کشتی تایتانیک در چه سالی و به چه علت غرق شد؟
غرق شدن کشتی تایتانیک
غرق شدن کشتی آرام‌اس تایتانیک () فاجعه‌ای است در ارتباط با کشتی آرام‌اس تایتانیک که در صبح ۱۵ آوریل ۱۹۱۲ در اقیانوس اطلس شمالی و چهار روز پس از آغاز نخستین سفرش از بندر ساوت‌همپتون به مقصد نیویورک به دلیل برخورد با یک کوه یخ شناور به وقوع پیوست. تایتانیک عنوان‌دار بزرگترین خط حمل و نقل مسافرِ در حال خدمت بود. این کشتی در شب یکشنبه ساعت ۲:۳۵ دقیقه در ۱۵ آوریل ۱۹۱۲ غرق شد.
جک تایر
پس از گذراندن شب در قایق نجات او چنان پریشان و یخ زده بود که متوجه نشد که مادرش در قایق نجات در آن نزدیکی‌ها است. کشتی کارپاتیا، اولین کشتی نجات ساعت ۸:۳۰ دقیقه صبح به آن‌ها می‌رسد و جک تایر از غرق شدن کشتی تایتانیک جان سالم به در می‌برد ولی پدر مادرش غرق شدند. ادوارد اسمیت
اسمیت فرمانده بزرگترین کشتی بخار آن زمان یعنی آر ام اس تایتانیک شد. در ۱۰ آوریل ۱۹۱۲ اسمیت با کلاه لبه‌دار و پالتو بلند با تاکسی از خانه‌اش به بندر ساتهمپتون رفت. او در ساعت ۷ صبح به تایتانیک رسید. این آخرین سفر دریایی اسمیت بود. در ۱۴ آوریل ۱۹۱۲ ساعت ۲۳:۴۰ تایتانیک در اقیانوس اطلس شمالی به کوه یخ برخورد کرد و کشتی بعد از دو ساعت و چهل دقیقه غرق شد و حدود ۱۵۱۴ نفر جان خود را از دست دادند که ناخدا اسمیت یکی از آنها بود. آیرون مونتیین (قایق رودخانه)
در تاریخ ۲۵ مارس ۱۸۸۲ این کشتی از ویکسبورگ حرکت کرد. نزدیک جزیره ۱۰۲ به مانعی برخورد کرده و سوراخی در جداره آن ایجاد شد که منجر به غرق شدنش گردید. خدمه با استفاده از قایق یدکی نجات پیدا کردند. یکی از خدمه به نام الن اندرسون زیر عرشه گیر کرد و کشته شد. جنازه وی روز بعد پیدا شد. لاشه خود کشتی روز ۳۰ ژوئن همان سال چند مایل پایینتر از محل غرق شدن کشتی پیدا شد. غرق شدن کشتی تایتانیک
در ساعت ۱۳:۴۵، کشتی آلمانی SS Amerika، که فاصله کمی با جنوب داشت، گزارش داد که وی «از دو کوه یخ بزرگ عبور کرده‌است». این پیام هرگز به ناخدا اسمیت یا سایر افسران روی پل تایتانیک نرسید. دلیل آن مشخص نیست، اما ممکن است فراموش شده باشد زیرا اپراتورهای رادیویی مجبور شدند تجهیزات معیوب را تعمیر کنند. غرق شدن کشتی تایتانیک
هر دریچه را می‌توان با درب‌های ضدآب مهر و موم کرد. موتورخانه‌ها و اتاق‌های دیگ بخار در بالای مخزن دارای درهای عمودی بسته بودند که می‌توانستند از راه دور از پل کنترل شوند، در صورت وجود آب توسط شناور به‌طور خودکار پایین می‌آیند یا توسط خدمه به صورت دستی بسته می‌شوند. بسته شدن این درها حدود ۳۰ ثانیه طول کشید. زنگ‌های هشدار دهنده و مسیرهای فرار جایگزین فراهم شد تا خدمه در درها گیر نیفتند. در بالای سطح مخزن، در Orlop Deck , F Deck و E Deck، درها به صورت افقی بسته می‌شدند و به صورت دستی کار می‌شدند. می‌توان آنها را از درب خود یا از روی عرشه بالا بست. آر نوریس ویلیامز
آر نوریس ویلیامز (؛ زاده درگذشته ) یک تنیس‌باز اهل ایالات متحده آمریکا بود. او یکی از بازماندگان کشتی تایتانیک است که از غرق شدن کشتی تایتانیک جان سالم به در برد. پیتر استون
فیلم‌های «۱۷۷۶» «تایتانیک» و کلاسیک «معما» براساس نوشته‌های وی ساخته شد. استون بخاطر نگارش کتاب‌هایی که از آنها فیلم‌های موزیکال «۱۷۷۶» (۱۹۶۹) و «زن سال» (۱۹۸۱) و «تایتانیک» (۱۹۹۷) ساخته شد، جوایز «تونی» را کسب کرد. موزیکال «آنی اسلحه ات را بردار» که کار بازنویسی شده‌ای از اوست، در سال ۲۰۰۳ بیش از هزار بار در مرکز برادوی به صحنه رفت. «استون» همراه با «اس اچ بارنت» و «فرانک تارلوف» در سال ۱۹۴۶ بخاطر نوشتن داستان کمدی «پدر ناوارد» جایزه اسکار را دریافت کرد. در سن ۷۳سالگی درگذشت. تایتانیک (مینی‌سریال)
تایتانیک مینی سریال دو قسمتی پخش شده از تلویزیون آمریکا به کارگردانی رابرت لیبرمن محصول سال ۱۹۹۶ می‌باشد این مینی سریال در مورد غرق شدن کشتی در زمان خود ینی سال ۱۹۱۲ میلادی را به تصور می‌کشد. این مینی سریال یک سال قبل تر از تایتانیک (فیلم ۱۹۹۷) پخش شده‌است.تایتانیک سه موضوع اصلی داستان را دنبال می‌کند. هارولد براید
"تایتانیک" سر انجام در ساعت ۲۳:۴۰ شب به کوه یخ برخورد کرد و شروع به غرق شدن کرد. هارولد در سن ۶۶ سالگی بر اثر سرطان ریه در تاریخ ۲۹ آوریل ۱۹۵۶ در گلاسکو درگذشت. بدن او را در گلاسکو سوزاندند و خاکستر او را در باغ نمازخانه سوزاندن جسد پراکنده کردند. غرق شدن کشتی تایتانیک
کشتی‌های آتلانتیک شمالی بیشتر از سایر ملاحظات حفظ وقت را در اولویت خود قرار می‌دهند و کاملاً به برنامه ای پایبند می‌مانند که ورود آنها در یک زمان تبلیغ شده را تضمین می‌کند. آنها غالباً با سرعتی نزدیک به تمام سرعت خود رانده می‌شدند، و نه هشدارهای خطر را به عنوان توصیه به جای دعوت به عمل می‌گرفتند. باور عمومی این بود که یخ خطر کمی دارد. تماس‌های نزدیک غیرمعمول نبوده و حتی برخوردهای جدی نیز فاجعه بار نبوده‌است. در سال ۱۹۰۷، SS Kronprinz Wilhelm، یک ناو هواپیمابر آلمانی، کوه یخی را لگدمال کرد و کمان له شد، اما هنوز توانست سفر خود را به پایان برساند. در همان سال، کاپیتان آینده تایتانیک، ادوارد اسمیت، در مصاحبه ای اعلام کرد که «نمی‌تواند هیچ شرطی را تصور کند که باعث تأسیس کشتی شود. کشتی سازی مدرن فراتر از آن است.» تایتانیک (فیلم ۱۹۹۷)
الهام کامرون برای ساخت فیلم از شیفتگی‌اش به کشتی‌های غرق‌شده نشأت گرفت؛ او عقیده داشت که داستانی عاشقانه با تلفات انسانی برای انتقال تأثیر احساسی این فاجعه ضروری است. تولید این فیلم در سال ۱۹۹۵ هنگامی که کامرون تصاویری از لاشهٔ کشتی واقعی تایتانیک را ضبط کرد، آغاز شد. سکانس‌های مدرن فیلم در کشتی تحقیقاتی آکادمیک مستیسلاف کلدیش که کامرون هنگام تصویربرداری از لاشه کشتی از آن استفاده کرده بود، فیلم‌برداری شده‌است. ماکت، تصویر تولیدشده توسط کامپیوتر و بازسازی برای از نو خلق کردن کشتی در باجا استودیوز انجام شد. تأمین بودجهٔ این فیلم بر عهدهٔ پارامونت پیکچرز و استودیو قرن بیستم بود. توزیع این فیلم در آمریکایی شمالی بر عهدهٔ پارامونت پیکچرز بود و استودیو قرن بیستم فیلم را به صورت بین‌المللی منتشر کرد. با بودجه تولید ۲۰۰ میلیون دلاری، این پرهزینه‌ترین فیلمی بود که در آن زمان ساخته شد. تایتانیک ۲
تایتانیک ۲ یک کشتی اقیانوس‌پیمایی است که نمونه شبیه‌سازی شده کشتی تایتانیک می‌باشد. پروژه ساخت این کشتی در آوریل سال ۲۰۱۲ توسط کلیو پالمر میلیاردر استرالیایی آغاز شد. شرکت ستاره آبی مسئول اجرای این پروژه است و قرار است در سال ۲۰۲۲ به آب انداخته شود. کشتی نورثومبریا
این کشتی هم از نظر اتصالات و هم از نظر ساختار طراحی با ترک خوردن بدنه تحت فشارش روبرو بود. در طول عمر کوتاه خود نیاز به تعمیرات زیادی داشت، ترس از نشتی شدید، باعث شد در سال ۱۹۸۲ پس از تنها ۱۲ سال خدمت بازنشسته شود. کشتی در کائوهسیونگ تایوان شکسته شد. تایتانیک ۲ (فیلم)
تایتانیک ۲ () فیلمی به نویسندگی، کارگردانی و بازی شین ون دایک است که در سال ۲۰۱۰ منتشر شد. آرام‌اس تایتانیک
جریان آب در اطراف سینه کشتی باعث از جا درآمدن دکل جلوی کشتی و برخورد آن با سکوی فرماندهی و دودکش‌ها شدند. دودکش‌ها از جا کنده شد به دلیل ظاهر مخروطی شکل سینه و کشتی دم، هر دوی آن‌ها با کم شدن سرعت به کف اقیانوس سقوط کردند. چرخش ساعت گرد کشتی دم سبب شد قبل از اینکه با کف اقیانوس برخورد کند. وسایل بیشتری از داخل آن به بیرون ریخته شود سینه کشتی با سرعت ۵۵/۵ کیلومتر بر ساعت و بازاویه ۲۰ درجه با بستر اقیانوس برخورد کرد؛ در نتیجه بدنه شکسته شد و عرشه‌هایش خرد شدند. بقایای متلاشی شده دم حاکی از برخورد بدتر آن با کف اقیانوس است. یواس‌اس سایکلوپ
یواس‌اس سایکلوب یکی از حوادثی است که طی آن این کشتی در مثلث برمودا ناپدید شد. این حادثه در ۴ مارس ۱۹۱۸ به وقوع پیوست و پس از خروج از جزیرهٔ باربادوس منجر به از دست دادن بزرگترین ناوگان تاریخ نیروی دریایی ایالات متحده و هر ۳۰۹ خدمه کشتی شد. اگرچه هیچ مدرکی برای نظریه‌ها ارائه نشده‌است، اما برخی علت این حادثه را طوفان و برخی فعالیت‌های دشمن در زمان جنگ جهانی اول دانسته‌اند. همراه این کشتی، دو کشتی خواهر به نام‌های یواس‌اس پروتئوس و یواس‌اس نرئوس در اقیانوس اطلس شمالی در زمان جنگ جهانی دوم ناپدید شدند. هر دو کشتی حمل و نقل بودند و هدفشان رساندن سنگ معدن فلز به سایکلوپ بود. علت غرق شدن این سه کشتی چگالی آب در نظر گرفته شده‌است. تایتانیک (فیلم ۱۹۹۷)
کشتی کم‌کم غرق می‌شود و تعداد زیادی از مسافران روی آب می‌مانند و یخ می‌زنند جک رز را بر روی قطعه چوبی می‌گذارد و از رز قول می‌گیرد که زنده بماند. قایق‌ها دوباره برمی گردند تا کسانی را که زنده مانده‌اند نجات دهند ولی فقط رز زنده بود و نجات یافت به این ترتیب جک برای زنده ماندن رز یخ می‌زند و می‌میرد. پس از ۸۴ سال الماس دست رز است و آن را در دریا می‌اندازد. همان شب رز در تخت خواب خود می‌خوابد و خواب می‌بیند این بار تایتانیک میزبان جشن پیوند این دو دلداده‌است. آن هم با شکوه تمام و در میان کف زدن حضاری که هیچ رشک و کینه و ترسی از زمان حیات شان در تایتانیک با خود ندارند؛ گویی در آخر عشق پیروز است و قسمت همین بود که سرانجام این دو عاشق پس از مرگ به هم برسند و جاودانه شوند. غرق شدن کشتی ۲۰۱۸ تانزانیا
غرق شدن کشتی ۲۰۱۸ تانزانیا ()، در روز ۲۰ سپتامبر یک کشتی مسافربری در دریاچه ویکتوریا واژگون و غرق شد. این کشتی بین جزایر اوکرا و اوکریو در حرکت بود. در این واقعه دست‌کم ۲۲۷ نفر جان خود را از دست دادند. وایولت جساپ
وایولت کنستانس جساپ (؛ – )، مهماندار دریایی، پرستار و وقایع‌نگار آرژانتینی بود که به خاطر نجات یافتن از فاجعهٔ غرق شدن کشتی آرام‌اس تایتانیک در سال ۱۹۱۲ و کشتی خواهرش، اچ‌ام‌اچ‌اس بریتانیک در سال ۱۹۱۶ مشهور شد.. علاوه بر موارد ذکر شده، در سال ۱۹۱۱ نیز کشتی آرام‌اس المپیک با یک ناو جنگی انگلیسی به نام اچ‌ام‌اس هاوک برخورد غیرعمدی داشت که در آن سانحه، جساپ یکی از مسافران عرشه "آرام‌اس المپیک" بود. جساپ که پس از حوادث دریایی بسیار، با نام "بانوی غرق‌ناشدنی" در میان عوام شهره بود، سرانجام در سال ۱۹۷۱ و در سن ۸۳ سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. اچ‌ام‌اچ‌اس بریتانیک
در ساعت ۱۰:۰۰ خدمه کشتی اچ‌ام‌اچ‌اس اسکورگ اولین قایق نجات را دیدند و ده دقیقه بعد از توقف کشتی ۳۳۹ نفر از بازماندگان بریتانیک را سوار کشتی کردند. کشتی اچ‌ام‌اچ‌اس هرویک هم توانست ۴۹۴ بازمانده را پیدا کند. ۱٬۰۳۶ نفر توانستند نجات پیدا کنند. ۳۰ نفر از مسافران گم شدند و فقط جسد پنج مسافر پیدا شد و به خاک سپرده شد. ویولت جسوپ، یکی از بازماندگان که پرستار بود، از بازماندگان تایتانیک و همچنین در تصادف کشتی المپیک با کشتی هواک نیز حضور داشت. غرق شدن کشتی تایتانیک
هیچ‌یک از افسران نمی‌دانستند که چند نفر را می‌توان با اطمینان در قایق‌ها حمل کرد زیرا آنها را پایین آوردند و هر دو با پر نکردن آنها احتیاط کردند. آنها می‌توانستند با مکمل کامل ۶۸ نفره، به ویژه با آب و هوای بسیار مطلوب و دریا، با خیال راحت پایین بیایند. اگر این کار انجام می‌شد، ۵۰۰ نفر دیگر می‌توانستند نجات پیدا کنند. در عوض، صدها نفر، عمدتاً مرد، هنگام سوار شدن قایق‌های نجات با بسیاری از صندلی‌ها، در کشتی مانده بودند. مثلث برمودا
یکی دیگر از دلایل علمی این پدیده رفتار خشونت‌آمیز آب‌وهوا است. طوفان‌های قدرتمند که در آب‌های گرمسیری تشکیل می‌شوند، سبب جان باختن هزاران نفر و خسارت‌های میلیارد دلاری شده‌است. غرق شدن ناوگان فرانسیسکو د بوبادیلا در سال ۱۵۰۲، نخستین نمونهٔ ثبت شده از این طوفان بوده‌است. این طوفان در گذشته سبب تعدادی از حوادث مربوط به مثلث برمودا بوده‌است. احتمال می‌رود که علت غرق شدن کشتی در شهر بالتیمور در ۱۴ مه ۱۹۸۶، هوای سرد و طوفان‌های قدرتمند بوده‌است. در این کشتی، ناگهان باد شدید وزید و سرعت باد از ۲۰ مایل در ساعت به ۶۰–۹۰ مایل در ساعت افزایش یافت. جیمز لوشین متخصص ماهواره مرکزی ملی طوفان، اعلام کرد که شرایط آب و هوایی بسیار سرد و ناپایدار بوده‌است و این ناپایداری به گونه‌ای سبب انفجار باد شده‌است. مشابه این رویداد در سال ۲۰۱۰ در کونکوردیا در سواحل آرژانتین رخ داد. یکی دیگر از دلایل علمی این پدیده وجود گاز متان (یک گاز طبیعی) است. آزمایش‌های استرالیا ثابت کرده‌است که وجود حباب در آب، سبب کاهش چگالی و در نتیجه فرورفتن کشتی در اعماق آب می‌شود. لاشه‌های هواپیماها و کشتی‌ها توسط گلف استریم در آب پراکنده می‌شود. این فرضیه ارائه شده‌است که متان سبب گل‌فشان در مناطق آبی پر از کف می‌شود و کشتی‌ها قدرت شناوری کافی در آب را نخواهند داشت. این اتفاق بدون هشدار و بسیار سریع رخ می‌دهد. انتشارات سازمان زمین‌شناسی آمریکا گفته‌است که متان در بسیاری از آب‌های جهان از جمله منطقه ریج بلیک، در ساحل جنوب شرقی ایالات متحده آمریکا وجود دارد. با این حال، این سازمان با انتشار مقاله‌ای بیان کرده‌است که رویداد گاز متان در مثلث برمودا در ۱۵٬۰۰۰ سال پیش رخ داده‌است. غرق شدن کشتی تایتانیک
طی ۴۵ دقیقه پس از برخورد، حداقل ۱۳٬۵۰۰ تن طول (۱۳٬۷۰۰ تن) آب وارد کشتی شده بود. تحمل پمپ‌های بالاست و بیلینگ تایتانیک بسیار زیاد بود. کل ظرفیت پمپاژ تمام پمپ‌های ترکیبی تنها ۱۷۰۰ تن طول (۱۷۰۰ تن) در ساعت بود. اندروز به کاپیتان خبر داد که پنج محفظه اول زیر آب رفته‌است و بنابراین تایتانیک محکوم به فنا شد. طبق تخمین وی، او می‌تواند بیش از حدود دو ساعت روی زمین بماند. تایتانیک (فیلم ۱۹۹۷)
هاکلی و مادر رز می‌کوشند تا آن‌ها را از هم جدا نگه دارند. خدمتکار هاکلی به دستور او گردنبند الماسی را که هاکلی به رز هدیه داده را در جیب جک می‌گذارند و افسران کشتی به جرم دزدی به او در طبقه پایین کشتی به لوله دستبند می‌زنند. کشتی به یک کوه یخ شناور برخورد کرده و شروع به غرق شدن می‌کند و همه خدمه و مسافرین کشتی در تلاشند تا راه نجاتی برای خود بیابند. ابتدا زن‌ها و بچه‌ها را در قایق‌ها می‌گذارند و نجات می‌دهند. در این بین در طبقهٔ زیرین که جک در آنجا زندانی است رز تبر بزرگی برمی‌دارد و دستبند جک را می‌شکند و با هم به سمت بالا می‌روند. توماس اندروز به رز جلیقه نجات می‌دهد و افسران رز را به قایق می‌برند اما او پیش جک برمی‌گردد. مادر رز با قایق نجات پیدا می‌کند و هاکلی هم کودکی را بغل می‌گیرد و به قایق می‌رود و نجات می‌یابد. کشتی لیبرتی
در اواخر دسامبر ۱۹۴۷، رابرت دیل اوون که به کالیوپی تغییر نام داده بود و تحت پرچم یونان دریانوردی کرد، بعد از برخورد با یک مین دریایی به سه تکه تقسیم شد و در دریای آدریاتیک شمالی غرق شد. از دیگر کشتی‌های لیبرتی‌ای پس از جنگ در اثر مین از بین رفتند، می‌توان به جان وولمن، کالوین کولیج، سایروس آدلر، و لرد دلور اشاره کرد. در ۲۱ دسامبر ۱۹۵۲، SS Quarette، یک کشتی لیبرتی به طول ۴۲۲ فوت (۱۲۹ متر) با وزن ۷۱۹۸ تن، با سرعت ۱۰٫۵ نات دریایی (۱۹ کیلومتر در ساعت؛ ۱۲ مایل در ساعت) به صخره شرقی برخورد کرد.. کشتی توسط امواج خشن و بادهایی با سرعت ۳۵ مایل در ساعت (۵۶ کیلومتر در ساعت) به مقدار بیشتری در درون صخره‌ها کشیده شد که این اتفاق باعث فرو ریختن کمان جلویی شد و به دو نگهدارنده جلویی کشتی آسیب رساند. خدمه این کشتی توسط SS Frontenac Victory در همان روز تخلیه شدند. یدک‌کش نجات Ono در ۲۵ دسامبر به آنجا رسید تا تلاش‌های خود را برای کشیدن کشتی بیرون از صخره‌ه انجام دهد، اما هوای طوفانی، ایجاب می‌کرد تا این عملیات نجات، با تأخیر روبرو شود. در ۳ ژانویه، قبل از اینکه تلاش دیگری برای نجات انجام شود، لنگرهای کشتی پاره و قطع شدند و کشتی بر روی صخره منفجر شد. این رخداد یک به حساب می‌آمد. چند هفته بعد، از وسط شکستند و هر دو قطعه غرق شدند. خرابه‌های کشتی اکنون به عنوان یک ادای وظیفه می‌کنند و زیستگاه بسیاری از گونه‌های ماهی را می‌باشند. غرق شدن کشتی تایتانیک
تایتانیک با بیش از هزار مسافر و خدمه غرق شد. تقریباً تمام کسانی که به آب پریدند یا به آب افتادند در اثر تأثیر شوک سرما و ناتوانی در عرض چند دقیقه غرق شدند یا مردند. RMS Carpathia حدود یک ساعت و نیم پس از غرق شدن وارد شد و آخرین زنده مانده را تا ساعت ۰۹:۱۵ پانزدهم آوریل، حدود ۹ ساعت و نیم پس از برخورد نجات داد. این فاجعه جهان را شوکه کرد و خشم گسترده‌ای را نسبت به کمبود قایق نجات، مقررات ملایم و رفتار نابرابر با سه کلاس مسافر در حین تخلیه ایجاد کرد. در تحقیقات بعدی، تغییرات گسترده در مقررات دریایی توصیه شد که منجر به ایجاد کنوانسیون بین‌المللی ایمنی زندگی در دریا (SOLAS) در سال ۱۹۱۴ شد. حمله به یواس‌ان‌اس کارت
حمله به یواس‌ان‌اس کارت از حملات ویت‌کنگها طی جنگ ویتنام محسوب می‌شود که در دوم می ۱۹۶۴ در سایگون انجام شد. در بامداد این روز تکاوران واحد ۶۵ نیروی مخصوص ویتنام () از محل دفع پسآب خارج شده و مواد منفجره را به بدنه کشتی متصل کردند. با انفجار آن ناو آمریکایی در آب فرورفت و پنج کارمند غیرنظامی آمریکایی کشته شدند. کشتی ۱۷ روز بعد مجدداً شناور و به فیلیپین یدک کشیده شد تا تعمیر شود. آرام‌اس تایتانیک
آراِم‌اس تایتانیک کشتی بخار بزرگی بود که در ۱۵ آوریل ۱۹۱۲، در هنگام سفر از بندر ساوت‌همپتون انگلستان به نیویورک آمریکا به علت برخورد با کوه یخی غرق شد و ۱۵۱۴ نفر از مسافران و خدمهٔ آن جان خود را از دست دادند. آرام‌اس تایتانیک
پژوهشگران با استفاده از اسناد گارد ساحلی آمریکا و داده‌های دیگر یک مدل کامپیوتری برای ردیابی مسیر حرکت کوه‌های یخ در سال ۱۹۱۲ طراحی کردند. آن‌ها با استفاده از این مدل کامپیوتری توانستند مسیر حرکت کوه یخی که کشتی تایتانیک را در جنوب گرینلند غرق کرد تشخیص دهند. آن‌ها معتقدند که این کوه یخ احتمالاً در پاییز سال ۱۹۱۱ از مناطق یخبندان شمال اقیانوس اطلس جدا شده و در آغاز حرکتش طول آن حدود ۵۰۰ متر و عمق آن حدود ۳۰۰ متر بوده‌است. براساس تخمین‌های این مدل محاسبه کامپیوتری، در زمان وقوع حادثه یعنی ۱۴ آوریل ۱۹۱۲، حجم و اندازه این کوه یخ با آنچه که در عکس‌های ویلیام اسکویرز ناخدای کشتی مینیا دیده می‌شود مطابقت دارد. کشتی مینیا در عملیات جستجو و نجات مسافران تایتانیک شرکت داشت و ناخدای آن از کوه یخی که به کشتی اصابت کرده بود چندین عکس گرفته‌است. دیوید سوشی
جد مادربزرگِ مادری دیوید، جرج جزارد دریانورد کارکُشته و فرماندهٔ کشتی بود. وی ناخدا و سروانِ تیپ دریایی «هانا» بود که در ۱۴ کیلومتری ساحل سافک و در جریان توفان سهمگین ۲۸ مه ۱۸۶۰ منهدم شد که طی آن، ۱۰۰ قایق و کشتی و بیش از ۴۰ نفر مفقود شده یا از بین رفتند. در آن فاجعه جرج جزارد و ۶ تن از خدمهٔ کشتی است توسط امدادگران محلی و دقیقاً پیش از غرق شدن کامل کشتی‌شان نجات یافتند. آرام‌اس تایتانیک
درحالی که سینه کشتی با سرعت به سمت کف دریا می‌رفت، کشتی دم به حالت تقریباً عمودی چرخیده و وسایل داخل آن به بیرون ریخته می‌شد؛ در همین حال کشتی دم از سطح اقیانوس ناپدید گشت. دیگ‌های بخار از جای خود خارج شده و مستقیماً به بستر اقیانوس سقوط کردند و پس از آن دیگر تا چند مدت دیده نشد. اچ‌ام‌اچ‌اس بریتانیک
قبل از تکمیل کشتی، بریتانیک پنج سفر موفق را برای حمل مجروحان و زخمیان جنگ جهانی اول انجام داد ولی در ششمین سفرش که در تاریخ ۱۲ نوامبر ۱۹۱۶ شروع شد از بین رفت. بریتانیک در ۱۵ نوامبر و در نصف شب از محدوده جبل الطارق عبور کرد و در صبح ۱۷ نوامبر به ناپلس (ناپولی) رسید و توقفی برای پر کردن زغال سنگ، برای پایان اولین مرحله از مأموریتش را کرد. تغییر ناگهانی آب و هوا کشتی را در ناپلس نگه داشت ولی در یکشنبه بریتانیک بدون هیچ مشکلی از تنگه مسینا عبور کرد. در صبح بریتانیک با تمام سرعت وارد جزیره کی بین دماغه سونیون (در نقطه جنوب آتیکا در نزدیکی آتن) شد. تایتانیک (فیلم ۱۹۹۷)
"تایتانیک" در ۱۹ دسامبر ۱۹۹۷ منتشر شد و به موفقیت‌های از لحاظ تجاری و سینمایی چشمگیری دست یافت و سپس افتخارات متعددی دریافت کرد. این فیلم نامزد دریافت ۱۴ جایزهٔ اسکار شد و با "همه‌چیز درباره ایو" (۱۹۵۰) برای بیشترین نامزدی اسکار برابری کرد. "تایتانیک" برندهٔ ۱۱ جایزهٔ اسکار از جمله بهترین فیلم و بهترین کارگردانی شد که با "بن هور" (۱۹۵۹) و "" (۲۰۰۳) از لحاظ تعداد برد اسکار برای یک فیلم برابری کرد. "تایتانیک" با ۱٫۸۴ میلیارد دلار فروش آغازین در جهان، نخستین فیلمی بود که به مرز فروش یک میلیارد دلاری رسید. این فیلم در رتبهٔ نخست پرفروش‌ترین فیلم تمام دوران باقی ماند تا اینکه "آواتار" کامرون در سال ۲۰۱۰ از آن پیشی گرفت. نسخهٔ سه‌بعدی "تایتانیک" برای بزرگداشت صدمین سالگرد غرق شدن که در ۴ آوریل ۲۰۱۲ منتشر شد و ۳۴۳٫۶ میلیون دلار دیگر در سراسر جهان فروخت و مجموع فروش جهانی فیلم را به ۲٫۱۹۵ میلیارد دلار رساند. "تایتانیک" پس از "آواتار" دومین فیلمی بود که بیش از ۲ میلیارد دلار در جهان به فروش رساند. این فیلم در سال ۲۰۱۷ برای بیستمین سالگرد خود دوباره منتشر شد و سپس برای نگه‌داری در فهرست ملی ثبت فیلم ایالات متحده برگزیده شد. اچ‌ام‌اچ‌اس بریتانیک
در سکوی عرشه کشتی، کاپیتان بارتلت سعی می‌کرد کشتی را از غرق شدن نجات دهد. پانزده دقیقه پس از حادثه عرشه E پر از آب شد. آب به سرعت به عقب کشتی وارد می‌شد. در سمت راست کشتی کاپیتان بارتلت جزیره کی را دید ولی جزیره سه میل دورتر از بریتانیک بود ولی او تصمیم گرفت کشتی را به ساحل برساند. این کار ساده‌ای نبود زیرا عقب کشتی و قسمت سکان کشتی پر از آب شده بود. این کار بی‌فایده بود ولی او آهسته پروانه‌های کشتی را به حرکت درآورد. خدمه کشتی قایق‌های نجات را آماده کرده بودند و بیشتر قایق‌ها به آب انداخته شده بود ولی کاپیتان بارتلت فقط به نجات کشتی فکر می‌کرد. دستیار کاپیتان هری ویلیام دایک دستور داد قایق‌های نجات را به آب بیندازند و دستور داد بعضی از مردان به آب بپرند. بریتانیک دقایقی تکان‌های شدیدی می‌خورد و سرانجام پروانه‌های کشتی از حرکت بازایستادند. تایتانیک (فیلم ۱۹۹۷)
کامرون کمپانی فاکس را متقاعد کرد تا به وی اجازه دهند، تا فیلم را بر اساس تجربیات واقعی، مشاهده کشتی غرق شده و با استفاده از چندین غواص انجام دهد، کاری که دو سال به طول انجامید. کامرون می‌گوید «با این کار زمینه فکری ام جزئیات بیشتری را شامل می‌شد، پس گفتم: ببنید، ما تمام این کار رو برای جستجو و پیدا کردن الماس انجام میدیم. پس برویم تصویر از کشتی بگیریم؛ و ما می‌تونیم این تصویربرداری رو با استفاده از مدل‌های حرفه‌ای، عکس کنترل حرکت، و گرافیک رایانه‌ای یا روش‌های دیگری بگیریم.» نسرین وکیلی
تایتانیک چارلز لایتولر
همچنین افسر ویلد اولد به لایتولر دستور داده تا سوار یکی از قایق‌های نجات شده و خود را نجات دهد اما او امتناع کرد و بر روی عرشه به دیگران کمک می‌کرد. با این حال هنگامی که آب به عرشه کشتی تایتانیک رسید او به درون آب شیرجه زد تمام تلاش خود را به کار بست تا شنا کند اما او به وسیله نیرویی که در اطراف کشتی در حال غرق شدن به وجود می‌آید به درون آب کشیده شد. خوشبختانه انفجار یکی از دیگ‌های بخار در درون آب باعث شد تا لایتولر بار دیگر به سطح آب بازگردد و خود را به یکی از اجسام شناور بر روی آب رساند. با این حال او یک بار دیگر نیز از مرگ نجات پیدا کرد و آن هنگامی بود که یکی از دودکش‌های تایتانیک شکسته شد و به درون آب سقوط کرد. در این حادثه دودکش عظیم تایتانیک با فاصله نه چندان زیادی از او به سطح آب برخورد کرد و به درون اقیانوس فرورفت. پس از آن او خود را به یکی از قایق‌های نجات رساند و هنگامی که کشتی کارپاتیا برای نجات بازماندگان رسید، لایتولر تا هنگامی که تمامی بازماندگان سوار کشتی نشدند وارد کشتی نشد و بدین صورت او به یکی از آخرین نجات یافتگان کشتی تایتانیک تبدیل شد. تایتانیک (فیلم ۱۹۹۷)
اتاق‌های داخل کشتی نیز، تماماً براساس کشتی اصلی و تصاویر و نقشه‌های باقی‌مانده ساخته شدند. راه پله اصلی کشتی که بنایی بسیار زیبا و لوکس بود و با استفاده از چوب طبیعی و بهترین مواد ساخته شده بود، در سکانس‌های پایانی غرق شد. سایر وسیله‌ها نیز شامل اتاق‌ها، فرشها، طراحی‌ها، دکورها، صندلی‌ها، رنگ‌ها و حتی لباس کارکنان کشتی نیز، کاملاً مطابق با طراحی‌های اصلی کمپانی وایت استار بود. کامرون حتی دو تاریخ‌دان تایتانیک را نیز استخدام کرد تا از جزئیات کامل کشتی برای استفاده در فیلم بهره ببرد. تایتانیک ۲
تایتانیک ۲ با ۸۴۰ اتاق و ۹ عرشه و یک نمایشگاه از تصاویر شهر کوئینزلند در استرالیا به عنوان محل تولد سرمایه‌گذار کشتی ساخته شده‌است. تنها تغییرات کشتی جدید با کشتی اصلی فناوریهایی است که در زیر آب قرار می‌گیرد که در آن میان می‌توان به جوشکاری به جای پرچ کردن میخ، سینه برآمده تر کشتی برای استفاده مفیدتر از سوخت، ژنراتور دیزلی و سکان بزرگتر برای افزایش قابلیت مانور اشاره کرد. یادبود مهندسین تایتانیک، ساوت‌همپتون
یادبود مهندسین تایتانیک، ساوت‌همپتون ()، یک بنای یادبود در شرق پارک (اندروز)، ساوت‌همپتون، انگلستان است و به یاد مهندسینی که در فاجعه تایتانیک در ۱۵ آوریل ۱۹۱۲ جان باختند، ساخته شد. از این یادبود برنز و گرانیت در ۲۲ آوریل ۱۹۱۴ توسط «سر آرچیبالد دنی»، رئیس مؤسسه مهندسین دریایی پرده برداری شد. این رویداد با حضور حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در ساوت‌همپتون برگزار شد. یواس‌اس ایندیاناپلیس (سی‌ای-۳۵)
یواس‌اس ایندیاناپلیس (سی‌ای-۳۵) یک کشتی جنگی بود که طول آن بود. این کشتی در سال ۱۹۳۱ ساخته شد. ناو ایندیاناپلیس یکی از رزم‌ناوهای کلاس پرتلند آمریکایی بود و همینطور یک ناو پر سرعت که در جنگ جهانی دوم عملیات مناسبی انجام داده بود. در ۳۰ ژوئیه ۱۹۴۵ این رزم‌ناو پس از تحویل دادن بمب اتمی هیروشیما هدف زیردریایی I58 نیروی دریایی سلطنتی ژاپن قرار گرفت و توسط اژدر معمولی غرق شد. ابتدا تصور بر این بود که کشتی با اژدر کایتن (یک اژدر انتحاری است که دارای سرنشین است) غرق شده اما پس از شهادت حضوری فرمانده زیردریایی ژاپنی در دادگاه، مشخص شد اینگونه نبوده است. در واقع غرق شدن این ناو که تنها ۱۲ دقیقه به طول انجامید یکی از بزرگترین و پرتلفات‌ترین سوانح دریاییست که از ۱۱۹۶ خدمه تنها حدود ۳۰۰ نفر نجات یافتند و بقیه یا طعمه کوسه شدند یا با کشتی به زیر آب رفتند. ۴ روز بعد عده‌ای از نجات یافتگان نیز از کم آبی هلاک شدند و تنها ۳۲۱ نفر با کشتی دیگری از آب گرفته شدند که ۵ نفر نیز بعدها در جزیره گوام مردند.این رزم‌ناو آخرین ناو غرق شده آمریکایی در جنگ دوم جهانی بود. ایندیاناپولیس در واپسین روزهای جنگ جهانی دوم توسط اژدرهای یک زیردریایی ژاپنی مورد اصابت قرار گرفت و دیگر روی آب دیده نشد. تیمی از محققان خصوصی به رهبری پل آلن، یکی از موسسان شرکت مایکروسافت، روز جمعه ۲۱ اگوست ۲۰۱۷ بقایای این کشتی را در عمق ۱۸٫۰۰۰ پایی اقیانوس آرام کشف کردند. این کشف تاریخی به ناشناخته ماندن یکی از تراژیک‌ترین فجایع دریایی در تاریخ ایالات متحده پایان داد. کشتی ایندیاناپولیس خیلی سریع و بعد از گذشت ۱۲ دقیقه از زمان مورد اصابت قرار گرفتن غرق شد تا دیگر نتواند پیام خاصی مخابره کند یا محموله‌های با ارزش خود را به مقصد برساند. بر اساس گزارش کاخ سفید این کشتی در روزهای قبل از حادثه و در۳۰ جولای سال ۱۹۴۵ توانسته بود ماموریت سری انتقال بخشی از لوازم بمب اتمی که بعدها روی شهر هیروشیما انداخته شد و به جنگ جهانی دوم در اقیانوس آرام پایان داد را با موفقیت به پایان برساند. بعدها فیلمی با نام «یواس‌اس ایندیاناپلیس: مردان دلیر» (USS Indianapolis: Men of Courage) در سال ۲۰۱۶ با بازی نیکلاس کیج و تام سیزمور در مورد این واقعه ساخته شد. قبلاً نیز تلاش‌های زیادی برای پیدا کردن بقایای این کشتی غول پیکر انجام شده بود اما تنها تیم ۱۳ نفره آلن با اجازهٔ دولت ایالات متحده توانستند بقایای این کشتی را پیدا کنند. تیم تحقیقاتی آلن پس از سال‌ها تلاش توانستند یک موفقیت جدید را در پیدا کردن کشتی‌های غرق شده قدیمی به‌دست آورند. آن‌ها در سال ۲۰۱۵ نیز بعد از ۸ سال جستجو توانستند کشتی جنگی موساشی را در دریای فیلیپین پیدا کنند. خلیج تونکین
در اوت ۱۹۶۴ کشتی‌های نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا مستقر در خلیج تونکین مورد حملهٔ قایق‌های ویتنام شمالی قرار گرفت که در نتیجهٔ آن کنگره آمریکا قطعنامه خلیج تونکین را در حمایت از افزایش دخالت نیروهای آمریکایی در جنگ ویتنام صادر نمود. در ۱۹۷۲ نیز نیروهای آمریکایی ورودی‌های بندرهای ویتنام شمالی در این خلیج را مین‌گذاری کردند. اما با پایان یافتن جنگ ویتنام، این خلیج به مکانی برای اکتشاف نفت توسط بسیاری از شرکت‌های چندملیتی بدل شده‌است. تایتانیک (فیلم ۱۹۹۷)
کامرون مجذوب نحوه و حالت غرق شدن کشتی شد، و از دیدگاه او آرام‌اس تایتانیک «کوه اورست غرق شدن‌ها» بود. او تقریباً این نکته را زمانی در زندگی واقعی اش متوجه شده بود که احساس کرد می‌تواند یک سفر زیرآبی داشته باشد. اما او همچنان می‌گوید یک بی‌قراری ذهنی را در زمان حضورش در کالج و زمانی که قصد داشته از علم به هنر مهاجرت کند، را تجربه کرده‌است؛ و زمانی که آی‌مکس شات‌هایی را از کشتی غرق شده درست کرد، او تصمیم اولیه اش را گرفت و به دنبال سرمایه‌گذار هالیوودی را گشت تا هزینه سفردریایی او را بپردازد. کامرون می‌گوید: «این برای این نبود که من می‌خواستم یک فیلم بسازم، بلکه می‌خواستم تا کنار کشتی غرق شده بروم.» تایتانیک (فیلم ۱۹۴۳)
تایتانیک () یک فیلم پروپاگاندای آلمانی محصول سال ۱۹۴۳ است. این فیلم در زمان جنگ جهانی دوم در برلین توسط کمپانی توبیس برای اونیورزوم فیلم ساخته شد. کارگردان اصلی فیلم هربرت زلپین در زمان ساخت فیلم پس از حرف زدن علیه رژیم نازی دستگیر شد -وی را بعدتر در زندان، آویخته به دار یافتند- و فیلم توسط ورنر کلینلر کامل شد که نامش در فیلم ذکر نشده بود. ویلهلم گوستلوف (کشتی)
کشتی بخاطر همراه نبودن محافظان کافی، بزودی از سوی نیروهای شوروی شناسایی شد و زیردریایی اس-۱۳، به فرماندهی کاپیتان درجه سه الکساندر مارینسکو، سه اژدر به‌سویش شلیک کرد. مسافران کشتی و مهاجرین پس از انفجار با وحشت بسوی قایق‌های نجات روانه شدند. بسیاری از انفجار ناشی از سه اژدر و بسیاری دیگر در آبهای سرد و تاریک دریای بالتیک جان باختند. گزارشهای موجود از تلاش فراوان مادران برای نجات فرزندان و کشتگانی می‌گویند که نتوانسته بودند از جلیقه نجات استفاده کنند. کشتی در کمتر از ۴۵ دقیقه غرق شد و نیروهای آلمانی تلاش کردند تا سایر بازماندگان را نجات دهند. شمار کشتگان برپایه آمار موجود، نزدیک به ۹٬۳۴۳ مرد، زن و کودک است که گویای بزرگترین فقدان در تنها یک رویداد دریایی، در همه تاریخ دریانوردی جهان است. کشتی آنجلیکا
سال‌ها پیش کشتی آنجلیکا با محمولهٔ ارزشمندی از طلا و نقره در دریا غرق شده‌است. احمد بیک موفق می‌شود محل غرق‌شدن کشتی را بیابد و در پی خارج ساختن گنجینهٔ آن برآید. او برای این کار با پسر حاکم شیراز و به شرط تقسیم غنایم عازم محل غرق کشتی آنجلیکا می‌شود اما پسر حاکم درصدد تصاحب تمام گنجینه برای خود برمی‌آید غافل از اینکه انگلیسی‌های حاضر در جزیره که از ماجرا باخبر شده‌اند نیز تصمیم مشابهی را برای خود دارند. تایتانیک ۲
پروژه ساخت کشتی تایتانیک دو با نام «امتداد ستاره آبی» در سال ۲۰۱۲ با سرمایه‌گذاری یک میلیاردر استرالیایی با نام «کلایو پالمر» آغاز شد و قرار است کشتی لوکس اولیه که در سال ۱۹۱۲ پس از برخورد با یخ بزرگی در شمال اقیانوس آتلانتیک غرق شد را بازسازی کند. ویلیام تیلور تامسون
سرویلیام تیلور تامسون (انگلیسی: William Taylour Thomson زاده ۱۸۱۳- درگذشت ۱۸۸۳) دیپلمات انگلیسی و کاردار دولت انگلیسی در ایران بود. ویلیام تامسون در ارتش انگلیس کار خود را آغاز کرد. هنگامی که کشتی تیگریس در رود فرات در عراق غرق شد او یکی از بازماندگان بود. در سال ۱۸۳۷ او به عنوان مامور دولت انگلیس در تهران کار خود را شروع کرد. او در سال ۱۸۳۹ به کمک نیروهای انگلیسی هرات را از ایران گرفت. شهر هرات در تجارت انگلستان با هندوستان نقش مهمی داشت و رئیس مستعمره هند جرج ادن درخواست کنترل این شهر را کرده بود. او در بین سال‌های ۱۸۴۹ تا ۱۸۵۵ در ایران به عنوان نماینده دولت انگلستان بود. بعد او به شیلی اعزام شد ولیکن در سال ۱۸۷۳ به ایران بازگشت و تا سال ۱۸۷۹ و بازنشستگی در ایران ماند. ترد
این پدیده در طول تاریخ موجب فجایع بزرگی شده‌است. معروف‌ترین آنها غرق‌شدن کشتی تایتانیک بوده‌است؛ دلیل اصلی این اتفاق شکست ترد بدنه فولادی این کشتی بوده‌است، چرا که دمای آب در آن نقطه کمتر دمای گذار فولاد بوده‌است. دنیا پاس
وی افزود:خدمه کشتی سعی در آرام کردن مردم داشتند و هیچ‌کدام از آنها راهکار یا دستور العملی برای سازماندهی مسافران ارائه نکردند. بازماندگان برای ادامه زندگی، و از ترس سوختن باید به آبهای شعله‌ور پیرامون کشتی شیرجه می‌زدند، در بین اجساد سوخته صدها نفر شنا می‌کردند تا به آبهای امن برسند. دنیاپاس و وکتور به ترتیب طی ۲ و ۴ ساعت غرق شدند. هر دو تقریباً در یک منطقه در ۵۴۵ متری از تنگه تابلاس Tablas Strait غرق شدند. محلی که مملو از کوسه بود. در هر حال اعلام شد که ۸ ساعت پس از این تراژدی وحشتناک مسئولین دو شرکت متوجه تاًخیر کشتی‌ها شدند و ۸ ساعت بعد عملیات جستجو و کشف شروع شد. جان جیکوب آستور چهارم
جان جیکوب آستور چهارم (؛ – ۱۵ آوریل ۱۹۱۲) یک کارآفرین اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بنیانگذار شرکتی بود که آرام‌اس تایتانیک را ساخت و وی همراه این کشتی غرق شد. هنگام غرق شدن وی ثروتمندترین شخص در کشتی و یکی از ثروتمندترین افراد روی زمین در آن زمان بود. ایی‌آی کندسیتو
ایی‌آی کندسیتو یک کشتی باری با طول تقریبا سی متر بود که در یک ژانویه ۱۹۷۲ در ساحل جنوبی تنریف در جزایر قناری در حالی که سیمان منتقل می‌کرد غرق شد، علت شهرتش این است که اکنون از آن به عنوان محلی برای غواصی و دیدن کشتی غرق‌شده استفاده می‌شود. آرام‌اس تایتانیک
مورخ بریتانیایی با نام تیم مالتین معتقد است که جو و اتمسفر منطقهٔ سقوط کشتی شرایط را برای کارکنان کشتی بسیار سخت کرده بود و آن‌ها نتوانسته‌اند کشتی را متوقف کنند تا به کوه یخی برخورد نکند. تایتانیک (فیلم ۱۹۹۷)
یک جویندهٔ گنج به نام «بروک سوت» که به دنبال الماس مشهوری به نام قلب اقیانوس در بقایای کشتی غرق شده تایتانیک است، صندوقچه‌ای در کشتی پیدا می‌کند که در آن نقاشی از چهره زنی جوان با الماسی بر گردن به چشم می‌خورد. پس از نمایش نقاشی در یک برنامه تلویزیونی، خانم پیری به اسم «رز دوویت بوکیتر» ادعا می‌کند که همان زن نقاشی است. او را به محل غرق کشتی می‌برند تا به جستجوگران کمک کند جای الماس را پیدا کنند، اما به جای این کار او داستان غرق شدن کشتی تایتانیک را برای همه آنگونه که خود از نزدیک دیده‌است، بازگو می‌کند. غرق شدن کشتی تایتانیک
فرماندهی کشتی را کاپیتان ادوارد اسمیت ۶۲ ساله، کاپیتان ارشد خط سفید استار بر عهده داشت. او چهار دهه تجربه دریانوردی داشت و به عنوان کاپیتان RMS Olympic خدمت کرده بود و از آنجا به فرماندهی تایتانیک منتقل شد. اکثریت قریب به اتفاق خدمه ای که زیر نظر وی خدمت می‌کردند، ملوانان آموزش دیده نبودند، بلکه مهندس، آتش‌نشان، استوک، مسئول مراقبت از موتورها یا مهمانداران و کارکنان گالی و مسئول مسافران بودند. شش افسر دیده‌بان و ۳۹ دریانورد، تنها حدود پنج درصد از خدمه را تشکیل می‌دادند و بیشتر آنها در ساوتهمپتون به خدمت گرفته شده بودند و با کشتی آشنایی لازم را نداشتند. کشتی خارک
این ناو بنا به دلیل نقص فنی در شامگاه ۱۱ خرداد ۱۴۰۰ دچار انفجار و آتش‌سوزی در دیگ بخار خود گردید و با وجود بیش از ۲۰ ساعت تلاش خدمه به دلیل گسترش آتش‌سوزی، این ناو سحرگاه روز ۱۲ خرداد ۱۴۰۰ در مناطق کم عمق بندر جاسک غرق شد. غرق شدن کشتی تایتانیک
اپراتور کشتی تا پیش از برخورد با کوه یخ، شش پیام اخطار از سایر کشتی‌ها در رابطه با یخ‌های شناور دریافت کرده ‌بود. در طی غرق شدن تایتانیک، تقریباً تمام مسافرانی که به آب دریا پریده یا افتادند به دلیل دمای از شوک سرما و هیپوترمی جان سپردند. از ۲۲۲۴ مسافر کشتی در حدود ۱۵۰۰ نفر جان خود را از دست دادند که این موضوع باعث شد تا فاجعهٔ غرق کشتی تایتانیک تبدیل به مرگبارترین بلای تاریخ دریایی به وقوع پیوستهٔ بشر (در زمان صلح) باشد. ماسابومی هوسونو
هوسونو ابتدا در نیویورک و سپس در سانفرانسیسکو در جستجوی راهی برای بازگشت به کشورش شد. روزنامه‌ای محلی در آمریکا به او لقب پسربچه ژاپنی خوش‌شانس را داد. پس از بازگشت به توکیو، او مورد توجه روزنامه‌های قرار گرفت و چندین مصاحبه به همراه عکس از وی منتشر شد. مقاله‌ای در زمان اکران فیلم پرفروش تایتانیک در سال ۱۹۹۷ منتشر شد که نشان می‌دهد هوسونو در انظار عمومی محکوم و نکوهش شد. وی در ایالات متحده آمریکا علناً مورد انتقاد قرار گرفت. آرچیبالد گراسی نویسنده کتاب پرفروشی دربارهٔ تایتانیک وی را مسافر قاچاق قایق نجات شماره ۱۰ لقب داد، این در حالی است که ملوان قایق نجات شماره ۱۰ در تحقیقی که از سوی مجلس سنای آمریکا منتشر شد عنوان کرده بود که هوسونو احتمالاً با پوشیدن لباس زنانه توانسته اجازه ورود به قایق نجات را پیدا کند. هوسون شغل خود را از دست داد و توسط رسانه‌ها مورد انتقاد قرار گرفت. اگر چه در مقاله سال ۱۹۹۷ ادعا شده بود که داستان هوسونو به عنوان نمادی از بی‌اخلاقی و بی‌شرمی به کتاب‌های درسی راه پیدا کرده بود ولی تحقیقات بعدی صحت و وجود این مسئله را زیر سؤال برد. اما بعلت آثار منفی عمل او و طرد وی از جامعه ؛ تا آخر عمر موفق به یافتن کار شرافتمندانه ایی نشد و در فقر و فلاکت از دنیا رفت. آرام‌اس تایتانیک
با افزایش فشار آب، دیگ‌های بخار متصل به دودکش شماره ۱ از جا کنده شد و دودکش سقوط کرد. آب در مسیری جدید وارد کشتی شد و غرق شدن کشتی شتاب یافت. ۲:۱۸ بامداد توماس اندروز
توماس اندروز، (۷ فوریه، ۱۸۷۳ - ۱۵ آوریل، ۱۹۱۲) تاجر و معمار بریتانیایی که چندین کشتی از جمله کشتی آر ام اس تایتانیک طراحی کرده بود. وی در حادثهٔ غرق کشتی تایتانیک جان سپرد. غرق شدن کشتی تایتانیک
در مواقع اضطراری، در آن زمان از قایق‌های نجات در نظر گرفته شده بود تا مسافران را از کشتی پریشان و به یک کشتی نزدیک منتقل کنند. خدمه و خدمه، و از ۳۹ ناوشکن انگلیسی در بیش از ۱۰ هزار تن طول (۱۰ هزار تن)، ۳۳ مکان برای نجات همه افراد موجود در کشتی بسیار کم بود. خط سفید استار آرزو داشت کشتی دارای یک عرشه تفرجگاه وسیع با چشم‌اندازهای بی وقفه از دریا باشد که با ردیف مداوم قایق‌های نجات مانع آن می‌شد. وایولت جساپ
جساپ در ۱۰ آوریل ۱۹۱۲ و در سن ۲۴ سالگی، تحت عنوان مهماندار سوار بر عرشه کشتی تایتانیک شد. چهار روز بعد، در ۱۴ آوریل، کشتی تایتانیک در اقیانوس اطلس شمالی با کوه یخ برخورد کرد و حدود ۲ ساعت و ۴۰ دقیقه بعد از سانحه برخورد، غرق شد. جساپ در خاطرات خود وقایع رخ‌داده در لحظات برخورد و بر روی عرشه را شرح‌داده‌است. بعداً او را به قایق نجات ۱۶ فرستادند و هنگام به آب‌اندازی قایق نجات، یکی از افسران تایتانیک نوزادی را به او داد تا از او مراقبت کند. صبح روز بعد، جساپ و سایر بازماندگان توسط کشتی آرام‌اس کارپاتیا نجات یافتند. آرام‌اس لوسیتانیا
آرام‌اس لوسیتانیا () یک کشتی اقیانوس‌پیمای بریتانیایی و به‌طور خلاصه بزرگترین کشتی مسافربری جهان در زمان خود بود. این کشتی در ۷ آوریل سال ۱۹۱۵ توسط یک یوبوت آلمانی در ۱۱ مایلی (۱۸ کیلومتری) سواحل جنوبی ایرلند غرق شد. غرق شدن آرام‌اس لوسیتانیا از عوامل اعلان جنگ ایالات متحده آمریکا به آلمان در سال ۱۹۱۷ بود. آرام‌اس تایتانیک
طراح اصلی این کشتی بزرگ، مهندس ایرلندی، توماس اندروز، و ناخدای کشتی کاپیتان ادوارد جان اسمیت بود. مدیر شرکت دریایی ستارهٔ سفید (صاحب کشتی تایتانیک)، جی بروس ایزمی، نيز سرنشين كشتى بود؛ او نجات يافت و زنده ماند. ۷۱۰ نفر از ۲۲۲۴ نفری که در کشتی بودند زنده ماندند. غرق شدن کشتی تایتانیک
در بالای خط آب، شواهد کمی از برخورد وجود داشت. مهمانداران در اتاق ناهارخوری درجه یک متوجه لرزشی شدند که فکر می‌کردند علت آن ریختن تیغه پروانه توسط کشتی بوده‌است. بسیاری از مسافران احساس یک دست انداز یا لرزیدن کردند - «درست مثل اینکه ما بیش از هزار تیله رفته‌ایم»، به گفته یکی از بازماندگان - اما نمی‌دانستند چه اتفاقی افتاده‌است. کسانی که در پایین‌ترین سطح عرشه و در نزدیکترین محل برخورد قرار داشته‌اند، این لرزش را بسیار مستقیم تر از بقیه احساس کردند. وزیر نفت والتر هرست یادآوری می‌کند که «در اثر سقوط سنگین در کنار تخته استار بیدار شد. کسی خیلی نگران نبود اما می‌دانست که به چیزی برخورد کرده‌ایم.» بدنه.  کشتی بلافاصله شروع به طغیان کرد، با ریختن آب با سرعت تقریبی ۷ تن طولانی (۷٫۱ تن) در ثانیه، پانزده برابر سریعتر از پمپاژ آب. مهندس دوم J. H. Hesketh و پیشگام در استوک، فردریک بارت، هر دو در یک دیگ بخار شماره ۶ در یک جت آب یخ زده برخورد کردند و درست قبل از بسته شدن درب ضدآب اتاق فرار کردند. این وضعیت بسیار خطرناکی برای کارکنان مهندسی بود. دیگ‌های بخار هنوز پر از بخار گرم و فشار بالا بود و در صورت تماس با آب دریا سرد، خطر انفجار قابل توجهی وجود دارد. به آتش نشانان دستور داده شد که آتش را کاهش داده و بویلرها را تخلیه کنند و مقدار زیادی بخار را از لوله‌های تخلیه قیف ارسال کنند. آنها تا زمانی که کار خود را به پایان رساندند در آب یخ زده تا کمر بودند. غرق شدن کشتی تایتانیک
کاپیتان اسمیت یک دریانورد باتجربه بود که ۴۰ سال در دریا خدمت کرده بود، از جمله ۲۷ سال فرماندهی. این اولین بحران زندگی حرفه ای او بود و او می‌دانست که حتی اگر تمام قایق‌ها کاملاً اشغال شده باشند، هنگامی که کشتی با شانس کم یا احتمال زنده ماندن پایین می‌رود، بیش از هزار نفر در کشتی می‌مانند. به گفته برخی منابع، اسمیت با درک عظیمی از آنچه قرار بود اتفاق بیفتد، در اثر بلاتکلیفی فلج شد، دچار نقص ذهنی یا فروپاشی عصبی شد و در یک خلسه خلسه مانند گم شد، و او را در تلاش برای کاهش فشار از دست دادن زندگی. با این حال، به گفته دیگران، اسمیت مسئولیت را به عهده گرفت و در هنگام بحران رفتار خونسرد و خونسردی داشت. پس از تصادم، اسمیت بلافاصله تحقیق در مورد ماهیت و میزان خسارت را آغاز کرد، شخصاً دو سفر بازرسی زیر عرشه انجام داد تا به دنبال خسارت باشد و افراد بی‌سیم را برای احتمال نیاز به کمک آماده می‌کند. وی با دستور دادن خدمه خود برای شروع آماده‌سازی قایق‌های نجات برای بارگیری، و جابجایی مسافران را قبل از اینکه توسط اندروز به او گفته شود کشتی در حال غرق شدن است، در احتیاط خطا کرد. اسمیت در اطراف عرشه‌ها مشاهده می‌شد، شخصاً نظارت و کمک به بارگیری قایق‌های نجات، تعامل با مسافران و ایجاد تعادل ظریف بین تلاش برای ایجاد فوریت برای اجرای دستورهای تخلیه در حالی که به‌طور همزمان سعی در ترساندن وحشت داشت. غرق شدن کشتی تایتانیک
آتش‌سوزی در یکی از سطل‌های زغال‌سنگ تایتانیک تقریباً ۱۰ روز قبل از عزیمت کشتی آغاز شده بود و برای مدت چند روز در سفر همچنان ادامه داشت، اما در ۱۴ آوریل پایان یافت.هوا در طول روز به‌طور قابل توجهی بهبود یافت، از وزش باد شدید و دریاهای معتدل در صبح تا آرامش کاملاً واضح تا عصر، زیرا مسیر کشتی او را در زیر یک سیستم فشار زیاد قطب شمال قرار می‌داد. بریتانیک (فیلم ۲۰۰۰)
کمپبل و رینولدز متوجه یک قایق نجات پر از مردم وارد شدن به هنوز در حال چرخش کشیده ملخ. آنها وحشت را تماشا می‌کنند که اطراف آن و سرنشینان آن توسط تیغه‌های چرخان خرد می‌شوند. رینولدز کمپبل را به خطی که از یک قایق نجات در نزدیکی به آنها پرتاب شده‌است، پیوند می‌زند. علی‌رغم اعتراض‌های وی مبنی بر اینکه هر دو می‌توانند به امنیت درآیند، وی پس از بوسیدن او را به دریا می‌اندازد. خیلی زود پس از آن، طناب‌های قایق نجات خراب می‌شوند و شروع به مکیدن پروانه‌ها می‌کنند. رینولدز تصمیم می‌گیرد خودکشی کند و در کنار قایق نجات بماند زیرا در اثر تیغ‌ها خرد می‌شود. چند لحظه بعد، بریتانیایی به سرعت در حال چرخیدن است و باعث می‌شود که قایق‌ها و ماشین آلات عرشه او هنگام غرق شدن در زیر امواج، وارد دریا شوند. یک خیال انگلیسی، HMS ویکتوریا (که پیش از کمک کرد به بریتانیا دفع زیردریایی حمله)، می‌رسد به نجات بازماندگان. کمپبل با تأمل بر تجربه خود، شعر "رول کن، تو …" از زیارت چایلد هارولد توسط لرد بایرون نقل می‌کند. اچ‌ام‌اس ترور (۱۸۱۳)
اچ ام اس ترور (به انگلیسی HMS Terror) یک کشتی توپدار جنگی بریتانیایی بود که برای نیروی دریایی سلطنتی بریتانیا در سال ۱۸۱۳ ساخته شد. این کشتی در چندین نبرد مربوط به "جنگ ۱۸۱۲" همچون نبرد بالتیمور شرکت داشت و دو دهه بعد از آن، به یک کشتی اکتشافی مخصوص تحقیقات قطب تبدیل گشت و در سفر اکتشافی جرج بک در شمالگان در حد فاصل سال‌های ۱۸۳۶ تا ۱۸۳۷ و سفر موفقیت‌آمیز جیمز کلارک راس به قطب شمال در حد فاصل سال‌های ۱۸۳۹ تا ۱۸۴۳ شرکت داشت. آخرین سفر این کشتی در سال ۱۸۴۵ در سفری اکتشافی و نافرجام به شمالگان بود که طی آن کاپیتانی این کشتی بر عهده فرانسیس کروزیر و کاپیتانی دیگر کشتی درگیر در این سفر، یعنی کشتی اچ ام اس اربوس، به عهدهٔ کاپیتان جان فرانکلین بود. با این حال رهبری سفر اکتشافی، با توجه به مقام بالاتر کاپیتان جان فرانکلین بر عهدهٔ کاپیتان جان فرانکلین بود. غرق شدن کشتی تایتانیک
عرشه‌های پایین تایتانیک به ۱۶ محفظه تقسیم شدند. هر محفظه توسط دریچه ای که عرض کشتی را اجرا می‌کند از همسایه جدا شد. در کل پانزده کلاهک وجود داشت. هر سنگر حداقل تا قسمت زیرین عرشه E، به‌طور کلی یک عرشه یا حدود ۱۱ فوت (۳٫۴ متر)، بالاتر از خط آب امتداد می‌یابد. دو نزدیکترین کمان و شش نزدیک به عقب یک عرشه بالاتر رفتند. آرام‌اس تایتانیک
دانشمندان اخیراً فرضیه‌ای جدید را مطرح کرده‌اند که می‌گوید ماه کامل (قرص ماه) در غرق شدن و برخورد کشتی تایتانیک با کوه یخ نقش داشته‌است. محققان دانشگاه ایالتی تگزاس در سن مارکوس می‌گویند ماه کامل باعث رانش کوه یخ به سمت جنوب شده‌است. نبردناو بیسمارک
طبق برنامه کشتی قرار بوددر ۲۴ ژانویه ۱۹۴۱ به کیل بازگردد، اما یک کشتی تجاری در کانال کیل غرق شده بود و استفاده از آبراه را غیرممکن کرده بود. شرایط بد آب و هوایی تلاش برای برداشتن لاشه را بی‌نتیجه گذاشته بود، لذا بیسمارک تا مارس نتوانست به کیل برود. این تأخیر لیندمن را ناامید کرد: «بیسمارک برای پنج هفته در هامبورگ گیر افتاده بود… زمان ارزشمندی در دریا از دست رفت که نمی‌توان آن را جایگزین کرد، تأخیر قابل توجه در ورود نهایی کشتی به جنگ اجتناب ناپذیر است.» در حالیکه بیسمارک در انتظار رفتن به کیل بود، کاپیتان اندرس فورشل، وابسته نیروی دریایی سوئد در برلین را میزبانی کرد. او کشتی را با جزئیات توصیف کرد، که در نهایت این اطلاعات توسط عناصر طرفدار انگلیس در نیروی دریایی سوئد به انگلیسی‌ها درز پیدا کرد. این اطلاعات نیروی دریایی سلطنتی را با اولین توصیف کامل از این کشتی آشنا کرد، با وجود اینکه در جزئیات نواقصی داشت اما شامل اطلاعات مهمی همچون حداکثر سرعت، شعاع عملیاتی و میزان بارگیری می‌شد. ویلیام مک مستر مورداک
ویلیام مک مستر مورداک (; – ) اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی یکی از خدمه های تایتانیک بود که به همراه کشتی در ۱۵ آوریل ۱۹۱۲ غرق شد. آرام‌اس تایتانیک
تایتانیک تا پیش از برخورد با کوه یخ که منجر به غرق‌شدن آن گردید، ۶ پیام اخطار از سایر کشتی‌ها در رابطه با یخ‌های شناور دریافت کرده‌بود. بوئینگ کی‌سی-۱۳۵ استراتوتانکر
دو جفت از این هواپیماها در مثلث برمودا یا اقیانوس اطلس سقوط کردند. در ۲۸ اوت ۱۹۶۳، یک جفت هواپیمای کی‌سی-۱۳۵ استراتوتانکر از سوی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به پرواز در آمدند. در حالی که هر دو بر فراز اقیانوس اطلس پرواز می‌کردند، به هم برخورد کردند و در اقیانوس سقوط کردند. (واینر، برلتیز، و گادیس) جالب این است که هنگام سقوط در آب ۱۶۰ مایل (۲۶۰ کیلومتر) با هم فاصله داشتند. تایتانیک (مینی‌سریال)
در کلاس سوم، یک ولگرد جوان به نام جیمی پرسه بلیط خود را برای حضور در هواپیما می دزد. او موفق می‌شود با یکی از خدمه، سیمون دونان، که یک سارق است، دوست شود، اما بعداً مشخص می‌شود که یک جنایتکار بسیار خشن تر و ترسناک تر از جیمی است. مرد جوان عاشق آیس (تلفظ "اوسا") لودویگسن، تازه‌وارد و مبلغ مسیحی است. در شب غرق شدن، آیس به‌طور وحشیانه مورد تجاوز و ضرب و شتم دونان قرار می‌گیرد و باعث می‌شود که او ایمان و اراده خود را برای زندگی از دست بدهد، اما جیمی موفق می‌شود تا او را وارد قایق ایزابلا کند. بی‌خبر از آنها، دونان نیز از همان قایق، که به عنوان پیرزن پنهان شده بود، سوار هواپیما می‌شود. پس از غرق شدن کشتی، آیس بعد از اینکه او را تشخیص داد، توسط دونان قایق نجات پیدا می‌شود و او سعی می‌کند تا مسافران را در گروگان قایق در محل اسلحه نگه دارد، اما افسر Lowe، که مسئولیت قایق را بر عهده دارد، با یک دست و پا زدن به سر دونان ضربه می‌زند، گردنش را می‌چشد و او را می‌کشد. جیمی خودش وقتی موفق می‌شود که قبل از غرق شدن تایتانیک در یکی از آخرین قایق‌های نجات غریق، به جان سالم بدر برد. وی پس از یافتن آیس در بیمارستان مجهز در کارپاتیا پس از یافتن زندگی گذشته خود، کفاره زندگی را تحمل می‌کند. در پایان، پس از ورود به نیویورک، این دو قصد دارند زندگی جدیدی را در کنار هم آغاز کنند. تایتانیک (مینی‌سریال)
همچنین در کلاس اول خانواده آلیسون قرار دارد، خانواده ای که با تایتانیک سفر می‌کنند و به همراه دو فرزند کوچک خود و پرستار جدیدشان به نام آلیس کلیوور به خانه مونترال بازمی‌گردند. آنها به تدریج از رفتار هیستریک و عصبی وی محتاط و مشکوک می‌شوند. بعداً، یک خدمتکار از او سؤال می‌کند که آیا او را در ماه قبل در قاهره دیده بود، اما به زودی متوجه می‌شود که او را از دادگاه بسیار علنی که در آن آلیس متهم به پرتاب کودک خود از قطار بود، به خاطر می‌آورد. هنگامی که تایتانیک شروع به غرق شدن می‌کند، آلیس کلیور وحشت می‌کند و به سرعت سوار قایق نجات با Trevor، فرزند شیرخوار آلیسون می‌شود. والدین به همراه دختر کوچک خود از اینکه کودک در امان است و از ترک کشتی بدون او خودداری می‌کنند، غافل هستند. تایتانیک: خون و فولاد
تایتانیک: خون و فولاد () یک سریال ۱۲ قسمتی در ژانر درام و تاریخی می‌باشد. این سریال یکی از پرهزینه‌ترین سریال‌هایی بود که در سال ۲۰۱۲ پخش شد. تایتانیک (فیلم ۱۹۹۷)
کامرون فیلم‌نامه اولیه برای "تایتانیک" نوشت و به دیدار مدیران کمپانی فاکس قرن بیستم رفت. کامرون در این مورد می‌گوید: «آنها خوششان آمد و گفتند: باشه، یه فیلم حماسی عاشقانه سه ساعته؟ مطمئنی فقط همینه؟ شباهتی به فیلم "نابودگر" نداره؟ صحنه‌های هیجان آور، شلیک گلوله یا تصادف ماشین؟ من گفتم: نه، نه. این هیچ شباهتی به اون نداره.» مدیران کمپانی فاکس در مورد ایده این فیلم و موفقیت تجاری اش شک داشتند، و تنها به خاطر رابطه طولانی و اعتمادشان به کامرون، به وی چراغ سبز نشان دادند. آرام‌اس تایتانیک
نخستین قایق نجات روی آب‌های اقیانوس اطلس شناور شد. این قایق حدود ۶۵ نفر ظرفیت دارد اما با ۳۷ جای خالی کشتی را ترک می‌کند به دلیل پیروی از قانون «الویت با زنان و کودکان است» و کم بودن تعداد زن‌ها و بچه‌ها در کشتی، بسیاری از قایق‌های نجات به جای ۶۹ نفر ظرفیت کامل خود، تنها چند ده نفر سرنشین داشتند. غرق شدن کشتی تایتانیک
حدود ساعت ۰۰:۲۰ ، ۴۰ دقیقه پس از برخورد ، بارگیری قایق‌های نجات در جریان بود. افسر دوم لایتولر پس از آن یادآوری کرد که برای برقراری ارتباط از طریق بخار مجبور شد هر دو دست خود را بر روی گوشهای اسمیت قرار دهد و گفت: "من در بالای صدا فریاد زدم ،" آیا بهتر نبود که زنان و کودکان را قایق ، آقا؟ او مرا شنید و سرش را تکان داد. " سپس اسمیت به لایتولر و مرداک دستور داد" زنان و کودکان را در پایین و پایین قرار دهند ". لایتولر قایق‌های سمت بندر و مرداک مسئولیت قایق‌های سمت راست را به عهده گرفت. این دو افسر دستور تخلیه "زنان و کودکان" را متفاوت تفسیر کردند. مرداک ابتدا این معنی را زنان و کودکان گرفته‌است ، در حالی که لایتولر این معنی را فقط زنان و کودکان گرفته‌است. اگر هیچ زن و کودکی منتظر سوار شدن نبودند ، لایتولر قایق‌های نجات را با صندلی‌های خالی پایین می‌آورد ، در حالی که اگر همه زنان و کودکان اطراف سوار شده بودند ، مرداک اجازه داد تعداد محدودی از مردان سوار شوند. غرق شدن کشتی تایتانیک
کاپیتان اسمیت برخورد را در کابین خود احساس کرد و بلافاصله به سمت پل آمد. او که از اوضاع آگاه بود، توماس اندروز، سازنده تایتانیک را فراخواند، که در میان حزب مهندسان هارلند و ولف بود و اولین سفر مسافری کشتی را مشاهده می‌کرد. این کشتی پنج درجه تا تخته درجه‌بند قرار داشت و چند دقیقه بعد از برخورد دو درجه پایین سر بود. اسمیت و اندروز به زیر مراجعه کردند و دریافتند که محموله‌های جلو، اتاق پست و زمین اسکواش دچار آبگرفتگی شده‌اند، در حالی که دیگ بخار شماره ۶ تا عمق ۱۴ فوت (۴٫۳ متر) پر شده بود. آب به داخل دیگ بخار شماره ۵ می‌ریخت، و خدمه آنجا برای پمپاژ آن مبارزه می‌کردند. غرق شدن مهاجران در جزایر تورکس و کایکوس (۲۰۰۹)
این کشتی قبل از غرق‌شدنش به مدت سه روز در آب‌های دریای کارائیب در حرکت بود، یکی از بازماندگان کشتی نقل کرده، هنگامیکه کشتی در حال فرار از یک گشت پلیس تورکس و کایکوس بود به تپه (Molasses Reef) برخورد کرد. کالوین چیس یک گروهبان پلیس تراکس و کایکوس تأیید کرد که کشتی به تپه دریایی غرب جزیره کایکوس تصادف کرد. وی اضافه کرد ما ۱۲۴ سرنشین مهاجر این کشتی را نجات دادیم که شامل ۱۰۲مرد و ۲۲ زن بودند. آمار دقیقی از سرنشینان کشتی که بر روی عرشه بودند نداریم اما به گفته نگهبان ساحلی تعداد سرنشینان کشتی ۱۶۰ تا ۲۰۰ نفر تخمین زده می‌شود. سانحه برخورد هوایی تایبی آیلند
سانحه برخورد هوایی تایبی آیلند () یک تصادف هوایی بین دو هواگرد نظامی نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا یعنی بمب‌افکن سنگین بوئینگ بی-۴۷ استراتوجت و جنگنده اف-۸۶ سابر در آب‌های منطقه تایبی آیلند، جورجیا بود. در نتیجه این حادثه ۵ تن از خدمه بوئینگ بی-۴۷ کشته شدند و ۱۲ تن دیگر با موفقیت با چتر به بیرون پریدند، همچنین خلبان اف-۸۶ سابر نیز موفق به ایجکت شد و از این حادثه جان سالم به در برد. یک بمب اتمی مارک ۱۵ در جریان سقوط توسط خدمه بی-۴۷ استراتوجت در آب‌های اقیانوس رها شد و با وجود جستجوهای گسترده مختلف توسط نیروی هوایی و نیروی دریایی ایالات متحده و همچنین تیم‌های غیرنظامی، از آن هیچگونه اثری به دست نیامده و تا به امروز این بمب اتمی در اعماق اقیانوس اطلس مفقود است. اچ‌ام‌اچ‌اس بریتانیک
لاشه کشتی بریتانیک در ۴۰۰ پایی (۱۲۰ متری) زیر آب پیدا شد. در سال ۱۹۷۵ بریتانیک توسط ژاکوس کوستا کشف شد. در تابستان ۱۹۹۵ دکتر رابرت بالارد از لاشه کشتی دیدن کرد و به کمک دستگاه‌های پیشرفته اطلاعات خوبی از کشتی به دست آورد. در سال ۱۹۹۷ یک تیم بین‌المللی از لاشه کشتی دیدن کردند و از آن فیلم گرفتند. حمله به یواس‌ان‌اس کارت
بلافاصله پس از غرق شدن کارت، ویتنام شمالی، از این واقعه بهره‌برداری گسترده تبلیغاتی کرد. در ۲۰ اکتبر ۱۹۶۴، دولت ویتنام شمالی برای ستایش از تکاوران ویت‌کنگ، یک تمبر پستی منتشر کرد که ادعا می‌نمود"یک ناو هواپیمابر آمریکایی در بندر سایگون غرق شده‌است". نیروی دریایی آمریکا از قبول اینکه کارت حتی برای زمانی کوتاه هم غرق شده سرباززد و تنها اظهارکرد که کارت آسیب دیده و به سرعت تعمیر گشته‌است. .در باقی سال ۱۹۶۴، ویت‌کنگ‌ها اهداف آمریکایی دیگری از قبیل هتل برینکس و پایگاه هوایی بین‌هوا را مورد حمله قرار دادند، اما پاسخ بارزی از سوی ارتش آمریکا داده نشد.کارت در ۱۱ دسامبر ۱۹۶۴ به خدمت برگشت و تا سال ۱۹۷۰ در خدمت باقی ماند تا به ناوگان ذخیره پیوست. آرام‌اس تایتانیک
ملوانان آخرین قایق نجات را به آب می‌اندازند. اکنون نجات جان بقیهٔ مسافران به دست خودشان است. برق تایتانیک به‌طور کامل قطع می‌شود. آرام‌اس تایتانیک
سینه کشتی از دم که هنوز شناور بود، جدا شد. کشتی دم سرو ته شده و آب از سمت جلو وارد آن شد ام‌اس استونی
ام‌اس استونی یک کشتی ساخت ۱۹۸۰ مِیِر وِرفت، کارخانهٔ کشتی‌سازی آلمانی با طول و وزن ۱۶٬۰۰۰ تن بود. این کشتی توسط شرکت حمل و نقل سوئدی-استونیاییِ اِست‌لاین اداره می‌شد و بزرگترین کشتی استونی پس از استقلال از شوروی در ۱۹۹۱ بود. ام‌اس استونی در ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۴ در یکی از مرگ‌بارترین سانحه‌های دریایی قرن بیستم در دریای بالتیک غرق شد و ۸۵۲ نفر جان خود را از دست دادند. سانحه ام‌اس استونی روز چهارشنبه، ۲۸ سپتامبر ۱۹۹۴، حدود ساعت ۰۰:۵۵ تا ۰۱:۵۰ در هنگام عبور کشتی از دریای بالتیک، از مسیر تالین استونی، به استکهلم سوئد رخ داد. کشتی با ۹۸۹ مسافر در ساعت ۱۸:۳۰ روز ۲۷ سپتامبر حرکت کرده و قرار بود در صبح روز بعد حدود ساعت ۰۹:۳۰ به استکهلم بازگردد. براساس گزارش نهایی، سانحه به دلیل هوای طوفانی و مشکلی که در سیستم قفل دماغه کشتی رخ داده‌بود، غرق شد. برای ورود و خروج وسایل نقلیه در بندر، رول آن/رول آف، به نوک باز شوندهٔ کشتی وصل می‌شده که در طول سفر قفل بوده‌است. با بازشدن آن آب به بدنهٔ کشتی راه پیدا کرد و غرق شد. آرام‌اس المپیک
آرام‌اس المپیک اولین کشتی طبقه المپیک اقیانوس پیمای کمپانی ستاره سفید بود. خواهران این کشتی بریتانیک و تایتانیک بودند که هر دو کشتی غرق شدند. این کشتی یکی از برجسته‌ترین کشتی‌های سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۳۵ بود که در جنگ جهانی دوم بسیار مورد استفاده قرار می گرفت. غرق شدن کشتی تایتانیک
تایتانیک در کل ۲۰ قایق نجات داشت که شامل ۱۶ قایق چوبی در داوات، هشت قایق در دو طرف کشتی و چهار قایق تاشو با ته چوبی و بوم بود. تاشوها و وارونه‌ها به صورت وارونه ذخیره می‌شدند و باید آنها را برپا کرده و برای پرتاب به داوات منتقل می‌کردند. دو نفر در زیر قایق‌های چوبی نگهداری می‌شدند و دو نفر دیگر در محوطه افسران مورد حمله قرار می‌گرفتند. موقعیت دومی پرتاب آنها را بسیار دشوار می‌کند، زیرا هر کدام چندین تن وزن داشتند و باید به صورت دستی به سمت عرشه قایق هدایت می‌شدند. به‌طور متوسط، کشتی‌های نجات می‌توانستند هر نفر ۶۸ نفر را بگیرند و در مجموع آنها می‌توانند ۱۱۷۸ نفر را در خود جای دهند - به سختی نیمی از تعداد افراد موجود در هواپیما و یک سوم تعداد مجوز حمل کشتی. کمبود قایق نجات نه به دلیل کمبود جا و نه به دلیل هزینه بود. تایتانیک به گونه ای طراحی شده‌است که حداکثر ۶۸ کشتی نجات را در خود جای دهد - که برای همه افراد موجود کافی است - و قیمت ۳۲ فروند قایق نجات اضافی فقط ۱۶۰۰۰ دلار آمریکا (معادل ۴۲۴۰۰۰ دلار در سال ۲۰۱۹) خواهد بود، کسر ناچیزی از ۷٫۵ میلیون دلاری که این شرکت برای تایتانیک هزینه کرده‌است. والاس هارتلی
والاس هارتلی (; – ) رهبر (موسیقی) اهل پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند بود. وی یکی از مسافران کشتی تایتانیک بود که همراه با کشتی غرق شد وی در زمان غرق شدن کشتی و یالون می‌زد که در فیلم تایتانیک به تصویر کشیده شد. آرام‌اس تایتانیک
۱۱۰ دقیقه پس از برخورد تایتانیک نخستین قربانی‌هایش را می‌گیرد. ۵ کارمند که نامه‌های آب گرفته را از اتاق پست نجات می‌دهند غرق می‌شوند. غرق شدن کشتی تایتانیک
با وجود اینکه دیواره‌های ضد آب به بالای خط آب گسترش می‌یافتند، اما در قسمت بالا مهر و موم نشده بودند. اگر خیلی از محفظه‌ها غرق می‌شدند، کمان کشتی در اعماق آب نشست می‌کرد و آب به ترتیب از یک محفظه به محفظه دیگر می‌ریخت، مانند ریختن آب از بالای سینی یخ. این همان اتفاقی است که برای تایتانیک افتاد، که به مخزن جلو، سه نگهدارنده رو به جلو و دیگ بخار شماره شش، در مجموع پنج بخش آسیب زد. تایتانیک فقط برای شناور شدن با هر دو محفظه غرق در آب طراحی شده بود، اما می‌توانست با ترکیبات مشخصی از سه یا حتی چهار محفظه - چهار قسمت اول - که به اقیانوس باز هستند شناور باشد. با پنج محفظه، قسمت‌های بالای حفره‌ها غرق می‌شوند و کشتی به سیلاب ادامه می‌دهد. کشتی لیبرتی
یکی دیگر از معرفترین کشتی‌های لیبرتی بود که در سال ۱۹۴۲، آلمانی را در یک نبرد تفنگ کشتی به کشتی غرق کرد و اولین کشتی آمریکایی بود که یک جنگنده آلمانی روی سطح را غرق کرد. لاشه با 1500 (۱۴۰۰ تن) مواد منفجره که هنوز در کشتی است، در نزدیکی سواحل کنت قرار دارد، که در صورت منفجر شدن، با یک سلاح هسته‌ای با بازده بسیار کم برابری خواهد کرد. با انرژی 2000 (برابر با 8400 ) در ژوئیه ۱۹۴۴ هنگام بارگیری منفجر شد و ۳۲۰ ملوان و غیرنظامی را در آنچه نامیده می‌شد، کشت. یکی دیگر از کشتی‌های لیبرتی که منفجر شد، کشتی مجدد نام‌گذاری شدهٔ بود که باعث در ۱۶ آوریل ۱۹۴۷ شد و حداقل ۵۸۱ نفر را کشت. ژانر فاجعه
با ورود به عصر جدید و ظهور فناوری سی‌جی‌آی، ساخت آثار ژانر فاجعه وارد مرحله‌ای جدید شد. موفق‌ترین و مشهورترین فیلم فاجعه‌ای که در طی سه دهه گذشته ساخته شده‌است فیلم "تایتانیک" به کارگردانی جیمز کامرون است که ماجرای غرق کشتی تایتانیک را با روایتی خیالی به تصویر می‌کشد. "تایتانیک" با فروش ۲٫۱ میلیارد دلاری سومین فیلم پرفروش تاریخ سینمای جهان است. این فیلم همچنین با کسب یازده جایزه اسکار یکی از پرافتخارترین فیلم‌های تاریخ سینما است. غرق شدن کشتی تایتانیک
صفحات قسمت مرکزی بدنه تایتانیک (تقریباً ۶۰ درصد از کل را پوشش می‌دهد) همراه با ردیف‌های سه‌گانه پرچ‌های ملایم فولادی نگه داشته می‌شوند، اما صفحات در کمان و قسمت عقب با دو ردیف میخ پرچ آهن ساخته شده که - طبق دانشمندان مواد، تیم فوک و جنیفر مک‌کارتی - نزدیک به فشارهای روانی حتی قبل از برخورد. این پرچهای آهنی «بهترین» یا شماره ۳ دارای سطح بالایی از اجزا سرباره بودند، و آنها را شکننده تر از پرچهای آهنی شماره ۴ «بهترین-بهترین» و بیشتر در معرض استرس قرار می‌دهند، به ویژه در موارد شدید سرد است. تام مک کلوسکی، بایگانی بازنشسته شرکت هارلند و ولف، اشاره کرد که المپیک، کشتی خواهر تایتانیک، با همان آهن غوطه ور شد و نزدیک به ۲۵ سال بدون هیچ حادثه ای خدمت کرد و از چندین برخورد بزرگ جان سالم به در برد، از جمله توسط یک رزمناو انگلیس مورد ضرب و شتم قرار گرفت. هنگامی که المپیک با کمان U-103 قایق U را لگدمال کرد و ساقه آن را غرق کرد، ساقه آن پیچ خورده و صفحات بدنه در قسمت سمت راست بدون ایجاد اختلال در یکپارچگی بدنه به هم متصل شده‌اند. سیبیل اشمیتس
سیبیل اشمیتس ; ( – ) هنرپیشه آلمانی بود. از فیلم‌هایی که در آن نقش داشته می‌توان به "حادثه"، "خون‌آشام" و "تایتانیک" اشاره کرد. اشمیتس در ۱۳ آوریل ۱۹۵۵ با مصرف قرص خواب در سن چهل و پنج سالگی خودکشی کرد. کشتی سانچی
در ۶ ژانویه ۲۰۱۸ کشتی نفت‌کش سانچی که حاوی محموله میعانات گازی به مقصد کره جنوبی و به کاپیتانی مجید قصابی عروجی بود در نزدیکی شانگهای با کشتی فله‌بر سی‌اف کریستال برخورد کرد. سی‌اف کریستال با پرچم هنگ کنگ از آمریکا به مقصد چین حرکت می‌کرد و حامل محموله ۶۴ هزار تنی غله بود. بعد از چندین روز آتش‌سوزی نفت‌کش در تاریخ ۱۴ ژانویه ۲۰۱۸ غرق شد، طبق گزارش‌ها تقریباً ۴ روز قبل از غرق شدن کشتی منفجر شد. بعد از پیدا کردن جسد یک نفر از دریا و ۲ نفر در یک قایق نجات ۲۹ نفر دیگر پیدا نشدند و فرض بر این شد که تمام ۳۲ خدمه کشتی کشته شده‌اند. غرق شدن کشتی تایتانیک
شرایط یخبندان را به زمستان معتدلی نسبت دادند که باعث شد تعداد زیادی کوه یخ در سواحل غربی گرینلند جابجا شوند.