عملیات نمسیس در چه مناطقی صورت گرفت؟
عملیات نصر ۸
منطقه عملیاتی در شمال سلیمانیه واقع و توسط ارتفاعات بلند گرده رش، گوجار، قمیش، دولبشک، الاغلو، ویولان، گرده شیلان و نیز دشت هرمدان و تپه‌های جنگاوی احاطه شده‌است. از جمله ویژگی‌های این منطقه نیز می‌توان از کوهستانی بودن، محدودیت عقبه، نبود جاده و سرما نام برد.
عملیات مسلم بن عقیل
عملیات مسلم بن عقیل عملیات نیمه‌گسترده نظامی نیروهای مسلح ایران، در خلال جنگ ایران و عراق بود، که به فرماندهی مشترک ارتش و سپاه پاسداران، به مدت ۷ روز در منطقه سومار انجام شد. این عملیات تحت فرماندهی قرارگاه نجف اشرف و با اهداف آزادسازی چندین ارتفاع مرزی، انهدام نیروهای ارتش عراق و تصرف ارتفاعات مشرف بر شهر مندلی، با همکاری تیپ محمد رسول‌الله سپاه پاسداران و تیپ ۵۵ هوابرد ارتش، در بامداد ۹ مهر ۱۳۶۱ آغاز شد و علی‌رغم آماده باش کامل یگان‌های عراقی، نیروهای ایرانی در کمترین زمان و با اصل غافل‌گیری، ۱۵۰ کیلومتر از خاک ایران را آزاد، حدود ۳۰ کیلومتر از خاک عراق را تصرف و تمامی اهداف مشخص شده در طرح عملیات را محقق کردند و در تاریخ ۱۵ مهر ۱۳۶۱ به این عملیات پایان دادند. عملیات بارباروسا
در این موقعیت گودریان تصمیم گرفت به جای چرخش سپاه ۴۶ موتوریزه به طرف شمال جهت اتصال به نیروهای گروه زرهی ۳ و تکمیل محاصره، به منظور به دست آوردن موضع مناسبی جهت یورش به مسکو، به سمت یلنیا در ۸۰ کیلومتری جنوب شرقی اسمولنسک حرکت کند. یلنیا شب ۱۹ ژوئیه در مقابل مقاومت شدید نیروهای شوروی، به تصرف ورماخت درآمد. این مسئله موجب پدید آمدن منطقه محدب یلنیا در خط مقدم ورماخت گشت. در پی ضد حمله ارتش سرخ در این ناحیه، با وجود تحمل خسارات انسانی و تجهیزاتی سنگین برای حفظ شرقی‌ترین نقطه دست یافته شده در مسیر مسکو، تسلط آلمانی‌ها بر منطقه محدب یلنیا حفظ شد. شدت درگیری‌ها بر سر ناحیه یلنیا به اندازه‌ای شدید بود که برخی از افسران مسن‌تر آن را با تجربیات در وردون در سال ۱۹۱۶ مقایسه کردند. نبردهای اطراف یلنیا خسارت‌بارترین درگیری نیروی زمینی آلمان از سال ۱۹۱۸ تا به این زمان به حساب می‌آمد. قلمروهای ایالات متحده روی تمبرها
جنگ مکزیک و آمریکا که در زمان رئیس‌جمهور جیمز پولک آغاز شد، دارای سه مرحله عملیاتی مجزا بود. لشکرکشی کرنی (به انگلیسی: Kearny Expedition) از طریق قلمرو مکزیک برای رسیدن به اقیانوس آرام، حمله به مکزیک از شمال به رهبری زکری تیلور و حمله به مکزیک از ورا کروز تحت رهبری وینفیلد اسکات برای تصرف مکسیکوسیتی. تمبر ۳ سنتی "Kearny Expedition" در ۱۶ اکتبر ۱۹۴۶، برای بزرگداشت از صدمین سالگرد لشکرکشی سرهنگ استفان واتس کرنی در نیومکسیکو در جریان جنگ مکزیک آمریکا صادر شد. کرنی در سانتافه اقتدار آمریکا را تأسیس کرده و خودش فرماندار نظامی شد. او چندین لشکرکشی را در قلمروهای غربی فرمان‌دهی کرد و در کالیفرنیا درگیر چندین نبرد بود و دوباره فرماندار نظامی باقی‌ماند. تمبر ۲ سنتی ارتش در ۱۵ ژانویه ۱۹۳۷، اندرو جکسون (سمت چپ) و وینفیلد اسکات، قهرمان جنگ مکزیک کسی که رهبری لشکرکشی را از ورا کروز به مکسیکوسیتی بر عهده داشت، را نشان می‌دهد. پس از معاهده صلح گوادالوپ-هیدالگو، مکزیک به قلمرو ایالات متحده که از غرب تا اقیانوس آرام امتداد دارد، واگذار شد. رزمایش امنیتی پیامبر اعظم
رزمایش امنیتی پیامبر اعظم در روزهای ۲۴، ۲۵ و ۲۶ فروردین ماه ۱۳۹۵ با وسعت بیش از ۲۹۰ هزار کیلومتر و حدود ۱۷ درصد وسعت کشور ایران در منطقه جنوب شرق کشور شامل استان سیستان و بلوچستان، جنوب استان کرمان، جنوب استان خراسان جنوبی و شرق هرمزگان با محوریت قرارگاه قدس نیروی زمینی سپاه برگزار شد. عملیات آفریقای شرقی
عملیات آفریقای شرقی (که به عنوان عملیات ابسیسین نیز معروف است) نام نبرد در شرق آفریقا در طی جنگ جهانی دوم توسط نیروهای متفقین که شامل نیروهایی از امپراتوری بریتانیا، علیه نیروهای محور، بخصوص ایتالیا از آفریقای شرقی ایتالیا، می‌باشد. عملیات در طی بازه زمانی ژوئن ۱۹۴۰ تا سپتامبر ۱۹۴۳ روی داده است. عملیات فکوس
در زمان این حمله، زیر ساخت‌های دفاعی مصر بسیار ضعیف بود و هنوز هیچ‌یک از پایگاه‌های هوایی این کشور به پناهگاه‌های مقاوم هواپیما (شلتر) مجهز نشده بودند تا در صورت وقوع یک حمله هوایی از جنگنده‌های مصری حفاظت نمایند. جنگنده‌های اسرائیلی پس از برخاستن، ابتدا به سمت مدیترانه پرواز کردند و پس از مدتی پرواز بر فراز مدیترانه، به سمت مصر چرخش نمودند. در همین حال مصری‌ها، با خاموش کردن تمام سیستم‌های دفاع هوایی خودشان، مانع از دفاع مؤثر از آسمان هوایی خود در برابر تهاجم اسرائیل شدند؛ زیرا مقامات مصری نگران بودند که نیروهای ناراضی در ارتش به هواپیمای فیلدمارشال عامر و ژنرال سید قویم محمود که همراه او بود شلیک کنند. این دو ژنرال جهت دیدار با فرماندهان مستقر در بیر تمادا واقع در سینا از المازا به بیر تمادا می‌رفتند. این اتفاق تأثیر چندانی در این عملیات نگذاشت زیرا خلبان اسرائیلی در زیر امواج راداری مصری‌ها در حال پرواز بودند یعنی در واقع بسیار پائین‌تر از پائین‌ترین نقطه ای که پدافند سام-۲ مصری می‌توانست هواپیمائی را شناسایی و شکار کند. دلایل شکست آلمان در عملیات بارباروسا
با این حال که تاکتیک عملیاتی "بلیتس‌کریگ" برای عده‌ای چیزی همانند یک «شگفتی عملیاتی» به حساب می‌آمد و آلمانی‌ها برای ارتش سرخ هیچ شانسی در پایداری موفقیت‌آمیز در برابر آن قائل نبودند، درجه بالای پیچیدگی این تاکتیک و اتکای زیاد آن به حمایت نزدیک تسلیحاتی با نیاز فراوان به منابع، موجب می‌شد با اراضی دارای فواصل طولانی شوروی و زیرساخت‌های بدوی آن سازگاری نداشته باشد. چرا که پیروزی در نبردهای مرزی، مسکو، پایتخت شوروی را در عمق هزار کیلومتری بر خلاف پاریس در فرانسه، بلافاصله زیر تهدید قرار نمی‌داد و موجب آشوب در رهبران شوروی مانند هم‌نوعان فرانسوی آن‌ها نمی‌شد. از طرفی نیروی زمینی کند آلمان از ظرفیت نفوذ در اعماق خطوط شوروی و به شکل همزمان به محاصره درآوردن اراضی وسیع بسیار فراتر از خطوط مقدم دشمن را نداشت. این مسئله این سؤال را برمی‌انگیزاند که آیا ارتش‌های تمام موتوریزه مانند ارتش ایالات متحده در سال‌های ۱۹۴۴ و ۱۹۴۵، می‌توانستند از عهده کاری برآیدند که انتظار انجام آن توسط ورماخت در جبهه شرقی می‌رفت؟ یکی از عواملی که این مسئله از آن نشأت می‌گرفت گزارش‌های غیرانتقادی و با ارزیابی محدود از موضوعاتی چون شرایط تدارکاتی بود که از جانب افرادی چون هالدر به هیتلر ارائه می‌شد و موجب اقدامات بلندپروازانه فراتر از حد توان ورماخت می‌گشت. عملیات کارگر مزرعه
عملیات کارگر دامداری یا عملیات کارگر مزرعه (به انگلیسی Operation Ranch Hand) عملیاتی بود که طی آن در بین سال‌های ۱۹۶۲ تا ۱۹۷۱ حدود ۲۰٬۰۰۰ هواپیمای ارتش آمریکا بر فراز ویتنام پرواز کرده و جنگل‌های بارانی جنوب این کشور را با (بنا بر تخمین‌ها) ۲۰ میلیون گالون آمریکا (معادل ۷۶۰۰۰ متر مکعب) «علف‌کش» شیمیایی موسوم به عامل نارنجی از بین بردند. هدف از عملیات «کارگر مزرعه» نابود کردن درخت‌هایی بود که جدایی‌طلبان ویتنام در زیر آن‌ها پنهان می‌شدند. نبرد لیته
نبرد لِیته یکی از درگیری‌های جنگ اقیانوس آرام در هنگامهٔ جنگ جهانی دوم بود. در جریان این نبرد نیروهای ایالات متحده آمریکا و چریک‌های فیلیپینی به رهبر ژنرال داگلاس مک‌آرتور در نبردی آبی خاکی با امپراتوری ژاپن وارد جنگ شدند. این جنگ در فاصلهٔ ۲۰ اکتبر تا ۳۱ دسامبر ۱۹۴۴ میلادی در جزیره لیته رخ‌داد؛ هدف از آن کوشش برای خارج‌نمودن فیلیپین از چیرگی ژاپنی‌ها پس از سه‌سال از اشغال این سرزمین بود. رمز عملیات "King Two" بود. در نبرد لیته ژاپنی‌ها برای نخستین بار از کامی‌کازه استفاده‌کردند. نتیجهٔ این نبرد پیروزی قاطع متفقین بود. رزمایش پیامبراعظم ۹
"رزمایش پیامبراعظم ۹"' نام آزمایش موشکی و رزمایش جنگی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بود که روز ششم اسفند ماه سال ۱۳۹۳ (۲۰۱۵) به صورت یک عملیات نظامی و حمله تمرینی علیه «ماکت» ناو هواپیما بر کلاس نیمیتس در تنگه هرمز انجام شد. در جریان رزمایش «پیامبر اعظم-۹» نیروهای سپاه از ساحل و دریا و هوا با موشک (ساحل به دریای نوع نصر) و پرتاب بمب به ماکت ناو نیمیتس حمله بردند. در جریان رزمایش ماکت نیمیتس علی‌رغم وجود آتش‌سوزی و اصابت موشک‌های سپاه، غرق نشد. عملیات بدر
منطقه‌ای که عملیات بدر در آن انجام شد، در هورالهویزه قرار داشت و از شمال به مناطق ترابه و زجیه و از جنوب به القرنه و کانال صوئیب محدود می‌شد. این منطقه دارای دو نوع طبیعت متفاوت؛ هور و خشکی می‌باشد. قسمت خشکی که حداقل عرض آن ۲ کیلومتر در منطقه زجیه و حداکثر عرض آن ۸ تا ۹ کیلومتر در مناطق العزیر و الهاله است و توسط دو هور بزرگ؛ هورالهویزه در شرق و هورالحمار در غرب احاطه شده‌است. طول منطقه عملیات از مناطق ترابه تا الهویدی، در حدود ۵۰ کیلومتر می‌باشد. زمین آن از جنس خاک‌رُسِ نمکی و به حالت گَرد است، که در نزدیکی سیل‌بندهای هور، با نشت آب، حالتی باتلاقی به خود می‌گیرد. قسمت خشکی منطقه توسط سیل‌بندهایی به عرض ۱۲ متر و ارتفاع ۲۴ متر، از هور جدا شده‌است. همچنین رودخانه دجله، این منطقه را به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم می‌کند، که سه‌چهارم آن در شرقِ رودخانه واقع شده‌است. جادهٔ عماره-بصره نیز در غرب رودخانه دجله قرار دارد. عملیات مونگوس
عملیات نورث وودز طرحی بود که در سال۱۹۶۲پیشنهاد شد و توسط رئیس ستاد مشترک ارتش امضا شد و برای تأیید به وزیر دفاع رابرت مک نامارا ارائه شد و هدف آن استفاده از عملیات پرچم دروغین برای توجیه مداخله در کوبا بود. از جمله اقدامات در نظر گرفته شده، حمله‌های واقعی و شبیه‌سازی شده در خاک ایالات متحده یا کشورهای خارجی بود که دولت کوبا را مقصر دانست. اینها شامل حمله یا گزارش حمله‌های جعلی به تبعیدیان کوبایی، آسیب رساندن به پایگاه‌ها و کشتی‌های ایالات متحده، حمله هواپیمای «کوبایی» به کشورهای آمریکای مرکزی مانند هائیتی یا جمهوری دومینیکن، یافتن محموله‌های سلاحهایی در سواحل مجاور، جعل هواپیمای نظامی کوبایی در حال انهدام است. یک هواپیمای غیرنظامی آمریکایی و توسعه احتمالی عملیات تروریستی با پرچم دروغین دیگر در خاک ایالات متحده.این عملیات توسط کندی رد شد و هرگز انجام نشد. در سال۱۹۶۲نشان داده شد که کشورهای دیگر از انقلاب کاسترو حمایت مالی می‌کنند. عملیات سیلبرفوکس
عملیات روباه نقره‌ای عملیاتی است در جنگ جهانی دوم که در تاریخ ۲۹ ژوئن تا ۱۷ نوامبر سال ۱۹۴۱ توسط ارتش آلمان نازی برای تصرف منطقه مورمانسک انجام شد که ناکام ماند. جنگ عراق
در آن زمان نیروهای نظامی ائتلاف چندین عملیات در کنار شبه‌جزیرهٔ رود دجله و در مثلث سنی انجام دادند. چندین سری از عملیات‌های مشابه در طول تابستان در این مثلث انجام شد. با نزدیک شدن به پایان ۲۰۰۳ شدت و حدت حملات شورشی‌ها بیشتر می‌شد. موج ناگهانی حملات چریکی و تقارن آن با شروع ماه رمضان باعث شد تا اصطلاح آفند رمضان برای این حملات استفاده شود. عملیات آزادی بلندمدت
در ۷ اکتبر ۲۰۰۱، عملیات رزمی اولیه‌ای شامل حملات هوایی توسط جنگنده‌های بمب‌افکن بی-۱ لانسر، اف-۱۴ تام‌کت، اف-۱۸هورنت، تاماهاک بی‌جی‌ام-۱۰۹، بی-۲ اسپیریت و بی-۵۲ استراتوفورترس بمباران افغانستان را شروع کردند و عملیات آغاز شد. عملیات اصلی OEF-A که توسط رئیس‌جمهور پیشین جرج دبیلو بوش در بیانیه ۲۰ام سپتامبر در کنگره مطرح شده بود، هدف آن‌ها بمباران و نابودسازی کامل زیرساخت‌های طالبان در افغانستان، ضبط کمپ‌های القاعده و دستگیری رهبران آن و دستگیری تمام عاملین و فعالان در زمینهٔ تروریسم بود. در طول بمباران هوایی شهرهای افغانستان به ویژه شهر کابل، ۹۰٪ شهر به‌طور کامل از بین رفت و غیرنظامیان بسیار زیادی به همراه نیروهای شورشی کشته شدند که منجر به ترک طالبان از شهر و ورود نیروهای ایالات متحده در افغانستان گردید. در ژانویه ۲۰۰۲ بیش از ۱٬۲۰۰ سرباز از نیروهای عملیات مخصوص ایالات متحده برای حمایت دولت و عقب کشاندن تروریست‌ها از جزیره باسیلان به فیلیپین اعزام شدند. مأموریت‌های آنان تعلیم سربازان فیلیپین و مردم محلی در کمک‌های مردمی می‌باشد. عملیات فتح‌المبین
این عملیات در ساعت ۳۰ دقیقه بامداد روز دوشنبه ۲ فروردین ۱۳۶۱ در جبهه جنوبی، در منطقه غرب شهرهای شوش و دهلران با وسعت حدود ۲٫۵۰۰ کیلومتر مربع در استان خوزستان انجام شد. طرح‌ریزی عملیات فتح‌المبین از اواسط آبان ۱۳۶۰ آغاز شده بود. بسیاری بر این باورند که این عملیات نقطه عطف جنگ ایران و عراق است، که در نهایت منجر به بیرون راندن نیروهای عراقی از بخش بزرگی از خاک خوزستان شد. هر چند برخی دیگر از مفسران جنگ، عملیات بیت‌المقدس را تعیین‌کننده‌ترین عملیات در طول جنگ ایران و عراق می‌دانند. در مجموع عملیات فتح‌المبین باعث آزادسازی ۲٫۴۰۰ کیلومتر مربع از سرزمین‌های اشغالی، شامل ده‌ها بخش و روستا و نیز چندین جاده ارتباطی مهم در استان خوزستان شد، همچنین شهرهای دزفول، شوش، دهلران، اندیمشک و پایگاه هوایی دزفول نیز، از دید و تیر مؤثر ارتش عراق خارج گردید. عملیات بارباروسا
گروه ارتش مرکز به فرماندهی فیلدمارشال فدر فن بک با پشتیبانی هوایی ۱۵۰۰ هواگرد ناوگان دوم هوایی "لوفت‌وافه"، به دنبال محاصره مناطق بین بیاویستوک و مینسک، پایتخت بلاروس شوروی بود. گروه زرهی ۳ به راهبری ارتشبد هرمان هوت در جناح شمالی در روز نخست موفق شد هر چهار گذرگاه بر روی رود نمان در منطقه عملیاتی خود را به شکل تخریب‌نشده تصرف کند. گروه زرهی ۳ با گذر سریع از این رود، امکان نزدیک شدن از جانب شمال غربی به مینسک را میافت. شکست ارتش سرخ در حفظ خط دفاعی رود نمان موجب تصرف سریع ویلنا، پایتخت لیتوانی شوروی توسط ورماخت در ساعات اولیه صبح ۲۴ ژوئن شد. همزمان در جناح راست، گروه زرهی ۲ به فرماندهی ارتشبد هاینتس گودریان با گذر از رود بوگ، از کنار قلعه برست عبور کرد. تمامی نیروهای لشکر چهل و پنجم پیاده‌نظام این گروه زرهی با پشتیبانی چندین توپ ریلی، با تحمل تلفات سنگین، به شدت درگیر پاکسازی این قلعه و فائق آمدن بر مقاومت مدافعان آن شده بودند. با پایداری شدید عناصر ارتش سرخ کار سلطه بر این موضع برای آلمانی‌ها تا روز ۱۲ ژوئیه به طول انجامید. عملیات دروازه سپیده‌دم
عملیات دروازه سپیده‌دم () تلاش ارتش میهنی لهستان جهت آزادسازی شهر ویلنیوس از اشغال آلمان نازی بود که به دلیل تهاجم ویلنیوس توسط شوروی در حال عقب‌نشینی قوای خود بودند. این عملیات بخشی از خیزش ملی لهستانی‌ها طی عملیات تندباد بود و از ۷ تا ۱۴ ژوئیه ۱۹۴۴ به طول انجامید. عملیات فتح‌المبین
طرح‌ریزی عملیات فتح‌المبین از اواسط آبان‌ماه ۱۳۶۰ آغاز شد و پس از هماهنگی‌های گسترده میان فرماندهان نظامی، سرانجام طرح عملیاتی شماره ۱ فتح‌المبین در اواخر دی‌ماه همان سال آماده شد. روز ۱۳ بهمن ۱۳۶۰ در پی یک نشست مشترک میان فرماندهان ارشد سپاه و ارتش، طرح یادشده به یگان‌های اجرایی، ابلاغ و متعاقب دریافت اطلاعات جدید در ۳۰ بهمن‌ماه همان سال، طرح اولیه بازنگری‌شده و طرح شماره ۲ در ۱۳ اسفندماه ۱۳۶۰ انتشار یافت.منطقه عمومی عملیات فتح‌المبین در غرب رودخانه کرخه واقع شده‌است و از شمال به ارتفاعات صعب‌العبور تی‌شکن، دالپری، چاه نفت و تپه‌سپتون، از جنوب به ارتفاعات میش‌داغ، تپه‌های رملی و چزابه و از شرق نیز به مرز بین‌المللی (در شمال و جنوب فکه) منتهی می‌شود. عملیات یو-گو
عملیات یو-گو () حمله ژاپنی‌ها در مارس ۱۹۴۴ علیه نیروهای امپراتوری بریتانیا در مناطق شمال شرقی هند مانیپور و تپه‌های ناگا (که در آن زمان به عنوان بخشی از آسام اداره می‌شد) آغاز شد. تهاجم متفقین به سیسیل
عملیات نیروهای متفقین با هدف فشار وارد کردن بر نیروهای ژنرال فیلدمارشال اروین رومل در پشت سر قوای دول محور مستقر در شمال آفریقا موسوم به سپاه آفریقا پس از پایان «نبرد دوم العلمین» و عقب رانده شدن قوای دول محور از مصر در ۸ نوامبر ۱۹۴۲ با نام عملیات «مشعل» در مستعمرات فرانسهٔ ویشی شمال آفریقا پیاده شدند و از آنجایی که با مقاومت زیادی روبرو نگشتند پس از تصرف الجزایر به سوی تونس که اکنون با عقب‌نشینی قوای محور از مصر و سپس لیبی آخرین رزمگاه نبرد شمال آفریقا در جنگ دوم بود حرکت کردند. عملیات بارباروسا
عملیات بارباروسا که با عنوان تهاجم آلمان به اتحاد جماهیر شوروی نیز شناخته می‌شود، اسم رمز یورش ورماخت (نیروهای مسلح آلمان) و برخی متحدانش در نیروهای محور به اتحاد جماهیر شوروی در جریان جنگ جهانی دوم بود که به عنوان بزرگترین و گسترده‌ترین یورش نظامی تاریخ جهان در روز یکشنبه ۲۲ ماه ژوئن سال ۱۹۴۱ میلادی آغاز شد. نبرد ممل
در پنجم اکتبر، ژنرال باقرامیان، عملیاتی بر ضد نیروهای ارتش سوم تانک ژنرال راوس را در منطقه‌ای به وسعت ۶۰ مایل و با فشار برای نفوذ در صفوف نیروهای ضعیف لشکر ۵۵۱ نیروهای مردمی آلمان آغاز کرد. خطوط دفاعی نیروهای مردمی آلمان در همان روز اول درهم شکسته شد و نیروهای روس توانستند ۱۰ مایل پیشروی کنند. سپس باقرامیان ارتش پنجم ژنرال ولسکی را مأمور تصرف ساحل شمالی شهر ممل نمود. در این جبهه در هفتم اکتبر، شکست بزرگی بر نیروهای ارتش سوم تانک آلمان وارد آمد و نیروهای ارتش چهل‌وسوم ژنرال بلوبورودوف توانستند در جنوب شهر ممل پیشروی کنند. در عرض دو روز این نیروها توانستند ساحل جنوبی شهر را تصرف کرده و نیروهای ژنرال ولسکی هم از شمال، شهر را به محاصره خود درآورند. در منطقه جنوب، نیروهای ژنرال چرنیاخوفسکی به سمت شهر سووتسک، کالینینگراد پیشروی کردند. با تصرف مقرهای فرماندهی سپاه سوم تانک آلمان، ژنرال راوس و افسران ستادش مجبور شدند تا از درون شهر ممل به نبرد بپردازند. با این شرایط، در نهم اکتبر، ژنرال فردیناند شورنر، فرمانده قرارگاه نیروهای آلمانی مجاور، متوجه شد که باید هر چه سریعتر حمله‌ای را ترتیب دهد تا در صورت تخلیه نیروهای مستقر در ریگا بتواند شهر ممل را از محاصره نجات دهد. تصمیم اجرایی برای این حمله دیر اتخاذ شد، اما در این میان کریگسمارینه توانست بخش عمده‌ای از نیروهای مستقر در ممل به همراه تعدادی از غیر نظامیان را از طریق بندر شهر خارج سازد. نیروهای لشکر بیست‌وهفتم ژنرال گولنیک به تنهایی اقدام به ایجاد یک خط دفاعی در اطراف شهر نمود. موفقیت در حمله انجام‌شده در بخش شمالی، فرماندهی ارشد نیروهای روس را تشویق نمود تا نیروهای جبهه سوم بلاروس را مأمور تصرف منطقه عمومی پروس خاوری بنمایند. این حمله که با نام عملیات گامبینن شناخته می‌شود با مقاومت شدید نیروهای آلمانی مواجه و در عرض چند روز متوقف شد. نبرد دلتا
طبق گزارش به دست آمده از سنگ نوشته‌های عصر رامسس سوم، در این نبرد، رامسس نیروی نظامی خود را در ناحیه دلتای نیل متمرکز کرد. با ورود کشتی‌های مردمان دریا به دلتای نیل، نخست بارانی از تیر توسط تیراندازانی که در کرانه نیل مستقر بودند، را به سوی آن‌ها روانه کرد تا آنها را تضعیف کند و مانع از پیاده شدنشان از کشتی‌ها شود. آنگاه نیروهای مستقر در ساحل و نیز ناوگان دریایی کوچک مصر از داخل نیل به سوی کشتی‌ها حرکت کردند. تیراندازان و نیزه داران آنها را آماج حمله خود قرار دارند و سپس وقتی کشتی‌ها به هم رسیدند، جنگاوران مصری آنها را در هم کوبیدند. طی این نبرد بسیاری از مردمان دریا کشته و اسیر شدند. نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
عملیات شمشیر سوزان (حمله به اوسیراک) یا عملیات اوسیراک، از عملیات‌های هوایی در طول جنگ ایران و عراق بود، که توسط نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران و در تاریخ ۸ مهر ۱۳۵۹ (۳۰ سپتامبر ۱۹۸۰) سازماندهی و اجرا گردید. در طی این عملیات جنگنده‌های اف-۴ ایرانی، با نفوذ به عمق خاک عراق، تأسیسات اتمی اوسیراک را که در حال تکمیل و دریافت سوخت بود، بمباران کردند. ۳ ماه بعد، دومین حمله به این تأسیسات، توسط نیروی هوایی اسرائیل انجام شد، که این بمباران به انهدام کامل نیروگاه اتمی اوسیراک انجامید. عملیات بارباروسا
پیش از پایان نبرد کیف، روز ۶ سپتامبر هیتلر با صدور فرمان شماره ۳۵ تهاجم بزرگ دیگری توسط گروه ارتش مرکز را برای اواخر ماه سپتامبر کلید زد. آلمانی‌ها تصور می‌کردند همچنان امکان اجتناب از جنگ زمستانه وجود دارد و این تهاجم بزرگ در نهایت شوروی را به زیر خواهد کشید. این برای نخستین بار در تهاجم به شوروی بود که ورماخت نیروهای اصلی خود در جبهه شرقی را تنها در یک جهت یعنی محور مسکو متمرکز می‌نمود. تهاجم پاییزه ورماخت به مسکو تحت عنوان «عملیات "تایفون"»، در خط مقدمی به طول ۷۶۰ کیلومتر از روز ۲ اکتبر سال ۱۹۴۱ آغاز شد. هدف این عملیات که بخش عظیمی از لشکرهای متحرک ورماخت در جبهه شرقی نقش سرنیزه زرهی را در آن بر عهده داشتند، انهدام سه جبهه در حال محافظت از مسکو و سپس پیشروی و به محاصره درآوردن پایتخت بدون مدافع دشمن بود. شمار لشکرهای زرهی گروه ارتش مرکز در این تهاجم به ۱۴ لشکر و تعداد لشکرهای موتوریزه آن به ۸ لشکر افزایش یافت تا به بزرگ‌ترین تمرکز قوای متحرک آلمان در طول جنگ جهانی دوم بدل شود. این گروه ارتش برای تهاجم به مسکو در مجموع قریب به دو میلیون نفر نیرو و ۱۲۰۰ تانک در اختیار داشت. به هر صورت این نیروها تا این نقطه از جنگ آسیب شدیدی دیده بودند و از مشکلات جدی تدارکاتی از جمله کمبود سوخت و مهمات رنج می‌بردند. ذخایر فراهم گشته برای این عملیات توسط آلمانی‌ها بسیار محدود بود. عملیات آفریقای شرقی
همچنین نیروهایی از فرماندهی انگلیس در خاورمیانه ، شامل واحدهایی از انگلستان و مستعمرات آفریقای شرقی انگلیس، سومالی، آفریقای غربی انگلیس، امپراتوری هند، رودزیای شمالی، نیوزلند، فلسطین، آفریقای جنوبی، رودزیای جنوبی و سودان در این کارزار مشارکت نمودند. چریک‌های اتیوپی امپریالیستی، فرانسه آزاد و نیروهای بلژیکی نیز در عملیات فوق حضور به هم رساندند. عملیات آزادسازی میمک
عملیات آزادسازی میمک که با نام عملیات خوارزم و عملیات ضربت ذوالفقار هم شناخته می‌شود به عملیات نظامی‌ای گفته می‌شود که در نوزدهم دی ماه ۱۳۵۹ ایل خزل در استان ایلام برای بازپس‌گیری ارتفاعات میمک واقع در جنوب ایلام با نیروهای عراقی مبارزه کردند و این مناطق را بازپس گرفتند هرچند کمتر در مورد این عملیات در سطح کشور اطلاع‌رسانی شد. طراحی عملیات و فرماندهی آن توسط سرهنگ زرهی ستاد محسن سفیری انجام گرفت. در ۱۸ شهریور ۵۹ و قبل از آغاز رسمی جنگ، عراق در پی تحرکات خود و تعرض به خاک جمهوری اسلامی توانست دو پاسگاه مرزی ژاندارمری را علی‌رغم ایستادگی آنان و با استفاده از حجم گسترده نیرو و ادوات اشغال کند و به این ترتیب پاسگاه‌های نی خزر و هلاله و ارتفاعات میمک به دست رژیم بعث عراق افتاد. ارمنی‌های ترکیه
اعضاء سیاسی متعلق به این احزاب و برخی اعضاء برجستهٔ فدراسیون انقلابی ارمنی، اقدام به ترور رهبران سیاسی تُرکی کرده‌اند که نقش فعالی در برنامه‌ریزی و دستور صدور نسل‌کشی ارمنیان داشته و از سوی دادگاه‌های نظامی تُرکی سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ محاکمه شده‌اند داشته‌اند. این عملیات که به عنوان عملیات نمسیس شناخته شد برای تعقیب چنین رهبرانی در سطح جهان ادامه یافت و حداقل هفت نفر از این رهبران کشته شدند. مناقشه ۲۰۱۱-۲۰۱۲ تنگه هرمز
همزمان با این تهدید، ایران رزمایش نظامی ۱۰ روزه ولایت ۹۰ را در آب‌های بین‌المللی نزدیک تنگه هرمز انجام داد. ایالات متحده در مقابله با این رزمایش، شروع به افزایش نیروهای دریایی مستقر خود در خلیج فارس و اطراف آن کرد و ناو هواپیمابر یواس‌اس جان سی. استنیس خود را به این منطقه فرستاد که البته توسط نیروهای ایرانی شناسایی و از آن عکس‌هایی گرفته و منتشر شد. سخنگوی ناوگان پنجم نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا در پیامی گفته بود که ناوگان دریایی آمریکا «همیشه آماده مقابله با اقدامات بدخواهانه» است، در حالی که دریادار حبیب‌الله سیاری از نیروی دریایی ایران اذعان می‌کرد که قطع جریان معاملات محموله‌های نفتی در تنگه هرمز برای ایران «آسان» است. البته تحلیلگران امنیتی در غرب تا حد زیادی مطمئن بودند که توانایی‌های ایران برای ایجاد اختلال در تجارت این منطقه کافی نخواهد بود. نمسیس (فیلم ۱۹۹۲)
نمسیس () فیلمی در ژانر اکشن و علمی–تخیلی به کارگردانی آلبرت پایون است که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به اولیویه گرونر، کری هیرویوکی تاگاوا، مارجوری مانهن، و وینسنت کلین اشاره کرد. عملیات نصر
در طرح عملیات نصر، ۴ مرحله پیش‌بینی شده بود، که در مرحله اول، جفیر و پادگان حمید، در مرحله دوم کوشک و طلاییه و ایستگاه حسینیه و در مرحله سوم نیز خرمشهر آزاد می‌شدند. در مرحله چهارم نیز تک به داخل خاک عراق طرح‌ریزی شده بود، که هدف آن تصرف حومه شهر بصره (تنومه) بود. کشتارهای پیاشنیتسا
اقدامات سازمان‌یافته با هدف از میان بردن جمعیت لهستانی منطقه، با این حال، تنها پس از پایان عملیات در سپتامبر، با "اینتلیگنتساکتسیون پومرانی" که بخشی از اینتلیگنتساکتسیون کلی آلمان نازی با هدف نابودی نخبگان لهستان بود، آغاز شدند. اهداف اصلی آن عملیات روشنفکران لهستانی بود که توسط نازی‌ها مقصر اعمال سیاست‌های هوادار لهستان در کریدور لهستان در جمهوری دوم آن کشور شناخته شده بودند. لهستانی‌های تحصیل کرده نیز در چشم نازی‌ها به عنوان مانع اصلی آلمانی‌سازی کامل از پیش برنامه‌ریزی شدهٔ منطقه دیده می‌شدند. عملیات مونگوس
تا ژوئیه، عملیات هنوز پیشرفت کمی نشان داد. فاز اول عملیات مونگوس به پایان خود نزدیک شد. گروه ویژه در ۱۴ مارس۱۹۶۲طرح‌هایی را برای مرحله اول عملیات تا پایان ژوئیه۱۹۶۲ارائه کرد. چهار هدف اصلی برای فاز ۱وجود داشت. ۱. جمع‌آوری اطلاعات سخت در منطقه هدف بود، ۲. انجام سایر اقدامات سیاسی، اقتصادی و مخفیانه به جز ایجاد شورش در کوبا یا نیاز به مداخله مسلحانه ایالات متحده، ۳. با سیاست آشکار ایالات متحده سازگار باشید و در موقعیتی باشید که با حداقل از دست دادن دارایی‌ها در اعتبار ایالات متحده کنار بکشید. به برنامه‌ریزی جی سی اس و اقدامات اولیه ضروری برای توانایی قاطع ایالات متحده برای مداخله ادامه دهید. در طول فاز اول کنفرانس پونتا دل استه یک اقدام سیاسی بزرگ ایالات متحده برای منزوی کردن کاسترو و خنثی کردن نفوذ او در نیمکره بود. سفر موفقیت‌آمیز پرزیدنت کندی به مکزیک یکی دیگر از اقدامات سیاسی مهم ایالات متحده بود که بر عملیات تأثیر داشت، اما مستقیماً با این عملیات مرتبط نبود. دو عملیات سیاسی در فاز اول انجام شد: مقابله با بهره‌برداری تبلیغاتی کاسترو-کمونیست از روز اول ماه مه و برانگیختن واکنش شدید نیمکره به سرکوب ارتش کوبا در تظاهرات گرسنگی در کاردناس در ماه ژوئن. یکی دیگر از منافع کلیدی برای عملیات مونگوس پناهندگان کوبایی بود زیرا تصور می‌شد آنها می‌خواهند رژیم کمونیستی در هاوانا را سرنگون کنند و سرزمین خود را بازپس گیرند. به پناهجویان کمک آشکار ایالات متحده برای ماندن در کشور داده شد، با این حال به‌طور محدود در اقدامات مخفیانه شرکت داشتند. برای مدیریت و استفاده از پتانسیل پناهندگی، محدودیت‌های سیاست شنیداری و دید در نظر گرفته شد.با نزدیک شدن به مرحله ۱، طرح پیش‌بینی شده فاز دوم نوشته شد و چهار احتمال در نظر گرفته شد. اولین گزینه لغو برنامه‌های عملیاتی و برخورد با کوبا به عنوان یک کشور بلوک و محافظت از نیمکره در برابر آن بود. امکان بعدی اعمال تمام فشارهای ممکن دیپلماتیک، اقتصادی، روانی و غیره برای سرنگونی رژیم کاسترو بدون استفاده آشکار از ارتش ایالات متحده بود. امکان دیگر کمک به کوبایی‌ها برای سرنگونی رژیم کاسترو با یک مرحله گام به گام برای تضمین موفقیت از جمله استفاده از نیروی نظامی در صورت لزوم بود. آخرین امکان استفاده از تحریک و سرنگونی رژیم کاسترو توسط نیروی نظامی آمریکا بود. در بررسی ماه جولای خود، لنزدیل یک برنامه اقدام کوتاه مدت تهاجمی تر را توصیه کرد. او معتقد بود که زمان بسیار مهم است، به ویژه با توجه به تشدید تقویت نظامی شوروی در کوبا. طرح‌های جدیدی برای جذب کوبایی‌های بیشتری برای نفوذ به رژیم کاسترو، قطع پخش رادیو و تلویزیون کوبا و استقرار واحدهای خرابکار کماندویی طراحی شد. کمپین مریدیان
کمپین مریدیان () یک کمپین نظامی بود که از ۳ تا ۶ فوریه سال ۱۸۶۴ و از ویکسبرگ، میسیسیپی تا مریدیان، میسیسیپی در جریان بود. ارتش تنسی (اتحادیه) در این کمپین تحت رهبری ویلیام تکامسه شرمن مشارکت داشت. عملیات بارباروسا
در عرض حدود شش ماه ورماخت ۱۲۰۰ کیلومتر در خط مقدمی به پهنای ۱۰۰۰ کیلومتر در عمق اراضی شوروی پیشروی نمود و با تسخیر ۱٫۵ میلیون کیلومتر مربع از خاک آن، ۴۰ درصد از جمعیت و ۳۵ درصد از ظرفیت تولیدی شوروی را زیر سلطه خود درآورد. این نیرو با ایجاد بیست محاصره عمده از بیاویستوک تا بریانسک در عرض پنج ماه پیروزی‌های بزرگی به دست آورد. تقریباً در هر جنگ دیگری هر یک از این نبردهای محاصره‌ای به تنهایی می‌توانست ضربه خرد کننده‌ای به دشمن وارد آورد و نتیجه جنگ را تعیین کند؛ کما اینکه عملیات بارباروسا در توالی پرسرعتی همه آن‌ها را بر شوروی تحمیل نمود و این تصور را پدیدآورد که دشمن در معرض شکست کامل است. عملیات نیزه سیاه
عملیات نیزه سیاه () یک عملیات نظامی اسراییل بود که در غزه؛ زمانیکه اداره امور دست مصر بود؛ در ۲۸ فوریه ۱۹۵۵ انجام گرفت. در این عملیات هدف ارتش مصر بوده‌است و در خلال این عملیات ۳۸ سرباز مصری و ۸ سرباز اسراییلی کشته شدند. عملیات ردا
عملیات ردا (، Ketonet, ) عملیاتی نظامی بود که در عمق سوریه خاک سوریه توسط سایرت تزانهانیم (چتربازان) ارتش اسرائیل انجام شد، افراد شرکت کننده در این عملیات از گروه شناسایی و تجسس تیپ چتربازان نیروهای دفاعی اسرائیل بودند. این عملیات در ۱۲ اکتبر ۱۹۷۳ و در طول جنگ یوم کیپور انجام شد. چتربازان یک پل را در منطقه‌ای که مرز سه کشور عراق، سوریه و اردن واقع شده بود از بین بردند. انجام این عملیات باعث اختلال در روند انتقال سلاح و نفرات به سوریه و متحدان این کشور شد. عملیات مایکل
عملیات مایکل ()یک حمله نظامی بزرگ آلمان در طول جنگ جهانی اول بود این عملیات از خط هندنبورگ، در مجاورت سنت کوئنتین، فرانسه آغاز شد. هدف آن شکستن خطوط متفقین و پیشروی در جهت شمال غربی برای تصرف بنادر کانال، که نیروی اعزامی بریتانیا (BEF) را تامین می‌کرد و به راندن آن ها به داخل دریا بود.دو روز بعد ژنرال اریش لودندورف، رئیس ستاد کل آلمان، نقشه خود را تنظیم کرد و برای حمله به غرب، در امتداد کل جبهه بریتانیا در شمال رودخانه سوم، فشار آورد. ارتش آلمان تلفات زیادی متحمل شده بود و قادر به تامین تجهیزات برای نیروهای پیشرو نبود.ش اعظم زمینی که بر سر آن جنگید، بیابان به جا مانده از نبرد سام در سال ۱۹۱۶ بود.شکست تهاجم آغاز پایان جنگ جهانی اول برای آلمان بود. ورود نیروهای کمکی بزرگی از ایالات متحده به فرانسه جایگزین تلفات متفقین شد.اما ارتش آلمان نتوانست تلفات خود را جبران کند عملیات مایکل نتوانست به اهداف خود دست یابد و پیشروی آلمان در نبرد دوم سام در جریان حمله صد روزه متفقین معکوس شد. عملیات رمضان
منطقه اجرای عملیات رمضان، در زمینی مثلث شکل، به وسعت ۱٫۶۰۰ کیلومتر مربع محصور بود، که از شمال به مناطق کوشک و طلائیه و حاشیه جنوبی هورالهویزه به طول ۵۰ کیلومتر، از غرب به شط‌العرب به طول ۸۰ کیلومتر و از شرق به خط مرزی شمالی-جنوبی؛ از کوشک تا شلمچه به طول ۶۰ کیلومتر، منتهی می‌شد. عراق تا قبل از فتح خرمشهر، در منطقه شرق بصره، مواضع مستحمکی نداشت، اما در فرصت یک ماه و نیمه‌ای که به دست آورد، تغییرات مهمی در این منطقه ایجاد کرد. همچنین ارتش عراق کانالی به طول ۳۰ کیلومتر و عرض یک کیلومتر را که مختص پرورش ماهی بود، با پمپاژ حجم زیادی آب و احداث کمین‌ها و سنگرهای تیربار، به عنوان موانعی بازدارنده در مقابل نیروهای مسلح ایران، به سمت بصره آماده کرد. در قسمت جنوبی شلمچه نیز، اقدام به پمپاژ آب نمود تا مانع از عبور نیروهای ایرانی از این محور شود. عملیات بارباروسا
آلمانی‌ها در فاصله بین دو جنگ دکترین نظامی «"بلیتس‌کریگ"» را توسعه داده بودند که از دکترین‌های قدیمی‌تر «رزم متحرک» و «رزم ترکیبی» اقتباس شده بود. در این روش تجهیزات متحرک رزمی با حمله متمرکز به بخش‌های کوچکی از خط مقدم، خطوط دشمن را شکسته و خود را به پشت این نیروها می‌رساندند و سپس با برهم زدن مسیر تدارکات و فرماندهی آن‌ها، بخش بزرگی از نیروهای دشمن را به محاصره درمی‌آمدند. به دنبال آن نیروهای پیاده‌نظام یگان‌های در محاصره را منهدم می‌کردند. استفاده گسترده از حملات یگان‌های هوایی در جریان پشتیبانی هوایی نزدیک نقشی کلیدی در موفقیت تاکتیک "بلیتس‌کریگ" داشت. به هر حال، همانند تجربه‌هایی در نبردهای جبهه غربی، گاهی ممکن بود با تأخیر پیاده‌نظام در پیشروی برای بستن حلقه محاصره، نیروهای دشمن موفق به گریز از آن شوند. این مسئله در اثر ناکافی بودن همیشگی تجهیزات موتوری نیروهای پیاده‌نظام آلمان بروز می‌نمود؛ چرا که معمولاً تنها بخش کوچکی از آن‌ها به تجهیزات موتوری دسترسی داشتند و اکثریت گسترده‌ای از قوای نیروی زمینی آلمان را پیاده‌نظام با یگان‌های اسب‌کشنده توپخانه و تدارکات تشکیل می‌دادند. با این حال، در مقام مقایسه، لشکرهای پیاده‌نظام آلمانی بسیار بیشتر از یگان‌های متناظر خود در ارتش سرخ به خودروهای چرخ‌دار مجهز بودند. نبرد نانسی
نبرد نانسی در سپتامبر ۱۹۴۴ به مدت ده روز در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم بین ارتش مرکزی ایالات متحده و نیروهای شکست خورده آلمان نازی برای دفاع از نانسی، فرانسه در گذرگاه موزل (رود)، شمال و جنوب شهر رخ داد. در نتیجه این نبرد نیروهای آمریکایی نبردشان را در سرتاسر موزل (رود) و آزادسازی نانسی ادامه دادند. عملیات مونگوس
مونگوس توسط ادوارد لنزدیل در وزارت دفاع و ویلیام کینگ هاروی در سیا رهبری می‌شد. لنزدیل به دلیل تجربه اش در مبارزه با شورش در فیلیپین در طول شورش هوکبالاهاپ، و همچنین به دلیل تجربه اش در حمایت از رژیم دیم ویتنام انتخاب شد. ساموئل هالپرن، یکی از سازمان‌دهنده‌های سازمان سیا، گستردگی مشارکت را بیان کرد: «سیا و ارتش ایالات متحده و نیروهای نظامی و وزارت بازرگانی، و مهاجرت، خزانه‌داری، خدا می‌داند چه کسی دیگری همه در مونگوس بودند. این یک عملیات دولتی بود که از دفتر بابی کندی با اد لنزدیل به عنوان مغز متفکر خارج شد.» عملیات بارباروسا
مشارکت تمامی متحدان آلمان در نیروهای محور شامل رومانی، مجارستان، اسلواکی و ایتالیا، در عملیات بارباروسا که با اهداف سیاسی و سرزمینی مختلفی صورت می‌پذیرفت، در قالب گروه ارتش جنوب انجام گرفت. خصومت مجارستان با رومانی و اسلواکی سبب شده بود آلمانی‌ها ناگزیر از قرار دادن این نیروها در کنار یکدیگر اجتناب کنند و همواره حائلی مانند نیروهای ایتالیایی یا آلمانی بین آن‌ها وجود داشته باشد.در پی شکست‌های گسترده ارتش سرخ در جریان عملیات بارباروسا و تصمیم متفقین غربی در کمک‌رسانی به شوروی، ایجاد و باز نگاه داشتن مسیر انتقال تدارکات به شوروی مخصوصاً استفاده از شبکه راه‌آهن آن، یکی از دلایل تهاجم متفقین به ایران در ۲۵ اوت سال ۱۹۴۱ و اشغال تهران در ۱۶ سپتامبر همان سال بود. در نهایت قریب به یک چهارم از تمامی محموله‌های ارسالی متفقین غربی به شوروی از مسیر ایران انتقال یافت. عملیات مایکل
آلمانی ها ۳۱۰۰ کیلومتر مربع (۱۲۰۰ مایل مربع) از فرانسه را تصرف کرده بودند و تا ۶۵ کیلومتر (۴۰ مایل) پیشروی کردند اما به هیچ یک از اهداف استراتژیک خود دست نیافته بودند. بیش از ۷۵۰۰۰ سرباز انگلیسی اسیر شده بودند و ۱۳۰۰ قبضه توپ و ۲۰۰ تانک از بین رفته بودندکه در قیاس با تلفات نیروهای نخبه آلمانی و شکست در تصرف آمیان و آراس، ارزش نظامی چندانی نداشت.جابجایی زمین تصرف شده سخت بود و دفاع از آن دشوار بود، زیرا قسمت اعظم آن بخشی از بیابان محل درگیری در نبرد سام در سال ۱۹۱۶ بود. در مارس ۱۹۱۷، زیرساخت‌های حمل‌ونقل تخریب شده و چاه‌ها مسموم شده بودند، زیرا آلمان در مارس ۱۹۱۷ به سمت خط هندنبورگ عقب‌نشینی کرده بودند. پیاده‌سازی در نرماندی
متفقین قصد داشتند حمله را در ۱ مه ۱۹۴۴ آغاز کنند. پیش نویس اولیه طرح در کنفرانس کبک در اوت ۱۹۴۳ پذیرفته شد. ژنرال دوایت دی آیزنهاور به عنوان فرمانده ستاد عالی نیروهای اعزامی متفقین منصوب شد. ژنرال برنارد مونتگومری فرمانده گروه ارتش بیست و یکم، که شامل تمام نیروهای زمینی درگیر در حمله بود، نامگذاری شد. در ۳۱ دسامبر ۱۹۴۳، آیزنهاور و مونتگومری برای اولین بار این طرح را مشاهده کردند، که فرود دوزیستان را توسط سه لشکر و دو لشکر دیگر در پشتیبانی پیشنهاد می‌کرد. دو ژنرال اصرار داشتند که مقیاس حمله اولیه به پنج لشکر، با فرود هوانوردی توسط سه لشکر دیگر، افزایش یابد تا عملیات در جبهه وسیع تری انجام شود و تسخیر شربورگ تسریع شود. نیاز به خرید یا تولید کشتی فرود اضافی برای عملیات گسترده به این معنی بود که حمله باید تا ژوئن به تعویق می‌افتاد. سرانجام، سی و نه لشکر متفقین به نبرد نورماندی متعهد می‌شوند: بیست و دو ایالات متحده، دوازده انگلیسی، سه کانادایی، یک لهستانی و یک فرانسوی، در مجموع بیش از یک میلیون سرباز. عملیات عملیات Overlord نامی بود که به ایجاد یک اقامتگاه بزرگ در قاره اختصاص داده شد. مرحله اول، حمله دوزیستان و ایجاد یک پایگاه امن، با رمز عملیات نپتون نامگذاری شد. برای بدست آوردن برتری هوایی مورد نیاز برای حصول اطمینان از حمله موفق، متفقین کمپین بمباران را انجام دادند (با نام رمز عملیات Pointblank) که تولید هواپیماهای آلمانی، منابع سوخت و فرودگاه‌ها را مورد هدف قرار داد. فریب‌های مفصلی با نام رمز عملیات بادیگارد در ماه‌های منتهی به حمله انجام شد تا آلمانی‌ها از زمان و مکان حمله مطلع نشوند. تهاجم آمریکا به گرانادا
نیروهای ایالات متحده پس از پایان عملیات نظامی در ماه دسامبر در قالب "عملیات نسیم جزیره" در گرنادا ماندند. نیروهایی که در جزیره باقی‌ماندند عبارت بودن از پلیس نظامی، نیروهای ویژه و وابسته‌های اطلاعاتی که مأمور امن‌سازی جزیره بودند و به اعضای نیروهای حافظ صلح کارائیب و نیروی پلیس سلطنتی گرنادا کمک می‌کردند. طرح عملیاتی بارباروسا
مأموریت اصلی نیروی زمینی در طرح مارکس، انهدام نیروهای ارتش سرخ با یک یورش قدرتمندانه از ناحیه شمالی منطقه مردابی پریپیات و سپس حرکت به سمت مسکو، پایتخت اقتصادی و سیاسی شوروی بود. به عقیده او تصرف مسکو باعث فروپاشیدن مقاومت شوروی می‌گردد. او برای عملی شدن این طرح استفاده از ۱۴۷ لشکر از جمله ۲۴ لشکر زرهی و ۱۲ لشکر موتوریزه را پیشنهاد کرده بود. ۶۸ لشکر از مجموع این نیروها به همراه بیشتر قوای زرهی (۱۵ لشکر زرهی و ۲ لشکر موتوریزه) به قسمت شمالی عملیات تعلق می‌گرفت. در حالیکه ۳۵ لشکر شامل پنج لشکر زرهی و شش لشکر موتوریزه در جنوب و ۴۴ لشکر شامل چهار لشکر زرهی و چهار لشکر موتوریزه در جایگاه ذخیره قرار داشتند. بدون امکان پیشبینی نیروهای مورد نیاز در عملیات‌های ورماخت در شمال آفریفا و بالکان، تنها نیروهایی که از تمامی توان رزمی آلمان جهت به‌کارگیری در جنگ با شوروی توسط مارکس کاسته شده بود یگان‌های آلمانی مستقر در نروژ، دانمارک و نواحی غربی بود. او نبردهای تعیین‌کننده‌ای در هفته‌های آغازین در طول خط مرزی پیشبینی می‌نمود که بار اصلی آن بر دوش نیروهای زرهی آلمان بود. این طرح بیش از آن که بر برتری عددی اندک مهاجمان تأکید بورزد، بر مزیت آموزشی، تجربی و کیفیت تسلیحاتی آن‌ها تکیه داشت. او معتقد بود هنگامی که خط دفاعی مرزی دشمن شکسته شود و نیروهای آلمانی وارد مناطق داخلی آن شوند، نظام فرماندهی و کنترل شوروی به سادگی فرو خواهد پاشید و امکان شکست نیروهای باقی‌مانده آن فراهم خواهد آمد. عملیات فتح‌المبین
پس از موفقیت نیروهای ایرانی در مرحله اول عملیات، در کمتر از ۲۴ ساعت بعد، مرحله دوم عملیات فتح‌المبین در ساعت ۱ بامداد ۴ فروردین ۱۳۶۱ آغاز گردید. در این مرحله نیروهای ایرانی از ۳ محور تنگه رقابیه، ارتفاعات میش‌داغ و تنگه دلیجان، به نیروهای عراقی هجوم آوردند. در فاصله ۲۴ ساعته میان اجرای مرحله اول و دوم این عملیات، فرماندهی ارتش عراق اقدام به اعزام بخشی از نیروهای زرهی خود از منطقه جنوب به‌طرف شمال نمود و موفق شد مناطق امام‌زاده عباس و دشت عباس را به تصرف خود درآورد. در طول شب نخست مرحله دوم این عملیات، نیروهای ایرانی پس از ۸ کیلومتر پیشروی در خاک عراق، با لشکر ۱ مکانیزه ارتش عراق مواجه شدند، که این درگیری تا صبح روز نخست ادامه داشت و در هنگام صبح، نیروهای عراقی اقدام به عقب‌نشینی موقت نمودند. روز دوم با روشن شدن هوا، درگیری سختی میان نیروی هوایی عراق و پدافند هوایی ایران درگرفت، سپس نیروی زمینی عراق اقدام به پاتک سنگین در مناطق دشت عباس و رقابیه نمود، که با مقاومت نیروهای ایرانی همراه بود و این حالت واماندگی نبرد، تا انتهای مرحله دوم این عملیات ادامه داشت. عملیات داموکلس
عملیات داموکلس عملیاتی سری-اطلاعاتی توسط موساد اسرائیل بود که دانشمندان و تکنسین‌های آلمان نازی را در اوت ۱۹۶۲ هدف قرار داد که سابقاً در برنامه موشکی رایش آلمان حاضر بودند و در آن زمان مشغول توسعه موشک برای مصر در یک پایگاه نظامی به نام کارخانه ۳۳۳ بودند. به گفته اتو یوکلیک دانشمند اتریشی درگیر پروژه، قرار بود موشکها از زباله‌های رادیواکتیو استفاده کنند. تاکتیکهای اصلی، بمب پستی و آدم‌ربایی بود. عملیات و فشار دیپلماتیک موجب خروج دانشمندان از مصر تا انتهای ۱۹۶۳ شد. بمباران دمشق و حمص (۲۰۱۸)
ظاهراً در این حمله موشکی سه نقطه در سوریه اعم‌از یک مرکز تحقیقاتی در نزدیکی دمشق و زرادخانه شیمیایی ارتش سوریه در حُمص هدف قرار گرفته‌است. براساس گزارش‌ها، هواپیماهای جنگنده و ناوهای جنگی آمریکا، فرانسه و بریتانیا در این حملات شرکت داشته‌اند بریتانیا با چهار فروند جت جنگی تورنادو مجهز به سایه توفان، موشک کروز هواپایه‌ای به‌طول ۵ متر و برد ۴۸۰ کیلومتر، از مبدأ فرودگاه نیروی هوایی سلطنتی اکروتیری در قبرس، در این عملیات مشارکت کرد. عملیات مونگوس
ایستگاه عملیات مخفی و جمع‌آوری اطلاعات سیا جی ام ویو در میامی به عنوان مرکز عملیات گروه ضربت دبیلو، واحد سیا که به عملیات مونگوس اختصاص داده شده‌است، تأسیس شد./ فعالیت‌های آژانس همچنین در مرکز پذیرش کارائیب در اوپا-لوکا، فلوریدا مستقر بود و حتی در یک مقطع از مافیا (که مشتاق بودند عملیات کازینو کوبایی خود را دوباره به دست آورند) برای طراحی یک ترور کمک گرفتند. تلاش علیه کاسترو؛ ویلیام هاروی یکی از افسران پرونده سیا بود که مستقیماً با مافیو جان رزلی سروکار داشت. مافیوز جان روزلی توسط رابرت ماهو، مأمور سابق اف‌بی‌آی به سیا معرفی شد. ماهو از دهه۱۹۵۰روزلی را می‌شناخت و از ارتباط او با سندیکای قمار آگاه بود. روزلی با نام مستعار «جان رالسون» وظیفه داشت کوبایی‌هایی را از فلوریدا برای کمک به ترور کاسترو استخدام کند. عملیات تندباد
عملیات تندباد در اطراف شهر لودز (ووچ کنونی) در تابستان و پاییز ۱۹۴۴ انجام شد. ارتش میهنی در این منطقه واحدهایی مانند هنگ ۲۵ پیاده‌نظام را تشکیل داد که در جنگل‌های اطراف پرزیسوچا مستقر بودند. این واحدها عملیات خود بر علیه واحدهای آلمانی را از اوت ۱۹۴۴ آغاز کردند و آخرین عملیاتشان در ۸ نوامبر انجام شد. مجموع تلفات نیروهای لهستانی در این منطقه ۱۳۰ نفر بود. عملیات مرصاد
به دلیل هجوم ایذایی هم‌زمان ارتش عراق به جبهه جنوب بخش عمده‌ای از توان نظامی ایران در جبهه‌های جنوب غربی مشغول دفع تهاجم عراق بودند. به همین دلیل در برابر حرکت ستون‌های مجاهدین مقاومت کلاسیکی وجود نداشت و با پشتیبانی نیروهای عراقی، مجاهدین با سرعت زیاد در این جبهه پیشروی کردند. غیر از مقاومت محدودی که توسط ساکنان کرد منطقه وجود داشت، نیروهای مجاهدین بدون مانعی جدی تا عمق ۱۴۵ کیلومتری خاک ایران پیش رفتند. آنها با 7500 نفر متشکل از نیروهای مجاهدین خلق و عراقی و 1300 دستگاه تانک و خودرو نفر بر وارد اسلام آباد شدند. مجاهدین پیش‌بینی نموده بودند با اشغال منطقه مردم به حمایت از آن‌ها خواهند پرداخت ولی بر خلاف انتظار، کردهای منطقه به مقاومت پرداختند که همین مقاومت محدود محلی سرعت پیشرفت ستون نظامی مجاهدین را محدود نمود.آن‌ها توانستند شهرهای قصر شیرین، سرپل ذهاب، کرند غرب و اسلام‌آباد غرب را اشغال و تخریب کرده و به سرعت از طریق جاده به سمت کرمانشاه پیش‌روی کنند. طرح عملیاتی بارباروسا
عدم مشارکت ارتش یازدهم در تهاجم، جناح شمالی گروه ارتش جنوب را وادار به یک حمله رو در رو صرفاً از یک طرف ساخته بود که منجر به نفوذهای موردی و محاصره‌های نسبتاً کوچک می‌شد. بدین ترتیب، این بخش از نیروها می‌بایست خود را در عرض سه تا چهار هفته به رود دنیپر می‌رساندند و سپس با چرخش به سمت جنوب، نیروهای ارتش سرخ را بین خود و دریای سیاه به محاصره درمی‌آوردند. هدف نهایی این نیروها میدان‌های نفتی قفقاز بود. عملیات نصر
منطقه عملیات نصر، از غرب به جاده سوسنگرد-هویزه، از شرق به رودخانه کارون، از شمال به جاده حمیدیه-سوسنگرد و از جنوب به پادگان حمید (در ۴۰ کیلومتری جنوب اهواز) محدود بود. رودخانه کرخه‌کور در مرکز این منطقه قرار داشت و نیروهای ارتش عراق، قسمتی از کرانه شمالی آن را در اشغال خود داشتند، پادگان حمید که حد فاصل میان آنها محسوب می‌شد نیز در جنوب‌شرقی این منطقه قرار داشت. تهاجم متفقین به سیسیل
تهاجم متفقین به سیسیل (با نام رمز عملیات هاسکی) یا نبرد سیسیل نبردی است در جنگ جهانی دوم که در تاریخ ۹ ژوئیه سال ۱۹۴۳ با حمله ارتش متفقین به جزیره سیسیل در ایتالیا شروع شد و در نهایت به تصرف خاک سیسیل انجامید. این تهاجم به نوعی آغاز نبرد ایتالیا بود. نیروهای متفقین، به‌معنای هم‌پیمانان، کشورهایی هستند که با هم در جنگ جهانی اول در برابر متحدین جنگیدند و در جنگ جهانی دوم نیز به جنگ با نیروهای محور یا همان «متحدین» ادامه دادند. همپیمانان اصلی متفقین کشورهای فرانسه، امپراتوری بریتانیا، امپراتوری روسیه (تا ۱۹۱۷ میلادی)، ایتالیا (از ۲۳ می ۱۹۱۵ میلادی)، بلژیک، ایالات متحده آمریکا (از ۶ آوریل ۱۹۱۷ میلادی) بودند. آینزاتس‌کماندو
این گروه کمی پس از شروع عملیات بارباروسا به وجود آمد و تحت فرماندهی آرتور نبه با ۶۵۵ نفر نیرو در ۲۴ ژوئن ۱۹۴۱ از شهر پوزنان عازم عملیات شد.این گروه علاوه بر کشتار جمعی، دست به اعدام‌های جمعی در ملاًعام به عنوان یک تاکتیک برای ترس انداختن به دل مردم محلی مناطق تحت اشغال می‌زد. در گزارشی از این گروه به تاریخ ۹ اکتبر ۱۹۴۱ یک نمونه از این نوع اعدام‌های در ملاًعام ذکر شده‌است. به‌دلیل شک آلمان‌ها به انجام فعالیت‌های پارتیزانی در نزدیکی شهر دمیدوف، تمامی ساکنان مرد بین ۱۵ تا ۵۵ سال در کمپی در برابر دید عموم قرار داده شدند. ۴۰۰ نفر از ساکنان شهر برای تماشای اعدام گردآوری شده بودند. ۵ نفر از افراد داخل کمپ به‌دار آویخته شدند و باقی با شلیک گلوله اعدام شدند. عملیات‌های عمده برون‌مرزی ارتش آمریکا
۱۹۶۸ : لائوس و کامبوج . ایالات متحده بمباران مخفیانه این دو کشور را برای نابودی نیروهای ویتنام شمالی آغاز کرد . این عملیات دو سال ادامه یافت . نام این عملیات Operation Command Hunt بود. عملیات مونشن
عملیات مونیخ، عملیات مونشن () نام رمز رومانیایی تهاجم مشترک آلمان و رومانی در طول تهاجم آلمان به اتحاد جماهیر شوروی در جنگ جهانی دوم، با هدف اصلی بازپس‌گیری بیسارابیا، بوکوفینای شمالی و منطقه هرتسا بود که یک سال قبل توسط رومانی به اتحاد جماهیر شوروی واگذار (اشغال بیسارابیا و بوکوفینای شمالی توسط شوروی) شد. نبرد کورسک
با در نظر گرفتن شرایط گروه ارتش جنوب، فن مانشتاین تصمیم گرفت نیروهایش وضعیت تدافع راهبردی به خود بگیرند. او پیش‌بینی می‌کرد نیروهای شوروی برای به محاصره درآوردن و انهدام گروه ارتش جنوب در طول رود دونتس تا رود دنیپر پیشروی کنند. در ماه فوریه فن مانشتاین تصمیم گرفت که منتظر حمله دشمن بماند و با شناسایی جناحین آن مجموعه‌ای از ضد حمله‌ها را علیه این قسمت‌ها به انجام برساند. در این حالت هیتلر نگران پیامدهای سیاسی اتخاذ موضع دفاعی بود و با تأکید بر حفظ دونباس، این طرح را رد کرد. در نتیجه فن مانشتاین ۱۰ مارس طرح دیگری ارائه کرد که بر اساس آن نیروهای آلمانی پس از فروکش کردن بارش‌های فصل بارندگی (راسپوتیتسا) برای به محاصره درآوردن نیروهای ارتش سرخ در منطقه محدب کورسک عملیاتی را به انجام می‌رساندند و در یک نبرد محاصره‌ای ("Kesselschlacht") همانند پیروزی‌های تاکتیکی اوایل جنگ، آن‌ها منهدم می‌نمودند. آلمانی‌ها بدین طریق نه تنها این اراضی را مجددا به دست می‌آوردند و نیروهای پرشماری از دشمن را از بین می‌بردند بلکه جایگاه بین‌المللی خود را نزد متحدانشان به‌خصوص ایتالیا، رومانی و فنلاند که پس از نبرد استالینگراد شروع به سر دادن زمزمه رسیدن به نوعی از قرار صلح کرده بودند، نیز ارتقا می‌بخشیدند. در بعد پر اهمیت‌تر راهبردی موفقیت در چنین عملیاتی ابتکار عملی را که ضد حمله فن مانشتاین در خارکوف در جبهه شرقی نصیب آلمان کرده بود، حفظ می‌نمود. با این وجود بر خلاف تصوری که پیش از آغاز جنگ با شوروی در سر هیتلر و ژنرال‌های او بود، آلمانی‌ها در عین با ارزش دانستن عواقب آن، دیگر اهداف راهبردی خود در این عملیات را بسیار محدودتر می‌دانستند. چنین تهاجمی با وارد آوردن ضربه‌ای با شدت کافی می‌توانست از اجرای حملات عمده توسط ارتش سرخ جلوگیری نماید و همزمان به نیروهای آلمانی فرصت کافی برای تحکیم مواضع دفاعی بدهد. عملیات مونگوس
پروژه کوبا، همچنین به عنوان عملیات مونگوس شناخته می‌شود، مجموع ای از عملیات‌های گسترده حمله‌های تروریستی علیه غیرنظامیان و عملیات‌های مخفی بود که توسط آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده در کوبا انجام شد. این رسماً در ۳۰ نوامبر ۱۹۶۱توسط رئیس‌جمهور آمریکا جان اف کندی مجاز شد. نام عملیات مونگوس در جلسه قبلی کاخ سفید در ۴ نوامبر ۱۹۶۱توافق شده بود. عملیات به پایان رسید جی ام ویو، ایستگاه جمع‌آوری اطلاعات و عملیات مخفی ایالات متحده که یک سال قبل در میامی، فلوریدا تأسیس شد، و توسط ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده، ادوارد لنزدیل در سمت نظامی رهبری می‌شد. و ویلیام کینگ هاروی در سیا و پس از تهاجم شکست خورده به خلیج خوک‌ها وارد عمل شدند. عملیات کربلای ۶
این عملیات در منطقه سومار، در حالی اجرا گردید که نیروهای ارتش عراق بطور کامل از اجرای عملیات آگاه بودند. در ابتدای عملیات ۱۰٬۰۰۰ نیروی بسیجی به سمت خطوط عراقی یورش بردند و توانستند در این خطوط نفوذ کنند. اما نیروهای مکانیز عراقی به آسانی توانستند نیروهای بسیجی را محاصره کرده و بسیاری از آنها در نبرد هنگام محاصره جان خود را از دست دادند. در این هنگام تیپ مکانیزه ۷۷ خراسان وارد عمل شد و توانست با شکستن محاصره، نیروهای بسیجی محصور را آزاد نماید. عملیات مونگوس
یک جلد ۲۰۱۱از طبقه‌بندی خارج شده سیا با عنوان "عملیات هوایی، مارس ۱۹۶۰تا آوریل ۱۹۶۱" از "تاریخچه رسمی عملیات خلیج خوک ها"، نشان می‌دهد که "از همان ابتدا مشخص بود که عملیات هوایی نقش کلیدی در برنامه سیا برای برکناری رهبر کوبا." در تابستان ۱۹۶۰، جی میت، واحدی تحت فرماندهی مستقیم ریچارد ام. در جولای ۱۹۶۰، مشخص شد که "عملیات هوایی تاکتیکی با هواپیماهای جنگی نقش مهمی در برنامه‌های جی میت ایفا می‌کند." ندای وظیفه: بلک اپس ۲
سه دهه بعد از «حمله به پاناما»، منندز مجدداً به عنوان رهبر Cordis Die (یک جنبش عوام بزرگ با بیش از یک میلیارد عضو) ظاهر می‌شود. او یک حملهٔ سایبری را تدارک می‌بیند و بازار بورس چین را فلج می‌کند؛ چین هم در پاسخ صادرات عناصر زمینی کمیاب را تحریم می‌کند و بدین ترتیب آتش یک جنگ سرد جدید بین ایالات متحدهٔ آمریکا و ناتو، علیه SDC(ائتلاف دفاعی استراتژیک) به رهبری چین برافروخته می‌شود. منندز با بهره‌گیری از این بن‌بست قدرت بین دو طرف، تلاش می‌کند تا با تحریک جنگ بین دو طرف یک جنگ تمام عیار براه اندازد و به‌طور پنهانی به رهبر SDC، تیان ژائو کمک می‌کند. در اینجا، واحد (Section) کدگذاری شدهٔ یگان ویژه نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا (Navy SEAL) با استفاده از اطلاعات جمع‌آوری شده توسط وودز و دیوید، نیروهای JSOC را برای جستجوی مجدد بدنبال منندز رهبری می‌کنند. Section و JSOC اندکی بعد از جمع‌آوری اطلاعات از وودز وارد میانمار می‌شوند و افزایش ناگهانی فعالیت در منطقه را مورد بررسی قرار می‌دهند. در آنجا، تیم Navy SEAL با یک مهندس کامپیوتر که تحت استخدام منندز است مواجه می‌شوند، و او به آن‌ها هشدار می‌دهد که یک حملهٔ سایبری با یک وسیلهٔ سلریوم(Celerium) که یک کامپیوتر کوانتوم برای هک سیستم‌های کامپیوتری دیگر است، در راه است. بعد از آن، تیم Section در پاکستان بکار گرفته می‌شود تا اطلاعاتی را دربارهٔ نقشه‌های منندز جمع‌آوری کند. در زمان تهاجم، منندز نام یک هدف را در جزایر Cayman فاش می‌کند. این هدف کارما نام دارد. بعد از آن هارپر و سالازار، از مأموران SEAL و Section، وارد جزایر Cayman می‌شوند و متوجه می‌شوند که کارما یک زن است که نامش Chloe Lynch است و یک کارمند سابق شرکت تسلیحاتی منندز با نام Tacitus است. Lynch طراح اصلی وسیلهٔ سلریوم است و منندز برای تمام کردن کار، سربازانی را اجیر کرده تا وی را دستگیر کنند. بعد از آن، JSOC منندز را در یمن فریب می‌دهد، و در آنجا فرید (از اعضای ارزشمند JSOC) وارد اتاق منندز می‌شود تا به Section کمک کرده و دستگیری منندز را تسهیل کند. بازیکن، که در اینجا فرید است، در این عملیات حق انتخاب دارد. منندز که به وفاداری فرید شک دارد به او دستور می‌دهد تا به هارپر که دستگیر شده شلیک کند. اگر بازیکن به هارپر شلیک نکند و در عوض سعی کند تا به منندز شلیک کند، شکست می‌خورد، اما در عوض هارپر زنده می‌ماند و نجات پیدا می‌کند؛ و اگر بازیکن به هارپر شلیک کند، فرید زنده می‌ماند و بعد از آن هارپر در هیچ گفتگو یا عملیاتی ظاهر نخواهد شد. منندز با موفقیت دستگیر می‌شود، اما این یک فریب از جانب منندز است تا بتواند زیرساخت‌های کامپیوتری ارتش آمریکا را در هواپیمابر U.S.S. Obama، هک کند و بدین طریق کنترل تمام ناوگان پهپادهای آمریکا را در دست بگیرد. معلوم می‌شود که سالازار جاسوس منندز در JSOC است و حملهٔ منندز را تسهیل می‌کند. منندز با کمک سالازار فرار می‌کند و زمانیکه منندز به پل «اوباما» یورش می‌برد سالازار به سربازان محافظ Admiral Briggs شلیک می‌کند؛ و زنده ماندن Lynch بستگی به زنده ماندن فرید در عملیات قبلی دارد. بازیکن که در اینجا در نقش منندز است، در اینجا مختار است تا Admiral Briggs را بکشد یا اینکه زخمی‌کند. اگر بازیکن Admiral Briggs را فقط زخمی‌کند و تمام عملیات نیروی ضربت (Strike Force) را کامل کرده باشد، JSOC وSDC با هم متحد می‌شوند، و سپس به بازیکن اطلاع داده می‌شود که SDC صدها پهباد برای دفاع از اوباما فرستاده‌است و در نتیجه Briggs قادر خواهد بود تا کشتی و خدمه را نجات دهد. منندز در زمان ملاقات رهبران G20 با استفاده از پهپادها به لس آنجلس حمله می‌کند تا آن‌ها را بکشد و آسیب سنگینی به اقتصاد جهانی وارد کند. میسون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا را از میان حملات پهپادها به محل امنی اسکورت می‌کند. JSOC در نهایت منشأ نقل و انتقالات مربوط به هک کردن هاییتی را پیدا می‌کند، و در آنجا Section نیروهای JSOC را رهبری می‌کند تا تأسیسات مذکور را مجدداً در عملیات آخر بگیرند و منندز را دستگیر کرده یا بکشند. برای داستان چندین پایان وجود دارد که بستگی به این دارد که بازیکن در طی کل داستان چه کارهایی انجام می‌دهد، مثلاً اینکه آیا آمریکا و چین قادرند با هم متحد شوند یا عاقبت افراد خاصی در بازی چه خواهد بود. در طی داستان اصلی، بازیکن ممکن است بخواهد در عملیات ضربتی(Strike Missions) انتخابی شرکت کند. در عملیات ضربتی، JSOC تلاش می‌کند تا با ممانعت از مجبور شدن کشورهای همسایه برای متحد شدن با SDC، تأثیر جهانی SDC را محدود کند. خود Section به‌طور مستقیم در این عملیات شرکت نمی‌کند، با این حال می‌تواند از راه دور و از یک مرکز فرمان، به نیروها دستور دهد. اگر عملیات با موفقیت کامل شوند، SDC بحدی ضعیف می‌شود تا با JSOC متحد شود، و بعدها در روند داستان به بازیکن کمک می‌کند، برای مثال، پهپادهای خود را برای نجات U.S.S. Obama می‌فرستد یا اینکه نیروهای خود را برای کمک به JSOC در هاییتی می‌فرستد. بله این‌گونه پایان می‌یابد… عملیات بارباروسا
پس از اتمام کار در ناحیه اومان، گروه ارتش جنوب همچنان نتوانسته بود نیروهای شوروی را در غرب رود دنیپر کاملاً پاکسازی کند و جبهه جنوبی شوروی هنوز در ساحل شمالی دریای سیاه در مقابل ارتش یازدهم آلمان و نیروهای رومانیایی قرار داشت. در این شرایط درگیری‌های گذشته، راه‌های بد و فواصل طولانی فرسایش زیادی متحمل نیروهای ورماخت ساخته و توان گروه زرهی ۱ را تنها به نیمی از مقدار اولیه آن کاهش داده بود. با این حال اتمام نبرد محاصره‌ای اومان گروه زرهی ۱ و ارتش هفدهم ورماخت را جهت پیشروی آزاد ساخت. تهاجم به طرف جنوب شرقی در محل پیچش رود دنیپر علیه جناح باز شمالی جبهه جنوبی ارتش سرخ می‌توانست ارتش‌های نهم و هجدهم شوروی را نیز در حصر آلمانی‌ها بیندازد. از این رو، روز ۱۲ اوت فرماندهی عالی نیروی زمینی آلمان به فن روندشتت دستور داد نیروهای دشمن بین زاپوروژه و دهانه رود دنیپر را منهدم کند تا ارتش‌های نهم و هجدهم شوروی را بین خود و دریای سیاه به محاصره درآورد. با آگاهی از این تهدید، "استاوکا" مجوز عقب‌نشینی بلند تیولنف به سمت جنوب رود دنیپر را صادر نمود که با موفقیت اجرا شد و با نجات دادن ارتش‌های جبهه جنوبی، موجب قرار گرفتن آن در مواضع دفاعی بسیار قدرتمندتری گشت. تنها ارتش ساحلی شوروی به فرماندهی ژنرال سوفرونوف پشت سر باقی گذاشته شد تا از اودسا دفاع کند. عملیات بارباروسا
تا پایان مرحله دوم ورماخت به شکل غیرقابل انکاری پیروزی‌های خیره‌کننده‌ای حاصل کرده و تا ۳۰ سپتامبر ۸۰۰ کیلومتر در خط مقدمی به طول ۱۶۵۰ کیلومتر، در عمق اراضی شوروی پیش رفته بود. در فرایند این پیشروی، دو جبهه غربی و جنوب غربی شوروی کاملاً منهدم و ضربه سختی به سه جبهه شمال غربی، جنوبی و بریانسک آن وارد شد. در این مدت آلمانی بر شهرهای کلیدی اسمولنسک و کیف سلطه یافتند و لنینگراد را به محاصره درآوردند و آماده تهاجم به سمت مسکو بودند. با همه این‌ها جدول زمانی شش تا هشت هفته‌ای مطرح شده برای اتمام کار شوروی به پایان رسیده و هیچ نشانه‌ای از خاتمه جنگ وجود نداشت. سه ماه از آغاز عملیات بارباروسا گذشته بود اما هیچ‌یک از اهداف مهم آن محقق نشده بود. اوایل ماه اکتبر برخلاف انتظار پیشین آلمانی‌ها، ارتش سرخ شوروی همچنان در حال مبارزه بود، یک خط مقدم یکپارچه را حفظ کرده، ارتش‌های بیشتری می‌ساخت و از اوایل ماه اوت تا میانه ماه سپتامبر ابتکار عمل تهاجمی را از گروه ارتش مرکز گرفته بود. در این زمان آنچه عیان بود افزایش شدت مقاومت نیروهای ارتش سرخ و عدم وجود هیچ نشانه‌ای از فرسودگی در توان رزمی آن بود. در این شرایط جناحین طولانی نیروهای آلمانی هدف ضد حملات شدید ارتش سرخ قرار داشتند و کمبود مهمات و تدارکات در کنار ضعف جسمانی حاصل از راهپیمایی اجباری در گرمای تابستان روسیه، قوای مهاجمان را تحلیل برده، تلفات سنگینی به آن‌ها وارد آورده و موجب کاهش سرعت پیشروی گشته بود. عملیات رمضان
مرحله نخست عملیات رمضان در تاریخ ۲۲ تیر ۱۳۶۱ با نیرویی متشکل از ۵ تیپ از قرارگاه فتح، ۲ تیپ از قرارگاه فجر و یک تیپ از قرارگاه قدس آغاز شد. در ساعت اولیه، قرارگاه فتح موفق شد به هدف‌های از پیش تعیین شده، تا منطقه بالای کانال پرورش ماهی دست یابد، اما صبح روز بعد به دلیل متوقف شدن قرارگاه‌های فجر و قدس در خطوط اولیه نبرد و نیز دور خوردن تعدادی از یگان‌های زیرمجموعه قرارگاه فتح، در پی اجرای پاتک توسط ارتش عراق، فرماندهی قرارگاه مرکزی کربلا به کلیه نیروهای عمل‌کننده دستور عقب‌نشینی داد. عملیات قطب‌نما
عملیات قطب‌نما عملیاتی موفق در جنگ جهانی دوم بود که توسط ارتش متفقین و برای شکست نیروهای ایتالیایی در شرق لیبی و غرب مصر صورت گرفت. طرح عملیاتی بارباروسا
بر اساس این طرح با وجود برخورداری اراضی جنوبی از شرایط بهتر جغرافیایی، مناطق شمال مرداب‌های پریپیات با ارائه شبکه راه‌های بهتر تحرک‌پذیری بیشتری فراهم می‌آورد. او از گروه ارتش قدرتمندتر شمالی خواسته بود با استفاده از بهترین شبکه راه‌ها که از طریق «گذرگاه اورشا» بین رودهای دوینا و دنیپر، مینسک را به اسمولنسک متصل می‌کند، مستقیم‌ترین مسیر را در جهت پایتخت شوروی در پیش بگیرد. طبق این طرح، یک نیروی ثانویه با جدا شدن از گروه اصلی، از راه پسکوف بر لنینگراد مسلط می‌گشت.؛ چرا که حرکت از بدو آغاز عملیات به سمت این شهر موجب طولانی‌تر شدن فاصله‌ای که باید پوشش داده می‌شد و برخورد با جنگل‌های متراکم شمال غربی مسکو می‌گشت. هنگام پیشروی، نیروهای هوابرد می‌بایست با فرود در شرق جنگل‌های مسیر در قسمت شمالی، از راه‌های خروجی آن محافظت می‌کردند و آن‌ها را باز نگاه می‌داشتند. پس از حصول سلطه بر مسکو و شمال روسیه، عناصری از نیروی تهاجمی اصلی می‌بایست به سمت جنوب چرخش می‌کردند و در اتصال با گروه ارتش جنوبی، اوکراین را تصرف می‌نمودند. طبق نظر مارکس اگر امکان تهاجم بخش اصلی نیروها از رومانی و نیروی ثانویه آن از شمال شرقی مجارستان و جنوب غربی لهستان، با گذر از رود دنیپر به سمت مسکو فراهم بود، این قسمت از عملیات می‌توانست به بخش اصلی تهاجم بدل شود اما شرایط سیاسی بالکان و وضعیت جاده‌ها و ریل‌های مجارستان و رومانی اجازه استقرار به موقع نیروها پیش از آغاز عملیات را نمی‌داد و صرف تهاجم از جنوب شرقی لهستان به طرف کیف، با توجه به کمبود فضا و فاصله بسیار زیاد تا مسکو، جلوی تحرک‌پذیری نیروها را می‌گرفت و این امکان را از بین می‌برد. بدین ترتیب مأموریت نیروهای قسمت جنوبی جلوگیری از پیشروی نیروهای شوروی به درون اراضی رومانی و محافظت از میدان‌های نفتی آن از طریق یورش به سمت کیف و رود دنیپر میانی و انهدام نیروهای دشمن در غرب اوکراین در نظر گرفته شده بود. در این موقعیت عملیات‌های آتی با هماهنگی نزدیک با گروه ارتش شمالی انجام می‌گرفت که می‌توانست بین پیشروی به سمت خارکوف در شرق یا حرکت در جانب شمال شرقی متفاوت باشد. در این میان مارکس مشارکت نیروهای رومانیایی در تصرف بسارابی، اودسا و کریمه را ممکن می‌دانست. در این شرایط وظیفه لوفت‌وافه از بین بردن نیروی هوایی دشمن، برهم زدن ارتباطات ریلی و جاده‌ای، جلوگیری از تمرکز نیروهای زمینی ارتش سرخ در نواحی جنگلی، پشتیبانی از سر نیزه زرهی ورماخت با حملات بمب‌افکن‌های شیرجه‌ای، آماده‌سازی عملیات‌های هوابرد و امنیت‌بخشی به آسمان گلوگاه‌های مواصلاتی و وظیفه کریگسمارینه از بین بردن ناوگان دشمن در دریای بالتیک، محافظت از ترابری سنگ آهن از سوئد و انتقال تدارکات به محض تصرف بنادر توسط نیروی زمینی، بود. حملات پنجشیر
تعرض شوروی‌ها در سال ۱۹۸۴ علیه پنجشیر بزرگترین عملیاتی است که شوروی ها از آغاز جنگ تا آن زمان اجرا کرده بودند. در این عملیات گسترده که بعد از پایان آتش بست صورت گرفت حدود بیست هزار سرباز ارتش افغانستان و ارتش شوروی شرکت داشته‌است. روس‌ها در این جنگ از تاکتیک «جنگهای اشباع کن» استفاده نمودند. در این تاکتیک آن‌ها از نیروی زیاد برای تصرف تمام مناطق و از بین بردن دشمن استفاده نمودند. اما با وجود گستردگی و استفاده از وسایل مدرن و بمباران شدید هوایی این عملیات توسط دستگاه استخباراتی احمدشاه مسعود کشف شده بود. برای همین یک روز قبل از آغاز حمله احمدشاه مسعود دستور تخلیه دره از تمام سکنه را صادر نمود. تمام جمعیت بیش از یک صد هزاری پنجشیر داوطلبانه دره را به سوی شهرهای مختلف افغانستان و عمدتاً کابل ترک نمودند. وسایلی که به کار گرفته می‌شود به وضوح بر تر از گذشته‌است و این حدس راقوت می‌بخشد که تصمیم حمله از سوی عالیترین مقامات کرملین اتخاذ شده‌است. بمب افگن‌های تی. یو. ۱۶ که در ارتفاع متوسط (۸۰۰۰ متری) پرواز می‌کنند، فرشی از بمب بر پنجشیر گسترانیدند. از این بمب افگن‌ها برای اولین بار بود که استفاده می‌شد. تعداد نفراتی که در این حمله شرکت داشتند چیزی حدود بیست هزار سرباز شوروی و پنج تا شش هزار سرباز دولتی بود. در اوایل آوریل یک گروه کوماندویی متعلق به پلیس مخفی(خاد)، دراقدام خود برای قتل احمد شاه مسعود با ناکامی مواجه می‌شود. شروع حمله روز ۲۱ آوریل بود: واحدهای چترباز به کمک هلیکوپتر بر خط الرأس بلندی‌ها پیاده می‌شوند و هم‌زمان یک ستون زرهی به بالای دره‌های اندراب و پنجشیر روی می نهد. واحدهای دیگری با هلیکوپتر به گردنه انجمندر انتهای پنجشیر و خوست و فرنگ - که تصور می‌شود پایگاهی است برای عقب نشینی مجاهدین - برده می‌شوند. ستون‌های زرهی بدون هیچ مشکلی به روستای بنودر اندراب و آستانه در پنجشیر دست می یابند. اما شوروی‌ها در حمله به دره‌های مجاور، جایی که گروه‌های متحرک مسعود عقب نشینی کرده اند، با شکست مواجه می‌شوند. شوروی ها تلفات سنگینی متحمل می‌شوند. در ماه مه نیروهای ارتش سرخ خوست و فرنگ را ترک می‌کنند اما در پنجشیر کهخالی از سکنه شده‌است باقی می‌مانند، دره ای که هنوز دو سوم آن در دست گروه‌های مسعود است که جنگنده تر از همیشه پایداری می‌کنند. عملیات بیت‌المقدس ۲
عملیات بیت‌المقدس ۲ عملیات نظامی گسترده نیروهای مسلح ایران در خلال جنگ ایران و عراق بود، که بصورت مشترک توسط نیروی زمینی ارتش و سپاه پاسداران، بر علیه نیروهای ارتش عراق در منطقه قمیش، استان سلیمانیه، عراق انجام شد. این عملیات با هدف آزادسازی‌ ارتفاعات‌ غرب‌ شهر ماووت، عراق‌ در منطقه‌ای‌ به‌ وسعت‌ ۱۳۰ كیلومترمربع‌، در تاریخ ۲۵ دی‌ماه ۱۳۶۶ به فرماندهی سپاه پاسداران آغاز شد و در ۲ بهمن ۱۳۶۶ با پیروزی نیروهای ایرانی به پایان رسید. عملیات قادر
نیروهای ایرانی در ساعت ۲ بامداد تاریخ ۲۴ تیرماه ۱۳۶۴ خطوط پدافندی ارتش عراق را شکافته و از غرب شهر اشنویه، در خاک ایران، به سوی بلندی‌های منطقه کلاشین، واقع در استان اربیل عراق، پیشروی کردند. در هر یک از مراحل این عملیات هدف‌هایی تأمین شد، اما عواملی هم‌چون پاتک‌های سنگین نیروهای عراقی، سبب گردید تا سرانجام این عملیات در تاریخ ۱۸ شهریور ۱۳۶۴ با عدم موفقیت کامل روبرو گردد و تنها به انهدام بخشی از نیروها و ماشین جنگی عراق اکتفا شود. سرهنگ حسن آبشناسان؛ فرمانده تیپ ۲۳ نوهد از نیروی زمینی ارتش، در خلال این عملیات کشته شد. در نتیجه این عملیات، ارتفاعات موجود در مناطق؛ حصار دوست، بربزین، کارگزین، لولان، گردشوان و باشکین، تا عمق ۳۵ کیلومتری از خاک عراق و مناطق وسیعی از سیدکان و دیانا، به تصرف نیروهای ایرانی درآمد. عملیات آزادی بلندمدت
از ژانویه سال ۲۰۰۶، ناتو با عملیات خودش موسوم به نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت کارهای جنگی را از عملیات آزادی بلند مدت گرفت و خود عهده‌دار آن‌ها در جنوب افغانستان شد. نیروهای ناتو در اول از بریتانیا، کانادا، نیروهای هلندی و نیروهای کوچکی از دانمارک و رومانی و استونی به همراه حمایت هوایی نروژ و حمایت هوایی و توپخانه‌ای ایالات متحده شکل گرفت. ایالات متحده عملیات‌های زیادی را به تنهایی و بدون مشورت با ناتو در زیر نام «عملیات بلندمدت آزادی» انجام می‌داد. این عملیات‌ها در تمام نقاط افغانستان به ویژه قندهار، بگرام و کابل (کمپ اگرز و کمپ فینکس) شامل می‌شدند. عملیات رمضان
عملیات رمضان عملیات تهاجمی گسترده نیروهای مسلح ایران، در خلال جنگ ایران و عراق بود، که به مدت ۱۷ روز، در تابستان ۱۳۶۱ در جنوب عراق، شمال‌شرقی شهر بصره و در منطقه شلمچه انجام شد. این عملیات در ۵ مرحله، به‌طور مشترک توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی به فرماندهی محسن رضایی و نیروی زمینی ارتش به فرماندهی علی صیاد شیرازی، طراحی و اجرا گردید. عملیات رمضان ۴۵ روز پس از آزادسازی خرمشهر انجام گرفت و در این عملیات نیروهای ایرانی برای نخستین بار اقدام به ورود به خاک عراق نمودند. عملیات رمضان بعنوان یکی از بزرگترین نبردهای زرهی، پس از جنگ جهانی دوم محسوب می‌شود. در این عملیات از نیروهای ایرانی بیش از ۲۰ هزار نفر کشته یا زخمی شدند و در طرف مقابل، تلفات نیروهای عراقی کمتر از ۸ هزار نفر بود. عملیات رمضان در پایان با شکست نیروهای ایرانی همراه بود. عملیات کتکیزم
عملیات کتکیزم () عملیاتی در جنگ جهانی دوم بود که در آن بریتانیا با حمله هوایی نبردناو تیرپیتس متعلق به آلمان نازی را نابود کرد. عملیات در ۱۲ نوامبر ۱۹۴۴ توسط ۲۹ بمب‌افکن سنگین نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا انجام شد. مکان عملیات در نزدیکی شهر نروژی ترومسه بود. نبرد کیف (۱۹۴۱)
طبق طرح عملیاتی بارباروسا، گروه ارتش جنوب ورماخت به فرماندهی فیلدمارشال گرت فن روندشتت می‌بایستی بر منطقه راهبردی اوکراین مسلط می‌شد. قوای این نیرو می‌بایستی در یک حرکت گازانبری با شکستن دفاع مرزی شوروی و نفوذ پر شتاب ۶۵۰ کیلومتری در عمق اراضی آن، خود را به رود دنیپر می‌رساندند و عمده نیروهای ارتش سرخ در اوکراین را در غرب این رود به محاصره درمی‌آوردند. در این شرایط منطقه مردابی پریپیات که بخش جنوبی حوزه عملیاتی نیروهای آلمانی در جبهه شرقی را از بخش شمالی آن جدا کرده بود، امکان دریافت کمک توسط گروه ارتش جنوب از سایر یگان‌های آلمانی تا پس از ناحیه کیف را از بین برده بود. جنگ ۱۸۱۲
جنگ در سه صحنه مختلف انجام شد. اول در دریا کشتی‌های نیروی دریایی و دزدان دریایی از هر دو طرف به یکدیگر حمله کردند و بریتانیایی‌ها ساحل آمریکا در اقیانوس اطلس مسدود کرده بودند. دوم بیشتر نبردها در در جبهه کانادا-امریکا و اطراف دریاچه بزرگ و رود سنت لورنس و شمال انتهایی دریاچه چامپلین رخ داد؛ و سومین در جنوب آمریکا و ساحل خلیج مکزیک که نبردهای اصلی زمینی مانند نبرد نیواورلئان که به شکست بریتانیایی‌ها و متحدین سرخپوست آنان انجامید. هر دو طرف به قلمرو دیگری یورش بردند اما یا نا موفق بودند یا موفقیت‌های موقتی کسب می‌کردند که به وسیله پیمان گنت تمام قلمروهای اشغال شده به مالک قبل از جنگ آن برگردانده شد. به این خاطر که قسمت اصلی نیرویی زمینی و دریایی بریتانیا درگیر جنگ‌های ناپلئونی بودند بریتانیا در ابتدا سیاست دفاعی در جنگ داشت که باعث تهاجم چندین باره آمریکا به کانادای شمالی و جنوبی شد. به هر حال ایالات متحده آمریکا در ۱۸۱۳ کنترل دریاچه ایره رو بدست گرفت و بخش‌های زیادی از انتاریو غربی را اشغال کرد و به دورنمای یک کنفدراسیون سرخپوستی که قرار بود دولتی سرخپوستی و تحت‌الحمایه بریتانیا باشد پایان داد. در ۱۸۱۴ بریتانیا در تهاجمی میین را اشغال کرد و آن را تا پایان جنگ در اختیار گرفت. در جنوب غربی ژنرال اندرو جکسون آمریکایی قدرت کریک را در هم شکست. با شکست ناپلئون در ۶ آوریل ۱۸۱۴ بریتانیا سیاست مهاجمانه قوی تری را در پیش گرفت و نیروی تهاجمی بزرگی ارسال شد. با پیروزی در نبرد بلادن بورگ در اگوست ۱۸۱۴ بریتانیایی‌ها توانستند واشینگتن را تسخیر کرده و به آتش بکشند. پیروزی امریکایی‌ها در سپتامبر ۱۸۱۴ و ژانویه ۱۸۱۵ به آن‌ها این اجازه را داد تا هر سه یورش بریتانیا به نیویورک بالتیمور و نیو اورلئان را پس بزنند. در ایالات متحده آمریکا نبرد نیواورلئان ۱۸۱۵ و نبرد بالتیمور الهام بخش برخی از ابیات سرود ملی این کشور بوده‌است. در کانادا مراسمی در بزرگداشت خاطره این جنگ بخصوص نبرد کوین استون انجام می‌شود. از دید بسیاری از کانادایی‌ها این جنگ تلاشی به وسیلهٔ ایالات متحده آمریکا برای الحاق کانادا بود همچنین این مراسم جشنی برای دویست سال صلح بین آمریکا و کاناداست. در بریتانیا از این جنگ بسیار کم یاد می‌شود و بیشتر به عنوان جنگی جانبی بخاطر کشورگشایی‌های ناپلئون در نظر گرفته می‌شود که باعث دوره‌ای جدید از صلح و تجارت بین بریتانیا و آمریکا شد. عملیات بارباروسا
فرایند پاکسازی مناطق تحت محاصره موجب کاهش سرعت عملیات "تایفون" گردید. در این موقعیت بارش برف که از ۶ اکتبر آغاز شده و ۹ اکتبر با بارش مداوم و سنگین باران پاییزه ("راسپوتیتسا") همراه گشته بود، نیز به شدت گریبان‌گیر مهاجمان گشت. این بارندگی بزرگ‌ترین مزیت آلمانی‌ها یعنی «تحرک» را از آن‌ها گرفت و "بلیتس‌کریگ"، رزم برق‌آسای ورماخت را زمین‌گیر کرد. گل‌ولای حاصل از این بارندگی موجب فرورفتن و گیر کردن خودروها و ادوات اسب‌کشنده می‌شد. این شرایط وخامت اوضاع تدارکاتی ورماخت را افزایش داده و مکرراً باعث پایان یافتن ذخیره جیره و مهمات نیروی‌های آن می‌شد. با وجود این که شرایط آب‌وهوایی مشکلات مشابهی برای نیروهای شوروی ایجاد کرده بود، اما کاهش هر چه بیشتر سرعت مهاجمان و به‌خصوص بی‌تحرک گشتن تانک‌های آن‌ها، به نفع مدافعان تمام شد. گل‌ولای و بارندگی توانایی تحرک سریع را از لشکرهای موتوریزه ورماخت گرفته و تمامی حملات را به یورش‌های مستقیم پر خسارت بدل ساخته بود. مسیر پیشروی نیروهای زرهی و موتوریزه گروه ارتش مرکز به تعداد اندکی از راه‌های قابل تردد محدود شده بود که این مسئله به ارتش سرخ اجازه می‌داد منابع ناچیز خود را برکند ساختن آن‌ها متمرکز نماید. با این حال که آلمانی‌ها هر چهار شهر مستحکم دفاعی در مسیر مسکو شامل وولوکولامسک، موژائیسک، مارویاروسلاوتس و کالوگا را تا پایان ماه اکتبر تصرف نموده بودند، اما این نبردها موجب مستهلک شدن آرایش‌های رزمی و ته کشیدن ادوات زرهی آن‌ها گشت. عملیات الماس
عملیات الماس (، "Mivtza Yahalom") نام یک عملیات محرمانه موساد با هدف ربودن یک میگ ۲۱ ساخت شوروی بود که از سال ۱۹۶۳ آغاز گردید و ۳ سال به طول کشید. در آن زمان، این جنگنده یکی از قویترین مدلهای موجود در دنیا بود و اطلاعات زیادی از قابلیت‌هایش به دست کشورهای غربی نرسیده بود. عملیات والفجر مقدماتی
در حالی که عدم موفقیت نیروهای مسلح ایران در عملیات رمضان، دورنمای پیش‌روی در شرق بصره را برای ایرانی‌ها، دور از دسترس نشان می‌داد، در مقابل موفقیت آنها در عملیات محرم و تسلط بر زمین‌های تخت استان میسان، دست‌یابی به شهر العماره، عراق را برای ایرانی‌ها امکان‌پذیر کرده بود. به همین منظور، منطقه رملی، غرب ارتفاعات میشداغ، حدفاصل فکه تا چزابه، از سوی نیروهای ایرانی، برای انجام عملیات والفجر انتخاب شد. عملیات کربلای ۱
منطقه عملیاتی کربلای ۱ از جنوب به ارتفاعات قلاویزان، از شمال به ارتفاعات نمه کلان کوچک، از غرب به امتداد غربی ارتفاعات قلاویزان و پاسگاه مرزی بهرام‌آباد و از شرق به جاده مهران به دهلران، در استان ایلام منتهی می‌شد. عملیات تونس
عملیات تونس یکی از عملیات‌های گروه آنانیموس در جهت کمک به انقلاب تونس است. این عملیات با روش سنتی گروه آنانیموس یعنی حملات انکار سرویس علیه وبگاه‌های دولتی تونس آغاز شد. همچنین آنانیموس اسنادی را علیه دولت تونس در اختیار معترضین تونسی قرار داد و به وسیله نرم‌افزار تور و افزونه‌های اختصاصی به آن‌ها کمک کرد تا سانسور اینترنت توسط دولت را دور بزنند. عملیات الماس
از آنجا که شوروی مقدار زیادی از این جنگنده را به عراق، مصر و سوریه فروخته بود، نخستین تلاش موساد در مصر انجام گرفت. آنها با قول تحویل یک میلیون دلار، به یک خلبان مصری پیشنهاد کردند که با یک فروند میگ ۲۱ به خاک اسرائیل فرار کند. اما خلبان مزبور با گزارش کردن این قضیه به فرمانده هانش، موجب دستگیری چهار جاسوس و اعدام دو نفرشان شد. برونو مولر
با شروع عملیات بارباروسا مولر به فرماندهی آینزاتس‌کماندو 11b که به همراه لشکر یازدهم ورماخت پیشروی می‌کرد.این واحد همزمان با آینزاتس‌گروپن D در منطقه کریمه در جنوب اوکراین فعالیت می‌کرد.سپس از آن‌جا به جنوب بیسارابیا و قفقاز رفت.فعالیت‌های مولر در این مناطق بر خلاف دیگر بسیاری از دیگر رهبران نازی به خوبی مستند نشده است.در آغاز اوت ۱۹۴۱ وی فرمانده واحدی بود که ۱۵۵ یهودی، از جمله زنان و کودکان را در شهر بندر قتل‌عام کرد.یک گزارش می‌گوید که وی یک کودک دوساله و مادرش را به ضرب گلوله کشت و سپس از افسرانش خواست که مانند او عمل کنند و او را در کشتارها الگو قرار دهند. عملیات کارگر مزرعه
مناطقی از لائوس و کامبوج نیز (هر چند کمتر از ویتنام) در این عملیات آلوده شدند. نبرد موسی قلعه
موسی قلعه شهری با جمعیت حدود ۱۵،۰۰۰ تا ۲۰،۰۰۰ نفر است و ۲۵،۰۰۰ نفر دیگر نیز در اطراف آن زندگی می‌کنند. در ابتدا نیروهای آیساف در اواسط ژوئن سال ۲۰۰۶ و به عنوان قسمتی از راهبرد «خانه پلاتون» در شهر مستقر شدند. این طرح شامل حفاظت از منطقه هلمند شمالی توسط گروه‌های کوچک سربازان بریتانیایی آیساف نیز می‌شد که به درخواست محمد داوود فرماندار وقت ولایت هلمند انجام می گرفت. این اقدام با مقاومت سرسختانه و غیرمنتظره طالبان و افراد محلی منطقه مواجه شد که به جای استفاده از تاکتیک‌های نامتقارن از روش‌های سنتی برای عقب راندن نیروهای ائتلاف از موقعتیشان بهره می‌بردند. پادگان بریتانیایی که خود را منزوی، تحت محاصره و حملات پیاپی می‌دید The isolated British garrison found itself under siege and constant attack for long periods, and their replacements could only be brought in after a full battle group operation, codenamed Snakebite, broke through Taliban lines in early August.[18] عملیات مشعل
نیروهای آمریکایی و بریتانیایی به فرماندهی ژنرال آمریکایی دوایت دی. آیزنهاور (رئیس جمهور آینده ایالات متحده آمریکا) در این نبرد شرکت کردند. سه گروه ضربت در سواحل نزدیک کازابلانکا واقع در کرانه اقیانوس اطلس در مراکش، در حوالی وهران در غرب الجزایر و همچنین نزدیک شهر الجزیره) بیش از ۲۵۰ مایل به سمت شرق الجزایر) فرود آمدند. عملیات تندباد
با پیشروی سریع ارتش سرخ به سمت غرب عملیات تندباد در پولیشه آغاز گشت و نزدیک به دو هفته (از ۱۵ تا ۳۰ ژوئیه) ادامه داشت. عمده درگیری‌ها در غرب پولیشه مانند بیاروزا، کوبرین، بیاروزا و نواحی مانند پینسک متمرکز بودند. سرفرماندهی ارتش میهنی فرمان تشکیل لشکر ۳۰ پیاده‌نظام ارتش میهنی در پولیشه را صادر نمود که استعدادی نزدیک به ۱۰۰۰ نفر سرباز را دارا بود. عملیات بارباروسا
می‌شد. با فرض پیروزی در جنگ در مرحله سوم، در قالب مرحله چهارم، ماه آخر نیز صرف برقراری استحکامات دفاعی زمستانی در طول رود ولگا می‌گردید. طبق این طرح، عملیات مجموعاً ۹ تا ۱۷ هفته به طول می‌انجامید. مأموریت اصلی نیروی زمینی در طرح مارکس، انهدام نیروهای ارتش سرخ با یک یورش قدرتمندانه از ناحیه شمالی منطقه مردابی پریپیات و سپس حرکت به سمت مسکو، پایتخت اقتصادی و سیاسی شوروی بود. هدف نهایی دستیابی به خطی بود که از روستوف در جنوب آغاز می‌شد و با گذر از گورکی در شرق مسکو تا آرخانگلسک در کرانه دریای سفید در شمال کشیده می‌شد. جنگ جهانی دوم
نیروی دریایی آلمان با استفاده از تصمیمات ضعیف فرماندهی نیروی دریایی آمریکا، با تاخت و تاز به آنها روند کشتیرانی متفقین در سواحل آتلانتیک آمریکا را مختل کرد. تا نوامبر ۱۹۴۱ نیروهای مشترک، عملیات بازدارنده کروسیدر را در شمال آفریقا اجرایی کرده و تمامی تصرفات ایتالیا و آلمانی‌ها را بازپس گرفتند. در شمال آفریقا، آلمان‌ها حمله‌ای را در ماه ژانویه علیه نیروهای بریتانیایی تدارک دیدند که تا ماه فوریه منجر به عقب‌نشینی بریتانیا تا نوار غزاله شد، این مسئله سبب شد تا آرامشی نسبی به نفع نازی‌ها بر نبرد حاکم شود که آلمان از آن برای آماده کردن خود جهت حملات آینده استفاده کرد. نگرانی‌های بریتانیا مبنی بر اینکه ممکن است ژاپن پایگاه‌های نظامی خود را در ماداگاسکار دایر کند، باعث شد تا در اوایل مهٔ ۱۹۴۲ حملاتی علیه این جزیره را ترتیب دهد. حمله متحدین به لیبی باعث شد تا متفقین مجبور به عقب‌نشینی در عمق خاک مصر شوند و این روند تاجایی ادامه پیدا کرد که نهایتاً نیروهای محور در جریان نبرد العلمین متوقف شدند. در این قاره، حمله کماندوهای متفقین بر اهدافی استراتژیک باعث تشدید فاجعه دیپ راید شد و نشان داد که نیروهای غربی متفقین در اجرای عملیات‌های حمله در غرب اروپا تحت شرایطی که از نظر تجهیزات و امنیت عملیاتی آماده‌سازی نشوند، ناتوان هستند.در اوت ۱۹۴۲، متفقین موفق شدند تا به هرقیمت نبرد دوم العلمین را دفع کنند و تدارکات لازم را به محاصره‌شدگان جزیره مالت تحویل دهند. چند ماه بعد متفقین حمله خود به مصر را ترتیب دادند و نیروهای محور را مجبور به عقب‌نشینی کرده و حرکت خود به سوی غرب لیبی را آغاز کردند. این حمله اندکی پس از فرود نیروهای انگلیسی-آمریکایی در شمال آفریقای فرانوسی که منجر به پیوستن این مناطق به اراضی متفقین شد کلید خورد. هیتلر در پاسخ به ازدست دادن مستعمره فرانسه با تدارک دیدن حمله ای برای اشغال ویشی دست به مقابله‌به‌مثل زد. اگرچه نیروهای ویشی اقدامی برای مقابله علیه این نقض آتش‌بس نکردند اما موفق شدند تا ناوگان خود را پیش از آن که به دست نیروهای هیتلر بیفتد نابود کنند. نیروهای محور در آفریقا به تونس عقب‌نشینی کردند، که البته در مهٔ ۱۹۴۳ به دست نیروهای متفقین فتح شد. در ژوئن ۱۹۴۳ نیروهای بریتانیایی و آمریکایی ائتلافی برای بمباران نقاط استراتژیک علیه آلمان، با هدف تضعیف اقتصاد جنگی، تضعیف روحیه حریف و تخریب خانه‌های ساکنین تدارک دیدند. بمباران هامبورگ آغاز این حملات بود که منجر به وارد آمدن خسارت‌های سنگین بر زیرساختهای این مرکز صنعتی مهم شد. عملیات ماسلنیتسا
عملیات ماسلنیتسا () عملیات تهاجمی ارتش کرواسی در ژانویه ۱۹۹۳ برای بازپس‌گیری مناطق شمال دالماسی و لیکا از نیروهای صرب جمهوری صرب کراینا بود. عملیات شمشیر سوزان
به دلیل اهمیت بالای این تأسیسات برای عراق در اطراف تأسیسات اوسیراک پدافندهای زمین به هوا شامل سایت موشکی سام ۶ در ۲ کیلومتری جنوب شرق تأسیسات، موشک‌های فرانسوی رولند ۲ در فاصله‌های ۵۰۰ متری و بین ۳۰ تا ۴۰ قبضه توپ ضدهوایی ۲۳ و ۵۷ میلی‌متری که همگی توسط رادار هدایت می‌شدند، به کار گرفته شده بود. مشکل اصلی برای خلبانان نیروی هوایی ایران در حمله به اوسیراک همین موشک‌های رولند۲ بود. دستگاه‌های اخلالگر الکترونیکی (ECM) نصب شده بر روی فانتومهای ایرانی قابلیت اخلال درعملکرد رولند ۲ در اختیار نداشت. به همین منظور باید دو اصل در انجام این عملیات رعایت می‌شد: عملیات ضربتی طراحی شد به دلیل حساسیت عملیات و همچنین پیچیدگی آن، تعدادی از بهترین خلبان‌ها انتخاب شدند. با توجه به مسائلی که گفته شد، خلبانان باید در ارتفاع بسیار پایین با حداکثر سرعت ممکن و با استفاده از مهارت شخصی سعی می‌کردند از تیررس پدافند قوی این منطقه خود را حفظ کرده و بتوانند عملیات را با موفقیت به پایان برند. قرار بر این شد به دلیل مسافت زیاد هواپیماها سوخت‌گیری هوایی کنند. برای همین منظور مقرر شد یک فروند هواپیمای سوخت‌رسان بوئینگ ۷۰۷ با اسکورت دوفروند تام‌کت در نزدیکی مرز مستقر شوند تا فانتوم‌ها بتوانند از آن سوخت‌گیری کنند و تامکت‌ها نیز از تانکر محافظت کنند که مبادا میگ‌های عراق بتوانند به آن صدمه‌ای بزنند. ولایت پنجشیر
تعرض شوروی‌ها در سال ۱۹۸۴ علیه پنجشیر بزرگترین عملیاتی است که شوروی‌ها از آغاز جنگ تا آن زمان اجرا کرده بودند. در این عملیات گسترده که بعد از پایان آتش بست صورت گرفت حدود بیست هزار سرباز ارتش افغانستان و ارتش شوروی شرکت داشته‌است. روس‌ها در این جنگ از تاکتیک «جنگهای اشباع کن» استفاده نمودند. در این تاکتیک آن‌ها از نیروی زیاد برای تصرف تمام مناطق و از بین بردن دشمن استفاده نمودند. اما با وجود گستردگی و استفاده از وسایل مدرن و بمباران شدید هوایی این عملیات توسط دستگاه استخباراتی احمدشاه مسعود کشف شده بود. برای همین یک روز قبل از آغاز حمله احمدشاه مسعود دستور تخلیه دره از تمام سکنه را صادر نمود. تمام جمعیت بیش از یک صد هزاری پنجشیر داوطلبانه دره را به سوی شهرهای مختلف افغانستان و عمدتاً کابل ترک نمودند. وسایلی که به کار گرفته می‌شود به وضوح برتر از گذشته‌است و این حدس را قوت می‌بخشد که تصمیم حمله از سوی عالیترین مقامات کرملین اتخاذ شده‌است. بمب افگن‌های تی.یو. ۱۶ که در ارتفاع متوسط (۸۰۰۰ متری) پرواز می‌کنند، فرشی از بمب بر پنجشیر گسترانیدند. از این بمب افکن‌ها برای اولین بار بود که استفاده می‌شد. تعداد نفراتی که در این حمله شرکت داشتند چیزی حدود بیست هزار سرباز شوروی و پنج تا شش هزار سرباز دولتی بود. در اوایل آوریل یک گروه کوماندویی متعلق به پلیس مخفی (خاد)، دراقدام خود برای قتل احمد شاه مسعود با ناکامی مواجه می‌شود. شروع حمله روز ۲۱ آوریل بود: واحدهای چترباز به کمک هلیکوپتر بر خط الرأس بلندی‌ها پیاده می‌شوند و هم‌زمان یک ستون زرهی به بالای دره‌های ولسوالی اندراب و پنجشیر روی می‌نهد. واحدهای دیگری با هلیکوپتر به گردنه انجمندر انتهای پنجشیر و خوست و فرنگ - که تصور می‌شود پایگاهی است برای عقب‌نشینی مجاهدین - برده می‌شوند. ستون‌های زرهی بدون هیچ مشکلی به روستای بنودر اندراب و آستانه در پنجشیر دست می‌یابند. اما شوروی‌ها در حمله به دره‌های مجاور، جایی که گروه‌های متحرک مسعود عقب‌نشینی کرده‌اند، با شکست مواجه می‌شوند. شوروی‌ها تلفات سنگینی متحمل می‌شوند. در ماه مه نیروهای ارتش سرخ خوست و فرنگ را ترک می‌کنند اما در پنجشیر که خالی از سکنه شده‌است باقی می‌مانند، دره‌ای که هنوز دو سوم آن در دست گروه‌های مسعود است که جنگنده تر از همیشه پایداری می‌کنند. عملیات کربلای ۲
عملیات کربلای ۲ عملیات نظامی نیمه‌گسترده نیروهای مسلح ایران، در خلال جنگ ایران و عراق بود، که بصورت مشترک توسط سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و نیروی زمینی ارتش انجام شد. این عملیات در ساعت ۱ بامداد ۱۱ شهریور ۱۳۶۵ در منطقه‌ای به وسعت ۵۰ کیلومتر مربع، در چومان مصطفی، حاج عمران، عراق آغاز شد و یک روز بعد، با پیروزی نیروهای ایرانی به پایان رسید. در این عملیات محمود کاوه؛ فرمانده تیپ ۱۵۵ ویژه شهدا سپاه پاسداران کشته شد. عملیات مونگوس
عملیات مونگوس شامل یک برنامه اقدامات مخفیانه از جمله خرابکاری، جنگ روانی، جمع‌آوری اطلاعات و ایجاد انقلاب داخلی علیه دولت کمونیستی بود. ایالات متحده هنوز فاقد توانایی دریافت مؤثر اطلاعات به اکثریت مردم کوبا بود. آنها تحریم تجاری، امتناع از تسهیلات ذخیره‌سازی، افزایش امنیت بندر و رویه کنترل حمل و نقل، داده‌های فنی و بازرسی گمرکی داشتند. ایالات متحده همچنین از ابزارهای دیپلماتیک برای ناکام گذاشتن مذاکرات تجاری کوبا در اسرائیل، اردن، ایران، یونان و احتمالاً ژاپن استفاده کرد. از همان ابتدا، لنزدیل و اعضای دیگر اس چی ای حمایت داخلی از جنبش ضد کاسترو را مهمترین جنبه عملیات شناسایی کردند. سازماندهی و حمایت آمریکا از نیروهای ضد کاسترو در کوبا کلیدی تلقی می‌شد که مشارکت آمریکا را از آنچه عمدتاً کمک اقتصادی و نظامی نیروهای شورشی بود، گسترش داد؛ بنابراین، لنزدیل امیدوار بود که تلاشی را در داخل عملیات، به رهبری سیا، سازماندهی کند تا به‌طور پنهانی از یک جنبش مردمی در کوبا حمایت کند. این یک چالش بزرگ بود. شناسایی نیروهای ضد کاسترو در داخل کوبا دشوار بود و زمینه حمایت مردمی وجود نداشت که شورشیان کوبایی بتوانند از آن استفاده کنند. در چند ماه اول، یک بررسی داخلی از عملیات مونگوس به توانایی‌های محدود سیا برای جمع‌آوری اطلاعات سخت و انجام عملیات‌های مخفی در کوبا اشاره کرد. تا ژانویه ۱۹۶۲، سیا نتوانست عوامل کوبایی مناسبی را که بتوانند در رژیم کاسترو نفوذ کنند، استخدام کند. سیا و لنزدیل تخمین زدند که به ۳۰عامل کوبایی نیاز دارند. لنزدیل از تلاش سیا برای افزایش فعالیت‌های خود برای برآوردن جدول‌های زمانی مناسب عملیات مونگوس انتقاد کرد. رابرت مک‌کون از سیا شکایت کرد که جدول زمانی لنزدیل بسیار تسریع شده‌است و دستیابی به وظایف خواسته شده در چنین بازه زمانی کوتاهی دشوار خواهد بود. عملیات بال‌های سرخ
عملیات بال‌های سرخ یکی از عملیات‌های نیروهای مسلح آمریکا در طول جنگ افغانستان بود که در دره‌پیچ، ولایت کنر افغانستان، در منطقه‌ای کوهستانی در ۳۵ کیلومتری غرب اسعدآباد، انجام گرفت. این عملیات، در اواخر ژوئن ۲۰۰۵، آغاز و تا میانهٔ ژوئیهٔ همان سال، ادامه یافت. هدف عملیات، ایجاد ثبات در منطقه از طریق مقابله با تعدادی از عناصر طالبان به رهبری شخصی به‌نام احمدشاه، از اهالی ننگرهار، و در آستانهٔ انتخابات سال ۱۳۸۴ مجلس افغانستان، انجام گرفت. فعالیت‌های سیا در ایالات متحده
سیا همچنین عملیات چاس را با برنامه‌های فرعی مریماک و رسیستانس که عملیات جاسوسی داخلی برای شناسایی تهدیدات علیه عملیات و تأسیسات سیا بود، اجرا کرد. از طریق این برنامه‌ها، دفتر امنیت سیا اطلاعاتی را از افراد و گروه‌هایی که دیدگاه‌های ضد جنگ داشتند، از خبرچین‌های مستقر در ایالات متحده دریافت می‌کرد. عملیات موج جزر و مد
عملیات موج جزر و مد () یک حمله هوایی توسط بمب‌افکن‌های نیروی هوایی ارتش ایالات متحده آمریکا (USAAF) مستقر در لیبی و جنوب ایتالیا به ۹ پالایشگاه نفت در اطراف پلویشت، رومانی در ۱ اوت ۱۹۴۳، در طول جنگ جهانی دوم بود. این یک مأموریت بمباران استراتژیک و بخشی از «کارزار نفتی» بود. این مأموریت منجر به هیچ کاهشی در تولید کلی محصول نشد. عملیات خاشاک
اجرای عملیات در ۸ نوامبر ۱۹۴۲ و برای تصرف شهر محمدیه مراکش آغاز شد.تصرف شهر راه نیروهای متفق را برای تصرف شهر کازابلانکا بازتر می‌کرد.