خورخه ریورو از چه سالی به بازیگری روی آورد؟
کریستوفر ریو
کارش را با تئاتر آغاز کرد و در دوره‌ای که هنوز دانشجو بود در مجموعه عشق زندگی جلوی دوربین رفت. در نمایش مایه متانت که در سال ۱۹۶۷ در برادوی اجرا شد، با نقش نوه کاترین هپبرن به روی صحنه رفت. از اواخر دهه ۱۹۷۰ وارد سینما شد. با نقش اصلی دومین فیلمش سوپرمن که از میان دویست کاندید این نقش انتخاب شده بود به شهرت جهانی رسید. اما همین نقش قهرمان داستان‌های مصور در این فیلم ۴ قسمتی به او امکان شکوفایی استعداد بازیگری اش را در فیلم‌های بیشتری نداد. در تئاتر و تلویزیون از جمله با نقش ورونسکی در فیلم آنا کارنینا نیز فعالیت داشت. وی نقش یکی از محبوبترین شخصیت‌های پرده نقره‌ای را بازی کرد و با همان نقش برای همیشه جاودان شد. وی کتابی نیز با نام هیچ چیز غیرممکن نیست نوشته‌است. روکو پاپالئو
در رم برای تحصیل ریاضی به دانشگاه رفت اما برای حضور در کلاسهای تئاتر آن را رها کرد. او کار خود را در سال ۱۹۸۵ با بازی در نمایش سالواتوره ماتیا آغاز کرد. در سال ۱۹۸۹، او اولین حضور سینمایی خود را در فیلمی به کارگردانی آلساندرو دالتاری و بازی در مجموعه تلویزیونی آغاز کرد.
خولیو چاوز
او متولد بوینس آیرس است و در سال ۱۹۷۳ اولین نقش خود را در یک فیلم بازی کرد. خولیو چاوز از سال ۱۹۷۶ تا به حال نقش‌های برجسته‌ای در سینمای آرژانتین و اخیراً در تلویزیون آرژانتین بازی کرده است. جولیا رابرتس
زمانی که برادر بزرگترش یعنی اریک رابرتس توانست، موفقیت‌هایی در بازیگری بدست بیاورد، او نیز تصمیم گرفت تا شانس خود را آزمایش کند تا ببیند استعداد بازیگری دارد یا خیر. او در نخستین تجربه بازیگری اش در ۱۹۸۸ میلادی در فیلم پیتزای مرموز و رضایت حضور پیدا کرد اما سکوی پرتاب او با فیلم زن زیبا شکل گرفت. فیلمی که جولیا را تبدیل به انتخاب نخست تماشاگران برای فیلم‌های درام رومانتیک کرد. اما جولیا در سال‌های بعد تصمیم گرفت که فیلم‌های جدی را در صدر کارهای خود قرار دهد، هرچند تماشاگران همیشه دوست دارند تا او را در فیلم‌های رومانتیک ببینند. رزاریو داوسون
رُزاریو ایزابل داوسون (زاده ۹ مه ۱۹۷۹) بازیگر آمریکایی، تهییه کننده، خواننده، نویسنده کتاب‌های کمیک و فعال سیاسی است. او اولین نقش اصلی خود را در فیلمی در سبک درام به نام کودک (۱۹۹۵) ساخته‌است. نقش‌های بعدی او در فیلم‌ها عبارتند از: او بازی (۱۹۹۸)، جوزی و پوسکات (۲۰۰۱)، مردان سیاهپوش ۲ (۲۰۰۲)، ساعت بیست و پنجم (۲۰۰۵)، اجاره (۲۰۰۵)، شهر گناه (۲۰۰۵)، مرگ متهم (۲۰۰۷)، هفت پوند (۲۰۰۸)، "" (۲۰۱۰)، توقف ناپذیر (۲۰۱۰) اشاره کرد. داوسون همچنین برای شرکت والت دیزنی و شرکت DC کارهای صوتی انجام داده‌است. او برای بازی در فیلم سینمایی اجاره (۲۰۰۵) جایزه Satellite Award یعنی بهترین نقش مکمل زن را دریافت کرده‌است. رائول آره‌والو
رائول آره‌والو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل اسپانیا است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. ویکتوریا روفو
ویکتوریا روفو یک بازیگر مکزیکی است. نام واقعی وی "ماریا ویکتوریا اوخنیا گوادالوپه مارتینز دل ریو مورنو -روفو" است که در تاریخ ۳۱ مه ۱۹۶۱ در شهر مکزیکوسیتی به‌دنیا آمد. او عمدتاً در منطقه آمریکای لاتین به‌عنوان ملکه تله‌نوولا شناخته می‌شود. "روفو" نام‌خانوادگی حرفه‌ای است که وی برای خود استفاده می‌کند، که نام‌خانوادگی پدربزرگ مادری وی بوده که تباری ایتالیایی داشته است. فیلم‌ها و سریال‌های زیادی بازی کرده است که از جمله آن‌ها می‌توان به لیست زیر اشاره کرد: آمریکا فررا
فررا حرفه خود را با بازی در فیلم "خواهری از سفر آرزوها" (۲۰۰۵) آغاز کرد. در سال ۲۰۰۶ او به عنوان بازیگر نقش اول در سریال "بتی بی‌ریخته" (۲۰۱۰-۲۰۰۶) حضور یافت. بازی در این سریال برای او نقدهای مثبتی درپی‌داشت و توانست جوایز بسیاری از جمله جایزه گلدن گلوب، جایزه انجمن بازیگران فیلم و جایزه امی را از آن خود کند و به اولین زن لاتین در این گروه تبدیل شود. کارمن مائورا
کارمن گارسیا مائورا (Carmen García Maura؛ زاده ) هنرپیشه اسپانیایی است. او از سال ۱۹۶۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده است و جوایز بسیاری برده است. مائورا طی شش دهه از کار حرفه‌ای خود بخاطر همکاری‌هایش با کارگردانان برجسته اسپانیایی، پدرو آلمودوار و الکس دل‌ایگلسیا و شرکت در آثاری مانند بازگشت و تترو معروف شده است. چابلا بارگاس
بارگاس در سال‌های آغازین دههٔ ۱۹۵۰ میلادی به‌صورت حرفه‌ای خوانندگی را آغاز کرد و به‌همراه خوانندهٔ نامدار لاتین خوزه آلفردو خیمنز در یک تور موسیقی شرکت کرد. او اولین آثارش را در سال ۱۹۶۱ ضبط کرد و در دههٔ ۶۰ و ۷۰ میلادی نه تنها در زادگاه‌اش بلکه در اسپانیا و اروپا بسیار محبوب شد. در سال ۱۹۷۹ به‌خاطر اعتیادش به الکل از صنعت موسیقی کناره گرفت و در سال ۱۹۹۰ با پذیرفتن نقشی در فیلم فریاد سنگ به کارگردانی ورنر هرتسوک مجدداً به صحنه بازگشت. ۱ سال بعد در ضبط یکی از قطعه‌های ساندترَک فیلم پاشنه بلند همکاری کرد و در سال ۱۹۹۳ پس از حدود یک دهه کناره‌گیری، با ضبط یک آلبوم استودیویی مجدداً فعالیت موسیقی‌اش را از سر گرفت. رمدیوس وارو
اولین آثار وارو، شامل خود-نگاره و پرتره‌هایی از اعضای خانواده، به سال ۱۹۲۳ بازمی‌گردد زمانی که او مشغول به تحصیل کارشناسی در دانشکده هنر و صنایع دستی بود. در سال ۱۹۳۰ دیپلم معلمی نقاشی را دریافت کرد. اولین مواجههٔ او با سورئالیسم در مادرید صورت گرفت. او به‌طور ویژه به کارهای هیرونیموس بوش علاقه‌مند بود. در سال ۱۹۳۰ با نقاشی جوان به نام ژراردو لیزاراگا (Gerardo Lizárraga) ازدواج کرد و هردو به دلیل تنش‌های سیاسی اسپانیا را مقصد پاریس ترک کردند. بعد از مدتی زندگی در پاریس، وی دوباره به اسپانیا بازگشت و اولین حلقهٔ دوستان هنرمند خود را تشکیل داد. مریا لاریوارا
مِریا لاریوارا (؛ زادهٔ ۴ ژوئیه ١٩۶۴ در هائوکیپوداس، فنلاند) بازیگر فنلاندی است. لاریوارا کار خود را در سال ۱۹۸۸ در Rengasmatka آغاز کرد و تقریباً در سی کار در سینما و تلویزیون بازی کرده‌است و اغلب در نقش خودش در نمایش‌ها ظاهر می‌شود. ریما رامین‌فر
کار در تئاتر را در سال ۱۳۷۶ با نمایش "شب بخیر مادر" آغاز نمود و در سال ۱۳۷۹ با بازی در فیلم سینمایی "نان و عشق و موتور ۱۰۰۰" پا به عرصهٔ سینما نهاد. همسر وی، امیر جعفری، از بازیگران سینما و تلویزیون ایران است. نگار عابدی
نگار عابدی از دوران کودکی به بازیگری علاقه زیادی داشت و در ۲۰ سالگی با دیدن آگهی‌های کلاس بازیگری از رشتهٔ تحصیلی خود انصراف داده و در این کلاس‌ها ثبت نام نمود. او در کلاس اساتیدی همچون رؤیا تیموریان و مهتاب نصیرپور دوره‌های بازیگری دیده‌است و وارد عرصه تئاتر شد و در سال ۱۳۸۷ با فیلم مانا به سینما معرفی گردید. این موضوع یکی از عوامل موفقیت او برای حضور در تلویزیون بوده‌است. رامون نووارو
با نام رامون سامانیگوس در ۶ فوریه ۱۸۹۹ در دورانگو، دورانگو کشور مکزیک به دنیا آمد. در سال ۱۹۱۳ به هنگام انقلاب مکزیک وی به همراه خانواده اش به لس آنجلس، کالیفرنیا گریختند و کارش را در لس آنجلس به عنوان پیش خدمتِ خواننده آغاز کرد. سپس مدتی در وودویل روی صحنه رفت. نووارو در سال ۱۹۱۷ به صنعت سینمای هالیوود قدم نهاد. ابتدا سیاهی لشکر بود. با زندانی زندا به شهرت رسید. تا اواخر دهٔ ۱۹۲۰ از ستارگان هالیوود به شمار می‌آمد، اما همیشه در سایهٔ رودولف والنتینو قرار داشت. به یاد ماندنی‌ترین نقش او در نسخهٔ صامتِ بن هور بود. تا اوایل دههٔ ۱۹۳۰ با نقش‌های رمانتیک در اوج بود و سپس آرام آرام رو به رو نزول گذاشت. در ۱۹۳۰ نسخه‌های اسپانیایی و فرانسوی فیلمی را که خود بازیگرش بود، کارگردانی کرد و مستقلاً نیز فیلمی به نام برخلاف جریان (۱۹۳۶) ساخت. پس از جنگ جهانی دوم صرفاً گاهی نقش‌های دوم را به عهده می‌گرفت. خوزه ایگناسیو کابروخاس
در سال ۱۹۵۶ به رشته حقوق دانشگاه مرکزی ونزوئلا راه پیدا کرد. اما با راه پیدا کردن به تئاتر دانشگاه متوجه شد هدف اصلی اش در زندگی حقوق نیست و بازیگری است. آلفونسو ریبیرو
آلفونسو ریبیرو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. دولورس دل ریو
در سال ۱۹۲۸ شرکت فاکس از دل ریو دعوت کرد تا در فیلم "No Other Woman (هیچ زن دیگر)" به کارگردانی لو تلخن نقش آفرینی کند و در همین سال در فیلم دیگری به نام "The Trail of '98 (دنباله‌ای از '۹۸)" نقش اصلی به او داده شد در واقع قرار بر این بود که این نقش را رنه آدوره بازی کند اما او به دلیل ابتلا به بیماری سل کنار کشیده بود که این فیلم نیز به موفقیت رسید. پرویز شاهین‌خو
پرویز شاهین‌خو در سال ۱۲۹۴ در تهران به‌دنیا آمد. او از سال ۱۳۱۲ در گروه تئاتر خیرخواه مشغول بازی در تئاتر شد و در سال ۱۳۱۴ در کلاس سینمایی اوگانیاس شرکت کرد که موجب شد در دو فیلم به نام‌های «آبی و رابی» و «حاجی آقا آکتور سینما» همکاری کند. شاهین‌خو در سال ۱۳۱۷ وارد هنرستان هنرپیشگی شد و بعد از گرفتن دیپلم از سال ۱۳۱۸ در تئاتر «نصر و دهقان» به اجرای نقش‌های مختلف پرداخت. جیمز فرانکو
جیمز فرانکو بازیگری را از اواخر سال ۱۹۹۰ با ظاهر شدن در سریال‌های کوتاه و زندهٔ تلویزیونی و فیلم‌هایی مخصوص نوجوانان آغاز کرد. او در ۱۹۹۹ در یک سریال کوتاه تلویزیونی بازی کرد و گفت که بازی در آن بسیار لذت بخش و سازنده بود و بعدها عنوان کرد: تا پیش از بازی در این سریال خیلی از کار تلویزیونی سر درنمی‌آوردم بنابراین این مجموعه برایم مفید بود. نخستن کار جدی اش سال ۲۰۰۰ در کمدی - رمانتیک "[[هرچی لازم باشه]]" بود که در کنار دوست‌دختر آن موقعش، [[مارلا سوکولف]] بازی کرد. در سال ۲۰۰۱ نقش اصلی فیلم [[جیمز دین]] را بازی کرد که باعث شد جایزهٔ جایزهٔ [[گولدن گلوب]] را دریافت کند و نامزد [[جوایز امی]] نیز شود. فلورا مارتینز
وی با بازی در مجموعه تلویزیونی «مامبو» در سال ۱۹۹۴ در تلویزیون کلمبیا بازیگری را اغاز کرد او در اولین فیلم بلند خود به نام Soplo de Vida برنده جایزه بهترین بازیگر مکمل زن از جشنواره فیلم بیاریتز فرانسه شد. ماریا روخو
ماریا روخو (زاده ۱۵ اوت ۱۹۴۳) بازیگر و سیاستمدار مکزیکی است. روح‌الله مهرابی
روح اله مهرابی متولد ۳۰ شهریور ۱۳۵۸ (قزوین) ورود او به عرصه بازیگری از سن ۱۲ سالگی در کناراستاد علیرضا رحمانی و پس از ۸ سال فعالیت مستمر در این رشته در سال ۱۳۷۸ در رشته بازیگری و کارگردانی تئاتر وارد دانشگاه شد و در سال ۸۳ از دانشگاه فارغ التحصیل شد او همزمان با تحصیل در دانشگاه با بزرگانی چون دکتر قطب الدین صادقی و داوود میرباقری در تئاتر به عنوان بازیگر تجربه های ارزشمندی راکسب کرد و برای نخستین بار در یک اثر سینمایی به کارگردانی یدالله صمدی مقابل دوربین رفت او همچنین تجربه ساخت چندین فیلم کوتاه و بلند و چندین مجموعه و فیلم بلند مستند را در کارنامه خود دارد، ودر عرصه تهیه کنندگی نیز چند مجموعه و فیلم را تهیه کرده است. ریتا اورا
اورا برای اولین بار در یکی از قسمت‌های سریال درام بریتانیایی The Brief در ۱۳ سالگی ظاهر شد. مدتی بعد در سال ۲۰۰۴ در فیلم Spivs بازی کرد و در سال ۲۰۱۵ در مجموعه فیلم‌های پنجاه طیف گری در نقش خواهر گری، میا ظاهر شد. ریتا امیدوار بود تا آهنگ اصلی این فیلم را او بخواند اما سم تیلور-جانسون وی را برای بازیگری می‌خواست. تارا وایت
تارا وایت اولین رابطهٔ جنسی خود را در سن ۱۶ سالگی تجربه کرد. تارا وایت بلافاصله پس از این که به سن ۱۸ سالگی رسید؛ وارد صنعت فیلم‌های بزرگسال یا پورنوگرافی شد در حالی که هنوز به دبیرستان می‌رفت. وی اولین صحنهٔ سکسش را با رابرت روزنبرگ در ملاء عام و در مقابل دانشگاه چارلز پراگ انجام داد. او استرس زیادی داشت و به‌طور مداوم فراموش می‌کرد که به لنز دوربین نگاه کند. دلیل استرس بالای او نیز، سکس در وسط خیابان و زیر نظر جمعیت بالایی که او را تماشا می‌کردند؛ بود. تارا وایت یک وبلاگ مخصوص سری پرایوت نوشت که آن را به صورت هفتگی با خبرها و عکس‌های جدید بروز می‌کند. تارا یا مارتینا مراکیووا از می ۲۰۰۸ به عنوان یکی از مجریان برنامهٔ تلویزیون «خبرهای قرمز» (برنامه‌ای که مجریان آن رقاص‌های استریپ زن، اخبار عریان را می‌خوانند)، مشغول به کار شد. این برنامه در یک وبسایت توسط یک شبکه تلویزیونی به نام TV Nova تهیه شده‌است. تا پایان سال ۲۰۱۳ او در بیش از ۵۰۰ فیلم نقش آفرینی کرد. در اوایل دسامبر ۲۰۱۳ او کتاب پورنو و من را منتشر کرد. جونگ وو
جونگ وو کار بازیگری خود را در سال ۲۰۰۶ آغاز کرد و حرفه خود را در نقش کوچکی در فیلم و تلویزیون آغاز کرد. ماریا لوئیسا مرلو
ماریا لوئیسا مرلو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. وی از سال ۱۹۵۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. مانوئل دی الیویرا
مانوئل دی اُلیویرا در سال ۱۹۰۸ در پورتو زاده شد. پدر او یک کارخانه‌دار مالک نخستین کارخانه لامپ‌سازی در پرتغال بود. الیویرا با بازی در اولین فیلم‌های ناطق پرتغالی، وارد دنیای سینما شد. او پس از آنکه از تحصیل در دانشگاه انصراف داد، نزد پدرش در کارخانه مشغول به‌کار شد. نخستین تجربه او در کارگردانی، ساخت یک فیلم مستند کوتاه با نام "کار در رودخانه دورو" (۱۹۳۱) بود. او تا پیش از آنکه اولین فیلم بلند خود را در سال ۱۹۴۲ با نام "آنیکی بوبو" کارگردانی کند در طول ده سال پنج مستند دیگر ساخت. ۲۱ سال دیگر طول کشید تا الیویرا فیلم سینمایی بعدیش را بسازد. این فیلم که در سال ۱۹۶۳ ساخته شد "وسوسه مسیح" نام داشت. او در فاصله این دو فیلم، فقط سه مستند ساخته بود. ایمی ساکورا
در آوریل ۲۰۰۶، ساکورا گاتوکونیان را ترک کرد تا گروه خود به نام روبان یخی را بسازد. ساکورا به آموزش کشتی گیرانی که با خود از گاتوکونیان گرفته بود، ادامه داد. روبان یخی دو نمایش اول خود را در تاریخ ۲۰ ژوئن ۲۰۰۶ برگزار کرد. ساکورا اولین مسابقه خود را برای ارتقاء در ۱۵ اکتبر انجام داد و در برابر ریهو () باخت. در سال ۲۰۰۸، ساکورا اولین بازیگری خود را انجام داد در فیلم " "Three Count" " حضور داشت. از بازیگران این فیلم هیکارو شیدا، میااکو ماتسوموتو و سوکاسا فوجیموتو را می‌توان نام برد. بنیسیو دل تورو
دل تورو بازیگری را با ایفای نقش‌های کوچک تلویزیونی در اواخر دهه هشتاد آغاز کرد. در سال ۱۹۸۷، او به عنوان یک کاراکتر زمینه در موزیک ویدئو (به اسپانیایی: ) از مدونا ظاهر شد. دل تورو بازیگری در سینما را با فیلم سیرک پی وی و فیم جواز قتل از سری جیمز باند آغاز کرد. حرفه او در سینما با ماه چینی، ، پول برای هیچ، شنا با کوسه‌ها و بی‌باک ادامه یافت. روسا ماریا بیانچی
روسا ماریا بیانچی (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل مکزیک زاده آرژانتین است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌ها یا برنامه‌های تلویزیونی که وی در آن نقش داشته‌است می‌توان به "عشق سگی"، "تِـرِسا" و "تقدیر" اشاره کرد. بیانچی به خاطر بازی در فیلم "نیکوتینا" برنده جایزه آریل بهترین بازیگر نقش اول زن سال ۲۰۰۴ شده‌است رزا ریورا
رزا آملیا ریورا (متولد ۳ ژوئیه ۱۹۸۱) یک شخصیت تلویزیونی و زن تجاری در آمریکا است. ریورا مدیر اجرایی فعلی شرکت‌های جنی ریورا است. ریورا اولین بار با مرگ خواهرش جنی ریورا مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت اما پس از شروع بازی در نمایش‌های رئال اسپانیایی زبان و تصرف در کار خواهرش و بازی خوب و موئثر در این کار، مورد توجه گسترده‌تری قرار گرفت. در اواخر سال ۲۰۱۴، او و خانواده اش شروع به حضور در مجموعه تلویزیونی واقعیت "ریکا، فاموسا، لاتینا کردند" و در این مجموعه تلویزیونی بازی کردند. رزا ریورا از پدر و مادرش روزا سااوئدرا و پدرش پدرو ریورا متولد شد که از مرز مکزیک به ایالات متحده عبور کردند و ساکن کشور آمریکا شدند. ریورا خواهر کوچکتر خواننده‌های لاتین، جنی ریورا (درگذشته)، لوپیلو ریورا است و عمه خواننده چیکیس ریورا از خوانندگان مطرح و مشهور کشور آمریکا است. فخری خوروش
یکی از تماشاگران نمایش‌های خوروش، فرخ غفاری بود که بتازگی تحصیلات سینمایی‌اش را در فرانسه به اتمام رسانده بود و برای ساختن فیلم‌های متفاوت در سینمای ایران به دنبال بازیگران مناسب می‌گشت. او در این جستجو، خوروش را انتخاب کرد و در فیلم «جنوب شهر» (۱۳۳۷) از بازی او استفاده کرد. اما این فیلم توقیف گشت و در سال ۱۳۴۲ با اعمال سانسور و با نام جدید «رقابت در شهر» به نمایش درآمد. خوروش قبل از این فیلم هم چند اثر سینمایی بازی کرده بود؛ از جمله «برای تو»، «مستشار جزیره» و «بهلول» که آثار چندان قابل توجهی نبودند. فخری خوروش در میان زنان بازیگر دههٔ ۱۳۳۰، از نظر استعداد بازیگری بهتر از همه بود و تقریباً در تمامی دوره‌های فیلم‌سازی سینمای ایران، توانست حضور مستمر داشته باشد. از اواخر دههٔ سی، از سینما کناره گرفت و نیروی خود را تماماً در تئاتر به کار گرفت و به یکی از مشهورترین بازیگران تئاتر تبدیل شد. خورخه لوئیس بورخس
تحصیلات بورخس تا یازده سالگی در خانه بود و او به فراگیری دو زبان اسپانیایی و انگلیسی مشغول بود. همه افراد خانواده در سال ۱۹۱۴ به خاطر کاهش بینایی پدر و برای درمان این مشکل به شهر ژنو در سوییس رفتند و تا پایان این دهه در اروپا ماندند. در آنجا بورخس به مدرسه رفت و زبان‌های فرانسوی و آلمانی را آموخت. در سال ۱۹۲۱ آنها به بوئنوس آیرس بازگشتند. بورخس نخستین دفتر شعرش با عنوان شور بوئنوس آیرس، را در بیست و چهار سالگی منتشر کرد. سال‌ها بعد به عنوان استاد ادبیات انگلیسی دانشگاه بوئنوس آیرس منصوب شد. پیش از آن نیز رئیس کتابخانه ملی آرژانتین بود. ماریسول ریبیرو
ماریسول ریبیرو (؛ زادهٔ ) یک هنرپیشه اهل برزیل است. وی که اهل سائوپائولو است در سال ۱۹۸۴ میلادی به دنیا آمد. نام بورا
کار هنری خود را از سال ۲۰۰۶ آغاز کرده و در چندین فیلم و مجموعه از جمله آفتابی، گریه نکن مامان، جاده شماره ۱، کوسه، فقط عشق و … بازی کرده است. سرشه رونان
رونان بازیگری را نخستین بار در سال ۲۰۰۳ و در مجموعهٔ درام پزشکی "درمانگاه" تجربه کرد. نخستین فعالیت سینمایی او در فیلم "من هرگز نمی‌تونم همسر تو باشم" (۲۰۰۷) بود و سپس به‌عنوان نقش برجسته در فیلم "تاوان" ساختهٔ جو رایت ظاهر شد. بازی در "تاوان" باعث شد نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شود که رونان در ۱۳ سالگی به هفتمین شخص جوان نامزدشده در این دسته‌بندی بدل شد. او پس از آن در مجموعه‌ای از فیلم‌ها در نقش اصلی ایفای نقش کرد؛ مانند نقش دختری به قتل‌رسیده در "استخوان‌های دوست‌داشتنی" (۲۰۰۹) ساختهٔ پیتر جکسون، نقش نوجوانی قاتل در "هانا" (۲۰۱۱) و نقش مکمل نانوایی در "هتل بزرگ بوداپست" (۲۰۱۴) ساختهٔ وس اندرسن. سوفی وارد
این هنرپیشه، بازیگری را از سن ۱۰ سالگی آغاز کرد. مریلین مونرو
تا سال ۱۹۵۳، مونرو یکی از پرفروش‌ترین ستاره‌های هالیوود بود؛ او در فیلم نوآر "نیاگارا" که به جذابیت جنسی او متمرکز بود، نقش‌های اصلی را داشت و با بازی در کمدی‌های "آقایان موطلایی‌ها را ترجیح می‌دهند" و "چگونه می‌توان با یک میلیونر ازدواج کرد"، تصویر ستاره‌ای او به عنوان «بلوند احمق» را تثبیت کرد. در همان سال، تصاویر برهنهٔ او به عنوان مرکز اصلی و روی جلد نخستین شمارهٔ "پلی‌بوی" مورد استفاده قرار گرفت. او در طول فعالیت حرفه‌ای خود نقش مهمی در ایجاد و مدیریت چهره عمومی خود داشت، اما وقتی کلیشه‌ای انتخاب شد و دستمزد کمی از استودیو دریافت می‌کرد، ناامید شد. در اوایل سال ۱۹۵۴ به دلیل امتناع از یک پروژه سینمایی، مدت کوتاهی از فعالیت خود دور شد اما برای بازی در فیلم "خارش هفت‌ساله" (۱۹۵۵) که یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های گیشه در زندگی حرفه‌ای او بود، به فعالیت خود بازگشت. هنگامی که این استودیو هنوز تمایلی به تغییر قرارداد مونرو نداشت، او در سال ۱۹۵۴ شرکت تولید فیلم خود را تأسیس کرد. او سال ۱۹۵۵ را به ساخت این شرکت اختصاص داد و شروع به مطالعهٔ بازیگری متد زیر نظر لی استراسبرگ در اکتورز استودیو کرد. در اواخر همان سال، فاکس به او قرارداد جدیدی اعطا کرد که به او امکان کنترل بیشتر و حقوق بیشتر می‌داد. نقش‌های بعدی او شامل "ایستگاه اتوبوس" (۱۹۵۶) که با تحسین منتقدان همراه بود و اولین تولید مستقل او در "شاهزاده و مانکن" (۱۹۵۷) بود. نقش‌آفرینی در فیلم "بعضی‌ها داغشو دوست دارن" (۱۹۵۹) موفق به کسب گلدن گلوب بهترین بازیگر زن شد و یک موفقیت مهم و تجاری برای او بود. آخرین فیلم تکمیل‌شده او درام "ناجورها" (۱۹۶۱) بود. خواکین رودریگو
در ۲۲ نوامبر ۱۹۰۱ در ساگونتو (والنسیا) زاده شد. در سه سالگی بر اثر دچار شدن به بیماری دیفتری تقریباً تمامی بینایی خود را از دست داد. در هشت سالگی به آموختن پیانو، ویلن و سرایش (solfège) پرداخت و در شانزده سالگی آموختن هارمونی و آهنگسازی را آغاز کرد. رودریگو در ۱۹۲۷ در پاریس و در مدرسه اکول نورمال به فراگیری موسیقی با پل دوکا ادامه داد. او هم‌چنین موسیقی‌شناسی را نزد موریس امانوئل فرا گرفت. رودریگو نخستین اثر خود را در سال ۱۹۲۳ منتشر کرد و در سال ۱۹۲۵ به خاطر پنج قطعه برای کودکان (Cinco piezas infantiles) جایزه ملی اسپانیا را دریافت نمود. در ۱۹۳۳ با یک نوازنده پیانو در والنسیا ازدواج کرد و با دریافت کمک هزینه به پاریس بازگشت و در هنرستان موسیقی پاریس و دانشگاه سوربن به آموختن موسیقی ادامه داد. او مدتی را در کشورهای فرانسه، آلمان، اتریش و سویس به کار مشغول بود اما سرانجام در ۱۹۳۹ به مادرید بازگشت. رودریگو در ۱۹۴۰(یک سال پس از خلق اثر) با اجرای نخستینِ کنسرتو آرانخوئز (Concierto de Aranjuez) برای گیتار و ارکستر، که با موفقیت تمام همراه است به شهرت فراوان دست یافت. موفقیت این قطعه در سده بیستم و تا به امروز بسیار چشمگیر بوده است و باعث آن شد تا رودریگو سفارش‌هایی برای نوشتن کنسرتوهای دیگری دریافت کند از جمله کنسرتو برای فلوت و ارکستر سفارش شده توسط جیمز گال وی، کنسرتو برای ویلنسل و ارکستر سفارش شده توسط جولین لوید وبر و در ۱۹۵۴ «فانتزی برای یک نجیب زاده» (Fantasía para un gentilhombre) برای گیتار و ارکستر به سفارش آندرس سگوبیا، همچنین کنسرتو آندالوس برای ۴ گیتار و ارکستر را به سفارش سلدونیو رومرو (Celedonio Romero) برای او و ۳ پسرش آفرید. سینمای پورتوریکو
از سینمای کلاسیک خوزه فرر به عنوان اولین بازیگر پورتوریکویی و همچنین اولین بازیگر اسپانیایی زبان، برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد در سال ۱۹۵۰ برای فیلم "سیرانو دو برژراک و همچنین" ریتا مورنو به عنوان اولین زن سینمای پورتوریکو که موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن برای فیلم "داستان وست ساید" محصول ۱۹۶۱ گردید؛ قابل ذکرند. از سینمای مدرن مهمترین و محبوب‌ترین چهره بنیسیو دل تورو است. وی برای فیلم "قاچاق" محصول ۲۰۰۰ برنده جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد گردید. خوزه فرر، ریتا مورنو و بنیسیو دل تورو اسطوره‌های سینمای پورتوریکو در سطح جهانی به حساب می‌آیند. در کنار این ۳ نفر واکین فینیکس نیز به عنوان بازیگری که اگرچه فیلم اسپانیایی زبان بازی نکرده اما به عنوان یک بازیگر درجه اول هالیودی با اصالت پورتوریکویی با ۳ بار نامزدی دریافت جایزه اسکار قابل اشاره است. جنیفر لوپز نیز اگرچه زاده محله برانکس در نیویورک است اما از پدر و مادری پورتوریکویی زاده شده‌است.مهمترین جشنواره سینمایی پورتوریکو جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه پورتوریکو موسوم به CINEFIESTA است که از ۱۹۹۹ آغاز به کار کرد. جشنواره بایامون (DE CINE DE BAYAMÓN) نیز یک جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه است که از سال ۲۰۱۵ برگزار می‌شود. لولا مورا
در ۲۰ سالگی او شروع به نقاشی پرتره کرد اما به زودی به مجسمه‌سازی از سنگ مرمر و گرانیت روی آورد. در ابتدا به مطالعه هنر در زادگاهش پرداخت و سپس با یک بورس تحصیلی در رم ایتالیا به تحصیل هنر ادامه داد. در سال ۱۹۰۰ او به آرژانتین بازگشت و با همکاری دولت به خلق آثار هنری مشغول شد. مارکو گریگوریان
خسرو پرویزی در سال ۱۳۳۹ مارکو گریگوریان به خاطر تیپ سینمایی و شباهتش به بازیگران معروف آمریکایی، ریچارد ویدمارک و گریگوری پک، برای بازی در فیلم جدیدش، "آرامش در قبل از طوفان"، انتخاب کرد و پای مارکو به سینما باز شد و شهرت یافت … او با نام هنری مارک گریگوری به عنوان هنرپیشه نقش اول در هشت فیلم ایرانی بازی کرده‌است. مارکو گریگوریان در سال ۱۹۵۵ م به رم بازگشت و با فلورا آدامیان ازدواج کرد؟ و سال بعد تنها دخترش سابرینا به دنیا آمد. البته این ازدواج بیش از چند سال طول نکشید و به طلاق انجامید. ایوان ریچل وود
وود بازیگری را در دههٔ ۱۹۹۰ آغاز کرد و اولین بار در سن ۹ سالگی به عنوان بازیگر نقش اصلی در فیلم حفاری به چین(۱۹۹۷) به ایفای نقش پرداخت و به خاطر بازی در فیلم درام و نوجوانانهٔ سیزده (۲۰۰۳) نامزد جایزه گلدن گلوب شد. وی بازیگری را اغلب در فیلم‌های مستقلی همچون ترغیب زیبا (۲۰۰۵)، انتهای دره (۲۰۰۵)، دویدن با قیچی (۲۰۰۶) و از این سو تا آن سوی دنیا (۲۰۰۷) ادامه داد. مارینو مازه
مازه در تریسته متولد شد و هنوز نوجوان بود که به آزمایشگاه بازیگران جوان کمپانی تولید فیلم فرانکو کریستالدی پیوست. او تحت آموزه‌های آلساندرو فرسن بازیگری را آموخت. او اولین کار تئاتر خود را در سال ۱۹۶۰ به کارگردانی ویسکونتی و اولین فیلم خود را در سال ۱۹۶۱ بازی کرد. ماریو سیمارو
سیمارو از کوبا به مکزیکو سیتی سفر کرد تا رویای دیرینه خود برای بازیگری را تحقق بخشد و توسط استادان مختلف مورد بررسی قرار گرفت و پس از فارغ‌التحصیلی در رشته تئاتر به سراغ گرفتن نقش آمد. گلوریا کارا
گلوریا کارا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۸۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. بریژیت باردو
باردو فعالیت هنری‌اش را از سن نوجوانی و با رقص باله آغاز کرد. در کودکی به همراه خواهر کوچکترش مری ژان به کلاس رقص رفت و پس از چندی دوره تکمیلی آن را به پایان رسانید و در سال ۱۹۴۷ در دوره ۳ ساله کنسرواتوار ملی پاریس که تحت نظارت یوری نیازف روسی، پذیرفته شد. در سال ۱۹۴۹ مادرش او را به یکی از دوستانش به نام الن لازارف معرفی کرد. در ۸ مارس سال ۱۹۵۰ عکس بریژیت بر روی مجله Elle که مطالبش بیشتر در مورد زنان، زیبایی، بهداشت و سرگرمی است چاپ شد. کارگردانی به نام ژان بوایه عکس او را بر روی مجله دیده، از وی برای بازی در فیلم سوراخ نرمان دعوت به عمل آورد. بدین ترتیب و علی‌رغم میل والدینش، بریژیت باردو از سال ۱۹۵۲ به بازیگری روی آورد و پس از هنرنمایی در ۱۶ فیلم، با ایفای نقش «ژولیت هاردی» در فیلم و خداوند زن را آفرید (۱۹۵۶) به کارگردانی روژه وادیم به شهرت بین‌المللی رسید. گرشا رئوفی
گرشاسب رئوفی (با نام هنری گرشا [گرشا رئوفی]) فعالیت بازیگری را از سال ۱۳۳۷ و با حضور در فیلم «طوفان در شهر ما» به کارگردانی ساموئل خاچیکیان آغاز کرد و با حضور در آثاری همچون «فریاد نیمه شب» (ساموئل خاچیکیان)، «گوزن‌ها» مسعود کیمیایی، «عصیانگران» جهانگیر جهانگیری، «دو نیمه سیب» کیانوش عیاری و «دختر ایرونی» محمدحسین لطیفی، نقش آفرینی در بیش از ۵۰ فیلم را در کارنامه هنری‌اش ثبت کرد. بلا رمزی
او آموزش‌های بازیگری را به عنوان تفریح در استیج‌کوچ آرت (Stagecoach Theatre Arts) از ۴ سالگی آغاز کرد و برای ۷ سال ادامه داد. سپس به مرکز آموزش تلویزیونی جوانان () رفت و فعالیت حرفه‌ای خود را آغاز کرد. مارتین کارپن
مارتین بازیگری را از دوران مدرسه آغاز کرد. او انگیزه ای برای تحصیل نداشت بنابراین از ادامه تحصیل منصرف شد و تصمیم به خروج از کشور گرفت. در سال ۱۹۹۶ و در سن ۲۲ سالگی با بازی در فیلم Flores amarillas en la ventana کار خود را در تلویزیون آغاز کرد. مارتین بین سال‌های ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۲ بارها در تلویزیون ظاهر شد. او در سال ۲۰۰۳ با بازی خیره کننده خود در فیلم El auténtico Rodrigo Leal, نظر همگان را بخود جلب نمود. مارتین در این فیلم که در کانال Caracol TV کلمبیا ساخته شد در نقش Rodrigo Leal که یک هم جنس گرا بود، ظاهر شد. احتمالاً بازی زیبای مارتین را در نقش "آندرس کرونا" در سریال El cuerpo del deseo که از کانال ماهواره ای فارسی 1 و با نام “سفری دیگر” پخش می شد، دیده اید. آزیتا حاجیان
آزیتا حاجیان در سال ۱۳۳۶ در تهران به دنیا آمد؛ وی اصالتا اهل خمینی شهر است. او دارای لیسانس بازیگری و کارگردانی تئاتر از دانشکده هنرهای دراماتیک دانشگاه هنر می‌باشد. آغاز فعالیت هنری او از ۱۳۵۴ با نمایش «خورشید خانم آفتاب کن» بود. از دیگر نمایش‌های او می‌توان به «بهرام چوبینه»، «ژاندارک»، «نسل آواره»، «نمایش بی کلام»، «دایره گچی قفقازی» و … اشاره کرد. حاجیان فعالیت در سینما را از سال ۱۳۶۸ با فیلم دزد عروسک‌ها ساخته محمدرضا هنرمند آغاز نمود. وی در سال ۱۳۷۷ در هفدهمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر برای بازی در فیلم روبان قرمز به کارگردانی ابراهیم حاتمی‌کیا برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول زن در بخش بین‌الملل شد. ریو هه-یونگ
ریو هه-یونگ بازیگر و مدل اهل کره جنوبی است. وی بیشتر به خاطر بازی در نقش سونگ بو-را در سریال موفق "پاسخ به ۱۹۸۸" (۲۰۱۵-۲۰۱۶) شناخته شده است.او در سریال "دانشکده حقوق" (۲۰۲۱) در کنار کیم بوم بازی کرد. مریم فرانسوا سرا
مریم فرانسوا در سال ۱۹۸۳ متولد شد. وی در حال کامل‌کردن دکترای خود در دانشگاه آکسفورد، در زمینه مطالعات مربوط به مشرق زمین است. او مدرک کارشناسی‌اش را با درجه ممتاز در زمینه سیاست‌های خاورمیانه از دانشگاه دانشگاه جرج‌تاون و مدرک کارشناسی ارشد علوم سیاسی و اجتماعی‌اش را از دانشگاه کمبریج دریافت کرده‌است. امیلی پس از مطالعات در زمینهٔ اسلام در سال ۲۰۰۳ سن بیست و یک سالگی اسلام آورده و نام "مریم" را برای خود برگزید. او بازیگری را در سال ۱۹۹۰ و در سن هفت سالگی، با بازی در فیلم " حس و حساسیت " به کارگردانی " انگ لی " آغاز کرد. وی با بازی در فیلم " پنجه‌ها " تا مرز ستاره شدن پیش رفت. زلیخا ریورا
ریورا با داشتن تنها ۱۸ سال سن یکی از جوانترین برگزیدگان مراسم دوشیزه جهان بود. او پنجمین دختر اهل پورتوریکو بود که به عنوان دوشیزه جهان رسید، و به این ترتیب کشورش را پس از ایالات متحده و در کنار ونزوئلا در مقام دوم دنیا از نظر تعداد برنده در این رویداد قرار داد. ریورا عنوان خود را ۲۳ ژوئیه ۲۰۰۶ در لس آنجلس محل برگزاری مراسم از ناتالی گلبوا کانادایی قهرمان دوره قبلی مسابقات دریافت کرد. لورنزو فلاهرتی
این هنرپیشه ایتالیایی از سن ۱۸ سالگی با حضور در یک فیلم سینمایی و پذیرفتن نقشی کوتاه فعالیت هنری خود را آغاز کرد و ۲ سال بعد با حضور در فیلم ملاقات در لیورپول فعالیت‌های خود در این عرصه را ادامه داد و پس از آن بازی در تئاتر را نیز تجربه کرد. خورخه بلانکو
خورخه بلانکو (؛ زادهٔ ) بازیگر، موسیقی‌دان، خواننده، رقصنده، گیتارنواز اهل مکزیک است. وی از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. گیوم بورا
او تحصیل کرده دبیرستان عالی هنر آنیانگ است که بازی در تلویزیون را از سال ۱۹۷۹ آغاز کرد. اسپری اولین فیلمی که در سال ۱۹۸۰ در آن به ایفای نقش پرداخت فریبا شمس
وی متولد سال ۱۳۴۴ در تهران می‌باشد. فریبا شمس بازیگری را از سن ۱۷ سالگی در سال ۱۳۶۱ با سینما آغاز کرد و سپس وارد تلویزیون شد. در سال ۱۳۷۲ با حضور در کلاسهای آزاد بازیگری امین تارخ به تجربیات خود افزود. یکی از ماندگارترین کارهای ایشان بازی در سریال خاطره انگیز آینه عبرت می باشد. فریبا شمس بعد از مدتی زندگی در کشور سوئیس در سال ۱۳۹۸ وارد ایران شد. هوزه کورا
در سن ۲۱ سالگی، برندهٔ یک بورسیه آموزشی جهت تحصیل در «تئاترو کولون» در بوئنوس آیرس شد و ۶ ماه را در آنجا گذراند. کنچی ریوس
ریوس در سال ۱۹۹۲ در مورسیا به دنیا آمد. وقتیکه ۱۵ ساله بود پدرومادر بزرگش از آرزوی او یعنی گاوباز شدن خبردار شدند. پدربزرگش او را به رینگ محلی گاوبازی برد. پدربزرگش او را با نشان دادن یک گاو آزمایش کرد ولی کنچی نمی‌ترسید و فقط علاقه‌مندی خود را نشان داد. او در ۲۳ سپتامبر ۲۰۰۷ اولین بازی خود را در ملاءعام به نمایش گذاشت. رقیه چهره‌آزاد
از همان کودکی به بازیگری علاقه داشت تا جایی که در سنین کودکی برای فامیل و آشنا نمایش اجرا می‌کرد، وقتی ۱۹ ساله شد و دیپلمش را گرفت توانست به گروه تئاتر حرفه‌ای جامعه باربد که زیر نظر اسماعیل مهرتاش بود، بپیوندد. با تأسیس جامعه باربد در سال ۱۳۰۵ همکاری با مهرتاش، رفیع حالتی، علی دریابیگی، هوشنگ بهشتی و قنبری را آغاز کرد. با تأسیس تئاتر نکیسا در سال ۱۳۰۹ با محمود ظهرالدینی، حسین خیرخواه، علی‌اصغر گرمسیری، بهرامی، اتحادیه، مریم نوری، مهین دفتری و صبری کارش را ادامه داد در ۲۴ سالگی برای اولین بار روی صحنه رفت و تئاتر را با نمایش تأثیر زن در جامعه آغاز کرد. سال ۱۳۴۴ در نمایش "پهلوان اکبر می‌میرد" در تالار بیست‌وپنج شهریور نقش مادر را بازی کرد. پارسا پیروزفر
پارسا پیروزفر در ۲۲ شهریور ۱۳۵۱ در تهران متولد شد. او دارای مدرک کارشناسی نقاشی از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران و دانش‌آموخته رشته بازیگری از آکادمی هنرهای نمایشی حمید سمندریان است. علاقه‌مندی اش به نقاشی سبب شد تا در طی سال‌های ۱۳۶۳ تا ۱۳۶۹، هنگامی که او در مقطع تحصیلی دبیرستان و در رشته ریاضی و فیزیک مشغول به تحصیل بود، به خلق داستان‌های مصور بپردازد. بعد از اتمام مقطع تحصیلی دبیرستان در رشته ریاضی و فیزیک در سال ۱۳۶۹، پارسا پیروزفر تحصیلات خود را در رشته نقاشی در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران ادامه داد، منزلی که اولین تجربه‌های بازیگری تئاتر خود را نیز از صحنه نمایش آنجا آغاز نمود. از دغدغه‌های او همچنین همواره صدا بوده‌است و زمانی را نیز از سال ۱۳۷۱ تا ۱۳۷۵ به صداپیشگی پرداخته‌است. اولین حضور او در سینما در سال ۱۳۷۳ در نقشی کوتاه (شیخ سالک) در فیلم پری به کارگردانی داریوش مهرجویی بود. همان سال، همزمان به تحصیل در رشته نقاشی، متد استانیسلاوسکی را نزد مهین اسکویی، کارگردان و مدرس تئاتر و مترجم آثار نمایشی آموخت؛ و در سال ۱۳۷۴ مشغول به آموختن بازیگری در آکادمی هنرهای نمایشی سمندریان نزد حمید سمندریان شد. اولین حضور رسمی اش در تئاتر در مقام بازیگر در سال ۱۳۷۴ در نقش ماریوس در نمایش "بینوایان" اثر ویکتور هوگو به کارگردانی بهروز غریب پور بود. او در سال ۱۳۷۶ با اتمام رشته نقاشی در مقطع لیسانس از دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد. همان سال با بازی در نقش هیکارو در نمایش "بانو آئویی" اثر یوکیو میشیما به کارگردانی بهرام بیضایی دومین حضور رسمی اش در تئاتر در مقام بازیگر رقم خورد. پیروزفر نمایشنامه "هنر" اثر یاسمینا رضا را در سال ۱۳۸۰ کارگردانی کرد و به روی صحنه برد. "هنر" اولین کارگردانی او بود. در سال‌های ۱۳۸۴ و ۱۳۸۵ به تدریس بازیگری در مؤسسه فرهنگی و هنری کارنامه و همچنین تدریس کلاس‌های فوق‌العاده بازیگری در دانشگاه علامه طباطبایی پرداخت. او همچنین در سال‌های ۱۳۸۶، ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰ در مدرسه فیلمسازی و پژوهش‌های سینمایی هیلاج به تدریس بازیگری پرداخته‌است. از دیگر فعالیت‌های هنری وی پس از اتمام مقطع تحصیلی دبیرستان که در مقاطع زمانی متفاوتی به آنها پرداخته‌است می‌توان از فعالیت در زمینه طراحی گرافیک، ساختن تیزر و مجسمه‌سازی نام برد. در حال حاضر نیز او همزمان با پرداختن به بازیگری سینما و بازیگری و کارگردانی تئاتر، در مقاطع زمانی متفاوتی به نقاشی، ترجمه آثار نمایشی اش و طراحی صحنه و لباس بعضی از این آثار نمایشی نیز می‌پردازد. نوش‌آفرین
او در مدرسه ترانه می‌خواند و مورد تشویق دیگران قرار می‌گرفت. در سال ۱۳۵۱ و در سن ۱۶ سالگی، هنگامی که در دبیرستان کیوان واقع در خیابان مرتضوی تهران مشغول به تحصیل بود و همزمان در یک شرکت مشغول به کار بود، در پی خواندن یک آگهی از جانب استودیو پیام مبنی بر نیاز به یک چهرهٔ جدید جوان جهت ایفای نقش در یک فیلم سینمایی به دفتر این استودیو رفت. نام آن فیلم شورش بود و قرار بود رضا میرلوحی آن را کارگردانی کند. در بین تعداد زیاد دختران جوان متقاضی به دلیل شباهت ظاهری نوش‌آفرین با آفرین (آفرین عبیسی) که پیش از این هنرپیشهٔ سینما بود و در آن زمان به دلیل ازدواج از هنرپیشگی دست کشیده بود، مورد توجه فیلم‌بردار آن فیلم، ایرج صادق‌پور که اتفاقاً همسر آفرین بود، قرار گرفته و به رضا میرلوحی معرفی شد. نوش‌آفرین به دلیل شرایط سخت استودیو از جمله تعهد با سفتهٔ ۱۰۰ هزار تومانی از شرکت در فیلم شورش منصرف شد. در همان سن به کمک فریدون خشنود خوانندگی را آغاز کرد. کیانو ریوز
ریوز کار هنری خود را از نه سالگی با حضور در تئاتری به نام "دمن یانکیز" ("Damn Yankees") شروع کرد. او در سن ۱۵ سالگی نقش میرکیوتو (Mercutio) در نمایش رومئو و ژولیت روی صحنه اجرا کرد. این نمایش در تئاتر لوه پوسلوس (Leah Posluns) اجرا شد. ریوز اولین نقش تلویزیونی خود را در شبکه تلویزیونی سی‌بی‌سی با سریال کمدی هنگین ان آغاز کرد و در آن سال مانند ستاره‌ای درخشید. به همین دلیل شرکت کوکا کولا او را برای تبلیغ محصولات کوکا کولا دعوت کردند. ریوز نیز این درخواست را پذیرفت. کیانو در همان سال در یک فیلم کوتاه درام هیئت ملی فیلم کانادا و در تئاترهای «برد فراسر» (Brad Fraser's) و «ولف بوی» ("Wolfboy") در شهر تورنتو ایفای نقش کرد؛ وی در سال ۱۹۸۴ به بهترین بازیگر نوجوان کانادایی از طرف مردم تبدیل شد. دیورا برد
برد در نوجوانی به اصرار مادرش وارد کلاس بازیگری شد تا بتواند بر گوشه‌گیری غلبه کند. در ۱۷ سالگی به لوس آنجلس نقل مکان کرد تا وارد حرفهٔ بازیگری شود. در طول مدتی که به دنبال نقشی در دنیای نمایش بود در فروشگاه لباس گپ و همچنین به عنوان معلم پیش‌دبستان، گارسون و دلقک مهمانی بچه‌ها مشغول به کار بود. سپس به عنوان مانکن وارد دنیای مد شد، از جمله برای گس کار کرد. پس از اینکه تصویر او در آگوست سال ۲۰۰۵ روی مجلهٔ پلی بوی چاپ شد، توجه بیشتری را به خود جلب کرد. خورخه لورنزو
خورخه لورنزو در پالما در جزیره مایورکا اسپانیا به دنیا آمد و با حمایت پدرش از سن دو سالگی سوار بر موتور شد و از آن زمان بود که علاقه به موتور در وی شکل گرفت و از سن شش سالگی در مسابقات نونهالان شرکت کرد. او تنها ۱۵ سال داشت که وارد مسابقات جایزه بزرگ شد. در سال ۱۹۹۳ زمانی که او فقط ۶ سال داشت در مسابقه‌ای با موتورسیکلت شرکت کرد و قهرمانی BALEARICS را بدست آورد. با کمک پدر راه خود را ادامه داد و آموزش خود را با MINICROSS دریک پارکینگ یک فروشگاه شروع کرد. در سال ۱۹۹۷ در مسابقه موتورسواری در مادرید اسپانیا در کلاس ۵۰ سی سی جام CAJA APRILIA شرکت کرد.در سال ۲۰۰۰ او که ۱۳ ساله بود برای شرکت کردن در مسابقات سرعت اسپانیا از فدراسیون موتورسواری درخواست مجوز کرد،یک سال بعد در کلاس ۱۲۵ سی سی او جوانترین راننده‌ای بود که در مسابقات موتورسواری در اروپا برنده می‌شد. خورخه خورادو
خورخه خورادو (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل اسپانیا است. راقش واشیست
راکش وشیست (؛ زادهٔ ۱ سپتامبر ۱۹۷۸) یک هنرپیشه اهل هند است. وی از سال ۲۰۰۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او ابتدا در سال 1999 برای تبلیغات های تلویزیونی کار می کرد. سپس در سال 2001 وارد سینمای بالیوود شد. او همبازی سابق بازیگر معروف بالیوود دیا میرزا بود اما به دلیل شایعاتی که پشت سر دیا میرزا و راکش وشیست بود، بعد از ازدواج دیا میرزا راکش از دنیای بالیوود خارج شد و وارد تلیوود شد. از آن پس راکش وشیست در فیلم های سینمایی تلیوودی و سریال های تلیوودی هندی بازی می کند. در سال 2012 در فیلم هیرویین که کارینا کاپور نیز در آن فیلم نقش اصلی را دارد، ظاهر شد. سریال های معروف او Hongey Judaa Na Hum و سریال Maryada lekin Kab Tak است که به همراه همسرش ریدهی دوگرا بازی کرد و هم چنین با ریدهی دوگرا در سریال Seven نقش شلوک را بازی کرد. در سال 2014 بازیگر معروف بالیوود کاران سینگ گروور که نقش اسد احمد خان در سریال قبول می کنم را بازی می کرد، به دلایلی از سریال رفت و راکش وشیست جایگزین او شد. راکش وشیست در سال 2011 با ریدهی دوگرا بازیگر تلیوودی ازدواج کرد. بلانکا سوآرس
بلانکا مارتینس سوآرس (; زادهٔ ) شناخته‌شده با نام بلانکا سوآرس، یک هنرپیشه اهل اسپانیا است. بلانکا از سال ۲۰۰۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است.وی بازیگری را برای اولین بار سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ در نقش جولیا مدینا در سریال مدرسه شبانه روزی مرداب سیاه تجربه کرد.بعد از مدرسه شبانه روزی در چهار سریال موفق دیگر به نامهای he Boat و  The Skin I Live In و  Goya Award for Best New Actress nomination, و I’m So Excited  به ایفای نقش پرداخته است. سری دوی
او بازیگری را در سن چهار سالگی آغاز کرد. او از سال ۱۹۷۹ پا به دنیای بالیوود گذاشت و با فیلم «شوک» شهرت یافت. سری دوی در فیلم‌هایی به زبان‌هایی تامیلی، تلگو، کالایلام و کانادا و تعداد زیادی فیلم به زبان هندی نقش آفرینی کرد. او در دوره‌هایی جزو برترین بازیگران زن بود. سری‌دیوی در پنج دهه در حدود ۳۰۰ فیلم از جمله برخی از معروف‌ترین فیلم‌های بالیوود ظاهر شده‌است. اوج شهرت وی در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ میلادی بود اولین ابرستاره زن سینمای هند است که همواره در احاطه مردان بوده‌است. او به خاطر استعداد کمدی و تبحرش در رقص که در سینمای هند سرمایه و قابلیت مهمی است شهرت فراوانی داشت. آندره‌آ پیرلو
پیرلو در سال ۱۹۹۵ و در مقابل رجینا نخستین بازی خودش برای تیم برشا را انجام داد و کارش را با نقش هافبک هجومی آغاز کرد ولی در برشا و زیر نظر کارلو مازونه (Carlo Mazzone) سرمربی برشا به هافبک دفاعی بازیساز یا اصطلاحاً در پست رجیستا که در ایتالیایی به معنی کارگردان است، تبدیل شد و روبرتو باجو نقش هافبک تهاجمی را بر عهده گرفت. شاید قابل توجه‌ترین پاس او در برشا دادن پاس بلندش به روبرتو باجو بود که سبب گل تساوی روبرتو باجو در ورزشگاه دله ال پی تورین و مقابل یوونتوس شد. ریما رامین‌فر
از سال ۱۳۷۱ در رشتهٔ تئاتر به تحصیل خود در دانشگاه ادامه داد. نخستین کار حرفه‌ای او به عنوان بازیگر در عرصهٔ تئاتر، نمایش «شب بخیر مادر»، نوشتهٔ مارشا نورمن، با کارگردانی حامد محمدطاهر بود که در سال ۱۳۷۵ در تئاتر شهر به اجرا درآمد؛ نخستین نمایشنامه‌ای هم که نوشت، نمایشنامهٔ «پس تا فردا» بود که نمایش آن در جشنوارهٔ تئاتر فجر اجرا شد و جایزهٔ سوم نمایشنامه نویسی را گرفت. رامین‌فر، علاوه بر نوشتن نمایشنامه، به عنوان یکی از بازیگران این نمایش در صحنه حاضر شد. خورخه دلیا
خورخه دلیا (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است. سونیا برگاماسکو
او کار خود را در سال ۱۹۹۴ با فیلم "معجزات، داستان کوتاه ،" بخش آنتونیو ماسترونونتسیو به کارگردانی ماریو مارتونه یازی کرد. در سال ۲۰۰۱ او در فیلم شاید عشق برتولوچی نقش شخصیت اصلی فیلم سوفیا را بازی کرد. در سال ۲۰۰۴ همراه با دیگر بازیگران فیلم "بهترین سالهای ما "برنده جایزه روبان نقره‌ای بهترین بازیگر نقش اول زن شد. ماسائو اینوئه (هنرپیشه)
اینوئه متولد استان اهیمه، برای نخستین‌بار در سن ۱۷ سالگی بر روی صحنه رفت. اولین بازی وی بر روی صحنهٔ نمایش در توکیو، به عنوان عضو گروه تئاتر هُیو (Hōyō) در سال ۱۹۰۵ میلادی، انجام شد. همچنین مدرسه بازیگری خود را در سال ۱۹۳۶ میلادی راه‌انداری کرد و در سال ۱۹۴۹ میلادی به عضویت فرهنگستان هنر ژاپن انتخاب شد. اریکا ریواس
اریکا ریواس (؛ زادهٔ ) بازیگر اهل آرژانتین است. وی از سال ۱۹۹۲ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. لیلا مورییو
همچنین در سال ۱۹۶۳ او برای نخستین بار در فیلمی تحت عنوان "ایسلا د سال" "(جزیرهٔ نمک)" نقش بازی کرد که کمک کرد او موسیقی فیلم را نیز به عهده گیرد. او پس از این فیلم تجربه‌های دیگری در زمینهٔ سینما را پشت سر نهاد و اولین سریال تلویزیونی خود را در تله‌نولای "ماریا مرسه، لا چینیتا" در سال ۱۹۷۰ در کنار بازیگر مرد، کارلوس کامارا، بازی کرد. او بازی در تله‌نولاها را با بازی در مجموعهٔ "لا دنیا" ساختهٔ RCTV ادامه داد. میکله مورونه
او کار خود را با نقش‌های کوچک و پس از کسب تجربه در این زمینه، بازی در نقش‌های اصلی را در تئاتر آغاز کرد. بازی او در "Il tempo di una sigaretta" در یک شو به نام "Che Dio ci aiuti" به نمایش درآمد. در سال ۲۰۱۲، این بازیگر برای نقش اصلی در 'E la vita ' گزینش شد. برخی از پروژه‌های وی شامل Sirene , El juicio (Il processo) , Come in Delfino , Renata Fonts , Squad 6، Medici, The Proces, Milly Carlucci و موارد دیگر است. در سال ۲۰۱۹، میکه‌له مورونه این بخت را پیدا کرد که نقش اصلی لوئیجی را در 'Bar Joseph' بازی کند. راشیکا دوگال
Rasika Dugal از سال ۲۰۰۷ شروع به بازی در فیلم‌های بالیوود کرد. او در "انور" در نقش شخصیت ظاهر شد. او اولین بار در سال ۲۰۰۸ در بالیوود در فیلم "تاهان ساخته" شد. او در سریال‌های معروف وب توسط TVF "دائم Roommates" فصل ۲ قسمت ۴ «شام» یک سریال معروف را اجرا کرد. او همچنین در یکی دیگر از سریال‌های وب TVF Humorously "Yours" (2017) به عنوان بازیگر نقش اصلی ظاهر شده‌است. فلورنس پیو
پیو فعالیت بازیگری خود را در سال ۲۰۱۴ در حین تحصیل فرم ششم با ایفای نقش نقش نوجوانی باهوش در کنار میسی ویلیامز در درام "سقوط کردن" آغاز کرد. تارا بریدی از "آیریش تایمز"بازیگری پیو را «قابل توجه» در نظر گرفت، در حالی که الیور لیتلتون از ایندی‌وایر او را «چشم‌گیر» خواند. او در همان سال نامزد دریافت جایزهٔ بهترین تازه‌وارد بریتانیایی از جشنواره فیلم لندن و همچنین نامزد دریافت جایزهٔ بازیگر جوان بریتانیایی / ایرلندی سال از حلقه منتقدان فیلم لندن شد. او سال بعد برای بازی در نقش یک خواننده-ترانه‌سرا در کنار اریک مک‌کورمک در نقش پدرش در قسمت آزمایشی کمدی "استودیو سیتی" انتخاب شد. این قسمت آزمایشی برای مجموعه انتخاب نشد. ژوان لیبرو
ژوان لیبِرو (؛ زادهٔ ) هنرپیشه اهل کشور فرانسه است. وی قبل از بازیگری شاگرد شیرینی پزی بوده است. این بازیگر از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته است می‌توان به ۱۱٫۶ و "کیو" اشاره کرد. کیارا ماسترویانی
توسط یکی از دوستان پس از پایان دوره کارشناسی تشویق شد که کار بازیگری را تجربه کند. اولین نقش سینمایی اش را در کنار مادر در فیلم فصل مورد علاقه من بازی کرد. سالها به بازی در نقش دوم فیلمها مشغول بود تا با لاخره در فیلم نامه از مانویل دو الویرا در سال ۱۹۹۹ نقش اصلی را بازی کرد. و پس از از آن در فیلم نه دخترم تو نمی‌روی برقصی کریستوفر اونوره یکی از مهمترین نقشهای سینمایی اش را بازی کرد. داریو فو
در ۱۹۵۲ و با نوشتن مونولوگ‌هایی برای رادیو، همکاری‌اش را با رادیو و تلویزیون دولتی ایتالیا، رای (RAI) آغاز کرد. در سال ۱۹۵۴ با بازیگر اصلی آثارش فرانکا رامه (۱۹۳۰–۲۰۱۳) ازدواج کرد. خانواده رامه برای چند نسل از نمایشگران کمدی هنرمندان در شمال ایتالیا بودند. ۵ سال بعد از این ازدواج، کمپانی «فو – رامه» را که تعدادی از آثار مهم وی همچون «مقصر همیشه شیطان است» (۶۶–۱۹۶۵) محصول فعالیت‌های آن است، تأسیس کرد. نمایشنامه‌های سیاسی مربوط به این دوره از زندگی فو با طعم تلخ نقد اجتماعی، قهرمانان نادرست، دیوان‌سالاری دولتی و امپریالیسم آمریکا را هدف قرار داده بودند. فو همواره یکی از مخالفان سیستم سیاسی و اجتماعی دوران خود بود و این مخالفت‌ها را در غالب آثار تئاتری که اکثراً با سانسور مواجه می‌شدند، به نمایش می‌گذاشت. عزت‌الله رمضانی‌فر
عزت‌الله رمضانی‌فر در سال ۱۳۴۴ به‌عنوان دستیار فیلم‌بردار در امور سینمایی وزارت فرهنگ و هنر مشغول به کار شد و در سال ۱۳۵۱ در رشتهٔ فیلم‌برداری از دانشکدهٔ هنرهای دراماتیک لیسانس خود را دریافت کرد. او فعالیت در سینما را از سال ۱۳۴۸ با بازی در فیلم "گاو" به کارگردانی داریوش مهرجویی، آغاز کرده‌است و اینک بیش از پنجاه سال است که در زمینهٔ بازیگری تئاتر و سینما فعالیت دارد. رعنا آزادی‌ور
رعنا آزادی‌ور (زادهٔ ۱۷ فروردین ۱۳۶۲) بازیگر ایرانی است. او فعالیت حرفه‌ای خود را در سال ۱۳۸۲ با فیلم "مارمولک" ساختهٔ کمال تبریزی آغاز کرد. فیلم‌های برجسته‌اش عبارتند از "درباره الی" (۱۳۸۷) ساختهٔ اصغر فرهادی، "محمد رسول‌الله" (۱۳۹۴) ساختهٔ مجید مجیدی، "چهارراه استانبول" (۱۳۹۶) ساختهٔ مصطفی کیایی و "هفته‌ای یک‌بار آدم باش" (۱۳۹۹) ساختهٔ شهرام شاه‌حسینی. آزادی‌ور در سال ۱۴۰۰ با مجموعه‌های "زخم کاری" ساختهٔ محمدحسین مهدویان و "جیران" ساختهٔ حسن فتحی وارد شبکه نمایش خانگی شد. او برای نقشش در "زخم کاری" برندهٔ جایزهٔ حافظ بهترین بازیگر زن درام تلویزیونی شد. پلاسیدو دومینگو
او در ۱۶ سالگی با یکی از پیانیست‌های همشاگردیش در کنسرواتوار ازدواج کرد، و خوزه پسرش در ۱۹۵۸ به دنیا آمد؛ بنابراین برای کسب درآمد برای خانواده‌اش در ۱۸ سالگی به عضویت اپرای ملی مکزیکو سیتی درآمد. در ابتدا به ایفای نقش‌های کم‌اهمیت می‌پرداخت، تا این که در سال ۱۹۶۲ نقش "آلفردو" را در اپرای لا تراویاتای وردی بازی کرد و پس از آن در طول ۲ سال و نیم با اپرای ملی اسرائیل در تل‌آویو، در ۱۲ نقش مختلف بیش از ۲۸۰ اجرا داشت. حضور پرجذبهٔ دومینگو روی صحنه در اواسط دهه ۱۹۶۰ بیش از پیش به چشم آمد و به این ترتیب او دامنهٔ کاری خود را با اجرای نقش‌های مختلف فرانسوی، ایتالیایی و آلمانی در سراسر دنیا گسترده‌تر نمود. سوفی مارسو
در ۱۷ نوامبر ۱۹۶۶ در پاریس متولد شد. ابتدا برای کسب در آمد در یک آژانس تبلیغاتی برای کودکان و نوجوانان ثبت نام کرد. در سال ۱۹۸۰ در سن ۱۳ سالگی برای اولین بار در نقش نوجوانی رومانتیک و سرکش در فیلم لابوم بازی کرد که باعث شهرتش شد. در سال ۱۹۸۲ در لابوم۲ بازی کرد که سزار بهترین امیدهای سال را برایش به همراه داشت. سروش صحت
با مجموعه «جُنگ ۷۷» مهران مدیری در سال ۱۳۷۷ پا به عرصه هنر گذاشت و به شهرت رسید و هم‌زمان در همان برنامه نویسندگی را در کنار بازیگری تجربه کرد. بازی در سینما را در سال ۱۳۷۸ با فیلم «شراره» به کارگردانی سیامک شایقی آغاز نمود. نام خانوادگی او «صحت نائینی» بوده‌است اما به گفته خودش به دلیل طولانی بودن، آن را به «صحت» تغییر داده‌است. همسر وی سارا سالار نویسنده رمان «احتمالاً گم شده‌ام» و برنده جایزه هوشنگ گلشیری است. آریانا گرانده
او فعالیت حرفه‌ای خود در بازیگری را به صورت رسمی در سال ۲۰۰۸ در سن ۱۴ سالگی، در تئاتر برادوی موزیکال ۱۳ آغاز کرد، سپس نقش کت ولنتاین را در سریال ویکتوریوس از شبکه نیکولدین در سال ۲۰۰۹ بازی کرد. پس از چهار فصل، سریال پایان یافت، و گرانده در سال، ۲۰۱۳ در سریال سم و کت ایفای نقش کرد، ساخت این سریال در سال ۲۰۱۴ به پایان رسید. همچنین گرانده برای انیمیشن‌ها هم صداگذاری کرده‌است. آریانا گرانده در اینستاگرام با جلو زدن از سلنا گومز لقب ملکهٔ اینستاگرام را از آن خود کرد و در حال حاضر پس از کریستیانو رونالدو دومین فرد جهان در فهرست بیشترین دنبال کننده در اینستاگرام است. جان فاورو
فاورو در زمان زندگی‌اش در شیکاگو، اولین پیشنهاد فیلم خود را در کنار شان آستین برای حضور در فیلم رودی (۱۹۹۳) در نقش مربی فوتبال دی-باب دریافت کرد. او در طول ضبط این فیلم در مدت کوتاهی با وینس وان آشنا شد. آن‌ها سپس با یکدیگر در سال ۱۹۹۴ در کنار جرمی پیون موفق به ساخت فیلم پی‌سی‌یو شدند. وی همچنین در یکی از قسمت‌های سریال کمدی موقعیت موفق ساینفلد در نقش اریک دلقکه (در قسمت "آتش") حضور یافت و پس از آن به لس آنجلس رفت؛ جایی که با فیلم ولگردها بازیگری و نمایشنامه‌نویسی خود را برای اولین بار به‌طور رسمی نشان داد. در سال ۱۹۹۷، او در یکی دیگر از بهترین مجموعه‌های کمدی موقعیت آن زمان یعنی دوستان حضور یافت و در طول چندین قسمت نقش دوست‌پسر میلیاردر مانیکا گلر را بر عهده گرفت که در صنعت تکنولوژی و بعدها در یواف‌سی کار می‌کرد. ماریون کوتیار
کوتیار پس از نقش‌های کوتاهی که در کودکی و نوجوانی در تئاترها و برخی سریال‌ها بازی کرد فعالیت جدی بازیگری‌اش در سینما را در اواسط دههٔ ۹۰ با بازی در مجموعه تلویزیونی کلو محصول سال ۱۹۹۶ در ۲۱ سالگی آغاز کرد. وی تا سال ۲۰۰۲ در فیلم‌های فرانسوی زبان بازی کرد و پس از آن وارد دوران هالیوودی بازیگری‌اش شد که او را به ستاره‌ای جهانی تبدیل کرد. کوتیار در دوران اول در فیلم‌هایی چون کمدی "زیبای سبز" محصول ۱۹۹۶، کمدی حادثه‌ای "تاکسی" محصول ۱۹۹۸ و قسمت‌های دوم و سوم آن در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۳، فیلم علمی‌تخیلی "فوریا" (Furia) و درام جنگی سویسی "نبرد در بلندی‌ها" (War in the Highlands) محصول ۱۹۹۹ و «"چیزهای قشنگ"» (Pretty Things) محصول ۲۰۰۱ بازی کرد که آخری نامزدی جایزه سزار را برایش به ارمغان آورد. خاویر باردم
در آن زمان نیز باردم در حال بدست آوردن جایگاهی در کشورهای انگلیسی زبان بود. در سال ۱۹۹۷، زمانی که او ۲۷ ساله بود، جان مالکوویچ برای یک نقش به زبان انگلیسی به سراغ وی رفت که باردم به دلیل ضعف زبان انگلیسی‌اش آن را رد کرد. در همان سال وی اولین نقش انگلیسی زبانش را در فیلمی از الکس دل‌ایگلسیا با نام "Perdita Durango" که در آمریکا با نام "رقص با شیطان" پخش شد به عهده گرفت که در آن نقش یک دزد بانک را داشت. پس از درخشش در چندین فیلم اسپانیایی زبان، در سال ۲۰۰۰ باردم با فیلم پیش از آنکه شب برسد برای خود اعتبار جهانی کسب کرد. او در این فیلم نقش شاعر کوبایی رینالدو آرناس را بر عهده داشت. وی برای این فیلم نامزد جایزهٔ اسکار و گلدن گلوب شد. رؤیا تیموریان
وی فعالیت سینمایی را با بازی در حسرت دیدار (محرم زینال‌زاده) در سال ۱۳۷۳ شروع کرده‌است. رؤیا تیموریان در جشن بزرگداشت خود در جشنواره فجر ۱۳۹۴ روی صحنه خطاب به وزیر فرهنگ، علی جنّتی گفت: «آقای وزیر دو سال قبل از همین تریبون رسمی گفتم که مهربانی و خوش‌رویی کلید درهای بسته‌است، امیدوارم سال آینده بخاطر بهرام بیضایی بزرگداشتی برای ایشان به اندازه‌ای که باید باشد، بگیریم.» شیلا وند
شیلا وند بازیگر آمریکایی ایرانی‌تبار است. او بیشتر به خاطر ایفای نقش در فیلم سینمایی ارگو شناخته شده‌است. شیلا کار خود را از برادوی و با بازی در کنار رابین ویلیامز در تئاتر ببر بنگال در باغ وحش بغداد که نامزد جایزه پولیتزر نیز بود آغاز کرد. وند در پروژه‌های مختلفی از جمله پشمالو که نخستین بار در سال ۲۰۱۱ و در برلین به نمایش درآمد و همین‌طور در فیلم دختری در شب تنها به خانه می‌رود که اولین بار در سال ۲۰۱۴ و در جشنواره فیلم ساندنس به نمایش گذاشته شد با کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ایرانی آمریکایی آنا لیلی امیرپور همکاری داشته‌است. شیلا وند همکاری‌های مستمری را در سال ۲۰۱۳ با الکسا مید در کنفرانس تد انجام داد. سری عکسهای پروژهٔ "شیر:چه چیزی از من می‌سازی؟" در نمایشگاه‌های عکس معاصر اینگو زویفرت مونیخ آلمان و همین‌طور در نمایشگاه گرند پلی در رخداد آرت پاریس آرت فیر به نمایش گذارده شد. او همچنین خالق اجرای نمایش تجربی اسنیکی نیچه (یا نیچه آب زیرکاه) است. کریستین بیل
بیل در دوران کودکی رقص باله را فرا گرفت. اولین نقش بازیگری او در هشت سالگی در یک آگهی تبلیغاتی برای محصول نرم‌کنندهٔ پارچهٔ لنور بود. او همچنین در یک آگهی تبلیغاتی از غلات "پک-من" ظاهر شد. بیل بعد از اینکه خواهرش برای بازیگری در یک موزیکال در وست اند انتخاب شد، به این فکر افتاد که بازیگری را به‌صورت حرفه‌ای آغاز کند. او بعداً گفت که بازیگری برایش شغلی جذاب نبود اما بنا به درخواست اطرافیانش آن را ادامه داد چون دیگر دلیلی نداشت که این شغل را رها کند. در پی شرکت در چندین نمایش در مدرسه، بیل در سال ۱۹۸۴ در نمایش "خوره" واقع در وست اند در مقابل روآن اتکینسون به روی صحنه رفت. او به‌صورت قراردادی هیچ‌گاه بازیگری را آموزش ندید. رعنا آزادی‌ور
وی با بازی در فیلم مارمولک (کمال تبریزی، ۱۳۸۲) فعالیت در سینما را آغاز کرد و با یک سال دوری از سینما با بازی در سه فیلم در سال ۱۳۸۴ موقعیت خود را در سینما تثبیت کرد. رعنا آزادی‌ور با بازی در فیلم پارک‌وی (فریدون جیرانی، ۱۳۸۵) برای بار نخست، بازی در نقش اول را همراه با نیما شاهرخ شاهی تجربه کرد. او در فیلم درباره الی نقش همسر یکی از زوج‌های جوان فیلم را بازی می‌کند که در داستان سه روزهٔ سفر این زوج‌ها به شمال، درگیر است و با بازی در این نقش در سیر داستان همراه با سایر شخصیت‌های داستان با اتفاقات روبرو می‌شود. همچنین او در فیلم خانهٔ دختر هم نقش شخصیت اصلی فیلم (سمیرا) را به عهده دارد. او در آخرین کار خود سال ۱۴۰۰ در سریال زخم کاری در شبکه نمایش خانگی در نقش (سمیرا) ایفای نقش کرد که بسیار مورد توجه مخاطبان قرار گرفت و خوش درخشید. ژان رنو
در سن ۱۷ سالگی به فرانسه مهاجرت می‌کند و در رشته بازیگری مشغول به مطالعه می‌شود. یوزو کایاما
یوزو کایاما یک بازیگر و موسیقیدان محبوب ژاپنی است. او توانایی‌های خود را برای درام هنگامی نشان داد که آکیرا کوروساوا او را در سال ۱۹۶۵ برای فیلم خود ریش قرمز با بازی توشیرو میفونه انتخاب کرد. فیلم‌شناسی گوگوش
گوگوش از کودکی فعالیت هنری خود را شروع کرده او در سن ۹ سالگی دو فیلم بیم امید و فرشته فراری را بازی کرد. مدهوبالا
وی که بازیگری را از سن ۹ سالگی (۱۹۴۲ میلادی) شروع کرده بود تا سال ۱۹۶۴ در بیش از هفتاد فیلم سینمایی نقش‌آفرینی کرده‌است. جولیان مور
مور در رشتهٔ تئاتر دانشگاه بوستون به تحصیل پرداخت و حرفه‌اش را با مجموعه‌ای از نقش‌ها در تلویزیون آغاز کرد. او از سال ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ در مجموعهٔ تلویزیونی "همان‌طور که جهان می‌چرخد" حضور داشت و برای این نقش برندهٔ جایزهٔ امی دی‌تایم شد. آغاز فعالیت سینمایی‌اش در "" (۱۹۹۰) بود و تا چهار سال بعد نقش‌های کوچکی در فیلم‌ها از جمله "دستی که گهواره را تکان می‌دهد" به دست می‌آورد. مونرو در ابتدا با فیلم "برش‌های کوتاه" (۱۹۹۳) مورد توجه منتقدان قرار گرفت و نقش‌آفرینی‌های پیاپی او در "وانیا در خیابان چهل و دوم" (۱۹۹۴) و "ایمن" (۱۹۹۵) باعث تداوم این روند شد. بازی در فیلم‌های پرفروش "نه ماه" (۱۹۹۵) و "" (۱۹۹۷) او را به یکی از بانوان اول هالیوود تبدیل کرد.