اولین فیلم‌های بلند میازاکی در چه سالی ساخته شد؟
فیلم بلند
"داستان دارودسته کلی" (۱۹۰۶) با زمانی حدود ۶۰ دقیقه نخستین فیلم بلند داستانی تاریخ سینما است. نخستین فیلم اقتباسی بلند، "بینوایان (فیلم ۱۹۰۹)" بود، دیگر فیلم‌های بلند اولیه شامل "دوزخ (فیلم ۱۹۱۱)", "هوس‌های امپراتور (فیلم ۱۹۱۳)", "الیور توئیست (فیلم ۱۹۱۲)", "ریچارد سوم (فیلم ۱۹۱۲)", "از آخور تا صلیب" (۱۹۱۲) و "کلئوپاترا (فیلم ۱۹۱۲)" هستند. میکیو ناروسه
اولین فیلم مهم او درام کمدی همسر! مثل یک گل سرخ باش! محصول ۱۹۳۵ است. این فیلم به‌عنوان بهترین فیلم سال توسط مجله کینما جونپو انتخاب شد و اولین فیلم ژاپنی بود که در ایالات متحده اکران شد (جایی که استقبال خوبی از آن صورت نگرفت). این فیلم دربارهٔ زن جوانی است که پدرش خانواده اش را به خاطر یک گیشا سابق ترک کرده‌است. وقتی او در یک روستای کوهستانی دورافتاده به دیدار پدرش می‌رود، معلوم می‌شود که همسر دوم برای او بسیار مناسب‌تر از همسر اول است. مورخان بر احساس شیک و مدرن، سبک بصری بدیع و نگرش‌های اجتماعی مترقی فیلم تأکید کرده‌اند. هایائو میازاکی
میازاکی در سال ۱۹۷۹، هنگام تولید مجموعه "آن شرلی با موهای قرمز"، استودیو نیپون انیمیشن را ترک کرد. او طراح صحنه پانزده قسمت اول "آن شرلی با موهای قرمز" بود و قسمت‌ها را سازماندهی کرد. او برای کارگردانی اولین فیلم انیمیشن بلند خود، "قلعه کاگلیوسترو" (۱۹۷۹)، به شرکت تلکام انیمیشن فیلم، زیرمجموعه تی‌ام‌اس انترتینمنت نقل مکان کرد. میازاکی در نقش خود در تلکام انیمیشن فیلم، به آموزش موج دوم کارمندان جدید کمک کرد. میازاکی در سال ۱۹۸۱ شش قسمت از مجموعه "شرلوک هوند" را کارگردانی کرد ولی بخاطر مشکلات مربوط به املاک آرتور کانن دویل، مجموعه توقف تولید شد؛ تا زمان حل مشکلات، میازاکی مشغول پروژه‌های دیگر بود و قسمت‌های باقیمانده را کیوسوکه میکوریا کارگردانی کرد که از نوامبر ۱۹۸۴ تا مه ۱۹۸۵ پخش شدند. میازاکی با الهام از داستان عامیانه «شاهزاده ای که سگ شد» در منطقه تبت، رمان گرافیکی "سفر شونا" را نوشت. این رمان در ژوئن ۱۹۸۳ توسط توکوما شوتن منتشر شد و در سال ۱۹۸۷ در رادیو نیز پخش شد. "یادداشت‌های خیال‌پردازانه هایائو میازاکی" به‌طور نامنظم از نوامبر ۱۹۸۴ تا اکتبر ۱۹۹۴ به عنوان منتخبی از داستان‌های دریافتی رادیو در سال ۱۹۹۵ نیز پخش شدند.
هایائو میازاکی
میازاکی کار بر فیلمنامه مصور "شاهزاده مونونوکه" را در اوت ۱۹۹۴ آغاز کرد، که اواخر دهه ۱۹۷۰، ایده و طرح‌های اولیه آن را در ذهن داشت. در طول تولید اثر، میازاکی با سد نویسنده مواجه شد و در آن زمان، درخواست تهیه موزیک ویدئو "به جای خود"، که آهنگی به همین نام توسط گروه چیج اند اسکا بود را پذیرفت. برای تولید موزیک ویدئو، میازاکی انیمیشن رایانه ای و انیمیشن سنتی را کنار هم گذاشت و این تکنیک را برای "شاهزاده مونونوکه" دوباره مورد استفاده قرار داد. موزیک ویدئو "به جای خود" به صورت یک ویدئو کوتاه پیش از اکران فیلم "زمزمه قلب" در سینماها به نمایش درآمد. علی‌رغم محبوبیت این موزیک ویدئو، سوزوکی گفت که بر آن تمرکز «۱۰۰ درصدی» داده نشد. مارتین اسکورسیزی
اسکورسیزی در دانشگاه نیویورک تحصیل کرد و در سال ۱۹۶۴ لیسانس ادبیات انگلیسی خود را از آن‌جا دریافت کرد. او در سال ۱۹۶۸ مدرک کارشناسی ارشد هنرهای زیبا در فیلم را از دانشکده مدرسه هنر تیش دریافت کرد. در سال ۱۹۶۷، نخستین فیلم بلند او، "چه کسی در اتاقم را می‌زند"، منتشر شد و در جشنواره فیلم شیکاگو به نمایش درآمد. در آن‌جا راجر ایبرت، منتقد سینما، این فیلم را دید و آن را «تداعی شگفت‌انگیز از زندگی شهری آمریکا، اعلام آمدن یک کارگردان نویافتهٔ مهم» توصیف کرد. او مستند "وودستاک" (۱۹۷۰) را همراه دوستش ساختند که برندهٔ جایزهٔ اسکار شد. اسکورسیزی دستیار کارگردان و تدوین‌گر این مستند بود. اسکورسیزی در سال ۱۹۷۱ به هالیوود نقل مکان کرد و در آن‌جا با تعدادی از کارگردانان جوان همکاری کرد. او سپس فیلم‌های "باکسکار برتا" (۱۹۷۲) و "خیابان‌های پایین شهر" (۱۹۷۳) را کارگردانی کرد. مسعود کیمیایی
کیمیایی همچنین برای نخستین بار در سال ۱۳۸۲ در فیلم مستند هشتصد قدم در لاله‌زار ساخته امید شریف موسوی، مقابل دوربین قرار گرفت و راوی اصلی این فیلم دربارهٔ خیابان مشهور تهران قدیم یعنی لاله زار شد که همواره در اغلب فیلم‌های ساخته خودش و حتی رمانش نیز دلبستگی بسیار خود را به آن ابراز کرده‌است. کیمیایی بعد از انقلاب کارگاه آزاد فیلم را تأسیس کرد. کیمیایی در سال ۱۳۸۳ حکم فیلمی با تم رفاقت و انتقام را ساخت. حکم مانند سرب یک اثر کلاسیک با شرایط روز جامعه بود. کیمیایی در سال ۱۳۸۵ رئیس را کارگردانی کرد که فیلم به مانند حکم نشانه از انتقام و عصیان گروهی داشت. فرهنگ ایرانی
در دههٔ ۱۳۳۰، پیشرفت سینما ادامه یافت و شهلا ریاحی با ساخت "مرجان" به نخستین کارگردان زن ایرانی تبدیل شد؛ در این دهه، پویانمایی وارد ایران شد و نخستین تلاش‌های ساخت پویانمایی ایرانی، در ادارهٔ کل فرهنگ و هنرهای زیبای تهران صورت گرفت. نخستین فیلم کوتاه پویانمایی در ایران، توسط اسفندیار احمدیه با عنوان "ملانصرالدین" در ۱۳۳۶ ساخته شد. در دههٔ ۱۳۴۰، سینمای فارسی‌زبان، یکی از دوره‌های اوج خود را تجربه کرد؛ فیلم‌هایی چون "گنج قارون"، "گاو" و "قیصر" در این دوران نمایش یافتند. بنیان‌گذاری نهادی که پخش‌کنندهٔ فیلم‌های کودکان هم باشد، با عنوان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در همین دهه، فرصتی مناسب برای شکل‌گیری سینمای فرهنگی در ایران شد. پیش از انقلاب ۱۳۵۷، افزون بر حضورهای قابل توجه فیلم‌های ایرانی در جشنواره‌های فیلم جهانی، این کشور خود نیز به میزبانی پراهمیت از رویدادهای بین‌المللی سینما در جهان، تبدیل شده‌بود. جشنواره جهانی فیلم تهران در دههٔ ۱۳۵۰، مهم‌ترین جشنوارهٔ سینمایی در آسیا و تنها جشنوارهٔ ردهٔ "الف" از دید فدراسیون بین‌المللی تهیه‌کنندگان در آسیا به‌شمار می‌رفت. پیش از انقلاب ۱۳۵۷ همچنین برای هر ۷۰ هزار نفر یک سینما وجود داشته‌است. میکل‌آنجلو آنتونیونی
در ۱۹۴۳ او به «فرارا» بازگشت و بازرگانی همشهری را پیدا نمود که پذیرا گشت تا که برای نخستین فیلم او سرمایه بگذارد. این فیلمی گواهاک مستندی بود از زندگی پر ستوه ماهیگیران همسایه به نام «مردمان درهٔ پو». اگرچه نیروهای فراگرفت آلمانی بخش‌های درازی ازین فیلم را از میان بردند ولی خوشبختانه بخشی به درازای ۹ دقیقه از آن به جای ماند که به آوند پیش پرده‌ای برای فیلم «جادو شده» Spellbound آلفرد هیچکاک در جشنوارهٔ ۱۹۴۷ فیلم ونیز نشان داده شد. سینمای استرالیا
در سال ۱۹۰۶ اولین فیلم صامت در استرالیا به کارگردانی مشترک چارلز تِیت، میلارد جانسون و ویلیام گیبسون تحت نام "داستان دارودستهٔ کِلی" (The Story of the Kelly Gang) ساخته شد. این اثردر ژانرهای زندگینامه‌ای و وسترن به زندگی ند کلی، یاغی جنگل‌نشین قرن شانزدهم استرالیا و دارودسته‌اش می‌پردازد. برخی پژوهشگران تاریخ سینمای جهان این فیلم را با زمانی حدود ۶۰ دقیقه، نخستین فیلم بلند داستانی تاریخ سینما به‌شمار می‌آورند. کایجو
ژانر ژاپنی از فیلم های هیولاهای غول پیکر است. ژانر کایجو زیرگونه ای از سبک فیلمبرداری توکوساتسو است. گودزیلا کایجو (هیولای غول پیکر) از فیلم گودزیلا در سال ۱۹۵۴ ، یکی از اولین فیلم های ژاپنی است که هیولایی غول پیکر را در خود جای داده است.این فیلم معمولاً به عنوان اولین فیلم کایجو شناخته می شود. شخصیت های کایجو اغلب ماهیتی تا حدودی استعاره دارند.به عنوان مثال گودزیلا ، به عنوان استعاره از سلاح های هسته ای عمل می کند ، که ترس از ژاپن پس از جنگ را در پی بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی منعکس می کند. از دیگر نمونه های بارز شخصیت های کایجو می توان به گیدورا شاه اشاره کرد. سینمای لیتوانی
اولین فیلم تولید شده پس از اشغال لیتوانی با مشارکت موس‌فیلم انجام گرفت. این روند تولید مشترک فیلم با دیگر جمهوری‌های شوروی به عنوان یک سیاست کمیته فرهنگی حزب کمونیست شوروی تا سال ۱۹۵۳ و زمان مرگ استالین ادامه یافت. ۳ فیلم بسیار مهم این دوران "افق آبی" (۱۹۵۷) ساخته ویتاوتاس میکالائوسکاس و "احساسات" (۱۹۶۸) ساخته الجیریس داوسا و آلمانتاس گریکیویشیوس و "جنگهای صلیبی شمالی" (۱۹۷۲) ساخته ماری یوناس گیدریس قابل اشاره هستند. سینمای قزاقستان
پیشینه سینمای قزاقستان در زمان اتحاد جماهیر شوروی قابل تأمل است. آلماتی در آن زمان مرکزی برای مستندسازی و فیلم‌های تبلیغاتی شوروی بود. با این همه اولین فیلم بلند تولید سینمای قزاقستان "آمانگدلی" نام داشت که محصول سال ۱۹۳۹ بود. اگرچه این فیلم در جغرافیای لنینگراد ساخته شده بود. مایکل مان
اولین کار سینمایی موفق مان به عنوان کارگردان فیلم «سارق» (۱۹۸۱) با بازی درخشان جیمز کان بود. تریلر هوشمندانه‌ای که در آن با استفاده از سبک خاص خود ثروت و احساس را در کنار هم قرار داده است. فیلم بعدی او «محافظ» (۱۹۸۳) بازنگری اشغال رومانی توسط نازی هاست که به آن بُعد ماوراالطبیعه داده شده‌است. کار از نظر تجاری با شکست روبه رو شد و کار تا آنجا پیش رفت که تقریباً یونیورسال متقاعد شد کسی برای تماشای فیلم به سینما نخواهد آمد. اگر چه ۹۶ دقیقه فیلم خیلی کوتاه‌تر از چیزی بود که‌مان قصد داشت عرضه کند، اما فیلم توانست هواداران زیادی در بین دوستداران سینما بیابد ولی هنوز پخش آن به صورت DVD باقی‌مانده‌است. انیمه
تاریخ انیمه از اوایل سدهٔ ۲۰ آغاز می‌شود که فیلم‌سازان ژاپنی با واژه انیمیشن که در آن زمان در کشورهایی مانند فرانسه، آلمان، ایالات متحده و روسیه استفاده می‌شد آشنا شدند. کاتسودو شاشین، قدیمی‌ترین انیمه‌ای است ۳ ثانیه‌ای از یک ملوان در سال ۱۹۰۷. برخلاف آمریکا، فیلمسازی ژاپن به صورت سازمانی کوچک بود که با مشکلاتی از قبیل کمبود بودجه، مکان و محدودیت دست به گریبان بود. با مطرح شدن انیمیشن، هنرمندان قادر به ساخت هر نوع کاراکتر و صحنه‌ای شدند. در طی دهه ۷۰، درصد محبوبیت مانگا بسیار بالا رفته بود که معمولاً بعداً انیمیشنی بر اساس آنان نیز ساخته می‌شد. از کارهای اوسامو تزوکا که بعداً معروف به «افسانه» و «خدای مانگا» شد، می‌توان در این زمینه نام برد. به دلیل این چنین فعالیت‌هایی انیمه امروز به عنوان یک هنر شناخته می‌شود. برای مثال، نوع روبات‌های بزرگ که با نام مِکا شناخته می‌شود، با تزوکا شروع، توسط گو ناگائی (Go Nagai) و … رشد پیدا کرد و با یوشیوکی تومینو متحول شد. فهرست آثار هایائو میازاکی
در زیر فهرستی از آثار هایائو میازاکی، فیلمساز و هنرمند ژاپنی، به دسته‌های کارهای اولیه، کارهای مانگا و فیلم‌شناسی تقسیم شده‌است.. برخی از شناخته شده‌ترین کارهای او، فیلم‌های پویانمایی است که در زمان حضورش در استودیو جیبلی ساخته شد و شامل، "همسایه من توتورو" (۱۹۸۸), "شاهزاده مونونوکه" (۱۹۹۷), "شهر اشباح" (۲۰۰۱), "قلعه متحرک هاول" (۲۰۰۴), "پونیو روی صخره کنار دریا" (۲۰۰۸), و "باد برمی‌خیزد" (۲۰۱۳) هستند. سینمای سنگاپور
اولین فیلم بلند تاریخ سینمای سنگاپور به نام "مدیوم" در سال ۱۹۹۲ توسط آرتور اسمیت و به زبان انگلیسی با حضور عوامل بومی ساخته شد. "می پوک" من محصول ۱۹۹۵ ساخته اریک چو کارگردان سنگاپوری اولین فیلمی بود که از سینمای این کشور به یک جشنواره معتبر جهانی ارائه شد. "می پوک من" در ۱۹امین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو به نمایش درآمد و جایزه فیپرشی را از آن خود کرد. اریک چو از آن پس پیوسته در بدنه سینمایی سنگاپور کار کرده‌است. بو جونفنگ نیز از جمله کارگردانان سنگاپوری بود که توسط جشنواره کن کشف گردید. "قلعه شنی" ساخته وی در سال ۲۰۱۰ در بخش هفته منتقدان بین‌المللی در جشنواره فیلم کن اکران شد. دیگر ساخته او به نام "۷ نامه" به عنوان نماینده سینمای سنگاپور برای حضور در بخش جایزه اسکار بهترین فیلم بین‌المللی هشتاد و هشتمین دوره جوایز اسکار معرفی شد که البته به مرحله نهایی نرسید.جشنواره بین‌المللی فیلم سنگاپور (SIFF) که از سال ۱۹۸۶ آغاز به کار کرد، به‌عنوان رویدادی برای معرفی و ارائه آثار فیم‌سازان آسیایی و به‌ویژه سینمای آسیای جنوب شرقی شناخته می‌شود. جایزه اصلی این جشنواره پرده نقره‌ای نام دارد. این جشنواره هرسال حوالی آوریل/مه در سنگاپور برگزار شده و سالانه در حدود ۲۰۰ فیلم از بیش از ۴۰ کشور جهان و با تمرکز با سینمای پیشگام آسیا در این جشنواره نمایش داده می‌شود. این جشنواره که بزرگ‌ترین جشنواره سینمایی سنگاپور به‌شمار می‌رود، هرساله در کنار نمایش فیلم‌ها و اهدای جوایز به بهترین‌ها، اقدام به برگزاری نمایشگاه‌ها، کارگاه‌ها و سمینارهای مربوط به سینما برای دست‌اندرکاران و دانشجویان سینما می‌کند. توشیرو میفونه
میفونه همچنین می‌تواند به عنوان طلایه‌دار آرکی‌تایپ یاکوزا نیز شناخته شود؛ به سبب عملکردی که به عنوان یک گنگستر در "فرشته مست" کوروساوا در سال ۱۹۴۸ به جای گذاشت که اولین فیلم یاکوزایی دانسته می‌شود. اکثر شانزده فیلم کوروساوا-میفونه به عنوان آثار سینمای کلاسیک شناخته می‌شوند. آثاری که عبارتند از "فرشته مست،" "سگ ولگرد"، "راشومون،" "هفت سامورایی،" "دژ پنهان،" "بالا و پایین"، "سریر خون" (اقتباسی از مکبث شکسپیر)، "یوجیمبو،" و "سانجیرو." محسن مخملباف
او با نخستین فیلم بلند خود، توبهٔ نصوح (۱۳۶۱)، فیلم‌سازی مذهبی شناخته‌شد که در راستای شعار انقلابی حمایت از مستضعفان، خواهان دست کشیدن طبقهٔ مستکبر از مال دنیا شده‌است. در سال ۱۳۶۴، مخملباف با نوشتن فیلمنامهٔ زنگ‌ها، برای نخستین بار از طرح شعارهای آرمان‌گرایانهٔ حکومتی، به بررسی پیچیدگی‌های زندگی انسان و جستجو برای معنی زندگی و مرگ رو کرد و با کارگردانی فیلم بایسیکل‌ران، به نقطهٔ عطف کار سینمایی خود در این راستا رسید. بایسیکل‌ران در سال ۱۳۶۷ جایزهٔ بهترین کارگردانی و بهترین فیلمنامهٔ هفتمین جشنوارهٔ فیلم فجر را دریافت کرد. فیلم سه‌بخشی دستفروش (۱۳۶۸) او، ازنظر فضاهای سورئالیستی و شیوهٔ طرح داستان، در سینمای پس از انقلاب اثری تازه به‌حساب می‌آمد. مخملباف در سال ۱۳۶۸ در فیلم کلوزآپ (نمای نزدیک) به کارگردانی عباس کیارستمی نقش خودش را بازی کرد. داستان واقعی فیلم درمورد مردی به نام حسین سبزیان بود که خود را به نام مخملباف به خانواده‌ای معرفی کرده بود و به آنها وعدهٔ ایفای نقش در فیلم بعدی‌اش را داده بود. مخملباف با کارگردانی دو فیلم نوبت عاشقی و شب‌های زاینده‌رود (۱۳۶۹) فیلمساز جداشده از شعارها و آرمان‌گرایی مذهبی را نشان داد که از مخاطب می‌خواهد در هر موقعیت خود را جای فرد مقابل بگذارد. از این دو فیلم، اولی به مسئلهٔ عشق انسان‌ها به هم و روابط خارج از ازدواج و درگیری‌های ناشی از آن، و دومی به آزادی انتخاب، دیدن رزمندگان به‌عنوان انسان‌هایی با نقاط قوت و ضعف دیگر انسان‌های جامعه، و خودکشی می‌پردازد. این دو فیلم توقیف و دررسانه‌های حکومتی و از قلم نویسندگان مطلوب حکومت، متن‌هایی علیه آنها و مخملباف نوشته‌شد. عباس کیارستمی
سال ۱۹۷۵ کیارستمی دو فیلم کوتاه به نام‌های "من هم می‌توانم" و "دو راه حل برای یک مسئله" کارگردانی کرد. در آغاز سال ۱۹۷۶ فیلم "رنگ‌ها" و پس از آن فیلم پنجاه و چهار دقیقه‌ای "لباسی برای عروسی" را به نمایش درآورد. "لباسی برای عروسی" داستان سه نوجوان را نمایش می‌دهد که بر سر یک لباس برای یک جشن عروسی با هم درگیر می‌شوند. این فیلم برنده دیپلم افتخار جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو و برنده دیپلم ویژه هیئت داوران و جایزه تلویزیون ملی ایران یازدهمین جشنواره بین‌المللی فیلم کودکان و نوجوانان تهران شد. نخستین فیلم بلند کیارستمی، فیلم ۱۱۲ دقیقه‌ای گزارش است که در سال ۱۹۷۷ به نمایش درآمد. در این فیلم به یک ممیز مالیاتی پرداخته می‌شود که متهم به دریافت رشوه شده و در ادامهٔ ماجرا یک خودکشی هم در داستان روی می‌دهد. کیارستمی در سال ۱۹۷۹ فیلم "قضیهٔ شکل اول، شکل دوم" را ساخت. کنجی میزوگوچی
حکومت ژاپن برای بزرگداشت خاطرهٔ باشیدو، قهرمان بزرگ ژاپنی، تصمیم گرفت بودجهٔ زیادی در اختیار میزوگوچی قرار دهد تا فیلمی دربارهٔ این قهرمان بسازد. فیلم، در دو قسمت و میان ژوئن ۱۹۴۱ تا فوریه ۱۹۴۲ به نمایش درآمد. قسمت اول فیلم ۵۳۰ هزار ین هزینه داشت؛ درحالی‌که در آن دوران هزینهٔ ساخت هر فیلم ۱۰۰ هزار ین بود. اگرچه فیلم از لحاظ مالی با شکست روبرو شد، اما ظاهراً دولت از فیلم رضایت داشت. موریس پیالا
وی دیر وارد فیلمسازی شد و اولین فیلم بلند خود را در سال ۱۹۶۹ و در سن ۴۴ سالگی با نام "کودکی عریان" ساخت. این فیلم که فرانسوا تروفو کارگردان موج نوی فرانسه یکی از تهیه‌کنندگان آن بود برندهٔ جایزه ژان ویگو شد. جوزف ال. منکیه‌ویچ
او که علاقه داشت کار کارگردانی را هم تجربه کند سر انجام در سال ۱۹۴۶ اولین فیلمش را با نام قلعه اژدها کارگردانی کرد. مزدک میرعابدینی
وی در ابتدا بیش از دو سال در دانشگاه شهید بهشتی ریاضیات کاربردی خواند، اما پس از انصراف داد و گذراندن خدمت سربازی، در دانشگاه آزاد اسلامی تهران موسیقی کلاسیک خواند. بعد از آن راهی ایتالیا شد و از آنجا بود که به گونه‌ای جدی به سینما روی آورد. میرعابدینی سال ۱۳۸۰ تحصیل سینما را در کالج سانتامونیکا آمریکا آغاز کرد و توانست حضور در کارگاه آموزشی داستین هافمن را تجربه کند. او در شهر لس‌آنجلس هشت فیلم کوتاه ساخت و در سال ۲۰۰۵ از دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا فارغ‌التحصیل شد. کنجی میزوگوچی
جی.دی.اندرو معتقد است آثاری که میزوگوچی پس از اکتبر ۱۹۲۵ ساخت، حال و هوای متفاوتی دارند. این تفاوت، از لحظه‌ای آغاز می‌شود که کمال‌گرایی مطلق کارگردان و غمخواری او نسبت به رنج و رفتار بد با زنان، بروز می‌کند. البته قضاوت در این مورد دشوار است؛ زیرا تقریباً هیچ‌یک از آثار اولیهٔ میزوگوچی باقی نمانده‌اند. اولین فیلمی که از میزوگوچی هنوز یافت می‌شود،آواز خانه نام دارد که فیلمی است استودیویی و ناشی از تجارب شخصی خود کارگردان. در این فیلم، معیارهای سنتی، در شهر و حاشیهٔ آن بررسی می‌شوند. میزوگوچی. در این فیلم به پاره‌ای تجربیات مونتاژی دست زده‌است. فیلمنامهٔ این اثر که نوشتهٔ ایونوسوکه شی می‌زو است، برندهٔ جایزهٔ وزارت آموزش و پرورش ژاپن شد. میزوگوچی از دوست دوران مدرسه‌اش کائوگوچی خواست برایش فیلمنامه بنویسد که نتیجهٔ آن فیلمی است با عنوان رنج خانم معلم، که هم مخاطب عام را به وجد آورد و هم تهیه‌کنندهٔ فیلم را. استقبال از فیلم، چنان بود که برای نخستین بار فیلمی از میزوگوچی به اروپا راه یافت و در آنجا نیز، موفقیت‌هایی کسب کرد. علاقهٔ فرانسوی‌ها باعث شد تا میزوگوچی بپذیرد که فیلم دیگری صرفاً برای مخاطبان خارجی بسازد؛ فیلمی براساس رمان نیهون باشی اثر کیوکا ایزومی که در این رمان، تصویری از ژاپن سنتی ارائه شده‌است. دربارهٔ حضور میزوگوچی در جریان‌های چپگرا، بحث بسیار شده‌است؛کائوگوچی معتقد است که دوستش صرفاً به این دلیل با محافل چپگرا رفت‌وآمد داشت که آن روزها، مارکسیسم باب شده بود. به‌هرحال گرایش‌های چپگرایانهٔ میزوگوچی باعث درگیری او با مینوروموراتا رئیس راستگرای استودیوی فیلمسازی شد. با این حال، موقعیت میزوگوچی به عنوان سرپرست بخش فیلمنامه‌نویسی استودیو باعث شد که بتواند فیلم مارش توکیو را بسازد. این فیلم به گونه‌ای بی‌سابقه، از شیوهٔ فیلم‌های خبری بهره می‌برد. فیلم صدادار
فیلم ناطق اصطلاحی است برای فیلم‌هایی که از گفتگوی صوتی هم‌گام‌سازی‌شده بهره می‌گیرند، تا لوح‌های (صفحه‌های) متن خوان. در ابتدا، فیلم‌های صدادار که دربردارندهٔ گفتگوی هم‌گام‌سازی‌شده بودند، و تحت «عکس‌های گوینده»، یا «فیلم ناطق» شناخته می‌شوند، مشخصاً کوتاه بودند. از اوایل (سال ۱۹۰۰ به بعد) تلاش‌هایی دربارهٔ ایجاد فیلم ناطق انجام شده بود، اما برای به وجود آمدن اولین فیلم بلند ناطق ۳۲ سال زمان لازم بود. در اکتبر سال ۱۹۲۷ خواننده جاز به عنوان اولین فیلم بلند ناطق به روی پرده رفت. فیلم‌های ناطق در دوران بعد از دهه ۲۰ میلادی به عنوان یک پدیده جهانی شناخته شدند. در آمریکا، فیلم‌های ناطق، هالیوود را به عنوان یکی از مطمئن‌ترین نظام‌های تبلیغاتی/فرهنگی معرفی کردند. مهدی فرد قادری
مهدی فرد قادری فعالیت‌های سینمایی خود را از سال ۱۳۸۴ با ساخت فیلم‌های کوتاه آغاز کرد. نخستین فیلم سینمایی او با نام جاودانگی که در یک پلان بدون کات در مدت زمان صد و چهل و پنج دقیقه ساخته شد و نخستین نمایش آن در بخش مسابقه اصلی جشنواره فیلم رم بود، جاودانگی در بیش از چهل جشنواره بین المللی به نمایش در آمد و چندین جایزهٔ بین‌المللی دریافت نمود. وی برای این فیلم جایزه بهترین فیلم جشنواره ایسکیا ایتالیا را دریافت کرد. دوران طلایی سینمای مکزیک
دوران طلایی سینمای مکزیک () یک دوره در تاریخ سینما مکزیک بین سالهای ۱۹۳۳ و ۱۹۶۴ است زمانی که صنعت فیلم مکزیک به سطح بالایی از تولید، کیفیت و موفقیت اقتصادی فیلم‌های خود رسید، علاوه بر آنکه در سطح بین‌المللی به رسمیت شناخته شده‌است. در این سال‌ها صنعت فیلم مکزیک تبدیل به مرکز فیلم‌های تجاری در آمریکای لاتین شد. سینمای ماداگاسکار
مشهورترین کارگردان بدنه سینمایی ماداگاسکار ریموند راجاوناریولو است. او که فارغ‌التحصیل دانشگاه مونپلیه است در سال ۱۹۸۸ فیلم کوتاه "گسترش شایعات" را ساخت. این اولین اثر یک سینماگر اهل ماگاسکار بود که در جشنواره‌های مهمی مانند جشنواره فیلم کن، جشنواره فیلم تائورمینا و جشنواره فیلم کارتاژ به نمایش درآمد و برنده جایزه شد. "وقتی ستارگان با دریا ملاقات می‌کنند" (۱۹۹۶) نیز اولین فیلم بلند ریموند راجاوناریولو بود که در گستره سینمای آفریقا به اکران رسید. رضا سبحانی
سبحانی اولین تجربیات فیلم سازی را در سینمای آزاد اهواز آغاز کرد. نقطه عطف این تجربیات فیلم مستند «کشتار» بود. این فیلم در اولین جشنواره سینمایی بعد از انقلاب اسلامی «میلاد» در سال ۱۳۶۰ جایزه بهترین فیلم را دریافت کرد. وی روند فیلم سازی خود را با فیلم‌های مستند و کوتاه دنبال کرد. وی سپس برای کسب تجربیات بیشتر در عالم سینمای حرفه‌ای˛ چند سالی را به عنوان دستیار کارگردان در فیلمهای کیانوش عیاری و همچنین مهدی صباغ‌زاده همکاری داشت... فیلم کوتاه «راهبان» سرآغاز سینمای جدی و مورد علاقه و عصاره تمامی تجربیات سینمایی اش بود. این فیلم جوایز و موفقیت‌های بین‌المللی زیادی همراه داشت و بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۱ در ده‌ها جشنواره خارجی و بین‌المللی از جمله: تورنتو کانادا - کیوتو و توکیو ژاپن – آپسالا سوئد – درآما یونان – پوسان کره جنوبی – درسدن المان – سینه ریل فرانسه – هامبورگ المان – وینترتور سوئیس – کلن المان – تامپره فنلاند – کلارا هند – اولین جشنواره فیلم عرب در کشور قطر و... حضور می‌یابد... این فیلم درجشنواره تورنتو در فهرست انتخابی برای اسکار معرفی شد... فیلم راهبان همچنین فیلم منتخب عباس کیارستمی برای نمایش در جشنواره توکیو ژاپن˛ و در بخش منشور سینمای ایران این جشنواره به نمایش درآمد... سبحانی در سال ۱۳۸۰ اولین فیلم بلند سینمایی خود را با عنوان «زیستن» کارگردانی کرد. دومین ساخته بلند سینمایی اش فیلم(خاک سرد) است که برنده بهترین فیلم و کارگردانی سی و هشتمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم رشد و سازمان کشورهای اسلامی (ایسسکو) گردید... از آثار دیگر او می‌توان به «آفتاب پشت برف»، «رژیم طلایی» و «به تهران خوش آمدید» را نام برد. سینمای ایران
تا سال ۱۳۰۹ خورشیدی، سینماهای ساخته شده به نمایش فیلم‌های غربی که در مواردی زیرنویس فارسی داشتند، می‌پرداختند. تا اینکه در این سال، اوانس اوگانیانس نخستین فیلم بلند سینمایی ایران را به نام "آبی و رابی" ساخت. فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های هایائو میازاکی
فیلم "شاهزاده مونونوکه" میازاکی اولین فیلم انیمیشنی بود که برنده جایزه آکادمی ژاپن برای بهترین فیلم سال شد. توزیع آن به جهان غرب محبوبیت و نفوذ استودیو جیبوری را در خارج از ژاپن بسیار افزایش داد، و فیلم ۲۰۰۱ "شهر اشباح" او موفق به دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی در هفتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار شد. فیلم ۲۰۰۴ "قلعه متحرک هاول" و فیلم "پونیو روی صخره کنار دریا" در سال ۲۰۰۹ جوایز مختلفی از جمله انیمیشن سال در جایزه انیمه توکیو را دریافت کرد و هر دو نامزد دریافت جایزه آنی برای کارگردانی در یک تولید بلند شدند. فیلم ۲۰۱۳ "باد برمی‌خیزد" نیز بسیار جایزه گرفت؛ انیمیشن سال را از جایزه آکادمی ژاپن و نامزدی جایزه بهترین فیلم غیر انگلیسی‌زبان در هفتاد و یکمین جایزه گلدن گلوب را دریافت کرد. "قلعه متحرک هاول" و "باد برمی‌خیزد" نامزد دریافت جایزه بهترین انیمیشن از هفتاد و هفتمین و هشتاد و هشتمین دوره جوایز اسکار شدند. میازاکی به دلیل تأثیر در انیمیشن و سینما، در نوامبر ۲۰۱۴ جایزه اسکار افتخاری را دریافت کرد. سینمای ساموآ
در سال ۲۰۱۰ اولین فیلم کوتاه تاریخ سینمای ساموآ توسط توسی توماسیز به نام "فضاهای مقدس" ("Sacred Spaces") ساخته شد. توماسیز در ۲۰۱۱ اولین فیلم بلند ملی ساموآ به نام "سخنور" ("The Orator)" را با حمایت مالی دولت و با استفاده از عوامل بومی و به زبان ساموآیی و در خاک این کشور کارگردانی کرد. این فیلم به عنوان نماینده سینمای نیوزیلند برای حضور در بخش بهترین فیلم خارجی زبان به هشتاد و چهارمین دوره جوایز اسکار معرفی شد که در لیست نهایی قرار نگرفت. "سخنور" در جشنواره‌های خارجی زیادی از جمله جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو نیز به نمایش درآمد. پلوتو (دیزنی)
نخستین سری از کارتونهای پلوتو در سال ۱۹۳۷ ساخته شد البته پیش از آن نیز، پلوتو در ۲۴ قسمت از کارتونهای میکی موس ظاهر شده بود و به ایفای نقش پرداخته بود. از سال ۱۹۳۰ تا ۱۹۵۳ پلوتو در مجموع در ۸۹ فیلم کوتاه ظاهر شد و تعدادی از آنها نامزد دریافت بهترین پویانمایی کوتاه شدند. هایائو میازاکی
در ژوئن ۱۹۹۷، شرکت توکوما شوتن با استودیو جیبوری ادغام شد. ایده فیلم بعدی میازاکی هنگام تعطیلات در یک کابین کوه با خانواده و پنج دختر جوان که از دوستان خانوادگی بودند، مطرح شد. در آنجا میازاکی فهمید که برای دختران ۱۰ ساله فیلمی خلق نکرده و تصمیم گرفت این کار را انجام دهد. برای الهام‌گیری، او مجله‌های مانگای شوجو مانند "ناکایوشی" و "ریبون" را مطالعه کرد، اما احساس کرد که آنها فقط موضوعاتی مثل «کراش داشتن و عشق بازی» را نشان می‌دهند و این چیزی نیست که دختران «آن را در قلب خود دوست دارند». بنابراین تصمیم گرفت که فیلمی دربارهٔ یک قهرمان زن تولید کند تا مخاطبان شوجو، با تحسین به او نگاه کنند. تولید این فیلم با نام "شهر اشباح" با بودجه ۱٫۹ میلیارد ین (۱۵ میلیون دلار آمریکا) در سال ۲۰۰۰ آغاز شد. مانند "شاهزاده مونونوکه"، کارمندان از تکنیک انیمیشن رایانه ای استفاده کردند اما این فناوری را فقط برای ارتقا ارائه داستان به کار بردند و تمام فیلم را رایانه ای نساختند. "شهر اشباح" با نمادهای طمع انسان سروکار دارد، و یک سفر برزخی در قلمرو ارواح را به نمایش می‌کشد. فیلم در ۲۰ ژوئیه ۲۰۰۱ اکران شد که مورد تحسین بالای منتقدان قرار گرفت و از بزرگترین فیلم‌های دهه ۲۰۰۰ محسوب می‌شود. "شهر اشباح" برنده جایزه آکادمی ژاپن برای بهترین فیلم سال، و جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی شد. این فیلم از نظر تجاری نیز موفق بود و ۳۰٫۴ میلیارد ین (۲۸۹٫۱ میلیون دلار آمریکا) در گیشه کسب کرد و به پردرآمدترین فیلم ژاپن تبدیل شد، این رکورد تقریباً ۲۰ سال در اختیار "شهر اشباح" بود. مجیدرضا مصطفوی
انارهای نارس اولین فیلم بلند سینمایی مجیدرضا مصطفوی است. مراحل دریافت مجوز فیلمنامهٔ انارهای نارس (نگارش توسط مصطفوی و مهدی تراب‌بیگی) چندین سال طول کشید و برای اولین بار در سال ۱۳۹۲ در بخش مسابقه سودای سیمرغ و همچنین نگاه نو سی و دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر به نمایش درآمد و مورد تحسین منتقدان و اهالی رسانه قرار گرفت. او با این فیلم در بخش مسابقه سی و ششمین دورهٔ جشنواره بین‌المللی فیلم مسکو که یکی از جشنواره‌های معتبر جهانی است حضور داشت و نامزد دریافت جورج طلایی برای بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و بهترین بازیگر زن شد. حضورهای بین‌المللی این فیلم در بیش از بیست جشنواره معتبر فیلم دیگر نیز ادامه داشت و توسط فدراسیون بین‌المللی منتقدان فیلم (فیپرشی) و هالیوود ریپورتر مورد تحسین قرار گرفت. این فیلم در هفدهمین جشن سینمای ایران نامزد دریافت بهترین فیلمنامه سال نیز شد. سینمای مکزیک
سینمای مکزیک به صنعت فیلم در مکزیک اشاره دارد. تاریخ سینمای مکزیک از اواخر سده ۱۹ میلادی آغاز می‌شود. زمانی که برخی از علاقه‌مندان این رسانه اتفاقات تاریخی، به خصوص انقلاب مکزیک، را مستند کردند و فیلم‌هایی ساختند که به تازگی کشف شده‌اند. جشنواره بین‌المللی فیلم گوادالاخارا که معتبرترین جشنواره فیلم آمریکای لاتین است، در مکزیک برگزار می‌شود. جشنواره دیگر سینمای مکزیک، جایزه آریل است. سینمای مکزیک دو بار برنده نخل طلایی جشنواره فیلم کن شده‌است؛ یکی برای فیلم "ماریا کاندلاریا" در ۱۹۴۶ و دیگری برای "ویریدیانا" در ۱۹۶۱ که مکزیک را صاحب بیشترین نخل طلا در آمریکای لاتین می‌کند. سینمای مکزیک، چهارمین صنعت فیلم آمریکای شمالی و اولی در آمریکای لاتین است. هایائو میازاکی
در سپتامبر ۲۰۰۱، استودیو جیبوری از ساخت فیلم "قلعه متحرک هاول" بر پایه رمانی به همین نام نوشته دیانا وین جونز خبر داد. در ابتدا مامورو هوسودا از توئی انیمیشن برای کارگردانی این فیلم انتخاب شد، اما اختلافات بین هوسودا و مدیران استودیو جیبوری منجر به کنار گذاشته شدن او از پروژه شد. شش ماه بعد استودیو جیبوری، پروژه را دوباره زنده کرد. میازاکی بعد از خواندن رمان جونز، برای کارگردانی اثر الهام گرفت و تحت تأثیر قلعه ای که در حومه شهر حرکت می‌کند، قرار گرفت. رمان چگونگی حرکت قلعه را توضیح نداده بود، که منجر به استفاده از ایده‌های میازاکی شد. او برای بررسی معماری و محیط پیرامون صحنه فیلم به شهر کلمار و ریکویر در آلزاس فرانسه سفر کرد. او با الهام از آثار آلبرت روبیدا، مفاهیم «فناوری آینده» ، و هنر توهم قرن ۱۹ اروپا را به فیلمنامه اضافه کرد. فیلم به صورت دیجیتالی تولید شد اما شخصیت‌ها و پس زمینه‌ها قبل از دیجیتالی شدن با دست ترسیم شدند. "قلعه متحرک هاول" در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۴ منتشر شد و مورد تحسین گسترده منتقدان قرار گرفت. فیلم در شصت و یکمین جشنواره فیلم ونیز جایزه اوسلای طلایی را بخاطر برتری در زمینه فنی دریافت کرد، و نامزد جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی شد. در ژاپن فیلم "قلعه متحرک هاول" در هفته اول اکران خود رکورد ۱۴٫۵ میلیون دلار فروش کرد. این فیلم با درآمد جهانی بیش از ۱۹٫۳ میلیارد ین در میان پردرآمدترین فیلم‌های ژاپن باقی ماند. میازاکی «جایزه افتخاری شیر طلایی یک عمر موفقیت» را در شصت و دومین جشنواره فیلم ونیز در سال ۲۰۰۵ دریافت کرد. یتیمان میکی
این فیلم در پنجمین دوره جوایز اسکار در ۱۹۳۲، نامزد جایزه اسکار بهترین پویانمایی شد و نکته جالبش این است که آن سال اولین دوره جایزه بهترین پویانمایی کوتاه بود. این فیلم یکی دیگر از فیلم‌های دیزنی یعنی، "گل‌ها و درخت‌ها"، که اولین فیلم رنگی دیزنی نیز بود باخت. هایائو میازاکی
"شاهزاده مونونوکه" در نخستین اکران خود در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۷ مورد تحسین منتقدان قرار گرفت و به اولین فیلم انیمیشنی تبدیل شد که جایزه آکادمی ژاپن برای بهترین فیلم سال را دریافت می‌کند. این فیلم از نظر تجاری نیز موفق بود و در مجموع ۱۴ میلیارد ین (۱۴۸ میلیون دلار آمریکا) درآمد کسب کرد. و برای چند ماه، به پردرآمدترین فیلم ژاپن تبدیل شد. شرکت میرامکس حق پخش فیلم را برای آمریکای شمالی خریداری کرد؛ در آن زمان، این اولین تولید استودیو جیبوری بود که درآمد قابل توجهی در ایالات متحده دریافت می‌کند. ولی در گیشه تا حدود زیادی ناموفق بود و فقط حدود ۳ میلیون دلار فروش داشت، به هر حال این فیلم، استودیو جیبوری را به جهان معرفی کرد. میازاکی اعلام کرد که "شاهزاده مونونوکه" آخرین فیلم او خواهد بود. کنجی میزوگوچی
برخلاف آنچه در مورد ماهیت طاقت‌فرسای سبک میزوگوچی گفته می‌شود، خانم تاناکا چنین پیامدهایی را در سبک میزوگوچی موجه می‌داند. او می‌گوید چنین شیوه‌ای، در بازیگر تنش ایجاد می‌کرد، بهتر می‌توانست بازی‌اش را ارئه دهد. سر صحنه، دستور العمل میزوگوچی به بازیگر، کلی بود: «در مقابل شخصیتی که در فیلمنامه وجود دارد مثل یک آینه عمل کن؛ آن را منعکس کن و طبیعی باش!» او جز این چیزی نمی‌گفت. کمپانی شوچیکو، به دلیل فضای نامتعارف آثار میزوگوچی، که با زمانه همخوانی نداشت؛ کمتر به او امکان ساخت فیلم می‌داد؛ اما فیلم بعدی وی این فرصت را فراهم آورد تا میزوگوچی، اثری بسازد که با شرایط روز و حکومت کشور همسو بود. این فیلم، که در کارنامهٔ میزوگوچی اثر مهمی محسوب می‌شود، ۴۷ رونین یا The loyal forty seven Ronin of Genroku نام دارد که داستانش در اوایل قرن هجدهم می‌گذرد و براساس یکی از افسانه‌های بزرگ حماسی ژاپن ساخته شده‌است. فیلمنامهٔ این فیلم، ار مشترک یودا و کن‌چیروهارا، و بر اساس نمایشنامه‌ای تاریخی بود. نیکیتا میخالکوف
میخالکوف پس از فراگیری بازیگری تئاتر، در تئاتر واختانقف روسیه بازی کرد. او نخستین حضورش در سینما را با بازی در فیلم مسکو زیر گام‌های من در سال ۱۹۶۴ تجربه کرد. میخاکوف پس از آن با بازی در فیلم‌های دیگری مانند آشیانه کوچک (آندره کونچالفسکی) به هنرپیشه‌ای معروف تبدیل شد. او به دلیل علاقه به فیلمسازی، زیر نظر استادانی همچون میخاییل روم و آندره کونچالفسکی به یادگیری کارگردانی پرداخت. نخستین اثر او فیلم کوتاه «"به زودی به خانه برمی‌گردم"» (۱۹۶۸) بود. او تاکنون افزون بر کارگردانی حدود ۲۰ فیلم، در در بیش از ۲۰ فیلم نیز بازی کرده‌است. فرخ غفاری
او سینمای حرفه‌ای را با ساخت فیلم «جنوب شهر» در سال ۱۳۳۷ آغاز کرد. تصویر کردن اهالی فقیر جنوب شهر تهران با نگاهی ناتورالیستی سبب شد که فیلم بیش از چند شب روی پرده دوام نیاورد و توقیف شود. با تغییر نام به «رقابت در شهر» و حذف بسیاری از صحنه‌های انتقادی و اجتماعی و با سانسور این فیلم در سال ۱۳۴۲ روی پرده رفت. جنوب شهر از بسیاری جهات بر فیلم‌های فارسی برتری داشت. یک سال بعد به واسطه شکست فیلم جنوب شهر، فیلم «عروس کدومه» را در سال ۱۳۳۸ ساخت. این فیلم در کارنامه هنری او ضعیف‌ترین کار غفاری قلمداد می‌شود. پس از جنوب شهر و عروس کدومه، تا چند سال فیلم سینمائی نساخت تا آنکه در سال ۱۳۴۳ فیلم شب قوزی را با بازی پری صابری با اقتباس یکی از داستان‌های هزار و یک شب پدیدآورد. غفاری شب قوزی را در تنگدستی به وجود آورد. این فیلم براساس یکی از داستان‌های هزار و یکشب (البته در قالبی نو و در چارچوب مسائل روز) شکل گرفته بود و خود غفاری نیز در آن بازی داشت. تیزبینی فرخ غفاری در امروزی کردن داستان هزار و یکشب سبب می‌شد که تماشاگر با کیفیت شرایط زندگی قشرهای مختلف جامعه و جنبه‌های تیره و روشن اخلاقیات مردم آشنایی دقیقی داشته باشد. شب قوزی در ایران و خارج از ایران و در سینما تک فرانسه، جشنوارهٔ جهانی فیلم تهران، جشنواره لوکارنو ۱۹۶۵، سینماتک‌های انگلیس، بلژیک و سوئیس به نمایش درآمد و تحسین بسیاری را برانگیخت. مجله ورایتی غفاری را ستود و ژرژ سادول منتقد نامدار فرانسوی نوشت: «شب قوزی یک کمدی پرنشاط و به منزله کشف یک سینمای نوین است.» هژیر داریوش، پیرامون این فیلم و جوّ سینمایی آن زمان چنین نوشت: «با شکیبایی بی حد منتظر اولین فیلم طویل ایران شدیم، که بتوان در مقابل شب قوزی اثر فرخ غفاری (سومین فیلم طویل کارگردانی که قبلاً ۹ فیلم کوتاه مستند نیز ساخته) با جمعیت خاطر کامل اعلام می‌کنیم که سینمای ایران شروع شد اما آنچه مهمتر است، آنچه بیشتر خوشحالمان می‌کند این است که این شروع خوبی است.» اما با وجود این همه، غفاری تا یازده سال ساختن فیلم سینمایی را کنار گذاشته بود و در سال ۱۳۵۴، آخرین فیلمش «زنبورک» را ساخت. زنبورک، پرداخت طنزگونهٔ غفاری از آمال و آرزوهای بَدوی انسان‌ها در گذشته‌ای نه چندان دور است. در این فیلم که شکل گزارش‌گونه‌ای دارد، قصه با بیان سینمایی هماهنگ است. طنز سیاه فیلم، استوار بر قواعد قراردادی سینمائی است. نوعی از کار که، در پاره‌ای موارد با کارهای پازولینی شباهت دارد. در کلیت، زنبورک فیلمی است بدون ادعا که به خواست اکثریت تماشاگران نزدیک است، بدون آنکه در ورطهٔ سینمای بازاری و مبتذل افتاده باشد. او در این فیلم، برخلاف اثر قبلی اش «شب قوزی»، از ستارگان معروف سینما چون پرویز صیاد و پوری بنائی استفاده نمود و پس از این دیگر فیلم سینمائی نساخت. داگی مارچ
داگی مارچ یک سینمایی انیمه درام کمدی ماجراجویی ژاپنی به کارگردانی آکیرا دایکوبارا در سال ۱۹۶۳ است که توسط شرکت توئی توزیغ شد. این نخستین عنوان هایائو میازاکی است که پیش از رسیدن به شهرت بر روی آن کار کرد. فیلم در تاریخ ۲۱ دسامبر ۱۹۶۳ در ژاپن اکران شد. موموتارو: ملوانان مقدس
موموتارو: ملوانان مقدس نخستین فیلم بلند انیمه ژاپنی است که توسط میتسویو سئو به منظور ساختن یک فیلم پروپاگاندا در سال ۱۹۴۵ میلادی و در جنگ جهانی دوم کارگردانی شد. گریس کلی
موفقیت‌هایش در نمایش‌های تلویزیونی سبب شد تا در سال ۱۹۵۱ در اولین فیلمش چهارده ساعت به کارگردانی هنری هاتاوی در نقش کوچکی ظاهر شود. سال بعد در نقش ایمی کین در فیلم وسترن ماجرای نیمروز و در کنار گری کوپر و کارگردانی فرد زینه‌مان حضوری برجسته یافت و به بازیگری محبوب تبدیل گشت. در سال ۱۹۵۳ بازی در فیلم موگامبو در کنار کلارک گیبل و اوا گاردنر و کارگردانی جان فورد بر شهرت و محبوبیت او افزود. در سال ۱۹۵۴ در فیلم ام را نشانه قتل بگیر به کارگردانی آلفرد هیچکاک بازی کرد. بازی در فیلم دختر روستایی در سال ۱۹۵۴ جایزهٔ اسکار را برای او به ارمغان آورد. در سال ۱۹۵۵ در دو فیلم گرفتن یک دزد و پنجره پشتی به کارگردانی هیچکاک بازی کرد. سینمای مراکش
اگر فیلم لومی‌یر را اولین فیلمی که در خاک مراکش تولید شد، در نظر بگیریم این روند برای نیم قرن بعد با شتاب زیادتری پیگیری شد. جغرافیای بکر و طبیعت منحصربفرد منطقه ورزازات محلی ناب برای ساخت و تولید فیلم‌های سینمایی اروپایی و آمریکایی مهیا کرد و در واقع هم‌اکنون نیز یکی از بزرگ‌ترین استودیوهای فیلم‌برداری جهان در صحرای ورزازات قرار دارد. به سبب همین استقبال در سال ۱۹۴۴ مرکز ملی فیلم مراکش به عنوان یک آژانس نظارتی در رباط شکل گرفت. چند دهه بعد استودیو اطلس فیلم در همان منطقه در سال ۱۹۸۳ تأسیس گردید. میکی و آماتورها
میکی و آماتورها (به انگلیسی: Mickey's Amateurs) یک فیلم کوتاه انیمیشن آمریکایی محصول سال ۱۹۳۷ است که توسط استودیو انیمیشن والت دیزنی ساخته شده و توسط یونایتد آرتیستس منتشر شده است. عنوان این کارتون که در ابتدا کنسرت آماتور میکی بود داستان یک نمایش استعدادیابی آماتورها را به میزبانی میکی‌ماوس نمایش می‌دهد. این فیلم کوتاه نودو چهارمین فیلم کوتاه میکی‌موس به کارگردانی پینتو کالویگ، اردمان پنر و والت فایفر انجام شد و اولیور والاس آهنگساز آن می‌باشد. صداپیشه‌های اثر شامل والت دیزنی در نقش میکی، کلارنس نش در نقش دانلد داک، فلورانس گیل به عنوان کلارا کلک، و پینتو کلویگ در نقش پیت و گوفی هستند. شرکت والت دیزنی
دیزنی تصمیم گرفت مرزهای انیمیشن را بیش از پیش فراتر بگذارد، تولید نخستین فیلم بلند انیمیشن خود را در سال ۱۹۳۴ آغاز کرد. سه سال طول می‌کشد تا به پایان برسد، سفید برفی و هفت کوتوله، در دسامبر ۱۹۳۷ به نمایش درآمد و تا سال ۱۹۳۹ به پردرآمدترین فیلم آن زمان تبدیل شد. سفید برفی از طریق RKO Radio Pictures، که توزیع محصول دیزنی را در ژوئیه ۱۹۳۷، پس از تلاش هنرمندان متحد برای دستیابی به حقوق تلویزیونی شورت‌های دیزنی در آینده ، منتشر کرد. دیزنی با استفاده از سود سفید برفی، ساخت یک مجتمع استودیویی جدید با مساحت ۵۱ هکتار (۲۱۰٬۰۰۰ متر مربع) را در بوربانک، کالیفرنیا تأمین کرد. استودیوی جدید والت دیزنی، که دفتر مرکزی این شرکت تا به امروز دفتر مرکزی آن است، تا پایان سال ۱۹۳۹ تکمیل و برای تجارت آزاد بود. سال بعد در ۲ آوریل، تولیدات والت دیزنی عرضه اولیه خود را ارائه داد. سینمای کردی
اولین فیلمی که در تاریخ سینما و در قالب یک فیلم داستانی، تصویری مستند از کردهای ایزدی ساکن ارمنستان ارائه کرد، فیلم «زاره» تولید سال ۱۹۲۶ روسیه و اثر فیلم‌ساز ارمنی هاموبیک نازاریان بود؛ اما آثار سینمایی فیلم‌ساز کرد اهل ترکیه یلماز گونای هم‌چون رمه (۱۹۷۸)، دیوار (۱۹۸۳) و مشخصاً فیلم تحسین‌شده‌اش "جاده" (۱۹۸۲) را می‌توان جدی‌ترین قدم برای شکل‌گیری یک رویکرد جدید سینمایی دانست. ترزا رایت
در سال ۱۹۴۱ با نخستین فیلمش روباهان کوچک به شهرت رسید و برای آن کاندیدای دریافت بهترین بازیگر نقش مکمل شد. سال‌ها بعد همین جایزه را برای خانم مینور بدست آورد و بار دیگر کاندیدای آن برای "مایه افتخار یانکی ها " (برای نقش اول) بود. لاپوتا قلعه‌ای در آسمان
لاپوتا قلعه‌ای در آسمان یک فیلم ماجراجویی پویانمایی که در سال ۱۹۸۶ بر اساس داستانی فانتزی از خود هایائو میازاکی و تحت تأثیر بسیاری از افسانه‌های و آموزه‌های شرقی ساخته شده و همانند دیگر کارهای این کارگردان سرشار از زیبایی‌های دیداریست. از آنجایی که مخاطب اصلی از فیلم کودکان هستند کارگردان با آوردن شخصیت‌های فرعی و کمدی و تعدد رویدادها بر حس ماجراجویانه فیلم افزوده است. این انیمه اولین فیلمی است که توسط استودیو جیبلی تولید و توزیع شد. پویانمایی
•در سال ۱۹۳۷ کمپانی والت دیزنی نخستین انیمیشن سینمایی خودشو به نام سفید برفی و هفت کوتوله ارائه کرد که هنوز هم به عنوان یکی از آثار مطرح انیمیشن سازی ازش یاد میشود بعدا در سال ۱۹۳۹ با سفر گالیور و بعدا با انیمیشن های پینوکیو و فانتسی میکی موس هر دو در سالهای ۱۹۴۰ ادامه پیدا کرد. مایکل جکسون
در ۱۲ سپتامبر ۱۹۸۶ فیلم چهاربعدی "کاپیتان ئی‌او" با نقش‌آفرینی جکسون اکران شد. "کاپیتان ئی‌او" از نخستین فیلم‌های چهاربعدی جهان است. این فیلم ۱۷ دقیقه‌ای به کارگردانی فرانسیس فورد کاپولا، کارگردان مجموعه فیلم‌های معروف پدرخوانده و دراکولای برام استوکر و تهیه‌کنندگی جورج لوکاس، کارگردان فیلم جنگ ستارگان ساخته شد. مبلغی که برای دقیقه به دقیقهٔ این فیلم هزینه شد، آن را به پرخرج‌ترین فیلم تاریخ سینما بدل کرد. هزینهٔ ساخت این فیلم ۱۷ دقیقه‌ای، براساس گزارش‌ها بین ۲۰ تا ۳۰ میلیون دلار بوده‌است. مایکل این فیلم را برای پارک‌های تفریحی دیزنی لند ساخت و به سرعت جزئی از نمایش‌ها و جاذبه‌های این پارک‌ها شد. دیزنی‌لند، این فیلم را به مدت ۱۱ سال و والت دیزنی ورلد نیز از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۴ به نمایش درآورد. مرد عنکبوتی (فیلم ۱۹۷۸)
کارگردانی این فیلم بر عهده کویچی تاکموتو و نویسندگی سوسومو تاکاکو بوده‌است. این فیلم اولین حضور شخصیت جوزو مامیا بود که متعاقباً در سه قسمت از سریال قسمت‌های ۱۱، ۱۲ و ۱۴ ظاهر شد. طول این فیلم به اندازه قسمت‌های سریال است اما به صورت عریض فیلمبرداری شده‌است. بدلکاری‌های این فیلم رقص و حرکات آکروباتیک توسط باشگاه اکشن ژاپن (JAC) انجام شده‌است. تاریخچه انیمه
در سال ۱۹۶۳ Sennin Buraku به عنوان اولین انیمه late night و Wolf Boy Ken اولین مجموعه تلویزیونی از Toei Doga معرفی شدند. Mushi Pro به ساخت انیمه‌های بیشتر ادامه دادند و موفقیت‌هایی نیز کسب کردند. از جمله مجموعه‌های موفق Mushi, شیر سفید Kimba ساخت سال ۱۹۶۵ بود. جادوگر Sally اولین انیمه جادوگری دخترانه بود ک در سال ۱۹۶۶ شروع به پخش کرد. نسخه اصلی انیمه تلویزیونی مسابقه سرعت (speed racer) در سال ۱۹۶۷ شروع شد و با موفقیتی بزرگ به West White آورده شد. در همان زمان انیمه ای با اقتباس از شوالیه شاهزاده (princess knight) اثر Tezuka پخش شد. این انیمه از معدود انیمه‌های shoujo دهه خود گردید. دو سال بعد از ساخت یک فیلم اقتباسی، اولین انیمهٔ اقتباسی در سال ۱۹۶۸ از مانگای Cyborg 009 اثر Shotaro Ishinomri ساخته شد مایکل کین
نخستین نقشی که موجب درخشش مایکل کین یا همان مایکل وایت شد، بازی در "فیلم زولو" در سال ۱۹۶۴ بود. وی در این فیلم نقش اول که نقش یک افسر ثروتمند و ناتوان بود را بر عهده گرفت. بازی در این فیلم فرصت‌های ارزشمندی را نصیب وی کرد. مایکل با بازی در "فیلم پرونده ایپکرس" و "الفی" در سال ۱۹۶۶ به شهرت خود افزود. وی به خاطر لهجه ای متفاوت و چهره ای جدید در نقش یک شهروند متوسط بسیار مورد استقبال قرار گرفت. مایکل کین در سال ۱۹۸۶ به واسطهٔ درخشش روزافزون خود در عرصه سینما توانست در "فیلم هانا و خواهرانش" حضور پیدا کند و به خاطر هنرنمایی خوب خود موفق به دریافت جایزهٔ اسکار شد. پس از آن با بازی در فیلم‌هایی از جمله "لیتل ویس" و "قوانین خانه سیدر" به دههٔ ۹۰ که دوران پرافتخار بازیگری اش بود، ورود پیدا کرد.ازدواج اول مایکل کین با پاتریشیا هانیس بود که زندگی مشترک آن‌ها دوام زیادی نداشت. حاصل این ازدواج یک فرزند به نام دومینیک بود. سرانجام مایکل برای بار دوم با شکیرا کین ازدواج کرد که این ازدواج تا به امروز ادامه داشته‌است. حاصل این ازدواج نیز دختری به نام ناتاشا حلیمه است. سینمای ماداگاسکار
قدیمی‌ترین تولید سینمایی در ماداگاسکار در سال ۱۹۳۷ توسط یک شهروند مالاگاسی به نام راهب فیلیپ رابرجو با عنوان "رسالاما، شهید" کارگردانی شد. این فیلم سیاه و سفید ۲۲ دقیقه‌ای که با دوربین ۹٫۵ میلیمتری تصویربرداری شده بود دربارهٔ خواهر رسالاما راهبه فداکار سرزمین ماداگاسکار است. اکنون نسخه کامل "رسالاما، شهید" از بین رفته‌است و تنها ۱۱ دقیقه از فیلم موجود می‌باشد. فهرست فیلم‌های استودیوی انیمیشن والت دیزنی
نخستین فیلم دیزنی "سفید برفی و هفت کوتوله" (۱۹۳۷) بود که به عنوان یکی از نخستین فیلم‌های بلند پویانمایی کامل و اولین فیلم پویانمایی ساخته‌شده در ایالات متحده محسوب می‌شود. از فیلم‌های اخیر این استودیو می‌توان به یخ‌زده ۲، رایا و آخرین اژدها و افسون (۲۰۲۱) اشاره کرد. دو فیلم دیگر قرار است در آینده تولید شوند: "دنیای عجیب" در ۲۳ نوامبر ۲۰۲۲ و پروژه‌ای بدون عنوان از کارگردان کارلوس لوپز استرادا در ۲۲ نوامبر ۲۰۲۳. شهرک سینمایی و تلویزیونی ایران
احداث شهرک سینمایی در سال ۱۳۵۸، به طرح و پیشنهاد علی حاتمی، کارگردان شهیر سینمای ایران، آغاز شد. طرح علی حاتمی و ولی‌الله خاکدان تولید سریالی با مضمون تاریخ سیاسی معاصر ایران بود که فاصله‌ای کوتاه از اوایل دوره رضاشاه را در بر می‌گرفت. در این دوره، عده‌ای از آزادی خواهان پنهانی، با تشکیل کمیته مجازات، اقدام به ترور سران مملکتی می‌کردند که در آشفتگی اوضاع اقتصادی و افزایش فقر دست داشتند. هزاردستان (که علی حاتمی طرح اولیه آن را به نام «جاده ابریشم» در سال ۱۳۵۵ نوشته بود) به قدرت‌های سیاسی پنهانی می‌پرداخت که نقش مهمی در حذف و ترور اشخاص سیاسی داشتند. هم‌زمان با آغاز تولید هزار دستان، از آن جا که این سریال شرایط جغرافیایی و شهری مناسب همان دوران اوایل قرن چهاردهم شمسی را می‌طلبید، احداث شهرک سینمایی نیز با طراحی خاص آغاز شد. ۱۰ هکتار مساحت برای ساخت و بازسازی تهران قدیم در نظر گرفته شد، و سپس عکس‌هایی از ساختمان‌ها، عمارت‌های دولتی، محله‌ها، خیابان‌های تهران و لباس و نوع پوشش و… تهیه شد. حاتمی عکس‌ها و اسناد را در شهرک سینمایی ایتالیا، به نام چینه‌چیتا با کمک نقاشی ایتالیایی اتود زد و تابلوهای کوچکی به وجود آورد. سپس با کمک یکی از بهترین دکوراتورهای ایتالیایی به نام جانی کورتینا و گروه بزرگ او، نقشه شهرک را در مقیاس ۱:۱۰۰ ترسیم کرد و با ساخت ماکتی از شهرک به ایران بازگشت و پس از مدتی با بررسی اراضی کناره بزرگراه تهران کرج، احداث شهرک در اسفند سال ۱۳۵۸ آغاز شد. از مکان‌های سریال هزار دستان به میدان توپخانه، ساختمان شهرداری، ساختمان عدلیه، خیابان لاله‌زار، خیابان اکباتان، جواهر فروشی قازاریان، گراند هتل، ساختمان شاهآباد و کافه پارس تهران قدیم می‌توان اشاره کرد. نماهایی از خیابان اکباتان، لاله زار، و تهران قدیم بین سال ۱۳۱۵ تا ۱۳۲۰، نیز موجود است. یکی دیگر از بناهای مهم سریال هزار دستان، ساختمان سینما تابان است که نبش خیابان لاله زار واقع شده‌است و جزو اولین سینماهای تهران است که اولین فیلم ناطق ایرانی نیز به نام دختر لر، ساخته عبدالحسین سپنتا، در آن اکران شد. علاوه بر نماهای مربوط به تهران قدیم، سعی شده‌است تا نماهایی از باشتین و سبزوار به نمایش گذاشته شوند. شهرزاد (بازیگر)
در سال ۱۳۵۶ شهرزاد اولین (و آخرین) فیلم بلندش را به نام «مریم و مانی» با بازی و سرمایه‌گذاری پوری بنایی ساخت. این فیلم از معدود فیلم‌های سینمای ایران پیش از انقلاب است که قهرمان داستان، نویسنده و کارگردان آن زن هستند. اما فیلم در آن سال توقیف شد و در سال ۱۳۵۹ موفق به اکران شد. کنجی میزوگوچی
میزوگوچی بنا به گفتهٔ یودا، فیلمنامه‌نویسش، به موفقیت فیلم راشومون در جشنوارهٔ ونیز غبطه می‌خورد؛ بر همین اساس، تصمیم گرفت فیلم بعدی‌اش، یعنی زندگی اوهارو (۱۹۵۲) را بسازد. این فیلم که در هر صورت اثری جاه‌طلبانه است، در میان آثار او نقطهٔ عطفی محسوب می‌شود و مرحلهٔ جدیدی را در کارش بنیان می‌گذارد. فیلمبرداری این فیلم، در نزدیکی شهر کیوتو، در پارکی انجام شد که در زمان جنگ بمباران شده بود. هر پانزده دقیقه یک‌بار، قطاری از این محل می‌گذشت و به همین دلیل جدول زمانی فیلمبرداری، براساس حرکت قطارها تنظیم می‌شد؛ با این حال، هیچ‌چیز نمی‌توانست تمرکز ذهنی مثال زدنی کارگردان را برهم زند. تا زمانی که دستگاه کرین، از کیوتو نرسید و وسایل صحنه را که متعلق به موزه‌ای بود، نیاوردند؛ میزوگوچی، فیلمبرداری این فیلم را آغاز نکرد. طبق معمول، هر صحنه، بارها و بارها فیلمبرداری می‌شد. بودجهٔ فیلم از حد تعیین شده، بالاتر رفت. کمال‌گرایی وسواس‌گونه، چنین بهایی را نیز می‌طلبد. اگرچه زندگی اوهارو در ژاپن به توفیق مالی دست نیافت و شمار اندکی از منتقدان آن را پسندیدند، اما برای نمایش در جشنوارهٔ ونیز انتخاب شد و در آنجا به نمایش درآمد. این فیلم شیر نقره‌ای بهترین کارگردانی را به‌طور مشترک با فیلم مرد آرام ساختهٔ جان فورد، به دست آورد. موفقیت این فیلم را باید شروعی دیر هنگام برای معرفی میزوگوچی به جهان سینما تلقی کرد، چون او چهار سال بعد درگذشت. هایائو میازاکی
استودیو جیبوری در اوت ۱۹۹۲ دفتر مرکزی خود را در کوگانی، توکیو ایجاد کرد. در نوامبر ۱۹۹۲، دو تبلیغ تلویزیونی به کارگردانی میازاکی توسط نیپون تلویژن (NTV) پخش شد: "سورا ایرو نو تانه"، یک تبلیغ ۹۰ ثانیه ای که بر اساس داستان مصور "سورا ایرو نو تانه" نوشته ریکو ناکاگوا و یوریکو امورا ساخته شد که به مناسبت چهلمین سالگرد نیپون تلویژن پخش شد؛ و "ناندرو" به عنوان یک تبلیغ ۱۵ ثانیه ای و چهار تبلیغ ۵ ثانیه ای پخش شد. میازاکی برای فیلم "زمزمه قلب" (۱۹۹۵) به کارگردانی یوشیفومی کوندو، فیلمنامه مصور را طراحی کرد و فیلمنامه را نوشت. مایکل کورتیز
مایکل کورتیز (۲۴ دسامبر ۱۸۸۶–۱۰ آوریل ۱۹۶۲) کارگردان مجاری-آمریکایی بود. او از سال ۱۹۱۲ در اروپا مشغول فیلم‌سازی بود و تا قبل از مهاجرت به آمریکا نزدیک به ۵۰ فیلم ساخته بود. در هالیوود نیز بیش از صد فیلم کارگردانی کرد که در فهرست آثارش شاهکار جاودان تاریخ سینما کازابلانکا و فیلم‌های موزیکال معروفی مثل «کریسمس سفید» و «یانکی دودل دنی» را دارد.برترین فیلم‌نامه‌های سینمای جهان؛ کازابلانکا، ژولیوس. جی اپستاین، فیلیپ جی اپستاین، هاروارد کاچ. مترجم: سون‌یاز سلطانی، چاپ اول، ۱۳۹۴؛ نشر سفیدسار. صفحهٔ ۱۶۷ کنجی میزوگوچی
میزوگوچی در ۱۹۵۱ دوشیزه اویو را ساخت. این فیلم که اقتباسی از رمان آشی‌کاری بود، نه به لحاظ تجاری توانست موفقیتی کسب کند و نه نظر منتقدان را به خود جلب کرد. فیلمبردار این فیلم، کائوزو میاگاوا که این اولین همکاری او با میزوگوچی بود، در مورد وی می‌گوید: «هرگز در همکاری با او مشکلی نداشتم؛ آنچه درباره‌اش گفته می‌شود، ساختهٔ ذهن آنهایی است که او را نمی‌شناسند… البته رفتار او نیز، کمتر جایی برای تحسین دیگران باقی می‌گذارد.» الیا کازان
نخستین فیلم بلند داستانی کازان، درختی در بروکلین می‌روید (۱۹۴۵) نام داشت. این فیلم برگرفته از رمانی به همین نام اثر بتی اسمیت بود. درختی در بروکلین می‌روید، در بارهٔ یک خانوادهٔ بروکلینی در سال‌های آغاز قرن بیستم بود که الیا کازان مایه‌های دراماتیک آن را بیشتر کرد. فیلم برای هنرپیشهٔ مرد نقش اولش، جیمز دون یک اسکار و برای کازان، امنیتی ۹ ساله برای کار در کمپانی فوکس به ارمغان آورد. فیلم‌شناسی رضا عطاران
اولین ساختهٔ بهروز شعیبی در فیلم بلند سینمایی در سال ۱۳۹۱ در فیلم "دهلیز" رقم خورد و عطاران در آن در کنار هانیه توسلی بازی کرد و برندهٔ بهترین نقش اول مرد هفتمین جشن انجمن منتقدان و نامزد جایزهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. پس از "دهلیز" عطاران در "طبقهٔ هساث" (۱۳۹۲) بازی کرد و در سی‌ودومین جشنواره فیلم فجر برندهٔ سیمرغ بلورین بهترین بازیگر مرد شد. پس از این فیلم نیز فعالیت عطاران در سینما با حضور در فیلم‌های زیادی چون "رد کارپت"، "نهنگ عنبر"، "من سالوادور نیستم"، "دراکولا"، ""، "مصادره"، "هزارپا" و "زیر نظر" ادامه پیدا کرد. هایائو میازاکی
در سپتامبر ۲۰۱۳، میازاکی اعلام کرد که بخاطر کهولت سن، از تولید فیلم‌های بلند کناره‌گیری می‌کند، اما قصد دارد که به کار در نمایش‌های موزه جیبوری ادامه دهد. در نوامبر ۲۰۱۴، میازاکی جایزه اسکار افتخاری را دریافت کرد. او یک فیلم کوتاه انیمیشن کامپیوتری به نام "بورو کاترپیلار" ساخت که ایده آن نخستین بار در طی پیش تولید فیلم "شاهزاده مونونوکه" مورد بحث قرار گرفت. در ژوئیه ۲۰۱۷ به‌طور انحصاری در موزه جیبوری اکران شد. همچنین او در حال کار بر روی یک مانگای سامورایی بدون عنوان است. در اوت ۲۰۱۶، میازاکی از تولید یک فیلم بلند جدید به نام "چطوری زندگی می‌کنی؟" خبر داد که بدون دریافت حق اقتباس، در حال تولید است. در دسامبر ۲۰۲۰، سوزوکی اظهار داشت که فیلم «نیمه تمام» است و افزود که انتظار ندارد تا سه سال دیگر اکران شود. هایائو میازاکی
میازاکی چندین هنرمند ژاپنی را به عنوان تأثیرات خود ذکر کرده، از جمله سانپی شیراتو، اوسامو تزوکا، سوجی یاماکاوا، و ایسائو تاکاهاتا. تعدادی از نویسندگان غربی نیز بر آثار وی تأثیر گذاشته‌اند، از جمله فردریک بک، لوئیس کارول، رولد دال، ژان ژیرو، پل گریمو، اورسولا لو گویین، و یوری نورشتاین، و همچنین استودیوی آردمن انیمیشن (به‌طور خاص آثار نیک پارک). آثار خاصی که میازاکی را تحت تأثیر قرار داده‌اند عبارتند از "قلعه حیوانات" (۱۹۴۵)، "ملکه برفی" (۱۹۵۷)، و "شاه و پرنده" (۱۹۸۰); گفته می‌شود که فیلم "ملکه برفی" تشکیل دهنده واقعی فیلم‌شناسی میازاکی است و بر آموزش و کار او تأثیر می‌گذارد. هنگام متحرک سازی کودکان خردسال در هنگام تولید فیلم، میازاکی اغلب از فرزندان دوستانش و خاطرات دوران کودکی خود الهام می‌گیرد. تدوین فیلم
فیلم‌های اولیه تاریخ سینما عموماً کوتاه بودند. تصاویر متحرک مستند و ضبط شده در یک برداشت؛ در قاب‌هایی ثابت و از اتفاقات روزمره؛ که طول زمان آن‌ها دقیقاً به اندازه زمان اتفاقی بود که افتاده بود. فیلم‌سازان در آن زمان نه نیازی به کوتاه کردن و برش فیلم داشتند و نه نیازی به ایجاد هیجان،حرکت،بیان افکار و دیدگاه‌های شخصی خود در فیلم حس می‌کردند. در دهه‌های بعد به تدریج فیلم تبدیل به وسیله‌ای برای بیان داستان؛ جذب و سرگرمی مردم و نیز ابزاری توانمند برای بیان ویژه هنری خالقان آن شد. اولین بار رابرت پاول فیلمساز بریتانیایی در سال ۱۸۹۸ در فیلم کوتاه یک دقیقه‌ای از بیش از یک نما استفاده کرد. این فیلم که در نزدیکی یک نمایشگاه هنری می‌گذرد با نمای خارجی بازیگران در حال خوردن غذا و ورود به نمایشگاه شروع می‌شود و این نما به نمای این زوج در داخل نمایشگاه پیوند می‌خورد. از توالی و پیوند این دو نما بیننده این‌طور برداشت می‌کند که این دو وارد نمایشگاه شده‌اند. به این ترتیب تداوم این دو نما و ارتباط مکانی و زمانی آن‌ها (هر چند در واقعیت به گونه دیگری بوده باشد) به بیننده القا می‌شود. دو سال بعد جیمز ویلیامسون اسکاتلندی در فیلم‌اش برای اولین بار از نمای مقابل (ریورز شات) استفاده می‌کند. در نمای اول فیلم دروازه‌ای را از خارج نشان می‌دهد که به آن حمله شده و در نمای بعد به درون می‌رود و همان دروازه را در حالی که به آن حمله شده‌است از زاویه مقابل نشان می‌دهد. در سال ۱۹۰۲ ژرژ ملی‌یس فرانسوی فیلم «سفری به ماه» بر اساس داستان مشهور ژول ورن را می‌سازد. این فیلم سرآغازی بر شکل‌گیری زبان روایی و تدوین فیلم است. از لحاظ تدوین ما با پیوند نماها با استفاده از دیزالو (حل شدن تصویر نمای قبل در تصویر نمای بعد) برای بیان گذشت زمان روبرو هستیم. ملی‌یس در این فیلم با استفاده از تدوین، موفق به خلق تروکاژهای سینمایی شد مثلاً بازیگران فیلم به یک باره محو می‌شوند یا موشک به یکباره بر صورت ماه ظاهر می‌شود. تکنیک‌های اولیه ترکیب فیلم و انیمیشن و همین‌طور تکنیک برهم‌گذاری تصاویر (سوپر ایمپوز) برای اولین‌بار در این فیلم بکار رفته‌است. یکی از دستاوردهای این فیلم تداوم گرافیکی؛ زمانی و مکانی نماها و بحث ورود و خروج به کادر در نماهای متوالی است. مثلاً در نمایی می‌بینیم که ساکنین ماه به دنبال مسافران از راست به چپ تصویر حرکت می‌کنند و از آن خارج می‌شوند در نمای بعد آن‌ها از راست وارد قاب می‌شوند و به چپ حرکت می‌کنند. این به نوعی تداوم حرکت از راست به چپ را که قبلتر در ذهن بیننده شکل گرفته‌است را تثبیت می‌کند. در نمای سقوط کپسول، باز شاهد این تداوم حرکت هستیم. ملیس در چند نمای کوتاه و متوالی سقوط کپسول را از بالا به پایین و در یک حرکت تند شونده را به ما نشان می‌دهد. در واقع ملی‌یس با استفاده از برش‌های کوتاه ضرب‌آهنگ فیلم را تندتر می‌کند و به هیجان فیلم به وسیله تدوین می‌افزاید. فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های هایائو میازاکی
"شاهزاده مونونوکه" در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۷ اکران شد. از نظر هنری و تجاری موفقیت‌آمیز بود و در مجموع ۱۴ میلیارد ین (۱۴۸ میلیون دلار آمریکا) درآمد کسب کرد و به عنوان پردرآمدترین فیلم ژاپن برای چندین ماه درآمد. با فروش در بازارهای غربی، تا حدود زیادی در گیشه موفق نبود و فقط حدود ۳ میلیون دلار فروش داشت، کنجی میزوگوچی
او در سال ۱۹۳۳ تصمیم گرفت براساس رمان جیکتسو کیوتو فیلمی بسازد. پیش از این، براساس این رمان فیلمی ساخته شده بود؛ اما نویسندهٔ آن، کیوکو ایزومی، از فیلم راضی نبود؛ برای همین در نوشتن فیلمنامه، با میزوگوچی نیز همکاری نکرد. ایزومی، نسبت به انتخاب بازیگران فیلم میزوگوچی نیز معترض بود. فیلمبرداری این فیلم، پیش از کامل شدن فیلمنامه آغاز شد؛ تغییرات، روزبه‌روز در فیلمنامه اعمال می‌شد و فیلمبرداری، چهل روز طول کشید. نتیجهٔ این همه دقت توأم با وسواس، موفقیت فیلم نزد تماشاگران و منتقدان بود. در جدول ارزش گذاری نشریهٔ سینمای ژاپن این فیلم ردهٔ دوم را کسب کرد. داستان فیلم، روایت عشق تراژیک تاکی نوشیرایتو، نسبت به دانش‌آموز ضعیف و منفعلی به نام کینیا است. تاکی، نمونه‌ای از زنان عصیانگر در بسیاری از آثار میزوگوچی است. این زنان کار می‌کنند تا استقلال مالی داشته باشند. آنان در راه عشق نخستین گام‌ها را برمی‌دارند. تاکی، در مواجهه با مشکلات مصمم به حمایت از کینیاست تا درسش را تمام کند و به شغل وکالت مشغول شود، دلیل تاکی برای این کارش، این است که زمانی که تاکی متهم به قتل شود، کینیا می‌تواند از او حمایت کند. فیلم با خودکشی هر دو عاشق به پایان می‌رسد. در این فیلم، از نماهای درشت و تدوین روایی آزادانه استفاده شده‌است، با این حال، این فیلم تمایل روزافزون میزوگوچی به استفاده از نماهای بلند را نیز نشان می‌دهد. نکتهٔ قابل اشارهٔ دیگر، تنخواهی پنهان اما بسیار کارآمد فیلم است. وینی د پو
دختران والت دیزنی نیز از جمله علاقه‌مندان داستان‌های پو بودند و همین موضوع دیزنی را در ۱۹۶۶ بر آن داشت تا این داستان‌ها را به فیلم تبدیل نماید و نخستین فیلم بلند پویانمایی پو در ۱۹۷۷ با عنوان «ماجراهای بسیار وینی پو» منتشر شد. شرکت والت دیزنی در ۱۹۹۳ اذعان داشت که پو پس از میکی ماوس، دومین شخصیت دوست داشتنی و قابل اعتماد مجموعه کارهای دیزنی از نظر مردم جهان است. با این حال پس از دومین انتشار پویانمایی «ماجراهای بسیار وینی پو» در ۱۹۹۶ معلوم شد که پو از هر شخصیت دیگر والت دیزنی نیز محبوب‌تر است و دیزنی در سی‌امین سالگرد ساخت این پویانمایی در ۱۹۹۷، انیمیشن «ماجرای بزرگ پو» را منتشر کرد.۲۰۱۸ - کریستوفر رابین هایائو میازاکی
در اوایل سال ۲۰۰۹، میازاکی شروع به نوشتن یک مانگا به نام "باد برمی‌خیزد" کرد که در آن داستان جیرو هوریکوشی طراح جنگنده میتسوبیشی زیرو را تعریف می‌کند. این مانگا نخستین بار در در ۲۵ فوریه و ۲۵ مارس ۲۰۰۹، در دو شماره از مجله "مدل گرافیکس" منتشر شد. بعداً میازاکی نویسندگی فیلمنامه "آریتی" (۲۰۱۰) و "بر فراز تپه شقایق" (۲۰۱۱) را به ترتیب کارگردانی هیروماسا یونه‌بایاشی و گورو میازاکی انجام داد. میازاکی می‌خواست فیلم بعدی او دنباله ای برای فیلم "پونیو" باشد اما سوزوکی وی را متقاعد کرد که به جای آن، مانگای "باد برمی‌خیزد" را برای فیلم اقتباس کند. در نوامبر ۲۰۱۲، استودیو جیبوری اعلام کرد که تولید "باد برمی‌خیزد،" در کنار فیلم ایسائو تاکاهاتا، "افسانه شاهدخت کاگویا" منتشر خواهد شد. تاریخچه انیمه
با توجه به گفته‌های Natsuki Matsumoto اولین انیمیشن ساخته شده در ژاپن، اوایل سال ۱۹۰۷ بوده که با نام: Katsudō Sashin 活動写真,Activity pool شناخته می‌شود. با توجه به تصویر نمایش، پسری در لباس ملوانی دیده می‌شود که حروف"Katudō Sashin" را می‌نویسد، این اثر برای اولین بار در سال ۲۰۰۵ پیدا شد. این فیلم چند ثانیه‌ای از ۵۰ فریم تشکیل شده‌است که با استفاده از شابلون بر روی سلولوید به صورت مستقیم نقاشی شده. این ادعا هنوز مورد تأیید واقع نشده که این نمایش قبل از نمایش اولین اثر انیمیشن در ژاپن رخ داده. تاریخ و اولین فیلمی که به صورت عمومی پخش شد مسئله‌ای دیگر از مشاجره‌ها است:هنگامی که قطعاً اثری ساختهٔ ژاپن به قبل از ۱۹۱۷ برنمی‌گردد، امکان دارد که آثاری از دیگر فیلم‌ها وارد ژاپن شده باشد که هنوز مدرکی وجود ندارد که بگوید قبل از ۱۹۱۲ چیزی پخش شده باشد. اولین انیمیشن خارجی یافت شده برای اولین بار در ژاپن در سال ۱۹۱۰ بوده که هنوز معلوم نیست که این فیلم به صورت عمومی یا در سینما پخش شده یا نه! ابراهیم حاتمی‌کیا
حاتمی‌کیا فعالیت در عرصهٔ سینما را از پایه آغاز کرد. فیلم پویانمایی "ماهوت" و دو به نام‌های "صراط" (۱۳۶۳) و "طوق سرخ" (۱۳۶۴) از جمله دست‌گرمی‌های او برای ورود به سینمای حرفه‌ای بود. وی ساخت فیلم بلند را با "هویت" (۱۳۶۵) آغاز کرد. این فیلم داستان مصدومی است که به‌اشتباه مجروح جنگی قلمداد می‌شود و بستری‌شدن او در کنار رزمندگان، در او تحولی به وجود می‌آورد. هرچند "هویت" فیلم مهمی نبود ولی برخی منتقدان بارقه‌هایی از استعداد را در آن دیدند. این فیلم در سینما اکران نشد و فقط از تلویزیون پخش شد. "دیده‌بان" (۱۳۶۷) در دوران پایانی جنگ ساخته‌شده بود. این فیلم به دنیای درونی و باورهای شخصی یک رزمنده ساده و معمولی پرداخته بود که با قهرمان‌های آثار جنگی در آن سال‌ها، بسیار متفاوت بود. فیلم‌های جنگ در آن سال‌ها بیشتر دارای سویه تبلیغاتی و شعاری بود که انگار برای روحیه دادن به مخاطبان و رزمندگان ساخته می‌شد اما حاتمی‌کیا در "مهاجر" (۱۳۶۸) نشان داد که به‌جای قهرمان‌سازی‌های صوری، به قدرت درونی و معنوی قهرمان‌های قصه‌اش می‌پردازد. "وصل نیکان" (۱۳۷۰) دومین تجربهٔ شهری حاتمی‌کیا بود. این فیلم نتوانست نظر منتقدان و تماشاگران را جلب کند. "از کرخه تا راین" (۱۳۷۱) تجربهٔ دیگر حاتمی‌کیا در عرصهٔ فضای شهری و ملودراماتیک بود. به نظر جابر قاسمعلی، منتقد سینما، حاتمی‌کیا که را نیز فرا گرفته‌بود، با انتخاب درست نماها، بازیگران و عوامل و نیز ایجاد صحنه‌های اثرگذار، جواب خود را هم از منتقدان و هم از تماشاگران می‌گیرد. میکی ماوس
نخستین حضور میکی، یک حضور آزمایشی تنها در انیمیشن کوتاه هواپیمای دیوانه بود. پس از آن در سال ۱۹۲۸ میکی در یک فیلم کوتاه به نام کشتی بخار ویلی ظهور کرد که یکی از نخستین فیلم‌های صدادار بود. میکی‌ماوس در بیش از ۱۳۰ عنوان فیلم حضور داشته است از جمله "کنسرت گروه" (The Band Concert) در سال ۱۹۳۵، خیاط کوچولوی شجاع (Brave Little Tailor) در سال ۱۹۳۸، و فانتازیا در سال ۱۹۴۰. میکی‌ماوس در ابتدا در فیلم‌های کوتاه حضور یافت و سپس در فیلم‌های بلند و دراز دیده شد. ده‌ها فیلم میکی‌موس برای جایزه بهترین فیلم کوتاه انیمیشن (Academy Award for Best Animated Short Film) نامزد شدند و در سال ۱۹۴۲ فیلم Lend a Paw مفتخر به دریافت جایزه شد. در سال ۱۹۷۸ میکی اولین شخصیت کارتونی‌ای بود که توانست در پیاده‌روی مشاهیر هالیوود برای خود یک ستاره بگیرد. کنجی میزوگوچی
میزوگوچی، در سال ۱۹۳۸ برخلاف خواست خود، فیلم آواز اردو را ساخت که اثری میهن‌پرستانه و سفارشی بود. در سال ۱۹۳۹ او و پنج کارگردان دیگر، به منچوری فرستاده شدند. پس از آن میزوگوچی علی‌رغم پیشنهادهای کمپانی توهو، به کمپانی شوچیکو پیوست و فیلمی ساخت که اولین فیلم از سه‌گانه‌ای است که در مورد تئاتر دوران میجی ساخت. این بازگشت به مایه‌های تاریخی، در واقع، برای او گریزی بود از فشار سانسور و فشار سرکوبگر نظامیان در دوران جنگ با چین. شاهزاده مونونوکه
این فیلم از محصولات استودیو جیبلی و از آثار فیلمساز بزرگ انیمه هایائو میازاکی می‌باشد و جوایز بسیاری را در فستیوال‌های متعددی ربود. "شاهزاده مونونوکه" در ۱۲ ژوئیه ۱۹۹۷ در ژاپن و ۲۹ اکتبر ۱۹۹۹ منتشر شد. این فیلم بسیار مورد تقدیر منتقدین قرار گرفت و یک موفقیت تجاری بود و توانست عنوان پرفروش‌ترین فیلم سال ۱۹۹۷ در کشور ژاپن را به خود اختصاص دهد. همچنین هایائو میازاکی نامزد دریافت جایزهٔ آنی برای این اثر خود شد. هایائو میازاکی
میازاکی پس از خواندن نقل قولی از جیرو هوریکوشی، برای خلق "باد برمی‌خیزد" اقدام می‌کند و می‌گوید: «تمام کاری که می‌خواستم انجام دهم این بود که چیزی زیبا بسازم». چندین صحنه در فیلم "باد برمی‌خیزد" از رمان تاتسو هوری با نام "باد برخاسته است" الهام گرفته شد، که در آن هوری در مورد تجربیات زندگی خود با نامزدش قبل از فوت از سل نوشت. نام شخصیت اصلی زن، نائوکو ساتومی، از رمان نائوکو هوری گرفته شده‌است. "باد برمی‌خیزد" منعکس کننده موضع صلح طلبانه میازاکی نیز هست، که مضامین کارهای قبلی خود را بیان می‌کند، ولی هدف فیلم محکوم کردن جنگ نبود. اولین اکران فیلم در ۲۰ ژوئیه ۲۰۱۳ بود، و مورد تحسین منتقدین قرار گرفت؛ در سی و هفتمین جایزه آکادمی فیلم ژاپن به عنوان انیمیشن سال انتخاب شد ، و در هشتاد و ششمین دوره جوایز اسکار نامزد بهترین فیلم پویانمایی شد. این فیلم از نظر تجاری نیز موفق بود و ۱۱٫۶ میلیارد ین (۱۱۰ میلیون دلار آمریکا) در گیشه ژاپن درآمد کسب کرد و به پردرآمدترین فیلم ژاپن در سال ۲۰۱۳ تبدیل شد. هایائو میازاکی
میازاکی در اوت ۱۹۷۱ توئی انیمیشن را ترک کرد و در استودیو ای-پرو استخدام شد، او با نام مستعار تروکی توتومو با همکاری ایسائو تاکاهاتا، ۲۳ قسمت از مجموعه تلویزیونی "لوپن سوم قسمت ۱" را کارگردانی کرد. در آن زمان، میازاکی و تاکاهاتا پیش تولید مجموعه ای بر اساس کتاب‌های "پی‌پی جوراب‌بلند" نوشته آسترید لیندگرن را آغاز کردند؛ این مجموعه پس از دیدار میازاکی و تاکاهاتا با آسترید لیندگرن لغو شد و اجازه تکمیل پروژه رد شد. در سال ۱۹۷۲ و ۱۹۷۳، میازاکی به کارگردانی تاکاهاتا فیلم کوتاه "پاندا! برو، پاندا!" را نوشت، طراحی و متحرک سازی کرد. پس از انتقال از استودیو ای-پرو به استودیو زیوآی آیزو در ژوئن ۱۹۷۳، میازاکی و تاکاهاتا بر مجموعه تئاتر شاهکار جهان کار کردند و مجموعه "هایدی، دختر آلپ" اقتباس شده از رمان "هایدی" نوشته یوهانا اشپیری را به نمایش گذاشتند. در ژوئیه ۱۹۷۵ استودیو زیوآی آیزو تحت نام نیپون انیمیشن ادامه داد. همچنین میازاکی مجموعه تلویزیونی "پسر آینده کانن" (۱۹۷۸) را کاگردانی کرد که اقتباسی از رمان "جزر و مد شگفت‌انگیز" نوشته الکساندر کی بود. کنجی میزوگوچی
اولین فیلم ناطق میزوگوچی وطن نام دارد که در سال ۱۹۳۰ آن را ساخت. این اثر، اولین فیلم ناطق سینمای ژاپن نیز محسوب می‌شود و همانند دیگر آثار ابتدایی ناطق، تکنیک صدابرداری آن ضعیف است. او در فیلم بعدی‌اش معشوقهٔ یک خارجی که فیلم صامتی است. به گونه‌ای منطقی از نمای بلند یا نما- صحنه استفاده کرده‌است. این اولین فیلمی است که میزوگوچی در آن از نمای بلند بهره برده‌است؛ این شیوه، بعدها به عنوان جزئی مهم از سبک میزوگوچی شناخته شد. او می‌گوید: ""طی فیلمبرداری یک صحنه، اگر حسی عاطفی بر صحنه حاکم باشد، دلم نمی‌خواهد صحنه را قطع کنم. تا آنجا که ممکن است، آن را کش می‌دهم."" هایائو میازاکی
میازاکی در سال ۱۹۴۷، در یک مدرسه ابتدایی در شهر اوتسونومیا، مدرسه را شروع کرد و کلاس‌های اول تا سوم را به پایان رساند. بعد از بازگشت خانواده‌اش به منطقه سوگینامی-کو، میازاکی در همین منطقه به تحصیلش تا پایان دوره دبیرستان ادامه داد. او آرزو داشت که یک هنرمند مانگا شود، اما متوجه شد که نمی‌تواند انسان‌ها را طراحی کند. در عوض، او چندین سال فقط هواپیما، تانک و جنگنده کشید. میازاکی تحت تأثیر چندین هنرمند مانگا مانند تتسوجی فوکوشیما، سوجی یاماکاوا و تزوکا اوسامو قرار گرفت. او بسیاری از کارهای اولیه خود را نابود کرد، زیرا معتقد بود که «حالت بدی» است که سبک تزوکا اوسامو را کپی کند و مانع پیشرفت یک هنرمند می‌شود. موزیدورا
در سال‌های ابتدایی سینما فرانسه موزیدورا همکاری حرفه‌ای خودش را با کارگردان بسیار موفق آن دوران یعنی لویی فیولید آغاز کرد. اما اولین فیلم وی به نام "Les miseres de l'aiguille" به کارگردانی رافائل کلامور در ژانویه ۱۹۱۴ بود. سید محمود رضوی
ورود به سینما را با سرمایه‌گذاری فیلم هفت و پنج دقیقه شروع کرد و پس از آن مشترکاً با اصغر فرهادی تهیه‌کنندگی فیلم دربارهٔ الی را در سال ۱۳۸۷ برعهده گرفت. در سال ۱۳۸۹ فیلم خیابان‌های آرام را تهیه کرد و پس از آن با فیلم‌های سیانور، ماجرای نیمروز و وارد سینمای سیاسی شد. او در ژانر اجتماعی نیز فیلم‌های دهلیز، دارکوب و لاتاری را ساخته است.در سی و یکمین دوره جشنواره فیلم فجر با تهیه‌کنندگی اولین فیلم بلند سینمایی بهروز شعیبی با نام «دهلیز» برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم اول جشنواره شد. جشنواره لوکارنو
در این دهه سلطه فیلم‌های آمریکایی بر این جشنواره از بین رفت و فیلم‌های اروپایی بیشترین سهم را در جوایز اصلی از آن خود کردند. با این حال یکی از مهم‌ترین فیلم‌های برنده جایزه اصلی در اوایل دهه شصت مربوط به سینمای ژاپن و فیلم مشهور آتش در دشت ساخته کارگردان پرآوازه ژاپنی کن ایچیکاوا بوده‌است. ایچیکاوا پیش تر با شاهکار خود چنگ برمه ای در محافل مهم سینمایی چون اسکار و ونیز حضوری موفق داشت و لوکارنو در معرفی او به مجامع بین‌الملل نقش چندانی ایفا نکرد. با این حال سه سال بعد جشنواره لوکارنو یکی از مهم‌ترین کشف‌های سینمایی خود را انجام داد و یکی از پرآوازه‌ترین فیلمسازان نیمه دوم قرن بیستم را به جهان معرفی کرد که این فرد کسی نبود جز میلوش فورمن کارگردان مشهور اهل چکسلواکی و خالق شاهکارهایی چون مجلس رقص آتش‌نشان‌ها، پرواز برفراز آشیانه فاخته و آمادئوس. فورمن در سی سالگی جایزه اصلی لوکارنو موسوم به بادبان طلایی را با فیلم پیتر سیاه از آن خود کرد. پیتر سیاه روایت چند روز از زندگی پیتر، نوجوان ۱۷ ساله چکی است. این گونه فیلم‌های کم خرج که اغلب به زندگی نوجوانان می‌پرداختند در اروپای آن زمان بسیار رایج بود. اعطای جایزه اصلی به این فیلم از سینمای بلوک شرق، یکی از اتفاقات مهم عصر جنگ سرد در جشنواره‌های سینمایی به حساب می‌آید. در یکی دیگر از سال‌های مهم این دهه گلوبر روشا فیلمساز بزرگ برزیلی جنبش سینما نوو (Novo)با فیلم زمین محنت زده جایزه اصلی جشنواره را از آن خود کرد. پخش این فیلم ابتدا در برزیل با وجود این که داستان در یک کشور خیالی به نام ال دورادو می‌گذرد ممنوع اعلام شده بود و دلیل آن نیز تصویر نامناسبی بود که از این کشور ارائه می‌شد؛ هرچند پس از اعتراضات فراوان فیلمسازان برزیلی و فرانسوی، اجازه نمایش آن در برزیل و جشنواره کن داده شد. از این فیلم روشا در کنار دیگر فیلم مشهورش با نام خدای سیاه، شیطان سفید به عنوان دو فیلم بزرگ تاریخ برزیل یاد می‌کنند. در سال ۱۹۶۸ مائوریسیو پونزی فیلمساز و منتقد کمتر شناخته شده ایتالیایی با اولین فیلم خود به نام رؤیاها جایزه اصلی جشنواره را با نام جدید یوزپلنگ طلایی (تغییر عنوان از بادبان به یوزپلنگ) از آن خود کرد. در این سال یکی از مهم‌ترین اتفاقات سیاسی تاریخ جشنواره جایی به وقوع پیوست که جیری منزل فیلمساز برجسته اهل چک در حالی که رئیس هیئت داوران جشنواره بود در اعتراض به لشکرکشی شوروی به پراگ از داوری جشنواره کنار رفت تا با این کار خللی در برگزاری آن ایجاد کند، اما برگزارکنندگان جشنواره بلافاصله با انتخاب هیئت داوران جوان تر، مانع برگزار نشدن جشنواره شدند. یک سال بعد نسل جدیدی از فیلمسازان سوئیسی در این جشنواره ظهور کردند که از میان آن‌ها می‌توان به میشل سوتر، ایوه یرسین، فرانسیس ریوسر، کلود چمپیون، کلمنس کلوپفنشتاین، آلن تانر و فردی مورر اشاره کرد. از میان این افراد آلن تانر با فیلم شارل، مرده یا زنده توانست یوزپلنگ طلایی را به صورت مشترک با سه فیلم دیگر بدست آورد. تانر فیلمش را در واکنش به حوادث می ۱۹۶۸ ساخته بود. این برای اولین بار بود که جایزه اصلی جشنواره به یک فیلمساز سوئیسی تعلق می‌گرفت. حضور مارلنه دیتریش ستاره افسانه‌ای سینمای کلاسیک در کنار جوزف فون اشتنبرگ در هتل محل برگزاری مراسم از مهم‌ترین اتفاقات حاشیه‌ای اوایل دهه شصت این جشنواره بود که موجب شد خبرنگاران و پاپاراتزی‌های فراوانی از نقاط مختلف دنیا به آن جا کشانده شوند. سینمای ونزوئلا
سینمای در ونزوئلا از قرن نوزدهم میلادی پایه‌گذاری شده‌است. نخستین فیلم ساخته شده در کشور ونزوئلا در روز ۲۸ ژانویه سال ۱۸۹۷ در تئاتر بارالت در شهر ماراکایبو پخش شد. سیون سونو
او اولین فیلم بلند خود را به صورت ۱۶ میلی متری در سال ۱۹۹۰ با عنوان "آه های دوچرخه" (Jitensha Toiki) ساخت ، قصه ای در مورد دو فرد نابارور در ژاپن کمال گرا. سونو در این فیلم به طور مشترک نویسندگی ، کارگردانی و بازی کرد. در سال ۱۹۹۰ ، سونو به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد و در دانشگاه برکلی پذیرفته شد. با این وجود، او هرگز در کلاسهای دانشگاه شرکت نکرد و در عوض وقت خود را صرف تماشای فیلم‌های B و فیلم‌های پورنو کرد. وی پس از بازگشت به ژاپن ، دومین فیلم بلند سینمایی خود را با نام اتاق (هیا) (۱۹۹۲) نوشت و کارگردانی کرد ، یک داستان عجیب در مورد یک قاتل زنجیره ای که به دنبال اتاقی تاریک در محله‌ای در توکیو بود. سونو با این فیلم موفق به حضور در جشنواره‌ی فیلم ساندنس شد. این فیلم در ۴۹ جشنواره در سراسر جهان از جمله جشنواره فیلم برلین و جشنواره روتردام گشت و گذار کرد. در سال‌های بعد ، سونو آثاری درام مانند I Am Keiko (۱۹۹۷) ، مستند ساختگی Utsushimi (۲۰۰۰) و فیلم صورتی معلمان بازی جنسی: عروق مدلینگ با بدن زن را کارگردانی کرد. (۲۰۰۰) استودیو پویانمایی
موفقیت انیمه "آلاکازام بزرگ" منجر به یافتن هنرمندی به نام تزوکا اوسامو شد، که با اثرهای فانتزی مدرن و سریع خود، پدر مانگای ژاپنی لقب گرفت. تزوکا تحت تأثیر تولیدات شرکت هانا-باربرا در اواخر دهه ۱۹۵۰ قرار گرفت و استودیو Mushi Productions را تأسیس کرد. موفقیت اولین نمایش استودیوها در سال ۱۹۶۳ که عنوان "Astro Boy" بود، بسیار زیاد بود به طوری که تا پایان سال، سه استودیوی پویانمایی تلویزیونی دیگر نیز وجود داشت و توئی کار خود را برای بخش تلویزیونی باز کرد. بزرگترین تفاوت بین استودیوهای ژاپنی و استودیوهای آمریکای شمالی، تفاوت در موضوع بزرگسالان بود تا در ژاپن جای خود را باز کنند. عقیده تزوکا مبنی بر اینکه انیمیشن نباید فقط به کودکان محدود شود، استودیوهای بسیاری را ایجاد کرد که در تولید اقتباسی از داستان‌های کلاسیک با موضوع بزرگسالان مانند هایدی (هایدی، دختر آلپ) ،هزار و یک شب و خاطرات یک دختر جوان و بسیاری دیگر نقش ایفا کردند. هایائو میازاکی
اغلب فیلم‌های میازاکی بر محیط زیست و نابودی زمین تأکید دارند. مارگارت تالبوت می‌نویسد که میازاکی از تکنولوژی مدرن بدش می‌آید و معتقد است که بسیاری از فرهنگ مدرن «نازک، کم عمق و جعلی» است؛ میازاکی زمانی را پیش‌بینی می‌کند که «دیگر هیچ برج بلندی وجود ندارد». میازاکی در دوره شووا از سال ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۵ از رشد بشریت ناامید شد زیرا «طبیعت - کوه‌ها و رودخانه‌ها - به نام پیشرفت اقتصادی نابود شدند.» پیتر شلساز از روزنامه "The Imaginative Conservative" می‌نویسد که چندین ضد قهرمان از فیلم‌های میازاکی «تلاش می‌کنند تا از طریق سلطه سیاسی، بر طبیعت مسلط می‌شوند که در نهایت هم برای طبیعت و هم برای تمدن بشری مخرب می‌شوند.». میازاکی منتقد سرمایه‌داری، جهانی‌شدن و تأثیرات آنها بر زندگی مدرن است. رام پراکاش دوویدی به برخی از ارزش‌های مهاتما گاندی در فیلم‌های میازاکی اشاره می‌کند. اسماعیل فلاح‌پور
از فعالیت‌های هنری فلاح‌پور می‌توان به منتقد آثار سینمایی و تلویزیونی و همکاری با مطبوعات سینمایی طی سالهای ۱۳۶۷ تا ۱۳۷۳ اشاره کرد. وی اولین فیلم سینمایی بلند خود را به نام «حرفه‌ای» در سال ۱۳۷۵ و دومین فیلم سینمایی بلند را به نام «تیک» در سال ۱۳۸۰ کارگردانی کرد. وی یکی از اساتید مؤسسه دارالفنون می‌باشد. فیلم استخر او با تأثیر از یکی از مهمترین فیلم‌های کلاسیک هانری ژرژ کلوزو فرانسوی ساخته شد. دوران طلایی سینمای مکزیک
سینمای مکزیک به صنعت فیلم در مکزیک اشاره دارد. تاریخ سینمای مکزیک از اواخر سده ۱۹ میلادی آغاز می‌شود. زمانی که برخی از علاقه‌مندان این رسانه اتفاقات تاریخی، به خصوص انقلاب مکزیک، را مستند کردند و فیلم‌هایی ساختند که به تازگی کشف شده‌اند. جشنواره بین‌المللی فیلم گوادالاخارا که معتبرترین جشنواره فیلم آمریکای لاتین است، در مکزیک برگزار می‌شود. برداشت بلند
باوجود اینکه منبع شروع استفاده از این سبک فیلم‌برداری به‌طور دقیق مشخص نیست، اما بسیاری فیلم طناب به کارگردانی آلفرد هیچکاک را از جمله اولین و بهترین نمونه‌های برداشت بلند در تاریخ سینما می‌دانند. در یک دوره، برداشت بلند جزو ویژگی‌های ثابت فیلم‌های تجربی و فیلم‌های هنری محسوب می‌شد اما به مرور جای خود را در آثار جریان اصلی نیز پیدا کرد. امانوئل لوبزکی، فیلم‌بردار مکزیکی که در سه سال پشت سرهم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم‌برداری شده‌است از شاخص‌ترین افرادی است که به خاطر گرفتن نماهای بلند مشهور است. کارگردانان بسیاری در طول تاریخ سینما از این سبک استفاده کرده‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان به کنجی میزوگوچی، آندری تارکوفسکی، اینگمار برگمان، بلا تار، آلفونسو کوارون، الخاندرو گونسالس اینیاریتو، وودی آلن و دیمین شزل اشاره کرد. تاریخچه انیمه
در ۱۹۹۷، هایائو میازاکی، پر خرج‌ترین فیلم انیمه ای آن زمان را تهیه کرد: شاهزاده مونونوکه. تهیه این فیلم انیمه ای ۲۰ میلیون دلار هزینه داشت. میازاکی شخصاً تمام ۱۴۴۰۰۰ صفحه طراحی شدهٔ فیلم را بررسی کرد و ۸۰۰۰۰ بخش آن‌ها را برای طراحی دوباره فرستاد. نموی کوچک (فیلم ۱۹۱۱)
وینسور مک‌کی: کاریکاتوریست مشهور نیویورک هرالد و کمیک‌های متحرک او ، که بیشتر با عنوان نموی کوچک شناخته می‌شود، پویانمایی کوتاه صامت محصول سال ۱۹۱۱ است که توسط کاریکاتوریست آمریکایی وینسور مک‌کی ساخته شد. نموی کوچک یکی از اولین پویانمایی‌های ساخته‌شده و اولین فیلم مک‌کی بود و شامل شخصیت‌های کمیک استریپ او در " نموی کوچک در سرزمین خواب بود". پویانمایی شخصیت در این فیلم آن را از تجربه‌های پویانمایی‌های قبلی متمایز می‌کند. ماجراجویی بزرگ هوروس، شاهزاده خورشید
ماجراجویی بزرگ هوروس، شاهزاده خورشید یک سینمایی انیمه است که در ژوئیه ۱۹۶۸ منتشر شد. این فیلم نخستین کارگردانی ایسائو تاکاهاتا است و اولین فیلم مهم هایائو میازاکی محسوب می‌شود. حکایت دریای زمین
این فیلم اولین انیمیشنِ استودیو جیبلی است که براساس سری کتابهای دریای زمین ساخته شده. پیشتر، بسیاری از کارگردانان، از جمله هایائو میازاکی سعی داشتند داستان کتاب را به فیلم‌نامه تبدیل کنند اما مورد موافقت نویسنده قرار نگرفت. لِ گوین در این‌باره می‌گوید: «من کارهای او (میازاکی) را نمی‌شناختم، تنها با سبک کارهای دیزنی آشنایی داشتم و از آن‌ها نیز خوشم نمی‌آمد. بنابراین گفتم نه. چند سال بعد، پس از آن‌که به همراه یکی از دوستان فیلم همسایه من توتورو را دیدم، از طرفداران میازاکی شدم». میازاکی بعد از دریافت جایزه اسکار به خاطر شهر اشباح، اجازهٔ ساختن انیمه‌ای براساس مجموعهٔ دریای زمین را دریافت کرد اما وی درگیر کارگردانی قلعهٔ متحرک هاول شده بود. توشیو سوزوکی سرپرست استودیو جیبلی تصمیم گرفت تا ساخت فیلم را بر عهدهٔ پسر میازاکی بگذارد. سینمای مراکش
قبل از استقلال مراکش از فرانسه، اورسون ولز با فیلم "اتلو" در سال ۱۹۵۲ در جشنواره فیلم کن شرکت کرد. اورسون ولز با پرچم مراکش به نخل طلا رسید اما در یک اتفاق عجیب هیچ‌کدام از اعضای ارکستر حاضر در جشنواره نمی‌دانست آهنگ رسمی این کشور چیست. به هر روی ۶ سال پس از این ماجرا در سال ۱۹۵۸ اولین فیلم بومی تاریخ سینمای مراکش به نام "پسر لعنتی" توسط محمد اوسفور ساخته شد. اتفاق مهم دیگر برگزاری اولین جشنواره فیلم مدیترانه در سال ۱۹۶۸ در شهر طنجه بود. در سال ۱۹۸۲ اولین جشنواره ملی فیلم مراکش در رباط برگزار شد و پس از آن از سال ۲۰۰۱ جشنواره بین‌المللی فیلم مراکش سرو شکل گرفت. سینمای ایران
در دههٔ ۱۳۳۰، پیشرفت سینمای این کشور ادامه یافت و در نمونه‌ای، شهلا ریاحی با ساخت "مرجان" به نخستین کارگردان زن ایرانی تبدیل شد. در این دهه، پویانمایی وارد ایران شد و نخستین تلاش‌های ساخت پویانمایی ایرانی، در ادارهٔ کل فرهنگ و هنرهای زیبای تهران صورت گرفت. نخستین فیلم کوتاه پویانمایی در ایران، توسط اسفندیار احمدیه با عنوان "ملانصرالدین" در ۱۳۳۶ ساخته شد. فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های هایائو میازاکی
"لاپوتا قلعه‌ای در آسمان" در ۲ اوت ۱۹۸۶ اکران شد. این فیلم پردرآمدترین فیلم انیمیشن سال ژاپن بود. هایائو میازاکی
میازاکی در سال ۱۹۸۵ یکی از بنیانگذاران استودیو جیبلی بود و فیلم‌های زیادی را در استودیو جیبوری کارگردانی کرد، از جمله "لاپوتا قلعه‌ای در آسمان" (۱۹۸۶)، "همسایه من توتورو" (۱۹۸۸)، "سرویس تحویل کی‌کی" (۱۹۸۹) و "پورکو روسو" (۱۹۹۲). این فیلم‌ها در ژاپن با موفقیت هنری و تجاری روبرو شدند. "شاهزاده مونونوکه" اولین فیلم انیمیشنی میازاکی بود که برنده جایزه آکادمی ژاپن برای بهترین فیلم سال شد و پس از اکران در سال ۱۹۹۷ برای مدت کوتاهی به پردرآمدترین گیشه ژاپن تبدیل شد. توزیع فیلم "شاهزاده مونونوکه" به جهان غرب، باعث افزایش محبوبیت و نفوذ استودیو جیبوری در خارج از ژاپن شد. فیلم "شهر اشباح" در سال ۲۰۰۱ به پردرآمدترین فیلم تاریخ ژاپن تبدیل شد، و در هفتاد و پنجمین دوره جوایز اسکار برنده جایزه اسکار بهترین فیلم پویانمایی شد و اغلب در میان بزرگترین فیلم‌های دهه ۲۰۰۰ قرار دارد. همچنین فیلم‌های بعدی میازاکی "قلعه متحرک هاول" (۲۰۰۴)، "پونیو" (۲۰۰۸) و "باد برمی‌خیزد" (۲۰۱۳) از موفقیت‌های هنری و تجاری برخوردار شدند. پس از اکران فیلم "باد برمی‌خیزد"، میازاکی از بازنشستگی خود در عرصه فیلم‌های سینمایی خبر داد ولی در سال ۲۰۱۶ به کار ساخت فیلم بلند سینمایی "چطوری زندگی می‌کنی؟" بازگشت. دوران طلایی سینمای مکزیک
از زمان آغاز گفتگوها در مکزیک، بعضی از فیلم‌ها مانند بابا نوئل به کارگردانی آنتونیو مورنو محصول ۱۹۳۱ و "The Woman of the Port" به کارگردانی آرکادی بویتلر محصول سال ۱۹۳۴، به مانند یک بمب افکن بزرگ بودند که نشان دادند صنعت سینمای مکزیک تجهیزات و استعدادهای مورد نیاز برای حفظ یک صنعت فیلم قوی دارد. از تاثیرگذارترین فیلم‌های این دوران فیلم "Allá en el Rancho Grande " ساخته فرناندو د فوئنتس بود که اولین فسلم سینمای کلاسیک مکزیک بود و به عنوان آغازگر «صنعت فیلم مکزیک» نامگذاری شده‌است. در اوایل دهه ۱۹۴۰ ظهور استودیوهای بزرگ مکزیکی فیلم در مکزیکوسیتی آغاز شد، آنها شروع به حمایت از تولید انبوه فیلم‌ها کردند. سینمای مالزی
اولین فیلم بلند سینمای مالزی توسط بی اس ریجهان در سال ۱۹۳۳ و با نام "لیلی و مجنون" که از اثر کلاسیک ایرانی اقتباس شده بود ساخته شد. بازیگران این فیلم از یک گروه اپرای محلی سنگاپوری تشکیل شده بودند و تهیه‌کننده فیلم نیز ۲ برادر هنگ کنگی به نام‌های ران ران و ران می شاو بودند که در سال ۱۹۳۷ تجهیزات فنی سینما را از طریق بندر شانگهای به کوالالامپور وارد کردند. شرکت آن‌ها به نام آمپاس استودیو تا سال ۱۹۴۱ و قبل از حمله ژاپن به مالزی، ۵ فیلم به زبان مالایایی تولید کرد. هامو بیک-نازاریان
هامو بیک-نازاریان در جوانی در مسکو در فیلم‌های صامت روسی و در شمار زیادی از فیلم‌های صامت با عنوان‌هایی چون "لبخند مدوسا"، "شیطان آتشین"، "شیرین‌تر از زهر"، و "پیروزمندان و شکست‌خوردگان" بازی کرد. پس از انقلاب اکتبر و سوسیالیستی شدن منطقه قفقاز، نخستین فیلم‌های بلند خود را در جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان کارگردانی کرد. او در میانه دهه ۱۹۲۰ (میلادی) به ارمنستان کوچ نمود. بیک نازاریان در سال ۱۹۲۶ در روستایی ایزدینشین در کشور ارمنستان فیلم "زاره" را ساخت که نخستین فیلم کردی محسوب می‌شود. بیک-نازاریان واپسین دوره کاری‌اش را در تاجیکستان سپری کرد و در این جمهوری فیلم ساخت. وی در سال ۱۹۶۵ در مسکو زندگی را وداع گفت و در گورستان ارامنه مسکو به خاک سپرده شد.