برمه در چه سالی به مستعمره انگلیس در آمد؟
تاریخ میانمار
حکومت بریتانیا در برمه از سال ۱۸۲۴ مقارن با جنگ‌های انگلیس-برمه تا سال ۱۹۴۸ هنگام استقلال برمه به طول انجامید. آغاز حکومت بریتانیا با وقوع اولین جنگ از جنگ‌های انگلیس-برمه شروع شد، پس از آن برمه به عنوان استانی از هند بریتانیا تحت سلطه بریتانیا بود. برمه متعاقب مدت زمانی که به عنوان مستعمره مستقل اداره می‌شد در نهایت در سال ۱۹۴۸ از بریتانیا مستقل شد. بخش‌های مختلف سرزمین‌های برمه از جمله آراکان و تناسریم پس از پیروزی بریتانیا در جنگ اول انگلیس و برمه به اشغال درآمد. در سال ۱۸۵۲ و پس از جنگ دوم انگلیس-برمه بود که برمه سفلی اشغال و ضمیمه خاک بریتانیا شد. این سرزمین‌ها در سال ۱۸۶۲ به عنوان استان‌جزئی و زیرمجموعه هند بریتانیا شناخته شدند. برمه علیا پس از جنگ سوم اشغال شد و استان برمه به عنوان یکی از استان‌های اصلی هند بریتانیا رسماً در سال ۱۸۹۷ تشکیل شد. با توجه به نقش اساسی اهالی اسکاتلند در استعمار و اداره برمه، در بعضی از مواقع از برمه به عنوان مستعمره اسکاتلند نیز یاد می‌شود. حکومت بریتانیا در برمه
حکومت بریتانیا در برمه از سال ۱۸۲۴ مقارن با جنگ‌های انگلیس-برمه تا سال ۱۹۴۸ هنگام استقلال برمه به طول انجامید. آغاز حکومت بریتانیا با وقوع اولین جنگ از جنگ‌های انگلیس-برمه شروع شد، پس از آن برمه به عنوان استانی از هند بریتانیا تحت سلطه بریتانیا بود. برمه متعاقب مدت زمانی که به عنوان مستعمره مستقل اداره می‌شد در نهایت در سال ۱۹۴۸ از بریتانیا مستقل شد. بخش‌های مختلف سرزمین‌های برمه از جمله آراکان و تناسریم پس از پیروزی بریتانیا در جنگ اول انگلیس و برمه به اشغال درآمد. در سال ۱۸۵۲ و پس از جنگ دوم انگلیس-برمه بود که برمه سفلی اشغال و ضمیمه خاک بریتانیا شد. این سرزمین‌ها در سال ۱۸۶۲ به عنوان استان‌جزئی و زیرمجموعه هند بریتانیا شناخته شدند. برمه علیا پس از جنگ سوم اشغال شد و استان برمه به عنوان یکی از استان‌های اصلی هند بریتانیا رسماً در سال ۱۸۹۷ تشکیل شد. با توجه به نقش اساسی اهالی اسکاتلند در استعمار و اداره برمه، در بعضی از مواقع از برمه به عنوان مستعمره اسکاتلند نیز یاد می‌شود. راج بریتانیا
این حکومت در ۲۸ ژوئن ۱۸۵۸، هنگامی که پس از شورش‌های ۱۸۵۷ در هند، حکومت کمپانی هند شرقی انگلیس به شخص ملکه ویکتوریا منتقل شد (که در سال ۱۸۷۶، امپراتریس هند نامیده شد) ایجاد شد. این نظام تا سال ۱۹۴۷ ادامه داشت و پس از آن به دو کشور تقسیم شد: قلمروی هند (بعدها به جمهوری هند تبدیل شد) و قلمرو پاکستان (بعدها به جمهوری اسلامی پاکستان تبدیل شد و قسمت شرقی آن (پاکستان شرقی) نیز بعداً از پاکستان جدا شد و سال ۱۹۷۱ تبدیل به جمهوری خلق بنگلادش شد). در اوائل عمر حکومت در سال ۱۸۵۸، برمه سفلی قبلاً بخشی از هند بود. در سال ۱۸۸۶ برمه علیا نیز به قلمروی راج اضافه شد و اتحادیه حاصل از آن، برمه (یا میانمار)، تا سال ۱۹۳۷ به عنوان یک استان خودمختار در هند اداره می‌شد، اما بعد از آن از هند جدا و به مستعمره جداگانه انگلیس تبدیل شد و سال ۱۹۴۸ استقلال خود را از انگلیس بدست آورد.
نبرد شمال آفریقا
در ۱۹۴۰، هر یک از پنج کشور در امتداد ساحل آفریقای شمالی- مصر، لیبی، تونس، الجزایر و مراکش- مستعمره یا نیمه مستعمره یک قدرت اروپایی بودند. در ۱۹۱۴، بریتانیا مصر را رسماً کشور تحت‌الحمایه خود کرد. بریتانیا به رغم دادن استقلال ظاهری به مصر تحت حکومت سلطان فؤاد اول در ۱۹۲۲، کنترل سیاست خارجی و دفاع نظامی مصر را همچنان در اختیار داشت. بریتانیا همچنین سواحل کانال سوئز را به اشغال خود درآورد. تسلط بریتانیا بر مصر تحت پیمان ۱۹۳۶ بریتانیا - مصر از نو تثبیت شد. حزب کمونیست برمه
کمونیستها در صف مقدم مقاومت مسلحانه بودند که متعاقباً در ۲۷ مارس ۱۹۴۵ به رهبری BNA تحت فرماندهی ژنرال آنگ سان به یک قیام ملی تبدیل شدند. فرمانده کمونیست Ba Htoo از فرماندهی شمال غرب مستقر در Mandalay شورش را سه هفته زودتر در ۸ مارس آغاز کرد. CPB همراه با BNA و حزب انقلابی خلق (PRP که بعداً به حزب سوسیالیست تغییر نام یافت) در ملاقات در پگو در اوت ۱۹۴۴ سازمان ضد فاشیست (AFO) را تشکیل داده بودند. یک سال بعد از شکست ژاپن و بازگشت دولت استعمار انگلیس برای ادامه مبارزه برای استقلال، به لیگ آزادی خلق ضد فاشیست مردم (AFPFL) تبدیل شد. مهمانی که با گروه کوچکی از مردان شروع به کار کرده بود اکنون از سال ۱۹۴۵ تا زمانی که برمه از انگلیس استقلال یافت به یک حزب مهم سیاسی قانونی تبدیل شد. بنین
از سده هیجدهم امپراتوری داهومی آغاز به فروپاشی کرد به‌گونه‌ای که فرانسوی‌ها در سال ۱۸۹۲ موفق شدند بخش بزرگی از این منطقه را در کنترل خود بگیرند. داهومی در سال ۱۸۹۹ به عنوان جزئی از «غرب آفریقای فرانسه» درآمد. در سال ۱۹۵۸ این کشور تحت عنوان جمهوری داهومی به خودمختاری رسید. این کشور در ۱ اوت ۱۹۶۰ استقلالش را بدست آورد و جمهوری داهومی بنیان نهاده شد. طی دوازده سال پس از استقلال، کشور از درگیری‌های قومی رنج می‌برد و چندین کودتا و تغییر حکومت در بنین رخ داد. هندی‌ها در میانمار
هندی‌ها در میانمار () شامل افراد هندی که شهروند میانمار هستند و افراد با شهروندی میانمار که اصالت هندی دارند، می‌شوند. در حالی که هندی ها قرن ها در برمه زندگی می کردند، بسیاری از اجداد جامعه فعلی هندی های برمه، از آغاز حکومت انگلیس در اواسط قرن نوزدهم به جدایی برمه بریتانیا از هند بریتانیا در سال ۱۹۳۷ هجرت کردند. آن ها ستون فقرات دولت و اقتصاد را تشکیل می دادند که به عنوان سرباز، کارمندان دولت، بازرگانان و وام دهندگان خدمت می کردند. مجموعه ای از شورش های ضد هند در سال ۱۹۳۰ آغاز شد و مهاجرت گسترده در زمان اشغال برمه توسط ژاپن و به دنبال آن اخراج اجباری هندی ها رخ داد. راج بریتانیا
راج بریتانیا تقریباً شامل تمام هند، پاکستان، میانمار و بنگلادش امروزی، به جز مناطقی چون گوآ و پوندیچری که مستعمرات دیگر ملت‌های اروپایی بودند، می‌شده‌است. این مناطق بسیار متنوع هستند و شامل کوه‌های هیمالیا، دشت‌های حاصلخیز سیلابی، جلگه سند و گنگ، یک خط ساحلی طولانی، جنگل‌های خشک استوایی، مناطق مرتفع و بیابان تار می‌شوند. علاوه بر اینها، در برهه‌های مختلف، شامل عدن (از ۱۸۵۸ تا ۱۹۳۷)، برمه سفلی (۱۸۵۸–۱۹۳۷)، برمه علیا (۱۸۵۸–۱۹۳۷)، سومالی لند (۱۸۸۴–۱۸۹۸) و سنگاپور (۱۸۵۸–۱۸۶۷) می‌شد. برمه از هند جدا شد و به‌طور مستقیم توسط تاج انگلیس از سال ۱۹۳۷ تا استقلال آن در ۱۹۴۸ اداره می‌شد. برمه از هند جدا شد و از سال ۱۹۳۷ تا زمان استقلالش در سال ۱۹۴۸، به عنوان مستعمره ای جداگانه توسط انگلیس اداره می‌شد. کشورهای ساحل آشتی خلیج فارس و دولت‌های مقیم خلیج فارس و ایالت‌های شاهزاده ای و همچنین استان‌های هند انگلیس تا سال ۱۹۴۷ جزو این حکومت بودند و از روپیه به عنوان واحد پول خود استفاده می‌کردند. زنگبار
به موجب قرارداد هلیگولند-زنگبار که بین امپراتوری‌های آلمان و بریتانیا منعقد شد، زنگبار در سال ۱۸۹۰به تحت‌الحمایگی (و نه مستعمره) بریتانیا درآمد. بلوچستان
سفر واسکودوگاما از کشور پرتغال در سال ۱۴۹۷ به هندوستان راه را برای ایجاد مستعمرات در این سرزمین و سایر نواحی آسیا باز کرد. بعد از تسلط پرتغالی‌ها بر هند در سال ۱۶۶۲ دولت پرتغال جزیره بمبئی را به چارلز دوم پادشاه انگلیس هدیه کرد و او نیز این جزیره را به کمپانی هند شرقی منتقل کرد. امپراتوری بریتانیا از نیمه سدهٔ هفدهم به تدریج با زور و زر و خدعه هندوستان را از چنگ راجه‌های ایالت و امپراتوران گورکانی هند خارج کردند. بدین ترتیب انگلیسی‌ها، پرتغالی‌ها را از گردونه رقابت خارج کرده خود بر اوضاع مسلط شدند. ایالت برمه
ایالت برمه دولت زمان جنگ برمه بود که توسط ژاپن در سال ۱۹۴۳ در جریان تصرف برمه توسط ژاپن در جنگ جهانی دوم ایجاد شد. باهاما
در سال ۱۷۱۸ انگلیسی‌ها دزدان دریایی در آب‌های باهاما را سرکوب کردند و این جزایر در آن سال جزئی از اراضی خالصه بریتانیا شد. پس از جنگ استقلال آمریکا از بریتانیا، هزاران تن از وفادارماندگان آمریکایی به حکومت بریتانیا و بردگان آفریقایی به باهاما آمدند و اقتصاد مبنی بر کشتزارها را در این جزایر پایه‌ریزی کردند. برده‌داری در سال ۱۸۰۷ در امپراتوری بریتانیا ملغی شد و بسیاری از بردگان آفریقایی که از کشتی‌های نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا رهایی یافته بودند در خلال سده نوزدهم به باهاما آمده و در این جزایر ساکن شدند. فرهنگ در میانمار
فرهنگ میانمار (همچنین به عنوان برمه نیز شناخته می‌شود) () به شدت تحت تأثیر بودیسم قرار گرفته‌است. فرهنگ برمه نیز تحت تأثیر همسایگانش بوده‌است. در دوره‌های اخیر، استعمار انگلیس و غرب‌گرایی بر جنبه‌های فرهنگ برمه از جمله زبان و آموزش تأثیر گذاشته‌است. امپراتوری بریتانیا
پس از صلح میان هلند و انگلستان در سال ۱۶۸۸، دو کشور به عنوان متحد در یک جبهه در جنگ نه‌ساله جنگیدند. اما از آنجایی که جنگ در خاک اصلی اروپا رخ داد (و از خاک بریتانیا دور بود) باعث شد تا انگلستان نسبت به هلند که مجبور بود تا بخش بزرگی از بودجه‌اش را صرف جنگ‌های زمینی پرهزینه کند، بسیار قدرتمندتر شود. پس از این جنگ و در قرن هجدهم، بریتانیا به بزرگ‌ترین قدرت استعماری جهان تبدیل شد و فرانسه که هنوز قدرت اصلی در خاک قاره‌ای اروپا بود، به بزرگترین رقیب آنان بدل گردید. لومه
لومه در سده هیجدهم میلادی توسط مردم قوم اِوِه بنیاد شد و تا سال ۱۸۹۷ روستایی کوچک بود، چندی به پایتختی مستعمره آلمان برگزیده شد. تا اینکه در ۱۹۱۹ لومه به زیر فرمان فرانسه درآمد. با استقلال یافتن توگو در سال ۱۹۶۰ از این پس لومه به صورت یک بندر گسترش یافته درآمد. امپراتوری بریتانیا
در سال ۱۶۰۳، جیمز ششم، شاه اسکاتلند، به عنوان جیمز یکم برتخت پادشاهی انگلستان نشست. جیمز یکم در سال ۱۶۰۴ عهدنامه لندن را امضا کرده و به روابط خصمانه با اسپانیا پایان داد. پس برقراری روابط دوستانه با بزرگترین رقیبش، سیاست‌های انگلستان از حمله به مستعمرات کشورهای دیگر به فتح مستعمرات برای خودش تغییر پیدا کرد. آفریقای جنوبی
امپراتوری بریتانیا، دماغه امید نیک را برای مرتبط نمودن راه بر روی هند و استرالیا در سال ۱۷۹۷ فتح نمود. کمپانی هند شرقی هلند ورشکسته شد و بریتانیای کبیر مستعمره کیپ را در سال ۱۸۰۵ به خود اضافه کرد. بریتانیا جنگ‌های مرزی علیه شوسا را ادامه داد و مرز شرقی را از طریق قلعه‌هایی که در طول رودخانه ماهی ساخته بود و استحکام بخشیدن آن از طریق حمایت از اسکان بریتانیایی‌ها بیشتر به سمت شرق کشانید. به دلیل فشار جوامعی که خواستار لغو برده‌داری بودند، مجلس عوام بریتانیا تجارت جهانی برده خود را در سال ۱۸۰۶ و سپس برده داری را در تمامی مستعمره‌های خود در سال ۱۸۳۳ لغو کرد. برگامو
گلها در ۵۵۰ سال پیش از میلاد مسیح در این مکان سکنی گزیدند و آن را برگم (Berghem) نامیدند. اما رومیها در ۱۹۶ سال پیش از میلاد این سرزمین را به تصرف خود درآورده و نامش را به برگوموم (Bergomum) تغییر دادند. این شهر سپس در دوران حملهٔ بربرها تخریب شد تا آنکه در اختیار لمباردها قرار گرفت و دورانی از صلح و آرامش را بویژه در زمان ملکه تئودولیندا تجربه کرد. فیجی
سفال‌های بدست آمده از شهرهای فیجی نشان می‌دهد این جزایر از ۱۰۰۰ تا ۳۵۰۰ سال پیش از میلاد مسیح مسکونی بوده‌ است اما مسئله مهاجرت اقیانوس آرام هم هنوز مطرح است. فیجی از سده ۱۸ به دست بریتانیا افتاد و در سال ۱۸۷۴ مستعمرهٔ این کشور گشت، فیجی در ۱۰ اکتبر ۱۹۷۰ از بریتانیا اعلام استقلال کرد. تاریخ انگلستان
تاریخ انگلستان با عبور نخستین مهاجران از تنگه دوور و ورود آن‌ها به جزایر بریتانیا در هزاران سال پیش آغاز می‌گردد. انسان‌ها تا حدود ۱۲۰۰۰ سال پیش، یعنی تا انتهای آخرین عصر یخبندان، به‌طور پیوسته در این سرزمین سکونت داشته‌اند. در سال ۴۳ پیش از میلاد فتح بریتانیا به دست رومیان آغاز شد. رومیان تا قرن پنجم پس از میلاد کنترل ایالت بریتانیا را حفظ کردند. لشکرکشی به آراکان
لشکرکشی به آراکان () اولین حمله آزمایشی متفقین جنگ جهانی دوم به برمه، پس از حمله ژاپن به برمه در اوایل سال ۱۹۴۲ بود. تاریخ مالزی
در سال ۱۸۲۴، بریتانیا در پی پیمان ۱۸۲۴ انگلیس - هلند که مجمع الجزایر مالایا را به دو بخش بریتانیایی و هلندی تقسیم کرده بود و مالایا در حوزه انگلیس قرار داشت، ملاکا را تحت کنترل خود درآورد. در سال ۱۸۲۶، بریتانیا مستعمره سلطنتی مربوط به مستعمرات تنگه‌ها را با یکی نمودن سه ملک خود پنانگ، ملاکا و سنگاپور، بنیان‌گذاری نمود. مستعمرات این تنگه‌ها تا سال ۱۸۶۷، هنگامی که آن‌ها دفتر این مستعمره را به لندن منقل کردند تحت نظارت شرکت هند شرقی در کلکته اداره می‌شد. تاریخ استعمار
سال‌های نخست سده نوزدهم با توسعهٔ مستعمره‌های بریتانیا در کانادا و ایجاد مستعمره‌های جدید در استرالیا، آفریقای جنوبی و زلاندنو قرین بود. مهاجرت‌های بزرگی که در ساهای میانهٔ این قرن رخ داد و افزایش تقاضای انگلستان صنعتی برای مواد غذایی و مواد خام این مستعمره‌ها را به صورت دومینیون‌های بزرگی دراورد که دولت‌هایشان نیمه‌استقلالی داشتند. در همان زمان منافع بازرگانی بریتانیا سبب توسعهٔ نظارت این دولت بر نواحی استوایی و تأسیس «مستعمرات فرمانگزار» زیر نظارت و ادارهٔ وزارت مستعمرات انگلستان شد. مالاوی
مالاوی، در ادامهٔ تاریخ خود، از جمله مستعمرات بریتانیا بوده‌است، این کشور در سال ۱۸۹۱ به صورت مستعمرهٔ بریتانیا درآمد و در سال ۱۹۰۷ به سبب قرار داشتن در کنار دریاچهٔ نیاسا، نیاسالند خوانده شد. برمن
در سال ۱۵۰ میلادی، بطلمیوس جغرافیدان، شهرک و گروه کوچکی از خانه‌ها را با نام فابیانوم را توصیف کرد که امروزه آن را با نام برمن می‌شناسیم. در سال ۷۸۷میلادی برمن، دارای اولین اسقف خود شد. در سال۱۰۳۲، دیوار اولیهٔ شهر بنا نهاده شد و تجارت با هلند، نروژ و انگلستان رو به رونق نهاد و سبب شد که این شهر اهمیت بیشتری پیدا کند. هندوراس بریتانیا
این کشور برای نخستین بار توسط اسپانیایی‌ها در قرن ۱۷ میلادی مستعمره شد، منطقه ساحل خاوری آمریکای مرکزی، جنوب مکزیک، و از سال ۱۸۶۲ تا سال ۱۹۶۴ میلادی مستعمره بریتانیا بود، هنگامی که این منطقه به سورتی خودگردان شد و تا ۱۹۷۳ میلادی با نام هندوراس بریتانیا شناخته می شد. بلیز به‌طور کامل از انگلستان در سال ۱۹۸۱ میلادی مستقل شد و به یک کشور تبدیل شد. بلیز آخرین خاکی در قاره آمریکا بود که مستعمره بریتانیا به حساب می آمد. امپراتوری‌های استعماری
امپراتوری بریتانیا در طول دوره هژمونی دریایی بریتانیا در قرن ۱۹ تبدیل به یک امپراتوری استعماری شد و لقب بزرگترین امپراتوری در تاریخ را دریافت کرد. امپراتوری بریتانیا یک چهارم از مساحت زمین و یک چهارم از جمعیت آن را در بر می‌گرفت. در دوران امپریالیسم نو، کشورهایی مانند ایتالیا و آلمان نیز به تأسیس تقسیم مناطق آفریقا دست زدند. ایالت آزاد اورنج
ایالت آزاد اورنج (، ) یک جمهوری بوئری مستقل تحت قیومیت بریتانیا در جنوب آفریقا در نیمهٔ دوم قرن نوزدهم بود که در سال ۱۹۰۲ پس از جنگ بوئر دوم به امپراتوری بریتانیا تسلیم و به مستعمره رود اورنج ضمیمه شد. این کشور یکی از سه پیش‌ساز استان ایالت آزاد امروزی در آفریقای جنوبی است. برمه (کومونه)
برمه (به ایتالیایی: Breme) یک کومونه در ایتالیا است که در استان پاویا واقع شده‌است. برمه ۱۹٫۲ کیلومتر مربع مساحت و ۸۸۹ نفر جمعیت دارد و ۱۰۱ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. امپراتوری بریتانیا
بریتانیا در سال ۱۹۵۸ فدراسیون هند غربی را در کارائیب ایجاد کرد تا بدین طریق مستعمرات خود در این منطقه را زیر یک پرچم حفظ کند، با این حال با خروج جامایکا و ترینیداد از این فدراسیون، به ترتیب در سال‌های ۱۹۶۱ و ۱۹۶۲، این تلاش عملاً ناکام باقی ماند. باربادوس نیزدر سال ۱۹۶۶ مستقل شد، درحالی که استقلال سایر قلمروهای بریتانیا در کارائیب تا دهه هشتاد به طول انجامید. آنگویلا و جزایر تورکس و کایکوس نیز پس از استقلال، دوباره به خواست خودشان، به مستعمره بریتانیا تبدیل شدند. جزایر ویرجین بریتانیا، جزایر کینان و مونتسرات نیز برگزیدند تا کماکان بخشی از قلمروهای انگلستان باقی بمانند؛ درحالی که گویان در سال ۱۹۶۶ مستقل شده بود. آخرین مستعمره بریتانیا در خاک قاره آمریکا، یعنی هندوراس بریتانیا، در سال ۱۹۶۴ به یک منطقه خودگردان تبدیل شد و سپس در ۱۹۷۳ به بلیز تغییر نام داد. این منطقه در ۱۹۸۱ مستقل شد. البته دولت گواتمالا مدعی بلیز است. اشغال بوشهر
به نوشته دانشنامه ایرانیکا، از ۱۷۶۳ کمپانی هند شرقی بریتانیا متعلق بندر بوشهر حضور یافت زیرا به لحاظ تجاری حائز اهمیت بود. بعدها بریتانیا با کریم‌خان زند مشکل پیدا کرد. از این‌رو تجارت خود را در بندر بصره متمرکز کرد اما با تصرف بصره توسط کریم خان، بریتانیایی‌ها در سال ۱۷۷۸ پایگاه تجاری خود در خلیج فارس را دوباره در بوشهر مستقر کرده و از آن پس تا حدود یک قرن به‌طور مستمر به افزایش نفوذ خود در خلیج فارس مشغول بودند. امپراتوری بریتانیا
پس از شکست ژاپن در جنگ‌جهانی دوم، نیروهای مالزیایی که علیه حضور ژاپنی‌ها در منطقه دست مبارزه مسلحانه زدند، با ورود مجدد انگلیسی‌ها که قصد داشتند منطقه را به امپراتوری خود بازگردانند، به مبارزه ادامه دادند، این بار در برابر بریتانیا. با توجه به اینکه اکثریت مبارزان علیه حضور بریتانیا در مالزی کمونیست‌های مربوط به اقلیت چینی منطقه بودند، مسلمانان مالزی با این امید که پس از پایان درگیری‌ها بریتانیا به آنان استقلال خواهد داد، از انگلستان حمایت کردند. مسئله اورژانسی مالزی، نامی که به بحران مالزی داده بودند، در سال ۱۹۴۸ آغاز شد و تا ۱۹۶۰ ادامه پیدا کرد. بریتانیا در سال ۱۹۵۷ اوضاع را برای تبدیل کردن مالزی به یک کشور فدرال جدید مناسب دید. مالزی جدید به عضویت اتحادیه کشورهای همسود نیز درآمد. در سال ۱۹۶۳، یازده ایالت جدید، از جمله سنگاپور، به کشور تازه تأسیس مالزی پیوستند. با این حال دو سال بعد، سنگاپور از این کشور جدا شد. برونی که از سال ۱۸۸۸ تحت کنترل بریتانیا بود و از ابتدا درخواست پیوستن به مالزی را رد کرده بود، در سال ۱۹۸۴ مستقل شد. انگلستان
اولین مستعمره انگلیس در قاره آمریکا به نام رونوک در سال ۱۵۸۵ و در رقابت با اسپانیا توسط والتر رالی کاشف در ویرجینیا تشکیل شد. مستعمره رونوک پس از آنکه یک کشتی تدارکاتی با تأخیر به آنجا رسید و آنجا را متروکه یافت به مستعمره‌ای نافرجام تبدیل شد. انگلستان هم‌زمان از طریق کمپانی هند شرقی با هلند و فرانسه در رقابت بود. در سال ۱۵۸۸، در دوره الیزابت، یک ناوگان انگلیسی به فرماندهی فرانسیس دریک ناوگان مهاجم آرمادای اسپانیا را شکست داد. در سال ۱۶۰۳ و در زمانی که جیمز ششم شاه اسکاتلند، کشوری که رقیب قدیمی منافع انگلستان بود، تاج و تخت انگلستان را با عنوان جیمز اول به ارث برد، ساختار سیاسی این جزیره تغییر کرد و نوعی اتحاد فرد محور ایجاد شد. او خود را پادشاه بریتانیای کبیر نامید، اگر چه این عنوان هیچ پایه و اساسی در قوانین انگلستان نداشت. تحت نظارت «شاه جیمز یکم و ششم» کتاب مقدس نسخه شاه جیمز در سال ۱۶۱۱ منتشر شد. این نسخه نه تنها در زمره بزرگ‌ترین شاهکارهای ادبی در زبان انگلیسی و هم رتبه آثار شکسپیر است بلکه به مدت چهارصد سال نسخه استاندارد کتاب مقدس برای بیشتر مسیحیان پروتستان بود، یعنی تا زمانی که نسخه‌های مدرن در قرن بیستم منتشر شد. نامیبیا
نزدیک به ۲۰۰۰ سال پیش، نامیبیای فعلی زیستگاه قوم سان بود، پس از آن قوم هررو که به زبان بانتو تکلم می‌کردند در سال ۱۶۰۰ میلادی به نامیبیا مهاجرت کردند. امروزه بیشتر نژاد کشور نامیبیا را قوم اووامبو تشکیل می‌دهند که در سال ۱۸۰۰ میلادی به نامیبیا مهاجرت کردند. در اواخر قرن ۱۵ میلادی، دریانورد پرتغالی، بارتولومو دیاز اولین اروپایی‌ای که از نامیبیا دیدن کرد لقب گرفت. کشور نامیبیا پیش از این آفریقای جنوب غربی نام داشت. این منطقه در سال ۱۸۸۴ به مستعمرهٔ آلمان تبدیل شد، بین سال‌های ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۸ نیروهای آلمانی ده‌ها هزار تن از قبیلهٔ هررو را قتل‌عام کردند، آنها به این دلیل کشته شدند که علیه استعمار آلمان قیام کرده بودند. عباس حلمی دوم
با پیوستن حکومت عثمانی به دول محور در جنگ جهانی اول، انگلستان در ۱۸ دسامبر ۱۹۱۴، مصر را تحت‌الحمایهٔ خود اعلام نمود. آنها عباس حلمی پاشا را از سلطنت عزل و عمویش حسین کامل را بر سر کار آوردند که با وضع قوانینی، تمامی املاک و دارایی‌های عباس دوم در مصر و سودان را ضبط و ورود او به خاک مصر را ممنوع نمود. آنتیگوآ و باربودا
آنتیگوا و باربودا از سال ۱۶۶۷، مستعمره بریتانیا شد، این کشور در ۱ نوامبر ۱۹۸۱ از بریتانیا اعلام استقلال کرد. باربادوس
این جزیره از سال ۱۶۲۷ تا زمان استقلال (۳۰ نوامبر ۱۹۶۶ میلادی) از مستعمرات بریتانیا بوده‌است. استعمار بریتانیا طی این مدت به‌طور پیوسته ادامه داشت و باربادوس تنها جزیره کارائیب است که در دوره استعماری میان قدرت‌های مختلف دست به دست نشد. در سال‌های آغازین استعمار بریتانیا، بیشتر جمعیت این جزیره را مردان سفیدپوست و تعداد کمی برده سیاه‌پوست تشکیل می‌دادند. از چهره‌های اصلی که سرمایه او استعمار و کشاورزی در باربادوس را به پیش برد، تاجر لندنی، سر ویلیام کورتن بود. کشت تنباکو، پنبه، زنجفیل و درخت نیل بیشتر توسط کشاورزان سفیدپوست انجام می‌شد تا این‌که در دهه ۱۶۴۰ صنعت نیشکر در جزیره پا گرفت. طی سال‌ها، برده‌های زیادی از آفریقا برای کار به باربادوس آورده شدند. در ۱۶ آوریل ۱۸۱۶ بزرگ‌ترین شورش بردگان در باربادوس رخ داد و رهبری آن را بوسا برعهده داشت. باهاما
باهاما در قبل مستعمره بریتانیای کبیر بوده، در سال ۱۹۷۳ به استقلال رسیده و از آن پس به مانند کانادا و بیش از ۵۰ کشور دیگر، باهاما عضوی از کشورهای اتحادیه کشورهای همسود (مشترک‌المنافع) بریتانیا است و ملکه بریتانیای کبیر، رئیس دولت باهاما نیز به‌شمار می‌آید. اشغال سومالی بریتانیا توسط ایتالیا
اشغال سومالی بریتانیا توسط ایتالیا بخشی از عملیات آفریقای شرقی (۱۹۴۰–۱۹۴۱) در جنگ جهانی دوم بود که در اوت ۱۹۴۰ بین نیروهای ایتالیای فاشیستی و مستعمراتش از یک سو و بریتانیا و اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع و شبه‌نظامیان سومالیایی از سوی دیگر درگرفت. ایتالیا بر آن بود که این عملیات را با سرعت به پایان برساند ولی با ناهمواری سرزمین سومالی، آب‌وهوای بارانی، و مقاومت نیروهای بریتانیایی در این مستعمره مواجه شد. در (۱۱–۱۵ اوت) تعداد نیروهای ایتالیایی از بریتانیایی‌ها بیشتر بود و برتری تسلیحاتی توپخانه نیز داشتند و توانستند تپه‌های دفاعی سومالی را متصرف شوند. پس از شکست ضدحملهٔ بریتانیایی‌ها در تنگهٔ میرگو، فرمانده نیروهای سومالی بریتانیا که نیروهای اندکی داشت اجازهٔ عقب‌نشینی به سوی بربره را یافت. مستعمرات امپراتوری آلمان
عمدهٔ مستعمرات امپراتوری آلمان () پس از تقسیم آفریقا در سال ۱۸۸۴ به ابتکار اتو فون بیسمارک به این کشور رسید. در این کنفرانس آلمان بیشتر مناطق آفریقایی را که پیش از آن یکی از قدرت‌های بزرگ تصاحب نکرده بود مستعمرهٔ خود کرد و تبدیل به سومین امپراتوری بزرگ استعماری پس از امپراتوری بریتانیا و فرانسه شد. آلمان همچنین توانست برخی جزایر را در اقیانوس آرام تحت کنترل خود در بیاورد. آلمان همهٔ مستعمرات خود را در جریان جنگ جهانی اول و پس از آن از دست داد. آفریقای جنوب باختری آلمان در ۱۹۱۵، کامرون آلمان در ۱۹۱۶، و آفریقای خاوری آلمان در ۱۹۱۸ تسلیم شدند. بنابر پیمان ورسای مستعمرات آلمان تحت قیمومت جامعه ملل یا امپراتوری بریتانیا درآمدند. کیریباتی
نخستین مهاجرنشینان بریتانیایی در سال ۱۸۳۷ به کیریباس رسیدند و در سال ۱۸۹۲ کیریباس که تا اوایل قرن بیستم تحت‌الحمایهٔ بریتانیا شد. پس از آن جزایر گیلبرت و اِلیس در سال ۱۹۱۵ و ۱۹۱۶ و جزیرهٔ کیریتیماتی یا کریسمس در سال ۱۹۱۹ و جزایر فینیکس در سال ۱۹۳۷ به‌صورت املاک خالصه بریتانیا به کیریباتی اضافه شدند. حبس خانگی
برمه امپراتوری کانم
امپراتوری کانِم (۷۰۰-۱۳۷۶ میلادی) پادشاهی بزرگی در کشورهای کنونی چاد، نیجر و لیبی بود که در بیش‌ترین وسعتش بخش‌های بزرگی از چاد، جنوب لیبی، شمال شرقی و شرق نیجر و شمال کامرون را در بر می‌گرفت. این ناحیه در ۱۸۵۱ میادی به وسیلهٔ جهانگرد آلمانی، هنری بارت کشف شد. مونتسرات
اولین ساکنان مونتسرات، انگلیسی و ایرلندی‌هایی بودند که در سال ۱۶۳۲ با کشتی به این جزیره آمدند، بردگان سیاه آفریقایی هم سه دهه بعد به این جزیره آورده شدند. بریتانیا و فرانسه در قرن ۱۸ بر سر مالکیت مونتسرات با یکدیگر جنگ و درگیری داشتند اما سرانجام در سال ۱۷۸۳ مونتسرات از آن بریتانیا شد. استقلال بحرین
پیرو جنگ‌های داخلی یمن، در سال ۱۳۴۵ بریتانیا پایگاه نظامی‌اش را از عدن به بحرین آورد و قدرتش را در بحرین افزود. در پی آن جمهوری دموکراتیک خلق یمن (یمن جنوبی) که کشوری سوسیالیست افراطی بود تشکیل شد. یمن جنوبی حامی جنبش‌های انقلابی چپگرای منطقه شد و با ایران و کشورهای میانه‌رو عرب مقابله و مخالفت کرد. بدین ترتیب با آمدن نیروهای انگلیس به بحرین آنجا پایگاه مهم انگلستان در شرق سوئز و خلیج فارس مطرح شد. امپراتوری بریتانیا
امپراتوری بریتانیا (به انگلیسی: British Empire) به مجموعه قلمروها، مستعمرات، متعلقات و مناطق تحت حکومت پادشاهی متحد بریتانیای کبیر گفته می‌شود که بنیان آن از سده‌های ۱۶ و ۱۷ میلادی آغاز شد و تا پایان قرن بیستم ادامه داشت؛ مساحت نواحی تحت حکومت امپراتوری بریتانیا در سال ۱۹۲۲ به بیش از ۳۳ میلیون کیلومتر مربع و جمعیت امپراتوری به بیش از ۴۵۰ میلیون نفر رسید، و بدین ترتیب، امپراتوری بریتانیا بر بیش از یک‌چهارم از خشکی‌های کره زمین و یک‌چهارم جمعیت جهان در آن دوران، تسلط یافت. سرزمین‌های تحت فرمان این امپراتوری در سراسر جهان پراکنده بود و گفته می‌شد که "«خورشید هیچگاه در امپراتوری بریتانیا غروب نمی‌کند»". گستردگی امپراتوری بریتانیا به پراکندگی میراث سیاسی و فرهنگی بریتانیا و زبان انگلیسی در سراسر جهان انجامید. در عصر کاوش در سده‌های ۱۵ و ۱۶ میلادی، کشورهای پرتغال و اسپانیا به عنوان پیشروان و پیشتازان اکتشاف و دریانوردی، مستعمرات و مسیرهای بازرگانی بسیاری را در سراسر جهان تأسیس کردند و از این راه ثروت بسیاری اندوختند. در رقابت با آنها، کشورهای فرانسه، انگلستان و هلند نیز کوشش‌های خود را برای ایجاد مستعمرات و شبکه‌های تجاری در سرزمین‌های قاره آمریکا و آسیا افزایش دادند. ایجاد پادشاهی بریتانیای کبیر پس از اتحاد پادشاهی‌های انگلستان و اسکاتلند، و پیروزی این کشور در چندین جنگ بر فرانسه و هلند، بریتانیا را تبدیل به قدرت استعماری برتر در آمریکای شمالی و شبه‌قاره هند نمود. با اینکه بریتانیا سیزده مستعمره مهم خود را پس از استقلال آمریکا در سال ۱۷۸۳ از دست داد، اما گسترش مستعمرات در آسیا، آفریقا و اقیانوسیه و پیروزی بر ناپلئون در سال ۱۸۱۵، بریتانیا را برای بیش از یک قرن به قدرت بلامنازع جهان تبدیل کرد و به آن کشور امکان داد که حیطه قدرت خود را بیش از پیش در جهان بگستراند. در این دوران، برخی از مستعمرات بریتانیا که دارای ساختار جمعیتی مهاجر سفیدپوست بودند خودمختاری نسبی دریافت کردند و برخی از آنان تبدیل به قلمروهای بریتانیا شدند. میا یی
مبارزه میا یی حتی پیش از حمله ژاپنی‌ها به برمه در جنگ جهانی دوم آغاز شد. او با تمام قدرت برای استقلال کشور مبارزه می‌کرد و جلوی مقامات حکومت استعماری بریتانیا می‌ایستاد. او در جنگ جهانی دوم به نیروی مقاومت پیوست و برای دفاع از خود همیشه یک بطری زهر و یک شمشیر همراه داشت. در ۱۹۴۴، میا با پای پیاده از سرزمین‌های اشغال شده توسط دشمن و کوهستان‌ها عبور کرد تا خود را به هند که تحت سلطه بریتانیا بود برساند و به مبارزه با ژاپنی‌ها ادامه دهد. میا در طول مسیر زخم‌هایش را با تکه‌های سارونگ می‌بست و به پیشنهاد مردانی که می‌خواستند او را حمل کنند، جواب رد می‌داد. وقتی در هند بود، به پخش اعلامیه بر فراز برمه کمک کرد، برگه‌هایی که در آن‌ها بدرفتاری ژاپنی‌ها با مردم به تفصیل شرح داده شده بود. با وجود این که قصد داشت بعد از تولد پسر اولش به همراه همسر خود به برمه بازگردد، تا اکتبر ۱۹۴۵ و بعد از پایان جنگ جهانی اول به آنجا نرفت. او به مبارزه خود برای استقلال ادامه داد و این بار جلوی نظام‌های دیکتاتوری کشور ایستاد. سقطرا
در زمان چیرگی روم بر مصر و دریای سرخ، شمار زیادی از رومیان در این جزیره ساکن شدند و بر قبایل بربر، یونانیان دوره اسکندر، عرب‌های نصرانی پیروز شدند. آنها در این جزیره عنبر و صبر سقطری فراوان به دست می‌آوردند و به روم صادر می‌کردند. رومیان تا دوره اسلامی هنوز در این جزیره به بهره‌برداری این مواد مشغول بودند و بازرگانی این کالاها در دست آنها بود. آلبوکرک دریاسالار پرتغالی این جزایر را در سال ۱۵۰۷ گشود، اما در سال ۱۵۱۱، سلطان مَهره این جزایر را از فرمان پرتغال خارج ساخت. در سال ۱۸۸۶ جزایر سُقُطرا به بریتانیا تعلق گرفت. مستعمره عدن
مستعمره عدن () مستعمره پادشاهی بریتانیا که در جنوب یمن کنونی واقع شده بود و در بین سال‌های ۱۹۳۷ تا ۱۹۶۳ میلادی حیات داشت.مساحت این منطقه که شامل بندر عدن و حاشیه آن می شد ۱۹۲ کیلومتر مربع بود. انگلیسی میانه
در اوائل سدهٔ دهم میلادی، نورمن‌ها در شمال فرانسه ساکن شدند، پادشاهی قدرتمندی تشکیل داده، و تمدنی مبتنی بر زبان فرانسوی به وجود آوردند. در سال ۱۰۶۶ بود که آن‌ها به رهبری دوک ویلیام خود را به آن سوی کانال رسانیده و فرمانروایی انگلستان را هم به دست آوردند. تاریخ میانمار
نخستین امپراتوری کشور برمه است که میان سال‌های ۸۴۹ تا ۱۲۸۷ میلادی بر سر کار بود. چگونگی برپایی فرمانروایی پاگان بدین‌سان بود که مردمانی به نام بامار میان سال‌های ۵۰۰ تا ۹۵۰ و همزمان با فرمانروایی گروه نژادی پیو از شمال برمه به بخش مرکزی این سرزمین کوچیدند، اینان که اثر پذیرفته از بوداگرایی بودند در ۸۴۹ شهر باگان یا پاگان را بنیاد نهادند و این آغاز پادشاهیشان بود. بریتانیا
انسان‌ها تا حدود ۱۲۰۰۰ سال پیش، یعنی تا انتهای آخرین عصر یخبندان، به‌طور پیوسته در این سرزمین سکونت داشته‌اند. در این ناحیه بقایای متعددی از دوران میان‌سنگی، نوسنگی، و عصر برنز وجود دارد، از جمله استون‌هنج و اِیوبری. ساکنین انگلستان در عصر آهن، همچون دیگر نواحی بریتانیا که در جنوب خور فورث هستند، سلت‌ها بودند. این سلت‌ها به نام بریتون مشهور هستند. البته در جنوب شرق انگلستان قبایل بلژی نیز سکونت داشتند. در سال ۴۳ پیش از میلاد فتح بریتانیا به دست جمهوری روم آغاز شد. بریتانیا گرچه تا پیش از حمله ژولیوس سزار به گالیا چندان شناخته شده نبود، ولی صدها سال پیش از آن توسط ملوانان کارتاژ و یونان کشف شده بود. یکی از نخستین کاشفانی که سواحل بریتانیا و ایرلند را کشف کرد جهانگردی به نام پایتیاس بود. پایتیاس اهل جزیره مارسلی یا همان جزیره مارسلیا امروزی بود که در آن زمان کلونی‌های یونانی در آن سکونت داشتند. رومیان تا قرن پنجم پس از میلاد کنترل ایالت بریتانیا را حفظ کردند. حمله مغول به برمه
قوبلای خان مؤسس سلسله یوآن چین در سال ۱۲۷۷ و ۱۲۸۳ میلادی بر ضد پادشاهی پاگان در برمه وارد جنگ شد و آن را فتح کرد. اگرچه، ۴ سال بعد سربازان مغول پیشروی خود در برمه را از سر گرفتند تا بر مناطق بیشتری در همسایگی برمه (ویتنام و اندونزی) دست یابند. تاریخ کامبوج
جایاوارمان دوم در سال ۸۰۲ میلادی خود را پادشاه منطقه اعلام کرد و با بنیاد امپراتوری خمر، این امپراتوری توانست ۶۰۰ سال دوام آورده و با تسخیر بیشتر جنوب شرق آسیا به قدرت و ثروت زیادی دست پیدا کند. این پادشاهی که تحت تأثیر زیاد فرهنگی هندی قرار داشت پرستشگاه‌های عظیمی چون آنگکور وات را بنا نهاد و هندوئیسم و سپس بودیسم را به بیشتر جنوب خاوری آسیا گسترش داد. پس از سقوط آنگکور به‌دست آیوتهایا که در سده پانزدهم رخ داد، کامبوج با پادشاهان محلی اداره می‌شد تا این‌که فرانسه این کشور را در میانه‌های سده نوزدهم مستعمره خود کرد. انگلستان
رومی‌ها در سال ۴۳ میلادی در زمان سلطنت امپراتور کلودیوس به بریتانیا حمله کردند و به دنبال آن بیشتر مناطق بریتانیا را تصرف و آن را به نام استان انگلیس به امپراتوری روم الحاق کردند. مشهورترین قبیله بومی که تلاش کردند در برابر رومیان مقاومت کنند کاتوولانی‌ها به فرماندهی کاراتاکوس بودند. پس از آن، قیام به رهبری بودیکا، ملکه ایچه نی، با خودکشی او پس از شکست در نبرد واتلینگ استریت به پایان رسید. این دوران شاهد غلبه فرهنگ یونانی رومی و آشنایی با قانون رومی، معماری رومی، سیستم‌های فاضلاب، بسیاری از اقلام کشاورزی و ابریشم بود. در قرن سوم میلادی، امپراتور سپتیموس سوروس در ابوراکوم (یورک امروزی) درگذشت و در پی آن کنستانتین امپراتور بعدی اعلام شد. بربره
در دوران باستان، بربره بخشی از زنجیره‌ای از شهرهای بندری بازرگانی در امتداد کرانه‌‌ای سومالی بود. در اوایل دوره معاصر، بربره مهم‌ترین بازارگاه در شبه‌جزیره سومالی به‌شمار می‌آمد. بعداً از سال ۱۸۸۴ تا ۱۹۴۱ بربره به عنوان مرکز منطقه تحت‌الحمایه سومالی‌لند بریتانیا انتخاب شد اما بعدها جای خود را به هرجیسا داد. در سال ۱۹۶۰، سومالی‌لند تحت‌الحمایه بریتانیا به عنوان کشور مستقل سومالی‌لند اعلام شد و پنج روز بعد با سومالی‌لند تحت قیمومیت ایتالیا متحد شد و جمهوری سومالی را تشکیل داد. امپراتوری بریتانیا
به غیر از رودزیای جنوبی که یک منطقه خودگردان بود، تا سال ۱۹۶۸ همه مستعمرات آفریقایی بریتانیا استقلال خود را به دست آوردند اما خروج نیروهای بریتانیایی از جنوب و شرق آفریقا چندان صلح آمیز نبود؛ مانند استقلال کنیا که پس از یک شورش هشت ساله به دست آمد. در سال ۱۹۶۵، بیانیه استقلال یک‌طرفه رودزیا که از سوی اقلیت سفیدپوست این کشور صادر شده بود، از سوی سازمان ملل، کشورهای همسود و خود بریتانیا به رسمیت شناخته نشد و باعث جنگ داخلی رودزیا گردید. در نهایت، این جنگ پانزده سال طول کشید تا اینکه در سال ۱۹۸۰، کشور جدید زیمبابوه تشکیل شد. دیوید سایم کارگیل
دیوید سایم کارگیل (زاده ۹ آوریل ۱۸۲۶ - درگذشته ۲۵ مه ۱۹۰۴) صنعت‌گر، بازرگان و مدیر اجرایی اسکاتلندی بود، که در سال ۱۸۸۶ شرکت نفت برمه را تأسیس نمود. امپراتوری بریتانیا در جنگ جهانی دوم
امپراتوری بریتانیا در جنگ جهانی دوم () هنگامی که بریتانیا در سپتامبر ۱۹۳۹ در آغاز جنگ جهانی دوم به آلمان نازی اعلام جنگ کرد، بریتانیا به درجات مختلف مستعمره‌های تاج و تخت، تحت الحمایه و راج بریتانیا را تحت کنترل داشت. همچنین پیوندهای سیاسی منحصر به فردی را با چهار کشور از پنج قلمرو امپراتوری بریتانیا — استرالیا، کانادا، اتحادیه آفریقای جنوبی و نیوزلند به عنوان اعضای «اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع» در آن زمان را حفظ می‌کرد. در سال ۱۹۳۹ امپراتوری بریتانیا و کشورهای مشترک المنافع با هم یک قدرت جهانی را تشکیل می‌دادند که کنترل مستقیم یا بالفعل سیاسی و اقتصادی ۲۵ درصد از جمعیت جهان و ۳۰ درصد از توده زمین را داشتند. پادشاهی پاگان
پادشاهی پاگان نخستین امپراتوری کشور برمه است که میان سال‌های ۸۴۹ تا ۱۲۸۷ میلادی بر سر کار بود. زامبیا
ساکنان منطقه زامبیا در آغاز مردم خویسان بودند اما در جریان کوچ اقوام بانتو در سده سیزدهم این منطقه نیز بانتو نشین شد. پس از بازدید کاشفان اروپایی از این منطقه در سده هیجده، زامبیا در اواخر قرن نوزده مستعمره بریتانیا شد و فرمانروایان آن از سوی لندن گمارده می‌شدند. بنین
بنن در ۱۸۷۲ به مستعمره فرانسه تبدیل شد. این کشور در ۱ اوت ۱۹۶۰ از فرانسه زیر نام داهومی اعلام استقلال کرد. در ۱۹۷۲ یک دولت دیکتاتوری مارکسیست لنینیست در بنین برآمد و به حکومت نظامی‌ها در بنن پایان داد. رهبر این حکومت ماتیو کرکو بود. روابط خارجی بحرین
بحرین دارای سفارت در لندن و انگلستان نیز یکی از چهار کشور اروپایی است که در منامه سفارت دارد. بحرین استقلال خود را در سال ۱۹۷۱ از انگلستان بدست آورد ولی روابط دیپلماتیک و بازرگانی خود را با انگلستان حفظ کرده‌است. تاریخ قطر
در سال ۱۹۱۶ قطر تحت‌الحمایه بریتانیا شد و عبد الله بن قاسم آل ثانی پیمانی را با انگلیسی‌ها امضاء کرد که بر پایه آن انگلیسی‌ها تعهد کردند که در برابر حملات دریایی و زمینی از قطر حمایت کنند. پیمان بعدی در سال ۱۹۳۴ به امضاء رسید که در آن بریتانیا قول حمایت‌های گسترده‌تری داد. عمان
از سده ۱۷ میلادی عمان دارای پادشاهی خودکفا بوده‌است. در سده ۱۹ میلادی این کشور در اوج قدرت خود بوده‌است. با کاهش قدرت در سده بیستم میلادی این کشور تحت تأثیر و نفوذ گسترده پادشاهی بریتانیای کبیر قرار گرفت اما هیچگاه به شکل رسمی بخشی از آن نگردید. عمان پیوند گسترده نظامی و سیاسی با ایالات متحده آمریکا و پادشاهی بریتانیای بزرگ دارد ولی سیاست خارجی آزادانه‌ای درپیش می‌گیرد. فرمانروایی این کشور پادشاهی بی چون و چراست اما پارلمان نیز نقش قانون‌گذاری و بازرسی اندکی دارد. عمان نقش میانجیگری را در بین کشورهای خاورمیانه دارد. همانند سایر کشورهای عربی خلیج فارس منبع اصلی درآمد کشور، نفت است. هر چند نسبت به همسایگان، این کشور تولیدکننده متوسطی است. کشاورزی و ماهی‌گیری نیز دو منبع مهم درآمد در عمان هستند. منبع جایگزین دیگر گردشگری است. عمان یکی از قدیمی‌ترین مکان‌های بشر ساکن در جهان است و مردمان عمان حداقل ۱۰۶٫۰۰۰ سال زندگی می‌کرده‌اند. عمان قدیمی‌ترین دولت مستقل در بین کشورهای عربی را نیز دارا است. جدول زمانی جنگ جهانی دوم (۱۹۴۰)
۱۹: نیروهای پادشاهی ایتالیا بربره، پایتخت سومالی‌لند بریتانیا را می‌گیرند و مدافعان بریتانیایی به عدن می‌گریزند عدن. سقوط بربرا تهاجم مستعمره بریتانیا را کامل می‌کند. در پایان ماه، ایتالیایی‌ها سومالی لند بریتانیا و چندین شهر و قلعه در امتداد مرز با سودان و کنیا از جمله کسلا، قلابات، سودان، و مویالی را کنترل می‌کنند. میانمار
در ۱۴۰۴ میلادی یک فرمانده نظامی برمه به نام آناوِرِاهتا به پادشاهی رسید، و دودمان موسوم به پاگان را بنیان‌گذاری کرد. این دودمان حدود دویست سال در برمه حکومت کرد. تاریخ میانمار
از نبردهای جنوب شرق آسیا در زمان جنگ جهانی دوم است. این نبرد از زمانی که ژاپنی‌ها در ۲۰ ژانویه ۱۹۴۲م از مرز سیام-برمه گذشتند تا ۲۵ ژوئیه ۱۹۴۵م که ارتش چهاردم بریتانیا راه‌آهن تانگ گوی در ایالت شان در خاور برمه را تسخیر کردند ادامه داشت. نبرد برمه
نیروهای هندی، گورخا و انگلیسی به فرماندهی سر ویلیام سلیم بیشتر بار نبرد را بر دوش داشتند ولی نیروهای آمریکایی و چینی به فرماندهی ژنرال ژوزف استیل‌ول نیز در شمال با ژاپنی‌ها می‌جنگیدند. نبرد برمه از چهار مرحله گذشت: امپراتوری بریتانیا
بدین ترتیب امپراتوری بریتانیا در نخستین سال‌های سده هفدهم میلادی پا به عرصه وجود نهاد. در این دوران، انگلیسی‌ها به آمریکای شمالی پا گذاشتند و کمپانی‌هایی که وظیفه‌شان مدیریت مستعمرات فرادریایی بود را تأسیس کردند که مهم‌ترین آن‌ها کمپانی هند شرقی بود. تاریخدانان این دوران تا از دست دادن «مستعمرات سیزده‌گانه» در جریان انقلاب آمریکا را «نخستین دوره امپراتوری بریتانیا» می‌نامندند. سینمای میانمار
یک دهه بعد اولین فیلم ناطق برمه‌ای در سال ۱۹۳۲ در بمبئی هند با عنوان "با پول نمی‌توانید آن را بخرید" و به کارگردانی توت کی تولید شد. پس از آن فیلم‌هایی که با موضوعات اجتماعی و مضامین سیاسی سر و کار داشتند در دهه ۱۹۳۰ رواج پیدا کردند. در تمام این سال‌ها بساط سانسور در سینمای برمه بسیار گسترده بود. فیلم‌هایی که به مضامین فساد دولتی یا فساد پلیس می‌پرداختند توسط انگلیسی‌ها توقیف می‌شدند و در حال حاضر تعداد کمی از آن‌ها باقی مانده‌است. با این همه در دوران استعمار فیلم‌هایی با مضامین سیاسی اجتماعی فراوان ساخته شده بودند. باگان
با توجه به تاریخ برمه، باگان در قرن دوم پس از میلاد، و در ۸۴۹ میلادی توسط پادشاه پیینبیا، ۳۴ ام جانشین بنیانگذار اولیه باگان تأسیس شد. نیجریه
استعمار بریتانیا، در اواخر قرن نوزدهم کشور نیجریه را به تصرف خود درآورد و در سال ۱۹۱۴ با الحاق دو تحت الحمایه خود یعنی نیجریه شمالی و جنوبی، مستعمره نیجریه را ایجاد کرد. نیجریه در سال ۱۹۵۴ م دارای خودمختاری و عضو جامعه کشورهای همسود شد. در سال ۱۹۶۰ نیز مردم این کشور با شرکت در یک همه‌پرسی، ایجاد یک حکومت فرمانداری کل فدرال، مستقل از بریتانیا را تأیید کردند و بدین صورت، نیجریه به استقلال رسید. تا اینکه حکومت نیجریه در سال ۱۹۶۳ م تبدیل به جمهوری شد. امپراتوری بریتانیا
بریتانیا پس از پایان امپراتوری نیز حاکمیت چهارده منطقه خارج از جزیره را برای خود محفوظ داشت. در سال ۱۹۸۳، پارلمان بریتانیا رسماً نام «مستعمره‌های تاج و تخت» را به «مناطق تحت حاکمیت بریتانیا» تغییر داد. مدتی بعد، در سال ۲۰۰۲، این نام باز هم تغییر کرد و نام «سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا» به خود گرفت. از این چهارده منطقه، سه تای آن‌ها خالی از سکنه هستند و یازده منطقه باقی مانده توسط یک دولت محلی اداره می‌شوند، با این حال از سیاست‌های کلی دولت بریتانیا پیروی می‌کنند. مانیپور
در دوران امپراتوری هند بریتانیا، پادشاهی مانیپور یکی از ایالت‌های شاهزاده‌نشین بود. بین سال‌های ۱۹۱۷ تا ۱۹۳۹، برخی از مردم مانیپور فرمانروایان شاهزاده را برای برقراری دموکراسی تحت فشار قرار دادند. در اواخر دهه ۱۹۳۰، ایالت مانیپور که ترجیح می‌داد بخشی از امپراتوری هند باقی بماند و بخشی از برمه نشود، در این مورد با دولت انگلیس وارد مذاکره شد. برمه در آن زمان در جریان جدا شدن از هند بود. این مذاکرات با آغاز جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۳۹ قطع شد. تصرف برمه توسط ژاپن
تصرف برمه توسط ژاپن () دوره زمانی بین ۱۹۴۲ و ۱۹۴۵ در طول جنگ جهانی دوم بود، زمانی که برمه (میانمار) توسط امپراتوری ژاپن اشغال شد. حزب کمونیست برمه
پیش از آغاز درگیری‌های داخلی در میانمار، حزب کمونیست برمه برای استقلال از بریتانیا بزرگ و علیه اشغال برمه توسط ژاپنی‌ها در جنگ جهانی دوم جنگیده بود. استقلال بحرین
بحرین هیچگاه زیر سلطه هیچ دولت منطقه‌ای به غیر از ایران نبود، بجز دورهٔ کوتاهی که استعمار پرتغال مدعی بحرین بود. مردم آنجا و حکام محلی همواره خود را تابع فارس می‌نامیدند و در دعاوی نیز به حکام فارس تظلم و دادخواهی می‌کردند. طبق قرارداد مجمل و مفصل انگلستان حاکمیت ایران بر تمام خلیج فارس را به رسمیت شناخت. دولت عثمانی که رقیب ایران بود نیز تنها بر مکه و مدینه تسلط داشت و همواره شمال عربستان را جزو مملکت فارس به رسمیت می‌شناخت؛ نقشهٔ رسمی دولت عثمانی گواه این موضوع است. البته از سال ۱۸۲۰میلادی و قدرت‌گیری استعمار انگلیس در منطقه اوضاع تغییر کرد. امپراتوری استعماری بریتانیا که به شاه عباس صفوی برای بیرون کردن پرتغالیان کمک کرده‌بود، از سال ۱۲۳۶ ه‍.ق به بهانهٔ مبارزه با دزدان دریایی و تحریم برده‌فروشی پایهٔ حضور مستقل خود در خلیج فارس را استوار کرد. به سال ۱۲۶۴ بریتانیا از شیخ محمد بن خلیفه آل خلیفه اجازه گرفت که همهٔ کشتی‌ها و مردم بحرین را وارسی کند. شیخ محمد برای نجات از انگلیس با والی فارس و پادشاه ایران نامه‌نگاری کرد و ضمن تمکین از حاکمیت ایران از ایران یاری خواست. بریتانیا هم بحرین را تصرف کرد و او را برکنار کرده برادرش شیخ عیسی بن علی آل خلیفه را روی کار آورد. شیخ عیسی با بریتانیا دو عهدنامه امضاء کرد که بی اجازهٔ بریتانیا با دولتی دیگر (ایران و عثمانی) رابطه پیدا نکند و تنها دولت بریتانیا در بحرین نماینده داشته‌باشد. این‌گونه شد که بحرین عملاً تحت‌الحمایه انگلیس گشت. هنگ کنگ بریتانیا
هنگ کنگ بریتانیا اراضی خالصه و سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا در تحت حاکمیت بریتانیا بود و در آسیای شرقی واقع شده‌است. هنگ کنگ از سال ۱۸۴۲ تا ۱۹۹۷ جزو مستعمرات امپراتوری بریتانیا بود. تاریخ میانمار
در نیمه دوم قرن شانزدهم، سلسله تانگو (۱۷۱۵–۱۵۱۰) این کشور را مجدداً متحد کرد و بزرگترین امپراتوری در تاریخ جنوب شرقی آسیا را برای یک دوره کوتاه تأسیس کرد. بعداً پادشاهان تانگو چندین اصلاحات مهم اداری و اقتصادی را ایجاد کردند که منجر به پادشاهی کوچکتر، صلح آمیزتر و مرفه تر در قرن ۱۷ و اوایل ۱۸ام شد. در نیمه دوم قرن 18th، سلسله کونباونگ (۱۷۵۲–۱۸۸۵) پادشاهی را بازگرداند، و اصلاحات تانگو را ادامه دادند که باعث افزایش حکومت مرکزی در مناطق پیرامونی و تولید یکی از باسوادترین ایالت‌های آسیا شد. این سلسله نیز با همه همسایگان خود به جنگ رفت. جنگهای انگلیس و برمه (۱۸۲۴–۸۵) سرانجام منجر به استعمار انگلیس بر این کشور شد. تاریخ برونئی
در سال ۱۸۸۸، سلطان هاشم جلیل‌العالم اقام‌الدین از انگلیس درخواست کرد تا دست‌درازی‌های بعدی را متوقف کند. انگلیس در همان سال «پیمان حفاظت» را با برونئی امضا کرد و این کشور تا زمان استقلالش در سال ۱۹۸۴، به یک کشور تحت‌الحمایه انگلیس تبدیل شد. شرکت نفت برمه
این شرکت پایه‌گذار شرکت‌های نفتی بسیاری بوده‌است. اولین کمپانی نفتی خاورمیانه؛ شرکت نفت آنگلو-پرشین (و یا شرکت نفت ایران و انگلیس) از شرکت‌های تابعه این شرکت نفتی بریتانیایی محسوب می‌شد. شرکت بی‌پی نیز در آغاز فعالیت، از شرکت‌های زیرمجموعه شرکت نفت برمه بود، که چند سال پس از تغییر نام به بریتیش پترولیوم، مستقل شد. موریس
فرانسه در سال ۱۷۱۵ کنترل موریس را به دست گرفت و نام آن را به «ایل دو فرانس» (جزیره فرانسه) تغییر داد. در سال ۱۸۱۰، این جزیره توسط بریتانیای کبیر تصرف شد و چهار سال بعد فرانسه موریس و مناطق وابسته آن را به بریتانیا واگذار کرد و بریتانیایی‌ها نام پیشین جزیره را به آن برگرداندند. موریس به عنوان مستعمره بریتانیا شامل رودریگز، آگالگا، سنت براندون، تروملین، مجمع الجزایر چاگوس، و تا سال ۱۹۰۶، سیشل بود. حاکمیت بر تروملین بین موریس و فرانسه مورد مناقشه است، زیرا به‌طور خاص در معاهده پاریس ذکر نشده‌است. موریس تا زمان استقلال در سال ۱۹۶۸ عمدتاً مستعمره کشاورزی بریتانیا باقی ماند. موریس اکنون عضو اتحادیه کشورهای همسود (مشترک‌المنافع بریتانیا) است. امپراتور چیان‌لونگ
امپراتور چیان‌لونگ در ۱۷۶۵ میلادی کوشید کشور برمه را به قلمرو چینگ ملحق سازد اما در جنگ میان چین و برمه، شکستی بزرگ نصیب او شد و تلاش‌هایش برای تسخیر برمه ناموفق ماند. روزهای برمه
در دهه ۱۹۲۰ میلادی، جورج اورول ۱۹ ساله، که در آن زمان با نام اصلی‌اش اریک بلر شناخته می‌شد، به عنوان افسری جوان، وارد رانگون پایتخت برمه (میانمار کنونی) شد که در آن زمان مستعمره بریتانیا بود. برمه ثروتمندترین مستعمره بریتانیا در جنوب شرق آسیا محسوب می‌شد و پذیرای کارگران مهاجر از هند و چین بود. ۷۵ درصد صادرات چوب ساج در جهان از جنگل‌های برمه تأمین می‌شد. اورول جوان در بسیاری از شهرهای برمه به مدت ۵ سال خدمت کرد و در نهایت پس از ابتلا به بیماری تب دنگی از نیروی پلیس استعفا داد. عمان
قدمت عمان به ۱۴ هزار سال پیش برمی‌گردد و رویکرد باستانی این کشور بسیار ارزشمند است. عمان از سمت شمال غرب با امارات متحده، از سمت غرب با عربستان سعودی، از سمت جنوب با یمن همسایه است. در سال ۱۵۰۷ کشور عمان تحت اشغال پرتغال قرار گرفت. بزرگترین شهر و پایتخت عمان مسقط نام دارد. به گفته باستان‌شناسان تاریخ عمان به هزاره دوازدهم قبل از میلاد و در پایان عصر یخبندان بر می‌گردد. در آن دوران عمان سرزمینی سرسبز، حاصلخیز و پربار بوده‌است. حفاری‌هایی در مختلف باستانی منجر به کشف قبرستان‌های ولایت بریمی در منطقه ظاهره و ولایت ابراء در منطقه شرقیه و محوت در منطقه وسطی و نزوی در منطقه داخلیه و دیگر مناطق سلطنت عمان و به ویژه مناطق ساحلی شده‌است. از این حفاری‌ها پیداست که عمان روابط تجاری گسترده‌ای در مابین هند و میان‌رودان و دیگر تمدن‌های شبه‌جزیره عربستان داشته‌است. در هزاره سوم قبل از میلاد عمان به نام «مجان» مشهور بوده‌است. همچنین در لوح‌های سومری نام "مگان" و در گویش اکدی "مکان" به کار رفته‌است که به معادن مسی عمان پیوند دارد. مس یکی از کالاهای تجارتی اصلی عمان بوده که با کشتی‌های «مجان» بارکشی می‌شده‌است. بقایای معادن مس در حفاری‌ها پیدا شده و هم‌اکنون نیز یکی از منابع اصلی اقتصادی عمان به‌شمار می‌آید. تاریخ عمان نشان می‌دهد که مردم عرب از زمان‌های قدیم در عمان ساکن شده‌اند. «عاد و قبیله‌اش» در تپه‌های شنی (کثبان رملی) و تلماسه‌هایی که بین عمان و استان حضرموت قرار دارد زندگی می‌کرده‌اند. جزایر ویرجین بریتانیا
در سال ۱۶۷۲ جزایر ویرجین بریتانیا، ضمیمهٔ امپراتوری بریتانیا شد. مهاجرین خارجی که بیشتر بریتانیایی‌تبار بودند از بردگان آفریقایی با حداقل مزایا به عنوان کارگر در مزارع نیشکر استفاده می‌کردند که با الغای بردگی در نیمهٔ اول قرن نوزدهم این روش نیز منسوخ شد. روابط هند و ژاپن
از آنجا که هند با شروع جنگ جهانی دوم تحت سلطه انگلیس بود، تصور می‌شد که از طرف متحدین وارد جنگ شده‌است. بیش از ۲ میلیون هندی در جنگ شرکت کردند. بسیاری در جنگ با ژاپنی‌هایی که برمه را فتح کردند و به مرز هند رسیدند خدمت کردند. هنگام تسلیم سنگاپور در سال ۱۹۴۲، حدود ۶۷۰۰۰ سرباز هندی توسط ژاپنی‌ها اسیر شدند، بسیاری از آنها بعداً عضو ارتش ملی هند (INA) اسپانسر ژاپن شدند. در سالهای ۱۹۴۴–۴۵، نیروهای انگلیس و هند با هم در یک جنگ نبردهای در برمه ژاپنی‌ها را شکست داده و INA از هم پاشیدند. سودان
با مرگ محمد احمد بین پیروان او اختلاف افتاد و سرانجام «عبدالله» به همراه نیروهایش که به «انصار» معروف شدند در سال ۱۸۹۱ توانستند کلیه مخالفان را سرکوب نمایند. در سال‌های ۱۸۸۹و ۱۸۹۰ میلادی، خشکسالی و گرسنگی و بیماری‌های واگیر دار، سودان را در کام خود کشید در چنین وضعیتی در سال ۱۸۹۶ بریتانیا و فرانسه به ترتیب از شمال و از غرب وارد عملیات نظامی علیه دولت عبدالله شدند. نیروهای مشترک بریتانیایی-مصری به فرماندهی لرد هربرت کیچنر در سپتامبر ۱۸۹۸ میلادی، ام درمان، مرکز دولت عبدالله را اشغال کردند و عبدالله با اندک نیروی باقیمانده‌اش به سمت کردفان عقب‌نشینی کردند و بدین طریق سودان عملاً مستعمره کامل بریتانیا شد. مدتی بعد، عبدالله به قتل رسید. در ادامه سلطه کامل بریتانیا بر سودان، نیروهای باقی‌مانده «المهدی» نیز در شهر «ام درمان» در جنگی با نیروهای بریتانیایی شکست خورده و کاملاً منهدم شدند و به این شکل بریتانیا سودان را تا ۶۰ سال تحت انقیاد کامل خود درآورد. در سال ۱۸۹۹ سودان به‌طور کامل، مستعمره بریتانیا شد. در همین سال «سر رجینالد وینگیت» در سمت فرماندار کل سودان سازمان اداری سودان را با اقتباس از تشکیلات بریتانیایی پی‌ریزی کرد. روزهای برمه
روزهای برمه کتابی‌ست نوشته جورج اورول نویسنده انگلیسی که در سال ۱۹۳۴ در شهر نیویورک آمریکا توسط هارپر و برادران منتشر شد. این داستان همچون نوشته‌های دیگر جورج اورول یک داستان انتقادی است. در سال ۲۰۱۳، تقریباً هشتاد سال پس از انتشار نخست کتاب، روزهای برمه مهم‌ترین جایزه ادبی کشور برمه را دریافت کرد. سده هجدهم میلادی
امپراتوری بریتانیا با شکست دادن فرانسه در آمریکا در دهه ۱۷۶۰ و تسلط بر بخش‌های زیادی از هندوستان تبدیل به ابرقدرتی جهانی شد. با این حال بریتانیایی‌ها بخش اعظم مستعمرات خود در شمال آمریکا را در پی انقلاب آمریکا که فعالانه توسط فرانسوی‌ها حمایت می‌شد از دست دادند. با ثبت اختراع موتور بخار در بریتانیا در دهه ۱۷۵۰ انقلاب صنعتی در این کشور آغاز شد. هر چند این انقلاب شروع آرامی داشت اما بعدها تأثیر عظیمی بر جوامع انسانی و محیط زیست گذاشت. امپراتوری زنج
امپراتوری زنج تشکّلی سیاسی در قرن ۱۹ میلادی بود که عمان در ساحل سواحیلی تأسیس کرد. این تشکّل به تجارت برده از میان مردم سواحیلی محلی که در اوج خود، تا کنگو شرقی هم می‌رسید، گسترده شده‌بود. نهایتاً، سقوط این «امپراتوری» وقتی که بریتانیا قصد داشت تجارت برده را پایان دهد، سر رسید. آن را تصاحب و در سال ۱۸۹۶ میلادی به امپراتوری بریتانیا ضمیمه کرد. پنانگ
اولین کشتی بریتانیا در ژوئن ۱۵۹۲ وارد پنانگ گردید. این کشتی که نامش ادوارد بونادونچر بود تحت سرپرستی ناخدا جیمز لاکستر قرار داشت. هرچند تا قرن ۱۸ بریتانیا در جزیره حضور ثابتی نداشت. در ۱۷۷۰ فرانسیس لایت، توسط کمپانی هند شرقی بریتانیا برای ایجاد روابط تجاری با شبه جزیره مالایی مأموریت پیدا نمود. لایت متعاقباً وارد کداح گردید که در آن زمان تحت سلطه دولت دست نشانده پادشاهی سیامی بود. با اطلاع از اینکه قلمرو پادشاهی تحت تهدیدات داخلی و خارجی قرار داشت، وی قول داد از سلطان کداح، سلطان محمد جیوا زین الادیلین دوم، محافظت نماید، در عوض آن سلطان جزیره پنانگ را تقدیم بریتانیا نمود. فرهنگ در کامبوج
جایاوارمان دوم در سال ۸۰۲ میلادی خود را پادشاه منطقه اعلام کرد و با بنیاد امپراتوری خمر، این امپراتوری توانست ۶۰۰ سال دوام آورده و با تسخیر بیشتر جنوب شرق آسیا به قدرت و ثروت زیادی دست پیدا کند. این پادشاهی که تحت تأثیر زیاد فرهنگی هندی قرار داشت پرستشگاه‌های عظیمی چون آنگکور وات را بنا نهاد و هندوئیسم و سپس بودیسم را به بیشتر جنوب خاوری آسیا گسترش داد. پس از سقوط آنگکور به‌دست آیوتهایا که در سده پانزدهم رخ داد، کامبوج با پادشاهان محلی اداره می‌شد تا این‌که فرانسه این کشور را در میانه‌های سده نوزدهم مستعمره خود کرد. عماره
العماره در دهه ۱۸۶۰ توسط امپراتوری عثمانی برای ایجاد پایگاه نظامی در مقابل تهدیدهای بنی لام و قبیله البومحمد تأسیس شد و در سال ۱۹۱۵ توسط انگلیسی‌ها به تسخیر در آمد. بربرها
حتی بعد از چپاول رم بدست «ویزیگوت» ها، شهر هنوز تا حدی آرام و امن بود. این بدان خاطر بود که نیروی دریایی رم اداره آبراه‌های که در دریایی مدیترانه برای تجارب و حمل و نقل مواد غذایی مورد استفاده قرار می‌گرفتند را در اختیار خود داشت. اما بعد از آنکه واندال‌ها در سال ۴۲۹ میلادی سواحل شمال آفریقا را فتح کردند، شهر روم محاصره شده و از منابع غذایی خود جدا گشت. در سال ۴۵۵ میلادی، واندال‌ها موفق شدند که با استفاده از نیروی دریایی خود به شهر رم حمله کنند. اما شهر رم علی‌رغم وضعیت دشوار و ضعیفش، هنوز تسلیم نشده بود. جزایر سلیمان
ساکنان جزایر سلیمان قبل از تحت‌الحمایگی توسط بریتانیا در ۱۸۹۳، به صورت نیروی کار در مزارع دیگر جزایر اقیانوس آرام استثمار می‌شدند. جزایر سلیمان که از ۱۹۴۲ تا ۱۹۴۵ به اشغال امپراتوری ژاپن درآمد، صحنه جنگ‌های شدیدی از جمله نبردی بزرگ بر سر جزیره گودال کانال بود. این کشور استقلال خود را از بریتانیا در سال ۱۹۷۸ به دست آورد. شرکت بازرگانی بمبئی برمه
شرکت بازرگانی بمبئی برمه () شرکت بازرگانی هندی است، که در سال ۱۸۶۳ توسط برادران والاس تأسیس شد. بریتانیا (استان روم)
بریتانیای رومی بخشی از جزیره بریتانیا بود که میان سال‌های ۴۳ پیش از میلاد تا ۴۱۰ میلادی تحت استیلای امپراتوری روم قرار داشت. پایتخت این سرزمین، شهر لوندینیوم بود و سرتاسر انگلستان، ولز و برای مدت کوتاهی جنوب اسکاتلند را دربرمی‌گرفت. تانگانیکا
اروپائی‌ها در نیمه دوم سده نوزدهم به تانگانیکا -که پیش از این باشنده و مدنیت داشت- رسیدند. در ۱۸۸۵ آلمان این سرزمین را مستعمره خود اعلام کرد و تانگانیکا به همراه رواندا و بوروندی بخشی از آفریقای شرقی آلمان شدند. با شکست آلمان در جنگ جهانی اول و بر اساس معاهده ورسای رواندا و بوروندی مستعمرهٔ بلژیک و تانگانیکا مستعمرهٔ بریتانیا شدند. تاریخ میانمار
گروه دیگر، مردم بامار، در اوایل قرن ۹ وارد دره بالایی ایراوادی شد. آنها به تأسیس پادشاهی پاگان (۱۰۴۴–۱۲۹۷)، اولین اتحاد دره ایراوادی و حاشیه آن پرداختند. در این دوره زبان برمه ای و فرهنگ بامر به آرامی جایگزین هنجارهای شناخته شده پیو شد. پس از اولین حمله مغولان به برمه در سال ۱۲۸۷، چندین پادشاهی کوچک، که از آن پادشاهی آوا، پادشاهی هانتهاوادی، پادشاهی مراوک یو و ایالت شان قدرتهای اصلی بودند. حمله ژاپن به برمه
حمله ژاپن به برمه () آغاز نبرد برمه در جبهه جنوب شرقی آسیای جنگ جهانی دوم بود که از دسامبر سال ۱۹۴۱ آغاز شد. تاریخ میانمار
نیروهای هندی، گورخا و انگلیسی به فرماندهی سر ویلیام سلیم بیشتر بار نبرد را بر دوش داشتند ولی نیروهای آمریکایی و چینی به فرماندهی ژنرال ژوزف استیل‌ول نیز در شمال با ژاپنی‌ها می‌جنگیدند. در طی جنگ جهانی دوم، ارتش استقلال‌طلب برمه به‌وجود آمد و ارتش مزبور طی ۱۹۴۱ همراه با ارتش ژاپن وارد مناطق جنوبی برمه گردید. پس از یک درگیری سخت در ماه مه ۱۹۴۵ رانگون پایتخت برمه کاملاً به تصرف نیروهای محلی برمه درآمد، ژاپنی‌ها بیرون رانده شدند و چیرگی انگلستان دوباره بر کشور برمه برقرار شد.