کرایسلر یوروپ طراحی چه ماشینهایی را برعهده داشته است؟
کرایسلر ۳۰۰
کرایسلر ۳۰۰ یک خودروی اندازه بزرگ لوکس موتور جلو-محور عقب است که توسط شرکت اف‌سی‌ای یواس (فیات کرایسلر امروزی، کرایسلر سابق) تولید شده و به فروش می‌رسد. این خودرو در نسل اول (مدل‌های سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۰) در دو نوع چهار در سدان و استیشن واگن، و در نسل دوم امروزی (مدل‌های سال ۲۰۱۱ تاکنون) تنها در نوع چهار در سدان تولید شده‌است. نسل دوم کرایسلر ۳۰۰ در بریتانیا و ایرلند با نام کرایسلر ۳۰۰سی، و در دیگر کشورهای اروپایی با نام لانچیا تما به فروش می‌رسد.
کرایسلر
کرایسلر یا استلانتیس آمریکای شمالی، یک شرکت خودروسازی است، که بازار عمده آن در ایالات متحده آمریکا و کانادا قرار دارد و مالک کنونی آن، شرکت استلانتیس می‌باشد. گروه کرایسلر در سال ۲۰۱۲ در رتبه ۱۲ از ، قرار گرفت. کرایسلر یوروپ
کرایسلر اروپا بخشی از شرکت خودروسازی آمریکایی کرایسلر بود. این شرکت از ادغام فرانسه، بریتانیا و اسپانیا شکل گرفت. کرایسلر یوروپ بین سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۷۹ فعالیت می‌کرد و بعد از آن پژو سیتروئن خریداری شد. جان الکان
وی در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۱ شرکت کرایسلر را خریداری کرد که در پی آن، شرکت‌های خودروسازی جیپ، دوج، رام و موپار را نیز به دست آورد. گروه فیات کرایسلر
در سال ۲۰۰۹ در پی ورشکستگی شرکت کرایسلر برای مدتی منحل شد. سپس در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۹ شرکت ایتالیایی فیات، اکثریت سهام کرایسلر را خریداری کرد. هم‌اکنون شرکت کرایسلر تحت مدیریت فیات، نه تنها در ایالات متحده، بلکه در کانادا و استرالیا نیز کارخانه تولیدی دارد. کارخانه‌های مونتاژ این شرکت نیز در بیشتر کشورهای صنعتی اروپایی دیده می‌شود، که دلیل آن استقبال زیاد از تولیدات این شرکت است.مهم‌ترین تحول در گروه خودروسازی کرایسلر را می‌توان ادغام این شرکت، با دایملر آگ دانست. این ادغام در سال ۱۹۹۸ میلادی انجام شد و در آغاز گفته می‌شد، که سهم آن دو شرکت، در سهام شرکت جدید دایملر-کرایسلر مساوی است، ولی به تدریج مشخص شد، که سهم کرایسلر در این مشارکت، بسیار کم و سهم دایملر بسیار زیاد است. خودروی توربینی کرایسلر
پس از آنکه در سال ۱۹۶۱ لین تاونسند، حسابدار سابق شرکت کرایسلر به‌عنوان رئیس این شرکت منصوب شد، کرایسلر نسل بعدی و سوم موتور توربینی خود را در ۲۸ فوریه رونمایی کرد؛ سی‌آر۲ای نخستین موتور توربینی کرایسلر بود که یک نام رسمی برای آن برگزیده شد. موتور سی‌آر۲ای، بر خلاف پیشینیان آزمایشی‌تر خود، با در نظر گرفتن هزینه‌ها و شیوه‌های تولید طراحی شده‌بود. در مهٔ ۱۹۶۰، در حالی که این موتور تحت توسعه بود، هیوبنر گفت که این موتور توربینی خودش به‌عنوان مبدل گشتاور خود عمل خواهد کرد، توانایی تولید نیرو را خواهد داشت، تأخیر در شتاب‌گیری آن معادل ۱٫۵ ثانیه (در مقایسه با ۹٫۰ ثانیه برای نسل پیشین) بوده و وزن آن نیز خواهد بود که نسبت به موتورهای پیستونی با اندازهٔ قابل مقایسه، کمتر است. کرایسلر وی‌آی‌پی
قبل از معرفی کرایسلر وی‌آی‌پی کرایسلر از این مدل رونمایی کرده بود این مدل در سال ۱۹۶۷ به عنوان برترین مدل در رده خود معرفی شد. Valiant VIP در هر دو نوع بدنه ۴ در سدان و استیشن واگن سافاری ارائه می‌شد. کرایسلر ناساو
این خودرو در کلاس خودرو سایز بزرگ قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به صورت خودکار است. کرایسلر
این شرکت در فاصله سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷ میلادی در مالکیت شرکت دایملر آلمان بود. در جریان این مشارکت، خودروهایی نیز به بازار عرضه شد، که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به خودرو مدل کرایسلر ۳۰۰ اشاره کرد. کرایسلر ویندزور
کرایسلر ویندزور (Chrysler Windsor) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۱۹۳۹ تا ۱۹۶۱ و ۱۹۶۱-۱۹۶۶ (فقط در کانادا) در ویندزور کشور کانادا تولید شده‌است. کرایسلر کنکورد
کرایسلر کنکورد یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۴در کانادا تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. سامانه جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت خودکار است. اینترنت در-خودرو
بر پایه تحقیقاتی که در سال ۲۰۱۳ انجام شده‌است، کلیه اتومبیل‌های تولید شده در قاره اروپا در این سال، به قابلیت اینترنت در-خودرو تجهیز شده بودند. نخستین بار، توسط شرکت کرایسلر مورد استفاده قرار گرفت. کرایسلر ۳۰۰
در اواخر سال ۲۰۱۴، نمونه‌ای از کرایسلر ۳۰۰ با تغییراتی در طراحی ظاهری برای مدل سال ۲۰۱۵ معرفی شد. کرایسلر ناساو
کرایسلر ناساو (Chrysler Nassau) نام یک اتومبیل مفهومی ساخت شرکت کرایسلر است. گروه فیات کرایسلر
در سال ۱۹۶۶ شرکت فیات کمک‌های فراوانی در جهت ساخت یک کارخانه ساخت خودرو به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی نمود، تا اینکه سرانجام این فعالیت‌ها به تأسیس شرکت خودروسازی آوتوواز انجامید. نخستین خودرو تولید شده توسط این شرکت، مشابه مدل فولکس قورباغه‌ای بود، که لادا نام گرفت. در سال ۱۹۸۰ نیز لادا ریوا توسط فیات طراحی و در کارخانجات آوتوواز تولید گردید. صنعت خودروسازی فرانسه
۱۹۶۹ - رنو ۱۲ معرفی شد. ۱۹۷۰- سیتروئن سیتروئن اس‌ام را معرفی کرد، یک کوپه بزرگ با سیستم تعلیق پنوماتیک، فرمان برقی، ترمزهای هیدرو پنوماتیک و فناوری موتور مازراتی. در این سال سیتروئن، سیتروئن جی‌اس جدید را معرفی کرد که به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. کرایسلر مدل جدید سالون پرچمدار ساخت فرانسه و طراحی بریتانیا را با نام کرایسلر ۱۸۰ معرفی کرد. کرایسلر ۳۰۰ام
کرایسلر ۳۰۰ام (Chrysler 300M) خودرویی است که در سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴در کانادا تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به صورت خودکار است. پژو
در سال ۱۹۷۸ شرکت پژو سیتروئن واحد اروپایی کرایسلر را به دلیل بحران‌های ایجادشده در این شرکت، از آن خود کرد. شرکت کرایسلر اروپا، بسیار فرسوده و دارای مدل‌های قدیمی بود و در واقع این سرمایه‌گذاری، مشکلات مالی بسیاری برای پژو سیتروئن ایجاد کرد. در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی، پژو برند تالبوت را احیا کرد، تا بتواند سودی از کرایسلر به دست آورد و بخش اروپایی آن را از ورشکستگی نجات داد. همه این سرمایه‌گذاری‌ها باعث شد شرکت پول بسیاری را خرج نماید و دچار مشکلات مالی شود. در سال ۱۹۸۳ مدل موفق پژو ۲۰۵ ارائه شد و بسیاری از هزینه‌های شرکت را پوشش داد. در ۱۹۹۰ با مدیریت جین مارتین فولز در پژوسیتروئن برای نخستین بار مشارکت این دو شرکت موفق عمل نمود.پژو در سال‌های ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۰ به‌طور مداوم در رالی معروف پاریس داکار قهرمان شد. فروش این شرکت در ایالات متحده با مدل‌های پژو ۴۰۵ و پژو ۵۰۵ به ۴٫۲۶۱ دستگاه در سال ۱۹۹۰ میلادی رسید و فروش ۲٫۲۴۰ دستگاه، در ژوئیه ۱۹۹۱ شرکت را پس از ۳۳ سال، به نقطه اوج خود رساند. همچنین پژو در سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ تأمین موتورهای مسابقات فرمول یک را عهده‌دار شد. خودروی عضلانی
با آغاز پیشرفت صنعت در آمریکا در ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ جوان‌های آمریکایی علاقه‌مند به خودرو آغاز به مسابقه شتاب در خیابان‌ها و درخواست اتومبیل پرقدرت تر از کمپانی‌ها شد. بعدها این مسابقات به صورت جهانی به نام drag race درآمد و با ساخت کرایسلر ۳۰۰ خودروی عضلانی متولد شد. کرایسلر سیگما
کرایسلر سیگما یک نسخه از میتسوبیشی گالانت است که از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۷ توسط کرایسلر استرالیا واقع در آدلاید عرضه می‌شد. این خودرو علاوه بر کرایسلر استرالیا در میتسوبیشی موتورز استرالیا هم با تغییر نام به میتسوبیشی سیگما تولید می‌شد. تولید این خودرو در سال ۱۹۸۵ برای مدل سدان و در سال ۱۹۸۷ برای مدل استیشن متوقف شد و این خودرو جای خودرا به خودروی میتسوبیشی مگنا داد. کرایسلر لبارون
کرایسلر لبارون (Chrysler LeBaron) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۱۹۷۷ تا ۱۹۹۵ تولید شده‌است. کرایسلر تی‌سی بر اساس مازراتی
این خودرو در کلاس خودرو GT قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده وزن آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۴ دنده به دو صورت خودکار و دستی است. کرایسلر
والتر در ۵ ژوئن ۱۹۲۵ میلادی، پس از تغییر ساختار شرکت مکس‌ول اتومبیل، شرکت خودروسازی کرایسلر را تأسیس کرد. نخستین مدل کرایسلر با نام پلیموث ولیانت، در سال ۱۹۲۸ میلادی به بازار عرضه شد. کرایسلر ۳۰۰
خودروی ۳۰۰ در نمایشگاه بین‌المللی خودروی نیویورک ۲۰۰۳ به عنوان یک خودروی مفهومی طراحی شده توسط بروک براون معرفی شد و تولید آن در ژانویه ۲۰۰۴ برای مدل سال ۲۰۰۵ کلید خورد. کرایسلر ۳۰۰ بر اساس تفسیر مدرنی از طراحی خودروی کرایسلر سی-۳۰۰ طراحی شد. خصوصیات طراحی این خودرو شامل جلوپنجرهٔ بزرگ، درب موتور طویل و حد سقف کوتاه بود که از خصوصیات بارز مدل‌های قدیمی بودند. در طراحی ۳۰۰، عناصر زیادی از جمله تزئینات داخلی از جنس کروم و پوشش لاک لاکپشت بر روی فرمان و دسته‌دنده، از خودروی مفهومی کرایسلر کرونوس به عاریت گرفته شده‌بود. دوج سری ۵۰
دوج سری ۵۰ () که بعداً به رنو سری۵۰ معروف شد ، خودروهای سبک تجاری بودند که توسط شرکت کرایسلر اروپا و بعدا توسط رنو تراکس در سالهای ۱۹۷۹ تا ۱۹۹۳ در انگلیس تولید شدند. گروه فیات کرایسلر
پس از آنیلی، ریاست فیات به ویتوریو والتا رسید. نخستین خودروی تولید شده پس از ریاست وی، فیات ۴ اچ‌پی بود. این مدل نیز از خودروهای طراحی شده توسط کارل بنز، ساخته شد. پس از پایان جنگ، فیات با مدیریت ویتوریو والتا کار خود را ادامه داد و همچنین آغاز به پژوهش برای استراتژی‌های جدید نمود. در سال‌های بعد نیز با تولیدات جدید خود بسیار مشهور گردید و به قطب صنعتی و اقتصادی در ایتالیا تبدیل شد. لوتوس کارز
بخش دیگر از فعالیت‌های لوتوس، ارائه مشاوره به شرکت‌های دیگر خودروسازی، در زمینه مهندسی می‌باشد. در اوایل سال ۱۹۸۷ حدود ۴۰۰ نفر در بخش تحقیق و توسعه لوتوس کار می‌کردند و لوتوس توانست قراردادهای مهمی را با شرکت‌های خودروسازی بزرگ نظیر کرایسلر، تویوتا، آستین روور و ولوو به امضا برساند. یورو ان‌سی‌ای‌پی
یورو اِن‌سی‌اِی‌پی که مخفف عبارت انگلیسی European New Car Assessment Programme به معنی برنامه ارزیابی خودروهای جدیدی اروپایی می‌باشد، برنامه ارزیابی عملکرد ایمنی خودروهایی می‌باشد که در قاره اروپا تولید یا مورد استفاده قرار می‌گیرند. این برنامه از سال ۱۹۹۷ کار خود را در بروکسل بلژیک و با پشتیبانی آزمایشگاه تحقیقات ترابری که زیر نظر وزارت ترابری بریتانیا انجام فعالیت می‌کرد، آغاز کرد. این برنامه را اغلب کشورهای اتحادیه اروپا پشتیبانی می‌کنند و نتایج بررسی‌های آن مورد تأیید بوده است. گروه فیات کرایسلر
شرکت اف‌پی‌تی در سال ۲۰۰۵ از مشارکت انتفاعی شرکت‌های فیات و جنرال موتورز راه‌اندازی شد و در سال ۲۰۱۱ کلیه سهام آن توسط فیات خریداری شد. این شرکت از سال ۲۰۱۲ به‌عنوان شرکت تابعه صنایع فیات به فعالیت خود ادامه می‌دهد. شرکت اف‌پی‌تی هم‌اکنون دارای ۱۰ کارخانه در ۹ کشور اروپایی می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت نیز در شهر تورین، ایتالیا قرار دارد. طراحی صنعتی
طراحِ صنعتی آلمانی لوئیجی کولانی (Luigi Colani) نیز بواسطۀ خودروهایی که برای خودروسازان متعددی از جمله: فیات، آلفا رومئو، لانچیا، فولکس واگن و ب‌ام‌و طراحی می‌کرد، و همچنین به دلیل رویکرد غیرمعمول خود در طراحی صنعتی برای عموم شناخته شده بود. فعالیت‌های او حوزه‌های متعددی از وسایل معمول خانگی، اسباب و اثاثیه و مبلمان گرفته تا کامیون‌ها، پوشاک همسان (Uniform) و کل اتاق‌ها را در بر می‌گیرد. گرند پیانوی (Grand Piano) خلق‌شده توسط کولانی با نام تجاری «"پگاسوس"» (Pegasus)، توسط شرکتِ پیانوی شیمل (Schimmel) تولید و فروخته می‌شود. خودروی توربینی کرایسلر
شرکت کرایسلر از فوریه ۱۹۶۲ ناوگان خودروهای توربینی خود را طی سفری به‌دور آمریکای شمالی، اروپا و مکزیک در معرض دید و استفادهٔ عموم گذاشت. در طول این سفر از ۹۰ شهر بازدید شد، ۱۴٬۰۰۰ نفر سوار خودروهای توربینی شدند و میلیون‌ها نفر دیگر نیز این خودروها را مشاهده کردند. برنامهٔ توربین نسل سوم در همان ماه در نمایشگاه خودروی شیکاگو در سال ۱۹۶۲، و همزمان با نمایش ناوگان خودروهای توربینی توسط کرایسلر به پایان رسید. کمی پیش از برگزاری نمایشگاه، کرایسلر اعلام کرد که نسل چهارم موتور توربینی عرضه خواهد شد و قرار است بر روی تعداد محدود ۵۰ تا ۷۵ دستگاه خودرو نصب شده و این خودروها در اواخر سال ۱۹۶۳ به‌صورت رایگان به مردم اجاره داده‌شوند؛ این تصمیم عمدتاً بر اساس واکنش مشتاقانهٔ عمومی نسبت به سفری که پیشتر برای نمایش و استفادهٔ عمومی انجام شده‌بود، اتخاذ شد. لامبورگینی پی۱۴۰
در اواخر دهه ۱۹۸۰، لامبورگینی برنامه‌هایی را برای جایگزینی کانتاچ و جالپا کهنه‌کار انجام داد. در حالی که توسعه مدل پرچمدار با موتور وی۱۲ این شرکت از قبل آغاز شده بود، کار برای شروع توسعه مدل جدید پایه آغاز شد. کار طراحی مدل جدید بار دیگر با طراح مشهور ایتالیایی مارچلو گاندینی که قبلاً از نزدیک با لامبورگینی کار کرده بود، بسته شد. لامبورگینی پی۱۴۰ از یک موتور کاملاً جدید ۴٫۰ لیتری وی۱۰ همراه با داشبورد ارگونومیک و استفاده گسترده از آلومینیوم در ساخت لامبورگینی استفاده کرد. خودرو. توسعه این مدل در دهه ۱۹۹۰ ادامه یافت تا اینکه مالک وقت شرکت کرایسلر در نهایت تصمیم گرفت که این مدل نمی‌تواند هزینه‌های توسعه خود را توجیه کند و علاقه زیادی را در بین مشتریان به خود جلب کند به دلیل ادامه بحران نفت خلیج فارس در دهه ۱۹۹۰ که منجر به سقوط شد. در فروش خودروهای اسپرت با کارایی بالا. این مدل در مراحل پایانی توسعه خود کنار گذاشته شد اما بعداً، همان موتور و گیربکس مورد استفاده در پی۱۴۰ در کانسپت Calà طراحی شده توسط Giugiaro که در نمایشگاه خودروی ژنو ۱۹۹۵ معرفی شد. نیسان
در اوایل دهه ۱۹۹۰ نیسان خودروی میکرا را تولید کرد، که طراحی زیبایی داشت و سه سال بعد به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. کرایسلر ام‌ای چهار-دوازده
کرایسلر ام‌ای چهار-دوازده (Chrysler ME Four-Twelve) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال ۲۰۰۷ تولید شد. کرایسلر ام‌ای چهار-دوازده
این خودرو در کلاس خودرو اسپورت قرار گرفته و طراحی آن خودروهای موتور وسط عقب-محور عقب بوده است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۷ دنده به صورت خودکار است. کرایسلر ۲۰۰سی ای‌وی
این خودرو در کلاس خودرو سایز متوسط قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی است. تالبوت تاگورا
قیمت تاگورا با مدل‌های رده بالا پژو ۵۰۵ و پایین سیتروئن سی‌ایکس همخوانی داشت، در حالی که در زیر پژو ۶۰۴ شکاف می‌خورد. قیمت آن نیز با رنو ۲۰/۳۰ و فورد گرانادا قابل مقایسه بود. تعداد تاگورا در آلمان ۲۰٬۰۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ عدد بود. در طی پانزده ماه اول وجود ماشین، در سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۱، ۱۶۱۶۹ عدد تالبوت تاگورا صرفاً تولید شد. که تنها یک چهارم از پیش‌بینی‌های اولیه کرایسلر بود. فروش حتی برای این سطح تولید ناکافی بود و حجم آن در سال ۱۹۸۲ بیش از ۸۰ درصد کاهش یافته‌است. در سال ۱۹۸۳، آمار فروش باعث شد پی‌اس‌ای این مدل را به کلی لغو کند. با قطع شدن تاگورا، فقط در حدود ۲۰٬۰۰۰ ساخته شده بود. در مقایسه، بیش از ۱۱۶٬۰۰۰ دستگاه پژو ۵۰۵ و ۷۴۰۰۰ سیتروئن سی‌ایکس تنها در سال ۱۹۸۱ ساخته شده‌اند. گروه فیات کرایسلر
جیپ، شرکت خودروسازی آمریکایی است، که زیرمجموعه‌ای از گروه کرایسلر می‌باشد، که خود شرکت تابعهای از شرکت خودروسازی فیات به‌شمار می‌آید. از ژانویه ۲۰۱۴ در پی راه‌اندازی گروه فیات کرایسلر اتومبیلز، جیپ نیز به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از این گروه خودروسازی، فعالیت می‌نماید. چری اتومبیل
در سال ۲۰۰۷ میلادی چری، یک قراداد سرمایه‌گذاری مشترک (Joint Venture) با شرکت کوروس (Qoros) امضا نمود. کوروس که خود نیز یک خودروساز چینی به حساب می‌آمد، تولید نمونه‌های سواری با کیفیت مناسب و با به‌کارگیری قطعات شرکت‌های خارجی را برعهده داشت. ۵۰ درصد سهم کوروس نیز در اختیار هلدینگ کنون قرار داشت که مقر اصلی آن در سنگاپور واقع شده. این نخستین همکاری مشترک در تاریخچه شرکت چری به حساب می‌آمد که تاکنون نیز ادامه داشته‌است. ار محصولات چری در این سال‌های می‌توان به نمونه‌هایی مانند چری A15 (سدان شهری بر پایه نسل دوم فولکس‌واگن گلف) که با نام کووین (Cowin) نیز شناخته می‌شد، چری ایستر (Easter بر پایه شورولت اپیکا یا توسکا)، QQ6 و QQ اشاره کرد. کرایسلر
شرکت کرایسلر در ابتدای کار خود، سه کلاس خودرو به بازار عرضه کرد، که در کلاس اول خودروهای ارزان قیمت قرار داشتند و در کلاس‌های بعدی خودروی با قیمت متوسط و سپس خودروهای گران قیمت بودند. کرایسلر ویندزور
این خودرو در کلاس خودرو سایز بزرگ قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده است. کرایسلر پاسیفیکا
کرایسلر پاسیفیکا (Chrysler Pacifica) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷ در ویندزور و کانادا تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو، خودرو محور جلو، خودرو چهار چرخ محرک بوده است. گروه فیات کرایسلر
دوج، شرکت خودروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۰۰ توسط برادران دوج تأسیس شد. این شرکت امروزه از زیرمجموعه‌های شرکت خودروسازی کرایسلر به‌شمار می‌آید. شرکت دوج هم‌اکنون تولیدکننده خودروهای مینی‌ون و اس‌یووی است. دفتر مرکزی این شرکت در شهر آبرن هیلز، میشیگان قرار دارد. پس از خریداری شرکت کرایسلر، توسط شرکت فیات، دوج نیز به فیات واگذار گردید و در حال حاضر توسط این شرکت مدیریت می‌شود. سیمکا ۱۳۰۷
نکته جالب برای ایرانیان در مورد این خودرو استفاده از چراغهای عقب و جلو و فرمان و ادوات داشبورد این خودرو برای آخرین طرح پیکان به دلیل طراحی آن توسط Roy Axe طراح شرکت کرایسلر اروپا است. گروه فیات کرایسلر
خودرو فیات پاندا که در فیات طراحی شده بود، توانست جایزه خودرو سال ۲۰۰۴ اروپا را از آن خود کند. پس از آن فیات به تولید خودروهای تمام الکتریکی پرداخت. این شرکت در جریان بحران مالی جهانی سال ۲۰۰۸ با مشکلات زیادی مواجه و آسیب زیادی به عملکرد اقتصادی آن وارد شد. رئیس شرکت فیات از دولت این کشور خواست تا طرحی مشابه طرح حمایت ایالات متحده آمریکا از صنعت خودروسازی در نظر بگیرد، تا از این طریق شرکت فیات نیز همچون دیگر شرکت‌های خودروسازی جهان تحت پوشش حمایت‌های مالی دولت قرار گیرد. در پی این بحران، جان الکان نوه دختری جیانی آنیلی که هم‌اکنون رییس هیئت مدیره و مالک انتخابی فیات می‌باشد، در آن روزها، در منصب رئیس شرکت خودروسازی فیات ایتالیا گفت: شرکت‌های خودروسازی در جهان برای غلبه بر پیامدهای بحران اقتصادی جهانی مجبور به ادغام شدن در یکدیگر خواهند شد. به طوری که همه این شرکت‌ها تحت پوشش شش شرکت بزرگ خودروسازی قرار خواهند گرفت. سرجیو مارکیونه، مدیر عامل اجرایی شرکت نیز معتقد است؛ فقط شرکت‌هایی در بخش خودروسازی قادر به ادامه حیات خواهند بود که بتوانند هر سال بیش از ۵٫۵ میلیون دستگاه خودرو تولید کنند. گروه فیات کرایسلر
اویکو، شرکت صنایع سنگین ایتالیایی است، که انواع کامیون، اتوبوس و موتور دیزل تولید می‌کند و کارخانه و دفتر مرکزی آن در شهر تورین ایتالیا قرار دارد. این شرکت سالیانه حدود ۲۰۰٫۰۰۰ دستگاه خودروی تجاری و ۴۶۰٫۰۰۰ موتور دیزلی تولید می‌کند. تا پایان سال مالی ۲۰۰۷ میلادی، این شرکت ۱۱٫۱۹۶ میلیون یورو از فروش محصولاتش بدست آورده بود. در حال حاضر ایوکو از شرکت‌های تابعه صنایع فیات است، که خود زیرمجموعه‌ای از فیات محسوب می‌شود. کرایسلر (شاخه)
کرایسلر شرکت خودروسازی آمریکایی است، که یکی از شاخه‌های گروه تولیدی کرایسلر ال ال سی می‌باشد. خودروی توربینی کرایسلر
از اکتبر ۱۹۶۳ تا اکتبر ۱۹۶۴ در مجموع ۵۰ دستگاه یکسان از خودروی توربینی ساخته‌شد. این خودروها همگی از نوع دو در کوپه با سقف سخت بوده و از ترمز هیدورلیکی از نوع هوا بر روی روغن و فرمان خودکار بهره‌مند بودند. این خودروهای از تعلیق جلوی مستقل با یک فنر مارپیچ برای هر چرخ در جلو برخوردار بودند که این سیستم تعلیق با سیستم مستقل میله پیچشی طولی در جلو، که در آن زمان جزو سیستم‌های استاندارد کرایسلر بود، متفاوت بودند (اگرچه در سیستم تعلیق عقب از فنرهای شمشی تولید انبوه استفاده شده‌بود). هر چهار چرخ این خودروها به ترمزهای کاسه‌ای با سیستم کمکی هیدرولیکی مجهز بودند. کرایسلر
یکی دیگر از خودروهای الکتریکی تولید شده به وسیله این شرکت خودروسازی ،کرایسلر ای‌وی می‌باشد، که می‌تواند با قدرت ذخیره شده در باتری خود، تا ۶۴ کیلومتر بدون وقفه، حرکت کند. جیپ نیز در سال ۲۰۰۸ اقدام به عرضه یک مدل خودرو هیبریدی کرد، که با عنوان جیپ ای‌وی به بازار عرضه شده‌است. کرایسلر
شرکت کرایسلر اکنون بیش از ۶۵ هزار کارمند در سراسر جهان داشته و دفتر مرکزی آن در دیترویت، میشیگان ایالات متحده آمریکا واقع شده‌است. کرایسلر اگزکیوتیو
کرایسلر اگزکیوتیو (Chrysler Executive) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۱۹۸۳–۱۹۸۶ در سنت‌لوئیس تولید شده‌است. گروه فیات کرایسلر
والتر در ۵ ژوئن ۱۹۲۵ میلادی، پس از تغییر ساختار شرکت مکس‌ول اتومبیل، شرکت خودروسازی کرایسلر را تأسیس کرد. اولین مدل کرایسلر با نام پلیموث ولیانت، در سال ۱۹۲۸ میلادی به بازار عرضه شد. کرایسلر وی‌آی‌پی
سری وی اف کرایسلر وی‌آی‌پی در ماه مه سال ۱۹۶۹ توسط کرایسلر معرفی شد ." این خودرو بزرگتر، گرانتر و لوکس تر از مدل قبلی بود. این خودرو فقط به صورت سدان ۴ در دردسترس بود. کرایسلر رویال (استرالیا)
کرایسلر رویال (استرالیا) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۴ در استرالیای جنوبی تولید شده‌است. کرایسلر
دوران جدید زندگی والتر در سال ۱۹۱۱ و زمانی‌که با «جیمز استورا» مدیر بانک آلکو و عضو هیئت رییسه جنرال موتورز آشنا شد، شروع گردید و او وارد عرصه صنعت خودروسازی شد. استورا از او خواست که پیشنهادهایی دربارهٔ تولیدات خودرویی ارائه کند. سپس ملاقاتی ترتیب داد، که والتر با چارلز نش، رئیس شرکت بیوک، که دنبال یک مدیر باهوش و قابل می‌گشت، دیدار کند. سیمکا-تالبوت هوریزون
کرایسلر هورایزن (Chrysler Horizon) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۱۹۷۷–۱۹۸۶ تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. رابرت ملویل (طراح خودرو)
از جمله خودروهایی که توسط وی طراحی شده یا او در روند طراحی آن‌ها نقش مهمی داشته‌است، می‌توان به خودروی مفهومی کادیلاک کانورژ، مک‌لارن ۶۵۰اس، مک‌لارن ۷۲۰اس و مک‌لارن پی۱ اشاره کرد. کرایسلر
در سال ۱۹۸۷ کرایسلر شرکت جیپ را، با قیمت ۲ میلیارد دلار خریداری نمود و از آن پس، جیپ به عنوان یکی از برندهای شرکت کرایسلر، تولید و ارائه می‌شود. کرایسلر ایمپریال
کرایسلر ایمپریال (Chrysler Imperial) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۱۹۲۶ – ۱۹۵۴ و ۱۹۹۰ – ۱۹۹۳ تولید شده‌است. کرایسلر ۳۰۰
تغییرات ایجاد شده در طراحی داخلی، شامل ادوات متمرکز از نوع "«سافت-تاچ»"، صفحه نمایش لمسی ۸٫۴ اینچی یوکانکت تاچ، کنسول میانی و قربیلک فرمان جدید و صندلی‌های چرمی به صورت استاندارد در تمام تیپ‌ها می‌شود. همچنین کیسه‌های هوای پرده‌ای و نصب‌شده بر روی صندلی‌ها از امکانات پایهٔ این نسل هستند. کرایسلر نیویورکر
طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب، خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده است. پژو اگزالت
این کانسپت، توسط تیم طراحی ژان پیر پلوی (مدیر طراحی گروه پی‌اس‌ای) و ژیل ویدال (مدیر سبک طراحی پژو) توسعه یافت. این خودرو نسبت به کانسپت‌های قبلی یعنی پژو اس‌آر۱، پژو اچ‌ایکس۱ و پژو اونیکس به روز رسانی‌های فراوانی دارد. بدنه این خودرو به سبک جدید سدان-کوپه طراحی شده‌است (که از این حیث، در مقایسه با خودروهایی نظیر مرسدس بنز سی‌ال‌ای، مرسدس بنز سی‌ال‌اس، آئودی ای۷، ب ام و سری ۴، ب‌ام‌و سری ۶، فولکس‌واگن پاسات سی‌سی و … قرار می‌گیرد). فرم بدنه ترکیبی از فولاد خام در جلو، که توسط هنرمند ورق کار فلز (از مجموعه Carrosserie Lecoq)، به صورت دستی فرم داده شده‌است و پارچه ای پرکارایی به نام «پوست کوسه» در عقب می‌باشد که با الهام از بیومیمتیک پوست کوسه ساخته شده‌است و ضریب درگ آیرودینامیکی ۰٫۶ را مهیا می‌سازد. جورج هیوبنر
هیوبنر به مهندس ارشد بخش پژوهش کرایسلر بدل شد و به توسعهٔ خودروهای تحقیقاتی مشغول شد. او در آنجا مسئول طراحی موتور توربین گازی بود و در سال ۱۹۵۵ به مقام مدیریت پژوهش دست یافت. او عهده‌دار طراحی نخستین موتور وی۸ با محفظه احتراق نیم‌کره‌ای برای خودروها بود. هیوبنر به‌عنوان یک مهندس پژوهش در شرکت کرایسلر در سال ۱۹۵۶ پروژهٔ نخستین سفر بین قاره‌ای با یک خودروی مجهز به توربین گازی را مدیریت کرد. اتومبیل مورد استفاده در این سفر به یکی از موتورهای توربین گازی طراحی‌شده توسط هیوبنر مجهز بود. برای این خودرو نام «کرایسلر توربین اسپشیال» برگزیده شد. کرایسلر وی‌آی‌پی
این خودرو به یک موتور ۵٫۲ لیتری ۸ سیلندر مجهز بود که نهایت سرعت این خودرو را به ۱۷۵ کیلومتر بر ساعت می‌رساند. جعبه دنده۳ سرعته اتوماتیک مسئول انتقال قدرت موتور این خودرو به چرخ‌ها می‌باشد. گروه فیات کرایسلر
این خودرو کاملاً الکتریکی بوده و در کلاس خودروهای اس‌یووی قرار گرفته‌است. این خودرو می‌تواند با سرعت بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ مایل در ساعت حرکت کند. یکی دیگر از خودروهای الکتریکی تولید شده به وسیله این شرکت خودروسازی ،کرایسلر ای‌وی می‌باشد، که می‌تواند با قدرت ذخیره شده در باتری خود، تا ۶۴ کیلومتر بدون وقفه، حرکت کند. جیپ نیز در سال ۲۰۰۸ اقدام به عرضه یک مدل خودرو هیبریدی کرد، که با عنوان جیپ ای‌وی به بازار عرضه شده‌است. خودروی توربینی کرایسلر
ساخت پنج دستگاه نخست از این خودرو در اوایل سال ۱۹۶۲ کامل شد و از آن‌ها به‌عنوان پیش‌نمونه برای یافتن و رفع اشکالات استفاده شد؛ هر یک از این پنج خودرو در رنگ بدنه، تجهیزات و لوازم داخلی و مواد تشکیل‌دهندهٔ سقف کمی با سایر خودروها متفاوت بود. نخستین اشکالات کشف شده از این پیش‌نمونه‌ها، شتاب‌گیری کند (که به وزن نسبتاً بالای بدنه‌های دست‌ساز ربط داده‌شد)، و لرزش که در نهایت مشخص شد که بخاطر آج تایرها بوده و بواسطهٔ نرم کار کردن غیرعادی موتور توربینی قابل تشخیص بود. کرایسلر ۳۰۰
تولید کرایسلر ۳۰۰ اس‌آرتی (یا اس‌آرتی-۸) در ایالات متحده از مدل سال ۲۰۱۵ متوقف شد، اما همچنان در استرالیا، نیوزلند و خاورمیانه به عنوان خودروی پلیس (کرایسلر انفورسر) به فروش می‌رسد. بر خلاف اطلاعیه‌های قبلی شرکت کرایسلر، خودروی ۳۰۰ اس‌آرتی همچنان در انواع فرمان راست و چپ در سراسر جهان به فروش می‌رسد. کرایسلر
این شرکت در سال ۱۹۲۵ توسط والتر کرایسلر در دیترویت، میشیگان تأسیس شد و هم‌اکنون، علاوه بر خودروهای کرایسلر، تولیدکنندهٔ خودروهای پرطرفدار جیپ و داج نیز می‌باشد. شرکت کرایسلر، به‌عنوان یکی از سه خودروساز بزرگ، در ایالات متحده آمریکا محسوب می‌شود. فیات
گروه صنعتی فیات در طول بیش از یک سده فعالیت، موفق به خریداری شرکت‌های بسیاری شد. فیات در سال ۱۹۶۸ لانچیا را به‌دست آورد، در ۱۹۶۹ فراری و در ۱۹۸۶ شرکت آلفا رومئو را از دولت ایتالیا خریداری نمود، در ۱۹۹۳ خودروسازی مازراتی را تصاحب کرد، در سال ۲۰۱۱ نیز به‌ترتیب کرایسلر، دوج و جیپ را به‌دست آورد. این شرکت، از طریق شرکت تابعه خود، صنایع فیات، نیز مالک ۸۹٫۹٪ درصد از سهام شرکت اویکو بود. از تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴ درپی تأسیس گروه فیات کرایسلر اتومبیلز، شرکت فیات و کرایسلر، به‌همراه کلیه شرکت‌های تابعه، زیرمجموعه و فرعی آن‌ها، زیر چتر این گروه خودروسازی، که توسط فیات مدیریت می‌شد، قرار گرفتند. سپس در ژانویه سال ۲۰۲۱ از ادغام پی‌اس‌ای و فیات‌کرایسلر، استلانتیس تأسیس گشت. کرایسلر
پس از مطرح شدن مسئله تولید خودروهای الکتریکی، این شرکت نیز اقدام به سرمایه‌گذاری در تولید خودروهای الکتریکی کرد. از جمله مدل‌های هیبریدی و الکتریکی تولید شده از سوی کرایسلر در فاصله ۱۰ سال گذشته، می‌توان به خودرو دوج ای‌وی اشاره کرد. تالبوت تاگورا
پس از تغییر نام مدل‌های کرایسلر اروپا به مارک تالبوت، سی۹ با تعمید تالبوت تاگورا و اولین دسته از اتومبیل‌ها در سال ۱۹۸۰ از کارخانه سابق سیمکا در پوسی خارج شد. در همان سال، پی‌اس‌ای تاگورا را در سالن اتومبیل در پاریس ارائه داد. پس از نمایش دست نشانده این مدل به مطبوعات در مراکش در مارس ۱۹۸۱، این خودرو در آوریل در فرانسه و در ماه مه در انگلستان به فروش رفت. تبلیغاتی در بیلبوردهای انگلیس به «تالبوت تاگورا جدید» افتخارآفرینی کرد. تجمل و تجدید تعریف مجدد. فرمان خودکار
شرکت کرایسلر در سال ۱۹۵۱ و در خودروی کرایسلر ایمپریال، اولین سامانهٔ فرمان خودکاری که در یک خودروی سواری تولید انبوه نصب می‌شد را تحت نام «هیدراگاید» ارائه کرد. این سیستم کرایسلر، بر اساس بعضی از اختراعات دیویس که امتیاز ثبت آن‌ها منقضی شده‌بود، ساخته شده‌بود. در سال ۱۹۵۲، جنرال موتورز مدلی با برند کادیلاک را معرفی نمود که سیستم فرمان خودکار مورد استفاده در آن بر پایهٔ کارهایی که دیویس حدود بیست سال قبل از آن برای این شرکت انجام داده‌بود، ساخته شده‌بود. جورج هیوبنر
کرایسلر در سال ۱۹۶۳ با همراهی هیوبنر به‌عنوان مدیر پژوهش، ۵۰ دستگاه خودروی توربینی آزمایشی را تولید کرد. آزمون‌هایی که در طول دو سال انجام شد نتایج قاطعی را در برنداشت و چندین مشکل نیز در این خودروها کشف شد. بزرگ‌ترین مانع بر سر راه تولید انبوه این خودرو مصرف سوخت بالای آن بود که برابر با بود. هیوبنر مدیریت پروژهٔ شش نسل از خودروهای توربینی آزمایشی را بر عهده داشت و دارای چهل اختراع ثبت شدهٔ مختلف در ارتباط با موتورهای توربینی بود. او که نویسندهٔ ۱۷ مقالهٔ مهندسی بود، در سال ۱۹۶۰ به ریاست انجمن مهندسی کرایسلر منصوب شد. او در سال ۱۹۶۲ بخاطر رهبری‌اش در توسعهٔ فناوری موتورهای توربینی جهت استفادهٔ محتمل از آن‌ها در خودروهای سواری توربینی با تولید انبوه، از سوی انجمن مهندسان مکانیک آمریکا مورد تقدیر قرار گرفت. کرایسلر نئون
این خودرو در کلاس خودرو کامپکت قرار گرفته، طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور جلو بوده‌است. کرایسلر نئون
کرایسلر نئون (Chrysler Neon) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۵ در ایالات متحده آمریکا و مکزیک تولید شده‌است. در آمریکا این اتومبیل زیر نام داج نئون عرضه میشد. خودروی توربینی کرایسلر
کرایسلر پژوهش‌های خود در زمینهٔ موتورهای توربینی را در اواخر دههٔ ۱۹۳۰، و عمدتاً به رهبری مهندس اجرایی، جورج هیوبنر، برای کاربرد این موتورها در هوانوردی آغاز کرد. پس از جنگ جهانی دوم، هیوبنر عضوی از گروهی از مهندسان بود که شروع به بررسی ایدهٔ تأمین نیروی یک خودرو با استفاده از یک توربین کردند. دیگر اعضای تیم تحقیقات پنهانی کرایسلر که بر روی توربین‌هایی برای اتومبیل‌ها کار می‌کردند، شامل مهندسان سابق، باد مان و سم بی. ویلیامز می‌شدند. این ایده آن‌ها را شیفتهٔ خود کرده‌بود؛ چرا که در مقایسه با همتایان پیستونی خود دارای قطعات متحرک کمتری بودند و همچنین می‌توانستند با انواع مختلفی از سوخت کار کنند. به گفتهٔ تاریخ‌نگار چارلز کی. هاید، کرایسلر در اواسط دههٔ ۱۹۵۰ «معیارهای تحقیق پیرامون توربین‌های گازی را مشخص کرد». (اگرچه جنرال موتورز و روور نیز پس از جنگ جهانی دوم خودروهای توربینی قابل استفاده‌ای ساخته‌بودند) کرایسلر ۳۰۰
در پاییز سال ۲۰۱۱، خودروی لانچیا تما (کرایسلر ۳۰۰ در اروپا) توسط مؤسسهٔ یورو ان‌سی‌ای‌پی (Euro NCAP) از حیث ایمنی مورد آزمایش قرار گرفت. کرایسلر
کرایسلر موفق شد، در سال‌های اولیه دهه ۱۹۶۰ میلادی وارد بازار اروپا شود. این شرکت تولیدات کلاس ارزان قیمت خود را، برای بازار اروپا استفاده نکرد و کلاس قیمت متوسط را وارد این بازار نمود. به هر حال، فناوری تولید خودرو در این شرکت بهبود پیدا کرد و با خرید برند جیپ به محبوبیت این شرکت اضافه شد. روتس ارو
روتس ارو نام یک خودرو بود که از سال ۱۹۶۶ تا سال ۱۹۷۹ توسط گروه روتس که سپس به گروه کرایسلر تغییر نام یافت ساخته می‌شد. در سال ۱۹۶۶ گروه ایران ناسیونال (ایران خودرو) ساخت خودرو هیلمن هانتر را توسط کیت سی کی دی آغاز کرد. خودرو پیکان (که همان ترجمه واژهٔ "Arrow" است) در مدل‌های مختلف ساخته شد و خودرو ملی ایران گردید. کرایسلر ۳۰۰ سری لتر
کرایسلر ۳۰۰_سری_لتر (Chrysler 300 letter series) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۷۰ تولید شده‌است. گروه فیات کرایسلر
سرجیو مارکیونه، مدیرعامل شرکت فیات در سال ۲۰۰۹ اعلام کرد این شرکت تمایل دارد بخش اروپایی جنرال موتورز، سومین غول خودروسازی جهان را خریداری کند. فیات که چندی پیش هم شرکت ورشکسته کرایسلر را تصاحب کرده بود، با این خرید قصد داشت یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های خودروسازی را ایجاد کند. در صورت تشکیل چنین شرکتی، میزان فروش آن به بیش از ۶ میلیون خودرو و درآمد آن نیز به بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار در سال می‌رسید. در اوایل سال ۲۰۱۱ میلادی شرکت خودروسازی فیات اعلام کرد بیش از ۵۰۰ هزار دستگاه از خودروهای این شرکت را به علت نقص فنی از بازار اروپا جمع‌آوری خواهد کرد. این ۵۰۰ هزار دستگاه خودرو معیوب شامل مدل‌های فیات گراند پونتو و گراند پونتو آبراس بود که قرار شد از بازار ایتالیا و سایر کشورهای اروپایی جمع‌آوری شود. گروه فیات کرایسلر
شرکت فیات در دهه ۱۹۶۰ به دنبال موفقیت‌های مکرر، مدل‌های فیات ۱۳۰۰، فیات ۱۵۰۰ و فیات ۱۸۰۰ را نیز عرضه کرد و با صادرات محصولاتش، به بازارهای جهانی راه یافت. از آنجا که شرکت فیات از ابتدا به صورت خانوادگی اداره می‌شد، در سال ۱۹۶۶ جیانی آنیلی نوه جووانی به ریاست شرکت برگزیده شد و راه پدربزرگش را ادامه داد. این شرکت طی چند سال یک مجموعه از خودروهای اقتصادی موفق مانند نوا ۵۰۰ و ۶۰۰ عرضه کرد. در طول یک دهه موفق، بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۹، تولید این شرکت از ۴۲۵٫۰۰۰ دستگاه، به ۱٫۷۵۱٫۴۰۰ خودرو افزایش یافت. در سال ۱۹۷۲ نیز با تولید خودرو مدل فیات ۱۲۷ به شهرت زیادی رسید. گروه فیات کرایسلر
کوماو، شرکت مهندسی ایتالیایی است، که در زمینه تولید تجهیزات خودکارسازی، روبات‌های صنعتی، ماشین‌ابزارها و سیستم‌های انتقال نیرو برای شرکت‌ها و برندهای زیرمجموعه گروه فیات فعالیت می‌نماید. شرکت کوماو در سال ۱۹۷۳ راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای ۱۵ کارخانه تولیدی و ۳ مرکز پژوهش و توسعه در ۱۳ کشور می‌باشد. گروه فیات کرایسلر
این شرکت در فاصله سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷ میلادی در مالکیت شرکت دایملر آلمان بود. در جریان این مشارکت، خودروهایی نیز به بازار عرضه شد، که از جمله مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به خودرو مدل کرایسلر ۳۰۰ اشاره کرد. این خودرو با فناوری شرکت دایملر یا شرکت مرسدس بنز ساخته شد و به دلیل قابلیت‌های متفاوت آن در مقایسه با دیگر تولیدات کرایسلر رکورد فروش این شرکت را شکست. کرایسلر
هم اکنون شرکت کرایسلر تحت مدیریت فیات، نه تنها در ایالات متحده، بلکه در کانادا و استرالیا نیز کارخانه تولیدی دارد. کارخانه‌های مونتاژ این شرکت نیز در بیشتر کشورهای صنعتی اروپایی دیده می‌شود، که دلیل آن استقبال زیاد از تولیدات این شرکت است.مهم‌ترین تحول در گروه خودروسازی کرایسلر را می‌توان ادغام این شرکت، با دایملر آگ دانست. این ادغام در سال ۱۹۹۸ میلادی انجام شد و در آغاز گفته می‌شد، که سهم آن دو شرکت، در سهام شرکت جدید دایملر-کرایسلر مساوی است؛ اما به تدریج مشخص شد، که سهم کرایسلر در این مشارکت، بسیار کم و سهم دایملر بسیار زیاد است. کرایسلر
والتر کرایسلر مؤسس شرکت خودروسازی کرایسلر، در جوانی تجاربی در زمینه ترابری ریلی و راه‌آهن آموخت و چندین سال در ایالت‌های غربی، برای راه‌آهن‌های مختلف، به عنوان مکانیک واگن، کار کرد و مهارت ویژه‌ای در تنظیمات دریچه سوخت داشت. کرایسلر ۱۸۰
کرایسلر ۱۸۰ (Chrysler ۱۸۰) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۲تولید شده‌است. طراحی آن خودروهای موتور جلو-محور عقب بوده طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۳ دنده به دو صورت خودکار و دستی است. طراحی صنعتی
تعدادی از طراحان صنعتی چنان تأثیر چشمگیری بر فرهنگ و زندگی روزمره گذاشته‌اند که آثار آن‌ها توسط مورخان علوم اجتماعی مستند شده است. آلوار آلتو (Alvar Aalto) که به عنوان یک معمار مشهور است، تعداد قابل توجهی از وسایل خانه مانند: صندلی، چهارپایه، چراغ، چرخ‌دستی-چای و گلدان را نیز طراحی کرده است. ریموند لووی (Raymond Loewy) یک طراح پرکار آمریکایی بود که طیف وسیعی از طرح‌ها شامل: لوگوهای شرکت‌های بزرگی چون رویال داچ شل (Shell)، اکسان (Exxon)، ترنس ورلد ایرلاینز (TWA) و بریتیش پترولیوم (BP) (مورد استفاده تا سال ۲۰۰۰ میلادی)؛ لوکوموتیو بخار کلاس اس۱ برای راه‌آهن پنسیلوانیا (PRR S1)، خودروی کوپۀ ۲-دَر استودبیکر استارلایت (Studebaker Starlight) [بعدها استودبیکر بولت نوز (Bullet Nose)]؛ و همچنین ریش‌تراش برقی شیک (Schick)، یخچال‌های الکترولوکس (Electrolux)، رادیوهای موج‌کوتاه، اجاق‌های فرانسوی له‌کروزه (Le Creuset)، و مجموعه‌ای کامل از مبلمان مدرن و بسیاری از موارد دیگر فقط جزئی از طرح‌های او هستند. گروه فیات کرایسلر
زاستاوا، شرکت خودروسازی و تجهیزات نظامی صربستانی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر کراگویواتس، قرار دارد. معروف‌ترین خودروی تولیدی این شرکت، مدل زاستاوا ۱۰ می‌باشد، که از مدل توسعه یافته فیات پونتو به‌شمار می‌رود. شرکت زاستاوا همچنین طیف گسترده‌ای از تجهیزات دفاعی و سلاح‌های نظامی را نیز تولید و عرضه می‌نمود، که در سال ۲۰۱۱ پس از خریداری بخش تولید خودروی زاستاوا توسط شرکت فیات، بخش تسلیحات آن، تفکیک شد. این شرکت در حال حاضر از زیرمجموعه‌های فیات به‌شمار می‌رود. تالبوت تاگورا
کرایسلر اروپا توسعه تاگورا را در سال ۱۹۷۶ و تحت نام کد پایه سی۹ با هدف جایگزینی سری‌های ناموفق کرایسلر ۱۸۰ آغاز کرد. با رعایت همان الگوی توسعه همانند مدلهای کرایسلر هوریزون و سیمکا ۱۳۰۷، مسئولیت توسعه فنی تاگورا در فرانسه باقی ماند، در حالی که این استایل در مرکز طراحی کرایسلر در انگلستان ابداع شد. یک پیشنهاد اولیه برای نامگذاری این خودرو سیمکا ۲۰۰۰ بود. سیتروئن سی۳ پیکاسو
نسخهٔ بازطراحی‌شدهٔ این خودرو در نمایشگاه خودروی پاریس ۲۰۱۲ در تاریخ ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۲ معرفی شد و در ماه نوامبر در اروپا در دسترس خریداران قرار گرفت. تمام مدل‌های خودروی سیتروئن سی۳ پیکاسو دارای ترمز ضد قفل (ABS)، توزیع نیروی ترمز الکترونیکی (EBD)، قفل کودک، قفل مرکزی کنترل از راه دور، و دو کیسهٔ هوا برای سرنشینان جلو هستند. سیستم کنترل پایداری الکترونیکی (ESC)، که پیشتر به عنوان یک گزینهٔ انتخابی قابل سفارش بود، اکنون در تمام مدل‌ها به‌طور استاندارد موجود است. این خودرو تنها در نوع ۵ نفره ساخته می‌شود، اما تمام نسخه‌های آن دارای قابلیت خوابیدن صندلی‌های عقب هستند که این کار ظرفیت فضای قسمت بار خودرو را از یا ، با احتساب یک محفظهٔ مخفی برای قرار دادن طاقچهٔ عقب، حداکثر تا میزان افزایش می‌دهد. در تیپ اکسکلوسیو، برای فضای بیشتر بار، قابلیت خوابیدن صندلی سرنشین جلو نیز ارائه شده‌است. همچنین در داخل کابین تمامی مدل‌های خودرو از پارچهٔ بافته‌شدهٔ «میسترال مکسی تیلور» برای تودوزی استفاده شده‌است. طبق گفتهٔ شرکت سیتروئن، برترین مهندسین و طراحان اروپایی، از جمله دوناتو کوکو و ژان-پی‌یر پلوئه در طراحی این خودرو نقش داشته‌اند. کرایسلر ۳۰۰
تغییراتی که در طراحی نمای خارجی کرایسلر ۳۰۰ رخ داده‌است، شامل ورق‌کاری بازبینی‌شده، ستون‌های باریک‌تر، شیشه جلوی مایل‌تر، چراغ‌های جلو از نوع زنون اچ‌آی‌دی، چراغ‌های رانندگی در روز از نوع ال‌ئی‌دی در داخل چراغ‌های جلو، چراغ‌های عقب مجهز به لامپ ال‌ئی‌دی و برآمدگی بیشتر جلوپنجره همراه با آرم بروزرسانی‌شدهٔ کرایسلر می‌شوند. گزینه‌های قابل انتخاب در این مدل نیز سقف بازشوی پانوراما و رینگ‌های آلومینیومی پولیش‌کاری شده را شامل می‌شوند. کرایسلر آسپن
کرایسلر آسپن (Chrysler Aspen) نام یک اتومبیل ساخت شرکت کرایسلر است که در سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۰۹ در ایالات متحده آمریکا تولید شده‌است. طراحی آن موتور جلو، توزیع نیروی پیشران، خودرو چهار چرخ محرک بوده طول آن در حالت طبیعی و عرض آن در حالت طبیعی و ارتفاع آن در حالت طبیعی است. سیستم جعبه‌دندهٔ آن ۵ دنده به صورت خودکار است. گروه فیات کرایسلر
کوماو، شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که با سرمایه‌گذاری و مشارکت شرکت‌های فیات، پیرلی و بیانکی در سال ۱۹۵۵ راه‌اندازی شد. این شرکت در زمان حیات خود، تنها خودروهای دست‌ساز تولید نمود، که به‌عنوان نمونه می‌توان به: آتوبیانکی ای۱۱۲، آتوبیانکی ای۱۱۱، آتوبیانکی وای۱۰، آتوبیانکی بیانکیا و آتوبیانکی استلینا اشاره نمود. شرکت آتوبیانکی در سال ۱۹۹۵ در شرکت لانچیا، ادغام شد ولی کارخانه تولیدی آتوبیانکی همچنان برای شرکت فیات فعالیت می‌کند. کرایسلر ۳۰۰
در نمایشگاه بین‌المللی خودروی نیویورک ۲۰۱۱، یک تیپ لوکس با نام ۳۰۰سی سری اکزکیوتیو در کنار تیپ جدید ۳۰۰اس معرفی شد. مدل ۳۰۰اس که دارای خصوصیات اسپورت است، دارای جلوپنجره و کاسهٔ چراغ‌های جلو به رنگ مشکی بوده و از رینگ‌های ۲۰ اینچی آلومینیومی براق با پره‌هایی به رنگ مشکی بهره‌مند است. سیستم صوتی ساخت بیتس بای دکتر دره با ۱۰ بلندگو و پدال‌های تعویض دنده در پشت فرمان، از دیگر خصوصیات این مدل هستند. تیپ لوکس اکزکیوتیو، که از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۴ با نام لانچیا تما در اروپا به فروش رسید، دارای رودری‌ها و کنسول میانی پوشیده شده با چرم، گرم‌کن و خنک‌کننده برای تمام صندلی‌ها و جلوپنجره‌ای که پره‌های افقی و حاشیهٔ آن از کروم پوشیده شده‌اند، می‌باشد. گروه فیات کرایسلر
شرکت خودروسازی توفاش، از مشارکت گروه فیات و شرکت ترکیه‌ای کوچ هولدینگ راه‌اندازی شده‌است. در حال حاضر سهامداران اصلی شرکت توفاش عبارتند از: فیات با ۳۷٫۸٪ درصد، کوچ هولدینگ ۳۷٫۸٪ درصد. تاکنون خودروهایی نظیر فیات ۱۲۴ و فیات ۱۳۱ توسط توفاش در کشور ترکیه تولید شده‌است. موپار
شرکت موپار در سال ۱۹۲۹ توسط شرکت کرایسلر راه‌اندازی شد و در پی خریداری گروه کرایسلر توسط شرکت ایتالیایی فیات، سپس ادغام دو شرکت، همچنین سپس ادغام پی‌اس‌ای با فیات‌کرایسلر، هم‌اکنون متعلق به استلانتیس می‌باشد. گروه فیات کرایسلر
شرکت اسپانیایی سیات در سال ۱۹۵۰ با مشارکت دولت اسپانیا و شرکت فیات راه‌اندازی شد و تا سال ۱۹۸۱ شمار زیادی از مدل‌های فیات را با نام تجاری سیات به بازار خودروی اسپانیا عرضه نمود. در پی خروج فیات از این مشارکت، سیات قرارداد جدید خود را با گروه فولکس‌واگن منعقد کرد. در ۱۹۸۶ این خودروساز آلمانی اقدام به خریداری بخش اعظم سهام سیات کرد. از آن پس، سیات از زیرمجموعه‌های گروه فولکس‌واگن محسوب می‌شود. سیات تا سال ۱۹۹۸ همچنان به‌طور مقطعی با فیات مشارکت‌هایی در جهت طراحی و ساخت خودروهای نمود و آخرین همکاری دو شرکت، به تولید سیات ماربلا در ۱۹۹۸ بازمی‌گردد. صنعت خودروسازی فرانسه
۱۹۷۵ - سیمکا ۱۳۰۷ (که در بریتانیا با نام کرایسلر آلپاین فروخته می‌شد) معرفی شد و با استفاده از استایل بدنه هاچ بک و دیفرانسیل جلو به عنوان خودروی سال اروپا انتخاب شد. سیتروئن با ادغام در پژو از سقوط نجات یافت. تولید سیتروئن دی‌اس پس از ۲۰ سال و بیش از ۱٫۴ میلیون فروش در سراسر جهان متوقف شد. تالبوت تاگورا
نمونه اولیه "سی۹" یک مدل مدرن سالن بود که کمربند ایمنی کمتری داشت و ابعاد داخلی بزرگی نسبت به تاگورا ساخته شده بود. تیم طراحی انگلیس در ابتدا برخی از ویژگی‌های سبک را با الهام از سیتروئن اس‌ام پیشنهاد دادند، از جمله یک پانل شیشه ای جلوی چراغهای جلو برای قرار دادن شماره پلاک، جستجوی چرخهای جلویی و اسپات‌های عقب. با این حال، مدیریت کرایسلر در ایالات متحده این ویژگی‌ها را بیش از حد عجیب قلمداد می‌کرد، بنابراین طراحی "سی۹" معمولی تر شد: چرخ‌های جلو و عقب به شکل مربع خاموش شدند و اسپات‌ها گم شدند و پلاک در جلوی سپر جلوی آن قرار گرفت. مانند بیشتر اتومبیل‌ها برای برقراری تعادل بهتر در شباهت بلند، خط کمربندی بلندتر شد. در طول توسعه، "سی۹" همچنین چراغهای عمودی خود را به نفع افقی‌های "شیک تر" از دست داد. کرایسلر وی‌آی‌پی
این سری فیس لیفت مدل قبلی بود و در سال ۱۹۷۰ معرفی شد و جایگزین مدل وی‌اف شد. این خودرو از موتورهای ۳٫۷ لیتری و ۵٫۷ لیتری ۸ سیلندر بهره می‌برد این خودرو اولین اتومبیلی بود که از تجهیزات تهویه مطبوع بهره می‌برد.