شهر آستارا در کدام استان واقع شده است؟
آستارا
آستارا در مرکز منطقهٔ تالش، بین رشته‌کوه‌های تالش و دریای خزر و در شمال استان گیلان واقع شده‌است. این شهر تا پیش از تصویب نخستین قانون تقسیمات کشوری ایران در سال ۱۳۱۶ خورشیدی، یکی از شهرهای شمالی گیلان محسوب می‌شد که در این سال و با تصویب قانون جدید، به یکی از بخش‌های شهرستان اردبیل در شرق استان آذربایجان شرقی تبدیل شد. این بخش در سال ۱۳۳۶ خورشیدی صاحب فرمانداری شده و در مهر ۱۳۳۷ خورشیدی به‌طور رسمی به عنوان یکی از شهرستان‌های مستقل استان آذربایجان شرقی شناخته شد. شهرستان آستارا نهایتاً در خرداد ۱۳۳۹ خورشیدی به استان گیلان ملحق گردید. پیشینه تقسیمات کشوری ایران
آستارا تا تقسیمات کشوری سال ۱۳۳۶ خورشیدی یکی از شهرهای شهرستان اردبیل در شرق استان آذربایجان بود. در سال ۱۳۳۶، آستارا با تأسیس فرمانداری، به یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی مبدل شد و از خرداد سال ۱۳۳۹ خورشیدی دوباره به استان گیلان ملحق گردید. شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان)
آستارا شهری بندری و خوش‌منظر در کنار دریای مازندران و در مرز با ایران است. در آن سوی مرز، شهر آستارای استان گیلان در ایران قرار دارد. رود آستارا چای بخش ایران و جمهوری آذربایجان را از هم جدا می‌کند. هنگامی که از شمال و از سمت لنکران به بخش آستارا نزدیک می‌شوید، سماوری بزرگ در کنار جاده قرار دارد. شهر آستارا میان دریا و کوه‌های تالش قرار گرفته و ساحل شنی دارد. کشتزارهای برنج و باغ‌های مرکبات در این ناحیه خودنمایی می‌کنند. آستارا
آستارا از شهرهای بزرگ استان گیلان و مرکز شهرستان آستارا است. آستارا در شمالی‌ترین نقطهٔ استان گیلان و در مرز ایران با جمهوری آذربایجان می باشد و از نظر جغرافیایی در مرکز منطقهٔ تالش قرار گرفته‌است. آستارا از شرق به دریای خزر، از شمال به آستارای جمهوری آذربایجان، از غرب به استان اردبیل و از جنوب به شهرستان تالش محدود شده‌است. آستاراچای، آستارای ایران را از آستارای جمهوری آذربایجان جدا می‌سازد. بخش اصلی راه شوسهٔ اردبیل —آستارا تقریباً به موازات همین رود و خط مرزی کشیده شده‌است. این شهر از نظر ارتباطی بر سر یک سه‌راهی مهم قرار گرفته‌است؛ راه جنوبی آن به بندر انزلی و رشت، راه شمالی آن به آستارای جمهوری آذربایجان و باکو و راه غربی آن نیز که از گردنهٔ حیران می‌گذرد، به اردبیل و تبریز منتهی می‌شود. آستارا شهری مرزی و یکی از قطب‌های اقتصادی، توریست داخلی و بین‌المللی در ساحل غربی دریای خزر در شمال ایران است. شهرستان آستارا
شهرستان آستارا از شهرستان‌های ساحلی استان گیلان در شمال ایران است. مرکز این شهرستان، شهر آستارا است. این شهرستان با کشور جمهوری آذربایجان همسایه است. بیشتر مردم این شهرستان به زبان ترکی آذربایجانی صحبت می‌کنند، همچنین زبان فارسی و زبان تالشی نیز در این شهرستان رواج دارد. در مناطق کوهپایه‌ای شهرستان نظیر عنبران محله مردمان به زبان تالشی صحبت می­ نمایند. شغل اکثر مردم شهرستان آستارا صادرات یا واردات کالا از جمهوری آذربایجان و کشاورزی است. همچنین این شهرستان همه ساله به خصوص در فصل‌های بهار و تابستان میزبان گردشگران بسیاری است که از شهرهای مختلف ایران و کشورهای قفقاز به این شهرستان مسافرت می‌کنند. وجود بازارچه ساحلی، پاساژهای متعدد نیز باعث رونق وضعیت اقتصادی این شهرستان شده‌است. وسعت این شهرستان ۴۳۰ کیلومتر مربع است. آستارا (جمهوری آذربایجان)
آستارا یکی از جنوبی‌ترین شهرهای جمهوری آذربایجان است که در مرکز ناحیه تالش و در کرانه دریای خزر قرار گرفته است. این شهر ۳ کیلومتر تا شهر آستارا در شمال استان گیلان در ایران فاصله دارد. مسافت این شهر تا باکو پایتخت جمهوری آذربایجان ۲۸۳ کیلومتر است. پیش از ورود به شهر مزارع برنج و باغ‌های چای و مرکبات در پیرامون راه خودنمایی می‌کنند. این شهر مرکز شهرستان آستارا است. آستارا (ابهام‌زدایی)
آستارا، یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است.
آستارا
آستارا در ابتدای حکومت خانات تالش، مرکز حکومت آنان بود. البته این مرکزیت بعدها به لنکران منتقل شد. از سدهٔ ۱۰ تا ۱۲ هجری، خانات تالش آستارا خودمختاری داشتند. «میرمصطفی‌خان» و «میرحسن‌خان» از حکام آستارا در این دوره بودند. بهارستان (آستارا)
بهارستان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آستارا در استان گیلان ایران است. شهرستان آستارا
آستارا با دارا بودن ۱۳ هتل، ۹ هتل آپارتمان، هفت مهمانپذیر، ۲۶ واحد پذیرایی بین راهی، ۷۰۰ مسافر کاشانه، چهار کمپینگ با حدود ۴۶۶ سکو، ۱۶۹ کلاس درس که برخی از هتل‌های مشغول به فعالیت عبارتند از: آزارود
آزارود یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا واقع شده‌است. آستارا
مردم بومی آستارا از قوم تالش هستند، اما طی یک قرن اخیر زبان بیشتر آنها به ترکی آذربایجانی تغییر کرده است. با این حال عده‌ بسیاری از مردم همچنان به زبان تالشی صحبت می‌کنند. شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان)
بطلمیوس ریاضی‌دان، ستاره‌شناس و جغرافی‌دان مشهور یونانی یکی از قدیمی‌ترین محققانی بود که از نواحی جنوبی قفقاز بازدید کرد. وی با تهیه نقشه‌ای از دریای کاسپین در سده دوم میلادی، مروری واضح بر نام‌های جغرافیایی، اشیا و آبادی ‌های واقع در سواحل آن داشته است. نام بسیاری از شهرها و روستاهای متعلق به آلبانیای قفقاز و همچنین نام "آستارا" (به یونانی: "Astarata") در این نقشه یافت می‌شود. شهرستان آستارا
از دوره بیستم مجلس شورای ملی، شهرستان آستارا دارای نماینده مستقل بوده‌است. آستارا
آستارا نزدیک به ۳۷٫۵ کیلومتر مرز زمینی و با حدود ۱۵ کیلومتر مرز استراتژیکی دریایی در حساس‌ترین نقطه ممکن با دولت آذربایجان قرار دارد. پاسگاه‌ها و برجک‌های متعددی در داخل شهر، روستاها و جاده‌های منتهی به آستارا وجود دارد که وظیفه خطیر دفاع از کیان مملکت را بر عهده دارند. شهرستان آستارا
شهر: آستارا شهر: لوندویل شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان)
از سال ۱۷۴۷ آستارا مرکز خانات تالش بود. سپس پایتخت این خانات از آستارا به لنکران منتقل شد. در حین جابجایی بسیاری از اشیای ساختمانی و معماری باستانی و استحکامات ویران شد. مسافر و دانشمند آلمانی "آدام اوله‌آری" (۱۵۹۹-۱۶۷۱) در سال ۱۶۳۸ میلادی از آستارا دیدن کرد و اطلاعات جالبی در مورد قلمرو، ساکنان و فرهنگ آن ارائه کرد. او در یادداشت‌های خود اشاره کرد که آستارا در ساحل دریای کاسپین جای دارد. او همچنین از محصولات کشاورزی و باغی به‌ویژه انگور و باغ‌های بزرگ درخت انگور یاد کرده است. همچنین استرابون نیز در نوشته‌های خود به این مورد اشاره کرده بود. آستارا
"فرهنگ جغرافیایی ایران" (۱۳۳۰)، فرضیهٔ سوم را به عنوان ریشهٔ احتمالی نام آستارا ذکر کرده که مورد استناد "دانشنامهٔ ایران" نیز قرار گرفته‌است. با این حال، بهروز نعمت‌اللهی (۱۳۸۲–۱۳۱۵) پس از انجام بررسی‌های میدانی در نقاط شهری و روستایی آستارا که مشروح آن را در "تاریخ جامع آستارا و حکام نمین" گزارش کرده‌است، می‌نویسد که هرگز مشاهده یا شنیده نشده که مردم آستارا، نام این شهر را به صورت «هوسته‌رو» یا «اَسْتَرو» به زبان بیاورند در حالی که تالش‌زبانانِ آستارا، نام این شهر را به صورت «اُستوراو» تلفظ می‌کنند؛ بنابراین وی با اثبات فرضیهٔ دوم، فرضیه‌های سوم و چهارم را رد می‌کند. نعمت‌اللهی همچنین فرضیهٔ پنجم را به دلیل عدم تطابق با زبان بومی منطقه، غیر قابل اعتنا می‌داند. ضیاء طُرُقْدار با تأیید دیدگاه نعمت‌اللهی، معتقد است که بهترین فرضیه برای معنای نام آستارا، فرضیهٔ دوم می‌باشد. سیاه‌توک (جمهوری آذربایجان)
سیاه‌توک یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا واقع شده‌است. آستارا
کشاورزان آستارا از ایام قدیم در این منطقه به کشت برنج اشتغال داشته‌اند که نتیجه آن ظهور چند رقم بومی برنج می‌باشد که در نتیجه انتخاب سنتی توسط کشاورزان حاصل شده‌اند و این در حالی است که امروزه ۳۲۰۰ هکتار از زمین‌های این شهرستان زیر کشت برنج قرار دارد که عمده‌ترین محصول کشاورزی آن محسوب می‌شود. آستارا (جمهوری آذربایجان)
این شهر دارای اقلیم و آب و هوای اقلیم نیمه‌گرمسیری مرطوب و اقلیم مدیترانه‌ای است. این شهر یکی از پربارش‌ترین نقاط در جمهوری آذربایجان است و همراه با لنکران در رده‌های نخست بارش در این کشور قرار دارند. آستارا دارای تابستان‌های بسیار گرم، نیمه‌خشک/نیمه‌مرطوب و زمستان‌های خنک، مرطوب و پربارش است. این شهر فقط در دو ماه از فصل تابستان سطح بارندگی کمتر از ۴۰ میلی‌متر دارد. راه‌آهن از این شهر به باکو می‌رود که به زودی به راه‌آهن آستارا-رشت-تهران متصل خواهد شد و باعث رشد اقتصاد منطقه خواهد بود. هم‌اکنون راه‌آهن دو شهر آستارا بر روی پل مرزی رودخانه آستاراچای ساخته شده و به بهره‌برداری رسیده است. آستارا
در بازار بزرگ ساحلی آستارا بالغ بر ۱۵۰۰ مغازه موجود می‌باشد که سهم بسزایی در اقتصاد این شهر ایفا می‌کند. روبروی بازار بزرگ ساحلی از پل فارابی تا پارکینگ بازار بزرگ ساحلی، پاساژها، بازارها و مجتمع‌های تجاری متعددی قد علم کرده‌است؛ که با این وجود می‌توان تعداد مغازه‌های بازار بزرگ ساحلی آستارا را به انضمام ۲۸ پاساژ، بازار و مجتمع تجاری مذکور به چیزی در حدود ۲۵۰۰ مغازه تخمین زد. در شهرستان آستارا بازارهای متعددی وجود دارد که پس از بازار بزرگ ساحلی، مجموعه بازارهای نور از آن جمله‌اند. این بازار که در مرکز شهر آستارا واقع شده‌است بیش از پنجاه سال قدمت دارد و پاساژها و بازارهای مدرن متعددی در آن احداث شده‌است. اکثر کالاهای ارائه شده در این مرکز از تولیدات کشورهای مختلف از قبیل، ترکیه، چین، اکراین، آلمان، آذربایجان، تایلند، مالزی، هند و دیگر کشورها می‌باشند. از سایر پاساژها و مجتمع‌های مجموعه بازارهای نور می‌توان به پاساژ نور، پاساژ بزرگ رضا، بازار بزرگ عمیدی، پاساژ وصلی، پاساژ حیدرزاده، مرکز خرید ایدئال و بازار روس را نام برد. پاساژ ولیعصر اواخر دهه ۷۰ شمسی در خیابان شهید نادر حاجی عباسی (مرکز شهر) احداث شد. بنای اولیه در دو طبقه ساخته شد ولی بعدها طبقه سوم نیز به پاساژ ولیعصر اضافه گردید. وضعیت مغازه‌ها و نمای داخلی پاساژ در حد مطلوبی ساخته شده‌است. استان آستراخان
استان آستراخان (به روسی: Астраха́нская о́бласть تلفظ: آستراخانسکایا اُبلاست) یکی از استان‌های کشور روسیه است که در بخش شمالی دریای خزر قرار گرفته‌است. آستارا
نام آستارا همواره همچون یک معما مورد توجه بوده‌است و تفسیرهای متفاوتی از ریشه‌های لغوی و معنای آن صورت می‌گیرد. قدیمی‌ترین مأخذ شناخته‌شده که در آن، نام آستارا یاد شده، کتاب "حدود العالم" (تألیف ۳۷۲ ه‍.ق/۹۸۲ م.) است که آن را به صورت «استراب» ضبط کرده و یکی از ناحیه‌های یازده‌گانهٔ گیلان دانسته‌است. رشیدالدین فضل‌الله همدانی (۷۱۸–۶۴۸ ه‍.ق) در "مکاتبات رشیدی"، حافظ ابرو (۸۳۳–۷۶۰ ه‍.ق) در "ذیل جامع‌التواریخ رشیدی"، ابوبکر طهرانی (قرن ۹ ه‍.ق) در "دیار بکریه" و حسن‌بیگ روملو (۹۸۵–۹۳۷ ه‍.ق) در "احسن‌التواریخ" نام این محل را به صورت «آستاره» ذکر کرده‌اند. ظهیرالدین مرعشی (۸۹۲–۸۱۵ ه‍.ق) در "تاریخ گیلان و دیلمستان" سه بار نام این محل را به صورت «آستارا» و یک بار هم به صورت «استاره» آورده است. همچنین عبدی بیگ شیرازی (درگذشتهٔ ۹۹۸ ه‍.ق) در "صریح‌الملک" این نام را به شکل‌های «اصطاراب»، «اصطراب» و «استاره» یاد کرده که دو تای اول، مشابه شکل مذکور در "حدود العالم" است. بیشتر مؤلفان بعدی مانند میرخواند (۹۰۳–۸۳۷ ه‍.ق) در "روضةالصفا"، حافظ حسین کربلایی (درگذشتهٔ ۹۹۷ ه‍.ق) در "روضات الجنان و جنات الجنان"، علی بن شمس‎الدین لاهیجی (قرن ۱۰ ه‍.ق) در "تاریخ خانی"، عبدالفتاح فومنی (قرن ۱۱ ه‍.ق) در "تاریخ گیلان"، اسکندر بیگ ترکمان (۱۰۴۳–۹۶۸ ه‍.ق) در "عالم‌آرای عباسی" و میرزا مهدی استرآبادی (قرن ۱۲ ه‍.ق) در "جهانگشای نادری" نام این شهر را به صورت «آستارا» آورده‎اند. نام آستارا به صورت‌های «آستاراباد» توسط ابن بزاز اردبیلی (قرن ۸ ه‍.ق) در "صفوةالصفا"، و «آستره» توسط میرزا محمدکاظم مروی (قرن ۱۲ ه‍.ق) در "عالم‌آرای نادری" نیز ضبط شده است. فرضیه‌های پیرامون معنای نام آستارا به شرح زیر هستند: اشرف حریری (۱۳۹۳–۱۳۰۴) در خصوص ریشهٔ لغوی نام آستارا، بر فرضیهٔ نخست تأکید دارد. حریری با اشاره به نگارش نام آستارا در "صفوةالصفا" به صورت «استارآباد»، توجه به "فرهنگ انجمن‌آرای ناصری" (۱۲۸۸ ه‍.ق/۱۸۷۱ م.) که آستارا را «شهر ستاره» معنا کرده، و نیز استناد به ابراهیم پورداوود (۱۳۴۷–۱۲۶۴) که «آستارا» را یک واژهٔ اَوِسْتایی به معنای «گسترهٔ آب» دانسته، معتقد است که این واژه ابتدا به نام ایزدبانوی عشق و شادی (ایستار) بوده و سپس نام شاهزادگان، و در نهایت نام شهرها و بنادر شده‌است. به نوشتهٔ حریری، نام شهرهای «آستراخان» (یا آستاراخان) و «اِسْتارْباد» (نام قدیمیِ استرآباد=گرگان) هم‌ریشه با آستارا هستند. نعمت‌اللهی نیز شباهت نام‌های آستارا و استارباد را مورد توجه قرار داده‌است. یزید بن مهلب، حاکم عراق ( ۹۹–۹۶ ه‍.ق) که همزمان به امارت خراسان نیز منصوب شده و مأمور فتح طبرستان شده بود، شهر استارباد را در جای قصبه‌ای به نام «اَسْتَرَکْ» بنا کرد که نام استارباد نیز از همان گرفته شده‌است. آستارا (جمهوری آذربایجان)
هم‌اکنون در پیرامون این شهر مزارع برنج و چای بسیاری مشاهده می‌شود. کشت مرکبات نیز در حال گسترش است. این ناحیه دارای خاک بسیار حاصلخیز و مرغوب برای کشت و کار است. شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان)
آستارا (به لاتین: Astara) شهرستانی در جنوب شرقی کشور جمهوری آذربایجان با مرکزیت شهر آستارا است. این شهرستان یکی از جنوبی‌ترین شهرستان‌های کشور جمهوری آذربایجان است. آستارا (جمهوری آذربایجان)
ریشه واژه این شهر همانند آستارای ایران از ریشه واژه تالشی "هاسته راه" به معنی "آهسته‌راه" گرفته شده و دلیل این نامگذاری وجود باتلاق‌ها و مرداب‌ها و آبگیر‌های بسیار در این منطقه بوده‌است. برخی نیز آن راه از واژه "اوستور و" می‌دانند که هم‌اکنون در میان مردم تالش این ناحیه به کار می‌رود و به‌معنی "راهی است که با استر پیموده می‌شود". پیش‌تر به دلیل مردابی بودن این ناحیه کاروان‌های عازم به شروان یا گیلان مجبور به عبور از کناره ساحل با قاطر و استر به‌صورت پشت سر هم بودند. شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان)
آستارا تا سال (۱۸۱۳) بخشی از ایران بود و در آن سال برپایه عهدنامه گلستان از خاک اذربایجان و ایران جدا گشت. در سال ۱۲۲۸ قمری. آستارا به موجب عهدنامه گلستان که میان دولت ایران و روسیه منعقد شد به دو قسمت تقسیم گردید و با تعیین رودخانه آستاراچای به عنوان خط مرزی، مناطق وسیع شمالی این رودخانه به دولت روسیه واگذار گردید و با این ترتیب قسمتی از این شهر که شهر قدیمی آستارا و مسکونی بوده متعلق به ایران گردیده و دشت‌های شمالی که تقریباً غیر مسکونی ولی از نظر کشاورزی بسیار با ارزش بود در اختیار آن دولت قرار گرفت. شهرک مهدی (آستارا)
شهرک مهدی (عج) نام یک شهرک مسکونی می‌باشد که در شهر آستارا واقع شده است. این شهرک پس از اتمام خیابان فارابی بر روی پل فارابی شروع شده، از سمت شرق به موازات دریای خزر، از سمت شمال بازار بزرگ ساحلی، از سمت غرب خیابان مطهری و از سمت جنوب نهایتا تا بلوار سفیر امید امتداد می‌یابد. دانشگاه آزاد اسلامی واحد آستارا
دانشگاه آزاد واحد آستارا (Dāneŝgāhe Āzāde Āstārā) در سال ۱۳۶۶ خورشیدی با دو رشته تحصیلی الهیات در مقطع کارشناسی و کشاورزی در مقطع کاردانی در آستارا تأسیس شد. افزایش رشته‌های تحصیلی این دانشگاه در گرایشهای مختلف علوم انسانی، علوم پایه، کشاورزی و علوم پزشکی به ۳۲ رشته تحصیلی تا سال ۱۳۸۸ افزایش یافت. در سال‌های ۱۳۹۰–۱۳۸۸ با تلاشهای فعال و مستمر مدیریت فعلی تأسیس رشته‌های تحصیلی جدید با یک جهش فوق‌العاده به ۷۳ رشته در مقطع کارشناسی و ۹ رشته در مقطع کارشناسی ارشد افزایش یافت و هم‌اکنون نیز این فعالیت ادامه دارد. در حال حاضر دانشگاه آزاد اسلامی واحد آستارا یکی از واحدهای مهم و قطب علمی منطقه ۱۷ دانشگاه آزاد اسلامی در غرب استان گیلان محسوب می‌گردد. همینک در دانشگاه آزاد آستارا سه هزار نفر دانشجو در مقاطع مختلف تحصیلی از کاردانی تا کارشناسی ارشد در حال تحصیل می‌باشند، در زمینه تحصیلات تکمیلی، نوزده رشته در مقطع کارشناسی ارشد و هفت رشته دکترای تخصصی در این واحد ایجاد شده‌است. بسیج دانشجویی دانشگاه آزاد آستارا از امضاءکنندگان نامهٔ «بخشنامه حجاب» خطاب به حمید میرزاده رئیس دانشگاه آزاد بودند. شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان)
جمعیت این شهرستان بر اساس سرشماری سال ۲۰۲۰ میلادی، ۱۰۹۷۰۰ تن بوده است.بیشتر مردم آستارا از قوم تالش هستند و به زبان تالشی سخن می‌گویند، همچنین بیشتر مردم آستارا مسلمان و سنی مذهب می‌باشند. آستارا
طبق سرشماری ۱۳۹۵، جمعیت شهر آستارا ۵۱٬۵۷۹ نفر است. زبان بیشتر مردم آستارا ترکی آذربایجانی است. عده‌ای از مردم نیز به زبان تالشی صحبت می‌کنند. میکی
میکی (به ترکی آذربایجانی: Miki) یک منطقه مسکونی است که در شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان) واقع شده‌است. دهیاری میکی شامل روستاهای زنگله لش، واقادی، گیله پرقو و لوبر است. میکی ۹۳۵ نفر جمعیت دارد. ارچیوان
ارچیوان در ۶.۶ کیلومتری شهر آستارا و در ۳۳۰ کیلومتری شهر باکو واقع شده‌است. این شهر مابین آستارا و لنکران قرار داشته و جاده الت-آستارا از میان این روستا عبور می‌کند. بخش مرکزی شهرستان آستارا
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش مرکزی شهرستان آستارا در سال ۱۳۹۰ برابر با ۶۳۸۵۳ نفر بوده است. آستارا
اداره کل گمرک بندرآستارا از تجارت چمدانی در میان مرزهای زمینی و نیز از لحاظ صادرات رتبه نخست را در شمال کشور بر عهده دارد. از نظر تردد در کل کشور رتبه سوم را به خود اختصاص داده‌است. بر اثر وجود این گمرک و بنا بر گزارش اداره کل گمرک آستارا بیش از یک میلیون نفر از اتباع کشورهای مختلف همه ساله از این گمرک تردد می‌کنند. این گمرک نبض تپنده صادرات کالاهای غیرنفتی در شمال کشور محسوب می‌شود. شهرک عباس‌آباد
شهرک عباس‌آباد بزرگ‌ترین شهرک مسکونی در آستارا که در اوایل محدوده جاده آستارا — رشت واقع شده است، نام این شهرک، از روستای بالادستی این منطقه یعنی عباس‌آباد آستارا گرفته شده‌است. که پس از گسترش شهرنشینی در شهر، و عدم وجود زمین‌های متعدد جهت ساختمان سازی، باعث شد تا در حوالی روستای عباس‌آباد و سمت مایل به اتوبان و جاده اصلی، مکانی جهت گسترش ساخت و ساز تعیین گردد، که امروزه "شهرک عباس‌آباد" در دو فاز بوده، از دوهکتاری و جنب دانشگاه آزاد اسلامی واحد آستارا آغاز تا ابتدای روستای غلام محله و تالاب استیل امتداد می‌یابد. در محدوده شهرک مذکور، خانه‌های سازمانی شماره دو گمرک بندر آستارا و پروژه مسکن مهر نیز در حال احداث می‌باشد. پیشینه جمعیت در محدوده شهرک عباس‌آباد، بالغ بر ۱۰،۰۰۰ نفر می‌باشد. علاوه بر دانشگاه آزاد، مؤسسه آموزش عالی شهریار آستارا به همراه مجتمع آموزشی خواجه نصیرالدین طوسی واحد پسران نیز در شهرک واقع شده‌است. از ادارات مهم متمرکز در شهرک، می‌توان از "سازمان بنادر و دریانوردی" نام برد. باغ پرندگان آستارا و پناهگاه حیات وحش لوندویل به موازات شهرک، روبروی آن قرار گرفته‌اند. "مسجد امام حسین" نیز تنها مسجدی است که در شهرک واقع شده‌است. آذربایجان
هرچند ایالت آذربایجان در دورهٔ قاجاریان و استان آذربایجان (و سپس آذربایجان شرقی) تا سال ۱۳۳۹ از طریق آستارا به دریای خزر دسترسی داشت. ولی پس از الحاق شهرستان آستارا به استان گیلان، منطقهٔ آذربایجان هیچ دسترسی به آب‌های بین‌المللی ندارد. به همین دلیل، حمل و نقل دریایی در این منطقه امکان‌پذیر نیست. اما کشتیرانی در دریاچه ارومیه که قبلاً پرآب بود، بین بنادر مختلف این دریاچه، از جمله بین شرفخانه (نزدیک‌ترین بندر به تبریز) و رحمانلو (نزدیک‌ترین بندر به مراغه) در آذربایجان شرقی با گلمانخانه (نزدیک‌ترین بندر به ارومیه) در آذربایجان غربی صورت می‌پذیرفت. حیران (آستارا)
وضعیت امکانات و تسهیلات تفریحی و گردشگری این منطقه که دارای مناظر بکر طبیعی می‌باشد. اداره کل میراث فرهنگی و گردشگری استان گیلان امکانات تفریحی و گردشگری را ایجاد کرده و در سال ۱۳۹۰ با راه‌اندازی تله کابین حیران موجب توسعه و افزایش بیش از بیش صنعت گردشگری در استان گیلان و شهرستان مرزی نمین شده‌است، را می‌توان نام برد. حیران (آستارا)
از مهمترین جاذبه‌های گردشگری این روستا، است که در مسیر راه ارتباطی آستارا - نمین قرار گرفته‌است. این گردنه که به همراه روستای ونه‌بین، حاجی امیر بالا و حاجی امیر پایین از مناطق حفاظتی سیاسی و جغرافیایی استان گیلان می‌باشد، از یک طرف مشرف به کوه‌هایی است که پوشیده از جنگل‌های انبوه‌است و از سویی مشرف به دره‌ای نه چندان عمیق که از میان آن آستارا رود عبور می‌کند. این رود تعیین‌کننده مرز استان گیلان ایران و جمهوری آذربایجان است. آستارا
در سال ۱۳۷۶ شمسی و پس از آتش‌سوزی در یکی از قدیمی‌ترین و بزرگترین سینماهای گیلان در آستارا سینما قیام، سینما آستارای سابق، که ابتدا با نام سالن اپرا در سال ۱۳۲۰ شمسی در میدان اصلی و مرکزی شهر احداث شده بود. آستارا
اسکله تجاری آستارا با عنوان نخستین بندر خصوصی کشور به صورت رسمی در نیمه دوم فروردین ۱۳۹۲ شمی با حضور معاون اول رئیس‌جمهور وقت افتتاح شد، در تاریخ ۱۳۹۱٫۱۲٫۱۹ نخستین کشتی پهلوگرفته در بندرآستارا یک کشتی با ۳۶۰۰ تن گندم و بار کانتینری از آکتائو قزاقستان بود. همچنین در تاریخ ۱۳۹۲٫۰۱٫۲۰ نخستین محموله صادراتی بندر آستارا به مقصد جمهوری آذربایجان و بندرباکو بارگیری شد. در هفت‌ماهه سال ۱۳۹۲ نیز ۱۲۰۰ تن کالا به ارزش ۱ میلیون و ۴۲۷هزار دلار از طریق اسکله بندر آستارا با ۱۵ فروند کشتی به کشورهای روسیه و جمهوری آذربایجان صادر شده‌است. عمده کالاهای صادره شامل کربنات کلسیم، پودر پی وی سی، سرامیک، کاشی، پودر صابون، سیمان سفید و تیتانیوم دی‌اکسید بوده‌است. در همین مدت زمان یک هزار تن کالای وارداتی (تخته) به ارزش ۲۰ میلیارد ریال در اسکله بندر آستارا ترخیص شده که از کشور روسیه وارد شده‌است. از زمان بازگشایی بندر تا اردیبهشت ۱۳۹۳، ۲۷ فروند کشتی در این لنگرگاه پهلو گرفته که فعالیت‌های بندری در این اسکله کماکان ادامه دارد. سرک، آستارا
سَرَک یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا واقع شده‌است. سرک ۱٬۶۰۳ نفر جمعیت دارد. چوواش (آستارا)
چوواش (به لاتین: Çüvaş) یک منطقه مسکونی است که در شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان) و در دهیاری رینه واقع شده است. رود قره‌سو (آستارا)
رود قره‌سو نام یک رودخانه باریک و کم عمق که از کوه‌های ساحلی روستای چلوند، ویزنه و شلگون سرچشمه گرفته و حدفاصل دو شهرستان آستارا و طوالش را تعیین می‌کند که در ۱۵ کیلومتری جنوب شهر آستارا واقع می‌باشد. رود آب را به دریا به مقدار ۹۴٪ مترمربع در ثانیه و در ایام پرآبی فصل پائیز مقدار ۸/۲ مترمکعب است. پس از مشروب سازی مزارع به دریای خزر می‌ریزد. گذرگاه مرزی آستارا
گذرگاه مرزی آستارا یا مرز آستارا از مهمترین نقاط گمرکی ایران است که در داخل شهر آستارا و در حاشیه رودخانه مرزی آستاراچای به موازات دو شهر هم‌نام آستارا در ایران و جمهوری آذربایجان کشیده شده‌است. اتصال دو کشور ایران و جمهوری آذربایجان از طریق یک پل در منتهی‌الیه رودخانه آستاراچای صورت می‌پذیرد. شهرستان آستارا
این شهرستان با توجه به شرایط ویژه اقلیمی از مناطق مستعد کشاورزی به‌شمار می‌آید و یکی از فعالیت‌های مهم مردم این شهرستان می‌باشد. از محصولات مهم کشاورزی آن می‌توان برنج، گندم، جو، ذرت، محصولات جالیزی و سبزیها را نام برد.. سطح زیر کشت این شهرستان۴۲۹۵۸ هکتار که برنج، سبزی و صیفی، مرکبات و میوه‌های دانه دار برداشت می‌شود. در نتیجه کاشت برنج در شالیزارهای شهرستان آستارا، گمان بر این است که برخی ارقام برنج مانند رقم حسنی در اثر انتخاب سنتی توسط کشاورزان، از این شهرستان نشات گرفته‌اند. کاشت برنج در ۳۲۰۰ هکتار زمین و شالیکوبی در ۱۰ کارخانه برنجکوبی تولید به ۱۵۱۰۷ تن محصول در سال منجر می‌شود همچنین از ۳۰۰ هکتار زمین زیر کشت توتون هر ساله ۲۱۰ تن برگ سبز به دست می‌آید. گندم نیز در ۳۹۸ هکتار کشت می‌شود و ۴۹۲ تن در سال محصول می‌دهد. استان آنکارا
استان آنکارا یکی از استان‌های ترکیه است که مرکز آن شهر آنکارا است. گردشگری در آستارا
آبشار لاتون دراستان گیلان، ۱۵ کیلومتری جنوب شهرستان آستارا، شهر لوندویل روستای کوته کومه جای گرفته‌است. ارتفاع تقریبی آبشار لاتون ۱۰۵ متر است که بلحاظ بلندی، مرتفع‌ترین آبشار گیلان و ایران به حساب می‌آید. طرح‌های پیشنهادی برای تقسیمات کشوری در ایران
موضوع الحاق مجدد آستارا به استان اردبیل به دلیل سوابق تاریخی، جغرافیایی، تمدنی، زبانی و پیوستگی فرهنگی به آذربایجان و از جمله استان اردبیل همواره به عنوان یکی از مطالبات جدی مردم این شهرستان و استان اردبیل بوده‌است اما آنچه که واقعیت دارد این است که شهرستان آستارا تا سال ۱۳۳۵ جزو استان آذربایجان شرقی بود اما به دلیل دوری راه، نامناسب بودن جاده‌های ارتباطی در آن زمان و وجود دو گردنه صعب العبور حیران و صائین در مسیر ارتباط آستارا با تبریز، دولت وقت رژیم پهلوی تصمیم گرفت آستارا را به استان گیلان ملحق کند. فاصله آستارا تا اردبیل ۷۵ کیلومتر و آستارا به رشت بیش از ۲۲۰ کیلومتر است و از چند دهه پیش نگهداری بخش مهمی از جاده حیران به راهداری اردبیل سپرده شده و در اختیار استان اردبیل است. شهرستان گرمی
آستارا ۳۸۱ کیلومتر کانرود (آستارا)
کانرود، روستایی از توابع بخش لوندویل شهرستان آستارا در استان گیلان ایران است که در ۸ کیلومتری جاده آستارا به تالش، که از سمت شمال به روستاها و نواحی دربند و عباس‌آباد، از سمت جنوب به روستای سیبلی و نواحی اطراف لوندویل، از سمت شرق به دریای خزر و از سمت غرب به جنگل‌های دیله و عشایرنشین لاتون و کوه‌اسپیناس پیوند دارد. باشندگان به زبان‌ تالشی سخن می‌گویند. و شغل آن‌ها اغلب کشاورزی است و در مهمان‌نوازی و مهربانی و فرهنگ دوستی شهره هستند. مناطق و محله‌هایی متعددی دارد که گسترده‌ترین آن‌ها داداش آباد، صفرآباد، گل حسن محله، باش محله و شونده کش هستند. آستارا
میرخواند —دیگر تاریخ‌نگار سدهٔ نهم هجری— دومین مورخی است که در کتاب روضةالصفا از آستارا یاد می‌کند: «عبدالله فومنی» در ذکر آستارا می‌نویسد: جهانگردی به نام «ابت» (Abbott) که در سال ۱۸۴۳ از آستارا دیدن کرده، دربارهٔ آن چنین می‌نویسد: ولایت آستارا و مردم آن علی‌رغم نقش مهمی که در روی کار آمدن شاه اسماعیل یکم و تثبیت حکومت صفویان داشت، در دوران شاه عباس به علت قیام حمزه‌خان مورد خشم و غضب قرار گرفت ولی در زمان شاه صفی که ساروخان مهرانی حاکم آستارا بود، بار دیگر آستارا و حاکمش مورد توجه قرار گرفت. استان لنکران-آستارا
ندارد. حوزه انتخابیه آستارا
در هشتمین انتخابات ریاست‌جمهوری که به پیروزی سید محمد خاتمی منتهی شد، نتیجه آرای آستارا به شرح زیر است: در نهمین انتخابات ریاست‌جمهوری که به پیروزی محمود احمدی‌نژاد منتهی شد، ۵۲ هزار یا ۵۴ هزار نفر واجد حق رأی در آستارا بودند. فضای تبلیغاتی در این دوره، بسیار رقابتی توصیف شده‌است. محسن مهرعلیزاده و علی لاریجانی نامزدهایی بودند که برای فعالیت تبلیغی به آستارا سفر کردند. در دور نخست انتخابات، رتبهٔ اول آرای شهرستان به مصطفی معین اختصاص داشت. آستراخان
شهر آستراخان در جنوب شرقی نسبت به مسکو قرار دارد و بر روی ۱۱ جزیره واقع شده - حاشیه پست دریای خزر و در قسمت شمالی دلتای ولگا. در ساحل چپ ولگا بخش اصلی شهر قرار گرفته و در ساحل سمت راست حدود ۲۰ درصد از ساکنین شهر زندگی می‌کنند. گردشگری در آستارا
در ۲ کیلومتری جنوب غربی آستارا روستایی وجود دارد که عباس آباد نامیده می‌شود. این روستا در کمرشکن کوه اسپیناس از رشته‌های کوه‌های تالش قرار دارد. به دلیل توسعه فیزیکی شهر و افزایش ساخت وسازها، حریم شهر به اطراف این روستا نیز کشیده شده اما مرکز آن همچنان بکر و زیبا باقی مانده‌است. این روستا سرشاز شالیزارهای حاصلخیز است و یکی از مرغوب‌ترین برنج نواحی این روستا کشت می‌شود. شیخارخی
شیخارخی (به ترکی آذربایجانی: Şıxarxı) یک منطقه مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا واقع شده است. گردشگری در آستارا
شهر آستارا و نیز شهرستان آستارا در استان گیلان به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، دارای جاذبه‌های گردشگری مختلفی است. در طول سال ۱۳۹۳ بیش از یک میلیون گردشگر ایرانی و هفتصدهزار تبعه خارجی وارد این شهر شده‌اند. آستارا
جمعیت شهرستان آستارا بر اساس سرشماری سال ۱۳۵۵ خورشیدی، ۳۵٬۹۴۵ نفر بوده و طبق برآورد سال ۱۳۶۳ خورشیدی، به ۴۳٬۸۶۴ نفر رسیده و بر اساس سرشماری ۱۳۸۵ جمعیت شهرستان ۸۱٬۲۳۴ نفر بوده‌است. طبق آخرین آمار براساس سرشماری سال ۱۳۹۵ شهرستان آستارا دارای جمعیت ۹۱٬۲۵۷ نفر و ۲۸٬۷۴۲ خانوار است. شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان)
هانس شیلربرگر، جهانگرد آلمانی (۱۳۹۴-۱۴۲۷ میلادی) که به کشورهای پرشمار شرق و همچنین به اران و شروان سفر کرده است، در یادداشت‌های خود اطلاعاتی در مورد روابط تجاری بین‌المللی آستارا ارائه کرده است. او چنین ذکر کرده است که: "آستارا یکی از مراکز تولید ابریشم در قفقاز است. بهترین نوع ابریشم تولید شده در آستارا به دمشق، بورسا، کاشان و ونیز صادر می‌شد." شهرستان آستارا
شهرستان آستارا به دلیل شرایط مناسب آب و هوایی برای کشت نباتات علوفه‌ای و برخورداری از مراتع برای دامپروری نیز مستعد است. در این شهرستان گوشت قرمز، گوشت مرغ، شیرو تخم مرغ و عسل تولید می‌گرددو انواع مختلف ماهی پرورش وصید و خاویار تولید می‌گردد. گردشگری در آستارا
این تله کابین که در غرب روستای ونه بین و حاجی امیر قرار دارد، انتهای گردنه حیران به پارک جنگلی فندقلوی شهرستان نمین استاناردبیل متصل می‌شود. این تله کابین که با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی با ۱۲ میلیارد تومان هزینه در مدت ۶ سال احداث شده، در هر ساعت با ۳۰کابین ۶ نفره پیشرفته می‌تواند یک هزار از گردشگران را با سرعت ۶ متر بر ثانیه جابجا کند. ارتفاع ایستگاه بالا دست این تله کابین در منطقه فندقلو حدود ۱۷۳۰ متر از سطح دریا است و طول کل مسیر رفت و برگشت در فاز یک پروژه حدود سه کیلومتر می‌باشد. این تله کابین هم‌اکنون بیش از ۵۰ نفر ظرفیت اشتغالزایی دارد و موقعیت جغرافیایی آن طوری است که از شمال به قله باستانی شیندان و جمهوری آذربایجان، از غرب به پارک جنگلی فندقلو، از شرق به روستای ونه بین و جاده اصلی آستارا-اردبیل و از جنوب به دهستان حیران و گردنه زیبای آن مشرف است. منطقه حیران برخوردار از جغرافیای مناسب، آب و هوای خوب و طبیعت زیبا و دیدنی است و یکی از مناطق گردشگری ایران است. گردشگری در آستارا
ساحل شریعتی در داخل شهر کنار جاده ترانزیتی منتهی به اداره کل گمرک بندرآستارا واقع شده‌است. پارک توریستی و تفریحی شریعتی از هر لحاظ در میان شهرهای شمالی کشور بی‌نظیر است و حضور در آن، خاطره‌ای فراموش نشدنی را در ذهن دوستداران طبیعت ایجاد می‌کند. آستارا
با توجه به موقعیت جغرافیایی آستارا و ارتفاع آن از سطح دریا، نزدیکی این شهر به درهٔ حیران و دارابودن اقلیم کوهستانی و آب و هوای مرطوب و معتدل، این شهر اندکی خنک‌تر از دیگر مناطق پست جلگه‌ای استان است. دربند (آستارا)
دربند، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آستارا در استان گیلان ایران است. روستای «دربند » از توابع شهرستان آستارا در استان گیلان، یکی از این نمونه هاست که به خاطر قرار گرفتن در نزدیکی تالاب «استیل آستارا» مشمول این تابلوی زردرنگ هم می شود. هم‌نشینی ی دریا، جنگل و جلگه، تنوع گیاهی و جانوری مناسبی را در این منطقهٔ غربی دریای خزر به وجود آورده که تالاب استیل یکی از بهترین نمونه‌هایش است، تالابی که نما اصلی اش «هِستل » است و به زبان محلی «آبگیر‏» معنا می‌دهد. در این منطقهٔ حافظت شده، باید انتظار تماشای گونه‌های گیاهی و جانوری منحصر به فردی را داشته باشید که هرساله مسافران زیادی را به سوی خود می‌کشاند. همین جاذبه‌ها باعث شده دربند، روستای همسایهٔ تالاب تبدیل به یک روستای گردشگری منطقه شود و با خانه‌های روستایی و جنگلی اش میزبان مسافران و پرنده نگران تالاب باشد. شهرستان آستارا
منطقه آستارا تا پایان دوران صفوی بخشی از ولایت گیلان بود. پس از کشته‌شدن نادرشاه، آستارا مرکز یک حکومت نیمه‌مستقل به نام خانات تالش شد. با انعقاد عهدنامه ترکمانچای و جدا شدن نیمی از سرزمین تالش از ایران، ادارهٔ امور بخش‌های باقی‌مانده از خانات تالش، از جمله آستارا، در اختیار نایب‌السلطنه عباس میرزا حکمران آذربایجان قرار گرفت. قسمتی از مناطق مذکور بین خان‌های محلی گیلان به صورت تیول تقسیم شده و مابقی به ایالت آذربایجان ضمیمه شد و تا پایان دوران قاجاری نیز به همان شکل باقی ماند. در تقسیمات کشوری سال ۱۳۱۶ خورشیدی، بخش آستارا از گیلان جدا شد و به زیرمجموعهٔ شهرستان اردبیل از استان آذربایجان شرقی محسوب شده بود. در سال ۱۳۳۶، با تأسیس فرمانداری، به یکی از شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی ارتقا پیدا کرد. شهرستان آستارا از خرداد ۱۳۳۹به استان گیلان ملحق گردید. گسل آستارا
سازوکار ژرفی گسل آستارا، نشان‌گر شیب بسیار ملایم صفحه گسل به سمت جنوب‌غربی است. این گسل توان لرزه‌ای دارد و در زمین‌لرزه‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۵۳ قفقاز سازوکار فشاری داشته‌است. آستارا
قدیمی‌ترین مآخذی که در آن از آستارا یاد شده، کتاب حدود العالم (تألیف ۳۷۲ هجری) است؛ در این کتاب از شهر «استراب» نام برده شده که گویا در محل آستارای امروزی بوده‌است. سرزمین گیلان در سدهٔ چهارم هجری از لاهیجان تا نزدیکی‌های باکو را شامل می‌شده و شامل ۸ ناحیه بوده که استراب یکی از این نواحی به‌شمار می‌رفته‌است. آستارا
روستای ویرمونی در کوهپایهٔ غربی آستارا قرار گرفته و گویا پیش از عقب‌روی آب دریای خزر و پدیدارشدن پشته‌های جدید برای ایجاد شهر، این روستا خاستگاه آستارای امروزی بوده و کاروانیان برای رسیدن به مناطق ییلاقی آذربایجان به این روستا متکی بوده‌اند. دانشگاه پیام نور واحد آستارا
دانشگاه پیام نور آستارا از واحدهای دانشگاه پیام نور که در شهر مرزی بندر آستارا و در ابتدای جاده آستارا — رشت واقع شده است. محل قدیمی دانشگاه، قبل از احداث ساختمان جدید در خیابان رستمیان متمرکز بود. در حال حاضر در بیش از ۱۳ رشته تحصیلی در مقاطع کاردانی، کارشناسی به فعالیت می‌پردازد. مجموع دانشجویان دانشگاه پیام نور آستارا نزدیک به ۲ هزار نفر است که با بهره‌برداری قرار گرفتن ساختمان نوبنیاد تا گنجایش ظرفیت ۱۳ هزار نفر را خواهد داشت. قرار است، مجموعه دانشگاه پیام نور آستارا با توجه به موقعیت استراتژیک شهر آستارا، به واحد بین‌الملل ارتقاء یابد. در آذرماه سال ۱۳۹۳، ۱۴۵۰ دانشجو در ۱۴ رشته کارشناسی در دانشگاه پیام نور واحد آستارا تحصیل می‌کردند. که در آذرماه سال ۱۳۹۴، ۱۳۵۸ نفر دانشجو در ۱۳ رشته به تحصیل مشغول هستند. صفر نعیمی
نعیمی پس از انتخاب از سوی مردم آستارا در اولین پیشنهادهای خود، با نطقی اعتراضی در سیمای گیلان پیشنهاد داد برای حل مشکلات آستارا این شهر به استان اردبیل ملحق شود. گسل آستارا
گسل آستارا یا گسل تالش یک گسل ترادیس با راستای شمالی–جنوبی است که در طول ۱۴۰۰ کیلومتر از ناحیه آستارا تا قفقاز کشیده شده‌است. این گسل در زمین‌ریخت‌شناسی منطقه نقش بزرگی داشته و فروافتادگی دریای خزر در شرق آن بسیار آشکار است. ریخت‌شناسی منطقه نشان‌دهنده عملکرد یک گسل معکوس با افت بسیار زیاد میان کوه‌های تالش و دریای خزر است؛ به طوری که نهشته‌های پالئوزوئیک را در کنار نهشته‌های جوان قرار می‌دهد. حیران (آستارا)
حیران نام روستایی تالش نشین و ییلاقی در شهرستان آستارا واقع در استان گیلان است. این روستا در فاصله ۳۰ کیلومتری شهر آستارا قرار دارد. حیران از سه روستای حیران سفلی، حیران وسطی و حیران علیا تشکیل شده‌است. منطقه حیران از توابع شهرستان مرزی بندر آستارا در منتهی‌الیه شرق استان گیلان با ۲۲۰۰ هکتار مساحت است که از این میزان ۱۲۰۰ هکتار به مستثنیات اشخاص و ۱۰۰۰ هکتار به منابع ملی تعلق دارد. گردشگری در آستارا
پارک جنگلی بی بی یانلو شهرستان آستارا در جریان دور دوم سفرهای استانی هیئت دولت به عنوان یکی از ۶۱ منطقه نمونه گردشگری استان گیلان اظهار داشت: این محوطه جنگلی با یک هزار و ۵۱۲ هکتار وسعت ظرفیت خوبی برای استفاده در امور گردشگری کوهستان و جنگل دارد. پارک جنگلی بی بی یانلو به وسعت یک هزار و ۵۱۲ هکتار، جزو جنگل‌های هیرکانی غربی است که در ضلع جنوب غربی شهرستان آستارا واقع شده و فاصله آن تا آستارا پنج کیلومتر بوده و در حاشیه جاده آستارا به اردبیل واقع شده‌است. پارک مذکور دارای جاذبه‌های طبیعی زیبا و خاصی می‌باشد که علاوه بر تنوع فراوان رویشگاه‌های جنگلی و جانوری آن، از نظر ژئومورفولوژی (علم شناسایی اشکال ناهمواری‌های زمین) و وجود چندین دره با دامنه‌های پوشیده از جنگل و یال‌های نسبتاً بلند و چندین قله به عنوان سیمای ویژه و بدیع، چشم‌انداز منحصر به فرد و جالب توجهی را ایجاد کرده‌است. ۴۰ هزار هکتار از مساحت شهرستان آستارا را مناطق جنگلی تشکیل می‌دهد که در آن انواع گونه‌های جنگلی از قبیل بلوط، راش، توسکا، ممرز، نمدار، ملج، لیلکی، انجیلی، آزاد، افرا، گردو، لرگ، خرمندی، داغداغان، شیردار، گیلاس وحشی، فندق، شمشاد جنگلی، شب خسب، ون و بارانک به چشم می‌خورد. آستارا
حال در آستارا یک سینما به نام سینما دریا با ظرفیت ۲۸۰ نفری، چهار سالن تئاتر کانون امام خمینی، دانشگاه آزاد، کانون پرورش فکری کودکان و سالن باغ ملی «تئاتر شهر» و سه سالن اجتماعات مجهز در هتل بین‌المللی اسپیناس، اداره تبلیغات اسلامی به نام «شهدای گمنام» و سالن سپاه آستارا، یک گالری هنری مدرن «گالری هنری معراج» موجود می‌باشد، که با احداث سالن بزرگ ۷۵۰ نفری سینما و تئاتر اداره ارشاد شمار اماکن فرهنگی شهر افزایش می‌یابد. لازم به توضیح است آستارا در زمینه سینما دارای یک سینما چهاربعدی درحاشیه سواحل دریا (بلوار سفیر امید) ویک سینما پنج بعدی در ورودی شهر می‌باشد. بزرگترین سالن آمفی تئاتر گیلان در آستارا با ظرفیت ۷۰۳ نفری در نخستین روز از سال ۹۴ به بهره‌برداری رسید. آستارا
میانگین تعداد روزهای یخبندان در آستارا ۰٫۳ روز در سال بوده و مجموع تعداد روزهای یخبندان در این شهر در یک دورهٔ ۲۵ ساله، ۸ روز بوده‌است. ایسترا
شهر ایسترا در کشور روسیه و در اوبلاست مسکو واقع شده‌است. گردشگری در آستارا
حیران، نام روستایی است در استان گیلان که در فاصله ۳۰ کلیومتری شهر استارا قرار دارد. این روستا به دلیل زیبایی طبیعی آن، به عنوان یکی از منطقه‌های نمونه گردشگری در ایران به‌شمار می‌رود و با توجه به شرایط آب و هوایی مناسب در سالیان اخیر، مورد توجه گردشگران قرار گرفته و ساخت و ساز بناهای تفریحی و گردشگری در آن افزایش یافته‌است. گردنهٔ حیران از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری است که در مسیر راه ارتباطی آستارا - اردبیل قرار گرفته‌است. این گردنه از یک طرف مشرف به کوه‌هایی است که پوشیده از جنگل‌های انبوه‌است و از سویی مشرف به دره‌ای نه چندان عمیق که از میان آن رود آقچای عبور می‌کند این رود تعیین‌کننده مرز ایران و جمهوری آذربایجان است. گردنه حیران در بسیاری از روزهای سال زیر پوششی از مه قرار دارد و از نظر طبیعی دره‌ها و کوهپایه‌های آن، پوشیده از گل‌ها و گیاهان جنگلی و مرتعی هستند ارتفاع بلندترین نقطهٔ آن از سطح آب‌های آزاد حدود ۱۵۰۰ متر است؛ در واقع علت اصلی مه تقریباً دائمی گردنهٔ حیران رطوبت دریای خزر است، نه ارتفاع زیاد این گردنه. آرتوپه
آرتوپه یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا واقع شده‌است. آرتوپه ۱٬۸۸۲ نفر جمعیت دارد. جمهوری آذربایجان در شمال غربی ایران واقع شده است. آستارا
طبق آخرین آمار ارائه شده از سوی اداره آموزش و پرورش آستارا، در سال تحصیلی ۹۲–۱۳۹۱ تعداد دانش آموزان مدارس دولتی و غیردولتی ۱۴۵۰۰ اعلام شده‌است که در ۷۴ مدرسه ابتدایی، ۳۰ مدرسه راهنمایی و ۲۰ مدرسه متوسطه در شهرستان آستارا مشغول به تحصیل می‌باشند. بازار بزرگ ساحلی آستارا
بازار بزرگ ساحلی در یکی از بهترین نقاط شهری آستارا و در حاشیه دریای خزر – مرداب آستارا واقع شده‌است. مغازه‌ها و پاساژهای زیرمجموعه بازار بزرگ ساحلی از پل فارابی تا انتهای پارکینگ بازار و چسبیده به بلوار سفیر امید امتداد می‌یابد. قنبرمحله (محله)
قنبرمحله یکی از قدیمی‌ترین و پرجمعیت‌ترین محلات آستارا که بخش انتهایی خیابان امام خمینی آستارا می‌باشد، که در قسمت غربی شهر در کنار مرز ایران – جمهوری آذربایجان واقع شده‌است. قنبرمحله از غرب به جلال‌آباد و روستای خشکه دهنه، از شمال به گذرگاه مرزی آستارا – آستاراچای، از شرق به فلکه بانک ملی (امام خمینی) و از جنوب به محلات چسبیده تا دبیرآباد واقع در کوی جعفرنژاد گسترش می‌یابد. شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان)
واژه آستارا در واقع برگرفته از عبارت تالشی "آسته‌راه" یا "هاسته‌راه" به معنی "آهسته‌راه" یا "راهی که باید آن را آهسته طی کرد" است. برخی نیز ریشه آن را از واژه تالشی "اوستورو" می‌دانند که به‌معنی "راه قابل گذر با استر و قاطر" است. احتمالا دلیل این نامگذاری وجود مرداب‌های پرشمار در این منطقه است. شهرداری آستارا
نخستین پیمان خواهرخواندگی شهر آستارا، در سال ۱۳۸۹ میان آستارا و بانه در محل شهرداری آستارا منعقد گردید. همچنین آمادگی شهر آستارا برای خواهرخواندگی با شهر آستارای جمهوری آذربایجان اعلام شده‌است. آستارا (جمهوری آذربایجان)
بیشتر مردم این شهر از قوم ایرانی تالش هستند و به زبان‌ تالشی صحبت می‌کنند. شماری از مردم که در دوران شوروی زندگی می‌کردند، به زبان روسی هم آشنایی دارند. از آنجا که زبان رسمی کشور جمهوری آذربایجان ترکی آذری است مردم قوم تالش این کشور به زبان ترکی آذری هم مسلط هستند. دهستان ویرمونی
دهستان ویرمونی به همراه دهستان حیران جزو بخش مرکزی شهرستان آستارا می‌باشند که بیش از ۳/۴ جمعیت شهرستان آستارا را شامل می‌شود. آستارا
طی سال‌های اخیر بیمارستان شریعتی تغییر نام داده و از زیر مجموعه‌های بیمارستان شهید بهشتی شده‌است. به‌طور کلی شهر از نظر خدمات درمانی، دارویی و واکسیناسیون در سطح مطلوبی به سر می‌برد، اما رویهٔ معمول آن است که اهالی شهر برای اکثر بیماری‌های مهم به شهرهای اردبیل یا رشت مراجعه می‌کنند. آستارا
آستارا پس از جدایی آذربایجان کنونی از ایران و ملحق شدن به شوروی سابق توسط عهدنامه‌های ننگین دولت قاجاریه دوتکه شد. قسمت شمالی آستارا در ترکیب شوروی سابق و آستارای جنوبی در ترکیب ایران قرار گرفت. بالطبع حساسیت‌های مرزی باعث می‌شد افرادی در هر دو سوی مرزها از خاک کشور خود محافظت نمایند. در اواخر دولت قاجاریه و اوایل پهلوی مردمان آستارا و خوانین حیران از خاک کشور دفاع می‌کردند که پس از تشکیل یکپارچه فرماندهی مرزبانی و سامان بخشیدن به شرایط موجود، پاسگاه‌های مرزی توسط سربازان و مأموران نظامی آموزش دیده شروع به کار کرد. آستارا
میانگین دمای آستارا ۱۵٫۴ درجهٔ سانتی‌گراد بوده، کمینه دمای ثبت شده در این شهر، ۷٫۸- درجهٔ سانتی‌گراد و مربوط به ژانویهٔ ۲۰۰۸ میلادی و بیشینه دمای ثبت شده در آن، ۳۶٫۶ درجهٔ سانتی‌گراد و مربوط به اوت ۲۰۰۶ میلادی بوده‌است. آستارا
تکمیل طرح راه‌اندازی راه‌آهن قزوین، رشت، بندرانزلی و بندرآستارا می‌تواند کمک شایانی در رشد اقتصادی ایران و به طبع استان گیلان و بندرآستارا باشد. تکمیل این طرح می‌تواند تأثیر به سزایی در رشد صنعت حمل و نقل در ایران داشته باشد. موقعیت استراتژیک بندر آستارا در در دریای خزر و هزینه کمتر حمل و نقل بار به جمهوری آذربایجان از طریق راه‌آهن و کشتی موجب افزایش اهمیت اتمام هر چه سریعتر این طرح می‌گردد. خط‌آهن قزوین - رشت - انزلی - آستارا به عنوان یکی از قطعات کریدور شمال به جنوب برای منطقه اهمیت دارد. در صورت تکمیل این کریدور بسیاری از کشورها ترجیح می‌دهند به دلیل کوتاه بودن طول مسیر و ارزان شدن هزینه‌های حمل و نقل، جابه‌جایی کالای ترانزیتی خود را از طریق این کریدور و کشور ایران انجام دهند که این امر موجب افزایش درآمد کشور از محل ترانزیت خواهد شد. آستارا
فرماندهی هنگ مرزی شهرستان آستارا زیر نظر فرماندهی هنگ مرزی استان گیلان به مرکزیت بندرانزلی به فعالیت می‌پردازد. نکته قابل تأمل در مرکزیت انزلی اینکه این شهر چهرهٔ یک شهر مرزی در حوزه مرز زمینی را ندارد ولی مقر فرماندهی استان در این شهر قرار گرفته‌است. آستارا تنها مرز زمینی استان و اتصال دهندهٔ گیلان به سرزمین‌های قفقاز می‌باشد علاوه بر مرز زمینی، مرز دریایی آستارا نیز به فعالیت خود در پاسداری از حوزهٔ آبی می‌پردازد. استان لنکران-آستارا
استان لنکران-آستارا از سمت شمال به استان شیروان-سالیان، از سمت جنوب و غرب به کشور ایران و از سمت شرق به دریای کاسپین محدود شده‌است. شهرستان آستارا (جمهوری آذربایجان)
در قرون وسطی آستارا یکی از مراکز مذهبی، فرهنگی و تجاری در قفقاز بود. سفالگری یکی از پیشروترین صنایع این شهر به شمار می‌رفت. در منابع تاریخی از روستای مشخان در حومه آستارا یاد شده است که در اواخر سده سیزدهم و اوایل سده چهاردهم میلادی میان مردم پول رد و بدل می‌شد. دانشمند روس ا.م مارکوف بر روی سکه‌های ضرب‌شده در دربند (روسیه)، شماخی، تبریز و همچنین آستارا تحقیق کرد. وی اطلاعات مفصلی درباره پول و ضرب سکه در آستارا ارائه داد. این دانشمند ثابت می‌کند که شهرهایی که روی سکه‌ها نامگذاری شده‌اند، شهرهای امروزی قفقاز هستند. سکه‌های ضرب‌شده در آستارا متعلق به دوره هلاکو، جلایریان، تیمور و جانشینان آن‌ها است. شماری از این سکه‌ها امروزه در انستیتوی تاریخی آکادمی ملی علوم تاجیکستان نگهداری می‌شود. برج تلویزیونی آستارا
برج تلویزیونی آستارا پخش تلویزیونی FM/TV را در سراسر شهر آستارا حتی تا مناطقی از خاک ایران (شهر هشتپر) را هم پوشش می‌دهد. برج تلویزیونی آستارا که با نام "دکل رله" هم شناخته می‌شود در روستای ارچیوان از توابع شهر آستارا قرار گرفته که از خاک ایران هم تا فاصله زیادی قابل دیدن است. شهر آستارا مرکز شهرستان یا رایون آستارا، در جنوب شرقی جمهوری آذربایجان است. این شهر در مجاورت شهر آستارا در ایران قرار گرفته‌است. آستارا
آستارای بالایی که امروزه در خاک جمهوری آذربایجان قرار دارد، در گذشته با آستارای میانی و تله‌سیفی یکپارچه بود؛ اما پس از امضای عهدنامهٔ گلستان، این منطقه از شهر به امپراتوری روسیه واگذار گردید. عنصرود
روستای عنصرود(آستاری یا آستارا) تابع دهستان سهند در ۲۰ کیلومتری شهر اسکو مرکز شهرستان اسکو واقع شده‌است که از شمال به روستای ذینجناب از جنوبغرب به روستای کندوان و از غرب به روستای آمقان و از شرق به کوه‌های سهند می‌رسد.  جمعیت این روستا بر اساس آخرین سرشماری ۱۵۰۰ نفر بوده که در قالب ۵۰۰ خانوار زندگی می‌کنند. زبان مردم روستا همانند سایر اهالی شهرستان اسکو ترکی آذربایجانی می باشد.  شغل اصلی مردم روستا کشاورزی ، دامداری و قالی بافی می‌باشد. این روستا دارای امکانات آب شرب لوله کشی از چشمه‌های روستا و خطوط ارتباطی تلفن ثابت و همراه و اینترنت ، برق و گاز و دارای مدرسه ابتدایی و متوسطه اول و خانه بهداشت و دهیاری می‌باشد. آسخانه‌کران
آسخانه‌کران یک منطقهٔ مسکونی در جمهوری آذربایجان است که در شهرستان آستارا واقع شده‌است. شهرستان آستارا
از دیگر فعالیت‌های اقتصادی شهرستان زنبورداری است که از رونق زیادی برخوردار است و براساس آمارگیری از زنبورداران، در سالجاری مقدار ۲۵۸ نفر از اعضاء تعاونی زنبورداران شهرستان آستارا با ۳۷۵۰۹ کلنی زنبورعسل مقدار ۷۹۴ تن عسل به ارزش اقتصادی سی و پنج میلیارد ریال پرورش دادند. وجود دریای خزر علاوه بر اینکه صید ماهی را رواج داده‌است موجب ایجاد کارخانجات صدف کوبی گردیده که در آن‌ها از صدف‌های اطراف ساحل، خوراک طیور تهیه می‌کنند شهرستان آستارا از مراکز مهم کشاورزی در استان گیلان به‌شمار می‌رود که همه ساله بخش وسیعی از تولیداتی چون؛ برنج، کیوی، ازگیل، خرمالو، ذرت و گندم، علاوه بر عرضه در بازار مصرف داخلی به کشورهای حاشیه دریای خزر صادر می‌گردد. آستارا
در محل کنونی شهر آستارا در قدیم روستایی به نام دهنه‌کنار وجود داشته که از زمان قاجاریه گسترش یافته و دگرگون شده‌است. آنچه در مورد سوابق این شهر در کتب تاریخی مشهود است این است که منطقهٔ آستارا تا زمان صفویه و پیش از آن از موقعیت خاصی برخوردار نبوده‌است. از آن زمان به بعد است که به سبب توسعه تجارت و مقاصد استراتژیک اهمیت پیدا کرده و در آن قلاع متعددی ساخته شده‌است؛ و در واقع دوران شکوفایی این شهر پس از انعقاد قرارداد عهدنامه گلستان و دو تکه شدن آستارای فعلی و آستارای آذربایجان صورت پذیرفت که منجر به شناخته شدن آستارا در بین مردم ایران و خارج از کشور به سبب موقعیت خاص اقتصادی، مرزی و دریایی شد، در اواخر قاجاریه و تا پایان حکومت دودمان پهلوی، آستارا از شرایط ویژه اقتصادی اوایل دوران انعقاد عهدنامه گلستان برخوردار نبود و بیشتر مردم به سمت دریچهٔ فرهنگی روی آوردند، که تأسیس دبیرستان حکیم نظامی در سال ۱۲۸۷، کتابخانه عمومی شماره یک آستارا در سال ۱۳۰۲، شهرداری آستارا در سال ۱۲۸۷ از جملهٔ این موارد بوده‌است، تشکیل کانون‌های مختلف شعر و ادبیات، ارسال و تأمین آموزگاران شهرهای مختلف مناطق گیلان و آذربایجان نیز سبب شناختهٔ این شهر به عنوان شهری فرهنگی شده بود. اما پس از انقلاب اسلامی و فروپاشی شوروی و تشکیل جمهوری آذربایجان به سبب وضعیت معیشتی ضعیف آذری‌های آن سوی آستاراچای و آمد و شدهای رسمی بین دو کشور تشکیل شد، پس از آن رونق اقتصادی و بازسازی مناطق توریستی و گردشگری آستارا رونق گرفت که موازی با آن چهرهٔ این شهر از حالت فرهنگی به حالت توریستی و اقتصادی بدل گشت دهستان حیران
دهستان هیران (دهستان حیران) یکی از دهستان‌های استان گیلان است که در بخش مرکزی شهرستان آستارا واقع شده است. بیمارستان شهید بهشتی (آستارا)
بیمارستان شهیدبهشتی آستارا واقع در استان گیلان، شهرستان آستارا بیمارستانی است درمانی و وابسته به دانشگاه علوم پزشکی گیلان و با ۱۰۴ تخت ثابت که در سال ۱۳۵۳ شمسی تأسیس گردید. هم اکنون این بیمارستان دارای بخش‌های اورژانس، داخلی، اطفال، جراحی زنان و زایمان، جراحی عمومی، CCU، icu، چشم، ارتوپدی ، قلب ، دیالیز ، اتاق عمل، و دیگر واحدهای درمانگاهی می‌باشد. گردشگری در آستارا
پستانداران: سمورآبی، گورکن، فوک دریای خزر و شغال. شهرستان آستارا
شهرستان آستارا از شمال با کشور جمهوری آذربایجان، از غرب به شهرستان نمین (استان اردبیل)، از جنوب به شهرستان طوالش همسایه‌است. همچنین از شمال به رودخانه مرزی آستاراچای، از جنوب به رود قره‌سو و از غرب به کوه‌های تالش محدود می‌شود. کانرود (آستارا)
در لغت‌نامه دهخدا دربارهٔ کانرود این گونه توضیح داده شده‌است: کانرود. (اِخ) دهی است از دهستان مرکزی بخش آستارا شهرستان آستارا واقع در یازده هزارگزی جنوب آستارا و دوهزارگزی شوسهٔ آستارا به پهلوی. ناحیه‌ای است جنگلی، گرمسیر و دارای ۹۶۱ تن سکنه. از رودخانه مشروب می‌شود. محصولاتش برنج و صیفی است. اهالی به کشاورزی و تهیهٔ زغال از چوب جنگل گذران می‌کنند. محل سکنای ایل کانرود است. این ده را کاه ری نیز می‌گویند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ۴).کانرود در لغتنامه دهخدا آستارا
آستارای میانی از پل مرداب شروع شده و تا زنجیر (انتهای شهر) ادامه داشت و وسیع‌ترین قسمت شهر محسوب می‌شد. ساکنان زنجیر گیلک بودند و شغل‌شان شالیکاری بود. این محله توسط مهاجران قفقاز ایجاد شده بود و محل سکونت تاجران، تحصیل‌کرده‌ها، خرده‌مالکان، فرهنگیان و کارمندان (طبقهٔ متوسط و مرفه) بود. تمام کارگاه‌ها، مدارس و مؤسسات شهر در این منطقه قرار داشتند و سقف منازل آن از سفال‌های قرمز و مقاوم بود. تاریخ جامع آستارا و حکام نمین
تاریخ جامع آستارا و حکام نمین جامع‌ترین کتاب در مورد تاریخ منطقه آستارا در ۸۱۶ صفحه که تاریخ آستارا در دوران مختلف دودمان‌های حکومت کرده در ایران، محلات، مساجد، جغرافیا، تحولات و سرگذشت مردم، اوضاع اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، آثار تاریخی، آداب و رسوم، آیین و مذهب، تسلط فرقه دموکرات آذربایجان بر آستارا، تصاویر، تلگراف‌های مرتبط با آستارا، ورزش، موزیک، تئاتر، دانشمندان، مشاهیر، حکام آستارا و شجره‌نامه طایفه‌های اصیل آستارا را توصیف کرده‌است.(ساسانیان روستای قلعه دارای شجره نامه ضعیف هستند و خان نیستن پس ساسانیان منطقه حیران اصیل است که متاسفانه در این کتاب تحریف شده است). مولف به صورت جزئی نیز در مورد محال و حکام نمین پرداخته‌است.