داروی آنتی هیستامین بر روی چه بیماریی اثر دارد؟
هیستامین
آنتی‌هیستامین‌ها (بلوک‌کننده‌های گیرنده نوع یک هیستامین ) یکی از مهمترین رده‌های دارویی هستند که در درمان بیماریهای مختلفی مانند آلرژی، تب یونجه، کهیر، آسم و سرماخوردگی استفاده می‌شوند. آنتی هیستامینهای قدیمیتر مانند دیفن هیدرامین و کلرفنیرامین اثرات خواب آلودگی نیز داشته‌اند که در آنتی هیستامینهای جدیدتر مانند لوراتادین و فکسوفنادین دیده نمی‌شود. آنتی‌هیستامین
به دلیل اثرات مختلف هیستامین در بدن داروهای آنتی هیستامینی نیز کاربردهای متفاوتی دارند مثلاً پرومتازین در درمان سرگیجه و تهوع کاربرد دارد یا سیپروهپتادین اشتهاآور است. آنتی‌هیستامین
آنتی هیستامینها به خصوص آنتی هیستامینهای بلوک‌کننده گیرنده یک علاوه بر کاربرد مجزا در بسیاری از ترکیبات دارویی به خصوص در درمان سرماخوردگی به کار می‌روند مانند آنتی هیستامین دکونژستانت، قرص سرماخوردگی بزرگسالان، قرص و شربت سرماخوردگی اطفال، اکسپکتورانت و… آنافیلاکسی
علاوه بر اپی نفرین، معمولاً از آنتی هیستامین‌ها استفاده می‌شود. بر اساس استدلال‌های نظری چنین پذیرفته شده بود که آنتی هیستامین‌ها مؤثر هستند، اما در واقع شواهد کمی در مورد اینکه آنتی هیستامین‌ها در درمان آنافیلاکسی مؤثر است، وجود دارد. در بررسی ۲۰۰۷ کوکرن هیچ تحقیق با کیفیتی برای توصیه آنتی هیستامین‌ها پیدا نشد. آنتی هیستامین‌ها بر روی تجمع مایعات و اسپاسم‌های راه تنفسی مؤثر نیستند. کورتیکواستروئیدها هم احتمالاً چندان فرقی نمی‌کنند اگر فرد دچار آنافیلاکسی شده باشد. از آن‌ها با امید کاهش خطر آنافیلاکسی دومرحله‌ای استفاده می‌شود، اما آن‌ها در پیشگیری از آنافیلاکسی‌های بعدی بی تأثیر هستند. سالبوتامول که از طریق دستگاه تنفس (نبولایزر) وارد می‌شود می‌تواند در زمانی که اپی نفرین علائم برونکواسپاسم را از بین نمی‌برد مفید باشد. متیلن بلو برای افرادی که به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهند استفاده شده‌است چرا که عضلات صاف را آزاد می‌کند.
کلروکین
داروهای آنتی اسید جذب کلروکین را کاهش می‌دهند. کلروکین اثر داروهای ضد صرع را کاهش می‌دهد. کلروکین احتمالاً موجب افزایش غلظت پلاسمایی سیکلوسپورین و دیگوکسین می‌شود. کلروکین ممکن است علایم میاستنی گراو را تشدید کند و در نتیجه اثرات داروهای نئوستیگمین و پیریدوستیگمین را کاهش دهد. سایمتیدین متابولیسم کلروکین را کاهش و غلظت پلاسمایی آن را افزایش می‌دهد. مصرف کلروکین با واکسن هاری ممکن است بر پاسخ بدن نسبت به واکسن مؤثر باشد. بروم‌فنیرامین
بروم‌فنیرامین () نوعی داروی آنتی‌هیستامین از گروه پروپیلامینهاست که برای درمان سرماخوردگی و رینیت آلرژیک استفاده میشود. سرگیجه
اغلب داروهای آنتی هیستامین مانند دیمن هیدرینات و سیناریزین یا فنوتیازین‌ها مانند تی اتیل پرازین مصرف می‌شوند. اما این داروها با تأثیر برهسته‌های دهلیزی در مغز وکاهش عملکرد ان مهم‌ترین فاکتور ریکاوری سرگیجه یعنی dynamic compensationرا از بین برده وبهبود سرگیجه خصوصاً در حالت حرکت را به تأخیر انداخته و متوقف می‌کنند. روش جدید و مؤثرتر توانبخشی سرگیجه یا VRT است. در توانبخشی سرگیجه یا VRT روش‌های مختلفی بکار گرفته می‌شود که شخص بدون استفاده از دارو سرگیجه و عدم تعادل اش بهبود یابد. کلرفنیرامین
کلرفنیرامین می‌توان جهت کنترل خارش در سگها و گربه‌ها مفید باشد این دارو همچنین می‌تواند تا حدودی در درمان لیس زدن و تمیز کردن بیش از حد گربه‌ها و درماتیت ارزنی مفید باشد. کلرفنیرامین در گروه دارویی آنتی‌هیستامین‌ها قرار دارد و با تأثیر بر عروق خونی، دستگاه گوارش و تنفس از طریق رقابت با هیستامین سبب کاهش پاسخ حساسیت می‌شود. شایع‌ترین عوارض جانبی کلرفنیرامین عبارتند از: سرگیجه، خواب‌آلودگی، نامتعادل بودن حرکات، خستگی، اضطراب، سرخوشی، گیجی، خس‌خس سینه، آنمی، خشکی دهان، تهوع، بی‌اشتهایی، اسهال، حساسیت در برابر نور، احتباس ادرار، سوزش ادرار و تاری دید.متداول‌ترین اثر جانبی این دارو بی‌حالی و خواب‌آلودگی است. همچنین بی اشتهایی، استفراغ و اسهال ممکن است ایجاد شود. در صورت احتباس ادرار، تکرر ادرار یا سوزش ادرار از ادامه مصرف کلرفنیرامین پرهیز کنید. در صورت بروز علایم گوارشی، توصیه می‌شود که کلرفنیرامین به همراه غذا مصرف شود، گرچه ممکن است تأثیر دارو اندکی کاهش یابد.برای درمان خشکی دهان از آب‌نبات، آدامس یا تر کردن مکرر دهان استفاده کنید. مصرف کلرفنیرامین در حمله‌های آسم، بیماری‌های دستگاه تنفسی تحتانی و دوران شیردهی ممنوع است. زمان اثر کلرفنیرامین از یک ساعت پس از مصرف آغاز می‌شود و پس از دو ساعت به اوج اثر می‌رسد و بعد از شش ساعت از طریق کلیه دفع می‌شود. دیفن‌هیدرامین
دیفن هیدرامین در درمان آلرژی مؤثر است. از سال ۲۰۰۷ ، آنتی هیستامین بیشترین مورد استفاده برای واکنش‌های آلرژیک حاد در بخش اورژانس بود. سیمواستاتین
درمان هیپرکلسترولمی و کاهش چربی خون. البته هرچند تاثیر اصلی سیمواستاتین در کاهش کلسترول خون است ولی به میزان کمتری تری گلیسیرید خون را نیز کاهش می دهد. ستیریزین
ستیریزین نسل دوم آنتی‌هیستامین است. برخلاف باور عموم ستریزین تاحدی باعث خواب آلودگی می شود ولی به مراتب کمتر از آنتی هیستامین های نسل اول ستریزین با داروهای آرام بخش تداخل دارد. گاستروانتریت
داروهای ضد استفراغ ممکن است در درمان استفراغ در کودکان مفید باشند. داروی اندانسترون دارای کاربردهای می‌باشد، که از جمله آن‌ها می‌توان به کاهش تزریق وریدی مایعات، کاهش مدت زمان بستری شدن در بیمارستان، و همچنین کاهش استفراغ با مصرف تنها یک دوز از این دارو اشاره کرد. داروی متوکلوپرامید نیز ممکن است مفید باشد. با این حال، مصرف اندانسترون در کودکان ممکن است باعث افزایش دفعات رجوع به بیمارستان شود. داروی وریدی اندانسترون با دستور پزشک می‌تواند به صورت خوراکی به بیمار داده شود. داروی دیمین هیدرینات، با اینکه در کاهش استفراغ مؤثر است، به نظر می‌رسد چندان مزیت بالینی مهمی ندارد. آنزیم
از آنجا که بازدارنده‌ها عملکرد آنزیم‌ها را تعدیل می‌کنند، اغلب به عنوان دارو استفاده می‌شوند. بسیاری از این داروها بازدارنده‌های قابل برگشت رقابتی هستند که شبیه سوبسترا بومی آنزیم هستند، مشابه متوترکسات که در بالا اشاره شد، سایر نمونه‌های معروف شامل استاتین‌هایی است که برای درمان کلسترول بالا استفاده می‌شود، و بازدارنده‌های پروتئاز که برای درمان عفونت‌های ویروسی مانند ویروس HIV استفاده می‌شود. یک نمونه معمول از یک بازدارنده برگشت‌ناپذیر که به عنوان دارو استفاده می‌شود، آسپرین یا استیل‌سالیسیلیک اسید است که آنزیم‌های COX-1 و COX-2 را که پروستاگلاندین پیام رسان التهاب را مهار می‌کنند. دیگر بازدارنده‌های آنزیم سموم هستند. به عنوان مثال، سیانور یک مهارکننده آنزیم برگشت‌ناپذیر است که با مس و آهن در محل فعال آنزیم سیتوکروم اکسیداز سی ترکیب شده و از تنفس سلولی جلوگیری می‌کند. هیستامین
آنتی‌هیستامینها سرطان
مطالعات محققان مرکز سرطان تگزاس نشان می‌دهد که داروهای مسدودکننده بتا که معمولاً برای کاهش فشار خون و بیماری‌های قلبی تجویز می‌شوند، با تأثیر بر هورمون‌های استرس، خواص ضد سرطانی دارند. تأثیر این داروها در سرطان تخمدان و طول عمر بیماران به اثبات رسیده‌است. تحقیق بر روی هزار و ۴۲۵ زن مبتلا به سرطان تخمدان که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ درمان شده‌اند، نشان می‌دهد که استفاده از یک داروی مسدودکننده بتا به نام پروپرانولول سبب طول عمر این افراد می‌شود. بیماری سرم
اجتناب از آنتی‌توکسین‌هایی که می‌توانند باعث بیماری سرم شوند بهترین راه جلوگیری از این وضعیت است. البته گاهی اوقات مزایای آن‌ها بیشتر از خطر نیش یا گزش تهدید کننده حیات است، ممکن است به عنوان پیشگیری، همراه با آنتی توکسین از آنتی هیستامین یا کورتیکواستروئید استفاده شود. با انجام تست پوستی می‌توان افراد در معرض خطر را شناسایی کرد. سرترالین
سندرم قطع داروی ضد افسردگی شرایطی است که می‌تواند به دنبال وقفه، کاهش دوز یا قطع داروهای ضد افسردگی از جمله سرترالین ایجاد شود. این علائم می‌تواند شامل علائم مانند آنفلوانزا، اختلال در خواب، حواس، حرکت، خلق و خوی و تفکر باشد. در بیشتر موارد علائم خفیف و کوتاه مدت است و بدون درمان برطرف می‌شود. موارد شدیدتر اغلب با تجویز مجدد یا موقت دارو با کاهش کندتر بهبود می‌یابد. در بیماران با اختلالات کبدی یا کلیوی - بیماران قلبی - سابقه حملات تشنج - اختلالات انعقادی -گلوکوم با زاویه بسته و سابقه مانیا بایستی با احتیاط مصرف شود، در بیماران با اختلال کبدی کاهش دوز بایستی مد نظر باشد. پزشک معالج حتماً باید طبق روانسر زمانی منظم پیشرفت بهبودی شما را کنترل کند تا تغییرات لازم را انجام دهد و از بروز عوارض ناخواسته جلوگیری کند از مصرف این دارو همزمان یا ۱۴ روز بعد از قطع مصرف داروهای مهارکننده های آنزیم مانا آمینو اکسید خودداری کنید از مصرف داروهای مهار کننده MAO همزمان یا ۱۴ روز بعد از قطع مصرف این دارو خودداری کرده زیرا احتمال بروز فشار خون بسیار بالا یا تشنج افزایش می یابد این دارو ممکن است باعث خواب آلودگی اختلالات فکری و اختلالات حرکتی شود پس در طول دوره درمان از رانندگی و یا کار با ماشین آلاتی که نیاز به هوشیاری کامل دارند خودداری کنید بالا آوردن
متوکلوپرامید: برای تهوع واستفراغ شدید موثرتر ولی عوارض جانبی بالا یی دارد آنتی‌هیستامین‌ها و آنتی‌کولینرژیک‌ها در جلوگیری از تهوع واستفراغ مرتبط با اختلالات گوش داخلی، بیماری حرکت، سرگیجه ومیگرن موثرند گاهی این داروها منجر به گیجی در فرد می‌شوند بنزودیازپین‌ها این داروها در استفراغ ناشی از بیماری‌های روانی و عصبی موثرند. پنجه شیطان
پزشکان معالج از ریشهٔ این گیاه برای درمان روماتیسم، آتریت، درد ماهیچه‌ای، التهاب تاندون‌ها، مشکلات معده‌ای- روده‌ای، بیماری‌های کبدی و صفرا استفاده می‌کنند. تحقیقات بسیار زیادی روی حیوانات آزمایشگاهی و انسان در عرض ۴–۳ دهه گذشته انجام شده‌است و اثربخشی گیاه پنجه شیطان به عنوان داروی ضد التهاب و ضد روماتیسم و ضد درد به اثبات رسیده‌است. بنظر می‌رسد مکانیسم اثر آن از طریق دخالت در آزادسازی کلسیم در سلولها انجام می‌گیرد، و به علت اثر ضد اکسیدان قوی که دارد اثر ضد التهابی آن توجیه می‌شود. چون التهاب، ناشی از وجود واکنش‌های اکسیداتیو است. همچنین مواد مؤثره گیاه پنجه شیطان علل ژنتیکی حداقل یک یا چند فرایند بیوشیمیائی که موجب التهاب می‌شود را مهار می‌نماید. در نتیجه التهاب، قرمزی، حرارت، ورم و درد را در مفاصل کاهش می‌دهد. در مطالعات in-vitro نشان داده شده‌است که عصاره الکلی گیاه پنجه شیطان آزاد شدن فاکتور آلفا نکروزکننده تومور (TNFα) را که توسط بکارگیری منوسیت‌های انسانی و تحریک آن‌ها با لیپوساکارید بدست می‌آید را، مهار می‌سازد. اثر ضد درد و ضدالتهاب عصاره این گیاه روی حیوانات آزمایشگاهی به اثبات رسیده‌است و همچنین‌در مطالعات بالینی روی ۱۲۲ بیمار مبتلا به استئوآرتریت زانو و کفل به مدت ۴ ماه در مطالعات دوسوکور در مقایسه با داروی ضد التهاب استاندارد مورد بررسی قرار گرفته و نشان داده‌است که درد و التهاب را کاهش می‌دهد. هارپاگوزید از طریق مهار سیکلواکسی ژناز و لیپواکسی ژناز تولید پروستاگلاندین و لوکوترین‌های مؤثر در مسیر التهاب را مهار می‌سازد کلستیرامین
کلستیرامین اغلب در درمان هایپرکلسترولمی به کار می رود.از کلستیرامین‌ برای‌ کاهش‌ خارش‌ ناشی‌ از افزایش‌ اسیدهای‌ صفراوی‌ به‌ دنبال‌ بیماریهای‌ کبدی‌ نیز استفاده‌ می‌شود. کلسترول
آزمایش‌های مختلف استفاده از مهارکننده‌های HWG-COA که به عنوان استاتین شناخته می‌شوند، تأیید می‌کند که تغییر دادن الگوهای انتقال لیپوپروتئین از الگوی ناسالم به سالم‌تر به‌طور واضح سرعت بروز بیماری قلبی عروقی را کاهش می‌دهد، حتی برای افرادی با کلسترول پایین و برای نوجوانان مطالعات نشان داده که استاتین پیشرفت آتروما را کاهش می‌دهد. در نتیجه، افراد با یک سابقه بیماری قلبی عروقی ممکن است منافعی از مصرف استاتین بر سطح کلسترول شان بگیرند (کلسترول کل زیر ۵ میلی مول بر لیتر)، و و در مردها بدون بیماری قلبی عروقی، منافعی از کاهش غیرعادی کلسترول بالا وجود دارد (اول با جلوگیری). جلوگیری اولیه درزن‌ها به‌طور کلی تنها با گسترش یافته‌های مطالعات روی مردها مطرح شد، زیرا، در زن‌ها هیچ‌کدام از آزمایش‌های استاتین بزرگ که تا قبل از ۲۰۰۷ انجام شده بود کاهش مشخص آماری در رفتار کلی یا درنقطه پایانی قلبی عروقی نشان داده‌است. در سال ۲۰۰۸، یک کلینیک آزمایش‌های بزرگ گزارش کرده‌است که در جوانان به نظر سالم با سطح افزایش یافتهٔ با نشانه‌های زیستی التهابی با حساسیت بالا پروتئین راکتیو C می‌باشد، اما با LDL mg20 درروز کمتر از رزوواستاتین برای ۱/۹ سال بد کاهش ۴۴ درصدی در وقوع حوادث قبلی عروقی منجر شده و کاهش ۲۰ درصدی در رفتار علت کلی، تأثیر به‌طور آماری برای هر دو جنسیت مشخص و خاص بود. اگر چه این نتیجه با برخی شکل‌ها همراه است، مطالعات بعدی و تحلیل متا به‌طور خاصی کاهش شخص (اما کمتر) در رفتار بیماری قلبی و عروقی و کلی نشان می‌دهد. بدون جنس مخالف توسط جنسیت. آزلاستین
آزلاستین از سه راه عمل می‌کند: اثر آنتی‌هیستامینی، ثابت‌سازی غشا ماست‌سل، و اثر ضدالتهابی. آزلاستین با داشتن خاصیت ضدالتهابی دارای اثری سریع و طولانی است. این محصول به‌عنوان آنتاگونیست گیرنده هیستامین H1 با گرایش زیاد، حدود 10 برابر کلرفنیرامین است ضمن اینکه گرایش اندکی نیز به گیرنده‌های H2 دارد. آزلاستین در میان داروهای رایج مورد استفاده در رینیت یکی از سریع الاثرترین داروهاست و اثر آن تا 12 ساعت باقی می‌ماند. آزلاستین مهاجرت سلول‌های التهابی در بیماران مبتلابه رینیت را کاهش می‌دهد که این فرایند عمدتاً ناشی از کاهش ICAM-1 مهار کینین (برادی‌کینین و ماده P)، PAF و کاهش آزادسازی لوکوترین در شرایط آزمایشگاهی و زیستی صورت می‌گیرد. لوکوترین ها در ارتباط با اتساع عروق آزاد می‌شوند و منجر به افزایش تراوایی عروق و ادم منجر به گرفتگی بینی، تولید مخاط و فعالیت مجدد سلول‌های التهابی می‌شود. از نظر بالینی ماده P و برادی کینین در ارتباط با علائم خارش و عطسه رینیت آلرژیک هستند اما ممکن است در بروز علائم رینیت وازوموتور نیز نقش داشته باشند. روماتیسم مفصلی
در موارد شدید از استروئیدها مانند پردنیزولون استفاده می‌شود که عوارض جانبی زیادی دارد. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی که برای کنترل علائم مصرف می‌شود ممکن است عوارضی مانند مشکلات گوارشی ایجاد نمایند. داروهای تعدیل‌کننده سیستم ایمنی مانند داروهای ضد مالاریا (هیدروکسی کلروکین)، سولفاسالازین، متوترکسات و لفلونوماید نیز به کار می‌روند. مت‌آمفتامین
اثرات مخرب مصرف مت‌آمفتامین بر سلامت عمومی گسترده بوده و مکانیسمهای زیرین آن شامل تغییرات در سیستم‌های فیزیولوژیک چندگانه می‌شود که برجسته‌ترین آن‌ها سیستم اعصاب خودکار است. به صورت خاص، فعال‌سازی حاد سیستم اعصاب سمپاتیک می‌تواند هایپرتانسیون، تاکیکاردی، افزایش تعداد تنفس (برای مثال تاکی پنه)، هیپرترمی محیطی، گشادی مردمکها، افزایش تعریق (دیافورزیس) و انقباض عروق خونی (وازوکانستریکشن) ایجاد نماید. برعکس این، اثرات تقویت‌کننده مثبت روان شناختی و فیزیولوژیک مصرف مت‌آمفتامین شامل سرخوشی شدید، افزایش انرژی و هوشیاری و احساس ظرفیت جسمی و روانی افزایش یافته و در ابتدا کاهش اضطراب و افزایش لیبیدو می‌گردد. با مصرف طولانی مدت، کمبودهای تغذیه‌ای می‌تواند رخ دهد. با کاهش اثرات تقویت‌کنندگی مثبت مت‌آمفتامین متعاقب مصرف مکرر، اثرات سمی حاصله می‌تواند در ایجاد اضطراب تشدید شده، تحریک‌پذیری ویا تیرگی شعور خود را نشان دهد. مصرف طولانی مدت مت‌آمفتامین همچنین با میزان‌های افزایش شدت بیماری‌های عفونی شامل اچ آی وی، هپاتیت ب و سی و اندوکاردیت یا عفونت لایه داخلی عضله قلب و دریچه‌ها همراه است. کلومیفن سیترات
کلومیفن عمدتاً دارای اثرات ضداستروژنی بوده و بعضاً خواص‌استروژنی نیز دارد. این دارو با اتصال‌رقابتی به گیرنده‌های استروژن در سلولهای هیپوتالاموس، مانع اثر مهاری استروژن‌بر آزادشدن گنادوتروپین‌ها و در نتیجه‌افزایش LH و FSH می‌گردد. افزایش ترشح گنادوتروپین هاموجب بلوغ فولیکول‌های تخمدانی، افزایش پیک LH قبل از تخمک‌گذاری، تخمک‌گذاری‌و در نهایت تکامل جسم زرد می‌شود. درناباروری مردان نیز از طریق افزایش‌ترشح LH و FSH، اثر درمانی خود را اعمال‌می‌کند. ترفنادین
اثر ضد آلرژی این دارو ناشی از رقابت آن با هیستامین برای‌اتصال به گیرنده‌های H۱ است و به این‌ترتیب از بروز اثرات هیستامین جلوگیری می‌کند. هیستاپیرودین
هیستاپیرودین یک آنتی‌هیستامین با خاصیت آنتی‌کولینرژیک است. داروهای ضد دیابت
مهارکننده‌های آلفاگلوکوزیداز داروی ضد دیابت هستند اما داروی هایپوگلایسمیک به حساب نمی‌آیند زیرا اثر مستقیمی بر ترشح انسولین یا کاهش مقاومت سلول‌ها نسبت به انسولین ندارند. این داروها هضم کربوهیدرات‌ها را کند می‌کنند و در نتیجه گلوکز با سرعت کم‌تر وارد جریان خون شده و مشکلِ ترشح یا حساسیت به انسولین در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ کم‌تر تا حدی مدیریت می‌شود. این داروها به صورت تنها در مراحل اولیه عدم تحمل گلوکز مؤثر هستند اما می‌توانند همراه با سایر داروها برای بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ استفاده شوند. بیماری آلزایمر
داروهای ضد کولین استراز: در بیماری آلزایمر مقدار استیل کولین که یکی از واسطه‌هایی شیمیایی مداخله گر در حافظه‌است کم می‌شود. داروهای مختلفی برای افزایش مقدار استیل کولین پایانه‌های عصبی استفاده می‌شوند از جمله ریواستیگمین (Exelon)، دانپزیل (Aricept)، و گالانتامین (Razadyne). این داروها سبب بهبود حافظه، عملکرد شناختی و عملکرد اجتماعی بیمار می‌شوند. این داروها تا حدودی رفتارهای غیرطبیعی بیمار را نیز اصلاح می‌کنند. مشکل عمده این داروها عوارض گوارشی، تهوع، استفراغ، دل پیچه و اسهال است که با افزایش تدریجی دارو، مصرف همراه صبحانه و شام و با مایعات یا آب میوه از شدت عوارض کاسته می‌شود. مکمل‌های غذایی طبیعی
تحقیقات نشان داده‌است که ملاتونین، اثرات دراز مدت عمیق و گوناگونی بر روی بدن دارد. ملاتونین به عنوان یکی از قویترین آنتی اُکسیدان‌هایی که تاکنون کشف شده‌اند- میزان تأثیر آن از ویتامین C، ویتامین E، یا بِتا کاروتن بیشتر است- از به وجود آمدن واکنش‌های اکسایشی مضر پیشگیری می‌کند. به این وسیله، از تغییراتی که منجر به فشار خون بالا و حمله قلبی می‌گردد، جلوگیری می‌نماید و خطر ابتلا به انواع خاصی از سرطان را کاهش می‌دهد. در حقیقت، ثابت شده‌است که بسیاری از اختلالهای وابسته به سن در اثر کم شدن میزان ملاتونین می‌باشد و این امر توانایی بدن را برای جلوگیری از صدمات اکسایشی و بهبود آن کاهش می‌دهد. محققان به این نتیجه رسیده‌اند که ملاتونین دستگاه دفاعی بدن را تحریک می‌کند؛ نقش عمده‌ای در تولید هورمون استروژن، تستوسترون و احتمالاً هورمونهای دیگر دارد، در پیشگیری از سرطانهای مربوط به دستگاه تناسلی مفید است و رشد غده‌های بدخیم را کند می‌کند. مطالعات اخیر نشان می‌دهد که دریافت ملاتونین در هنگام صبح رشد غده را فعال می‌کند، اما اگر شب‌ها مصرف شود، رشد غده را به تأخیر می‌اندازد. علاوه بر این، چون ملاتونین در پایان هر روز و در واکنش به تاریکی هوا به‌طور متناوب ترشح می‌شود، به بدن کمک می‌کند تا با آهنگ شب و روز هماهنگ گردد و بدین ترتیب برای تنظیم خواب مناسب است. تحقیقات در مورد ملاتونین ادامه دارد، و به همراه آن آگاهی دربارهٔ نقش ملاتونین در بدن و تأثیرات مکمل آن افزایش می‌یابد. تحقیقات و شواهد نشان می‌دهد که مکملهای ملاتونین برای افراد بالغی که از بی‌خوابی رنج می‌برند و کودکان مبتلا به اوتیسم (در خودماندگی)، صرع، سندروم داون، فلج مغزی و مشکلات دیگری که باعث بروز اختلالهایی در خواب می‌شوند، مفید می‌باشد و عوارض جانبی ندارد. سایر تحقیقات جانوری و آزمایشگاهی دلالت بر این دارد که مکمل ملاتونین از بروز بیماری‌های وابسته به سن جلوگیری می‌کند و احتمالاً باعث افزایش طول عمر می‌شود. از ملاتونین می‌توان برای تسکین علائم تنش‌های پیش از قاعدگی (PMS)؛ تحریک دستگاه دفاعی بدن، پیشگیری از تصلب شرایین، از دست دادن حافظه و سکته مغزی و درمان سرطان و بیماری آلزایمر استفاده کرد. هر چند محققان متوجه سطوح سمی در ملاتونین نشده‌اند، اما برخی از آن‌ها توصیه می‌کنند تا زمانی که در این زمینه به اطلاعات بیشتری دست نیافته‌اند نباید افراد بخصوصی از این مکمل استفاده کنند. افرادی که جزء این طبقه به‌شمار می‌روند عبارتند از: سندرم تحریک بیش از حد تخمدان
برای کاهش احتمال ابتلا به سندرم افزایش بیش از حد تخمدان، پزشک باید از کمترین دوز ممکن داروهاها برای تحریک تخمدان و تخمک گذاری استفاده کند. به نظر می‌رسد برخی از داروها مانند آسپرین با دوز کم، کاربرگولین، تزریق کلسیم و آگونیست‌های دوپامین بدون تأثیر بر احتمال بارداری، می‌توانند خطر OHSS را کاهش می‌دهند. همچنین تجویز قرص متفورمین به زنان مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک در هنگام تحریک تخمدان می‌تواند به جلوگیری از تحریک بیش از حد کمک کند. متاپیریلن
متاپیریلن یک آنتی هیستامین و آنتی کولینرژیک از دسته پیریدین‌ها است که در اوایل دهه ۱۹۵۰ توسعه داده شد. این دارو با نام‌های تجاری Co-Pyronil و Histadyl EC عرضه می‌شد. اثرات آرامبخشی نسبتاً شدیدی دارد، تا حدی که استفاده اولیه از آن به عنوان دارویی برای بی خوابی بوده‌است تا داروی آنتی هیستامین. لوراتادین
آنتی‌هیستامین‌ها اثرات هیستامین را در بدن (گیرنده۱ H) مهار می‌کنند. هیستامین ماده‌ای است که باعث بروز آبریزش بینی، عطسه، قرمزی چشم‌ها و اشک ریزش می‌شود. این علایم در بیماری رینیت (التهاب مخاط بینی) آلرژیک فصلی یا دایمی، آسم آلرژیک و تب یونجه دیده می‌شوند. لوراتادین در درمان بیماران دچار کهیر مزمن ناشناخته نیز استفاده می‌شود. لوراتادین که با نام‌های تجاری کلاریتین و کلاریتین-دی (که حاوی لوراتادین و سودواِفدرین (Pseudoephdrine) است) به‌فروش می‌رسد، یکی از انواع داروهای آنتی‌هیستامین یا ضد حساسیت است و بدون نسخه‌ی پزشک می‌توان آن را از داروخانه تهیه کرد. از این دارو اغلب برای درمان حساسیت بینی (التهاب مخاط بینی)، کهیر، قرمزی و خارش پوست استفاده می‌کنند. میترامایسین
این دارو برای کاهش سطح سرمی کلسیم در حالتهای بالارفتن شدید کلسیم خون که به سایر داروها پاسخ نداده‌است، مصرف می‌شود و هیپرکلسیوری شدید (دفع ادراری کلسیم) مثلاً در سرطان بیضه.  این دارو یک مهار کننده قوی در فعالیت استئوکلاستیک (با مهار ساخت RNA )می‌باشد. تهوع، استفراغ، اسهال، استوماتیت، اختلالات الکترولیتی، اختلال کلیوی، مسمومیت کلیوی، کبدی، کاهش فعالیت نخاعی، کاهش کلسیم خون و افزایش قابل برگشت کلسیم خون گزارش شده‌است . کتوتیفن
آنتی‌هیستامین دکسکلرفنیرامین
کاربرد اصلی این دارو مهار علائم هیستامینرژیک (مانند آبریزش بینی و...) در سرماخوردگی، حساسیت و کهیر است . در ترکیب برخی از داروهای سرماخوردگی نیز استفاده شده است. دکسکلرفنیرامین از گروه آلکیل آمینها و ایزومر راست گردان کلرفنیرامین است؛ مانند سایر آنتی هیستامینها خواص آنتاگونیست گیرنده H۱ هیستامین و خواص آنتی کولینرژیکی دارد. عوارض هیستامینرژیک مانند گیجی و خواب آلودگی و عوارض آنتی کولینرژیک مانند خشکی دهان. درمان اچ‌آی‌وی/ایدز
عوارض جانبی خاص به داروی مصرفی مربوط می‌شوند. رایج‌ترین آن‌ها عبارتند از: سندرم دیستروفی، دیس‌لیپیدمی و مرض قند که به ویژه با مهارکننده‌های پروتئاز عارض می‌شوند. سایر علائم شایع عبارتند از: اسهال، و افزایش خطر ابتلا به بیماری قلبی-عروقی. البته عوارض جانبی برخی از درمان‌های پیشنهاد شده اخیر کمتر هستند. مشکل برخی از داروها ممکن است گرانقیمت بودن آن‌ها باشد. البته، از سال ۲۰۱۰، ۴۷٪ کسانی که به این داروها احتیاج پیدا می‌کنند متعلق به کشورهای با درآمد کم یا متوسط هستند. برخی از داروها می‌توانند موجب بیماری مادرزادی بشوند و بنابراین برای زنانی که امید به بچه‌دار شدن دارند مناسب نیست. درمان‌های پیشنهادی برای کودکان تا حدی متفاوت از درمان بزرگسالان است. در کشورهای در حال توسعه، از سال ۲۰۱۰، ۲۳٪ کودکانی که نیاز به معالجه داشته‌اند تحت درمان قرار گرفته‌اند. هم سازمان بهداشت جهانی و هم ایالت متحده آمریکا توصیه می‌کنند که همه کودکان کمتر از دوازده ماه تحت درمان قرار بگیرند. ایالت متحده برای کودکانی که بین یک تا پنج سال هستند توصیه می‌کند که آن‌هایی تحت درمان قرار بگیرند که میزانHIV RNA آن‌ها بیشتر از ۱۰۰٫۰۰۰ کپی بر میلی‌لیتر باشد، و کودکانی که سن آن‌ها بالای پنج سال است زمانی که تحت درمان قرار بگیرند که میزان CD4 آن‌ها کمتر از ۵۰۰ در هر میکرولیتر باشد. ایدز
عوارض جانبی خاص به داروی مصرفی مربوط می‌شوند. رایج‌ترین آن‌ها عبارتند از: سندرم دیستروفی، دیس‌لیپیدمی و مرض قند که به ویژه با مهارکننده‌های پروتئاز عارض می‌شوند. سایر علائم شایع عبارتند از: اسهال، و افزایش خطر ابتلاء به بیماری قلبی-عروقی. البته عوارض جانبی برخی از درمان‌های پیشنهاد شده اخیر کمتر هستند. مشکل برخی از داروها ممکن است گرانقیمت بودن آن‌ها باشد. البته، از سال ۲۰۱۰، ۴۷٪ کسانی که به این داروها احتیاج پیدا می‌کنند متعلق به کشورهای با درآمد کم یا متوسط هستند. برخی از داروها می‌توانند موجب بیماری مادرزادی بشوند و بنابراین برای زنانی که امید به بچه‌دار شدن دارند مناسب نیست. درمان‌های پیشنهادی برای کودکان تا حدی متفاوت از درمان بزرگسالان است. در کشورهای در حال توسعه، از سال ۲۰۱۰، ۲۳٪ کودکانی که نیاز به معالجه داشته‌اند تحت درمان قرار گرفته‌اند. هم سازمان بهداشت جهانی و هم ایالت متحده آمریکا توصیه می‌کنند که همه کودکان کمتر از دوازده ماه تحت درمان قرار بگیرند. ایالت متحده برای کودکانی که بین یک تا پنج سال هستند توصیه می‌کند که آن‌هایی تحت درمان قرار بگیرند که میزانHIV RNA آن‌ها بیشتر از ۱۰۰٫۰۰۰ کپی بر میلی‌لیتر باشد، و کودکانی که سن آن‌ها بالای پنج سال است زمانی که تحت درمان قرار بگیرند که میزان CD4 آن‌ها کمتر از ۵۰۰ در هر میکرولیتر باشد. در سال ۲۰۱۴ محققان دانشگاه آرهوس در دانمارک، تلاش کردند از رومیدپسین برای بیرون کشیدن ویروس اچ‌آی‌وی (ویروس ایدز) از مخفیگاه به هنگام پنهان شدن آن در مقابل داروهای ضد ویروس و دستگاه ایمنی، استفاده کنند تا با فعال کردن ویروس پنهان شده، از باقی ماندن ویروس‌های غیرفعال پنهان در بدن به هنگام درمان ضد ویروسی جلوگیری کنند. آتورواستاتین
میالژی و افزایش آنزیم‌های کبدی (البته اصولاً آتورواستاتین کم عارضه‌ترین داروی گروه استاتین‌ها است)، سردرد، ضایعات پوستی، اسهال، تهوع، دل درد.درد مفاصل و عضلانی وتاثیر روی سیستم مرکز عصبی واختلال درخواب وتنگی‌ نفس متفورمین
متفورمین به عنوان کاهنده قند خون در درمان دیابت نوع دو (دیابت غیروابسته به انسولین) بکار می‌رود. متفورمین در اختلال متابولیسم کربوهیدرات و درمان سندرم تخمدان پلی کیستیک نیز تجویز می‌شود. افرادی که دیابت نوع دوم دارند، سطح قند خونشان بالاتر از حد نرمال است. متفورمین دیابت را درمان نمی‌کند، بلکه کمک می‌کند تا سطح قند خون در رِنج نرمال بماند. دکونژستانت
آنتی‌هیستامین اسکیزوفرنی
انتقال‌دهندهٔ عصبی گلوتامات و کاهش عملکرد گیرنده گلوتامات NMDA در اسکیزوفرنی نیز مورد توجه قرار گرفته‌است، بیشتر به دلیل کاهش غیرطبیعی سطح گیرنده‌های گلوتامات یافت شده در مغزهای پس از مرگ کسانی که مبتلا به اسکیزوفرنی هستند، و کشف اینکه داروهای مسدودکننده گلوتامات مانند پنسیلین و کتامین می‌توانند مقلد علائم و مسائل شناختی مرتبط با این حالت باشند. کاهش عملکرد گلوتامات به عملکرد ضعیف آزمون الزامی لپ قدامی مغز و عملکرد هیپوکامپ مرتبط است، و گلوتامات می‌تواند در عملکرد دوپامین، که هر دو در اسکیزوفرنی دخیل شده‌اند تأثیرگذار باشد، واسطه مهم (و احتمالاً عملی) نقش مسیرهای گلوتامات در این حالت پیشنهاد می‌شوند. اما علائم مثبت نسبت به تجویز داروی glutamatergic پاسخگو نیستند. اسکیزوفرنی یا بر اساس دو معیارهای انجمن روان پزشکی آمریکا «راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی»، نسخه DSM-IV-TR، یا سازمان بهداشت جهانی طبقه‌بندی آماری بین‌المللی از بیماری‌ها و مشکلات مرتبط با سلامت، ICD-۱۰ تشخیص داده می‌شود. این معیارها از تجارب گزارش شده شخص، گزارش اختلال رفتاری، به دنبال یک ارزیابی بالینی توسط یک متخصص سلامت روانی استفاده می‌کنند. نشانه‌های مرتبط با اسکیزوفرنی به‌طور پی در پی در جامعه رخ می‌دهد و بسیار سخت می‌شود به اسکیزوفرنی پی برد. تا سال ۲۰۰۹ هیچ آزمون عینی وجود نداشت. نوروفارماکولوژی
در حالی که فرضیه های متنوعی برای علت بیماری آلزایمر مطرح شده است، توضیح این بیماری کامل نیست، و توسعه روش های درمانی را دشوار می کند. در مغز بیماران مبتلا به آلزایمر، گیرنده های استیل کولین (nACh) نیکوتینیک عصبی و گیرنده های NMDA شناخته شده به پایین تنظیم شده اند. بنابراین ، چهار آنتی کولین استراز توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای درمان در ایالات متحده تولید و تایید شده است. با این حال ، این داروها با توجه به عوارض جانبی و اثربخشی محدود آنها ایده آل نیستند. یک داروی امیدوار کننده ، نفیراستام (Nefiracetam) ، برای درمان آلزایمر و سایر بیماران مبتلا به زوال عقل در حال تولید است و اقدامات بی نظیری در تقویت فعالیت گیرنده های nACh و گیرنده های NMDA دارد. فنیندامین
فنیندامین () نوعی داروی آنتی هیستامین و آنتی کولینرژیک است که ارتباط نزدیکی با سیپروهپتادین دارد. حساسیت فصلی
در صورتی که نشانه‌ها مربوط به بینی (مانند عطسه و آبریزش) مشاهده شوند، معمولاً تجویز آنتی هیستامین‌ها، اولین انتخاب است. ممکن است سودوافدرین تجویز شود تا گرفتگی بینی را تسکین دهد و خارش و سرفه را متوقف کند یا بنادریل و کلماستین تجویز شوند. با این حال، استفاده از آنتی هیستامین‌ها ممکن است به خواب‌آلودگی شدید منجر شوند بنابراین هنگام تجویز، به مصرف‌کنندگان آن‌ها توصیه می‌شود تا از کار کردن با دستگاه‌های سنگین و رانندگی خودداری کنند. از عوارض دیگر استفاده از این داروها می‌توان به خواب آلودگی، تاری دید، یبوست، ادرار کردنِ سخت، گیجی و سرگیجه اشاره کرد. لووستیریزین
عوارض جانبی شایع این دارو شامل خواب آلودگی، خشکی دهان، سرفه، استفراغ و اسهال است. استفاده در بارداری بی خطر به نظر می‌رسد اما هنوز مورد مطالعه قرار نگرفته‌است. ایمن بودن این دارو در دوران شیردهی هنوز مشخص نیست. لووستیریزین را به عنوان یک آنتی هیستامین نسل دوم طبقه بندی می‌کنند که با مسدود کردن گیرنده اچ ۱ هیستامین عمل می‌کند. گاسترولان
اسانس رازیانه و عصاره الکلی آن دارای اثر ضد اسپاسم قابل ملاحظه‌ای می‌باشد (۱) . به‌نظر می‌رسد این آثار از طریق دخالت در متابولیسم کلسیم درسلول‌های عضله صاف ظاهرمیشود(۱) . در یک مطالعه بالینی دوسوکور همراه با پلاسبو روی ۷۰ نفر بیمار مبتلا به اختلالات گوارشیمانند نفخ شدید، فرمولاسیون‌های گیاهی محتوی رازیانه بمدت ۱۴ روز مورد بررسی قرار گرفته‌است . نتایج نشان دهنده پیشرفت چشم گیر در درمان ناراحتی بیماران مورد مقایسه با گروه شاهد بود (۲).فلاونوئیدها عمدتا" مسئو ل اثر ضد اسپاسم و بادشکن بابونه هستند .اثر ضداسپاسم این ترکیبات معادل اثر پاپاورین است. بر اساس تحقیقات وارم (۴) و دیگران اثر ضد التهاب این دارو مربوط به مهار آنزیم پروستاگلاندین سنتتاز و لیپواکسی ژناز است . مطالعات بالینی نشان دهنده این امر هستندکه روغن نعناع در درمان بعضی از علائم سنـدروم روده تحریک پذیر(IBS) مؤثر می‌باشد.۵۴ بیمار مبتلا به اختلالات گوارشی تحت درمان با ۴۰ میلیگرم روغن نعنا یا ۵ میلی گرم روغن زیره قرارگرفتند.در ایـــن مطالعه که همــــراه بــا گروه کنترل بود، معلوم شد که ۱/۶۳% این بیماران بعد از درمان از درد و ناراحتی خلاصی یافتند و ۳/۲۶% آن‌ها گزارش کاهش درد را دادند .آثار توأم گیاهان یادشده در فراورده گاسترولان، موجب تشدید اثر ضد اسپاسم این دارو شده‌است (۳). پرومتازین
پرومتازین یک آنتی هیستامین نسل اول از گروه فنوتیازینها است و موجب بلوک گیرنده‌های هیستامین یک در بافت‌ها می‌شود. اثر آرام‌بخش و خواب‌آوری و ضد خارش آن نیز احتمالاً به دلیل خاصیت ضد هیستامینی می‌باشد. اثر ضد اضطراب این دارو احتمالاً ناشی از اثر آن بر نواحی زیر قشری CNS است. اثر ضد استفراغ نیز احتمالاً به اثر ضد موسکارینی (آنتی کولینرژیک) آن مربوط می‌شود. اثرات آنتاگونیستی بر گیرنده‌های دوپامین D2 و سروتونین 5-HT سی و آ و α1-adrenergic نیز دارد. دیفن‌هیدرامین
دیفن‌هیدرامین یک آنتی هیستامین است که عمدتاً برای درمان آلرژی استفاده می‌شود. همچنین می‌تواند برای بی خوابی، علائم سرماخوردگی، لرزش در پارکینسونیسم و حالت تهوع استفاده شود. از طریق دهان، تزریق داخل ورید، تزریق در عضله یا روی پوست استفاده می‌شود. حداکثر اثر معمولاً حدود دو ساعت پس از دوز است و اثرات آن می‌توانند تا هفت ساعت ادامه داشته باشند. سینوزیت
اگر درمان با آنتی‌بیوتیک یا لاواژ مکرر شرایط را بهبود نبخشید، اسپری‌های استروئیدی ممکن است برای بهبود ورم و آنتی‌هیستامین‌ها برای بهبود واکنش‌های آلرژیک تجویز شوند. البته آنتی‌هیستامین‌ها به‌عنوان یک عارضه، می‌توانند موجب ترشح موکوس خشک و غلیظ شوند. در حالت‌های شدید جرّاحی اِندوسکوپیک ممکن است برای برطرف‌سازی گرفتگی‌ها نیاز باشد. طب سنتی برخی گیاهان را به عنوان درمان کننده‌های سینوزیت معرفی می‌کند که استفاده از آنها به صورت بخور گرم می‌تواند تأثیرات بسیاری خوبی بر درمان سینوزیت داشته باشد، در این روش علاوه بر تأثیر ترکیب گیاهی، پاکسازی مجرای بینی توسط بخار آب نیز به حذف موکوس‌های ابتدای مجاری سینوسی و کمک به تخلیه آنها کمک زیادی خواهد داشت. همین‌طور شستشوی مجرای بینی با استفاده از آب یا ترکیب سرم فیزیولوژیک (آب نمک رقیق) می‌تواند در کاهش وخامت سینوزیت مؤثر باشد. هوموسیستئین
هایپر هوموسیستئینمی یا هیپرهموسیستئینمی در نبود بیماری کلیوی، نشان دهنده اختلال در متابولیسم اسید آمینه گوگرددار است که در اثر کمبود ‏ویتامینها (فولات،B12‏ و ‏B6‏) یا نقص ژنتیکی بوجود می‌آید. شواهد اپیدمیولوژیکی نشان می‌دهد که هیپرهموسیستئینمی خفیف با افزایش خطر بیماری آترواسکلروز و موارد سکته مغزی ‏ارتباط دارد؛ هیپرهموسیستئینمی عامل خطر مستقل بیماری‌های عروق کرونر قلب‏ است؛ ‏افزایش دریافت این ویتامینها به صورت مکمل یا افزودن این ویتامینها به مواد غذایی مصرفی می‌تواند به طریق بسیار ارزان موجب کاهش سطح هموسیستئین خون و کاهش خطر ‏بیماریهای قلبی- عروقی گردد. سوختگی
سوختگی‌ها می‌توانند بسیار دردناک باشند، از این رو روش‌های مختلفی برای مدیریت درد وجود دارد. این روش‌ها شامل استفاده مسکن‌های ساده (مانند ایبوپروفن و استامینوفن) و نیز ایپوئیدها از جمله مورفین می‌شود. بنزودیازپین‌ها نیز ممکن است همراه با مسکن‌ها استفاده شوند تا اضطراب فرد را کاهش دهد. استفاده از آنتی هیستامین، ماساژ و تحریک عصب از راه پوست در طول فرایند بهبود به کاهش خارش کمک می‌کند. هرچند آنتی هیستامین تنها بر روی ۲۰٪ از افراد تأثیرگذار است. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد استفاده از گاباپنتین مفید بوده و استعمال آن برای افرادی که آنتی هیستامین بر آن‌ها تأثیر ندارد توصیه می‌شود. آنتی‌بیوتیک درون رگی قبل از عمل برای افرادی توصیه می‌شود که دارای سوختگی‌های وسیع (مقاومت در برابر آنتی‌بیوتیک و ریسک زیاد عفونت قارچی، دستورالعمل‌ها استفاده عمومی آن‌ها را توصیه نمی‌کند. با این وجود شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد که استفاده از این آنتی‌بیوتیک‌ها می‌تواند باعث افزایش میزان زنده ماندن در افرادی شود که دارای سوختگی شدید و وسیع می‌باشند. استفاده از اریتروپویتین در درمان یا جلوگیری از کم خونی افرادی که دچار سوختگی هستند مؤثر نیست. کلسیم گلوکونات در سوختگی‌های ناشی از اسید هیدروفلوریک به عنوان یک پاد زهر خاص عمل می‌کند و می‌توان آن را به صورت تزریق در رگ و/یا به صورت موضعی استفاده کرد. اسکتامین
اسکتامین، که با نام تجاری Ketanest و دیگر نام‌ها فروخته می‌شود، دارویی است که به عنوان بیهوش‌کننده عمومی و برای درمان افسردگی مقاوم در برابر درمان استفاده می‌شود. اسکتامین به صورت استعمال از بینی یا از طریق تزریق داخل ورید تجویز می‌شود. فلوکستین
اثربخشی فلوکستین و دیگر داروهای ضد افسردگی در درمان خفیف تا متوسط افسردگی بحث‌برانگیز است. با بررسی اثر مقایسه ای ۲۱ داروی ضد افسردگی، مشخص شد که فلوکستین برای درمان افسردگی مؤثر است، اما SSRI‌های دیگر مؤثرتر بودند. یک متاآنالیز منتشر شده توسط Kirsch در سال ۲۰۰۸ نشان می‌دهد، در افرادی که علائم خفیف یا متوسط دارند، اثر بخشی فلوکستین و سایر SSRI از نظر بالینی ناچیز است. متاآنالیز در سال ۲۰۰۹ توسط Fournier که داده‌های سطح بیمار را از شش کارآزمایی پاروکستین SSRI و ایمی‌پرامین ضد افسردگی غیر SSRI مورد ارزیابی قرار داده‌است، بیشتر به عنوان شواهدی ذکر شده‌است که ضد افسردگی‌ها دارای حداقل کارایی در افسردگی خفیف تا متوسط هستند. متاآنالیز در سال ۲۰۱۲ با استفاده از سطح فردی از داده‌های خاص فلوکستین برای درمان افسردگی که نتیجه آن از نظر آماری و از نظر بالینی به دست آمد، صرف نظر از شدت افسردگی پایه مشاهده شد، و هیچ تأثیر معنی داری بر شدت پایه بر اثربخشی مشاهده نشد. به‌طور کلی، هیچ مدرکی از آزمایش‌های کنترل شده تصادفی وجود ندارد که فلوکستین یا SSRIهای دیگر خطر خودکشی را کاهش می‌دهد. شواهد آزمایشی وجود دارد که نشان می‌دهد ممکن است خطر خودکشی در افراد بالای ۶۵ سال کاهش یابد. اگزانتم
در موارد خفیف درمان خاصی لازم نیست در موارد شدیدتر درمان آنتی هیستامین خوراکی (مانند ستریزین) ، کورتیکواستروئید موضعی ، قطع داروی مسئول و به ندرت استروئید سیستمیک است. راش (ضایعه پوستی) کلروپیرامین
کلروپیرامین یک داروی آنتی هیستامین کلاسیک از نسل اول است که در کشورهای اروپای شرقی (مانند روسیه) برای درمان ورم ملتحمه آلرژیک، التهاب مخاط بینی آلرژیک، آسم و سایر بیماری‌های آتوپیک (آلرژیک) تأیید شده‌است. همچنین برای درمان علائم بالینی شامل آنژیوادم (ادم کوینکه)، واکنش‌های آلرژیک به گزش حشرات، آلرژی‌های غذایی و دارویی و شوک آنافیلاکسی کاربرد دارد.. بتامتازون
بتامتازون برای درمان جایگزینی در نارسایی غده فوق کلیوی استفاده می‌شود. این دارو همچنین در درمان علامتی اختلالات التهابی و آلرژیک در جهت سرکوب کردن سیستم ایمنی، هیپرپلازی مادرزادی غده فوق کلیوی و تحریک بلوغ ریوی جنین در زایمانهای زودرس و ادم مغزی نیز مؤثر است. از این دارو به شکل تزریق اینتراتکال یا اپیدورال برای کاستن از دردهای ناشی از متاستازهای استخوانی در بدخیمی‌ها یا مواردی که دردهای کمر به شکل رادیکولر هستند نیز استفاده شده‌است. رینیت
آنتی هیستامین آزلاستین که به عنوان اسپری بینی استفاده می‌شود، ممکن است برای آبریزش‌بینی وازوموتور مؤثر باشد. فلوتیکازون پروپیونات یا بودزونید (هر دو استروئیدی هستند) به شکل اسپری سوراخ بینی نیز ممکن است برای درمان علامتی استفاده شوند. آنتی هیستامین سیپروهپتادین نیز احتمالاً به دلیل اثرات ضد سروتونرژیک آن مؤثر است. آزلاستین
آزلاستین، نوعی آنتاگونیست هیستامین است که برای درمان رینیتهای خفیف گهگیر، شدید گهگیر و رینیت دائم بکار می‌رود. این دارو نسل دوم آنتی‌هیستامینی محسوب می‌شود و آنتاگونیست انتخابی گیرنده اچ یک هیستامینی است. آزلاستین با هیستامین برای نشستن روی رسپتور H1 رقابت می‌کند و جلوی آزاد شدن هیستامین و سایر مدیاتورهای مربوط به واکنش آلرژیک را می‌گیرد. آزلاستین دارای شروع اثر بسیار سریعی است. آتورواستاتین
درمان هیپرکلسترولمی و کاهش چربی خون. البته هرچند تأثیر اصلی آتورواستاتین در کاهش کلسترول خون است ولی به میزان کمتری تری گلیسرید خون را نیز کاهش می‌دهد. آنتی‌هیستامین
هیستامین، فکسوفنادین، ستیریزین اتوموکستین
آتوموکستین (نام تجاری:استراترا) یک داروی مهارکننده بازجذب نوراپی نفرین است که برای درمان کودکان و بزرگسالان مبتلا به اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی (ADHD) تجویز می‌شود. نوع ایرانی آن اخیراً با نام تجاری استراموکس در بازار دارویی ایران یافت می‌شود. با توجه به اثر غیر محرک این دارو برخلاف ریتالین، توزیع آن در داروخانه‌های ایران تابع قوانین داروهای عمومی است. برخلاف دیگر داروهای مورد استفاده در کنترل بیش‌فعالی این دارو نیاز به مدت زمان بیشتری دارد تا اثر درمانی خود را نشان دهد و این مدت زمان حداقل ۲ هفته تعریف شده‌است. استفاده از این داروها در فهرست ممنوعه WADA قرار دارد و مشکلات آشکاری را از لحاظ عملکرد افزایش یافته، ایجاد می‌کنند. آتوموکستین (استراترا) یک غیر محرک CNS برای ADHD تأیید شده‌است. یک مهارکننده بازجذب نور اپی‌نفرین است و مؤثر بودن آن در ADHD ثابت شده‌است. (Garnock-Jones & Keating) سندرم آزادسازی سیتوکین
سندرم آزادسازی سیتوکین شدید ناشی از داروها را می‌توان با استفاده از دوزهای کمتر دارو، تزریق آهسته‌تر، و تجویز همزمان آنتی‌هیستامین یا کورتیکواستروئید، قبل و هنگامِ تجویز دارو، پیشگیری نمود. ایزوتیپندیل
ایزوتیپندیل () آنتاگونیست H1 (آنتی هیستامین) نسل اول است که دارای ویژگی‌های آنتی کولینرژیک نیز هست و به عنوان داروی ضدخارش استفاده می‌شود. به دلیل عوارض جانبی ناشی از ویژگی‌های آنتی کولینرژیک، مانند خواب آلودگی امروزه کمتر از این دارو استفاده می‌شود، ولی هنوز به به طور موضعی برای تسکین حشره گزیدگی و خارش به طور محدود به کار می‌رود. دکس‌بروم‌فنیرامین
دکس‌بروم‌فنیرامین یک آنتی هیستامین با خاصیت آنتی کولینرژیک است که برای درمان بیماری‌های آلرژیک مانند تب یونجه یا کهیر استفاده می‌شود. این ماده از نظر دارویی ایزومرنوری ساعتگرد فعال بروم‌فنیرامین است. این محصول قبلاً به صورت ترکیب با سودوافدرین با نام تجاری Drixoral در ایالات متحده و کانادا به بازار عرضه می‌شد. این دارو یک آنتی هیستامین آلکیلامینی است. هیستون داستیلاز
در عصر حاضر پژوهش‌هایی بر روی این بازدارنده‌ها جهت درمان بیماری‌های تخریبی عصبی و درمان سرطان‌ها انجام شده‌است. داروی ضد روماتسیمی اصلاح‌کننده بیماری
این دسته از داروها، با داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (که کارشان درمان التهاب و نه علت اصلی زمینه‌ای است) و استروئیدها (که موجب تضعیف دستگاه ایمنی می‌شوند اما به‌تنهایی برای جلوگیری از پیشرفت بیماری کافی نیستند) فرق دارند. سیتالوپرام
سیتالوپرام به لحاظ نظری با افزایش غلظت سروتونین در سایر قسمت‌های بدن (به عنوان مثال روده‌ها) باعث عوارض جانبی گوارشی می‌شود. عوارض جانبی دیگر، مانند بی اشتهایی و کاهش هیجان، ممکن است در اثر کاهش رها شدن دوپامین همراه با افزایش سروتونین ایجاد شود. سیتالوپرام همچنین یک آنتی هیستامین خفیف است، که ممکن است مسئول برخی از خواص آرام بخش آن باشد. فنتولامین
این دارو با مسدودکردن‌گیرنده‌های آلفا ـ آدرنرژیک و خنثی کردن‌اثرات نوراپینفرین و اپینفرین موجود درگردش خون بر گیرنده‌های آلفا سبب گشاد شدن عروق وکاهش مقاومت محیطی می‌شود. این دارودر نارسایی احتقانی قلب، پس بار و فشارشریانی ریه را کاهش میدهد. کاهش فشارخون‌وضعیتی، تاکی کاردی، سرگیجه، تهوع واستفراغ، اسهال احتقان‌بینی، کاهش‌طولانی مدت و حاد فشارخون، آنژین، دردسینه و آریتمی. سیناریزین
با بلوک گیرنده نوع یک هیستامین عمل می‌کند. همچنین سیناریزین با مهار کانال‌های کلسیمی، انقباض سلولهای ماهیچه صاف عروقی را مهار می‌کند. این دارو فعالیت سیستم وستیبولار را مهار می‌کند. دیفن‌هیدرامین
آنتی هیستامین فکسوفنادین
اثر ضد آلرژی این دارو ناشی از رقابت آن با هیستامین برای‌اتصال به گیرنده‌های H۱ است و به این‌ترتیب از بروز اثرات هیستامین جلوگیری می‌کند. انباشت سیستین
سیستینوزیس به‌طور معمول با دارویی به نام سیستیمین (cysteamine) (با نام تجاری cystagon) درمان می‌شود. این دارو می‌تواند مقدار سیستین داخل سلول‌ها را کاهش دهد. سیستیمین در داخل لیزوزوم‌ها با سیستین واکنش انجام داده و به شکل سیستین و کمپلکس cysteine-cysteamine در می‌آید که سیستین به این شکل قادر به ترک لیزوزوم‌ها خواهد بود. هنگامی که سیستیمین به‌طور منظم مقدار سیستین ذخیره شده در لیزوزوم‌ها را کاهش داد، عملکرد کلیه‌ها و رشد بهبود می یابد. قطره‌های چشمی سیستیمین باعث حذف کریستال‌های سیستین در قرنیه شده و سبب رفع نور گریزی می‌شود. روغن درخت چای
ضد التهاب: روغن درخت چای که به صورت موضعی استفاده می‌شود، تورم التهاب پوستی ناشی از هیستامین را به طور مؤثری کاهش می دهد. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
این داروها همچنین با تخفیف التهاب مسکن‌های غیرمخدر بسیار خوبی هستند. مکانیسم اثر ضددرد NSAIDها به‌خوبی شناخته نشده‌است . سنتز پروستاگلاندین‌ها در دستگاه عصبی مرکزی توسط پیروژن‌ها تحریک می‌شود که نتیجه آن بالارفتن درجه حرارت بدن می‌باشد. NSAIDها با مهار سنتز پروستاگلاندین‌ها در دستگاه عصبی مرکزی باعث کاهش تب (antipyretic action) می‌شوند. امبرامین
امبرامین () که با نام مبریل نیز شناخته می‌شود، یک داروی آنتی هیستامین و آنتی کولینرژیک است. وینکریستین
این داروی آنتی‌متابولیت میتوز سلول‌ها را درمرحله متافاز مهار می‌کند و ممکن است درمتابولیسم اسیدهای آمینه نیز دخالت‌نماید. تریپرولیدین
تریپرولیدین دارویی است که با عمل رقابتی با هیستامین در روی گیرنده‌های هیستامینی قرار گرفته مانع اثر آن می‌شود. آنتی‌هیستامین
داروهای آنتی‌هیستامین یکی از رده‌های دارویی پرمصرف برای حسساسیت یا التهاب می‌باشند. دی هیدروارگوتامین
درمان سردرد به خصوص میگرن و احتقان بینی. این دارو از ترکیبات آلکالوئیدهای ارگوت است و مکانیسمی مشابه ارگوتامین دارد.این دارو مسدود کنندهٔ گیرنده آلفا ـ آدرنرژیک ضد سروتونین و مؤثر بر روی CNS است و دارای اثر مستقیم بر روی عضلات صاف می‌باشد. اثر مستقیم آن بر روی عروق خونی جمجمه باعث تنگ شدن عروق در مرحلهٔ گشادی عروق می‌شود و ضربان را که تصور می‌شود مسئول ایجاد سردرد باشد کاهش می‌دهد. متابولیسم دی‌هیدروارگوتامین احتمالاً کبدی است و در عبور اول از کبد به مقدار زیادی متابولیزه می‌شود. برای درمان سردردهای عروقی مانند میگرن و سردرد خوشه‌ای، انواع میگرن و سردرد هیستامینی، مصرف می‌شود. در درمان کمی فشار خون در حالت ایستاده، ناشی از عوامل مختلف مانند بی‌کفایتی اعصاب خودکار و بی‌حسی نخاعی، به‌کار می‌رود. پیریلامین مالئات
آنتی‌هیستامین میزولاستین
میزولاستین () نوعی داروی آنتی هیستامین بدون اثر آرامبخشی است که به صورت یک بار در روز تجویز می‌شود. این دارو گیرنده H1 را مسدود می‌کند و دارای اثرگذاری نسبتاً سریع است. این دارو رهاسازی هیستامین از ماست سل‌ها را مهار نمی‌کند و تنها جلوی اتصال آن به گیرنده را می‌گیرد. عوارض جانبی آن شامل خشکی دهان و گلو هستند. نشانگان کارسینوئید
در همه موارد به خصوص در مواردی که هنوز توموری مشخص نشده‌است، کنترل علایم این بیماری از طریق محدود کردن مواد غذایی حاوی نیکوتینامید، کنترل خستگی و کنترل هیجانات صورت می‌گیرد. به‌کارگیری درمان‌های لازم برای نارسایی قلب و اسپاسم برونش‌ها و مهار کننده‌های گیرنده‌های سروتونین و استفاده از آنالوگ‌های سوماتواستاتین برای رفع علایم گوارشی نیز توصیه می‌شود. آنالوگ‌های رسپتورهای 5HT1 و 5HT2 و 5HT3 به ترتیب متی سرژید، سیپروهپتادین و اوندانسترون می‌باشد. دیفن هیدرامین، سایمتیدین و رانیتیدین آنالوگ گیرنده‌های هیستامین H1 و H2 بوده و در رفع علائم هیستامینی مؤثر هستند. سوماتواستاتین ترکیب اکتروئید بوده و مصرف طولانی اثر تزریقی آن علائم کارسینوئید را کنترل می‌کند. تزریق ۱۰۰ تا ۲۵۰ میکروگرم زیر جلدی برای کنترل کریز کارسینوئید مؤثر است. برای پیشگیری ۳۰ میلی گرم در هر ماه یک تزریق زیر جلدی معمولاً کافی است. آدالیمومب
آدالیمومب (با نام‌های تجاری CinnoRA ،Humira و Exemptia) مهارکننده TNF، داروی ضد التهابی است. آدالیمومب با متصل شدن به عامل نکروز توموری آلفا (TNFα)، از فعال شدن گیرنده‌های TNF جلوگیری می‌کند؛ ثابت شده است که غیر فعال کردن TNFα در کاهش واکنش‌های التهابی مرتبط با بیماری‌های خود ایمنی مهم است. آدالیمومب در ایالات متحده برای آرتریت روماتوئید، آرتریت پسوریاتیک، اسپوندیلیت انکیلوزان، پلاک پسوریازیس متوسط تا شدید مزمن، آرتریت ایدیوپاتیک جوانان، بیماری کرون متوسط تا شدید در کودکان و بزرگسالان،کولیت اولسراتیو، هیدرآدنیت چرکی و انواع یوئیت غیر عفونی بزرگسالان و کودکان تایید شده است. در بیماری آرتریت روماتوئید میزان پاسخ بیماران به آدالیمومب مشابه متوترکسات است اما در صورت مصرف ترکیبی متوترکسات و آدالیمومب میزان پاسخ بیماران دو برابر می‌شود. سندرم روده تحریک‌پذیر
استفاده از داروهای ضداسپاسم آنتی‌کولینرژیک مانند هیوسین ان بوتیل بروماید یا دی سیکلومین ممکن است به بیماران، به ویژه کسانی که به اسهال دچارند کمک کند. یک متاآنالیز انجام شده توسط بنیاد همیاری کوکران نشان داد از هر ۶ بیمار که با داروی ضداسپاسم معالجه شوند، ۱ بیمار درمان خواهد شد. ضداسپاسم‌ها را می‌توان در دو گروه تقسیم کرد: آفاتینیب
همچون داروهای لاپاتینیب و نراتینیب، آفاتینیب نیز یک مهارکننده پروتئین کیناز که به‌طور غیرقابل بازگشت، کینازهای گیرندهٔ شمارهٔ ۲ فاکتور رشد اپیدرمی و گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی را مهار می‌کند. آفاتینیب نه تنها در جهش‌های گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی مؤثر است (همچون داروهای ارلوتینیب و جفیتینیب)، بلکه در سایر جهش‌های ناشایع دیگر نیز که به داروهای یادشده مقاوم هستند، اثر می‌کند. البته این دارو بر روی سلول‌های دچار جهش T790M اثری ندارد که نیازمند داروهای نسل سوم همچون اوسیمرتینیب هستند. به خاطر اثری که این دارو علیه جهش‌های گیرندهٔ شمارهٔ ۲ فاکتور رشد اپیدرمی دارد، پژوهش‌هایی برای استفاده از آن در سرطان پستان و سایر انواع سرطان در دست انجام است. پسوریازیس
دیگر درمان‌های خارش پسوریازیس شامل آنتی هیستامین‌ها (لوراتادین، هیدروکسی‌زین یا ستیریزین)، نور درمانی، استروئیدها، کپسایسین، بی‌حس‌کنندهٔ موضعی مانند Pramoxine و داروهایی که کمک به آرام کردن پاسخ ایمنی بیش از حد فعال که باعث ضایعات پسوریازیس می‌شود و داروهای ضد افسردگی و آسپرین می‌تواند کمک‌کننده باشد. داروهای Yosipovitch معمولاً بیشتر جهت درمان دردهای عصبی مانند گاباپنتین و برخی داروهای ضد افسردگی به نام نورآدرنرژیک و سروتونرژیک خاص (NaSSA) برای از بین بردن خارش پسوریازیس استفاده می‌شود. درمان‌های موضعی برای پسوریازیس می‌تواند به کاهش درد و خارش کمک کند. فنیرامین
فنیرامین (با نام تجاری Avil و دیگر نام‌ها) یک آنتی‌هیستامین با خواص آنتی‌کولینرژیک است که برای درمان بیماری‌های آلرژیک مانند تب یونجه یا کهیر استفاده می‌شود. این دارو اثرات آرام‌بخشی نسبتاً قوی دارد و ممکن است بعضاً به عنوان قرص خواب آور بدون نسخه به روش مشابه با سایر داروهای آنتی‌هیستامین آرامبخش مانند دیفن هیدرامین استفاده شود. فنیرامین معمولاً در قطره‌های چشمی که برای درمان التهاب ملتحمه آلرژیک استفاده می‌شود، وجود دارد. گیرنده اچ ۱ هیستامین
بیان فاکتور رونویسی «NF-κB» که فرایندهای التهابی را تنظیم می‌کند در اثر فعال شدنِ این گیرنده و همچنین با اتصال آگونیست‌های آن افزایش می‌یابد. داروهای آنتی‌هیستامین با فرونشانی و کاهش بیان ژنی NF-κB فرایند التهاب را در سلول‌های مربوط کاهش می‌دهند. HDAC8
هیستون دِاَستیلاز ۸ با برخی بیماری‌ها از جمله لوسمی حاد مغز استخوان و همچنین در اسکلت سلولی اکتین در ماهیچه‌های صاف مرتبط است. آران‌اِی‌های خاموشگری که هیستون دِاَستیلاز ۸ را هدف قرار می‌دهند، خواص ضد سرطانی دارند. مهار این آنزیم همچنین موجب القای آپوپتوز در «لنفوم‌های سلول تی» می‌گردد. پردنیزولون
پردنیزولون دارای خواص ضدالتهابی و اثر سرکوب دستگاه ایمنی بدن را دارد. پردنیزولون کمک می‌کند تا تورم، قرمزی، خارش، و واکنش‌های حساسیتی کاهش یابند. همچنین در درمان بیماری‌های گوناگونی مانند نفروتیک، آسم، آرتریت، نارسایی آدرنال، مشکلات پوستی، حساسیت شدید، کمک درمان ویروس کرونا کاربرد دارد. این دارو باید بعد غذا مصرف شود. درهنگام مصرف این دارو باید مصرف سدیم کم شود و مصرف پتاسیم افزایش پیدا کند. کیست شکلاتی
هدف از درمان پزشکی این کیست‌ها، کاهش علائم و ایجاد تخمک گذاری طبیعی است. داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAID) اغلب در بیمارانی که درد لگن دارند، تجویز می‌شود. به‌طور معمول اولین درمان استفاده از قرص‌های هورمونی مانند پروژسترون (به عنوان مثال، مدروکسی پروژسترون استات)، دانازول، ژسترینون یا هورمون آزادکننده گنادوتروپین (GnRH) می‌باشد. گاهی قرص‌های ضدبارداری به جای داروهای غیر استروئیدی برای کاهش علائم کیست‌ها تجویز می‌شود. اما این داروها غالباً در درمان آندومتریوم بی اثر هستند و هر گونه تسکین در طول مصرف داروها کوتاه مدت است. همچنین درمان با این قرص‌ها عوارض جانبی دائمی مانند گرگرفتگی، پوکی استخوان، کلفت شدن صدا، افزایش وزن و رشد موهای زائد را ایجاد می‌کند. هیستامین
هیستامین ها با افزایش نفوذپذیری مویرگهای خونی به گویچه‌های سفید خون و پروتئین‌های دیگر، ضمن افزایش فشار خون به آن‌ها اجازه می‌دهند برای دفاع در برابر مهاجمان خارجی در بافت آسیب دیده عملکرد مناسبی نشان دهند. بیماری سرم
بیماری سرم یک بیماری خود محدود شونده است که ظرف ۱-۲ هفته بهبود می یابد. برای درمان علامتی میتوان از آنتی هیستامین برای کنترل خارش و از داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی  برای کنترل تب و درد مفاصل استفاده کرد. از پردنیزولون در موارد شدید بیماری استفاده می شود. سیپروهپتادین
= مکانیسم اثر = این دارو آنتاگونیست گیرنده‌های 5HT2 سروتونینی می‌باشد. به دلیل خاصیت آنتی‌هیستامینی‌آن، اثر ضد آلرژی دارد. استامینوفن
استامینوفن به‌خوبی قابل تحمل بوده و مانند آسپرین عوارض جانبی بسیاری ندارد و از آن‌جاکه برای خرید و مصرف استامینوفن نیازی به نسخه پزشک نیست، این دارو به صورت آزاد در دسترس همگان است. این دارو معمولاً برای درمان تب، سردرد و دردهای خفیف استفاده می‌شود. در صورتی که پاراستامول به همراه ضدالتهاب‌های غیراستروئیدی استفاده شود، می‌تواند در درمان دردهای شدید نیز مؤثر باشد. استامینوفن معمولاً در بیشتر نسخه‌های تجویز شده، برای درمان سرماخوردگی و آنفلوآنزا به‌کار می‌رود. مصرف بسیار بیش از حد آن می‌تواند به مسمومیت کبدی منجر شود. مهم‌ترین علت نارسایی برق‌آسای کبد در غرب، مسمومیت‌های ناشی از پاراستامول است. این دارو عامل اصلی بسیاری از زیاده‌روی در مصرف‌ها در ایالات متحده، انگلستان، نیوزلند و استرالیا است. مشروبات الکلی خطر مسمویت با پاراستامول را افزایش می‌دهند. موکساتین
موکساتین () یک داروی آنتی هیستامین و آنتی کولینرژیک, بر پایه دیفن هیدرامین است. کرومولین سدیم
کرومولین سدیم یکی از آنتی هیستامین‌های پرمصرف است که در درمان حساسیت تنفسی به مواد آلرژن مؤثر است. این دارو همچنین در پیشگیری از آزاد شدن هیستامین از واکوئل‌های سلول‌های ایمنی در آسم و رینیت آلرژیک مصرف می‌شود؛ و همچنین مصرف کردن آن برای کسانی که آلرژی و آسم دارند توصیه می‌شود؛ و مصرف زیاد آن برای بدن ضرر دارد. سیتالوپرام
استفاده از سیتالوپرام برای درمان افسردگی (حالت) مورد تأیید است. این دارو همچنین در کاهش نوروپاتی دیابتی و انزال زودرس نیز مؤثر است و مصرف هم‌زمان آن به همراه آمی تریپتیلین برای جلوگیری از حملات میگرن شدید مؤثر است. سیتالوپرام تأثیر بسیار قابل توجهی در درمان بیماری افسردگی و اختلال وحشت‌زدگی دارد. سندرم زولینگر-الیسون
برای درمان از مهارکننده‌های پمپ پروتون (امپرازول و لانسوپرازول) و آنتاگونیست‌های گیرنده هیستامین H2- (مانند فاموتیدین و رانیتیدین) می‌توان استفاده کرد به منظور کم کردن سرعت ترشح اسید معده. PPI و آنتاگونیست H2 برای درمان دارویی نسبتاً بی‌اثر است. اکترئتید بهترین دارو برای مدیریت دارویی است. نئوستیگمین
نئوستیگمین از هیدرولیز استیل کولین به وسیله استیل کولین استراز جلوگیری می‌کند و در نتیجه انتقال تکان‌های عصبی از محل اتصال عصب – عضله را تسهیل می‌نماید. نئوستیگمین می‌تواند بر سلول‌هاو نرون‌های گانگلیون اتونوم در CNS نیز اثر نماید. این دارو همچنین با افزایش تحریک و تنوس عضلات معده، کاهش انقباض معده بعد از عمل جراحی را بر طرف می‌کند. دارو با طولانی کردن اثر استیل کولین در صفحه انتهایی باعث افزایش قدرت عضلانی بیماران میاستنی گراو می‌شود، در حالیکه این اثر نزد سایر بیماران مشاهده نمی‌شود. ستیریزین
قبل از تجویز این دارو توسط پزشک، در صورتی که داروی دیگری مصرف می‌کنید به پزشک خود اطلاع دهید. سیتریزین ممکن است با سایر داروهای آنتی هیستامین یا داروهای سرماخوردگی، مسکن، فشارخون، ضد افسردگی، ضد اضطراب، داروهای خواب‌آور و … تداخل داشته باشد. داروهای ضدافسردگی
داروهای ضد افسردگی (Antidepressant) به داروهایی گفته می‌شود که برای درمان اختلال افسردگی اساسی و بیماری‌هایی همچون: افسرده‌خویی، اختلالات اضطرابی، اختلال وسواس فکری-عملی، اختلال خوردن، درد مزمن، دردهای نوروپاتیک و در برخی موارد، قاعدگی دردناک، خروپف، میگرن، اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی، اختلالات اعتیاد، وابستگی و اختلال خواب به کار می‌روند. داروهای ضد افسردگی ممکن است به تنهایی یا در ترکیب با سایر داروها تجویز شود. سرماخوردگی
در بزرگسالان، علائم آبریزش بینی می‌تواند با آنتی‌هیستامین‌های نوع اول کاهش یابد، با این حال، این نوع آنتی‌هیستامین‌ها ممکن است با عوارض جانبی از جمله خواب‌آور بودن و خشکی دهان همراه باشند. آنتی‌هیستامین‌ها علاوه بر کاهش آبریزش بینی، در کاهش عطسه و خارش چشم نیز مؤثر هستند. سایر داروهای برطرف‌کننده گرفتگی مانند پسودوافدرین نیز بر روی بزرگسالان مؤثر است. اسپری بینی ایپراتروپیوم بروماید می‌تواند علائم آبریزش بینی را کاهش دهد، اما اثر کمی در گرفتگی بینی دارد. با این حال به نظر نمی‌آید که آنتی‌هیستامین‌های نوع دوم مؤثر باشند. دو نوع آنتی‌هیستامینی که استفاده از آن‌ها مرسوم است کلرفنیرامین و دیفن‌هیدرامین می‌باشد.