خرس قطبی در کدام مناطق زندگی می کند؟
خرس قطبی
خرس قطبی در مدار قطبی و خشکی‌های پیرامونش تا جزیرهٔ نیوفاندلند دیده می‌شود. به دلیل اینکه انسان‌ها در زیستگاه این جانور چندان آمد و شد ندارند، نسبت به دیگر گوشت‌خواران محدودهٔ زیستگاه آن چندان دستخوش تغییر نشده‌است. با اینکه خرس‌های قطبی در ناحیهٔ بالاتر از ۸۸ درجه کمتر دیده می‌شوند اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد این جانور در کل محدودهٔ شمالگان حتی تا خلیج جیمز در کانادا توزیع یافته‌اند. جنوبی‌ترین بخشی که خرس‌های قطبی پا گذاشته‌اند میان اقلیم زیرشمالگانی و اقلیم قاره‌ای مرطوب است. گزارش‌های غیرمعتبری از حضور خرس‌های قطبی در مناطق جنوبی تر، تا بارلِوُگ در نروژ و جزایر کوریل در دریای اختسک داده شده در این گزارش‌ها فردی دیده که خرس‌های قطبی بر روی تکه‌های یخ شناور بوده‌اند و تا این مناطق آمده‌اند، اما این گزارش‌ها تأیید شده نیست. برآورد شمار دقیق خرس‌های قطبی جهان به دلیل زیست‌بوم ویژهٔ آن‌ها کار دشواری است اما زیست شناسان برآورد کرده‌اند که بین ۲۰ تا ۲۵ هزار یا ۲۲ تا ۳۱ هزار خرس قطبی در سراسر جهان پراکنده‌است. خرس قطبی
خرس قطبی یک پستاندار دریایی به‌شمار می‌رود چون بیشتر ماه‌های سال را در آب به سر می‌برد. اما تنها پستاندار دریایی زنده است که دست و پاهای بسیار قوی دارد و می‌تواند مسافت‌های طولانی را راه برود یا بدود. خرس‌های قطبی بیشتر دوست دارند در یخ دریا که سطح آب‌های فلات‌قاره را پوشانده و مجمع‌الجزایر شمالگان زندگی کنند. به این مناطق «حلقه‌های زندگی شمالگان» گفته می‌شود؛ چون از نظر زیستی نسبت به آب‌های عمیق شمالگان پربارترند. خرس‌ها هر چند وقت یک بار به جاهایی که یخ دریا به آب منتهی می‌شود می‌روند چون می‌توانند در آنجا به شکار فُک‌ها که غذای اصلی شان است بپردازند. در محیط زندگی آن‌ها دسترسی به آب شیرین بسیار محدود است چون بخش زیادی از آن به شکل برف است. خرس‌های قطبی می‌توانند طی یک فرایند زیستی از چربی سطح بدن فُک‌ها، آب تولید کنند از این رو خرس‌های قطبی بیشتر در مناطقی دیده می‌شوند که فک‌ها در آن بیشترند. سالانه با تغییرات فصلی میزان یخ‌های منطقه تغییر می‌کند و این امر باعث کوچ فک‌ها می‌شود و در نتیجه خرس‌های قطبی هم به دنبال آن‌ها کوچ می‌کنند. در مناطقی مانند خلیج هادسون و خلیج جیمز، یخ‌ها به‌طور کامل آب می‌شود از این رو خرس‌ها مجبورند به خشکی روند و چند ماه صبر کنند تا دوباره آب دریا یخ بزند. خرس قطبی
خرس قطبی فقط در قطب شمال زندگی می‌کند و بیشتر عمرش را روی یخهای شناور می‌گذراند. این حیوان بزرگترین جانور گوشتخوار خشکی و بزرگترین عضو خانواده خرسهاست و با سرمای اقیانوس منجمد شمالی به خوبی سازگار شده‌است. خرس‌های قطبی ۴ تا ۸ سال پس از تولد بالغ می‌شوند و توانایی تولید مثل را کسب می‌کنند. خرس‌های قطبی ماده هر بار می‌توانند یک تا سه عدد توله بدنیا آورند. این توله‌های تازه بدنیا آمده ۲۵ تا ۳۰ سال عمر می‌کنند. خرس قطبی
در پنج کشور دانمارک (گرینلند)، نروژ (سوالبار)، روسیه، آمریکا (آلاسکا) و کانادا خرس‌های قطبی زندگی می‌کنند، این پنج کشور قراردادهای بین‌المللی برای حفاظت از این جانور امضا کرده‌اند؛ این توافق در زمینهٔ پژوهش بر روی این جانور هم کارساز است.
جانوران وحشی افغانستان
طبق تحقیقات دانشمندان زولوجی خوک در بادغیس و گلران هرات، گوزن سایبریائی در دره آجر، پلنگ برفی در مناطق شمال شرقی هندوکش، کفتار در دشت‌های شمال غرب غرب و جنوب غرب آهو سفید در دشت‌های شور وارزنه شمال، نه نوع پشک، مانند کره کل، سیاه گوش، پشی پلنگ، پشک کوهی، پشک صحرائی، پشک جنگلی و…، خرس سیاه و میمون در مناطق کنر و نورستان، آهو رنگ و ختن در دره نور بز مار خور در مناطق شمال شرقی و آهو مارکوپولو در دره‌های واخان پامیر دیده می‌شد. مار در تمامی نواحی بالخصوص مناطق خشکه و بیابانی افغانستان وجود دارند. اگرچه حیوانات کوچک و خزندگان در اکثر نواحی افغانستان ناشناخته مانده‌اند با وجود این همه یک سلسله تحقیقات ابتدائی صورت گرفته‌است. موجودیت ذوحیاتین کمتر دیده می‌شود. یک نوع آن از قبیل Batrachuperus Musteri در کوه‌های پغمان و کوه‌های مجاور آن دیده شده‌است. اقسام و انواع قورباغه‌ها، سنگ پشت، چلپاسه‌ها (مارمولک) گژدم سیاه و زرد غندل، و جولا به کثرت دیده می‌شود. حیوانات وحش چون پلنگ‌ها، پشک‌های کوهی و دشتی، پلنگ برفی در صفحات هندوکش شمال شرقی و مرکزی وجود دارد. گرگ و روباه را می‌توان در همه نقاط افغانستان مشاهده نمود. تا حالا دو نوع شادی، خرس سیاه در بلندی‌ها و جنگلات مناطق شرقی و غربی افغانستان دیده شده‌اند که شادی‌ها از نوع هندی آن می‌باشند. بزهای شنگلدار و غیر شنگلدار، اقسام آهوها از جمله آهوی باختری و ترکی، گوسفند مارکوپولو، بز کوهی در سلسله کوه‌های هندوکش و کوه‌های صفحات مرکزی موجود اند و بعضی از انواع آن‌ها از بین رفته یا خیلی کمیاب می‌باشند. خرس قطبی
خرس‌های قطبی عموماً فُک‌های دریایی را شکار می‌کنند، اما اگر امکان دسترسی به این نوع خوراک را نداشته باشند، از دیگر منابع غذایی، حتی از هم‌نوع خودشان تغذیه می‌کنند. خرس‌های قطبی گاهی از پستانداران دیگر، تخم پرندگان، لاشه‌های افتاده بر ساحل و سبزی‌ها نیز تغذیه می‌کند. بویایی خرس قطبی بسیار قوی است به‌طوری‌که می‌تواند بوی لاشه نهنگ یا خوک مرده را از ۳۰ کیلومتری احساس کند. موش قطبی
موش قُطبی یا موش صحرایی قطب شمال، جونده‌ای کوچک است که بیشتر نزدیک به مناطق شمالگان، و در توندراها زندگی می‌کند. خرس قطبی
البته میان این دو گونه جفت‌گیری‌هایی صورت گرفته که نشان می‌دهد آن‌ها احتمالاً در فصل‌های گرم هنگامی که خرس‌های قهوه‌ای به سوی شمال و خرس‌های قطبی به سوی خشکی‌ها رانده می‌شدند با هم تماس داشته‌اند. بیشتر خرس‌های قهوه‌ای حدود ۲ درصد مواد ژنتیکی مشترک با خرس‌های قطبی دارند اما جمعیتی از خرس‌ها به نام خرس‌های جزایر ای‌بی‌سی وجود دارد که وجه اشتراکش بین ۵ تا ۱۰ درصد است که این نشان می‌دهد جفتگیری میان آن‌ها با خرس‌های قطبی در دورهٔ نزدیک تری به زمان حال رخ داده‌است. در صورت جفتگیری میان خرس قطبی و خرس قهوه ای، خرس دورگه قطبی-گریزلی به دست می‌آید. سابقهٔ جدایی نسل این دو خرس از هم خیلی قدیمی نیست همچنین شواهد تازه نشان می‌دهد که میان این دو نژاد بیش از همه جفت‌گیری صورت گرفته‌است از این رو این دو گونهٔ خرس بسیار همانند هم باقی مانده‌اند. با وجود همهٔ شباهت‌هایی که میان این دو خرس وجود دارد همچنان باید در دو گونهٔ مختلف رده‌بندی شوند چون، هیچ‌کدام این دو گونه نمی‌توانند برای مدت طولانی در زیست‌بوم دیگری زندگی کند، دوم آنکه آن‌ها از دیدگاه ریخت‌شناسی و دگرگشت و همچنین رفتارهای اجتماعی، عادت‌های غذایی و دیگر مشخصه‌های فنوتیپی با هم متفاوت‌اند. خرگوش آلاسکایی
خرگوش آلاسکایی نام یک گونه از سرده خرگوش صحرایی است. ابن گونه در توندراهای سرد در غرب آلاسکا زندگی می‌کند. این گونه اکثر اوقات طمعه حیواناتی چون خرس‌های قطبی می‌شود. خرگوش آلاسکایی بزرگ نرین گونه از سرده خرگوش‌ها است که اندازه آن تقریباً به اندازه خرگوش پاشنه برفی است. این گونه خرگوش دارای بدنی است به طول ۵۰–۷۰ سانتی‌متر با احتساب دمی به طول ۸ سانتی‌متر است. وزنش نیز حدود ۷٫۲ کیلوگرم می‌باشد. خفاش جنگلی معمولی
خفاش جنگلی معمولی یا خفاش نکتیول گونه‌ای خفاش با جثه به نسبت بزرگ و موی بدن کوتاه است که در بخش‌های گسترده‌ای از اروپا، شمال ایران در استان‌های گیلان تا گلستان، آسیای مرکزی، و بخش‌های محدودی از شمال هند و نپال زندگی می‌کند. خرگوش قطبی
بسیار وحشی هستند. خرگوش
در هنگام زمستان به دلیل داشتن پوست سفید پیدا کردن خرگوش در برف دشوار است. تغییر رنگ پوست این جانور مربوط به ویژگی‌های حیات آن‌ها است؛ یعنی در زمستان سفید شدن پوست این جانور را می‌توان سازش با محیط ویژگی‌های حیات دانست. خرگوش قطبی سوراخ‌هایی به عمق ۲ متر در برف حفر می‌کند تا از نوباوگان خود در هنگام خطر محافظت کند. خرس عینکی
خرس عینکی که به خرس آندی هم معروف است نوعی خرس است که در آمریکای جنوبی زندگی می‌کند. این نوع خرس تنها خرسی است که در نیمکره جنوبی زمین زندگی می‌کند. دور چشم این خرس‌ها موهایی با رنگ متفاوت دارد که از دور شبیه عینک به نظر می‌رسد. خرس قطبی
بدن خرس‌های قطبی نسبت به گرما به شدت بی دررو است به عبارت دیگر گرمای بدن شان را کاملاً درون خود حبس می‌کنند از این رو در تصویربرداری فروسرخ تقریباً ناپیدا هستند، بافت چربی ۱۰ سانتیمتری که بر روی بدن آن‌ها قرار دارد عامل این پدیده است تا حدی که در دمای ۱۰ درجهٔ سانتیگراد آن‌ها به شدت احساس گرمازدگی می‌کنند. موهای بدن خرس قطبی شامل دو لایه است، لایهٔ درونی که پُرپُشت است و لایهٔ بیرونی که بلندتر است و برای ایجاد ترس در طرف مقابل می‌تواند آن‌ها را سیخ کند. لایهٔ بیرونی می‌تواند به رنگ‌های سفید تا قهوه‌ای روشن دیده شود اما این خزها در حقیقت بی‌رنگ‌اند. دو ژن LYST و AIM1 مخصوص ایجاد رنگ در بدن اند که در خرس قطبی جهش یافته‌اند و احتمالاً منجر به بی‌رنگ شدن خزهای آن می‌شوند. موهای لایهٔ بیرونی در بیشتر بخش‌های بدن بین ۵ تا ۱۵ سانتیمتر طول دارند. از ماه مه تا اوت موهای بدن خرس قطبی می‌ریزد. اما برخلاف دیگر پستانداران قطبی آن‌ها موهای بدن خود را از دست نمی‌دهند تا در تابستان موهای تیره‌تر درآورند و استتار کنند. موهای سفید بدن آن‌ها با افزایش سن شان به رنگ زرد متمایل می‌شود. اگر خرس‌های قطبی در قفس نگهداری شوند گرما و رطوبت باعث می‌شود در میان موهای بلند لایهٔ بیرونی جلبک درآید و رنگ آن‌ها به سبز متمایل شود. موهای پاهای جلویی خرس‌های نر بسیار بلندتر است و تا ۱۴ سالگی طول آن‌ها افزایش می‌یابد. احتمالاً این بلندتر بودن طول موها برای جلب توجه ماده‌ها است در میان شیرهای نر هم، این موها همین کارکرد را دارند. بلوچستان
کشور ایران با داشنن ۹ ذخیره گاه زیستی (اکوتوریسم) مقام نهم را در جهان به خود اختصاص داده‌است. بالغ بر ۹/۴ میلیون هکتار (۴۸ منطقه) از این ذخیره کاه‌ها مربوط به مناطق حقاظت شده‌است که ۲ مورد آن در بلوچستان ایران واقع شده‌است به نام‌های "گاندو (تمساح پوزه کوتاه)" و "خرس سیاه". منطقه حفاظت شده " گاندو" با وسعتی در حدود ۳۸۳۰ هکتار در جنوب شرقی چابهار واقع شده و به لحاظ دارا بون اکوسیستم خاص و شرایط زیستی مناسب برای تمساح، تنها زیستگاه عمده این جانور در کشور ایران به حساب می‌آید. هم چنین شرایط خاص اکوسیستم رودخانه ای این منطقه امکانات زندگی نوعی ماهی عجیب به نام " گل خور" را فراهم آورده که قادر به زیست در آب‌های کم عمق و بستر گلی رودخانه است. منطقه حقاظت شده "خرس سیاه" که در ارتفاعات شمالی شهرهای قصر قند و نیک شهر قرار دارد با وسعتی حدود ۲۴۰۰ کیلومتر مربع و با ارزش زیست‌محیطی بسیار بالا گونه ای منحصر به فرد از خرس سیاه را در خود جای داده‌است. این دو منطقه محل زندگی انواعی از حیوانات است و به دلیل جلوه‌های دیدنی خاصشان می‌توانند جاذب سیاحان و گردش گران داخلی و خارجی باشند.پلنگ گونه ای کمیاب که نسل ان در حال انقراض است در مناطق اطراف کوه بیرک در اطراف شهرستان سراوان زندگی می‌کند. پاندا
پاندای غول پیکر ("با نام علمی:" "Ailuropoda melanoleuca؛ چینی:" 大熊猫؛ "پین‌یین:" "dàxióngmāo") که با عنوان خرس پاندا یا پاندا شناخته می‌شود، خرسی است که در نواحی مرکزی و جنوب غربی چین زندگی می‌کند. پاندا به سادگی توسط لکه‌های سیاه روی گوش و دور چشم و دور بدنش قابل شناسایی است. این حیوان هرچند در راسته زیستی گوشتخوارسانان قرار دارد؛ اما ۹۹٪ رژیم غذایی آن را گیاه خیزران تشکیل می‌دهد. پانداهایی که در اسارت نگهداری می‌شوند غذاهایی مانند عسل، تخم پرندگان، ماهی، مرکبات، موز، برگ گیاهان و سیب زمینی را هم مصرف می‌کنند. قار برفی
زیستگاه و محل تولیدمثل قارهای برفی تالاب‌های درون مرزی و ساحلی آمریکاست که ازپایین دریاچه‌های بزرگ تا قسمت‌های جنوب غربی ایالات متحده تا آمریکای جنوبی امتداد داشته و نواحی شرقی آمریکای شمالی از سواحل اقیانوس اطلس و خلیج مین تا تگزاس و در نواحی داخلی نیز کرانهٔ رودها و دریاچه‌های مهم را شامل می‌شود. این پرندگان اغلب به صورت کلونی و در کنار دیگر پرندگان آبزی اقدام به آشیانه‌سازی بر روی درختان و درختچه‌ها می‌نمایند و بستری از شاخه‌ها، سرشاخه‌ها و نی، لانه آنها را تشکیل می‌دهد. پرندهٔ ماده پس از جفتگیری سه تا چهار تخم بیضی شکل به رنگ آبی متمایل به سبز می‌گذارد و هر دو پرندهٔ نر و ماده اقدام به نشستن و گرم نگه‌داشتن تخم‌ها تا تولد جوجه‌ها می‌نمایند. پناهگاه ملی حیات وحش شمالگان
پناهگاه ملی حیات وحش شمالگان از دفاتر مستقر در فربنکس مدیریت می‌شود و دارای تنوع گسترده‌ای از گونه‌های گیاهی و جانوری مانند خرس قطبی، خرس گریزلی و خرس سیاه است. موش قطبی
موش‌های قطبی جانورانی زیربرفی هستند؛ یعنی برای ادامه زیست نیازمند وجود لایه‌ای از برف زمستانی بر روی زیستگاه خود می‌باشند. نهنگ
نهنگ‌های کوچک تنها شکار نهنگ‌های قاتل نیستند؛ بلکه گاهی جانوران خشکی هم به آن‌ها حمله می‌کنند. برای نمونه، خرس قطبی به‌خوبی برای شکار نهنگ‌های قطبی بهینه شده‌است. خرس‌های قطبی معمولاً از روش به انتظار نشستن برای شکار استفاده می‌کنند. اما گاهی هم در یخ یا آب، شکار را تعقیب می‌کنند. خرس‌های قطبی در زمستان می‌توانند شبه‌نهنگ تک‌شاخ و نهنگ سفید شکار کنند. اما در تابستان به سختی بتوانند زخمی بر آن‌ها بیندازند. خرس سیاه هیمالیایی
خرس سیاه هیمالیایی نام یک زیرگونه از خرس سیاه آسیایی است که در کوه‌های هیمالیا، در هند، تبت، نپال، چین و پاکستان زندگی می‌کند. خفاش انگشت‌دراز
خفاش انگشت‌دراز گونه‌ای خفاش است که در کرانه‌های دریای مدیترانه در اروپا، بخش‌های محدودی از آفریقا، کرانه‌های دریای سیاه در کشور ترکیه، و بخش‌هایی از ایران از جمله استان کردستان زندگی می‌کند. به دلیل وابستگی این خفاش به زندگی در کنار دریا و کاهش جمعیت آن بر اثر عوامل انسانی در سال‌های گذشته، اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست وضعیت انقراض این جانور را در حالت آسیب‌پذیر طبقه‌بندی کرده است. خرس قطبی
خرس قطبی گونه‌ای از خرس است که بومی محدودهٔ مدار شمالگان، اقیانوس منجمد شمالی و دریاها و خشکی‌های پیرامون آن است. خرس قطبی یکی از بزرگ‌ترین گونه‌های خرس است و تقریباً از لحاظ بزرگی با خرس کودیاک برابری می‌کند. یک نر بالغ وزنی میان ۳۵۰ تا ۷۰۰ کیلوگرم دارد درحالی که خرس‌های ماده تقریباً نصف یک خرس نر وزن دارند. با اینکه خرس قطبی گونهٔ خواهر برای خرس قهوه‌ای به‌شمار می‌رود اما چنان فرگشت یافته که کنام کوچک‌تری را پوشش دهد و برخلاف خرس قهوه‌ای همه‌چیزخوار این جانور تقریباً گوشت‌خوار است. بسیاری از ویژگی‌های فیزیکی خرس قطبی چنان بهینه شده که بتواند در دمای پایین دوام آورد و در برف، یخ و آب جابجا شود و فک‌ها را که بخش مهمی از فهرست خوراکی‌های آن است شکار کند. با اینکه بیشتر خرس‌های قطبی در خشکی به دنیا می‌آیند اما آن‌ها بیشتر عمرشان را در یخ‌های دریا به سر می‌برند. نام علمی آن‌ها یعنی خرس دریایی هم از همین واقعیت گرفته شده‌است. خرس‌های قطبی به دلیل وابستگی شان به دریا در گروه پستانداران دریایی جای می‌گیرند. خر
معروف‌ترین نژادهای خرهای اهلی: خر امروزه به گونه وحشی فقط در شمال آفریقا، از سومالی گرفته تا حدود رود نیل، به‌سر می‌بَرد، حال آنکه در زمان‌های قدیم گروه‌های وحشی آن در شرق و مرکز آفریقا و در آسیای صغیر به حد وفور وجود داشت. خرگوش آفریقایی
خرگوش آفریقایی یا خرگوش آفریقای مرکزی گونه‌ای از پستانداران است. این پستاندار از تیره خرگوشان است و کنام طبیعی آن‌ها به صورت طبیعی در مناطق مرکزی قاره آفریقا و دشت‌های ساوانا قرار دارد. خرس قطبی
به دلیل گرم شدن زمین و تخریب زیستگاه خرس‌های قطبی، این جانور زیر عنوان گونه آسیب‌پذیر قرار می‌گیرد. البته با سهمیه بندی و محدود کردن شکار خرس‌های قطبی تلاش شده که از نابودی این جانور پیشگیری شود. به صورت تاریخی به خرس قطبی، خرس سفید هم می‌گویند. خرس قهوه‌ای
خرس قهوه‌ای در حالت عادی در شب فعالیت می‌کند. در تابستان بیش از ۱۸۰ کیلوگرم چربی ذخیره می‌کند که او را قادر می‌سازد در طول زمستان که خیلی سست می‌شود مقاومت کند. با این حال آن‌ها زمستان‌خواب نیستند و به آسانی بیدار می‌شوند. هم نر و هم ماده این حیوان در زمستان در غار یا لانه به سر می‌برند. خرس قهوه‌ای بسیار گوشه‌گیر است، با این حال ممکن است آن‌ها در تعداد زیادی به دور منبع غذایی بزرگ، در کنار هم جمع شوند و یک سلسله‌مراتب اجتماعی را بر پایه سن و اندازه‌شان تشکیل دهند. خرس سیاه آمریکایی
خرس سیاه آمریکایی یک خرس متوسط الجثه و بومی آمریکای شمالی است. این گونه کوچکترین و فراوان‌ترین گونهٔ خرس در این قاره‌است. خرس سیاه مانند انسان همه‌چیزخوار است و رژیم غذایی‌اش تا حد زیادی وابسته به زمان و مکان است. این گونه به‌طور معمول در مناطق جنگلی انبوه زندگی می‌کند، اما معمولاً برای جستجوی غذا جنگل را ترک می‌کند. این حیوان گاهی برای یافتن غذا به جوامع انسانی و شهرها نزدیک می شود. خرسک دم‌حلقه‌ای
خرسک دم‌حلقه‌ای (نام علمی: "Potos flavus") نام یک گونه از تیره خرسکیان است. می‌توان این پستاندار را که در جنگلهای بارانی قاره آمریکا زندگی می‌کند با راسوی اهلی یا میمون اشتباه گرفت در صورتی که آن به راکون و به باریک خرس نزدیک می‌باشد و از خانواده خرسیان است. گاومیش
بیشتر جمعیت گاومیش‌های دنیا در آب‌وهوای گرمسیری و نیمه گرمسیری متمرکز شده‌اند و تعداد کمی از آن‌ها در آب‌وهوای سرد آسیا و اروپا زندگی می‌کنند. مطالعات تازه‌تر حاکی از آن است که به رغم سازش و عادت‌پذیری این جانوران با آب‌وهوای گرمسیری و نیمه گرمسیری به خوبی خود را با مناطق سرد آسیا و اروپا سازگار می‌کند. زرافه
زرافه‌ها به‌طور پراکنده در قارهٔ آفریقا بخصوص کشورهای چاد در شمال، آفریقای جنوبی در جنوب، نیجر در غرب و سومالی در شرق زندگی می‌کنند. زرافه‌ها معمولاً ساکن دشت‌ها، مراتع و جنگلهای باز هستند. منبع غذایی اصلی آن‌ها برگهای اقاقیا هستند که هر حیوان گیاه‌خواری قدش به آن‌ها نمی‌رسد. زرافه‌ها همواره هدف حمله شیرها، پلنگ‌ها و سگ‌های وحشی قرار می‌گیرند. زرافه‌های بزرگسال نمی‌توانند پیوندهای اجتماعی قوی ایجاد کنند. هنگام حمله کردن به زرافه‌ها، این موجودات گردن خود را به عنوان سلاح استفاده می‌کنند. زرافه‌های نر همیشه علاقهٔ زیادی به جفت‌گیری داشته‌اند که حاصل آن نسل‌های جوان‌تر این موجودات است. اردک سرسفید
اردک سرسفید از پراکندگی بالایی در جهان برخوردار نیست و مناطقی در شمال غربی آفریقا، خاور میانه، آسیای مرکزی و برخی نقاط جنوبی و جنوب غربی اروپا زیستگاه آن را تشکیل می‌دهد. بدین ترتیب می‌توان این پرنده را در تالاب‌ها، دریاچه‌ها و نیزارهای بخش‌هایی از روسیه، قزاقستان، ازبکستان، مغولستان، ارمنستان، ایران، افغانستان، ترکیه، مجارستان، جنوب اسپانیا، الجزایر و تونس مشاهده نمود. دریاچه‌ها و استپ‌های شمال قزاقستان (ساریارکا) و دریاچه بوردور در ترکیه از مهمترین نواحی زمستان‌گذرانی اردک سرسفید به‌شمار می‌آیند. توندرا
حیواناتی که در توندرا یافت می‌شوند عبارتند از: گاو مشک، خرگوش قطبی، خرس قطبی، روباه قطبی، گوزن شمالی و جغد برفی. بسیاری از حیواناتی که در سرددشت‌ها زندگی می‌کنند، مانند گوزن شمالی و سلیم نیمه‌پاپرده‌دار، در طول زمستان به مناطق گرم‌تر مهاجرت می‌کنند. دیگران، مانند سنجاب زمینی قطبی، در ماه‌های زمستان به خواب زمستانی می‌روند. خزندگان و دوزیستان بسیار کمی در توندرا یافت می‌شوند زیرا دما بسیار پایین است. در حالی که بسیاری از پستانداران سازگاری‌هایی دارند که آنها را قادر می‌سازد در زمستان‌های سرد طولانی زنده بمانند و در تابستان‌های کوتاه به سرعت تولید مثل کنند و بچه‌ها را بزرگ کنند، اکثر پرندگان و برخی از پستانداران در طول زمستان به جنوب مهاجرت می‌کنند. خلاش
تعدادی از سازمان‌های حفاظت طبیعت و جانوران، برکه‌های خزه‌ای را زیستگاه‌های بسیار مهمی برای انواعی از گونه‌ها در نظر گرفته‌اند. پستاندارانی مانند گوزن کانادایی، گوزن شمالی، سگ آبی به علاوه گونه‌هایی از پرستوهای دریایی مانند «درنای سیبری» و «آبچلیک پازرد بزرگ» نیز در این زمین‌های اسفنجی و مرطوب زندگی می‌کنند. حتی حشرات این نواحی نیز متمایز هستند. نوعی مگس زرد که به آن «مگس قناری مودار» می‌گویند در انگلستان و گونه‌ای پروانه در آمریکای شمالی از آن جمله هستند. کشور انگلستان در طرح کاربردی تنوع زیستی خود، برکه‌های خزه‌ای را در اولویت تمهیدات حفاظتی قرار داده‌است. روسیه نیز در زمین‌های پست غرب سیبری، سامانه وسیعی از پناهگاه‌های حیات وحش را فراهم کرده‌است. خفاش حنایی
خفاش حنایی یا خفاش ژفروآ گونه‌ای خفاش با جثه کوچک است که در بخش‌های گسترده‌ای از اروپا، شمال آفریقا، قفقاز، آناتولی، آسیای میانه، و بخش‌های مرکزی و زاگرس ایران زندگی می‌کند. مورچه
تقریباً تمام مناطق کرهٔ زمین به جز قطب شمال و قطب جنوب و مناطقی مانند جزایر دور افتاده و غیرقابل دسترسی، مورچه وجود دارد. مورچه به بیشتر محیط‌زیست‌های زمین چیره گشته‌است و در بیشتر محیط‌زیست‌ها توانایی زندگی دارد. این موجود ۱۵–۲۰٪ موجودات زندهٔ خشکی‌زی زمین را تشکیل می‌دهد. علت موفقیت آن‌ها به زندگی اجتماعی، توانایی بالای انطباق‌پذیری و توانایی تغییر دادن محیط زیست‌شان و بهره‌برداری از منابع و دفاع از یکدیگر برمی‌گردد. انواع مورچه‌ها به صورت‌های مختلفی مانند زندگی انگلی و برده‌داری، همزیستی مسالمت آمیز و … تکامل یافته‌اند. خفاش قره‌قوم
خفاش قره‌قوم گونه‌ای خفاش است از تیره خفاش‌ناهیدیان که در کشورهای ایران، ترکمنستان، ازبکستان، قزاقستان، و سیبری روسیه زندگی می‌کند. خرس قطبی
خرس قطبی شناگر ماهری است و می‌تواند با سرعت ۱۰ کیلومتر در ساعت شنا کند. موهای میان تهی خرس قطبی او را در شنا کردن و همین‌طور در برابر سرمای قطب کمک می‌کند. خرس قطبی در شکار خوک آبی مهارت خاصی دارد. او می‌گردد و سوراخی را که خوک برای رفتن به داخل آب روی یخ ایجاد کرده پیدا می‌کند و بعد با حوصله منتظر می‌ماند تا خوک برای نفس کشیدن به سوراخ برگردد. در این موقع به راحتی او را شکار می‌کند. لازم است ذکر شود که بومیان قطب شمال از پوست و گوشت خرس قطبی استفاده می‌کنند روباه
روباه‌ها بر اساس نوع گونه و فصل و منطقهٔ زندگی دارای طرح‌ها و رنگ‌های گوناگونی از جمله سفید، سرخ، قهوه‌ای و سیاه یا ترکیبی از این‌ها هستند. همچنین میزان رشد خز و مو و برخی ویژگی‌های فیزیکی و ساختاری آن‌ها مرتبط با محیط زندگی آن هاست. روباه‌هایی که در مناطق کویری و بیابانی زندگی می‌کنند معمولاً قهوه ای یا خاکی رنگ هستند و این روباه‌ها جهت سرد نگه داشتن بدن خود در گرمای کویر دارای گوش‌های بزرگ و پوشش یا خز کوتاه تری هستند. در مقابل، روباه‌هایی که در مناطق قطبی زندگی می‌کنند جهت استتار بهتر در آن محیط عموماً سفیدرنگ هستند. این روباه‌ها جهت حفظ دمای بدن خود در مناطق قطبی، دارای گوش‌های کوچک و خز و پوشش ضخیمی هستند. وشق اوراسیایی
در روسیه اروپایی و غرب سیبری که شوکا زندگی نمی‌کند، خرگوش صحرایی و سیاه‌خروس از شکارهای اصلی این حیوان است. خرگوش‌ها و پرندگان در آسیای میانه هم که محیط خشک‌تر و کمتر جنگلی دارد از طعمه‌های مهم وَشَق به‌شمار می‌روند. خرس قطبی ستمگر
خرس قطبی ستمگر یا خرس قطبی پلیستوسن یک زیرگونه منقرض‌شده از خرس قطبی مربوط به دوره پلیستوسن است. بقایای این خرس در اطراف شهر لندن کشف شدند و در سال ۱۹۶۴ به عنوان زیرگونه‌ای از خرس قطبی شناسایی و توصیف شد. بقایای خرس قطبی ستمگر ناقص و تکه تکه هستند اما بررسی زند زیرین این جانور که حدود ۴۸٫۵ سانتی‌متر است در مقایسه با زند زیرین خرس‌های قطبی امروزی که بین ۳۶ تا ۴۳ سانتی‌متر است نشان از اندازه بزرگ‌تر آن می‌دهد. بررسی‌های اخیر نشان می‌دهند که خرس قطبی ستمگر ممکن است نوعی خرس قهوه‌ای بوده باشد. سنجاب بلوچی
سنجاب بلوچی یا سنجاب نخلی شمالی که به نام‌های سنجاب پنج خط نخلی و به زبان محلی در بلوچستان هِردُک نیز خوانده می‌شود، جونده‌ای است از خانوادهٔ سنجاب‌ها که در مناطقی از ایران، هندوستان، نپال، بنگلادش و پاکستان یافت می‌شود. این جانور پراکندگی وسیعی داشته و در مناطق مختلفی مانند مناطق جنگلی، مناطق گرمسیر و نیمه گرمسیری و خشک و همچنین در روستاها و شهرهای بزرگی مانند دهلی و کلکته زندگی می‌کند. خرگوش
خرگوش‌ها می‌توانند در چمنزار، علفزار، جنگل‌های کم درخت، جنگل‌های انبوه، تالاب و حتی بیابان زندگی کنند. این جانور به صورت گروهی زندگی می‌کند. شناخته شده‌ترین گونهٔ خرگوش یعنی خرگوش اروپایی در سوراخ‌هایی درون زمین زندگی می‌کند. و می‌تواند به سرعت به محیط اطرافش خو بگیرد کفتار خال‌دار
کفتارهای خال‌دار در زیستگاه‌های متنوعی از جمله مناطق نیمه‌بیابانی، ساوانا، بیشه‌ها و درخت‌زارها و حتی مناطق کوهستانی زندگی می‌کنند و در کوه‌های کنیا و اتیوپی تا ارتفاع ۴٬۱۰۰ متری هم دیده شده‌اند. اما در مناطق بیابانی بد آب وهوا و جنگل‌های بارانی حضور ندارند یا به ندرت دیده می‌شوند. در بسیاری از نقاط هم زیستگاهشان کاملاً نزدیک به سکونت‌گاه‌های انسانی است. آن‌ها با این که معمولاً مردارخوار به حساب می‌آیند اما شکارچیان توانا و انعطاف‌پذیری هستند که گاه به حیوانات اهلی از جمله گاو، گوسفند و بز هم حمله‌ور می‌شوند. خرگوش صحرایی شرقی
خرگوش صحرایی شرقی گونه‌ای خرگوش صحرایی است که بیشتر در آب‌وهوای نیمه‌خشک، استپ و جنگل در مناطق آسیای مرکزی، مغولستان، مرکز و شمال چین زندگی می‌کند. قو
این نوع قو در کشورها و مناطق ایسلند، نروژ، سوئد، فنلاند، روسیه، سیبری، کانادا، آلاسکا، و نیز جزایر ژاپن و برخی از نواحی آسیای مرکزی زندگی می‌کند. این پرندگان در زمستان به سوی مناطق جنوبی کوچ کرده و عازم مناطق غرب و مرکز اروپا و اطراف دریای سیاه، رشته‌کوه‌های آرال، دریای مازندران، انگلیس، شمال هند، چین و ژاپن می‌شوند. قوهایی که در زمستان به اسکاتلند کوچ می‌کنند در حوالی ماه اکتبر بدین منطقه می‌رسند و در طی ماه آوریل دوباره به ایسلند بازمی‌گردند. خرس قهوه‌ای
دیده شده‌است که خرس‌های قهوه‌ای به سمت شمال و به سمت قلمرو خرس‌های قطبی حرکت کرده‌اند. خرس‌های قهوه‌ای تمایل دارند قلمرو آنان را اشغال کنند تا از لاشخورها در امان باشند و توله‌های مرده خرس قطبی در لانه خرس قهوه‌ای یافت شده‌است و توله خرس‌های پاندا نیز توسط خرس‌های قهوه‌ای خورده شده‌است. خرس قهوه‌ای
با آن که قلمرو زیست خرس قهوه‌ای کاهش یافته و در بسیاری از مناطق منقرض شده‌است ولی همچنان در فهرست کمترین نگرانی آی‌یوسی‌ان باقی‌مانده و با جمعیت تقریبی ۲۰۰ هزار رأس خطر انقراض وی را تهدید نمی‌کند. بیشترین شمار خرس قهوه‌ای به ترتیب در روسیه، آمریکا (بیشتر در آلاسکا)، کانادا، منطقهٔ کارپات (به‌ویژه رومانی) و فنلاند، جائی‌که حیوان ملی این کشور نامیده می‌شود، سکونت دارند. البته سه زیرگونهٔ این گونه خرس یعنی خرس قهوه‌ای آفریقای شمالی (خرس اطلس)، کالیفرنیایی و مکزیکی در قرن نوزدهم و بیستم منقرض شدند و برخی از زیرگونه‌های جنوب آسیایی این حیوان نیز به شدت در خطر انقراض هستند. زیرگونه ای از خرس قهوه ای محدود شده در مرکز ایتالیا موسوم به خرس قهوه‌ای مارسیکایی وجود دارد که تعداد آن ها بین 50-60 فرد بوده و در خطر انقراض هستند.در ایران نیز در مناطق شمالی به ویژه مازندران این خرس زندگی می‌کند. خرگوش صحرایی قهوه‌ای
زیستگاه این حیوان در علفزارها، بیشه‌زارها و مناطق نیمه‌بیابانی است. این خرگوش از انواع علف‌ها و بوته‌ها تغذیه می‌کند. مدفوع‌خواری که رفتاری معمول در بین خرگوش‌هاست در این حیوان نیز دیده می‌شود. این کار برای این انجام می‌شود که غذا مدت بیشتری در دستگاه گوارش بماند و حداکثر مواد مغذی آن گرفته شود ضمن اینکه میکروب‌های موجود در آن نیز ارزش تغذیه‌ای دارند. خواب زمستانی
پستاندارانی که خواب زمستانی دارند عبارتند از: خفاش‌ها، برخی از گونه‌های سنجاب زمینی و جوندگان دیگر، لمور موشی، خارپشت سینه‌سفید، حشره خوار و جانوران کیسه‌دار می‌باشند. بسیاری از کارشناسان بر این باورند که فرایندهای مرگ کاذب روزمره و خواب زمستانی به شکل یک زنجیره هستند. برخی از گونه‌های خزندگان که گفته می‌شود خواب زمستانی را تحمل می‌کنند اما اتصال این پدیده در این حیوانات با خواب زمستانی روشن نیست. حیوانی مشهور در خواب زمستانی خرس است. هرچند خرس‌ها به‌طور واقعی خواب زمستانی حقیقی را ندارند. خرس‌ها در طول زمستان در حال خواب هستند. درجه افسردگی متابولیکی نسبت به پستانداران کوچکتر بسیار کمتر است. درجه حرارت بدن خرس نسبتاً ثابت و پایدار باقی می‌ماند از ۳۷ درجه سانتی گراد(۹۹ درجه فارنهایت) به حدود ۳۱ درجه سانتی گراد یا ۸۸ درجه فارنهایت کاهش می‌یابد. بسیاری از افراد ترجیح می‌دهند از اصطلاح رخوت زمستانی استفاده کنند. اما برخی دیگر آن را فقط به شکل‌های مختلفی از خواب زمستانی می‌دانند. خواب زمستانی سنجاب زمستانی ممکن است دمای ناحیه شکمی به پایین‌تر از صفر درجه سانتی گراد می‌رسد. حفظ درجه حرارت زیر صفرناحیه شکمی برای بیش از ۳ هفته در یک زمان انجام می‌شود هرچند درجه حرارت سر و گردن صفر درجه سانتی گراد یا بیشتر می‌باشد. قبل از ورود به خواب زمستانی اکثر گونه‌ها مقدار زیادی غذا می‌خورند و انرژی را در انباشته‌های چربی برای زنده ماندن در طول زمستان ذخیره می‌کنند. برخی از گونه‌های پستانداران خواب زمستانی دارند در حالی که حیوانات جوان آبستن که مدت کوتاهی بعد از توقف خواب زمستانی مادرشان به دنیا می‌آیند این خواب را ندارند. تا همین اواخر هیچ پستاندار اولیه‌ای و پستانداران نواحی گرمسیری که خواب زمستانی داشته باشند شناخته شده نبودند. خرس آفتاب
خرس آفتاب یا خرس آفتاب مالایایی کوچک‌ترین عضو خانواده خرس‌ها است که کمترین مطالعه در این گروه بر روی آن صورت گرفته‌است. این خرس حدود ۱۰۰ سانتی متر طول دارد و در جنگل‌های جنوب شرق آسیا زندگی می‌کند. غذای این حیوان عبارتست از: میوه‌ها، پرندگان، موشها و سایر جانوران کوچک. از موریانه هم تغذیه می‌کند. گراز
گراز یا خوک وحشی اورآسیا نوعی خوک است که نیای اکثر خوک‌های اهلی به‌شمار می‌رود. این حیوان، بومی بیشتر مناطق شمالی و مرکزی اروپا،و نواحی مدیترانه‌ای (از جمله کوه‌های اطلس در شمال آفریقا) و بیشتر مناطق آسیا است. نسل این حیوان در شمال آفریقا و برخی نقاط اروپا منقرض شده‌است. گراز توسط انسان به نقاط دیگر دنیا از جمله بخش‌هایی از ایالات متحده و آرژانتین و نیز استرالیا وارد شده‌است. گراز دارای ناخن‌های درازی است و در صورت مواجهه با خطر ناخن می‌کشد. خفاش
در حدود ۱۰ درصد معادن موجود در غرب آمریکا گروه‌های مهم خفاش‌ها زندگی می‌کنند و برای معادنی که در شمال و شرق این کشور هستند این مقادیر به مراتب بیشتر است. حفاظت از خفاش‌ها اغلب ساده‌تر و کم خرج تر از حفاظت از دیگر حیوانات است. خفاش‌ها نیاز به توجه خاص دارند که البته تأمین این نیاز آن‌ها خیلی سخت است، طبق مطالعات انجام شده توسط دانشگاه شیکاگو، دولت حدود ۵میلیون دلار برای حفاظت از یک پلنگ در فلوریدا، ۱۸۴ هزار دلار برای خرس و بیشتر از ۱/۵ میلیون دلار برای کرکس کالیفرنیایی خرج می‌کند و این در حالی است که در مورد خفاش خاکستری که در حال انقراض است این بودجه کمتر از ۳دلار بوده‌است. شغال طلایی
زیستگاه مورد علاقه این جانور بوته‌زارهای هموار، نیزارهای مرطوب و دشتهای سیلابی است. شغال هرچند بیشتر برای زندگی در مناطق بیابانی سازگار شده و آمادگی خوبی برای زندگی در مناطق پربرف ندارد اما توانایی تحمل هوای ۲۵ تا ۳۵ درجه زیر صفر را هم دارد. شغال معمولاً از زندگی در جنگل‌های کوهستانی خودداری می‌کند اما در کوه‌های آلپ هم دیده شده‌است. شغال‌ها در ترکیه و قفقاز نیز در مناطق مرتفع دیده شده‌اند. جگوار
محّل زندگی جگوار از شمال آرژانتین در آمریکای جنوبی تا جنوب غربی ایالات متّحده در آمریکای شمالی است. این جانوران در جنگل‌های گرمسیری پر باران و معمولاً در کنار آب زندگی می‌کنند. جگوارها در قلمروهای وسیعی زندگی می‌کنند به طوری که جگوار ماده به حداقل ۲۵ کیلومتر مربع قلمرو نیاز دارد و قلمرو نر بسیار بیشتر است. محدوده زیستگاه‌ها با هم تداخل دارد ولی همسایه‌ها برای کاهش درگیری از هم دوری می‌کنند. شکار خرس
پنجه‌ها و ران خرس، بهترین قسمت‌های خرس برای طبخ محسوب می‌شوند. در میان مردم اینوئیت، گوشت خرس قطبی معمولاً در سوپ یا خورش پخته یا بصورت آب‌پز تهیه می‌شود. این گوشت هرگز خام خورده نمی‌شود. کبد خرس قطبی غیرقابل خوردن است، زیرا حاوی مقادیر زیادی ویتامین A است و بسیار سمی است. خرس
حس بویایی در خرس‌‌ها بسیار قوی است و بویایی آن‌ها قوی‌تر از سگ و بسیاری از پستانداران دیگر است. بویایی، مهم‌ترین حس در چرخه ی زندگی خرس‌هاست و آن‌ها برای یافتن غذا، ارسال پیام به سایر خرس‌ها، تعیین قلمرو، یافتن رقبا و همچین برای جفت‌یابی، به حس بویایی وابسته‌اند. خرس‌ها همچنین بر خلاف بسیاری از گوشت‌خواران، قادر به دید رنگی هستند. خرس‌ها در حال حاضر در ۶۰ کشور زندگی می‌کنند و اغلب در نیمکره شمالی و در قاره‌های آسیا، اروپا و آمریکای شمالی تراکم بیشتری دارند. خرس عینکی یا "خرس آند" یک استثنا بوده و فقط در نیمکره جنوبی و در اطراف رشته کوه‌های آند در آمریکای جنوبی یافت می‌شود. خرس آفتاب گونه‌ای خرس است که در جنوب شرقی آسیا و در هر دو نیمکره زیست می‌کند و خرس اطلس به عنوان زیرگونه‌ای از خرس قهوه‌ای در شمال آفریقا پراکندگی داشته و در دهه ۱۸۷۰ میلادی، منقرض شده است. خرس بزرگ
خرس بزرگ با هشت صورت فلکی دیگر هم‌مرز است: اژدها در شمال و شمال شرق، گاوران در شرق، تازی‌ها در شرق و جنوب شرقی، گیسو در جنوب شرقی، شیر و شیر کوچک در جنوب، سیاه‌گوش در جنوب غربی و زرافه در شمال غرب. اتحادیه بین‌المللی اخترشناسی در سال ۱۹۲۲ مخفف «UMa» را برای خرس بزرگ تعیین کرد. موش قطبی
موش‌های قطبی به همراه ولها و موش‌های آبی زیرخانواده وُل‌موش‌ها را در میان پستانداران تشکیل می‌دهند. خفاش گوش‌پهن
خفاش گوش‌پهن گونه‌ای خفاش از تیره خفاش‌ناهیدیان با جثه به نسبت کوچک است که در مناطق گسترده‌ای از قاره آسیا زندگی می‌کند. گستره پراکندگی این خفاش از گرجستان و قفقاز آغاز می‌شود، مناطق شمالی ایران و آسیای مرکزی تا شمال هند و نپال را در بر می‌گیرد، و در شرق به مناطق مرکزی چین می‌رسد. خرس ماه
کوهستانهای شهرستان نیکشهر کوهای شوشیم در جنوب سیستان و بلوچستان (ایران) یکی از زیستگاه‌های اصلی این خرس محسوب می‌شود و رویشگاه‌های پراکنده درختچه داز و زیتون واقع در بلوچستان شامل مناطق کوهستانی مهرستان، نیک شهر، قصرقند، لاشار، آهوران و رشته کوه بیرک از مهم‌ترین مناطق زندگی خرس سیاه بلوچی است. این خرس در گویش مردم بلوچ با نام‌های «مَم» و «هرس» شناخته می‌شود. خرس قطبی
خرس‌های قطبی در مقایسه با نزدیک‌ترین خویشاوندشان، خرس قهوه ای، اندامی کشیده تر و جمجمه و بینی درازتری دارند. برپایهٔ قانون آلن، یک جانور شمالی باید پاهای کوتاه‌تر و گوش‌ها و دمی کوچکتر داشته باشند. البته پاها پهن ترند تا هنگام راه رفتن بر روی برف و یخ وزن را توزیع کنند و در هنگام شنا، نیروی محرکهٔ بیشتری ایجاد کنند. پای یک خرس بزرگسال ۳۰ سانتیمتر پهنا دارد. کف پاها با برجستگی‌های نرم کوچکی پوشیده شده‌است تا در هنگام حرکت بر روی یخ، اصطکاک ایجاد کند. پنجه‌های خرس قطبی نسبت به قهوه ای، کوتاه‌تر و خشن تر است احتمالاً به این دلیل که بتواند شکارهای بزرگ را روی یخ حمل کند. پنجه‌های خرس قطبی به صورتی خم می‌شوند که بتواند به راحتی یخ را بشکافد و گودال بِکَنَد. در پژوهش‌هایی که صورت گرفته دیده شده که دست راست خرس‌های قطبی بیشتر زخمی شده و آسیب دیده تا دست چپ، که این می‌تواند دلیلی باشد بر راست دست بودن خرس‌های قطبی. برخلاف خرس‌های قهوه ای، خرس‌های قطبی در مراکز نگهداری چاق نمی‌شوند و افزایش وزن پیدا نمی‌کنند، احتمالاً این به این دلیل است که مرکزهای نگهداری معمولاً نسبت به محیط طبیعی زندگی آن‌ها گرم تر است. سیبری
مهم‌ترین جانوران در سیبری از راستهٔ جفت‌سم‌سانان دو حیوان، یعنی آهوی ختن سیبری و واپیتی منچوری و از راستهٔ گوشت‌خوارسانان خرس قطبی، خرس قهوه‌ای، خرس سیاه آسیایی، ببر سیبری و پلنگ آمور هستند. نوئل سیبری و کاج کوتولهٔ سیبری از درخت‌های اصلی منطقه هستند. خفاش سروتین
خفاش سروتین گونه‌ای خفاش با جثه به نسبت بزرگ است که در مناطق گسترده‌ای از اروپا، شمال ترکیه، منطقه قفقاز، غرب روسیه، شمال ایران، آسیای میانه، شمال هند، و چین زندگی می‌کند. خرس
خواب زمستانی مناطق قطبی زمین
مناطق قطبی به قسمت‌هایی از کرهٔ زمین گفته می‌شود که در قطب شمال و قطب جنوب زمین قرار دارند، این نواحی آب و هوایی بسیار سرد و یخبندان دارد و با یخ‌هایی با ضخامت زیاد پوشیده شده‌است؛ ولی مدتی است که با گرم شدن کره زمین این توده‌های عظیم یخ در حال آب شدن می‌باشند. ۳۱ خرداد ماه شاهد بلندترین شب سال برای ساکنین قطب جنوب و در حقیقت شب یلدا در این بخش از زمین است. روباه سرخ
روباه قرمز محدوده زیستی وسیعی دارد که شامل تقریباً تمام نیمکره شمالی از محدوده قطب شمال گرفته تا شمال آفریقا و آمریکای مرکزی و جنوب آسیا می‌شود. آن‌ها توسط انسان وارد استرالیا هم شده‌اند و در این کشور به یکی از مخربترین گونه‌های مهاجم محسوب می‌شوند که باعث انقراض و کاهش شدید جمعیت بسیاری از جانوران بومی شده‌است. قو
قوها به گونهٔ معمول در نواحی معتدل زمین زندگی می‌کنند و به ندرت در مناطق گرمسیری پیدا می‌شوند. چهار نژاد قو در نیمکره شمالی، یک نژاد در استرالیا و نیوزلند و یک نژاد در آمریکای جنوبی یافت می‌شوند. قوها در بخش‌های گرمسیری آسیا، آمریکای مرکزی، بخش‌های شمالی آمریکای جنوبی و نیز کل آفریقا دیده نمی‌شوند. لانگتانگ
این پارک ملی دارای تنوع اقلیمی زیادی از اقلیم جنب حاره‌ای تا آلپی است. حدود ۲۵٪ پارک پوشیده از جنگل‌های بلوط، افرا، کاج و گونه‌های مختلف خرزه هندی است. گونه‌های جانوری این منطقه شامل خرس سیاه آسیایی، بز کوهی همالیا، میمون رزوس و پاندای سرخ است. داستان‌هایی از دیده‌شدن یتی در این پارک نیز وجود دارد. خر وحشی آفریقایی
خر وحشی آفریقایی از اعضاء وحشی خانواده اسبیان می‌باشد. این گونه نیای خرهای اهلی است که در درون همین گونه جای دارد. این گونه در بیابان‌های شمال‌شرقی آفریقا زندگی می‌کند. کشورهای سومالی، اریتره و اتیوپی محل زندگی این گونه خر است. گستره زندگی این جاندار در گذشته کشورهای لیبی، مصر و سودان را نیز شامل می‌شده‌است. تعداد فقط ۵۷۰ راس از این نوع خر در حال زندگی هستند. طول این حیوان حدود ۲ و قد آن حدود ۱٫۲۵ متر می‌باشد. پارک ملی اوره پاسفیک
خرس قهوه‌ای از حیوانات این پارک است. سایر پستانداران متداول شامل روباه سرخ، قاقم، راسوی کوچک، میناکور آمریکایی و سمور جنگلی است همچنین جمعیت موس در این پارک رو به افزایش است. موش قطبی نروژی و وشق اوراسیایی از حیوانات نادر این پارک هستند. پاسفیک یکی از مناطق در نروژ است که حشره‌خوار لاکسمان در ان وجود دارد. دامداری گوزن شمالی در پارک مجاز است، اگرچه این منطقه بیشتر در زمستان استفاده می‌شود زیرا گله‌ها برای تابستان‌ها به Varangerfjorden منتقل می‌شوند. سگ‌راکون از گونه‌های معرفی‌شده در اروپا است که اولین بار در سال ۱۹۸۳ در منطقه پارک ملی مشاهده شد. تیره‌خروس‌ها
زیستگاه زادآوری آنها در لبه جنگل‌های مخروطیان و مختلط در مناطق کوهستانی آمریکای شمالی و اوراسیا است. دامنه آنها ارتباط نزدیکی با مخروطیان مختلف دارد. آشیانه به صورت خراش روی زمین است که در زیر درختچه یا کنده درخت پنهان شده‌است. خرس قهوه‌ای
در فصل بهار غذای اصلی خرس‌های قهوه‌ای در اغلب نقاط دنیا لاشه‌های باقی‌مانده از زمستان، علوفه، شاخه‌ها و گل‌هاست. در تابستان و اوایل پاییز میوه‌ها به ویژه انواع توت اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند و در مناطقی که میوه کمیاب باشد ریشه و پیاز گیاهان نقش مهمی در سبد غذایی خرس‌ها پیدا می‌کند. آن‌ها معمولاً به سراغ غذاهای حیوانی هم می‌روند. در تابستان و پاییز حشرات، لاروها، کرم‌ها و کندوی زنبور عسل از غذاهای مهم این جانوران است. خرس‌های قهوه‌ای که در حوالی ساحل زندگی می‌کنند معمولاً از صدف‌ها و خرچنگ‌ها هم تغذیه می‌کنند. این حیوانات ممکن است پرندگان و تخم‌های آن‌ها را هم بخورند و رژیم غذایی خود را با شکار جوندگان و دیگر پستانداران کوچک تکمیل کنند. سیاه‌گوش
زیستگاه "سیاه‌گوش" در ایران مناطق بیابانی و نیمه بیابانی به ویژه حاشیه کویر مرکزی است. جنوبی‌ترین مرز پراکنش این گونه در شهرستانهای استهبان، نی ریز و منطقه بهرام گور و شمالی‌ترین آن در استان خراسان شمالی است. غربی‌ترین گزارش‌ها از "سیاه‌گوش" در استان ایلام و لرستان و شرقی‌ترین آن‌ها در خراسان جنوبی بوده‌اند. منطقه حفاظت‌شده عباس‌آباد نائین از بهترین زیستگاه‌ها برای "سیاه‌گوش" است که هر سال گزارش‌هایی از مشاهده یا کشتار این حیوان در آنجا ارسال می‌شود؛ و همچنین اخیراً دراستان چهارمحال و بختیاری بخش ناغان این گونه جانور یافت شد. خرس قطبی
در حالت کلی خرس‌های قطبی بیشتر دوست دارند که تنها زندگی کنند اما اغلب دیده شده که با هم ساعت‌ها بازی کنند و حتی در حالتی که یکدیگر را در آغوش گرفته‌اند بخوابند. نیکیتا اوفسیانیکف (Nikita Ovsianikov) که یک جانورشناس است گفته‌است که خرس‌های قطبی بالغ نر توان دوست یابی بالایی دارند. بچه خرس‌ها هم به شدت بازیگوش‌اند. خرس‌های نر جوان معمولاً با هم کُشتی می‌گیرند تا خود را برای درگیری‌های جدی تر هنگام فصل جفتگیری آماده کنند. خرس‌های قطبی معمولاً ساکتند و گهگاه با صداهای خاصی با هم تماس می‌گیرند. خرس‌های ماده با بچه‌هایش به صورت صدای ناله و پوف کردن تماس می‌گیرد، بچه‌ها (خرس‌هایی که بالغ نیستند) هم با صدایی شبیه بع بع پریشانی خود را ابراز می‌کنند. بچه خرس‌ها موقع شیر خوردن ممکن است صدایی مانند زمزمه از خود درآورند. خرس‌های قطبی هرگاه نگران شوند صدایی مانند پوف و خرخر درمی‌آورند، صداهایی مانند غرش و هیس هیس از نشانه‌های خشم آن‌ها است. به جای گذاشتن آثار شیمیایی هم از دیگر روش‌های ارتباطی آن‌ها است. آن‌ها بوی خود را در محلی که بوده‌اند به یادگار می‌گذارند تا ردپایشان حفظ شود تا دیگری بتواند در محیط خشن قطب آن‌ها را پیدا کند. خرس قهوه‌ای سوری
خرس قهوه‌ای سوری نام یک زیرگونه از گونه خرس قهوه‌ای است که در ایران، عراق، ترکیه و قفقاز زندگی می‌کند. خوتکای معمولی
منطقه زیست این پرنده بسیار وسیع است و در شمال شوروی، قفقاز، دریای سیاه، دریاچه آرال، سواحل شمالی دریای خزر، شمال غربی مغولستان، ژاپن، رومانی، اسپانیا، انگلستان، ایسلند، سوئد، نروژ، فنلاند زندگی می‌نماید. این پرنده در اوراسیا تخم گذاری می‌کند و در فصل سرما به سمت جنوب مهاجرت می‌کند. خرس قهوه‌ای
آلاسکا دارای جمعیت حدود ۷۵۰۰ خرس قطبی، ۳۵۰۰۰ خرس قهوه‌ای و ۱۱۰۰۰۰ خرس سیاه می‌باشد با این حال خرس‌های قهوه‌ای عامل بیش از ۸۶٪ کل حملات در این نقطه می‌باشند. رویارویی با خرس قهوه‌ای ۱۳ برابر خطرناک تر از خرس‌های قطبی و ۲۲ برابر خطرناکتر از خرس‌های سیاه می‌باشد. اسمیت معتقد است که این اختلاف ناشی از عوامل زیادی است. خرس‌های سیاه به‌طور طبیعی از خرس‌های قهوه‌ای و گریزلی ترسوتر می‌باشند و زیستگاه خرس‌های قطبی به مناطق دور افتاده با تعداد کمی از مردم محدود شده‌است. در مناطق با استفاده مشترک (مانند تمشک زارها، جویبارهای ماهی و مناطق شکار) انسان‌ها با خرس‌های قهوه‌ای بیشتر از سایر گونه‌های خرس در تعامل هستند. محل اشتباه، زمان اشتباه آمار نشان می‌دهد که حملات خرس‌ها در طبیعت فصلی می‌باشد و تعداد حملات در پاییز در خلال فصل شکار بیشتر از بهار اتفاق می‌افتد. فصل تمشک تابستانه نیز زمان اوج برخورد دیگر بین انسان و خرس‌ها می‌باشد ساعت روز نیز می‌تواند در اینکه حمله چگونه شکل می‌گیرد نقش بازی کند. احتمال برخورد شما با یک خرس در طی یک پیاده روی شبانه در مجاورت یک رودخانه پر ماهی نسبت به همان پیاده‌روی در طی روز در حالیکه سرو صدا می‌کنید بسیار بیشتر است. سیاه‌خروس
سیاه‌خروس‌ها در حاشیه جنگل‌ها و مناطق کوهستانی و مرتفع به سر برده و در زیر بوته‌های کوتاه یا پای صخره‌ها آشیانه می‌سازد. این گونه از پرندگان در ایران در منطقه حفاظت شده ارسباران دیده می‌شود. خرس
خرس‌های قهوه‌ای و خرس سیاه آمریکایی عموماً روزگرد بوده و روزها، در حال فعالیت هستند اما آن‌ها بسته به شرایط ممکن است در شب هم فعالیت کنند. سایر خرس‌ها عموماً شب‌زی هستند و شب‌ها به فعالیت می‌پردازند. خرس‌ها در بیشتر دوران زندگی خود به طور انفرادی زندگی می‌کنند و انفرادی‌ترین گروه گوشت‌خواران محسوب می‌شوند. خفاش جنگلی کوچک
خفاش جنگلی کوچک گونه‌ای خفاش است که در بخش‌های گسترده‌ای از اروپا، قفقاز، شمال غربی هند، و بخش‌های محدودی از ایران زندگی می‌کند. خرگوش قطبی
خرگوش قطبی نام یک گونه از سرده خرگوش صحرایی است. خرگوش‌های قطبی در فصل زمستان نمی‌خوابند. آن‌ها می‌توانند خود را با محیط طوری انطباق بدهند که در سرمای شدید از بین نروند. بدنشان پوشش ضخیمی از خز دارد واندازه بدنشان در قیاس با حجم خزی که روی بدنشان را پوشانده کوچکتر است و همین امر به آن‌ها کمک می‌کند بتوانند گرمای بدنشان را حفظ کنند. این خرگوش‌ها گاهی در برف، پناهگاهی برای خود می‌سازند و به‌طور گروهی در آن قرار می‌گیرند.معمولا اندازه ان دو متر است. خفاش
پرواز به شبکورها اجازه داده‌است تا از پستاندارانی باشند که زیستگاهشان به گسترهٔ سراسر جهان است. به جز دو قطب شمال و جنوب و برخی جزیره‌های بدون سکونت اقیانوسی، می‌توان شبکورها را در سراسر جهان پیدا کرد. تقریباً در تمام زیستگاه‌های طبیعی زمین شبکور وجود دارد. هر گونهٔ این جانور در طول فصل‌های مختلف سال، زیستگاه‌های مناسب خود را پیدا می‌کند؛ از ساحل گرفته تا کوه و صحرا، زیستگاه خود را تغییر می‌دهند. به هر حال زیستگاه شبکور باید از دو ویژگی برخوردار باشد: نخست باید هر زیستگاه جایی مناسب برای بیتوتهٔ دستهٔ خفاش‌ها (در طول روز) داشته باشد و دوم: باید غذای مناسب آن‌ها در آن منطقه یافت شود. محل بیتوتهٔ شبکورها می‌تواند در یک حفره‌های خالی، شکاف‌ها، میان برگ درختان و حتی خانه‌های ویژهٔ دست‌ساز انسان باشد؛ همچنین گاهی خود خفاش‌ها با کندن برگ‌ها برای خود چادر درست می‌کنند. گربه‌وحشی آسیایی
قفقاز منطقهٔ انتقالی و رابط بین گربه‌وحشی اروپایی در شمال و غرب و گربه وحشی آسیایی در جنوب و شرق است. در این منطقه، گربه وحشی اروپایی در جنگل‌های کوهستانی و گربه وحشی آسیایی در مناطق کم‌ارتفاع بیابانی و نیمه بیابانی مجاور دریای خزر پراکندگی دارند. آن‌ها معمولاً در مجاورت منابع آب زندگی می‌کنند اما می‌توانند در تمام طول سال در بیابان‌های خشک و بی‌آب نیز زندگی کنند. ارتفاع زیست این جانور، از متغیر است. خرس عینکی
خرس عینکی تنها خرس بومی آمریکای جنوبی است و بزرگترین گوشتخوار زمینی در آن قسمت از قاره است، هرچند تنها ۵٪ از رژیم غذایی او از گوشت تشکیل شده‌است. خرس قهوه‌ای
آن‌ها جانورانی همه‌چیزخوار هستند و از محصولات متنوع گیاهی استفاده می‌کنند شامل: توت، ریشه درختان، جوانه، قارچ و همچنین فراورده‌های گوشتی مثل ماهی، حشره، و پستانداران کوچک. آن طور که مشهور است آن‌ها گوشتخوار نیستند. خرس قهوه‌ای بیش از ۹۰٪ از انرژی غذایی خود را از مواد گیاهی بدست می‌آورد. ساختار فک آن‌ها متناسب با نوع غذایی آنان است. دندان‌های آن‌ها بیش از سایر گوشتخواران پهن شده‌است. نوع غذای آنان به‌طور چشمگیری بستگی به منطقه زندگی آن‌ها دارد. مثلاً خرس‌هایی که در یلوستون هستند در طول تابستان مقدار زیادی حشره بید می‌خورند. بعضاً ۴۰٬۰۰۰ بید در روز می‌خورند و این مقدار ممکن است نیمی از انرژی سالانه آنان را فراهم کند. خفاش گوش‌بلند
خفاش گوش‌بلند گونه‌ای خفاش از تیره خفاش‌ناهیدیان با جثه به نسبت کوچک است که در مناطق گسترده‌ای از قاره اروپا زندگی می‌کند. این خفاش همچنین در کوه‌های سبلان و رشته‌کوه زاگرس در ایران دیده شده است. خرس آبی
چشمگیرترین نکته درباره این جانور توانایی سازگاری در هر زیستگاهی با هر اندازه از خشکی یا نم است و در جاهایی مانند استوا، هیمالیا و … هم دیده شده‌اند. اندازه بیشتر آن‌ها از ۰٫۳ تا ۰٫۵ میلی‌متر و بزرگترین آن‌ها به کمتر از ۱٫۵ میلی‌متر می‌رسد و سرعت حرکت‌شان نیز آنقدر کند است که به «جانور کُندرو» یا تنبل معروف هستند. بیابان قطبی
بیابان‌های قطبی به همراه توندرای قطبی دو زیست‌بوم اصلی مناطق قطبی به شمار می‌روند. این دو زیست‌بوم در مناطق قطبی زمین به ویژه در شمالگان، شمال شرق آمریکای شمالی، اروپا، آسیا و جنوبگان قرار دارند. بیابان‌های قطبی در شمالگان و سرزمین جنوبی یافت می‌شود. بر خلاف توندرا که می‌تواند زندگی جانوری و گیاهی را در تابستان پشتیبانی کند، بیابان‌های قطبی پوشیده از لایه‌های همیشگی یخ هستند. با این حال شواهدی از وجود حیات در این محیط‌های ظاهراً غیرقابل زندگی وجود دارد. لایه‌های ضخیم یخ دارای رسوباتی از مواد آلی و غیرآلی است که محیطی قابل زندگی را برای ارگانیسم‌های میکروبی فراهم می‌سازد. این میکروارگانیسم‌ها با سیانوباکتر مرتبط هستند که دارای کارکردهای گوناگونی به ویژه در زمینه تثبیت کربن دی‌اکسید آب‌های در حال ذوب است. نهنگ قطبی
همان گونه که از نامش بر می‌آید، نهنگ قطبی در آب‌های قطب شمال نزدیک به کلاهک یخی زندگی می‌کند و به حرکت‌های فصلی این کلاهک بسیار وابسته است. رفتار و گستره در هنگام زمستان کمتر شناخته شده است، با این حال گمان می‌رود که بعضی گروه‌های آن‌ها مقیم باشند. بعضی گروه‌های ساکن در تنگه دیویس در غرب گرینلند دیده شده‌اند. کنوت (خرس قطبی)
کنوت (۵ دسامبر ۲۰۰۶ — ۱۹ مارس ۲۰۱۱) خرس قطبی محبوب باغ‌وحش برلین بود. کنوت در باغ‌وحش زاده شد. مادرش او را نپذیرفت و بنابراین کنوت توسط انسان‌ها بزرگ شد. او خیلی زود شهرتی جهانی یافت و تصویرش بر روی جلد مجلات پدیدار گردید و با الهام از او فیلم‌ها و ترانه‌هایی ساخته شد. کنوت تنها در نخستین سال زندگیش درآمد باغ‌وحش برلین را ۵ میلیون یورو افزایش داد. بیش از ۱۱ میلیون نفر در طول حیات کنوت از او بازدید کردند. خرس ماه
کاهش چشمگیر بارندگی‌ها از سال ۱۳۷۶ به بعد، در حالی که تصور می‌شود بایستی شرایط زیست جانوران را بحرانی تر کند، در برخی مناطق به احیای زیستگاه‌های خرس سیاه کمک کرده‌است. مناطق کوهستانی به دلیل عدم توانایی جذب آب فراوان در سفره‌های زیر زمینی خود، در برابر خشکسالی بسیار آسیب پذیرتر نشان داده و اکثر چاه‌ها خشک شده و بسیاری باغ‌ها از بین رفته‌اند. این امر باعث تسریع در مهاجرت روستاییان شده‌است به گونه‌ای که بیش از ۹۰ درصد ساکنان این مناطق دور افتاده، در ۱۰ سال اخیر به روستاهای دیگر و شهرها مهاجرت کرده‌اند. راه‌های روستایی متروکه شده و درخت‌های خرما که دارای سازگاری بیشتری در برابر بی آبی هستند باقی‌مانده‌اند. به این ترتیب زیستگاه‌ها پیوستگی خود را بار دیگر به دست آورده غذای کافی نیز در دسترس خرس سیاه قرار گرفته‌است. علاوه بر این افزایش نسبی بارندگی‌ها در چند سال اخیر، بهبود عملکرد محیط بانان و گشت و کنترل‌های منظم و مستمر، آگاه‌سازی جوامع محلی، بهبود فرهنگ محیط زیستی مردم و حساس شدن نسبت به وضعیت گونه‌های جانوری، به افزایش جمعیت و کاهش تلفات کمک شایانی کرده‌است. در حال حاضر تقریباً در تمامی مناطق کوهستانی شهرستان حضور خرس سیاه اثبات شده‌است. در دو هفته اخیر(۳۰ دی ۱۳۹۲)، دو قلاده توله خرس در روستای برنطین، رد پای یک قلاده خرس سیاه در روستای فاریاب و یک قلاده در روستای بادافشان دیده شده‌است. خرس قطبی
خرس‌های قطبی شناگران ماهری اند آن‌ها می‌توانند برای چندین روز شنا کنند. دیده شده که یک بار یک خرس ماده به مدت ۹ روز ۶۸۷ کیلومتر را در آب‌های سرد دریای برینگ شنا کرده تا به خشکی برسد و پس از آن مسافت ۱۸۰۰ کیلومتر را هم راه رفته‌است. در جریان این کار او ۲۲ درصد از چربی بدن خود را از دست می‌دهد و بچهٔ یک ساله اش می‌میرد. چربی بدن خرس به او توان شناور ماندن در آب می‌دهد روش شنای خرس‌های قطبی، شنای سگی است آن‌ها با دست‌های شان خود را به جلو می‌رانند. سرعت شنای آن‌ها ۱۰ کیلومتر بر ساعت است اما سرعت راه رفتن آن‌ها به‌طور متوسط ۵٫۶ کیلومتر بر ساعت است. در هنگام دویدن سرعت آن‌ها تا ۴۰ کیلومتر بر ساعت نیز می‌رسد. حیات وحش ایران
جانداران سرزمین ایران شامل پلنگ ایرانی، خرس، کفتار، گرازهای وحشی، بز کوهی، آهو و قوچ‌ومیش است که در کوه‌های دارای پوشش گیاهی زندگی می‌کنند. انواع شغال و خرگوش نیز در سراسر کشور وجود دارند. گور ایرانی نیز دشت و بیابان‌ها را برای حیات خود، انتخاب کرده‌است. یوزپلنگ آسیایی در جهان به عنوان یک گونهٔ در معرض انقراض ایرانی، شناخته شده‌است. قرقاول‌های ایرانی در شمال کشور یافت می‌شوند و کبک‌ها در بیشتر مناطق کشور زندگی می‌کنند. پرندگان آبزی همانند پرنده دریایی، اردک و غاز نیز در سواحل دریای خزر و خلیج فارس زندگی می‌کنند؛ در حالی که کرکس‌های ایرانی، در بیابان به حیات خود ادامه می‌دهند. انواعی از گوزن، جوجه‌تیغی، روباه و دست کم ۲۲ گونهٔ جوندگان، در مناطق نیمه صعب‌العبور و بلند این کشور، زندگی می‌کنند. سنجاب نخلی و خرس سیاه آسیایی در سیستان و بلوچستان یافت شده‌اند. ببرها نیز زمانی در جنگل‌های مناطق جنوبی دریای خزر سکونت داشتند اما هم‌اکنون منقرض شده‌اند. شیر ایرانی نیز در ایران منقرض شده‌است اما پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، طرح‌های احیای آن ریخته شد و در سال ۱۳۹۸، با توافق میان باغ وحش ارم و انجمن آبزیگاه و باغ‌وحش‌های اروپا، به ایران بازگشت تا احیای آن در این کشور آغاز شود. کفتار
کفتار ها معمولا در مناطق خشک زندگی میکنند. آنها به ندرت به جنگل وارد میشوند و از جنگل های انبوه دوری میکنند. زیستگاه آنها غالبا دشت ها، درختزار های ساوانا و استپ های آفریقا و جنوب و مرکز و غرب آسیا است. خرس آبی
درازای بزرگ‌ترین کندرو تبار از ۱٫۵ میلی‌متر بیشتر نمی‌شود و بسیاری از آن‌ها روزهای خود را سرگرم خوردن جلبک‌ها و باکتری‌ها و شنا کردن در چکه های آب خزه گلسنگ‌ها هستند و برای همین تنه برخی از آنها شفاف است. آن‌ها می‌توانند در دمای ۲۷۳- و ۱۵۱ درجهٔ سانتی‌گراد زنده بمانند و می‌توانند تا سال‌ها بی غذا و آب به سر ببرند. این جانوران همچنین می‌توانند در برابر فشاری بیش از فشار ژرف ترین اقیانوس‌ها تاب بیاورند یا در محیط خلأ بیرون از جو زمین زنده بمانند.همچنین در دمای جوش اسید نیز به زندگی ادامه داده اند. خفاش گوش‌پیکانی
خفاش گوش‌پیکانی گونه‌ای خفاش از تیره خفاش‌ناهیدیان با جثه به نسبت بزرگ است که در مناطقی از قاره آسیا و شمال آفریقا زندگی می‌کند. در ایران، این خفاش را می‌توان در شمال‌شرقی کشور در استان خراسان شمالی یافت. کوه‌های اطلس
شماری از گونه‌های گیاهی و جانوری منحصربه‌فرد آفریقا در کوه‌های اطلس دیده می‌شوند که بسیاری از آنها یا در خطر انقراض نسل قرار دارند یا اینکه نسلشان پیشتر منقرض شده‌است. میمون بربری، خرس اطلس (تنها گونهٔ خرس آفریقایی که امروزه نسلش منقرض شده‌است)، پلنگ آفریقایی (به‌طور بحرانی در معرض خطر)، گوزن قرمز بربری، گوسفند بربری، شیر بربری (منقرض شده در حیات وحش)، فیل آفریقایی شمالی (منقرض‌شده)، غزال کوویه (در معرض خطر)، اکراس کچل شمالی (به‌طور بحرانی در معرض خطر)، افعی کوه‌های اطلس، سدر اطلسی، کاج سیاه، بلوط الجزایری، کمرکولی الجزایری و زیرآبروک از جمله جانوران و گیاهانی هستند که در این کوه‌ها دیده می‌شوند. خرس قهوه‌ای
خرس قهوه‌ای (نام علمی: "Ursus" "arctos") گونه‌ای خرس بزرگ‌جثه و درشت‌اندام است که در بسیاری از مناطق آمریکای شمالی و شمال اورآسیا پراکنده است. وزن این نوع خرس از ۷۰ تا ۷۸۰ کیلوگرم متغیر است و بزرگ‌ترین زیرگونهٔ آن خرس کودیاک در قامتی هم‌اندازهٔ خرس قطبی با وی بر سر عنوان بزرگ‌ترین گونهٔ خرس و بزرگ‌ترین حیوان شکارچی روی خشکی رقابت می‌کند.زیرگونه خرس قوه ای (خرس قهوه ای کودیاک)بزرگ ترین وقوی ترین گوشتخوار موجود در خشکیست. شهرستان رودان
خرس سیاه آسیایی به عنوان یکی از کمیاب‌ترین و آسیب پذیرترین گونه‌ها در ایران و حتی دنیا، از گونه‌های مهم پستانداران استان هرمزگان به‌شمار می‌رود که از نظر اهمیت بعد از یوز پلنگ در رتبه دوم قرار دارد. این حیوان از جمله پستانداران مورد حمایت و جزء گونه‌های در معرض خطر انقراض است که تنها در بخش‌هایی از شرق استان دیده شده‌است. منطقه رودان یکی از زیستگاه‌های مهم و با اهمیت خرس سیاه در استان است. در چند سال گذشته این گونه با ارزش به کرات توسط دامداران محلی دیده شده‌است. خرس‌ها معمولاً در غارها یا سوراخ‌هایی که بر اثر تخریب و روی هم قرار گرفتن سنگ‌های بزرگ به وجود می‌آید زندگی می‌کنند. خرس
خرس‌ها در اقلیم‌ها و مناطق مختلف جغرافیایی پراکنده هستند. گونه‌های مختلف خرس‌، در چمنزارها، بوته‌زارها، جنگل‌های مناطق حاره‌ای، جنگل‌های پهن‌برگ و سوزنی‌برگ، دشت‌ها، مناطق استپی، کوهستان‌های مرتفع و سردسیر، توندرا، تایگا و رانه‌یخ‌ها، پراکندگی دارند. خرس قطبی
حس بویایی خرس‌های قطبی بسیار قوی است آن‌ها می‌توانند بوی یک فک را که در زیر یک متر برف دفن شده از فاصلهٔ ۱٫۶ کیلومتری حس کنند. حس شنوایی آن‌ها به اندازهٔ شنوایی انسان قوی است و بینایی اش هم برای مسافت‌های دور خوب است. خرگوش صحرایی شرقی
خرگوش صحرایی شرقی از لحاظ ظاهری تشابه زیادی به خرگوش صحرایی اروپایی دارد ولی کمی کوچک‌تر است. پراکندگی زیستگاه این خرگوش در نیمه شرقی ایران از جنوب شرقی دریای مازندران، میانکاله تا مرز افغانستان است. تا به حال پژوهش‌های زیادی در خصوص مشخصات ظاهری، محدوده زیستی و عادات و رفتار این گونه انجام نشده است. خرس قطبی
هنگامی که نخستین بار نام خرس قطبی در مدارک علمی ثبت شد، دو زیرگونه هم برای آن شناسایی شد که نخستین زیرگونه در سال ۱۷۷۴ توسط کنستانتین جی فیلیپ و دومی توسط پیتر سایمون پالاس در ۱۷۷۶ معرفی شد. این دو گونهٔ معرفی شده امروزه نامعتبر دانسته می‌شوند. چند سال پیش سنگواره‌ای از خرس قطبی به دست آمد که بسیار بزرگتر خرس‌های زندهٔ امروزی بود اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد که احتمالاً این سنگواره مربوط به یک خرس قهوه‌ای بوده و نه قطبی.