مواد ترشی هفت بیجار چیست؟
سبزی برگی
*** علاوه بر سیر، گیاه موسیر نیز در ترکیب ترشی هفت بیجار به کار برده می‌شود. هفت بیجار
هفت بیجار نوعی ترشی است که مخلوطی است از گیاهان، میوه و سبزی‌های خرد شدهٔ ترشی انداخته شده در سرکه. این ترشی در شمال ایران و گیلان درست می‌شود یکی از سبزیجات استفاده شده در آن سیر است.
ترشی انبه
ترشی انبه یکی از انواع ترشیجات است. این ترشی از ترکیب انبه، رب گوجه‌فرنگی، تمر هندی، سرکه، سیر، فلفل سیاه و زردچوبه تهیه می‌شود. همچنین برخی از آبلیمو و دارچین و هل کوبیده در تهیه آن استفاده می‌کنند. این مواد را به همراه سرکه در ظرفی در بسته می‌ریزند تا ترشی تهیه گردد. آجیل مشکل‌گشا
تهیه آجیل مشگل‌گشا، در هر شهر تشریفاتی خاص دارد. در تهران ترکیبات این آجیل شامل: پسته، بادام، سنجد، گردو، کشمش، برگه هلو، انجیر و خرما است. به تازگی نارگیل، قیسی، مویز و نبات نیز به آن افزوده شده‌است. در شاهرود، به نخودچی و کشمش، نقل، مغز بادام و مغز پسته اکتفا می‌شود. در هنگام مخلوط کردن آجیل دعای مخصوصی خوانده می‌شود و معمولاً به صورت نذر تقسیم می‌گردد. پیچکه
این گیاه برگ‌هایی باریک همچون گیاه تره دارد و از جوشاندهٔ آن برای زدودن ترش‌کردن معده و تلخی دهان استفاده می‌شود. پیچکه برگ‌های بلندی دارد که در انتها سفید بوده و در برش سه‌گوش است. از پیچکه در پخت نان کلانه استفاده می‌شود. پیچکه بسیار تند بوده و هنگام خرد کردن باعث آبریزش می‌شود. در استان کرمانشاه این گیاه معمولاً در فصل بهار از بازارها قابل تهیه است. ترخینه
آش ترخینه یکی از غذاهای سنتی ایرانی است. این آش با مایع ترخینه (ترکیب بلغور، دوغ و سبزی پخته- تیغ دوراب کوهی)، حبوبات نظیر نخود و لوبیا، سبزی آش (اسفناج و چغندر) پخته می‌شود که در برخی مناطق بادمجان و پیاز سرخ شده نیز به آن افزوده می‌شود. این آش در میان کرد و لر و برخی شهرها مانند همدان و اراک پخته می‌شود. در استان مرکزی ترکیبات آش (بلغور) از قبل در فصل برداشت گندم با چاشنی‌های مثل گوجه و گل زرد پخته شده و خشک می‌شود، که همان ترخینه نامیده می‌شود.ترخینه خشک شده و آماده را برای سریع تر پخته شدن این آش لذیذ استفاده می‌کنند. خورش غوره بادمجان
خورش غوره بادمجان یکی از غذاهای سنتی استان همدان است. مواد این خورش را گوشت مرغ یا گوشت چرخ کرده، بادنجان، گوجه فرنگی یا رب گوجه فرنگی، غوره، پیاز، نمک و ادویه مانند زردچوبه تشکیل می‌دهد. هفت میوه
هفت‌میوه نوعی خوراکی است که در هنگام سال نوی خورشیدی، نوروز، در افغانستان تهیه می‌شود و به صورت عمومی همراه با هفت‌سین ایرانی در افغانستان می‌آید. مقدس بودن هفت از سومری‌ها به سایر مردم جهان باستان از جمله آریایی‌ها رسیده و تاریخچهٔ هفت‌میوه برخلاف هفت‌سین به سال‌ها پیش بازمی‌گردد؛ گفته می‌شود که به خاطر مقدس بودن عدد هفت، هفت‌میوه در روز آغاز سال شگون خوب دارد. مردم افغانستان و برخی نواحی از تاجیکستان معتقدند نه هفت‌سین بوده و نه هفت‌شین، بلکه هفت‌چین بوده‌است. مراد از هفت‌چین نیز، هفت میوه‌ای بوده‌است که از هفت درخت متفاوت چیده شده و به عنوان برکت خانه در آغاز سال نو در سفره گردآوری شده بود. گوگرد
در هفت پیکر می‌خوانیم: همدان
همدان دیار ترشیها و مرباهای عجیب و غریب است. به علت کثرت انواع ترشی خود اهالی مثلی دارند مبنی بر اینکه «هِمِدانیا میلیچ (گنجشک) تُو هِوا می‌پَره، می‌گیرن مُوکُونَن تُرشی.» با شروع فصل پاییز اغلب زنان همدانی دست به‌کار تهیه ترشی‌های مختلف می‌شوند. به نظر می‌رسد دلیل اهمیت تهیهٔ ترشی در همدان، زمستان‌های طولانی و سرد گذشته بوده‌است که زنان را وادار به نگهداری طولانی مدت موادغذایی از این طریق می‌کرده و اکنون هم این رسم همچنان به قوت خود باقی مانده‌است. در حال حاضر بیش از ۱۰۰ نوع ترشی در همدان تهیه می‌شود. شاخصه اصلی ترشی همدان استفاده از گیاهان بومی و به کاربردن چاشنی‌ها و سبزی‌های منطقه در آن‌ها است که سبب تمایز ترشی‌های همدان با سایر نقاط شده‌است. هفت‌دندان
هفت‌دندان (نام علمی: "Heptodon") نام یک سرده از راسته تک‌سم‌سانان است. خورش ترش واش
خورشت آبکی یکی از غذاهای محلی خطه سرسبز شمال، به ویژه استان گیلان است. نام این خورش از گیاهی به اسم شبدرترشک یا همان ترش واش گرفته شده. در ایران این گیاه غالبه در استان‌های گیلان و در استان لرستان یافت می‌شود. چای ترش
مواد لازم :دو فنجان آب را در یک ظرف به جوش آورید و چای خشک را در آن بریزید و سپس گاز را خاموش کنید. صبر کنید رنگ مایع قرمز تیره شود. سپس دو قاشق عسل را به آن اضافه کرده و هم بزنید. چای را در فنجان بریزید و میل کنید. این چای را می‌توانید سرد یا گرم بخورید. استان سیستان و بلوچستان
خوراک‌های سنتی سیستان و بلوچستان در باورها و طبیعت، ریشه دارد. خورش‌های سیستانی شامل کشک زابلی، اوجیزک (همانند اشکنه) و آبگوشت می‌شوند. همچنین لندو: ترکیبی از خرما و گندم و گونه‌ای کلوچه، از آشپزی سیستانی هستند. آشپزی بلوچی این منطقه نیز شامل چنگال و دوغ، تنورچه، تباهگ، دوغ پا، خوراک‌های خرما چون خرمای پاتی، شیرگ و هارگ، نان‌های سِیسِرک، دوتینّی، تیمّوش و پُرانی، ترشی‌هایی چون چتنی و جوشانده‌هایی از سبزیجات می‌شود. ترشی انداختن
در بریتانیا، ترشی پیاز و ترشی تخم مرغ اغلب در میخانه‌ها و فروشگاه‌های چیپس و ماهی فروخته می‌شود. ترشی چغندر، گردو و خیار و ادویه‌هایی مثل برانستون و پیکالیلی معمولاً همراه پای گوشت خوک و گوشت سرد، ساندویج یا یک پلاگ‌من خورده می‌شوند. دیگر ترشی‌های رایج در انگلستان عبارتند از: صدف سیاه، صدف راه‌راه، کلم قرمز، چتنی انبه، زاواکراوت و زیتون. آشپزی ایرانی
به جز برنج، نان هم در رژیم غذایی ایرانیان، یک مادهٔ اصلی به‌شمار می‌رود. بربری، تافتون، لواش و در پایان، سنگک که سرآمد نان‌های ایرانی است، توسط ایرانیان مصرف می‌شوند. ایرانیان در پخت انواع چلو، از ته‌دیگ، زرشک، زعفران و آجیل بهره می‌برند. در رستوران‌های این کشور، بیشتر خوراک اصلی را انواع کباب تشکیل می‌دهد؛ رایج‌ترین موارد آن، شامل کباب بختیاری، چلوکباب، جوجه‌کباب و کباب کوبیده می‌شود. خوراک‌های ایرانی همانند آبگوشت، دلمه، زرشک‌پلو، سبزی‌پلو، فسنجان، قرمه‌سبزی و میرزاقاسمی به سفرهٔ ایرانی، گوناگونی قابل توجهی می‌بخشند. انواع شیرینی‌های ایرانی نیز به عنوان دسر استفاده می‌شوند. فالوده و بستنی ایرانی از مهم‌ترین دسرهای این کشور هستند. ایرانیان، معمولاً صبحانه و چای را در رژیم غذایی خود دارند. ناهار حکم وعدهٔ اصلی را دارد و شام معمولاً سبک‌تر است. خاویار ایران در جهان آوازه دارد و ایران، زمانی مقام نخست تولید خاویار در جهان را داشت. شراب ایرانی نیز تاریخچه‌ای طولانی دارد و این کشور از قدیمی‌ترین تولیدکنندگان نوشیدنی‌های الکلی است؛ اگرچه در دوران جمهوری اسلامی با ممنوعیت به همراه مجازات روبرو بوده‌اند. باقلوا
باقلوای قزوین از مهم‌ترین سوغاتی‌های این استان است، که به باقلوای لوزینه، باقلوای پیچ و باقلوای پرچمی معروف است. باقلوای قزوین از سه بخش خمیر باقلوا (شامل گلاب، آب گرم، روغن جامد، آرد الک‌شده)، مواد داخل باقلوا (شامل پودر بادام، پودر پسته، پودر قند، زعفران حل‌شده در آب و پودر هل) و شربت باقلوا (شامل آب، شکر، گلاب، پودر قند و هل) تشکیل می‌شود. بعد از پخته شدن باقلوا به وسیلهٔ فر، روی آن شربت باقلوا ریخته می‌شود. هفت‌سین
اگر عناصر دیگر سفره را هم در نظر بگیریم، از نظر برخی، می‌توان آسان‌تر سفرهٔ نوروزی را (منهای «هفت» ش و «سین» ش) به سنت‌ها و باورهای ایرانی متصل کرد. امشاسپندان و نمادهایشان در این سفره حضور دارند (شیر به نشانهٔ وهومن، سپند و بیدمشک به نشانهٔ سپندارمذ، ظرف آب و سمنو به نشانهٔ آناهیتا، و …). مثلاً سمنو را که تقویت کنندهٔ قوای جنسی شمرده می‌شده تنها به این دلیل نباید نشانهٔ آناهیتا دانست، بلکه می‌توان به این نکات نیز توجه کرد که در مراسم آیینی تهیهٔ سمنوی نوروزی، فقط زنان باید حضور داشته باشند و مردان راهی به آن ندارند." تارت
تارت نوعی شیرینی است که معمولاً از مواد پرکننده برای پوشش آن استفاده می‌شود. روی تارت‌ها باز است و از ماده اصلی شیرینی (خمیر) تشکیل نشده‌است. در تارت‌ها خمیر شیرینی، خمیر بریزه است. ماده روکش یا پرکننده تارت‌ها ممکن است شیرین (مثل میوه‌جات) یا نمکی و غیرشیرین (مثل مرغ و میگو) باشد. تارت‌های امروزی معمولاً" بر پایه میوه و مایع کاستارد هستند. تارت‌های ریزه نیز به تارت‌های کوچک اطلاق می‌شود. به عنوان مثال می‌توان از تارت ریزه تخم مرغ نام برد. مثالی دیگر که در خصوص تارت‌ها می‌توان زد تارت‌های مربایی هستند که رنگ آن‌ها بسته به مزه‌ای است که در مربا (به عنوان پرکننده) استفاده می‌شود. از میان تارت‌ها می‌توان به تارت خوش‌پخت نیز اشاره کرد که خاستگاه بریتانیایی دارد. از تارت‌های نمکی می‌توان به پای کیش اشاره کرد. آیاکا (غذا)
هر منطقه ای و هر خانواده ای این غذا را با مواد مختلفی درست می‌کنند. نخود، گوجه فرنگی، فلفل دلمه ای، ترشی سبزیج و سیر موادی است که غیرممکن نیست در هر جایی در این غذا داخل کنند یا نکنند. در آند به آن سیب زمینی اضافه می‌کنند. برخی از مواد تشکیل دهنده سنتی را می‌توان با انواع مواد محلی مانند ماهی و خرچنگ (ساحل شرقی) و خمیر موز زمینی (ماراکایبو) جایگزین کرد. هفت شهیدان
پوشش طبیعی این منطقه، از درختان: کنار، رملیک، انجیر و کلخنگ تشکیل می‌شود. در این منطقه، گیاهان مرتعی نیز یافت می‌گردد. فرهنگ لبنانی
کبه ظروف ملی لبنان هستند، که شامل یک پای گوشت ساخته شده از گوشت گوسفند ریز چرخ شده و بلغور (گندم ترک خورده) و تبوله، سالادهای ساخته شده از جعفری، گوجه فرنگی، و می‌باشد. اراک نوشیدنی ملی لبنان است، که شامل رازیانه قوی جهت طعم دار کردن مشروب ساخته شده و از تخمیر آب انگور به دست می‌آید و معمولاً با آب و یخ نوشیده می‌شود. اراک روحی قوی شبیه به اوزون یونانی و راکی ترکی است. چیراشی‌زوشی
موادی که معمولاً استفاده می‌شوند عبارتند از: تون‌ماهیان یا به زبان ژاپنی ماگورو، نگی‌تورو (ماهی تن خورد شده و تره فرنگی)، یکی از انواع گوش‌ماهی به نام هوتاته، یکی از انواع آزاد ماهی بنام ساکه، ماهی مرکب، میگو، هشت‌پا، ایکورا (تخم ماهی سالمون)، توتیای دریایی یا به ژاپنی اونی، خرچنگ و انواع دیگر خوراک‌های دریایی همچنین از دیگر موادی که معمولاً در سوشی استفاده می‌شود؛ نظیر تاماگویاکی (در آشپزی ژاپنی یک نوع غذای تخم‌مرغی)، تخم مرغ رشته شده، گاری (یک نوع ترشی زنجبیل) است. به غیر از این مواد از نعناع ارغوانی، خیار و نخود فرنگی همراه با غلاف، برای تزئین و همچنین واسابی نیز همراه آن صرف می‌شود. شهرستان رفسنجان
کماج سهن یکی از شیرینی‌های سنتی می‌باشد که در تهیهٔ آن از خمیر جوانهٔ گندم استفاده می‌شود و همچنین برای تهیهٔ آن از ادویه‌های مشهوری مثل دارچین و زیره و برخی گیاهان دارویی نیز استفاده می‌شود. این شیرینی بسیار مقوی و پرانرژی هست با وجود اینکه این نوع شیرینی هیچ‌گونه مواد نگهدارنده‌ای ندارد می‌تواند برای مدت طولانی و بیرون از یخچال نگهداری کرد. اهوماکی
معمولاً به نشانه هفت خدای بخت و اقبال مواد داخل این سوشی از هفت نوع ماده تشکیل می شود. هر چند که این عدد تثبیت شده نیست و این نوع سوشی با کمتر یا بیشتر از هفت نوع مواد نیز تهیه می شود. آشپزی افغانستانی
انواع تُرشی و چَتنی: از چاشنیهایی است که در تهیهٔ آن سبزیجاتی مانند فلفل سرخ، گشنیز، بادنجان رومی (گوجه فرنگی)، پیاز، یا میوه‌جات را در محلول سرکه قرار می‌دهند. از آب نارنج نیز برای طعم دادن به پلو و کباب‌ها استفاده می‌شود. ترشی بندری
ترشی بندری یکی از انواع ترشیجات است. در این ترشی از هویج، بادمجان، موسیر، خیار، رب انار ترش، سیر، کرفس، گل کلم، فلفل سبز تند، گوجه فرنگی، سیب‌زمینی ترشی، تمر هندی، ادویه مخصوص ترشی و سبزی معطر استفاده می‌شود. امروزه ترشی بندری به صورت صنعتی نیز تولید و توسط کارخانجات معتبر در داخل تولید و توزیع می‌شود. رشت
با هدف ایجاد برند بین اللملی برای شهر رشت به عنوان شهر خلاق خوراک در سطح جهان رشت به عنوان شهر خلاق خوراک در یونسکو مطرح شد.گندمین، مغزحلوا، خکاره دبیج، کدو، پرتقال مربا، آلوچه، شاه بلوط، سیب ترش، انار ترش، ترب، فلفل سبز، برگ سیر، سیر ترشی، گینجه واش، خرش، چوواش، چوچاق، تین، بینه، دوشاب برنج، جوکول (برنج نارِس، جوانه برنج)، برنج، کلوچه سنتی، کشتای برنجی نوروز
اما اینکه هفت چیز با نام سین باشد، پدیده جدیدی است و مستندات تاریخی در مورد سراسری بودن ان در ایران ندارد. سفره نوروزی همواره دارای سمبل و نمادها بوده‌است اما به نظر می‌رسد گذاشتن هفت جزء آغاز شونده با حرف سین در سفرهٔ نوروزی پدیده‌ای است که روایت‌های آن بیشتر از اواخر دوره قاجار گسترش یافته و توسط رسانه‌ها فراگیر شده‌است. اما یکی از ضروریات عید نوروز لباس نو و حمام رفتن بوده‌است، مردان و زنان قبل از فرارسیدن نوروز به حمام‌های جداگانه زنانه - مردانه می‌رفتند و شلوغ‌ترین روزهای گرمابه‌ها، همان چند روز سال نو بوده‌است. در گرمابه‌های قدیمی که معمولاً با چوب و هیزم در (گرخانه)Gor Khaneh یا (آتش خانه) آب داخل خزانه را که بر روی دیگ‌های بزرگ قرار داشتند گرم می‌کردند، حمامی‌ها لازم بوده که یک ذخیرهٔ ویژه چوب و هیزم را برای روزهای نوروز ذخیره کنند. در کابل و شهرهای شمالی افغانستان، سفره هفت میوه متداول است. در این سفره، هفت میوه قرار می‌گیرد، از جمله؛ کشمش سبز و سرخ، چارمغز، بادام، پسته، زردآلو و سنجد. چیدن سفره‌ای مشابه با استفاده از میوه خشک شده، در بین شیعیان پاکستان هم مرسوم است. بیبیم بپ
مادهٔ اصلی در تهیه این غذا برنج می‌باشد. به این ترتیب که برنج پخته شده و گرم را درون یک کاسه گود ریخته و روی آن مواد مختلفی مانند انواع سبزیجات تفت داده شده یا مزه دار شده، کیمچی، خمیر فلفل چیلی، سس سویا، خمیر سویا، تخم مرغ خام یا نیمرو شده و برش‌های نازک گوشت (معمولاً گوشت گاو) قرار می‌دهند. پیش از خوردن می‌بایست محتویات کاسه را خوب باهم مخلوط کرد. کباب ترش
کباب ترش نوعی کباب است که در مناطق شمالی کشور ایران به‌ویژه استان گیلان طبخ می‌شود. در این نوع کباب تکه‌های گوشت گوساله را در ترکیب پیاز خرد شده، آب انار ترش، مقدار کمی رب انار ترش، گردوی ساییده شده و سبزی جات معطر محلی گیلان (چوچاق و جعفری) فلفل سیاه و نمک خوابانده و پس از اینکه مواد به خورد گوشت رفت، روی زغال چوب با حرارت ملایم کباب می‌کنند. این نوع کباب بسیار لذیذ و خوش طعم است. بولگوگی
مواد لازم برای مزه دار کردن گوشت بسیار متنوع است و هر آشپز با توجه به دستور مورد علاقه خود عمل می‌کند با این حال به‌طور معمول گوشت در مخلوطی از سس سویا، شکر، روغن کنجد، پودر فلفل سیاه، پیازچه، زنجبیل، پیاز و قارچ خوابانده می‌شود. مدت لازم برای مزه دار شدن گوشت از نیم ساعت تا یک شبانه روز بسته به سلیقه افراد متفاوت است. ترشی انداختن
در روش سنتی ترشی انداختن میوه و سبزیجات در آب نمکی که با ۲۰ الی ۴۰ گرم بر لیتر نمک درست شده‌است ریخته یا آن‌ها را تکه‌تکه کرده و نمک زده و مانند آماده کردن زاواکراوت با قرار دادن سنگ‌های مسطحی روی مواد آن‌ها را در زیر آب نگه می‌دارند. دری با دریچه هوا یا یک در محکم هم می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد در صورتی که در بتواند فشاری را که در اثر ایجاد کربن دی‌اکسید تولید شده آزاد سازد. هنگام استفاده از ظرف باز برای دور کردن حشرات باید روی آن را با پارچه بپوشانید. ممکن است کپک یا مخمر سفید کاهم روی مایع تشکیل شود که در این صورت باید آن را برداشت. مخمر سفید کاهم بی‌ضرر است ولی ممکن است مزه بدی را تولید کند. جغرافیای جشن نوروز
سفره هفت سین جمهوری آذربایجان از هفت خشیج یا عنصر که نامشان با واک سین آغاز می‌شود، برساخته شده‌است. با این دگرگشتی که نامها بر پایه نام آن‌ها در ترکی آذربایجانی گزینش می‌شوند. البته این دگرگشت چندان دگرگونگی در سفره یا خوان نوروزی پدیدار نمی‌کند چرا که نامها بیشتر این خشیجها پارسی است. همانند اینکه این خوان در بوم‌های گوناگون آذربایجان ب گونهٔ گوناگونی فراهم می‌شود. سفره هفت سین در جمهوری آذربایجان کمابیش از پدیده‌های زیر برساخته شده‌است: خورش قیمه یزد
خورش قیمه یزد یک از انواع خورش‌های ایرانی است که شهرت خاصی میان شهروندان یزدی دارد(غذاهای سنتی یزد) و همانطور که از اسمش مشخص است متعلق به شهر یزد است. در طبخ این خورش به جای لپه از نخود استفاده می‌شود. نخود از ۲ روز قبل خیسانده و پوست آن جدا شده و به دو نیم می‌شود. برای تهیهٔ آن نیازی به سیب زمینی نیست. دیگر مواد آن گوشت قرمز، پیاز داغ، دارچین، روغن، رب گوجه فرنگی، لیمو عمانی و زعفران هستند و با پلوی ایرانی صرف می‌شود. بادنجان
ترشی بادنجان یکی از محبوب‌ترین ترشی‌ها در میان ایرانیان و مردم خاورمیانه است که معمولاً در فصل تابستان آن را تهیه و در طول سال مصرف می‌کنند. ترشی بادنجان به روش‌های مختلفی مانند ترشی بادنجان شکم‌پر، ترشی بادنجان کبابی، ترشی لیتهٔ بادنجان و غیره و با چاشنی‌های متفاوتی تهیه می‌شود. ایل شکاک
«ساوارا» غذایی است از گوشت و بلغور و روغن، «مخل» از گوجه‌فرنگی و سیب‌زمینی و گوشت ومرغ و تخم‌مرغ و روغن، «پردپلو» از آرد و برنج و گوشت و آلوچه، «قلسیل» از گوشت بره و سیر ماست و روغن «خُرش» از گوشت و بادمجان و لوبیا و سیب‌زمینی و گوجه‌فرنگی. آشپزی کلمبیایی
بندیجا پایسا در بخش انتیوکیا با گونه‌های متفاوت مواد غذایی به کار رفته در آن طبخ می‌شود. مواد سازنده یک بندیجا پایسا سنتی به قرار زیر است: لوبیا قرمز پخته شده با گوشت خوک سفید، برنج با ادویه مولیدا (گوشت چرخ کرده)، چیچارون، تخم مرغ سرخ شده (نیمرو)، موز سبز، چوریزو، آره پا، هاگائو (hogao) سس پودینگ سیاه و سفید (سوسیس خون), آووکادو و لیمو دیپ هفت لایه
دیپ هفت لایه نام یک پیش‌غذای آمریکایی است که از مواد اولیۀ تگزاسی-مکزیکی تشکیل می‌شود. این غذا معمولاً شامل لایه‌های زیر است: ترشی انداختن
در منطقه آمریکای مرکزی ترشی «encurtido» یا به صورت کوتاه شده «curtido» نامیده می‌شود. ترشی یا آنطور که در آمریکای لاتین نامیده می‌شود «curtidos» به عنوان غذای سرد، یا جانبی یا غذای پیش‌غذای اسپانیایی سرو می‌شود. در چندین کشور آمریکای مرکزی ترشی را با کلم، پیاز، هویج، لیمو، سرکه، پونه و نمک تهیه می‌کنند. در مکزیک، «curtidos» از هویج، پیاز و فلفل یالپینو است و به عنوان غذای همراه هنوز در رستوران‌ها یا دکه مواد غذایی رایج است. به منظور تهیه ترشی هویج به راحتی هویج و بقیه مواد رایج در منطقه مثل فلفل، گوجه‌فرنگی و پیاز را به سرکه بیفزایید.تفاوت‌ها به غذا و میزان ترشی آن بستگی دارد.مثال دیگری از یک نوع ترشی که شامل ترشی گوشت یا غذاهای دریایی است، «escabeche» یا «ceviches» محبوب در پرو، اکوادور و در سراسر آمریکای لاتین و کارائیب است. این غذاها عبارتند از ترشی پاهای خوک، گوش خوک و سنگدان که به عنوان یک «escabeche» با ادویه جات و چاشنی برای طعم دادن به آن تهیه شده‌است. این گیاهان شامل میگو، هشت پا و ماهی‌های مختلف، چاشنی و خنک می‌شوند.«ceviches» شامل میگو،هشت‌پا و انواع ماهی است که به آن‌ها ادویه اضافه شده و به صورت سرد سرو می‌شوند. بامیه (شیرینی)
از مواد اولیه این نوع شیرینی می‌توان به نشاسته، آب و خمیرمایه اشاره کرد که بعد از ترش شدن و به اصطلاح ورآمدن آن را به آرد اضافه می‌کنند. سپس از تخم مرغ برای پف کردن بامیه استفاده می‌شود که البته این روش به تازگی به کار می‌رود و در گذشته کاربردی نداشته‌است؛ این تنها تفاوت میان بامیه قدیم با حال است. هنگامی که بامیه آماده شد آن را در شربت قوام‌یافته می‌اندازند تا شیره را به خود جذب کند. آب‌انبار هفت بادگیر
آب‌انبار هفت بادگیر مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان اشکذر، بخش مرکزی، روستای عصر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۷۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. هفت‌سنگ
این بازی را در قدیم بیشتر در عید نوروز و مناسبت‌ها و شاد باش‌‌ها بازی می‌کردند و به جای سنگ از چیزهای دیگری مثل انجیر،خرما و ... استفاده میکردند. سنبل
گل سنبل در سفرهٔ هفت‌سین توسط فارسی‌زبانان مورد استفاده قرار می‌گیرد و یکی از مواد سفرهٔ هفت سین است. مفطح
برهٔ درسته پس از تمیزی و حشوگذاری در شکم آن، با تمر هندی یا رب گوجه آغشته شده و در یک دیگ بزرگ پخته یا در یک تنور داغ بریان می‌شود. کشمش، لپه، دارچین، ادویه جات، لیمو عمانی و گاهی مرغ، مواد حشو را تشکیل می‌دهند. بره پخته یا کباب شده که در فرهنگ عامیانه به غوزی نیز معروف است، در یک سینی بزرگ همواره با پلو مصرف می‌شود. آبگوشت
آب‌گوشت، شوربا , دیزی یا پیتی (خوراکی). پیتی از غذاهای آذربایجانی است که در قفقاز و آسیای میانه نیز رواج دارد و از گوشت، گوجه فرنگی، سیب زمینی، و نخود تشکیل شده است. یکی از خوراکی‌های سنتی ایران است. در پختن آب‌گوشت از گوشت و دنبه گوسفند، گوجه فرنگی (و یا رب گوجه فرنگی) و نخود استفاده می‌شود. خوراکی رقیق که از پختن گوشت و پیاز و سیب‌زمینی و نخود درست می‌شود که در دو مرحله می‌خورند. اول آب آن را با تکه‌های نان مخلوط نموده و می‌خورند (تیلیت). بقیه مواد را می‌توان با گوشت‌کوب کاملاً کوبیده یا نکوبیده با نان، پیاز و چاشنی مانند ترشی و سبزی‌خوردن میل می‌کنند (گوشت کوبیده). در صورت پخته‌شدن در ظروف سنگی آن را دیزی سنگی می‌نامند. برخی افراد از طریق تیلیت کردن، نان‌های خشک را به مصرف مفید می‌رسانند. خورش کور
خورش کَوَر یا خورش تره (به کُردی: خۆرشتی کەوەر) یک خورش است که در منطقۀ کرمانشاه و کردستان و مناطق کردنشین استان آذربایجان غربی پخته می‌شود. مواد اصلی تشکیل‌دهندۀ خورش کَوَر، سبزی تره به صورت خردشده و گوشت هستند. گوشت می‌تواند قیمه‌شده و یا چرخ‌کرده باشد. علاوه بر این از پیاز، رب گوجه‌فرنگی، لوبیای سفید یا چیتی و ادویه‌هایی مانند زردچوبه، نمک، فلفل سیاه و پودر لیمو در تهیۀ خورش کَوَر استفاده می‌شود. ترشی انداختن
ترشی سنگاپور، اندونزی و مالزی آکار نامیده می‌شود و به‌طور سنتی از خیار، هویج، فلفل تند و موسیر درست می‌شود، به عنوان چاشنی سرکه، شکر و نمک به این اقلام اضافه می‌کنند. گاهی اوقات گیاهانی مثل پاپایا و آناناس هم ترشی انداخته می‌شوند. آش سوماق
آش سوماق یکی از غذاهای محلی در استان همدان است. مواد اصلی این آش را بلغور، عدس، لوبیا، پیاز، سیر، سماق، چغندر و گردو تشکیل می‌دهد. شور (خوردنی)
مواد اصلی نگهدارنده در شور محلول سرکه، نمک و آب است. سبزیجات مناسب برای شور شامل خیار قلمی، گل کلم، هویج، سیر و پیاز می‌باشند. ادویه مرسوم فلفل سیاه، سیر و سبزیجات معطر مانند ترخون، برگ مو یا برگ آلبالو است. ترش تره
ترش تره یکی از خورش‌های محلی استان گیلان است. این خورش از معروف ترین انواع غذای محلی استان گیلان به شمار می رود که با ترکیبی از سبزی مخلوط (شوید، گشنیز، نعناع، جعفری ،اسفناج، سبزی های محلی شمالی همچون چوچاق خالیواش تره کوهی تفت داده شده)، آرد برنج یا برنج نیم‌کوب، روغن، سیر خورد شده و تفت داده شده، اسفناج، آب نارنج، تخم مرغ و نمک تهیه می‌شود.برنج را بشویید و با مقداری آب و نمک مخلوط کنید .بعد آن را روی حرارت قرار دهید تا بپزد. سبزی ها را هم پاک کنید و بشویید.بعد از اینکه آب اضافه سبزی ها خشک شد. آنها را خرد کنید. نصف "سیر" له شده را سرخ کنید و بعد سبزی خرد شده را داخل سیر سرخ شده تفت دهید. مخلوط "سیر" و سبزی تفت داده شده را به برنج پخته شده اضافه کنید.اسفناج ها را هم بزرگتر از سبزی ها خرد کنید و داخل خورشت بریزید. آگر آب خورشت زیاد بود حرارت را بیشتر کنید تا آب آن تبخیر شود.نارنج یا رب "نارنج" را به تدریج به خورشت اضافه کنید و خورشت را بچشید تا ترشی آن اندازه شود. در پایان پخت خورشت ، بقیه سیر له شده را با کمی زردچوبه و روغن تفت دهید و به همراه 'تخم مرغ' و مقداری "نمک" داخل خورشت بریزید و هم بزنید . بعد از چند جوش ، خورش را خاموش کنید. فهرست دسرها و شیرینی‌های ژاپنی
فهرست دسرها و شیرینی‌های ژاپنی در آشپزی ژاپنی، شیرینی‌های سنتی ژاپنی به عنوان واگاشی شناخته می‌شوند. مواد تشکیل دهنده مانند آن (پوره لوبیا) و موچی در واگاشی کاربرد دارند. به غیر از آن بسیاری از شیرینی‌ها و دسرهای مدرن نیز در ژاپن وجود دارد.واگاشی نوعی فراورده‌های قندی و شیرینی سنتی ژاپنی است که بیشتر اوقات با چای سرو می‌شود و بخصوص بسیاری از انواع آن از "موچی", "آنکو" (آن (پوره لوبیا)), و میوه‌ها ساخته می‌شود. بسیاری از انواع واگاشی حاوی مواد گیاهی ساخته می‌شوند. مقلوبه
مواد سازنده مقلوبه در کشتزارهای فلسطین یافت می شود. مقلوبه از برنج، بادمجان، گل کلم، هویج، گوجه سرخ کرده، گوشت قرمز یا مرغ و ادویه هفتگانه (عربی: سبع بهارات) درست می شود. آشپزی گیلان
نخست برگ سیر خرد شده را به همراه روغن و زردچوبه سرخ کرده و در به آن به تعداد مورد نیاز تخم مرغ می افزاییم و خوب سرخ میکنیم (تا اینجا سیروابیج). در ظرف جداگانه لپه آب‌پز شده را به مرغ آب‌پز شده، آب مرغ و ترشی مورد نظر اضافه کرده، و در در واسط پخت، سیروابیج را به ظرف اضافه می کنیم و مدت یک ربع تا نیم ساعت با شعله کم حرارت می دهیم تا جا بیفتد. مواد اولیه: برگ سیر، تخم‌مرغ، ترشی (آب لیمو)، مرغ یا مرغابی، ادویه. آش بلغور
آش بلغور یکی از خوراک‌های سنتی استان همدان است که با بلغور، عدس، لپه، سبزی‌ها شامل گشنیز، تره، جعفری و نعنا پخته می‌شود. این آش به زبان ترکی یارما آشی نامیده می‌شود و از خوراک‌های محلی استان آذربایجان غربی است. سنجد
سِنجـِد گونه‌ای از سردهٔ سنجد و بومی آسیای غربی و مرکزی، افغانستان، از جنوب روسیه و قزاقستان تا ترکیه و ایران است. در حال حاضر به‌طور گسترده‌ای در آمریکای شمالی نیز به عنوان گونه معرفی شده تثبیت شده‌است. سنجد یکی از مواد هفت‌گانه سفره هفت‌سین ایرانی‌هاست. هفت‌سین
در کنار هفت سین، اجزای دیگری نیز قرار می‌گیرند که معمولاً به نماد مفاهیمی چون نوزایی، باروری، فراوانی، ثروت (مانند سکه) و مانند آن‌ها یاد می‌شود. این اجزاء ممکن است برای زینت یا کامل کردن مجموعه باشند. از جملهٔ این اجزاء می‌توان از آینه، کتاب (قرآن، کتاب مقدس یا مجموعهٔ اشعار از قبیل دیوان حافظ و شاهنامهٔ فردوسی)، شمعدان (در بعضی سنت‌ها تعداد شمع‌ها به تعداد فرزندان خانواده است)، تخم مرغ رنگی، گل، شیرینی، آجیل، نان سنگک، گلاب، تنگ یا کاسهٔ آب (معمولاً حاوی برگ یا ماهی یا انار یا ترنج یا سایر مرکبات)، بیدمشک، بادبزن و سبزی خوردن نام برد. شیرینی مینیاتوری
شیرینی مینیاتوری یکی از انواع شیرینی‌های سنتی ایرانی است. مواد اصلی آن را آرد، شکر، روغن و شربت قوام آمده تشکیل می‌دهد. ترشی انداختن
ترشی سنتی لهستانی و چک، خیار و زاواکراوت هستند، اما میوه و سبزیجات دیگر مثل آلو، و قارچ هم رایج هستند. معماری قاجاری
- استفاده از رنگ قرمز یا ارغوانی در کاشی های خشتی هفت رنگ سایور لوده
پخت سایور لوده خیلی ساده است. همهٔ مواد (شیر نارگیل، تره‌بار، (و ۷ گونه سبزی: ژاک‌فروت، بادنجان، چایوت، "ملینجو"، long bean، پنیر سویا، تمپه)، استاک مرغ یا گوشت) را در قابلمه می‌ریزند و آن را روی اجاق گاز می‌گذارند. هفت‌پیکر
این منظومه آمیزه‌ای از جنبهٔ حماسی و غنایی است، بدین معنی که بخش هفت گنبد تماماً دارای روح غنایی و تخیل رمانتیک است، ولی بخش تاریخی گونه، اگرچه سعی شاعر بر ترسیم چهره‌ای حماسی برای بهرام بوده، آمیزه‌ای از جنبه حماسی و عناصر غنایی است. هفت‌پیکر از گذشته یکی از مضمون‌های اصلی نگارگری‌های ایرانی–هندی بوده‌است. مرغ ترش
مرغ ترش (به مازندرانی: تورش کرک) یکی از غذا‌های محلی در استان مازندران و استان گیلان است. مواد مرغ ترش را مرغ، انواع سبزی (تره، جعفری (گیاه)، گشنیز، نعنا، شوید و خلواش)، آب غوره یا آب نارنج یا آب لیمو، تخم مرغ، سیر، لپه، پیاز و نمک و فلفل سیاه تشکیل می‌دهد. باقلا در این خورش نباید له باشد بلکه باید تا حدی نرم شده باشد. در صورتیکه خلواش (نوعی پونهٔ وحشی ویژه گیلان) تازه یا خشک در دسترس نباشد، خورش را می‌توان بدون آن نیز تهیه کرد. هفت لانجین
مکان قرارگیری دو سنگ نیز به هفت لانجین معروف بود و زمین‌های اطراف آن یونجه‌زار بود. به دلیل قرارگیری در کنار رودخانه و سرسبزی‌اش به عنوان تفرجگاه مردم نیز دارای اهمیت بود. در روزهای تعطیل مردم بسیاری برای تفریح و گردش به آن نقطه آمده و در جوار آن می‌نشستند. با توسعهٔ شهر همدان و ساختمان‌سازی، سنگ هفت لانجین نیز در زیر ساختمان‌ها مدفون شد.  زنان و دختران همدانی با کوزه‌های کوچکی که به آن قوزوله یا کوزوله می‌گفتند و پراز ثفل سرکه (در گویش همدانی تج) بود، گردش‌کنان به هفت لالجین رفته و از یونجه‌زارهای اطراف آن یونجه چیده و با «تج» می‌خوردند. در رزوهای سیزده به در نیز گره زدن سبزه در هفت لالجین به ویژه توسط دختران و زنان رایج بود. ترشی انداختن
در سری‌لانکا، ترشی به‌طور سنتی با هویج، پیاز، خرمای آسیاب شده که با پودر خردل، پودر فلفل و تکه‌های زنجبیل، سیر و سرکه مخلوط شده و در ظرفی سفالی درست می‌شوند. هفت‌خان رستم
رستم شاد و پویا راه دراز را می‌پیمود تا به چشمه‌ساری پر گل و سبزه رسید. سفره‌ای آراسته در کنار چشمه دید که بره‌های بریان شده و دیگر خورش‌ها بر سُفره بود. جامی زرین پر از می نیز کنار سفره خودنمایی می‌نمود. رستم خوشحال و بی‌خبر از همه جا خواست سورچرانی کند امّا آن سفره، تلهٔ اهریمن بود. رستم پیاده شد و بر سفره نشست، جام را نوشید و تنبور را برداشت و ترانه‌ای فرح‌بخش در وصف حال خویش خواند و تنبور را نواخت: آش
آش ترش یک نوع غذای سنتی ایرانی و نوعی از آش است. این آش نوعی از آش‌های محلی رشت نیز محسوب می‌شود. آش ترش مانند آش رشته تهیه می‌شود با این تفاوت که که علاوه بر اسفناج، لوبیا و نخود (که در آش رشته ریخته می‌شود)، کشمش، زردآلوی خشک و آلوچه تر نیز به آن اضافه می‌شود و پس از پختن نیز سرکه و شیره انگور به آن اضافه می‌شود و سپس میل می‌شود. ترشی انداختن
ترشی ترکیه، با نام تورشو، از سبزیجات، ریشه‌ها و میوه‌هایی مانند فلفل، خیار، خیار ارمنی، کلم، گوجه فرنگی، بادمجان، هویج، شلغم، چغندرقند، بادام سبز، هندوانه نارس، گرمک نارس، سیر، گل کلم، لوبیا و آلو سبز درست می‌شود. ترکیبی از ادویه جات به ترشی طعم می‌دهند. ترشی انداختن
یکی دیگر از ویژگی‌ها پ‌هاش ۴٫۶ یا پایینتر است، که برای کشتن بیشتر باکتریها کافی است. ترشی انداختن می‌تواند غذاهای قابل قابل تجزیه را ماه‌ها حفظ کند. اغلب علف‌های ضد میکروب و ادویه‌هایی مثل دانه خردل، سیر، دارچین و میخک صدپر هم افزوده می‌شوند. اگر غذا رطوبت کافی داشته باشد، با افزودن نمک خشک به سادگی آب‌نمک تولید می‌شود. به عنوان مثال زاواکراوت آلمانی و کیمچی کره‌ای با افزودن نمک به سبزیجات و خروج آب اضافی آن‌ها درست می‌شود. تخمیر طبیعی در دمای اتاق، به وسیلهٔ لاکتوباسیلالس اسیدیته لازم را تولید می‌کند. ترشی‌های دیگر با قرار دادن سبزیجات در سرکه درست می‌شوند. بی‌شباهت به مرحلهٔ کنسروسازی ترشی انداختن که شامل تخمیر هم می‌شود، غذا قبل از بسته‌بندی و مهروموم شدن نیاز به استریل کامل ندارد. اسیدیته یا شوری محلول، دمای تخمیر و حذف اکسیژن، طعم محصول نهایی و غالب شدن کدام میکروارگانیسم را تعیین می‌کند. بنای هفت
بنای هفت مربوط به دوره قاجار است و در بابل، میدان کشوری، روبروی بیمارستان شهید بهشتی، خیابان آیت ا روحانی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. رادیو هفت
رادیو هفت نام یک برنامه تلویزیونی ادبی، هنری و موسیقی محور به تهیه‌کنندگی منصور ضابطیان و محمد صوفی است که با هدف آرامش‌بخشی، از شبکهٔ آموزش سیما پخش می‌شود. پخش سری جدید این برنامه همزمان با شب یلدای سال ۱۳۹۹ آغاز شد. هفت ترانه
هفت ترانه فیلمی به کارگردانی و نویسندگی بهمن زرین‌پور محصول سال ۱۳۸۰ است. ترشی انداختن
در فیلیپین، ترشی که آکارا نامیده می‌شود، اساساً از پاپایای سبز، هویج، موسیر و حبه‌های سیر و افزودن سرکه درست می‌شود. انواع دیگری با زنجبیل، فلفل دلمه‌ای، تربسفید، خیار یا شاخه‌های بامبو ساخته می‌شوند. چین مرکز انواع بسیار متفاوتی از ترشیجات است. ترشیجاتی مثل:تربچه، کلم چینی، فلفل تند، خیار از انواع دیگر معروفتر هستند. هفت بادام
هفت بادام، روستایی از توابع بخش بروات شهرستان بم در استان کرمان ایران است. فرهنگ ایرانی
به جز برنج، نان هم در رژیم غذایی ایرانیان، یک مادهٔ اصلی به‌شمار می‌رود. بربری، تافتون، لواش و در نهایت، سنگک که سرآمد نان‌های ایرانی است، توسط ایرانیان مصرف می‌شوند. ایرانیان در پخت انواع چلو، از ته‌دیگ، زرشک، زعفران و آجیل بهره می‌برند. در رستوران‌های این کشور، بیشتر خوراک اصلی را انواع کباب تشکیل می‌دهد؛ رایج‌ترین موارد آن، شامل کباب بختیاری، چلوکباب، جوجه‌کباب و کباب کوبیده می‌شود. خوراک‌های ایرانی همانند آبگوشت، دلمه، زرشک‌پلو، سبزی‌پلو، فسنجان، قرمه‌سبزی و میرزاقاسمی به سفرهٔ ایرانی، گوناگونی قابل توجهی می‌بخشند. انواع شیرینی‌های ایرانی نیز به عنوان دسر استفاده می‌شوند. فالوده و بستنی ایرانی از مهم‌ترین دسرهای این کشور هستند. ایرانیان، معمولاً صبحانه و چای را در رژیم غذایی خود دارند. ناهار حکم وعدهٔ اصلی را دارد و شام معمولاً سبک‌تر است. خاویار ایران در جهان شهرت دارد و ایران، زمانی مقام نخست تولید خاویار در جهان را داشت. شراب ایرانی نیز تاریخچه‌ای طولانی دارد و این کشور از قدیمی‌ترین تولیدکنندگان نوشیدنی‌های الکلی است؛ اگرچه در دوران جمهوری اسلامی با ممنوعیت به همراه مجازات روبرو بوده‌اند. سالاد هفت‌لایه
در برخی دستورهای پخت از ماست یونانی، مایونز، شکر، نمک، فلفل و شوید خرد شده نیز برای درست کردن سس استفاده می‌شود. هورامان تخت (سروآباد)
قارچ، کرفس، کنگر، ریواس، خوژه، پنیر، شیر، عسل، گردو، انجیر، و انگور موادغذایی این منطقه را تشکیل می‌دهند. پلو، آش دوغ (دوغه‌وا)، ساوار، گردول، ترخینه، دوختن یا آش گزنه، هتیمچه با گوشت گوسفند، شدروا، گرما، رشته پلو، رشته رون یک آبه، پرشین، کلانه، خورش خلال بادام و انواع کبابهای محلی از غذاهای هورامان است. شیرینی کشمشی
شیرینی کشمشی یکی از انواع شیرینی‌های خشک و سنتی ایرانی است. در این نوع شیرینی آرد، روغن، شکر، کشمش قرمز ریز و تخم مرغ به کار می‌رود. کوفته نخودی
کوفته نخودی یکی از غذاهای سنتی شهر تویسرکان در استان همدان است. مواد این کوفته را گوشت مغز ران، نخود، تخم‌مرغ، پیاز داغ، رب گوجه‌فرنگی، سرکه و شیره انگور تشکیل می‌دهد. هفت (فیلم ۱۹۹۵)
موسیقی تیتراژ شروع، ریمیکسی از ترانه Closer از گروه راک Nine Inch Nails است که با عنوان اصلی (Closer (Precursor موجود بوده و توسط گروه Coil با عنوان Closer ریمیکس شده‌است. موسیقی تیتراژ پایانی، ترانه‌ای از David Bowie از آلبوم Outside با نام The Hearts Filthy Lesson است. موسیقی متن فیلم توسط هاوارد شور ساخته شده‌است. پانچ (نوشیدنی)
دو عدد ترش بزارید (بزارید بماند) حلوای بگل
حلوای بگل (به کردی: به‌گڵ‌) یکی از انواع شیرینی ها و تنقلات کردی است. این حلوا از خرمای مرغوب و بگل (کشک پودر شده) و روغن‌دان (روغن حیوانی) وکنجد سفید درست می‌شود. حلوای بگل از شیرینی‌های سنتی استان ایلام است. ترشی خردل
ترشی خردل یک غذای محبوب در آشپزی همونگ است. در لائوس به آنها پاک گات می‌گویند. این غذا به‌طور سنتی با ریختن خردل سبز تازه در یک ظرف، معمولاً یک قابلمه بزرگ، همراه با آب برنج، فلفل، نمک و سایر ادویه‌ها در صورت تمایل درست می‌شود. سپس قابلمه را معمولاً در دمای اتاق یا در یک نقطه آفتابی می‌گذارند تا تخمیر شود. بعد از چند روز ترشی خردل آماده مصرف است. در عمل مدرن، گاهی اوقات برای تسریع در آماده‌سازی ظرف، سرکه را به مخلوط اضافه می‌کنند. نقل
برای تهیه انواع نقل از ترکیباتی همچون آب، شکر، کرم تارتار، وانیل، گلاب، مغز گیاهی (مغزگردو، خلال بادام، مغز پسته، بادام زمینی)، بیدمشک و تخم‌های گیاهی نظیر شنبلیه استفاده می‌شود. بسته به نوع نقل، برای ایجاد طعم و عطر از گل محمدی، زعفران، وانیل، گلاب غلیظ، زنجبیل، دارچین و تخم شنبلیله استفاده می‌کنند. حلوا ارده
حلوا ارده نوع خاص ارده اردکان یا بروجرد غذایی بسیار مقوی است که مصرف آن بیشتر به صورت صبحانه‌ است و مواد تشکیل دهنده آن عبارت‌اند از: ارده، شکر، تخم‌مرغ، هل و چوبک. در ساخت حلوا ارده از کنجد بریان سابیده که به آن ارده گفته می‌شود و به صورت مایع می‌باشد استفاده می‌شود. در قدیم که شکر نبوده از شیره خرما یا انگور و یا عسل استفاده می شده است. هفت‌سین
نوشته دیگری که در سده نهم به سفره هفت‌سین و متعلقات آن اشاره می‌کند، رساله‌ای است که توسط ابراهیم سلطان تیموری (۷۹۶–۸۳۸قمری) نوشته شده‌است. در این رساله حکایتی کوتاه در باب نوروز و سفره هفت سین چنین ذکر شده‌است: «در روز نوروز جماعتی می‌گفتند که به حسب نظر نجومی امسال از جهت میمنه حال اشتغال به چیزهایی می‌باید نمود که سر الفاظ او «سین» باشد همچنانچه سر و سبزی و سرکه می‌باید خورد و سقرلاط و سمور و سنجاب می‌باید پوشید. مولانا نور گفت پس صوف نیز می‌باید پوشید.»طاش کُبری زاده (درگذشته ۹۶۸ هجری قمری)، مورخ عثمانی در کتاب «مفتاح السَّعادة و مصباح السِّیادة» به «هفت سین» نوروز چنین اشاره کرده‌است: «از عادت‌های ایرانیان در عیدهایشان… و از عادت‌هایشان در نوروز این است که هفت چیز که اول نام آن‌ها «سین» است فراهم می‌کنند و آن‌ها را می‌خورند، و آن هفت چیز: شکر، کنجد، گونه‌ای آرد سپید، به، سماق، سداب و سقنقور [به عربی: السُّکَّر، و السِمسِم، و السَّمید، و السَّفَرجَل، و السُّمّاق، و السَّذاب و السَّقَنقور].» رشته‌خشکار
محتویات اصلی آن آرد برنج، شکر، مغز گردو و ادویه‌جات معطر نظیر هل و دارچین است. رشته‌خشکار بر روی یک سینی که از مس با خلوص بالا و داغ آماده می‌شود و پس از تحویل به مشتری باید آن را در خانه با کمی کره یا روغن تفت داد. سپس آن را در شربتی درست شده از آب، شکر، دارچین و هل (تقریباً شبیه به شربت زولبیا و بامیه) قرار داده و پس از چند ثانیه و شیرین شدن، قابل صرف است. لرک
معمولاً از هفت میوهٔ خشک شامل: پسته، بادام، سنجد، کشمش، گردو، برگه هلو، انجیر و خرما که در مراسم آفرینگان‌ها، گاهنبارها، جشن خوانی، جشن نوزادی، در مراسم سدره و کشتی بندی و دیگر اعیاد به مدعوین داده می‌شود. هفت‌سین
به شکل تاریخی، هر چیزی در این سفره می‌تواند نمادی از آرزوهای سال نو باشد؛ آرزوهایی همچون سلامتی، باروری، بردباری، برکت، پیروزی، خردورزی و مواردی دیگر. انداختن سفره‌ای ویژه برای نوروز، در گذشته در بخش‌هایی از ایران‌زمین، و امروزه در ایران و برخی از کشورهای اطرافِ آن گرامی داشته می‌شود. سفره هفت‌سین ویژه نوروز نیست و گروهی این سفره یا مانندش را برای جشن زناشویی یا شب چله آماده می‌کنند. بنا بر اطلاعات دانشنامهٔ ایرانیکا تاریخچهٔ این رسم مبهم است. برخی پژوهشگران ذکر می‌کنند که در گذشته برای ارج نهادن به برکات زمینی، سفره‌ای با هفت نماد برای نوروز یا جشن مهرگان می‌آراستند که می‌توانستند با حرف‌های مختلفی آغاز شوند؛ در واقع ضرورتی برای شروع آنها با حرف «س» نبوده‌است. در کتابِ "المحاسن و الاضداد" منسوب به جاحظ و آثار الباقیه از ابوریحان بیرونی، اشاره می‌شود به سبز کردنِ هفت نوع غلهٔ مختلف برای نوروز در بین ایرانیان. بیرونی در این مورد می‌گوید: «در این روز هر چوبی که خشک شده بود سبز شد و مردم گفتند (روز نو) یعنی روزی نوین و هر شخص از راه تبرک به‌این روز در طشتی جو کاشت سپس، این رسم در ایرانیان پایدار ماند که روز نوروز در کنار خانه هفت صنف از غلات در هفت استوانه بکارد [...]». آش
آش میوه مطبوع‌ترین طعم را نسبت به انواع دیگر آش‌های ایرانی دارد. در طبخ این نوع آش از سبزیجات معطر و مخصوص آش نظیر: تره، جعفری، گشنیز، نعناع، برگ چغندر و حبوبات نظیر گندم، برنج، لوبیاقرمز، نخود و پیاز و گوشت قرمز چرخ کرده و روغن و آلبالو، گوجه سبز و زردآلو استفاده می‌شود و این آش با پنج قاشق شکر مصرف می‌شود. آش خشکبار
آش خشکبار یکی از غذاهای محلی در استان همدان است. مواد این آش را سبزی آش یا سبزی تره کوهی، گوشت با استخوان یا قلم، برگهٔ زردآلو، برگهٔ هلو، آلبالوی خشک، آلوی ترش خشک، نخود، لوبیا، عدس سرکه، رشتهٔ آش، شیره انگور، نمک، فلفل، ادویه و پیاغ یا نعنا یا سیر داغ برای تزیین تشکیل می‌دهد. لرک
این آجیل به ویژه در گاهنبار‌ها بسیار مورد استفاده است و زرتشتیان بدان اهمیت بسیار می‌دهند اما امروزه انواع دیگری از آجیل، چون نارگیل، قیسی، مویز و نبات نیز بدان می افزایند و لرک یا آجیل هفت مغز یا آجیل گهنبار می‌نامند. قائن
ریشه چوبک که دراصطلاح محلی به آن "بیخ" می‌گویند. بیخ را از دامنه مناطق سردسیر جمع‌آوری می‌کنند. ریشه‌ها را درظرف آبی جوشانده و آب جوشیده سرد شده را درظرف بزرگ سفالی بنام "تغار" ریخته و به وسیلهٔ دسته گزی آن را به هم زده و سپس کف روی آن را جدا و در ظرف سفالی دیگری می‌ریزند. آنقدر بهم می‌زنند که به صورت خامه درآید. آنگاه مقداری شکر یا شیره انگور به آن اضافه کرده، سپس با مقداری مغز بادام، پسته یا گردو تزیین می‌کنند. این شیرینی محلی علاوه بر اینکه ازنظر اقتصادی مقرون به صرفه می‌باشد، برای درمان بیماری‌های گوارشی مناسب است. تهیه کف جز رسوم مردم محسوب می‌شود. از کف نیم رس نیز تهیه می‌شود. تهیه کف نیم رس در شب‌های سرد زمستان و به خصوص شب یلدا رایج است. آب‌دوغ‌خیار
ترکیبات اصلی این غذا شامل ماست یا دوغ ترش یا شیرین، خیار ریز شده، سبزیجات تازه و بودار، یخ و نان است و از گردو، خامه، ترخون، ریحان، نعناع، کشمش، پیاز، سیر،موسیر به عنوان اجزای فرعی استفاده می‌شود. اناربیج
انار بیج یا سنگه خورش یکی از غذا‌های محلی در استان گیلان است. مواد انار بیج را مغز گردوی سائیده شده، سبزی (تره، جعفری، گشنیز، نعنا، خلواش و چوچاق)، گوشت چرخ کرده گوساله، پیاز، رب انار ترش یا آب انار یا آب غوره، زردچوبه و نمک و فلفل تشکیل می‌دهد. این خورش مانند فسنجان کم آب است. در این خورش گوشت ها قلقلی شده و با مواد دیگر مخلوط می گردند. بروجرد
آش ورکوآز، آش بنسور، آش ماسوا، آش ترخینه، کوفته هِلو، گُلَه ریزَه، آش سیب، آش بادنجان، آش خیارشنگ (خیار چنبر)، آش آبغوره، آش آلو، گله ریزه و آش عدس از جمله غذاهایی هستند که منحصراً در بروجرد طبخ می‌گردند و گوشت آو (اشکنه بروجردی)، هلیم بروجردی، دلمه برگ مو بروجرد، شامی کباب بروجردی، خورشت قیمه بروجردی علی‌رغم تشابه از نظر اسم، دارای تفاوت‌های بسیاری از نظر دستور پخت و مواد اولیه با هم نامان خود می‌باشند ترشی انداختن
یکی از ترشی‌های ایتالیایی giardiniera است که از پیاز، هویج، کرفس، و گل کلم تشکیل شده‌است. در بسیاری از بخش‌های جنوبی ایتالیا، به ویژه سیسیل، از بادمجان و فلفل تند ترشی درست می‌کنند. آشپزی گیلان
ابتدا کدو را پوست گرفته، به قطعات ریز خرد نموده و با مقداری آب می‌پزند. عدس را نیز قبلاً آب‌پز کرده و به همراه کدوی پخته، با هاون یا گوشت کوب می‌کوبند تا کاملاً له شود. سپس گردوی ساییده شده را به همراه زردچوبه و روغن به مواد اضافه نموده و تفت می‌دهند و در آخر نیز خرما را از هسته جدا کرده، به مواد یاد شده اضافه می‌کنند. مواد لازم: برگ سیر، لپه، مرغ، تخم‌مرغ، ترشی (آبغوره یا آب انار)، زردچوبه، روغن. آش کاچی
آش کاچی یکی از غذاهای سنتی استان همدان است. مواد این آش را بلغور، سیر، عدس و کشک تشکیل می‌دهد. کباب چنجه
از قدیم، برای درست کردنِ چِنجه گوشت بره استفاده می‌کرده‌اند. مواد لازم برای این نوع کباب شامل گوشت بره (از قسمت فیله گوشت گوسفند یا گوساله)، روغن زیتون، آب لیمو، نمک و فلفل می‌شود. گوشت در ترکیب مواد مذکور به اصطلاح خوابانده شده و معمولاً به مدت یک شب در یخچال نگهداری می‌شود تا گوشت ترد گردد. چنجه معمولاً با پلو، گوجه فرنگی کبابی و پیاز خام سرو می‌شود. تلفظ چِنجه در گویش‌های محلی متفاوت است. (تلفظ درستِ این واژه «کيرج» یا «قنجه» است و در زبان آذربایجانی چنجه تلفظ می‌گردد و در برخی شهرهای ایران نیز متأثر از زبان آذربایجانی چِنجه تلفظ می‌شود. در کردی جنوبی به آن کباب قنجه می‌گویند و در جنوب کشور هم عمدتاً آن را کنجه تلفظ می‌کنند.) احکام دینی
۷-حج اندیس هفتکل (تنباکوکار)
هفتکل (تنباکوکار) یک اندیس مصالح ساختمانی است که در حوالی شهر هفت گل استان خوزستان قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مارن است. و دیرینگی آن به دوران نئوژن می‌رسد.