جلبک ها از چه ترکیباتی ساخته شده اند؟
جلبک سبز
جلبک‌های سبز مانند سایر گیاهان پیشرفته از ساختمان سلولی پیچیده‌ای ساخته شده‌اند که در بین تمامی انواع جلبک‌ها، گروه جلبک‌های سبز به علت داشتن برخی از ویژگی‌ها شبیه به گیاهان سبز هستند. یکی از این ویژگی‌ها، ذخیره کردن نشاسته در آن‌ها است، به گونه ای که مواد باقی مانده هیدرات کربن به صورت نشاسته در بافت‌های جلبک ذخیره می‌شوند و چون نشاسته ترکیبی است که فقط در گیاهان سبز وجود دارد بنابر همین امر یکی از ویژگی‌های گیاهان در جلبک‌ها قابل مشاهده است. جلبک دریایی خوراکی
جلبک‌های دریایی غنی از پلی‌ساکاریدهایی هستند که به‌طور بالقوه می‌توانند به عنوان ترکیبات عملکردی پری‌بیوتیک برای کاربردهای مرتبط با سلامت انسان و حیوانات مورد استفاده قرار گیرند. پری‌بیوتیک‌ها، ترکیبات غیرقابل هضم و تخمیرشده انتخابی هستند که رشد و/یا فعالیت میکروبیوتای مفید روده را تحریک می‌کنند که به نوبه خود فواید سلامتی را برای میزبان به همراه دارد. علاوه بر این، چندین متابولیت ثانویه مانند ترپنوئیدها، اکسی لیپین‌ها، فلوروتانین‌ها، هیدروکربن‌های فرار و محصولات با منشأ بیوژنتیکی مخلوط ساخته می‌شوند؛ بنابراین، جلبک‌ها را می‌توان به‌عنوان یک منبع طبیعی تغذیه‌ای، بسیار مورد توجه قرار داد، زیرا حاوی ترکیباتی با فعالیت‌های زیستی متعدد بوده و می‌توانند به‌عنوان یک عنصر کاربردی در بسیاری از فناوری‌ها، مثلاً برای به‌دست آوردن غذاهای فراسودمند مورد استفاده قرار گیرند. پلی‌ساکاریدهای موجود در جلبک‌های دریایی، ممکن است توسط آنزیم‌های باکتری‌های طبیعی روده در انسان متابولیزه شوند. میزان این آنزیم‌ها، به‌دلیل مصرف بالای جلبک‌های دریایی، در مردم ژاپن، بالاتر است. جلبک قهوه‌ای
جلبک‌های قهوه ای در سواحل صخره‌ای و دریاهای سرد زیست می‌کنند، به ویژه در مناطقی که جزر و مد شدید حکمفرما است. این نمونه‌ها دارای رنگینه‌های کلروفیل (سبز) و کارتن (نارنجی و قرمز) هستند. همچنین در سلول‌های جلبک قهوه ای ممکن است مقدار زیادی [[اسید آلژینیک]]، مواد بین سلولی را تشکیل دهند. این ماده لزج و چسبناک بوده و گاهی ممکن است تا ۲۵ درصد وزن خشک جلبک را تشکیل دهد. در صنعت از اسید آلژینیک استفاده‌های زیادی می‌شود که از آن جمله می‌توان به ساخت و تولید امولسیون اشاره کرد که برای براق کنندگی در صنایع کاغذسازی به کار گرفته شود. سلول جلبک‌های قهوه ای در قسمت پهلوها دارای تاژک‌های نامساوی هستند. برخی از جلبک‌ها دارای ساختمانی شبیه به برگ، ساقه، ریشه و گاهی [[گل‌آذین]] هستند. جلبک
جلبک‌ها آغازیان ساده‌ای هستند که اندازهٔ آن‌ها از موجودات گیاهی تک‌سلولی گرفته تا جلبک‌های بزرگ فرق می‌کند. به نظر می‌رسد که بعضی از جلبک‌ها دارای ریشه و ساقه و برگ هستند، ولی در واقع هیچ فرقی بین قسمت‌های مختلف جلبک‌ها مشاهده نمی‌شود. جلبک‌ها از جمله آغازیانی هستند که به علت دارا بودن کلروفیل و انجام فعالیت‌های فتوسنتزی، از طرف زیست شناسان در زیرگروه گیاهان قرار گرفته‌اند وتمام سلول‌های این آغازیان کم و بیش شبیه هم هستند آنچه در نگاه نخست توجه را به جلبک‌ها جلب می‌کند، رنگ‌آمیزی‌های متنوع در بین آن‌ها است.  جلبک‌ها رنگ‌های مختلفی دارند، ولی به‌طور عمده به رنگ‌های سبز، قهوه‌ای و قرمز و زرد دیده می‌شوند . با این حال همهٔ آن‌ها دارای کلروفیل هستند. در جلبک‌های قهوه‌ای و قرمز کلروفیل توسط رنگ‌دانه‌های دیگر پوشانده شده و در نتیجه به رنگ قهوه ای و قرمز، دیده می‌شوند که اگر آن‌ها را بجوشانیم رنگ سبز آن‌ها ظاهر می‌گردد. از دیگر نمونه‌های جلبک می‌توان به علف دریایی قرمز و علف صخره و کاهوی دریایی اشاره کرد.
مکمل‌های غذایی طبیعی
صدفهای خوراکی لبه سبز (پرنا کانالیکولوس)، گونه‌ای از جانوران صدف‌دار خوراکی می‌باشند. آن‌ها حاوی اسیدهای آمینه متعدد، اجزای سازنده پروتئینهای بدن و نیز آنزیمها و عناصر کم نیاز ضروری می‌باشند. میزان عناصر معدنی موجود در صدفهای دریایی، همانند عناصر معدنی پلاسمای خون متعادل است و اسیدهای آمینه به‌طور طبیعی با این عناصر معدنی درگیر (کی لیت) می‌شوند و به این طریق این عناصر بهتر جذب بدن می‌گردند. صدف دریایی به عملکرد سیستم قلبی- عروقی، دستگاه غدد لنفاوی، غدد درون ریز، بافتهای پیوندی چشمها و غشاهای مخاطی کمک می‌کند. این مواد التهاب را کم می‌کنند، درد و سفتی ناشی از آرتریت را تسکین می‌دهند و برای التیام زخمها و سوختگیها مفید می‌باشند. دریا
تولیدکننده‌های اولیه دریایی (گیاهان و موجودات زنده میکروسکوپی در پلانکتون‌ها) گسترده و بسیار متنوع‌اند. جلبک‌های فتوسنتزی و فیتو پلانکتون‌های میکروسکپی نسبت به جنگل‌های روی خشکی، کمک بیشتری به خروجی فتوسنتزی جهان می‌کنند. در حدود ۴۵ درصد از تولیدات اولیه مواد زنده در دریا بر عهده دیاتوم‌ها است. جلبک‌های بزرگ که به جلبک دریایی مشهورند، از اهمیت بالایی برخوردارند؛ سارگاسوم اشکال شناور رویش را شکل می‌دهد، درحالی که کتانجک جنگل‌های بستر دریا را پدیدمی‌آورد. گیاهان گلدار به شکل علفزارهای دریایی در «علفزارهای» شور کم‌عمق رشد می‌کنند، کرناها در مناطق گرمسیر و نیمه گرمسیر در ساحل ایجاد می‌شوند، و گیاهان شورپسند در نمک‌زارهای سیلابی رشد می‌کنند. تمام این زیست‌گاه‌ها قادرند مقدار زیادی کربن را جدا و از طیف گسترده‌ای از حیات حیوانات بزرگ و کوچک حمایت کنند. جلبک دریایی
جلبک‌های دریایی سبز رنگ در نقاط کم عمق دریا یافت می‌شوند و نوع قهوه‌ای آن در مناطق پرعمق دریا نیز قادر به زندگی است. از جلبک دریایی برای صنایع خوراکی، کود و دیگر صنایع استفاده می‌شود. دنباله‌دار
هسته از نوع خاصی از گرد و غبار به نام «"کرکی"» ساخته شده‌است، چون کرکی می‌تواند سبک‌وزن و پر از سوراخ مانند اسفنج باشد. درون سوراخ‌ها از یخ آب مانند، کربن دی‌اکسید (یخ خشک) و کربن مونوکسید (که از خودروها خارج می‌شود) ساخته شده‌است. لایه‌های بالایی هسته از گرد و غبار ساخته شده‌است. گرد و غبار غیر فرار متشکل از برخی کانیهای سیلیکات و غنی از کربن، هیدروژن، اکسیژن و نیتروژن است. در هسته، نسبت جرم فرار به جرم غیر فرار نزدیک به یک است. خرچنگ
خرچنگ‌ها همه‌چیزخوار هستند آنها به ویژه از جلبک و سایر غذاها دیگر شامل نرم‌تنان ٬کرم‌ها، سخت‌پوستان دیگر، قارچها و باکتریها و خرده غذاهایی که در دسترسشان باشد تغذیه می‌کنند. برای بسیاری از خرچنگ‌ها، یک رژیم غذایی حاوی مواد گیاهی و حیوانی، باعث رشد سریع‌تر و بیشتر زنده ماندن آنها می‌شود. جلبک
بسیاری از جلبک‌های سبز تک‌سلولی اند و در آب شیرین زندگی می‌کنند؛ بعضی دیگر پرسلولی بوده و در آب شور زندگی می‌کنند. بسیاری از پلانکتون‌های میکروسکوپی آب شور از جلبک‌های سبز هستند. جلبک‌های سبز میکروسکوپی در خاک‌های مرطوب و حتی درون سلول‌های موجودات دیگر زندگی می‌کنند. این دسته از جلبک‌های سبز به صورتِ هم زیست با روزن داران، که آن‌ها هم از فرمانروی آغازیان هستند، زندگی می‌کنند. رنگیزه‌های فتوسنتزیِ جلبک‌های سبز همانند رنگیزه‌های کلروپلاستی گیاهان است. بیشترِ جلبک‌های سبز هر دو نوع تولید مثل جنسی و غیر جنسی را دارند. اسکرابر جلبک
اسکرابر جلبک یک دستگاه تصفیه آب است (که نباید با یک پد اسکرابر که برای پاک کردن شیشه استفاده می‌شود اشتباه گرفته شود) که برای رشد از نور بهره می‌برد؛ در این فرایند، مواد شیمیایی نامطلوب از آب خارج می‌شوند. تولید هیدروژن بیولوژیک (جلبک)
تولید هیدروژن بیولوژیکی با جلبک، به عنوان روشی برای تقسیم نمودن آب به صورت فتوبیولوژیکی مطرح است که در رئاکتورهای زیستی نوری بسته و بر مبنای تولید هیدروژن به عنوان یک سوخت خورشیدی توسط جلبک انجام می‌گیرد . جلبک هیدروژن را در شرایط مشخص تولید می‌نماید. در سال ۲۰۰۰، مشخص گردید که در صورتی که جلبک رین هارتی از گوگرد تهی سازی شود می‌تواند تولید اکسیژن را تغییر دهد همانند آنچه که در فتوسنتز نرمال صورت پذیرفته و بروز می‌یابد و به تولید هیدروژن بپردازد. سوزن‌جلبک
سوزن‌جلبکان یک جفت تاژک با منشأ مشترک هستند که یکی در سطح پشتی و دیگری در سطح شکمی قرار دارد. این جلبک‌ها همچنین دارای چندین کلروپلاست بیضوی بوده که حاوی کلروفیل‌های a, c و c است و رنگدانه‌های فرعی همچون بتا-کاروتن و دیادینوزانتین هم هستند. سوشی
واسابی: یا ترب کوهی ژاپنی از موادی است که همواره به‌عنوان چاشنی ماهی خام و نیگیری‌زوشی استفاده می‌شود. واسابی سبزرنگ، اشتهاآور و با طعمی بسیار تند است. واسابی خاصیت ضد باکتریایی دارد و از نظر جلوگیری از فساد ماهی خام مؤثر است. به‌طور سنتی برای رنده کردن آن از یک رندهٔ ویژه استفاده می‌شود. این رنده از پوست کوسه ساخته می‌شود و قادر به شکستن سلول‌های گیاهی واسابی است. شکستن این سلول‌ها باعث آزاد شدن و انتشار یک مادهٔ ضد باکتریایی از داخل این سلول‌ها می‌شود. در زمانی که هنوز یخچال در دسترس نبود، واسابی برای پیشگیری از مسمومیت نقش مهمی را ایفا می‌کرد. نُوری: در دریاهای اطراف ژاپن در حدود ۱۲۰۰ گونه جلبک دریایی خوراکی یافت می‌شود. نُوری را می‌توان معروفترین جلبک خوراکی در ژاپن نامید. امروزه نُوری بخاطر کالری کم و غنی بودن از نظر مواد معدنی و ویتامین به‌عنوان موادغذایی مناسب رژیم غذایی، محبوبیت روزافزونی میان مردم پیدا کرده‌است. نُوری بیشتر خشک است و شکل ظاهری آن به کاغذ شباهت دارد. در گذشته، در اروپا و ایالات متحده به‌عنوان کاغذ سیاه نامیده می‌شد. اما امروزه بخاطر مواد مغذی موجود در جلبک دریایی و رونق مواد غذایی ژاپنی در بسیاری از کشورها نیز خورده می‌شود. در میان این کشورها می‌توان به دو کشور بریتانیا و آمریکا اشاره کرد: جلبک
جلبک‌های سبز در آب‌های شیرین یافت می‌شوند و بیشتر آن‌ها مانند کلامیدوموناس گیاهانی تک‌سلولی‌اند. جلبک‌های قهوه‌ای تقریباً شامل تمامی جلبک‌ها بوده و بیشتر آن‌ها از نظر اندازه نیز بزرگند. دانک
اکثر جلبک‌ها برای حیات به زیستگاه‌ها و محیط‌های آبی وابسته اند که دسترسی آنها به CO برای فتوسنتز را تحت تأثیر فرار می‌دهد. CO در آب ۱۰ هزار برابر کندتر از هوا پخش می‌شود و همچنین به آهستگی به تعادل می‌رسد. در نتیجه آب به عنوان یک زیستگاه، اغلب به راحتی از CO تخلیه می‌شوند اما برای به دست آوردن CO از هوا کند عمل می‌کند. سرانجام، هنگامی که CO در آب حل شود، واکنشی تعادلی با بی کربنات (HCO ) به صورت وابسته به pH ایجاد می‌کند. به عنوان مثال در آب دریا، pH به حدی است که کربن معدنی محلول (DIC) عمدتاً به شکل HCO یافت می‌شود. درنهایت، غلظت پایین CO آزاد در آب به قدری است که یک روبیسکو جلبکی از یک چهارم حداکثر سرعت خود می‌تواند استفاده کند و در نتیجه، در دسترس بودن CO گاهی اوقات ممکن است محدودیت عمده ای درفتوسنتز جلبکی باشد. جلبک کلرلا
هنگامی که کلرلا اولین بار برداشت شد، به عنوان یک مکمل پروتئین ارزان قیمت برای استفاده در رژیم غذایی انسان پیشنهاد شد. طرفداران آن بعضی اوقات به دیگر فواید بهداشتی جلبک‌ها مانند: ادعاهای کنترل وزن، پیشگیری از سرطان و حمایت از سیستم ایمنی تمرکز می‌کنند. براساس اظهارات انجمن سرطان آمریکا مطالعات علمی موجود اثربخشی آن را در جلوگیری یا درمان سرطان یا هر گونه بیماری دیگر در انسان ثابت نکرده‌است. در شرایط خاصی از رشد، کلرلا روغن‌هایی را تولید می‌کند که دارای چربی‌های غیر اشباع بالا هستند - کلرلا مینوتیسیما، ایکوزاپنتانوییک اسید را در ۳۹٫۹٪ کل لیپید تولید می‌کند. کامپوزیت‌های دندانی
پرکننده بالک یا فله از ذرات سیلیس و زیرکونیوم آگلومره نشده تشکیل شده‌است. این پرکننده‌ها شامل ذرات نانوهیبرید با نسب وزنی ۷۷ درصد هستند. در واقع این دسته از کامپوزیت‌ها به این دلیل طراحی شده‌اند که مراحل کلینیکی مصرف را ساده‌تر و کمتر کنند و نیز فعالیت نوری آن‌ها را در عمق ۴–۵ میلی‌متر ممکن سازند و تنش‌های ناشی از ماندگاری طولانی مدت در دندان را کاهش دهند. متأسفانه، این دسته از کامپوزیت‌ها تحمل فشاری بالایی ندارند و نسبت به سایر مواد نسبت به سایش مقاومت خوبی ندارند.کامپوزیت آماده مصرف توسط دندانپزشک در محیط بالینی به راحتی تهیه و استفاده می‌شوند. پلیمریزاسیون به‌طور معمول به کمک یه دستگاه نور آبی که به راحتی با دست حمل می‌شود تکمیل می‌شود که طول موج‌های خاصی را که به آغازگر و کاتالیزور واکنش بستگی دارد، منتشر می‌کند. هنگام استفاده از نور، نور باید به اندازه نزدیک به سطح رزین نگه داشته شود، و نیز برای حفاظت از چشم عینک مخصوص استفاده شود. دانک
اوایل دهه ۱۹۷۰ بود که ماهیت پروتئینی دانک مشخص شد؛ زمانی که دانک‌ها با موفقیت از یک جلبک سبز جدا شدند و نشان داد که تا ۹۰٪ آن از روبیسکوی فعال بیوشیمیایی تشکیل شده‌است. در دهه بعد، شواهد بیشتری نشان داد که جلبک‌ها قادر به جمع‌آوری حوضچه‌های درون سلولی DIC (کربن معدنی محلول)، و تبدیل آن به CO در غلظتی به مراتب بیشتر از محیط اطراف هستند. بدجر و پرایس ابتدا عملکرد پیرنوئید در ارتباط با فعالیت CCM را مشابه عملکرد کربوکسیزوم موجود در سیانوباکتری بیان کردند. فعالیت CCM فوتوبیونت‌های جلبکی و سیانوباکتریایی در تجمع‌های گلسنگی نیز با استفاده از تبادل گاز و ایزوتوپ‌های کربن شناسایی شد و توسط پالمکویست ، بدجر و دیگران با دانک مرتبط شد. CCM شاخ‌واش‌ها بعداً توسط اسمیت و گریفیتس توصیف شد. جلبک سبز
همچنین غشاء هسته در جلبک‌های سبز همانند غشاء هسته در سلول‌های گیاهی دارای دو دیواره و یک منفذ است و در نهایت این مواد دی‌ان‌ای که به هنگام تقسیم به شکل رشته‌های کوچک و مشخص کروموزومی ظاهر می‌شوند در یک یا دو هسته سلولی وجود دارند. برخی از جلبک‌ها دارای اندامی به نام تاژک هستند که برای حرکت کردن از آن استفاده می‌کنند. جلبک‌های سبز آبی نیز دارای یک یا دو تاژک هستند. یکی از این نمونه جلبک‌ها، «کلامیدوموناس» است که تقریباً در همه جا پراکندگی دارد. کلامیدوموناس در تمامی زیستگاه‌های آبی و خشکی و گاهی در گرد و غبار نیز مشاهده می‌شوند. این جلبک‌ها به راحتی قابل کشت و تکثیر هستند. جلبک
جلبک‌های قهوه‌ای نیز پر سلولی هستند و در دریاها زندگی می‌کنند. کِلپها که بزرگترین آغازیان پرسلولی اند و طول آن‌ها به به چند متر هم می‌رسد، از جلبک قهوه‌ای هستند. چرخه زندگی همه جلبک‌های قهوه‌ای دارای تناوب نسل است. جلبک
در بین رنگ آمیزی جلبک‌ها، جلبک‌های قهوه ای گروه نسبتاً بزرگ و متنوعی را تشکیل می‌دهند که در حدود ۱۵۰۰ گونه از ۲۵۰ جنس مختلف را شامل می‌شوند. جلبک‌های قهوه ای از نخستین گروه از جلبک‌ها به‌شمار می‌آیند که شناسایی و طبقه‌بندی شده‌اند. این نمونه از جلبک‌ها معمولاً دریازی هستند و بسیاری از جلبک‌های عظیم‌الجثه را شامل می‌شوند. نمونه‌هایی از این جلبک‌ها بسیار بزرگ هستند و اندازه آن‌ها ممکن است به ۵۰ متر نیز برسد. گوسفند دریایی
هنگامی که این جانوران از جلبک‌ها تغذیه می‌کنند، گوسفند دریایی کلروپلاست جلبک را بیرون کشیده و تحت فرآیندی که «کلپتوپلاستی» نامیده می‌شود، کلروپلاست جلبک را با بدن خود ترکیب می‌کند. جلبک حبابی
بسته به وضوح آب  نهرها (مرجان ، صخره ها) ، از سطح تا عمق 80  متر یافت می شود. سوخت جلبک
سوخت جلبک یا زیست‌سوخت نسل سوم گونه‌ای زیست‌سوخت است که از جلبک به‌دست می‌آید. در هنگام نورساخت، جلبک‌ها و دیگر نورسازنده‌ها، گاز کربن دی‌اکسید و نور خورشید را دریافت کرده و آن را به اکسیژن و زیست‌توده تبدیل می‌کنند. جلبک قهوه‌ای
جلبک‌های قهوه‌ای متحرک نیستند اما [[گامت]]‌ها (کامه‌ها) و هاگ‌های متحرک تولید می‌کنند. این نوع جلبک‌ها تولید مثل جنسی و غیرجنسی دارند به طوری که در تولید مثل غیر جنسی با قطعه قطعه شدن [[ریسه]] و [[هاگ]]‌ها تکثیر می‌شود و در تولید مثل جنسی که بسیار هم پیچیده‌است، گامت‌ها در اندام‌های جنسی نر و ماده به صورت جداگانه تولید می‌شوند که پس از ترکیب آن‌ها با یکدیگر، تخم تشکیل می‌شود.[[رده:جلبک قهوه‌ای|جلبک قهوه‌ای]] [[رده:جانداران پدیدآمده در تیتونین]] [[رده:جانداران پدیدآمده در ژوراسیک پسین و هنوز منقرض‌نشده]] [[رده:زیست‌شناسی اقیانوسی]] [[رده:ناجورتاژکان]] پلاسمودسم
پلاسمودسماتا (مفرد: پلاسمودسم) کانال‌های میکروسکوپی هستند که در عرض دیوارهٔ سلولی سلول‌های گیاهی و برخی جلبک‌ها قرار دارند و موجب برقراری ارتباط بین سلول‌ها می‌گردند. گونه‌هایی که دارای پلاسمودسم هستند، کاروفیته‌ها، کارالس‌ها و کولیوکاتل‌ها (همگی جلبک اند) و نیز گیاهان آب زی می‌باشند. برخلاف سلول‌های جانوری، همهٔ سلول‌های گیاهی توسط دیواره‌ای پلی ساکاریدی احاطه شده‌اند. دیوارهٔ سلولی و لاملا، سلول‌های گیاهی مجاور را از یکدیگر جدا می‌کند و بدین ترتیب فضایی فراسلولی به نام آپوپلاست را به وجود می‌آورد. درست است که دیواره نسبت به برخی پروتئین‌های ریز و قابل انحلال و مواد محلول دیگر کاملاً تراواست، اما پلاسمودسم تنظیم مستقیم ترابری مواد بین سلول‌ها را بر عهده دارد. دو نوع پلاسمودسم وجود دارد: پلاسمودسم نخستین که در هنگام تقسیم سلولی شکل می‌گیرد و پلاسمودسم دومین که در سلول‌های بالغ شکل می‌گیرد. غار چال‌نخجیر
بیشتر غار از سنگ‌های آهکی تشکیل شده‌است که متعلق به دسته سنگ‌های رسوبی‌اند. ویژگی مهم سنگ‌های آهکی، حل‌شدن آن‌ها در آب‌های حاوی دی‌اکسید کربن است. هنگامی که آب وارد زمین آهکی می‌شود در اثر برخورد با فلز و کانی‌های دیگر، مقداری از آن را در خود حل کرده و زمان شکل‌گیری سازندهای آهکی غار، رنگ حاصل از کانی‌ها باعث تغییر رنگ در آهک می‌شود. بیشتر سازندهای درون غار رنگ سفید شیری دارند که گاهی متمایل به زرد‌اند. املاح گوگرد باعث ایجاد رنگ زرد، املاح آهن باعث ایجاد رنگ سیاه، املاح مس باعث ایجاد رنگ سبز واملاح جیوه باعث ایجاد رنگ نارنجی مایل به قرمز شده‌اند که ترکیب فراوان این رنگ‌ها در غار به چشم می‌خورد. جلبک‌شناسی
جلبک‌شناسی () دانش مطالعه و بررسی جلبک‌ها است. این دانش شاخه‌ای از علوم زیستی و زیرشاخه گیاه‌شناسی برشمرده می‌شود. جلبک‌ها در اکوسیستم آبی به‌عنوان تولیدکنندگان دستِ اول دارای اهمیت هستند. بیشتر جلبک‌ها یوکاریوتی و فوتوسنتزکننده در محیط‌های مرطوب هستند. جلبک‌ها از بقیه گیاهان بالاتر از خود در ساقه، ریشه و برگ تمیزپذیر هستند. این موجودات گل یا شکوفه نمی‌کنند. در جلبک‌شناسی، افزون بر گونه‌های یوکاریوتی، گونه‌های پروکاریوتی شامل جلبک‌های سبزآبی و سیانوباکتری‌ها نیز مورد بررسی قرار می‌گیرند. آب‌کپک
آب‌کپک یا قارچ‌های اُاُمیست (Oomycetes) سازواره‌هایی یوکاریوتی و قارچ‌مانند هستند که برای رشدونمو وابسته به آب هستند و اغلب در سطح آب توده‌ای جُلینه تولید می‌کنند.کپک‌های آبی، زنگهای گندم و سفیدک مو جزء قارچهای تخمی به شمار می‌آیند. پیکر این قارچها از رشته‌های باریک تشکیل شده و هسته‌ها در سیتوپلاسم پراکنده‌اند. در دیواره آنها بر خلاف سایر قارچها که از کیتین تشکیل شده است، سلولز مشاهده می‌گردد. گلسنگ
گلسنگ‌ها رستنی‌هایی مشترک از یک قارچ و یک جلبک‌اند که زندگی مشترک باهم دارند. اساس همزیستی، جذب مواد مغذی توسط قارچ از جلبک‌ها است. چون جلبک گیاهی سبز است، می‌تواند غذای خود را تهیه کند ولی قارچ که گیاهی فاقد سبزی است. از تأمین غذای خود عاجز است. بنابر این در گلسنگ، قارچ از مواد غذایی که به وسیله جلبک درست می‌شود مصرف می‌کند. جلبک هم از آبی که به وسیله قارچ‌ها جذب شده استفاده می‌کند و این آب نیز خود محافظ و پناهگاهی برای جلبک محسوب می‌شود. برای این همزیستی، تقریباً همه گلسنگ‌های مورد مطالعه نوعی از نفوذ قارچ به سلول‌های جلبک را نشان می‌دهند که از طریق اندام مکنده (هاستوریوم) حاصل می‌شود. موسیقی
تنبک سازی است از پوست و چوب (معمولاً گردو) و از دو قسمت گلویی و استوانه‌ای تشکیل یافته، سطح بالایی آن از پوست و قسمت گلویی آن که با دهانه‌ای گشاد دارد، باز است. تکنیک نواختن این ساز با دو دست و انگشتان به گونه‌ای است که آن را جزو پر تکنیک‌ترین سازهای کوبه‌ای قرار داده‌است. فیزیولوژی
فیزیولوژی جلبک‌ها غار
بیشتر غارها از حلال پوشی سنگ آهک تشکیل شده‌اند. غارهای حلال‌پوشی‌شده رایج‌ترین انواع غارند و این غارها از سنگ‌هایی تشکیل شده‌اند که حل شدنی اند، مانند سنگ آهک، اما می‌توانند از سنگ‌های دیگر نیز تشکیل شوند، از جمله سنگ گچ، دولومیت، مرمر، نمک و گچ فرنگی. سنگ در آب‌های زیرزمینی اسیدی حل می‌شود که از صفحه‌های بستر، گسل‌ها، اتصالات و غیره نشت می‌کنند. در طول دوره‌های زمین‌شناسی ترک‌ها گسترش می‌یابند و غارها و سیستم‌های غاری را ایجاد می‌کنند. سوخت‌وساز
بیشتر ساختارهایی که حیوانات، گیاهان و میکروب‌ها را تشکیل می‌دهند از سه دسته اساسی مولکول‌ها تشکیل شده‌اند: آمینواسیدها، کربوهیدرات‌ها و لیپیدها (اغلب چربی‌ها نامیده می‌شوند). همان‌طور که این مولکول‌ها برای زندگی اساسی هستند، واکنش‌های متابولیکی روی ساخت این مولکول‌ها در ساخت و ساز یاخته‌ها و بافت‌ها، یا شکستن آن‌ها و استفاده از آن‌ها به عنوان منبع انرژی به وسیله هضم آن‌ها تمرکز دارند. این واکنش‌ها می‌توانند برای ساخت چند پلیمر از جمله دی‌ان‌ای و پروتئین‌ها، درشت‌مولکول‌هایی که برای زندگی اساسی هستند، به یکدیگر متصل می‌شوند. مرجان
برخی مرجان‌ها می‌توانند ماهی‌های کوچک و پلانکتون‌ها را با استفاده از سلول‌های نیش زننده‌ای که بر روی تانتاکول‌هایشان وجود دارد، به دام بیندازند و شکار کنند؛ با این حال اغلب مرجان‌ها بخش اعظم انرژی و مواد غذایی خود را به کمک فتوسنتز جلبک‌های تک‌سلولی همزیست به دست می‌آورند. این جلبک‌ها در داخل بافت مرجانی زندگی می‌کنند و زوگزانتله یا سیمبیودینیوم نامیده می‌شوند؛ مرجان‌های دارای زوگزانتله به نور خورشید نیاز دارند و در آب‌های شفاف و کم‌عمق -عمدتاً در اعماق کمتر از ۶۰ متر (۲۰۰ فوت) - زندگی می‌کنند. مرجان‌ها در ایجاد ساختار فیزیکی صخره‌های مرجانی که عمدتاً در آب‌های استوایی و نیمه‌استوایی واقع شده‌اند، سهم زیادی دارند؛ از جمله این ساختارها می‌توان به صخره‌های بلند مرجانی در ساحل کوینزلند در استرالیا اشاره کرد. مرجان‌هایی که با جلبک‌ها همزیستی ندارند، می‌تواند در آب‌های عمیق‌تر زندگی کنند و همراه با گونه‌های ساکن آب‌های سرد همچون سرده لوفلیا در عمق ۳۰۰۰ متری (۹۸۰۰ فوت) اقیانوس‌ها به حیات خود ادامه دهند. جلبک
علاوه بر معایب گفته شده در مورد جلبک‌ها، این جلبک‌ها هستند که باعث تأمین اکسیژن مورد نیاز آب می‌شوند. به این صورت که مواد زاید آب‌ها و فاضلاب‌ها به وسیله میکروب‌های بی هوازی تجزیه می‌شود و سطح آب را آلوده می‌کنند که در این میان جلبک‌ها در آب رشد کرده و با فرایند فتوسنتز خود اکسیژن مورد نیاز آب را تأمین می‌کنند و در نتیجه فعالیت میکروب‌های هوازی را در تجزیه مواد آلی افزایش می‌دهند. در شرایطی که اکسیژن کافی فراهم نباشد، میکروب‌های بی هوازی با تجزیه مواد آلی فراورده‌های بدبویی تولید می‌کنند. ناجورتاژکان
اعضای این شاخه در زیستگاه‌های متفاوتی یافت می‌شود. آب‌های شیرین و دریاها، غنی از دیاتوم‌ها و انواع جلبک هستند. آن‌ها را می‌توان در خاک‌های مرطوب، یخچال‌های دریایی، یخچال‌های کوهی، برف‌ها و حتی روی اتمسفر یافت. آن‌هایی که زندگی آزاد و هتروتروف دارند در دریاها و آب‌های شیرین یافت می‌شوند. تعداد خیلی کمی هم همزیست جلبک‌های دیگر هستند. بسیاری از آن‌ها پولک‌ها یا پوسته کلسیتی، سیلیکونی ترشح می‌کنند که در یافته‌های فسیلی مربوط به 550mya مشاهده می‌شود. کتانجک
اشنه دریایی مانند سایر جلبک‌ها سرشار از مواد معدنی و الیاف است و خاصیت ژل‌گونه آن باعث شده از کتانجک در فراورده‌ای آرایشی و به عنوان ویتامین و خوراک دام هم استفاده شود. ناجورتاژکان
بیشتر ناجورتاژکان جلبک هستند و از کتانجک‌های غول چندیاخته‌ای گرفته تا دیاتومه‌های تک‌یاخته‌ای را در بر می‌گیرند. دیاتومه‌ها از سازه‌های اصلی پلانکتون‌ها هستند. جلبک‌های غلتان
درون توپ ولوکس خالی از سلول می‌باشد معمولاً به وسیله آب یا ماده ژلاتینی پر شده‌ است دکتر هرمزدیار کیان مهر در تحقیقات انجام شده (طرح تحقیقاتی جلبک‌های آب شیرین مشهد و حومه، سال ۱۳۷۰) ولوکس را در آب‌های این منطقه نیافته‌ است که به نظر ایشان شاید علت آن قلیایی بودن آبها باشد. دی‌کلرومتان
این ماده به‌طور طبیعی در میان جلبک‌ها و آتشفشان‌ها وجود دارد. به‌طور مصنوعی هم در اثر واکنش کلرومتان یا متان با گاز کلر در دمای ۵۰۰-۴۰۰ درجه سلسیوس تولید می‌شود. جلبک کلرلا
پژوهشگران برای کنار آمدن با رونق افزایش جمعیت پس از جنگ در ایالات متحده و جاهای دیگر، تصمیم گرفتنداز منابع دریایی ناشناخته استفاده کنند. آزمایش اولیه توسط موسسه تحقیقاتی استنفورد نشان داد کلرلا (زمانی که در شرایط گرم، آفتابی و کم عمق رشد کند) می‌تواند ۲۰ درصد انرژی خورشیدی را توی یک گیاه تبدیل کند که در صورت خشک شدن حاوی ۵۰ درصد پروتئین است. علاوه بر این، کلرلا حاوی چربی و ویتامین است. کارایی فتوسنتزی کلرلا را قادر می‌سازد که نسبت به هر گیاه دیگری پروتئین بیشتری در واحد سطح تولید کند، یک دانشمند پیش‌بینی کرد تنها با ۲۰ کارگر در یک مزرعهٔ ۱۰۰۰ هکتاری کلرلا (۴ کیلومتر مربع) در یک سال می‌توان ۱۰٬۰۰۰ تن پروتئین تولید کرد. پژوهش‌های آزمایشی در استنفورد و جاهای دیگر موجب فشار زیاد روزنامه‌نگاران و روزنامه‌ها شد، اما منجر به تولید جلبک در مقیاس بزرگ نشد. به دلیل پیشرفت‌های تکنولوژیکی در کشاورزی در آن زمان و تحسین گستردهٔ آن از ظرف کارشناسان و دانشمندانی که آن را مورد مطالعه قرار گرفت، کلرلا گزینهٔ قابل قبولی به نظر می‌رسید. پژوهشگرانی که در مورد جلبک تحقیق می‌کردند حتی امیدوار بودند، برای افزودن ویتامین‌ها و مواد معدنی محصولات غذایی معمولی یک پودر کلرلای خنثی را به آن‌ها اضافه کنند. زیست‌کانی‌سازی
صدف یک ماده کامپوزیت با منشا زیستی است که مورد علاقه بسیاری در علم مواد است زیرا دارای ویژگی­‌های غیرمعمول است و نمونه ای بارز از زیست‌کانی‌سازی است. پوسته­‌های نرم‌تنان از ترکیب 90-95% جرمی کلسیم‌کربنات تشکیل شده اند که 1-5% دیگر هم توسط ماده آلی دیگری تشکیل یافته است. کامپوزیت حاصل چقرمگی شکستی حدود 3000 برابر بیشتر از خود بلورها دارد. در فرآیند زیست‌کانی‌سازی صدف ها، پروتئین­‌های ویژه‌ای در هسته‌زایی، فاز، شکل و نحوه رشد نقش دارند و به طور کلی مقاومت مکانیکی قابل توجه صدف را به آن می­‌بخشند. استفاده از اصول زیست‌تقلیدی (بیومیمتیک) آشکار شده از نحوه تشکیل و ساخت پوسته نرم‌تنان می­‌تواند به ما در ساخت کامپوزیت­‌های جدید با خصوصیات نوری، الکترونیکی و ساختاری ارتقا یافته کمک کند. ساختارها و چینش‌­ها در میان این پوسته­‌ها  متنوع است ولی همه آنها برخی ویژگی­‌ها را در اشتراک دارند: بخش اصلی پوسته تشکیل شده از کلسیم‌کربنات بلوری (کلسیت) است. با اینکه در بخش­‌هایی آمورف‌های کلسیم‌کربنات وجود دارند که مانند کریستال‌ها رفتار می‌­کنند، این بخش‌ها هرگز زاویه یا وجهی از خود نشان نمی‌­دهند. بررسی‌­های ساختارهای داخلی آنها، ریزدانه های گرد شده نامنظمی را نشان می‌دهند. ترکیبات آلی فرار
ترکیبات آلی فرار، ترکیباتی بسیار متنوع و در همه جا پراکنده میباشند. برخی از انواع این ترکیبات به صورت طبیعی یافت میشوند و برخی دیگر نیز به دست انسان ایجاد شده اند. بسیاری از عطر ها و مواد بودار از ترکیبات آلی فرار تشکیل شده اند. مواد نقش مهمی را در برقراری ارتباط بین گیاهان بر عهده دارند. تعدادی از این ترکیبات برای سلامتی انسان یا محیط زیست مضر می باشند. محدوده مقدار مجاز غلظت این نوع مواد مضر در محیط (بویژه در یک فضای بسته) به صورت قانونی تعیین شده است. مواد آلی فرار مضر ممکن است سمی نباشند ولی در طولانی مدت اثرات مخرب بر سلامتی انسان و محیط زیست داشته باشند. با توجه به اینکه غلظت این مواد در هوا بسیار کم می باشد لذا تحقیقات بر روی این مواد به دشواری صورت میگیرد. جلبک حبابی
جلبک حبابی ، که با نام مردمک ملوان هم شناخته می‌شود، گونه‌ای جلبک است که در اقیانوس‌های سراسر دنیا در مناطق گرمسیری و مناطق نیمه‌گرمسیری یافت می‌شود. این جلبک یکی از بزرگترین جانداران تک‌ سلولی است. حوضچه تبخیر نمک
در حوضچه‌هایی با غلظت نمک کم جلبک‌های سبز و موجودات میکروسکپی از خود رنگ سبز تولید می‌کنند، در حوضچه‌هایی با غلظت نمک بالاتر جانوارن ذره بینی به نام (Dunaliella salina) که به جلبک صورتی معروف هستند رنگ حوضچه را به صورت مایل به قرمز در می‌آورند. همچنین موجوادت ذره بینی دیگری از جمله آرتمیا باعث به وجود آمدن رنگ نارنجی در بعضی از حوضچه‌ها می‌شوند. بادکنک
بادکنک کیسه‌ای است کِشسان که با گونه‌های مختلفی از گاز(مانند هلیوم (به همراه چسب هایفلوت x جهت دوام بیشتر)، هیدروژن، نیتروژن، نیترو اکسید یا هوا) ￼￼پُر می‌شود. نخستین بادکنک‌ها از مثانهٔ خشک‌شدهٔ حیوانات بوده‌اند. بادکنک‌های نوین را می‌توان از موادی چون رزین، لاستیک، پلیکلروپرین یا نایلون ساخت. برخی بادکنک‌ها کاملاً تزئینی هستند، در حالی که برخی برای کاربردهای ویژه چون هواشناسی، درمان، نظامی، یا ترابری به‌کار می‌روند. ویژگی‌های بادکنک، شامل چگالی کم و بهای کم، سبب کاربردهای گستردهٔ آن شده‌است. صخره‌های مرجانی
این اکوسیستم محصول همزیستی صخره‌ها و نوع جلبک تک‌سلولی تاژک‌دار است به نام زوکسانتلای که در بین بافت‌های صخره‌ها زندگی می‌کنند. این جلبک‌ها فتوسنتز می‌کنند و برای صخره اکسیژن، انرژی و مواد مغذی تأمین می‌کنند و رنگ‌های زیبای مرجان‌های ساحلی بخاطر آن‌ها است. علاوه بر این آب سنگ‌ها به این جلبک‌ها برای ساختن اسکلت کلسیمی خود نیاز دارند. در مقابل آب سنگ‌ها برای این جلبک‌های تک سلولی محیطی برای رشد و همچنین نیتروژن، فسفر و دی‌اکسید کربن فراهم می‌کنند. جلبک دریایی خوراکی
جلبک‌های قرمز، جلبک‌های سبز و جلبک‌های قهوه‌ای. جلبک دریایی خوراکی
در فیلیپین، یک ماده سنتی به‌نام "گولامان" از کاراگینان استخراج‌شده از جلبک دریایی خوراکی در صنعت پیشگام پرورش جلبک دریایی استوایی در این کشور تهیه می‌شود. این ماده همچنین به‌عنوان جایگزینی برای ژلاتین استفاده می‌شود و در تهیهٔ انواع دسرهای سنتی نیز کاربرد فراوانی دارد. کاراگینان به‌عنوان جایگزین ژلاتین به سایر مناطق جنوب شرق آسیا نیز گسترش یافته‌است. پی ساختمان
ممبران یا غشاهای ضدآب از پلاستیک، ترکیبات قیری، لاستیک‌های مصنوعی، خاک‌های رس طبیعی و سایر موادی که به اشکال مختلف استفاده می‌شوند، فرموله می‌شوند. "ممبران‌های مایع" (Liquid-applied membranes) مایعات چسبناکی هستند که پس از اعمال توسط غلتک یا اسپری در محل خشک می‌شوند. این ممبران‌ها بدون درز بوده و به راحتی در اطراف اشکال پیچیده اعمال می‌شوند. "ممبران‌های ورقه‌ای" نیز وجود دارند که در کارخانه تولید می‌شوند. این ممبران‌ها از نظر کیفیت و ضخامت ثابت هستند، اما اعمال آنها در اطراف اشکال پیچیده دشوارتر است و احتمال وقوع نشتی از محل درزها وجود دارد. "غشاهای کاملاً چسبیده" (Fully adhered membranes) به‌طور مداوم به بستری که روی آن اعمال می‌شوند متصل شده و شانس انتشار نشتی در زیر غشا را محدود می‌کنند. برخی غشاها به صورت "شل" قرار می‌گیرند، تا احتمال پارگی غشا در اثر حرکات و جابجایی بستر، کاهش پیدا کند. نوری (جلبک)
نُوری در زبان ژاپنی به مجموع جلبک‌های دریایی خوراکی مانند انواع جلبک قرمز، جلبک سبز و سیانوباکتریا (جلبک‌های سبزوآبی) و فراورده‌های آنها گفته می‌شود. نوری بیشتر خشک است و شکل ظاهری آن به کاغذ شباهت دارد. نوع غیر خشک و مرطوب آن نامانوری نامیده می‌شود. ظهور نوری در فرهنگ غذایی ژاپن به دورهٔ نارا بر می‌گردد. به غیر از ژاپن در چین، کره، نیوزیلند و انگلستان نیز کشت می‌شود و به تازگی کشت آن در آمریکا نیز آغاز شده‌است. مرجان
پولیپ مرجانی اسکلتی آهکی ترشح می‌نماید. این اسکلت را کورالیت می‌نامند و چنان‌چه مرجان به صورت کلنی باشد مجموعه اسکلت کورالوم نامیده می‌شود. کورالیت یک مرجان انفرادی به صورت فنجانی است که مرجان بر روی آن قرار می‌گیرد. اسکلت مرجانی ساختاری از جنس کلسیم کربنات است. پولیپ‌های مرجانی طی فرایند کلسیم‌سازی، با بهره‌گیری از یون‌های کلسیم محلول در آب دریا و گاز دی‌اکسید کربن، این اسکلت آهکی (کربنات کلسیم) را ترشح می‌کنند. مواد هیبریدی
مواد هیبریدی، کامپوزیت‌هایی هستند که از دو جزء سازنده در ابعاد نانومتری یا مولکولی تشکیل می‌شوند معمولاً یکی از این اتصال‌ها غیر ارگانیک (معدنی) و دیگری ارگانیک (آلی) موجود در طبیعت است. با این وجود این مواد با کامپوزیت‌های معمولی متفاوتند زیرا اجزاء سازنده این کامپوزیت‌ها میکروسکوپی (در ابعاد میکرومتر تا میلی‌متر) است؛ ترکیب در ساختار میکروسکوپی سبب می‌شود تا ماده‌ای همگن تر داشته باشیم که تمایز بین ۲ فاز اصلی و خواص آن‌ها را نشان دهد. گلسنگ
بنابر این گلسنگ‌ها موجوداتی هستند ریسه‌دار که از هم‌زیستی قارچ‌ها و مواد زندهٔ نورساختی (عامل فتوسنتز) پدید می‌آیند. این مواد زنده معمولاً یا جلبک‌های سبز و سبز آبی یا فقط جلبک‌های سبز آبی (سیانوباکتر) هستند. گلسنگ
پیکر گلسنگ‌ها از چند لایه تشکیل شده‌است: یک لایه نازک سخت فوقانی از ریسه‌های قارچ، لایه جلبکی که بیشتر از یاخته‌های جلبک یا سیانوباکتر ساخته می‌شود و پایین‌ترین و ضخیم‌ترین لایه، از ریسه‌های قارچی که به‌طور سستی مجتمع شده‌اند ساخته شده‌است. این لایه ممکن است نیم میلی‌متر ضخامت داشته باشد و در انباشتن آب و حفظ رطوبت نقشی اساسی ایفا کند. شیپورک (مژک‌داران)
این تک‌هسته‌ای‌ها در سراسر جهان در دریاچه‌ها و نهرهای آب شیرین معمول هستند. فقط S. multiformis از زی‌جاهای دریایی، آب شیرین و حتی زمینی ثبت شده است. آنها معمولاً به رشته‌های جلبکی یا ریزه‌ها متصل می‌شوند. برخی از گونه‌های شِیپورک، مانند S. polymorphus می‌توانند به‌صورت همزیستی با گونه‌های خاصی از جلبک‌های سبز زندگی کنند. جلبک‌ها پس از بلعیدن زنده می‌مانند در حالی که میزبان آنها مواد مغذی تولید شده را جذب می‌کند، در حالی که جلبک‌ها نیز به نوبه خود مواد زائد متابولیکی شِیپورک را جذب و از آن تغذیه می‌کنند. گونه‌های شِیپورک به اغتشاشات بیرونی با انقباض به شکل توپ واکنش نشان می‌دهند. کیست‌های استراحت از چند گونه شناخته شده‌اند. جلبک قهوه‌ای
فئوفیتا یا جلبکهای قهوهای عمدتاً [[ماکروفیت]] بوده و تنها تعداد اندکی گونه میکروسکوپی که بیشتر فرم رشتهای دارند در این شاخه جای می‌گیرند. به استثناء چند گونه که ساکن آبهای شیرین هستند، بوده و c و 2 c1 ،a اغلب جلبکهای قهوهای در آبهای شور رشدمیکنند. این جلبکها حاوی کلروفیل رنگ خود را از رنگدانه [[فوکوگزانتین]] می‌گیرند. علاوه بر لامینارین، که فرم اصلی ذخیره‌ای است، مانیتول، ساکارز و گلیسرول نیز در این جلبکها انباشته می‌شوند. کلپ‌ها گروهی از جلبک‌های قهوهای هستند که طول برخی از آنها مانند ماکروسیستیس به ۶۰ متر می‌رسد. برخی جلبک‌های قهوهای، تمایزات سلولی مشخصی ایجاد می‌کنند که می‌تواند به فرم [[پارانشیم]] کاذب یا حقیقی دیده شوند. دیواره سلولی از سلولز ساخته شده که توسط لایه‌ای از مواد لغزنده که از آلژینات و ترکیبات ترکیبات مشابه آن مانند [[فوکوئیدان]] تشکیل شده‌اند احاطه می‌شود. از این رو، کاربرد عمده جلبک‌های قهوه‌ای تولید همین ترکیبات خارج سلولی است. جلبک دریایی خوراکی
روغن جلبک دریایی همچنین برای تولید سوخت جلبک به‌عنوان یک زیست‌سوخت و در تولید روغن ماساژ، صابون‌ها و لوسیون‌ها استفاده می‌شود. کاراگینان
کاراگینان که از خانواده سولفاته خطی پلی‌ساکارید می‌باشد، صمغی است که از جلبک دریایی قرمز استخراج می‌شود. انواع مختلفی از کاراگینان وجود دارد که در پخت‌وپز مورد استفاده قرار می‌گیرد. گونه کاپا کاراگینان بیشتر در خمیر و کره استفاده می‌شود تا حالت ژله‌ای طبیعی ایجاد شود. کاراگینان که یک افزودنی مهم در صنعت غذایی است در ایالات متحده و سایر کشورهای اروپایی مجاز است در حالی که آژانس ایمنی خوراکی در انگلستان به دلیل خطر ایجاد خفگی، مصرف آن را در محصولات شیرین ممنوع اعلام کرده است. هیدروژن
همه روزه شکستن مولکول آب به اجزای سازنده اش، پروتون‌ها، الکترون‌ها و اکسیژن در واکنش نورساخت در اندام‌های زنده روی می‌دهد. برخی از اندام‌ها مانند سیانوباکتر و جلبک "کلامیدوموناز رینهارتی" یک گام دوم را هم وارد واکنش می‌کنند که مربوط به واکنش‌های در تاریکی است و در آن پروتون‌ها و الکترون‌ها کاهیده می‌شوند و با کمک آنزیم‌های ویژه‌ای که در کلروپلاست وجود دارد گاز H را درست می‌کنند. تلاش شده تا آنزیم‌های سیانوباکتری را به صورت ژنی تصحیح کنند و با کمک آن‌ها حتی در حضور اکسیژن هم گاز هیدروژن تولید کنند. همچنین تلاش شده تا ژن‌های جلبک یک واکنش دهندهٔ زیستی را هم اصلاح کنند. عقیق
عقیق‌ها معمولاً به‌صورت دانه‌هایی در حفره‌ها و منافذ موجود در سنگ‌های آتشفشانی یافت می‌شوند. این حفره‌ها محل خروج گازها از گدازه‌های آتش‌فشانی در حال سرد شدن هستند که در نهایت منجر به ایجاد یک بافت حفره‌ای و متخلخل در سنگ‌های آتش‌فشانی می‌شود. با ورود مایعات مملو از سیلیس به این حفره‌ها، مراحل شکل‌گیری عقیق، آغاز می‌شود. نخست، لایه نازکی از عقیق، موسوم به لایهٔ پرایمر یا آغازگر، سراسر سطوح حفره و دیواره‌های داخلی آن را می‌پوشاند. در ادامه، شکل‌گیری ساختار بلورین عقیق به آرامی ادامه پیدا می‌کند. وضعیت و شرایط تشکیل عقیق‌ها و ترکیبات شیمیایی موجود در محیط، باعث تولید انواع متنوعی عقیق با ویژگی‌ها، نقش و نگارها و الگوهای رنگی متفاوت می‌شود. به‌عنوان مثال، اگر مایعات حاوی سیلیس، به‌طور کامل، حفره را پُر نکنند، نوعی عقیق به‌نام عقیق توخالی (Hollow agate) ساخته می‌شود. چنان‌چه در هنگام تشکیل عقیق، اکسیدهایی از آهن یا منگنز در محل موجود باشد، ممکن است در نهایت، سنگی دارای رگه‌های سبز با نام عقیق خزه‌ای ایجاد شود.علاوه بر سنگ‌های آتشفشانی و سنگ‌های دگرگون‌شده، عقیق‌ها در شرایطی می‌توانند در میان سنگ‌های رسوبی مانند دولومیت و سنگ آهک نیز شکل بگیرند. شکل‌گیری عقیق همچنین در مجاورت سنگواره‌چوب‌ها، بقایای اجساد، صدف و فسیل جانورانی از جمله شکم‌پایان، مرجان‌ها و برجکی‌ها مشاهده شده‌است. عقیق به‌دلیل استحکام بسیار بالا و مقاومت آن و عدم واکنش با مواد شیمیایی، در برخی صنایع مورد استفاده است. در تولید برخی از تجهیزات سنجش و اندازه‌گیری دقیق آزمایشگاهی، ساخت هاون‌های آزمایشگاهی و در ساخت ابزارهای مورد استفاده در صنایع چرمکاری، از عقیق استفاده می‌شود. عقیق همچنین در ساخت جواهرات و زیورآلاتی چون سنجاق سینه، گردنبند، انگشتر و در ساخت مهر و تیله مورد استفاده است. اسید چرب امگا ۳
اسیدهای چرب امگا ۳ در کلروپلاستهای برگ‌های سبز و جلبک شکل گرفته‌اند. جلبک دریایی و جلبک سبز، منبع اصلی اسیدهای چرب امگا ۳ در ماهی، علف هستند. منبع اسیدهای چرب امگا ۳ موجود در علف هستند که به حیوانات داده می‌شود. وقتی گاو و اسیدچرب امگا ۳ غنی گیاه را می‌دهد و به کار برده می‌شوند تا روی اسید چرب امگا چربی اضافه کند، آن‌ها شروع می‌کنند به از دست دادن ذخیره این چربی مفید. هر روزی که یک حیوان در یک مکان غذایی به سر می‌برد، میزان امگا ۳ موجود در گوشتش کاهش پیدا می‌کند. حوضچه تبخیر نمک
حوضچه‌های تبخیر نمک، حوضچه‌های کم عمقی هستند که توسط انسان برای استخراج نمک از آب دریا ساخته و طراحی شده‌اند. آب دریا یا آبی که حاوی نمک است به داخل این حوضچه‌ها ریخته می‌شود و با استفاده از عمل تبخیر به طور معمول نمک به عنوان محصول به دست می‌آید. همچنین این حوضچه‌ها سبب به وجود آمدن موجودات آبزی ای می‌شوند که به عنوان غذای اصلی پرندگان دریایی به حساب می‌آیند. این حوضچه‌ها به طور معمول با استفاده از خاکریزها از یکدیگر جدا می‌شوند. با توجه به میزان غلظت به وجود آمدن جلبک‌ها رنگ این حوضچه‌ها از سبز کمرنگ تا قرمز روشن متغیر است، همچنین تغییر رنگ در این حوضچه‌ها نشان دهندهٔ مقدار غلظت نمک به وجود آمده می‌باشد. ترکیب یونی
ترکیبات یونی بخش مهمی از اجزای سازندهٔ کرهٔ زمین هستند. سنگ‌های معدنی یکی از منابع غنی ترکیبات معدنی از جمله ترکیبات یونی هستند. تاکنون بیش از ۲۸۰۰ گونه سنگ معدنی شناسایی شده‌است که بخشی از آن‌ها در تولید مواد شیمیایی و همچنین فلزات کاربرد دارند. بسیاری از ترکیبات یونی مانند سنگ آهک، توسط جریان‌های سطحی آب روی زمین شسته شده و به مناطق مختلف منتقل می‌شوند؛ در نتیجه، آب دریاها نیز یکی دیگر از منابع طبیعی حاوی ترکیبات یونی متنوع است. ترکیبات یونی به دلیل دمای ذوب و جوش بالا در طبیعت عموماً به صورت جامد یافت می‌شوند و به هیچ وجه به حالت گازی در هواکره وجود ندارند. اجزای عمدهٔ هواکره شامل گازهای ساده مانند گاز نیتروژن، اکسیژن و کربن دی‌اکسید هستند که همگی دارای ساختار مولکولی با پیوندهای کووالانسی هستند. مکمل‌های غذایی طبیعی
اسپیرولینا که در سراسر دنیا به عنوان بهترین جلبک خوراکی شناخته شده‌است، یک منبع غذایی فوری می‌باشد. اسپیرولینا در آب و هوای گرم و آفتابی و در آب‌های قلیایی سراسر دنیا رشد می‌کند. اسپیرولینا با پروتئینی به میزان ۲۰ برابر پروتئین سویا در زمینی با وسعت یکسان به عمل می‌آید، این مسئله حاکی از پیشرفت در تولید مواد غذایی است. اسپیرولینا، به تنهایی، بیش از هر یک از غلات، گیاهان دارویی و سایر نباتات، حاوی مواد مغذی است. اسپیرولینا حاوی اسید گاما- لینولنیک (GLA)، اسید لینولئیک و آراشیدونیک، ویتامین B12 (به خصوص گیاه‌خواران برای سلامتی گلبولهای قرمز خود به آن نیازمندند)، آهن، مقدار زیادی پروتئین (۶۰ تا ۷۰٪)، اسیدهای آمینه ضروری، اسیدهای نوکلئیک RNA و DNA، کلروفیل و فیکوسیانین- رنگ‌دانه آبی که فقط در جلبکهای سبز- آبی یافت می‌شود می‌باشد و در تحقیقات آزمایشگاهی طول عمر موشهای مبتلا به سرطان را افزایش داده‌است. اسپیرولینا ماده غذایی قابل هضم و طبیعی است که از دستگاه دفاعی بدن محافظت می‌نماید، میزان کلسترول را پایین می‌آورد و به جذب عناصر معدنی کمک می‌کند. مصرف اسپیرولینا در هنگام روزه داری سودمند می‌باشد. این گیاه مواد مغذی مورد نیاز را برای پاکسازی و درمان بدن تأمین می‌نماید، اما اشتها را کم می‌کند. استفاده از این مکمل غذایی در بین دو وعده غذا برای افراد مبتلا به بیماری هیپوگلیسمی مفید می‌باشد، زیرا مقدار پروتئین آن زیاد است و به همین دلیل میزان قند خون را ثابت نگه می‌دارد. آلکالوئید
اغلب آلکالوئیدها ترکیبات متبلوری هستند که با اسیدها ترکیب یافته و تولید نمک می‌نمایند. این گروه از ترکیبات ممکن است در گیاهان به حالت آزاد یا به صورت نمک یا به شکل N- اکسیدها یافت شوند. اکثر آلکالوئیدها علاوه بر عناصر کربن و هیدروژن و نیتروژن، دارای اکسیژن نیز می‌باشند. تعداد کمی از آن‌ها مانند کونی ئین در شوکران و نیکوتین در تنباکو فاقد اکسیژن بوده و به صورت مایع هستند. گرچه آلکالوئیدهای رنگی به ندرت یافت می‌شوند ولی ناشناخته نیز نمی‌باشند. برای مثال بربرین به رنگ زرد و نمکهای سنگوئی نارین به رنگ سرخ مسی هستند. دانستن حلالیت آلکالوئیدها واملاح آن‌ها دارای اهمیت قابل توجهی در داروسازی می‌باشد زیرا ترکیبات آلکالوئیدی را اغلب به صورت محلول عرضه می‌کنند و ضمناً با استفاده از تفاوتهای موجود بین حلالیت آلکالوئیدها و املاح آنها، روش‌های تجزای آلکالوئیدها از گیاهان و جداسازی آن‌ها از ترکیبات غیر آلکالوئیدی را پایه‌گذاری نموده‌اند. واقعیت امر این است که در کل، بازهای آزاد معمولاً در آب کم محلول بوده لیکن در حلالهای آلی محلول هستند. برای مثال هیدروکلرید استریکنین در آب خیلی بیشتر از باز استریکنین حل می‌شود. البته استثناهای زیادی از قانون عمومی فوق وجود دارد، برای مثال کافئین (باز) را می‌توان به آسانی با آب از چای عصاره‌گیری نمود و کلشی سین درآب اسیدی یا خنثی یا قلیایی محلول می‌باشد. از طرفی، برخی از املاح آلکالوئیدی کم محلول هستند برای نمونه سولفات کینین فقط در حد یک قسمت در هزار قسمت آب قابل حل می‌باشد، ولی یک قسمت هیدروکلرید کینین در کمتر از یک قسمت آب حل می‌شود. توروروکونبو
توروروکونبو یک از فرآورده های غذایی است که از جلبکی به نام کونبو تهیه می‌شود. به آن کِزوری کونبو به معنی کونبوی رنده شده هم گفته می‌شود. توروروکونبو و اوبوروکونبو در یک گروه از موادغذایی قرار می‌گیرند؛ منتهی توروروکونبو نخ مانند نیست. پلیمرهای زیست تخریب‌پذیر
آگروپلیمرها شامل پلی ساکاریدها هستند، مانند نشاسته‌های موجود در سیب زمینی یا چوب و پروتئین‌ها مانند آب پنیر حیوانی یا گلوتن حاصل از گیاه. پلی ساکاریدها از پیوندهای گلیکوزییدی تشکیل شده‌اند که یک نیمکره ساکارید را به خود اختصاص داده و با از دست دادن آب آن را به یک الکل متصل می‌کنند. پروتئین‌ها از اسیدهای آمینه ساخته شده‌اند، که شامل گروه‌های مختلف عملکردی هستند. این اسیدهای آمینه دوباره از طریق واکنشهای چگالشی به هم می‌رسند تا پیوندهای پپتیدی تشکیل شوند، که از گروه‌های عملکردی آمید تشکیل شده‌است. نمونه‌هایی از بیوپلیسترها شامل پلی هیدروکسی بوتیرات و اسید پلیلاکتیک است. عقیق
ترکیب شیمیایی اصلی عقیق، SiO یا سیلیسیم دی‌اکسید است. گاهی در فرایند تشکیل عقیق، عناصرشیمیایی دیگری نظیر آلومینیوم، آهن، منیزیم، کلسیم، نیکل، کروم در کنار آن قرار گرفته و وارد ساختار بلورین عقیق می‌شوند. این پدیده ممکن است باعث ایجاد انواع و رنگ‌های گوناگون عقیق شود. عقیق، درخشنده و دارای ساختاری بلورین است و گونه‌ای از آن که دارای مقدار زیادی میکا است، دلربا نامیده می‌شود. شکل بلورهای عقیق، نازک و شش‌گوش است. این کانی در پتاسیم هیدروکسید (KOH) حل می‌شود. مژک
مژک‌ها از ریزلوله‌ها ساخته شده‌اند. به‌طور معمول در پیرامون دو جفت ریزلولهٔ مرکزی، ۹ جفت ریزلوله در آرایشی پرتومانند موسوم به ۹+۲ قرار گرفته‌اند. مژک از تاژک ریزتر است. مرجان شاخ الک
این گونه از مرجان در واقع مجموعه‌ای متشکل از شاخه‌های بزرگ و زیاد است. این مرجان‌ها را می‌توان در رنگ‌های متنوعی از قهوه‌ای تا قهوه‌ای مایل به زرد دید. این تنوع رنگ بخاطر یک گونه جلبک همزی با مرجان به نام زوگسانتله (zooxanthellae) است که درون بافت‌های مجموعه‌های شاخ اِلکی زندگی می‌کند. این جلبک هم‌چنین باعث زدودن زوائد از مرجان شاخ الک می‌شود. زیلان
زیلان (فرمول شیمیایی: CHO) گروهی از همی سلولز‌ها است که از دیواره یاخته برخی گیاهان مانند جلبک‌ها استخراج می‌شود. زیلان در اصل چندقندی است که از واحدهای پنتوز گزیلوز پدید می‌آید. معمولاً ۱۰ تا ۳۵ درصد همی سلولوز سخت‌چوب‌ها و ۱۰ تا ۱۵ درصد همی سلولوز نرم‌چوب‌ها از زیلان تشکیل شده‌اند. زیلان اصلی در سخت‌چوب‌ها است و در نرم‌چوب‌ها است. جلبک کلرلا
کلرلا یک منبع غذایی بالقوه است زیرا میزان پروتئین و سایر مواد مغذی ضروری آن بالاست؛ هنگام خشک شدن، حدود ۴۵٪ پروتئین، ۲۰٪ چربی، ۲۰٪ کربوهیدرات، ۵٪ فیبر و ۱۰٪ مواد معدنی و ویتامین دارد. در حال حاضر برای پرورش آن در حوضچه‌های بزرگ دایره‌ای‌شکل مصنوعی از روش‌های تولید انبوه استفاده می‌کنند. کلرلا معمولاً به عنوان یک «ابرغذا» استفاده می‌شود و می‌تواند به عنوان یکی از اجزای سازندهٔ بعضی از کوکتل‌هایی که اساس مایع دارند استفاده شود. ناجورتاژکان
استرامنوپیلاهای فتوسنتزکننده پایه زنجیره‌ای غذایی حساب می‌شوند و تقریباً ۵۰٪ تولیدکنندگی را برعهده دارند. ماده‌ای به نام آلگین (Algin) از جلبک قهوه‌ای خاصی به نام کتانجک استخراج می‌شود که مصارف زیادی دارد و در ساخت رنگ‌ها، غذای بچه و وسایل آرایشی استفاده می‌شود. تولید هیدروژن بیولوژیک (جلبک)
۲۰۱۴- مؤسسه دانشگاه رار و مکس پلنک، تولید هیدروژن ریز جلبک‌ها را با انتقال و مشاهده الکترون‌ها از اکوسیستم ۱ به هیدروژناز افزایش داده‌اند. سوخت جلبک
قیمت بالای نفت، رقابت برای بدست آوردن خوراک و منبع‌های زیست‌سوخت و بحران جهانی خوراک، علاقه به ساخت جلبک کشاورزی را برای بدست آوردن دانه‌های روغنی، زیست‌دیزل، زیست‌الکل و زیست‌اتانول، زیست‌بنزین، زیست‌متانول، زیست‌بوتانول و دیگر زیست‌سوخت‌ها را افزون کرده به همین دلیل زمین‌های به‌کار رفته برای فرآوری این فراورده‌ها، زمین‌های مناسبی برای کشاورزی نیستند. کلک
کَلَک قایقی ابتدایی است به‌صورت سازه‌ای تخت که ترکیبی از مواد شناور مانند چوب و بشکه و محفظهٔ هوا است. کلک‌ها معمولاْ از به هم بستن چند قطعه چوب، نی یا الوار ساخته می‌شوند. گاه چند مَشک پر از هوا نیز به زیر آن می‌بندند. گلسنگ
هر جلبک با هر قارچ نمی‌تواند تشکیل گلسنگ بدهد. قارچ‌هایی که در تشکیل گلسنگ‌ها شرکت دارند خود به تنهایی قادر به ادامه زندگی مستقل در طبیعت نیستند؛ بنابراین همیشه گونه مشخصی از یک قارچ یا گونه مشخصی از یک جلبک تشکیل یک گلسنگ می‌دهند. در زندگی اشتراکی این دو، جلبک‌ها به علت داشتن کلروپلاست (سبزدیسه) عمل کربن‌گیری انجام داده در ساختن مواد آلی شرکت دارند و قارچ‌ها با جذب آب و مواد معدنی بخشی از آن را در اختیار جلبک قرار داده، جلبک نیز به نوبه خود مقداری از مواد آلی ساخته شده را در اختیار قارچ می‌گذارد. بدین ترتیب بین این دو گیاه زندگی همزیستی برقرار می‌گردد. جلبک
جلبک‌ها به رنگ‌های سبز، آبی، سبز آبی، ارغوانی، سیاه، قهوه ای و گاهی قرمز وجود دارند. وجود رنگ آمیزی‌های متنوع در بین جلبک‌ها اهمیت زیادی در جهت شناسایی و رده‌بندی آن‌ها دارد. رنگینه‌هایی که به‌طور متداول در جلبک‌ها دیده می‌شوند عبارت هستند از کلرفیل a(سبز)، کاروتن بتا (نارنجی و قرمز) و فیکوسیانین (آبی). دو رنگینه قرمز و آبی در جذب امواج نوری دخالت دارند به طوری که آن را به کلرفیل هدایت می‌کنند. حتی امواجی را که به وسیله کلرفیل سایر گیاهان جذب نمی‌شوند به راحتی توسط جلبک‌ها جذب می‌شوند که در نتیجه انرژی بیشتری جذب خواهد شد. داشی
رایج‌ترین نوع داشی از آب ماهی یا مواد حاصل از حرارت دادن مخلوط آب و کُمبو (نوعی جلبک دریایی خوراکی) و kezurikatsuo (تراش خوردهٔ کاتسوئوبوشی (katsuobushi – ماهی تن محفوظ و وَر آمده) درست می‌شود، به گونه‌ای که ابتدا نیم جوش شده و سپس محلول حاصل را صاف می‌کنند. داشی تازه که از جلبک خشک شده و کاتسوئوبوشی درست می‌شود، امروزه حتی در ژاپن هم به ندرت استفاده می‌شود.　بیشتر مردم امروزه از جایگزین‌های فوری مایع یا دانه ریز استفاده می‌کنند. بقیه نوع‌های داشی به وسیله جلبک خیس خورده، niboshi یا shiitake ای که در آب برای ساعت‌های طولانی مانده‌اند یا توسط حرارت دادن آنها در نقطهٔ نزدیک به جوش و سرانجام صاف کردن محلول حاصل به دست می‌آید. مرجان
بسیاری از مرجان‌ها همچون سایر اعضا کینداریا از جمله آپتزیا (یک نمونه از شقایق‌های دریایی) یک رابطه همزیستی با رده‌ای از جلبک‌ها به نام زوگزانتله، جنی سیمبیودینیوم، یا دینوفلاژله برقرار می‌کنند. معمولاً هر پولیپ به یک گونه جلبک پناه می‌دهد. این جلبک‌ها فتوسنتز می‌کنند و انرژی مورد نیاز را برای مرجان فراهم می‌سازند؛ آن‌ها در فرایند کلسیم‌سازی نیز همکاری دارند. ۳۰ درصد از بافت یک پولیپ مرجانی را ماده گیاهی یا جلبک تشکیل می‌دهد. در این رابطه همزیستی، جلبک در عوض از یک پناهگاه امن برای زندگی برخوردار است و دی‌اکسید کربن و نیتروژن مازاد مرجان را مورد استفاده قرار می‌دهد. به دلیل فشاری که وجود جلبک‌ها بر مرجان اعمال می‌کند، افزایش استرس می‌تواند مرجان را وادارد که جلبک‌ها را بیرون برانند. دفع یکبارهٔ جلبک‌ها، به عنوان سفیدشدگی یا بلیچینگ مرجان شناخته می‌شود، زیرا جلبک در ایجاد رنگ قهوه‌ای در مرجان نقش دارد. سایر رنگ‌ها در مرجان‌ها ناشی از رنگدانه‌های میزبان همچون پروتئین‌های سبز فلورسانس (GFPs) است. دفع جلبک‌ها به‌طور کوتاه مدت شانس پولیپ‌های مرجانی را برای زنده ماندن در شرایط استرس‌زا افزایش می‌دهد. پولیپ‌ها بعداً می‌توانند جلبک‌ها را دوباره به دست بیاورند که می‌تواند از یک گونه متفاوت با جلبک‌های پیشین باشد. اما اگر استرس ادامه پیدا کند، پولیپ نهایتاً می‌میرد. جلبک دریایی
جُل‌وزغ یا جلبک دریایی به جلبکهایی بزرگ و قابل دید دریا گفته می‌شود. پیدازادان جزو جلبک‌های دریای به‌شمار نمی‌آیند. برای اشاره به پیدازادگان که گروه‌های محدود و کمتری را شامل می‌شوند، از واژهٔ علف دریایی استفاده می‌شود. جلبک‌های میکروسکوپی دیگری که در دریا زندگی می‌کنند مانند پلانکتونها نیز جزو جلبک‌هایی دریایی نیستند. جلبک
این جلبک در طول خط ساحلی بین موج‌های بلند و کوتاه رشد می‌نماید و توسط زایده‌ای دکمه مانند به نام قسمت نگه دارنده، خود را به صخره‌ها قلاب می‌کند و دارای برگ ساقه‌های قهوه‌ای زیتونی که دارای شناورهای پر شده از هوا است در موج‌های کوتاه برگ ساقه‌ها روی صخره‌ها و موج‌ها پهن می‌شوند در موج‌های بلند توسط شناور روی سطح آب شناور می‌گردند و به صورت لایه‌ای ضخیم گسترش می‌یابند علف‌های صخره‌ای بر روی نوک برگ ساقه‌های خود هاگ تولید می‌کنند این هاگ‌ها در حالیکه هنوز به گیاه متصلند ساختارهایی را تشکیل می‌دهند که سلول‌های نر و ماده را درون آب می‌ریزد. جلبک
در تصفیه‌خانه‌های فاضلاب روی صافی‌های شنا، جلبک‌ها می‌رویند و علاوه بر افزودن اکسیژن به آب، محیط مناسبی را برای رشد و فعالیت باکتری‌های تجزیه کننده مواد آلی به وجود می‌آورند. موج (گلیم)
مادهٔ اصلی این دست بافته پشم است، که توسط دامداران به دست می‌آید. پشم الیافی است که مانند مو و کرک، از پروتئین مخصوص به عنوان کراتین تشکیل شده است، که همین پروتئین به علت داشتن مواد زیادی گوگرد از سایر پروتئین ها متمایز است. زیست‌مولکول
زیست‌مُلِکول ملکولی است که توسط یک جاندار یا سامانۀ زنده ساخته می‌شود که همگی ترکیباتی آلی می‌باشند، و شامل درشت مولکول‌هایی مانند پروتئین‌ها ، کربوهیدرات، لیپیدها و اسیدهای نوکلئیک و نیز مولکول‌های کوچک مانند اجزای شرکت‌کننده در سوخت‌وساز سلولی اعم از متابولیت‌های اولیه و متابولیت‌های ثانویه و نیز محصولات ساخته‌شده طبیعی می‌باشد. در واقع نام عمومی‌تر این ترکیبات؛ مواد با منشا زیستی است. اسکرابر جلبک
در سه نسخه از کتاب او، دینامیک آکواریا، دکتر آدی، جزییات کار خود را دقیق توصیف کرد و در اصول علمی، ملاحظات فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی را برای ساخت یک سیستم زیست‌محیطی در محفظه از اندازه آکواریوم یا میکروکوزم (تا ۵۰۰۰گالن),و یا mesocosm اندازه (بیشتر از ۵۰۰۰ گالن). او در توصیف اسکراب جلبک دریایی که طراحی کرده بود، توضیح داد که حذف مواد مغذی اضافی تنها عملکرد آن نیست با کار کردن اسکرابر در شب هنگامی که مخزن اصلی به مرحله تنفسی متفاوت منتهی شد (گیاهان اکنون اکسیژِن را جذب کرده و تولید نمی‌کنند),اسکرابر سطح اکسیژن را حفظ کرده و با جلو گیری از بالا بردن دی اکسید کربن از ایجاد ساختن، با استفاده از PH تأثیر می‌گذارد. کونبو
کونبو با تلفظ Kombu، یک نوع جلبک دریایی خوراکی و از انواع کتانجکها است. این نوع جلبک به‌طور معمول در نواحی وسیعی از آسیای جنوبی به عنوان موادغذایی مصرف می‌شود. در آشپزی ژاپنی کونبوی را خشک کرده و از داشی (سوپ) آن به‌طور گسترده در غذاهای مختلف استفاده می‌شود. نمک (شیمی)
نمک‌ها یا املاح در شیمی، شاخه‌ای از ترکیب‌های یونی هستند که می‌توانند از واکنش خنثی سازی یک اسید و یک باز تشکیل شوند. نمک‌ها ترکیبات یونی هستند که از گونه‌های کاتیون (که یون‌های با بار الکتریکی مثبت هستند) و آنیون (که یون‌های با بار الکتریکی منفی هستند) تشکیل می‌شوند؛ بنابراین نمک‌ها از نظر الکتریکی خنثی هستند. آئونوری
آئونوری یک نوع جلبک دریایی خوراکی است. معمولاً از برخی از خلیج‌های واقع در کشور ژاپن مانند خلیج ایسه به دست می‌آید. این جلبک از نظر داشتن موادمعدنی نظیر کلسیم، منیزیم، لیتیم، ویتامین، آمینو اسید مانند متیونین غنی است. در هوای آزاد معمولاً خشک شده و در سوپ‌ها و تمپورا (یک نوع غذای سنتی ژاپنی) بکار می‌رود. همچنین از مواد لازم برای تولید جلبک نوری و تسوکودانی است. بعد از خشک شدن تبدیل به ورقه ای با ۲ تا ۳ میلیمتر ضحامت می‌شود و بعد به صورت پودر درآمده و در شیرینی و غذاهای ژاپنی برای رنگ دهی بکار می‌رود. لعاب
لعابها طیف گسترده ای از ترکیبات آلی و معدنی را در بر می‌گیرند. لعاب مربوط به سرامیک معمولاً مخلوط شیشه مانندی متشکل از کوارتز، فلدسپات و اکسید سرب (PbO) است. این اجزا را پس از آسیاب شدن و نرم کردن به صورت خمیری رقیق درمی‌آورند. آنگاه شی سرامیکی مورد نظر را در این خمیر غوطه‌ور کرده و آن را پس از خشک شدن در کوره تا دمای معین حرارت می‌دهند. پس از لعاب دادن روی چینی، روی آن مطالب مورد نظر را می‌نویسند یا اینکه طرح‌هایی را نقاشی می‌کنند و دوباره روی آن را لعاب داده، بار دیگر حرارت می‌دهند. در این صورت وسیله مورد نظر پرارزش‌تر و نوشته و طرح روی آن بادوام‌تر می‌شود. بانک جلبک
بانک جلبک از وب‌سایت جلبک دریایی مایکل گویری تکامل یافت و به صورت پایگاه‌داده جلبک‌های سراسر دنیا-ساکنان آب شیرین، ناحیه بوم‌شناختی، آب لب‌شور، اقیانوس - توسعه یافت. تا سال ۲۰۰۵، پایگاه‌داده ۶۵٬۰۰۰ نام و تا سپتامبر ۲۰۰۶ ۱۲۲٬۲۴۰ نام گونه و زیرگونه و ۵٬۸۲۶ تصویر و ۳۸٬۲۹۰ و اطلاعات کتابشناختی و ۱۳۸٬۷۰۶ سوابق توزیعی در پایگاه وجود داشت. در حال حاضر بیشتر اطلاعات مربوط به جلبک‌های آبزی به‌ویژه جلبک دریایی تکمیل شده است. بیشتر اطلاعات مربوط به حدود ۳۰٬۰۰۰ گونه از جلبک‌ها از جمله: ۶۰۰۰ گونه از، ۱۵۰۰ گونه از سبزتباران آبزی و ۱۷۵۵ گونه جلبکهای قهوه‌ای تکمیل شده است. دیاتوم‌ها و جلبک‌های سبز کوچک آب شیرین ناقص‌ترین گروه‌های حال حاضر (اوت ۲۰۱۰) هستند. جلبک دریایی خوراکی
بیشتر جلبک‌های خوراکی، جلبک‌های دریا و آب شور هستند. این موضوع در حالی است که بیشتر جلبک‌های آب شیرین، سمی هستند. برخی از جلبک‌های دریایی حاوی اسیدهایی هستند که دستگاه گوارش انسان را تحریک و فعال می‌کنند و برخی دیگر، می‌توانند اثر ملین و متعادل‌کنندهٔ الکترولیت‌ها در بدن انسان داشته باشند. بیشتر جلبک‌های بزرگ دریایی در مقادیر معمول غیر سمی هستند، اما اعضای سردهٔ "لینگ‌بیا" ("Lyngbya)" به‌طور بالقوه کُشنده هستند. معمولاً مسمومیت ناشی از خوردن ماهی‌های دریایی، به‌علت تغذیه و مصرف جلبک‌های سمی توسط ماهی است. به این مسمومیت، سیگواترا می‌گویند. استفاده "از جلبک Lyngbya majuscula" همچنین می‌تواند باعث درماتیت جلبک دریایی شود. برخی از گونه‌های "Desmarestia" بسیار اسیدی هستند و دارای واکوئل‌های اسید سولفوریک هستند که می‌تواند باعث مشکلات شدید گوارشی شود. اسپیرولینا
اسپیرولینا گونه‌ای جلبک سبز-آبی از شاخه سیانوباکترها است. اسپیرولینا شامل سه گونه "Arthrospira" "maxima" و "Arthrospira plantensis و Arthrospira fusiformis" است. این جلبک در آب‌های مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری رشد می‌کند که دارای آب شور یا آب‌های قلیایی و لب‌شور بوده و سرشار از کربنات و بی کربنات است. اسپیرولینا بیشتر در آفریقا، آسیا، آمریکای جنوبی و آمریکای مرکزی یافت و تولید شده و می‌تواند غذای جانوران یا انسان باشد. امروزه اسپیرولینا بیشتر به عنوان مکمل غذایی در صنعت داروسازی (به شکل قرص یا پودر) به کار می‌رود. همچنین در صنایع آبزی پروری، آکواریوم و ماکیان نیز از آن استفاده می‌شود. این جلبک به‌طور طبیعی در بسیاری از دریاچه‌ها رشد می‌کند اما برای تولید مصنوعی جلبک اسپیرولینا نیز فعالیت‌های فراوانی صورت می‌پذیرد. در بسیاری از نقاط جهان شرکت‌هایی مشغول تولید و عرضه این جلبک سبز آبی برای مصارف انسانی و دامی هستند. آغازیان
جلبکها، یعنی جلبکهای سبز از شاخه کلروفیتا، شامل موجودات پریاخته‌ای هستند. در هر یک از این شاخه‌ها، پریاخته‌ای شدن جداگانه به وجود آمده است که ارتباط‌های مستقیمی با آغازیان تک یاخته‌ای گوناگون دارند. جلبکهای سبز جد گیاهان محسوب می‌شوند ولی گیاهان و جلبکهای سبز تفاوتهای بسیار اساسی با یکدیگر دارند. علاوه بر این سه گروه مهم، تعدادی دیگر از شاخه‌های آغازیان نیز در دورهٔ تکاملی خود پریاخته‌ای شده‌اند. دیواره سلول
دیواره‌های سلولی در اکثر باکتری‌ها به جز چند استثنا (مثل مایکوپلاسما) موجود است و جنس آن عموماً از پپتیدوگلیکان است. دیوارهٔ سلولی در آرکی‌ها می‌تواند از مواد متنوعی مانند گلیکوپروتئین‌ها، لایه‌های سطحی، پلی‌ساکاریدها یا سودوپپتیدوگلیکان‌ها تشکیل شود. دیوارهٔ سلولی جلبک‌ها از جنس گلیکوپروتئین و پلی‌ساکاریدهایی مانند کاراگینان و آگار است. ترکیب ناجورحلقه
ترکیب ناجورحلقه یا هتروسیکلیک گونه‌ای از ترکیبات حلقوی است که در آن اتم‌های سازنده حلقه از دو یا چند گونه مختلف از اتم‌ها تشکیل شده باشد. ترکیبات آلی حاوی ناجورحلقه‌های پنج جزئی مانند ایزوتیازولین در بسیاری از صنایع نقش مهمی دارند. در طرف مقابل ترکیبات ناجورحلقه ترکیبات جورحلقه یا اصطلاحاً هوموسیکلیک قرار دارند، ترکیباتی حلقوی که حلقه آنها تنها از یک نوع اتم ساخته شده است. شیمی ناجورحلقه‌ها بخش مهمی از شیمی آلی می‌باشد که بررسی خواص، روشهای تولید و واکنش‌های این نو ناجورحلقه‌ها می‌پردازد. ناجورحلقه‌ها حضوری گسترده در ساختارهای شیمیایی پرکاربرد دارند به طوری که تمامی اسیدهای نوکلئیک و طیف وسیعی از داروها، اغلب زیست توده‌ها (مانند سلولز و ساختارهای وابسته) و بسیاری از رنگدانه‌های طبیعی و مصنوعی حاوی ناجورحلقه در ساختار خود می‌باشند. ۵۹ درصد داروهای تایید شده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا دارای ناجورحلقه نیتروژنی در ساختار خود هستند. چند نوع هتروسیکل در جدول زیر آمده است: مواد شیمیایی گیاهی
موسیلاژها یا لعاب‌ها مخلوط‌های آمورف (بی‌شکل) پلی ساکارید هستند که همراه آب مادة چسبناک و لزجی را به وجود می‌آورند. این مواد لزج در آب سرد باد می‌کنند و مادة ژله‌ای تشکیل می‌دهند و در آب گرم حل شده محلول‌های کلوئیدی می‌سازند که در صورت سرد شدن دوباره به حالت ژله در می‌آیند. این مواد در گیاهان به علت قدرت بالای جذب آبشان نقش مخزن را بازی می‌کنند. در جوشانده‌ها و دمکرده‌ها این مواد برای کاهش تحریکات فیزیکی یا شیمیایی مؤثرند. آن‌ها برای تورّم مخاط مفید بوده خصوصاً برای درمان تورّم‌های مجاری تنفسی و معده مناسبند. در عین حال درد کوفتگی را تخفیف داده پوست را در صورت مصرف ضماد آن نرم می‌کنند؛ و با کاهش حرکات دودی روده و کمک به عمل جذب، روی اسهال نیز مؤثر واقع می‌شوند. از آن‌ها به عنوان مواد روغن دار (کاراگنات که از جلبک‌های دریایی استخراج می‌شود) نیز فراوان استفاده می‌شود. گیاهان لعابدار خواه به تنهایی و خواه به صورت مخلوط در جوشانده‌ها مصرف می‌شوند. از بین آن‌ها می‌توان نوعی خزه، برگ، گل و ریشة خطمی، گل و برگ پنیرک، برگ و گل گیاه پای خر، دانة شنبلیله، دانه کتان و غیره را نام برد. پکتین‌ها نیز در این گروه تقسیم‌بندی شده‌اند. منظور پلی ساکاریدها نیز هستند که مثل لعاب‌ها تشکیل مادة ژله مانند می‌دهند. پکتین‌ها در بسیاری از میوه‌ها وجود دارند و در آب میوه‌ها و سبزیجات از قبیل آب سیب، چغندر، و هویج به فراوانی یافت می‌شود. پکتین‌ها در مداوای گیاهی و درمان اسهال به کار می‌روند. آگار
یک ماده ژله مانند است که از انواع خاصی از جلبک‌ها بدست می‌آید. این ماده از پلی ساکارید آگارز مشتق شده‌است و باعث استحکام دیواره سلولی در گونه‌های خاصی از جلبک‌ها می‌شود. با جوشاندن این نوع جلبک‌ها، آگار به بیرون آزاد می‌شود. این دسته از جلبک‌ها آگاروفیت نام دارند و از راسته رودوفیتا (جلبک‌های قرمز) هستند-. در واقع آگار مخلوطی از ۲ ترکیب است: پلی ساکارید خطی آگارز و ترکیب هتروژن مولکول‌های کوچکتری بنام آگاروپکتین. جلبک
جلبک‌ها بخش مهمی از اکوسیستم هستند. آنها غذای بسیاری از جانوران آبزی را تأمین می‌کنند و بعضی از آنها توسط انسان هم خورده می‌شوند. به علاوه جلبک‌ها با فوتوسنتز اکسیژن بسیاری تولید می‌کنند. از جلبک‌ها همچنین در صنایع مختلف چون داروسازی استفاده می‌شود. ترکیب معدنی
ترکیبات معدنی عبارتند از کلیه ترکیبات شیمیایی که منحصراً شامل عوامل شیمیایی آلی (مانند ترکیبات با پیوند کربن-هیدروژن) در ساختار مولکولی خود نباشند. ترکیباتی نظیر الماس و گرافیت که از کربن خالص تشکیل شده‌اند نیز جز مواد معدنی محسوب می‌شوند. جلبک قهوه‌ای
جلبک‌های قهوه‌ای تقریباً شامل تمامی جلبک‌ها بوده و بیشتر آن‌ها از نظر اندازه نیز بزرگند. جلبک صابونی و پارویی و بند پوتینی از بهترین نمونه‌هایً شناخته شدهٔ جلبک‌های قهوه‌ای می‌باشند. جلبک‌های قهوه‌ای معمولاً در مناطق متوسط ساحل دریاها زندگی می‌کنند. آن‌ها اغلب به‌طور فراوان در بعضی مناطق سواحل صخره ای برای بدست آوردن غذا یا برای لقاح دور هم جمع می‌شوند. بعضی از جلبک‌های قهوه ای نیز بهترین منبع ید برای بدن هستند. جلبک‌های قرمز معمولاً کوچکتر و ظریف‌تر از جلبک‌های قهوه ای هستند. این جلبک‌ها در مناطق عمیق ساحلی و در اطراف یا زیر سطح جزر و مدی زندگی می‌کنند و بعضی از آن‌ها پوشیده از لایه‌های آهکی هستند.