روستای ابیانه در کدام استان قرار دارد؟
آهوئیه
این روستا از توابع شهرستان بافت در استان کرمان می‌باشد. به‌طور خاص این روستا از لحاظ تقسیمات کشوری جزئی از دهستان بزنجان است و در فاصله ۴ کیلومتری آن واقع شده‌است. ابیانه
اَبیانه(ویونا) روستایی سرسبز و خوش آب و هوا از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان است. این روستا در 38 کیلومتری شمال غربی نطنز در دامنهٔ کوه کرکس و یکی از بلندترین نقاط مسکونی در ایران است. ارتفاع از سطح دریا در این روستا 2160 متر و دارای آب و هوای سرد و معتدل است. ابیانه به اعتبار معماری بومی و بناهای تاریخی پُرتنوع آن، از روستاهای مشهور ایران است. این روستا در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
ورازانه
ورازانه، روستایی از توابع بخش گیان شهرستان نهاوند در استان همدان ایران است. مردم آن به زبان لکی و لری تکلم می‌کنند. کشاورزی و دامداری از مشاغل اصلی این روستا است. سراب ورازنه در ۵ کیلومتری جنوب روستا قرار دارد. آب آشامیدنی این روستا از سرچشمه این سراب از طریق لوله‌کشی به طول ۵ کیلومتر تأمین می‌شود. این لوله‌کشی مربوط به سال ۱۳۳۲ است. بوانه
این روستا در دهستان بیلوار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۶ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است. ابلان (یمن)
روستای آبادی درپایهٔ کوه اِب در ناحیه تپه بلندی واقع می‌باشد.  دارای ۲۵ خانوار و۱۱۰ نفر جمعیت می‌باشد. شغل مردم روستا کشاورزی و دام پروری و دامداری است. ارباط
ای ارباط ارباط یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قافلان‌کوه غربی بخش مرکزی شهرستان میانه واقع شده‌است. دوکوهانه
دوکوهانه یا چشم قوچان روستایی در دهستان بندان بخش مرکزی شهرستان نهبندان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است. اسماعیلان
اسماعیلان، روستایی از توابع بخش انارک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. اربدیان
اربدیان، روستایی از توابع بخش رودبار الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. مردم اربدیان به زبان تاتی سخن می‌گویند. بوانه
بوانه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کامیاران در استان کردستان ایران است. بیجند
بیجند یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان سراب واقع شده‌است. این روستا در فاصلهٔ ۱۵ کیلومتری جنوب شهر سراب قرار دارد. علی آباد موسویه
علی‌آباد‌موسویه روستایی در دهستان افریز بخش سده شهرستان قائنات استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۱۵ نفر (در ۱۰۹ خانوار) بوده‌است. بگعان
بگعان، عشیره وهمچنین روستای از توابع شرق اهواز و بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. علاوه بر آن بگعان نام طایفه ایی عرب است که ساکن شرق اهواز میباشند این طایفه خود قسمت بزرگی از یک طایفه ی بزرگتر به نام بریهه میباشد. طایفه بگعان دارای دو روستای محل سکونت میباشند که روستای قدیمی با نام بربوگه معروف است و این نام گذاری بدان سبب است که به هنگام بارش مقدار زیاد باران در این روستا از زمین روستا حباب هایی بیرون می اید که دلیل ان میتواند نفت خیز بودن این زمین ها باشد. روستای دوم نیز بنام شهرک معروف است و در فاصله ۲ الی ۳ کیلومتری شمال شرقی بربوگه است و در مجاورت رشته کوههای حمرین میباشد گفتنی است که روستایی که از توابع هویزه است منتسب به این طایفه میباشد و همچنین قسمت دیگری از این طایفه ساکن ابادان و خرمشهر نیز است. ابگع در عربی به معنای پیسی میباشد که نام گذاری این طایفه براین اساس بوده است که جد اول این طایفه بیماری پیسی داشته و فرزندان او را فرزندان ابگع نامیدند که در عربی بگعان گفته میشود یعنی کسانی که پیسی دارند البته این نام گذاری فقط انتسابی به جد انهاست و انها پیسی ندارند. طایفه بگعان خود به چندین شاخه تقسیم میشوند که شاخه را بیت میگویند. مهمترین شاخه ی بگعانی ها بیت اشحیتی، بیت امخلیف وبیت ابریهی وبیت حمود هستند، اما بیت اشحیتی مهم‌ترین هستند زیرا اشحیتی و با حاج اشحیتی تنها فرزند عطیه بود ولی با وجود داشتن عمو زاده های فراوان، اشحیتی توانست با حکمت و ‌درایت وشجاعت خود شخصیتی بی نظیر برای فرزندان علی الابگع ایجاد کند تا جای که همانند حاتم‌ طایی به ابن الابگع مشهور شد ومضیفش وانصافش زبان زد خاص وعام گردید.. اشحیتی ۲ فرزند داشت؛ حسن وحسین، که اسود فرزند حسن شخصیتی مهم بود که شیخ خزعل خود در فیلیه از او‌استقبال می کرد چون به حکمت ودرایت مشهور بود و شخصی کریم النفس بود.در زمینه شعر وادب بگعان شاعر امسلم البگعانی زبان زد بود و‌اشعار وغزل های عرفانی-فلسفی از او به جای مانده که در میان بگعان و‌عشایر همجوار همانند البو‌عطوی، آلبوبالد، حزبه وغیره نسل به نسل منتقل می شود..امسلم اشعاری در زمینه مشکلات زندگی روزمره، عشق ومحبت،وحتی دوستی با حیوانات داشت که اشعار وی در مورد لاکپشت وخرچنگ و بسته خرما(الرطیلیه) آثاری در حد کلیله و دمنه داشت که به دقت احساسات، روان شناسی، آرزو و امیدها، وحتی زندگی جانداران طبیعت را به شیوه ی زیبا ‌و شاعرانه به تصویر می کشد. از دیگر شخصیتهای بگعان می توان به حاج عبود از بیت اشحیتی اشاره کرد که شیخ بلا منازع عشیره و مردی معروف به شجاعت وسخاوت اشاره کرد، وی ریاست عشیره را تا زمان وفاتش در سال ۲۰۱۲ به عهده داشت. همچنین از شخصیت های معروف بگعان، ملا عبدالکریم بگعان می توان اشاره نمود که مردی است ادیب و‌صاحب دل..که اشعار زیبایی در مورد مسائل اجتماعی سروده است. در روستای بربوگه که در بخش غیزانیه از توابع شهرستان اهواز میباشد جمعیت آن ۱۹۸ نفر (۲۰خانوار) و در روستای بگعان۲ (شهرک) جمعیت ان ۱۴۷ نفر (۱۶خانوار) و در روستایی که در هویزه قرار دارد جمعیت به شرح زیر است. این روستا در دهستان بنی‌صالح قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است. ابیانه
این روستا در دهستان برزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۳۰۱ نفر (۱۴۷ خانوار) بوده‌است. در زبان محلی به ابیانه "ویونا" (Viuna) می‌گویند. "وی"(Vi) به معنای بید و "ویانه"(Viyane) به‌معنای بیدستان است. (ابیانه در گذشته بیدستان بوده و در طول زمان "ویونا" به ابیانه دگرگون شده‌است. اربانه باغ
این روستا در دهستان جم قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن کمتر از سه خانوار است. چیانه
این روستا در دهستان پیران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۹۰ نفر (۶۳ خانوار) بوده‌است. عبداله‌آباد (بوکان)
عبداله‌آباد (بوکان)، روستایی از توابع بخش سیمینه شهرستان بوکان در استان آذربایجان غربی ایران است. سورانه
روستای سورانه از توابع شهرستان شازند در استان مرکزی به فاصله ۷ کیلومتر از مرکز شهر شازند واقع شده است. ابیانه
این زیارتگاه در جنوب شرقی ابیانه در دره باریکی قرار دارد. در دل صخره‌های این دره، تو رفتگی وجود دارد که ساختمان امامزاده در جلوی آن ساخته شده‌است، و تو رفتگی نیز همانند غاری، جزئی از ساختمان زیارتگاه شده‌است. ظاهراً این زیارتگاه مربوط به بی بی زبیده خاتون، بنت موسی بن جعفر است. اهالی عنوان می‌کنند که بی بی زبیده خاتون تحت تعقیب بوده و مردم ابیانه وی رادر این اتاقک پناه داده، سپس به روستای هنجن برده‌اند. در هنجن نیز زیارتگاه بزرگی متعلق به ایشان ساخته شده‌است. زیارتگاه هینزا در واقع گذرگاه بی‌بی زبیده خاتون است. برخی نیز عنوان کردند که این زیارتگاه مربوط به زمان آناهیتا است. طبق باور مردم این مکان معجزه‌نما است و در آن مراسم خاصی برگزار می‌شود. این زیارتگاه که در شرق ابیانه در محله هرده قرار دارد، بقعه شاهزاده یحیی و شاهزاده عیسی، فرزندان امام موسی بن جعفر است و برخلاف ساختمان‌های روستا دارای حیاط مرکزی است و آب‌نمای بزرگی که از شاخه اصلی نهر روستا سیراب می‌شود در وسط آن قرار دارد. این زیارتگاه گنبد هشت ضلعی با کاشی کاری فیروزه‌ای دارد. رواق حرم منقش به کتیبه‌هایی است که اخیراً مرمت شده‌است. ایوان جنوبی آن به تپه جنوبی ابیانه مشرف است. در ضریح زیارتگاه نوشته‌ای وجود ندارد؛ ولی در سقف بنا تاریخ‌های مرمت بنا و اشعار و آیاتی نوشته شده‌است. عنوان می‌شود که در پشت تخته‌های سقف قیمت انواع غلات، چون جو و گندم در زمان گذشته را نوشته‌اند. منبری چوبی و قدیمی نیز در ایوان جنوبی زیارتگاه قرار دارد. این زیارتگاه در سال ۱۳۸۶ توسط اهالی ابیانه بازسازی شده‌است. فاریاب (مرکزی رودان)
فاریاب، روستایی در دهستان فاریاب بخش مرکزی شهرستان رودان در استان هرمزگان ایران است. این روستا، مرکز دهستان فاریاب است. گلیانه‌علی‌باقر
گلیانه‌علی‌باقر، روستایی از توابع بخش فیروزآباد شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است. حمامیان
حَمامیان روستایی است از دهستان آختاچی شهرستان بوکان که در مسیر رودخانهٔ سیمینه‌رود قرار دارد. در کنار روستای حمامیان، مسجد قدیمی و نسبتاً سالم حمامیان و بقایای مدرسهٔ قدیمی حمامیان که هم‌اکنون قسمتی از کلاس‌های آن سالم مانده، قرار گرفته‌است. این روستا در فاصله ۱ کیلومتری شهر بوکان و منطقه امیرآباد قرار گرفته‌است. ابویار
این روستا در دهستان دیناچال قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۸ نفر (۹۱خانوار) بوده‌است. آبشار ویسادار در این روستا قرار دارد. مردم این روستا به زبان تالشی تکلم می‌کنند. همیانه
این روستا در دهستان سیلاخور قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۳۲ نفر (۵۵ خانوار) بوده‌است. احمدآباد (معصومیه)
احمدآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. این روستا در دو کیلومتری اتوبان اراک-تهران قرار دارد. اغلب بومیان این روستا به شهر اراک کوچ کرده‌اند و بیشتر غیربومیان با خرید زمین آن‌ها را تبدیل به کارگاه انبار باغ رستوران و… کرده‌اند. این روستا دارای آب لوله‌کشی نیست و از طرفی فاقد خیابان‌بندی یا جدول‌بندی و… است! شاید نبود ساکنین بومی و نداشتن شورای روستایی دلیل آن باشد یا شاید هم غفلت مسولین مربوطه! در سال های نه چندان دور با تشویق حکومت و دولت به کشاورزی وکاشت گندم و جو ویونجه چاه های زیادی در این روستا همانند روستاهای دیگر کنده شد . که گاهی فاصله دو چاه مجاور به چند متر میرسید.درنتیجه ی آن آب های زیرزمینی که طی هزاران ویا حتی میرزا لیون ها سال جمع شده بود درعرض 10 تا 15 سال تخلیه شد! ودرنهایت تمام شد.وکشاورزی در این روستا همانند روستاهای مجاور تقریبا تعطیل شد.وزمین های آن بایر وبی استفاده شدند. لازم به ذکر است که قبلا در این روستا قنات وجود داشته است. مرانه (مهاباد)
مرانه روستایی از توابع بخش خلیفان در شهرستان مهاباد است که در استان آذربایجان غربی ایران قرار دارد. علی‌خواجه
علی‌خواجه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بناجوی غربی بخش مرکزی شهرستان بناب واقع شده‌است. آهوئیه
روستای آهوئیه که به‌طور مختصر روستای آهو نامیده می‌شود در ۱۴ کیلومتری شرق شهرستان بافت واقع شده‌است. جمعیت این روستا هم‌اکنون کمتر از هزار نفر است. اکثریت جمعیت فعال و جوان روستا به دلیل یافتن فرصتهای شغلی بهتر در دو دهه گذشته از آن روستا خارج و در شهرهایی مانند بافت و کرمان ساکن شده‌اند. بابونه وسطی
بابونه وسطی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان چاراویماق جنوب شرقی بخش شادیان شهرستان چاراویماق واقع شده‌است. چیانه (نقده)
چیانه (نقده)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نقده در استان آذربایجان غربی ایران است. بیابانک
بیابانک روستایی تاریخی و احتمالاً با قدمتی چند هزار ساله و از روستاهای بخش هفدر شهرستان سرخه در استان سمنان است. این روستا از مناطق گردشگری است و امامزاده و مساجد و آب‌انبار باسازی شده آن از جمله آثار باستانی این منطقه است. ایستگاه راه‌آهن بیابانک (در مسیر راه‌آهن تهران مشهد) در مجاورت این روستا قرار دارد. همیانه
اهالی این روستا بیشتر ساکن دورود و بروجرد هستند و نام فامیل اکثر آنها هاشمی است که بر گرفته از نام بزرگ روستا کدخدا هاشمعلی بوده .ایلاتی که در این روستا سکنی یافته اند :ایل زندیه،چگنی(میرزاوند) باجولوند(خرمی)،گراوند. در این روستا تپه باستانی به‌زبان محلی (تپه گردله) وجود دارد که به عهد سلجوقیان برمی‌گردد.تپه سراب همیانه مربوط به دوره اشکانیان است و در ۲۰۰ متری شمال روستای همیانه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۳ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۸۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تولید برنج این روستا یکی از با کیفیت‌ترین و مرغوبترین برنج‌های ایران می‌باشد. فاصله این روستا تا مرکز شهر دورود ۲۷ کیلومتر و تا شهرستان بروجرد ۴۴ کیلومتر می‌باشد. روستای همیانه از شمال به روستای افراونده از جنوب به روستای دایی چی و یزد گرد از شرق به روستای دوخواهران و از غرب به روستای قاضی آباد همسایه و هم‌مرز است. علی‌حسین (ایذه)
این روستا در دهستان پیان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۶ نفر (۴خانوار) بوده‌است.شماره آبادی ۵۱۵ احمدیه (رفسنجان)
این روستا در دهستان بهرمان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۹۰۱ نفر (۲۲۲خانوار) بوده‌است. فاریاب (دشتستان)
روستای فاریاب در فاصله ۷۵ کیلومتری برازجان (مرکز شهرستان دشتستان) قرار دارد. اگر کسی از استان فارس قصد مسافرت به این روستا داشته باشد باید ابتدا وارد شهرستان فراشبند سپس به شهر بوشکان، روستای خون، شهر کلمه مرکز بخش بوشکان و در نهایت به روستای فاریاب وارد می‌شود. فاریاب دارای آب و هوای تقریباً معتدل و نسبتاً سر سبز است که طبیعت این روستا از اماکن گردشگری استان بوشهر به‌شمار می‌رود. اگر از سمت بوشهر قصد مسافرت به این روستا را داشته باشیم ابتدا وارد شهر اهرم شده و سپس از جاده اهرم فراشبند با گذشتن از تونل پیامبر اعظم و رودخانه تنگ باهوش وارد فاریاب می‌شویم. از سمت برازجان از جاده بهمرد ابتدا وارد شهر کلمه شده و از آنجا به فاریاب وارد می‌شویم. ابونصر
ابونصر (بوانات)، روستایی از توابع بخش سرچهان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. عباسیه (هامون)
عباسیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان هامون در سیستان و بلوچستان است. این روستا در دهستان محمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۵۸ نفر (۱۴۱ خانوار) بوده‌است. برایجان
برایجان، روستایی از توابع بخش علی اباد شهرستان خفر در استان فارس ایران است.این روستا از لحاظ زیبایی و سرسبزی میتوان به عنوان یکی از بهترین روستاهای استان فارس نام برد که از طرفی معروف هست به شمال جنوب که چشمه های فراوان که تعداد آن نزدیک به ۴۰ هست از جمله آب لر آباد، چشمه امامزاده بی بی دختران ،چشمه آبتاب ، آب قنات و...که این چشمه ها از اب فراوان برخورداند . امامزاده در این روستا امامزاده شاهزاده محمد ، امامزاده سید صالح وامامزاده بی بی دختران قرار دارد . از نظرتاریخ قدمت این روستا پیش از ۱۵۰۰سال هست. اهالی این روستا به دامداری و کشاورزی مشغول هستند. هرچند نیم بیشتر جوانان این روستا به شهر کوچ کردند ولی هنوز هستند جوانانی که برای سربلندی روستای خود در حال سعی و تلاش هستند . شورا و دهیار از همین جوانان تشکیل شدند که سالیان اخیر پروژه های عمرانی زیادی انجام دادند. که روستا پیشرفت چشمگیری کرده هست .  از طرفی در روستا چندتا باغهای تفریحی برپا شده که دیدن آنها خالی از لطف نیست اروانه (سرخه)
اَروانه روستایی در دهستان هفدر بخش سرخه شهرستان سرخه استان سمنان ایران است. این روستا در شمال باختری شهر سمنان قرار دارد. روستای اروانه در مسیر جاده سمنان-فیروزکوه و در شمال شهر سرخه قرار گرفته‌است و ۲۷ کیلومتر با سمنان فاصله دارد. از جاذبه‌های طبیعی این روستا می‌توان به چشمه طبیعی اروانه اشاره کرد. بزینان
روستای بزنیان (بزآیلان) از روستاهای تاریخی و باستانی آذربایجان شرقی بوده و در حدود ٦۰ کیلومتری شهرستان اهر و ۱۰ کیلومتری غرب شهرستان هوراند و در دهستان دودانگه واقع شده است. ابی سفلی
ابی سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. پیکان (اصفهان)
این روستا در ۷۵ کیلومتری اصفهان و ۵ کیلومتری جنوب غربی نیک‌آباد مرکز شهرستان جرقویه و روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جرقویه در جنوب شرقی شهر اصفهان بین مدارهای ۵۲درجه و ۱۰ دقیقه و ۴۰ ثانیه طول جغرافیایی و ۳۲ درجه و ۱۵ دقیقه و ۵۰ ثانیه عرض جغرافیایی و در دامنه‌های شمال رشته کوه محمد نوجوان قرار دارد. طره (نطنز)
طره (نطنز)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان ایران است. این روستا در کنار روستای ابیانه است .با اینکه این روستا هم جاذبه تاریخی دارد اما به دلیل برهم نخوردن آرامش مردم کسی در روستا به عنوان توریست رفت و آمد نمیکند قایش قورشاق
قایش قورشاق روستایی است که در دامنه کوه حیدربابا و در بخش قره چمن شهرستان بستان آباد استان آذربایجان شرقی واقع گردیده این روستا همان روستای مادری محمدحسین شهریار (محمد حسین بهجت تبریزی) می‌باشد که این شاعر ایرانی، دوران کودکی خویش را در آن گذرانده و با الهام از خاطرات کودکی خود در این روستا و همچنین روستای پدری‌اش، خشکناب دست به خلق منظومهٔ حیدر بابایه سلام زد. این روستا در دهستان عباس شرقی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۰۰ نفر (۳۵ خانوار) بوده‌است. بیاضه
نام اصلی این روستا در ادبیات نوشتاری ایران امروزی به صورت " بیاضه " می‌باشد؛ ولی در نقشه‌های منقطع ایران به علت اینکه این روستا دقیقاً در مرز ۳ استان خراسان جنوبی، یزد واصفهان قرار گرفته، گاه از قلم می‌افتد؛ ولی در نقشه‌های پیوسته ایران به صورت "بیاضیه " نوشته می‌شود. در سفرنامه ناصر خسرو قبادیانی به سال "۴۴۴" ه‍.ق نام بیاضه به صورت «پیاده» نوشته شده که مرکزیتی در منطقه داشته‌است. بالابیشه‌سر
این روستا در دهستان فیضیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۷ نفر (۲۰۸خانوار) بوده‌است. ابیانه
شمار خانه‌های ابیانه در سرشماری سال ۱۳۶۰ برابر با ۵۰۰ واحد برآورد شد. این خانه‌ها به‌طور کامل بر روی دامنه شیب‌دار شمال رودخانه برزرود بنا شده‌است. ابیانه در نگاه نخست، روستایی چند طبقه به‌نظر می‌آید که در بعضی موارد تا چهار طبقهٔ آن را می‌توان مشاهده کرد. اتاق‌ها به پنجره‌های چوبی ارسی مانند مجهز هستند و اغلب دارای ایوان‌ها و طارمی‌های چوبی پیش آمدهٔ مشرف بر کوچه‌های تنگ و تاریک‌اند که خود به صورت مناظر جالبی درآمده‌است. نمای خارجی خانه‌ها، با خاک سرخی که معدن آن در مجاورت روستا قرار دارد پوشیده شده‌است. از آنجا که در دامنه‌های شیب‌دار فضای کافی برای ساختن خانه‌های موردنیاز وجود ندارد در این روستا چنین رسم شده‌است که هر خانواده انبار غار مانندی در تپه‌های یک کیلومتری روستا، در کنار جاده و نرسیده به ابیانه، ایجاد نماید. این غارها که در دل تپه‌ها حفر شده‌اند و از بیرون تنها درهای کوتاه و محقر آن نمایان است برای نگهداری دام و نیز آذوقهٔ زمستانی و اشیاء غیرضروری مورد استفاده قرار می‌گیرد. عشاره بیت یباره
این روستا در دهستان آهودشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۰ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است. این روستا که ساکنین آن از عشیرهٔ بنی کعب میناو (بیت کرم الله) می‌باشند همگی به شغل کشاورزی مشغول می‌باشند. به دلیل مرغوبیت زیاد زمین‌های زراعی این روستا، تولید گندم در این روستا به میزان قابل توجهی انجام می پذیرد. تعدادی از ساکنین این روستا جذب مراکز و واحدهای صنعتی استان شده و بعضاً خود کارآفرین شده و در شهر اهواز ساکن شده‌اند. با وجود دوری از مرگز استان و وجود محرومیت‌های رفاهی و عمرانی، اما این روستا با تلاش اهالی خود توانسته است عنوان موفق‌ترین روستا در منطقه را به خود اختصاص دهد.  برخی از اهالی این روستا، پس از گذراندن تحصیلات عالیه در ارگان‌ها و شرکت‌های مهم دولتی استان مشغول به کار شده‌اند. ابوالحیات
ابوالحیات، روستایی از توابع بخش کوهمره نودان شهرستان کوه چنار در استان فارس ایران است. تنگ ابوالحیات در نزدیکی این روستا قرار دارد. کورانه (قزوین)
این روستا در دهستان اقبال شرقی قرار دارد و جمعیت آن در سرشماری ها به این شکل بوده است: کالیجان
روستاى کالیجان در شمال استان آذربایجان شرقی قرار گرفته است و یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی، شهرستان ورزقان بخش خاروانا می باشد. این روستا در فاصله صدوپنج کیلومتری تبریز و ۳۲ کیلومتری ورزقان قرار گرفته است. روستاى كالیجان در یک منطقه کوهستانی و زيبا قرار گرفته است كه همه ساله پذيراى ميهمانانى از شهر و روستاهاى اطراف است . اين روستا از طرف شمال غربي با روستای علیار و از طرف جنوب شرقى با روستاهاى هيزه_جان و شرف_آباد و از طرف شمال شرقى با روستاى خاكوانق و از طرف شمال با منطقه زيبا و بكر چيچك_لى همسایگى دارد. ابنیه
این روستا در دهستان بالاولایت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۵۲ نفر (۲۶۰خانوار) بوده‌است. ابیرش
این روستا در دهستان غیزانیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۲۵نفر (۵۵خانوار) بوده‌است. شادیان (بافت)
روستای زیبای شادیان یکی از روستاهای معروف شهرستان بافت است که در موقعیت جنوب شرقی این شهرستان قرار دارد و در فاصله تقریبی 60 کیلومتری از مرکز شهرستان می باشد . این روستا دارای سابقه تاریخی قابل توجه ای می باشد ، و در خصوص نام این روستا نظرات متفاوتی وجود دارد عده ای از علاقه مندان به مباحث تاریخی در این منطقه بر این باورند که نام اصلی این روستا شاه دهان بوده و ترکیبی است شامل ؛ شاه و دهان که ظاهرا جمع ده و قریه منظور است عده ای هم برای نام این روستا داستان و جنبه خاصی قائل نیستند . با توجه به تعدد چشمه ساران و قنوات موجود در این روستا که سرسبزی و خرمی خاصی به این منطقه بخشیده و همچنین وجود جنگل بادام صحرایی و به اصطلاح مردم محلی علوک و همچنین رویش درختان بنه یا همان پسته وحشی و سرو کوهی (اورس) و همچنین تنوع زیستی گیاهی و جانوری بالا و به خصوص گیاهان دارویی که در این منطقه وجود دارد این روستا را جزو مکان های گردشگری شهرستان بافت قرار داده که در کنار روستای زیبای طرنگ و سایر روستاهای این منطقه بکر توجه عده ای را به خود جلب کرده که مطمئنا با شناسایی این منطقه توسط طبیعت دوستان ایرانی توانایی ارضای آنها را دارد . کوه های زیبا و منحصر به فرد این منطقه برای کوه نوردان و غارنوردی (صعود به غار آبی طرنگ) و احتمالا بادهایی که در این منطقه می وزد برای ورزش چتر بازی و پاراگلایدر و گلایدر بسیار مناسب باشد ولی در این خصوص نظر ورزشکاران این رشته و همچنین مطالعات هواشناسی باید در نظر گرفته شود . نکته قابل ذکر دیگر در خصوص این روستا و همچنین این شهرستان ، باران های دوره ای شبانه روزی در طول دوره هایی  که بعضا تا چندین سال طول میکشد در اواخر زمستان و اوایل بهار است که این بارش ها باعث می شود در ماه های فروردین و به ویژه اردیبهشت آنچنان که نیاکان ما به درستی بر این ماه نام نهاده اند خداوند این منطقه را به بهشتی بی بدیل در دل کویر های ایران تبدیل کند .  به علاوه در طول دوره های ده ساله باران های سیل آسایی در فصل تابستان در این منطقه و به طور کلی در جنوب شرق ایران می بارد که منشا آن نه دریای مدیترانه بلکه اقیانوس هند است که گفته میشود این باران های دوره‌ای با فعالیت های کیهانی مرتبط است . در خصوص پوشش گیاهی میتوان به بادام کوهی ، سرو کوهی ، بنه ، آویشن ، کلپوره ، زیره ، تره کوهی ، لاله های وحشی و ده ها مورد دیگر اشاره کرد همچنین تنوع جانوری این منطقه شامل گونه هایی همچون بز و میش کوهی ، گرگ ، روباه ، عقاب ، شاهین ، باز ، کبک و بلدرچین و به گفته مردم محلی خرس ، انواع پرندگان آوازه خوان همچون بلبل خرما و سهره و ... و همچنین مرغ مینا و صیاد و ده ها گونه دیگر است و همچنین پلنگ و یوزپلنگ در گذشته (به گفته مردم محلی) بوده است .  مردم این منطقه به کشاورزی و دامداری مشغول هستند و تولیدات با کیفیت این منطقه زبانزد است و محصولات کشاورزی چون ؛ انار ، بادام ، گردو ، انگور ، به ، زردآلو و آلوچه و انجیر و ... اما پرورش دام به نگهداری گوسفند محدود میشود . شهرستان ابی
شهرستان ابی (به لاتین: Abei Township) در جمهوری خلق چین است که در Hulin واقع شده‌است. ابیانه
ابیانه روستایی در دامنه کوه با نماهای کاهگلی قرمز با زیر طاقی‌های سفید و پنجره‌های مشبک زیبا و چوبی است که هرچه در آن دیده می‌شود جلوه‌های از گذشته‌های دور دارد. مردم ابیانه به‌سبب کوهستانی بودن منطقه و دور بودن محل آن‌ها از مراکز پرجمعیت و راه‌های ارتباطی، قرن‌ها در انزوا زیسته و در نتیجه بسیاری از آداب و رسوم قومی و سنتی و از جمله زبان و لهجهٔ قدیم خود را حفظ کرده‌اند. زبان مردم ابیانه از زبان‌های ایرانی شمال غربی که البته در طول زمان دچار تغییر و تحولات زیادی شده و اکنون فقط تعداد کمی از واژه‌های اصیل پهلوی در گویش آنان شنیده می‌شود. پوشش سنتی، هنوز هم میان آن‌ها رواج دارد و در حفظ آن تأکید و تعصب از خود نشان می‌دهند. در مردان ٫شلوار گشاد و درازی از پارچهٔ سیاه (دوید یا همان دبیت، شلوار مردان بختیاری) و در زن‌ها، پیراهن بلندی از پارچه‌های گل‌دار و رنگارنگ است. زن‌های ابیانه معمولاً چارقدهای سفیدرنگی بر سر دارند. برز (نطنز)
در ۲۱ کیلومتری جاده نطنز - کاشان جاده ایی فرعی به سمت ابیانه منشعب می‌شود، بعد از پاسگاه نیروی انتظامی روستای برزرود روستای هنجن قرار دارد از هنجن جاده دو قسمت می‌شود :جاده مستقیم به سمت ابیانه و جاده انحرافی سمت چپ به سمت چیمه می‌رود. در مسیر جاده ابیانه، روستاهای هنجن، یارند، کمجان، برز، طره و ابیانه قرار دارد. احمدیه (ملایر)
این روستا در دهستان کمازان علیا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲۰۷ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است. اسماعیل‌آباد (سرچهان)
اسماعیل‌آباد (بوانات)، روستایی از توابع بخش سرچهان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. اسبیانه
این روستا در دهستان چلو قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است. عباس علی‌آباد
این روستا در دهستان دشت زرین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸ نفر (۵خانوار) بوده‌است. نوزاد (درمیان)
این روستا در ۶۵ کیلومتری مرکز استان خراسان جنوبی و در ۲۵ کیلومتری شهر اسدیه قرار دارد. این روستا در یک دره واقع شده و آب روستا از دو رشته قنات و یک حلقه چاه تأمین می‌شود. هوای روستا در تابستان‌ها بسیار مطبوع می‌باشد. اهالی این روستاها از نظر مذهب، معیشت، شیوه زندگی و اوضاع اجتماعی با یکدیگر وجه اشتراک زیادی دارند. دربارهٔ این روستا هیچ سابقه تاریخی مکتوبی وجود ندارد. فقط مزار بی بی صاحبه در جنوب روستا قرار دارد که بنا بر اقوال ظاهراً از نیکان بوده و مورد احترام و زیارت اهالی است ولی هیچ سند مکتوبی در خصوص انتساب ایشان به امامان شیعه وجود ندارد. در اقدامی اخیراً شورای روستا این مکان را توسعه و بازسازی نموده‌است . علی‌کند
علی‌کند یا آلی‌کند روستایی از توابع بخش سیمینه شهرستان بوکان در استان آذربایجان غربی ایران است. بازیاب
این روستا در دهستان نخلستان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۴۳نفر (۱۶ خانوار) بوده است. این نام روستایی است کوچک اما در میان دره و دارای زیبایی منحصربه‌فرد این روستا از چند قسمت تشکیل شده به نام های بشکفت . پاپاشی . بیخ دره و ...این روستا در ایران استان اصفهان و در حوضه شهرستان نایین قرار دارد . تعداد خانوار ساکن در این روستا بسیار اندک بوده و آنان نیز از اهالی روستا های مجاور می باشد . از دلایل مهم مهاجرت دیگر روستاه ها به این روستا مانند ایراج . حسین آباد و هفتومان و ... به این روستا : آب و هوایی منحصربه‌فرد حاصلخیزی خاک روستا موقعیت بسیار مهم از لحاظ حجم آبی زیاد و در دل دره بودنش می باشد که موقعیت جالبی دارد. این روستا در قدیم همان پاپاشی نام داشته است .از بزگان قدیم این روستا قربانعلی مسعود می توان نام برد وی برای آبادانی این روستا تلاش ها و زحمات بسیاری کشیده است . از جمله رسیدگی های جهاد کشاورزی و جهاد سازندگی در این روستا و دولت محترم می توان احداث لوله کشی آب داخل روستا . خطوط انتقال برق مخابرات و دکل های مخابراتی و تلویزیونی و رادیویی میباشد . در چند سال اخیر بدلیل آب گوارا و فراوان روستا با استفاده از خطوط لوله کشی به شهرستان خور انتقال داده اند و ماشین های کامیون حمل آب نیز برای انتقال آب این روستا به معادن اطراف از ین آب استفاده می نمایند . در سالهای اخیر دو عدد سد در موقعیت های مناسب در این روستا احداث گردیده که در سیستم آبی این روستا و روستاهای هم جوار تأثیر بسزایی گذاشته است . محصولات باغی این روستا انار . آلو . سیب . گلابی . زردآلو. هلو . گردو توت سیاه و سفید و غیره... است  و محصولات زراعی آن گندم . جو . لوبیا .عدس . کنجد و غیره ... است . اهالی روستا به کار کشاورزی و دیگر مشاغل روستا دامداری و کار در معادن اطراف میباشد. جمع آوری گیاهان کوهی نیز در کنار امور دیگر به آنان کمک می کند. سیستم آبیاری مزارع از طریق چند استخر آب و جوی های سیمانی است. ابوزیدآباد
ابوزیدآباد (نام محلی: بیزُوُی "Bizovoy") و روستاهای پیرامون آن حسین آباد شیبانی، قاسم‌آباد، یزدلان، کاغذی، امین آباد، محمدآباد، ریجن ، علی آباد، شهریاری و فخره در ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی کاشان، در جلگه ای هموار در شهرستان آران و بیدگل واقع شده‌است. بخش ابوزید آباد بین ۳۳ درجه و ۵۰ دقیقه تا ۳۳ درجه و ۵۵ دقیقه عرض شمالی و ۵۱ درجه و ۴۰ دقیقه تا ۵۱ درجه و ۵۲ دقیقه طول شرقی قرار دارد. حسین‌آباد شیبانی در جنوب شرقی‌ترین قسمت این محدوده واقع شده‌است. ریجن و شهریاری و فخره شمالی‌ترین و امین‌آباد غربی‌ترین مرز این محدوده را تشکیل داده‌اند. نام این منطقه در زبان محلی، بیزُوُی می‌باشد و مردم کاشان و آران و بیدگل و فارسی زبانان تا دلیجان آن را بوزآباد می‌خوانند. اکبرآباد (میانه)
اکبرآباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گرمه شمالی بخش کندوان شهرستان میانه واقع شده‌است. ابیانه
مسجد جامع: این مسجد در محله «میون ده» (میان ده) قرار دارد و دارای دو شبستان است که شبستان قدیمی آن به وسیله دری کوتاه به کوچه اصلی راه دارد. کف آن شبستان چوبی است. در دیوار جنوبی این شبستان، محراب چوبی قدیمی قرار دارد که جزو آثار تاریخی با ارزش روستای ابیانه‌است که تاریخ ساخت آن به سال ۴۷۷ ه‍.ق بر می‌گردد. روی این محراب نقش گل وبوته کنده کاری شده و با خطوط برجسته کوفی سوره «یس» در آن حک شده‌است. برخی نیز عقیده دارند به خط میخی نیز نوشته دارد. این مسجد منبری چوبی دارد که مربوط به دوره سلجوقیان است و تاریخ ساخت آن ۴۶۶ ه‍.ق است، روی این منبر نقوش گل وبوته، گل هشت پر و کتیبه‌هایی به خط کوفی وجود دارد. در ورودی مسجد نیز با نقش گل و بوته و خطوط برجسته، کنده‌کاری شده‌است. این در، یک بار نیز مورد سرقت قرار گرفته‌است. شبستان جدید این مسجد سالن بزرگی است که در محوطه میانی آن نورگیری در سقف قرار گرفته‌است. در این سالن ستون‌هایی با سرستون کنده کاری شده قرار دارد. سقف این سالن به صورت تخته پوش از چوب گردو است که با نقوش منظم هندسی قاب‌بندی شده‌است. این سقف از نوع کرکس پوش است (به شکل بال گسترده کرکس است) و بر روی آن کتیبه‌هایی از آیات قرآن وجود دارد. مسجد حاجتگاه مسجد پرزله مسجد پنجه علی مسجد یوسمون مسجد بی بی زبیده خاتون آبوویان، آرارات
آبوویان (به ارمنی: Աբովյան) روستایی که در استان آرارات ارمنستان واقع شده‌است. آبوویان در ۱۳ کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده‌است. این روستا در سال ۱۸۳۰ بنیانگذاری شده‌است. ابیانه
مردم به کشاورزی، باغداری و دامداری مشغول‌اند که با روش‌های سنتی اداره می‌شود. بیشتر زنان در امور اقتصادی با مردان همکاری دارند. در این روستا برای آبیاری مزارع و باغات از هفت رشته قنات استفاده می‌شود. گندم، جو، سیب‌زمینی و انواع میوه به‌خصوص سیب، آلو، گلابی، زردآلو، بادام و گردو محصولات این روستا است.. بویینک
این روستا در دهستان ایلات قاقازان شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۴۴ نفر (۱۹۹خانوار) بوده‌است. ماهی‌آباد (میانه)
ماهی‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کندوان بخش کندوان شهرستان میانه واقع شده‌است. فاصله ان از شهر میانه حدود ۲۰ دقیقه است. اکثر خانه‌های ان به سبک جدید ساخته شده‌اند و خانه‌های نو جای خانه‌های قدیمی را گرفته‌است. به علت ارتباط زیاد با شهر آداب و رسوم این روستا نیز شباهت زیادی به آداب شهری دارد. «اصغری» نام خانوادگی اکثر اهالی این روستا می‌باشد. ابیانه
قدیمی‌ترین اثر تاریخی ابیانه آتشکده‌ای است که مانند دیگر بناهای دِه در سراشیبی قرار گرفته‌است. آتشکده ابیانه را نمونه‌ای از معابد زرتشتی دانسته‌اند که در جوامع کوهستانی ساخته می‌شد. کمانه (ارومیه)
این روستا در دهستان دول قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۱ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است. ونونان
ونونان، روستایی از توابع بخش سلطانیه شهرستان ابهر در استان زنجان است.ونونان، روستایی از توابع بخش سلطانیه شهرستان ابهر در استان زنجان ایران است. ونونان (به معنای پر برکت) روستایی از توابع شهرستان سلطانیه، استان زنجان، کشور ایران است. به عبارت دیگر این روستا یکی از روستاهای طارم محسوب گشته و در دامنه جنوبی قافلانکوه (جزء رشته کوه‌های البرز) واقع شده‌است. عموماً ونونان دارای آب و هوای معتدل و سردسیر می‌باشد.می‌باشد، بدین منظور که دارای زمستانهای بسیار سرد و تابستانهای معتدل است. ونونان دارای باغهای متعدد میوه است که از محصولات آن می‌توان زردآلو، گوجه سبز، هلو، گیلاس گردو فندوق شلیل سیب و … را نام برد. همچنین این روستا دارای تنوع زیاد گیاهان بومی است و از لحاظ ذخیره ژنتیک گیاهی، بسیار غنی می‌باشد همچنین بسیاری از گیاهان دارویی در علفزارها و مراتع اطراف روستا یافت می‌شود. گویش اهالی ونونان به زبان آذری است، شغل اهالی، بیشتر دامداری، زراعت و باغداری، گلیم بافی و جاجیم بافی است. بیشتر اهالی ونونان به شهرهای اطراف (زنجان) یا به شهرهای بزرگ (کرج) و دماوند مهاجرت کرده‌اند و گروه اندکی در حال حاضر در ونونان زندگی می‌کنند، اما در چند سال اخیر مهاجرت معکوس (از شهر به روستا) در این روستا اتفاق افتاده‌است که می‌توان یکی از علل آن می‌توان به ورود برق، خطوط تلفن، وجود مرکز بهداشت بهبود وضعیت جاده و آب وهوای عالی روستا دانست. علی اصغر انصاری|مجید رحیمی. محمدجواد امیده.امیر محمداحمدی. درفرهنگ دهخدا:ونونان . [ وَ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان طارم بخش سیردان شهرستان زنجان . سکنه ٔ آن 432 تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2).حسن انصاری آبده‌گاه
آبده‌گاه یکی از روستاهای قدیمی از توابع شهرستان باشت واقع در استان کهگیلویه و بویراحمد است.آب این روستا سابق از چشمه انارستان به وسیله لوله کشی و همچنین چاه‌های دست‌ساز و چشمه‌های اطراف تأمین می‌شد.اکنون با کم شدن آب چاه و چشمه‌های اطراف، دولت با حفر چاههای عمیق و لوله کشی آب روستای آبده‌گاه و روستاهای اطراف مانند کلگان، سرابیز، گروس، نارگ‌موسی، مله‌تم، موری‌کش، پنبه زار و بوسنگان را تأمین کرده‌است. جمعیت آبده‌گاه (علیا و سفلی) در گذشته مجموعاًَ ۱۰۰۰ نفر (۱۰۰ خانوار) تخمین زده می‌شد ولی اکنون با مهاجرت روستائیان به کمتر از 50 خانوار رسیده است. آبده گاه به دو بخش علیا و سفلی تقسیم شده‌است. در اصطلاح محلی به اهالی بخش علیا پیچابی و به اهالی بخش سفلی دولیاری گفته می‌شود. بی‌بکران
بی بکران، روستایی است از توابع بخش سیلوانه و در شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران.این روستا از طبیعت بکر برخوردار است علی‌آباد اعلاء
این روستا در دهستان عزیزآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است. اربابی علیا
این روستا در دهستان کوار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۸ نفر (۱۰۴خانوار) بوده‌است. سپیدانه
این روستا در دهستان سراب بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۴۰ نفر (۵۹خانوار) بوده‌است. مردمان این روستای بختیاری نشین از طایفه از طایفه بزرگ مالملی و تیره کوراوند هستن بابره علیا
بابره علیا یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان هرزندات شرقی بخش مرکزی شهرستان مرند واقع شده‌است. زبان این روستا نیز همانند مناطق دیگر تورکی آذربایجانی بوده با لهجه هرزندی . این روستا بین روستاهای میاب وهرزند قرار دارد و در دشت الکی قرار دارد. پیشه ی اکثر اهالی مقیم روستا کشاورزی و دامداری می‌باشد. دوسنگان
دوسنگان، روستایی از توابع بخش سلطانیه شهرستان ابهر در استان زنجان ایران است. این روستا در دامنه کوههای البرز قرار گرفته، از شمال به کوههای البرز، از جنوب به سنبل آباد، از غرب به روستای تاریخی بوئین و از شرق به روستای والایش منتهی می شود و ین روستا در جوار آثار به جای مانده روستای تاریخی سیاه سره قرار گرفته است. اکثر مردمان این روستا زندگی را با کشاورزی و دامداری می گذرانند. بخشی از ساکنان این روستا از ساکنان اولیه روستای بوئین تشکیل گردیده است. افضل
افضل یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کندوان بخش کندوان شهرستان میانه واقع شده‌است. والایش (ابهر)
والایش، یکی از روستاهای استان زنجان است که در دهستان سنبل‌آباد، بخش سلطانیه، شهرستان ابهر قرار دارد، در سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۸۹۰ نفر در ۲۲۴ خانوار بوده است فامیلی این اقوام که در این روستا واقع شده گروسی است و نام آوران بزرگی همچون شهیدان گروسی از این روستا هستن این روستا در ارتفاعات واقع شده و خانه هایشان در سینه کوه و به صورت پله کانی است این روستا یکی از چشم انداز های استان زنجان است . ولوگرد
روستاهای مجاور ولوجرد، روستای چیمه در ضلع جنوبی و روستای هنجن در ضلع شمالی است و تا روستای تاریخی و مشهور ابیانه حدوداً ۲۰کیلومتر فاصله جاده‌ای دارد. این روستا در دهستان برزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۳ نفر (۸۶خانوار) بوده‌است. علی بیات
این روستا در دهستان بی بی سکینه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴۶ نفر (۱۴۲خانوار) بوده‌است. سیلانه
سیلانه، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان ارومیه استان آذربایجان غربی ایران. ابهان
ابهان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بهمئی در استان کهگیلویه و بویراحمد ایران است. اباذر (بهبهان)
این روستا در دهستان سردشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۲ نفر (۸۵خانوار) بوده‌است. بن عباس
این روستا در دهستان افرینه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است. مرانه (مریوان)
این روستا در دهستان خاوومیرآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶ نفر (۹خانوار) بوده‌است.به نظر می رسد نام مریوان از تغییر شکل یافته روستای مرانه شکل گرفته باشد.که به مرور به مروانه ومریوانه ودر نهایت وهابیه
وهابیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اهواز در استان خوزستان ایران است. امیرآباد (سیمینه)
امیرآباد یک روستا در ایران است که در دهستان آختاچی شرقی شهرستان بوکان واقع شده‌است. امیرآباد ۱۴۰ نفر جمعیت دارد. عباس عبداله
این روستا در دهستان جزینک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۱۴ خانوار) بوده‌است. دردانه (اقلید)
این روستا در دهستان احمدآباد قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۰۴ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است. خبینه علیا
خبینه علیا، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اهواز در استان خوزستان ایران است. خبینه علیا روستایی بسیار سرسبزدر شبه جزیره ای بوجود آمده از دور زدن رودکارون به وسعت بیش از 150هکتار درمجاورت شرکت نورد در جنوب غربی شهر اهوازبود که حدود شصت خانواده عموما از طوایف دشت بزرگ وچهارلنگ در آنجا ساکن بودنند شغل اکثر ساکنین این روستا کشاورزی در زمینهای حاصلخیز وباصفای روستا وکار در کارخانجات آجر پزی وفولاد مجاور بود البته ساکنین این روستای زیبا وشبه جزیره ای پس از انقلاب وسیل سال 1358 از این روستا به مناطق دیگر اهواز مهاجرت کرده واکنون دیگر در این روستا کسی از اهالی بومی زندگی نمیکند وخانه های قدیمی کاملا از بین رفته ولی در فاصله چند کیلومتری شمال این روستا در زمینهای شرکت گروه ملی روستایی به همین نام بوجود آمده ولی تعداد کمی از آهالی قدیمی در این روستای جدید زندگی میکنند ابنو (بیضا)
این روستا در دهستان همایجان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۱۹۶ نفر (۲۷۸خانوار) بوده‌است. همچنین با توجه به سرشماری و سامانه ابنوی ها حدود چهل هزار ابنوی در سرار کشور زندگی میکنند که عمده این جمعیت در شیراز می باشند. اهالی این روستا فارس می باشند. و به گویش اردکانی صحبت میکنند از مشاهیر این روستا میتوان به هادی چوپان و همچنین داریوش غلامی موسس و صاحب کارخانه اخشان اشاره کرد(در سال ۱۳۹۸ فوت کردند). آقاگل
آقاگل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوئین میاندشت در استان اصفهان ایران است. این روستا در منطقه جغرافیایی سرد و معتدل واقع شده‌است و مابین استان‌های لرستان و اصفهان قرار دارد (آخرین روستای استان اصفهان). این روستا دارای چشمه‌ها و قنات‌های بسیار زیادی است (از جمله قنات دره بزرگه (محلی:دره گپه)، قنات کوه چرا (محلی:کوچوره بالا و دوون) بالا و پایین) که مقداری از آنها به دلیل خشکسالی‌های اخیر خشک شده‌اند. اطراف این روستا را کوه‌های زاگرس پوشانده‌اند و پوشش اصلی تپه‌های آن گون می‌باشد. جدیداً جاده اصلی این روستا آسفالت شده‌است. شغل اصلی مردمان این روستا کشاورزی و دامداری است و محصولاتی از قبیل گندم، جو، سیب زمینی، عدس، لوبیا، ماش، یونجه، نوخود و آلبالو، گیلاس، زردآلو، بادام و … را می‌کارند. دشت‌های این روستا دارای گیاهان دارویی بسیاری از قبیل :چای کوهی، گل عقربانه، آویشن، بومادران و… می‌باشد. سراب الیاس
این روستا در دهستان بیرانوند جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۶ نفر (۱۰۳خانوار) بوده‌است.ساکنان این روستا از طایفه پیرداده بیرانوند هستند.شغل اصلی اهالی روستا کشاورزی و دامپروری هست.در سال های اخیر کشت برنج در این روستا رایج شده و کیفیت این محصول بسیار خوب و مناسب می باشدو در بهبود اقتصاد خانوارها موثر بوده است.آب زراعی غالبا از سد ایوشان تامین می شود.داخل روستا سرابی قرار دارد که قبل از لوله کشی اهالی آب شرب خود را از آن تامین می کردند.این روستا بر دامنه کوهی زیبابه نام قلایان بنا نهاده شده است کرانه (روستا)
روستای کرانه در میانهٔ شمال باختری جزیره اصلی بحرین قرار دارد و از نظر اداری در استان شمالیه طبقه‌بندی می‌شود و شامل مجتمع‌های مسکونی ۴۵۴ - ۴۵۶ - ۴۵۸ - ۴۶۰ می‌باشد. علی‌آباد (سرچهان)
علی‌آباد (بوانات)، روستایی از توابع بخش سرچهان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. ابویسان
این روستا در دهستان میان جوین قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیّت آن ۷۳۹ نفر (۱۸۵ خانوار) بوده است. علی‌آباد (خنداب)
علی‌آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خنداب در استان مرکزی ایران است.بنیانگذار این روستا شخصی به نام گودرز چگینی بوده است،او از منطقه خرمن سوخته قزوین به این منطقه مهاجرت کرده است.گودرز سه فرزند پسر به نام های حاج سبزعلی،قاسم و اکبر داشته که اکثریت ساکنان این روستااز نسل این سه تن می باشند.آنان به دلیل اینکه دامدار و کشاورز بودند در ابتدا در منطقه ایی بالاتر از جای فعلی این روستا زندگی میکردند که به آن قشلاق حاج سبزعلی میگفتند.وجود چشمه ایی به نام آب قشلاق در ان منطقه که چشمه اییست بسیار قدیمی با آبی بسیار خنک و ثابت باعث سکنی گزیدن انان در آنجا بوده و روستای فعلی علی آباد زمین های کشاورزی و چراگاه دام های آنان بوده است.همچنین یک چشمه ایی دیگر هم در همان حوالی وجود دارد که به ان مالگه گفته میشود.لهجه ی مردمان روستای علی آباد، لری نزدیک به لهجه ی اراکی می باشد.دامداری و کشاورزی شغل اکثریت اهالی این روستاست.نام ابتدایی روستای علی آباد مزرعه حاج سبزعلی بوده.که بعدها به علی آباد تغییر نام پیدا میکند.حاج سبزعلی فرزند گودرز بوده و مالک این روستا و از خان های نامدار منطقه شرا(چرا) بوده است.به احتمال فراوان چگینی های دیگر روستاهای منطقه شرا از علی آباد کوچ کرده و به جوزان.فوران.شاوه.قشلاق قطب آبادو...رفته اند.اکثر مردم روستا باهم فامیل هستند و در منطقه به یکدلی و اتحاد معروفند.باغ های انگور،کشمش و سایه خشک روستای علی اباد معروفند. انگور،هلو،زردآلو،سیب،گلابی،گیلاس،آلو،انجیر،گردو،بادام و...از محصولات باغ های این روستا هستند.و گندم،جو و... نیز فراوان کشت میشود.قنات این روستا در زمان های خیلی نزدیک به خاطر اب فراوان ،زیستن غاز و اردک های اهلی و از وسط روستا جاری شدنش معروف بوده.اما متاسفانه اکنون اثری از آن باقی نمانده.روستای علی اباد تاملایر حدود ۳۰ کیلومتر و تا اراک حدود ۱۰۰ کیلومتر فاصله دارد.اب و هوای روستا در تابستان گرم و در زمستان سرد است.در فصل های بهار و پاییز بادهای بسیار تندی میوزد.