هلیکوپترها تا چه ارتفاعی پرواز میکنند؟
سانحه سقوط هلیکوپتر کالاباساس ۲۰۲۰
از آنجایی که قوانین پرواز بصری خلبان را از پرواز در داخل یا نزدیک ابرها منع می‌کند، هلیکوپتر در ارتفاع ۷۰۰ یا ۸۰۰ فوت (۲۱۰ یا ۲۴۰ متر) بالاتر از سطح متوسط ​​دریا (amsl) در حین پرواز به سمت شمال غربی از SNA باقی ماند. در بیشتر پروازهای قبلی خود به کاماریلو، هلیکوپتر در مرکز شهر لس آنجلس به سمت غرب چرخید و بر فراز کوه‌های سانتا مونیکا پرواز کرد تا اینکه آزادراه ونتورا (US 101) را رد کرد. در ۲۶ ژانویه، به دلیل یک لایه عمیق دریایی که مه را از اقیانوس آرام به کوه‌های سانتا مونیکا منتقل کرده بود، این گزینه برای پروازهای VFR نبود. در عوض، هلیکوپتر به سمت شمال غرب ادامه داد، از روی ارتفاعات بویل در نزدیکی استادیوم داجر گذشت و مسیر آزادراه گلدن استیت (I-5) را دنبال کرد. با نزدیک شدن پرواز به گلندیل، خلبان زوبایان از کنترلرهای ترافیک هوایی فرودگاه باب هوپ برای انتقال به دنبال آزادراه ونتورا (US 101) درخواست کرد. کنترل‌کنندگان باب هوپ به او توصیه کردند که شرایط آب‌وهوای اطراف فرودگاه IFR را تعیین می‌کند و قبل از اینکه به آن اجازه ورود به حریم هوایی کنترل‌شده اطراف فرودگاه باب هوپ را بدهند هلیکوپتر را به مدت ۱۱ دقیقه از ساعت ۹:۲۱ صبح (۱۷:۲۱ یوتی‌سی) در حال چرخش نگه داشتند. توقف به دو پرواز ورودی اجازه فرود داد. در این حین، باب هوپ به زوبایان اطلاع داد که ارتفاع ابر تا ارتفاع ۲۴۰۰ فوت (۷۳۰ متر) گسترش یافته است. باب هوپ با فرودگاه ون نایس تماس گرفت، که تحت IFR نیز فعالیت می‌کرد و ون نایس به باب هوپ توصیه کرد که زوبایان را به شمال ون نایس ببرد.
هلپیور اس‌بی‌سی
هلپیور اس‌بی‌سی یک هواگرد از نوع بمب افکن شیرجه رو ساخت شرکت Curtiss-Wright است. هواگرد هلپیور اس‌بی‌سی نخستین پروازش را در ۹ دسامبر ۱۹۳۵ میلادی انجام داد. این هواگرد در سال ۱۹۳۸ میلادی رسماً معرفی گردید. در مجموع، تعداد ۲۵۷ فروند از این هواگرد ساخته شده‌است. عملیات پنجه عقاب
در حالیکه تنها ۵ هلیکوپتر برای انتقال نفرات و تجهیزات به «صحرای ۲» باقی مانده بود، بسیاری از فرماندهان به بن‌بست رسیدن عملیات را بررسی می‌کردند. خلبان هلیکوپتر بلوبیرد ۲ به دلیل مشکل در سیستم هیدرولیکش از پرواز امتناع می‌کرد در طرف مقابل سرهنگ چارلز آلوین بک‌ویت حاضر به کاهش نفرات تیم عملیاتی نبود. سرهنگ بک‌ویت قبل از عملیات تعداد هلیکوپترها را بیشتر انتخاب کرده بود، مخصوصا به خاطر آن که این هلیکوپترها به روشن نشدن پس از خاموش ماندن طولانی شهرت داشتند و قرار بود نزدیک به یک روز در نقطه «صحرای ۲» خاموش بمانند. در این زمان سرهنگ جیمز اچ. کایل، از نیروی هوایی، به سپهبد جیمز بی. واوت، فرماندهٔ عملیات توصیه کرد تا عملیات متوقف شود. این توصیه از طریق بیسیم ماهواره‌ای به ریاست جمهوری آمریکا منتقل شد. جیمی کارتر نیز پس از دو ساعت‌ونیم، دستور ابطال عملیات را ابلاغ کرد. فرودگاه هلیکوپتر پنزنس
فرودگاه هلیکوپتر پنزنس یک فرودگاه خصوصی با کد یاتا PZE است که یک باند فرود چمن with بتن pad دارد و طول باند آن ۳۷۳ متر است. این فرودگاه در کشور انگلستان قرار دارد و در ارتفاع ۴ متری از سطح دریا واقع شده است. آگوستا ای۱۲۹ مانگوستا
در بالگرد تهاجمی کلاه خدمه دارای نمایشگر و چشمی مخصوص و سنسوری است که به کمک آن خدمه می‌توانند تنها با نگاه کردن به هدف، توپ را به سمت آن بچرخانند و هدف گیری کنند این بالگرد دارای یک توپ گاتلینگ ۳ لول ۲۰ میلیمتری آمریکایی در دماغه و ۵۰۰ گلوله ۱۰۲×۲۰ میلیمتری برای توپ است لازم با ذکر است دارای ۸ موشک تاو است همچنین این هلیکوپتر توانایی حمل مسلسل‌های بیشتر در جایگاه موشک‌های خود و همین‌طور حمل راکت انداز‌های غیر هدایت شونده را دارد. موتور این هلیکوپتر دو موتور توربوشفت است که در ایتالیا تحت لیسانس کارخانه رولز-رویس تولید می‌شود و همین‌طور روتور این بالگرد از پنج تیغه تشکیل شده‌است. این بالگرد در عملیات سازمان ملل از سال ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴ در سومالی شرکت داشت نورثروپ گرومن ایکس-۴۷بی
تست پرتاب این هواپیمای بدون سرنشین در ایستگاه هوایی نیروی دریایی مریلند انجام و در طول پرواز آزمایشی ۳۰ دقیقه ای خود، تا ارتفاع ۱۵۲۴ متری اوج گرفت. هواپیمای ایکس ۴۷-ب در مدل هایی با طول بال ۱۹ متر و ۱۱ متر تولید شده و قابلیت حمل تا ۲ تن سلاح در محفظه داخلی بدنه خود را دارد. فرودگاه آنگلهولم-هلسینگبورگ
فرودگاه آنگلهولم-هلسینگبورگ (به زبان بومی: Ängelholm-Helsingborg flygplats) یک فرودگاه همگانی مسافربری با کد یاتا AGH است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۹۴۵ متر است. این فرودگاه در کشور سوئد قرار دارد و در ارتفاع ۲۱ متری از سطح دریا واقع شده است. معراج (پهپاد)
این پهپاد قادر است با سرعت ۱۴۰ کیلومتر تا ارتفاع ۱۲۰۰۰ پایی پرواز کند. وزن برخاست آن ۳۳ کیلوگرم است و می‌تواند محموله‌ای به‌وزن ۵ کیلو را حمل کند. نیل آرمسترانگ
در تاریخ ۱۵ اوت ۱۹۵۷، آرمسترانگ برای اولین بار با هواپیمای موتور راکتی پرواز کرد. در این پرواز او با هواپیمای بل ایکس-۱بی به ارتفاع ۱۱٫۴ مایل (۱۸٫۳ کیلومتر) صعود کرد. در سپتامبر ۱۹۶۲، آرمسترانگ با ایکس-۱۵ به ارتفاع ۲۰۷٬۵۰۰ فوت (۶۳٫۲ کیلومتر) صعود کرد. آئروسپاسیال غزال
عراقی‌ها در جنگ هشت ساله خود با ایران به‌طور گسترده ای از هلیکوپترهای غزال خود بهره بردند. غزال‌های مسلح به موشک هات توانایی ضد تانک در خور توجهی داشتند. برای هات‌ها فرقی نمی‌کرد که کدام تانک ایرانی رودروری آن‌ها باشد. چه تی-۵۵ و تی-۶۲ و چه ام-۶۰ پاتون و چیفتن با استفاده از هات منهدم می‌شدند. اما مشکل غزال‌ها این بود که محافظت زرهی کافی برای انجام عملیات در محیط پرخطر جنگی را نداشتند. غزال‌های سبک در واقع طرز تفکر اروپایی‌ها در مورد شیوه کاربرد هلیکوپترها در نبردهای ضد تانک را به نمایش می گذاشتند و آسیب‌پذیری غزال‌ها در مقابل آتش پدافندی دشمن در طول این جنگ نادرستی این ایده را ثابت کرد. دیگر بالگرد جنگنده عراقی‌ها یعنی میل-۲۵ ساخت شوروی برعکس غزال از زره و مقاومت قابل توجه برخوردار بود اما موشک‌های ضد تانک دقیق و سیستم هدف‌گیری مناسبی نداشت. غزال‌ها مثل کبراهای ایرانی قادر بودند در هنگام هاور کردن هم شلیک کنند اما بالگردهای روسی فقط در حال حرکت قادر به شلیک بودند که این دقت آن‌ها را به شدت کاهش می‌داد. برای رفع این مشکل در تابستان ۱۳۶۱ عراقی‌ها از مستشاران نظامی آلمان شرقی دعوت کردند تا راهکارهایی برای کاربرد مؤثرتر بالگردهای جنگنده را به آن‌ها بیاموزند. عراقی‌ها به توصیه این مستشاران تاکتیک ساده اما فوق‌العاده مؤثری را ترتیب دادند که در آن هلیکوپترهای غزال و میل-۲۵ در گروه‌های شکارچی/قاتل به جنگ نیروهای دشمن می‌رفتند. ابتدا میل-۲۵های عظیم‌الجثه حمله را آغاز کرده و با آتش راکت‌های ۵۷ م‌م خود پدافند هوایی ایرانی‌ها را از کار می‌انداختند. سپس نوبت به غزال‌ها می‌رسید که از سردرگمی قوای ایرانی استفاده کرده و با موشک‌های هات تانک‌های ایرانی را یکی یکی از کار بیندازند. وقتی در سال ۱۳۶۱ در جنگ‌های میان شلمچه تا بصره سپاه پاسداران برای نخستین بار از تانک استفاده کرد غزال‌های توانستند تعداد زیادی از تانک‌های پاسداران و چیفتن‌های ارتش را به این شیوه از کار بیندازند. کمان ۱۲ (پهپاد)
این پرنده هدایت‌پذیر از راه دورِ که در نمایشگاه «اقتدار۴۰» دستاوردهای دفاعی نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران ارائه گردید، سرعت آن حدود ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت است و مداومت پروازی آن ۱۰ ساعت می‌باشد. از جمله مشخصات این پهپاد: توانایی برخاستن از باندهایی با حداقل طول چهارصد متر، داشتن شعاع عملیاتی ۱۰۰۰ کیلومتر، امکان حمل محموله‌هایی ۱۰۰ کیلوگرمی و بیشترین وزن آن در زمان برخاستن از زمین ۴۵۰ کیلوگرم است. از دیگر ویژگی‌های که سبب قرار گرفتن این پهپاد در رده بروزترین پهپادهای دنیا می‌باشد: «برد پروازی هزار کیلومتری آن»، «برد یک طرفه ۲۰۰۰ کیلومتری»، و همچنین دارا بودن ضریب لیفت ۱٫۸، محدودیت تحمل شتاب: ۲- تا ۵+، حداکثر وزن پرنده هدایت‌پذیر از راه دورِ ۴۵۰ کیلوگرم، کمترین میزان وزن پهپاد ۲۳۰ کیلوگرم و غیره. سانحه سقوط هلیکوپتر کالاباساس ۲۰۲۰
SCT اولین تماس خود را با زوبایان در ساعت ۹:۴۰ صبح (۱۷:۴۰ یوتی‌سی) برقرار کرد و ارتفاع هلیکوپتر و ادامه عملیات تحت شرایط VFR را تأیید کرد. SCT به زوبایان اطلاع داد که در ارتفاع و موقعیت فعلی هواپیما، آنها به زودی ارتباط و تماس رادار را از دست خواهند داد، و به او توصیه کرد که از VFR را استفاده کند تا زمانی که بتواند از طریق رادیو با کاماریلو تماس بگیرد. در ساعت ۹:۴۲ صبح (۱۷:۴۲ یوتی‌سی)، هلیکوپتر شروع به تعقیب آزادراه ونتورا در غرب کرد و وارد مناطق تپه‌ای‌تر در لبه غربی دره سان فرناندو شد. کنترلر SCT توسط یک کنترلر دیگر در ساعت ۹:۴۳ صبح (۱۷:۴۳ یوتی‌سی) همراهی شد. در ساعت ۹:۴۴:۳۴ صبح (۱۷:۴۴:۳۴ یوتی‌سی)، زوبایان به SCT توصیه کرد که N72EX از پوشش ابری بالا می‌رود. کنترلر SCT پشتیبان از زوبایان خواست احراز هویت کند و از او پرسید که آیا درخواست پیگیری پرواز را دارد، یک سرویس ردیابی که پرواز VFR را با به روز رسانی شفاهی مداوم در مورد ترافیک هوایی ارائه می‌دهد. زوبایان تأیید کرد که او بود و در پاسخ به سؤالی در مورد قصد خود، به کنترل ترافیک هوایی در ساعت ۹:۴۵:۱۵ صبح (۱۷:۴۵:۱۵ یوتی‌سی) توصیه کرد که در سطح ۴۰۰۰ فوت (۱۲۰۰ متر) قرار گیرد. این آخرین پیامی بود که زوبایان انجام داد. هرمس ۹۰۰
هرمس ۹۰۰ در مقایسه با هرمس ۴۵۰ حدود دوبرابر بزرگتر شده‌است. مداومت پروازی هرمس ۹۰۰ حدود ۳۶ ساعت است. طول این پهپاد به ۸.۳ متر و فاصله بال‌های آن به ۱۵ متر می‌رسند. هرمس ۹۰۰ با حداکثر ۱۱۸۰ کیلوگرم وزن برخاست توانایی حمل ۳۵۰ کیلوگرم سوخت و بار را دارد. حداکثر سرعت هرمس ۹۰۰ به ۲۲۰ کیلومتر در ساعت می‌رسد اما سرعت کروز آن ۱۱۲ کیلومتر بر ساعت است. سقف پروازی این پهپاد ۹۱۴۴ متر است و نیروی محرکهّ آن را موتور توربوشارژ چهارزمانه اتریشی Rotax 914 با قدرت ۱۱۰ اسب بخار تأمین می‌کند. لاکهید مارتین اف-۳۵ لایتنینگ ۲
حداکثر ارتفاع پروازی:۶۰٬۰۰۰ فوت(۱۸٬۲۸۸ متر) تلسکوپ فضایی جیمز وب
تلسکوپ در نزدیکی زمین و خورشید -در نقطه L2 لاگرانژی- حدود ۱٬۵۰۰٬۰۰۰ کیلومتری مدار زمین عمل می‌کند. برای مقایسه هابل در ۵۵۰ کیلومتری و ماه تقریباً در ۴۰۰هزار کیلومتری سطح زمین چرخش می‌کنند. این فاصله می‌تواند تعمیرات یا ارتقاء سخت‌افزار تلسکوپ را پس از راه‌اندازی را عملاً غیرممکن کند. اشیاء در این فاصله می‌توانند هماهنگ با زمین دور خورشید بچرخند که اجازه می‌دهد تلسکوپ در یک فاصله تقریباً ثابت از زمین باقی بماند و برای محافظت از گرما و نورِ خورشید و زمین از یک سپر خورشیدی استفاده کند. این باعث می‌شود که دمای فضاپیمای زیر ۲۲۰- درجه سانتیگراد نگه داشته شود که برای رصد امواج مادون‌قرمز مورد نیاز است. پیمانکار اصلی شرکت نورثروپ گرومن است. کرار (پهپاد)
کرّار نخستین پهپاد دارای موتور توربوجت و هوش مصنوعی ساخت ایران است که قادر به حمل مواد منفجره‌است و می‌تواند آن را به سوی اهداف پیش‌بینی شده پرتاب کند. این هواپیما قادر به پرواز در مسافتهای دوردست با سرعت ۹۰۰ کیلومتر در ساعت است. کرّار ۴ متر طول دارد و قابلیت حمل ۴ موشک ایرانی کروز را دارا است برد این هواپیمای بدون سرنشین هزارکیلومتر بوده و می‌تواند دو بمب ۲۵۰ کیلوگرمی، یا یک بمب ۵۰۰ کیلوگرمی را حمل کند؛ همچنین کرّار می‌تواند در نقش پهباد انتحاری ایفای نقش کند. شاهد ۱۲۹
سرتیپ امیر علی حاجی‌زاده در یک برنامه تلویزیونی گفت برد عملیاتی شاهد ۱۲۹، ۱۷۰۰ الی ۱۸۰۰ کیلومتر و سقف پروازی آن ۲۴ هزار پا است. ماهواره جوی
ایرباس زفیر برای پرواز تا حداکثر ارتفاع ۲۱٫۳۳۶ کیلومتر (۷۰ ۰۰۰ پا) طراحی شده بود و در پروازی در سال ۲۰۰۶، ۸۰ ساعت در هوا بود که در آن زمان طولانی‌ترین پرواز انجام شده توسط یک وسیله نقلیه HALE بود. مدل ۷ دارای رکورد رسمی استقامت طولانی برای یک پهپاد ۳۳۶ ساعت و ۲۲ دقیقه و ۸ ثانیه است، پروازی که از ۹ تا ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۰ انجام شده‌است. میل-۲۶
میل-۲۶ (نام‌گذاری ناتو Halo) یک بالگرد ترابری چندمنظوره روسی و همچنین بزرگ‌ترین و پرقدرت‌ترین هلیکوپتر تولید شده جهان می‌باشد. میل-۲۶ اولین بالگرد مجهز به روتورهای ۸ پره با قدرت ۱۱۴۰۰ اسب بخار است و دارای ۸ متر ارتفاع، ۳ مترعرض و۴۰ متر طول می‌باشد. این هلیکوپتر با ظرفیت ترابرد ۲۰ تن بار جهت ماموریت‌های نظامی و غیرنظامی به‌کار برده می‌شود. نخستین پیش‌نمونه آن در دسامبر ۱۹۷۷ به پرواز درآمد و تا سال ۲۰۱۱ حدود ۳۱۰ فروند آن تحویل مشتریان گردیده‌است. رزم‌ناو کلاس اسلاوا
هلیکوپتر: یک فروند هلیکوپتر کا۲۵ برای حملات ضد زیردریایی و گشت.۸ مقر دوتایی (۸ در ۲) موشک (SS-N-12) بازالت با برد ۴۲۰ ناتیکال مایل و سرعت ۲٫۹ ماخ ۸ مقر ۸ تایی (۸ در ۸) موشک (SA-N-6) مجموعاً ۶۴ موشک (برد ۸۰ ناتیکال مایل و سرعت ۳ ماخ) دو مقر دو تایی (۲ در ۲) موشک اسکا (SA-N-4) دو توپ ۱۳۰ م م با برد ۲۸۸۰۰ متر ۶ گتلین ۶ لول مدل AK-630 (6x30 mm; 6'000 rds/m/mount) ۱۰ مقر اژدر هر طرف ۵ عدد به قطر ۵۳۳ م م 2 x 12 RBU-6000 ASW RL (R: 3'000 m) هلیکوپتر KA-25 تجهیزات الکترونیک: رادار ۳ بعدی MR-800 Voshkod مخصوص سرچ هوایی و MR-700 Fregat و MR-710 Fregat-MA باز هم مخصوص سرچ هوایی سونار مدل MG-332 Tigan-2T سیستم کنترل آتش Volna سیستم کنترل SA-N-6 SAM سیستم کنترل MPZ-301 Baza سیستم کنترل SA-N-4 SAM سیستمهای جنگ الکترونیک: رادار Kol'cho گوی استراق سمع جمرهای مدل MR-404/Rum نیل آرمسترانگ
آرمسترانگ در ۷ پرواز با ایکس-۱۵ به ارتفاع ۵۰۰۲۰۷ فوت (۶۳٫۲ کیلومتر) صعود کرد و مرکز تحقیقات ادواردز را ترک کرد. در مجموع، آرمسترانگ در این پایگاه ۶۶۱۵ کیلومتر به ارتفاع صعود کرده‌است و ۲۴۰۰ ساعت پرواز کرده‌است. او در طول زندگی حرفه‌ای خود، با بیش از ۲۰۰ مدل مختلف هواپیما پرواز کرده‌است. فرودگاه هاوکسبوری
فرودگاه هاوکسبوری یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۵۴۱ متر است. این فرودگاه در کشور کانادا قرار دارد و در ارتفاع ۵۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است. سقف پرواز
در مقایسه با سقف خدمات ، سقف مطلق هواپیماهای تجاری بسیار بیشتر از اهداف عملیاتی استاندارد است. در مورد کنکورد ، آزمایش شده است که 68000 فوت (21 کیلومتر ؛ 12.9 مایل) است. دستیابی به اکثر موارد (به دلیل اینکه سرعت عمودی به صورت مجانبی به صفر نزدیک می شود) بدون پس سوز یا وسایل دیگر که به طور موقت باعث افزایش فشار می شوند غیرممکن است. عامل دیگری که رسیدن به سقف مطلق بعضی از هواپیماها را حتی با افزایش موقت رانش غیرممکن می کند ، رسیدن هواپیما به "گوشه تابوت" است. پرواز در سقف مطلق نیز به دلیل سرعت هوای کم نشان داده شده که می تواند پایدار باشد از نظر اقتصادی سودمند نیست: اگرچه سرعت هوای واقعی (TAS) در یک ارتفاع معمولاً بیشتر از سرعت هوای نشان داده شده (IAS) است ، اما تفاوت برای جبران آن کافی نیست. واقعیت این است که IAS که در آن حداقل کشش حاصل می شود معمولاً کم است ، بنابراین پرواز در ارتفاع سقف مطلق منجر به TAS کم نیز می شود و بنابراین در هر مسافت پیموده شده میزان سوخت بالا است. سقف مطلق با دمای هوا و به طور کلی ، وزن هواپیما متفاوت است (که معمولاً در MTOW محاسبه می شود) فرودگاه هیلتاپ
فرودگاه هیلتاپ یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۳۱۶ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۴۰۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است. پیاسکی هلیکاپتر
پی‌وی-۲ یک بالگرد معمولی بود که پس از ووت-سیکورسکی وی‌اس-۳۰۰، دومین بالگردی بود که در ایالات متحده آمریکا پرواز کرد. با اینکه طراح آن فرانک پیاسکی مهارت کمی در خلبانی داشت ولی تصمیم گرفت که خودش بعنوان خلبان آزمایشی برای نخستین بار با آن پرواز کند. بالگرد با کابل به زمین متصل شد تا درصورت بروز خطا، بیش از حد از زمین فاصله نگیرد و منجر به کشته شدن پیاسکی نشود. روز آزمایش بالگرد از زمین بلند شده و کابل را پاره کرد ولی حادثه‌ای رخ نداد. پس از مطمئن شدن از توانایی پرواز پی‌وی-۲، فرانک پیاسکی بالگرد را پشت خودروی شخصی خود گذاشت و در اکتبر ۱۹۴۳ به واشینگتن، دی.سی. برد تا به مقامات پنتاگون نشان دهد. از کارخانه پیاسکی تا واشینگتن دی.سی. ۲۰۰ کیلومتر فاصله بود؛ ولی دلیل حمل بالگرد با خودرو این بود که روتور بالگرد دارای بالبرینگ نبوده و تنها ۱۰ تا ۱۵ دقیقه توانایی پرواز داشت و درصورت پرواز بیش از این زمان، محور ذوب می‌شد و ملخ به یک سو گرایش پیدا کرده و بالگرد را متلاشی می‌کرد. از این رو پس از هر ۱۰ دقیقه یک استراحت به بالگرد داده می‌شد تا روتور آن خنک شود. در هنگام نمایش در واشینگتن دی.سی. مقامات از او گواهینامهٔ خلبانی خواستند و پیاسکی اعتراف کرد که گواهینامه ندارد ولی خودش نمایش را اجراء کرد. در همان سال پیاسکی برای دریافت گواهینامه خلبانی غیرنظامی نام‌نویسی کرد. یوروکوپتر تایگر
یوروکوپتر تایگر (Eurocopter Tiger) نوعی بالگرد جنگنده دوموتوره و چهارپره است که در شرکت آلمانی - فرانسوی یوروکوپتر طراحی شده و تولید می‌شود. نخستین پیش‌نمونه این هلیکوپتر در سال ۱۹۹۱ به پرواز درآمد اما به کارگیری رسمی آن در هوانیروز آلمان و فرانسه تا سال ۲۰۰۳ به طول انجامید. ان‌اچ‌اینداستریز ان‌اچ۹۰
طراحی این بالگرد از سال ۱۹۹۳ به سفارش «مؤسسه مدیریت بالگردهای ناتو» (متشکل از چهار کشور فرانسه، آلمان، ایتالیا و هلند) به عنوان یک هلیکوپتر ترابری نظامی که توانایی انجام عملیات‌های ضدزیردریایی و ضدکشتی را نیز داشته باشد، آغاز شده و اولین پیش‌نمونهٔ آن در سال ۱۹۹۵ پرواز کرد. تحویل این بالگرد از سال ۲۰۰۶ آغاز شده و تا سال ۲۰۱۳ در مجموع ۱۳ کشور ۳۲۹ فروند از این هلیکوپتر را سفارش داده‌اند که تا این سال ۱۶۱ فروند از آن‌ها تحویل شده‌است. یوروکوپتر ای‌اس۳۵۰ اکوروی
یوروکوپتر ای‌اس۳۵۰ اکوروی ( "سنجاب" ) ، هم اکنون ایرباس هلیکوپتر اچ۱۲۵ ، یک بالگرد چند منظوره تک موتوره است که در ابتدا توسط آیرواسپاسیال و یورو کوپتر (در حال حاضر هلیکوپترهای ایرباس) در فرانسه طراحی و ساخته شده است. در شمال امریکا، آ اس ۳۵۰ به عنوان ASTAR به بازار عرضه شده است. آ اس ۳۵۵ یک نوع بالگرد دوموتوره است که در آمریکای شمالی با عنوان TwinStar به بازار عرضه می شود. یورو کوپتر ایی سی ۱۳۰ مشتق شده از بدنه آ اس ۳۵۰ است و از نظر تولید کننده بخشی از خانواده تک موتوره urecureuil به حساب می آید. در ۱۴ مه ۲۰۰۵ یک خلبان فرانسوی به نام دیدیر دلساله با این بالگرد موفق به فرود بر روی قله اورست بلندترین قله جهان شده و رکورد پرواز در بالاترین ارتفاع را به نام خود ثبت کرد. آ اس ۳۵۰ در سراسر جهان در حال خدمت است که توسط افراد خصوصی، کاربران هواپیمایی و چارتر، تیم های پزشکی فوریت‌های پزشکی، دولت‌ها و سازمان‌های اجرای قانون استفاده می‌شود. توپولف تو-۲۲ام
Tu-22M3 از دو موتور توربوفن با نام «کوزنتسوف NK-25» با رانش هرکدام ۵۵۰۰۰ پوند نیرو می‌گیرد که به آن قابلیت دسترسی به اهدافی را در شعاع عملیاتی حداکثر ۷۰۰۰ کیلومتر می‌دهد هرچند با نصب تسلیحات متعارف، این مقدار بُرد تا میزان محسوسی کاهش پیدا می‌کند ضمن آنکه پس سوز آن توان دستیابی به حداکثر ارتفاع پروازی ۴۳۰۰۰ پا یا ۱۳،۱۰۰ متر را دارد. برود پیک
۳ کوهنورد ایرانی به نام‌های پویا کیوان، آیدین بزرگی و مجتبی جراحی ۲۷ تیر ۱۳۹۲ بعد از صعود به قله هنگام بازگشت مسیر را گم کرده و ناپدید شدند. به گزارش سایت تخصصی BMCدر بارهٔ این صعود آمده:سه کوهنورد جوان ایرانی در راه عبور از مسیر جدید گـُردهٔ سنگی و یخی مسیر را کاملاً از روی آن پشت سر گذاشتند، یک پلهٔ سنگی سست و ناپایدار به ارتفاع ۳۰ متر و شیب یخی ۷۵ درجه را صعود کردند و در این صعود ۱۶۰۰ متر طناب ثابت نصب کردند. آن‌ها برای رسیدن به قله مجبور به شب مانی در ارتفاع بالای ۷۰۰۰شدند که به جرات می‌توان ادعا کرد شگفتی کار این جوانان در صعود به برودپیک بود. کوهنوردان ایرانی در سه ارتفاع ۷۳۵۰، ۷۴۵۰ و نزدیک ۸۰۰۰ متر شب را به روز رساندند. آخرین تماس از گروه کوهنوردی در تاریخ ۲۹ تیر ساعت ۱۹:۳۰ به وقت محلی برقرار شد. آیدین بزرگی در این تماس اعلام کرد که تغییر محل داده‌اند و ارتفاع آن‌ها ۳۵۰۰ متر است. امری که با توجه به محل اولیه گم شدن کوهنوردان محال به نظر می‌رسید. در تاریخ ۳۰ تیر هلیکوپتر در نزدیکی منطقه گم شدن کوهنوردان پرواز و عکس‌برداری کرد. در بررسی عکس‌های به دست آمده از پرواز دو نقطه مشکوک تعیین شد، ولی نتیجه‌ای در برنداشت. در تاریخ ۳۱ تیر مختصات کوهنوردان از طریق دستگاه جی‌پی‌اس ماهواره‌ای آن‌ها به دست آمد؛ ولی با توجه به بدی آب هوای منطقه پرواز انجام نشد. توماس لامل، کوهنورد آلمانی و مسئول امداد کوهستان در تاریخ ۱ مرداد ۱۳۹۲ اعلام کرد که به عقیده او کوهنوردان ایرانی جان باخته‌اند. این در حالی بود که از روز ۲۹ تیر، دیگر تماسی از طرف گروه با امدادگران برقرار نشده بود. او گفت آن‌ها نمی‌توانند بعد از شش روز در این ارتفاع زنده باشند. تلاش برای بازگرداندن اجساد کوهنوردان توسط گروه امداد در روز ۱ مرداد انجام شد. این در حالی است که به دلیل بدی آب‌وهوا هلیکوپتر فقط توانست تا ارتفاع ۶۰۰۰ متری به‌طور عمودی پرواز کند و موفق به انجام گشت نشد. در روز ۳ مرداد نشستی با حضور خانواده‌های این کوهنوردان و دست‌اندرکاران برنامهٔ برودپیک، هیئت مدیرهٔ باشگاه آرش و گروهی از کارشناسان برگزار شد که در آن پس از گفتگو دربارهٔ شرایط منطقه و نظرات کوهنوردان و راهنمایان حاضر در منطقه و دیگران، خانواده‌های کوهنوردان با پذیرش نظر کارشناسان، موافقت خود را با پایان یافتن عملیات جستجو اعلام کردند. مک‌دانل داگلاس اف/ای-۱۸ هورنت
حداکثر سرعت اف-۱۸ در ارتفاع ۱۲۱۹۰ متری به ۱٫۸ ماخ معادل ۱۹۱۵ کیلومتر در ساعت می‌رسد. برد عملیاتی آن با دو موشک هوابه‌هوای کوتاه‌برد ایم-۹ حدود ۲ هزار کیلومتر و شعاع عملیاتی آن در مأموریت‌های هوا به هوا ۷۴۰ کیلومتر است. نیروی محرکه هواپیما را دو موتور توربوفن ساخت شرکت جنرال الکتریک تأمین می‌کنند. حداکثر ظرفیت حمل مهمات اف-۱۸ هم ۶۲۱۵ کیلوگرم است که می‌تواند شامل انواع موشک‌ها، راکت‌ها و بمب‌ها یا مخزن سوخت اضافی باشد. ای‌ان/اس‌پی‌اس-۴۸
با توجه به ITT Exelis های این سیستم دارای دامنه ای بیش از ۲۰۰ نانومتر (۳۷۰ کیلومتر) و می‌تواند اهداف را تا ارتفاع ۶۹ درجه تکرار کند. AN / SPS-48E قادر به ارائه اطلاعات هدف محدوده، تحمل و ارتفاع با استفاده از یک آنتن فرکانسی است که با استفاده از طیف وسیعی از فرکانس‌های مختلف در Band E و F با سه حالت قدرت بالا، متوسط و کم. رادارهای SPS-48 چندین پرتو را در قطار پالس در فرکانس‌های مختلف پشته می‌کنند. پرتوها اسکن مناطق مختلف ارتفاع، اجازه می‌دهد تا پشته به پوشش تا ۶۹ درجه از ارتفاع. ایتان (هواپیما)
مساحت بال ایتان ۲۶ متر و طول بدنه آن ۱۳ متر است و قادر است تا ارتفاع ۱۴ هزار متری صعود کند و می‌تواند یک نوبت پروازی تا بیش از ۷۰ ساعت را تحمل کند. در ۲۹ ژانویه ۲۰۱۲ یک فروند از این هواپیما که بیش از سقف توانایی‌های پروازی خود مورد استفاده قرار گرفته بود بر اثر شکسته شدن بال آن در هوا از میان رفت. لاکهید دی-۲۱
رهاسازی دوم در آوریل (۱۹۶۶) بود و پهپاد به حداکثر سرعت (۳۶۰۰) کیلومتر بر ساعت و ارتفاع (۲۷) کیلومتری دست یافت، اما بدلیل از دست رفتن یکی از پمپهای هیدرولیک پس از طی مسافت (۲۲۰۰) کیلومتر ساقط شد. نمودار ارتفاع-سرعت بالگرد
برای نمونهٔ بی‌خطر، شرایطی را تصور می‌کنیم که بالگرد اندکی پیش از فرود در ارتفاع حدوداً ۱٫۵ متری از سطح زمین، موتور خود را از دست می‌دهد. در این لحظه خلبان می‌تواند با پایین آوردن اهرم کلکتیو، تکانه زاویه‌ای را به نیروی برآر تبدیل کند تا این ۱/۵ متر را به سلامت به سوی پایین حرکت کند و فرودی نرم داشته باشد. متقابلاً اگر موتور در این لحظه از کار بیفتند، از دست رفتن کامل توان موتور و فرود سخت از ارتفاع ۱٫۵ متری می‌تواند نیز اندکی خرابی به بار خواهد آورد و احتمالاً جان سرنشینان به خطر نخواهد افتاد. بالگردهای دوموتوره که توان پرواز با یک موتور را دارند، در چنین شرایطی به مشکل برنمی‌خورند و درصورت از دست رفتن یک موتور، موتور دوم آن بالگرد را به‌صورت عادی بر زمین می‌نشاند. موشک ژرفاسنج
موشک ژرفاسنج یا موشک پژوهش ، یک موشک حمل‌کننده ابزار است که برای اندازه‌گیری و انجام آزمایش‌های علمی در طول پرواز زیر مداری خود طراحی شده‌است. از این راکت‌ها برای حمل ابزار از ۵۰ تا ۱۵۰۰ کیلومتر (۹۳۲ مایل به ۳۱) ارتفاع بالاتر از سطح زمین استفاده می‌شود، به طور کلی این ارتفاعی است بین بُرد بالون‌های هواشناسی و ماهواره‌ها؛ (حداکثر ارتفاع برای بالون حدود ۴۰ کیلومتر (۲۵ مایل) است و حداقل برای ماهواره حدود ۱۲۰ کیلومتر (۷۵ مایل)) است.برخی "راکت‌های ژرفاسنج" مانند بلک برانت‌های X و XII، یک اوج بین ۱۰۰۰ و ۱۵۰۰ کیلومتر (۶۲۰ و ۹۳۰ مایل) دارند که این حداکثر اوج کلاس آنهاست. "راکت‌های ژرفاسنج" اغلب از موتورهای مازاد موشک‌های نظامی استفاده می‌کنند. آئروسپاسیال آلوئت ۳
در ژوئن ۱۹۶۰ یک فروند آلوئت ۳ در حالی که هفت نفر را حمل می‌کرد عملیات برخاست و فرود را روی کوه مون بلان در آلپ فرانسه در ارتفاع ۴۸۱۰ متری انجام داد که این ارتفاع برای یک هلیکوپتر بی سابقه بود. همان هلیکوپتر دوباره در نومبر ۱۹۶۰ با دو سرنشین و ۲۵۰ کیلوگرم بار مفید در هیمالیا در ارتفاع ۶۰۰۴ متری عملیات برخاست و فرود را انجام داد. هارون ۱
هارون ۱ هواپیمای بدون سرنشین و جاسوسی اسرائیل است. هواپیمای هارون ۱ اسرائیل، یکی از بزرگترین هواپیماهای بدون سرنشین جهان است که ۹ متر طول دارد و فاصله نوک بال‌های آن به ۱۷ متر می‌رسد. از این هواپیما در عملیات‌هایی با فاصله طولانی استفاده می‌شود، چرا که توانایی سی ساعت پرواز در ارتفاعی حدود ۱۰ کیلومتر را داراست. کشتی هوایی
اولین پرواز یک کشتی هوایی به لا فرانس در۱۸۸۴ صورت گرفت. تعدادی زیادی کشتی هوای عظیم پر از هیدروژن برای حمل مسافر ساخته شد. در ۱۹۲۹ گراف زپلین در ظرف ده روز یک دور کامل به دور دنیا سفر کرد. در ۶ مه ۱۹۳۷ کشتی هوایی هیندنبورگ آتش گرفت و ۳۵ نفر از ۹۷ مسافر آن کشته شدند. پس از آن حادثه، دیگر از کشتی‌های هوایی پر از هیدروژن استفاده نشد. دو آمریکایی در ۱۹۶۱ رکورد ارتفاع را به نام خود ثبت کردند. بالون پر از هلیوم آن‌ها به ارتفاع ۳۴/۷ کیلومتر رسید. آن‌ها می‌بایست کپسول‌های هوا همراه خود می‌بردند تا بتوانند در ان ارتفاع تنفس کنند. بل وی-۲۴۷ ویجیلنت
بالگرد V-22 احتمالاً دارای ۷۳۰۰ کیلوگرم وزن باشد که این مقدار با در نظر گرفتن سوخت، تسلیحات و حسگرها به ۱۳ هزار کیلوگرم خواهد رسید. این هواگرد از موتورهایی قدرت حدود ۴۰۰۰ کیلووات بهره می‌برد و فاصله انتهای بال‌های آن از یکدیگر حدود ۲۰ متر است. سرعت کروز V-247 حدود ۴۶۰ کیلومتر بر ساعت است و می‌تواند عملیات‌هایی را در شعاع بیشتر از ۸۰۰ کیلومتر انجام دهد. این بالگرد می‌تواند با سوخت داخلی خود ۱۷ ساعت و برد ۲۶۰۰ کیلومتر را پرواز کند. طبق اطلاعات منتشر شده از سوی شرکت بل، V-247 دارای سه محفظه حمل محموله است. دو مورد از این محفظه‌ها در زیر بال‌ها و یک مورد دیگر در خط مرکزی پرنده قرار دارد. از این محفظه‌ها می‌توان برای حمل سوخت اضافی، سیستم‌های راداری، ماژول‌های LiDAR (رادار لیزری)، محموله‌های پرتابی یا برخی از موشک‌های هوا به زمین مانند AGM-114 استفاده کرد. بالگردگاه لاپد هوپر
بالگردگاه لاپد هوپر یک فرودگاه خصوصی پایگاه هوایی است . این فرودگاه در شهر لس‌آنجلس کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹۲ متری از سطح دریا واقع شده است. ابرآگهی
ابرآگهی‌ها می‌توانند از ۲ تا ۴۰ کیلومتر پرواز کنند، و تا ارتفاع ۱۵۰۰ متری بالا بروند. حرکت آن‌ها بسیار آهسته است؛ بنابراین، برای مدت‌زمان زیادی قابل مشاهده هستند. نورثروپ گرومن آرکیو-۴ گلوبال هاوک
هواپیما در زیر و جلوی دماغه دارای سنسورهای مختلفی است. از جمله سنسورهای این هواپیما می‌توان به دوربین در دماغه مجهز به دید پانوراماتیک و سامانه دید حرارتی با توان تصویربرداری از فاصله ۷۰ کیلومتری از یک جسم دو متری و توان تصویربرداری در شب. همچنین این هواپیما دارای یک رادار ارائه فازی SAR-MTI با دو دیش در دو طرف هواپیما برای تصویر برداری دو بعدی رادار است. این رادار توان تصویر برداری از فاصله ۱۰۰ کیلومتری را با دقت کمتر از ۶ متر و در برد ۳۷ کیلومتری با دقت ۱٫۶ متر را دارا می‌باشد. رادار و اپتیک با هم هماهنگ بوده و هدفی که توسط یکی از این دو کشف شود توسط دیگری بلافاصله رهگیری می‌شود. همچنین هواپیما دارای سامانه هشدار دهنده لیزری ای وی آر ۳، هشدار دهنده راداری ای پی آر ۴۹ و پرتاب‌کننده شراره و پوشاله‌ای ال ایی ۴۹ می‌باشد و دارای سرعت پرواز ۵۷۵ کیلومتر بر ساعت و برد پروازی ۱۴۰۰۰ کیلومتر است (البته بدون تجیهزات شناسایی) که مداومت پرواز آن ۲۸ ساعت می‌باشد. گلوبال هاوک توان گشت هوایی در ارتفاع ۱۸٬۲۲۸ متری سطح زمین را دارد. همچنین در فاجعه زلزله و سونامی فوکوشیما در ژاپن، آر کیو-۴ ها بیش از ۳۰۰ ساعت عملیات تصویربرداری و شناسایی هوایی بر فراز مناطق آلوده‌شده و تخریب‌شده داشتند. عملیات پنجه عقاب
برای انجام این کار بلوبیرد ۳ می‌بایست از پشت ای‌سی۱۳۰ جابجا می‌شد. هلی‌کوپتر نمی توانست با تاکسی روی زمین جابجا شود و بجای آن با هاور تاکسی (پرواز در ارتفاع بسیار پایین) این کار را انجام می‌داد. کنترلر نیروی هوایی که هلیکوپتر را هدایت می‌کرد برای دوری از شن و خاکی که از کار هلیکوپتر به او می‌خورد خود را به عقب کشانید. خلبان هلی‌کوپتر که تنها کنترلر را به عنوان نقطه مرجع داشت تصور کرد که به عقب رانده شده و برای تصحیح موقعیت خود، استیکر را به جلو راند که در نتیجه آن پره هلی‌کوپتر به استبیلایزر عمودی ایی‌سی‌۱۳۰ برخورد کرد و شفت اصلی موتور آن به ریشه بال هواپیما برخورد نمود. مبین (پهپاد)
بر اساس اطلاعات ارائه شده توسط ایران، پهپاد مبین می تواند تا ارتفاع ۴۵ هزار پایی بالا برود و ۴۵ دقیقه به صورت مداوم تا سرعت ۹۰۰ کیلومتر بر ساعت پرواز کند. برد موثر این پهپاد ۴۵۰ کیلومتر می‌باشد که با توجه به توانایی پرواز در ارتفاع پایین و سطح مقطع راداری بسیار کم، از قابلیت رادارگریزی نیز برخوردار است. این پهپاد که در آن موتور توربوجت طلوع ۴ که یک موتور تک شفت سه محوری می‌باشد به کار رفته، از سامانه‌های ترکام و DSMAC که با تطابق تصاویر هوایی و ماهواره‌ای تهیه شده از مسیر مورد نظر با رایانه داخل موشک کمک به جهت‌یابی و یافتن مسیر صحیح می‌کند بهره می‌گیرد، این سیستم های ناوبری به طور معمول در اکثر موشک های کروز هواپرتاب مورد استفاده است و از این جهت نحوه عملکرد این پهپاد به موشک‌های کروز بسیار شبیه می‌باشد. بالگردگاه هود ریور فایر دپت
بالگردگاه هود ریور فایر دپت یک فرودگاه خصوصی است . این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۴۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است. فرودگاه بین‌المللی هانتسویل
فرودگاه بین‌المللی هانتسویل (به زبان بومی: Carl T. Jones Field) یک فرودگاه همگانی بهره‌برداری هوایی با کد یاتا HSV است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۰۵۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۹۲ متری از سطح دریا واقع شده‌است. Huntsville International Airport is served by four airlines representing the three international اتحادیه هواپیمایی. Some service is flown by the regional affiliates of these airlines via code sharing agreements. Seven هواپیمایی باریs serve the airport; two of them (Cargolux from Luxembourg and Panalpina from Switzerland) foreign ones. Cargolux and Panalpina are both all-Boeing 747 operators; thus they fly the large aircraft to Huntsville International Airport پروانه اصلی بالگرد
بالگردهای تک‌پروانه‌ای که تیغه‌هایشان به صورت الاکلنگی حرکت می‌کنند برای نمونه بالگردهای دوتیغهٔ شرکت بل هلیکاپتر و رابینسون هلیکاپتر محدودیت‌های حرکتی بسیاری دارند. به دلیل محدودیت‌هایی که این نوع پروانه‌ها ایجاد می‌کنند، نباید در شرایط حالت کم‌گرانش و هرزگردی قرار بگیرند و خلبان نباید مانورهای سنگین با بالگرد انجام دهد. در صورتی که این بالگردها با مانورهای شدید و واکنش سریع سکان خلبان روبرو شوند، ممکن است دم بالگرد به سمت پروانه اصلی گرایش پیدا کرده و با نوک آن برخورد نماید یا ریشهٔ تیغه‌ها با بدنهٔ نزدیک دکل برخورد کند که موجب می‌شود تیغه‌ها از توپی جدا گردند یا بدنه را متلاشی کنند. فرودگاه هلیروز
فرودگاه هلیروز یک فرودگاه خصوصی است که یک باند فرود چمن دارد و طول باند آن ۴۴۸ متر است. این فرودگاه در شهر کرولیس، اورگن کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۶۸ متری از سطح دریا واقع شده‌است. رابینسون هلیکاپتر
شرکت رابینسون در سال ۲۰۱۳ بیشترین فروش جهان را داشت و توانست در یک سال کاری، ۵۲۳ بالگرد بفروشد که یک درصد نسبت به سال ۲۰۱۲ رشد داشته‌است. گرچه در سال ۲۰۱۴ تعداد ۳۲۹ فروند بالگرد فروخت. خط تولید این شرکت بطور میانگین در هر هفته دست‌کم ۱ فروند آر-۲۲، ۴ فروند آر-۴۴ و ۱ فروند آر-۶۶ می‌سازد که بنا به درخواست مشتریان است و حتی توانایی تولید ۱۰۰۰ بالگرد در سال را داراست.مَست بامپینگ یک رویداد خطرناک در زمان پرواز بالگردهاست و هنگامی رخ می‌دهد که وزن آویخته‌شده از ملخ‌های بالگرد سبک شود. مثلاً در شرایطی رخ می‌دهد که بالگرد در امتداد یک تپه یا کوه بالا رفته و اوج می‌گیرد و با رسیدن به نوک کوه یا تپه، ناگهان به پایین شیرجه رود. در اینصورت ملخ‌ها بصورت هرز می‌چرخند و درصورتی که تلاطم هوا یا باد وجود داشته باشد موجب خواهد شد که ملخ پایین آمده و دُم یا اتاق بالگرد را قیچی کند و بالگرد در آسمان متلاشی می‌شود. َشرکت رابینسون مخترع نوع جدید و ارزان از ملخ‌های بالگرد است که ریسک مَست بامپینگ را بسیار بالا می‌برد و تاکنون این نوع ملخ‌ها حوادث بسیاری را برای محصولات رابینسون آفریده‌اند. فناوری این نوع روتورها قدیمی است و مهندسان شرکت رابینسون برای جلوگیری از مَست بامپینگ، ملخ‌ها را بوسیلهٔ یک محور بلند از کابین و دُم بالگرد فاصله دادند. طبق آمار ارائه شده از لس آنجلس تایمز، بالگرد آر-۴۴ از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۶ تعداد ۴۲ مَست بامپینگ مرگبار داشته که بیشترین میزان این نقص را در میان همهٔ بالگردهای غیرنظامی داراست. د هویلند گاوست
در ۲۳ مارس ۱۹۴۸، جان کانینگهام (افسر نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا) یک مدل اصلاح‌شده از هواپیمای «ومپایر» را به پرواز درآورد که بال‌های آن مجهز به موتورهای گاوست بود. او با این پرواز توانست به بیشترین رکورد ارتفاع پرواز تا آن زمان، یعنی ۱۸,۱۱۹ متر (۵۹,۴۴۶ فوت) دست یابد.نوع: توربوجت سقف پرواز
سقف سرویس حداکثر ارتفاع قابل استفاده هواپیما است. به طور خاص ، این ارتفاع چگالی است که در آن پرواز در یک پیکربندی تمیز ، در بهترین سرعت صعود به سرعت هوایی برای آن ارتفاع و با کارکردن تمام موتورها و تولید حداکثر قدرت مداوم ، یک سرعت مشخص صعود را تولید می کند. این مقدار معمول ممکن است 100 فوت در دقیقه (0/51 متر بر ثانیه) باری هواپیما های معمولی،یا 500 فوت در دقیقه (2/5 متر بر ثانیه) برای هواپیماهای جت باشد. بالگردگاه هلیترادویندس
بالگردگاه هلیترادویندس یک فرودگاه خصوصی است . این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۱۰۹ متری از سطح دریا واقع شده‌است. ختس
برد عملیاتی موشک‌های سامانهٔ پیکان ۳ تا ۱۵۰ کیلومتر، سقف پروازشان ۱۰۰ کیلومتر و سرعتشان ۹ ماخ (۲۵۰۰ متر بر ثانیه) است. آواکس
سیستم‌های آواکس پیشرفته می‌توانند هواپیماهایی با فاصله ۴۰۰ کیلومتری را شناسایی کنند. این فاصله دور از تیررس اکثر موشک‌های زمین به هوا است. یک هواپیمای آواکس در ارتفاع ۳۰۰۰۰ پایی می‌تواند منطقه‌ای با مساحت ۳۱۲٬۰۰۰ کیلومتر مربع را پوشش راداری بدهد؛ بنابراین سه فروند آواکس در یک عملیات مشترک، می‌توانند مساحتی معادل مساحت اروپای مرکزی را به‌کلی پوشش دهند. سانحه سقوط هلیکوپتر کالاباساس ۲۰۲۰
با نزدیک شدن به ارتفاعات، هلیکوپتر شروع به صعود کرد و در عرض ۳۶ ثانیه تقریباً ۱۰۰۰ فوت (۳۰۰ متر) ارتفاع گرفت. بر اساس داده‌های ترانسپوندر، هلیکوپتر ابتدا وارد یک پیچ کوهنوردی به سمت چپ شد و مسیر جنوبی را در پیش گرفت و در ارتفاع ۲ هزار و ۲۳۰۰ فوتی (۷۰۰ متری) از سطح دریا (۱۵۰۰ فوتی (۴۶۰ متری) از سطح زمین. هشت ثانیه بعد، حدود ساعت ۹:۴۵:۱۸ صبح (۱۷:۴۵ یوتی‌سی) هلیکوپتر که به سمت چپ خود به سمت جنوب شرقی ادامه می‌داد، به سرعت شروع به سقوط کرد. سرعت سقوط بیش از ۴۰۰۰ فوت بر دقیقه (۲۰ متر بر ثانیه) و سرعت زمینی به ۱۶۰ نات (۳۰۰ کیلومتر بر ساعت؛ ۱۸۰ مایل بر ساعت) قبل از برخورد با دامنه تپه در ارتفاع تقریبی ۱۰۸۵ فوت (۳۳۱ متر) رسید؛ ارتفاع هواپیما در آخرین سیگنال ثبت شده ADS-B (۹:۴۵:۳۶ صبح) ۱۲۹۵ فوت (۳۹۵ متر) بود. همانطور که در تماس اضطراری ۹۱۱ در ساعت ۹:۴۷ صبح (۱۷:۴۷ یوتی‌سی) گزارش شد، هلیکوپتر در کالاباساس، کالیفرنیا، در نزدیکی تقاطع خیابان لاس ویرجنز و خیابان ویلو گلن سقوط کرد و آتش گرفت. این تصادف در مسیر حلقه هزاره جدید، در دامنه تپه‌ای در پشت مقر منطقه آبی شهرداری لاس ویرجنز رخ داد. دامنه تپه زمینی عمومی است که توسط منطقه آب و سازمان دولتی دیگری به نام اداره حفاظت و تفریح ​​کوهستان مدیریت می‌شود و بخشی از دره کوچکی را تشکیل می‌دهد که اتفاقاً انتهای بالایی دره مالیبو نیز هست. پایگاه هوایی هلنیکون
پایگاه هوایی هلنیکون یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود سنگفرش دارد و طول باند آن ۳۵۰۰ متر است. این فرودگاه در شهر آتن کشور یونان قرار دارد و در ارتفاع ۲۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است. یحیی شمشادیان
روز ۱۵ مهر ۱۳۶۱، یحیی شمشادیان به همراه یک تیم، با ۳ فروند هلیکوپتر در ارتفاع ۴۰۲ به سمت سومار حرکت کردند. شمشادیان و تیمش در این عملیات که به منظور دفاع و پشتیبانی از نیروهای زمینی طرح‌ریزی شده بود، در ابتدا موفق شدند با سرکوب پاتک تلفات سنگینی به ارتش عراق وارد کنند. در همان عملیات یحیی شمشادیان به همراه هم پروازش خلبان یدالله واعظی در ۱۴:۳۰ دقیقه بعد از ظهر پس از ساعت‌ها درگیری، در ارتفاع ۴۰۲ هدف شلیک مستقیم گلوله تانک قرار گرفتند. در اثر اصابت گلوله مستقیم تانک، یحیی شمشادیان در حالی که یک پایش قطع می‌شود بلافاصله جان خود را از دست می‌دهد. او با درجه سرلشگری در «گلزار شهدا» ی گورستان باغ فردوس کرمانشاه به خاک سپردند. پیاده‌نظام چترباز
پیاده‌نظام چترباز یک پیاده‌نظام بوده که به منظور انجام عملیات چتربازی و رزم در میدان نبرد در شرایط خاص توسط نیروی هوابرد کشورها آموزش و مورد استفاده قرار می‌گیرد. چتربازها می‌توانند در آب یا خشکی فرود بیایند. هواپیماها موظفند چتربازها را از ارتفاع ۲۵۰۰ تا ۳۰۰۰ متری رها کنند. نفرات می‌توانند به صورت مسلح یا بدون سلاح از هواپیما پرش نمایند. سلاح و تجهیزات قابل حمل توسط این نظامیان حداکثر می‌تواند تا ۵۰ کیلوگرم (۱۱۰ پوند) قابل افزایش باشد.http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Paratrooper&oldid=500940996 آئروسپاسیال آلوئت ۳
نیروهای هوابرد ایرلند بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۲۰۰۷ آلوئت ۳ را به کار می‌بردند. در این مدت زمان آلوئت ۳ تنها هلیکوپتر در این نیرو بود. نخستین دو فروند آلوئت ۳ در سال ۱۹۶۳ به ایرلند تحویل داده شد و سومین فروند در سال ۱۹۶۴ و ۵ فروند بعدی بین سال‌های ۱۹۷۲ و ۱۹۷۴ تحویل داده شدند. در فرودگاه بالدنل در تاریخ ۲۱ سپتامبر ۲۰۰۷ آلوئت ۳ از نیرویهای هوابرد ایرلند بازنشسته شد. در خلال ۴۴ سال خدمت موفقیت‌آمیز ناوگان آلووئت ۳ بیش از ۷۷۰۰۰ ساعت پرواز نمود. در کنار مأموریت‌های نظامی روتین این هلیکوپتر ۱۷۱۷ ماموریت جستجو و نجات را انجام داد و جان ۵۴۲ تن را نجات داده و ۲۸۸۲ پرواز آمبولانس هوایی را به انجام رساند. لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس
لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس (به انگلیسی: Lockheed C-130 Hercules) یک هواپیمای ترابری نظامی یا لجستیک با ۴ موتور توربوپراپ است که توسط شرکت لاکهید در سال ۱۹۵۴ ساخته شد و اکنون در شرکت لاکهید مارتین ساخته می‌شود. این هواپیما قابلیت استفاده از انواع باندها برای پرواز و فرود را دارد. سی - ۱۳۰ هرکولس علاوه بر حمل و نقل نظامی، توانایی انجام انواع مأموریت‌های مختلف، از جمله حمل هوابرد، جستجو و نجات، پشتیبانی تحقیقات علمی، شناسایی آب و هوا، سوخت‌گیری هوایی، گشت دریایی و آتش‌نشانی هوایی را دارد. سی -۱۳۰ مدتهاست که هواپیمای ترابری-تاکتیکی اصلی برای بسیاری از نیروهای نظامی در سراسر جهان است و بیش از ۴۰ مدل در انواع مختلف از سی- ۱۳۰ هرکولس در بیش از ۶۰ کشور جهان خدمت می‌کنند. ای‌جی‌ام-۱۱۴ هل‌فایر
هل‌فایر علاوه بر کاربرد اصلی خود یعنی نابودی تانک‌های دشمن علیه دیگر اهداف سطحی نیز قابل استفاده است. این موشک از توانایی حملات ضربتی دقیق برخوردار است و می‌توان آن را از روی سکوهای زمین‌پایه، دریاپایه و هواپایه شلیک نمود اما معمولاً بر روی بالگردهای جنگنده اصلی ارتش ایالات متحده آمریکا سوار می‌شوند و موشک هوابه‌زمین اصلی ارتش آمریکا و چندین ارتش دیگر دنیا در کلاس موشک‌های ۵۰ کیلویی است. ناوشکن هلیکوپتربر کلاس ایزومو
ناوشکن هلیکوپتربر کلاس ایزومو یک کلاس از کشتی است که طول آن 248.0 m (813.6 ft) می‌باشد. ام‌بی‌بی/کاوازاکی بی‌کی ۱۱۷
به‌دنبال خرید محصول مشترک دو کمپانی توسط کمپانی دایملر- بنز در نهایت این هواگرد بخشی از ایرباس هلیکوپترز یا هلیکوپتر ایرباس شد. در ۲۵ فوریه ۱۹۷۷، دایملر بنز و کاواساکی یک توافقنامه همکاری امضا کردند تا به کار مستقل خود توقف زده و طرح سرمایه‌گذاری مشترکی را برای تولید یک هلیکوپتر دو موتوره یا دوقلو و چند منظوره برای ارتقاء و ارائه یک هلیکوپتر جدید به پیش ببرند. آنچنانکه هزینه‌های این پروژه مشترک به‌طور مساوی بین دو کمپانی تقسیم شود، در این طراحی تولید بخشهایی از طرح بین دو کمپانی تقسیم شد. دایملر بنز از تخصص کمپانی خود در ارتقاء سیستم سخت روتور استفاده نمود که در ابتدا بیشتر برای پیشرفت سیستم‌های دینامیک هلیکوپترهای بو ۱۰۵ استفاده می‌کرد. در حالی که کاواساکی روی بدنه هلی‌کوپتر و عناصر ساختاری و اجزای مختلف آن متمرکز شد. در ۱۳ ژوئن ۱۹۷۹، نمونه اولیه این هلیکوپتر اوتوبرون یک پرواز آزمایشی در آلمان انجام داد. چند ماه بعد، نمونه اولیه کاواساکی نیز در استان گیفو ژاپن در ۱۰ اوت ۱۹۷۹ به پرواز آزمایشی پرداخت. به این ترتیب هر دو شرکت خط مونتاژ نهایی خود را ایجاد کردند.استفاده‌های این هلی‌کوپتر برای طیف متنوعی از عملیات‌ها به کار می‌رود، از قبیل آژانس مسافری هوایی، هلیکوپتر هواگرد ترابری نظامی و آمبولانس هوایی، هلیکوپتر نجات، و در دهه ۱۹۹۰ به خاطر محبوبیتش به یوروکوپتر ئی‌سی ۱۴۵ ارتقاء یافت. در حال حاضر یک فروند از این خانواده بالگرد در غالب آمبولانس هوایی HEMS در اورژانس پیش بیمارستانی دانشگاه علوم پزشکی گناباد مشغول فعالیت میباشد. بالابر
این بالابرها از ارتفاع ۳ متر تا ۳۰ متر، جهت کار در ارتفاعات مختلف تولید می‌گردد. این نوع بالابرها جهت استفاده در زمینه‌های ساخت و ساز، خدمات عمومی، شست‌وشو، تعمیرات، نگهداری، رنگ آمیزی، آزین بندی و… ساخته شده که برای استفاده آسان در فضاهای باریک مناسب است. ظرفیت بالا، سطح وسیع سکو، امکان کار همزمان چندین نفر، ارتفاع بسته شده کمتر و تکان خوردن کمتر در ارتفاع از مزیت‌های این نوع بالابر است. در میان انواع بالابرهای نفری شاید بتوان بالابر آکاردئونی را ایمن‌ترین نوع آن دانست. بالابرهای سیار قیچی می‌تواند خودکششی، قابل یدک یا قابل جابجایی توسط نفر باشند. انواعی که مجهز به موتور دیزل یا موتور بنزینی هستند جهت کار در مکانهایی با سطوح ناهموار و انواع دارای موتور الکتریکی جهت کار در فضاهای داخلی مناسب هستند. ظرفیت سبد این دستگاه‌ها از ۲۳۰ کیلوگرم تا ۲۰۰۰ کیلوگرم متغیر است. جهت دسترسی به ارتفاعات مختلف از ۱۰ متر به بالا، در هر مکانی که تعمیر، نگهداری و خدمات نیاز باشد، قابل استفاده است. حرکت بازوهای (بوم) این مدل بالابرها به شکل مکانیزم پانتوگراف بوده و طراحی ساده‌ای دارد. این نوع بالابرها نیز دارای انواع خود محرک (دیزلی، برقی، هیبریدی) یا قابل نصب بر روی خودرو و نیز قابل یدک بوده و دسترسی افقی از ۵ متر به بالا را ایجاد می‌نمایند. ظرفیت این بالابرها از ۲۰۰ کیلوگرم به بالا متغیر است. آئروسپاسیال آلوئت ۲
آلوئت ۲ در تاریخ ۳ ژوئیهٔ ۱۹۵۶ با نجات یک کوهنورد که در ارتفاع ۴۰۰۰ متری دچار ایست قبلی شده بود نخستین هلیکوپتری بود که عملیات نجات کوهستانی انجام می‌داد. در تاریخ ۳ ژانویه ۱۹۵۷ آلوئت ۲ برای نجات سرنشینان سیکورسکی-۵۸ که سقوط کرده بود فراخوانده شد. هلیکوپتر سیکورسکی-۵۸ خود در حال انجام عملیات جستجو برای کوهنوردان گمشده، ژان ونساندن و فرانسوا آنری در کوه مون بلان بود. پاور پاراشوت
ارتفاع خوب جهت مشاهده مناظر معمولآ بین ۵۰۰ و ۱۵۰۰ فوت (۱۵۰–۵۰۰ متر) می‌باشد. این وسیله مجهز به مخزن سوخت استاندارد ۵ یا ۱۰ گالنی (۲۰ الی ۴۰ لیتر) که می‌تواند یک پرواز ۳ ساعته ارائه دهد. این وسیله پرنده تقریباً در بین هواپیماهای فوق سبک قیمت مناسب تری دارد. حدود قیمت آن در ایران با موتور ۳۷ اسب بخار تقریبآ ۴۰ میلیون تومان و مونتاژ اروپایی آن ۱۲۰ میلیون تومان با موتور ۷۲ اسب بخار می‌باشد. میل -۲۴
خلبانان شوروی به این هلیکوپتر لقب «تانک پرنده» را داده‌اند. لقبی که به قدرت آتش فوق‌العاده بالا، و استقامت و حفاظت زرهی مناسب این هلیکوپتر اشاره دارد. مدل‌های صادراتی میل-۲۴ از قابلیت‌های کمتری نسبت به مدل‌های مورد استفاده شوروی و هم‌پیمانان نزدیک شوروی برخوردارند. مدل‌های "میل-۲۵" و "میل-۳۵" نسخه‌های صادراتی آن است. سپکت جگوار
حداکثر سرعت این هواپیما در سطح دریا ۱۳۵۰ کیلومتر بر ساعت و در ارتفاع ۱۱ هزارمتری ۱۵۹۳ کیلومتر بر ساعت است. جگوار قادر است در ۱ دقیقه و ۳۰ ثانیه به ارتفاع ۹۱۴۵ متری (۳۰ هزار پایی) برسد و سقف پرواز خدمتی آن ۱۴ هزار متر از سطح دریاست. فطرس (پهپاد)
قابل توجه‌ترین خصوصیت اندازه این پهپاد جدید با تعداد بیشتری موشک که می‌تواند حمل کند و ۳۰ ساعت مداومت پروازی در مقایسه با پیشرفته‌ترین فناوری هواپیماهای بدون سرنشین امروز است. ارتفاع پرواز این پهپاد ۲۵۰۰۰ پا تخمین زده می‌شود. کاربرد این پهپاد در درجه اول برای مأموریت نظارت بوده و برای مبارزه با حملات نیست. بخش ناشناخته این پهپاد راهبرد هدایت آن است، که به جز حالت خلبان خودکار صرفاً هدایت توسط یک ایستگاه یا فناوری سامانه موقعیت‌یاب جهانی مانند هارون ۱ برای زمان جنگ غیرممکن است. مالکیت هوایی
فضای بالای خشکی و آب‌های سرزمینی هر کشور شامل قوانین مالکیت هوایی می‌شوند. ارتفاع بالاتر از ۵۰۰ پا (۱۵۲/۵ متر) در املاک شخصی و تمام مناطق عمومی شامل قوانین مالکیت هوایی می‌شود. بر اساس معاهده هواپیمایی کشوری بین‌المللی پرواز بعضی از هواپیمای مسافربری در کشورهای عضو سازمان ملل متحد نیاز به مجوز از پیش صادر شده ندارد. در آمریکا به "ماموریت‌های نظامی برای مالکیت هوایی"، "اخطار مالکیت هوایی" گفته می‌شد که در سال ۲۰۱۱ به " اخطار کنترل هوافضا" تغییر نام داد. هم‌اکنون بخش بزرگی از "ماموریت‌های نظامی برای اخطار کنترل هوافضا" در آمریکا توسط گارد ملی هوایی به وسیله جت‌های جنگنده مک‌دانل داگلاس اف-۱۵ ایگل و جنرال داینامیکس اف-۱۶ فایتینگ فالکن انجام می‌شود. سانحه سقوط هلیکوپتر کالاباساس ۲۰۲۰
این برخورد باعث آتش‌سوزی ۱.۴ جریب فرنگی (۱۰۰۰ متر مربع) شد که به دلیل وجود منیزیم (که با اکسیژن و آب به سرعت واکنش می‌دهد) خاموش کردن آن دشوار بود. آتش نشانان سازمان آتش نشانی لس آنجلس در محل حاضر شدند و آتش را تا ساعت ۱۰:۳۰ خاموش کردند. بقایای سقوط در زمین‌های شیب‌دار بر روی زمینی که وسعت آن بین ۵۰۰ تا ۶۰۰ فوت (۱۵۰ تا ۱۸۰ متر) تخمین زده می‌شود، پراکنده شد. آتش نشانان به محل رفتند و امدادگران از یک هلیکوپتر به محل حادثه رفتند اما نتوانستند بازمانده‌ای را پیدا کنند. همه ۹ سرنشین هلیکوپتر در این سقوط کشته شدند. بر اساس معاینات اداره پزشکی قانونی لس آنجلس، همه ۹ سرنشین بر اثر ضربه شدید جان خود را از دست دادند. هیدروکوپتر
هیدروکوپترها عموماً وسایل نقلیه کوچک با کمتر از ۲۰ فوت طول و وزن کمتر از ۲۰۰۰ کیلوگرم هستند. انرژی حرکتی آن توسط یک پروانه هواپیمای ثابت، همانند قایق هوایی تأمین می‌شود. اگرچه پیشرانه آنها با قایقهای هوایی یکسان است، اما سرعت آنها بسیار کم است. آنها معمولاً زیر ۱۲ گره حرکت می‌کنند در حالی که قایق‌های هوایی معمولاً بیش از ۴۰ گره سرعت می‌گیرند. آنها از اسکی یا چرخ روی پانتون‌های خود استفاده می‌کنند تا علاوه بر حرکت روی آب، بر روی یخ، برف یا خشکی نیز حرکت کنند. این امر به آنها امکان می‌دهد تا از طریق زمینی مشابه هواناو حرکت کنند. فرودگاه هولتسفرد
فرودگاه هولتسفرد یک فرودگاه همگانی با کد یاتا HLF است که یک باند فرود بتن دارد و طول باند آن ۱۹۴۵ متر است. این فرودگاه در کشور سوئد قرار دارد و در ارتفاع ۱۱۱٫۵۵ متری از سطح دریا واقع شده‌است. فرودگاه بگومپت
فرودگاه بگومپت (به زبان بومی: బేగంపేట విమానాశ్రయము) یک فرودگاه نظامی و همگانی است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۳۲۳۱ متر است. این فرودگاه در کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۵۳۱ متری از سطح دریا واقع شده‌است. ایتان (هواپیما)
هواپیمای ایتان، ۵ تن وزن دارد و از هر پهپاد دیگری بزرگ‌تر بوده و طول بال‌های آن به درازای بال‌های بوئینگ ۷۳۷ است. وزارت امور خارجه اسرائیل ادعا کرده‌است هواپیمای بدون سرنشین ایتان قادر است تا در ارتفاعات بالا (حدود ۱۵ کیلومتر) پرواز کند و هدف قرار دادن آن توسط ضد موشک را دشوار خوانده‌است. فرودگاه نظامی هلیکوپتر لاو
فرودگاه نظامی هلیکوپتر لاو (به زبان بومی: Fort Rucker) یک فرودگاه نظامی با کد یاتا LOR است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۶۱۰ متر است. این فرودگاه در کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹۰ متری از سطح دریا واقع شده است. آئروسپاسیال غزال
از کاربردهای اصلی بال‌گرد غزال در هوانیروز فرانسه و برخی کشورهای دیگر استفاده در نقش هلیکوپتر جنگنده است. مدل ضدتانک این بال‌گرد یعنی "سا ۳۴۲ام" به موشک‌های ضدتانک هدایت سیمی هات (حداکثر ۴ عدد) مجهز شده و مدل پشتیبانی سبک هوایی آن با نام "سا ۳۴۱اف" هم به تیربار ۲۰ میلی‌متری مسلح شده‌است. در ماموریت‌های تهاجمی از سلاح‌های دیگری مثل راکتهای هوا به زمین و مسلسل‌ها و نارنجک‌اندازهای مختلف هم برای تسلیح غزال استفاده می‌شود. برخی از غزال‌ها حتی به موشک‌های ضدهوایی هم مجهز شده‌اند. در هوانیروز فرانسه از موشک میسترال، که در اصل یک موشک ضدهوایی دوش‌پرتاب ِ گرمایاب است، به عنوان یک سلاح ضدهوایی برای استفاده علیه بال‌گردها و هواپیماهای دشمن استفاده شده و عراقی‌ها هم در جنگ ایران و عراق اقدام به نصب موشک‌های روسی سام-۷ بر روی غزال‌های خود کردند تا این بال‌گرد در نبرد با کبراهای ایرانی شانس موفقیت بیشتری داشته باشد. همچنین مدل‌هایی از این بال‌گرد که برای مقاصد شناسایی استفاده می‌شوند با یک سامانه تصویربرداری فروسرخ تجهیز شده‌اند. این هلیکوپتر دیگر در خط مقدم ارتش فرانسه به عنوان بال‌گرد جنگنده استفاده نمی‌شود و هلیکوپتر تایگر، دیگر محصول شرکت یوروکوپتر، جای آن را در این نقش گرفته اما کماکان در نقش ترابری سبک به کار گرفته می‌شود. میل -۲۴
میل-۲۴ (نام‌گذاری ناتو: Hind) نوعی هلیکوپتر تهاجمی سنگین روسی است. میل-۲۴ علاوه بر آن‌که به چندین تیربار و جایگاه‌های حمل راکت و موشک مجهز است، ظرفیت حمل ۸ سرباز مسلح را هم داراست و در واقع یک هلیکوپتر ترابری نیز محسوب می‌شود و از این نظر قابل مقایسه با هیچ هلیکوپتر جنگنده دیگری نیست. این هلیکوپتر زره‌پوش دوموتوره در شرکت میل طراحی شده و از سال ۱۹۷۲ مورد استفاده اتحاد جماهیر شوروی و وارثان آن و بیش از ۳۰ کشور دیگر دنیا قرار گرفته‌است. مرز هوایی
هیچ توافق بین‌المللی در مورد حد عمودی مرز هوایی وجود ندارد (مرز فضای بیرونی که تابع قوانین و مرز هوایی ملی نیست). با پیشنهادهای مختلفی از حدود ۳۰ کیلومتر (۱۹ مایل) (بالاترین ارتفاع پرواز هواپیما و بالون) تا ۱۶۰ کیلومتر (۹۹ مایل) (پایین‌ترین حد ماهواره‌های پایدار پایین پرواز) شده‌است. فدراسیون بین‌المللی هوانوردی، خط کارمن را در ارتفاع ۱۰۰ کیلومتر (۶۲ مایل) به عنوان مرز بین جو و فضای بیرونی زمین فرض کرده‌است. در حالیکه آمریکا هر کسی را که در ارتفاع بالاتر از ۸۰ کیلومتر (۵۰ مایل پرواز) به عنوان فضانورد در نظر می‌گیرد. در واقع شاتل‌های فضایی در هنگام فرود بدون اینکه از پیش، از کشوری (مانند کانادا) درخواست مجوز کنند در بالاتر از ۸۰ کیلومتری (۵۰ مایلی) آن کشور پرواز می‌کنند. با این حال هر دو محدوده خط کارمن و تعریف آمریکا صرفاً معیارهای کاری و بدون هیچگونه مجوز قانونی واقعی بر سر مسائل مربوط به حاکمیت ملی هستند. میل-۸
میل-۸ (، نام‌گذاری ناتو:Hip) یک هلی‌کوپتر ترابری دو موتوره‌است که همچنین می‌تواند به عنوان یک هلی‌کوپتر تهاجمی هم به کار گرفته شود. میل-۸ یکی از هلیکوپترهایی است که بیشترین آمار تولید هلی‌کوپتر در سطح جهانی را داشته و در بیش از ۵۰ کشور مورد استفاده قرار می‌گیرد. کشور روسیه بزرگترین به کارگیرنده هلی‌کوپترهای مدل میل-۸/میل-۱۷ می‌باشد. میل-۱۷، هلیکوپتر تهاجمی میل-۲۴ و هلیکوپتر ناونشین میل-۱۴ هم بر اساس میل-۸ طراحی شده‌اند. لاکهید مارتین اف-۲۲ رپتور
اف-۲۲ دارای کابین شیشه‌ای خلبان با دستگاه‌های پرواز کاملاً دیجیتالی است. سامانه هاد تک‌رنگ این هواگرد، زاویه دید وسیعی را ارائه داده و به عنوان دستگاه هدایت پرواز اصلی عمل می‌کند؛ اطلاعات هم روی ال‌سی‌دیهای شش‌رنگ نمایش داده می‌شوند. ابزارهای اصلی هدایت پرواز این هواگرد، یک سکان جانبی حساس به نیرو و یک جفت اهرم است. در آغاز، نیروی هوایی ایالات متحده قصد داشت تا ابزارهای هدایت با ورودی مستقیم صدا را در هواگرد پیاده‌سازی کند، اما در نهایت از لحاظ فنی پرخطر تشخیص داده شده و کنار گذاشته‌شد. طول آسمانه تقریباً ۱۴۰ اینچ، عرض آن ۴۵ اینچ و ارتفاعش ۲۷ اینچ (۳۵۵، ۱۱۵ و ۶۹ سانتی‌متر) هستند و وزن آن ۳۶۰ پوند است. از آن‌جا که طرح اولیهٔ آسمانه به‌جای ۸۰۰ ساعت مورد نیاز، تنها ۳۳۱ ساعت وقت گرفت، این طرح بازطراحی شد. موشک آبی
رکورد فعلی برای بیشترین ارتفاع حاصل از موشک پرتاب آب و هوا ۲۷۲۳ پا (۸۳۰ متر) ، [۲۲] توسط دانشگاه کیپ تاون ، [۲۳] در ۲۶ اوت ۲۰۱۵ به دست آمده‌است، بیش از رکورد قبلی ۲۰۰۷ ۲۰۴۴ پا (۶۲۳ متر) توسط راکت‌های واتر ایالات متحده برگزار شد. [۲۴] این موشک همچنین به عنوان بخشی از تأیید مورد نیاز توسط قوانین مسابقه، یک دوربین فیلمبرداری با عنوان بارگذاری نیز داشت. [۲۵] سانحه سقوط هلیکوپتر کالاباساس ۲۰۲۰
کلانتر ویلانووا از مردم خواست دور بمانند، زیرا مردم به محله‌های مسکونی اطراف محل سقوط، آمده بودند و تجمع مانع از پاسخگویی شده بود. FAA به درخواست همسر برایانت، ونسا، یک منطقه پرواز ممنوع ۵ مایلی را در اطراف محل سقوط هواپیما تا ارتفاع ۵۰۰۰ پایی تعیین کرد تا از حریم خصوصی قربانیان محافظت کند. بازپرس پزشکی قانونی توانست ابتدا بقایای سه نفر از ۹ قربانی را یک شبه خارج کند. در پاسخ به تلاش‌ها برای دسترسی غیرمجاز در اولین عصر پس از تصادف، کلانتر ویلانووا معاونینی را مأمور گشت تا در زمین‌های ناهموار سوار بر اسب و وسایل نقلیه تمام زمینی به منظور ایجاد یک محیط امن و جلوگیری از دسترسی شکارچیان سوغات، گشت‌زنی کنند. بعداً گزارش شد که معاونان کلانتر شهرستان لس آنجلس عکس‌های گرافیکی غیرمجاز از صحنه تصادف گرفته و به اشتراک گذاشته بودند و کلانتر ویلانووا به آنها دستور داده بود که عکس‌ها را حذف کنند. حذف این عکس‌ها باعث شد که کمیسیون نظارت غیرنظامی کلانتر این سوال را مطرح کند که آیا این یک سرپوش است. روز بعد گزارش شد که لحظاتی قبل از سقوط هلیکوپتر به دامنه تپه، به خلبان گفته شد که "در سطح بسیار پایینی برای تعقیب پرواز" قرار دارد، چیزی که ظاهراً او درخواست کرده بود. این بدان معناست که ارتفاع هلیکوپتر خیلی پایین بوده که توسط کنترل ترافیک هوایی قابل ردیابی نیست، اما لزوماً به این معنی نیست که ارتفاع آن برای پرواز ایمن بسیار پایین است. راپیر (موشک)
هدایت موشک راپیر از طریق اپراتور با دوربین چشمی صورت می‌گیرد که البته مدل‌های پیشرفته‌تر آن از هدایت راداری استفاده می‌کنند. وزن این موشک ۴۵ کیلوگرم و طول آن ۲۳۲ سانتی‌متر و قطر موشک ۱۳۳ میلی‌متر است. سرعت موشک به ۲.۵ ماخ می‌رسد و برد مفید آن حداقل ۴۰۰ و حداکثر ۶۸۰۰ متر است و توانایی رسیدن به سقف ارتفاع سه هزار متری را دارد. شاهد ۲۸۵
شاهد ۲۸۵ در دو مدل "ای‌اچ۸۵-ای" و "ای‌اچ۸۵-سی" که به ترتیب نمونه‌های زمینی و دریایی این هلی‌کوپتر هستند طراحی و ساخته شده‌است. مدل ای‌اچ۸۵-ای این هلی‌کوپتر با دو لانچر (یک عدد در هر طرف) پرتاب‌کننده راکت‌های ۷۰ میلی‌متری هیدرا ۷۰ هر کدام به ظرفیت ۷ راکت و یک تیربار پی‌کا در دماغه هلی‌کوپتر در دو نمونه ثابت و دارای برجک چرخان تجهیز و مسلح شده‌است. همچنین بر بالای سقف این مدل یک دوربین الکترواپتیک/حرارتی نیز نصب گردیده‌است. برج نگار
یک باند هلی‌کوپتر به مساحت ۱۳۰ متر مربع در بالای برج قرار دارد. پایگاه نیروی هوایی حکیمپت
پایگاه نیروی هوایی حکیمپت یک فرودگاه نظامی است که یک باند فرود بتن و آسفالت دارد و طول باند آن ۲۲۵۰ متر است. این فرودگاه در شهر حیدرآباد کشور هند قرار دارد و در ارتفاع ۶۱۶ متری از سطح دریا واقع شده‌است. بالابر
این نوع بالابرها ترکیبی از بالابر مفصلی و بالابر تلسکوپی است که دسترسی از ۱۴ متر به بالا را امکان‌پذیر می‌سازند. این نوع از بالابر دارای دو نوع بازو (بوم) یکی با حرکت مفصل (پانتوگراف) مانند و دیگری با حرکت تلسکوپ مانند است. به همین جهت در مقایسه با انواع مفصلی یا تلسکوپی از قدرت مانور بسیار زیاد و نقاط کور کمتری برخوردار است و نیاز به اپراتور ماهر تر دارد. برخی از مدل‌های این دستگاه نیز دارای یک بازوی متحرک نهایی (Jib)، جهت دسترسی هرچه بیشتر به سطح افق بوده که قدرت مانور و سهولت استفاده را بسیار افزایش خواهد داد. این بالابرها نیز دارای انواع خودکششی (دیزلی، برقی، هیبریدی) یا قابل نصب بر روی خودرو و نیز قابل یدک هستند. ظرفیت این بالابرها از ۲۰۰ کیلوگرم به بالا متغیر است. بالگردگاه ارتشی هانچی
بالگردگاه ارتشی هانچی (به زبان بومی: Fort Rucker) یک فرودگاه نظامی با کد یاتا HEY است که یک باند فرود آسفالت دارد و طول باند آن ۱۴۲ متر است. این فرودگاه در شهر اوزارک، آلاباما کشور ایالات متحده آمریکا قرار دارد و در ارتفاع ۹۷ متری از سطح دریا واقع شده‌است. ان‌اچ‌اینداستریز ان‌اچ۹۰
«بالگرد حمل‌ونقل تاکتیکی» "(Tactical Transport Helicopter)" با نام مخفف "(تی‌تی‌اچ TTH)": وظیفه اصلی این بالگرد حمل‌ونقل سربازان و محموله‌های جنگی است. این بالگرد قدرت جابجایی ۲۰ سرباز با تجهیزات کامل یا حمل بیش از ۲۵۰۰ کیلوگرم بار در داخل کابین را دارد. انجام عملیات‌های هلی‌برن، جابجایی مجروحان (گنجایش ۱۲ برانکارد)، جنگ الکترونیک، حمل‌ونقل ویژه (VIP)، آموزش‌های هوایی، فرماندهی هوابرد و ماموریت‌های جستجو و نجات از دیگر قابلیت‌های این هلیکوپترهاست. پهپاد سیمرغ
پهپاد سیمرغ پهپادی ساخت ایران است که نوعِ مهندسی معکوس شدهٔ RQ-۱۷۰ می‌باشد و در تاریخ ۲۲ اردیبهشت ۹۳ توسط نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی رونمایی گردید. نیروی پیشران پهپاد سیمرغ از موتور «تی‌اف۳۴» جنرال الکتریک و سرعتِ آن ۸۰۰ الی ۹۷۰ کیلومتر در ساعت است. ارتفاع این پهپاد ۳ متر، طول بال‌ها در آن ۱۳ متر، و ارتفاع پروازی سیمرغ ۱۵۰۰۰ متری می‌باشد. همچنین برد این پهپاد به ۴۴۰۰ کیلومتر می‌رسد. هواپیمای جت
برخلاف هواپیماهای ملخی (موتور با پروانه در جلوی آن) هواپیماهای جت معمولاً قادرند در ارتفاع بین ۱۰٬۰۰۰ تا ۱۵٬۰۰۰ متر پرواز کنند. در این ارتفاع هواپیماهای جت دارای حداکثر کارایی در مسافت‌های طولانی است، و این در حالی است که هواپیماهای با موتورهای پره‌ای برای داشتن بهترین کارایی در ارتفاعی به مراتب کمتر از هواپیماهای جت مجبور به پرواز هستند. سقف پرواز
بیشتر هواپیماهای مسافربری تجاری دارای سقف خدماتی حدود 42000 فوت (13 کیلومتر ؛ 8.0 مایل) و برخی از جت های تجاری نیز حدود 51000 فوت (16 کیلومتر ؛ 9.7 مایل) هستند. هواپیمای مافوق صوت کنکورد (SST) قبل از کنار پذاشتن به طور معمول با سرعت 60000 فوت (18 کیلومتر ؛ 11 مایل) پرواز می کرد. بادپر
در سال ۱۸۵۳ نخستین بادپر با یک سرنشین به پرواز درآمد و تنها توانست درازای یک دره را پرواز کند. بادپرهای امروزی می‌توانند بسیار بیش‌تر از این مسافت پرواز کنند. در سال ۱۹۸۶ یک هواپیمای بی‌موتور توانست بر فراز کالیفرنیا تا ارتفاع ۱۱۵۰۰ متری از سطح زمین اوج بگیرد. نورثروپ وای‌اف-۲۳
سقف پرواز: ۱۹۸۰۰ متر کوادکوپتر
امروزه یکی از تفریحات پر طرفدار کواد کوپترهای تفریحی و حرفه‌ای تصویر برداری می‌باشند که از جذابیت بسیار بالایی برخوردار بوده و بازار بزرگی از محصولات رادیو کنترلی را در جهان به خود اختصاص داده‌است و امروزه مسابقات پهپادها هم در سراسر نقاط جهان برگزار می‌شود که در دو دستهٔ داخل ساختمان و ریس. وجود دارد و شرکت کنندگان می‌توانند در این دو دسته به رقابت بپردازند که این شاخه ای بسیار پر هزینه است که در صورت سقوط امکان دارد هزینهٔ ساخت دوبارهٔ کل کواد را به همراه داشته باشد. کوادکوپترها همانند انواع دیگر وسایل پرنده از ایجاد اختلاف فشار در اتمسفر پیرامون خود برای بلند شدن و حرکت در هوا استفاده می‌نمایند. همان‌طور که هلیکوپتر‌ها به کمک پره اصلی این اختلاف فشار را ایجاد می‌کنند و نیروی برآ ی خود را تأمین می‌کنند. در هلیکوپترها به دلیل وجود نیروی عمل و عکس‌العمل، پس از اینکه پره اصلی شروع به چرخش می‌کند با برخورد مولکول‌های هوا به این پره و وجود عکس‌العمل، یک نیرویی با جهت مخالف جهت چرخش پره به پره و در ادامه به شفت متصل به پره اعمال می‌شود (نیروی گشتاور) و باعث چرخش هلیکوپتر به دور خود می‌شود. حالا برای حل این مشکل از پره دم هلیکوپتر استفاده می‌شود تا نیرویی را تولید کند که مانع چرخش هلیکوپتر به دور خود شود. حال اگر هلیکوپتر به جای داشتن یک پره اصلی از دو پره اصلی که خلاف جهت یکدیگر بچرخند استفاده می‌نمود، به دلیل خنثی شدن دو نیروی گشتاور توسط یکدیگر، دیگر هلیکوپتر به دور خود نمی‌چرخید! مانند هلیکوپترهای شنوک. حال با توجه به توضیحات داده شده راحت‌تر می‌توان به ساختار کواد کوپترها اشاره نمود. سازمان اروپایی بهره‌برداری از ماهواره‌های هواشناسی
با بلندای پرواز نزدیک به ۸۱۷ کیلومتر، دستگاه‌های ویژه مت‌اپ-۱ به نسبت ماهواره زمین‌ثابت، می‌توانند جزئیات بسیار دقیق بیشتری دربار دمای هواکره و رطوبت دریافت کنند. سانحه سقوط هلیکوپتر کالاباساس ۲۰۲۰
اجازه ادامه در ساعت ۹:۳۲ صبح (۱۷:۳۲ یوتی‌سی) تحت VFR ویژه صادر شد، که خلبان را ملزم می‌کرد زیر ارتفاع ۲۵۰۰ فوت (۷۶۰ متر) بماند. هلیکوپتر به ارتفاع ۱۴۰۰ فوت (۴۳۰ متر) صعود کرد که زوبایان با ون نایس در ساعت ۹:۳۵ صبح (۱۷:۳۵ یوتی‌سی) آن را تأیید کرد. پس از عبور از حریم هوایی تحت کنترل باب هوپ، پرواز به سمت غرب چرخید و از آزادراه رونالد ریگان (SR 118) عبور کرد و به حریم هوایی کنترل شده فرودگاه ون نایس رفت. کنترل‌کننده‌های ون نایس کمی بعد چرخش به جنوب غربی به سمت آزادراه ونتورا (US 101) را در ساعت ۹:۳۹ صبح (۱۷:۳۹ یوتی‌سی) تأیید کردند. زوبایان سپس تأیید کرد که هنوز در شرایط پرواز VFR در ۱۵۰۰ فوت (۴۶ متر) است و انتقال به کنترل ترافیک هوایی کالیفرنیای جنوبی (SCT) را تصدیق کرد. دزفول (موشک)
ارتفاع موشک‌های بالستیک کوتاه برد در نهایت برد یعنی ۱۰۰۰ حدود ۲۰۰ کیلومتر (کمی کم یا بیش بستگی به پروفایل پرواز) دارد. بالگرد
همانند بسیاری از واژه‌های اروپایی، واژه هلیکوپتر نیز از زبان یونانی سرچشمه می‌گیرد. واژه هلیکوپتر کنونی، درواقع لهجهٔ انگلیسی از واژهٔ یونانی Helix-pteron است که واژهٔ هِلیکس به معنی «گَردان» و واژهٔ پِتِرون به معنی «بال» است. این وسیله را در افغانستان و تاجیکستان «چَرخبال» می‌نامند.