درجه سختی کانی شئلیت چقدر است؟
شیشه سیلیسی
سختی: ۸.۸ گیگاپاسکال
وولیت
وولّیت با از مجموعه کانی هاست و از نام طبیعی دان انگلستانی W.Whewell گرفته شده‌است. دراسیدهامحلول است - قابل ذوب CaO:۳۸٫۳۸٪ CO۲:۴۹٫۲۸٪ H2O:۱۲٫۳۴٪ برای اولین بار در چک اسلواکی کشف شد و از نظر شکل بلور: منشورهای کوتاه - طنابی شکل - ایزومتری، رنگ: سفید - متمایل به زرد، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: صدفی، جلا: شیشه‌ای - صدفی، رخ: بسیارخوب - مطابق با /۱۰۱/، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی مواد آلی است و منشأ تشکیل آن ثانوی است. کارنالیت
فرمول شیمیایی کارنالیت KMgCl3·۶(H2O) می‌باشد. نمونه ای از ترکیب کریستال کارنالیت می‌تواند با ۱٫۵ مول درصد KCl و ۹۸٫۵ مول درصد MgCl2·6H2O توسط بلوری شدن آهسته در دمای ۲۵ درجه سانتیگراد، تولید شود. چگالی آن ۱٫۶۰۲ گرم بر سانتی‌متر مکعب است.کارنالیت همچنان می‌تواند توسط خورد کردن ترکیب هیدرات منیزیم کلرید و پتاسیم کلرید نیز تولید شود. میلیلیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - واکنش هایشیمیایی و اشعه Xژهلنیت - فلدسپات ها- فلوگوپیت- پراوسکیت- مگنتیت- اولیوین و غیره است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات لاملار - دانه‌ای فراوان ; آلمان، ایتالیا، کنیا، اوگاندا، URSS، آمریکا، آفریقای جنوبی، ژاپن و... یافت می‌شود. کوارتز
کوارتز یا دّر کوهی سنگی با سختی ۷ در مقیاس موس است. کوارتز به رنگ و اسامی مختلف دیده شده‌است که یکی انواع آن عقیق است که به رنگهای کهربائی- زرد- سفید- جگری- جگری مایل به سیاه و سبز دیده شده‌است. مگنتیت
مگنتیت سیاه یا قهوه ای مایل به سیاه با درخشش فلزی است، دارای سختی موس ۵–۶ است و رگه سیاهی بر جای می‌گذارد. دانه‌های ریز مگنتیت در سنگ‌های آذرین و دگرگونی بسیار رایج است. هنکسیت
هنکسیت می‌تواند بی‌رنگ، سفید، خاکستری، سبز یا زرد و شفاف یا ترانما باشد. سختی این کانی تقریباً ۳ تا ۳٫۵ است. وزن مخصوص آن تقریباً ۲٫۵ (کمی کمتر از حد متوسط) است. طعم آن شور است و گاهی اوقات در نور فرابنفش به رنگ زرد کم‌رنگ می‌درخشد. رفتار رشد معمولی آن منشورهای شش‌ضلعی یا جدولی با انتهای هرمی هستند. رگه هنکسیت سفید است. این می‌تواند حاوی اجزاء خاک رس باشد که بلور در حین رشد در اطراف آن تشکیل شده‌است. ژهلنیت
ژهلنیت با از مجموعه کانی هاست و محلول در HCl و برنگ خاکستری و سبز در می‌آید. CaO:36.96% Al2O3:16.8% MgO:6.64% SiO۲:۳۹٫۶٪ برای اولین بار در ایتالیا کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری - قرصی شکل، رنگ: سفید - خاکستری سبز - قهوه ای، شفافیت: غیر شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: صدفی - نامنظم، جلا: شیشه‌ای - چرب، سیستم تبلور: کوادراتیک و در رده‌بندی سیلیکات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن دگرگونی مجاورتی است. مواد فراسخت
Re:B تقریباً ۱: ۱٫۸۵ است. رنیوم دی بورید همچنین دارای مدول بالک 383 GPa و مدول برشی 273 GPa است. سختی به بار اعمالی هنگام آزمایش بستگی دارد. مقادیر فوق که حدود 40 GPa اند، همگی با نیروی مؤثر 0.5-1 N اندازه‌گیری شدند. با چنین بار کمی، مقادیر سختی برای سایر مواد نیز بیش از حد تخمین زده می‌شود، به عنوان مثال برای c-BN بیش از 100 GPa می‌شود. مقادیر سختی گزارش شده ReB2 در بار معمولی 3-49 N حدود 17-19 GPa است که نشان می‌دهد ReB2 یک ماده سخت، نه فوق سخت می‌باشد. دی بورید رنیوم دارای رسانایی فلزی است که با کاهش دما به علت همپوشانی اسپین‌های d و p رنیوم و بور افزایش می‌یابد. دی بورید رنیوم تنها ماده فوق‌سخت دارای رفتار فلزی است. این ماده همچنین از ثبات حرارتی نسبتاً بالایی برخوردار است و بسته به روش گرمایش، جرم خود را تا دمای ۶۰۰–۸۰۰ درجه سانتیگراد حفظ خواهد کرد و در دمای نزدیک به ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد، کاهش جرم مشاهده می‌شود. در صورت اعمال شیب حرارتی کندتر عملکرد بهتری خواهد داشت. بخشی از این افت کوچک در حدود ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد به علت تشکیل یک پوشش B2O3 کمرنگ روی سطح، به علت خروج بور از ماده جامد و تشکیل یک پوشش محافظ است که باعث کاهش تلفات اضافی بور می‌شود. این پوشش می‌تواند به راحتی توسط متانول حل شده و مواد به حالت براق اولیه خود بازمی‌گردند. کیانیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - اشعه X - واکنشهای شیمیاییسیلیمانیت- سیلیمانیت- آندالوزیت- آلماندن- استئارولیت- کرندوم است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات شعاعی - توده‌ای فراوان ; URSS به صورت بلورهای درشت یافت می‌شود و در آمریکا، ایتالیا، یوگسلاوی، اطریش، سوئیس، سوئد، کنیا، هند، استرالیا (تصادفی)، برزیل و... یافت می‌شود. سختی موس
به منظور سنجش سختی کانی‌ها ده کانی به عنوان مبنای سختی انتخاب شده‌است که از لحاظ سخت بودن هرکدام یک درجه کامل فرق دارند. زیرا بعضی کانی‌ها از هم دیگر نیم درجه یا به صورت کسری تفاوت دارند؛ و با خراشیدن یکی بر روی یکی دیگر از این ده کانی می‌توان سختی سایر کانی‌ها را با آن‌ها مقایسه کرد. این مقیاس به نام مقیاس موس معروف است. این مقیاس توسط کانی‌شناس آلمانی فردریک موس ابداع شد. در این مقیاس، نرم‌ترین کانی تالک یا پودر بچه با درجه سختی ۱ و سخت‌ترین کانی الماس با درجه سختی ۱۰ می‌باشد. کانی‌ها در طبعیت به سه شکل ساخته شده‌اند: آذرین، رسوبی و دگرگونی. در جدول زیر ، سختی مطلق (Turner-Sclerometer) چند کانی بعنوان نمونه آورده شده‌ است: سدیم، پتاسیم= ۰٫۲ تا ۰٫۳، طلا، نقره، آلومینیوم، روی= ۲٫۵ تا ۳، فولاد= ۴، وانادیم= ۷ و کاربید تنگستن= ۹ ترئولیت
ترئولیت در کندریت ها ممکن است در اثر واکنش گاز سحابی با فلزی آهن، نیکل، یا متبلور شدن از ذوب Fe-Ni-S در کندرول ها یا در طی پردازش ثانویه در سیارک ها، زیر ~ 650 کلوین متراکم شده باشد. اینکه آیا هر دانه فلزی در کندریت ها نشانه های سحابی را حفظ کرده است یا نه، سوال برانگیز است زیرا گوگرد به راحتی در طول دگرگونی و شوک بسیج می شود. باریم
باریم عنصر شیمیایی با نشانهٔ شیمیایی Ba، عدد اتمی ۵۶، جرم اتمی نسبی ۱۳۷/۳۴، هفت ایزوتوپ پایدار دارد. چگالی نسبی ۳/۷۸، نقطه ذوب ۷۱۰ درجه سانتیگراد، نقطهٔ جوش ۱۵۰۰ درجه سانتیگراد. فلزی است سفید رنگ با جلای نقره‌ای. از فلزات قلیایی خاکی (در گروه IIA و تناوب پنجم جای دارد)، دوظرفیتی و در طبیعت بیشتر به صورت باریت و بریات کربنات وجود دارد. با آب، آمونیاک و هالوژن بسیار واکنش پذیر است و با بسیاری از اسیدها واکنش می‌دهد. در سال ۱۸۰۸ توسط دیوی شناخته شد> با شعله سبزرنگی می‌سوزد. برخی از نمک‌های باریم سمی اند نام آن از واژهٔ یونانی bary یا barus به معنای سنگین گرفته شده‌است. ترکیب‌های کانی آن شبیه کلسیم است.در فیلمان نمایشگر VFD (البته به صورت اکسید) و لامپ خلاء برای انتشار بهتر الکترون. کاماسیت
چگالی اندازه گیری شده برای کاماسیت، 7.9 گرم بر سانتی متر مکعب است. هیچ صفحه شکافی در کاماسیت وجود ندارد که باعث شکستگی هکری شود. کاماسیت مغناطیسی و ایزومتریک است و همین باعث می‌شود به صورت ایزومتریک نوری رفتار کند. شیشه سیلیسی
چگالی: ۲.۲۰۳ گرم بر سانتی متر مکعب مواد فراسخت
سختی یک ماده با تراکم ناپذیری، الاستیسیته و مقاومت در برابر تغییر شکل رابطه مستقیم دارد. ماده فوق سخت دارای مدول برش و مدول بالک بالا است و تغییر شکل پلاستیم نمی‌دهد. در حالت ایده‌آل، مواد فوق سخت باید دارای شبکه ایزوتروپ بدون نقص باشند که تا حد زیادی مانع از کاهش استحکام در اثر تغییر شکا ساختاری شود. با این حال، نواقص می‌توانند موجب تقویت برخی ساختارهای کوالانسی شوند. در روش‌های قدیمی سنتز مواد فوق‌سخت از شرایط دما بالا و فشار بالا (HPHT) استفاده می‌کردند، اما روش‌های جدید مدعی کاهش انرژی مصرفی و در نتیجه کاهش هزینه هستند. از نظر تاریخی، ابتدا سختی به عنوان توانایی یک ماده برای ایجاد خراش روی ماده دیگر تعریف شد و توسط عدد صحیح و گاه نیمه صحیح بین ۰–۱۰ در مقیاس موهس کمی شد. اما خیلی زود به غیرخطی و ناپیوسته بودن این مقیاس پی‌یرده شد و اندازه‌گیری سختی مکانیکی مواد با استفاده از نانوایندنتور (معمولاً از جنس الماس) و مقیاس‌های ویکرز، برینل، راکول و نوپ توسعه یافت.در حالی که مقیاس ویکرز به عنوان متداولترین آزمایش اندازه‌گیری سختی پذیرفته شده‌است، به دلیل وابستگی مقادیر حاصل از این روش به بار اعمالی، در مورد بار وزنی که باید در طول آزمون اعمال شود اختلاف نظرهایی وجود دارد. یک فرورفتگی ایجاد شده در اثر بار ۰٫۵ نیوتونی مقدار سختی بالاتری در مقایسه با فرورفتگی ناشی از ۵۰ نیوتون از خود نشان می‌دهد. این پدیده به عنوان اثر اندازه فرورفتگی (indentation size effect (ISE شناخته می‌شود؛ بنابراین مقادیر سختی با گزارش بار معنادار هستند. برخی معتقدند که مقادیر سختی باید با اعمال بار زیاد گزارش شوند چون در این حالت یک نمایش استانداردتر از سختی ماده به دست می‌آید. سختی ویکرز چند ماده در جدول زیر ذکر شده‌است: مدول بالک، مدول الاستیسیته و مدول برشی فاکتورهای کلیدی در فرایند طبقه‌بندی مواد سخت هستند. انعطاف‌ناپذیری و تراکم‌ناپذیری یک ماده توسط مدول بالک (B)، که مقاومت یک جامد دربرابر فشرده‌سازی حجمی تحت فشار هیدرواستاتیک را به عنوان B=-VdP/dV اندازه‌گیری می‌کند، کمی می‌شود. در این رابطه V حجم، P فشار و dP/dV مشتق جزئی فشار به حجم است. آزمون مدول بالک از یک ابزار فرورونده برای ایجاد تغییر شکل دائمی در ماده استفاده می‌کند. اندازه تغییر شکل ایجاد شده به مقاومت ماده در برابر فشار حجمی ایجاد شده توسط ایندنتور بستگی دارد. عناصر با حجم مولار کوچک و نیروهای بین اتمی قوی معمولاً دارای مدول بالک بالایی هستند. مدول بالک، اولین تست اصلی برای اندازه‌گیری سختی، به حجم مولار(V) و انرژی همدوسی وابسته است. (B ~ Ec/Vm). در گذشته اعتقاد بر این بود که اندازه‌گیری مدول بالک، اندازه‌گیری مستقیم سختی یک ماده است اما امروزه اثری از این تفکر باقی نمانده‌است. زیرا مشاهده کردند که برخی از فلزات قلیایی و نجیب (Pd, Ag) دارای مدول بالک غیر معمول زیادی نسبت به سختی ویکرز و برینل هستند. در اوایل ۲۰۰۰، رابطه مستقیمی بین مدول بالک و دانسیته الکترون‌های ظرفیت یافت شد، به این صورت که هرچه تعداد الکترون‌ها بیشتر باشد، دافعه درون ساختاری نیز بیشتر است. هنوز هم از مدول بالک برای اندازه‌گیری اولیه سختی مواد فوق سخت استفاده می‌شود، اما متوجه شده‌اند که باید سایر خصوصیات را نیز در نظر گرفت. برخلاف مدول بالک، مدول برشی با در نظر گرفتن صفحه بلوری و جهت برش، مقاومت در برابر تغییر شکل را در یک حجم ثابت اندازه‌گیری می‌کند. مدول برشی G به صورت نسبت تنش برشی به کرنش برشی تعریف می‌شود: G=F.L/A.dX=stress/strain که F نیرواعمالی، A سطحی که نیرو به آن اعمال می‌شود، dx جابجایی و L طول اولیه هستند. هرچه مدول برشی بزرگتر باشد، توانایی ماده برای مقاومت در برابر نیروهای برشی بیشتر است؛ بنابراین، مدول برشی یک معیار از سختی است. مدول برشی براساس رابطه زیر به مدول بالک وابسته است: 2B(1-2V)(1+V)=3/G که V نسبت پواسون (برای مواد کوالانت تقریباً برابر ۰/۱ است) است. اگر ماده‌ای شامل پیوندهای جهت دار زیادی باشد، مدول برشی افزایش می‌یابد و نسبت پواسون کم می‌شود. اگر ماده‌ای در برابر تغییر فرم پلاستیک مقاومت کند سخت در نظر گرفته می‌شود. یک ماده با پیوندهای کوالانت کوتاه در مقایسه با ماده‌ای با پیوندهای کوالانت بلند و غیرموضعی (جدا)، تعداد کمتری نابجایی‌های اتمی منجر به تغییر فرم پلاستیک دارد. اگر ماده‌ای حاوی تعداد زیادی پیوندهای جدا و غیرموضعی باشد، نرم است. چقرمگی شکست، خاصیت مکانیکی دیگری است که تا حدودی به سختی مربوط است و نشان دهنده توانایی مقاومت ماده در برابر شکستن در اثر ضربه شدید است. یک ماده فوق سخت الزاماً یک ماده فوق چقرمه نیست. به عنوان مثال، چقرمگی شکست الماس حدود 7–10 MPa·m1/2 است،که در مقایسه با سنگ‌های قیمتی دیگر و مواد سرامیکی زیاد است، اما در مقایسه با بسیاری از فلزات و آلیاژها و فولادهای معمولی و آلیاژهای آلومینیوم که چقرمگی آن‌ها حداقل ۵ مرتبه بزرگتر است، ضعیف است. هنگام ارزیابی ماده به عنوان ماده فوق سخت باید چندین ویژگی در نظر گرفته شود. در حالی که مواد سخت دارای مدول بالک بالا هستند، اما داشتن مدول بالک بالا به معنای سخت بودن ماده نیست و خصوصیات غیرالاستیک نیز باید در نظر گرفته شود و حتی ممکن است که مدول برشی ارتباط بهتری با سختی در مقایسه با مدول بالک داشته باشد. مواد کوالانسی عموماً پیوند خمشی و مدول برشی بالایی دارند که موجب ساختار فوق سخت آن‌ها در مقایسه با جامدات یونی می‌شود. زئولیت
کاتیون‌های قابل تبادل یک زئولیت، کاتیون‌هایی هستند که به‌طور سستی با چهار چوب چهار وجهی پیوند شده و حفظ می‌گردند و به آسانی می‌توانند توسط شستن زئولیت با محلولی قوی از کاتیونی دیگر برداشته شده و مبادله گردند. در هر حال، زئولیت‌های بلوری از جمله مؤثرترین و شناخته شده‌ترین مبادله‌کننده‌های کاتیونی بوده و ظرفیت آن‌ها به‌طور معمول ۴–۳ میلی اکی والان در گرم است. ظرفیت تبادل کاتیونی (CEC) یک زئولیت اساساً تابعی از درجه جایگزینی Al3+ و Fe3+ به جای Si4+ در چند وجهی‌های چهار چوب آن زئولیت است و هرچه درجه جایگزینی بیش‌تر باشد، کاتیون‌های قلیایی و قلیایی خاکی بیش‌تری لازم است تا از نظر الکتریکی خنثی شود؛ و هرچه نسبت سیلیسیم به آلومینیوم بیش‌تر باشد، ظرفیت تبادل کاتیونی پایین‌تر خواهد بود و بالعکس. رمزیئیت
رمزیئیت با از مجموعه کانی هاست و از نام اولین مطالعه‌کننده آن V.Ramsay اخذ شده‌است. محلول در HF - در اثر ذوب گلوله کوچک سیاه و غیر شفاف می‌دهد. Na2O:۱۸٫۱۳٪ TiO۲:۴۶٫۷۴٪ SiO۲:۳۵٫۱۳٪ برای اولین بار در روسیه (شبه جزیره Kola) کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری - آسیکولار - تابولار، رنگ: قهوه‌ای تیره - متمایل به قرمز - قهوه‌ای زرد - خاکستری، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف - غیر شفاف، شکستگی: صدفی - نامنظم، جلا: شیشه‌ای - چرب، رخ: کامل -مطابق با، سیستم تبلور: رمبوئدریک و در رده‌بندی سیلیکات است و منشأ تشکیل آن ماگمایی - پگماتیتی است. آندزین
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - انحلال در اسیدها -اشعه X - خواص نوری - واکنش هایشیمیاییآمبلی گونیت - اسکاپولیت - ژهلنیت -میلیلیت - اورتوز - سانیدین -میکروکلین- مسکویت- بیوتیت- اورتوز- کوارتز است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات دانه‌ای - توده‌ای فراوان ; گدازه‌های آندزیتی، دیوریتی و سینیتی درآلمان غربی، فرانسه، ایتالیا، فنلاند، گروئنلند و آمریکای جنوبی یافت می‌شود. کاماسیت
کاماسیت آلیاژی از آهن و نیکل است که در زمین فقط در شهاب سنگ‌ها یافت می‌شود. در این آلیاژ نسبت آهن: نیکل بین ۱۰:۹۰ و ۵:۹۵ می‌باشد و ممکن است مقادیر کمی از عناصر دیگر مانند کبالت یا کربن نیز در آن یافت شوند. این کانی دارای درخشندگی فلزی بوده و خاکستری رنگ است و ساختار بلوری آن ایزومتریک-هگزوکتاهدرال است. چگالی آن در حدود ۸ گرم بر سانتی‌متر مکعب بوده و سختی آن در مقیاس سختی موس ۴ می‌باشد. این آلیاز گاهی اوقات بالکنیزن نیز نامیده می‌شود. چدن نشکن
تأثیر عناصر آلیاژی روی کاربید اهمیت ویژه ای داشته چون اندازه و پخش کاربید روی خواص چدن نشکن تأثیر بسیار زیادی دارد. سیلیسیوم و نیکل تمایل به کاربیدزایی نداشته و گرافیت زا می‌باشند. منگنز کاربیدزای ضعیفی بوده و بیشتر در کاربید آهن حل می‌شود. در ساختار میکروسکوپی، کاربید ناشی از منگنز به صورت ورق‌های سمنتیت در پرلیت ظاهر می‌شود. کروم، مولیبدن و وانادیوم عناصر کاربیدزای قوی بوده و حلالیت آنها در سمنتیت محدود است. ذرات کاربید کروم نسبتاً درشت و سخت بوده و برای استحکام قطعه مضر هستند و باعث ترد شدن آنها می‌شوند. در بعضی موارد وجود کروم به میزان ۰٫۱۵٪ تأثیر کاملاً مشخصی روز تردی قطعه می‌گذارد. ذرات کاربیدهای مولیبدن، مخصوصاً اگر نیکل موجود باشد، کوچکتر هستند. به‌دلیل اندازه کوچک و پراکندگی ذرات کاربید مولیبدن، اثر آن بر چقرمگی محدود است. وانادیوم نیزی چون عنصر کاربیدزای قوی می‌باشد در تولید چدن نشکن استفاده کمی دارد. زیرا باعث تشکیل کاربیدهای درشت در مرز دانه‌ها شده که در نتیجه موجب کاهش چقرمگی و افزایش تردی قطعه می‌گردد. اسپریلیت
اسپریلیت با و با Pt:۵۶٫۵۸٪ As:۴۳٫۴۲٪، از مجموعهٔ کانی‌ها است و از منابع پلاتین به‌شمار می‌رود. نام آن از نام شیمیدان کانادایی L.J.Sperry گرفته شده و برای اولین بار در آفریقای جنوبی کشف شده‌است. این کانی در اسیدها نامحلول است. شکل بلور آن هگزائدر، هگزا اکتائدر و ایرومتریک است و به رنگ سفید قلعی یافت شده‌است. سختی
برای برخی مواد، مانند مواد معدنی، یکی از بهترین روش‌های سختی سنجی، اندازه‌گیری مقاومت آن‌ها نسبت به سایش است. سختی خراش طبق مقیاس موس اندازه‌گیری می‌شود. در این روش، این مقیاس شامل ۱۰ ماده معدنی استاندارد است که به ترتیب قابلیت خراشیده شدنشان مرتب می‌شوند. نرم‌ترین ماده معدنی در این مقیاس، تالک می‌باشد (با سختی خراش ۱)، در حالی که الماس سختی برابر ۱۰ دارد. بر اساس این نوع سنجش سختی، مواد مطابق با توانایی شان برای خراشیدن یکدیگر، ارزیابی می‌شوند. اگر ماده بتواند روی ماده ای دیگر خراش ایجاد کند، از آن سخت‌تر است. بدین ترتیب در این آزمون، نمونه‌های استاندارد توسط ماده مورد ارزیابی خراشیده می‌شوند و عدد سختی ماده بین عدد سختی دو نمونه استاندارد متوالی قرار می‌گیرد. سختی
سختی پذیری، که مقیاسی تجربی برای اندازه‌گیری قابلیت سخت شدن ماده است، نباید با «سختی» یا با «حداکثر سختی مارتنزیت پس از کوئنچ شدن» اشتباه گرفته شود. سختی بستگی به درصد کربن و عمق فاز مارتنزیت شکل گرفته در قطعه دارد. برای یک فولاد با درصد کربن مشخص، حداکثر سختی قابل دسترسی از طریق تولید قطعه ای ۱۰۰٪ مارتنزیتی است، که فقط ممکن است بر روی سطح یا نمونه‌های فولادی کوچک امکان‌پذیر باشد. نرخ خنک سازی در قطعات با ضخامت بالا ممکن است به قدر کافی بالا نباشد تا بتواند یک ریزساختار ۱۰۰٪ مارتنزیتی ایجاد کند، و در نتیجه باعث کاهش عمق مارتنزیت تولید شده و سختی شود. شمش طلا
شمش طلا ۴۰۰ اونس یا ۱۲/۵ کیلوگرم وزن دارد و عیار آن ۹۹۵ در هزار است. شمش طلا ابزاری جذاب با استانداردهای بین‌المللی برای سرمایه‌گذاران است. سروانتیت
سروانتیت با از مجموعه کانی هاست و از واژة محل Cervantes در اسپانیا اخذ شده‌است. به سختی در HCl حل می‌شود. ذوب ناپذیر Sb:۷۹٫۱۹٪ O:۲۰٫۸۱٪ برای اولین بار در رومانی کشف شد و از نظر شکل بلور: خوشة جواهری، رنگ: زرد - زرد نارنجی - سفید، شفافیت: نیمه کدر، شکستگی: صدفی، جلا: چرب - مات - تیره، رخ: کامل - مطابق با سطح، سیستم تبلور: ارترومبیک و در رده‌بندی اکسید است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن ژیزمان‌های ثانوی Sb است. زئولیت
از خاصیت انتخاب‌کنندگی کلینوپتیلولیت برای Cs+ و NH4+ در توسعه فرایندهایی برای حذف Cs رادیواکتیو از فاضلاب‌های تسلیهات هسته‌ای و حذف NH4+از فاضلاب شهری استفاده شده‌است. آب بدبوی پارک ساعی تهران با دو بار تصفیه کردن از طریق یک ستون ده سانتی‌متری کلینوپتیلولیت تولیدی از معدن‌های داخلی حدود ۹۵ درصد از NH4+ موجود در آب حذف گردیده. خاصیت انتخاب‌کنندگی کاتیونی زئولیت‌های طبیعی دیگر مثل شابازیت، فیلیپسیت، موردنیت و اریونیت نیز مشابه کلینوپتیلولیت می‌باشد. از طرف دیگر زئولیت مصنوعی A با نسبت مساوی Si به Al، خاصیت انتخاب کاتیونی بسیار متفاوتی با زئولیت‌های طبیعی دارد و انتخاب‌کنندگی آن برای کاتیون‌های تک ظرفیتی و دو ظرفیتی به صورت زیر است. Ag> Tl> K> NH4> Rb> Li> Cs> Zn> Sr> Ba> Ca> Ni> Cd> Hg> Mg ظرفیت تبادل کاتیونی معیاری برای تعیین تعداد بارهای موجود در واحد وزن یا حجم زئولیت برای تبادل قابل دسترس است. چدن
چدن خاکستری ریزساختار گرافیتی خاصی دارد که باعث می‌شود مقطع شکست آن به رنگ خاکستری باشد. در این نوع چدن‌ها تمامی یا قسمت اعظم کربن به صورت آزاد (گرافیت) رسوب می‌کند. از نظر وزنی رایج‌ترین نوع چدن و پرکاربردترین ماده ریخته‌گری محسوب می‌شود. چدن خاکستری عمدتاً حاوی ۲٫۵ تا ۴ درصد کربن، ۱ تا ۳ درصد سیلیسیم و مابقی آهن است. این نوع چدن استحکام کششی و مقاومت به شوک کمتری نسبت به فولاد دارد اما از نظر استحکام فشاری با فولاد کربنی کم و میان کربن قابل مقایسه است. کاربید سیلیسیم
کاربید سیلیسیم دارای ساختار کریستالی هگزاگونال یا مکعبی است. چگالی این ماده برابر ۲۱/۳ گرم بر سانتی‌متر مکعب است و دارای مقاومت شیمیایی بالا و مقاومت الکتریکی پایینی است. سختی این ماده در مقیاس موس، بین کوراندوم و الماس است. کاربید سیلیسیم می‌تواند بدون بروز دادن تغییرات شیمیایی و فیزیکی قابل توجه، تا دمای ۱۰۰۰ درجه سلسیوس را نیز تحمل کند. سیلویت
سیلویت با از مجموعه کانی هاست و به راحتی درآب حل می‌شود-مزه تلخ و شوردارد-کانی مشابه آن هالیت است. از اسم کوچک شیمیدان هلندی Sylvius de la Boe گرفته شده‌است. درشعله شمع ذوب می‌شود و رنگ شعله بنفش دارد.. به راحتی درآب حل می‌شود - مزه تلخ و شوردارد. K:۵۵٫۴۴٪ Cl:۴۷٫۵۶٪ برای اولین بار در فرانسه کشف شد و از نظر شکل بلور: هگزائدر - اکتائدر، رنگ: سفید - زردفام - متمایل به قرمز - خاکستری - متمایل به آبی، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: صدفی، جلا: شیشه ای، رخ: کامل، سیستم تبلور: مکعبی و در رده‌بندی هالوژن است و منشأ تشکیل آن ژیزمان نمک دریایی - دریاچه‌های شور - بخارات ولکانیک است. کیانیت
کیانیت با از مجموعه کانی هاست و از واژه یونانی آب kuanos اخذ شده‌است. نامحلول در اسیدها Al2O۳:۶۲٫۹۳٪ SiO۲:۳۷٫۰۷٪ و ادخال‌های Se,Cr برای اولین بار در ایتالیا کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری - قرصی شکل - ماکله، رنگ: سفید - آبی - خاکستری - متمایل به سبز زرد، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف، جلا: شیشه‌ای - صدفی، رخ: کامل - مطابق با سطح ناقص- مطابق با، سیستم تبلور: تری کلینیک و در رده‌بندی سیلیکات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن دگرگونی - پگماتیتی است. تردی هیدروژنی
فولاد با استحکام کششی نهایی کمتر از 1000 مگاپاسکال، یا سختی کمتر از 32 HRC،عموما در معرض تردی هیدروژنی در نظر گرفته نمی شود. به عنوان نمونه ای از تردی شدید هیدروژنی،کشیدگی هنگام شکست نمونه های صیقلی در معرض هیدروژن فشار بالا، از 17% به 1.7% کاهش پیدا کرد. زمرد
سختی زمرد ۸–۷٫۵ می‌باشد. کندریت
"کندریت‌ها" براساس ویژگی‌های کانی‌شناسی آن‌ها، ترکیب کلی شیمیایی، و ترکیبات ایزوتوپ‌های اکسیژنی (جدول زیر) به در حدود ۱۵ گروه مجزا (طبقه‌بندی شهاب‌سنگ‌ها) تقسیم شده‌اند. گروه‌های مختلف کندریتی می‌توانند در سیارک‌های جداگانه، یا گروهی از سیارک‌های مرتبط ایجاد شده‌باشند. هر "گروه کندریتی" دارای ترکیبی متمایز از کندرول‌ها؛ تنوع مقاومتی، ماتریکس (گردوغبار) و دیگر مواد و اندازهٔ مشخص ذره است. روش‌های دیگر طبقه‌بندی "کندریت‌ها" از جمله شامل: فرسایش و شوک می‌شود. بورید منیزیم آلومینیوم
میکروسختی پودر BAM، 32-35 GPa است. می‌توان آن را در آلیاژسازی BAM با TiB 2 یا با قرار دادن یک فیلم BAM شبه آمورف به GPa 45-50 افزایش داد. اضافه شدن AlN یا TiC به BAM سختی آن را کاهش می‌دهد. سختی بیش ازGPa 40 باعث می‌شود که BAM یک ماده فوق‌العاده باشد. در کامپوزیت BAM-TiB 2، حداکثر سختی و چقرمگی به دست می‌آید) در حدود ۶۰ درصد از سختی آن بواسطه. (TiB 2با افزایش محتوای TiB به ۷۰–۸۰٪ با تخمین ایجاد ۱۰٪ سختی، نرخ سایش افزایش می‌یابد.افزودنی TiB 2 یک ماده مقاوم در برابر سایش با سختی 28-35 GPa است. کاربید سیلیسیم
کاربید سیلیسیم گاهی به عنوان گوهر در جواهرآلات استفاده می‌شود و به آن «مویسانیت مصنوعی» یا به‌طور خلاصه «مویسانیت» می‌گویند. مویسانیت از چند جنبه مهم شبیه به الماس است: شفاف و سخت است (در مقیاس موس ۹–۹٫۵، در مقایسه با الماس که ۱۰ است)، با ضریب شکست بین ۲٫۶۵ و ۲٫۶۹ (در مقایسه ضریب شکست الماس ۲٫۴۲ است). مویسانیت تا حدی سخت‌تر از زیرکونیا مکعبی معمولی است. برخلاف الماس، مویسانیت می‌تواند به شدت دوشکستی شود. به همین دلیل، جواهرات مویسانیت در محور نوری کریستال برش داده می‌شوند تا اثرات دوشکستی به حداقل برسد. مویسانیت نسبت به الماس سبک‌تر (چگالی ۳٫۲۱ گرم بر سانتیمتر مکعب در برابر ۳٫۵۳ گرم بر سانتیمتر مکعب) و بسیار مقاوم تر به گرما است. این عوامل منجر شده مویسانیت سنگی بسیار درخشنده تر، با وجوه تیز تر و انعطاف پذیرتر باشد. کازولیت
کازولیت با از مجموعه کانی هاست و رادیواکتیویته قوی دارد. از نام محل Kasolo در زئیر اقتباس شده‌است. به سختی در اسیدها حل می‌شود PbO:۳۷٫۵۴٪ UO۳:۴۹٫۲۶٪ SiO۲:۱۰٫۱۷٪ H2O:۳٫۰۳٪ و ادخال‌های Ba, P, As برای اولین بار در زئیر کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری، رنگ: قهوه‌ای زرد - قرمز نارنجی، شفافیت: شفاف - نیمه کدر، جلا: نیمه الماسی - مات، رخ: کامل- مطابق با سطح، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی سیلیکات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن زون‌های اکسیدان ثانویه است. آنورتیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - انحلال در اسیدها -اشعه X - خواص نوری - واکنش هایشیمیاییآمبلی گونیت - اسکاپولیت - ژهلنیت -میلیلیت - اورتوز - سانیدین -میکروکلین- مسکویت- بیوتیت- اورتوز- کوارتز است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات دانه‌ای - توده‌ای کمیاب است و بیشتر در ایتالیا، هند، ژاپن و آمریکا یافت می‌شود. مواد فراسخت
مواد فوق سخت (superhard materials) موادی با سختی ویکرز بیشتر از 40GPa هستند. این جامدات تراکم ناپذیر، دارای تراکم الکترونی بالا و مقادیر زیاد پیوند کوالانسی هستند و به علت سختی بالای خود در صنایع مختلف ساینده، برش، دیسکترمز و پوشش‌های محافظ و مقاوم دربرابر سایش بسیار مورد توجه قرار گرفته‌اند. الماس سختترین ماده موجود با سختی GPa 70 -150 است که به دلیل هدایت حرارتی بالا و نارسانایی الکتریکی بسیار مورد توجه قرار گرفته‌است ولی محدودیت‌هایی مثل هزینه بالا و اکسیداسیون در دمای بالای ۸۰۰ درجه سانتی گراد دارد.علاوه بر این الماس قابلیت انحلال در آهن و تشکیل کاربید آهن در دمای بالا را نیز دارد که موجب ناکارآمدی الماس در برش مواد آهنی مثل فولاد می‌شود؛ بنابراین تحقیقات اخیر در حوزه مواد فوق سخت برروی ترکیباتی متمرکز شده‌است که از نظر حرارتی و شیمیایی پایدارتر از الماس خالص باشند. تحقیقات در حوزه تولید مواد فوق سخت جدید به‌طور کلی به ۲ نگرش تقسیم می‌شود: ۱) بررسی پیوندهای کوالانسی کوتاه و جهت‌دار کربن در الماس با عناصر سبک مانند B,C،O,N. این نگرش در اواخر دهه ۱۹۸۰ با کشف C3N4 و ترکیبات سه تایی B-C-N شهرت یافت. ۲) ترکیب عناصر سبک B,C،O,N با فلزات انتقالی دارای دانسیته الکترئن‌های ظرفیت بالا که منجر به تهیه ماده‌ای با تراکم ناپذیری زیاد می‌شود. در این روش فلزات دارای مدول بالک زیاد و سختی کم با اتم‌های دارای کوالانت کوچک همراه می‌شوند. به عنوان مثال کاربید تنگستن هرچند که ماده فوق سخت محسوب نمی‌شود ولی یک نمونه صنعتی از این روش است. از طرفی بوریدهای ترکیب شده با فلزات انتقالی به زمینه مهمی در تحقیقات مواد فوق سخت تبدیل شده‌اند، که منجر به کشف موادی مثل WB4, ReB2, OsB2 شده‌است. مواد فوق سخت را می‌توان به دو گروه کلی ذاتی و غیر ذاتی تقسیم کرد: مواد ذاتی مثل الماس، نیترید بور مکعبی، نیترید کربن و ترکیبات سه‌گانه B-C-N که سختی ذاتی دارند. (سختی ناشی از ترکیب شیمیایی است) مواد غیرذاتی مثل الماس نانوکریستالین که به عنوان اگریگیت نانومیله‌های الماس شناخته می‌شود. در این دسته از مواد فوق سختی و سایر خواص مکانیکی بیشتر وابسته به ریزساختار است. آلومینیوم اکسید
همچنین از اکسید آلومینیوم برای سختی و مقاومت استفاده می‌شود. شکل طبیعی آن یعنی Corundum، نه درجه سختی معدنی در مقیاس Mohs است (به منظور سنجش سختی کانیها ده کانی به عنوان مبنای سختی انتخاب شده‌است که از لحاظ سخت بودن هرکدام یک درجه کامل فرق دارند؛ زیرا بعضی کانی‌ها از هم دیگر نیم درجه یا به صورت کسری تفاوت دارند؛ و با خراشیدن یکی بر روی یکی دیگر از این ده کانی می‌توان سختی سایر کانی‌ها را با آن‌ها مقایسه کرد. این مقیاس به نام مقیاس موس معروف است) سیلیسیم کاربید
کاربید سیلیسیم دارای ساختار کریستالی هگزاگونال یا مکعبی است. چگالی این ماده برابر ۲۱/۳ گرم بر سانتی‌متر مکعب است و دارای مقاومت شیمیایی بالا و مقاومت الکتریکی پایینی است. سختی این ماده در مقیاس موس، بین کوراندوم و الماس است. کاربید سیلیسیم می‌تواند بدون بروز دادن تغییرات شیمیایی و فیزیکی قابل توجه، تا دمای ۱۰۰۰ درجه سلسیوس را نیز تحمل کند. ابناکیت
ابناکیت (formula_1) یا (IMA۱۹۹۱-۰۵۴) کانی سدیم، سریم، نئودیمیم، پرازئودیمیم، توریم، ساماریم، لانتان، اکسیژن، گوگرد، کربن، فسفر و سیلیسیم است. فرمول شیمایی آن عبارت است از: Na(Ce،Nd،La،Pr،Th،Sm)-[O|SO|(CO)|(PO)|SiO] سختی موس این کانی بین ۴ تا ۵ است. روش‌های سختی‌سنجی
اولین بار توسط اسمیت و ساندلند در ویکرز لیمیتد در سال ۱۹۲۲ معرفی گردید. معمولاً برای مواد بسیار سخت بکار می‌رود. این روش شامل سوراخ کردن جسم توسط یک هرم مربع القاعده که دندانه الماسه کوچک دارد می‌باشد. زاویه نوک آن ۱۳۶ درجه است. بار اعمالی معمولاً بین ۱۰ تا ۱۵ ثانیه اعمال می‌شود. قطر مربع بویسله میکروسکوپ اندازه‌گیری می‌شود. اثر این روش لوزی شکل است. رابطه ای بین سختی برینل و ویکرز وجود دارد. عدد سختی ویکرز((HVبرابر نیروی اعمالی بخش بر سطح اثر است. معایب: مزایا: قطبیت شیمیایی
CH تایت
تایت با فرمول شیمیایی CHS یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۷۲٫۱۲۸۸۶ گرم بر مول می‌باشد. شیست سبز
شیست سبز سنگ دگرگونی است که تحت دما و فشار پایین و معمولاً بر اثر دگرگونی ناحیه ایی، غالباً در دماهای ۳۰۰ تا ۴۵۰ درجهٔ سانتی گراد (۵۷۰ تا ۸۴۰ درجهٔ فارنهایت) و فشار ۲ الی ۷ کیلوبار(۱۴٬۵۰۰ الی ۵۸٬۰۰۰ پوند بر اینچ مربع psi) شکل گرفته‌است. شیست سبز معمولاً دارای مقادیر فراوانی از کانی سبز همانند کلریت، سرپانتین، اپیدوت و کانی‌های صفحه ای همچون موسکویت و سرپانتین‌های صفحه ای می‌باشد. صفحه ایی بودن سبب تمایل به جدایش یا شیستوارگی می‌گردد. سایر کانی‌های معمول در این سنگ شامل کوارتز، ارتوکلاز، تالک، کانی‌های کربناته و آمفیبول (اکتینولیت) می‌باشد. اسمیم
اسمیوم به خاطر چگالی بالای آن معمولاً به عنوان سخترین فلز که حتی از ایریدیوم هم سختتر است، شناخته می‌شود. البته محاسبات در شبکه فضایی از محاسبات معمولی که چگالی kg/m3 22650 را به ایریدیوم و kg/m3 22661 را به اسمیوم اختصاص می‌دهد، دقیقتر بوده و نتایج مورد اطمینانتری را ارائه می‌دهد؛ بنابراین در حال حاضر نمی‌توان یک مرز مشخصی را از نظر چگالی برای اسمیوم و ایریدیوم قائل شد، چرا که آنها کاملاً به هم نزدیک هستند. آیرینیت
آرینیت یا آیرنیت (به انگلیسی: Aerinite) (فرمول شیمیایی: Ca4(Al,Fe,Mg)10Si12O35 (OH)12CO3·12H2O) به رنگ آبی مایل به بنفش است. در سیستم مونوکلینیک متبلور می‌شود و به‌صورت توده و پوشش فیبر دیده می‌شود. وزن مخصوص این کانی ۲/۴۸ است؛ همچنین دارای سختی موهس ۳ است. میکرولیت
میکرولیت با از مجموعه کانی هاست و از واژه‌های یونانی میکروس mikros یعنی کوچک و lithos بمعنای سنگ گرفته شده‌است. در H2SO۴ حل نمی‌شود. متغیر از نظر شکل بلور: اکتائدر - هگزائدر - مرکب، رنگ: قهوه‌ای زرد - قهوه‌ای سبز - خاکستری - متمایل به قرمز، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: صدفی - نامنظم، جلا: شیشه‌ای - چرب، رخ: ناقص، سیستم تبلور: مکعبی و در رده‌بندی اکسید است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن پگماتیتی است. سنترالیت
سنترالیت یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۶۸۲۸ است. که جرم مولی آن ۲۶۸٫۳۵۳۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای جامد است. مواد فراسخت
اسمیم دی‌بورید دارای مدول بالک بالا در حدود 395 GPa است که موجب می‌شود به عنوان یک گزینه برای مواد فوق سخت در نظر گرفته شود، اما بیشترین سختی ویکرز بدست آمده حدود 37 GPa است که کمی پایین‌تر از محدوده مواد فوق سخت یعنی 40 GPa است. یک روش معمول برای سنتز OsB2 استفاده از واکنش حالت جامد مخلوط حاوی OsCl3: MgB2 به نسبت ۲:۳ است. پس از شستشوی محصول MgCl2 شسته می‌شود و الگوی پراش اشعه ایکس فازهای OsB2، OsB و Os را نشان می‌دهد. سپس به مدت سه روز در دمای ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد حرارت داده می‌شود و محصول بلوری OsB2 خالص تولید می‌شود. OsB2 دارای یک ساختار اورتورومبیک (گروه فضایی Pmmn) با دو صفحه دارای اتم‌های اسمیم است که توسط یک لایه هگزاگونالی غیر مسطح از اتم‌های بور احاطه شده‌است. پارامترهای شبکه a = ۴٫۶۸۴ Å b = ۲٫۸۷۲ Å و c = ۴٫۰۹۶ Å هستند.جهت b کریستال بیشترین فشردگی و جهت c کمترین فشردگی را دارد. اتم‌های بور و اوسمیم در جهات a و b، به گونه‌ای قرار گرفته‌اند که کاملاً از هم جدا هستند؛ بنابراین، هنگامی که فشرده می‌شوند، مقابل یکدیگر قرار نمی‌گیرند و ار چون که دافعه الکترواستاتیک نیرویی است که تراکم‌ناپذیری مواد را به حداکثر مقدار ممکن می‌رساند، بنابراین در این حالت دافعه الکترواستاتیک به‌طور کامل استفاده نمی‌شود و به همین دلیل کمترین میزان فشردگی در جهت c است. در صورت توزیع یکنواخت بور در شبکه تراکم ناپذیری می‌تواند بیشتر باشد. پراش الکترون برگشتی همراه با اندازه‌گیری سختی نشان می‌دهد که در صفحه (۰۱۰)، کریستال در جهت  نسبت به  ۵۴٪ سخت‌تر است. این امر با بررسی طول تورفتگی در امتداد یک جهت مشخص (مربوط به تورفتگی‌های ناشی از تست سختی ویکرز) مشاهده می‌شود. از نگاه دیگر به دلیل پیوندهای کووالانسی کوتاه (B-B (1.80 Å در جهت  که در جهت  وجود ندارد، در جهت  سختتر است. زونولیت
یک مینرال به فرمول شیمیایی Ca6Si6O17(OH)2 بوده که به صورت مونوکلینیک و سوزنی شکل ، نظم کریستالی میگیرند.رنگ آن میتواند بیرنگ، خاکستری، لیمویی و حتی صورتی باشد. سختی آن 6.5 موهس و چگالی 2.71 گرم بر سانتیمتر مکعب بوده و اولین بار در سال 1866 توسط راملزبرگ و به سبب پیدایش در شهری در مکزیک به نام تتلا د زونوتلا اینگونه نامگذاری شد. شاپمانیت
شاپمانیت با از مجموعه کانی هاست و از نام کانی‌شناس کانادائی E.J.Chapman گرفته شده‌است. Fe2O۳:۳۶٫۷۳٪ Sb2O۳:۳۳٫۵۵٪ SiO۲:۲۷٫۶۵٪ H2O:۲٫۰۷٪ برای اولین بار در چک اسلواکی کشف شد و از نظر شکل بلور: پهن و کوتاه - منشوری، رنگ: سبز زرد - زرد - سبززیتونی، شفافیت: کدر(اپاک)، جلا: مات، سیستم تبلور: رومبوئدریک و در رده‌بندی سیلیکات است و منشأ تشکیل آن هیدروترمال - ثانوی است. سختی
سختی به عنوان قابلیت ماده به مقاومت در برابر تغییر شکل دائم یا نفوذ یک نفوذکننده به سطح آن تعریف می‌شود. سختی، "میزان مقاومت سطح ماده" "در برابر تغییر شکل دائم یا پلاستیک (غیر الاستیک)" است. از آنجایی که در هنگام تست میزان سختی ماده، نفوذکننده به سطح فشار داده می‌شود، سختی را می‌توان به عنوان میزان مقاومت ماده در برابر نیروی فشاری نیز تعریف کرد. هر چه سختی یک ماده بیشتر باشد دیرتر خراش برمی‌دارد. الماس از سخت‌ترین مواد طبیعی شناخته شده می‌باشد. وستیت
وستیت در طبیعت وجود ندارد و به عنوان کانی آهن معرفی نمی‌شود اما چون در مراحل نهایی احیای آهن تشکیل می‌شود لذا شناخت خصوصیات آن برای درک درست فرایند احیا لازم است. اگر چه اغلب فرمول شیمیایی این اکسید را به صورت FeO می نویسند ولی در واقع مقدار اکسیژن وستیت همیشه بیش از مقدار استوکیومتری است در نتیجه فرمول شیمیایی آن را می‌توان به صورت Fe 1-xO نوشت، شبکه کریستالی وستیت مکعبی (شبکه آن مانند شبکه کلرید سدیم است) می‌باشد که در آن شبکه آهن ناقص بوده و جاهای خالی در شبکه وجود دارد. جهت خنثی شدن شبکه لازم است به ازای هر جای خالی آهن دو ظرفیتی، دو یون آهن سه ظرفیتی در شبکه وجود داشته باشد. مقدار X در فرمول شیمیایی وستیت بر حسب شرایط (مثلاً درجه حرارت) بین 0.175 تا 0.05 درصد تغییر می‌کند. با افزایش درجه حرارت تعداد جاهای خالی در شبکه وستیت افزایش می یابد. بنابراین درصد اکسیژن و تعداد یون‌های سه ظرفیتی نیز افزایش می یابد. در دمای 1524 درجه سانتی گراد در نقطه C نمودار پایداری اکسیدهای آهن، آهن مذاب اشباع از اکسیژن در تعادل با یک فاز مایع نامحلول اکسید آهن دو ظرفیتی است که حاوی 22.6 درصد اکسیژن است. دمای ذوب این اکسید با افزایش اکسیژن کاهش می یابد و در دمای 1371 درجه سانتیگراد که کمترین مقدار دمای ذوب را دارد، در تعادل با آهن آستنیت جامد اشباع از اکسیژن است. بعد از آن دمای ذوب اکسید آهن دو ظرفیتی با زیاد شدن مقدار اکسیژن افزایش می یابد. از نمودار تعادلی دما - اکسیژن مشخص می‌شود اکسید آهن دو ظرفیتی که حاوی 22.6 درصد اکسیژن است و به صورت FeO نشان داده می‌شود وجود خارجی ندارد. مقدار متوسط اکسیژن در محدوده دمایی 1371-600 درجه سانتی گراد برای وستیت اشباع از آهن، برابر 23.2 درصد است بنابراین، فرمول شیمیایی وستیت در این محدوده دمایی FeO 0.95 یا FeO 1.05 است. تنها برای راحتی محاسبات فرمول شیمیایی وستیت را به صورت FeO می نویسند. مولیبدن
مولیبدن در شکل خالص خود یک فلز خاکستری نقره ای با سختی موس ۵٫۵ و وزن اتمی استاندارد ۹۵٫۹۵ گرم بر مول است. دمای ذوب آن ۲۶۲۳ درجه سلسیوس است. در عناصر طبیعی، فقط تانتال، اسمیم، رنیوم، تنگستن و کربن دارای نقاط ذوب بالاتری هستند. مولیبدن در بین فلزات تجاری موجود در بازار یکی از کمترین ضرایب انبساط حرارتی را دارد. پرلیت
پرلیت در مجموع دارای دو نوع fine pearlite و coarse pearlite می باشد.در هنگام سرد کردن از آستنیت به پرلیت اگر اختلاف دما محیط با فولاد کم باشد (در واقع سرعت سرد کردن کم باشد)لایه های سمنتیت و فریت فرصت کافی برای جدا شدن از هم دارند که باعث ایجاد لایه های بزرگ تر می شود و coarse pearlite تشکیل می شود.ولی اگر اختلاف دما محیط با فولاد زیاد باشد (در واقع سرعت سرد کردن زیاد باشد)لایه های سمنتیت و فریت فرصت کافی برای جدا شدن از هم را ندارند که باعث ایجاد لایه های کوچک تر می شود و fine pearlite تشکیل می شود.در مجموع fine pearlite از coarse pearlite سخت تر است. مولایت
مولایت یا پُرسِلانیت یک کانی رسی کمیاب با ترکیب 3AlO.2SiO است. فاز مولایت به صورت مصنوعی در دماهای بالاتر از ۹۵۰ درجه سانتی‌گراد از کانی‌های رس ایجاد می‌شود. کوارتز
سختی : 7 از مقیاس موس سمنتیت
سِمِنتیت یا کاربید آهن یک ماده مرکب شیمیایی به فرمول شیمیایی FeC دارای ۶/۶۷ درصد کربن با ساختار بلوری ارتورومبیک است.  این ماده سخت و شکننده است و به طور معمول به صورت خالص به عنوان سرامیک شناخته می شود.سمنتیت در فولادها و به طور طبیعی در هسته زمین بوجود می اید و نوع خالص آن کاربردهای فراوانی دارد. همچنین پارامترهای بزرگ شبکه ای دارد که سختی آن را توضیح می دهد و بسیاری از خواص آن ناهمسانگرد است. اورانولیت
اورانولیت با از مجموعه کانی هاست و دارای رادیواکتیویته شدید است - لومینسانس ضعیف سبز زرد دارد. این نام توسط Websky در سال ۱۸۵۳ میلادی به این کانی داده شده‌است. CaO:6.55 UO2:66.8% SiO2:14.03% H2O:۱۲٫۶۲٪ برای اولین بار در فنلاند کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری - آسیکولار، رنگ: زرد لیموئی -زرد - سبز، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف، جلا: شیشه‌ای - مات، رخ: عالی، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی سیلیکات است و منشأ تشکیل آن پگماتیتی- ثانوی است. شئلیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - لومینسانس ومحتوای Pb و اشعه Xکروزیت - باریت - پاولیت - آنکلزیت -کوارتز- مولیبدنیت- فلوئورین- ولفرامیت- کوارتز و غیره است ، از نظر ژیزمان بلوری - توده‌ای - پسودومرف فراوان است و بیشتر در آلمان شرقی و غربی، چک اسلواکی، نامبیا، استرالیا، گروئنلند، بولیوی، اطریش، کانادا، آمریکا و یونان یافت می‌شود. شهاب‌سنگ
بسیاری از سنگ‌های آسمانی، به ویژه شهاب سنگ‌های فلزی، بسیار سنگین‌تر و چگال‌تر از سنگ‌های زمینی هستند. چگالی فلز آهن در حدود ۸ گرم بر سانتی‌متر مکعب است، چنان‌که بیشتر سنگ‌های آسمانی دارای چگالی بالاتر از ۳٫۳ گرم بر سانتی‌متر مکعب هستند. تنها چگالی شمار کمی از سنگ‌های زمینی، البتّه به جز سنگ‌های معدن فلزی، بالاتر از این است، که آن‌ها هم به‌طور نوعی اکسید آهن (مانند سنگ آهن مغناطیسی یا هماتیت) هستند.البته نا گفته نماند چگالی و وزن مخصوص بسیار متغیر بوده و ملاک تشخص برای شهاب سنگ ها نمی باشند. نقطه نرم‌شوندگی
به عنوان مثال در شیشه‌ای با چگالی ۲.۵ گرم بر سانتی‌متر مکعب و کشش سطحی ۳۰۰ دین بر سانتی‌متر، ویسکوزیته در دمای نرم‌شوندگی، ۱۰ پواز است. شئلیت
شئلیت با از مجموعه کانی هاست و لومینسانس قوی دارد.(آبی تیره) از نام شیمیدان سوئدی K.Scheel اخذ شده‌است. به سختی در HCl و HNO۳ حل می‌شود. CaO:۱۹٫۴۷٪ WO۳:۸۰٫۵۳٪ برای اولین بار در آلمان شرقی کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری - قرصی شکل، رنگ: سفید - قهوه‌ای - زرد - خاکستری سفید - متمایل به قرمز - متمایل به سبز، شفافیت: شفاف - نیمه کدر، شکستگی: صدفی، جلا: الماسی - چرب، رخ: کامل- مطابق با سطح /۱۰۱/، سیستم تبلور: کوادراتیک و در رده‌بندی ولفرامات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن پگماتیتی - پنوماتولیتی - هیدروترمال - دگرگونی مجاورتی است. سودالیت
سودالیت با از مجموعه کانی هاست و از ترکیب شیمیایی آن گرفته شده‌است. در اسیدها حل شده و به رنگ سفید تا بیرنگ در می‌آید. Na2O:۲۵٪ Al2O۳:۳۱٪ SiO۲:۳۷٪ Cl:۷٪ برای اولین بار در کانادا کشف شد و از نظر شکل بلور: ایزومتریک - ماکله، رنگ: سفید - خاکستری آبی - سبز، شفافیت: غیرشفاف - نیمه شفاف، شکستگی: صدفی - نامنظم، جلا: شیشه‌ای - چرب، رخ: کامل، سیستم تبلور: کوبیک (مکعبی) و در رده‌بندی سیلیکات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن ماگمایی است. نیترید کربن بتا
سختی برابر یا حتی بالاتر از الماس (سخت‌ترین ماده شناخته شده تا کنون) برای نیترید کربن بتا پیش‌بینی می‌شود اما هنوز این موضوع به‌طور کامل مشخص نشده‌است. مدول حجمی الماس 4.43MBar است در حالی که β-CN مدول حجمی برابر با (۰٫۱۵±)4.27MBar دارد و این نزدیک‌ترین مدول حجمی به الماس در میان مواد است. اتصال چسبی تیتانیوم
اکسید آلومینیوم یا آلومینا و کاربید سیلیکون بیشتر برای آماده سازی تیتانیوم در اتصال اپوکسی استفاده می شود. آلومینا دارای سختی 9 در مقیاس Mohs است در حالی که سختی کاربید سیلیکون کمی کمتر از سختی الماس است. بسته به هندسه قطعه کار و قابلیت پرتاب ذرات در پاشش آلومینا، اندازه ذرات آلومینا در محدوده 10 تا 150 میکرون استفاده می شود. ذرات کاربید سیلیکون معمولاً در محدوده 20 تا 50 میکرون هستند و زبری با سرعت بیشتری نسبت به آلومینا رخ می دهد. همانطور که چوب گلف تیتانیومی در هنگام برخورد با سطح زمین جرقه می زند، هنگامی که کاربید سیلیکون به سطح تیتانیوم برخورد می کند نیز، اپراتور جرقه هایی را می بیند. اگر مجموعه های الکترونیکی حساس در داخل محفظه تیتانیومی قرار داشته باشند، باید احتیاط شود. تخلیه الکترواستاتیک را می توان با یونیزه کننده های نقطه ای یا متصل کردن ابزار به زمین کاهش داد. به طور معمول بعد از پاشش شن، از Glass beads ها جهت تمیز کردن، ایجاد پوشش زاویه‌ای نرم‌تر و روشن‌تر استفاده می شود ولی در پاشش به تیتانیوم جهت ایجاد زبری، کمتر مورد استفاده قرار می گیرند. آنها به صورت ذرات کروی در محدوده 35-100 میکرون استفاده می شوند. آنها در مقیاس 6Mohs هستند و اغلب با آب برای ایجاد دوغاب hydrohone استفاده می شوند. کاربید تانتالوم
(در جدول )  Z تعداد واحدهای فرمول بر هر سلول واحد است. formula_1 چگالی محاسبه شده از پارامتر شبکه است. پیوند بین اتمهای تانتالوم و کربن در تانتال کاربید یک مخلوط پیچیده از تلفیق یونی، فلزی و کوالانت است و به خاطر جزء کووالانت قوی این کاربیدها موادی بسیار سخت و ترد هستند.برای مثال، TaC میکروسختی  1600 _ 2000 kg/mm² معادل با 9 mohs (فقط الماس از آن سخت تر است) و مدول الاستیک  285 GPa دارد ، در جایی که این مقادیر برای خود تانتالوم  110 kg/mm² و 186 GPa است. تلوریم
سفید نقره‌ای شکننده، جامد جلادار با مشخصات فلزی. چگالی ۶٫۲۴ گرم بر سانتیمتر مکعب(۳۰ سانتی گراد) سختی ۲٫۳ مو، نقطه ذوب ۴۵۰ درجه سانتی گراد، نقطه جوش ۹۹۰ درجه سانتی گراد.با اسید سولفوریک، اسید نیتریک، هیدروکسید پتاسیم و محلول سیانید پتاسیم واکنش می‌دهد؛ در آب نامحلول است.بوی آن نظیر سیر است؛ می‌تواند سبب ریزش مو شود. از نیم رسانای نوع پی است و رسانایی آن نسبت به نور حساس است. لابرادوریت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - انحلال در اسیدها -اشعه X - خواص نوری - واکنش هایشیمیاییآمبلی گونیت - اسکاپولیت - ژهلنیت -میلیلیت - اورتوز - سانیدین -میکروکلین- مسکویت- بیوتیت- اورتوز- کوارتز است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات دانه‌ای - توده‌ای کمیاب است و بیشتر در ایتالیا، فنلاند، روسیه، گروئنلند، کانادا و آمریکا یافت می‌شود. لابرادوریت اثر بصری رنگین تابی ( یا شیلر) را دارد که لابرادورسنس نامیده می‌شود عبارت لابرادورسنس توسط بالتازار بوگلید که آن را (لابرادوریزاشن) نامید اختراع شد: لابرادوریسم انعکاس عجیبی از ذرات زیر میکروسکوپی است که در یک جهت جهت‌گیری دارند(به ندرت در دو جهت) که هرگز موقعیتی ندارند که بتوان با یک شاخص ساده آن‌ها را توصیف کرد، همچنین آن‌ها در زیرر میکروسکوپ مستقیما قابل مشاهده نیستند.https://twelvethunder.com کائولینیت
کائولینیت (Kaolinite) با فرمول شیمیایی AlSiO(OH) یک کانی رسی است و در گروه کانی‌های صنعتی قرار دارد. به سنگ هایی که غنی از کائولینیت باشند کائولن یا خاک چینی هم گفته می شود. کانی‌های مشابه کائولینیت، شامل ایلیت، هالویزیت و دیکتیت، توسط اشعهٔ X و پاسخ‌های شیمیایی از آن قابل تفکیک می‌باشد. این کانی را می‌توان به فراوانی در آلمان،جمهوری چک و اسلواکی، انگلستان، فرانسه و چین یافت. برای افزایش نرمی درخشندگی و جذب جوهر این ماده را به کاغذ اضافه میکنند مسلیت
مسلیت با از مجموعه کانی هاست و دارای شکستگی ناصاف است. از منطقه‌ای در آلمان غربی بنام Messel گرفته شده‌است. حل شونده در اسیدها CaO:۳۰٫۹۸٪ FeO:۱۹٫۸۵٪ P2O۵:۳۹٫۲۱٪ U2O:۹٫۹۶٪ از نظر شکل بلور: منشوری - ورقه ای، رنگ: سفید - خاکستری - سبز، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: ناصاف، جلا: شیشه‌ای - صدفی، رخ: خیلی خوب- مطابق با سطح خوب -، سیستم تبلور: تری کلینیک و در رده‌بندی فسفات است و منشأ تشکیل آن هیدروترمال است. روی
روی بیست و سومین عنصر در پوسته زمین از نظر فراوانی می‌باشد. بسیاری از سنگ‌های معدنی سنگین استخراج شده حاوی ۱۰٪ آهن و ۴۰–۵۰٪ روی می‌باشند. معادنی که از آن‌ها روی استخراج می‌شود شامل Sphakrite, Zinc Blende, Smith sonite, Calamine, Franklinite می‌شوند. تاکنون نزدیک به ۶۰ نوع کانی روی شناخته شده‌است روی عنصری به‌طور طبیعی وجود ندارد. از این شمار سولفور روی با نام اسفالریت یا بلاند (ZnS) شناخته شده، مهم‌ترین کانی است. از دیگر کانی‌های با اهمیت روی می‌توان به اسمیت زونیت ZnCO3، همی مورفیت (Zn4Si2O7(OH و زنسیت (ZnO) اشاره کرد. ابسوورمبخیت
ابسوورمبخیت (Abswurmbachite) کانی مس، منگنز و سیلیکات است. فرمول شیمیایی آن عبارت است از: Cu،Mn)MnOSiO) این کانی اولین بار در سال ۱۹۹۱ توصیف شد و نام آن نیز پس از "ابس وورمبخیت"، کانی‌شناس آلمانی انتخاب شد. ساختار بلور آن چهارگوشه است و سختی موس آن ۶٫۵ و وزن مخصوصش ۴٫۹۶ می‌باشد. رنگ آن سیاه و رنگ خاکهاش قهوه‌ای است و جلای فلزی دارد. کوولین
کوولیت با از مجموعه کانی هاست و به صورت پولک یا ورقه‌های کوچک نرم، سبک، با قابلیت هدایت الکتریکی خوب، قابل حل در HNO۳ گرم، ورقه‌های نازک بلورهای شش گوشه با شعله آبی می‌سوزند و SO۲ متصاعد می‌نمایند. از نام کانی‌شناس ایتالیایی N.Covelli کوولی(۱۸۲۹ - قابل حل در HNO۳ گرم، ورقه‌های نازک بلورهای شش گوشه با شعله آبی می‌سوزند و SO۲ متصاعد می‌نمایند. Cu:۶۶٫۴۸٪ ,S:۳۳٫۵۲٪ با انکلوزیون‌هایی از Fe,Se,Ag,Pb برای اولین بار در چک اسلواکی کشف شد و از نظر شکل بلور: بلورهای نازک شش، رنگ: آبی متمایل به بنفش، شفافیت: کدر(اپاک)، جلا: مات - صمغی، رخ: کامل - مطابق باسطح، سیستم تبلور: هگزاگونال و در رده‌بندی سولفور است و منشأ تشکیل آن منطقه تغییر ترکیب ژیزمان‌های سولفوره - است. رنگ خاکه
اثر گرد کانی را، که از کشیده شدن آن روی چینی بی‌لعاب (مانند پشت نعلبکی) به دست می‌آید، اصطلاحاً رنگ خاکه می‌نامند که در بسیاری از موارد می‌تواند در شناسایی کانی مفید باشد. بین رنگ خاکه و رنگ کانی لزوماً رابطه‌ای وجود ندارد و کانی‌های دارای رنگ یکسان ممکن است رنگ خاکه‌ی متفاوتی به‌جای بگذارد و بالعکس. مثلاً، پیریت و طلا رنگ زرد طلایی دارند، ولی رنگ خاکه‌ی پیریت سیاه و رنگ خاکه‌ی طلا زرد طلایی است. معمولاً رنگ خاکه‌های غیرفلزی اثر بی‌رنگ یا بسیار روشنی از خود به‌جای می‌گذارند و کانی‌های فلزی رنگ‌های تیره‌تری ایجاد می‌کنند. سختی چینی بی‌لعاب در مقیاس موس حدود ۷ است؛ بنابراین، نمی‌توان از رنگ خاکه‌ی کانی‌هایی که سختی ۷ و بیشتر از ۷ دارند استفاده کرد. سنگ آهن لیمونیت
سختی لیمونیت متغیر است، اما به طور کلی در محدوده 4 تا 5.5 است. کبالت
کبالت یک فلز فرومغناطیسی با وزن مخصوص ۸٫۹ است. دارای دمای کوری ۱۱۱۵ درجه سلسیوس و گشتاور مغناطیسی آهنربا ۱٫۶–۱٫۷ مگنتون بور در هر اتم است. نفوذپذیری نسبی کبالت دو سوم آهن است. کبالت فلزی به صورت دو ساختار کریستالوگرافی رخ می‌دهد: hcp و fcc. دمای انتقال ایده‌آل بین ساختارهای hcp و fcc برابر ۴۵۰ درجه سلسیوس است، اما در عمل اختلاف انرژی بین آنها به قدری کم است که رشد متوسط تصادفی این دو معمول است. آب سخت
سختی به‌طور عمده بر پایه دو فلز منیزیم و کلسیم سنجیده می‌شود. به‌طور کلی عوامل سختی کاتیون‌ها می‌باشند. یون‌هایی مانند آلومینیم، آهن، منگنز و روی در سختی آب شرکت می‌کنند ولی کلسیم و منیزیم به مقدار زیاد هستند و کاتیون‌های دیگر یا نیستند یا به مقدار بسیار کم هستند. سختی کل (TH) مجموع مقدار کلسیم (Ca) و منیزیم (Mg) است. سختی دائم یا سختی ناکربناتی (Noncarbonated Hardness) شامل سختی بی نمک‌های بی‌کربناتی (مانند کلرید، سولفات و غیره) می‌باشد. سختی موقت یا سختی کربناتی (carbonated Hardness) شامل بی‌کربنات کلسیم و منیزیم است و از تفاوت سختی کل (TH) و سختی دائم به‌دست می‌آید. فرایند هال–هرولت
آلومینیوم فلوراید(AlF) معمولاً به الکترولیت اضافه می‌شود. نسبت NaF/AlF را نسبت کریولیت می‌نامند و در کریولیت خالص ۳ است. در تولیدات صنعتی، AlF به این ترتیب اضافه می‌شود که نسبت کریولیت ۲–۳ باشد تا نقطه ذوب بیشتر کاهش یابد، بنابراین الکترولیز می‌تواند در دمای بین ۹۴۰ تا ۹۸۰ °C اتفاق بیافتد. چگالی آلومینیوم مایع در دمای بین ۹۵۰ تا ۱۰۰۰ سلسیوس g/ml 2.3 است. چگالی الکترولیت باید کمتر از ۲٫۱ گرم بر میلی لیتر باشد، به طوری که آلومینیوم مذاب از الکترولیت جدا شده و در پایین سلول الکترولیز ته‌نشین می‌شود. علاوه بر AlF، مواد افزودنی دیگری مانند لیتیوم فلوراید ممکن است برای تغییر خواص مختلف (نقطه ذوب، چگالی و غیره) به الکترولیت اضافه شود. سنگ آهن لیمونیت
لیمونیت نسبتاً چگال است و وزن مخصوص آن از 2.7 تا 4.3 متغیر است. رنگ آن از زرد لیمویی روشن تا قهوه ای متمایل به خاکستری تغییر می کند. شابازیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن چگالی - سختی - واکنش هایشیمیایی و اشعه Xکلسیت - دولومیت- کلسیت- استیلبیت- هولاندیت- آنالسیم و غیره است ، از نظر ژیزمان بلوری فراوان است و بیشتر در آلمان غربی، چک اسلواکی، ایسلند، استرالیا، زلاندنو، آمریکا یافت می‌شود. سختی برینل
سختی همچنین ممکن است به صورت XXX HB YY"D" نشان داده شود. XXX نیرویی است(در واحد کیلوگرم نیرو) که روی ماده ای از نوع YY اعمال می شود (5 برای آلیاژهای آلومینیوم ، 10 برای آلیاژهای مس ، 30 برای فولادها). بنابراین می توان یک سختی فولادی معمولی میتواند به صورت: 250 HB 30 "D" نوشته شود. این مقدار می تواند حداکثر یا حداقل باشد. اورانینیت
اورانینیت با از مجموعه کانی هاست و دارای رادیو اکتیویته شدید است-محلول در HCl و H2SO۴ و کمی در HCl غلیظ نام آن ازترکیب شیمیایی اش گرفته شده‌است. محلول در HCl و H2SO۴ و کمی در HCl غلیظ U:۸۶٫۸۶٪ O:۱۳٫۱۴٪ با انکلوزیون Th,Pb,Ac,Ra,Po برای اولین بار در چک اسلواکی کشف شد و از نظر شکل بلور: ندرتاً هگزائدر - اکتائدر، رنگ: سیاه-خاکستری سبز، شفافیت: کدر(اپاک)، شکستگی: صدفی، جلا: چرب - مات - نیمه فلزی، رخ: ناکامل، سیستم تبلور: مکعبی و در رده‌بندی اکسید است و منشأ تشکیل آن پگماتیتی - هیدروترمال - رسوبی - دگرگونی مجاورتی است. ژهلنیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - واکنش هایشیمیایی و اشعه Xمیلیلیت - فلدسپات ها- کلسیت- ولاستونیت- وزوویانیت- گارنت‌ها و غیره است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات دانه‌ای - توده‌ای کمیاب است و بیشتر در ایتالیا، رومانی، آمریکا، مکزیک یافت می‌شود. زئولیت
زئولیت یک ماده معدنی است که عمدتاً از آلومینوسیلیکات تشکیل شده و کاربرد تجاری عمده آن در صنایع یه عنوان جاذب سطحی است. واژه زئولیت در اصل در سال ۱۷۵۶ توسط کانی شناس سوئدی اکسل فردریک کرونستد ابداع شد. نام زئولیت از ترکیب دو واژه یونانی (ζέω (zéo، به معنی «جوش» و (λίθος (lithos، به معنای «سنگ» تشکیل شده‌است. زئولیت‌ ها به‌طور گسترده‌ای در صنعت برای تصفیه آب، به عنوان کاتالیزور و برای تهیه مواد پیشرفته استفاده می‌شود. مهم‌ترین استفاده زئولیت در تولید پاک‌کننده‌‌های لباس است. همچنین در پزشکی و کشاورزی نیز کاربرد دارد. از بین زئولیت‌‌های طبیعی فقط ۹ نوع به مقدار زیاد در طبیعت یافت می‌شوند. خواص فیزیکی و شیمیایی زئولیت‌ های طبیعی متفاوت بوده و در بین نمونه‌های مختلف یک نوع خاص از زئولیت نیز تفاوت‌هایی در خواص فیزیکی (اندازه منفذ، اندازه بلور، ظرفیت تبادل یونی و ظرفیت جذبی) و ترکیب شیمیایی وجود دارد. موارد استفاده زئولیت‌‌های مصنوعی و طبیعی از خواص فیزیکی و شیمیایی آن‌ها منشأ می‌گیرد که خود آن هم به نوبه خود تابعی از ساختمان بلوری و ترکیب شیمیایی زئولیت‌ ها است. تعدادی از زئولیت‌های طبیعی عبارتند از: - Analcime – Chabazite – Clinoptilolite – Erionite – Faujasite – Ferrierite – Laumontite – Mordenite – Pillipsite – Heulandite . سختی سنجی شر
در آزمایش سختی به روش شُر، سختی براساس مقدار بازگشت چکشی است که یک الماسی نوک تیز در انتهای آن قرار گرفته و از ارتفاع معین استاندارد شده‌ای (حدود 250mm) به‌طور عمود بر سطح قطعه مورد آزمایش رها می‌شود. بدین جهت به سختی الاستیکی یا سختی ارتجاعی (برگشتی) یا سختی دینامیکی هم معروف است. ارتفاع برگشت، از روی صفحه مدرجی که به ۱۰۰ قسمت درجه‌بندی شده خوانده می‌شود. یکی از مزایای دستگاه شُر قابلیت حمل و نقل آن است که می‌تواند به راحتی برای تعیین سختی قطعات بزرگ مانند غلتک‌ها، چرخ دنده‌ها و از این قبیل در محل کار استفاده شود. برای اندازه‌گیری سختی مواد پلیمری و الاستومر‌ها می‌توان از دستگاه سختی سنج دورومتر استفاده کرد. روش سختی سنجی شر دارای دو نوع می‌باشد. در Shore A از یک سوزن به شکل مخروط ناقص استفاده می‌شود و در Shore D سوزن به شکل یک مخروط با نوک کروی شکل می‌باشد. در هر دو مورد نیرو توسط وزنه و یک فنر اعمال می‌شود، و عمق فرورفتگی به عنوان معیاری برای سنجش سختی می‌باشد. سختی سنجی شر
سختی سنجی شُر (به انگلیسی: Shore,Scleroscope) یکی از رایج‌ترین روش‌های سختی سنجی پلیمرها می‌باشد که سختی مواد را با اندازه‌گیری نفوذ موضعی ایجاد شده به کمک الماس یا فولاد سخت، مشخص می‌کند. آدلیت
کانی کمیاب آدلیت (Adelite) از کانی‌های کلسیم، منیزیم و آرسنات است. فرمول شیمیایی آن عبارت است از: CaMgAsOOH در این کانی فلزهای واسطه مختلفی می‌توانند جایگزین منیزیم یا کلسیم شوند و تبدیل به کانی‌های مشابه در گروه دوفیت گردند. آدلیت به رنگهای زرد، آبی، سبز و خاکستری یافت شده‌است. ساختار بلوری آن راست‌لوزی است. و معمولاً به شکل توده‌ای گستردش می‌یابد. سختی موس آن ۵ و وزن مخصوص آن ۳٫۷۳ تا ۳٫۷۹ است. آهن‌ربای ساماریوم کبالت
این آلیاژها (نوشته شده به عنوان Sm Co ، یا SmCo Series 2:17) با ترکیبی از دو اتم ساماریوم طبیعی کمیاب در هر ۱۳ تا ۱۷ اتم فلزات واسطه (TM) سخت شده‌اند. محتوای TM سرشار از کبالت است، اما حاوی عناصر دیگری مانند آهن و مس است. عناصر دیگری مانند زیرکونیوم، هافنیوم و مواردی از این قبیل ممکن است در مقادیر کم برای دستیابی به نتایج عملیات حرارتی بهتر اضافه شوند. از نظر وزنی، آلیاژ به‌طور کلی حاوی ۲۵ درصد ساماریوم است. محصولات حداکثر انرژی از این آلیاژها از ۲۰ تا 32 MGOe می‌باشد، که چیزی است در حدود ۱۶۰–۲۶۰ کیلوژول / متر . این آلیاژها بهترین ضریب دمایی برگشت‌پذیر را در بین همه آلیاژهای طبیعی کمیاب دارند که معمولاً %۰٫۰۳- در درجه سانتیگراد است. مواد «نسل دوم» را می‌توان در دماهای بالاتر نیز استفاده کرد. سختی سنجی شر
شاید محبوب‌ترین و رایج‌ترین روش اندازه‌گیری سختی مواد روش Shore Durometer است که خود به دو نوع مختلف تقسیم می‌شود. Shore A که در آن یک سوزن به شکل مخروط ناقص و Shore D که در آن یک سوزن به شکل مخروط با نوک کروی شکل است. این آزمون طبق استانداردهای ASTM D2240 یا ISO 868 قابل انجام است. در هر دو مورد نیرو توسط وزنه و یک فنر اعمال می‌شود و عمق فرو رفتگی به عنوان میزانی برای سنجش سختی است. یکی از مزیت‌های روش Shore قابل حمل بودن تجهیزات این آزمون به دلیل کوچک بودن دستگاه آن است. دولومیت (کانی)
ماده معدنی دولومیت با فرمول شیمیایی CaMg(CO) در سه جهت رخ کامل غیر قائمه دارد. بیشتر دولومیت‌ها به رنگ‌های خاکستری مایل به کرم و سفید مایل به خاکستری یافت می‌شوند ولی برخی با رنگ‌های دیگری مانند سفید، زرد، سبز و سیاه هم دیده شده‌اند. این کانی دارای وزن مخصوص ۶/۲ گرم بر سانتیمتر مکعب، سختی آن ۴–۵/۳ و دارای جلای شیشه‌ای یا مرواریدی می‌باشد. عناصر تشکیل‌دهنده دولومیت عمدتاً اکسید منیزیم (MgO) و آهک (CaO) می‌باشد ولی ممکن است عناصر دیگری چون اکسیدهای آهن، سدیم و پتاسیم نیز در ساختمان آنها یافت شود. این کانی حاوی ۴/۳۰٪ (CaO)، ۹۲/۲۱ ٪ ،(MgO) و ۷/۴۷٪ (CO۲) می‌باشد. دولومیت به صورت لایه‌های عظیم با ضخامت‌های چند ده فوتی یافت می‌شود. آن‌ها حدود ۱۵٪ پوسته زمین را می‌سازند و به مقدار زیاد در تمام نقاط دنیا یافت شده‌اند و به عنوان یکی از اجزای رایج سنگ‌های رسوبی شناخته می‌شوند. سنگ‌های حاوی دولومیت را با همان نام دولومیت یا سنگ آهک دولومیتی می‌شناسند. کانی‌های کربناته شامل کلسیت، آراگونیت، دولومیت می‌باشد. شاید هیچ ماده معدنی دیگری، مصارفی را که سنگ آهک و دولومیت دارند، نداشته باشد. سنگ‌های کربناته به خاطر خواص فیزیکی خود پایه‌های اساسی صنعت مصالح ساختمانی را تشکیل می‌دهند و از بدو تمدن بشری مورد استفاده بوده و در حال حاضر نیز مصارف این سنگها رو به افزایش است. سنگ‌های کربناته ۵۰٪ مخازن نفت و گاز دنیا و۹۵٪ مخازن نفت و گاز ایران را شامل می‌شوند. رسوبات کربناته از کلسیت (کم یا پرمنیزیم) یا آراگونیت و مقداری نیز دولومیت، پیریت و کوارتز، تشکیل شده‌اند. کلسیت کم منیزیم دارای کمتر از ۴٪ مول MgCO۳ و کلسیت پرمنیزیم دارای بیش از ۴٪ مول MgCO۳ ¬(۱۹–۱۱٪ درصد مول) می‌باشند. آراگونیت منیزیم کمی دارد و به جای آن استرانسیوم می‌تواند جانشین شود. از لحاظ پایداری کلسیت کم منیزیم پایدارتر از کلسیت پرمنیزیم و کلسیت پرمنیزیم پایدارتر از آراگونیت می‌باشد. یوکسپوریت
سختی آرسنات
کانی‌های آرسنات، شامل کانی‌هایی است که گروه آنیون آرسنات -AsO43 دارند. برخی کانی‌های آرسنات را در گروه کانی‌های فسفات جای داده‌اند. آرسنات سدیم با فرمول شیمیایی KH۴AsO۵ یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی‌رنگ است. آرسنات مس با فرمول شیمیایی Cu۳(AsO۴)۲ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۶۰۶۵ است. که جرم مولی آن 468. 48 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر آبی یا سبز مایل به آبی است. دی‌سدیم متیل آرسنات با فرمول شیمیایی CH۳AsNa۲O۳ یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸۹۴۷ است. که جرم مولی آن ۱۸۳٫۹۳ g/mol می‌باشد. آمونیوم آرسنات با فرمول شیمیایی AsH۱۸O۷N۳ یک ترکیب شیمیایی است. که جرم مولی آن ۲۴۷٫۱ g/mol می‌باشد. تنگستن
این عنصر آزاد به دلیل قدرت فوق‌العاده آن مورد توجه است، به ویژه اینکه تنگستن با دمای ذوب ۳۴۲۲ درجه سلسیوس بالاترین دمای ذوب را در بین تمام عناصر شناخته شده دارد. همچنین این عنصر بالاترین دمای جوش عناصر را با دمای ۵۵۵۵ درجه سلسیوس به خود اختصاص داده‌است. چگالی آن ۱۹٫۳۰ برابر چگالی آب، در حدود ۱٫۷ برابر چگالی سرب و نزدیک به چگالی اورانیوم و طلا است. سختی سنجی شر
formula_1 ضریب شدت تنش
ضریب شدت تنش، formula_1، پارامتری است که بزرگی تنش اعمال شده را بیشتر می‌کند که شامل پارامتر هندسی formula_34 (نوع بار) است. شدت تنش در هر حالت مستقیماً با بار اعمال شده به ماده متناسب است. اگر بتوان یک ترک بسیار تیز، یا یک شکاف V شکل در یک ماده ایجاد کرد، حداقل مقدار formula_35 را می‌توان به صورت تجربی تعیین کرد، که همان مقدار بحرانی شدت تنش مورد نیاز برای انتشار ترک است. این مقدار بحرانی که برای بارگذاری حالت I در کرنش صفحه‌ای تعیین شده، چقرمگی شکست بحرانی (formula_36) ماده نامیده می شود. واحد formula_36 تنش ضربدر ریشه طول است (مثلاً MN/m ). واحد formula_36 نشان می‌دهد که تنش شکست ماده در فاصله‌ای بحرانی باید به formula_36 برسد تا ترک منتشر شود. ضریب شدت تنش بحرانی حالت I، formula_36، متداول ترین پارامتر طراحی مهندسی در مکانیک شکست است و از این رو اگر بخواهیم مواد مقاوم به شکست را طراحی کنیم که در پل ها، ساختمان‌ها، هواپیماها یا حتی ناقوس‌ها استفاده می‌شود، باید آن را درک کنیم. قیر
۱-درجه نفوذ: آزمایش درجه نفوذ برای تعیین سختی قیر مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این آزمایش از یک سوزن استاندارد تحت اثر بار ۱۰۰ گرمی در مدت ۵ ثانیه به داخل قیر در دمای ۲۵ درجه نفوذ می‌کند. مقدار نفوذ برحسب دهم میلی‌متر درجه نفوذ نامیده می‌شود. هر چه درجه نفوذ کم‌تر باشد قیر سخت‌تر است. ۴-افت وزنی: افت وزنی قیر در دمای بالا، در اثر تبخیر قسمتی از روغن‌ها و ترکیبات نفتی آن می‌باشد. این مشخصه نیز از خواص مهم قیر است. افت وزنی قیر در اُوِن در دمای ۱۶۳ درجه سانتی گراد و در مدت ۵ ساعت (شرایط تقریبی پخت آسفالت) اندازه‌گیری می‌شود. سنگ‌نوشته کله‌شین
ارتفاع این سنگ نوشته ۱۶۷ سانتی‌متر است و عرض باریک آن چهل سانتی‌متر است که به عنوان رشته و اتصال در مقر چهارگوش وسط پایه به ابعاد ۲۳x ۴ سانتی‌متر جای گرفته است ضخامت کتیبه از بالا به پایین از ۲۸ تا ۳۰ سانتی‌متر متغیر است. اضلاع چهارگوش پایه حدود ۱۱۲ x ۱۱۴ سانتی‌متر است و این سنگ بر روی یک پایه مکعب شکل گرفته است و وزن این کتیبه همراه با پایه‌اش ۶/۱ تن می‌باشد. سیاه‌چاله
ازآنجا که چگالی متوسط یک سیاهچاله در درون شعاع شوارتزشیلدش با مربع جرم آن نسبت معکوس دارد. چگالی سیاهچاله‌های کلان جرم بسیار کمتر از چگالی سیاهچاله‌های ستاره‌ای است (چگالی متوسط سیاهچاله‌ای به جرم ۱۰ جرم خورشیدی با چگالی آب قابل مقایسه‌است). پس از این فیزیک ماده تشکیل دهنده یک سیاهچاله کلان جرم بسیار بهتر فهمیده شده‌است و گاهی از مدل‌های جایگزینی برای توضیح مشاهدات مربوط به سیاهچاله‌های کلان جرم استفاده می‌شود که دنیوی تر هستند. برای نمونه می‌توان یک سیاهچاله کلان جرم را به عنوان دسته‌ای از اجسام بسیار تاریک در نظر گرفت هرچند که این گونه مدل‌های توضیحی جایگزینی به اندازه کافی استوار نیستند که بتوانند نامزدهای سیاهچاله‌های کلان جرم را توضیح دهند.