محمدعلی ندوشن نویسنده و پژوهشگر نامدار ایرانی در چه سالی متولد شد؟
محمدعلی اسلامی ندوشن
محمدعلی اسلامی نُدوشَن (زادهٔ ۳ شهریور ۱۳۰۳ خورشیدی در ندوشن) شاعر، منتقد، نویسنده، مترجم و پژوهشگر ایرانی است.
فاضل هندی
بهاءالدین محمد فاضل هندی (زاده: ۱۰۶۲ (قمری) برابر ۱۰۳۱ خورشیدی - مرگ: ۲۵ رمضان ۱۱۳۷ (قمری) برابر ۱۷ خرداد ۱۱۰۴ خورشیدی) از نوادر و مفاخر قرن ۱۱ و ۱۲ اصفهان بوده‌است. وی بر اثر نبوغ و استعداد خارق‌العاده پیش از ۱۳ سالگی از تحصیل معقول و منقول فراغت یافت و قبل از ۱۲ سالگی دست به تألیف زد. عدد تألیفات او را تا ۸۰ کتاب نوشته‌اند. مولوی
جلال‌الدین محمد بلخی در ۶ ربیع‌الاول (برابر با ۱۵ مهرماه) سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ یا وخش زاده شد. پدر او "مولانا محمد بن حسین خطیبی" معروف به بهاءالدین ولد و "سلطان‌العلما"، از بزرگان صوفیه و مردی عارف بود و نسبت خرقهٔ او به احمد غزالی می‌پیوست. وی در عرفان و سلوک سابقه‌ای دیرین داشت و چون اهل بحث و جدال نبود و دانش و معرفت حقیقی را در سلوک باطنی می‌دانست نه در مباحثات و مناقشات کلامی و لفظی؛ پرچم‌داران کلام و جدال با او مخالفت کردند. از جمله فخرالدین رازی که استاد سلطان محمد خوارزمشاه بود و بیش از دیگران شاه را علیه او برانگیخت. سلطان‌العلما احتمالاً در سال ۶۱۰ قمری، هم‌زمان با هجوم چنگیزخان از بلخ کوچ کرد و سوگند یاد کرد که تا محمد خوارزمشاه بر تخت نشسته، به شهر خویش بازنگردد. روایت شده‌است که در مسیر سفر با فریدالدین عطار نیشابوری نیز ملاقات داشت و عطار، مولانا را ستود و کتاب اسرارنامه خود را به او هدیه داد. فرانکلین لوئیس این حکایت را رد می‌کند و غیرواقعی می‌داند. وی به قصد حج، به بغداد و سپس مکه و پس از انجام مناسک حج به شام رفت. سپس با دعوت علاءالدین کیقباد سلجوقی به قونیه رهسپار شد و تا اواخر عمر همان‌جا ماندگار شد. مولانا در نوزده سالگی با گوهر خاتون ازدواج کرد. سلطان‌العلما در حدود سال ۶۲۸ قمری جان سپرد و در همان قونیه به خاک سپرده شد. در آن هنگام مولانا جلال‌الدین ۲۴ سال داشت که مریدان از او خواستند که جای پدرش را پر کند. علی مؤذنی
علی مؤذنی (زاده۱۳۲۷) داستان‌نویس، نمایشنامه‌نویس و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی است. سلیمان ندوی
سید سلیمان نَدْوی (، ؛ ۲۲ نوامبر ۱۸۸۴ – ۲۲ نوامبر ۱۹۵۳)؛ اندیشمند، محقق و تاریخ‌نگار برجسته، زندگی‌نامه‌نویس و نویسندهٔ اهل هند در قرن چهاردهم هجری/ بیستم میلادی بود. او در ۲۲ نوامبر ۱۸۸۴ (۲۳ صفر ۱۳۰۲ هجری قمری) در پتنه از توابع ایالت بیهار هند متولد شد و در همان‌جا پرورش یافت. پدرش، ابوالحسن صوفی بوده‌است. عمادالدین دولتشاهی
عمادالدین دولتشاهی (۱۲۸۸ کرمانشاه - ۱۳۷۰ تهران) پژوهشگر فرهنگ و زبان‌های باستانی ایران بود که به واسطهٔ نظریات باستان‌گرایانهٔ متفاوتش در رابطه با ریشه‌های جغرافیایی اوستا و شاهنامه شناخته شده‌است. فریدون شوشینسکی
فریدون شوشینسکی ۲۰ اوکتبر سال ۱۹۲۵، شهر شوشی جمهوری خودمختار قره‌باغ کوهستانی در آذربایجان شوروی چشم به دنیا گشود. او تاریخ شهر خود را به خوبی فراگرفته و همان اطلاعات را در کتاب خود تحت عنوان شوشا که در سال ۱۹۶۸ منتشر شد، به تفصیل انعکاس داد. پدر فریدون شوشینسکی به خاطر دوستی صمیمی اش با فریدون‌بیگ کوچرلی نام او را به پسرش نهاد. سید محمود انوشه
سید محمود انوشه (12 نوامبر (20 آبان) 1959خوزستان )نویسنده ،پژوهشگر و مدرس دانشگاه ، سخنران انگیزشی ایرانی است. عمده شهرت او به سخنرانی‌های انگیزشی در برنامه‌های تلویزیونی و در دانشگاه‌هایی مانند دانشگاه تهران ، دانشگاه آزاد ،سازمان صداوسیما ایران و سایر سازمان‌های کشور ایران است. متاسفانه در سال های گذشته شایعات، مطالب و صحبت های فراوانی به نام سیدمحمود انوشه در اینترنت و فضای مجازی ساخته و پخش شده است ، که باعث سواستفاده عده ای شده است و به نام ایشان دوره ها یا کانال های تلگرامی و یا صفحاتی در شبکه مجازی ساخته میگردد که در مدیریت هیچ کدام از آن ها نقشی ندارد. تنها صفحه ای که در شبکه های اجتماعی با مدیریت شخص سیدمحمود انوشه در حال تولیدمحتوا از آثار ایشان می باشد صفحه اینستاگرام سید محمود انوشه به نشانی @anoosheh.andisheh می باشد. لطفا مراقب سواستفاده گران باشید. احمد کوشا
احمد کوشا (زادهٔ ۱۲۹۲ خورشیدی، تهران - درگذشتهٔ ؟)، فرزند محمدعلی کوشا، ادیب و نویسندهٔ ایرانی بود. او پس از گذراندن تحصیلات مقدماتی و متوسطه از دانش‌سرای عالی تهران در رشتهٔ ادبیات فارسی با مدرک کارشناسی فارغ‌التحصیل گردید. محمود دولت‌آبادی
دولت‌آبادی در ۱۰ مرداد ۱۳۱۹ در روستای دولت‌آباد سبزوار متولد شد. پدرش عبدالرسول و مادرش فاطمه نام داشت که همسر دوم پدر بود. دبستان را به مدرسه مسعود سعد سلمان رفت و در آن زمان تمام عاشقانه‌هایی را که موجود در روستا بوده را خواند. پدرش با اینکه مدت زیادی در حوزه درس نخوانده بود، از مراجع دینی به شمار می‌رفت و به گفته خودش تأثیر زیادی بر وی گذاشت. زیرا به واسطه او با سعدی، حافظ و [شعرای کلاسیک فارسی] آشنا شده است. وی پس از پایان تحصیلات مقدّماتی در روستا به سبزوار رفت و به مشاغل گوناگون پرداخت. سپس به مشهد رفت و در آنجا با سینما و نمایش آشنا شد. سال ۱۳۳۸ به تهران رفت و سال بعد در تئاتر پارس مشغول به کار شد. از آغاز دههٔ چهل در کلاس‌های نمایش آناهیتا شرکت کرد و بازیگر نمایش شد و کم‌کم نوشتن را نیز آغاز کرد. اولین کاری که وی منتشر کرد یک داستان کوتاه به نام «ته شب» بود که در بولتن تئاتر منتشر شد. او در دههٔ چهل در نمایشنامه‌هایی از برتولت برشت و بهرام بیضایی و اکبر رادی نقش بازی کرد. دولت‌آبادی همینطور که به عنوان یک بازیگر و بعدها به عنوان کارگردان به کار ادامه می‌داد، داستان‌های کوتاه می‌نوشت. دولت‌آبادی در سال ۱۳۴۹ ازدواج کرد. منصور کوشان
منصور کوشان (زادهٔ ۵ دی ۱۳۲۷ در اصفهان – درگذشته ۲۷ بهمن ۱۳۹۲)، شاعر، نویسنده، پژوهشگر و روزنامه‌نگار ایرانی، برندهٔ جایزهٔ آزادی بیان اوسیتزکی Ossietzky Prise، در سال ۱۳۸۹ (نوامبر ۲۰۱۰) و لوح سپاس تندیس اثر برتر ادبیات نمایشی جشنواره خانه تئاتر ایران در سال ۱۳۸۷ (می ۲۰۰۹) است. مهدی دهباشی
مهدی دهباشی‌ نویسنده محقق ایرانی در زمینه فلسفه، متولد ۱۳۲۱ شمسی در اصفهان، تحصیلات دانشگاهی را با کارشناسی ادبیات عرب دانشگاه تهران آغاز کرد و تا فوق لیسانس در رشته‌های روان‌شناسی و معقول و منقول دانشگاه تهران ادامه داده و از دانشگاه فوردهام نیویورک در رشتهٔ فلسفه به اخذ دکتری نائل شد. مقدمات علوم اسلامی را تا سطح خارج از آیت الله ادیب و سید محمدکاظم عصار فرا گرفته و تاکنون به تدریس فلسفهٔ اسلامی و غرب، منطق قدیم و جدید در دانشگاه اصفهان اشتغال دارد. وی در سال ۱۳۷۰ به رتبه استادی رسید. علی ناظم
علی ناظم با نام کامل علی‌اکبر محمداوغلو محمودزاده به سال ۱۹۰۶ در تبریز زاده شد وی تحصیلات عالیه خود را در «موسسه شرقی لنینگراد» گذراند، و سپس تحصیلات خود را در مسکو و مقطع کارشناسی ارشد به پایان رسانید.برای اولین بار در سال ۱۹۲۱ در روزنامه "Ishtirak" ("کمونیست") منتشر می‌شد، همکاری داشت و از سال ۱۹۳۰، عضو 'حزب کمونیست" شد و به عنوان یک منتقد ادبی فعال گشت. که در جمهوری آذربایجان به عنوان یکی از بنیانگذاران نقد مارکسیستی شناخته می‌شد. و بعدتر کار خود را تاریخ کلاسیک ادبیات آذربایجانی پیش گرفت؛ و راه میرزا فتحعلی آخوندزاده، جلیل محمدقلی‌زاده و میرزا علی‌اکبر صابر را در زمینه نقد ادبی ادامه داد. محمدعلی علومی
محمدعلی علومی (زاده‌ی ۱۶ فروردین ۱۳۴۰ در بم) نویسنده، اسطوره‌شناس، پژوهشگر و طنزپرداز معاصر ایرانی است. محمدعلی‌خان سدیدالسلطنه
محمدعلی بندرعباسی، هنگامی که پدرش نمایندگی ایران در بغداد را بر عهده داشت در سال ۱۲۵۳ خورشیدی (۱۲۹۱ ق) در بغداد زاده شد. پدرش حاج احمدخان سرتیپ معروف به حاج احمدخان کبابی از رجال عصر قاجار بود. وی پس از تحصیلات مقدمات در بوشهر و فراگیری شعر و عروض نزد ملا حسن کبگانی و تاریخ و جغرافیا نزد سید جمال‌الدین اسدآبادی و لغت انگلیسی در مدرسه انگلیسی‌ها در بوشهر وارد خدمات دولتی گردید و بیشتر خدمات خویش را در نواحی بندرعباس و بندرلنگه و دیگر نواحی خلیج فارس به مشاغل گوناگون گذرانید. وی در کنار خدمات دولتی به امر تألیف و تحقیق اشتغال داشت. هوشنگ گلشیری
گلشیری به تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۱۶ در اصفهان به دنیا آمد. در کودکی همراه با خانواده به آبادان رفت. خود وی دوران زندگی در آبادان را در شکل‌گیری شخصیت خود بسیار مؤثر می‌دانست. در سال ۱۳۳۸ تحصیل در رشتهٔ ادبیات فارسی را در دانشگاه اصفهان آغاز کرد. آشنایی با انجمن ادبی صائب در همین دوره نیز اتفاقی مهم در زندگی او بود. گلشیری کار ادبی را با جمع‌آوری فولکلور مناطق اصفهان در سال ۱۳۳۹ آغاز کرد. سپس مدتی شعر می‌سرود. خیلی زود دریافت که در این زمینه استعدادی ندارد، بنابراین سرودن را کنار گذاشت و به نگارش داستان پرداخت. وی پس از چندی همراهِ شماری از نویسندگان نواندیش مانند ابوالحسن نجفی و محمد حقوقی جلسات یا حلقهٔ ادبی جُنگ اصفهان را پایه گذارد. محمدعلی اسلامی ندوشن
محمدعلی اسلامی ندوشن در سال ۱۳۳۴ به ایران بازگشت و چند سالی در سمت قاضی دادگستری مشغول به خدمت شد. وی پس از ترک خدمت در دادگستری، به تدریس حقوق و ادبیات در برخی دانشگاه‌ها و آموزشگاه‌های عالی از جمله: دانشگاه ملی، مدرسه عالی ادبیات، مدرسه عالی بازرگانی و مؤسسه علوم بانکی پرداخت. در سال ۱۳۴۸ به دعوت فضل‌الله رضا (رئیس وقت دانشگاه تهران) به همکاری با دانشگاه تهران دعوت شد و براساس تألیفاتی که در زمینه ادبیات انتشار داده بود، جزو هیئت علمی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران قرار گرفت و تدریس دروس «نقد ادبی و سخن سنجی»، «ادبیات تطبیقی»، «فردوسی و شاهنامه»، «شاهکارهای ادبیات جهان» را در دانشکده ادبیات، و تدریس «تاریخ تمدن و فرهنگ ایران» را در دانشکده حقوق برعهده گرفت و تا سال ۱۳۵۹ که به انتخاب خود از دانشگاه تهران بازنشسته شد، بدین مهم اشتغال داشت. وی اکنون در دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و در مقطع دکتری ادبیات، به تدریس «مکتب‌های ادبی جهان» می‌پردازد. محمدعلی شیخ
محمدعلی شیخ شوشتری (زاده ۱۳۰۸ در شوشتر - درگذشته ۲۳ مهر ۱۳۹۶ در تهران) پژوهشگر فلسفه، سیاستمدار ایرانی و نماینده مجلس شورای اسلامی در ادوار پنجم، ششم و هفتم بود. منوچهر محجوبی
منوچهر محجوبی (زادهٔ ۳۰ دی ۱۳۱۵ در کرمانشاه – درگذشته ۱۱ شهریور ۱۳۶۸) نویسنده، شاعر، طنزنویس، محقق و منتقد ایرانی است. سید جلال دهقانی فیروزآبادی
متولد سال ۱۳۴۴ در شهر میبد است. او دارای مدرک دکتری روابط بین‌الملل از دانشگاه بروکسل بلژیک در سال ۱۳۷۴ است. وی جوان ترین استاد تمام رشته علوم سیاسی و روابط بین‌الملل در ایران است که عضو هیئت علمی گروه روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبایی می‌باشد. وی دارای تألیفات بسیاری در زمینه سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران و نظریات روابط بین‌الملل است. مهمترین کتاب وی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران چاپ انتشارات سمت است که به عنوان کتاب درسی رشته علوم سیاسی در دانشگاه‌ها ایران تدریس می‌شود و برگزیده هفتمین دوره جشنواره بین‌المللی فارابی است. وی در هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فارابی به عنوان نظریه‌پرداز برجسته انتخاب شد و مورد تقدیر قرار گرفت. او همچنین دبیر علمی کنفرانس امنیتی تهران است.دکتر دهقانی فیروزآبادی از سال ۱۳۸۸تا ۱۳۹۲ سردبیری فصلنامه روابط خارجی مرکز تحقیقات استراتژیک که دکترحسن روحانی مدیر مسئول آن بود را بر عهده داشت. وی اکنون سردبیر فصلنامه‌های علمی ـ پژوهشی مطالعات راهبردی و رهیافت انقلاب اسلامی می‌باشد.مهمترین کتاب ها احمد دهقان (داستان‌نویس)
احمد دهقان در سال ۱۳۴۵ ه‍.ش در کرج متولد شد. دهقان سال ۱۳۶۸ وارد دانشگاه شد و در رشته مهندسی برق تحصیل کرد. سپس در رشته علوم اجتماعی ادامه تحصیل داد اما در نهایت با مدرک فوق لیسانس در رشته مردم شناسی فارغ‌التحصیل شد. اولین رمانش با عنوان سفر به گرای ۲۷۰ درجه در سال ۱۳۷۵ منتشر شد. دو سال بعد همین رمان ابتدا به عنوان یکی از آثار برگزیده ۲۰ سال داستان‌نویسی و مدتی بعد به عنوان برگزیده ۲۰ سال ادبیات پایداری معرفی شد. ترجمه انگلیسی این کتاب در کتابخانه های مختلفی از جمله کتابخانه های دانشگاه جرج واشینگتن دی سی، دانشگاه هاروارد (کتابخانه دانشکده هاروارد) MA، کتابخانه کنگره واشینگتن دی سی، کتابخانه UCLA لس آنجلس، دانشگاه برکلی کالیفرنیا، دانشگاه ماریلند (دانشکده پارک کالج) و دانشگاه ورمونت (کتابخانه بیلی هوو برلینگتن) در دسترس علاقه‌مندان قرار داده شده.او مقالاتی نیز در زمینه رشته تحصیلی خود و همچنین مباحث نظری خاطره‌نگاری، به ویژه خاطره‌نویسی در جنگ ایران و عراق، نوشته‌است. ولادیمیر گنادویچ تاردوف
= زندگی = تاردوف در سال ۱۸۷۹ میلادی در سنت پترزبورگ زاده شد.  از جوانی به یادگیری زبان‌های گوناگون پرداخت ولی بسیار شیفته ادبیات پارسی شد. او در آغاز فعالیت‌های فرهنگی‌اش درباره تاریخ ایران مقاله‌هایی به زبان روسی نوشت. علی رضاییان
علی رضاییان (متولد ١٠ آذرماه ١٣٢٣) استاد تمام دانشگاه شهید بهشتی و پژوهشگر اهل ایران است. وی نویسنده بسیاری از کتابهای مرجع رشته مدیریت در داخل ایران بوده و از او بیش از ١٠٠ مقاله مختلف علمی و پژوهشی منتشر گردیده است. ایشان یکی از برگزیدگان دومین دوره جایزه علمی علامه طباطبایی بنیاد ملی نخبگان در سال 1391 می باشند. دونالد آدامسن
دونالد آدامسن زادهٔ ۳۰ مارس ۱۹۳۹ در چشر، منتقد ادبی و تاریخدان بریتانیایی است. محمود طلوعی
طلوعی در سال ۱۳۰۹ در شهر میانه آذربایجان شرقی به دنیا آمد. وی تحصیلات ابتدایی را در زادگاهش و دوران دبیرستان را در مدرسه دارالفنون تهران سپری کرد. این پژوهشگر تاریخ مدرک کارشناسی خود را در رشته ادبیات فرانسه از دانشگاه تهران دریافت کرد و همزمان با تحصیل، در مطبوعات آن دوره کار می‌کرد. وی ۱۰ سال، سردبیری نشریه «خواندنی‌ها» را بر عهده داشت. طلوعی در سال ۱۳۵۰ وارد مجلس شورای ملی وقت شد و پس از پیروزی انقلاب به حرفه نویسندگی پرداخت. سید نورالدین امام شوشتری
سید نورالدین امام شوشتری (تولد: ۱۳۱۷ هجری قمری) یکی از دانشمندان شهر شوشتر بود.  او در سال ۱۳۱۷ در شوشتر متولد شد. بیشتر نیاکان او از رده دانشمندان دینی و اهل علم بوده‌اند که مشهورترین آن‌ها سید نعمت‌الله جزایری و سید عبدالله هم‌زمان نادرشاه افشار است و کسی است که صدر نمایندگان خوزستان در دشت مغان بوده و خطابه شهریاری نادرشاه را نوشته و خوانده است. سید علی صالحی
سیدعلی صالحی (زادهٔ یکم فروردین۱۳۳۴) شاعر و نویسندهٔ معاصر ایرانی است. وی یکی از شاعران بختیاری و یکی از پایه‌گذاران جریان موج ناب و بنیانگذار جریان شعر گفتار و شعر فراگفتار در شعر معاصر ایران است. وی همچنین یکی از دبیران اصلی کانون نویسندگان ایران بود. صالحی از چهره‌های مطرح و شناخته شده در شعر معاصر فارسی می‌باشد. ولادیمیر مینورسکی
ولادیمیر فیودورویچ مینورسکی (زادهٔ ۶ فوریهٔ ۱۸۷۷ – درگذشتهٔ ۲۵ مارس ۱۹۶۶) خاورشناس و ایران‌شناس روس و استاد دانشگاه لندن، مینورسکی برای آثارش در زمینهٔ تاریخ، ادبیات، جغرافیا، و فرهنگ فارسی و کردی و لری شهره است. علی دوانی
علی رجبی دوانی (زادهٔ ۵ مهر ۱۳۰۸ – درگذشته در ۱۸ دی ۱۳۸۵) نویسنده و محقق ایرانی بود که آثار متعددی در رابطه با اسلام و تاریخ اسلام نگاشته‌است. محمود مدبری کرمانی
دکتر محمود مدبّری در پانزدهم شهریور سال ۱۳۳۵ در تهران به دنیا آمد. مدبّری دارای دکتری رشته زبان و ادبیات فارسی گرایش ادب حماسی، فرهنگ نویسی، تصحیح متون و تاریخ ادبیات از دانشگاه تهران در سال ۱۳۷۵ می‌باشد. وی هم‌اکنون عضو هیئت علمی و استاد تمام دانشگاه شهید باهنر کرمان و عضو گروه علوم انسانی، رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی و ادب حماسی، فرهنگ نویسی و تصحیح متون نظم و نثر فارسی است. محمود مدبّری در خانواده‌ای متوسّط به دنیا آمد. تحصیلات رسمی ایشان به ترتیب زیر است: الف) دیپلم ریاضی از دبیرستان ادیب در سال ۱۳۵۳–۱۳۵۴ ب) کارشناسی زبان و ادبیات فارسی دانشگاه ملی ایران از سال ۱۳۵۴–۱۳۵۷ ج) کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه علامه طباطبایی از سال ۱۳۶۴–۱۳۵۷ د) دکتری زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران از سال۱۳۷۵–۱۳۷۰ ازمهم‌ترین وقایع رخداده در دوران تحصیل محمود مدبری در دانشگاه، وقوع انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ می‌باشد که وی از آن دوران خاطراتی به یاد دارد. فعّالیّت‌های محمود مدبری در دوران تحصیل به شرح زیر است: الف) از سال ۱۳۶۴–۱۳۵۶ در سازمان لغتنامه دهخدا مشغول به کار پژوهشی بودند. ب) در طی سال‌های ۱۳۶۲–۱۳۶۴ به صورت حقّ التّدریس با دانشگاه‌های شهید بهشتی و دانشکده صدا و سیما در تهران همکاری داشتند. ج) از سال ۱۳۵۷–۱۳۵۶ در بنیاد فرهنگ ایران به کارهای پژوهشی مشغول بودند. سید جعفر شهیدی، سید محمد دبیر سیاقی، سید صادق گوهرین، حسین کریمان، دکتر فرزام پور، غلامعلی رعدی آذرخشی، علی فاضل، شفیعی کدکنی، مهدی محقق، سید حسن سادات ناصری، آذرتاش آذرنوش، فیروز حریرچی، تقی پورنامداریان، سیروس شمیسا، پرویز ناتل خانلری، دکتر جعفر شعار و دکتر محسن ابولقاسمی از استادان محمود مدبری هستند. علی‌اکبر گلشن
علی‌اکبر بن محمد در سال ۶ جمادی‌الاولی ۱۳۱۹ق/ ۳۰ مرداد ۱۲۸۰ش/ ۲۱ اوت ۱۹۰۱م در تربت حیدریه زاده شد. پدرش بازرگان و یزدی‌الاصل بود که در هفت سالگی علی‌اکبر درگذشت. تحصیلات ابتدایی و بخشی از فنون شعر را در زادگاه خود از احمد سهیلی و احمد بهمنیار فراگرفت. در هجده سالگی به مشهد کوچید و به روزنامه‌نگاری پرداخت. سپس روزنامهٔ "آزادی" را پایه‌گذاری نمود و به مدت پنجاه سال آن را بی‌وقفه منتشر کرد. او از چهارده‌سالگی به سرودن شعر پرداخت، دیوان اشعارش که به پنج هزار بیت می‌رسد در سال ۱۳۳۲ش/۱۹۵۳م چاپ نمود. به تألیف و تصحیح نیز پرداخت. گلشن با محمود فرخ خراسانی دوست نزدیک بود و آخرین روز زندگی‌اش را در منزل وی گذراند؛ در ۲۹ تیر ۱۳۵۳/ ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۴ در مشهد درگذشت و در باغ خواجه ربیع دفن شد؛ ماده‌تاریخ آن از نظمی تبریزی: سید محمدصادق سجادی
در بهمن ۱۳۳۳ زاده شد. از خردسالی، همزمان با تحصیلات رسمی در دوره‌های ابتدایی و متوسطه در تهران، به آموختن مقدمات علوم متداول حوزوی پرداخت. در سال ۱۳۵۳ وارد دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه تهران شد و همزمان با تحصیلات دانشگاهی و استفاده از درس استادان برجسته آن عهد، به آموختن ادبیات عرب، فقه و اصول، و فلسفه در سطوح عالی نزد پدرش، سید جعفر سجادی، که در آن زمان از استادان نامدار دانشگاه تهران بود، اشتغال یافت. در سال ۱۳۵۷، پس از فراغت از دوره لیسانس، بلافاصله در دورة فوق لیسانس پذیرفته شد. انقلاب فرهنگی و تعطیل دانشگاه‌ها، گرچه وقفه ای چند ساله در تحصیلات رسمی دانشگاهی او پدیدآورد، ولی فرصت بیشتری برای مطالعه و تحقیق در اختیارش نهاد. چندی بعد رهسپار هندوستان شد و چند ماه در کتابخانه‌های حیدر آباد، علیگره و دهلی به بررسی آثار مربوط به تاریخ و ادبیات فارسی و فرهنگ ایرانی در شبه قاره اشتغال یافت. آنگاه به تهران بازگشت و فعالیت پژوهشی خود را بر بعضی جلوه‌های تمدن اسلامی متمرکز کرد. نخستین اثر صادق سجادی زیر عنوان "طبقه‌بندی علوم در تمدن اسلامی" (تهران، ۱۳۶۰) مقدمهٔ همان پژوهشهاست. از همین تاریخ، هفته ای دو روز همراه جمعی از استادان جوان دانشگاه‌ها، در کتابخانه پدرش گرد می‌آمدند و از محضر او استفاده می‌کردند. در آن دوره که قریب به ۴ سال بطول انجامید، کتابهایی چون شرح ابن عقیل، مختصر و مطول تفتازانی، اشارات بوعلی سینا، فراید الاصول شیخ انصاری را نزد ایشان خواندند. در خلال این مرحله از دانش آموزی، مدتی به عنوان ویراستار در برخی مراکز فرهنگی به کار پرداخت و آنگاه به خدمتِ مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی درآمد. در ۱۳۶۵ به ادامه تحصیل پرداخت و پس از دو سال با اخذ درجه فوق لیسانس فارغ‌التحصیل شد. مدتی بعد در امتحانات ورودی دورة دکتری همان دانشکده در رشته تاریخ و تمدن ملل اسلامی پذیرفته شد و سه سال بعد با دفاع از رسالة خود زیر عنوانِ "تحقیق در تاریخ برمکیان و رسالة اخبار برامکه"، درجه دکتری گرفت. در سال‌هایی که به تحصیل در دورة دکتری مشغول بود، در دانشگاه‌های تهران، الزهرا، آزاد سلامی، و دانشگاه زنجان نیز تدریس می‌کرد و در عین حال از تحقیق و تألیف و ترجمه نیز غافل نبود و تعدادی از آثارش در همین دوره منتشر شد. در تمام این دوران در مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی به عنوان دستیار دکتر زریاب خویی در بخش تاریخ، آنگاه با سمت مدیر بخش علوم، و سپس مدیر بخش تاریخ به کار مشغول بود و بیش از پنج سال نیز در فرهنگستان زبان و ادب فارسی عنوان عضو ارشد دانشنامه ادبیات فارسی، دانشنامه شبه قاره هند و مدیر دانشنامه اخیر فعالیت می‌کرد. صادق سجادی تا پایان فروردین ۱۳۹۷ معاون پژوهشی و فرهنگی مرکز دایرةالمعارف بزرگ اسلامی، عضو و دبیر شورای عالی علمی و مدیر بخش تاریخ این مرکز بوده‌است. مدیر بخش تاریخ و عضو شورای عالی علمی مرکز دایرهٔ المعارف بزرگ اسلامی از ۱۳۶۸ش علی‌محمد سجادی
دکتر سیّد علی محمّد سجّادی در سال ۱۳۲۱ خورشیدی در اصطهبانات استان فارس به دنیا آمد. سجادی تحصیلات آغازین را در زادگاه خود گذراند. وی دبیر متوسطه ی شهرستان‌های فسا و داراب در استان فارس و تهران و استاد نمونه کشوری در سال ۱۳۸۱ بوده‌است. دکتر سجادی در زمینهٔ متون عرفانی و کلاسیک پژوهش کرده و در این باره مقالات علمی و کتاب‌هایی را منتشر کرده‌است. دکتر سجادی در سال ۱۳۴۳ از دانشگاه شیراز کارشناسی زبان و ادبیات فارسی گرفت و در سال ۱۳۵۸ از دانشگاه تهران کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی را دریافت کرد. دکتر سجّادی در سال ۱۳۶۵ از دانشگاه تهران موفّق به اخذ مدرک دکتری تخصصی(ph.d) زبان و ادبیات فارسی شد. ایشان استاد باز نشستهٔ دانشگاه شهید بهشتی تهران می باشند. دکتر سجادی عضو کمیتهٔ علمی زبان و ادبیات فارسی بوده و هم‌اکنون در دانشگاه‌های شهر تهران به تدریس و تحقیق مشغول هستند. داریوش مؤدبیان
داریوش مؤدبیان در تهران به دنیا آمد و تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مدرسه جم به انجام رساند. مؤدبیان فعالیت هنری را با تئاتر تلویزیونی "ضحاک ماردوش" در سال ۱۳۴۳ آغاز کرد. او از سال ۱۳۴۸ شروع به همکاری با مطبوعات کرد و پس از آن نمایشنامه‌های زیادی از نویسندگان سرشناس دنیا را ترجمه کرد. محمدتقی دانش‌پژوه
محمدتقی دانش‌پژوه در ۳۰ فروردین سال ۱۲۹۰، در منطقه دلارستاق روستای ناندل آمل متولد گردید. پس از سپری کردن دوران کودکی، تحصیلات مقدماتی را نزد پدر آغاز کرد. محمدتقی دانش‌پژوه پس از سپری کردن دوران کودکی تحصیل آغاز کرد و مقدمات ادبی را پس از خواندن قرآن کریم، دیوان حافظ و نصاب الصبیان را فراگرفت. وی در این بین نیز زبان فرانسوی را یادگرفت. محمدعلی صفریان
او در هشتم اردیبهشت ماه سال ۱۳۰۸ خورشیدی در آبادان به دنیا آمد. در جوانی ازدواج کرد اما به تحصیل به‌خصوص زبان انگلیسی که به آن علاقه وافری داشت در دانشکده نفت آبادان ادامه داد و پس از اتمام تحصیلات در شرکت نفت مشغول بکار شد. در همین ایام، او که به زبان انگلیسی بالاخص به لهجه بریتانیایی تسلط خاص داشت، جهت تحصیل در رشته خبرنگاری به انگلستان در شهر کاردیف اعزام شد و این دوره را با موفقیت به اتمام رساند و پس از بازگشت فعالیت‌های ادبی خود را در حوزه‌های نگارش و ترجمه کتب مختلف از زبان انگلیسی به فارسی آغاز کرد و سال‌ها با بزرگان حوزه ادب و ترجمه همچون نجف دریابندری، احمد شاملو، اسماعیل فصیح، جلال آل احمد، محمدعلی سپانلو، رضا سیدحسینی، فریدون مشیری، اخوان ثالث، طاهره صفارزاده، سیروس طاهباز، پوران صلح کل، فروغ فرخزاد، صفدر تقی‌زاده و… همکاری و تعامل ادبی و فنی داشته‌است. محمدعلی همایون کاتوزیان
محمد علی همایون کاتوزیان (متولد ۲۶ آبان ۱۳۲۱ (خورشیدی)، تهران) که در ایران وی را به نام همایون کاتوزیان و در خارج از ایران با کوته‌نوشت نام؛ هما کاتوزیان، نیز می‌شناسند، اقتصاددان، تاریخ‌نگار، کاوشگر علوم سیاسی و منتقد ادبی است. زمینهٔ تحقیق مورد علاقهٔ او مسائل مربوط به ایران است. تحصیلات رسمی دانشگاهی کاتوزیان در اقتصاد و جامعه‌شناسی است. او به‌طور همزمان مطالعاتش را در زمینهٔ تاریخ و ادبیات ایران تا سطح پیشرفتهٔ آکادمیک ادامه داده‌است و نتایج این مطالعات را می‌توان در تنوع آثار چاپ شده از او دید. تا کنون از او بیش از هفت کتاب در زمینهٔ تاریخ و ادبیات ایران به زبان انگلیسی به چاپ رسیده‌است. لو شون
لو شون (چینی ساده شده: 鲁迅، چینی سنتی: 鲁迅، پین‌یین: Lǔ Xùn) یا Lu Hsün (وید-جایلز)، نام مستعار ژو شورِن (چینی ساده شده: 周树人، چینی سنتی: 周树人، پین‌یین: Zhōu Shùrén، وید-جایلز: Chou Shu-jen) (۲۵ سپتامبر ۱۸۸۱–۱۹ اکتبر ۱۹۳۶) نویسنده چینی می‌باشد. وی همانند بسیاری از بنیان‌گذاران ادبیات معاصر چین، علاوه برنوشتن به زبان‌های چینی کلاسیک، به زبان بایهو (白话) (بومی) نیز می‌نوشت. لو شون نویسندهٔ داستان کوتاه، ویراستار، مترجم، منتقد، مقاله‌نویس و شاعر بود. وی در دههٔ ۱۹۳۰ به عنوان نمایندهٔ نویسندگان چپ چینی در شانگهای شناخته می‌شد. سید علی میرافضلی
سید علی میرافضلی در سال ۱۳۴۸، در رفسنجان به دنیا آمد. وی دانش‌آموخته رشته زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران است (۱۳۷۳) و از شاعران برجسته شعر کوتاه به‌شمار می‌رود. میرافضلی پدیدآورنده شانزده کتاب و یکصد مقاله ادبی است که بیشترین پژوهش‌هایش را در زمینه رباعی و شعر کوتاه انجام داده و در حوزه تصحیح دیوان شاعران قدیمی نیز فعالیت داشته‌است. محمود دولت‌آبادی
محمود دولت‌آبادی (زادهٔ ۱۰ مرداد ۱۳۱۹ در سبزوار) نویسنده اهل ایران است. رمان ده‌جلدیِ "کلیدر" نام‌آورترین اثر اوست. برخی از آثار دولت‌آبادی به چندین زبانِ باختری و خاوری برگردانده شده و به چاپ رسیده‌اند. داستانِ بیشترِ نوشته‌های دولت‌آبادی در روستاهای خراسان رخ می‌دهد و راوی رنج و محنت روستاییان شرق ایران است . علی‌محمد مؤدب
علی محمد مودب زاده سال ۱۳۵۵ تربت جام، شاعر و نویسنده معاصر ایرانی است. "عاشقانه‌های پسر نوح" و "مرده‌های حرفه‌ای" از جمله مجموعه‌های شعری اوست. آثار مودب غالباً در حوزه شعر سپید، نیمایی و کلاسیک دسته‌بندی می‌شوند. او برنده یا نامزد جوایز مختلف ادبی از جمله کتاب سال جمهوری اسلامی بوده‌است. مولانا محمد علی
مولانا محمد علی (۱۸۷۴- اکتبر 1951) نویسنده، محقق، و از چهره های پیشروی جنبش احمدیه لاهور برای تبلیغ اسلام بود. محمدعلی فروغی
محمّدعلی فروغی در ۱۲۵۶ هجری خورشیدی در تهران چشم به جهان گشود. پدر و نیاکانش بازرگان بودند و ارباب خوانده می‌شدند. نیای بزرگش، میرزا ابوتراب، نمایندهٔ اصفهان در شورای کبیر مغان و «از فضلا و ادبای بنام بود و تألیفات متعدد داشته‌است. من‌جمله کتابی در باب تاریخ و جغرافیای اصفهان به نام "نصف جهان"...». پدربزرگش محمدمهدی ارباب اصفهانی از بازرگانان معتبر اصفهان و به‌ویژه آگاه در تاریخ و جغرافیا و هیئت بود. علی‌اکبر گلشن
علی‌اکبر آزادی متخلص به گلشن، همچنین مشهور به گلشنِ آزادی (۲۱ اوت ۱۹۰۱–۲۰ ژوئیه ۱۹۷۴) روزنامه‌نگار، شاعر و نویسندهٔ ایرانی، از پیشگامان مطبوعات در استان خراسان بود. منوچهر مطیعی
به سال ۱۳۰۴ در خیابان ناصرخسرو تهران در خانواده ای متوسط پا به عرصهٔ وجود گذارد، به مدرسه نظام رفت و دانشکده افسری را به سبب علاقه به ادبیات نیمه تمام رها کرد و نویسندگی را آغاز نمود. نخستین کتاب داستان او با عنوان «گل آقا» در هفده سالگی اش منتشر شد و همین امر وی را به کارش بیشتر علاقه‌مند ساخت. در دهه ۱۳۲۰ به مطبوعات راه یافت و با نوشتن داستان و پاورقی راه آینده خود را یافت. کتاب‌شناسی سیمین دانشور
این مقاله فهرستی است از کتاب‌ها، ترجمه‌ها و مقاله‌های سیمین دانشور. سیمین دانشور (زاده ۸ اردیبهشت ۱۳۰۰ در شیراز– درگذشته ۱۸ اسفند ۱۳۹۰ در تهران) نویسنده و مترجم ایرانی بود. بسیاری او را نخستین زن ایرانی می‌دانند که رمان فارسی نوشته است.مشهورترین رمان او، سووشون، به ۱۷ زبان ترجمه شدهو از پرفروش‌ترین آثار ادبیات داستانی ایران به‌شمار می‌رود. دانشور از اعضای کانون نویسندگان ایران بود و ریاست نخستین دوره اش را برعهده داشت. محمدمهدی بهکیش
محمدمهدی بهکیش (زادهٔ ۲۸ مه ۱۹۴۴ برابربا ۱۳۲۳ هجری‌شمسی در مشهد) یک اقتصاددان اهل ایران می‌باشد. محمدمهدی بهکیش، که استاد دانشگاه نیز هست پیشتر، استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی بوده‌است که موج بازنشسته شدن استادان، شامل حال وی نیز شد، اما در میان صاحبنظران اقتصاددان، نامی آشناست. او در اوایل سال‌های دهه شصت با سلسله جلساتی پیرامون اقتصاد ایران و تعامل آن با جهان به‌تدریج به دایرهٔ نخبگان تاثیرگذارِ ایران راه یافت، و پس از آن بود که با حضور در پاره‌ای از مناسبات دولتی راهی برای نخبگان علمی در هرم دولت نیز گشود. لئوناردو آلیشان
لئوناردو پل (ناردو) آلیشان در ۴ مارس ۱۹۵۱ در تهران به دنیا آمد. پدرش میکائیل آلیشیان و مادرش آنت نزلومیان و از اعضای اقلیت ارمنیان کاتولیک بودند. او که از نوهٔ نویسندهٔ ارمنی قوند آلیشان (۱۸۲۰–۱۹۰۱) بود از همان سال‌های کودکی به ادبیات علاقه‌مند شد. در سال ۱۹۷۳ در ۲۲ سالگی پس از این که در رشتهٔ زبان انگلیسی از دانشگاه ملی فارغ‌التحصیل شد به آمریکا رفت و در دانشگاه تگزاس در آستین درس خواند و دکترایش را در سال ۱۹۸۱ از این دانشگاه و در رشتهٔ تاریخ ادبیات فارسی دریافت کرد. محمدعلی سلطانی
محمدعلی سلطانی در سال ۱۳۳۶ خورشیدی در کرمانشاه به دنیا آمد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در کرمانشاه به پایان رساند. سلطانی در همان زمان تحصیل علوم مذهبی را نیز پی گرفت و مدتی نزد سید محمدطاهر هاشمی و سیدمحمد شیخ‌الاسلام (استاد دانشگاه تهران و شیخ‌الاسلام کردستان) به شاگردی در علوم اسلامی پرداخت. محمدعلی سلطانی پس از آن برای تحصیلات دانشگاهی به تهران رفت و در آنجا در زمینۀ عرفان و فلسفه نزد غلامرضا کیوان سمیعی شاگرد عباسعلی کیوان قزوینی به شاگردی پرداخت. کیوان سمیعی بعدها اجازهٔ تنقیح و تصحیح آثار خود را به واسطهٔ این رابطه به سلطانی واگذار کرد. سلطانی تحصیلات خود را تا مقطع دکترا ادامه داد. وی در سال ۱۳۶۳ با فریبا مقصودی ازدواج کرد و در سال ۱۳۶۶ به همراه وی به تهران مهاجرت کرد و در آنجا ساکن شد. دیهشک
میرزا محمد علی فرزند زین العابدین ملک التجار در سال 1267 هجری قمری در دیهشک متولد شد و پس از طی مراحل کودکی به مکتب رفت و در مدت شش ماه قرآن کریم را فرا گرفت.پس از آن به خواندن آثار ادبی مانند لیلی و مجنون(ظاهراً منظومهٔ نظامی)وامق و عذرا(؟)و ویس و رامین فخر الدین گرگانی و غیره پرداخت، به خوشنویسی روی آورد و در مدرسهٔ حاجی عبد العلی نزد ملا غلامحسین زنگویی تحصیلاتش را ادامه داد.چون از این مدرسه چیزی حاصلش نشد پدرش او را به مدرسهٔ حاجی صادق راهنمایی کرد،در این مدرسه هم فواید علمی نصیبش نشد از پدر درخواست تا او را به مرکز شهر طبس ببرد.پدرش-که بازرگان بود-او را به مکتب حاجی میرزا عرب برد.محمد علی در این مکتب به خوشنویسی ادامه داد و اسلوب خطاطی را به کمال فرا گرفت،جوانمرگ شدن یکی از هم مشقانش سبب شد تا از مکتب مذکور به درآید و به حسینیهٔ طبس نزد آخوند محمدحسین سلیمانی-که از مدرسان ورزیدهٔ آنجا بود-رفت،بیرون از حوزهٔ علمی مزبور آن چنان که خود می‌نویسد:«اوقات را به بطالت و طفره می‌گذرانید و کتاب نقالی حسین کرد و افسانه‌های رموز حمزه و اسکندرنامه را اول کتاب و تاریخ رستم و اسفندیار را بهترین اخبار می‌دانست و هندسه را وسوسه و ریاضی را زندقه و عربی را صفصفه و منطق را ژاژ و اصول را فضول بر می‌شمرده و از مفاد«شرف المرء بالعلم و الادب»غافل بوده‌است» پس از این مرحله به درس آخوند ملا محمدتقی حاضر شد و الفیهٔ ابن مالک و منظومهٔ نجومی خواجه نصیر الدین طوسی و دیگر کتب رایج عصری را فرا گرفت.ظاهراً مدارس عصری او را اقناع نکرد زیرا پس از این درس و بحث را پی نکرد و به بازرگانی پرداخت[3].این شغل نیز به نزدیک او مرضی نیفتاد چنان که خود گوید:«ماشاء اللّه بازار از مدرسه بدتر و مدرسه از مکتب آشفته‌تر» میرزا علی با توجه به لیا قت و سواد و خط خوش و نفوذ پدرش ملک التجار به عنوان منشی مخصوص عماد الملک حاکم طبس مشغول فعالیت گردید و ملقب به "منشی باشی" گردید و ضمن رسیدگی به امور اداری حکمران طبس نسبت به ثبت وقایع آن زمان پرداخت و منشا خدمات ارزنده‌ای گردید و چهار باغ و چندین فنجان آب از قناتهای دیهشک را وقف روضه خوانی حضرت سیدالشهدا(ع) در دهه اول محرم نمود بطوزیکه هم‌اکنون این روضه خوانی و وقفیات دایر است .منشی باشی در سال 1345 هجری قمری فوت نمود و در زادگاهش دیهشک در مقبره برادرش ملا هادی به خاک سپرده شد . محقق ارجمند جناب آقای یعقوب دانشدوست در خصوص این مقبره می‌نویسد: بنا از دو چهار طاقی به هم پیوستهٔ کوتاه تشکیل شده به‌طوری‌که بلندای آن از کف ۴/۷۰ متر است و اندازه ضلع داخلی هر کدام ۳/۳۳ و ۳/۳۴ متر است.بنا از خشت ساخته شده نمای خارجی آن را با کاهگل پوشانده‌اند داخل بنا نیز اندود کاهگل دارد.بسیار ساده و بی‌پیرایه است و معماری خوبی را ارائه می‌دهد به ویژه چگونگی پیوستن این دو چهار طاقی حالت مخصوصی به وجود آورده که تنها در این بنا مشاهده شده‌است. مورد بسیار با اهمیت در این بنا این است که این بنای خشتی زلزله شدید سال ۵۷ طبس را تحمل کرده و سرپا مانده‌است[1]. اکنون مقبره این شاعر و ادیب توسط نوادگانش به ویژه متولی کنونی موقوفات حاج سید ولی اله رشیدی مرمت و بازسازی شده‌است . امیرعلی نبویان
سید امیرعلی نبویان (زاده ۲ فروردین ۱۳۵۹، آمل) نویسنده، مجری و بازیگر ایرانی می‌باشد. محمد بهشتی (پژوهشگر علوم تربیتی)
محمد بهشتی (متولد ۱۳۳۳) پژوهشگر ایرانی و استاد پژوهشگاه حوزه و دانشگاه است. او برای نگارش جلد پنجم کتاب "آرای دانشمندان مسلمان در تعلیم و تربیت و مبانی آن" برگزیدهٔ بیست و هفتمین دورهٔ کتاب سال ایران شد. رضا داوری اردکانی
رضا داوری اردکانی (متولّد ۱۵ خرداد ۱۳۱۲)، فیلسوف و متفکر ایرانی و استاد بازنشستهٔ گروه فلسفهٔ دانشگاه تهران است. داوری اردکانی، از ابتدای تأسیس فرهنگستان علوم (۱۳۶۸) عضو دائم این فرهنگستان است و از سال ۱۳۷۷ ریاست آن را بر عهده دارد. او بیش از شصت جلد کتاب در حوزه‌های مختلف فکری منتشر کرده‌است و از چهره‌های شاخص در حوزهٔ نظریه‌پردازی فرهنگی و اندیشهٔ فلسفی ایران به‌شمار می‌آید. او همچنین عضو سابق شورای عالی انقلاب فرهنگی و عضو فعلی شورای عالی علمی مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی می‌باشد. داوری اردکانی از چهره‌های ماندگار جمهوری اسلامی ایران است. علی فاضل
علی فاضل (۱۳۰۲، مشهد - ۲۱ مرداد ۱۳۸۲، تهران) نویسنده و پژوهش‌گر ایرانی بود. روزها: سرگذشت
روزها کتابی چهارجلدی از محمدعلی اسلامی ندوشن است که در آن نویسنده به شرح زندگی خود تا ۵۳سالگی می‌پردازد. علی دهباشی
علی‌اکبر جعفر دهباشی معروف به علی دهباشی، (زادهٔ ۱ فروردین ۱۳۳۷ در تهران)، روزنامه‌نگار، ادب پژوه، نویسنده و سردبیر مجلهٔ بخارا است. او تلاش گسترده‌ای در معرفی آثار و زندگی بزرگان فرهنگ و ادب و هنر ایران و جهان داشته‌است. عبدالله توکل
در سال ۱۳۰۳ در کوچه علیه اردبیل به دنیا آمد که بعدها با ورود به عرصه ادبیات به همراه دو دوست خود رضا سید حسینی و محمد قاضی به سه تفنگدار نهضت ترجمه ایران شهرت یافتند. محمود عنبرانی
محمود عنبرانی (متولد: ۲۲ فروردین ۱۳۱۶ در سبزوار) شاعر، نویسنده، مترجم و پژوهشگر ایرانی است. وی از پدری مشهدی (طلاساز) و مادری یزدی درسال ۱۳۱۶ چشم به جهان گشود. پس از گذراندن دوران کودکی و نوجوانی، در رشته تجربی تحصیلات متوسطه خود را سپری کرد. در سال ۱۳۳۵ در کنکور دانشکده پزشکی مشهد پذیرفته شد، ولی به دلیل مشکلات شخصی از آن چشم پوشید. در سال ۱۳۴۳ در دانشکده ادبیات و علوم انسانی دکتر علی شریعتی مشهد پذیرفته شد و سال آخر دورهٔ کارشناسی در کنکور بورسیهٔ هنرهای دراماتیک اهدایی دانشگاه نانسی فرانسه، رتبه اول را از میان کلیهٔ دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد کسب نمود، ولی به دلیل مشکلات خانوادگی از سفر به فرانسه انصراف داد. محمد مصدق
محمد مصدق مطابق با آنچه در شناسنامه‌اش درج شده، در ۲۹ اردیبهشت سال ۱۲۵۸ شمسی در محلهٔ سنگلج شهر تهران به دنیا آمد. از زمان حیات مصدق تاکنون، در مورد تاریخ دقیق زادروز او اختلاف نظر هست: برخی از منابع تاریخ تولدش را طبق کتاب "خاطرات و تألمات مصدق"، ۲۶ خرداد ۱۲۶۱ حساب می‌کنند. محمدعلی صحراییان
محمدعلی صحراییان (زادهٔ ۲۷ بهمن ۱۳۵۰ در جهرم) پزشک و پژوهشگر عصب‌شناسی ایرانی است که هم‌اکنون در بیمارستان سینا وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران مشغول به کار است. رشته اصلی او ام‌اس است و او بنیانگذار نخستین درمانگاه تخصصی این بیماری در ایران می‌باشد. محمدعلی‌خان سدیدالسلطنه
محمدعلی مینابی بندرعباسی (زاده: ۱۴ شهریور ۱۲۵۳ خورشیدی در بغداد، درگذشت: ۱۴ مرداد ۱۳۲۰ خورشیدی در بندرعباس)، ملقب به سدیدالسلطنه و متخلص به عاری و معروف به سدیدالسلطنه کبابی ، شاعر، نویسنده و مورخ ایرانی اهل بندرعباس‍ در سال‌های آخر دوره قاجار و آغاز دوره پهلوی بود. محمدعلی فروغی
محمدعلی فروغی دردشتی (۱۰ مرداد ۱۲۵۶ در تهران – ۵ آذر ۱۳۲۱ در تهران) ملقّب به ذُکاءُالمُلک، ملی‌گرا، تجددخواه، روشن‌فکر، مترجم، ادیب و سخن‌شناس، فیلسوف، تاریخ‌دان، روزنامه‌نگار، سیاست‌مدار، دیپلمات، نماینده و رئیس مجلس، وزیر و نخست‌وزیر ایران بود . وی نقش مهمی در تأسیس دانشگاه تهران داشت و همچنین او پایه‌گذار و نخستین رئیسِ فرهنگستان ایران است. همین نقش را فروغی در انجمن آثار ملی داشت که به تلاش برای نهادینه کردنِ پاسداری و نگهداری از آثار تاریخی ایران می‌پرداخت. فروغی همچنین چندین اثر مهمّ ادبی را تصحیح کرده که مشهورترین آن‌ها، کلیات سعدی است. نخستین کتاب دربارهٔ فلسفه غرب (سیر حکمت در اروپا) نیز به قلم او نوشته شد. علاوه بر این‌ها، فروغی آثار متعدّدی دربارهٔ تاریخ (به ویژه تاریخ ایران باستان)، اقتصاد و حقوق نوشته‌است. محمّدعلی فروغی از فعّالان و مبارزان مهمّ انقلاب مشروطه ایران بود. وی در دوران پس از جنگ جهانی اول، عضو هیئت اعزامی ایران به کنفرانس صلح پاریس (۱۹۱۹) و جامعهٔ ملل بود. در دوره قاجار، چند بار وزیر، دو بار نمایندهٔ مجلس شورای ملی و یک بار رئیس دیوان عالی تمیز (دیوان کشور) شد. محمد معین
محمد معین در روز ۹ اردیبهشت ۱۲۹۷ در محلهٔ زرجوب رشت زاده شد. پدرش شیخ ابوالقاسم از روحانیان شهر رشت بود. بر اساس صفحهٔ اول دستخطّی که وی در مورد زندگی خود نوشته، تاریخ تولد وی ۱۷ رجب سال ۱۳۳۲ (قمری) برابر با ۲۱ خرداد سال ۱۲۹۳ است. در متن دانشنامهٔ دکترا، سال تولَد وی ۱۲۹۱ ذکر شده‌است ولی در نوشتهٔ قاب‌شده‌ای که در خانهٔ وی و در اتاق کارش به دیوار آویخته‌است تاریخ تولد او دوشنبه ۹ اردیبهشت ۱۲۹۷ نوشته شده‌است. محمدقلی نادعلیان
دکتر محمدقلی نادعلیان متولد ۱۳۱۵ مهدیشهر (سنگسر) دارای رتبه استادی دانشگاه تهران در رشته دامپزشکی است.  وی در سال ۱۳۸۴ به عنوان چهره ماندگار علمی کشور برگزیده شد. نادعلیان دهها کتاب و مقاله پیرامون رشته تخصصی اش ارائه کرده و شاگردان زیادی را در طول نیم قرن فعالیت علمی به جامعه دامپزشکی کشور افزوده است. نادعلیان در حال حاضر عضو پیوسته فرهنگستان علوم ایران است. اردشیر خدادادیان
اردشیر خدادادیان نویسنده و تاریخ‌نگار اهل ایران بود. خدادادیان در سال ۱۳۲۰ در شهر اردکان متولد شد و تحصیلات ابتدایی و متوسطهٔ را در همان شهر گذراند و برای ادامهٔ تحصیل به تهران آمد و سپس راهی کشور آلمان شد. او در دانشگاه آزاد برلین در رشتهٔ تاریخ و ایران‌شناسی ادامهٔ تحصیل داد و دکترای خود را در گرایش ایران باستان به‌عنوان رشتهٔ اصلی و ادبیات و فلسفهٔ غرب و روانشناسی علوم تربیتی به‌عنوان رشته‌های فرعی کسب کرد. او مدتی را در دانشگاه‌های اروپا به تدریس تاریخ و تمدن ایران پرداخت. او دوازده سال آخر خود را در لندن سپری کرد و در نهایت در ۲۶ مهر ۱۳۹۶ بر اثر ابتلا به دیابت درگذشت. یحیی دولت‌آبادی
سید یحیی دولت‌آبادی (۱۸ دی ۱۲۴۱–۴ آبان ۱۳۱۸) شاعر، خوشنویس، نویسنده وقایع مشروطیت و پس از مشروطیت، و از مؤسسان نهادهای نوین آموزشی در ایران چون انجمن معارف مدرسهٔ سادات بوده‌است. وی ازجمله رجال سیاسی عصر مشروطه و دوران پس از آن تا اوایل حکومت رضا شاه به‌شمار می‌آید و پست‌های سیاسی چون چندبار نمایندگی مجلس شورای ملی را در مقاطع متعدد تجربه کرد. محمدعلی افراشته
محمدعلی افراشته (۱۲۸۷، ۱۹۰۸، سنگر (رشت) -۱۳۳۸، ۱۹۵۹، صوفیه) داستان‌نویس، روزنامه‌نگار، طنزپرداز، شاعر و مؤلف ایرانی بود. فریدون عموزاده خلیلی
فریدون عموزاده خلیلی (زادهٔ بهمن ماه ۱۳۳۸ در سمنان) نویسنده، پژوهش گر، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی ایرانی است و از چهره‌های مطرح هنر و روزنامه نگاری بعد از انقلاب به‌شمار می آید. او برای نگارش کتاب سفر به شهر سلیمان برگزیده هشتمین دوره کتاب سال ایران شد. علی باباچاهی
علی باباچاهی (زادهٔ ۲۰ آبان ۱۳۲۱) شاعر، نویسنده، محقق و منتقد ایرانی است. هاکوب اوشاکان
اوشاکان در سال ۱۸۸۳ میلادی با نام اصلی هاکوب کوفجیان (Hagop Kufejian) در روستای Soloz در نزدیکی بورسا به دنیا آمد. در پایان سال ۱۹۲۲ همانند بسیاری از اندیشمندان ارمنی وی نیز پس از ورود قوای کمالیست، کنستانتینوپل را برای همیشه ترک گفت. برای مدت کوهایی در پلوودیو، بلغارستان به سر برد و سپس به عنوان معلم ادبیات ارمنی در مصر (۱۹۲۴–۱۹۲۸) قبرس (۱۹۲۸–۱۹۳۵) و فلسطین (۱۹۳۵–۱۹۴۸) فعالیت پرداخت. وی در حالی که در آستانه یک سفر برنامه‌ریزی شده به دیرالزور، مکانی که در طی نسل‌کشی ارمنی‌ها صدها هزار ارمنی جانباخته بودند بود در هنگام بازدیدش از حلب درگذشت. پسرش واهه اوشاکان (۱۹۲۱–۲۰۰۰) جای پای پدرش را دنبال کرد. محمود نجم‌آبادی
محمود نجم‌آبادی (۱۳۷۹–۱۲۸۲) طبیب، نویسنده، مترجم، استاد دانشگاه و روزنامه‌نگار و محقق و مورخ ایران در عرصهٔ پزشکی است. منصور کوشان
در پنجم دی ماه ۱۳۲۷ در اصفهان زاده شد. در سال‌های جوانی شعر و نمایشنامه می‌نوشت و از نسل جوان حلقهٔ جنگ اصفهان بود. از او در همان سال‌های جوانی نمایشنامه‌های «تصویر من»، «ساعت کوبنده چیست، ساعت کوبنده» و «بودن از نبودن» در دانشگاه اصفهان به روی صحنه رفت. کوشان در سال ۱۳۵۳، پس از این که نمایشنامه اش «فریادی برای گوش‌های کر» در صحنه اجرا شد، برندهٔ اول جشنواره تئاتر شهرستان‌ها گشت، تله ویزیون ملی آن را ضبط و پخش کرد، و هم چنین برنده نمایشنامه‌نویسی سال به خاطر نمایشنامه «روزنامه‌های دیروز، امروز و فردا» از طرف سازمان تلویزیون ملی ایران گشت و پس از به عنوان مسئول مرکر فرهنگی اصفهان به استخدام سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران درآمد. ناصرالدین شاه‌حسینی
ناصر الدین شاه حسینی (زاده ۱۳۰۳ _ درگذشته ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۵) از داستان‌نویسان و ادیبان معاصر ایران است. او دکترای ادبیات زبان و ادبیات فارسی داشت و در دانشگاه تهران استاد بود. کار ادبی خود را از سال ۱۳۲۱ با نوشتن برای مجلّه "رادیوی ایران" و "روزنامه اطلاعات" شروع کرد. رمان "شراره‌های خاموش" (۱۳۲۸) را دربارهٔ زندگی و عشق‌های لطفعلی خان زند نوشت. درون متیه "مجموعه نی زرد" (۱۳۳۰) که نوشته او است دربارهٔ افسانه‌های عاشقانهٔ فولکلوریک با طرحی پیش پا افتاده‌است. آثاری در زمینه‌های ملّی-میهنی نیز در کارنامه خود دارد. دیوان "سوزنی سمرقندی" (۱۳۲۸) دو بار به تصحیح او منتشر شده‌است. خطاهای او در تصحیح این متن نقدهای بسیاری را در پی داشت که در مقدمه چاپ دوم به آنها اشاره کرده است. بافت روستای ندوشن
بافت تاریخی روستای ندوشن مربوط به سدهٔ ۷ ه‍.ق تا دوره معاصر است و در روستای تاریخی ندوشن، شهرستان میبد، واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۹۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. محمدحسین ندوشنی یزدی
محمدحسین ندوشنی یزدی در ۱۲۴۳ در ندوشن یزد به دنیا آمد. پدرش ملاعلیرضا نام داشت. محمدحسین پس از تحصیلات مقدماتی در زادگاهش، در پانزده سالگی به اصفهان رفت تا در درس آیت‌الله شریعت اصفهانی شرکت کند. در ۱۲۶۱ خورشیدی به کربلا رفت و در درس آیت‌الله حاج میرزا حبیب‌الله رشتی شرکت کرد. درجه اجتهاد را در همان‌جا دریافت کرد و سپس به سامره رفت و در درس آیت‌الله میرزا حسن شیرازی بزرگ شرکت کرد. ندوشنی یزدی پس او فوت میرزای شیرازی به نجف رفت و ده سال در آنجا تدریس کرد. سپس به تهران رفت و در مدرسه مروی به تدریس پرداخت. مجدالدین کیوانی
مجدالدین کیوانی (زادهٔ دهم بهمن ماه ۱۳۱۶ در اصفهان) مترجم و مؤلف ایرانی‌ست. کتاب «صهبای خرد: شرح احوال و آثار حکیم عمر خیام نیشابوری» اثر مهدی امین رضوی با ترجمه او به عنوان کتاب سال جمهوری اسلامی ایران در سال ۱۳۸۶ معرفی شد. او عضو شورای علمی دائرةالمعارف بزرگ اسلامی است و چندین مقاله در این حوزه تألیف کرده‌است. تنقیح المقال
عبدالله مامقانی از فقیهان و دانشمندان رجال در سده چهاردهم است، محدث، فقیه اصولی رجالی و ادیب و مرجع تقلید شیعیان در سال ۱۲۹۰ هـ ق، در نجف به دنیا آمد. نیاکان اش از مامقان از نزدیکی تبریز بودند. وی از ۵ سالگی شروع به تعلیم قرآن کرد و بعد به تحصیل مقدمات علوم دینی و متداوله پرداخت. پس از تکمیل ادبیات در سال ۱۳۰۸ هـ ق، در حوزه درس اصولی استدلالی و سال بعد در حوزه فقه استدلالی با تمام تلاش و سعی و اهتمام ورزید. او به دستور استادش حسن خراسانی ملقب به میرزا شروع به تالیف کرد و از سال ۱۳۰۹ هـ ق، باب دیات و بعد باب نکاح و همین طور به تدریج، تألیفات و تصنیفات دیگری انجام داد تا این که دست به کار تألیف تنقیح المقال شد. علی دوانی
علی دوانی به سال ۱۳۰۸ در قصبه دوان شش کیلومتری شمال کازرون به دنیا آمد.  وی تحصیلات خود را در زادگاهش آغاز کرد در سال ۱۳۱۶ به آبادان رفته، در مدرسه فنی در رشته مکانیک مشغول به تحصیل شد. سال ۱۳۱۹ تحصیلات حوزوی خود را در نجف آغاز کردوازسید علی بهبهانی، سید ابوالقاسم خویی استفاده کرد و سال ۱۳۲۷ تحصیلات خود را در قم ادامه داد. محمود طلوعی
محمود طلوعی (۱ آبان ۱۳۰۹ – ۲۹ مرداد ۱۳۹۴) روزنامه‌نگار، نویسنده و تاریخ‌نگار ایرانی بود. پیش از سال ۱۳۵۷ او سال‌ها سردبیر مجلهٔ "خواندنیها" بوده‌است. او از سردبیری‌اش در خواندنی‌ها به عنوان پربارترین دورهٔ کار مطبوعاتی‌اش یاد می‌کرد. احمد مهدوی دامغانی
احمد مهدوی دامغانی (زادهٔ ۱۳ شهریور ۱۳۰۵، مشهد) نویسنده و پژوهشگر ایرانی، متخصص در ادبیات عرب، استاد پیشین دانشگاه تهران و دانشگاه هاروارد آمریکاست. سیروس شمیسا
سیروس شَمیسا (زادهٔ ۲۹ فروردین ۱۳۲۷ در رشت) استاد ادبیّات فارسی و نویسندهٔ پرکار ایرانی است که تاکنون بیش از ۴۰ اثر خلق کرده‌است. وی تحصیلات عالی خود را در دانشگاه شیراز آغاز کرد و چند سالی پزشکی خواند، ولی پس از چندی تغییر رشته داد و در همان‌جا مدرک کارشناسی خود را در ادبیّات فارسی گرفت. پس از آن وارد دورهٔ دکتری ادبیات فارسی دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۵۷ از رسالهٔ خود به راهنمایی خانلری دفاع کرد. او در سال ۱۳۸۰ یکی از چهره‌های ماندگار ایران لقب گرفت. کتاب‌های او در بسیاری از دانشگاه‌های ایران تدریس می‌شود. ماشاءالله آجودانی
ماشاءالله آجودانی در سال ۱۳۲۹ در آمل متولد شد. تحصیلات دانشگاهی وی در دانشگاه تهران در رشته زبان و ادبیات فارسی بوده و دکترای خود را نیز از همین دانشگاه با نگارش رسالهٔ دکتری با نام «بررسی تحلیل و انتقادی شعر مشروطه» زیر نظر دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی در سال ۱۳۶۵ دریافت کرده‌است. آجودانی نزدیک هفت سال عضو هیئت علمی دانشگاه اصفهان و مربی گروه زبان و ادبیات فارسی بوده‌است. وی در بهمن ۱۳۵۶ (ژانویه ۱۹۷۸) به لندن رفت و در این شهر با منوچهر محجوبی مدیر مسئول و ناشر مجله فصل کتاب در انتشار آن مجله همکاری کرد و از همان آغاز سردبیری آن مجله را به عهده گرفت. آجودانی از سال ۱۳۶۵ در لندن زندگی می‌کند. از وی تاکنون حدود ۵۰ مقاله در باب ادبیات فارسی و تاریخ در نشریات معتبری چون آینده، نشر دانش، ایران نامه و ایران‌شناسی (آمریکا) گلستان (آمریکای شمالی) فصل کتاب (لندن)، دایرةالمعارف ایرانیکا (نیویورک) چاپ و منتشر شده‌است. از آثار مهم او می‌توان به "مشروطه ایرانی" و "یا مرگ یا تجدد" اشاره کرد. کتابخانه مطالعات ایرانی لندن نیز از مؤسساتی است که او بنیاد گذارده و به اداره آن می‌پردازد. محمدعلی سلطانی
محمدعلی سلطانی (۱۳۳۶ در کرمانشاه)، نویسندهٔ کردپژوه است که در زمینهٔ ادبیات، تاریخ و ادیان و مذاهب کردستان و به ویژه منطقهٔ کرمانشاه به پژوهش پرداخته‌است. وی در مراکز آموزش عالی به تدریس علوم انسانی می‌پردازد. داوود منشی‌زاده
داوود منشی‌زاده (زاده ۶ شهریور ۱۲۹۴ در تهران - درگذشته ۱۳ تیر ۱۳۶۸ در اوپسالا، سوئد) زبان‌شناس و کنشگر سیاسی ایرانی بود. او به‌طور عمده برای مشارکت‌هایش در زبانشناسی ایران، مخصوصاً مطالعهٔ زبان‌های ایرانی مدرن و میانه شناخته شده‌است. به هر روی او در ایران و خارج در زمینهٔ سیاسی نیز فعال بود. او بنیان‌گذار حزب سومکا و از پیشگامان ایدئولوژی نازیسم در ایران بود. احمد عطایی
احمد عطایی در سال ۱۲۹۸ در یکی از محلات جنوبی تهران در حوالی میدان مولوی به دنیا آمد. او در سال ۱۳۱۵ خورشیدی انتشارات عطایی را تأسیس کرد و قبل از انقلاب عضو هیئت مدیره اتحادیه ناشران تهران بوده‌است. محمود نجم‌آبادی
در سال ۱۲۸۲ خورشیدی در تهران به دنیا آمد. نسب خانوادگی او از طرف مادر به شیخ هادی نجم‌آبادی، روحانی بزرگ و نامدار ایران در عصر مشروطیت و فراماسونر از طرف پدر به محمد نجم‌آبادی، اولین متولی مدرسه سپهسالار (مدرسه عالی شهید مطهری امروزی)، می‌رسید که شاگرد ممتاز میرزا محمدرضا کلهر و از خطاطان نامی ایران بود. تحصیلات اولیه اش را در مدرسه شرکت گلستان که در محل بیمارستان وزیری تأسیس شده بود، به انجام رسانید. از همشاگردی‌های شاخص او در این مدرسه میرزا عباس خان اقبال آشتیانی بود که البته پس از تعطیل مدرسه شرکت گلستان از هم جدا شدند و محمود نجم‌آبادی به مدرسهٔ قدیم ایران و آلمان و عباس اقبال به دارالفنون رفت. هرچند که پس از بروز جنگ جهانی اول و تعطیل مدرسه ایران و آلمان نجم‌آبادی نیز وارد دارالفنون شد. علی ذکاوتی قراگوزلو
علی ذکاوتی قراگوزلو ( یا علی ذکاوتی قره‌گوزلو ) زاده ۱۵ فروردین ۱۳۳۰ در همدان، محقق، نویسنده و پژوهشگر حوزه علوم انسانی و تعلیم و تربیت از اساتید و پژوهش‌گران ایرانی است که به‌جهت پژوهش‌هایی که در سطح ملی انجام داده جوایز وتقدیرنامه‌های فراوانی کسب نموده‌است. وی همچنین دارای عنوان مدیر علمی برتر کشور می‌باشد. از مهمترین و اصلی‌ترین ایده‌هایی که وی در دوران فعالیت خود مطرح نموده‌است، توسعه و گسترش ایده صلح جهانی در تالیفات و سایر نوشته‌هایش بوده و طرح موضوع حول محور ضرورت و امکان آموزش صلح در آغاز قرن بیست و یکم از ابتکارات وی می‌باشد. اطلاعات بیشتر دربارهٔ این محقق و پژوهشگر حوزه علوم انسانی، در اینجا مطالعه کنید. از ایران به مناسبت ۲۵ سال فعالیت تحقیقاتی، فرهنگی، اجتماعی و هنری دربارهٔ صلح و مدارا به سازمان یونسکو و به مؤسسه جهانی کمنیوس، وموسسه نوبل معرفی شد. همچنین اثر امپراتور ژنده پوش (کتاب) وی یکی از سه کتاب داستانی سال که در مجله سروش، شماره ۵۰۰ صفحه ۶۴ معرفی شده و ازسوی گروه هنری دانشگاه تربیت مدرس تقدیرنامه دریافت کرده‌است. ابوالقاسم فیض آبادی
ابوالقاسم فیض آبادی (متولد ۱۳۳۳ - تهران) نویسنده داستان‌های کودک و نوجوان ایرانی و عضو انجمن نویسندگان کودک و نوجوان می‌باشد؛ و تا کنون بیست و سه جلد کتاب از او به چاپ رسیده است. او در یادداشتی بر زندگی خود می‌نویسد: «در سال ۱۳۳۳ در منطقهٔ نظام آباد تهران به دنیا آمدم. دوران کودکی‌ام در آن‌جا گذشت و نوجوانی و دورهٔ دبیرستان را در نارمک طی کردم. در سال ۵۵ در رشتهٔ ریاضیات کاربردی از مدرسه عالی ریاضیات و مدیریت اقتصادی کرج فارغ‌التحصیل شدم. مدت نزدیک به چهل سال است در ارتباط با کتاب؛ اعم از آماده‌سازی، تولید و نشر هستم.» محمد محمدعلی
محمد محمدعلی در ۷ اردیبهشت ۱۳۲۷ در خیابان مولوی تهران و در خانواده‌ای پرجمعیت متولد شد. در سال ۱۳۴۳ رتبه نخست منطقه آموزش پرورش در مسابقه داستان‌نویسی انجمن ایران و آمریکا را به دست آورد. در سال ۱۳۴۴ و هنگامی که مشغول تحصیل در دبیرستان مروی بود علاوه بر نگارش چند نمایش‌نامه، سالنامه مروی را منتشر کرد. پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۴۹ به خدمت سربازی اعزام شد و در سپاه ترویج و آبادانی خدمت کرد. در همان دوران سربازی بود که طرح‌های اولیهٔ داستان‌های درهٔ هندآباد گرگ داره و از ما بهتران شکل گرفت. محمدعلی اسلامی ندوشن
قبل از این نیز میدانی به نام اسلامی ندوشن در زادگاهش ندوشن به نام او شده بود. هم چنین شورای شهر یزد در سال ۹۹ بلواری را در محله صفاییه حدفاصل بلوار شهید قندی و بلوار شهید دشتی به نام دکتر اسلامی ندوشن نامگذاری نمود. سید علی محمودی
سید علی محمودی (متولد ۱۳۳۱) پژوهشگر ایرانی و استاد دانشکده روابط بین‌الملل است. آثار او عمدتاً در حوزه نقد اندیشه سیاسی مدرن در ایران و بررسی اندیشه‌های کانت است. ندوشن
محمد مهریار استاد ادبیات دانشگاه اصفهان دربارهٔ ندوشن و واژه‌شناسی آن آورده‌است: دانش مازندرانی
ملا علی بن محمدعلی حبش مازندرانی متخلص به دانش سپس جاوید همچنین شناخته‌شده به مولانا علی جاوید ساروی (۱۶۱۰ - ۱۶۶۰م) فقیه شیعه، قاضی و شاعر فارسی‌زبان ایرانی در سدهٔ هفدهم م/ یازدهم هجری بود. علی مازندرانی حوالی سال ۱۶۱۰م/ ۱۰۱۰ق در ساری زاده شد. محمدطاهر نصرآبادی در "تذکره" خود یاد کرده که نسب مازندرانی به بلال حبشی می‌رسد. او در مشهد تحصیلات خود را در فقه ادامه داد سپس در اصفهان و نکا به قضاوت پرداخت. مازندرانی در سال ۱۶۶۰م/ ۱۰۷۰ق در اصفهان درگذشت و در آرامگاه محمدبیگ دفن شد (تخت فولاد امروزی)؛ ماده‌تاریخ وفاتش: جلال‌الدین کزازی
سید جلال‌الدین کَزّازی شناخته‌شده با نام میرجلال‌الدین کزّازی (زادهٔ ۲۸ دی ۱۳۲۷ در کرمانشاه) استاد دانشگاه، شاعر، نویسنده، مترجم، شاهنامه‌پژوه و ادیبِ ایرانی است. او از چهره‌های ماندگار فرهنگ و ادب ایران در پنجمین همایش چهره‌های ماندگار به سال ۱۳۸۴ است. وی مشهور به بهره‌گیری از واژه‌های پارسی سره در نوشته‌ها و گفتار خود است. کزازی عضو هیئت امنای بنیاد فردوسی است. مهدی سهیلی
مهدی سهیلی شاعر و نویسنده ایرانی در هفتم تیر ماه سال ۱۳۰۳ در تهران متولد شد. نیای مادرش «اصفهانی» و نیای پدرش «تهرانی» بود. در ۱۹۵۷ چند اثر از وی را در مسکو به چاپ رساندند. او سال‌ها در رادیو ایران برنامه اجرا کرد. او در زمینه نمایش نامه‌نویسی نیز فعالیت داشته‌است. وی در ۱۸ مرداد ۱۳۶۶ در سن ۶۳ سالگی درگذشت. علی حائریان اردکانی
علی حائریان‌اردکانی (زاده ۱۳۲۵ در اردکان) پژوهشگر ایرانی و استاد بازنشستهٔ دانشگاه فردوسی مشهد است. او برای ترجمه کتاب "مواد و فرآیندهای تولید" برگزیدهٔ اولین دورهٔ کتاب سال ایران شد. علی شروقی
علی شروقی (رشت؛ ۱۳۵۸) نویسنده معاصر ایرانی و روزنامه‌نگار ادبی است. او برنده دهمین دوره جایزه ادبی هفت اقلیم در بخش رمان و برنده علی‌محمد حکیم
علی محمد حکیم علی محمد منشی متخلص به حکیم نویسنده و شاعر ایرانی عصر ناصرالدین شاه است. در سال ۱۲۵۸ ه‍.ق در قم به دنیا آمد. محل زندگی وی قم بوده‌است. وی در خطاطی شاگردِ شخصی به نام حاجی رشید خان اخگر بیگدلی (از نوادگانِ آذر بیگدلی) بود و در خط و نقاشی، به اذعانِ برادرش علی‌اکبر فیض قمی، از سرآمدانِ قم به‌شمار می‌رفته‌است و در علم و ادب نیز شاگرد شیخ حسن، از شاگردان مرتضی انصاری بود. وی دو همسر اختیار کرده‌است و فرزندانی داشته‌است که تعداد آنان معلوم نیست ولی نام سه تن از آنان، یک پسر به نام محمد و دو دختر به نامهای بی‌بی شاهزاده و خانم شاهزاده ثبت شده‌است. وی تا سال ۱۳۱۷ ه‍.ق در قید حیات بوده‌است از سال ۱۳۱۷ق. رفته رفته بینایی وی رو به ضعف گذاشت. همسر وی از شاهزادگان قاجار و نواده فتحعلی‌شاه بود و کتاب شکرستان خود را به نام اعتضادالدوله محمدمهدی خان داماد ناصرالدین شاه و به تقلید از گلستان سعدی نوشته‌است. این کتاب شامل ۳۰ حکایت گوناگون به نثر و نظم است. در کتاب شکرستان لقب خود را اثیرالدین ذکر کرده‌است. وفات وی بعد از سال ۱۳۱۷ ه‍.ق است، و گویا کتابی به خط وی از سال ۱۳۰۵ ه‍.ق نیز در دست است. وی با برخی از رجال عصر قاجار نظیر علی امین الدوله و ابوالفتح میرزا مویدالدوله ارتباط داشته‌است. برخی از اشعار وی در کتاب شکرستان وی و نیز تذکرهٔ شعرای دارالایمان قم موجود است. علی قافقازیالی
علی قافقازیالی در سال ۱۹۵۳ در شهر قارص- ترکیه چشم به جهان گشود. وی متاهل و دارای سه فرزند می‌باشد و یکی از فرزندانش را از دست داده است. علی قفقازیالی علاقه خاصی به ترکان ایران دارد و از سال ۱۹۹۸ به شکل وسیعی در رابطه با ادبیات ترکان ایران و محیط‌های عاشیقی ترکان ایران فعالیت می‌کند. محمد بقایی
محمد بقایی (زادهٔ ۲۰ اسفند ۱۳۲۳) معروف به ماکان نویسنده ، مترجم، استادادبیات فارسی و اقبال‌شناس ایرانی است. او دانش‌آموختهٔ زبان و ادبیات فارسی از دانشگاه تهران و دارای دیپلم عالی زبان انگلیسی از دانشگاه نوادرفلوریدا است. بقایی ۳۵جلد کتاب و ۱۰ هزار صفحه راجع به اقبال لاهوری، شاعر پاکستانی، نوشته‌است و به همین سبب در سال ۲۰۰۵ عالی‌ترین نشان فرهنگی پاکستان را از پرویز مشرف، رئیس‌جمهور وقت پاکستان دریافت کرد. آثار او مشتمل بر۷۷ کتاب (تألیف و ترجمه) است.‌ علی قیصری
علی قیصری (متولد ۱۳۳۳) مورخ و جامعه‌شناس ایرانی است. وی استاد تاریخ دانشگاه سن دیگو و به عنوان استاد مهمان دارای سابقه تدریس در زمینه مطالعات ادیان در دانشگاه براون، و ایرانشناسی در کالج سنت آنتونی، دانشگاه آکسفورد، و تاریخ ایران در دانشگاه کالیفرنیا (ارواین) است. وی به خاطر پژوهش‌هایش در زمینه تاریخ اندیشه در ایران مدرن شناخته شده و عضو هیئت دبیران پژوهش‌های ایرانی در انتشارات بریل، و سردبیر سابق مجله ایران‌شناسی است. * Gheissari, Ali (2021). “Resāle, Maqāle, and Ketāb: An Overview of Persian Expository and Analytical Prose,” in Ehsan Yarshater (Founding Editor), A History of Persian Literature, Volume V: Persian Prose, Edited by Bo Utas, London: I. B. Tauris / Bloomsbury, 2021, pp. 146-216. https://www.bloomsbury.com/us/persian-prose-9781845119065/ https://brill.com/view/title/35902?rskey=dblc5P&result=2 Gheissari, Ali (2008). "Merchants without Borders: Trade, Travel, and a Revolution in late Qajar Iran," in Roxane Farmanfarmaian (ed.), War and Peace in Qajar Persia: Implications Past and Present, London: Routledge, 2008, pp. 183-212. http://www.routledge.com/books/details/9780415421195/