داروهای ضد ویروس چه عوارضی دارند؟
داروخانه
داروهای ضد ویروس می‌توانند مقاومت سلول را در برابر یک ویروس (اینترفرون‌ها). افزایش دهند و جذب ویروس در سلول یا انتشار آن به سلول را سرکوب کنند Aciclovir/Foscarnet /Ganciclovir /Ribavirin /Docosanol /Cidofovir
هیدروکسی‌زین
آثار انرژی زیاد ، خشکی دهان، یبوست، گیجی، تاری دید،وزوز گوش، فعالیت غیرارادی حرکتی، خواب آلودگی شدید، کاهش فشار خون، حملات تشنج، لرزش و.. و آثار ضدموسکارینی مانند خشکی دهان از عوارض شایع این دارو هستند.عوارض جانبی جدی ممکن است شامل طولانی شدن QT باشد. مشخص نیست که آیا استفاده در دوران بارداری یا شیردهی بی خطر است.  تجویز هیدروکسی زین در مقادیر زیاد یا تزریق عضلانی در زمان شروع بارداری می تواند باعث ناهنجاری های جنین شود به طور پیش فرض ، سازمان غذا و دارو (FDA) دستورالعمل های منع مصرف در مورد هیدروکسی زین را هنگام بارداری معرفی کرده است. به طور مشابه استفاده در افراد در معرض خطر یا نشان دادن علائم قبلی حساسیت نیز منع مصرف دارد. هیدروکسی زین برای تزریق داخل وریدی (IV) منع مصرف دارد ، زیرا نشان داده است که باعث همولیز می شود. موارد منع مصرف دیگر شامل تجویز هیدروکسی زین در کنار داروهای ضد افسردگی و سایر ترکیباتی است که بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر می گذارد. در صورت نیاز شدید فقط باید با دوز کم تجویز شود. در صورت تجویز در دوزهای کم با سایر موارد ، مانند موارد ذکر شده ، بیماران باید از استفاده از ماشین آلات خطرناک ، وسایل نقلیه موتوری یا هر عمل دیگری که به هوشیاری کامل نیاز دارد ، مطابق با قانون ایمنی خودداری کنند.  این ماده جز آنتی‌هیستامین‌های دی‌فنیل‌متیل‌پیپرازین است. آنالوگ ساختاری هیدروکسی‌زین عبارت اند از: بوکلیزین، ستیریزین، سیناریزین، سیکلیزین,اتودروکسی‌زین,meclizine، و pipoxizine آزترئونام
عوارض جانبی شایع هنگام تزریق شامل درد در محل تزریق، استفراغ و بثورات پوستی می‌باشد. عوارض جانبی شایع هنگام استنشاق شامل خس خس سینه، سرفه و استفراغ است. عوارض جانبی جدی شامل انتروکولیت با غشای کاذب و واکنش‌های آلرژیک از جمله آنافیلاکسی است. افرادی که به سایر بتا-لاکتامها حساسیت دارند، میزان آلرژی کمی به آزترئونام دارند. به نظر می‌رسد استفاده در دوران بارداری بی خطر باشد. این دارو در خانواده آنتی‌بیوتیک‌های مونوبکتام است و معمولاً با جلوگیری توانایی باکتری در ایجاد دیواره سلولی منجر به مرگ آن می‌شود. گارداسیل
عوارض شدید گزارش شده واکسن گارداسیل عبارتند از: ناباروری، کم‌خونی همولیتیک خودایمنی، اریتم مولتی‌فرم، واسکولیت، ترومبوسایتوپنی پورپورا، التهاب حاد منتشره مغزی، میلیت عرضی، آتاکسی حاد مغزی، سندرم گیلن باره، لوپوس اریتماتوس سیستمیک، اسکلروز جانبی آمیوتروفیک(ALS) میلین‌زدایی سیستم عصبی مرکزی، ام‌اس به ویژه در کودکان، التهاب عصب بینایی، التهاب روده، پانکراتیت، هپاتیت خود ایمنی، شوک آنافیلاکسی و مرگ. ارلوتینیب
عوارض جانبی شایع دارو شامل راش (ضایعه پوستی)، اسهال، خستگی، بی‌اشتهایی و گاهی هم ریزش مو است. در برخي بيماران اين عوارض بسيار جدي بوده تا جايي كه بيمار از زندگي عادي باز مي ماند. همچنين امكان اعتياد به اين دارو در بيمار بسيار بالاست. درمان اچ‌آی‌وی/ایدز
گزینه‌های فعلی HAART ترکیبی (یا «امتزاجی») از حداقل سه دارو است که دست کم دو نوع، یا «گونه،» عامل ضد ویروس پسگرد را شامل می‌شود. درمان اولیه نوعاً یک مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس غیر نوکلئوزیدی (NNRTI) به اضافه دو مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس شبه نوکلئوزیدی (NRTIs) است. NRTIs معمولاً شامل: زیدوودین (AZT) یا تنوفوویر (TDF) و لامیوودین (3TC) یا امتریسیتابین (FTC) است. ترکیب این عوامل که شامل مهار کننده پروتئازها (PI) می‌باشد و در صورتی که دستور بالا کارایی لازم را نداشته باشد مورد استفاده قرار می‌گیرد. زمان شروع درمان ضد ویروس پسگرد مورد مناقشه است. سازمان بهداشت جهانی، استفاده از درمان ضد ویروس پسگرد را در تمام افراد نوجوان، بزرگسال و زنان بارداری توصیه می‌کنند که CD4 آن‌ها کمتر از ۳۵۰ میکرولیتر است یا بدون توجه به CD4 نشانه‌های بیماری را دارند. مرکز کنترل بیماری‌ها(CDC) در ایالات متحده در سال ۲۰۱۴ شروع این درمان را برای همه افراد مبتلا بدون توجه به تعداد CD4 و بار ویروس توصیه کرده‌است. دارند. این واقعیت که شروع درمان در این سطح خطر مرگ و میر را کاهش می‌دهد از این توصیه پشتیبانی می‌کند. هم چنین سازمان بهداشت جهانی این درمان را برای افراد اچ‌آی‌وی مثبت مبتلا به مرض سل و مبتلایان به هپاتیت ب مزمن و فعال پیشنهاد می‌کند. پیشنهاد می‌شود زمانی که این درمان آغاز شد بدون وقفه ادامه یابد. نتیجه مطلوب درمان این است که در مدت زمان طولانی تعداد HIV-RNA در پلاسما زیر ۵۰ کپی بر میلی‌لیتر باشد. توصیه می‌شود سطوح تعیین‌کننده مؤثر بودن درمان در وهلهٔ اول بعد از چهار هفته اندازه‌گیری شوند و زمانی که سطوح به پایین‌تر از ۵۰ کپی بر میلی‌لیتر رسید معمولاً کنترل آن هر سه تا شش ماه یک بار کافی خواهد بود. به نظر می‌رسد که در کنترل ناموثر چیزی بیش ۴۰۰ کپی بر میلی‌لیتر دیده خواهد شد. بر اساس این معیار در بیش از ۹۵٪ از افراد درمان در سال اول مؤثر خواهد بود. مزیت‌های درمان شامل کاهش خطر پیشروی ایدز و کاهش خطر مرگ می‌باشد. همچنین در کشورهای در حال توسعه درمان باعث بهبود اوضاع جسمی و سلامت روحی فرد می‌شود. در صورت اقدام به درمان تا ۷۰٪ خطر ابتلا به سل کاهش خواهد یافت. مزیت‌های دیگر درمان شامل کاهش خطر انتقال بیماری به شریک جنسی و کاهش امکان انتقال از مادر به فرزند می‌باشد. تأثیر درمان تا حد زیادی به انطباق بستگی دارد. دلایل عدم انطباق عبارتند از: دسترسی معدود به مراقبت‌های پزشکی، عدم حمایت‌های اجتماعی کافی، بیماری روانی و سوء مصرف مواد. همچنین پیچیدگی روش‌های درمانی (به دلیل تعدد قرص‌ها و دوزها) و اثرات جانبی آن‌ها ممکن است موجب عدم تابعیت اختیاری فرد شود. البته در کشورهای با درآمد کم تابعیت از درمان افراد به خوبی کشورهایی است که افراد آن درآمد بالایی دارند. درد مزمن
برای درمان این ویروس، انواعی از داروها مانند داروهای استروئید و ضد ویروسی استفاده می‌شود. در ۳۳٪ از افراد، پس از بهبود و درمان زونا همچنان دردهای سوزشی و خارش‌های شدید در نواحی مختلف پوست احساس می‌شود و می‌تواند تبدیل به درد مزمن شود. این حالت به دلیل تشدید فاکتورهای تحریکی اعصاب (تحریک با کوچک‌ترین محرک محیطی) یا از عوامل ذهنی و روانی پس از بیماری صورت می‌گیرد. امپرازول
عوارض جانبی شایع شامل حالت تهوع، استفراغ، سردرد، شکم درد و افزایش گاز روده است. عوارض جانبی جدی ممکن است شامل کولیت "کلستریدیوم دیفیسیل"، افزایش خطر ذات الریه، افزایش خطر شکستگی استخوان و احتمال مخفی ماندن ابتلا به سرطان معده باشد. مشخص نیست که داروی فوق در دوران بارداری بی خطر باشد یا نه. کارکرد دارو جلوگیری از ترشح اسید معده است. داروهای ضد دیابت
آنالوگ‌های GLP-1 باعث کاهش وزن می‌شوند و عوارض گوارشی بیشتری دارند در حالی‌که به‌طور کلی مهارکننده‌های DPP4 روی وزن تأثیری نداشته و خطر عفونت و سردرد را افزایش می‌دهند. با این حال این دو دسته داروها جایگزینی برای دیگر داروهای ضد دیابت فراهم کرده‌اند. اگرچه در مصرف ترکیبی مهارکننده‌‌های DPP4 و سولفونیل‌اوره‌ها افزایش وزن و/یا افت قند خون مشاهده شده‌است اما اثر دراز مدت آن‌ها روی سلامتی و میزان مرگ هنوز ناشناخته است. کلوتریمازول
عوارض جانبی کلوتریمازول بسیار نادر بوده و ممکن است ندرتاً در برخی از افراد عوارض زیر را ایجاد نماید: سوزش و تحریکات واژن، بثورات جلدی، تکرر ادرار و درد در قسمت پایین شکم.همچنین از عوارض رایج این پماد ایجاد بی حسی شدید در ناحیه تناسلی بخاطر دارا بودن مقادیر زیادی فاکتورهای بی حسی میباشد لذا توصیه میشود پس از استعمال دارو،در هنگام مقاربت جنسی از کاندوم استفاده شود کتورولاک
مانند سایر داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی اختلالات و خونریزی‌های دستگاه گوارشی، و ایجاد زخم پپتیک، کرامپ شکمی، واکنش‌های آلرژیک مثل شوک آنافیلاکسی، دیگر عوارض جانبی گزارش شده خواب آلودگی، سرگیجه، سردرد و تغییرات مغزی و حسی، واکنشهای روانی، تعریق، خشکی دهان، تشنگی، تب، تشنج، درد عضلات، مننژیت غیرعفونی، فشار خون، تنگی نفس، ادم ریوی، برادیکاردی، درد قفسه صدری، تپش قلب، احتباس مایعات، افزایش اوره و کراتینین خون، نارسائی حاد کلیوی، ادم، کاهش سدیم خون، افزایش پتاسیم خون، تکرار یا احتباس ادرار، سندرم نفروتیک، درد پهلو همراه هماچوری یا بدون آن، پورپورا، ترومبوسیتوپنی، خون دماغ، مهار تجمع پلاکتی، افزایش زمان خونروی، خونریزی از زخم پس از عمل جراحی، هماتوم، قرمز شدن یا رنگ پریدگی و پانکراتیت. واکنشهای شدید پوستی شامل سندرم استیون جانسون و سندرم لیل Lyell گزارش شده‌است. تغیرات عملکرد کبدی می‌تواند اتفاق افتد. هپاتیت و نارسائی کبد گزارش شده‌است. درد در محل تزریق ممکن است وجود داشته باشد. افالیزومب
عوارض جانبی شناخته‌شدهٔ این دارو، سپتیسمی باکتریایی، مننژیت ویروسی، بیماری تهاجمی قارچی و لکوانسفالوپاتی چندکانونی پیش‌رونده است که نوعی بیماری عفونی مغز به دلیل فعال‌شدنِ ویروس‌های جی‌سی نهفته‌است. ۴ مورد از این بیماری اخیر در مبتلایان به پسوریازیس گزارش شد که میزان بروز آن ۱ در ۵۰۰ بیمار است. کلروکین
داروهای آنتی اسید جذب کلروکین را کاهش می‌دهند. کلروکین اثر داروهای ضد صرع را کاهش می‌دهد. کلروکین احتمالاً موجب افزایش غلظت پلاسمایی سیکلوسپورین و دیگوکسین می‌شود. کلروکین ممکن است علایم میاستنی گراو را تشدید کند و در نتیجه اثرات داروهای نئوستیگمین و پیریدوستیگمین را کاهش دهد. سایمتیدین متابولیسم کلروکین را کاهش و غلظت پلاسمایی آن را افزایش می‌دهد. مصرف کلروکین با واکسن هاری ممکن است بر پاسخ بدن نسبت به واکسن مؤثر باشد. اثرات جانبی دارو
برای نمونه، برخی داروها، مانند آنتی‌بیوتیک‌ها، مانند خانوادهٔ پنی‌سیلینها، می‌توانند در افراد واکنش‌های حساسیتی ایجاد کنند. راش‌های پوستی، شایع‌ترین عارضهٔ واکنش‌های حساسیتی به پنیسیلین‌ها و آنافیلاکسی مهم‌ترین یا خطرناک‌ترین عارضهٔ متعاقب مصرف پنی‌سیلین‌ها به‌شمار می‌روند. ریفابوتین
عوارض جانبی شایع شامل درد شکم، حالت تهوع ، بثورات جلدی، سردرد و سطح نوتروفیل خون پایین است. عوارض جانبی دیگر شامل درد عضلات و یوئیت است. در حالی که در دوران بارداری هیچ مضراتی از آنپیدا نشده‌است، اما هنوز به خوبی در این جمعیت مورد مطالعه قرار نگرفته‌است. ریفابوتین در خانواده داروهای ریفامایسین قرار دارد که با مسدود کردن تولید RNA در باکتری‌ها عمل می‌کند. بی‌حس‌کننده موضعی
اثرات جانبی منفی داروهای بی‌حس‌کننده موضعی به شکل عوارض عصبی-عضلانی مانند طول کشیدن بی‌حسی یا فلج بروز پیدا می‌کند. این علائم به دلیل آسیب یا اختلال در عملکرد عصب ایجاد می‌شود. به عنوان مثال استفاده از بی‌حسی در چشم می‌تواند باعث بروز اختلالات شدید در قرنیه شود. داروهای ضد دیابت
داروهای این دسته:عوارض جانبی شایع این داروها افزایش وزن و افت قند خون است. ترازودون
و دیگر عوارض، خشکی دهان، سردرد، تهوع و استفراغ، طعم بد دهان، تاری دید، یبوست و گیجی، غش، درد و لرزش عضلات، ضربان قلب نامنظم، بثورات جلدی، هیجان غیر طبیعی، نعوظ نامناسب، دردناک و مداوم، خواب آلودگی، اسهال، ضعف و خستگی غیرمعمول. تمایل Trazodone برای ایجاد آرام بخش شمشیر دو لبه است. برای بسیاری از بیماران ، رهایی از بی قراری، اضطراب و بی خوابی می تواند سریع باشد. برای سایر بیماران ، از جمله افرادی که دارای کمبود فشار روانی و احساس کمبود انرژی هستند ، ممکن است دوزهای درمانی ترازودون به دلیل آرام بخشی قابل تحمل نباشد. Trazodone باعث افت فشار خون وضعیتی در برخی از افراد می شود، که احتمالاً به علت اشغال گیرنده آدرنرژیک α است. بروز اختلال دو قطبی ممکن است با ترازودون و سایر داروهای ضد افسردگی رخ دهد. اقدامات احتیاطی برای مصرف ترازودوم شامل حساسیت شناخته شده به ترازودون و سن کمتر از 18 سال است و همراه با سایر داروهای ضد افسردگی که ممکن است احتمال افکار یا اقدامات خودکشی را افزایش دهد.  گزارش شده است که ترازودون باعث ایجاد تشنج در تعداد کمی از بیماران شده که آن را همزمان با داروها برای کنترل تشنج مصرف کرده اند.در حالی که ترازودون یک عضو واقعی از کلاس های ضد افسردگی SSRI نیست ، اما هنوز هم بسیاری از خواص SSRI ها ، به ویژه احتمال سندرم قطع در صورت قطع خیلی سریع داروها را دارد. بنابراین باید هنگام قطع دارو ، یک روند تدریجی کاهش میزان دوز در یک دوره زمانی ، .در پیش گرفته شود. داروهای ضد افسردگی ممکن است خطر افکار و رفتارهای خودکشی را در کودکان و بزرگسالان افزایش می دهد. بنابراین نظارت دقیق برای ظهور افکار و رفتارهای خودکشی توصیه می شود.  از آنجا که ترازودون ممکن است توانایی های ذهنی و / یا جسمی مورد نیاز برای انجام کارهای بالقوه خطرناک مانند کار با خودرو یا ماشین آلات را مختل کند ، به بیمار توصیه می شود که در هنگام مصرف در چنین فعالیت هایی شرکت نکند. در مقایسه با داروی ضد افسردگی MAOI برگشت پذیر مانند موکلوبماید ، اختلال هوشیاری بیشتری با ترازودون ایجاد می شود.  گزارشات موردی نشان داده است که آریتمیهای قلبی در ارتباط با درمان با ترازودون ، چه در بیمارانی که پرولاپس دریچه میترال از قبل موجود دارند و چه در بیمارانی که سابقه شخصی و خانوادگی منفی بیماری قلبی دارند ، در حال ظهور هستند.  طولانی شدن QT با درمان با ترازودون گزارش شده است. آریتمی هایی مشخص شده شامل PVC های جدا شده ، کوپل های بطنی و در دو بیمار اپیزود های کوتاهی از (سه تا چهار ضربه) تاکی کاردی بطنی مشاهده شد. چندین گزارش پس از بازاریابی در بیماران تحت درمان با تازودون که دارای بیماری قلبی از قبل وجود دارند و در برخی از بیمارانی که بیماری قلبی از قبل نداشته اند ، از آریتمی گزارش شده است. تا زمانی که نتایج مطالعات آینده نگر در دسترس نباشد ، بیماران مبتلا به بیماری قلبی از قبل موجود باید از نزدیک مورد بررسی قرار گیرند ، خصوصاً برای آریتمی قلبی. ترازودون در مرحله بهبودی اولیه انفارکتوس میوکارد برای استفاده توصیه نمی‌شود. مصرف همزمان داروهایی که فاصله QT را طولانی تر می کنند یا مهار کننده CYP3A4 هستند ممکن است خطر ابتلا به آریتمی قلبی را افزایش دهند. یک عارضه جانبی نسبتاً نادر ، اما چشمگیر ، در ارتباط با ترازودون ، پریاپیسم است ، که احتمالاً به دلیل اثر آنتاگونیستی آن در گیرنده های α-آدرنرژیک است. بیش از 200 مورد گزارش شده است و تولیدکننده تخمین زده است که بروز هرگونه عملکرد نعوظ غیر طبیعی در حدود یک در 6000 بیمار مرد است که تحت درمان با ترازودون قرار دارند. به نظر می رسد خطر ابتلا به این عارضه در طول ماه اول درمان با دوزهای کم یعنی کمتر از 50 میلی گرم در روز بیشترین باشد . شناخت زودهنگام هرگونه عملکرد نعوظ غیر طبیعی مهم است ، از جمله نعوظ طولانی مدت یا نامناسب ، و باید سریعاً درمان را قطع کند. گزارشات کلینیکی همچنین عوارض جانبی روانی جنسی مربوط به ترازودون را در زنان ، از جمله افزایش میل جنسی ، پریاپیسم کلیتوریس و ارگاسم خود به خود توصیف کرده است . موارد نادر از سمیت کبد مشاهده شده است ، احتمالاً به دلیل تشکیل متابولیتهای واکنشی. غلظت پرولاکتین بالاتر در افرادی که ترازودون مصرف می کنند مشاهده شده است.  مواردی از سندرم سروتونین با مصرف بیش از حدترازودون گزارش شده است . همچنین گزارش هایی از سندرم سروتونین در بیمارانی که چندین SSRI را همراه ترازودون استفاده می کنند وجود دارد. به نظر می رسد که ترازودون نسبت به TCA ها ، MAOI ها و برخی دیگر از داروهای ضد افسردگی نسل دوم در موارد مصرف بیش از حد ایمن تر است ، به خصوص هنگامی که تنها داروی مصرفی باشد. تلفات نادر است .هیچ پادزهر خاصی برای ترازودون وجود ندارد. بنابراین ، در مصرف بیش از حد باید درمان حمایتی باشد. هر شخصی که مشکوک به مصرف بیش از حد است ، باید در اسرع وقت در بیمارستان ارزیابی شود. ذغال فعال و دیورز اجباری ممکن است در تسهیل حذف دارو مفید باشد ، نشان داده شده است که لاواژ معده مفید نیست مگر اینکه در اولین ساعت پس از مصرف انجام شود. Trazodone توسط CYP3A4 ، آنزیم کبدی متابولیزه می شود. مهار این آنزیم توسط مواد مختلف دیگر ممکن است تخریب آن را به تأخیر بیندازد و منجر به افزایش سطح دارو در خون شود. CYP3A4 ممکن است توسط بسیاری از داروها ، گیاهان و مواد غذایی دیگر مهار شود ، و به همین ترتیب ، ترازودون ممکن است با این مواد در تعامل باشد. نیوالیومب
عوارض شایع این دارو، احساس خستگی، راش‌های پوستی، مشکلات کبدی، دردهای ماهیچه‌ای و سرفه است. عوارض شدید آن ممکن است شامل مشکلات مرتبط با دستگاه ایمنی در ریه‌ها، روده، کبد، کلیه، پوست یا دستگاه درون‌ریز گردد. استفاده از این دارو در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمی‌شود. داروناویر
عوارض جانبی شایع شامل اسهال، تهوع، درد شکمی، سردرد و راش است. عوارض شدید نیز شامل واکنش‌های آلرژیک، مشکلات کبدی و راش‌های پوستی نظیر «نکرولیز اپیدرمی سمی» است. با آنکه مطالعات جامعی در دوران بارداری انجام نشده، اما احتمالاً برای جنین بی‌خطر است. اسید معده
داروهای آنتی اسید موجب خنثی شدن اسید معده می‌شوند و می‌توانند بهبودی سریع و کوتاه مدت ایجاد کنند. البته برخی داروها مخلوطی از چند آنتی اسید هستند. داروهای کاهش دهنده اسید معده با مکانیسم‌های مختلفی موجب کاهش تولید اسید معده می‌شوند، در نتیجه این داروها نمی‌توانند بلافاصله موجب رفع علائم سوزش و ناراحتی معده شوند، اما اثر ناشی از آن‌ها مدت طولانی تری نسبت به آنتی اسیدها باقی می‌ماند. این داروها می‌توانند به بهبود سوزش معده یا سوء هاضمه کمک کنند. همچنین می‌توانند به عنوان یکی از داروهای مورد مصرف در زخم‌های گوارشی همراه با برخی آنتی بیوتیک‌ها که توسط پزشک تجویز می‌شوند به کار روند. این داروها معمولاً عوارض جانبی کمی دارند که بعد از مدتی خودبخود برطرف می‌شوند. این عوارض ممکن است شامل سردرد، تهوع، یبوست یا اسهال باشد. لنالیدومید
عوارض جانبی شایع این دارو شامل اسهال، خارش، درد مفاصل، تب، سردرد و مشکل خواب است. عوارض جانبی شدید ممکن است شامل ترومبوسیتوپنی، کاهش گلبول‌های سفید خون و لخته شدن خون باشد. استفاده در دوران بارداری ممکن است به کودک آسیب برساند. ممکن است لازم باشد دوز مصرفی در افرادی که مشکلات کلیوی دارند تنظیم شود. لنالیدومید ساختار شیمیایی مشابه تالیدومید دارد اما سازوکار عملکرد آن متفاوت است. نحوه عمکلرد این دارو از سال ۲۰۱۹ کاملاً مشخص نیست. ایماتینیب
عوارض شایع ایماتینیب شامل استفراغ، اسهال، درد ماهیچه‌ای، سردرد و راش پوستی است. عوارض شدیدتر مشتمل بر احتباس مایعات، خونریزی گوارشی، نارسایی مغز استخوان، مشکلات کبدی و نارسایی قلب است. مصرف این دارو در دوران بارداری ممکن است به جنین صدمه بزند. روماتیسم مفصلی
در موارد شدید از استروئیدها مانند پردنیزولون استفاده می‌شود که عوارض جانبی زیادی دارد. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی که برای کنترل علائم مصرف می‌شود ممکن است عوارضی مانند مشکلات گوارشی ایجاد نمایند. داروهای تعدیل‌کننده سیستم ایمنی مانند داروهای ضد مالاریا (هیدروکسی کلروکین)، سولفاسالازین، متوترکسات و لفلونوماید نیز به کار می‌روند. آنفلوانزا
داروهای ضدویروس مانند مهارکننده‌های نورآمیدیناز مثل اسلتامیویر برای درمان آنفلوانزا بکار رفته‌اند. اما به‌نظر می‌رسد که مزایای آن‌ها برای سلامتی بیشتر از خطرات استفاده از آن‌ها نمی‌باشد. . هیچ مزایایی برای این داروها در افراد مبتلا به سایر مشکلات سلامتی مشاهده نشده‌است. . داروهای آمانتادین و ریمانتادین در درمان آنفلوانزا مؤثر می‌باشند ولی فقط بر آنفلوانزای نوع A مؤثر می‌باشند ولی مشکلاتی مثل مقاومت ویروس آنفلوانزا به داروی آمانتادین و عوارض خفیف نورولوژیک شامل بی خوابی، و از دست دادن تمرکز را به همراه دارد. داروی ریمانتادین سمیت کمتری دارد ولی اثر کمتری نسبت به آمانتادین دارد. به همین خاطر در بیشتر نقاط جهان داروی مجاز شناخته نشده‌است. ناپروکسن نسخه برداری آران‌ای ویروس آنفلوانزا، در داخل سلول میزبان را متوقف می‌سازد و اثر ضد ویروس آنفلوانزا دارد. کورتیکواستروئید
وقتی بیماران کورتیکواستروئید استفاده می‌کنند غده‌های فوق کلیوی (غدد آدرِنال) میزان ترشح کورتیزول طبیعی خود را کم یا قطع می‌کنند. داروهای کورتیکواستروئید (کورتون) عواض جانبی زیادی دارند مانند تجمع آب و الکترولیت در بدن (ایجاد ظاهر پف آلود و شبه چاق در بیماران)، اختلال در عملکرد غدد فوق کلیوی، ناراحتی‌های گوارشی به ویژه زخم معده، بروز پوکی استخوان، آکنه و پرمویی، آب مروارید چشمی، افزایش فشار خون و قند خون، افسردگی، تغییرات خلقی، افزایش احتمال عفونت و همچنین آزاد کردن اتم های سنگین و رادیکالی در بدن که باعث بروز سرطان میشوند و... فاکتور ۸ (دارو)
اثرات جانبی دارو شامل برافروختگی پوست، تنگی نفس، تب و تجزیه گلبول‌های قرمز خون یا خون‌کافت است. واکنش‌های آلرژیک، از جمله آنافیلاکسی نیز ممکن است رخ دهد. مشخص نیست که آیا استفاده در دوران بارداری برای جنین و نوزاد، بی‌خطر است یا خیر. این دارو از پلاسمای خون استحصال می‌شود. اما انواع نوترکیب این دارو نیز موجود است.بدن افراد ممکن است پس از تزریق، آنتی‌بادی‌هایی علیه فاکتور ۸ بسازد که در این شرایط، اثربخشی این دارو کاهش می‌یابد. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
این داروها در درمان بسیاری از بیماری‌ها مانند استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید، دیسمنوره، نقرس، آرتریتها، دردهای مختلف اندامها، تب و غیره به کار می‌روند و فرم‌های خوراکی، تزریقی، پماد و شیاف دارند. شایع‌ترین عوارض جانبی این داروها عوارض گوارشی آن می‌باشد ولی عوارض کلیوی نیز دارند. مفنامیک اسید، ناپروکسن و سالیسیلات نیز از این گروه هستند. سیتالوپرام
عوارض جانبی رایج سیتالوپرام شامل خواب آلودگی، بی خوابی، حالت تهوع، تغییر وزن (معمولاً افزایش وزن)، افزایش اشتها، رویاهای زنده، کاهش میل جنسی، آنورگاسمی، خشکی دهان، افزایش تعریق، لرزش، اسهال، بیش از حد خمیازه کشیدن، وزوز گوش و خستگی است. عوارض جانبی کمتر شایع عبارتند از: بروکسیسم، استفراغ، آریتمی قلبی، تغییرات فشار خون، اضطراب، نوسانات خلقی، سردرد، بیش فعالی و سرگیجه. عوارض جانبی نادر شامل تشنج، توهم، واکنش آلرژیک شدید و حساسیت به نور است. اگر آرامبخش رخ دهد، ممکن است دوز در هنگام خواب به جای صبح مصرف شود. برخی از داده‌ها نشان می‌دهد که سیتالوپرام ممکن است باعث کابوس شود. سیتالوپرام در مقایسه با مهارکنندگان بازجذب سروتونین دیگر با خطر بیشتری برای آریتمی همراه است. طبق یک مقاله منتشر شده در سال ۲۰۲۰، یک عارضه جانبی دیگر شناخته شده از قرص سیتالوپرام ابتلا به سندرم دید برفکی گزارش شده است که پس از قطع دارو نیز از بین نرفته است.  علائم شایع شامل اختلال در نعوظ، کاهش میل جنسی، انزال دیررس، خشکی واژینال و عدم حساسیت پستان در زنان است. ضدانعقاد
داروهای گیاهی به‌طور بالقوه با افزایش خطر خودبخودی می‌شوند، متناسب با اثر وارفارین بر ضد انعقاد، این تعامل، در اثر ترکیب فاکتورهایی همچون ماده ضد انعقادی و ضد پلاکت خواص گیاهان، مشابه اثرات دارویی وارفارین است. لذا ضروری است که پزشکان استفاده از چنین داروهایی را توسط بیماران خود به‌دقت تحت نظر بگیرند. ضد میکروبی
ترکیبات ضد قارچ جهت کشتن یا ممانعت از رشد بیشتر قارچ‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. برخلاف باکتری‌ها، قارچ و انسان هر دو یوکاریوت هستند بنابراین سلول‌های آن‌ها در سطح مولکولی دارای شباهت‌هایی می‌باشد. از این رو یافتن هدفی برای یک داروی ضد قارچ که در موجود آلوده شده به قارچ وجود نداشته باشد دشوار است. به همین دلیل برخی از داروهای ضد قارچ دارای اثرات جانبی بوده که برخی از این اثرات در صورت مصرف نادرست، تهدید کننده سلامت انسان می‌باشند. کووید ۱۹
داروهای ضد ویروس که در مطالعات بالینی اثر بخشی آنها رضایت بخش می‌باشد. انتکاویر
عوارض جانبی رایج عبارتند از سردرد، حالت تهوع، قند خون بالا و کاهش عملکرد کلیه. عوارض جانبی شدید شامل بزرگ شدن کبد، افزایش سطح لاکتات خون و التهاب کبد در صورت قطع دارو است. در حالی که به نظر می رسد استفاده از آن در دوران بارداری ضرری ندارد، این استفاده به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته است. انتکاویر در خانواده داروهای مهارکننده‌های ترانس کریپتاز معکوس نوکلئوزیدی (NRTIs) قرار دارد و با مسدود کردن ترانس کریپتاز معکوس از تکثیر ویروس هپاتیت B جلوگیری می‌کند. مواد افیونی
اپیوییدها به خودی خود به سیستم ارگانیک بدن آسیب چندانی نمی‌رسانند، چراکه هدفمند بر روی گیرنده‌های مخصوص خود اثر می‌گذارند، با وجود این مصرف دائمی و طولانی مدت این مواد ممکن است همراه با آسیب‌های جسمی باشد که عوارض جانبی آن‌ها به وجود آورده‌اند، اما به‌طور کلی می‌توان اعتیاد را خطرناکترین آسیب این گروه داروها دانست. اثرات منفی این مواد بر روی مغز هنوز به‌طور کامل بررسی نشده‌است ولی احتمال بروز اختلالات مغزی در این گروه از داروها بسیار ضعیف است. عوارض جانبی این گروه از داروها، خشکی دهان، تهوع، یبوست می‌توانند برای بدن ایجاد اختلالاتی نمایند. مصرف ترامادول با برخی از داروهای ضد افسردگی می‌تواند باعث ایجاد سندروم سروتونین و دیگر اختلالات مغزی شود. برعکس مسکن‌های غیر استروئیدی (NSAID) مانند ایبوپروفن و استامینوفن که مصرف آن‌ها در درمان دردهای مزمن به کبد و کلیه آسیب‌های جدی می‌رسانند، اپیوییدها به خوبی در بدن تحمل می‌شوند. رالتگراویر
عوارض جانبی رایج شامل مشکلات خواب، احساس خستگی، حالت تهوع، افزایش قند خون و سردرد است. عوارض جانبی شدید ممکن است شامل واکنش‌های آلرژیک از جمله سندرم استیونز–جانسون، تجزیه عضلات و مشکلات کبدی باشد. بی خطر بودن استفاده از این دارو در دوران بارداری یا شیردهی مشخص نیست. رالتگراویر یک مهارکننده انتقال رشته اینتگراز HIV است که عملکرد اینتگراز HIV-که برای همانندسازی ویروس لازم است-را مسدود می‌کند. واکسن هپاتیت آ
اثرات جانبی شدید بسیار نادر می‌باشند. درد در ناحیه تزریق در حدود ۱۵ درصد از کودکان و نیمی از بزرگسالان تجربه می‌شود. بیشتر واکسن‌ها دارای ویروس غیرفعال می‌باشند اما برخی نیز شامل ویروس تضعیف شده می‌باشند. واکسن‌های دارای ویروس تضعیف شده در دوران بارداری و در افرادی که دارای عملکرد ایمنی ضعیف می‌باشند توصیه نمی‌شود. چندین فرمول نیز هپاتیت آ را با واکسن‌های هپاتیت ب یا واکسن حصبه ترکیب می‌کنند. پروپوفول
بعضی از اثرات جانبی این دارو عبارت است از کاهش ضربان قلب (برادیکاردی)، افت فشار خون، احساس سوزش در محل تزریق و توقف تنفس (آپنه) می‌باشد. از عوارض جدی دیگر می‌توان به عفونت در صورت استفاده از داروی قبلاً باز شده یا استفاده نادرست، اعتیاد و سندرم تزریق طولانی پروپوفول اشاره کرد. این دارو اثرات ضد درد ندارد بنابراین باید به همراه داروهای مخدر مانند مورفین استفاده شود. پروپوفول دارای اثرات ضد تشنجی و ضد تهوع میباشد و ریکاوری بسیار سریعی دارد لیپودیستروفی
لیپودیستروفی یکی از عوارض جانبی بالقوهٔ داروهای ضد رتروویروس است. تظاهر لیپودیستروفی به‌صورت توزیع غیرعادی چربی در بدن است به این صورت یک ناحیه چربی اضافی و غیرضروری دارد و یک ناحیهٔ دیگر اصلاً چربی ندارد. برخی از این علائم شامل فرورفتن گونه‌ها، پدیدار شدنِ «کوهان» در پشت یا در پسِ گردن (موسوم به کوهان بوفالو) است که گاهی به‌سبب افزایش هورمون کورتیزول نیز دیده می‌شود. لیپودیستروفی بیشتر در بیمارانی که با مهارکننده‌های ترانس کریپتاز معکوس آنالوگ تیمیدین همچون زیدوودین (AZT) و استاوودین (d4T) درمان می‌شوند، شایع است. مسکن (دارو)
مصرف بی‌رویه داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی به خصوص ایبوپروفن و آسپرین باعث ایجاد زخم و التهاب در جداره داخلی معده شده و موجب بروز عارضه «ترک معده» می‌شود. بر اثر این عارضه معده نمی‌تواند مواد مغذی را جذب کند. همچنین موجب می‌شود تا پروتئین‌ها و مواد آلرژی‌زا مشکل‌ساز همچون گلوتن از این ترک عبور کرده و حساسیت غذایی ایجاد کنند. علاوه بر این داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی بر عملکرد باکتری معده که کنترل‌کننده سیستم ایمنی است، تأثیر می‌گذارد و در نتیجه فرد بیشتر بیمار می‌شود. ویروس پاراآنفلوانزا
در بیماری خفیف، درمان علامتی با آنتی هیستامینها و سمپاتومیمتیکها صورت می‌گیرد. در موارد شدید کروپ به‌علت احتمال بروز دیسترس تنفسی باید بیمار را بستری نمود. درمان ضدٌ ویروس خاصی وجود ندارد. بتامتازون
درمان دراز مدت با بتامتازون، بیمار را از جهت ابتلا به بیماریهای عفونی مستعد می‌کند و از طرفی علائم عفونت نیز پنهان می‌شود. مصرف مقادیر زیاد بتامتازون می‌تواند اختلالات روانی را تشدید کند. آب مروارید کاهش یا تاری دید و تکرار ادرار و پرنوشی، قرحه گوارشی، علائم شبه کوشینگ، آکنه، درد در ناحیه سرینی، افزایش فشار خون و قند خون، ادم ریوی در مادر و سردرد از عوارض جانبی دارو هستند. نرم‌افزار ضدویروس
نرم‌افزار آنتی‌ویروس دارای اشکالاتی است که در مرحله اول می‌تواند عملکرد کامپیوتر را تحت تأثیر قرار دهد. گارداسیل
رایج‌ترین عوارض شامل سردرد، تب، تهوع، سرگیجه، درد در ناحیه تزریق، تورم، خارش، و غش در پانزده دقیقه اولیه پس از تزریق می‌تواند وجود داشته باشد. معمولاً ۱۵ دقیقه پس از انجام واکسن فرد را نگه می‌دارند. در بروزرسانی که توسط مجله انجمن پزشکی آمریکا با بررسی گزارش‌های عوارض ناشی از واکسیناسیون انجام شده‌است، پس از تزریق ۲۳ میلیون دوز که از ژوئن ۲۰۰۶ تا دسامبر ۲۰۰۸ تزریق شده بود، تنها ۱۲۲۴۴ مورد عوارض جانبی مشاهده شده‌است. مرکز کنترل و پیشگیری بیماری عوارض جانبی واکسن‌های ضد اچ‌پی‌وی را اغلب خفیف اعلام کرده که شایع‌ترین‌شان شامل درد و قرمزی در محل تزریق (بیشترین عارضه)، تب، سردرد یا احساس خستگی، سرگیجه، حالت تهوع و دردهای عضلانی و مفصلی است. چند مورد سنکوپ کوتاه و گذرا نیز گزارش شده‌است و به همین دلیل مرکز کنترل و پیشگیری بیماری و همچنین سازمان غذا و داروی آمریکا به پزشکان و پرستاران توصیه می‌کند که تزریق واکسن را به افراد، در حالتِ نشسته یا خوابیده انجام داده و پس از تزریق، فرد به مدت ۱۵ دقیقه در حالت نشسته بماند و تحت نظر باشد. تیپراناویر
تیپراناویر تنها باید همراه با ریتوناویر و سایر داروهای ضد رتروویروسی مصرف شود و برای بیماران مبتدی درمان پذیرفته نیست. این دارو مانند لوپیناویر و آتازاناویر، بسیار قوی است و در درمان نجات بیماران مبتلا به مقاومت دارویی مؤثر است. با این حال، عوارض جانبی تیپراناویر ممکن است شدیدتر از سایر داروهای ضد رتروویروسی باشد. برخی از عوارض جانبی شامل خونریزی مغزی، هپاتیت، نارسایی کبدی، هیپرگلیسمی و دیابت شیرین است. همچنین ثابت شده‌است که این دارو باعث افزایش کلسترول تام و تری‌گلیسیرید می‌شود. مروپنم
- تزریق این فراورده باید در مراکز درمانی مجهز به امکانات لازم برای درمان‌های اوژرانس انجام گیرد. - در مواردی هنگام تزریق وریدی این دارو تشنج گزارش شده‌است که معمولاً در بیماران با اختلالات مغزی بیشتر اتفاق می‌افتد لذا تنظیم دوز این دارو در سینن بالا یا بیماران کلیوی توصیه می‌گردد. - کولیت پسودومامبران که تقریباً در تمامی آنتی‌بیوتیک‌ها مشاهده می‌شود ممکن است با این دارو نیز اتفاق بیفتددر صورت بروز کولیت شدید به پزشک معالج مراجعه نمایید. - از مخلوط نمودن این دارو با سایر آنتی‌بیوتیک‌ها از جمله آمینوگلیکوزیدها به منظور تزریق وریدی خودداری گردد. در صورت نیاز این داروها باید در دو نقطه جداگانه تزریق شوند. - در صورت بروز حساسیت (آسم، اگزما، تب و کهیر) فوراً مصرف دارو را قطع و اقدام‌های لازم برای درمان و مقابله با شوک آنافیلاکتیک انجام گیرد. - ویال‌های مروپنم ۵۰۰ و ۱۰۰۰ به ترتیب حاوی ۹۶/۱و ۹۲/۳ میلی اکی والان سدیم (بصورت کربنات سدیم) می‌باشند. لذا در تجویز این دارو در بیمارانی که محدودیت مصرف نمک دارند با احتیاط صورت گیرد. بی‌خوابی
اثرات جانبی دارو: اگرچه ممکن است در نهایت برای درمان بی خوابی برای شما دارو تجویز شود، اما عجیب این که داروهایی وجود دارند که سبب بی خوابی می‌شوند داروهایی مانند: داروهای ضد افسردگی، استاتین‌ها (برای کلسترول)، بتا بلاکرها زیدوودین
کم‌خونی، کاهش گلبولهای سفید یا نوتروفیل‌ها، تغییر در تعداد پلاکت‌ها، سردرد شدید، بی‌خوابی، دردعضلانی و تهوع از عوارض جانبی مهم و نسبتاً شایع دارو می‌باشند. دم‌نوش
مصرف داروهای گیاهی به اعتقاد پزشکان، عوارض نهفته‌ای دارد که برای مردم مشخص نیست و به همین دلیل، مصرف‌کنندگان فکر می‌کنند که مصرف این داروها روند بهبودی را سریع‌تر می‌کند. در همین حال برخی از بیماران نیز با مصرف داروهای گیاهی در دوران بیماری، درمان اصلی را به تعویق می‌اندازند. برخی گیاهان دارویی بسیار قوی یا سمی هستند و می‌توانند باعث از کارافتادگی کبد و حتی مرگ مصرف‌کننده شوند. برای نمونه تداخل دارویی برخی از گیاهان دارویی با داروهای شیمیایی ممکن است باعث افزایش خون‌ریزی شود. داروهای ضد انعقاد از قبیل: آسپرین یا وارفارین، از تشکیل لخته خون در داخل عروق جلوگیری می‌کند و بیماری‌های قلبی و سکته را کاهش می‌دهد. هنگامی که این داروها با گیاهان دارویی و مکمل‌ها ترکیب شوند، می‌توانند اثر ضد انعقادی را تشدید کرده و باعث افزایش خون‌ریزی شوند. برخی از دمنوش‌ها که با آسپرین و وارفارین تداخل ایجاد می‌کنند، عبارتند از: آلوئه‌ورا، بابونه، مریم گلی، گل مینا، سیر، زنجبیل، جینکو، جینسینگ و نخلک اره‌ای. بنابراین هنگام استفاده از آسپرین و وارفارین و دیگر ضد انعقادها لازم است با پزشک در مورد مصرف دمنوش مشورت شود. ویروس رایانه‌ای
بسیاری از کاربران نرم‌افزار ضد ویروس را نصب می‌کنند که می‌تواند ویروس‌های شناخته شده را هنگام آزمایش رایانه برای بارگیری یا اجرای پرونده اجرایی نصب کند (که ممکن است به عنوان یک پیوست ایمیل یا در درایوهای فلش USB توزیع شود). برخی از نرم‌افزارهای ضد ویروس وب سایتهای مخرب شناخته شده را که سعی در نصب بدافزار دارند، مسدود می‌کنند. نرم‌افزار آنتی ویروس توانایی اساسی میزبان‌ها برای انتقال ویروس را تغییر نمی‌دهد. کاربران باید نرم‌افزار خود را به‌طور مرتب بروزرسانی کنند تا از آسیب‌پذیری‌های امنیتی ("سوراخ") استفاده کنند. همچنین برای شناسایی آخرین تهدیدها، باید نرم‌افزار آنتی ویروس به‌طور مرتب به روز شود. دلیل این امر این است که هکرهای مخرب و افراد دیگر همیشه ویروس‌های جدید ایجاد می‌کنند. مؤسسه آلمانی AV-TEST ارزیابی‌هایی از نرم‌افزار آنتی ویروس را برای ویندوز و اندروید منتشر می‌کند. مروپنم
هر دارو به موازات اثرات درمانی ممکن است باعث بروز برخی عوارض ناخواسته نیز بشود. اگر چه کلیه این عوارض در یک فرد مشاهده نمی‌شود ولی در صورت بروز هر یک از عوارض زیر با پزشک معالج خود مشورت نمایید. عوارض گوارشی: تهوع، استفراغ، یبوست، بی اشتهایی، هپاتیت، نقص کبدی، سوء هاضمه، مسدود شدن مجاری گوارشی، مشاهده خون در مدفوع، بزرگ شدن شکم و درد لگن عوارض قلبی و عروقی: نارسائی قلبی، تاکی کاردی، ایست قلبی، افزایش فشار خون، سکته قلبی، آمبولی ریوی، کاهش ضربان قلب، کاهش فشار خون و سنکوپ عوارض خونی: آنمی، آنمی هیپوکرومیک و زیاد شدن حجم خون، ادم محیطی و هیپوکسی عوارض عصبی: بی خوابی، سرگیجه، گیجی، صرع، اضطراب، افسردگی، ضعف و ناتوانی و هالوسیناسیون عوارض تنفسی: آپنه، اختلال تنفسی، آسم، افزایش سرفه و ادم ریوی عوارض پوست: کهیر، خارش، احساس سرما، قرمزی، تعرق و زخم‌های پوستی عوارض ادراری: نقص کلیوی، احتباس ادراری و بی‌اختیاری ادرار درمان اچ‌آی‌وی/ایدز
عوارض جانبی خاص به داروی مصرفی مربوط می‌شوند. رایج‌ترین آن‌ها عبارتند از: سندرم دیستروفی، دیس‌لیپیدمی و مرض قند که به ویژه با مهارکننده‌های پروتئاز عارض می‌شوند. سایر علائم شایع عبارتند از: اسهال، و افزایش خطر ابتلا به بیماری قلبی-عروقی. البته عوارض جانبی برخی از درمان‌های پیشنهاد شده اخیر کمتر هستند. مشکل برخی از داروها ممکن است گرانقیمت بودن آن‌ها باشد. البته، از سال ۲۰۱۰، ۴۷٪ کسانی که به این داروها احتیاج پیدا می‌کنند متعلق به کشورهای با درآمد کم یا متوسط هستند. برخی از داروها می‌توانند موجب بیماری مادرزادی بشوند و بنابراین برای زنانی که امید به بچه‌دار شدن دارند مناسب نیست. درمان‌های پیشنهادی برای کودکان تا حدی متفاوت از درمان بزرگسالان است. در کشورهای در حال توسعه، از سال ۲۰۱۰، ۲۳٪ کودکانی که نیاز به معالجه داشته‌اند تحت درمان قرار گرفته‌اند. هم سازمان بهداشت جهانی و هم ایالت متحده آمریکا توصیه می‌کنند که همه کودکان کمتر از دوازده ماه تحت درمان قرار بگیرند. ایالت متحده برای کودکانی که بین یک تا پنج سال هستند توصیه می‌کند که آن‌هایی تحت درمان قرار بگیرند که میزانHIV RNA آن‌ها بیشتر از ۱۰۰٫۰۰۰ کپی بر میلی‌لیتر باشد، و کودکانی که سن آن‌ها بالای پنج سال است زمانی که تحت درمان قرار بگیرند که میزان CD4 آن‌ها کمتر از ۵۰۰ در هر میکرولیتر باشد. عفونت
در صورتی که از داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی مانند کورتون‌ها استفاده می‌کنید در مواجهه با عفونت سریعاً به پزشک مراجعه نمایید زیرا دچار نقص سیستم ایمنی گردیده و عفونت پنهان و چراغ خاموش کل بدن را احاطه می‌کند. عوارض: از عوارض عفونت‌های شدید می‌توان به کاهش سطح هوشیاری، عدم تکلم و حتی عدم رفلکس به تحریکات محیطی اشاره داشت. اسپایکوژن
این مطالعه در تست خنثی کردن ویروس (Virus Neutralization Test یا cVNT) حاکی از مهار ۸۷ درصدی ویروس کرونا توسط آنتی‌بادی تشکیل شده از واکسن اسپایکوژن در سرم دریافت‌کنندگان واکسن است. میزان آنتی‌بادی خنثی‌کننده () بیش از ۲۰ برابر افزایش یافت. بیشترین عوارض مشاهده‌شده در این فاز شامل تورم و درد در محل تزریق، سردرد، بدن درد و خستگی بوده است. داروهای ضد پلاکت
از عوارض مسمومیت با این گروه داروها به ویژه هنگامی‌که چند نوع گوناگون داروی ضد پلاکت با هم مصرف شود٬ خونریزی‌های داخلی و به ویژه خونریزی در دستگاه هاضمه است. قرص ضدبارداری
بلافاصله پس از شیوع مصرف این قرصها نگرانی در مورد عوارض این داروها بالا گرفت. با این حال مطالعات نشان داد که بسیاری از عوارض این داروها وابسته به دوز بوده و با کاهش دوز میزان عارضه کاهش می‌یابد. با داروهای امروزی احتمال بروز این عوارض بسیار کاهش یافته‌است.در افراد جوان غیر سیگاری و بدون ریسک فاکتور بیماریهای قلبی عروقی ریسک بروز عوارضی همچون سکته قلبی و سکته مغزی با مصرف این قرصها افزایش قابل توجهی نمی‌یابد. اثبات شده که این داروها ۲۸ درصد ریسک تروبوآمبولی وریدی را افزایش می‌دهند اما با توجه به شیوع ناچیز این عوارض در زنان بدون زمینه قبلی این افزایش ریسک اهمیت ندارد. مصرف انواع قدیمی (اچ. دی) این داروها باعث ایجاد پر فشار خون در ۴ تا ۵ درصد زنان سالم می‌شود و در ۱۵ درصد زنان مبتلا به پرفشاری خون فشار خونشان را افزایش می‌دهد؛ که این عارضه نیز در داروهای نسل جدیدتر کمتر مشاهده می‌شود. داروهای ضد دیابت
برخی داروهای این دسته شامل موارد زیر است:عوارض جانبی داروهای مهارکننده SGLT2 مستقیماً مرتبط با مکانیسم اثر آن‌ها است، عوارضی مانند کتواسیدوز، عفونت‌ مجاری ادراری، واژینیت کاندیدایی و هیپوگلیسمی. ضدالتهاب
این داروهای از طریق آنزیم سیکلواکسیژناز باعث کاهش درد و التهاب می‌شوند. آسپرین، ایبوپروفن و ناپروکسن از معروفترین داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی به شمار می روند. دسته ای از داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی فقط نوع دوم آنزیم سیکلواکسیژناز را مهار میکنند و بنابراین با اینکه خاصیت ضد التهابی و ضد درد و ضد تب دارند ولی اثر نامطلوبی بر روی معده ندارند. این دسته از داروها بر روی خاصیت انعقادی خون هم تأثیری ندارند. معروفترین داروی این دسته سلکوکسیب Celecoxib (سلکسیب Celexib ) نام دارد. البته این داروها هم میتوانند عوارضی مانند شکم درد، تهوع و سوء هاضمه داشته باشند. مصرف همزمان داروهای ضد اسید و غذاهای چرب با این داروها جذب آن‌ها را مختل می‌کند پس نباید با هم مصرف شوند. افاویرنز
عوارض جانبی رایج عبارتند از: بثورات پوستی، حالت تهوع، سردرد، احساس خستگی و مشکل در خواب. برخی از بثورات ممکن است شدید باشند مانند سندرم استیونز-جانسون. سایر عوارض جانبی جدی عبارتند از افسردگی، افکار خودکشی، مشکلات کبدی و تشنج. استفاده از آن در دوران بارداری ایمن نیست. این دارو یک مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس غیر نوکلئوزیدی (NNRTI) است و با مسدود کردن عملکرد ترانس کریپتاز معکوس عمل می‌کند. آنتی‌هیستامین
معمولاً منظور از آنتی‌هیستامین بلوک‌کننده گیرنده نوع یک می‌باشند. این رده دارویی مانند کلرفنیرامین، دیفن‌هیدرامین، پرومتازین، ترفنادین، کلماستین، فکسوفنادین، ستریزین و… در حساسیت، التهاب و اثرات گرد و خاک و ریزگردها وبیماری‌های ویروسی تنفسی مانند سرماخوردگی به کار می‌روند. آنتی‌هیستامین‌های غیراختصاصی عوارضی چون خواب آلودگی و عوارض آنتی کولینرژیک مانند خشکی دهان دارند. نسل‌های جدیدتر آنتی هیستامین‌ها مانند لوراتادین و فکسوفنادین چون از سد خونی-مغزی عبور نمی‌کنند معمولاً خواب‌آور نیستند. درد مزمن
داروهای اپیوئیدی قدرتمند تر بوده و در مواردی مانند درد سرطانی به دلیل نا کارآمدی داروهای غیر اپیوئیدی، استفاده می‌شود؛ این داروها اثر مستقیمی بر دستگاه عصبی دارند. مورفین، کدئین و بوپرنورفین مثالی از داروهای اپیوئیدی هستند و برای تسکین دردهای پس از عمل جراحی نیز استفاده می‌شوند.برای دردهای متوسط مخلوطی از داروهای اپیوئیدی و غیر اپیوئیدی تجویز می‌شود. اپیوئیدها در کنار از بین بردن درد باعث ایجاد سرخوشی نیز می‌شود، گرچه اپیوئیدها برای تسکین درد بسیار مؤثر هستند اما باعث آسیب‌های احتمالی شامل کاهش تولید هورمون جنسی، هیپوگنادیسم، ناباروری، اختلال سیستم ایمنی بدن، پوکی و شکستگی استخوان در افراد مسن، سندرم ترک نوزاد، مشکلات قلبی-تنفس، اختلال خواب، هایپرآلژزی ناشی از مواد مخدر، سرکوب سیستم تنفسی و مهم‌تر از همه اعتیاد قوی و بیش مصرفی به این داروها می‌شوند، به همین دلیل بیشتر پزشکان برای دردهای خفیف تر رفتار درمانی را به بیماران پیشنهاد می‌دهند. برای پزشکان دشوار است که پیش‌بینی کنند چه افرادی از اپیوئیدها فقط برای کنترل درد استفاده می‌کنند و چه کسانی به اعتیاد مبتلا می‌شوند؛ همچنین پی بردن به هدف فردی که دارو ی اپیوئیدی درخواست می‌کند بسیار مشکل است، گاهی افراد تنها برای کنترل درد و گاهی نیز برای رفع مشکل اعتیاد خود از پزشکان اینگونه داروها را درخواست می‌کنند. افرادی که سابقهٔ بیماری روانی یا مشکلات ناشی از درد را ندارند، در صورت مصرف اپیوئیدهای قوی می‌توانند مجرم شناخته شوند. در افراد مبتلا به سوء مصرف اپیوئید، متوقف کردن یا کاهش استفاده از آن‌ها ممکن است نتایج حاصل اعتیاد را بهبود بخشد. برخی از افراد علامت اعتیاد به دارو را بروز نمی‌دهند و گاهی نیز از طریق داروهای اپیوئیدی درمان می‌شوند. مروپنم/وابورباکتام
عوارض جانبی شایع شامل سردرد، التهاب در محل تزریق، تهوع، اسهال، التهاب کبد و هیپوکالمی است. عوارض جانبی شدید ممکن است شامل آنافیلاکسی ، تشنج و انتروکولیت با غشای کاذب باشد. هنوز مشخص نیست که آیا استفاده در دوران بارداری بی خطر است یا خیر. مروپنم با مسدود ساختن توانایی باکتری در ساخت دیواره سلولی باکتریایی عمل می‌کند و وابورباکتام از تخریب شدن ساختار بتالاکتام در مروپنم توسط برخی بتا-لاکتامازها جلوگیری می‌کند. داروهای ضدافسردگی
اصولاً اغلب این داروها به دلیل اثر بر روی میانجی‌های عصبی مختلف عارضه دار هستند ولی عوارض جانبی داروهای ضدافسردگی معمولاً با گذشت زمان به تدریج کاهش می‌یابد. معمولاً کمترین عوارض را مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین دارند و بیشترین عوارض را بازدارنده‌های مونوآمین اکسیداز. داروناویر
داروناویر با برخی داروهای رایج که توسط مبتلایان به ایدز مصرف می‌شود، تداخل اثر دارد که از آن میان می‌توان به داروهای ضد رتروویروس‌ها، مهارکننده‌های پروتون پمپ و آنتگونیست‌های H2 (مثل سایمتیدین) اشاره کرد. گل راعی اثربخشی داروناویر را از طریق افزایش تجزیهٔ آن در کبد توسط آنزیم CYP3A کاهش می‌دهد. لورازپام
بسیاری از اثرات مفید لورازپام (به عنوان مثال، آرام بخش، شل کننده عضلات، ضد اضطراب و اثر بر فراموشی) ممکن است عوارض جانبی ناخواسته ایجاد کنند. عوارض جانبی می‌تواند شامل آرام بخشی و کاهش فشار خون باشد. اثرات لورازپام در ترکیب با سایر داروهای ضد افسردگی سی ان اس افزایش می‌یابد. از دیگر عوارض جانبی آن می‌توان به سردرگمی، آتاکسی، جلوگیری از شکل‌گیری خاطرات جدید و اثرات خماری اشاره کرد. مشخص نیست که درصورت استفاده از بنزودیازپین ها به صورت طولانی مدت، آیا اختلالات شناختی پس از قطع مصرف لورازپام به‌طور کامل به حالت عادی برمی گردد یا خیر. نقص‌های شناختی حداقل شش ماه پس از توقف مصرف باقی می‌ماند، اما بهبود عملکرد شناختی ممکن است بیش از شش ماه طول بکشد. به نظر می‌رسد که لورازپام نسبت به سایر بنزودیازپین‌ها اثرات منفی عمیقی بر حافظه دارد. این دارو هم حافظه آشکار و هم حافظه ناآشکار را مختل می‌کند. در افراد مسن، زمین‌خوردن در نتیجه مصرف بنزودیازپین‌ها محتمل است. عوارض جانبی در افراد مسن شایع تر است و در دوزهای پایین‌تری نسبت به افراد جوان ظاهر می‌شود. بنزودیازپین‌ها می‌توانند باعث افسردگی یا بدتر شدن آن شوند. اثرات متناقض نیز شایع است، مانند بدتر شدن تشنج یا هیجان پارادوکسیکال. هیجان پارادوکسیک بیشتر در افراد مسن، کودکان، افراد دارای سوء مصرف الکل و افرادی که سابقه پرخاشگری یا مشکلات عصبی دارند اتفاق می‌افتد. اثرات لورازپام وابسته به دوز آن است، یعنی هرچه دوز بیشتر شود، اثرات (و عوارض جانبی) قوی تر خواهد بود. استفاده از کمترین دوز برای رسیدن به اثرات مورد نیاز، خطر عوارض جانبی را کاهش می‌دهد. داروهای آرام بخش و قرص‌های خواب‌آور، از جمله لورازپام، با افزایش خطر مرگ همراه است. پیپراسیلین/تازوباکتام
عوارض جانبی شایع شامل سردرد، مشکل در خواب، بثورات پوستی، حالت تهوع، یبوست و اسهال است. عوارض جانبی جدی شامل انتروکولیت با غشای کاذب و واکنش‌های آلرژیک از جمله آنافیلاکسی است. کسانی که به سایر β-لاکتام‌ها حساسیت دارند به احتمال زیاد به پیپراسیلین/تازوباکتام حساسیت دارند. به نظر می‌رسد استفاده در دوران بارداری یا شیردهی بی خطر است. معمولاً با مسدود کردن توانایی باکتری در ایجاد دیواره سلولی، منجر به مرگ باکتری‌ها می‌شود. اثرات جانبی دارو
داروها می‌توانند اثرات جانبیِ ناخواسته ایجاد کنند. برخلاف تصور عموم، که اثرهای جانبیِ دارو را فقط برای مصرف خودسرانهٔ دارو می‌دانند، باید دانست که اثرهای جانبیِ ناخواسته بر اثر مصرف همه نوع داروها ایجاد می‌شوند؛ هم داروهایی که توسط پزشک تجویز شده‌اند و هم داروهایی که بی‌نسخه تهیه می‌شوند. تب زرد
واکسن تب زرد به طور کلی امن است. این ایمنی شامل کسانی که مبتلا به عفونت HIV بدون علائم می‌باشند نیز می‌شود. عوارض جانبی خفیف ممکن است شامل سردرد، درد عضلانی، درد در محل تزریق، تب و جوش باشند. آلرژی شدید در حدود یک در هشت میلیون دوز جدی رخ می‌دهد، مشکلات عصبی شناختی جدی نیز در حدود یک در چهار میلیون دوز و نارسایی ارگان‌ها در حدود یک در سه میلیون دوز رخ می‌دهد. به احتمال زیاد این واکسن دوران بارداری ایمن است و بنابراین در میان کسانی که به طور بالقوه در معرض خطر قرار دارند توصیه می‌شود. تزریق این واکسن به کسانی که دارای عملکرد سیستم ایمنی بدن بسیار ضعیف می‌باشند توصیه نمی‌شود. آتازاناویر
عوارض جانبی رایج شامل سردرد، حالت تهوع، زرد شدن پوست، درد شکم، مشکل در خواب و تب است. عوارض جانبی شدید شامل بثوراتی مانند اریتم مولتی‌فرم و هیپرگلیسمی است. به نظر می‌رسد آتازاناویر در دوران بارداری بی خطر است. این کلاس از مهارکننده‌های پروتئاز (PI) است و با مسدود کردن پروتئاز اچ‌آی‌وی فعالیت می‌کند. بنداموستین
عوارض جانبی شایع عبارتند از: کاهش سلول‌های خونی، تب، تهوع، اسهال، کاهش اشتها، سرفه و راش پوستی. عوارض جانبی شدید هم شامل واکنش آلرژیک و افزایش احتمال ابتلا به عفونت‌هاست. مصرف این دارو در دوران بارداری ممکن است به جنین صدمه بزند. پیشگیری اضطراری از بارداری
عوارض جانبی این قرص‌ها متفاوت است. تهوع، استفراغ، سردرد، حساس شدن پستان‌ها، سرگیجه، احتباس مایعات در بدن و خونریزی‌های نامنظم. این عوارض جانبی معمولاً بعد از یکی دو روز از بین خواهند رفت. با خوردن این قرصها همراه با غذا یا مصرف داروهای ضد تهوع، می‌توان از احساس تهوعی که خوردن این قرصها ایجاد می‌کند کم نمود. در صورتی که در عرض یکساعت که قرصها را مصرف نمودید، استفراغ کردید، باید دوباره قرصها را بخورید. متوپرولول
عوارض جانبی شایع دارو عبارتند از مشکلات خواب احساس خستگی مفرط (پزشکی)، احساس غش، برادی کاردی علامتی (سرگیجه)، اسپاسم برونش (اشکال درتنفس)، نارسایی احتقانی قلب (تورم اندام‌های تحتانی، تنگی نفس)، افسردگی و کاهش گردش خون محیطی (سردی دست‌هاو پاها)، اختلالات خواب، تهوع، استفراغ، اسهال، یبوست و دردهای شکمی. مصرف دوز بالای دارو ممکن است منجر به مسمومیت شود. احتمال خطر مصرف دارو در زنان باردار وجود دارد. به نظر می‌رسد مصرف دارو در زمان شیردهی منعی نداشته باشد. استفاده از دارو در کسانی که مشکلات کبدی یا آسم دارند نیاز به احتیاط بیشتری دارد. توقف مصرف دارو باید به آهستگی صورت بگیرد تا از خطرات بعدی برای سلامت جلوگیری شود. استاوودین
استاوودین () (d4T) (با نام تجاری Zerit) یک داروی ضد رتروویروسی است که برای پیشگیری و درمان HIV/AIDS به کار می‌رود. این دارو به طور کلی برای استفاده با سایر داروهای ضد رتروویروس توصیه می‌شود. ممکن است برای پیشگیری پس از آسیب ناشی از برخورد سوزن آلوده یا سایر عوامل در معرض احتمالی استفاده شود. با این حال، این دارو یک درمان خط اول نیست. استاوودین از راه دهان مصرف می‌شود. عوارض جانبی رایج عبارتند از سردرد، اسهال، استفراغ، بثورات پوستی و مشکلات اعصاب محیطی. عوارض جانبی شدید شامل لاکتات خون بالا، پانکراتیت و بزرگ شدن کبد است. به طور کلی در بارداری توصیه نمی‌شود. استاوودین در دسته دارویی مهارکننده‌های ترانس کریپتاز معکوس (NRTI) قرار دارد. داروی ضدمیگرن
داروهای ضد میگرن داروهایی هستند که اثرات و شدت حمله میگرنی را کاهش می دهند، این داروها شامل داروهای مرحله حاد حمله میگرن و همچنین داروهای پیشگیری کننده از حمله میگرن هستند. عواقب ناخواسته
در پزشکی، اکثر داروها عواقب ناخواسته (عوارض جانبی) مرتبط با مصرف آنها دارند. با این حال، فوایدی را نیز دارا می‌باشند. به عنوان مثال، آسپرین، یک داروی تسکین دهنده ضد درد است، همچنین خاصیت ضد انعقادی نیز دارد که می‌تواند به جلوگیری از حمله قلبی کمک کند و شدت یا آسیب ناشی از سکته‌های ترومبوتیک را کاهش دهد. آناگرلید
سردرد، گیجی، ضایعات پوستی، حالت ضعف یا درد عضلانی، تهوع، نفخ، دردهای شکمی، اسهال از عوارض جانبی عمومی مصرف داروی آناگریلاید به شمار می رود. اما در صورت مشاهده موارد زیر حتماً با پزشک یا داروساز خود مشورت کنید: دیازپام
عوارض جانبی بنزودیازپینها مانند دیازپام شامل فراموشی آنتروگراد، سردرگمی (به ویژه در دوزهای بالاتر) و آرام بخش است. افراد مسن بیشتر مستعد ابتلا به عوارض جانبی دیازپام مانند سردرگمی، فراموشی، آتاکسی و اثرات خماری و همچنین سقوط هستند. استفاده طولانی مدت از بنزودیازپینها مانند دیازپام با تحمل دارو، وابستگی بنزودیازپین و سندرم ترک بنزودیازپین همراه است. دیازپام مانند سایر بنزودیازپین‌ها می‌تواند حافظه کوتاه مدت و یادگیری اطلاعات جدید را مختل کند. در حالی که داروهای بنزودیازپین مانند دیازپام می‌توانند باعث فراموشی انتروگراد شوند، اما باعث فراموشی رتروگراد نمی‌شوند. اطلاعات آموخته شده قبل از استفاده از بنزودیازپین‌ها مختل نمی‌شود. تحمل در برابر اثرات شناختی بنزودیازپین‌ها با استفاده طولانی مدت تمایل به پیشرفت ندارند و افراد مسن نسبت به آنها حساس تر هستند. علاوه بر این، پس از قطع بنزودیازپین‌ها، نقص‌های شناختی ممکن است حداقل به مدت شش ماه ادامه یابد. مشخص نیست که آیا این اختلالات بیش از شش ماه طول می‌کشد تا کاهش یابد، یا دائمی باشد. بنزودیازپین‌ها همچنین ممکن است باعث افسردگی یا بدتر شوند. به عنوان مثال تزریق یا تزریق داخل وریدی مکرر دیازپام هنگام مدیریت تشنج ممکن است منجر به مسمومیت دارویی از جمله کاهش تنفس، آرامبخشی و افت فشار خون شود. تحمل دارو در صورت تزریق بیشتر از ۲۴ ساعت ممکن است ایجاد شود. آرام بخش‌ها و قرص‌های خواب‌آور، از جمله دیازپام، با افزایش خطر مرگ همراه است. جذام
استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها برای سرکوب عفونت مؤثر است. استفادهٔ طولانی مدت بین ۶ ماه تا یک سال از ۲ یا چند آنتی‌بیوتیک توصیه می‌شود. البته آنتی‌بیوتیک نمی‌تواند زیان‌های عصبی جذام را برطرف نماید.داروهای ضد التهاب شامل استروئیدها مانند داروی پردنیزون(Prednison) باعث کنترل درد در و آسیب‌های عصبی می‌شوند.استفاده از داروی تالیدومید نیز برای درمان غده‌ها و ضایعات پوستی به کار می‌رود. تالیدومید نباید به هیچ عنوان توسط زنان باردار استفاده شود زیرا این دارو موجب نقص در جنین می‌شود. بیماران جذام از نظر میزان آلودگی به مایکوباکتریوم لپره به ۲ گروه تقسیم می‌شوند: سیپروفلوکساسین
سیپروفلوکساسین از گروه داروهای موسوم به فلوروکینولون است. فلوروکینولون‌ها بیش از دیگر رده‌های آنتی‌بیوتیک‌ها موجب عارضه‌های جانبی خیلی جدی می‌شوند. از جمله عوارض آن مشکلات عصبی بازگشت ناپذیر، مشکلات تاندون‌ها، خونریزی کلیه، آسیب کلیوی و در مواردی مشکلات قلبی و کبدی است. تهوع، اسهال، سرگیجه، سبکی در سر، سردرد، و مشکلات خواب ممکن است در هنگام مصرف دارو رخ دهد. اگر هر یک از این اثرات در شما باقی بماند یا وخیم‌تر شود، دکتر یا داروساز خود را بی‌درنگ مطلع کنید. به دلیل آسیب به صفحات رشد استخوانی پیش از هجده سالگی ممنوعیت مصرف دارد. سیپروفلوکساسین می‌تواند باعث نارسایی حاد کلیه، تشدید بیماری کلیه، نفریت بینابینی (التهاب کلیه)، هماچوری، کولیک کلیوی، ورم کلیه شود. این دارو باید هنگام مصرف با نوشیدن آب فراوان به سرعت دفع شود زیرا تجمع و تبلور رسوبات و اگزالات آن آسیب جدی به کلیه وارد می‌کند.تحقیقات پایه ای در ساختار عفونت های مجاری ادراری تهیه شده برای سازمان جهانی بهداشت ، دکتر عادل بهنام پور ، مهر بهمن ۹۶ ومورافنیب
با بیشترین دوزِ قابل تحمل این دارو (یعنی ۹۶۰ میلی‌گرم، دو بار در روز)، حدود ۳۱٪ بیماران دچار ضایعات پوستی می‌شوند که نیازمند جراحی است. در پژوهشی دیگر، شایعترین عوارض جانبی این دارو عبارت بودن از: آرترالژی (۵۸٪)، راش‌های پوستی (۵۲٪) و حساسیت به نور (۵۲٪). داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
طیف فعالیت NSAIDها، بازتابی از توانایی آن‌ها در سرکوب هر دو ایزوفورم Cox-1 و ‍Cox-2 آنزیم سیکلو اکسیژناز است که به‌طور کلی محصولات آبشار آراشیدونیک اسید را کاهش می‌دهد. مشاهدهٔ این مطلب که Cox-1 در تمام بدن وجود دارد ولی بروز Cox-2 محدود به تعدادی از بافت‌های تخصصی شده‌است و طی التهاب القا می‌شود منجر به ایجاد این فرضیه شد که Cox-1 عمدتاً مسوول اثرات ناخواستهٔ گوارشی مهارکننده‌های توأم Cox-1 و Cox-2 است؛ و Cox-2 سنتز پروستانوئیدها را در طی پروسه‌های پاتولوژیک به عهده دارد. این فرضیه حاکی است که مهارکننده‌های توأم Cox-1 و Cox-2 نظیر ایبوپروفن در دوزهای درمانی هم اثرات درمانی و هم اثرات سمی دارند. در حالیکه مهارکننده‌های انتخابی Cox-2 باید اثرات درمانی بدون سمی بودن NSAIDş را داشته باشند. در حال حاضر در ایران سلکوکسیب دارویی است که در بازار وجود دارد و به شدت برای Cox-2 اختصاصی است و حد اقل تأثیر روی فعالیت Cox-1 را دارد. این داروها هرچند عوارض گوارشی کمتری دارند ولی عوارض کلیوی آن‌ها مشابه مهارکننده‌های غیراختصاصی Cox-۲ بوده و عوارض قلبی عروقی آن‌ها حتی ممکن است بیشتر باشد. نالیدیکسیک اسید
در صورت مصرف همزمان کینولون‌ها با داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی خطر بروز تشنج ممکن است افزایش یابد. آنتی اسیدها و مواد جاذب جذب این دارو را کاهش می‌دهند. اثر وارفارین در صورت مصرف همزمان با اسید نالدیکسیک ممکن است افزایش یابد. کینولون‌ها اثر ضد دیابت داروهای سولفونیل اوره را افزایش می‌دهند. سمیت کلیوی سیکلوسپورین توسط این دارو افزایش می‌یابد. سمیت ملفالان در صورت مصرف همزمان با این دارو افزایش می‌یابد. ایلوکسادولین
عوارض جانبی شایع این دارو، یبوست و تهوع است اما در کارآزمایی‌های بالینی احتمال آنکه یبوست منجر به قطع دارو شود، برای هر دو گروهِ آزمایش‌شونده و شاهد یکسان بود. عوارض جانبی نادر دارو شامل احساس خستگی، برونشیت و گاستروآنتریت ویروسی است. عوارض خطرناک اما نادر دارو عبارتند از: پانکراتیت (۰٫۳٪) که احتمالش با دوز ۱۰۰ میلی‌گرم (۰٫۳٪) بیشتر از دوز دارویی ۷۵ میلی‌گرم (۰٫۲٪) بوده‌است. خطر این عارضه در کسانی که کیسه صفرا ندارند بیشتر است و مصرف این دارو در اینگونه افراد توصیه نمی‌شود. در واقع در ماه مارس ۲۰۱۷ میلادی، سازمان غذا و داروی آمریکا هشداری در ارتباط با خطر بروز پانکراتیت در افرادی که کیسه صفرا ندارند منتشر کرد. بررسی‌ها نشان داده‌است که در این افراد، مصرف ایلوکسادولین موجب انقباض اسفنکتر اودی شده و خطر پانکراتیت را افزایش می‌دهد. سازمان غذا و داروی آمریکا گزارش داد که در برخی موارد، حتی مصرف یک یا دو قرص ۷۵ میلی‌گرمی در این افراد موجب بروز پانکراتیت شده‌است. هر دو مورد مرگی که تا تاریخ فوریهٔ ۲۰۱۷ میلادی در اثر مصرف این دارو گزارش شده، در کسانی بوده که کیسه صفرا نداشته‌اند. نورو اید
اثرات جانبی دارو اگرچه بسیار نادر است، اما برخی از بیماران، یرقان، هایپوکالمی، تشنج و سکته‌های مکرر را تجربه کرده‌اند. ضد میکروبی
داروهای ضدویروس دسته ای از ترکیبات ضد میکروبی بوده که در آلودگی‌های ویروسی مورد استفاده قرار می‌گیرند. آن‌ها نسبتاً فاقد اثرات مخرب برای میزبان بوده بنابراین می‌توان از آن‌ها برای رفع آلودگی‌های ویروسی استفاده نمود. البته باید آن‌ها را از داروهای ویروس‌کش که ذرات ویروسی را خارج از بدن غیرفعال می‌نمایند تفکیک نمود. بسیاری از داروهای ضدویروسی جهت درمان آلودگی‌های ایجادشده توسط رتروویروس‌ها مانند ایدز طراحی شده‌اند. مهمترین داروهای ضدویروسی دسته ای از ممانعت کننده‌های پروتئازها هستند. ضد پارازیت‌ها دسته ای از از داروها هستند که برای درمان آلودگی‌های ناشی از پارازیت‌ها مانند نماتدها و پروتوزوا استفاده می‌شوند. با توجه به اینکه پارازیت‌ها نیز یوکاریوت هستند بنابراین مشابه ترکیبات ضد قارچ، ترکیبات ضد پارازیت نیز باید موجود آلوده کننده را بدون اثرات مخرب بر میزبان از بین ببرند. داروهای ضدافسردگی
برخی از داروهای ضد افسردگی ممکن است عوارض جانبی بیشتری نسبت به سایر داروها ایجاد کنند. ممکن است لازم باشد چندین داروی ضد افسردگی مختلف را قبل از یافتن دارویی که علائم شما را بهبود می‌بخشد و باعث ایجاد عوارض جانبی می‌شود، امتحان کنید. شایعترین عوارض جانبی ذکر شده توسط FDA شامل موارد زیر است: وارنیکلین
عوارض شایعی (از هر ۱۰ نفر ۱ نفر) که پس از دو هفته از بین می‌رود، عبارت است از: تهوع، کابوس‌های شبانه، سردرد، بی‌خوابی (اگر این عوارض به صورت حاد مشاهده شد، به پزشک مراجعه شود). از دیگر عوارض این دارو احساس داغ شدن پوست و حساسیت چشم به نور (در ۲ روز اول شروع درمان) است. ناپروکسن
مصرف همزمان ناپروکسن با داروهای ضد انعقاد ممکن است باعث تشدید اثرات این داروها شود. مصرف همزمان ناپروکسن با لیتیم ممکن است باعث کاهش دفع لیتیم شود. اثرات داروهای مهارکنندهٔ گیرندهٔ بتا مانند پروپرانولول درصورت مصرف همزمان با ناپروکسن ممکن است افزایش یابد. عفونت ادراری
برای کسانی که به عفونت‌های مکرر دچار می‌شوند، استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها به‌طور روزانه و برای دوره‌ای طولانی مدت مؤثر است. داروهایی که اغلب مورد استفاده قرار می‌گیرند عبارتند از: نیتروفورانتوئین و تری‌متوپریم/سولفامتوکسازول. متانامین نیز ماده دیگری است که غالباً برای این منظور استفاده می‌شود چرا که در مثانه‌ای که اسیدیته آن کم است فرمالدئید تولید می‌کند که مقاومت بدن در برابر آن افزایش نمی‌یابد. در مواردی که عفونت ناشی از مقاربت است، مصرف آنتی‌بیوتیک پس از مقاربت ممکن است مفید باشد. معلوم شده‌است که در زنان یائسه، استفاده از استروژن واژنی موضعی باعث کاهش بروز عفونت شده‌است. استفاده از استروژن واژنی از پساری‌ها بر خلاف کرم‌های موضعی، به اندازه استفاده از آنتی‌بیوتیک با دوز پایین مؤثر نبوده‌است. تا سال ۲۰۱۱ چندین واکسن در دست تهیه بوده‌است. اسکیزوفرنی
توجه داشته باشید که عوارض جانبی داروهای ضد روان پریشی معمولی میزان بیشتری از عوارض جانبی اکستراپیرامیدال را به دنبال دارند در حالی که داروهای ضد روان پریشی نامنظم افزایش قابل توجه وزن، دیابت و خطر ابتلاء به سندرم متابولیک را به دنبال دارند. حال آن که داروهای ضد روان پریشی نامنظم عوارض جانبی اکستراپیرامیدال کمتری دارند که این اختلافات نسبتاً کم هستند. برخی از داروهای ضد روان پریشی نامنظم از قبیل quetiapine (کوئتیاپین) و risperidone (ریسپریدون) نسبت به داروهای روان پریشی معمولی perphenazine (پرفنازین) با خطر جدی مرگ همراه هستند، در حالی که clozapine (کلوزاپین) با کمترین خطر مرگ همراه است. هنوز مشخص نیست که آیا داروهای ضد روان پریشی جدید شانس ابتلاء به سندرم نورولپتیک بدخیم، که یک اختلال عصبی نادر ولی جدی است را کاهش می‌دهند یا خیر. امبریزنتان
مصرف امبریزنتان در دوران بارداری اثرات سوئی بر جنین خواهد داشت. از اثرات مضر دیگر آن، آسیب کبدی است. در ایالات متحده آمریکا، هم پزشکان و هم مصرف‌کنندگان آن، باید در دوره‌های آموزشی خاصی به نام «LEAP» شرکت کنند تا با عوارض دارو آشنا شوند. این دارو تنها در داروخانه‌های تخصصی عرضه می‌شود. مننژیت
مننژیت ویروسی معمولاً فقط نیاز به درمان حمایتی دارد؛ اکثر ویروس‌های عامل مننژیت به درمان خاصی پاسخ نمی‌دهند. مننژیت ویروسی نسبت به مننژیت باکتریایی کم خطرتر می‌باشد. ویروس تب‌خال و ویروس آبله مرغان ممکن است به درمان با داروهای ضدویروس مانند اسی‌کلوویر پاسخ دهند، اما هیچ آزمایش بالینی وجود ندارد که مشخصاً بیان کرده باشد که این درمان مؤثر می‌باشد. موارد خفیف‌تر مننژیت ویروسی را می‌توان در خانه با اقدامات معمول مانند مصرف مایعات، استراحت، و داروهای ضددرد درمان کرد. ایندیناویر
بسیاری از مردم در مورد امیدوار بودن بیش از حد به ایندیناویر به دلیل وقایع قبلی که با زیدوودین اتفاق افتاده بود، تردید داشتند. مقاومت ویروسی در برابر دارو باعث می‌شود که دارو بی‌فایده شود زیرا ویروس تکامل یافته و دارای سلول‌هایی است که قادر به مقاومت در برابر مهارکننده پروتئاز هستند. به منظور جلوگیری از این امر تا حد ممکن، برای مصرف‌کنندگان مهم است که به‌طور مداوم مقدار دقیق دارو را در زمان‌های اختصاصی مصرف کنند. این ترس از مقاومت ویروسی باعث شد بسیاری از مصرف‌کنندگان نسبت به این دارو احتیاط کنند. مگلومین
مصرف هم‌زمان با داروهای تنگ‌کننده عروق می‌تواند خطرات بروز اثرات عصبی این دارو را افزایش دهد. مصرف هم‌زمان با آنتاگونیست‌های بتا باعث بروز واکنشهای آنافیلاکتوئید می گردد. مصرف این دارو با داروهای خوراکی پرتونگاری کیسه صفرا احتمال سمیت کلیوی را افزایش می‌دهد. مصرف هم‌زمان این دارو با داروهای ضد فشار خون بالا، باعث افت شدید فشار خون می‌شود. تجویز اینترلوکین ۲ با این دارو، احتمال بروز عوارض تأخیری مواد حاجب داخل وریدی را افزایش می‌دهد. رمدسیویر
از طرف دیگر، نتایج اولیه نخستین کارآزمایی بالینی در چین حاکی از غیرمؤثر بودنِ این دارو جهت درمان کووید-۱۹ بود. بنا به گزارش‌ها، رمدسیویر نه تنها وضعیت بیماران را بهتر نکرد، بلکه حجم ویروس در جریان خون بیماران را نیز کاهش نداد. از ۱۵۸ بیماری که با این دارو درمان شدند، ۱۳٫۹ درصد بعد از گذشت یک ماه درگذشتند. این در حالی است که میزان مرگ در گروه شاهد که یک دارونما گرفته بودند، ۱۲٫۸ درصد بود. این مطالعه به دلیل بروز عوارض جانبی دارو، به‌طور زودهنگام متوقف شد. سازمان جهانی بهداشت در پیش‌نویس اولیه خود اظهار داشت: «رمدسیویر به نتیجه مثبت کلینیکی یا ویرولوژیکی منجر نشد.» شرکت سازندهٔ دارو این پیش‌نویس را زیر سؤال برده و معتقد است این گزارش حاوی تصویری نامناسب از این پژوهش بوده، چرا که مطالعه به دلیل حضورِ اندک داوطلبان قطع شده بود و بنابر این، نمی‌توان نتیجه به‌دست آمده را از لحاظ آماری درست دانست. ایدز
عوارض جانبی خاص به داروی مصرفی مربوط می‌شوند. رایج‌ترین آن‌ها عبارتند از: سندرم دیستروفی، دیس‌لیپیدمی و مرض قند که به ویژه با مهارکننده‌های پروتئاز عارض می‌شوند. سایر علائم شایع عبارتند از: اسهال، و افزایش خطر ابتلاء به بیماری قلبی-عروقی. البته عوارض جانبی برخی از درمان‌های پیشنهاد شده اخیر کمتر هستند. مشکل برخی از داروها ممکن است گرانقیمت بودن آن‌ها باشد. البته، از سال ۲۰۱۰، ۴۷٪ کسانی که به این داروها احتیاج پیدا می‌کنند متعلق به کشورهای با درآمد کم یا متوسط هستند. برخی از داروها می‌توانند موجب بیماری مادرزادی بشوند و بنابراین برای زنانی که امید به بچه‌دار شدن دارند مناسب نیست. درمان‌های پیشنهادی برای کودکان تا حدی متفاوت از درمان بزرگسالان است. در کشورهای در حال توسعه، از سال ۲۰۱۰، ۲۳٪ کودکانی که نیاز به معالجه داشته‌اند تحت درمان قرار گرفته‌اند. هم سازمان بهداشت جهانی و هم ایالت متحده آمریکا توصیه می‌کنند که همه کودکان کمتر از دوازده ماه تحت درمان قرار بگیرند. ایالت متحده برای کودکانی که بین یک تا پنج سال هستند توصیه می‌کند که آن‌هایی تحت درمان قرار بگیرند که میزانHIV RNA آن‌ها بیشتر از ۱۰۰٫۰۰۰ کپی بر میلی‌لیتر باشد، و کودکانی که سن آن‌ها بالای پنج سال است زمانی که تحت درمان قرار بگیرند که میزان CD4 آن‌ها کمتر از ۵۰۰ در هر میکرولیتر باشد. در سال ۲۰۱۴ محققان دانشگاه آرهوس در دانمارک، تلاش کردند از رومیدپسین برای بیرون کشیدن ویروس اچ‌آی‌وی (ویروس ایدز) از مخفیگاه به هنگام پنهان شدن آن در مقابل داروهای ضد ویروس و دستگاه ایمنی، استفاده کنند تا با فعال کردن ویروس پنهان شده، از باقی ماندن ویروس‌های غیرفعال پنهان در بدن به هنگام درمان ضد ویروسی جلوگیری کنند. ریزدیپلام
عوارض جانبی شایع دارو تب، اسهال، بثورات پوستی، زخم دهان، درد مفصلی و عفونت ادراری است. سایر عوارض در نوزادان نیز شامل عفونت دستگاه تنفسی، سینه‌پهلو، یبوست و استفراغ است. موکسی فلوکساسین
عوارض نادر اما خطرناک این دارو عبارتند از: نوروپاتی محیطی برگشت ناپذیر، تاندونیت و پارگی خودبخودی تاندون‌ها، مسمومیت کبد، اثرات روانی (توهم، افسردگی)، تورساد دو پوینت؟ نشانگان استیونز–جانسون و بیماری ناشی از عفونت با کلستریدیوم دیفیسیل.موکسی فلوکساسین یک آنتی بیوتیک وسیع الطیف است که باکتری‌های گرم مثبت و گرم منفی را از بین می‌برد. این دارو با مهار آنزیم دی‌ان‌ای ژیراز (نوعی آنزیم توپوایزومراز II) و آنزیم توپوایزومراز IV عمل می‌کند. بی‌حس‌کننده موضعی
عوارض نامطلوب دارویی با نوع دارویی که استفاده می‌شود مرتبط است. انتقال تکانه‌های عصبی در سیستم عصبی مرکزی، سیستم عصبی محیطی و سیستم عصبی قلب مشابه به هم است. اثرات بی‌حس‌کننده موضعی مختص اعصاب محیطی نیست. عوارض جانبی این داروها بر روی سیستم عصبی مرکزی و قلبی می‌تواند مهلک و کشنده باشد. به هرحال زمانی که تکنیک‌های بی‌حسی به درستی رعایت شوند سمیت این داروها در حد پلاسما باقی می‌ماند و خطری ایجاد نمی‌کند. دوزهای بالای پلاسما زمانی اتفاق می‌افتد که مثلاً بر حسب اتفاق حجم بالایی از دارو در روش اپیدورال در داخل عروق تزریق شود. سندرم آزادسازی سیتوکین
سندرم آزادسازی سیتوکین شدید، در جریان برخی از بیماری‌های عفونی و غیرعفونی بروز می‌کند که از آن میان می‌توان به بیماری پیوند علیه میزبان، (GVHD)، سندرم دیسترس تنفسی حاد (ARDS)، سپتیسمی، بیماری ویروسی ابولا، آنفلوآنزای پرندگان، آبله و سندرم پاسخ التهابی سیستمیک (SIRS) اشاره کرد. بیماری‌های لنفوپرولیفراتیو مرتبط با ویروس اپشتین–بار و لنفوهیستوسیتوز هموفاگوسیتیک نیز در اثر افزایش شدید سطح سیتوکین‌ها ایجاد می‌شوند و می‌توان این دو را، نوع شدیدی از سندرم آزادسازی سیتوکین قلمداد کرد. داروهای ریتوکسی‌مب (ضد CD20) و تیساجن‌لِـکلوسِـل (ضد CD19) از داروهایی هستند که ممکن است منجر به این عارضه شوند. داروی آزمایشی ترالیزومب در یک کارآزمایی بالینی فاز ۱ سبب بروز علائم بسیار شدید و جدی این عارضه در ۶ بیمارِ داوطلب شد. داروی ضد ویروس
مرحله آخر در چرخه زندگی از یک ویروس انتشار ویروس‌ها از سلول میزبان است، این مرحله نیز توسط توسعه دهندگان داروی ضد ویروسی هدف قرار گرفته‌است.دو دارو به نام‌های زانامیویر (رلنزا) و اوسلتامیویر (تامی فلو) که به تازگی معرفی شده‌اند برای درمان آنفلوانزا و جلوگیری از انتشار ذرات ویروسی استفاده می‌شوند. شیوهٔ کار آنان با مسدود کردن یک مولکول به نام نورآمینیداز که بر روی سطح ویروس‌های آنفلوانزا پیدا قرار دارد است و همچنین به نظر می‌رسد بر گونه‌های مختلفی از آنفلوانزا تأثیر ثابتی دارد. بازدارنده نورآمینیداز
بازدارنده‌های نورآمینیداز () یا به‌اختصار «NAIs»، گروهی از داروها هستند که جلوی عملکرد آنزیم نورآمینیداز را می‌گیرند. این داروها بیشتر به عنوان داروی‌های ضد ویروس استفاده می‌شوند، چرا که جلوی عملکرد نورآمینیداز را در ویروس‌ها می‌گیرند و از جوانه‌زنی آن از سلول میزبان، جلوگیری می‌کنند. اسلتامیویر (تامی‌فلو) که یک پیش‌دارو است، زانامیویر (رِلنزا)، لانینامیویر (ایناویر) و پرامیویر جزء این دسته از داروها طبقه‌بندی می‌شوند. بر خلاف داروهای بازدارندهٔ M2 که فقط علیه ویروس آنفلوانزای A کارایی دارند، بازدارنده‌های نورآمینیداز هم علیه ویروس آنفلوانزای A و هم علیه ویروس آنفلوانزای B مؤثرند. در اروپا و آمریکا، اُسلتامیویر و زانامیویر برای درمان آنفلوانزای A و B تأیید شده‌اند. پرامیویر با قدرت بیشتری به آنزیم یاد شده متصل می‌شود و فعالیت آنرا به مدت طولانی‌تری نسبت به دو داروی قبلی مهار می‌کند. لانینامیویر هم به آهستگی در سلول‌های مجاری تنفسی رها می‌شود و در نتیجه، خواص ضد ویروس آن ماندگاری بیشتری دارد. مکانیسم اثرِ طولانی‌مدت لانینامیویر با پرامیویر متفاوت است.