ایمپلنت دندان در چه صورتی انجام می شود؟
درون‌کاشت دندانی
در بعضی موارد مراجعه دیرهنگام فرد برای کاشت دندان (ایمپلنت) یا وجود کیست و تومورهای دهانی منجر به از بین رفتن فضای مناسب و کم شدن قطر و ارتفاع استخوان فک می‌شود که در این حالت، دندانپزشک قبل یا همزمان با جایگذاری فیکسچر، با استفاده از پودر و بلاک استخوانی و ممبرین (بایومتریال‌ها) استخوان را بازسازی کرده تا شرایط مناسب برای قرارگیری ایمپلنت مهیا گردد. در این مواقع طول درمان بیمار (آماده شدن استخوان برای جایگذاری ایمپلنت) بسته به شرایط بیمار از ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد و دندانپزشک به کمک عکس‌های رادیوگرافی می‌تواند روند درمان را دنبال کند و بهترین زمان را برای کاشت ایمپلنت تشخیص دهد. درون‌کاشت دندانی
ایمپلنت دندان برای جایگزین کردن یک یا چندین دندان از دست رفته کاربرد دارد و می‌تواند برای تمام دندان‌ها به صورت ثابت یا متحرک استفاده شود. در هر دو حالت فوق کلمه ایمپلنت استفاده می‌شود اما حالت دوم بیانگر معنی واقعی ایمپلنت می‌باشد و به مجموعه‌ای از قطعات ایمپلنت گفته می‌شود و هر کدام از قطعات به تنهایی نام و کارایی مجزایی دارند. درون‌کاشت دندانی
درون‌کاشت دندانی یا پروتز ایمپلنت دندانی، بخشی از درون‌کاشت (ایمپلنت) دندانی است که به صورت دندان برساخته (پروتزی) در دهان بیمار، جایگزین دندان طبیعی وی می‌گردد. امروزه دندانپزشکی ایمپلنت را هنر جایگزینی دندان‌های از دست رفته توصیف می‌کنند. ایمپلنت‌ها برای جایگزینی یک یا چند دندان و برای نگه داشتن و تامین ریتنشن پروتز کامل اوردنچر به کار می‌روند. ایمپلنت‌های دندانی از تیتانیوم ساخته می‌شوند و با استخوان استئواینتگره می‌شوند. بعد از معاینات اولیه در ابتدا فیکسچر یا همان قسمت ریشه ایی پروتز با استفاده از جراحی کوچکی در داخل فک و به جای دندان از دست داده شده، جاگذاری می‌گردد و بعد از اطمینان از ثبات آن که معمولاً ۴ الی ۶ ماه به طول می‌انجامد، قسمت رویی یا همان تاج دندان (Crown) گذاشته می‌شود. اگر فردی دندان خود را از دست بدهد ایمپلنت در اندازه همان ریشه به جای آن قرار داده می‌شود. ایمپلنت‌ها قطعاتی در اندازه دندان طبیعی می‌باشند. ایمپلنت‌ها توسط ابزار بسیار دقیقی کنترل می‌گردند و توسط دستگاه‌های بسیار دقیق ساخته می‌شود. به دلیل خصوصیات ذکرشده برای ایمپلنت دندان، هنگامی در فک بیمار قرار بگیرد، یک جسم خارجی به‌شمار نمی‌رود و با قرارگرفتن در فک بیمار با آن سازگار می‌شود. ایمپلنت باعث رشد استخوان‌های کنار دندان هم می‌شود و از تحلیل استخوان فک جلوگیری به عمل می‌آورد.
دهان انسان
فک بالا ثابت است و حرکت نمی‌کند؛ ولی فک پائین حرکت دارد و عمل باز و بسته شدن دهان را انجام می‌دهد. در داخل استخوان هر فک حفراتی وجود دارد که ریشه دندان‌ها در آن قرار می‌گیرد. در این حفرات دندان‌ها به وسیلهٔ الیاف دور دندان به استخوان فک متصل می‌شوند. روی آرواره‌ها و دور دندان را لثه می‌پوشاند. به آرواره لثه و الیاف نگهدارنده دور دندان بافت نگهدارنده دندان گفته می‌شود. درون‌کاشت
ایمپلنت‌ها وسائل ساخت دست بشر هستند و برای جایگزینی فیزیکی و یا رفتاری اندام‌های بدن جانداران بکار می‌روند. سطح خارجی آن‌ها که با نسوج زنده در تماس هستند به وسیلهٔ مواد بیولوژیک و یا مواد آلیاژی مقاوم در مقابل محیط یونی بدن جانداران ساخته می‌شود. مثلاً در مورد ایمپلنت‌هائی که در استخوان‌ها جاگذاری می‌شود سطح آن‌ها از تیتانیم، کروم و یا آپاتیت تشکیل شده‌است. درون‌کاشت‌های نسج نرم از سیلیکون ساخته می‌شوند. بعضی از درون‌کاشت‌ها از مدارهای الکترونیکی تشکیل شده‌اند مثل ضربان‌ساز قلبی و یا ایمپلنت کاشت حلزون. عصب‌کشی
در عصب‌کشی این مواد به‌طور کامل برداشته و تخلیه می‌شوند و سپس به کمک سرم فیزیولوژی ومواد ضد عفونی کننده تمیز می‌شوند و آنگاه به وسیله یک سوهان کوچک، شکل‌دهی و با محلول شست‌وشو، عفونت‌زدایی می‌شوند و پس از قرار دادن میله‌ هایی بسیار نازک بنام گوتا که جنس پلاستیکی دارد به همراه سیلر در داخل کانال ریشه دندان، عاج دندان را با ماده‌ای ترمیمی مثل آمالگام یا کامپوزیت که با مواد دیگر واکنش نمی‌دهد پر می‌کنند. بعد از این عمل، دندان "می‌میرد" و اگر بعد از این، دندان عفونی شود باید تحت درمان ریشه (عصب‌کشی) مجدد یا عمل جراحی انتهای ریشه قرار گیرد. پژک دندان
جرم دندان (یا کلکولوس دندان) متفاوت از پلاک‎های دندانی است. اگر پلاکهای میکروبی به ترتیب بیان شده بطور موثر و زود به زود پاک نشوند، ابتدا به تدریج بر ضخامت آنها افزوده می‌شود. سپس پلاکهای میکروبی ضخیم شده، تحت تأثیر کلسیم بزاقی به مواد معدنی موجود در دندان اتصال شیمیایی پیدا می‌کنند. این فرایند منجر به تشکیل جرم دندان می‌شود. درون‌کاشت دندانی
ایمپلنتولوژی (علم دندانپزشکی کاشت ایمپلنت‌های دندانی) بعد از علم جراحی دهان و دندان، جزء قدیمی‌ترین روش‌های دندان پزشکی است. استفاده از ایمپلنت‌هایی به فرم ریشه‌ای قدمتی چندین هزار ساله دارند. درون‌کاشت دندانی
– کاشت دندان را می‌توان در زمره درمان‌های دندانپزشکی مادام العمر قرار داد. پلی‌کپرولاکتون
در دندان پزشکی نیز کامپوزیتی به نام رزیلون وجود دارد که به عنوان یک محافظ و آتل برای دندان و همچنین در پر کردن کانال ریشه دندان مورد استفاده قرار میگیرد. عملکرد این کامپوزیت به مانند گوتا پرکا است و برای درمان مجدد در آتل دندان یا پر شدن کانال ریشه دندان میتوان با مقداری حرارت آن را نرم کرد یا با برخی حلال ها مانند کلروفرم آن را حل کرد و سپس دوباره به پر کردن آن پرداخت. تفاوت عمده میان این نوع از پر کننده ریشه دندان و گوتا پرکا در زیست تخریب پذیری آن ها است که گوتا پرکا بر خلاف PCL زیست نخریب پذیر نیست. البته لازم به ذکر است که هنوز نطری واحد در مورد مطلوب بودن زیست تخریب پذیری پر کننده ها در بین جامعه متخصصین دندان پزشکی وجود ندارد. پیوند استخوان
پیوند استخوان یکی از شایعترین عمل‌های جراحی رشته‌های مختلف پزشکی مثل ارتوپدی، ترمیمی، دندانپزشکی جراحی فک و صورت است که به وسیلهٔ آن بافت استخوانی از یک استخوان به استخوان دیگر پیوند زده می‌شود. هدف این عمل، کمک به ترمیم و جوش خوردگی یا پُر کردن فضای خالی در استخوان گیرنده است. کامپوزیت‌های دندانی
بقای بالینی ترمیم‌های کامپوزیتی قرار داده شده در دندان‌های خلفی در محدوده ترمیم‌های آمالگام قرار دارد و بعضی مطالعات نشان می‌دهد که زمان بقا کمتری یا کمی بالاتر نسبت به ترمیم آمالگام. پیشرفت در تکنولوژی کامپوزیت و تکنیک کاربرد، کامپوزیت‌ها جایگزین بسیار خوبی برای آمالگام است، در حالیکه استفاده از آن در ترمیم‌های بزرگ و در شرایط بسته شدن کاسپی هنوز بحث می‌شود. میکروچیپ ایمپلنت
تقریباً به اندازه یک دانه برنج، این دستگاه معمولاً بین ناحیه شانه و آرنج بازوی راست فرد کاشته می‌شود. پس از اسکن در فرکانس مناسب، تراشه با یک شماره ۱۶ رقمی منحصر به فرد پاسخ داد و سپس می‌تواند با اطلاعات مربوط به کاربر در پایگاه داده برای تأیید هویت، دسترسی به سوابق پزشکی و سایر موارد مرتبط شود. روش جراحی با بی‌حسی موضعی در مطب پزشک انجام شد. تزریق (پزشکی)
تَزریق یا انژکسیون در پزشکی به معنی روشی جهت وارد کردن داروهای مایع (آمپول) یا واکسن به داخل بدن با استفاده از سرنگ و سرسوزن تیز است. عمل تزریق به‌جز سرنگ با وسایل دیگری همچون جت اینجکتور (افشانه زیر پوست بدون سوزن) نیز انجام می‌شود. فلزات زیست‌جذب‌پذیر
برخی از مشکلات درمانی مانند شکستگی‌ها، فقط به ایمپلنت‌های موقت برای درمان احتیاج دارند. این کمک موقتی می‌تواند توسط ایمپلنت‌هایی که به مرور زمان توسط بدن جذب می‌شوند، ارائه شود. مسئله ای که موجب تحقیقات بر روی این فلزات برای توسعه آن‌ها می‌شود، قابلیت آن‌ها برای ارائهٔ خصوصیات مکانیکی مانند فلزات، در هنگام جذب شدن ایمن توسط بدن است. این موضوع به خصوص در کاربردهای ارتوپدیک، جایی که جراحان نیاز به استفادهٔ از ایمپلنت موقتی (این نوع ایمپلنت اجازه می‌دهد تا بافت اطراف ترمیم شود) دارند، مهم می‌شود؛ این در حالی است که بیشتر فلزات زیست سازگار امروزه دائمی هستند (مانند فولادهای زنگ نزن و تیتانیوم). جذب شدن فلز به این معنا است که نیازی به جراحی دوم برای خارج کردن ایمپلنت بعد از کارکرد زیستی آن، نیست و بنابراین هم در هزینه‌ها و هم در زمان صرفه جویی می‌شود. به علاوه، مواد حاصل از خوردگی در فلزات زیست سازگار کنونی، (این فلزات در بدن مقداری دچار خوردگی می‌شوند) معمولاً زیست سازگار تصور نمی‌شوند. دندانه (رنگرزی)
دندانه‌ها موادی هستند که برای تثبیت و رنگ‌پذیری بیشتر الیاف استفاده می‌شوند. روش عمل آن‌ها به این‌صورت است که با به وجود آوردن منافذی در سطح الیاف باعث نفوذ بیشتر رنگ به الیاف می‌شوند و به‌طور کلی برای جذب بیشتر رنگ‌ها و تثبیت آن‌ها از دندانه‌ها باید استفاده کنیم چون حتی رنگ‌های طبیعی بدون استفاده از دندانه‌ها جذب الیاف نشده و رنگرزی الیاف با این رنگ‌ها بدون استفاده از دندانه‌ها از ثبات کافی برخوردار نخواهد بود، در نهایت دندانه‌ها جذب بیشتر و بهتر رنگ‌ها را فراهم می‌کنند. به عبارت دیگر دندانه‌ها موادی واسطه هستند که محیط را برای رنگ الیاف آماده می‌سازد و موجب می‌گردد که ثبات و شفافیت رنگ بیشتر گردد و قریب به اتفاق کلیه رنگ‌ها نیاز به دندانه‌ها دارند مگر گیاهانی که از ماده مازوجی (تانن) فراوانی برخوردار باشند. چند نوع دندانه را که کاربرد بیشتر دارد عبارتند از: زاج سفید نمک مضاعف آلومینیوم و املاح آلومینیوم و زاج سیاه سولفات آهن و بیکرومات سدیم و بیکرومات پتاسیم و کروم شیرین و ترش قلع و نیکل و کبالت. بر حسب تقدم و تأخر عمل رنگرزی و عمل دندانه‌دندانه‌ها موادی هستند که برای تثبیت و رنگ‌پذیری بیشتر الیاف استفاده می‌شوند. روش عمل آن‌ها به اینصورت است که با به وجود آوردن منافذی در سطح الیاف باعث نفوذ بیشتر رنگ به الیاف می‌شوند و به‌طور کلی برای جذب بیشتر رنگ‌ها و تثبیت آن‌ها از دندانه‌ها باید استفاده کنیم چون حتی رنگ‌های طبیعی بدون استفاده از دندانه‌ها جذب الیاف نشده و رنگرزی الیاف با این رنگ‌ها بدون استفاده از دندانه‌ها از ثبات کافی برخوردار نخواهد بود، در نهایت دندانه‌ها جذب بیشتر و بهتر رنگ‌ها را فراهم می‌کنند. به عبارت دیگر دندانه‌ها موادی واسطه هستند که محیط را برای رنگ الیاف آماده می‌سازد و موجب می‌گردد که ثبات و شفافیت رنگ بیشتر گردد و قریب به اتفاق کلیه رنگ‌ها نیاز به دندانه‌ها دارند مگر گیاهانی که از ماده مازوجی (تانن) فراوانی برخوردار باشند که چند نوع دندانه را که کاربرد بیشتر دارد ذکر می‌کنیم: زاج سفید نمک مضاعف آلومینیوم و املاح آلومینیوم و زاج سیاه سولفات آهن و بیکرومات سدیم و بیکرومات پتاسیم و کروم شیرین و ترش قلع و نیکل و کبالت. بر حسب تقدم و تأخر عمل رنگرزی و عمل دندانه دادن، رنگرزی با مواد رنگزای طبیعی به سه طریق ممکن است صورت پذیرد: آمالگام دندانی
آمالگام دندانی یا ماده مخلوط دندانی (Dental Amalgam) ماده‌ای غیر همرنگ (نقره‌ای یا سیاه) است، که برای پر کردن دندان در مصارف دندانپزشکی از آن استفاده می‌شود. آمالگام دندانی، ترکیب فلز جیوه است با «پودر آمالگام». پودر آمالگام (با آمالگام نهایی که جامد است اشتباه نشود) حاوی نسبت مشخصی از نقره، نیکل و روی است. این پودر با جیوه ترکیب می‌شود. در نتیجه ی این آلیاژ، جیوه از حالت مایع (خالص) به جامد (آلیاژ) در آمده و نهایتاً توده‌ای فرم‌پذیر و براق را جهت ترمیم دندان فراهم می‌سازد. شرکت‌های مختلفِ تولیدکنندهٔ پودر آمالگام دندانی، درصدهای مختلفی از جیوه ، نقره، قلع و مس را در محصولات خود به کار می‌برند. در ترکیب نهایی، بیشترینِ مواد متشکله شامل جیوه (۵٠ درصد) و سپس نقره است. درون‌کاشت دندانی
البته، پیش از آنکه امکان استفاده از ایمپلنت‌های ZrO2 برای استفاده روزمره میسر شود باید داده‌های بالینی بدست آمده در دراز مدت را مورد بررسی قرار داد. اگر چه سطح تماس ایمپلنت – استخوان در انواع زیر کونیومی مزیتی بر انواع تیتانیومی ندارد اما تفاوت معناداری را هم نشان نمی‌دهند. اخیراً، استفاده از گرید ۵ تیتانیوم افزایش یافته‌است. اعتقاد بر این است که این گرید که Titanum 6AL-4V خوانده می‌شود. (آلیاژ تیتانیوم حاوی ۶ درصد آلومینیوم و ۴ درصد آلیاژ وانادیوم) از میزان چسبندگی به استخوان مشابهی با تیتانیوم خالص موجود در بازار برخوردار می‌باشد. آلیاژ TI-6AL-4V مقاومت کششی و ترک خوردگی بهتری دارد. امروزه، بیشتر ایمپلنت‌های دندانی هنوز هم از تیتانیوم خالص موجود در بازار (گریدهای ۱ تا ۴) ساخته می‌شوند، لیکن برخی از سیستم‌های ایمپلنت نیز از آلیاژ TI-6AL-4V ساخته می‌شوند.. آلیاژ تیتانیوم نسبت به تیتانیوم خالص نوع یک ۴ برابر و نسبت به نوع چهار آن دو برابر قوی تر است. اگر چه سختی آن تقریباً ۶ برابر استخوان کورتیکال متراکم است اما نسبت به دیگر مواد مصنوعی در دسترس سازگاری بهتری را با بافت استخوان نشان می‌دهد. آملوبلاستوما
آملوبلاستوما عمدتا با دندان نهفته در ارتباط است. علائم این بیماری شامل تورم بدون درد، بدشکلی صورت (در موارد شدید)، درد (درصورتی که تورم فاحش، ساختارهای دیگر را تحت تأثیر قرار دهد)، لقی دندان‌ها، زخم، بیمارهای لثه و پریودنتال. این ضایعه در فک بالا یا پایین رخ می‌دهد، گرچه، ۷۵% در راموس مندیبل اتفاق می‌افتد و باعث بروز ناهنجاری‌های عجیب و غریب در فک بالا یا پایین می‌گردد. در صورتی که در فک بالا رخ بدهد، می‌تواند به سینوس ماگزیلا و کف بینی پیشروی کند. این ضایعه تمایل به گسترش در قشر استخوانی دارد زیرا رشد آهسته این تومور، باعث می‌شود که ضریع استخوان به صورت بسیاز نازک دربیاید و استخوان با لمس، ترک بخورد. به این پدیده، "ترک پوست تخم مرغی" یا کرپیتوس می‌گویند که یک پدیده تشخیصی مهم است. آملوبلاستوما توسط رادیوگرافی تشخیص داده می‌شود و با آزمایش بافت شناسی، تشخیص آن به قطعیت می‌رسد. رادیوگرافی به صورت لوسنسی در استخوان با اندازه‌های متفاوت گاهی به صورت تک حفره‌ای ولی بیشتر به صورت چند حفره‌ای با نمای"کف صابونی" دیده می‌شود. تحلیل ریشه نیز امکان دارد دیده شود که فقط مربوط به آملوبلاستوما نیست. آملوبلاستوما اغلب با دندان عقل نهفته در استخوان مرتبط است. این پدیده یکی از دلایلی است که دندانپزشک‌ها تمایل به کشیدن دندان عقل دارند. پرکردن دندان
ترمیم دندان به شکل یک مناسب و با یک عملکرد مناسب در دو مرحله انجام می‌شود. ۱- آماده کردن دندان برای جاگذاشتن مواد ترمیمی در آن و ۲- جایگذاری کردن مواد ترمیمی در داخل دندان. مرحله آماده کردن دندان برای جاگذاشتن مواد ترمیمی شامل برش دندان با مته‌های مخصوص دندان است که بعد از آن مواد ترمیمی در دندان جایگزین می‌شوند. همچنین در این مرحله قسمت‌های پوسیده دندان که از لحاظ ساختاری از بین رفته‌اند خارج می‌شوند. درون‌کاشت دندانی
به‌طور کلی برای گذاشتن ایمپلنت دندان چندین مرحله باید انجام شود تا قطعات تشکیل دهنده در کنار یکدیگر قرار گیرند و بیمار بتواند به جای دندان طبیعی از آن استفاده کند. ایمپلنت از نظر ظاهری مشابه دندان طبیعی است و در دهان همان حس طبیعی را برای جویدن القا می‌کند و سوء هاضمه ایجاد شده بر اثر ناتوانی در جویدن غذا را برطرف می‌نماید. چشم مصنوعی
خاصیت متخلخل ایمپلنت‌های یکپارچه باعث رشد فیبروواسکولار در کل ایمپلنت و در نتیجه قرار دادن پین می‌شود. از آنجا که تصور می‌شود اتصال مستقیم مکانیکی باعث بهبود تحرک مصنوعی چشم می‌شود، تلاش شده‌است که به اصطلاح «ایمپلنت‌های یکپارچه» که مستقیماً به چشم مصنوعی متصل هستند تولید شود. از نظر تاریخی، ایمپلنت‌هایی که مستقیماً به پروتز متصل بودند، به دلیل التهاب مزمن یا عفونت ناشی از قرار گرفتن در معرض مواد کاشت غیر منفذی، ناموفق بودند. این امر منجر به تولید ایمپلنت‌های شبه یکپارچه با سطح قدامی طراحی شده ویژه ای شد که گفته می‌شود از طریق ملتحمه بسته و کپسول تنون بهتر حرکت کاشت را به چشم مصنوعی منتقل می‌کند. در سال ۱۹۸۵، تصور بر این بود که مشکلات مرتبط با ایمپلنت‌های یکپارچه با معرفی کاشت‌های کروی ساخته شده از هیدروکسی آپاتیت کلسیم متخلخل تا حد زیادی حل می‌شود. این ماده ظرف چند ماه امکان رشد فیبروواسکولار را فراهم می‌کند. کاشت هسته متخلخل در حال حاضر از مواد مختلفی از جمله هیدروکسی آپاتیت طبیعی و مصنوعی، اکسید آلومینیوم و پلی اتیلن ساخته می‌شود. درون‌کاشت دندانی
عدم استفاده از دو دندان سالم مجاور به عنوان پایه در ایمپلنت گذاری؛ آنگونه که در روش بریج استفاده می‌شود و امکان آسیب دیدن و در نهایت از دست رفتن آنها را بیشتر می‌کند، کاشت ایمپلنت، از آسیب به دندان‌های مجاور ممانعت می‌کند و نیز وجود فیکسچر در استخوان فک، پدیده تحلیل استخوان فک را به میزان چشمگیری کاهش می‌دهد. دندان درآوردن
دندان درآوردن فرایندی است که نوزاد برای اولین بار دارای دندان (دندان‌های شیری) می‌شود. این دندان‌ها معمولاً به صورت دوتایی ظاهر می‌شوند. فرایند دندان درآوردن می‌تواند از سه ماهگی آغاز شود و تا سه سالگی ادامه یابد اما معمولاً بین ۶ تا ۱۰ ماهگی اتفاق می‌افتد. دندان درآوردن به این معنی نیست که ناگهان دندان‌ها از لثه بالا می‌آیند بلکه به این صورت است که هورمون‌هایی در بدن ترشح می‌شود که به واسطهٔ آن‌ها یک لایه از سلول‌های لثه می‌میرد و لثه از هم جدا می‌شود و دندان اجازه می‌یابد تا بالا بیاید. شکل‌دهی چرخشی
ایمپلنت‌های قابل تجزیه در بدن، یکی از شاخه‌های جدید در علم بیو مواد هستند که به تازگی، تحقیقات گسترده‌ای در رابطه با آنها در حال جریان است. به تازگی منیزیم و آلیاژهایش در این دسته جای گرفته‌اند. منیزیم به علت سمی نبودن، تطابق بسیار خوبی باشرایط بدن داشته و به‌طور طبیعی در بافت استخوان وجود دارد. منیزیم قابلیت حلالیت در بافت‌ها را داشته و به‌طور همزمان در رشد بافت جدید نیز اثر گذار است. تحقیقات زیادی در زمینهٔ پوشش مواد زیست خنثی مثل Ti-6Al-4V با آلیاژ منیزیم، جهت ایجاد بافت استخوانی در جریان است. به عنوان مثال، پیوند نفوذی منیزیم و آلیاژهایش برروی آلیاژ Ti-6Al-4V به همراه Zr، که منجر به ایجاد ساختاری هیبریدی گردیده‌است. علاوه بر این، کاربرد منیزیم به عنوان بیرینگ افزایش یافته که به دلیل ویژگی‌های منیزیم و آلیاژهایش است که تطابق و شباهت زیادی به رفتارهای استخوان دارند. یعنی پس از مجاورت ایمپلنت با استخوان، در اثر مرور زمان از چگالی استخوان کاسته نخواهد شد. ( (Stress Shielding Effect با این وجود به علت خوردگی بالای آلیاژ منیزیم بعد از ۱۸–۱۲ هفته، یکپارچگی مکانیکی آن از بین رفته، در حالی که در (طی این زمان بهبود بافت آسیب دیده امکان‌پذیر نیست. تلاش‌های زیادی در راستای بهبود مقاومت به خوردگی از طریق آلیاژسازی یا ایجاد پوشش برروی آلیاژهای منیزیم، صورت گرفته‌است.این فرایند سبب کاهش اندازهٔ دانه و نتیجتاً افزایش استحکام این آلیاژها گردیده‌است. در یک بررسی برای افزایش استحکام آلیاژ WE43 که به عنوان ایمپلنت‌های فناپذیر در بدن کاربرد دارند، از فرایند RS استفاده گردیده‌است. در این تحقیق آلیاژ ذکر شده تحت دو رژیم تغییر شکل با نسبت‌های تغییر شکل مختلف و در دماهای متفاوت، به وسیلهٔ فرایند RS تحت تغییر شکل قرارگرفته است. قبل از اجرای فرایند بیلت اکسترود شدهٔ اولیه به مدت ۸ ساعت در دمای ۵۲۵ درجهٔ سانتی گراد، همگن شده‌است. بر اساس نتایج به دست آمده در بررسی ریز ساختار آلیاژ تغییر شکل داده شده، فرایند RS سبب کاهش اندازهٔ دانه به‌طور قابل ملاحظه ای گردیده، به گونه ای که میانگین اندازهٔ دانه پس از دو رژیم تغییر شکل به ترتیب برابر با ۰٫۰۲±۰٫۶۶ میکرو متر و ۰٫۰۲±۰٫۶۱میکرومتر گزارش شده‌اند. در حالی که میانگین اندازهٔ دانهٔ اولیه قبل از تغییر شکل برابر با ۵٫۹±۶۱٫۳ میکرومتر بوده‌است. مقایسهٔ ویژگی‌های مکانیکی قبل وبعد از تغییر شکل نشان داد که فرایند RS اثر قابل توجهی بر خواص مکانیکی آلیاژ WE43 داشته‌است. نقاط تسلیم، شکست و حداکثر تغییر طول آلیاژ WE43 قبل و بعد از فرایند، در جدول زیر درج گردیده‌اند. (µ=ln(A/A علاوه بر این، کاهش دما سبب افزایش استحکام آلیاژ گردیده‌است به گونه ای که فازها نیز به صورت پراکنده تری توزیع شده‌اند. قضیب‌لیسی
این عمل جنسی با فروبردن آلت تناسلی مرد در دهان شریک جنسی و عقب و جلو بردن سر انجام می‌شود. شخص دریافت‌کننده نباید سر طرف مقابل را گرفته یا آلت جنسی خود را در دهان او فروکند و شخص ارائه‌دهنده باید دندان‌های خود را با لب‌هایش بپوشاند. چرا که تماس دندان‌ها می‌تواند برای شخص دریافت‌کننده دردناک باشد. اگرچه برخی افراد به خوردن منی تمایل دارند با این وجود انزال در دهان باید با توافق دو طرف انجام گیرد؛ چرا که خوردن منی می‌تواند با مشکلاتی اعم از خفگی به‌دلیل چسبناک بودن مایع انزال باشد. کامپوزیت‌های دندانی
کامپوزیت‌های بسته‌بندی شده: کامپوزیت بسته‌بندی شده در دندان‌های خلفی مورد استفاده قرار می‌گیرد. بر خلاف کامپوزیت جریان پذیر، آن‌ها ویسکوزیته بالاتری را نشان می‌دهند و به این ترتیب نیروی بیشتری را به دلیل استفاده از مواد به داخل حفره آماده می‌کنند. ویژگی‌های رفتاری آن‌ها بیشتر شبیه به آمالگام است، زیرا نیروی بیشتری لازم است تا ماده را به داخل حفره محکم کند؛ بنابراین، آن‌ها را می‌توان به عنوان «آمالگام دندان رنگ» در نظر گرفت. ویسکوزیته افزایش یافته با یک ماده پرکننده بالاتر (> ۶۰٪ با حجم) بدین ترتیب باعث می‌شود که ماده سخت‌تر و مقاومت بیشتری در برابر شکستگی ایجاد شود که دو ویژگی ایده‌آل برای مواد مورد استفاده در منطقه خلف دهان است. برای رفع هر گونه کمبود حاشیه، استفاده از یک لایه کامپوزیت جریان پذیر در پایه حفره در هنگام استفاده از ترمیم کامپوزیت خلفی کلاس II هنگام استفاده از کامپوزیت بسته‌بندی شده حمایت شده‌است. کامپوزیت‌های دندانی
امروزه رزین‌های کامپوزیتی دارای انقباض ناشی از پلیمریزاسیون کمتر و انقباض ناشی از ضریب هدایت حرارتی کمتری است که اجازه می‌دهد تا آن‌ها را به صورت انبوه در حالی که سازگاری خوبی نیز با دیواره حفره دندانی دارد. قرار دادن کامپوزیت در حفره دندانی نیازمند توجه دقیق به روش مصرف است که در صورت عدم توجه و جای گذاری نامناسب ممکن است به زودی عملکرد مناسب آن از بین برود. دندان باید در هنگام قرار دادن کامپوزیت‌ها کاملاً خشک شود که در غیر این صورت احتمالاً رزین به دندان متصل نخواهد شد. در واقع دندان ها در یک محیط کاملا ایزوله و بدون وجود خون و ذرات آب (بزاق دهان) باید قرار گیرد. کامپوزیت‌ها در حالی که هنوز در یک حالت نرم و خمیر مانند هستند قرار می‌گیرد، اما زمانی که در معرض نور با یک طول موج مشخص آبی (به‌طور معمول 470)، قرار می‌گیرند پلیمریزه می‌شوند و در محل سخت می‌گیرند (برای اطلاعات بیشتر، رزین‌های نوری را ببینید). استفاده از نور به منظور سخت کردن کامپوزیت‌ها با یک چالش رو به روست و آن این است که عمق نفوذ نور بیش از ۲–۳ میلی‌متر نیست و این یعنی کل کامپوزیت در معرض تابش نور قرار نمی‌گیرند و سخت نمی‌شوند. بخشی از کامپوزیت که نور نمی‌بیند و نرم باقی می‌ماند در واقع پلیمریزه نمی‌شود و در نهایت موجب آزاد شدن مونومرها می‌شود که سمیت دارد و نیز ممکن است باعث ضعف عملکرد مکانیکی کامپوزیت شود. دندانپزشک باید کامپوزیت را در یک حفره عمیق دندانی به میزان قابل توجهی جای دهد، هربار پس از ۲–۳ میلی‌متر جلو رفتن تابش نور را انجام دهد و این فرایند را هربار تکرار کند. میزان ضخامت کامپوزیت قرار داده شده بسیار مهم است مثلاً اگر بسیار ضخیم باشد باعث ایجاد حساسیت در حین جویدن می‌شود. کامپوزیت پس از قرار گرفتن در محل باید به راحتی توسط بیمار تحمل شود و حساسیت ایجاد نکندو نیز پایداری طولانی مدت داشته باشد و به میزان حدقل ده سال در حفره دندانی باقی بماند. جایگزینی لگن
هر زمان که یک مادهٔ خارجی به داخل محیط بدن وارد شود، واکنش پس زدن آن بروز می‌کند. پس زدن ممکن است در درجات متفاوتی بروز کند که ممکن است از سوزش کم گرفته تا آماس یا حتی مرگ باشد. مادهٔ ایمپلنت مورد استفاده در بدن، می‌بایستی دارای سازگاری بیولوژیکی باشد (یعنی بیوسازگار باشد). این بدان معناست که می‌بایستی دارای حداقل میزان پس زدن توسط بدن باشد. محصولاتی که ناشی از واکنش‌های این مواد با مایعات موجود در بدن است، می‌بایستی توسط بافت‌های اطراف (همانند شرایط طبیعی). تحمیل گردد و اثرات مضری نداشته باشند. بیوسازگاری، به موقعیت ایمپلنت و همچنین شیمی و شکل آن، بستگی دارد. مایع موجود در بدن از یک محلول گرم متشکل از حدود 1wt%NaCl به علاوهٔ سایر نمک‌ها و ترکیبات آلی (در مقادیر نسبتاً جزیی) تشکیل یافته‌است. بنابرین مایعات موجود در بدن بسیار خورنده هستند و استفاده از آلیاژهای فلزی، نه تنها می‌تواند سبب خوردگی یکنواخت آن‌ها شود، بلکه هم چنین می‌تواند خوردگی از نوع شکافی یا حفره دار شدن را ایجاد نماید. همچنین در زمانی که تنش‌ها حضور دارند، خوردگی سایشی، ایجاد ترک خوردگی تحت تنش، و خستگی خوردگی ایجاد می‌شود. حداکثر سرعت خوردگی مجاز برای ایمپلنت ساخته شده از آلیاژهای فلزی در حد ۰٫۰۰۰۲۵ میلی‌متر در سال تخمین زده می‌شود. پرینت سه‌بعدی سرامیک
در شکل زیر، روند ساخت یک دندان با استفاده از پرینتر سه‌بعدی را مشاهده می‌کنید. Y. Shi, W. Wang, 3D inkjet printing of the zirconia ceramic implanted teeth, "Materials Letters" (2019), doi: https://doi.org/10.1016/j.matlet.2019.127131 کامپوزیت‌های دندانی
مثل سایر مواد کامپوزیتی، یک کامپوزیت دندانی معمولاً شامل یک ماتریکس الیگومر بر پایه رزین است، مانند بیسفنول A-گلیسیدیل متاکریلات (BISGMA)، یورتان دی متیکریلات (UDMA) یا پلیکررم نیمه کریستالی (PEX) و یک پرکننده معدنی مانند سیلیکون دی‌اکسید (سیلیس). بدون یک پرکننده، رزین به راحتی دچار سایش می‌شود، به سرعت منقبض می‌شود و در اثر گرم شدن ترکیباتش آزاد می‌شود. ترکیباتاین دسته از کامپوزیت‌ها بسیار گسترده‌است اما به‌طور کلی از یک ماتریکس بر پایه رزین تشکیل می‌شود که با انواع مختلفی از پرکننده هایشیشه سرامیک و شیشه مهندسی می‌شود. . پرکنندها باعث می‌شوند ترکیبات کامپوزیتی مستحم تر باشند انقباض کمتری داشته باشند و رنگ بهتری داشته باشندکاهش انحلال پلیمریزاسیون، شفافیت بهتر و نیز میزان حرارت آزاد شده در هنگام عمل پلیمریزاسیون را کاهش می‌دهند. با این وجود، افزودن میزان بیشتری از پرکننده‌ها به ترکیبات کامپوزیت باعث افزایش میزان مدول الاستیک آن‌ها و شکننده تر بودن آن‌ها می‌شود. پرکننده‌های شیشه ای در ترکیبات مختلف به کامپوزیت‌های دندانی اضافه می‌شود که خواص نوری و مکانیکی آن‌ها را بهبود می‌دهد. پرکننده‌های سرامیکی شامل زیرکونیا-سیلیکا و اکسید زیرکونیوم هستند. کاشت میکرو تراشه در انسان
ایمپلنت‌ها اغلب دارای مقدار قابل توجهی از عناصر فلزی از نظر حجم هستند و آهن یک عنصر مشترک کاشت به راحتی توسط عناصر مشترک مانند اکسیژن و آب خورده می‌شود. خوردگی ایمپلنت زمانی اتفاق می‌افتد که این عناصر در حین فرایند کپسوله سازی در داخل محصور شوند، که می‌تواند باعث اثر کند خورنده شود، یا کپسول بندی از کار بیفتد و به عناصر خورنده در تماس با آهن‌ربا اجازه دهد. خرابی‌های کپسول سازی فاجعه بار معمولاً واضح است که منجر به حساسیت، تغییر رنگ پوست و پاسخ التهابی جزئی می‌شود. خرابی‌های کوچک ممکن است مدت بیشتری طول بکشد تا آشکار شود، در نتیجه یک تخریب آهسته قدرت میدان بدون بسیاری از علائم خارجی وجود دارد که نشان می‌دهد چیزی به آرامی با آهنربا اتفاق می‌افتد. فراساختار
فراساختار فاکتور مهمی است که در مهندسی ایمپلنت دندان باید در نظر گرفته شود. از آنجایی که این دستگاه‌ها مستقیماً با استخوان ارتباط دارند، ادغام آنها با بافت اطراف برای عملکرد مطلوب دستگاه ضروری است. مشخص شده است که استفاده از ایمپلنت دندانی برای درمان باعث افزایش انسجام استخوانی با استخوان های صورت می شود . تجزیه و تحلیل فراساختار اطراف ایمپلنت در تعیین زیست سازگاری آن و نحوه واکنش بدن به آن مفید است. یک مطالعه نشان داده است که کاشت گرانول های یک ماده زیستی مشتق شده از استخوان خوک باعث می شود بدن انسان این ماده را در فراساختار خود بگنجاند و استخوان جدید را تشکیل دهد. درون‌کاشت منیزیمی
برای چندین دهه، توسعه مواد ایمپلنت زیست‌سازگار، بر روی ایمپلنت‌هایی که پایدار هستند و کمترین خوردگی را در بدن دارند، متمرکز شده بود. اما پیدایش مواد زیست جذب شونده، باعث تغییر در این رویکرد شد. فلزات پایه منیزیم برای اولین بار در ابتدای قرن ۲۰ میلادی برای کاربردهای ارتوپدی مورد استفاده قرار گرفت. لامبوت برای اولین بار گزارشی از کار گذاشتن صفحهٔ ایمپلنت به همراه میخ‌های فولادی با طلا روکش داده شده برای درمان شکستگی استخوان پا را گزارش داد. با این وجود، خوردگی درون جانداری (in vivo) ایمپلنت بسیار سریع بود و فقط در ۸ روز تخریب شد. از آن موقع، چندین تلاش برای افزایش مقاومت به خوردگی ایمپلنت منیزیم صورت گرفت. این مطالعات باعث شد تا قابلیت‌های دیگر منیزیم مانند تحریک رشد استخوان و خاصیت درمانی آن روشن شود. پلی (متیل متاکریلات)
در جراحی ارتوپدی، سیمان استخوان PMMA برای ضبط ایمپلنت‌ها و بازسازی استخوان‌های از دست رفته استفاده می‌شود. این پودر با متیل متاکریلات مایع (MMA) تأمین می‌شود. اگر چه PMMA از لحاظ بیولوژیکی سازگار است، MMA در معرض تحریک پذیر و سرطان زا ممکن است. PMMA نیز به علت فشارخون منجر به رویدادهای قلب و عروق در اتاق عمل شده‌است. سیمان استخوان مانند یک غلظت عمل می‌کند و نه خیلی شبیه یک چسب در آرتروپلاستی. گرچه چسبنده به استخوان یا ایمپلنت متصل نیست، در واقع فضای بین پروتز و حرکت پیشگیری از استخوان را پر می‌کند. معایب این سیمان استخوانی این است که حرارت آن تا دمای ۸۲٫۵ درجه سانتیگراد (۱۸۰٫۵ درجه فارنهایت) گرم می‌شود در حالی که تنظیم می‌تواند باعث ناباروری بافت همسایه شود. تعادل دقیق آغازگرها و مونومرها برای کاهش میزان پلیمریزاسیون و به تبع آن گرما تولید شده‌است. افتادگی پستان
برخی زنان دارای پتوز تلاش برای انجام جراحی پلاستیکی را دارند که از راه‌های آن می‌تواند عمل ماستوپکسی یا بالاکشیدن پستان، درون‌کاشت پستان (ایمپلنت پستان) و در مواردی هردوی آن‌ها باشد. اگر فقط افتادگی آشکار است و زنان مایل به رفتن زیر عمل جراحی نیستند، درون‌کاشت پستان برای پرکردن پوست و بافت پستان انجام می‌گیرد. ریخته‌گری لاست واکس
در دندان‌پزشکی، تاج دندان از جنس طلا، اینله و آنله (از روش‌های پر کردن دندانهای پوسیده) توسط ریخته‌گری لاست وکس ساخته می‌شوند. اولین بارtaggart  از این روش برای ساخت استفاده کرد. آلیاژ طلا معمولاً حدود ۶۰ درصد طلا، ۲۸ درصد نقره، به اضافه مس و دیگر فلزات است. توجه دقیق به آماده‌سازی دندان، استفاده از تکنیکهای آزمایشگاهی برای رسیدن به موفقیت لازم است. آزمایشگاه‌های دندان‌پزشکی موارد دیگری را نیز به اين روش می‌سازند. درون‌کاشت دندانی
- Endosteal: این ایمپلنت معمولاً مانند یک پیچ یا استوانه یا تیغه‌ای شکل هستند که از فلز یا فلز پوشش داده شده با سرامیک یا مواد سرامیکی ساخته می‌شوند. این نوع از ایمپلنت در استخوان فک جا می‌گیرد. ارتودنسی
اُرتودُنسی یا اَرتادَندان‌پزشکی یکی از رشته‌های تخصصی دندان‌پزشکی است. این کلمه مرکب است از دو واژهٔ لاتین «اُرتو» در فارسی «اَرتا» به معنای «راست» و «درست»، و «اودون» به معنای «دندان». ارتودنسی یکی از مهم‌ترین رشته‌های تخصصی دندانپزشکی است. همچنین اولین تخصص معرفی‌شده در دندانپزشکی می‌باشد. کار ارتودنسی بیشتر تصحیح مال اکلوژن یا جفت‌شدن نامناسب دندان‌هاست. این امر می‌تواند ناشی از موقعیت نادرست دندان‌ها یا دو فک نسبت به هم باشد، یا ممکن است درجاتی از هر دو مشکل در یک فرد موجود باشد. درمان‌های ارتودنسی ممکن است تنها بر تصحیح موقعیت دندان‌ها یا تغییر الگو و جهت رشد دو فک (درمان‌های ارتوپدیک) متمرکز باشد. از جنبهٔ دیگر می‌توان درمان‌های ارتودنسی را به درمان با دستگاه‌های ثابت و متحرک تقسیم کرد. دستگاه‌های ثابت دستگاه‌هایی هستند که در طول درمان نیازی به خارج نمودن آن‌ها از دهان توسط بیمار وجود ندارد و اجزای اصلی تشکیل‌دهندهٔ آن‌ها براکت و سیم می‌باشد. براکت‌ها همان اجزای کوچکی هستند که توسط چسب خاصی به دندان چسبانده می‌شوند. در بین مردم از اصطلاح سیم‌کشی یا سیم‌بستن دندان هم برای اشاره به این عمل استفاده می‌شود. دستگاه‌های متحرک انواعی هستند که بیمار می‌تواند در طول درمان آن‌ها را از دهانش خارج کند، البته گاهی این خارج نمودن ممکن است بنا بر تجویز ارتودنتیست محدود به زمان‌های کوتاهی مانند زمان غذاخوردن یا مسواک‌زدن باشد. این نوع دستگاه‌ها در بین مردم به «پلاک» مشهورند. درون‌کاشت
ایمپلنت‌های فلزی که برای درمان شکستگی استخوان استفاده می‌شوند در بین عامه مردم به «پلاتین» معروف هستند اما امروزه در اغلب موارد از فولاد ضد زنگ ساخته شده‌اند که ترکیبی از آهن، کروم و نیکل است و از پلاتین - که فلزی بسیار گران‌بهاست - در آن‌ها استفاده نشده‌است. اناملین
مینای دندان یک بافت به شدت مینرالیزه و سازمان یافته است که 85% ساختار آن از کریستال های هیدروکسی آپاتایت ساخته شده است. گمان می رود که این ساختار به شدت سازمان یافته و غیرمعمولی توسط اثرات متقابل آمابلوبلاست ها با مولکول های ماتریکس آلی شامل آملوژنین، آملوبلاستین، تافتلین، دنتین سیالوفسفوپروتئین و انواعی از آنزیم‌ها کنترل می شود. اناملین بزرگترین پروتئین ماتریکس مینای دندان در حال تکامل است و حدود 5% از مجموع همه پروتیین های ماتریکس مینا را شامل می شود. موتاسیون در ژن ENAM میتواند منجر به آملوژنزیس ایمپرفکتا شود. دندان مصنوعی
برساختهٔ ثابت به پروتزی اطلاق می‌گردد که بر روی دندان یا دندان‌های پایه -که قبلاً برای این کار تراش خورده‌اند- سیمان شده و ثابت می‌گردد. برساختهٔ کامل در فرد کاملاً بی‌دندان استفاده می‌شود، و به «دست دندان» مشهور است. برساختهٔ پارسیل در بیمارانی کاربرد دارد که در حد میانهٔ برساختهٔ ثابت و کامل قرار دارند؛ یعنی بی‌دندان نیستند ولی به عللی همچون وسعت یا تعدد نواحی بی‌دندانی یا عوامل اقتصادی یا سایر علل امکان دریافت درمان برساختهٔ ثابت را نیز ندارند. این نوع برساختهٔ چارچوبی فلزی دارد که با زوائدی نیروهای جونده را میان دندان‌ها و نیز لثه پخش می‌کنند. درون‌کاشت دندانی
ویژگی‌های فیزیکی تیتانیوم که باعث سازگاری مناسب آن می‌گردد: تیتانیوم مورد استفاده در ایمپلنت دندانی دارای پنج درجه می‌باشد که به هر کدام گرید یک تا پنج گفته می‌شود و از لحاظ میزان کربن، نیتروژن، آهن و اکسیژن با یکدیگر متفاوت می‌باشند. هورمون‌درمانی مردانه‌سازی
ایمپلنت‌ها به عنوان گلوله‌های زیرپوستی برای تولید تستوسترون روش نسبتاً جدید و پرهزینه‌تری است.  سایز این گلوله ها در حدود سایز یک دانه برنج است و کاشت آنها معمولا در ناحیه باسن یا شکم صورت می پذیرد. هر سه ماه ۶ تا ۱۲ قرص زیر پوست وارد می شود. این فرآیند اگرچه بسیار سریع است اما باید در مطب پزشک با بی‌حسی موضعی انجام‌شود. مزایای اصلی این روش پایداری سطح تستوسترون در خون و فاصله طولانی ۳ ماهه برای تجدید دوز است. شانت
شانت در پزشکی به هرنوع لوله، سوراخ و هر گونه محل عبور برای جابجایی مایعات موجود در بدن از بخشی به بخش دیگر گفته می‌شود و اگر این مجرا یا سوراخ در بدو تولد وجود داشته باشد، شانت در هنگام تولد و اگر بنابه تشخیص پزشک در بدن بیمار کار گذاشته شود شانت ایمپلمانت نامیده می‌شود و شامل دو نوع مکانیکی و بیولوژیکی است. حالت سوم وقتی است که به‌صورت خودبه‌خود و به دلایلی چون زخم و عفونت در بافت پوششی به وجود بیاید که فیستول نام دارد. تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم
انجام تزریق و انتقال اسپرم: از ابزار شیشه ای برای نگهداری تخمک‌های جمع‌آوری شده در محل استفاده می‌شود. از لوله شیشه ای ریز برای قرار دادن یک اسپرم در تخمک استفاده می‌شود. پس از لقاح در آزمایشگاه، به مدت یک شب نطفه‌ها بررسی می‌شوند تا مطمئن شوند که بارور شده‌اند و لقاح انجام شده‌است. پس از انجام لقاح، تخمک‌هایی که با موفقیت بارور شده‌اند و ۳ تا ۵ روز رشد کرده‌اند، انتخاب می‌شوند. یک یا چند تخمک بارور شده با استفاده از یک لوله انعطاف‌پذیر نازک سوند مانند از طریق دهانه رحم در دیواره قرار می‌گیرد. بسته به سن و سایر اطلاعات پزشکی، مشخص می‌شود، چند تخمک بارور شده به رحم تزریق شود. گاهی اوقات نیز همه تخمک‌های تزریقی موفق عمل می‌کنند و بارداری دوقلویی یا چند قلویی اتفاق می‌افتد. کامپوزیت‌های دندانی
کامپوزیت‌های دندانی ("کامپوزیت‌های پایه رزین" یا به عبارت ساده‌تر "پرکننده‌های بر پایه رزین") دسته ای از رزین‌های مصنوعی هستند که در دندان پزشکی به عنوان ماده مستحکم‌کننده یا چسب استفاده می‌شوند. رزین‌های کامپوزیتی دندان دارای خواص مطلوبی هستند که با توجه به ویژگی‌های خاص حفره دندانی بیمار می‌توانند استفاده شوند. این دسته از کامپوزیت‌ها به دلیل داشتن ویژگی‌های میکرو مکانیکی مناسب برای پر کردن حفره‌های کوچک که در آن پر کننده‌های آمالگام به اندازه کافی مؤثر نیست (به علت خواص ماکرو مکانیکی آمالگام) استفاده کرد. . رزین‌های مصنوعی به عنوان مواد ترمیم‌کننده تکامل یافته‌اند، زیرا آن‌ها غیرقابل حل هستند، ظاهر خوبی برای دندان ایجا می‌کنند، نسبت به هیدرولیز حساس نیستند، و نیز به راحتی شکل‌دهی می‌شوندو به اندازه کافی ارزان هستند. رزین‌های کامپوزیتی اغلب از Bis-GMA و دیگر مونومرهای دی متاکریلات (TEGMA, UDMA, HDDMA)، و نیز مواد پرکننده مانند سیلیکا و یک مادهٔ شروع‌کننده واکنش (که با نور فعال می‌شود) مثل Dimethylglyoxime تشکیل می‌شوند. مجموعهٔ این ترکیبات به منظور رسیدن به خواص فیزیکی و شیمیایی معینی تهیه می‌شوند. به منظور رسیدن به خواص مد نظر دندان پزشک می‌توان درصد ترکیبات را تغییر داد. شیشه متخلخل
به علاوه، شیشه‌های متخلخل در ساخت درون‌کاشت‌ها (ایمپلنت‌ها) مخصوصا درون‌کاشت (ایمپلینت) دندان استفاده می‌شود که در این کاربرد، پودر شیشه متخلخل طی فرایندی به همراه پلاستیک‌ها یک کامپوزیت را تشکیل می‌دهد. اندازه ذرات و منافذ بر کشسانی کامپوزیت مؤثر است؛ به این صورت که تناسب خواص نوری و مکانیکی کامپوزیت تولیدی با بافت اطراف مثل ظاهر و سختی مینای دندان را مشخص می‌کند. سیمان استخوانی
سيمان استخوان باندهاي شيميايي بين ايمپلنت فلزي و استخوان طبيعي ايجاد نمي‌كند. سيمان استخوان پروتزها را صرفا با تشكيل يك سيستم قفل مكانيكي بين ايمپلنت فلزي و استخوان طبيعي، در جاي مطلوب خود فيكس مي‌كند و بار مكانيكي را از ايمپلنت به استخوان و برعكس انتقال مي‌دهد. فوم تیتانیوم
با در نظر گرفتن روند رشد طبیعی استخوانی، مشکل درک osseointegration بهتر است. در بدن، استخوان و بافت، خود بازسازی را تجربه می‌کنند، و تغییرات ساختاری به‌طور معمول در پاسخ به محرک‌های محیطی رخ می‌دهد. موفقیت‌آمیز osseointegration در سه مرحله اصلی رخ می‌دهد که از روش‌های زیست شناختی طبیعی پیروی می‌کنند: ۱) پیوستن ایمپلنت به تشکیل استخوان، ۲) تطبیق جرم استخوان جدید برای حمل وزن و ۳) بازسازی ساختار استخوان جدید. مرحله اول در این فرایند برای موفقیت کلی مهم‌تر است؛ ایمپلنت و استخوان باید یک اتصال سریع ایجاد کنند و این پیوند باید قوی و پایدار باشد. با توجه به ساختار متخلخل آن، ایمپلنت فوم فلزی تیتانیوم ممکن است بتواند با استخوان استخراج کند و زمان بهبودی بیمار را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. اساساً، فوم به عنوان ماتریس خارج سلولی در بدن به عنوان بافت در آن یکپارچه می‌شود. امروزه ایمپلنت‌هایی که اغلب برای جایگزینی استخوان استفاده می‌شوند، توانایی ارتقاء این ویژگی‌ها را ندارند، که در استخوان طبیعی دیده می‌شوند و در نتیجه ایمپلنت‌ها عمر محدودی دارند. این پدیده osseointegration به همان شکل عمل شکستگی مستقیم عمل می‌کند. با این حال، به جای یک پایان قطعه استخوان مجدداً به استخوان وصل می‌شود، انتهای قطعه به یک سطح ایمپلنت متصل می‌شود. در مطالعه بر روی تداخل فیبروبلاستی با آلیاژ Ti6Al4V با تخلخل بالا، فوم فلزی از دلبستگی و تکثیر سلول، مهاجرت از طریق شبکه متخلخل حمایت کرده و قادر به حفظ یک جمعیت سلولی بزرگ است. افزایش طول تاج
دندانپزشک به منظور انجام عمل جراحی افزایش طول تاج بر روی دندان آسیب دیده ابتدا آن موضع را بی حس نموده و پس از آن با ایجاد شکاف بر روی بافت لثه‌ای اطراف دندان، نسج آن را شل کرده و به آرامی از اطراف دندان کنار می‌زند تا ریشه و بافت استخوانی نگهداراندهٔ آن نمایان شود. در پاره‌ای از موارد تنها برداشتن مقدار کمی از بافت لثه کافی است تا دندان را آمادهٔ پذیرش روکش سازد ولی در بیشتر مواقع باید چند میلی‌متر از استخوان نگهدارندهٔ ریشه نیز برداشته شود تا حدود ۲ میلی‌متر از دندان در بیرون از بافت استخوانی فک قرار گیرد. برداشتن استخوان توسط لوازمی همچون قلم دندانپزشکی صورت می‌گیرد. پس از آنکه پریودنتیست از افزایش طول تاج دندان به میزان لازم اطمینان حاصل کرد، محل جراحی با سرم استریل شستشو داده شده و لثه بخیه زده می‌شود. همچنین به منظور محافظت موضع جراحی‌شده از تحریکات، روی آن را با خمیر پانسمان داخل دهانی (انگلیسی: intraoral bandage) می‌پوشانند. خمیر پانسمان در عرض چند ساعت سفت می‌شود. پس از ۷ روز بیمار باید برای کشیدن بخیه‌ها مجدداً به دندانپزشک مراجعه نماید.افزایش طول تاج نیز همچون هر جراحی دیگری می‌تواند عوارض و خطراتی را به دنبال داشته باشد همچون خونریزی طولانی مدت یا عفونت کردن محل جراحی. همچنین به دلیل لخت شدن طوق دندان و بیرون آمدن ریشه‌ها، دندان نسبت به تغییرات حرارتی حساس شده و بیمار احساس درد خواهد داشت که باپوشانده شدن ریشه‌ها توسط پروتز این حساسیت از بین خواهد رفت. دبریدمان
دِبریدمان به برش، برداشت یا حذف یک بخش از بافت مرده، عفونی شده یا صدمه دیده از بدن بیمار، به منظور تسریع روند جایگزینی یا ترمیم طبیعی در بافت سالم اطراف آن و بهبود در آن قسمت گفته می‌شود. دبریدمان می‌تواند به صورت جراحی(برش توسط تیغ)، توسط اتولیز(بکمک آنزیم) یا شیمیایی(با استفاده از دارو) انجام گیرد. دبریدمان در بدن نباید با دبریدمان در دندانپزشکی که به مفهوم حذف و از بین بردن پلاک و جرم رسوب شده در دهان و بین دندان و لثه است، اشتباه گرفته شود. در دبریدمان دندانپزشکی از دستگاه اولتراسونیک یا مسواک یا مواد شیمیایی مانند آب اکسیژنه برای حذف جرم استفاده می‌شود. دبریدمان به چهار روش انجام می‌شود که بنا به نیاز دخالت پزشکی در مورد بیمار در نظر گرفته می‌شود. ارتودنسی
باید به این نکته توجه کرد که دندانپزشکان عمومی و سایر متخصصین دندانپزشکی تنها می توانند نامرتبی های بسیار خفیف دندانی را اصلاح کنند در غیر این صورت صلاحیت انجام درمان های ارتودنسی را ندارند. زیرا درمان های ارتودنسی سطح خفیف به بالا تنها با تجربه، دانش و مهارت یک ارتودنتیست قابل اصلاح هستند. اگر درمان های اینچنینی توسط دندانپزشکان غیر متخصص انجام شود احتمال اینکه در پیش آمدهای اورژانسی توانایی مدیریت وجود نداشته باشد بالا است. همچنین باید به عوارض درمان نادرست ارتودنسی توسط افراد غیر متخصص نیز تاکید کرد.براکت‌ها در واقع عامل ارتباطی بین سیم ارتودنسی و سیستم دندانی بیمار هستند. براکت‌های فلزی، براکت‌های سرامیکی و براکت‌های خودقفل‌شونده، سه نوع براکت ارتودنسی هستند.  حلقه‌های فلزی که در اکثر مواقع دور دندان آسیای بزرگ قرار می‌گیرد و ارتودنتیست سیم را در داخل کانال ویژه‌ای که روی این حلقه نصب است قرار می‌دهد. این حلقه فلزی توسط یک ماده خاص به دندان چسبیده و محکم می‌شود. قبل از بندگذاری، از جداکننده‌های فلزی یا سرامیکی استفاده می‌شود. تزریق عضلانی
تزریق عضلانی در کنار تزریق وریدی یکی از رایج‌ترین انواع تزریق آمپول به فرد است. هنگامی که دارو جذب گوارشی ندارد یا به آن آسیب می‌زند، یا پس از جذب در کبد به مقدار زیاد تخریب می‌شود، مجبور به استفاده از روش تزریق هست. در بین روش‌های مختلف تزریق چنانچه مقدار دارو زیاد باشد یا بافت‌های سطحی را تحریک کند یا احتیاج به جذب سریعتر باشد آن را داخل عضله تزریق می‌کنند.محل تزریق در این ماهیچه معمولاً قسمت فوقانی خارجی یا ربع فوقانی خارجی باسن در حدود ۵–۸ سانتی‌متر پایین‌تر از کرست ایلیاک خواهد بود، که به دو روش مشخص می‌گردد. ایمپلنت بیگانه
ایمپلنت‌های بیگانه، که به صورت سوزن‌های کوچکی در گردن و شکم قربانی قرار می‌گیرند، برای اولین بار در فیلم "مهاجمان از مریخ" در سال ۱۹۵۳ ظاهر شدند. درون‌کاشت دندانی
بزرگترین مزیت ایمپلنت حفظ استخوان باقی‌مانده و جلوگیری از تحلیل استخوان (که به خاطر بی دندانی رخ می‌دهد) می‌باشد. مزیت دیگر ایمپلنت عدم نیاز به تراش دندان‌های مجاور در صورت استفاده از پروتز ثابت و کمک به گیر و ثبات پروتز متحرک از طریق ساختن اوردنچر (پروتز متحرک متکی بر ایمپلنت) است. درون‌کاشت دندانی
تیتانیوم مورد استفاده در ایمپلنت دندانی دارای شش درجه می‌باشد که به هر کدام گرید یک تا شش گفته می‌شود. چهار گرید آن تیتانیوم خالص (cpTi)و دو گرید از آلیاژهای تیتانیوم(Ti) می‌باشند، خواص فیزیکی و مکانیکی cpTi بر أساس میزان اکسیژن باقی‌مانده در فلز با یکدیگر متفاوت می‌باشند. میکروچیپ ایمپلنت
ایمپلنت‌ها اغلب دارای مقدار قابل توجهی از عناصر فلزی از نظر حجم هستند و آهن یک عنصر مشترک کاشت به راحتی توسط عناصر مشترک مانند اکسیژن و آب خورده می‌شود. خوردگی ایمپلنت زمانی اتفاق می‌افتد که این عناصر در حین فرایند کپسوله سازی در داخل محصور شوند، که می‌تواند باعث اثر کند خورنده شود، یا کپسول بندی از کار بیفتد و به عناصر خورنده در تماس با آهن‌ربا اجازه دهد. خرابی‌های کپسول سازی فاجعه بار معمولاً واضح است که منجر به حساسیت، تغییر رنگ پوست و پاسخ التهابی جزئی می‌شود. خرابی‌های کوچک ممکن است مدت بیشتری طول بکشد تا آشکار شود، در نتیجه یک تخریب آهسته قدرت میدان بدون بسیاری از علائم خارجی وجود دارد که نشان می‌دهد چیزی به آرامی با آهنربا اتفاق می‌افتد. شکل‌دهی شبکه با مهندسی لیزر
با طراحی تخلخل کاشت(implant) های ساخته شده با LENS، ، کارهای قبلی نشان داده است که می توان مدول الاستیک ایمپلنت های Ti64 را به7 و 60 GPa کاهش داد . این به طور قابل توجهی پایین تر از 110 GPa است که در ایمپلنت های متراکم Ti64 مشاهده می شود و امکان مطابقت مدول الاستیک بهتر با استخوان قشر مغز را فراهم می کند ، که می تواند از 10 تا 30 GPa باشد. تخلخل ایمپلنت های ارتوپدی باعث بهبود چسبندگی ، واسکولاریزاسیون و رشد بافت می شود. هدف از این کار تولید ایمپلنت های متخلخل Ti64 در تلاش برای افزایش تثبیت بیولوژیکی برای افزایش بافت در رشد و کاهش عدم تطابق مدول بود. این فرایند از نظر اینکه با استفاده از روش ساخت لایه به لایه، یک جز قطعات جامد را تشکیل می‌دهد، از نظر رویکرد مشابه سایر فناوری‌های ساخت سه بعدی است. فرایند LENS در بسیاری از موارد بدون هیچگونه عملیات ثانویه، می‌تواند از فلز و پودر اکسید فلز به قطعات فلزی تبدیل شود. LENS مشابه پخت لیزر انتخابی است، اما پودر فلز فقط در جایی اضافه می‌شود که مواد در آن لحظه به قطعه اضافه شود. بدین ترتیب می‌تواند قطعات در طیف گسترده‌ای از آلیاژها، از جمله تیتانیوم، فولاد ضدزنگ، آلومینیوم و سایر مواد ویژه را تولید کند؛ و همچنین مواد مرکب و دارای درجه‌بندی عملکردی. کاربردهای اصلی برای فناوری LENS شامل تعمیر و تعمیرات اساسی، نمونه سازی سریع، تولید سریع و ساخت محدود برای صنایع هوافضا، دفاع و پزشکی است. مطالعات میکروسکوپی نشان می‌دهد که قطعات LENS کاملاً متراکم و بدون تخریب ترکیبات هستند. ارتودنسی دیمون
سیستم ارتودنسی دیمون یکی از سیستم‌های رایج اصلاح ناهنجاری دندانی است. این روش درمان از روش‌هایی است که نیاز به کش برای اتصال سیم به براکت ارتودنسی ندارد.گروهی از جدیدترین براکتهای معرفی شده به بازار هستند که برای اتصال سیم به براکت نیازی به کش نداشته و از مکانیسم قفل وبست که درآنها تعبیه شده، سیم به براکت متصل می‌شود.در تبلیغ این وسایل برای متخصصان ارتودنسی، کاهش مدت زمان ویزیت بیمار ،کاهش طول دوره درمان و کاهش نیاز به کشیدن دندان برای ارتودنسی است. هر یک از این موضوعات از نظر علمی کاملاً تأیید نشده است. از نظر عده‌ای از متخصصان ارتودنسی عدم اتصال کامل سیم به براکت باعث می‌شود تا امکان رفع کامل نامرتبی دندان فراهم نشود. و همچنین تبلیغ در خصوص آسان تر شدن بهداشت می‌تواند تأثیر منفی در الگوی بهداشت دهان افراد داشته باشد. تأیید ادعاها نیازمند تحقیقات بیشتری است. روش درمان: در این روش درمان ارتودنسی با نیروی بسیار کم آغاز می‌شود.ترکیب جنس سیم‌های مورد استفاده در این روش از مس،نیکل،تیتانیوم است.فرم این سیم‌ها از فرم قوس دندانی بزرگتر است. بنابراین امکان گسترش قوس دندانی را فراهم می‌کند.نیروی کم این سیم‌ها باعث واکنش بهتر الیاف نگهدارنده دندان‌ها می‌شود و سازگاری بافتی بهتری فراهم می‌کند. آمالگام دندانی
شورای انجمن دندانپزشکی آمریکا () در یک سری از کارهای علمی نتیجه گرفته‌است که آمالگام و کامپوزیت برای دندان ضرر نداشته و برای ترمیم آن مؤثرند این مطالعه نشان داد که پر کردن دندان با آمالگام هیچ ضرری برای فرد در پی نداشته و پر کردن دندان با موادی غیر از آمالگام دلیلی ندارد. آزمایش‌های تصادفی بالینی اخیر هیچ مدرکی برای ضررهای عصب شناختی یا کلیوی مرتبط با آمالگام در کودکان ۵ تا ۷ سال نشان نداد. اما در ٢٠٢٠ توسط FDA، برای کودکان، خصوصا کودکان کمتر از ۶ سال، به دلیل تبعات نورولوژیک، منع شده است فتوپلیمر
این کامپوزیت های دندانی بر پایه کامفورکینون و یک ماتریس حاوی الیگومرهای متا اکریلات با فیلرهای معدنی نظیر سیلیکون دی‌اکسید هستند. دندان انسان
هر موجود زنده ای برای حیاتش نیاز به مواد غذایی دارد. استرپتوکوک میوتانس نیز از این قاعده مستثنی نیست. این باکتری مواد قندی موجود در مواد غذایی که مصرف می کنیم و بر روی دندان‌های تمیز نشده باقی مانده است را مصرف می کند. این مواد قندی بعد از بیست دقیقه از خوردن غذا با کمک بزاق ماده چسبناکی را ایجاد می کند که به سطح دندان‌ها با قدرت زیادی می چسبد. به این لایه پلاک میکروبی گفته می شود. علت اسم گذاری آن این است که در این پلاک علاوه بر مواد قندی باکتری ایجاد کننده پوسیدگی دندان نیز وجود دارد. درون‌کاشت دندانی
نخستین درون‌کاشت‌های دندانی در سال ۱۹۳۲ از جنس استیل ضدزنگ یا Cobalt-Chromium-Molybdenum ساخته شد. امروزه آلیاژ تیتانیوم رایج‌ترین ماده مورد استفاده برای ساخت ایمپلنت‌های دندانی می‌باشد. در شکل ۱ تصویر اولین ایمپلت ساخته شده را نشان می‌دهد. چشم مصنوعی
ایمپلنت مدپور پلی اتیلن متخلخل با چگالی بالا است که از پلی اتیلن خطی با چگالی بالا تولید می‌شود. پیشرفت علم در شیمی پلیمر اجازه داده‌است مواد زیست سازگار جدیدتری مانند پلی اتیلن متخلخل (PP) در زمینه جراحی ایمپلنت چشمی وارد شود. ایمپلنت پلی اتیلن متخلخل حداقل از سال ۱۹۸۹ استفاده شده‌است. این در ده‌ها شکل کروی و غیر کروی پیش ساخته و در اندازه‌های مختلف یا بلوک‌های ساده برای شخصی‌سازی سفارشی حین عمل موجود است. این ماده سفت است اما قابلیت انعطاف‌پذیری دارد و اجازه می‌دهد بخیه زدن مستقیم ماهیچه‌ها بدون بسته‌بندی یا مراحل اضافی انجام شود. علاوه بر این، سطح صاف نسبت به سایر مواد استفاده شده برای اهداف مشابه، ساینده و تحریک کننده کمتری است. پلی اتیلن نیز واسکولار می‌شود، اجازه می‌دهد یک پست تحرک تیتانیوم قرار گیرد که به همان روشی که از گیره برای کاشت‌های هیدروکسی آپاتیت استفاده می‌شود، ایمپلنت را به پروتز می‌پیوندد. درون‌کاشت دندانی
پس از عمل باید مسکن مصرف کنید. مسکن‌های بدون نسخه برای کنترل درد و ناراحتی حاصل از عمل جراحی کاشت ایمپلنت، کفایت می‌کند. دستورالعمل دقیق مراقبت‌های خانگی را دندان‌پزشک به اطلاع شما می‌رساند. در صورتی که متوجه خونریزی غیرطبیعی، درد غیرقابل کنترل یا علایم عفونت شدید فوراً با دندانپزشک تماس بگیرید. دندان‌های دائمی
همزمان با رویش دندان آسیاب بزرگ اول، دندان‌های پیشین در فک پایین نیز رویش پیدا می‌کنند بنابراین با توجه به این دندان می‌توان جستجو در خصوص رویش اولین دندان آسیاب بزرگ را جهت پیشگیری از خرابی آن آغاز نمود. سایر دندان‌های پیشین در فک بالا و پایین در محدوده سنی ۷تا ۸ سال رویش پیدا می‌کنند. بنابراین گروه اول دندان‌های دایمی از سن ۶ تا ۸ سال با رویش دندان آسیاب بزرگ اول و دندان‌های پیشین می‌باشد. گروه دوم دندانی شامل دندان‌های آسیاب کوچک اول فک پایین و بالا و دندان نیش فک پایین است که در محدوده سنی ۹ تا ۱۰ سال رویش پیدا می‌کنند. گروه سوم دندان‌های دایمی شامل دندان‌های آسیاب کوچک دوم در فک بالا و پایین و دندان‌های آسیاب بزرگ دوم در فک بالا و پایین و دندان نیش در فک بالا است که در سن ۱۱–۱۲ سالگی رویش پیدا می‌کنند. با توجه به اختلاف اندازهٔ که بین دندان‌های شیری و دایمی وجود دارد امکان استفاده از فضای یاد شده جهت درمان‌های ارتودنسی در این زمان وجود داشته وبا توجه به اینکه همه دندان‌ها در این مرحله حضور دارند امکان ایجاد رابطه صحیح و نمای زیبا با سهولت زیادتر با درمان‌های ارتودنسی در این دوره وجود دارد به همین دلیل به این زمان دوره طلایی درمان ارتودنسی اطلاق می‌شود. درمان نئوپلاسم
پیوند مغز استخوان روشی برای جایگزین کردن مغز استخوان بیمار با مغز استخوان سالم است . ابتدا تمام مغز استخوان فرد با مقادیر بالای داورهای ضد سرطان همراه یا بدون پرتو درمانی، تخریب می‌شود . پس از فدر دیگری ( دهنده ) که از لحاظ ژنتیکی شباهت زیادی به بیمار دارد، مغز استخوان سالم را برداشت می‌کنند این فرد دهنده ممکن است برادر یا خواهر دو قلوی بیمار ( بهترین حالت )، برادر یا خواهر معمولی یا فردیکه هیچگونه نسبتی با بیمار ندارد باشد. مغز استخوان سالم فرد دهنده را از طریق یک سوزن وارد سیاهرگ بیمار می‌کنند تا جایگزین مغز استخوان تخریب شده گردد . پیوند مغز استخوانی که از فردی غیر از خود بیمار گرفته می‌شود " پیوند مغز استخوان آلوژنیک " نامیده می‌شود . نوع دیگری پیوند مغز استخوان " پیوند اتولوگ "است، در این نوع پیوند، مغز استخوان خود بیمار برداشت شده و سپس بیمار را تحت درمان با داروهای شیمی درمانی قرار می‌دهند تا سلولهای سرطانی وی کشته شوند . در مرحله بعد مغز استخوان پاک شده را منجمد و نگهداری می‌کنند . سپس به بیمار مقادیر زیادی شیمی درمانی همراه یا بدون پرتو درمانی می‌دهند تا مابقی مغز استخوان وی، تخریب شود . نهایتاً مغز استخوان منجمد شده را گرم کرده و از طریق یک سوزن وارد سیاهرگ بیمار می‌کنند تا جایگزین مغز استخوان تخریب شده وی گردد . نوع دیگری از پیوند اتولوگ، پیوند سلول مادر خون محیطی نام دارد . خون بیمار از دستگاهی عبور داده می‌شود که بتوسط آن سلولهای مادر ( سلولهای نا بالغی که مادر سلولهای خونی هستند ) برداشته شده و خون معمولاً وارد بدن فرد می‌شود . این روش " لوکوفرز " ( Leukopheresis ) نام دارد و معمولاً ۳ تا ۴ ساعت بطول می‌انجامد . سلولهای مادر برداشت شده تحت درمان قرار می‌گیرند تا سلولهای سرطانی کشته شوند، پس محصول بدست آمده را منجمد کرده تا در زمان مقتضی به بیمار بدهند، این روش ممکن است به تنهایی یا همراه با پیوند مغز استخوان اتولوگ انجام شود . در صورتی‌که امکان پیوند مغز استخوان در بیمارستان و به تعداد بیش از ۵ بار در سال برای بیمار مهیا باشد شانس بهبودی افزایش می‌یابد . درون‌کاشت دندانی
از مواد دیگری که به جز تیتانیوم هم چنان در ساخت بدنه ایمپلنت به کار برده می‌شود زیر کونیوم است. زیرکونیا دو اکسید زیرکونیوم است. این فلز در جدول تناوبی بسیار به تیتانیوم نزدیک بوده و از ویژگی‌های سازگاری زیستی مشابهی برخوردار می‌باشد. (شکل ۳)علیرغم آنکه زیرکونیا عموماً شکلی مشابه با ایمپلنت‌های تیتانیوم داشته و چندین سال است با موفقیت در زمینه جراحی‌های ارتوپدی مورد استفاده قرار گرفته‌است، اما به لطف رنگ روشن و مشابه با دندان از مزیت زیبایی و آرایشی برخوردار است. خلال‌دندان آبی
خلال‌دندان آبی دستگاهی است که از فشار آب زیاد برای پاک کردن جرمها و بقایای مواد غذایی بین دندانها و زیر خط لثه استفاده می‌کند. پژوهشگران معتقدند که استفاده منظم از این نوع خلال‌دندان به حفظ سلامت لثه کمک می‌کند. همچنین ممکن است این نوع خلال‌دندان برای تمیز کردن سیمهای ارتدنسی و دندانهای کاشته شده نیز بهتر باشد. عدسک داخل چشمی
در واقع جراحی کاشت لنز داخل چشمی پس از برداشتن کاتاراکت، یکی از شایع‌ترین اعمال جراحی چشم به حساب می‌آید. جراحان چشم، سالیانه بیش از ۶ میلیون جراحی کاشت لنز داخل چشمی انجام می‌دهند. عمل با بیحسی موضعی صورت می‌گیرد و بیمار در جریان عمل کاملاً هشیار است. بهره‌گیری از مواد انعطاف‌پذیر، این امکان را می‌دهد که جراح با یک برش بسیار کوچک، لنز را داخل چشم قرار دهد و این باعث می‌شود دیگر نیازی به بخیه زدن نباشد. این عمل معمولاً چنانچه توسط یک چشم‌پزشک ماهر صورت گیرد، کم‌تر از ۳۰ دقیقه زمان می‌برد و دوره نقاحت نیز ۲ تا ۳ هفته است. پس از عمل، بیمار می‌بایست از هر گونه فعالیت ورزشی یا غیر ورزشی که فشار خون را بالا می‌برد، دوری کند. همچنین بیمار می‌بایست در فواصل گوناگون پس از عمل توسط پزشک معالج مورد معاینه(چک آپ یا پست آپ) قرار گیرد تا از نحوه پیشرفت عمل اطمینان حاصل گردد. درون‌کاشت دندانی
در مرحله اول جراحی، در صورت مناسب بودن تراکم استخوان فک، (Fixture) به همراه کاور اسکرو (Cover screw) در فک جاگذاری می‌شود؛ و در صورت نیاز به تحریک استخوان سازی و بدست آوردن تراکم استخوان مطلوب از بایومتریال‌ها (پودر استخوان و ممبرین و …) استفاده می‌گردد. بایومتریال‌ها دارای انواع مختلفی هستند و از منابع متفاوتی تولید می‌شوند و بسته به تشخیص دکتر نوع بایومتریال مناسب انتخاب می‌گردد. معمولاً پس از گذشت ۲۴–۱۲ هفته لثه اطراف فیکسچر را می‌گیرد. در این زمان مرحله دوم جراحی یعنی برداشتن کاور اسکرو و قرار دادن هیلینگ اباتمنت (Healing Abutment) به جای آن انجام می‌شود سپس بعد از گذشت ۲–۱ هفته، قالبگیری به کمک ایمپرشن و آنالوگ (Impression Coping and Analog) انجام می‌شود تا شکل دندان مورد نظر ساخته شود و اندازه اباتمنت لازم مشخص شود و در مرحله آخر دندان پروتزی آماده شده که به همراه اباتمنت است روی فیکسچر قرار می‌گیرد. سیمان گلاس آیونومر
سیمان گلاس آیونومر از جمله مواد مورد استفاده در دندانپزشکی به عنوان ، سیمان و براکت ارتودنسی است. این سیمان طبق استاندارد سازمان بین‌المللی استانداردسازی، سیمان گلاس پلی آلکنوئات معرفی شده‌است. اصطلاح گلاس آیونومر در مقالات اخیر و در بین دندان پزشکان مورد استفاده قرار می‌گیرد. در یک دسته‌بندی کلی این سیمان به دو نوع معمولی و اصلاح شده با رزین تقسیم‌بندی می‌شوند. سیمان‌گلاس آیونومر معمولی دارای سه جزء اصلی اسید پلی آلکنوئات محلول در آب، شیشه آلومینوسیلیکاتی و آب است. از اسیدهای با غلظت و جرم مولی مختلف و شیشه‌های با ترکیب گسترده استفاده می‌شود. این اجزاء به صورت دستی یا با استفاده از لرزش و دوران دستگاهای مربوطه، با هم مخلوط می‌شوند. پس از اختلاط، با وقوع واکنش‌های اسید و باز یک خمیر ویسکوز تشکیل می‌شود که بلافاصله گیرش پیدا کرده و سخت می‌شود. اسید مصرفی به صورت یک محلول آبی یا به صورت پودر خشک به پودر شیشه سیمان اضافه می‌شود. در حالت دوم، مایع مصرفی آب است و پلی اسید جامد پس از اختلاط در آب حل می‌شود. در حین گیرش، اسید ساختار شیشه را تجزیه می‌کند، پیوندهای شبکه شیشه را هیدرولیز کرده و کاتیون‌های کلسیم و آلومینیم را آزاد می‌کند که با گروه‌های کربوکسیلات برای ایجاد با زنجیره‌های پلی اکریلیک، پیوند برقرار می‌کنند. سیمان‌های گلاس آیونومر با دارا بودن خواصی نظیر قابلیت رهایش و جذب طولانی مدت یون فلوئور، زیست سازگاری بالا، مطابقت با ظاهر دندان طبیعی، چسبندگی شیمیایی به ساختار دندان و ضریب انبساط حرارتی مشابه با دندان در دندان پزشکی ترمیمی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. خواص و زمان گیرش این سیمان‌ها متأثر از عوامل مختلفی نظیر ترکیب شیمیایی پودر شیشه، نوع و غلظت اسید و نسبت پودر به مایع است. مایکرواینجکشن
مایکرواینجکشن یا میکروانژکسیون به فرایندی گفته می‌شود که در آن یک میکروپیپت شیشه‌ای موادی را به درون سلول وارد نماید. این عملیات در زیر میکروسکوپ انجام می‌گیرد. به طور معمول قطر پیپت بین ۰٫۵ تا ۵ میکرون می‌باشد. میکروپیپت ابتدا از غشا سلول عبور کرده و مواد مورد نظر از داخل پیپت به درون سلول تزریق می‌شود. این پروسه برای لقاح مصنوعی، تزریق مواد ژنتیک به داخل سلول، تزریق دی ان ای به درون سیتوپلاسم استفاده می‌شود. در پروسه لقاح مصنوعی انتخاب اسپرم مناسب صرفاً بر اساس شکل و حرکت نرمال می‌باشد، اما در روش جدیدی به نام مایکرواینجکشن فیزیولوژیک از قطرات هیالورونیک اسید جهت انتخاب بهترین اسپرم استفاده می‌شود. کاشت میکرو تراشه در انسان
ایمپلنت (کاشت) میکرو تراشه در انسان معمولاً یک دستگاه مدار مجتمع یا فرستنده RFID است که در شیشه سیلیکات قرار گرفته و در بدن انسان کاشته می‌شود. این نوع کاشت زیر پوستی معمولاً دارای یک شماره شناسه منحصر به فرد است که می‌تواند با اطلاعات موجود در یک پایگاه داده خارجی مانند شناسایی شخصی، اجرای قانون، سابقه پزشکی، داروها، آلرژی‌ها و اطلاعات تماس مرتبط باشد.بسیاری از علاقه‌مندان، از طریق دانشمندان و شخصیت‌های تجاری، کاشت‌های میکروچیپ RFID را در دستان خود قرار داده یا توسط دیگران قرار داده‌اند. چشم مصنوعی
اگرچه به‌طور کلی پذیرفته شده‌است که ادغام پروتز با یک ایمپلنت متخلخل با قرار دادن میخ باعث افزایش حرکت پروتز می‌شود، اما در ادبیات شواهد اندکی وجود دارد که میزان پیشرفت را مستند کند، وجود ندارد. و اگرچه گزارش شده‌است که ایمپلنت‌های متخلخل باعث بهبود حرکت ایمپلنت می‌شوند، این واضح است که گران‌تر و مزاحم تر هستند، نیاز به پانسمان و تصویربرداری بعدی برای تعیین واسکولاریزاسیون و پیوند زدن برای انتقال بهتر حرکت ایمپلنت به پروتز و همچنین مستعد قرار گرفتن در معرض ایمپلنت هستند. مداخله عروق کرونر از راه پوست
مداخله عروق کرونر از راه پوست ( PCI ) یک روش غیر جراحی است که برای درمان تنگی عروق کرونر قلب که در بیماری عروق کرونر یافت می شود، استفاده می شود . این فرآیند شامل ترکیب آنژیوپلاستی عروق کرونر با استنت گذاری است، که عبارت است از قرار دادن یک لوله سیمی دائمی که یا شستشوی دارو (DES) یا از فلز لخت (BMS) تشکیل شده است. بالون تحویل استنت از کاتتر آنژیوپلاستی با رسانه‌هایی باد می‌شود تا تماس بین پایه‌های استنت و دیواره رگ را برقرار کند (نصب استنت)، بنابراین قطر رگ خونی را افزایش می‌دهد. پس از دسترسی به جریان خون از طریق شریان فمورال یا رادیال ، این روش از کاتتریزاسیون کرونر برای تجسم رگ‌های خونی در تصویربرداری اشعه ایکس استفاده می‌کند. پس از این، یک متخصص قلب مداخله ای می تواند آنژیوپلاستی عروق کرونر را با استفاده از یک کاتتر بالونی انجام دهد که در آن یک بالون تخلیه شده به داخل شریان انسداد شده وارد شده و برای رفع تنگی باد می شود. برای باز نگه داشتن رگ خونی می توان از دستگاه های خاصی مانند استنت استفاده کرد. روش های مختلف دیگری نیز می تواند انجام شود. درون‌کاشت منیزیمی
برای استفاده مطلوب از منیزیم به عنوان ایمپلنت ، باید زمان تخریب آن را تحت کنترل قرار داد تا با نیازهای استخوان که از آن جمله رشد و ترمیم آن می‌باشد، مطابقت داشته باشد. سطوح این‌گونه ایمپلنت‌ها با با مواد مختلف و پلیمرها روکش داده می‌شود تا چسبندگی آن‌ها به سطح افزایش پیدا کند. هنگامی که ایمپلنت به سلول‌های استخوان بچسبد، این سلول‌ها یک ماده پروتئینی را بر روی ایمپلنت به وجود می‌آورند که این موضوع باعث کارکرد و ادامهٔ زندگی بافت استخوانی می‌شود. به علت این دلایل گفته شده، خوردگی منیزیم باید کاملاً کنترل شود تا تمرکز منیزیم در یک ناحیه به شدت کاهش پیدا نکند؛ چون در غیر این صورت، رشد و ترمیم بافت استخوان دچار مشکل می‌شود؛ بنابراین برای استفاده از منیزیم در ساخت ایمپلنت‌ها، دانش خوردگی و کنترل نرخ آن اهمیت اساسی دارد. کلسیم فسفات آمورف
مقدار n می تواند بین 3 تا 4/5 باشد.در مقایسه با تری کلسیم فسفات و هیدروکسی آپاتیت قابلیت القاء ساخت داربست استخوانی و تجزیه زیستی بهتری دارد و به عنوان پوشش های ایمپلنت های تیتانیومی ترمیم استخوانی بهبود یافته ای را نشان می دهد.همچنین تجزیه زیستی بهتری نسبت به تری کلسیم فسفات (TCP) دارد.ماده ای مناسب برای ترمیم بافتی و عامل بالقوه رمینرالیزاسیون در دندان پزشکی است.این مواد به تنهایی یا به همراه کازئین فسفوپپتید جهت ارتقاء رمینرالیزاسیون و پیشگیری از دمینرالیزاسیون در خمیر دندان ها ،محصولات غذایی و ... به کار می روند.همچنین در مواد مختلف دندان پزشکی نظیر گلاس اینومر،کامپوزیت و عوامل باندینگ به صورت فیلر کاربرد دارد. کامپوزیت‌های دندانی
پرکننده‌های سایز میکرو دارای اندازه ذرات در حدود ۵ تا ۱۰ μm است. آن‌ها دارای مقاومت مکانیکی خوبی هستند اما مقاومت کمتری در برابر سایش نشان می‌دهند. در مراحل نهایی ترمیم دندان، پولیش کاری سطح کامپوزیت به سختی انجام می‌شود و بنابراین سطح آن زبر باقی می‌ماند که مستعد ایجاد پلاک می‌شود کشیدن دندان
۱. اسیب شدید دندان یا ضربه:برخی از دندان‌ها به دلیل پوسیدگی شدید و آسیب گسترده (شکسته یا ترک خورده) تعمیرشان امکان‌پذیر نیست و نیاز به کشیدن دندان است. به عنوان مثال دندان‌هایی که تحت تأثیر بیماری‌های لثه (پریودنتال) هستند ممکن است نیاز به کشیدن پیدا کنند. در این بیماری‌ها همان‌طور که بیماری بدتر می‌شود حمایتی که توسط استخوان دندان از دندان می‌شود کمتر می‌شود و اغلب منجر به کشیدن دندان می‌شود. پوسیدگی‌های شدید که قابل بازسازی نباشند، نکروز پالپ و پالپیت برگشت‌ناپذیری که امکان درمان ریشه نداشته باشند، بیماری‌های پریودنتال شدید با تحلیل استخوان برگشت‌ناپذیر و لقی دندان از جمله‌ی این موارد هستند. کامپوزیت‌های دندانی
به‌طور سنتی کامپوزیت‌های مبتنی بر رزین توسط واکنش شیمیایی پلیمریزاسیون بین دو مخلوط خمیری تهیه می‌شوند. یک مخلوط خمیری حاوی یک فعال‌کننده و یک آغازکننده واکنش (بنزوئیل پراکسید) است. برای غلبه بر معایب این روش، مانند ماندگاری کوتاه مدت، کامپوزیت رزین‌هایی در دهه ۱۹۷۰ معرفی شدند که با نور واکنش می‌دهند. برای اولین بار به منظور شروع واکنش‌ها، از نور فرابنفش استفاده می‌کردند، اما این روش دارای عمق درمان محدود بود و اثرات نامطلوبی برای بیماران و پزشکان داشت. به همین دلیل، مدتی بعد به منظور انجام واکنش پلیمریزاسیون مناسب بین ترکیبات کامپوزیتی استفاده از نور مرئی جای گزین نور فرابنفش شد. آمالگام دندانی
دو مرد فرانسوی به نام برادران Crawcour آمالگام را در سال ۱۸۳۳ به ایالات متحده آوردند و در سال ۱۸۴۴ گزارش شد که ۵۰٪ از تعمیرات دندان که در شمال نیویورک اتفاق می‌افتد با آمالگام است. قبل از این که آمالگام به وسیله آنها معرفی شود دو گزینه عمده پیش رو بود: کشیدن دندان یا کوبیدن طلای داغ به داخل دندان در یک ملاقات طولانی. آلومینا زیرکونیا
اغلب بیماران به خاطر وجود جیوه موجود در برخی مواد پرکننده دندان مانند آمالگام  و خطرات آن برای بدن از ایمپلنت دندان جلوگیری می‌کنند در حالی که استفاده از کامپوزیت‌های آلومینا زیرکونیا هیچ فلزی را در ساختارخود ندارند و هم چنین هیچ گزارشی از آلرژی به ایمپلنت‌های کامپوزیتی حاوی زیرکونیا نشده‌است، زیرا به خاطر انتقال گرمائی بسیار پائین درجه حرارت نامطلوب که باعث حساسیت می‌شود واقعاً موجود نمی‌باشد. دندان انسان
علاوه بر این در این رابطه برخی شرایط دیگر نیز وجود دارند که می‌توانند باعث ایجاد دردی مشابه درد دندان شوند و این موضوع در شرایطی مشاهده می‌شود که حتی ناحیه پالپ دندان نیز آسیب ندیده‌است.دندان‌ها نقش بسیار موثر در کیفیت گفتار و اعتماد به نفس افراد دارند. برای صحبت کردن یک سری تماس‌ها شامل لب و دندان، لب و لب، زبان با کام و زبان با دندان‌ها ضرورت دارد تا ادای حروف مختلف با این تماس‌ها بر قرار شود. برای اینکه تلفظ هر یک از حروف در داخل دهان مفهوم پیدا کند یکی از این تماس‌ها باید برقرار شود. همچنین ارتودنسی تأثیراتی بر روی گفتار دارد. پیچ دینامیک لگن
پیچ دینامیک لگن یا پیچ نگاه‌دارنده کشویی نوعی از ایمپلنت‌های ارتوپدی طراحی شده برای تثبیت انواع خاصی از شکستگی‌های سابتروکانتریک و اینترتروکانتریک است که امکان کنترل حرکت کشویی سر استخوان را فراهم می‌سازد. پروتز شبکیه آرگوس
بخش خارجی اولیه ایمپلنت آرگوس یک دوربین دیجیتال نصب شده بر روی قاب عینک است که تصاویری از محیط اطراف کاربر به دست می آورد. سیگنال های دوربین به صورت بی سیم به یک پردازشگر تصویر کامپیوتری منتقل می شود. پردازنده نیز توسط کابل هایی به خود ایمپلنت متصل می شود که با جراحی روی سطح شبکیه چشم فرد کاشته می شود و در جای خود قرار می گیرد. ایمپلنت از 60 الکترود تشکیل شده است که هر کدام 200 میکرون قطر دارند. ملغمه
دندانپزشکی از آلیاژهای جیوه با فلزاتی مانند نقره، مس، ایندیوم، قلع و روی استفاده کرده‌است. آمالگام یک ماده ترمیم کننده عالی است و به چند دلیل در دندانپزشکی استفاده می‌شود. استفاده و دستکاری آن در هنگام قرار دادن ارزان و نسبتاً آسان است. برای مدت کوتاهی نرم می‌ماند بنابراین می‌تواند بسته‌بندی شود تا هر حجم نامنظمی را پر کند و سپس یک ترکیب سخت تشکیل می‌دهد. آمالگام در مقایسه با سایر مواد ترمیم کننده مستقیم، مانند کامپوزیت، طول عمر بیشتری دارد. با این حال، این تفاوت با توسعه مداوم رزین‌های کامپوزیت کاهش یافته‌است. درون‌کاشت دندانی
۲- آلیاژ تیتانیوم Ti 6AL 4V –ELI انگشت کردن
انگشت کردن در دهان و حلق گونه ای از آمیزش دهانی است که در آن مرد یا زن برای لذت جنسی اقدام به دخول در دهان یک شریک (مذکر یا مؤنث) با فروبردن انگشت می‌نماید. در این گونه رفتار یک طرف برای طرف دیگر یا هر دو همزمان به وسیله انگشت با ماساژ داخل دهانی؛ دهان، لب، دندانها، زبان و حلق طرف مقابل را بازی می‌دهند همزمان دهان، لب، دندانها، زبان و حلق نیز با انگشت به صورتی شبیه ماساژ بازی می‌کنند که به نحوی بازی با اندام جنسی شبیه‌سازی شود و طرف مقابل تحریک شود. این عمل جنسی گاهی ممکن است با بوسیدن، مکیدن و گاه با گاز گرفتن همراه شود. این عمل یکی از موارد آمیزش غیر دخولی محسوب می‌گردد که آنرا برای عشق بازی و پیش از دخول یا در میانهٔ آن بکار می‌برند. این گونه از آمیزش می‌تواند در میان تمام گونه‌های گرایش جنسی وجود داشته باشد. ماساژ داخل دهانی همچنین روش مفیدی برای عضلاتی است که تنها از طریق کام (دهان) قابل دسترسی هستند که از جمله عضلات بین فک بالا و فک پایین، پهن‌زردپی (آپونوروز) کام به سمت بالا و حلق، عضله جونده و عضلات گونه‌ای بزرگ و گونه‌ای کوچک می‌باشند. همچنین در کاربردهای پزشکی جایگزین و مبحث انعکاس درمانی نیز به‌طور جداگانه مناطق انعکاسی دهان و دندان کار شده‌است. فوم تیتانیوم
ایمپلنت‌های مورد استفاده در حال حاضر پس از عمل جراحی اولیه، زمان زیادی را برای پیوستن به بدن وارد می‌کنند. چسبندگی واقعی بین ایمپلنت و استخوان برای رسیدن به آن دشوار است و متأسفانه میزان موفقیت فیبرهای ایمپلنت به دلیل عدم موفقیت ایمپلنت در دستیابی به استخوان است. با افزایش تعداد افراد نیاز به ایمپلنت ارتوپدی، توسعه مواد با پتانسیل ساختاری و بیولوژیکی برای بهبود پوکی استخوان بسیار مهم است. استفاده از فوم‌های مبتنی بر تیتانیوم یک راه برای بهبود زیست سازگاری بالقوه و کاهش اثرات محافظتی استرس از مواد در حال حاضر مورد استفاده Bioimplant است. اصلاح سطح مواد زیستی با پروتئین‌ها
با پوشاندن ایمپلنت با پروتئین‌های ماتریکس خارج سلولی، ماکروفاژها قادر به شناسایی ایمپلنت به عنوان غیر بیولوژیک نخواهند بود. پس از آن ایمپلنت قادر به ادامه تعامل با میزبان است، و بر بافت اطراف آن تأثیر می‌گذارد تا نتایج مختلفی داشته باشد. به عنوان مثال، ایمپلنت ممکن است با انتشار داروهای رگ زایی باعث بهبودی شود. کامپوزیت‌های دندانی
انتظار می‌رود که روش غیرمستقیم هزینه ای منجر به عملکرد بالینی بالاتری شود، اما این در همه مطالعات دیده نمی‌شود. یک مطالعه انجام شده در طول دوره ۱۱ ساله، میزان شکست مشابهی از پرکردن کامپوزیت مستقیم و تزریق کامپوزیت‌های غیرمستقیم را گزارش می‌دهد. مطالعه دیگری نتیجه می‌گیرد که اگرچه میزان شکست کمتری از ورودی‌های کامپوزیت وجود دارد، این امر ناچیز خواهد بود و به هر حال کوچکتر است تا تلاش اضافی روش غیرمستقیم را توجیه کند. همچنین در مورد سرامیکها، میزان بقاء به‌طور قابل توجهی بالاتر از مقادیر مستقیم کامپوزیت قابل شناسایی نیست. تعویض مفصل ران
برای چسباندن پروتزهای جدید تر از سیمان استخوان استفاده نمی‌کنند، بلکه به کمک نیروی اصطکاک و روش فشاری پروتز را جاسازی می نمایند. و در ادامه تثبیت پروتز از طریق فرایند استخوان‌سازی و رشد بافت استخوانی در خلل و فرج ریز روی پروتز انجام می پذیرد .در این پروتزها قسمت حفره لگنی از یک کاسه فلزی تشکیل شده که به استخوان لگن ثابت می گردد و بین آن و قسمت رانی، پوشش پلی اتیلنی قرار می‌گیرد. ریداکشن
این تکنیک در شکستگی‌هایی که پارگی پوست در آن روی نداده است یا به اصطلاح در شکستگی‌های بسته به انجام می‌رسد. زمانی که قطعات مورد ریداکشن قرار می‌گیرند توسط گج، کشش حفظ شده و توسط ایمپلنت‌ها که به به نوبه خود ممکن است داخلی یا خارجی باشند نگهداری می‌شوند. به منظور بررسی دقت و صحت ریداکشن از آزمایش‌های کلینیکی و اشعه ایکس، به خصوص در مورد دررفتگی مفاصل استفاده می‌شود که امری بسیار مهم است. شکل‌دهی تدریجی ورق
همچنین ایمپلنت‌های کرنیال نیز با این روش قابل تولید هستند. آلیاژهای دوتایی تیتانیوم
همواره یکی از مهم‌ترین نگرانی‌ها در ساخت ایمپلنت‌های استخوانی بروز پدیدهٔ stress shielding بوده‌است. Stress shielding یا بارگذاری ناکافی روی استخوان به‌این‌علت رخ می‌دهد که مدول کششی ایمپلنت و بافت استخوانی اطرافش تفاوت زیادی داشته باشند. تیتانیوم و آلیاژهای تیتانیوم همواره به علت وزن پایین، مقاومت به خوردگی در محیط بدن، زیست سازگاری و خواص مکانیکی خوب (مدول پایین) یکی از مواد جالب‌توجه برای ساخت ایمپلنت‌های استخوانی بوده‌اند. سیستم آلیاژی تیتانیوم مولیبدنیوم ازاین‌جهت جذاب است که به علت داشتن فاز ارترومبیک آلفا زگوند می‌تواند پتانسیل بالایی برای تبدیل‌شدن به یکی از مواد جدید ساخت این ایمپلنت‌ها داشته باشند. جایگزینی لگن
محل اتصال با سیمان اکریلیکی، در بعضی موارد در شل شدن دنبالهٔ استخوان ران نقش دارد، زیرا این چسب ترد بوده و به خوبی با ایمپلنت فلزی و بافت استخوانی، پیوند برقرار نمی‌نماید. این نکته به اثبات رسیده‌است که پیوند محکم تر ایمپلنت به استخوان، زمانی ایجاد می‌شود که دنبالهٔ استخوان ران با یک لایهٔ سطحی متخلخل متشکل از یک پودر فلزی زینتر شده، پوشش داده شود. بعد از کاشت آن در بدن، بافت استخوانی به داخل این شبکهٔ متخلخل سه بعدی رشد می‌نماید و در نتیجه سبب محکم شدن ایمپلنت به استخوان می‌شود.مهندسی مکانیک تزریق (پزشکی)
محلول تزریقی شکل مایع دارویی عاری از میکروب است که به وسیلهٔ سوزن به بدن انسان یا حیوان وارد می‌شود. تزریق جامد، گونه‌ای از تزریق است که پس از حل کردن ماده جامد دارویی در آب تزریقی درست می‌شود. تزریق‌ها به صورت نامیزه و سوسپانسیون هم وجود دارد. زیاد هستند کسانی که بسیار از آمپول فوبیا دارند مانند داریوش فرضیایی، غلامرضا تختی که امپول‌های داریوش فرضیایی را فقط همکارش امیرمحمد متقیان می‌تواند تزریق کند.نوک سوزن را داخل مایع مغزی-نخاعی فرومی‌کنیم، زمانی از این تزریق استفاده می‌کنیم که می‌خواهیم دارو از سد خونی- مغزی عبور کند. درون‌کاشت دندانی
– در مقایسه با هزینه‌های چند بار پر کردن و عصب کشی دندان، روکش دندان و … در دراز مدت درمان کاشت دندان درمان می‌تواند مقرون به صرفه‌ باشد. ایمپلنت بیگانه
در یوفوشناسی، ایمپلنت‌های بیگانه اصطلاحی است که برای توصیف اجسام فیزیکی که گفته می‌شود پس از ربوده شدن توسط بیگانگان در بدن شخصی قرار گرفته‌است، استفاده می‌شود. چشم مصنوعی
انواع مختلفی از کاشت ایمپلنت وجود دارد، طبقه‌بندی اعم از شکل (شکل کروی یا تخم مرغی (بیضی) شکل)، آماده یا قالب‌گیری شده، متخلخل یا توپر، و وجود پین یا بدون پین گذاری باشد. اساسی‌ترین تقسیم‌بندی می‌تواند تقسیم انواع کاشت به دو گروه اصلی باشد: غیر یکپارچه (غیر متخلخل) و یکپارچه (متخلخل). عصب‌کشی
کانال ریشه و حفره مغز دندان حفره‌هایی در ساختمان دندان هستند که به‌طور طبیعی بافت‌های عصبی و رگ‌های خونی و بافت‌های سلولی دیگری را در خود جای می‌دهند. در صورتی که پوسیدگی دندان در مراحل اولیه درمان نشود، پوسیدگی از مینای دندان عبور نموده و به عاج می‌رسد و در ادامه می‌تواند به فضای پالپ (یا همان مغز دندان) گسترش یابد. ورود میکروب‌ها به پالپ دندان باعث ایجاد التهاب در پالپ شده و این التهاب باعث افزایش حجم پالپ می‌شود. با توجه به اینکه پالپ دندان یک محفظه بسته است، التهاب باعث افزایش شدید فشار داخلی آن می‌شود. این افزایش فشار، منجر به فشار آمدن به پایانه‌های عصب دندان شده و درد دندان شروع می‌شود.هنگام عصب‌کِشی، دندان‌پزشک بعد از برداشتن پوسیدگی‌ها یا نسج دندانی، به کانال‌هایی که داخل ریشه دندان قرار دارند، دسترسی پیدا می‌کند و ابتدا پالپوتومی صورت می‌گیرد یعنی با سوراخ کردن سقف پالپ و جاری شدن خون، فشار داخل پالپ کاهش پیدا کرده و درد کم می‌شود. (تعداد کانال‌ها بستگی به دندان دارد مثلاً دندان نیش تک‌کاناله است ولی دندان آسیا سه یا چهار کانال دارد)