPC برای میدان‌های آبان و پایدار غرب امضا شد. ساختمان مستقل
در دهه ۱۹۷۰، گروهی از فعالان و مهندسان که خود را کیمیاگران جدید می‌نامیدند اخطارهای پیرامون گرسنگی و به پایان رسیدن منابع در آینده نزدیک را باور کردند. آن‌هاکه به دلیل تلاش‌های پژوهشی عمیق در پروژه هایشان معروف بودند، با استفاده از روش‌های ساختمان‌سازی سنتی، مجموعه‌ای از پروژه‌های «پناهگاه زیستی» را طراحی کردند که معروف‌ترین آن‌ها جامعه پناهگاه زیستی آرک در جزیره پرنس ادوارد است. آن‌ها طرح‌هایی برای همه این پناهگاه‌ها همراه با نمونه اولیه و محاسبات طراحی مشروح منتشر کردند. Ark الکتریسیته و پمپ آب بادی داشت و از نظر تهیه غذا خودکفا بود. مناطق مسکونی برای افراد، مخازن پرورش ماهی تیلاپیا (نوعی ماهی) برای پروتئین، یک گلخانه که با استفاده از آب حوضچه پرورش ماهی آبیاری می‌شد، و سیستم بازیابی فاضلاب چرخه بسته‌ای داشت که فضولات انسانی را به کود بهداشتی برای حوضچه‌های پرورش ماهی تبدیل می‌کرد. تا ژانویه ۲۰۱۰، سازمان برآمده از کیمیاگران جدید، یک پایگاه اینترنتی (وب سایت) با نام «مؤسسه کیمیاگری جدید» ایجاد نمود. PEI Ark متروکه شده و تا بحال چند بار نوسازی شده‌است. جودی شیکاگو
در سال ۱۹۷۲ (۳۰ ژانویه تا ۲۸ فوریه) شیکاگو و میریام شاپیرو به همراه هنرجویانشان پروژه مشهور «خانه زنان» را اجرا کردند. این پروژه یکی از نخستین نمایشگاه‌های هنر فمینیستی جهان بود و بعد از آن تبدیل به یکی از مکان‌های اجرای نمایش‌های زنان شد. مسکن کربن صفر
طرح ساختار ارس شیپ، در سمت شیب، اجازه حفظ شرایط اقلیمی نسبتاً ثابت در خانه با حداقل کاربرد انرژی را می‌دهد. دیواره‌های شرقی به عنوان جرم حرارتی عمل می‌نمایند که حرارت را در طول روز دریافت نموده و حرارت را به قسمت داخلی هنگام شب وارد می‌سازند. حرارت در جرم از دیوار واقع در سطح زمین ذخیره می‌شود- هنگامی که حرارت بیشتری موجود نیست، حرارت ذخیره شده به فضای سردتر تشعشع می‌یابد. این مورد به دمای داخل خانه اجازه می‌دهد تا در طول روز و شب ثابت باقی بماند. ارس شیپ می‌تواند مفهوم خارج از شبکه را زنده کند که می‌تواند الکتریسیته خود را به جای تأکید بر زیرساخت‌های موجود برای تولید نیرو تولید نماید. یک سیستم توان که از سلول‌های فتوولتائیک و همچنین واحد توان بادی تشکیل شده، بر روی ارس شیپ توان کافی را برای فعالیت‌های روزانه/ کاربرد در یک خانوار مشخص تأمین می‌نماید. نیروی حاصل از باد و سیستم خورشیدی در چندین مورد از باتری‌های چرخه عمیق ذخیره می‌شود که نیرو را به خروجی و همچنین تمامی تجهیزات می‌فرستد. ساختمان فدرال ادیت گرین - وندل ویات
آغاز تعمیرات اساسی این ساختمان با هزینه ۱۳۳۰۰۰۰۰۰ دلار برای بهبود بهره‌وری و ایجاد یک ساختمان دوستدارمحیط زیست در سال ۲۰۰۹ می‌باشد. معماران گروه " SERA" یک بهسازی را آغاز کردند که شامل اضافه کردن یک پوسته خارجی جدید به ساختار بود. استودیوی " PLACE " طراحان منظر ساختمان بودند. بودجه این پروژه بر اساس قانون بهبود و سرمایه‌گذاری مجدد سال ۲۰۰۹ آمریکا محاسبه شد. شرکت‌های هوارد رایت مدیریت ساخت و ساز پروژه طراحی شده رابرای رسیدن به یک رتبه بندی لید پلاتین بر عهده داشت. این ساختمان دوباره درماه می سال ۲۰۱۳ پس از ۱۳۹۰۰۰۰۰۰ دلار تعمیرات با یک چهرهٔ کاملاً جدید که شامل یک پنل بزرگ خورشیدی کج بر روی سقف می‌باشد بازگشایی شد . منطقه ۶ شهرداری تهران
این مجموعه در سال ۱۳۷۳ با کاربری خانه فرهنگ تأسیس شد. در سال ۱۳۸۱ به عنوان خانه فرهنگ مشارکتی به بخش خصوصی واگذار شد. در سال ۱۳۸۴ به عنوان خانه وبلاگ نویسان زیر نظر رایان شهر سازمان فعال بوده‌است. در سال ۱۳۸۷ مجدداً به صورت خانه فرهنگ سازمان فعال شده‌است. تعمیرات اساسی خانه فرهنگ از ۱۵/۱/۸۹ تا ۱۵/۲/۸۹ انجام شد. با ساخت اولین پروژه تلفیقی مسجد و سرای محله توسط شهرداری این محل در سال ۱۳۹۸ به مسجد سرای محله فاطمی تغییر نام پیداکرد انرژی حرارتی خورشیدی
از آن زمان به بعد تحول خاصی در این زمینه صورت نگرفت. حدود چند سالی است که معماران به‌طور جدی ساخت خانه‌های خورشیدی را آغاز کرده‌اند و به دنبال تحول و پیشرفت این تکنولوژی به نتایج مفیدی نیز دست یافته‌اند، به‌عنوان مثال در ایالات متحده در سال ۱۸۹۰ به تنهایی حدود ۱۰ تا ۲۰ هزار خانه خورشیدی ساخته شده‌است. در این گونه خانه‌ها سعی می‌شود، از انرژی خورشیدی برای روشنایی، تهیه آب گرم بهداشتی، سرمایش و گرمایش ساختمان استفاده شود و با بکار بردن مصالح ساختمانی مفید، از اتلاف گرما و انرژی جلوگیری شود. ساختمان کم‌مصرف
در ایالات متحده آمریکا، برنامهٔ ستارهٔ انرژی بزرگترین برنامه‌ای است که منازل و مصالح مصرفی کم مصرف را تعریف می‌کند. منازلی که گواهینامهٔ ستارهٔ انرژی را دریافت می‌کنند، دست کم ۱۵٪ کمتر از استانداردهای ساخت منازل جدید تحت نظارت کد بین‌المللی مسکن، انرژی صرف می‌کنند، با این حال این منازل عموماً به ۲۰ تا ۳۰ درصد صرفه جویی دست می‌یابند. علاوه بر این، دپارتمان انرژی ایالات متحده در سال ۲۰۰۸ برنامه‌ای را با هدف اشاعهٔ ساخت و ساز منازلی با کاربری انرژی صفر در سراسر ایالات متحده راه‌اندازی کرده‌است. هم‌اکنون سازنده‌های مشارکتی در صدد ساخت منازل جدیدی هستند که به ۳۰٪ صرفه جویی در مقیاس درجه‌بندی مصرف انرژی یک خانه برسند. خانه غیرفعال
ایدهٔ خانهٔ غیرفعال، برای استاندارد دقیق بهره‌وری انرژی در یک ساختمان و همچنین کاهش اثرات زیست‌محیطی آن است. این ساختمان‌ها فوق‌العاده انرژی کمی مصرف می‌کنند و نیاز به انرژی کمی برای گرمایش یا سرمایش فضا دارد. استاندارد MINERGIE-P، که در سوئیس استفاده می‌شودمحدود به املاک مسکونی نیست و چند ساختمان اداری، مدارس، کودکستان، مهد و یک سوپر مارکت نیز بر اساس این استانداردها ساخته شده‌اند. نیروگاه شهید منتظرقائم
قراداد احداث این نیروگاه در سال ۱۳۴۶ میان وزارت نیروی ایران و شرکت جنرال الکتریک منعقد شد. واحدهای یک و دو بخاری این نیروگاه به ترتیب در شهریور و بهمن ۱۳۵۰ و واحدهای سه و چهار بخاری این نیروگاه در مهر سال ۱۳۵۴ مورد بهره‌برداری قرار گرفت. بخش گازی نیروگاه از سال ۱۳۷۱ تا سال ۱۳۷۴ به ترتیب از واحد یک تا واحد شش مورد بهره‌برداری قرار گرفت. همچنین سه واحد بخار سیکل ترکیبی نیز در سال ۱۳۷۹ به این مجموعه اضافه گردید. طبق قرارداد وزارت نیروی ایران با شرکت یونیت اینترنشنال ۲ واحد گازی در سال ۱۳۷۱ و ۴ واحد گازی در ۱۳۷۳ به بهره‌برداری رسید. به موجب قراداد با شرکت مپنا نیز در ۱ واحد بخار سیکل ترکیبی در سال ۱۳۷۸ و ۲ واحد بخار سیکل ترکیبی نیز در سال ۱۳۷۹ به بهره‌برداری رسید. همچنین از شهریور ماه سال ۹۲، این نیروگاه در بازار فیزیکی بورس انرژی کشور پذیرفته شد. در سال ۱۳۹۱ این نیروگاه جهت رد دین به بانک صادرات واگذار گردید؛ و بانک صادرات متعاقباً آن را به شرکت خوارزمی در قالب شرکت توسعه انرژی سپهر فروخت. دهکده خورشیدی
دهکده خورشیدی یک مجموعه مسکونی ۵۹ واحدی انرژی مثبت (Plus Energy))در فرایبورگ(Freiburg) آلمان می‌باشد. معمار خورشیدی رولف دیچ (Rolf Disch) قصد داشته که مطابق ایدهٔ انرژی مثبت (Plus Energy) خود که اساس تشکیل آن کاربرد خانه آفتابگردان (Heliotrope home) در مجتمع‌های انبوه مسکونی می‌باشد، را ارائه کند.در واقع ساختمان‌های انرزی مثبت عبارت است از ساختمان‌هایی که خودشان از طریق مولدهای انرژی تجدیدپذیر تولید انرژی می‌کنند. این مجموعهٔ مسکونی از سال ۲۰۰۲ برندهٔ جوایزی از قبیل جایزه یکپارچگی خورشیدی PVمسکونی (سال ۲۰۰۲) و هم چنین جایزه زیباترین مجموعه مسکونی آلمان (سال ۲۰۰۶) می‌شود. این اولین مجموعه مسکونی در جهان می‌باشد که همهٔ خانه‌های تولید شده در آن یک تعادل انرژی مثبت و انتشار گازهای گلخانه‌ای وکربن دی اکسید خنثی را دارا هستند. در بین سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۵ در محله ووبان , فرایبورگ (Vauban) ساخته شده‌اند تا طراحی هر خانه حداکثر بازده انرژی و تبدیل لایحه‌های انرژی به درآمد انرژی را ارائه کند. شهرک خورشیدی ایده دیچ را به عنوان یک اصل محیط زیستی لازم‌الاجرا اثبات می‌کند چرا که این خانه‌ها بیش از ۸ سال سکونت و هر یک سالانه بیش از ۴ هزار یورو (معادل ۵۶۰۰ دلار) بهره انرژی خورشیدی را ممکن ساخته‌اند. دیچ بر این اعتقاد می‌باشد که در معرض نمایش گذاشتن مجموعه اش به همان اندازه که آن را با محیط زیست سازگار بکند، مهم است. دیچ می‌گوید که ما به۵۰ خانه که لایحه (قبض) انرژی آن‌ها حذف شده و در شبکه شهری از انرژی تجدیدپذیر پایدار و پاک تغذیه کرده‌اند نیاز داریم. آن‌ها با هم برای این هدف که اکولوژی پایدار و توسعه اقتصادی است همکاری می‌کنند که جهانی بدون عیب با مجموعه‌ای مقرون به صرفه (اقتصادی)، زیبا، راحت و در حقیقت برتر را نشان بدهند. ساکنین دهکده خورشیدی مدعی نمی‌شوند که توافق‌هایی را در پایدار زندگی کردنشان ایجاد کرده‌اند بلکه ترجیحاً هر دو، هم بهبود اقتصادی (مقرون به صرفه بودن) و هم بهبود محیطی (سازگار با محیط زیست بودن) را با هم دارند. این مجموعه از الوارهای چوب درخت سیاه (Black Forest) ساخته شده‌اند. چوب استفاده شده در داخل و روشنایی طبیعی، فضای روشنایی و جریان طبیعی اتاق به اتاق مسرت بخشی را فراهم می‌کند. انرژی مثبت
کشتی خورشیدی که در نزدیکی خانه‌های خورشیدی بنا شده‌اند، دارای فضا برای خرده فروشی، تجاری و مسکونی بودند. خانه‌هایی که به کشتی خورشیدی معروف هستند، در طبقه اول یک سوپر مارکت و کافی شاپ و در طبقه دوم و چهارم فضای اداری و کاری دارند، همچنین ۹ پنت هوس در پشت بام دارد. نکته قابل توجه دربارهٔ این ساختمان دیوارهای وکیوم عایق بندی شده (دیوارهایی که توسط دستگاه‌های وکیوم در آن‌ها خلأ ایجاد شده و عایق بندی شده‌اند)، سیستم تهویه هوای حرارتی بالای ۹۵درصد، پنجره‌های رنگی سه جداره و نمای خارجی این ساختمان از صفحه‌های خورشیدی است. به عنوان اولین ساختمان انرژی مثبت دنیا، نه تنها از نظر میزان انرژی بازدهی بالایی دارد بلکه به لحاظ محیط کار نیز در آن بسیار خوشایند است. فضای این ساختمان از دو طرف شمال و جنوب به پنجره‌هایی منتهی می‌شود که مقدار زیادی از نور خورشید را جذب می‌کند و در نتیجه باعث کاهش هدر رفت انرژی که توسط نورهای مصنوعی ایجاد می‌شود، خواهد شد. به علاوه در فضای اداری و ریز فضاهای این ساختمان، دو سالن کنفرانس برای همایش‌ها و ملاقات‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. خانه سیار
خانه‌های سیاری که در ایالات متحده از ماه ژوئن سال ۱۹۷۶ به بعد ساخته شده‌اند، به طور رسمی با عنوان خانه‌های پیش ساخته شناخته می‌شوند. مینرژی
ایده Minergie در سال ۱۹۹۴ توسط هاینز Uebersax و این بازی، RuediKriesi توسعه داده شد، و دو خانه Minergie برای اولین بار در همان سال متوجه شد. Minergie به عنوان یک علامت تجاری برای جلوگیری از سوءاستفاده به ثبت رسید. در سال ۱۹۹۷ آن را توسط سوئیس استان زوریخ و برن به دست آورد. در سال ۱۹۹۸ انجمن Minergie حال حاضر، تأسیس شد و اولین استاندارد آن، برچسب Minergie برای ساختمان‌های کم انرژی مصرف، منتشر شد. در پایان سال ۲۰۰۱، یک استاندارد بیشتر، دقیق تر برای مسکن به اصطلاح منفعل، معرفی شد Minergie-P. از آن زمان، برنامه‌های کاربردی بیشتر از برچسب تعریف شده‌است، مانند کسانی که برای اجزای ساختمان خاص است. کریتیو اسمبلی
مؤسسه خلاق در سال ۱۹۸۷ تأسیس شد. بنیانگذار تیم انزل، برنامه‌های کامپیوتری حرفه‌ای را در سال ۱۹۸۵ شروع کرده و عناوین بازی‌های ویدئویی برای CPC Amstrad, Commodore 64 و آتاری ۸۰۰ را آغاز کرده‌است. در ابتدا Ansell کوچکترین شرکت را حفظ کرد تا شخصاً بتواند کار کند برنامه‌نویسی کامپیوتر. کار اولیه او، که اغلب توسط Ansell به‌طور شخصی تولید شده بود، شامل بازی‌های پورتال از پلتفرم آمیگا به DOS بود، مانند بازی‌های Stunt Car Racer جف Crammond 1989 و Shadow of the Beast توسط Psygnosis. مجمع خلاقان در سال ۱۹۹۳ با الکترونیک آرتس شروع به کار کرد و عناوین تحت برچسب ای‌ای اسپورتس را با نام DOS از بازی‌های اولیه "فیفا" آغاز کرد. با استفاده از ای‌ای اسپورتس، مجامع خلاق توانستند محصولات خطرناک تولید را با حمایت‌های رسمی لیگ تولید کنند. محصولات این شرکت شامل مسابقات جام جهانی راگبی برای سال‌های ۱۹۹۵ و ۲۰۰۱، بازی برای جام جهانی کریکت ۱۹۹۹ و بازی‌های لیگ فوتبال استرالیا برای ۱۹۹۸ و ۱۹۹۹ بود که AFL 98 به ویژه در بازار استرالیا موفق بود. وقتی روشن شد که شرکت نیاز به گسترش بیشتر دارد، Ansell در سال ۱۹۹۶ به عنوان مدیر خلاق مایکل سیمپسون کار می‌کرد. سیمپسون، طراح میکرو تراشه تبدیل به طراح بازی ویدیویی شد، بعدها نیروی محرکه طراحی خلاقانه مجموعه "جنگ تمام‌عیار" شد. Ansell خلاقیت را ترک کرد پس از آنکه سگا سازنده را در سال ۲۰۰۵ به دست آورد، بعدها تیم هیتون به مدیر استودیو تبدیل شد. صبح خلاق
این رویداد در سال ۲۰۰۸ توسط تینا راث ایزنبرگ، طراح سوئیسی پایه‌گذاری شد. دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته
این پژوهشکده در سال ۱۳۸۰ موافقت اصولی خود را از وزارت علوم و تحقیقات و فناوری دریافت نمود و در قالب سه گروه پژوهشی فلزات، سرامیک و مواد نو با هدف فراهم سازی امکانات جهت انجام پروژه‌های تحقیقاتی و تربیت نیروی متخصص و کارآمد و برقراری ارتباط علمی با سایر مراکز پژوهشی در راستای اساسنامه مرکز تأسیس گردید. مسئله تأمین انرژی مورد نیاز جوامع یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های قرن گذشته و حال کشورهای جهان می‌باشد که بسمت یک بحران رو به افزایش میل می‌کند. چالشهای فراوانی در این زمینه مطرح بوده و اکثر کشورهای صنعتی و پیشرفته نیز با حداکثر توان اقتصادی و تکنولوژیکی خود بدان پرداخته‌اند. به منظور فراهم سازی امکانات مناسب جهت انجام پروژه‌های تحقیقاتی و تربیت نیروهای متخصص و کارآمد پژوهشکده انرژی از سال ۱۳۸۳ فعالیت خود را آغاز کرده و در شهریور ماه ۱۳۸۴ موفق به کسب موافقت اصولی از وزارت علوم و تحقیقات و فناوری در سه گروه پژوهشی بهینه‌سازی و مدیریت انرژی، انرژی‌های تجدید شونده و تبدیل انرژی، پیل سوختی و هیدروژن گردیده‌است. به منظور استفاده محققین و دانشجویان مقاطع تحصیلات تکمیلی از جدیدترین کتاب‌ها، مراجع و مقالات علمی، کتابخانه‌ای با امکانات به روز در دانشگاه در نظر گرفته شده‌است این کتابخانه شامل بیش از ۱۷۰۰۰ جلد کتاب شامل ۱۴۰۰۰ کتاب لاتین و بقیه فارسی و ۱۰۰۰ جلد پایان‌نامه و گزارش طرح و نزدیک به ۷۰۰ حلقه CD می‌باشد مجموعه کتابخانه تحت وب بوده و از طریق سایت اینترنتی دانشگاه قابلیت جستجو رزرو را دارا است. انرپوس
انرپوس (که مخفف انرژی مثبت در فرانسه می‌باشد) اولین ساختمان انرژی شبکه – صفر تحصیلی در مناطق استوایی می‌باشد و یکی از 13 Net ZEBs در مناطق استوایی می‌باشد، به لطف طراحی زیست اقلیمی ان. ENERPOS در جزیرهٔ Reunion واقع شده‌است، قلمرویی فرانسوی در اقیانوس هند. ساختنِ یک ساختمان با انرژی کارامد در چنین اب و هوایی چالش‌انگیز می‌باشد. در هر صورت، انتظارات انرژی در خصوص ENERPOS برآورده شد. ENERPOS تنها یک ساختمان با مصرف انرژی کارامد نمی‌باشد، این ساختمان همچنین روش‌های غیرفعال برای کاهش مصرف انرژی را فراهم می‌آورد و در عین حال محیطی راحت برای کاربران خود فراهم می‌آورد. کلاس‌ها هم میزبان دورهٔ کارشناسی و دوره‌های مدرک است و هم دپارتمان ساخت و ساز و انرژی در دانشکدهٔ مهندسی فارغ التحصیلان در جزیرهٔ Reunion. برج‌های فولکارت
ساخت این برج‌ها در سال ۲۰۰۱ آغاز گشت و در آوریل ۲۰۰۳ از برج هیلتون ایزمیر پیشی گرفتند و بلندترین ساختمان‌های این شهر شدند. کارهای ساخت و ساز در سال ۲۰۱۴ تکمیل شد. در طول ساخت این دو بنا هزار نفر به کار گرفته شدند و بعد از ساخت انتظار می‌رفت که محل سکونت یا کار بیش از چهار هزار نفر باشند. در فوریه ۲۰۱۵ بزرگترین گالری هنر در ترکیه در این برج‌ها افتتاح شد. مساحت این گالری ۸۰۰ متر مربع است. سامانه قدرت
در ۱۸۸۱ دو برقکار نخستین شبکهٔ قدرت را در گودالمینگ انگلستان بنا کردند. این شبکه از یک نیروگاه که از دو چرخ آبی تشکیل شده بود و جریان متناوب تولید می‌کرد، بهره می‌برد. هر کدام از این نیروگاه‌ها به نوبت لامپ‌های قوسی ۷ زیمنسی را با ولتاژ ۲۵۰ ولت، و لامپ‌های رشته‌ای را با ولتاژ ۴۰ ولت تأمین می‌کردند. با این وجود تأمین لامپ‌ها با قطع و وصل همراه بود و در ۱۸۸۲ توماس ادیسون و شرکتش، شرکت لامپ الکتریکی ادیسون، نخستین نیروگاه بخار الکتریکی را در خیابان پرل شهر نیویورک برپا کردند. نیروگاه خیابان پرل در ابتدا ۳۰۰۰ لامپ را برای ۵۹ مشتری نیرو می‌بخشید. این نیروگاه از جریان مستقیم استفاده می‌کرد و تکفاز بود. توان با جریان مستقیم را نمی‌شد به سادگی مستقیماً به ولتاژهای بالاتر تبدیل کرد تا تلفات الکتریکی در مسیرهای طولانی انتقال کاهش یابد، بنابراین بیشینهٔ فاصلهٔ اقتصادی بین ژنراتورها و بار به چیزی نزدیک به ۸۰۰ متر محدود می‌شد. خانه‌های فرهنگی در فرانسه
در مواجهه با یک وزارتخانه در حال ظهور و بودجه کم، باید به سرعت با بازکردن اولین خانه‌های فرهنگی، مشروعیت اقدامات فرهنگی را اثبات کرد. محل استقرار در دسامبر سال ۱۹۵۹ به امیل بیازینی، مدیر تئاتر، موسیقی و اقدامات فرهنگی واگذار شد. از پروژه‌هایی که در حال انجام بودند استفاده شد و آنها در پروژه جدید قرار گرفتند، هر چند به قیمت اماکن نامناسب و یک کل ناهماهنگ. همچنین با تکیه بر ساختمان‌هایی که از قبل موجود بودند، به ویژه تئاترهای متولد شده از تمرکززدایی، به دلیل نزدیکی نقش و موقعیت خوب آنها. اما راجر پلانچون در لیون و هوبرت گینوکس در استراسبورگ این پیشنهاد را رد کردند و تمرکز خود را روی تئاتر قرار دادند.اما در ده سال، تنها هفت مورد واقعاً افتتاح شده‌اند. خانه زنان
خانهٔ زنان پروژه‌ای است که توسط جودی شیکاگو و همکارانش از جمله میریام شاپیرو انجام شد. شیکاگو و شاپیرو ۲۱ زن جوان هنرمند را برای این منظور انتخاب کردند و از هنرهای پیش پاافتاده‌ای همچون گلدوزی و قلاب بافی در خانه‌ای متروکه در کالیفرنیا استفاده کردند. همچنین از اینستالیشن و پرفورمنس‌های خاصی استفاده شده بود. در روز اول اجرا تنها زنان اجازهٔ بازدید از اثر داشتند. مهم‌ترین چیز فضایی بود که برای رشد و پرستاری ایجاد کرده بودند. چیزی که بحث برانگیز بود این که خانه به عنوان جزئی از فرهنگ زنان شناخته شده بود و زنان در آن سعی می‌کردند تا دیگران را خوشحال کنند و حال شیکاگو و همکارنش به آن به صورت اثر هنری نگریستند و تعریف تازه‌ای از آن ارائه دادند. در واقع روابط بین بیولوژی و نقش‌های اجتماعی باعث پدید آمدن خانه زنان شد. سنجش انرژی خانگی
برای سرمایه‌گذاری عملکرد انرژی ساختمان در وام مسکن، گواهینامه «برچسب‌های سپید» برای سرمایه‌گذاران مالی خصوصی، و بنا به حکم دولت ایالات متحده برای تأیید عملکرد انرژی ساختمان در برنامه‌هایی از قبیل انگیزه‌های مالیاتی فدرال، برنامه ستاره انرژی سازمان حفاظت از محیط‌زیست ایالات‌متحده و برنامه ساختمان وزارت انرژی آمریکا. شاخص HERS در سال ۲۰۰۶ معرفی شد و جایگزین «امتیاز HERS» پیشین شد که در جهت مخالف اجرا می‌شد: هرچه مقدار شاخص بیشتر باشد، بهتر است. در سال ۲۰۰۹، وزارت انرژی ایالات‌متحده مقیاس جدیدی به نام «مقیاس انرژی هوشمند خانگی (مقیاس E)» را بر اساس «شاخص HERS» و ظاهراً به‌سادگی با تفریق شاخص HERS از ۱۰۰ معرفی کرد. در این مقیاس جدید، مقادیر بالاتر بازهم نشانگر عملکرد بهتر است. پژوهشگاه نیرو
پژوهشگاه نیرو در سال ۱۳۷۶ با اخذ مجوز سه پژوهشکده "برق"، "تولید نیرو" و "انتقال و توزیع نیرو " از شورای گسترش آموزش عالی به‌طور رسمی کار خود را آغاز و در سال ۱۳۷۷ با اخذ دو مجوز جدید پژوهشکده‌های "انرژی و محیط زیست" و "کنترل و مدیریت شبکه" را نیز به مجموعه خود افزود و در ادامه با ایجاد "مراکز شیمی و مواد"، "توسعه فناوری توربین‌های بادی" و "آزمایشگاه‌های مرجع" فعالیت‌های خویش را توسعه بخشید. هم‌اکنون با ۴ پژوهشکده، ۱۵ مرکز و ۲۶ گروه پژوهشی علاوه بر پروژه‌های ملی در چندین پروژه بین‌المللی نیز با مشارکت کشورهای پیشرفته صنعتی حضور داشته و سعی دارد نقش خود را در این قبیل پروژه‌ها توسعه بخشد. با توجه به نقش زیر بنایی صنعت برق در رشد و توسعه اقتصادی و اجتماعی کشور، پژوهشگاه نیرو با انجام پروژه‌های بنیادی، کاربردی و توسعه‌ای به منظور پاسخگویی بهتر و بیشتر به نیازهای صنعت برق و رفع مشکلات آن و دستیابی به فناوریهای نوین اقدام به تعریف پروژه برنامه استراتژیک خود همراستا با خواسته‌ها و برنامه‌های استراتژیک وزارت نیرو و برنامه توسعه پنجم کشور و در سال ۱۳۸۷ پس از تبیین بیانیه‌های مأموریت، چشم‌انداز و ارزشهای سازمانی با تحلیل محیط داخل و خارج و همچنین مطالعات تطبیقی در عرصه بین‌المللی استراتژی‌ها و اهداف پژوهشگاه راتدوین و در سال ۱۳۸۹ با استفاده از متدولوژی کارت امتیازی متوازن (BSC) با اجرای برنامه‌ها و دستیابی به اهداف کمی راه رسیدن به چشم‌انداز را هموار نموده‌است. انرژی خورشیدی بر پایه فضا
در بین سالهای ۱۹۷۸ و ۱۹۸۱، کنگره آمریکا، وزارت انرژی و ناسا را مجاز کرد تا به‌طور مشترک به بررسی مفهوم بپردازند. آن‌ها توسعه مفهوم سیستم توان ماهواره‌ای و برنامه ارزیابی را سازمان دادند. مطالعهٔ گسترده‌ترین اجرای طرح تا به امروز ادامه داشته‌است (بودجه ۵۰ میلیون دلار). چند گزارش بررسی امکان‌سنجی مهندسی در ارتباط با پروژه منتشر شد. آن‌ها عبارتند از: خانه‌های انرژی خلاق
این خانه بر اساس قواعد ساختمانی دهه ۱۹۳۰ ساخته شده و مسئولین پروژه می‌بایست مجوزهای خاصی را جهت ساخت این بنا کسب می‌نمودند. این بنا دارای هیچ بام یا دیوار عایق فرسایش نیست و در آن پنجره‌های انعکاس ساده بکار رفته‌است. آب داغ توسط یک آب گرم کن شناور گازی قدیمی و ناکارآمد غیر انقباظی تهیه می‌شود. نقشه ارتقای این خانه دهه ۱۹۳۰ به حد بالای خانه دارای سطح ۶ استاندارد CfSH می‌باشد. امید است که تجربیات کسب شده از این پژوهش دقیق به تعیین نقشه راهی برای بهینه‌سازی خانه‌ها برای ایجاد ویژگی‌های پایدار بیشتر کمک نماید. این پروژه شامل ۳ فاز است: مجموعه انرژی صفر بدینگتون
این پروژه در سال ۱۹۹۸ شروع شد و در سال ۲۰۰۱ کامل گشت و ساکنان از سال ۲۰۰۲ در این مجموعه زندگی می‌کنند. کانسپت طراحی این مجموعه از تمایل به خلق یک مجموعه انرژی فسیلی صفر به وجود آمد، نوعی که میزان انرژی را که مصرف می‌کند از منابع تجدیدپذیر بدست می‌آورد، بنابراین هیچ کربن خالصی را به اتمسفر صادر نمی‌کند. خانه‌های انرژی خلاق
این خانه‌ها مبین این هستند که ساخت یک خانه پایدار با استفاده از مواد کنونی در دسترس و روش‌های سنتی ساخت و ساز ممکن می‌باشد. ویژگی‌های پایدار این املاک از این قرارند: انرژی مثبت
سبک طراحی انرژی مثبت همچنین بر اهمیت توسعه پایدار بر جوامع نیز تأکید فراوان دارد. جامعه‌ای با انرژی کارآمد است که در تولید، نکات مثبت و غرور جامعه دیده می‌شود. به گفته رولف دیچ، او در طراحی اش جنبه‌هایی از اقدامات نوآورانه، ایجاد کیفیت بالا برای مستاجران و یک محیط کاری خلاق را در کنار هم در نظر گرفته‌است. تکنیک‌های طراحی بوم شناختی شهری مانند مدیریت راه‌ها با پیاده‌روهای جذاب و عریض، مسیرهای دوچرخه سواری و اتصال این مسیرها به سیستم‌های حمل و نقل عمومی همگی جزئی از ایده انرژی مثبت هستند. به عنوان مثال در مجتمع‌های مسکونی خورشیدی، مستاجران و صاحب خانه‌ها در طرحی، اشتراکی از دوچرخه و اتومبیل استفاده می‌کنند و همچنین در این محله‌ها منطقه وسیعی وجود دارد که هیچ ماشینی در آن تردد نمی‌کند اما ایستگاههای حمل و نقل عمومی بسیاری برای مردم مهیا است. ساختمان انرژی صفر
با صرفه‌ترین مراحل از لحاظ هزینه برای کاهش مصرف انرژی در یک ساختمان معمولاً در طول فرایند طراحی اتفاق می‌افتد. برای رسیدن به مصرف انرژی کارآمد، طراحی انرژی صفر به‌طور قابل ملاحظه‌ای از عملکرد قراردادی ساخت متفاوت می‌باشد. طراحان موفق ساختمان انرژی صفر معمولاً اصول انرژی خورشیدی غیرفعال آزمایش شده از لحاظ زمانی یا شرایط مصنوعی که با امکانات مکان کار می‌کنند را ترکیب می‌کنند؛ که یکی ازابزارهای تحلیل انرژی ساختمان به همراه روشنایی دریافتی ابزار مدل‌سازی اطلاعات ساختمان BIM بوده که کمک بسزایی در بهبود عملکرد ساختمان در مرحله طراحی و در نتیجه بهرهمندی از نتایج آن در مرحله بهره‌برداری می‌باشد. خانه آبشار
برنامه‌های مقدماتی این پروژه برای تأیید کافمن در پانزدهم اکتبر سال ۱۹۳۵ به وی ارائه شد. پس از اینکه رایت بازدید دیگری را از زمین مذکور کرد به فراهم‌سازی یک تخمین با ارزش برای این کار پرداخت. در دسامبر ۱۹۳۵، معدن سنگ قدیمی غرب این پروژه دوباره بازگشایی شد تا بدین ترتیب سنگ مورد نیاز برای دیوارهای این خانه فراهم شود. رایت در طی دوران ساخت این خانه، بر خلاف دستیارش رابرت موشرکه به‌طور مدام ابه آن پروژه و زمین سر می‌زد، تنها به صورت دوره‌ای از آن محل بازدید می‌کرد. آخرین طرح‌های ترسیم شده توسط رایت در مارس ۱۹۳۶ با آغاز کار بر روی پل و نیز برای آغاز ساخت خانهٔ اصلی در آوریل ۱۹۳۶ اجرا شد. نیروگاه خورشیدی پی‌اس۲۰
شرکت سازنده این نیروگاه پیش از این نیروگاه برنده دو طرح پژوهش و توسعه در حوزه متمرکزسازی نیروی خورشیدی شده‌است. مبلغ کل این جایزه ۱۴ میلیون دلار و حامی مالی آن دپارتمان انرژی امریکاست. شرکت سازنده این نیروگاه قصد دارد در یکی از این طرح‌ها فناوری‌های تازه برای کاهش قیمت ۲۰ تا ۲۵ درصدی ذخیره انرژی حرارتی در سیستم‌های متمرکزکننده، انرژی خورشیدی در ناوه‌های سهمی شکل ارائه دهد. این شرکت پیش از این نیز در دسامبر ۲۰۰۷، برنده سه مناقصه دپارتمان انرژی برای ابداع ناوه‌های سهمی شکل کاراتر شده بود. این شرکت در مناقصه سهمی شکل سوم خود، به پژوهش در مورد فناوری‌های نو، برای تلفیق سیستم‌های ذخیره انرژی گرمایی با سیستم‌های برج انرژی می‌پردازد. معماری پایا
این پروژه در سال ۱۹۹۸ شروع شد و در سال ۲۰۰۱ کامل گشت و ساکنان از سال ۲۰۰۲ در این مجموعه زندگی می‌کنند. کانسپت طراحی این مجموعه از تمایل به خلق یک «مجموعه انرژی فسیلی صفر» به وجود آمد، نوعی که میزان انرژی را که مصرف می‌کند از منابع تجدیدپذیر بدست می‌آورد، بنابراین هیچ کربن خالصی را به اتمسفر صادر نمی‌کند. خانه غیرفعال
در سپتامبر سال ۱۹۹۶ انستیتو خانه غیرفعال برای توسعه و کنترل استانداردهای روز تأسیس شد و از آن زمان، هزاران خانه‌های غیرفعال ساخته شده‌است و در حدود ۲۵٬۰۰۰+خانه در سال ۲۰۱۰ گزارش شد که بسیاری از آن‌ها در آلمان و اتریش قرار دارد و بقیه در کشورهای مختلف جهان قرار دارند. اصول کاهش مصرف انرژی در طراحی ساختمان‌ها
معماران: آلن شرت و برایان فورد این مدرسه در سال ۱۹۹۳ توسط ملکه الیزابت دوم گشایش یافت. ساختمان شامل آزمایشگاه‌ها سالن کنفرانس کلاس‌ها و دفاتر اداری برای ۱۰۰۰ نفر دانش آموز و اساتید بوده و اساساً کمتر از ساختمان‌های آزمایشگاهی عادی و معمولی هزینه داشته‌است. تهویهٔ طبیعی از طریق طراحی دقیق هندسهٔ ساختمان و دودکش‌های حرارتی که هوای داخل ساختمان را به بیرون هدایت می‌کند اتفاق می‌افتد. این اثر دودکشی هوای گرم را از طریق ۸ برج وسیع که به وسیلهٔ سرپوش‌های فلزی پوشانده شده به بیرون می‌فرستد و هوای بیرون از طریق دریچه‌ها به داخل ساختمان مکیده می‌شود. ساکنان می‌توانند پنجره‌ها را باز یا ببندند تا سطح آسایش را در فضاهایشان تنظیم کنند. برای اطمینان از اینکه درجه حرارت در حدود قابل قبول باقی می‌ماند یک سامانه مدیریت خودکار برای تنظیم دریچه‌ها و کنترل‌کننده‌های گرمایی به وجود آمده‌است. همچنین سایبان‌های محاسبه شده و دیوارهای بنایی سنگین موجب به حداقل رساندن توان تجهیزات خنک‌کننده شده‌است. طراحی ساختمان به صورت فشرده بر روی کار آمدی و بهینه‌سازی انرژی متمرکز شده‌است. طراحان مخصوصاً برای حمایت از اقتصاد محلی از آجر و مصالح بنایی استفاده نموده‌اند. همچنین توجه محتاطانه‌ای به نورگیری در این ساختمان شده‌است. پانل عایق سازه‌ای
اگرچه پنل‌های هسته فومی در سال ۱۹۷۰ مورد توجه بسیاری قرار گرفت، اما ایدهٔ آن برای سازه‌ها از سال ۱۹۳۰ شروع شده‌است. تحقیق و آزمایش این فناوری در درجه اول توسط (Forest Products Laboratory) در مدیسون، ویسکانسین به عنوان بخشی از یک تلاش برای خدمات جنگلداری ایالات متحده برای حفظ منابع جنگل‌ها انجام شد. در سال ۱۹۳۷ یک خانه کوچک عایق ساخته شد که بسیار مورد توجه خانم «النور روزولت» قرار گرفت. به عنوان امتحان ساختار پنل‌ها نسبت به تحمل آب و هوای ویسکانسین دانشگاه ویسکانسین ساخته شد، تا اینکه در سال ۱۹۹۸ برای ایجاد راه برای دانشکده داروسازی جدید تخریب شد. با موفقیت پنل‌های کششی غشایی توانست جایگزین آن پنل‌های سنگین تر و جمع‌آوری آن‌ها شود. خانه سبز (معماری)
فرمان قانون سیاست انرژی در سال ۲۰۰۵ قانونی شد که موجب کاهش مالیات مالکانی می‌شود که می‌توانند استفاده از تغییرات کارآمد انرژی، همچون صفحات خورشیدی و دیگر وسایل انرژی خورشیدی را در خانه هایشان نشان دهند. شهرک اکباتان
پروژه اکباتان به ابتکار رحمان گلزار شبستری سازنده بزرگ‌ترین مجموعه مسکونی ایران آغاز شد. طرح ساخت شهرک در سال ۱۳۴۵ با سرمایه‌گذاری و خرید زمین از سوی مهندس رحمان گلزار بر پایهٔ روش بلندمرتبه‌سازی و طراحی شهری روز، ریخته‌شد. مصالح مورد نیاز به‌ویژه آهن‌آلات شهرک، از کشورهای دیگر وارد شدند. مقاومت در برابر زمین‌لرزه تا ۹ ریشتر، فضای سبز بسیار گسترده، نورگیری کافی سازه، شوتینگ، رایزرهایی اختصاصی، پله‌های ویژهٔ فرار و ده‌ها استاندارد دیگر آمریکایی، اکباتان را توان‌مند می‌ساخت. اکباتان بزرگ‌ترین پروژهٔ ساختمانی برای نخستین‌بار در ایران، ساختش با هدف کنترل کردن بافت جمعیتی شهر تهران، جابجایی سرریز جمعیتی ناشی از ورود این شهر به دورهٔ مدرنیته و ساکن کردن گستردهٔ کارمندان دولتی انجام شد. در ساخت شهرک از روش‌ها و فناوری‌های ساخت نوینی بهره‌گیری شد و این به انتقال فناوری به شرکت‌های پیمانکار ایران در زمینهٔ ساخت، کمک کرد. طرح ساخت شهرک، نخست بسیار گسترده بوده‌است و به‌عنوان نمونه، شامل دریاچه‌ای مصنوعی و بزرگ‌ترین مجموعهٔ فرهنگی ایران می‌شد. کار ساخت شهرک هنوز نیمه‌تمام بود که انقلاب ۱۳۵۷ رخ داد و پروژه دچار توقف گردید. پس از انقلاب ۱۳۵۷ اما تغییرهایی در بخش مجموعه‌های رفاهی و اقتصادی شهرک انجام شد یا به کلی متوقف گردیدند. اگرچه پس از گذشت دهه‌ها، دوباره برخی از طرح‌های آن به شکل مجموعه‌های رفاهی، فرهنگی و اقتصادی برای ساخت پیشنهاد شدند. اما در کل، بسیاری از طرح‌های پیش از انقلاب شهرک، به‌طور کامل اجرایی نشدند. شهر خلاق
شهر خلاق () یا "شبکه شهرهای خلاق یونسکو" به صورت کوتاه‌نوشت (UCCN) در سال ۲۰۰۴ برای ارتقای همکاری بین شهرهایی که خلاقیت را به عنوان یک عامل استراتژیک برای توسعه پایدار شهری شناسایی کرده‌اند، ایجاد شد. ۲۴۶ شهر که در حال حاضر این شبکه را تشکیل می‌دهند در راستای یک هدف مشترک با قرار دادن خلاقیت و صنایع فرهنگی در قلب برنامه‌های توسعه خود در سطح محلی و همکاری فعال در سطح بین‌المللی همکاری می‌کنند. با پیوستن به این شبکه، شهرها متعهد می‌شوند بهترین شیوه‌های خود را به اشتراک بگذارند و مشارکت‌هایی را با مشارکت بخش‌های دولتی و خصوصی و همچنین جامعه مدنی توسعه دهند دستورالعمل عملکرد انرژی ساختمان‌ها
دستورالعمل عملکرد انرژی ساختمان‌ها یک دستورالعمل (EPBD,۲۰۰۳) مصوب پارلمان و شورای اروپایی در ارتباط با بازده انرژی ساختمان هاست. این دستور العمل از تاریخ ۴ ژانویه ۲۰۰۳ به مرحله اجرا درآمد و توسط هیئت اعضای EU در آخرین ساعات ۴ ژانویه ۲۰۰۶ پیاده‌سازی شد. این دستور العمل از پروتکل Kyoto گرفته شده‌است که EU را متعهد می‌سازد تا میزان CO۲ را تا ۸٪ تا سال ۲۰۱۰ و تا ۵٫۲٪ زیر سطوح استاندارد سال ۱۹۹۰ برساند. این دستور از ۴ ژانویه ۲۰۰۶ به مرحله اجرا درآمد و هیئت اعضا را ملزم کرد تا مطابق با ماده ۷ (گواهینامه‌های عملکرد انرژی) ماده ۸(بازرسی دیگ‌های بخار) و ماده ۹ (بازرسی سیستم‌های تهویه هوا) در طول سه سال از زمان شروع به کار و تا پایان مهلت قانون آن در ۴ ژانویه ۲۰۰۹ عمل نمایند. نیروگاه گازی ارومیه
پروژه ساخت این نیروگاه در سال ۱۳۵۷ شروع شد و واحد شماره ۱ و ۲، به ترتیب در مهر و بهمن سال ۱۳۶۰ به بهره‌برداری رسیدند. مسابقات دهگانه خورشیدی
مسابقه جدید قدرت خرید برای سازمان انرژی دهگانه خورشیدی ۲۰۱۱، تیم‌ها را به طراحی و ساخت خانه‌های ارزان ادغام شده از روش ساختمان‌سازی مقرون بصرفه و وسائل دارای سیستم‌های انرژی تجدید پذیر، تشویق می‌کند. یک ارزیاب حرفه‌ای هزینه ساخت هر خانه را مشخص می‌سازد. تیم‌ها می‌توانند حداکثر ۱۰۰ امتیاز را برای حصول هزینه ساختمان‌سازی مورد نظر ۲۵۰۰۰۰$ یا کمتر، بدست آورند. نمودار امتیازدهی لغزشی با هزینه ساخت و ساز محاسبه شده خانه‌ها بین ۲۵۰۰۰۱$ تا ۶۰۰۰$ بکار خواهد رفت. برای خانه‌هایی که دارای قیمت محاسبه شده‌ای با ارزش بیش از ۶۰۰۰۰۰$ داشته باشند، امتیاز صفر لحاظ خواهد شد. خانه‌های انرژی خلاق
پروژه خانه‌های انرژی خلاق(CEH)(به انگلیسی: Creative Energy Homes) جلوه‌ای از جدیدترین فناوری خانه‌های انرژی کارامد در آینده می‌باشد. هفت خانه ساخته شده بر محوطه پارک دانشگاه در دانشگاه نتینگهام در حال طراحی و تجهیز به سطوح مختلف نوآوری و انعطاف جهت ایجاد امکان آزمون جوانب مختلف روش‌های نوین ساخت از جمله طرح و ترکیب، مواد روکش، ساختارهای بام، پی ریزی، مواد لعاب، بازده گرمایی، سامانه‌های خدماتی ساختمان، فناوریهای پایدار یا قابل تجدید، سامانه‌های نورپردازی، آکوستیک و تأمین آب، می‌باشد. هدف این پروژه انگیزش ایده‌های طراحی پایدار و ترویج راه‌های نوین تأمین مسکن‌سازی در دسترس، سازگار محیط زیست است که در طراحی نوآور باشند. این خانه‌ها برای کسب داده‌های ارزیابی چامع پس از سکونت، کاملاً تجهیز و مسکون شده‌اند. انرژی خورشیدی
اولین خانه خورشیدی در سال ۱۹۳۹ساخته شد که در آن از مخزن گرمای فصلی برای به‌کارگیری گرمای آن در طول سال استفاده شده‌است. گرمایش و سرمایش ساختمان‌ها با استفاده از انرژی خورشید، ایده تازه‌ای بود که در دهه ۱۹۳۰ مطرح شد و در کمتر از یک دهه به پیشرفتهای قابل توجهی رسید. ساختمان انرژی صفر
بسیاری از برنامه‌های تصدیق ساختمان سبز به ساختمانی که مصرف انرژی صفر داشته باشد تنها برای کاهش مصرف انرژی چند درصد زیر حداقل مورد نیاز قانونی نیاز ندارند. گواهی رهبری در انرژی و طراحی محیط (LEED) توسط شورای ساختمان سبز آمریکا و جهان‌های سبز ایجاد شد که شامل لیست بررسی ابزارهای اندازه‌گیری است و نه ابزارهای طراحی. طراحان یا معماران بی‌تجربه ممکن است نکاتی را برای رسیدن به سطح مورد نیاز انتخاب کنند حتی اگر آن نکات بهترین گزینه‌های طراحی برای یک ساختمان یا آب و هوای خاص نباشند. در ماه نوامبر ۲۰۱۱ مؤسسه بین‌المللی زندگی آتی، گواهی ساختمان انرژی صفر را ایجاد کرد. طراحی شده به عنوان بخشی از چالش محل زندگی، گواهی ساختمان انرژی صفر ساده، مقرون به صرفه و برای بی نقصی و شفافیت مهم می‌باشد. خانه وانا ونچوری
خانه وانا ونچوری ()، یکی از نخستین آثار برجستهٔ جنبش معماری پست‌مدرن است که در محله چستانات هیل در فیلادلفیا، پنسیلوانیا قرار دارد. معمار رابرت ونچوری این خانه را برای مادرش، وانا ونتوری، طراحی کرد. بنا در بین سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۴ ساخته شد. این خانهٔ پنج اتاقه فقط در بالای دودکش تا حدود ۹ متر ارتفاع دارد، اما دارای نمای جلوییِ یادمانی است، جلوه‌ای که با دستکاری عمدی عناصر معماری که نشان دهنده مقیاس یک ساختمان است، حاصل شده‌است.یک قوس تزئینی غیر ساختاری و پنجره‌هایی که مانند «سوراخ در دیوار» در کنار دیگر عناصر، همراه با کتاب «پیچیدگی و تضاد در معماری» ونچوری، یک چالش بزرگ برای سنت‌های مدرنیست بود. مورخ معماری وینسنت اسکولی خانه را «بزرگترین ساختمان کوچک نیمه دوم قرن بیستم» نامید. فراسامانه هوشمند اندازه‌گیری و مدیریت انرژی
متدولوژی EPRI ابتدا به صورت یک سند اولیه برای پروژه IntelliGrid در آمریکا توسط مؤسسه EPRI منتشر و سپس در سال ۲۰۰۸ توسط کمیته IEC مورد بررسی قرار گرفته و به عنوان مشخصه عمومی IEC62559 ارائه گشت. این سند در حقیقت یک روش پیشنهادی برای تعریف نیازمندی‌های عملکردی می‌باشد که در آن سعی شده‌است سیستم‌های اتوماسیون مبتنی بر IT و مخابرات به شبکه قدرت اضافه شود. بمنظور تهیه این سند، سازمان بهره‌وری انرژی ایران از کلیه ذینفعان طرح از جمله شرکت توانیر، شرکت‌های توزیع نیروی برق، پژوهشگاه نیرو، شرکت مدیریت شبکه برق ایران، شرکت موننکو ایران (مشاور طرح)، شرکت‌های پیمانکار EPC، شرکت‌های کنتورساز داخلی و ... دعوت به عمل آورد تا در سلسله نشستهای مشترکی نسبت به تهیه و تدوین پیش‌نویس این اسناد بر اساس متدولوژی یادشده اقدام نمایند. پس از حدود ۱۰۰۰ نفر- ساعت کار کارشناسی، پیش‌نویس سند سند الزامات عمومی، اقتصادی، عملکردی، فنی و مخابراتی طرح فهام تهیه و جهت تصویب نهایی به مراجع مربوطه ارسال گردید. کلیه تأمین کندگان تجهیزات و پیمانکاران فاز اول طرح فهام باید از الزامات مذکور تبعیت نمایند. خانه سلامت
نخستین ایده ایجاد خانه‌های سلامت در مجموعه شهرداری تهران و دیگر کلان‌شهرهای ایران متأثر از طرح وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در اواخر دهه شصت خورشیدی بود. این نهاد برای حل و فصل چالش‌های بهداشتی حاشیه نشینان شهری طرح رابطان بهداشت را در مناطق حاشیه شهر تهران، تبریز، اصفهان، شیراز و… به اجرا گذاشت. در اوائل دهه هفتاد خورشیدی با توجه به تأثیرگذاری این طرح با بسط و گسترش آن و مسئولیت‌پذیری شهرداری و نهادهای شهری در ایران این طرح در سراسر شهرهای کشور به اجرا گذاشته شد. ساختمان مستقل
دهه ۱۹۹۰ شاهد توسعه «سفینه‌های فضایی»، با هدفی مشابه پروژه Ark بود، که همراه با جزئیات ساخت با عنوان «فعالیت‌های اقتصادی سودمحور» در ۳ جلد توسط مایک رینولدز منتشر شد. مواد ساختمانی تایرهای خودرو پرشده با خاک است که منجر به ایجاد دیوارهایی می‌شود که توده دمایی بالایی دارند (پناهگاه زمینی را ببینید). خاکریزهای پلکانی بر سطح قرار می‌گیرند تا پایداری دمایی خانه را افزایش دهند. سیستم آب رسانی با جمع-آوری آب باران آغاز شده، که به‌منظور آشامیدن تسویه می‌شود، سپس در شستشو، آبیاری گیاهان و سپس فلاش تانک به کار می‌رود و سپس دوباره برای آبیاری گیاهان به کار می‌رود. آب‌انبارها به‌عنوانتوده‌های دمایی نصب و استفاده می‌شوند. انرژی، شامل الکتریسیته، گرما و آب گرم از انرژی خورشیدی فراهم می‌شود. معماران دهه ۱۹۹۰ مانند ویلیام مک دونان و کن یینگ طراحی ساختمانی مسئولیت پذیر در مقابل محیط زیست را برای ساختمان‌های تجاری بزرگ مانند ساختمان‌های اداری به کار بردند، که باعث شد این ساختمان‌ها از نظر مصرف انرژی بسیار به صرفه تر باشند. یک ساختمان بانکی اصلی (شعبه مرکزی آمستردام ING) در هلند با هدف خودمختار و در عین حال هنری بودن ساخته شد. پالت
دو اتریشی دانش آموزان "Andreas نوئل Schnetzer" و "گرگور Pils" از دانشگاه وین ایجاد یک صفحه اصلی با عنوان "پالت خانه" و به عنوان نام نشان می‌دهد مورد استفاده مجدد قرار پالت به شکل مدولار انرژی کارآمد و مقرون به صرفه مسکن. این ایده متولد شد و در سال ۲۰۰۸ در رقابت و پالت خانه به نمایش گذاشته شده‌است در چندین شهر اروپا از جمله ونیز وین و لینز و گرونوبل. آن می‌تواند تبدیل به یک رویکرد هوشمندانه برای مسکن قشرها کم درآمد است. انرژی مثبت
این خانه‌ها از چوب‌های بلک فورست ساخته شدند و نمای چوبی داخل خانه و روشنایی طبیعی آن باعث شد که به خوبی فضا روشن شود و هوا در تمام اتاق‌ها جریان داشته باشد. مستاجران این خانه‌های خورشیدی ادعا می‌کنند، آن‌ها به لحاظ اقتصادی و زیست‌محیطی سود برده‌اند. مرکز مدنی هیلزبرو
جایزه: مرکز مدنی هیلزبرو جایزه بهترین پروژه عمومی در ایالت اورگان در سال ۲۰۰۵ از مجله ساخت و ساز شمال غرب برای پیمانکار عمومی Skanska USA دریافت کرد. این اولین مقر شهری در اورگان است که تمام نیازهای انرژی را از منابع تجدید پذیر بدست می اورد. در طول توسعه، این پروژه برای اولین بار برای به یک گواهینامه نقره‌ای لید از شورای ساختمان سبز ایالات متحده نائل شده‌است. در عوض، این پروژه صدور گواهینامه طلایی لید، رهبری در انرژی و طراحی زیست محیطی را برای پایایی محیط زیست توسط شورای ساختمان سبز ایالات متحده اهدا در یافت کرد. پس از تکمیل شدن در سال ۲۰۰۵، این ساختمان گواهی طلایی لید را برای پایایی ساختمان دریافت کرد، که تا آن موقع این دومین تالار شهری (اولین آن در شهر سیاتل، واشینگتن می‌باشد) در ایالات متحده بود که این برتری را بدست می‌آورد. اقتصاد خلاق
واژه «اقتصاد خلاق» در سال ۲۰۰۱ میلادی توسط جان هاوکینز، عضو کمیته مشاوره برنامه توسعه سازمان ملل متحد (UNDP) متداول شد. وی اقتصاد خلاق را به ۱۵ صنعت، از هنر گرفته تا علم و فناوری تعمیم داد. این مفهوم از گستردگی زیادی برخوردار است. چرا که نه تنها کالاها و خدمات فرهنگی، بلکه بازی‌ها، اسباب بازی‌ها و کل حوزه «تحقیق و توسعه» را در برمی گیرد؛ بنابراین، این مفهوم علاوه بر این که فعالیت‌ها و فرایندهای فرهنگی را هسته یک اقتصاد قدرتمند قلمداد می‌کند، با نمودهای خلاقیت در حوزه‌هایی که معمولاً فرهنگی تلقی نمی‌شوند، نیز سر و کار دارد. جنبش خانه کوچک
در امریکا به سال ۲۰۰۵، پس از طوفان کاترینا، مارین کوزاتو کلبه‌های کاترینا را به عنوان جایگزینی برای یدکی‌های FEMA توسعه داد که از ۳۰۸ فوت مربع (28.6 m2) شروع می‌شدند. هر چند اینها به عنوان راه حلی برای مناطق حادثه دیده ساخته شدند، کوزاتو بخاطر طراحیش بیشتر از سوی سازندگان پناهگاهها مورد توجه قرار گرفت، برای نمونه. طی بحران اقتصادی ۲۰۰۷-۲۰۱۰ جنبش خانه کوچک بیشتر مورد توجه قرار گرفت چرا که خانه سازی را با روشی آسانتر در تهیه و نگهداری و سازگار با محیط زیست عرضه می‌نماید.هرچند در کل، این سهم بسیار جزئی را در تعاملات بنگاههای املاک دارد. چرا که تنها ۱٪ از خریداران مسکن صاحب خانه‌های ۱٬۰۰۰ فوت مربع یا کوچکتر می‌شوند. [۴] خانه‌های کوچک همچنین به عنوان دارایی مضاعف کاربرد دارند، - برای اقوام سالخورده یا بازدید قرزندان، مشاغل خانگی، یا خانه میهمان. قیمتهای معمول آنها حدود ۲۰ تا ۵۰ هزار دلار تا سال ۲۰۱۲ می‌باشد. Typical costs are about $20–50,000 as of 2012. دوک انرژی سنتر
پروژه ساخت این ساختمان در سال ۲۰۰۶ آغاز شد و در سال ۲۰۱۰ تکمیل و افتتاح گردید. ساختمان دوک انرژی سنتر متعلق به ولز فارگو بوده و دفتر مرکزی شرکت دوک انرژی می‌باشد. تست شبیه‌سازی انرژی ساختمان
تست شبیه‌سازی انرژی ساختمان(BESTEST) پروژه‌ای است که توسط آژانس بین‌المللی انرژی به عنوان روش اجرای عملی جهت اعتبار سنجی کلی آژانس بین‌المللی انرژی از سال ۱۹۸۱ توسط آزمایشگاه ملیانرژی‌های تجدید پذیر توسعه یافت. متدولوژی پروژه بر پایهٔ ترکیب: اعتبارسنجی تجربی، تأیید تحلیلی و تکنیک‌های تجزیه، تحلیل و مقایسه است. این روش توسط یک تست سیستماتیک توسعه داده شده که شامل شبیه‌سازی انرژی ساختمان می‌باشد، منبع برنامه‌ها و آنالیزهایی است که تفاوت‌ها را پیشگویی می‌کند. پایگاه نرم‌افزارهای هنری مانند BLAST, DOE2, COMFIE,ESP-r, SERIRES, S3PAS, TASE, HOT2000, و TRNSYS است که مورد آزمایش قرار گرفته‌اند. به منظور تست یکنواخت غیر مبهم (مشخص) نمونه‌ها، سعی شده که نمونه‌ها در یک مد که توسط این مد اجازه داده شده که در برنامه‌های شبیه‌سازی، ساختمان‌های مختلف تست شوند. ارزش خروجی نمونه‌ها به عنوان مثال بارهای سالانه و داده‌های ساعتی مقایسه می‌شوند در رابطه با تشخیص منطقی برای تعریف الگوریتم‌های مورد نیاز برای پیشگیری تفاوت‌ها. بیشتر نمونه‌های واقعی و نمونه‌های ساده هندسی مانند نمونه‌های BESTEST 600-650 توانایی سنجش برنامه‌ها برای مدل کردن تأثیراتی مانند جرم حرارتی، پنجره‌های مستقیم خورشیدی دستگاه‌های سنجش پایهٔ نفوذ، افزایش حرارت داخلی، فضاهای خورشیدی، جفت زمین و کنترل ترموستات را دارند. انرژی مثبت
در سال ۱۹۹۴ به عنوان اقامت گاه شخصی رلف دیچ در فریبورگ ساخته شده‌است. طراح این پروژه مدعی است که سازه گل آفتابگردان اولین ساختمانی است که بیشتر از میزان مصرفش انرژی تولید می‌کند و کاملاً تکیه بر انرژی‌های تجدید پذیر دارد (با قابلیت خنثی‌سازی دی‌اکسید کربن). از ویژگی‌های این سازه این است که برای جذب نور خورشید به دور خود می‌چرخد که این قابلیت اجازه می‌دهد که میزان زیادی نور خورشید و گرما را در طول روز جذب کند. چندین تکنولوژی مختلف در این ساختمان به کار رفته است، که این تجهیزات جهت تولید حرارت و آب جوش به کار می‌روند. چندین تکنولوژی تولید انرژی دیگر در این ساختمان استفاده شده‌است که شامل: صفحه فتوولتائیک خورشیدی دو قطبی، مبدل حرارتی زمین گرمایی، تولید هم‌زمان نیروی برق و حرارت واحد ترکیب (CHP) و سیستم انرژی حرارتی خورشیدی نرده‌های بالکن برای تأمین حرارت و آب گرم می‌باشد. این تکنولوژی‌ها در کنار میزان زیادی عایق بندی به سازه این امکان را می‌دهند که بین ۴ تا ۶ برابر انرژی مصرفی مورد نیازش را بستگی به موقعیت فصلی در طول سال تولید کند. در این ساختمان یک سیستم تصفیه آب برای آب پسماند ساختمان تعبیه شده و همچنین توکاری ساختمان توسط مواد بازیافتی انجام شده‌است. نیروگاه هسته‌ای
در سال ۲۰۰۴ انرژی هسته‌ای در تولید کل انرژی مصرفی جهان سهمی در حدود ۶٫۵٪، و در تولید انرژی الکتریکی سهمی در حدود ۱۵٫۷٪ داشته‌است و نخستین بار به وسیله انریکو فرمی در سال ۱۹۳۴ در یکی از آزمایشگاه‌های دانشگاه شیکاگو تولید شد. این اتفاق زمانی رخ داد که تیم او مشغول بمباران کردن هسته اورانیوم با نوترون بودند. انل گرین پاور
شرکت انل گرین پاور در ماه مارس سال 2020 با حدود 1200 نیروگاه در 5 قاره جهان (اروپا، آسیا، آفریقا، اقیانوسیه) و 27 کشور (در حال فعالیت: ایتالیا، اسپانیا، یونان، رومانی، بلغارستان، ایالات متحده آمریکا، کانادا، مکزیک، آرژانتین، برزیل، شیلی، کلمبیا، کاستاریکا، گواتمالا، پاناما، پرو، مراکش، آفریقای جنوبی، زامبیا، استرالیا، هند. در حال گسترش: پرتغال، اتیوپی، کنیا، اندونزی، سنگاپور. در حال ساخت: روسیه) حضور دارد. تولیدات این شرکت با مجموع ظرفیتی حدود 50,8 گیگاوات، شامل انرژی آبی، زمین گرمایی، بادی، خورشیدی، زیست توده و دریایی می شود. شرکت انل گرین پاور از سال 2013 طبق الگوی خلق ارزش مشترک ، راهبردی را بر پایه افزودن پایداری در فرایند زنجیره ارزش تجارت به مرحله اجرا درآورد. این الگو به دو بخش تقسیم می شود. یک، تعریف حوزه هایی که در راستای اهداف شرکت هستند. دو، ایجاد امکانات لازم برای شرکت و محیط مربوطه. هدف این تلاش ایجاد تجارتی پایدار است. شرکت انل گرین پاور جهت اجرای این الگو ضمن آنالیز شرایط اقتصادی، اجتماعی، زیست محیطی و فرهنگی فعالیت خود را از مرحله گسترش تجارت آغاز کرده و با اجرای الگوی کارگاه پایدار و پیش بینی پیامدها و کاهش آن ها از طریق راه حل طراحی پایا با مرحله مهندسی و ساخت پیش می رود و در نهایت در مرحله اجرا و تعمیرات، بر روی فراهم نمودن امکان کار و عوامل موثر در افزایش بازدهی نیروگاه ها متمرکز می شود از سال 2016 در پی انتشار 17 هدف توسعه پایا توسط مجمع سازمان ملل متحد (Sustainable Development Goals, SDGs) که دست یابی به آن ها تا سال 2030 الزامی است، شرکت انل گرین پاور این اهداف هفده گانه را در کنار الگوی CSV به دستور کار خود افزوده است. از طریق 46 نیروگاه، حدود 50,8 گیگاوات کل انرژی تجدیدپذیر را مدیریت می نماید (این میزان در قیاس با سال 2019 افزایشی معادل 2.5%+ داشته است). تلاش بر این است تا سال 2030 این میزان به 145 گیگاوات ارتقا یابد. بین سالهای 2020 و 2021 Enel Green Power پروژه هایی را برای توسعه هیدروژن سبز آغاز کرد. دستورالعمل عملکرد انرژی ساختمان‌ها
خط مشی ساختمانهای EPBD توسط کمیته اروپایی در چارچوب انرژی هوشمند اروپا، برنامه ۲۰۰۶–۲۰۰۳ و تحت عنوان منابع اصلی اطلاعات بر روی EPBD، مطرح شد. این خط مشی شامل پایگاه داده‌هایی با انتشارات وقایع که استانداردها و ابزارهای نرم‌افزاری است. سازمانها یا افراد علاقه‌مند می‌توانند وقایع و انتشارات خود را به پایگاههای داده‌ای ارائه کنند خانه‌های قرمز
براساس گزارش انصاف نیوز، اوایل سال ۱۳۹۵، طرح خانه‌های قرمز شروع شده و افراد ساکن در این خانه‌ها بیرون شده و در ورودی آنها جوش داده‌شده و با چیدن آجر پلمپ می‌شود؛ و افرادی شاکی خصوصی داشتند ویا شناسایی شده بودند دستگیر می‌شوند، اگر مشاهده شود که زن و کودکی در این خانه‌ها زندگی می‌کنند، پلیس با هماهنگی بهزیستی، کمیته امداد، بیمه سلامت و سایر سازمان‌ها اقدام به تخریب این منازل می‌کند و کودکانی که در این نوع خانه‌ها زندگی می‌کردند نیز به بهزیستی منتقل می‌شوند؛ و با انتقالِ معتادان به مرکز مهر سروش، فرماندهی انتظامی تهران بزرگ، با توانمند سازی و ایجاد اشتغال برای این افراد، اقدامات مناسب انجام می‌شود؛ و مناطق آلوده شهر تهران از جمله دره فرحزاد و خیابان خاوران و… پاکسازی می‌شود؛ و با استقرار شبانه‌روزی نیروها در این محلات موضوع تثبیت پاکسازی این محلات دنبال می‌شود و پلیس با هماهنگی‌های لازمِ سازمان‌های مربوطه اقدام به تخریب خانه‌های پلاک قرمز می‌کند و در اقدامی همزمان، در نهایت برخی از خانه‌های پلاک قرمز نیز مصادره می‌شوند و با اخذ دستور قضایی تخریب می‌شوند. برج نیرو
برج نیرو اولین برج بلند مرتبه است که در آن تلاش شده‌است که به استاندارد ساختمان‌سازی در راستای عرضه انرژی برای خانه غیرفعال توجه شود. این ساختمان برای اداره مرکزی شرکت اتریشی Energie AG در لینز (لینتس) اتریش ساخته شده‌است. بر طبق استاندارد خانه‌های خانه غیرفعال این ساختمان هیچ ارتباطی با سیستم گرمایشی محلی (district heating) ندارد و هیچ نیازی به صرف هزینه برای سوخت‌های فسیلی جهت دمای رفاه داخل ساختمان که در اثر خروج دی‌اکسید کربن در دمای بسیار پایین‌تر به وجود می‌آید را ندارد. انرژی مورد تقاضا برای برج ۷۴ متری که در بخش ایستگاه راه آهن لینز جای داده شده‌است با ترکیب فعالی مواجه شده که در روش‌های نوظهور دیده می‌شود. این ساختمان به این منظور ساخته شده بود تا ثابت کند که سودمندی انرژی فوق‌العاده حتی در بسط با چگالی بالا ممکن است و این امر توجه زیاد رسانه‌ها رغا در اتریش و EU در مباحث ساختمان‌سازی بین سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۸ به خود جلب کرد. خانه غیرفعال
کار گروه اقتصادی خانه‌های غیرفعال در سال ۱۹۹۶ به وجود آمد و این گروه روی قطعات، به ویژه پنجره‌ها و سیستم‌های تهویه با راندمان بالا در ساختمان برنامه‌ریزی می‌کنند. در همین حال خانه‌های غیرفعال زیادی در اشتوتگارت (۱۹۹۳)، نورمبرگ، هسه، ویسبادن، و کلن (۱۹۹۷) ساخته شد. پروژه نیروگاه خورشیدی مک‌کوی
این پروژه در ابتدا در اوایل سال ۲۰۱۳ با ظرفیت نهایی ۷۵۰ مگاوات پیشنهاد شد و آن را به‌طور بالقوه به یکی از بزرگترین نیروگاه‌های خورشیدی جهان تبدیل کرد. روند برنامه‌ریزی از طریق آژانس‌های ایالتی و فدرال در مسیر تصویب سریع قرار گرفت. اولین مرحله ساخت ۲۵۰ مگاوات در اوت ۲۰۱۵ تولید انرژی را آغاز کرد و در ژوئن ۲۰۱۶ به ظرفیت کامل خود رسید. تکمیل ۵۰۰ مگاوات باقیمانده در انتظار شناسایی یک خریدار برای برق است. انرژی جریان اقیانوسی
امکان استفاده از جریان‌های اقیانوسی به عنوان منبع انرژی نخستین بار در اواسط دههٔ ۱۹۷۰ و پس از اولین بحران نفتی توجهات را به خود جلب کرد. در سال ۱۹۷۴ چندین طرح مفهومی در کارگاه آموزشی انرژی MacArthur ارائه شد و در سال ۱۹۷۶ کمپانی British General Electric پژوهشی با موضوعیت انرژی جریان اقیانوسی ترتیب داد. این پژوهش به این نتیجه رسید که انرژی جریان اقیانوسی نیاز به بررسی و تحقیقات بیشتری دارد تا ابعاد بیشتری از آن مشخص شود. کمی بعد، گروه ITD در بریتانیا یک برنامه تحقیقاتی انجام داد که شامل آزمایش کارکرد یک سالهٔ روتور آبی داریوس بود که در جوبا پایتخت سودان جنوبی و روی رود نیل سفید نصب شده بود. دههٔ ۱۹۸۰ میلادی شاهد تعدادی از پروژه‌های تحقیقاتی کوچک در زمینهٔ ارزیابی سیستم‌های قدرت جریان اقیانوسی بود. خانه دو پوسته
طراحی خانه‌های دو پوسته‌ای باتلر زمانی علنی شد که اعتبار مالی انرژی خورشیدی در سال ۱۹۷۸ به وجود آمده بود. نسخه‌های مختلف آن در زیر پوشش مجله‌های مختلف به نام‌های باغ‌هاو خانه‌های بهتر و علم محبوب بود. خانه سبز (معماری)
اصل عمدهٔ مدرن که موجب پیدایش جنبش ساخت و ساز سبز شد در دهه ۱۹۷۰ پس ازاینکه قیمت نفت شدیداً شروع به افزایش پیدا کرد آغاز شد. در پاسخ، محققان شروع به جستجو برای فرایندهایی با انرژی بهینه کردند، که احیاء جنبش زیست محیطی اخیر را به دنبال داشت. در دهه ۱۹۹۰ بسیاری از سازمان‌های مختلف به ترویج ساختمان‌های سبز و همچنین بهبود دانش و آگاهی مصرف کنندگان اختصاص داده شده بودند، تا آن‌ها بتوانند از خانه‌های سبز بیشتری بهره‌مند شوند. انجمن مقررات بین‌المللی و انجمن ملی سازندگان خانه سبزدر سال ۲۰۰۶ به منظور ایجاد یک "استاندارد ساختمان خانه سبز داوطلبانه" تشریفات اداری را آغاز کردند. سطوح بازتاب‌دهنده نور
یکی از کمک کنندگان مالی این پروژه، اتحادیهٔ اروپا بوده‌است که در چارچوب برنامهٔ Intelligent Energy Europe به این پروژه کمک مالی کرده‌است. هدف اقدام پیشنهادی، ایجاد و پیاده‌سازی یک طرح عملیاتی در اتحادیهٔ اروپا بوده‌است. اهداف خاص عبارتند از: پشتیبانی از توسعهٔ سیاستگزاری با استفاده از انتقال تجارب و بهبود فهم عوامل واقعی و بالقوهٔ مصرف انرژی حرارتی و برودتی در اتحادیهٔ اروپا؛ ساده‌سازی قرار دادن بام خنک به عنوان قسمتی از روند ساخت و بازار ساختمان؛ تغییر رفتار تصمیم‌گیرندگان و سهامداران به‌طوری‌که پذیرش بام خنک توسط آن‌ها بیشتر شود؛ شروع و پیشبرد توسعهٔ قوانین نوآوری، ضوابط، جوازها و استاندارها، شامل روندهای کاربردی، جوازهای ساخت و طراحی در مورد بام‌های خنک. این دو عمل در چهار محور، توسعه می‌یابد: فنی، بازار، سیاست و کاربر نهایی. پروژه تپه‌های شنی انرژی خورشیدی
در ۱ سپتامبر ۲۰۱۱ کلنگ افتتاح این پروژه زده شد. در سال ۲۰۱۳ عملیات ساخت و ساز پروژه به پایان رسید. ذوب حدود ۳۲ هزار تن نمک در دو ماه آنجام شد. بعد از یکبار ذوب شدن و استفاده شدن، نمک باقی‌مانده هم برای پوشش گیاهی منطقه و هم برای چرخه تولید انرژی قابل استفاده است. عملیات تجاری این پروژه انتظار می‌رود اواسط ۲۰۱۵ آغاز شود. شمع شیکاگو 4 (راکتور آزمایشی I )
این پروژه بخشی از ایستگاه ملی آزمایش رآکتور (که از سال 2005 آزمایشگاه ملی آیداهو) بود ، ساخت EBR-I در اواخر سال 1949 آغاز شد. رآکتور توسط تیمی به رهبری والتر زین در آزمایشگاه ملی آرگون سایت آیداهو ، طراحی و ساخته شده است. در مراحل اولیه خود ، از نیروگاه رآکتور با نام های شمع شیکاگو 4 (CP-4) و شمع جهنمی زین یاد می شد. نصب رآکتور در EBR-I در اوایل سال 1951 انجام شد (اولین رآکتور در آیداهو) و در 24 آگوست 1951 کار تولید برق را آغاز کرد. در 20 دسامبر همان سال ، انرژی اتمی برای اولین بار در EBR-1 با موفقیت راه اندازی شد ، رآکتور توان کافی برای روشنایی کل ایستگاه را تولید می کرد. این نیروگاه از 1.4 گرم مگاوات گرمای تولید شده توسط رآکتور ، 200 کیلووات برق تولید می کرد. ساختمان‌های سبز در بنگلادش
اولین ساختمان سبز در بنگلادش به واسطهٔ گروه مؤسس محیط ساخت پایدار – بنگلادش (شورای ساختمان سبز بنگلادش) ایجاد شد، SanwarAzam مؤسس از سال ۲۰۰۸، کارهایی را در این زمینه انجام داد تا ذی نفعان را به سمت کشوری سبزتر، سوق دهد؛ و اظهار کرد با جمعیت رو به رشد، دریک سرزمین رو به تقلیل و شهرسازی سریع به کلان شهر "سبز شدن" به صورت یک بازاریابی یرای سازمان‌های گوناگون در آمده ‌است و این در حالی است که هیچ روش کمی برای قضاوت در رابطه با پایداری ساختارها وجود ندارد. او هیئتی مرکزی را را برای پروژه‌های جالب و شرکت‌ها ارائه دهد. به علاوه، او یک LEED پیشنهاد داد تا گواهی‌های ابزار مشابه مربوط به نرخ ساختمان‌های داوطلبانه را توصیه کرد که بدست آوردنشان بسیار ارزان‌تر بود و موردی که در شرایط‌های اجتماعی – اقتصادی بهتری قرار داشت و به محیط ساخت و فرهنگ ساخت و سازش مرتبط بود همچین نیاز برای برنامه‌های آموزشی در طرح‌های پایدار را مورد تأکید قرار داد و دانشگاه‌های مختلف در بنگلادش برنامه‌ریزی کردند تا اصول ساختمان‌های سبز را در برنامهٔ درسی و آموزشی شان، ترویج دهند، همان‌طور که در دانشگاه مهندسی و تکنولوژی و دانشگاه BRAC بنگلادش و دانشگاه بین‌المللی آمریکا – بنگلادش، دانشگاه شمال جنوب، دانشگاه آسیا، اجرا شد. دکتر طلاح الدین مشاور کمیتهٔ تحصیلاتی ساختمان سبز بنگلادش بود، اظهار آرامش کرد که در محیط محدود شده، چنین ساختارها و ساختمان‌هایی راحت‌تر و رضایت بخش تر خواهد بود، و اما از همه مهمتر مستقیماً چندین مبحث ملی را مانند حفظ آب و انرژی را، نشان یابی می‌کند. دولت بنگلادش در سال ۲۰۰۹ ارتباطش را با ساختمان‌هایی که جدیداً ساخته شده بودند، قطع کرد که این بدان معنا بود که خانه‌های جدید به دلیل کمبود دسترسی به انرژی، آب نداشتند. کارشناسان موافق بودند که یک ابزار نرخ گذاری، نه تنها اهداف دولت را برای جوامع پایدار تسهیل می‌کند، بلکه شش هدف "سیاست آب ملی ۱۹۹۹" توسط بانک جهانی و نیز سیاست انرژی تجدید پذیر ۲۰۰۸ را توسط وزارت نیرو و انرژی تحقق می‌بخشد. در رویدادی با کارشناسان معماری و ساختمان سازی، او برای یک نیاز ملی برای توسعهٔ پایدار در صنعت ساختمان‌سازی رو به رشد ملی اصرار نمود و محکمه‌ای را در سازمان ملی بنگلادش به راه انداخت. او بر روی کاهش ساتعات کربن از GBC برای عمل کردن به عنوان Siemens & Energpac ساختمان‌ها، تأکید کرد. در آن شرکت‌های ملی و بین‌المللی انرژی مانند مجمع شرکت کردند تا نقش ذی نفعان شرکت را به خود اختصاص دهند، این در حالی بود که طرفداران پانل دولتی تغییرات اقلیم در رابطه با (1pcc) (مجمع و آئین چارچوب ملیت‌های) متحده و UNFCCC اظهار نظر کردند. در ابتدا با حداقل حمایت دولت، برنامهٔ تغییر شکل اظهار Sanwar, The independent بازار با گام‌های هزینه یی مؤثر بود. در مصاحبهٔ دیگری اعلام کرد که تصورات اشتباهی در رابطه با هزینهٔ مؤثر ساخت و طراحی سبز وجود دارد و اینکه تولید فزاینده و ذخایر انرژی یک ساختمان سبز، از هزینهٔ اولیهٔ آن بیشتر می‌باشد. در رابطه با امکان، او اظهار کرد که بسیار گران‌قیمت می‌باشد و بنگلادش LEED پذیری استفادهٔ گسترده از گواهی‌های در فرایند توسعهٔ یک سیستم نرخ گذاری ساخت و ساز سبز در مفاد منطقه‌ای می‌باشد. این فعالییت‌ها همچنین توسط کارشناسان ملی و منطقه‌ای ترویج یافته‌است. نظرات کلی برجستهٔ معماران موفق از قبیل مصطفی خالد پالاش، و رفیق اعظم، پایگاه و سکوی را به عنوان راهی برای بنگلادش BGBC تعریف کرد تا سبز را بر حسب وقایع و رویدادهای ملی تعریف کنند. موسسهٔ معماران بنگلادش، اشاره کردند که چنین استانداردهای ساختمان‌های سبز و ابزارها، منجر به BGBC، مؤسسان حفاظت می‌شود و این در حالی است که ساختمان‌ها از آب و جریان الکتریسیته به میزان کمتری استفاده می‌کنند، و همچنین نیاز به کاهش ساتعات کربن در این ساختمان‌ها و ساخت و سازها را ایجاد می‌کند. در همین قرار ملاقات، سر معمار وزارت کارهای عام و خانه‌داری بنگلادش در رابطه با نقش دولت صحبت کرد. در سال ۲۰۱۲، وزارت کارهای عام شروع به کار با بانک جهانی کرد تا کارایی آب و انرژی و کاهش ساتعات را از طریق کدهای ساختمان و ساخت و سازهای سبز را مورد مطالعه قرار دهد. اکوبریک
فعالیت‌ها در آفریقای جنوبی در سال ۲۰۱۲ آغاز شد، زمانی که جوزف استاجل این ایده را به گریتون آورد، جاییکه در آن جشنواره سالانه تبدیل زباله به ثروت در محل دفن زباله‌های محلی توسط، کندیس ماسترت از آفریقای جنوبی، که پروژه‌های محلی ساخت مدرسه را در میان ساخت و سازهای شهر گریتون با آجرهای ساخته شده توسط مردم آغاز کرد، برگزار می‌شد. این جنبش از آن زمان در آفریقای جنوبی رشد کرده‌است، با سازمان‌هایی مانند ویست-اد، که توسط کندیس ماسترت، که هم در زامبیا و هم در حومه کیپ تاون برای آموزش مردم در مورد پلاستیک و ارزش آن فعالیت می‌کند و همچنین معمار یان دامیس به عنوان مبادله کننده اکوبریک تأسیس شده‌است. انرژی خورشیدی
ایرانیان باستان از انرژی خورشیدی برای کاهش مصرف چوب در گرم کردن خانه‌های خود در زمستان استفاده می‌کردند. آنان ساختمان‌ها را به ترتیبی بنا می‌کردند که در زمستان نور خورشید به داخل اتاق‌های نشیمن می‌تابید ولی در روزهای گرم تابستان فضای اتاق در سایه قرار داشت. در اغلب فرهنگ‌های دیگر دنیا نیز می‌توان نمونه‌هایی از این قبیل طرحها را مشاهده نمود. در سال‌های بین دو جنگ جهانی در اروپا و ایالات متحده آمریکا طرح‌های گوناگونی در زمینه خانه‌های خورشیدی مطرح و آزمایش شد. از آن زمان به بعد تحول خاصی در این زمینه صورت نگرفت. حدود چند سالی است که معماران به‌طور جدی ساخت خانه‌های خورشیدی را آغاز کرده‌اند و به دنبال تحول و پیشرفت این تکنولوژی به نتایج مفیدی نیز دست یافته‌اند مثلاً در ایالات متحده در سال ۱۹۸۰ به تنهایی حدود ۱۰ تا ۲۰ هزار خانه خورشیدی ساخته شده‌است. در این‌گونه خانه‌ها سعی می‌شود از انرژی خورشید برای روشنایی – تهیه آب گرم بهداشتی – سرمایش و گرمایش ساختمان استفاده شود و با بکار بردن مصالح ساختمانی مفید از اتلاف گرما و انرژی جلوگیری شود. گرمایش زمین‌گرمایی
در سال ۱۸۹۲، اولین سیستم حرارت مرکزی آمریکا در بویس، آیداهو به‌طور مستقیم با انرژی زمین راه‌اندازی شد و سپس در کلامات فالز، اریگن در سال ۱۹۰۰ احداث شد. یک چاه گرمایی عمیق برای گرمایش گلخانه‌ای در بویس در سال ۱۹۲۶ مورد استفاده قرار گرفت و آبفشان برای گرمایش گلخانه در ایسلند و توسکانی در همان زمان مورد استفاده قرار گرفت. چارلی لیب اولین مبدل حرارتی درون چاهی را در سال ۱۹۳۰ برای گرم نمودن خانه خود توسعه داد. بخار و آب داغ آب فشان برای گرم کردن خانه‌ها در ایسلند در سال ۱۹۴۳ مورد استفاده قرار گرفتند. مسابقات دهگانه خورشیدی
مسابقه افتتاحیه برای عموم از ۱۹ سپتامبر تا ۶ اکتبر ۲۰۰۲ بازگشایی شد. چهارده تیم از سرتاسر ایالات متحده، از جمله پورتوریکو، در نخستین مسابقه دهگانه خورشیدی در تفریحگاه ملی در واشینگتن با یکدیگر رقابت کردند. در پایان این رویداد، دانشگاه کلورادو جایگاه اول را در میان تمام تیم‌ها کسب کرد. دومین مسابقه دهگانه خورشیدی در تفرجگاه ملی از ۶–۱۶ اکتبر ۲۰۰۵ برگزار گردید. هجده تیم از ایالات متحده، کانادا، و اسپانیا خانه‌های دارای نیروی خورشیدی را برای مسابقه طراحی نموده و ساختند. دانشگاه کلورادو از عنوان قهرمانی خود با موفقیت دفاع کرد. . سومین مسابقه دهگانه خورشیدی در تفرجگاه ملی از ۱۲–۲۰ اکتبر ۲۰۰۷ برگزار شد. بیست تیم از ایالات متحده، کانادا، اسپانیا و آلمان در سومین دهگانه خورشیدی با یکدیگر به رقابت پرداختند. دانشگاه فنی دارمشتات (تیم آلمان) به صدر جدول این مبارزه رقابتی صعود کرده و به مقام قهرمانی رسید. چهارمین دهگانه خورشیدی در تفرجگاه ملی از ۸–۱۸ اکتبر ۲۰۰۹، بیست تیم از کالج‌ها و دانشگاه‌های ایالات متحده، کانادا، آلمان و اسپانیا در سال ۲۰۰۹ با یکدیگر به رقابت پرداختند. تیم آلمان یکبار دیگر برنده این مسابقات شد. پنجمین دهگانه خورشیدی از ۲–۲۳ اکتبر ۲۰۱۱، با نوزده تیم از ایالات متحده، چین، نیوزیلند، بلژیک، و کانادا به وقوع پیوست. این رویداد در پارک پوتومارک غربی در واشینگتن، در کنار رودخانه پوتومارک، در کنار یادبودهای فرانکلین دلانو روزولت و تایدلبیسین، در امتداد جاده بین یادبودهای جفرسن و لینکولن برگزار شد. دانشگاه مریلند برنده نهایی این رقابت بود. s. ششمین دهگانه خورشیدی از ۳–۱۳ اکتبر ۲۰۱۳، اولین مسابقات خورشیدی بود که در خارج از ایالات متحده صورت می‌گرفت در در پارک بزرگ شهر آرنج در آروین در کالیفرنیا، دانشگاه صنعتی وین (تیم استرالیا). هفتمین مسابقات خورشیدی در کلمبیا برگزار شد٬و تمرکز آن بر روی خانه‌های خورشیدی بود. موزه ملی ساختمان برای تأکید بر «انرژی تجدیدپذیر، مقرون به صرفه گی، و سیستم‌های صلاحیت دار زیست‌محیطی» و نقش آن در حصول نسل جدیدی از مهندسین ساخت محیط زیست، دریافت نمود. مرکز تحقیقات تعاملی پایداری
سی.ای.آر. اس در سال ۲۰۰۰. م توسط پروفسور جان رابینسون بنیان‌گذاری شد و توسط پیتر باسبی که در طراحی ساختمان‌های سبز سرآمد بود طراحی شد. آن‌ها سازمانی تشکیل دادند و به دنبال یافتن شرکای مستعد آلبرتو کیلو به عنوان مدیر برنامه به گروه ملحق شد. زمانیکه بودجه و کانسپت تعیین شد، محل انتخاب شد پس از تصمیم سازی در زمینه بودجه و کانسپت، مکان انتخاب شد. ابتدا قرار شد در محوطه پوینت گری احداث گردد اما چون سی ای ار اس یک پروژه بین موسساتی (دانشگاه یو بی اس بریتیش کلمبیا پروژه‌های مشارکتی باتفاق دانشگاه سایمون فریزر و انستیتوی تکنولوژی بی سی و دانشگاه هنر وطراحی امیلی کار را رهبری می‌کند) بود به نظر رسید که گریت نورتن وی محل بهتری باشد. در راستای وصول به چنین ایده‌ای ارتباط بین موسساتی موقعیت جدید بایستی دامنه و وسعت خود را گسترش می‌داد. در سال ۲۰۰۸ به علت تأخیر در زمان اجرای پروژه به دلیل پیچیدگی ساخت محوطه نورترن گریت تصمیم به بازگشت سی ای ار اس به پردیس پوینت گری یو بی اس گرفته شد. گرچه اکنون یو بی اس مالک سی ای ار اس است سایر موسسات به طرق دیگر با آن مشارکت دارند. ساخت و ساز در سال ۲۰۰۹ با حفاری و اجرای فونداسیون در ۶ ماهه اول شروع و در اگوست ۲۰۱۱ ساختمان تکمیل شد. خانه‌های انرژی خلاق
یک سامانه آبرسانی بارانی نیز می‌تواند نصب گردد، که شامل یک مخزن ۳۵۰۰ لیتری واقع در زیر فضای پارکینگ خودرو مدفون می‌گردد. این مخزن آب باران جمع شده از بام را ذخیره می‌نماید. این آب جهت شستشوی لباسها، آبیاری باغ، فلاش تانک سرویس بهداشتی و نظافت کلی بکار می‌رود. صرفه جویی در آب نیز یک عامل مهم در قانون خانه‌های مطلوب است و استفاده از سامانه آبرسانی بارانی کاهش مشهودی را در میزان مصرف سرانه از شبکه آب سبب می‌گردد. لانگ‌لایف
Longlife با طرح‌های پروژه‌های اولیه نشان خواهد داد که تلاش‌ها در برنامه‌ریزی مشترک به منظور کاهش مصرف انرژی و هزینه‌های عملیاتی ایجاد یک چرخه زندگی، ارزشمند می‌باشند. در پایان فرایند برنامه ربزی، ساختمان توسط مجوز عملکرد Longlife مورد تأئید قرار می‌گیرد. این مجوز عملکرد شامل داده‌های قابل اندازه‌گیری ساختمان در زمینه انرژی، هزینه و کیفیت‌ها می‌باشد. راه حل‌های کاربردی و تکنولوژی‌های خلاقانه برای انواع دیگر ساختمان نیز به کار برده می‌شوند. به همراه هفت پروژه دیگر، Longlife در سال ۲۰۱۲ خلاصه‌ای ارائه خواهد داد که نشانگر ترکیب و پتانسیل بخش انرژی می‌باشد. در راستای ادامه کارهای پروژه، Longlife Institute e.V در سپتامبر ۲۰۱۱ تأسیس شد.