سازمان جهانی یونسکو از چه زماتی شروع به کار کرد؟
جغرافیای سیاسی اطلاعات
یونسکو خلاصه شده سازمان فرهنگی، علمی و آموزشی سازمان ملل متحد است و در ۱۶ نوامبر ۱۹۴۵ در لندن به وسیله ۴۴ نماینده از دول مختلف به وجود آمد و هدف آن پیشبرد اهداف صلح بین‌المللی و رفاه عمومی نوع بشر از طریق روابط آموزشی، علمی و فرهنگی ملت‌های جهان تأسیس شد. اهداف و وظایف یونسکو: شامل اشاعه صلح، پیشبرد حقوق بشر، تفاهم بین‌المللی و ایجاد نظم نوین جهانی است. فعالیت‌های یونسکو در جهت رسیدن به این هدف‌ها سه شکل اصلی به خود گرفته که عبارتند از:
کمیسیون حقوق بین‌الملل
مجمع عمومی ملل متحد در ۲۱ نوامبر ۱۹۴۷، به موجب قطعنامه شماره174 (II) با تأسیس کمیسیون حقوق بین‌الملل سازمان ملل متحد موافقت و اساسنامه آن را به تصویب رسانید. از آن پس تاکنون، مجمع عمومی ملل متحد با تصویب شش قطعنامه دیگر در زمانهای مختلف، تغییراتی در این نهاد ایجاد نموده‌است. همکاری علمی
همکاری‌های علمی پژوهشی ریشه در سده ۱۷ (میلادی) و مکاتبه‌های علمی میان دانشمندان در کشورهای انگلستان، فرانسه، و آلمان دارد. اما اوج همکاری‌های علمی را باید پس از جنگ جهانی دوم جستجو کرد. پس از جنگ جهانی دوم و به دنبال آن آغاز جنگ سرد، توجه کشورهای جهان به علم و فناوری دوچندان شد. چنان‌که پیشرفت در علم و فناوری از پیچیدگی‌های خاص خود برخوردار بود. امور پژوهشی نیازمند بودجه‌های کلان، منابع انسانی متخصص زیاد و در رشته‌های گوناگون، تجهیزات و وسایل پیچیده شد که در بسیاری از موارد تأمین آن‌ها از توان یک کشور خارج بود. این موضوع سبب شد تا کشورها به همکاری در زمینه‌های علوم و فناوری روی آورند و سازمان‌ها و مراکز علمی‌پژوهشی منطقه‌ای و بین‌المللی تأسیس شوند. برای نمونه، می‌توان از فرهنگستان علوم جهان سوم یا سازمان اروپایی پژوهش‌های هسته‌ای (سرن) نام برد. (نوروزی و ولایتی، ۱۳۸۸، ص. ۱۰۸) فهرست میراث جهانی در افغانستان
سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته باید از سوی کشور نگهدارنده اثر مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. سازمان توسعه صنعتی ملل متحد
کنفرانس عمومی با وجود کشورهای در حال توسعه، هنوز به صورت یکی از ارگان‌های دائمی یونیدو در نیامده ولی در اساسنامهُ یونیدو به صورت یک ارگان مخصوص در نظر گرفته شده‌است. اولین کنفرانس عمومی در سال ۱۹۷۱ به درخواست کشورهای در حال توسعه تشکیل شد. در دومین کنفرانس که در سال ۱۹۷۵در لیما برگزار شد، موضوع نظام نوین اقتصاد بین‌المللی مطرح گردید. بالاخره سومین کنفرانس عمومی در سال ۱۹۸۰ در دهلی‌نو تشکیل شد که در آن اختلاف آراء بین کشورهای در حال توسعه و صنعتی مشهود بود. یونیدو در سال‌های ۱۹۷۵ تا ۷۶ تجدید سازمان داده شد. هم‌اکنون مرکز ثقل فعالیت‌های یونیدو عبارت از هماهنگی برنامه‌های صنعتی، مرکزی برای انجام تحقیقات صنعتی و بالاُخره فعالیت‌های مربوط به اجرای برنامه‌های صنعتی است. مرمت فیلم
اگرچه اقدامات حفظ فیلم به دهه ۱۹۳۰ برمی گردد، این حوزه فقط در سال ۱۹۸۰ وضعیت رسمی پیدا کرد، زمانی که یونسکو «تصاویر متحرک» را به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از میراث فرهنگی جهان به رسمیت شناخت. دفتر امور فضایی ملل متحد
دفتر امور فضایی ملل متحد یا یونوسا یکی از سازمان‌های زیر مجموعه سازمان ملل متحد است که در سال ۱۹۶۲ تأسیس گردیده است. روزهای جهانی یونسکو
گاه‌شمار یونسکو شامل روزها، سال‌ها و دهه‌هایی می‌شود که مصوب مجمع عمومی سازمان ملل و یونسکو به عنوان سازمان برگزارکننده ان است.سال‌های بین‌المللی مصوب مجمع عمومی سازمان ملل که یونسکو به عنوان سازمان برگزارکننده ان بوده‌است. برنامه انسان و زیست‌کره
در ربع قرن گذشته سازمان جهانی یونسکو برنامه‌های زیست‌محیطی گوناگونی را در نقاط مختلف دنیا اجرا کرده‌است که در رابطه با نیاز این کشورها از دیدگاه کمبود تحقیقات و کارهای مطالعاتی انجام شده فقط قدمی برای آشنائی با مسائل برداشته شده‌است. بیشتر مطالعات در زمینه‌های آموزشی، کشاورزی، دامپروری، چراگاه‌ها، حافظت منابع طبیعی و حیات‌وحش و غیره در کشورهای در حال توسعه توسط کارشناسان و با همکاری متخصصین سازمان ملل و یونسکو انجام گرفته که «برنامه انسان و زیست‌کره» از جمله این موارد بوده‌است. مالی
برنامه سواد آموزی رضایت بخش نیست. پس از استقلال پنج سال در روند آموزش توقف پدید آمد. در سپتامبر ۱۹۶۵ کنفرانس یونسکو در تهران برگزار شد و مالی، ایران و الجزایر برای اجرای تجربه سواد آموزی عملی برگزیده شدند. در فوریه- مارس ۱۹۶۶ یونسکو در باماکو سمیناری برای آغاز کار برگزار نمود و طرح به «مرکز ملی سواد آموزی» سپرده شد که بعدها به «انستیتو سواد آموزی کاربردی و زبان‌شناسی کاربسته» تبدیل و در سال ۱۹۷۵ به اداره کل تبدیل شد. در ۲۶ می۱۹۶۷ طی حکمی کاربرد زبان‌های محلی (بامبارایی، مالینکه، پل، سونقوی و تماچک) در تعلیم و تربیت مجاز شد. یونسکو
در سال ۱۹۵۰، یونسکو برای بررسی بحث پیرامون تأثیر علم بر جامعه، "تأثیر علم بر جامعه (Science on Society)" (همچنین شناخته شده به عنوان "Impact") را آغاز کرد. مجله در سال ۱۹۹۲ انتشارش را متوقف کرد. همچنین یونسکو فصلنامه بین‌المللی موزه را از سال ۱۹۴۸ منتشر کرد. تاریخ پرستاری
در سال ۱۸۹۹ شورای بین‌المللی پرستاران (آی سی ان) به عنوان فدراسیونی جهانی از سازمان‌های پرستاری دنیا در لندن تشکیل شد. این سازمان در واقع یک انجمن متشکل از ۱۳۰ انجمن حرفه‌ای پرستاری ملی است و رسالت آن نمایندگی میلیون‌ها پرستار در سراسر جهان می‌باشد. این شورا به صورت رسمی در سال ۱۸۹۹ آغاز به کار کرد ولی اولین نشست واضح این شورا پنج سال بعد یعنی در سال ۱۹۰۴ در برلین برگزار شد که در آن گروه‌های پرستاری به نمایندگی از انگلستان، ایرلند، ایالات متحده و آلمان حضور داشت. مقر اصلی این سازمان هم‌اکنون در شهر ژنو در کشور سوئیس قرار دارد. فهرست میراث جهانی در دانمارک
میراث جهانی در دانمارک شامل ۷ اثر فرهنگی و ۳ اثر طبیعی می‌باشد. سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. دانمارک این پیمان‌نامه را در تاریخ ۲۶ ژوئیه ۱۹۷۹ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی دانمارک دارای شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند. کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد
فعالیت‌های این شورا را می‌توان از زمان تشکیل تا جایگزینی با شورای حقوق بشر، به سه دوره تقسیم کرد. کار اصلی کمیسیون در دورهٔ اول (از ۱۹۴۷ تا ۱۹۶۶ میلادی) وضع قانون‌ها و استانداردهای حقوق بشری در قالب کنوانسیون‌های مدنی و سیاسی بود. در دورهٔ دوم که از ۱۹۶۷ آغاز شد، با نشر گزارش‌های موضوعی توسط کار گروه‌ها و زیرمجموعه‌ها، نقض حقوق بشر را در کشورهای مختلف زیر نظر می‌گرفت و از ۱۹۹۰ تا زمان انحلال، به عنوان مشاور برای کشورهای مختلف جهان بر ارتقای حقوق فرهنگی-اجتماعی تأکید می‌کرد. میراث فرهنگی
ثبت جهانی آثار نتیجهٔ نگرانی جهانی از حفاظت میراث فرهنگی و طبیعی بود که در کنفرانس یونسکو در ۱۹۷۲ به تصویب رسید. بناهای یادبود، گروه‌هایی از بناها و مانند آن باید دارای ارزش جهانی زیادی از نظر تاریخ، هنر یا علم باشند تا صلاحیت قرار گرفتن در طبقه‌بندی جهانی را به دست آورند. حقوق کودکان در جمهوری آذربایجان
یونیسف از سال ۱۹۹۳ در آذربایجان شروع به کار کرد. اهداف اصلی برنامه ان ایجاد فضای حفاظتی برای کلیه کودکان بدون هرگونه تبعیض است. حفاظت کودکان در مقابل خشونت، استثمار، سوء استفاده و تبعیض از اولویتهای یونیسف UNICEF است. در آذربایجان برنامه (یونیسف) بر اساس اصول کنوانسیون حقوق کودکان و کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض علیه زنان تنظیم و مدیریت می‌شود. یونیسف بقا، حفاظت و تکامل کودکان را به عنوان پایه پیشرفت انسان تلقی می‌کند. بعلاوه کودکان و خانواده کشورهای توسعه یافته از یونیسف خدماتی دریافت می‌کنند تا اراده و امکانات سیاسی حاصله را در خدمت توسعه خود بکار برند و آن را تضمینی برای اولین پاسخ به کودکان و ایجاد شرایط پیشرفت مربوطه بکار گیرند. بعلاوه سازمان توجه ویژه‌ای نسبت به کودکانی که بیشترین آسیب اجتماعی دیده‌اند، را دارد. آسیب دیدگان جنگ، بازماندگان بلاهای طبیعی، کودکانی که گرفتار فقر مطلق، خشونت و استثمار هستند ویا معلولین. گذشته از این با همکاران دیگر در سازمان ملل مخصوصاً آن‌ها که در حوزه حقوق بشر فعال هستند کار می‌کند تا بتواند به سرعت به مسائل حقوق کودکان پاسخ دهد. در این رابطه یونیسف پروژه کودکانی که در معرض قانون ۲۰۰۵ هستند را شروع کرده‌است. هدف پروژه بالا بردن هوشیاری پرسنل پلیس، دادگستری و امنیتی نسبت به حقوق انسانی کودکان است تا مراجع قانونی به کودکان کمک کنند تا اجرای قانون و عدالت حاکم گردد. در این طرح سازمان اقدامات زیر انجام می‌شود: یونسکو
پیشینه یونسکو و دستورالعمل آن برای همکاری‌های بین‌المللی را می‌توان به قطعنامه اتحادیه ملل در ۲۱ سپتامبر ۱۹۲۱ دید. این نهاد جدید با عنوان، کمیته بین‌المللی همکاری‌های فکری (ICIC) در سال ۱۹۲۲ ایجاد شد. در ۱۸ دسامبر سال ۱۹۲۵، دفتر بین‌المللی آموزش و پرورش (IBE) به عنوان یک سازمان مردم‌نهاد در خدمت توسعه آموزشی بین‌المللی کار خود را شروع کرد. با این حال، شروع جنگ جهانی دوم تا حد زیادی کار این سازمان را قطع کرد. مجمع پارلمانی ملل متحد
مجمع پارلمانی ملل متحد یا یونپا (UNPA) طرحی پیشنهادی است برای افزوده شدن به سیستم سازمان ملل متحد که امکان مشارکت بیشتر را برای اعضا به ارمغان می‌آورد. این ایده هنگام تأسیس مجمع ملل در سال‌های ۱۹۲۰ و دوباره در سال ۱۹۴۵ پس از پایان جنگ جهانی دوم مطرح شد، اما در دوران جنگ سرد خاموش ماند. کارزار برای مجمع پارلمانی ملل متحد در سال ۲۰۰۷ و توسط سازمان دموکراسی بدون مرز برای هماهنگ‌کردن تلاش‌ها به سوی مجمع پارلمانی ملل متحد ایجاد شد که از ژوئن ۲۰۱۷ تا کنون بیش از ۱۶۰۰ عضو پارلمان از ۱۰۰ کشور جهان از آن حمایت کرده‌اند. سازمان بین‌المللی دریانوردی
طرح تأسیس سازمان بین‌المللی دریانوردی یا آیمو در ۶ مارس ۱۹۴۸ در کنفرانسی که در ژنو برگزار شده بود به تصویب رسید. این سازمان ۱۰ سال بعد اجرایی گردید و از سال ۱۹۵۸ شروع به کار در جامعهٔ بین‌المللی نمود. سازمان مذکور سابقاً سازمان مشورتی دریایی بین‌الدول خوانده می‌شد اما از سال ۱۹۸۲ به سازمان بین‌المللی دریانوردی تغییر نام داد. هدف سازمان بین‌المللی دریانوردی، تسهیل همکاری و مبادلهٔ اطلاعات میان کشورهای عضو در زمینهٔ موضوعات فنی مربوط به کشتی‌رانی و به وجود آوردن عالی‌ترین معیارهای ایمنی دریایی است. سازمان مذکور نقطهٔ عطفی در جامعهٔ بین‌المللی به‌شمار می‌آید چرا که این نخستین بار است که یک رکن بین‌المللی صرفاً اختصاص به مسائل دریایی دارد. این سازمان هم‌اکنون با ۱۷۲ عضو و یک عضو وابسته یکی از مؤسسات تخصصی وابسته به سازمان ملل متحد است و مقر ان در لندن (انگلستان) می‌باشد. پزشکی
سازمان بهداشت جهانی (WHO) یکی از آژانس‌های تخصصی سازمان ملل متحد است که در تابستان ۱۹۴۸ در ژنو (واقع در سوییس) آغاز به کار کرد. اولویت‌های اولیه این سازمان مالاریا، سل، بیماری‌های جنسی، سلامت مادر و کودک، مهندسی بهداشتی و تغذیه بود. سازمان جهانی بهداشت جهت دهی و هماهنگ‌سازی مراجع سلامت در ساختار سازمان ملل متحد را عهده‌دار است. این سازمان هدایت امور مربوط به سلامت در سطح جهان، شکل‌دادن به برنامه‌های تحقیقاتی، تعیین استانداردها، تبیین سیاست‌گذاری شاهد مبنا، ارائه حمایت فنی به کشورها و نظارت و ارزیابی رویکردهای سلامتی را عهده‌دار است. به دنبال تغییرات جهانی در زمینه سلامت و بحران‌هایی که این سازمان در اواخر قرن بیستم با آن‌ها روبرو بود، این سازمان امروزه به دنبال بازیابی موقعیت در معرض خطر خود به عنوان هماهنگ‌کننده و رهبری سلامت در جهان، با در پیش‌گیری رویکرد "سلامت جهانی" به جای سلامت بین‌المللی است. داوطلبان ملل متحد
در سال ۱۹۶۲، سپاه صلح آمریکا کنفرانس بین‌المللی نیروی انسانی سطح متوسط را در پورتوریکو برگزار کرد، که در ان نقش داوطلبان بین‌المللی که در زمینه ایجاد مهارت در کشورهای در حال توسعه کمک می‌کنند، ترویج شد. در نتیجه، دبیرخانه سپاه صلح بین‌المللی، بعداً دبیرخانه بین‌المللی خدمات داوطلبانه (ISVS)، به عنوان یک سازمان جهانی برای ترویج خدمات داوطلبانه برای توسعه در سراسر جهان ایجاد شد. ابتکار داوطلبان ملل متحد در یک سخنرانی در دانشگاه هاروارد در ۱۳ ژوئن ۱۹۶۸ توسط محمدرضا شاه پهلوی پیشنهاد شد و یوان‌وی در ۱۹۷۰ توسط مجمع عمومی سازمان ملل تأسیس شد. ISVS در تأسیس UNV نقشی اساسی داشت و خود در سال ۱۹۷۶ منحل شد. ربع رشیدی
وقف نامه ربع رشیدی در خرداد ماه ۱۳۸۶ از سوی سازمان کتابخانه ملی ایران به یونسکو معرفی شد و در نشستی که از ۲۱ تا ۲۵ خرداد در یونسکو برگزار شد، به‌همراه شاهنامه بایسنقری در فهرست میراث مستند این سازمان به‌ثبت رسید. در نشست کمیسیون ملی یونسکو، سی و هشت اثر از کشورهای جهان در فهرست آثار مستند یونسکو ثبت شد. تعداد آثاری که از سال ۱۹۹۷ تاکنون در این فهرست به ثبت رسیده‌است، به ۱۵۸ اثر افزایش یافته‌است. ایران و عضویت در سازمان تجارت جهانی
پیدایش سازمان جهانی تجارت به پس‌از جنگ جهانی دوم که صندوق بین الملی پول و بانک جهانی شکل گرفتند، بر می‌گردد. درسال ۱۹۴۴ ضرورت تشکیل نهاد سومی برای التزام بخشیدن به روابط جهانی و مناسبات اقتصادی احساس می‌شد و پیشنهاد تشکیل سازمان جهانی تجارت توسط دولت وقت آمریکا درسال ۱۹۴۵ داده شد، اما در آن مقطع به جایی نرسید. در همان زمان شورای اقتصادی اجتماعی سازمان ملل، طرح تأسیس سازمان کار را کلیدزد و پیش نویسی با تأیید دوازده کشور موسم به منشور تجارت جهانی تدوین شد که این متن مبسوطی است و گات بخشی ازآن است. هنوز مذاکرات برای تدوین این پیش نویس ادامه داشت که درسال ۱۹۴۸ موافقت‌نامه عمومی تعرفه و تجارت یا به اختصار گات توسط ۲۳ کشور، در شهر ژنو تهیه شد. تمرکز این موافقت‌نامه بر تبادلات تجاری تکیه داشت و به جهت اینکه گات نتیجه بسیار مثبتی در برقراری مناسبات بین کشورها داشت توافق کنندگان این سند که ترکیبی ازکشورهای توسعه یافته و در حال توسعه بودند تمایل داشتند تا زمانی که منشور کلیاتش به تصویب برسد، موافقت‌نامه عمومی تعرفه و تجارت به اجرای موقت دربیاید، که بدین ترتیب گات درسال ۱۹۴۸ به تصویب درآمد. سازمان جهانی بهداشت
سازمان جهانی بهداشت یا به اختصار، دابلیواچ‌او (WHO)؛ یکی از آژانس‌های تخصصی سازمان ملل متحد است که نقش یک مرجعیت سازمان دهنده را بر بهداشت جامعهٔ جهانی ایفا می‌کند. این آژانس در ۶ آوریل سال ۱۹۴۸ در ژنو (واقع در سوییس) تأسیس شد و حکم سرپرستی و منابعش را از سازمان بهداشت سابق، که خود آژانسی در جامعه ملل بود برگرفت. برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد
ستاد مرکزی مدیریت محیط زیست، در نایروبی (کنیا) با ۳۰۰ کارمند، شامل ۱۰۰ متخصص در زمینه‌های مختلف و یک صندوق پنج ساله با تعهد بیش از ۱۰۰ میلیون دلار بودجه تأسیس گردید. در آن زمان، ۴۰ میلیون دلار را ایالات متحده آمریکا متعهد شده بود و مابقی را ۴۰ کشور دیگر تعهد دادند. داوطلبان باشگاه بین‌المللی (VISC) که در سال ۲۰۰۲ تأسیس شد نیز از UNEP حمایت می‌کنند. بودجه مربوط به همه برنامه‌های UNEP به‌طور داوطلبانه توسط کشورهای عضو سازمان ملل متحد ارائه می‌شود. صندوق محیط زیست، که همه کشورهای UNEP در آن سرمایه‌گذاری می‌کنند، منبع اصلی حمایت از برنامه‌های UNEP است. بین سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۸۶ UNEP, بیش از ۲۰۰ دستورالعمل یا راهنمای فنی در زمینه محیط زیست از جمله مدیریت جنگل و آب، کنترل آفات، نظارت بر آلودگی، رابطه بین استفاده از مواد شیمیایی و بهداشت و مدیریت صنایع تولید کرده‌است. ریمون اوبراک
اوبراک همچنین در مجموعه‌ای از مواضع بین‌المللی خدمت کرده‌است. او از سال ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۵ مدیر سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد (FAO) بود. در سال ۱۹۷۸، او به سازمان یونسکو، سازمان علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد برای همکاری در پروژه‌های خود پیوست. گودال میسل
سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته باید از سوی کشور نگهدارنده اثر مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. فهرست حافظه جهانی در ایران
فهرست حافظه جهانی در ایران شامل ده اثر ثبت‌شده است. برنامه حافظه جهانی یونسکو یک ابتکار بین‌المللی است که برای حفاظت از میراث مستند بشریت در برابر فراموشی جمعی، غفلت، خرابی‌های زمان و شرایط آب و هوایی و تخریب عمدی از سال ۱۹۹۲ آغاز شده‌است. هدف سازمان یونسکو از اجرای این برنامه جلوگیری از تاراج، پراکندگی، دادوستد غیرقانونی و نابودی میراث مستند است. طبق فراخوان یونسکو، این مخاطرات تهدیدکننده از سده‌ها قبل وجود داشته ولی جنگ، آشوب‌های اجتماعی و نبود امکانات مالی بر شدت آن افزوده‌است. میراث مستندی که در حافظه جهانی ثبت می‌شوند، قابل دسترس برای تمام ملت‌های جهان خواهند بود و بهترین راه برای معرفی تاریخ و تمدن بشری به جهانیان هستند. ایکوموس
ایدهٔ تشکیل ایکوموس به کنفرانس آتن در رابطه با مرمت بناهای تاریخی در سال ۱۹۳۱ که از سوی دفتر بین‌المللی موزه‌ها تشکیل شده‌بود، بازمی‌گردد. منشور آتن سال ۱۹۳۱ خط مشی میراث بین‌المللی را عرضه نمود. در سال ۱۹۶۴، در دومین همایش معماران و متخصصین بناهای تاریخی، در شهر ونیز ۱۳ قطعنامه به تصویب رسید. اولین قطعنامه، تکوین کنندهٔ منشور بین‌المللی حفاظت و مرمت بناها و محوطه‌های تاریخی که با عنوان منشور ونیز بهتر شناخته شده‌است شد. قطعنامهٔ دومی که ازسوی یونسکو پیش‌کشیده شد، ایکوموس را برای اجرای این منشور بنا نهاد. سازمان بین‌المللی
مشهورترین سازمان بین‌المللی سازمان ملل متحد است؛ و همچنان سازمان‌های مانند .(یونیسف) که برای کمک به بهبود زندگی کودکان و خانوده‌هایشان دریکصدو نود کشور فعالیت می‌کند. فهرست میراث جهانی در ایران
ایران سه سال پس از تصویب کنفرانس عمومی یونسکو در تاریخ چهارشنبه، ۲۶ فوریه سال ۱۹۷۵ به کنوانسیون میراث جهانی یونسکو پیوست. سه اثر چغازنبیل، تخت جمشید و میدان نقش جهان نخستین مکان‌هایی بودند که در ایران به فهرست میراث جهانی یونسکو افزوده شدند. از آن سال به بعد در حدود ۲۴ سال هیچ پرونده‌ای برای ثبت‌جهانی تشکیل نشد و پس از بیش از دو دهه، تخت سلیمان و مجموعه ارگ بم و مجموعه پاسارگاد در یونسکو به ثبت جهانی رسید. روند ثبت آثار مهم ایران در سال‌های بعد ادامه پیدا کرد و گنبد سلطانیه و بیستون به‌عنوان هفتمین و هشتمین اثر از ایران در یونسکو ثبت جهانی شدند. فهرست علایم و نشانه‌های یونسکو
فهرست علایم و نشانه‌های یونسکو ( UNESCO Nomenclature ) از سوی سازمان جهانی یونسکو به نحوی بسیار شایسته برای به رسمیت شناختن رشته‌های علمی و همچنین شماره دار کردن و طبقه بندی جواز تحقیقاتی در رابطه با هر کدام از رشته‌ها و زیر رشته‌های مربوط به علم، هنر و تکنولوژی در نظر گرفته شده‌است . این شماره‌ها شامل رساله دکترا در این رشته‌ها نیز می‌باشد . نحوه شماره گذاری به سه حالت است . به صورت دو، چهار و شش رقمی . این کدهای برای "تعیین رشته‌های تحصیلی معیار جهانی " و مدارک نیز به کار می‌روند .  UNESCO nomenclature. (2008, August 20). In Wikipedia, The Free Encyclopedia. Retrieved 18:27, August 20, 2008, from http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=UNESCO_nomenclature&oldid=233158441 سازمان جهانی بهداشت
سازمان جهانی بهداشت یکی از نخستین آژانس‌های سازمان ملل متحد است و اساسنامهٔ آن رسماً در اولین روز بهداشت جهانی (۷ آوریل سال ۱۹۴۸)، زمانی که توسط ۲۶ کشور از اعضای سازمان ملل تصویب شد به کار بسته شد. پیش از این موضوع، فعالیت‌های مذکور و باقی فعالیت‌های سازمان بهداشتِ جامعه ملل، تحت کنترل کمیته‌ای موقتی بود. این کمیتهٔ موقتی حاصل کنفرانس بین‌المللی سلامت (در تابستان سال ۱۹۴۶) بود. عملیات واگذاری مسئولیت‌ها به تصویب مجمع عمومی رسید. سرویس بیماری‌های واگیر فرانسه نیز به کمیتهٔ موقتی سازمان بهداشت جهانی در ۱ ژانویه ۱۹۴۷ پیوست. مرانک
مرانک اولین مرکز فناوری اطلاعات را در بین روستاهای ایران دارا بود، که در سال ۲۰۰۳ میلادی با کمک سازمان یونسکو (undp) ایجاد گردید. این طرح که بهره‌برداری آزمایشی آن از ۲۲/۴/۸۳ در مرانک شروع شده بود در روز سه شنبه مورخ ۲۰/۵/۸۳ به صورت رسمی و با حضور شخصیت‌های بلندپایه کشوری و محلی افتتاح گردید. طرح مذکور که توسط دفتر پژوهشی سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور و با مشارکت برنامه عمران سازمان ملل، در چارچوب همکاری‌های دولت جمهوری اسلامی ایران با دفتر سازمان ملل در تهران از ابتدای سال ۱۳۸۲ آغاز شده و هم‌اکنون با مستعمل شدن دستگاه‌های آن وسو مدیریت مدیران قبلی مرکز فناوری اطلاعات دیگر اثری از آن نمی‌باشد. آغاز تاریخ
کتاب تاریخ جهان کتاب دده قورقود
از سال ۱۹۵۶ یونسکو برای بزرگ‌داشت و شناساندن وقایع تاریخی و شخصیت‌های برجسته کشورهای عضو برای جهانیان جشن‌هایی را ترتیب می‌دهد، که بر اساس درخواست کشورهای عضو است، در مورد کتاب دده قورقود هم دولت جمهوری آذربایجان، این مناسبت را برای برگزاری سالگرد به یونسکو اعلام نمود و یونسکو آن را جشن گرفت؛ حیدر علی‌اف رئیس‌جمهور فقید جمهوری آذربایجان در بزرگداشت هزار و سیصدمین سالگرد کتاب «دده قورقود» اعلام کرد که: «اگر چه ما امروز در وضعیت جنگ به سر می‌بریم ولی دده قورقود مردم را به صلح و دوستی دعوت می‌کند. ما سعی می‌کنیم مناقشات را مطابق با توصیه‌های دده قورقود حل کنیم.» در همین مراسم نیز جواد هیئت اعلام کرد که «کتاب حماسه دده قورقود حماسهٔ مشترک ترک‌ها و آذری‌هاست. در این حماسه مراحل مختلف اولاد ترک از بدو تولد و نامگذاری گرفته تا دوران جوانی، شهامت، نامزدی، زناشویی، دوران پیری و آخرین لحظات عمرشان با سوژه‌های جالب منعکس شده‌اند. حماسه گرچه ۱۳۰۰ سال قدمت دارد ولی در قرن ۱۵ به رشته تحریر درآمده است» فهرست میراث جهانی در ژاپن
سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. شورای جهانی صنایع دستی
با راه‌اندازی شورای جهانی، صنایع دستی و سنتی به صورت بخشی از حیات فرهنگی و اقتصادی ملت‌ها، مورد توجه قرار گرفت. این شورا در ابتدا با شمار محدودی از اعضا کار خود را آغاز کرد، اما هم‌اکنون، ۹۰ کشور جهان را تحت پوشش دارد و دبیرخانه آن در شهر آمستردام کشور هلند قرار دارد. کشور ایران، از سال ۱۳۴۷ شمسی از طریق سازمان صنایع دستی کشور به عضویت این شورا درآمد و در مجمع آسیا و اقیانوسیه آن، مشغول به فعالیت شد. مهمترین اهدافی که این شورا به عنوان یک ارگان غیرانتفاعی و غیردولتی به دنبال آن است، عبارتند از: دانویرک
سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته باید از سوی کشور نگهدارنده اثر مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. سازمان پیکار با بی‌سوادی
پیکار با بی‌سوادی از سال ۱۳۴۳ شکل‌دیگری به خود گرفت. در این سال، محمدرضا پهلوی پیام‌هایی برای پادشاهان و ریاست جمهوری‌های همهٔ کشورها فرستاد و از آن‌ها خواست که در پیکار با بی‌سوادی کوشش بیش‌تری داشته باشند. سپس پیامی به سیزدهمین نشست یونسکو در پاریس فرستاد و از وزیران آموزش و پرورش کشورهای عضو یونسکو دعوت کرد که با هدف هم‌فکری در کار مبارزه با بی‌سوادی و زمینه‌سازی برای یک همکاری بین‌المللی، کنگره‌ای با سرپرستی یونسکو در تهران برگزار شود. راه‌آهن سراسری ایران
ایران در سال ۱۳۹۶ پرونده ثبت راه‌آهن سراسری را به یونسکو تحویل داد. در آن زمان کارشناسان یونسکو نظرات و اصلاحاتی را روی این پرونده وارد کردند. این پرونده در سال ۲۰۱۹ در کمیته میراث جهانی یونسکو بررسی و با نظر اصلاحی کارشناسان، برگشت داده شد و یک سهمیه ایران برای ثبت آثار در فهرست میراث جهانی یونسکو از دست رفت. پرونده راه‌آهن قرار بود پس از اصلاح در اجلاس سال ۲۰۲۰ دوباره بررسی شود که با دنیاگیری ویروس کرونا این اجلاس به سال ۲۰۲۱ موکول شد. سرانجام در چهل و چهارمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو که مرداد ۱۴۰۰ به صورت مجازی در شهر فوجوی کشور چین برگزار شد، پس از اعمال اصلاحاتی و شفاف‌سازی برخی بندهای این پرونده، راه‌آهن ایران در فهرست آثار جهانی یونسکو ثبت شد. ایران در سال ۲۰۲۱ با دو پرونده "راه‌آهن سراسری" و روستاهای اورامانات (در استان کردستان) در کمیته میراث جهانی یونسکو شرکت کرده بود که در نهایت راه‌آهن سراسری ایران، بررسی و با وجود ایرادهای کارشناسان ایکوموس (شورای بین‌المللی بناها و محوطه‌ها)، به عنوان بیست‌وپنجمین اثر میراث فرهنگی ملموس ایران در فهرست جهانی یونسکو ثبت شد. این اثر طولانی‌ترین راه‌آهن ثبت شده در فهرست میراث جهانی یونسکو، اولین اثر میراث صنعتی ایران در این فهرست و بیست و پنجمین اثر ثبت شده از ایران در این لیست جهانی است. فهرست میراث جهانی در معرض خطر
کنوانسیون میراث جهانی در سال ۱۹۷۲ برای طراحی و مدیریت سایت‌های میراث جهانی توسط سازمان ملل متحد تأسیس شد. با توجه به ماده ۱۱٫۴ کنوانسیون، یونسکو، میراثی که نیاز به محافظت دارند یا برای آن‌ها درخواست کمک شده در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار دارند. این اقدام برای افزایش آگاهی بین‌المللی به تهدیدها و تشویق به اقدامات خنثی‌کننده در نظر گرفته شده‌است. فهرست میراث جهانی در یونان
میراث جهانی در یونان شامل ۱۸ اثر (۱۶ اثر فرهنگی و ۲ اثر ترکیبی) از مکان‌های تاریخی فرهنگی و طبیعی در یونان می‌باشد. سایتهای میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. یونان این پیمان‌نامه را در تاریخ ۱۷ ژوئیه ۱۹۸۱ پذیرفت و مکان‌های تاریخی سرزمین یونان را برای ورود به این فهرست واجد شرایط دانست. سازمان جهانی مالکیت فکری
سازمان جهانی مالکیت معنوی یا یکی از 15 آژانس تَخَصُصی سازمان ملل است. وایپو با اِمضای توافقنامه‌ای در استکهلم در سال ۱۹۶۷ «برای تشویق آثار خلاقانه در راستای حِمایت از مالکیت معنوی در جهان» تأسیس شد. وایپو هم‌اکنون ۱۹۳ کشور عضو دارد و ۲۴ معاهدهٔ بین‌المللی را مدیریت می‌کند و مَقَر آن در ژنو، سوئیس قرار دارد. مدیر کُل کنونی وایپو فرانسیس گری است که در ۱ اکتبر ۲۰۰۸ به این سِمت منصوب شد. .جزایر کوک، کیریباتی، جزایر مارشال، ایالات فدرال میکرونزی، نائورو، نیووی، پالائو، جزایر سلیمان، تووالو، وانواتو و کشورهای به رَسمیت شناخته‌نشده در وایپو عضو نیستند و فلسطین وضعیَت ناظر دارد. این مجمع در مهرماه هر سال در مقر سازمان ملل در ژنو تشکیل جلسه می‌دهند که در حال حاضر ذبیح‌الله خدائیان به‌عنوان رئیس سازمان ثبت اسناد املاک کشور نمایندهٔ جمهوری اسلامی ایران در این مجمع است. یونسکو
مجله "The UNESCO Courier" برای «ترویج آرمان‌های یونسکو، حفظ بستر گفتگو بین فرهنگ‌ها و فراهم کردن زمینه ای برای بحث و گفتگوی جهانی» بیان می‌کند. از مارس ۲۰۰۶ آن را به‌صورت آنلاین و با شماره‌های محدود چاپ شده در دسترس می‌باشد. مقالات آن نظرات نویسندگان را بیان می‌کند که لزوماً نظر یونسکو نیستند. بین سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ یک وقفه در انتشار وجود داشته‌است. سازمان توسعه صنعتی ملل متحد
کشورهای عضو یونیدو از طریق اتخاذ یک برنامهٔ کاری محکم در مورد نقش و کارکردهای آیندهٔ سازمان در تاریخ ژوین سال ۱۹۹۷، واکنش نشان دادند. فعالیت‌های مشخص شده در برنامه کاری، بر مزیت نسبی مشخصی از بونیدو در هنگام ایجاد هم پوشی و نسخه برداری به همراه سایر نهادهای چندجانبه، مبتنی است. موضوع کلیدی این بود که فعالیت‌ها می‌بایستی در بسته‌ای از خدمات ادغام شوند. بعبارتی دیگر بر یک پایهٔ خودکفا استوار شوند. این سازمان در طول این سال‌ها، اصولاً خود را بر اساس برنامهٔ کاری و ساده و مؤثر کردن خدمات خود، سرمایه مالی و انسانی و نیز فرایند درونی، اصلاح می‌کند. فهرست میراث جهانی در عراق
سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته باید از سوی کشور نگهدارنده اثر مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. کمیسیون ملی یونسکو ایران
کمیسیون ملی یونسکو در ایران پس از پذیرش عضویت ایران در یونسکو، با تصویب مجلس شورای ملی وقت، در سال ۱۳۲۷ تشکیل شد. این کمیسیون برای تعیین اهداف، شرح وظایف و ارکان خود، اساسنامه‌ای را در سیزده ماده تنظیم کرد که بنا به پیشنهاد وزیر فرهنگ، در چهاردهم اردیبهشت ۱۳۲۸ هیئت وزیران به تصویب رسید. این اساسنامه پس از پیروزی انقلاب اسلامی مورد تجدید نظر قرار گرفت و اساسنامه اصلاحی در هفده ماده و چهار تبصره پس از تأیید شورای عالی کمیسیون، از سوی وزارت فرهنگ و آموزش عالی به هیئت دولت تقدیم شد و در بیست و نهم شهریور ۱۳۶۶ تصویب شد. اکنون دکترحجت اله ایوبی دبیرکل کمیسیون ملی یونسکو در ایران است. مناقشه‌ها سر ثبت جهانی میراث در یونسکو
‌سازمان میراث فرهنگی ایران در تاریخ ۲۹ بهمن ۱۳۹۲ اعلام کرد هر کشور در سال فقط حق دارد یک اثر یا میراث را در سازمان یونسکو به ثبت برساند و چون تعداد میراث ایران خیلی زیاد بوده برای ثبت آن به سال‌های متمادی نیاز است و ایران پیگیر مواردی که میراث مشترک‌اند خواهد بود و حق خود را برای ثبت این میراث محفوظ می‌داند. و زمانی که کشوری محصولی را به نام خود ثبت می‌کند راه برای ثبت مشترک برای کشورهای دیگر بسته نمی‌شود. همچنین در آبان سال ۱۳۹۲، فرهاد نظری، مدیرکل دفتر ثبت آثار وزارت میراث فرهنگی از تهیه فهرست میراث قابل مصادره توسط کشورهای همسایه و ارسال آن به یونسکو به عنوان اقدامی پیشگیرانه، در آینده نزدیک خبر داد. یوناتن بت‌کلیا نماینده اقلیت آشوری در مجلس شورای اسلامی بیان کرد: در یونسکو درخواست‌هایی که زودتر ارسال می‌شود، در اولویت قرار می‌گیرد و اگر کشوری بعد از درخواست اولیه نسبت به درخواست ارسالی به یونسکو ادعایی داشته باشد به سختی می‌تواند آن ادعا را ثابت کند. تعدادی از نمایندگان مجلس نهم معتقدند که سازمان میراث فرهنگی در قبال تأخیر در عملکرد و عدم ثبت این آثار کوتاهی کرده‌است که این مطلب در صحن علنی مجلس نیز مطرح شد. در پی این تذکرها رئیس سازمان میراث فرهنگی محمدعلی نجفی به دبیرکل یونسکو نامه‌ای نوشت مبنی بر متوقف کردن سیاست پارسی‌زدائی دولت جمهوری آذربایجان از جمله حذف اشعار فارسی نظامی که بر روی مقبره وی به صورت کاشی‌کاری بودند، و خواستار رسیدگی فوری شد. فهرست میراث جهانی در تاجیکستان
همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو — که در سال ۱۹۷۲ م تأسیس شده — شرح داده شده‌است، سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که اهمیت فرهنگی یا طبیعی دارند. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته، باید از سوی کشور نگهدارندهٔ اثر، مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. زمین‌گردشگری
زمین گردشگری در جهان به صورت اولیه توسط آدام سدویک در انگلستان آغاز شد و تاریخ این اقدامات اولیه به قرن ۱۷ و ۱۸ انگلستان بازمی گرددو به صورت آکادمیک در جهان امروزی به سال ۱۹۹۵ میلادی یعنی تاریخ ارائه نخستین تعریف زمین‌گردشگری درجهان توسط توماس هوز از انگلستان بازمی‌گردد. «موضوع گردشگری زمین شناختی و حفظ میراث زمین رسماً از زمانی مطرح شد که یونسکو با معرفی یک عنوان جدید در علوم زمین تحت عنوان ژئوپارک از سازمان‌ها و مراکز زمین‌شناسی کشورهای مختلف دعوت به همکاری در این زمینه نموده‌است». سازمان هواشناسی کشور
سازمان هواشناسی ایران فعالیت خود را ابتدا از سال ۱۳۳۴ خورشیدی و به‌عنوان اداره کل هواشناسی زیر نظر وزارت راه و ترابری آغاز کرد و پس از چندی به سازمانی مستقل تبدیل گردید. این سازمان در سال ۱۳۳۸ خورشیدی به‌عنوان صد و سومین عضو سازمان هواشناسی جهانی (WMO) به عضویت این سازمان جهانی درآمد. البته سازمان جهانی هواشناسی فقط 9 سال از آن بیشتر قدمت دارد. یونیسف
یونیسف یک سازمان جهانی است که به امور کودکان می‌پردازد. بیش از شصت سال از تأسیس این نهاد می‌گذرد و به مرجع اول سازمان‌های دولتی و غیردولتی تبدیل شده‌است و بیش از هر سازمان دیگری به جمع‌آوری اطلاعات و تحقیق در مورد کودکان اهتمام دارد و راجع به ابعاد مختلف سلامت و محیط‌های زندگی کودکان می‌پردازد. همچنین در سراسر دنیا هدایت کمک‌های مالی را برای کودکان نیازمند به عهده دارد. سازمان ملل متحد
سازمان ملل پس از پایان جنگ جهانی دوم و از سوی کشورهای پیروز با هدف جلوگیری از جنگ در آینده جایگزین جامعه ملل شد. در ۲۵ آوریل ۱۹۴۵، ۵۰ کشور در سانفرانسیسکو تهیه پیش‌نویس منشور سازمان ملل را آغاز کردند که در ۲۵ ژوئن همان سال به تصویب اعضا رسید. از ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵، سازمان ملل با عضویت ۵۱ کشور شروع به‌کار کرد. سازمان و روال حاکم بر فعالیت آن نشان از شرایط جهانی پس از جنگ دوم دارد. زبان کاری
نخستین جلسه رسمی این سازمان، در تاریخ ۲۶ دی ۱۲۹۹ خورشیدی، برگزار شد. اولین پروتست (اعتراض) رسمی ثبت شده در این سازمان از سوی نماینده ایران، پرنس ارفع ارائه گردید. برای نخستین بار در جهان زبان فراساخته‌ی اسپرانتو توسط هیئت نمایندگی ایران در جامعهٔ ملل به‌عنوان زبان مشترک جهانی جهت بهره‌گیری از آن به‌عنوان زبان کاری در روابط و همایش‌های بین‌المللی پیشنهاد گردید. پروفسور ادمون پریوا، که در آن زمان عضو افتخاری هیئت نمایندگی ایران بود، نقش به‌سزایی در ارائهٔ این پیشنهاد داشت، که با پیگیری آن توسط دیگر اسپرانتودانان جهان، به‌ویژه پروفسور ایوو لاپنا، در فرم بعدی جامعهٔ ملل (سازمان ملل متحد) و یونسکو، دو قطعنامه توسط یونسکو به تصویب رسید که در آن‌ها وارد ساختن معرفی و آموزش زبان اسپرانتو در مدارس و دانشگاه‌های کشورهای عضو یونسکو توصیه شده‌است.دربارهٔ نقش مهم ایران در رابطه با زبان اسپرانتو در جامعهٔ ملل، که شکل اولیهٔ سازمان ملل متحد بود، می‌توانید به پیوست شمارهٔ ۷ کتاب پدیدهٔ اسپرانتو: راه‌حل مشکل زبان بین‌المللی (ویلیلم الد، نشر آویج، ۱۳۸۴)، تحت عنوان «ایران نخستین کشور پیشنهادکنندهٔ اسپرانتو در جامعهٔ ملل» یا منابع زیر مراجعه فرمایید: جامعه ملل
در نهایت شش روز پس از امضای معاهدهٔ ورسای میثاق جامعهٔ ملل اجرایی شد و نخستین نشست شورای اجرایی جامعهٔ ملل در روز جمعه، ۱۶ ژانویه ۱۹۲۰ میلادی (۲۵ دی ۱۲۹۸هجری شمسی و ۲۵ ربیع‌الثانی ۱۳۳۸ هجری قمری) در پاریس برگزار شد. یازده ماه بعد، در روز دوشنبه، ۱ نوامبر ۱۹۲۰، مقر سازمان، از لندن به ژنوِ سوئیس منتقل شد. نخستین نشست مجمع عمومی جامعهٔ ملل در روز دوشنبه، ۱۵ نوامبر ۱۹۲۰ میلادی (۲۴ آبان ۱۲۹۹ شمسی و ۵ ربیع‌الاول ۱۳۳۹ قمری) در پاله ویلسون ژنو، که به افتخار ویلسون نام‌گذاری شده بود، برگزار شد. سازمان جهانی اقتصاد سبز
ایده تشکیل سازمان جهانی اقتصاد سبز (the world green economy organization) نتیجه پاسخ به نگرانی های شناسایی شده در نشست کنفرانس سازمان ملل در ریو در سال 2012 نشئت گرفته است. هدف گذاری از تشکیل چنین نهادی به منظور حمایت از اقدامات جهانی برخاسته از مدل های توسعه ای سبز با سطح انتشار کربن کم و سبز است. این سازمان به دنبال حمایت از اهمیت فزاینده و جهان پذیر از اقتصاد سبز در زمینه توسعه پایدار و ریشه کنی فقر از طریق ارتباط میان عناصر مالی، تکنولوژی و آماده‌سازی شرایط برای اقتصاد سبز است. به همت امارات متحده عربی از طریق همکاری با UNDP در سال 2016 به‌طور رسمی شروع به کار این نهادآغاز گردید. این سازمان به عنوان سازوکاری بین الملی برای اختصاص تسهیلات به شرکای بخش های خصوصی و بخش های عمومی، حمایت از همکاری های بین‌المللی و تبادل دانش در جهت تثبیت اقتصاد سبز ایجاد گردیده است.  این سازمان از سه بخش مجمع عمومی ، دبیرخانه و شورا تشکیل شده است. سازمان بین‌المللی کار
سازمان بین‌المللی کار یکی از موسسات تخصصی سازمان ملل متحد است که به امور مربوط به کار و کارگران می‌پردازد. این سازمان در سال ۱۹۱۹ و در نتیجه بحث‌های کنفرانس صلح پاریس تأسیس شد. سازمان بین‌المللی کار در آغاز وابسته به جامعه ملل بود و پس از تأسیس سازمان ملل متحد از سازمان‌های وابسته به آن شد. منشور فعلی سازمان که به بیانیه فیلادلفیا معروف است در سال ۱۹۴۴ تصویب شد. ژان پینگ
در سال ۱۹۷۲ میلادی، پینگ به عنوان یک کارمند ملکی بین‌المللی در یونسکو در پاریس شروع به کار کرد. او از سال ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ میلادی به عنوان نماینده دائمی گابن در یونسکو خدمت نمود و سپس در سیاست کشورش دخیل شد. او هم‌چنین در سال ۱۹۹۳، زمانی که گابن یک کشور عضو بود، رئیس اوپک بود. سازمان توسعه صنعتی ملل متحد
به عنوان اولین فعالیت‌ها در جهت ارائه کمک‌های صنعتی، می‌توان برنامه سازمان ملل متحد در مورد کمک‌های صنعتی (برنامهٔ سازمان ملل متحد برای کمک‌های توسعه سال ۱۹۴۸، در سال۱۹۵۰ گسترش پیدا کرد)، صندوق مخصوص سازمان ملل متحد(۱۹۵۸)، کمیته برای توسعه صنعتی که در سال ۱۹۶۰توسط شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد تأسیس شد، بالاُخره "مرکز توسعه صنعتی " را نام برد. هدف مرکز توسعه صنعتی هماهنگی فعالیت‌های مربوط به صنعتی-سیاسی در داخل سازمان ملل متحد بود. بعد از اینکه خواست کشورهای در حال توسعه در شورای اقتصادی و اجتماعی مطرح شد، بر اساس قطعنامه سال ۱۹۶۶ مجمع عمومی سازمان ملل متحد، سازمان تخصصی یونیدو (سازمان توسعه صنعتی) تأسیس گردید. از این جهت "یونیدو" به مفهوم حقوق بین‌الملل یک سازمان تخصصی مستقل نیست ولی روی هم رفته خصوصیات چنین سازمانی را دارا است. این سازمان در ژانویه ۱۹۶۷ به صورت یک مؤسسه خودمختار در داخل تشکیلات سازمان ملل به وجود آمد تا به صنعتی شدن کشورهای ذر حال توسعه کمک کرده، آهنگ رشد آن‌ها را تسریع کند. ایجاد هماهنگی میان کارگزاری‌های سازمان ملل در زمینه توسعه به «یونیدو» واگذار گردید. در ۱۹۸۲ حدود ۱۵۱ کشور عضویت این سازمان را دارا بودند. مقر یونیدو در شهر وین پایتخت اتریش است. سازمان توسعه صنعتی ملل متحد
سازمان ملل متحد که پس از جنگ جهانی دوم شکل گرفت دارای چندین سازمان و اتحادیه تخصصی و مستقل است که هریک وظایفی را بر عهده دارند. زمانی که سازمان ملل متحد به وجود آمد، خبری و اثری از مؤسسات و سازمان‌های تخصصی وابسته به این سازمان دیده نمی‌شد، و به مرور زمان وقتی که سازمان ملل با شرایط جدیدی مواجه گردید، ضرورت شکل‌گیری مؤسسات تخصصی هم بیش از پیش احساس شد. به همین دلیل، سازمان‌ها و مؤسسات جدیدی پا به عرصهُ وجود نهاده و فعالیت خود را آغاز کردند. از جمله مؤسسات تخصصی سازمان ملل متحد، سازمان توسعهُ صنعتی ملل متحد (یونیدو) است. یونیدو از سازمان‌های تخصصی سازمان ملل متحد است که چند دههُ پیش به وجود آمد، زیرا زمانی که مساُله تشکیل سازمان ملل در بحبوحهُ جنگ جهانی دوم مطرح بود و حتی پس از پایان جنگ که تلاش وسیعی برای تاُسیس سازمانی جهانی و فراگیری برای حفظ صلح جهانی آغاز شده بود، توجه چندانی به مساُلهٔ صنعتی شدن کشورهای در حال توسعه یا جهان سوم نمی‌شد، دلیل آن نیز حضور قدرتمندانه کشورهای استعماری در این مناطق بود که عمدتاً در جنگ هم به پیروزی رسیده بودند؛ ولی جنگ دوم زمینه‌ساز سقوط استعمارگران و آغاز جنگ‌های آزادی‌بخش در تمام سرزمین‌های تحت سلطه گردید و موجب استقلال کشورهایی شد که برخی از آن‌ها حتی قبلاً سرزمین و کشور مستقل نبودند. این کشورها پس از آنکه پا به عرصهُ وجود گذاشتند با مشکلات بسیاری در زمینه‌های سیاسی و اقتصادی دست به گریبان بودند؛ لذا با افزایش تعداد کشورهای استقلال یافته، سازمان ملل هم در صدد تجدید نظر در برخی سیاست‌های خود برآمد و فعالیت‌هایی در جهت ارائه کمک‌های صنعتی انجام داد که از جملهُ آن‌ها می‌توان به یونیدو اشاره کرد. جاوا
در سال ۱۹۹۰ سان‌مایکروسیستمز در حال توسعه نرم‌افزاری برای استفاده ابزارهای الکترونیکی بود که مسئولیت تیم که آن را پروژه green نامیدند، جیمز گاسلینگ بر عهده گرفت. در سال ۱۹۹۱ تیم تصمیم گرفت که زبان جدید را OAK بنامند. در سال ۱۹۹۲ تیم پروژه green زبان جدیدی را معرفی کرد که با ابزارهای مختلف خانگی و لمسی کار می‌کرد. در سال ۱۹۹۳ وب جهانی توسعه یافت و زبان جدید با معرفی اپلت که قابلیت‌های زیادی به کامپیوترهای متصل به وب می‌افزود مشهور شد. در سال ۱۹۹۵ زبان OAK به JAVA تغییر نام پیدا کرد و توسط مایکروسافت و نت اسکیپ پشتیبانی شد. در سال ۱۹۹۶ دیگر java زبانی به صورت همه گیر چند منظوره شناخته شده بود. در سال ۲۰۰۷ زبان‌هایی با استاندارد JVM مانند groovy ایجاد شد و در سال ۲۰۱۴ جاوا سعی کرد با معرفی نسخه ۸ برخی از قابلیت‌های زبان‌های دیگر را به جاوا اضافه نماید. فهرست میراث جهانی در اسپانیا
فهرست میراث جهانی یونسکو در اسپانیا شامل ۴۲ میراث (۳ میراث طبیعی و ۳۷ میراث فرهنگی و ۲ ترکیبی) می‌باشد. میراث جهانی یونسکو نام عهدنامه‌ای بین‌المللی است که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۹۷۲ میلادی به تصویب کنفرانس عمومی یونسکو رسید. موضوع آن حفظ آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی بشر است که اهمیت جهانی دارند و متعلق به تمام انسان‌های زمین، فارغ از نژاد، مذهب و ملیت خاص، می‌باشند. اسپانیا در تاریخ ۴ مه سال ۱۹۸۲ به این کنوانسیون پیوست. کمیسیون جهانی تحقیقات علمی دریای مدیترانه
دو استاد به نام دیچو وینچیگوآرا از ایتالیا و اوتو کرومل از آلمان فکر می‌کردند برای صنعت ماهیگیری ارتقای اقیانوس‌نگاری دریای مدیترانه مفید خواهد بود. بر اساس پیشنهاد وینچیگوآرا در نهمین اتحادیه بین‌المللی جغرافیایی در ژنو، در ژوئیه ۱۹۰۸، کمیته تأیید شد و تصمیم گرفتند که کمیته را تحت عنوان یک سازمان تعریف کنند. کمیته برای نخستین بار در موناکو در تاریخ ۳۰ مارس ۱۹۱۰ تحت هدایت آلبرت دوم، شاهزاده موناکو در محل موزه اقیانوس‌شناسی فعلی تشکیل شد. جلسه بعدی در فوریه ۱۹۱۴، اصلی را پذیرفت که تمام کشورهای حاشیه دریای مدیترانه و دریای سیاه باید واجد شرایط عضویت باشند. نشست سوم برنامه‌ریزی شده در اسپانیا به دلیل آغاز جنگ جهانی اول لغو شد. مجلس مؤسسان کمیسیون تا ماه نوامبر ۱۹۱۹، زمانی که در مادرید پس از یک دوره که در پاریس در ژوئن ۱۹۱۹ برگزار شد، به تعویق افتاد. آلفونسوی سیزدهم اسپانیا نخستین رئیس این کمیسیون بود. نخستین جلسه با حضور نمایندگانی از مصر، فرانسه، یونان، ایتالیا، موناکو، اسپانیا، تونس و ترکیه برگزار شد. المغطس
در سال ۱۹۹۴، یونسکو حامی کاوش‌های باستان‌شناسی در این منطقه شد. در ابتدا یونسکو این سایت را در ۱۸ ژوئن ۲۰۰۱ در فهرست آزمایشی قرار داده بود و نامزدی جدیدی در ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴ ارائه شد. ایکوموس گزارش ارائه شده توسط اردن را از ۲۱ تا ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۴ ارزیابی کرد. یافته‌ها از نزدیک با بزرگداشت غسل تعمید مرتبط است. به دنبال این ارزیابی، یونسکو این مکان را به عنوان میراث جهانی با عنوان "بتانی آن سوی اردن (المغطس)" ثبت کرد. طبق معیارهای یونسکو (iii) و (vi) به عنوان یک دارایی فرهنگی ثبت شد. فهرست میراث جهانی در فرانسه
میراث جهانی یونسکو نام عهدنامه‌ای بین‌المللی است که در تاریخ ۱۶ نوامبر ۱۹۷۲ میلادی به تصویب کنفرانس عمومی یونسکو رسید. موضوع آن حفظ آثار تاریخی، طبیعی و فرهنگی بشر است که اهمیت جهانی دارند و متعلق به تمام انسان‌های زمین، فارغ از نژاد، مذهب و ملیت خاص، می‌باشند. فرانسه در ژوئن ۲۷، ۱۹۷۵ به این کنوانسیون پیوست. فهرست پیشنهادی فرانسه نیز شامل ۳۳ میراث است. برنامه انسان و زیست‌کره
در سال ۱۹۷۱ سازمان جهانی یونسکو با توجه به نیاز کشورهای در حال توسعه و توسعه‌یافته، برنامه‌ای تحت عنوان انسان و زیست‌کره (MAB) در سطح جهانی به مرحله انجام درآورد، جلسات شورای هماهنگی هر دو سال یکبار و اجلاس‌های عمومی و منطقه‌ای نیز در فاصله دو سال به‌طور مرتب تشکیل می‌گردد. میراث فرهنگی ناملموس
میراث فرهنگی ناملموس () توسط یونسکو به عنوان همتای میراث جهانی یونسکو ترویج می‌شود و تمرکز عمده آن بر جنبه‌های ناملموس فرهنگ است. یونسکو در سال ۲۰۰۱ با انجام تحقیقی در میان کشورها و سازمان‌های مردم‌نهاد تلاش کرد تا توافق آنان برای ارائه تعریفی از میراث ناملموس و بستن پیمان‌نامه‌ای در این زمینه را به دست آورد که نتیجه آن کنوانسیون پاسداری از میراث فرهنگی ناملموس بود که در سال ۲۰۰۳ به تصویب رسید. تاریخ اسپرانتو
من معتقدم که یک زبان جهانی کمکی، که باعث ازبین‌رفتن زبان‌های ملی نشده، بلکه به عنوان زبانی کمکی، در خدمتِ آن باشد، برای تسهیل روابط بین مردم تمامیِ جهان و برای تسریع پیشرفت اجتماعی، ضرورت دارد. به این خاطر که اسپرانتو در تمامیِ بخش‌های جهان، به خوبی مورد پذیرش قرار گرفته‌است ـ و تنها زبان کمکی است که موفقیتی چشم‌گیر داشته ـ امیدوارم که سازمان ملل متحد، با تمامیِ امکاناتی که درا ختیار دارد، به توسعه یافتن استفاده از این زبان، کمک خواهد کرد، به عنوان مثال با توصیهٔ آموزش آن در مدارسی که معلمین مجرب در اختیار دارند، و با توسعه بخشیدن به استفاده از آن در توریسم، تجارت بین‌المللی و مکاتبات. حمایت مردمی از این درخواست، حقیقتاً قابل ملاحظه بود. این درخواست را ۸۹۵۴۲۲ نفر و ۴۹۲ سازمان (با اعضایی برابر ۱۵٬۴۵۴٬۷۳۰ تن)، از ۷۶ کشور جهان امضاء کردند. این درخواست، تحویل سازمان ملل متحد شد که این سازمان آن را، به نوبهٔ خود، به دبیرخانهٔ یونسکو (سازمان تربیتی، علمی و فرهنگیِ سازمان ملل متحد) تحویل داد. این انتقال، به خودیِ خود، کوششی در جهت کنارنهادن و نادیده‌انگاشتن کل مسئله بود، ولی پیگیریِ اسپرانتودان‌ها، به رهبریِ دکتر ایوو لاپنا، باعث گردید قطع‌نامه‌ای عمومی در مورد آن در طرح موقت برنامهٔ سال ۱۹۵۳ و ۱۹۵۴ گنجانده شود تا به این ترتیب، این موضوع زنده نگاه داشته شود. با این وجود، یونسکو، مطابق معمولِ زمانی که امور مربوط به اسپرانتو مطرح بود، از تمامیِ امکانات اجرایی خود استفاده کرد، تا مانع تکامل و پیشرویِ بیشتر موضوع گردد، اما در پایانِ سال ۱۹۵۲ (۱۳۳۰ هـ. ش)، هیئت نمایندگیِ سوئیس، قطع‌نامه‌ای را به همایش عمومی ارائه کرد که مورد قبول واقع شد. هرچند شکل این قطع‌نامه توسط مجمع عمومی دچار تغییرات اساسی‌ای شده بود ولی در هر صورت، معنیِ آن این بود که یونسکو، بالاخره مجبور شده بود، موضوع را مورد بررسی قرار دهد. هشتمین دورهٔ همایش عمومی در مونته ویدئو، باید به دو مسئله، در رابطه با اسپرانتو، می‌پرداخت. از یک طرف سازمان جهانیِ اسپرانتو، درخواستِ، به اصطلاح روابط مشورتی با یونسکو را کرده بود (که آن را، دریافت نیز کرد ولی نه بدون مبارزات)، و از طرف دیگر، یونسکو باید طومار یا درخواست‌نامهٔ یادشده را، در هر شکلی که بود، مورد بررسی قرار می‌داد. شاهکارهای شفاهی و ناملموس میراث بشری
اندیشهٔ اعلام نام میراث‌های فرهنگی و معنوی بشر به دهه ۱۹۹۰ میلادی بر می‌گردد، پس از آنکه در سال ۱۹۸۹ پیشنهادهایی در سازمان ملل متحد برای نگهداری و پشتیبانی از فرهنگهای سنتی در جهان مطرح شد. در کنار میراث‌های جهانی، میراث‌های فرهنگی و معنوی به منظور آشناتر کردن بیشتر جهانیان با ابعاد گوناگون فرهنگ و رسوم در ملت‌های سراسر جهان، توسط یونسکو شناسایی و پاس داشته می‌شوند. میراث فرهنگی ناملموس بنا به تعریف کنوانسیون پاسداشت از میراث فرهنگی ناملموس، رفتارها، نمادها و آئین‌هایی ست که یک اجتماع آن‌ها را بخشی از میراث فرهنگی خود می‌شناسد. تاریخچه حقوق بشر
جامعه ملل در سال ۱۹۱۹ بعد از اتمام جنگ جهانی اول و در پیمان ورسای تأسیس شد. اهداف پیمان عبادت بودند از: خلع سلاح، ممانعت از جنگ به وسیلهٔ انیت جمعی، حل اختلافات بین کشورها توسط مذاکره، دیپلماسی و ارتقاء رفاه جهانی. در این منشور فرمانی برای پیش بردن بسیاری از حقوق به تأیید رسیده بود که بعدها دراعلامیه جهانی حقوق بشر گنجانده شد. این پیمان وظایفی از جمله حمایت از بسیاری از کشورهای تحت سلطه کشورهای استعمارگر اروپای غربی در گذار آن‌ها از مستعمره به مستقل را داشت. سازمان بین المللی کار که ابتدا به عنوان نمایندگی جامعه ملل تأسیس شد والان قسمتی از سازمان ملل است مأموریت پیشبرد و حفاظت از بعضی حقوق را داشت که بعدا در اعلامیه جهانی حقوق بشر امد. فهرست میراث جهانی در قزاقستان
میراث جهانی در قزاقستان شامل ۳ اثر فرهنگی و ۲ اثر طبیعی می‌باشد. سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. قزاقستان این پیمان‌نامه را در تاریخ ۲۹ آوریل ۱۹۹۴ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی قزاقستان دارای شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند. مناقشه‌ها سر ثبت جهانی میراث در یونسکو
طی دهه‌های آخر سده بیستم میلادی و دهه‌های ابتدایی سده ۲۱ میلادی به خصوص پس از شروع به ثبت میراث فرهنگی و معنوی بشر توسط یونسکو (سال ۲۰۰۶ میلادی)، کشور ایران مدعی است که میراث فرهنگی و معنوی آن توسط کشورهای همسایه، مخصوصاً جمهوری آذربایجان، مصادره شده و در بعضی موارد دولت ایران درخواست پیگیری و بازبینی داده‌ شد. کمیسیون جهانی تحقیقات علمی دریای مدیترانه
کار کمیسیون در دوران جنگ جهانی دوم متوقف شد اما با وجود برخی فشارها برای انتقال مسئولیت به سازمان ملل جلسات در سال ۱۹۵۱ در پاریس ادامه یافت. در سال ۱۹۵۴ تأکید جدیدی برای حفاظت از دریاها صورت گرفت. در سال ۱۹۶۶ بیستمین جلسه کمیسیون در بخارست و کنستانتسا توسط میهای باچسکو زیست‌شناس دریایی و ریاست رینیه سوم، شاهزاده موناکو و ژاک-ایو کوستو به عنوان مدیر کل برگزار شد. با تغییر در قوانین اجازه حضور کشورهای غیر ساحلی در تحقیقات پدید آمد و آلمان در سال ۱۹۶۹ و سپس در سال ۱۹۷۰ سوئیس عضو آن شد. در سال ۱۹۹۲ کرواسی، اسلوونی و اوکراین به عضویت درآمدند. در سال ۱۹۹۶ کمیسیون به شش کمیسیون تبدیل شد و در سال ۲۰۰۴ پرتغال به آن پیوست. کتابخانه اسکندریه مصر
ایدهٔ احیای کتابخانهٔ باستانی اسکندریه در دوران مدرن برای اولین‌بار در سال ۱۹۷۴، زمانی که لطفی دویدار به ریاست دانشگاه اسکندریه رسید، مطرح گردید. در ماه مه سال ۱۹۸۶، مصر از هیئت اجرایی یونسکو خواست که به سازمان بین‌المللی اجازه دهد که برای انجام این کار مطالعه عملیاتی انجام دهند. این آغاز مشارکت یونسکو و جامعهٔ جهانی در تلاش برای به ثمر رساندن پروژه بود.در سال ۱۹۸۸ یونسکو و برنامهٔ عمران رقابتی بین‌المللی برای طراحی بهترین معماری کتابخانه را آغاز کردند. مصر چهار هکتار زمین را برای ساخت کتابخانه اختصاص داد و کمیسیون عالی ملی، کتابخانهٔ اسکندریه را تأسیس کرد. حسنی مبارک، رئیس‌جمهور وقت مصر، به این پروژه شخصاً علاقمند بود و به پیشرفت آن کمک زیادی کرد. در سال ۲۰۰۲ کتابخانهٔ اسکندریه تکمیل شد و اکنون ضمن بزرگداشت کتابخانهٔ اصلی اسکندریه، به عنوان یک کتابخانهٔ مدرن و مرکزی فرهنگی، فعالیت می‌کند. در راستای مأموریت کتابخانهٔ بزرگ اسکندریه، این نهاد جدید همچنین دانشکده بین‌المللی علوم اطلاعات (ISIS) را بنا گذاشت، که مدرسه‌ای برای دانشجویان آماده مقاطع فوق‌تخصصی، پس از تحصیلات تکمیلی و به هدف آموزش کادر حرفه‌ای کتابخانه‌های مصر و سراسر خاورمیانه است. انجمن حمایت از حقوق کودکان
از بدو تأسیس، یونیسف به‌طور خاص بر روی کمک به آسیب‌دیدگان جوان جنگ جهانی دوم (که عمدتاً مراقبت از کودکان اروپایی را در بر می‌گرفت) متمرکز بود. اما در ۱۹۵۳، این سازمان مأموریت خود را به دامنه ای بین‌المللی افزایش و فعالیت‌هایش را به کشورهای در حال توسعه نیز گسترش داد. یونیسف سپس چندین برنامه را برای کمک به کودکان در زمینه تحصیل، سلامت و نیز دسترسی به آب و غذا به مرحله اجرا درآورد. کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی
این بخش همچنین در بردارندهٔ اسناد سازمان ملل شامل مجموعه‌های ارزشمند اطلاعات، اسناد و مدارک، گزارش‌ها و انتشارات ارکان ششگانه سازمان ملل و کارگزاری‌های تخصصی آن یعنی سازمان بین‌المللی کار، سازمان خواربار و کشاورزی، سازمان بهداشت جهانی، بانک جهانی و یونسکو است. این اسناد از اولین سال‌های تأسیس سازمان ملل در سال ۱۹۴۸ میلادی(۱۳۲۷ خورشیدی) تاکنون، به زبان‌های انگلیسی، عربی و فرانسوی به این کتابخانه می‌رسد و مطابق طبقه‌بندی خاص آن نگهداری می‌شود. ذخیره‌گاه زیست‌کره
در سال ۱۹۷۱ سازمان جهانی یونسکو با توجه به نیاز کشورهای در حال توسعه و توسعه‌یافته، برنامه‌ای تحت عنوان انسان و زیست‌کره (MAB) در سطح جهانی به مرحله انجام درآورد، جلسات شورای هماهنگی هر دو سال یکبار و اجلاس‌های عمومی و منطقه‌ای نیز در فاصله دو سال به‌طور مرتب تشکیل می‌گردد. برنامه انسان و زیست‌کره دارای ۱۴ طرحهایی جهت معرفی و حفاظت از ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره می‌باشد. یونسکو
سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو؛ ) یک سازمان تخصصی سازمان ملل متحد است که با هدف کمک به «ایجاد صلح، ریشه کن کردن فقر، توسعه پایدار و گفتگوی بین فرهنگی از طریق آموزش، علوم، فرهنگ، ارتباطات و اطلاعات» به وجود آمده‌است و جانشین کمیته بین‌المللی همکاری اندیشمندانه جامعه ملل است. یونسکو
یونسکو به دنبال ایجاد فرهنگ صلح و دانش فراگیر از طریق اطلاعات و ارتباطات است. برای این منظور، اهداف خود را از طریق پنج حوزه اصلی دنبال می‌کند: آموزش، علوم طبیعی، علوم اجتماعی / انسانی، فرهنگ و ارتباطات / اطلاعات. این برنامه از پروژه‌های مرتبط با سواد، آموزش فنی، آموزش، پیشرفت علم، ترویج رسانه‌های مستقل و آزادی مطبوعات، حفظ تاریخ منطقه ای و فرهنگی و ترویج تنوع فرهنگی حمایت می‌کند . یونسکو در ترجمه و ترویج ادبیات جهان، ایجاد توافق‌نامه‌های همکاری بین‌المللی برای تأمین امنیت " میراث جهانی " از اهمیت فرهنگی و طبیعی، حفظ حقوق بشر و پل زدن شکاف دیجیتال در سراسر جهان کمک می‌کند. این برنامه همچنین جنبش آموزش برای همه و علم‌آموزی تمام عمر را راه اندازی و رهبری می‌کند. فهرست میراث جهانی در اسرائیل
سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته باید از سوی کشور نگهدارنده اثر مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. ژان پینگ
پینگ در سال ۱۹۷۲ میلادی، در یونسکو در بخش روابط خارجی و همکاری به عنوان یک کارمند ملکی بین‌المللی شروع به کار کرد. در سال ۱۹۷۸ میلادی مشاور سفارت گابن در فرانسه شده و متعاقباً نماینده دائمی گابن در یونسکو شد و تا سال ۱۹۸۴ در این سمت باقی ماند. یونیسف
در اکتبر ۱۹۵۳ مجمع عمومی ملل متحد این سازمان را به عنوان یکی از ارکان دائمی سازمان ملل به رسمیت شناخت و نام آن را از صندوق بین‌المللی اضطراری کودکان سازمان ملل به نام کنونیش تغییر داد. فعالیت‌های یونیسف عمدتاً برای ارائه کمک‌های لازم و حمایت از کودکان کشورهای در حال توسعه است. وودرو ویلسون
ویلسون در سال ۱۹۱۹ دچار یک نوع بیماری که موجب فلج شدن وی گردید شد و فعالیت‌هایش محدود شدند. مهم‌ترین ابتکار وی ایجاد جامعه ملل پس از پایان جنگ جهانی اول بود، که دارای ۱۴ ماده بود. اگرچه این پیمان چندان نتیجه بخش نبود و حتی خود آمریکا نیز به آن نپیوست، ولی زیربنای ایجاد سازمان ملل متحد پس از پایان جنگ دوم جهانی شد. حافظه جهانی
برنامهٔ حافظهٔ جهانی یونسکو که با نام میراث مستند جهانی یونسکو نیز شناخته می‌شود، برنامه‌ای است که یونسکو از سال ۱۹۹۲ به دنبال افزایش آگاهی نسبت به خطراتی که میراث مستند جهانی را تهدید می‌کند، برای حفظ و سهولت دسترسی به این آثار به اجرا گذاشته‌است. سازمان یونسکو قصد دارد با اجرای این برنامه از تاراج، پراکندگی، دادوستد غیرقانونی و نابودی میراث مستند جهانی جلوگیری کند. طبق فراخوان یونسکو، این مخاطرات تهدیدکننده از قرن‌ها قبل وجود داشته ولی جنگ، آشوب‌های اجتماعی و نبود امکانات مالی بر شدت آن افزوده‌است. فهرست میراث جهانی در استونی
میراث جهانی در استونی شامل ۲ اثر فرهنگی است. سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند، همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. استونی این پیمان‌نامه را در تاریخ ۲۷ اکتبر ۱۹۹۵ پذیرفت و از آن هنگام، مکان‌های طبیعی و فرهنگی استونی دارای شرایط برای گنجانده شدن در فهرست میراث جهانی هستند. نخستین سایتی که در استونی فهرست شد، شهر قدیمی تالین در سال ۱۹۹۷ بود. دومین سایت، هلال ژئودزی اشترووه در سال ۲۰۰۵ بود. هلال ژئودزی اشترووه یک سایت فراملی مشترک با ۹ کشور دیگر است. مؤسسه بین‌المللی برنامه‌ریزی آموزشی یونسکو
این بنیاد در سال ۱۳۴۲ در پاریس بنیان گذاشته شد و یک دفتر منطقه‌ای در بوینس‌آیرس نیز دارد. این موسسه با برپایی همایشها و پرورش متخصصان برنامه‌ریزی آموزش و پرورش و نیز انتشار کتاب‌ها و نشریات فراوان، کمک بسیاری به وضعیت آموزش و پرورش در کشورهای جهان کرده‌است. سازمان ملل متحد
گروهی از معماران بین‌المللی طراحی آن را انجام داده و تأیید کردند که از جمله آن‌ها می‌توان به می کی بوزیر سوئیسی و اسکار نیمیر برزیلی و برخی از نمایندگان سایر کشورها اشاره کرد. رهبری این تیم معماری به عهده والاس هریسون بود. در مورد رهبری وی هنوز هم مناقشاتی وجود دارد. این ستاد به‌طور رسمی در ۱۹ ژانویه ۱۹۵۱ افتتاح گردید. با وجودی که مقر اصلی سازمان ملل در نیویورک واقع شده‌است، نهادهای مهم وابسته به آن در لاهه، ژنو، وین، مونترال، کپنهاگ، بن و رم دایر شده‌اند. تاریخ سازمان ملل متحد
تاریخ سازمان ملل به عنوان یک سازمان بین‌المللی در جنگ جهانی دوم ریشه دارد. و پس از این که کمک ها و فعالیت هایش را گسترش داد تبدیل به نمونه اولیه سازمان بین‌المللی اوایل قرن ۲۱ شد. برنامه انسان و زیست‌کره
برنامه انسان و زیست‌کره (MAB یا MaB)، برنامه‌ای است که توسط یونسکو در سال ۱۹۷۱ بنیان‌گذاری شد. هدف از این برنامه نزدیک کردن همکاری‌های میان رشته‌ای مدیریت، پژوهش و آموزش در جهت حفظ اکوسیستم و استفاده از منابع طبیعی در جهت توسعه پایدار و معرفی و حفاظت از ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره می‌باشد. شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل متحد
برای نخستین بار سازمان‌های مردم‌نهاد بین‌المللی توانستند از طریق شورای اقتصادی و اجتماعی در سال ۱۹۴۶ (میلادی) در سازمان ملل متحد حضور رسمی داشته باشند و به فعالیت بپردازند. شورا می‌تواند با سازمان‌های بین‌المللی غیردولتی دربارهٔ مسائلی که در حیطهٔ صلاحیت‌اش قرار دارد مشورت کند. هم‌اکنون ۳۳۳۶ سازمان غیردولتی با شورا ارتباط مشورتی دارند. در واقع شورا در سازمان‌های غیردولتی نقش مشاوره‌ای دارد. دونالد ترامپ
همزمان با آغاز سال میلادی ۲۰۱۹، ایالات متحده آمریکا خروج این کشور از سازمان یونسکو را به‌طور رسمی اجرایی ساخت. پس از خروج دولت رونالد ریگان از سازمان یونسکو در سال ۱۹۸۴ که تا سال ۲۰۰۳ به طول انجامید، این دومین دولت آمریکایی است که چنین اقدامی را انجام داده‌است. باستان‌شناسی افغانستان
در دورهٔ حکومت ظاهرشاه، افغانستان در ۴ می ۱۹۴۸ م. (۱۴ ثور (اردیبهشت) ۱۳۲۷) به عضویت سازمان علمی، آموزشی و فرهنگی ملل متحد - یونسکو - پذیرفته شد؛ و در سال ۱۹۵۷ موزیم با یونسکو قرارداد نموده، و به معیارهای جهانی تنظیم گردید و همچنان بعضی آثار تاریخی موزیم به شکل جهانی ثبت گردید. سازمان بین‌المللی فرهنگ ترکی
همچنین این سازمان از سال ۱۹۹۶ با یونسکو توافق‌نامه همکاری انعقاد کرد. فهرست میراث جهانی در ترکیه
همان‌طور که در پیمان‌نامه میراث جهانی یونسکو — که در سال ۱۹۷۲ م تأسیس شده — شرح داده شده‌است، سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که اهمیت فرهنگی یا طبیعی دارند. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته، باید از سوی کشور نگهدارندهٔ اثر، مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. احسان نراقی
احسان نراقی همکاری خود را با سازمان جهانی یونسکو از سال ۱۳۳۶ و در قالب فعالیت‌های پژوهشی آغاز نمود. ابتدا طرح استقرار مؤسسات علوم اجتماعی را در کشورهای خاورمیانه مورد بررسی قرار داد. پس از آن در سال ۱۳۴۶ گزارش فرار مغزها را در سطح جهانی برای سازمان ملل متحد و سازمان یونسکو به انجام رسانید. به دنبال انجام چنین همکاری بود که وی با پیشنهاد رنه مائو رئیس وقت یونسکو به عنوان اولین ایرانی، به ریاست بخش جوانان یونسکو انتخاب شد و مشغول به فعالیت گردید. برنامه محیط زیست سازمان ملل متحد
UNEP، در سال ۱۹۷۲، توسط موریس استرانگ، تاجر و نیکوکار کانادایی، پس از کنفرانس محیط زیست انسانی سازمان ملل (کنفرانس استکهلم)، تأسیس گردید. وظایف آن طیف گسترده‌ای از موضوعات را شامل می‌شود. این موضوعات عبارتند از: جو زمین، اکوسیستم‌های دریایی و زمینی، حاکمیت زیست‌محیطی و توسعه اقتصادی سبز. فعالیت‌های UNEP همچنین تدوین کنوانسیون‌های بین‌المللی زیست‌محیطی را نیز در بر می‌گیرد. ترویج علم و اطلاعات زیست‌محیطی، کار با ذی‌نفعان دولتی و خصوصی در تهیه و اجرای سیاست‌ها، بودجه و اجرای پروژه‌های توسعه محیط‌ زیست، مانند جنگل‌کاری و احیای تالاب‌ها و تدوین رهنمودهایی دربارهٔ موضوعاتی مانند تجارت بین‌المللی مواد شیمیایی بالقوه مضر، آلودگی هوای فرامرزی و آلودگی آبراه‌های بین‌المللی، همچنین مجموعه‌ای از تحقیقات علمی و زیست‌محیطی نیز از دیگر وظایف UNEP به‌شمار می‌روند. فهرست میراث جهانی در جمهوری آذربایجان
سایت‌های میراث جهانی سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد، یونسکو مکان‌هایی هستند که دارای اهمیت فرهنگی یا طبیعی هستند. همان‌طور که در پیمان‌نامۀ میراث جهانی یونسکو، که در سال ۱۹۷۲ تأسیس شده، شرح داده شده‌است. طبق کنوانسیون یونسکو هر اثری پس از ثبت توسط این کمیته باید از سوی کشور نگهدارندۀ اثر، مورد توجه ویژه قرار گیرد و انجام هرگونه دخل و تصرف یا اقدامی که باعث به خطر افتادن آن شود، ممنوع است. روز جهانی جاز
روز جهانی جاز یک روز جهانی است که توسط سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی ملل متحد در سال ۲۰۱۱ برای برجسته کردن فرهنگ جاز و نقش دیپلماتیک آن در متحد کردن مردم در تمام گوشه و کنار جهان اعلام شده‌است. این جشن هر ساله در ۳۰ آوریل برگزار می‌شود. این ایده از طرف پیانیست جاز و سفیر حسن نیت یونسکو، هربی هنکاک، مطرح شد. ریاست روز جاز بر عهده هنکاک و مدیر کل یونسکو است. این جشن در تقویم یونسکو و سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته شده‌است. مهدی منجره
در سال ۱۹۶۲، رونی ماهو مدیر کل یونسکو، او را به عنوان مدیر کل دفتر خودش منصوب نمود. در سال ۱۹۷۰، در دانشکده علوم اقتصادی در لندن به عنوان سخنران و محقق در مطالعات بین‌المللی کار کرد و در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۷۶، به عنوان مشاور ویژه‌ای برای مدیر کل یونسکو خدمت کرد. او در سال ۱۹۸۱ به عنوان رئیس مجمع جهانی مطالعات آینده معرفی شد. او همچنین به عنوان هماهنگ‌کننده کنفرانس همکاری فنی میان کشورهای آفریقایی در سال‌های (۱۹۷۹–۱۹۸۰) مشغول بکار بود و مسئولیت‌های مهم دیگری را در مؤسسات بین‌المللی عهده‌دار شد. جشن صدساله شدن زبان بین‌المللی اسپرانتو
جشن صدساله شدن زبان بین‌المللی اسپرانتو در سال ۱۹۸۷ در سراسر جهان برگزار گردید که طی آن سازمان‌ها و نهادهای ملی و بین‌المللی دنیا به انحای گوناگون به بزرگ‌داشت زبان اسپرانتو و مبدع لهستانی آن، لودویک لازاروس زامنهوف پرداختند. ازجمله، یونسکو قطعنامه‌ای در تمجید از آن برای ایجاد تفاهم بین‌المللی تصویب کرد، که در آن به تمامی دولت‌های عضو خود توصیه کرده‌است تا معرفی و آموزش زبان بین‌المللی اسپرانتو را در مدارس و دانشگاه‌های خود وارد سازند. این قطعنامه، پیروی قطعنامه دیگری از یونسکو، که به قطعنامه مونته ویدئو نیز مشهور گردید و در سال ۱۹۵۴ صادر گردیده بود و مضمونی مشابه داشت، تصویب گردید.