جنگ جهانی دوم چند سال طول کشید؟
جنگ جهانی دوم
جنگ جهانی دوم دومین جنگ جهانی بین سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵ بود که بیشتر کشورهای جهان از جمله قدرت‌های بزرگ در آن دخیل شدند. نیروهای تقابل‌گر در قالب دو اتحاد نظامی در برابر هم قرار گرفتند و با این دو اتحاد نظامی، یک جنگ تمام‌عیار به راه انداختند که در اثر آن، بیش از صد میلیون نفر در بیش از ۳۰ کشور جهان درگیر شدند. بیشتر شرکت کنندگان در این جنگ، تمام قدرت اقتصادی، صنعتی و توانایی‌های علمی‌شان را در جهت پشتیبانی نظامی بسیج کردند. با حدود ۷۰ تا ۸۵ میلیون کشته این جنگ به مرگبارترین درگیری نظامی در طول تاریخ بشریت تبدیل شد. تلفات ناشی از بمباران‌های راهبردی، قحطی، بیماری و درگیری‌افزارهای هسته‌ای و هولوکاست در آمار خسارت انسانی جنگ جهانی دوم شمرده می‌شوند. جبهه اروپایی جنگ جهانی دوم
جبهه اروپایی جنگ جهانی دوم () جبهه (جنگ) اصلی نبرد در طول جنگ جهانی دوم بود. تقریباً شش سال اروپا شاهد نبردهای سنگین در سراسر این قاره بود که با حمله آلمان به لهستان در ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ شروع شد و با فتح بیشتر اروپای غربی توسط متفقین جنگ جهانی دوم و اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و تسلیم بی‌قید و شرط آلمان در ۸ مه ۱۹۴۵ در روز پیروزی در اروپا به پایان رسید.
جنگ جهانی دوم
در مورد تاریخ دقیق پایان جنگ جهانی دوم نیز اجماعی همگانی وجود ندارد. به‌طور کلی گفته می‌شود که ترک مخاصمه در ۱۴ اوت ۱۹۴۵ (روز پیروزی بر ژاپن) را باید تاریخ پایان جنگ جهانی دوم دانست و نه تسلیم رسمی ژاپن که در ۲ سپتامبر ۱۹۴۵ به جنگ در آسیا پایان داد. شش سال بعد در ۸ سپتامبر ۱۹۵۱ قرارداد صلح سانفرانسیسکو توسط ۴۹ ملّت رسماً امضا شد. پیمانی در مورد آیندهٔ آلمان که بعدها باعث اتحاد دوباره آلمان شد نیز با کشور آلمان بسته شد. هیچ‌گونه پیمان صلحی میان اتحاد جماهیر شوروی و ژاپن به امضا نرسید. بلژیک در جنگ جهانی دوم
بلژیک در جنگ جهانی اول نیز ۴ سال توسط آلمان اشغال شده بود و مقاومت‌های صورت گرفته در آن زمان الهام بخش گروه‌های مقاومت بلژیکی بود. جنگ جهانی دوم
روز ۱۰ ژوئن، ایتالیا به فرانسه حمله کرد و با فرانسه و بریتانیا وارد جنگ شد. آلمانی‌ها در ادامه به سمت جنوب و به نبرد مابقی نیروهای فرانسوی رفتند. پاریس روز ۱۴ ژوئن به سلطه مهاجمان درآمد. آلمان و فرانسه روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۰ یک پیمان آتش‌بس به امضا رساندند. بخش‌هایی از سرزمین فرانسه به آلمان و ایتالیا سپرده شد و دولتی تحت عنوان فرانسه ویشی در اراضی جنوبی تشکیل گشت. فرانسه نیروی دریایی خود را حفظ کرد. بریتانیایی‌ها برای جلوگیری از تصاحب این ناوگان توسط آلمانی‌ها، روز ۳ ژوئیه آن را مورد حمله قرار دادند. کلود لنزمن
با فیلم «شوآ» [هولوکاست] (۱۹۸۵) داستان اسارت و کشتار یهودیان به دست نازی‌ها در جنگ دوم جهانی را برای همیشه ثبت کرد؛ فیلمی نه ساعته که یازده سال صرف ساخت آن شد و ۳۵۰ ساعت راش‌های فیلم بعدها روی یک پایگاه اینترنتی قرار گرفت تا برای همه قابل استفاده باشد. این فیلم در سال ۲۰۱۴ در رای گیری مجله «سایت اند ساوند» از برخی منتقدان، به عنوان دومین فیلم مستند برتر تاریخ سینما انتخاب شد. کلود لانزمن، یکی از مهمترین مستندسازان جهان در نود و دو سالگی درگذشت. فرانسیسکو فرانکو
از آنجایی که آدولف هیتلر و ژوزف استالین از جنگ داخلی اسپانیا به عنوان میدانی برای آزمایش تسلیحات مدرن خود استفاده کردند، برخی جنگ داخلی اسپانیا را در ردیف جنگ جهانی دوم، جنگ داخلی در قاره اروپا نامیدند که از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۵ به درازا کشید و مشخصه آن درگیری ایدئولوژیک بین راست گرایان (فاشیست‌ها) و چپی گرایان (کمونیست‌ها) بود. اما برخی نیز این دو را دو جنگ کاملاً مجزا از یکدیگر می‌دانند. دوره میان‌دوجنگ
پیمان ورسای که در پی جنگ جهانی نخست و بازی‌های سیاسی متفقین نهاده شده بود پهنه گسترده‌ای از سرزمین‌های آلمان را جدا کرده بود و امتیازات بسیاری را نیز از این کشور گرفته بود. از همین رو شهروندان این کشور دچار سرخوردگی سیاسی و اقتصادی شده بودند. دولتهای غربی که از نفوذ کمونیسم در هراس بودند می‌کوشیدند بر احساس ضدکمونیستی آلمانی‌ها بیفزایند و از آن در برابر کمونیسم بهره جویند که با پیدایش نازیسم همه آن برنامه‌ها و برآوردها به هم ریخت و جنگ جهانی دوم آغاز شد. جنگ جهانی دوم
در طول سال ۱۹۴۲ مقامات متفقین در حال بحث و بررسی برای انتخاب استراتژی عالی خود پیرامون جنگ بودند که همه توافق داشتند شکست آلمان باید هدف اول باشد. روس‌ها خواستار بازگشایی جبهه دوم برای کاهش فشار بر شوروی در شرق بودند، آمریکایی‌ها نیز علاقه‌مند به یک حرکت سر راست و تهاجم به قلب آلمان از طریق فرانسه بودند. در سمت دیگر اما بریتانیایی‌ها می‌گفتند باید در ابتدا با تهاجم به نواحی پیرامونی آلمان ضمن فرسوده کردن توان نظامی دشمن، روحیه آن‌ها را کاهش داد و جنبش‌های مقاومت را تقویت نمود. در نهایت بریتانیا توانست ایالات متحده را راضی نماید که تهاجم به فرانسه در سال ۱۹۴۲ غیرعملی است و به جای آن بهتر است متفقین به بیرون راندن نیروهای محور از آفریقا تمرکز نمایند. علل جنگ جهانی دوم
میسون استدلال کرده بود که طبقه کارگر آلمان همیشه مخالف دیکتاتوری نازی است. در اقتصاد دو آتشه آلمان در اواخر دهه ۱۹۳۰، کارگران آلمانی می‌توانستند کارفرمایان را مجبور کنند که با رفتن به یک شرکت دیگر افزایش دستمزد مورد نظر را دریافت کنند و چنین شکلی از مقاومت سیاسی هیتلر را مجبور به جنگ در سال ۱۹۳۹ کرد؛ بنابراین، شروع جنگ ناشی از مشکلات ساختاری اقتصادی، «فرار به جنگ» ناشی از یک بحران داخلی بود. به گفته میسون، جنبه‌های کلیدی بحران، بهبود اقتصادی متزلزلی بود که توسط یک برنامه تسلیح مجدد که اقتصاد را تحت تأثیر قرار داد و در آن غوغای ملی‌گرایانه رژیم گزینه‌های آن را محدود کرد، تهدید شد. به این ترتیب، میسون یک دیدگاه ("اولویت سیاست داخلی") را در مورد ریشه‌های جنگ با مفهوم سوسیال امپریالیسم بیان کرد. تز «اولویت سیاست داخلی» میسون کاملاً در تضاد با «اولویت سیاست خارجی» بود که معمولاً برای توضیح جنگ استفاده می‌شود. میسون فکر می‌کرد که سیاست خارجی آلمان توسط ملاحظات سیاسی داخلی هدایت می‌شود، و آغاز جنگ در سال ۱۹۳۹ را به بهترین شکل به عنوان "نوع وحشیانه امپریالیسم اجتماعی" شناخته می‌شناخت. جنگ چریکی
در جنگ جهانی دوم نیز گروه‌های چریکی در فرانسه و نقاط دیگر دنیا در مقابل نیروهای آلمان نازی مقاومت کردند. معروفترین جنگ‌های چریکی دوران مدرن نبردهایی هستند که به تغییر دائمی حکومت‌های چین، ویتنام، افغانستان و کوبا منجر شدند. چریک‌های کمونیست چینی به رهبری مائو پس از جنگ جهانی دوم بر مخالفان خود چیره شده و قدرت را در پرجمعیت‌ترین کشور دنیا به دست گرفتند. در ویتنام نیز کمونیست‌های ویت‌مین به رهبری هوشی مینه و سپس چریک‌های ویت‌کنگ موفق شدند تا نیروهای فرانسوی و سپس آمریکایی را وادار به خروج از ویتنام کنند. در کوبافیدل کاسترو و ارنستو چه گوارا در یک جنگ چریکی سه ساله موفق به سرنگونی حکومت فولخنسیو باتیستا در سال ۱۹۵۹ شدند. در افغانستان نیز گروه‌های مجاهدین با استفاده از این شیوه توانستند در مدت ده سال ارتش شوروی را شکست داده و آن را وادار به خروج از افغانستان کنند. این شکست یکی از دلایل فروپاشی شوروی محسوب می‌شود. همچنین سه سال پس از خروج ارتش شوروی حکومت کمونیستی وابسته به آن نیز به دست مجاهدین سقوط کرد. مبارزه آنها تأثیر زیادی بر گروه‌های چریکی گذاشت. آنها معتقد بود که نیروهای مردمی می‌توانند در جنگ با ارتش به پیروزی برسند و لازم نیست منتظر ماند تا همه شرایط برای وقوع انقلاب آماده شود، بلکه با قیام می‌توان این شرایط را ایجاد کرد. تولیدات تبلیغاتی والت دیزنی در جنگ جهانی دوم
در جریان جنگ جهانی دوم والت دیزنی برای هر بخش از ارتش و دولت فیلمهایی را تولید کرد. دولت بیش از هر سامانه دیگری به والت دیزنی به عنوان یک ارگان تأثیرگذار بر روی افکار عمومی حساب می‌کرد. این فیلمها با استفاده از گرافیک در جهت ارتقا و بسیج همگانی نیروهای نظامی و غیرنظامی در راستای جنگ بود. بیش از ۹۰درصد کارمندان والت دیزنی در همین راستا به کار گرفته شده بودند. در طول جنگ والت دیزنی بیش از ۴۰۰۰۰۰ قطعه فیلم آموزشی جنگی تولید کرد. تنها در سال ۱۹۴۳ حدود ۲۰۴۰۰۰ قطعه فیلم جنگی تولید شد. جنبش‌های مقاومت در جنگ جهانی دوم
اعتصاب عمومی لوکزامبورگ در سال ۱۹۴۲، یک جنبش مقاومت مسالمت‌آمیز علیه نازی‌ها بود. یک اعتصاب سراسری، که عمدتاً در شهر ویلتز صورت گرفت، کشور را فلج کرد. در پاسخ به این اعتصاب اشغالگران آلمانی ۲۱ نفر از شرکت کنندگان در اعتصاب را به مرگ محکوم کردند. دفتر خدمات راهبردی
دفتر خدمات راهبردی یا اُ. اس. اس با سرواژه OSS یک سازمان اطلاعاتی آمریکایی بود که در خلال جنگ جهانی دوم تنها به مدت سه سال از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ فعالیت می‌کرد. سازمان اُ.اس. اس بعنوان ستاد مشترک ارتش درنظر گرفته شد تا پشت خط دشمن به جاسوسی و جمع‌آوری اطلاعات برای همهٔ شاخه‌های نظامی ایالات متحده آمریکا بپردازد. دیگر کاربردهای سازمان اُ.اس. اس در زمینهٔ تولید پروپاگاندا، براندازی و برنامه‌ریزی پساجنگ بود. به پاس خدمات سازمان اُ.اس. اس در خلال جنگ جهانی دوم، در سال ۲۰۱۶ کنگرهٔ آمریکا به این سازمان مدال طلای کنگره‌ای را پیشکش کرد. سده بیستم میلادی
۱۹۴۵: پایان جنگ جهانی دوم استان کرمانشاه در جنگ جهانی دوم
کرمانشاه به مدت ۴ سال و ۶ ماه در اشغال نیروهای انگلستان و آمریکا بود. با پایان جنگ در سال ۱۹۴۵ میلادی (۱۳۲۴ خورشیدی) نیروهای انگلستان و آمریکا از استان کرمانشاه خارج شدند. الی ویزل
آغاز جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ میلادی با الحاق اتریش به خاک آلمان و حمله این کشور به چکسلواکی و لهستان، دنیا را به جنگ خونینی کشاند که به کشتار دستجمعی یهودیان منجر شد. تنفر هیتلر، نازی‌ها و متحدان آنها نسبت به اقوام دیگر بخصوص یهودیان در حدی بود که بنا بر محاسبات موثق بیش از شش میلیون یهودی و میلیونها مخالف سیاسی، کولی و اقلیت‌های ملی در اردوگاه‌های اجباری یا کوره‌های آدم سوزی جان خود را از دست دادند. شاهدخت آلیس باتنبرگ
شرایط حاکم بر اروپا در پایان سده نوزدهم و آغاز سده بیستم میلادی باعث تقویت ملی‌گرایی و نظامی‌گری در کشورهای مختلف شد که از عوامل آغاز جنگ جهانی اول بود. در این دوران تعادل بین دولت‌های اروپایی شکننده بود و تنش بین این کشورها نهایتاً به جنگ جهانی اول انجامید. در اثر این جنگ، که چهار سال به طول انجامید، صحنه سیاسی اروپا به کلی تغییر کرد. امپراتوری روسیه، آلمان، اتریش مجارستان و عثمانی منحل شدند و کشورهای استونی، لتونی، لیتوانی، فنلاند و چکسلواکی اعلام استقلال کردند. در عین حال صحنه داخلی کشورهای اروپایی نیز دستخوش ناآرامی بود. برای مثال در یونان دو بار با فاصله‌ای کوتاه قدرت به دست مخالفین سلطنت افتاد و پادشاه و خانواده سلطنتی از آن کشور تبعید شدند. هم‌زمان در آلمان، طی جمهوری وایمار، ضعف کشور ناشی از شکست در جنگ باعث درگیری‌های داخلی احزاب شده بود که در نهایت به ظهور و قدرت‌گیری حزب نازی انجامید. با وقوع جنگ جهانی دوم در سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵، صحنهٔ سیاسی اروپا بار دیگر دگرگون شد. حکومت‌های سلطنتی متعددی همچون پادشاهی ایتالیا، آلبانی، رومانی و یوگسلاوی برچیده و اکثر کشورهای اروپا صاحب حکومت جمهوری شدند. همچنین در پی جنگ جهانی دوم، امپراتوری بریتانیا به شدت تضعیف شده و مستعمرات آن به تدریج به استقلال رسیدند. پایان جنگ جهانی دوم در اروپا
کنفرانس صلح پاریس در ۱۰ فوریه سال ۱۹۴۷ با امضای معاهدات صلح بین متفقین زمان جنگ با متحدین جزیی اروپایی (ایتالیا، رومانی، مجارستان، بلغارستان، و فنلاند) به پایان رسید. اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی
پس از مرگ ولادیمیر لنین کشمکش بر سر جانشینی او شدیدتر شد و بالاخره ژوزف استالین، توانست مخالفان خود به ویژه لئون تروتسکی را سرکوب کند و خود قدرت را به دست گیرد؛ درحالی که ۴۶ سال بیشتر نداشت. او در چند مرحله دست به تصفیه حزب، کشور و… از مخالفان خود زد. پاکسازی بزرگ نامی است که بر این اقدامات استالین نهاده‌اند. این اقدامات استالین از به قدرت رسیدن او آغاز شد و تا سال ۱۹۳۷ به اوج خود رسید. در پی پاکسازی بزرگ بسیاری افراد زندانی، تبعید و اعدام شدند. برنامه‌های اقتصادی لنین را لغو کرد و آن را با برنامه‌های پنج ساله تعویض کرد. برای مثال، او در عرصه کشاورزی با ایجاد مزارع اشتراکی «کلخوز» چهره کشاورزی اتحاد شوروی را دگرگون ساخت. سیاست‌های کشاورزی حزب کمونیست اتحاد شوروی با مخالفت مالکان خرده‌پا (کولاک‌ها) روبرو شد و دولت بی‌رحمانه آنان را سرکوب کرد. استالین سیاست صنعتی‌سازی کشور را با جدیت و سرعت هرچه بیشتر پیگیری کرد و در دوران او اتحاد شوروی به ابرقدرت صنعتی بزرگی تبدیل شد. ژوزف استالین با سیاست‌های خود تغییرات بسیاری در فرهنگ و جامعه اتحاد شوروی ایجاد کرد. در ۱۹۳۹ در آستانه آغاز جنگ جهانی دوم، اتحاد شوروی پیمان عدم تجاوز با آلمان منعقد کرد و به لهستان، همزمان با آلمان حمله برد و با آلمان، لهستان را تقسیم کرد؛ اما در سال ۱۹۴۱ با حمله گسترده آلمان به اتحاد شوروی، این کشور نیز به جنگ با آلمان وارد شد. در این جنگ که به‌طور رسمی جنگ کبیر میهنی نامیده می‌شد، دولت و حزب و مردم اتحاد شوروی با مقاومت در برابر ورماخت و فداکاری‌ها و قربانی‌دادن‌های بسیار توانستند جریان جنگ را برگردانده و به‌ویژه پس از نبرد استالینگراد نیروهای اتحاد شوروی در موضع حمله قرار گرفتند. شکست آلمان در ۱۹۴۵ که بار اصلی آن بر دوش اتحاد شوروی بود، این کشور را به یکی از ابرقدرتهای جهان تبدیل کرد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، سه کشور حوزه دریای بالتیک یعنی استونی، لیتوانی و لتونی به علاوه بخش شمال شرقی رومانی «مولداوی» ضمیمه خاک اتحاد شوروی شدند. سرانجام با تأسیس سازمان ملل متحد، اتحاد شوروی توسط این سازمان در ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ به‌عنوان یک کشور به رسمیت شناخته شد. آغاز دوران جنگ سرد «کشمکش و تقابل دو ابرقدرت یعنی اتحاد شوروی و ایالات متحده آمریکا» سیاست همه جهان را طی ۴ دهه تحت تأثیر خود داد. همچنین این تقابل را، تقابل میان سوسیالیسم و کاپیتالیسم نیز نامیده‌اند. اتحاد شوروی در ۱۹۴۹ توانست دارای قدرت هسته‌ای شود و به انحصار آمریکا در این زمینه پایان داد. سرانجام ژوزف استالین در سال ۱۹۵۳، پس از ۲۹ سال رهبری اتحاد شوروی و در سن ۷۵ سالگی درگذشت. در سال ۱۹۵۳ پس از مرگ ژوزف استالین، جانشینان او به رهبری دسته‌جمعی پرداختند اما در پایان نیکیتا خروشچف، در حالی که ۵۹ سال داشت، توانست قدرت را به دست آورد. یکی از اقدامات مهم خروشچف، بستن پیمان ورشو با تعدادی از کشورهای بلوک شرق به‌عنوان اقدامی متقابل در برابر پیمانهای ناتو و سنتو در سال ۱۹۵۵ بود. خروشچف سازمان اطلاعات و امنیت اتحاد شوروی «کاگ‌ب» را تأسیس کرد. در سال ۱۹۵۶ خروشچف در کنگره بیستم حزب کمونیست اتحاد شوروی کشتارهای استالین را مورد شماتت قرار داد و در جهت تخریب چهرهٔ استالین برآمد. در دوران نیکیتا خروشچف بسیاری از سخت‌گیری‌های دوره استالین تعدیل شد. بسیاری از زندانیان سیاسی و عقیدتی آزاد شدند و به بسیاری که در دوره استالین به‌عنوان جاسوس و مخالف اعدام شده بودند، اعاده حیثیت شد. همچنین در این دوران قانون تجارت آزاد تا حدی پذیرفته شد که آثار جبران ناپذیری را بر بدنهٔ نظام سوسیالیستی که پشتیبان اقتصاد هدایت شده بود، وارد آورد؛ که سپس به سلسله حوادث و رخدادهایی انجامید تا فروپاشی شوروی. حتی سیاست زمین‌های بکر در عرصه کشاورزی انجام شد که ترکیب جمعیتی قزاقستان را به هم زد و تعداد خارجی‌ها از قزاق‌ها بیشتر شد. البته سپس این سیاست شکست خورد. در دورهٔ خروشچف بیشتر به صنایع سنگین توجه می‌شد تا تولید کالاهای مصرفی. این اقدامات وی با مخالفت شدید محافظه‌کاران حزب کمونیست رو به رو شد. بدین ترتیب، تلاش‌های تخریب شخصیت خروشچف از جناح‌های مختلف آغاز شد. این درگیری‌های سیاسی نه تنها شامل تخریب وجههٔ خود شخص خروشچف بود، بلکه پسر او یعنی «لئونید خروشچف» که در جنگ مفقودالاثر شده بود را نیز دربرگرفت. در سال ۱۹۵۷، اتحاد شوروی با فرستادن ماهواره اسپوتنیک-۱ به مدار زمین، عصر فضا را آغاز کرد. اتحاد شوروی برای نخستین بار یوری گاگارین، که خلبانی در نیروی هوایی شوروی بود را به فضا فرستاد و پس از چندی با سفینهٔ بی‌سرنشین خاک کرهٔ ماه را به زمین آورد. در اوایل دهه ۱۹۶۰، رهبران حزب کمونیست، نیکیتا خروشچف را با توطئه لئونید برژنف مجبور به استعفاء کردند؛ به‌ویژه که در آن زمان خروشچف پیرتر شده بود و توانایی کارش افت کرده بود. بالاخره درسال ۱۹۶۴، نیکیتا خروشچف پس از ۱۱ سال رهبری اتحاد شوروی، برکنار شد. پس از دوره‌ای رهبری دسته‌جمعی، لئونید برژنف در سال ۱۹۶۴ قدرت را به دست گرفت. اما این بار بر خلاف دوره خروشچف که علاوه بر مقام دبیر اولی حزب کمونیست مقام نخست‌وزیری اتحاد شوروی را هم از سال ۱۹۵۸ داشت، این بار اعضای حزب تصمیم گرفتند که گونه‌ای تقسیم قدرت در حزب به وجود بیاید. در نتیجه دبیر اولی حزب کمونیست به لئونید برژنف و نخست‌وزیری اتحاد شوروی به آلکسی کاسیگین رسید. در دوره او اصلاحات سیاسی و اجتماعی که در دوره خروشچف آغاز شده بود به کندی گرایید و تسلط حزب و دولت بر همه عرصه‌های سیاسی و اجتماعی تقویت شد. در دورهٔ برژنف فسادهای بسیاری صورت گرفت به‌طوری‌که فرزندان و داماد وی نیز در آن دست داشتند. در دورهٔ رهبری برژنف بر اتحاد شوروی آزادی‌های محدودی که در دورهٔ خروشچف به مردم اتحاد شوروی داده شده بود از میان رفت و پروژهٔ استالین زدایی خروشچف کنار گذاشته شد. البته هیچ‌گاه سطح دیکتاتوری به زمان حکومت ژوزف استالین بر اتحاد شوروی نرسید. وی از سال ۱۹۶۴ تا سال ۱۹۸۲ ریاست شورای عالی اتحاد شوروی را به عهده داشت. در ۹ اکتبر ۱۹۷۷، قانون اساسی اتحاد شوروی بازنگری و دوباره نوشته شد. سال‌های پایانی رهبری برژنف در رسانه‌های جمعی «رکود» نامیده شد. بحران همگانی در دولت اتحاد شوروی، گرایش‌های منفی در اقتصاد، توسعه بیش از حد دستگاه بروکراسی از ویژگی‌های این دوره‌است. در دوره زمامداری برژنف بنابر خواست حکومت افغانستان نیروهای اتحاد شوروی به این کشور اعزام گردیدند که پیامدهای دشواری را با خود داشت. برژنف با ایالات متحده در دوره ریاست جمهوری ریچارد نیکسون همکاری فضایی برقرار ساخت که نتیجه آن پروژه آزمایشی آپولو-سایوز بود. در سال ۱۹۸۱ لهستان خود را از شوروی جدا کرد اما همچنان به همکاری نظامی با این کشور ادامه داد. سرانجام، لئونید برژنف در سال ۱۹۸۲، پس از ۱۸ سال رهبری اتحاد شوروی و پس از چند ماه بیماری، در حالی که تقریباً ۷۶ سال داشت، درگذشت. یوری آندروپوف پس از مرگ لئونید برژنف در سال ۱۹۸۲ به قدرت رسید در حالی که ۶۸ سال داشت. آندروپوف از افرادی بود که بسیار مورد اطمینان برژنف بود، برای همین اول او به سمت ریاست کاگ‌ب و سپس معاونت دبیرکل در حزب کمونیست برگزیده شد. آندروپوف خواهان اصلاحات اساسی در زمان برژنف بود اما هر بار که طرح مسئله می‌کرد برژنف مانع می‌شد تا اینکه به رهبری اتحاد شوروی رسید اما با خیل کثیر رهبران مفسد روبه‌رو بود که نمی‌توانست کاری را انجام دهد. آندروپوف در طول حکومت خود یک بار شدیدترین اخطار را در مورد مداخله در اوضاع افغانستان به آمریکا داد که در پی آن احتمال می‌رفت به پاکستان که مرکز آموزش نظامی مخالفان جمهوری دموکراتیک افغانستان شده بود حمله موشکی کند. آندروبوف در طول زمامداری خود چند مقام جوان‌تر حزبی از جمله میخائیل گورباچف را ارتقاء مقام داد و وارد کارهای مهم ساخت که همین‌ها در آینده باعث فروپاشی اتحاد شوروی شدند. سرانجام یوری آندروپوف پس از ۱۶ ماه رهبری اتحاد شوروی و در سال ۱۹۸۴ و در سن ۶۹ سالگی، درگذشت. جبهه‌های مدیترانه، خاورمیانه و آفریقا
جبهه‌های مدیترانه، خاورمیانه و آفریقا جنگ جهانی دوم شامل نبردهای دریایی، زمینی و هوایی بین متفقین و نیروهای محور در حوضه مدیترانه، غرب آسیا و شمال آفریقا بود. جنگ در این جبهه از ۱۰ ژوئن سال ۱۹۴۰ با ورود ایتالیا به جنگ جهانی دوم تا ۲ مه ۱۹۴۵ وقتی که همه نیروهای محور در ایتالیا در پایان جنگ جهانی دوم در اروپا تسلیم شدند، ادامه یافت. اشغال چکسلواکی
پس از تجزیه سودت از خاک چکسلواکی و انضمام آن به آلمان، هیتلر بروز اختلاف بین دولت مرکزی چکسلواکی و مقامات محلی اسلواکی را بهانه کرده، رهبران اسلواکی را به تشکیل یک حکومت مستقل و استمداد از آلمان تشویق نمود. این مسئله دامنه اختلافات را بالا برد و هیتلر طی شش ماه، چکسلواکی را از نقشه اروپا حذف کرد. بدین ترتیب که تا ۱۶ مارس ۱۹۳۹م، قسمت اعظم این کشور ضمیمه خاک آلمان شد و بخش کوچکی هم که اقلیت‌های مجار و لهستانی در آن زندگی می‌کردند، ضمیمه مجارستان و لهستان گردید. با این وصف، جمهوری چکسلواکی، دومین کشوری بود که پس از تصرف اتریش، به اشغال آلمان هیتلری درآمد. روند تجاوزگری هیتلر در الحاق سومین کشور اروپایی یعنی لهستان به آلمان، آتش جنگ جهانی دوم را در سپتامبر آن سال روشن کرد و دنیا را به مدت بیش از ۶ سال در خود فرو برد جنگ سی‌ساله
این جنگ همچنین قحطی و بیماری‌های گوناگونی را به همراه داشت و باعث شد، که کشور آلمان از جمعیت خالی شود. به طوری که در جنوب آلمان تنها حدود یک سوم زنده ماندند. هرچند که این جنگ سی سال طول کشید ولی درگیری آن سیصد سال دیگر ادامه داشت. این جنگ با عهدنامه وستفالی که در مونستر بسته شد پایان گرفت. پناهندگان جنگ داخلی سوریه
بحران پناهندگان سوری در سایر کشورها شدید و مخرب است. مردم سوریه پس از ۶ سال جنگ داخلی متحمل بیشترین درد و رنج شده‌اند، جنگ سوریه بیشتر از جنگ جهانی دوم در اروپا به طول انجامیده‌است. جنگ کره
از سال ۱۹۰۵ شبه‌جزیرهٔ کره تحت حکومت امپراتوری ژاپن بود و در تمام سال‌های جنگ جهانی دوم نیز تحت اشغال نیروهای ژاپنی باقی‌ماند. پس از آن‌که آلمان نازی در بهار ۱۹۴۵ تسلیم متفقین شد، امپراتور ژاپن هیروهیتو تمام نیروها را برای دفاع از جزیره اصلی ژاپن، از شرق و جنوب شرق آسیا فرا خواند. نیروهای ژاپنی مستقر در کره نیز مجبور به عقب‌نشینی شدند و تنها تعداد معدودی از سربازان ژاپنی در این شبه‌جزیره باقی‌ماندند. ۳ روز پس از بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی در ۶ اوت ۱۹۴۵، اتحاد جماهیر شوروی به ژاپن اعلان جنگ داد و ارتش سرخ بر منچوری و شمال شبه‌جزیرهٔ کره هجوم برد. نیروهای ایالات متحده آمریکا نیز از جنوب این شبه‌جزیره وارد شدند و به‌طور موقت این شبه‌جزیره، میان قوای شوروی و آمریکا تقسیم گردید. جنگ جهانی اول
جنگ جهانی اول بین متحدین امپراتوری آلمان (اتریش، مجارستان، عثمانی و بلغارستان) و نیروهای متفق (جمهوری سوم فرانسه، بریتانیا، روسیه (تا نوامبر ۱۹۱۷)، صربستان، ایتالیا، ایالات متحده آمریکا (از اوت ۱۹۱۷)، ژاپن و رومانی) درگرفت. تا مدت‌ها هیچ‌یک از دو سو نتوانستند به پیروزی مهمی دست یابند و جنگ چهار سال به درازا انجامید و تا پیروزی متفقین نزدیک به ۱۰ میلیون تن کشته شدند. پس از پایان این جنگ در سال ۱۹۱۹ و در کنفرانس صلح پاریس، معاهده‌های جداگانه‌ای امضاء شد و تاوان‌های بسیار سنگینی بر شکست‌خوردگان جنگ تحمیل داشت. جنگ جهانی اول
در پی ترور آرشیدوک فرانتس فردیناند، ولیعهد امپراتوری اتریش-مجارستان در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۴ توسط ملی‌گرای صرب، گاوریلو پرنسیپ، در سارایوو، اتریش-مجارستان جهت انجام چندین خواسته به صربستان ضرب‌الاجل فرستاد و به دنبال برآورده نشدن آن‌ها این کشور را مورد حمله قرار داد. امپراتوری روسیه به عنوان متحد سنتی صربستان، دست به بسیج نیروهای خود زد که موجب نگرانی امپراتوری آلمان متحد اتریش-مجارستان شد. آلمان برای جلوگیری از یک جنگ دو طرفه به متحد روسیه یعنی فرانسه حمله کرد. برای سرعت بخشیدن به روند حمله به خاک فرانسه، ارتش آلمان برای دور زدن خط دفاعی این کشور، طرح اشلیفن را اجرا کرد که به موجب آن نیروهای آلمانی از خاک بلژیک برای حمله به فرانسه عبور می‌کردند. تجاوز آلمان به خاک بلژیک باعث شد امپراتوری بریتانیا نیز به عنوان ضامن استقلال این کشور، به آلمان اعلان جنگ دهد. با ورود تدریجی متحدین دو طرف، مدت‌ها هیچ‌یک از دو سو نتوانستند به پیروزی مهمی دست یابند و جنگ چهار سال به درازا انجامید و نزدیک به ۱۰ میلیون نفر کشته برجای گذاشت. سرانجام با پیروزی متفقین و پایان جنگ در سال ۱۹۱۹ میلادی، با برگزاری کنفرانس صلح پاریس، معاهده‌های جداگانه‌ای امضاء شد که تاوان بسیار سنگینی بر شکست‌خوردگان جنگ تحمیل کرد. لودویگ ویتگنشتاین
در ۱۹۳۹ جنگ دوم جهانی آغاز می‌شود و ویتگنشتاین در سال‌های بین ۱۹۴۱–۱۹۴۴ در سمت دستیار در بیمارستانی در لندن و معاونت آزمایشگاهی در نیوکاسل کار می‌کند تا دوباره در ماه مارس ۱۹۴۴ به کمبریج بازمی‌گردد و به جای مور ریاست انجمن علوم اخلاقی را به دست می‌گیرد. علل جنگ جهانی دوم
در طول جنگ، مستعمرات امپراتوری آلمان خارج از اروپا توسط متفقین ضمیمه شدند و ایتالیا پس از آتش‌بس، تیرول جنوبی کنت‌نشین تیرول را گرفت. جنگ در جبهه شرقی (جنگ جهانی اول) با شکست و فروپاشی امپراتوری روسیه به پایان رسیده بود و نیروهای آلمانی بخش‌های زیادی از اروپای شرقی و اروپای مرکزی را با درجات مختلف کنترل اشغال کرده بودند و دولت‌های متکی مانند پادشاهی لهستان (۱۹۱۷-۱۹۱۸) و دوک‌نشین متحد بالتیک ۱۹۱۸ را ایجاد کرده بودند. نیروی دریایی امپراتوری آلمان بیشتر زمان جنگ را در بندر گذراند، اما به متفقین واگذار شد و برای جلوگیری از تسلیم آن به متفقین توسط افسران خود ویران شد. چندین دهه بعد، فقدان شکست آشکار نظامی یکی از ارکانی شد که در کنار افسانه خنجر زدن از پشت ابزار تبلیغاتی دیگری به نازی‌ها داد. آدولف هیتلر
اعمال هیتلر و ایدئولوژی نازیسم تقریباً در همه جهان شدیداً غیراخلاقی به حساب می‌آیند؛ بنا به کرشاو، «هرگز در طول تاریخ این همه ویرانی — چه جسمانی و چه اخلاقی — با نام یک نفر پیوند نخورده بود.» برنامه‌های سیاسی هیتلر یک جنگ جهانی به بار آورد و اروپای شرقی و مرکزی را ویران و فرسوده به جا گذاشت. آلمان ویرانی سراسری را تجربه کرد که باعث شد پایان جنگ جهانی را «ساعت صفر» در آن کشور لقب دهند. سیاست‌های هیتلر رنجی بی‌سابقه به بشریت تحمیل کرد؛ بنا به رودالف رومل، رژیم نازی مسبب مرگ ۱۹٫۳ میلیون غیرنظامی و اسیر جنگی بود. به علاوه، ۲۸٫۷ میلیون سرباز و غیرنظامی در نتیجه عملیات‌های نظامی در جبهه اروپایی جنگ جهانی دوم جان خودشان را از دست دادند. تلفات غیرنظامی این جنگ در تاریخ نظامی جهان بی‌سابقه بوده‌است. مورخان، فلاسفه و سیاستمداران معمولاً از کلمه «شیطانی» برای توصیف رژیم نازی استفاده می‌کنند و بسیاری از کشورهای اروپایی برای ترویج نازیسم و انکار هولوکاست مجازات‌هایی در نظر گرفته‌اند. نبرد اوکیناوا
نبرد اوکیناوا، با نام رمز عملیات آیسبرگ که در جزایر ریوکیو تحت سلطهٔ ژاپن در اوکیناوا صورت گرفت بزرگترین عملیات آبی خاکی انجام شده در جنگ اقیانوس آرام در جنگ جهانی دوم بود که از اواخر مارس تا ژوئن ۱۹۴۵ به مدت ۸۲ روز ادامه داشت. این نبرد در انگلیسی به نام طوفان فولادی هم شناخته می‌شود و همچنین "تتسو نو آمه" به معنی باران فولاد یا "تتشو نو بوفو" به معنی تندباد فولاد در زبان ژاپنی. این اسامی به خشونت نبرد، سنگینی آتش متبادل شده و تعداد فراوان کشتی‌ها و خودروهای زرهی شرکت‌کننده در حمله از سوی متفقین اشاره دارد. اوکیناوا جمعیتی زیاد داشت که بالغ بر ۱۵۰٬۰۰۰ نفر آن‌ها در زمان نبرد کشته شدند. متفقین قصد استفاده از اوکیناوا به عنوان سکویی برای اجرای عملیات سقوط داشتند که پس از بمباران هسته‌ای هیروشیما و ناکازاکی در اوت ۱۹۴۵ و اعلان جنگ اتحاد جماهیر شوروی به ژاپن این کشور تسلیم شد و جنگ جهانی دوم به پایان رسید. جنگ جهانی دوم (مجموعه‌کتاب)
از رهبران کشورهای عمده درگیر در جنگ دوم (هیتلر، موسولینی، استالین و روزولت) تنها چرچیل کتابی تاریخی منتشر کرده‌است. برخلاف خبرنگاران که تنها از مسایل علنی مطلع می‌شدند، چرچیل در اموری مانند مذاکرات محرمانه و طراحی‌های عملیات نظامی شرکت داشته‌است و به جزئیات مسایل و رویدادها وقوف داشته‌است؛ علاوه بر این، او به گزارشهای سازمانهای اطلاعاتی بریتانیا و خصوصاً نتایج عملیات اولترا که در مکالمات سری ارتش آلمان رخنه کرده بود دسترسی داشته و می‌توانسته تصویری روشنتر از وقایع جنگی و انگیزه‌های رهبران کشورها به دست بدهد. چرچیل از شروع جنگ، قصد داشته که کتابی تاریخی درباره آن بنویسد و از این رو به صورت هفتگی گزارشهایی از خلاصه وقایع تهیه می‌کرده و در منزلش این گزارشها را نگهداری می‌کرده‌است. برخی معتقدند نگارش کتاب تنها به دست چرچیل انجام نشده و در حقیقت کتاب نتیجه کار گروهی از محققان هست که زیر نظر چرچیل و با استفاده از نوشته‌ها و یادداشتهای او این کتاب را ایجاد کرده‌اند. در مقابل برخی نیز اعتقاد دارند که موشکافی و حساسیت چرچیل اجازه چنین کاری را نمی داده و بیشتر همکارانش، تنها در تهیه اسناد و مدارک مورد استفاده به او یاری رسانده‌اند. روز دی
تلفات متفقین در حمله بامداد ۶ ژوئن بسیار زیاد بود به طوری که چرچیل می‌نویسد که در لحظه اول حمله به ساحل نرماندی ده هزار کشته دادیم. هیتلر چون اصرار به مقاومت داشت، گرت فن روندشتت را برکنار و به جای او در اول ژوئیه ۱۹۴۴ فیلدمارشال گونتر فن کلوگه را به فرماندهی جبهه غرب انتخاب کرد. حدود ۵۷ هزار نفر از سربازان متفقین در جریان این عملیات کشته شدند. ۱۵۵ هزار سرباز نیز در این عملیات زخمی و ۱۸ هزار سرباز مفقود شدند. شمار کشته شدگان ورماخت حدود ۲۰۰ هزار سرباز بود. نبرد نرماندی اگرچه سرنوشت‌سازترین نبرد در تاریخ جنگ دوم جهانی است، ولی با این حال، جنگ جهانی دوم تا حدود ۱۱ ماه پس از نبرد نرماندی به درازا انجامید. پایان جنگ جهانی دوم در اروپا
پایان حالت جنگ با آلمان توسط بسیاری متفقین متحدان غربی سابق در سال ۱۹۵۰ اعلام شد. در پترسبرگ توافق از ۲۲ نوامبر سال ۱۹۴۹ آن اشاره شد است آلمان غربی خواهان پایان دادن به حالت جنگی اما این درخواست نمی‌تواند اجابت شود. آمریکا حالت جنگ با آلمان را به دلایل حقوقی نگاه داشت ولی آن را تا حدود زیادی منعطف ساخت «ایالات متحده می‌خواست برای حفظ یک مبنای قانونی برای نگه داشتن نیروهای آمریکایی در آلمان غربی توجیهی داشته‌باشد». در نشست وزرای خارجه فرانسه و انگلستان و آمریکا در نیویورک از ۱۲ سپتامبر – ۱۹ دسامبر سال ۱۹۵۰ اعلام شد که در میان دیگر اقدامات برای تقویت موقعیت آلمان غربی در جنگ سرد متحدان غربی پایان حالت جنگی را با آلمان غربی اعلام می‌کنند". در سال ۱۹۵۱ بسیاری از توافقات انجام پایان دولت خود را از جنگ با آلمان: استرالیا (۹ ژوئیه), کانادا، ایتالیا، نیوزیلند، هلند (۲۶ ژوئیه) و آفریقای جنوبی و انگلستان (۹ ژوئیه) و ایالات متحده (۱۹ اکتبر). حالت جنگ بین آلمان و اتحاد جماهیر شوروی در اوایل سال ۱۹۵۵ به پایان رسید. جنگ سرد
جنگ سرد به دوره‌ای از رقابت، تنش و کشمکش ژئوپلیتیکی بین اتحاد جماهیر شوروی و متحدانش (بلوک شرق) و ایالات متحده آمریکا و متحدانش (بلوک غرب) بعد از جنگ جهانی دوم گفته می‌شود. به‌طور کلی دوره زمانی جنگ سرد از ۱۹۴۷ و آغاز دکترین ترومن تا فروپاشی شوروی در ۱۹۹۱ در نظر گرفته می‌شود. به دلیل آن‌که در این دوران هرگز درگیری نظامی مستقیم میان نیروهای ایالات متحده و شوروی به وجود نیامد اما گسترش قدرت نظامی و کشمکش‌های سیاسی منجر به جنگ‌های نیابتی و درگیری‌های مهم بین کشورهای پیرو و هم‌پیمانان این دو ابرقدرت شد، از واژه سرد برای توصیف این جنگ استفاده می‌شود. ریشه‌های جنگ سرد به پیروزی متفقین در جنگ جهانی دوم و پایان اتحاد موقت آمریکا و شوروی بر علیه آلمان نازی و در ادامه درگیری ایدئولوژیک و ژئوپلتیک دو کشور برای گسترش نفوذ جهانی بازمی‌گردد. ترس از دکترین نابودی حتمی طرفین باعث شد تا هیچ‌یک از دو طرف حمله پیشگیرانه اتمی را آغاز نکنند. به غیر از مسابقه تسلیحات هسته‌ای و استقرارهای مرسوم نیروهای نظامی دو طرف از راه‌های دیگر همچون جنگ روانی، کارزارهای تبلیغات سیاسی، جاسوسی، تحریم‌های اقتصادی گسترده، رقابت در مسابقات ورزشی و فناوری مثل رقابت فضایی برای اثبات برتری خود استفاده کردند. جنگ جهانی دوم
در انتهای مارس ۱۹۴۱ یوگسلاوی و بلغارستان پیمان سه جانبه را مورد امضا قرار دادند اما دو روز بعد حکومت یوگسلاوی توسط ملی‌گرایان نزدیک به بریتانیا سقوط کرد که در پاسخ به آن آلمان تهاجم خود به یوگسلاوی و یونان را در ۶ آوریل آغاز نمود که منجر به تصرف هر دو کشور گشت. تصرف بالکان در انتهای ماه مه با اشغال جزیره کرت توسط عملیات هوابرد تکمیل گشت. هر چند که اشغال بالکان در ابتدا عملیاتی سریع و بدون دردسر بود اما به سرعت واحدهای جنگ پارتیزانی در یوگسلاوی تحت اشغال متحدین شکل گرفت که تا پایان جنگ به مبارزه با اشغالگران پرداخت. دانمارک در جنگ جهانی دوم
دانمارک در جنگ جهانی دوم () در همان اوایل جنگ جهانی دوم یعنی سپتامبر ۱۹۳۹ دانمارک اعلام بی‌طرفی کرد. برای اکثر زمان جنگ دانمارک تحت الحمایه و سپس توسط آلمان نازی اشغال نظامی شد. تصمیم اشغال دانمارک در ۱۷ دسامبر ۱۹۳۹۶ در برلین گرفته شد و در ۹ آوریل ۱۹۴۰ طی عملیات وزروبونگ اشغال شد. دولت دانمارک و کریستیان دهم دانمارک تا ۲۹ اوت ۱۹۴۳ باز هم عملاً تحت الحمایه آلمان بودند حتی بعد از اشغال نظامی توسط آلمان که این وضعیت تا ۵ می ۱۹۴۵ و پیروزی متفقین جنگ جهانی دوم ادامه پیدا کرد. ژولین دوویویه
در طول جنگ جهانی دوم، دوویویه برای کار به ایالات متحده آمریکا سفر نمود و در طول این سال‌ها (۴۴-۱۹۴۱) ۵ فیلم کاگردانی نمود. پایان جنگ به معنای بازگشت وی به فرانسه بود ولی آن جا برای ادامه دادن فعالیت خود مشکلاتی پیدا کرد ولی تا پایان عمر خود به ساختن فیلم در فرانسه ادامه داد به جز مدت کوتاهی که برای فیلم‌برداری فیلم‌های «آنا کارنینا» (۱۹۴۸) به بریتانیا و «Black Jack» به اسپانیا سفر نمود. جنگ جهانی دوم
جنگ در اروپا با تهاجم متفقین غربی به آلمان از ۲۲ مارس تا ۸ مه ۱۹۴۵، به پایان رسید. در نتیجه این تهاجم، حاکمیت نازی‌ها پایان یافت و آلمان به اشغال دشمنانش درآمد. آدولف هیتلر، پیشوای آلمان پیش از این که توسط مهاجمان به اسارت دربیاید، خودکشی کرد. پس از ابلاغ اعلامیه شرایط تسلیم در ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۵ توسط متفقین، ژاپن از پذیرش نتیجه جنگ خودداری کرد و به دنبال آن، ایالات متحده در ۶ و ۹ اوت سال ۱۹۴۵ اقدام به بمباران اتمی شهرهای هیروشیما و ناگاساکی نمود. شوروی نیز که تا پیش از این به پیمان عدم تجاوز دو طرفه پایبند بود، علیه ژاپن اعلان جنگ کرد و به منچوری یورش برد. پس از تسلیم ژاپن در ۱۵ اوت ۱۹۴۵، پیروزی متفقین در آسیا نهایی شد. علل جنگ جهانی دوم
معاهده ورسای و جامعه ملل به دنبال خفه کردن سیاست‌های توسعه‌طلبانه و نظامی‌گرایانه همه طرفین بودند، اما شرایط تحمیل شده توسط سازندگان آنها بر وضعیت جدید ژئوپلیتیکی جهان و شرایط تکنولوژیکی آن دوران، تنها به ظهور مجدد آن‌ها جسارت بخشید. ایدئولوژی‌های دوره بین دو جنگ در اوایل دهه ۱۹۳۰، یک ایدئولوژی ملی نظامی و تهاجمی در آلمان نازی، امپراتوری ژاپن و ایتالیای فاشیستی (۱۹۲۲ تا ۱۹۴۳) غالب شد. این نگرش به پیشرفت در فناوری نظامی، تبلیغات خرابکارانه و در نهایت گسترش سرزمینی دامن زد. مشاهده شده‌است که رهبران کشورهایی که به‌طور ناگهانی نظامی شده‌اند، اغلب احساس می‌کنند که نیاز دارند ثابت کنند ارتش‌هایشان نیرومند هستند، که اغلب عاملی مؤثر در شروع درگیری‌هایی مانند جنگ دوم ایتالیا و اتیوپی بود و جنگ دوم چین و ژاپن بود. جدول زمانی جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹)
جدول زمانی جنگ جهانی دوم از شروع جنگ در ۱ سپتامبر ۱۹۳۹. برای رویدادهای قبل از ۱ سپتامبر ۱۹۳۹، جدول زمانی رویدادهای قبل از جنگ جهانی دوم را ببینید. ژاپن در جنگ جهانی دوم
در جدول زیر ساخت تسلیحات را در دو کشور ژاپن و آمریکا بین سال‌های ۱۹۴۰–۱۹۴۴ نشان می‌دهد. در فوریه ۱۹۴۵، جوزف استالین با رهبران متفقین در یالتا ملاقات کرد و وعده داد که سه ماه پس از تسلیم آلمان، به ژاپن حمله کند. او به قول خود عمل کرد و نیروهای شوروی در ساعات نخستین ۹ اوت قبل از بمباران اتمی ناگاساکی در همان روز، جنگ روسیه-ژاپن را آغاز و به منچوری حمله کردند. این برای رهبران ژاپن که در ماه ژوئیه همان سال سعی داشتند شوروی را به عنوان میانجی در یک توافق صلح با متفقین درگیر کنند، یک شُوک بود. مورخ ژاپنی هاسه‌گاوا تسویوشی، شواهدی را ارائه داده که نشان می‌دهد جنگ اقیانوس آرام نه به دلیل بمباران اتمی بلکه به علت حمله شوروی به ژاپن پایان یافته‌است. ژنرال‌های ژاپنی در اواخر دهه ۱۹۳۰ در درگیری‌های مرزی منچوری، دو بار طعم شکست از شوروی را چشیده بودند و دریافته بودند که گشودن یک جبهه جدید به معنای مقاومت گسترده‌تر بی‌فایده است. جنگ جهانی دوم
در سال ۱۹۳۹ ایالات متحده معاهدات تجاری خود با ژاپن را ملغی نمود و از ژوئیه ۱۹۴۰ فروش سوخت هواپیما به ژاپن را ممنوع کرد که این محدودیت‌ها فشار شدیدی را بر اقتصاد ژاپن وارد می‌نمود. در همین زمان ژاپنی‌ها اولین حمله خود به شهر مهم چانگشا را آغاز نمودند که در اواخر سپتامبر توسط چینی‌ها پس زده شد. در سال ۱۹۴۰ علی‌رغم نبردهای پراکنده میان دو طرف، جنگ میان ژاپن و چین به بن‌بست رسیده بود. به همین دلیل، برای قطع کردن خطوط ارتباطی چین با خارج جهت تضعیف این کشور و داشتن موقعیت بهتر جهت حمله به مستعمرات اروپاییان در شرق آسیا ژاپنی‌ها شمال هندوچین را اشغال نمودند. در نتیجه این رفتار ایالات متحده به سرعت فروش آهن، فولاد و قطعات مکانیکی را به ژاپن تحریم نمود. در اوایل سال ۱۹۴۰ نیروهای چین ملی ضدحمله وسیعی را آغاز نمودند. در اوت نیز کمونیست‌های چینی در چین مرکزی حملات خود را شروع کردند که در پاسخ به آن نیروهای ژاپنی سیاست‌های سخت‌گیرانه‌ای را اجرا کردند تا از رسیدن ملزومات به کمونیست‌ها جلوگیری نمایند. اما اختلاف میان کمونیست‌ها و ملی‌گرایان در ژانویه سال ۱۹۴۱ به اوج رسید و منجر به درگیری مسلحانه میان ایشان گشت و همکاری مشترک آنان برای اخراج نیروهای اشغالگر ژاپنی پایان یافت. در ماه مارس سپاه ۱۱ ژاپن حمله به سرفرماندهی سپاه ۱۹ چین را آغاز نمود که در نبرد شانگو پس زده شد. در سپتامبر ژاپنی‌ها یکبار دیگر سعی کردند تا طی نبرد دوم چانگشا این شهر را اشغال کنند و نیروهای چین ملی را شکست بدهند. هند در جنگ جهانی دوم
در دوران جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹–۱۹۴۵)، هند توسط امپراتوری بریتانیا اداره می‌شد. با تسلط کامل بریتانیا در زمین‌های هند که شامل پانصد سال خودمختاری ایالت پرینسلی توسط راج بریتانیا نیز بود، همزمان با اعلام جنگ علیه آلمان نازی در سپتامبر ۱۹۳۹ شد. راج بریتانیا به عنوان بخشی از متفقین جنگ جهانی دوم بیش از دو و نیم میلیون سرباز زیر نظر انگلیس برای جنگ علیه نیروهای محور فرستاد. دولت انگلیس میلیاردها پوند قرض گرفت تا بتوانند اقتصاد و بخش مالی جنگ را پشتیبانی کند. هند همچنین نقش اساسی در عملیات امریکایی‌ها در پشتیبانی چین در جبهه چین برمه و هند ایفا نمود. تصرف هنگ کنگ توسط ژاپن
تصرف هنگ کنگ توسط ژاپن () این اشغال سه سال و هشت ماه ادامه داشت تا اینکه ژاپن در پایان جنگ جهانی دوم تسلیم شد. پایان جنگ جهانی دوم در اروپا
در ۰۲:۴۱ در صبح روز ۷ مه ۱۹۴۵ در SHAEF ستاد در ریمز فرانسه، رئیس-کارکنان نیروهای مسلح آلمان، ژنرال آلفرد یودل اسناد و مدارک تسلیم بدون قید و شرط تمامی نیروهای آلمانی به متفقین را امضا کرد. در ۷ مه ژنرال فرانتس بومه اسناد تسلیم بی‌قید و شرط سربازان آلمانی در نروژ را امضا نمود؛ که شامل عبارت "همه نیروهای تحت کنترل آلمان برای توقف عملیات فعال در ۲۳۰۱ ساعت زمان اروپای مرکزی در ۸ مه ۱۹۴۵." بعد فیلد مارشال ویلهلم کایتل و دیگر نماینده OKW در سفر به برلین قبل از نیمه شب امضا مشابه سند به صراحت تسلیم شدن به نیروهای شوروی در حضور کلی گئورگی ژوکوف امضا نمود.[22] این مراسم در محل سابق مدرسه مهندسی ارتش در منطقه برلین از کارلسهورتز برلین انجام شد؛ در حال حاضر این محل موزه آلمانی-روسی موزه برلین-کارلسهورتز را در خود جای داده‌است. محاصره تجاری آلمان (۱۹۴۵–۱۹۳۹)
محاصرهٔ تجاری آلمان در ۱۹۳۹–۱۹۴۵، که با نام جنگ اقتصادی هم شناخته می‌شود، در طول جنگ جهانی دوم توسط بریتانیا و فرانسه انجام شد. هدف از این محاصره، محدود کردن واردات تدارکات معدنی، فلزات، مواد خوراکی و پارچه مورد نیاز آلمان نازی – و بعداً پادشاهی ایتالیا – بود. کلیت جنگ اقتصادی شامل یک محاصره دریایی بود که خود بخشی از نبرد آتلانتیک به‌شمار می‌رود. در طول محاصره و به منظور اجرای راهبرد زمین سوخته، متفقین جنگ جهانی دوم برای جلوگیری از فروش تدارکات به نیروهای محور، مواد اولیه کشورهای بی‌طرف در جنگ اما طرف معامله با نیروهای محور را ابتیاع نمودند. متفقین جنگ جهانی دوم
متفقین جنگ جهانی دوم کشورهایی بودند که در طول جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹–۱۹۴۵) در برابر قدرت‌های محور قرار داشتند. متفقین این اتحاد را با به‌منظور متوقف کردن تجاوز آلمان، ایتالیا و ژاپن به عنوان اقدام ضروری توسعه دادند. پیامدهای جنگ جهانی دوم
پیامدهای جنگ جهانی دوم () شروع عصر جدیدی بود که به افول تمامی امپراتوری‌های استعماری اروپا و ظهور دو ابرقدرت نیرومند اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و ایالات متحده آمریکا در میان متفقین جنگ جهانی دوم تعریف می‌شود. طی جنگ جهانی دوم اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و ایالات متحده آمریکا به دو رقیب در صحنه جهانی تبدیل شدند و بعدها این رقابت به جنگ سرد تبدیل شد. اصطلاح جنگ سرد هم به این خاطر بود که هیچگاه به صورتی آشکار به رویارویی گرم بین دو ابرقدرت منجر نشد اما در عوض دوران جنگ سرد با جاسوسی، براندازی سیاسی و جنگ نیابتی مشخص می‌شود. اروپای غربی و ژاپن از طریق طرح مارشال آمریکا بازسازی شدند، در حالی که اروپای مرکزی و شرقی در زیر حوزه نفوذ اتحاد جماهیر شوروی و سرانجام در پشت «"پرده آهنین» قرار گرفتند. اروپا به بلوک غرب به رهبری ایالات متحده و بلوک دیگر بلوک شرق به رهبری اتحاد جماهیر شوروی تقسیم شد. در سطح بین‌المللی، قطب‌بندی‌ها با این دو جناح به تدریج تغییر کردند، به طوری که برخی از ملل سعی داشتند از طریق جنبش عدم تعهد (جنگ غیر متفقین) خارج از حیطه جنگ سرد باقی بمانند. جنگ سرد همچنین شاهد مسابقه تسلیحاتی (هسته ای) بین دو ابر قدرت بود. بخشی از علت آنچه جنگ سرد هیچگاه به جنگ "گرم" تبدیل نشد به همین مسئله برمی‌گردد که توانایی هسته‌ای اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده علیه یکدیگر نابودی حتمی طرفین را در چشم‌انداز داشت و همین باعث اقدامات بازدارنده هسته ای علیه یکدیگر شد. علل جنگ جهانی دوم
میسون استدلال کرد، "آلمان نازی همیشه در برخی از زمان‌ها متمایل به گسترش یک جنگ بزرگ بود. با این حال، میسون استدلال کرد که زمان وقوع چنین جنگی توسط فشارهای سیاسی داخلی، به ویژه در رابطه با اقتصاد در حال شکست، تعیین می‌شود و هیچ ارتباطی با آنچه هیتلر می‌خواست ندارد. میسون معتقد بود که از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۱، وضعیت اقتصاد آلمان، نه "آراده" یا "نیت هیتلر" مهمترین عامل تعیین‌کننده در تصمیمات سیاست خارجی آلمان بود. جنگ
با تمام آنچه که گفته شد، پس از پایان جنگ جهانی دوم درگیری‌های غیر اتمی محدودی به وقوع پیوستند. جالب توجه است که برخی از افراد مشهور و سیاستمداران از وقوع یک جنگ جهانی دیگر دفاع کرده‌اند. مائو تسه‌تونگ رهبر سابق چین، اردوگاه سوسیالیست‌ها را ترغیب می‌کرد که از جنگ اتمی با ایالات متحده ترسی نداشته باشند زیرا حتی اگر «نیمی از بشریت بمیرند، نیم دیگر زنده خواهند ماند در حالی که امپریالیسم از روی زمین محو شده و تمام جهان سوسیالیست خواهد شد.»کوتاه‌ترین جنگ در تاریخ جهان بین انگلیس و زنگبار اتفاق افتاد که گفته می‌شود بین ۳۸ تا ۴۵ دقیقه بیشتر طول نکشید و بریتانیا با ابزار و امکانات خود و بهره بردن از خیانت برخی زنگبارئی‌ها بر این کشور آفریقایی سلطه یافت. علل جنگ جهانی دوم
در تلاش برای پرداخت غرامت جنگی به بریتانیا و فرانسه، جمهوری وایمار تریلیون‌ها مارک چاپ کرد که باعث ابرتورم در جمهوری وایمار شد. رابرت او پکستون اظهار داشت: «هیچ دولت آلمانی پس از جنگ باور نمی‌کرد که بتواند چنین باری را بر دوش نسل‌های آینده بپذیرد و زنده باقی بماند…». پرداخت غرامت به طرف پیروز یک مجازات سنتی با سابقه طولانی بود، اما این «بی‌اعتدالی شدید» بود که باعث خشم آلمان شد. آلمان آخرین پرداخت غرامت جنگ جهانی اول را تا ۳ اکتبر ۲۰۱۰، ۹۲ سال پس از پایان جنگ، انجام نداد. آلمان همچنین به دلیل یک مقاومت بدون خشونت علیه فرانسه پرداخت زغال سنگ خود را به عقب انداخت. در پاسخ، فرانسوی‌ها به منطقه روهر حمله کردند و آن را اشغال کردند. در آن زمان، اکثر آلمانی‌ها از فرانسوی‌ها خشمگین شده بودند و مسئولیت تحقیرشان را به گردن جمهوری وایمار می‌انداختند. آدولف هیتلر، رهبر حزب نازی، در سال ۱۹۲۳ کودتا کرد که به «کودتای تالار آبجو» (کودتای مونیخ) معروف شد، او قصد داشت یک رایش آلمانی بزرگ را تأسیس کند. اگرچه او شکست خورد، اما هیتلر به عنوان یک قهرمان (عنوان) ملی توسط جمعیت آلمان به رسمیت شناخته شد. قرارداد تسلیم آلمان
قرارداد تسلیم آلمان () سندی قانونی بود که مفاد تسلیم بی‌قیدوشرط آلمان نازی در جنگ جهانی دوم را شامل می‌شد. این عهدنامه پایانی بود بر جنگ جهانی دوم. متن قطعی عهدنامه در کارلشورست برلین در شب ۸ام مه سال ۱۹۴۵ توسط سه تن از نمایندگان نیروهای مسلح فرماندهی عالی ورماخت و متحدانشان با متفقین اعزامی و مقام عالی‌رتبه ارتش سرخ به همراه فرانسه و ایالات متحده به عنوان شاهد به امضا رسید. امضای قرار داد در ۹ می ۱۹۴۵ در ساعت 21:20 به وقت محلی انجام شد. جنگ جهانی دوم
سال ۱۹۴۴ متفقین به فرانسه اشغال شده توسط آلمان، در طی عملیاتی در نرماندی حمله کرده و ضد حملات شوروی توانست قلمروهای ازدست رفته را بازپس بگیرد. سال‌های ۱۹۴۴ تا ۱۹۴۵ میلادی، امپراتوری ژاپن مجبور به عقب‌نشینی از بسیاری از سرزمین‌های اشغالی در مرکز و جنوب چین و برمه شد. متفقین نیز توانستند نیروی دریایی امپراتوری ژاپن را مجبور به عقب‌نشینی کنند و کنترل جزایر راهبردی غرب اقیانوس آرام را بدست بگیرند. رهبران محور جنگ جهانی دوم
رهبران محور جنگ جهانی دوم ()نیروهای محور با امضای پیمان سه جانبه در سال ۱۹۴۰ تأسیس شد و یک ایدئولوژی کاملاً میلیتاریستی و ملی‌گرایانه همراه با سیاست ضد کمونیسم را دنبال می‌کرد. در مرحله اولیه جنگ، دولت‌های دست‌نشانده در کشورهای تحت اشغال خود تأسیس شدند. وقتی جنگ پایان یافت، بسیاری از آنها با محاکمه در دادگاه نورنبرگ روبرو شدند. رهبران اصلی عبارت بودند از: آدولف هیتلر از آلمان، بنیتو موسولینی از ایتالیا و هیروهیتو از ژاپن. جنگ جهانی دوم
پس از کودتایی ناموفق در ۱۹۲۳، سرانجام در ۱۹۳۳ آدولف هیتلر صدراعظم آلمان شد. هیتلر، که خواستار تجدید نظری ریشه‌ای و نژادگرایانه در نظم جهانی بود، مردم‌سالاری را منحل کرد و اندکی پس از به قدرت رسیدن دست به تجدید گستردهٔ تسلیحاتی در آلمان زد. همزمان فرانسه در پی مماشات و حفظ اتحادش با ایتالیا، دست این کشور را در استعمار اتیوپی باز گذاشت. در اوایل سال ۱۹۳۵ وضعیت وخیم‌تر شد؛ چرا که قلمرو حوضه زار رسماً ضمیمه خاک آلمان شد و هیتلر در ضدیت با پیمان ورسای برنامهٔ تجدید تسلیحاتی آلمان را شدت داد و خدمت وظیفه عمومی را به اجرا گذاشت. تاریخ روسیه
روسیه در جنگ جهانی دوم به نبرد مسکو شناخته می‌شود. این نبرد در بازهٔ زمانی اکتبر ۱۹۴۱ تا ژانویه ۱۹۴۲ رخ‌داد. نیروهای آلمان از آغاز اکتبر، بولدوزر وار به مسکو یورش بردند و تقریباً تمام مقاومت ها و ضد حملات را در هم می‌شکستند؛ ولی از نوامبر به خصوص دسامبر معجزه ای رخ داد. هوا به‌طور ناگهانی و وحشتناک سرد و بورانی شد و یخبندان نیز آغاز شد. جنگ جهانی دوم
در اول ژانویه ۱۹۴۲ چهار پاسبان یعنی شوروی، چین، بریتانیا و ایالات متحده به همراه ۲۲ کشور شامل دولت‌های در تبعید و دولت‌های کوچک‌تر اعلامیه ملل متحد و منشور آتلانتیک را امضا کردند و موافقت نمودند هیچ‌یک به صورت جداگانه با نیروهای محور صلح نکنند. تاریخ اوکراین
با شروع جنگ جهانی دوم این کشور از ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۴ در اشغال آلمان بود. بسیاری از سکنه شهرها و روستاهای اوکراین که شدیدترین ستم‌گری‌ها را از رژیم کمونیستی ژوزف استالین متحمل شده بودند، با خاطره رفتار عموما خیرخواهانه آلمانی‌ها در جنگ جهانی اول، به شکل غیر شگفت‌انگیزی از نیروهای آلمانی به عنوان آزادی‌بخش استقبال کردند. حتی گفته می‌شود اوکراینی‌ها صلیب سیاه رنگ بر روی خودروهای نیروی زمینی آلمان را نشانه مسیحیان آزادی‌بخش از شوروی آتئیست تفصیر نمودند. سربازان اوکراینی ارتش سرخ در صورت امکان تمایل بسیار بیشتری به تسلیم داشتند. برخی حتی با نهادن یک قدم فرا تر پس از تسلیم خواهان دریافت سلاح و مهمات جهت جنگنیدن با ارتش سرخ شدند. با این حال برخی دیگر جنبش‌های پارتیزانی را تشکیل دادند. در این دوران عناصر زیرزمینی ملی‌گرای اوکراین یک ارتش شورشی اوکراینی را تشکیل دادند که هم با نیروهای شوروی و هم با آلمانی‌ها می‌جنگید. حدود ۱٫۵ میلیون یهودی در زمان اشغال توسط نازی‌ها به قتل رسیدند. در ولهینیا، مبارزان اوکراینی ۱۰۰٬۰۰۰ غیرنظامی لهستانی را قتل‌عام کردند. ایوا آلتمن
جنگ جهانی دوم به‌طور رسمی در ماه می ۱۹۴۵ میلادی پایان یافت، اما یک قسمت بزرگ آلمان مرکزی به عنوان منطقه تحت اشغال شوروی باقی ماند. این منطقه تحت اشغال در اکتبر ۱۹۴۹ میلادی مجدداً با نام رسمی جمهوری دموکراتیک آلمان (GDR/ آلمان شرقی) معرفی گردیده و یک دولت بدیل آلمانیِ مستقل و تحت حمایت شوروی بود که ساختار سیاسی و اجتماعی آن عمداً مطابق با مدلی بود که اتحاد جماهیر شوروری در جریان دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ برای خودش ایجاد نموده بود. تراژدی شخصی زمانی آغاز شد که فرانز آلتمن در ۱۹۴۷ میلادی به دلیل زندگی عشقی‌اش، خود را کشت. با این همه، به لحاظ مسلکی، ایوا آلتمن توانست به عنوان یک معتقد واقعی در راستای ظهور یک دولت کمونیستی کار کند. در میان سال‌های ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۷ میلادی، وی در بست‌های که در نظام آموزشی خالی شده بود، گماشته شد. در ۱۹۴۷ میلادی، وی یک دوره‌ای آموزشی فشرده معلمی را در آکادمی کارل مارکس که مربوط به حزب حاکم بوده و جدیداً در کلاینماخنوو در کناره برلین تأسیس شده بود، به اتمام رسانید. حالا که او به عنوان یک بلند پرواز آکادمیک شناخته شده بود، در ۱۹۴۸ میلادی در پستی به عنوان استاد در رشته «اقتصاد دو ساله» در دانشگاه هومبولت برلین گماشته شد. ژاپن در جنگ جهانی دوم
بیشتر مورخان شروع جنگ جهانی دوم را اول سپتامبر ۱۹۳۹، زمانی که آلمان نازی به لهستان حمله کرد، می‌دانند. اما برخی دیگر ادعا می‌کنند که جنگ جهانی دوم با آغاز جنگ دوم چین و ژاپن در ۷ ژوئیه ۱۹۳۷، هنگامی که امپراتوری ژاپن به چین حمله کرد، آغاز شد و به عقیده آنان این جنگ از حادثه پل مارکو پولو در ۷ ژوئیه ۱۹۳۷ تا تسلیم نهایی ژاپن در ۱۵ اوت ۱۹۴۵ ادامه داشت. اسپانیای فرانکو
در طول جنگ جهانی دوم، اسپانیا به نیروهای محور (پشتیبانانش در جنگ داخلی، ایتالیا و آلمان) نپیوست. با این وجود، اسپانیا در بیشتر دوران جنگ ضمن حفظ بی‌طرفی خود، به راه‌های مختلفی از آن‌ها حمایت کرد. به همین دلیل، اسپانیا پس از جنگ جهانی دوم برای تقریباً یک دهه توسط بسیاری از کشورهای دیگر منزوی شد، در حالی که اقتصاد خودبسنده این کشور، که هنوز در تلاش برای بهبودی از جنگ داخلی بود، از افسردگی مزمن رنج می‌برد. قانون جانشینی ۱۹۴۷، اسپانیا را دوباره به یک پادشاهی قانونی تبدیل کرد، اما فرانکو را به عنوان رئیس دولت مادام العمر تعریف کرده بود که قدرت انتخاب شاه برای سلطنت در اسپانیا و جانشین وی را داشت. جنگ جهانی دوم
ژاپنی‌ها برنامه‌ریزی نموده بودند تا با تصرف سریع مستعمرات اروپایی در جنوب شرق آسیا یک خط دفاعی که تا میانه اقیانوس آرام ادامه می‌یافت را ایجاد کنند چراکه پس از آن ژاپنی‌ها می‌توانستند منابع مورد نیاز خود را از جنوب شرقی آسیا استخراج نمایند و در عین حال به راحتی در برابر نیروهای متفقین که در سرتاسر اقیانوس آرام پراکنده شده بودند دفاع کنند. مدتی بعد و برای جلوگیری از دخالت آمریکا در این طرح، ژاپنی‌ها برنامه داشتند تا ناوگان اقیانوس آرام ایالات متحده را نابود نموده و آن‌ها را از فیلیپین بیرون برانند. در ۷ دسامبر ۱۹۴۱ (۸ دسامبر به وقت آسیا) جنگ اقیانوس آرام با تهاجم نیروهای ژاپنی به موقعیت نیروهای بریتانیایی و آمریکایی آغاز شد. این لشکرکشی شامل حمله به پرل هاربر، فیلیپین، مالایا و تایلند و نبرد هنگ کنگ بود. جرج دوم یونان
جنگ جهانی دوم در ۱۹۴۵ به پیروزی متفقین بر قدرت‌های محور رسماً به پایان رسید و یونان نیز آزاد شد. در ۲۶ سپتامبر ۱۹۴۶، شاه جرج به کشور بازگشت؛ سرزمینی که اکنون دچار بی‌ثباتی سیاسی و سقوط اقتصادی شده بود. او سرانجام در ۱ آوریل ۱۹۴۷ بر اثر تصلب شرایین درگذشت و برادر جوان‌ترش، پائول، جانشین وی شد. جمله معروفی از او به جا مانده که می‌گوید: "مهم‌ترین ابزار برای شاه یونان، یک چمدان است. " جنگ جهانی اول
جنگ جهانی اول (که با نام‌های جنگ بزرگ و جنگ برای پایان هم جنگ‌ها نیز شناخته می‌شود) جنگی جهانی بود که از ماه اوت ۱۹۱۴ تا نوامبر ۱۹۱۸ رخ داد و در پی آن، بدون زمینه جدی کشمکش، سربازان بسیاری برای جنگ تجهیز شدند و مناطق زیادی از جهان درگیر جنگ گشتند. تلفات جنگ جهانی اول تا آن زمان در تاریخ بی‌سابقه بود. از سلاح‌های شیمیایی برای نخستین بار در این جنگ استفاده شد. برای نخستین بار، به گونه‌ای انبوه مناطق غیرنظامی بمباران هوایی شدند و نیز برای نخستین بار در این سده کشتار غیرنظامیان در ابعادی گسترده رخ داد. این جنگ به خاطر شیوه جنگ خاکریزی به ویژه در جبهه غرب آن نیز شناخته شده‌است. سی باشکوه
سی باشکوه () سی سالی است که از ۱۹۴۵ تا ۱۹۷۵ انتهای جنگ جهانی دوم در فرانسه سپری شد. این نام برای اولین بار توسط جمعیت‌شناس فرانسوی ژان فوراستیه به کار رفت. فوراستیه با انتشار کتاب خود ("سی شکوه"، یا انقلاب نامرئی از ۱۹۴۶ تا ۱۹۷۵ ") این اصطلاح را در سال ۱۹۷۹ ابداع کرد. این اصطلاح از (انقلاب ۱۸۳۰ فرانسه) ("سه شکوه") گرفته شده‌است، به معنی سه روز انقلاب ۲۷ تا ۲۹ ژوئیه ۱۸۳۰ در فرانسه. تاریخ نظامی ایالات متحده
تاریخ نظامی ایالات متحده () متشکل از بیش از ۲ قرن تاریخ نظامی‌گری است که در طی این سال‌ها، ایالات متحده با عنوان ملتی جدید، در جنگ‌های استقلال علیه بریتانیا که از ۱۷۷۵ تا ۱۷۸۳ به طول انجامید مشارکت نمود. پیکار بعدی، نیردی داخلی بود که میان سال‌های ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۵ به طول انجامید. پس از مشارکت عمده در جنگ جهانی دوم از سال ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۵، ایالات متحده تبدیل به تنها ابرقدرت سده بیستم تاکنون گردید. تجارت
رکود بزرگ اقتصادی از سال ۱۹۲۹ تا اواخر ۱۹۳۰ وجود داشت. در طی این مدت، افت بزرگ در تجارت و سایر شاخص‌های اقتصادی دیده شد. عدم وجود تجارت آزاد توسط بسیاری به عنوان یک عامل اصلی رکود در نظر گرفته شد. فقط در طول جنگ جهانی دوم رکود اقتصادی در ایالات متحده به پایان رسید. همچنین در طول جنگ، در سال ۱۹۴۴، ۴۴ کشور توافقنامه برتون وودز را، برای جلوگیری از موانع تجاری ملی امضا کردند، برای جلوگیری از رکود. که راه اندازی قوانین و نهادها برای تنظیم اقتصاد سیاسی بین‌الملل بود: صندوق بین‌المللی پول و بانک بین‌المللی بازسازی و توسعه را ادامه دادند (که بعدها به بانک جهانی و بانک تسویه بین‌المللی تقسیم شده‌است). این سازمان‌ها در سال ۱۹۴۶ عملیاتی شدند پس از آنکه کشورها به اندازه کافی این توافقنامه را به تصویب رساندند. در سال ۱۹۴۷، ۲۳ کشور با توافقنامه عمومی تعرفه و تجارت برای ترویج تجارت آزاد موافقت کردند. جنگ جهانی دوم
برتری جمعیتی و اقتصادی متفقین در مراحل اولیه جنگ در اثر حملات برق‌آسای آلمان و ژاپن به شدت خرد شد و تا سال ۱۹۴۲ دست بالاتر را متحدین داشتند. اما پس از آن و با ورود آمریکا و شوروی به میدان جنگ و پیوستن آن‌ها به جرگه متفقین جریان جنگ آرام‌تر شد و وارد مرحله جنگ فرسایشی گشت. در همین زمان ایالات متحده آمریکا به تنهایی دو سوم تمام ملزومات متفقین اعم از کشتی، هواپیما، توپخانه، تانک، کامیون و مهمات را تولید کرد. هرچند در اکثر مواقع دسترسی متفقین به مواد خام و اولیه فراوان و ارزان علت برتری تولید آن‌ها نسبت به متحدین دانسته می‌شود اما نباید عوامل مهمی مانند بی میلی ژاپن و آلمان در استفاده از زنان به عنوان نیروی کار، بمباران‌های متفقین، حرکت کند و دیر آلمان به سمت اقتصاد جنگی را نیز از نظر دور داشت. افزون بر این نه آلمان و نه ژاپن خود را مهیای یک جنگ طولانی‌مدت نکرده بودند. آن‌ها برای جبران این ضعف تلاش کردند تا با برده‌داری و به کار گرفتن میلیون‌ها نفر به عنوان نیروی کار اجباری شرایط خود را بهبود ببخشند. تخمین زده می‌شود آلمان ۱۲ میلیون نفر که بیشتر از اهالی اروپا شرقی بودند و ژاپن ۱۸ میلیون نفر را به کار اجباری و بردگی گرفتند. علل جنگ جهانی دوم
علل جنگ جهانی دوم ()، علل شروع جنگ جهانی دوم از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵ که مرگبارترین درگیری در تاریخ بشر بود، توسط مورخان بسیاری از کشورها که آنها را مطالعه و درک کردند، مورد توجه قابل توجهی قرار گرفته‌است. رویداد فوری، تهاجم آلمان به لهستان در ۱ سپتامبر ۱۹۳۹ و متعاقب آن اعلان‌های جنگی توسط بریتانیا و فرانسه علیه آلمان نازی بود، اما بسیاری از رویدادهای قبلی دیگر به‌عنوان علل نهایی مطرح شده‌اند. موضوعات اولیه در تحلیل تاریخی منشأ جنگ شامل اوضاع سیاسی آلمان در سال ۱۹۳۳ توسط آدولف هیتلر و حزب نازی است. نظامی‌گری ژاپن علیه چین که به جنگ دوم چین و ژاپن انجامید. تجاوز ارتش ایتالیا به اتیوپی، که منجر به جنگ دوم ایتالیا-اتیوپی شد و موفقیت اولیه آلمان در مذاکره بر سر پیمان مولوتوف-ریبنتروپ با اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی برای تقسیم کنترل ارضی اروپای شرقی بین آنها شد. جبهه شرقی (جنگ جهانی دوم)
جبهه شرقی جنگ جهانی دوم یکی از جبهه‌های جنگ جهانی دوم بین قدرت‌های محور اروپایی و همرزمش فنلاند علیه اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، لهستان، نروژ و دیگر نیروهای متفقین بود که اروپای شمالی، اروپای جنوبی و اروپای مرکزی و شرقی را از ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ تا ۹ مه ۱۹۴۵ در بر می‌گرفت. این جنگ در اتحاد شوروی سابق جنگ کبیر میهنی، () و در آلمان کارزار شرق () یا کارزار روسی () خوانده می‌شد. جنگ دوم چین و ژاپن
با این حال که برخی جنگ دوم چین و ژاپن را آغازگر جنگ جهانی دوم می‌دانند اما اکثر مورخین و پژوهشگران بر این باورند که جنگ جهانی دوم در ماه سپتامبر سال ۱۹۳۹ با حمله آلمان به لهستان آغاز شد. جنگ بین چین و امپراتوری ژاپن، بزرگترین جنگ در آسیا در سده بیستم میلادی نام گرفت که نیمی از تلفات جنگ اقیانوس آرام در نتیجه آن رخ داد. این جنگ سرانجام با تسلیم امپراتوری ژاپن به متفقین در جنگ جهانی دوم به پایان رسید. تاریخ اقتصادی اروپا
پس از جنگ، آلمان طبق معاهده ورسای قرار بود تمام غرامت‌های جنگ را پرداخت کند. این سیاست آلمانی‌ها را خشمگین کرد و رنجش عمیقی در آن‌ها ایجاد کرد، رنجشی که نازی‌ها که از آن بسیار بهره بردند. با این حال مبالغ پرداختی زیاد نبود و از طریق وام‌های نیویورک در طرح داوز تأمین می‌شد. پرداخت‌ها باید در سال ۱۹۳۱ تمام می‌شد، اما در دهه ۱۹۵۰ آلمان غربی تمام غرامت‌ها را پرداخت کرد. در سال ۱۹۲۳ تورم شدیدی ایجاد شد. این توروم به خاطر چاپ پول کاغذی توسط دولت بود. اساس دوره بازسازی سرمایه‌گذاری و تقاضای خصوصی بود. وقتی بازار سهام در سال ۱۹۲۹ سقوط کرد، سرمایه گذارانی که آلمان را تأمین مالی می‌کردند از این کشور خارج شدند و اقتصاد آن را فلج کرد تا حدی که بیکاری به ۲۵٪ رسید. جبهه داخلی فعالیت‌های غیر نظامیان در کشوری را که در حال جنگ بودند، پوشش می‌داد. جنگ جهانی دوم یک جنگ تمام عیار بود که در نهایت، سرانجام آن در کارخانه‌ها و محل کار متفقین مشخص شد چرا که آنان عملکرد بسیار بهتری نسبت به متحدین داشتند. در واقع، آلمان و ژاپن بیش از آنچه که به تولید خودشان وابسته باشند، به غارت سرزمین‌های تسخیر شده وابسته بودند. اکثر کشورهایی که در جنگ حضور داشتند، تنها تلاش می‌کردند که در جبهه‌های داخلی زنده بمانند. دولت‌ها با مسائل جدیدی مثل سهمیه بندی، تخصیص نیروی انسانی، دفاع از خانه، تخلیه در برابر حملات هوایی و پاسخ به اشغال توسط یک قدرت دشمن روبرو شدند. روحیه و دلگرمی مردم به رهبری و تبلیغات بستگی داشت. زنان به‌طور بی‌سابقه ای بسیج شدند. موفقیت در تولید اقتصادی عامل اصلی حمایت از عملیات‌های رزمی بود. تمام قدرت‌های درگیر از تجربیات خود در جبهه‌های داخلی در طول جنگ جهانی اول درس‌هایی یادگرفته بودند و سعی می‌کردند از درس‌های خود استفاده کنند و از خطای آن جلوگیری کنند. جبهه داخلی برای کمک به ارتش و ناوگان دریایی انگلیس فعالیت‌های مختلفی را انجام داد، از جمله این که نرده‌ها و دروازه‌های فلزی را پایین کشیدند تا آن‌ها را با سنگ یا چوب جا به حا کنند. سپس این فلز را ذوب می‌کردند و در ساخت کشتی‌های جنگی یا هواپیما از آن استفاده می‌کردند. مداخله‌های خارجی ایالات متحده آمریکا
در طول جنگ جهانی دوم، ایالات متحده نیروهای خود را برای جنگ در اروپا، آفریقای شمالی و اقیانوس آرام گسیل داشت. ایالات متحده یک شرکت کننده اصلی در بسیاری از نبردها بود، از جمله نبرد میدوی، فرودهای نرماندی و نبرد آردنن. در بازه زمانی بین ۷ دسامبر ۱۹۴۱ تا ۲ سپتامبر ۱۹۴۵، بیش از ۴۰۰۰۰۰ آمریکایی در درگیری کشته شدند. پس از جنگ، نیروهای آمریکایی و متفقین آلمان و ژاپن را اشغال کردند. دنیا در جنگ
دنیا در جنگ () مجموعه فیلم مستندی ۲۶ قسمتی از تلویزیون بریتانیا است که به شرح وقایع جنگ جهانی دوم می‌پردازد. در زمان پایانِ ساخت این مجموعه در سال ۱۹۷۳، این مجموعه با هزینه‌ای بالغ بر ۹۰۰٬۰۰۰ پوند (معادل ۱۱٬۰۰۰٬۰۰۰ پوند در سال ۲۰۱۹)، پرهزینه‌ترین مجموعه ساخته‌شده تا آن تاریخ بوده‌است. جرمی آیزاکس تهیه‌کننده، لارنس الیویه روایتگر، و موسیقی آن ساختهٔ کارل دیویس است. کتاب "دنیا در جنگ"، نوشتهٔ «مارک آرنولد-فارستر»، همراه با نمایش مجموعه و در همان سال منتشر شد. "دنیا در جنگ" با استقبال گسترده‌ای روبه‌رو شد و اکنون نقطهٔ عطفی در تاریخ تلویزیون بریتانیا به‌شمار می‌آید. یکی از جنبه‌های این مجموعه تمرکز بر تجربهٔ جنگ، مرگ و زندگی از نگاه انسان‌های درگیر در آن است: سربازان، دریانوردان، خلبانان، شهروندان، زندانیان اردوگاه کار اجباری و سایر قربانیان جنگ. ژاپن در جنگ جهانی دوم
جنگ روسیه و ژاپن دو سال پس از امضای پیمان اتحاد ژاپن و بریتانیا در فوریه سال ۱۹۰۴ درگرفت. جنگ سال‌های ۰۵–۱۹۰۴ بین امپراتوری روسیه، یک قدرت بین‌المللی با یکی از بزرگترین ارتش‌ها در جهان، امپراتوری ژاپن، ملتی که اخیراً بعد از دو قرن و نیم انزوا به صحنه جهانی بازگشته بود. مجموعه‌ای از نبردها در شبه‌جزیره لیائودونگ منجر به رانده شدن ارتش روسیه از جنوب منچوری، و نبرد تسوشیما منجر به یک فاجعه برای نیروی دریایی امپراتوری روسیه شد. آخرالزمان، جنگ جهانی دوم
روایت زندگی بعضی از شخصیتها مانند زنجیر حلقه‌های داستان را به یکدیگر متصل می‌کنند: برای ساخت این مستند نزدیک به هفتصد ساعت تصویر از سراسر جهان گردآوری شده‌است. تحقیقات این پروژه به مورگان بریه تاریخ‌نگار و تیم ده نفره‌اش سپرده شد. آنها از آوریل ۲۰۰۷ تا آوریل ۲۰۰۹ به مدت دوسال روی این موضوع تحقیق کردند. تاریخ انسان
در قرن بیستم بین دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ بسیاری از کشورهای اروپایی از دموکراسی دست کشیدند. حزب نازی به رهبری آدولف هیتلر در آلمان به قدرت می‌رسد و فاشیست‌ها به رهبری موسولینی بر ایتالیا حکومت می‌کنند. ابتدا بریتانیا و فرانسه کوشیدند با این دیکتاتورهای جنگ‌طلب سازش کنند. اما عاقبت در سال ۱۹۳۹ در برابر تهاجم هیتلر ایستادند و اروپا به جنگ جهانی دوم کشیده شد. در سپتامبر ۱۹۳۹، جنگ جهانی دوم در اروپا آغاز شد. آدولف هیتلر، می‌خواست تا رایش سوم به یک قدرت مطلقه در اروپا تبدیل شود. در آغاز تاکتیک حملات برق‌آسا موفقیت‌آمیز می‌نمود. اما پس از سال ۱۹۴۳، قوای متفقین، متشکل از نیروهای آمریکا، شوروی و انگلستان، بر آلمان برتری یافتند. سرانجام، آلمان در ماه مه ۱۹۴۵، نه روز پس از خودکشی هیتلر، تسلیم شد. بیش از بیست میلیون اروپایی در این جنگ کشته شدند. جنگ جهانی دوم
از آن‌جا که بسیاری از تلفات و کشته‌های این جنگ در هیچ‌جا ثبت نشده‌است نظرات پیرامون تعداد کشته شدگان جنگ جهانی دوم بسیار متغیر است. بیشترین تخمین‌ها حکایت از ۶۰ میلیون نفر تلفات دارند که از این تعداد ۲۰ میلیون تن نظامی و ۴۰ میلیون نفر دیگر غیرنظامیانی بودند جنگ جهانی دوم
جنگ جهانی دوم، ساختار اجتماعی و نظام قدرت در جهان را دگرگون کرد و پس از آن برای جلوگیری از بروز چنین رویدادهایی سازمان ملل متحد تأسیس شد. پس از پایان جنگ جهانی دوم، نزدیک به نیم سده، آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی با یکدیگر در جنگ سرد به سر بردند. در جریان تلاش اروپا برای جبران خسارات و آسیب‌های جنگ جهانی دوم، تأثیر قدرت‌های اروپایی در جهان کم رنگ شد و مستعمرات آفریقایی و آسیایی آن‌ها مستقل گردیدند. همچنین کشورهای اروپایی تلاش کردند با انعقاد پیمان‌های چندجانبه هویت سیاسی واحدی به خود ببخشند و از دشمنی‌ها بکاهند. تاریخ کره شمالی
این جنگ نتیجه تقسیم کره پس از جنگ جهانی دوم بود. این کشور از سال ۱۹۰۵ تا پایان جنگ جهانی دوم در تصرف ژاپن بود. با شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم نیروهای آمریکایی وارد بخش جنوبی شبه‌جزیره کره و نیروهای شوروی وارد بخش شمالی آن شدند و خط معروف به مدار ۳۸ درجه به عنوان مرز دو طرف تعیین شد. تلاش‌ها برای برگزاری یک انتخابات آزاد در سراسر شبه‌جزیره کره بی‌نتیجه ماند و این موضوع تنش‌ها بین دو طرف را افزایش داد. یک حکومت دست راستی متحد آمریکا در بخش جنوبی و یک حکومت کمونیستی متحد شوروی در بخش شمالی به قدرت رسید که هر دو مدعی حکومت بر کل شبه‌جزیره کره بودند و طرف مقابل را هیچگاه رسمیت نشناخته‌اند. سیستم برتون وودز
تجربه جنگ جهانی دوم برای اذهان مقامات رسمی تازه بود. برنامه‌ریزان برتون وودز امید داشتند که از تکرار پیمان ورسای جلوگیری کنند زیرا آن پیمان موجب تنش‌های سیاسی و اقتصادی شده و جنگ جهانی دوم را به بار آورده بود. پس از جنگ جهانی اول، بریتانیا مبالغ هنگفتی به آمریکا بدهکار شد و نمی‌توانست پرداخت کند؛ زیرا طی جنگ سرمایه خود را برای حمایت از متفقینی مانند فرانسه خرج کرده بود. متفقین نمی‌توانستند پول بریتانیا را بازگردانند؛ لذا بریتانیا نیز نمی‌توانست بدهی خود به آمریکا را باز پردازد. راه حلی که فرانسه، بریتانیا و آمریکا در کاخ ورسای به آن رسیدند این بود که آلمان را مجبور به پرداخت پول کنند. اگر مطالباتی که از آلمان شد غیرواقعی بود پس تقاضا از فرانسه برای بازپرداخت به بریتانیا و تقاضا از بریتانیا برای بازپرداخت به آمریکا نیز غیرواقعی بود. پس بسیاری از دارایی‌هایی که در ترازنامه‌های بانک‌ها در سطح بین‌الملل وجود داشت در واقع وام‌های غیرقابل بازیافت بودند و همین وام‌ها در ۱۹۳۱ منجر به بحران بانکداری رکود بزرگ شدند. اصرار غیرعاقلانه کشورهای طلب‌کار برای پس گرفتن پول خود همراه با تمایل به سیاست جداسازی خود از دیگر کشورها، باعث تخریب نظام اقتصاد جهانی و رکود جهانی اقتصادی شد. سیاست «همسایه‌ات را فقیر کن» در ادامه این بحران پدید آمد؛ طوری‌که چند کشور کوشیدند با کاهش ارزش ارز خود توانایی رقابت خود را افزایش دهند (یعنی صادرات را زیاد کنند و واردات را کم کنند)، گرچه بررسی‌های تازه نشان داده‌اند که این سیاست تورمی شاید بتواند بخشی از نیروهای متضاد در سطح قیمت‌های جهانی را خنثی کند. نبرد دین بین فو
در جنگ جهانی دوم شبه جزیره هندوچین و از جمله سرزمین ویتنام، به دست ژاپن افتاد. بعد از بمباران هیروشیما و ناکازاکی و شکست ژاپن در جنگ، فرانسوی‌ها که از دست نیروهای ژاپن خلاص شده بودند به تکاپو افتادند تا ویتنام را در زیر سلطه خود بگیرند. به این ترتیب جنگ اول ویتنام به مدت ۹ سال بین نیروهای هوشی‌مین و فرانسه آغاز شد. فرانسوی‌ها با این ادعا که اگر ما هندوچین را اشغال نکنیم، همه منطقه جنوب شرقی آسیا را انگلیس تصرف می‌کند، برای حمله و تجاوز به ویتنام زمینه چینی کردند. بتدریج ده‌ها هزار فرانسوی در هندوچین مستقر شد و به چپاول مواد اولیه آن از جمله کائوچو مشغول شدند. علل جنگ جهانی دوم
اطلاعات بیشتر: آلمان نازی و حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان هیتلر و نازی‌هایش در سال‌های ۱۹۳۳–۱۹۳۴ کنترل کامل آلمان را در طی به قدرت رسیدن هیتلر به دست گرفتند، و آن را به یک دیکتاتوری با دیدگاهی بسیار خصمانه نسبت به معاهده ورسای و یهودیان تبدیل کردند. آلمان بحران بیکاری خود را با هزینه‌های نظامی سنگین حل کرد. اروپا
در سده بیستم بین دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ بسیاری از کشورهای اروپایی از دموکراسی دست کشیدند. حزب نازی به رهبری آدولف هیتلر در آلمان به قدرت می‌رسد و فاشیست‌ها به رهبری موسولینی بر ایتالیا حکومت می‌کنند. ابتدا بریتانیا و فرانسه کوشیدند با این دیکتاتورهای جنگ‌طلب سازش کنند. اما عاقبت در سال ۱۹۳۹ در برابر تهاجم هیتلر ایستادند و اروپا به جنگ جهانی دوم کشیده شد. در سپتامبر ۱۹۳۹، جنگ جهانی دوم در اروپا آغاز شد. آدولف هیتلر، می‌خواست تا رایش سوم به یک قدرت مطلقه در اروپا تبدیل شود. در آغاز تاکتیک حملات برق‌آسا موفقیت‌آمیز می‌نمود. اما پس از سال ۱۹۴۳، قوای متفقین، متشکل از نیروهای آمریکا، شوروی و انگلستان، بر آلمان برتری یافتند. سرانجام، آلمان در ماه مه ۱۹۴۵، نه روز پس از خودکشی هیتلر، تسلیم شد. بیش از بیست میلیون اروپایی در این جنگ کشته شدند. جدول زمانی جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹)
۱: جمهوری چین و امپراتوری ژاپن در مراحل اولیه سومین سال درگیری مسلحانه بین آنها در طول جنگ دوم چین و ژاپن درگیر هستند. این جنگ در دوره ای است که به عنوان «دوره دوم» شناخته می‌شود، که پس از سقوط ووهان در اکتبر ۱۹۳۸ شروع می‌شود و در دسامبر ۱۹۴۱ با حمله به پرل هاربر پایان می‌یابد. این درگیری در نهایت با پیوستن ژاپن به محور و پیوستن چین به متفقین به جنگ جهانی دوم کشیده شد. ۱: تهاجم آلمان به لهستان ساعت ۴:۴۵ بامداد با گشوده شدن آتش نبردناو اس‌ام‌اس شلسویگ-هولشتاین بر انبار ترابری نظامی لهستان در وسترپلاته در شهر آزاد دانتسیش در دریای بالتیک آغاز شد. همزمان "لوفت‌وافه" به چندین هدف در لهستان حمله کرد. ویلون به عنوان نخستین شهر در جنگ توسط آلمانی‌ها بمباران شد. اندکی پیش از ساعت ۶:۰۰ بامداد، نیروی زمینی آلمان به همراه نیروهای اسلواک در شمال و جنوب از مرز لهستان عبور کرد. همان روز، دانتسیش به تصرف آلمان درآمد. جنگی که نجاتم داد
سال ۱۹۳۹ است و جنگ جهانی دوم آغاز شده‌است. دولت شروع به از بیرون بردن کودکان از لندن، برای فرار از جنگ، ارسال آنها به حومه شهر. مادر آدا نمی‌داند که آیا او جیمی را می‌فرستد اما نمی‌خواهد آدا را بفرستد. او به آدا می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌خواهد از او مراقبت کند و از او دور نمی‌شود. آدا تمام تابستان را صرف آموزش نحوه راه رفتن و تصمیم‌گیری برای رفتن با جیمی بدون مادری دانست. علل جنگ جهانی دوم
در اواخر دهه ۱۹۸۰، ریچارد آوری، مورخ بریتانیایی، درگیر یک مناقشه تاریخی با تیموتی میسون بود که بیشتر بر سر صفحات مجله‌های گذشته و حال بر سر دلایل شروع جنگ در سال ۱۹۳۹ مطرح می‌شد. میسون ادعا کرده بود که " فرار به سمت جنگ» به دلیل یک بحران اقتصادی ساختاری بر هیتلر تحمیل شده بود، که هیتلر را با انتخاب تصمیم‌گیری‌های اقتصادی دشوار یا تهاجم مواجه می‌کرد. ریچارد آوری با این ادعا که آلمان در سال ۱۹۳۹ با مشکلات اقتصادی مواجه بود، بر خلاف تز میسون استدلال می‌کرد، اما گستردگی این مشکلات نمی‌تواند تجاوز به لهستان را توضیح دهد و دلایل شروع جنگ، انتخاب‌های رهبری نازی بود. جدول زمانی جنگ جهانی دوم (۱۹۹۱-۱۹۴۵)
جدول زمانی جنگ جهانی دوم () تاریخ آلمان
با نزدیک شدن نیروهای متفقین به برلین آدولف هیتلر پس از ازدواج با معشوقه‌اش اوا براون و به زندگی او پایان دادن، خودکشی کرد. در می ۱۹۴۵برابر با اردیبهشت ۱۳۲۴، با ورود نیروهای متفقان به برلین، جنگ جهانی دوم در اروپا پایان گرفت. پس از جنگ، متفقین آلمان را میان خود تقسیم کردند. روسیه شوروی کمونیستی که زودتر از دیگر متفقان به برلین رسیده بود، پایتخت و پیرامون اش را اشغال کرد. آمریکا، فرانسه، بریتانیا، هر یک بخش‌هایی از کشور را در دست گرفتند. در سال ۱۹۴۹، با بالا گرفتن جنگ سرد میان بلوک شرق و غرب، جمهوری‌های آلمان شرقی و آلمان غربی شکل گرفتند. برلین نیز میان دولت‌های غربی و روسیهٔ شوروی دو نیم شد. بخش شرقی پایتخت آلمان شرقی شد و بخش غربی اش چونان جزیره‌ای میان آلمان شرقی، به آلمان غربی تعلق گرفت. آلمان غربی، با بهره گرفتن از امکانات (نابودگر امپراتوری آلمان کبیر) طرح مارشال ایالات متحده، به سرعت به سوی صنعتی شدن حرکت کرد، و آلمان شرقی برای جلوگیری از فرار مردم به آلمان غربی، دیوار برلین را بنا نهاد. عملیات چرخ‌دستی
عملیات چرخ‌دستی () (1943–1944) یک عملیات نظامی بزرگ متفقین جنگ جهانی دوم در جنگ اقیانوس آرام، جنگ جهانی دوم بود. چرخ‌دستی عملیاتی با هدف خنثی سازی پایگاه اصلی امپراتوری ژاپن در رابائول بود. این عملیات توسط فرمانده عالی متفقین در منطقه فرماندهی منطقه جنوب غربی اقیانوس آرام (SWPA)، ژنرال داگلاس مک‌آرتور، که نیروهایش در امتداد ساحل شمال شرقی گینه نو و جزایر اطراف را اشغال کرد. نیروهای متفقین از منطقه جنوب اقیانوس آرام، تحت فرماندهی دریادار ویلیام هالزی، از طریق جزایر سلیمان به طرف جزیره بوگنویل پیشروی کردند. هیرو اوندا
ولی در سراسر اقیانوس اطلس در جزایر کوچک و دورافتاده دسته‌هایی از سربازان ژاپنی بدون اطلاع از خاتمه جنگ به مبارزه خود ادامه می‌دادند. جزیره که یک منطقهٔ استراتژیک به‌شمار می‌رفت به وسیله نیروهای متفقین فتح شد و اونادا به همراه عده‌ای باقی‌مانده در دسته‌های سه یا چهار نفری به جنگل‌ها پناه بردند. او ۲۹ سال دیگر برای کشورش در جنگ جهانی دوم جنگید. اکثر این گروه‌های چریکی توسط نیروهای متفقین دستگیرشده و به قتل رسیدند. دستهٔ اونادا متشکل از سه سرباز (یوایچی اکاتسو، سیوچی شیمادا و کینشیچی کونزوکا) به همراه خودش بود. این دسته، با عقب کشیدن به عمق جنگل‌ها و به کمک میوه‌های جنگلی با موفقیت زنده مانده بودند. نبرد دانکرک
جنگ جهانی دوم ۱ سپتامبر سال ۱۹۳۹ با تهاجم آلمان به لهستان آغاز شد. تنها سه هفته به طول انجامید تا مهاجمان آلمانی بر مدافعان لهستانی فائق آیند و بر این کشور سیطره پیدا کنند. در این هنگام، نزد بسیاری ارتش فرانسه به عنوان قدرتمندترین نیرو از نوع خود در سرتاسر جهان به حساب می‌آمد و تصور می‌شد اتفاقاتی که در لهستان افتاد، در غرب اروپا تکرار نخواهد شد. سده نوزدهم میلادی
جنگ داخلی ایالات متحده از سال ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۵ طول کشید. در طول جنگ آبراهام لینکلن رئیس‌جمهور بود. امروزه او را به عنوان یکی از بزرگ‌ترین رهبران جهان غرب تلقی می‌کنند. در همین زمان، آمدن نیروی بخار در کنار انقلاب صنعتی رو به رشد، گسترش شدیدی در کارخانجات صنعتی ایجاد کرد. در سال ۱۸۷۸ توماس ادیسون لامپ برق جدید خود را به نمایش گذاشت و در طول یک دهه سیستم توزیع برق بزرگی را در تمام کشور راه‌اندازی کرد. تأثیر اقتصادی به تدریج به خارج از ایالات متحده و به سمت اقیانوس آرام و آمریکای لاتین گسترش پیدا کرد. کارزار بوگنویل
کارزار بوگنویل نام مجموعه نبردهایی از جنگ جهانی دوم است که در خلال سال‌های ۱۹۴۳ تا ۱۹۴۵ در شمال جزایر سلیمان و میان متفقین به خصوص آمریکا و امپراتوری ژاپن رخ داد. در نهایت این کارزار با پیروزی متفقین خاتمه یافت. جبهه غربی (جنگ جهانی دوم)
جبهه غربی یک جبههٔ وسیع در اروپا طی جنگ جهانی دوم بود که دانمارک، نروژ، لوکزامبورگ، بلژیک، هلند، بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و آلمان را در بر می‌گرفت. جبهه غربی در دو فاز عملیات جنگی در مقیاس بزرگ مشخص شده بود. فاز نخست شامل تسلیم هلند، بلژیک و فرانسه در مه و ژوئن ۱۹۴۰ پس از شکست کشورهای سفلی و نیمه شمالی فرانسه و ادامه جنگ هوایی آلمان و بریتانیا و اوج گرفتن جدال طرف‌ها در نبرد بریتانیا. فاز دوم شامل یک مبارزه زمینی در مقیاس بزرگ که در ژوئن ۱۹۴۴ با پیاده‌سازی در نرماندی آغاز شد و ادامه جنگ تا روز پیروزی در اروپا در مه ۱۹۴۵. جنگ جهانی دوم
در آسیا، ایالات متحده ژاپن را اشغال کرد و جزایر سابق ژاپن را در اقیانوس آرام غربی در اختیار گرفت، در حالی که شوروی‌ها ساخالین و جزایر کوریل را ضمیمه خود کردند. کره، که قبلاً تحت حکومت ژاپن بود، بین سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۴۸ از سوی اتحاد جماهیر شوروی در شمال و ایالات متحده در جنوب تقسیم و اشغال شد. جمهوری‌های جداگانه در سال ۱۹۴۸ و در دو طرف مدار ۳۸ درجه شمالی ظهور کردند و هر کدام ادعا می‌کردند که دولت مشروع تمام کره هستند که در نهایت به جنگ کره منجر شد. در چین، نیروهای ناسیونالیستی و کمونیستی در ژوئن ۱۹۴۶ درگیری داخلی را از سر گرفتند. نیروهای کمونیست پیروز شدند و جمهوری خلق چین را در سرزمین اصلی تأسیس کردند، در حالی که نیروهای ناسیونالیست در سال ۱۹۴۹ به تایوان عقب‌نشینی کردند. در خاورمیانه، مخالفت اعراب با برنامه سازمان ملل برای تقسیم فلسطین و ایجاد اسرائیل نشانگر تشدید درگیری اعراب و اسرائیل بود. در حالی که قدرت‌های اروپایی تلاش می‌کردند تا بخشی از یا تمام امپراتوری‌های استعماری خود را حفظ کنند، از دست دادن اعتبار و منابعی که در طول جنگ داشتند، این نتیجه را ناکام گذاشت و به استعمارزدایی منجر شد. جنگ جهانی دوم
در سوم اکتبر ۱۹۴۳، متفقین غربی پس از آتش‌بس موقت ایتالیا، به خاک این کشور یورش بردند. آلمان با کمک فاشیست‌ها به منظور تلافی، با خلع سلاح نیروهای ایتالیایی که در بسیاری از نقاط بدون دستور ویژه‌ای بودند، کنترل نظامی مناطق ایتالیا را در دست گرفت و یک سلسله خطوط دفاعی را ایجاد کرد. همچنین نیروهای ویژه آلمانی، موسولینی را که بازداشت شده بود نجات دادند. او بلافاصله در ایتالیایی که به اشغال آلمانها درآمده بود حکومتی دست‌نشانده تحت عنوان جمهوری اجتماعی ایتالیا را ایجاد کرد که این مسئله خود پیش‌زمینهٔ وقوع جنگ شهری ایتالیا شد. متفقین تا هنگام رسیدن به خط دفاعی اصلی آلمان در اواسط نوامبر، در چندین خط مقدم دیگر جنگیدند. جنگ جهانی دوم
روز ۱ سپتامبر سال ۱۹۳۹، آلمان پس از آماده‌سازی چندین عملیات پرچم دروغین همچون عملیات گلایویتس به‌عنوان پیش‌زمینه، تهاجم به لهستان را آغاز کرد. اغلب از نبرد وسترپلاته به‌عنوان نخستین نبرد جنگ یاد می‌شود. بریتانیا و فرانسه به آلمان ضرب‌الاجل دادند تا عملیات‌های نظامی خود را متوقف کند. روز ۳ سپتامبر، پس از نادیده‌گرفته‌شدن این ضرب‌الاجل، فرانسه، بریتانیا، استرالیا و نیوزیلند علیه آلمان اعلام جنگ کردند. آفریقای جنوبی در ۶ سپتامبر و کانادا نیز در ۱۰ سپتامبر به این ائتلاف پیوستند. این کشورها به جز یک درگیری مختصر در زارلاند، هیچ کمکی به لهستان ارائه نکردند. متفقین با هدف ضربه به اقتصاد و افزایش هزینه‌های جنگ برای آلمان، یک محاصرهٔ دریایی علیه این کشور ایجاد نمودند. آلمان با تهاجم او-بوت‌ها به کشتی‌های جنگی و تجاری متفقین به این محاصره پاسخ داد. این اقدام آلمان به نبرد آتلانتیک انجامید. نیروهای آلمانی ۸ سپتامبر به حومهٔ ورشو رسیدند. ضدحمله لهستان به سمت غرب برای چندین روز پیشروی نیروهای آلمانی را متوقف کرد؛ اما دوز زدن ضد حمله توسط ورماخت به محاصره نیروهای لهستانی منجر شد. بقایای نیروهای لهستانی به نبرد در ورشو برای مدت دیگری ادامه یافت. روز ۱۷ سپتامبر سال ۱۹۳۹ و پس از امضای آتش‌بس با ژاپن، تهاجم شوروی به لهستان نیز آغاز شد. دلیل ظاهری ارائه‌شده برای این حمله، محافظت از اقلیت‌های اوکراینی و بلاروسی هنگام فروپاشی لهستان اعلام گردید. روز ۲۷ سپتامبر، مدافعان ورشو تسلیم آلمانی‌ها شدند. آخرین نیروهای اصلی عملیاتی لهستان نیز روز ۶ اکتبر دست از مبارزه کشیدند. با وجود شکست نظامی، لهستان هیچگاه تسلیم نشد و اقدام به ایجاد دولت در تبعید و دولت زیرزمینی در سرزمین تسخیرشده‌اش کرد. بخش زیادی از نیروهای نظامی لهستان به رومانی و دیگر کشورهای حاشیه دریای بالتیک نقل مکان کردند. بسیاری از این نیروها در دیگر صحنه‌های جنگ به نبرد با نیروهای محور پرداختند. بلژیک
جنگ جهانی دوم شنود الکترونیک
گزارش شده‌است وینستون چرچیل به پادشاه جورج VI گفته‌است: "این به لطف سلاح مخفی ژنرال Menzies، به استفاده از تمام جبهه‌ها، که ما جنگ را برنده شد!" فرمانده عالیرتبه، دوایت دی. آیزنهاور، در پایان جنگ، Ultra Ultra را به عنوان "قاطع" برای پیروزی متفقین توصیف کرد. مورخ رسمی اطلاعات انگلیس در جنگ جهانی دوم، سر هری هیگزلی، استدلال کرد که Ultra کوتاهی از جنگ "نه کمتر از دو سال و احتمالاً چهار سال"؛ و در غیاب فوق‌العاده، مشخص نیست که جنگ چگونه تمام شد. دوره میان‌دوجنگ
در بافتار تاریخ اروپا، اصطلاح دوره میان‌دوجنگ یا دوره میان‌جنگ و به دوره‌ای گفته می‌شود که میان پایان جنگ جهانی یکم و آغاز جنگ جهانی دوم جای گرفته‌است. این دوره با پیمان آتش‌بس نخست با آلمان و در پی آن کنفرانس صلح پاریس (۱۹۱۹) که منجر به پایان جنگ جهانی یکم شد، آغاز و با یورش آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹ به پایان رسید.