جمعیت ترکیه در سال 2017 چند میلیون نفر بود؟
جمعیت‌شناسی ترکیه
در سال ۲۰۱۹، جمعیت ترکیه ۸۳٫۲ میلیون نفر با نرخ رشد ۱٫۳۹٪ در سال بوده‌است.
جمعیت‌شناسی ترکیه
اکثر لاز امروز در ترکیه زندگی می‌کنند، اما گروه اقلیت لاز هیچ وضعیت رسمی در ترکیه ندارند. تعداد آنها امروز حدود ۲۵۰،000 و ۵۰۰٬۰۰۰ تخمین زده می‌شود. فقط یک اقلیت به زبان ترکی دو زبانه و زبان بومی آنها Laz که متعلق به گروه قفقاز جنوبی است. تعداد سخن گویان لازی رو به کاهش است و اکنون به‌طور عمده به مناطق ریزه و آرتوین محدود شده‌است. اصطلاح تاریخی لاستیکستان - که قبلاً به یک زمین باریک در امتداد دریای سیاه که در لازها و همچنین توسط چندین گروه قومی دیگر ساکن بوده‌است - ممنوع شده‌است و استفاده رسمی آن ممنوع شده‌است و جایگزین "Doğu Karadeniz" (که شامل ترابزون است) شده‌است. در طول جنگ روس و ترکیه در ۱۸۷۸–۱۸۷۷، جمعیت مسلمان روسیه در نزدیکی مناطق جنگی تحت پاکسازی قومی قرار گرفت. بسیاری از لازایانی که در باتوم زندگی می‌کنند به امپراتوری عثمانی گریختند و در امتداد ساحل جنوبی دریای سیاه در شرق سامسون مستقر شدند. طاقه
جمعیت آن در حدود ۱۷۲۷۰ هزار نفر می‌باشد. سوری‌ها در ترکیه
در ۲۴ فوریه ۲۰۱۷ میلادی مولود چاووش اوغلو، وزیر امور خارجه ترکیه گفت: «از ماه اوت ۲۰۱۶ تاکنون حدود ۵۰ هزار پناه‌جوی سوری به کشور خود بازگشته‌اند.» وی تأکید کرد که به‌محض ایجاد یک منطقه امن در سوریه، پناهندگان سوری می‌توانند «برای آغاز یک زندگی عادی» به آن منطقه بازگردند. پناهندگان در ترکیه
در سال ۲۰۱۵ میلادی بیشتر از ۶۳ هزار پناهنده افغانی وارد ترکیه شدند که این تعداد در سال ۲۰۱۴ میلادی کم‌تر از ۱۶ هزار تن بود. بنا به گفته دفتر (ASAM) تعدادی از این افراد مستقیماً از افغانستان به ترکیه آمده و تعدادی از آن‌ها کسانی هستند که موفق به سکونت در جامعه ایران نگردیده و به‌ناچار باواسطه به مجبور به ورود به ترکیه بودند. کردها در استانبول
جمعیت کردها در استانبول به مقدارهای مختلفی بین ۳ تا ۴ میلیون نفر تخمین زده می شود. از سال ۱۹۹۰ مهاجرت اجباری از جنوب شرقی ترکیه، میلیون ها کرد را به شهرهایی مانند استانبول، آنکارا و ازمیر آورد. جمعیت کردها در استانبول بین ۳ تا ۴ میلیون نفر تخمین زده می‌شود (سال ۱۹۹۷). همچنین طبق تخمین دیگری جمعیت کردها در استانبول، آنکارا، ازمیر و سایر شهرهای بزرگ (به جز استان های کردنشین ترکیه) در حدود ۳۵ درصد کل جمعیت کردهای ترکیه است که چیزی حدود ۶ تا ۸ میلیون می باشد.اولین انجمن‌های فرهنگی و سیاسی کرد در استانبول تأسیس شد. در زمان سلطنت عبدالحمید دوم (۱۸۷۶-۱۹۰۹) کردها در استانبول تولید ادبیات را با توجه به شرایط کردها آغاز کردند. در سال ۱۹۱۸، روشنفکران کرد، انجمن ظهور کردها را در استانبول تأسیس کردند. در مارس ۱۹۹۵ شورش‌های کرد در استانبول آغاز شد. درگیری بین تظاهرکنندگان طرفدار کرد و پلیس ترکیه بارها در استانبول رخ داده‌است. چنین رویدادهایی در سال ۲۰۱۱، ۲۰۱۶ و ۲۰۱۸ رخ داده‌است. جمعیت‌شناسی ترکیه
سن متوسط "کل جمعیت:" ۳۱٫۲ سال "مرد:" ۳۰٫۹ سال "زن:" ۳۱٫۹ سال (2018 est.) سوری‌ها در ترکیه
در ۲۰ آوریل ۲۰۱۷ میلادی رجب طیب اردوغان رئیس‌جمهور ترکیه در گفتگو با «الجزیره» گفت: «اروپا به ترکیه وعده داده بود که به پناهندگان در این کشور ۳ میلیارد یورو کمک می‌کند و پس از آن نیز از ۳ میلیارد دیگر صحبت کردند ولی تاکنون تنها ۷۵۰ میلیون یورو از آن‌ها و از سازمان ملل ۵۵۰ میلیون دلار کمک به ترکیه رسیده‌است. این در صورتی است که ترکیه برای این پناهندگان تاکنون مجموعاً ۲۵ میلیارد دلار کمک کرده‌است». ترکیه
در مطالعه دیگری در سال ۲۰۰۳ بر روی ۵۲۳ کروموزوم ایگرگ (که تنها نسب پدری را نشان می‌دهد) از اهالی ۹۰ شهر مختلف ترکیه ۵۴ هاپلوتایپ متفاوت شناسایی شده که اکثریت آن‌ها (۹۴٫۱٪) از هاپلوتایپ‌های رایج در اروپایی‌ها و مردمان همسایه خاورمیانه‌ای است. هاپلوتایپ‌های مرتبط با اهالی آسیای میانه با تنها ۳٫۴٪، هندی‌ها ۱٫۵٪ و آفریقایی‌ها ۱٪ در اقلیت هستند. تنوع قابل ملاحظه هاپلوتایپ‌ها در میان ترکان گواهی بر نقش مهم آناتولی هم به عنوان یک دریافت‌کننده و هم به عنوان یک منبع در جریان شارش ژنی بین مناطق مختلف است. برآوردهای متفاوتی در مورد سهم ژنتیکی مهاجرت ترک‌زبانان آسیای میانه به منطقه آناتولی صورت گرفته‌است. بر اساس یکی از مطالعات بر روی کروموزم ایگرگ این سهم حدود ۱۰درصد و بر اساس یکی دیگر بر روی میتوکندری دی‌ان‌ای و کروموزوم ایگرگ حدود ۳۰ درصد است. هرچند احتمالاً شارش ژنی بین آناتولی و آسیای میانه چندین بار در دوره‌های پیش از تاریخ صورت گرفته‌است اما نامعلوم بودن شمار این جمعیت‌ها و تعداد این دوره‌ها مشکل بزرگی برای تعیین سهم ژنتیکی مهاجرت ترکان اوغوز در سده ۱۱ میلادی به آناتولی است. بر اساس برخی از مطالعات تعیین میزان هاپلوگروپ‌های مخصوص آسیا مانند C-RPS4Y و O3-M۱۲۲ بهترین روش برای تعیین ابعاد این مهاجرت و سهم ژنی آن آن در جمعیت کنونی آناتولی است. این توالی‌های ژنتیکی در یکی از مطالعات تنها در ۱٫۵ درصد اهالی ترکیه دیده شده در حالی‌که در یکی از مطالعات بر روی ۱۳ قوم آسیای میانه ۱۸٪ و در مطالعه دیگری بر روی ۴۹ قوم آسیای میانه ۳۳٪ شیوع داشته‌اند. به نظر می‌رسد افزایش قابل ملاحظه جمعیت آناتولی در عصر برنز که جمعیت آن را در دوران امپراتوری روم به ۱۲ میلیون نفر رسانده بود موجب کاهش تأثیر مهاجرت سلجوقیان و دیگر ترک‌زبانان آسیای میانه شده باشد. جمعیت‌شناسی ترکیه
Structure of the population (2018): استان آدانا
این استان در ساحل مدیترانه واقع شده و مرکز آن یعنی شهر آدانا دارای ١،٧٠٠،۰۰۰ نفر جمعیت بوده و بعد از استانبول، آنکارا، ازمیر و بورسا پنجمین شهر بزرگ ترکیه می‌باشد. امپراتوری عثمانی
اتفاقات سیاسی و اقتصادی مهمی که روی می‌داد، بر بافت جمعیت امپراتوری تأثیر می‌گذاشت. به عنوان مثال، ضمیمه شدن کریمه و مناطقی در بالکان، به ترتیب توسط روسیه و اتریش-مجارستان، باعث شد تا پناهجویان زیادی، از جمله ۲۰۰ هزار تاتار کریمه‌ای، به امپراتوری عثمانی مهاجرت کنند. تنها میان سال‌های ۱۷۸۳ تا ۱۹۱۳، پنج تا هفت میلیون نفر به امپراتوری عثمانی مهاجرت کردند که دست‌کم ۳٫۸ میلیون نفرشان از روسیه می‌آمدند. این مهاجرت منجر به ایجاد تنش‌های سیاسی درون امپراتوری نیز می‌شدند. همچنین مشکلات اقتصادی نیز بر روی بدنه جمعیت امپراتوری نیز تأثیر مهمی می‌گذاشت. از قرن نوزدهم، تعداد زیادی از مسلمانان بالکان به آناتولی (ترکیه امروزی) مهاجرت کردند که در زبان عثمانی به آن‌ها «مهاجیر» (مهاجر) می‌گفتند. در زمان سقوط عثمانی در ۱۹۲۲، نیمی از جمعیت شهرنشین سرزمینی که بعدها ترکیه نام گرفت، را پناهجویانی که روسیه به عثمانی مهاجرت کرده بودند، تشکیل می‌دادند. نیازمندی به روادید برای شهروندان ترکیه
نیازمندی به روادید برای شهروندان ترکیه به محدودیت اداری اعمال‌شده برای ورود شهروندان ترکیه به دیگر کشورها گفته می‌شود. در ۱ ژانویهٔ ۲۰۱۷ میلادی، دارندگان گذرنامهٔ ترکیه‌ای می‌توانند از ۱۰۵ کشور بدون نیاز به روادید یا با دریافت روادید در بدو ورود بازدید کنند. گذرنامهٔ ترکیه از این نظر، در رتبهٔ ۵۲ فهرست هنلی (همراه با گذرنامهٔ پالائو) قرار دارد. جمعیت‌شناسی قزاقستان
برآوردهای رسمی ، جمعیت قزاقستان را تا دسامبر ۲۰۱۷ در ۱۸٫۱۳۷٫۳۰۰ اعلام کرده‌است که از این تعداد ۴۴٪ روستایی و ۵۶٪ جمعیت شهری هستند. تخمین جمعیت سال ۲۰۰۹ ۶٫۸٪ بیشتر از جمعیت گزارش شده در آخرین سرشماری از ژانویه ۱۹۹۹ (کمی کمتر از ۱۵ میلیون نفر) است. این برآوردها توسط سرشماری نفوس سال ۲۰۰۹ تأیید شده‌است ، و این بدان معنی است که کاهش جمعیت که پس از سال ۱۹۸۹ آغاز شد ، متوقف و معکوس شده‌است. چوکوروا
چوکوروا نام منطقه‌ای است در جنوب باختری ترکیه و دربرگیرندهٔ استان‌های مرسین، عثمانیه و ختای. این منطقه با ۵.۸۵ میلیون سکنه یکی از پرجمعیت‌ترین منطقه‌های ترکیه شمرده‌می‌گردد. چوکوروا کنونی منطبق با سرزمین تاریخی کیلیکیه است.Wikipedia contributors, "Çukurova," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Çukurova&oldid=583080938 (accessed April 13, 2014). ترک‌ستیزی
جمعیت ترک‌های کشور بلغارستان پیش از شکل گرفتن این کشور در سال ۱۸۷۸ میلادی تقریباً یک سوم از کل جمعیت بود؛ با این وجود، برخی پژوهش‌گران (عمدتاً ترک) بر این باور هستند که ترک‌ها در اکثریت بودند. در سال ۱۸۷۶ تقریباً ۷۰٪ از زمین‌های کشاورزی به ترک‌ها تعلق داشت. یک تاریخ‌نگار ترک به نام تورهان چتین بر این باور بود که جنگ‌های روسیه و ترکیه (۱۸۷۷–۱۸۷۸) به معنای پاکسازی ترک‌ها از بالکان بود. ادعا شده‌است در میان سال‌های ۱۹۲۳ تا ۱۹۴۹ بالغ بر ۲۲۰٬۰۰۰ نفر از ترک‌ها به ترکیه مهاجرت کردند. هرچند که دولت ترکیه تشویق به مهاجرت می‌کرد. سپس موج دیگری از ترک‌ها بلغارستان را ترک کردند. در میان سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۵۱ بالغ بر ۱۵۵٬۰۰۰ نفر از بلغارستان به صورت اختیاری یا اجباری خارج شدند. اگرچه، مهاجرت‌های انجام شده طبق توافق با دولت ترکیه انجام شد. استانبول
استانبول همیشه مرکز زندگی اقتصادی کشور بوده‌است که این به خاطر موقعیت اتصالی بین‌المللی راه‌های مرزی زمینی و دریایی می‌باشد. آن تقریباً ۲۰ درصد از کار صنعتی ترکیه و ۳۸ درصد از فضای کاری صنعتی ترکیه را شامل می‌شود. به‌علاوه ۵۵ درصد از تولیدات شهر ترکیه از تجارت و دادوستد و ۴۵ درصد از دادوستد کشور از عمده فروشی و ۲/۲۱ درصد تولیدات ترکیه از فراورده‌های انبوه ملی بدست می‌آید. ۴۰ درصد از مالیات‌های جمع‌آوری شده در ترکیه و ۵/۲۷ درصد از محصولات ملی ترکیه‌است. تا سال ۱۹۸۰، تولید ناخالص ملی (GDP) استانبول به‌طور میانگین در یک سال ۵ درصد رشد داشته‌است. اقلیت‌ها در ترکیه
عرب‌های ترکیه یکی از اقوام ساکن این کشورند که کمتر از یک درصد جمعیت کشور ترکیه را تشکیل می‌دهند. جمعیت ترکیه بالغ بر ۸۰ میلیون نفر می‌باشد. البته با توجه به جنگ عراق و سوریه تخمین‌های سال ۲۰۱۷ تعداد عرب‌ها در ترکیه را ۲ تا ۵ میلیون نفر هم تخمین زده‌اند. بعضی از عرب‌ها در ترکیه سابقهٔ حضور قدیمی تری نسبت به قبایل ترک که از آناتولی مهاجرت کردند دارند. این عرب‌ها در جنوب شرق ترکیه ساکن شدند که این منطقه به نام قبیلهٔ بکر ابن وائل دیار بکر نامگذاری شد. این قبیله از حدود ماردین تا کوه طور و حتی جزیرهٔ ابن عمر متمرکز شدندکه این مناطق در واقع مثلث بین عراق ترکیه و سوریه می‌باشد. عرب‌های ترک در استان‌های ختای، استانبول، ماردین، مرسین، شرناق، شانلی‌اورفا، آدانا و باتمان سکونت دارند. منطقهٔ اسکندرون سوریه با اکثریت قبایل عربی ساکن در آن هم در سال ۱۹۳۹از سوریه جدا و به ترکیه ضمیمه شد و تا به الان قبایل بدوی در دو طرف مرز این دو کشور زندگی می‌کنند. دولت ترکیه با اجبار تعلیم زبان ترکی وبر کل اقلیات من جمله عرب‌های ترکیه و حتی تغییر نام‌های مناطق سکونت از عربی به ترکی خواهان از بین بردن فرهنگ این مردم می‌باشد با این وجود اکثر عرب‌ها در این مناطق هنوز به زبان مادری سخن می‌گویند زبانی که با ورود لغات ترکی در حال تغییر می‌باشد. فرهنگ در ترکیه
نخستین قانون اساسی جمهوری ترکیه که در سال ۱۹۲۴ میلادی تهیه شده‌است دین رسمی ترکیه را اسلام تعیین نموده‌است. لیکن در اصلاحات قانون اساسی سال ۱۹۲۸ این ماده قانونی حذف و با تأکید بر جدایی دین از سیاست، ترکیه کشوری با دولت و حکومت سکولار (جدایی دین از سیاست) معرفی شده‌است. بنابر آخرین آمار، در ترکیه حدود ۹۹/۸ درصد جمعیت این کشور را مسلمانان و ۰/۲ درصد را مسیحیان و کلیمیان و پیروان دین‌های دیگر تشکیل می‌دهند. نسل‌کشی ارمنی‌ها
در ترکیه صحبت از نسل‌کشی ارمنیان تابو است و دولت ترکیه با ایجاد فضای رعب و تهدید و با اتکا به ماده ۳۰۱ (قانون کیفری ترکیه) از بحث آزاد راجع به این مسئله، جلوگیری می‌نماید. اما شمار روزافزونی از روشنفکران و محققین تُرک، بی‌توجه به این تهدیدها و خطرها صدای اعتراض خود را بلند می‌کنند. نمایندگان سازمان‌های مدنی استانبول با نمایندگان جماعت ارمنیان پراکنده و فعالان ضد نژادپرستی اروپایی دیدار و موضوعات مختلف را مورد بحث قرار می‌دهند. این برنامه هر ساله تحت عنوان (درهای باز) برگزار می‌شود. دولت ترکیه وجود چنین کشتاری را منکر نمی‌شود اما وجود سیاست سیستماتیک برای نابودی ارمنیان را قبول ندارد. ترکیه معتقد است که در آن سال‌ها علاوه بر ارمنی‌ها ترک‌های بی دفاع نیز قربانی آشفتگی‌ها شده‌اند. ترکیه به جای نسل‌کشی از تراژدی بزرگ برای نامیدن آن استفاده می‌کند برخی نهادهای واقع در ترکیه از جمله شاخه استانبول جمعیت دفاع از حقوق بشر این واقعه را نسل‌کشی می‌دانند. (۲۴ آوریل ۲۰۰۲ میلادی) برای اولین بار، سی نفر از نمایندگان مجلس ششم با امضای توماری واقعه نسل‌کشی ارمنیان در سال ۱۹۱۵ در ترکیه عثمانی را محکوم کردند. (۹ سپتامبر ۲۰۰۴ میلادی) سید محمد خاتمی از یادمان نسل‌کشی ارمنی‌ها دیدن کرد و با نثار گل به قربانیان این فاجعه ادای احترام کرد. عرب‌های ترکیه
عرب‌ها در ترکیه یکی از اقوام ساکن این کشورند که بین ۲ تا ۶ درصد (۲ تا ۵ میلیون نفر بر اساس منابع مختلف) از جمعیت ۸۳ میلیون نفری کشور ترکیه را تشکیل می‌دهند. ترکیه به دلایل سیاسی از سرشماری اقوام در سرشماری‌های خود از ۱۹۶۵ میلادی به بعد خودداری کرده‌است. جمعیت‌شناسی ترکیه
گزارش گروه حقوق اقلیت در سال ۱۹۸۵ (توسط مارتین شورت و آنتونی مکدرموت) برآورد ۱۵٪ کردها در جمعیت ترکیه در سال ۱۹۸۰، یعنی ۸٬۴۵۵٬۰۰۰ از ۴۴٫۵۰۰٬۰۰۰، با اظهار نظر قبلی "هیچ چیز، جدا از" مرزهای واقعی ". کردستان، به همان میزان تخمین جمعیت کرد، گرما به همان اندازه گرما می‌کند. ناسیونالیست‌های کرد به وسوسه شده‌اند تا آن را اغراق کنند، و دولت‌های منطقه می‌توانند آن را نادیده بگیرند. در ترکیه فقط آن کردهایی که به زبان ترکی صحبت نمی‌کنند، رسماً برای اهداف سرشماری به عنوان کردها شمرده می‌شوند، و این رقم بسیار پایین است. " در "ترکیه: یک مطالعه کشور"، یک انتشارات آنلاین کتابخانه کنگره ایالات متحده در ۱۹۹۵، یک فصل کامل در مورد کردها در ترکیه وجود دارد که در آن بیان شده‌است که: "سرشماری‌های ترکیه کردها را به عنوان یک قوم جداگانه فهرست نمی‌کنند. در نتیجه، هیچ اطلاعات موثقی در مورد تعداد کل آنها وجود ندارد. در سال ۱۹۹۵ تخمین تعداد کردهای ترکیه حدود ۸٫۵ میلیون نفر "از ۶۱٫۲ میلیون نفر یا ۱۳٪ از جمعیت در آن زمان بود. آمارهای دولت ترکیه نشان می‌دهد که زنان کرد در ترکیه حدود چهار فرزند به دنیا می‌آورند، بیش از دو برابر نرخ برای بقیه جمعیت ترکیه. نخست‌وزیر اردوغان اظهار داشت که کردها می‌توانند تا سال ۲۰۳۸ به اکثریت تبدیل شوند. در برخی استانهای تحت کنترل کردستان زنان به‌طور متوسط ۷٫۱ کودک به دنیا می‌آورند. حتی اگر بسیاری از کردها به شهرهای غربی ترکیه یا اروپای غربی مهاجرت کرده‌اند، شهرهای جنوب شرقی ترکیه هنوز با سرعتی بیشتر از سایرین رو به رشد هستند. زنان استانهای تحت کنترل کردستان در شرق ترکیه نیز میزان بیسوادی در حدود سه برابر مردان دارند، عاملی که با میزان زاد و ولد بالاتر ارتباط دارد. در nakرنک ۶۶ درصد از دختران ۱۵ ساله نمی‌توانند بخوانند یا بنویسند. جمعیت‌شناسی ترکیه
مهاجرت به ترکیه فرایندی است که توسط آن افراد برای اقامت در این کشور به ترکیه مهاجرت می‌کنند. پس از فروپاشی امپراطوری عثمانی و زیر جنگ استقلال ترکیه، یک مهاجرت توسط بخش بزرگی از ترک تباران و مسلمانان از بالکان (ترکان بالکان، آلبانی، بوسنی، پوماکها)، قفقاز (آبخاریها، آجاری‌ها، ' چرکس '، چچن‌ها '، کریمه (تاتار تبارهای کریمه) و کرت (ترک‌های کرت) به ترکیه امروزی پناه بردند و ویژگی‌های اساسی این کشور را شکل دادند. روند مهاجرت به سمت ترکیه تا به امروز ادامه دارد، گرچه انگیزه‌ها متنوع تر است و معمولاً مطابق با الگوهای جنبش مهاجرت جهانی است — به عنوان مثال ترکیه مهاجران اقتصادی زیادی را از کشورهای اطراف مانند ارمنستان، مولداوی، گرجستان دریافت می‌کند. از ایران و آذربایجان، همچنین از آسیای میانه نیز هستند. بحران مهاجرت ترکیه دوره ای در سال ۲۰۱۰ است که با تعداد زیادی از مردم وارد ترکیه می‌شوند. جمعیت‌شناسی ترکیه
هیچ آمار رسمی از اعتقادات مذهبی مردم وجود ندارد و در سرشماری از آن سؤال نمی‌شود. به گفته دولت، ۹۹٫۸ درصد از جمعیت ترکیه مسلمان هستند، بیشتر سنی، حدود ۱۰ تا ۱۵ میلیون نفر علوی هستند. ۰٫۲٪ باقیمانده سایر موارد است - بیشتر مسیحیان و یهودیان. با این حال، اینها براساس اطلاعات مربوط به مذهب موجود در کارت شناسه هر شهروند است که به‌طور خودکار از والدین به هر نوزاد تازه ای منتقل می‌شود، و لزوماً نشان دهنده انتخاب فردی نیستند. علاوه بر این، هر کسی که از زمان تأسیس جمهوری به‌طور رسمی به عنوان مسیحی یا یهودی ثبت نشده بود، به‌طور خودکار مسلمان شد و به عنوان مسلمان ثبت شد و این برچسب به نسل‌های جدید منتقل شده‌است؛ بنابراین، تعداد رسمی مسلمانان نیز شامل افرادی است که دین ندارند. از اسلام به دین دیگری از اسلام گرویده‌است؛ و هرکسی که از مذهب متفاوتی نسبت به والدین خود برخوردار باشد اما درخواست تغییر سوابق فردی خود را نداده‌است. همچنین لازم است ذکر شود که ایالت اجازه می‌دهد سوابق فردی تغییر یابد و می‌تواند اطلاعات مربوط به آیین خود را از کارت شناسایی حذف کند، اما چنین تغییراتی روی سابقه رسمی تأثیر نمی‌گذارد. جمعیت‌شناسی ترکیه
تخمین زده می‌شود ۴۰٬۰۰۰–۵۰٬۰۰۰ آشوری / سریانی در ترکیه زندگی می‌کنند، در حدود ۱۷٬۰۰۰ در استانبول و ۲۳–۳۳٬۰۰۰ دیگر پراکنده در جنوب شرقی ترکیه به ترتیب در تورابدین، دیاربکر، آدیامان و هارپوت. آنها متعلق به کلیسای ارتدکس سریانی، کلیسای کاتولیک سریانی و کلیسای کاتولیک کلدین هستند. برخی از ملاحظاتی، یک گروه قومی مسلمان که معمولاً از آن به عنوان عرب یاد می‌شود، دارای اصل و نسب آشوری / سریانی است. آنها در منطقه بین ماردین و میدیات زندگی می‌کنند که در سریانی "I Mhalmayto" (ܗܝ ܡܚܠܡܝܬܐ) نامیده می‌شود. جمعیت‌شناسی ترکیه
اگرچه مطالعات ژنتیکی بیشمار نشان داده‌اند که جمعیت امروزی ترکیه در درجه اول از گروه‌های تاریخی آناتولی هستند، نخستین مردم ترک "زبان پس از قرن ششم پیش از میلاد" در منطقه ای که از آسیای میانه تا سیبری امتداد داشت زندگی می‌کردند منابع چینی قرن هفتم منشأ ترک‌ها را با بیان اینکه آنها شاخه ای از Hsiung-nu (هون‌ها) بودند و در نزدیکی «دریای غربی»، شاید دریای خزر زندگی می‌کردند ، نشان می‌دهد. منابع مدرن نشان می‌دهد که اجداد ترکها در ایالت Hsiung-nu در منطقه Transbaikal زندگی می‌کردند و اینکه بعداً، در طول قرن پنجم، به جنوب آلتای مهاجرت کردند. مردم هند
نژاد مردم هند، شامل: ۷۲ ٪ هندوآریائی، ۲۵ ٪ دراویدی و ۳ ٪ نژاد زرد است که این نژادها بر اساس شرایط مکانی، فرهنگی و دینی نیز دارای تقسیمات خاص خود هستند. خبرگزاری آناتولی ترکیه در اینفوگرافیکی که در ۲۹ ام ماه آوریل سال ۲۰۱۷ میلادی (اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۶ خورشیدی) به مناسبت سفر طیب اردوغان به هند تهیه کرده بود، جمعیت هند را شامل ۷۲ درصد هندوآریایی و ۲۵ درصد دراویدی برشمرده بود که بیش از ۹۵۰ میلیون نفر از مردم هند در سال ۲۰۱۷ هندوآریایی هستند. ارمنی‌های ترکیه
تعداد نامعلومی از افراد با اصلیت ارمنی در ترکیه وجود دارند که امروزه از تبار خود آگاه نبوده و چیزی حدود ۳۰۰۰۰۰ نفر هستند که ارمنی‌های نهانی هستند که مسیحیان کریپتو یا پنهان نامیده می‌شوند. رقم ۳۰۰۰۰۰ نفر ممکن است متعلق به سال ۱۹۱۵ باشد اما چندین نسل از آن ماجرا گذشته‌است و بنابراین این ارقام می‌بایست بسیار بیش از این به ویژه بر اثر ازدواجهای مختلط باشد. به علت تصاعد طبیعی جمعیت، تعیین رقم دقیق تعداد ارمنی‌ها در ترکیه به شدت مورد نزاع و بحث می‌باشد. اما برخی برآوردهای محافظه کارانه نشان می‌دهند که تعداد آن‌ها در اواخر قرن بیستم از مرز یک میلیون نفر گذشته‌است. استان استانبول
شهر استانبول بزرگ‌ترین شهر کشور ترکیه است و جمعیت آن بیش از جمعیت استان آنکارا (پایتخت کشور ترکیه) است. تاریخ یهودیان در ترکیه
در ابتدای سدهٔ بیستم جمعیت یهودی ترکیه حدود ۲۰۰٬۰۰۰ بود. پس از اخراج یهودیان از آلمان نازی بعضی استادان دانشگاه یهودی که بیکار شده بودند با حمایت دولت ترکیه به دانشگاه استانبول منتقل شدند. هند
هند دومین کشور پرجمعیت دنیا است و نزدیک به یک ششم جمعیت جهان را در خود جای داده‌است. تنوع تباری، فرهنگی، زبانی و مذهبی به این کشور چشم‌اندازی شگرف از همزیستی مسالمت‌آمیز میان اعتقادات گوناگون بخشیده‌است. تبار مردم هند، شامل: ۷۲ ٪ هندوآریایی، ۲۵ ٪ دراویدی و ۳ ٪ تبار زرد است که این تبار بر اساس شرایط مکانی، فرهنگی و دینی نیز دارای تقسیمات خاص خود هستند. خبرگزاری آناتولی ترکیه در اینفوگرافیکی که در ۲۹ ام ماه آوریل سال ۲۰۱۷ میلادی (اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۶ خورشیدی) به مناسبت سفر طیب اردوغان به هند تهیه کرده بود، جمعیت هند را شامل ۷۲ درصد هندوآریایی و ۲۵ درصد دراویدی برشمرده بود که بیش از ۹۵۰ میلیون نفر از مردم هند در سال ۲۰۱۷ هندوآریایی هستند. مردم ترک
خاستگاه اصلی مردمان ترک‌تبار، آسیای میانه بوده و این مردم که از نژاد زرد هستند اما امروزه اعتقاد بر این هست که برخی از اقوام ترک مانند تاتارها جزو اقوام سفیدپوست و تورانی بوده و ارتباط چندانی با بقیه گروهای ترک زبان آسیای میانه ندارند. برخی دیگر از اقوام مانند اویغورها و قرقیزها را امروزه نمی‌توان جز اقوام سفیدپوست قلمداد کرد. در نوشته‌های کهن چینی، قرقیزها را مردمانی سفیدپوست با موهایی عمدتاً زرد رنگ و بور و چشمانی آبی و شبیه به اروپایی‌های امروزی توصیف کرده‌اند. اما نوشته‌های تاریخی بعدی، اطلاعاتی دربارهٔ چگونگی ناپدید شدن تدریجی این ویژگی‌های ظاهری قرقیزها و درنهایت زردپوست شدن آن‌ها به دست نمی‌دهند. اقوام ترک به تدریج در غرب آسیا، خاورمیانه، آسیای کوچک و اروپای شرقی پراکنده شدند. در جریان این مهاجرت‌ها بخش‌های بزرگی از مردم هندواروپایی نواحی جدید نیز به مرور ترک‌زبان شدند. بررسی دی‌ان‌ای در ترکیه نشان می‌دهد که مردم ترکیه نوادگان مردم مختلف ساکن آناتولی مانند یونانی، ارمنی، قفقازی (آسیایی) و کرد هستند که در سده‌های معاصر ترک‌زبان شده‌اند و ازلحاظ ژن از نژاد ترک (زردپوست مغول‌سان) بهرهٔ بسیار کمی برده‌اند. درمورد ترک‌زبانان آذربایجانی نیز این قضیه صادق است که ازلحاظ ژن به‌سان مردم ایرانی و قفقازی هستند. ۷۰–۷۶ درصد مردم ترکیه بر اساس آمارهای دولتی، ترک هستند. در برآورد ۲۰۱۲ مؤسسه آمار ترک استات (The Turkish Statistical Institute (TurkStat))، جمعیت کردهای ترکیه بیش از ۲۲ میلیون نفر (۲۲٬۶۹۱٬۸۲۴) و بیش از سی درصد از جمعیت ۷۴٬۷۰۰٬۰۰۰ نفری ترکیه را تشکیل می‌دهد که حدود ۱۴ میلیون نفر در کردستان ترکیه و بقیه در سراسر ترکیه به خصوص شهرهای استانبول، آنکارا و ازمیر پراکنده هستند که به این ترتیب درصد ترک‌های ترکیه کم‌تر از ۷۰ درصد خواهد بود. ترکیه
جمعیت کشور ترکیه نزدیک ۸۴ میلیون تن (برآورد ۲۰۲۰) می‌باشد، که حدوداً ۷۵ تا ۸۵ درصد مردم سنی و ۱۵ تا ۲۵ درصد هم علوی هستند. حکومت ترکیه سکولار است ولی بسیاری از مردم به دین اسلام پایبند هستند و عید فطر و عید قربان در این کشور تعطیل رسمی است. همچنین ترکیب قومی در ترکیه حدود ۷۰٪-۷۵٪ درصد مردم ترک، ۱۸٪ درصد کرد و ۷٪-۱۲٪ را سایر باشندگان قومی ترکیه تشکیل می‌دهند. محدودیت‌های اینترنت در کشور ترکیه
اینترنت کشور ترکیه با وجود بیش از چهل و دو میلیون کاربر فعال در رده‌بندی جهانی در مجموعهٔ «غیر آزاد» قرار دارد. دولت کشور ترکیه بارها دسترسی کاربران به وبسایت‌هایی مانند فیس‌بوک، تویتر، یوتیوب و ویکی‌پدیا را مسدود کرده‌است. بر اساس گزارش شفافیت تویتر، کشور ترکیه سانسور اینترنتی انجام می‌دهد. بندر ترکمن
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۵۳٬۹۷۰ نفر (۱۴٬۵۱۲ خانوار) بوده‌است. ترکیه
گردشگری در ترکیه بخش مهمی از اقتصاد کشور را تشکیل می‌دهد. وزارت فرهنگ و گردشگری در حال برندسازی ترکیه در جهان، از طریق تبلیغات و کار روی فرهنگ ملی کشور است. ترکیه علاوه بر کشورهای همسایه، از کشورهای سراسر جهان گردشگر دریافت می‌کند. شمار میراث جهانی یونسکو در ترکیه به عدد ۱۷ می‌رسد و این کشور از آثار باستانی گرفته تا طبیعت و مراکز خرید شهری‌اش، استفاده بالایی برای بهبود اقتصاد بومی می‌کند. علویان (ترکیه)
آمار دقیقی از جمعیت علویان در ترکیه در دست نیست. اساسی‌ترین دلیل این موضوع می‌تواند آزارها و رنجش‌های تاریخی گروه‌های سنی تندرو که کمابیش نیز ضد علویان رخ می‌دهند، باشد. جمعیت این گروه ۲۵میلیون برآورد می‌شود. (۳۰٪ کل جمعیت ترکیه) بسیاری از ترکان آناتولی و ترکمن‌ها و کردها و زازاهای ترکیه را علویان تشکیل می‌دهند، بیشتر زازاهای کردستان ترکیه علوی می‌باشند. پیشینهٔ تمرکز علویان در استان تونج‌ایلی (با نام پیشین درسیم) می‌باشد. امپراتوری عثمانی
با محاسبه جمعیت امپراتوری عثمانی بر اساس تقسیم‌بندی‌های اداره این امپراتوری، جمعیت امپراتوری عثمانی در آغاز قرن شانزدهم ۱۱٬۶۹۲٬۴۸۰ نفر برآورد شده‌است؛ اما به دلایل نامعلوم، جمعیت امپراتوری در قرن هجدهم کمتر از قرن شانزدهم بوده‌است. نخستین سرشماری رسمی عثمانی که در قرن نوزدهم و در سال ۱۸۳۱ انجام شد، نشان داد که این امپراتوری ۷٬۲۳۰٬۶۶۰ نفر جمعیت دارد، اما امروزه باور بر این است که این سرشماری چندان دقیق عمل نکرده‌است. جمعیت‌شناسی ترکیه
تعیین اینکه چه تعداد از نژادهای آذربایجانی در ترکیه در حال حاضر زندگی می‌کنند دشوار است، زیرا قومیت یک مفهوم نسبتاً روان در ترکیه است، به ویژه در میان گروه‌های ترک‌زبان و قفقازی که با آسانی و آسان‌تر در جریان اصلی فرهنگ ترکیه جذب شده‌اند. حداکثر ۳۰۰۰۰۰ آذری که در ترکیه اقامت دارند، شهروندان آذربایجان هستند. در منطقه آناتولی شرقی، به آذری‌ها گاهی اوقات به عنوان "acem" (به عجم مراجعه شود) یا "تات گفته می‌شود". آنها در حال حاضر بزرگترین گروه قومی در شهر اودر و دومین گروه قومی بزرگ در کارس هستند. بخش‌های کردنشین ترکیه
همان‌طور که در نقشهٔ سال ۲۰۱۳ ترکیه مشخص شده‌است، رشد جمعیتی کردها دست‌کم دو تا سه برابر مناطق ترک‌نشین در ترکیه است. پیر شدن جمعیت در ترکیه به باور امروز سران حزب عدالت و توسعه آن‌ها را از ادامهٔ پیشرفت‌ها و رشد اقتصادی بازمی‌دارد. در بخش اجتماعی نیز بنیان خانواده و آسیب‌های افزایش میانگین سنی جمعیت، جامعهٔ ترکیه را تهدید می‌کند که به باور بسیاری از آسیب‌شناسان اجتماعی، اکثر جرائم ریشه در نهاد خانواده دارند. بر این اساس بُعدی از سخنان اردوغان مربوط به معضل اجتماعی، فرهنگی، سیاسی، اقتصادی پیری جمعیت ترکیه در آینده است و آن را تهدیدی بر همهٔ حوزه‌ها و شئونات زندگی شهروندان این کشور می‌داند. دلیل دوم این موضوع نیز از دو جهت قابل توجه است. اول اینکه، کاهش رشد جمعیت به عنوان تهدیدی بر امنیت ملی از ناحیهٔ کردها محسوب می‌شود. این بُعد ماهیتی کاملاً سیاسی ـ امنیتی برای ترکیه دارد. بدین معنا که نرخ رشد جمعیت در شرق و جنوب‌شرق ترکیه (مناطق کردنشین) بیشتر از سایر مناطق است. به همین دلیل بخش مهمی از نگرانی‌های جامعهٔ ترکیه از رشد جمعیت کردها نشأت می‌گیرد. این بدین معنی است که امنیت ملی ترکیه در برابر کردها بیشتر در معرض آسیب و بحران قرار دارد. علاوه براین، تمرکز کردها در برخی استان‌ها و افزایش جمعیت این استان‌ها نگرانی جمعیتی دیگر ترکیه می‌باشد. پس از آغاز جنگ شبه‌نظامیان کرد علیه دولت ترکیه در دههٔ ۱۹۸۰، برخی استان‌ها به ویژه دیاربکر تمرکز جمعیتی کردها را تجربه کرد. این موضوع امنیت ملی ترکیه را با تهدید مواجه می‌سازد. سران ترکیه نگران هستند که افزایش جمعیت این استان‌ها در برابر جمعیت کم استان‌های ترک‌نشین همجوار دردسرساز شود. آن‌ها بدین منظور برنامهٔ مدونی را برای جلوگیری از کاهش جمعیت ترک‌ها اتخاذ نموده‌اند و امیدوارند نتیجه دهد. رشد جمعیتی بالای کردها نشان می‌دهد که در آینده اعتراضات گسترده‌تری به نابرابری‌های اجتماعی و تضعیف حقوق کردها صورت خواهد گرفت. در واقع نرخ بالای رشد جمعیت کردها در برابر ترک‌ها، آن‌ها را در وضعیت مناسب‌تری در جهت خواست حقوق خود سوق می‌دهد. این مهم از دیگر نگرانی‌های اردوغان و سایر احزاب ملی‌گرای ترک در خصوص نرخ رشد جمعیتی کنونی می‌باشد. کودتای نافرجام ۲۰۱۶ ترکیه
دولت ترکیه تا تاریخ ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۶ بیش از ۱۸۰۰۰ نفر را دستگیر و زندانی کرده که از این تعداد ۷۵۰۰ نفر ارتشی و ۱۴۰ قاضی دیوان عالی کشور هستند. جغرافیای انسانی افغانستان
جمهوری اسلامی افغانستان در سال ۱۹۹۷ م ۲۰٬۸۳۸٬۰۰۰ نفر جمعیت داشته‌است، و از این نظر چهل و هفتمین کشور جهان محسوب می‌گردد. پیش‌بینی می‌گردد با بازگشت مهاجران افغان از آسیا (به خصوص پاکستان، ایران و امارات) و اروپا (به ویژه آلمان، فرانسه) و آمریکا و استرالیا، جمعیت کشور در سال ۲۰۰۴ به حدود ۲۸ میلیون نفر بالغ گردد.رشد جمعیت %۲٫۳ بوده و تراکم جمعیت حدود ۳۱٫۹ نفر در هر کیلومتر مربع است. جمعیت‌شناسی ترکیه
به گزارش روزنامه "ملیت"، تقریباً ۱ میلیون نفر از مردم تبار گرجستان در ترکیه وجود دارند. مردم گیلک
اتنولوگ جمعیت گیلک‌ها در سال ۲۰۱۷، ۴٬۳۸۰٬۰۰۰ نفر برآورد کرده‌است ولی بر پایه برخی از منابع این رقم ۳٫۳ میلیون نفر برآورد شده‌است. جمعیت‌شناسی ترکیه
براساس آخرین منابع آیپسوس، در سال ۲۰۱۶ اسلام اصلی‌ترین مذهب در ترکیه بود که ۸۲٪ از کل جمعیت را تشکیل می‌داد و به دنبال آن افراد غیرمجاز مذهبی، ۱۳٪ از جمعیت و مسیحیان را تشکیل می‌دادند و ۲٪ را تشکیل می‌دادند. گردشگری در ترکیه
ترکیه در اوج خود در سال ۲۰۱۴، ۴۲ میلیون گردشگری خارجی جذب کرد، و رتبه ششمین کشور با بیشترین گردشگر خارجی را گرفت. هرچند که این تعداد در سال ۲۰۱۵ به ۳۶ میلیون کاهش یافت، و در سال ۲۰۱۶ به ۲۵ میلیون رسید. هرچند، در سال ۲۰۱۷ جذب دوباره شروع شد و تعداد گردشگرها به ۳۲ میلیون رسید. اقلیت‌ها در ترکیه
آذری‌های ترکیه گروهی از مردم آذری و از اقوام ساکن در ترکیه با جمعیت ۵۳۰٬۰۰۰ نفری هستند، و شامل دو دسته می‌شوند؛ گروه اول افراد بومی ترکیه هستند که در مرزهای همجوار با جمهوری آذربایجان و ایران سکونت دارند. گروه دوم مهاجران، تاجران، دانشجویان و پناهندگان سیاسی هستند که عمدتاً از کشورهایی نظیر ایران و جمهوری آذربایجان به ترکیه کوچ کرده‌اند.لازها (به لازی ლაზი یا ლაზეფე لازپه) یک گروه قومی از مردمان کارتولی و بومیان سواحل دریای سیاه در مرز دو کشور گرجستان و ترکیه هستند. لازها یکی از قبایل اصلی پادشاهی باستانی کولخیس هستند. در ابتدا بسیاری از لازها مسیحی شدند و سپس بیشتر آن‌ها در دوران حکومت عثمانی‌ها در قفقاز در قرن ۱۶ میلادی به اسلام سنی گرویدند. همچنین گروه اندکی در گرجستان نیز از دین مسیحیت به اسلام روی آوردند. لازهای ترکیه به گروه اصلی تقسیم می‌شوند. یکی لازهای بومی استان‌های شرقی ترکیه در کرانه دریای سیاه که پیش‌تر لازستان نامیده می‌شد (اکنون استان‌های ریزه و آرتوین) و گروه دیگر لازهایی هستند که در قرن نوزدهم میلادی از روسیه گریختند و در آداپازاری، ساپانکا، یالووا و بورسا در مناطق غرب و شرق دریای سیاه و مرمره ساکن شدند. لازها به زبان لازی سخن می‌گویند که مانند گرجی از زبان‌های کارتولی محسوب می‌شود. هویت لازها در گرجستان تا حد زیادی با هویت گرجی یکسان شده‌است و اصطلاح لاز در گرجستان بیشتر به معنی منطقه‌ای آن اشاره دارد که اصولاً منطقه آجاریا را در بر می‌گیرد. در سال ۱۹۷۰ میلادی جمعیت لازها ۲۰۲ هزار نفر تخمین زده شده بود که ۲۰۰ هزار نفر در ترکیه و ۲ هزار نفر در گرجستان ساکن بودند. در سال‌های اخیر تخمین جمعیت آن‌ها در ترکیه بین ۵۰۰٬۰۰۰ تا ۱٬۶۰۰٬۰۰۰ میلیون نفر متغیر بوده‌است.چرکس‌ها در ترکیه () یکی از بزرگ‌ترین اقلیت‌های قومی در ترکیه هستند که بین ۱۳۰٬۰۰۰ هزار نفر تا ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۵٬۰۰۰٬۰۰۰ تا ۷٬۰۰۰٬۰۰۰ میلیون نفر تخمین زده می‌شوند. آبازین‌ها و آبخازی‌ها نزدیک‌ترین گروه‌های قومی به چرکس‌ها هستند که به‌طور معمول بخشی از چرکس‌ها در نظر گرفته می‌شوند. پس از شکست عثمانی‌ها در قفقاز از روسیه و امضاء عهدنامه آدریانوپل در ۱۲۴۵/۱۸۲۹ چرکس‌ها تا سال ۱۲۸۱/۱۸۶۴ مقاومت زیادی در برابر روس‌ها کردند و بنا بر گزارش‌های عثمانی ۵۹۵٬۰۰۰ چرکس در میان سال‌های ۱۲۷۲/۱۸۵۶ و ۱۲۸۱/۱۸۶۴ منطقه بومی خود در قفقاز را ترک کرده و به آناتولی و روملی مهاجرت کردند. در زمان عثمانیان، به‌ویژه در سدهٔ ۱۷ میلادی، بردگان چرکس به مناصب بالایی در دستگاه حکومتی عثمانی رسیدند. پس از آن دوره، نوادگان این موج عظیم مهاجران چرکس (و لاز و غیره) به تدریج ترک‌زبان شده به‌طوری‌که شمار بزرگی از مردم ترک‌زبان ترکیه امروزی از تبار آسیانی (چرکس و لاز و گرجی…) هستند. بر پایه سرشماری سال ۱۹۴۵ در ترکیه، تنها ۶۶٬۶۹۱ چرکس هنوز به زبان چرکسی صحبت می‌کردند. در سرشماری سال ۱۹۶۵ میلادی، زبان چرکسی زبان اول ۵۸٬۳۳۹ نفر و زبان دوم ۴۸٬۶۲۱ نفر از شهروندان ترکیه‌ای بود که در استان‌های قیصریه، توقات و قهرمان مرعش بیش‌ترین پراکندگی را داشتند.مردم آبخازی () مردم بومی سرزمینی در گرجستان در غرب قفقاز و کرانهٔ شرقی دریای سیاه بنام جمهوری آبخاز با یک نژادی قفقازی هستند. جمعیت بزرگ مهاجر آبخازی ساکن در ترکیه، به دلیل مهاجرت‌ها در اواخر قرن ۱۹ میلادی بوده‌است. جمعیت آن‌ها در ترکیه بین ۳۹٬۰۰۰ تا ۵۰۰٬۰۰۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود.آبازین‌ها () یک گروه قومی از شمال غربی قفقاز هستند و نزدیک‌ترین گروه به آبخازها و چرکس‌ها هستند. آن‌ها در ترکیه، مصر و در مناطق قره‌چای و چرکس، سرزمین استاوروپول و قفقاز شمالی روسیه زندگی می‌کنند. جمعیت آن‌ها در ترکیه بین ۱۵ تا ۵۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود.آسی‌ها یا آس‌ها گروهی از مردم منطقهٔ قفقاز هستند. ایشان خویش را ایرَتّه می‌خوانند. «ایر» به معنی ایرانی و آریایی و -ته پسوند جمع در زبان‌های سغدی، آسی و یغنابی است. آسی‌ها در نیمه راه بخش عمده رشته‌کوه قفقاز، زندگی می‌کنند و تنها راه کوهستانی به نام گردنه در الان از میان آن می‌گذرد؛ بنابراین، از میان طوایف قفقازی، آسی‌ها هستند که در شمال و جنوب، و در دو سوی رودخانه زندگی می‌کنند. عده‌ای هم در دشت تِرِک، اقامت دارند. به زبان آسی سخن می‌گویند. زبان آن‌ها جزئی از شاخهٔ خاوری زبان‌های ایرانی است. این زبان از خانوادهٔ زبان‌های شرقی ایرانی است و با زبان‌های یغنابی رابطهٔ نزدیک دارد. این زبان را ادامهٔ زبان سکایی می‌دانند. حدود ۳۷ هزار آسی در ترکیه زندگی می‌کنند. طبق تخمین‌های دیگر جمعیت آسی‌ها در ترکیه ۲۰ هزار نفر تا ۱۰۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود.چچنی‌ها در ترکیه () شهروندان ترکیه‌ای هستند که از چچن سرچشمه می‌گیرند و از پناهندگان چچنی هستند که در ترکیه زندگی می‌کنند. در سال ۲۰۰۹ جمعیت آن‌ها حدود ۱۰۰ هزار نفر تخمین زده شده‌است.ایرانیان ترکیه یک گروه قومی مهاجر در ترکیه با ملیت ایرانی که در گذر زمان به ترکیه مهاجرت کرده‌اند یا در ترکیه از والدینی ایرانی زاده شده‌اند. ترکیه به دلیل همسایگی با ایران و دارا بودن خط مشی تا حدودی مشترک در زمینه فرهنگ، اقوام و دین؛ همواره یکی از گزینه‌های مهاجرت از سوی ایرانیان می‌باشد؛ که همین امر نیز باعث شده‌است علاوه بر سفارت ایران در آنکارا، در سه شهر دیگر این کشور از قبیل استانبول، ارزروم و ترابوزان کنسولگری‌هایی از ایران در مقابل سفارت ترکیه در تهران، کنسولگری ترکیه در تبریز و در ارومیه نیز ایجاد شود. قونیه
قونیه با جمعیتی بالغ بر ۱٫۲ میلیون نفر هفتمین شهر پرجمعیت ترکیه محسوب می‌شود، یک شهر اقتصادی و توسعه یافته از لحاظ صنعتی و پایتخت استان قونیه. با توجه به سیستم ثبت آمار در سال ۲۰۱۶ جمعیت قونیه ۲۱۶۱۳۰۳ نفر اعلام گردید. میزان رشد جمعیت سالانه و تراکم جمعیت ۵۶ نفر در ۱۴٫۳ کیلومتر مربع در این شهر می‌باشد و مرکز شهر جمعیتی بالغ بر ۱۲۷۸۱۹۵ نفر را در دل خود جای داده‌است. در سال ۱۹۲۳ در چارچوب تبادلات جمعیتی مابین ترکیه و یونان، یونانیان ساکن در شهرِ قونیه، آنجا را ترک کرده و در یونان سکنی گزیدند. ترکمنستان
تُرکمَنِستان با نام رسمی جمهوری ترکمنستان کشوری محصور در خشکی واقع در آسیای مرکزی است. این کشور از شمال با قزاقستان و ازبکستان و از جنوب با افغانستان و ایران همسایه است و از غرب از طریق دریای خزر با کشورهای جمهوری آذربایجان و روسیه، مرز آبی دارد. ترکمنستان با ۴۸۸ هزار کیلومتر مربع وسعت، ۵۲امین کشور پهناور جهان است. همچنین ترکمنستان با بیش از ۶ میلیون نفر جمعیت، ۱۱۳امین کشور پرجمعیت جهان است. این کشور، کم‌جمعیت‌ترین جمهوری در آسیای مرکزی است. پایتخت و بزرگ‌ترین شهر این کشور، عشق‌آباد با ۷۰۰ هزار نفر جمعیت است. زبان رسمی این کشور، ترکمنی براساس الفبای لاتین است. بیشتر مردم این کشور از قوم ترکمن هستند و به زبان ترکمنی (شاخه‌ای از زبان‌های ترکی) صحبت می‌کنند. دین اکثر مردم ترکمنستان اسلام است اما حکومت این کشور، سکولار است. ترکمنستان یک جمهوری عملاً تک‌حزبی است و نظام سیاسی این کشور، نظام ریاستی متمرکز، بر پایهٔ تمامیت‌خواهی و دیکتاتوری است. این کشور، تا پیش از سال ۱۹۹۱ و انحلال شوروی، با عنوان جمهوری شوروی سوسیالیستی ترکمنستان یکی از جمهوری‌های اتحاد شوروی بود. ترکمنستان در میان کشورهای جهان، جایگاه چهارم را در میزان ذخایر ثابت گاز طبیعی دارد. فساد و شاخص مردم‌سالاری پایین، از مشکلات اساسی این کشور هستند. این کشور بر اساس شاخص دموکراسی-دیکتاتوری در دسته دیکتاتوری‌های مدنی جای دارد. ازمیر
اِزمیر یکی از شهرهای ترکیه است. ازمیر پس از استانبول و آنکارا سومین شهر پرجمعیت ترکیه و دارای موقعیتی ممتاز به عنوان شهری تجاری، صنعتی و بندری است. بر اساس آخرین برآورد سال ۲۰۱۹ میلادی، شهر ازمیر دارای ۲٬۹۶۵٬۹۰۰ نفر جمعیت است و جمعیت استان ازمیر ۴٬۳۶۷٬۲۵۱ نفر می‌باشد. ازمیر در منتهی‌الیه غربی آناتولی واقع شده و مرکز استانی به نام ازمیر نیز هست. این شهر در ساحل دریای اژه قرار دارد و دومین مجموعه شهری بزرگ در حوزه دریای اژه پس از آتن است. جمعیت‌شناسی ترکیه
Figures from Turkish Statistical Institute (TurkStat): کودتای نافرجام ۲۰۱۶ ترکیه
۳۰ استاندار (از ۸۱ استان در کل)، ۲۷۴۵ قاضی و دادستان (توأم با ضبط دارایی نقدی، خانه و املاک ایشان به نفع دولت)، ۱۷۵۵ رئیس و معاون رئیس دانشگاه، ۴۹۲ نفر از کانون مذاهب، ۳۰۰ کارمند وزارت امور اجتماعی، ۲۷۵ کارمند دفتر ریاست جمهوری، ۲۵۴ کارمند وزارت ورزش و جوانان، ۱۸۴ کارمند وزارت اقتصاد، ۱۸۰ کارمند اطلاعاتی، ۲۱٫۷۰۰ معلم غیردولتی، ۱۵٫۲۰۰ معلم و کارمند وزارت فرهنگ، ۱۳۰۰ کارمند وزارت کار و ۹۰۰۰ کارمند وزارت داخله اخراج شدند. ضمناً تمامی آکادمیسین‌ها تا اطلاع ثانوی ممنوع‌الخروج اعلام شدند. جمعیت‌شناسی ترکیه
منبع: سازمان ملل متحد رضا اصلان
اصلان در سال ۲۰۱۲ میلادی، طی مصاحبه ایکه با فرنام «کج فهمی‌ها کنونی در باب اسلام» صورت گرفت، ترکیه را دومین کشور پرجمعیت اسلامی قلمداد کرد. این در حالی است که ترکیه از لحاظ جمعیت مسلمان در مقام هشتم جهانی قرار دارد. در همان مصاحبه، او از پاکستان به عنوان سومین کشور پرجمعیت مسلمان نام برد. پاکستان، در پهنه جمعیت مسلمان، در رتبه دوم قرار دارد. رشد جمعیت
در سال ۱۹۸۹ جمعیت انسانی از ۸۸ میلیون به پایین‌ترین سطح خود یعنی ۹/۷۳ میلون نفر در سال ۲۰۰۳ رسیده‌است، پس از افزایش به ۲/۷۵ میلیون در سال ۲۰۰۶، رشد سالانه جمعیت تا سال ۲۰۰۹ که جمعیت به ۶/۷۴ میلیون می‌رسد، کاهش داشته‌است.از سال ۲۰۰۹ رشد جمعیت سالانه با شیب ثابت حدود ۴۱ میلیون نفر روبه افزایش بوده‌است، پیش‌بینی شده‌است که این رقم در سال ۲۰۵۰ به ۲/۹ بیلیون نفر می‌رسد.در دهه‌های اخیر، برخی مناطقی از جهان کاهش بسیاری در نرخ رشد داشته اند، این در حالی است که نرخ رشد در بسیاری از کشورهای خاورمیانه، جنوب صحرای آفریقا، و همچنین در آسیای جنوبی، جنوب شرقی آسیا و آمریکای لاتین، بالای ۲% باقی‌مانده‌است. برخی از کشورها به ویژه در اروپای شرقی، عمدتاً به علت نرخ پایین باروری، و میزان بالای مرگ و میر و مهاجرت، رشد منفی را تجربه می‌کنند.در آفریقای جنوبی رشد جمعیت به علت آمار بالای مرگ و میر ناشی از ایذر، رو به کند شدن است . تعدادی از کشورهای اروپای غربی نیز ممکن است با رشد جمعیت منفی روبه رو شوند.کاهش جمعیت ژاپن از سال ۲۰۰۵ آغاز شد کومو کارتلی
در سال ۲۰۱۷، استان کومو کارتلی با جمعیتی بالغ بر ۴۲۳٬۹۸۶ نفر از ترکیب قومی زیر تشکیل شده‌استنیازهای بازارهای تفلیس و روستاوی به سبزیجات، میوه‌ها و سایر محصولات کشاورزی همه از کشتزارهای مارنئولی و گاردابانی تأمین می‌شود. این کشتزارها نیاز بازار پایتخت را به سیب زمینی و انگور در پاییز تأمین می‌کند. امپراتوری عثمانی
گسترش شهرهای بندری در اثر ظهور راه‌آهن و ماشین بخار منجر به خوشه‌بندی جمعیت شد. از ۱۷۰۰ تا سقوط امپراتوری، شهرنشینی با روند رو به رشدی افزایش می‌یافت و به همین جهت شهرها روز به روز بزرگ‌تر می‌شدند. به عنوان مثال، ازمیر که در ۱۸۰۰ جمعیتی برابر با ۱۵۰٬۰۰۰ نفر داشت، تنها طی صد سال جمعیتش دو برابر شد. شهر سالونیکا نیز رشد جمعیت چشم‌گیر سه برابری - از ۵۵ هزار نفر به ۱۶۰ هزار نفر - را تجربه کرد. البته برخی مناطق نیز با کاهش جمعیت روبرو بودند، مانند بلگراد. کی‌یف
در پایان قرن هیجدهم جمعیت اوکراین حدود ۳۰٬۰۰۰ نفر بوده‌است. براساس سرشماری انجام شده در سال ۲۰۰۱ حدود ۲٬۶۱۱٬۳۰۰ نفر در کیف زندگی می‌کردند. در حال حاضر حدود ۲۰ هزار نفر به جمعیت کیف سالانه اضافه می‌شود. بر اساس آمارهای جمعیتی از ۱ ژانویه ۲۰۰۲ تا ۱ ژانویه ۲۰۱۰ جمعیت شهر کیف ۱۷۴٬۰۰۰ نفر افزایش یافته‌است. در ۱ دسامبر ۲۰۱۳ جمعیت کیف ۲٬۸۶۶٬۵۱۶ نفر بوده که طبق گزارش منتشر شده از سوی دولت نرخ رشد در کیف ۲٫۲ و کل کشور ۴٫۱۷- اعلام شد. به گفته مؤسسه جمعیت‌شناسی و مطالعات اجتماعی NAS جمعیت در اوکراین پس از منطقه افزایش جمعیت در شهر مثبت بوده و پس از استان‌های رونسکی و زاپارپاتسکی که به ترتیب ۳٫۷ و ۲٫۴ را کسب نموده‌است. بنا به آمارهای غیررسمی در سال ۲۰۰۹ جمعیت واقعی کیف ۳٬۱۴۴٬۳۰۰ بوده که ۴۲۰٬۰۰۰ نفر با آمار رسمی اختلاف دارد. جمعیت‌شناسی ترکیه
یونانیان جمعیت را تشکیل می‌دهند یونانی و یونانی -زبان ارتدکس شرقی مسیحیان بودند که عمدتاً در استانبول زندگی می‌کنند، از جمله منطقه خود جزایر پرنس، و همچنین در دو جزیره از ورودی غربی به تنگه داردانل: ایمبروس و تندوس ( و "بوزکادا") و از نظر تاریخی نیز در غرب آسیای صغیر (با محوریت ازمیر / اسمیرنی)، کوه‌های آلپ پونتیک (با محوریت Треزون و سوملیا، به یونانیان پونیک مراجعه کنید)، و آناتولی مرکزی (کاپادوسیا) و شمال شرقی آناتولی و منطقه قفقاز جنوبی (ارزینجان، Erzerum، قارص و اردهان، به یونانی‌های قفقاز مراجعه کنید). یونانیان استانبول بقایای ۲۰۰۰۰۰ یونانی تخمین زده شده هستند که طبق مقررات پیمان لوزان (۱۹۲۳) مجاز به ماندن در ترکیه به دنبال تبادل جمعیت سال ۱۹۲۳ هستند، که شامل اسکان مجدد تقریباً ۱٫۵ میلیون یونانی از آناتولی و شرق تراکیه و نیم میلیون ترک از یونان به جز تراکای غربی. پس از سالها آزار و شکنجه (به عنوان مثال وارلیک ورگیسی (۱۹۴۴–۱۹۴۲) و پوگروم استانبول سال ۱۹۵۵)، مهاجرت یونانیان قومی از منطقه استانبول بسیار تسریع شد و تا سال ۱۹۷۸، ۱۲۰،000 - اقلیت یونانی اشتونگستور را به حدود ۷۰۰۰ کاهش داد. آمار و ارقام سال ۲۰۰۸ منتشر شده توسط وزارت امور خارجه ترکیه ، تعداد کنونی شهروندان ترکیه تبار یونانی را در علامت ۲۰۰۰–۳۰۰۰ قرار داده‌است. به گفته Milliyet در ترکیه ۱۵۰۰۰ یونانی وجود دارد، در حالی که طبق دیده‌بان حقوق بشر جمعیت یونان در ترکیه در سال ۲۰۰۶ حدود ۲۵۰۰ نفر تخمین زده می‌شد. جمعیت‌شناسی ترکیه
جمعیت نسبتاً جوان است و ۲۳٫۶ درصد در گروه سن ۰ تا ۱۴ قرار دارند. برپایه آمار جمعیت OECD / بانک جهانی، از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۸ رشد جمعیت در ترکیه ۱۶ میلیون نفر یا ۲۹٪ بوده‌است. جمعیت‌شناسی ترکیه
در مورد اقوام گوناگون در ترکیه هیچ اطلاعات دقیقی در دست نیست. آخرین داده‌های با توجه به اینکه سرشماری زبان سال ۱۹۶۵ انجام شده‌است احتمالاً تغییرات عمده‌ای ممکن است از آن زمان رخ داده باشد. با این حال، مشخص است که ترک‌ها اکثریت هستند، در حالی که بزرگترین گروه‌های اقلیت کردها و عرب‌ها هستند. اقلیت‌های کوچکتر نیز ارمنی‌ها، یونانی‌ها هستند. همه گروه‌های قومی در زیر آورده شده‌است. واژه ترک یا ترکی نیز از لحاظ تاریخی دارای معنای گسترده‌تری است زیرا در بعضی مواقع، به ویژه در گذشته، از آن استفاده شده‌است که فارغ از قومیت آنها، به همه ساکنان مسلمان امپراتوری عثمانی ارجاع می‌شود. مسئله قومیت در ترکیه مدرن موضوعی است که بسیار مورد بحث و دشوار است. ارقام منتشر شده در چندین منبع گوناگون، این مشکل را با تغییر بسیار زیاد اثبات می‌کند. جمعیت‌شناسی ترکیه
Structure of the population (2016): جمعیت‌شناسی ترکیه
جمعیت اعراب در ترکیه با توجه به منابع گوناگون متفاوت است. الجزیره و موسسه سیاست خاورمیانه واشینگتن، جمعیت عرب را پیش از جنگ داخلی سوریه در سال ۲۰۱۱ از ۱٫۵۰۰،000 به بیش از ۲٬۰۰۰٬۰۰۰، با پناهجویان اخیر سوریه ۲٬۷۴۸٬۳۶۷، تخمین می‌زنند، بنابراین اعراب در ترکیه. اکنون حوزه انتخابیه از ۴٫۵ تا ۵٫۱٪ از جمعیت تشکیل شده‌است. به عبارت دیگر، تقریباً ۴ تا ۵ میلیون نفر از ساکنان عرب زندگی می‌کنند. تاریخ یهودیان در ترکیه
امروز ترکیه دارای جمعیت یهودی حدود ۱۷٬۴۰۰ نفر است که ۹۵ درصد آنان در استانبول ساکنند. اقتصاد ترکیه
ترکیه در سال ۲۰۰۵ رتبه هفتم جهان را به دست آورد و در سال ۲۰۰۶ برای ۱۱٫۲٪ از مردم ترکیه اشتغال ایجاد کرد. بخش خصوصی اقتصاد ترکیه و نقش مهمی در بانکداری، حمل و نقل و ارتباطات دارد. در سال‌های اخیر اقتصاد ترکیه رشد خوبی داشته و رشد ۸٫۹٪ و۷٫۴٪ را در سال‌های ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ بدست آورده‌است.. از سال ۲۰۰۲ به بعد با روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه، دولت ترکیه توانسته است با برنامه‌ریزی مناسب در سیاست‌گذاری کلان اقتصادی بر مشکلات اقتصادی فائق آید. اما این ﺳﺆال مطرح است که نقش سیاست‌گذاری‌های اقتصادی در ایجاد ثبات سیاسی در ترکیه چه بوده است؟ فرضیه‌ای که می‌تواند مطرح شود این است که سیاست‌گذاری‌های اقتصادی باعث ایجاد ثبات سیاسی در این کشور شده است؛ بر این اساس دولت در سطح کلان با بهره‌گیری از گسترش بخش خصوصی و افزایش رقابت، کاهش تقاضای داخلی و توسعه صادرات، ایجاد ساز و کار و تشویق برای جذب سرمایه خارجی، افزایش بهره‌وری و استفاده از تکنولوژی توانسته برنامه توسعه و رشد اقتصادی را تداوم بخشد. در بخش سیاست‌گذاری‌ پولى نیز توانسته نرخ تورم را به زیر ۵ درصد کاهش دهد. در بخش ارزی نیز با تغییر از نظام ارزی ثابت به نظام ارزی شناور توانسته به احیای ارزش پول داخلی کمک کند. که این امر باعث رضایت مندی شهروندان و ایجاد ثبات سیاسی در این کشور شده است نسل‌کشی ارمنی‌ها
جمعیت استانبول در اوایل سده نوزدهم یک میلیون نفر تخمین زده می‌شود که شامل پانصد هزار مردمان ترک، چهارصد هزار ارمنیان و یونانی و صد هزار اروپایی بوده‌است. یونانی‌ها به دلیل عدم آشنایی با زبان ترکی عثمانی و فرهنگ محلی قادر نبودند بر جامعه تأثیرگذارند. در میان این اقوام، تنها ارمنیان بودند که به دلیل آشنایی کامل به زبان و فرهنگ تُرکی علاوه بر تأثیرگذاری بر فرهنگ و اقتصاد منطقه توانسته بودند به درجات معتبر حکومتی، در سطوح بالا، دست یابند و نقشی مؤثر در ارکان حکومتی داشته باشند. حکومت مرکزی، پاشاها (نمایندگان حکومتی) را به منظور ادارهٔ امور به ایالتهای مختلف گسیل می‌داشت. در کنار هرکدام از این پاشاها یک ارمنی مسلط به امور مالی و اداری جمع‌آوری مالیات و نگهداری از حساب‌ها را بر عهده داشت. به این فرد امیر می‌گفتند. امیرها، که از مناطق مختلف و از میان مردم انتخاب می‌شدند، تسلط و قدرت فراوانی در منطقهٔ خود داشتند. جغرافیای ترکیه
پهناوری ترکیه ۷۸۳٬۵۶۲ کیلومتر مربع (۳۷ام) است. ترکیه کشوری کوهستانی و نسبتاً پرباران است. شکل این کشور مانند یک مستطیل است که از سوی خاور و باختر امتداد یافته‌است. ترکیه با قرار گرفتن در یکی از حسّاس‌ترین مناطق جهان، دارای موقعیّت جغرافیایی راهبردی و بسیار خوبی است و گذرگاه جنوب باختر آسیا و اروپا به‌شمار می‌آید و کشورهای بسیاری، به ویژه ایران از خاک ترکیه برای ترانزیت کالا و انرژی استفاده می‌کنند. نژادپرستی در ترکیه
کردها سابقه طولانی در تبعیض و قتل‌عام که توسط دولت ترکیه علیه آنها انجام شده‌است، دارند.یکی از مهمترین آنها کشتار درسیم است، جایی که طبق یک گزارش رسمی بازرسی کل چهارم، ۱۳۱۶۰ تن غیرنظامی توسط ارتش ترکیه کشته شدند و ۱۱۸۱۸ نفر نیز به تبعید برده شدند، این استان را در سالهای ۱۹۳۷–۳۸ خالی از سکنه کرد. بسیاری از افراد ایل پس از تسلیم به ضرب گلوله کشته شدند و زنان و کودکان در سوله‌هایی که بعداً به آتش کشیده شد، حبس شدند.به گفته مک داول، ۴۰۰۰۰ نفر کشته شدند. به گفته منابع کرد، بیش از ۷۰٬۰۰۰ نفر کشته شدند. اگرچه امکان دستیابی به جایگاه اجتماعی و ثروت در میان ارمنی‌ها در دوران امپراتوری عثمانی وجود داشته است، اما همواره به عنوان شهروند درجه دو شناخته می‌شده اند.(بر اساس سازوکار ملت (عثمانی))و اساساً ارامنه با شخصیت مسلمان جامعه عثمانی بیگانه بودند. در سال ۱۸۹۵، تقاضای اصلاحات در میان ارمنی‌های امپراتوری عثمانی منجر به تصمیم سلطان عبدالحمید برای سرکوب آن‌ها شد و که در نهایت به کشتار حمیدیه ختم شد. که در آن ۳۰۰۰۰۰ ارمنی کشته و بسیاری دیگر شکنجه شدند. در سال ۱۹۰۹، کشتار ارامنه در شهر آدانا منجر به کشتار دسته جمعی و پوگروم ارمنی ها در سراسر این منطقه شد که در نهایت منجر به کشته شدن ۲۰ تا ۳۰ هزار ارمنی گردید. شش ولایت ارمنی
«جمعیت ارمنیان در قسطنطنیه و منطقه آناتولی ۲۸۱٬۰۰۰ نفر، در اولین جمهوری ارمنستان ۱٬۲۰۰٬۰۰۰ نفر، در گرجستان ۴۰۰٬۰۰۰ نفر، در جمهوری آذربایجان ۳۴۰٬۰۰۰ نفر، در روسیه و مناطق دیگر قفقاز ۲۵۵٬۰۰۰ نفر، در ایران ۵۰٬۰۰۰ نفر، در هند و آسیای شرق و استرالیا ۱۲٬۰۰۰ نفر، در کشورهای عربی مانند سوریه، مصر، فلسطین ۱۳۲٬۰۰۰ نفر، در اروپا ۲۰۶٬۰۰۰ نفر، در قاره آمریکا ۱۲۸٬۰۰۰ نفر تخمین زده شده‌است.» کتاب رسمی تُرکی اثر (صلاح الدین بیگ) در نمایشگاه بین‌المللی تاریخ، در فرانسه ساکنان شرق امپراتوری عثمانی را در ۱۸۶۷م را این گونه نوشته‌است: اقتصاد ترکیه
سازمان سیا ترکیه را در رده کشورهای توسعه یافته دسته‌بندی کرده‌است. اقتصاددانان و سیاست‌مداران اغلب ترکیه را به عنوان کشور تازه صنعتی شده طبقه‌بندی می‌کنند و آن را جزو ۲۰ کشور صنعتی جهان می‌دانند. ترکیه در طول چند سال اخیر یکی از کشورها با بیشترین رشد اقتصادی بوده و رتبه ششم اقتصادهای قدرتمند کشورهای اروپایی را داراست و بر اساس اعلام مجله فوربس از نظر تعداد میلیاردرها شهر استانبول در سال ۲۰۰۸ با ۳۵ نفر میلیاردر پس از مسکو(۷۴ میلیاردر), نیویورک (۷۱ میلیاردر), لندن(۳۶ میلیاردر) در رده چهارم جهان قرار دارد و از این لحاظ از شهرهایی مانند توکیو، هنگ کنگ، لس آنجلس و دالاس پیش است. جمعیت‌شناسی ترکیه
امید به زندگی در بدو تولد "کل جمعیت:" ۷۵٫۳ سال "مرد:" ۷۲٫۹ سال "زن:" ۷۷٫۷ سال (2018 est.) جمعیت‌شناسی ایران
همچنین، بر پایهٔ سرشماری همگانی در آبان ۱۳۹۵، جمعیت این کشور ۷۹،۹۲۶،۲۷۰ میلیون تن، تراکم جمعیت در هر کیلومتر مربع ۴۸٫۵ تن، و میانگین رشد سالانهٔ جمعیت معادل ۱٫۲ درصد بوده‌است. در چند سال اخیر، رشد موالید نزدیک ۱٫۴ درصد بوده و در سال ۱۳۹۲ یک‌میلیون و ۴۷۱ هزار و ۸۳۴ موالید به ثبت رسیده‌است. بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۹۵ دارای ۷۹٬۹۲۶٬۲۷۰ تن جمعیت (هجدهم درجهان) است که شامل ۷۸٬۱۶۶٬۸۲۲ ایرانی، ۱٬۵۸۳٬۹۷۹ افغانستانی، ۳۴٬۵۳۲۰ عراقی، ۱۴۰٬۳۲۰ پاکستانی، ۷۱٬۳۱۰ ترکیه ای، ۲۰۸٬۰۴۴ سایر کشورها و ۱۰۵٬۰۶۰ اظهار نشده می‌باشد. نزدیک یک و نیم تا دو میلیون تن اتباع غیرمجاز افغانستانی و ایرانیان خارج از کشور که بین سه تا شش میلیون تن برآورد می‌شوند، لحاظ نشده‌اند و در برخی مناطق شرقی و جنوبی ایران هم گروه زیادی بدون شناسنامه و مدارک هویتی هستند. جمعیت‌شناسی ترکیه
براساس ارقام منتشر شده از سوی وزارت امور خارجه در دسامبر ۲۰۰۸، ۸۹٬۰۰۰ شهروند ترکیه ای وجود دارند که به عنوان اقلیت، دو سوم تبار ارمنی تعیین شده‌اند. ناحیه مرمره
جمعیت ناحیۀ مرمره بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی ۲۱٬۸۸۷٬۳۶۰ نفر بوده‌است که فقط با مساحت ۸٫۶٪ ترکیه، بیشترین جمعیت را در میان ناحیه‌های ترکیه داراست. جمعیت‌شناسی قزاقستان
از سال ۲۰۰۳ ، بین منابع غربی در مورد جمعیت قزاقستان اختلاف نظر وجود داشت. منابع دولت ایالات متحده ، از جمله کتاب جهانی اطلاعات سیا و پایگاه داده بین‌المللی دفتر سرشماری ایالات متحده ، جمعیت را ۱۵٬۳۴۰٬۵۳۳ نفر ذکر کرده‌اند ، در حالی که بانک جهانی تخمین ۲۰۰۲ را مبلغ ۱۴۸۵۵٫۹۴۸ اعلام کرده‌است. این اختلاف احتمالاً به دلیل دشواری در اندازه‌گیری ایجاد شده توسط جمعیت مهاجران بزرگ در قزاقستان ، مهاجرت و تراکم پایین جمعیت - فقط در حدود ۵٫۵ نفر در کیلومتر در منطقه با وسعت اروپای غربی است . مردم ترک
ترک‌های الجزایر یا الجزایری‌های ترک گروه قومی از ترک‌های آناتولی هستند؛ که یک گروه اقلیت را الجزایر تشکیل می‌دهند. در طول حکمرانی امپراطوری عثمانی، الجزایر مستعمره و زیر سلطه سیاسی-منطقه‌ای این حکومت بود. به عنوان نتیجه، یک ترکیب قومی از الجزایری‌ها با مهاجرت ترک‌ها از آناتولی و سیر تکاملی از «کولوگلیس» که مردمی مخلوط از ترکی و مغرب مرکزی بودند، تشکیل یافتند. با توجه به گزارش سفارت ترکیه در الجزایر بین ۶۰۰٬۰۰۰–۷۰۰٬۰۰۰ مردم ترک در الجزایر زندگی می‌کنند، با این حال، سفارت فرانسه جمعیت ترک‌ها را تا حدود ۲ میلیون برآورد می‌کند. در سال ۱۹۵۳، صبری هیزمتلی مطرح کرد که که مردم با منشأ ترک ۲۵٪ از کل جمعیت الجزایر را تشکیل می‌دهند. با این حال، یا توجه به گزارش کسب و کار گروه آکسفورد در سال ۲۰۰۸ اظهار داشتند که بر اساس یک برآورد محتاطانه تر، نشان می‌دهد که مردم از تبار ترک، ۵٪ از کل جمعیت الجزایر را تشکیل می‌دهند براساس این گزارش، در سال ۲۰۰۶، جمعیت الجزایر ۳۴٫۸ میلیون نفر بود که جمعیت اقلیت ترک در حدود ۱٬۷۴۰٬۰۰۰ تخمین زده می‌شد. طی یک مقاله از روزنامه زمان در سال ۲۰۰۷ اظهار داشت که ترک‌ها تشکیل دهنده ۱۰٪ از جمعیت ۳۳٫۳ میلیون ساکنان الجزایر، یعنی ۳٬۳۰۰٬۰۰۰ نفر از منشأ ترک می‌باشند. در سال ۲۰۱۲، دفتر ملی الجزایر آمار کل جمعیت کشور را ۳۷٫۱ میلیون نفر اعلام کرد. اقلیت ترک به‌طور عمده در شهرهای بزرگ این کشور زندگی می‌کنند. آن‌ها به‌طور عمده دارای یک حضور سنتی و قوی در کنار موروها می‌دارند. بخش قابل توجهی از تلمسان نیز محل زندگی جامعه ترک در الجزایر می‌باشد. با توجه به حضور طولانی حاکمان ترک در قصبه الجزیره زندگی می‌کنند. جوامع قابل توجهی در بسکره، قبائل، وادالزیتون و استان مدیه حضور دارند. جمعیت‌شناسی ترکیه
آمار تولد ترکیه از سال ۲۰۰۱ به بعد از پایگاه داده سیستم مرکزی اداری جمعیت (MERNIS) است که بصورت آنلاین در دسترس است. آمار تولد به‌طور مداوم به روز می‌شود زیرا MERNIS از ساختار پویایی برخوردار است. آسی‌ها در ترکیه
آسی‌ها در ترکیه () آن دسته از شهروندان یا ساکنان ترکیه هستند که سرچشمه و ریشه آن ها، گروه قومی آسی در اوستیا در قفقاز است. جمعیت آسی‌ها در ترکیه ۲۰ هزار نفر تا ۱۰۰ هزار نفر تخمین زده می‌شود. کردهای ترکیه
همان طور که در نقشه سال ۲۰۱۳ ترکیه مشخص شده است رشد جمعیتی کردها دست کم دو تا سه برابر مناطق ترک نشین در ترکیه است. مغولستان
در آمارگیری سال ۲۰۰۷ عنوان شد که مغولستان ۲٬۹۵۱٬۷۸۶ نفر جمعیت دارد؛ که بر این حساب صد و سی و هشتمین کشور جهان بشمار می‌رود. نرخ رشد جمعیت در کشور نیز برابر ۱٫۲٪ محاسبه شده‌ است. مغولستان جمعیتی نسبتاً جوان دارد و ۵۹ درصد مردم آن کشور زیر سی سال سن دارند و ۲۹ درصد آنان کسانی هستند که سنشان از ۱۴ سال کمتر است. تا سال ۱۹۷۵ مغولستان بالاترین نرخ کلی زاد و ولد را که ۷٫۳۳ کودک به ازا هر زن بود را از آن خود داشت. با از میان رفتن حکومت سوسیالیستی امروزه این نرخ حدود چهار برابر کمتر شده‌ است و در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰ این نرخ به۱٫۸۷ رسیده‌ است. شهرنشینی رشد زیادی در مغولستان داشته‌ است و حدود ۴۰٪ از مردم در اولان باتور به‌سر می‌برند. همچنین قبایل کوچ‌نشین و نیمه‌کوچ‌نشین نیز در این کشور هنوز سبک قدیمی زندگی خود را حفظ کرده‌اند. ۸۵٪ مردم مغولستان مغول نژاد هستند که بیشتر آن‌ها از تار خالخایی بشمار می‌روند. دومین قوم پر جمعیت این کشور پس از مغول بوریاتها می‌باشند که از اقوام مغول بشمار می‌روند که به زبان بوریاتی از زبانهای مغولی سخن می‌گویند. همچنین اقوام قزاق، تووا و روس نیز در این کشور به‌سر می‌برند. سریال (رادیو و تلویزیون)
ترکیه سریع‌ترین صادرکنندهٔ سریال‌های تلویزیونی در جهان است و صنعت درام تلویزیونی، نقشی محوری در افزایش محبوبیت ترکیه در آسیا، اروپا، آمریکای لاتین، خاورمیانه و آفریقای شمالی داشته‌است. این کشور دومین صنعت سریال‌سازی جهان را پس از ایالات متحده در اختیار دارد. درآمد ترکیه از صنعت سریال‌سازی‌اش به ۱۳۰ میلیون دلار در سال ۲۰۱۲ رسید و در سال ۲۰۱۷، صادرات تلویزیون ترکیه ۳۵۰ میلیون دلار درآمد کسب کرد. پناهندگان در ترکیه
بر اساس گزارش کمیساریای عالی پناهندگی ملل متحد در سال ۲۰۱۵ میلادی، تعداد یک‌میلیون و ۶۳۳ هزار پناهنده و پناه‌جو در ترکیه ثبت‌نام کرده‌اند و ارزیابی می‌شد تا پایان همان سال ۲۵۰ هزار نفر دیگر به آن افزوده شود. در میان این پناهندگان، اتباع سوری با یک‌میلیون و ۵۰۰ هزار نفر پرتعدادترین جامعه پناهندگی را در ترکیه تشکیل می‌دادند. سوری‌ها در ترکیه
پناهندگان سوری در ترکیه شامل کسانی است که از سوریه به ترکیه مهاجرت کرده‌اند، منجمله نسلهای بعدی پناهجویان را در بر می‌گیرد. آمار سوری‌های مقیم ترکیه که در اوت ۲۰۱۵ ثبت نام کرده‌اند حدود ۲ میلیون و ۵۰۳ هزار و ۵۴۹ نفر است. اما برخی منابع مدعی هستند که آمار پناهندگان سوری ناشی از جنگ داخلی این کشور حدود ۱میلیون و ۴۰۰ هزار نفر می‌شود. ترک‌های الجزایر
با توجه به گزارش سفارت ترکیه در الجزایر بین ۶۰۰٬۰۰۰–۷۰۰٬۰۰۰ مردم ترک در الجزایر زندگی می‌کنند، با این حال، سفارت فرانسه جمعیت ترک‌ها را تا حدود ۲ میلیون برآورد می‌کند. در سال ۱۹۵۳، صبری هیزمتلی مطرح کرد که که مردم با منشأ ترک ۲۵٪ از کل جمعیت الجزایر را تشکیل می‌دهند. با این حال، یا توجه به گزارش کسب و کار گروه آکسفورد در سال ۲۰۰۸ اظهار داشتند که بر اساس یک برآورد محتاطانه تر، نشان می‌دهد که مردم از تبار ترک، ۵٪ از کل جمعیت الجزایر را تشکیل می‌دهند براساس این گزارش، در سال ۲۰۰۶، جمعیت الجزایر ۳۴٫۸ میلیون نفر بود که جمعیت اقلیت ترک در حدود ۱٬۷۴۰٬۰۰۰ تخمین زده می‌شد. طی یک مقاله از روزنامه زمان در سال ۲۰۰۷ اظهار داشت که ترک‌ها تشکیل دهنده ۱۰٪ از جمعیت ۳۳٫۳ میلیون ساکنان الجزایر، یعنی ۳٬۳۰۰٬۰۰۰ نفر از منشأ ترک می‌باشند. در سال ۲۰۱۲، دفتر ملی الجزایر آمار کل جمعیت کشور را ۳۷٫۱ میلیون نفر اعلام کرد. جمعیت‌شناسی تاجیکستان
در تاجیکستان در سال ۲۰۱۷ اندکی بیش از ۲۲۴ هزار تولد وجود داشته‌است که در سال ۲۰۱۶ از ۲۳۰ هزار نفر کاهش یافته‌است. بیشترین ولادت‌ها در منطقه خاتلون (۸۹ هزار تولد) اتفاق افتاده‌است، به دنبال آن منطقه سغد (۶۱ هزار تولد) و ولسوالی‌های زیرمجموعه جمهوری (۵۳ هزار تولد). کمترین تعداد ولادت‌ها در منطقه خودمختار Gorno-Badakhshan در شرق تاجیکستان ثبت شده‌است و حدود ۵٬۷۰۰ تولد دارد. شهر دوشنبه در سال ۲۰۱۷ تقریباً ۱۵ هزار و ۵۰۰ تولد به ثبت رسانده‌است. وان
وان () ()، بزرگترین شهر در شرق ترکیه که مرکز استان وان می‌باشد. وان یکی از شهرهای تاریخی ترکیه با جمعیت ۳۶۱٬۱۶۳ نفر است که امروزه به حدود ۶۰۰٬۰۰۰ نفر هم رسیده‌است. گردشگری در ترکیه
ترکیه در یک رتبه‌بندی جهانی در سال ۲۰۱۷ جای‌گاه شانزدهم را در بین کشورها به‌دست‌آورد. بلغارستان
ترک‌ها یکی از اقلیت‌های قومی بلغارستان هستند که در تخمینی در سال ۲۰۱۱ جمعیت آنان در این کشور بالغ بر ۵۸۸٬۳۱۸ نفر بوده‌است.جمعیت ترک‌های کشور بلغارستان پیش از شکل گرفتنش در سال ۱۸۷۸ میلادی تقریباً یک سوم از کل جمعیت آن بود. با این وجود برخی پژوهش‌گران (عمدتاً ترک) بر این باور هستند که ترک‌ها در اکثریت بودند. در سال ۱۸۷۶ تقریباً ۷۰٪ از زمین‌های کشاورزی به ترک‌ها تعلق داشت. یک تاریخ‌نگار ترک به نام تورهان چتین بر این باور بود که جنگ‌های روسیه و ترکیه (۱۸۷۷–۱۸۷۸) به معنای پاکسازی ترک‌ها از بالکان بود. ادعا شده‌است در میان سال‌های ۱۹۲۳ تا ۱۹۴۹ بالغ بر ۲۲۰٬۰۰۰ نفر از ترک‌ها به ترکیه مهاجرت کردند. هرچند که دولت ترکیه تشویق به مهاجرت می‌کرد. سپس موج دیگری از ترک‌ها بلغارستان را ترک کردند. در میان سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۵۱ بالغ بر ۱۵۵٬۰۰۰ نفر از بلغارستان به صورت اختیاری یا اجباری خارج شدند. اگرچه مهاجرت‌های انجام شده طبق توافق با دولت ترکیه انجام شد. در سال ۱۹۸۴ دولت بلغارستان یک سیاست بلغاری کردن را آغاز کرد که طی آن ویژگی‌های فرهنگی و قومی ترک‌های بلغارستان محدود می‌شد. تقریباً ۸۰۰٬۰۰۰ ترک مجبور به تغییر نام خود به یک نام بلغاری شدند. همچنین ترک‌ها دیگر حق شرکت در مراسم مذهبی اسلامی را نداشتند. همین‌طور نمی‌توانستند در مکان‌های عمومی ترکی صحبت کنند یا پوشاک سنتی ترکی بر تن کنند. از سال ۱۹۸۶ ترک‌ستیزی در بلغارستان بار دیگر شدت گرفت. این اقدامات در نهایت منجر به بزرگترین مهاجرت دست جمعی در اروپا پس از پایان جنگ جهانی دوم شد و در میان آن ۳۵۰٬۰۰۰ ترک به کشور ترکیه وارد شدند. این اتفاق میان ژوئن تا اوت ۱۹۸۹ افتاده‌است و از آن به عنوان سیر بزرگ یاد می‌شود. پس از برکناری تئودور زیوکوف بیش از ۱۵۰۰۰۰ نفر از ترک‌ها به بلغارستان برگشتند. اما بیش از ۲۰۰ هزار نفر به‌طور دائم در ترکیه باقی ماندند. جمعیت‌شناسی ترکیه
ساختار سنی "۰–۱۴ سال:" ۲۴٫۲۶ ((مرد ۱۰٬۰۸۵٬۵۵۸ / زن ۹٬۶۲۷٬۹۶۷) "۱۵ تا ۲۴ سال:" ۱۵٫۸۸٪ (مرد ۶٬۵۸۹٬۰۳۹ / زن ۶٬۳۱۱٬۱۱۳) {سخ}} "۲۵–۵۴ سال:" ۴۳٫۲۶ ((مرد ۱۷٬۷۹۸٬۸۶۴ / زن ۱۷٬۳۴۹٬۲۲۸) ۵۵–۶۴ سال: ۸٫۸۲٪ (۳٬۵۵۷٬۳۲۹ مرد / زن ۳٬۶۰۶٬۱۲۰) "۶۵ سال و بالاتر:" ۷٫۷۹٪ (مرد ۲٬۸۲۵٬۷۳۸ / زن ۳٬۵۰۶،283) (2018 Est.) ترکمان‌های عراق
ترکمن‌ها پس از عرب‌ها و کردها سومین قومیت عراق محسوب می‌شوند. با توجه به سرشماری سال ۱۹۵۷ میلادی، ۵۶۷٬۰۰۰ هزار از کل جمعیت ۶٫۳ میلیون نفری عراق را ترک‌ها تشکیل می‌دادند؛ که ۹٪ از کل جمعیت عراق را شامل می‌شد. با این حال، با توجه به محیط غیر دموکراتیک، تعدادشان کمتر از حد شمارش شده بود، که مدت زمان طولانی بر روی آن بحث شد. به عنوان مثال، در سرشماری سال ۱۹۵۷، دولت عراق برای اولین بار ادعا کرد بود که ۱۳۶٬۸۰۰ ترک در عراق وجود دارد. با این حال، این رقم را بعد از انقلاب ۱۹۵۸ تا ۵۶۷٫۰۰۰ صادر کرده و در آمار شمارش قومی تجدید نظر کرد. در واقع دولت عراق اعتراف کرد که جمعیت ترکمنهای عراق بیش از ۴۰۰ درصد از آمار کل سال گذشته بوده‌است. سرشماری‌های بعدی، در سال ۱۹۶۷، ۱۹۷۷، ۱۹۸۷ و ۱۹۹۷، که همه با توجه به سوء ظن دستکاری رژیم بعثی بسیار غیرقابل اعتماد در نظر گرفته می‌شد. در سرشماری سال ۱۹۹۷ میلادی، ۶۰۰٬۰۰۰ ترکمن از کل جمعیت ۲۲٬۰۱۷٬۹۸۳ نفری کشور عراق شمارش شده بود. که ۲٫۷۲٪ از کل جمعیت عراق را تشکیل می‌دادند. اسلام در ترکیه
اسلام در ترکیه، پر طرفدارترین دین و دین غالب است. بر اساس آمارهای رسمی این کشور ۹۹.۸ درصد و بر اساس آمارهای غیر رسمی ۹۷ درصد جمعیت این کشور را مسلمانان شکل داده‌اند. اکثریت این جمعیت را اهل سنت حنفی مذهب شکل داده و حضور اسلام در منطقه مربوط به قرن یازدهم میلادی بر می‌گردد. جمعیت‌شناسی ترکیه
بر پایه نسخه سال 2016 CIA World Factbook، ۷۰–۷۵٪ جمعیت ترکیه از ترکها تشکیل شده‌است که کردها ۱۹٪ و دیگر اقلیت‌ها میان ۷ تا ۱۲٪ را تشکیل می‌دهند. با توجه به ملیت، گزارش سال ۲۰۰۸ برای آماده شورای امنیت ملی ترکیه توسط دانشگاهیان از سه دانشگاه‌های ترکیه در شرق آناتولی نشان می‌دهد که حدود ۵۵ میلیون ترک وجود دارد، ۹٫۶ میلیون کردها، ۳ میلیون زازا، ۲٫۵ میلیون چرکس، ۲ میلیون بوسنیایی، ۵۰۰۰۰۰–۱٫۳ میلیون آلبانیایی، ۱۰۰۰۰۰۰ گرجی، ۸۷۰٬۰۰۰ عرب، ۶۰۰٬۰۰۰ پوماک، ۸۰٬۰۰۰ لاز، ۶۰٬۰۰۰ ارمنی، ۲۵٬۰۰۰ آشوری / سریانی، ۲۰٬۰۰۰ یهودی و ۱۵٬۰۰۰ یونانی، ۵۰۰ ایزدی ساکن ترکیه هستند. تهران
تهران شهری با گوناگونی گروه‌های قومی است اما جمعیت خارجی آن بسیار کم است. تهران هنگام پایتخت شدن جمعیتی کمتر از ۲۰ هزار تن داشت و اکنون به یکی از پرجمعیت‌ترین کلان‌شهرهای خاورمیانه تبدیل شده‌است. بر اساس نتایج سرشماری سال ۱۳۹۵، شهر تهران ۸٬۶۹۳٬۷۰۶ تن جمعیت دارد. تهران بیست و چهارمین شهر پرجمعیت جهان و پرجمعیت‌ترین شهر باختر آسیا به‌شمار می‌رود. میزان رشد جمعیت در تهران، سالانه ۱/۷۹ درصد است. میزان باسوادی نیز در تهران بالاست. افغان‌ها در ترکیه
افغان‌ها در ترکیه () هزاران نفر هستند و به‌طور عمده از مهاجران طی ۳۵ سال گذشته تشکیل شده‌است. جمعیت افغان‌ها در ترکیه در سال ۲۰۱۷ بیش از ۱۲۰ هزار نفر اعلام شده‌است.پس از اشغال افغانستان توسط امریکا،و وجود ناامنی و نبود کار افغانها به صورت قاچاق به کشورهای همسایه اعم از ایران پاکستان و...مهاجرت کردند پس از تورم در،بازار ایران و تفاوتت فاحش ارزش ریال ایران وافغان(واحد پول افغانستان)افغانها به کشور ترکیه مهاجرت کردند‌. جمعیت‌شناسی ترکیه
از زمان مهاجرت به شهرهای بزرگ غرب ترکیه، ازدواج میان قومی متداول تر شده‌است. یک مطالعه جدید تخمین زده‌است که ۲٬۷۰۸٬۰۰۰ ازدواج بین ترکها و کردها وجود دارد. شش ولایت ارمنی
ویتال کوینت، جغرافیدان فرانسوی در کتاب (ترکیه آسیایی، موقعیت جغرافیایی وآمار)، به بررسی مناطق و تعداد جمعیت ساکنین تحت کنترل امپراتوری عثمانی پرداخت ولی به دلایل زیر موفق به تکمیل کردن تحقیق خود نشد. «۱:محدودیت‌های اعمال شده توسط مقامات ترکیه تحقیقات او ناتمام ماند. ۲:به دلیل عدم کنترل مقامات ترکیه برای استانهای دورتر، برای تکمیل کردن تحقیقات خود غیرممکن بود.» کتاب ویتال کوینت، منتقدانی هم داشته و منتقدان کتاب ویتال کوینت، ادعا می‌کردند آمار تهیه شده توسط او آمار درستی نمی‌باشد. ویتال کوینت جمعیت ارمنی‌های شرق آناتولی را در سال ۱۸۹۱–۹۲ را ۸۴۰٬۰۰۰ نفر و کل جمعیت ارمنیان را ۱٬۴۷۵٬۰۱۱ نفر برآورد کرده‌است. ویتال کوینت در تحقیقات مستقل خود ارمنیان شش ولایت را در سال ۱۹۱۴م ۱٬۴۷۵٬۰۰۰ نفر برآورد کرده‌است. دین مردم آذری
اکثریت شیعیان دوازده امامی ترکیه را مردم آذری و اکثریت آذری‌های ترکیه را نیز مسلمانان شیعه‌مذهب تشکیل می‌دهد. به‌طور کلی، جمعیت آذری‌ها در ترکیه به خوبی با جامعه ترک آمیخته شده‌اند. عمدتاً به دلیل نزدیکی فرهنگی و زبانی میان آذری‌ها و ترکان آناتولی است. با این حال، تفاوت‌هایی در زمینه‌های مذهب، گویش ترکی و تاریخ می‌دارند. جمعیت شیعیان دوازده امامی ترکیه در حدود ۱٫۳ میلیون نفر معادل با ۱٫۷٪ تا ۳ میلیون نفر معادل با ۴٪ برآورد می‌شود که جمعیت آذری‌های شیعه ترکیه از این ۱٫۳ میلیون نفر در حدود ۸۰۰،۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود شیعیان دوازده امامی در ترکیه از طریق قانون اساسی یا معاهدات بین‌المللی به رسمیت شناخته نشده اند، علاوه بر تشیع، از هیچ مذهب دیگری توسط دولت پشتیبانی مالی نمی‌شود و تنها پیروان اهل تسنن از کمک‌های دولتی برخوردار می‌باشند، اما اکثریت مردم آذری در ترکیه از آزادی عمل مطلوبی برخوردار هستند، به طوری که حدود ۴۰۰ عالم دینی شیعی، ۳۰۰ مسجد مخصوص شیعی، شهردار، نماینده مجلس و سایر کسبه‌های معروف نظیر مهندس، دکتر و... اشتغال دارند. نیمی از جمعیت آذری‌های شیعه ترکیه به استانبول مهاجرت کرده‌اند که منطقه "هالکالی" استانبول به دلیل مهاجرت مردم آذری، پیشینه جمعیتش را آذری‌های مقیم استانبول تشکیل می‌دهد که به "منطقه شیعه نشین استانبول" معروف هست، همچنین تجمعات اعتراض آمیز و سایر همایشهایی نظیر بزرگداشت واقعه عاشورا در این ناحیه از کلانشهر استانبول با مرکزیت "مسجد زینبیه" برای شیعیان آذری انجام می‌شود. شهرستان ترکمن
عیت شهرستان ترکمن طبق سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۹۵، ۷۹٬۹۷۸ نفر بوده که متشکل از ۲۱٬۳۱۵ خانوار است. جمعیت بخش مرکزی بیش ۴۸٬۰۰۰ نفر می‌باشد.قره‌سو، اسکله، نیازآباد، سیجوال، چپاقلی، ایوان‌آباد، قره‌قاشلی، پیخی شیخ، اورکت حاجی، آشوراده، اندحاجی، صفرحاجی، قره‌تپه، هاشملی، آشورآباد، یموت، زابلی‌محلهٔ علیا، زابلی‌محلهٔ سفلی، پنج‌پیکر. آدانا
آدانا شهری بزرگ در ترکیه که پس از نسل‌کشی ارامنه و قتل‌عام آدانا و محو شدن جمعیت ارمنی آن، رسماً ترک‌نشین شد اما اقلیتی از کردها، عرب‌ها و ارمنی‌های پنهان هم در آن زندگی می‌کنند. آدانا در حال حاضر پنجمین شهر پرجمعیت ترکیه پس از شهرهای استانبول، آنکارا، ازمیر و بورسا است و مرکز استان آدانا می‌باشد. استان آدانا در سرشماری سال ۲۰۱۳؛ ۲٬۱۶۵٬۵۹۵ نفر جمعیت داشته‌است. مرکز شهر آدانا تا دریای مدیترانه ۳۰ کیلومتر فاصله دارد و بر روی رود سیهان قرار دارد. گردشگری در ترکیه
به عنوان یک نتیجه از سقوط مداوم گردشگری در ترکیه در سال‌های اخیر، از اکتبر سال ۲۰۱۶ همان‌طور که خیابان‌های خرید قبلاً شلوغ بود و الان دیگر شلوغ نیست بازار معروف استانبول هم تعداد گردشگران آن کم شده‌است. تعداد گردشگران خارجی که از استانبول بازدید می‌کنند، در سال ۲۰۱۶ به ۹٫۲ میلیون کاهش یافته‌است که با مقایسه با سال ۲۰۱۵، ۲۶ درصد کاهش یافته‌است. مقصدهای دیگر بر روی تعطیلات ساحلی و کشتی تفریحی آبی، به ویژه لذت ترکیه و بازدیدکنندگان اروپای غربی، همچنین بر صنعت گردشگری ترکیه متمرکز است. بیشتر استراحت‌گاه‌های ساحلی در مناطق جنوب‌غربی و جنوبی موقعیت دارند، که به نام ریوریای ترکیه می‌باشد، به خصوص در امتداد دریای مدیترانه‌ای آنتالیا. آنتالیا همچنان به عنوان مرکز گردگشگری ترکیه قبول شده‌است. شهرهای بودروم، فتحیه، مارماریس، کوش‌آداسی، چشمه، دیدیم و آلانیا از جمله شهرهای ریوریا ترکیه استند. ترکیه با داشتن ۴۳۶ ساحل پرچم‌گذاریشده آبی بر اساس اتاق‌های حمل و نقل دوم انتخاب شده‌است. دیجی‌ترک
طبق گزارش سازمان تکنولوژی و ارتباطات ترکیه در سه ماه چهارم سال ۲۰۱۸ دیجی‌ترک در مجموع ۲۴۷۳۱۷۶ مشترک در ترکیه دارد.