پل خواجو مربوط به چه دوره ای است؟
پل خواجو
این پل را همچنین پل شاه، پل بابا رکن‌الدین (مسیر رفتن به خانقاه و آرامگاه بابا رکن‌الدین و تخت فولاد) و پل حسن‌بیگ (نام پل قبلی که در زمان شاه‌عباس تخریب شد و این پل به جای آن ساخته شد) یا پل شیراز هم نامیده‌اند و از بناهای شاه عباس دوم صفوی است، که در سال ۱۰۶۰ هجری قمری بنا شده‌است. در میانه پل خواجو، ساختمانی مخصوص، که به بیگلربیگی شهرت دارد بنا شده‌است، که برای اقامت موقتی شاه صفوی و خانواده او ایجاد شده بود و هم‌اکنون نیز وجود دارد و طاق‌های آن دارای تزئینات نقاشی بسیار زیبایی است و در واقع پل خواجو به خاطر معماری و تزئینات کاشیکاری آن از دیگر پل‌های زاینده رود مشهورتر است. درازای پل ۱۳۳ متر و پهنای آن /۱۲ متر است. این پل را به نام‌های دیگری نیز خوانده‌اند ولی به سبب قرار گرفتن در محله خواجو به پل خواجو معروف است. پل خواجو
شعرای اصفهان دربارهٔ پل خواجو اشعار زیبایی سروده و در این سروده‌ها زیبایی‌های آن را ستوده‌اند. از جمله این سروده‌ها قصیده بلند صائب تبریزی در وصف یکی از روزهای جشن و چراغانی در کنار این پل است. به نوشته تاریخ نگاران و پژوهشگرانی که دربارهٔ سلسله صفوی بررسی کرده‌اند، هدف شاه عباس دوم از ساختن پل خواجو پیوند دادن دو محله خواجو و دروازه حسن‌آباد با تخت فولاد و راه شیراز بوده‌است. گردشگران و جهانگردانی که در دوره‌های گوناگون به اصفهان آمده‌اند، زیبایی‌های پل خواجو را ستوده، آن را در زمره شاهکارهای جاودانه معماری ایرانی و اسلامی به‌شمار آورده‌اند. قصیده افتتاحیه پل خواجو (شاهی) شامل ۴۵ بیت است که با این ابیات شروع می‌شود:
شاه عباس دوم
پل خواجو در زمان او ساخته شد. پل میر بهاءالدین
پل میر بهاءالدین مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان زنجان (شهر زنجان در ابتدای جاده بیجار)، روی رودخانه زنجان رود واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. پل تاریخی آزان
پل تاریخی آزان مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان جویبار، روستای آزان، بر رودخانه سیاهرود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۸۴۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل قلعه جوق
پل قلعه جوق مربوط به دوره قاجار است و در ارومیه، بخش باراندوز چای واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۴۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. پل
پل طبیعت یک پل پیاده در اراضی عباس‌آباد تهران و بر فراز اتوبان مدرس است. این پل سه طبقه که سازهٔ فولادی دارد به طول ۲۷۰ متر و بوسیلهٔ سه ستون درختی برپا شده‌است. پل طبیعت بواسطه کاربری «انسان‌گرا» که از پل‌های تاریخی اصفهان نظیر پل خواجو الهام گرفته‌است و همچنین معماری منحصربه‌فرد، موفق به دریافت جوایز معماری متعدد بین‌المللی شده‌است. جایزه آقاخان ۲۰۱۶ و جایزه آرکیتایزر A+ نمونه این جوایز است. پل چوم
پل چوم مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان اصفهان، روستای چوم واقع شده است. پل چوم که نمایی همانند پل تاریخی شهرستان دارد، بر بنیانی کهن‌تر از دوره صفوی ساخته شده؛ اما ساختار امروزی آن یادگار دوره صفوی است. پل چوم پس از ویرانی گسترده در سال ۱۳۴۸خورشیدی، توسط استاد حسین معماریان و به هزینه اداره باستان ‌شناسی مورد مرمت اساسی قرار گرفت و سرانجام در تاریخ ۱۳۸۲/۶/۲۳ به شماره ۱۰۲۱۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است. پل بند گرگر
پل بند گرگر یک بنا از مجموعه سیستم آبی تاریخی شوشتر است. این پل-بند، یکی از دروازه‌های ششگانه تاریخی شوشتر نیز بوده است. پیشینه ساخت این پل همانند اغلب بناهای آبی تاریخی شوشتر، به دورهٔ ساسانیان بازمی‌گردد. کاربرد این بند، انحراف آب از رودخانه دست ساز و تاریخی گرگر و هدایت آب به سمت تونلهای ورودی به آسیابهای آبی شوشتر است. این پل-بند به همراه ۱۵ اثر تاریخی دیگر شوشتر در نشست سالانه کمیته میراث جهانی یونسکو در ۲۶ ژوئن ۲۰۰۹ (۵ تیرماه ۱۳۸۸) در شهر سویل اسپانیا، با احراز معیارهای ۱، ۲ و ۵ با عنوان نظام آبی تاریخی شوشتر به عنوان دهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو با شماره ۱۳۱۵ به ثبت رسید. پل ایستاسیون
طبق صفحه شهرداری آماسیا، این پل توسط سادگلدی، فرماندار آماسیا در طی سال‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۸۲ احداث شده‌است. در دوران امپراتوری عثمانی این پل در سیل ۱۸۲۴ و در زلزله ۱۸۲۵ تا حدی آسیب دید. در سال ۱۸۲۸ توسط هاجی یوسف، ایان آماسیا (فرماندار) تعمیر شد. در جمهوری ترکیه، در سال ۱۹۴۰ بازسازی مجدد شد. این پل چهار طاقی است. به گفته فوگن اولتر، این پل اگرچه در قرن ۱۴ ساخته شده‌است، اما با پل‌های دیگر ساخته شده در دوران پس از سلجوقی کاملاً متفاوت است. پل طینوج
پل طینوج مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان قم، بخش خلجستان، روستای طینوج واقع شده است. این اثر در تاریخ با شماره ثبت ۸۶۳۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل بابا محمود
پل بابا محمود سهرفیروزان که در بین پل‌های قدیمی استان اصفهان از قدمت بیشتری برخوردار است و دومین پل تاریخی استان به‌شمار می‌رود، ساخته شده در دوره ایلخانان مغول (عهد سلطان محمد خدابنده الجایتو) توسط یکی از اهالی، مشاهیر، بزرگان شهر و حاکم لنجانات و از مشاوران الجایتو یعنی بابامحمود سهرفیروزانی در سال ۷۰۴ هجری قمری است که این بنای تاریخی که قدمتی بالغ بر ۷۵۰ سال دارد پل قدیم دزفول
این پل برروی رودخانه دز واقع شده و ساختمان فعلی آن در دوران صفویه بر روی ساختمان قبلی بنا شده‌است. ساختمان این پل متشکل از بافت معماری متعلق به سه دوره تاریخی است. بخش‌هایی از پایه‌های پل مربوط به دوره ساسانی و بخش طاقدیسی پل مربوط به دوره صفویه و از نمونه‌های طاقهای دوره اسلامی است و سرانجام بخش عرشه پل که از مصالح جدیدی همچون سیمان و فلز ساخته شده‌است مربوط به دوره رضا شاه پهلوی است. پس از احداث سد دز،در شهرستان دزفول فشار آب رودخانه بر این پل بسیار کاهش یافت. پل قرا باغ
پل قرا باغ مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شیراز، کیلومتر ۷جاده شیراز به بوشهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۵۲۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل خلیج جیاوزهو
پل خلیج جیاوزهو واقع در استان شاندونگ چین است و با طول ۲۶٫۷ کیلومتر مسیر جاده‌ای به عنوان طولانی‌ترین پل روی آبی جهان هنگام افتتاحش در سال ۲۰۱۲ در کتاب رکوردهای گینس ثبت شده‌است. این پل قسمتی از پروژهٔ اتصال خلیج جیاوزهو با طول کلی ۴۱٫۵۸ کیلومتر است. هدف از احداث این پل کاستن ۳۰ کیلومتر از مسیر معمول میان استان چینگدائو و منطقه هوآنگداو بود. ساخت این پل توسط گروه ساختمانی شاندونگ گائوسو در سال ۲۰۰۷ آغاز شد و در اوایل سال ۲۰۱۱ میلادی پایان یافته و در ۳۰ ژون همان سال گشایش یافت. برای ساخت این پل ۱۰۰۰۰ نفر به مدت ۴ سال کارکرده‌اند و بودجه‌ای معادل ۵۵ میلیارد دلار صرف شد. پل خان
این پل در اوایل قرن ۱۱ توسط امام قلی خان والی فارس ساخته شده‌است. امام قلی خان فرزند الله‌وردی خان گرجی این پل را در راه شیراز به تهران ساخت. پل آذر اصفهان
پل آذر از مجموعه پل‌هایی است که با معماری نو بر روی زاینده رود در شهر اصفهان ساخته شده‌است. به تاریخ ۷ مهر۱۳۵۲ مراسم کلنگ زنی آن آغاز شد و در سال ۱۳۵۷ در زمان محمدرضاشاه پهلوی گشایش یافت. پل علی‌آباد پایین
پل علی‌آباد پایین مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان تنکابن، بخش مرکزی، دهستان گلیجان، روستای علی‌آباد پایین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل خواجو
مطلبی که در سالهای اخیر در مورد شیرهای سنگی پل خواجو به اشتباه رایج شده‌است، چنین است که این شیرها را به عنوان نمادی خاص یا نگهبانان پل، نگهبانان اصفهان یا زاینده رود از زمان صفویه می‌دانند؛ در حالیکه قدمت وجود شیرهای سنگی در اصفهان برابر آثار به جای مانده در اصفهان به ویژه در اماکن مذهبی و حتی برخی امامزاده‌ها، علی‌رغم تخریب گسترده این آثار، در مواردی به دوران جهانشاه آق قویونلو و حتی برابر آثار و کتب منتشر شده از قبرستان قدیمی آب بخشان به سالهای قرون سوم ه. ق نیز می‌رسد. اما برابر تصاویر به جای مانده از سفرنامه‌های اروپائیان، به ویژه شاردن، و همچنین روایات و پژوهش‌های صورت گرفته در مورد پل خواجو، هیچگونه نشانه ای از حضور این شیرهای سنگی و ارتباطات زمانی و موضوعی خاصی برای آنها با پل خواجو نمی‌توان یافت؛ چرا که اصولاً ماهیت اصلی و چرایی گسترش این شیرها به ویژه از دوران صفویه به این سو، مرتبط با مسائل و اماکن مذهبی است. پل دختر (میانه)
پل دختر در ابتدای راه میانه به زنجان و بر روی رودخانه قزل اوزن در دل رشته کوه قافلانکوه واقع شده‌است و زمانی که هنوز این پل منهدم نشده بود تحت شماره ی ۸۷ در اثار ملی ایران ثبت شده.این پل تاریخی یکی از شاهکار های معماری و مهندسی عهد قدیم است در این پل تاریخی یک دهنه ی بزرگ توانسته است تمام فشارهای تنشی، برشی و کمانشی را خنثی کند. از تاریخ ساختمان پل اطلاعات درستی در دسترس نیست. عده‌ای از باستان‌شناسان تاریخ پایه‌های آن را به عهد شاهنشاهی ساسانی نسبت می‌دهند ولی با توجه به شیوه معماری تاریخ ساخت آن را به قرن هشتم هجری تخمین زده‌اند.ژان دیولافوا نقاش و جهانگرد فرانسوی که در دوره ی قاجاریه از این پل بازدید کرده است از معماری و استحکام این پل تمجید کرده است و نحوه ی معماریِ این پل را منطبق با قرن دوازدهم میلادی(قرن ششم هجری قمری) دانسته است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل حاج مرتضی
پل حاج مرتضی مربوط به دوره قاجار است و در خمین، خیابان ساحلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۷۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل جوبی
این پل که با پهنا کم و درازای نزدیک ۱۴۷ متر بر بستر زاینده رود، میان دو پل الله‌وردی خان و پل خواجو ساخته شده‌است از سازه‌های دوره شاه عباس دوم در سال ۱۰۶۵ هجری است. محوطه تاریخی و فرهنگی بیستون
کتیبه شیخ علی خان زنگنه سنگ‌نبشته‌ای است که توسط شیخعلی‌خان زنگنه وزیر شاه سلیمان صفوی ایجاد شده‌است. این سنگ‌نبشته‌ بر روی بخش‌هایی از سنگ‌نگاره گودرز کنده‌کاری شده و باعث تخریب آن اثر شده‌است.  پل بیستون که با نام‌های "پل کهنه"، "پل شاه عباسی"، "پل صفوی"، "پل نادرآباد" و "پل دینورآب" نیز شناخته می‌شود، پلی است مربوط به دوره صفوی که در بخش شرقی بیستون جای گرفته‌است و در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. شواهد و مدارک به جا مانده نشان می‌دهد که پایه‌های پل بیستون در اواخر دوره ساسانی ساخته شده ولی همانند بسیاری از دیگر سازه‌های ساسانی بیستون که ناتمام مانده است. در سده چهارم هجری فرمانروایان محلی حسنویه آن را تکمیل کردند که از آن تنها طاق‌های دهانه دوم و سوم و پشتبندهای مدور آن به جا مانده است. در دوره ایلخانی، دهانه پنجم پل به همراه پشتبندهای مثلثی بازسازی گردید. افزون بر این برای تأمین آجرهای دهانه پل، کوره‌های آجرپزی در شمال غربی آن ایجاد کرده‌اند. نمای پل در دوره صفوی و طاق چهارم در دوره پهلوی بازسازی گردید. پل صفوی
این پل بر روی رودخانه خرم‌رود در مرکز شهر خرم‌آباد قرار دارد و بخش غربی مرکز شهر را به بخش شرقی متصل می‌کند. این پل که با ملات آهک و گچ و پایه‌های از جنس آجر ساخته شده است طولی بیش از ۳۵۰ متر و پهنایی به اندازه ۵٫۸ دارد. ساختمان این پل شباهت فراوانی با ساختمان پل خواجو دارد و همانند آن دارای شاه‌نشین بوده که بر اثر سیل از بین رفته است. این اثر در زمان شاه سلطان حسین صفوی ساخته شده‌است. پل خشتی تمیجان
این پل خشتی در ۶ کیلومتری جنوب غربی رودسر در استان گیلان، بر روی رودخانه تمیجان احداث شده‌است. گر چه کتیبه و سنگ بنا یا یادبود دگر در آن وجود ندارد، ولی از نوع طاق‌ها (طاق‌های جناقی) و مصالح بکار رفته در آن می‌توان این پل را به دوره صفوی نسبت داد. بنا به دست نوشته های عام، احداث این پل به زمان حکومت بهزاد بیگ بر گیلان (مصادف با ٩٧۰ الی ۱۰۰۰ هجری شمسی) است. پل دختر کرج
پل تاریخی کرج که در بخش خاوری شهر کرج و در کنار ساختمان تاریخی صمصام منسوب به دوره سلجوقی قرار گرفته‌است، به دلیل چشم‌انداز شهری آن توانایی تبدیل به منطقه گردشگری را داراست. سقانفار حمزه کلاشش پل
سقانفار حمزه کلاشش پل مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بابل، بخش مرکزی، دهستان اسبو کلا، روستای حمزه کلای شش پل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۶۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل خشتی لاهیجان
بر روی پایه‌های میانی پل اتاق‌هایی تعبیه کرده‌اند که از طریق درگاه‌های طاقداری ب طرفین پل راه پیدا می‌کنند؛ و این بیانگر این است که این اتاق‌ها تنها برای کاهش وزن وارده برپایه‌ها و صرفه جویی در مصالح ایجاد شده در نظر گرفته نشده‌است و بیشتر به منظور اتراق و استراحت تعبیه شده‌است. پل باستانی لاهیجان در گذشته بخشی از مسیر جاده ابریشم بوده که به همین علت تجارت ابریشم در شهر لاهیجان (شهر ابریشم) رونق فراوان داشته‌است. این پل در میان اهالی به خشت پورد نیز شهرت دارد که پورد در زبان محلی به معنای پل می‌باشد. میر ظهیرالدین مرعشی در کتاب تاریخ گیلان و دیلمستان در ذکر وقایع ۸۹۲هجری قمری در رابطه با احداث این پل اینگونه نوشته‌است که خلاصه ای آن را می‌آوریم: پل‌دختر (پل)
پُلِ دُختَر از سازه‌های دوره ساسانیان است که بر بقایای پلی قدیمیتر که متعلق به دوران هخامنشیان است بر روی رودخانه کشکان ساخته شده‌است. برخی دلیل نام‌گذاری آن را به پل‌دختر را منتسب دانستن پل به نام ایزد بانو آناهیتا می‌دانند. این پل تاریخی در ورودی شهری به همین نام در جنوب استان لرستان قرار دارد و بنای آن در قرن چهارم هجری قمری مورد مرمت قرار گرفته‌است اما هم‌اکنون تنها یک دهانه از طاق‌های آن برجا مانده و جاده شماره ۳۷ از زیر آن عبور می‌کند. این پل بی تردید در مسیر ارتباطی بین شهرهای شاپورخواست و جندی شاپور قرار داشته و از اهمیت راهبردی برخوردار بوده‌است. ارتفاع تنها طاق برجای مانده پل ۱۸ متر از سطح آسفالت جاده و ۳۰ متر از آب رودخانه و عرض آن ۱۱٬۳۰ متر است. جهت پل شرقی، غربی و طول آن ۲۷۰ متر است. این اثر تاریخی به شماره ۱۶۷۸ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. پل گل قشلاق
پل گل قشلاق مربوط به اواخر دوره ایلخانی -اوائل دوره صفوی است و در شهرستان بیجار، بخش کرانی، روستای گل قشلاق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۰۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل بزرگ یاتاوه
پل بزرگ یاتاوه مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان دنا، بخش یاتاوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. شهرستان شهریار
این پل هم ظاهرا به دوران قاجار باز می‌گردد. پل آهو چر
پل آهو چر مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان شیراز بخش زرقان دهستان بند امیر جاده خاکی فرعی بطرف دشت آهو چرو روستای قبطر قلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۹۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل شاهی
پل شاهی مربوط به دوره صفوی است و در ۵ کیلومتری شمال مشهد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۰۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. کسیان (چایپاره)
این پل از بناهای مربوط به دوره قاجاریه می‌باشد و بر روی رودخانه آغ چای ساخته شده و از لحاظ معماری در عصر خود بی نظیر بوده‌است. این پل علاوه بر قدمت، هم بدلیل برقراری ارتباط بین چند روستای چایپاره و هم بدلیل پیدا شدن سنگ نبشتهٔ اورارتویی بسطام هنگام انتقال سنگ‌های قلعه، از شهرت نسبتا" زیادی برخورداراست. تا قبل از احداث جاده ترانزیتی ایران اروپا در ۳ کیلومتری قره ضیاءالدین، مهم‌ترین راه ارتباطی منطقه جاده قدیمی خوی-ماکو (جاده حمزیان) بوده و در طول خود از خوی تا ماکو دارای ۴ دهنه پل بوده که مهم‌ترین آن‌ها پل کسیان یا در اصطلاح محلی ((دوقوز گوز)) به معنای نه دهنه در کنار روستای کسیان می‌باشد. دلیل این نامگذاری وجود نه دهنه در بدنه این پل می‌باشد. پل آزا
پل آزا (به لاتین: Aza Körpüsü) یک بنای معماری متعلق به سده هفدهم میلادی در روستای آزا در شهرستان اردوباد در جمهوری آذربایجان است. این پل که در سال ۱۹۹۷ بخشی از آن بازسازی شد و هنوز هم به‌طور فعال در حال استفاده است، در زمان شاه عباس یکم از دودمان صفویان یک مسیر تجاری مهم بر روی رودخانه گیلان‌چای بود. پل‌های ایران
از پژوهش‌های باستان‌شناسی بر می‌آید که پیش از هخامنشیان از الواح بدست آمده از شوش (تمدن عیلام) و در بابل (تمدنهای بین‌النهرین) و نشانه‌هایی از دوره مادها گواه وجود پلهایی بر کرخه (عیلام)، دجله و فرات (بین‌النهرین) و رودخانه‌های کوه‌های زاگرس (ماد) می‌باشد. در این میان از پل بابل بر رودخانه فرات (عهد بخت النصر) یاد می‌شود و قدیمی‌ترین اثر باستانی پل مربوط به پلی بر رود ارس (دوره اورارتوها) می‌باشد. همچنین پل باستانی بر رودخانه کر (کوروش) فارس -احتمالاً زمان کوروش- در محل درودزن که کاربری سدّ هم داشته‌است. بر شالوده پلهای هخامنشی و بر اساس معماری آن همچنین در دوره‌های بعد احداث شده‌است. تپه پل بزرگ
تپه پل بزرگ مربوط به عصر مس است و در شهرستان هرسین، بخش بیستون، دهستان شیرز، ۳ کیلومتری غرب روستای شاه آباد سفلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۴۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل فیروزکوه
پل فیروزکوه مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان دماوند، بخش رودهن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۱۰۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل خشتی لاهیجان
در ساخت مجدد این پل در زمان قاجاریه، حاجی جعفر خان بنا را به‌طور کلی بازسازی و مرمت کرد و در سال‌های اخیر این پل مجدداً بازسازی و مرمت گردیده‌است. مجموعه پل بابا حسین
مجموعه پل بابا حسین مربوط به دوره اشکانیان - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش مرکزی، دهستان کرگاه شرقی، روستای پل بابا حسین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۸۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. پل فلزی شیرود
پل فلزی شیرود مربوط به دوره پهلوی اول است و در شهرستان تنکابن، بخش مرکزی، دهستان گلیجان، روستای شیرود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۹۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. سنگ شکسته پل اوجی
سنگ شکسته پل اوجی (با تلفظ ujibashi danpi) قدیمی‌ترین سنگ‌نوشته در ژاپن و از اولین نمونه‌های خوشنویسی در ژاپن است. این سنگ به یادبود ساخت پل اوجی نوشته شده‌است. ساخت پل اوجی در ۶۴۶ میلادی به پایان رسید. این سنگ‌نوشته هم‌اکنون در معبد "هاشی-درا" در کیوتو نگهداری می‌شود. پل منصور
پل منصور مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، چایکنار، تقاطع منصورو عباسی، پل منصور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۴۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پاسارگاد
قدمت پل نا مشخص است. کمبود وقت در پایان فصل سوم کاوشهای استروناخ، مانع بررسی کامل این ساختار شده‌است. به هر حال از چند موضوع چنین برداشت می‌شود که طبق نظر استروناخ پل یک بنای متاخر هخامنشی یا بعد از هخامنشی می‌باشد. این پل در جهت درستی با خط محوری دروازه R ساخته نشده، ستون‌ها قطر و استحکام متفاوتی داشتند. دیوارهای جانبی باریک اند، و در ساختاری که نیاز به بست‌های فلزی است، فقط تعداد محدودی بست از نوع متاخر بوده‌است. پل سنگی
پل سنگی مربوط به دوره قاجار است و در تبریز، چایکنار، روبروی مسجد پل سنگی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۴۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل هاوکوره آجرپزی
پل هاوکوره آجرپزی مربوط به دوره صفوی - دوره قاجار است و در شهرستان قم، بخش کهک، روستای چشمه علی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۵۷۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل بابا محمود
پل بابا محمود سهرفیروزان مربوط به قرن هفتم، دوران مغول سلطان محمد خدابنده (الجایتو) است و در شهرستان فلاورجان، شهر تاریخی سهرفیروزان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران در سهرفیروزان به ثبت رسیده‌است. پل بالو
پل بالو مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان سوادکوه، بخش مرکزی، روستای ورسک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۵۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. شهرستان جویبار
پل تاریخی سیکاپل که به پل درویش محمدشاه نیز معروف است در روستای درویش محمدشاه و نزدیکی شهر جویبار و بر روی سیاهرود قرار دارد. این پل در دوره قاجار ساخته شده و احتمال می‌رود بیشتر از ۲۰۰ سال از ساخت آن گذشته باشد. مقبره امامزاده درویش محمد شاه که گفته می‌شود از نوادگان علی بن حسین از امامان شیعه می‌باشد در فاصله ۳۰۰ متری این پل قرار دارد. این پل با شماره ۲۱۹۹۳ در فهرست آثار ملی کشور ثبت گردیده‌است. پل شاه عباسی محمدآباد
پل شاه عباسی محمدآباد مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان بوئین‌زهرا، روستای محمدآباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. قروه
در روستای فرهاد آباد پل تاریخی این روستا قرار دارد. این پل از لحاظ معماری دارای هشت دهانه که چشمه وسط بزرگتر و نوع قوس‌های بکار رفته عموماً جناغی و مصالح بکار رفته در آن آجر است. هرچند تاریخ دقیق ساخت پل مشخص نیست اما با توجه به شیوه معماری بکار رفته در آن به احتمال قوی از پل‌های دوران صفوی است و از آنجا که این پل در گذشته به عنوان راه مواصلاتی ناحیه قروه به سمت زنجان و مسیر عبور کاروانیان به‌شمار می‌رفت از اهمیت بالایی برخوردار بوده‌است و در دوران حکومت خسروخان اول مقارن با حکومت زندیه مورد تعمیر و بازسازی قرار گرفت و در دوره حکومت قاجار نیز توسط فرهاد میرزا معتمدالدوله عموی ناصرالدین شاه نیز مورد مرمت و بازسازی کامل قرار گرفت؛ و در سال ۱۳۷۹ تحت شماره ۲۶۴۷ به عنوان اولین اثر تاریخی شهرستان در ردیف آثار ملی کشور به ثبت رسید. پل دختر کرج
حمدالله مستوفی، از رودخانه کرج و پلی با یک طاق به نام پل خاتون یاد می‌کند که به نام زبیده خاتون، همسر محبوب هارون‌الرشید، نامگذاری شده‌است. زبیده خاتون بناهای بسیاری در راه حج (خراسان به مکه) ساخت. با نگاه به بخش اصلی پل دختر کرج که یک دهانه طاقدار بزرگ است، و دیگر اینکه آثار و بقایای مواد و مصالح متعلق به دوران پیش از عصر صفوی هنوز در آن قابل تشخیص است، احتمال می‌دهند که این پل همان پل مورد نظر حمدالله مستوفی است که در دوره صفوی با دگرگونی اندکی بازسازی شده باشد. با این حال برخی آن را مربوط به دوره سلجوقیان در سده‌های پنجم و ششم هجری می‌دانند که در آن زمان از طریق این پل پیوند میان ری با قزوین و باختر را برقرار می‌شده‌است. به هر روی در این که این پل در دوران صفوی بازسازی شده و دگرگونی بنیادین داشته‌است، تردیدی نیست. پل تاریخی مصلی
پل تاریخی مصلی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بروجن، بلوار ساحلی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۰۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل سیاه اهواز
این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. قدمت این پل به پهلوی اول بر می‌گردد. پل طبیعت
در طراحی این پل از معماری پل‌های ایرانی مانند پل خواجو الهام گرفته شده و یک سازه با طراحی ارگانیک و شبیه به درخت و کاملاً سازگار با محیط زیست و طبیعت است که نمونه مشابه آن در پارک‌های ملی و طبیعی کشورهای فرانسه، کانادا، هلند، بلژیک، مالزی و استرالیا ساخته شده‌است. فرم درختی ستون‌ها و انتخاب نام «طبیعت» برای پل، هر دو تاکیدیست بر پیوستگی دو فضای سبز (دوطبیعت) توسط پل. پل جوبی
شاعری متخلص به تأثیر و هم دوره شاه سلیمان صفوی در بخشی از متنوی که در مورد بناهای اصفهان سروده می‌گوید (منظور از شرقی پل خواجو و غربی پل چوبی است): محوطه پل کوچگین
محوطه پل کوچگین مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان چرداول، بخش مرکزی، دهستان شباب، روستای جوب بور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۳۵۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل گچوییه
بقایای پل گچوییه مربوط به دوره ساسانیان است و در شهرستان بستک، بخش جناح، دهستان فرامرزان، روستای گچوییه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۴۵۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل شهرستان
این پل در واقع یک پل جنگی و نظامی بوده‌است. از نظر معماری و قدمت زمان ساختمان در مجموعه پله‌ای قدیمی ایران فقط پل دزفول و پل شوشتر با این پل برابری می‌کنند. آثار بر جای مانده مسجد جامع جی از دوران سلاجقه و مقبره الراشد بالله خلیفه عباسی و قلعه قدیمی اصفهان به نام سارویه (کهندژ) و حصار جی را در مجاورت این پل تاریخی می‌توان مشاهده کرد. در مجاورت این پل از دیر باز مردمانی زیسته‌اند که هنوز هم با پسوند فامیل شهرستانی می‌توان آنان را یافت. زاینده‌رود
در استان اصفهان پل‌های مشهور تاریخی سی و سه پل یا پل الله‌وردی خان، پل خواجو، پل جویی، پل مارنان، پل کله، پل فلاورجان، پل بابا محمود و پل‌های اژیه و ورزنه بنا شده‌است. قدیمی‌ترین پل ساخته شده بر روی زاینده‌رود «پل شهرستان» است. پل بهشت‌آباد
پل بهشت آباد مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان اردل، روستای بهشت آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۹۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل زکی
پل زکی مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان گیلانغرب، بخش گواور، ۳۰۰ متری جنوب شهر سرمست واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۷۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل‌های خداآفرین
پل بزرگ خداآفرین مربوط به سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کلیبر، بخش خداآفرین، بر روی خانه ارس واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۵۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل خشتی لاهیجان
پل خشتی لاهیجان یا پردسر، مربوط به سدهٔ ۹ ه‍.ق است و در لاهیجان، محله پردسر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. پل خدا آفرین
پل خدا آفرین مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در دستوا، کناره غربی رود گرگر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۲۰۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل آباره دشتو
پل آباره دشتو مربوط به سده‌ها متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان لارستان، بخش مرکزی، دهستان حومه، روستای هرمود مهرخویی واقع شده و با شمارهٔ ثبت ۲۶۶۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل کهنه قره‌سو
پایه‌های سنگی این پل احتمالاً متعلق به دوره ساسانی است و با توجه به آجرهایی که در اطراف پل پراکنده است این پل در دوره سلجوقی تعمیر شده و در دوره صفوی به شکل کنونی بازسازی شده است. پل داخل شهر آبگرم
پل داخل شهر آبگرم مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بوئین‌زهرا، بخش آبگرم، روستای آبگرم واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۵۸۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل
یکی از پل‌های کهن پل چهارباب در خرم‌آباد است. بیشتر این پلها در سده سوم وچهارم میلادی ساخته شده‌اند. سپس چشمه‌های آن‌ها را در سده چهارم و پنجم و ششم هجری بازسازی کرده‌اند و گاه شکل آن‌ها نیز دگرگون شده‌است. و لب پایه‌ها همان پایه‌های نخستین بوده‌است . یکی دیگر از پلهای کهن روی رود کشکان نزدیک خرم‌آباد است که جاده مهمی از روی آن می‌گذشته‌است. این پل را نجم الدین پسر بدرالدین از فرمانروایان شیعی کرد ساخته‌است که هم‌زمان با آل بویه در غرب ایران فرمان‌روایی می‌کرده‌اند. پلهای دیگری نیز نزدیک خرم‌آباد یافت می‌شود که تنها پایه‌های آن‌ها به جا مانده‌است. پل روس‌ها
پل روس‌ها مربوط به سده‌های متاخر دوره پهلوی - جنگ جهانی دوم است و در قم، بلوار امین، میدان ایران مرینوس (میدان شاهد) واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۲۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل قوزیوند
پل قوزیوند مربوط به دوره ساسانیان - دوره پهلوی است و در بیستون، شمال شرقی شهر، جاده آسفالته صحنه به کرمانشاه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل دو دهانه خشت نو
پل دو دهانه خشت نو مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان تنکابن، بخش خرم‌آباد، دهستان بلده، روستای تشکون، محله هلوبن واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۸۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل دختر بادامک
پل دختر بادامک مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان شهریار، روستای بادامک واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۸۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل شناور
در چین باستان، طبق متنی چینی مربوط به دودمان ژو با نام شی چینگ، شاه ون ژو نخستین بار در سدهٔ یازدهم پ.م. از پل شناور استفاده کرد. جوزف نیدهام اعتقاد دارد نخستین بهره‌گیری از پل شناور به سده‌های نهم یا هشتم پ.م. بازمی‌گردد. پل شلمبه
پل شلمبه مربوط به دوره قاجار - دوره پهلوی است و در شهرستان دماوند، روستای شلمبه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۱۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل خشتی نور
در سال های اخیر این پل موردتوجه مردم نبوده است و مردم بر روی دیوار آن نقاشی هایی انجام دادند و موجب خراب شدن این پل تاریخی شدند. پل خشتی نور مربوط به دوره قاجار است و در نور، مرکز شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل زنگ شاه محله
پل زنگ شاه محله مربوط به اواخر دوره قاجار است و در شهرستان تنکابن، بخش مرکزی، دهستان گلیجان، روستای زنگ شاه محله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۹۷۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل مشیر
پل مشیر مربوط به دوره صفوی تا دوره قاجار است که دو کاروانسرا در دوره مختلف (صفویه و قاجاریه) در کنار این پل نیز وجود دارد و در شهرستان دشتستان استان بوشهر، جاده شیراز به بوشهر، بعد از شهر دالکی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. پل دنگهای
پل دُنگهای (چینی ساده شده : 大桥 东海؛ چینی سنتی : 大桥 东海؛ پینیین : Dōnghǎi Dàqiáo؛ به معنی «پل بزرگ دریای شرق») طولانی‌ترین پل روی دریا در جهان بود تا زمانی که پل خلیج هانگژو در ۱ مه ۲۰۰۸ بازگشایی شد. در ۱۰ دسامبر ۲۰۰۵ به پایان رسید. این پل در مجموع ۳۲/۵ کیلومتر طول دارد و شانگهای سرزمین اصلی را به بندر آب-ژرف یانگشان در چین متصل میکند. شهرستان قروه
هرچند تاریخ دقیق ساخت پل مشخص نیست اما با توجه به شیوه معماری بکار رفته در آن به احتمال قوی از پل‌های دوران صفوی است و از آنجا که این پل در گذشته به عنوان راه مواصلاتی ناحیه قروه به سمت زنجان و مسیر عبور کاروانیان به‌شمار می‌رفت از اهمیت بالایی برخوردار بوده‌است و در دوران حکومت خسروخان اول مقارن حکومت زندیه مورد تعمیر و بازسازی قرار گرفت و در دوره حکومت قاجار نیز توسط فرهاد میرزا معتمدالدوله عموی ناصرالدین شاه نیز حاکم وقت کردستان مورد مرمت و بازسازی کامل قرار گرفت و به این دلیل به پل فرهاد آباد مشهور شد. پل خواجو
پل خواجو، در استان اصفهان و بر روی رودخانه زاینده‌رود در شرق سی وسه پل قرار دارد. تپه خواجلو
تپه خواجلو مربوط به هزاره اول قبل از میلاد - سدهٔ ۶ تا ۸ ه‍.ق است و در شهرستان شاهین دژ، بخش مرکزی، دهستان هولاسو، روستای خواجلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۶۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. پل هارونی
پل هارونی، مربوط به پهلوی اول است و در شهرستان شهرکرد، شهر هارونی واقع شده است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۹۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل باقرآباد (تهران)
این پل در حدود ۲۵ کیلومتری جنوب شرقی تهران و ۱۰ کیلومتری شمال غربی ورامین است. این پل یکی از هشت پلی است که از روی رودخانه جاجرود می‌گذرد و قدمت آن به دوره قاجار یا قرن نوزدهم بازمی‌گردد. مصالح ساختمانی مورد استفاده شامل آجر (۵/۴ در ۲۰ در ۲۰ سانتی‌متر) و سنگ آهک است و متعاقباً با بتن تقویت می‌شود. به دلیل تقویت سطح آب جاجرود در سیل‌های بهاری که از سمت شرق به سمت پل می‌ریزند، ضلع غربی این پل توسط دو تخته ۷۰ سانتی‌متری تقویت شده‌است. بزرگترین دهانه آن ۱۱ متر، عرض تقریباً ۷٫۰ متر و ارتفاع از کف بستر رودخانه ۸٫۰ متر (۶٫۰ متر ارتفاع دیداری) است. این پل در جهت شمال غربی-جنوب شرقی به طول ۵۵ متر سات. تا نیمه دوم قرن بیستم به عنوان جاده ای برای وسایل نقلیه موتوری که بخشی از جاده تهران - ورامین را تشکیل می‌داد مورد استفاده قرار گرفت. امروزه اتصال‌دهندهٔ دو پارک محلی است. در تاریخ معاصر، این پل به خاطر قتل‌عام معترضان توسط نیروهای رژیم پهلوی در پانزدهم خرداد ۱۳۴۲، اهمیت دارد. امروزه گاهی به همین دلیل پل پانزده خرداد خوانده می‌شود. پل پهلوی‌دژ
پل پهلوی دژ مربوط به دوره صفوی است و در آق قلا، مرکز شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل آذر
پل آذر مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان سلسله، بخش مرکزی، روستای کاکارضا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۱۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. فرسفج
این پل ۴۰۰ ساله که در زمان شاه‌عباس صفوی ساخته شده در سال ۱۳۷۶ در فهرست آثار تاریخی کشور قرار گرفت. پل گبرآباد
پل گبرآباد مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان کاشان، بخش مرکزی، روستای گبر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۲۳۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل سیاهرود
پل سیاهرود مربوط به دوره پهلوی است و در شهرستان رودبار، بخش مرکزی، روستای سیاهرود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۳۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل خشتی پاشاکی
پل خشتی پاشاکی مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان لاهیجان، بخش مرکزی، دهستان لفمجان، روستای پاشاکی، بالامحله واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۵۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل کنرک
پل کنرک مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بروجن، بخش گندمان، روستای کنرک علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۴۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.یاسر احمدی نقش‌برجسته پل آبگینه
نقش برجسته پل آبگینه مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان کازرون، بخش مرکزی، دهستان بلیان، روستای پل آبگینه، کنار جاده آسفالته، انتهای دماغه کوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل شاپور
پل شاپور یا پل شاهپور بر روی رودخانه اوتجون در اراضی چای باغ و ۵۰ متری جانب شرقی جاده شیرگاه به قائمشهر واقع شده‌است و گفته می‌شوددر دوره حکومت صفویه احداث گردید. پل هرو
پل هرو مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان خرم‌آباد، روستای سیل گرگی، بر روی رودخانه هرو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۹۵۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل قرمز
سازه فعلی این پل عمدتاً مربوط به سده هفدهم است، اما در این گذرگاه از قرن دوازدهم میلادی پلی وجود داشته‌است. پل قرمز تا سال ۱۹۹۸ هر روزه مورد استفاده عابران بود اما پس از آن یک پل جدید و به مراتب بزرگتر به عنوان بخشی از پروژه اروپا-قفقاز-آسیا (TRACECA) در این محل ساخته شد. پل جاجرود
پل شاه عباسی جاجرود پلی با قدمت ۸۵۰ ساله، بر روی رودخانه جاجرود و ۱۰ کیلومتری شمال شرق تهران در روستای سعیدآباد واقع شده است. تا پیش از ساخت سد لتیان بر روی رودخانه جاجرود این پل یکی از جاذبه‌های گردشگری تهران و نیز تا سال ۱۳۴۲ پل اصلی رفت‌وآمد مردم تهران به دماوند و مازندران بود. پل تمیجان
بندانگشتی پل تمیجان مربوط به اوایل دوره صفوی است و در شهرستان رودسر، روستای تمیجان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. تپه پل بابا حسین
تپه پل بابا حسین مربوط به عصر مفرغ - دوره اشکانیان است و در شهرستان خرم‌آباد، بخش مرکزی، دهستان کرگاه شرقی، منطقه پل بابا حسین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل حاج مهدی بن
پل حاج مهدی بن مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان بن، شهر بن، جنوب محله و بازار قدیم بن و شمال محله جانبازان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۵۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پل کله (پل)
آنگونه که منقول می‌باشد در روزگار صفوی که دوران عظمت و شکوه اصفهان بود، شاه عباس صفوی اقدام به نوسازی راه ارتباطی کهن بین بختیاری و خوزستان کرده و در جهت سهولت حمل ونقل و هموار کردن راه قدیمی لنجان پلی جدید در حاشیه شمالی زاینده رود ایجاد نمود که به سوی غرب اصفهان بود، این راه هموار پلیست که بر روی زاینده رود و در مجاورت روستاهای نوگران و مدیسه قرار دارد و در ابتدا پل قلعه نام داشت ولی به تدریج تحت تأثیر گویش رایج این مردمان پل کله خوانده شد. پل زرامین
پل پیل‌لاغه مربوط به دوره قاجار است و درمسیر جاده روستای زرامین شهرستان نهاوند واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۳۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.