ویلما نونیز دی اسکورسیا در چه رشته ای تحصیل کرد؟
ویلما نونیز
نونیز در ماه دسامبر ۱۹۶۳ با اتو اسکورسیا پاستران که دندانپزشک بود، با او در دانشگاه ملی خودمختار نیکاراگوئه آشنا شد، ازداوج کرد. هر دوی آن‌ها برنده جایزه بهترین دانشجوی دانشگاه بودند. سپس او به نام «ویلما نونیز دی اسکورسیا» مسمی شد. این زوج دو فرزند (به نام‌های اتو و یوجینیا)، چهار نوه و یک نبیره دارند.
النا کورنارو پیسکوپیا
النا کورنارو پیسکوپیا (؛ – ) یک فیلسوف اهل ونیز بود. وی نخستین زنی است که مدرک علمی دکتری پی‌اچ‌دی در رشته فلسفه (سال ۱۶۷۸) را کسب نموده است. ویلم فلور
او تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشگاه اوترخت و دانشگاه لیدن در رشته‌های اقتصاد توسعه‌یافته و جامعه‌شناسی غیرغربی و اسلام‌شناسی انجام داد و زبان‌های فارسی و عربی را آموخت. در طی سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷ در دانشگاه اوترخت، و در سال ۱۹۷۱ درجهٔ دکترایش را در دانشگاه لیدن گرفت. طی سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۳ او به عناوین مختلف با وزارت‌خانهٔ توسعه و پیشرفت دانمارک همکاری می‌کرد. طی سال‌های ۱۹۸۳ تا ۲۰۰۲ او به‌عنوان متخصص انرژی در بانک جهانی مشغول به کار بود. فلور اخیراً پژوهشگر مستقل شده‌است. دکتر فلور بیش از ۲۶۰ مقاله و کتاب در زمینهٔ تاریخ اجتماعی ـ اقتصادی ایران نوشته‌است. آلبرت بندورا
بعد از دیپلم، بندورا به دانشگاه بریتیش کلمبیا رفت. علاوه بر روان‌شناسی بالینی، بندورا به نظریه‌های یادگیری نیز بسیار علاقه‌مند شد. در ۱۹۴۹، بعد از فقط سه سال کالج، لیسانس روان‌شناسی گرفت. به هنگام انتخاب دانشگاه برای فوق‌لیسانس، بندورا از علاقه خود به روان‌شناسی بالینی پیروی کرد و به دانشگاه آیووا رفت که در آن زمان یکی از مراکز اصلی برای مطالعه دربارهٔ نظریه‌های یادگیری‌بود و لیدرشیپ آن دست نظریه‌پرداز معروف یادگیری، کِنِت‌دبلیو. اسپنس بود. با اینکه بندورا به روان‌شناسی بالینی علاقه‌داشت، تحت تأثیر اسپنس، شاهد دقت و صرامت تحقیقات تجربی‌شد و از نزدیک شاهد مفهوم‌پردازی نظری اسپنس دربارهٔ یادگیری شد. در آن زمان، مفاهیم اسپنس، نیرویی غالب در روان‌شناسی بود. بندورا در ۱۹۵۱ فوق‌لیسانس و در ۱۹۵۲ دکترای روان‌شناسی بالینی را از دانشگاه آیووا دریافت کرد. علاوه بر شاگردی نزد استاد بزرگی مثل اسپنس، درس خواندن در دانشگاه آیووا یک تأثیر مهم دیگر در زندگی بندورا داشت. او در آنجا با همسر آینده خود، ویرجینیا وارنز، آشنا شد. دیدیه فرانسوا
دیدیه فرانسوا پس از فراگیری در مورد بخش بزرگی از تاریخ آفریقا، در دانشگاه سوربن پاریس به فراگیری فلسفه، تاریخ، جغرافیای سیاسی و استراتژیک پرداخت. او موفق به دریافت بورس از بنیاد جرمن مارشال ایالات متحده شد. او همچنین در شصت و دومین سمینار مؤسسه مطالعات پیشرفته دفاع ملی نقش حسابرسی ایفا کرد. انه‌دینا یوریس
وی که از اهالی بخش خودمختار والنسیا است، پس از کناره‌گیری از خوانندگیِ اپرا، به آموزش و تعلیمِ آواز و موسیقی روی آورده و در «دانشکدهٔ موسیقی کاتالونیا» (ESMUC) تدریس میکند. دیلما روسف
دیلما از یک پدر بلغاری مهاجر و مادری برزیلی زاده شده است. وی در مدرسه کاتولیک‌های فرانسوی زبان تحصیل کرد و در دهه ۱۹۶۰ میلادی به گروه‌های چریکی مبارز پیوست. در دهه ۷۰ دستگیر شد و تحت شکنجه‌های شدیدی قرار گرفت و بعد از آزادی از انجام فعالیت‌های سیاسی منع شد. بعد از آن وارد دانشگاه شد و در رشته اقتصاد مدرک کارشناسی را کسب کرد. وی همواره شیوهٔ مبارزاتی خود را از نوع سیاسی می‌دانست و گرایشی به مبارزات مسلحانه نداشته. در دهه ۸۰ وارد فعالیت‌های دولتی شد و پست‌های متعددی را کسب کرد که از میان آنها می‌توان به انتصاب به عنوان وزیر انرژی ایالتی اشاره کرد. آخرین منصب حکومتی وی قبل از ریاست جمهوری، رئیس دفتری رئیس جمهور داسیلوا بوده است. ویلیام ازگود
او که فرزند یک پزشک آمریکایی بود در آغاز در دانشکده زبان لاتین بوستون در دانشگاه هاروارد به فراگیری زبان‌های کلاسیک پرداخت ولی سپس زیر تأثیر فرانک نلسون کول، ویلیام بایرلی و بنجامین پرس به ریاضیات علاقه‌مند شد. او در ۱۸۸۶ دانش‌آموخته شد و یک سال بعد درجه فوق لیسانس را دریافت کرد. در ۱۸۸۷ بورس تحصیلی گرفت و توانست به دانشگاه گوتینگن برود و در نزد فلیکس کلاین کار کند. در سال ۱۸۸۹ به دانشگاه ارلانگن رفت و در همان‌جا با سرپرستی ماکس نوتر درجه دکتری ریاضیات را با رساله‌ای دربارهٔ توابع آبلی در سال ۱۸۹۰ دریافت کرد. در همان سال با ترزا روپرشت که در گوتینگن با وی آشنا شده بود ازدواج کرد. سپس به آمریکا بازگشت و تا سال ۱۸۹۳ در هاروارد تدریس ریاضیات می‌کرد. در این سال او درجه استادیاری گرفت و در سال ۱۹۰۳ استاد تمام در هاروارد شد. ازگود با ایده‌هایی که از اروپا و به ویژه آلمان آورده بود نسیمی تازه در ریاضیات هاروارد به جریان انداخت. او همواره دین خود را به آلمان ابراز می‌کرد و نحوه رفتار و لباس پوشیدنش مانند استادان آلمانی ان روزگار بود. ازگود از همسرش ۳ فرزند داشت ولی ازدواج آنان به طلاق انجامید و ازگود در سال ۱۹۳۲ در سن ۶۸ سالگی با مطلقه مارستون مورس که دو سال پیش از آن از مورس طلاق گرفته و ۲۸ سال از ازگود جوان‌تر بود ازدواج کرد. این ازدواج به رسوایی در هاروارد انجامید و در پی آن ازگود ناچار به بازنشستگی از هاروارد شد. پس از آن ازگود ۲ سال در دانشگاه پکن درس داد و سپس به بلمونت رفت و تا پایان عمر در همان‌جا ماند. نادیژدا فون مک
وی خودش در جوانی موسیقی آموخته بود و نوازندهٔ پیانوی ماهری بود و دانش خوبی در زمینهٔ رپرتوارهای کلاسیک داشت. او همچنین چندین زبان می‌دانست و مطالعاتی در زمینهٔ ادبیات، تاریخ، فلسفه و به‌ویژه آثار آرتور شوپنهاور و ولادیمیر سولویوف داشت. فومیو کیشیدا
کیشیدا در دانشگاه واسدا حقوق خوانده و در سال ۱۹۸۲ فارغ‌التحصیل شده‌است. در واسدا وی با تاکشی ایویا سیاستمدار امروزی دوست بود. آنا باتسفورد کامستاک
وی در سرتاسر حیات حرفه‌ای‌اش، به تصویرسازی کتاب‌ها، سخنرانی‌ها و جزوات آموزشی همسرش دربارهٔ حشرات ادامه داد. با آنکه هیچگونه آموزش رسمی دربارهٔ نقاشی و طراحی نداشت، اما به مطالعه و بررسی حشرات در زیر میکروسکوپ می‌پرداخت و تصویر آنها را روی کاغذ می‌کشید. طی سال‌های ۱۸۷۹ تا ۱۸۸۱ که همسرش حشره‌شناسِ ارشدِ وزارت کشاورزی ایالات متحده آمریکا بود، او تمامی تصاویر «"گزارش حشره‌شناس دربارهٔ آفات مرکبات"» همسرش را در سال ۱۸۸۰ رسم کرد. آنا باتسفورد سپس در سال ۱۸۸۵ دوباره به دانشگاه کرنل رفت و مدرک تاریخ طبیعی دریافت داشت. وی همچنین در کالج «کوپر یونیون» در نیویورک در رشتهٔ «حکاکی روی چوب» دوره دید تا بتواند از آن، جهت تصویرسازی برای کتاب همسرش در ۱۸۸۸ به نام «"مقدمه‌ای بر حشره‌شناسی"» بهره بگیرد. در سال ۱۸۸۸ میلادی، او یکی از نخستین چهار زنی بود که به عضویت انجمن پژوهشی «سیگما کِـسی» در دانشگاه کرنل درآمد. یولیا تیموشنکو
تیموشنکو تحصیلات خود را در انستیتو معدن دنیپروپتروفسک آغاز کرده و در سال ۱۹۸۴ از دانشکده اقتصاد دانشگاه ملی دنیپروپتروفسک در رشته مهندسی سایبرنتیک مدرک تحصیلی لیسانس را دریافت کرد. وی در سال ۱۹۸۸ به همراه همسرش اولکساندر شرکتی را برپا کرد که پس از دست‌یابی اوکراین به استقلال در سال ۱۹۹۱، به قراردادهای دولتی روی آورد. تیموشنکو در میان سال‌های ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۷ رئیس اتحادیه سامانه‌های انرژی اوکراین شد. وی در سال ۱۹۹۹ از پایان‌نامه دکترای خود در دانشگاه ملی اقتصاد کیف با عنوان «مقررات دولتی سیستم مالیاتی» دفاع کرد. وویچخ کیلار
او در ژشوف، کراکوف و کاتوویتسه در رشتهٔ نوازندگی پیانو و تئوری موسیقی تحصیل کرد و در ۱۹۵۵ از آکادمی موسیقی ایالتی در کاتوویتسه دانش‌آموخته شد. او در نهایت این شهر صنعتی و سرشار معادن زغال سنگ را برای زندگی انتخاب کرد. کیلار در دهه ۱۹۵۰ یک سبک نئوکلاسیک را در نوشتن آهنگ پی گرفت. او پس از تحصیل در پاریس در دهه ۱۹۶۰ یکی از سه آهنگساز پیشرو لهستان شد. دو نفر دیگر هم غول‌های موسیقی بودند: کریشتوف پندرکی و هنریک میکولای گورکی بودند. بسیاری از کارهای کیلار برای ارکستر سمفونی نوشته شدند - اغلب با یک صدای تک یا گروه کر - و از سمفونی و کنسرتو تا قطعات کرال مذهبی مانند اکسدوس در ۱۹۸۱، آنجلوس در ۱۹۸۴ و باشکوه در ۲۰۰۶ در نوسان بودند. اما آنچه باعث شد این آهنگساز پیشرو و پرکار در سطح جهانی مورد توجه قرار بگیرد و کارگردانان مشهور را به سمت خود بکشاند، موسیقی فیلم، بخصوص موسیقی فیلم ترسناک دراکولای برام استوکر ساخته کارگردان کبیر سینمای جهان فرانسیس فورد کوپولا، ۱۹۹۲ بود. کیلار یک‌بار گفت معیار او برای ساخت موسیقی یک فیلم به ترتیب نام کارگردان، دستمزد و فیلمنامه بود. آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا در سال ۲۰۰۳ برای فیلم پیانیست به کارگردانی رومن پولانسکی به کیلار جایزه داد. او موسیقی فیلم‌های دوشیژه و مرگ و دروازه نهم پولانسکی را هم ساخت. کیلار سابقه همکاری با سه فیلمساز مطرح لهستان، آندری وایدا، کریشتوف کیشلوفسکی و کریستوف زانوسی را داشت و موسیقی فیلم پرتره‌ای از یک بانو ساخته جین کمپیون را هم ساخت. اسکورت (فیلم)
در همین هنگام او با ناتالی (لیندزی فونسکا) آشنا می‌شود. ناتالی درس خواندهٔ دانشگاه استنفورد است اما به دلایلی که در ادامهٔ داستان مشخص می‌شود یک اسکورت است. نیکلاس کوپرنیک
وقتی کوپرنیک ده ساله بود، پدرش درگذشت و دایی‌اش لوکاس واتزنرود — که اسقفی در پروس شرقی بود — سرپرستی او، برادر و دو خواهرش را به عهده گرفت. واتزنرود می‌خواست که کوپرنیک روزی به مقام کشیشی برسد؛ از این رو در ۱۴۹۱ وی را برای تحصیل علوم دینی و ریاضیات به دانشگاه یاگیلونیا در کراکف فرستاد. در آنجا بود که کوپرنیک توسط معلمش آلبرت برودزوسکی با ستاره‌شناسی آشنا و به آن علاقه‌مند شد. پس از پایان تحصیلات چهار ساله و توقفی کوتاه در تورون، کوپرنیک رهسپار ایتالیا شد تا در دانشگاه‌های بولونیا و دانشگاه پادوا حقوق و پزشکی بخواند. سپس برای ادامه تحصیل در فقه و حقوق مدنی به فرارا رفت؛ اما پس از ملاقات با ستاره‌شناس مشهور «دومنیکو نووارا دو فرارا» سر درس او حاضر و دستیارش شد. در ۱۴۹۷ واتزنرود به مقام اسقفی در وارمیا برگزیده شد و جایی نیز برای کوپرنیک به عنوان کشیش عالیرتبه در کلیسای جامع فرومبورک خالی شد؛ ولی او با اجازه کلیسا چند سال دیگر در ایتالیا ماند و در ۱۵۰۳ در رشته فقه درجه دکتری گرفت. وی همچنین در مدت اقامتش در پادوا فرصت یافت تا با مطالعه آثار سیسرو و افلاطون از آراء گذشتگان دربارهٔ حرکات کره زمین آگاهی یابد و طرح اولیه نظریه خود را شکل دهد. در ۱۵۰۵ کوپرنیک برای زندگی و کار به فرومبورک رفت و بعدها در کلیسا و حکومت مسؤولیت‌های متعددی را پذیرا شد. اصلاح نظام پولی حکومت پروس و انتشار رسالاتی دربارهٔ ارزش پول از جمله خدمات او در این مدت است. در جریان جنگ میان توتون‌ها و پادشاهی لهستان (۱۵۲۴–۱۵۱۹) کوپرنیک فرماندهی دژ وابستگان کلیسا را در شهر مرزی آلنشتاین به عهده داشت و تا زمان اعلام آتش‌بس در سال بعد با موفقیت از شهر دفاع کرد. ویلیام صوری
در حدود سال ۱۱۴۵، ویلیام عازم اروپا شد تا آموزش خود را در مدرسه‌ای در ایتالیا و فرانسه به‌خصوص پاریس و بولونیا، دو مرکز برجسته علمی و فکری اروپا در قرون وسطی، ادامه دهد. در آن زمان در این دو شهر هنوز دانشگاهی شکل نگرفته بود اما دو شهر مزبور از مراکز برجسته علم و هنر در اروپا بودند. ویلیام در پاریس و اورلئان علوم مقدماتی و الهیات را به مدت ۱۰ سال در نزد استادانی فراگرفت که خود از شاگردان گیلبرت د لا پوره و تیری شارتری بودند؛ و همچنین مدتی را برای یادگیری نزد روبرت ملان و آدام د پارو پونته گذارند. ویلیام در اورلئان که یکی از مراکز برجسته مطالعات کلاسیک به‌شمار می‌رفت، ادبیات رومی باستان (یا همان تألیف و تصنیف) را با هیلاری اورلئانی و ریاضیات (به‌خصوص آرای اقلیدس) را با ویلیام سوآسونی آموخت. او برای ۶ سال، الهیات را در نزد پیتر لمبارد و مائوریس د سالی مطالعه کرد؛ و پس از آن، او حقوق مدنی و قوانین کلیسایی را در بولونیا نزد «۴ دکتر بولونیا» فرا گرفت. اساتیدی که ویلیام در نزد آنها به مطالعه و فراگیری علوم پرداخت، همگی از افراد برجسته رنسانس قرن ۱۲ میلادی در اروپا بودند که نشان از آن است که ویلیام صوری به‌خوبی نزد این اساتید آموزش دیده‌است.. لوسیا پوانزو
لوسیا پوانزو (؛ زادهٔ ) یک کارگردان، رمان‌نویس، و نویسنده اهل آرژانتین است. وی دختر لوئیس پوئنسو می‌باشد. لوسیا در دانشگاه بوئنوس آیرس در رشته ادبیات تحصیل کرده است. وی همچنین در مدرسه فیلم مؤسسه ملی سینما و هنرهای صوتی‌تصویری شرکت کرده است. الیزابت رونا
رونا آموزش خود را بعد از دکترا در سال ۱۹۱۲در دانشگاه‌های وابسته اوک ریج فیزیولوژی حیوانات در برلین و انجمن قیصر ویلهلم شروع کرد و با مطالعه مخمر به عنوان واکنش‌گر ناب. در سال ۱۹۱۳او به دانشگاه کارلسروهه منتقل شد، به مدت ۸ ماه به سرپرستی کازیمیرز فاجانس، کاشف ایزوتوپکار کرد. در تابستان سال ۱۹۱۴، در کالج دانشگاهی لندن تحصیل کرد، اما در شروع جنگ جهانی اول به بوداپست بازگشت. با گرفتن مقام در انستیتوی شیمیایی بوداپست، وی یک مقاله علمی در مورد "ثابت انتشار رادون در آب ". از او خواسته شد تا با همکاری با گئورگ دو هوسی، یک عنصر جدید را تأیید کند – در آن زمان Uranium-Y نامیده می‌شد، اکنون به عنوان ایزوتوپ‌های توریم شناخته می‌شد. گرچه دیگران نتوانستند این عنصر را تأیید کنند، رونا توانست اورانیوم را از عناصر مداخله کننده جدا کند، اثبات کرد که این یک انتشار دهنده بتا (واپاشی بتا) با نیمه عمر ۲۵ ساعت است. جوسایا ویلارد گیبس
ویلارد گیبس در مدرسه هاپکینس درس خوانده و در سال ۱۸۵۴ درسن۱۵سالگی وارد کالج ییل شد. او در سال ۱۸۵۸با معدل بالا فارغ‌التحصیل شده، و به خاطر نبوغش در ریاضیات و لاتین بارها تشویق شده بود. او چند سال به‌صورت فارغ‌التحصیل در مدرسه علمی شفیلد باقی‌ماند. در سن ۱۹ سالگی، پس از فارغ‌التحصیلی از کالج، گیبس به آکادمی کنتیکت علوم و هنر ملحق‌شد، موسسه‌ای که بیشتر اعضایش از استادان دانشگاه ییل بودند. دانا بونسکو
او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ فیزیک در دانشگاه بخارست است. مجید رهنما
مجید رهنما، فرزند زین العابدین رهنما و زکیه حائری، متولد آذر ۱۳۰۳ است. او دیپلم ادبیات و علوم را از دانشگاه آمریکایی بیروت، لیسانس حقوق از دانشگاه سن ژوزف بیروت، فوق لیسانس اقتصاد سیاسی از سن ژوزف و دکترای حقوق را از دانشگاه پاریس گرفت. در ۱۳۲۴ وارد خدمت در وزارت امور خارجه گردید. اهم مشاغل وی در وزارت امور خارجه عبارتست از: دبیر دوم و سوم سفارت شاهنشاهی در مسکو، معاون ادارهٔ سازمانهای بین‌المللی معاون اداره اطلاعات و مطبوعات، دبیر اول نمایندگی دائمی ایران در نیویورک، سرکنسول در سانفرانسیسکو، معاونت بین‌المللی وزارت امور خارجه و سفیر کبیر ایران در سویس. در سال ۱۳۴۶ که وزارت فرهنگ به دو وزارتخانه تقسیم شد و وزارت آموزش عالی و علوم به وجود آمد، مجید رهنما به سمت وزیر علوم و آموزش عالی معرفی گردید و چند سالی در آن سمت بود. مجید رهنما به دلیل پیشنهادش در برخورد با دانشجویان و کم کردن فشارهایی که ساواک بر دانشگاه وارد می‌کرد، از کار برکنار شد. گونل والکویست
والکویست در ادامه تحصیلاتش در دانشگاه اوپسالا به فراگیری زبان رومی، ادبیات و زبان اسکاندیناوی پرداخت، او در سال ۱۹۴۶ از رشته هنر فارغ‌التحصیل شد. نیما نکیسا
نیما نکیسا در سوم مهر ۱۳۹۷ به عنوان مسئول توسعه فوتبال پایه فدراسیون فوتبال انتخاب شد. وی هم اکنون به عنوان رییس دپارتمان آموزش فدراسیون فوتبال فعالیت می کند.نکیسا در رشته آسیب‌شناسی ورزشی در پردیس کیش دانشگاه تهران در مقطع دکتری تحصیل می‌کندو شش جلدکتاب ازاو منتشرشده است. داوری بین المللی مقالات علمی ازدیگرفعالیت های وی می باشد.وی در موسیقی نیز دستی دارد و پیانو می‌نوازد. آنیا لومبا
آنیا لومبا تحصیلات رسمی خود را در دانشگاه ساسکس انگلیس به پایان رساند. جوزپه ورونزه
ورونزه فرزند خانواده ای فقیر بود ولی توانست با کمک هزینه ای که پدر خوانده اش فراهم کرد در زوریخ درس بخواند. در زوریخ، ورونزه با کرمونا که در رم بود تماس داشت و از همین رو برای ادامه تحصیلات به رم رفت. ورونزه حتی پیش از دانش آموختگی مقاله ای پژوهشی درباره شش ضلعی پاسکال به چاپ رساند و در سال ۱۸۷۶ در دانشگاه رم دستیار شد. در ۱۸۸۰ با فلیکس کلاین در لایپزیگ همکاری کرد و سپس توانست کرسی استادی را در دانشگاه پادوا به دست آورد. هلما ونمرز
هلما ونمرز در دانشگاه گوته فرانکفورت در رشته شیمی تحصیل کرد. او دکترای خود را در دانشگاه کلمبیا، تحت نظر دبلیو کلارک استیل نیویورک در سال ۱۹۹۶ به دست آورد. رودا وانینزه
وی برای تحصیل در رشتهٔ پزشکی در دانشگاه مکرری پذیرفته شد و از آنجا با مدرک لیسانس پزشکی و لیسانس جراحی (MBChB) فارغ‌التحصیل شد. وی پس از دوره کارآموزی، به عنوان پزشک متخصص غیرنظامی به نیروهای دفاعی خلق اوگاندا (UPDF) پیوست و پس از هفت سال همکاری با UPDF، دوباره به دانشگاه ماکرری بازگشت و به عنوان دانشجو در رشتهٔ کارشناسی ارشد بهداشت عمومی ثبت نام کرد و در ۲۰۰۲ فارغ‌التحصیل شد. در ۲۰۱۰ از دانشگاه آنتورپ بلژیک به درجه دکترای فلسفه (دکترا) نایل آمد. نازنین نور
نازنین نور فارغ‌التحصیل رشته روابط بین‌الملل از دانشگاه جورج میسون است. او در مدت تحصیل ابتدایی تا دبیرستان خود ویولن را یاد گرفت. همچنین او نواختن پیانو و سنتور را بلد است. مائیته کارانسا
او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ انسان‌شناسی است و به مدت ۱۰ سال در زمینهٔ آموزش متوسطه فعالیت داشت. مائیته کارانسا اینک استاد رشتهٔ فیلم‌نامه‌نویسی در دانشگاه خودگردان بارسلونا است. وی در سال ۱۹۹۰ میلادی، رمان «"بی زمستان"» را نوشته که نخستین رمانش برای بزرگسالان و نخستین اثر او به زبان اسپانیایی است. ویل دورانت
وی با اینکه می‌خواست کشیش شود اما در دانشگاه بیشتر علوم، از زیست‌شناسی گرفته تا تعلیم و تربیت را تجربه کرد. اما بالاخره بعد از خواندن کتاب "اخلاقِ" اسپینوزا به سراغ فلسفه رفت، آن رشته را تا دکترا ادامه داد و استاد دانشگاه شد و کتاب‌های فلسفی زیادی تألیف کرد. عبدالحسین نوایی
تحصیلات ابتدایی را در مدرسهٔ تمدن و ابن سینا و دوره متوسطه را در مدرسهٔ شرف مظفّری گذراندم و بعد هم بر خلاف میلم به دانشسرای عالی رفتم. چون علاقهٔ زیادی به این حرفه نداشتم و تمایل به دیپلمات شدن داشتم مدّتی هم به دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران رفتم، ولی پیشامدی مانع آمد که تحصیلاتم را در آنجا ادامه دهم. ماجرا از این قرار بود که در امتحانات دیپلم، یک نفر از روی برگهٔ امتحانی من رونویسی کرده بود. در آن زمان تصحیح اوراق امتحانات نهایی به عهدهٔ استادان دانشگاه بود و طبق گفته دو برگه کاملاً شبیه یکدیگر بود، لذا هر دو نفر را به جرم تقلّب از ادامهٔ تحصیل محروم کردند، مدتی طول کشید تا توانستم ثابت کنم که ورقهٔ اصلی متعلق به من است و همین تأخیر باعث شد تا من از ادامه تحصیل در رشتهٔ حقوق محروم شوم؛ البته سال بعد هم در کنکور حقوق شرکت کردم و شاگرد دوم شدم. امّا بدین لحاظ که ناگزیر بودم یکی از دو رشته را انتخاب کنم و یکسال از دورهٔ دانشسرا را گذرانده بودم، همین رشته را ادامه دادم و بعدها دورهٔ دکتری را هم در دانشگاه سوربن فرانسه گذراندم. پوریا ناظمی
پوریا ناظمی دوره دبیرستان خود را در دبیرستان سازمان انرژی اتمی ایران سپری کرد. او در سال 1375 در رشته ریاضیات محض در دانشگاه فردوسی مشهد پذیرفته شد و کارشناسی خود را در این رشته کسب کرد. در سال 1397 او در دانشگاه کونکوردیا در مونترال به تحصیل در رشته «نوآوری های دیجیتال در مطالعات رسانه» در مقطع کارشناسی ارشد مشغول شد.  پوریا ناظمی فعالیت های ترویجی و رسانه ای خود را دوران دانشجویی و زمانی که از سوی معاونت فرهنگی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به عضویت هیئت موسس و شورای سیاستگذاری کانون های فرهنگی، هنری و اجتماعی دانشجویان کشور درآمد آغاز کرد و مسولیت انتشار ویژه نامه های خبری نشست های تاسیسی این رویدادها را بر عهده داشت. در همین دوره به دلیل علاقه به نجوم آماتوری ضمن تاسیس کانون نجوم آماتوری دانشگاه فردوسی مشهد وب سایتی خبری به نام کاواک را تاسیس کرد که به انتشار خبرهای نجومی می پرداخت. یودورا ولتی
خانم ولتی در سال ۱۹۳۶ پس از گرفتن لیسانسش از دانشگاه ویسکانسین و یک سال تحصیل آگهی کاری در دانشگاه کلمبیا انجام داد. ملکه ملک‌زاده بیانی
ملکه ملک‌زاده تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در مدرسه‌های ناموس و ژاندارک به پایان برد و موفق به اخذ دیپلم زبان فرانسه گردید. وی با داشتن استعداد هنری ذاتی به آموختن نقاشی گرایش پیدا کرده و نگارگری ایرانی را نزد استاد بزرگ مینیاتور ایران، میرزا هادی‌خان تجویدی، فرا گرفت.  بانو ملکه ملک‌زاده، از سال ۱۳۱۳ در دانشکده هنرهای زیبای پاریس École des Beaux-Arts به فراگیری نقاشی همت گماشت و هم‌چنین هم‌زمان موفق شد فوق لیسانس خود در رشته باستان‌شناسی و سکه شناسی را بصورت مشترک از دانشکده لوور و دانشگاه سوربن پاریس، گرفته و در زمینه"سکه‌شناسی" [Numismatic] سرآمد گردد. ملک‌زاده در سال ۱۳۱۷ پس از چهار سال به ایران بازگشت و به ریاست بخش"سکه‌ها، مهرها و الواح موزه ایران باستانِ موزه ملی ایران" برگزیده شد. در موزه ملی ایران، بخش سکه‌ها و مهرها به همت ایشان و به شکل علمی راه افتاد. آموزش"سکه‌شناسی"و"مهرشناسی" در گروه باستان‌شناسی و تاریخ هنر دانشگاه تهران در شمار سایر فعالیت‌های این بانوی دانشمند ایرانی بوده‌است که از سال ۱۳۴۷ تا سال ۱۳۵۷؛ که سال بازنشستگی ایشان بود ادامه یافت. بانو ملکزاده ملک‌زاده را می‌توان پایه‌گذار تدریس علمی این شاخه مهم از مطالعات باستان‌شناسی در ایران دانست. ملک‌زاده به زبان‌های فرانسه و انگلیسی مسلط بوده و در خواندن خطوط باستانى تبحر داشت. دانشگاه نابارا
دانشگاه نابارا (؛ "تلفظ اسپانیایی": ) یک دانشگاه خصوصی غیرانتفاعی در جنوب شرقی پامپلونا در اسپانیاست. این دانشگاه در سال ۱۹۵۲ میلادی توسط بنیان‌گذار اپوس دئی، خوزه ماریا اسکریوا پایه‌گذاری شد. دانشگاه نابارا همواره یکی از بهترین دانشگاه‌های خصوصی کشور اسپانیا بوده‌است. دانشکدهٔ حقوق این دانشگاه در سال ۲۰۲۱ بهترین دانشکدهٔ حقوق اسپانیا و رتبهٔ ۴۴ جهان را کسب کرد. باربارا مک‌کلینتاک
مک‌کلینتاک در سال ۱۹۲۷ پی‌اچ‌دی خود را در رشته گیاه‌شناسی از دانشگاه کرنل گرفت. و کار خود را به عنوان رهبر توسعه سیتوژنتیک ذرت شروع کرد که بقیه عمرش در پژوهش بر روی آن تمرکز کرد. از اواخر دهه ۱۹۲۰، مک‌کلینتاک کروموزوم‌ها و چگونگی تغییر آن‌ها در طی تکثیر ذرت را مورد مطالعه قرار داد. او تکنیکی برای مشاهدهٔ کروموزوم‌های ذرت ایجاد کرد و از تجزیه و تحلیل میکروسکوپی برای نشان دادن بسیاری از عقاید بنیادی ژنتیک بهره جست. یکی از آن عقاید مفهوم نوترکیبی ژنی به وسیلهٔ کراسینگ‌اور در طی میوز بود، مکانیسمی که بوسیلهٔ آن مشخص می‌شود کدام کروموزوم‌ها اطلاعات را مبادله می‌کنند. او اولین پیوستگی ژنتیکی ذرت را با ارتباط دادن حوزهٔ کروموزوم‌ها به ویژگی‌های فیزیکی ارائه داد. او نقش تلومر و سانترومر، فضایی از کروموزوم را که در نگهداری اطلاعات ژنتیکی اهمیت دارند را، نشان داد. او به عنوان بهترین‌ها در زمینه کاری خود شناخته شد، کمک هزینه‌های معتبری به او پرداخته شده و در سال۱۹۴۴ به عنوان عضو آکادمی ملی علوم انتخاب شد. ویلما هوگونای
ویلما هوگونای پنجمین فرزند کنت کالمن هوگونای و ریزا پانچلی بود. وی دانش مقدماتی را در خانه آموخت و سپس به عنوان دانشجوی مسکونی در مؤسسه دخترانه ماریا پربستل در پست (بخشی از بوداپست امروزی) پذیرفته شد. زنان در مجارستان در آن زمان نمی‌توانستند بیش از این مرحله جلو روند. دلوکا بلترامی
بلترامی در میلان به دنبال آمد و برای تحصیل به دانشگاه پلی تکنیک میلان و سپس به آکادمی بررا رفت و زیر نظر کامیلو بوئیتو به تحصیل پرداخت. سپس به پاریس رفت و تا سال ۱۸۸۰ در آنجا ماند. بعد از بازگشت از پاریس مرمت پروژه های بسیاری را برعهده گرفت که از جمله می توان به بازسازی قصر سفورزا در میلان اشاره کرد. لو رید
رید در پاییز سال ۱۹۶۰ وارد دانشگاه سیراکوز شد و به یادگیری روزنامه‌نگاری، کارگردانی فیلم و نویسندگی پرداخت. قبل از آنکه علاقه اصلی خودش را پیدا کند در یک برنامه رادیویی به نام "گشت و گذاری بر روی ریل لغزان" به نوازندگی نیز می‌پرداخت. برنامه در مورد موسیقی جز، ریتم و بلوز و دو ووپ بود. بسیاری از تکنیک‌های رید مانند گیتار درام او برگرفته از نوازندگان ساکسیفون جز مانند اورنت کلمن بود. رید در سال ۱۹۶۴ از کالج هنر و علم دانشگاه سیراکیوز فارغ‌التحصیل شد. آنتونیا لیسکووا
او دانش‌آموختهٔ رشتهٔ داروشناسی و شیمی دارویی بود و بعدها ایتالیا رفت و به عنوان مدل و هنرپیشه مشغول به کار شد. تورج رهنما
رهنما تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در ایران گذراند. سپس برای ادامه تحصیل به آلمان رفت و در دانشگاه مونیخ دررشته پزشکی ثبت‌نام کرد. در حدود دو ماه به آموختن زبان آلمانی در انیستیتو گوته پرداخت. او چهار سال در رشته پزشکی تحصیل کرد، ولی با موافقت دانشگاه و سفارت آلمان رشته تحصیلی‌اش را تغییر داد. بعد در رشته ادبیات آلمانی، روان‌شناسی و تعلیم و تربیت ادامه تحصیل داد و موفق به اخذ درجه فوق لیسانس در همان رشته شد و بعد به ایران بازگشت. رهنما از دولت اتریش برای ادامه تحصیل بورس گرفت و در دانشگاه زالتسبورگ تا مقطع دکتری ادامه تحصیل داد و رساله دکتری خود را تحت عنوان «بازتاب نظریه‌های روانکاوی در ادبیات معاصر آلمان» نوشت. ورونیکا دودارووا
ورونیکا دودارووا دانش‌آموختهٔ کنسرواتوار سن پترزبورگ (در رشتهٔ نوازندگی پیانو) و همچنین کنسرواتوار دولتی چایکوفسکی مسکو (در رشتهٔ رهبری ارکستر) بود و در طول حیاتِ هنری خود، برندهٔ جوایز گوناگونی شد که از آن میان، می‌توان به جایزه هنرمند مردمی اتحاد جماهیر شوروی اشاره کرد. خاویر پرز دکوئیار
پرز‌ دکوئیار، دانش‌آموخته رشته حقوق از دانشگاه کاتولیک لیما بود. او کار خود را از سال ۱۹۴۰ در وزارت امور خارجه پرو آغاز کرد و از سال ۱۹۴۴ در سفارتخانه‌های پرو در سراسر اروپا و آمریکای لاتین کار کرد. حمید تقوایی
حمید، پس از آزادی از زندان تحصیلات خود را در رشتهٔ رایانه‌ ادامه داد و در همین ایام، با نامزد خود، میترا دانشی، که امروز از چهره‌های حککا است ازدواج کرد و پس از اخذ مدرک لیسانس رایانه‌، برای ادامهٔ تحصیلات عازم لندن انگلستان شد. دسپینا وندی
او در رشته فیزیولوژی تحصیل کرده است. تامارا بونکه
بونکه در ۱۹۵۸ به دانشگاه هومبولت در برلین شرقی رفت و در رشته علوم سیاسی به تحصیل پرداخت. او به سازمان جوانان حزب حاکم آلمان (حزب وحدت سوسیالیست) (FGY) پیوست. علاوه بر این، تامارا به فدراسیون جهانی جوانان پیوست و در جشنواره‌های جهانی جوانان و دانشجویان در وین، پراگ، مسکو و سرانجام هاوانا در کوبا شرکت کرد. علاقه شدید وی به آمریکای لاتین و همچنین تسلطش به چند زبان (او به زبان‌های فرانسوی، انگلیسی، اسپانیایی و آلمانی صحبت می‌کرد) او را برای رهبران سوسیالیست حزبش، نیرویی کارآمد و مفید ساخته بود. از او انتظار می‌رفت دانشجویان اهالی آمریکای لاتین را زیر نظر داشته باشد و با آنها که مستعدتر و با انگیزه‌تر به نظر می‌رسند، ارتباط برقرار کند. آمریکای لاتین در آن سال‌ها مهد تحولات انقلابی بود و جریان‌های سوسیالیستی ریز و درشت بسیاری در آن فعالیت داشتند. تامارا به دلیل تسلطش به زبان به زودی مترجم بخش بین‌المللی سازمان جوانان (FGY) شد. وی در جریان انقلاب کوبا و پس از پیروزی آن در سال ۱۹۵۹به تبلیغ و ترجمه آثار انقلاب کوبا برای علاقه‌مندان به جنبش کوبا پرداخت. فرانسوای یکم
هنگامی که فرانسوا در حال تحصیل بود، ایده‌های ناشی از دوره رنسانس ایتالیا در فرانسه تأثیرگذار بودند. برخی از مربیان او، مانند فرانسوا دسمولین دو روففورت (مربی لاتین وی، که بعداً در زمان سلطنت فرانسوا با عنوان Grand Aumônier de France لقب گرفت) و کریستف دو لونگوئل (یک انسان دوست برابانی)، جذب این طرز تفکر جدید شدند و برای تحت تأثیر قرار دادن فرانسوا تلاش کردند. تحصیلات آکادمیک وی در ریاضیات، جغرافیا، دستور زبان، تاریخ، خواندن، هجی و نوشتن بوده‌است و به زبان‌های عبری، ایتالیایی، لاتین و اسپانیایی تبحر پیدا کرده بود. فرانسوا برای یادگیری شمشیرزنی، رقص و موسیقی پرداخت و عاشق تیراندازی با کمان، شاهین، اسب سواری، شکار، دویدن و کشتی بود. وی در پایان به مطالعه فلسفه و کلام پرداخت و شیفته هنر، ادبیات، شعر و علوم بود. مادر وی که تحسین زیادی نسبت به هنر رنسانس ایتالیا داشت، این علاقه را به پسرش منتقل کرد. اگرچه فرانسوا تحصیلات اومانیستی نگرفت، اما بیش از هر پادشاه قبلی فرانسه تحت تأثیر اومانیسم بود. سایه اقتصادی‌نیا
ابتدا دو سال در دانشگاه آزاد فیزیک خواند اما بعد آن را رها کرد و در رشتهٔ ادبیات فارسی تا مقطع لیسانس ادامهٔ تحصیل داد. از سال ۱۳۷۸ وارد دورهٔ ویرایش و ترجمهٔ مرکز نشر دانشگاهی شد و نزد احمد سمیعی (گیلانی)، ابوالحسن نجفی، حسین سامعی، علی صلح‌جو و عبدالحسین آذرنگ و… آموزش دید. از سال ۱۳۸۴ به دعوت احمد سمیعی گیلانی به فرهنگستان زبان و ادب فارسی پیوست و تا سال ۱۳۹۶ دستیار سردبیر در مجلهٔ نامهٔ فرهنگستان و نیز معاون گروه ادبیات معاصر بود. پژوهش ادبی، نقد شعر معاصر و ویرایش سه شاخهٔ اصلی فعالیت‌های قلمی اقتصادی‌نیاست. علی دهباشی، سردبیر مجلهٔ بخارا، معتقد است مطالب اقتصادی‌نیا به فضای نقد ادبی پویایی و تحرک می‌آورد: ناتالیا پونس د لئون
پونسه دو لئون پس از مدت کوتاهی زندگی در لندن که در آنجا در رشته زبان انگلیسی تحصیل و به عنوان پیشخدمت رستوران کار می‌کرد، به بوگوتا بازگشت. پس از بازگشت، او با مادرش شروع به کار تولید لباس فرم مدرسه کرد. ملیسا استاکول
استاکول از سال دوم تحصیل در دانشگاه کلرادو به برنامه ارتش (ROTC) پیوست و همچنین در زمان حمله یازده سپتامبر دانشجوی سال آخر دانشگاه بود. وی آموزش‌های نظامی مقدماتی خود را در ویرجینیا گذراند و سپس به دسته یک سواره نظام پایگاه فورت هود در تگزاس پیوست و سرانجام در سال ۲۰۰۴ به عراق فرستاده شد. کارمن کلمنته تراویزو
او اولین فارغ‌التحصیل دانشگاه مرکزی ونزوئلا بود که به عنوان خبرنگار و یکی از اولین زنان روزنامه‌نگار در ونزوئلا فعالیت می‌کرد. او یکی از اولین گروه زنان بود که به حزب کمونیست ونزوئلا پیوست و به طور فعال برای حق رای زنان کار می‌کرد. او یکی از بنیانگذاران یک سازمان در حمایت از اصلاحات زندان و یکی از بنیانگذاران انجمن روزنامه نگاران ونزوئلا بود. سولماز دریانی
دریانی در رشته علوم کامپیوتر در دانشگاه آزاد تحصیل کرد و با مدرک کارشناسی مهندسی نرم‌افزار از مدرسه خارج شد. او در سال ۲۰۱۲، پس از مطالعات مستقل در زمینه فیلمبرداری، به عنوان عکاس خودآموخته به عکاسی روی آورد. از سال ۲۰۱۴ سولماز دریانی تأثیرات زیست‌محیطی و انسانی خشک شدن دریاچه ارومیه، یکی از ناگوارترین بلایای زیست‌محیطی در خاورمیانه را پوشش داد، که در اولین کتاب او با عنوان چشم‌های زمین توسط بنیاد FotoEvidence در سال ۲۰۲۱ منتشر شد. ماریا گونزالس
در سال ۱۹۳۴ او در دانشگاه کُمپولوتِنسه مادرید برای تحصیل علوم طبیعی پذیرفته شد، اما به دلیل جنگ داخلی اسپانیا مجبور به قطع تحصیل شد. در این دوره او خود را وقف مطالعه انگلیسی و فرانسوی کرد که بعداً برای توسعه حرفه تحقیقاتی وی در ایالات متحده بسیار مفید بود. دنیس ریدر
ریدر پس از دبیرستان در دانشگاه کانزاس تحصیل کرد اما نمرات متوسطی دریافت کرد و پس از یک سال تحصیل را رها کرد. وی سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۰ را در نیروی هوایی ایالات متحده گذراند. پس از ترخیص، او به پارک سیتی نقل مکان کرد و در آنجا در بخش گوشت یک سوپرمارکت که مادرش در آنجا کتابفروش بود کار می‌کرد. ریدر در ۲۲ مه ۱۹۷۱ با پائولا دیتز ازدواج کرد و آنها صاحب دو فرزند به نام‌های کری و برایان شدند. وی در کالج ال دورادو تحصیل کرد و در سال ۱۹۷۳ موفق به دریافت مدرک کاردانی الکترونیک شد. سپس در دانشگاه ایالتی ویچیتا ثبت نام کرد و در سال ۱۹۷۹ با مدرک لیسانس فارغ‌التحصیل شد. روجا چمنکار
چمنکار تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته سینما در دانشگاه هنر (تهران) آغاز کرد، در دوره کارشناسی ارشد به تحصیل در رشته ادبیات نمایشی در همان دانشگاه پرداخت و سپس به فرانسه رفت و به تحصیل در رشته زبان‌های شرق (ادبیات معاصر فارسی) در مقطع دکترا و نیز سینما در مقطع کارشناسی ارشد مشغول شد. ویلهلم واسموس
ویلهلم واسموس بیشتر به دلیل فشارهای والدینش ، پس از فارغ التحصیلی از مدرسه تحصیل در رشته حقوق را در ماربورگ آغاز کرد. در همان سال به دانشگاه برلین رفت. هدف او ساختن چیزی از زندگی خود ، دستیابی به موقعیت اجتماعی محترم بود. وقتی فهمید که وزارت خارجه فدرال با استعدادهای جوان در زمینه خدمات ترجمه مشکل دارد ، در سمینار زبان های شرقی در برلین ثبت نام کرد و زبان عربی و مراکشی را به موازات حقوق مطالعه کرد. در ترم زمستان 1902 به دانشگاه گوتینگن نقل مکان کرد و در آنجا مدرک حقوق خود را نیز به پایان رساند. او اولین امتحان دولتی خود را در زمینه حقوق در دادگاه منطقه ای عالی در تسله گذراند و در ابتدای سال 1904 به عنوان وکیل کارآموز در دادگاه ناحیه سلطنتی در زارفلد ، ناحیه گسلار شروع کرد. در همان سال به برلین منتقل شد و در ماه اوت دیپلم خود را به زبانهای عربی و مراکشی گذراند. در اکتبر 1904 او خدمت داوطلبانه یک ساله خود را بخش توپخانه بعنوان ملوان در لیه(آلمان) آغاز کرد. این نیرو عمدتا برای استفاده در خارج از کشور ایجاد شد. در حالی که او هنوز در خدمت سربازی بود ، در وزارت امور خارجه فدرال پرسید که آیا می توان در زمینه خدمات سفیری کار کرد و چه پیش نیازهایی برای آن وجود دارد؟ در طی مصاحبه شخصی ، به ویلهلم واسموس پیشنهاد شد که در کنسولگری در زنگبار موقعیتی را دریافت کند که وی آن را پذیرفت. اولین ایستگاه خارجی او ماداگاسکار بود. امیلیا نرسیسیانس
امیلیا نرسیسیانس که از ارمنیان ایران است، در سال ۱۳۳۲ در منطقه لاله زار تهران زاده شد. او در رشتهٔ تاریخ و فرهنگ تطبیقی در ایران مدرک کارشناسی گرفت و برای ادامهٔ تحصیل در رشته مردم‌شناسی در مقطع کارشناسی ارشد به دانشگاه سالفورد انگلستان رفت و کارشناسی ارشد و دکترای جامعه‌شناسی تعلیم و تربیت خود را از دانشگاه سنچری آمریکا نیز دریافت کرد. ویلما الس
ویلما فرزند دوم یک خانوادهٔ پنج‌نفره است. پدر و مادرش هر دو مهندس هستند. وی در یک مدرسهٔ دوزبانهٔ آلمانی-فرانسوی درس خوانده و با درجهٔ ۱٫۸ فارغ‌التحصیل شده‌است. ویلما اولین بار در ۱۰سالگی در نمایش‌نامهٔ تئاتر مدرسه بازی کرد و در آن زمان نیز کلاس‌های بازیگری، گیتار و رقص خود را گذراند. ویلما الس همچنین فارغ‌التحصیل دانشگاه کلن آلمان است. ملیسا لورن
ملیسا تحصیلاتش را در رشته آشپزی به مدت ۳ سال ادامه داد و بعد در یک شیرینی فروشی به عنوان سر آشپز مشغول به کار شد. لوئیجی کرمونا
کرومونا در پاویا بزرگ شد و تحصیل کرد در جریان شورشهای سال ۱۸۴۸ او بعنوان سرباز از ونیز در برابر نیروهای اتریش دفاع کرد و پس از آن در سال ۱۸۵۳ در دانشگاه پاویا تحت سرپرستی فرانچسکو بریوشی درجه دکنری ریاضیات را دریافت کرد. او نخست نتوانست به خاطر سابقه انقلابیش شغلی بیابد و چند سالی به عنوان معلم خصوصی کار کرد و در همان زمان به چاپ مقاله های علمی می پرداخت. سرانجام در سال ۱۸۶۰ کمی پیش از استقلال ایتالیا توانست شغل استادی در دانشگاه بولونیا بیاید. سپس از سال ۱۸۶۶ در دانشگاه میلان و از ۱۸۷۳ در دانشگاه رم بود. ادگار وارز
تحصیلات مهندسی خود را نیمه کاره گذاشت تا تمام وقت خود را صرف موسیقی کند. برای تحصیل نزد ونسان دندی وارد «اسکولا کانتروم» شد سپس نزد شارل ماری ویدر در هنرستان موسیقی (کنسرواتوار) پاریس تحصیلات خود را ادامه داد. او از دوستان فروچیو بوزونی و کلود دبوسی بود. در سال ۱۹۱۵ بدیل شرایط بد موسیقی در اروپا به آمریکا مهاجرت کرد، در آمریکا به رهبری ارکستر پرداخت و «نیو سیمفونی ارکسترا» را بنیان نهاد. او همچنین انجمن جهانی آهنگسازان را پایه‌گذاری کرد که هدف آن اجرای آثار نو از آهنگسازان آمریکایی و اروپایی بود. وی با خلق آثاری چون هایپریزم و یونیزسیون (یونیزیشن) نام خود را به عنوان یک آهنگساز مدرن تثبیت کرد. کنستانتین فون نویرات
وی در دانشگاه توبینگن و دانشگاه هومبولت برلین حقوق خواند.در سال ۱۹۰۱ ازدواج کرد که حاصل این ازدواج یک پسر و یک دختر بود.در جنگ جهانی اول جنگید و موفق به دریافت نشان صلیب آهنین شد.هم‌چنین در میانه‌های جنگ جهانی اول در امپراتوری عثمانی خدمت می‌کرد و شاهد نسل‌کشی ارامنه بود. نیکول کراوس
کراس نوشتن را از سن نوجوانی آغاز کرد و بیشتر نوشته‌هایش به صورت شعر بودند. او در سال ۱۹۹۲ در دانشگاه استنفورد ثبت‌نام کرد و در پاییز همان سال با ژوزف برودسکی آشنا شد. برودسکی مدت سه سال روی سروده‌های کراوس کار کرد. سپس او را با نویسندگانی همچون ایتالو کالوینو آشنا نمود. کراوس در رشته زبان انگلیسی فارغ‌التحصیل شد و برای سروده‌هایش چندین جایزه دریافت کرد. لوئیزا آلدریچ-بلیک
لوئیزا تحصیلات پیش‌دانشگاهی خود را در کالج زنان چلتنهام گذراند و دورهٔ «کارشناسی علوم»، «کارشناسی پزشکی» و «دکترای پزشکی» خود را به‌عنوان شاگرد اول در دانشکده پزشکی زنان لندن در ۱۸۹۴ به اتمام رساند. سپس برای تکمیل تحصیلات خود به دانشگاه لندن رفت و پس از فارغ‌التحصیلی از آنجا، به رشتهٔ جراحی مشغول شد و یک‌سال بعد مدرک کارشناسی ارشد جراحی دریافت داشت. سپس مدارک تکمیلی پزشکی را و جراحی از دانشگاه لندن دریافت نموده و به نخستین زنی در بریتانیا مبدل شد که مدرک کارشناسی ارشد جراحی دریافت کرده است. لوئیزا خود را وقف آموزش دانشجویان پزشکی در دانشگاه محل تحصیلش نموده بود و در سال ۱۹۰۶ قائم‌مقام دانشگاه و در سال ۱۹۱۴، رئیس آنجا شد. تشویق دختران برای تحصیل در رشتهٔ پزشکی توسط او، سبب شد تا طی جنگ جهانی اول جمعیت دانشکده پزشکی زنان لندن دو برابر شود. فریدریش نیچه
او در ابتدا در یک مدرسه پسرانه و پس از آن مدرسه‌ای خصوصی مشغول به تحصیل شد، و در همان‌جا با افراد همچون گستاو کروگ، رادولف واگنر و ویلهلم پیندر که از خانواده‌های بسیار محترم بودند رابطه دوستی برقرار کرد. در سال ۱۸۵۴ به دبیرستان معروف دوم‌گیمنازیوم (Domgymnasium) در ناومبورگ وارد شد. بعداً به خاطر خدمتی که پدرش به عنوان کشیش به دولت کرده بود، بورسیه تحصیل در مدرسه پفورتا (Pforta) که از شهرتی جهانی برخوردار بود به او پیشنهاد گردید. او به این مدرسه منتقل گردید و در میانهٔ سال‌های ۱۸۵۸ تا ۱۸۶۴ در آنجا به تحصیل مشغول شد. در همان‌جا با افرادی همچون پائول یاکوب دویسِن و کارل فون گرسدورف دوست شد. او همچنین اوقاتی را به شاعری و نگارش موسیقی می‌گذراند. او تابستان‌ها در ناومبورگ هدایت یک انجمن ادبی و موسیقایی به نام «گرمانیا» (Germania) را بر عهده داشت. نیچه در مدرسه پفورتا توانست بنیه‌ای قوی در چندین زبان - یونانی، لاتین، عبری و فرانسوی - کسب کند و این‌گونه قادر به مطالعهٔ منابع دست اول مهم شود. او در این دوران برای نخستین بار دوری از خانواده را در محیط محافظه‌کارانهٔ یک شهر کوچک تجربه کرد. قوام نکرومه
نکرومه در سال ۱۹۳۰ گواهینامه معلمی خود را از کالج پرنس ولز در آچیموتا دریافت کرد. در سال بعد در دبستان کاتولیک رومی در المینا پست تدریس به او داده شد. پس از یک سال که در آنجا بود، به عنوان مدیر مدرسه در شهر آکسیم منصوب شد. در آکسیم، او وارد سیاست شد و انجمن ادبی نزیما را تأسیس کرد. در سال ۱۹۳۳، او به سمت یک معلم در حوزه علمیه کاتولیک در امیسانو منصوب شد. اگرچه زندگی در آنجا سخت بود، اما او این کار را پسندید، و فکر کرد که یک عضو کلیسای انجمن عیسی شود. نکرومه سخنرانی روزنامه‌نگار و رئیس‌جمهور آینده نیجریه نمدی آزیکیوه را زمانی که او در اچیموتا دانشجو بود شنیده بود. این دو نفر با هم ملاقات کردند و نفوذ آزیکیوه باعث افزایش علاقه نکرومه به ناسیونالیسم سیاه شد. معلم جوان تصمیم گرفت که تحصیلات خود را ادامه دهد. Azikiwe آزیکیوه در دانشگاه لینکلن، یک کالج سیاه پوستان در شهرستان چستر، پنسیلوانیا، در غرب فیلادلفیا تحصیل کرده بود. او به نکرومه توصیه کرد که در آنجا ثبت نام کند. نکرومه، که در آزمون ورودی دانشگاه لندن قبول نشده بود، بودجه ای را برای سفر و تحصیلات خود از بستگان بدست آورد. او از طریق انگلیس سفر کرد و در آنجا از حمله ایتالیا به اتیوپی، یکی از معدود ملتهای مستقل آفریقایی، باخبر و خشمگین شد. او در اکتبر ۱۹۳۵ وارد ایالات متحده شد. میچیکو تاناکا
وی دانش‌آموختهٔ رشتهٔ موسیقی در دانشگاه موسیقی و هنرهای نمایشی وین بود و بعدها با خواننده و هنرپیشهٔ آلمانی ویکتور د کووا ازدواج کرد. اولیویه سارکوزی
سارکوزی در پال سارکوزی دو ناگی بوکا، نجیب‌زاده ای از نسب مجارستان و کریستین دو گانای که خود از تبار فرانسوی بود، به دنیا آمد. پدر او قبلاً متأهل بود و از همسر اول خود سه فرزند داشت، از جمله نیکولاس، که سارکوزی در ابتدا کودکی هر هفته با او دیدار می‌کرد. د گانای در حالی که سارکوزی ۷ ساله بود، از پال سارکوزی جدا شد و سپس با یک دیپلمات آمریکایی ازدواج کرد. او باقی دوران کودکی و نوجوانی خود را در خارج از فرانسه، در زامبیا، مصر و یک مدرسه شبانه‌روزی در انگلستان زندگی کرد. سارکوزی بعداً در دانشگاه سنت اندروز تحصیل کرد و در آنجا موفق به دریافت مدرک کارشناسی ارشد در تاریخ قرون وسطی شد. ادمونیا لوئیس
کارهای او با آمیختن دستمایه‌هایی در پیوند سیاهان و بومیان آمریکا با شیوه نئوکلاسیک پیکرتراشی شناخته شده است. او در دوره‌ای مملو از بحران‌های جنگهای داخلی آمریکا و در پایان سده نوزدهم پدیدار شد. ادمونیا لوئیس تنها زن سیاهپوستی بود که یک مدرک دانشگاهی معتبر از جریان اصلی هنر آمریکایی دریافت کرد. جامباتیستا ویکو
ویکو در ناپل در خانواده‌ایی پرجمعیت (هشت فرزند) متولد شد. در کودکی از حادثه‌ای هولناک جان سالم به در برد و برخی این امر را نتیجهٔ بخشش الهی دانسته‌اند که تأثیر بسیاری در اعتقادات وی گذارده‌است. او در سال ۱۷۷۱ وارد مدرسهٔ یسوعیان شد اما خیلی زود آنجا را ترک کرد و به‌طور انفرادی به مطالعهٔ فلسفه پرداخت. در این دوره مهم‌ترین کتابی که نظر او را به خود جلب کرد، "ما بعد الطبیعه" اثر فرانسیسکو سوارز بود. در دانشگاه سالرنو به تحصیل رشتهٔ حقوق پرداخت و در سال ۱۶۹۴ میلادی دکترای خود را دریافت کرد. از سال ۱۶۹۷ در مقام استاد رشتهٔ بلاغت در دانشگاه ناپل استخدام شد. مائیته بومون
او فنون خوانندگی و نواختن ویولن را در «هنرستان موسیقی پابلو ساراساته» آموخت و در همان هنگام، به تحصیل در رشتهٔ جامعه‌شناسی در دانشگاه نابارا پرداخت. سپس دورهٔ عالی خوانندگی را نزدِ «هانا شوارتز» در «هامبورگ» گذراند. عبدالکریم سروش
سروش در رشته داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران و در رشتهٔ شیمی تجزیه و فلسفه علم در دانشگاه لندن تحصیل کرده‌است. او نظریات خودش را کلام جدید می‌نامد؛ و مرام کلامی خود را نومعتزلی می‌داند. وبگاه بی‌بی‌سی فارسی در گزارشی، وی را مناقشه‌برانگیزترین روشنفکر دینی و یکی از تأثیرگذارترین متألّهان شیعی نزدیک به سه دههٔ اخیر ایران و رهبر جریان روشن‌فکری اصلاح‌طلب ایران دانست. سروش آثار و تحقیقاتی در زمینهٔ ادبیات فارسی نیز انجام داده و از مولوی‌شناسان حال حاضر است. او تصحیح مثنوی معنوی بر اساس نسخه قونیه را انجام داده؛ که مورد تحسین فراوان قرار گرفت. فرو دلاوگا
او یک ورزشکار با اشتیاقی بود که در رشته‌های موج سواری، راگبی و جودو مهارت داشت و در رشته آموزش معلمی در تربیت بدنی تحصیل کرد. اما او ترجیح داد که تمام وقت مشغول به تدریس نباشد، تا بتواند زمانی را به موسیقی اختصاص دهد. هنگامی که او به عنوان دستیار آموزشی در کالج 'la Grange aux Belles' پاریس مشغول به تدریس بود، در مسابقه دِ ویس فرانسه شرکت کرد. نینت دو والوا
دی والوا از سن ده سالگی در سال ۱۹۰۸ در کلاس‌های باله شرکت کرد. در سن سیزده سالگی تعلیم حرفه‌ای را در آکادمی لیلا فیلد مخصوص بچه‌ها شروع کرد. در همین زمان بود که نامش را به‌طور قانونی به نینت دی والوا تغییر داده و کار حرفه‌ای را به عنوان رقصنده اصلی تئاتر لیسوم در تئاتر اند وست شروع کرد. در سال ۱۹۱۹ در سن ۲۱ سالگی به عنوان رقصنده اصلی اپرای بیچام که بعدها شرکت اپرای ساکن در خانه اپرای سلطنتی بود منصوب شد. او مطالعه باله را با معلم‌های قابل توجهی مانند ادوارد اسپینوزا، انریکو چککتی، نیکولاس لگات ادامه داد. کریستین بونوویی
کریستین بونوویی در سال ۱۸۹۲ م، امتحانات نهایی دوره متوسطه را با موفقیت پشت سر گذاشت. ابتدا به ادامه تحصیل در رشته جانورشناسی پرداخت اما بعد از مدتی، به زیست‌شناسی تغییر رشته داد. در سال ۱۹۰۶ م رساله دکترای خود را در مورد سلولهای زایا منتشر کرد. او همچنین از سال ۱۸۹۸ تا ۱۸۹۹ م در زوریخ زیر نظر آرنولد لانگ مشغول تحصیل بود. از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۱ در وورتسبورگ زیر نظر تئودور بووری بود. او از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۷ در نیویورک، در دانشگاه کلمبیا ادامه تحصیل داد. او در سال ۱۹۰۰ م بعنوان رئیس آزمایشگاه آناتومی جانوری به جانشینی یوهان یورت انتخاب شد. کریستین بونوویی از سال ۱۹۱۲ تا سال ۱۹۳۷ در کالج سلطنتی فردریک سمت استادی داشت. در ضمن، مؤسسه مطالعات ژنتیک در ۱۹۱۶ بوسیله او پایه‌گذاری شد. در سال ۱۹۱۱ او اولین زن در نروژ بود که به عضویت آکادمی علوم و ادبیات نروژ پذیرفته شد. در سال ۱۹۲۲ م او خود یک انجمن برای زنان دانشگاهی درنروژ ایجاد کرد. در سال ۱۹۱۶ یک مرکز مطالعاتی برای دانشجویان دختر و در سال ۱۹۲۳ یک مرکز دانشجویی عمومی احداث کرد. از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۷ کریستین بونوویی عضو هیئت پخش همگانی دانشگاه بود. اشخاص مشهوری مانند تور هایردال از جمله دانش آموختگان کریستین بونوویی بودند. سرجیو ویرا دی ملو
ویرا دی ملو در۱۵ مارس ۱۹۴۸ در ریودوژانیرو برزیل متولد شد، پدرش آرنالدو ویرا دی ملو و نام مادرش گیلدا بود. در سال ۱۹۶۵ برای تحصیلات عالی وارد دانشگاه دولتی ریودوژانیرو در رشته فلسفه شد، اما به دلیل وجود اعتصابات و برگزار نشدن کلاسها، وی تصمیم گرفت برای ادامه تحصیل به دانشگاه‌های اروپایی برود. ویرا یک سال را در دانشگاه فریبورگ در سوئیس گذراند و سپس به دانشگاه سوربن فرانسه رفت تا به ادامه تحصیل در رشته فلسفه بپردازد. وی در۱۹۶۹ پس از فارغ‌التحصیل شدن از سوربن به سوئیس نزد یکی از دوستان خانوادگی خود رفت و اولین شغل خود را پیدا کرد و به عنوان ویرایشگر در دفتر کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان استخدام شد. او با دستیار فرانسوی خود آنی در کمیساریا ازدواج کرد و صاحب ۲ فرزند لورن و آدرین شد. وی بدنبال سالهای اول بعد از استخدامش در کمیساریا به تحصیلاتش ادامه داد و موفق به گرفتن فوق لیسانس در رشته فلسفه اخلاق و ۱۹۷۴–۱۹۸۵ دکترای خود را از دانشگاه سوربن گرفت. سوفیا ورگارا
ورگارا در خانواده ای کاتولیک رومی در بارانکیا به دنیا آمد. مادرش، مارگاریتا ورگارا د ورگارا، خانه‌دار بود و پدرش، خولیو انریکه ورگارا روبایو، یک دامدار برای صنعت گوشت بود. وی توسط پنج خواهر و برادر و بسیاری از پسر عموهایش «توتی» لقب گرفت. ورگارا در ابتدا به مدت سه سال در دانشگاه ملی کلمبیا دندانپزشکی خواند، اما او دو ترم را برای تکمیل مدرک خود ترک کرد تا فرصت‌های خود را در مدل‌شدن و تجارت نشان دهد. دیونا وکوویچ
به دیونا به عنوان یک دانش آموز ممتاز و یکی از بهترین‌های نسل خود، برای رشته آموزش دختران بورسیه تحصیلی مؤسسه دخترانه «ملکه ماریا» در ستینیه داده شد. شاهزاده نیکولا که او را یک دانش‌آموز فوق‌العاده با استعداد یافته بود، از طرف پادشاهی مونته‌نگرو به او بورسیه تحصیلی اعطا و وی را برای تحصیل به پاریس روانه کرد. او در سال ۱۹۰۷ از دانشگاه سوربن در رشته پزشکی فارغ‌التحصیل و به یک پزشک تبدیل شد. تحصیلات وی در فرانسه شامل تحصیل یک ساله در دانشکده مامایی آمین، تحصیل دو ساله در دانشکده پزشکی سوربن و تحصیل دو ساله در دانشکده دندانپزشکی پاریس بود که تحصیلات وی در نهایت در سال ۱۹۱۷ به پایان رسید. وی عضو صلیب سرخ بین‌المللی نیز بود. او در سال ۱۹۳۹ به مونته‌نگرو بازگشت. او او که بیشتر زمان نقل مکان به فرانسه تا بازگشت به مونته‌نگرو را در پاریس زندگی کرده بود، زبان فرانسوی را کاملاً یادگرفته بود. ناظم‌الاطبا
وی تحصیلات مقدماتی خود را در کرمان به پایان رسانید و مقدمات علوم و فنون طب را نزد پدر و سایر اطبای آن دوران فرا گرفت، اما به خاطر ذوق و استعداد فطری که در وجود او بود، بیشتر مایل به فرا گرفتن حکمت الهی و فلسفه بود. حاکم وقت کرمان یعنی محمداسماعیل خان وکیل‌الملک معروف به وکیل‌الملک اول چون استعداد و لیاقت شخصی و خانوادگی «میرزا علی‌اکبر خان نفیسی» را برای فرا گرفتن علم طبابت می‌دانست، او را برای آموختن این علم ترغیب نمود. زهرا کیا
زهرا کیا تحصیلات ابتدائی را در مدرسه ناموس تهران انجام داد که مهم‌ترین مدرسه دخترانه آن زمان بود و خیلی از کسانی که به آن مدرسه راه یافتند از زنان تحصیل کرده ایران گردیدند. زهرا کیا که از شاگردان برجستهٔ مدرسه ناموس بود به دانشسرای عالی راه یافت و سپس وارد دانشکده ادبیات دانشگاه تهران شد و در سال ۱۳۱۸ در دوره دکتری ادبیات پذیرفته شد و با پرویز خانلری همدرس بود. زهرا کیا از نخستین بانوانی است که در داخل کشور درجه دکتری ادبیات گرفت و رسالهٔ دکتری خود را تحت عنوان «سبک ادبی کتاب‌های تاریخی ایران» زیر نظر ملک‌الشعرای بهار به اتمام رسانید که با درجه خوب از تصویب گذرانیده و سپس به تدریس در مدارس کشور پرداخت؛ و دبیر ادبیات دبیرستان نوربخش تهران شد که از مهم‌ترین مدارس دخترانهٔ کشور بود. دکتر زهرا خانلری با گذرانیدن امتحان دانشیاری به تدریس در دانشگاه پرداخت و به مقام استادی دانشگاه رسید و سالیان دراز در دانشگاه تدریس می‌کرد. مهراوه شریفی‌نیا
شریفی‌نیا یک ترم در رشته کارگردانی سینما درس خواند ولی از ادامه درس خواندن در این رشته انصراف داد. ساز تخصصی او پیانو است. او در پروژه «شاخه گلی برای دبورا» دستیار ضیاءالدین دری بود. او خواهر بزرگتر ملیکا شریفی‌نیا (بازیگر و نقاش) است. مجتبی گلستانی
مجتبی گلستانی که به سندروم تیبیا همی ملیا (نقص رشد استخوان درشت‌نی) مبتلا بود، به دلیل مشکلات روحی ناشی از توان‌خواهی تحصیلات خود را در مقطع لیسانس رشتهٔ فلسفه از دانشگاه آزاد واحد تهران شمال ناتمام گذاشت. پس از سیزده سال و به تشویق همسرش، تبسم غبیشی، مدرک کارشناسی خود را دریافت کرد و بلافاصله وارد دانشگاه علامه طباطبایی تهران شد تا مدرک فوق‌لیسانس خود را در رشتهٔ فلسفهٔ هنر دریافت کند. سپس برای تحصیل در رشتهٔ فلسفهٔ اخلاق در مقطع دکتری وارد دانشگاه قم شد. تحصیلات او به دلیل مرگ ناگهانی بر اثر ابتلا به بیماری کرونا ناتمام ماند. ونسا بل
ونسا استیون دختر ارشد سِر لسلی استیون و جولیا پرینسپ داکورث بود. خانواده او که شامل خواهرش ویرجینیا ;برادرش توبی (۱۸۸۰–۱۹۰۶) و آدریان (۱۸۸۳–۱۹۴۸) و برادران ناتنی خود جرج هربرت داکورث و جرالد داکورث می‌شدند در خانه‌ای در خیابان ۲۲ هاید پارک، وست‌مینستر لندن زندگی می‌کردند. او تحصیلات خود را با موضوعات زبان، ریاضیات، تاریخ در خانه انجام داد. وی پیش از رفتن به کلاسهای سِر آرتور کوپ در سال ۱۹۸۶ نقاشی در خانه را نزد ابنیزر ویک کوک آموزش دید و پس از آن در سال ۱۹۰۱ به آکادمی سلطنتی هنر رفت و به تحصیل نقاشی ادامه داد. بعدها وی مدعی شد که توسط برادران ناتنی خود جرج و جرالد داکورث مورد تعرض جنسی قرار گرفته‌است. یوفمیا هاینز
یوفمیا لُفتون نخستین فرزند و تنها دختر ویلیام اس. لفتون، دکتر دندان، مشاور مالی و لاوینیا دی لفتون، معلم کودکستان بود. وی در ۱۹۰۷ میلادی نطق سخنرانی پایان دوره مدرسه در مدرسه عالی ام. استریت را ایراد نموده و بعداً از مدرسه نرمال برای دختران رنگین‌پوست که حالا به‌نام دانشگاه منطقه کلمبیا یاد می‌گردد، با درجه ممتاز و دیپلم در رشته آموزش در ۱۹۰۹ میلادی فارغ‌التحصیل شد. پس از آن وی به تحصیلات خود ادامه داده و لیسانس خود را در رشته اصلی ریاضی (و رشته فرعی روان‌شناسی) در ۱۹۱۴ میلادی از کالج اسمیت به‌دست‌آورد. وی در ۱۹۱۷ میلادی با آپو هاینز که معلم بود ازدواج کرد. وی فوق لیسانس خود را در رشته آموزش در ۱۹۳۰ میلادی از دانشگاه شیکاگو به‌دست‌آورد. وی دکترای خود را در ۱۹۴۳ میلادی از دانشگاه کاتولییک آمریکا به‌دست‌آورد و رساله خود را تحت عنوان تعیین مجموعه‌های دارای شرایط استقلال شامل قضایای مشخص تناظرهای متقارن با سرپرستی لون لاندری به اتمام رساند. ماریا لوئیزا اسکوبار
ماریا لوئیسا گونزالس گرگیرنا دختر هنریک اول بود. گنزالس و مارینا گرگیرنا ی میخارز د گنزالس، در ۵ سالگی، وارد کالج "د لردس" شد و آنجا شروع به آموختن پیانو کرد. یک سال بعد، او اولین قطعه آهنگ خود به نام "Blanca, la niña Angélica" (بلانسا، دختری فرشته) را اجرا کرد. در هشت سالگی با خانواده اش به کوراسائو، آنتیل هلند، رفت و وارد مدرسه ولگلگن هابای شد، جایی که در آن انگلیسی و فرانسه آموخت و علاوه بر آن پیانو، ویولن و آهنگسازی را در سال ۱۹۱۷ به پایان رساند. سپس برای ادامه تحصیل در زمینهٔ پیانو و آهنگسازی و همچنین خوانندگی به پاریس رفت و زیر نظر جین راجر دوکاس و آرتور هونگر و شارل کوکلن آموزش دید. ویلما اسپین
ویلما اسپین دختر یک زوج اهل سانتیاگو د کوبا، به نام‌های خوزه اسپین و مارگاریتا گیلوا بود. پدرش وکیل و از خانواده باکاردی بود. او چهار برادر و خواهر به نام‌های نیلسا، ایوان، سونیا و خوزه داشت. اسپین در دانشگاه اورینته در شهر سانتیاگو در کوبا تحصیلات مهندسی شیمی را گذراند. او یکی از اولین زنان کوبایی بود که در این رشته تحصیل می‌کرد. در سال ۱۹۵۰ پیش از آنکه رهبر انقلابی، فرانک پایز را در هاوانا ملاقات کند، در دانشگاه ام آی تی در کمبریج ماساچوست مشغول تحصیل در رشته مهندسی شیمی بود. اما ملاقات وی با پایز، اسپین را به سمتی جهت داد که در نهایت وی را به رهبر جنبش انقلابی در استان شرقی تبدیل کرد. در پایان تحصیلاتش در آمریکا در راه بازگشت به کوبا در مکزیک به جنبش ۲۶ ژوئیه پیوست. ملیکا عبدالکریمی
عبدالکریمی از ۹ سالگی به صورت آماتور نزد عمه‌اش مهناز عبدالکریمی تیراندازی را آغاز کرد و از سال ۱۳۸۷ کار را به صورت حرفه‌ای ادامه داد. او دیپلم ریاضی دارد. عبدالکریمی در مسابقات جهانی چین نیز با امتیاز ۶۳۲ موفق به شکستن رکورد رشته ریکرو شد. نورا جونز
پس از دبیرستان، نورا جونز وارد دانشگاه تگزاس شمالی شد و در رشتهٔ پیانو جاز فارغ‌التحصیل شد. ناتالی پورتمن
پورتمن به اسرائیل بازگشت و دوره‌های تحصیلات تکمیلی را در دانشگاه عبری اورشلیم در بهار سال ۲۰۰۴ گذراند. در مارس ۲۰۰۶، به عنوان استاد مهمان در دانشگاه کلمبیا در زمینه تروریسم و ضد تروریسم حضور پیدا کرد، جایی که دربارهٔ فیلمش "وی مثل وندتا" (۲۰۰۶) صحبت کرد. پورتمن از کودکی به زبان‌های خارجی علاقه داشته‌است و به مطالعه زبان‌های فرانسوی، ژاپنی، آلمانی و عربی پرداخته‌است. دیوید ریموند کورتیس
کورتیس در دانشگاه کالیفرنیا در سال ۱۸۹۹ دانش آموخته شد و درجه کارشناسی ارشد را در سال ۱۹۰۱ در همان دانشگاه به دست آورد. سپس به دانشگاه هاروارد رفت و تحت سرپرستی ویلیام ازگود و ماکسیم بوچر درجه دکتری ریاضیات را کسب نمود و به عنوان پژوهشگر پسادکتری به اکول نرمال سوپریور در فرانسه رفت. وی در دانشگاه نورت وسترن به درجه استادی رسید. کورتیس همچنین مدتی معاون انجمن ریاضی آمریکا بود. زمینه کاری کورتیس بیشتر هندسه بود و او کتاب‌های درسی درباره هندسه تحلیلی و مثلثات به چاپ رساند. اسکار بولزا
بولزا در ۱۸۷۵ میلادی وارد دانشگاه برلین شد. وی نخست به زبان‌شناسی علاقه داشت اما بعداً همراه با کیرشهف و هلمهولتز به مطالعه فیزیک پرداخت، اما چون کارهای تجربی برای وی جذاب نبود تصمیم گرفت تا در ۱۸۷۸ میلادی وارد حوزه ریاضیات شود. وی سال‌های ۱۸۷۸ تا ۱۸۸۱ میلادی را به آموزش تحت نظر الوین کریستوفل و «تئودور ریی» در استراسبورگ، هرمان شوراتس در گوتینگن و به‌ویژه کارل ویراشتراس در برلین سپری کرد. وانسا اسپرینگورا
وانِسا پس از جدایی پدر و مادر از هم، در کنار مادر دوره نوجوانی و جوانی را گذراند. با اینکه رشتهٔ دانشگاهی او ادبیات مدرن بود، از ۲۰۰۳ برای مرکز ملی سمعی و بصری فرانسه به تهیه و کارگردانی فیلم پرداخت و این حرفه را سال‌ها ادامه داد؛ اما از ۲۰۱۹، مدیریت انتشارات ژولیار (éditions Julliard) را بر عهده گرفته‌است. الیزابتا سیرانی
بعضی از شاگردانش، مثل، ورونیکا فونتنا، بعدها در ایتالیا به عنوان حکاک چوب درجه اول شناخته شد؛ کاترینا پپولی و ماریا النا پانزاچی نیز در بولونیا کارهای حرفه‌ای هنری انجام می‌دادند. کاملیا لانتری و لوکرتیا فرنی که در نقاشی‌های دینی با مقیاس بزرگ متخصص بودند. ورونیکا فرانچی، علاقه اش به موضوعات اساطیری بود. لوکرزیا اسکارپالیا یکی دیگر از شاگردانش بود. و آخرین آن‌ها گینورا کانتروفولی بود که در زمان حیات الیزابتا رغیب و دشمن او بود. سیلویا دل ویلارد
دل ویلارد جامعه‌شناسی و انسان‌شناسی را در دانشگاه فیسک در نشویل تنسی مطالعه کرد. با این حال، سیلویا مجبور شد با تبعیض نژادی که در آن زمان در مناطق جنوبی ایالات متحده شایع بود مبارزه کند. او به پورتوریکو بازگشت و در دانشگاه پورتوریکو ثبت نام کرد و تحصیلاتش را به دست آورد. فرانتس کافکا
کافکا در سال ۱۹۰۱ دیپلم گرفت. سپس در دانشگاه کارلُف (دانشگاه آلمانی چارلز-فردیناند در پراگ) به یادگیری رشتهٔ شیمی پرداخت. ولی پس از دو هفته، رشتهٔ تحصیلی خود را به حقوق تغییر داد. انتخاب این رشته آیندهٔ روشن‌تری پیش پای او می‌گذاشت که از یک سو سبب خشنودی پدرش و از سویی دیگر امکان دورهٔ تحصیلِ طولانی‌تر آن به کافکا، فرصتِ شرکت در کلاس‌های ادبیات آلمانی و هنر را می‌داد. کافکا در پایان سالِ نخست تحصیلش در دانشگاه با ماکس برود و فلیکس ولچ روزنامه‌نگار که او نیز در رشتهٔ حقوق تحصیل می‌کرد آشنا شد که این دو، تا پایان عمرِ کافکا، از نزدیک‌ترین دوستان او محسوب می شدند. ملیسا بنویست
در سال ۲۰۰۶، روزنامهٔ "The Denver Post" از او به عنوان «یکی از ۵ کودک کلرادویی که نمی‌توان آن‌ها را از دست داد» یاد کرد. او در سال ۲۰۰۷ از دبیرستانی واقع در سنتنیال کلرادو فارغ‌التحصیل شد و پس از آن برای دنبال کردن حرفهٔ تئاتر موزیکال به نیویورک رفت. ابتدا او در رشته تئاتر موزیکال برای مقطع کارشناسی در کالجی واقع در منهتن شرکت کرد اما در سال دوم تحصیلش، رشته خود را به دلیل تحسین "نمایش‌های روسی قرن ۱۹" به تئاتر تغییر داد. وی در سال ۲۰۱۱ موفق به دریافت مدرک لیسانس تئاتر شد. او همچنین در هنگام حضورش در کالج، در تئاترهای مختلفی به ایفای نقش پرداخت.بنویست در مارس ۲۰۱۵ با همکار خود در سریال گلی، بلیک جنر، ازدواج کرد،و سال ۲۰۱۶ از او جدا شد. دیوید کوما
کوما هنرهای زیا را در سن پترزبورگ فراگرفت. او از هشت سالگی در طراحی لباس استعداد داشت. در ۱۳ سالگی در مسابقات طراحی شرکت داشت. در سال ۲۰۰۳ کوما به لندن رفت و تحت راهنمایی پروفسور لوئیز ویلسون در کالج «Central Saint Martins» طراحی مد را تحصیل کرد. در آوریل ۲۰۰۹ وی با مدرک کارشناسی طراحی مد از کالج «Central Saint Martins» فارغ‌التحصیل شد. همچنین وی جایزه طراحی هارودز در هفته مد فارغ التحصیلان رادریافت کرد. ویلما نونیز
ویلما نونیز در ۲۵ نوامبر سال ۱۹۳۸ از والدین غیرمنکوحه به دنیا آمد و باعث شد که او با سلسلهٔ از محرومیت‌ها در زندگی خود در جامعه محافظه‌کار نیکاراگوئه مواجه شود. او و مادرش، توماسا رویز در مدرسه، کلیسا و باشگاه‌ها اجتماعی در اکواپا، چنتالس روی خوش نمی‌دیدند شاید به دلیل نفوذ منطقهٔ خانم پدرش بوده باشد. پدر او، همبرتو نونیز سویا (که رابطه خونی با مادرش ندارد) رهبر حزب محافظه‌کار، منتقد رژیم سوموزا بود، که اغلباً در دوران طفولیت ویلما نونیز زندانی می‌شد، هرچند او در زمان فرمان‌روایی انستازیو سوموزا گارسیا به عنوان معاون در پارلمان ایفای وظیفه کرد. سهم‌گیری پدرش در میدان سیاست، برای ویلما تأثیرگذار بود، که نخستین اقدامات مقاومت او علیه دیکتاتوری لیبرال سوموزا به شکل حمایت محافظه‌کاران ظاهر شد. درحالی‌که او نهایتاً به این نتیجه رسید، که میان ایدیولوژی‌های آن‌ها تفاوت اندکی وجود دارد و روی بی‌عدالتی اجتماعی به‌صورت کافی تمرکز نکردند. زاکاریاس ام. د لا ریبا
او دانش‌آموخته رشتهٔ آهنگ‌سازی در کالج موسیقی برکلی است. ویلما نونیز
نونیز پس از این‌که از دانشگاه فارغ شد، به عنوان وکیل در دادگستری، اساساً به عنوان وکیل مدافع بخش جنایی به کار آغاز کرد. رونده‌های پیچیده را برای دفاع از زندانیان سیاسی که از سوی حکومت سوموزا زندانی شده بودند، روی دست گرفت. در میان کسانی‌که پرونده‌های شان روی دست بود، خرده دهقان‌پیشه‌ها (دهقانان) نیز بودند، که برای مصادره زمین بازگردانیده شده به آن‌ها می‌جنگیدند. ولی بعداً دانستند که او در واقع ساندینستایی بود که زمین را تصرف کرده بود. میلنا یزنسکا
یزنسکا در پراگِ دوران پادشاهی اتریش-مجارستان زاده شد. خانواده او احتمالاً رابطه فامیلی با جان یزنیوس، نخستین پروفسور پزشکی در دانشگاه کارلف پراگ که همراه با ۲۷ بوهمین دیگر در ۲۱ ژوئن ۱۶۲۱ در میدان شهر پراگ به جرم سرپیچی از فردیناند دوم اعدام شد، داشتند. هرچند در درستی این ادعا شک وجود دارد. پدر یزنسکا، جان، یک جراح دندان‌پزشک و پروفسور در دانشگاه کارلف بود؛ مادرش میلنا هژلارووی زمانی که او ۱۶ سال داشت، درگذشت. میلنا در مینروا، نخستین دبیرستان ژیمنازیوم دخترانه در پادشاهی اتریش-مجارستان، درس خواند. پس از پایان تحصیلاتش در هنرستان موسیقی پراگ و دانشکده پزشکی ثبت‌نام کرد اما پس از یک سال از ادامه تحصیل دست کشید. در سال ۱۹۱۸ با ارنست پولاک، روشنفکر و منتقد ادبی یهودی، ازدواج کرد. آن‌ها یکدیگر را در محفلی ادبی در پراگ ملاقات و با یکدیگر به وین نقل مکان کردند. ازدواج او، که سبب چندین سال قطع رابطه با پدرش نیز شده بود، برایش رضایت‌بخش نبود.