از هواپیماها چه استفاده ای می شود؟
هواپیما
هواپیما یا طَیّارِه (به انگلیسی: airplane یا aeroplane) (حالت غیررسمی: plane)، هواگرد ثابت‌بالی است که توسط موتور جت، ملخ یا موتور راکت به جلو رانده می‌شود. هواپیماها در ابعاد، اشکال و آرایش‌های مختلف بال ظاهر می‌شوند. طیف وسیع کاربردهای هواپیما شامل این موارد است: تفریح، انتقال کالا و افراد، نظامی و تحقیقاتی. انتقال‌های هوانوردی تجاری در سراسر جهان سالانه بیش از چهار میلیارد مسافر را از طریق هواپیماهای مسافربری و بیش از ۲۰۰ میلیارد تن-کیلومتر محموله را سالانه جابجا کرده که کمتر از ۱ درصد از جابجایی محموله‌ها در سراسر جهان است. اکثر هواپیماها توسط خلبانی از اعضای خدمه به پرواز در می‌آید، اما برخی از هواپیماها همچون پهپادها به گونه‌ای طراحی شده‌اند که توسط کنترل از راه دور یا کامپیوتر به پرواز درآیند. حمل بار از راه هوا
از هواپیما برای ورود کالاهایی که معمولاً دارای حجم کم و سرعت در وصول کال مطرح است استفاده می‌شود زیرا هر چند که محصولات وارده از طریق هوا هزینه بسته‌بندی و بیمه کمتری را به خود اختصاص می‌دهند ولی کرایه حمل بار محدودیت استفاده از این طریق را به وجود آورده‌است به خصوص آنکه معمولاً کالاهای مشخصی برای حمل و نقل هوایی پذیرفته می‌شود. از طرف دیگر رعایت ضوابط پیش‌بینی شده در قرارداد بین‌المللی هواپیمایی کشوری برای دول عضو لازم‌الاجرا می‌باشد که مواردی از قرارداد مورد بحث در ارتباط با ورود کالا وسایل گمرکی ذیلاً درج می‌گردد.
هواپیما
در موتورهای توربوجت، ابتدا، هوا وارد کمپرسور شده و متراکم می‌گردد. اما چون این هوا با سرعت نسبتاً زیادی وارد موتور گردیده برای احتراق مناسب نیست و بیش‌تر سوخت مصرف شده، بدون اشتعال هدر می‌رود. به همین دلیل هوا به قسمت دیفیوزر یا همان کاهنده سرعت فرستاده می‌شود تا از سرعت آن کاسته شود. در دیفیوزر، ابتدا از سرعت هوا کاسته و بر دما و فشار آن افزوده می‌شود. سپس این هوای آماده برای احتراق، به اتاقک احتراق فرستاده می‌شود. در اتاقک احتراق یا Combaustion Chamber، هوا ابتدا وارد لوله احتراق گشته، با سوخت مخلوط شده سپس محترق می‌گردد. قسمتی از نیروی حاصله از این احتراق صرف گرداندن توربین شده و مابقی برای تولید نیروی رانش به کار می‌رود. گاهی در هواپیماهای توربوجت، بعد از شیپوره خروجی یا نازل، قسمتی به نام پس سوز (After Burner) قرار می‌دهند که بر نیروی محرکه می‌افزاید. کوادکوپتر
علاوه بر تصویربرداری هوایی امروز کوادکوپترها نقش بسیار پررنگی در صنعت دارند. پروژه هایی که در گذشته با خطرهای زیادی همراه بود و با صرف هزینه های هنگفت در مدت زمان طولانی انجام می شد امروزه با کمک کوادکوپتر ها به راحتی و با کمترین هزینه و بالاترین امنیت انجام می شود. امروزه یکی از کاربردهای در حال توسعه در زمینه کوادکوپتر ها و پهپادها استفاده بخش انرژی ی جمع‌آوری داده‌هایی است که برداشت آنها در گذشته بسیار سخت و حتی خطرناک بود. با وجود اینکه تکنولوژی و فناوری پرنده های بدون سرنشین (پهپاد) در حال توسعه روز افزون است، برای شرکت های فعال در زمینه منابع انرژی تجدید پذیر که کاهش هزینه و افزایش ایمنی هستند استفاده اصلی شات بسیار ضروری و کمک کننده است. با استفاده از هلی شات میتوان سرعت انجام کار برای بررسی دقیق خطوط انتقال انرژی را بسیار بالا برد و از طرفی هزینه نیروی انسانی و سایر تجهیزات را برای انجام کار بسیار کم کرد. همه اینها در حالی است که داده هایی که یک کواد کوپتر از بررسی خطوط انتقال انرژی می‌دهند بسیار با کیفیت است و به دلیل امکان بررسی آنلاین تصاویر امکان اصلاح داده ها و افزایش آنی کیفیت آنها به راحتی وجود دارد. با استفاده از تصاویر هلی شات پرسنل می‌توانند به سرعت سلامت خطوط انتقال انرژی را را بررسی کنند تا در صورت بروز مشکل در کمترین زمان آن را حل کرده تا حداقل آسیب به عملیات و پروژه برسد‌. این موضوع به ویژه برای بازرسی از نقاطی که به دلیل وجود ولتاژ قوی یا ارتفاع خطر زیادی دارد بسیار بسیار کمک کننده است. آتش‌نشانی هوایی
ایده هواپیماهای آتش‌نشان نیز به مانند ایده هواپیمای آب‌نشین به منظور کمک‌رسانی و اطفاء حریق در مناطقی مطرح شد که به شکل‌های گوناگون دسترسی به آن‌ها مشکل است. ایالات متحده آمریکا نخستین پیشگام در این زمینه بود و با بهره‌گیری از الگوی بمب‌های ناپالم که برای اولین بار در جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفته بود، به طراحی و ساخت "بمب‌های آبی" روی آوردند که بر روی محوطه دچار حریق شده پرتاب شود و باعث خاموش شدن آتش شود؛ ولی به دلیل عدم موفقیت این روش، گزینه دیگری مطرح شد که همانا استفاده از مخازن آب است که پس از پر شدن از آب یا مایعات ضد آتش، با استفاده از هواگرد بر روی محل آتش‌سوزی پاشیده می‌شود؛ که این روش موفقیت‌آمیز بوده و تا به امروز به عنوان روشی استاندارد برای اطفاء حریق هوایی به کار می‌رود. هواپیمای روز قیامت
این هواپیماها که به‌طور رسمی در ایالات متحده به عنوان مراکز عملیات هوایی ملی (NAOC) شناخته می‌شوند، به رهبران سیاسی و نظامی، این امکان را می‌دهد که فرمان صادر کرده و از آسمان، جنگ را مدیریت کنند. این هواپیماها همچنین دارای طیف وسیعی از مکانیسم‌های دفاعی، از جمله توانایی مقاومت در برابر پالس‌های الکترومغناطیسی هستند. خدمه این هواپیماها همچنین از نشانگرهای پرواز قدیمی و آنالوگ برای حرکت استفاده می‌کنند که کمتر در معرض حملات سایبری قرار گیرند. این هواپیماها، اگرچه از نظر فنی مخفی نیستند، اما به ندرت نامی از آن‌ها ذکر می‌شود. به عنوان مثال، نیروی هوایی ایالات متحده حتی مالکیت برخی از آن‌ها را به‌طور علنی تأیید نمی‌کند. این مراکز فرماندهی هوایی که از دهه ۱۹۷۰ ساخته شده‌اند، برای مدت‌ها، بهترین فرصت برای جان سالم به در بردن یک رئیس‌جمهور از کشورهای درگیر جنگ سرد، از یک جنگ هسته‌ای محسوب می‌شدند. عرشه پرواز
نوع دوم ناوهای هواپیمابر که ایالات متحده از آن استفاده نمی‌کند به گونه‌ای طراحی شده‌است که به منجنیق نیازی ندارد. در عوض دارای یک سکوی پرواز است. این نوع ناوها بیشتر هواپیماهای عمودپرواز VTOL یا STOVL (هواپیماهایی که به صورت عمود فرود می‌آیند و با طی مسافت کمی پرواز می‌کنند) را حمل می‌کند. هواپیما
هواپیما برای آنکه بتواند پرواز کند باید نیروی بالابرنده‌اش (lift) را بیشتر کند که این اتفاق با افزایش سرعت هواپیما می‌افتد. افزایش سرعت هواپیما توسط موتور آن است. هواپیماهای نخستین از موتورهای پیستونی استفاده می‌کردند که مکانیزمی همانند موتورهای خودرو داشت اما بعد از چند سال موتورهای جت تولید شدند و هم‌اکنون از آن‌ها در هواپیماها استفاده می‌شود. انواع موتورهای جت عبارتند از: صنایع هوایی قدس
از این هواپیما به عنوان آموزش مقدماتی، برای پیدا کردن مهارتهای لازم، برای هدایت پرنده‌های پیشرفته استفاده شود. همچنین به عنوان هدف، به منظور آموزش یگانهای پدافند نیز کاربرد دارد. پرده هوا
پرده‌های هوا اغلب جایی بکار می‌رود که در آن درها برای مقاصد کارکردی باید باز بماند؛ ازجمله در اسکله‌های بارگیری و ورودی‌های خودرو. می‌توان از آن‌ها به‌منظور بیرون نگه‌داشتن حشرات پرنده با ایجاد تلاطم شدید یا بیرون نگه‌داشتن هوای بیرونی و لذا کاهش نفوذ از طریق بازشو کمک گرفت. از طریق ترکیب هوای سرد با هوای گرمی که با پرده هوا گرم شده‌است می‌توان از جریان هوای سرد جلوگیری کرد. پرده‌های هوای گرم معمولاً زمانی که برای یک فضا به گرمای مکمل نیاز باشد و همچنین برای کاهش سنجه باد-سرما از میان بازشو در اقلیم‌های سرد، بکار می‌رود. کاربردهای دیگر عبارتند از ورودی مشتریان، آشیانه هواپیماها، درهای بار کشتی، هدایت از طریق پنجره‌ها، درب رستوران‌ها یا درهای دریافت کالا از کشتی. پرده‌های هوای غیر گرم اغلب توأم با ذخیره‌سازی سرما و سردخانه‌ها بکار می‌رود. پرس هیدرولیک
پرس هیدرولیک به‌طور گسترده ای در صنایع مختلف استفاده می‌شود. این یک نوع ماشین است که مایع (به‌طور عمده روغن هیدرولیک به عنوان اصلی) را به عنوان محیط کاری کار می‌برد و برای انتقال انرژی برای تحقق فرآیندهای مختلف استفاده می‌شود. در زمینه صنعت حمل و نقل هوایی نیز نقش مهمی ایفا کرده‌است، عمدتا برای ساخت هواپیما، موتور برای مقاومت بارهای متناوب و بار متمرکز از قطعات اصلی و قطعات مهم است. مانند چارچوب بدن هواپیما، پرتو، دنده فرود، مفاصل، موتور در صفحه، شفت، برگ، حلقه‌ها و دیگر جعل، فشار دادن و تشکیل. هواپیما
در سال‌های اخیر توجه به هواپیماهایی که آلودگی صوتی کمتری ایجاد می‌کنند بیشتر است. به خصوص در مناطق شهری‌ای که ترافیک هوایی زیادی دارد این مسئله به عنوان یک نگرانی عمده پیگیری می‌شود. تعداد محدودی از شرکت‌های سازندهٔ هواپیماهای بزرگ در جهان وجود دارد. با این حال، فرایند ساخت یک هواپیما به صورتی است که ده‌ها یا صدها کمپانی بزرگ و کوچک دیگر نیز در آن شرکت دارند. برای مثال یک شرکت می‌تواند تولید ارابه‌های فرود را برعهده بگیرد در حالی که یکی دیگر مسئول رادار آن است؛ و تولید قطعات مختلف محدود به شهر یا حتی کشور خاصی نیست به‌طوری‌که در مورد کمپانی‌های هواپیمایی بزرگ این قطعات می‌تواند از سراسر جهان تأمین شود. این قطعات بعد از سفارش و ساخت همگی به سمت شهری که خط مونتاژ اصلی هواپیما در آن قرار دارد فرستاده می‌شود. آئروسپاسیال کوروت
تعدادی از این کوروت‌ها به وسیلهٔ شرکت‌های هواپیمایی منطقه‌ای فرانسه از جمله ایر آلزاس، ایر آلپ، ایرشامپانی و تات خریداری شدند. استرلینگ ایرلاینز دانمارک نیز این هواپیما را خریداری نمود. یک فروند کوروت نیز به عنوان ترابری وی آی پی به وسیلهٔ نیروی هوایی کنگو به کار گرفته شد. از ژانویهٔ ۲۰۰۹ تعداد کمی کوروت هنوز در اروپا و آفریقا فعال هستند که از این تعداد یک فروند آن برای عکسبرداری هوایی به کار می‌رود. این کوروت در آزمایش سرعت بالای ت ژ و به کار رفت. صنایع ایرباس از پنج فروند کوروت از سال ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۹ برای ترابری داخلی بهره می‌برد. پهپاد
پهپادها هم‌اکنون به‌طور گسترده در زمینه‌های مخابرات، ناوبری جهانی، تحقیقات هواشناسی، جغرافیایی و جاسوسی به کار گرفته شده‌اند. آیرودینامیک
مهم‌ترین کاربرد آیرودینامیک در مهندسی هوافضا است. البته آیرودینامیک کاربردهای زیاد دیگری هم دارد. در مهندسی خودرو، از آیرودینامیک برای طراحی بدنهٔ خودرو استفاده می‌شود تا نیروی پسای خودرو کم شود. مهندسان سازه از آیرودینامیک برای تحلیل اثر هواکشسانی جریان باد بر سازه‌هایی مثل آسمان‌خراش‌ها یا پل‌ها یا برج‌ها استفاده می‌کنند. طراحی پره‌های توربین‌های گازی و بادیاز دیگر کاربردهای مهم آیرودینامیک در صنعت محسوب می‌شود. در ادامه برخی از این شاخه‌ها و کاربردها توضیح داده شده‌است: نظریه
آیا دربارهٔ هواپیماها یا کامپیوترها هم گفته می‌شود که این‌ها تنها مجموعه ای از نظریات علمی هستند؟ برنامه‌های به‌سازی آینده فناوری هواپیما
برنامه‌های به‌سازی آیندهٔ فناوری هواپیما (اف‌اِی‌تی‌ای FATE به معنی سرنوشت)، برنامه‌ای به منظور ایجاد و توسعهٔ فناوری‌های تازه در فنون پرواز است. این پروژه توسط آزمایشگاه تحقیقات نیروی هوایی (ایالات متحده آمریکا) (اِی‌اف‌آرال AFRL) و سازمان پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفتهٔ دفاعی آمریکا (دارپا DARPA) اجرا می‌شود. طراحی هواپیماهای ایکس ۳۹ برای استفادهٔ (اف‌اِی‌تی‌ای FATE) توسط نیروی هوایی ایالات متحده اختصاص بافته است. آواکس
هواپیماهای آواکس متعددی در کشورهای مختلف ساخته شده‌اند و در سال‌های اخیر هلیکوپترهای آواکس هم ساخته شده‌اند. این سیستم‌ها معمولاً بر روی بدنه یک هواپیمای مسافربری یا ترابری نصب می‌شوند هرچند هواپیماهایی هم وجود دارند که از ابتدا برای ایفای این نقش طراحی شده‌اند. حمله هواپیماهای بدون سرنشین
در وسایل نقلیه هوایی جنگی بدون سرنشین، یک حمله معمولاً شامل شلیک موشک یا رها کردن بمب در یک هدف می‌باشد. این هواپیمای بدون سرنشین ممکن است به سلاح‌هایی مانند بمب‌های هدایت شونده، بمب‌های خوشه‌ای، دستگاه‌های آتش‌نشانی، موشک‌های هوا به زمین، موشک‌های هوا به هوا، موشک‌های هدایت شونده ضد تانک یا انواع دیگر مهمات با هدایت دقیق، اتو کارون و مسلسل مجهز شود. از اواخر قرن گذشته، بیشتر حملات هواپیماهای بدون سرنشین توسط ارتش آمریکا در کشورهایی مانند افغانستان، پاکستان، سوریه، عراق، سومالی و یمن با استفاده از موشک‌های هوا به زمین انجام شده‌است. ملخ (هوانوردی)
ملخ یا پروانه در هواپیما وسیله‌ای هستنند که با نیروی چرخش ایجاد شده "ملخ" یا "پروانه" یا "پیش‌ران" توسط موتور رفت و برگشتی، توربوپراپ، موتور الکتریکی نیروی لیف و رانش خود را تأمین می‌کند. زاویه حمله ملخ هواپیما می‌تواند متغیر یا ثابت باشند. ملخ‌های هواپیماهای اولیه از چوب ساخته می‌شده است ولی در آینده از فلز برای ساخت ملخ استفاده شد با این وجود امروزه با فناوری نوین از کامپوزیت برای ساخت پروانه استفاده می‌شود. هواپیما
بیشتر هواپیماهای امروزی به‌ویژه هواپیماهای مسافری در این دسته جای دارند. منظور از بال ثابت آن است که بال هواپیما (بر خلاف هلیکوپتر) فقط در اثر پیش‌رانش نیروی برآر ایجاد می‌کند. اگرچه بال در بعضی هواپیماها برای جاگیری کمتر یا ملاحظات هواپویشی ممکن است باز و بسته شود ولی این‌گونه هواپیما را نیز دارای بال ثابت می‌شمارند چون باز و بسته شدن بال ایجاد نیروی برآر نمی‌کند. اتومبیل‌دزدی بزرگ: سن آندریاس
چندین دسته متفاوت از وسایل نقلیه وجود دارد که کاربردهای مختلفی دارند. وسایل نقلیه خارج از جاده در محیط‌های سخت عملکرد بهتری را ارئه می‌دهند، در حالی که اتومبیل‌های مسابقه‌ای عملکرد بهتری را بر روی جاده‌ها و خیابان دارند. جت‌ها سریع‌اند، اما به‌طور معمول به یک باند فرودگاه برای نشستن نیاز دارند. بالگردها می‌توانند تقریباً در همه جا بنشینند و کنترل کردن آن‌ها در هوا بسیار راحت‌تر است، اما کندتر هستند. در حالی که بازی‌های پیشین اتومبیل دزدی بزرگ تنها تعداد کمی هواپیما داشتند که دسترسی و پرواز با آن‌ها دشوار بود، "سن آندریاس" ۱۱ هواپیما و ۹ بالگرد دارد و آن‌ها را در مأموریت‌های بازی بسیار کامل‌تر ساخته‌است. هم چنین با یک چتر نجات امکان پریدن از هواپیما و چتربازی نیز وجود دارد. چندین قایق اضافه شده و این در حالی است که بسیاری از آن‌ها اصلاح شده‌اند. اویونیک
تولید، انتقال، ذخیره‌سازی و تبدیل انرژی در هواپیما توسط سامانه‌های الکتریکی انجام می‌شود. سامانه‌های الکتریکی از نظر سرویس‌دهی به دو گروه اصلی و اضطراری و از نظر ولتاژ الکتریکی به دو گروه AC و DC دسته‌بندی می‌شوند. نقش تأمین انرژی و توان مورد نیاز هواپیما را بر عهده دارند. منابع تأمین انرژی به دسته اصلی و اضطراری تقسیم می‌شوند. ژنراتورهای اصلی هواپیما برق سه فاز ۱۱۵/۲۰۰ VAC را در فرکانس ۴۰۰ هرتز را تولید می‌کنند. در صورت قطع توان ژنراتورهای اصلی، ژنراتورهای اضطراری که شامل واحد توان کمکی و باتری‌ها هستند، وظیفه تأمین انرژی هواپیما را برعهده دارند. برق جریان متناوب هواپیما در مواقع اضطراری از طریق ژنراتور APU تأمین می‌گردد. این ژنراتور می‌تواند در حین پرواز جایگزین یک یا هردوی ژنراتورهای موتورگرد (اصلی) شود. همچنین این ژنراتور در روی زمین هم در صورت نبودن منبع ولتاژ خارجی، برق هواپیما را تأمین می‌کند. برق DC هواپیما توسط دو باتری تأمین می‌شود که هر کدام از آن‌ها توان نامی ۲۳ آمپر ساعت دارند. این منابع تغذیه اصولاً برای موارد راه‌اندازی APU در پرواز و در روی زمین و تغذیه شبکه DC/AC اضطراری استفاده می‌شوند. هواگرد عمود پرواز/باند کوتاه
برخاست هواپیماها از کشتی‌ها، گاهی اوقات با کمک یک سطح شیب‌دار (پرش اسکی)، میزان نیروی رانش مورد نیاز برای بلند کردن هواپیما از زمین (در مقایسه با برخاست عمودی) را کاهش می‌دهد و در نتیجه، بار و بردی را که می‌توان برای یک رانش مشخص به‌دست آورد، افزایش می‌دهد. به‌عنوان مثال، هریر قادر به برخاست عمودی با ظرفیت کامل سلاح و سوخت نیست. از این رو هواپیماهای V/STOL معمولاً از باند فرود (در صورت وجود) استفاده می‌کنند؛ بنابراین، عملیات نشست و برخاست متعارف (CTOL) معمولاً به عملیات نشست و برخاست عمودی (VTOL) و عملیات برخاست کوتاه و نشست عمودی (STOVL) ترجیح داده می‌شود. هواپیمای دست‌ساز
هواپیمای دست‌ساز () نوعی از هواپیماها هستند که معمولاً برای اهداف غیرحرفه ای توسط افراد در منازل یا کارگاه های خانگی ساخته می شوند. بطور معمول این هواپیماها از روی طرح های پیش آماده و با استفاده از اجزای اسقاطی دیگر چیزها ساخته می شوند. برآکش
هواپیماهای مسافربری هم معمولاً به برآکش‌ها مجهز هستند. برآکش‌ها گاهی برای فرود آمدن از ارتفاع پرواز افقی استفاده می‌شود تا هواپیما را جهت فرود آمدن تا ارتفاع پایین‌تر بدون استفاده از سرعت، کمک کند. استفاده از آن‌ها محدود است، به‌طوری‌که جریان متلاطمی که در پشت آن‌ها ایجاد می‌شود صدا و لرزش قابل توجه‌ای را سبب می‌شود که امکان ناراحتی برای مسافران می‌باشد. برآکش‌ها به‌طور متفاوتی عمل می‌کنند تا کنترل چرخش را میسر سازند. در زمان نشستن اگر چه برآکش‌ها تقریباً همیشه در بیشترین حالت مؤثر برای کمک به کاهش سرعت هواپیما استفاده می‌شود. افزایش نیروی پسار توسط برآکش‌ها ایجاد می‌شود که به‌طور مستقیم بر روی ترمزها اثر می‌کند. به هر حال آنچه که در واقع بدست می‌آید برآکش‌ها باعث کاهش چشمگیر نیروی برآر می‌شوند از این رو وزن هواپیما از بال‌ها به ارابه فرود منتقل می‌گردد که به چرخ‌ها اجازه می‌دهد که به‌طور مکانیکی با کمترین تغییر در لغزیدن ترمز کنند. همچنین نیروی معکوس فشار موتور اغلب برای کمک به کاهش سرعت فرود استفاده می‌شود. برآکش‌ها در هواپیماهای با موتور پیستونی خنک‌شونده با هوا برای جلوگیری از صدمات ناشی از سرد شدن موتور مورد نیاز هستند. در فرود بدون برآکش‌ها سرعت هوا افزایش یافته و موتور در قدرت کم گرمای کمتری نسبت به حالت عادی ایجاد می‌کند. موتور ممکن است به سرعت سرد شده که باعث چسبندگی دریچه‌ها، ترک سیلندر یا مشکلات دیگر شود. برآکش‌ها با اجازه دادن به هواپیما برای اینکه با سرعت مطلوب فرود آید موقعیت را آرام می‌کنند در آن هنگام به موتور اجازه می‌دهد با تنظیمات قدرتی کار کند تا از سرد شدن سریع آن جلوگیری کند. (این بخصوص در موتورهای پیستونی توربوشارژ درست است، آنچه که دمای بالاتری نسبت به aspirated engine به‌طور عادی تولید می‌کند). زنان در هوانوردی
زنان از ابتدای سفرهای هوایی سبک‌تر و همچنین با توسعه هواپیماها، هلی کوپترها و سفرهای فضایی در حمل و نقل هوایی مشارکت داشته‌اند. به زنان خلبان «هواپیما» نیز گفته می‌شد. زنان از سال ۱۹۰۸ با هواپیماهای مجهز به هواپیما پرواز می‌کنند. با این حال، قبل از ۱۹۷۰، بیشتر آنها محدود به کار خصوصی یا نقش پشتیبانی در صنعت هواپیمایی بودند. هواپیمایی همچنین به زنان اجازه می‌داد «در سفرهای بی‌سابقه به تنهایی سفر کنند». زنانی که در زمینه‌های مختلف هواپیمایی موفق بوده‌اند به عنوان مربی برای زنان جوان تر خدمت کرده و به آنها در کارشان کمک می‌کنند. طی دو دهه اول پرواز با قدرت، خلبانان زن در حال شکستن رکوردهای سرعت، استقامت و ارتفاع بودند. آنها در مسابقات هوایی در برابر مردان رقابت می‌کردند و پیروز می‌شدند و زنان در هر قاره به جز قطب جنوب پرواز را شروع کرده بودند، در نمایش‌های هوایی، چتر نجات و حتی حمل و نقل مسافران شرکت می‌کردند. در طول جنگ جهانی دوم، زنان از هر قاره به تلاش‌های جنگی کمک می‌کردند و اگرچه پروازهای نظامی آنها بیشتر محدود بود، بسیاری از خلبانان زن با خدمات کمکی پرواز می‌کردند. در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰، زنان در درجه اول محدود به خدمت در زمینه‌های پشتیبانی مانند آموزش شبیه‌سازی پرواز ، کنترل ترافیک هوایی و به عنوان مهماندار پرواز بودند. از دهه ۱۹۷۰ زنان در بیشتر کشورها مجاز به شرکت در خدمت سربازی بودند. هواپیماهای نیروی دریایی
هواپیماهای مستقر در ناو () یک هواگرد است که به‌طور خاص برای استفاده دریایی طراحی شده‌است. پهپاد
از نظر کاربرد هم می‌توان پهپادها را در چهار دسته زیر قرارداد: از نظر مکانیزم پرواز نیز پهپادها را به صورت زیر دسته بندی کرده اند:پهپادها از لحاظ فناوری در چهار زمینه مورد بررسی قرار می‌گیرند:پلت‌فرم، محموله، مخابرات و ارتباطات، تجزیه و تحلیل اطلاعات. هواپیما
هواپیمای مسافربری (Airliner) به هواپیماهایی گفته می‌شود که برای ترابری مسافر و باربری هوایی استفاده می‌شوند. این هواپیماها توسط شرکت‌های هواپیمایی اداره می‌شوند و وزنی سنگین‌تر و ابعادی نسبتاً بزرگتر از هواپیماهای سبک و فوق سبک دارند. هواپیمای مسافربری جزو کارهای تجاری دسته‌بندی می‌شود. امروزه شرکت‌های زیادی هستند که هواپیمای مسافربری تولید می‌کنند که می‌توان شرکت‌های ایرباس، بوئینگ، بمباردیه و امبرائر را مثال زد که در رقابت عمده با یکدیگر هستند. ارتباطات هوانوردی
ارتباطات هوانوردی (انگلیسی:Aviation communication)به گفتگوی دو یا چند هواپیما اشاره دارد. هواپیما به گونه ایی طراحی شده‌است که به سختی می‌تواند چیزهایی را که فراتر از دید مستقیم در مقابل آن‌ها قرار دارد ببیند. به عنوان ایمنی، تمرکز اصلی در حمل و نقل هوایی روش‌های ارتباطی مانند رادیو بی‌سیم یک راه مؤثر برای هواپیما است که در مواقع ضروری با پرسنل ارتباط برقرار نمایند. هوانوردی یک صنعت بین‌المللی است و در نتیجه شامل چندین زبان می‌شود. با این حال سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری (ICAO) معتقد است که انگلیسی زبان رسمی هواپیمایی است. این صنعت بر این باورند که بعضی از خلبانان ممکن است روان و سلیس انگلیسی صحبت نکنند. از این رو خلبانان ملزم به شرکت در آزمون مهارت انگلیسی می‌باشند. بالگرد
بالگرد را در ردهٔ هواگردهای بال متحرک طبقه‌بندی کرده‌اند تا بتوان آن‌ها را از هواپیما (هواگردهای ثابت‌بال) متمایز کرد. بالگرد در دنیای امروز از مهم‌ترین و پراستفاده‌ترین وسایل ترابری به‌شمار می‌آید. این وسیله در سه محور می‌تواند حرکت کند. خلبان بالگرد باید از دو دست و دو پای خود برای خلبانی استفاده کند، که این کار نیاز به مهارت و قدرت تمرکز بالا دارد. هواپیما
موتورهای توربوپراپ، در حقیقت از نیروی ملخ برای تولید رانش استفاده می‌کنند و تنها وجه جت بودن آن‌ها تولید نیروی لازم برای این چرخش توسط موتور جت است. با اینکه گاز خروجی این موتورها نوعی جت است اما در حدود ۹۰ درصد از رانش توسط ملخ فراهم می‌شود. فرازیاب
آلتیمترهای راداری عموماً برای اندازه‌گیری ارتفاع بالای سطح زمین در هنگام فرود در هواپیماهای مسافربری و نظامی استفاده می‌شوند. این نوع از ارتفاع سنج‌ها همچنین بخشی از سیستم هشدار عدم برخورد با زمین را تشکیل می‌دهند که در مواقع لزوم به خلبان اخطار می‌دهد که هواپیما در ارتفاع خیلی پایین در حال حرکت است یا در مسیر حرکت آن تپه‌ای وجود دارد. تکنولوژی رادار همچنین این امکان را فراهم می‌آورد که هواپیماهای جنگنده بتوانند سطح زمین را دنبال کرده و در ارتفاع خیلی پایین پرواز کنند. جت دوموتوره
در صورتی که یک موتور هواپیما از کار بیفتد هواپیما برای رسیدن به نزدیک‌ترین فرودگاه باید برای مدت زمانی بتواند روی موتور دیگر خود تکیه کند (پرواز ایتاپس/الراپس نامیده می‌شود.). اگر هواپیما منطبق با استاندارد ایتاپس باشد نیروی رانش آن هیچ مشکلی نخواهد داشت و یک موتور معمولاً آن قدر نیرومند هست که به اسانی بتواند هواپیما را در آسمان نگهدارد. استاندارد ایتاپس از این نکته اطمینان حاصل می‌کند که تعمیر و نگهداری و طراحی به گونه ایست که از کار افتادن یک موتور نمی‌تواند سبب از کار افتادن موتور دیگر شود. موتورها و سیستم‌های مربوطه باید ذاتاً مستقل باشند و مستقلاً تعمیر و نگهداری شوند. اغلب به اشتباه گمان می‌رود که ایتاپس/الراپس فقط مربوط به پروازهای طولانی فرادریایی است، ولی مربوط به هر پروازی که بیشتر از مسافت معینی از یک فرودگاه اضطراری در دسترس باشد می‌شود. پروازهای فرادریایی نزدیک فرودگاه‌های اضطراری نیازی به استانداردهای ایتاپس/الراپس ندارند. آتش‌نشانی
ایده هواپیماهای آتش‌نشان نیز به مانند ایده هواپیمای آب‌نشین به منظور کمک رسانی و اطفاء حریق در مناطقی مطرح شد که به شکل‌های گوناگون دسترسی به آن‌ها مشکل است. ایالات متحده آمریکا نخستین پیشگام در این زمینه بود و با بهره‌گیری از الگوی بمب‌های ناپالم که برای اولین بار در جنگ جهانی دوم مورد استفاده قرار گرفته بود، به طراحی و ساخت "بمب‌های آبی" روی آوردند که بر روی محوطه دچار حریق شده پرتاب شود و باعث خاموش شدن آتش شود؛ ولی به دلیل عدم موفقیت این روش، گزینه دیگری مطرح شد که همانا استفاده از مخازن آب است که پس از پر شدن از آب یا مایعات ضد آتش، با استفاده از هواگرد بر روی محل آتش‌سوزی پاشیده می‌شود؛ که این روش موفقیت‌آمیز بوده و تا به امروز به عنوان روشی استاندارد برای اطفاء حریق هوایی به کار می‌رود. هواپیما
با وجود آن که موتورهای موشک در چندین هواپیما در میانه‌های سدهٔ بیستم استفاده شد اما امروزه در هواپیماها کاربرد زیادی ندارد و فقط در پروژه‌های نظامی از آن استفاده می‌شود. فرودگاه بین‌المللی مهرآباد
به گفته معاون هوانوردی سازمان هواپیمایی تا سال ۱۳۹۷، ۳۱۰ فروند هواپیما در ایران با متوسط عمر ۲۴ وجود دارد که ۱۵۰ فروند از آن‌ها (۴۸٫۳ درصد) آن فعال است. این یعنی ۵۱٫۸ درصد از هواپیماهای ایران زمین‌گیرند که عمدهٔ این هواپیماها در پارکینگ‌های حاشیه فرودگاه مهرآباد مستقرند. ناو هواپیمابر
ناو هواپیمابر (به انگلیسی: Aircraft carrier) یک کشتی جنگی است که برای حمل کردن و پوشش دادن هواپیما‌ها و بالگردهای جنگی  طراحی شده‌است و به عنوان یک فرودگاه شناور عمل می‌کند، و این‌گونه هواپیماها می‌توانند بدون سوخت‌گیری و توقف، عملیات در مسافت‌های دور را انجام دهند. این قابلیت باعث می‌شود نیاز به پایگاه های هوایی کمتر شود چون یک ناوهواپیمابر می‌تواند نقش یک پایگاه متحرک را ایفا کند. ناوهای هواپیمابر آمریکا قادر هستند ۱۵ سال بدون توقف حرکت کنند. هواپیما
واژهٔ هواپیما توسط فرهنگستان ایران در زمان رضاشاه پهلوی ساخته‌شد و در ایران و دیگر کشورهای فارسی‌زبان رایج گردید. این واژه از ترکیب دو واژه هوا و پیما که از ریشه پیمایش یا پیمودن مشتق‌شده تشکیل می‌شود. پیش از ساختن واژهٔ هواپیما، در زمان قاجار واژه عربی «طَیّاره» بکار گرفته می‌شد که با واژه «طیور» در دام‌پروری هم‌ریشه است. در زبان انگلیسی واژه "airplane" یک وام‌واژه از فرانسوی "aéroplane" است که ریشه در زبان یونانی دارد. شنود الکترونیک
دانستن اینکه کدام یک از سیستم‌های توپخانه ای موشکی و ضدهوایی هواپیما به سطح زمین و هوا است و نوع آن به این معنی است که حملات هوایی می‌تواند به منظور جلوگیری از مناطق دفاع شده بیشتر مورد استفاده قرار بگیرد و بر روی نمای پرواز پرواز کند تا هواپیما بهترین فرصت را برای از بین بردن گشت زنی آتش و جنگنده. این همچنین اجازه می‌دهد تا برای مداخله یا دروغ گفتن از شبکه دفاعی دشمن (نگاه کنید به جنگ الکترونیکی). هوش الکترونیکی خوب می‌تواند برای عملیات خنثی بسیار مهم باشد؛ هواپیماهای مخفی کاملاً غیرقابل کشف نیستند و باید بدانند که چه مناطقی باید اجتناب کنند. به‌طور مشابه، هواپیماهای معمولی باید بدانند که سیستم‌های دفاع هوایی ثابت یا نیمه متحرک به طوری که می‌توانند آن‌ها را بسته یا در اطراف آن‌ها پرواز کنند. اویونیک
برای تعیین موقعیت و مسیریابی وسیله نقلیه مانند هواپیما، کشتی و فضاپیما از ناوبری استفاده می‌شود. ناوبری اینرسیایی و ناوبری با هدایت رادیویی دو روش اصلی برای ناوبری است. در سال‌های ابتدایی صنعت هوانوردی، قطب‌نما، نقشه و ناوبری کور (Dead reckoning) از جمله روش‌های مورد استفاده برای ناوبری بوده‌است. امروزه از سامانه‌های نوین نظیر INS ,GPS ,DME و VOR و برای ناوبری هوایی استفاده می‌شود. ناوبری هواپیما تنها در مسیریابی آن خلاصه نمی‌شود، بلکه باید هواپیما را از برخورد به عوارض زمینی و هواپیماهای دیگر حفظ نمود. سامانه اجتناب از برخورد هوایی (TCAS) و سامانه هشدار نزدیکی زمین به ترتیب برای جلوگیری از برخورد هوایی و زمینی هواپیما مورد استفاده قرار می‌گیرد. سامانه INS یک روش ناوبری کاملاً مستقل برای هدایت هواپیما است که با استفاده از دیگر سامانه‌های جدید و تلفیق آن‌ها دقت آن به حد قابل قبولی افزایش یافته‌است. سامانه GPS یک سامانه موقعیت‌یاب جهانی بر پایه ماهواره است که موقعیت را بر اساس طول و عرض جغرافیایی ارائه می‌دهد. سامانه DME یک دستیار رادیویی برای ناوبری برد متوسط است که فاصله برد مستقیم هواپیما تا ایستگاه تجهیزات DME را اندازه می‌گیرد و با توجه به موقعیت جغرافیایی تجهیزات آن عملیا ناوبری انجام می‌شود. سامانه VOR یک سامانه کمک ناوبری است که جهت نشان دادن سمت پرواز به سوی یک ایستگاه زمینی و ناوبری بین مسیرها استفاده می‌شود. سامانه اجتناب از برخورد هوایی یکی از مهم‌ترین سامانه‌های موجود در هر هواپیمای مسافربری برای نظارت بر اطراف خود است. در این سامانه با شناسایی هواپیماها و مشخصات پروازی آن‌ها نظیر سرعت، ارتفاع و جهت، پروازی ایمن را برای هواپیما فراهم می‌کند. این سامانه درج‌های از هشدار یا اعلام فرمان و مانور لازم را برای جلوگیری از برخورد تأمین می‌کنند. سامانه EGPWS برای جلوگیری از برخورد هواپیما با عوارض زمین مورد استفاده قرار می‌گیرد. این سامانه در هنگام خطر اخطارهایی را به صورت دیداری و شنیداری برای خلبان ارسال می‌کند. ماهی‌واره
بال ها ، تثبیت کننده های افقی و عمودی یک هواپیما با بال ثابت با مقاطع عرضی ایرفویل ساخته می شوند ، و همچنین پره های روتور هلی کوپتر. ایرفویل در پروانه ها ، فن ها ، کمپرسورها و توربین ها نیز یافت می شود. بادبان ها نیز ایرفویل هستند و سطح زیر آب قایق های بادبانی مانند تخته میانی و فلکه از نظر سطح مقطع شبیه به هم هستند و با همان اصول ایرفویل کار می کنند. موجودات شنا و پرنده و حتی بسیاری از گیاهان و ارگانیسم های ساکن از هواپیماهای هوایی استفاده می کنند: نمونه های متداول آن بال پرندگان ، بدن ماهی ها است. بال هواپیما به شکل فویل می تواند نیروی رانشی را بر روی اتومبیل یا وسیله نقلیه موتوری دیگر ایجاد کند و باعث بهبود کشش شود. نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
در اسفندماه سال ۱۳۹۳ نیروی هوایی ارتش، اقدام به راه‌اندازی گردان‌های رزمی پهپادی، در کلیه پایگاه‌های هوایی نمود. نخستین دوره خلبانان پهپاد نیز به صورت آکادمیک آموزش دیدند. به گفته فرمانده پهپاد نیروی هوایی ارتش، از پهپاد در ماموریت‌های شناسایی، مراقبت، مشاهده صحنه نبرد، جمع‌آوری اطلاعات، انجام پروازهای رزمی، اجرای جنگ الکترونیک، عملیات فریب، عملیات‌های انتحاری، شکاری رهگیر، آموزشی و پشتیبانی فرماندهی، استفاده می‌شود. همچنین در کلیه مأموریت‌هایی که می‌خواهند نیروی انسانی به صورت مستقیم درگیر نشود، پهپادها به‌عنوان مکمل پروازهای جنگنده‌ها، مورد استفاده قرار می‌گیرند. شبیه‌ساز پرواز
از شبیه‌ساز پرواز برای تربیت خلبانان و نیز پژوهش استفاده می‌شود. نرم‌افزارهای شبیه‌سازی نیز برای رایانه‌های شخصی ساخته شده‌است. حالت هواپیما
به این علت نام حالت هواپیما انتخاب شده‌است چون اکثراً در هواپیماها استفاده از وسایلی که امواج رادیویی انتقال می‌دهند ممنوع است. انرژی هیدروژن
امروزه، هیدروژن عمدتاً در تولید آمونیاک، پالایش نفت و ساخت متانول مورد استفاده قرار می‌گیرد. از هیدروژن در برنامه فضایی ناسا، به عنوان سوخت در سفینه‌های فضایی و در پیل‌های سوختی که گرما، برق و آب آشامیدنی برای فضانورد تولید می‌کنند نیز استفاده می‌شود. پیل‌های سوختی ابزارهایی هستند که هیدروژن را مستقیماً به برق تبدیل می‌کنند. در آینده، می‌توان از هیدروژن به عنوان سوخت خودروها و هواپیماها استفاده نموده و نیز با به‌کارگیری از این عنصر، برق مصرفی خانه‌ها و ادارات را تأمین کرد. وسیله نقلیه
- هوایی (مثال: بالگرد، هواپیما و انواع وسایل دیگری که توسط آن‌ها می‌توان از طریق آسمان از جایی به جای دیگری سفر کرد) هواپیما
در بالگردها نیروی برآر ناشی از چرخش بال یا پروانه در هوا است. هلی‌کوپتر یا بالگرد شناخته‌شده‌ترین هواپیما با بال متحرک است. هواچرخ نوع دیگری از این‌گونه هواپیما است. بعضی از هواپیماها مثل و-۲۲ آسپری ویژگی‌های بال ثابت و بال متحرک را یکجا دارند. در بال‌ها دو سیستم قابل حرکت وجود دارد که تحت کنترل خلبان هستند: هواپیما
موتورهای پالس جت دارای توربین، کمپرسور، یا شفت نیستند و تنها قطعهٔ متحرّک، البتّه در نوع دریچه‌دار، دریچهٔ آن است. در این‌گونه موتورها، ابتدا توده بزرگی از احتراق در داخل موتور صورت می‌پذیرد که سبب بسته ماندن دریچه می‌شود. چون تنها راه فرار هوا از موتور قسمت انتهای آن می‌باشد هوا به طرف آنجا هجوم می‌آورد. در نتیجهٔ خروج هوا، خلأ یا حالت مکشی به وجود آمده که باعث بازشدن دریچه و ورود هوای تازه می‌شود. در این حالت، مقداری هوای محترق شده از خروج بازمانده و صرف تراکم و احتراق گاز تازه‌وارد می‌گردد و سیکل به همین ترتیب ادامه پیدا می‌کند. البته این نوع از موتور جت کاربرد زیادی ندارند اما در بعضی از هلیکوپترها جهت افزایش سرعت خطی آن‌ها استفاده می‌ شود. موتور جت تنفس هوا
در دهه ۱۹۶۰ تفاوت چندانی بین موتورهای جت نظامی و غیرنظامی وجود نداشت، جدای از استفاده از پس سوز در برخی کاربردها (فوق صوت). امروزه از توربوفن‌ها برای هواپیماهای مسافربری استفاده می‌شود زیرا سرعت اگزوز آنها بهتر با سرعت پرواز زیر صوت هواپیما مطابقت دارد. در سرعت پرواز هواپیما، سرعت اگزوز موتور توربوجت بسیار زیاد است و انرژی را هدر می‌دهد. سرعت اگزوز کمتر از یک توربوفن باعث مصرف سوخت بهتر می‌شود. افزایش جریان هوا از فن، نیروی رانش بالاتری را در سرعت‌های پایین ایجاد می‌کند. سرعت اگزوز کمتر نیز صدای جت بسیار کمتری می‌دهد. نیروی هوایی اسرائیل
! style="text-align:left; background:#acc; width:26%;"|هواگرد ! style="text-align:left; background:#acc; width:13%;"|کشور ! style="text-align:left; background:#acc; width:15%;"|نوع ! style="text-align:left; background:#acc; width:19%;"|مدل‌ها ! style="text-align:left; background:#acc; width:9%;"|فعال ! style="text-align:left; background:#acc; width:9%;"|فعال ! style="text-align:left; background:#acc; width:19%;"|فعال ! style="align: center; background: lavender;" colspan="7" | جنگنده ! style="align: center; background: lavender;" colspan="7" | هواپیمای آموزشی ! style="align: center; background: lavender;" colspan="7" | هواپیمای حمل‌ونقل نظامی / سوخت‌رسانی هوایی / آتش‌نشانی هوایی / چندمنظوره / تجسسی / گشت دریایی / هشدار سریع هوایی ! style="align: center; background: lavender;" colspan="7" | بالگردها ! style="align: center; background: lavender;" colspan="7" | هواپیمای بدون‌سرنشین Airbreathing jet engine
توربوفن‌ها در هواپیماهای غیرنظامی معمولاً دارای یک قسمت جلوی بزرگ برای قرار دادن یک فن بسیار بزرگ هستند، زیرا طراحی آنها شامل حجم بسیار بیشتری از هوا است که هسته را دور می‌زند تا بتوانند از این اثرات بهره ببرند، در حالی که در هواپیماهای نظامی ، که صدا و کارایی کمتری دارند. در مقایسه با عملکرد و درگ مهم است، مقدار کمتری از هوا معمولاً هسته را دور می زند. توربوفن‌های طراحی‌شده برای هواپیماهای غیرنظامی زیر صوت معمولاً فقط یک فن جلویی دارند، زیرا نیروی رانش اضافی آن‌ها توسط یک توده هوای اضافی که فقط به طور متوسط فشرده می‌شود، به جای مقدار کمتری از هوا که به شدت فشرده می‌شود، ایجاد می‌شود. هواپیما
موتورهای توربوفن در سرعت‌های متوسّط (امّا کم‌تر از سرعت صوت) دارای بازدهٔ بهتری هستند و از نظر تولید سر و صدا نیز قابلیت بهتری دارند به همین علت در بیش‌تر هواپیماهای مسافربری که در محدودهٔ سرعت‌های ساب سونیک (Sub Sonic) هستند از این نوع موتور استفاده می‌شود. هواپیمای بوته‌زار
هواپیمای بوته‌زار یک هواگرد هوانوردی عمومی برای ارائه خدمات پروازی مسافری هم برنامه ریزی شده و هم برنامه ریزی نشده به مناطق دور افتاده، توسعه‌نیافته، مانند شمال کانادا و یا بوته‌زار ، سرددشت آلاسکا، بوته‌زار آفریقا، جنگل های بارانی آمازون یا صحرای استرالیا استفاده می شود. از آنها در مواردی استفاده می شود که زیرساخت های حمل و نقل زمینی ناکافی باشد یا وجود نداشته باشد. کرونوگراف
استفاده‌های مدرن‌تر از "کرونوگراف" شامل خلبانی هواپیما، اتومبیل‌رانی، غواصی و مانور زیر دریایی است. مواد کامپوزیتی پیشرفته
مواد کامپوزیت پیشرفته دارای کاربردهای گسترده و اثبات شده در بخش صنعت هواپیما سازی، هوا فضا و تجهیزات ورزشی هستند. به‌طور خاص، ACMها برای قطعات هواپیما و سازه‌های هوا فضا بسیار جذاب هستند. ACMs برای "طرح حمل و نقل فضایی پیشرفته"، زره حفاظتی برای "حمل و نقل هوایی ارتش" و "اداره هوانوردی فدرال" ایالات متحده آمریکا، و محور (شفت) با درجه حرارت بالا برای "هلیکوپتر کومانچی" تاکنون توسعه یافته‌اند. علاوه بر این، ACMها سابقه طولانی ای در صنایع هوایی دولتی و نظامی دارند. با این حال، این تکنولوژی نسبتاً جدید است و به‌طور رسمی در آموزش متوسطه یا دوره کارشناسی ارائه نمی‌شود. تکنولوژی ساخت کامپوزیت‌های پیشرفته به‌طور مداوم در حال تکامل است. قایق هوایی
در این نوع قایق‌ها از دو نوع موتور هواپیما و دیگری خودرو استفاده می‌شود که نوع هواپیمایی آن با هوا خنک شده و نوع خودرویی آن که معمولاً مدل V8 و نوع ۴ یا ۶ سیلندر میاشند هستند که از ۵۰ تا بیش از ۶۰۰ اسب بخار قدرت دارند. موتورهای اتومبیل به دلیل قطعات یدکی که به راحتی در دسترس هستند و نوع بنزین معمولی ارزان‌تر هستند. از آنجا که یک موتور هواپیما، ۴- یا ۶ سیلندر (O4 یا O6) دارای قطعات متحرک کمتری نسبت به موتور استاندارد اتومبیل است استهلاک کمتر و تعمیر آن راحت تر است و وزن آن نیز کمتر است. با این وجود نباید از نظر دور داشت برای تعمیر موتورهای اتومبیل می‌توان از مکانیک‌های معمولی استفاده نمود و نیازی به پرسنل تعمیراتی تخصصی مانند موتورهای هواپیما ندارد. صنعت هواگرد
مهندسی هوافضا از زیرشاخه‌های مهنسی مکانیک سیالات است و کاربرد زمینه‌های مطالعاتی یک مهندس هوافضا تنها به طراحی هواپیما و وسایل پرنده محدود نمی‌شود. برای مثال آئرودینامیک خودرو از برخی جهات شباهت زیادی به آئرودینامیک هواپیما دارد و امروزه در اغلب صنایع خودروسازی با استفاده از تونل باد و علم آئرودینامیک، خودروهای کم‌مصرف‌تری می‌سازند. فرایند سیستم‌های کنترل صنعتی نیز با فرایندهای طراحی کنترل در وسایل پرنده بر یک مبنا است و همچنین سازه خودرو و کشتی مشترکات بسیاری با سازه یک هواپیما دارد و بالاخره توربین‌های گاز یک نیروگاه یا پالایشگاه همانند یک موتور جت تحلیل و طراحی می‌گردند. در نتیجه یک مهندس هوافضا علاوه بر شرکت‌های هوافضایی و ساخت ماهواره، در نیروگاه‌ها، صنایع نفت و گاز، پالایشگاه‌ها، صنایع خودروسازی و فرودگاه‌ها فرصت‌های شغلی بسیار خوبی دارد. آتش‌نشانی هوایی
با توجه به افزایش آتش‌سوزیهای جنگل‌ها و مراتع در ایران که به موجب افزایش گرمای هوا به وقوع پیوسته، نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی تصمیم به پیشگامی در زمینه استفاده از عملیات اطفاء هوایی برای مهار آتش‌های وسیع گرفته و به موجب این اقدام به تبدیل یک فروند ایلیوشین ایل-۷۶ و یک فروند توپولف-۱۵۴ به هواپیماهای آتش‌نشان نموده‌است. ایلیوشین مزبور قادر به حمل تانکرهای مخصوص مایعات مجموعاً به ظرفیت ۴۰ الی ۴۳ هزار لیتر است و می‌تواند در مدت ۱۰ الی ۱۵ ثانیه آن‌ها را تخلیه نماید. در حالیکه توپولوف مزبور قادر به بارگیری حدود ۲۰ هزار لیتر مایعات اطفاء حریق است و مدت زمان لازم برای تخلیه آن‌ها بالغ بر ۱۰ ثانیه برآورد شده‌است. آتش نشانی هوایی رادیو
از امواج رادیویی علاوه بر پخش صدا، در انواع دیگری از وسایل ارتباطی استفاده می‌شود. ماشین‌های پلیس و آتش‌نشانی، تاکسی‌های تلفنی و آمبولانس‌ها برای برقراری ارتباط با مرکز یا یکدیگر از امواج رادیویی دوطرفه استفاده می‌کنند. تلفن‌های همراه (موبایل) به کمک امواج رادیویی با شبکه اصلی تلفن ارتباط دارند. در تلویزیون برای ارسال تصویر و صدا از امواج رادیویی استفاده می‌شود. فضاپیماها هم به کمک این امواج کنترل می‌شوند. ماشین‌ها، قایق‌ها و هواپیماهای اسباب بازی را نیز می‌توان با امواج رادیوی کنترل کرد. هواپیمای خیابان رو
هواپیمای خیابان رو (همچنین به عنوان یک ماشین قابل پرواز عنوان می‌شود) یک وسیله نقلیه ترکیبی است که از ترکیب قابلیت پرواز یک هواپیما با خصوصیت رانندگی یک خودرو بر روی زمین به وجود آمده‌است. هواپیمای خیابان رو عموماً به عنوان هواپیمای کوچکی شناخته می‌شود که بال‌های جمع شدنی دارد و آزادی پرواز در آسمان آزاد و همچنین رانندگی راحت و روان را در سطح جاده دارد. بادبرگردان
تاریخچه استفاده از بادبرگردان در فرودگاه‌ها به سال ۱۹۵۰ میلادی بازمی‌گردد. در سال ۱۹۶۰ اغلب فرودگاه‌ها از بادبرگردان با ارتفاع ۶ الی ۸ فوت (۱٫۸ الی ۲٫۴ متر) بهره می‌بردند، اما در سال ۱۹۹۰ و با روی کار آمدن هواپیماهایی همچون مک‌دانل داگلاس دی‌سی-۱۰ و ام‌دی-۱۱ که دارای موتور سوم بر روی ساختمان دم خود بودند، نیاز فرودگاه‌ها به بادبرگردان با ابعاد ۲ برابر و حتی ارتفاع بیش از ۳۵ فوت (۱۱ متر) بیش از پیش جلوه نمود. اکثر فرودگاه‌های دنیا و به‌ویژه آن‌هایی که دارای جاده و ساختمان‌های مجاور در اطراف باند می‌باشند، دیوار محافظ جریان جت را در ابتدای باند قرار می‌دهند. فرودگاه‌های واقع در مناطق متراکم شهری معمولاً در اطراف خزش‌راه‌ها (مسیرهای فرعی عبور هواپیما) و مناطق مرزی فرودگاه نیز از دیوارهای محافط استفاده می‌نمایند. اکثر بادبرگردان‌ها معمولاً گازهای خروجی را به سمت بالا منحرف می‌کنند. با این حال در پشت دیوارهای محافظ، شرایط لازم جهت ایجاد یک منطقه کم فشار و حاوی گازهای سمی وجود دارد. بادبرگردان‌ها به‌طور اختصاصی جهت مقابله با این مشکل طراحی شده‌اند و برای تحقق این منظور از صفحات متعدد، فاصله دار و دارای زوایای مختلف بهره می‌برند. هواپیما
چرخ‌های هواپیما مانند یک خودرو، دارای ترمز هستند. اما این ترمزها وارد عمل نمی‌شوند مگر زمانی که سرعت هواپیما بسیار کم باشد. خلبان زمانی از آن‌ها استفاده می‌کند که بخواهد به‌طور کامل هواپیما را جلوی ترمینال متوقف کند. ایلیوشین ایل-۷۶
مدل‌هایی از این هواپیما برای سوخت‌رسانی هوایی، هشدار پیش‌هنگام هوابرد (آواکس) و همچنین عملیات آتش‌نشانی هوایی به‌کار می‌رود. هواپیمای پهن‌پیکر
هواپیماهای پهن پیکر در اصل برای بهره‌وری بیشتر و در عین حال آسایش مسافران طراحی شده‌است. این هواپیماها به منظور انتقال هرچه بیشتر مسافران و در نتیجه سود و منفعت بیشتر گسترش یافته‌اند. اینکه یک هواپیما چقدر مسافر را جابجایی کند، به شرکت هواپیمایی هم وابسته‌است زیرا اندازه صندلی‌های هواپیما را شرکت هواپیمایی تعیین می‌کند. برای مثال در پروازهای کوتاه مدت، تعداد صندلیها بسیار بیشتر است. حسگر فشار
سنسورهای فشار کاربردهای زیادی دارند از جمله: این کاربرد، کاربرد مستقیم سنسورهای فشار است که در مواردی از جمله تجهیزات هواشناسی، هواپیما، اتومبیل و سایر وسایلی که در آن‌ها فشار کارایی دارد به کار می‌رود. کاربرد آن در هواپیما، موشک، ماهواره، بالن‌های هواشناسی و غیره می‌باشد. در تمامی این کاربردها از رابطه بین تغییرات فشار با ارتفاع نسبت به سطح دریا استفاده می‌شود۰ فرودگاه
برای خطوط مسافربری کوچک‌تر و هواپیماهای خصوصی، خدماتی از قبیل، تعمیر و نگهداری هواپیما، خدمات مورد نیاز خلبانان، خدمات مورد نیاز اجاره هواپیما، و همچنین اجاره آشیانه هواپیما توسط پایگاه‌های ثابت که اصطلاحاً (fixed base operator) نامیده می‌شوند، صورت می‌پذیرد. جنگنده برتری هوایی
جنگندهٔ برتری هوایی به هواپیمای جنگنده ای می‌گویند که به منظور به دست آوردن برتری هوایی به وسیلهٔ گرفتن کنترل آسمان از دست دشمن در جنگ به کار می‌رود. جنگنده‌های برتری هوایی بیشتر از هواپیماهای دیگر برای درگیر شدن با جنگنده‌های دشمن طراحی شده‌اند. این جنگنده‌ها معمولاً نسبت به جنگنده‌های چندمنظوره گرانتر هستند و به تعداد کمتری تولید می‌شوند. هواپیما
هواپیمای جنگنده یا شکاری نوعی هواگرد نظامی با سرعت بالا و مانورپذیری بسیار است و از سلاح‌هایی برای از میان بردن هواپیماهای دشمن برخوردار است. جنگنده‌ها در درجه اول برای تضمین کنترل فضای هوایی طراحی می‌شوند. جنگنده‌ها در مقایسه با هواپیماهای نظامی دیگر اندازه کوچکی دارند، آن‌ها به جنگ هوایی با هواپیماهای دیگر پرداخته، بمب‌افکن‌های دشمن را سرنگون کرده و مأموریت‌های تاکتیکی متنوع دیگری را انجام می‌دهند. مسافرت هوایی
هواپیماهای مدرن٬ اگر پُر باشند، نسبت به اتومبیل‌ها سوخت کمتری برای هر نفر و مسافت طی شده مصرف می‌کنند. این استدلال به نفع سفر هوایی با دو واقعیت تعارض دارد: پیش‌بینی آب و هوای عددی
روشهای مختلفی برای جمع‌آوری داده‌های مشاهداتی برای استفاده در مدلهای عددی استفاده می‌شود. ایستگاه‌های هواشناسی، امواج رادیویی رادیوسوندها که از تروپوسفر و همچنین در استراتوسفر بالا می‌روند و در بالن‌های هواشناسی قرار می‌گیرند، دریافت می‌کنند. از اطلاعات ماهواره‌های هواشناسی در جایی استفاده می‌شود که منابع داده سنتی در دسترس نباشد. خلبانان داده‌های مربوط در طول مسیرهای پروازی و کشتی‌ها گزارش‌های مربوطه در طول مسیرهای حمل و نقلی خود را فراهم می‌کنند. در پروژه‌های تحقیقاتی از هواپیماهای شناسایی برای پرواز در داخل و اطراف سیستم‌های آب و هوایی مورد مطالعه مانند طوفان‌های حاره ای استفاده می‌شود. هواپیماهای شناسایی نیز در طول فصل سرما از اقیانوسهای باز به درون سیستم‌هایی پرواز می‌شوند که باعث عدم اطمینان قابل توجهی در پیش‌بینی می‌شوند، یا انتظار می‌رود از سه تا هفت روز آینده در قاره پایین دست تأثیرگذار باشند. مناطق یخ زده دریایی در مدل‌های پیش‌بینی از سال ۱۹۷۱ آغاز به کار کردند. تلاش برای وارد کردن دمای سطح دریا در مقدار دهی اولیه مدل از سال ۱۹۷۲ به دلیل نقش آن در تعدیل آب و هوا در عرض‌های بالاتر اقیانوس آرام آغاز شد. عمودپرواز
در هواپیماهای عمود پرواز نیروی برای مورد نیاز مستقیماً توسط موتور فراهم می‌شود. شیوه متداول در هواپیماها برای برخاستن از روی باند بدین ترتیب است که هواپیما پس از رها شدن ترمز با ماکزیمم توان حرکت کرده تا به سرعت مشخصی که نیروی برای مورد نیاز برای جدا شدن از سطح زمین را فراهم می‌کند، برسد. این نوع هواپیماها برای تغییر جهت نیروی رانش موتور مجهز به سیستم کنترل بردار پیشرانه‌ای (Thrust vectoring) می‌باشند. اویونیک
سامانه‌های مخابراتی در هواپیما به منظور تبادل اطلاعات، صوت و داده با ایستگاه‌های زمینی، دیگر هواپیماها و خدمه هواپیما مورد استفاده قرار می‌گیرند. برای ارتباطات گفتاری در هواپیما از سامانه‌های HF, VHF و پنل مدیریت رادیویی و برای ارتباطات داده از سامانه‌های SATCOM و ACARS استفاده می‌شود. سامانه HFبرای ارتباطات داده و صدایی برای مسافت‌های طولانی بین هواپیماهای مختلف و همچنین بین هواپیما و یک یا چند ایستگاه زمینی مورد استفاده قرار می‌گیرد. سامانه VHF برای مکالمات بین خلبان و ایستگاه‌های زمینی و بین هواپیماهای مختلف برای بردهای کوتاه بکار می‌رود چراکه امواج VHF از اتمسفر عبور کرده و به صورت دید مستقیم است. سامانهSATCOMدر واقع یک سامانه مخابراتی سیار جهانی بوده که سرویس‌های ارتباطی داده و صوت را برای هواپیماها فراهم می‌آورد. قابل اطمینان‌ترین ارتباط مخابراتی برای یک هواپیما توسط SATCOM و با استفاده از ماهواره‌های سازمان بین‌المللی ماهواره‌ای/دریایی (INMARSAT) فراهم می‌گردد. سامانه گزارش‌دهی و آدرس‌دهی ارتباطات هواپیما (ACARS) یک سامانه دیجیتال است که امکان ارسال پیام‌ها و گزارش‌ها را بین هواپیما و ایستگاه‌های زمینی فراهم می‌کند و برای مدیریت داده‌های نقشهٔ پرواز و نگهداری داده بین هواپیما و خطوط هوایی به کار می‌رود. برای برقراری ارتباطات داخلی هواپیما مانند تماس خلبان با خدمه پرواز، از تجهیزات تلفنی در نقاط مختلف هواپیما استفاده می‌شود که به‌طور نمونه در هواپیمای ایرباس ۳۲۰ هشت محل برای آن در نظر گرفته شده‌است. این نوع ارتباط از طریق خطوط صوتی که در هواپیما نصب شده‌اند برقرار می‌شود. هواپیماربایی
برخلاف ربودن معمولی وسایل نقلیه زمینی یا کشتی‌ها، هواپیماربایی معمولاً برای سرقت و دزدی انجام نمی‌گیرد. اکثر هواپیماربایان قصد دارند از مسافران به عنوان گروگان استفاده کنند که برای دریافت پول یا برای گرفتن برخی امتیازات سیاسی یا اداری از مقامات رسمی می‌باشد. انگیزه‌های مختلف ممکن است باعث این اتفاقات شود، از جمله: ربوده شدن گروگان‌ها معمولاً در طی دوره مذاکره بین ربایندگان و مقامات، اختلافاتی ایجاد می‌شود. مقامات همیشه خواسته‌های اصلی ربایان نمی‌پذیرند. اگر خواسته‌های هواپیماربایان بیش از حد بزرگ باشد و هیچ تمایلی به تسلیم نداشته باشند، گاهی اوقات نیروهای ویژه مسلح برای نجات گروگان‌ها (به ویژه عملیات انتبه) مورد استفاده قرار می‌گیرد. پنل‌های کامپوزیت کاغذی
این پنل‌ها در هواپیماهای بوئینگ ۷۴۷ برای کاربردهای متعددی مورد استفاده قرار می‌گرفت. در معماری، از این پنل‌ها در ساخت آشپزخانه‌ها استفاده می‌شود. از کاربردهای تجاری و تبلیغاتی آن می‌توان به تخته‌های برش، میزهای آماده و داشبورد وانت‌های باربری اشاره کرد. هواپیما
توربوپراپ (به انگلیسی: Turboprop)، نوعی موتور هواپیما است که معمولاً در هواپیماهای کوچک و کم‌سرعت استفاده می‌شود. توربوپراپ‌ها در سرعت‌های کم، بازدهٔ بسیار بهتری نسبت به توربوفن‌ها و توربوجت‌ها دارند. از اشکالات عمدهٔ این نوع موتور این است که در سرعت‌های بالا صدای آن‌ها زیاد است. این نوع موتور بیشتر در هواپیماهای ترابری نظامی و هواپیماهای کوچک که در سرعت‌های زیر سرعت صوت (Sub Sonic) حدبیشتر تا ۷۳۰ کیلومتر در ساعت حرکت می‌کنند کاربرد دارد و در سرعت‌های بیشتر کاربرد ندارند. موتور درون‌سوز
موتور درون‌سوز، یک وسیلهٔ گردنده است که در خودروها، هواگردها، قایق موتوری، موتورسیکلتها و صنایع کاربرد دارد. بدون بهره‌گیری از موتورهای درون‌سوز، اختراع و ساخت هواپیماها ممکن نبود. تا پیش از پرواز نخستین هواپیمای جت در سال ۱۹۳۹، نیروی محرکه تمام هواپیماها در واقع توسط موتورهای درون‌سوز تأمین می‌شد. کاربرد هوایی
برخی از هواپیما مسئولیت پرتاب بمب‌های آب در مناطق مستعد آتش‌سوزی را دارند. سطوح کنترل پرواز
ترمز هوایی برای افزایش نیروی پسار به کار می‌رود. ممکن است از برآکش به عنوان ترمز هوایی استفاده شود. اما برآکش، ترمز هوایی واقعی نیست. زیرا گاهی از آن به عنوان از بین برنده نیروی برآر و گاهی به عنوان سطح کنترل غلتش کار می‌کند. ترمز هوایی معمولاً سطحی است که به سمت بیرون بدنه هواگرد به سمت جریان هوا انحراف دارد تا نیروی پسار را افزایش دهد. در بسیاری از موارد این ترمزها به صورت قرینه در جهت عکس یکدیگر قرار دارند. هدف از ترمز هوایی، کند کردن هواگرد است. چون در هواگردهای بسیاری، ترمزهای هوایی در جای دیگری از بال هواگرد قرار دارند، مستقیماً بر نیروی بالابر ایجاد شده توسط بال‌ها تأثیر نمی‌گذارند. ترمز هوایی، به ویژه هنگامی که به نرخ کاهش سرعت بالایی نیاز است مناسب است. استفاده از ترمز هوایی، در هواگرهای نظامی با کارایی بالا و هواپیماهای مسافربری، معمول است. به ویژه هواگرهایی که توانایی رانش معکوس ندارند. هواپیما
ارابهٔ فرود (Landing gear) سازه‌ای است که هواپیما در هنگام توقف یا حرکت بر روی زمین بر آن تکیه دارد. ارابه‌های فرود یکی از قسمت‌های مهم هواپیما هستند که کار جذب انرژی ناشی از فرود هواپیما را نیز برعهده دارند. در مراحل طراحی یک هواپیما، طراحی ارابهٔ فرود معمولاً پس از طراحی بدنه و چیدمان اجزاء هواپیما و محل مرکز ثقل هواپیما است. هواپیما
در هواپیماهای نخستین و هواپیماهای کوچک از موتورهای رفت و برگشتی (موتورهای پیستونی) برای عامل محرکه استفاده می‌شود. این موتورها از نظر کلیات شباهت زیادی با موتور اتومبیل‌ها دارند با این تفاوت که این موتورها با دور و حجم بالاتری ساخته می‌شوند. ارابه فرود
ارابه فرود (مصوبه فرهنگستان زبان: فرودافزار) سازه‌ای است که هواپیما در هنگام توقف یا حرکت بر روی زمین بر آن تکیه دارد. ارابه فرود معمولاً دارای چرخ است ولی در برخی هواپیماها اسکی (برای روی برف) و محفظه هوا (برای روی آب) نیز به‌جای چرخ بکار می‌رود. هواپیما
اصول پایهٔ کارکرد این نوع موتورها تقریباً ساده است، هوا از طریق یک مجرای ورودی به بخش کمپرسور وارد شده و متراکم می‌شود، سپس هوای متراکم وارد محفظهٔ احتراق شده و با اضافه شدن سوخت مشتعل می‌شود. گرمای ناشی از احتراق مخلوط هوا و سوخت باعث منبسط شدن و جریان یافتن آن به سمت انتهای موتور می‌گردد، این جریان منبسط شونده از میان یک سری پره‌های توربین عبور می‌کند که از طریق یک شفت به کمپرسور متصل شده‌اند. هوای منبسط شده توربین را به گردش درمی‌آورد که در نتیجه باعث به حرکت درآمدن کمپرسور نیز می‌شوند. زمانی که هوای منبسط شونده بخش توربین را نیز پشت سر گذاشت با سرعتی بسیار بیشتر از زمانی که وارد موتور شده از آن خارج می‌شود که این تفاوتِ سرعت بین هوای ورودی و خروجی، رانش مورد نیاز را ایجاد می‌کند. در واقع موتورهای جت شتاب بسیار زیادی به حجم کمی از هوا می‌دهند. موتور جت
این نوع از موتور توربینی هم در صنعت هوایی و هم در زمینه نیروگاهی و تولید انرژی کاربرد دارند. کاربرد هوایی این موتورها استفاده در بالگرد هاست. اجزای این موتورها با سایر موتورهای توربینی تفاوتی ندارد اما در مکانیسم آن‌ها تراست ایجاد نمی‌گردد بلکه توربو شفت‌ها برای ما ایجاد گشتاور و Torque می‌نمایند که منجر به چرخاندن ملخ بالگرد می‌گردد. هواجنبی
عدم مسافرت با استفاده از هواپیما هواپیمانگری
علاقه‌مندان به حمل و نقل هوایی، مشاهده هواپیماها را از ابتدای اختراع هواپیما شروع کردند. تا نیمه قرن ۲۰ هواپیمابینی یک سرگرمی شناخته شده بود. هواپیما
بال هواپیما حساس‌ترین و مؤثرترین قسمت هواپیما محسوب می‌شود. به همین دلیل در هنگام ساخت بال می‌بایست ظرافت و دقت خاصی به کار گرفته شود. تقریباً تمام نیرویی که هواپیما را به سمت بالا می‌کشاند توسط بال هواپیما ایجاد شده و بدنه نیز که به بال متصل است از حرکت بال پیروی می‌کند. کار بال‌ها افزایش نیروی بالا برنده (Lift) می‌باشد و در گردش هوا بسیار کمک می‌کنند. در طراحی هواپیما محاسبات بسیار گسترده‌ای برای بدست آوردن شکل مناسب بال اعم از سطح مقطع بال (air foil)، طول بال (wing span)، زاویه نصب بال (angle of incidence)، مکان نصب بال به بدنه (dihedral)، زاویه بین بال سمت چپ و بال سمت راست و… صورت می‌گیرد. یک اشتباه کوچک در ساخت بال حتی در یک هواپیمای مدل می‌تواند باعث زمین‌خوردن یا انحراف عمده هواپیما در حین پرواز شود. بویینگ ایکس-۴۵
در این راستا شرکت های هواپیماسازی شروع به ایجاد تکنولوژی خاصی کردند که دیگر احتیاجی به شخص یا اشخاص نداشته باشد در چنین صورتی در هر نیروی نظامی دیگر خبری از تلفات جانی نیست و مهم تر از آن در نیروهای نظامی مانند هوایی یا دریایی و حتی زمینی احتیاج به استخدام افراد کمتری است. گسترش این تفکر باعث پدید آمدن هواپیماهای بدون سرنشین (UAV) شد. این هواپیماها از شاهکارهای همکاری مهندسان هوافضا و مهندسان گروه های الکترونیک کامپیوتری هستند و علاوه بر طراحی بسیار دقیق، احتیاج به هدایت از راه دور هم دارند که در این مقاله یکی از شگفت انگیزترین محصولات شرکت بوئینگ را که یک UAV است برای شما معرفی می کنم. حمله هوایی
گاهی اوقات در ایام توقف جنگ از بمباران هواپیماها برای شکستن سدهای یخی که در رودخانه‌های بزرگ شکل می‌گیرند استفاده می‌شود تا از سیل‌های فاجعه‌آمیز جلوگیری شود. هواگرد ناوپایه
هواگرد ناونشین نوعی هواگرد نظامی است که برای انجام عملیات از روی عرشه ناو هواپیمابر یا ناوهای دارای باند فرود بالگرد طراحی شده‌است. این اصطلاح هم شامل هواپیماهای ناونشین و هم شامل بالگردهای ناونشین می‌شود. هواگردهای ناونشین باید توانایی برخاست و فرود در یک مسافت کوتاه را داشته باشند. این دسته از هواپیماها اصولاً دارای مکانیسم بال تاشونده هستند تا بتوان تعداد بسیاری از آنها را در عرشه‌های پایین ناو نگهداری نمود. هواگردهای ناونشین برای هدف‌های گوناگون از جمله نبردهای هوا به هوا، تهاجم هوا به سطح، حمله به زیردریایی، عملیات جستجو و نجات، ترابری، شناسایی و… طراحی می‌شوند. بادبرگردان
ناوهای هواپیمابر نیز در پشت قلاب پرتاب‌کننده هواپیما و در مکانی که احتمال آسیب دیدن سایر هواپیماها و خدمه از گازهای خروجی موتور وجود دارد، از صفحات منحرف‌کننده جریان جت بهره می‌برند. بادبرگردان‌های به‌کار رفته در ناوهای هواپیمابر از فلزات سنگین ساخته می‌شوند و جهت کنترل وضعیت آن‌ها از چندین بازوی هیدرولیکی بهره می‌برند. این صفحات در حالت عادی به عنوان بخشی از عرشه پروازی تلقی می‌گردند و صرفاً در لحظات پایانی پرتاب هواپیمای توسط سامانه منجنیق از جای خود برمی‌خیزند و نقش منحرف‌کننده جریان داغ جت را ایفا می‌نمایند. هنگامیکه بادبرگردان در حالت باز قرار می‌گیرد، بلافاصله هواپیمای بعد می‌تواند در پشت آن قرار بگیرد و همچنین در طول این مدت خدمه عرشه پروازی نیز می‌توانند به دور از خطرات مرتبط با جریانان داغ خروجی جت به انجام وظایف خود بپردازند. چنین سامانه‌هایی در اواخر دهه ۴۰ و اوایل دهه ۵۰ میلادی بر روی ناوهای هواپیمابر نصب گردیدند و از آن زمان به عنوان بخشی از آغاز فعالیت هواپیماهای جت در نیروی دریایی ایالات متحده تلقی می‌گردند. Airbreathing jet engine
موتورهای جت برای نیرو دادن به هواپیماها طراحی شده‌اند، اما برای نیرو دادن به خودروهای جت و قایق‌های جت برای تلاش‌های ثبت سرعت، و حتی برای مصارف تجاری مانند راه‌آهن برای پاک‌سازی برف و یخ از سوئیچ‌ها در راه‌آهن (نصب شده در واگن‌های ریلی ویژه) توسط مسیرهای مسابقه برای خشک کردن سطوح پیست پس از باران .(نصب شده در کامیون های مخصوص با خروج اگزوز جت بر روی سطح پیست). سوخت هواپیما
سوخت هواپیما نوع خاصی از سوخت‌های نفتی است که برای تولید نیرو در هواپیماها، هلیکوپترها و دیگر هواگردها استفاده می‌شود. سوخت‌های هواپیما معمولاً نسبت به سوخت‌هایی که در کاربردهای کمتر حساس مثل حمل‌ونقل جاده‌ای یا ایجاد گرما استفاده می‌شوند، از کیفیت بالاتری برخوردار هستند. قایق هوایی
قایق هوایی که با عناوین قایق هواپیما، قایق باتلاق، قایق بایو، قایق پنکه‌ای یا قایق مردابی شناخته می‌شود یک شناور با کف صاف است که نیروی محرکه آن توسط ملخ (هوانوردی) متصل به موتور هواپیما یا موتور اتومبیل تأمین می‌شود. از این نوع قایق معمولاً برای ماهیگیری، شکار و طبیعت‌گردی و نجات و گشت مرزی استفاده می‌شود. داگلاس دی‌سی-۳
چند فروند از این هواپیما هنوز در وضعیت پروازی قرار دارد و برای حمل و نقل و در نمایش‌های هوایی به پرواز در می‌آید. قایق هوایی
از قایقهای هوایی توسط نظامیان مختلف و گشت‌های مرزی در سراسر جهان و همچنین گارد ساحلی ایالات متحده استفاده می‌شود. علاوه بر استفاده از قایق‌های هوایی توسط ارتش انگلیس در کمپین بین‌النهرین WWI و توسط اتحاد جماهیر شوروی در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم استفاده شد، قایق هوایی توسط ارتش ایالات متحده و نیروهای امنیتی عراق در جنگ‌های ویتنام و عراق استفاده شده‌اند. بمب‌افکن
بمب‌افکنی از نخستین کاربردهای نظامی هواپیما بوده‌است. بمب‌افکن‌ها برای نخستین بار در خلال جنگ جهانی اول ساخته شدند. بمب‌افکن‌ها معمولاً در ارتفاع پائین پرواز می‌کنند و می‌توانند با سرعت پائینی پرواز کنند. به خاطر سرعت کم این هواپیماها، بمب‌افکن‌ها برای مبارزه با هواپیماهای دیگر مناسب نیستند. کاربرد هوایی
کاربرد هوایی یا سم پاشی هواییشامل سم پاشی محصولات کشاورزی توسط هواپیما کشاورزی است. از این نوع هواپیماها برای کاشت نوعی بذر و پراکنش کود استفاده می‌شود. بسیاری از کشورها به علت خطرات محیط زیستی و بهداشت عمومی مانند، استفاده از آفت کش‌ها و سایر محصولات شیمیایی را به شدت محدود کرده‌اند. هوانوردی نظامی
از زمانی که هواپیما اختراع شد به این دستاورد بشر به چشم یک جنگ افزار نگریسته می‌شد. هواپیمای برادران رایت در سال ۱۹۰۹ به وسیلهٔ ارتش آمریکا برای مقاصد نظامی خریداری گردید و در سال ۱۹۱۱ ایتالیایی‌ها از انواع هواپیما برای مقاصد شناسایی، عکاسی شناسایی و بمباران در جنگ ایتالیا و عثمانی بهره گرفتند. نخستین مأموریت هواپیماهای نظامی، شناسایی بود، ولی با آغاز جنگ جهانی اول به عنوان دیده بان، شکاری و بمب افکن نیز به کار گرفته شدند. با آغاز جنگ جهانی دوم پیشرفت سریعتری در تکنولوژی هواگرد پدید آمد و گوناگونی مأموریت هواگردها افزایش یافته و کارایی آن‌ها نیز بیشتر شد. در جنگ جهانی دوم هواگردها نقش بسیار عمده تری در جنگ ایفا نموده و نقش سرنوشت‌سازی در جنگ داشتند که از میان این نبردها می‌توان نبرد بریتانیا و حمله به پرل هاربر را نام برد. ناوهای هواپیمابر نسبت به رزم ناوها نقش مهمتری ایفا می‌نمودند و هزینهٔ بسیار هنگفتی صرف ساخت ناوهای هواپیمابر و نابودی ناوهای هواپیمابر دشمن گردید. اختراع موتور جت، رادار، بمب افکن استراتژیک و موشک‌های اولیه و کامپیوترها از پیشرفت‌های جنگ جهانی دوم بود که این اختراع‌ها تا هم‌اکنون نیز کاربرد دارد. همچنین نمونهُ اولیه هلیکوپتر در اواخر جنگ جهانی دوم اختراع گردید. در دورهٔ جنگ سرد پیشرفت تکنولوژی هواگردها ادامه یافت و در چندین نبرد از جمله جنگ کره و جنگ ویتنام از هواگردها بهره‌برداری شد. هواپیما
شایع‌ترین و مورد استفاده‌ترین نوع ارابهٔ فرود نوع چرخ‌دار آن است که حداقل سه چرخ داشته باشد. این نوع دارای دو چرخ اصلی در عقب مرکز ثقل و یک چرخ کمک در جلوی مرکز ثقل است. بیشتر هواپیماهای مسافری و همین‌طور جنگنده‌هایی همانند اف-۱۶ ایالات متحده یا میگ-۲۹ روسیه دارای ارابهٔ فرود سه چرخی هستند اما در برخی هواپیماها اسکی (برای روی برف) و محفظه هوا (برای روی آب) نیز به جای چرخ بکار می‌رود. در بیشتر هواپیماها ارابه فرود پس از برخاستن هواپیما جمع می‌شود تا از نیروی پسار بکاهد به عبارتی دیگر برای آن که هواپیما سرعتش زیاد شود، باید کمترین مقاومت را در برابر هوا داشته باشد یعنی باید به بیشترین حالت آیرودینامیکی ممکن برسد. اگر چرخ‌ها جمع نشوند یک مقاومت جدی در برابر باد ایجاد خواهد شد و مانند ترمز باعث کاهش سرعت می‌شوند. مسافت‌یاب لیزری
توانایی ابزارهای سوار شده بر هواپیما برای تشخیص درون سایه‌های غلیظ و سطوح نیمه انعکاسی دیگر مانند اقیانوس کاربردهای زیادی را برای ابزارهای حمل و نقل هوایی تأمین می‌کند، مانند: