گیاه خلوفه از تیره کدام گیاهان است؟
خرفه
خُرفه سرده‌ای است از خُرفه‌ئیان علفی یک‌ساله گوشتی گسترده بر روی زمین با ۴۰ تا ۱۰۰ گونه که برگ‌های قاشقی‌شکل و ساقه‌های قرمز و گل‌هایی دارند که در نور خورشید می‌شکفد.همچنین این گیاه از مقاومت خوبی به خشکی برخوردار است.
زردچوبه
زَردچوبه یا زَرچوبه یا زَرده‌چال نوعی گیاه و ادویه‌ای است که از آن گیاه تهیه می‌شود. زردچوبه از رده زنجبیل‌وارها (Liliopsida)، راسته زنجبیل‌ها (Zingiberales)، تیره زنجبیلیان (Zingiberaceae)، گونه زردچوبه‌ای‌ها (Curcuma) است. فهرست علف‌های هرز ایران
علف‌های هرز ایران بسیار متنوع و از تیره‌ها یا خانواده‌های مختلف‌اند. گیاه هرز گیاهی است که ناخواسته در مکانهای مورد استفاده انسان مثل زمین‌های کشاورزی٬ مراکز صنعتی٬ راه‌ها٬ و بطور کلی در محیط رشد می‌کند و ایجاد مزاحمت میکند؛ برای مثال در کشاورزی با رقابت با گیاه اصلی به کشت لطمه می‌زند. بنابراین گیاه هرز ماهیتا بی‌مصرف یا مضر نیست بلکه از نظر انسان هرز به‌شمار می‌رود. ختمی
ختمی یا خطمی سرده‌ای از گیاهان، از تیره پنیرکیان است. گل و میوه و ریشه آن مصرف دارویی دارد. گل ختمی به ارتفاع دو متر، گل‌های صورتی، قرمز و سفید دارد که برای روکش داروها استفاده می‌شود. جنس بزرگی از گیاهان گلدار دارای ۲۰۰–۲۲۰ گونه از نهان‌دانگان می‌باشد. بومی مناطق گرم، زیر گرمسیری استوایی و نواحی گرمسیری بین دو مدار شمال و جنوب استوا در جهان می‌باشد. لپه (گیاه‌شناسی)
تیره گل‌شیپوریان (Araceae): مانند گل شیپوری (Arum) پنیرکیان
پنیرکیان (Malvaceae) تیره‌ای از گیاهان گل‌آور هستند. از جمله گیاهان متعلق به این تیره می‌توان از گل ختمی (پنیرک)، کاکائو و بالسا، همچنین ختمی دارویی و ختمی معمولی نام برد. از میوه‌های گیاهان این تیره می‌توان به فندقه یا کپسول که با ۳ تا ۵ شکاف طولی باز می‌شود، اشاره کرد. گیاهان متعلق به این تیره دارای لعاب هستند که خاصیت لزجی را به آن‌ها می‌دهد. غافث
غافث نام یک گونه از تیره گلسرخیان است.گیاهی است علفی چند ساله دارای ساقه و برگ‌های کرک دار با ظاهری بیضی و دندانه دار .گل‌های غافث در انتهای ساقه‌ها به رنگ زرد به صورت سنبله ظاهر می‌شوند.این گیاه عموماً در کوهستانهای سردسیر رشد میکند. گیاه غافث در قسمت وسیعی از خاک اروپا در مرغزارهای کم آب، چراگاهها، و نقاط تنک جنگلی می روید و گیاهی شناخته شده‌است. خربزه
خَربُزه گیاهی از تیره کدوییان که میوه‌اش درشت و شیرین و آب‌دار است. بوتهٔ آن کوتاه و ساقه‌هایش روی زمین می‌خوابد. خربزه گیاهی از خانوادهٔ Cucurbitaceae با نام علمی Cucumis melo var.inodorus است. خربزه جزو صیفی‌جات به‌شمار می‌آید. درخت سقز
درخت سقز که با نام علمی "Sapium glandulosum" نیز شناخته می‌شود، یک گونهٔ درختی از خانوادهٔ فرفیونیان است. این گیاه بومی قلمرو نوگرمسیری مکزیک و کارائیب جنوبی تا آرژانتین است، و در جاهای دیگر نیز کشت شده‌است. این گیاه شناخته‌شده‌ترین گونهٔ "Sapium" است. نام‌های متداول آن شامل درخت سقز، درخت شیر، شیر زیتون و درخت زیتون نر است. خرفه پرپهن
خرفه نام گیاهی است و آنرا بپارسی پرپهن گویند و معرب آن خرفج است و آن بعربی به بقلةالحمقاء معروف است. گویند در اصل بقلةالزهراء بوده و معاندان اهل بیت آنرا برگردانده بقلةالحمقاء خوانده‌اند. قمیش (گیاه)
قمیش (Arundo donax L) گیاهی است از خانواده نی‌ها و تیره گندمیان. قمیش گونه‌ای علف دراز و بزرگ است (نباید آن را با خیزران اشتباه گرفت) آش کاردین
گیاه کاردین یکی از گیاهان بومی منطقهٔ جنوب غرب زاگرس تا فلات فلسطین و از خانوادهٔ گل شیپوریان است در منطقهٔ بختیاری، دونوع از این گیاه می‌روید، که به نام‌های کاردین و کُهلیٍر (KOHLIYER)شناخته می‌شوند و به هردو علف خرس نیز گفته می‌شود، در استان فارس به آن کارده، در جنوب خوزستان به آن حُره و در زبان عبری به آن اُخیلوف کتن گفته می‌شود. این گیاه به صورت خام برای انسان قابل مصرف نمی‌باشد. ریش قوش (سرده)
کَفشَک یا ریش قوش (Crepis) سردهای از گیاهان گلدار یک‌ساله هستند. این سرده ۲۰۰ گونه و در ایران ۲۷ گونه گیاه علفی یک‌ساله و چندساله دارد.مظفریان، ولی‌الله، فرهنگ نام‌های گیاهان ایران: لاتینی، انگلیسی، فارسی تهران: فرهنگ معاصر ۱۳۷۵، ص۱۶۳ غلافیان
غلافیان یا پونته‌دریائیان (Pontederiaceae) تیره کوچک آبزی اغلب ناجورخامه از برگ‌بیدی‌سانان است با نُه سرده و ۳۰ گونه که در آبهای نواحی گرمسیری و نیمه‌گرمسیری می‌رویند؛ گونه مشهور این تیره گیاه مهاجم سنبل آبی (Eichhornia crassipes) است که در آبراه‌ها می‌روید. شقایق
گل شقایق، لاله داغدار یا لاله خودروی گیاهی خودرو و وحشی با گل‌هایی به رنگ سرخ با چهار گلبرگ و شمار زیادی پرچم است. علی‌اکبر دهخدا این گل را لاله خوانده که در عربی، شقایق و در انگلیسی، پاپی خوانده می‌شود. شقایق در فرهنگ ایرانی به تیره، زیرتیره و گونهٔ مشخصی از شقایقیان گفته نمی‌شود و تنها، نامی کلّی برای اشاره به گل‌های علفی و سرخ‌رنگ بهاریِ "شقایقیان" بوده‌است. لاله حافظی
لالهٔ حافظی یا لالهٔ حافظ شیرازی نام یکی از گونه‌های سردهٔ لاله است. این گیاه در حدود ۲۵ سانتیمتر ارتفاع دارد و گل‌های آن سه رنگ و از خارج به رنگ سفید و قرمز و در قاعدهٔ سطح داخلی خود به رنگ ارغوانی تیره می‌باشند و بر روی یک ساقهٔ باریک و ظریف قرار دارند. بسیاری این گونه را یکی از زیباترین انواع لاله شناخته و بر این اساس آن را بیش از ۳۰۰ سال است که در باغ‌های اروپا پرورش می‌دهند. احتمالاً وطن اصلی آن از ایران و از منطقهٔ اطراف شیراز است. در دههٔ ۳۰۱۳ شمسی گیاهشناسی این گونه را در نزدیکی آرامگاه حافظ یافت و به تصور آنکه گونهٔ جدیدی را کشف نموده آن را به نام حافظ نامگذاری کرد. اما به موجب مقررات نام گذاری لاتین گیاهان حق تقدم با نام قبلی آن است به همین سبب نام "Tulipa clusiana" همچنان در جهان حفظ گردیده‌است. تارو
تارو به تعدادی از گونه‌های خانواده گل‌شیپوریان گفته می‌شود که بومی مناطق شرقی شبه‌قاره هند هستند. تارو یک گیاه چندساله گرمسیری است که به عنوان یکی از سبزیجات ریشه‌ای و به منظور بهره‌برداری از غده نشاسته‌ای، برگ‌ها و دمبرگ‌هایش کشت می‌شود. این گیاه یک منبع غذایی اساسی در فرهنگ‌های مناطق جنوب آسیا، اقیانوسیه و آفریقا است و به عنوان یکی از نخستین گیاهان کشت‌شده به حساب می‌آید. لاله
جنس‌هایی که دارای ویژگی‌های اساسی یکسانی باشند یک تیره یا خانواده را تشکیل می‌دهند بنابراین گیاهان جنس‌های لاله، لالهٔ سرنگون، سنبل و سوسن با ویژگی‌های، «گلپوش شامل سه قطعهٔ خارجی و سه قطعهٔ داخلی که تماماً رنگین و کم و بیش مشابه یکدیگرند، ۶ پرچم و یک تخمدان واقع در بالای محل اتصال قطعات گلپوش» همه تحت "تیرهٔ سوسنیان" یا با نام مترادف "تیرهٔ لاله" طبقه‌بندی می‌گردند. قاشقک (گیاه)
قاشقک گیاهی پایا از تیره نعناعیان و یکی از گیاهان دارویی است. الیاف
۱. الیاف گیاهی پنبه یاپمبک از خصوصیات یکی از واژه‌های پهلوثی می‌باشد. این نوع گیاه بسیار نازک و ظریف می‌باشد و این نوع گیاه با گل‌های زرد و سرخ در طبیعت ظاهر شده‌است، میوه این نوع گیاه غوزه می‌گویند که دارای ۳تا۵ ترک می‌باشد پس از رسیده شدن غوزه، ترک‌ها شکافته می‌شود و از میان غوزه تارهای بسیار نازک و سفیدی دیده می‌شود، تارها ی پنبه همگی به یک اندازه نیست. همچنین ما می‌توانیم این نوع الیاف را زیر میکروسکوپ مشاهده کرد، و تارهای استوانه‌ای شکلی می‌بینیم، که به ۳ دسته تقسیم می‌شود:۱-بخش رویی که کوتی کول ۲-دیواره ثانویه که سلولز نامیده می‌شود۳- بخش میانی یا دیواره لومن که اندازه و ارتفاع‌های متفاوتی دارند، این نوع گیاه مخصوص مناطق گرمسیر مانند:هندوستان ،مصر، آمریکا، و... یکی از مهم‌ترین الیاف سلولزی می‌باشد. این نوع الیاف در نساجی بسیار پر کاربرد می‌باشد هم چنین در پوشاک از جمله نخ، پارچه، و در دستبافته‌هایی مانندقالی، گیلم، زیلو استفاده می‌شود. پنبه در زمان‌های قدیم کشت می‌شده‌است از 'ونه‌های وحشی پنبه در مناطق گرمسیر کشت می‌شده، باستان شناسان طی تحقیقات آثاری مهمی از جمله پارچه‌هایی و ریسمان‌هایی در هندوستان پیدا کرده‌اند که به دوره هزاره سوم قبل از میلاد باز می‌گردد. در هنر نساجی پنبه مواد اولیه می‌باشد. همچنین الیاف کوتاه پنبه که نمی‌توان آن را تبدیل به نخ کرد را به الیاف مصنوعی تبدیل می‌کنند، و از ضایعاتش کاغذ ضخیم ساخته می‌شود. پنبه بسیار اهمیت دارد و در اقتصاد جهانی به آن طلای سفید می‌گویند. این نوع الیاف در رنگ‌های سفید، زرد، قهوه‌ای، خاکستری دیده می‌شود. پنبه به عنوان ماده اصلی برای چله کشی فرش مصرف دارد. پنبه دارای قدرت جذب بالایی دارد به همین دلیل رطوبت زیادی را به خود می‌گیرد. زمانی که پنبه را به پارچه تبدیل می‌کنند و برای مصارف زیر پیراهن، لباس‌های نوزاد، حوله استفاده می‌شود چون با بدن تماس دارد نرم و ضد حساسیت می‌باشد. خرفه پرپهن
پَرپَهَن (پرپین) گیاهی است از سرده خُرفِه یک‌ساله با برگهای ضخیم آبدار سبز با ساقههای قرمز و گل‌های زرد یا سفید کوچک و تخم‌های سیاه ریز که خواص دارویی دارند.پرپهن وحشی علف‌هرزی است آبدار که در شرایط گرم و خشک به خوبی رشد می‌کند و توسط بذر و نیز در صورت مرطوب بودن خاک توسط قطعات ساقه تکثیر می‌یابد. میخکیان
میخَکیان یا قرنفلیان (Caryophyllaceae) تیره‌ای از گیاهان دولپه‌ای (dicotyledon) از راسته میخک‌سانان (Caryophyllales) است. میخک‌ها خانواده بزرگی با ۸۸ سَرده (جنس) و حدود ۲۰۰۰ گونه است. بنفشه
بَنَفشه نام نوعی گل است از تیره بنفشگان که بیشتر در نواحی معتدل جهان یافت می‌شود. گلی است با ساقه‌ای کوتاه و رنگ آن بنفش، یا ترکیبی از زرد و بنفش است. این گیاه دارای خواص درمانی و پزشکی است که در قدیم ساختن بلور افشار از آن رایج بوده‌است. آذربو
آذربو یا آذربویه یا عرطنیثا گیاهی است خودرو از تیره اسفناج. این گیاه برگ‌های ریز به هم فشرده دارد. ریشه آن را گلیم شوی یا چوبک اشنان می‌نامند. فرفیون
نام گروهی بزرگ از گیاهان گلدار علفی یک‌ساله یا پایا (چندساله) و در برخی گونه‌ها به‌صورت درختچه و یا درخت است. این گیاهان در سراسر جهان به‌ویژه در جنوب و شرق آفریقا و ماداگاسکار و نیز در نواحی گرمسیری آسیا و آمریکا پراکنده‌اند. تاکنون در جهان، حدود ۲۴۰۰ گونه فرفیون شناسایی شده که بیش از ۸۰ گونه آن در بیشتر نقاط ایران دیده می شود. فرفیون کاربرد زینتی و دارویی دارد. گیاه
گیاهان (به انگلیسی: Plants) گروه بزرگی از موجودات زنده مانند درختان، علف‌ها، سرخس‌ها خزه‌ها، کاکتوس و ساکولنت ها هستند. گیاهان، جاندارانی چندسلولی از یوکاریوت ها بوده و عموماً قادر به فتوسنتز هستند. در تعاریف قدیمی، قارچ‌ها و تمامی جلبک‌ها در گروه گیاهان طبقه‌بندی می‌شدند اما بر اساس تعریف جدید، قارچ‌ها، جلبک‌های قرمز، جلبک‌های قهوه‌ای و پروکاریوت‌ها از جمله باکتری‌ها و آرکی‌ها، گیاه نیستند.(دلیل اینکه قارچ جزو گیاهان نیست زیرا ریشه ساقه و برگ ندارد ساقه دارد ولی یک گیاه حتما برگ و ریشه دارد) طبق یک تعریف جدید، گیاهان به‌طور کلی شامل گیاهان گلدار، مخروطیان، بازدانگان، سرخس‌ها، شاخ‌واش‌ها، جگرواشان، خزه‌ها و جلبک‌های سبز هستند. تابه‌بویا
تابه‌بوئیا یا درخت ترومپت یا درخت شیپوری نام یک سرده از درختان تیرهٔ پیچ‌اناریان است. این گیاه در حدود ۱۰۰ گونه دارد و بومی شمال مکزیک، جنوب فلوریدا جنوب و شمال آرژانتین، شامل جزایر کارائیب، پورتوریکو، هیسپانیولا (جمهوری دومینیکن، هائیتی)، جامائیکا، ترینیداد و توباگو و کوبا است. سنبل ختایی
سنبل ختایی گیاهی دو ساله (به ندرت سه‌ساله) از تیره چتریان است که در بسیاری از کشورهای دنیا به خاطر خاصیت دارویی آن کشت می‌شود. مواد موثره این گیاه به عنوان بادشکن، ضد نفخ، گوارنده غذا و همچنین اشتهاآور کاربرد دارد و در صنایع داروسازی، صنایع غذایی و آرایشی و بهداشتی از آن استفاده می‌شود. سنبل ختایی معمولأ به عنوان باغ سنبل، روح القدس و سنبل نروژی شناخته می‌شود که یک گیاه دوساله از خانواده چتریان است، یک زیر گونه است که ساقه‌ها و ریشه‌ها برای بو و عطر خوش کشت داده می‌شود. مانند چندین نوع دیگر از چتریان بوده، ظاهری شبیه به چند گونه سمی دارد (شوکران، گلپر و ...) و نباید قبل از اینکه با اطمینان کامل شناسایی شدند مصرف شوند. هم خانواده‌های آن Archangelica officinalis Hoffm و Archangelica officinalis var. himalaica C.B.Clarke می‌باشند. زغال‌اخته
زغال اخته یا زغال درختچه بلند یا درخت کوچک برگریز (خزان‌کننده) از خانوادهٔ گیاهان گلدار دولپه‌ای و تیرهٔ زغال‌اخته‌ایان است که درخت آن در ایران به بلندی ۲ تا ۳ متر و قطر ۱۵ تا ۱۹ سانتی‌متر می‌رسد. این گیاه بومی غرب آسیا تا جنوب اروپا (ایران، آذربایجان، ارمنستان، آسیای جنوب غربی و اروپای جنوبی) است. میوهٔ آن نیز زغال‌اخته یا زغال نامیده می‌شود. خلر
خُلَّر یا سَنـگِـنَک (با نام علمی: Lathyrus) سرده‌ای از گیاهان گلدار است. گل ناز
گل ناز یا خُرفه زینتی، گیاهی گلدار در خانواده خرفه‌ئیان، بومی آرژانتین، اروگوئه و جنوب برزیل است. شقایقیان
شقایقیان یا کوکناریان (Papaveraceae) یکی از تیره‌های گیاهی است. تیره‌ای از آلاله‌سانان شیرابه‌دار اغلب علفی و گاهی درختچه‌ای یا درختی کوتاه با حدود ۲۳ سرده و ۲۰۰ گونه و پراکنش جهانی و برگهای ساده و لَپ‌دار یا بریده شانه‌ای (pinnatifid) با دُمبرگ و بدون غلاف که آرایش‌شان متناوب یا چرخه‌ای است. تیره زیتون
تیره زیتون (Oleaceae) تیره‌ای از نعناسانان درختی یا درختچه‌ای یا بالارونده که شامل زیتون و خویشاوندان آن می‌شود و حدود ۲۴ سرده و ۹۰۰ گونه دارد که آرایش برگهای آنها ساده یا مرکب شانه‌ای با آرایشی اغلب متقابل یا چرخه‌ای و کاسه و جام آنها معمولاً چهارقطعه‌ای است. جگرواش تیزبرچه
جگرواش‌های تیزبرچه (Hepatica acutiloba) که سلسلهٔ آنها گیاهان است و جز شاخهٔ خزه‌ها می‌باشند، هپاتیکهایی هستند که به دلیل آنکه شبیه به جگر می‌باشند به آنها جگرواش می‌گویند چون لوب لوب هستنددر واقع سلسله: گیاهان، شاخه: بریوفیت (خزه‌ها)، رده:هپاتیک ها (جگرواش‌ها) البته مارکانسیوپسیدا نیز گفته می‌شود. هپاتیک‌ها فاقد پروتونما هستند و به جای آن تال یا ریسه دارند. اسپوروگون یا کپسول فاقد تار بوده و پریستوم وجود ندارد. شمعدانیان
تیره شمعدانی یا قیطران (geraniacea) تیره‌ای از گیاهان گلدار که از راسته شمعدانی‌ها می‌باشند. برگها و گل آن مانند گل عطری است، ولی ساقه‌های آن ضخیم و بسیار بلند و بوی آن متعفن می‌باشد. این گیاه در غالب نقاط اروپا و شمال آفریقا و آسیا (از جمله ایران ) می‌روید. سرده شمعدانی از جمله این تیره از گیاهان می‌باشد. زیتون‌تلخ
زیتون‌تلخ نام یک سرده از تیره زیتون‌تلخیان است با گل‌های کوچک معطر و برگ‌های بلند تقریباً به طول ۵۰ سانتی‌متر و دُمبرگی طویل که از جنوب شرقی آسیا تا استرالیا پراکنده هستند درختی است که در ایران با نام‌های مختلفی شناخته می‌شود و از جمله در مازندران «زیتون تلخ- سنجد تلخ»، در نور «شال پستانه»، در لاهیجان «شال زیتون»، در رامسر «دیوزیت»، در تهران «سنجد تلخ» و در آستارا «زی‌بیل آغاجی» نامیده می‌شود. به فرانسویAzedarac وAzadarach وAzedarach وArbre chapelets وLilas des Indes وLilas de perse وLilas persan و به انگلیسیAzedarac وChina berry tree وChina tree وBead tree وPersian Lilac گفته می‌شود. گیاهی است از خانوادهMeliaceae نام علمی آنMelia azedarach L. و مترادفهای آنM .Japonica D .Don وM .Toosendan Sieb .Zucc. وM .austeralis Sweet وM .angustifolia Schm .Thonn وM .Pinnata Stokes می‌باشد. مشخصات زیتون تلخ درختی است زیبا برگهای آن مرکب، برگچه‌ها بیضی نوک‌تیز و به رنگ سبز تیره و دندانه‌دار. گلهای آن بنفش معطّر که در اواخر بهار ظاهر می‌شود. میوه آن کوچک تخم مرغی شکل و سفید مایل به زرد که تا زمستان سر درخت می‌ماند و شبیه میوه کنار است. هسته سخت داخل میوه آن دارای سوراخ است که از آن برای درست کردن نوعی تسبیح استفاده می‌شود، به همین علت به فرانسوی و انگلیسی آن را درخت تسبیح می‌نامند. این درخت بومی هیمالیاست و در شمال ایران در جنگلهای ساحلی دریای خزر ازلاهیجان تا مازندران و میاندرّه گرگان می‌روید. در بعضی باغها و منازل نیز به عنوان گیاه زینتی کاشته می‌شود. ترکیبات شیمیایی در میوه آن یک ترکیب سمّی یافت می‌شود. در آن آلکالوئید آزاریدین و یک رزین و تانن و ملیوتانیک اسید و بنزوئیک اسید وجود دارد. عصاره آبی آنکه به خرگوش تزریق شده ایجاد تشنج و مرگ نموده‌است. در تجزیه میوه آن باکایانین، استرول و یک ماده عامل تلخ به نام مارگوزین که ضد تب است و یک روغن ثابت که دارای سولفور می‌باشد، مشخص گردیده‌است(G .I .M .P) گزارش بررسیهای دیگری نشان می‌دهد که در پوسته خارجی گوشتی میوه زیتون تلخ یک ماده عامل به نام باکایانین وجود دارد و به علاوه یک استرول و باکایانیک اسید از آن جدا شده‌است [چاند]. در پوست درخت وانیلیک اسید و دی- ال کاتچول یافت می‌شود [اوکاکارا- تانی‌گوچی‌]. وانیلیک اسید خاصیت کرم‌کشی دارد و ضد انگلهایAscaris suilla وHymenolepis nana می‌باشد [تانی‌گوچی‌]. در بررسی دیگری آمده‌است که از گیاه یک فراورده مایع به نام باکالاکتون گرفته می‌شود(S .G .I .M .P). در همین گزارش آمده‌است که جزء ضد کرم و ضد انگل پوست درخت شامل وانیلیک اسید و دی- ال- کاتچین می‌باشد(S .G .I .M .P). تک‌لپه‌ای‌ها
به گفته اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست، ۵۹٬۳۰۰ گونهٔ زیست‌شناسی مختلف تک‌لپه‌ای شناخته شده‌است. بزرگترین تیره این گروه (و در کل گیاهان گلدار) براساس تعداد گونه تیره ارکیده (تیره ثعلبیان) با بیش از ۲۰٬۰۰۰ گونه مختلف است. بیشتر تولیدات کشاورزی تک‌لپه‌ای هستند. چمن و تیره چمنیان از لحاظ اقتصادی مهم‌ترین تیره در این گروه می‌باشد که شامل تمام گونه‌های غلات، گندم، ذرت، علف مرتع، نیشکر و خیزران است. از دیگر تیره‌های مهم از نظر اقتصادی در این گروه می‌توان به تیره‌های نخل، موز، زنجبیلیان و پیازیان اشاره نمود. بسیاری از گل‌های زینتی همچون گل سوسن، نرگس، زنبق، ثعلبیان، اختریان و لاله نیز تک‌لپه‌ای هستند. زیتون
زیتون و با شامل تقریباً ۲۰ گونه درختان کوچک از خانواده زیتونیان بوده و در جهان کهن از حوزه دریای مدیترانه، شمال آفریقا، جنوب شرقی آسیا، شمال تا جنوب چین، اسکاتلند و شرق استرالیا پراکندگی گسترده‌ای داشته‌اند. آن‌ها همیشه سبز دارای برگ‌هایی کوچک و یک‌پارچه هستند که روبروی هم قرار گرفته‌اند. میوه این گیاه یک شفت است. خرما
خُرما یا رُطَب گیاهی تک‌لپه‌ای و گرمسیری از تیره نخل‌ها است که میوه‌ای خوراکی و دارای پوستی نازک و طعمی شیرین و هسته‌ای سخت است. میوه‌ها به شکل خوشه‌ای بزرگ از شاخه آویزان می‌گردند و برگ‌های آن بزرگ است. ارتفاع نخل به ۱۰ تا ۲۰ متر یا بیشتر می‌رسد. کرفس (سرده)
جنس کرفس (Apium) سرده‌ای علفی از چتریان (کرفسیان) با حدود بیست گونه است که معروف‌ترین آنها کرفس (A. graveolens) است؛ گیاهان این سرده بومی ناحیه مدیترانه و خاورمیانه هستند که یونانیهای باستان و رومیها به‌عنوان طعم‌دهنده و چینیهای باستان به‌عنوان دارو از آن استفاده می‌کردند؛ کرفس با دمبرگ‌های درشت و آبدار و گوشتی و ایستاده از اواخر سده هجده میلادی گسترش پیدا کرده است. خزه
خَزه‌ها گیاهانی هستند دارای ۱۲ هزار گونه متعلق به شاخه خزه‌تباران (Bryophyta). خزه‌ها گیاهان ظریف و سبزرنگ ساده‌ای هستند که بندرت طولشان به هفت و نیم سانتیمتر می‌رسد. خزه‌ها بر روی زمین، صخره یا روی تنهٔ درختان، طبقات حصیری یا بالش‌مانندی به وجود می‌آورند. هر یک از این بالشتک‌ها شامل تعداد زیادی گیاه جدا از هم است. به این صورت خزه‌ها با تجمع در کنار هم سعی می‌کنند با خشکی مبارزه کرده و همدیگر را مرطوب نگه دارند. خزه‌ها گیاهان بسیار ظریفی هستند و در محیط‌های خشک به سرعت پژمرده می‌شوند. اگرچه بعضی از گونه‌ها محیط خشک را تحمل کرده و با پژمردگی مبارزه می‌کنند ولی تا زمانی که محیط مرطوب نباشد نمی‌توانند تولید مثل کنند. کنافه
در قرن دهم هجری، در «کتاب الطبیخ» (طبیخ: هرچیز پخته شده، مانند غذا) نوشته ابن سیار الوراق که مجموعه ای از دستور العمل‌های غذاهای عربی و فارسی و مشاوره تغذیه ای خلیفه عباسی است، به کلمه کونافه (kunafah) یا به توصیفی از آن به گونه ای که امروز شناخته می‌شود اشاره نشده‌است. اگرچه، این کتاب یک فصل را به دسرهای تهیه شده با قطایف، به معنی کرپ که از آن کلمه ترکی کادایف (kadayif) و کلمه یونانی کاتایفی (kataifi) گرفته شده‌است، اختصاص داده‌است. در یک دستور العمل، قطایف با آجیل پر شده، کاملاً سرخ شده و روی آن شربت شکر-عسل ریخته می‌شود، که اساساً در مقایسه با دستور امروزی بدون تغییر مانده‌است. همچنین در توصیفات آمده که ورقه‌های بزرگ و نازک کرپ که به پارچه شبیه هستند بنام روقاق (ruqaq)، بر روی یک ورقه فلزی گرد به نام طَبَق (tabaq) پخته شده، همراه با لایه‌های میوه، در شکر خیسانده می‌شود. زنتوفینا
زَنْتوفیِنا (یا زَنتوفی‌اِنا، به لاتین: Xanthophaeina) یک سرده از حشرات موذی علف‌های هرز آرک‌تیِنِی (Phaegopterina) در خانواده اِرِبای‌دی (Erebidae) است. این سرده شامل تنها یک گونه به نام زنتوفینا لیوس (یا لویس) (به لاتین: Xanthophaeina levis) است که در کلمبیا و برزیل یافت می‌شود. گیاه علفی
بیش‌تر گونه‌های این گیاهان دولپه‌ای (دارای دو برگ‌چه) هستند. خانوادهٔ کلم، تربچه، شلغم، گل کلم و کلم ایتالیایی، بهترین نمونه‌های آن به‌شمار می‌آیند، و خانوادهٔ پنچه‌غازی که اسفناج و چغندر از اعضای آن هستند. گل بنفشه فرنگی، همیشه بهار و اطلسی گونه‌هایی از این گیاهان هستند که بیشتر در باغچه‌ها کاشته می‌شوند. قسمت‌های هوایی گیاهان علفی ـ ساقه‌ها، برگ‌ها و دُم‌گل‌ها ـ معمولاً در فصل پاییز خشک می‌شوند. گونه‌های یک ساله فقط یک فصل رشد دارند که در انتهای آن تمام گیاه از بین می‌رود. چرخه زندگی گیاهان دو ساله طی دو فصل رشد تکمیل می‌گردد. گیاهان پایا، مثل خانوادهٔ زنبق نیز از جمله گیاهان علفی هستند. هر سه نوع یاد شده بسیار جالب توجه‌اند زیرا بعضی اوقات فاصله بین آغاز رویش بذر تا گل دادن آن بیش از چند هفته نیست، و از درختان و بوته‌هایی که سال‌ها طول می‌کشد تا گل بدهند، به مراتب سریع‌تر تکثیر می‌شوند. البته، پرورش‌دهندگان گل در مناطقی که آب و هوای معتدل دارند، گونه‌هایی مانند همیشه‌بهار را نیمه مقاوم به‌شمار می‌آورند، چون بذرهای آن در مرحله جوانه زدن تاب تحمل سرمای شدید را ندارند. بلیله
لغتنامه دهخدا در مورد این درخت می‌نویسد: «بلیله دوایی است قابض و طبیعت آن سرد و خشک است در دویم و سوم، معرب آن بلیلج باشد. (برهان). ثمر درختی که به هندی بهیرا گویند. (از غیاث). درختی از نواحی حاره بومی هند، و میوهٔ آن در طب بکار است (گااوبا). (یادداشت مرحوم دهخدا). درختچه‌ای از تیرهٔ کمبرتاسه نزدیک به تیرهٔ فرفیون که جزو ردهٔ دولپه‌ای‌های جداگلبرگ است. این گیاه مخصوص نواحی حاره است و بومی هندمی باشد. میوه‌های آن تقریباً به بزرگی یک بادام معمولی است ولی دارای تقسیمات عرضی پنج‌تایی می‌باشد (شبیه میوهٔ باقلا). گوشت روی میوه که روی پوست دانه را پوشانده تلخ مزه و قابض است. پوست دانه اش بسیار سخت است و از مغز آن روغن مخصوصی می‌گیرند. به‌طور کلی میوه‌های این گیاه در تداوی مورد استفاده واقع می‌گردد. (فرهنگ فارسی معین). بلیلج. و رجوع به بلیلج شود: اندر میان رامیان و جالهذا [به هندوستان] پنج روزه راه است و همه را به درختان هلیله و بلیله و آمله و داروهاست که به همه جهان ببرند. (حدود العالم).» غلات
غَلات گیاهانی از خانواده گندمیان هستند که گیاهان علفی تک لپه‌ای بوده و دانه‌های ریز آنها، مصرف خوراکی دارد. غلات گیاهانی یک ساله هستند، یعنی چرخهٔ زندگی خود را در یک فصل زراعی به پایان می‌رسانند. کنف
الیاف کنف از ساقه‌ی گیاه کنف استخراج می‌شوند. کنف گیاهی است یکساله، دولپه‌ای و گلدار، با ریشه‌هایی متراکم، عمیق و سفیدرنگ. ساقه این گیاه نسبتاً علفی و اکثراً بدون انشعاب است. طول ساقه این گیاه به ۳ متر و قطر آن تا ۲ سانتی‌متر می‌رسد. برای استخراج آن مانند کتان و چتایی از عمل رتینگ استفاده می‌شود، رتینگ شبنم، یا مجاورت در کنار جویبار است. جداکردن الیاف کنف از چوب آن، آسانتر از کتان صورت می‌گیرد. کنف گیاهی بوته مانند و دارای ساقه‌های پوشیده از خار است. برگ‌های کنف متناوب، با دمبرگی نسبتاً بلند، با رگبرگ‌های پنجه‌ای و برگ‌هایی ساده یا پنجه‌ای هستند. هر دو نوع برگ ممکن است روی یک بوته وجود داشته باشند. برگ‌ها دارای لبه‌های دندانه دار هستند و در سطح برگ و ساقه کرک‌های ریزی وجود دارند. گل به صورت منفرد نسبتاً بزرگ در روی ساقه در نقطه بین برگ و ساقه قرار دارد. گل کنف کامل و منظم می‌باشد. کاسه گل از ۵ کاسبرگ که در قاعده کم و بیش به یکدیگر چسبیده‌اند و جام گل از ۵ گلبرگ غالباً متقارن که در قاعده پیوسته هستند، تشکیل یافته‌است. کاسه گل دارای کاسچه‌ای (کاسه فرعی) می‌باشد که باریک و معمولاً دارای ۸ لوب است. جام گل زرد و در وسط بنفش رنگ است و گلبرگ‌ها سه تا چهار برابر بلندتر از کاسبرگ‌ها می‌باشند. نافه از تعداد بسیاری پرچم تشکیل یافته‌است. مادگی فوقانی از ۵ برچه پیوسته تشکیل یافته و تمکن آن محوری است. تخمدان دارایِ ۵ خانه‌ی مجزا است که در هر خانه‌ی آن دو ردیف تخمک واژگون (آناتروپ) قرار دارد. میوه کنف کپسول لوکولیسید، تخم مرغی شکل، نوک تیز کرک دار و اندازه‌ی آن‌ها تقریباً برابر نصف کاسبرگ است. هر کپسول دارای ۵ برچه است که در داخل هر برچه حداقل یک‌دانه وجود دارد. دانه‌ها به رنگ سیاه و خاکستری می‌باشند که در داخل هرکدامشان حدود ۱۸ تا ۲۰ دانه وجود دارد. این گونه دارای چهار واریته به قرار زیر می‌باشد: گیاه علفی
گیاهان علفی پایا عبارتند از اعضای خانواده سوسن و زنبق، انواع عادی سوسن که شامل لاله، سنبل، پیاز، سیر و سوسن‌های حقیقی هستند. خواجه‌باشی‌سانان
خواجه‌باشی‌سانان راسته‌ای از دولپه‌ای‌های نسبتاً پیشرفته است که شامل تیره‌های مهمی مانند آقطیان و خواجه‌باشیان و علف‌گربه‌ایان (Valerianaceae) می‌شود. خارلته
خارلَته (در متون طب سنتی ذنب السبع، کتگر صحرائی) نام یک گونه از تیره کاسنیان است. نام‌های دیگر این گیاه خارکَنگَر و کنگر صحرایی هستند. عشقه‌ایان
عَشَقه‌ایان (Araliaceae) تیره‌ای از آستریدها است که تیره آرالیا (به خاطر سرده شاخص آن، "آرالیا") یا تیره هدرا نیز نامیده می‌شود. این خانواده شامل ۲۵۴ گونه از گیاهان علفی یک یا چند ساله، درختچه‌ها و درخت‌ها، در دو زیرتیره است. معمولاً عشقه‌ایان علفی بالارونده یک یا چندساله هستند و به‌ندرت گونه‌هایی با درختچه چوبی به ارتفاع ۳۰ سانتی‌متر تا سه متر در میان آنها وجود دارد. این گیاهان پراکندگی جهانی دارند؛ بسیاری از گونه‌های این سرده علف‌های هرز مزاحم یا گونه مهاجم محسوب می‌شوند، اما گاه برای گل‌های زیبایشان کاشته می‌شوند. گیاهان گوشت‌خوار
طبقه‌بندی تمام "گیاهان گل‌دار فعلاً در حالت تغییرات پی در پی قرار دارد. در سیستم خانواده ژاله‌پوشان (Droseraceae) و خانواده گیاه کوزه ("Nepenthaceae") بر اساس تقارن شعاعی گل‌ها و داشتن تله حشرات در راسته "" قرار گرفتند. شیپوری‌کوزگان (Sarraceniaceae) هم در راسته "Nepenthales" و هم در راسته خود Sarraceniales قرار داده شده. خانواده تیراژه‌برگ (Byblidaceae)، کوزه‌گیاه استرالیایی (Cephalotaceae) و مگس‌بوته (Roridulaceae) در راسته خاراشکن‌سانان (Saxifragales) قرار دارند. خانواده علف‌انبانیان (Lentibulariaceae) در Scrophulariales (اکنون در نعناسانان () جای گرفته‌است). در طبقه‌بندی مدرن‌تر، مانند گروه "، خانواده‌ها حفظ شده‌اند، اما در میان چندین راسته متفاوت تقسیم شده‌اند. همچنین توصیه می‌شود که "" در یک خانواده منفرد بیرون از خانواده ژاله‌پوشان (Droseraceae) در نظر گرفته شود چون احتمالاً به خانواده " نزدیکتر" است. گیاهان پایا
خانوادهٔ گیاهان علفی پایا (به انگلیسی:herbaceous perennial plant) گیاهان علفی هستند با طول عمری بیش از ۲ سال، این نامگذاری برای تفکیک این نوع گیاهان علفی با طول عمر بیش از ۲ سال از دیگر گیاهان علفی با طول عمرهای ۲ ساله و یک ساله پدید آمده‌است. همچنین این نامگذاری نشان دهندهٔ تفاوت میان گیاهان علفی با قسمت‌های چوبی و گیاهان علفی بدون قسمت‌های چوبی است که معمولاً گیاهان علفی پایا قسمت‌های چوبی بیشتری دارند. گیاهان علفی پایا عبارتند از اعضای خانواده سوسن و زنبق، انواع عادی سوسن که شامل لاله، سنبل، پیاز، سیر و سوسن‌های حقیقی هستند. توت فرنگی نیز از جمله گیاهان پایایی است که با ایجاد ساقه‌های رونده تولید مثل می‌کنند. هر بوته جدید توت فرنگی در سال اول دسته‌ای از برگ و گل و میوه و ساقه‌های رونده تولید می‌کند، در سال بعد بعضی از بذرهای گیاه ممکن است برویند و ساقه‌های رونده آن هم ریشه می‌دوانند و به تدریج بوته‌های تازه به وجود می‌آیند. این فرایند هر سال ادامه می‌یابد. توت فرنگی‌هایی که برای خورن استفاده می‌شوند در واقع ساقه سرخ و گوشتالود گیاه، و تخمه‌های بسیار کوچکی که در سطح قسمت گوشتالود ساقه فرورفته‌اند، میوه‌های حقیقی بوته توت فرنگی هستند. گیاه علفی
گیاهان علفی پایا گیاهان علفی هستند با طول عمری بیش از ۲ سال، این نام‌گذاری برای تفکیک این نوع گیاهان علفی با طول عمر بیش از ۲ سال از دیگر گیاهان علفی با طول عمرهای ۲ ساله و یک ساله پدید آمده‌است. همچنین این نام‌گذاری نشان‌دهندهٔ تفاوت میان گیاهان علفی با قسمت‌های چوبی و گیاهان علفی بدون قسمت‌های چوبی است. معمولاً گیاهان علفی پایا قسمت‌های چوبی بیشتری دارند. باقلاییان
باقلائیان ۶۵۰ سرده و ۱۲۰۰۰ گونه دارند که دارای پراکنش جهانی هستند و برگ‌های آنها گوشواره دارد و اغلب مرکب است و گل‌هایشان معمولاً دارای تقارن دوطرفه و میوه‌ها به صورت نیام است؛ گیاهان خوراکی مهمی مانند سویا و باقلا و لوبیا در این تیره قرار دارند. مخروط‌سانان
مخروط‌سانان نام یک سرده از زیرخانواده کاسنیان آستروئیده است. این سرده جزء گیاهان استفاده شده در داروهای آمریکایی‌های بومی بوده‌است. این گیاه دارای ریشه ی قوی و پایا بوده و برگ‌های آن بیضی شکل نیزه‌ای و کشیده و نوک تیز است و اگر دست را بر آن بمالید زیر و خشن می‌باشد. گل‌های آن به رنگ ارغوانی و شرابی است که روی ساقه‌هایی به طول ۱ تا ۱٫۵ متر قرار دارند، قسمت دایره‌ای مرکزی گل به رنگ قهوه‌ای روشن و مخروطی شکل به قطر حدود دوازده سانتی‌متر می‌باشد. گل‌های زیبای آن در اواخر تابستان وم اوایل پاییز باز می‌شوند. ریشه و ساقه زیرزمینی ضخیم آن سیاه و قابل خوردن است. این گیاه، بومی آمریکای شمالی است که در سال ۱۷۷۹ به اروپا برده شد. خون را تصفیه کند، ضد سرطان است ، آرتروز و رماتیسم را درمان می‌کند برای تحریک و کمک به سیستم دفاعی بدن و مبارزه با عفونت‌ها مؤثر است، و برای درمان: مؤثر است. همچنین اگر آب جوشانده آن را دهانشویه کنید، برای کاهش درد دندان، ضد عفونی کردن دهان و رفع ناراحتی‌های لثه نافع است. همچنین ضماد آن برای التیام: مفید می‌باشد. خارشتر
میوه این خانواده ناشکوفا است. بوته‌های آن نیمه درختچه‌ای و نیمه‌چوبی است که تا ارتفاع ۵۰ تا ۱۵۰ سانتی‌متر می‌رسد. ساقه‌های آن سبز رنگ با خارهای تیزِ نوک‌زرد است. ادرارآور و ضد سیاه‌سرفه و تب و لرز است. کاسبرگ آن بدون کرک، زنگ‌مانند و با پنج دندانه مثلثی کوتاه نوک تیز است. دانه‌های آن در درون نیامک پهلوی هم قرار دارند. کلیجه (گنبد کاووس)
درصد پوشش گیاهی حدود ۱۴٪ با تولید علوفه مرتعی سالیانه ۳۱ کیلوگرم در هکتار جزو مراتع ضعیف استان محسوب می‌گردد. تیپ غالب گونه گیاهی منطقه نیز با توجه به به دلیل شوری خاک منطقه نباتات طبیعی اکثراً گیاهان مقاوم به شوری می‌باشند و گرمی هوا و کمی بارندگی و اراضی شوردرمنطقه باعث شده منطقه پوشش گیاهی مخصوص به خودرا دارا باشد که گیاهان خانواده (چمن) پواسا، سالسولا، خارشتر واسپند است. پ میخکیان
تمام انواع این تیره علفی و گلهای آنها با تیره‌های دیگر تفاوت بسیار دارد. کاسهٔ آنها از پنج کاسبرگ ساخته شده که بیخ آنها به هم نزدیک گشته و لوله‌ای می‌سازد که پنج کُنگُره دارد و ممکن است کاسهٔ کوچکتر اضافی نیز داشته باشد. در گل میخک که سردسته محسوب می‌شود کاسبرگها به هم چسبیده ولی در انواع دیگر از یکدیگر جدا است. جام آنها دارای پنج گلبرگ است که قسمت بالای آنها به طرف خارج گل برگشته و لبهٔ آنها بریدگی بسیار دارد. شمارهٔ پرچم‌های آنها ده و در دو حلقه قرار گرفته است، پنج پرچم در برابر کاسبرگها و پنج پرچم در مقابل گلبرگهاست، ممکن است در بعضی انواع حلقهٔ دوم پرچم‌ها از میان برود و فقط پنج پرچم باقی می‌ماند. مادگی آنها دارای تخمدانی درشت و کلاله‌ای چندشاخه است و در برش تخمدان یک ستون مرکزی است که تخمک‌ها به اطراف آن ستون چسبیده‌اند. از روی شاخه‌های کلاله شمارهٔ برچه هائی که تخمدان را ساخته‌اند معلوم می‌شود. میوهٔ آن کپسولی است که از بالا شکاف خورده و دانه‌ها را بیرون می‌ریزد. برگهای تمام گیاهان قرنفلی ساده و متقابل و در محلی که به ساقه می‌چسبد گرهی برجسته تشکیل می‌دهد. قرنفلیان را از روی شکل گلها به دو دسته تقسیم می‌کنند: اول دستهٔ میخک‌ها که قسمتی از کاسبرگهای آنها به هم چسبیده است. انواع آنها عبارتند از گل میخک که جنس‌های بسیار دارد، و سیلن که برای زینت کاشته می‌شود، و صابونی یا غاسول که ساقه‌های زیرین و ساق و برگ آن دارای مادهٔ لعابی است و مانند صابون در آب کف می‌کند، لیخنس که در مزارع گندم می‌روید و دانه‌های آن دارای مادهٔ سمی است که اگر با دانه‌های گندم مخلوط شود آن را سمی و خطرناک می‌کند، و گل قرنفل که بریدگیهای گلبرگهای آن زیادتر است. دستهٔ دوم گیاهانی هستند که کاسبرگهای آنها به کلی از یکدیگر جدا است و گل‌های بسیار کوچک دارند مانند نوع استلاریا وارناریا که در ماسه‌های کنار نهر آب می‌روید، و نوع چوبک که ریشه‌های ضخیم آن دارای مادهٔ لعابی است و به مصرف رختشوئی می‌رسد. گلی‌نازیان
گِلی‌نازیان (Molluginaceae) تیره‌ای است از میخک‌سانان علفی یک‌ساله یا چندساله یا به‌ندرت درختچه‌ای کرکدار یا بدون کرک با پانزده سرده و حدود ۱۰۰ گونه که قبلاً جزو تیره بزرگ علف‌فرشیان به‌شمار می‌آمدند. شورابی
شورابی (Ruppia) یک گیاه و تنها سرده از تیره شورابیان است و اغلب در آب‌های شور می‌روید؛ گل‌آذین آن بلند و نازک و راست یا اندکی پیچ‌خورده منتهی به دو گل‌ریز است و ساقه آن منشعب و بلند و برگ‌هایش اغلب سرنیزه‌ای است. گل‌قیفی‌ها
گل‌قیفی‌ها نام یک سرده از تیره شکرپارگان است. قدیفه
قدیفه یا قطیفه نام جنسی از قماش است. لوئیان
لوئیان (Typhaceae) تیره‌ای از گندم‌سانان بزرگ علفی مردابی هستند با یک سرده و حدود پانزده گونه با پراکندگی جهانی و برگ‌های طویل و کامل و گلهای تک‌جنسی که در یک سنبله قهوه‌ای‌رنگ قرار می‌گیرند خرخیار
خرخیار گیاهی است علفی چندساله و پایا از تیرهٔ کدوییان است که از عصاره میوه آن به نام الاتریوم در پزشکی گیاهی استفاده می‌کنند. نام‌های دیگر آن خیار خر، خیار دشتی، خیار وحشی، خیارشنگ، سیم‌آهنگ، سماهنگ، کربز، خیارزه، اسپند، کموزسگی، کموزکول و خیار آب‌پران، خرخیار پران است. فرچه‌گیاهان
فِرچِه‌گیاهان خانواده‌ای از گیاهان گلدار آبزی و علفی هستند. این خانواده از دو جنس گیاهان آبزی به "نام‌های Brasenia" و "گیاه فرچه" تشکیل شده‌است که در مجموع شش گونه را شامل می‌شود. خلنگ (گیاه)
خلنگ نام یک گونه از سرده خلنگ است. خلنگ با گونه‌های مختلف که به صورت بوته یا درختچه هستند. نوعی از آن درختچهٔ جنگلی است که بلندی آن تا سه متر می‌رسد و گل‌های آن کوچک، صورتی و به زنگوله می‌باشد. نوع دیگری از آن دارای برگ‌های لوله شده‌ای است که پشت برگ‌های به رنگ سبز مایل به سفید می‌باشد. برخی کوتاه است و بلندی آن از ۵۰ – ۶۰ سانتی‌متر بیشتر نمی‌شود. ریشه خلنگ درختچه‌ای ضخیم و کمی متورم است و چوبش محکم و به رنگ قرمز صیقل خور است. این گیاه در مناطق معتدل و جنگل‌های اروپا و سایر نیمکره شمالی می‌روید. جعفری فرنگی
جعفری فرنگی نام یک گونه از تیره چتریان است.جعفری فرنگی یک گیاه سالانه است و ظاهری شبیه به جعفری دارد. این گیاه متعلق به خانواده گیاهان  Apiacea است و بومی اروپا می‌باشد. این گیاه در اواخر بهار شکوفه می‌کند و در خاک مرطوب رشد می‌کند. شاخ و برگ این گیاه معطر است و عطر شیرین و لذت بخشی دارد که بوی آن چیزی بین بوی جعفری و رازیانه است. از جعفری فرنگی به عنوان یک عامل طعم دهنده درست مانند گشنیز و جعفری استفاده می‌شود. لاله نیلوفرآبی
لالهٔ نیلوفرآبی نام یکی از گونه‌های سردهٔ لاله است. وطن اصلی این گیاه در آسیای مرکزی است. به دلیل اینکه در هنگام باز شدن کامل، مسطح و ستاره‌ای شکل می‌شوند، و به نیلوفرآبی شباهت پیدا می‌کنند، به این نام خوانده می‌شوند. ارتفاع آن بین ۲۵–۱۵ سانتیمتر است. برگ آن نسبتاً کم عرض و به رنگ سبز مایل به خاکستری است. اوایل بهار می‌روید. رنگ گلبرگ آن کرم و مرکز آن زرد رنگ است. گلبرگ‌ها ستاره‌ای شکل هستند. در سطح خارجی گلبرگ دارای یک سایه به رنگ قرمز است. این گونه در گروه ۱۲ گونه‌های لاله جای دارد. انواع آن به رنگ‌های صورتی، نارنجی و قرمز هستند. انگورفرنگی
انگورفرنگی مترادف سرده‌ای از گیاهان گلدار دولپه‌ای شامل ۱۵۰ گونه است. این گیاه بومی مناطق معتدل نیم‌کره شمالی و رشته‌کوه آند است. انگورفرنگی‌ها درختچهای و خاردار هستند و دارای میوه‌های سته می‌باشند. انگورفرنگی با نام خارتوت یا گالش‌انگور نیز شناخته می‌شود. انگورفرنگی در خانواده انگورفرنگیان (grossulariaceae) جا دارد. گندمی (گل)
گندمی ("Chlorophytum comosum") جزء گیاهان پایا می‌باشد. این گیاه بومی مناطق استوایی و جنوب آفریقا است ولی امروزه در سراسر جهان پرورش پیدا می‌کند. به این گیاه سجافی، سبزگیا و کلروفیتوم نیز گفته می‌شود. گیاهان گل‌دار
مهم‌ترین و بیشترین کاربرد گیاهان گلدار برای انسان، کشاورزی می‌باشد و این صنعت تقریباً به گیاهان گلدار وابسته است و بیشترین حجم غذاهای گیاهی برای انسان و همچنین مقدار قابل‌توجهی از خوراک دام را تأمین می‌کنند. از بین تمام خانواده گیاهی، گندمیان از مهم‌ترین گیاهان در کشاورزی هستند. (برنج، ذرت، گندم، گندم سیاه، جو، چاودار، جو دوسر، ارزن، نیشکر، ذرت خوشه‌ای)، خانواده باقلاییان در جایگاه دوم قرار دارند. همچنین خانواده Solanaceae یا بادنجانیان نیز از اهمیت بالایی برخوردار است. (سیب‌زمینی، گوجه‌فرنگی) و خانواده Cucurbitaceae یا کدوییان (کدو تنبل، هندوانه، خیار و خربزه)، خانواده Brassicaceae یا شب‌بویان (کلزا و انواع کلم)، خانواده Apiaceae یا چتریان و بسیاری از میوه‌های خانواده Rutaceae یا مرکبات (پرتقال، لیموترش، گریپ‌فروت، نارنگی، لیموشیرین و نارنج) و خانواده Rosaceae یا گلسرخیان (سیب، گلابی، به، گیلاس، آلبالو، زردآلو، آلو، بادام). لیف (سرده)
گیاه لیف (در متون طب سنتی چون مخزن الادویه عقیلی خراسانی توری) سرده‌ای از گرم‌سیری و نیمه‌گرم‌سیری که در خانوادهٔ خیار (Cucurbitaceae) رده‌بندی می‌شود. گل جالیزان
گُل جالیزان یا تیره گل جالیز (Orobanchaceae) تیره‌ای از گیاهان گلدار است که در حدود ۹۰ سرده و بیش از ۲۰۰۰ گونه دارد. مارچوبگان
مارچوبگان یا تیره مارچوبه، گیاهانی بالا رونده یا دارای اعضای چوبی و حتی در بعضی انواع به صورت درختچه‌های کوچک اند برگهایی ساده یا فلس مانند یا به‌جای برگ معمولاً دارای صفحه پهنی شبیه به آن و به نام کلادود Caladode هستند. بعضی از آنها پهنکی با رگبرگ منشعب دارند گلهای آنها به رنگ‌های سفید یا زرد رنگ نر و ماده ولی اغلب بر دو نوع نر و ماده دوپایه یا پلی گام است و این حالت که در اغلب آنها مشاهده می‌شود بر اثر عدم رشد و از بین رفتن یکی از اعضای اصلی گل یعنی پرچم مادگی در آنها پیش آمده‌است پوشش گل آنها زود افت شامل ۳ تا ۸ تا ۶ و حتی ۸ قطعه گلبرگ مانند (به رنگ یکدیگر) آزاد یا پیوسته به هم است ۳ تا ۸ پرچم دارند که به وضع متقابل پوشش گل قرار می‌گیرند مادگی آنها مرکب از ۳ برچه متصل به یکدیگر و میوه آنها بسته‌است. وجود صفاتی نظیر ساقه زیرزمینی صفحات یا الیاف باریک و سبز رنگی به نام کلادود وجود گل آذین در محور ساقه داشتن گلهایی بر ۲ نوع نر و ماده (۲ پایه یا پلی گام) میوه‌ای به صورت سته و غیره این گیاهان را از گیاهان تیره لاله می‌تواند به خوبی مجزا سازد. انواع مفید و دارویی معدودی در این تیره وجود دارند که بعضی از آنها دارای مواد موثراند، ریزوم بعضی از آنها به مصارف تغذیه می‌رسد معدودی از آنها نیز در صنعت استفاده می‌شوند. خرفه باتلاقی (سرده)
خرفه باتلاقی، خرفه آبی نام یک سرده از تیره گل‌مغربیان است. لاله
طبق تحقیق کازیمیرسکی نزد ایرانیان هر گل که گلبرگ‌های آن به رنگ خون و وسط آن سیاه باشد بنام لاله یا شقایق خوانده می‌شده‌است ولی غالباً tulipe را شقایق نعمانی نامیده‌اند. سه گل لاله، شقایق و شقایق نعمانی گیاهان کاملاً متفاوتی هستند اما گونه‌هایی از این سه گیاه که دارای گل‌هایی قرمز رنگ همراه با لکه‌ای سیاه در مرکز گل هستند بسیار به یکدیگر شباهت دارند. مترجمان اروپایی شعرای شرقی "شقایق نعمانی" را anemone (آنه‌مون) ترجمه کرده‌اند و یکی دانستن این گیاه با شقایق و همچنین لاله خطاست، زیرا شقایق ، متعلق به تیرهٔ کوکناریان یا شقایقیان است در صورتی که شقایق نعمانی به تیرهٔ آلاله تعلق دارد. غلافی
غلافی ("Monochoria") سرده‌ای از گیاهان علفی مردابی یا آبزی چندساله (یا در شرایط نامساعد یک ساله) با هشت گونه است که در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری آفریقا و آسیا و استرالیا می‌روید. ساقه آنها ایستاده یا خزنده و گُل‌آذینشان خوشه‌ای یا شبه چتری است که در جوانی غلافهای برگ‌مانند پهنی آن را در بر می‌گیرد. گل‌های این سرده شش پرچم با تخمدانی سه‌خانه‌ای و تخمکهای فراوان در هر خانه دارد؛ و گلهای این گیاه یا دُمگل ندارند یا دُمگلشان کوتاه است و قطعات آنها تقریباً تا قاعده جداازهم هستند؛ میوه آنها پوشینه حجره‌گشای سه‌کفه‌ای است. سنگرخ
سنگرخ یا لیتوپس یا شکافک سرده گیاهان آب‌داری در خانواده علف‌فرشیان است. اعضای این گروه، بومی آفریقای جنوبی هستند. اسم سنگرخ (لیتوپس) از کلمه یونانی λίθος (لیتوس) به معنی «سنگ» و ὄψ (اُپس) یعنی «صورت» تشکیل شده و اشاره به ظاهر سنگ‌مانند این گیاهان است. شکل سنگ‌مانند این گیاهان، آنها را در میان ریگ و سنگ‌ها پنهان و از دید حیوانات گیاه‌خوار، دور نگه می‌دارد. قیچیان
قیچیان (Zygophyllaceae) تیره‌ای از قیچ‌سانان اغلب درختچه‌ای یا درختی کوچک است با ۳۰ سرده و ۲۳۵ گونه که بیشتر در محیط‌های بیابانی یا نواحی شور معتدل و نواحی گرمسیری می‌رویند؛ برگهای آنها به شکل متقابل یا مارپیچ و گلهای پنج‌قسمتی آنها معمولاً دارای ده بساک است. بهمنیان (گیاه‌شناسی)
تیره بهمنیان گیاهان علفی یا به صورت درختچه یا بوته‌هائی خاردار با ظاهری مشخص می‌باشند. در این تیره حدود ۴۰۰ گونه گیاه در ۱۰ جنس جای دارد برگ‌هائی بدون استیپول، ساده، کامل، منفرد یا گسترده در سطح زمین دارند. کاسه گل آن‌ها مرکب از ۵ کاسبرگ پیوسته بهم (غالباً غشایی) و جام گل آنها به صورت یک قیف منتهی به ۵ لوب مشخص است. خارعروسیان
خارعروسیان (Morinaceae) تیره‌ای از خواجه‌باشی‌سانان علفی ضخیم چندساله با سه سرده و هفده گونه که به صورت بومی در اوراسیا از بالکان تا چین پراکنده هستند، برگهای آنها طوقه‌ای و گلها با تقارن دوطرفه است که در چرخه‌های متوالی قرار دارند و حلقه‌ای اضافی به نام کاسه فرعی (epicalyx) گل‌ها را احاطه کرده‌است. تالاب میقان
پوشش گیاهی (گیاگان) در حاشیه تالاب ضعیف است و تنها در شمال غرب و جزایر میانی که سفره آب زیر زمینی بالاست گونه‌های گیاهی آتریپلکس و قره‌داغ (گیاه) دیده می‌شود که به علت تبخیر و تعرق این گیاهان سطح، ایستایی در فصل تابستان پایین می‌رود و گونه‌ها برای دستیابی به آب برای ریشه‌های خود پایین می‌روند و به صورت چتری روی تپه را می‌پوشانند. این گیاهان هم‌زمان با رشد کردن از حرکت ذرات ماسه‌ها جلوگیری می‌کنند و باعث تشکیل نبکا می‌گردند. ارتفاع این نبکاها به ۱٫۵ تا ۲٫۵ متر می‌رسد. گونه‌های گیاهی اصلی منطقه، ۳ نوع هستند که شامل گونه‌های خانواده گندمیان، خانواده گون و خانواده شاهی می‌شود. در منطقه تعداد ۵۰ گونه گیاهی سازگار با شوری خاک وجود دارد. به‌طور کلی این منطقه ذخیره گاه مناسبی برای گیاهان هالوفیت است. بر اثر تخلیه پساب تصفیه خانه فاضلاب شهر اراک به تالاب، شوری خاک قسمت جنوب غربی تالاب بر اثر شسته شدن نمک سطحی کاهش پیدا کرده و پوشش گیاهی متراکمی از گیاه آویارسلام در این قسمت از تالاب گسترش یافته که این موضوع بوم‌سازگان این قسمت از تالاب را دگرگون کرده‌است. گل گاوزبان
گل گاوزبان یا افعی گیاه نام یک سرده از تیره گاوزبانیان است و یکی از مهمترین گیاهان دارویی در طب سنتی ایرانی است. آلالگان
آلالِگان یا تیرهٔ آلاله‌ها (Ranunculaceae) یکی از تیره‌های گیاهی است. خیارک (سرده)
سردهٔ خیارک نام یک سرده از گیاهان گلدار است. گیاهان پیازی با ساقهٔ برگ‌دار و چند یا تعداد زیادی گل که در یک گل آذین غیر متراکم قرار گرفته‌اند. گل‌ها نسبتاً بزرگ که تا قاعده تقسیم شده و ۶ قطعه باریک گلپوش آنها با انتهای نوکدار به سمت خارج برگشته‌اند. میوه این جنس کپسول است. این جنس سه گونه متعلق به آسیای جنوب غربی و مرکزی دارد که در ایران یک گونه از آن به نام خیارک یافت می‌شود. مزه غنچه و گل خیارک شبیه به طعم خیار است. شوکران
شوکران گیاهی از زیرتیرهٔ چتری‌ها (نام علمی Apioideae) از جنس شوکران‌ها (نام علمی Conium) می‌باشد. در قدیم به شوکران، دوراس تفتی، بیخ کوهی و تفت بیخ هم گفته می‌شد. به‌ویژه در جنوب ایران به آن دوراس تفتی گفته می‌شد که منسوب به شهر تفت یزد است. تاغ
تاغ‌ها (Haloxylon) سره‌ای (جنسی) گیاهی است به صورت درختچه از تیرهٔ تاج‌خروسان (Amaranthaceae)، زیرتیرهٔ اسفناجیان (chenopodiaceae)، با مقاومت زیاد در برابر خشکی و گرما با سیستم ریشه‌ای گسترده که جهت جلوگیری از گسترش کویر از آن استفاده می‌شود. گونه‌های متعددی از جنس تاغ وجود دارد. لیف (گونه)
لیف یا لوفا گیاهی از خانواده کدوییان است، نام یک گونه از سرده لیف است. گیاه لوفا متعلق به مناطق گرم و مرطوب آمریکای جنوبی و دارای نوعی اسفنج طبیعی است. گیاه لوفا گیاهی که به عناوین توری، کشاتاکی و اسفنج گیاهی نیز معروف است. گیاهی است بالارونده که معمولا روی داربست گسترده می‌شود برگ‌های آن در ابعاد برگ خطمی، شبیه برگ انگور و خیار پوشیده از کرک‌های ریز می‌باشد. ساقه اصلی آن دراز، گره دار و محل گره‌ها زاویه دار است. پس از ۵ یا ۶ ماه که از کاشت آن گذشت گل‌های درشت زرد شبیه گل خیار ظاهر می‌شود. میوه های آن سبز تیره، خالدار و دوکی مانند که از وسط متورم و از دو طرف باریک است. قطر آن ۲ تا ۳ سانتی‌متر و طولش ۳۰ تا ۱۰۰ سانتی‌متر می‌باشد. دانه‌های آن در برخی گونه‌ها سیاه و در برخی کرم رنگ می‌باشد. بنفشگان
بَنَفشگان نام یکی از تیره‌های گیاهی است که شامل حدود ۸۰۰ گونه در ۲۵ سرده است. نام این گیاه از سرده بنفشه، بنفشه‌ها و بنفشه دورگه گرفته شده است. تلخ‌بیان
تَلخ‌بَیان (Sophora) سرده‌ای از حدود ۴۵ گونه درخت و درختچه از خانواده باقلائیان (نخود فرنگی) است. گیاهان این خانواده علفی دارویی هستند. تلخ‌بیان گیاهی عموماً چندساله است که به‌دلیل خاصیت دارویی ضد باکتریایی از اهمیت بالایی برخوردار می‌باشد. نام علمی آن، Sophora، از کلمه عربی «صفیراء» گرفته شده که به معنی «درخت با گل‌های نخودی» است. شحم
شحم، یا مرخ شُهر، پچیلوک نام یک گونه از زیرخانواده استبرق است. گیاه مرخ یا شحم در شبه جزیره عربی و ایران و هند می روید و گیاهی بیابانی است در سالهای اخیر امارات هزاران نهال این درخت را به منظور بیابان زدایی پرورش داده است و پرورش و تکثیر این گیاه می‌تواند در ایران به بیابانزدایی یاری رساند . ریشه های این گیاه بیش از پانزده متر در زمین رشد میکنند و طول شاخه های بی برگ ان به بیش از دو متر می رسد محصول این گیاه مثل لوبیای کوچک است این گیاه در منطقه تهامه با فرهنگ مردم ارتباط تنگاتنگی دارد و از برای ساختن حصار خانه و سقف خانه استفاده می کنند همچنین غذای مشهور حنیذ روی شاخه های سبز این گیاه پخته می شود صدف دوکفه‌ای ملوک
این صدف از شاخه نرم‌تنان، رده دوکفه‌ای‌ها، راسته صدفیان (Veneridae)، تیره غلافی‌شکل (Solenidae)، سرده و گونه "Solen vagina" می‌باشد. آقطیان
آقطیان یا تیره شوند (Caprifoliaceae) تیره‌ای از خواجه‌باشی‌سانان (Dipsacales) است به صورت علفی یا درختچه‌ای، و دارای گل‌های دوتایی بر روی دمگل بلند. هندوانه نامیب
هندوانه نامیب گونه‌ای گیاه پایا از ویره‌های بیابان از تیره کدوییان و خویشاوندان هندوانه است. این گیاه را می‌توان هم در نامیبیا و هم آفریقای جنوبی و بویژه بیابان نامیب یافت. این گیاه گونه خواهری خربزه تلخ سیترولوس آمارئوس است و مانند آن گوشت، سفت، سفید و تلخ دارد. گیاه پارچ
گیاه پارچ یا نِپِنتیس نام یک سرده از رده دولپه‌ای‌ها است. فرفیونیان
تیرهٔ فرفیون، تیره شیرسک یا شیرشیرکان (Euphorbiaceae) یکی از تیره‌های بزرگ از گیاهان گلدار است. این تیره ۳۰۰ سرده و حدود ۷۵۰۰ گونه دارد. بیشتر گونه‌ها علفی هستند، ولی برخی از گونه‌های درختی یا درختچه‌ای به ویژه در نواحی استوایی وجود دارند. برخی از گونه‌ها نیز گوشتی بوده و مانند کاکتوس هستند. برگها متناوب، به ندرت متقابل، و دارای گوشوارک هستند. برگها بیشتر ساده‌اند؛ ولی اگر مرکب باشند همیشه پنجه‌ای هستند و هیچگاه شانه‌ای نیستند. گوشوارکها ممکن است به شکل مو، خار، یا غدهٔ ترشحی کاهش یافته باشند یا در برخی گونه‌های گوشتی به کلی از بین رفته باشند. نیشکر (سرده)
نِیشِکَر، تباشیر یا کاش سرده‌ای از تیره گندمیان و بومی مناطق معتدل گرم تا مناطق حاره است. گونه‌های گیاهی این سرده در بسیاری از نقاط دنیا شامل قاره آفریقا، اوراسیا، استرالیا، آمریکا و اقیانوسیه پراکندگی دارند. این گیاهان معمولاً ارتفاع زیادی تا شش متر داشته و گیاهانی پایا یا چندساله هستند. پنجه شیطان
پنجه شیطان گیاهی دارویی با نام علمی Harpagophytum procumbens از تیره کنجد یا Pedaliaceae است. این گیاه از گیاهان بومی جنوب و جنوب غربی آفریقا به خصوص صحرای نامیبیا و ماداگاسکار است. پنجه شیطان یک گیاه پربرگ بادوام با ریشه‌ها و جوانه‌های شاخ دار است. گل‌های صورتی و بنفش رنگ دارد و دارای ریشه‌ها یا پوششهای ثانوی نیز است که از ریشه‌های اصلی یا جانبی آن رشد می‌کنند. این گیاه فاقد بوی مشمئزکننده اما حاوی موادی است که مزهٔ آن را تلخ کرده‌است. گل راعی
گل راعی، هوفاریقون، گل شهناز، علف چای (نام علمی: Hypericum perforatum), گیاهی علفی، گلدار و پایا از تیره گل‌راعیان است که معمولاً به صورت خودرو در میان کشتزارهای گندم و ذرت یافت می‌شود. گل راعی و سایر گیاهان خانوادهٔ گل‌راعیان دارای ماده‌ای به‌نام هیپریسین هستند. گل راعی بومی اوراسیا است و به‌طور گسترده در مناطق معتدل اروپا (اوکراین و روسیه)، آسیا (ترکیه، هند و چین) و شمال آفریقا (خاورمیانه) می‌روید و همچنین به مناطقی از جمله ایالات متحده آمریکا، آمریکای جنوبی و استرالیا نیز به‌صورت گونه‌ای مهاجم معرفی و پراکنده شده‌است. گل راعی در مناطق مختلفی از ایران از جمله دامنه کوه‌های البرز، چالوس، مازندران و نقاط غرب ایران می‌روید. لپه (گیاه‌شناسی)
راسته آلاله‌گان، راسته ختمی، راسته شمعدانی، راسته افرا، راسته شمشاد، راسته گل سرخ، راسته چتریان، راسته کاکتوسها، راسته پامچال، راسته خرمالو، زیتون، زبان گنجشک و یاسمن، گاو زبان، سیب زمینی و گوجه فرنگی، گل میمون، گل جالیز و کنجد، نعنا، بارهنگ و شاه پسند، گل استکانی و کدو، روناس و بداغ، گل مینا، تیره سنبل‌الطیب، بید، راش، فندق و گردو، گزنه، توت، نارون و شاهدانه، اسفناج، گل میخک، چغندر و لاله عباسی، ترشک، علف هفت بند و ریواس.