مخاطب داستانهای کمیک چه کسانی هستند؟
نمو کوچولو
مورخ کمیک R. C. Harvey مک کی را «اولین نابغه اصلی رسانه کمیک استریپ» نامیده‌است. هاروی می‌گوید که هم عصران مک کی مهارت‌های لازم برای ادامه نوآوری‌های خود را نداشتند به طوری که آنها برای نسل‌های بعدی رها شدند تا اینکه دوباره استعداد آنها کشف شد. کاریکاتوریست رابرت کرام، مک کی را «نابغه» و یکی از کاریکاتوریست‌های مورد علاقه خود نامید. فدریکو فلینی کارگردان ایتالیایی، "نمو کوچولو" را در مجله کودکان "کوریره دی پیکولی" خواند و این کمیک «تأثیر شدیدی» بر فیلمسازی او گذاشت. لونتیک
داستان این مجموعه دربارهٔ یک موجود مهربان و صلح‌دوست است که از کره ماه روی زمین افتاده است و هربار با دوستانش، ماجراهایی را پشت سر می‌گذارد. مخاطبان این کارتون کودکان ۱/۵ تا ۶ ساله هستند و ساختِ آن با مشاورهٔ معلمان و روانشناسان کودک صورت پذیرفته است و مفادِ اصلی برنامهٔ درسی پیش‌دبستانی روسیه در آن گنجانده شده است: یادگیریِ «رنگ‌ها»، «حساب»، «چطور باید رفتار خوب داشت»، «مؤدب بودن»، «دوستِ خوب بودن» و «دوست‌یابی». تعداد بازدیدهای این مجموعهٔ کارتونی در سایت اینترنتی «یوتیوب» از یک میلیارد نفر گذشته است.
مردان ایکس (کمیک)
دشمنان مردان ایکس طیف وسیعی را شامل می‌شوند: از بعضی انسان‌ها که به دنبال نابود کردن جهش یافته‌ها هستند گرفته تا جهش یافته‌های شرور ، موجودات فضایی _ باستانی و گروه‌های ابر قهرمانی(که به اشتباه در مقابل هم قرار گرفتند) اما بی‌شک بزرگترین گروه دشمن مردان ایکس، انجمن برادری جهش یافته‌ها (که بنیان‌گذار و رهبر اصلی آن مگنیتو است) هستند. هدف آن‌ها تضمین امنیت جهش یافته‌ها، به وسیلهٔ حکومت آن‌ها بر انسان هاست. با این حال گاهی اوقات این دو گروه در مقابل دشمن مشترک (که معمولاً انسان‌هایی با هدف نابود کردن تمامی جهش یافته‌ها هستند) با هم متحد شده یا حداقل با یکدیگر مذاکره می‌کنند. جوچه
در رمان‌ها، داستان‌های کوتاه، و شعرهای کره شمالی، این یک قاعده‌است که قهرمان‌ها به منظور نشان دادن میهن‌پرستی‌شان تصویر بشوند. موفقیت‌ها و دست‌یافت‌های ادبی با توجه موفقیت‌شان در پیش‌بردن و ترویج هدف‌های ایدئولوژیکی که توسط جوچه دیکته شده سنجیده می‌شود و با هر ملاک هنری دیگر در تعارض است. بررسی سرسری ماه‌نامه «ادبیات کره‌ای» (Chosonmunhak) نشان می‌دهد بیشتر داستان‌های کوتاه، شرح‌حال‌ها، شعرها، و حتی کمیک‌ها پر است از پیام‌های ایدئولوژیک و سیاسی. در کره شمالی معمولاً لازم است کتاب‌داستان‌های معینی خوانده شود و سپس در جلسه‌های «روز مطالعه» هر هفته در محل‌های کار درباره‌شان بحث شود. در این روز عملاً همه کارمندان و شهروندان دیگر لازم است که در جلسه‌های برنامه‌ریزی‌شده بحث که توسط واحدهای اجرایی و برای عوام مردم برگزار می‌شود، شرکت کنند. یک مثال مهم دیگر برای ادبیات جوچه، مجموعه‌داستان «ملت و سرنوشت» (Minjok kwa Unmyong) است. در این مجموعه، صدها نفر در طول تاریخ کره شمالی که میهن‌پرستی خود را با کیفیتی نامعمول نمایش داده‌اند، به عنوان چهره‌های قهرمانی و حماسی ملی معرفی می‌شوند. این قهرمان‌ها شامل افرادی در مشاغل مختلف و در موقعیت‌های اجتماعی مختلف می‌شود؛ از هنرمندها گرفته تا اسرای جنگی. این مجموعه همچنان دارد بیشتر می‌شود. به محض این‌که یک رمان دربارهٔ فردی خاص نوشته می‌شود، آن اثر هم‌زمان به فیلم سینمایی تبدیل می‌شود تا در سطح ملی در سینماها یا روی ویدئو عرضه شود. علاوه بر این مجموعه‌ها که ستودگان متأخرتری را مجسم می‌کند، گروهی از رمان‌ها، فیلم‌نامه‌ها و داستان‌های کوتاه هستند که برای بازنمایی چهره‌های تاریخی طراحی شده‌اند. تاریخچه انیمه
از انیمه‌های که مخاطبینشان دختران بودند در این دهه می‌توان به Candy Candy و Rose of Versailles اشاره کرد که محبوبیت زیادی در ژاپن و بعدها در جهان پیدا کردند. کامیک-کان سن دیگو
کامیک-کان بین‌المللی سن‌دیگو که معمولاً به صورت کامیک-کان یا کامیک-کان سن‌دیگو شناخته می‌شود. کنفرانسی است سالانه که در هر تابستان به مدت چهار روز در شهر سن‌دیگوی آمریکا برگزار می‌شود. این کنفرانس ابتدا برای نمایش کتاب داستان‌های مصور بود اما بعدها گسترۀ بزرگی از سریال‌ها، فیلم‌ها، بازی‌های رایانه‌ای و دیگر محصولات فرهنگی مردمی را دربر گرفت. در سال ۲۰۱۰ ۱۳۰٬۰۰۰ نفر در این کنفرانس‌ها شرکت کردند که بزرگ‌ترین کنفرانس کامیک در آمریکا و چهارمین کنفرانس بزرگ کامیک در دنیا پس از کامیکت (ژاپن)، اینترنشنال کامیک فستیوال (فرانسه)، لوکا کامیک اند گیمز (ایتالیا) محسوب می‌شود. مانگا
کمیک‌های تحت تأثیر مانگا در سایر نقاط جهان، به ویژه در الجزایر با نام (DZ-manga)، چین با نام (manhua) و کره جنوبی با نام (مانهوا) وجود دارد. انتقام‌جویان تاریک
انتقام‌جویان تاریک عنوان یکی از مجموعه کتاب‌های کمیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس است که توسط برایان مایکل نگاشته شده‌است و برای اولین بار، در مارس ۲۰۰۹ چاپ شد. انتقام‌جویان تاریک، نام گروهی از انسان‌ها است که هر کدام به گونه‌ای استعداد خاصی دارند. این گروه توسط نورمن آزبورن تشکیل شده‌است. بتمن: شوخی مرگبار
شوخی مرگبار با استقبال بالایی از سوی منتقدان و خوانندگان مواجه شد و اکنون به عنوان یکی از مشهورترین خط‌های داستان کامیک‌های بتمن شناخته می‌شود. ویل آیزنر
آیزنر که یکی از طراحان کمیک US.american comics بود مهر تاییدی بر تکامل کمیک در قرن ۲۰ می‌باشد. ویل آیزنر را می‌توان پایه‌گذار و استاد کتاب‌های گرافیکی جیبی و تا حدی طراح کمیک‌هایی به شیوه رمان که تأثیر مستحکمی بر نسل‌های هنرمندان نوین و طراحان کمیک دارد نام برد. آیزنر از مادری رومانیایی و پدری اتریشی پا به عرصه حیات گذاشت و از طراحی صحنه در یک تئاتر یهودی کارش را در زمینه هنر آغاز کرد. او برای تأمین مخارج زندگی خانواده خود به فروش روزنامه نیز می‌پرداخت. زمانی که در برانکس بخشی از نیویورک فقر بیداد می‌کرد او روزنامه مدرسه را در سال ۱۹۳۳ منتشر کرد و از مدرسه هنر انجمن دانشجویان هنر نیویورک (Art Students League of New York) که در قرن نوزدهم تأسیس شده بود به علت فقر و نداشتن هزینه تحصیلی ترک تحصیل کرد. از سال ۱۹۳۶ طراح مجله‌ای به نام واو (Wow) شد و با یکی دیگر از همکارانش به نام جری ایگر (Jerry Iger) استودیویی به نام آیزنر و ایگر Eisner & Iger به همت خود ایگر تأسیس کردند تا بدین وسیله با هم کار کنند، خلق کنند، کمیک بسازند و با هم تولید و فروش داشته باشند. شروع راه‌اندازی و شکل‌گیری این استودیو هم‌زمان بود با فعالیت دیگر هنرمندان چون جک کربی (Jack Kirby)، مورت مسکین (Mort Meskin)، و باب کین (Bob Kane) که در زمینه طراحی تلاش می‌کردند، موفق به بستن قراردادهایی با استودیوی آیزنر شدند که در سال ۱۹۳۹ منجر به تولید شانزده سفارش کمیک در روزنامه‌ها شد. در ادامه همین موفقیت‌ها در سال ۱۹۴۰ اسپیریت (The Spirit) متولد و خلق می‌شود. داستان مصور
شرح روایت و بیان ماجراها به زبان تصویر و بعضاً با استفاده از دیالوگ‌ها، به زمان مصر باستان برمی‌گردد. اما اگر شرح روایت‌های مدرن را در نظر بگیریم، داستان‌های مصور به شکل کنونی آن نخستین بار در اروپا شکل گرفتند. در سده ۱۸ میلادی، از طریق داستان‌های مصور، به شکلی «هجوآمیز» از ولنگاری جنسی و فساد در دودمان بوربون، انتقاد می‌شد. نخستین کمیک‌های آمریکایی در سده بیستم میلادی شکل گرفتند. روزبه معین
بنا بر اظهاراتش نوشتن را از دوران کودکی آغاز کرده و در دوران نوجوانی به کاریکاتور و کارتون علاقه‌مند شده که این هنر او را به سمت خلق چهره‌ها و شخصیت‌های مختلف هدایت کرده‌است. به گفته خودش همواره آدم تنهایی بوده و از تنهایی لذت می‌برد. معین لیسانس مهندسی شیمی از دانشگاه اراک دارد و تحصیلات متوسطه خود را در دبیرستان البرز به پایان رسانده‌است. چندی از نمایشنامه‌های شاخص این هنرمند در دوران دبیرستان و دانشگاه به روی صحنه رفته‌است. او در کنار نویسندگی در زمینه‌های مختلف هنری از جمله طراحی و شخصیت پردازی کارتونی (کاریکاتور)فعالیت می‌کند. وی همزمان با تحصیل در دانشگاه، دوره‌های تئاتر و نویسندگی را نیز گذراند. فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان نویسنده با نمایشنامه‌نویسی آغاز کرد. معین از سال ۱۳۹۲ شروع به نوشتن رمان "قهوهٔ سرد آقای نویسنده" کرد و در سال ۱۳۹۶ آن را به چاپ رساند و خیلی سریع تبدیل به یک رمان پرفروش شد. یائویی
هر چند گاهی منتقدان غربی بارا را با یائویی آمیخته و یکی انگاشته‌اند، اما مانگای مردان گی یا gei comi (عشق مردانه یا Men"'s Love" یا ML به انگلیسی و بارا به ژاپنی) برای خواننده مرد گی و نه خوانندهٔ زن فراهم می‌شود و در ابتدا بیش از هر چیز خالق آنها هنرمندان مرد گی یا دوجنس‌گرا (از جمله گنگورو تاگامه) هستنپ و در مجله‌های مردان همجنسگرا به صورت دنباله‌دار (سریالی) به چاپ می‌رسد. بارا یک ژانر جاویژه بازاریِ کوچکتر از یائویی در ژاپن است. بارا دربرگیرندهٔ زیر_ژانر seijin (تن‌کامگی مردانه) برای مردان همجنسگراست و بیشتر شبیه به کامیک‌های برای مردان (سینن) است تا کامیک‌هایی که برای خوانندگان زن نوشه می‌شوند (شوجو/جوسی). شماری اندک از آنها مجوز انتشار یافته یا برای بازارهای انگلیسی زبان ترجمه شده‌اند. بازرس خصوصی
رمان‌ها و کتاب‌های کمیک و سینما با استفاده از آن آثار زیادی را برای سرگرمی به بشریت ارائه نموده‌اند به شکلی که حتی شخصیت‌های خیالی آنها از شخصیت‌های واقعی پیشی گرفته و مشهورتر شده‌اند. ادبیات داستانی بزرگسالان
ادبیات داستانی بزرگسالان، طی چند سال اخیر و به ویژه از طریق کتاب‌هایی از نویسندگان پرفروش همانند کالین هوور، جیمی مگوایر، آنا تاد، "جنیفر ال. آرمن‌تروت" و "کورا کورمک" به شهرت بسزایی دست یافت. این ژانر در ابتدا، با انتقادات چندی نیز روبرو گردید زیرا برخی عنوان می‌داشتند که این ایده و ژانر، صرفاً یک طرح برای بازاریابی است. برخی نیز معتقد بودند که این روند اصلاحات در ژانرهای ادبی ضروری و اجتناب‌ناپذیر است. یک بازاریاب انتشارات هارپرکالینز ادعا می‌کند که اینگونه برچسب‌گذاری کاملاً مناسب است چرا که به والدین و کتابفروشی‌ها و همین‌طور خوانندگان علاقمند این امکان را می‌دهد که بدانند درون کتاب‌هایی که چنین برچسبی را دارند، چگونه مطالبی درج گردیده‌است و کتاب، به‌طور مشخص متعلق به چه طیفی از خوانندگان است. کمیک
کامیک‌ها از در کنار هم گذاشتن قطعات متوالی از تصاویر تشکیل شده و معمولاً در آن از ابزارهای نویسه‌ای چون بالون گفتار، شرح‌ها و افکت‌های صوتی (نام‌آوا) برای نشان‌دادن گفت‌وگوها، تعریف داستان یا دیگر اطلاعات استفاده می‌شود. عناصری چون اندازه یا جاگذاری قطعات، روند بیان داستان یا موضوع را کنترل می‌کند. نقاشی کارتونی و دیگر روش‌های تصویرگری شبیه به آن، از مرسوم‌ترین نقاشی‌ها در کامیکس هستند؛ رمان‌عکسی حالتی است که از عکس استفاده می‌کنند. حالت‌های معمول کامیکس شامل داستان مصور، کارتون‌های سرمقاله‌ای، کارتون دهن‌بسته و کتاب مصور می‌شود. از اواخر سدۀ بیستم تاکنون، مجله‌های ضخیم‌تری چون رمان مصور و آلبوم‌های کامیک، تانکابون بیش از پیش متداول شده و کامیک اینترنتی آنلاین، نشو و نما پیدا کرده‌است. کی (کمیک)
کی عنوان دو شخصیت خیالی ابرشرور در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. کی اولیه توسط جان بروم و فرانک ژکویا خلق شد و در شمارهٔ ۵۷ از مجموعه "کمیک‌های آل استار" (مارس ۱۹۵۱) معرفی شد. اما به طور گسترده نسخه شناخته شده این شخصیت، ابرشرور دوران مدرن کتاب‌های کمیک است که توسط نویسنده گاردنر فاکس و طراح مایک سکووسکی خلق شده‌است؛ و برای نخستین بار در شمارهٔ ۴۱ از "لیگ عدالت آمریکا" (دسامبر ۱۹۶۵) به عنوان دشمن دیرینه و بسیار خطرناک تیم لیگ عدالت حضور پیدا کرد. او دانشمند ماهری است که انواع زیاد و مختلفی از سلاح‌های آینده گرایانه را توسعه داده است، که اکثر آن‌ها به شکل کلید، سوراخ جای کلید و قفل هستند. قیامت عنکبوتی
قیامت عنکبوتی یک کامیک بوک محدود و یک آرک داستانی کراس‌اور است که توسط مارول کامیکس متشر شده و شخصیت‌های اصلی این کامیک، مرد عنکبوتی و دوستان او هستند. بعد از رویداد "دنیای عنکبوتی"، وارثان سعی کردند تا از دنیای وحشتناکی که در آن زندانی شده‌اند، خود را آزاد کنند و از ارتش عنکبوتی انتقام بگیرند و دوباره از جسم و قدرت‌های آن‌ها، تغذیه کنند. مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز (کتاب کمیک)
مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز () یک کتاب کمیک مربوط به مارول کمیکس می‌باشد. این کمیک یک کمیک ابرقهرمانی با حضور مرد عنکبوتی به عنوان شخصیت اصلی است. اولین شماره این کتاب کمیک در سال ۱۹۶۳ منتشر شده و انتشار آن به صورت ماهانه ادامه یافت. انتشار این مجله در سال ۱۹۹۵ به‌طور مختصر متوقف شد و از سال ۱۹۹۹ با شماره‌گذاری جدید از سر گرفته‌شد. اولین بازی ویدیویی براساس این کمیک در سال ۲۰۰۰ انتشار یافت. در سال ۲۰۱۲ فیلمی براساس این کمیک و تحت عنوان "مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز" منتشر شد. جریکو (کمیک)
جریکو با نام اصلی ژوزف ویلیام ویلسون، یک شخصیت خیالی در کتاب‌های کمیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده مارو وولفمن و طراح جرج پرز خلق شده‌است؛ و در اصل یک ابرقهرمان و از اعضای تیم تایتان‌های نوجوان محسوب می‌شد که در شمارهٔ ۴۳ از "روایات تایتان‌های نوجوان" (ژوئن ۱۹۸۴) حضور پیدا کرد. از اوایل دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، جریکو دوره‌های مختلفی را با سلامت عقل و جنون پشت سر گذاشته است. مانگا
به نوعی از مانگا اطلاق می‌شود که مخصوص پسرها هست. معمولاً از نوع اکشن-ماجراجویی است که به گروه سنی ۸ الی ۱۸ ساله پسرها تعلق می‌گیرد. تا امروز این بخش محبوب‌ترین بخش در مانگا محسوب می‌شود و معمولاً به خاطر صحنه‌های بزرگ جنگی شناخته می‌شود. مانگاهایی مانند دراگون بال، ناروتو، یو-گی-او، بلیچ، وان پیس و همچنین یو یو هاکوشو از این بخش هستند. این به بخشی از مانگا اطلاق می‌شود که مخصوص دخترها است. معمولاً از نوع رومانتیک است و کمتر حادثه درون آن به چشم می‌خورد که به گروه سنی ۱۰ الی ۱۸ ساله دخترها تعلق می‌گیرد. تا امروز این بخش دومین بخش محبوب در مانگا محسوب می‌شود و به سرعت در کشورهایی مانند آمریکا جای خود را تثبیت کرده‌است. مانگاهایی مانند سیلر مون، کابوی بیباپ و چوبیتس از برترین عناوین این بخش هستند. سینن به سبکی از مانگا اطلاق می‌شود که مخصوص آقایان ۱۸ تا ۴۰ سال است. گاهی خشونت در این نوع از مانگا وجود دارد ولی صحنه‌های رومانتیک بیشتر در آن‌ها مشاهده می‌شود. از نمونه‌های این سبک مانگا، می‌توان ۵ سانتیمتر در ثانیه ،خاطرات پلاستیک ،آکیرا و برزرک اشاره کرد. این بخش مخصوص خانم‌های ۱۸ تا ۳۰ سال هست که بیشتر دارای خصوصیات بالغانه و صحنه‌های پراحساس در آن‌ها وجود دارد و روی آن‌ها سرمایه‌گذاری چندانی صورت نگرفته‌است، همانند آماتسوکی و اوساگی دراپ. این بخش مربوط به مانگاهای تاریخی است، که بیشتر صحنه‌های جنگ و جدال دربردارد. از بهترین نمونه‌های این بخش می‌توان به رورونی کنشین و لون ولف اند کاب اشاره کرد. مکا همان‌طور که در انیمه‌ها هم دیده می‌شود، مربوط به روبات‌های بزرگ می‌شود. معمولاً صحنه‌های آن همراه با مبارزه‌های بزرگ و انفجارهای بسیار زیاد هست و معمولاً کاراکترهایش حالت فرشته‌ای را دارند که دنیا را نجات می‌دهد. از این بخش می‌توان به گاندم، اورکا سون و بیگ او اشاره کرد. این نوع از مانگا دربردارنده دخترها و حیوانات بانمک هستند. از این نوع می‌توان به هامتارو و هلو کیتی اشاره کرد. این نوع معمولاً از کاراکترهای پسر بسیار خوش‌تیپ استفاده می‌کند و مخاطب‌های آن معمولاً دخترهای جوان هستند. قهرمان‌های این بخش از مانگا معمولاً خیلی زن‌نما هستند. از انواع این بخش می‌توان به پیچ گیرل و اکس/۱۹۹۹ که ساخت کمپانی CLAMP هست اشاره کرد. این بخش مربوط به کودکان می‌شود؛ معمولاً گروه سنی بین ۶ الی ۱۰ سال. از این بخش می‌توان به دیجی‌مون و پوکمون اشاره کرد. زیر‌بخشی از مانگاهای شوجو مربوط به روابط بین دخترها است که در ژاپن با واژه یوری شناخته می‌شوند. زیربخشی از مانگاهای شونن مربوط به روابط بین پسرها است که در ژاپن با واژه یائویی شناخته می‌شوند. این نوع با سبک‌های یوری و یائویی مرتبط است و بسیار کمیاب است. این سیک به روابط بین خواهر و برادران اشاره دارد. انیمه و مانگا کودکان
این سبک در اواخر قرن نوزدهم با تولید محدود یک مجله مانگای تقریباً پانزده صفحه‌ای برای کودکان دختر و پسر آغاز شد. این داستان‌های کوتاه مانگا به عنوان بخشی از دوره میجی (۱۸۶۸–۱۹۱۲) با هدف تشویق یادگیری ادبیات در میان جوانان ژاپنی ایجاد شدند. مجلات مدرن و امروزی کودومو همچون «کوروکورو کامیک» که برای اولین بار توسط انتشارات شوگاکوکان چاپ شد و مخاطبان پسر جوان را هدف قرار داد که به‌طور کلی هنوز در مقطع دبستان به سر می‌برند. همچین مجله دیگری از انتشارات بزرگ کودانشا با عنوان «کامیک بون‌بون» که مختصص مانگاهای کودومو است. هر دو این مجلات به صورت ماهانه در کشور ژاپن به چاپ می‌رسند. یائویی
دوجینشیِ معمولْ روابط مرد-مرد در مانگا و انیمهٔ غیر رومانتیک را ترسیم می‌کند. بسیاری از [این]محصولاتْ سرچشمه شان در آثار شونن و سینن‌های مرد-محوری است که دربرگیرنده دوستی‌های گرم مرد-مرد بوده و هوادارانْ آنان را دلالتی بر مؤلفه‌های هم‌جنس‌کامگی می‌بینند، از آن جمله می‌توان به کاپیتان سوباسا و سن سیا را نام برد؛ دو اثری که یائویی را در دههٔ ۱۹۸۰ محبوب ساختند. ناشران شونن مانگا ممکن است کالاهایی (خدماتی) با زمینهٔ همواروتیک به عنوان سرویس خوانندهبه خوانندگان BL خود ارائه دهند. مؤسس شرکت کومیکت ("Comiket") "یوشیهیرو یونه زاوا" دوجینشی را شبیه «بازی کردن دختران با عروسک‌ها» توصیف کرد. هواداران یائویی ممکن است داستانی دربارهٔ دو شخصیت واقعی مرد [ــِـ داستان را با تخیل خود] ابداع کرده و دیگر شخصیت‌ها را در داستان وارد کنند. هر شخصیت مرد _از جمله شخصیت‌هایی از محصولات غیرمانگایی مانند هری پاتر وارباب حلقه‌ها یا بازی‌های ویدیویی مانند بازی چند نفرهٔ کینگدم هارتس و فاینال فانتزی یا مردم حقیقی مانند سیاستمداران_ ممکن است سوژه ای برای [خلق] یک دوجینشی شوند. مؤلفان آماتور همچنین ممکن است شخصیت‌هایی را با تجسم بخشیِ مفاهیم انتزاعی (مانند تجسم بخشی به کشورها در وب‌کامیکِ )بیافرینند. در ژاپن نام گذاری دوجینشی‌ها نوعاً شامل نام‌های دو شخصیت اصلی داستان است که با علامت ضربدر از یکدیگر جدا شده‌اند، به طوری که نخست نام seme و سپس نام uke آورده می‌شود. کتاب کمیک
کتاب کُمیک یا کتاب داستان‌های مصور که همچنین معروف به مجلۀ کامیک نیز هست، اشاره به محصولات منتشره‌ای دارد که شامل کمیک و تلفیقی از سری تصاویر فکاهی است که به شکل پنل‌هایی می‌باشد که معمولاً به همراه یک توصیف کوتاه هستند؛ این توصیفات معمولاً به شکل بالن که گفت‌وگویی میان شخصیت‌هاست نشان داده  معروف ترین تولید کننده های کمیک هستند دیسی کمیک مارول کمیک روزهای گذشته آینده
جان بیرن داستان «روزهای گذشته آینده» را ترسیم کرد، زیرا می‌خواست داستانی با حضور سنتینل‌ها بنویسد و همکارش کریس کلیرمونت علاقه عجیبی به مطرح کردن این کمیک داشت. سالها بعد، بیرن گفت فهمیده که او به‌طور ناخودآگاه «نکته اصلی» داستان را از قسمتی از سریال "دکتر هو" ۱۹۷۲ قرض گرفته‌است. کازپلی
کازپلی (Cosplay) که گاهی کاس‌پلی نیز خوانده می‌شود، به عمل پوشیدن لباس به جهت شبیه شدن به شخصیت‌های مانگا، انیمه، فیلم، کمیک یا بازی‌های ویدئویی اطلاق می‌شود. کازپلی بر دو قسم تقسیم می‌شود؛ کازپلی پایه و کازپلی بالماسکه. در هر دو حالت تلاش بر این است که از نظر ظاهر و نوع صحبت شباهت زیادی با شخصیت مورد نظر (تقلید شده) باشد. همه ساله در کشور آمریکا نمایشگاهی با نام کامیکان برگزار می‌شود. امروزه،با بالا رفتن طرفداران دنیای انیمه،بیشتر افراد سعی در یافتن روشی برای مانند شدن به شخصیت های انیمه ای هستند. اما در سوی دیگر،با بالا رفتن سطح کیفیت فیلم های دنیای (مارول Marvel) به جرأت می‌توان بیشتر طرفداران کازپلی را به طرفداران دنیای مارول اختصاص داد. هرچند،کودکان و نوجوانان بسیاری وجود دارند که دنبال راهی برای کازپلی دنیای (دیزنی Disney) هستند،اما میتوان بیشتر طرفداران این سبک کازپلی را،دختران(بین سنین ۴-۱۲)خطاب کرد که شیفته‌ی زیبایی و فانتزی بودن پرنسس های دیزنی اند. ونوم (کمیک)
نخستین میزبان ونوم، مرد عنکبوتی بود که در نهایت وقتی از ماهیت واقعی آن آگاه شد، خود را از این موجود جدا نمود. این موجود سپس به دنبال میزبان‌های دیگری، که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به ادی براک، دومین و بدنام‌ترین میزبان اشاره کرد که تبدیل به شخصیت ونوم و در ابتدا به عنوان دشمن دیرینه مرد عنکبوتی تبدیل شد. بر طبق سازمان شیلد او در کنار شخصیت‌هایی همچون مگنیتو، دکتر دووم و کله‌سرخ به عنوان یکی از بزرگترین تهدیدات بشریت محسوب می‌شود. ادی بروک، با قرارگیری در لیست ۵۰ تبهکار اصلی در دنیای کمیک‌ها، یکی از محبوبترین ابرشرورهای دنیای مارول است که در مقابل قهرمانان زیادی چون اسپایدرمن، هالک و ثور ظاهر شده و حتی ثور و هالک رو تسخیر کرد و آنها را شکست داده، اما عمدهٔ حضور او در کمیک استریپ‌های اسپایدرمن بوده‌است، ونوم توانسته به تنهایی انتقام جویان رو شکست بده. دختر تانکی
تنک گرل یا دختر تانکی با نام اصلی ربکا باک، یک کتاب کمیک بریتانیایی و عنوان شخصیت اصلی این مجموعه است که توسط نویسنده آلن مارتین و طراح جیمی هیولت ساخته شده‌است. او برای نخستین بار در شمارهٔ ۱ از "ددلاین مگزین" (سپتامبر ۱۹۸۸) حضور پیدا کرد. شخصیت نام‌بخش دختر تانکی یک قانون‌شکن استرالیایی و راننده یک تانک است که همچنین خانهٔ او نیز محسوب می‌شود. این مجموعه کمیک بریتانیایی حول محور حوادث ناگوار دختر تانکی با دوست پسرش بوگا، یک کانگورو جهش‌یافته می‌گردد. سبک این کمیک به شدت تحت تأثیر خرده‌فرهنگ پانک قرار دارد، و پی‌نماها اغلب به شکلی عمیق با نظریه آشوب، بی‌دولتی، پوچ‌انگاری و سایکدلیک در ارتباط است. ویژگی‌های پی‌نما شامل عناصر مختلف با ریشه در تکنیک‌های فراواقع‌گرایی، طرفدارنامه، تکه‌چسبانی، جریان سیال ذهن، و فراداستان است. کامیکس زون
نقاشی ترنر، یک هنرمند گرسنه و نوازنده راک آزاد، در شهر نیویورک زندگی می‌کند، در حال کار بر روی جدیدترین کتاب کمیک خود، به نام «منطقه کمیکس» است. Comix Zone داستان تلاش امپراطوری جهانی برای دفاع از زمین از تهاجم بیگانه‌های بیگانه، با الهام گرفتن از رؤیاها و کابوس‌های Sketch (عجیب واضح) است. یک شب، در حالی که Sketch در خلال یک رعد و برق در منطقه Comix کار می‌کند، یک رعد و برق پیچیده به یک کمیک طنز تبدیل می‌شود. در این لحظه، خائن اصلی Comix Zone - یک جهش قدرتمند به نام Mortus - موفق به فرار از صفحات کمیک کتاب می‌شود، خواستار کشتن Sketch می‌شود، بنابراین می‌تواند تبدیل به گوشت و خون شود و دنیای واقعی را بگیرد. از آنجایی که او در واقع هیچ قدرتی ندارد، مورتوس Sketch را به دنیای کمیک خود می‌فرستد، آزادانه در حال کشیدن دشمنان تلاش می‌کند که او را بکشند. ای‌سی کامیکس
انترتینینگ کامیکس، معروف به ای‌سی کامیکس، یک انتشارات کتاب‌های کمیک آمریکایی بود که در ژانرهای ترسناک، جنایی، طنز، نظامی، خیال‌پردازی تاریک و علمی-تخیلی بود که از دهه ۱۹۴۰ تا اواسط دهه ۱۹۵۰، به‌خصوص "قصه‌های سرداب" فعالیت داشت. در ابتدا، ای‌سی متعلق به مکسول گینز بود و در انتشار داستان‌های آموزشی و کودک محور فعالیت داشت. پس از مرگ مکس گینس در یک حادثه قایقرانی در ۱۹۴۷، پسرش ویلیام گینز شرکت را به دست گرفت و شروع به چاپ داستان‌های بزرگسالانه‌تر در ژانرهای ترسناک، جنگی، خیال‌پردازی، علمی-تخیلی، ماجراجویی و غیره کرد. این داستان‌ها همچنین با توجه به کیفیت بالا و پایان شوکه‌کننده‌شان به موضوعات آگاهی اجتماعی و ترقی‌خواه (از جمله برابری نژادی، جنبش ضد جنگ، خلع سلاح هسته‌ی و محیط زیست‌گرایی) نیز می‌پرداخت که جنبش حقوق مدنی و طلوع پادفرهنگ دهه ۱۹۶۰ را پیش‌گویی می‌کرد. در سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۵، فشارهای سانسور باعث شد تا ای‌سی برروی مجله طنز "مد" را متمرکز شود که منجر به بزرگترین و ماندگارترین موفقیت شرکت شد. در نتیجه، تا ۱۹۵۶، این شرکت انتشار تمام خطوط انتشارش به‌جز "مد" را متوقف کرد. شیروباکو
Aoi Miyamori و چهار دوست صمیمی او، Ema Yasuhara , Shizuka Sakaki , Misa Tōdō و Midori Imai، همه عضو باشگاه انیمیشن مدرسه خود بودند و قرار می‌گذارند که در آینده یک انیمه بسازند. سال‌ها بعد، Aoi به عنوان دستیار تولید در شرکت تولید انیمه Musashino Animation کار می‌کند در حالی که Shizuka , Misa و Midori به ترتیب به عنوان صدا پیشه، هنرمند گرافیک رایانه‌ای سه‌بعدی و نویسنده کار می‌کنند. داستان به‌طور عمده بر روی Aoi و تیم او در Musashino Animation متمرکز است که بر دو پروژه مختلف انیمه کار می‌کنند. یک مجموعه انیمه اورجینال و اقتباسی از مانگا، داستان موانع مختلفی که هر پروژه با خود به همراه دارد را نشان می‌دهد. داستان مصور
اساساً کمیک‌ها در همان ابتدای دوران حیات وجودی خود به مقاصد اجتماعی یا سیاسی می‌پرداختند. از ارزش‌های محافظه‌کارانهٔ کمیک آنی اورفان کوچولو گرفته تا مفاهیم افسارگسیختهٔ آزادی خواهانه کمیک دونزبری. کمیک استریپ پوگو با استفاده از شخصیت‌های حیوانی، خشونت را به تصویر کشید و بسیاری از سیاست‌مداران دوران را به حیواناتی مشابه چهره‌شان نسبت داد. در حرکتی دلاورانه، والت کلی تصویرگر کمیک پوگو، جوزف مک کارتی را در دههٔ ۵۰ به شکل گربه‌ای وحشی کشید، گربه‌ای به نام جی. ملارکی. بنکر
مخاطبان اصلی نشریه بنکر، بانک‌ها، موسسات مالی، شرکت‌های چند منظوره، بانک‌های مرکزی و وزارتخانه‌ها در سراسر جهان هستند. می توان گفت که شصت درصد از خوانندگان نشریه را مدیران عامل، رؤسای شرکت‌ها، و مدیران ارشد مالی و خزانه‌داران سازمان‌ها تشکیل می‌دهند. ادبیات داستانی بزرگسالان
ادبیات داستانی بزرگسالان () گونه‌ای از ادبیات داستانی بسط‌یافته با کارکترها و شخصیت‌های اصلی دارای ردهٔ سنی ۱۸ تا ۳۰ ساله می‌باشد. انتشارات سینت مارتین در سال ۲۰۰۹ میلادی برای نخستین مرتبه از این عنوان استفاده نمود و طی فراخوانی که برای طبقه‌بندی گروه جدیدی از عنوان‌های ادبی ایجاد نمود، سرانجام به این عنوان "ادبیات داستانی بزرگسالان" دست یافت و به آن رسمیت بخشید. ناشرانی که در بخش ادبیان جوانان نیز فعال هستند از جمله دوستداران و طرفداران این ژانر محسوب می‌گردند چرا که این دسته‌بندی، مخاطب گسترده‌تری را زیر چتر خود گِرد می‌آورد. ویژگی‌های اصلی این دسته از داستان‌های ادبی بزرگسالان که منجر به تمایز آن از داستان‌های جوانان می‌گردد در آن است که چشم‌انداز زندگی کارکتر اصلی به سمت محو شدن از معصومیت کودکی و کشف تجربیات چالش‌برانگیز زندگی بزرگسالی سوق می‌یابد که حاصلی جز به ارمغان آوردن بینش درونی ندارد و این همان موضوعی است که ادبیات جوانان و نوجوانان، عموماً فاقد آن است. یونیکو
خالق این داستانِ مصور، مانگاکا و انیماتور برجستهٔ ژاپنی اوسامو تزوکا است و قصهٔ آن دربارهٔ یک «بچه تک‌شاخ» کوچک است که پوستی سفید، یالی صورتی و گوش‌هایی به‌شکلِ کلوچهٔ دارچینی دارد. یونیکو موهبت و استعدادی ذاتی در شادکردنِ دیگران دارد و این کارتون دربارهٔ ماجراهایی است که برای او و اطرافیانش اتفاق می‌افتد. کامیکس فرانسوی-بلژیکی
کامیکس فرانسوی-بلژیکی () (; ) کامیکس ای هستند که برای مخاطب بلژیکی و فرانسوی خلق شده‌اند. این کشورها سنتی قدیمی در کامیکس و کتابهای کامیک دارند. ونوم (کامیک بوک)
ونوم عنوان چندین کامیک بوک آمریکایی است و منتشر شده توسط مارول کامیکس است که هدف کامیک بوک این است تا نسخه‌های مختلف ابرقهرمانانه و ابرشرورانه ونوم را به‌نمایش بگذارد، و ونوم، متعلق به نژادی آمورف (بدون ساختار فیزیکی) زیست فرازمینی تحت عنوان سیمبیوت است و معمولاً به‌یک میزبان انسان نیاز دارد. اولین شکل واقعی این شخصیت، در سومین میزبان و میزبان کنونی او، (اولین میزبان‌های ونوم، شامل‌اند از مرد عنکبوتی و تل-کار) یعنی ادی براک، شکل گرفت و از سال ۲۰۱۱، سیمبیوت وارد پنجمین میزبانش، یعنی فلش تامپسون، شد. "ونوم: محافظ مرگبار" بعد از اتفاقاتی که برای براک افتاد، شروع شد، و این مجموعهٔ محدود دارای هجده شماره‌است و از فوریهٔ ۱۹۹۳ تا ژانویهٔ ۱۹۹۸ به‌صورت ماهانه منتشر شد. بعد از آن، کامیک دیگری در سال ۲۰۰۳ به‌صورت ماهانه برای ونوم منتشر شد، که دارای شخصیت جدیدی به‌نام پاتریشیا رابرتسون، و یک کلون از سیمبیوت ونوم واقعی بود. این کامیک بوک، پس از هجده شماره در سال ۲۰۰۴، به‌پایان رسید. بعد از آن، در سال ۲۰۱۱، یک کامیک دیگری برای ونوم به‌صورت ماهانه منتشر شد که این‌بار فلش تامپسون میزبان ونوم و شخصیت اصلی کامیک بود. این کامیک هم پس از ۴۲ شماره، در سال ۲۰۱۳ به‌پایان رسید. بتمن (کامیک بوک)
بتمن یک سری کمیک بوک آمریکایی است که بتمن، شخصیت اصلی آن است. این شخصیت برای اولین بار در "کمیک‌های کارآگاه" شماره ۲۷ (جلد مه ۱۹۳۹) ظاهر شد. بتمن به قدری محبوب شد که یک سری کتاب‌های کمیک با عنوان خود در حال چاپ، با تاریخ جلد بهار ۱۹۴۰ انتشار را آغاز کرد. این نخستین بار در اوایل آوریل ۱۹۴۰، یک ماه پس از اولین حضور سکوی جدید خود، رابین پسری عجایب، تبلیغ شد. کمیک بوک‌های بتمن از دهه ۱۹۴۰ثابت شده‌است که محبوبیت بسیاری دارد. داستان هنجارشکن
داستان هنجارشکن یا داستان مرزشکن () گونه‌ای ادبی‌ست که تمرکزش روی شخصیت‌هایی است که خود را در حصار قوانین و اخلاقیات مرسوم جامعه حس می‌کنند و برای رهایی از آن کارهایی خودسرانه و بعضاً غیرعادی انجام می‌دهند. این‌گونه داستان‌ها سرشار از موضوعات تابو همچون سکس، مواد مخدر، خشونت، زنا با محارم، بچه‌خواهی و جنایتند و شخصیت‌های اصلی‌شان نیز روانی، ضد اجتماع یا هیچ‌انگار به نظر می‌رسند. پویانمایی بزرگسالان
پویانمایی بزرگسالان، کارتون بزرگسالان یا انیمیشن بالغ‌ها، نوعی پویانمایی است که عمدتاً برای بزرگسالان و نوجوانان بزرگ‌تر، بر خلاف کودکان یا مخاطبان در تمام سنین ساخته می‌شود. آثاری در این ژانر به دلایل مختلفی از جمله مضامین پیچیده، محتوای جنسی یا پیشنهادی، خشونت گرافیکی، زبان نامناسب یا کمدی سیاه ممکن است بزرگسال تلقی شود. آثاری در این ژانر ممکن است موضوعات فلسفی، سیاسی یا اجتماعی را کشف کند. برخی از تولیدات برای تکنیک‌های پیچیده و یا تجربی داستان‌پردازی و انیمیشن ذکر شده‌است. بتمن
بتمن خیلی زود پس از معرفی‌اش محبوب شد و در سال ۱۹۴۰، انتشار کمیک‌بوک اختصاصی‌اش، "بتمن"، شروع شد. با گذشت دهه‌ها، تفاسیر مختلفی از این شخصیت ظهور کرد. بعدها چندین خالق کمیک، سعی کردند تا این شخصیت را به ریشه‌های تاریک خود بازگردانند که این امر در "شوالیه تاریکی بازمی‌گردد" (۱۹۸۶) نوشتهٔ فرانک میلر به اوج خود رسید و به دنبال آن "" نوشتهٔ آلن مور و "تیمارستان آرکام: خانه‌ای مهم بر روی زمین مهم" نوشتهٔ گرنت موریسون منتشر شد. موفقیت وارنر برادرز در فیلم‌های بتمن، به محبوبیت این شخصیت در افکار عمومی کمک به‌سزایی کرده‌است. آر.ال. استاین
آر. ال. استاین  در کودکی بچه ترسو و خجالتی ای بوده و از همه چیز میترسیده(تاریکی؛ زیر تخت؛ زیرزمین و ...) و همین یکی از دلایل اینکه همش تو اتاقش بوده و مینوشته؛ بوده.دلیل دیگش به گفته خودش این بوده که خانواده‌اش به شدت فقیر بودن و تو خانه کوچکی در محله ای فقیرنشین با خانه های کوچک؛ زندگی میکردن و آنها در محله خودشان هم فقیرترین بودند و عمارت بزرگ شهردار هم دو تا خانه اونور تر بوده و برای همین وقتی که بیرون از خونه بوده و بقیه رو میدیده متوجه فقیر بودنشون میشده و برای همین دوست داشته همش تو اتاقش باشه و دنیای خودش رو خلق کنه. ابتدا عاشق کمیک بوک های تریناک بوده و میخواسته طراح کمیک بوک طنز بشه ولی چند تا کمیک بوک میکشه و به بقیه نشون میده و همه بهش میگن افتضاحه و خیلی بده و تو نمیتونی نقاشی بکشی؛ برای همین کمیک بوک رو کنار میزاره و مدتی کاری نمیکنه تا اینکه با پیدا کردن یک ماشین تحریر در اتاق زیرشیروانی به نوشتن کتاب ها و مجله های طنز رو میاره البته هنوز کمیک ترسناک میخونده و کتاب نمیخونده. وقتی که 9 سالش بوده یه ماشین تحریر تو زیرشیروانی پیدا میکنه و بعد از اون همش میشینه تو اتاقش و پشت سر هم مجله طنز کوچک مینویسه و مادرش مدام بهش میگفه از اتاقت بیا بیرون و برو بیرون بازی بکن؛ مشکل تو چیه؟ برو بیرون بازی کن! و اون بهش میگفته بیرون حوصله سر بره. مجله های طنز کوچیکشو تو مدرسه بین همکلاسی هاش پخش میکرده و معلم هاش تشویقش که نمیکردن هیچ؛ مدام بهش میگفتن باب این کارو نکن؛ باب اینا رو نیار مدرسه. خودش میگه شاید اگه معلم ها اینو بهش نمیگفتن اون دست از این کارش بر میداشت و ادامه نمیداد! وقتی که بچه بود کتاب نمیخواند و فقط کمیک میخواند : کمیک های ترسناک خونین و چندش آور که پایان های بامزه و پیچیده داشت مثل داستان هایی از سردآب(Tales of crypt)و غیره.اینارو داخل سلمونی میخوند و یک روز که 5 تا از آنها رو آورد خونه مادرش بهش گفت متاسفم ولی نمیتونی اینارو بیاری خونه؛ اینا آشغالن و برای همین هر شنبه میرفت سلمونی و موهاشو موتاه میکرد که اینارو بخونه؛ برای همین تو بچگی تقریبا هیچوقت مو نداشت. فکر میکرد برای نویسنده شدن باید حتما تو نیویورک زندگی کنی و اون که تو اوهایو کلمبوس زندگی میکرد بعد از کالج در 20 سالگی رفت به یه آپارتمان توی گرینویچ توی نیویورک و اولین کارش نوشتن مصاحبه هایی برای سردبیر چند مجله طرفداری تلویزیون و فیلم بود و زنی که سردبیر بود هر روز بهش میگفت یه مصاحبه با بیتلز انجام بده یا مشاهیر دیگر. و چون باید از خودش درمی‌آورد و باید هر روز سه یا چهار تا از اینا مینوشت؛ سرعت و داستان نویسیش خیلی بهتر شد و این اولین شغلش بود که مدت زمان خیلی کمی داشتش. بعد از این شغل دوست داشت کتاب طنز بنویسه و برای همین توی انتشارات «scholastic» به مدت ۱۰ سال یه مجله طنز به نام «bananas» داشت.البته چون زنش ادیتور مجله موفقی به اسم «dynamite» بوده بهش اجازه دادن که مجله خودش رو داشته باشه.و بعد این 10 سال به دلیل فروش کم مجلش؛ مجلش رو متوقف میکنن و خودش رو هم اخراج میکنن. خودش میگه من قرار بود بامزه باشم نه ترسناک و هیچ برنامه ای برای ترسناک بودن نداشتم و تقریبا همه این اتفاق ها بدون برنامه هستن و اتفاقی؛ اتفاق میفتن و نباید حتما برای کارت نقشه داشته باشی.تا اینجای کار جدا از مجله «bananas» حدود 100 تا کتاب طنز هم نوشته بود.و زنش هم یکی از ادیتور های «scholastic» بوده(ادیتور مجله ای به نام «dynamite» بوده و 109 تا از اون مجله رو منتشر کرده بودن و یک میلیون و نیم نسخه فروخته بوده.) یه روز با دوستش که یکی از ادیتور های «scholastic» بود ناهار میخورد که دوستش بهش گفت با یه نویسنده نیویورکی ژانر وحشت برای نوجوانان؛ دعواش شده و بعد به او گفت تو میتونی یه کتاب ترسنلک برای نوجوانان ها بنویسی اسمش هم بزار «blind date» اونم گفت باشه و به گفته خودش هیچوقت به هیچی نه نمیگه و اصلا نمیدونست کتاب ترسناک برای نوجوانان چی هست برای همین بعد ناهار رفت کتاب فروشی تا ببینه بقیه در این زمینه چیکار میکنن سپس رفت خونه و این کتاب رو نوشت و بعد از منتشر کردنش تو سال 1986 دید که شماره اول پرفروش ترین کتاب(number on best seller)شده و با خودش گفت که اینجا چه خبره و بعد دومی رو هم سال بعد نوشت و اونم همینطور شد و اونجا بود که فهمید: طنز رو فراموش کن و ترسناک رو بچسب.فهمید که یه چیزی پیدا کرده که بچه ها دوست دارن و از اون موقع به بعد ترسناکه. 4 سال بعد یعنی سال 90 انتشاراتش(زنش به همراه همون دوستش) بهش گفت که بیا این بار برای بچه های کوچیک تر امتحان کنیم و به او پیشنهاد دادند برای بچه های 7 تا 12 سال کتاب ترسناک بنویسه و اون اول نمیخواست این کارو بکنه چون فکر میکرد باعث میشه موفقیت مجموعه «fear street» نابود بشه ولی با اصرار و درخواست فراوان و مداوم اونا؛ اونم نوشت که اولیش welcome to dead» house» بود و چند تا دیگه هم نوشت که تا چند هفته همینطوری روی قفسه فروشگاه ها موند و کسی نخرید تا اینکه بعد این چند هفته یه سری از بچه ها شروع به خرید کردن و بعد همینطوری بیشتر شد تا اینکه خیلی سریع کلی به فروش رفت.درباره این اتفاق میگه که ما هیچ تبلیغی برای کتاب ها نداشتیم و فقط بچه ها بودن که به بچه های دیگه میگفتن.  به گفته خودش عاشق ترسوندن بچه هاست و شغلش اینه و از نظرش کسایی که به نوشتن علاقه دارن خودشون میدونن و از بچگی مینویسن و نیاز نیست کسی بهشون بگه که مدام بنویسن؛ خودشون میدونن و میکنن. هر روز چند ساعت(4 الی 6 ساعت) می‌نویسه و میگه که باید همینطوری به نوشتن ادامه داد. از 9 سالگی مینوشته و به کارش صورت حرفه ای رو بعد از کالج و پشت سرش بعد از کارش به عنوان مصاحبه نویس؛ به صورت سردبیر مجله طنز «bananas» شروع کرده و بعد از 10 سال از زمان شروع کار حرفه ایش(سردبیری همین مجله)با «blind date» معروف میشه و از زمان معروفیتش تا حالا 36 سال میگذره و هنوز هم داره ادامه میده(مجموع کار حرفه ایش میشه بیشتر از 46 سال و کل کارش(غیر حرفه ای و حرفه ای)با توجه به اینکه از 9 سالگی شروع به نوشتن کرده میشه 69 سال. از نظرش یه سری از کتاب هاش خوبن یه سریاش هم اونقدر خوب نیستن و هر 10 سال یکبار یکی از کتاب هاش عالی در میاد و به گفته خودش آخریش«slappy world they call me night howler» هست. برای نوشتن کتاب هاش نصف مواقع ایده به ذهنش میرسه(مثلا ایده کتاب ماسک تسخیر شده که وقتی دید پسرش ماسک پلاستیکی سبز فرانکنشتاین رو برای هالووین نمیتونست از سرش برداره چون گیر کرده به ذهنش رسید)و بعد از اون ایده یک تایتل برای کتاب میسازه و بعد داستان رو مینویسه و نصف دیگه مواقع؛ همینطوری یک تایتل از خودش در میاره و بعد براش داستان میسازه. از نظرش این که بچه ها کتاب های ترسناکشو میخونن و دوست دارن اینه که اونقدر ترسناک نیست و اونا میدونن که همیشه در امانن. خودش همیشه گفته که چیز های ترسناک همیشه میخندونتش و براش خنده داره؛ به قول خودش انگار یه مشکلی داره و مغزش یه چیزی کم داره ولی چون وقتی بچه بوده میترسیده به یاد داره که ترس چه حسی داره و برای همین میتونه ترس ره به خواننده هاش القا کنه. به گفته خودش اسم شخصیت های کتاب هاشو از روی لیست کلاسی مدرسه پسرش برمیداشته! از اونجایی که برای نسل های مختلف کتاب نوشته(تقریبا 4 نسل)و هر نسل با نسل قبل فرق میکنن؛ همیشه با بچه های مدرسه ها و نوه هایش حرف میزنه تا ببینه اون ها به چی علاقه دارن. به گفته خودش بعضی وقت ها شده که ادیتورش بهش زنگ بزنه و بگه: باب تو این قسمت از داستان رو تو فلان شماره انجام دادی.خودش میگه که فکر میکنه هر داستانی از سبک خودش رو که یه انسان میتونه بنویسه نوشته ولی هر وقت که یه ایده جدید میخواد یه جوری اون ایده به ذهنش میاد. بادام زمینی‌ها
بادام زمینی‌ها یا پیناتز () یک داستان مصور آمریکایی است که هر روز هفته حتی یکشنبه‌ها چاپ و منتشر می‌شد و چارلز شولتس آن را می‌نوشت و تصویرسازی می‌کرد. این داستان مصور تقریباً به مدت نیم قرن از ۲ اکتبر سال ۱۹۵۰ تا ۱۳ فوریه ۲۰۰۰ منتشر می‌شد و پس از آن نیز بازنشر شده‌است. این داستان مصور یا کمیک استریپ با ۱۷٬۸۹۷ شماره منتشر شده از محبوب‌ترین و پرنفوذترین‌ها در تاریخ داستان مصور بشمار می‌رود و بی‌تردید می‌توان آن را طولانی‌ترین داستان مصوری دانست که تا کنون «توسط یک انسان» خلق شده‌است. داستان مصور بادام زمینی‌ها در اوج محبوبیت خود در اواسط تا اواخر دهه ۱۹۶۰ در بیش از ۲۶۰۰ روزنامه با خوانندگانی در حدود ۳۵۵ میلیون نفر در ۷۵ کشور جهان و به ۲۱ زبان منتشر می‌شد. این داستان مصور به همراه داستان مصور دیگری برای خالق آن شولتز بیش از ۱ میلیارد دلار درآمد داشته‌است. چاپ این داستان مصور هنوز هم بروز شده در تقریباً در تمام روزنامه‌های ایالات متحده منتشر می‌شود. این داستان مصور به‌طور کامل به حلقه اجتماعی جمعی از کودکان تمرکز دارد که بزرگسالان هرچند وجود دارند اما به ندرت دیده یا شنیده می‌شوند. شخصیت اصلی چارلی براون تودار، عصبی و فاقد اعتماد به نفس است. او قادر نیست بادبادک‌ها را به پرواز درآورد، در بازی بیسبال برنده شود یا توپ فوتبال را شوت کند و توسط دوست پرخاشگرش، لوسی کنترل می‌شود که همیشه در آخرین لحظه او را از کاری بازمی‌دارد. ادبیات گمانه‌زن
داستان‌های این ژانر روی شخصیت ابرقهرمان (قهرمانی با توانایی‌ها و قدرت‌های خارق‌العاده) و مبارزه‌ٔ او با نیروهای شیطانی تاکید دارد. این ژانر از کمیک‌استریپ‌های آمریکایی شروع شد و به بقیهٔ رسانه‌ها راه پیدا کرد. داستان‌های بتمن یکی از مشهورترین‌های این ژانر است. کامیا هیدکی
برای تحقق برنامه فروش دو میلیون نسخه ای کپ‌کام ، کامیا سعی کرد با ارائه یک داستان نمایان تر و شبیه به سینمای آمریکا مشتریان جدیدی را برای خود جذب کند. از آنجا که اوکاموتو یوشیکی نویسنده داستان نمی‌خواست به سادگی به در خواست او تن دهد، او مجبور شد با سوگیمورا نوبورو نویسنده چند سریال ژاپنی در مورد اصلاحاتش را پیداه ازی کرد و در مورد طرحش با میکامی و سایر کارکنان صحبت کرد. طراحان بازی را از ابتدا برای پیاده‌سازی تغییرات طراحی مجدد کردند و برنامه نویسان و دیگر اعضای باقی مانده از تیم برای کار بر روی رزیدنت ایول برش کارگردان فرستاده شدند تا با آن به دلیل تأخیری که رزیدنت ایول ۲ داشت، از هواداران برای پخش دیرهنگام آن دلجویی کنند. لولیکون
لولی‌کون یا لالی‌کن واژه‌ای برای توصیف نوع خاصی از شخصیت بچه‌خواهی است که تمرکز آن بر دختران جوان یا زیر سن قانونی است و اغلب در رسانه‌های ژاپنی یافت می‌شود. این واژه همچنین برای توصیف مانگا، انیمه یا بازی‌های ویدئویی مورد استفاده قرار می‌گیرد که دارای ویژگی‌هایی از جمله شخصیت‌های زیر سن قانونی در شرایط و موقعیت‌های جنسی و گاهی اوقات توأم با خشونت هستند. مانگا و انیمه لالی‌کن به سبکی اطلاق می‌شود که در آن شخصیت‌های مؤنث کودکانه اغلب به شکلی جذاب و شهوانی به تصویر کشیده می‌شوند. این نام برگرفته از رمان «لولیتا» اثر نویسنده روسی-آمریکایی ولادیمیر نابوکوف است که در آن مردی میانسال وارد رابطه جنسی با دختری دوازده ساله می‌شود، در حالی که «کن» کوتاه شده واژه کامپلکس است. اصطلاح "لالی‌کن" از طریق اثر شبه روان‌شناسی «The Lolita Complex» نویسنده آمریکایی، راسل ترینر وارد واژه‌شناسی ژاپنی شد. معادل این واژه برای مخاطبان مذکر با عنوان شوتاکون، به معنی پسر جوان می‌باشد. نیازمند منبع
در سال ۲۰۰۷ وب‌کامیک Xkcd کامیکی را منتشر کرد که «معترض ویکی‌پدیایی» نام داشت. در این کامیک، گروهی از مردم در حال گوش دادن به سخنرانی یک سیاستمدار هستند و یک معترض پلاکاردی را بالا می‌آورد که روی آن عبارت «["نیازمند منبع"]» با رنگ آبی خاص ویکی‌پدیا و ابرپیوند داخلی نوشته شده‌است. این کامیک همچنین منجر به ظهور یک میم در ویکی «اکسپلین Xkcf» شد که طبق آن، افراد برچسب «نیازمند منبع» را پس از عبارت‌های بدیهی قرار می‌دادند. رندال مونرو، خالق Xkcd، به طریقه‌ای مشابه از برچسب «نیازمند منبع» در وبلاگ خود با نام "What if?" استفاده کرد، و متعاقباً از این برچسب در کتاب گردآوری مجموعه مدخل‌های این وبلاگ نیز استفاده کرد. کیبل (کمیک)
کیبل (ناتان سامرز) یک شخصیت خیالی در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس است که اغلب با تیم‌های ایکس-فورس و مردان ایکس در ارتباط است. ناتان سامرز به دست کریس کلیرمونت و ریک لئوناردی خلق شده و برای اولین بار در شماره ۲۰۱ام از مجموعه کمیک "مردان-ایکس غیرطبیعی" (ژانویه ۱۹۸۶) معرفی شد، اگرچه شخصیت بالغ کیبل توسط لوئیس سیمونسون و راب لایفلد خلق شده‌است و در "جهش‌یافته‌های جدید" شماره ۸۷ام (مارس ۱۹۹۰) معرفی شد. شونن مانگا
شونن مانگا (به معنی کامیک برای پسرها)، به سبکی از مانگا و انیمه اطلاق می‌شود که مخاطب آن معمولاً پسرها و مردان جوان را در بر می‌گیرد. این سبک از مانگا در درجه اول برای گروه سنی ۸ الی ۱۸ ساله پسرها تعلق می‌گیرد، اما گستردگی آن باعث شده تا طرفداران بسیاری از جمله بسیاری از دختران و مردهای جوان نیز به این سبک روی آوردند. واژه کانجی شونن در لغت به معنای «پسر» یا «جوانی»، و واژهٔ مانگا به معنی «کمیک» است؛ بنابراین عبارت کامل آن به معنی «کمیک برای افراد جوان» یا به زبان ساده «کامیک برای پسرها» است. "شونن مانگا" به عنوان محبوب‌ترین بخش در مانگا محسوب می‌شود و معادل آن برای مخاطبان مؤنث با نام شوجو مانگا شناخته می‌شود. در ژاپن نیز شونن مانگاها به عنوان پرطرفدارترین سبک کامیک به‌شمار می‌رود و نزدیک به ۴۰٪ از کل فروش مجلات مانگا را به خود اختصاص می‌دهد. کمیک‌های شهوانی
اگرچه تولید و توزیع پورنوگرافی در هند غیرقانونی است، اما محبوبیت خود را حفظ کرده‌است و صنعت کوچکی از کمیک‌های وابسته به اروتیک در اوایل قرن بیست و یکم در آنجا توسعه یافته‌است. سریال "Savita Bhabhi"، در مورد ماجراهای جنسی یک زن خانه‌دار سردمزاج از نظر عاطفی، این محدودیت‌های قانونی را به چالش کشیده‌است. کامیا هیدکی
کسانی که با کامیا ملاقات کرده‌اند، او را به فردی که آرام صحبت می‌کند معرفی می‌کنند، اما کامیا شهرت متضاد اما طنز آمیزی در توئیتر به خود اختصاص داده‌است زیرا مسدود کردن کاربران برای پیام‌هایی که به نظرش بی ربط هستند، مانند سوالاتی که به زبان انگلیسی نوشته شده‌است، را بسیار دوست دارد. کامیا گفته‌است که مجموعه ای از قوانین را برای کاربران توئیتر تنظیم کرده‌است تا پست‌های گذشته اش و سایر اطلاعاتی را که در پروفایل توئیتر وی ضمیمه شده‌است مرور کنند، تا او مدام وقت خود را برای پاسخگویی مجدد به سوالات یا درخواست‌های مشابه صرف نکند و گفته‌است که "اگر از قوانین پیروی نکنید، مسدود می‌شوید!" مسدود کردن کامیا همچنان به عنوان یک شوخی میان طرفدارانش محبوب است، تا جایی که مسدود شدن یا رفع انسداد به عنوان یک پاداش بزرگ برای بازی شگفت‌انگیز ۱۰۱: ریمستر شده کیک‌استارتر در نظر گرفته شد. نگهبانان (کمیک)
او می‌خواست شخصیت‌های داستان جدید شناخته شده باشند تا خواننده با کشف واقعیت پنهان زندگی این شخصیت‌ها، غافلگیر شود. طرفداران انیمه و مانگا
طرفداران انیمه و مانگا یک جامعه جهانی هستند که از انیمه و مانگا طرفداری می‌کنند. انیمه شامل مجموعه‌های پویانمایی و فیلم‌های سینمایی است و مانگا شامل رمان‌های گرافیکی، نقاشی‌ها و کارهای هنری مرتبط است. خرده فرهنگ فیوری
رمان‌های تمثیلی، از جمله آثار علمی تخیلی و فانتزی، و کارتون‌هایی که حیوانات انسان‌نما را به نمایش می‌گذارند، اغلب به‌عنوان اولین منابع الهام‌بخش هواداران ذکر می‌شوند. نظرسنجی انجام شده در سال ۲۰۰۷ نشان داد که در مقایسه با یک گروه خارج از این فندوم شیفتگان فیوری در کودکی کارتون‌ها را «بسیار زیاد» دوست داشتند و به یاد می‌آورند که به‌طور قابل توجهی بیشتر آن‌ها را تماشا کرده‌اند. و احتمالاً از آثار علمی تخیلی نسبت بنه افراد خارج از این خرده فرهنگ بیشتر لذت می‌برند. ویکی ویل
ویکتوریا «ویکی» ویل یک شخصیت خیالی در کتاب‌های کمیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است که اغلب با شخصیت ابرقهرمان بتمن مرتبط است. این شخصیت توسط باب کین و بیل فینگر خلق شده‌است؛ که برای نخستین بار در شمارهٔ ۴۹ از مجموعه کمیک "بتمن" (اکتبر ۱۹۴۸) حضور پیدا کرد. ویکی ویل یک روزنامه‌نگار برای گازتا در گاتهام سیتی است که وظیفه‌اش ارائه گزارش به بتمن است. او معمولاً به عنوان معشوقهٔ بتمن (و برخی مواقع بروس وین) تصویر می‌شود، و به دفعات به هویت آن‌ها مظنون شده‌است. ویکی اغلب زمان خود را صرف تلاش برای کشف هویت مخفی بتمن می‌کند. رؤیای ربت فیند
این داستان مصور هیچ گونه شخصیت پیوسته یا تکراری نداشت، بلکه یک موضوع تکراری بود: یک شخصیت بعد از خوردن غذای نادر نژاد ولزی که معمولا پنیر روی نان تست بود، وارد یک کابوس یا رویای عجیب می‌شد. در پایان داستان شخصیت بیدار می‌شود و از خوردن غذای ولزی پشیمان می‌شود. رؤیاها جنبه‌های ناخوشایندی از روان رویاپردازان را آشکار می‌کند - هراسها، ریاکاری‌ها، ناراحتی‌ها و تخیلات تاریک آنها. این داستان در تضاد زیادی با رویاهای فانتزی رنگارنگ در داستان مصور "نمو کوچولو" از مک کی بود، که او در سال ۱۹۰۵ آن را منتشر کرد. در حالی که مخاطب کمیک "نمو کوچوکو" کودکان بودند، مک کی "رؤیای ربت فیند" را برای مخاطب بزرگسال ساخت. گراویتی (شخصیت کامیک)
گراویتی یا جاذبه یک شخصیت خیالی و یک ابرقهرمان است که در کتاب‌های کمیک آمریکایی منتشر شده توسط مارول کامیکس ظاهر می‌شود. این شخصیت توسط "شان مک‌کیور" و "مایک نورتون" خلق شده‌است که تصمیم داشتند شخصیت خیالی خود را با اقتباس از جوانی شخصیت مرد عنکبوتی که از دهه ۸۰ با آن بزرگ شده بودند را خلق کنند. سیمبیوت
سیمبیوت‌ها (بعداً معلوم شد که به عنوان کلینتار شناخته می‌شوند) یک نژاد خیالی بیگانه در کتاب‌های کامیک آمریکایی هستند و منتشر شده توسط مارول کمیکس هستند. سیمبیوت‌ها یک نوع انگل (ویروس) فضایی هستند که با استفاده از پیوند با میزبان خود، توانایی‌ها، دانش و خاطرات میزبان را کسب می‌کنند. آن‌ها همچینین می‌توانند میزبان‌های خود را تغییر بدهند، و با کنترل‌کردن یا خواستهٔ خود میزبان را وادار به آن کار کنند و نیمهٔ تاریک میزبان را شکل دهند، و میزبان دارای قدرت ابرانسانی می‌شود. نخستین حضور سیمبیوت‌ها رخ می‌دهد در مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز شمارهٔ ۲۵۲ مرد عنکبوتی خارق‌العاده شمارهٔ ۹۰ و تیم مارول شماره ۱۴۱ (در ماه مه ۱۹۸۴ به‌طور همزمان منتشر شد)، که در آن مرد عنکبوتی پس از جنگ‌های مخفی آن را به زمین می‌آورد (جنگ‌های مخفی شمارهٔ ۸ که چند ماه بعد منتشر شد، نخستین برخورد او را با جزئیات کامل می کند). این مفهوم توسط خوانندهٔ مارول کمیکس ایجاد شد، و ناشر این ایده را با ۲۲۰ دلار خرید. طرح اصلی توسط مایک زک اصلاح شد، و تبدیل به ونوم سیمبیوت شد. این مفهوم در تمام داستان‌های چندگانه، کمیک‌های اسپین خاموش و پروژه‌های مشتق‌شده مورد بررسی و استفاده قرار می‌گیرد؛ نال خدای سیمبوت‌ها است. هاگار هولناک
هاگار هولناک شخصیت کمیک استریپی است که توسط کینگ فیچرز سیندیکیت (King Features Syndicate) منتشر می‌شود. هاگار توسط دیک براون خلق شد و توسط پسرش کریس براون ادامه یافت. نخستین بار در فوریهٔ ۱۹۷۳ ظاهر شد و به سرعت به موفقیت دست پیدا کرد. امروزه در ۱۹۰۰ روزنامه در ۵۸ کشور منتشر می‌شود. این کمیک شرح حال وایکینگی در قرون وسطی در مناطق اسکاندیناوی است. سوپرمن
(ELSEWORLDS به داستان‌هایی گفته می‌شود که در دنیای اصلی دی سی کامیکس اتفاق نمی‌افتند و در واقع در دنیاهای موازی جریان دارند). «مارک میلار» نویسنده معروف و مشهور دنیای کمیک این داستان را نوشت. ایدهٔ اصلی داستان آن است که "اگه سوپرمن به جای آمریکا در شوروی سابق بزرگ شده بود چی می‌شد؟". این کمیک بسیار مورد توجه قرار گرفت و کاندید جایزه معتبر آیزنر هم شد. در هر حال همان‌طور که گفته شد در این دنیا سفینه سوپرمن به جای آمریکا، در شوروی فرود می‌آید (در مزرعه ای در اوکراین). سوپرمن به عنوان "قهرمان کارگران معمولی" بزرگ می‌شود و بنابراین این نسخه از او ایده‌آل‌ها و آرمان‌های متفاوتی دارد ولی در قلب خود همچنان آدم خوبی است. ضمن اینکه همچنان با «لکس لوثر» در تضاد است. او هر کاری می‌کند تا سوپرمن را شکست دهد و حتی سعی می‌کند تا از روی او یک کلون ناقص بسازد، سوپرمن رد سان به حدی قدرتمند بود که به تنهایی واندر وومن وتمام آمازونیها وسپاه فانوس سبز رو شکست داد. کارتون مطبوعاتی
کارتون‌های مطبوعاتی یا کارتون‌های سرمقاله‌ای کارتون‌هایی هستند که در روزنامه های جهان چاپ می‌شوند و رخدادهای جامعه را به شکل تصاویر طنز آلود بیان می‌کنند. این وقایع رخدادهایی هستند که افکار جامعه را تحت تأثیر قرار می‌دهند، فرضاً اگر بحث امروز جامعه انرژی هسته‌ای است بالطبع مطبوعات نیز ضمن مخابره خبرهای مربوط به آن از تحلیلگران سیاسی یا نویسندگان و محققین مطلع می‌خواهند تا مطالعات و نتیجه تحقیقات خود را در این زمینه منتشر کنند، در کنار آن «کارتونیست‌ها» نیز با قلم خود به کندوکاو پرداخته و با زبان کارتون به افشاگری می‌پردازند و در کنار مقاله‌های اصلی کارهای خود را به نمایش می‌گذارند. یکی از کارتونیست‌های بزرگ این عرصه دیوید لو David Low بود. او با آثارش همه رخدادهای مهم جهان را زیر نظر گرفته و بلافاصله با تحلیل منطقی عصاره تفکرات خود را در اختیار مخاطبین قرار می‌داد. هر کشوری به موازات آزادی‌هایی که در عرصه مطبوعات بدست آورده کارتونیست‌هایی نیز دارد که بدون هرگونه مماشات و هراسی رخدادهای حساس و مهم را به تصویر می‌کشند، ارزش طرح‌های این هنرمندان در بیشتر مواقع چیزی کمتر از مقاله‌های تحلیلگران نیست. کمیک‌های شهوانی
در اواسط قرن بیستم، اکثر کمیک‌ها برای کودکان تولید می‌شدند، و در آمریکای شمالی مطالب اکثر کمیک‌ها توسط اداره کمیسیون کد محدود شد تا برای کودکان مناسب باشد. در نتیجه، کمیک‌های شهوانی در مقایسه با سایر اشکال هنر اروتیک و داستان پردازی، گاهی مورد انتقاد و بررسی دقیق قرار گرفته‌اند. علاوه بر این، اعمال قوانینی علیه پورنوگرافی کودک درمورد مطالبی که شخصیتهای داستانی با سن قانونی ندارند، در سطح بین‌المللی متفاوت بوده‌است. داستان مصور
داستان مصور یا پی‌نما یا کُمیک‌استریپ نقاشی، یا مجموعه‌ای از نقاشی‌های دنباله‌دار است که ماجرایی را روایت می‌کند. کمیک معمولاً توسط یک تیم دونفره که یکی داستان را می‌نویسد و دیگری تصویرگری و جوهر زنی می‌کند، ساخته می‌شود. طرفداران انیمه و مانگا
اوتاکو یک اصطلاح ژاپنی است که به افرادی گفته می‌شود که علاقه وسواسی به یک موضوعی دارند اما در جهان اوتاکو به افرادی گفته میشود که به صورت وسواسی به انیمه علاقه دارند. در انیمه Macross که اولین بار در سال ۱۹۸۲ پخش شد، این اصطلاح توسط شخصیت لین مینای به عنوان یک اصطلاح افتخاری استفاده شد. انیماتورهایی مانند Haruhiko Mikimoto و شوجی کاواموری از اواخر دهه ۱۹۷۰ این اصطلاح را در میان خود به عنوان یک ضمیر دوم شخص عالی استفاده می‌کردند. با این حال، در دهه ۱۹۹۰، اوتاکو کلمه ناخوشایند و توهین آمیز تلقی میشد و به این معنی بود که یک فرد از نظر اجتماعی ناتوان است. اوتاکو را می‌توان شبیه به اصطلاحات انگلیسی geek (گیک) یا nerd (خوره) دانست. کمیک‌های شهوانی
اروتیک تقریباً از زمان تولید رسانه ویژگی کمیک‌ها بوده‌است. ماری آنتوانت، لوئیس شانزدهم و سایر موضوعات اشرافی در کاریکاتورهای صریح جنسی از جمله "The Royal Dildo" و "The Royal Orgy" به رسمیت شناخته شدند. کریس متزن
او برای نخستین بار از دوازده سالگی شروع به طراحی کمیک کرد ولی از شش سالگی علاقه به طراحی داشت. وی اظهار داشت که هنوز عادت خرید کمیک‌های طنز به صورت هفتگی را دارد او طرفدار کمیک "" است و از سری از رمان‌های " و جنگ ستارگان برای خلق داستان‌های فانتزی و علمی تخیلی خود الهام اولیه گرفت." جوسی مانگا
جوسِی مانگا یا به‌طور مختصر جُسِه (به معنی کامیک برای خانم‌ها) به سبکی از مانگا و انیمه اطلاق می‌شود که مخاطب آن خانم‌های بین سنین ۱۸ تا ۳۰ سال را در بر می‌گیرد. داستان‌های "جوسی مانگا" اغلب دارای خصوصیات بالغانه، داستانی پیچیده و زمینه و تمایلات بیشتری بر روی محتوا و مسائل جنسی به نسبت سبک دیگر این خانواده یعنی شوجو مانگا دارد. معادل این سبک برای مخاطبان مذکر با عنوان سینن، به معنی مرد جوان می‌باشد. داستان‌هایی در مورد زندگی روزمره، زندگی کارمندی، ازدواج، خیانت، بچه‌داری، مسائل خانوادگی و البته رومانتیک واقع‌گرایانه در این سبک از محبوبیت بیشتری برخوردار هستند. این بخش برای مخاطبان بالغ در نظر گرفته شده‌است و سبک و لحن آن با شوجو مانگا که دختران جوان را هدف گرفته متفاوت است. مثال‌هایی برای مجموعه‌های جوسی مانگا عبارتند از آماتسوکی، اوساگی دراپ، لاولس، میچیکو و هاچین و نانا. ایمیج کامیکس
ایمیج کامیکس () یک ناشر کتاب کمیک آمریکایی سومین ناشر کتاب‌های کمیک و رمان‌های گرافیکی در صنعت از نظر واحد و سهم بازار است. در سال ۱۹۹۲ توسط چندین تصویرگر برجسته به عنوان محلی برای املاک متعلق به خالقین تأسیس شد که در آن سازندگان کمیک می‌توانستند مطالب مربوط به خلقت خود را منتشر کنند بدون آنکه از حق کپی رایت آن خواص بگذرند. فرهنگنامه کودکان و نوجوانان
سنین مخاطب کتاب، نوجوان در نظرگرفته شده و علاوه بر گروهی که دربارهٔ درستی اطلاعات و متناسب بودن تصاویر نظارت می‌کنند، گروهی نیز در نظر گرفته شده تا مطالب کتاب برای سنین نوجوان نوشته شود و برای این گروه مخاطب، قابل فهم باشد. نگهبانان (کمیک)
شخصیت او بر اساس قهرمان‌های زن نایت‌شید، بلک کنیری و فانتوم لیدی ساخته شده‌است. کمیک نگهبانان بارها به عنوان یکی از بزرگترین و پرفروش‌ترین کمیک‌های تاریخ شمرده شده‌است. ریون (کمیک)
رِیوِن با نام کامل ریچل راث، یک شخصیت خیالی ابرقهرمان در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. شخصیت "ریون" توسط نویسنده مارو وولفمن و طراح جرج پرز خلق شده‌است؛ که برای اولین بار در شمارهٔ ۲۶ از مجموعه کمیک "دی‌سی کامیکس پرزنت" (اکتبر ۱۹۸۰) حضور پیدا کرد. او دختر دورگه امپراتور شیطانی (ترایگان) و مادری زمینی (آنجلا راث یا آرلا) است که دارای توانایی‌های همدلی، دورجنبی، فرافکنی اثیری و قادر به احضار و کنترل روح خویش، به منظور مبارزه است که معمولاً به شکل یک انسان یا کلاغی غول‌پیکر است. او یکی از اعضای برجستهٔ تیم ابرقهرمانی تایتان‌های نوجوان به‌شمار می‌رود. فصلنامه چیدمان
هدف اصلی فصلنامه چیدمان توسعه و حمایت از هنرهای تجسمی و ارتقای جایگاه آن است. این فصلنامه می‌کوشد با ارائه مقالات تخصصی ایجاد فضای گفت و گو، تبادل نظر درحیطه هنرهای تجسمی، در جهت گسترش و توسعه درک و دریافت هنری جامعه قدم بردارد. گزارش نمایشگاه‌ها، همایش‌ها و رویدادهای هنری، مصاحبه، گزارش‌های شهری مرور رویدادهای جهانی در کنار مقالات تحلیلی از جمله مطالب این فصلنامه تخصصی می‌باشد. مخاطبان فصلنامه چیدمان را دامنه وسیعی از افراد اعم از هنرمندان، چه حرفه‌ای و چه آماتور؛ محققان هنر، علاقمند به هنر گرافیک و عکاسی، دانشجویان هنر، دانشگاه‌های هنر و هنر دوستان را در بر می‌گیرد. سیرن‌های گاتهام سیتی
سیرن‌های گاتهام سیتی عنوان یک مجموعه کتاب‌های کامیک آمریکایی به نویسندگی پال دینی و طراحی گیلیم مارچ است که از سال ۲۰۰۹ توسط شرکت دی‌سی کامیکس منتشر می‌شد. از ویژگی‌های این مجموعه می‌توان به برخی از محبوب‌ترین شخصیت‌های مؤنث ساکن گاتهام سیتی، شامل زن گربه‌ای، پویزن آی‌وی و هارلی کویین اشاره کرد. اولین شماره این مجموعه در ژوئن ۲۰۰۹، به عنوان بخشی از مجموعه کمیک "بتمن: ریبورن" منتشر شد. یوری (سبک)
اولین مجله‌ای که جمعیت خوانندگان خود را مطالعه کرد، یوری شیمای (۲۰۰۳–۲۰۰۴) بود که نسبت زنان را تقریباً ۷۰ درصد تخمین زده بود که اکثریت آنها یا نوجوان یا زنانی در دههٔ سی زندگی بودند که قبلاً به مانگای شوجو و یائویی علاقه داشتند. در ۲۰۰۸، ایچیجینشا برای دو مجله "کمیک یوری هیمه" و "کمیک یوری هیمه اس" خود یک مطالعه جمعیت شناختی انجام داد، اولین مورد برای زنان و دومین مورد برای مردان بود. این مطالعه نشان می‌دهد که ۷۳٪ از خوانندگان کمیک "یوری هیمه" را زنان و مردان ۶۲ درصد را تشکیل می‌دهند. ناشر خاطرنشان کرد، با این حال خوانندگان مجله دومی نیز تمایل به خواندن اولین مجله داشتند که منجر به ادغام آنها در سال ۲۰۱۰ شد. با توجه به سن زنان برای "کمیک یوری هیمه"، ۲۷٪ از آنها زیر ۲۰ سال سن داشتند، ۲۷٪ بین ۲۰ تا ۲۴ سال، ۲۳٪ بین ۲۵ تا ۲۹ سال و ۲۳ درصد بالای ۳۰ سال. از سال ۲۰۱۷، گفته می‌شود نسبت مردان و زنان به حدود ۶:۴ تغییر یافته‌است، تا حدی به لطف ادغام "کمیک یوری هیمه اس" و خوانندگان بیشتر مرد، "یورو یوری" را با خود به ارمغان آورد. روگ (کمیک)
او به صورت غیرارادی خاطرات، قدرت بدنی و در مورد ابرقهرمان‌ها، توانایی‌های مخصوص آن‌ها را تنها با تماس با آن‌ها به دست می‌آورد. همین موجب می‌شود که او از تماس با دیگران خودداری بکند، که البته در بر گیرنده دوستی او با گامبیت نیز بود. با این حال او از شخصیت‌های محبوب کمیک‌های مارول است. دکتر کپی
به نوشته رویترز، مخاطبان هدف این برنامه کسانی هستند که دنیای سیاست را از نزدیک دنبال نمی‌کنند. در این برنامه، دکتر کپی سیاستمداران حکومت ایران و غرب را ریشخند می‌کند و در پس‌زمینه صدای خنده پخش می‌شود. همچنین در این برنامه اغلب بازخوردها و تصاویر هواداران کودک دکتر کپی پخش می‌شود. پی‌نما
از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۶ در فضای مجازی یک جهش ناگهانی و رشد تصاعدی سایت‌های هوادار کمیک و مانگا در ایران وجود داشته‌است. اغلب این سایت‌ها یا فروم‌ها از یک تیم تحریریه تشکیل شده‌اند که فعالیت‌های سایر اعضای داوطلب و مخاطبان را جهت‌دهی می‌کنند و به ترجمهٔ آثار خارجی می‌پردازند. این سایت‌ها در نفوذ فرهنگ غربی کمیک در کشور تأثیر زیادی داشته‌اند و در ترویج کمیک‌های غربی و ژاپنی در ایران پیش قدم بوده‌اند. تا کنون بالغ بر ۳۰ سایت و وبلاگ و فروم با موضوع کمیک استریپ یا مانگاه راه‌اندازی شده‌است که در حال حاضر حدود یک سوم از آنها فعال هستند. مهم‌ترین فعالیت‌های این سایت‌ها به شرح زیر است: مانگا
کلمه "مانگا" را می‌توان به معنی «تصاویر طنزآمیز» ترجمه کرد، و مشخصهٔ بارز آن شخصیت‌های کارتونی هستند که اغلب دارای ویژگی‌های خاصی هستند که از دیگر کاراکترها متمایز می‌شوند، همانند اغراق بیش از حد در اندام‌های بدن که در اکثریت آن‌ها چشم‌های بزرگ به‌همراه دهان و بینی کوچک مشاهده می‌شود و همچنین معمولاً دارای موهایی با رنگ‌های غیرطبیعی هستند. جالب، محبوبیتی است که این شخصیت‌ها بین مردم پیدا کرده‌اند به‌طوری که بیشتر انتشارات ژاپن اختصاص به مجلات کمیک استریپ پیدا کرده‌اند و مانگا توسط بسیاری از مردم کشور ژاپن خوانده می‌شود و محدود به طیف خاصی از اجتماع ژاپن نمی‌شود. شخصیت‌های مانگا معمولاً بیش از اندازه از خود احساسات اغراق‌آمیز نشان می‌دهند، هنگامی که شخصیتی گریه می‌کند، اشک‌هایش می‌توانند سطلی را پر از آب کند، زمانی که می‌خندد، دهان آن‌ها به اندازه چهره‌شان بزرگ شده و چشمانشان به صورت خطی صاف درمی‌آید، در هنگام عصبانیت صورت آن‌ها سرخ شده و بخار از سراسر بدن به ویژه سر آن‌ها بیرون می‌زند و در هنگام خجالت‌زدگی گونه‌هایشان به رنگ سرخ در می‌آید. به اختصار می توان گفت که اکثر مانگاکا ها از کلیشه های تقریبا مشابهی برای به تصویر کشیدن احساسات در کاراکتر ها استفاده می کنند. مانیتور (کمیک)
مانیتور یک شخصیت خیالی در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. شخصیت "مانیتور" توسط نویسنده مارو وولفمن و طراح جرج پرز خلق شده‌است که برای اولین بار در شمارهٔ ۲۱ از دومین نسخه مجموعه "تایتان‌های نوجوان جدید" (ژوئیه ۱۹۸۲) حضور پیدا کرد. او یکی از شخصیت‌های اصلی مجموعه کمیک "بحران در زمین‌های بی‌نهایت" به‌شمار می‌رود. این شخصیت همراه با دستیارش لایلا مایکلز در عناوین متعدد دی‌سی کامیکس که از سال ۱۹۸۲ آغاز شده بودند حضور پیدا کرد، سه سال قبل از شروع بحران در ژوئیه سال ۱۹۸۵؛ و به نظر می‌رسید او نقش دلال اسلحه برای ابرشرورها را ایفا می‌کند. "مانیتور" در تمام مدت حضورش در عناوین اصلی ابرقهرمانی دی‌سی در سایه به تصویر کشیده می‌شد، و چهرهٔ او برای نخستین بار در یکی از معدود سری‌های باقی‌مانده غیر ابرقهرمانی، یعنی مجموعه کمیک جنگی "جی.آی. کامبت" نسخه شمارهٔ ۲۷۴ آشکار شد. اسکات اسنایدر
در سن نه سالگی، اسنایدر در یک اردوگاه تابستانی حضور یافت که یکی از مربیان کتاب "چشمان اژدها" اثر استفان کینگ در طی تابستان به او خواند، تجربه ای که اسنایدر می‌گوید «علاقهٔ من به نویسندگی از آن کتاب آغاز شد» وی همچنین تحت تأثیر نوشته‌های دنیس جانسون، ریموند کارور، ریک باس، جوی ویلیامز، الیزابت مک کاراکن، استفان کینگ، توبیاس وولف و جورج ساندرز قرار گرفت. جالب است که او در کمیک خون‌آشام آمریکایی با استفان کینگ همکاری داشته. از بین نویسندگان کمیک، او به آلن مور که بهترین کمیک تاریخ اثر اوست و همین‌طور فرانک میلر که یکی از بهتر ارجین‌های بتمن یعنی را نوشت، بسیار علاقه‌مند است. کوئیک سیلور
کوئیک سیلور با نام اصلی پیترو مکسیموف ، شخصیتی دوست داشتنی و فداکار و یک شخصیت خیالی ابرقهرمان است که در کتاب‌های کمیک منتشر شده توسط مارول کامیکس حضور دارد، و توسط استن لی و جک کربی خلق شده است که برای اولین بار در مجموعه اول مردان ایکس (و در جلد چهارم) در مارس ۱۹۶۴ معرفی شد. ویل آیزنر
اسپیریت (The Spirit) یکی از سری کمیک‌هایی بود که هر هفته در روزهای شنبه در روزنامه هفتگی از سال ۱۹۴۰ تا سال ۱۹۵۲ به چاپ رسید و موفق شد طرفداران زیادی را به خود اختصاص بدهد. داستان اسپیریت که یک کمیک کلاسیک بود دربارهٔ پلیسی به نام دنی کلت (Denny Colt) است که در اولین مأموریت‌هایش از طرف مخالفانش مورد سوءقصد قرار می‌گیرد و کشته می‌شود و ماجرا از اینجا تازه آغاز می‌گردد که او این‌بار در قالب روح یا همان اسپیریت به زمین باز می‌گردد تا به شکار جانیان و دزدان و کسانی که به او خیانت کردند بپردازد. او این‌بار با ماسکی سیاه و کلاه و پالتویی بلند ظاهر می‌شود و لابراتوار و محل زندگی او نیز واقع در قبرستانی است که از آنجا بازگشته است. او قهرمانی است که همچنان دچار اشتباه و گاهی سردرگمی می‌شود و بدون قابلیت‌های عجیب و غریب به دنبال تبهکاران می‌گردد. ماجراجوی‌های اسپیریت در قالب‌های پلیسی جنایی کلاسیک نوشته و طراحی شده‌اند که فضاسازی‌های سیاه و سفید، کاملاً آن را از دیگر کمیک‌های دارای این سبک متمایز می‌کند. کمیک‌های شهوانی
برخی از اولین کتابهای کمیک اروتیک در آمریکای شمالی به اصطلاح کتابهای Tijuana بودند که برای اولین بار در دهه ۱۹۲۰ ظاهر شدند. آنها به‌طور معمول هشت صفحه ای سیاه و سفید بودند. موضوع معمولاً ماجراهای جنسی شخصیت‌های شناخته شده طنز، چهره‌های سیاسی و ستاره‌های فیلم بود که بدون اجازه تولید می‌شد. میلیون‌ها کتاب Tijuana در اوج محبوبیت خود در دهه ۱۹۳۰ به فروش می‌رسید. آنها پس از جنگ جهانی دوم با کاهش شدید تقاضا روبرو شدند. دیو رومن
دیو رومن نویسنده و هنرمند آمریکایی در زمینه وب‌کمیک و کمیک است. رومن تحصیلات خود را در مدرسه هنرهای تجسمی نیویورک انجام داد. او کار در زمینه طنز را به‌عنوان کارآموز در دی‌سی کمیکس آغاز کرد، سپس به‌مدت ۱۱ سال و تا زمان بسته شدن مجله نیکلودئون در سال ۲۰۰۹، به‌عنوان ویرایشگر طنز در آنجا مشغول به کار بود. اسکات اسنایدر
اسکات اسنایدر نویسنده‌ای آمریکایی است. وی نخستین بار به خاطر مجموعه داستان کوتاه "Voodoo Heart در" سال ۲۰۰۶ توسط مخاطبان شناخته شد. از آثار کمیک بوکی وی می‌توان به "خون‌آشام آمریکایی"، "کمیک‌های کارآگاه"، "بتمن نیو۵۲"، "بتمن: دروازه‌های گاتهام، آل استار بتمن"، "سوامپ ثینگ، کشور کشف نشده، لیگ عدالت (۲۰۱۸)، شب‌های تاریک: متال، بتمن: آخرین شوالیه روی زمین و شماره ۳۰۰ از سری کمیک‌های اسپاون اشاره کرد.". اتان ون اسکایور
کمیک با مانگا فرق دارد ،مانگا کتابیست که مانگاکا قبل از انتشار انیمه میکشد ،جوری کتاب مصور است که در اینده مانگا تبدیل به انیمه میشود ،کمیک فرقی با انیمه دارد...کمیک خلاصه شده از فیلم یا کارتون است ،مانند کمیک بتمن و... مانگا
در ژاپن مردم در هر سنی مانگا می‌خوانند که شامل آثاری در طیف گسترده‌ای از ژانرها است: اکشن، ماجراجویی، کسب و کار و تجارت، کمدی، کارآگاهی، درام، تاریخی، ترسناک، معمایی، عاشقانه، علمی–تخیلی و فانتزی، ادبیات اروتیک ("هنتای"), ورزشی و بازی‌ها و غیره. بسیاری از مانگاها به زبان‌های دیگر ترجمه می‌شوند. از دهه ۱۹۵۰، مانگا به بخش فزاینده ای از صنعت نشر ژاپن تبدیل شده‌است. تا سال ۱۹۹۵، بازار مانگا در ژاپن ۵۸۶٫۴ میلیارد ین ارزیابی شده بود (), با فروش سالانه ۱٫۹ میلیارد کتاب مانگا و مجله مانگا در ژاپن (معادل ۱۵ شماره برای هر نفر). همچنین مانگا مخاطبان قابل توجهی در سراسر جهان دارد. در سال ۲۰۰۸، در ایالات متحده و کانادا، ارزش بازار مانگا ۱۷۵ میلیون دلار ارزیابی شد. مانگا در سال ۲۰۰۵ نمایندگی ۳۸٪ از بازار کمیک فرانسه را بر عهده داشت. در اروپا و خاورمیانه ارزش این بازار در سال ۲۰۱۲، ۲۵۰ میلیون دلار بود. داستان مصور
این دسته از کمیک‌ها، هر هفته/ماه/روز منشتر می‌شوند، معمولاً تعداد صفحه‌های معقولی در حدود ۲۰، ۳۰ یا ۴۰ دارند و در دو یا سه شماره به پایان می‌رسند. از میان ناشران کمیک استریپ معروف در جهان می‌توان به: و در ایران: اشاره کرد. اسکارلت اونیل نامرئی
اسکارلت اونیل نامرئی یک کمیک استریپ یا داستان مصور آمریکایی است که توسط راسل استَم نوشته و نقاشی شده‌است. این کمیک استریپ از سوم ژوئن ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۶ توسط شیکاگو تایمز منتشر می‌شد. داستان آن دربارهٔ زنی به نام اِسکارلت اونیل، یک ابرقهرمان زن با لباس عادی (و یکی از اولین ابرقهرمان‌های زن) است که قدرت نامرئی شدن دارد. اسکارلت از این قدرت برای کمک به آدم‌های محتاج و همین‌طور همکاری با پلیس برای دستگیری مجرمین استفاده می‌کند. دان مارکستین، تاریخ‌نویس کمیک استریپ، دربارهٔ این شخصیت می‌گوید: «اسکارلت تواناییِ نامرئی شدن را از اشعه‌ای که مورد آزمایش پدرش بوده، به‌دست می‌آورد. وقتی از روی کنجکاوی انگشتش را جلوی اشعه می‌گیرد، به‌طور کامل نامرئی می‌شود، با لباس و همه‌چیز. خوشبختانه پی می‌برد که عصبی خاص در مچ دستش می‌تواند مثل سوئیچ برای قدرتِ نامرئی شدنش عمل کند، به‌صورتی که لمس کردن این عصب او را مرئی یا نامرئی می‌کند. این قصهٔ پیش‌زمینه در همان قسمت اول و به‌صورت بازگشت‌به‌گذشته‌ای سریع تعریف می‌شود تا یکراست بروند سر اصل مطلب و اسکارلت اونیل وارد ماجراهایش شود. ماجراهای اسکارلت بیشتر با زمینه‌های جاسوس‌های نازی و خرابکارهای ژاپنی و اربابان جنایت شکل گرفته‌اند. راسل استم، خالق این شخصیت، در ابتدا همکار چستر گولد در خلق شخصیت دیک تریسی بود. اما برای کمیک استریپ خودش – یعنی همین اسکارلت اونیل نامرئی – نگرش ساده‌تری را درنظر گرفت: نقاشی‌ها صمیمی‌تر هستند و قصه‌ها شاخ و برگ کمتری دارند. برخلاف دیک تریسی که پر از صحنه‌های تیراندازی آدم‌کش‌هاست، ماجراهای اسکارلت اونیل – مخصوصاً در قسمت‌های اولیه – بیشتر دربارهٔ کمک به بچه‌هایی‌ست که توی دردسر افتاده‌اند.» در ۱۹۵۰ عنوان این کمیک استریپ کوتاه‌تر و به اسکارلت اونیل محدود شد و بعد در ۱۹۵۵ این عنوان تبدیل به استین‌سیل استیل (آهن ضدزنگ) شد. مانگای ورزشی
مانگای ورزشی یک ژانر محبوب در بین خوانندگان جوان، به ویژه خوانندگان مانگای شونن (کمیک‌های پسرانه) است. ساختار معمول یک داستان مانگای ورزشی، ساختاری است که به راحتی برای مخاطبان جوان درک می‌شود: درگیری به یک رویداد ورزشی تبدیل می‌شود، از طریق عمل ورزشی اوج می‌گیرد و درگیری با یک خط پایان واقعی یا استعاری پایان می‌یابد. نویسنده پائول گراوِت خاطرنشان می‌کند که «در پایان، یک قهرمان ورزشی مانگا مطمئناً پیروز می‌شود یا خوب می‌بازد، بنابراین هیجان از خواندن چگونگی غلبه بر او بر تمام چالش‌ها با عزم و صداقت ناشی می‌شود». تریسر (شخصیت اورواچ)
Cecilia D'Anastasio از سایت کوتاکو، به اظهارات قبلی بلیزارد اشاره کرد که قصد توسعه دهندگان از ساخت ارگانیک شخصیت‌های LGBT را مشخص کرده و اظهار کرد: "من احساس می‌کنم که این کامیک چنین کاری را انجام داده‌است. تریسر برای شریک زندگی خود روسری می‌خرد. شریک زندگی اش را دوست دارد. آنها بوسه می‌زنند. این کمیک به جلو حرکت می‌کند. من فکر می‌کنم که این کار به خوبی انجام شده‌است، اگرچه ایده اعلام بلیزارد برای یک شخصیت عجیب و غریب به نوعی … حیله و تزویر است. گیتا جکسون با D'Anastasio موافقت کرد و خاطرنشان کرد که "او قطعاً نگران این بود که فاش شدن (گرایش جنسی) یک شخصیت به عنوان یک حیله تجاری ظاهر شود، و از اینکه چگونه این کار را انجام دادند بسیار راضی بود…" همکار نویسنده سایت "کوتاکو"، هدر الکساندرا اظهار داشت: "من فکر می‌کنم داشتن چیزی صریح لازم بود…". اندی چالک از سایت "PC Gamer" نوشت: … کمیک خود یک داستان کاملاً ساده و دلچسب از آنچه واقعاً در پرتلاطم‌ترین فصل سال است را ارائه می‌دهد. اما واکنش به هویت تریسر چیزی جز این نبوده‌است. پیام‌هایی که گویای "اشتباه" بلیزارد در سراسر انجمن‌های "اورواچ" و سایر رسانه‌های اجتماعی دیده می‌شود، در حالی که دیگران استودیو سازنده را تمجید می‌کنند به صراحت می‌گویند - به روشی بسیار کم - که چهره (مشهور) یکی از بزرگترین بازی‌های سال (۲۰۱۶) یک همجنسگرا است. "سایت خبری Inquisitr در" مورد مکانیک گیم پلی بازی اظهار داشت که «راه‌های سریع و طفره رفتن تریسر راه را برای مقابله با خودش آزار می‌دهد». "ای‌اس‌پی‌ان" با اشاره به سرعت و توانایی blink زدن در اطراف نقشه، وی را «مزاحم کلاسیک در داخل و خارج» توصیف کرد. مایک مینوتی از "VentureBeat" گفت؛ "تریسر یک کارکتر بسیار سرگرم‌کننده است. تمام مکانیک‌های دوربری و دور پیچاندن او بسیار منحصر به فرد و سریع هستند. احساس می‌کنم [بلیزارد] در ساخت یک بازیگر متنوع و نسبتاً بالانس کار بزرگی انجام داده‌است. " در سال ۲۰۱۷، سایت "Screen Rant" تریسر را از ۲۴ شخصیت قابل بازی اورواچ در رتبه ۸ قرار داد و نوشت: «یک تریسر خوب که کنترل نشده باشد، می‌تواند در خطوط پشتی دشمن ویرانی ایجاد کند، و باعث می‌شود تیم‌ها قبل از اینکه حتی بدانند چه اتفاقی در حال رخ دادن است، برچیده شوند.» سینن مانگا
سِینِن مانگا (به معنی مرد جوان)، به سبکی از مانگا و انیمه اطلاق می‌شود که مخاطب آن معمولاً مردهای بین ۱۸ تا ۴۰ سال را در بر می‌گیرد. این سبک از مانگا بسیار پیچیده‌تر از سبک‌ همتای خود یعنی شونن مانگا می‌باشد و دارای ویژگی‌های دیگری همچون خشونت بالا، طنز، مسائل جنسی و روانی می‌باشد. به عبارت دیگر سینن برای مخاطبان بالغ در نظر گرفته شده‌است. در مقایسه با سبک شونن، سینن دارای بینندگان کمتری است،‌ چون مخاطبان جوان‌تر اوقات فراغت بیشتری در دسترس دارند که این دلیل باعث شده این سبک کمتر در بین عموم شناخته شود. معادل این سبک برای مخاطبان مؤنث به نام "«جوسی»" به معنی خانم می‌باشد. دنیای مارول
جهان مارول یک جهان خیالی است که داستان اکثر عناوین کتاب‌های کمیک آمریکایی و سایر رسانه‌های منتشر شده توسط مارول کامیکس در آن اتفاق می‌افتد. ابرگروه‌هایی مانند انتقام‌جویان، مردان-ایکس، چهار شگفت‌انگیز، نگهبانان کهکشان، مدافعان، پسران نیمه شب و بسیاری از ابرقهرمانان مارول در این جهان زندگی می‌کنند، از جمله شخصیت‌هایی مانند مرد عنکبوتی، مرد آهنی، ثور، هالک، مرد مورچه‌ای، زنبورک، کاپیتان آمریکا، ولورین، کاپیتان مارول، پلنگ سیاه، دکتر استرنج، اسکارلت ویچ، ویژن، بیوه سیاه، روح سوار، بلید، موج سوار نقره‌ای، نوا، دردویل، مشت آهنی، شوالیه ماه، مجازاتگر و ددپول و بسیاری دیگر. این همچنین شامل ابرشرورهای معروف مانند دکتر دووم، مگنیتو، تانوس، لوکی، گابلین سبز، کینگ‌پین، کله‌سرخ، اولتران، دکتر اختاپوس، ماندارین، موداک، کارنیج، آپوکالیپس، هلا، رونان متهم کننده، کانگ، مفیستو، دورمامو، انایلوس و گالاکتوس هستند. اوکی‌یو
در این دوره عملاً جامعه در پی دو چیز بود؛ شهوت و پول. نوعی کتاب‌های داستانی جدید رایج شد با نام اوکی‌یو-زوشی که می‌تواند به معنای «داستانهای جهان فانی» باشد. موضوع غالب این داستان‌ها خوشگذرانی، عیّاشی و خودکشی‌های عاشقانه است. این نوع داستان‌ها به شدّت در اجتماع به خصوص در شهر اوساکا طرفدار پیدا کرد و به تیراژ بالا چاپ شد. درهمه این داستان‌ها یک نتیجه گرفته می‌شد که جهان دمی است و باید آن را به خوشگذرانی و لذّت بردن از لذایذ گذراند که این آمیزه‌ها در تضّاد کامل با آنچه تا کنون هدف ادبیات و هنر بود قرار داشت. سینن مانگا
بیشتر تمرکز در سبک "سینن" بر روی داستان است و کمتر بر روی صحنه‌های اکشن کار می‌شود و شخصیت پردازی و اثر متقابل آن‌ها نیز اغلب به صورت توسعه یافته و بسیار بالغانه است. به‌طور کلی سبک سینن تمایل شدیدی به ریشه در رئالیسم و واقعیت دارد به همراه اضافه کردن بسیاری از جزئیات اتفاقی برای بالا بردن حس واقع گرایانه و حتی اضافه کردن عناصر فانتزی که می‌تواند موضوع منطق بالای واقع‌ گرایانه باشد. شخصیت اصلی داستان می‌تواند از هر جنس و در هر سنی باشد، اما تمایل بزرگسالان برای ایفای شخصیت اصلی در این نوع سبک همانند مخاطبانش بیشتر است. در این میان سبک هنتای نیز (به غیر از یائویی) عمدتاً مخاطبان "سینن" را هدف قرار می‌دهد. "سینن مانگا" دارای طیف گسترده‌ای از سبک‌های هنری و همچنین تنوع در داستان اصلی است. مثال‌هایی برای مجموعه‌های سینن عبارتند از: "آکیرا"، "برزرک"، "هیولا"، خاطرات پلاستیک،"شبح درون پوسته"، "آه خدای من"، "هلسینگ"، "توکیو غول" و "موشی‌شی". ای‌جی لی
او در کلاس چهارم طرفدار کتاب‌های کمیک شد و می‌گوید این کتاب‌ها به او حس خلاقیت می‌دهند. سریال مورد علاقه اش مردان اکس و مرد عنکبوتی است. هم چنین از بازی‌های کامپیوتری لذت می‌برد. جمیری
جمیری از سال ۱۳۶۸ تاکنون نه مجموعه کمیک منتشر کرده‌است. او از سال ۱۳۷۰ کمیکهای یک صفحه ای و دو صفحه ای را در مجله‌های آلمانی منتشر کرده‌است. هم‌اکنون، او ماهانه بیش از یک میلیون خواننده دارد. بتمن: جوک کشنده (فیلم)
در سال ۱۹۸۸ ماه مارس ، کمیک مصور ای با همین اسم در ایالات متحده اروپا منتشر شد . این کمیک که ژانر اکشن _ ماجراجویی داشت ، در مورد داستان همین فیلم نوشته شده بود . نویسنده این کمیک که یکی از طرافداران پر و پا قرص دی‌سی کامیکس بودند ، و چند کمیک دیگر از بتمن نوشته بودند ، در ژوئن سال ۲۰۱۸ این کمیک را بازنویسی و با تغیرات چشم گیری انتشار کرد . نگهبانان (کمیک)
کمیک در آمریکای قرن بیستم رخ می‌دهد. در سال ۱۹۷۷ پس از اعتراضات گستردهٔ مردم، سناتور «کین» قانونی در مجلس می‌گذراند که به موجب آن فعالیت قهرمان‌های نقابدار گروه نگهبانان ممنوع اعلام می‌شود. پس از آن، عده‌ای از نگهبانان بازنشسته می‌شوند و عده‌ای برای دولت کار می‌کنند و تنها یکی از آنان به اسم «رورشاخ» به‌طور غیرقانونی به فعالیت ادامه می‌دهد. پشت دروازه بهشت
داستان این انیمیشن سینمایی در مورد زندگی یک نویسنده داستان‌های کمیک است که ناگهان وارد داستانی که خلق کرده‌است، می‌شود. داستان مصور
این نوع از کمیک‌ها، در روزنامه‌ها منتشر می‌شوند، معمولاً دارای اسلایدهای کم هستند و دنباله‌دار نیستند، از معروف‌ترین کمیک‌های روزنامه‌ای می‌توان: و در ایران می‌توان به کمیک‌های چلچراغ و همشهری جوان و دوست اشاره کرد. فاست کامیکس
فاست کامیکس یک ناشر بسیار قدیمی است که در سال ۱۹۳۹ کار خود را با انتشار کتابهای کودکان آغاز کرد. سپس با عنوانی به نام Thrill Comics که توسط نویسنده ای به نام «بیل پارکر» و طراحی بنام «سی.سی.بک» خلق شد، وارد صنعت کمیک بوک شد. سپس با شماره ۲ از Whiz Comics یکی از معروفترین و تاریخی‌ترین شخصیتهای دنیای کمیک را خلق کرد «کاپیتان مارول» که امروزه بنام «شزم» می‌شناسیم و ربطی به کاپیتان مارول در دنیای مارول کامیکس ندارد… البته این شرکت با کمیک Sweethearts که در ژانر رومانتیک بود نیز بسیار خوش درخشید. در نهایت کاپیتان مارول محبوب شد، حتی محبوب تر از سوپرمن! و همین باعث شد که دی سی کامیکس از فاست کامیکس شکایت کند. «چون عقیده داشت که از سوپرمن تقلید شده‌است» البته فاست کامیکس توانست در دادگاه پیروز بشود ولی بخاطر هزینه‌های سنگین دادگاه، و رکود فروش داستانهای ابر قهرمانی در دهه ۱۹۵۰، تصمیم گرفت ابر قهرمانهای خود را به چارلتون کامیکس و دی سی کامیکس بفروشد. این شرکت در سال ۱۹۸۰ برای همیشه تعطیل شد.