بافت پوششی در دهان، مری، معده و روده به‌ترتیب کدام است؟
بافت پوششی
در این نوع از بافت پوششی، بیش از یک ردیف سلول بر روی غشای پایه قرار دارد. بر اساس شکل سطحی‌ترین سلول‌های این بافت به انواع سنگفرشی (مانند دهان و مری)، مکعبی (مانند غده تیروئید) و استوانه‌ای (مانند [[دیواره روده و معده) تقسیم می‌شوند. حرکات لوله گوارش
بعد از جویدن غذا به درون بولوس، بلعیده شده و از طریق مری جابجا می‌شود. عضلات صاف در پشت بولوس منقبض می‌شوند تا از بازگشت مجدد آن به داخل دهان جلوگیری شود. سپس موجهای ریتمیک و یک طرفه انقباضات کار می‌کنند تا سریع غذا را به معده وارد کند. به ایجاد موج‌های پریستالتیک کمک می‌کند. این فرایند فقط در یک جهت کار می‌کند و تنها عملکرد مری آن انتقال مواد غذایی از دهان به معده است (MMC همچنین برای پاک کردن مواد غذایی باقی مانده در معده به روده کوچک و همچنین باقی مانده ذرات موجود در روده کوچک به داخل روده عمل می‌کند).
مزوتلیومای صفاقی
صفاق از دو قسمت صفاق احشایی و جداری تشکیل شده‌است. صفاق احشایی اندام‌های داخلی را می‌پوشاند و بیشتر لایه خارجی روده‌ها را تشکیل می‌دهد. پوشاندن حفره شکم توسط صفاق جداری انجام می‌شود. دهان انسان
دهان خندقی عبارت است از عفونت بافت بین دندان‌ها، مسری یا سرطانی نیست. در صورت عدم درمان، دهان خندقی می‌تواند به غدد لنفاوی گردن، لوزه‌ها، طناب‌های مغزی، نایژه‌ها، مقعد یا مهبل گسترش یابد. هر دو جنس و تمامی سنین را مبتلا می‌کند ولی در جوانان (۴۰–۲۰ ساله) شایع‌تر است. لثه دردناک، خونریزی از لثه در هنگام فشار دادن آن، ترشح بیش از حد بزاق، نفس بدبو، زخم‌های پوشیده با غشای خاکستری روی لثه‌ها، بلع همراه با سختی، تکلم مشکل، رشد غیرطبیعی باسیل‌های قارچی‌شکل و یک اسپیروکت. این میکروب‌ها ارگانیسم‌های کوچکی هستند که معمولاً بدون آزاری در گردن لثه‌ها وجود دارند. عوامل افزایش‌دهنده خطر تغذیه نامناسب، بیماری که باعث کاهش مقاومت شده باشد، سیگار کشیدن، استرس، بهداشت نامناسب دهان، رسوب جرم دندان، پلاک یا غذا بین دندان‌ها. بهداشت دهان را حفظ کنید. برای مسواک زدن دندان‌ها: هر روز با یک مسواک نرم، دندان‌ها را از پلاک‌های چسبنده و آشکار پاک کنید. در هر لحظه یک قسمت از دندان‌ها را مسواک کنید. سپس زبان را مسواک بزنید. یک مسواک نرم نسبت به یک مسواک سفت آسیب کمتری به دندان‌ها و لثه وارد می‌کند. برای استفاده از نخ دندان از نخ دندان مومی یا غیرمومی استفاده کنید. از یک رژیم غذایی کاملاً متعادل استفاده کنید. سیگار نکشید. بافت پوششی
کتاب زیست‌شناسی سال دهم آموزش و پرورش توده چربی دهانی
توده چربی دهانی () یکی از چندین توده چربی پوشینه‌دار در گونه است. در حد فاصل ماهیچه شیپوری و ماهیچه جَوشی قرار دارد و در پیری و سوءتغذیه آتروفی شده و باعث گودی گونه می‌شود. بافت همبند در دستگاه عصبی محیطی
بافت همبندی در اعصاب محیطی از سه لایه تشکیل می‌شود که شامل موارد زیر است: غده بناگوشی
غده بَناگوشی یا غده پاروتید زیر و مقابل گوش‌ها قرار گرفته‌اند و تقریباً همه آسین‌های تشکیل دهنده آن سروزی هستند. بافت همبند (پیوندی) بین لبولی در این غده حاوی چربی، پلاسماسل و لنفوسیت‌ها است. پلاسماسل‌ها مسئول ترشح آنتی‌بادی (پادتن) می‌باشند که پس از بسته شدن به پروتئین‌های اتصالی مترشحه از مجاری رابط و مخطط به حفره دهانی منتقل می‌گردد. این غدد مسئول ترشح ۲۵ درصد بزاق می‌باشند و ترشحات هر غده توسط مجرایی به مقابل دومین دندان مولار، در حفره دهانی تخلیه می‌گردد. عفونت ویروسی این غده اوریون نامیده می‌شود. در بعضی از حیوانات غده پاروتید ترشح‌کننده مواد سمی است. گیرنده چشایی
گیرندهٔ مزه شیرین (T1R2/T1R3) را می‌توان در اندام‌های مختلف خارج دهانی در سراسر بدن انسان مانند مغز، قلب، کلیه، مثانه، اپی تلیوم تنفسی در بینی و… نیز یافت. در بیشتر اندام‌ها، عملکرد این گیرنده‌ها نامشخص است. گیرنده طعم شیرین موجود در روده و لوزالمعده نقش مهمی در تنظیم متابولیک فرایند تشخیص کربوهیدرات‌ها در روده و در ترشح انسولین دارد. این گیرنده در مثانه نیز یافت می‌شود، که نشان می‌دهد مصرف شیرین‌کننده‌های مصنوعی که این گیرنده را فعال می‌کنند، ممکن است باعث انقباض بیش از حد مثانه شود. دهان
بر اساس علم کالبدشناسی، دهان حفرهٔ ابتدایی لوله گوارش است که نقش اصلی آن شروع فرایند گوارش و صدور اصوات است. آرواره‌ها، زبان و دندان‌ها درون حفره دهان قرار دارند. پوست
در اکثر نواحی بدن، روپوست، چهار لایه دارد. در تحتانی‌ترین قسمت، لایه قاعده‌ای قرار دارد، که در آن سلولهای جدید ساخته می‌شوند. به موازات حرکت به سطح، سلولها تغییر می‌کنند تا لایه‌های بینابینی یعنی سلولهای خاردار و دانه‌ای را تشکیل دهند. سلولهای در عرض ۲–۱ ماه به سطح می‌رسند. لایه سطحی متشکل از سلولهای مسطح مرده است که دائماً ریزش می‌کنند. جوانه چشایی
جوانه‌های چشایی یا پرزهای چشایی حاوی سلولهای گیرنده مزه هستند که به سلول‌های چشایی نیز معروف هستند. گیرنده‌های مزه در اطراف سازه‌های کوچکی معروف به پاپیلای زبان واقع در سطح بالای زبان، کام نرم، مری فوقانی، گونه و اپیگلوت قرار دارند. این ساختارها در شناسایی پنج عنصر درک مزه نقش دارند: شور، ترش، تلخ، شیرین و اومامی. اختصاص این سلیقه‌های مختلف را به سطح‌های مختلف زبان تصوری نادرست است؛ در حقیقت این سلیقه‌ها توسط همه سطح زبان قابل تشخیص است. از طریق دهانه‌های کوچک در روبافت زبان، به نام منافذ مزه، قسمت‌هایی از مواد غذایی حل شده در بزاق با گیرنده‌های طعم در تماس قرار می‌گیرند. اینها در بالای سلولهای گیرنده مزه قرار دارند که جوانه‌های طعم را تشکیل می‌دهند. سلول‌های گیرنده طعم اطلاعاتی که توسط خوشه‌های گیرنده‌های مختلف و کانال‌های یونی شناسایی شده‌اند را از طریق اعصاب مغزی هفتم، نهم و دهم به مناطق گوارشی مغز می‌فرستند. بافت همبند
ب) رشته شبکه‌ای یا مشبک(Reticular fiber). این رشته‌ها بی‌نهایت لاغر هستند و یک شبکه قابل انعطاف را در ارگان‌های مربوطه جهت تغییراتی در شکل یا حجم ایجاد می‌کنند. رشته‌های شبکه‌ای یا رتیکولر را می‌توان در طحال، کبد، رحم و لایه عضلانی روده‌ای یافت. مری بارت
مری بارت (Barrett's esophagus) تغییر بافت قسمت انتهایی مری (متاپلازی) از اپیتلیوم سنگفرشی به مخاط گوارشی (دارای سلولهای جامی شکل) می‌باشد. بافت استخوانی
بافت استخوانی () ساختار اصلی و نگهدارنده بافت همبند یا پیوندی در بدن است. بافت استخوانی از سایر بافت‌های نگهدارنده کاملاً متمایز است و بخش سفت استخوان را تشکیل می‌دهد. غده زیرزبانی
غده زیرزبانی () یکی از غده‌های جفت اصلی بزاق در پیرامون دهان انسان است. غده زیرزبانی کوچک‌ترین و پراکنده‌ترین غده اصلی بزاقی بدن است و تنها غده بزاقی اصلی بدون کپسول هستند. این جفت غده فقط ۳-۵٪ از کل بزاقی را تأمین می‌کنند. دهان انسان
فک بالا ثابت است و حرکت نمی‌کند؛ ولی فک پائین حرکت دارد و عمل باز و بسته شدن دهان را انجام می‌دهد. در داخل استخوان هر فک حفراتی وجود دارد که ریشه دندان‌ها در آن قرار می‌گیرد. در این حفرات دندان‌ها به وسیلهٔ الیاف دور دندان به استخوان فک متصل می‌شوند. روی آرواره‌ها و دور دندان را لثه می‌پوشاند. به آرواره لثه و الیاف نگهدارنده دور دندان بافت نگهدارنده دندان گفته می‌شود. بافت پوششی ساده مکعبی
بافت پوششی ساده مکعبی (به انگلیسی: Simple cuboidal epithelium) بافتی است که دارای ضخامت یک سلول می‌باشد و هر سلول در تماس مستقیم با غشای پایه است. این بافت معمولاً در جایی پیدا می‌شود که نیاز به جذب یا فیلترینگ باشد. ضخامت سد بافت پوششی این پروسه را نظم می‌بخشد. به‌طور کل، بافت پوششی یا اپیتلیوم (به انگلیسی: Epithelium) بافتی است که از سلول‌های چندضلعی اجتماع یافته‌ای تشکیل شده‌است که پوشش سلولی سطوح خارجی و داخلی بدن از جمله پوست، دیوارهٔ رگ‌ها و حفره‌های کوچک را می‌پوشاند. بافت پوششی ساده مکعبی در سطوحی مانند تخمدانها، نفرون‌ها، قسمت‌هایی از چشم و غده تیروئید یافت می‌شود. جذب و دفع بسیاری از مواد توسط سلول‌های بافت‌های پوششی این سطوح صورت می‌گیرد. غشای پایه
غشای پایه بخشی از ماتریکس برون‌یاخته‌ای است که باعث ارتباط پوشش اندام با بافت‌های زیرین می‌شود و در اغلب اندام‌ها دیده می‌شود. به استثنای سینوزوئیدها و مویرگ‌های لنفی که غشای پایه ممتد ندارند. غشای پایه شامل گلیکوپروتئینهایی به نام لامینین و انتاکتین، رشته‌های کلاژن تیپ IV و رشته‌های شبه کلاژن (شبکه‌ای)، هپاران سولفات و فیبرونکتین می‌باشد. لوله گوارش
دستگاه گوارش تحتانی قسمت اعظم روده کوچک و روده بزرگ را شامل می‌شود. در آناتومی انسان، روده (شکمبه یا دل‌وروده. یونانی: éntera) بخشی از دستگاه گوارش است که از بخش لوله‌های معده-روده‌ای (پیلوری) تا تهی‌گاه امتداد دارد و مانند سایر پستانداران، از دو بخش تشکیل شده‌است: رودهٔ کوچک و رودهٔ بزرگ در انسان، رودهٔ کوچک در زیربخش‌ها، در مجرای اثنی‌عشر، به دوازدهه، تهی‌روده و درازروده تقسیم می‌شود در حالی که زیرنجش‌های رودهٔ بزرگ به داخل روده، به کورروده (سکوم)، روده‌های یزرگ صعودی، عرضی، نزولی و سیگموئید، کولون و و تهی‌گاه تقسیم می‌شود. بافت همبند
بافت پیوندی را می‌توان به سه نوع بافت تقسیم کرد که عبارتنداز: نرم و انعطاف‌پذیر بوده و شامل میزان زیادی از ماده بین سلولی است. سلول‌های ماست سل، فیبروبلاست، چربی و اندوتلیال عروق خونی، جز سلول‌های بافت همبند سست هستند. شامل سلول‌های خون، مغز استخوان و بافت لنفی است. شامل غضروف، استخوان و بافت پیوندی متراکم است. کلاژن به میزان زیادی در بافت همبند متراکم وجود دارد که در ساختمان تاندون (جهت اتصال عضله به استخوان) و همچنین رباط (جهت اتصال استخوان به استخوان) دیده می‌شود. بافت پیوندی متراکم، در بسیاری از ارگان‌ها و ساختارهای بدن مانند کلیه و قلب نیز به کار می‌رود، مثلاً با ایجاد لایه‌ای از این بافت، کپسولی را برای آنها ایجاد می‌کند. ریخت‌شناسی حشرات
قطعه دهانی جونده – ساینده: که مخصوص حشراتی است که از مواد جامد تغذیه می‌کنند. شامل لب بالا Laprum، آرواره بالا Mandible، آرواره پایینی Maxible و لب پایین Lapium می‌باشد. وظیفه آرواره بالا خرد کردن و له کردن مواد غذایی است. معده
معده مجموعاً چهار لایه اصلی دارد: مری
در انسان یک سوم فوقانی مری از جنس عضلات مخطط و بخش تحتانی آن از جنس عضلات صاف است. در مری گوارش اتفاق نمی‌افتند و مری تنها مجرایی از حلق به معده برای رساندن مواد غذایی است مری آنزیم ترشحی ندارد. در مري حرکات کرمي شکل اتفاق مي افتد که صرفا جهت انتقال غذا به معده است شکم
شکم محل قرار گرفتن اندامهای متعددی مانند معده، روده، طحال، کبد، لوزالمعده، کیسه صفرا، صفاق، کلیه، حالب، مثانه، رحم، غدد فوق کلیوی، تخمدانها و آپاندیس است. در پشت شکم ستون مهره‌ها قرار دارد. عضلات متعددی در جدار قدامی (جلویی) و خلفی (پشتی) شکم قرار دارند. عضلاتی که در دیوارهٔ قدامی خارجی شکم قرار دارند عبارتند از: عضله راست شکم ، عضله مایل خارجی ، عضله مایل داخلی و عضله عرضی شکمی . لوله گوارش
روده بزرگ که کولون نیز نامیده می‌شود، از کورروده یا سکوم،پس روده یا کولون های صعودی،عرضی،و نزولی و خم روده و راست‌روده و «کانال مقعد» تشکیل شده‌است. این بخش همچنین شامل زائدهٔ آپاندیس است که به کورروده وصل شده‌است. تقسیم‌بندی‌های بعدی رودهٔ بزرگ به قرار زیر است: عملکرد اصلی روده بزرگ جذب آب است. ناحیه مخاط بزرگ روده در انسان بالغ حدود ۲ متر است. بافت پوششی
به دلیل متفاوت بودن شکل سلول‌های هسته آن‌ها در چند سطح قرار می‌گیرند. مانند مخاط نای که منشوری مطبق کاذب [[مژه]] دار است. مری
دیوارهٔ مری از مجرا به بیرون؛ از غشاء مخاطی، پیش غشاء مخاطی، لایه عضلانی و بافت‌های همبند تشکیل شده‌است. شکم
عروق مهمی مانند شریان آئورت شکمی، ورید باب، بزرگ سیاهرگ زیرین و شبکه عصبی خورشیدی در شکم قرار دارند. شوینده زبان
سطح بزرگ و پاپیلای زبانی ویژگی‌های آناتومیکی زبان هستند که با حفظ میکروارگانیسم‌ها و باقیمانده‌های دهانی متشکل از غذا، بزاق و سلول‌های پوششی مرده، پوشش زبان را تقویت می‌کنند. میزان و تعداد دفعات تمیز کردن زبان کمتر از مسواک زدن، نخ دندان کشیدن و استفاده از دهانشویه انجام می‌شود. بافت پوششی
وظایف اصلی بافت پوششی عبارت است از: دیافراگم (کالبدشناسی)
در بالای دیافراگم ریه‌ها و قلب قرار دارند و در پایین آن دستگاه گوارش، کبد، طحال و دستگاه ادراری. گاه در صورت ضعف یا نقص عضلات دیافراگم فتق دیافراگمی روی می‌دهد. مهندسی بافت مخاط دهان
یک داربست (scaffold) یا ماتریکس به عنوان یک ساختار حمایتی موقت عمل می‌کند (ماتریکس خارج سلولی)، ساختار ابتدایی، که در آن سلول‌ها می‌توانند به صورت سه بعدی رشد یابند تا به بافت مطلوب تبدیل شوند. یک داربست حتماً باید محیط لازم برای رشد و تمایز سلول‌ها را تأمین کند؛ بایستی قدرت استقامت در برابر استرس‌های مکانیکی را به آن بدهد و همچنین رشد آن را هدایت کند. علاوه براین، داربست‌ها باید biodegradable (زیست تجزیه پذیر) باشند و با همان سرعتی که بافت ترمیم می‌شود، تجزیه شود تا به بهترین نحو جایگزین بافت میزبان شود. هم‌اکنون تعداد بی شماری داربست برای انتخاب کردن وجود دارد و برای انتخاب یک داربست مناسب باید زیست تجزیه پذیری، تخلخل و پایداری آن را در نظر گرفت. داربست‌های در دسترس برای مهندسی بافت مخاط دهان عبارتند از:ذخایر پوستی فیبروبلاست دار، داربست‌هایی هستند که شامل فیبروبلاست‌هایی اند که می‌توانند در طی ۲ تا ۳ هفته تکثیر یابند و ماتریکس خاج سلولی و فاکتور رشد ایجاد کنند. این باعث ایجاد ماتریکسی شبیه به ماتریکس درمیس می‌شود. نمونه‌های تجاری در دسترس آن عبارتند از: گیرنده پپتید وازواکتیو روده‌ای
VPAC در دستگاه عصبی مرکزی، لوزالمعده، ماهیچه‌های اسکلتی، قلب، کلیه، بافت چربی، بیضه و معده وجود دارد. لایه سطحی
در بسیاری از باکتری‌ها، لایهٔ سطحی، نمایندهٔ دورترین ناحیهٔ میان‌کنش یاخته با محیط‌ش است. وظایف آن بسیار گوناگون بوده و در گونه‌های مختلف، متفاوت است. در باکتری‌های باستانی، لایهٔ سطحی، تنها بخش سازندهٔ دیوارهٔ یاخته بوده و بنابراین در پایداری مکانیکی نقش بسزایی دارند. سایر وظایف لایهٔ سطحی را می‌توان اینگونه برشمرد: - حفاظت در برابر ویروس‌های باکتریایی، بدلوویبریوها و بیگانه‌خواری - مقاومت در برابر pH پایین (اسیدی) - سدی در برابر مواد درشت مولکول - چسبندگی (برای لایه‌های سطحی ِ قند دار) - پایدار سازی غشاء - تدارک نواحی چسبان برای پروتئین‌های خارجی - ایجاد فضای پری‌پلاسمی در پروکاریوت‌های گرم مثبت به همراه پپتیدوگلیکان و غشای سیتوپلاسمی لوله گوارش
این دستگاه همچنین ممکن است در مراحل رشد جنینی به صورت رودهٔ قدامی (foregut)، میانی (midgut) و پشتی (hindgut) تقسیم شود که منشأ جنینی هر بخش را نشان می‌دهد. تمام "لولهٔ گوارشی" بدن انسان در کالبد شکافی در حدود ۹ متر (۳۰ فوت) طول دارد. این ماده در بدن فرد زنده به‌طور قابل توجهی کوتاه‌تر است زیرا روده‌ها، که لوله‌هایی از بافت عضلهٔ صاف هستند، تنش عضلانی ثابت را در حالت نیمه تنش حفظ می‌کنند اما می‌توانند در نقاطی شل شوند تا باعث ایجاد فاصله و حرکات لولهٔ گوارشی موضعی شوند. "لولهٔ گوارشی" حاوی تریلیون‌ها میکروب است که حدود ۴٬۰۰۰ سویهٔ مختلف باکتری نقش متنوعی در حفظ سلامت ایمنی و متابولیسم دارند. سلول‌های دستگاه گوارش هورمون‌ها را تنظیم می‌کنند تا به تنظیم روند هضم کمک کنند. این هورمون‌های هضم، از جمله گاسترین، سکرتین، کوله‌سیستوکینین و گرلین، از طریق مکانیسم داخل سلولی یا خودبخودی واسطه می‌شوند و این نشان می‌دهد که سلول‌های آزاد شده از این هورمون‌ها ساختارهای حفظ شده در طول تکامل هستند. معده
معده (به انگلیسی: Stomach) عضو توخالی، عضلانی و حجیمی از لوله گوارش بدن است که به شکل لوبیا می‌باشد که در مرحله دوم گوارش عمل می‌کند و نقش گوارش شیمیایی را بر عهده دارد. محفظه معده از بالا به مری و از پایین به دوازدهه مربوط می‌شود. غدد بزاقی
این غدد در زیر فک تحتانی و در طرفین گردن قرار گرفته‌اند. اکثریت آسین‌های تشکیل دهنده غده تحت فکی از سروزی و مابقی از نوع موکوسی و مخطط می‌باشند. این غده مسئول ترشح ۷۰٪ از بزاق می‌باشد. ترشحات هر غده توسط مجرایی به کف دهان در طرفین بند زبان تخلیه می‌گردد. آئورت شکمی
آئورت یا بزرگ‌سرخرگ سرخرگ اصلی خون‌رساننده به بدن است. از این شریان، شریان‌های متعددی منشعب می‌شوند که خون را به سراسر بدن می‌رسانند. آئورت سه لایه داخلی، میانی و خارجی دارد که از کلاژن، الاستین و عضلات صاف ساخته شده‌اند. آئورت شکمی (به انگلیسی: Abdominal aorta) بزرگترین قسمت از رگ آئورت و در ناحیهٔ شکمی بدن (از دهانهٔ دیافراگم تا کمر) (به انگلیسی: abdominal cavity) قرار دارد. به عنوان بخشی از آئورت، آئورت شکمی در اصل ادامهٔ بزرگ‌سرخرگ پایین‌رو یا آئورت نزولی، (به انگلیسی: descending aorta) است که در ناحیهٔ قفسه سینه قرار دارد. کرم‌های نواری
سطح بدن سستودها را بافتی سینسیتیال به نام تگومنت می‌پوشاند که از نظر سوخت و ساز فعال است. این پوشش در جذب مواد غذایی، گوارش، تنظیم اسمزی، دفع مواد زاید و حفظ کرم در برابر آنزیم‌ها و دستگاه ایمنی میزبان دخالت دارد. سطح خارجی تگومنت سستودها را زوایدی به‌طور منظم می‌پوشاند که به آن‌ها میکروتریکس گفته می‌شود و نقش آن‌ها افزایش سطح جذب است. کبد
اندام‌زایی، یعنی تکوین اعضا، از هفته سوم تا هشتم طی رویان‌زایی رخ می‌دهد. خاستگاه‌های تشکیل کبد هم در بخش شکمی اندودرمِ پیشین‌روده (اندودرم، یکی از لایه‌های زایای سه‌گانه رویانی است) و هم در مجاورت مزانشیمِ دیواره عرضی قرار دارند. در رویان انسان، زائده (دیورتیکولوم) هپاتیک، لوله‌ای از جنس اندودرم است که از پیشین‌روده به سمت مزانشیم پیرامونی گسترش می‌یابد. مزانشیم مربوط به دیواره عرضی موجب می‌گردد که این اندودرم رشد و نمو کرده و انشعاب پیدا می‌کند تا اپی‌تلیوم غده‌ای کبد را تشکیل دهد. بخشی از زائده هپاتیک (نزدیک‌ترین ناحیه به لوله گوارشی) به عملکرد خود به عنوان مجرای تخلیه کبد ادامه داده و شاخه‌ای از این مجرا، کیسه صفرا را تولید می‌نماید. به غیر از پیام‌های ارسال شده از سوی مزانشیمِ دیوارهٔ عرضی، فاکتور رشد فیبروبلاستی از قلب درحال تکوین نیز همراه با ریتنوئیک اسید که از صفحه مزودرم جانبی سرچشمه می‌گیرد، به تکمیل رشد کبد کمک می‌کنند. سلول‌های اندودرمال کبدی، تحت تبدیل ریخت‌شناختی، از حالت ستونی به حالت مطبقِ کاذب تبدیل شده که منجر به ضخیم شدگی و تبدیل به جوانه اولیهٔ کبد می‌گردد. گسترش این سلول‌ها، جمعینی از هپاتوبلاست‌های دو-توان را تشکیل می‌دهد. سلول‌های ستاره‌ای شکل کبدی، از مزانشیم مشتق شده‌اند. آبسه پاروتید
پاروتید یک غده در قسمت بناگوش قرار دارد ، غدد بزاقی پاروتید زیر زبانی و تحت فکی هستند. ترشح بزاق از جمله وظایف مهم این غدد هستند که رطوبت کافی برای دهان را تامین و نیز به هضم غذا کمک میکند . همچنین این بزاق ها شامل مواد ضدعفونی کننده ای هستند که باعث میشوند در مقابل میکروب ها حفاظت کافی صورت بگیرد. سرطان غدد بزاقی معمولا در غدد پاروتید که در مقابل گوش ها واقع است ، ایجاد می شود. بافت استخوانی
بافت استخوانی سخت است و مانند سایر بافت‌های پشتیبان از سلول‌ها، رشته‌های کلاژن که جزو مادهٔ زمینه است برخلاف بافت‌های پیوندی دیگر پوشش خارجی و پوشش داخلی تشکیل شده‌است. خونریزی دستگاه گوارشی تحتانی
هموروئید، فیشر آنال و شقاق، تومورها، دیورتیکول مکل، پولیپها، دیورتیکولیت، فیستول آئورتی - روده‌ای، آنژیودیسپلازی روده‌ای، پروکتیت، یبوست مزمن، اختلالات انعقادی و … مخاط
قسمت‌هایی از بدن که با محیط بیرون در تماس‌اند (دستگاه گوارش، دستگاه تنفس، مجاری ادراری-تناسلی) بهترین محل برای نفوذ میکروب‌ها به بدن هستند. بنابراین در این قسمت‌ها ماده مخاطی نقش دفاعی دارد. مخاط نقش مهمی را در بهبود فعالیت دستگاه گوارش، بافت‌های پوششی، دستگاه تنفس و اندام‌های جنسی برعهده دارد. غده روده‌ای
غده روده‌ای، کریپت (غدد لیبرکان، خمل یا غارهای لیبرکان) به غدد موجود در لایه اپیتلیال روده باریک و روده بزرگ گفته می‌شود. کریپت‌ها آنزیم‌های مختلفی به مانند، سوکاراز، مالتاز و پپتیدازها را ترشح می‌کنند. مغز انسان
لوب پیشانی در استدلال، حرکت ارادی، احساس و زبان نقش دارد. این لوب قشر حرکتی، قشر پیش پیشانی و منطقه بروکا را نیز شامل می‌شود. قشر حرکتی مسئول ایجاد، تعادل و هماهنگی حرکات در بدن است؛ قشر پیش پیشانی، مسئول عملکردهای شناختی سطح بالا و پیچیده‌است و منطقه بروکا برای فرایندهای مرتبط با زبان ضروریست و آسیب به آن می‌تواند بیماری‌هایی مانند آفازی بروکا را ایجاد کند. مغز به وسیله ارتباط با مخچه پیام‌های ارادی و نیمه ارادی را از طریق اعصاب مغزی به نورون‌های حرکتی بدن منتقل و به وسیله مجرای نخاعی پیام‌های حرکتی را از مغز، به دیگر بخش‌های بدن و اندام‌ها ارسال می‌کند. اعصاب اطراف جمجمه نیز حرکات مربوط به چشم، دهان و صورت را بدون واسطه تنظیم و هماهنگ می‌کند. کبد
سطح تحتانی لوب سمت چپ، عقبِ سمتِ چپِ برآمدگی شکمی ظاهر می‌شود. این سطح به شکل قالب سطح فوقانیِ جلوییِ معده درآمده و سمت راست آن، برآمدگی گِردِ مربوط به تیوبر اومنتاله قرار دارد که در سطح مقعر انحنای کوچکتر معده گنجانده شده و در سمت جلوی لایه قدامی چادرینه کوچک قرار می‌گیرد. نگاری (شکم)
در نشخوارکنندگان شیرخوار شکمبه و نگاری که نخستین بخش‌های معده چهار قسمتی هستند، تمایز و توسعه نیافته‌اند و شیر از طریق شیار مری که یک چین خوردگی لوله مانند از محل اتصال معده به مری تا هزارلا می‌باشد، مستقیماً به بخش سوم (هزارلا) و سپس بخش چهارم (شیردان) منتقل می‌گردد. پس از آغاز تغذیه توسط مواد جامد، شکمبه و نگاری بسرعت توسعه می‌آیند و در گاو بالغ حدود ۸۵٪ از ظرفیت معده را، شکمبه و نگاری تشکیل می‌دهند. غده زیرزبانی
این دو غده در بخش جلویی و بالاتر از غده زیرآرواره‌ای و بخش زیرین و کناری زبان و در زیر غشای مخاطی کف دهان جای دارند. این دو غده به طور جانبی توسط استخوان آرواره پایین و از ناحیه انتهایی استخوان به ماهیچه آسیالامی محدود می‌شوند. این دو غده را می‌توان در پشت هر استخوان نیش آرواره پایین احساس کرد. با قرار دادن یک انگشت اشاره در درون دهان و نوک انگشتان دست مخالف در خارج از آن، غده فشرده به صورت دستی میان انگشتان درونی و بیرونی لمس می‌شود. لایه زایا
لایهٔ دوم: لایهٔ میانی است و مزودرم نامیده می‌شود و استخوان‌ها، غضروف‌ها، دستگاه گردش خون، لایهٔ داخلی پوست، عضلات، دستگاه تناسلی، دستگاه ترشحی و لایه پوشانندهٔ خارجی را می‌سازد. بافت پوششی روده
بافت پوششی روده بافت پوششی‌ای است که رودهٔ کوچک و بزرگ را پوشش می‌دهد. این بافت ستونی‌مانند ساده و بی‌مژک است. مهمترین نقش این بافت در گوارش است. اما، این بافت در ایمنی بدن هم نقش دارد؛ هم بعنوان سد جلوگیری‌کننده و هم بعنوان نخستین شناسایی‌کنندهٔ بیماری‌زا. رودهٔ پستانداران از یک تک‌لایه از یاخته‌های بافت پوششی درست شده که هر ۴ - ۵ روز با یاخته‌های نو جایگزین می‌شوند. غدد سطح مری
غدد سطح مری به مجموعه غددی که بر روی مری وجود دارند،غدد سطح مری می گویند این غدد جزء غدد برون ریز اولیه به‌شمار می آیند.این غدد به شکل خوشه‌ای ترکیبی هستند.غدد سطح مری مخاط(موکوس) ترشح می‌کنند که به حرکت روان تر غذا در مری و همچنین کشتن برخی باکتری‌ها کمک می‌کند .البته این مخاط‌ها مثل مخاط معده نیستند و در مقابل ریفلاکس معده به دلیل عدم ترشح و تولید بی کربنات دوام نمی‌آورند و به تدریج آسیب می بینند. لوله گوارش
لولهٔ گوارش یا (کانال گوارش، مجاری تغذیه، مسیر هضمی، کانال دستگاه گوارش)، یک سیستم اندامی درون انسان و دیگر جانوران است که با آن: مواد غذایی را دریافت می‌شود، هضم می‌شود تا انرژی و مواد مغذی آن جذب شود و مواد باقی‌مانده را نیز به عنوان مدفوع به بیرون می‌فرستد. دهان، مری، معده و روده‌ها همه بخشی از "لولهٔ گوارش" است. "کانال دستگاه گوارش" مجموعه‌ای از ساختارهای آناتومیک مربوط به هم، یا مجموعه‌ای از اعضای پی‌درپی و مرتبط است. غدد بزاقی
این غدد در کف حفره دهانی و در طرفین بند زبان قرار گرفته‌اند. آسین‌های تشکیل‌دهنده غدد زیر زبانی عمدتاً از نوع موکوسی و بقیه از نوع سروزی و مخطط می‌باشند. ترشحات این غدد توسط مجرای کوتاهی به نام بارتولن به کف حفره دهانی (در مجاورت یا محل باز شدن غده تحت فکی) تخلیه می‌گردد. بیماری‌های روان‌تنی
زخم گوارشی، فرسایش محدود غشاء مخاطی معده یا اثنی‌عشر، قسمت بالای روده باریک است. این زخم‌ها را به این علت گوارشی می‌گویند که معمولاً تصور بر این است که آن‌ها حداقل تا اندازه‌ای توسط پپسین ایجاد می‌شوند. در شیره اسیدی که معده به‌طور عادی آن را ترشح می‌کند، پپسین وجود دارد. افرادی که اسید هیدروکلریک یا پپسین بیش از حد ترشح می‌کنند، اشخاصی که دفاع مخاطی بسیار ضعیفی در برابر اسید دارند و افرادی که پوشش معدی آن‌ها به کندی احیاء می‌شود، عموماً در برابر زخم‌ها آسیب‌پذیرترند. این حالت می‌تواند به صورت ژنتیکی به ارث برده شده باشد. در افرادی که ضعف سرشتی دستگاه روده‌ای دارند (مانند ترشح بیش از حد اسید ارثی) وقتی که با انواع خاصی از استرس مواجه می‌شوند، ممکن است زخم‌های گوارشی ایجاد شوند. نتایج تحقیقات پژوهشگران نشان می‌دهد که حالت‌های هیجانی چون خشم و اضطراب باعث می‌شوند اسید معده زیاد ترشح شود؛ این به نوبه خود به ایجاد زخم‌های گوارشی کمک می‌کند. همچنین، برخی از مشاغل اضطراب‌برانگیز ممکن است باعث شوند که کارکنان بیشتری به زخم معده مبتلا شوند. در این حالت نیز، اضطراب بیشتر، اسید زیادی را در معده تولید می‌کند. برفک دهان
پاپیلای سطح پشتی زبان محل ابتدایی توده شدن این ارگانیسم در حفره دهان ناقلان سالم دارای دندان است.باتوجه به اینکه قارچ‌های کاندیدایی در محیط شیرین و اسیدی رشد می‌کنند، برای مقابله با آن‌ها باید رژیم غذایی خود را کمی تغییر دهید و از مصرف غذاهای اسیدی و قنددار خودداری کنید از جمله: معده
۲. لایه زیر مخاط(submucosa) شامل بافت پیوندی فیبروزی و شبکه عصبی مایسنر غدد بزاقی
این مجاری از به هم پیوستن مجاری داخل لبولی حاصل و در بافت همبند بین لبول‌ها مشاهده می‌گردند. بافت پوششی، پوشاننده این مجاری از نوع منشوری ساده و بلند می‌باشند. مجاری بین لبولی به هم پیوسته، و مجاری بزرگتر بین لبولی را به‌وجود می‌آورند که اپی تلیوم پوشاننده آن‌ها از منشوری ساده تا مکعبی مطبق و نهایتاً سنگ‌فرشی مطبق تغییر می‌کند. کبد
سطح احشایی یا همان سطح تحتانی، ناهموار و مقعر است. این سطح به غیر از مکانی که در آنجا با کیسه صفرا و ناف کبدی متصل شده، توسط صفاق پوشیده شده‌است. حفره مربوط به کیسه صفرا در سمت راست لوب مربعی قرار داشته و توسط کیسه صفرا و مجرای کیسه‌ای آن اشغال شده و در نزدیکی انتهای ناف کبدی واقع شده‌است. غده روده‌ای
کریپت‌های لیبرکان بر روی تمام سطح روده باریک قرار گرفته‌اند. این کریپت‌ها در حدفاصل پرزهای روده هستند. سطوح کریپت‌ها و پرزها از اپیتلیومی متشکل از دو نوع سلول به نام سلول گابلت و سلول روده‌ای پوشیده شده است. سلول‌های گابلت برای روان‌سازی سطوح روده و حفاظت از آن موکوس تولید می‌کنند و سلول‌های روده‌ای در کریپت‌ها آب و الکترولیت‌ها را ترشح می‌کنند و در سطح پرزها، آب و الکترولیت‌ها را به همراه محصولات نهایی هضم بازجذب می‌کنند. سلول‌های روده‌ای روزانه ۱۸۰۰ میلی‌لیتر ترشح روده‌ای می‌سازند که پی‌اچ آن‌ها مختصر قلیایی در بازه ۷/۵ تا ۷ می‌باشد. ترشح آب توسط سلول‌های روده‌ای و بازجذب آب، در جذب مواد مغذی از کیموس ضروری است. علاوه بر سلول های بافت پوششی دارای سلول های بنیادی( stem cell ) و سلول های پانت( paneth cell) و سلول های neuroendocrine هم وجود دارد. دستگاه گوارش انسان
دستگاه گوارش انسان که از دهان تا مقعد امتداد دارد، از لولهٔ گوارشی و غده‌های گوارشی تشکیل شده‌است و حدود هفت متر طول دارد. غدد گوارشی شامل غده‌های بزاقی، غده‌های دیوارهٔ معده و روده، لوزالمعده و کبد است. لولهٔ گوارشی نیز شامل دهان، حلق، مری، معده، روده کوچک، رودهٔ بزرگ و راست‌روده می‌شود. هر چیزی که وارد معده می‌شود با آنزیم‌های درون معده مخلوط می‌گردد تا به اجزا ساده‌تری تجزیه شود. سپس این مخلوط که کیموس نامیده می‌شود، از معده خارج شده و به روده‌ها می‌رود تا از آنجا، مواد غذایی تجزیه شده جذب جریان خون شوند. مواد غذایی تجزیه شده از طریق جریان خون در سیاهرگ باب کبدی ابتدا به کبد جریان یافته تا در آنجا برخی مواد در کبد ذخیره شوند و سپس برای مصرف در اختیار یاخته‌های بدن قرار می‌گیرند. اجزای غذایی که جذب نمی‌شوند از طریق مدفوع از بدن دفع می‌گردند. لوله گوارش
لولهٔ گوارش فوقانی از دهان، حلق، مری، معده و اثنی‌عشر تشکیل شده‌است. مشخص کردن دقیق بین لوله‌های فوقانی و تحتانی «ماهیچه تعلیق اثنی‌عشر» است. این امر مرزهای جنینی بین لگن و روده را متمایز می‌کند، و همچنین تقسیماتی است که معمولاً پزشکان برای توصیف خونریزی دستگاه گوارش به عنوان منشأ «فوقانی» یا «پایینی» استفاده می‌کنند. در کالبدشکافی، شاید به نظر برسد دوازدهه از یک ارگان متحد تشکیل شده‌باشد، اما بر اساس عملکرد، محل و آناتومی داخلی - این ارگان به چهار بخش تقسیم می‌شود. چهار بخش دوازدهم به شرح زیر است (با شروع از معده، و حرکت به سمت ژژونوم): پیازک (Duodenal bulb)، نزولی، افقی و صعودی. عضله تعلیق مرز برتر دوازدههٔ صعودی را به دیافراگم متصل می‌کند. حلق دهانی
حلق دهانی ، بخشی از حلق است. حلق فضای بینابینی میان حفره دهانی و دستگاه‌های تنفس و گوارش می‌باشد.حلق مجرایی عضلانی-غشایی است که یک منطقه ارتباطی بین ناحیهٔ بینی، حنجره و مری تشکیل می‌دهد. حلق شامل سه بخش می باشد که عبارتند از: حلق بینی (Nasopharynx)؛ حلق دهانی (Oropharynx)؛ حلق حنجره(Laryngopharynx). بافت همبند پوششی
بافت همبند پوششی (به انگلیسی: tunica adventitia) بیرونی‌ترین بافت همبندی است که سطح اندام‌ها، بافت‌ها، رگ‌ها و غیره را می‌پوشاند. بافت همبند همان بافت پیوندی بوده که ازجمله وظایف آن حفاظت و پشتیبانی از بافت‌های دیگر است. فراوان‌ترین بافت در بدن انسان، بافت همبندی است. غضروفها، استخوانها و خون جزء بافت همبند محسوب می‌شوند. این بافت علاوه بر حفاظت و پشتیبانی از بافت‌های دیگر، باعث ارتباط ساختارهای بدن نیز می‌گردد. مشارکت در تبادل مواد غذایی و ترمیم بافتی از وظایف دیگر بافت همبند است. از نمونه‌های بافت همبند پوششی در بدن می‌توان به بافت‌های همبندی در دیوارهٔ سُرخ‌نای (مری)، طحال، پوشش رودهٔ بزرگ و غیره اشاره کرد. صفاق
۱) ۲) لایه جداری صفاق در ناحیه شکم، توسط ۶ عصب سینه‌ای تحتانی و اولین عصب کمری (L1) عصب دهی می‌شود؛ لایه جداری صفاق در لگن، توسط عصب اوبتوراتور عصب‌دهی می‌شود (لایه جداری نسبت به درد، حرارت و فشار حساس می‌باشد)؛ اما لایه احشایی صفاق، توسط رشته‌های عصبی اتونوم (خود مختار) عصب دهی می‌شود و نسبت به درد، حساس نمی‌باشند ونسبت به کشش حساس هستند؛ (در صورت کشش بیش از حد مزانتر، حس درد از نوع احشایی می‌باشد). ۳) حفره صفاقی در مردان به‌صورت یک کیسهی کاملاً بسته (سطح داخلی آن، توسط بافت پوششی سنگفرشی ساده یا مزوتلیوم پوشیده شده‌است) می‌باشد، اما در زنان، انتهای لوله‌های رحمی، بداخل حفره صفاقی باز می‌شوند. حفره صفاقی در جنس مؤنث از طریق لوله‌های رحمی، رحم و واژن به خارج از بدن مرتبط است. ۴) حفره صفاقی به دو قسمت مجزا تقسیم می‌شود: چادرینه بزرگ
اتصالات: دو لایهٔ قدامی از خم بزرگ معده به میزان زیادی پایین می‌آیند و بر روی خودشان تا می‌خورند تا دو لایهٔ خلفی که به طرف سطح قدامی لوزالمعده (سر و کنار قدامی تنه) بالا می‌روند را بسازند. تا خوردن به این صورت است که لایهٔ اول به چهارمین لایه و لایهٔ دوم به سومین لایه تبدیل می‌شود. در قسمت فوقانی چهارمین لایه به‌طور نسبی با سطح قدامی پس‌روده (کولون) عرضی و روده‌بنذ (مزوکولون) عرضی اتصال می‌یابد.چادرینه بزرگ بخش‌های بالاپس‌روده‌ای (سوپراکولیک) و زیرپس‌روده‌ای (اینفراکولیک) کیسهٔ مهتر را از هم جدا می‌کند. لایه زایا
اندودرم یکی از لایه‌های زایایی است که در دوران جنینی تشکیل می‌شود. اندودرم در ابتدا شامل سلول‌های مسطح است که در نهایت استوانه‌ای می‌شوند. این لایه به لایهٔ پوشانندهٔ کل لولهٔ گوارشی تبدیل می‌شود به جز دهان و حلق و بخش انتهایی رکتوم. همچنین سلول‌های پوشانندهٔ همهٔ غدد را ایجاد می‌کند که در لولهٔ گوارش باز می‌شود مثل کبد و پانکراس، اپی تلیوم مجرای شنوایی و حفرهٔ تمپانیک، نای، نایژه و سلول‌های هوایی ریه‌ها، مثانه و اورترا، فولیکول‌های پوشانندهٔ تیروئید و تیموس. دستگاه گوارش انسان
روده کوچک دارای سه بخش است. اولین قسمت که درست بعد از معده قرار دارد را دوازدهه (اثنی‌عشر) می‌نامند، که کوتاهترین قسمت روده کوچک است. دو بخش دیگر روده کوچک که بعد از دوازدهه قرار دارند به ترتیب عبارت‌اند از تهی‌روده و درازروده که به روده بزرگ متصل می‌گردد. وقتی غذا از معده وارد دوازدهه می‌شود، به علت مخلوط بودن با اسید معده، هنوز اسیدی است. در محل دوازدهه، یک شیره گوارشی قلیایی به این غذا اضافه می‌گردد تا حالت اسیدی آن را خنثی کند. این شیره گوارشی از عضوی که در قسمت زیر معده قرار دارد و به آن لوزالمعده گفته می‌شود ترشح می‌گردد، که حاوی آنزیم‌هایی است که باعث ادامه هضم غذا می‌شود، همچنین سکرتین هورمونی است که از سلول‌های بخش‌هایی از دوازدهه به خون ترشح و باعث افزایش ترشح بیکربنات (HCO3 یک بار منفی) از لوزالمعده می‌شود. صفرا نیز در همین محل به غذا اضافه می‌گردد. صفرا مایعی سبز رنگ است که در کبد شما ساخته می‌شود و سپس از کبد به کیسه صفرا وارد می‌گردد تا در آنجا ذخیره شود. این صفرا به حل شدن مواد غذایی چرب کمک می‌کند. علاوه بر این‌ها صفرا وظیفهٔ خارج کردن کلسترول اضافی بدن و بیلی روبین‌ها را دارد و سپس وقتی که شیره گوارشی وظیفه خود را انجام داد، مواد غذایی اصلی به اجزای ساده‌تر خود تجزیه می‌شوند که عبارت‌اند از: در بخش‌های پایین‌تر روده کوچک (یعنی در تهی‌روده و درازروده)، فراورده نهایی غذای گوارده از طریق دیواره روده کوچک به جریان خون جذب می‌گردند. بر اثر انقباضات موجی‌شکل ماهیچه‌های دیواره روده‌ها، غذا در طول روده حرکت کرده و به جلو می‌رود. این حرکت را پریستالسیس می‌نامند. دیواره روده‌ها صاف نیست بلکه دارای میلیون‌ها برجستگی انگشت‌مانند به نام پُرز است. این پرزها باعث می‌شوند که سطح تماس وسیعی در روده‌ها ایجاد شود تا جذب غذاها بهتر صورت گیرد. ویتامین‌های محلول در آب با انشار و انتقال فعال و ویتامین‌های محلول در چربی (کی، ئی، آ، دی) به همراه چربی‌ها جذب جریان خون می‌شوند. مواد معدنی نیز در این مرحله، جذب جریان خون می‌شوند. وقتی که مواد غذایی جذب جریان خون شد، باقی‌مانده غذایی که گوارده نشده‌است وارد روده بزرگ می‌گردد بدن هنوز می‌تواند بعضی از مواد غذایی، مثل آن‌هایی که ایجاد انرژی می‌کنند و بعضی از ویتامین‌ها و مواد معدنی را ذخیره و جذب کند. اضافی مواد غذایی که بدن نمی‌تواند آن‌ها را ذخیره نماید از طریق مدفوع از بدن خارج می‌گردد. سلول‌های دیوارهٔ پرزها برجستگی‌های کوچک‌تری یه نام ریزپرز دارند. فاسیای کلیوی
لایهٔ فاسیای کلیوی بافت همبند یا همان بافت پیوندی که سطح کلیه‌ها و غده فوق کلیوی را می‌پوشاند. لایه‌های عمیق تر لایهٔ فاسیای کلیوی شامل :پوشینه آدیپاز کلیوی، پوشینه کلیوی و در آخر پارانشیم برون‌بخش کلیه هستند. فضای درون کلیه معمولاً به ۳ قسمت تقسیم می‌گردد شامل: فضای پوش نفرونی فضای شبه نفرونی درونی فضای شبه نفرونی بیرونی فک پایین
فَکّ پایین، زیرواره یا مندیبول (به لاتین: mandibula) استخوان نعلی‌شکل متحرکی است که بخش تحتانی استخوان‌بندی صورت و چارچوب استخوانی کف دهان را تشکیل می‌دهد بافت پوششی
[[رده:بافت پوششی| ]] [[رده:بافت‌شناسی]] [[رده:بافت‌ها]] ماهیچه بالابرنده گوشه دهان
خاستگاه آن گودی انیابی آرواره زیرین، پیوندگاه آن ماهیچه گرد دهان، پوست گوشه دهان و عصب‌گیری‌اش از عصب چهره‌ای (فاسیال) است. پاپیلای زبان
اکثر پاپیلاهای روی زبان، از نوع نخی شکل هستند؛ که فاقد جوانه‌های چشایی هستند و در درک حس فیزیکی ناشی از تماس با غذا موثرند. پاپیلاهای قارچی شکل که در همه نقاط زبان قرار دارند دارای جوانه‌های چشایی هستند. پاپیلاهای قارچی شکل به صورت نقاط صورتی در لبه‌های زبان پخش هستند؛ و بعد از خوردن شیر یا غذا بهتر مشاهده می‌شوند. در عقب زبان ۱۲ پاپیلای جامی حاوی جوانه چشایی قرار دارد . در کناره های انتهای زبان نیز پاپیلای برگه ای وجود دارند.این پاپیلاها بیشتر در سایر پستانداران غیر از انسان یافت می شود. عروس دریایی
دهان چهار گوش در قسمت وسط بدن قرار دارد که به یک حلق لوله‌ای با مقطع ۴ گوش وصل می‌شود و انتهای حلق به معده ختم می‌گردد که دارای ۴ جیب شعاع است. معده چهار قسمتی است و از این قسمت‌ها، لوله‌های گوارشی یا معدی منشا گرفته و به صورت مجرای شعاعی حلقوی قرار گرفته و مواد غذایی را به قسمت‌های مختلف می‌رسانند. در اطراف دهان ۴ بازوی دهانی وجود دارد. در لبه چتر عروس دریایی، تعداد ۸ عدد برآمدگی به فواصل مناسب با هم قرار دارند که این برآمدگی‌ها دارای ساختار حسی هستند و حاوی ذرات شعاعی یا استاتولیت‌ها بوده و نیز ۲ چشم ساده در جدار عضو تعادلی خود دارند. لایه زایا
لایهٔ اول: لایهٔ داخلی است، اندودرم یا اندوبلاست نامیده می‌شود، سیستم گوارشی یا تنفسی را می‌سازد که شامل غددی مشابه پانکراس، تیروئید و کبد و تیموس هستند. لنف
بافت لنفاوی در بسیاری از اندام‌های بدن، وجود دارد،به خصوص در گره‌های لنفاوی و نیز در فولیکول‌های لنفاوی که در دستگاه گوارش وجود دارند، مانند لوزه‌ها، هم قرار دارد. دستگاه لنفاوی همچنین شامل همه ساختارهایی است که وظیفه گردش و تولید لنفوسیت (سلول‌های لنفاوی) را به عهده دارند که شامل طحال، تیموس، مغز استخوان و بافت‌های لنفاوی مرتبط با دستگاه گوارش می‌شوند. شیردان
شیردان () بخش چهارم و قسمت اصلی معده نشخوارکنندگان است که روده در دنباله آن قرار دارد. شیردان جدار ضخیم و چین‌خورده دارد. جدار روده
همان طور که در شکل مشاهده می‌شود، جدار روده از خارج به داخل شامل لایه‌های زیر است: علاوه بر این لابهٔ نازکی از فیبرهای عضلهٔ صاف موسوم به عضلهٔ مخاطی در لایه‌های عمقی مخاط وجود دارد. اعمال حرکتی لولهٔ گوارش به وسیلهٔ لایه‌های مختلف عضلهٔ صاف به انجام می‌رسند. لایه زایا
مزودرم ترکیبات مختلفی دارد که بافت‌هایی را تشکیل می‌دهد شامل: مزودرم حد واسط، مزودرم پاراکسیال، مزودرم صفحه جانبی و کوردا مزودرم. کوردا مزودرم تبدیل به نوتوکورد می‌شود. مزودرم حد واسط به کلیه‌ها و گنادها (غدد جنسی) تمایز می‌یابد. نوع پاراکسیال به غضروف، عضلات اسکلتی و درم تبدیل می‌شود. مزودرم صفحهٔ جانبی دستگاه گردش خون (شامل قلب و طحال)، دیوارهٔ روده و دیوارهٔ شکمی را تشکیل می‌دهد. بافت پوششی
سلول‌های بافت پوششی بر روی غشای پایه قرار گرفته‌اند که سلولی نیست و از شبکه‌های پروتئینی و گلیکوپروتئینی ساخته شده. بافت پوششی دارای عصب نیست. بافت پوششی توسط شکل سلولهایشان و هم چنین تعداد لایه‌های تشکیل دهنده به گروه‌های مختلف تقسیم می‌شوند. بافت پوششی که تنها ضخامت یک سلول را دارد به عنوان بافت پوششی ساده شناخته می‌شود. اگر دو یا چند سلول ضخامت بافت پوششی را تشکیل دهند به آن بافت پوششی طبقه‌دار گفته می‌شود. گونه‌ای دیگر از بافت پوششی نیز موجود است که به آن بافت شبه طبقه‌دار گویند. معده
۴. لایه سروزا (serosa) بافت پیوندی که به نوعی ادامه صفاق است. میگو
این دستگاه شامل لولهٔ گوارشی طویلی است که از دهان تا مخرج جانور امتداد دارد. بخش پیشین این لوله شامل شکاف و حفرهٔ دهانی، اندام‌های گیرنده و خردکننده غذا، مری و معده می‌باشد که وظیفهٔ آن‌ها گرفتن و خرد کردن مواد غذایی است. بخش میانی وظیفهٔ هضم شیمیایی و جذب مواد غذایی را برعهده دارد. وظیفهٔ بخش انتهایی هدایت و شکل‌دادن به مدفوع است. در بخش قدامی و میانی لولهٔ گوارشی آنزیم‌های مختلفی ترشح می‌شود که به هضم غذا کمک می‌نمایند. نگاری (شکم)
نگاری قدامی‌ترین بخش معده است و در ارتباط نزدیک با شکمبه. دهانه مری بین بخش‌های شکمبه و نگاری مشترک می‌باشد. دیواره داخلی نگاری از غشای مخاطی تشکیل شده‌است که سطح این غشا به بخش‌های فراوانی تقسیم شده‌است که منظره ای شبیه به‌شان عسل ایجاد می‌کنند. بخش‌های این سطح به نحوی است که مواد فلزی (میخ، سیم و غیره) داخل آن به تله می‌افتند و معمولاً به قسمت‌های دیگر دستگاه گوارش نمی‌رسد. وظیفه نگاری حرکت دادن غذای بلعیده شده بسوی شکمبه و کمک که عمل بالا آوردن غذا به دهان یا بطرف هزارلا می‌باشد. غشاء مخاطی
غِشاءهای مُخاطی لایه‌های سلولی‌ای هستند که قسمت‌هایی از بدن را که نباید خشک شوند، حفاظت می‌کنند. این غشاها، دهان و بینی، داخل پلک‌ها، مجاری تناسلی، گوارشی و تنفسی را می‌پوشانند. پس‌روده
۲. پس‌روده عرضی (کولون عرضی): زیر معده قرار دارد و کاملاً از پرده صفاق پوشیده شده و متحرک است و طولی در حدود ۵۰ سانتی‌متر دارد. دو لایه پرده صفاق که در خلف کولون عرضی به هم چسبیده و بندی را تشکیل داده‌اند کولون را به انحنای بزرگ معده مرتبط می‌سازند. دهان‌گردان
در دهان‌گردان ستون مهره‌ها (مازه) به صورت استخوان‌بندی محوری در سراسر عمر جاندار باقی می‌ماند و به شکل میله‌ای باریک ژلاتینی که در بافت همبند سختی جای گرفته، می‌باشد. قسمت‌های استخوان‌بندی اصلی دیگر که همه غضروفی (کرجنی) است عبارتند از: بافت همبند در ماهیچه اسکلتی
غلاف‌ها در حفاظت و پوشش کل ماهیچه، دسته‌ها (فاسیکل) و فیبرهای ماهیچه‌ای نقش دارند. تاندون باعث اتصال ماهیچه به استخوان می‌گردد. آپونوروز، ازنظر ساختاری مشابه تاندون‌ها بوده که باعث اتصال عضلات به یکدیگر یا ارتباط آنها به استخوان‌ها می‌شوند. تاندون یک بافت همبند متراکم محسوب می‌شود که فیبرهای کلاژن آنها شامل دسته‌های اولیه و ثانویه است. لایه‌های بافت همبند در تاندون از خارج به داخل شامل موارد زیر است: رگ لنفی
بافت لنفاوی در بسیاری از اندام‌های بدن، به خصوص گره‌های لنفاوی و نیز در فولیکول‌های لنفاوی که در دستگاه گوارش وجود دارند، مانند لوزه‌ها، قرار دارد. و همینطور در پرز های روده باریک نیز مویرگ بسته لنفی دیده میشود. دستگاه لنفاوی همچنین شامل همه ساختارها از جمله رگ‌های لنفی که وظیفه گردش و تولید لنفوسیت (سلول‌های لنفاوی) را به عهده دارند است که شامل طحال، تیموس، مغز استخوان و بافت‌های لنفاوی مرتبط با دستگاه گوارش می‌شوند. غده زیرآرواره‌ای
غده زیر آرواره‌ای یا غده تحت فکی یک جفت غدد بزاقی اصلی هستند که در زیر کف دهان جای دارند. وزن هر یک از آن‌ها حدود ۱۵ گرم است و در حدود ۶۰-۶۷٪ از ترشح بزاق بدون تحریک نقش دارند. در تحریک با افزایش ترشح غده بناگوشی (پاروتید) به ۵۰٪، سهم آن‌ها به نسبت کاهش می‌یابد. طول میانگین غده بزاقی زیرآرواره‌ای طبیعی انسان تقریباً ۲۷ میلی‌متر است ، در حالی که عرض میانگین آن تقریباً ۱۴.۳ میلی‌متر است. غشای مهبلی
پوشش بیضه‌ها از خارج به داخل شامل غشای مهبلی هم می‌شود که از صفاق سرچشمه می‌گیرد. در بیضه‌ها یک رشته لوله‌های درهم‌پیچیده که سمینیفر (Seminifer) نام دارد و در بین آنها سلول‌های بینابینی یا لایدیگ (Leidig) قرار دارد تشکیل شده‌است. لوله‌های سمینیفر عمل اسپرماتوژنز را انجام می‌دهد و به یک رشته مجرا به نام مجاری آوران ختم می‌شود که در واقع اسپرماتوزوئیدی که تشکیل شد را جمع‌آوری می‌کند و وارد اپیدیدیم می‌کند. غشای پایه
غشای پایه () یک لایه نازک فیبروزی(سخت) و فاقد سلول است که بافت‌های اپی تلیوم، اندوتلیوم و مزوتلیوم را از بافت‌های همبند پیرامون جدا می‌سازد.به عبارت دیگر و ساده تر غشای پایه شبکه ای، از رشته های پروتئینی و گلیکوپروتئینی (ترکیب پروتئین و کربوهیدرات) است(به دلیل وجود گلیکوپروتئین دارای خاصیت چسبندگی است). در زیر یاخته های بافت پوششی, بخشی به نام غشای پایه وجود دارد که این یاخته ها را به یکدیگر وبه بافت های زیر آن,متصل نگه می دارد.غشای پایه,شبکه ای از رشته های پروتئینی وگلیکوپروتئینی(ترکیب کربوهیدرات پلی ساکاریدی گلیکوژن و پروتئین) است. معده
این عضو در ناحیهٔ هایپوکندریاک چپ و اپی گاستریک قرار دارد و در قسمت قدام به‌وسیله مهره‌های ششم تا نهم سینه‌ای حمایت می‌شود. معده به دلیل ترشح اسید هیدروکلریدریک و فاکتور ضد کم‌خونی جزء غدد برون‌ریز ثانویه محسوب می‌شود. همچنین به دلیل ترشح گاسترین، گرلین، نوروپپتیدY، سوماتوستاتین، هیستامین و اندوتلین نیز جزء سلول درون‌ریز محسوب می‌شود. معده علاوه بر ماهیچه های طولی و حلقوی ، دارای ماهیچه های مورب نیز می باشد. هنگام ورود غذا به معده چین خوردگی های آن به صورت موقت باز می شوند. شکم‌پوست
شکم‌پوست یک لایه از یاخته‌هایی هستند که حفره گوارشی هیدر را پوشش می‌دهند. این لایه به‌طور عمده از سلول‌های پوششی استوانه‌ای و مژکدار تشکیل شده‌است. در این لایه سلول‌های ماهیچه‌ای –تغذیه‌ای سلول‌های بینابینی و سلول‌های غده‌ای وجود دارند. بیماری پیرادندانی
بیماری پیرادندانی به بیماری بافت‌های نگهدارنده یا نگه ندارنده دندان‌ها گفته می‌شود. بافت‌های نگهدارنده دندان‌ها عبارتند از لثه، الیاف اتصال دهنده دندان به استخوان و بافت استخوانی اطراف دندان. اگر بهداشت دهان و دندان به درستی رعایت نشود با ایجاد پلاک دندانی و ترشح سموم از میکروب‌های آن بافتهای مجاور تحت تأثیر قرار می‌گیرند. اگر مشکلی در هر یک از اجزا، نگهدارنده دندان در استخوان ایجاد شود فرد دچار بیماری پریودنتال شده است. این بیماری در مراحل اولیه یا درگیر کردن لثه باعث ایجاد التهاب لثه می‌شود که با خونریزی در هنگام لمس یا مسواک زدن آغاز می‌شود. در مراحل بعدی با درگیر شدن الیاف نگهدارنده و استخوان به مراحل پیشرفته تری می‌رسد. با فرارسیدن حالت پیشرفته این بیماری دندان‌ها لق شده و از دست می‌روند. لایه سطحی
یک لایهٔ سطحی یا لایهٔ اس بخشی از پوشش یاخته است که معمولاً در باکتری‌ها و باکتری‌های باستانی یا آرکئا یافت می‌شود و از لایهٔ تک‌مولکولی که از پروتئین‌ها یا گلیکوپروتئین‌ها ساخته شده تشکیل می‌گردد. این ساختار دو بعدی به روش مونتاژ خود به خودی ساخته شده و تمام سطح یاخته را می‌پوشاند. بنابراین پروتئین لایهٔ سطحی گاهی تا ۱۵-۱۰ درصد از کل محتوای پروتئینی یک یاخته را تشکیل می‌دهد. ساختار پروتئین‌های لایهٔ سطحی چندان حفاظت شده نبوده و گاهی اصلاً حفاظت شده نیست و حتی گاهی در گونه‌های وابسته به هم نیز، به میزان زیادی متفاوت است. ضخامت لایهٔ سطحی، بر حسب نوع گونه، از ۵ تا ۲۵ نانومتر متفاوت بوده و دارای سوراخ‌های یکسان با قطر ۲ تا ۸ نانومتر است. لایه‌های سطحی دارای تقارن‌های شبکه‌ای ِمورب، چهارگوش و شش‌وجهی هستند. لایه‌های سطحی بر اساس تقارن شبکه‌ای، از یک (P1) دو (P2)، سه (P3)، چهار (P4) یا شش (P6) زیرواحد پروتئینی هم‌سان تشکیل می‌گردند. فاصلهٔ بین مراکز این زیرواحدها (یا واحد ابعاد یاخته‌ای) از ۲٫۵ تا ۳۵ نانومتر است. غدد بزاقی
غدد بزاقی از غدد برون‌ریز در پستانداران است.  غدد موجود در بافت همبند زیر مخاط دهان که به‌طور مداوم ترشح می‌کنند، غدد بزاقی فرعی نامیده می‌شوند، که علاوه بر اینها سه زوج غده بزاقی اصلی به نام‌های غده بناگوشی، غده زیرآرواره‌ای و غده زیرزبانی در دهان دیده می‌شود. غدد بزاقی از قسمت‌های مترشحه و مجاری تشکیل شده‌اند. سه نوع قسمت مترشحه به اسامی آسینی سروزی، آسینی موکوسی و آسین‌های مختلط و سه نوع مجرا به اسامی مجاری رابط، مجاری مخطط و مجاری بین لبولی قابل تشخیص می‌باشند. در واقع اگر به خواهيم به صورت ساده غدد بزاقي را تعريف كنيم مي گوييم، غدد بزاقی از سه بخش تشكيل شده كه در روند گوارش در دهان تاثيرگذار است. اين سه بخش شامل غدد زیرآرواره‌ای، غدد زيرزبانی و غدد بزاقی است. اين غدد بزاقی را كه ترشح می‌كند شامل آب و آنزيم است. غدد بزاقی به خاطر آنزيمی كه ترشح می‌كند سبب می‌شود تا غذا نرم شود و سريع‌تر گوارش يابد.۰ بافت پوششی
در زبان یونانی، اپی، به معنای روی یا بالای و تلی به معنای بافت است. بافت‌های پوششی دارای رگ‌های خونی در اطراف خود نمی‌باشند و بنابراین از طریق نفوذ غذا از بافت‌های زیرین همبند، تغذیه می‌کنند. بافت‌های پوششی می‌توانند به صورت خوشه‌ای از سلول‌ها موجود باشند و به عنوان غدد درون‌ریز و غدد برون‌ریز عمل کنند. غدد درون‌ریز و برون ریز به شدت با رگهای خونی احاطه شده‌اند و از طریق آن تغذیه می‌کنند. در انسان بافت پوششی به عنوان یکی از ۴ بافت پایه به‌شمار می‌آید. ۳ بافت دیگر بافت‌های همبند، عضلانی و عصبی هستند. مادهٔ بین سلولی این بافت بسیار اندک است. اتصال بین سلول‌های این بافت به دلیل وجود سلول‌های چسبندگی، درهم‌فرورفتگی‌های غشا و اتصالات بین سلولی بسیار قوی است. غشای پایه شبکه‌ای از پروتیین‌های رشته‌ای و پلی ساکاریدهای چسبناک است. غده درون‌ریز
شامل:قلب، ریه، کلیه‌ها، پوست، رحم (در زن باردار)، جفت (در زن باردار)، روده باریک، معده، کبد، بافت چربی و مغز استخوان می‌باشد. بهداشت عمومی دهان و دندان
پوشش‌های دندان ، که سطح شیارهای جونده دندان را می پوشاند.مانند سدی عمل می‌کند که مانع حبس غذا و تبدیل شدن آن‌ به اسید و خوردگی دندان‌ها می‌شود. این پوشش‌ها درصد تأثیری مانند فلوئورید کردن دندان‌ها دارد و از ۸۰ ٪ پوسیدگی‌ها جلوگیری می‌کنند. میکروبیوم‌ها
میکروبیوم بدن بر روی پوست، مخاطها و دستگاه گوارش قرار دارد و بر دو نوع است: سوخت‌وساز لیپید
مرحله دوم در سوخت‌وساز لیپیدها جذب آن‌ها است. معده می‌تواند اسیدهای چرب کوتاه‌زنجیر را جذب کند. بیشتر جذب لیپیدها در روده کوچک اتفاق می‌افتد. اسیدهای چرب و گلیسرول‌های دست‌آمد از تجزیه تری‌گلیسیریدها به همراه کلسترول، در ساختارهایی به نام میسل جمع می‌شوند. اسیدهای چرب و مونوگلیسریدها از میسل خارج می‌شوند و در سراسر غشاء پخش می‌شوند تا وارد یاخته‌های پوششی روده شوند. در سیتوزول یاخته‌های پوششی، اسیدهای چرب و مونوگلیسرید دوباره به تری‌گلیسیرید تبدیل می‌شوند و همراه با کلسترول در ساختارهایی دوگانه‌دوست به نام شیلومیکرون بسته‌بندی می‌شوند. شیلومیکرون‌ها در جریان خون حرکت می‌کنند تا وارد بافت چربی و دیگر بافت‌های بدن شوند.