فیلم‌های صامت چه ویژگیهایی دارد؟
ماجراهای تن‌تن
محتوای داستان‌ها اغلب ماجراجویانه‌اند، گاهی خیالی و علمی–تخیلی و گاهی رویکردی سیاسی دارند. درحالیکه اپیزودهای اولیه فضای فانتزی و شوخ طبعانه تری دارند در اپیزودها بعدی ماجراها به تدریج به سمت واقع گرایی پیش می‌روند. از میانه‌های ۱۹۳۰ به جزئیات مد و فناوری دقت بیشتری می‌شود. همه داستان‌ها دارای بیشماری موقعیت‌های طنز و تصاویر خنده دارند که یادآور اسلپ‌استیک در فیلم‌های صامت ۱۹۲۰ هستند. ویژگی مهم این مجموعه طراحی‌های عالی آن است و وفاداری به واقعیت در تصویر کردن اشیایی چون ماشین و قطار و ساختمان‌ها. طراحی‌های هرژه به روش لینیه کلر Ligne claire کشیده شده‌اند، فیگورهایی با مرز مشخص و سطوح رنگی یکنواخت و بی سایه.
هارولد لوید
هارولد کلایتون لوید سینیور (زادهٔ ۲۰ آوریل ۱۸۹۳ - درگذشتهٔ ۸ مارس ۱۹۷۱) بازیگر، کمدین و تهیه‌کنندهٔ آمریکایی بود که بیشتر به‌خاطر فیلم‌های صامتش معروف است. تحقیرشده‌ترین مرد
این فیلم، مشهورترین نمونهٔ سبک کامِرْشْپیل در سینمای صامت است. اخبار داغ
اخبار داغ () یک فیلم صامت به کارگردانی کلارنس جی. بدجر است که در سال ۱۹۲۸ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ببه دنیلز و ماریو کاریلو اشاره کرد. اکسل گراتیار
اکسل گراتیار (؛ – ) یک فیلم‌بردار اهل دانمارک بود که در دوران طلایی سینمای دانمارک فعالیت داشت و بیشتر بابت آثارش در فیلم صامت شناخته می‌شود. مسعود جعفری جوزانی
شاهین کربلایی‌طاهر استاد دانشگاه، نویسنده منتقد سینمایی در مطلبی تحت عنوان «اِبرام خروس، جمشید بسم‌الله نیست»، نگاهی به فیلم سینمایی "پشت دیوار سکوت" به کارگردانی مسعود جعفری جوزانی داشته‌است:«پشت دیوار سکوت» گزارش مستندوار زندگی مبتلایان به بیماری ایدز، با تمام زشتی‌ها و زیبایی‌هایشان است و خبر از تأثیر جبر محیط زندگی بر رفتارهای آنها و انسان‌های پیرامونشان می‌دهد. کارگردان با بهره‌گیری از میزانسن‌های موجز و حساب‌شده صدا و تصویر، ملهم از استفاده هوشیارانه از نماهای مدیوم و (eye level) و پرهیز از حرکات غیرضروری دوربین؛ این امکان را مهیا می‌کند تا فیلم خود را بنا به تعبیر «رابرت بورگوین» در هیئت دو راوی اما همگام به پیش ببرد؛ کارگردان، زمانی که شخصیت‌هایش را به حرکت، کنش، عمل و عکس‌العمل وامی‌دارد تا به مدد آنها روایتش را پیش برده و برای ما «نمایش» برپا کند، یک راوی شخصی است؛ همان موقعیتی که فیلم‌شناس و روایت‌شناس کانادایی آن را نه راوی که نمایشگر می‌نامد و وقتی فیلم (جهان فیلم) در مورد این نمایش به اظهارنظر می‌پردازد، از دروغ‌ها و دورویی‌های شخصیت‌های نمایش کارگردان پرده برمی‌افکند، کارگردان ما را با هیئت دوم خود روبه‌رو می‌کند؛ راوی غیرشخصی؛ راویی فعال، اما غیرملموس. کارگردان با استفاده از این تمهید روایی موفق می‌شود تا جنبه‌های مختلف زندگی و نحوه زیست قربانیان روایتش را بدون مداخله نشان داده، امر قضاوت را به بیننده واگذار کرده و به‌این‌ترتیب از هرگونه تعصب، به‌خصوص از جنس سیاسی‌اش که منجر به جانبداری از ایدئولوژی یا تفکری خاص شود پرهیز کند. سینمای استرالیا
در سال ۱۹۰۶ اولین فیلم صامت در استرالیا به کارگردانی مشترک چارلز تِیت، میلارد جانسون و ویلیام گیبسون تحت نام "داستان دارودستهٔ کِلی" (The Story of the Kelly Gang) ساخته شد. این اثردر ژانرهای زندگینامه‌ای و وسترن به زندگی ند کلی، یاغی جنگل‌نشین قرن شانزدهم استرالیا و دارودسته‌اش می‌پردازد. برخی پژوهشگران تاریخ سینمای جهان این فیلم را با زمانی حدود ۶۰ دقیقه، نخستین فیلم بلند داستانی تاریخ سینما به‌شمار می‌آورند. راجا هاریشچاندرا
داداصاحب پالکی، پیشگام صنعت فیلم‌سازی هند، محقق زبان‌های هندی و فرهنگ هند بود و عناصر حماسی سانسکریت را گردآوری کرد تا این فیلم صامت را به زبان مراتی بسازد. نقش زنان را در فیلم، بازیگران مرد بازی کردند. این فیلم نمونه و پایه‌ای تاریخی در صنعت فیلم‌سازی هند به حساب می‌آید. تنها یک نسخه از فیلم تولید شد و در بمبئی و در ۲۱ آوریل ۱۹۱۳ به نمایش درآمد. این فیلم موفقیتی تجاری بود و راه را برای ساختن چنین فیلم‌هایی هموار کرد . مستر بین
مستربین بسیار مشابه فیلم‌های صامت است که صرفاً مقداری کمدی بدنی دارد. مستربین دیالوگ بسیار کمی را به کار می‌برد (با این وجود مانند بسیاری از مجموعه‌های آن زمان صدای خنده در میان آن پخش می‌شود). این امر امکان آن را پدید آورد که سریال در جهان بدون نیاز به دوبله فروش فراوانی داشته باشد. در نوامبر ۲۰۱۲، اتکینسون در مصاحبه با دیلی تلگراف، از قصد خود برای بازنشسته کردن شخصیت مستربین گفت. او بیان کرد که «این که کسی مانند او بخواهد در ۵۰ سالگی مانند بچه‌ها رفتار کند، کمی زننده است». اما در سال ۲۰۱۶ از این حرف پشیمان شد و گفت مستر بین در ذهن و نظر او هرگز بازنشسته نمی‌شود. آلبر کاپلانی
آلبر کاپِلانی () کارگردان و فیلمنامه‌نویس سینمای صامت اهل فرانسه بود. از فیلمهایش می‌توان گوژپشت نتردام و کَمیل را نام برد. ساکت‌شده (فیلم ۲۰۱۱)
ساکت‌شده (کره ای: 도가니؛ انگلیسی: The Crucible) فیلمی درام و محصول سال ۲۰۱۱ کره جنوبی است که براساس نوشتهٔ ساخته شده است. گونگ یو و جانگ یومی نقش‌های اصلی این فیلم هستند. رمان اصلی و فیلم مبتنی بر وقایعی است که در "مدرسهٔ ناشنوایان گوانگجو این‌هوا" اتفاق افتاد؛ جایی که دانش‌آموزان جوان ناشنوا توسط اعضای هیئت علمی به صورت مکرر تحت آزار جنسی قرار می‌گرفتند. این آزارها در یک دورهٔ پنج ساله و و در دههٔ ۲۰۰۰ افتاد. با وجود اینکه قانون و دادگاه که به معلمان کمترین مجازات را داد، با انتشار این فیلم در سپتامبر ۲۰۱۱، خشم عمومی برانگیخته شد و درنهایت منجر به آغاز مجدد تحقیقات در مورد این حوادث شد. با بیش از چهار میلیون نفری که این فیلم را تماشا کردند، تقاضا برای اصلاح قانون‌گذاری سرانجام به مجلس شورای ملی کره جنوبی رسید؛ جایی که لایحهٔ اصلاح شده با نام "«لایحه دگانی»" در اواخر اکتبر ۲۰۱۱ تصویب شد تا اساسنامهٔ محدودیت پیگیری در مورد جنایات جنسی علیه خردسالان و معلولین را لغو کند. آریگو بوچی
آریگو بوچی (؛ ۱۸۷۱ – ؟) کارگردان فیلم، تهیه‌کننده انگلیسی-ایتالیایی دوره فیلم صامت بود. بعد از جنگ جهانی اول بوچی برای ویندزور فیلم در استودیوی کتفورد در لندن و همچنین فیلمبرداری فیلم در محل در ایتالیا کار کرد. سکوت (فیلم ۲۰۱۶)
این فیلم ماجراهای دو کشیش جوان را دنبال می‌کند. آن‌ها طی سفری به کشور ژاپن به دنبال پیدا کردن اثری از استاد خود هستند، که در طول مسیر اتفاقات و حوادث پیش‌بینی نشده‌ای را تجربه می‌کنند و…"«سکوت»" در فهرست ده‌ها فهرست برتر منتقدان آمریکایی در سال ۲۰۱۶ قرار گرفت. آلفرد هیچکاک
هیچکاک، به گونه‌ای شگفت‌انگیز استاد تعلیق، عاشق سینما و تعریف داستان‌هایش است. او، با تأثیر از اکسپرسیونیسم در شخصیتش را نشان داد. «حق سکوت» نخستین فیلم ناطق خود را به اوج رساند و به فیلم‌های تعلیقی «از گونهٔ تعقیب و گریز مانند مردی که زیاد می‌دانست، خرابکاری، ۳۹ پله، خانم ناپدید می‌شود ،...» پرداخت. آرتور رابیسون
آرتور رابیسون (; – ) کارگردان فیلم و فیلم‌نامه‌نویس سینمای صامت اهل آلمان بود. سکوت (فیلم ۱۹۹۸)
سکوت فیلمی محصول سال ۱۹۹۸ و به کارگردانی جاناتان داربی است. در این فیلم بازیگرانی همچون جسیکا لنگ، گوئینت پالترو، جاناتان شیچ، نینا فوخ و هال هالبروک ایفای نقش کرده‌اند. کری کلارک وورد
کری کلارک وورد (; – ) هنرپیشه فیلم صامت اهل ایالات متحده آمریکا بود. آلفرد هیچکاک
اما دلبستگی هیچکاک به سینمای صامت، مانع از این نشد که او برخلاف بسیاری با ورود صدا به سینما کنار نیاید؛ بلکه او به خوبی توانست به کاربرد و اهمیت صدا، موسیقی و سکوت پی ببرد و اولین فیلم ناطق او یعنی باج‌گیری (۱۹۲۹) نیز به خوبی نشان داد که هیچکاک قابلیتِ دراماتیکِ تکنولوژی جدید را درک می‌کند. تحقیرشده‌ترین مرد
در سرتاسر این فیلم صامت، هیچ‌گونه توضیحِ بیِن صحنه‌ای (میان‌متن) وجود ندارد. در برخی نسخه‌های اکران شده در آمریکا، سازندگان فیلم از یک میان‌متن در فیلم استفاده نمودند و همین موضوع سبب شد تا محققان و منتقدان فیلم در سال‌های آتی، به اشتباه بیفتند و تصور کنند که فیلم اولیه هم، یک میان‌متن داشته؛ حال آنکه نسخه اصلی فیلم، فاقد هرگونه میان‌متن است. ئی‌سی‌ام رکوردز
در سال ۲۰۱۰ فیلمی مستند به نام "صداها و سکوت" به کارگردانی نوربرت ویدمر و پیتر گویر ساخته شد که کار روزانهٔ مانفرد آیشر را با هنرمندانی چون آروو پارت، نیک بارچ، انور براهم، دینو سالوتزی، آنیا لخنر، یان گاربارک، کیم کاشکاشیان و … به تصویر می‌کشید. موسیقی متن این فیلم با قطعاتی از جلسات ضبط هنرمندان که در مستند نمایش داده می‌شد، در آلبوم "مویقی فیلم صداها و سکوت" منتشر گردید. سکوت قصر
سکوت قصر () یک فیلم به کارگردانی مفیده تلاتلی است که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به هند صبری و سامی بواجیله اشاره کرد. کونستانس کولیر
در اواخر سال ۱۹۲۰ کونستانس کولیر، به هالیوود نقل مکان کرد و در این شهر، به یک مربی آموزش بازیگری همراه با صدا تبدیل شد. در طول این تغییرات پرهیاهو و روند تبدیل فیلم‌های صامت به فیلم‌های دارای صوت، بسیاری از بازیگران فیلم‌های صامت، برای فراگیری آموزش‌های مورد نیاز برای ایفای در فیلم‌های دارای صوت، تلاش‌های بسیار گوناگونی کردند. کوین براون، یکی از تاریخ نگاران سینما، در سری برنامه‌های هالیوود که در سال ۱۹۸۰ پخش می‌شد، در گفتگویی با کولن مور، به موضوع عصر فیلم‌های صامت پرداخته‌است. کولن مور در این برنامه می‌گوید که درس‌های راجع به نمایشنامه‌های صوتی را از یک بانوی بسیار مشهور فرا گرفته‌است و این بانو، کسی جز کونستانس کولیر نبوده‌است. کولیر، با این وجود، به حفظ روابطش با برادوی کوشید و در سال ۱۹۳۰ در چندین نمایشنامه به ایفای نقش پرداخت. در سال ۱۹۳۲ کنسانتس کولیر، به عنوان یک ستاره در نقش کارلوتا در تولید نسخه اصلی کمدی «شام در ساعت هشت»، ساخته جرج اس. کافمن و ادنا فربر خوش درخشید؛ در حالی که این نقش در نسخه‌ای دیگر از این فیلم که در سال ۱۹۳۳ توسط ماری درسلر ایفا شده بود. در طول ساخت نسخه فیلم در صحنه، او با افراد زیادی، از جمله کاترین هپبورن، وارد رابطه دوستی شد؛ روابطی محکم که وی تا پایان عمر به این روابط متعهد بود. وی برای خدمات برجسته اش در آموزش بازیگران و در هدایت و راهنمایی آن‌ها در نقش‌هایی که در فیلم‌های متعدد بر عهده داشته‌اند، در جشنواره شکسپیر ایالات متحده آمریکا موفق به دریافت جایزه افتخاری شد. کولیر مربی درام بازیگران بسیاری از معروف، از جمله آدری هپبورن، ویوین لی و مرلین مونرو بوده‌است و در سن ۵۰ سالگی نیز، در تور جهانی کاترین هپبورن به عنوان مربی راهنما حضور داشته‌است. کولیر یکی از ستارگان بزرگ پیاده‌رو شهرت هالیوود است. آلفردو دونلی
آلفردو دونلی () فیلم‌بردار پیشگام اهل ایتالیا بود که بیشتر در دوران فیلم‌های صامت فعالیت داشت. کارل دیویس
او که از رهبران ارکستر فیلارمونیک لندن است، تا کنون برای بیش از ۱۰۰ برنامهٔ تلویزیونی موسیقی ساخته است. عمدهٔ شهرتِ او به‌خاطر ساختِ آهنگ برای فیلم‌های صامت است. گربه ملوس (کارتون)
گربه ملوس با نام اصلی فلیکس گربه شخصیت بامزه کارتونی ساخته شده در دوران فیلم صامت است. این گربه سیاه انسان گونه که چشمان سفید و لبخند بزرگ و بدنی سیاه دارد و در موقعیت‌های سورئالیسم در کارتون‌هایش قرار داده می‌شود، یکی از شناخته شده‌ترین شخصیت‌های کارتونی تاریخ سینماست. فلیکس اولین شخصیت انیمیشنی است که توانست به سطح جلب مخاطب بینندگان فیلم دست یابد. این کشتی پراسرار
سکوت هست گاهی ریموند گریفیث
ریموند گریفیث (; – ) هنرپیشه و تهیه‌کننده اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. وی یکی از بزرگترین کمدین‌های فیلم‌های صامت شناخته می‌شود. وی در اواخر دوران فعالیتش، به عنوان نویسنده و تهیه‌کننده فعالیت می‌کرد. برادران کی
به جز موارد اندک، فیلم‌های برادران کی دیالوگ بامعنایی ندارند. در واقع بیشتر آنها اصلاً دیالوگی نداند و بعضی از آنها مانند فیلم «شانه» (۱۹۹۰ (میلادی)) فقط یک زمزمهٔ بی‌معنی در پس‌زمینه صدا دارند. حرکت در فیلم‌های آنان معمولاً هماهنگ با موسیقی متن (که در بیشتر موارد توسط آهنگساز لهستانی، لژک ژانوسکی ساخته می‌شود) صورت می‌گیرد. در سال ۲۰۰۰ (میلادی) برادران کی برای مستند "صدای فیلم" که از شبکهٔ بی‌بی‌سی انگلستان پخش می‌شد، یک قطعهٔ بیست دقیقه‌ای از آهنگساز آوانگارد، کارل هاینز اشتوکهاوزن را تصویرسازی کردند. برادران کی، تا جای ممکن ترجیح می‌دهند با موسیقیِ از پیش ضبط شده کار کنند. بااین‌حال هنگام ساخت فیلم "موزهٔ اشباح"، وقتی نتوانستند حقوق معنوی موسیقیِ آهنگسازِ چک، ژنک لیشکا را خریداری کنند، مجبور به استفاده از قطعه‌ای از گری تارن شدند. سینمای فنلاند
ارکی کارو اما پیشگام و پدر سینمای جدید فنلاند شناخته می‌شود. "کفاش‌های دهکده" (۱۹۲۳) مهم‌ترین فیلم او با ۸۳ دقیقه زمان اولین فیلم بلند صامت تاریخ سینمای فنلاند و از مهم‌ترین فیلم‌های سینمای پیشگام اروپا است. فیلم‌شناسی راسکو آربوکل
این مقاله فهرستی از فیلم‌های راسکو آربوکل کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، بازیگر و کمدین سینمای صامت اهل ایالات متحده آمریکا است. فیلم‌هایی که با علامت (♦) مشخص شده‌اند توسط خود وی کارگردانی شده‌اند. آلفرد آلن (هنرپیشه)
آلفرد آلن (؛ – ) یک هنرپیشهٔ فیلم صامت اهل ایالات متحده آمریکا بود. فلسفه فیلم
آندره بازن برخلاف آرنهایم استدلال نمود که بحث صدا دار بودن یا بی صدا بودن یک فیلم بی ربظ است. او بدین باور بود که فیلم به دلیل رابطه اساسی اش با عکاسی، دارای یک بعد واقع گرایانه است. او استدلال نمود که فیلم قابلیت ضبط دنیای واقعی را دارد. فیلسوف آمریکایی، نوئل کرول، استدلال نموده‌است که تعریف‌های اولیه مطرح شده از فیلم توسط فیلسوفان، ماهیت فیلم را بسیار محدود تعریف نموده، و همچنین آنها ژانرهای فیلم را با مفهوم کلی فیلم خلط کرده‌اند. فیلم صامت
• آبی و رابی (۱۳۰۹) سکوت (فیلم ۲۰۱۹)
داستان یک خانواده در تلاش برای زنده‌ماندن در جهان وحشت‌زده از گونه‌های باستانی و مرگبار است که چندین دهه در تاریکی زمین در یک غار زیرزمینی گسترده پرورش یافته‌اند، و تنها با شنوایی حساس خود، طعمه را شکار می‌کنند و همهٔ مردم برای دوری از این موجودات و زنده‌ماندن، مجبور هستند که صدایی ایجاد نکنند، صحبت نکنند و آنقدر آهسته جابجا شوند که این موجودات متوجه حضورشان نشوند. تلماکو روجری
تِلـِماکو روجری (؛ – ) بازیگر و کارگردان فیلم اهل ایتالیا در دوران فیلم‌های صامت بود. پگی پیرس
پگی پیرس (زاده ۴ ژوئن ۱۸۹۴ در ولما، اکلاهما - درگذشته ۲۶ فوریه ۱۹۷۵)، یک بازیگر فیلم‌های آمریکایی در دوران فیلم صامت بود. او بین سال‌های ۱۹۱۳ تا ۱۹۲۰ در استودیو کی استون فعالیت می‌کرد. سافرجت
دی دبلیو گریفیت یکی از پیشروترین فیلمسازان سینمای صامت، در فیلم در دوردست شرق، عمه آنا را به صورت یک سافرجت با عقایدی احمقانه نشان می‌دهد و آشکارا فمنیسم را مسخره می‌کند. در سال ۲۰۱۵ در بریتانیا فیلمی با نام سافرجت ساخته شد. بن هور (فیلم ۱۹۰۷)
بن هور () یک فیلم صامت به کارگردانی سیدنی الکات است که در سال ۱۹۰۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ویلیام اس هارت اشاره کرد. آرت اکورد
یکی از بزرگترین و مشهورترین ستارگان سینمای وسترن در دورهٔ فیلمهای صامت و از معدود وسترنرهای سینماست که در زندگی واقعی نیز «کابوی» بود. قبل از ورود به عالم سینما به عنوان گاوچران در مراتع مشغول به کار بود. او دو بار در سال‌های ۱۹۱۲ و ۱۹۱۶، در مسابقات قهرمانی گاوچرانی (رودئو) مقام اول را کسب کرده بود. او همدوره و دوست نزدیک بعضی از معروف‌ترین وسترنرهای سینمای صامت همچون بوک جونز، تام میکس، هوت گیبسون و بی هو گری بود. سکوت خشمناک
سکوت خشمناک عنوان فیلمی است بریتانیایی با ژانر درام به کارگردانی گای گرین. این فیلم محصول سال ۱۹۶۰ میلادی است. ژولیت رکامیه
دو فیلم صامت مادام رکامیه محصول ۱۹۲۰ آلمان و مادام رکامیهٔ محصول ۱۹۲۸ فرانسه به موضوع ژولی رکامیه اختصاص دارد. گونه ای از کاناپه که برای تکیه دادن می‌پسندید، بعد از او به نام رکامیه نامگذاری شد. کتاب و مقالات متعددی تاکنون در رابطه با او به چاپ رسیده‌است. از جمله کتاب «یادگارها و مکاتبات مادام رکامیه» در سال ۱۸۵۹ و «مادام رکامیه، دوستان جوانی و مکاتبات صمیمی او» در سال ۱۸۷۲ هر دو توسط "Amélie Lenormant" نگاشته شده‌است. آنی اوندرا
آنی همچنین در برخی از فیلم‌های درام انگلیسی حضور داشت که دو فیلم مطرح صامت در این زمینه، عبارت هستند از باج‌گیری و اهل جزیره من به کارگردانی آلفرد هیچکاک. فیلم باج‌گیری به عنوان یک فیلم صامت آغاز شد. در حین پیشرفت پروژه، تصمیم بر این شد که این فیلم، نخستین فیلم صدادار انگلیسی باشد. یک پلان آزمایشی با طول حدود ۱ دقیقه از اوندرا که انگلیسی صحبت می‌کند امروزه موجود است. در این نسخه آزمایشی و کوتاه، هیچکاک او را اذیت می‌کند (احتمالاً به شوخی) و از او می‌پرسد آیا تو زن بدی هستی؟ و آیا با مردان هم‌بستر می‌شوی؟ و آنی خنده‌ای عصبی می‌کند. فیلم درجه ب
هرچند استفادهٔ کلی از اصطلاح «فیلم درجه ب» در پیش از دههٔ ۱۹۳۰ میلادی آشکار نیست، لیکن مفهومی مشابه برقرار بود. در سال‌های ۱۹۲۷ و ۱۹۲۸ میلادی و پایان سینمای صامت، هزینهٔ تولید یک فیلم متوسط در دامنهٔ بین ۱۹۰هزار دلار در استودیوی فاکس قرن بیستم تا ۲۷۵هزار دلار در مترو گلدوین مایر بود و در کنار این‌گونه تولیدها، فیلم‌هایی خاص با بودجهٔ بیش از ۱میلیون و فیلم‌های با بودجهٔ نزدیک به ۵۰هزار دلار نیز تولید می‌شدند. این فیلم‌های کم‌بودجه، امکانِ پرداختن به مسائل مهم‌تر و تولید فیلم‌های با کیفیت بیشتر را در کنار ساخت فیلم‌های تجاری و درآمدزا فراهم می‌آورَد. یوها
"یوها" فیلمی صامت و سیاه و سفید است که گفتگوها در آن به صورت میان‌نویس به نمایش در می‌آیند. فلسفه فیلم
با آغاز عصر ترکیب صدا با فیلم‌ها، رودلف آرنهایم استدلال نمود که از نظر زیبایی‌شناسی، فیلم‌های قبلی نسبت به فیلم‌های «حراف» جلوتر بودند. او بر این باور بود که، با ترکیب صدا در فیلم‌های صامت بوسیله فناوری، ویژگی منحصر به فرد چنین فیلم‌هایی از میان رفته‌است. فیلم، بجای این‌که یک شکل ویژه هنری باشد که به مطالعه دقیق اجسام در حال حرکت می‌پردازد، صرفاً تبدیل به ترکیبی از دو شکل هنری شده‌است. روشنایی‌های شهر
روشنایی‌های شهر فیلمی صامت، به کارگردانی چارلی چاپلین با بازی چارلی چاپلین، ویرجینیا چریل، فلورنس لی، هری مایرز و تولید سال ۱۹۳۱ است. ماشه خاموش
ماشهٔ خاموش (به انگلیسی: Silent Trigger) یک فیلم اکشن و دلهره‌آور آمریکایی محصول سال ۱۹۹۶ به کارگردانی راسل مالکهی با بازی دولف لاندگرن و جینا بلمن است. لاندگرن یک سرباز نیروهای ویژهٔ پیشین است که در حال حاضر به عنوان یک قاتل مسلح فرستاده شده در یک مأموریت توسط یک «آژانس» مخفی برای انجام ترور. مرمت فیلم
طیف وسیعی از فیلم‌های ساخته شده در دوره صامت اکنون برای همیشه از بین رفته‌اند. فیلم‌های نیمه اول قرن بیستم بر روی یک پایه فیلم بسیار قابل اشتعال و ناپایدار نیترات سلولز فیلمبرداری می‌شد که به ذخیره‌سازی دقیق نیاز داشت تا روند اجتناب ناپذیر تجزیه آن با گذشت زمان کند شود. اکثر فیلمهای ساخته شده روی مواد نیترات حفظ نشدند. در طی سالها، نگاتیوها و چاپهای آنها به صورت پودر یا گرد و غبار درآمده است. بسیاری از آنها به دلیل محتوای نقره بازیافت شدند، یا در آتش‌سوزی استودیوها یا انبارهای فیلم از بین رفتند. بزرگترین علت، تخریب عمدی بود. همان‌طور که رابرت آ. هریس، حافظ فیلم، توضیح می‌دهد: «بیشتر فیلمهای اولیه به دلیل هدر دادن عمده فروشی توسط استودیوها دوام نیاوردند. هیچ تصوری برای ذخیره این فیلمها وجود نداشت. آنها فقط به فضای انبارهای فیلم احتیاج داشتند و مواد برای تهیه آنها گران بود.» فیلم‌های صامت بعد از ظهور فیلم‌های صوتی در دهه ۱۹۳۰ ارزش تجاری کمی داشتند یا هیچ ارزشی نداشتند و به همین ترتیب نگهداری نمی‌شدند. در نتیجه، حفظ فیلم‌های صامت که اکنون نایاب هستند به عنوان یک اولویت بالا در میان مورخان سینما مطرح شده‌است. آرتیست
آزاناویسوس در خصوص موفقیت فیلمش گفته‌است: «شاید چون "آرتیست" یک فیلم عاشقانه ساده است. جهانی است و یک سگ دوست‌داشتنی دارد. مردم عاشق سگ‌های دوست‌داشتنی‌اند.» او در پاسخ به این سؤال که چرا از ساختار صامت برای فیلمش استفاده کرده‌است، می‌گوید: «وقتی به عنوان یک تماشاگر، فیلم صامتی را می‌بینم، به نظرم داستانش به شکلی بسیار تکنیکی روایت می‌شود و چون هیچ صدایی وجود ندارد، تماشاگر تمام صداها را در ذهنش بازتولید می‌کند. با این کار مخاطب بخشی از خودش را در فرایند داستان‌گویی شریک می‌کند و بنابراین بسیار بیشتر از یک فیلم ناطق درگیر داستان، شخصیت‌ها و چیزهای دیگر می‌شود. من می‌خواستم همین تجربه را با دیگران سهیم شوم.» فیلم صامت
امروزه نیز فیلم‌های صامت در کشورهای مختلف و توسط کارگردانان گوناگون تولید می‌شود. جشنواره بین‌المللی فیلم صامت گلوب هر ساله به هدف حمایت و گرهم‌آیی این تولیدکنندگان برگزار می‌شود. خیابان (فیلم ۱۹۲۳)
خیابان () فیلمی صامت از سینمای آلمان به کارگردانی کارل گرونه است که در سال ۱۹۲۳ میلادی منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ماکس شرک اشاره کرد. این اثر، در تاریخ سینمای آلمان فیلم مهمی به شمار می‌رود. فیلم به جز چند مورد محدود، کاملاً عاری از میان‌نویسهای مرسوم سینمای صامت است و تا حد امکان احساسات و روابط با تصاویر بیان می‌شوند. لورا لا پلانت
لورا لا پلانت (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا در دوره فیلم صامت بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۳۴ میلادی فعالیت می‌کرد. پاسکال و ماکسیموس
پاسکال و ماکسیموس که در بین حیوانات دیزنی نادر در نظر گرفته می‌شوند، صامت هستند. ایدهٔ بی‌صدا کردن پاسکال و ماکسیموس از بازی بازیگران چارلی چاپلین و باستر کیتون در فیلم‌های صامت الهام گرفته شد. گرنو و هاوارد با معرفی خود به عنوان «طرفداران بزرگ» چارلی چاپلین، پیشنهاد کردند که داشتن شخصیتی مانند چاپلین در فیلم ایده خوبی است. علاوه بر این، کارگردانان در مصاحبه ای با اورنج توضیح دادند که سکوت پاسکال و ماکسیموس از حیوانات دوستِ شاهدخت آورورا در "زیبای خفته" (۱۹۵۹) الهام گرفته شده‌است؛ آن‌ها با پیروی از قوانین و دستورالعمل‌های فیلم، حتی با وجود اینکه صحبت نمی‌کنند، «بسیار رسا» می‌مانند و «بی کلام عمل می‌کنند و می‌فهمند». ماکسیموس به ویژه «به سنت بزرگ موجودات دیزنی تعلق دارد که با وجود اینکه صحبت نمی‌کنند پر از مفهوم هستند.» یکی از منتقدان سینما مشاهده کرد که پاسکال و ماکسیموس «شخصیت‌های خاص خود را دارند و از تکنیک‌هایی استفاده می‌کنند که به فیلم صامت برمی‌گردد». هاوارد توضیح داد که «بازیگری پانتومیم چالش بزرگی برای پویانماهای ما است» به گفته پویانما جین کیم، چون پاسکال و ماکسیموس هر دو «باید بدون گفتار خنده‌دار باشند و پویانماها را مجبور به اغراق در احساسات و حالات چهره خود کنند.» "شیکاگو سان-تایمز" مشاهده کرد که «پاسکال [...] صحبت نمی‌کند، اما با چرخش چشم و تغییر رنگ موفق می‌شود خود را بفهماند.» جلوه‌های صوتی هر دو حیوان توسط بازیگر آمریکایی فرانک ولکر ارائه شده‌است. فیلم
ریشه این نام در این واقعیت است که فیلم عکاسی به‌طور تاریخی عنصر اساسی رسانه ضبط و پخش تصاویر متحرک به حساب می‌آمده. تولید فیلم‌ها از طریق ضبط تصویر مردم و اشیاء واقعی با دوربین یا به وجود آوردن آن‌ها از طریق تکنیک‌های انیمیشن یا جلوه‌های ویژه است. فیلم‌ها از مجموعه‌ای از قاب‌های انفرادی تشکیل شده‌اند که زمانی که به سرعت و پشت سرهم نمایش داده می‌شوند، توهم حرکت را در بیننده به‌وجود می‌آورند. بر اثر پدیده‌ای به نام تداوم دید که بر اثر آن یک منظره برای کسری از ثانیه پس از از بین رفتن آن در حافظه می‌ماند، چشمک‌های بین تصاویر، قابل رویت نیستند. همچنین عامل ارتباط عامل دیگری است که باعث مشاهده تصاویر متحرک می‌گردد. این اثر روانی به نام حرکت بتا معروف است. جیم کری
جری لوییس جایگزین ستاره‌های کمدی سینمای صامت بود. جیم کری نیز همان خصوصیات را از وی به عاریت گرفت و به آن‌ها روح زمانه و سینمای مدرن دهه ۱۹۹۰ را دمید. در کمدی‌های جیم کری پرده‌دری‌های اخلاقی و شوخی‌های گاه وقیح به شلوغی و طنز بزن و بکوب جری لوییس و هم‌دوره‌هایش اضافه شده‌است. الیور توئیست (فیلم ۱۹۱۲)
«الیور توئیست» () فیلمی در ژانر صامت است که در سال ۱۹۱۲ منتشر شد. زمین سیاه (فیلم)
زمین سیاه () فیلمی صامت به کارگردانی فرانتس هوفر محصول سال ۱۹۲۳ کشور آلمان است. لئوس کاراکس
برای بیش‌تر باز کردن این مسئله، می‌توان به عشق کاراکس به سینمای صامت – که در فهم زیبایی‌شناسی بصری او نقش مهمی ایفا می‌کند – توجه کرد؛ این که او چگونه از کلوزآپ و سکوت چهره‌ها، که تأثیرپذیری از دورهٔ سینمای امپرسیونیستی را نمایان می‌کند، و فتوژنیک چهره، با نورهای سفید و درخشان تابانده به چهره‌ها استفاده می‌کند که بیان‌گر آن تضاد تصویری اغراق‌شده و نگاه انسانی کاراکس است. هنری آندریانی
هنری آدریانی (۱۸۷۷-۱۹۳۶ میلادی) کارگردان فیلم صامت اهل فرانسه بود. جورج لسی
جورج لسی (؛ – ) کارگردان و هنرپیشه فیلم‌های صامت اهل کشور ایالات متحده آمریکا بود. گرتا گاربو
گرتا گاربو به عنوان بهترین بازیگر تاریخ فیلم‌های صامت انتخاب شده‌است. آکیرا کوروساوا
هی‌گو در سالن‌های سینما «راوی» شده بود. در زمان سینمای صامت، یک «راوی» کنار اکران فیلم، رو به تماشاگران می‌ایستاد، ماجراها و گفتارهای فیلم را برای تماشاگران تعریف می‌کرد، تا آن‌ها راحت‌تر داستان فیلم را دنبال کنند. با رشد فنی سینما و رواج فیلم‌های ناطق، این حرفه به خطر افتاد، و راویان سینماها بیکار شدند. هی‌گو از درد و غصه خودکشی کرد. محمد تهامی‌نژاد
به باور "تهامی‌نژاد"، از میان گونه‌های سینمایی «سینما مستقیم» و «سینما حقیقت» برخورد بهتری با جهان دارند؛ او بر این باور است که سینمای مستند، دروغگوترین نوع سینمای جهان است زیرا با این تعریف که «سینمای مستند، گزارش خلاق واقعیت است» دست‌آویزی برای دروغگویی می‌سازد. پس بایستی این گزارش را افشا کرد، زیرا گزارش، بازنمودن واقعیت است. به باور وی اگر کسی به دنبال سینمای مستقیم است اما از افشاکردن تصویر خود هم پرهیز و گریز دارد، در واقع ضدخود عمل کرده‌است. وی بر این باور است که بسیاری از فیلم‌های مستند، هیچ نسبتی با امر واقع و جهان بیرونی ندارند، بلکه به شیوه‌ای با سینمای داستانی برخورد می‌کنند که در برابر مخاطب به عنوان سینمای مستند نمایانده می‌شود. از طرفی، وی بر این باور است که دیگر ویژگی سینمای مستند ایران در دههٔ چهل و اوایل دههٔ پنجاه تلاش فیلمساز برای ارائهٔ مانیفست است و می‌خواهند بگویند که ما جهان را این‌گونه می‌فهمیم، شما هم همین‌طور بفهمید و هیچ راهی برای نگاه دیگرگونهٔ مخاطب نمی‌گذاریم. سینمای اروپا
سینمای اروپا () به صنایع فیلم‌سازی و فیلم‌های ساخته شده در قاره اروپا اشاره دارد. اروپایی‌ها با کمک مهندسان نوآور و هنرمندان، پیشگام صنعت تصاویر متحرک در اواخر قرن نوزدهم میلادی بودند. لویی لو پرنس برای چشم‌انداز باغ روندهی در ۱۸۸۸ که اولین فیلم سلولوئیدی شناخته شده‌است، مشهور شد. برادران اسکلادانوسکی از برلین، از بیوسکوپ خود استفاده کردند تا تماشاچیان سالن وینترگارتن با با نمایش اولین فیلم نمایش‌داده شده، در طول ماه نوامبر ۱۸۹۵، تحت تأثیر قرار دهند. برادران لومیر سینماتوگراف را عرضه کردند که آغازگر دوره فیلم صامت شمرده می‌شود؛ دوره‌ای که سینمای اروپایی موفقیت تجاری بزرگی کسب کرد. این اتفاق تا زمان جنگ جهانی دوم و اثر خصمانه‌اش بر هنر ادامه داشت. شرلوک هلمز سردرگم
شرلوک هلمز سردرگم () یک فیلم صامت خیلی کوتاه آمریکایی است که سال ۱۹۰۰ میلادی ساخته شده‌است. این فیلم ۳۰ ثانیه در مجموع طول می‌کشد و نام آن به اثر شرلوک هلمز نوشته آرتور کانن دویل بریتانیایی اشاره دارد. سازنده این فیلم صامت کوتاه آرتور ماروین است. در سکوت
در سکوت اولین تجربه کارگردانی ژرژ هاشم‌زاده، سینماگر ایرانی ارمنی تبار است که در سال ۱۳۹۴ اکران شده است فیلم دلهره‌آور
مخفی ‌ اطلاعات مهم از بیننده، صحنه‌های مبارزه و تعقیب و گریز در این ژانر متداول است. معمولا در فیلم‌های دلهره‌آور زندگی تهدید می‌شود، مانند زمانی که شخصیت اصلی متوجه نمی‌شود وارد یک موقعیت خطرناک شده است. شخصیت‌های فیلم‌های دلهره‌آور با یکدیگر یا با یک نیروی خارجی در تضاد هستند، که گاه می‌تواند انتزاعی باشد. شخصیت اصلی معمولاً در برابر یک مسئله مانند فرار، مأموریت یا رمز و راز قرار می‌گیرد. ریکاردو تولنتینو
ریکاردو تولنتینو () بازیگر و کارگردان فیلم اهل ایتالیا در دوران فیلم‌های صامت بود. فلسفه فیلم
اولین شخصی که پرسش‌های فلسفی را دربارهٔ فیلم مطرح نمود، هوگو مونستربرگ بود. در جریان عصر فیلم صامت، او تلاش کرد تا بداند چه چیزی فیلم را از تئاتر متمایز می‌سازد. وی به این نتیجه رسید که استفاده از کلو-آپ‌ها، فلش-بک‌ها و ویرایش‌ها از ویژگی‌های منحصر به فرد فیلم بوده و ماهیت این پدیده را شکل می‌دهد. ایمنی آخر از همه!
ایمنی آخر از همه! فیلمی صامت در سبک کمدی به کارگردانی فرد سی. نیومیر با بازی هارولد لوید است. این فیلم شامل یکی از مشهورترین صحنه‌های دورهٔ سینمای صامت است: لوید در نمای خارجی یک آسمان‌خراش بالای اتومبیل‌های در حال عبور در خیابان، عقربه‌های ساعتی بزرگ را محکم گرفته و از آن آویزان شده‌است. لئوس کاراکس
کاراکس خود در جایی نوشته‌است: «کارگردان‌های امروز بیش از این که بخواهند به سینمای صامت عشق بورزند، می‌خواهند با نگاه ابزورد آن را کاریکاتوری کنند». فهرست پرهزینه‌ترین فیلم‌ها
تورم، تکنیک‌های فیلمبرداری و نیروهای خارجی در بازار، عوامل تأثیرگذار در مسائل مالی فیلم‌هاست. هزینهٔ ساخت فیلم در دورهٔ صامت به صورت تدریجی افزایش یافت. "بن هور" پُر هزینه‌ترین فیلم دوران صامت بود و رکورد آن حتی تا بخشی از دورهٔ ناطق نیز ادامه یافت. در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی تلویزیون به عنوان رقیب سینما، نقش عمده‌ای در افزایش بودجهٔ فیلم‌ها داشت. "کلئوپاترا" (۱۹۶۳) در این دوره رکورد پرهزینه‌ترین فیلم را ثبت کرد و با وجود این که پرفروش‌ترین فیلم سال شد، نتوانست هزینهٔ ساختش را بازگرداند. دههٔ ۹۰ میلادی، شاهد دو رکورد شکنی بزرگ بود؛ "دروغ‌های حقیقی" در سال ۱۹۹۴ با بودجهٔ ۱۰۰ میلیون دلاری و "تایتانیک" در سال ۱۹۹۷ با بودجهٔ ۲۰۰ میلیون دلاری ساخته شد که هر دوی آن‌ها به کارگردانی جیمز کامرون بودند. از آن موقع تاکنون صرف بیش از ۱۰۰ میلیون دلار بر روی یک فیلم به امری عادی بدل گشته و فیلم‌های با بودجهٔ بیش از ۲۰۰ میلیون دلار در حال افزایش هستند. سکوت بزرگ (فیلم ۱۹۶۸)
نقش‌آفرینی‌های برجستهٔ ترنتینیان، کینسکی، مک‌گی، ولف و پیستیلی، بهره‌گیری درخشان فیلم از چشم‌اندازهای برفی، عدول از قواعد ژانر وسترن، پایان‌بندی و در نهایت موسیقی انیو موریکونه از نقاط تحسین‌شدهٔ سکوت بزرگ محسوب می‌شوند. ویکتور شوستروم
«قانون شکن و همسرش» از بزرگ‌ترین آثار تراژدی سینمای صامت و از بهترین فیلم‌های شوستروم و نمونه آشکار و دقیق سبک فیلمسازی در مکتب سینمای سوئد است. جلوه‌های مختلف طبیعت بیشتر از یک عنصر دراماتیک یا پس زمینه نمود پیدا می‌کنند و بخش مهمی از فیلم را تشکیل می‌دهد. یک مکان ساکت
یک مکان ساکت یا یک مکان آرام یک فیلم در گونهٔ درام هیجان‌انگیز؛ به نویسندگی و کارگردانی جان کرازینسکی است. کرازینسکی علاوه بر کارگردانی، ایفای نقش یکی از شخصیت‌های اصلی این فیلم را نیز بر عهده دارد. از دیگر بازیگران این فیلم می‌توان به امیلی بلانت، میلیسنت سیموندز و نوآ جوپ اشاره کرد. سکوت بره‌ها (فیلم)
سکوت بره‌ها (به انگلیسی: The Silence of the Lambs) یک فیلم دلهره‌آور ترسناک روانشناختی به کارگردانی جاناتان دمی محصول سال ۱۹۹۱ ایالات متحده آمریکا است که بازیگرانی همچون جودی فاستر، آنتونی هاپکینز و اسکات گلن در آن به ایفای نقش پرداخته‌اند. فیلم بر اساس رمانی به همین نام نوشتهٔ توماس هریس (۱۹۸۸ میلادی) ساخته‌شده و به هانیبال لکتر، نابغهٔ روان‌پزشکی، آدم‌خوار و آدم‌کش زنجیره‌ای می‌پردازد. چارلی چاپلین
ازنظر تجاری، تعدادی از سودآورترین فیلم‌های صامت اثر چاپلین است. فیلم جویندگان طلا، با فروش ۴٫۲۵ میلیون دلار آمریکا پنجمین فیلم پرسود، و سیرک با فروش ۳٫۸ میلیون دلار آمریکا هفتمین فیلم پرفروش بود. درحالی‌که فیلم‌های چاپلین درمجموع ۱۰٫۵ میلیون دلار آمریکا سود کردند، هارولد لوید، درآمدی در حدود ۱۵٫۷ میلیون دلار داشت. همچنین لوید تعداد فیلم‌های بیشتری می‌ساخت؛ او در طول دههٔ ۱۹۲۰، ۱۲ فیلم منتشر کرد، درحالی‌که چاپلین در این مدت تنها ۳ فیلم منتشر کرد. فیلم‌های باستر کیتون به‌اندازهٔ فیلم‌های چاپلین و لوید ازنظر تجاری موفق نبود. وی حتی در زمانی که در اوج شهرت خود بود، در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ و اوایل ۱۹۶۰، تنها دست‌آوردش، تشویق دیرهنگام منتقدان بود. برهنگی در فیلم
موضوعات کوتاه استثماری (۳ تا ۱۵دقیقه) با صحنه‌های کمدی و برهنگی نیز در دوره فیلم‌های صامت تولید شدند. چند مورد هنوز هم در دسترس هستند؛ ازجمله "دختران ممنوعه" (۱۳دقیقه، ۱۹۲۷) به کارگردانی عکاس برجسته آلبرت آرتور الن، "دختر فیلم نامه هالیوود" (۳دقیقه، ۱۹۲۸) و "عمو سی و آژیرها" (۸دقیقه، ۱۹۲۸). این فیلم‌ها پیشگامان آثار کمدی «برهنه» بودند که در اواخر دهه ۱۹۵۰ تولید شدند. سال‌ها بعد زمانی که کد هیز ایجاد شد، این فیلم‌ها به شدت مستهجن درنظر گرفته شدند و اکثراً گم شده‌اند. فیلم صامت
فکر ترکیب‌کردن فیلم‌ها با صدا یک ایده به قدمت خودِ سینماست، ولی به دلایل فنی، این امر تا قبل از سال ۱۹۲۰ میسر نشد. دوران فیلم‌های صامت به «عصر پردهٔ نقره‌ای» مشهور است. (سینمای صامت با فیلم بدون صدا اشتباه گرفته نشود) سکوت (فیلم ۱۹۶۳)
از سیاه‌ترین و خفقان‌آورترین فیلم‌های برگمان که در محیطی تقریباً انتزاعی می‌گذرد. در آن تمام تمرکز بر رابطه آنا و استر گذاشته شده و مملو از جلوه‌های دیگرآزاری و خودویرانگری است. دو خواهر، زنانی در دو قطب حسی متضاد هستند، یکی متمایل به نوعی سلطه‌جویی مردوار و دیگری عاجز از مهار نفسانیت خویش. بی‌پردگی فیلم در زمان نمایش آن جنجال بسیاری برپا کرد. با این حال هدف برگمان آشکارا نه بهره‌برداری تماشاگرپسند از این ویژگی‌ها بلکه تقویت انزجار نسبت به بی‌پردگی عاری از احساس واقعی است. در کنار "هم‌چون در یک آینه" (۱۹۶۱) و "نور زمستانی" (۱۹۶۳) بخشی از یک سه‌گانه به‌شمار می‌آید که قرار است بیانگر رنج و عذاب معنوی بشر باشد. سکوت (فیلم ۲۰۱۶)
اسکورسیزی در سال‌های ۱۹۹۶ و ۲۰۰۴ و ۲۰۰۹ می‌خواست ساخت فیلم را شروع کند که هربار به دلیل مشکلات متوقف می‌شد. لیام نیسون بازیگر این فیلم در مورد "سکوت" می‌گوید: «این فیلم میراث واقعی مارتین است.» فیلمبرداری این فیلم در تاریخ ۳۰ ژانویه ۲۰۱۵ شروع شد و در تاریخ ۱۵ مه ۲۰۱۵ به پایان رسید. فیلمبرداری این فیلم در کشور تایوان انجام شد. فلورنس بارکر
فلورنس بارکر (؛ – ) یک هنرپیشه فیلم‌های صامت اهل ایالات متحده آمریکا بود. ( ) (فیلم)
() فیلمی در ژانر صامت به کارگردانی مورگان فیشر است که در سال ۲۰۰۳ منتشر شد. فیلم شهوانی
از دوره فیلم صامت در دنیای فیلم‌برداری، صحنه‌های اروتیک در فیلم‌ها موجود است. بسیاری از بازیگران زن و مرد اندام بدن خود را آشکار نموده و در صحنه‌های برانگیزنده و خارج از عرف زمان خود در دوره کاری خود نقش ایفا نمودند. برخی از این فیلم‌ها توسط محافل دینی نقد شده‌اند یا برخی حکومت‌ها ممنوع‌شان کرده‌اند یا هردو. فیلم صامت (فیلم)
فیلم صامت () فیلمی در ژانر کمدی به کارگردانی مل بروکس است که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. اسکار فیشینگر
در سال ۱۹۴۲ بنیاد گوگنهایم ابتدا از او خواست که برای اثبات وفاداری‌اش به آمریکا، نماهنگی برای یکی از مارشهای جان فیلیپ سوسا بسازد و سپس درخواست کرد که موسیقی آن را به کنسرتوی براندنبرگ شماره ۳ اثر باخ تغییر دهد. با این حال فیشینگر می‌خواست برای تأکید روی طبیعتِ انتزاعی فیلم‌هایش، یک فیلم صامت بسازد. فیشینگر نهایتاً در خفا خواستهٔ خود را عملی کرد و فیلم صامت را ساخت که ریتم سنگین و آرامِ موسیقایی را با استفاده از ظهورِ متناوبِ تصاویرِ تابلو-مانند شبیه‌سازی می‌کرد. سینمای پست‌مدرن
پست مدرن به دسته‌ای از آثار سینمایی گفته می‌شود که تم‌ها و بن‌مایه‌ها و ایده‌های پست‌مدرنیستی را از طریق مدیوم (رسانه) سینِما بیان می‌کنند. فیلم‌های پست‌مدرن سعی در واژگون‌سازی قواعد رایج حاکم بر ساختار روایی و شخصیت‌پردازی (به عبارت دیگر قواعد جریان‌اصلی مربوط به ساختار روایی و شخصیت‌پردازی)، دارد و تعلیق ناباوری مخاطب را به چالش می‌کشد. معمولاً چنین فیلم‌هایی دیوار میان هنر فاخر و مبتذل را در هم می‌شکنند و غالباً تصاویر رایجِ مربوط به (برداشت‌های رایج از) جنسیت، نژاد، طبقه اجتماعی، ژانر و زمان را برهم می‌زنند و هدف از این واژگونسازی تصاویر رایج مذکور، عدم پیروی از ساختار بیانی سنتی و ایجاد اثری مخالف با این ساختار بیانی سنتی است. از سینما گرانی که پسوند پست مدرن بر سینمایشان قرار می‌گیرد می‌توان به ژان لوک گدار؛ جیم جارموش؛ دیوید لینچ؛ برادران کوئن؛ هال هارتلی؛ گای ریچی؛ تیم برتون و کوئنتین تارانتینو اشاره کرد. یکی از مشخصه‌های برجستهٔ سینمای پست مدرن؛ حضور عنصر بینامتنیت در آن‌ها است. بینامتنیت یا «متنِ پنهان» (به انگلیسی: Intertextuality) شکل‌گیری معنای متن توسط متون دیگر است. این می‌تواند شامل استقراض و دگردیسی متنی دیگر توسط مؤلف یا ارجاع دادن خواننده به متنی دیگر باشد. اصطلاح «بینامتنیت»، از زمان ابداعش توسط ژولیا کریستوا در سال ۱۹۶۶ دفعات بسیاری تغییر یافته است یکی از کتاب‌های تخصصی در این حوزه کتاب: «بررسی مفهوم بینامتنیت در سینمای پست مدرن» به نویسندگی حسین زاهدی دهوئی است. کلارا ویلیامز
کلارا ویلیامز (; – ) هنرپیشه فیلم صامت اهل ایالات متحده آمریکا بود. با تمام وجود و توان
با تمامِ وجود و توان () یک فیلم صامت به کارگردانی جی. گوردون ادواردز است که در سال ۱۹۱۷ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به ثیدا بارا اشاره کرد. این فیلم در استودیوی کمپانی فاکس در فورت لی، نیوجرسی تصویربرداری شده و هیچ نسخه‌ای از آن باقی نمانده است. جمهوری وایمار
برلین در دهه ۱۹۲۰ به «کلانشهر تئاتر جهان» تبدیل شد، جایی که مهمترین کارگردانان، با استعدادترین بازیگران و مشهورترین منتقدان تئاتر را به همراه مشتاق‌ترین مخاطبین تئاتر می‌شد یافت. تئاتر آن زمان در آلمان منعکس کننده روح زمانه بود و صحنه تئاتر یک نهاد مردمی را به مخاطب تداعی می‌کرد: «در مورد کارهای جدید تئاتر چنان بحث‌های داغی درمی‌گرفت که گویی مهم‌ترین وقایع سیاسی یا اجتماعی هستند. افتتاحیه یک نمایش جدید چنان مورد استقبال قرار می‌گرفت که همانند معرفی یک رمان جدید بود [...] و به نقدهای تئاتر توجه فوق‌العاده‌ای می‌شد.» از جمله کارگردانان مشهور تئاتر در آن دوره، ماکس راینهارد استاد درام نئو-رمانتیک امپرسیونیستی و لئوپولد یسنر بودند که با کارهای نمادین خود احترام مخاطبان را به خود جذب می‌کردند. تئاتر پرولتری اروین پیسکاتور و نمایشنامه‌های برتولت برشت هم دارای موضوعات بشدت سیاسی بودند. در کنار این، اشتیاق عمومی به تئاتر در خارج از تماشاخانه‌ها نیز بین صدها گروه تازه‌کار به همراه گروه‌های سیاسی و فرهنگی بالا بود که خود را در فعالیت‌های عمومی با موضوعات سیاسی و اجتماعی و تحرکات خیابانی به نمایش می‌گذاشت. سینما از اواسط دهه ۲۰ مخاطبان زیادی را در آلمان به خود جذب کرد. در آن دوره روزانه دو میلیون نفر در سراسر آلمان به سینما می‌رفتند. تمام مردم مخاطب سینما نبودند، اما برخی از افراد بیشتر از دیگران به سینما می‌رفتند. در دوره‌ای که فیلم‌های صامت تولید می‌شدند، نام‌هایی همچون روبرت وینه (با فیلم مطب دکتر کالیگاری)، فریتس لانگ (فیلم‌های ، متروپولیس)، فریدریش ویلهلم مورنائو (با فیلم نوسفراتو) و گئورگ ویلهلم پابست (با فیلم خیابان اندوه) از کارگردان‌های مشهور آن دوره بودند. فیلم‌های چارلی چاپلین و فیلم‌های ساخت روسیه همچون رزم‌ناو پوتمکین اثر سرگئی آیزنشتاین نیز محبوبیت زیادی یافتند. با پیشرفت تکنولوژی‌ها برای تولید فیلم‌های صدادار، مفاهیم هنری که در موضوع و بطن فیلم برای تولید فیلم صامت مورد نیاز بود بنیان خود را از دست دادند. تکنولوژی‌های جدید برای تولید فیلم سرمایه‌گذاری‌های بیشتری می‌طلبید و به همین دلیل تمرکز سرمایه‌گذاران روی صنعت سینما افزایش پیدا کرد. ژانر جدیدی که از سال ۱۹۲۹ در سینمای آلمان شروع شد و نوعی سینمای موزیکال بود، توانست مخاطبان زیادی را به خود جذب کند و تا حدی افکار عمومی را از موضوعات همانند بحران اقتصادی دور کند. فیلم‌هایی همچون فرشته آبی (۱۹۳۰) و رقص‌های کنگره (۱۹۳۱) فیلم‌هایی از این دست بودند. لیلیان هاروی و ویلی فریچ اولین زوج رؤیایی در تاریخ سینمای آلمان بودند که توانستند میلیون‌ها نفر را به پای پرده‌های سینما بکشند. در اولین سال‌های استقرار جمهوری وایمار، موسیقی روز آلمان تحت سلطه جنبش اکسپرسیونیسم درآمده بود که نقطه اوج آن افتتاحیه نمایش "اپرای ووتسک" (Wozzeck) در اپرای دولتی برلین در سال ۱۹۲۵ بود. در همان دوره آرنولد شونبرگ تغییر آتونالیته به موسیقی دوازده‌نغمه‌ای را آغاز کرده بود. با اینکه سبک موسیقی جدید نوعی حس رهایی از قیود را به مخاطب القا می‌کرد، عده‌ای نیز دوباره به سمت موسیقی‌های دوره پیش ذهن‌گرایی رجوع کردند؛ آهنگسازان دوباره باروک همانند گئورگ فریدریش هندل یا یوهان سباستین باخ در این دوره طرفداران خاص خود را یافتند و اجراهای سمفونیک از این آهنگسازان مخاطب‌های فراوانی داشت. مخاطبان فراوانی نیز به سمت موسیقی جاز کشیده شدند. اپرای جاز ارنست کرنک با نام "یونی بازی می‌کند" (Jonny spielt auf محصول ۱۹۲۷)، جُنگ نمایشی "شکلات بچه‌ها" (Chocolate Kiddies محصول ۱۹۲۴) با موسیقی دوک الینگتون و اپرای جاز "نگره" (Nègre محصول ۱۹۲۰) با درخشندگی ژوزفین بیکر و لوئیس داگلاس از جمله آثار پرمخاطب در آن دوره بود. با این حال این اجراهای جاز که تصاویری کلی و گاهی کلیشه‌ای از زندگی سیاهان آمریکایی به مخاطب ارائه می‌دادند، هر از گاهی همانند موسیقی جاز در آلمان هدف حملات ملی‌گرایانه و نژادپرستانه واقع می‌شدند. موسیقی عامه‌پسند در آلمان وایماری متأثر از موسیقی آمریکایی بود که توانست از شبکه ضبط، توزیع و همچنین موسیقی فیلم برای گسترش خود استفاده کند. موسیقی فیلم تأثیر فراوانی روی ذائقه موسیقایی مردم می‌گذاشت؛ هنرمندان فعال در این صنعت که در موسیقی جاز و موسیقی فولک هم دستی داشتند توانستند با فیلم‌هایی همانند "سه نفر در پمپ بنزین" (محصول ۱۹۳۰) در صنعت موسیقی بدرخشند. در کنار این، آهنگ‌هایی "همانند زمان فقط یکی‌ست و بر نمی‌گردد" اثر ورنر ریشارد هیمان (که در فیلم کنگره رقص (۱۹۳۱) اجرا شد) یا "من از سر تا پا برای عشق آماده‌ام" با آهنگسازی فردریک هالندر (که در فیلم فرشته آبی (۱۹۳۱) اجرا شد) توانستند در سطح بین‌المللی به شهرت برسند. ادبیات دوره وایمار، با شروع خود دارای نویسندگانی مانند گرهارد هاوپتمان، هاینریش مان یا اشتفان گئورگه بود که درخشان‌ترین آثارشان را قبل از سال ۱۹۱۸ خلق کرده بودند. در دوره وایماری رمان‌های معاصر پیشرفت زیادی داشتند و نویسندگانی همانند لیون فویشتواگنر، آرنولد تسوایگ، یاکوب واسرمن، هانس فالادا و اریش ماریا رمارک آثار درخشانی را در سبک رمان معاصر عرضه کردند که در آثارشان به‌طور مستقیم به معضلات اجتماعی می‌پرداختند. رمان‌های رمان‌های برلین الکساندرپلاتس اثر آلفرد دوبلین یا کوه جادو اثر توماس مان نقاط عطفی در ادبیات واقع‌گرایانه آلمان در دوره وایمار بودند. شعر انتقادی و هجو که در کارهای اریش کستنر یا کورت توخولسکی دیده می‌شد نیز طرفداران خود را داشت. رمان‌های معاصر فروش بالایی در دوره جمهوری وایمار داشتند. بعنوان مثال تا ماه مه ۱۹۳۰ بیش از یک میلیون نسخه از رمان در جبهه غرب خبری نیست اثر اریش ماریا رمارک به فروش رفت. آثار نویسندگان غیرآلمانی همانند کنوت هامسون، جان گالزورثی و جک لندن فروش بالایی در آلمان داشت. با این حال کارهای ادبی در سبک ضدمدرن در برخی از موارد فروش بسیار بالایی داشت. آثاری از ورنر بویملبورگ و ارنست یونگر به همراه گوستاو فرنسن و لودویگ گانگهوفر از نمونه‌های شاخص ادبیات ملی‌گرایانه با موضوع جنگ هستند. رمان‌های با موضوعات تخیلی (آثاری از کارل مای) و رمان‌های پلیسی (آثاری از ادگار والاس) نیز بسیار پرفروش بودند. با این وجود رکورد بالاترین نسخه‌های چاپ شده به هدویگ کورتس-ماهلر تعلق داشت. استور
اَستور () فیلم صامت به کارگردانی ویلفرد نوی محصول ۱۹۱۷ بریتانیا است. کودک خاموش
کودک خاموش () فیلمی کوتاه با بازی و نوشته ریچل شنتون و به کارگردانی کریس اورتون است که در سال ۲۰۱۷ منتشر شد. این فیلم داستان لیبی، دختری چهارساله و کاملاً ناشنوا را روایت می‌کند که تمام زندگی‌اش را در خاموشی گذرانده تا این‌که یک مددکار اجتماعی (با بازی شنتون) با او با زبان اشاره ارتباط برقرار می‌کند. فیلم در نودمین دوره جوایز اسکار برنده جایزه اسکار بهترین فیلم کوتاه شد. فهرست جوایز دریافت شده توسط سکوت (فیلم ۲۰۱۶)
فهرست جوایز دریافت شده توسط سکوت (فیلم ۲۰۱۶) () یک فیلم درام تاریخی دوره‌ای محصول سال ۲۰۱۶ به کارگردانی مارتین اسکورسیزی و نویسندگی جی کاکس و اسکورسیزی است که بر اساس رمانی به همین نام سکوت (رمان) توسط شوساکو اندو در سال ۱۹۶۶ نوشته شده‌است. بخشی از این فیلم در استان ناگاساکی ژاپن و فیلمبرداری کامل آن در تایوان در اطراف تایپه انجام شده‌است. در این فیلم بازیگرانی چون اندرو گارفیلد، آدام درایور، لیام نیسون، تادانابو آسانو، و کیران هایندز به ایفای نقش می‌پردازند. خلاصه داستان دربارهٔ دو کشیش یسوعی قرن هفدهمی وابسته به انجمن عیسی است که از پرتغال به ژاپن سفر می‌کنند تا مربی گمشده خود، کریشتاوائو فیریرا را پیدا کنند و مسیحیت کاتولیک را گسترش دهند. داستان در زمان کاکوره کیریشیتان (مسیحیان پنهان) و به دنبال سرکوب شورش شیمابارا (۱۶۳۷–۱۶۳۸) کاتولیک‌های رومی ژاپن علیه شوگون‌سالاری توکوگاوا می‌گذرد. هارولد لوید
هارولد لوید به‌همراه چارلی چاپلین و باستر کیتون در زمرهٔ محبوب‌ترین کمدین‌های دوران فیلم صامت به‌شمار می‌آید. معروف‌ترین پرسوناژ هارولد لوید، مرد جوان خوش‌بین اما دست‌وپاچلفتی‌ای بود که عینکی گِرد و بزرگ به چشم می‌گذاشت و به یاریِ بخت و اقبال و پشتکار خود به موفقیت می‌رسید و در پایان فیلم از او به‌عنوان یک قهرمان استقبال می‌شد. لان چینی
همین امر باعث شد تا او چندین نقش به یاد ماندنی سینما و بویژه ژانر وحشت را در تاریخ سینما به نام خود ثبت کند که در میان آنها می‌توان به کاراکتر «کازیمودو» در«گوژپشت نتردام» (۱۹۲۳) و«اریک» در «شبح اپرا» (۱۹۲۵) اشاره کرد. او همچنین در فیلم دلهره‌آور کلاسیک «لندن پس از نیمه شب» (۱۹۲۷) نیز به ایفای نقش پرداخت. این فیلم از مهم‌ترین فیلم‌های مفقود شده تاریخ سینما به شمار می‌رود، البته استفاده او از گریم تنها به فیلم‌های ترسناک محدود نمی‌شد بلکه او در چند فیلم جنایی نیز هنرنمایی کرد. هنر چِینی تنها در گریم و بازیگری در فیلم‌های ترسناک نبود چراکه او در اجرای حرکات موزون فردی متبحر به حساب می‌آمد و می‌توانست در کمدی هم با قدرت ظاهر شود، البته به گواهی کارشناسان و دوستانش و به‌رغم وجود نسخه‌های صوتی، او دارای صدای زیبا نیز بود که او را به یک خواننده چیره دست تبدیل می‌کرد. در سال ۱۹۳۰ چِینی در نسخه بازسازی شده یکی از فیلم‌های اولیه‌اش با نام «سه نامقدس» به ایفای نقش می‌پردازد که هم اولین کار با کلام او بود و هم آخرین فیلمی که او در آن بازی کرد. اهمیت این فیلم در آن است که صرفنظر از چارلی چاپلین، لان چِینی را به عنوان آخرین چهره نامدار سینمای صامت که در فیلم‌های با کلام نیز حضور داشت مطرح می‌کند و همچنین تنها فیلمی است که صدای روان او را در خود نگه داشته‌است. ترمین
صدای ترمین در سینمای علمی تخیلی سالهای ۵۰، طرفداران بسیاری داشت و با تأثیرات وهم‌آور صوتی خود، تبدیل به یکی از شاخصه‌های سینمای وحشت آن دوره شده‌است. فیلم "طلسم شده" ساخته آلفرد هیچکاک و "تعطیلات از دست رفته" از فیلم‌های مشهوری هستند که موسیقی آن‌ها با ترمین نواخته شده‌است. کلارا راکمور هرگز راضی نشد برای موسیقی فیلم ترمین بنوازد زیرا از نظر او این ساز یک «ساز جدی کلاسیک» بود و این کار موجب کم شدن ارزش آن می‌شد. در این میان لئون ترمین چنان از بقیه جهان دور بود که از هیچ‌یک از موفقیت‌ها و بحث و جدل‌هایی که به سازش مربوط می‌شد اطلاع نداشت. جهان خاموش
جهان خاموش () فیلمی فرانسوی به گونه مستند به کارگردانی ژاک-ایو کوستو و لویی مال است که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد. "جهان خاموش" از اولین فیلم‌هایی است که از فیلمبرداری زیر آب استفاده کرده‌است تا اعماق اقیانوس را به صورت رنگی نشان دهد. مرمت فیلم
برآورد مشترک این است که ۹۰ درصد از کل فیلم‌های صامت آمریکایی ساخته شده قبل از ۱۹۲۰ و ۵۰ درصد از فیلم‌های صوتی آمریکایی ساخته شده قبل از ۱۹۵۰ از بین رفته‌اند. پنهان (فیلم ۲۰۰۵)
زندگی آرام یک خانواده فرانسوی زمانی که آنها نوارهایی از تحت نظرگیری بیرون محل اقامت آن‌ها از منبعی نامشخص دریافت می‌شود به آشفتگی می‌گراید. جورج لارنت یک مجری موفّق برنامه‌های ادبی تلویزیون است که با همسر خود آنی، که یک ناشر کتاب و پسر ۱۲ ساله اش پیروت زندگی می‌کند. ویدئوهای بی نشان جلو در گذاشته می‌شود، نوارها دیدی گسترده از جلوی خانه را توسط دوربینی ایستا در خیابان که هیچ وقت دیده نشده نشان می‌دهد. در ابتدا مجهول و بی ضرر، امّا بعداً با ضمیمه‌ای خام، و نقاشی‌های آشفته، نامه منجر به پرسش‌هایی در مورد ابتدای زندگی جورج می‌شود که باعث مختل شدن کار و زندگی‌اش می‌گردد. امّا چون نوارها فاقد هرگونه تهدید است، پلیس کمک به این خانواده را رد می‌کند. فرانک جی. کولمن
فرانک جی. کولمن (; – ) بازیگر فیلم صامت اهل ایالات متحده آمریکا بود. مزایای گوشه‌گیر بودن (فیلم)
مزایای گوشه‌گیر بودن ، یک فیلم در ژانر درام و محصول سال ۲۰۱۲ آمریکا، به نویسندگی و کارگردانی استیون شباسکی است. فیلم‌نامه این فیلم براساس رمانی به همین نام نوشته خود شباسکی به رشته تحریر درآمده است. وقایع فیلم در سال ۱۹۹۲ رخ می‌دهد؛ لوگان لرمن در این فیلم در نقش پسر نوجوانی به نام "چارلی کمکس" ظاهر شده‌است که از اضطراب و افسردگی رنج می‌برد و در طی نامه‌هایی که برای دوست ناشناس خود ارسال می‌کند؛ وقایع زندگی خود و به خصوص حوادث سال اول دبیرستانش را تعریف می‌کند. اما واتسون، ازرا میلر، نینا دوبرو، پل راد، می ویتمن، کیت والش، دیلان مک‌درموت، جانی سیمونز، ملانی لینسکی و جون کیوسک از دیگر بازیگران فیلم هستند.