ورزشگاه وودافون پارک توسط چه کسی ساخته شد؟
باشگاه فوتبال ولینگتون فونیکس
این ورزشگاه با هزینه ١٣٠ میلیون دلار در سال ١٩٩٩ توسط ساخت و ساز فلچر ساخته شده است و نزدیک به امکانات حمل و نقل عمومی (مانند ایستگاه راه آهن) می باشد.
ورزشگاه سانتیاگو برنابئو
در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۴ بانک "بازرگانی و صنعتی" با اختصاص اعتبار به سانتیاگو برنابئو و رافائل سالگادو برای خرید زمین مجاور ورزشگاه چامارتین موافقت کرد. در تاریخ ۵ سپتامبر ۱۹۴۴ مهندس معمار مانوئل مونیوز موناستریو و لوییز آله مانی سولر برای ساخت ورزشگاه به خدمت گرفته شدند. در ۲۷ اکتبر ۱۹۴۴ عملیات ساخت ورزشگاه آغاز شد. "نوئوو استادیو چامارتین" (به فارسی: ورزشگاه جدید چامارتین) در ۱۴ دسامبر ۱۹۴۷ با بازی بین تیم‌های رئال مادرید و تیم پرتغالی اُس بلننسز افتتاح شد. ورزشگاه در آغاز ۷۵۱۴۵ نفر گنجایش داشت که فقط ۲۷۶۴۵ صندلی داشت و ۴۷۵۰۰ نفر باید از روی سکوهای ورزشگاه بازی را تماشا می‌کردند. سابینو باریناگا اولین بازیکنی بود که در ورزشگاه جدید موفق به گلزنی شد. ورزشگاه تختی تهران
برای مسابقات آسیایی تهران با طراحی مسننی جهانگیر درویش ساخته شد. شایعاتی در مورد الهام گرفتن از ورزشگاه مونیخ یا طراحی از روی تاج فرح دیبا مطرح بود که در سال ۱۳۹۷ جهانگیر درویش در یک مصاحبه با خبرگزاری دانشجویان ایسنا همه را کذب و بی‌اساس دا.ست، او دربارهٔ این شایعات گ فت:متاسفانه ب،عضی وقتی درکی از یک سازه ندارند سعی می‌کنند مشکلاتی برای آن بوجود بیاورند؛ مثلاً می‌گویند طراحی از روی تاج فرح بوده در حالیکه هرگز چنین چیزی به ذهنم خطور نکرد که سازه را از روی تاج فرح طراحی کنم. حتماً چون قوس طرف دیگر سازه را ندیده‌اند فکر می‌کنند طراحی آن بر اساس تاج است.مجله هنر ومعماری، تهران، ۱۳۵۳/۱۹۷۴ ورزشگاه بارندن پارک
مسابقات خانگی باشگاه فوتبال بولتون واندررز در این ورزشگاه برگزار می‌شده که پس از تخریب به ورزشگاه ریباک منتقل شد. تایم وارنر کیبل آرینا
شرکت تایم وارنر حامی مالی این ورزشگاه بوده‌است. الربی بکت معمار این بنا است. ورزشگاه ایوود پارک
باشگاه فوتبال بلکبرن راورز باشگاه فوتبال بارسلونا
پس از تکمیل ورزشگاه لس کورتس دیگر امکان گسترش دادن آن وجود نداشت. با کسب قهرمانی در سال‌های ۱۹۴۸ و ۱۹۴۹ در مسابقات لالیگا و پیوستن کوبالا در ژوئن ۱۹۵۰ به بارسا، که بعدها مجموعاً ۱۹۶ گل در ۲۵۶ بازی به ثمر رساند، هواداران و تماشاچیان تیم بیشتر شدند. از این رو باشگاه مجدداً برای تهیه یک ورزشگاه جدید دست به کار شد. در ۲۸ مارس ۱۹۵۴ ساخت ورزشگاه در مقابل ۶۰٬۰۰۰ هزار تن از طرفداران باشگاه آغاز شد. اولین سنگ ورزشگاه نیوکمپ زیر نظر فرماندار فلیپه آکدو کلوگنا و با دعای خیر اسقف اعظم بارسلونا گرگوریو مودریگو در جای خود قرار گرفت. در ۲۴ سپتامبر ۱۹۵۷ پس از سه سال ساخت ورزشگاه به پایان رسید و ۲۸۸ میلیون پستا هزینه ساخت آن شد. باشگاه فوتبال استقلال تهران
امجدیه (نام پیشین ورزشگاه شهید شیرودی) نخستین ورزشگاهی بود که تیم دوچرخه‌سواران در آن بازی‌های خود را انجام داد. این ورزشگاه از ابتدای تأسیس باشگاه در ۱۳۲۴ تا ۱۳۵۳ به تنهایی و از ۱۳۵۳ تا ۱۳۶۸ به تناوب و به همراه ورزشگاه آزادی میزبان بازی‌های خانگی استقلال بود. تعدادی از مهم‌ترین بازی‌های باشگاه تاج در این ورزشگاه برگزار شد که از میان آن‌ها می‌توان به شهرآوردهای این تیم در مقابل شاهین، نخستین بازی‌های شهرآورد این تیم در مقابل پرسپولیس و فینال‌های جام باشگاه‌ها و حذفی تهران در دهه‌های ۱۳۲۰ و ۱۳۳۰ اشاره کرد. اما مهم‌ترین بازی باشگاه در این ورزشگاه، دیدار فینال مسابقات قهرمانی باشگاه‌های آسیا در بهار ۱۳۴۹ است که با پیروزی و قهرمانی تاج پایان یافت. ورزشگاه المپیک لندن
این ورزشگاه که در سال ۲۰۰۷ میلادی شروع به ساخته شده و در سال ۲۰۱۱ به بهره‌برداری رسیده‌است، ظرفیت آن ۸۰٬۰۰۰ نفر است. مسابقات باشگاه فوتبال وستهام یونایتد از فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۶ تا به حال، در این ورزشگاه انجام می‌شود. باشگاه فوتبال لیورپول
ورزشگاه چهار ستاره آنفیلد ورزشگاه خانگی تیم لیورپول است. ظرفیت کنونی این ورزشگاه ۵۴٫۰۷۴ نفر می‌باشد. این ورزشگاه در سال ۱۸۸۴ تأسیس شد که به مدت ۸ سال اورتون بازی‌های خانگی خود را در این ورزشگاه انجام می‌داد که پس از بنیان‌گذاری باشگاه لیورپول توسط جان هولدینگ در سال ۱۸۹۲، به عنوان ورزشگاه خانگی این تیم انتخاب شد. استادیوم به خاطر جایگاه معروف کوپ در ناحیه جنوب غربی زمین در انگلستان و اروپا معروف است. هواداران پرشور و دو آتشه لیورپول در این قسمت از زمین مستقر می‌شوند که با سرو صداهای فراوان و سرودهای مهیجی که می‌خوانند باعث ترس و اضطراب در روحیه حریفان لیورپول می‌شوند، در واقع هواداران جایگاه کوپ مظهر تعصب تیم به حساب می‌آیند که در سخت‌ترین و بحرانی‌ترین شرایط، تیم محبوب خود را تنها نمی‌گذارند. آن‌ها همواره با سرود معروف خود تو هیچ‌گاه تنها گام برنخواهی داشت به تیم در هنگام مسابقه روحیه می‌دهند. ورزشگاه آویوا
این ورزشگاه در سال ۲۰۰۷ شروع به ساخت شده و ساخت و ساز آن در سال ۲۰۱۰ به پایان رسیده و در تاریخ ۱۴ مه ۲۰۱۰ به بهره‌برداری رسیده‌است، ظرفیت ورزشگاه آویوا ۵۱۷۰۰ نفر است. هرتزوگ و دمورن
این شرکت در سال ۱۹۷۸ به وسیله ژاک هرتسوگ (Jacques Herzog) و پییر دو مورون (Pierre de Meuron) در بازل تأسیس شد و تا به حال برنده جوایز متعدد معماری شده‌است و طراحی‌های منحصر به فردی انجام داده است. در سال ۲۰۰۶، مجله نیویورک تایمز این شرکت را تحسین‌شده‌ترین شرکت معماری دنیا دانست. یکی از شاخص‌ترین بناهای طراحی شده توسط شرکت «هرتسوگ و دو مورون»، ورزشگاه ملی پکن می‌باشد که به ورزشگاه آشیانه پرنده هم موسوم است. علیرضا علیفر
علیفر پس از بازی و پس از اینکه متوجه اشتباهش شد، در مصاحبه‌ای اعلام کرد «من نمی‌دانستم که می‌شود اطلاعات سایت مرجعی مثل ویکی‌پدیا را ویرایش کرد. برای همین وقتی پرینت اطلاعات مربوط به ورزشگاه را گرفتم و مطالعه کردم، در گزارش هم از آن‌ها استفاده کردم.» علیفر در ادامه، با صدور بیانیه‌ای، این اشتباهش را حاصل «شهرت طلبی یک جوان» دانست که «حسرت این را داشته که نامش روی آنتن تلویزیون گفته شود.» او با «خلاف و غیراخلاقی» دانستن این کار، اعلام کرد «این جوان با دست بردن در یک سایت بین‌المللی به دنبال شهرت طلبی بوده‌است.» چند روز بعد، عادل فردوسی‌پور در واکنش به این اشتباه در جریان یکی از گزارش‌هایش، با کنایه به علیفر، گفت «کاری نداریم که طراح و سازندهٔ این ورزشگاه چه کسی بوده و چه کاری است اصلاً که چه کسی این ورزشگاه را ساخته‌است؟» جوزف میرس
وی در سال ۱۸۹۶ به همراه برادرش گاس ورزشگاه استمفورد بریج که مخصوص دوومی‌دانی بود را خریداری کرد.آنها استمفورد بریج را در سال ۱۹۰۵ تبدیل به ورزشگاه اختصاصی چلسی کردند.وی بعد مرگ برادرش در سال ۱۹۱۲ مدیریت ورزشگاه را به عهده گرفت. فرزندان وی جو میرس و برایان میرس نیز مدیریت ورزشگاه را برعهده داشته‌اند. ورزشگاه وایت سیتی
این ورزشگاه در سال ۱۹۰۸ میلادی تأسیس و در سال ۱۹۸۵ تخریب شده است، ورزشگاه وایت سیتی ورزشگاه اصلی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۸ و جام جهانی فوتبال ۱۹۶۶ بوده است. زمین شماره ۱ ویمبلدون
این ورزشگاه که در سال ۱۹۹۷ ساخته شده در باشگاه تنیس و کروکت انگلستان قرار دارد و یکی از دو ورزشگاه میزبان مسابقات تنیس ویمبلدون است.. ورزشگاه شهر منچستر
ورزشگاه اتحاد، ساختمان محوری شهرک ورزشی منچستر می‌باشد، که به جز آن، چند سالن ورزشی دیگر نیز دارد. در مجاورت ورزشگاه، زمین چمن محلی منچستر قرار دارد که در بازی‌های مشترک‌المنافع سال ۲۰۰۲، به عنوان مسیر دو و میدانی تمرینی مورد استفاده قرار می‌گرفت، و اکنون دارای ظرفیت ۶۱۷۸ نفر می‌باشد که از آن برای آزمون‌های ورزشی ملی استفاده می‌شود و تیم دوم منچستر سیتی نیز در آن زمین بازی می‌کند. ولودروم منچستر و مرکز اسکواش در نزدیکی ورزشگاه قرار دارند. در سپتامبر سال ۲۰۰۶، شهر منچستر مجوز ساخت یک توربین بادی ۸۵ متری را در این منطقه به دست آورد. این توربین که توسط نورمن فاستر طراحی شده بود، قابلیت تأمین برق ورزشگاه و خانه‌هایاطراف آن را داشت، ولی نگرانی از یخ جمع‌شده بر روی تیغه‌هایش، سبب متوقف شدن این طرح شد. از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹، مجسمه B از Bang، اثر توماس هیثرویک، در روبه‌روی ورزشگاه قرار گرفت. این مجسمه که برای جشن افتتاحیه بازی‌های مشترک‌المنافع ساخته شده‌است، بلندترین مجسمه بریتانیا می‌باشد. در سال ۲۰۰۹، مشکلات مجسمه سبب برچیده شدن آن گشت. در ژانویه سال ۲۰۰۷، اعلام شد که اولین سوپر کازینو در شهرک ورزشی ساخته خواهد شد، اما به دلیل عدم صدور اجازه از سوی وزیر فرهنگ، رسانه و ورزش این طرح نیز لغو شد. آیرسوم پارک
در پی حادثه هیلزبورو و ابلاغ گزارش تیلور به تیم‌های فوتبال انگلیس که آنها را موظف به یک سری اقدامات برای بالا بردن سطح امنیت سکوهای ورزشگاه‌ها می‌کرد باشگاه میدلزبورو تصمیم به ساخت ورزشگاه جدید و تخریب این ورزشگاه قدیمی گرفت. ورزشگاه آنفیلد
این جایگاه در جنوب غربی ورزشگاه قرار دارد و جایگاه پر شورترین هواداران در سراسر دنیاست. نام کوپ از کوه‌های Spion kop واقع در آفریقای جنوبی گرفته شده‌است که ارتش انگلستان در آنجا تلفات سنگینی را در جنگ بوئر دوم داد به همین خاطر بسیاری از تیم‌های انگلیسی جایگاهی به نام کوپ در ورزشگاه‌های خود به یاد کشته شدگان آن جنگ به وجود آردند مانند بلکپول، شفیلد یونایتد، ولور همپتون و چند تیم دیگر که از بین آن‌ها جایگاه کوپ در ورزشگاه آنفیلد مشهورتر است. این جایگاه در سال ۱۹۰۶ ساخته شد. هواداران جایگاه کوپ حامیان اصلی باشگاه به حساب می‌آیند که نقش بسزایی در پیروزی‌های تیم به عهده دارند و نیز همواره به عنوان طرفداران باوفا ی باشگاه تلقی می‌شوند. این جایگاه در ابتدا می‌توانست در برگیرنده ۳۰۰۰۰ نفر شود اما برای امنیت تماشاگران گنجایش این جایگاه در سال ۱۹۷۵، ۲۲۰۰۰ نفر شد که در سال ۱۹۸۹ پس از رخ دادن فاجعه هیلزبورو تا حدی برای امنیت ورزشگاه، ظرفیت این جایگاه باز هم کاهش پیدا کرد. در سال ۱۹۹۴ جایگاه کوپ بازسازی شد و اکنون ظرفیت رایج آن ۱۲۴۰۹ نفر می‌باشد. هواداران کوپ شعارهای مهیجی را در هنگام بازی زمزمه می‌کنند زمانی که لیورپول به طرف آن‌ها بازی می‌کنند، هواداران با سر دادن یک شعار قدیمی و محلی (توپ را بچسبان به گل) تیم را برای گلزنی تشویق می‌کنند. پارک اوی فوتو چیو کایهین
ورزشگاه‌های دو و میدانی، بیسبال، تنیس و گیتبال در این پارک ساخته شده است. ورزشگاه شهید شیرودی
تا پیش از ساخته شدن ورزشگاه آریامهر (ورزشگاه آزادی)، ورزشگاه امجدیه ورزشگاه خانگی بسیاری از تیم‌های فوتبال تهران از جمله تاج، شاهین، پرسپولیس، دارایی، تهران‌جوان و پاس تهران و همچنین تیم ملی فوتبال ایران بود. با ساخت ورزشگاه آزادی در غرب تهران و به دلیل جایگیری امجدیه در مرکز پایتخت، مسئولان دیگر اجازه ندادند بازی مهم فوتبال در آن برگزار گردد و از آن پس بدل به یک ورزشگاه دوومیدانی شد. ورزشگاه استمفورد بریج
عملیات احداث استمفورد بریج در سال ۱۸۷۶ آغاز شد و یک سال بعد در ۱۸۷۷ میلادی ورزشگاه افتتاح گردید. در ابتدا این ورزشگاه مورد استفاده ورزش دو و میدانی بوده‌است تا اینکه در سال ۱۹۰۴ برادران گاس و جوزف میرز ورزشگاه را خریداری کرده و پس از تا به امروز فقط بازی‌های تیم چلسی در آن برگزار می‌شود. این ورزشگاه در سال ۱۹۹۰ مورد بازسازی و تعمیرات قرار گرفته‌است. باشگاه فوتبال اورتون
نهایتاً، اورتون به زمین جدید نقل مکان کرد و آن را به اجاره خود درآورد. نامش را گودیسون پارک گذاشتند چرا که در کنار جاده گودیسون ساخته شده‌بود. در ابتدا، زمین نیاز به کار داشت و «هزینه هنگفت اولیه» برای آماده‌سازی آن، ۵۵۲ پوند درآمد. شرکت ساختمانی «کِلی برادرز» در والتون، کار ساخت جایگاه‌های تماشاگران را بر عهده داشت. این ورزشگاه اولین زمین فوتبال در انگلستان بود که هدفمند ساخته شد و سکوهایی در سه طرف داشت. ورزشگاه روازون پارک
این ورزشگاه که در سال ۱۹۱۲ تأسیس شده دارای ۲۹٬۷۷۸ نفر ظرفیت می‌باشد و ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال رن محسوب می‌شود. ورزشگاه فراتون پارک
این ورزشگاه که در سال ۱۸۹۹ تأسیس شده دارای ۲۰٬۶۲۰ نفر ظرفیت می‌باشد، فراتون پارک میزبان دیدار تیم‌های ملی هلند و ایرلند در مرحله مقدماتی بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸ بوده‌است. ورزشگاه جدید کاستلین
تیم ملی فوتبال اسپانیا ودائواشتادیون
ودائواشتادیون () یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر دویسبورگ، آلمان بود. بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال دویسبورگ در این ورزشگاه برگزار می‌شد (تا زمان انتقال به ورزشگاه جدید یعنی ورزشگاه ام‌اس‌وی آرنا در سال ۲۰۰۴). ظرفیت ورزشگاه ۳۰٬۱۱۲ نفر بود و در سال ۱۹۲۱ ساخته‌شد که دومین ورزشگاه بزرگ آلمان در آن زمان بود. ورزشگاه ویلم دوم
ورزشگاه ویلم دوم یک ورزشگاه چند منظوره واقع در شهر تیلبورخ، هلند است. این استادیوم ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال ویلم دوم است. این ورزشگاه بیشتر جهت بازی‌های فوتبال مورد استفاده قرار می‌گیرد. ورزشگاه ویلم دارای گنجایش ۱۴٬۶۳۷ نفر می‌باشد و در سال ۱۹۹۵ ساخته شده است. این ورزشگاه همچنین یکبار در سال ۲۰۰۰ بازسازی شده و اتاق‌های کنفرانس رستوران و غرفه‌های جدیدی به آن اضافه شده است. ورزشگاه جدید روبروی ورزشگاه پیشین ساخته شده است که ظرفیت کمتری نسبت به ورزشگاه جدید داشت. ورزشگاه پیشین در ۱۹۹۲ تخریب شد. ورزشگاه کنونی در تاریخ ۳۱ مه ۱۹۹۵ بازگشایی شد. نام اصلی این استادیوم "ورزشگاه ویلم دوم" بود اما در سال ۲۰۰۹ به افتخار پادشاه هلند ویلم دوم هلند نام آن به ورزشگاه کونیگ ("پادشاه")ویلم دوم تغییر یافت. ورزشگاه المپیک آتاترک
ورزشگاه المپیک آتاترک بزرگ‌ترین ورزشگاه‌ ترکیه با ظرفیت ۷۶٬۷۶۱ نفر است، که در شهر استانبول قرار دارد. نام این ورزشگاه برگرفته از مصطفی کمال آتاتورک نخستین رئیس جمهور جمهوری ترکیه است. ساخت این ورزشگاه در سال ۱۹۹۹ میلادی آغاز و سال ۲۰۰۲ خاتمه یافت. این ورزشگاه به منظور بازی‌های المپیک ۲۰۰۸ ساخته شده بود، که در نهایت شهر پکن در چین به عنوان میزبان انتخاب شد. هزینه ساخت این ورزشگاه حدود ۱۴۰ میلیون دلار بود. بازی فینال لیگ قهرمانان باشگاه‌های اروپا سال ۲۰۰۵ بین آ.ث. میلان و لیورپول در این ورزشگاه برگزار شد. همچنین قرار بود فینال لیگ قهرمانان سال ۲۰۲۱ نیز در این ورزشگاه برگزار شود اما به دلیل وضعیت شیوع کرونا در کشور ترکیه، محل برگزاری این بازی به ورزشگاه دراگو در کشور پرتغال تغییر یافت. سالن بسکتبال لندن
طرح ساخت این ورزشگاه مخصوص بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۲ داده شده در مدت ۱۵ ماه مراحل ساخت آن به اجرا درآمده و در ژوئن ۲۰۱۱ به پایان رسیده است. ورزشگاه ویسنته کالدرون
پس از انتقال بازی‌های خانگی تیم اتلتیکو مادرید به ورزشگاه واندا متروپولیتانو از سال ۲۰۱۷، شهرداری شهر مادرید در اواسط سال ۲۰۱۹ اقدام به تخریب استادیوم ویسنته کالدرون نمود. بر اساس گزارش‌ها و عکس‌های منتشر شده یک اتوبان در محل این ورزشگاه ساخته شده‌است. اما نکته عجیب آنکه سکوهای شمالی ورزشگاه تخریب نگردیده و احتمال بازسازی آن وجود دارد. به دلیل عدم تخریب سکوهای شمالی ورزشگاه و فرم قرارگیری رمپ بزرگراه در کنار این سکوها، گمانه زنی‌هایی مبنی بر استفاده از این ورزشگاه برای برگزاری مسابقات فرمول یک و رقابت‌های جایزه بزرگ موتورسواری در میان کاربران شبکه‌های اجتماعی و مخاطبان ورزشی مطرح شد. اما هیچ‌یک از این ادعاها تاکنون ثابت نشده‌است. مادرید
یکی از بهترین ورزشگاه های دنیا ، ورزشگاه پرافتخارترین تیم اروپا رئال مادرید می باشد بنای این کاخ توسط آرشیتکت ایتالیائی جیووانی ساچتی و بدستور فیلیپ پنجم در سال ۱۷۳۶ شروع و تا سال ۱۷۶۴ بطول انجامید. قبلاً در این محل کاخی بوده که در اثر حریق سال ۱۷۳۴ به کلی از بین رفته است. اگرچه اکنون این کاخ به یکی از اماکن مهم و دیدنی تبدیل شده‌است، اما به لحاظ اهمیت تاریخی آن هنوز نیز بسیاری از مراسم تشریفاتی پادشاه در آن برگزار می‌شود. ورزشگاه آزادی
ورزشگاه آریامهر (آزادی)، با بالاترین معیارهای بین‌المللی دوران خود و برای بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ (تهران) با مساحت ۱۴۱٬۰۰۰ متر مربع در مجموعه ورزشی آزادی ساخته شد. طراحی و ساخت این ورزشگاه را عبدالعزیز فرمانفرماییان به عهده گرفت و در تاریخ ۲۵ مهر ۱۳۵۰ گشایش یافت. و در ۱۰ شهریور ۱۳۵۳ و همزمان با بازی‌های آسیایی سال ۱۹۷۴ (میلادی) تهران رسماً بازگشایی شد. ورزشگاه یادبود رابرت اف. کندی
ورزشگاه یادبود رابرت اف. کندی ساخت ۱۹۶۱، یک ورزشگاه چند منظوره در واشینگتن دی.سی. در ایالات متحده آمریکا است. ورزشگاه زعبیل
این ورزشگاه که در سال ۱۹۷۴ ساخته شده دارای ۸٬۴۳۹ نفر ظرفیت می‌باشد و ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال الوصل امارات در لیگ برتر امارات متحده عربی محسوب می‌شود. در ۱۱ مه ۲۰۰۱ ، گروه موسیقی پاپ ایرلندی وست‌لایف برای حمایت از آلبوم Coast to Coast کنسرت خود را برای Where Where Dreams Come True Tour برگزار کرد. ورزشگاه استمفورد بریج
استمفورد بریج برای سه سال پیاپی میزبان فینال جام حذفی فوتبال انگلیس بود اما ورزشگاه ومبلی جایگزین آن شد. در سال ۱۹۳۰ قسمت جنوبی ورزشگاه برای تماشاچیان ساخته شد که قسمتی از آن مسقف بود. در سال ۱۹۳۹ دو طبقه کوچک در قسمت شمالی ورزشگاه ساخته شد که در جنگ جهانی دوم تخریب شد و در سال ۱۹۷۵ بازسازی شد. این قسمت در سال ۱۹۳۹ به دلیل دستورالعمل‌های امنیتی بسته شد. باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر
در تابستان ۲۰۱۷، وایت‌هارت‌لین تخریب شد تا ورزشگاه جدید تکمیل شود و تمام بازی‌های خانگی تاتنهام برای فصل ۱۸–۲۰۱۷ در ومبلی برگزار شد. از آنجا که ومبلی ظرفیت بالاتری دارد، رکورد حضور تماشاگران برای بازی‌های لیگ برتر، چندین بار در طی آن فصل شکسته شد که بیشترین آن در ۱۰ فوریه ۲۰۱۸ برای دربی شمال لندن ثبت شد و ۸۳٬۲۲۲ تماشاگر، شاهد پیروزی ۱–۰ تیمشان مقابل آرسنال بودند. تاتنهام در پنجره نقل و انتقالات تابستانی ۲۰۱۸، نتوانست خرید جدیدی انجام دهد که در لیگ برتر بی‌سابقه بود. در پنجره نقل و انتقالات ژانویه نیز نتوانستند بازیکنی را جذب کنند. با این وجود در فصل ۱۹–۲۰۱۸ بهترین شروعشان را در لیگ برتر ثبت کردند. شکست مقابل منچسترسیتی در خانه به روند خوبشان پایان داد. پس از مدتی تأخیر، ورزشگاه جدید با نام تاتنهام هاتسپر تکمیل و در ۳ آوریل ۲۰۱۹ افتتاح شد. اولین بازی که در این ورزشگاه برگزار شد از رقابت‌های لیگ برتر و در برابر کریستال‌پالاس بود که با پیروزی ۲–۰ تاتنهام به پایان رسید. گل اول تاتنهام توسط سون هیونگ مین به عنوان اولین گل رسمی در ورزشگاه جدید به ثبت رسید. ورزشگاه آرارات
ورزشگاه آرارات () که با نام باشگاه آرارات نیز شناخته می‌شود، یک مجموعه ورزشی ویژه ارامنه در تهران است. این ورزشگاه در منطقه ونک در غرب بزرگراه کردستان جای دارد و در سال ۱۳۵۰ هجری خورشیدی ساخته شده‌است و زمین اختصاصی باشگاه فوتبال آرارات تهران به‌شمار می‌رفت. طراح این استادیوم رُسْتُم وُسْکانیان بوده است. آریامهر
ورزشگاه آزادی با طراحی عبدالعزیز فرمانفرماییان ساخته شد و در تاریخ ۲۶ مهر ۱۳۵۰ گشایش یافت.[۲] ورزشگاه ریورساید
در پی حادثه هیلزبورو و ابلاغ گزارش تیلور به تیم‌های فوتبال انگلیس که آن‌ها را موظف به یک سری اقدامات برای بالا بردن سطح امنیت سکوهای ورزشگاه‌ها می‌کرد باشگاه میدلزبورو تصمیم گرفت ورزشگاه قدیمی خود ، آیرسوم پارک را به‌طور کامل تخریب و ورزشگاهی جدید بسازد. مرکز تجارت جهانی هفت
دیوید چایلدز به همراه کن اسمیت و همکارش، آنی وینمیر، از شرکت معماری اسمیت، ۱۵۰۰۰ فوت مربع (1400 m2) پارک مثلثی بین خیابان گرینویچ و غرب برادوی ایجاد کردند. این پارک شامل میدان مرکزی باز با فواره و باغ‌هایی از درختان شیرین‌ژد و درختچه‌های شمشاد است. در مرکز فواره، گل بالون (سرخ)، اثر جف کونز مجسمه‌ساز، ایجاد شد که آینه درخشانش نشان دهنده یک بادکنک پیچ خورده در شکل یک گل بود. باشگاه فوتبال بایرن مونیخ
تیم اول بایرن برای ۳۳ سال در ورزشگاه المپیک مونیخ بازی می‌کرد با این حال، بسیاری از هواداران شروع به گلایه در مورد سرد بودن آب و هوا در فصل زمستان کردند. حدود نیمی از هواداران به دلیل نداشتن پوشش مناسب ورزشگاه در معرض تغییرات آب و هوا بودند. از سال ۲۰۰۲ باشگاه‌های بایرن و مونیخ ۱۸۶۰ برای احداث یک ورزشگاه بزرگ‌تر با امکانات کامل، به فکر افتادند و پاییز ۲۰۰۲ در شمال مونیخ ساخت و ساز ورزشگاه را با نام آلیانتس آرنا شروع کردند. ساخت آن تا آوریل ۲۰۰۵ طول کشید و بایرنی‌ها از مه ۲۰۰۵ بازی‌های خانگی خود را در این ورزشگاه انجام می‌دهند. آلیانتس آرنا گنجایش ۷۵ هزار تماشاگر را دارد و با طراحی منحصر به فرد خود که قابلیت تغییر رنگ نمای بیرونی را دارد معروف است. آلیانتس آرنا میزبان تعدادی از بازی‌های جام جهانی ۲۰۰۶ بود از جمله دیدار نیمه‌نهایی بین فرانسه و پرتغال. دیدار فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۲ نیز از دیگر دیدارهای مهمی بود که در این ورزشگاه برگزار شد. ورزشگاه شهر منچستر
زمانی که شورای شهر منچستر در مسیر توسعه برنامه‌ریزی می‌کرد، تصمیم به ساخت یک سازه مستحکم برجسته گرفته شد که نمادی از احیای منطقه صنعتی معدن زغال‌سنگ برندفورد بود، تا در ورزشگاهی باز، نمایی خوب ایجاد کند. مؤسسه آروپ ورزشگاه را به گونه‌ای طراحی کرد که فضایی صمیمی و پرشور، و در عین حال تهدیدآمیز و گلادیاتوری داشته باشد، و روحیه اصلی باشگاه منچستر سیتی را تداعی کند؛ و با وجود سطحی در حدود ۶ متر پایین‌تر از زمین، میدان‌های گلادیاتوری رومی و آمفی‌تئاترها را یادآور باشد. نیپون بودوکان
نیپون بودوکان در منطقهٔ چیودا و در درون پارک کیتانومارو در توکیو پایتخت ژاپن واقع شده‌است. این استادیوم سرپوشیده در سال ۱۹۶۴ میلادی آمادهٔ بهره‌برداری شده‌است. ورزشگاه مرسدس-بنز
این ورزشگاه ۸۳۰۰۰ نفری در سال ۲۰۱۷ توسط هلموث، اوباتا و کاساباوم طراحی و جایگزین ورزشگاه جورجیا دوم شد. ورزشگاه وودافون پارک
ورزشگاه وودافون پارک ورزشگاهی در شهر استانبول در کشور ترکیه است. باشگاه فوتبال اورتون
سازه گودیسون پارک به شکل مرحله‌ای ساخته شد و جایگاه‌ها را هنری هارتلی و آرچیبالد لیچ طراحی کردند. باشگاه فوتبال اورتون
از سال ۱۹۹۶، زمزمه‌هایی مبنی بر انتقال اورتون به ورزشگاهی جدید به گوش می‌رسید. طرح اولیه، ورزشگاهی ۶۰٬۰۰۰ نفری بود، اما در سال ۲۰۰۰ پیشنهادی برای ساخت یک ورزشگاه ۵۵٬۰۰۰ نفری به عنوان بخشی از برنامه بازسازی اسکله کینگ ارائه شد. اما اورتون نتوانست نیمی از سهم پروژه ورزشگاه به مبلغ ۳۰ میلیون پوند را فراهم کند و شورای شهر، طرح را در سال ۲۰۰۳ رد کرد. در اواخر سال ۲۰۰۴ با هدایت شورای لیورپول و شرکت توسعه شمال غربی، اورتون دربارهٔ پیشنهاد ورزشگاهی مشترک در استنلی پارک با باشگاه لیورپول وارد مذاکره شد. اگرچه، با ناتوانی اورتون در تأمین ۵۰٪ از هزینه‌ها، مذاکرات شکست خورد. در ۱۱ ژانویه ۲۰۰۵، لیورپول اعلام کرد ساخت ورزشگاه مشترک امکان‌پذیر نیست و طرح اختصاصی ورزشگاه استنلی پارک را دنبال کرد. ورزشگاه المپیک مونیخ
این ورزشگاه توسط گونتر بنیش معمار برجسته آلمانی طراحی شد. ورزشگاه نیو بوردو
ورزشگاه نیو بوردو در شهر بوردو در کشور فرانسه قرار دارد.این ورزشگاه با هزینه ۱۶۸ میلیون یورو به دست شرکت هرتزوگ و دمویرون ساخته شد. فعلاً مستاجر این ورزشگاه تیم بوردو میباشد. ورزشگاه وودافون پارک
از سال ۲۰۱۶ تاکنون بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال بشیکتاش در این ورزشگاه برگزار می‌شود. ورزشگاه رودز
معمار بنا شرکت الربی بکت است. ورزشگاه سلتیک پارک
این ورزشگاه در سال ۱۸۸۵ میلادی ساخته شده و ظرفیت آن ۶۰٬۳۵۵ است. ورزشگاه ومبلی (۱۹۲۳)
این ورزشگاه در سال ۱۹۲۳ تأسیس و در سال ۲۰۰۳ برای ساخت مجدد تخریب شد. ورزشگاه ومبلی میزبان مسابقات مهمی همچون فینال‌های جام حذفی فوتبال انگلستان، چهار فینال لیگ قهرمانان اروپا، بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۴۸، فینال جام جهانی فوتبال ۱۹۶۶، فینال جام ملت‌های اروپا ۱۹۹۶ بوده‌است. باشگاه فوتبال اورتون
اورتون در سال ۱۹۳۱، نیمکت ذخیره سرپوشیده برای ورزشگاهش ساخت. این ایده را از ورزشگاه پیتودری در بازی دوستانه‌شان مقابل آبردین الهام گرفتند و از این نظر، گودیسون پارک، اولین در انگلستان شد. ورزشگاه فولکسپارک
در می۱۹۹۸ هامبورگ تصمیم گرفت ورزشگاه قدیمی و نامحبوب خود را با ورزشگاه جدیدی عوض کند. این کار هم کمکی به میزبانی آلمان برای جام جهانی بود و هم استانداردهای امنیتی را بالا می‌برد. ورزشگاه قدیمی به کلی تخریب شد و ورزشگاه جدید با چرخشی ۹۰ درجه‌ای ساخته شد تا تمام جایگاه‌های دیدی برابر از بازی داشته باشند و نور خورشید نیز به آن بتابد. خرج ورزشگاه جدید چیزی بین ۹۰ تا ۱۰۰ میلیون یورو تخمین زده شد. این ورزشگاه جدید هم زمین فوتبال است و هم سالن کنسرت. در بازی‌های باشگاهی این ورزشگاه ۵۷۲۷۴ نفر و در بازی‌های بین‌المللی ۵۱۵۰۰ نفر ظرفیت دارد. ورزشگاه متروپولیتانو دکابوداره
این ورزشگاه که ساخت آن از سال ۲۰۰۵ آغاز شد یکی از ورزشگاه‌های میزبان کوپا آمریکا ۲۰۰۷ بود. باشگاه فوتبال اورتون
در یک مجمع عمومی به تاریخ ۲۲ مارس ۱۸۹۵ اعلام شد که باشگاه سرانجام می‌تواند هزینه خرید گودیسون پارک را بپردازد. به گفته ماهون، اورتون گودیسون پارک را ۶۵۰ پوند کمتر از قیمت آنفیلدِ سه سال قبل خریداری کرد، در حالی که ورزشگاه جدید وسیع‌تر و ظرفیتش ۲۵ درصد بیشتر بود. پیشنهاد خرید گودیسون پارک به اتفاق آرا تصویب شد. در این زمان، ترسیم مجدد مرزهای سیاسی، والتون و در نتیجه گودیسون پارک را جزیی از شهر لیورپول کرد. ورزشگاه المپیک برلین
ابتدا در مکان کنونی این ورزشگاه، ورزشگاهی برای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۱۶ ساخته شد (آن بازی‌ها به علت جنگ جهانی اول، برگزار نشدند). اما ورزشگاه کنونی برای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ ساخته شد و در همان بازی‌ها نیز افتتاح شد. معماری آن کار ورنر ماخ است. ورزشگاه جدید ویورو
تیم ملی فوتبال اسپانیا ورزشگاه نیا پارکن
این ورزشگاه که در سال ۱۹۰۴ میلادی ساخته شده دارای ۱۷٬۲۳۴ نفر ظرفیت می‌باشد و یکی از ورزشگاه‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۵۸ بوده است. ورزشگاه بهیر دار
ساخت ورزشگاه بهیر دار در سال ۲۰۰۸ توسط شرکت MIDROC اتیوپی آغاز شد. در سال ۲۰۱۵ این ورزشگاه توسط CAF و FIFA به رسمیت شناخته شد و اولین بازی‌های بین‌المللی خود را برگزار کرد. ورزشگاه ایوود پارک
ورزشگاه ایوود پارک متعلق به تیم بلکبرن راورز است این ورزشگاه در سال ۱۸۸۲ و با گنجایش ۳۱٬۳۶۷ هزار نفر ساخته شده‌است. تاریخچه باشگاه فوتبال منچستر یونایتد (۱۹۴۵–۱۸۷۸)
سال ۱۹۰۹ نقطه عطف دیگری برای تیم منچستر یونایتد محسوب می‌شود. در این سال جان هنری دیویس وامی ۶۰٫۰۰۰ پوندی (که در آن زمان مبلغ قابل توجهی بود) دریافت کرد و ورزشگاه الدترافورد را بنا کرد. این تیم در سال ۱۹۱۰ نخستین بازی خود را در این ورزشگاه مقابل لیورپول انجام داد که در آن بازی ۴ برنخستین بازی خود را در این ورزشگاه مقابل لیورپول انجام داد که در آن بازی ۴ بر ۳ مغلوب شد. باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر
با آغاز هزاره سوم، ظرفیت وایت‌هارت‌لین در مقایسه با سایر باشگاه‌های بزرگ لیگ برتر که برنامه‌هایی برای توسعه ورزشگاه‌شان داشتند، کمتر شده‌بود. طرح‌ها و ایده‌های بسیاری دربارهٔ بازسازی و آینده وایت‌هارت‌لین مطرح شد. برنامه انتقال به ومبلی یا استادیوم المپیک پس از اتمام بازی‌های المپیک ۲۰۱۲ از سوی باشگاه رد شد. در نهایت مالکان باشگاه تصمیم گرفتند تنها بر روی پروژه توسعه نورثامبرلند و ساخت ورزشگاه جدید تمرکز کنند. در ۱۴ مه ۲۰۱۷، وایت‌هارت‌لین میزبان آخرین بازی خود بود؛ تاتنهام در مقابل منچستریونایتد از رقابت‌های لیگ برتر. با گل‌های ویکتور وانیاما و هری کین، تاتنهام ۲–۱ پیروز و بالاترین رتبه آنها در لیگ از سال ۱۹۶۳ برایشان ثبت شد. آخرین گل در این ورزشگاه توسط وین رونی مهاجم منچستریونایتد به ثمر رسید. کار تخریب ورزشگاه روز بعد آغاز و در اوت ۲۰۱۷ تکمیل شد. ورزشگاه بارندن پارک
ورزشگاه بارندن پارک ورزشگاهی در شهر بولتون بوده که در سال ۱۸۹۵ تأسیس و در سال ۱۹۹۹ تخریب شد. ورزشگاه شهر آبوویان
این ورزشگاه در ۱۹۶۵–۱۹۶۶ میلادی ساخته شده و در سال ۱۹۶۶ میلادی افتتاح شده است و ظرفیت آن ۳٬۹۴۶ نفر است. این ورزشگاه در سال ۲۰۰۶ میلادی نیز بازسازی شده است. ورزشگاه هوبرت هامفری مترودوم
ورزشگاه هوبرت هامفری مترودوم ورزشگاهی مسقف با ظرفیت ۶۴٬۰۰۰ نفر در شهر مینیاپولیس ایالت مینه‌سوتا واقع شده‌بود. این ورزشگاه در تاریخ ۱۹۸۲ تأسیس شد و دارای زمین چمن مصنوعی بود. سقف این مجموعه به صورت خود ایستا به وسیلهٔ فشار هوای داخل مجموعه بود. این ورزشگاه نهمین ورزشگاه قدیمی فوتبال در ایالات متحده بود که یک روز پس از برگزاری بازی مینه‌سوتا وایکینگز در روز ۲۹ دسامبر ۲۰۱۳ تخریب آن شروع شد. هرچند روند اصلی انهدام آن در ۲۸ ژانویه ۲۰۱۴ آغاز گشت. ورزشگاه دل آلپی
ورزشگاه دله آلپی در جریان جام جهانی ۹۰ ایتالیا ساخته شد. تا قبل از آن یوونتوس باشگاه اول شهر تورین در ورزشگاه کاموناله بازی‌های خانگی خود را برگزار می‌کرد. ورزشگاه دل آلپی متعلق به شهر تورین بود که هر دو تیم یوونتوس و تورینو از آن استفاده می‌کردند. اما در سال ۲۰۰۳ یووه با پرداخت ۲۵ میلیون یورو به تورینو ورزشگاه را خریداری کرد. البرتو جیرائودو یکی از مدیران وقت یوونتوس طرح خرید و بازسازی این ورزشگاه را مطرح کرد و بعد از آماده شدن طرح پروژه در سال ۲۰۰۴ سال ۲۰۰۶ پروژه بازسازی یووه شروع شد و یوونتوس به ورزشگاه۳۰هزار نفری المپیک تورینو (این ورزشگاه متعلق به تیم تورینو است وتیفوسی‌ها تورینو این ورزشگاه را به اسم کومانوله می‌شناسند) نقل مکان کند. دل آلپی چند ایراد مهم داشت. تماشگرها از جایگاه‌های نامناسب و سکوهای بد این ورزشگاه گله داشتند. سکوهای پایین این ورزشگاه به علت پیست دو و میدانی بزرگ از زمین فاصلهٔ زیادی داشت (حدوداً ۴۰ متر) و تماشاگران دید درستی نداشتند. اکثر تماشاگرانی که در سکوهای پایین بودند از این مسئله گله داشتند که به همه جای زمین دید ندارند و قسمت‌هایی از بازی رو به درستی نمی‌بینند؛ و با توجه به شهرتی که ایتالیایی‌ها به عنوان «دیوانه» ی فوتبال دارند در فصل‌های گذشته آمار عجیبی از تماشاگران دل آلپی به عنوان خانه یکی از بزرگ‌ترین تیم‌های ایتالیی دیده شد. مثل بازی حساس یوونتوس و سامپدوریا در جام حدفی ایتالیا (کوپا ایتالیا) که فقط ۲۳۷ نفر برای این بازی در ورزشگاه حضور پیدا کردند؛ و این آمار برای تیم مثل یوونتوس بسیار عجیب است. ورزشگاه دانشگاه فینکس
معمار این ورزشگاه پیتر آیزنمن است. ورزشگاه کایبان‌پارک
کایبان‌پارک () با نام پیشین ای‌اف‌جی آرنا () یک ورزشگاه چندمنظوره در سنت گالن سوئیس است، که در سال ۲۰۰۸ ساخته شده‌است. این ورزشگاه بیشتر برای میزبانی مسابقات فوتبال استفاده می‌شود و هم‌اکنون در اختیار سنت گالن در سوپر لیگ فوتبال سوئیس می‌باشد. این ورزشگاه پس از ساخت جایگزین ورزشگاه اسپن‌موس شد. ورزشگاه ومبلی (۱۹۲۳)
اولین مسابقه برگزار شده در این ورزشگاه مابین دو تیم وستهام یونایتد و بولتون در فینال جام حذفی فوتبال انگلستان ۱۹۲۳ (۲۸ آوریل ۱۹۲۳) برگزار شده‌است. در این مسابقه نزدیک به ۱۲۷۰۰۰ نفر از روی سکوها و ۲۴۰ هزار تا ۳۰۰ هزار نفر از کنار زمین و از روی تراس‌ها در ورزشگاه این مسابقه را تماشا کردند. باشگاه فوتبال منچستر یونایتد
بعد از کسب عنوان قهرمانی لیگ در سال ۱۹۰۸ و قهرمانی در جام حذفی در سال بعد، بانک استریت برای جاه‌طلبی‌های بزرگ دیویس کافی نبود. در فوریه ۱۹۰۹، شش هفته قبل از فینال جام حذفی، "الدترافورد" به عنوان نام ورزشگاه جدید منچستر یونایتد تصویب شد. باشگاه، زمین ورزشگاه را به قیمت ۶۰٬۰۰۰ پوند خرید. بودجه‌ای ۳۰٬۰۰۰ پوندی به آرچیبالد لیچ (معمار) داده شد تا کار ساخت را شروع کند. در ابتدا قرار بود تا ورزشگاه ۱۰۰٬۰۰۰ نفری باشد، ولی با توجه به بودجه، به ۷۷٬۰۰۰ نفر کاهش یافت. ورزشگاه توسط آقایان براملد و اسمیت در شهر منچستر ساخته شد. رکورد حضور بیشترین تماشاگر در این ورزشگاه، در ۲۵ مارس ۱۹۳۹ ثبت شد. در آن بازی که نیمه‌نهایی جام حذفی بود، ۷۶٬۹۶۲ تماشاگر به ورزشگاه آمدند. در طول جنگ جهانی دوم و به دلیل بمباران، بخش زیادی از ورزشگاه تخریب شد. تونل ورودی جنوب ورزشگاه، تنها قسمت باقی‌مانده از آن بود. بعد از جنگ باشگاه از کمیسیون خسارت جنگ ۲۲٬۲۷۸ پوند دریافت کرد تا ورزشگاه را بازسازی کند. در طول بازسازی ورزشگاه، منچستر یونایتد بازی‌های خانگی‌اش را در ورزشگاه خانگی منچسترسیتی برگزار می‌کرد. منچستر یونایتد سالانه ۵٬۰۰۰ پوند و به علاوه قسمتی از سود باشگاه را صرف کرد تا استرتفورد اند، جایگاه‌های غربی و شرقی ورزشگاه بازسازی شد. در مارس ۱۹۵۷، ۴۰٬۰۰۰ پوند صرف شد تا سیستم نور ورزشگاه برقرار شود. در سال ۱۹۸۷، سیستم روشنایی جدیدی در ورزشگاه نصب شد. سیستمی که تا امروز باقی مانده‌است. استیو وین
وین پارادایس پارک واقع در هتل کازینوی وین لاس وگاس (بعلت استعفای وی از شرکت، ساخت و توسعه آن به عوامل شرکت محول شد)، پیست اتومبیل‌رانی بین‌المللی میامی
این پیست از اوایل اکتبر ۲۰۱۹ با طراحی اولیه در محل پیشنهاد شده احداث شد. مالک استادیوم، استفان راس، چندین سال قبل از انتشار طرح اولیه در تلاش بود فرمول یک را به استفاده از این پیست جذب کند. برگزارکنندگان مسابقات جایزه بزرگ هاردراک استادیوم از قبل از سال ۲۰۲۱ توافق اصلی برای میزبانی یک مسابقه را داشتند اما این امر به تعویق افتاد. سانتیاگو برنابئو یسته
او سپس تلاش کرد تا استادیومی را بسازد که امروزه نام او را دارد، در آن زمان بزرگترین ورزشگاه در سراسر اروپا، به عنوان «بیش از حد یک ورزشگاه برای یک باشگاه کوچک» توصیف شد. سیوداد دپورتیوا که به گونه ای ساخته شده بود که بازیکنان بتوانند بدون تخریب زمین ورزشگاه تمرین کنند، در این سالها ساخته شد. سرانجام، او استراتژی بلندپروازانه ای برای جذب بازیکنان درجه یک از خارج از کشور در پیش گرفت، که برجسته‌ترین آنها جذب آلفردو دی استفانو بود و اولین تیم واقعاً چند ملیتی جهان را ساخت. در بسیاری از ریاست جمهوری برنابئو از نام افسانه ای‌ترین رئال مادرید بازی برای این باشگاه، از جمله Molowny، مونوز، دی استفانو، خنتو، ریال، سانتاماریا، کوپا، پوشکاش، آمانسیو، پیری، نتزر، سانتیانا، خوانیتو، کاماچو، دل بوسکه، و بسیاری از بیشتر. علیرضا علیفر
در خرداد ۱۳۹۵، در جریان بازی تیم‌های ملی لهستان و ایرلند از رقابت‌های یورو ۲۰۱۶ که علیفر کار گزارش آن را برعهده داشت، وی نام معمار ورزشگاه را به اشتباه «دولاب امیر» معرفی کرد. او که معمولاً اطلاعات ورزشگاه‌های میزبان بازی‌ها را با استناد به ویکی‌پدیا در جریان گزارش‌هایش اعلام می‌کند، در جریان این بازی نیز اطلاعات مربوط به ورزشگاه میزبان را دقیقاً از روی مقالهٔ ورزشگاه آلیانز ریویرا از ویکی‌پدیای فارسی، اعلام کرد. این در حالی است که یکی از کاربران آی پی با و درج اطلاعات غلط در بخش مربوط به اطلاعات معمار ورزشگاه، به شکل عمدی اقدام به در مقاله کرده بود. ظاهراً این کاربر با اطلاع از این که علیفر، اطلاعات ورزشگاه‌ها را با مراجعه به ویکی‌پدیا اعلام می‌کند، قبل از آغاز بازی، با ویرایش مقالهٔ ورزشگاه آلیانز ریویرا، نام خود را به عنوان معمار ورزشگاه درج کرده بود. ورزشگاه پارک‌اشتادیون
این ورزشگاه که در سال ۱۹۷۳ تأسیس شده‌است دارای ۶۲٬۰۰۴ نفر جمعیت می‌باشد و یکی از ورزشگاه‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ بوده‌است. ورزشگاه امارات
برای ساخت ورزشگاه 390 میلیون پوند هزینه گردید که باشگاه آرسنال میزانی از آن را با وام 360 میلیون پوندی تأمین کرد . اما برای تهیه باقی هزینه‌ ها مدیریت هوشمند به کمک آرسنال آمد. آن‌ ها در بخشی از مازاد زمین‌ های ۴۰ هزار متر مربعی که برای انتقال کارخانه خریداری کرده بودند ساخت و ساز انجام دادند و با فروش آن‌ ها تأمین بخش دیگری از بودجه را کردند همچنین محوطه به جای مانده از تخریب هایبری هم با ساخت ۲۰۰۰ دستگاه آپارتمان درآمدزایی خواهد کرد به دنبال راه‌ های کسب بودجه قرارداد هایی با اسپانسر هایی نظیر هواپیمایی امارات و نایک نیز به امضا رسید . ورزشگاه فولکسپارک
اولین استادیومی که در مکان ای او ال آرنای کنونی ساخته شد، باهرن‌فلدر استادیون نام داشت. این ورزشگاه در ۱۳ سپتامبر ۱۹۲۵ در دیداری بین اف سی آلتونا ۹۳ و هامبورگ گشوده شد. هامبورگ جلوی چشم ۲۵ هزار تماشاگر نتیجهٔ این دیدار را ۲-۳ واگذار کرد. در آن زمان ورزشگاه به نام «آلتونائر استادیون» نیز شناخته می‌شد گرچه زمین رسمی تیم اف سی آلتونا ۹۳ نیز نبود. در آن زمان آلتونا باشگاه مطرح‌تری از هامبورگ بود. باشگاه فوتبال پاس تهران
زمین ورزشگاه دستگردی متعلق به اداره اوقاف بود. با تلاش‌های فریدون صادقی این زمین به قیمت ۲۰۰٫۰۰۰ تومان از اوقاف اجاره ۹۹ ساله شد. در سال ۱۳۵۰ نقشه ثبتی این زمین تهیه شد و در حدود سال ۱۳۵۲ ساخت دیوار و ایجاد سکوی شیبدار بتونی آغاز شد. پس از انقلاب؛ تا سال ۱۳۷۹ که بار دیگر طراحی پروژه آغاز شد، ساخت ورزشگاه متوقف بود. در سال ۱۳۸۱، ورزشگاه با ۸٫۲۵۰ نفر گنجایش بازگشایی شد. پاس در دوران لیگ برتر در این ورزشگاه به میدان می‌رفت. باشگاه فوتبال اورتون
در سپتامبر ۲۰۱۴، باشگاه با همکاری شورای شهر لیورپول و انجمن تأمین مسکن لیورپول، برنامه اولیه‌ای را برای ساخت یک ورزشگاه جدید در پارک والتون هال مطرح کرد که البته، این برنامه‌ها با احتمال شناسایی دو مکان جدید برای ورزشگاه، در سال ۲۰۱۶ لغو شد. در جلسه عمومی سالانه در ژانویه ۲۰۱۷، رئیس باشگاه، بیل کن‌رایت اعلام کرد که بارانداز براملی-مور، مکان مورد نظر برای ورزشگاه جدید است و دسترسی به آن با یک ایستگاه راه‌آهن و یک جاده جدید توسط شورای شهر فراهم می‌شود. انتخاب این بارانداز به عنوان محل ساخت ورزشگاه جدید در سال ۲۰۱۸ تأیید شد، اما یونسکو با حذف لیورپول از فهرست میراث جهانی، انتقاد شدید خود را نسبت به این طرح ابراز کرد. طراحی این ورزشگاه جدید به دن میس معمار سپرده شد و پس از آن، نام پروژه، «پروژه مردمی» شد. ورزشگاه نیوکمپ
سال‌های ابتدایی دهه ۱۹۵۰ میلادی، بارسلونا به دلیل افزایش شمار هواداران خود به ورزشگاهی با گنجایش بیشتر از ورزشگاه آن زمان خود، «"کمپ دی لس کورتس"» که ۶۰٬۰۰۰ نفر گنجایش داشت، نیاز داشت. کمپ نو در خلال سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۷ ساخته شد، و سازنده‌های آن نیز "فرانسسک میتجانس-میرو"، "لورنزو گارسیا بارون" و "جوزپ سوتراس مائوری." بودند. بارسلونا در اولین بازی خود در کمپ نو به مصاف "له گیا وارساو" رفت و در پایان با نمایش دل‌پذیری این تیم را ۲–۴ شکست داد. زننده اولین گل در ورزشگاه جدید، "اولوگیو مارتینز"، بازیکن بارسلونا بود. بیش از ۹۰٬۰۰۰ نفر تماشاگر این بازی تاریخی را از نزدیک دیدند. ورزشگاه شهر منچستر
در مه سال ۲۰۱۱، این ورزشگاه میزبان لیگ فوتبال کنفرانس ملی انگلستان و بازی بین باشگاه فوتبال ای‌اف‌سی ویمبلدون و باشگاه فوتبال لوتون تاون بود. ویمبلدون در ضربات پنالتی موفق شد به لیگ فوتبال راه یابد. از این ورزشگاه برای بازی پلی‌آف استفاده شد زیرا فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۱ قرار بود در ۲۸ مه ۲۰۱۱ در ورزشگاه ومبلی برگزار شود؛ قوانین یوفا تصریح می‌کند که ورزشگاهی که قرار است برای فینال لیگ قهرمانان مورد استفاده قرار می‌گیرد نباید تا دو هفته قبل از بازی، میزبان بازی دیگری باشد. ورزشگاه سنت یاکوب پارک
سنت ژاکوب پارک (سوئیس: St. Jakob Park، انگلیسی: St James Park) ورزشگاهی در شهر بازل سوئیس است. تیم اف‌سی بازل در این ورزگاه بازی می‌کند. «جاگلی (Joggeli)» آنگونه که به آن لقب داده‌اند، هم‌اکنون گنجایشی از ۳۹٬۰۰۰ صندلی دارد. الیته قرار است ظرفیت آن برای یورو ۲۰۰۸ که توسط سوئیس و اتریش میزبانی می‌شود، به ۴۲٬۵۰۰ نفر افزایش یابد. ورزشگاه به چهار بخش A، B، C و D تقسیم شده که هر بخش یک سمت کامل از ورزشگاه است. سنت ژاکوب پارک انصافاً ورزشگاه جدیدی است؛ کار ساخت آن ۲۲ آذر ۱۳۷۷ آغاز شد. اولین بازی برگزارشده در آن، ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ بود. گنوسنشافت اس.جی. پی صاحب رسمی ورزشگاه است، و خود ورزشگاه توسط بازل یونایتد اداره می‌شود. حدود ۲۲۰ میلیون فرانک سوئیس برای ساخت ورزشگاه هزینه شده‌است. ۳۲ فروشگاه درون ورزشگاه و در ۳ طبقه گوناگون وجود دارند. هم‌چنین دو رستوران به نام‌های «رستوران UNO» و «نوشگاه ورزشی هت‌تریک» هست. پارکینگ ورزشگاه در دو طبقه فضای کافی برای ۶۸۰ ماشین را دارد. با اتوبوس، واگن برقی و قطار می‌توان به ورزشگاه دسترسی داشت (ورزشگاه، ایستگاه قطار مخصوص دارد). گروه ورزشی فین‌وی
گروه ورزشی فین‌وی (به انگلیسی: Fenway Sports Group) با کوته نوشت (FSG) شرکت سرمایه‌گذار آمریکایی است که مالکیت باشگاه‌های بوستون ردساکس در لیگ برتر بیسبال آمریکا و لیورپول در لیگ برتر فوتبال انگلستان را داراست. این شرکت در آغاز با پیوستن جان هنری به توماس ورنر در سال ۲۰۰۱ فعالیت خود را با نام شرکت مشارکت ورزشی نیو انگلند (New England Sports Ventures) آغاز کرد. گروه ورزشی فین‌وی در سال ۲۰۱۰ پس از رأی‌گیری به اخراج دو مالک باشگاه فوتبال لیورپول، تام هیکس و جورج ژیلت، در ۶ اکتبر همان سال این باشگاه را خریداری نمود.این مجموعه سرمایه‌گذار ورزشی علاوه بر مالکیت باشگاه بوستون رد ساکس و لیورپول، مالکیت فین‌وی پارک ورزشگاه اختصاصی باشگاه بوستون رد ساکس در شهر بوستون و ورزشگاه آنفیلد در شهر لیورپول را نیز داراست. باشگاه فوتبال یوونتوس
در ابتدای دههٔ نخست قرن ۲۱، مدیران یوونتوس و در رأس آن‌ها روبرتو بتجا و لوچیانو موجی، ساخت ورزشگاه را در دستور کار خود قرار دادند. یوونتوس اولین تیم در ایتالیا است که ورزشگاه اختصاصی دارد. هیچ‌کدام از تیم‌های ایتالیایی در حال حاضر ورزشگاهی متعلق به خودشان ندارند. یکی از شعارهای ساخت ورزشگاه نیز بر همین مبنی انتخاب شد، اینکه مانند همیشه یوونتوس در ایتالیا «اولین» خواهد بود یا شعار دیگری که در هنگام ساخت در نظر گرفته شد «استادیومی که فوتبال را تغییر می‌دهد». ساخت ورزشگاه یوونتوس در ۱ مارس ۲۰۰۹ در همان محل ورزشگاه دل آلپی و به سبک ورزشگاه‌های انگلستان آغاز شد، طراحی این ورزشگاه را هرناندو سوارز انجام داده‌است. بر خلاف دیگر ورزشگاه‌های ایتالیا، فاصلهٔ نزدیک‌ترین هواداران با میدان مسابقه ۷٫۵ متر است، این فاصله در دل آلپی سابق ۵۰ متر بود. سرانجام در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۱۱ با بازی یوونتوس مقابل نوتس کانتی که با تساوی ۱–۱ خاتمه یافت ورزشگاه یوونتوس افتتاح شد، اولین بازی رسمی در این ورزشگاه نیز مابین دو تیم یوونتوس و پارما، ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱ برگزار شد. ورزشگاه فیلیپ دوم
این پروژه برای موضع جنوبی در سال ۱۹۷۷ توسط معماران دراگان Krstev و Todorka Mavkova از Beton طراحی شده‌است. ساخت و ساز ورزشگاه در شکل فعلی آن در سال ۱۹۷۸ آغاز شد، با ساخت غرفه‌های جنوبی که به مدت دو سال به پایان برساند. بازسازی و توسعه پس از تأخیری طولانی در اجرای پروژه در ژانویه ۲۰۰۸. آغاز شده و ساخت و ساز از یک پایه جدید در شمال در ماه اوت ۲۰۰۹ به پایان رسید و در حال استفاده در تاریخ ۲ اوت سال ۲۰۰۹، تعطیلات مقدونی ملی «ایلیندن» قرار داده شد. ده روز بعد، در ۱۲ اوت، تیم ملی فوتبال مقدونیه یک بازی دوستانه داشت و پس از آن قهرمان جهان اسپانیا، به عنوان بخشی از سالگرد ۱۰۰ سال از فوتبال در مقدونیه بود. بازسازی موضع جنوب آغاز شده در سال ۲۰۰۹، که به بهره‌برداری در ۳۰ ژوئیه همان سال برای بازی بین باشگاه فوتبال رابوتنیچکی و باشگاه لیورپول قرار گرفت. به مدت کمی و سریعاً ساخت و ساز غرفه جدید غربی و شرقی آغاز شد. در اواسط ژوئیه ۲۰۱۲، اکثریت از ورزشگاه با بازسازی زمین‌های جدید و آهنگ‌های ورزشی تکمیل شد. در ۲۵ ژوئیه سال ۲۰۱۲، FK واردار در دور مقدماتی ۲ از لیگ قهرمانان اروپا به دوباره بازکردن ورزشگاه بازی باته بوریسوف پرداخت. در نوامبر سال ۲۰۱۶، فیلیپ دوم آرنا به Telekom آرنا با توجه به شرایط حمایت با مکدنسکی تلکام تغییر نام داد. ورزشگاه رامون سانچز پیس‌خوان
سخنان کارانزا درست از آب درآمد و او به وعده‌اش عمل کرد و ۵۰ میلیون پزوتا بودجه را برای ساخت استادیوم اختصاص داد. یک ماه و نیم پس از مرگ سانچزپیس خوان، اولین سنگ بنای استادیوم جدید گذاشته شد و کار ساخت ورزشگاه آغاز گردید. معماری و طراحی این پروژه به "مانوئل مونیوز موناستریو" که پیش از این استادیوم سانتیاگو برنابئو را نیز طراحی کرده بود، سپرده شد. ورزشگاه کارلوس دیتبورن
این ورزشگاه که در سال ۱۹۶۲ تأسیس شده دارای ۹٬۷۴۶ نفر ظرفیت می‌باشد و یکی از ورزشگاه‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۶۲ بوده‌است. ورزشگاه ولی
این ورزشگاه که متعلق به باشگاه فوتبال چارلتون اتلتیک است در سال ۱۹۱۹ ساخته شده و ظرفیت آن ۲۷٬۱۱۱ نفر است. ورزشگاه ها د ئی-آرنا
این ورزشگاه در سال ۱۹۵۴ با نام نیدرزاکسن‌اشتادیون ساخته شد و بیش از ۸۰ هزار نفر ظرفیت داشت. برای ساخت آن از خرابه‌های خانه‌های مخروب هانوفر (در اثر جنگ جهانی دوم) استفاده شد. از آن تاریخ به بعد این ورزشگاه چندبار بازسازی شده‌است. در آخرین بازسازی، برای جام جهانی ۲۰۰۶ بخش‌های اصلی ورزشگاه تغییر یافتند و ظرفیت‌اش به زیر پنجاه هزار نفر رسید. ورزشگاه وستفالن
این ورزشگاه از میزبانان جام جهانی ۲۰۰۶ بود و بازی‌هایی از مرحلهٔ اول، یک‌هشتم نهایی و نیمه نهایی در آن انجام شد. همچنین فینال جام یوفا در سال ۲۰۰۱ و بعضی از بازی‌های جام جهانی فوتبال ۱۹۷۴ نیز همین‌جا برگزار شده‌اند. باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر
زمین جدید در شرق جاده تاتنهام و یک نهالستان بلااستفاده متعلق به کارخانه آبجوسازی چارینگتونز بود که در پشت یک میخانه به نام وایت هارت قرار داشت. با این شرط که اسپرز ۱٬۰۰۰ تماشاگر برای مسابقات رسمی و ۵۰۰ تماشاگر برای مسابقات دوستانه‌اش جذب کند، زمین از چارینگتونز اجاره شد. در زمانی که میانگین حضور تماشاگران در بازی‌های تاتنهام ۴٬۰۰۰ نفر بود، تحقق این شرط کار سختی نبود. وظیفه تخریب گلخانه‌ها و آماده‌سازی زمین آن برای فوتبال به مسئول زمین یکی از باشگاه‌های کریکت محلی به نام جان اوور سپرده شد. پس از آماده‌سازی، جایگاه‌های زمین قبلی در پارک نورثامبرلند به آنجا منتقل شدند. زمین جدید هرگز به‌طور رسمی نامگذاری نشد، اگرچه نام‌های گیلپین‌پارک و پرسی‌پارک برای آن پیشنهاد شد. باشگاه در روزهای اول آن را زمین هاتسپرز یا زمین اسپرز صدا می‌زد و مردم از آن بعنوان زمین بزرگراه یاد می‌کردند. پس از مدتی به وایت‌هارت‌لین معروف شد. منشأ این نامگذاری مشخص نیست. بعضی برای دلیل این نامگذاری می‌گویند که تماشاگران برای رسیدن به ورزشگاه، ابتدا در ایستگاه راه‌آهن وایت‌هارت‌لین تجمع می‌کردند. فرض دیگر این است که نام وایت‌هارت‌لین، از روی نام جاده منتهی به ورودی ورزشگاه در کنار میخانه وایت‌هارت آمده‌است. البته بعداً جاده بیل نیکلسون نام گرفت. باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر
در ۴ سپتامبر ۱۸۹۹ و در یک بازی دوستانه مقابل نوتس‌کاونتی ورزشگاه جدید افتتاح شد. حدود ۵۰۰ هوادار از بازی استقبال کردند که از محل دریافت هزینه ورودی، ۱۱۵ پوند درآمد برای باشگاه حاصل شد. این اولین بازی در زمین وایت‌هارت‌لین، با پیروزی ۴–۱ به ثبت رسید. پنج روز بعد اولین بازی رسمی با حضور ۱۱٬۰۰۰ تماشاگر در مقابل کوئینز پارک رنجرز برگزار شد و تام اسمیت تنها گل بازی را برای اسپرز به ثمر رساند. ورزشگاه نقش جهان
فاز دوم این ورزشگاه پس از گذشت بیش از ۹ سال تعطیلی، در تاریخ ۱۲ آبان ماه سال ۱۳۹۵ با حضور اسحاق جهانگیری، معاون اول رئیس‌جمهوری و مسعود سلطانی‌فر، وزیر ورزش افتتاح شد. این ورزشگاه به عنوان یکی از مدرن‌ترین ورزشگاه‌های استاندارد ایران با گنجایش ۷۵ هزار نفر جمعیت در شمال شهر اصفهان احداث شده‌است. پارک سوفیفسکی
پارک ملی سوفی‌یفسکی در سال ۱۷۹۶ در شهر «اومان» کشور اوکراین، توسط نجیب‌زاده‌ای لهستانی به نام «استانیسلاو پوتوتسکی» ساخته شد. وی این پارک را به نام همسرش «سوفیا» نامگذاری و به او تقدیم نمود. سوفیا نجیب‌زاده یونانی‌تبار، به زیبایی معروف بود. گفته می‌شود، طراحی بعضی از قسمت‌های پارک را سوفیا شخصاً انجام داده‌است. وی به معرفی برخی نقش‌ها و طرح‌های اساطیری یونان و روم پرداخته‌است. ورزشگاه ولودروم دو ونسن
پیست این ورزشگاه در سال ۲۰۱۲ و چمن مصنوعی آن در سال ۲۰۱۵ مورد بازسازی گرفته‌است. لیتل آیلند اسکله ۵۵
لیتل آیلند اسکله ۵۵ یک پارک جزیره ای مصنوعی بر روی رودخانهٔ هادسن و در غرب منهتن نیویورک است كه در مجاورت هادسن ریور پارک قرار دارد و طراحی شده توسط توماس هدرویک است.این پارک در نزدیکی تقاطع خیابان وست استریت و خیابان سیزدهم در ناحیهٔ میتپکینگ و منطقهٔ مسکونی چلسی منهتن تقریباً در غرب خط ساحلی منهتن و در بالای اسکلهٔ ۵۵ هادسون ریور قرار گرفته‌است که از طریق پلهای پیادهٔ مخصوص در خیابان‌های سیزدهم و چهارده‍م به منهتن متصل شده‌است. لیتل آیلند مساحتی معادل ۰٫۹۷ هکتار (یا ۲٫۴ جریب) را داراست و به کمک سازه‌های گلدانی شکل بر فراز آب معلق مانده‌است و توسط شالوده عمیق بتنی به بستر رودخانه بسط پیدا کرده‌است. قسمت بالایی گلدان‌ها با اندازه ای بین ۴٫۶ تا ۱۸٫۹ متر(۱۵ تا ۶۲ فیت) بر بالای ناحیهٔ میانهٔ رود متغیر است. این گلدانها تولیدی شرکت فورت میلر در آپ استیت نیویورک بودند و نصب آنها تحت نظارت شکرت گروه آروپ انجام شد. این پارک دارای تعداد متعددی زمین چمن، جاده و گیاه می‌شود که توسط معمار منظر سینیه نیسن طراحی شده‌است. کاشت گیاهان و استفاده از خاک برای کاهش فرسایش مهندسی شده است و از نظر زیبایی نیز بر روی آن کار شده‌است. علاوه بر اینها لیتل آیلند دارای یک استیج کوچک و سه بازارچه و یک آمفی تئاتر با تعداد ۶۸۷ صندلی است. برنامه‌ریزی برای ساخت پارک جدید در نیویورک انجام شد و این پروژه در نوامبر ۲۰۱۴ آغاز شد که با نام اسکلهٔ ۵۵ شناخته می‌شد و توسط استودیوی توماس هدرویک طراحی و با سرمایه‌گذاری بری دیلر و دایان فون فورستنبرگ و مقدار کمی نیز سرمایه از طرف شهر نیویورک و دولت ایالتی انجام شد. ساخت اصلی این پارک در سال ۲۰۱۵ شروع شد و قرار بود در سالهای ۲۰۱۸ یا ۲۰۱۹ پایان یابد. با این وجود ساخت این پارک به دلیل دادخواست سازمان کلوپ شهر نیویورک به تعویق افتاد. برنامه ساخت اسکله در سپتامبر ۲۰۱۷ به دلیل پرونده‌های قضایی و هزینه‌های اضافی منتفی شد. یک ماه پس از آن فرماندار ایالت اندرو کوئومو موافقت کرد بودجه ای را برای پارک تهیه کند و از سر گرفتن دوباره پروژه پارک مطرح شد. ساخت این سازه در آوریل ۲۰۱۸ آغاز شد و یک سنگ بنای نمادین در دسامبر ۲۰۱۸ گذاشته شد. پروژه نامگذاری مجدد شد و در سال ۲۰۱۹ به نام لیتل آیلند تغییر کرد و در ۲۱ مهٔ ۲۰۲۱ گشایش یافت. وست ویکام پارک
این عمارت در قرن هجدهم میلادی به‌عنوان یک تفرجگاه و کاخ تفریحی برای لیبرتین و دوستدار تفننی هنر «بارونت دوم، سِر فرانسیس دَش‌وود» که دز آن هنگام، رئیس خزانه هم بود، ساخته شد و سبک‌های گوناگون معماری همچون معماری پالادیان، معماری نئوکلاسیک و معماری قرن هجدهم بریتانیا در آن بکار رفته‌است. ورزشگاه پارک المپیک لیون
این ورزشگاه که در شهر دسین شارپیو و در نزدیکی لیون قرار دارد در سال ۲۰۱۲ شروع به ساخت شده و در ژانویه ۲۰۱۶ به بهره‌برداری رسیده‌است.