مایکل جکسون چه تاثیری بر دنیای موسیقی گذاشت؟
مایکل جکسون
مایکل جوزف جکسون (؛ ۲۹ اوت ۱۹۵۸ – ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹) خواننده، ترانه‌نویس و رقصندهٔ آمریکایی بود. کارهایش در موسیقی و رقص در کنار زندگی شخصی‌اش او را به مدت چهار دهه به یکی از چهره‌های مشهورِ فرهنگ عامهٔ جهان تبدیل کرد، به گونه‌ای که از وی به‌عنوان یکی از تاثیرگذارترین چهره‌های فرهنگی قرن بیستم نام برده می‌شود.
مایکل جکسون
بعد از بیماری و مرگ رایان وایت، مایکل به جلب توجه عموم نسبت به بیماری ایدز کمک کرد، بیماری‌ای که در آن زمان هنوز جنجال‌برانگیز بود. او در مراسم آغاز ریاست جمهوری بیل کلینتون به‌طور علنی تقاضا کرد که بودجهٔ بیشتری برای کمک به بیماران مبتلا به ایدز و تحقیقات مربوط به این بیماری اختصاص داده شود. او در این جشن دو آهنگ «خیلی زود رفت» و «دنیا را التیام بده» را اجرا کرد. در یک بازدید مشهور از آفریقا، جکسون از چند کشور این قاره بازدید به عمل آورد، که گابون و مصر در میان آن‌ها بودند. یکمین توقف او در گابون با استقبال جمعیت ۱۰۰٫۰۰۰ نفری همراه بود، که لباس‌ها و علائم بومی به تن کرده بودند و برخی از آن‌ها علائمی در دست داشتند که معنی می‌شد: «به خانه خوش آمدی مایکل». در سفرش به ساحل عاج، رئیس قبیله بر سر او تاجی نهاد و او را «پادشاه ثانی» (به معنی: پادشاه دوم) نامید. سپس او از بزرگان و دولتمردان به زبان‌های فرانسوی و انگلیسی تشکر کرد، اسناد رسمی پادشاهی خود را امضاء نمود و در حالی که رقص‌های رسمی را نظاره می‌کرد، روی تخت پادشاهی از طلا نشست. یکی از برترین اجراهای جکسون که به شدت مورد تحسین منتقدان قرار گرفت، در وقت استراحت بین دو نیمهٔ بیست‌وهفتمین مسابقهٔ سوپربول بود. او چهار ترانهٔ «جم»، «بیلی جین»، «سیاه یا سفید» و «دنیا را التیام بده» را اجرا کرد. تعداد تماشاگران حاضر در ورزشگاه بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر بود. این نخستین مسابقهٔ سوپربول بود که تعداد تماشاگرانش در زمان نمایش بین دو نیمه، رو به افزایش گذاشت. بین ۱۲۰ تا ۱۳۳ میلیون نفر، تنها در آمریکا به تماشای زندهٔ این برنامه از تلویزیون نشستند و به این ترتیب به پربیننده‌ترین برنامهٔ تاریخ تلویزیون تبدیل شد. پس از آن، آلبوم خطرناک جکسون ۹۰ پله در جدول "بیلبورد" ۲۰۰ صعود کرد. مایکل جکسون
هنگامی که جکسون همراه با پل مک‌کارتنی (از اعضای اصلی بیتلز) روی دو تک‌آهنگ «دختره مال منه» و «بگو بگو بگو» کار می‌کرد، روابط این دو دوستانه شد و به دلایلی مختلف یکدیگر را ملاقات می‌کردند. در یک گفتگو، مک‌کارتنی از میلیون‌ها دلاری که از کاتالوگ‌های موسیقی نصیبش می‌شد حرف زد. او سالی نزدیک به ۴۰ میلیون دلار از آهنگ‌های هنرمندان دیگر درآمد داشت؛ بنابراین جکسون به فعالیت‌های تجاری خرید، فروش و شراکت در حقوق آثار موسیقی علاقه‌مند شد. کمی بعد، انتشارات موسیقی ای‌تی‌وی که کاتالوگ ترانه‌های شمالی نیز در آن بود، به فروش گذاشته شد. این کاتالوگ حاوی ۴٬۰۰۰ آهنگ از جمله تمام آهنگ‌های بیتلز و آهنگ‌هایی از الویس پرسلی بود. جکسون بی‌درنگ به این انتشارات علاقه‌مند شد و پس از ۱۰ ماه چانه‌زنی انتشارات را به مبلغ ۴۷٬۵ میلیون دلار خریداری کرد. مایکل جکسون
استو هوای، منتقد مجلهٔ "آل‌میوزیک" او را این‌گونه توصیف می‌کند: «یک ایزد توقف ناپذیر، که تمام ابزارها را برای فتح جداول موسیقی به ارادهٔ خود در اختیار دارد؛ صدایی که بلافاصله خود را نشان می‌دهد؛ حرکات رقصی که چشم‌ها را خیره می‌کند؛ استعدادها و قابلیت‌های موسیقایی حیرت‌انگیز، و محبوبیت و قدرت بسیار بسیار زیاد یک ستاره».در سال ۱۹۸۴ (۲۶ سالگی مایکل) مجلهٔ "تایم" نوشت: «جکسون بزرگ‌ترین چیز از زمان بیتلز است. او داغ‌ترین پدیدهٔ فردی از زمان الویس پرسلی است؛ و شاید تا همیشه به عنوان محبوب‌ترین هنرمند سیاه‌پوست باقی بماند».۶ سال بعد، مجلهٔ "ونیتی فیر" اعلام کرد که جکسون محبوب‌ترین هنرمند در تاریخ است. زندگی با مایکل جکسون
زندگی با مایکل جکسون، با سکانسی شروع می‌شود که در آن مارتین بشیر، دربارهٔ چگونگی متقاعد کردن جکسون برای پذیرفتن مصاحبه‌ها، صحبت می‌کند. در ادامه، مکان مصاحبه به مزرعه نورلند (Neverland Ranch) تغییر می‌کند. در این سکانس، جکسون دربارهٔ موسیقی اش توضیح می‌دهد که، او ابتدا متن ترانه‌ها را می‌نویسد نه موسیقی و آهنگ آن‌ها را؛ چون «موسیقی به خودی خود ساخته می‌شود.» جکسون توضیح می‌دهد که او در هنگام رقصیدن، خود بخشی از موسیقی می‌شود. جکسون در ادامه می‌گوید که احساس می‌کند «پیتر پن» است و اینکه مزرعهٔ نورلند را با الهام از داستان پیتر پن ساخته‌است. غیرمعمول (آلبوم)
غیرمعمول () پنجمین آلبوم استودیویی تک‌خوان خوانندهٔ آمریکایی مایکل جکسون است که در ۱۰ اوت ۱۹۷۹ توسط اپیک رکوردز منتشر شد. این نخستین آلبوم جکسون بود که از طریق اپیک رکوردز، ناشری که تا زمان مرگش در ۲۰۰۹ با آن ضبط می‌کرد منتشر شد و نخستین تهیه‌کنندگی کوئینسی جونز است که هنگام کار در فیلم "جادوگر" (۱۹۷۸) با او آشنا شده بود. به گفتهٔ چندین منتقد، "غیرمعمول" از بالادهای دیسکو، پاپ، فانک، آراندبی، سافت راک و برادوی ساخته شده‌است. اشعار آلبوم مظامین فرار از واقعیات، روشنگری، تنهایی، هدونیسم و رمانس را شامل می‌شود. این آلبوم شامل ترانه‌سرایی‌هایی با همکاری استیوی واندر، پل مک‌کارتنی، راد تمپرتون، تام بالر و دیوید فاستر است که در کنار سه قطعه توسط خود جکسون نوشته شده‌است. خانواده جکسون
خانوادهٔ جکسون خانواده‌ای هنری و آفریقایی آمریکایی‌تبار است که غالب فعالیت‌هایش در حیطهٔ موسیقی است. اصلیت این خانواده در شهر گری ایالت ایندیانا است. افراد این خانواده از مؤثرترین افراد در موسیقی هستند. مایکل جکسون و جانت جکسون از سرشناس‌ترین افراد این خانواده به‌شمار می‌آیند. نام این خانواده در کتاب رکوردهای جهانی گینس به عنوان «موفق‌ترین خانوادهٔ هنری جهان» ذکر شده‌است. سبک موسیقی، رقص و جلوه ظاهری مایکل جکسون
با از راه رسیدن آلبوم "غیر معمول" (۱۹۷۹)، توانایی‌های جکسون به عنوان یک آواز خوان به خوبی مورد توجه قرار گرفت. مجلهٔ آل میوزیک او را یک «آواز خوان با استعدادهای کور‌کننده» توصیف کرد. در همان زمان مجلهٔ رولینگ استون آوازهای او را با آوازهای «نفس نفس و گسستگی‌های کلامی‌رویایی» استیوی واندر مقایسه نمود. نتیجهٔ تجزیه و تحلیل آن‌ها این بود: «آواز تِنور و سبک نرم و محکم جکسون به‌طور غیرعادی زیباست و به نرمی در کالبد یک فالستوی (صدای بسیار زیر مردانه) حیرت انگیز می‌لغزد که خیلی جسورانه به کار برده می‌شود». ویژن مایکل جکسون
«مایکل جکسون آن چنان عرصهٔ کلیپ‌های موسیقی را معنا بخشیده‌است که ما هر یک از آنها را در قلب و جان خود می‌شناسیم. با اینکه تریلر، بیت ایت و اسموت کریمینال بسیار شگفت‌انگیزند، اما تنها بخشی از سبد وسیع و خارق‌العادهٔ ویدئوهایش را تشکیل می‌دهند. ویژن (Vision) با بیش از ۴۰ ویدئو و از جمله آثار کمتر دیده شده، با سه دیسک و یک کتابچه، تلاشی برای به تصویر کشیدن نبوغ او در قلمروی هنرهای نمایشی است. طرفداران دو آتشه حتماً شکایت خواهند کرد که نسخهٔ طولانی اسموت کریمینال در این مجموعه نیست. از فیلم "ارواح" نیز فقط یک کلیپ کوتاه اضافه شده‌است. خبری از "کاپیتان ای اُ" هم نیست. اما در مقابل، «حسی که تو به من میدی» با مقدمه‌اش و «سیاه یا سفید» با خاتمهٔ جنجال سازش موجوداند. ویدئوهای ابتدایی او همچون «او در زندگی‌ام نیست» که هنوز درشان خبری از جادوی مایکل جکسون نیست، نیز بخشی از مجموعه‌اند. اما آن هنگام که او شروع کرد به اعجاز، کاری که با «بیلی جین» انجام داد، کسی را مایوس نکرد. مثلاً ویدئوی «بـد» که نسخهٔ کاملش در مجموعه آمده، بی‌همتاست. در سال‌های پایانی حرفه‌اش، سنگینی دنیا و زخم زندگی را در او می‌بینیم. شاید برای همین است که ویدئوی «یک شانس بیشتر» بسیار تکان دهنده‌است. گویا او که از وجود دوربین‌ها خسته و بیزار شده‌است، تصمیم می‌گیرد که مردم مخاطبش، ستاره‌های این ویدئو باشند. او بیشتر از پشت سر نمایش داده می‌شود و مرکز توجه را بر روی حرکات رقصی قرار می‌دهد که او را به شهرت رساند و ما بار دیگر در اعجاز فرو می‌رویم». وضعیت جسمی و سلامتی مایکل جکسون
تغییرات بدنی جکسون باعث گسترش گسترده شایعات توسط رسانه‌ها شد و انتقاد از طرف مردم را برانگیخت، جکسون همچنین با واکنش افراد اطراف خود روبرو شد. فیلمساز جان لاندیس که دو موزیک ویدئو را برای جکسون کارگردانی کرده‌است، گفت وقتی که جکسون قفسه سینه سفید شده خود را به او نشان داده، وی به جکسون گفته پزشکی که این کار را انجام داده یک جنایتکار است. سبک موسیقی، رقص و جلوه ظاهری مایکل جکسون
برخلاف بسیاری از هنرمندان، جکسون آهنگ‌های خود را روی کاغذ نمی‌نوشت. بلکه آن‌ها را توسط یک دستگاه ضبط صوت دیکته می‌کرد. هنگام ضبط، او آهنگ را از حفظ می‌خواند. تعدادی از منتقدان بیان کرده‌اند که آلبوم "غیر معمول"، ترکیبی از تصنیف‌های فانک، دیسکو، سول، راک ملایم، جاز و پاپ است. تریلر مایکل جکسون
در دسامبر ۲۰۰۹ این موزیک‌ویدئو به همراه ۲۴ فیلم دیگر توسط کتابخانه کنگرهٔ آمریکا برای ثبت در فهرست ملی ثبت فیلم انتخاب شد. این اولین‌بار (و تا به امروز، تنها) موزیک ویدئوی انتخاب شده در این فهرست است. فهرست ملی ثبت فیلم، عنوان «معروف‌ترین موزیک ویدئوی تمام دوران‌ها» را به تریلر اختصاص داد. استیو لگت، هماهنگ‌کننده کمیسیون ملی حفظ و نگهداری فیلم، کسی که تصمیم بر قرارگیری نامزدها در فهرست را می‌گیرد به دلیل مرگ مایکل جکسون در همان سال می‌گوید «زمان مناسبی بود» برای قرار گرفتن تریلر در فهرست. فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های مایکل جکسون
هیچ کس در جهان نتوانسته به اندازهٔ مایکل جکسون جایزه دریافت کند. تعداد جوایز جکسون در طول عمرش به ۳۹۲ جایزه می‌رسد و این در حالی است که بسیاری از جوایز موسیقی جهان همانند جوایز جهانی موسیقی و جوایز موسیقی بیلبورد، در سال‌های آغازین دههٔ ۹۰ تأسیس شدند و جکسون تا آن زمان، ۷ آلبوم استودیویی خود را منتشر کرده بود و او برای این ۷ آلبوم نتوانست جایزه‌های این مراسم‌های موسیقی را دریافت کند. (جکسون در طول عمر خود ۱۰ آلبوم استودیویی منتشر کرد که ۷ عدد از آن‌ها در سال‌های قبل از دههٔ ۹۰ میلادی منتشر شد. از این هفت آلبوم ۲ آلبوم «غیر معمول» (۱۹۷۹) و «بـد» (۱۹۸۷) جز پرفروش‌ترین آلبوم‌های جهان است و آلبوم «تریلر» (۱۹۸۲) نیز با اختلافی بالغ بر ۷۰ میلیون نسخه، پرفروش‌ترین آلبوم موسیقی جهان و همچنین آمریکا است.) همچنین جوایز موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی نیز در سال ۱۹۸۴ تأسیس شد که تا آن زمان، جکسون ۶ آلبوم استودیویی خود از جمله: آلبوم‌های «غیر معمول» و «تریلر» را منتشر کرده بود و نتوانست از طرف ام‌تی‌وی هیچ جایزه‌ای را برای این آلبوم‌های موسیقی که سبک موزیک ویدئوها را به‌طور کلی تغییر داد و به صورت امروزی ساخت، دریافت کند. (جکسون با منتشر کردن آلبوم تریلر، و ساخت موزیک ویدئوهای ترانه‌های «بیلی جین»، «بزن به چاک» و «تریلر مایکل جکسون» نحوهٔ ساخت، فیلم‌برداری، صدا و رقص را به‌طور کلی و بنیادی تغییر داد و موزیک ویدئوهای امروزی را پایه‌گذاری کرد.) ویژن مایکل جکسون
ویژن مایکل جکسون (به فارسی: تصور، الهام، وحی) یک کلکسیون جعبه‌ای شامل ۴۲ موزیک ویدئو از مایکل جکسون خوانندهٔ معروف آمریکایی است که در ۲۲ نوامبر ۲۰۱۰ منتشر شد. این آلبوم دارای ۳ دی‌وی‌دی و یک کتابچه‌است همچنین شامل ۱۰ موزیک ویدئو که هرگز منتشر نشده و موزیک ویدئوی «یک شانس دیگر» که پیشتر هرگز دیده نشده بود. مراسم یادبود مایکل جکسون
این سخن شارپتون با تشویق ایستاده‌ای که مدام بلندتر میشد، از جانب حضار و خانوادهٔ مایکل و همینطور سه فرزندش روبرو گشت. او همچنین خطاب به طرفداران مایکل گفت که به جای تمرکز بر روی جنجالهای پیرامون او، ذهنشان را بر روی مسیری که در طول زندگیش پیمود معطوف سازند. جان میر نیز آهنگ طبیعت بشر را با گیتار برقی اجرا کرد. بروک شیلدز، بازیگر ۴۴ ساله نیز سخنرانی تأثیرگذاری ایراد کرد و گفت: این آخرش است (آلبوم)
این است (ترجمه‌های دیگر: آخرش است، خودش است، همین است) (به انگلیسی : This Is It) نام آلبومی گردآوری‌شده از موسیقی متن فیلم این است مایکل جکسون که پس از مرگ مایکل جکسون منتشر شد. این آلبوم حاوی دو دیسک است که دیسک اول شامل ۱۴ آهنگ قدیمی جکسون است و همچنین ۲ نسخه از آهنگ «این است» که برای اولین با منتشر می‌شد و دیسک دوم شامل ۳ نسخهٔ دِموی آهنگ‌های قدیمی و یک قطعهٔ دکلمه‌ای با نام "سیارهٔ زمین" است. این آلبوم ششمین آلبوم گردآوری شدهٔ مایکل جکسون بعد از مرگش بود که قبل از انتشار فیلم «این است» در ۲۶ اکتبر در جهان و ۲۷ اکتبر ۲۰۰۹ در آمریکای شمالی منتشر شد. این آلبوم در تمام کشورهای جهان -به جز لهستان و فنلاند که به ترتیب در رتبهٔ ۷ و ۱۱ جای گرفت- جز چهار اثر برتر بوده و در ۱۴ کشور از جمله در بیلبورد ۲۰۰ شماره ۱ شده‌است. آلبوم "این است" پرفروش‌ترین آلبوم سال ۲۰۰۹ در آمریکا و سومین آلبوم پرفروش جهان در همان سال بوده‌است. همچنین در اکثر کشورها توانسته که گواهی‌نامهٔ طلا، پلاتین و پلاتیت دوگانه را به دست بیاورد. ترانهٔ «این است» از همین آلبوم در مراسم جوایز گرمی ۲۰۱۱ نامزد جایزهٔ «بهترین اجرای آوازی مردان» شد. تریلر مایکل جکسون
در سال ۱۹۹۹ نیز به عنوان «بزرگ‌ترین موزیک ویدئوی جهان» از طرف شبکهٔ ام‌تی‌وی انتخاب شد. مایکل، برای همیشه
مایکل، برای همیشه چهارمین آلبوم سولوی خوانندهٔ آمریکایی مایکل جکسون است که در ۱۶ ژانویه ۱۹۷۵ با لیبل موتاون منتشر شد. این آلبوم در سراسر جهان ۴ میلیون نسخه فروش داشت. این آلبوم در سال ۲۰۰۹ در آلبوم "" گنجانده شد. سبک موسیقی، رقص و جلوه ظاهری مایکل جکسون
جکسون از زمان کودکی می‌خوانده و در طی زمان، صدا و سبک آوازی او به‌طور چشمگیری تغییر کرد. بین سال‌ها ۱۹۷۱ و ۱۹۷۵ صدای جکسون به آرامی از آواز سوپِرانوی یک پسر بچه، به تِنور بالایی تغییر کرد. در میانهٔ دههٔ هفتاد، او یک سبک خواندن «سکسکه آوازی» اختیار کرد. هدف سکسکه (چیزی شبیه به فروکشیدن هوا یا نفس نفس زدن) کمک به انتقال یک احساس خاص همانند هیجان، غم یا ترس بود. او برای اولین بار از این سبک در آهنگ «بدنتو تکون بده (برو پایین)» استفاده کرد. مرگ مایکل جکسون
درگذشت جکسون باعث غلیان و خروش ناگهانی احساسات جهانی و لبریز سوگ فراوانی در سراسر دنیا و همچنین قفل شدن بی سابقهٔ اینترنت در اکثر کشورهای جهان شد. فردای روز درگذشت مایکل، کنگره آمریکا که متشکل از نمایندگان و سناتورهای آمریکا است برای احترام به وی، ۱ دقیقه به صورت ایستاده سکوت کردند و در بیانیه‌ای، درگذشت وی را تسلیت گفتند و اضافه کردند:«خدا را شکر می‌کنیم که به ما اجازه داد تا در زمان و مکانی زندگی کنیم که مایکل جکسون در آن زندگی می‌کرد».خبر درگذشت مایکل تا مدت‌ها تیتر اصلی رسانه‌های تمام جهان بود. سایت‌هایی همانند گوگل و شبکه‌های مخابراتی پس از اعلام خبر مرگ مایکل به دلیل هجوم یک‌بارهٔ کاربران، برای چندین دقیقه از دسترس خارج یا دچار اختلال شدند. خبرگزاری‌های رسمی خبر از خودکشی حداقل ۱۲ نفر را در پی این واقعه دادند. همچنین افراد سرشناس بسیاری همچون نلسون ماندلا، باراک اوباما، بیل کلینتون، مدونا و استیون اسپیلبرگ، درگذشت او را ویران‌کننده خواندند. شبکهٔ تلویزیونی وی‌اچ‌وان، مرگ جکسون را «تکان دهنده‌ترین لحظه در تاریخ صنعت موسیقی» خواند. مایکل جکسون: زندگی یک بت
مایکل جکسون: زندگی یک بت یک فیلم مستند در مورد خواننده پاپ مایکل جکسون است که تهیه‌کنندگی آن برعهده دوست وی، دیوید گست است. آغاز فیلم از دوران حضور مایکل در گروه جکسون فایو تا حضور وی در دادگاه اتهامات کودک آزاری سال ۱۹۹۳ است. در این فیلم گفتگوهایی نیز با خانواده و دوستان مایکل جکسون منجمله مادر، برادران و خواهران و افرادی نظیر ویتنی هیوستون, اسموکی رابینسون نیز وجود دارد. یک شانس دیگر
منتقد موسیقی آسوشیتد پرس دربارهٔ این نماهنگ گفت: «در سال‌های پایانی حرفهٔ مایکل جکسون، سنگینی دنیا و زخم زندگی را در او می‌بینیم. شاید برای همین است که ویدئوی «یک شانس دیگر» بسیار تکان دهنده است. گویا او که از وجود دوربین‌ها خسته و بیزار شده است، تصمیم می‌گیرد که مردم مخاطبش، ستاره‌های این ویدئو باشند. او بیشتر از پشت سر نمایش داده می‌شود و مرکز توجه را بر روی حرکات رقصی قرار می‌دهد که او را به شهرت رساند و ما بار دیگر در اعجاز فرو می‌رویم». ترانه‌شناسی آلبوم‌های مایکل جکسون
مایکل جکسون متولد ۷ شهریور ۱۳۳۷ و درگذشته به تاریخ ۴ تیر ۱۳۸۸ (ه‍. ش)؛ موسیقیدان اهل آمریکا است. او به عنوان یکی از بانفوذترین هنرمندان و سرگرمی‌سازان تمام دوران‌ها شناخته می‌شود. تقریبأ چهار دهه است که جکسون به خاطر استعدادش در هنر و مد و همچنین نفوذش در مردم و داشتن کاتولوگ‌های با ارزش و مشکلات زندگی خصوصی‌اش، جزئی از فرهنگ عامه شده‌است. روابط شخصی مایکل جکسون
جکسون برای اولین بار در سن ۹ سالگی با دایانا راس آشنا شد. او در زندگی‌نامه خود نوشت که او "مادر، خواهر و عشق او همه در یک ترکیب است. " هنگامی که در اواسط دهه ۸۰ راس با آرن نس ازدواج کرد، مایکل بسیار ناراحت شده و به وی حسادت می‌کرد. آنها در سال ۱۹۸۱ در یک ویژه برنامه تلویزیونی ظاهر شدند، جایی که راس او را "سکسی" خواند. به گفته جی رندی تارابولی، هیچ رابطه جنسی بین این دو وجود نداشت. جکسون در وصیت نامه خود در سال ۲۰۰۲ نوشت که چنانچه مادرش کاترین، قبل از دیانا درگذشت، حضانت فرزندان مایکل بر عهده دیانا قرار خواهد گرفت. شایعه شده بود که آهنگ Dirty Diana و همچنین چند ترانه دیگر دربارهٔ راس بودند، اما این شایعات هیچگاه تأیید یا رد نشد. اسپیچ‌لس
"آهنگ «اسپیچ‌لس» یکی از ضبط‌های مایکل جکسونه که هنوز هم که هنوزه بسیار تأثیرگذار است. احساسات پشت این آهنگ، و آنچه که در حال حاضر برای من به معنای رفتن مایکل است واقعاً منعکس‌کنندهٔ حس من نسب به از دست دادن او است ... اما با این حال کسانی که برای از دست دادن او غمگین و ناراحت اند، به‌خاطر شادی‌ای که او به جهان تقدیم کرد، زندگی‌اش را جشن می‌گیرند." سپس این آهنگ توسط ۶ نوجوان ۱۱ تا ۱۵ ساله دوباره ضبط شد و سود بدست آمده از تک‌آهنگش به بنیاد خیریهٔ "کودکان جنگ" اهدا شد. تاثیر فرهنگی مایکل جکسون
جکسون در سال ۱۹۶۹ به عنوان خواننده اصلی جکسون فایو، گروهی که با برادران بزرگترش تشکیل شد، به یک ستاره کودک تبدیل شد. کنگره ایالات متحده آمریکا این گروه را به دلیل مشارکت در فرهنگ جوانان ایالات متحده به رسمیت شناخت، و جکسون مورد استقبال عموم مردم ایالات متحده قرار گرفت تا جایی که از زمان شرلی تمپل در دهه ۱۹۳۰ توانایی ایجاد یک ستاره کودک وجود نداشت. در اوایل دهه ۱۹۸۰، جکسون به یک شخصیت مسلط در فرهنگ مردمی و اولین سرگرم‌کننده آفریقایی-آمریکایی تبدیل شد که دارای یک طرفدار متقاطع قوی در تلویزیون موسیقی (ام‌تی‌وی) بود. موزیک ویدئوهای وی، از جمله ویدئوهای «بزن به چاک»، «بیلی جین» و «تریلر» از آلبوم "تریلر" در سال ۱۹۸۲، به دلیل شکستن موانع نژادی و تبدیل رسانه به یک فرم هنری و یک ابزار تبلیغاتی، شناخته شده‌اند. محبوبیت این ویدئوها باعث شهرت کانال تلویزیونی ام‌تی‌وی شد. موفقیت جکسون در این زمان، نجات صنعت موسیقی در اواخر دهه ۱۹۷۰، رکود اقتصادی و ایجاد انقلابی در آن زمان با آغاز تمرکز بازاریابی در آلبوم‌های پرفروش و ارائه ویدیو بود. تور جهانی بد
تور جهانی بد نخستین تور بزرگ جهانی مایکل جکسون خوانندهٔ مشهور آمریکایی به عنوان یک تک خوان بود که در ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۷ شروع شد و در ۲۷ ژانویه ۱۹۸۹ به پایان رسید. مدت این تور ۱۶ ماه بود که با ۱۲۳ کنسرت در ۱۵ کشور جهان و با حضور ۴٫۴ میلیون طرفدار اجرا شد. "تور جهانی بد" در اروپا، آمریکا، استرالیا و ژاپن اجرا شد. این تور توسط شرکت نوشابه‌سازی پپسی حمایت می‌شد. مایکل جکسون
من از شش سالگی در صنعت سرگرمی‌سازی هستم… به قول چارلز دیکنز «هم بهترین دوران‌ها بوده، هم بدترین دوران‌ها» اما من شغل‌ام را عوض نمی‌کنم… در حالی که بعضی‌ها تلاش‌های مغرضانه‌ای برای صدمه زدن به من انجام دادن، من با قدم‌های بلند و روان به راهم ادامه می‌دهم، چون خانواده‌ای عاشق، ایمانی محکم و دوستان و هواداران بی‌نظیری دارم که از من حمایت کردن و خواهند کرد. رکوردها و دستاوردهای مایکل جکسون در جدول‌های جهانی
این مقاله دربارهٔ رکوردهای مایکل جکسون، هنرمند، ترانه‌سرا و خیرخواه برجستهٔ اهل آمریکا در مهم‌ترین جداول موسیقی جهان است. سبک موسیقی، رقص و جلوه ظاهری مایکل جکسون
در اواخر دههٔ ۸۰ و اواسط دههٔ ۹۰، جکسون شروع به پوشیدن پوشش‌های نمادین الهام گرفته از لباس‌های نظامی و بازوبندهای نمادین و همچنین انگشت‌های چسپ‌زده کرد. او از این پوشش‌ها در تور کنسرت‌های جهانی خطرناک و تاریخ استفاده کرد. در اواسط و اواخر دههٔ ۹۰، جکسون ظاهر ملایم‌تری داشت، که بیشتر شامل پیراهن‌های سبک شناور در هوا و در موقعیت‌های انگشت شماری حتی با سینه‌ای بدون پوشش بود. با این وجود او هنوز هم گاهی پوشش‌هایی با سبک نظامی به تن می‌کرد. در طول حضور در دادگاه‌ها او با ماسک‌های طبی و چتر دیده می‌شد. در دادگاه ۲۰۰۵ او توسط مفسران دادگاه و رسانه‌ها که احساس می‌کردند پوشش او مناسب دادگاه نیست مورد انتقاد قرار گرفت. مری فولجینیتی جنو بازرس فدرال سابق که در حال حاضر یک وکیل مدافع جنایی‌است، جکسون را آماده برای «جهشی انفجاری به مون‌واک» توصیف کرد. مایکل جکسون
در سال ۱۹۹۷، جکسون آلبوم ریمیکس "" را منتشر کرد، که شامل بازترکیب‌هایی از تک‌آهنگ‌های برتر آلبوم "تاریخ" و پنج آهنگ جدید بود. فروش جهانی این آلبوم تا سال ۲۰۰۷ شش میلیون نسخه گزارش شده و هم‌اکنون پرفروش‌ترین آلبوم ریمیکس جهان است. ویدئوشناسی مایکل جکسون
ترانه زمین با یک موزیک ویدئوی گران و خوب پذیرفته شده توسط مخاطب همراه بود، که نامزد جایزهٔ گرمی برای «بهترین موزیک ویدئو، فرم کوتاه» در ۱۹۹۷ شد. موضوع ویدئو دربارهٔ محیط زیست، با تصاویری از آسیب به حیوانات، جنگل زدایی، آلودگی و جنگ بود.در این موزیک ویدئو با استفاده از جلوه‌های ویژه، زمان و زندگی به عقب برمی گردد، جنگ پایان می‌یابد و جنگل‌ها از نو می‌رویند. «ارواح » فیلم کوتاهی به نوشتهٔ جکسون و استفن کینگ و به کارگردانی استن وینستون بود، که در ۱۹۹۶ در جشنوارهٔ فیلم کن افتتاح و در ۱۹۹۷ منتشر شد. این فیلم بیش از ۳۸ دقیقه طول داشت و دارای رکورد بلندترین موزیک ویدئو در رکوردهای جهانی گینس است. وضعیت جسمی و سلامتی مایکل جکسون
مایکل از این که روزنامه‌ها و رسانه‌ها واقعیت را نمی‌گویند ناراحت بود و در سال ۱۹۹۵ به جی. رندی تارابورلی گفت:چرا که نه، فقط به مردم بگو که من یه فضایی از مریخ هستم. به اونا بگو که من مرغ زنده می‌خورم و نصفه شبا رقصای جادویی می‌کنم. اونا هر چی که تو بگی باور می‌کنن، چون تو یه گزارشگری. اما اگه من، مایکل جکسون، بخوام بگم، «من یه فضایی از مریخم. مرغ زنده می‌خورم و نصفه شبا رقصای جادویی می‌کنم.»، مردم می‌گن اوه، پسر، اون مایکل جکسون خله. عقلش پاره سنگ ور می‌داره. یه حرف درست حسابی که بتونی باور کنی از دهنش بیرون نمی‌یاد.مایکل جکسون در کتاب مون‌واک (انتشار: ۱۹۸۸) می‌نویسد:وقتی برای اولین بار مشهور شدم، هنوز کوچک بودم و مانند تمامی بچه‌ها تپل بودم. صورتم هم خیلی گرد بود و گونه داشتم. گردی صورتم تا سال‌ها بعد با من ماند، تا زمانی که رژیم غذایی‌ام را تغییر دادم و خوردن گوشت قرمز، مرغ، گوشت خوک، ماهی و چیزهای چاق کننده را متوقف کردم. فقط می‌خواستم بهتر به نظر برسم. بهتر و سلامت‌تر زندگی کنم. به تدریج وزنم کم شد و صورتم به حالتی که الان هست، درآمد؛ و روزنامه‌ها مرا متهم می‌کردند که ظاهرم را با جراحی پلاستیک تغییر داده‌ام. گذشته از جراحی بینی، که من آزادانه تأیید کردم که انجامش داده‌ام. همانند بسیاری از خواننده‌ها و بازیگران. [اما] آن‌ها یکی از عکس‌های قدیمی‌ام را که مربوط به دوران بلوغ یا دبیرستانم بود، انتخاب می‌کردند و آن را با یکی از عکس‌های جدیدم مقایسه می‌کردند. در عکس قدیمی، صورتم گرد و تپل بود و موهای آفریقایی داشتم و نورپردازی عکس هم خیلی بد بود. عکس جدید، صورت یک فرد بسیار بزرگ‌تر و بالغ را نشان می‌داد. مدل موهایم فرق کرده بود و بینی‌ام را هم عمل کرده بودم. همچنین، نورپردازی عکس‌ها هم با گذشت زمان عالی شده بود. اینطور مقایسه کردن‌ها واقعأ منصفانه نیست. من هرگز گونه‌ها یا چشمانم را تغییر نداده‌ام. لب‌هایم را نازک نکرده‌ام و هیچگونه عمل جراحی روی پوستم نداشته‌ام. تمام این اتهامات مضحک است. اگر حقیقت داشت، می‌گفتم. اما حقیقت ندارند. من دوبار بینی‌ام را عمل کردم و به‌تازگی یک شکاف در چانه‌ام ایجاد کرده‌ام [که امروزه به عنوان جراحی پلاستیک، محسوب نمی‌شود]. ولی تمامش همین است. من به چیزهایی که دیگران می‌گویند، اهمیت نمی‌دهم. این صورت خودم است و خودم می‌دانم [بر روی آنچه کرده‌ام].اما با این وجود، وقتی در سال ۱۹۹۰ (۳۲ سالگی مایکل) بحث‌ها بر سر این که آیا مایکل بر روی صورت خود اعمال جراحی انجام داده‌است یا خیر؛ چند تن از افرادی که با او همکار بوده‌اند یا رابطهٔ دوستی داشتند بر این عقیده بودند که مایکل چندین عمل جراحی زیبایی را تا آن سال انجام داده‌است. مایکل جکسون
تور جهانی تاریخ در ۷ سپتامبر ۱۹۹۶ آغاز شد و در ۱۵ اکتبر ۱۹۹۷ خاتمه یافت. در طول این تور، جکسون ۸۲ کنسرت در ۵۸ شهر، ۳۵ کشور و ۵ قاره، برای ۴٫۵ میلیون هوادار اجرا کرد. تور جهانی تاریخ تبدیل به موفق‌ترین تور جکسون از نظر تعداد تماشاگران شد و رکوردهای قبلی جکسون را شکست. این تور بزرگ‌ترین و پرتماشاچی‌ترین تور مایکل جکسون است و ۱۶۵ میلیون دلار سود دربرداشت. عشق هیچ‌گاه حس خیلی خوبی نداشت
«عشق هیچ‌گاه حس خیلی خوبی نداشت» تک‌آهنگی از آلبوم "اکسکیپ" اثر مایکل جکسون هنرمند بزرگ آمریکایی است. این آهنگ ابتدا در سال ۱۹۸۳ توسط مایکل جکسون و خواننده کانادایی، پل آنکا، نوشته شد و به عنوان اولین تک‌آهنگ از دومین آلبوم بعد از مرگ مایکل جکسون منتشر شد. اولین ورژن این آهنگ تک خوانی، و دومین ورژن آن دوخوانی با جاستین تیمبرلیک بود. بعد از انتشار این آهنگ و بدست آوردن رتبه ۹ در ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد، مایکل جکسون اولین هنرمندی در تاریخ شد که در ۵ دهه مختلف، آهنگ‌هایش در ۱۰ آهنگ برتر این لیست قرار می‌گیرد. اهمیتی به ما نمی‌دهند
«اهمیتی به ما نمی‌دهند» یا آن‌ها دربارهٔ ما نگران نیستند نام چهارمین تک‌آهنگ از نهمین آلبوم استودیویی مایکل جکسون به نام "تاریخ" است. این آهنگ که در سال ۱۹۹۵ در آلبوم "تاریخ" منتشر شده بود، در ۳۱ مارس ۱۹۹۶ در غالب تک‌آهنگ نیز منتشر شد. «اهمیتی به ما نمی‌دهند» به عنوان یکی از بحث برانگیزترین و جنجالی‌ترین آثار مایکل جکسون شناخته می‌شود. در آمریکا بسیاری از رسانه‌ها این اثر را ترانه‌ای یهودستیزانه نامیدند و با آن برخورد تندی داشتند و خواستار عذرخواهی جکسون و ضبط مجدد و تغییر متن شعر آن شدند. جکسون نیز در جواب گفت که این اتهامات بر اثر تفسیر نادرست و شاید غرض‌ورزانهٔ برخی منتقدان به وجود آمده‌است وگرنه موضوع این ترانه، ناهنجاری‌های اجتماعی است. مایکل مدسن
او در سال ۲۰۰۱ در موزیک ویدئوی دنیای مرا باشکوه می‌کنی اثر مایکل جکسون و در سال ۲۰۱۴ در موزیک ویدئوی بیوه سیاه اثر ایگی آزالیا و ریتا اورا که بر اساس فیلم بیل را بکش بود، شرکت کرده‌است. مراسم یادبود مایکل جکسون
مجیک جانسون که در اوایل دهه ۹۰ در ویدئوی ترانهٔ «زمان رو به یاد بیار» از آلبوم خطرناک مایکل حضور یافته بود گفت که اولین بار سی سال پیش از طریق جکی جکسون، برادر مایکل با خانوادهی جکسون آشنا شده و پس از همراه شدن با آن‌ها در تور شان، تحت تأثیر شگفتی‌های مایکل، او نیز تلاش کرده تا بکستبالیست بهتری شود. او در تعریف خاطره‌ای گفت که چگونه با نشستن روی زمین و خوردن مرغ سوخاری به او و مایکل خوش گذشته بود. سپس جنیفر هادسون ترانهٔ «آیا آنجا خواهی بود» را اجرا کرد و در پایان آهنگ گفت" : «دوستت داریم مایکل» جاستین بیبر
وقتی در مصاحبه‌ای از بیبر دربارهٔ استفاده از صحنه‌های سکسی و جنسی در موزیک ویدئوها سؤال شد؛ او از این که این کار را در هنر موسیقی انجام می‌دهند ابراز ناراحتی کرد و گفت: «می‌خواهم خط مایکل جکسون را دنبال نمایم». او اضافه کرد که: «تا همیشه فقط یک مایکل جکسون خواهد بود. او همه چیز را درست انجام می‌داد. ترانه‌هایش احمقانه یا خارج از خطوط وی نبودند. هر فردی دوست دارد که شانس این را داشته باشد که به جایگاهی همچون وی دست یابد، یعنی در آن سطح و منزلت. من هم همین‌طور. نمی‌خواهم خیلی زود بزرگ شوم. بسیاری از مردم که این را می‌خواهند، در اشتباه هستند». بیبر یکی از هوادارن و تأثیر پذیرفتگان از مایکل جکسون است. او بارها در مصاحبه‌هایش از وی سخن گفته‌است. او در ۳۸امین مراسم اهدای جوایز موسیقی آمریکا در سال ۲۰۱۰، پس از دریافت جایزه‌اش گفت: «می‌خواهم از مایکل جکسون قدردانی کنم. بدون مایکل جکسون هیچ‌یک از ما اینجا نبودیم». بیبر همچنین از هواداران خوانندگان سیاهپوست، همانند: بویز تو من و توپاک شکور است. او می‌گوید: «موسیقی، موسیقی است. من کاملاً از مایکل جکسون و بویز تو من و دیگر هنرمندان سیاه‌پوست تأثیر گرفته‌ام. این‌ها کسانی هستند که من دوستشان دارم و برام فرقی نمی‌کند که آن‌ها چه رنگی هستند. مایکل [جکسون] قادر بود که تمام بینندگان را از کوچک‌ترین تا بزرگ‌ترینشان را تحت تأثیر قرار دهد. او هیچ وقت خودش را محدود نمی‌کرد. او خیلی بزرگ بود. همه دوستش داشتند و او هدف من است. می‌خواهم همانند او مردم را شاد کنم، الهام‌گرشان باشم و همه را تحت تأثیر خود قرار بدم». این تأثیر بیبر از جکسون، در آثار و رفتار او بسیار مشهود است به‌طوری‌که تلویزیون ای‌بی‌سی، بیبر را «مایکل جکسون فردا» نامیده‌است. در اکثر آثار بیبر همانند ترانه‌ها و موزیک ویدئوها، نشانه‌هایی از جکسون است؛ همانند ترانه‌های «دعا»، «بزرگتر» و «اولین رقص» و در موزیک ویدئوی ترانهٔ «عزیزم» و همچنین حرکات رقصش و نوع اجرای کنسرت‌هایش و رفتار و پوشش لباس‌هایش. او هوادار سیاست‌های باراک اوباما است اما می‌گوید که علاقه‌ای به این که ساکن آمریکا و یک شهروند آمریکایی باشد ندارد. او زادگاهش، کانادا را این‌گونه توصیف می‌کند: «بهترین کشور دنیا» و برای این جمله، میزان بالای سلامتی و امنیت در کشورش را به عنوان دلیل مثال زد. جنجال‌های پیرامون مایکل جکسون
مایکل جکسون (زاده: ۸ شهریور ۱۳۳۷؛ درگذشت: ۴ تیر ۱۳۸۸) بازیگر، سرگرمی‌ساز و موسیقی‌دان اهل آمریکا بود. او از ۶ سالگی به صورت حرفه‌ای به موسیقی وارد شد و فعالیت‌هایش در صنعت موسیقی و تلاش‌های بسیارش در زمینه‌های حقوق بشر او را جزئی از فرهنگ عامهٔ مردم جهان کرده‌است. به گفتهٔ کتاب رکوردهای جهانی گینس، مایکل در زمان حیات‌اش «مشهورترین انسان زندهٔ جهان» بود. همچنین این کتاب در سال ۲۰۰۶ رکورد «موفق‌ترین هنرمند سرگرمی‌ساز جهان در طول تاریخ» را به نام مایکل ثبت کرده‌است. مایکل محبوب‌ترین هنرمند جهان در طول تاریخ نیز می‌باشد. اما با این حال، ایجاد شایعات بسیار از طرف رسانه‌ها، باعث به وجود آمدن جنجال‌های غرض ورزانه‌ای شد که به حرفه و محبوبیتش آسیب رساند. برخی از این شایعه‌ها به صورتی بود که خود مایکل باعث به وجود آمدن آن‌ها می‌شد؛ اما با این حال که مایکل از درز دادن داستان‌های ساختگی به رسانه‌ها دست برداشت اما به خاطر سودی که به جیب رسانه‌ها سرازیر می‌شد، آن‌ها خودشان شروع به انتشار داستان‌های ساختگی کردند. برخی از این شایعات هم به خاطر دشمنی‌های و غرض ورزی دوستان و آشنایان او به وجود آمد. مایکل جکسون
"شکست‌ناپذیر" از همان ابتدا در برترین جایگاه جداول ۱۳ کشور وارد شد و نزدیک به ۱۳ میلیون نسخه از آن تا سال ۲۰۰۹ در سراسر جهان به فروش رفته‌است. این آلبوم در مقایسه با آثار دیگر هنرمندان همچنان یک موفقیت تجاری برجسته بود، هرچند که در مقایسه با آثار گذشتهٔ جکسون به موفقیت چشم‌گیری نرسید. از این آلبوم سه تک‌آهنگ ارائه شد: «دنیای مرا باشکوه می‌کنی»، «گریه» و «پروانه‌ها» که آخری نماهنگ نداشت. در سال ۲۰۱۰ نیز توسط خوانندگان مجلهٔ "بیلبورد" به عنوان بهترین آلبوم دههٔ ۲۰۰۰ میلادی شناخته شد. آواز زمین (ترانه)
مایکل در واکنش به جنجال رسانه‌ها بیانیه‌ای در سایت سونی منتشر کرد و دلایلش را از نوشتن این ترانه اعلام کرد: پس از انتشار آلبوم هیستوری، مایکل جکسون تور جهانی هیستوری را در سال‌های ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ اجرا کرد. در این تور «ترانهٔ زمین» نیز اجرا شد. مرگ مایکل جکسون
جامعهٔ هنرمندان ایران نیز از مرگ او ابراز ناراحتی کردند. محمدرضا لطفی کسی بود که در پی این حادثه، مقاله‌ای را در روزنامهٔ اعتماد به چاپ رساند. او مایکل جکسون را این‌گونه شرح می‌دهد: «مهم این نیست که او مسلمان شده یا مسیحی مانده یا چه دینی را انتخاب کرده؛ مهم این است که او یک انسان مانده و مهر و علاقهٔ او به صلح و دوستی باعث ایجاد موسیقی‌های گوناگون شده که تأثیرش را هرگز نمی‌توان کتمان کرد … به هرحال [ما] در جهانی زندگی می‌کنیم که فشار بر خردمندان و هنرمندان اندیشمند و متعهد بیشتر شده و اگر جهان اینچنین شتابان به حرکت خود ادامه دهد، همه باید منتظر حوادث ناگوارتری مانند جنگ هسته‌ای باشیم. در این شرایط است که مایکل جکسون‌ها و جان لنونها می‌میرند تا قادر نباشند روح مردم را به صلح بیشتری برسانند … مایکل جکسون از این دنیا رفت اما خیلی زود؛ با اینکه مرگ زودرسش شبههٔ  زیادی به وجود آورد». مون‌واکر (بازی)
مون‌واکر نام چند بازی رایانه‌ای دربارهٔ مایکل جکسون است که همهٔ آن‌ها براساس فیلم مون‌واکر توسط یو.اس. گولد و سگا در سال‌های ۱۹۸۹ و ۱۹۹۰، با همکاری مایکل جکسون ساخته شده‌اند. نسخهٔ آرکید، بازی‌های رایانه‌ای خانگی و نسخه‌های کامپیوتری این بازی همه در روندبازی با هم متفاوت هستند اما داستان و ایده همهٔ آن‌ها یکسان است. داستان این بازی‌ها که از فیلم مون واکر گرفته شده‌است، دربارهٔ مایکل جکسون است که از توانایی‌های موسیقی و رقص معروف خود، "مون واک"، برای نجات کودکان دزدیده شده از چنگ «آقای بیگ» شیطان صفت استفاده می‌کند. در این بازی‌ها از موسیقی‌های بی‌کلام پرطرفداری مثل بیلی جین، بزن به چاک، مجرم زیرک و بد استفاده شده‌است. این بازی‌ها بسیار پرطرفدار بوده‌اند و نقطه‌ای به یاد ماندنی را در تغییر شخصیت نمایشی جکسون از تریلر تا بد به یاد می‌آورند. پشت نقاب (ترانه مایکل جکسون)
پس از انتشار، این ترانه مورد توجه و تقدیر منتقدان قرار گرفت و مجلهٔ رولینگ استون آن را پسرعموی ترانهٔ مشهور «می‌خوای چیزی رو شروع کنی» از آلبوم "تریلر" مایکل جکسون خواند. پس از انتشار تک‌آهنگ «پشت نقاب»، پروژه‌ای جهانی برای ساخت ویدئو کلیپ این ترانه توسط بنیاد مایکل جکسون و شرکت سونی انجام شد. در این پروژه افراد از سراسر جهان می‌توانستند ویدئو کلیپ‌های کوتاه رقص خود را برای سایت مایکل جکسون بفرستند تا بهترین کلیپ‌ها انتخاب شود. هواداران از ۱۰۳ کشور جهان برای بنیاد مایکل جکسون ویدئوهایشان را فرستادند و تعداد ۱،۶۰۰ ویدئو در موزیک ویدئو گنجانده شد. سپس در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۱ () در فیس بوک قرار گرفت و روز بعد بر روی سایت یوتوب نیز قرار گرفت. مایکل جکسون
جکسون هنرمندان بی‌شماری را از نظر سبک موسیقی، مد، آواز، رقص، صحنه‌گرانی و… تحت تأثیر قرار داده‌است. از این هنرمندان می‌توان به مدونا، ماریا کری، آشر، بریتنی اسپیرز، کریس براون، بیانسه، گرین دی، مایلی سایرس، فیفتی سنت، جاستین تیمبرلیک، لیدی گاگا، جاستین بیبر، نی-یو، جنیفر لوپز، آدام لمبرت، ریانا و آر. کلی و بسیاری دیگر اشاره کرد. فهرست تورهای کنسرتی مایکل جکسون و جکسون فایو
مایکل جکسون پس از جدا شدن از برادرانش در سال ۱۹۸۴، اولین تور انفرادی خود را در ۱۲ دسامبر ۱۹۸۷ و در شهر توکیو، ژاپن، تحت نام «تور جهانی بد» آغاز کرد. او در سال ۱۹۹۲ «تور جهانی دنجروس» و در سال ۱۹۹۶ «تور جهانی هیستوری» را اجرا کرد. مایکل در سال ۲۰۰۹ و پس از ۱۲ سال، قصد برگزاری ۵۰ کنسرت با نام «این آخرش است» را داشت که به علت مرگ مشکوک و ناگهانی‌اش لغو شد. آلبوم ریمیکس
پرفروش‌ترین آلبوم دوباره‌ضبط جهان با نام «» متعلق به مایکل جکسون، هنرمند و موسیقی‌دان اهل آمریکا است. ویدئوشناسی مایکل جکسون
موزیک ویدئوی ترانهٔ جیغ به کارگردانی مارک رامنک، یکی از برجسته‌ترین آثار جکسون است، که به شدت مورد تحسین منتقدان قرار گرفته‌است. در ۱۹۹۵، این اثر نامزد ۱۱ جایزه از مراسم جوایز موسیقی ام‌تی‌وی شد _ بیش از هر موزیک ویدئوی دیگری _ و جوایز «بهترین ویدئوی رقص»، «بهترین طراحی رقص» و «بهترین کارگردانی هنری» را از آن خود کرد. آهنگ جیغ و ویدئویی که آن را همراهی می‌کند، پاسخی بود برای ضربه‌ای که رسانه‌ها از پشت به جکسون زدند. این ویدئو به‌طور کامل به صورت سیاه و سفید فیلمبرداری شد. فادن توضیح می‌دهد که:  یک سال بعد، این اثر برندهٔ جایزهٔ گرمی برای «بهترین موزیک ویدئو، فرم کوتاه» شد. نام این موزیک ویدئو با هزینه‌ای معادل ۷ میلیون دلار، به عنوان گران‌ترین موزیک ویدئوی جهان در کتاب رکوردهای گینس ثبت شده‌است. مجموعه اصلی مایکل جکسون
مجموعه اصلی مایکل جکسون آلبوم گردآوری شده‌است که در دو دیسک، حاوی سی هشت آهنگ موفق مایکل جکسون در ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۵ در ایالات متحده (یک روز زودتر از بریتانیا) منتشر شد.در ۲۶ اوت ۲۰۰۸، نسخه محدود "مجموعه اصلی مایکل جکسون ۳.۰" در ایالات متحده شامل ۷ آهنگ اضافه منتشر شد. این مجموعه در سال ۲۰۰۹، فروشی نزدیک بیش از ۶ میلیون نسخه در جهان داشت. سبک موسیقی، رقص و جلوه ظاهری مایکل جکسون
استفن ارلوین از ال موزیک، اظهار می‌کند که، "آلبوم خطرناک" جکسون را به صورت یک فرد کاملاً متناقض نشان می‌دهد. او توضیح می‌دهد که، این آلبوم متفاوت‌تر و متنوع‌تر از آلبوم قبلی او، "بد" است. به‌طوری که، مخاطب حرفه‌ای را مورد توجه قرار می‌دهد، اما با قطعات حماسی نظیر «دنیا را التیام بده» برای مخاطب سطح متوسط نیز جذاب است. قسمت اول آلبوم، به سبک نیو جک سوینگ پرداخته‌است. در این آلبوم، جکسون برای اولین بار ناهنجاری‌های اجتماعی را جزء موضوعات اصلی موسیقی خود قرار می‌دهد. برای مثال در آهنگ «چرا می‌خوای دربارهٔ من وهم بسازی» علیه گرسنگی جهانی، ایدز، بی‌خانمانی، سوء استفاده از داروها و مواد مخدر اعتراض می‌کند. آلبوم "خطرناک" حاوی تلاش‌هایی دربارهٔ بیان تمایلات جنسی، مثل آهنگ «در پستو» است. آهنگ رمانتیکی دربارهٔ میل و انکار، ریسک و خوددار بودن، زهد و رابطه و خلوت و افشاء. قطعهٔ همنام با عنوان آلبوم، یعنی آهنگ «خطرناک» ادامه‌ای‌است بر موضوع عاشق طعمه جو و میل مفرط. قسمت دوم آلبوم شامل آهنگ‌هایی حماسی به سبک پاپ ـ گوسپل است. در این آلبوم، جکسون سرانجام لب به سخن دربارهٔ برخی دل‌مشغولی‌ها و نگرانی‌های شخصی‌اش بازمی‌کند. در تصنیف «خیلی زود رفت»، جکسون به دوستش رایان وایت، و افرادی که بر اثر بداقبالی مبتلا به بیماری ایدز شده‌اند، ادای احترام می‌نماید. رکوردها و دستاوردهای مایکل جکسون در جدول‌های جهانی
مایکل جکسون در طول ۴۵ سال فعالیت هنری‌اش، رکوردهای بسیاری را از آن خود کرده‌است. نام او به عنوان «موفق‌ترین و بزرگ‌ترین سرگرمی‌ساز جهان» در کتاب رکوردهای گینس ثبت شده‌است. مایکل جکسون
مایکل بنیاد دنیا را التیام بده را در ۱۹۹۲ بنیان‌گذاری کرد. سازمان خیریه‌ای که کودکان بی‌بضاعت را در مناطق مختلف جهان سرپرستی می‌کرد. این بنیاد همچنین میلیون‌ها دلار صرف کمک به کودکان بیمار و جنگ‌زدهٔ کشورهای مختلف هزینه می‌کرد. مایکل از طریق این بنیاد ۴۶ تن مواد غذایی و دارو را برای مردم درگیر در جنگ سارایوو فرستاد. در ۱ مه ۱۹۹۲، جرج اچ. دابلیو بوش، رئیس‌جمهور ایالات متحدهٔ آمریکا، در مراسم اهدای جایزهٔ نقطه‌های نور مایکل را به کاخ سفید دعوت کرد. جرج بوش در همان ابتدا از حضور مایکل جکسون به عنوان مهمان ویژه‌اش تشکر کرد و گفت: «از زمان آمدن گورباچف به اینجا، این قدر شور و هیجان [در کاخ سفید] ندیده بودم.» در ادامه، پس از اهدای جوایز، جرج بوش از مایکل تقدیر کرد: در همین سال، جکسون دومین و آخرین کتاب‌اش را با عنوان "رقصاندن رؤیا" که دربرگیرندهٔ اشعار، سروده‌ها و داستان‌های نوشته شده توسط خودش بود منتشر کرد. کودکی مایکل جکسون
او در «کتاب مون‌واک» که در سال ۱۹۸۸ در سن ۲۹ سالگی آن را نوشت می‌گوید: «چیزی که از دوران کودکی‌ام به یاد دارم، بیشتر کار است. من بر خلاف بسیاری از بچه‌های هم سن و سال خودم، از طرف پدر و مادرم وادار به رفتن بر روی صحنه نمی‌شدم. من عاشق خواندن بودم. روی صحنه بودن، برای من مانند نفس کشیدن، طبیعی بود. من این کار را انجام می‌دادم چون مجبور شده بودم. نه از طرف والدین یا خانواده‌ام؛ بلکه از طرف باطنم که در دنیای موسیقی زندگی می‌کرد … گاهی اوقات که از مدرسه به خانه برمی‌گشتم، فقط همین قدر وقت داشتم که کتاب‌هایم را زمین بگذارم و برای رفتن به استودیو آماده شوم. بعضی وقت‌ها تا آخر شب می‌خواندم. تا وقتی که از موقع خوابم می‌گذشت. روبروی استودیوی «موتاون» یک پارک قرار داشت. به خاطر می‌آورم که پشت شیشه می‌ایستادم و به بازی بچه‌ها در پارک نگاه می‌کردم. نمی‌توانستم یک چنین آزادی و زندگی بدون دغدغه‌ای را برای خودم تصور کنم. بیش از هر چیز آرزو می‌کردم که ای کاش من هم یک چنین آزادی‌ای داشتم که می‌توانستم خودم را از دست مشکلات خلاص کنم و مانند آن بچه‌ها باشم. ما در کارمان پیشرفت خیلی خوبی داشتیم اما به اندازهٔ افرادی که دو برابر خودمان سن داشتند، کار می‌کردیم … به عنوان رهبر گروه «جکسون فایو» حس کردم که نمی‌توانم حتی یک شب را تعطیل کنم. به یاد دارم که به خاطر بیماری تمام روز را در تختخواب گذرانده بودم و شب همان روز روی صحنه برنامه اجرا کردم. در اینطور مواقع تمرکز کردن بر روی اجرا، مشکل می‌شد اما من آنقدر کارهایی را که باید بر روی صحنه انجام می‌دادیم، خوب به خاطر سپرده بودم که می‌توانستم آن‌ها را در خواب نیز انجام بدهم … استعداد یک چیز خدا دادی است اما پدر به ما نشان داد که چگونه آن را رشد دهیم. ما برای او اجرا می‌کردیم و او از ما ایراد می‌گرفت. اگر خراب کنی، کتک می‌خوری. بعضی وقت‌ها با کمربند و بعضی وقت‌ها با شلاق. پدرم واقعأ به ما سخت می‌گرفت. مارلون همیشه موقع تمرینات دچار دردسر می‌شد. اما من برای اتفاقاتی که خارج از زمان تمرین رخ می‌داد، کتک می‌خوردم. پدر آن قدر مرا می‌زد و عصبانی‌ام می‌کرد که من تصمیم می‌گرفتم تمامی آن کتک‌ها را تلافی کنم. کفشم را از پایم بیرون می‌آوردم و به سمت او پرتاب می‌کردم یا با مشت‌هایم با او می‌جنگیدم. به همین دلیل بود که بیشتر از برادرانم، کتک می‌خوردم. من متقابلأ با او می‌جنگیدم و پدرم هم مرا به شدت کتک می‌زد. مادرم می‌گوید که وقتی خیلی کوچکتر بودم نیز همین کار را انجام می‌دادم اما من چیزی به خاطر نمی‌آورم. یادم می‌آید که برای فرار از دست پدر به زیر میزها پناه می‌بردم و او را عصبانی‌تر می‌کردم. ما روابط متلاطمی با هم داشتیم… پدرم همیشه برای من یک راز بود و خودش هم این موضوع را می‌داند. یکی از چیزهایی که همیشه افسوسش را خورده‌ام این است که هیچوقت قادر نبودم رابطهٔ نزدیکی با او بر قرار کنم. او در طی سالیان، دیواری به دور خودش ساخته بود و وقتی که کارش را با گروه به پایان رساند، متوجه شد که برایش مشکل است که با ما رابطه برقرار کند… تا به امروز من بابت اینکه او بر خلاف بسیاری از والدین، پولی را که ما بدست می‌آوردیم، برای خود برنمی‌داشت، بسیار از او متشکر هستم. پدرم هرگز چنین کاری با ما نکرد. اما من هنوز هم او را نمی‌شناسم؛ و این برای پسری که تشنهٔ شناختن پدرش است، بسیار مشکل است. او هنوز هم برای من یک مرد اسرارآمیز است و شاید برای همیشه باشد … نمی‌دانم من و برادرانم چه چیزی را انتظار می‌کشیدیم، اما کلوپ‌های شبانه چیز متفاوتی بودند. ما در بین کمدین‌های بد، افراد الکلی و زنانی که بر روی صحنه استریپتیز می‌کردند، برنامه اجرا می‌کردیم؛ و من تحت اعتقادات دین «یهوا» تربیت شده بودم. مادرم نگران بود که من وقتم را با افراد نامناسبی می‌گذرانم و با چیزهایی آشنا می‌شوم که باید چند سال دیرتر از آن‌ها مطلع شوم… ما در کافه‌ای در لس‌آنجلس برنامه اجرا می‌کردیم. من عادت داشتم در یکی از گوشه‌های صحنه بایستم و یکی از زنان استریپتیز به نام «مری رُز» را تماشا کنم. در آن زمان ۹ یا ۱۰ ساله بودم. آن دختر لباس‌هایش را از تنش بیرون می‌آورد و به داخل جمعیت پرتاب می‌کرد؛ و مردها آن‌ها را برمی‌داشتند و نعره می‌کشیدند. من و برادرانم کل این وقایع را تماشا می‌کردیم و پدرم اهمیت نمی‌داد … بعدها وقتی در سالن «آپولو» در «نیویورک» برنامه اجرا کردیم، من چیزی دیدم که واقعأ بر رویم تأثیر گذاشت زیرا هرگز فکر نمی‌کردم که چنین چیزی وجود داشته باشد. من تا آن زمان چند تا از زن‌هایی که استریپتیز اجرا می‌کردند را دیده بودم. اما آن شب، دختری با مژه‌های بسیار زیبا و موهای بلند بر روی صحنه آمد و برنامه‌اش را اجرا کرد. او اجرای فوق‌العاده‌ای داشت. اما یک‌دفعه، در پایان نمایش، کلاه گیسش را از سر برداشت، یک جفت پرتقال بزرگ از درون لباس زیرش بیرون کشید و معلوم شد که آن دختر، یک مرد بوده‌است. این واقعه بر روی من تأثیر گذاشت. من هنوز یک بچه بودم و حتی نمی‌توانستم چنین چیزی را تصور کنم. من به طرف تماشاچیان نگاه کردم. آن‌ها با شادی و به شدت تشویق می‌کردند. من به عنوان یک بچه، از این ماجرا درس گرفتم. شاید این اتفاق ذهن مرا به سمت تمرکز کردن بر جنبه‌های دیگر زندگی در بزرگسالی، آزاد کرد.» مایکل جکسون
جکسون در طول عمرش به نمادی فرهنگی و جزئی از فرهنگ عامهٔ مردم جهان تبدیل شد. سبک منحصربه‌فرد او در موسیقی، رقص، آواز و مُـد، هنرمندان بی‌شماری همانند مدونا، بریتنی اسپیرز، برونو مارس، لیدی گاگا و جاستین بیبر را در ۴۰ سال اخیر تحت تأثیر قرار داده و همچنان نیز در حال خط دادن به هنرمندان نوظهور است. با این وجود ابعاد دیگر زندگی شخصی او، همچون ظاهر در حال تغییر، رفتار و شایعات پیرامونش سبب ایجاد جنجال‌های غرض‌ورزانه‌ای شد که به چهرهٔ مردمی او صدمه زد. از اتهامات معروفی که به وی زده شده‌است می‌توان به ۲ اتهام کودک‌آزاری یکی در سال ۱۹۹۳ و دیگری در سال ۲۰۰۵ اشاره کرد که در هر دو مورد بی‌گناه شناخته شد. تریلر (آلبوم)
از آلبوم "تریلر"، ۳ نماهنگ (موزیک ویدئو) با نام‌های «بیلی جین»، «بزن به چاک» و «تریلر مایکل جکسون» ساخته شد که باعث انقلابی در صنعت موسیقی شد و هنر ساخت موزیک ویدئو را تغییر داد و آن را از مجموعه‌ای از تصاویر و عکس‌ها به روایتی داستانی، به صورتی که امروز می‌بینیم تبدیل کرد. مایکل فرم سادهٔ موزیک ویدئوها را از طریق داستان، حرکات رقص و جلوه‌های ویژه به یک فرم هنری و یک ابزار تبلیغاتی تبدیل نمود. قبل از موفقیت آلبوم "تریلر"، مایکل جکسون و تمام سیاه پوستان، برای پخش شدن کارهایش توسط شبکهٔ تازه تأسیس ام‌تی‌وی مشکل داشت. مایکل می‌گوید: «آن‌ها صاف و پوست کنده نظرشان را گفتند. آن‌ها موسیقی مرا پخش نمی‌کردند. این قلب مرا شکست». سپس والتر یت‌نیکاف، رئیس شرکت سی‌بی‌اس که ناشر آثار مایکل بود شبکهٔ ام‌تی‌وی را تحت فشار گذاشت و آن‌ها را تهدید کرد که در صورت پخش نکردن آثار مایکل جکسون، حق پخش آثار هنرمندان دیگر را نیز به‌ام‌تی‌وی نمی‌دهد. والتر یت‌نیکاف، رئیس سی‌بی‌اس می‌گوید: «گفتم بسیار خوب؛ من هم تمام آهنگ‌ها را از ام‌تی‌وی بیرون می‌کشم. تمامی آهنگ‌ها را. فراموششان کنید. شما هیچ چیز از سی‌بی‌اس پخش نخواهید کرد و اگر این کار را بکنم، برادران وارنر هم پیروی ما خواهند بود». یتنیکاف در سال ۲۰۰۸ در مصاحبه‌ای با مجلهٔ ابونی گفت: «وقتی ام‌تی‌وی تازه کارش را آغاز کرده بود، خودش را به عنوان یک ایستگاه پخش موسیقی راک معرفی کرد و وقتی آهنگ‌های «بیلی جین» و «بزن به چاک» منتشر شدند، ام‌تی‌وی نمی‌خواست پخششان کند. آن‌ها عملاً گفتند: "نه.نه.نه. ما موسیقی راک پخش می‌کنیم. این آهنگ‌ها از مایکل جکسون هستند و او یک سیاه پوست است."» اما لس گارلند، مؤسس شبکهٔ ام‌تی‌وی و مبتکر شبکه‌های وی‌اچ‌وان و بکس در سال ۲۰۰۶ به مجلهٔ جت گفت که این داستان یک افسانه‌است. او می‌گوید: هرگز در پخش آن کلیپ‌ها درنگ نکردیم. هیچ گونه دل‌آزردگی‌ای به وجود نیامد. من [بعد از تماشای بیلی جین] به باب پیتمن، دیگر مؤسس شبکهٔ ام‌تی‌وی، زنگ زدم تا به او بگویم: «من همین الان بهترین کلیپ موسیقی تمام عمرم را دیدم». و او نیز در همان روز این کلیپ را به فهرست برنامه‌های پخش، اضافه کرد. این‌که چگونه چنین افسانه‌ای در مورد این ماجرا ساخته شد، ما را متحیر کرده‌است. اما یتنیکاف، رئیس سی‌بی‌اس گفت که این جریان را به خوبی به یاد دارد و ام‌تی‌وی هیچ علاقه‌ای به پخش موزیک ویدئوها نداشت. وضعیت جسمی و سلامتی مایکل جکسون
از اواسط دههٔ ۸۰ میلادی (دههٔ ۶۰ خورشیدی) جکسون صنعت موسیقی، نمایش و سرگرمی را دست‌خوش تغییرات بنیادی و ساختارشکن کرد و باعث شد او به معروفیت و محبوبیت بسیاری برسد. اما تغییرات در چهره و جسم و رفتار او باعث به وجود آمدن جنجال‌ها و شایعات بسیاری شد. از مهم‌ترین این شایعات تغییر رنگ پوست، بینی و چهره‌اش بود. رنگ پوست جکسون از اواسط دههٔ ۸۰ شروع به روشن شدن کرد و شکل بینی و چهره‌اش تغییر کرد. روشن شدن رنگ پوستش به‌خاطر بیماری برص (ویتیلیگو یا پیسی) بود که در آن رنگ‌دانه‌های پوست از بین رفته، بی‌رنگ شده و منجر به ایجاد لکه‌های سفید روی پوست و حساسیت به نور خورشید می‌شود برای معالجه این بیماری جکسون مجبور بود تا از لوازم آرایشی و کرم‌های تجویزی برای پوست استفاده کند. این آرایش‌ها باعث شد تا صورت او کمی به شکل زنان در آید که همین نیز باعث به وجود آمدن شایعاتی جدید شد. رقصاندن رؤیا
"رقصاندن رویا" بیانگر احساسات، تفکرات و دغدغه‌های مایکل جکسون در رابطه با دنیای اطرافش بوده و همچنین حاوی ۱۰۰ عکس از اوست. این کتاب در ژوئیه سال ۲۰۰۹ یک ماه پس از مرگ ناگهانی مایکل جکسون دوباره منتشر شد. مرگ مایکل جکسون
در ساعات بعد از مرگ جکسون فروش آثار او بشدت افزایش یافت. "تریلر" به جایگاه نخست جدول «آمریکن آی تون» موزیک دست یافت، و ۸ آلبوم دیگر وارد ۴۰ اثر برتر شدند. در بریتانیا، جایی که جکسون باید تا کمتر از سه هفتهٔ دیگر کنسرت اجرا می‌کرد، ۱۴ آلبوم او به جایگاه ۲۰ اثر برتر جدول فروش (با آلبوم "غیر معمول" در جایگاه نخست) رسید. نه عدد از آلبوم‌های او در جدول ۱۰ اثر برتر آی تونز وارد شدند که عبارتند از: دلهره آور، بد، خطرناک و… در فروشگاه آی تونز بریتانیا در ۲۶ ژوئن، سی و نه عدد از تک‌آهنگ‌های جکسون در لیست ۱۰۰ اثر برتر (به علاوهٔ پنج ترانه از جکسون ۵) بودند. هشت عدد از آلبوم‌های او در رده‌های نخست ۱۰ آلبوم دانلود شدهٔ برتر قرار گرفته و پنج ویدئوی برتر نیز از آن ویدئوهای جکسون شد. علاوه بر این‌ها او با آهنگ «مردی در آینه» وارد ۱۰ اثر برتر دانلود شده بود. مایکل جکسون
در بهار ۲۰۰۷، جکسون و شرکت سونی، شرکت «فِیمِس موزیک ال‌ال‌سی» را خریدند. این معامله حق نشر آهنگ‌های هنرمندانی همچون ایکان، امینم، شکیرا، بک هانسن و بسیاری دیگر را به انتشارات موسیقی سونی/ای‌تی‌وی که جکسون و سونی مالک آن هستند منتقل کرد. جکسون در طول این مدت چندین آهنگ را به همراه ویل. آی. ام، ایکان و رد وان ضبط کرد. کودکی مایکل جکسون
جکسون فایو پس از ترک شرکت موتاون، قرارداد جدیدی را در ژوئن ۱۹۷۵ با شرکت سی‌بی‌اس رکوردز امضا کرد و ابتدا به قسمت فیلادلفیا اینترنشنال رکوردز، و سپس به اپیک رکوردز پیوست. به دلیل رعایت حقوق شرکت نشر موسیقی قبلی به نام موتاون، برادران جکسون نام گروه را از جکسون فایو به به جکسونز تغییر دادند. مایکل در این دوران به بلوغ رسید و او از تغییرات صورت و ظاهرش ناراضی بود. به همین دلیل رژیم غذایی خود را تغییر داد و گیاه‌خوار شد. آواز زمین (ترانه)
پیش از حقیقت ناراحت‌کنندهٔ ال گور، قبل از آواتار و وال-ای، پیش از آنکه توجه به محیط زیست چنین بر سر زبان‌ها بیفتد آواز زمین مایکل جکسون بود. یکی از غیرمعمول‌ترین و جسورانه‌ترین آهنگ‌های اعتراضی در تاریخ موسیقی عامه‌پسند. یک آهنگ موفق جهانی که در بیش از ۱۵ کشور شماره یک گردید، اما در آمریکا حتی منتشر هم نشد. ۱۶ سال پس از آن روز، شمار تحسین کنندگان این آهنگ همچنان رو به فزونی است. این آهنگ که التماسی ناامیدانه است از زبان زمین و ساکنان آن به خصوص افرادی که بیشتر در معرض آسیب قرار دارند، امروز هم چونان گذشته، پرمعنا و با اهمیت است. آواز زمین به شدت برای جکسون که به درستی آن را یکی از بهترین آثارش می‌دانست، مهم بود. او به گونه‌ای برنامه‌ریزی کرده بود که این آهنگ نقطهٔ اوج کنسرت‌های نافرجام "این آخرش است" در لندن باشد. «آواز زمین» آخرین آهنگی بود که او پیش از مرگ بر روی صحنه تمرین کرد... «آواز زمین» می‌رفت که بزرگ‌ترین سرود زیست‌محیطی تاریخ شود. در بیش از ۱۵ کشور جهان در بالای جدول‌های موسیقی حکمرانی می‌کرد و بیش از ۵ میلیون نسخه به فروش رساند. با این حال منتقدان نمی‌دانستند که چگونه باید با این اثر برخورد کنند. موسیقی آن تلفیقی بود از اپرا، راک، سرود کلیسا و بلوز. چیزی متفاوت از هر آهنگی که از رادیو به گوش می‌رسید. هر نوع انتظاری را که می‌شد از یک سرود سنتی داشت، به چالش می‌کشید. به جای مضمونی ملی‌گرایانه، سخن از دنیایی آورد به دور از مرز بندی و سلسله مراتب. به جای گفتن از باورهای مذهبی و نگرش انسانی، صبحت از گسترده شدن بینش مردمان بود نسبت به تعادل و هماهنگی زیست‌محیطی. به جای یک پروپاگاندای ساده‌انگارانه برای برپایی یک جنبش اعتراضی، بیانی اصیل بود و هنرمندانه. به جای یک هم‌سرایی پر سروصدا که دست مایهٔ تی‌شرت‌ها و آگهی‌نماهای تبلیغاتی شود، شیوَنی جهانی بود و بی‌کلام. مایکل جکسون در سال ۱۹۹۵، جایزه موسیقی دوریس دی را از مراسم جایزهٔ جِنیسِس برنده شد. این جایزه به موسیقی‌دانانی که بیشترین اهمیت را به حیوانات می‌دهند تقدیم می‌شود. تا به امروز تنها ۴ نفر موفق به دریافت این جایزه شده‌اند. در سال ۲۰۰۸ یک نویسندهٔ اهل نیجریه گفت: «ترانهٔ زمین توجه جهانیان را به تخریبی که انسان به سیاره زمین وارد کرده‌است و آن را به نابودی کشانده جلب می‌کند». فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های مایکل جکسون
"مایکل جکسون" موسیقیدان، بازرگان، خواننده، ترانه‌سرا، رقصنده، بازیگر، طراح رقص، شاعر و فعال برجستهٔ حقوق بشر آمریکایی بود که به عنوان موفق‌ترین سرگرمی ساز تمام دوران‌ها شناخته می‌شود. موسیقی و من
موسیقی و من سومین آلبوم سولوی خوانندهٔ آمریکایی مایکل جکسون است که در ۱۳ آوریل ۱۹۷۳ با لیبل موتاون منتشر شد. این آلبوم در سراسر جهان ۴ میلیون نسخه فروش داشت. آلبوم "موسیقی و من" در سال ۲۰۰۹ در آلبوم "" گنجانده شد. کودکی مایکل جکسون
مایکل از سال ۱۹۷۲ (۱۴ سالگی)، در کنار فعالیت در گروه، حرفهٔ انفرادی خود را نیز آغاز کرد. او از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵، ۴ آلبوم استودیویی تک‌نفره منتشر کرد. این کارها به عنوان قسمتی از قرارداد جکسون فایو با موتاون منتشر شدند و تک‌آهنگ‌های موفقی از جمله «راکین رابین»، «روز بابی»، «باید آنجا باشم» و همین‌طور تک‌آهنگ «بن» که در آمریکا شماره یک شد و برندهٔ جایزهٔ «بهترین ترانهٔ سال» از گلدن گلوب و همچنین نامزد یک جایزهٔ اسکار در زمینهٔ «بهترین موسیقی فیلم» شد، را منتشر کرد. مایکل جکسون
در سال ۱۹۷۸، جکسون در فیلمی موزیکال به نام "ویز" در نقش یک مترسک ظاهر شد. موسیقی این فیلم توسط کوئینسی جونز، یکی از بزرگ‌ترین تهیه‌کنندگان آثار موسیقی جهان تنظیم شده بود. اما فروش این فیلم در گیشه یک فاجعه بود و موفقیتی به‌دست نیاورد. در سال ۱۹۷۹، بینی مایکل در یکی از تمرینات پیچیدهٔ رقص شکست. جراحی بینی که در نتیجهٔ این حادثه انجام شد موفقیت‌آمیز نبود و باعث ایجاد مشکلات تنفسی برای مایکل شد که می‌توانست فعالیت حرفه‌ای او را تحت تأثیر قرار دهد. او در اواسط دههٔ ۱۹۸۰ به دکتر استیو هوفلین معرفی شد که دومین جراحی بینی را برای او انجام دهد. آواز زمین (ترانه)
«آواز زمین»، «ترانهٔ زمین» یا «سرود زمین» نام سومین تک‌آهنگ از نهمین آلبوم استودیویی مایکل جکسون به نام "تاریخ" است. ترانه‌نویس و آهنگساز «آواز زمین» خود مایکل جکسون می‌باشد و همچنین تهیه‌کنندهٔ آن مایکل جکسون و دیوید فاستر هستند. بیان این آهنگ شباهت زیادی به آهنگ‌های «ما دنیاییم»، «مرد درون آینه» و «دنیا را التیام بده» دارد. مفهوم این آهنگ دربارهٔ نجات محیط زیست و حیات وحش است. این آهنگ که به مدت ۶ هفته در رتبهٔ ۱ جدول آهنگ‌های پرفروش انگلستان قرار داشت. «ترانهٔ زمین» در کشور آمریکا به صورت تک‌آهنگ منتشر نشد، به همین دلیل در جدول ۱۰۰ اثر برتر بیلبورد رده‌بندی نشد. سبک موسیقی، رقص و جلوه ظاهری مایکل جکسون
سبک مد خلاقانهٔ جکسون تأثیر بسیار گسترده‌ای بر روی نسل جوان گذاشته‌است. او به عنوان شخصی دارای سبکی ابداعی شناخته می‌شود که مدگزاران امروزی بی‌شماری از جمله آشر، کریس براون، بیانسه، ریانا، جاستین بیبر، ویل. آی. ام، کانیه وست، ایکان و بسیاری دیگر را تحت تأثیر گذاشته‌است. سبک او برای سه دهه‌است که همچنان در حال خط دادن به سبک‌های آینده‌است. در ۲۹ نوامبر ۲۰۰۹ دستکش سفید نمادین او به مبلغ ۳۵۰،۰۰۰ دلار (۴۲۰ هزار دلار به علاوهٔ مالیات) در یک حراجی توسط یک تاجر چینی خریداری شد. ویدئوشناسی مایکل جکسون
زمان رو به یاد بیار تولید پیچیده‌ای داشت، و با بیش از ۹ دقیقه زمان، یکی از طولانی‌ترین موزیک ویدئوهای اوست. محل اتفاق وقایای آن مصر باستان بود. این اثر به ارائهٔ جلوه‌های ویژه ی پیشگام پرداخت و ادی مورفی، ایمان عبدالمجید و مجیک جانسون در آن حضور داشتند، طراحی رقص این موزیک ویدئو پیچیده و متفاوت بود. ویدئوی ترانه پشت درهای بسته از نظر جنسی آتشی‌ترین ویدئوی جکسون است. سوپرمدل نائومی کمپبل، در یک رقص عاشقانه با همراهی جکسون، در این اثر حضور داشت. این ویدئو به خاطر اثری که می‌توانست القا کند در آفریقای جنوبی تحریم شد. سبک موسیقی، رقص و جلوه ظاهری مایکل جکسون
در سال ۱۹۸۵، جکسون آهنگ حماسی «ما دنیاییم» را برای اهداف خیرخواهانه نوشت. موضوعات بشردوستانه بعدها جزء هستهٔ مرکزی زندگی و موسیقی او شدند. رقص گروهی
از جمله افراد تاثیر گذار در فرهنگ عام رقص گروهی میشود از مایکل جکسون نام برد مایکل جکسون
مایکل بیش از هر هنرمند دیگری آلبوم پرفروش دارد. آلبوم "تریلر" او پرفروش‌ترین آلبوم موسیقی جهان در تمام دوران‌ها است. آلبوم بد در رتبهٔ پنجم و آلبوم خطرناک در رتبهٔ ۱۳ پرفروش‌ترین آلبوم‌های موسیقی جهان جای گرفته‌اند. فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های مایکل جکسون
جکسون از مراسم جوایز جهانی موسیقی، ۱۶ جایزه، از جمله جایزهٔ الماس را برده است. این مراسم از سال ۱۹۸۹ (۱۳۶۸ ه.ش) شروع به کار کرده‌است. مایکل جکسون
برادران جکسون هر روز پس از بازگشت از مدرسه، به دستور پدرشان به تمرین‌های سخت می‌پرداختند. مایکل از همان دوران خردسالی مورد رفتار تند پدرش قرار داشت. او کار بی‌وقفه، شلاق و کلمات رکیک را تحمل می‌کرد. جوزف اغلب مچ‌گیری می‌کرد یا فرزندان پسر را به دیوار فشار می‌داد. این سوءاستفاده‌ها از مایکل، زندگی‌اش در بزرگسالی را تحت شعاع خود قرار داد. جکسون فایو از ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ (۸ سالگی تا ۱۰ سالگی مایکل) در سطح وسیعی از ایالت‌های غرب میانه آمریکا به اجرای برنامه پرداخت. آن‌ها به دفعات در جایی اجرا می‌کردند که اغلب مقدمه‌ای برای شروع استریپ تیزها (رقص‌های برهنه) بود. در سال ۱۹۶۸ (۱۰ سالگی مایکل) رئیس شرکت موتاون رکوردز با مشاهدهٔ استعداد این گروه با آن‌ها قرارداد بست. در سال ۱۹۶۹ (۱۱ سالگی مایکل) ۴ تک‌آهنگ جکسون فایو پشت‌سرهم در آمریکا شمارهٔ یک شدند و مایکل تبدیل به جوان‌ترین خوانندهٔ تاریخ شد که تک‌آهنگش در جداول موسیقی شماره یک می‌شود. بعدها در سال ۲۰۰۶ این رکورد به صورت رسمی در کتاب رکوردهای گینس ثبت شد. مایکل از سال ۱۹۷۲ (۱۴ سالگی)، در کنار فعالیت در گروه، اقدام به ساخت و اجرای آهنگ به صورت تک‌نفره نمود. او از سال ۱۹۷۲ تا ۱۹۷۵، ۴ آلبوم استودیویی تک‌نفره منتشر کرد و حتی نامزد یک جایزه اسکار هم شد. در همین سال‌ها، اعضای گروه اقدام به برگزاری تور کنسرت در اروپا و نیز یک تور جهانی کردند. گروه جکسون فایو در سال ۱۹۷۵ از شرکت نشر موسیقی موتاون رکوردز به سی‌بی‌اس رکوردز نقل مکان کرد. گروه همچنان به اجراهای بین‌المللی خود ادامه می‌داد و از ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۴ (از ۱۵ تا ۲۴ سالگی مایکل) شش آلبوم استودیویی دیگر منتشر کرد. در همین مدت، مایکل ترانه‌سرای اصلی گروه جکسونز بود. مرگ مایکل جکسون
در ژاپن، جایی که جکسون دارای موقعیتی همانند بت و آیکون بود، سخنگوی ارشد دولت و سایر وزرا، تسلیت خود را ابراز کردند. وزیر امور داخلی و ارتباطات تسوتومو هاتابه خبرنگاران گفت: "از وقتی که وی عضو جکسون فایو بود، وی را تماشا کردم، و الان غمگین و ناراحت هستم." "یاسوکازو همادا، وزیر دفاع گفت که جکسون با موسیقی خود به ساختن نسلی اعتبار داده‌است، او سوپر استار بود. این یک فقدان بسیار غم انگیز است. اما خارق العاده است که وی توانست رؤیاهای بسیار و امید زیادی به مردم جهان بدهد. " مایکل جکسون
مایکل جوزف جکسون در ۲۹ اوت ۱۹۵۸ در شهر صنعتی گَری در ایالت ایندیانا، ایالات متحده آمریکا (نزدیک شیکاگو) و در خانواده‌ای تهی‌دست زاده شد. نام پدرش، جوزف و مادرش، کاترین بود. او هشتمین فرزند از ۱۰ فرزند خانواده جکسون، یک خانواده آفریقایی-آمریکایی از طبقهٔ کارگر بود که در یک خانه دوخوابه در خیابان جکسون زندگی می‌کردند. مادرش، کاترین جکسون، کلارینت و پیانو می‌نواخت و اشتیاق داشت که یک خوانندهٔ کانتری-اند-وسترن باشد. مادرش به‌صورت نیمه‌وقت در فروشگاه سیرز کار می‌کرد. مادر مایکل بسیار مذهبی بود و فرزندانش را با باورهای سختگیرانهٔ فرقهٔ شاهدان یهوه از دین مسیحیت تربیت می‌کرد. خانوادهٔ ۱۱ نفری جکسون، در یک خانهٔ کوچک که دارای دو اتاق خواب بود، زندگی می‌کردند. شکست‌ناپذیر (آلبوم)
شکست‌ناپذیر نام دهمین و آخرین آلبوم استودیویی مایکل جکسون هنرمند معروف معاصر است که در ۳۰ اکتبر ۲۰۰۱ (۸ آبان ۱۳۸۰ ه.ش) و ۶ سال پس از نهمین آلبوم جکسون با نام تاریخ منتشر شد. ترانه‌های این آلبوم حاوی مضمون‌هایی از قبیل: عشق، جدایی، سرزنش رسانه‌ها و مشکلات اجتماعی است. روابط شخصی مایکل جکسون
او قبل از ازدواج هم با بازیگرانی همانند تاتوم اونیل و بروک شیلدز روابط عاشقانه داشت. اما اولین عشق وی خواننده معروف سیاه‌پوست، دیانا راس بوده‌است. مجموعه اصلی مایکل جکسون
دیسک یک جنجال‌های پیرامون مایکل جکسون
اپرا: آیا تو معنوی‌گرا هستی؟جکسون: در چه زمینه‌ای؟اپرا: یعنی این که تو مدیتیشن می‌کنی؟ تو این رو درک می‌کنی که چیز بزرگتری هست که بر روی مسائل تأثیر می‌ذاره؟جکسون: به خدا اعتقاد دارم، قطعاً، قطعاً، خیلی زیاد. نامبر وانز (ویدئو)
مایکل جکسون در سال ۱۹۷۲ میلادی (۱۳۵۱ ه.ش) در حالی که هنوز در جکسون فایو به عنوان رهبر گروه فعالیت می‌کرد، اولین آلبوم استودیویی و تک‌نفرهٔ خود را با نام "باید آنجا باشم" منتشر کرد. با وجود آن که ۴ تک‌آهنگ از این آلبوم منتشر شد، اما هیچ موزیک ویدئویی برای آن‌ها ساخته نشد. برای سه آلبوم بعدی مایکل با نام‌های "بن"، "موسیقی و من" و "مایکل، برای همیشه" هم موزیک ویدئویی ساخته نشد. اما در سال ۱۹۷۹ (۱۳۵۸ ه. ش)، مایکل اولین موزیک ویدئوی انفرادی خود را برای ترانهٔ «تا به اندازهٔ کافی گیرت نیومده بس نکن» از آلبوم "غیر معمول" را منتشر کرد. باید آنجا باشم
باید آنجا باشم اولین آلبوم مایکل جکسون به عنوان یک تک‌خوان بود. این آلبوم در دوران نوجوانی مایکل ساخته شد و در ۲۴ ژانویه ۱۹۷۲ منتشر شد. در آلبوم "باید آنجا باشم" تک‌آهنگی با همین نام موجود است که در ۷ اکتبر ۱۹۷۱ منتشر شد. این آلبوم در سراسر جهان بیش از ۵ میلیون نسخه فروش داشت. تریلر (آلبوم)
موزیک ویدئوی ۱۴ دقیقه‌ای «تریلر مایکل جکسون» در ۲ دسامبر ۱۹۸۳ (۱۲ آذر ۱۳۶۲) منتشر شد. این ویدئو با بودجهٔ تخمینی بین ۶۰۰ هزار تا ۱ میلیون دلار، پرهزینه‌ترین موزیک ویدئوی جهان در آن زمان بود. این در حالی بود که در آن زمان به موزیک ویدئوها اهمیتی داده نمی‌شد و گران‌ترین موزیک ویدئویی که ساخته می‌شد، حداکثر بودجه‌ای ۲۵ هزار دلاری داشت. بزن به چاک
آهنگ «بزن به چاک» از مایکل جکسون یک کار برجسته است. کوئینسی جونز از من خواست گیتار این آهنگ را بزنم. در عرض ۱۵ دقیقه دو قطعه ضبط کردم و به آن‌ها گفتم هریک را که می‌خواهند انتخاب کنند. سپس مایکل وارد شد و گفت «وای! من واقعاً از این چیز تند و زیری که نواختی، خوشم می‌آید.» کار بر روی این قطعه بسیار مفرح بود. دیوانه‌کننده است که چیزی که در مدت بسیار کوتاهی آماده شد، فرای دورترین مرزهایی که می‌توانستید تصورش را بکنید پیش برود. ویدئو کلیپ "بزن به چاک" دومین ویدئوی منتشر شده از آلبوم «تریلر» بود. هدف کلیپ "بزن به چاک"، منع جوانان سیاه‌پوست و سفیدپوست از جنگ‌های خیابانی بود و هزینهٔ ساخت آن ۱۵۰ هزار دلار برآورد شد. در موزیک ویدئوی این اثر، دو گروه سیاه لشکر (متشکل از رقصندگان و سیاه لشگران واقعی) می‌خواهند با یکدیگر در خیابان بجنگند. جکسون که ژاکت مشهور قرمز رنگش را پوشیده‌است، در حال خواندن آهنگ می‌رقصد. از آن جایی که سر دسته هر دو گروه سیاه لشگران سفیدپوست و سیاه‌پوست می‌باشند عده‌ای از منتقدان تصور می‌کنند که جکسون قبل از انتشار تک‌آهنگ «سیاه یا سفید» که در سال ۱۹۹۱ منتشر شد، قصد نمایش تبعیض نژادی را داشته‌است. لین ناتیج
به نقل از رویترز، لین ناتیج، نمایشنامه‌نویس آمریکایی که دو جایزه پولیتزر در کارنامه دارد، مسئولیت نگارش نمایشنامه‌ای موزیکال با الهام از زندگی مایکل جکسون را برعهده دارد که طبق برنامه قرار است در سال ۲۰۲۰ میلادی در تئاتر برادوی به روی صحنه برود. این نمایش موزیکال با اجرای برترین آهنگ‌های مایکل جکسون که در طول دوران فعالیت هنری‌اش موفقیت‌های فراوانی برای او به ارمغان آورد همراه خواهد بود. تریلر (آلبوم)
این موزیک ویدئو در سال ۲۰۰۶ از سوی کتاب رکوردهای جهانی گینس، عنوان "موفق‌ترین موزیک ویدئوی جهان" را دریافت کرد و در سال ۲۰۰۹ توسط کتابخانهٔ کنگرهٔ آمریکا، تحت عنوان‌های "اثر فرهنگی و تاریخی ماندگار" و "مشهورترین نماهنگ جهان" به فهرست گنجینهٔ ملی فیلم آمریکا اضافه شد. موزیک ویدئوی «تریلر مایکل جکسون» در این فهرست، اولین و تنها موزیک ویدئوی انتخاب شده‌است؛ زیرا در این فهرست تنها برترین فیلم‌های سینمایی‌ای که تأثیر قابل توجهی بر فرهنگ عامه می‌گذارند قرار می‌گیرند. کتابخانهٔ کنگره، انتشار این موزیک ویدئو را لحظه‌ای انقلابی در صنعت موسیقی دانسته‌است. این کلیپ توسط شبکهٔ ام‌تی‌وی نیز «عظیم‌ترین ویدئو کلیپ» نام‌گذاری شد. مایکل جکسون
او از ۵ سالگی وارد صنعت موسیقی شد و به مدت ۴۵ سال فعالیت کرد. جکسون، بیتلز و الویس پرسلی با اختلاف بسیار زیاد از دیگر هنرمندان، پرفروش‌ترین هنرمندان جهان هستند. در سال ۲۰۰۶ کتاب "رکوردهای جهانی گینس"، رکورد "موفق‌ترین سرگرمی‌ساز و صحنه‌گردان تاریخ" را به نام جکسون ثبت کرد. تاکنون ۳۹ رکورد در گینس به نام وی ثبت شده‌است؛ بیش از هر هنرمند دیگری. سبک موسیقی، رقص و جلوه ظاهری مایکل جکسون
آلبوم "" (۱۹۹۵)، فضایی از وهم و سوء ظن را در خود دارد. این آلبوم، بر روی سختی‌ها و جنجال‌های علنی که جکسون قبل از تولید این آلبوم درگیرشان شد، تمرکز می‌کند. در برخی از آهنگ‌ها جکسون آثار تلافی جویانه‌ای، علیه بی‌عدالتی و انزوایی‌ای که احساس می‌کند، می‌سازد و بیشتر خشمش را به سوی رسانه‌ها نشانه می‌گیرد. برای مثال در تصنیف «غریبه‌ای در مسکو»، جکسون غم خود را به خاطر «سقوط از شوکت» ابراز می‌کند. در قطعهٔ «دی. اس.»، جکسون یک حملهٔ لفظی علیه تام اسندون (کسی که در سال ۱۹۹۳ حکم بازرسی بدن برهنهٔ جکسون را گرفت) آغاز کرد. او اسندون را به عنوان یک ضداجتماعِ سفیدپرست که می‌خواهد جکسون را به چنگ بیاره، زنده یا مرده توصیف می‌کند. اسندون در مورد آهنگ گفت: «من بهش افتخار ندادم آهنگشو بشنوم، اما بهم گفته شده که آهنگ با صدای شلیک گلوله تموم می‌شه». مایکل جکسون
با این حال تخمین زده می‌شود که درآمدهای جکسون از سهم سود آثار خودش، کنسرت‌هایش و مشارکت یا موافقت‌هایش، ۵۰۰ میلیون دلار باشد. جکسون در طول عمرش بیش از ۳۰۰ میلیون دلار از درآمدش را وقف اعمال خیریه و نیکوکارانه کرد. مایکل جکسون
در سال ۱۹۸۷ جکسون به صورت علنی اعلام کرد که دیگر پیرو مذهب شاهدان یهوه نیست. پس از ۵ سال وقفه، هفتمین آلبوم استودیویی جکسون با نام "بد" در ۱۹۸۷ منتشر شد. صنعت موسیقی در انتظار یک موفقیت برجستهٔ دیگر بود بنابراین توقعات بسیار بالایی در مورد این آلبوم وجود داشت. "بد" فروش کمتری نسبت به "تریلر" داشت اما توانست به دومین آلبوم پرفروش تاریخ در آن زمان تبدیل شود. فروش این آلبوم تا سال ۲۰۱۲، بیش از ۴۵ میلیون نسخه بوده‌است و هم‌اکنون چهارمین آلبوم پرفروش تاریخ در تمام دوران‌هاست. "بد" حاوی ۱۱ آهنگ بود که ۹ آهنگش توسط خود جکسون سروده شده بودند. از ۷ تک‌آهنگی که از "بد" منتشر شد، ۵تایشان در ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" به رتبهٔ یک رسیدند. مرگ مایکل جکسون
یک روز بعد از درگذشت جکسون، شهردار ریودوژانیرو اعلام کرد که این شهر مجسمه ای از وی را برپا می‌کند. جکسون در سال ۱۹۹۶ از این شهر بازدید کرد و موزیک ویدئو " آنها به ما اهمیتی نمی‌دهند " را در آنجا فیلمبرداری کرد. شهردار گفت که جکسون کمک کرده‌است تا جامعه به "الگویی برای توسعه اجتماعی " تبدیل شود. مراسم یادبود مایکل جکسون
بعد از این سخنرانی، ماریا کری و تری لورنتس ترانهٔ «آنجا خواهم بود» از گروه «جکسون ۵» را اجرا کردند. سپس کویین لطیفه، بازیگر سیاه‌پوست آمریکایی برای سخنرانی دوم به روی سن آمد و اظهار داشت که مایکل جکسون باعث شد که او بداند دنیایی دیگر نیز وجود دارد. پس از پایان سخنرانی، لیونل ریچی، یکی از ترانه‌های قدیمی خود به نام «عیسی عشق است» را اجرا کرد. سپس بری گوردی، مؤسس شرکت موتاون رکوردز روی صحنه آمد و از نبوغ مایکل جکسون سخن گفت: وقتی او رقص نمادین مون‌واک را انجام داد، من شوکه شدم. آن رقص جادو بود. مایکل جکسون به مدار فلکی رفت و هرگز پایین نیامد. زندگی مایکل، گرچه خیلی زود تمام شد، اما زیبا بود. لقب سلطان پاپ برای مایکل کافی نیست. او را باید بزرگ‌ترین صحنه گردان و سرگرم‌کنندهٔ تاریخ بنامیم. امشب هالیوود
«امشب هالیوود» تک‌آهنگی اثر هنرمند مشهور آمریکایی، مایکل جکسون است که پس از مرگ او در آلبوم گردآوری شدهٔ "مایکل" منتشر شد. این ترانه در ۱۱ فوریه ۲۰۱۱ به عنوان دومین تک‌آهنگ از آلبوم «مایکل» روانهٔ بازار شد.  قسمت میانی ترانه توسط تاریل جکسون، برادر زادهٔ مایکل جکسون خوانده شده‌است.  ویدئو کلیپ «امشب هالیوود» در ۱۰ مارس ۲۰۱۱ منتشر شد که در آن سوفیا بوتلا لباس مایکل را بر تن دارد و به همراه ۶۰ رقصندهٔ دیگر به بازسازی رقص‌های او می‌پردازد.  این تک‌آهنگ موفق شد در جدول رقص کلاب بیلبورد رتبهٔ ۱ به دست بیاورد. آواز زمین (ترانه)
مایکل جکسون «آواز زمین» را در تاریخ ۱ ژوئن ۱۹۸۸ در خلال برگزاری تور جهانی بد در شهر وین، اتریش نوشت و در ابتدا نامش را «پس ما چه» نامید. مایکل جکسون
هشتمین آلبوم استودیویی مایکل با نام "خطرناک" در سال ۱۹۹۱ منتشر شد. "خطرناک" تا سال ۲۰۰۸ هفت میلیون نسخه در آمریکا و ۳۲ میلیون نسخه در سراسر جهان فروش داشته‌است و هم‌اکنون جزء بیست آلبوم پرفروش جهان است. تدلی رایلی (کسی که سبک نیو جک سوینگ را بنیاد نهاد) یکی از تهیه‌کننده‌های این آلبوم است و توانست جکسون را راضی کند که برای نخستین‌بار در آلبومش از رپ استفاده کند. از سبک‌های اصلی این آلبوم، نیو جک سوینگ بود. تا به امروز موفق‌ترین آلبوم در سبک نیو جک سوینگ، آلبوم خطرناک است. این آلبوم دربردارندهٔ ۱۴ ترانه است که ۹تای آن‌ها در قالب تک‌آهنگ منتشر شد. بیشتر ترانه‌های این آلبوم دربارهٔ وحدت نژادها، برادری و برابری میان مردم جهان، بهبود وضعیت زمین و نفی خیانت هستند. در پایان سال ۱۹۹۲ آلبوم "خطرناک" و تک‌آهنگ «سیاه یا سفید» از همین آلبوم به ترتیب، به عنوان پرفروش‌ترین آلبوم و پرفروش‌ترین تک‌آهنگ جهان در سال ۱۹۹۲ شناخته شدند. همچنین جکسون در این سال جایزهٔ «پرفروش‌ترین هنرمند دههٔ ۸۰» را از طرف جایزهٔ موسیقی "بیلبورد" دریافت کرد. جوایز ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی
جایزهٔ ویدئوی طلایه‌دار مایکل جکسون که با نام‌های جایزهٔ ویدئوی طلایه‌دار، جایزهٔ ویدئوی پیشگام یا جایزهٔ یک عمر موفقیت هنری نیز شناخته می‌شود، جایزه‌ای است که به کسی که دارای عمیق‌ترین تأثیر بر روی رشد و معروفیت شبکهٔ ام‌تی‌وی است داده می‌شود. تاکنون ۲۷ عدد از این جایزه در ۱۸ سال متفاوت به هنرمندن تأثیرگذار اهدا شده‌است. مرد درون آینه
مرد درون آینه نام تک‌آهنگی از خوانندهٔ آمریکایی مایکل جکسون است که در ۹ ژانویه ۱۹۸۸ () منتشر شد. این ترانه پس از انتشارش، توانست به رتبهٔ ۱ جدول ۱۰۰ اثر برتر و همچنین چند جدول جهانی دیگر دست یابد. این ترانه در آلبوم "بد" منتشر شد و از آهنگ‌های تند و انتقادی جکسون بود. "مرد درون آینه" نامزد دریافت جایزه گرمی در رشتهٔ «بهترین آهنگ ضبط شده سال» شد. این آهنگ به مدت دو هفته در صدر جدول ۱۰۰ اثر برتر بود. این ترانه توسط خوانندگان بسیاری دوباره خوانی (Cover) شده‌است. همچنین در این موزیک ویدیو تصویری از آدولف هیتلر و معمر قذافی نیز دیده میشود. سبک موسیقی، رقص و جلوه ظاهری مایکل جکسون
مایکل جوزف جکسون، خواننده معروف و ترانه سرای پاپ به عنوان یکی از نوآوران و دگرگون کنندگان سبک موسیقی پاپ شناخته می‌شود، و این امر تا جایی پیش رفت که میان طرفدارانش با نام پادشاه پاپ(King Of Pop) معروف شد. دنیا را التیام بده
دنیا را التیام بده تک‌آهنگی از آلبوم "خطرناک" مایکل جکسون است که توسط خود او نوشته شده‌است و در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. این آهنگ توانست موفقیت‌هایی را از نظر میزان فروش به ثبت برساند. در سال ۲۰۰۱ جکسون در تماس اینترنتی با هوادارانش اعلام کرد که «دنیا را التیام بده» آهنگی است که بسیار به آن افتخار می‌کند. وی همچنین سازمان خیریه‌ای با همین نام برای بهبود وضعیت زندگی کودکان ایجاد کرده‌است. این سازمان همچنین در زمینهٔ بهبود وضعیت تحصیل کودکان فعالیت می‌کند. دنیای مرا باشکوه می‌کنی
موزیک ویدئوی این ترانه آخرین حضور جکسون در یک موزیک ویدئو بود که قبل از مرگش منتشر می‌شود. بعدها مایکل جکسون در موزیک ویدیوی ترانه‌ی یک شانس بیشتر که در سال ۲۰۰۳ ساخته شد نیز حضور پیدا کرد اما به مدت ۷ سال منتشر نشد تا بعد از درگذشت مایکل جکسون، در آلبوم ویدئویی «ویژن» او منتشر شد. در موزیک ویدئوی این ترانه، مارلون براندو (نقش اول فیلم پدر خوانده)، کریس تاکر (بازیگر مجموعه فیلم‌های ساعت شلوغی)، کیشایا دادلی، مایکل مدسن و بیلی دراگو ایفای نقش کردند. مایکل (آلبوم)
مایکل نام آلبوم موسیقی مایکل جکسون است که ۱۷ ماه پس از درگذشت ناگهانی‌اش، در تاریخ ۱۰ دسامبر ۲۰۱۰ () منتشر شد. در انتشار این آلبوم افرادی همانند ایکان، ۵۰ سنت، لنی کراویتز و دیو گرال همکاری داشته‌اند.