در سبک هوی متال ازچه آلات موسیقی استفاده می شود؟
موسیقی هوی متال
گروه‌های متال بیشتر اوقات از یک درامر، یک بیسیست، یک نوازنده گیتار ریتم، یک نوازنده گیتار لید (تک‌نواز) و یک خواننده که ممکن است نوازنده هم باشد تشکیل شده‌است. در برخی از زیرشاخه‌های هوی متال از کیبورد نیز استفاده می‌شود. گروه‌های هوی متال اولیه بیشتر از ارگ‌های هاموند استفاده می‌کردند که بعدها سینتی‌سایزر جایگزین آن شد. با این وجود گیتار بیشتر اوقات عنصر اصلی هوی‌متال است. از تغییر صدای گیتار برای ایجاد یک صدای قوی‌تر و 'سنگین' استفاده می‌شود. با گذشت زمان تک‌نوازی‌ها و ریف‌های ظریف‌تر بخش اعظم «موسیقی هوی‌متال» را تشکیل داد. نوازندگان گیتار از تپینگ، سویپ پیکینگ و دیگر تکنیک‌های پیشرفته برای نواختن سریع استفاده کردند. همچنین با توسعه فناوری، روش‌های جدیدی برای تغییر صدای گیتار به وجود آمد.
هوی متال (فیلم)
هوی متال فیلمی ۹۱ دقیقه‌ای به کارگردانی جرالد پاترتن با بازی هاروی آتکین محصول کشور ایالات متحده آمریکاست. هاگارد
هاگارد را می‌توان جزو مهمترین گروه‌ها و از پیشگامان ژانر سمفونیک متال برشمرد. سبک آنها در آغاز کار گروه دث متال بود ولی از آلبوم دوم گروه به اجرای ملودی‌های سمفونیک با سازهای کلاسیک ملهم از تم‌های فولک روی آوردند. وسپ (آلبوم)
وسپ نام اولین آلبوم استودیویی گروه هوی متال وسپ است که در ۱۷ آگوست ۱۹۸۴ منتشر شد. این آلبوم با ۳ نام مختلف شناخته می‌شود: در روی جلد نسخه‌ای که در قالب صفحهٔ گرامافون منتشر شد عنوان "آدمکش‌های بالدار" درج شده‌بود. در نسخه‌ای که در قالب نوار کاست منتشر شد در بخش لیست ترانه‌ها، حروف اولین ترانهٔ آلبوم با نام «من می‌خواهم کسی باشم» بولدتر از نام بقیهٔ ترانه‌ها چاپ شده بود و به‌نظر می‌رسید طبق رویهٔ متداول، آلبوم، هم‌نام اولین ترانهٔ آن است. به‌هر روی از این آلبوم معمولاً با نام "وسپ" یاد می‌شود. جادوی متال
جادوی متال اولین آلبوم گروه موسیقی هوی متال پنترا است که در سال ۱۹۸۳ میلادی منتشر شد. بلک متال
بلک متال یکی از زیرشاخه‌های موسیقی هوی متال است. ضرب‌آهنگ بالا و سریع، اشعار بیمار گونه، کلام هارش، همراه با جیغ‌های گوش‌خراش، صدای کمپرس نشدهٔ دیستورشن مازاد بر ساز و استفادهٔ زیاد از تکنیک‌های غیر مسترینگ، مانند ترمولوپیکینگ، فیدبک گیتار الکتریک، دابل کیک () درامینگ، ریتم‌های زوج بلاست بیت ()، گام‌های کمتر استفاده‌شده و بکر، فواصل رعب‌آور و ساختار کلی غیر متعارف آهنگ‌ها از مشخصه‌های این سبک هستند. یودی‌او درک‌اشنایدر
یودی‌او درک‌اشنایدر خواننده، آهنگساز و موسیقیدان آلمانی است. همچنین او پایه‌گذار گروه هوی متال اکسپت نیز است. او به داشتن صدایی منحصر به‌فرد، پوشیدن لباس‌های منقش به تصاویر، قدی کوتاه و داشتن موهای کوتاه بلوند مشهور است. موسیقی هوی متال
بسیاری هوی متال را بیشتر با شیطان‌پرستی مترادف می‌دانند. با این‌حال استفاده از نمادهای شیطان‌پرستانه و ضدمسیح به مرور و پس از یکی دو دهه از آغاز به کار گروه‌های هوی متال، و بیشتر در زیرگونه‌های فرعی متال رایج است. بیشتر گروه‌های نخستین در دهه‌های هفتاد و هشتاد نوعی عرفان مسیحی را دنبال می‌کردند و استفاده از گردن‌بند و نشان صلیب به هنگام اجرای زنده یا حتی بر روی آلات موسیقی کاملاً معمول بود. پاور متال
سرچشمه این گونه را از موج نو هوی متال انگلیسی دانسته‌اند، پدید آمدن "ملودیک پاورمتال" را به ظهور گروه آلمانی هلووین در دههٔ ۸۰ میلادی و گروه فنلاندی استراتو واریوس در دههٔ ۹۰ نسبت می‌دهند. در این گونه تمرکز ویژه‌ای بر روی ملودی شده و حال و هوای مثبت و روشنی دارد. گروه پر آوازه هلووین توانست با ترکیب ریف‌های سریع خفه شده اسپید متال و اجرای خواننده با کوک صدای بالا سبک جدیدی را پدید آورد که امروزه آن‌را «ملودیک پاور متال» می‌نامیم. ضبط آلبوم "نگهبانان هفت کلید قسمت اول" توسط هلوین را نقطه تولد پاورمتال دانسته‌اند. استراتو واریوس هم توانست که با استفاده از کیبورد و گیتار که قطعات سولوی نئو-کلاسیک را می‌نوازد در پیشرفت قسمت ملودیکِ پاورمتال موفق باشد. آپوکالیپتیکا
آپوکالیپتیکا یک گروه موسیقی بدون کلام فنلاندی است که از ۳ (قبلاً ۴) نوازنده ویولن‌سل و یک درامر تشکیل شده‌است. آنها در نواختن موسیقی هوی متال با استفاده از ویولن‌سل مهارت دارند، و قطعات موسیقی کلاسیک را نیز اجرا می‌کنند. همهٔ اعضا گروه از فارغ‌التحصیلان آکادمی سیبلیوس هلسینکی هستند. ریچی بلکمور
بلکمور از ترکیب گام‌های بلوز با جمله‌بندی گام‌های مینور و افزودن حال و هوای موسیقی کلاسیک اروپا به سبکی رسید که امروزه با عنوان نئو کلاسیک از آن یاد می‌شود و بسیاری از نوازندگان هوی متال مدرن پیرو این سبک هستند. هد زدن
هد زدن نوعی رقص رایج در میان هوادارن موسیقی راک و هوی متال است که با تکان دادن شدید سر که هماهنگ با ضرب موسیقی است، انجام می‌شود. هواداران این نوع موسیقی اصطلاحاً خود را هدبنگر می‌نامند. هاروی مندل
هاروی مَندِل (زادهٔ ۱۱ مارس ۱۹۴۵) نوازندهٔ گیتار اهل آمریکایی است که برای روش‌های نوآورانه‌اش در نواختن گیتار الکتریک شناخته شده‌است. وبگاه آل‌میوزیک از او به عنوان یک گیتاریست خلاق سبک راک یاد کرده‌است که تاثیرهای عمده‌ای از جَز و بلوز گرفته‌است. گروو متال
گروو متال (که بعضی اوقات پُست-ترش یا به اختصار گروو نامیده می‌شود) زیرسبکی از موسیقی هوی متال است. این سبک موسیقی در دههٔ ۹۰ میلادی فراگیر شد و محبوبیت آن در دههٔ آغازین قرن بیست و یکم هم ادامه پیدا کرد. گروه موسیقی پنترا از پیشگامان گروو متال به‌شمار می‌آید. پاور متال
پاور متال یکی از زیر مجموعه‌های سبک هوی متال است که از هم درآمیزی متال سنتی و ترش متال یا اسپید متال پدید آمده‌است و معمولاً حال و هوای سمفونیک دارد. پاور متال را به دو گونه متفاوت اما مربوط به هم تقسیم می‌کنند: یکی را به آمریکای شمالی نسبت می‌دهند که تا حد زیادی در همان جا جلوه و نمایانگر شده و این قسم با اصواتی سنگین، شبیه اسپید متال همراه شده‌است. گونه دیگر را پایه‌ریزی شده در اروپا می‌دانند بخصوص آلمان، انگلستان و اسکاندیناوی که نقش ویژه‌ای داشته‌اند. تفاوت این گونه با شکل آمریکای شمالی را در وجود اصوات ملودیک آرام‌تر و استفاده از ساز کیبورد در آن می‌دانند. خرده‌فرهنگ هوی متال
لباسها: یکی دیگر از ویژگی‌های این این خرده فرهنگ مد لباس آن است. این مدهای لباس نیز همانند موسیقی متال در طی چندین دهه دچار تغییراتی شده اند ولی برخی عناصر اصلی خود را حفظ کرده‌اند. به‌طور معمول مد لباس هوی متال بعد از 1970 - 1980 تشکیل شده از بلوجین‌های تنگ یا شلوارهای کتانی و چکمه‌های موتورسواری یا کفشهای ورزشی و تیشرت‌های سیاه به همراه ژاکت‌های بدون آستین جین یا چرم مزین با وصله‌های بافته و دکمه‌ها و پین‌های باندهای هوی متال می‌باشد. موسیقی هوی متال
اولین استفاده از واژه «هوی متال» در غزلیات آوازی در اصطلاح «heavy metal thunder» در سال ۱۹۶۸ می‌باشد: I like smoke and lightning Heavy metal thunder Racin' with the wind And the feelin' that I'm under متال مسیحی
موسیقی متال مسیحی سبکی هوی متال است که بیشتر در آمریکا و کانادا و برخی دیگر کشورهای دیگر غربی رواج دارد. اکستریم متال
اکستریم متال به معنی متال افراطی یک چترواژه است که به طور غیردقیق و ناواضح تعریف شده‌است و برای تعدادی از زیر-گونه‌های مرتبط بایکدیگر در موسیقی هوی متال که از اوایل دهه ۱۹۸۰ توسعه یافتند به‌کار گرفته‌می‌شود. اکستریم متال به عنوان «یک خوشه از زیر-گونه‌های متال که با سروصدای زیاد و عصیان‌گری شفاهی و بصری شخصیت‌پردازی شده‌است» تعریف‌می‌شود. این اصطلاح معمولاً اشاره‌دارد به یک سبک بیش‌تر پرسروصدا، خشن‌تر یا زمخت‌تر، زیرزمینی و غیر-تجاری که با اسپید متال، ترش متال، دث متال، بلک متال، و دووم متال ارتباط و هم‌پیوندی دارد. به استثنای دوم متال همه گونه‌های ذکر شده با تمپوهای سریع، که نشان از وجود ریشه‌های آنها در هاردکور پانک است شخصیت‌پردازی شده‌اند، و از تلفیق هاردکور پانک با گونه‌های اکستریم متال، زیر-گونه‌های دیگری همچون اسلاج متال، متال‌کور ، گرایندکور، کراست پانک پدید آمده است. آیسد ارث
آیسد ارث نام یک گروه هوی متال آمریکایی در ایالت فلوریدا است. سبک موسیقی این گروه را ترکیبی از ترش متال، پاور متال، پروگرسیو متال، اپرا، اسپید متال و موج نو هوی متال انگلیسی می‌دانند. آیسد ارث بارها و بارها اعضای گروه خود را تغییر داده‌است. تنها عضو اصلی گروه که از ابتدا به صورت ثابت حضور داشته جان شافر بوده‌است که نقش آهنگساز و نوازندگی گیتار را بر عهده دارد. پس از او می‌توان به مت بارلو خواننده فعلی و راندال شاور نوازنده لید گیتار سابق گروه اشاره کرد که بیشترین زمان حضور در گروه را دارند. راندال اولین نوازنده لید گیتار گروه بود که در سال ۱۹۸۸ به گروه پیوست و تا ۱۹۹۸ با گروه همراه بود. مت بارلو در سال ۱۹۹۴ به گروه پیوست، او پس از واقعه اا سپتامبر در آمریکا به علت تأثیر شدیدی که این ماجرا بر روی روحیه او داشت از گروه در سال ۲۰۰۳ جدا شد و شروع به کار اداری به عنوان یک حقوق دان کرد. البته بازگشت دوباره او در سال ۲۰۰۷ هواداران را بسیار خوشحال کرد. در سال ۱۹۹۱ میلادی جان شافر با همکاری خواننده گروه بلایند گاردین، هانسی کرش، یک گروه دیگر به نام دمونز اند ویزاردز را راه اندازی کرد و حاصل این همکاری انتشار دو آلبوم بود. مجیکا
مجیکا عنوان هشتمین آلبوم استودیویی گروه هوی متال دیو است که در ۲۱ مارس ۲۰۰۰ با همکاری شرکت نشر اسپیت‌فایر منتشر شد. این آلبوم مجالی بود برای بازگشت کریگ گلدی که در آلبوم‌های "رویای پلید" و "ارباب ماه" هم با گروه دیو همراه بود. در آلبوم مجیکا جیمی بین نوازندگی گیتار باس، سیمون رایت نوازندگی درامز و اسکات وارن نوازندگی کیبورد را بر عهده دارند. رانی جیمز دیو خواننده گروه هم به مانند دیگر آثار دیو، نقش تهیه‌کنندگی آلبوم را ایفا می‌کند. خرده‌فرهنگ هوی متال
شیوه رقص: طرفداران متال اغلب احتمال دارد که به جای رقص معمولی به ماشینگ و هدبنگینگ مشغول شوند. (ماشینگ یک آیین رایج در کنسرتهای راک است و کوبیدن خود به سمت دیگران در صحنه رقص می‌باشد و هدبنگینگ حرکت تکانی سر به سمت بالا و پایین و هم‌زمان با ریتم موسیقی است.) موسیقی هوی متال
ارجاعات به «موسیقی هوی»، با این تعریف که معمولاً از انواع دیگر موسیقی عامه‌پسند سرعت کمتر و قدرت بیشتری داشت، رواج یافته بود. آیرن باترفلای برای اولین بار در سال ۱۹۶۸ آلبومی به نام «هِوی» منتشر کرد و توضیح روی جلد آلبوم بدین صورت بود: «آیرن- سمبل چیزی سنگین در آهنگ، باترفلای- نور، جذاب و متحرک… شیئی که براحتی می‌توان در تخیلات از آن استفاده کرد. پست-متال
پُست-متال یکی از ژانرهای موسیقی متال است که از ترکیب دو سبک پُست-راک و هوی متال به وجود آمده‌است ضمن اینکه ریشه‌هایی در سبک‌هایی چون پراگرسیو متال و اینداستریال متال دارد. خرده‌فرهنگ هوی متال
طرفداران هوی متال با نامهای مختلفی ازجمله متال هد، هدبنگر و تراشر شناخته می‌شوند. این اصطلاحات در زمان‌ها و مناطق مختلف متفاوت است ولی دو کلمه "هدبنگر" و "متال هد" به‌طور جهانی برای اشاره به این خرده فرهنگ و طرفداران آن مورد پذیرش قرار گرفته‌است. دیس (موسیقی)
آهنگ آغازین آلبوم "«شبی در اپرا"» اثر «کوئین»، «مرگ بر دو پا (اختصاص داده شده به …)»، یک نمونه بارز از دیس‌ترک در موسیقی هوی‌متال است که هدفش مدیر سابق گروه بوده‌است. «سکس پیستولز» دو آهنگ مختلف به نام‌های «"نیویورک»" با هدف قرار دادن «نیویورک دالز» و «ای.ام. آی» که هدف آن استودیوی "ایمی" بود را در این سبک ساخت. موسیقی راک
یکی از زیرشاخه‌های اصلی راک، سبک هوی متال است که امروزه خود به عنوان یک شاخهٔ اصلی شناخته می‌شود. از موسیقی متال که به علت خشن‌بودن آواها به این نام خوانده می‌شود، به خودی خود زیر شاخه‌های متعددی منشعب شده‌است. این موسیقی با گروه لد زپلین و سپس بلک سبث آغاز شد. دههٔ هشتاد میلادی دوران شکل‌گیری کامل‌تر و تعالی این سبک به حساب می‌آید. پاور متال
ساز کیبورد هم معمولاً توسط گروه‌های پاورمتال در سازبندی آهنگ‌ها مورد استفاده قرار گرفته و می‌گیرد. این کار توسط جنز جانسون از گروه استراتو وَریوس همگانی شد، البته استفاده آن‌ها از لهجه‌های ظریف به صداهای پر در ملودی متغیر می‌نماید. بعضی از گروه‌های سمفونی پاورمتال مانند نایت ویش، راپسودی آو فایر یا فیری لند در ضبط و استفاده بیشتر از عناصر موسیقی سمفونیک شهرت دارند. این گروه‌ها به‌جای نوازندهٔ کیبورد از ارکسترهای مجهز برای همراهی با موسیقی‌شان استفاده می‌کنند. فولک متال
فولک متال یکی از گونه‌های موسیقی هوی متال است که در دههٔ ۹۰ میلادی در اروپا گسترش یافت. این گونهٔ موسیقی همان‌طور که از نام‌اش پیداست ترکیبی از هوی متال و عناصر موسیقی فولک است که شامل استفاده از سازهای موسیقی فولک و آواز خواندن به آن شیوه در قطعات متال است. موسیقی راک ایرانی
در همین سال‌ها جو تازه‌ای از موسیقی راک در میان جوانان ایرانی در حال شکل‌گیری بود. موسیقی «هوی متال» که زیر شاخه‌ای موسیقی راک و جدا شده از سبک «هارد راک» می‌باشد، به سرعت در میان ایرانیان محبوب می‌شد و توجه جوانان ایرانی به انواع سبک‌های متال بیش از پیش در حال اوج‌گیری بود. گروه‌های زیادی در این زمینه تشکیل شدند. هم‌اکنون موسیقی متال و زیر شاخه‌هایش از نظر دولت جمهوری اسلامی ممنوع و غیرمجاز است. تامی جو رتلیف
رتلیف تا سال۲۰۰۸ در چند باند به طور غیررسمی کار کرد. سبک نوازندگی او به سبکی که باند می‌خواست بستگی داشت اما اکثراً در سبک هوی متال کار می‌کرد. سبک و هنر شعری حافظ
از دستگاه‌های موسیقی با نام‌های عراق، اصفهان، و حجاز و اصطلاحات فنی مانند عمل، بازگشت، خسروانی، پهلوی و ضرب اصول نام می‌برد. سازهای زهیِ رود، بربط، چنگ، دوتایی، رَباب، تنبور، عود، سازهایی هستند که در شعر حافظ به‌کار رفته‌اند و این در حالی است که حافظ از هیچ‌یک از سازهای بادیِ شیپوری یا بوقی مانند بوق، کرنا، شیپور، سرنا و شور، استفاده نکرده است. تنها سازهای ارغنون و نی هستند که حافظ از آنها نام برده است. ارغنون نیز در معنی هارمونی موسیقی و اجرام آسمانی آمده است همانند قانون که یک بار به کار رفته و آن هم در معنای هارمونی. نی در شعر حافظ دارای صدای آهنگین، صدای محزون و یا حتی صدای انسانی مشخص است و پس از چنگ بیشترین تکرار را دارد و اغلب در کنار سازی دیگر مانند دف، چنگ، بربط و یا عود می‌آید. هیچ‌یک از سازهای کوبه‌ای شناخته‌شده مانند تنبک، دهل، تبیره، نقاره و سنج نیز در بافتی موسیقایی در شعر حافظ نیامده‌اند؛ جز در یک مورد که نشان می‌دهد ساقی در هنگام خواندن شاعر، بر کاسه‌ای واژگون ضرب می‌گیرد. از سوی دیگر بسیاری از درام‌ها و زنگ‌هایی که برای اعلان یا اطلاع زده می‌شوند مانند جرس، درا، زنگ کلیسا، ناقوس و کوس در شعر حافظ آمده‌اند و بعضی نیز در معنایی اصطلاحی و غیرموسیقایی به‌کار رفته‌اند مانند طبل. تنها سازهای کوبه‌ای بهره‌برده در بافت موسیقایی در شعر حافظ، چغانه و دف هستند که هردو همراه با سازی همراهی‌کننده — که معمولاً چنگ یا نای است — استفاده می‌شوند که برای خلق ریتمی رقص‌انگیز به‌کار می‌روند. سمفونیک متال
کیبوردها نقش بسیار مهمی را در سمفونیک متال بازی می‌کنند و در واقع نقش کیبورد را می‌توان نقطه کانونی موسیقی این سبک دانست. هنگامی که دیگر سازها قطعاتی نسبتاً ساده را می‌نوازند این کیبورد است که قطعات پیچیده‌تر و تکنیکی‌تر را می‌نوازد. در هر سبک شناخته‌شده‌ای که مربوط به سمفونیک متال باشد، تنها کیبوردها هستند که برای نواختن قطعات کلاسیک یک آهنگ استفاده می‌شوند. این ساز توانایی پوشش دادن تمام فرم‌های موسیقی کلاسیک را دارد. بعضی مواقع در هنگام اجراهای زنده شاهد آن هستیم که گروه‌ها تمایل دارند به‌جای استفاده از سمپل‌های دیجیتالی کیبورد، از ارکستر و سازهای واقعی بهره ببرند. نئو-کلاسیکال متال
نام نئو-کلاسیکال متال از مفهوم عظیم و گسترده موسیقی کلاسیک گرفته شده‌است. در این زمینه می‌توان گفت که این مفهموم خاص، نئو-کلاسیکال متال، چگونگی استفاده کردن نئوکلاسیسم از موسیقی کلاسیک سنتی را نشان می‌دهد. موسیقی نئوکلاسیک را معمولاً مربوط به جنبش مدرنیسمی می‌دانند که در آن آهنگسازان تحت تأثیر دوران کلاسیک قرار دارند. به‌طور کلی این دوره از سال‌های میان ۱۷۵۰ تا ۱۸۱۰ میلادی سرچشمه می‌گیرد، دورانی که در آن بهترین آهنگسازان همچون بتهوون، موتزارت و هایدن ظهور کردند. به‌طور حتم دورهٔ کلاسیک زمانی بود که موسیقی قانون‌مند و ساختاریافته پدید آمد مانند سونات، سمفونی و موسیقی چهاربخشی که در همین دوره تکامل یافتند. مکتب نئوکلاسیسم در عرصه موسیقی تقریباً یک قرن پس از دوره کلاسیک به وجود آمد و در خلال جنگ‌های جهانی اول و دوم به اوج شکوفایی رسید. مکتب نئوکلاسیم در عرصه موسیقی در واقع یک واکنش بود، واکنشی به مکتب رومانتیسم در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ میلادی. در مکتب رومانتیسم که در آن نام آهنگسازانی چون ریچارد واگنر و گوستاو مالر به چشم می‌خورد، سعی شده بود تا بر روی دو مقوله موسیقی گفتاری و فرم موسیقی کار شود تا بتوان با کمک آن‌ها در هنگام ساختن آثار بزرگ، محدودیت‌های قانون تونالیته را نادیده گرفت. ایگور استراوینسکی و پائول هایندمیث دو آهنگساز در سبک نئوکلاسیک بودند که توانستند عناصری از موسیقی کلاسیک مانند هارمونی اجرای دسته جمعی و تبعیت مطلق از فرم موسیقی را با ادبیات خاص خود در مورد هارمونی پیشرفته و ریتم‌های متغیر ترکیب کنند. موسیقی هوی متال
در خصوص صدای زنده، شدت صدا یکی از مهم‌ترین عوامل به‌شمار می‌آید. اولین گروهی که به شکلی شاخص چه از نظر نوازندگی گیتار و چه درام نوازی و خوانندگی آثار هوی متال منتشر کرد گروهلدزپلین بود. به دنبال جیمی هندریکس و دِ هو گروه‌های اولیه هوی متال معیارهای جدیدی برای شدت صدا در حین اجرا تعیین کردند. تونی ایومی گیتاریست پیشگام گروه هوی متال بلک سبت، یکی از نخستین نوازندگان هوی متال است که به دلیل صدای زنده موسیقی دچار مشکلات فراوان در شنوایی خود شد. راک نواز دیترویت تد نوجنت و پیت تونشند-گیتاریست گروه دِ هو- تقریباً کر شده‌اند. گروه یوداکسیس از کانادا معروف به داشتن طولانی‌ترین و بلندترین طبلهای باس به طول شش پا هستند، که برخی از آن به عنوان دلیل اهمیت اندازه یاد می‌کنند. تثبیت صدای هوی متال در هجو راک با نام «این ضربه فقرات است» اثر گیتاریست «نایجل توفنل-که اعتراف کرد آمپلی فایرهای مارشال وی به گونه‌ای تغییر یافته‌اند که تا یازده بالا بروند-به تمسخر گرفته شده‌است. خرده‌فرهنگ گوت
مد گوتیک به سبک لباس پوشیدنی گفته می‌شود که تاریکی، ترسناکی و بعضی اوقات بدن نمایی از ویژگی‌های آن است. مد گوتیک شامل رنگ کردن مو به رنگ سیاه یا سفید، موجدار کردن مو، لب‌های سیاه و لباس‌های سیاه است. تا حد زیادی نگاه به این سبک در افراد و موقعیت جغرافیایی استفاده از آن متفاوت است، هر چند تقریباً همه گتها از برخی از عناصر این سبک به‌طور مشترک استفاده می‌کنند. برخی طراحان مد از قبیل  الکساندر مک کویین  و  جان گالیانو به عنوان طراح «مدل گوتیک بانوان» نیز شناخته می‌شوند. مد گوتیک اغلب با مد هوی متال اشتباه گرفته می‌شود. دلیل آن موضوع این است که معمولاً خارجی‌ها طرفداران هوی متال، به ویژه کسانی که لباس‌های سیاه رنگ می‌پوشند یا پوستی رنگ پریده دارند را با طرفداران گوتیک اشتباه می‌گیرند. موسیقی هیپ هاپ
ساز هیپ هاپ چه از نظر سیستم صوتی و چه از نظر ضبط و چه از نظر آهنگسازان و سازهای مورد استفاده آنان برگرفته از دیسکو، فانک، و ریتم و بلوز است. استفاده دی جی‌های دیسکو و باشگاه از میکس از نیاز به استمرار موسیقی و در نتیجه انتقال آرام در بین قطعات ناشی می‌شد. بنابر مقایسه، هیپ هاپ کول دی جی هرک، جدا کردن و بسط تنها بریک—یک تکنوازی کوبه‌ای میان پرده— از طریق ترکیب دو نسخه از یک قطعه‌است. این امر، به گفته آفریکا بامباتا، «بخش خاص قطعه‌است که همه منتظر آن هستند، آن‌ها آماده‌اند به هیجان بیایند.» (توپ، ۱۹۹۱) جیمز براون، باب جیمز، و پارلیامنت—در میان بسیاری دیگر— مدت‌ها منبع محبوبی برای بریک بودند. می‌توان قطعات ساز را نیز اغلب به صورت شیپور به این قطعات افزود (همان‌جا). بنابراین سازهای هیپ هاپ ترکیبی یا مبتنی بر سیستم صوتی شبیه موسیقی فانک، دیسکو، یا سول است. آوازها، گیتار، کیبورد، باس، طبل و کوبه. جف بک
بیشتر آثار جف بک قطعات بدون کلامی (instrumental) هستند که با مشخصهٔ نوآوری در صداها و در سبک‌های بلوز راک، هوی متال و فیوژن جَز ساخته شده‌اند. در سال‌های اخیر افزوده شدن شیوهٔ نوازندگی راک و عناصری از الکترونیکا را هم در آثار او می‌توان شنید. نماد شاخ
نماد شاخ یکی از نمادهای موسیقی هوی متال و راک هم هست. این علامت جایگاه ویژه‌ای در میان هواداران این سبک‌ها دارد تا جایی که آن‌ها در هنگام دیدار همدیگر، این علامت را به هم نشان می‌دهند یا در کنسرت‌ها دست‌های خود را بلند می‌کنند و این نماد را نشان می‌دهند. اینداستریال متال
اینداستریال متال سبکی از موسیقی است که از اینداستریال دنس میوزیک، ترش متال و هاردکور پانک بدست آمده است. در این سبک از تکرار ریف‌های گیتار متال، سمپلینگ، سینث‌سایزرینگ یا خطوط سیکوئینسر و صدای دیستروت شدۀ خواننده استفاده میکنند. آیومی
آیومی یک آلبوم در سبک هوی متال است که توسط تونی آیومی گیتاریست گروه بلک سبث و تعداد زیادی از نوازندگان و خوانندگان مختلف ساخته شد. کسانی که در ساختن این آلبوم مشارکت داشتند عبارتند از: ساختن آلبوم تقریباً ۵ سال زمان برد. تمامی آهنگ‌ها توسط آیومی، تهیه کننده باب مارلت و خوانندگان مربوط به هر آهنگ ساخته شده‌اند.(به استثنای آهنگ «فراموشی سیاه» که فقط توسط آیومی و بیلی کورگن ساخته شد) موسیقی هوی متال
«سمفونی ویرانی» از آثار مورد علاقه‌ی هواداران گروه و بخش جدانشدنی کنسرت‌های مگادث است. وب گاه آل میوزیک از «سمفونی ویرانی» به عنوان یکی از موفق‌ترین آهنگ‌های آلبوم شمارش معکوس برای انقراض یاد کرده‌است. آهنگ با یک سمفونی خیلی کوتاه به همراه گروه کر شروع می‌گردد که با توجه نام آهنگ و محتوای شعری چندان نا مربوط نمی‌باشد. نویه دویچه هرته
نویه دویچه هِرته یک سبک موسیقی هوی متال است. نام این سبک به وسیله گروه آلمانی اومف! در آلبوم اسپرم (۱۹۹۴) ابداع شد. گرمای روح
«گرمای روح» نام اولین ترانه از اولین آلبوم استدیویی گروه هوی متال آمریکایی اونجد سون‌فولد است. سبک اصلی این آهنگ هارد راک بود که گیتاربیس آن توسط زکی ونجنس نواخته شد اما چندی بعد ورژن هوی متال این آهنگ منتشر شد که گیتار بیس آن توسط سینیستر گیتس انجام شد. پیانو استفاده شده در این آهنگ توسط خواننده آهنگ ام. شدوز نواخته شد. موزیک ویدیو این کار در سال ۲۰۰۱ ساخته و پخش شد. موسیقی هوی متال
در کتاب «تاریخ هوی متال» عنوان شده که «هوی» از «hippiespeak» گرفته شده به معنای هر چیزی که؟ ترش متال
ثرَش متال به‌عنوان اصلی‌ترین سبک مشتق از هوی متال شناخته می‌شود. گیتاری پرخاش‌گر، سرعتی، تکنیکی، جوی سنگین که عموماً چیزی ناموزون و فراتر از ملودی می‌نوازد.چیزی که شاید در اوایل کار با اسپید متال یکسان به حساب می‌آمد.اما گروه‌هایی مثل مگادث و متالیکا که جزو بهترین‌های این سبک بودند چیزی فراتر از این را به نمایش گذاشتند که شامل ریفهای قوی گیتار بود.موتورهد جزو نخستین و بزرگترین گروه‌های ترش محسوب می‌شود. پراگرسیو متال
این سبک معمولاً هدفی فراتر از سرگرمی دارد و تلاش می‌کند تا جنبه‌های هنری تر و تجربی تری به هوی متال بی افزاید. دوم متال
دوم متال بیش از اینکه یک سبک باشد، یک چاشنی است که می‌توان آن را در بسیاری از سبک‌ها مثل دث متال دید. در واقع یافتن موسیقی که دوم متال خالص باشد بسیار سخت است بنابراین معمولاً آن را به زیر شاخه‌های دیگری مثل دث/دوم، فیونرال و … تقسیم می‌کنند. کشورهای اسکاندیناوی نظیر فنلاند و سوئد در این سبک بسیار هنرمندانه عمل می‌کنند. Swallow The Sun یکی از اصیل‌ترین نمونه‌های این سبک به‌شمار می‌رود. گوتیک متال
گوث متال در سال‌های آغازین دههٔ ۹۰ میلادی در اروپا، به عنوان سبکی مشتق از دث/دوم-که خود ترکیبی از دث متال و دوم متال بود- پدید آمد. این گونهٔ موسیقی که آمیزه‌ای از جو ماتم‌زده و غم‌افزای گوتیک راک و صدای بلند گیتار و فرم تهاجمی هوی متال است، با شیوهٔ روایت ملودرام و اشعاری که عمدتاً از مفاهیمی مانند مذهب و وحشت آکنده‌اند در فضایی مابین این دو سبک سیر می‌کند. هنرمندان گوث متال با درهم‌آمیختن المان‌های گوتیک با ژانرهای مختلف هوی متال، تنوع زیادی در این سبک ایجاد کرده‌اند. از گروه‌های پیشگام گوتیک متال پارادایز لاست، آناتما و مای داینگ براید هستند که خاستگاه هر سه‌شان شمال انگلستان است. از گروه‌های مهم دیگر این سبک که در نیمهٔ اول دههٔ ۱۹۹۰ ظهور کردند می‌توان به تایپ او نگاتیو از آمریکا، تیامات از سوئد و د گدرینگ از هلند اشاره کرد. گروه نروژی تیتر آو تراژدی با همراه کردن صدای پرخاشگر خوانندهٔ اصلی مرد و نوای زلال گروه کر زنان، ترکیبی «دیو و دلبر وار» از صداها را ایجاد کردند. اکثر گروه‌های گوتیک متال از چنین تضادی در اجرای آثارشان بهره می‌برند. موسیقی هوی متال
«هوی متال» در حال حاضر دارای دومعنای مجزاست: یکی نام گونه‌ای از موسیقی به همراه زیرگونه‌های آن و دیگری سبکی است که گروه‌های اولیهٔ هوی متال در دههٔ ۱۹۷۰ داشتند که گاهی اوقات متال سنتی نیز نامیده می‌شود.مشخصه‌های اصلی هوی‌متال که آن را از راک جریان اصلی جدا می‌کردند عبارتند از ۱- بهره‌گیری از ریتم و ریف‌های سنگین‌تر و خشن‌تر گیتار الکتریک، ۲- به‌کارگیری ملودی و تک‌نوازی‌های گیتار لید (سولو) با زمانی طولانی، ۳- استفاده از درون‌مایه‌های هارمونی سبک‌های کلاسیک و بلوز و شکستن قالب‌های راک‌اندرول ۴- ریتم‌های سنگین‌تر و قوی‌تر با صدای کوبنده‌تر درامز و ۵- آواز جیغ‌گونه و آزادتر نسبت به آواز راک؛ که باید تفاوت در محتوای ترانه‌ها را نیز به موارد پیش افزود. به گونه‌ای که وجود اعتراض، سیاه‌نمایی وضع موجود، ضدجنگ بودن، عرفان و فرقه‌گرایی مذهبی (در دهه ۱۹۷۰) یا ضدمذهبی (بعداً) از ضروریات آثار هوی‌متال در دهه‌های نخستین بود. رندی رودز
در سال‌های آغازین دههٔ ۸۰ میلادی و در دوره‌ای که گیتاریست‌های نوپای هوی متال سعی می‌کردند شبیه ادی ون هیلن باشند، رَندی رودز یکی از معدود گیتاریست‌های جوانی بود که شیوهٔ منحصربه‌فرد خودش را در نوازندگی ارائه کرد. رودز به جای آن‌که سعی کند مانند دیگران به تقلید تکنیک تپینگ دودستی ون هیلن بپردازد با اتکا به پیشینهٔ نوازندگی‌اش در سبک کلاسیک، یکی از اولین نوازندگان هوی متال بود که موسیقی کلاسیک را در اجرای قطعات هوی متال دخالت داد.(شیوه‌ای که در سال‌های بعد با نام نئو کلسیکال متال شناخته شد و توسط بزرگانی چون مالمستین گسترش داده شد.) موسیقی هوی متال
یکی از فرضیه‌های اخیر اما جنجال‌برانگیز در مورد ریشه این ژانر از طرف «چاس» که در سال ۱۹۶۹ مدیر Jimi Hendrix Experience بود در مصاحبه‌ای تلویزیونی وی با برنامه تلویزیونی PBS TV به نام «Rock and Roll» در سال ۱۹۹۵ پیشنهاد شد. او عنوان کرد: واژه هوی متال از یک مقاله در نیویورک تایمز که راجع به بررسی یک نوازنده بنام Jimi Hendrix بود نشات گرفته‌است… مانند گوش دادن به نوای سقوط فلزات سنگین از آسمان. با این وجود منشأ دقیق این ادعا پیدا نشده‌است و بحث‌های بسیاری در مورد صحت آن وجود دارد. موسیقی هوی متال
هِوی متال که گاه به‌سادگی متال خوانده می‌شود، زیرگونه‌ای از موسیقی راک است که به عنوان یک سبک تعریف‌شدهٔ موسیقی در دههٔ ۱۹۷۰ پا به عرصه گذاشت. موج نوی هوی متال بریتانیایی
مانند هر سبک و جنبش دیگر موسیقی این سبک هم در دوره‌ای دچار نقصان و افول شده‌است، بسیاری از طلایه داران و پیشروان این جنبش نتوانستند از مراحل اولیه موفقیت‌آمیز خود گذر کنند و آن را گسترش دهند. همچنین طلوع یک جنبش دیگر متال در لس آنجلس که به وسیلهٔ گروه‌هایی چون گانز ان روزز، ون هیلن و ماتلی کرو و جذب هواداران جوان و شرکت‌های نشر نیز در افول موج نوی هوی متال بریتانیایی بی‌تأثیر نبود. شرکت‌های نشر آثار موسیقی، گروه‌های لس آنجلسی را به گروه‌های زیرزمینی موج نوی هوی متال بریتانیایی ترجیح می‌دادند و از آن‌ها حمایت بیشتری می‌کردند. ظهور ترش متال در همان زمان نیز عامل دیگری بود که باعث شد خیلی از هواداران جذب آن شوند. سعید سیاحی
موال آهنگی بسیار غمگین و محزون دارد و معمولاً بیش از ساز، مبتنی بر صدای خواننده است. در موال عمدتاً از ساز نی به‌عربی نای یا عود استفاده می‌شود. موسیقی هوی متال
اواخر دهه هفتاد و اوائل دهه هشتاد میلادی از تاریخ موسیقی هوی متال یکی از دورانی است که مورخین موسیقی در مورد آن به شدت بحث و مناظره دارند. منتقدین بر این باورند که شروع هوی متال متشخص و متعارف انتشار آلبوم بریتیش استیل گروه جوداس پریست بوده‌است. تشخص هوی متال امروزی همیشه وامدار دو گروه جوداس پریست و آیرون میدن بوده‌است اما گروه‌هایی مثل بلو ایستر کالت به موفقیت نسبتاً بالایی دست یافتند و صحنه لوس آنجلس به تدریج در دهه هشتاد میلادی، مخاطبان پاپ را به خود دید. دیگران منکر اهمیت این گروه‌ها هستند یا آن را ناچیز جلوه می‌دهند و به جای آن توجه خود را بر ظهور موسیقی نفوذ کلاسیک-که در آثار رندی رودز و نظایر آن شنیده می‌شود-معطوف ساختند. عده‌ای دیگر ترکیب هوی متال را با موسیقی گروه‌های پانک راک از قبیل گروه جوان و سرعت بالای سکس پیستولز مورد تأکید قرار می‌دهند که سرانجام در سال ۱۹۸۰ منجر به شکل‌گیری جریان موج نوی هوی متال بریتانیا شد. از گروه‌های پیشرو این جریان ساکسون، آیرن میدن، موتوهد، ونوم و دایمُند هد بودند. متال همر
مطالب متال همر طیف وسیعی از موضوع‌ها، از جریان‌های اصلی موسیقی متال تا گروه‌های غیر متعارف این سبک را شامل می‌شود. متال همر پرفروش‌ترین مجلهٔ هوی متال در بریتانیا است و اغلب به‌عنوان یک نشریهٔ زیرزمینی مورد توجه قرار می‌گیرد. این مجله در آلمان از سال ۱۹۸۴ منتشر می‌شده است. پاور متال
در پاور متال توجه ویژه‌ای به نحوه اجرای خواننده شده‌است، در این سبک خواننده اصواتی بسیار ملایم‌تر و ظریف‌تر از اصوات درشتی که خواننده‌ها در سبک‌هایی چون دث متال و بلک متال اجرا می‌کنند را از خود بروز می‌دهد. در دنباله میراث بزرگانی چون رونی جیمز دیو، بروس دیکینسون و راب هالفورد و دیگر خوانندگان مشهور سبک هوی متال، خوانندگان پاور متال هم در «کوک اصوات بالا» می‌خوانند. صدای اکثر خوانندگان این سبک در ردهٔ تنور است که توانایی اجرای نُت‌های بسیار بالا را دارند. از میان آن‌ها می‌توان خوانندگان بزرگی چون تیمو کوتیپلتو از گروه استراتو وریوس، مایکل کیسکه خواننده سابق گروه پرآوازه هلووین، اندی دریس خواننده فعلی گروه هلووین و رالف شفرز خواننده گروه پریمال فیر را نام برد. البته در طول سوابق تاریخی سبک پاور متال ما به خوانندگانی چون مت بارلو از گروه آمریکایی آیسد ارث یا ماتیاس بلد از گروه فالکونر یا یوآخیم بردن خواننده گروه ساباتون بر می‌خوریم که بر خلاف گروه‌های قبلی صدایی درشت و بم دارند گرچه در بعضی آهنگ‌های بخصوص مانند قطعه «Creator Failure» از آلبوم "Burnt Offerings" مت بارلو اجرایی متفاوت دارد آنچنانکه ناخودآگاه صدای راب هالفورد تداعی می‌شود. ای‌سی/دی‌سی
هر چند از گروه اِی‌سی/دی‌سی بیشتر به عنوان یک گروه هارد راک یا بلوز راک نام برده می‌شود اما همچنین از آن‌ها به عنوان پیشگامان سبک هوی متال هم نام می‌برند و گاهی در این سبک طبقه‌بندی می‌شوند. با اینحال، آن‌ها همیشه سبک موسیقی خودشان را، فقط راک اند رول دانسته‌اند. وایکینگ متال
گروه سوئدی بفوری از پیشگامان وایکینگ متال به‌شمار می‌آید. آلبوم آغازین آن‌ها با نام "بفوری" که در سال ۱۹۸۴ منتشر شد در نزد بسیاری به‌عنوان اولین اثر بلک متال شناخته شده‌است. آلبوم چهارم گروه بفوری یعنی "خون آتش مرگ" که در سال ۱۹۸۸ میلادی منتشر شد، در برگیرندهٔ دو آهنگ «یک روز خوب برای مردن» و «Blood Fire Death» است که جزو اولین قطعات موسیقی وایکینگ متال به‌شمار می‌آید. وب‌گاه آل‌میوزیک از این آلبوم به‌عنوان «احتمالاً اولین اثر واقعی وایکینگ متال» یادکرده‌است. این روند با انتشار آلبوم ۱۹۹۰ آنها با عنوان ""همرهارت"" ادامه یافت. ""همرهارت"" نقطهٔ عطفی در معرفی وایکینگ متال به‌عنوان یکی از ژانرهای نوظهور سبک هوی‌متال بود. وایکینگ متال
وایکینگ متال سبک موسیقی پُر سر و صدا، بی‌نظمی است که بیشتر اوقات با ملودی‌های غمگین کیبورد همراه می‌شود. «آواهای حماسی» جزو ملزومات این گونهٔ موسیقی به‌شمار می‌رود و گروه‌های وایکینگ معمولاً رویکردی هجوآمیز در استفاده از کیبورد دارند. در موسیقی گروه‌های وایکینگ-مانند گروه‌های فولک متال استفاده از سازهای آکوستیک و بعضی آلات موسیقی غیر متداول در موسیقی هوی متال هم رواج دارد. موسیقی هوی متال (آلبوم)
این آلبوم پس از پیوستن مایک ماشوک، عضو گروه استیند پخش شد که مدتی پس از انتشار آلبوم چندآهنگه "متال"، به عنوان گیتارنواز عضویت گروه درآمده بود. نسخهٔ استاندارد آلبوم دارای یازده آهنگ است که دو آهنگ آن پیش‌تر به صورت اولیه در آلبوم چندآهنگه "متال" پخش شده بود.جیسون نیوستد، خواننده و باسسیت گروه ابتدا در نظر داشت که قطعات منتشرنشده را در قالب سه آلبوم چندآهنگه پخش کند، اما پس از پخش " متال" در آیتیونز و بازخوردهای مثبتی که از سوی طرفداران دریافت کرد، با ناشر خود صحبت کرد تا کارهای منتشرنشده را در قالب یک آلبوم استودیویی پخش کند. هیچ‌چیز دیگری مهم نیست
«هیچ چیز دیگری مهم نیست» ترانه‌ای تصنیفی از گروه هوی متال آمریکایی متالیکا است. این ترانه سومین تک‌آهنگ در پنجمین آلبوم آنها، "متالیکا" بود. این ترانه بارها توسط گروه‌های مختلف دوباره‌خوانی شده‌است. مقدمهٔ «هیچ چیز دیگری مهم نیست» با تکنیک چنگسان (آرپژ) با کوک استاندارد گیتار با نواختن سیم‌های آزاد می (سیم ۱)، سُل، سی و می (سیم ۶) اجرا شده‌است. فولک متال
از مشخصه‌های بارز فولک متال تنوع این گونهٔ موسیقی است و گروه‌های مختلف این ژانر هرکدام به سبک و سیاق خودشان ترکیب‌هایی متنوع از هوی متال و موسیقی فولک را ارائه می‌کنند. گسترهٔ وسیعی از سازهای موسیقی عامیانه توسط گروه‌هایی که در برخی موارد بیش از ۶ عضو برای نواختن قطعه‌ها دارند مورد استفاده قرار می‌گیرند. در این میان گروه‌هایی هم هستند که به‌جای به‌کار گرفتن نوازندگان متعدد از کیبورد برای شبیه‌سازی نوای سازهای آکوستیک استفاده می‌کنند. در متن آهنگ‌های فولک متال اغلب به مضامینی مانند باورهای پیشا ترسایی(مسیحی)، طبیعت، خیال‌پردازی، اساطیر و تاریخ پرداخته می‌شود. موسیقی راک
از نظرِ اکثریت دست اندر کاران موسیقی، دو سبک هارد راک و هوی متال مشابه هستند. چرا که شباهتهای بسیار زیادی بهم دارند. در هر دو مورد صدای خشن گیتار کاملاً قابل تشخیص است و به‌طورِ معمول نقش اساسی را در گروه، خواننده اجرا می‌کند که معمولاً وظیفه نواختن سازی را هم به عهده دارد. اگر چه تفاوت‌های اساسی نیز دیده می‌شود از جمله لزوم وجود ریتم در پس زمینه موسیقی هارد راک. در صورتی که این ویژگی در موسیقی هوی متال دیده نمی‌شود بلکه این نوع موسیقی بر صدای خشن گیتار و ریتم‌های کوبه‌ای تکیه دارد. لد زپلین یکی از پر نفوذترین گروه‌های سبک هارد راک است. موسیقی هوی متال
پس از آن موسیقی بلوز مورد توجه بسیاری از موسیقی‌دانان و نوازندگانی قرار گرفت که سعی داشتند با بهره‌گیری از این نوع موسیقی و فرصتی که گیتار الکتریک‌های جدید ایجاد می‌کرد، صداهای بلندتر و بیشتری-هماهنگ و ناهماهنگ-تولید کنند. از آنجایی‌که شیوهٔ نواختن درامز در بلوز-راک استفاده از ضربه‌های بسیار ساده بر روی طبل‌های کوچک بود، درامرها به استفاده از سِت‌های درامز پیچیده‌تر و پرصداتر روی‌آوردند تا بتوانند با صدای گیتار که هر روز بلند و بلندتر می‌شد مقابله کرده و شنیده شوند. به همین ترتیب خوانندگان نیز تکنیک‌های خود را تغییر داده و با اتکای بیشتر بر روی آمپلی فایر، روند تصنعی‌تر و دراماتیک را پیش رو گرفتند. در همین راستا پیشرفت‌های حاصله در صنعت ضبط، نوازندگان و خوانندگان را قادر ساخت این تغییر رویه و افزایش قدرت و صدا را به‌راحتی ضبط کنند. دن سوانو
او یک مالتی-اینسترامنتالیست (چند ساز نواز) است و در جامعهٔ ملودیک دث متال، پراگرسیو دث متال،دث متال و پاور متال نقش اثرگذار داشته، وی همچنین به دلیل نوع آهنگسازی‌اش که تحت تأثیر پراگرسیو راک قرار دارد نیز شناخته می‌شود و در خوانندگی از دو شیوهٔ خوانندگی دث متال و خوانندگی معمولی استفاده می‌کند. اسپید متال
اسپید متال یکی از زیر شاخه‌های موسیقی سبک هوی متال است که در اوایل دههٔ ۸۰ میلادی پدید آمد، ریشه‌های این سبک به موج جدید هوی متال انگلیسی و هاردکور پانک بر می‌گردد. این سبک در سایت آل میوزیک اینگونه تعریف شده‌است : «موسیقی به شدت سریع، سوزان و به‌طور سخت و طاقت فرسا تکنیکال». و همچنین در همین سایت عنوان شده‌است که اگر سرعت و تکنیک‌های طاقت فرسا را از اسپید متال بگیریم آنگاه ترش متال را خواهیم داشت. موسیقی هوی متال
همچنین آهنگ «مرد اسکیزوفرن قرن ۲۱» از آلبوم اول گروه پراگرسیو راک کینگ کریمسون با نام "در دربار شاه کریمسون"(۱۹۶۹) دارای اغلب ویژگی‌های مضمونی، تصنیفی و موسیقایی متال بود. ویژگی‌هایی مثل صدای بلند و بد گیتار و تک‌خوانی ناموزون رابرت فیلیپ با اشعاری که معطوف بر نقص‌های انسان قرن ۲۱ بود، به همراه فضای تاریک آواز گرگ لیک که از درون یک جعبه کج و معوج می‌گذشت. نئو-کلاسیکال متال
در اجراهای همگانی این سبک، قطعات کلاسیک رونویسی می‌شوند و سپس در فرم‌های راک و متال اجرا می‌شوند؛ و در آخر یک بار دیگر باید تأکید کنیم که دوره‌های کلاسیک و باروک تأثیر شگفتی بر روی این سبک داشته و دارند و این به دلیل اصوات و تکنیک‌های خاص این دوره‌هاست که در ترکیب با فرم‌های راک و متال آثار شگفتی را پدیدآورده‌است. مشین هد (آلبوم)
از "مشین هد" همواره به عنوان یکی از آلبوم‌های تاثیرگذار بر ژانر هوی‌متال یاد می‌کنند و یکی از موفق‌ترین ضبط‌های دیپ پرپل نیز بشمار می‌آید که پس از عرضه، در چارت‌های گوناگونی به جایگاه نخست رسید و در بریتانیا تا ۲۰ هفته و ایالات متحده هم تا ۱۸۰ هفته توانست در جدول فروش باقی بماند. خرده‌فرهنگ هوی متال
خرده فرهنگ هوی متال خرده فرهنگی است که طرفداران موسیقی هوی متال آن را ایجاد نموده‌اند و فقط شامل درک و شناخت هوشمندانه از این سبک موسیقی نمی‌باشد. بلکه طرفدارانی دارد که، با شرکت در کنسرتهای متال، خرید آلبومها، در برخی موارد با بلند کردن موهای خود و اخیراً، با مشارکت در به وب سایت‌های متال، عضویت خود را در این خرده فرهنگ بیان می‌دارند. استیو هریس
استیو هریس نوازندهٔ گیتار بیس انگلیسی است که بیشتر به‌عنوان بیسیست، آهنگ‌ساز اصلی و مرد اول گروه هوی متال آیرن میدن شناخته می‌شود. او در آیرن میدن به‌عنوان نوازندهٔ کیبورد و خوانندهٔ بک وکال هم نقش دارد. موسیقی هوی متال
در اواخر دهه هفتاد ابتدا تین لیزی و سپس جوداس پریست استفاده از دو گیتار لید (تک‌نواز) را باب کردند. گرچه پیش از آن گروه‌هایی همچون ویشبون اش، اسکورپیونز، و ای‌سی/دی‌سی هم از دو گیتار استفاده می‌کردند، در حالی‌که جوداس پریست ریتمی دوگانه را مورد استفاده قرار داد، تین لیزی از دو گیتار لید به عنوان بخشی از صدای ثابت موسیقی خود استفاده کرد. بسیاری از گروه‌ها همچون آیرن میدن از این روند پیروی کردند؛ و حتی گاه‌شمار گیتارهای خود را به سه رساندند. سمفونیک متال
حال و هوای موسیقی در این سبک بسته به خود قطعه موسیقی دارد، اگرچه حتی آهنگ‌هایی که حال و هوایی بیمارگون و دهشتناک دارند در نهایت حس خوبی را به شنونده القا می‌کنند. جو و حال و هوای موسیقی در این سبک کاملاً از نحوه اجرای کیبورد و دیگر سازهایی که از کیبورد تقلید می‌کنند مشخص می‌شود. هوی متال (فیلم)
یک گوی درخشان دختری جوان را با یک سری ماجراهای ترسناک و فانتزی سیاه روبرو می‌کند. این انیمیشن بر اساس مجله آمریکایی بنام Heavy Metal ساخته شده است… ملودیک دث متال
ملودیک دث متال که با عنوان ملودث هم شناخته می‌شود یکی از زیرشاخه‌های سبک موسیقی هوی متال است.در این نوع موسیقی عناصری از موسیقی که عمدتاً توسط گروه‌های موج نوی هوی متال انگلیسی اجرا می‌شود را با عناصری از سبک دث متال در هم می‌آمیزند. موسیقی هیپ هاپ
طی دهه ۸۰، گروه‌های مشهوری مانند Run-D.M.C هم از هیپ هاپ و هم از هارد راک در ژانرهای جدیدی استفاده کردند که نمونه آن «Walk This Way» است با اجرای اروسمیث که موفقیتی فوق‌العاده بدست آورد. سایر نوازندگانی مانند آیس تی و گروهش Body Coun از هیب هاب، بانک راک و متال استفاده کردند، با این حال اینطور گفته می‌شود که اولین گروهی که متال را با تکنیک‌های آوازی رپ آمیخت گروه Anthraxبوده‌است. برداشت جدید «Bring The Noise» توسط (Anthraxو دشمن مردم (ابهام‌زدایی) نمونه‌ای خوب از اولین آهنگ‌های رپ- متال است. Biohazard Faith No More, Rage Against The Machine از جمله سایر نمونه‌های اولیه این گونه موسیقی‌ها می‌باشند. در اواخر دهه ۱۹۹۰ با ظهور گروه‌های مانند لینکین پارک، لیمپ بیزکت وکورن که نیو متال نام گرفتند، موسیقی رپ- متال محبوب تر شد و در عین حال بیشتر مورد انتقاد طرفداران هر دو ژانر موسیقی قرار گرفت. اواس‌آی
به گفته مور، «OSI یک گرایش جدید در پروگرسیو راک محسوب می‌شود»، ترکیب عناصری از پروگرسیو و الکترونیک که به گفته مور «دو دشمن طبیعی هم هستند» و این کشاکش موجب دلچسبی موسیقی می‌شود. متیو از گروه‌های هوی متال و پروگرسیوی مانند Genesis , Jethro tull , Black Sabbath و UFO تأثیر گرفته‌است. کوین مور نیز تحت تأثیر موسیقی الکترونیک، اکسپریمنتال و مینیمال تکنو بوده‌است. کوین و جیم اصولاً تنها کار می‌کنند و نظرات خود را توسط ایمیل با هم درمیان می‌گذارند. کار همه آلبوم هایشان به این شکل بوده‌است که مثلاً جیم یک ایده، ریف گیتار یا یک آهنگ را برای مور می‌فرستد و مور بعد از انجام تغییرات، ان را برای متیو باز می‌فرستد. مور، خواننده و ترانه سرای گروه، مراحل نوشتن ترانه را مانند «تست رورشاخ صوتی» می‌داند. ترانه‌های آلبوم اول، درون مایه سیاسی داشتند، اما در کارهای بعدی بیشتر در رابطه با تجربیات شخصی مور بودند و در آلبوم Blood ترانه‌ها به گونه ای به هم مرتبط بودند. دوم متال
دوم متال زیر شاخه‌ای از هوی متال است و زایده همان موسیقی با این تفاوت که ریف‌ها و ریتم‌ها تمپوی کمتری نسبت به سبک هوی متال دارد و صدای خواننده در این سبک معمولاً هارش تر است. گیتارها در این سبک معمولاً صداها و کوک‌های بم تری دارند. این سبک دارای موسیقی و معمولاً مضامین سنگین تری نسبت به هوی متال است و از نظر جایگاه موسیقایی در سبک متال جز سبک‌های عالی قدر و گرانمایه به حساب می‌آید. تونی آیومی
حادثه‌ای که برای آیومی در کارخانه به وجود آمد، صدای موسیقی گروه را تحت تأثیر خود قرار داد. در سال ۱۹۷۹ وی کوک گیتار خود را از E به E♭ تغییر داد. در سال ۱۹۷۱ در آلبوم Master of reality، ساز خود را برای سهولت کار انگشتان آسیب‌دیده اش، روی D♭ تنظیم کرد. گیزر باتلر برای تطابق صدا، گیتار خود را به شیوه آیومی کوک کرد. بلک سبث اولین گروه شناخته‌شده‌ای است که سازهای خود را به شیوه متفاوتی کوک می‌کنند. همچنین از بلک سبث به عنوان اولین گروه هوی متال یاد می‌شود. گیتار الکتریک
گیتار الکتریک در سبک‌های مختلفی از جمله راک، متال، بلوز، پاپ، جاز و کانتری استفاده می‌شود؛ اما در سبک راک، متال و بلوز به عنوان ساز اصلی مورد استفاده قرار می‌گیرد. مدل های اصلی، معروف و پرکاربرد گیتار های الکتریکی شامل: لس پاول، هالوبادی، استرتوکستر، تله کستر؛ و انواع خاص دیگری مخصوص سبک متال؛ میشوند. شاک راک
شاک راک () یک واژهٔ مادر است برای توصیف هنرمندانی که موسیقی راک یا هوی متال را با اجراهای نمایشی و تئاترگونه تلفیق می‌کنند، این اجراها بر عنصر شوک تأکید دارند. زک وایلد
جفری فیلیپ وایلد ، معروف به زَک وایلد نوازندهٔ گیتار الکتریک و خوانندهٔ آمریکایی است که بیشتر به‌عنوان لید گیتاریستِ آزی آزبورن و بنیانگذار گروه هوی متال شناخته می‌شود. موسیقی هوی متال
گروه رینبو نیز هر از گاهی به عنوان پیشروی یک نوع هوی متال اصیل خوانده می‌شود. این ادعا را می‌توان در مورد آلبوم‌های آخر دیپ پرپل از قبیل "سوزش" و "طوفان زا" مطرح کرد، لیکن این گروه‌ها عموماً گروه‌های «هاردراک» قلمداد می‌شوند. گروه‌های متال به تدریج فراتر از استفاده تقریباً انحصاری گام‌های غمگین رفتند و مدهایی دیاتونیک را با سولوهای خود تلفیق کردند. این اتفاق نخستین بار توسط جوداس پریست رقم خورد و این رویکرد از آن زمان تاکنون به موارد زیادی گسترش یافته‌است. موسیقی هوی متال
مردم هوی متال اورانوس با بیماری‌ها، داروهای ارگاسم و روش زندگی سرد خوشان در ساحل آبی غبارآلود پیچیده شدند و مردم مین‌راد با موسیقی متال لد زپلین
لد زپلین در اولین سالش، چهار تور در ایالات متحده و چهار تور در بریتانیا برگزار کرد و دومین آلبوم استودیویی خود تحت عنوان لد زپلین دو را منتشر کرد. این آلبوم که تقریباً به‌طور کامل در سفر در استودیوهای مختلفی در آمریکای شمالی ضبط شده‌است، از نظر تجاری حتی از آلبوم اول گروه هم موفق‌تر بود و در جداول بریتانیا و ایالات متحده به رتبه نخست رسید. این آلبوم سبک موسیقایی بلوز-راک که در آلبوم اول گروه پا گرفته بود را بیشتر توسعه داد و اثری با یک صدای «سنگین و سخت، رک و راست» را ایجاد کرد که بسیار تأثیرگذار بود و بارها مورد تقلید دیگران قرار گرفت. Steve Waksman این‌طور در مورد آلبوم نظر داد که لد زپلین دو «نقطه آغازینی بود که موسیقی هوی متال از آنجا سرچشمه می‌گرفت». وکن اوپن ایر
وکن اُپن ایر یک جشنواره موسیقی هوی متال از نوع فضای باز در کشور آلمان است. این جشنواره برای نخستین بار در سال ۱۹۹۰ به عنوان یک رویداد کوچک منطقه‌ای برای گروه‌های هوی متال آلمانی برگزار شد. از سال ۱۹۹۸ این جشنواره به رویدادی بزرگ در تقویم متال اروپا تبدیل گشت و بیش از ۷۰ گروه از آمریکای شمالی،استرالیا و نواحی مختلف اروپا در آن به اجرا پرداختند. این جشنواره معمولًاً در ماه اوت و در مدت حداقل سه روز برگزار می‌شود و از سوی هوادارن سبک‌های مختلف متال مانند بلک متال،متال‌کور،دث متال،گوتیک متال، ترش متال و فولک متال مورد توجه قرار می‌گیرد. در سال ۲۰۱۱ بیش از ۸۶ هزار نفر در این جشنواره حضور داشتند که ۶ هزار نفرش را پرسنل تشکیل می‌دادند. موسیقی هوی متال
Sympothy Of Destruction موسیقی هوی متال
مورخان موسیقی راک معتقدند تأثیر موسیقی پاپ غربی هویت فرار از واقعیت را از طریق اشعار عجیب و خیالی به موسیقی هوی متال داده‌است. در همین حال موسیقی بلوز سیاهان آمریکا با تمرکز بر خسران، افسردگی و تنهایی، واقعیت برهنه هوی متال را به آن می‌دهد. موسیقی هوی متال
این حقیقت که لد زپلین (که نام آن تا حدودی ارجاع به تمسخر کیت مون که «مثل بالونی سربی فرومی‌روند» است) هوی متال را در نام آلبومش افزود ممکن است دلیل عدم استفاده بیشتر از این واژه باشد. طبل بزرگ
در برخی از سبک‌های موسیقی مانند هوی متال، پانک راک، جاز فیوژن، و هارد راک، از پدال و با نیروی پا برای ضربه زدن به طبل بزرگ استفاده می‌شود. گوتیک متال
گوتیک متال یا گوث متال یکی از زیرشاخه‌های موسیقی هوی متال است. موسیقی هوی متال
سبک آوازهای متال بسیار متنوع است. گسترهٔ این تنوع آوازهای اپرایی چند اوکتاوی ساخته راب هالفورد برای جوداس پریست و بروس دیکنسن برای گروه آیرن میدن تا آوازهای خشن بارنی گرین وی ر از نیپالم دث و چاک بیلی از تستامنت را شامل می‌شود. ناپالم رکوردز
ناپالم رکوردز، یک کمپانی نشر موسیقی اتریشی است که مبنای کار خود را بر نشر آثار موسیقی هوی متال زیرزمینی گذارده‌است. زمینه اصلی فعالیت این شرکت، نشر سبک‌های گوتیک متال، فولک متال، وایکینگ متال و سمفونیک متال فعالیت می‌کند اما علاوه بر این‌ها، به نشر سبک‌های دث متال و بلک متال نیز می‌پردازد. کاوایی متال
کاوایی متال (، ; با نام‌های آیدل متال، کیوت متال یا کاواییکور هم شناخته می‌شود) ژانر موسیقی است که عناصر موسیقی هوی متال و جی-پاپ را که در اوایل سال ۲۰۱۰ در ژاپن پیشگام بود، با هم آمیخته‌است. یک قطعهٔ کاوایی متال رایج سازهای موجود در انواع مختلف موسیقی هوی متال را با ملودیهای جی-پاپ و زیبایی‌شناسی آیدل ژاپنی ترکیب می‌کند. مضامین متن ترانه کاوایی متال اغلب نسبت به سایر ژانرهای هوی متال خشونت کمتری دارند. پست-متال
همان طور که گفته شد این سبک ترکیبی است از پُست راک و هوی متال. این یعنی فعل و انفعال تاریکی و روشنایی. ویزگی‌های این سبک به‌طور فهرست‌وار عبارت‌اند از: موسیقی هوی متال
در دائرةالمعارف انکارتا آمده‌است: «زمانی که متن به موسیقی ارتباط داده شد، باخ توانست برای ایده‌های کلامی معادل‌های موسیقایی بنویسد. گروه‌های پراگرسیو راک مثل امرسون، لیک اند پالمر و یِس پیش از پیدایش هوی متال این پدیده را بررسی کرده‌اند. موسیقی هوی متال
مسئلهٔ دیگر نقش عمدهٔ تریتون و گام‌های کروماتیک در هوی متال است. استفاده از یک فاصله متنافر مرکب از یک نت روت و یک چهار تقویت شده/پنج تضعیف شده، مثلاً C و F، منجر به تولید یک صدای «سنگین» و «پلید» تا حدی می‌شود که استفاده از آن در قرون وسطی ممنوع بود و اصطلاحاً به آن «ابلیس در موسیقی» گفته می‌شد. استفاده از تریتون از عناصر زیربنایی تک نوازی‌ها و ریف‌های هنرمندان هوی متال است و از نمونه‌های اولیهٔ آن می‌توان به بخش آغازین آهنگ «یکشنبهٔ سیاه» از آثار بلک سبث اشاره کرد. جوداس پریست
گروه در سال‌های فعالیت‌اش تغییرات متعدد در ترکیب نفرات را تجربه کرده‌است. اعضای کنونی گروه ایان هیل (گیتار باس)، راب هالفورد (آواز)، گلن تیپتن (گیتار)، ریچی فالکونر (گیتار) و اسکات ترویس (درامز) هستند. موسیقی جوداس پریست، بارها و بارها الهام بخش گروه‌های دیگر هوی متال شده‌است. شهرت و محبوبیت آن‌ها باعث شد تا به آنان لقب خدایان متال داده شود. مجله بیلبورد آن‌ها را به عنوان دومین گروه برتر هوی متال تمام دوران‌ها اعلام کرده‌است. دیپ پرپل
دیپ پارپل نام یک گروه راک انگلیسی است که کار خود را از سال ۱۹۶۸ در هارفوردشایر شروع نمود. دیپ پرپل را یکی از پیشگامانِ موسیقی هوی متال و هارد راکِ مدرن در نظر می‌گیرند، گرچه برخی اعضای دیپ پرپل مدعی هستند که موسیقی آن‌ها نمی‌تواند در این سبک‌ها دسته‌بندی شود. گروه در طول فعالیت خود تغییرات زیادی در ترکیب نفرات خود دیده، و بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۴ فعالیتی نداشت. ترکیب اعضای گروه مابین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۶ با عناوین مارک۱٬۲٬۳ و ۴ شناخته می‌شود. ترکیب مارک ۲ موفق‌ترین ترکیب دیپ پرپل بود به رهبری ایان گیلان (خواننده) و ریچی بلکمور (گیتار) که مابین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ فعالیت کرد و در سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۹، و دوباره در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳ احیا شد. گروه مابین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹ با ترکیبی که رود ایوانز به عنوان خواننده، مابین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶ و با حضور دیوید کاوردیل به عنوان خواننده، مابین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ و با حضور جان لین ترنر؛ موفقیت‌های متوسطی را بدست آورد. ترکیب کنونی گروه شامل استیو مورس (از ۱۹۹۴) و ایان گیلان (خواننده) است که تداوم بیشتری داشته‌است، هرچند که با بازنشستگی جان لرد (کیبوردیست) از گروه در سال ۲۰۰۲، ایان پیس (درام) تنها عضو گروه است که از ابتدای شکل‌گیری گروه در آن باقی‌مانده‌است.