ساختار شیمیایی پلی‌اتیلن چیست؟
پلی‌اتیلن
پلی‌اتن‌ها یا پلی‌اتیلن‌ها خانواده‌ای از گرمانرمها هستند که از طریق پلیمریزاسیون گاز اتیلن (CH) به‌دست می‌آیند. از طریق کاتالیست و روش پلیمریزاسیون این ماده می‌توان خواص مختلفی همچون چگالی، شاخص جریان مذاب (MFI)، بلورینگی، درجه شاخه‌ای و شبکه‌ای شدن، وزن مولکولی و توزیع وزن مولکولی را در آن‌ها کنترل کرد. پلیمرهای با وزن مولکولی پایین را به عنوان روان‌کننده (Lubricant) به‌کار می‌برند. پلیمرهای با وزن مولکولی متوسط واکس‌هایی امتزاجپذیر (مخلوط پذیر) با پارافین می‌باشند و نهایتاً پلیمرهایی با وزن مولکولی بالاتر از ۶۰۰۰ در صنعت پلاستیک بیشترین حجم مصرف را به خود اختصاص می‌دهند. پلی اتیلن شامل ساختار بسیار ساده‌ای است، به‌طوری‌که ساده‌تر از تمام پلیمرهای تجاری است. یک مولکول پلی اتیلن زنجیر بلندی از اتم‌های کربن است که به هر اتم کربن دو اتم هیدروژن چسبیده‌است.
پلی‌آکریلیک اسید
پلی‌آکریلیک اسید با فرمول شیمیایی (CHO) یک ترکیب شیمیایی است. اتیلن
اتیلن ماده اولیه مهم برای تولید بسیاری از ترکیبات آلی پرمصرف در صنعت به‌شمار می‌رود. اتیلن به صورت گسترده در صنعت پلاستیک مورد استفاده قرار می‌گیرد. اتیلن با پلیمریزه شدن، پلی‌اتیلن را تولید می‌کند که یک پلاستیک بسیار مهم است. با تکرار شدن، پیش ماده پلی‌وینیل کلرید (PVC) را تولید می‌کند. با ترکیب شدن، بنزن، اتیل‌بنزن ایجاد می‌کند که ماده اصلی پلی‌استر است. پلی فنیلن سولفید
پلی فنیلن سولفید (PPS) یک پلیمر آلی است که از حلقه‌های آروماتیک متصل شده توسط سولفیدها تشکیل شده‌است. الیاف مصنوعی و پارچه‌های حاصل از این پلیمر در برابر واکنش شیمیایی و حرارتی مقاومت می‌کنند. PPS در فیلتر دیگهای بخار ذغال سنگ، نمدهای کاغذ سازی، عایق الکتریکی، خازن‌های فیلم، غشاهای مخصوص، واشرها و بسته‌بندی‌ها استفاده می‌شود. PPS پیش ماده یک پلیمر رسانا از خانواده پلیمرهای میله ای نیمه انعطاف‌پذیر است. PPS، که در غیر این صورت عایق است، می‌تواند با اکسیداسیون یا استفاده از مواد شیمیایی به فرم نیمه رسانا تبدیل شود. پلیمریزاسیون
در پلیمریزاسیون افزایشی مونومرها بدون از دست دادن مولکول، به یکدیگر متصل می‌شوند؛ بنابراین پلیمر تولید شده با این واکنش دارای واحدهای تکرار شونده‌ای همانند مونومر اولیه هستند. پلیمرهای زیر به روش فرایند پلیمریزاسیون افزایشی تولید می‌شوند:پلی اتیلن (PE), پلی پروپیلن (PP), پلی استایرن (PS), پلی وینیل استات (PVAS) و پلی تترافلوئورواتیلن یا تفلون (PETFE) و بیشتر گرمانرم‌ها و برخی گرماسخت‌ها. پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
پارچه کامپوزیت Dyneema (DCF) یک ماده چند لایه متشکل از شبکه ای از نخ های Dyneema است که بین دو غشای پلی استر شفاف نازک قرار گرفته است. این ماده نسبت به وزن خود بسیار قوی است و در اصل برای استفاده در بادبان های قایق های تفریحی با نام «فیبر کوبن» ساخته شد. اخیراً کاربردهای جدیدی پیدا کرده است، به ویژه در ساخت تجهیزات کمپینگ و کوله پشتی سبک و فوق سبک مانند چادر و کوله پشتی. پلی‌اکریل‌آمید
پلی‌اکریل‌آمید با فرمول شیمیایی (CHNO) یک ترکیب شیمیایی که مخفف شده ی آن PAM می باشد پلیمری است که از زیرواحدهای آکریل آمید ساخته شده است. پلی‌اتیلن
مواد اولیه پلی اتیلن در تولید منهول‌های پلی اتیلن از مواد پلی اتیلن با گرید ۳۸۴۰ مخصوص روتاری مولدینگ از محصولات پتروشیمی تبریز می‌باشد. قیمت مواد پلی اتیلن تولیدی پالایشگاه تبریز دارای مواد افزودنی آنتی UV می‌باشند و نیازی به افزودن مواد مقاوم دیگر مانند کربن بلک را ندارند و در مقابل نور مستقیم آفتاب مقاومت لازم و مندرج در استاندارد را دارند. شاخص MFR یا همان شاخص جریان مذاب برابر با ۴ و چگالی این نوع پلی‌اتیلن برابر با ۰٫۹۳۸ است. پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
UHMWPE نوعی پلی اولفین است . این از زنجیره های بسیار طولانی پلی اتیلن تشکیل شده است که همگی در یک جهت قرار دارند. قدرت خود را تا حد زیادی از طول هر مولکول (زنجیره) به دست می آورد. نیروهای واندروالس بین مولکول‌ها برای هر اتم همپوشانی بین مولکول‌ها نسبتاً ضعیف است، اما از آنجایی که این مولکول‌ها بسیار طولانی هستند، همپوشانی‌های بزرگی ممکن است وجود داشته باشد که به توانایی حمل نیروهای برشی بزرگ‌تر از مولکولی به مولکول دیگر افزوده می‌شود. هر زنجیره با نیروهای واندروالسی زیادی به سوی زنجیره های دیگر جذب می شود که باعث میشود کل استحکام بین مولکولی زیاد باشد . به این ترتیب، بارهای کششی بزرگ با ضعف نسبی هر نیروی واندروالسی موضعی محدود نمی شود. پلی‌کتون
پلی‌کتون یک خانواده از پلیمرهای ترموپلاستیک با عملکرد بالا است. گروه کتون قطبی در ستون پلیمر از این مواد، منجر به جاذبه قوی بین زنجیره‌های پلیمری می‌شود، که باعث افزایش نقطه ذوب ماده (۲۵۵ درجه سانتی گراد برای کوپلیمر (کربن اتیلن مونوکسید)، ۲۲۰ درجه سانتی گراد برای ترپلیمر (مونوکسید کربن، اتیلن، پروپیلن) می‌شود. این مواد همچنین تمایل به مقاومت در برابر حلال و دارای خواص مکانیکی خوبی می‌باشند. بر خلاف بسیاری دیگر از پلاستیک‌های مهندسی، آلیفاتیک پلی‌کتون‌ها مانند کریلون رویال داچ شل، نسبتاً آسان ترکیب می‌شوند و می‌توان از مونومر ارزانی مشتقش کرد. کریلون با پالادیم(II) کاتالیز شده از اتیلن و مونواکسید کربن ساخته می‌شود. بخش کوچکی از اتیلن به‌طور کلی با پروپیلن برای کاهش نقطه ذوب جایگزین می‌شود. اتیلن‌دی‌اکسی
اتیلن‌دی‌اکسی () یک گروه عاملی در شیمی آلی با فرمول ساختاری R-O-CH-CH-O-R' می باشد. این گروه معمولاً به صورت پیوند خورده با یک حلقه آروماتیک مانند فنیل یافت می شود که در این صورت اتیلن‌دی‌اکسی‌فنیل یا دی‌هیدروبنزودی‌اکسین نامیده می شود. پلی‌اتراترکتون
PEEK یک گرمانرم نیمه رسانا با خواص مقاومت مکانیکی و شیمیایی عالی است که به دمای بالا حفظ می شود. شرایط فرایندی مورد استفاده برای قالب سازی PEEK می تواند بر بلوری بودن و از این رو خواص مکانیکی تاثیر بگذارد. مدول یانگ آنGPa 3.6 است و استحکام کششی آن 90 تا 100 مگاپاسکال است[5]. PEEK دارای دمای انتقال شیشه ای حدود 143 درجه سانتی گراد (289 درجه فارنهایت) است و حدود 343 درجه سانتیگراد (662 درجه فارنهایت) ذوب می شود. برخی از نمرات دمای عملیاتی مفید تا 250 درجه سانتیگراد (482 درجه فارنهایت) . هدایت حرارتی تقریباً به صورت خطی با دمای بین دمای اتاق و دمای جامد افزایش می یابد [6]. این بسیار مقاوم در برابر تضعیف حرارتی است[7]، و نیز در برابر محیط زیست آلی و آبی نیز مورد حمله قرار می گیرد. این توسط هالوژن ها و اسیدهای قوی برونستد و لوئیس، و همچنین برخی از ترکیبات هالوژنی شده و هیدروکربن های آلیفاتیک در دماهای بالا مورد حمله قرار می گیرند. این محلول در اسید سولفوریک غلیظ محلول در دمای اتاق است، اگر چه انحلال می تواند زمان زیادی طول بکشد، مگر اینکه پلیمر در یک فرم با نسبت سطح بالا به حجم به عنوان یک پودر خوب یا فیلم نازک باشد. دارای مقاومت بالا در برابر تجزیه زیستی است. پلی‌تیازیل
پلی‌تیازیل با فرمول شیمیایی (SN) یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۶۲٫۳۰ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، فلز براق به رنگ برنز است. پلی‌این
در شیمی، پی‌این () یک ترکیب آلی که به‌طور متناوب دارای پیوندهای یگانه و سه‌گانه است. به این معنی که این مولکول حاوی مجموعه‌ای از گروه‌های آلکین به‌صورت متوالی با فرمول بسته (−C≡C−) است که در آن مقدار "n" بیشتر از ۱ است. ساده‌ترین مولکول از خانواده این ترکیبات، مولکول دی‌استیلن (H-C≡C-C≡C-H) یا همان بوتادی‌این است. پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
هنگامی که UHMWPE آنیل می شود ، ماده بین 135 گرم می شود درجه سانتی گراد و 138 درجه سانتی گراد در فر یا حمام مایع از روغن سیلیکون یا گلیسیرین . سپس مواد با سرعت 5 سرد می شوند درجه سانتیگراد در ساعت تا 65 درجه سانتی گراد یا کمتر در نهایت، این مواد به مدت 24 ساعت در یک پتوی عایق پیچیده می شود تا به دمای اتاق برسد. اتیلن
اتیلن یا اتن، ساده‌ترین هیدروکربن غیر اشباع بوده و اولین عضو از گروه آلکن‌ها است. فرمول شیمیایی آن CH بوده، بین دو اتم کربن پیوند دوگانه وجود دارد. به دلیل وجود این پیوند دوگانه، اتیلن ایزومر صورت‌بندی ندارد، یعنی دو نیمه مولکول نمی‌توانند با چرخش حول پیوند دوگانه، صورت‌بندی خود را تغییر دهند. پلیمر الکترواکتیو
زمینه EAPs در سال ۱۸۸۰ پدیدار شد، هنگامی که ویلهلم رونتگن آزمایشی را طراحی کرد که در آن وی تأثیر میدان الکترواستاتیک را بر روی خواص مکانیکی یک نوار از لاستیک طبیعی آزمایش کرد. نوار لاستیکی در یک انتها ثابت بوده و در طرف دیگر به یک توده وصل شده‌است سپس بارهای الکتریکی روی لاستیک پاشیده شدند و مشاهده شد که طول تغییر کرده‌است. در سال ۱۹۲۵ بود که اولین پلیمر پیزوالکتریک کشف شد (الکترلت-Electret). الکترلت با ترکیب موم کارنابا، گلاب و موم زنبورعسل تشکیل شده و سپس در حالی که تحت اعمال جریان الکتریکی مستقیم DC قرار دارد محلول خنک می‌شود. این مخلوط سپس به یک ماده پلیمری که اثر پیزوالکتریک دارد، جامد می‌شود. پلی‌الفین
در مقایسه با پلی اتیلن، پلی پروپیلن سخت‌تر است اما بیشتر مستعد شکستن است. چگالی کمتری دارد اما مقاومت شیمیایی بیشتری نشان می‌دهد. پلی‌بوتیلن ترفتالات
پلی‌بوتیلن ترفتالات با فرمول شیمیایی (CHO) یک ترکیب شیمیایی است. پلی‌پروپیلن
iPP تجاری شده دارای خصوصیات متنوعی می‌باشد که موجبات استفاده گسترده آن را به خصوص در صنعت پلاستیک و الیاف فراهم آورده‌است. یکی از مهم‌ترین خصوصیات این ماده نسبت به پلیمرهایی نظیر پلی آمیدها عدم جذب رطوبت در آن می‌باشد که آن را به عنوان گزینه‌ای مناسب برای بسیاری از کاربردها تبدیل کرده‌است. خصوصیات این ماده را می‌توان با انجام برخی اصلاحات بعدی بهبود داد. مهم‌ترین اصلاحاتی که در حال حاضر انجام می‌گیرد عبارتند از کنترل فرایند تخریب، شبکه‌ای کردن، عاملیت دار نمودن و شاخه دار کردن. ساختار مولکول پلی‌پروپیلن به دلیل ماهیت کاتالیست‌های زیگلر-ناتا خطی می‌باشد که موجب پایین بودن استحکام مذاب آن می‌گردد. پایین بودن استحکام مذاب سبب محدودیت کاربرد این بسپار در فرایندهایی نظیر قالب‌گیری دمشی و ترموفرمینگ می‌شود. پلی‌اورتان
پلی‌اورتان به دسته‌ای از مواد شیمیایی اطلاق می‌شود که از واکنش پلی ال‌ها و ایزوسیانات‌ها به‌عنوان مواد اصلی تشکیل دهنده ساخته می‌شوند. پلی‌استیلن
پلی‌استیلن با فرمول شیمیایی یک ترکیب شیمیایی است که جرم مولی آن متغیر می‌باشد. دی‌اتانول‌آمین
دی اتانول آمین با علامت اختصاری DEA ، یک ترکیب شیمیایی آلی است که از یک آمین دسته دوم و یک الکل دوتایی تشکیل می شود. این الکل دوتایی دارای دو گروه هیدروکسیل است و همانند سایر آمین ها، دی اتانول آمین نیز به صورت یک باز ضعیف عمل می کند. ساختار مولکولی آن به صورت زیر است: الاستین
پروتئینهای ساختاری پلی‌اکسی‌متیلن
پلی‌اکسی‌متیلن با فرمول شیمیایی (CHO) یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی رنگ است. این ماده بدلیل بالا بودن سفتی و ثبات ابعادی در برابر تغییرات دما و نیز پایین بودن اصطکاک سطحی بعنوان پلاستیک صنعتی مناسب در کاربر های قطعات دقیق بکار میرود. پلی‌اتیلن
ریخت‌شناسی: بسیار بلورین (پلی اتیلن خطی)، بی نظم (آمورف) با درصد تبلور پایین (پلی اتیلن شاخه‌ای) پلی‌پپتیدهای الاستینی
ELPها در محیط آزمایشگاهی اصلاح و مهندسی می‌شوند اما با این حال از نظر خصوصیات ساختاری به پروتئین‌های ذاتاً نامنظم (IDP) که به صورت طبیعی در بدن وجود دارند (مثل تروپوالاستین که ELP نام خود را از آن می‌گیرد)، شبیه هستند. ترتیب تکرار موجود در بیوپلیمر به هر ELP یک ساختار متمایز می‌دهد و همچنین روی دمای بحرانی پایین محلول (LCST)، که معمولاً به آن Tگفته می‌شود تأثیر دارد. در این دما ELP از حالت خطی و نسبتاً بی نظم به حالتی متراکم و در بخش‌هایی منظم تبدیل می‌شود. اگرچه T به صورت یک دمای خاص گزارش می‌شود اما تغییرات ELP معمولاً در محدوده دمایی حدود دو درجه سانتی گراد (دو درجه بالاتر یا پایین‌تر از دمای گزارش شده) اتفاق می‌افتد. همچنین T با اضافه کردن پروتئین‌هایی خاص به ELPهای آزاد تغییر پیدا می‌کند. پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
پلیمریزاسیون UHMWPE در دهه 1950 توسط Ruhrchemie AG که در طول سال ها نام آن تغییر کرده است. امروزه مواد پودری UHMWPE، که ممکن است مستقیماً به شکل نهایی محصول در ایند,از موادی ماننده Ticona ، Braskem ، DSM ، Teijin (Endumax)، Celanese و Mitsuiتولید می شوند . UHMWPE فرآوری شده به صورت تجاری یا به صورت الیاف و یا به صورت تلفیقی مانند ورق یا میله در دسترس می باشد. به دلیل مقاومت در برابر سایش و ضربه، UHMWPE به یافتن کاربردهای صنعتی فزاینده، از جمله بخش خودرو و بطری‌سازی ادامه می‌دهد. از دهه 1960، UHMWPE ماده انتخابی برای آرتروپلاستی کامل مفصل در ایمپلنت های ارتوپدی و ستون فقرات بوده است. پلی یورتان صد در صد جامد
خواص پلی یورتان 100% جامدمی تواند از نرم لاستیکی و الاستومری، تا سخت و سرامیکی متغیر باشد. هر چه سیستم سخت تر باشد شبکه‌ای تر بوده و سیستم متراکم با مقاومت شیمیایی و رطوبتی بهتری را عرضه می نماید. در اینگونه سیستم‌ها چسبندگی که مهم‌ترین عامل در حفاظت در برابر خوردگی است، بسیار مطلوب است.از سوی دیگر الاستومرها ساختار خطی تری داشته و میزان شبکه‌ای شدن در آن‌ها به مراتب کمتر است، که همین موضوع آن‌ها را الاستیک و کشسان می نماید. در این سیستم‌ها مقاومت در برابر ضربه بسیار خوب بوده، انعطاف‌پذیری بالا و چسبندگی نسبتا ضعیفتر است. نفوذپذیری آب و مواد شیمیایی به آن‌ها بیشتر می‌باشد و کلا جهت محافظت سطوح متمایل به حرکت و خمش(مانند بتن) یا سطوح در معرض ضربات و بارگذاری سنگین ایده آل هستند. اتیلن-وینیل استات
معمولا 10 تا 40 درصد وزن ورق EVA را وینیل استات تشکیل داده است. مواد پلی اتیلن یکی دیگر از عناصر مهم برای تولید فوم EVA است. تغییر در ترکیبات، میزان افزودنی‌ها و نیز رفتار کاتالیزورها در فرآیند تولید فوم برروی تراکم، سختی، رنگ، انعطاف پذیری و غیره تاثیر می‌گذارد. پلی‌ایزوپرن
این مولکول دارای یک هندسه مسطح است ، یعنی تمام اتمهای آن در یک صفحه قرار گرفته اند ، به جز هیدروژن های گروه -CH3 به کربن 2 متصل شده است. این هندسه به دلیل وجود اتم های کربن در ستون فقرات 1،3-بوتادین است که دارای هیبریداسیون sp است، در حالی که کربن -CH3 ترکیبی از sp است. لاستیک بوتیل
پلی ایزوبوتیلن یک پلیمر همگن با وزن مولکولی بالا (صد تا چهارصد هزار و بیش‌تر)، یک الاستومر پلیولفین است: مادهٔ لاستیک-مانندی سفت ولی منبسط شونده در محدوده دمایی گسترده، کم چگال(۰٫۹۱۳–۰٫۹۲۰) دارای نفوذپذیری کم و خواص الکتریکی فوق‌العاده. پلی‌اتیلن
کاربردی‌ترین نشانهٔ ارتباط دهندهٔ ویژگی‌های پلی اتیلن به متوسط وزن مولکولی است. شاخص جریان مذاب، وزن پلی اتیلنی (بر حسب گرم ) است که در عرض ده دقیقه از میان یک روزنهٔ (Die) با عرض و طول ثابت در دمای ۱۹۰ درجه سانتیگراد بیرون می‌آید، و این در حالی است که وزنهٔ استانداردی بر روی پیستون محفظهٔ رانش که حاوی حدود سه گرم پلی اتیلن است، قرار دارد. شاخص جریان مذاب تا حدودی (اما نه دقیق) نسبت معکوس با گرانروی مذاب دارد. بنا بر این با افزایش وزن مولکولی متوسط، کاهش می‌یابد. شاخص جریان مذاب بالاتر، نشان دهندهٔ روانی بیشتر در دماهای فرآورش است. این نماد در اصل برای نشان دادن ویژگی‌های سیلانی (روانی) به عنوان معیاری از قابلیت اکسترود شدن است. به‌طور کلی با افزایش شاخص جریان مذاب، استحکام کششی، مقاومت پارگی، دمای نرم شدن و چقرمگی پلی اتیلن کاهش می‌یابد. افزودنی‌های زیست تخریب‌پذیر
نشاسته یک افزودنی زیست تخریب پذیر رایج است و ترکیب پلاستیک‌های مصنوعی با نشاسته روز به روز رایج تر می‌شود. از آنجایی که نشاسته یک کربوهیدرات پلیمری است، می‌تواند به‌طور مستقیم توسط میکروارگانیسم‌ها مصرف شود. نشاسته یک منبع تجدیدپذیر و ارزان است که در تمام طول سال در دسترس است و آن را به یک افزودنی زیست تخریب پذیر تبدیل می‌کند. در حالی که نشاسته یک افزودنی زیست تخریب پذیر امیدوارکننده است، در حال حاضر تنها با پلاستیک‌های مصنوعی خاصی مخلوط می‌شود. مخلوط‌های نشاسته و پلی وینیل الکل (PVA) به‌طور کامل توسط میکروب‌های مختلف تجزیه می‌شوند زیرا هر دو جزء زیست تخریب پذیر هستند. با این حال، افزودن نشاسته ممکن است سرعت تخریب PVA را افزایش دهد. همچنین مشخص شده‌است که ترکیبات نشاسته و پلی استر کاملاً زیست تخریب پذیر هستند. وجود فاز نشاسته ای پیوسته امکان مصرف مستقیم پلاستیک توسط میکروارگانیسم‌ها را فراهم می‌کند زیرا مواد آبدوست تر می‌شوند. میکروارگانیسم‌ها می‌توانند مستقیماً به نشاسته پلاستیک حمله کرده و آن را حذف کنند و منجر به تجزیه آن شوند. نشاسته بیشتر به عنوان یک افزودنی زیست تخریب پذیر برای پلی اتیلن با چگالی کم (LDPE) و پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE) استفاده می‌شود. از آنجایی که پلی اتیلن برای طیف وسیعی از مصارف، از کیسه‌های پلاستیکی گرفته تا بطری‌های پلاستیکی آب تا مبلمان فضای باز استفاده می‌شود، هر ساله مقادیر زیادی از پلاستیک پلی اتیلن دور ریخته می‌شود و تعیین راه‌هایی برای افزایش تجزیه پذیری زیستی آن به یک حوزه مهم تحقیقاتی تبدیل شده‌است. پلی‌اتیلن
مهم‌ترین ویژگی‌های ذاتی پلی اتیلن‌های تجاری برای کاربردهای اصلی عبارت‌اند از: منهول
10. این سیستم در پلی اتیلن به معنای آلودگی کم محیط و هزینه کمتر(به دلیل به کار نگرفتن نیروی انسانی و ماشین آلات و تأسیسات شیمیایی که همگی پر هزینه و وقت گیر است) می‌باشد که از نظر کمک به حفظ محیط زیست نسبت به منهول‌های بتنی ارجحیت دارد. بازیافت پلاستیک
هفت گروه از پلیمرهای پلاستیکی، هر کدام با خواص خاص، در سراسر جهان برای کاربردهای بسته‌بندی مورد استفاده قرار می‌گیرند (جدول زیر را ببینید). هر گروه از پلیمرهای پلاستیکی را می‌توان با کد شناسایی پلاستیکی (PIC)، معمولاً یک عدد یا یک حرف اختصاری، شناسایی کرد. به عنوان مثال، پلی اتیلن با چگالی کم را می‌توان با شماره "۴" یا حروف "LDPE" تشخیص داد. کد شناسایی پلاستیکی در داخل نماد بازیافت ظاهر می‌شود. پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
الیاف UHMWPE با نام Dyneema که در اواخر دهه 1970 توسط شرکت شیمیایی هلندی DSM تجاری شد ، به طور گسترده در حفاظت بالستیک، کاربردهای دفاعی و به طور فزاینده ای در تجهیزات پزشکی استفاده می شود. پلی‌استایرن
پلی‌استایرن یک پلیمر مصنوعی معطر از مونومر استایرن (یک ماده پتروشیمی) می‌باشد که به سه نوع معمولی، مقاوم و انبساطی وجود دارد. پلی‌پروپیلن
پلی‌پروپیلن از پلیمریزاسیون پروپیلن در شرایط دما و فشار نسبتاً ملایم و در حضور کاتالیست معروف زیگلر – ناتا انجام می‌شود. وجود این کاتالیزور، پلیمری به صورت ایزوتاکتیک را تشکیل می‌دهد که قادر به متبلور شدن تا حدود ۹۰ درصد می‌باشد. پلی‌پروپیلن
یک کاتالیست زیگلر-ناتا قادر است که قرار گرفتن تک‌پارها را در یک آرایش‌یافتگی ویژه محدود سازد و تنها اجاره می‌دهد که تک‌پارها در جهت درست به زنجیر پلیمری اضافه شوند. اکثر پلی‌پروپیلن‌های معمول که با استفاده از کاتالیست‌های تیتانیوم کلراید (Ticl4) تولید می‌شوند، دارای درصد بالایی از پلی‌پروپیلن ایزوتاکتیک می‌باشند. به دلیل اینکه گروه‌های متیل در یک طرف قرار گرفته‌اند، بعضی ملکول‌ها تمایل دارند که به شکل مارپیچی دربیایند، این مارپیچ‌ها یک به یک در کنار هم قرار می‌گیرند و مقاومت پلی‌پروپیلن معمول را ایجاد می‌کنند. اصل طرد پاولی
اصل طرد برخی از بنیادی‌ترین ویژگی‌های ماده را در تمامی اشکالش توصیف می‌کند. اگر به خاطر اصل طرد پاولی نبود، تمام اتم‌ها در اصل ساختار الکترونی یکسانی می‌داشتند و این ساختار به صورت پوسته‌ای از الکترون‌ها در اطراف هسته در می‌آمد. هیدروژن و هلیوم در واقع یک پوسته دارند، اما برای لیتیوم که سه الکترون دارد، وضعیت فرق می‌کند. دو الکترون اول، اوربیتال (یا حالت انرژی) یکسانی را با اسپین‌های متقابل اشغال می‌کنند. اما به ‌علت اصل طرد پاولی، الکترون سوم باید به اوربیتال جدیدی برود که به طور متوسط از هسته دورتر است. به این ترتیب، بر خلاف هلیوم، لیتیوم به راحتی یونیده می‌شود و در واکنش‌های شیمیایی شرکت می‌کند. پلی‌اتیلن
موارد استفاده: به صورت ترموپلاستیک، الیاف، لوله، فیلم و … پلی الفین
حتی پلی اتیلن‌هایی که با مقدار کمی آلفا الفین کوپلیمر شده‌اند (مانند ۱-هگزن، ۱-اکتن یا بیشتر) انعطاف پذیرتر از پلی اتیلن با چگالی بالا و زنجیره ساده مستقیم هستند که انشعاب ندارد. گروه‌های شاخه متیل روی یک پلیمر پلی پروپیلن به اندازه کافی طولانی نیستند و به همین دلیل پلی پروپیلن تجاری معمولی را نسبت به پلی اتیلن انعطاف پذیرتر می‌کند. پلی‌پروپیلن
پلی‌پروپیلن یک پلیمر گرمانرم می‌باشد که در یک بازه گسترده از کاربردها شامل فیلم و ورق، قالب‌گیری دمشی، قالب‌گیری تزریقی، بسته‌بندی غذایی، نساجی، تجهیزات آزمایشگاهی و پزشکی، لوله، کاربردهای صنعتی و ساختمانی و اجزاء خودرو مورد استفاده قرار می‌گیرد. علاوه بر این، پلیمر تولیدشده از تک‌پار پروپیلن به‌طور معمول در برابر حلال‌های شیمیایی، بازها و اسیدها مقاوم می‌باشد. کد مشخصه این بسپار می‌باشد. پلی‌اتیلن با اتصال عرضی
پلی‌اتیلن با اتصال عرضی یا اکس‌ال‌پی‌ئی یک نوع پلاستیک گرماسخت است که در آن مولکول‌ها با استفاده از یونش تابشی، پراکسید، یا ترکیبات سیلان با یکدیگر اتصال عرضی پیدا کرده‌اند. برای ساخت اکس‌ال‌پی‌ئی، بین زنجیره‌های مولکولی دراز و با چگالی کم پلی‌اتیلن اتصالات شیمیایی برقرار می‌کنند تا یک شبکهٔ سه‌بعدی ایجاد شود که مقاومت آن در برابر دما بیشتر است. پلیمرهای زیست تخریب‌پذیر
علاوه بر مهندسی بافت، از پلیمرهای تخریب پذیر در کاربردهای ارتوپدی مانند تعویض استخوان و مفصل استفاده می‌شود. طیف گسترده‌ای از پلیمرهای غیر تخریب پذیر برای کاربردهای ارتوپدی شامل لاستیک سیلیکون، پلی اتیلن، رزین‌های اکریلیک، پلی اورتان، پلی پروپیلن و پلی متیل متاکریلات استفاده شده‌است. نقش اصلی بسیاری از این پلیمرها عمل به عنوان سیمان زیست سازگار در تثبیت پروتزها و جایگزینی اتصالات بود. پلیمرهای جدید زیست تخریب پذیر مصنوعی و طبیعی سازگار با بیولوژیکی توسعه یافته‌اند. اینها شامل پلی گلیکولید، پلیلاکتید، پلی هیدروکسی بوتییرات، کیتوزان، اسید هیالورونیک و هیدروژل‌ها می باشد. به‌طور خاص، از پلی (۲-هیدروکسی اتیل متاکریلات)، پلی (اتیلن گلیکول)، کیتوزان و اسید هیالورونیک بطور گسترده در ترمیم غضروف، رباط‌ها و تاندون‌ها استفاده شده‌است. به عنوان مثال، پلی (L-lactide) (PLA)، برای ساخت پیچ و دارت برای ترمیم منیسک استفاده می‌شود و با نام تجاری Clearfix Mensical Dart / Screw به بازار عرضه می‌شود. PLA یک پلیمر تخریب کننده آهسته است و برای تخریب و جذب بدن نیاز به مدت زمانی بیشتر از دو سال دارد. تبلور پلیمرها
پلیمرها از زنجیره‌های طولانی مولکولی تشکیل شده‌اند که مارپیچ های(coils) نامنظم و در هم پیچیده‌ای را در مذاب تشکیل می‌دهند. بعضی از پلیمرها هنگام انجماد چنین ساختار بی نظمی را حفظ کرده و به راحتی به جامدات بی‌شکل تبدیل می‌شوند. در سایر پلیمرها، زنجیره‌ها هنگام انجماد مجدداً مرتب می‌شوند و مناطق مرتب شده با اندازه معمولی ۱ میکرومتر را تشکیل می‌دهند. از نظر انرژی برای زنجیرهای پلیمری تراز موازی بودن مطلوب خواهد بود و درهم آمیختگی مانع چنین ترازی می‌شود؛ بنابراین، در مناطق مرتب شده، زنجیرهای پلیمری هم تراز شده و هم تا می‌شوند؛ بنابراین این مناطق نه بلوری و نه آمورف هستند و به عنوان نیمه کریستال طبقه‌بندی می‌شوند. نمونه‌هایی از پلیمرهای نیمه بلورین عبارتند از: پلی اتیلن خطی (PE)، پلی اتیلن ترفتالات (PET)، پلی تترا فلورواتیلن (PTFE) یا پلی پروپیلن ایزوتاکتیک (PP) تترااستیل‌اتیلن‌دی‌آمین
تترااستیل‌اتیلن‌دی‌آمین با فرمول شیمیایی CHNO یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۲۸٫۲۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی‌رنگ است. پلی‌اتیلن
هر یک از موارد بالا (انواع کلی پلی اتیلن) خود شامل ده‌ها و بلکه صدها گونه مختلف می‌باشد که عبارت لاتین گرید برای آن‌ها استفاده می‌شود، مانند BL3، ۰۰۳۵، ۰۰۷۵، X3 و.. برای مثال BL3 جهت قالبگیری بادی مناسب می‌باشد. زیست مهندسی ساختار پوست
پلیمریات مصنوعی که معمولاً استفاده می‌شوند، پلی استر هستند مانند پلی اتیل اسید (PLA)، اسید پلی گلیکولیک (PGA) و پلی (اسید لاکتیک گلیکولیک) (PLGA) که توسط اداره غذا و داروی ایالات متحده (FDA) آزمایش شده‌است. چن و همکاران کلاژن ترکیبی با PLGA knitted برای ساخت یک چارچوب هیبرید که می‌تواند رشد فیبروبلاست‌ها و بازسازی غشا میانی پوست را افزایش دهد (شکل.3) درست کرده‌اند. Venugopal و همکاران غلظت پلی کاپرولاکتون متخلخل (PCL) / کلاژن با الکتروفیزین تولید کرده‌اند. نانوساختار به خوبی تعریف شده می‌تواند رشد و چسبندگی سلول‌ها را به خوبی تقویت کند. (E)-استیلبن
(E)-استیلبن یا ترانس-استیلبن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۳۸۰۸۸ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد است. پلی (پی-فنیلن وینیلن)
پلی(پی-فنیلن وینیلن) با فرمول شیمیایی (CH) یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد زرد است. پلی‌اتیلن
پلی اتیلن سبک (چگالی پایین) عموماً پلی اتیلنی نرم‌تر و دارای بلورینگی کم تری است. این پلیمر معمولاً به صورت گلوله‌ای شکل به بازار عرضه شده و به‌طوری وسیع در کاربردهایی مصرف می‌شود که در آن‌ها شفافیت، خنثی بودن، سهولت فرایند پذیری، پایداری و خواص خوب الکتریکی مد نظر است. پلی‌اتیلن
LLDPE به دلیل بالا بودن میزان انعطاف‌پذیری در تهیه انواع وسایل پلاستیکی انعطاف‌پذیر مانند لوله‌هایی با قابلیت خم شدن کاربرد دارد. اخیراً پژوهش‌های فراوانی در تولید پلی اتیلن‌هایی با زنجیر بلند و دارای شاخه‌های کوتاه انجام شده‌است. این پلی اتیلن‌ها در اصل HDPE با تعدادی شاخه‌های جانبی هستند. این پلی اتیلن‌ها ترکیبی، استحکام HDPE و انعطاف‌پذیری LDPE را دارند. بسپار ناهمگن
کوپلیمرهای بلوکی بسیار جالب هستند، زیرا عملیات "جدایش میکروفازها " در آنها شکل می‌گیرد تا نانوساختارهای دوره ای را شکل دهند. نمونهٔ آن در کوپلیمر استایرین - بوتادین - استایرن در سمت راست نشان داده شده‌است. این پلیمر که به عنوان کراتون شناخته می‌شود، برای کف کفش و به عنوان چسب استفاده می‌شود. با توجه به ساختار بسیار ریز آن، از میکروسکوپ الکترونی عبوری یا TEM برای بررسی ساختار آن استفاده می‌شود. ماتریس بوتادین با تتراکسید اسمیم رنگ شد تا در تصویر کنتراست ایجاد کند. این ماده توسط پلیمریزاسیون زنده ساخته شده‌است به طوری که بلوک آن تقریباً یکپارچه است و بنابراین به ایجاد یک ریز ساختار بسیار منظم کمک می‌کند. وزن مولکولی بلوک‌های پلی استایرن در تصویر اصلی ۱۰۲۰۰۰ است. تصویر درج دارای وزن مولکولی ۹۱۰۰۰ است که دامنه‌های کمی کوچکتر را تولید می‌کنند. جداسازی میکرو فازها وضعیتی شبیه به نفت و آب است. روغن و آب مخلوط نیستند - آنها فاز‌های جداگانه ای دارند. با توجه به عدم سازگاری بین بلوک‌ها، کوپلیمرهای بلوکی تحت یک جدایی فاز مشابه قرار می‌گیرند. ترموپلاستیک
اکریلونیتریل بوتادین استایرن (ABS) یک ترپلیمر است که از استایرن و اکریلونیتریل در حضور پلی بوتادین سنتز می‌شود. ABS ماده ای سبک‌وزن است که مقاومت آن در برابر ضربه بالاست و هم چنین مقاومت مکانیکی بالایی دارد. لمس این ماده می‌تواند خطراتی را برای انسان در پی داشته باشد. این ماده در بسیاری از محصولات مصرفی مانند اسباب بازی، لوازم خانگی و تلفن از آن استفاده می‌شود. نایلون متعلق به دسته ای از پلیمرها به نام پلی آمیدها است. این ماده به عنوان جایگزینی برای کنف، پنبه و ابریشم، در محصولاتی مانند چتر نجات، ریسمان، بادبان، جلیقه و لباس استفاده می‌شود. الیاف نایلون در ساخت پارچه، طناب، فرش و تارهای موسیقی بکار می‌روند، در حالی که به صورت عمده، از نایلون برای قطعات مکانیکی از جمله پیچ‌های ماشین، چرخ دنده‌ها و پوسته‌های ابزار قدرت استفاده می‌شود. علاوه بر اینها، در ساخت مواد کامپوزیتی مقاوم در برابر حرارت نیز کاربرد زیادی دارد. یکی دیگر از نمونه‌های ترموپلاستیک، اسید پلی لاکتیک (پلی لاکتید) است که یک پلی استر آلیفاتیک قابل احتراق است و از منابع تجدید پذیر مانند نشاسته ذرت (در ایالات متحده)، تفاله چغندرقند (در اروپا)، ریشه تاپیوکا، نشاسته (بیشتر در آسیا) یا نیشکر تولید می‌شود. این یکی از موادی است که برای چاپ سه بعدی با تکنیک‌های مدل‌سازی رسوب ذوب شده (FDM) مورد استفاده قرار می‌گیرد. یکی دیگر از کاربردهای ترموپلاستیک، الیاف پلی بنزیمیدازول (PBI) است. این الیاف مصنوعی، دارای نقطه ذوب بسیار بالایی است و از ثبات حرارتی و شیمیایی کم‌نظیری نیز برخوردار است و به راحتی شعله‌ور نمی‌شود. این الیاف اولین بار توسط شیمی‌دان آمریکایی، کارل شیپ مارول در پی دستیابی به مواد جدید با پایداری بالاتر، حفظ سختی و مقاومت در دماهای بالا کشف شد. به دلیل پایداری بالا، از پلی بنزیمیدازول برای ساخت لباس‌های محافظ با عملکرد بالا مانند تجهیزات آتش‌نشانی، لباس فضایی فضانوردان، دستکش‌های محافظ دست در دمای بالا، لباس جوشکارها و پارچه‌های به کار رفته در دیوارهٔ هواپیما استفاده می‌شود. در سالهای اخیر، این الیاف به عنوان غشا در سلولهای سوختی نیز به کار می‌رود. پلیمرهای رسانا
پلیمرهایی با آرایش مزدوج اتم‌های کربن با هیبریدشدگی formula_1 دارند که می‌توان آن را هیبرید شدن کربن formula_2 همراه با یک اربیتال formula_3 برای تشکیل پیوندهای formula_4 در نظر گرفت. به این ترتیب، یک الکترون ناپیوندی در اربیتال formula_3 وجود دارد که سامانه formula_4 مزدوج را در پلیمر به وجود می‌آورد. برای نمونه: در پلی استیلن این سامانه formula_4 مزدوج، که از الکترون‌های ناپیوندی به وجود می‌آید، نیمه پُر است. در شبکه پلیمری، پیوندهای درون زنجیری قوی و برهم کنش‌های بین زنجیری ضعیف اند؛ به عبارت دیگر، الکترون‌های formula_4 تنها در طول زنجیر پلیمر نامستقراند، بنابراین از دیدگاه الکترونی شبه تک بعدی هستند. پلی‌اتیلن گلیکول
پلی‌اتیلن‌ گلایکول‌ها ترکیباتی خنثی، بی‌بو، جاذب رطوبت، غیر فرار، بدون ایجاد خواص تحریک‌کننده و سوزش به عنوان ترکیب محلول در آب نرم‌کننده در رنج وسیعی از محصولات آرایشی، بهداشتی و بهداشت فردی از قبیل کرم‌ها، لوسیون‌ها، چوب‌ها، کیک‌ها، پودرها و ژله‌­ها به کار برده می­‌شود. صابون‌ها، جلا دهنده­ها و تمیز کننده‌­ها کاربرد اصلی پلی‌اتیلن‌ گلایکول‌ها است. به این دلیل که این محصولات محلول در آب و بی‌اثر با فراریت و سمیت پایین هستند و نیز به عنوان حلال و یا کمک حلال نیز استفاده می­‌شوند. از پلی‌اتیلن‌ گلایکول‌ها به عنوان حد واسط در تهیه ­رزین‌های آلکید و پلی‌استر برای افزایش پخش‌شدگی در آب استفاده می­‌شود. به عنوان ترکیب محلول در آب و حل‌کننده در حشره‌کش‌های آلی به کار برده می‌­شوند. در صنایع کاغذسازی به عنوان عامل انعطاف‌پذیری و براقی کاغذ، پایدارکنندهٔ رنگ و نرم‌کنندهٔ کاغذ کاربرد دارد. از پلی‌اتیلن‌ گلایکول‌ها به طور گسترده در صنایع کاشی و سرامیک به عنوان عامل قالب‌پذیر (نرم کردن)، حامل و متصل‌کننده استفاده می‌­شود. همچنین در فرمولاسیون روغن‌های چاپ روی کاشی در مراحل مختلف پخت کاربرد دارد که باعث می‌­شود چاپ به خوبی و بدون جوش زدن روی سطوح کاشی انجام شود. پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
کابل حفاظت کاتدی عایق فلوروپلیمر / HMWPE معمولاً با عایق دوگانه ساخته می شود. دارای یک لایه اولیه از یک فلوروپلیمر مانند ECTFE است که از نظر شیمیایی در برابر کلر، اسید سولفوریک و اسید هیدروکلریک مقاوم است. پس از لایه اولیه، یک لایه عایق HMWPE قرار دارد که استحکام قابل انعطافی را فراهم می کند و امکان سوء استفاده قابل توجه در هنگام نصب را فراهم می کند. پوشش HMWPE محافظت مکانیکی را نیز فراهم می کند. پلی‌اتیلن
توزیع وزن مولکولی (Mw/Mn) نیز اثر بارزی بر روی ویژگی‌ها دارد. با افزایش نسبت Mw/Mn استحکام کششی، دمای نرم شدن و چقرمگی کاهش می‌یابد و شکنندگی و تمایل به ترک برداشتن افزایش می‌یابد. پلی‌پپتیدهای الاستینی
ساختار کلی پلیمر ELP به صورت VPGXG)n) است که واحد مونومری آن Val-Prp-Gly-X-Gly می‌باشد و X نشان دهنده یک متغیر اسید آمینه است که باعث تغییراتی در ویژگی‌های ELP مثل دمای گذار (T) می‌شود. آب دوست بودن یا آب گریزی و باردار یا بی بار بودن X نیز نقش زیادی در تعیین دمای گذار دارد. همچنین قابلیت انحلال پذیری X می‌تواند روی دمای گذار اثر داشته باشد. n نشان دهنده تعداد واحدهای مونومر است که پلیمر را می‌سازند. به‌طور کلی این پلیمرها زیر دمای Tخطی هستند اما در دماهای بالاتر از آن به شکل تودهای کروی جمع می‌شوند. تترا-ترت-بوتیل‌اتیلن
۴-۳ بوتیل اتیلن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۳۱۷۹۷۷۳ است. پلی‌فنل
پلی‌فنل‌ها یک کلاس ساختاری عمدتاً طبیعی، بلکه مصنوعی یا نیمه‌مصنوعی، مواد شیمیایی آلی هستند با حضور تقسیم عددی بر مضرب زیادی از واحدهای ساختاری فنل. پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
UHMWPE در سازه های دریایی برای پهلوگیری کشتی ها و به طور کلی سازه های شناور استفاده می شود. UHMWPE سطح تماس بین ساختار شناور و ساختار ثابت را تشکیل می دهد. الوار برای این برنامه نیز مورد استفاده قرار می گیرد. UHMWPE به عنوان روکش برای سیستم های گلگیر برای سازه های پهلوگیری به دلیل دارا بودن ویژگی های زیر انتخاب می شود: تترابومو اتیلن
تترابومو اتیلن یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، بلور بی‌رنگ است. پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
یک تلاش ناموفق برای اصلاح UHMWPE با مخلوط کردن پودر با الیاف کربن بود. این UHMWPE تقویت شده به صورت بالینی به عنوان "Poly Two" توسط Zimmer در دهه 1970 صورت گرفت. الیاف کربن سازگاری ضعیفی با ماتریس UHMWPE داشتند و عملکرد بالینی آن نسبت به UHMWPE خالص پایین تر بود. اتیلن
آلکن‌ها به‌علت داشتن پیوند دوگانه در واکنش‌های افزایشی شرکت می‌کنند. هالوژن‌ها با اتیلن واکنش داده و تولید هالو اتان می‌کند. با افزودن آب به پیوند دوگانه اتانول تولید می‌شود، اما سرعت واکنش بدون حضور کاتالیزگر پایین است. در حضور کاتالیزگرهای فلزی نظیر پلاتین، نیکل و … و فشار بالا، اتیلن، هیدروژن‌دار شده، به اتان تبدیل می‌شود. اتیلن در حضور پراسیدها به اتواکسید که یک ترکیب حلقوی است تبدیل می‌شود. اتیلن در حضور رادیکال‌هایی که واکنش بسپارش را آغاز می‌کنند، به پلی‌اتیلن پلیمریزه می‌شود. پلی‌الفین
حتی پلی اتیلن‌هایی که با مقدار کمی آلفا اولفین کوپلیمر شده‌اند (مانند ۱-هگزن، ۱-اکتن یا بیشتر) انعطاف پذیرتر از پلی اتیلن با چگالی بالا و زنجیره ساده مستقیم هستند که انشعاب ندارد. گروه‌های شاخه متیل روی یک پلیمر پلی پروپیلن به اندازه کافی طولانی نیستند و به همین دلیل پلی پروپیلن تجاری معمولی را نسبت به پلی اتیلن انعطاف پذیرتر می‌کند. سدیم پلی‌اکریلات
سدیم پلی‌اکریلات با فرمول شیمیایی (CHNaO) یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۴۰۶۸۵۳۳ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر خاکستری روشن بلورین سفید است. پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
UHMWPE بی بو، بی مزه و غیر سمی است. علاوه بر دارا بودن تمام ویژگی های پلی اتیلن با چگالی بالا (HDPE), دارای ویژگی هایی نظیر مقاوم بودن در برابر اسیدهای غلیظ و قلیاها و همچنین حلال های آلی متعدد نیز هست. همچنین در برابر مواد شیمیایی خورنده به جز اسیدهای اکسید کننده بسیار مقاوم است. این ماده دارای جذب رطوبت بسیار پایین و ضریب اصطکاک بسیار کمی دارد. خود-روان-کننده است (به روانکاری مرزی مراجعه شود) و در برابر سایش بسیار مقاوم است و در برخی از اشکال 15 برابر بیشتر از فولاد کربنی در برابر سایش مقاومت نشان می دهد. ضریب اصطکاک آن به طور قابل توجهی کمتر از نایلون و استال است و با پلی تترافلوئورواتیلن (PTFE، تفلون) است، اما UHMWPE مقاومت سایشی بهتری نسبت به PTFE دارد. پلی‌استایرن
از نظر شیمیایی، پلی استیرن یک هیدروکربن طویل زنجیر است که در آن مراکز متغیر کربنی به گروه‌های فنیل (نامی که به بنزن حلقه‌ای داده می‌شود) متصلند. فرمول شیمیایی پلی استایرن (n(C8H۸ است؛ این ماده حاوی موله‌های عناصر شیمایی کربنی و هیدروژن است. پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
Dyneema و Spectra برندهایی از ژل‌های رشته‌ای سبک وزن با استحکام بالا هستند که از طریق یک اسپینر چرخانده می‌شوند. آنها دارای قدرت تسلیم به 2.4 GPa (2.4 KN / میلی متر یا 350000 PSI ) و تراکم به عنوان کم 0.97 گرم / سانتی متر (برای Dyneema SK75). فولادهای با استحکام بالا دارای قدرت تسلیم قابل مقایسه هستند و فولادهای کم کربن دارای قدرت تسلیم بسیار کمتر (حدود 0.5 گیگا پاسکال) هستند. از آنجایی که وزن مخصوص فولاد تقریباً 7.8 است، نسبت استحکام به وزن این مواد هشت برابر فولادهای با استحکام بالا است. نسبت قدرت به وزن برای UHMWPE حدود 40 درصد بیشتر از آرامید است . UHMWPE توسط آلبرت Pennings در سال 1963 اختراع شد، اما توسط DSM در ساخته شده تجاری در دسترس 1990. پلی فسفات
پلی فسفات‌ها نمک یا استرهای پلیمر اکسی آنیونها تشکیل شده از چهار ضلعی PO (فسفات) هستند که واحد ساختاری آنها با به اشتراک گذاشتن اتم اکسیژن مرتبط است. پلی فسفات‌ها می‌توانند ساختارهای حلقه ای خطی یا حلقوی را اتخاذ کنند. در زیست‌شناسی، استرهای پلی فسفات ADP و ATP در ذخیره انرژی نقش دارند. انواع پلی فسفات‌ها در جداسازی مواد معدنی در آب‌های شهری کاربرد دارند که معمولاً به اندازه ۱تا۵ ppm وجود دارند. GTP، CTP و UTP نیز نوکلئوتیدهایی هستند که به ترتیب در سنتز پروتئین، سنتز لیپیدها و متابولیسم کربوهیدرات‌ها مهم هستند. پلی فسفات‌ها نیز به عنوان افزودنی‌های غذایی با علامت E452 استفاده می‌شوند. دی‌اتیلن گلیکول
دی‌اتیلن گلیکول با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۱۱۷ است. که جرم مولی آن ۱۰۶٫۱۲ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است. پلی‌پپتیدهای الاستینی
تروپوالاستین یک پروتئین با اندازه 72kDa است که از طریق اتصال عرضی، الاستین را در ماتریکس خارج سلولی تشکیل می‌دهد. فرایند اتصال عرضی به واسطه اکسیداز لیسیل اتفاق می‌افتد. یکی از دلایل عمده ای که الاستین می‌تواند میزان بالای استرس در بدن بدون تغییر شکل فیزیکی تحمل کند این است که تروپوالاستین شامل بخش‌هایی به شدت آبگریز است. این بخش‌های آبگریز که شامل مقادیر زیادی آلانین، پرولین، گلیسین و والین هستند تمایل به بی‌ثباتی و بی نظمی دارند و در نتیجه باعث می‌شوند الاستین در شکل خاصی باقی نماند. ELP با واحدهای مونومری Val-Pro-Gly-X-Gly، به بخش‌های آب گریز تروپوالاستین شبیه است و در نتیجه در دماهای کمتر از دمای گذار بسیار بی نظم است. حتی در دماهای بالاتر از دمای گذار (در حالت توده ای)، فقط بخشی از ELP منظم است. این به دلیل وجود مقادیر بسیار زیاد اسید آمینه‌های پرولین و گلیسین در ELP است. گلیسین به دلیل نداشتن یک زنجیره جانبی بزرگ باعث می‌شود بیوپلیمر انعطاف‌پذیر باشد و پرولین مانع از تشکیل پیوند هیدروژنی پایدار در ستون ELP می‌شود. اتیلن کربنات
اتیلن کربنات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۳۰۳ است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد زرد است. شکل‌دهی با فشار
ین فرایند عمدتاً در ساخت قطعات بسته‌بندی مواد غذایی استفاده می‌شود. جنس این قطعات عمدتاً از ترموپلاستیک‌هایی است که ضرر خوراکی نداشته باشند. نظیر اتیلن وینیل الکل (EVOH)، پلی اتیلن (PE)، پلی آمید (PA)، پلی اتیلن تریفتالات (PET)، پلی پروپیلن (PP)، پلی استیرن (PS)، پلی وینیل کلرید (PVC)، پلی وینیلدن کلرید (PVdC) استفاده می‌شود. تولید طیف وسیعی از پلاستیک‌های مورد استفاده در رنگ‌ها و بافت‌های متنوع با این روش تولید می‌شود، از جمله کاربردهای این فرایند به شرح زیر می‌باشد: پتاسیم پرمنگنات
بررسی ها نشان میدهد که گاز اتن در اثر واکنش با محلول آبی و رقیق پتاسیم پرمنگنات در شرایط مناسب به اتیلن گلیکول  تبدیل میشود و این اتیلن گلیکول در اثر سنتز با ترفتالیک اسید به پلیمری به نام پلی اتیلن ترفتالات (PET)تبدیل میشود که برای نگهداری و بسته بندی آب آشامیدنی استفاده میشود و در واقع پلیمر مورد نیاز برای ساخت بطری آب است. پلی الفین
پلی الفین نوعی پلیمر با فرمول کلی (CH2CHR)n است که در آن R یک گروه آلکیلی است. آنها معمولاً از مجموعه کوچکی از الفین‌های ساده (آلکن‌ها) مشتق شده‌اند. این مواد غالباً در مفهوم تجاری پلی اتیلن و پلی پروپیلن هستند. پلی الفین‌های تخصصی‌تر عبارتند از پلی ایزو بوتیلن و پلی متیل پنتن. همه آنها روغن‌ها یا جامداتی، بی‌رنگ یا سفید هستند. بسیاری از کوپلیمرها مانند پلی بوتن که از مخلوطی از ایزومرهای مختلف بوتن به دست می‌آید، شناخته می‌شوند. نام هر پلی الفین نشان دهنده الفینی است که از آن تهیه شده‌است. به عنوان مثال، پلی اتیلن از اتیلن و پلی متیل پنتن از ۴-متیل-۱-پنتن مشتق شده‌است. پلی الفین‌ها خود الفین نیستند زیرا پیوند دوگانه هر مونومر الفین برای تشکیل پلیمر شکسته می‌شود. مونومرهایی که بیشتر از یک پیوند دوگانه دارند مانند بوتادین و ایزوپرن، در ساختار پلیمرهای تولید شده از آنها حاوی یک پیوند دوگانه هستند (پلی بوتادین و پلی ایزوپرن) و معمولا پلی الفین در نظر گرفته نمی‌شوند. پلی الفین‌ها پایه بسیاری از صنایع شیمیایی هستند. پلیمرهای پیوندی
همانطور که واکنش ادامه می یابد، نسبت غلظت مونومر به ماکرومونومر تغییر کرده و موجب استقرار تصادفی انشعابات و تشکیل کوپلیمر پیوندی با تعداد مختلف انشعابات می شود. این روش امکان می دهد تا انشعابات به طور ناهمگن یا همگن، بر اساس نرخ واکنش گروه عاملی انتهایی با ماکرومولکول، به مونومر افزوده شوند. تفاوت توزیع پیوندها تأثیر قابل توجهی بر خواص فیزیکی کوپلیمر پیوندی دارد. پلی اتیلن ، پلی سیلوکسان و پلی (اتیلن اکساید) همگی ماکرومونومرهایی هستند که در زنجیره اصلی پلی استایرن یا پلی (متیل آکریالت) ترکیب شده اند. پلی‌ایزوپرن
این مولکول دارای یک هندسه مسطح است ، یعنی تمام اتمهای آن در یک صفحه قرار گرفته اند ، به جز هیدروژن های گروه -CH3 به کربن 2 متصل شده است. این هندسه به دلیل وجود اتم های کربن در ستون فقرات 1،3-بوتادین است که دارای هیبریداسیون sp است، در حالی که کربن -CH3 ترکیبی از sp است. اتیلن گلیکول
مونو اتیلن گلیکول یکی از رایج‌ترین ترکیبات آلی با خاصیت ضدیخ و ضد انجماد است. اتیلن گلیکول برای تهیه رزین‌های پلی استر به کار می‌رود؛ همچنین این ترکیب، جزء اصلی فرمولاسیون محصولات ضدیخ می‌باشد. ترکیبات مشابه اتیلن گلیکول عبارتند از: دی اتیلن گلیکول، تری اتیلن گلیکول و بوتیل گلیکول می‌باشد. پلی‌اتیلن
امروزه سیستم‌های لوله کشی پلی اتیلن در اکثر پروژه‌های آتش نشانی، پروژه‌های فشار قوی انتقال آب و سیستم‌های انتقال فاضلاب شهری، صنعتی و روستایی، پروژه‌های مخابراتی، کاورینگ کابل و همینطور انتقال گاز طبیعی در محیط‌های صنعتی و شیمیائی مورد استفاده پروژه‌های کوچک و بزرگ قرار دارد. لوله پلی اتیلن و مشخصا لوله پلی اتیلن تکجداره به عنوان اصلی‌ترین محصول با بالاترین استانداردهای کیفیتی تولید می‌شود. کلیه فرایند تولید انواع لوله از لحظه ورود مواد اولیه تا لحظه خروج محصول نهایی ( لوله و اتصالات پلی اتیلن ) از کارخانه، تحت نظارت سخت گیرانه‌ی پرسنل کنترل کیفیت و آزمایشگاه قرار دارد و کلیه اسناد و مدارک به‌صورت مدون و دائم تحت کنترل و نظارت دیگر افراد ذی‌ربط می‌باشد که همگی زیر نظر گروه مدیریت مجموعه می‌باشد. تترافنیل‌اتیلن
تترافنیل‌اتیلن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۹۴۳۷ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر بلوری به رنگ سفید مایل به زرد است. پلی‌اتیلن
مواد پلی اتیلنی که جهت تولید این لوله‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد با نوع مواد پلی اتیلن که برای تولید سایر محصولات پلی اتیلنی مورد استفاده قرار می‌گیرد متفاوت می‌باشد. پلی اتیلن در گریدهای مختلفی موجود می‌باشد و هر کدام از این انواع مواد پلی اتیلن جهت کاربردهای مختلفی مورد استفاده قرار می‌گیرند. پلی‌کلروتری‌فلورواتیلن
مونومر پلی‌کلروتری‌فلوئورواتیلن از نظر ساختاری بسیار شبیه به مونومر تفلون است. تنها تفاوت بین آن‌ها، جانشین شدن یک اتم کلر به جای یکی از اتم های فلوئور است. از این رو، در هر واحد تکرار شونده یک اتم کلر جانشین یک اتم فلوئور شده است. به همین دلیل درجه بلورینگی PCTFE از مقدار همین پارامتر در تفلون کمتر است. از این رو، شکل پذیری، نقطه ذوب، پایداری شیمیایی، ویسکوزیته، استحکام و سفتی تفلون از PCTFE بیش‌تر است. در حالی که استحکام کششی، مقاومت به خزش (مواد) و دمای انتقال شیشه در PCTFE از تفلون بیش‌تر است. به‌علاوه، PCTFE نسبت به تفلون از شفافیت بیش‌تری برخوردار است. پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
UHMWPE دارای سابقه بالینی به عنوان بیومتریال برای استفاده در لگن، زانو و (از دهه 1980) برای ایمپلنت ستون فقرات است. منبع آنلاین اطلاعات و بررسی مقالات مربوط به UHMWPE زمینه پزشکی، معروف به عنوان واژه نامه UHMWPE ، در سال 2000 به صورت انلاین شروع به کار کرد پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
مواد UHMWPE با پیوند متقابل بالا به صورت بالینی در سال 1998 معرفی شدند و به سرعت به استاندارد مراقبت برای تعویض کامل مفصل ران ، حداقل در ایالات متحده تبدیل شدند. این مواد جدید با تابش پرتوهای گاما یا الکترونی (50-105 کیلوگری) پیوند متقابل دارند و سپس برای بهبود مقاومت در برابر اکسیداسیون آنها به صورت حرارتی پردازش می‌شوند. داده های بالینی پنج ساله، از چندین مرکز، اکنون در دسترس است که برتری آنها را نسبت به UHMWPE معمولی برای تعویض کامل مفصل ران نشان می دهد (به آرتروپلاستی مراجعه کنید). مطالعات بالینی هنوز برای بررسی عملکرد UHMWPE بسیار متقابل برای تعویض زانو در حال انجام است. پلی‌بوتیلن سوکسینات
سنتز پلی‌استرهای مبتنی بر اسید سوکسینیک برای اولین بار در سال ۱۸۶۳ انجام شد. در آن زمان دانشمند پرتغالی، آگوستینیو ویسنته لورنچو، در تحقیق درمورد ترکیبات چند اتمی، واکنش بین اسید سوکسینیک و اتیلن گلیکول را برای ایجاد آنچه او "سوکسینو اتیلنیک اسید" نامید، توصیف کرد. او متوجه شد که این اسید وقتی در دمای بالا گرم می‌شود آب را از دست می‌دهد (۳۰۰ درجه سانتی‌گراد) و یک توده کریستالی پس از خنک شدن بدست می‌آید. متأسفانه، لورنچو ساختار مواد به دست آمده را زیاد مطالعه نکرد. منهول
9.HDPE (پلی اتیلن با دانسیته بالا) در بیشتر اسیدها و بازهای رقیق بی‌اثر است. در واقع یک بازهٔ گسترده از مقاومت شیمیایی با اسیدها و بازها و بسیاری از ترکیبات آلی نشان می‌دهد. با توجه به این که برخورد با این گون مواد در منهول امری اجتناب ناپذیر است این مورد از ویژگی‌های "عالی" منهول پلی اتیلن است. مثلاً در فاضلاب‌ها با اسید سولفوریک و سولفید هیدروژن واکنش شیمیایی نمی‌دهد و leak-free (بدون نشتی) باقی می‌ماند در حالیکه منهول بتنی در برابر اسیدها و بازها مقاومت شیمیایی زیادی ندارند و پس از مدتی خورده می‌شوند. مثلاً در فاضلابها سولفید هیدروژن به اسید سولفوریک تبدیل می‌شود که منجر به ترک بتن و ایجاد ترک می‌شود. کربین
دیگر پیکربندی‌های ممکن برای زنجیره ای از اتم‌های کربن شامل زنجیرهای Polycumberen (پلی اتیلن دیویدید) با پیونددوگانه (۱۲۸٫۲ پیکومتر) می‌باشد. انتظار می‌رود که این زنجیره، انرژی کمی بالاتری با شکاف پایرل ۲ تا ۵ الکترون ولت داشته باشد. با این حال برای مولکول‌های C کوتاه، ساختار polycumulene مورد ارجح به نظر می‌رسد. وقتی که "n" زوج است، دو پیکربندی اساسی، با انرژی بسیار نزدیک، می‌توانند با هم وجود داشته باشد: یک خطی و یک چرخه ای (رامبویه). پلی‌وینیل استات
پلی وینیل استات یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۷۷۵۸ است؛ که جرم مولی آن ۸۶٫۰۹ g/mol می‌باشد. پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
UHMWPE همچنین در ساخت آب بند و یاتاقان های هیدرولیک استفاده می شود. برای کارهای مکانیکی متوسط در آب، هیدرولیک روغن، پنوماتیک و کاربردهای بدون روغن مناسب است. مقاومت سایشی خوبی دارد اما فقط برای سطوح جفت نرم مناسب تر است. ژئوممبران
ژئوممبران‌های (vldpe (vinyl low density polyethylene) , lldpe (liner low-density polyethylene), pvc (polyvinyl chloride همین ساختار را دارا هستند ولی آن‌ها به ترتیب به جای پلی اتیلن سنگین از پلی وینیل کلراید، پلی اتیلن سبک، ترکیبی از پلی اتیلن و وینیل می‌باشد. مزایای احداث استخرهای کشاورزی با ورق ژئوممبران ژئوممبران
ژئوممبران ورقی نفوذ نا پذیر است و امروزه جایگزین خوبی برای روش‌های قدیمی (سنگ و سیمان و بتن) بحث ایزولاسیون شده‌است. ورقی عایق است بر پایه پلی اتیلن که معمولا ژئوممبران از 96 درصد رزین پلی اتیلن و 3 درصد مستربچ و 1 درصد انتی اکسیدان تشکیل می شود و بر اساس رزین پلی اتیلن به سه نوع hdpe / lldpe / vldpe / pvc تقسیم می شود . معمولا نقش عایق در استخر های کشاورزی ، ایزولاسیون فونداسیون ، ایزولاسیون تونل ، ایزولاسیون روف گاردن و ایزولاسیون انواع حوضچه های صنعتی را دارد . پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
خطوط با کارایی بالا (مانند پشتی ) برای قایقرانی و پاراسلینگ به دلیل کشش کم، استحکام بالا و وزن کم از UHMWPE ساخته شده اند. به طور مشابه، UHMWPE اغلب برای گلایدرهای پرتاب وینچ از زمین استفاده می شود، زیرا در مقایسه با کابل فولادی، مقاومت سایشی برتر آن باعث سایش کمتر هنگام دویدن در امتداد زمین و داخل وینچ می شود و زمان بین خرابی ها را افزایش می دهد. پلاستیک
بسیاری از پلاستیک‌ها مبتنی بر شیمی کربن می‌باشند، یعنی این که آن‌ها به خصوصیات و خواص اتم کربن وابسته‌اند. اتم کربن چهار ظرفیتی است یعنی در چهار نقطه، اتم‌های دیگر به آن متصل می‌شوند و با آن پیوند شیمیایی برقرار می‌کنند. اتم‌های عناصر دیگر ظرفیت‌های متنوعی دارند. به‌طور کلی می‌توان گفت هر عنصر دارای یک ظرفیت شیمیایی خاصی است. اتیلن‌دی‌آمین‌تترااستیک اسید
در شیمی کوئوردیناسیونی EDTA^4- عضوی از خانواده لیگاندی آمینو پلی کربوکسیلیک اسیدها می‌باشد. EDTA^4- معمولاً با یک یون فلزی از طریق دو آمین و چهار کربوکسیلات خود پیوند برقرار می‌کند. بسیاری از ترکیبات کوئوردیناسیونی حاصل با ساختار هندسی اُکتاهدرال منطبق هستند. بسیاری از کمپلکس‌های EDTA^4- به دلیل تشکیل یک پیوند اضافی با آب (کمپلکس هفت کوئوردیناسیونی) یا جابجایی یکی از بازوهای کربوکسیلات با آب دارای ساختارهای پیچیده تری هستند. کمپلکس آهن (III) EDTA هفت کوئوردینه است. اولین کارها برای توسعه EDTA توسط جرالد شورازنباخ در دهه ۱۹۴۰ انجام شد. EDTA کمپلکس‌های به ویژه قوی با Mn(II), Cu(II), Fe(III), Pb(II), Co(III) تشکیل می‌دهد. پلی‌اتیلن
همان‌طور که قبلاً اشاره شد چگالی انواع پلی اتیلن‌ها در محدودهٔ ۰٫۹۱۰ تا ۰٫۹۶۵ دارد و علت اینکه آن را تا سه رقم اعشار ذکر می‌کنند این است که ۰٫۰۰۳ تغییر در چگالی باعث تغییر قابل توجه‌ای در ویژگی‌ها می‌شود. به‌طور کلی با افزایش چگالی، خطی بودن، سفتی، استحکام کششی، استحکام پارگی، دمای نرم شدن، شکنندگی، عمر خمشی، تمایل به ترک برداشتن افزایش می‌یابد. پلی اتیلن‌ها بسته به چگالی، به چهار گونه پلی اتیلن با چگالی کم (LDPE)، پلی اتیلن با چگالی کم خطی (LLDPE)، پلی اتیلن با چگالی متوسط (MDPE) و پلی اتیلن با چگالی زیاد (HDPE) تقسیم می‌شوند. تری‌اتیلن گلیکول
تری‌اتیلن گلیکول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۱۷۲ است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع بی‌رنگ است.