سبک باروک از چه دوره ای آغاز شد؟
موسیقی باروک
دورهٔ باروک در موسیقی اروپایی از حدود سال ۱۶۰۰ تا ۱۷۵۰ در نظر گرفته می‌شود. باروک کلمه‌ای ایتالیایی و به معنی زُمخت و ناهنجار است و از کلمه بارکو در ایتالیایی به معنی مروارید صیقل‌نیافته گرفته شده‌است. موسیقی این دوره اغلب بافت پلی‌فونیک دارد. مطرح‌ترین چهره‌های این دوره از موسیقی کلاسیک، باخ، ویوالدی، هندل و آلبینونی هستند. موسیقی کلاسیک
این دوره از سال ۱۶۰۰ م شروع می‌شود و تا حدود ۱۷۵۰ م ادامه می‌یابد. لغتِ باروک در عالم هنر (نه فقط موسیقی) معادل استادانه زینت دادن یا ماهرانه درست کردن به‌کار می‌رود که از مشخصات بارز هنر این سال‌ها بوده‌است.
معماری نئوکلاسیک
معماری نئوکلاسیک ون حدوداً از نیمه دوم قرن هجدهم تا نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی در اروپا رواج داشت. در سبک معماری نوکلاسیسیسم (Neoclassical) در خالص‌ترین شکل از عصر کلاسیک، اصول ویتروویوس و معمار ایتالیایی آندرا پالادیو الهام گرفته شده‌است. در معماری نئوکلاسیک تأثیر بر دیوار است و برای هر کدام از قسمت‌های مختلف شخصیت جداگانه‌ای در نظر می‌گیرد. این سبک هم در جزئیاتش به عنوان واکنشی در برابر تزئینات سبک روکوکو و هم در فرمول معماری‌اش به عنوان نتیجه سنتی‌سازی ویژگی‌های باروک پسین تجلی می‌یابد. امروزه معماری نئوکلاسیک در بناهای معاصر به عنوان معماری کلاسیک جدید شناخته می‌شود. هنر گوتیک
هنر گوتیک سبکی از هنر است که از قرون وسطی و در فرانسه آغاز شد. این شیوه هنری که در نیمه دوم سده دوازدهم پا گرفت و تا نیمه قرن شانزدهم میلادی دوام یافت و در همه کشورهای اروپایی متداول شد. هنر گوتیک شامل معماری، مجسمه‌سازی، نقاشی، رنگ آمیزی شیشه‌ها، نقاشی با آبرنگ روی گچ و دستخط‌ها می‌شد. سبک عراقی
سبک عراقی با روی کارآمدن سلجوقیان در خراسان آن روز و اتابکان در عراق و آذربایجان به‌وجود آمد. در این زمان (سدهٔ ششم) بخش‌هایی از غرب ایران را نیز عراق می‌گفتند، امّا برای تمایز با بخش میان‌رودان، آن‌جا را عراق عرب و این‌جا را عراق عجم می‌نامیدند. در این زمان گرانیگاه ادبی ایران به آذربایجان و عراق عجم منتقل شد. سبک عراقی به لحاظ تاریخی دوره مغولان و ایلخانان و تیموری را در بر می‌گیرد و از قرن هفتم تا قرن نهم ادامه دارد. ادبیات انگلیسی
در اواخر سده ۱۸ میلادی هوراس والپول رمان "قصر اوترانتو" را در سال ۱۷۶۴ نوشت که باعث شکل‌گیری ژانر رمان گوتیک شد که حاصل ترکیب عناصر ترس و رمانس بود. آن رادکلیف، رمان‌نویس پیشروی سبک گوتیک شخصیت تهدیدآمیز تبه‌کار گوتیک را خلق کرد که بعدها تبدیل به قهرمانی بایرونی شد. از مشهورترین و تأثیرگذارترین اثر وی به نام "اسرار اودولفو" (۱۷۹۵) غالباً به عنوان نمونهٔ اصلی رمان گوتیک نام برده می‌شود. "واثق" (۱۷۸۶) اثر ویلیام بکفورد و "راهب" (۱۷۹۶) اثر متیو لوییس از دیگر آثار مشهور نخستین هستند که در ژانر گوتیک و وحشت نوشته شده‌اند. نخستین داستان‌های کوتاه زبان انگلیسی در پادشاهی متحد بریتانیا داستان‌های گوتیک مثل «روایت چشمگیر» ریچارد کامبرلند به نام "مسموم‌کنندهٔ مونترموس" (۱۷۹۱) بود. ادبیات برزیل
در سده هفدهم با رشد و توسعه صنعت نیشکر در برزیل، ناحیه با هیاوپرنا مبوکو به سرعت ترقی یافت شهرهای بزرگ و کلیساها نقش عمده‌ای در تقویت هنر و ادبیات منتهی به سبک باروک داشتند. از طرف دیگر نهضت‌ها و تحولاتی در این سرزمین به وقوع پیوست. سایکدلیک راک
در این سبک، افکت‌ها و تکنیک‌های جدیدی در ضبط استفاده می‌شود که متأثر از منابع غیر غربی مانند راگاها و درُونهای موسیقی هندی است. این سبک در اواسط دههٔ ۶۰ میلادی و به وسیله گروه‌هایی هم‌چون بیتلز، بِردز و یاردبردز و پینک فلوید پایه‌گذاری شد و گروه‌های راک و بلوز راک انگلیسی و آمریکایی نظیر گریت‌فول دد، جفرسن ایرپلین، جیمی هندریکس، کریم، دورز و پینک فلوید به‌عنوان یک ژانر موسیقی به‌آن رسمیت دادند. در سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۶۹ سایکدیلیک راک با فستیوال‌های وودستاک و تابستان عشق به اوج خود رسید و به یک جنبش موسیقایی بین‌المللی به همراه جلوه‌های وسیع ضدفرهنگی تبدیل شد و در نهایت، از دست رفتن و مرگ مهره‌های کلیدی این سبک و جنبش بازگشت به ریشه‌های راک، وقتی جامعه در حال تغییر نگرش بود و پیش از آن‌که این سبک از بین برود، سبب شد بازماندگان به سبک‌های دیگری روی بیاورند. (بعضی هنرمندان مانند پینک فلوید تا آخر خصلت‌های سایکدلیک‌شان را حفظ کردند). موسیقی دوره کلاسیک
ملودی‌های کلاسیک از جهات گوناگون با ملودی‌های دوره‌های پیش تفاوت کلی دارند. تمام ملودی‌های قدیمی اغلب از ملودی‌های کانتوس فیرموس کورال یا فرمول‌های ملودیکی به خصوصی که تا حدی حالت سنتی داشتند سرچشمه می‌گیرند. واضح است که تغییرات ملودیک به تدریج صورت گرفته و دارای مراحل‌گذار است. مثلاً بعضی از آثار یوهان سباستیان باخ را می‌توان حد فاصل دوره باروک و کلاسیک دانست، البته اپرای ایتالیا نیز راه را برای استقلال ملودیک باز کرد و از طرف دیگر گرایش به سادگی و استفاده از موسیقی فولکلوریک در این راه مؤثر بود. اهمیت دو صدای طرفین و هم چنین رهبری و استقلال کنترپوانتیک خط باس در موسیقی باروک به تدریج از بین رفت و خط باس صرفاً حامی ملودی شد. پیروی و فرمانبرداری خط باس و هارمونی (به عنوان اکمپانیمان) از ملودی، به وسیله یکی از تدابیر مهم و رایج موسیقی کلاویه‌ای دوره کلاسیک به نام آلبرتی باس مشخص می‌شود. آلبرتی باس توسط آهنگساز ایتالیایی به نام دومینیکو آلبرتی به وجود آمد و آن عبارت است از آکوردهای شکسته شده‌ای که به‌طور مداوم در زیر ملودی به صورت آکمپانیمان تکرار می‌شود. آلبرتی باس تدبیر بسیار مفیدی برای آکمپانیمان بود که نه فقط به وسیله هایدن، موتسارت و بتهون مورد استفاده قرار گرفت، بلکه تا قرن نوزدهم نیز تداوم یافت. کاخ ده‌بور
در دوران ساخت این بنا، چنین کاخ‌هایی که در فرای سبک و سیاق‌هایی که، قرن‌ها قبل شکل گرفته و هنوز متداول بودند، به تازگی ایجاد می‌شدند. به‌کارگیری نمای محوری متقارن در ترکیب معماری قصر «دوبور» تعجب‌بار نمی‌باشد. سبک‌های کلاسیک معماری اروپایی، در سال‌های ۱۸۸۰ در باکو در حال شکوفایی بودند و معماران اهل باکو نیز در تلاش بودند با استفاده از تمام امکانات ممکن در راستای برجسته کردن جلوه‌های هنری موجود در ساختار بنا بهره‌بردار باشند. سبک معماری ملکه آن
سبک معماری ملکه آن () سبک معماری انگلیسی است که تا حدودی در راستای تلفیق با باروک انگلیسی و در زمان سلطنت ملکه آن که از ۱۷۰۲ تا ۱۷۱۴ سلطنت کرد شکل گرفت. این سبک با فرم‌های احیا شده‌ای در طی ربع قرن آنتهایی سده ۱۹ و دهه‌های اولیه سده ۲۰ محبوب شد که به "فرم احیای ملکه آن" در آن مقطع شهره گشت. در دیگر مناطق انگلیسی‌زبان جهان، سبک معماری ملکه آن، به سبک‌های کاملاً متفاوتی اشاره دارد. معماری اسکاتلند در قرون وسطی
اسکاتلند برای جای‌گیری و موقعیت چشمگیر قلعه‌ها و برج‌هایش شناخته می‌شود که به پاره‌ای تثبیت‌شده در مناظر خیال‌انگیز آن تبدیل شده‌اند. قلعه‌ها، برج‌خانه‌ها، برج‌های پیل و کاخ‌های سلطنتی این دوره همه به گسترش سبک شاخصی دامن زدند که به شیوه بارونی اسکاتلند موسوم است. این شیوه در قرن شانزدهم میلادی برای ساخت عمارت‌های خانه‌باغی در اسکاتلند به کار گرفته می‌شد، ولی در اوایل قرون جدید با شیوه‌های انگلیسی دنباله‌رو اینیگو جونز جایگزین شد. از قرن نوزدهم شیوهٔ بارونی باززنده‌سازی شد و هم در اسکاتلند (از جمله در قلعه بالمورال، اقامتگاه سلطنتی ملکه ویکتوریا، و ابتسفورد، ویلای والتر اسکات) و هم در مناطق دیگر جهان به‌شکل گسترده‌ای از آن استفاده می‌شد. در دوره ویکتوریا، شیوهٔ بارونی به‌عنوان نمادی اسکاتلندی وارد قاموس معماری استعماری بریتانیا شد و ساختمان‌های عمومی، ویلاها، اقامتگاه‌ها، و سازه‌های تزئینی بسیاری در سراسر امپراتوری بریتانیا در این شیوه بر پا شدند. از شاخصه‌های این شیوه می‌توان به تزئین شدن بنا با شماری برجک پیشکرده نوک‌تیز موسوم به "تورِل"، بام‌های مخروطی، بارو‌هایی با تیرکش دروازه، شیروانی‌های پله‌پله‌ای، و نقشهٔ نامتقارن اشاره کرد که به ایجاد «حسی قلعه‌گونه» می‌انجامد. بحران کشاورزی اواخر قرن نوزدهم، دو جنگ جهانی، و ظهور سبک بین‌المللی در قرن بیستم منجر به افول محبوبیت شیوهٔ بارونی شد. یادمان ملی جنگ در اسکاتلند یکی از آخرین ساختمان‌های مهمی است که در این شیوه ساخته شده‌است. معماری باروک
سیالیت فضا، پیوند حرکت به معماری، نامتوازنی، نور و رنگ، ژرف نمایی و پویایی در مقابل ایستایی معماری رنسانس. معماری آکوستیک
در نیمهٔ اول قرن هفدهم میلادی، اروپا درگیر جنگی هراس‌آمیز و گیج‌کننده در مرکز خویش بود. جنگی سی ساله که در طی آن جنگ، اتحادهای سیاسی و مذهبی پیشین فروریخت، فرانسه به استعمارگر اروپا تبدیل شد و بخش‌هایی از آلمان را به تصرف درآورد. در این دوران، ایتالیا مرکز هنر اروپا شناخته می‌شد چراکه تا حدودی از تاخت و تازها و جنگ‌های مرکز اروپا دور بود. در شمال اروپا، سبکی پدید آمد که به آن barocco که به معنی «صدف یا مروارید کج و معوج» است می‌گفتند. این سبک حاصل مدارس فلورنس و آهنگسازانی بود که به آن‌ها Camerata می‌گفتند. این گروه، تکخوانی با یک ساز را جایگزین سبک همخوانی کلیسایی رنسانس نمودند این نوع موسیقی، سکولار و عاشقانه بود و به آهنگساز آزادی بیشتری می‌داد. کاراواجو
کاراواجو چهرهٔ شاخص سبک باروک است و در نوع نقاشی و تکنیک‌های استفاده از رنگ و فرم تحولاتی ایجاد کرد. نقاشی‌های او با ترکیبِ بینشِ واقع بینانهٔ حالاتِ جسمی و روحی انسانی و استفادهٔ دراماتیک از نور، تأثیرِ فراوانی بر نقاشی سبک باروک گذاشت. موضوعات نقاشی او را عمدتاً مسایل مسیحی تشکیل می‌دهند. کلیسای جامع سنت پطرس و سنت پل
این کلیسا در قرن ۱۱ میلادی بنیان‌گذاری شده و فضای داخلی آن عمدتاً به سبک باروک ساخته شده است. همچنین برج‌های کلیسا در سال ۱۹۰۴ تا ۱۹۰۵ میلادی طراحی و ساخته شده. دژ
از اواخر سده دوازدهم شوالیه‌ها از خانه‌های کوچکی که در محوطه قبلاً در آن می‌زیستند، خارج شدند و در خانه‌های مستحکم واقع در حومه شهرها زندگی کردند. با وجود این که عموماً مربوط به قلعه‌های نوع تپه‌وحصار بودند، محوطه‌ها می‌توانستند صورتی از سازه‌های دفاعی مستقلی به حساب بیایند. برون‌بارو حصار اصلی دفاعی قلعه بود. یک قلعه می‌توانست چندین محوطه اما تنها یک برون‌بارو داشته باشد. قلعه‌های بدون برجک دفاعی که بر دفاع بیرونی خود جهت محافظت متکی بودند، گاهی قلعه‌های برون‌بارو نامیده می‌شوند. این نوع از قلعه‌ها نخستین شکل قلعه‌ها بودند که به پیش از ابداع برجک دفاعی در سده دهم، بازمی‌گردند. باروک
همان‌طور که معماری باروک در ایتالیا شروع شد، مجسمه‌سازی این دوره نیز در ایتالیا متولد شد. برجسته‌ترین مجسمه‌ساز این دوره برنینی بود که آثارش نمونه کامل و مطلوبی از ترکیب مناسب فرم و محتوا، سبک و ایده محسوب می‌شود که همه هنرمندان باروک در پی آن بودند. کارگاه برنینی در رم به مرکز انتشار ایده‌ها و تجربه‌های او تبدیل شد که در سراسر اروپا جریان یافت. ایجاد وحدت میان مجسمه‌ها و فضای معماری اطراف آن از ویژگی‌های آثار برنینی است که اغلب در آرامگاه‌هایی که توسط او طراحی شده‌اند دیده می‌شود. حالت‌های آشفته و ناآرام و حرکات پرشور و هیجان مجسمه‌های آثار برنینی بیشتر مخاطبان را ترغیب می‌کند تا پیکره‌ها را از زوایای گوناگون مشاهده کنند و در آن‌ها مشارکت ذهنی و فیزیکی داشته باشند. موسیقی باروک
این دوره از نظر زمانی بین دورهٔ رنسانس و دورهٔ کلاسیک قرار دارد. این دوره را در موسیقی، به سه دورهٔ آغازین (۱۶۰۰–۱۶۴۰)، میانی (۱۶۴۰–۱۶۸۰) و پایانی (۱۶۸۰–۱۷۵۰) تقسیم می‌کنند. بااین‌که امروزه آثار دورهٔ پایانی باروک معروف‌ترین آثار این سبک هستند، اما دورهٔ آغازین، با موسیقی‌دانانی چون مونته‌وردی یکی از انقلابی‌ترین دوره‌های تاریخ موسیقی است. باروک پاپ
باروک پاپ گونه‌ای از موسیقیِ پاپ راک است که در اواسط دههٔ ۶۰ میلادی پدید آمد و از مشخصه‌های آن دخالت دادن عناصری از موسیقی کلاسیک در آهنگسازی و اجرای آهنگ‌های راک اند رول است. ابداع کنندگان باروک پاپ سازهایی مانند هارپسیکورد، ابوا، ویلونسل و فرنچ هورن را به موسیقی راک آوردند که پیش از آن استفاده از این سازها در راک مرسوم نبود. فرهنگ در پرو
طی دوره استعماری، سبک باروک اسپانیا با سنت قدیمی اینکا درآمیخت تا هنر دورگه را ایجاد نماید. سبک کوزکو مربوط به هنرمندان بسیار ناشناس هندی با تأثیر از مکاتب ایتالیایی، فلمیش (فلاندری)، فرانسوی از سنت باروک اسپانیایی پیروی نمود. تل براک
در نخستین دوره سکونتگاه کوچکی ایجاد شد که به فرهنگ نیاحلفی حدود ۶۵۰۰ پ.م. بازمی‌گشت. تاریخ اشیای بسیاری از جمله کوزه‌های حلفی به آن دوره بازمی‌گردد. در ۵۰۰۰ پ.م. فرهنگ عبید شمالی حاکم شد و بسیاری از اشیای عبیدی در تل براک یافت شد. با حفاری و کاوش سطحی تل براک و پیرامون آن، سکوی آجری بزرگی متعلق به پایان دورهٔ عبید از خاک خارج شد و نشان داد که تل براک مدت کمی پیش از شهرهای شناخته‌شده‌تر جنوب میان‌رودان از جمله اوروک به عنوان مرکزی شهری توسعه یافته بود. موسیقی باروک
یگانگی حالت در موسیقی باروک، بیش از هر چیز با پیوستگی و یک‌نواختی ریتم انتقال داده می‌شود. الگوهای ریتمیکی که در آغاز یک قطعه شنیده شده‌اند، در طی آن تکرار می‌شوند. این پیوستگی و یک‌نواختی ریتم، فراهم آورندهٔ نیروی پیش‌برنده‌ای است که موسیقی را مطیع خود می‌کند: حرکت پیش‌رونده، به ندرت دچار وقفه می‌شود. در موسیقی باروک، تأکید بر ضرب بسیار بیش از اغلب آثار موسیقی رنسانس است. شیوه بارونی اسکاتلند
رواج سبک بارونی در اواخر قرن نوزدهم در اوج خود بود. در اوایل قرن بیستم و با گسترش شیوه‌های پیشامدرنیست و مدرنیست، این سبک به‌همراه سبک احیای گوتیک از رونق افتاد. معرق‌کاری
معرق‌کاری کاشی در دوره سلجوقیان یعنی در قرن ۴ هجری به سمت کمال رفت و بسیار متداول گردید. درقرن هشتم هجری هنرمندان معرق‌کار به مراتب از هنرمندان عهد سلجوقی جلو افتادند. دراین قرن موفق شدند اجزایی را که اشکال معرق از آنها تشکیل می‌یابد کوچکتر کنند و لطیف‌ترین و زیباترین اشکال بنایی و هندسی را در مجموعه‌ای از رنگ‌های زیبا براق که جز در هنر شرق به‌ویژه ایرانی دیده می‌شود نمایش دهند. مخصوصاً ارزانی بیشتر موجب رواج بیشتر آن گردید. هنر معرق‌کاری در قرن‌های ۹و ۱۰ هجری به روش‌های شرقی خود رسید. در این دوره مراکز مهم معرق‌سازی در شهرهای اصفهان، یزد، هرات و سمرقند ایجاد گردید. اما در اصل باید گفت که مرکز اصلی این کار در دوران صفوی اردبیل بوده‌است. یکی از با قدمت‌ترین این آثار را می‌توان به مسجد کبود تبریز و مسجد شیخ لطف‌الله اصفهان (قرن یازدهم هجری قمری) و بعد آن به شیخ صفی اشاره کرد. که بعدها با تغییر پایتخت از اردبیل به اصفهان این هنر نیز همانند هنرهای دستی دیگر به دستور شاه به اصفهان منتقل شدند، و شروع به ساخت بناهای تاریخی چون میدان امام کردند. دارالحکومه باکو
این ساختمان در زمان اتحاد جماهیر شوروی و در سبک معماری باروک ساخته‌شد. معمار این بنا لف رودنف، معمار برجستهٔ اهل روسیه بود. معماری پرو
پس از این دوره ، دررگه شدن آن به یک نمای غنی تر در دوره باروک (معماری قرن ۱۷) می‌رسد. برخی از مثال‌های این دوره باروک عبارتند از دیر سانفرانچسکو در لیما، کلیسای کمپانیا| کلیسای کمپانیا و عمارت دانشگاه ملی سن آنتونیو آباد در کوزکو| دانشگاه کوزکو و کلاً کلیساهای، کلیسای سن آگوستین و کلیسای سانتاروزا در آرکوئیپا، و نماهای زیباتر آن. تاریخ معماری
معماری رومانسک اصطلاحی است که جهت تشریح موضوعی از اروپا که معماری را در اواخر قرن ۱۰ تحت تأثیر قرار داد و در روش گوتیک دخالت خود در طول قرن ۱۲. روش رومانسیک در انگلستان به صورت سنتی‌تری به نام معماری نورمان خوانده شد. معماری رومانسیک با کیفیت توده‌ای آن، دیوارهای ضخیمش، طاقهای گردش، پایه‌ها محکم، تاقهای فنری برج‌های بزرگ و دالان‌های تزئین شده‌اش شناخته شده‌است. هر ساختمانی شکل واضحی را نشان می‌دهد و به ندرت دارای نقشه‌های معمولی متقارن هستند بنابراین نمای کلّی آن‌ها نسبت به ساختمان‌های گوتیک که دنبالروش است ساده‌تر به نظر می‌رسد. هنر رمانسک
هنر رمانِسک یا رومی‌وار، نوعی شیوهٔ معماری مربوط به سدهٔ یازدهم و دوازدهم است که مرکز آن ایتالیا بود. این نوع معماری از معماری روم و بیزانس تأثیرات اصلی را در طرح و بنای معماری دریافت کرد و در تزئینات داخلی نیز تأثیرات فراوانی از نگاره‌های ایرانی و بین‌النهرین گرفت. بیشترین تأثیر را هم بر روی معماری گوتیک گذاشت. در این نوع معماری یک جفت برج (سازه) عظیم چهارگوش وجود دارد، ستون‌ها کلفت‌ترند، فضای محراب کلیسا به منظور حضور افراد بیشتر گسترده‌تر است و برای جلوگیری از آتش‌سوزی از چوب در فضای کلیسا استفاده نمی‌شود. در این دوره نقش‌برجسته ‌ها که حدود ۶۰۰ سال متروک مانده بودند، دوباره احیاء شدند و در ساختمان کلیسا به کار رفتند، به گونه‌ای که می‌توان گفت پیکرتراشی به بخش ِ جدایی‌ناپذیرِ سردر کلیساها تبدیل شد. نقش برجستهٔ داوری اخروی مربوط به کلیسای اوتن (۱۱۳۰–۱۱۳۵) یکی از معروف‌ترین نقش‌برجسته‌های این دوره است. کاراواجیستی
کاراواجیستی () سبک عده‌ای از نقاشان سدهٔ ۱۶ دوران باروک ایتالیا است که خود را پیرو نقاش مشهور کاراواجو می‌دانستند. نفوذ این نقاش بر سبک باروک جدید در نهایت منجر به پیدایش تکلف‌گرایی گردید. کاراواجو، همانند بسیاری از هنرمندان دیگر هیچگاه استودیویی اختصاصی به وجود نیاورد و هیچ مکتبی برای اشاعه و معرفی هر چه بهتر تکنیک‌هایش ابداع ننمود. هنگامی که کاراواجو در قید حیات بود، از شهرت بسزایی برخوردار بود اما بلافاصله پس از مرگش فراموش گردید و بسیاری از نقاشی‌های وی به پیروانش انتساب داده شد همانند تابلوی مشهور دستگیری عیسی مسیح که تا سال ۱۹۹۰ میلادی به نقاش هلندی خرارد فن هونهورست نسبت داده می‌شد. باروک
ایجاد فضاهای مفید و ایجاد فضاهایی که امکان تفکر را فراهم کند دو هدفی بود که معماری در قرن هفدهم اساس خود را بر آن نهاده بود. کلیساهای باروک هر دو هدف را برآورده کردند. به این ترتیب که فضاهای داخلی یکپارچه‌ای فراهم کردند تا هم برای اجتماعات بزرگ مناسب باشد و هم جایگاهی باعظمت برای مراسم مذهبی گروهی یا عبادت فردی را فراهم کند و کلیسایی مستطیل شکل با راهرویی واحد و و محوطه مرکزی گسترده بهترین راه حل ممکن به‌شمار می‌آمد. نمونه خوب و مناسبی از این نوع کلیسای ایل جسو است. در ابتدا نمای کلیسا به پیروی از دوره رنسانس طراحی می‌شد که شامل ساختاری دو طبقه با یک بخش مرکزی برجسته و متمایز که بالای آن یک سنتور قرار داشت می‌شد. به مرور زمان درقرن هفدهم تغییراتی مهم پدید آمد. نمای ساختمان از اینکه به شکل هم سطح ساخته شود تغییر یافت. بخش مرکزی بیش از دیگر قسمت‌های ساختمان به خیابان نزدیک شده بود برای بیان اینکه نمای ساختمان به سوی فضای زندگی شهری روی آورده‌است. ایجاد یکپارچگی کامل در فضا هدف نهایی معماری باروک است. بیننده از حالت تماشاچی صرف خارج شده و به جزئی از خود فضا تبدیل شده‌است. کلیسای سن کارلو آله کواترو فونتانه نمونه‌ای خوب از این تجربه است که به دست برومینی با دیوارهای موجدار خلق شده‌است. یکی دیگر از نتایج یکپارچگی فضا شناخته شدن گنبد به عنوان جزئی از فضای داخلی است. مانند گنبد سنت ایوو دلا ساپینزا در رم که حالتی مارپیچی دارد و نگاه را به سوی بالا می‌کشاند. . معماری رمانسک
معماری رمانسک (معماری رومانسک) (Romanesque) سبک معماری اروپایی است از قرن ۱۰ تا ۱۲ میلادی در اروپا رواج داشت و طاق رومی یا همان نیم دایره‌ای، بارزترین شاخصه‌ی آن به حساب می‌آید. موسیقی کلاسیک
هنر در این دوران، بیشتر متوجه سادگی است تا تزئینات ماهرانهٔ دوران باروک، ولی درزمینهٔ موسیقی، این رویکرد به‌عکس اتفاق می‌افتد. برخلاف دورهٔ باروک، در دوران کلاسیک، حالت‌های مختلف و متضادی در ارائهٔ احساس در موسیقی وجود دارد. بافت موسیقی کلاسیک نیز بیشتر هوموفونیک است تا پلی‌فونیک. از هنرمندان برجستهٔ این دوره می‌توان از هایدن، موتزارت ، بتهوون و گلوک نام برد. موسیقی دوره کلاسیک
۱. سبک موسیقی اوایل کلاسیک که تا سال‌های ۱۷۷۰ را در بر می‌گیرد و شامل دو سبک روکوکو و اکسپرسیو است. سبک روکوکو خصوصاً در فرانسه نضج گرفت و نام فرانسوی Style Galant (سبک پیشرو) اغلب به عنوان مترادف آن به جایش به کار برده می‌شد. بانی سبک اکسپرسیو که بعداً رواج یافت، آهنگسازان آلمانی بودند و معادل آن در زبان آلمانی (سبک حساس و وقار) است. این دو سبک حاصل و نتیجه اهمیت بخشیدن به دو صدای طرفین در موسیقی باروک است. اما در قرن هیجدهم، خط باس اهمیت، رهبری و استقلال کنترپوانتیک خود را از دست داد و صرفاً حمایت‌کننده ملودی شد در حالی که صداهای میانی فقط پرکننده هارمونی بودند. سبک روکوکو یا گالانت در مجامع موقر اشرافی ظهور کرد و سبکی بسیار ظریف، دقیق، چابک، شوخ، آسان، پرجلال و شکوه بود. روکوکو همان شیوه زینت و آذین بیش از حد دوره باروک است ولی بدون بزرگی و عظمت. از سوی دیگر سبک اکسپرسیو (به معنی رسا و پرمعنی) در ارتباط بیشتری با طبقه متوسط جامعه قرار داشت و در کل سبک بورژاواها بود. این سبک برخلاف روکوکو نه تنها پر طمطراق و پر زینت نبود، بلکه گاهی به‌طور عمدی و اغراق‌آمیزی ساده بود. خانه‌های کاوالری
خانه های کاوالری به عنوان بخشی از پروژه برای ساخت خانه هایی ساخته شده اند که محل آن را از منطقه اطراف کاخ متمایز می کنند. در سال ۱۷۴۸، امپراتور الیزابت دستور ساخت چهار خانه سنگی و یک خانه چوبی را برای مباشر و سوارکاران داد . این پروژه به معمار ساوا ایوانویچ چواکینسکی واگذار شد. چواکینسکی خانه ها را به سبک باروک با یک اشکوب و یک نیم‌طبقه ساخت. در سال ۱۷۸۴، ساختمانها توسط معمار ایلیا واسیلیویچ نیلوف گسترش یافت. خانه ها بعداً به سبکهای مختلف بازسازی شدند. از بین این گروه، خانه های شماره ۱۰ و ۱۲ با دقت بیشتری حفظ شده اند.  خانه های کاوالری به سبک ساخته شده اند که نمونه ای از خانه های اطراف شهر سن پترزبورگ در اواسط قرن ۱۸ است. این خانه ها پس از سکونت های امپراتوری طراحی شده اند. یکی از مشخصه های برجسته تیغه های شفاف، که گوشه ها و قسمت های مرکزی نمای خانه ها را برجسته می کند. قاب های پنجره قفل تزئینی، پنجره ها را در هر دو طبقه تزئین می کنند، و کفها با پروفایل پهنی از هم جدا می شوند. موسیقی کلاسیک قرن بیستم
نئوکلاسیسیسم سبکی بود که بین دو جنگ جهانی پرورش یافت. این سبک در صدد احیای فرم‌های متوازن و فرایندهای موضوعی کاملاً قابل درک از قرنهای ۱۷ و ۱۸ بود. این امر در تقابل با آنچه به‌عنوان ژست‌های اغراق‌آمیز و بدون فرم در اواخر رومانتیسم دیده می‌شد. از آنجا که این آهنگسازان عموماً تونالیته فونکسیونال خود را با تونالیتهٔ تغییریافته، مدالیته یا آتونال ترکیب یا جایگزین می‌کنند، این اصطلاح اغلب به معنای تقلید یا تحریفِ سبکِ باروک یا کلاسیک شناخته می‌شود. مثال‌های مشهور شامل: «سمفونی شماره ۱» (سرگئی پروکفیف) و پالسینلا (ایگور استراوینسکی) است. پل هیندمیت (سمفونی: ماتیس نقاش) و داریوس میو نیز از این سبک استفاده کردند. سبک‌شناسی معماری ایرانی
پیرنیا می‌نویسد پس از اینکه هولاکو در سال ۶۵۷ق/۱۲۵۹م در مراغه مستقر شد، معماری ایرانی ترقی کرد و در پی دگرگونی‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در جامعه، سبک رازی (معماری دوره سلجوقی) نیز تغییر کرد و «سبک آذری» زاده شد. سبک آذری از مراغه آغاز شده و با نام «سبک مغولی» به تبریز و سلطانیه و سپس به سراسر ایران و خارج ایران رفت و روز به روز درخشان‌تر شد. در اوج سبک آذری، شاهکارهای معماری زمان جانشینان تیمور به ویژه شاهرخ (۸۰۷–۸۵۰ق/۱۴۰۴–۱۴۴۶م) بنا شدند. پیرنیا سبک آذری را بر معماری دو دوره ایلخانی و تیموری منطبق می‌سازد اما بیشتر پژوهشگران، هنر و معماریِ دو دوره مغول (ایلخانی) و تیموری را دو دوره مختلف جدا از یکدیگر دانسته‌اند. معماری در پاکستان
در دوره استعمار انگلیس، سبک‌های اروپایی مانند باروک، گوتیک و نئوکلاسیک رایج شد. انگلیسی‌ها مانند مغول‌ها برای نشان دادن قدرت خود ساختمان‌های بسیاری ساختند. سبک هند و ساراسنی، تلفیقی از عناصر انگلیسی و هندو اسلامی نیز توسعه یافت. پس از استقلال، سبک‌های معماری مدرن مانند سبک بین‌المللی رایج شد. دوران قواعد مشترک
دوران قواعد مشترک () اصطلاحی است که برای توصیف دوره‌ای از تاریخ هنر موسیقی در غرب به کار می‌رود که در آن سیستم تونال به اوج رسید و نهایتاً افول کرد. اگر چه تاریخ شروع و پایان این دوران دقیق نیست اما بیشتر خصوصیات آن در اواخر دوران موسیقی باروک تا موسیقی دوره کلاسیک و موسیقی رمانتیک و امپرسیونیست دیده می‌شود، که معادل سال‌های ۱۶۵۰ تا ۱۹۰۰ میلادی است. موسیقی باروک
موسیقی دورهٔ پایانی باروک اغلب بافت پلی‌فونیک دارد: در این موسیقی، دو یا چند خط ملودیک برای جلب توجه شنونده به رقابت می‌پردازند. در این میان خط‌‌های ملودیک سوپرانو و باس به‌طور معمول مهم‌ترین خط‌ها هستند. تقلید میان خط‌های گوناگون ملودیک، یا لایه‌های صوتی سازندهٔ این بافت، بسیار متداول است. گاهی ملودی‌ای که در یک خط شنیده شده، در خط‌های دیگر نیز ظاهر می‌شود. با این همه، تمام آثار موسیقی دورهٔ پایانی باروک پلی‌فونیک نیستند. بافت یک قطعه به ویژه در موسیقی آوازی که دگرگونی‌های حالت کلام، تضاد موسیقایی را ایجاب می‌کند، ممکن است دچار تغییر شود. نکتهٔ دیگر این که آهنگ‌سازان باروک در شیوهٔ پرداختن به بافت موسیقایی با یک‌دیگر متفاوت بوده‌اند. برای نمونه، باخ تمایل به استفادهٔ مداول از بافت پلی‌فونیک داشت، حال آن که هندل تضاد میان بخش‌های پلی‌فونیک و هوموفونیک را بسیار بیش‌تر به کار می‌گرفت. طراحی داخلی
20. سبک باروک معماری عصر برنز در ایران
در دو قرن اول هزارهٔ سوم پیش از میلاد، افزایشی قابل توجه در اندازهٔ هر مرکز منطقه‌ای روی داد. به این پدیده نیاشهرنشینی گفته می‌شود. توسعهٔ سریع سازوکارهای تولید، تجارت، و مال‌اندوزی در این زمانه به‌قدری بود که می‌توان گفت ساختار جوامع به‌کلی دگرگون شد. تا حدود سال ۳٬۲۰۰ پیش از میلاد اهمیت، تراکم جمعیت، و گسترش سازه‌های معماری یادمانی در میانرودان و اطراف آن به حدی رسید که می‌توان این مناطق را «شهر» نامید. این دوران گذار طولانی با تغییرات عمیقی به پایان رسید که مشخصهٔ دوران اوروک است. این فرایند بین ۲٬۶۰۰ تا ۲٬۵۰۰ پ.م. در درهٔ هلمند هم کامل شده بود و شواهد آن را می‌توان در مجموعه‌های معماری یادمانی در مندیگک (در افغانستان امروزی) و شهر سوخته، توسعهٔ محلی روستاهای معمارانه، و طرح محله‌های صنعتکاران در محیط حومهٔ شهری جست. با پدید آمدن شهرنشینی در این مناطق، حوزه‌هایی مختص صنعت‌گران پدیدار شد که فعالیت‌های تخصصی در آنان از حوزه‌های اقامتی جدا می‌شده‌است. معماری باروک
شاخص‌های باغ‌سازی و معماری باروک می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:۴. همشهری آنلاین مجله مفاهیم معماری. مفاهیم:معماری باروک چیست؟ نوشته:مهدی تهرانی https://www.hamshahrionline.ir/news/386036 معماری باروک
معماری باروک با مایه گرفتن از انسان‌گرایی، بساط شیوه‌گری منیریسم را برچید و در رویارویی با ضوابط کلاسیک حق اولویت را از عقل گرفت و به احساس سپرد. در این شیوهٔ معماری، با ایجاد هماهنگی و هنجار در میان عناصر و مفاهیمی گوناگون و در هم آمیخته‌گری شکوهمند در فضای کلان ارائه می‌دارد. هدف اصلی باروک پیش‌بینی فضایی کلی در مرکز، منظم کردن فضایی فرعی و نمای ورودی و سرانجام به خدمت گرفتن عناصر پیکرشناسی و نقاشی و سایر هنرهای تزیینی برای ایجاد اثری کامل می‌باشد. معماری باروک دارای صلابت و سهندوارگی ساختمان بود، که بعدها سبک روکوکو از آن‌ها کاست و بر سبکی، ریز نقشی و شادی انگیزی و آرایه‌های رنگارنگ در بنا افزود. باروک
چنین شیوه‌ای، کاملاً باب طبع اشراف بود که به ساختارهایی کامل و یک‌پارچه می‌اندیشید. سبک باروک، به سبب نیازهای کلیسا که کیفیت‌های هیجان‌انگیز و نمایشی هنر را برای جذاب‌تر ساختن آداب نیایش به کار می‌گرفت، نیز شکل گرفت. طبقهٔ متوسط نیز بر رشد و گسترش سبک باروک تأثیر گذاشت. برای نمونه، در هلند بازرگانان ثروتمند و نیز پزشکان، پرده‌هایی واقع‌گرایانه از چشم‌اندازها و صحنه‌های روزمره را به نقاشان سفارش می‌دادند. معماری باروک
یکی از دلایل پیدایش پیکره‌سازی باروک نقش مقابل بین باروک و کلاسیک‌گرایی بود. پیکره‌سازی هم در نشان دادن معجزات دین مسیح کمال می‌یابد و بازتابی از نوعی اشتیاق برای اعجاب‌انگیزی است. استفاده از عناصر تزیینی و نمایان کردن هر چه بیشتر فواره‌ها و آب نماها در معماری باروک بسیار متداول بوده‌است. بعدها این‌گونه برخورد با آب و استفاده نمادین از مجسمه‌سازی در شهرسازی و میادین باروک نیز مرسوم شده‌است. پیکره‌سازان عصر باروک، بیشترین تلاش خود را به کار می‌بستند تا حرکت را در آثار خود بیافرینند. یوهان برنهارد فیشر فن ارلاخ
یوهان برنهارد فیشر فن ارلاخ (؛ – ) معمار، پیکره‌ساز، تاریخ‌نگار اتریشی و از سرآمدان شیوه باروک در معماری بود. ارلاخ نگاه نوینی در معماری پدید آورد که آمیزه شگفت‌انگیزی از شیوه‌های گوناگون بود. کتابش با نام طرح‌هایی در معماری تاریخی (A Plan of Civil and Historical Architecture) نخستین تاریخ تطبیقی معماری در اندازه بین‌المللی بود. ترجمه انگلیسی این کتاب، با نام طرحی از معماری شهری و تاریخی (Entwurff Einer Historischen Architectur) در ۱۷۳۰ چاپ شد. او به‌عنوان سرمهندس و معمار ویژه دربار هابسبورگ اتریشی پیشرفت بسیاری کرد و در همان هنگام پی برد که معماری کهن ایران (هخامنشی) و معماری روزآمد آن زمان (صفویان) از گونه‌ای شیوه درباری برخوردار است که هم‌تراز و شایسته سنجش با ساختمان‌های بناهای باروک اتریش است که او در دست ساخت داشت. در نگارش کتاب معماری خود، به‌خوبی از معماری و شهرسازی ایران و از سازه‌های پرشکوه پادشاهی اصفهان و پل‌های شگفت‌انگیزش نگاشته و بر پایه آنچه که از سفرنامه‌های جهانگردان درک نکرده، آنها را با دیدگاه‌های شخصی خود پیوند زده و بازسازی کرده است. معماری باروک
معماری باروک از ایتالیا شروع شد و قسمت اعظم اروپا را هم به زیر پوشش خود درآورد. تقریباً از اوایل قرن ۱۷ تا اواسط قرن ۱۸ در بیشتر کشورهای لاتین گسترش یافت. از نظر منتقدین قرن نوزدهم معماری باروک عبارت است از معماری کلاسیک منحط بی‌ساختار و دارای تزئینات نمایشی زیاد و عجیب و غریب است.. معماری نئوکلاسیک
در اواسط قرن هجدهم، جنبش گسترش یافت تا دامنه وسیعی از تأثیرات کلاسیک را شامل شود، از جمله تأثیرات یونان باستان. مرکز اولیه نئوکلاسیسیسم ایتالیا، به ویژه ناپل، بود. جایی که در دهه ۱۷۳۰ معماران دربار مانند لوئیجی وانویتلی و فردیناندو فوگا در حال بازیابی فرم‌های کلاسیک، پالادیان و منیریست در معماری باروک خود بودند. به دنبال هدایت آنها، جیووانی آنتونیو مدرانو شروع به ساخت اولین سازه‌های واقعاً نئوکلاسیک در ایتالیا در دهه ۱۷۳۰ کرد. در همان دوره، الساندرو پمپی نئوکلاسیسیسم را به جمهوری ونیز وارد کرد و یکی از اولین لاپیداریوم‌های اروپا را در ورونا، به سبک دوریک (۱۷۳۸) ساخت. در همان دوره، عناصر نئوکلاسیک توسط معمار Jean Nicolas Jadot de Ville-Issey، معمار دربار فرانسیس استفان لورین، به توسکانی وارد شدند. با هدایت جادوت، یک سبک نئوکلاسیک بدیع توسط گاسپار پائولتی توسعه یافت و فلورانس را به مهمترین مرکز نئوکلاسیسیسم در شبه جزیره تبدیل کرد. در نیمه دوم قرن، نئوکلاسیسیسم در تورین، میلان (جوزپه پیرمارینی) و تریسته (ماتئو پرتش) نیز شکوفا شد. در دو شهر اخیر، درست مانند توسکانی، سبک نئوکلاسیک هوشیار با اصلاح طلبی سلطنت‌های روشنفکر حاکم هابسبورگ مرتبط بود. تغییر به سمت معماری نئوکلاسیک به‌طور متعارف مربوط به دهه ۱۷۵۰ است. ابتدا در انگلستان و فرانسه نفوذ یافت. در انگلستان، کاوش‌های سر ویلیام همیلتون در پمپئی و مکانهای دیگر، تأثیر تور بزرگ و کارهای ویلیام چمبرز و رابرت آدام، از این نظر محوری بود. در فرانسه این جنبش توسط نسلی از دانشجویان هنر فرانسوی که در روم آموزش دیده بودند، پیش رفت و تحت تأثیر نوشته‌های یوهان یواخیم وینکلمن قرار گرفت. این سبک همچنین توسط محافل مترقی سایر کشورها مانند سوئد و روسیه پذیرفته شد. نمونه ای از معماری نئوکلاسیک بین‌المللی در ساختمانهای کارل فردریش شینکل، به ویژه موزه آلتس در برلین، بانک سر جان سوان انگلیس در لندن و کاخ سفید و پایتخت تازه ساخته شده در واشینگتن دی سی جمهوری نوپای آمریکایی مثال زد. سبک بین‌المللی بود. کلیسای بالتیمور که توسط بنجامین هنری لاتروب در سال ۱۸۰۶ طراحی شد، یکی از بهترین نمونه‌های معماری نئوکلاسیک در جهان به حساب می‌آید. موج دوم نئوکلاسیک شدیدتر، با مطالعه بیشتر و آگاهانه تر باستان‌شناسی، با اوج امپراتوری اول فرانسه همراه است. در فرانسه مرحله اول نئوکلاسیسیسم به سبک لوئی شانزدهم و مرحله دوم در سبک‌هایی به نام Directoire و Empire بیان شد. طرفداران اصلی آن پرسیه و فونتین بودند، معماران دربار که در زمینه دکوراسیون داخلی تخصص داشتند. در هنرهای تزئینی نئوکلاسیسیسم در مبلمان فرانسوی به سبک امپراتوری مثال زدنی است. مبلمان انگلیسی چیپندیل، جورج هپل وایت و رابرت آدام، نقش برجسته‌های ودگود و گلدان‌های «بازالت سیاه» و مبلمان بیدرمایر اتریش. معمار اسکاتلندی چارلز کامرون فضای داخلی عالی ایتالیایی را برای کاترین دوم بزرگ متولد آلمان در سن پترزبورگ ایجاد کرد. هنرهای تجسمی کشور پرو
طی قرون هفدهم و هجدهم، سبک باروک در حوزه هنرهای پلاستیک نیز غالب شد. در قرن نوزدهم، سبک‌های فرانسوی روکوکو و نئوکلاسیک فرانسوی و جریانهای رمانتیک، بهترین عرضه کنندگان خود را در ال. مونته رو، ایگنسیو مرینو و فرانچسکو ماسیاس یافتند. پراگرسیو راک
این سبک در دههٔ ۱۹۶۰ رشد کرد که دههٔ اسپیس راکِ پینک فلوید و گروه‌های موسیقی تجربیِ راک کلاسیک مانند مودی بلوز، پروکل هارم و نایس بود. دوران طلایی بیشتر گروه‌های موسیقی برجستهٔ دههٔ ۱۹۷۰ این سبک به «سمفونی پراگ» ختم می‌شود، که در آن ارکستراسیون کلاسیک و تکنیک‌های ترکیبی با موسیقی راک رواج یافتند. زیرسبک‌های دیگری هم هستند، نئو پراگرسیو راک دههٔ ۱۹۸۰ که بیشتر از همه در دسترس است، کنتربری سین دههٔ ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ که متأثر از جاز است، و جنبشِ راک در اپوزیسیون که تجربی و سیاسی‌ترین سبک اواخر دههٔ ۱۹۷۰ و به بعد است. پراگرسیو راک سبک‌های تأثیر گرفته مانند کرت‌راک و پست-پانک دارد، همچنین با سبک‌های دیگر موسیقی راک ترکیب شده و زیرسبک‌هایی مانند نئو-کلاسیکال متال و پراگرسیو متال را ساختند. سبکی دیگر در قرن ۲۱ به وجود آمده که از پراگرسیو راک تأثیر گرفته و با نام نیو پراگ شناخته می‌شود. موسیقی باروک
در دورهٔ پایانی، بسیاری از جنبه‌های هارمونی پدید آمد. در این دوره، موسیقی‌سازی اهمیتی هم‌پایهٔ موسیقی‌ آوازی یافت. در این دوره، بار دیگر موسیقی پلی‌فونیک اوج گرفت و آهنگ‌سازی مانند یوهان سباستیان باخ، به اوج استادی در این امر رسیدند. روکوکو
روکوکو سبکی است که با رشد طبقه متوسط و بورژوازی اروپا به وجود آمد و خاستگاه آن فرانسه بود. این سبک در ادامه باروک و در واقع به عنوان واکنشی علیه شکوه و جلال افراطی آن در کاخ‌ها پدید آمد. از نخستین نتایج آن ساختن خانه‌های شهری کوچک و راحت با تزئینات و ریزه‌کاری فراوان در فضاهای داخلی بود. هنر روکوکو باطراوت و مملو از سرزندگی است. موسیقی دوره کلاسیک
یکی دیگر از مهم‌ترین تغییراتی که در این دوره صورت گرفت، استفاده از موسیقی فولکوریک در آثار بود که خون تازه‌ای در کالبد موسیقی مغرب زمین به جریان انداخت. آثار موسیقی محلی که دارای جملات پریودیک منظم و با قاعده (اغلب هشت میزانی) بودند، مبنای کار آهنگسازان قرار گرفت. مثال آن استفاده از لندلر (از رقص‌های آلمانی منطقه باواریا) در آثار بتهوون است. نشانه مهم دیگر این جریان تغییر مینوئت باروک است به مینوئت کلاسیک. معماری نئوباروک
معماری نئو باروک (احیای باروک یا معماری امپراتوری دوم) در فرانسه یک سبک معماری در آخر قرن نوزدهم بود. این دوره بیانگر دوره‌ای است که در آن جنبه‌های اصلی معماری باروک حفظ شده ولی تقارن زمانی با دوره باروک یعنی قرون هفده و هجده میلادی ندارد. عناصر سنتی معماری باروک جزئی اساسی از برنامه درسی مدرسه هنرهای زیبای بوزار پاریس، مدرسه برجسته معماری در نیمه دوم قرن نوزدهم بود. از معمارهای این سبک می‌توان به فردیناند فلنر، هرمان هلمر، آرتور مینینگ و سر ادوین لوتینز اشاره کرد. شیوه بارونی اسکاتلند
اسکاتلند برای جای‌گیری و موقعیت چشمگیر قلعه‌ها و برج‌هایش شناخته می‌شود که به پاره‌ای تثبیت‌شده در مناظر خیال‌انگیز آن تبدیل شده‌اند. قلعه‌ها، برج‌خانه‌ها، برج‌های پیل، و کاخ‌های سلطنتی این دوره همه به گسترش سبک شاخصی دامن زدند که به شیوه بارونی اسکاتلند موسوم است. این شیوه در قرن شانزدهم میلادی برای ساخت عمارت‌های خانه‌باغی در اسکاتلند به کار گرفته شد و از قرن نوزدهم به بعد نیز احیا شد و هم در اسکاتلند (از جمله در اقامتگاه سلطنتی بالمورال) و هم در مناطق دیگر جهان به‌شکل گسترده‌ای از آن استفاده می‌شود. در جریان اصلاحات پروتستانی اسکاتلند در میانهٔ قرن شانزدهم میلادی بسیاری از ویژگی‌های کلیساهای قرون وسطایی بالکل تقبیح شدند که با تخریب گستردهٔ تزئینات، مبلمان، و تجهیزات کلیساهای قرون وسطی همراه بود و جای را برای شکوفا شدن شکل‌های معمارانهٔ جدید گشود. بااین‌حال شکل کلیساهای قرون وسطایی در اسکاتلند در دهه‌های ۱۸۵۰ تا ۱۸۹۰ با ساخت تعداد زیادی از کلیساهای اکثر مذاهب اصلی مسیحی در شیوهٔ معماری نئوگوتیک احیا شد. باروک
مهم‌ترین خصوصیت معماری باروک، ساختن فضاهای منحنی و استفادهٔ فراوان از تزیینات معماری بود. هنرمندان با این‌کار، به بناها، شکوه و عظمت خاصی می‌بخشیدند. در طراحی کاخ‌های بزرگ نیز از این شیوه استفاده می‌شد. باغ کاخ ورسای که در شکارگاهی در نزدیکی پاریس و در دهکدهٔ ورسای ساخته شده‌است، نمونه‌ای از کابرد این شیوه است که استفادهٔ منظم از درخت گل و آب‌نما، عظمت و شکوهی وصف‌ناشدنی به بنا می‌بخشید. کلیسای جزو
این کلیسا که در سال ۱۵۸۰ ساخت آن تمام شده ۷۵ متر طول و ۳۵ متر عرض دارد. این کلیسا از اولین نمونه های طراحی و معماری باروک و بعنوان معرفی کننده سبک باروک به معماری است. نما (ساختمان)
در دورهٔ باروک با اینکه رسم خودنمایی و اغوای ناظر متداول شده بود «ولی در آن زمان ساختمان خود را تابع فضای عمومی و بالاتر می‌دانست و به نفع کلیت از عرض اندام فردی خود داری می‌کرد. به همین خاطر نه فقط شاهد وحدتی در فضای شهری آن زمان هستیم، بلکه به نظر می‌رسد که کلیه نماها در یک نمای واحد ذوب شده‌اند.» تاریخ معماری
معماری باروک از ایتالیا شروع شد و قسمت اعظم اروپا را هم به زیر پوشش خود درآورد. تقریباً از اوایل قرن ۱۷ تا اواسط قرن ۱۸ در بیشتر کشورهای لاتین گسترش یافت. از نظر منتقدین قرن نوزدهم معماری باروک عبارت است از معماری کلاسیک منحط بی‌ساختار و دارای تزئینات نمایشی زیاد و عجیب و غریب است. در فرانسه سبک باروک با سبک کلاسیک تلفیق شد و پدیده معماری جدیدی به نام کاخ ورسای به وجود آمد. اشراف روسیه تحت تأثیر کاخ ورسای، کاخ سن پیترزبورگ را با معماری باروک ساختند. این سبک معماری در همه جای اروپا وجود دارد. عصر روشنگری
عصر روشنگری هم‌زمان است با بالندگی سبک باروک و عصر کلاسیک در موسیقی و دورهٔ کلاسیک جدید در هنر، که توجه امروزی به عنوان یکی از سرمشق‌های جنبش‌های در عصر مدرن را می‌طلبید. ژانر هنر
این سبک در نقاشی‌های دورهٔ عصر طلایی هلند و نقاشی باروک فلاندری در سدهٔ ۱۶ میلادی و سدهٔ ۱۷ میلادی رشد و تبلور یافت. معماری آکوستیک
هم موسیقی و هم معماری در دورهٔ باروک به سمت تزیینات بیشتر رفتند. آهنگسازان فرم‌های جدید استفاده از سازها و گام‌ها را ابداع کردند و سبکهایی مانند اپرا به وجود آمد. پیشرفت موسیقی در این دوره مرهون معماری نیز بود و نقشی که سالن‌ها بر صدا داشتند جهت پیشرفت موسیقی را مشخص می‌کرد. به عنوان مثال، برای کلیسای سنت مارک چند گنبد ساخته شد که این امر باعث طنین زیبای صدا و همچنین ایجاد چند فضای مجزا درون سالن برای اجرای چند ساز به صورت مجزا می‌شد. گابریلی که به مدت بیست و هفت سال معمار این کلیسا بود این اثر را با آزمون و خطا به دست آورد و در معماری بنا اعمال کرد. کلیساهای چوبی جنوب لهستان کوچک
شیوه معماری کلیسای چوبی در منطقه در قرون وسطی، اواخر سده ۱۶ میلادی به شیوه معماری گوتیک شکل گرفت. ساخت‌های جلوتر دارای تاثیرات روکوکو و باروک هستند. شکل این کلیساهای کاتولیک به‌شدت از کاتولیک شرقی و ارتدکس تاثیر پذیرفته‌است. سبک امپراتوری
سبک امپراتوری دومین موج نئوکلاسیسم سبکی است در طراحی وسایل و معماری و هنرهای بصری در اوایل قرن ۱۹ ام میلادی در فرانسه و متعاقباً در بقیه اروپا و ایالات متحده. معماری آکوستیک
از آغاز سلطنت چارمین تا ورود به کلیساهای جامع گوتیک در قرن دوازدهم را دورهٔ رومانس می‌نامند. در این دوره، کمتر کسی پیدا می‌شد که بیرون از طبقهٔ روحانیون، به تحصیل علم پرداخته باشد. زبان لاتین در کشورهای مختلف با توجه به میزان تسلط کلیسا بر آن‌ها گسترش پیدا نمود. فئودالیسم، ساختار بارز این دوره است و پیرامون آن، ایدئولوژیهایی نیز شکل گرفته بود. این ایدئولوژیهاآمیزه‌ای از اصول فئودالیسم و ایده‌های مسیحی بود. تأثیرات معماری رومی و بیزانتین به خوبی در دورهٔ رومانس مشهود است. مثلاً، معماری ساختار باسیلیکایی خود را – که بازماندهٔ دورهٔ رومی بود- حفظ کرد با این حال شکل کف سالن‌ها به سمت «صلیبی شکل شدن» گرایش پیدا کرد. تأثیرات معماری شرقی، خود را در شهرهایی مانند ونیز و مارسی نشان داد. معماری دورهٔ رومانس با طاق‌های گرد و سقف‌های گنبدی شکل – که ملهم از سبک معماری در جهان اسلام و روم شرقی بود- شناخته می‌شود. پنجره‌های مرتفع و باریک اروپای جنوبی تبدیل به پنجره‌های بزرگ برای تابش نور آفتاب شد. سقف‌های تخت خانه‌ها تبدیل به شیروانی گردید تا برف و باران روی آن‌ها نماند. سبک عراقی
سَبکِ عراقی به سَبکی از شعر پارسی گفته می‌شود که از اواخر "قرن ششم" تا "قرن نهم" هجری رواج و ادامه داشته‌است. نام این سبک از عراق عجم گرفته شده‌است، امّا رواج این سبک محدود به سرزمین "عراق عجم" نبود و در نواحی دیگر نیز رواج داشت. ابوالفرج رونی، سید حسن غزنوی و جمال‌الدین اصفهانی از بنیان‌گذاران و کمال‌الدین اصفهانی، سعدی، عراقی و حافظ از نمایندگان این سبک به‌شمار می‌روند. معماری در پاکستان
در دوران راج بریتانیا، سبک‌های معماری اروپایی مانند باروک، گوتیک و نئوکلاسیک بیشتر غالب شد. تالار فریر، کلیسای جامع سنت پاتریک و برج ساعت Mereweather در کراچی و تالار نئوکلاسیک مونتگومری در لاهور چند نمونه از این موارد هستند. نگارخانه کاخ بلودر
مجموعهٔ کاخ بلودر شامل دو قصر بلودر بالایی و بلودر پایینی به سبک باروک طراحی و ساخته شد، این مجموعه‌ها شامل محوطهٔ نارنجستان و اصطبل‌های قصر می‌باشد، ساختمان‌های این مجموعه در قرن هجدهم ساخته شده اند، در باغ‌هایی بی نظیر که در جنوب شرقی شهر به سبک دورهٔ باروک بنا گردیده‌اند، موزه کاخ بلودر که امروزه پذیرای آثار کم‌نظیر هنری است در همین مجموعه‌ها قرار گرفته، فواره‌ها، مجسمه‌ها، پلکان‌ها و دروازه‌های زیبا از جمله نقاط دیدنی این کاخ می‌باشد. موسیقی راک
در دهه شصت میلادی که از آن به عنوان عصر طلایی یا دوره کلاسیک راک یاد می‌شود، شماری از سبک‌های زیرمجموعه موسیقی راک پدید آمدند نظیر بلوز راک، فولک راک، کانتری راک، جز- راک فیوژن که بسیاری از آن‌ها سهم بسزایی در گسترش سایکدیلیک راک داشتند که متأثر از جلوه‌های ضد فرهنگی بود. سبک‌های جدیدی که از این جلوه‌ها زاده شدند شامل پراگرسیو راک بود که عناصر هنری را گسترش می‌داد؛ گلم راک که سبک‌های بصری و نمایشی را پررنگ می‌کرد؛ و زیر شاخه‌های اصلی هوی متال که در عین تنوع بر قدرت صدا و سرعت تأکید داشتند. در نیمه دوم دهه هفتاد پانک راک هم‌زمان با تقویت کردن و به مقابله برخاستن با این گرایش‌ها به تولید شکل نوپا و پرانرژی موسیقی می‌پرداخت که با نقدهای آشکار سیاسی و اجتماعی هویت می‌یافت. پانک با گسترش پی در پی دیگر سبک‌ها که شامل نیو ویو و پست پانک و در نهایت جنبش آلترناتیو راک بود، به دهه هشتاد نفوذ کرد. از دهه نود آلترناتیو راک بر راک غالب شد و خودش به زیر شاخه‌های گرانج، بیت پاپ و ایندی راک تقسیم گشت. بعلاوه سبک‌های فرعی از جمله پاپ پانک و رپ راک و رپ متال از آن تاریخ پدید آمدند و نیز بازنگری تاریخ راک نشان از آن دارد که سبک‌هایی نظیر گاراژ راک/ پست پانک و سینت پاپ در آغاز هزاره جدید جانی دوباره یافتند. سه‌صدایی
در موسیقی دوره رنسانس و به ویژه دورهٔ باروک، همراهی از یک رویکرد افقی یا کنترپوانتیک بهره می‌برد. در ادامه با گسترش و پیشرفت کنترپوان، به سبکی از حرکت عمودی رسیدند که هارمونی نام گرفت و آکورد، پایه و اساس آن قرار گرفت. کاخ شهربانی (تهران)
سبک معماری این ساختمان، سبک ملی یا نئوکلاسیک رضاشاهی است که آمیزه‌ای از معماری پیش از اسلام و معماری قاجاری و برخی عناصر معماری اروپایی است. این نوع معماری در آن دوره برای مدتی در ایران رایج بود. ساختمان شهربانی بهترین و کامل‌ترین نمونه از این شیوه معماری است. ساخت بنا از سال ۱۳۱۲ آغاز شده و در پایان سال ۱۳۱۴ به انجام می‌رسد. معماری اسکاتلند در قرون وسطی
معماری اسکاتلند در قرون وسطی دربرگیرندهٔ همهٔ ابنیه در مرزهای امروزی اسکاتلند است که از زمان خروج رومی‌ها از شمال بریتانیا (در اوایل قرن پنجم میلادی) تا پای گرفتن رنسانس در اسکاتلند (در اوایل قرن شانزدهم میلادی) برپا شده‌اند و شامل ساخت‌وسازهای بومی، آیینی، سلطنتی، اشرافی، و نظامی می‌شود. تسلط رومی‌ها بر بریتانیا، که باعث رها شدن تپه‌قلعه‌های پیشاتاریخی اسکاتلند شده بود، با  سقوط امپراتوری روم غربی در اوایل قرن پنجم میلادی پایان یافت. پس از آن برخی قلعه‌های پیشاتاریخی دوباره مسکون شدند و سازه‌هایی کوچکتر و «هسته‌ای» هم (از جمله دونَد و قلعه دامبارتون) در اسکاتلند شکل گرفت. با پای گرفتن ساختار سیاسی ارباب‌رعیتی در اسکاتلند در قرن دوازدهم میلادی، الگوی ساختمانی قلعه نیز وارد اسکاتلند شد. این قلعه‌ها در آغاز غالباً قلعه‌های تپه‌وحصار چوبی بودند و بعدها تبدیل به برون‌باروهای سنگی با حصارهایی بلند شدند. این قلعه‌ها به پاره‌ای تثبیت‌شده در مناظر طبیعی اسکاتلند بدل شده‌اند. الگوی ساخت قلعه‌های عظیم در اسکاتلند تا اواخر قرون وسطی تداوم داشت ولی در این دوره عمدهٔ استحکامات اسکاتلند، به‌ویژه در مرز جنوبی اسکاتلند با انگلستان به‌شکل برج‌خانه بود. با ابداع باروت ماهیت معماری قلعه به‌شکلی بنیادین تغییر یافت و در قلعه‌های موجود نیز حفره‌هایی برای شلیک سلاح باروتی و سکوهایی برای نصب آن‌ها تعبیه شد. در اواخر قرن پانزدهم نیز کاخ لینلیتگو با الهام مستقیم از معماری رنسانس اروپای قاره‌ای به‌عنوان اقامتگاه سلطنتی بازسازی شد. شیوه بارونی اسکاتلند میراث این قلعه‌ها، برج‌خانه‌ها، و کاخ‌ها بود و در قرن نوزدهم باززنده‌سازی شد. معماری جرجی
معماری جُرجی () معماری نام داده شده در اکثر کشورهای انگلیسی زبان است و به مجموعه‌ای از یک شیوه سبک معماری اطلاق می‌شود که در فاصلهٔ سال‌های ۱۷۱۰ تا ۱۸۲۰ در انگلستان و پس از آن در آمریکا متداول شد، این سبک از معماری منشعب بود از شیوه‌های رنسانس و باروک، وجه تسمیه نام آن برگرفته از چهار جرج نخستین از دودمان هانوور است که در انگلستان از اوت ۱۷۱۴ تا ژوئن ۱۸۳۰ سلطنت کردند و عبارت هستند از جرج یکم، جرج دوم، جرج سوم و جرج چهارم نقاشی باروک فلاندری
نقاشی باروک فلاندری به هنر تولید شده در هلند جنوبی در زمان کنترل اسپانیایی‌ها در قرن‌های ۱۶ و ۱۷ اشاره دارد. این دوره تقریباً از زمانی شروع می‌شود که با بازپس‌گیری آنتورپ توسط اسپانیا طی سالهای ۱۵۸۵ تا ۱۷۰۰، جمهوری هلند از مناطق هابسبورگ اسپانیا به جنوب جدا شد، زمانی که قدرت هابسبورگ اسپانیا با مرگ شاه چارلز دوم پایان یافت. آنتورپ، خانه هنرمندان برجسته پیتر پل روبنس، آنتونی ون دایک، و یاکوب جوردن، پیوند هنری بود. بارکو لچه
بارکو لچه یک فرم هنری و معماری است که بین پایان قرن شانزدهم و نیمه اول قرن هجدهم به ویژه در لچه و بقیه سالنتو توسعه یافت و به دلیل تزئینات شیک آن که مشخصه پوشش ساختمان‌ها است، قابل تشخیص است. این سبک، تحت تأثیر پلاترزک اسپانیایی، از اواسط قرن هفدهم به لطف کار معماران محلی مانند جوزپه زیمبالو (۱۶۱۷ - ۱۷۱۰) و جوزپه سینو (۱۶۴۴ - ۱۷۲۲) در سالنتو گسترش یافت. عصر کلاسیک وراکروز
عصر کلاسیک وراکروز به دوره‌ای در حدفاصل سال‌های ۱۰۰ تا ۱۰۰۰ میلادی در مکزیک باز می‌گردد که بر حسب تقسیمات کشوری مکزیک در ایالت وراکروز امروزی واقع شده‌بود. ال تاخین شهر اصلی و بزرگ آن بشمار می‌رفته و مردمان سرخپوست ساکن در آن منطقه از نظر معماری و مجسمه سازی پیشرفته بودند. آن‌ها تحت تاثیر مایاها اولمکها و آزتک‌ها بودند. نیکولا پوسن
وضوح، منطق و خطوط کشیده شده در اطراف رنگ‌ها در نقاشی‌های وی، تأثیرات بسیاری بر آثار نقاش‌های بعد از خود گذاشت. کارهای او به عنوان آثار تأثیرگذار بر سبک باروک درقرن ۱۷ شناخته می‌شوند. تا قرن ۲۰ وی به عنوان یکی از تأثیرگذارهای اصلی بر نقاشی‌های کلاسیک بود و نقاشانی مانند ژاک-لویی داوید، ژان اگوست دومینیک انگر و پل سزان پیرو سبک وی بودند. فوگ
این فرم در قرن هجدهم به‌نام «فوگ» خوانده شد که به‌عنوان فرایندی کامل‌تر از پدیدهٔ «موسیقی تقلیدی» به حساب می‌آمد. در دوره باروک نام فوگ به نوعی از آهنگسازی منظم و گسترده نسبت داده شد و آن را عالی‌ترین شیوهٔ نگارش در دانشِ کنترپوان می‌دانستند. در این دوره آهنگسازانی مانند یان پیترزون سویلینک (۱۶۲۱–۱۵۶۲)، یوهان یاکوب فروبرگر، یوهان پاخلبل، ژیرولامو فرسکوبالدی، دیتریش بوکسته‌هوده، آنتونیو ویوالدی و دیگران، پیروان این فرم بودند. تکامل فوگ توسط آهنگسازانی چون هندل و به‌خصوص یوهان سباستیان باخ، بیشترین تأثیر و محبوبیت را در این دوره داشت، به‌همین دلیل آثار باخ را اوجِ تکامل تاریخ فوگ دانسته و اعتقاد بر این است که تاکنون بی‌نظیر مانده‌است. دوران قواعد مشترک
برخی از الگوهای هارمونیک در تمام دوران قواعد مشترک و در آثار آهنگسازان بسیاری یافت می‌شوند. برای نمونه، هم یوهان سباستین باخ (آهنگساز سدهٔ ۱۷ و ۱۸ در سبک باروک) و هم ریشارد اشتراوس (آهنگساز سدهٔ ۱۹ و ۲۰ در سبک کلاسیک) قطعاتی دارند که با کمک الگوی آکورد (I-II-V-I) قابل شناسایی هستند، اگر چه از نظر سبک و محتوا با هم تفاوت چشمگیری دارند. در واقع برخی از سنت‌های هارمونیک این دوران تبدیل به توالی‌های آکوردی شده‌اند که تا امروز توسط موسیقی‌دانان برای تحلیل و ساختن قطعات موسیقی به کار گرفته می‌شوند. ال گرکو
نسل‌های بعدی نقاشان شیوه نقاشی ال گرکو را به کنار نهادند چرا که آثار او از بسیاری جهات مخالف اصول باروک آغازین بود که در اوایل قرن ۱۷ ایجاد شد و به سرعت جایگزین منریسم شد. ال گرکو غیرقابل درک تلقی می‌شد و هیچ پیرو مهمی نداشت. فقط پسر او و تعداد قلیلی از نقاشان گمنام کپی‌های ضعیفی از نقاشی‌های او را به جای گذاشتند. معماری عصر برنز در ایران
بین ۳٬۱۰۰ پ.م. و ۲٬۹۰۰ پ.م. میانرودان وارد دوران فرهنگی جمدت نصر شد که آن را حد فاصل دوران اوروک و دوران دودمانی قدیم می‌دانند. تقریباً همزمان با این تحولات در میانرودان، در جنوب غربی ایران دوران ایلام کهن آغاز شد. در این دوران شهرها پیرامون یک بنای مرکزی، که کنترل همهٔ امورات شهر را بر عهده داشت، سازماندهی می‌شدند و تزئینات، معماری، و صنایع سنگ در قیاس با صنایعی چون سفال پیچیدگی بسیاری یافتند. موسیقی باروک
1670-1747 - Giovanni Battista Bononcini - Italy موسیقی اولیه
تفسیرها دربارهٔ دامنهٔ تاریخی «موسیقی اولیه» متفاوت است. «آکادمی موسیقی باستان» که در سال ۱۷۲۶ شکل گرفت، موسیقی باستان را به‌عنوان آثاری که توسط آهنگسازانی نوشته شده‌است که تا قبل از پایان قرن شانزدهم زندگی می‌کردند، تعریف کرد. یوهانس برامس و معاصرانش این‌طور درک می‌کردند که موسیقی اولیه می‌تواند از دورۀ اوج رنسانس تا باروک متغیر باشد، این در حالی است که برخی از محققان معتقدند که موسیقی اولیه باید موسیقی یونان باستان یا موسیقی روم باستان را قبل از سال ۵۰۰ میلادی شامل شود (دوره‌ای با اصطلاح «موسیقی باستان» که عموماً نامشخص است). منتقد موسیقی «مایکل کندی»، دوره باروک را نادیده می‌گیرد و موسیقی اولیه را به‌عنوان «آثار موسیقی از ابتدای زمان تا دوره رنسانس» تعریف می‌کند. «توماس فارست کلی»، موسیقی‌شناس، معتقد است که ذاتِ موسیقی اولیه به فراموشی سپرده شده‌است و این اصطلاح با کشفِ مجدد آثار قدیمی احیا شده و به هم پیوسته‌است. به گفته «مرکز ملی موسیقی اولیه» در انگلستان، اصطلاحِ «موسیقی اولیه» به دورانی از موسیقی اروپایی اشاره دارد که بین سالهای ۱۲۵۰ تا ۱۷۵۰ نوشته شده‌است (قرون وسطی، رنسانس و باروک) و یک رویکرد تاریخی با آگاهی از اجرای آن موسیقی است. معماری استعماری پرتغالی
معماری شهری علم‌گرا در مستعمرات پرتغال در این قرن به‌کار گرفته شد و شیوهٔ باروک شمال پرتغال که از پورتو نشأت می‌گرفت به رایج‌ترین شیوه بدل شد. با کشف طلا و الماس در مستعمرات آمریکای جنوبی، این مستعمرات اهمیت بسیاری یافتند و سکونت‌گاه‌های پرشماری در آن‌ها ساخته شد. قدیمی‌ترین پارک عمومی قاره آمریکا در ۱۷۷۰ در پاسیو پابلیکو ساخته شد. نمونهٔ بارز معماری این زمان کاخ فرمانروای برزیل در ریو دو ژانیرو است که در ۱۷۳۸ ساخته شد. این بنا نمای خارجی سفید و شسته‌ای دارد که با پنجره‌ها و دروازه‌های سنگ خاکستری باروک تکمیل شده‌است. نئو-کلاسیکال متال
از سوی دیگر موسیقی نئو-کلاسیکال متال خود را به جنبه‌های زیبایی‌شناسی ایدئال موسیقی کلاسیک مانند توازن و تعهد به فرم‌ها و قوانین محدود نکرد. همچنین می‌توان گفت این سبک از موسیقی دوره رومانتیک و موسیقی دوران باروک در قرن ۱۷ و اوایل قرن ۱۸ میلادی تأثیر گرفته‌است. موسیقی آهنگسازان دوره باروک همچون ویوالدی، هندل و باخ اغلب به‌طور چشمگیری پرآب و تاب بودند. موسیقی‌دانان نئو-کلاسیکال متالی همچون اینگوی مالمستین، سخت تحت تأثیر این وجه موسیقی دوران باروک هستند و از آثار آهنگسازان خوش‌قریحه متاخری چون نیکول پاگانینی در اجرای تکنیک‌های‌شان استفاده کرده‌اند. برای این‌که این موضوع را درک کنید کافیست بدانید چندین آهنگساز نئو-کلاسیکال متال از قطعه کاپریس ۲۴ پاگانینی اجراهای مختلف و خاص خود را دارند. یوهان لیس
گرچه در اوایل کار وی نمونه‌هایی از تضاد نور و سایه در آثارش به چشم می‌خورد، اما حرکت نهایی و نقل مکان او به ونیز در اوایل دههٔ ۱۶۲۰، تغییرات اساسی در سبک او را نیز به همراه داشت و در او انگیزه‌ای برای استفاده از رنگهای درخشان در آثارش پدید آورد که خبر از ایجاد یک تحول روحی در وی می‌داد. در سال ۱۶۲۷ میلادی وی با الهام از تابلوی معروف آلتراپیس که در سنت جروم کلیسای تولنتینی (سان نیکولو دا تولنتینو) واقع در رم، قرار داشت، اثر نقاشی مهمی را خلق کرد که برایش تحسین بسیاری را به همراه داشت. به نظر می‌رسد که حرکات ظریف قلم موی وی در برخی آثارش، در شکل گیری سبک‌های عجیب و غریب موسوم به روکو که نمونهٔ پختهٔ آن را در سبک برادران گاردی می‌یابیم، تأثیرگذار بوده‌است. سبک نهایی یوهان لیس، سبکی است که وی را در همراهی با دیگر نقاشان خارجی (غیرایتالیایی) ساکن در ونیز، همچون دومنیکو فتتی و برناردو استروززی، مبدع آن می‌دانند و این نشان از ورود سبک باروک به جمهوری(جمهوری رم) برای اولین بار دارد. مکتب کانو
این مکتب با بازتاب دادن تأثیرپذیری تازه‌ای از نقاشی چینی آغاز شد اما با سبک رنگی درخشان و محکم خود در لته‌های بزرگ گسترش یافت و قلعه‌های اشرافی را با انعکاس دادن سنت‌های ژاپنی، درحالی که به سبک نقاشی‌های آبرنگ چینی پایبند بود، تزئین می‌کرد. این سبک که از سوی شوگون‌سالاری توکوگاوا حمایت می‌شد، به شکلی مؤثر سبکی رسمی در هنر عرضه کرد که «در سده هجدهم میلادی تقریباً تدریس نقاشی را به انحصار این خانواده درآورد.» این مکتب پیرو سنت چینی سیاه‌قلم دیوان‌سالاران دانشمند بود اما نقاشان کانو، که هنرمندانی قوی و حرفه‌ای بودند و در صورت موفقیت، دستمزد سخاوت‌مندانه‌ای دریافت می‌کردند، آموزش رسمی خود را در کارگاه خانوادگی خود، درست مشابه نقاشان اروپایی رنسانس و باروک، به‌دست می‌آوردند. آن‌ها عمدتاً برای اشراف، شوگون‌ها و امپراتورها، کار می‌کردند و در طیف وسیعی از سبک‌ها، موضوعات و اندازه‌ها نقاشی می‌کردند. آن‌ها در ابتدا نوآور بودند و به شکل‌های تازه نقاشی دوره آزوچی–مومویاما (۱۶۱۴–۱۵۷۳) علاقه نشان می‌دادند اما از سده هفدهم، به شکل فزاینده‌ای در رویکردشان آکادمیک و محافظه‌کار شدند. معماری باروک
در اواخر قرنششم مشاهده می‌شود که جهان بینی دوران باروک در رشته ریاضی متوجه بینهایت به عنوان پایه‌ای برای محاسبات علمی می‌شود. در نقاشی و معماری بینهایت به معنی ترسیمی و هندسی آن در پرسپکتیو مورد استفاده قرار می‌گیرد تا تأثیری هنرمندانه بیافریند. کاربرد هنرمندانه بینهایت در طبیعت که با معماران منظره ساز فرانسوی اواخر قرن هفدهم آشکار گشت برای نخستین بار در باغ‌ها جاده‌های عریضی دیده می‌شود که به عنوان عوامل اصلی معماری بکار رفته‌اند و این باغ‌ها را آشکار ا به فضاهای بی پایان، هدایت می‌کنند. ورسای با جاده خیره‌کننده اش که راه به پاریس می‌برد مثالی باعظمت، از آفرینش این معماران فرانسوی است. این باغ با اثری که بر بیننده ایجاد می‌کند نمونه‌ای از دنیای باروک است و تصور هنری بینهایت را در این دوره باقی نگاه می‌دارد. عصر برنز در ایران
در دو قرن اول هزارهٔ سوم پیش از میلاد، افزایشی قابل توجه در اندازهٔ هر مرکز منطقه‌ای روی داد. به این پدیده نیاشهرنشینی گفته می‌شود. توسعهٔ سریع سازوکارهای تولید، تجارت، و مال‌اندوزی در این زمانه به‌قدری بود که می‌توان گفت ساختار جوامع به‌کلی دگرگون شد. تا حدود سال ۳٬۲۰۰ پیش از میلاد اهمیت، تراکم جمعیت، و گسترش سازه‌های معماری یادمانی در میانرودان و اطراف آن به حدی رسید که می‌توان این مناطق را «شهر» نامید. این دوران گذار طولانی با تغییرات عمیقی به پایان رسید که مشخصهٔ دوران اوروک است. این فرایند بین ۲٬۶۰۰ تا ۲٬۵۰۰ پ.م. در درهٔ هلمند هم کامل شده بود و شواهد آن را می‌توان در مجموعه‌های معماری یادمانی در مندیگک (در افغانستان امروزی) و شهر سوخته، توسعهٔ محلی روستاهای معمارانه، و طرح محله‌های صنعتکاران در محیط حومهٔ شهری جست. با پدید آمدن شهرنشینی در این مناطق، حوزه‌هایی مختص صنعت‌گران پدیدار شد که فعالیت‌های تخصصی در آنان از حوزه‌های اقامتی جدا می‌شده‌است. هنر کلمبیایی
هنر باروک (حدود ۱۶۰۰ در رم آغاز شد) شامل باروک آمریکای لاتین (1650-1750 ) نیز می‌شود. تمایل به نشان دادن احساسات عاطفی، پوپولیسم و حرکات و لباس‌های بزرگ از نشانه‌های این دوره هستند. در این دوره یسوعی‌ها در حال سرکوب پروتستان‌ها بودند و این مسئله در نقاشی‌ها نیز نمود می‌یافت. از تأثیرات عمدهٔ هنرمندان کلمبیایی در این دوره، نقاشان باروک اسپانیایی مانند فرانسیسکو د زوربانان (۱۶۶۴–۱۵۸۰) و همچنین فلامینی و کیتو و کوزو بودند که برای صومعه‌ها و کلیساها نقاشی می‌کردند. معماری گوتیک
آغاز پیدایش هیچ‌یک از شیوه‌های معماری را به دقت شیوهٔ گوتیک، نمی‌توان تعیین کرد. هنر معماری گوتیک در میان سال‌های ۱۱۳۷ و ۱۱۴۴ (میلادی) در جریان بازسازی کلیسای سن-دنی فرانسه پا به عرصه وجود گذاشت و تا اواسط قرن شانزدهم میلادی در اروپا معمول بود. هنر گوتیک در میان دو دورهٔ هنر رمانسک و رنسانس واقع شده‌است و تا قبل از دورهٔ مدرن، گوتیک به عنوان یک صفت منفی به کار می‌رفت و فیلاریته از آن به عنوان هنر فلاکت‌زده یاد می‌کند. سبک معماری جورجیا الهام گرفته از این سبک، در سال‌های ۱۷۲۰ تا ۱۸۴۰ در کشورهای انگلیسی زبان شهرت یافت. معماری گوتیک
معماری گوتیک با دوباره ساختن کلیسای سن دنی پاریس، در فرانسه آغاز گردید. در کلیساهای گوتیک آغازین تاق جناغی بسیار به چشم می‌خورد. تاق جناغی با توجه به قوس‌های متقاطع یا اریب در زیر طاق گهواره ای خیلی آسان شناخته می‌شود. این قوس‌ها نقش ارماتور یا مسلح‌کننده ای را دارند که به عنوان چهارچوبی برای استخوان عصر گوتیک مورد استفاده قرار گرفته‌اند. معماری گوتیک آغازین دوره متمایز شدن از هنر رومانسک و خودسازی و تکامل شیوه گوتیک است، که نیمه قرن دوازدهم میلادی را فرا گرفت و به انگلستان نیز نفوذ داشت. ساوا چواکینسکی
ساوا چواکینسکی () معمار روسی سبک باروک بود. او در سن پترزبورگ و تزارسکو سلو کار می‌کرد. چواکینسکی در سال ۱۷۰۹ یا ۱۷۱۳ در یک خانواده نجیب در دهکده وشکی در منطقه نوووتوژسکی در استان تور متولد شد. در سال ۱۷۲۹ وارد آکادمی نیروی دریایی در سن پترزبورگ شد، از آنجا که در سال ۱۷۳۴ به هنگ نگهبانان زندگی اسماعیلوفسکی منصوب شد. بنا به درخواست هیئت دریاسالار وی به دلیل غیبت غیرمجاز از آکادمی مرخص شد و سپس در شرکت معماری ایوان کوروبوف، به مدت هفت سال کارآموزی کرد. در سال ۱۷۳۹ چواکینسکی فعالیت مستقل خود را آغاز کرد. از سال ۱۷۴۱ تا ۱۷۶۷ او معمار ارشد انجمن دریاسالار بود. از سال ۱۷۴۵ تا ۱۷۶۰ او معمار تزارسکو سلو بود، و نظارت بر بازسازی کاخ و پارک اطراف آن بود. در اینجا چواکینسکی دو ساختمان (کلیسا و یک تالار) را که به وسیله گالری‌ها به قسمت مرکزی کاخ متصل شده بود، بنا کرد، غرفه «مونبیشو» (که مقامات کاخ را در خود جای می‌داد) برپا کرد و در ایجاد غرفه «ارمیتاژ» شرکت کرد. قلعه‌های اسکاتلند
در قرون هفدهم و هجدهم با رواج باروت اهمیت نظامی قلعه رو به زوال نهاد، ولی قلعه‌های اسکاتلند به مقاصد گردشگری بدل شدند. محبوبیت سبک معماری بارونی اسکاتلند باعث بازسازی قلعه بالمورال در قرن نوزدهم و تبدیل شدن آن به محل اقامت فصلی ملکه ویکتوریا شد. پیشینه هنر غرب
هنر اروپایی به تعدادی از دوره‌های مختلفی با سبک مربوطه طبقه‌بندی شده‌است که به لحاظ تاریخی، با شکوفایی سبک‌های متعدد در مناطق مختلف، با یکدیگر اشتراک دارند. دوره‌ها به‌طور گسترده شامل کلاسیک، بیزانس، قرون وسطی، گوتیک، رنسانس، باروک، روکوکو، نئوکلاسیک، مدرن، پست مدرن و نقاشی اروپای جدید است. معماری آلمان
معماری پیش از رومانسک در هنر اروپای غربی از اواخر قرن ۸ میلادی آغاز شد و تا آغاز دورهٔ رومانسک در قرن ۱۱ میلادی ادامه داشت. از بناهای باقی ماندهٔ مربوط به این دوره می‌توان به صومعهٔ Lorsch اشاره کرد. از دیگر کلیساهای مهم این دوره نیز می‌توان به کلیسای میشل مقدس اشاره کرد که بین سال‌های ۱۰۰۱ تا ۱۰۳۱ میلادی ساخته شد برخی سبک این بنا را رومانسک آغازین می‌دانند. یوهان سباستیان باخ
ویژگی سبک آهنگسازی باخ بر بافت کنترپوانی، نت پایه خطی و پیشروی هارمونیک در دومینانتها و ریتم‌های محرک استوار است که با یکدیگر ترکیب می‌شوند و حسی از پیشروی را به وجود می‌آورند. مانند بسیاری از آهنگسازان دیگر سبک باروک، موسیقی باخ به شکل موتیفی متراکم است؛ الگوهای ملودیک و ریتمیک که در ابتدای یک اثر معرفی می‌شوند، پیوسته به‌وسیلهٔ برگشت‌های ملودیک و کنترپوانی، افزایش و کاهش در حین تکرارها و جوش و خروش و تحرک در نغمه‌ها، تغییر شکل می‌دهند. معماری پاریس
معماری پاریس نمونه قابل توجهی از معماری شهر پاریس از قرون وسطی تا قرن ۲۱ است. این زادگاه سبک گوتیک بود و دارای آثار مهم رنسانس فرانسوی، احیای کلاسیک و سبک نجیب‌زاده سلطنت ناپلئون سوم بود. دوران زیبا، و سبک هنر نو. نمایشگاه جهانی پاریس در سالهای ۱۸۸۹ و ۱۹۰۰ مکانهای پاریس را اضافه کرد، از جمله برج ایفل و قصر بزرگ. در قرن بیستم، سبک معماری هنر دکو در پاریس ظاهر شد و معماران پاریس نیز تحت تأثیر معماری پست مدرن نیمه دوم قرن قرار گرفتند. موسیقی باروک
1712-1786 - John STANLEY - England باروک
یکی از دلایل پیدایش پیکره‌سازی باروک نقش مقابل بین باروک و کلاسیک‌گرایی بوده‌است. پیکره‌سازی هم در نشان دادن معجزات دین مسیحیت کمال می‌یابد و بازتابی از نوعی اشتیاق برای اعجاب‌انگیزی است. استفاده از عناصر تزیینی و نمایان کردن هرچه بیشتر فواره‌ها و آب‌نماها در معماری باروک بسیار متداول بوده‌است. بعدها این‌گونه برخورد با آب و استفاده نمادین از مجسمه‌سازی در شهرسازی و میدان‌ها باروک نیز مرسوم شده‌است. پیکره‌سازان عصر باروک، بیشترین تلاش خود را به کار می‌بستند تا حرکت را در آثار خود بیافرینند. اسپانیا
معماری اسپانیایی به سبب گوناگونی‌های تاریخی و جغرافیایی در طول تاریخ تأثیرات زیادی پذیرفته‌است. شهر کوردوبا که توسط رومی‌ها و با معماری رومی‌وار ساخته شده بعدها با ورود مسلمانان و ساخت بناهایی با معماری عربی در دوره امویان از نمونه‌های بارز معماری اسپانیایی است. پس از اموی‌ها معماری عربی در دوره‌های بعدی حکومت‌های اسلامی به رشد خود ادامه داد و در نهایت با حکومت نصریان که کاخ‌های مشهور خود را در گرانادا بنا نهادند به پایان رسید. در دوره بین قرون ۱۲ تا ۱۷ میلادی و پس از آشنایی اروپاییان با سبک، الگو و عناصر معماری عربی سبکی به نام سبک معماری مُدَجَّنی شکل گرفت.