اعضای گروه بیتلز چه کسانی هستند؟
بیتلز
بیتلز یک گروه راک انگلیسی بود که در سال ۱۹۶۰ در لیورپول تشکیل شد. گروهی که شناخته شده ترین اعضای آن شامل جان لنون، پل مک‌کارتنی، جورج هریسون و رینگو استار بودند، به عنوان تأثیرگذارترین گروه در تمام دوران ها محسوب می شوند. آنها نقشی اساسی در توسعه پادفرهنگ دهه ۱۹۶۰ و به رسمیت شناساندن موسیقی عامه پسند به عنوان یک شکل هنری موسیقی داشتند. موسیقی آنها که ریشه در اسکیفل، بیت و راک اند رول دهه ۱۹۵۰ داشت، با عناصر موسیقی کلاسیک و پاپ سنتی به روش هایی ابتکاری درهم‌آمیخته بود. این گروه بعدتر به نواختن در سبک هایی متنوع از موسیقی، از تصنیف و موسیقی هندی گرفته تا سایکدلیک و هارد راک پرداخت. بیتلز به عنوان پیشگامانی در ضبط، ترانه سرایی و ارائه هنری، بسیاری از جنبه های صنعت موسیقی را متحول کردند و اغلب به عنوان رهبران جوانان زمانشان (دهه ۱۹۶۰) شناخته می‌شدند. استوارت ساتکلیف
آلن ویلیامز اولین مدیر گروه معروف بیتلز در سال ۱۹۵۷ جاکاراندا را به‌عنوان یک کافه راه‌اندازی کرد، مکانی که به پاتوق موسیقی‌دان‌های جوان تبدیل شد. پل مک‌کارتنی، جان لنون و استوارت ساتکلیف، همکلاسی لنون، جزو مشتریان این کافه بودند و از ویلیامز پرسیدند آیا می‌شود در این مکان موسیقی نواخت. ویلیامز پس از مدتی که از توانمندی این نوازنده و خواننده‌ها مطمئن شد، آن‌ها را در سال ۱۹۶۰ برای اجرا به هامبورگ برد. او در سال ۱۹۶۱ زمانی که جان لنون، پل مک‌کارتنی، جرج هریسون، پیت بست و استوارت ساتکلیف اعضای این گروه موسیقی را تشکیل می‌دادند، از آن‌ها جدا شد. ژانویه سال بعد بود که با رفتن ساتکلیف، دیگر اعضای باقی‌مانده این گروه با برایان اپستین قراردادی پنج‌ساله بستند.
اوب-لا-دی، اوب-لا-دا
اوب-لا-دی، اوب-لا-دا ترانه‌ای از گروه راک انگلیسی، بیتلز است که توسط پل مک‌کارتنی نوشته شده، اما به نام لنون-مک‌کارتنی ثبت شده است. این ترانه در آلبوم سال ۱۹۶۸ گروه که "بیتلز" نام دارد (عموماً به آن "آلبوم سفید" می‌گویند) قرار داده شده است. این ترانه در همان سال در بسیاری از کشورها به صورت یک تک‌اهنگ هم منتشر شد، اما در بریتانیا و ایالات متحده یک سال بعد و در سال ۱۹۷۶ این اتفاق افتاد. پل مک‌کارتنی این ترانه را وقتی نوشته که هایلایف و رگی در حال محبوب شدن در بریتانیا بودند. جمله ابتدایی ترانه «دزموند یک غرفه در بازارچه دارد» اشاره‌ای به اولین خواننده جامائیکایی سبک اسکا و رگی، دزموند دکر دارد که به شهرت بین‌المللی رسید و همان موقع یک تور موفقیت‌آمیز در بریتانیا برگزار کرده بود. بند «اوب-لا-دی، اوب-لا-دا، زندگی می‌گذره برادر!» عبارتی بود که توسط نوازنده کونگا نیجیریه‌ای، Jimmy Scott-Emuakpor استفاده می‌شد و او از دوستان مک‌کارتنی بود. کلیف ریچارد
ریچارد با همراهی گروه خود، شدووز، در اواخر دههٔ ۵۰ و اوایل دههٔ ۶۰ میلادی، بر صحنهٔ موسیقی عامه‌پسند بریتانیا حکم‌فرما شد که این زمان مصادف با قبل و آغاز سال‌های حضور بیتلز در جدول‌های موسیقی بود. گرایش روزافزون او به مسیحیت و ملایم‌کردن سبک موسیقی خود، سبب گردید تا ریچارد بیشتر به‌عنوان یک خوانندهٔ پاپ شناخته‌شود تا یک خوانندهٔ راک. باوجودی‌که برخی از تک‌آهنگ‌های او در جدول موسیقی ایالات متحدهٔ آمریکا وارد شد ولی او هرگز موفقیتی در آن کشور به‌دست نیاورد. با این وجود ریچارد یک چهرهٔ موسیقایی، فیلم و تلویزیونی مشهور در بریتانیا و دیگر کشورها باقی‌ماند. زیردریایی زرد (فیلم)
این فیلم برپایهٔ ترانه‌ای از بیتلز ساخته شده‌است و در آغاز، قرار بود اعضای این گروهِ محبوب موسیقی، خودشان بجای شخصیت‌های کارتونی‌شان صحبت کنند، اما در انتها، ضمنِ ساختِ آهنگ و اجرای ترانه‌های فیلم، فقط در تیتراژ پایانی آن صداپیشگی کردند و هنرمندان دیگری در طول فیلم، بجای شخصیت‌های کارتونی آن‌ها صحبت کردند. آلن ویلیامز
آلن ویلیامز نخستین مدیر گروه معروف «بیتلز» بود که استعداد این موسیقی‌دانان انگلیسی را کشف کرد. بیتلز
گروه بیتلز تحت تأثیر خوانندگان متعددی قرار گرفتند که برخی از آن‌ها عبارت‌اند از: بیتلز
فیلم ۸۶ دقیقه‌ای «فریدا، یادش بخیر» در واقع تصویری است که فریدا کلی از بیتل‌ها و برایان اپستاین (مدیر برنامه‌های بیتل‌ها) معروف به «اپسی» در اختیار تماشاگر می‌گذارد. فیلم با صحنه‌هایی از زندگی امروز فریدا آغاز می‌شود که هنوز هم به عنوان منشی در اداره‌ای در لیورپول مشغول به کار است. بیت پیترز
بیت پیترز آشکارا لزبین است و با سابین براون ورزشکار بازنشسته هفت‌گانه زندگی می‌کند. بو دیدلی
بُو دیدلی (; – ) خواننده، گیتارنواز، ترانه‌پرداز، موسیقی‌دان و تهیه‌کننده موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا بود که بین سال‌های ۱۹۴۳ تا ۲۰۰۷ میلادی فعالیت می‌کرد. او نقش بسزایی در گذار موسیقی از بلوز به راک اند رول ایفا کرد و بر هنرمندان و گروه‌های بسیاری همچون الویس پرسلی، بیتلز، رولینگ استونز و کلش تأثیر گذاشت. اورلی برادرز
فیل اورلی و برادرش دان گروه برادران اورلی را شکل داده بودند که در سال‌های دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی یکی از بزرگ‌ترین گروه‌های پاپ آمریکا به‌شمار می رفت. ویک آپ لیتل سوزی (Wake Up Little Susie)، کتیز کلاون (Cathy's Clown) و بای بای لاو (Bye Bye Love) از محبوب‌ترین آهنگ‌های گروه برادران اورلی بود. نشریه رولینگ استون 'گروه برادران اورلی را "یکی از مهم‌ترین گروه‌های دو خواننده در راک" خوانده است. در زندگینامه‌ای که این نشریه از این دو برادر منتشر کرده، آمده‌است که فیل و دان فرزندان آیک و مارگارت اورلی، دو خواننده سبک کانتری بودند و در سالهایی که بزرگ می شدند، در برنامه‌های خانوادگی رادیویی خوانندگی می‌کردند. اوج موفقیت آن‌ها بین ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۲ بود. به گزارش اسوشیتدپرس اورلی برادرز مجموعاً ۱۹ آهنگ در فهرست‌های ۴۰ آهنگ پرفروش داشتند. آن‌ها روی بیتلز و بیچ بویز تأثیر داشتند. این دو برادر در سال ۱۹۷۳ از جهت حرفه‌ای از هم جدا شدند ولی فیل بعدها به مجله تایم گفت که رابطه برادرانه آن‌ها همچنان ادامه پیدا کرده بوده‌است. اورلی برادرز در نخستین سال تأسیس سالن مشاهیر راک اند رول در سال ۱۹۸۶ انتخاب شدند و در سال ۱۹۹۷ در مراسم جوایز گرمی جایزه یک عمر دستاورد هنری را دریافت کردند. گروه اورلی برادرز در سال ۱۹۷۳ از هم پاشید با معرفی… بیتلز
با معرفی... بیتلز اولین آلبوم منتشر شده از گروه راک انگلیسی بیتلز در آمریکا می‌باشد .آلبوم شامل ۱۲ آهنگ است که ۶ تا از آن‌ها توسط جان لنون و پل مک کارتنی نوشته شده‌است و بقیه بازخوانی از کارهای دیگران است. جرج مارتین - تهیه کننده شب‌زنده‌داری با بزن و بکوب
شب‌زنده‌داری با بزن و بکوب (به انگلیسی: A Hard Day's Night) یک فیلم کمدی سیاه و سفید به کارگردانی ریچارد لستر است که در سال ۱۹۶۴ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به اعضاء گروه موسیقیِ بیتلز - جان لنون، پل مک‌کارتنی، جرج هریسون، و رینگو استار - اشاره کرد. بیتلز
در ابتدای کار گروه، مکارتنی و لنون خوانندگان و آهنگ نویسان اصلی گروه بودند و جرج هریسون و رینگو استار نقش‌های تکمیلی داشتند. روند کار برای هر آلبوم معمولاً این بود که مکارتنی و لنون یک ترانه برای استار می‌نوشتند تا بخواند و هریسون نیز یا یک ترانه قدیمی را بازخوانی می‌کرد یا خودش ترانه‌ای می‌نوشت و می‌خواند؛ ولی از سال ۱۹۶۵ به بعد، ترانه‌های هریسون با کیفیت تر و بهتر شدند و دیگر اعضای گروه استعداد او را در ترانه‌نویسی دیدند. هریسون به یک ترانه‌نویس قهار تبدیل شد، ولی همچنان خیلی از ترانه‌هایی که می‌نوشت توسط دیگر اعضا رد می‌شدند. هریسون آزرده شد و به یکی دیگر از عوامل از هم پاشیدن بیتلز تبدیل شد. فهرست فعالان صلح
گرترود بائر (۱۸۹۰–۱۹۸۱) - فعال صلح یهودی آلمانی و عضو اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادیجون بایز (متولد ۱۹۴۱) - معترض برجسته ضد جنگ آمریکایی، خواننده الهام بخشامیلی گرین بالچ (۱۸۶۷–۱۹۶۱) - صلح طلب آمریکایی، رهبر اتحادیه بین‌المللی زنان برای صلح و آزادی، و سال ۱۹۴۶ برنده جایزه صلح نوبل شدارنستو بالدوچی (۱۹۲۲–۱۹۹۲) - کشیش ایتالیاییکریستین راس بارکر (۱۸۶۶–۱۹۴۰) - صلح طلبان کانادایی و حق رای برای زنانآرچیبالد باکستر (۱۸۸۱–۱۹۷۰) – صلح طلب، سوسیالیست و فعال ضد جنگ نیوزلندهری بلافونته (متولد ۱۹۲۷) – معترض ضد جنگ آمریکایی و بازیگرکارلوس فیلیپه زمینس بلو (متولد ۱۹۴۸) - اسقف تیمور شرقی، برنده جایزه صلح نوبلمدی بنجامین (متولد ۱۹۵۲) – بنیان‌گذار سازمان غیردولتی کد پینک = زنان برای صلح، نویسنده، سازماندهمگ برسفورد (متولد ۱۹۳۷) - فعال انگلیسی، جنبش خلع سلاح هسته‌ای اروپادانیل بریگان (۱۹۲۱–۲۰۱۶) - معترض برجسته ضد جنگ ویتنام، شاعر، نویسنده، مبارزه با مواد مخدر و ضد هسته‌ای وجنگفیلیپ بریگان (۲۰۰۲–۱۹۲۳) – معترض برجسته ضد جنگ ویتنام، نویسنده، مبارزه با مواد مخدر و ضد هسته‌ای وجنگجیمز لوتر بول(۱۹۳۶–۲۰۰۸) - رهبر برجسته ضد جنگ ویتنام آمریکا، سازماندهندهونوبا بهاوی (۱۸۹۵–۱۹۸۲) - هند، گاندیان، معلم، نویسنده، سازمان دهندهجانت بلومفیلد (۱۹۵۳–۲۰۰۷) - مبارزان صلح و خلع سلاح، رئیس کمپین خلع سلاح هسته ایبونو (متولد ۱۹۶۰) - خواننده و آهنگساز ایرلندی، موسیقیدان، سرمایه‌دار کارآفرین، تاجر و بشردوست؛ متولد پل دیوید هیوسنویرا بریتن (۱۸۹۳–۱۹۷۰) - نویسنده انگلیسی بریتانیایی، صلح طلبخوزه بروکا (۱۸۹۱–۱۹۵۰) - فعال اسپانیایی، نماینده هیئت بین‌المللی رزمندگان جنگ، سازماندهی تلاش‌های امدادی در جنگ داخلی اسپانیاهیو براک (۱۹۱۴–۱۹۸۵) - صلح طلب بریتانیایی و سردبیر روزنامه صلح بین سال‌های ۱۹۵۵ و ۱۹۶۴فنر براکوی (۱۸۸۸–۱۹۸۸) - سیاستمدار بریتانیایی و نماینده مجلس، حزب کارگر (بریتانیا)؛ انسان‌شناس، صلح طلب و ضد امپریالیست؛ در سال ۱۹۱۴ مخالفت با سربازی را با بنیاد مشارکت بدون سربازی تأسیس کرد. اولین رئیس رزمندگان جنگ بین‌المللی (۱۹۲۶–۳۴)؛ عضو بنیان‌گذار کمپین خلع سلاح هسته‌ای و خیریه جنگ سر خواسته.الیهو بوریت (۱۸۱۰–۱۸۷۹) - دیپلمات آمریکایی، فعال اجتماعیکائویم باترلی (متولد ۱۹۷۸) - فعال صلح و حقوق بشر ایرلند قتل جان لنون
شامگاه هشتم دسامبر ۱۹۸۰، موسیقیدان انگلیسی جان لنون، که عضو سابق گروه بیتلز بود، در ساختمان داکوتا، محل اقامت خود در شهر نیویورک، مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شدت زخمی شد. قاتل وی مارک دیوید چپمن، یکی از طرفداران گروه بیتلز بود که از هاوایی سفر کرده بود. سوزانا هافس
سوزانا هوفس (؛ زادهٔ ) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا و از پایه‌گذاران گروه بنگلز است. وی از سال ۱۹۸۱ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. بیتلز برای فروش
بیتلز برای فروش چهارمین آلبوم گروه راک انگلیسی بیتلز می‌باشد.آلبوم در چهارم دسامبر سال ۱۹۶۴ به تهیه‌کنندگی جرج مارتین و توسط شرکت پارلوفون منتشر شد. جان لنون عضو بیتلز علاقه اش به ساخت آهنگ‌هایی که بیشتر بازگوکننده طبیعت زندگی اش باشد را در این آلبوم نشان می‌دهد. آهنگ "من یک بازنده‌ام" نشان دهنده تأثیر باب دیلن خواننده بزرگ آمریکایی بر روی جان لنون است. لنون برای نخستین بار در ۲۸ آگوست ۱۹۶۴ و در نیویورک با دیلن دیدار کرده بود. لنون یا مک‌کارتنی
لنون یا مک‌کارتنی () یک فیلم مستند کوتاه کانادایی محصول سال ۲۰۱۴ است. این فیلم تلفیقی از ۵۵۰ پاسخ افراد مشهور، از مصاحبه‌هایی در طول دهه‌ها گرفته شده، برای پاسخ به این سؤال که کدام یک از اعضای سابق بیتلز بهتر است؟ جان لنون یا پل مک‌کارتنی. کیلرز
د کیلرز یک گروه راک امریکایی است که در لاس وگاس، نوادا در سال ۲۰۰۱ شکل گرفت. این گروه از برندن فلاورز (خوانندهٔ اصلی، کیبورد و گیتار بیس)، دیو کوینینگ (گیتاریست اصلی، هم‌خوان)، مارک اشترومر (گیتار بیس، ریتم گیتار، صدای پشتیبان) و رونی وانوچی جونیور (طبل، ساز کوبه‌ای) تشکیل شده است. به عنوان یک گروه آلترنواتیو راک، د کیلرز از سبک‌های موسیقی دههٔ ۸۰ تاثیر پذیرفته‌اند.اولین آلبوم د کیلرز با نام هات‌فاز که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد به یکی از موفق‌ترین آلبوم‌های پاپ سال تبدیل شد و به شهرت زودرس گروه در سطح بین‌المللی انجامید..آلبوم دوم د کیلرز، در شهر سام، در سال ۲۰۰۶ منتشر شد، و آلبوم گردآوری‌شده خاک‌اره شامل بی سایدز، نکات کمیاب و آهنگ‌های جدید، در سال ۲۰۰۷ انتشار یافت. آلبوم سوم استودیویی آنها، روز و عمر ، تولید شده توسط استوارت پرایس، در سال ۲۰۰۸ منتشر شد. ریچارد دانیالپور
او به نقل از گروه بیتلز او از جان آدامز، کریستوفر راوس و جوزف شوانتنر در سبک موسیقی خود تأثیر می‌پذیرد. لطفاً مرا خشنود کن (آلبوم)
لطفاً مرا خشنود کن اولین آلبوم گروه راک انگلیسی بیتلز می‌باشد.پارلفون آلبوم را در ۲۲ مارس ۱۹۶۳ (میلادی) در انگلستان پخش و توزیع کرد. تک آهنگ موفق لطفاً مرا خشنود کن نیز در آلبوم وجود داشت(تک آهنگی که در بیشتر لیست‌ها به غیر از )و ترانه دوستم بدار (شماره ۱۷ در لیست) آلبوم شامل چهارده آهنگ است که هشت آهنگ آن توسط جان لنون و پل مک کارتنی نوشته شده‌است. مجله رولینگ استون در سال ۲۰۱۲ لیستی از پانصد آلبوم برتر تمام دوران ارائه کرد که آلبوم "لطفاً مرا خشنود کن" در رده سی و نه آن قرار گرفت.  به منظور ضبط این آلبوم که چهارده آهنگ داشت بیتلز و جرج مارتین تهیه کننده آلبوم با هم در ساعت ۱۰:۰۰ روز دوشنبه،۱۱ فوریه ۱۹۶۳ شروع به ضبط کردند و پس از ۵۸۵ دقیق (۹ ساعت و ۴۵ دقیقه) کار ضبط پایان یافت. ویگلز
ویگِلز () یک گروه موسیقی استرالیایی ویژهٔ کودکان است که در سال ۱۹۹۱ در شهر سیدنی در ایالت نیو ساوت ولز شکل گرفت. اعضا کنونی این گروه، «آنتونی فیلد»، «اما واتکینز»، «سایمون پرایس» و «لاکلان گیلسپی» هستند. اعضا اولیه گروه نیز «آنتونی فیلد»، «فیلیپ ویلچر»، «موری کوک»، «گِرِگ پیج» و «جف فَت» بودند. بیتلز برای فروش
و مارک لیوسون داستان سید برت و پینک فلوید
داستان سید برت و پینک فلوید نام یک مستند است در ارتباط با سید بارت و گروه پینک فلوید که در قالب یک عدد دی‌وی‌دی در ۲۴ مارس ۲۰۰۳ منتشر شد.این فیلم توسط جان ادگینتون کارگردانی شده است.این مستند شامل اپیزودهایی از تمام اعضای پینک فلوید که عبارتند از ریک رایت،راجر واترز،نیک میسون،دیوید گیلمور وعضو دیگر گروه باب کلوز که در سال ۱۹۶۵ از گروه جدا شده بود، می‌باشد و دیدگاه خود را راجع به "سید بارت" عنوان می‌کنند. تمرکز اصلی در این مستند بر روی سید بارت است کسی که در سال‌های ابتدایی گیتاریست و خوانندهٔ اصلی گروه بود و صداهای سایکدلیکی گروه توسط وی ساخته می‌شده است.آهنگ‌هایی نطیر نواختن امیلی را ببین، آرنولد لاین و اکثر قطعات آلبوم نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم از این دسته‌اند.ولی به یکباره به انزوا رفت و گوشه‌گیر شد و در سال ۲۰۰۶ از دنیا رفت. به گفتهٔ خواهرش او این مستند را دیده و آن را مقداری پر سر و صدا توصیف کرده بود، اگرچه از دیدن دوباره مایک لئونارد لذت برده بود و او را "معلم" خودش خطاب کرده بود. او همچنین از شنیدن دوبارهٔ آهنگ "نواختن امیلی را ببین" لذت برده بود. جان لنون
جان وینستون اونو لنون (؛ ۹ اکتبر ۱۹۴۰ – ۸ دسامبر ۱۹۸۰) موسیقی‌دان و کنشگر صلح انگلستانی بود. او به عنوان خوانندهٔ اصلی، ترانه‌نویس اصلی و گیتاریست ریتم بیتلز و همچنین به عنوان یکی از بنیان‌گذاران این گروه به شهرت جهانی دست یافت. مشارکت او با پل مک‌کارتنی در ترانه‌سرایی، از موفق‌ترین همکاری‌ها در تاریخ است. او در سال ۱۹۶۹ گروه موسیقی پلستیک اونو بند را با همسر دوم خود، یوکو اونو، تشکیل داد. پس از از هم پاشیدن بیتلز در ۱۹۷۰، لنون فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان یک هنرمند تک‌خوان و همکار با اونو ادامه داد. لد زپلین
گروه لد زپلین به صورت گسترده‌ای به عنوان یکی از موفق‌ترین، نوآورانه‌ترین و تأثیرگزارترین گروه‌های تاریخ شناخته می‌شود. آن‌ها یکی از پرفروش‌ترین گروه‌ها در تاریخ هستند و آثار آن‌ها ۳۰۰ میلیون نسخه در کل دنیا فروش داشته‌است. ۱۱۱٫۵ میلون از فروش آن‌ها دارای گواهی از RIAA است و آن‌ها دومین گروه پرفروش در ایالات متحده هستند. لد زپلین تنها گروه در تاریخ موسیقی است که هر ۹ آلبوم آن در تاپ تن بیلبورد آمریکا و چارت بریتانیا جای گرفتند در حالیکه شش آلبوم در جایگاه نخست قرار گرفتند. مجله رولینگ استون آن‌ها را «سنگین‌ترین گروه همهٔ دوران‌ها»، «بزرگ‌ترین گروه دهه ۱۹۷۰ میلادی»، و «یکی از گروه‌های جاودان در تاریخ موسیقی راک» توصیف کرده‌است. آن‌ها در سال ۱۹۹۵ به تالار مشاهیر راک اند رول راه یافتند. در بیوگرافی که توسط موزه در مورد گروه نوشته شده آمده‌است که آن‌ها «تأثیرگذارترین گروه دهه ۱۹۷۰ بودند، مثل بیتلز که در دهه ۱۹۶۰ اینگونه عنوانی را داشت». استیو جابز
جابز از طرفداران بیتلز بود. او در مصاحبه‌ای دربارهٔ بیتلز گفته‌است: سول لاستیکی
روح پلاستیکی (به انگلیسی:Rubber soul) ششمین آلبوم استودیویی گروه راک انگلیسی بیتلز (The Beatles) می‌باشد. این آلبوم در دسامبر سال ۱۹۶۵ (میلادی) پخش شد. تهیه‌کننده این آلبوم همانند گذشته سر جرج مارتین می‌باشد. بر خلاف ۵ آلبوم‌های قبلی گروه این آلبوم در مدت زمانی مشخصی ضبط گردید. این آلبوم موفقیتی بزرگ بود و بیتلز را عملاً به یک گروه موفق تجاری و چشم‌انداز آینده تبدیل کرد. این آلبوم یکی از برترین آلبوم‌های جهان شد به طوری که در سال ۲۰۱۲ مجله رولینگ استون در بین ۵۰۰ آلبوم برتر جهان در تمام دوران موسیقی این آلبوم را رتبهٔ ۵ قرار داد. شب یک روز سخت (آلبوم)
شب یک روز سخت نام سومین آلبوم استودیویی گروه راک انگلیسی، بیتلز است، که در ۱۰ ژوئیه ۱۹۶۴ منتشر شد. این آلبوم در بردارنده موسیقی متن فیلم آن‌ها (با همین نام) شب یک روز سخت است.این آلبوم در آمریکا دو هفته زودتر، توسط شرکت یونایتد آرتیستز رکوردز در ۲۶ ژوئن عرضه شده بود. نام آلبوم به صورت اتفاقی به ذهن رینگو استار درامر گروه رسیده بود. مجله رولینگ استون در سال ۲۰۱۲ لیستی از پانصد آلبوم برتر تمام دوران ارائه کرد که آلبوم شب یک روز سخت در رده ۳۰۷ آن قرار گرفت. تمام آهنگ‌ها توسط لنون و مک کارتنی نوشته شده است، به جز جاهایی که اشاره شده است. بیتلز
از ۳ سال قبل از سال ۱۹۶۰، بیتلز به رهبری لنون و مک‌کارتنی -ترانه سرایان اصلی گروه- با اجرا کردن در کلاب های شبانه شهر های لیورپول و هامبورگ، به اعتباری دست یافتند. در ابتدا استوارت ساتکلیف در گروه به عنوان گیتاریست بیس فعالیت می‌کرد اما او در سال ۱۹۶۱ گروه را ترک کرد. هسته اصلی سه نفره گروه یعنی لنون، مک کارتنی و هریسون، از سال ۱۹۵۸، با چندین درامر از جمله پیت بست در گروه همکاری کردند، اما در نهایت در سال ۱۹۶۲ از رینگو استار خواستند که به عنوان درامر گروه به آن‌ها بپیوندد. مدیر برنامه‌ای به نام برایان اپستاین آن‌ها را به سوی ضبط حرفه‌ای موسیقی سوق داد و آن‌ها با راهنمایی و آهنگسازی جرج مارتین، پس از اولین تک‌آهنگ موفق خود، "دوستم بدار"، که در اواخر سال ۱۹۶۲ منتشر شد، موفقیت خود در داخل انگلستان را بسیار گسترش دادند. نیک بیتمن
نیکولاس کوین استنلی «نیک» یانگ-بیتمن (متولد ۱۸ نوامبر ۱۹۸۶) مدل و بازیگر کانادایی است. بیتمن بیشتر به دلیل حضور گسترده خود در شبکه‌های اجتماعی معروف است. او در اینستاگرام و فیس بوک بیش از ۶میلیون دنبال کننده دارد. لطفاً مرا خشنود کن (ترانه)
لطفاً مرا خشنود کن نام یک آهنگ از گروه راک انگلیسی بیتلز است که دومین تک‌آهنگ منتشر شده از آن‌ها در بریتانیا و اولین تک‌آهنگ آن‌ها در آمریکا می‌باشد. جوداس پریست
گروه در سال‌های فعالیت‌اش تغییرات متعدد در ترکیب نفرات را تجربه کرده‌است. اعضای کنونی گروه ایان هیل (گیتار باس)، راب هالفورد (آواز)، گلن تیپتن (گیتار)، ریچی فالکونر (گیتار) و اسکات ترویس (درامز) هستند. موسیقی جوداس پریست، بارها و بارها الهام بخش گروه‌های دیگر هوی متال شده‌است. شهرت و محبوبیت آن‌ها باعث شد تا به آنان لقب خدایان متال داده شود. مجله بیلبورد آن‌ها را به عنوان دومین گروه برتر هوی متال تمام دوران‌ها اعلام کرده‌است. مرگ نفس
جان لنون، خواننده اصلی گروه بیتلز، کتاب «""» ("تجربه مصرف روانگردان") را خواند و به شدت تحت تأثیر آن قرار گرفت. او پس از خواندن این کتاب، ترانه «فردا هرگز نمی‌داند» را به عنوان راهنمای تریپهای ال‌اس‌دی خود نوشت. "لنون" حدود هزار تریپ ال‌اس‌دی انجام داد، اما این تنها مشکلات شخصی او را بیشتر کرد. او در نهایت مصرف مواد را کنار گذاشت. جرج هریسون و پل مک‌کارتنی ("اعضای دیگر گروه بیتلز") نیز به این نتیجه رسیدند که استفاده از ال‌اس‌دی هیچ تغییر ارزشمندی را در پی نداشته است. گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل
طرح جلد این آلبوم نیز مورد تحسین بسیاری از منتقدان موزیک قرار گرفت؛ طرحی که توسط سر پل مک‌کارتنی عضو گروه بیتلز و نوازنده بیس و خواننده گروه کشیده شد و در آن گروه بیتلز با بسیاری از افراد مشهور و خودشان در گذشته کشیده شده‌اند. گروهبان فلفل باعث موفقیت بزرگ تجاری و جهانی برای بیتل‌ها شد. این آلبوم ۲۷ هفته در صدر جدول‌های برترین آلبوم‌های انگلیس و ۱۵ هفته در صدر بیلبورد ۲۰۰ ایالات متحده باقی‌ماند. رولینگ استونز
کیث ریچاردز و میک جگر در دارتفورد، کنت دوستان دوران کودکی و همکلاسی بودند تا زمانی که جگر به ویلمینگتون نقل مکان کرد. جگر به همراه دیک تیلور یک گروه گاراژ راک را تأسیس کرد که عموماً آهنگ‌های مادی واترز، چاک بری، لیتل ریچارد، هولین ولف و بو دیدلی را اجرا می‌کردند. جگر در سال ۱۹۶۰ دوباره با کیث ریچاردز در ایستگاه راه‌آهن دارتفورد دیدار کرد. قطعات ضبط شده چاک بری و مادی واترز که در دستان جگر بود، باعث پیدایش یک علاقه دو طرفه و برانگیختن همکاری این دو در موسیقی شد. ریچاردز به جلسات مکرر جگر و تیلور در خانه جگر ملحق شد که بعدها این ملاقات‌ها در اواخر ۱۹۶۱ در خانه تیلور انجام می‌شد. جایی که این سه نفر به آلن اثرینگتون و باب بکویث ملحق شدند و نام پسران آبی را برای خود برگزیدند. جان لنون
یکی از اظهار نظرهای جنجال‌برانگیز جان لنون در سال ۱۹۶۶ و در دورهٔ اوج شهرت بیتل‌ها بود. لنون طی مصاحبه‌ای که در ۴ مارس ۱۹۶۶، با روزنامهٔ انگلیسی ایونینگ استاندارد انجام داده بود، گفت که بیتل‌ها از مسیح هم محبوب‌ترند. پیامد سخنان لنون برانگیخته‌شدن خشم مقامات واتیکان، تحریم محصولات بیتل‌ها، لغو کنسرت‌های‌شان و سوزانده‌شدن صفحه‌ها و عکس‌های‌شان به‌خصوص در ایالات متحده بود. مقامات واتیکان در سال ۲۰۰۸ و پس از گذشت ۲۸ سال از مرگ لنون اعلام کردند او را به‌خاطر سخنان نسنجیده‌اش بخشیده‌اند. در ۷۰ سالگرد تولدش گوگل نماد خود را برای احترام به او تغییر و آهنگ متن تصور کن را در کنار لوگو قرار داد. جان لنون آهنگ‌هایی با مضمون صلح دارد، ازجمله مشهورترین آهنگش آهنگ «تصور کن» یا «به صلح شانسی بده» و «زنده باد مردم» و «قهرمان طبقهٔ کارگر» یا «تمامی نیاز تو عشق است». او در سال ۱۹۶۹ لقب شوالیهٔ خود را در اعتراض به دست داشتن بریتانیا در ناآرامی‌های نیجریه و حمایت بریتانیا از آمریکا در جنگ ویتنام قبول نکرد. آهنگ «تصور کن» در لیست پانصد آهنگ برتر تمام تاریخ مجلهٔ رولینگ استون رتبهٔ سوم را به خود اختصاص داد. از این آهنگ به عنوان امضای جان لنون یاد می‌کنند. بنگرز
بنگرز (به انگلیسی: Bangerz) چهارمین آلبوم از هنرمند اهل ایالات متحده آمریکا مایلی سایرس است که در منتشر شد. Bangerz مخفف کلمه Gangbangers می‎باشد که به معنای گانگسترها است. این آلبوم در چارت‌های اسکاتلند، ایرلند، نروژ، استرالیا، آمریکا، مکزیک، بریتانیا، در رتبه اول و در چارت‌های ایتالیا، فرانسه، آلمان، اسپانیا، هلند، دانمارک، سوئد، سوئیس، نیوزلند، پرتغال، اتریش، فلاندرز، یونان، جزو ده آلبوم اول قرار گرفت. بلیچرز
بلیچرز یک گروه ایندی پاپ آمریکایی است که در نیوجرسی مستقر است. جک آنتونوف ترانه‌نویس و تهیه‌کننده ضبط و نام اصلی ابن گروه است. وی همچنین بخشی از اعضای گروه فان، استیل‌ترین و رد هرز است. موسیقی پاپ بلیچرز به شدت تحت تأثیر کارهای اواخر دهه ۸۰، اوایل دهه ۹۰ میلادی و فیلم‌های دبیرستانی جان هیوز در حالی که هنوز از تکنیک‌های تولید مدرن استفاده می‌کردند است. اولین تک‌آهنگ آن‌ها «می‌خواهم بهتر شوم» در ۱۸ فوریه ۲۰۱۴ منتشر شد. جان پل جونز (موسیقی‌دان)
جان بالوین (زاده ۳ ژانویه ۱۹۴۶) که با نام جان پل جونز شناخته می‌شود، نوازنده چند-سازه، آهنگساز، ترانه‌نویس و تهیه‌کننده اهل انگلستان است. وی عموماً به عنوان نوازنده گیتار بیس گروه لدزپلین شناخته می‌شود و همزمان نوازنده کیبورد و همچنین یکی از آهنگسازان گروه بود که پس از لدزپلین نیز فعالیت خود را به صورت انفرادی ادامه داد. جونز که همواره جزء برترین نوازندگان تاریخ گیتار بیس جای گرفته‌است یکی از بهترین نوازندگان بیس گیتار تمام بریتانیا قبل از پیوستن به گروه لد زپلین بود و بعد از پیوستن به لد زپلین به یکی از اعضای کلیدی این گروه تبدیل شد. نوازندگان بیس گیتار بسیاری تحت تأثیر جان پل جونز بوده‌اند از جمله: John Deacon of Queen, Geddy Lee of Rush, Steve Harris of Iron Maiden , Flea of Red Hot Chili Peppers, Gene Simmons of Kiss, Krist Novoselic of Nirvana نیپون بودوکان
با اینکه این سالن ورزشی در اصل به ورزش جودو اختصاص دارد، بودوکان محل برگزاری کنسرت‌های بسیاری از خوانندگان ژاپنی و بوده است و آلبوم‌های بسیاری به نام "اجرای زنده در بودوکان" وجود دارد. گروه انگلیسی بیتلز در سال ۱۹۶۶ میلادی نخستین گروه راکی بودند که در این ورزشگاه کنسرت اجرا کردند. پس از اینکه چیپ تریک ( Cheap Trick) و باب دیلن پس از اجرای کنسرت در بودوکان آلبوم‌هایی به نام در بودوکان و باب دیلن در بودوکان در بازار عرضه کردند، بودوکان شهرت جهانی پیدا کرد. پس از آن اریک کلپتون در سال ۱۹۸۰ آلبوم Just One Night را در بودوکان ضبط کرد. گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل
گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل (گاهی اوقات با نام گروهبان فلفل یا:Sgt. peppers) به انگلیسی:(Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band) نام هشتمین آلبوم از گروه راک و چهار نفری بیتلز می‌باشد. این آلبوم در ماه ژوین ۱۹۶۷ میلادی عرضه شد. مجله رولینگ استون نیز این آلبوم را به عنوان برترین و مهم‌ترین آلبوم تمام تاریخ موسیقی و شماره یک آلبوم‌های جهان در تمام دوران و تمام سبک‌ها معرفی می‌کند. جرج مارتین نیز تهیه‌کنندگی این آلبوم تاریخی را بر عهده گرفت. آهنگ‌ها از محدوده آلبوم دارای سبک‌های راک اند رول، راک، پاپ و موسیقی هندی هستند. پل مرده‌است
شایعه‌ای مبنی بر مرگ مک‌کارتنی در لندن در ژانویه سال ۱۹۶۷ پس از آنکه ماشین او در تصادفی شرکت داشت پخش شد. این شایعه در نوامبر آن سال در مجلهٔ طرفداران بیتلز بررسی و رد شد ولی معلوم نیست که شایعهٔ ۱۹۶۹ به آن مرتبط است یا نه. در سال ۱۹۶۹، بیتلز که تازه آلبوم ابی رود را پخش کرده بودند در حال فروپاشی بودند: مک‌کارتنی خیلی کم در انظار عمومی ظاهر شده و بیشتر وقتش را در عمارتش در اسکاتلند با همسر جدیدش لیندا برای فکر روی وضعیت کاری انفرادی‌اش در آینده صرف می‌نمود. در ۱۷ سپتامبر ۱۹۶۹، روزنامهٔ دانشجویی دانشگاه دریک در آیوا مقاله‌ای با نام «آیا پل مک‌کارتنی بیتلز مرده است؟» را برای بحث راجع به شایعه‌ای که در دانشگاه پخش شده بود منتشر نمود. در این وهله شایعه شامل سرنخ‌های زیادی از آلبوم‌های اخیر بیتلز بود از جمله «مرد مرده، مرا روشن کن» پیامی که وقتی آهنگ «انقلاب ۹» از آلبوم بیتلز (سفید) به‌طور معکوس پخش می‌شد شنیده می‌شد. در گزارش‌هایی که از ۱۱ اکتبر به بعد از درک تایلور، مسئول روابط عمومی بیتلز منتشر شده‌است او ابراز داشته که آن‌ها سوالات زیادی راجع به مرگ مک‌کارتنی شنیده‌اند و حتا از ایالات متحده هم با آن‌ها تماس‌های تلفنی گرفته شده‌است. بلک سبث
گروه بلک سبث یعنی جان «آزی» آزبورن، فرانک «تونی» آیومی و تری «گیزر» باتلر در دوران کودکی در فاصله نزدیک به هم در آستون واقع در حومه بیرمنگام انگلستان زندگی می‌کردند. البته در این دوران روابطشان چندان دوستانه نبود. همچنان که بزرگ‌تر می‌شدند علاقه مشترکشان به موسیقی بیشتر می‌شد و هر کدام شروع به فعالیت در گروه‌های مختلفی کردند. بعد از مدتی آن‌ها یکدیگر را پیدا کرده و به همراه بیل وارد (نوازنده درام) با هم مشغول به کار شدند و در سال ۱۹۶۷ گروه پلکا تالک (به انگلیسی: Polka Tulk) را تشکیل دادند که اعضای آن شامل بود از:آزی آزبورن(خواننده)، تونی آیومی(گیتار لید)، گیزر باتلر(بیس)، بیل وارد(درامز)، جیمی فیلیپس(گیتار ریتم) و اِیکر (سکسیفون). خیلی زود فیلیپس و ایکر از گروه اخراج شدند. ۴نفر باقی‌مانده نام گروه را به ارت بلوز کمپانی (به انگلیسی: Earth Blues Company) تغییر دادند که بعد از مدت کوتاهی به ارت کوتاه شد. آن‌ها در این گروه موسیقی بلوز هوی راک می‌نواختند و بدین ترتیب توانستند در کلوپ‌های محلی طرفداران محدودی کسب کنند. در سال ۱۹۶۹ آیومی، ارت را ترک کرد تا به گروه جترو تال (به انگلیسی: Jethro tull) بپیوندد ولی چند ماه بعد به گروه بازگشت. او این بار ایده‌ای جدید داشت. آیومی از اینکه مردم به دیدن فیلم‌های ترسناک و دلهره‌آور که در آن زمان بازار خوبی داشتند می‌روند و در حقیقت برای ترسیدن پول می‌دهند به این فکر افتاد که نوعی موسیقی ترسناک خلق کند. همراه با باتلر به علوم خفیفه و داستان‌های فانتزی، گروه چندین آهنگ فضای مهیب و تیره ساختند که یکی از آن‌ها آهنگ بلک سبث بود که نام یکی از فیلم‌های ترسناک بوریس کارلوف، بازیگر برجسته دورانصامت سینما را برخورد داشت. خود گروه هم به بلک سبث تغییر نام داد. با این رویه جدید، بر تعداد طرفداران گروه افزوده شد. بابلز
بابِلز (زادهٔ ۳۰ آوریل ۱۹۸۳ میلادی)؛ نام شامپانزهٔ معمولی دست‌آموز مایکل جکسون، هنرمند و موسیقی‌دان فقید اهل آمریکا است. جکسون این شامپانزه را در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی از یک مرکز تحقیقات در ایالت تگزاس خریداری کرد.  پس از این اقدام، رسانه‌ها واکنش‌های تندی نشان دادند و با تمسخر جکسون، این کارش را غیرمتعارف و نمونه‌ای از یک رفتار ضداجتماعی نامیدند و در کنار شایعات دیگر، این تفکر را تقویت کردند که جکسون یک انسان «عجیب» است.  یکی از اتفاقاتی که باعث واکنش فراوان رسانه‌ها شد، در هنگام برگزاری تور جهانی بد در سال ۱۹۸۸ بود. جکسون که توسط شهردار شهر اوساکا در کشور ژاپن، به شهرداری دعوت شده بود؛ بابلز را نیز با خود برد و او را روی صندلی نشاند و به او چای نوشاند. با بیتلز
آهنگ‌ها توسط جان لنون و پل مک کارتنی نوشته شده اند، به جز مواردی که نام نویسنده آهنگ ذکر شده است. بودن (آلبوم)
"بودن" با فروش ۲۴۲٬۰۰۰ واحد معادل آلبوم (شامل ۱۷۷٬۰۰۰ فروش)، در صدر "بیلبورد" ۲۰۰ ایالات متحده جای گرفت و به پنجمین آلبوم شمارهٔ یک گروه در ایالات متحده تبدیل شد. بی‌تی‌اس نخستین گروه پس از بیتلز (از ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸) بود که در کوتاه‌ترین بازهٔ زمانی به پنج آلبوم شمارهٔ یک دست یافت. بی‌تی‌اس همچنین نخستین و تنها گروه و دومین هنرمند پس از بود که در سال ۲۰۲۰، دو آلبوم صدرنشین در این کشور داشت. تک‌آهنگ لید این آلبوم، «زندگی ادامه دارد»، با ۱۵۰٬۰۰۰ دانلود و ۱۴٫۹ میلیون استریم در ایالات متحده، در ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" اول شد و سومین شمارهٔ یک گروه پس از «دینامیت» و ریمیکس «عشق وحشی» بود. به این ترتیب، بی‌تی‌اس نخستین گروه در طول ۴۲ سال (از زمان بی جیز) بود که در عرض سه ماه به سه شمارهٔ یک دست یافت. گروه دومین هنرمند پس از آریانا گرانده بود که در سال ۲۰۲۰، سه بار صدرنشین ۱۰۰ آهنگ داغ شد و همچنین به تنها گروهی در تاریخ این جدول تبدیل شد که دو تک‌آهنگش بلافاصله پس از انتشار، در رتبهٔ اول قرار گرفت. «زندگی ادامه دارد» نخستین ترانهٔ غیرانگلیسی‌زبان بود که به‌دنبال انتشار، صدرنشین این جدول شد. بی‌تی‌اس دومین هنرمند تاریخ علاوه‌بر تیلور سوئیفت بود که به‌دنبال انتشار آلبوم و تک‌آهنگش، همزمان در هر دو جدول ۱۰۰ آهنگ و "بیلبورد" ۲۰۰ اول شد. آن‌ها همچنین نخستین گروه و در کل نهمین هنرمندی بودند که همزمان صدرنشین جداول ۱۰۰ هنرمند، ۱۰۰ آهنگ و "بیلبورد" ۲۰۰ شدند. هفت قطعه از این آلبوم به‌طور همزمان در جدول ۱۰۰ آهنگ داغ قرار گرفت؛ «زندگی ادامه دارد» و «دینامیت» در ۱۰ رتبهٔ اول، «آبی و خاکستری» در ۲۰ رتبهٔ اول و «بمان» در ۴۰ رتبهٔ اول جای گرفت. این بیشترین تعداد اثر از یک هنرمند کره‌ای بود که همزمان وارد این جدول می‌شد. "بودن" در کانادا، در جدول آلبوم‌های کانادایی اول شد و چهارمین آلبوم شمارهٔ یک بی‌تی‌اس در این کشور بود. هفت قطعه از این آلبوم وارد جدول ۱۰۰ آهنگ داغ کانادا شد؛ «دینامیت» در رتبهٔ دو و «زندگی ادامه دارد» در رتبهٔ هشت قرار گرفت. بن بروس
در اوایل گروه شامل شش عضو بود. در همان سال رایان بینز (سینث‌سایزر) گروه را ترک کرد و در ژانویه ۲۰۰۹ جو لنکستر (گیتار بیس) نیز گروه را ترک کرد و بعد مدتی عضو گروه دیگری شد. سم بتلی به عنوان جایگزین لنکستر به گروه اضافه شد. آرت راک
برایان ویلسون رهبر گروه بیچ بویز نیز از اولین نمونه‌های آهنگساز/تهیه‌کنندگان موسیقی به‌شمار می‌رود. مانند اسپکتور, ویلسون نیز به سختگیری در استودیو شناخته می‌شود، وی همچنین طی سال‌ها در طی روند استادی در ضبط موفق به ایجاد فضاهایی با آکوستیک خارق‌العاده شد. پیتر آمس کارلین زندگینامه نویس می‌گوید که «ویلسون پیشگام تولید نوع جدیدی از آرت راک بود که امکان تلفیق با موسیقی پاپ روز را داشت». با بهره‌گیری از تأثیرات آثار ویلسون و با الگو قرار دادن فرایند کاری جرج مارتین (تهیه کنندهٔ موسیقی) با بیتلز, از میانه‌های دهه ۶۰ تهیه‌کنندگان موسیقی به مرور استودیوهای ضبط موسیقی را بسان آلت موسیقی دیدند که به کمک روند آهنگسازی می‌آیند. استفان هلدن (منتقد موسیقی) می‌گوید که آثار ضبط شدهٔ بیتلز, اسپکتور و ویلسون در میانه‌های دههٔ ۶۰ به عنوان نقطهٔ شروع آرت پاپ قلمداد می‌شوند، که باعث خلق آرت راک آلوده به موسیقی کلاسیک در انتهای دههٔ ۶۰ شد. از هم پاشیدن بیتلز
زمانی که جان لنون به دعوت یکی از دوستانش، برای بازدید از نمایشگاه آثار تجسمی بانویی ژاپنی، به مرکز لندن رفته بود، با یوکو اونو آشنا شد. آن دو تا آن زمان متأهل بودند ولی جدا از همسرانشان زندگی می‌کردند. یوکو اونو هفت سال از لنون بزرگ‌تر بود. جان آن موقع (سال ۱۹۶۶) ۲۶ ساله بود و یوکو اونو ۳۳ ساله. از همان زمان که ماجرا شروع شد، جان به حدی شیفته یوکو شده بود که در ترانه‌هایش هم به شکل مستقیم یا غیر مستقیم به او اشاره می‌کرد. این رابطه چنان قوی شد که دیگر حضور یوکو اونو در کنار جان، باعث آزرده خاطر شدن دیگر اعضای گروه شده بود. اونو در تمام مراحل ضبط ترانه‌ها حاضر می‌شد، هم اش در گوش جان زمزمه می‌کرد، در کارهای آنان دخالت می‌کرد و به آنهای توصیه‌های شاعرانه یا موسیقایی می‌کرد. کار آنها بالا گرفته بود و داشت کار بیتل‌ها را به هم می‌ریخت. آن دو به شدت به هم وابسته شده بودند. جان عاشقانه همسرش را دوست داشت. دلش می‌خواست همیشه با او باشد، او را در کارهایش سهیم کنند و از او مشاوره بخواهد. خیلی‌ها یوکو را به دخالت در کارهای جان متهم می‌کردند و هنوز هم می‌کنند ولی بعد از اینکه یوکو در اثر تصادف اتومبیل دچار مشکل شد، جان تخت بزرگی سفارش داد تا همسرش هم در استودیو محل ضبط آخرین آلبوم بیتل‌ها با نام ابی رود در کنارش باشد. وقتی آنها به استودیو وارد می‌شدند، سرهایی بود که از آن دو روی برمی‌گرداندند و ابروهایی بود که به خاطر بودن آنها در کنار هم، درهم می‌رفتند. کمک! (آلبوم)
کمک! (به انگلیسی:Help!) نام پنجمین آلبوم انگلیسی و دهمین آلبوم آمریکای شمالی از گروه راک و چهار نفری بیتلز (The Beatles) و موسیقی متن فیلمی است با همین نام با بازی بیتلز. این آلبوم توسط سر جرج مارتین تهیه‌کنندگی شده برای ای ام آی رکوردز پارلفون. از چهارده آهنگ این آلبوم هفت آهنگ در فیلم کمک! استفاده شد. از جمله برترین آهنگ‌های طرف دوم این آلبوم و حتی یکی از برترین آهنگ‌های گروه بیتلز ترانه "دیروز" می‌باشد. این ترانه که با بیش از سه هزار بار بازخوانی توسط دیگران از این لحاظ پیشرو می‌باشد، توسط پل مک کارتنی نوشته شد. در سال ۲۰۱۲ "کمک!" رتبه۳۳۱ را در لیست "پانصد آلبوم برتر تمام دوران" مجله رولینگ استون کسب کرد. دیروز (فیلم ۲۰۱۹)
داستان فیلم با یک تصادف شروع می‌شود. گروه بیتلز و ترانه‌های از یاد مردم می‌رود و گویی از ابتدا وجود نداشته‌اند. ۳نفر در دنیا بیتلز را به یاد می‌آورند. یکی از آنها خواننده ایست که ترانه‌ها را بازخوانی می‌کند. کینکس
برادران دیویس تنها اعضای گروه بودند که در تمام مدت عمر ۳۲ سالهٔ د کینکس بدون وقفه در آن باقی‌ماندند. اعضای اولیهٔ گروه ری دیویس (آواز اصلی و ریتم گیتار)، دیو دیویس (آواز و لیدگیتار)، پت کوایف (آواز و گیتارباس)، میک آوری (درامز و پرکاشن) بودند. حضور آوری در گروه با وقفه‌هایی همراه بود، در سال ۱۹۶۹ جان دالتون و در ۱۹۸۴ باب هنریت مدتی به‌جای او در د کینکس حضور داشتند. بنگلز
اعضای بنیان‌گذار گروه سوزانا هافس (گیتار)، ویکی پترسون (گیتار)، دبی پترسون (درامز)، انت زیلینسکاس (گیتارباس) هستند که همگی در بخش‌های آوازی ترانه‌ها هم مشارکت دارند. زیلینسکاس در سال ۱۹۸۳ بنگلز را ترک کرد و میکل استیل جایگزین او شد. کلیف برتون
کلیف برتون (۱۰ فوریه ۱۹۶۲ - ۲۷ سپتامبر ۱۹۸۶) نوازنده چیره‌دست گیتار بیس و دومین بیسیست گروه متالیکا بود. او در سال ۱۹۸۶، زمانی‌که به همراه گروه مشغول اجرای تور استاد خیمه شب بازی در سوئد بودند، در سانحهٔ واژگون شدن اتوبوس حامل اعضای متالیکا کشته شد. برتون در سال ۲۰۰۹ به‌همراه دیگر اعضای متالیکا به عنوان پذیرفته‌شدگان جدید تالار مشاهیر راک اند رول معرفی شدند. ویکی پیترسون
ویکی پیترسون (؛ زادهٔ ) یک موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است. او از اعضای گروه بنگلز بود. بیتلز
در سال ۱۹۶۲ پیت بست رفت و به‌جای او رینگو استار (نام اصلی: ریچارد استارکی) به این گروه پیوست. به این ترتیب می‌توان گفت که فعالیت بیتلز رسماً آغاز شد. استار درامر گروهی لیورپولی بود و چند دفعه‌ای در هامبورگ با بیتلز کار کرده بود. از ابتدا هم جرج مارتین از عملکرد بست راضی نبود علی‌رغم این‌که بست فرد محبوبی نزد بسیاری از زنان بود. بیتلز
یوکو اونو نیز نقشی در از هم پاشیده شدن بیلتز داشت. اونو، موزیسین آمریکایی-ژاپنی، بعدها به دومین همسر جان لنون تبدیل شد. جان لنون در حالی که همسرش (در آن زمان)، سینتیا، در سفر بود، با یوکو اونو دوست شد و به او علاقه پیدا کرد. بعد از مدتی، یوکو اونو تقریباً همیشه با لنون بود، از جمله زمانی که بیتل‌ها در حال ضبط بودند و این بر خلاف قانون بیتل‌ها مبنی بر نیاوردن دوست دخترها و همسران به مکان ضبط بود. این نیز به عاملی برای از هم پاشیدن بیتلز تبدیل شد. نازارث (گروه موسیقی)
نازارث از باقی مانده اعضای گروه نیمه حرفه‌ای محلی "شیدتس "(زبان انگلیسی: Shadettes) در دسامبر ۱۹۶۸ در شهر دانفرملین تشکیل شد، خواننده این گروه دن مک‌کافی، گیتاریست آن منی چارلتون، نوازنده باس آنپیت اگنیو و درامر آن درل سویت بود. آنها از گروه‌های موسیقی بیتلز و رولینگ استونز الهام گرفته بودند. این گروه نام خود را از روستای نازارث در ایالت پنسیلوانیا گرفتند. حین یکی از تورهای این گروه در سال ۱۹۹۹ میلادی، درامر این گروه، درل سویت، بر اثر سکته قلبی در سن ۵۱ سالگی درگذشت. او با پسر پیت اگنیو، لی اگنیو، جایگزین شد. در ۴ اوت سال ۲۰۰۶ میلادی، کیبوردیست سابق این گروه، جان لاک، در اثر بیماری سرطان در سن ۶۲ سالگی درگذشت. این گروه در ۱۳ فوریه سال ۲۰۱۵ میلادی اعلام کرد که از این پس کارل سنتنس خواننده اصلی این گروه است. بی‌تی‌اس
ایدهٔ شکل‌گیری بی‌تی‌اس از سال ۲۰۱۰ آغاز شد، زمانی‌که مدیر عامل بیگ هیت اینترتینمنت، بانگ شی-هیوک، با لیدر گروه، آراِم، ملاقات کرد و تحت‌تاثیر توانایی رپ او قرار گرفت. در ابتدا قرار بود بی‌تی‌اس مانند گروه وای‌جی اینترتینمنت یک گروه هیپ-هاپ باشد اما در فاصلهٔ زمانی شکل‌گیری این ایده تا آغاز به کار گروه، بانگ شی-هیوک تصمیم گرفت که نسل جوان به جوانان امروزی نیازمند است، «قهرمانانی که تکیه‌گاه آن‌ها باشند؛ حتی بدون بیان کلمه‌ای، نه کسانی که از جایگاهی بالا متعصبانه موعظه‌شان کنند». گروه قرار بود که در سال ۲۰۱۱ شروع به کار کند و در قطعات هنرمندانی چون و لی سونگ-گی مشارکت کرد اما آغاز به کار آن به تعویق افتاد و مجدد به شکل یک گروه آیدل سنتی‌تر، سازماندهی شد. اعضای نهایی گروه در سال ۲۰۱۲ قطعی شد و شامل جین، شوگا، جی-هوپ، آراِم، جیمین، وی و جونگ‌کوک بود. شش ماه پیش از آغاز به کار، اعضای گروه به‌علت حضور در شبکه‌های اجتماعی متعدد و بازخوانی ترانه‌ها در یوتیوب و ساوندکلاود، موردتوجه قرار گرفتند. پل مرده‌است
پل مرده است یک افسانهٔ محلی است مبنی بر مرگ پل مک‌کارتنی از گروه راک انگلیسی بیتلز در ۱۹۶۶ و اینکه فردی که مشابه او بوده جایگزینش شده‌است. در سپتامبر ۱۹۶۹ دانشجویان آمریکایی مقالاتی منتشر نمودند که ادعا می‌کردند می‌توان نشانه‌هایی از مرگ مفروض مک‌کارتنی را در ترانه‌ها و عکس‌های روی آلبوم‌های بیتلز مشاهده نمود. دنبال نشانه گشتن حالت مسری پیدا نمود و طی چند هفته تبدیل به پدیده‌ای بین‌المللی شد. شایعات پس از انتشار مصاحبه‌ای با پل مک کارتنی در مجله لایف در نوامبر ۱۹۶۹ فروکش نمود. فرهنگ عامه گاه گاه ارجاعاتی به این افسانه داشته و خود مک‌کارتنی در سال ۱۹۹۳ با انتشار آلبوم «پل زنده است» به‌طور طنزآمیز از آن استفاده نمود. عکس روی جلد این آلبوم نقیضه‌ای از نشانه‌هایی که ظاهراً روی جلد آلبوم ابی رود راجع به مرگ مک‌کارتنی وجود داشته‌است. استوارت ساتکلیف
استوارت ساتکلیف (; – ) موسیقی‌دان و نقاش اهل بریتانیا بود. شهرت او بیشتر به خاطر این است که گیتاریست اصلی باس در گروه بیتلز بود. بریدرز
بریدرز یک گروه راک آمریکایی است که در سال ۱۹۹۰ توسط کیم دیل (از گروه پیکسیز) و تانیا دونلی از گروه Throwing Muses تأسیس شد. ترکیب اعضای این گروه چندین بار دستخوش تغییر و تحول شده است. کیم دیل تنها عضو گروه است که همیشه عضو آن بوده است. نخستین آلبوم انها تحت عنوان "Pod" که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد، خیلی از نظر تجاری موفق نبود، اما نظر منتقدین را به خود جلب کرد. موفق‌ترین آلبوم آنها Last Splash بود که در سال ۱۹۹۳ منتشر شد و حاوی تک‌آهنگ موفق به نام "Cannonball" بود. تور بریدرز ۲۰۱۴ بیتلز
در مارس ۱۹۵۷، جان لنون گروه اسکیفلی را به نام گروه کواریمن (که با نام بلک‌جکس هم شناخته می‌شوند) تشکیل داد. در آن موقع جان لنون فقط ۱۶ سال داشت. در ۶ ژوئیه همان سال جان لنون پل مک‌کارتنی را ملاقات کرد. پل مک‌کارتنی در آن موقع پانزده ساله بود. در ۲۰ ژوئیه همان سال یعنی ۱۴ روز پس از اولین دیدار وی با جان لنون به گروه پیوست. در ۶ فوریه ۱۹۵۸، گیتاریست جوانی به نام جورج هریسون این گروه را ملاقات کرد و عضو این گروه شد. وی از همه جوان‌تر بود. تعدادی ترانه از این سه در آن دوره به جای مانده‌است. در این مدت افراد متعددی به این گروه اضافه و کم می‌شدند اما تنها جان لنون و پل مک‌کارتنی و جورج هریسون اعضای ثابت آن بودند. برایان اپستاین
برایان ساموئل اِپستاین (۱۹ سپتامبر ۱۹۳۴ — ۲۷ اوت ۱۹۶۷) کارآفرین موسیقی انگلیسی بود. وی تا زمان مرگش در سال ۱۹۶۷ مدیریت گروه بیتلز را برعهده داشت. موفقیت زودهنگام بیتلز به مدیریت شایسته او نسبت داده می‌شود. پل مک‌کارتنی دربارهٔ او گفت: «اگر بیتل پنجمی وجود داشت، او برایان بود.» بروکلین رایدر
بروکلین رایدر کوارتت زهی آمریکایی مقیم شهر بروکلین در ایالت نیویورک است. اعضای آن عبارت‌اند از: جانی گَنْدِلْزمَن و کالین جِیکوبسِن (ویولنیست)، نیکلاس کوردز (نوازندهٔ ویولا)، و مایکل نیکلاس (نوازندهٔ ویولنسل). کیت ریچاردز
کیث ریچاردز آهنگساز و خواننده انگلیسی سبک راک و یکی از اعضای اصلی گروه رولینگ استونز است. کیت ریچاردز در ابتدای شکل‌گیری گروه رولینگ استونز تنها گیتار می‌نواخت، اما پس از مدتی ترانه‌نویسی این گروه را نیز بر عهده گرفت. او همچنین تجربه بازی در سینما را با نقش‌آفرینی در مجموعه فیلم‌های دزدان دریایی کارائیب در کارنامه خود دارد. جمع شید
«جمع شید» ، ترانه‌ای از گروه راک انگلیسی بیتلز است که توسط جان لنون نوشته و اعتبار آن به لنون-مک‌کارتنی اختصاص داده شده‌است. این ترانه، قطعه آغازین آلبوم "ابی رود" است و همچنین به عنوان یک تک‌آهنگ همراه با «چیزی» منتشر شد. این ترانه به صدر جدول‌ها در ایالات متحده راه یافت و در رتبه ۴ در بریتانیا قرار گرفت. بیتلز: بازگشت
بیتلز:بازگشت () یک مجموعه مستند سه قسمتی به کارگردانی پیتر جکسون دربارهٔ گروه موسیقی بیتلز است. این مستند قرار است در ٢١ نوامبر سال ٢٠٢١ به نمایش درآید. بیتلز
دو آلبوم هفت تیر و گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل برترین آلبوم‌های این گروه می‌باشند. به گفته موسیقیدانان بار موسیقی در این آلبوم‌ها بسیار زیبا است. هفت تیر (به انگلیسی:Revolver) اولین آلبوم در تاریخ جهان موسیقی بود که در آن از نهان‌سازی در برگردان(Backmasking)استفاده شد. آلبوم هفت تیر موفقیت بسیاری را برای بیتلز به ثبت رساند. این آلبوم در مجله برترین ۱۰۰۰ آلبوم تمام تاریخ موسیقی شماره ۱ شد و در مجله رولینگ استون شماره ۳ را بدست آورد. از برترین آهنگ‌های این آلبوم می‌توان به النور ریگبی که یکی از برترین کارهای پل مک‌کارتنی است اشاره کرد که در مجله رولینگ استون در بخش برترین آهنگ‌های تمام دوران‌های تاریخ موسیقی نیز قرار دارد. گروه کلوپ بی کسان گروهبان فلفلی چهار جایزه گرمی و سه نامزد جایزه گرمی شد و در مجله رولینگ استون برترین آلبوم تاریخ جهان موسیقی شناخته شد. از جمله برترین آهنگ‌های این آلبوم که در لیست برترین ترانه‌های از طرف مجله رولینگ استون شناخته شد می‌توان به روزی از زندگی اشاره کرد. گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل
قبل از عرضه و ضبط این آلبوم هر کدام از افراد مشغول به کاری بودند. جرج هریسون گیتاریست اصلی گروه بیتلز در هند با راوی شانکار در حال اجرا بود. پل مک‌کارتنی به همراه جرج مارتین تهیه‌کننده گروه در حال ساختن ساند تراکی برای فیلم راه خانواده بودند. رینگو استار نیز وقت خود را صرف خوشگذرانی همراه همسر اولش می‌کرد. جان لنون پس از بازگشت و نقش آفرینی در فیلم چگونه من جنگ را برنده شدم در حال کار بر روی آهنگ‌های آلبوم سفر اسرارآمیز جادویی مثل ساخت آهنگ دشت‌های ابدی توت‌فرنگی، پنی لین دریل دیویس
دریل دیویس (؛ زادهٔ ) فعال، نویسنده، رهبر گروه موسیقی و موسیقی‌دان بلوز و آراندبی اهل ایالات متحده آمریکا است. او به خاطر نوازندگی پرهیجان پیانو به شیوهٔ بوگی ووگی شناخته شده‌است. او با موسیقیدانان همچون بی.بی. کینگ، جری لی لوئیس، بروس هرنزبی و چاک بری همکاری داشته‌است. رسانه‌هایی همچون سی‌ان‌ان، ان‌پی‌آر و واشینگتن پست از تلاش‌های او برای تقویت ارتباط بین نژادی، که در آن او به عنوان یک آمریکایی-آفریقایی‌تبار با اعضای کوکلوکس‌کلان رابطه بر قرار می‌کند، گزارش کرده‌اند. دیویس در این باره به صورت نصیحت می‌گوید: «دیالوگ برقرار کنید. وقتی دو دشمن با هم صحبت می‌کنند، نمی‌جنگند». تایلر بیتس
تایلر بیتس (؛ زادهٔ ۵ ژوئن ۱۹۶۵) آهنگساز اهل ایالات متحده آمریکا است. او بیشتر به خاطر ساخت موسیقی متن فیلم‌هایی مثل ۳۰۰، نگهبانان کهکشان، "شهر ارواح" و جان ویک و به عنوان گیتاریست بند مریلین منسون شناخته شده و همچنین دو آلبوم آخر مرلین منسون توسط او آهنگسازی و ضبط شده. او تا به حال نامزد و همچنین برندهٔ جوایز متعددی از مراسم‌های مختلف موسیقی شده. سبک موسیقی او موسیقی فیلم، موسیقی بازی ویدئویی و راک است. بیتلز
درامر بعدی آنان نورمن چپمن بود، اما تنها برای چند هفته و تا موقعی که باید به خدمت اجباری می‌رفت. این یک مشکل برای آنان بود و آلن ویلیامز، مدیر غیررسمی گروه، آن‌ها را به باشگاه‌هایی در هامبورگ، آلمان فرستاد. (پل مک‌کارتنی همواره می‌گفت که اگر قرار باشد اعضای بیتلز به خدمت اجباری فراخوانده شوند آن‌ها هیچوقت وجود نخواهند داشت، به دلیل اختلاف سنی آنها) در سال ۱۹۶۰ پل مک‌کارتنی پس از مشاهده کار پیت بست در گروه بلک‌جکس به او پیشنهاد داد که درامر گروه آنان شود. بیتل‌جوس
بیتل‌جوس فیلمی کمدی، ترسناک و ماورائی به کارگردانی تیم برتون است که در سال ۱۹۸۸ میلادی ساخته شد. داستان فیلم دربارهٔ زوج جوانی است که بعد از مرگ مجبور می‌شوند در همین دنیا بمانند. آن‌ها به همراه بیتل‌جوس، یک روح خبیث و حیله‌گر، سعی در فراری دادن خانواده‌ای که مالک خانه‌شان شده‌اند، دارند و دختر نوجوان آن خانواده روح آنها را می‌بیند. بازیگران این فیلم الک بالدوین، جینا دیویس، وینونا رایدر و مایکل کیتون در نقش «بیتل جوس» هستند. فیلم با بودجهٔ ۱۳ میلیون دلاری، ۸۰ میلیون دلار فروش داشت و دهمین فیلم پرفروش سال ۱۹۸۸ شد. این فیلم برندهٔ جایزهٔ اسکار بهترین گریم شد. بعد از موفقیت این فیلم، انیمیشنی به همین نام از روی آن ساخته شد که تیم برتون مدیر اجرایی تولید آن بود. جان لنون
لنون که در لیورپول به دنیا آمد، در دورهٔ نوجوانی به ژانر اسکیفل کریز علاقه‌مند شد. در ۱۹۵۶، او نخستین بند خود را با نام کوآری‌من تشکیل داد که در سال ۱۹۶۰ به بیتلز تبدیل شد. او در ابتدا رهبر بالفعل گروه بود و این نقش به تدریج به مک‌کارتنی واگذار شد. لنون به دلیل شخصیت سرکش و منطق شوخ‌طبعی در موسیقی، نوشتن، نقاشی، فیلم و مصاحبه‌هایش شناخته شده‌است. در اواسط دههٔ ۱۹۶۰، او دو کتاب چاپ کرد: "در خودش بنویسید" و "یک اسپانیولی در حال کار است" که هردو گردآوری‌شدهٔ نوشته‌های پوچ و تصویرهای خطی بودند. ترانه‌های او از سوی جنبش ضد جنگ و پادفرهنگ به عنوان سرود پذیرفته شده‌است؛ یکی از این ترانه‌ها «تنها چیزی که نیاز داری عشق است» در ۱۹۶۷ است. ام. شدوز
متیو چارلز سَندرز (زاده ۳۱ ژوئیه ، ۱۹۸۱) که با نام ام. شدوز شناخته می‌شود، خواننده گروه هوی متال اونجد سون فولد است. متیو مانند دیگر اعضای گروه اونجد سون فولد از نام مستعار استفاده می کند. او در مصاحبه ای اظهار کرد که از نظر خودش، «تاریک ترین عضو گروه» است و به همین دلیل نام هنری خود را به این شکل برگزیده. حرف ام در اسم مستعار او، مخفف نام کوچکش متیو میباشد که به خاطر طولانی بودن و نحوه ی تلفظش از آن صرف نظر کرده. او همچنین اضافه کرد که ایده ی انتخاب نام مستعار در بین اعضای بند از موسیقیدان های موفق تاثیرگذار بر گروه که از اسم هنری استفاده میکردند الهام گرفته شده. (به عنوان مثال: اسلش از گروه گانز ان روزز و اعضای گروه اسلیپ نات) برایان لیترل
برایان تامس لیترل متولد (۲۰ فوریه ۱۹۷۵) خواننده و [ترانه‌سرا] آمریکایی است.او عضو گروه بک‌استریت بویز است جان لنون
شهرت لنون با آوازه‌خوانی در گروه موسیقی بیتلز شروع شد، گروهی که وی بنیان‌گذار و در واقع مغز متفکر آن به‌شمار می‌رفت و با عضو دیگر گروه (پل مک کارتنی) ایجاد کرده بود. این گروه ۱۲ آلبوم منتشر کرد که اولین آن‌ها «Please, Please me» در مارس ۱۹۶۳ به بازار آمد. پس از آن‌که آهنگ اصلی آلبوم در صدر فروش در بریتانیا و آمریکا قرار گرفت، دیگر شهرت لنون فراگیر شده بود. ابی رود استودیوز
گروه بیتلز تقریباً تمام آثارشان را در این استودیو ضبط کرده‌اند و یکی از موفق‌ترین آلبوم‌های‌شان که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد نیز ابی رود نام دارد. در واقع نام استودیو یک سال بعد از انتشار این آلبوم بیتلز که نام خود را از خیابان اَبی رود که استودیو در آن واقع شده، گرفته‌بود، به نام اَبی رود استودیوز تبدیل شد. فهرست اعضای پینک فلوید
اعضای گروه راک انگلیسی پینک فلوید، چندین بار تغییر کرده‌اند. این گروه در سال ۱۹۶۵ توسط سید برت: گیتاریست و لید وکالیست، نیک میسن: درامز، راجر واترز: بیسیست و خواننده، و ریچارد رایت: کیبورد و خواننده تشکیل شد. دیوید گیلمور گیتاریست و خواننده در دسامبر ۱۹۶۷ به گروه پیوست. برت در آوریل سال ۱۹۶۸ به علت بدتر شدن سلامت روان از ادامه فعالیت در گروه کناره‌گیری کرد. از دهه ۱۹۷۰ تاکنون، آنها توسط اعضا و کارکنان اضافی در استودیو و کنسرت‌ها فعالیت می‌کردند. به دنبال تنش‌های گروه، رایت پینک فلوید را در سال ۱۹۷۹ ترک کرد و در سال ۱۹۸۵ واترز گروه را ترک کرد. رایت به عنوان یک نوازنده جلسه ای بعدها عضو گروه شد. میسن تنها عضوی است که در همه فعالیت‌های استودیویی حضور دارد. کیدنس
اعضای کنونی گروه مشتمل بر راس لیند (تنور)، کِـرت سَمپسن (بیس و پرکاشن آوایی)، دیوید لین (باریتون و پرکاشن آوایی) و لوکاس مارشند (تنور) است. بیتلز (آلبوم)
بیتلز نهمین آلبوم رسمی گروه راک انگلیسی بیتلز است. این آلبوم دوطرفه در سال ۱۹۶۸ منتشر شد. این آلبوم همچنین با نام آلبوم سفید شناخته می‌شود. علت این نام‌گذاری، جلد بدون تصویر و سفید آلبوم است که تنها نام گروه بر روی آن نوشته شده‌است. جان جهادی
جان جهادی با نام اصلی محمد اِموازی، جلاد داعش بود، عنوانی که رسانه‌ها به یکی از اعضای گروه داعش داده‌اند. وی متولد کویت بوده و از زندگیِ در شهر لندن انگلستان مهاجرت کرده و به گروه موسوم به «دولت اسلامی در عراق و شام» ملحق شده و در تعدادی از ویدئوهای گردن‌زدن که توسط این گروه منتشر شده ظاهر می‌شود. عنوان جان جهادی توسط عده‌ای از گروگان‌های آزاد شده به این شخص داده شده که ادعا کرده‌اند او مسئول یک ریزیگان (سلول) تروریستی به نام «بیتلز» بوده‌است و وظیفهٔ برقراری ارتباط با خانواده‌های گروگان‌های خارجی را بر عهده داشته‌است. نام مستعار این شخص از نام جان لنون، عضو گروه راک انگلیسی بیتلز گرفته شده‌است. دیگر اعضای این ریزیگان هم «پل»، «جورج» و «رینگو» نامگذاری شده‌اند که نام آنها به ترتیب از دیگر اعضای گروه بیتلز، پل مک‌کارتنی، جرج هریسون و رینگو استار گرفته شده‌است. بی‌بی‌سی در ۲۶ فوریه ۲۰۱۵ (۷ اسفند ۱۳۹۳) گفت که نام اصلی این جلاد محمد اموازی و از اهالی غرب لندن است، سرویس‌های امنیتی بریتانیا پیشتر او را شناسایی کرده بودند اما به دلایل عملیاتی نخواستند هویتش را فاش کنند. مرکز بین‌المللی مطالعات رادیکالیسم در دانشگاه کینگز کالج لندن این هویت را تأیید کرد. مجموعه یک
مجموعه یک یک آلبوم گردآوری‌شده از گروه راک و چهارنفری بیتلز است که توسط اپل رکورد در ۲۰ نوامبر ۱۹۹۵ پخش شد. تهیه کنند این آلبوم تلفیقی جرج مارتین و جیف لین (در آزاد چون یک پرنده) است. این آلبوم همراه با مجموعه دو و مجموعه سه سه گانه‌ای را تشکیل می‌دهند. مجموعه یک شامل کارهای منتشر نشده و اجراهای زنده گروه از سال ۱۹۵۸ تا سال ۱۹۶۴ می‌باشد که فعالیت‌های روزهای اولیه گروه با نام کواریمن را هم در بر می‌گیرد. بیتلز
بعد از سال ۱۹۶۶ که بیتلز اجرای زنده را کنار گذاشتند، هر یک از اعضا به سمت سلیقه‌های متفاوت خود در موسیقی رفتند و وقتی گروه دوباره برای ضبظ پیش هم جمع شدند، این تفاوت سلیقه‌ها بارز تر شد. مکارتنی، بیش از بقیه تفاوت سلیقه داشت و بیشتر به دنبال سبک پاپ که هم در بریتانیا و هم در ایالات متحده محبوب بود، رفت؛ در حالیکه لنون بیشتر به سبک‌های جدید و آزمایشی و خلاقانه علاقه داشت و هریسون به سبک‌های هندی. این تفاوت سلیقه‌ها به ضبظ شدن چند آهنگ انفرادی در بیتلز (آلبوم) تبدیل شد و از اتحاد گروه کاست. پیت بست
پیت بست در شهر مدرس (چنای امروزی در هند) متولد شد که در آن هنگام بخشی از امپراتوری بریتانیا در هند بود. سپس در سال ۱۹۴۵ مادر او، مونا بست (۱۹۲۴–۱۹۸۸) به لیورپول نقل مکان کرد و کسبه کافی کلاب را در لیورپول افتتاح کرد. گروه بیتلز که در آن زمان با نام کوارریمن شناخته می‌شد برخی از اولین کنسرت‌هایش را در این کلاب برگزار کرد. با بیتلز آشنا شوید!
گروه بیتلزتولید کیم دیل
کیمبرلی آن دیل که بیشتر به صورت کیم دیل شناخته می‌شود، خواننده، ترانه‌نویس و موسیقی‌دان امریکایی است که عمدتاً به عنوان نوازنده گیتار بیس گروه آلترنیتیو راک پیکسیز شناخته می‌شود. دیل همچنین خواننده اصلی و نوازندن گیتار ریتم گروه د بریدرز است. دیل در سال ۱۹۸۶ به عنوان نوازنده گیتار بیس وارد گروه پیکسیز شد و نام Mrs. John Murphy را برای خود برگزید. پس از آلبوم دولیتل و وقفه‌ای که ردر کار گروه پیکسیز پیش آمد، او به همراه تانیا دونلی و جوزفین ویگز گروه د بریدرز را تشکیل داد. گروه پیکسیز در سال ۱۹۹۳ منحل شد، اما در سال ۲۰۰۴ مجدداً تشکیل شد. کیم دیل در سال ۲۰۱۳ از گروه جدا شد. پس از پیکسیز، دیل تمرکز خود را بر روی بریدرز معطوف کرد و آلبومی به نام Last Splash را به همراه این گروه در سال ۱۹۹۳ منتشر کرد که از نظر میزان فروش، موفق به دریافت گواهی پلاتینی شد. جان چارلز ویت
موسیقی دان جان چارلز ویت (متولد ۴ ژوئیه ۱۹۵۲ در لنکستر) یک موسیقی دان انگلیسی است. جان ویت در گروه‌های Bad English و The Babys به عنوان خواننده فعالیت داشت. ویت اولین بار به عنوان خواننده و نوازنده گیتار بیس در گروه راک انگلیسی The Babys شروع به فعالیت کرد. دو تک آهنگ از این گروه در جدول بیلبورد هات ۱۰۰ با نام Isn't It Time در سال ۱۹۷۷ و Everytime I Think of You در سال ۱۹۷۹ قرار گرفتند. این گروه پنج سال فعالیت داشت و پنج آلبوم منتشر کردند و پس از آن گروه در اکتبر ۱۹۸۰ منحل شد. پس از آن جان ویت تصمیم گرفت که به صورت انفرادی به حرفه خود ادامه بدهد. در سال ۱۹۸۲ آلبوم Ignition منتشر شد و تک آهنگ برتر این آلبوم "Change" در جدول مین استریم راک در رتبه شانزدهم قرار گرفت، همچنین موزیک ویدیو این آهنگ در کانال جدید ام تی وی پخش شد و محبوبیت بسیار زیادی به دست آورد. البته این آهنگ در سال ۱۹۸۱ توسط گروه دیگری منتشر شده بود. این آهنگ در سال ۱۹۸۵ به عنوان موسیقی متن در فیلم Vision Quest گنجانده شد. زمانی که دوباره آهنگ منتشر شد در جدول هات ۱۰۰ این آهنگ رتبه پنجاه را به دست آورد. آلبوم بعدی او با نام No Brakes منجر به موفقیت و توجه بین‌المللی به او شد و این آلبوم در آمریکا جز ۱۰ آلبوم برتر زمان خودش بود. آهنگ "Missing You" از همین آلبوم رتبه اول در بیلبورد هات ۱۰۰ را به دست آورد. فروش آلبوم No Brakes در آن زمان بیش از یک میلیون نسخه بود همچنین این آلبوم استاندارد طلایی از سوی RIAA دریافت کرد. آهنگ "Tears" از این آلبوم در جدول تاپ ۱۰ مین استریم راک قرار گرفت. آلبوم سوم در سال ۱۹۸۵ با نام Mask of Smiles منتشر شد آهنگ "Every Step Of The Way" در جدول بیلبورد هات ۱۰۰ به رتبه بیست و پنجم رسید و در بین ۳۰ آهنگ برتر قرار گرفت. آهنگ دیگر از این آلبوم با نام "Welcome To Paradise" در جدول بیلبورد هات ۱۰۰ رتبه هشتاد و پنجم را داشت، این آلبوم در آن زمان در بین ۴۰ آلبوم برتر قرار گرفت. در سال ۱۹۸۸ ویت به همراه اعضای سابق گروه Babys جاناتان کین و ریکی فیلیپس گروه Bad English را تشکیل دادند. در سال ۱۹۸۹ آهنگ "When I See You Smile" از این گروه در رتبه اول بیلبورد هات ۱۰۰ قرار گرفت و گواهی طلایی را به دست آورد. آلبوم اول گروه در تاپ ۵ بیلبورد قرار گرفت و تنها در آمریکا ۲ میلیون نسخه از آن به فروش رسید. این گروه در دوره فعالیتشان دو آلبوم منتشر کردند و در سال ۱۹۹۲ به دلیل تنش و مشکلات بین اعضای گروه از هم پاشید. بعد از آن ویت به کار انفرادی خود بازگشت. او در سال ۲۰۰۳ Rough And Tumble منتشر کرد و در همان سال به همراه گروه Ringo Starr & His All-Starr Band توری را برگزار کردند. در سال ۲۰۰۶ آهنگ Missing You به عنوان یک قطعه موسیقی دو نفره با آلیسون کراوس منتشر شد و جز ۴۰ آهنگ برتر در رده‌بندی‌های آمریکا قرار گرفت. آهنگ‌های جان ویت همچنین در سایر رسانه‌ها پخش شد از جمله قرار گرفتن آهنگ Missing You در فیلم Warm Bodies می‌توان اشاره نمود. بدون شک می‌توان محبوب‌ترین آهنگ جان ویت را Missing You نامید. این آهنگ همچنین در فیلم‌های دیگر مانند Anochorman 2 و The Legend Continues به عنوان موسیقی متن استفاده شد. در سال ۲۰۰۱ آهنگ Rough & Tumble به رتبه اول در رادیو کلاسیک راک دست یافت. از جان ویت به می‌توان یه عنوان یک هنرمند و موسیقیدان محبوب و موفق یاد کرد. ناطور دشت
هولدن کالفیلد کاراکتر اصلی "ناطورِ دشت" است. یکی از تأثیرات بزرگ و جنجال‌برانگیز این کتاب، قتل جان لنون، اسطورهٔ بی‌همتای موسیقی راک و مؤسس گروه بیتلز است که توسط مارک دیوید چپمن به قتل رسید. چپمن بارها ادعا کرده که انگیزهٔ اصلی کشتن لنون، بعد از خواندن این کتاب به او الهام شده‌است. بلک کتس
او در این گروه به خواندن آوازهایی از گروه‌های معروف موسیقی آن زمان از جمله: بیتلز، انیمالز، بی جیز، فورتاپس و خوانندگان سرشناسی مانند: الویس پرسلی، ری چارلز، تام جونز، نینا سیمون، فرانک سیناترا، بن ئی. کینگ و بسیاری دیگر می‌پردازد. منوچهر اسلامی عضو سابق و نوازندهٔ ترومپت در گروه بلک کتس از او به عنوان پایهٔ اصلی این گروه یاد می‌کند و می‌گوید: «او با آن‌که نت نمی‌دانست و موسیقی را از راه گوش و به‌صورت تجربی آموخته بود نیاز چندانی به تمرین نداشت و با یکبار زمزمه کردن ترانه‌های انگلیسی صدا و سازش را با اعضای گروه هماهنگ می‌کرد و در واقع به احترام سایر اعضا به جلسات تمرین می‌آمد.» همچنین ابی دیگر خوانندهٔ پاپ که در آن زمان هنوز فعالیّت حرفه‌ای خود را به صورت جدی آغاز نکرده بود به مدّت دو سال با گروه بلک کتس همکاری کرد که همیشه از این دو سال و در کنار فرهاد مهراد بودن به نیکی یاد می‌کند و آن دو سال را به عنوان یک دورهٔ آموزشی قلمداد کرده و می‌گوید: «هر آنچه که در آواز خواندن یادگرفته‌ام مدیون فرهاد هستم.»بلک کتس در طی تمام سال‌های فعالیت خود، در کل حدود ۴۳ عضو داشته‌است که هر کدام فقط برای مدتی به‌همراه شهبال شب‌پره در گروه حضور داشته‌اند. این افراد عبارتند از: بیچ بویز
بیچ بویز (انگلیسی: The Beach Boys) گروه راک آمریکایی است که در سال ۱۹۶۱ توسط برادران ویلسون (برایان، دِنیس و کارل) به همراه مایک لاو و اَل جَردین تشکیل شد. این گروه تنها گروه راک بود که در دهه ۶۰ توانست با بیتلز - هرچند برای مدت کمی - رقابت کند. رولینگ استونز
اولین ترکیب گروه شامل برایان جونز به عنوان نوازنده گیتار و هارمونیکا، ایان استورات به عنوان پیانیست، میک جگر به عنوان خواننده اصلی و نوازنده هارمونیکا، کیث ریچاردز به عنوان نوازنده گیتار و هم‌خوان، بیل وایمن به عنوان نوازنده بیس و چارلی واتز به عنوان درامر بود. جونز حدود یک ماه قبل از مرگش در سال ۱۹۶۹ گروه را ترک گفت و میک تیلور به عنوان جانشین وی در گروه قرار گرفت که او نیز در سال ۱۹۷۵ با رانی وود تعویض شد. از زمان خروج وایمن در سال ۱۹۹۳، نوازنده بیس داریل جونز، به عنوان همکار تا عضو اصلی، با گروه همکاری داشته‌است. هی جود
هی جود ترانه‌ای از گروه راک بریتانیایی، بیتلز است که توسط پل مک‌کارتنی نوشته شده است، اما به نام لنون-مک‌کارتنی ثبت شده است. این ترانه از ترانه دیگری به نام «هی جولز» منشا گرفت که مک‌کارتنی آن ترانه را برای آرام کردن فرزند جان لنون در حین طلاق گرفتن پدر و مادرش نوشته بود. ترانه هی جود در آگوست سال ۱۹۶۸ به عنوان اولین تک‌آهنگ گروه بیتلز از ترانه سرای اپل رکوردز منتشر شد. این ترانه که بیش از هفت دقیقه طول دارد، در زمان خودش طولانی‌ترین ترانه تا آن زمان در جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا بود که در صدر جدول قرار داشت. همچنین این ترانه به مدت نه هفته هم در ایالات متحده در صدر جدول قرار گرفت و در بین تک‌آهنگ‌های بیتلز، این طولانی‌ترین زمان محسوب می‌شود و علاوه بر آن این ترانه به رکورد «بیشترین ماندن در صدر جدول» دست یافت تا اینکه این رکورد توسط ترانه «تو به زندگی من روشنی می‌بخشی» از دبی بون شکسته شد. از تک‌آهنگ هی جود تقریباً هشت میلیون نسخه به فروش رسید و همواره توسط منتقدین حرفه‌ای در فهرست بهترین ترانه‌های همه دوران‌ها قرار داده می‌شود. هدر میلز
رابطه‌اش در سال ۲۰۰۰ با پل مک‌کارتنی عضو گروه بیتلز توجهات بیشتری را به او جلب کرد. آن‌ها در ژوئن سال ۲۰۰۲ با یکدیگر ازدواج کردند و در ۲۸ اکتبر سال ۲۰۰۳ دخترشان به نام بئاتریس مایلی مک‌کارتنی متولد شد. این دو در سال ۲۰۰۶ از هم جداشدند و در نهایت در سال ۲۰۰۸ از یکدیگر طلاق گرفتند. بیتلز
در سال ۱۹۶۰ بیتلز به شمال شرقی اسکاتلند به عنوان گروه پشتیبان جانی جنتل سفر کردند و قبل از اولین اجرای موسیقی خود او را ملاقات کردند و پل مک‌کارتنی به عنوان باتجربه‌ترین فرد گروه شناخته می‌شد. درامر آنان در آن زمان تامی مورد بود. بریتنی اسپیرز
تأثیر اسپیرز در دنیای موسیقی به قدری زیاد بوده که بسیاری از خواننده‌ها حتی در ترانه‌های خود از بریتنی نام می‌برند. ببو نورمن ترانه‌ای دربارهٔ بریتنی اسپیرز به نام «بریتنی» نوشته‌است. گروه انگلیسی «باستد» نیز ترانه‌ای در مورد بریتنی اسپیرز و با نام بریتنی خواندند و آن را در سومین آلبوم خود قرار دادند. مایلی سایرس در ترانهٔ معروف خود یعنی «جشن در ایالات متحده آمریکا» از بریتنی به عنوان یکی از الگوهایش و کسی که از او الهام گرفته نام می‌برد. همچنین پینک در ترانهٔ «به من اجازه نده، منو بگیر» از اسپیرز یاد می‌کند. بیتلز
فریدا کلی، منشی بیتل‌ها، سوژه مستندی است که با رضایت اعضای باقی‌مانده از گروه بیتل‌ها ساخته شد. رایان وایت کارگردان مستند فریدا، یادش بخیر (به انگلیسی: Good Ol' Freda) دربارهٔ فریدا کلی گفته‌است: «در دنیایی که به دست آوردن ۱۵ دقیقه معروفیت کاذب و کسب درآمد از شهرت دیگران به آسانی انجام می‌گیرد، متقاعد کردن فریدا که در منشی‌گری به شیوه قدیمی حفظ اسرار، وفادار باقی مانده‌است کار آسانی نبود. برای من بررسی این نوع وفاداری یکی از انگیزه‌های اصلی ساختن این فیلم بوده‌است.» فریدا کلی در سال ۱۹۶۳ یک ماشین‌نویس ۱۷ ساله ساکن لیورپول بود. شوالیه (عنوان)
از شوالیه‌های نامدار معاصر بریتانیا می‌توان به آنتونی هاپکینز ، بندیکت کامبربچ،جودی دنچ و کریستوفر لی بازیگران سینما، تیم برنرز لی فیزیکدان و دانشمند علوم کامپیوتر و مخترع وب، ریچارد برانسون کارآفرین مشهور، دیوید بکهام فوتبالیست مشهور، الکس فرگوسن مربی فوتبال و یان ویلمت دانشمند رویان‌شناسی و خوانندگان گروه بیتلز، رینگو استار ، پل مک کارتنی و جرج هریسون اشاره کرد. از دریافت کنندگان غیربریتانیایی لقب شوالیه می‌توان به بیل گیتس بنیان‌گذار شرکت مایکروسافت و په‌له فوتبالیست مشهور برزیلی و نچیروان ادریس بارزانی رئیس اقلیم کردستان اشاره کرد. تیم برتون
بعد از کارگردانی چند اپیزود از مجموعهٔ تلویزیونی "آلفرد هیچکاک تقدیم می‌کند" و "تئاتر افسانه پریان" ساختهٔ شلی دووال، به برتون پروژهٔ بزرگ بعدیش یعنی "بیتل جوس" پیشنهاد داده شد. بیتل جوس یک کمدی ترسناک ماورایی دربارهٔ زوج جوانی است که بعد از مرگ مجبور می‌شوند در همین دنیا بمانند و خانواده‌ای مالک خانه‌شان می‌شوند اما دختر نوجوان خانواده روح آن‌ها را می‌بیند. بازیگران این فیلم الک بالدوین، جینا دیویس، وینونا رایدر، گلن شادیکس و مایکل کیتون (بیتل جوس) هستند. فیلم با بودجهٔ ۱۳ میلیون دلاری، ۸۰ میلیون دلار فروش داشت و دهمین فیلم پرفروش سال ۱۹۸۸ شد بعد از موفقیت این فیلم، یک مجموعهٔ پویانمایی به همین نام از روی آن ساخته شد که برتون مدیر اجرایی تولید آن بود و از شبکهٔ ای‌بی‌سی و بعداً از شبکهٔ فاکس پخش شد.توانایی تیم برتون در ساختن فیلم‌های موفق با بودجهٔ کم، مدیران استودیوها را تحت تأثیر قرار داد و به او فیلم "بتمن" که اولین فیلمش با بودجهٔ زیاد بود پیشنهاد داده شد. تولید فیلم با مشکلات زیادی مواجه شد به‌طوری‌که برتون از آن به عنوان «شکنجه و بدترین دوران زندگی‌ام» یاد می‌کند. اما بزرگترین مشکل در مورد بازیگران بود. برتون، مایکل کیتون را به دلیل همکاری قبلی‌شان در"بیتل جوس" با وجود جثهٔ متوسط، بی‌تجربگی در فیلم‌های اکشن و شهرتش به عنوان بازیگر کمدی، برای نقش بتمن انتخاب کرد. اگرچه برتون در نهایت پیروز شد اما طرفداران زیادی در ابتدا نسبت به این انتخاب خشمگین شدند، طوری‌که ۵۰٬۰۰۰ نامهٔ اعتراض‌آمیز به دفتر وارنر بروس فرستاده شد. برتون عنوان کرد که مسخره است که مردی درشت‌هیکل را برای نقش بتمن انتخاب کند و اصرار داشت که یک جنگجوی شنل‌دار باید فردی عادی (البته خیلی ثروتمند) باشد که لباسی خفاشی می‌پوشد تا با خلافکاران بجنگد. جک نیکلسون هم برای نقش ژوکر برگزیده شد. فیلم ژوئن ۱۹۸۹ منتشر شد و با فروش بیش از ۲۵۰ میلیون دلار در آمریکا و ۴۰۰ میلیون دلار در جهان یکی از پرفروش‌ترین فیلم‌های تاریخ شد. در نقدهای این فیلم بازی کیتون و نیکلسون و جنبه‌های تولید فیلم مورد تحسین قرار گرفت و جک نیکلسون نامزد جایزهٔ گلدن گلوب شد. موفقیت این فیلم، برتون را به عنوان کارگردانی سودآور معرفی کرد و الهام‌بخش پویانمایی بتمن که بعد از آن ساخته شد، بود. "بتمن" تأثیر زیادی بر فیلم‌های ابرقهرمانانه‌ای که بعداً ساخته‌شد گذاشت و تیم برتون دربارهٔ این تأثیرگذاری به شوخی گفته‌است: «وقتی من بتمن را ساختم مثل این بود که اولین فیلم سیاه از روی کتاب کمیک ساخته شده‌است. حالا همه می‌خواهند که فیلم ابرقهرمانانهٔ سیاه و جدی بسازند. فکر می‌کنم من مسئول این تغییر هستم.»