لنفوم بزرگ سلول بی چگونه تشخیص داده می شود؟
لنفوم بزرگ سلول بی منتشر
لنفوم بزرگ سلول بی منتشر (DLBL) سرطانی است در سلول‌های بی که گونه ای از گویچه‌های سفید خون هستند که پادتن می‌سازند. این گونه از لنفوم پربسامدترین لنفوم غیر هوچکین در میان بزرگسالان است که بروز سالانه آن ۷–۸ مورد در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر در هر سال در ایالات متحده آمریکا و انگلستان است. این سرطان بیشتر در افراد مسن با میانگین سن تشخیص در حدود ۷۰ سال سن رخ می‌دهد هر چند در موارد نادر در کودکان و بزرگسالان جوان هم دیده شده‌است. این لنفوم توموری تهاجمی است که می‌تواند در هر بخشی از بدن رشد پیدا کند و نخستین نشانه این بیماری به‌طور معمول رویت توده ای است که به سرعت در حال رشد است و گاهی همراه با علائم B— شامل تب، از دست دادن وزنو تعریق شبانه می‌شود.
لنفوم
در ایالات متحده لنفوم ششمین سرطان شایع در بین بالغین و سومین سرطان سرطان شایع در کودکان می‌باشد. لنفومها به دو دسته اصلی تقسیم می‌شوند: لنفوم هوچکین (Hodgkin's Lymphoma) و لنفوم غیرهوچکین(Non-Hodgkin's Lymphoma). تفاوت این دو بیماری در نوع و سرمنشأ سلول بدخیم است. علاوه براین، سیر این دو بیماری و پاسخ آن‌ها به درمان نیز تفاوت قابل توجهی نشان می‌دهد. ورم لنفاوی
ورم لنفاوی ارثی یک ورم لنفاوی اولیه ناشی از ناهنجاری‌های سیستم لنفاوی است که نوعی اختلال مادرزادی است. تورم ممکن است در یک اندام آسیب دیده، چند اندام، اندام تناسلی یا صورت وجود داشته باشد. گاهی اوقات با اسکن نوکال یا پس از زایمان توسط لنفوسینتیگرافی به صورت قبل از تولد تشخیص داده می‌شود. شایع‌ترین شکل بیماری می‌گه (Meige) است که معمولاً در بلوغ بروز می‌کند. شکل دیگری از ورم لنفاوی ارثی، بیماری Milroy است که در اثر جهش در ژن VEGFR3 ایجاد می‌شود. ورم ارثی لنفاوی غالباً سندرمی است و با سندرم ترنر، سندرم ورم لنفاوی - دیستیسیازیس، سندرم ناخن زرد و سندرم کلیپل – ترناونی – وبر همراه است. لنفوسیت تی خاطره
لنفوسیت تی خاطره () یکی از انواع لنفوسیت تی و نوعی گلبول سفید است که در دستگاه ایمنی بدن نقش دارد. این لنفوسیت نقش مهمی را در کنترل و هدایت دستگاه ایمنی به ویژه در ایمنی سلولی و واکسیناسیون ایفا می‌کند. لنفوسیت تی خاطره طول عمر بیشتری دارند. سلول‌های T خاطره پس از مواجهه با آنتی ژن در طول یک عفونت قبل، برخورد با سرطان یا واکسیناسیون قبلی به لنفوسیت‌های «باتجربه» تبدیل شده‌اند. در برخورد دوم با مهاجم، سلول‌های T خاطره می‌توانند پاسخ سریع تر و قوی تر ایمنی را نسبت به اولین مواجهه سیستم ایمنی بدن با مهاجم تولید کنند. این رفتار در روش تکثیر لنفوسیت T بکار می‌رود، که می‌تواند قرار گرفتن در معرض آنتی ژن خاص نشان استفاده شده است. فلوسیتومتر
سلول‌ها معمولاً براساس بیان آنتی ژن‌های سطحی خود شناسایی می‌شوند. مثلاً سلول‌های T حاوی مولکلو ل‌های CD3 در سطح خود هستند و با استفاده از مولکول‌های CD4 و CD8 می‌توان دو گروه مجزای این سلول‌ها را شناسایی کرد. اغلب زیر گروه‌های اصلی سلول‌های موجود در خون انسان آنتی ژن‌های اختصاصی و مربوط به خود را بیان می‌کنند که می‌تواند اسباب شناسایی آن‌ها قرار گیرد. مثلاً CD19 فقط در سلول‌های B وجود دارد و CD56 فقط در سلول‌های کشنده طبیعی یافت می‌شود. اما شناسایی منوسیت‌ها و سلول‌های دندریتیک با منشأ میلوئید، به آسانی امکان‌پذیر نیست. سندرم لنفوسیت برهنه
نقص کمپلکس سازگاری بافتی اصلی (MHC کلاسII) که سندرم لنفوسیت برهنه نیز نامیده می‌شود یک گروه ناهمگون نادر از بیمارهای اتوزومی مغلوب است که بیماران مبتلا، مولکول‌های HLA-DP, HLA DQ یا HLA-DR را بر روی لنفوسیت‌های B، ماکروفاژها و سلول‌های دندریتی خود بروز نمی‌دهند یا میزان بروز آن‌ها اندک می‌باشد و نیز توانایی بروز مولکول‌های MHCII در پاسخ به اینترفرون گاما را ندارند. آن‌ها دارای میزان طبیعی یا اندکی کاهش یافته از مولکول‌های MHC کلاسI و B2-میکروگلوبولین هستند. اکثر موارد سندرم لنفوسیت برهنه به موتاسیون‌هایی در ژن‌های کد کننده پروتئین‌های مورد نیاز برای تنظیم نسخه برداری MHC II نسبت داده می‌شود. موتاسیون‌های فاکتور نسخه برداری RFX5 که به‌طور ذاتی بروز می‌کند یا فعال کننده نسخه برداری القا شده توسط اینترفرون گاما یعنی CIITA، منجر به کاهش بروزMHC II ودر نتیجه عدم توانایی سلول‌های عرضه‌کننده آنتی‌ژن(APC) در فعال کردن لنفوسیت‌های T CD4+ می‌شوند. ناتوانی در عرضه آنتی‌ژن باعث اختلال در گزینش مثبت سلول‌های Tدر تیموس همراه با کاهش تعداد سلول‌های T CD4+ بالغ یا اختلال در فعال شدن سلول‌ها در بافت‌های محیطی می‌گردد. افراد مبتلا دچار اختلال در پاسخ‌های DTH و پاسخ‌های آنتی‌بادی در برابر آنتی‌ژن‌های پروتئینی وابسته به سلول T هستند. بیماری در سال اول زندگی بروز کرده و اگر با پیوند مغز استخوان درمان نشود، معمولاً کشنده است. سرطان خون
نشانه‌هایی همانند علائم لوکمی می‌توانند در افرادی که از اختلالات گوناگون دیگری رنج می‌برند نیز ظاهر شوند. پزشکان وقتی به لوکمی مشکوک می‌شوند که نشانه‌ها نمادین آن با بزرگی لوزه در سنین بالای ۱۸ سال رخ دهد به طوری که فرد نیاز مبرم به جراحی لوزه پیدا خواهد کرد. هنگامی شک بیشتر می‌شود که سلول‌های سفید سرطانی در لام خون محیطی دیده شود. تشخیص با آزمایش مغز استخوان قطعی می‌شود. لنفوسیت تی کشنده
سلول T سمی یا لنفوسیت T سمی یا سلول T کشنده یا سلول CD8 T یکی از انواع لنفوسیت تی و نوعی گلبول سفید است که سلول‌های سرطانی، سلول‌هایی که آلوده شدند (مخصوصاً به وسیله ویروس)، یا سلول‌هایی که به شکلی دیگر آسیب دیده‌اند را می‌کشد. لنفوسیت بی
۲.سلول‌های بی خاطره :این سلول‌ها از سلول‌های بی فعال شده که برای آنتی ژن مورد مواجهه در حین پاسخ ایمنی اولیه اختصاصی هستند به وجود می‌آیند. این سلول‌ها عمر طولانی دارند و به دنبال یک مواجههٔ ثانویه با همان آنتی ژن می‌توانند به سرعت پاسخ دهند. لوسمی حاد مغز استخوان
لوسمی لنفوستیک مانند ALL از یک سلول غیرطبیعی لنفوسیت شروع می‌شود بنابراین همه سلول‌ها در بیمار لوسمیک گیرنده آنتی ژنی مشابهی دارند . مننژیت
آزمایش‌های تخصصی متنوع دیگری هم می‌توان برای تشخیص میان گونه‌های مننژیت انجام داد. آزمایش تثبیت لاتکس ممکن است در مننژیت با عامل «استروپتوکوک پنومونیه»، «نایسریا مننژیدیتیس»، «هموفیلوس آنفلوآنزا»، «اشریشیا کولای» و «گروه B استرپتوکوک‌ها» مثبت باشد؛ انجام عادی آن توصیه نمی‌شود چرا که به‌ندرت منجر به تغییر درمان می‌شود، اما اگر سایر آزمایش‌ها کمکی به تشخیص نکرد می‌توان از آن استفاده نمود. به همین ترتیب، آزمایش لیمولوس لیسات ممکن است در مننژیت با عامل باکتری گرم-منفی، مثبت باشد اما کاربرد آن محدود است مگر این‌که سایر آزمایش‌ها کمکی نکند. واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) روشی است که برای بزرگ کردن نشانه‌های DNA باکتریایی به کار می‌رود تا آن‌که بتوان تشخیص داد آیا DNA باکتریایی یا ویروسی در مایع مغزی-نخاعی وجود دارد یا خیر؛ این آزمایش بسیار حساس و تخصصی است چرا که فقط میزانی در حد نشانه از DNA عامل آلوده نیاز است. این آزمایش ممکن است باکتری را در مننژیت باکتریایی تشخیص داده و به تشخیص عوامل مختلف مننژیت ویروسی کمک کند (آنتروویروس، ویروس هرپس سیمپلکس ۲ و اوریون در کسانی که واکسینه نشده‌اند). سرولوژی (تشخیص پادتن‌ها از ویروس‌ها) ممکن است در مننژیت ویروسی مفید باشد. اگر احتمال مننژیت سلی باشد، نمونه برای رنگ‌آمیزی زایهل-نیلسن پردازش می‌شود، که حساسیت پایینی دارد، و کشت سل که پردازش آن زمانی طولانی می‌برد؛ PCR به‌طور فزاینده‌ای در حال کاربرد است. تشخیص مننژیت کریپتوکوک را می‌توان با هزینه‌ای کم و با استفاده از رنگ‌آمیزی CSF جوهر هند انجام داد؛ البته آزمایش برای آنتی‌ژن کریپتوکوک در خون یا CSF حساس‌تر است، به‌ویژه در افراد مبتلا به ایدز. لنفوسیت
لنفوسیت‌ها نوعی از گلبول‌های سفید خون هستند که در دستگاه ایمنی مهره داران نقش دارند. براساس ظاهر،، آن‌ها را به دو دسته تقسیم می‌کنند: لنفوسیت‌های بزرگ و گرانولار و لنفوسیت‌های کوچک. اکثر لنفوسیت‌های بزرگ همان سلول‌های NK هستند. لنفوسیت‌های کوچک از سلول‌های T و سلول‌های B تشکیل گردیده‌اند. بدن یک فرد طبیعی هزار میلیارد سلول لنفوئیدی دارد، و بافت لنفوئیدی تشکیل دهنده حدود ۲درصد از وزن بدن است. لنفوسیت‌ها به‌طور معمول بین ۸ تا ۱۲ میکرون قطر دارند (لنفوسیت‌های کوچک ۶ میکرون و لنفوسیت‌های بزرگ ۹ تا ۱۵ میکرون). هسته آن‌ها گرد، بیضی شکل، فرورفته‌است و ۹۰ درصد حجم سلول را به خود اختصاص می‌دهد (به غیر از سلول‌های بزرگ)و منبع اصلی لنفوسیت از مغز قرمز استخوان است. کد های لنفوسیت : لنفوسیتها پرفورین ترشح می کنند و در مبارزه با یاخته های سرطانی و آلوده به ویروس نقش دارند و سومین خط دفاع هستند. میلوبلاست
وجود یا فقدان گرانول‌های سیتوپلاسمی، عمدتاً به مرحله تمایزی سلول بستگی داشته، و به عبارت بهتر اگر چه در اکثر اوقات شاهد وجود گرانول هائی در سیتوپلاسم این سلول (ولو به تعداد کم) هستیم ولی این احتمال وجود دارد که سیتوپلاسم میلوبلاست فاقد چنین گرانولهای شاخصی باشد. از آنجایی که اندوپلاسمیک رتیکولوم خشن، دستگاه گلژی، و بخصوص گرانول‌های میلوبلاست معمولاً دارای مقادیر کافی آنزیم پراکسیداز می‌باشند. می‌توان از روش رنگ آمیزی پراکسیداز برای تشخیص و تفکیک آن از لنفوبلاست استفاده نمود، هر چند که باید به این نکته نیز توجه داشته باشیم که احتمال رنگ نگرفتن میلوبلاست با این روش، وجود داشته و در اینجا نیز درجه تمایز سلول تعیین کننده است. از آنجایی که میلوبلاست سلول بسیار فعالی است در سیتوپلاسم آن تعداد زیادی اندوپلاسمیک رتیکولوم خشن و ریبوزوم آزاد وجود دارد. بیوچیپ سانتریفوگال میکروفلوئیدیک
قبل از واکنش دادن مواد با واکنش دهنده‌ها باید آنها را برای واکنش آماده کرد. برای آزمایش خون ابتدا باید سلول‌ها را با نیروی سانتریفیوژ جدا کرد. سدیمانتاسیون سلول‌های خونی از پلاسما با چرخاندن دیسک برای مدت معینی به دست می‌آید. بعد از جداسازی مرحله لیز سلولی باید انجام شود تا ژنوم یا پروتئین‌های سلول آزاد شوند تا بتوان روی آن آزمایش کرد. روش‌های معمول لیز سلولی شامل روش‌های شیمیایی و فیزیکی می‌شود. در روش شیمیایی از دترجنت‌ها یا آنزیم‌ها برای شکستن غشا استفاده می‌شود. لیز فیزیکی به وسیله برخورد بیدها به سلول‌ها به دست می‌آید. مجموعه تمایزی ۱۵
این مولکول بر سطح تمامی سلول‌های رید–اشترنبرگ نیز وجود دارد و از این موضوع در تشخیص لنفوم هاجکین استفاده می‌شود. همچنین حدود ۵۰٪ از آدنوکارسینوم‌ها این مولکول را دارند که برای افتراق بیماری‌هایی همچون مزوتلیوما استفاده می‌شود که این مولکول را ندارند. (جواب آزمایشش باید منفی شود). BCL6
این پروتئین در بیماری لنفوم نقش دارد. مشاهده گردیده‌است که ژن «"BCL6"» در جریان لنفوم بزرگ سلول بی منتشر دچار جهش و جابه‌جایی کروموزومی می‌گردد. شمارش کامل خون
CBC با استفاده از تجهیزات اولیه آزمایشگاهی یا یک آنالایزر هماتولوژی خودکار انجام می‌شود که سلول‌ها را می‌شمارد و اطلاعات مربوط به اندازه و ساختار آنها را جمع‌آوری می‌کند. غلظت هموگلوبین اندازه‌گیری می‌شود و شاخص‌های گلبول قرمز از اندازه‌گیری گلبول‌های قرمز و هموگلوبین نیز مشخص می‌گردد. از تست‌های دستی نیز می‌توان برای تأیید مستقل نتایج غیرطبیعی استفاده کرد. تقریباً ۲۵–۱۰ درصد نمونه‌ها نیاز به بررسی دستی دارند، که در آن خون رنگ‌آمیزی می‌شود و زیر میکروسکوپ بررسی می‌گردد تا تطابق نتایج آنالایزر با ظاهر سلولها تأیید شود. ریزسیال بر پایه کاغذ
دستگاه‌های میکروفیلوئیدی مبتنی بر کاغذ برای نظارت بر طیف گسترده‌ای از بیماریهای پزشکی طراحی شده‌اند. گلوکز نقش مهمی در دیابت و سرطان دارد، و می‌توان آن را از طریق چرخه کاتالیزوری شامل گلوکز اکسیداز، پراکسید هیدروژن و پراکسیداز ترب کوهی شناسایی کرد که باعث ایجاد واکنش بین گلوکز و یک نشانگر رنگی، اغلب یدید پتاسیم، روی یک دستگاه میکرو سیال بر پایه کاغذ می‌شود. این نمونه ای از تشخیص رنگ سنجی است. اولین وسیله میکروفیلوئیدی مبتنی بر کاغذ، که توسط گروه جورج وایتسایدز در دانشگاه هاروارد ساخته شد، قادر به شناسایی همزمان پروتئین و همچنین گلوکز از طریق واکنشهای تغییر رنگ (واکنش یدید پتاسیم برای گلوکز و واکنش تترابروموفنول آبی برای پروتئین BSA) بود. قسمت پایین دستگاه کاغذی در محلول نمونه ای که در آزمایشگاه تهیه شده‌است وارد می‌شود و میزان تغییر رنگ مشاهده می‌شود. اخیراً، یک دستگاه میکروفیلوئیدی مبتنی بر کاغذ با استفاده از تشخیص رنگ سنجی برای تعیین کمیت گلوکز در پلاسما خون ایجاد شد. پلاسمای خون از نمونه خون در یک دستگاه که از چاپ موم درست شده، که در آن سلول‌های قرمز خون توسط آنتی‌بادی‌ها لخته شده و از پلاسمای خون جدا شده جایی که پلاسما قادر به جریان یافتن به یک محفظه دوم برای واکنش تغییر رنگ است. تشخیص الکتروشیمیایی نیز در این دستگاه‌ها مورد استفاده قرار گرفته‌است. این حساسیت بیشتر در کمیت را فراهم می‌کند، در حالی که تشخیص رنگ سنج در درجه اول برای ارزیابی کیفی مورد استفاده قرار می‌گیرد. از الکترودهای چاپ شده روی صفحه و الکترودهایی که مستقیماً روی کاغذ فیلتر چاپ می‌شوند استفاده شده‌اند. یک نمونه از دستگاه میکروفیلوئیدی مبتنی بر کاغذ با استفاده از تشخیص الکتروشیمیایی، که یک شکل دمبلی دارد برای جداسازی پلاسما از خون کامل است. جریان حاصل از پراکسید هیدروژن تولید شده در چرخه کاتالیزوری فوق‌الذکر اندازه‌گیری می‌شود و به غلظت گلوکز تبدیل می‌شود. شمارش کامل خون
گلبول‌های سفید پس از قرار گرفتن در معرض معرف‌ها، هنگامی که حجم آن‌ها بر روی هیستوگرام رسم می‌شود، سه قله مجزا را تشکیل می‌دهند. این پیک‌ها تقریباً با جمعیت‌های گرانولوسیت‌ها، لنفوسیت‌ها و دیگر سلول‌های تک هسته‌ای مطابقت دارند که اجازه می‌دهند تفاضلی سه بخشی صرفاً بر اساس حجم سلولی ایجاد شود. آنالیزگرهای پیشرفته‌تر از تکنیک‌های اضافی برای ایجاد یک تفاضل پنج تا هفت قسمتی استفاده می‌کنند، مانند پراکندگی نور یا تحلیل فرکانس رادیویی، یا استفاده از رنگ برای رنگ‌آمیزی مواد شیمیایی خاص در داخل سلول‌ها برای مثال، اسیدهای نوکلئیک، که در غلظت‌های بالاتر در سلول‌های نابالغ یافت می‌شوند یا میلو پراکسیداز، آنزیمی که در سلول‌های مغز استخوانی یافت می‌شود. ممکن است بازوفیل‌ها در یک کانال جداگانه شمارش شوند که در آن یک معرف گلبول‌های سفید دیگر را از بین می‌برد و بازوفیل‌ها را دست‌نخورده باقی می‌گذارد. داده‌های جمع‌آوری‌شده از این اندازه‌گیری‌ها بر روی یک نمودار نقطه‌ای تحلیل و ترسیم شده‌اند که در آن خوشه‌هایی را شکل می‌دهند که هر کدام با نوعی گلبول سفید مرتبط است. یکی دیگر از روش‌های خودکار شمارش افتراقی، استفاده از نرم‌افزار میکروسکوپ دیجیتال است، که از هوش مصنوعی برای طبقه‌بندی گلبول‌های سفید خون از ریزنگاری‌های لام خونی استفاده می‌کند. تصاویر سلولی به اپراتور انسانی نمایش داده می‌شوند که در صورت لزوم می‌تواند به صورت دستی سلول‌ها را مجدداً طبقه‌بندی کند. CD23
در فلو سایتومتری از مولکول CD23 برای تمایز میان لوسمی مزمن لنفاوی (CD23-مثبت) و لنفوم سلول منتل (CD23-منفی) استفاده می‌شود. این مولکول همچنین با استفاده از ایمونوهیستوشیمی در لنفوسیت‌های بی موجود در مراکز زایگر قابل ردیابی است؛ حال آنکه در لنفوسیت‌های در حالِ استراحت در ناحیهٔ منتل موجود نیست و به‌همین دلیل است که لنفوم‌های برخاسته از ناحیهٔ منتل فاقد CD23 هستند؛ اما لوسمی مزمن لنفاوی و لنفوم‌های لنفوسیت‌های B با درجهٔ خفیف، دارای CD23 هستند و روش‌های ایمونوهیستوشیمی قادر به تشخیص این اختلاف جزئی در این سرطان‌هاست که نمای ظاهری مشابهی دارند. سلول‌های رید-اشتاینبرگ نیز معمولاً دارای CD23 هستند. ویروس لنفوتروپیک سلول T انسانی نوع ۱
مطالعاتی که در ژاپن انجام شده‌است، نشان داده که آلودگی با این ویروس، با بروز نوعی التهاب بافتِ میانیِ چشم به نام «یوئیت میانی» در ارتباط است. علائم آغازین این بیماری، تاریِ دید و مگس‌پران است و پیش‌آگهی آن رضایت‌بخش است به‌نحوی که ظرف چند هفته، خودبه‌خود بهبود می‌یابد. لنفوم میان سینه‌ای سلول بی اولیه
لنفوم سلول بی میان سینه ای اولیه که در انگلیسی Primary mediastinal B-cell lymphoma PMBL خوانده می‌شود. گونه ای لنفوم است که در میان‌سینه (مدیاستنیوم) رشد می‌کند و بیشتر بزرگسالان جوان را گرفتار می‌کند. این لنفوم گونه ای از لنفوم بزرگ سلول بی منتشر است. گرچه پیش آگهی آن به‌طور قابل توجهی بهتر است. زوال عقل با اجسام لویی
تشخیص DLB با استفاده از معیارهای کنسرسیوم DLB انجام می‌شود، اما یک مطالعه در سال ۲۰۱۷ روی نمونه‌های پوستی از ۱۸ فرد مبتلا به DLB نشان داد که همه آنها دارای رسوبات آلفا سینوکلئین فسفریله بودند، در حالی که هیچ‌یک از آن بررسی و نظارتی بر روی پوست خود نکرده بودند، این تحقیق کوچک نشان می‌دهد، در صورت بررسی و تأیید پذیری، پوست نیز می‌تواند پتانسیل تشخیصی برای DLB ارائه دهد. سایر نشانگرهای زیستی بالقوهٔ در حال ارزیابی، الکتروانسفالوگرافی کمی، بررسی تصویربرداری از ساختارهای مغزی و اندازه‌گیری سینوکلئینوپاتی در مایع مغزی-نخاعی هستند. آزمایش‌های تجاری بیوپسی پوست برای DLB در ایالات متحده وجود دارد و FDA مجوز «پیشرفت موفقیت‌آمیز» را برای آزمایش مایع مغزی-نخاعی داده‌است؛ اما همچنان تا سال ۲۰۲۱، نقش این آزمایش‌ها در فرایند بالینی ثابت نشده‌اند. بررسی‌های دیگر برای تشخیص آلفا سینوکلئین به وسیله آزمایش خون نیز همچنان در دست مطالعه هستند. جنگ بیولوژیک
تشخیص: تشخیص بر پایه علایم بالینی است. یافته‌های فیزیکی معمولاً غیر اختصاصی هستند. شمارش گلبولهای سفید لکوپنی و لنفوپنی واضحی را نشان می‌دهد. ویروس را می‌توان از سرم شخص بیمار جدا کرد. وجود هر دو نوع آنتی‌بادی‌های IgG یا IgM اختصاصی VEE در یک نمونه خون نشانگر عفونت اخیر است. مولتیپل میلوما
رشدهای ناهنجار پلاسماسل، بیماری‌هایی هستند که در آن‌ها نوع خاصی از سلول‌های خونی بنام " پلاسماسل " (Plasma cell) سرطانی می‌شوند. این سلول‌ها از نوعی گلبول‌های سفید خون بنام لنفوسیت B ساخته می‌شوند، پلاسماسل‌ها تولیدکننده پادتن یا آنتی بادی‌ها هستند. هنگامیکه این سلول‌ها سرطانی می‌شوند ممکن است مقادیر متنابهی پادتن و ماده‌ای بنام " پروتئین - M " تولید کنند که در خون و ادرار یافت می‌شود. انواع متعددی از بدخیمی‌های پلاسماسل وجود دارد. شایع‌ترین آن " مالتیپل میلوما " نامیده می‌شود. پلاسماسل‌های بدخیم می‌توانند در استخوان تجمع کرده و توده‌های کوچکی بنام " پلاسموسیتوم " به وجود آورند. لنفوسیت بی
بسیاری از آنتی ژن‌ها، غیر وابسته به سلول تی هستند که می‌توانند هر دو سیگنال را به سلول بی تحویل دهند.موش‌ها بدون تیموس(موش‌های nude که هیچگونه سلول تی تولید نمی‌کنند.) می‌توانند به آنتی ژن‌های غیر وابسته به تی پاسخ دهند.بسیاری از باکتری‌ها اپی توپ کربوهیدراتی تکرار شونده دارند که سلول‌های بی را با اتصال متقاطع به گیرنده‌های آنتی ژنی IgM در سلول بی و پاسخ به وسیلهٔ تولید IgM در غیاب کمک سلول تی، تحریک می‌کنند.دو نوع فعال شدن غیر وابسته به سلول تی وجود دارد:نوع یک (پلی کلونال) و نوع دو(که در آن ماکرو فاژها چندین آنتی ژن مشابه به شیوه‌ای ارائه می‌دهند که موجب اتصال متقاطع آنتی بادی‌ها در سطح سلول‌های بی می‌شود.) لنفوسیت بی
ریشه‌های اجدادی سلول بی لنفوم سلول منتل
لنفوم سلول مانتل (MCL) یک نوع لنفوم غیر هوچکین (NHL) است که دربرگیرنده حدود ۶ درصد از مبتلایان به NHL است. در حدود ۱۵۰۰۰ بیمار مبتلا به این لنفوم در حال حاضر در ایالات متحده آمریکا هستند. لنفوم سلول مانتل یک زیرگروه از لنفوم با منشا سلول بی است. شمارش کامل خون
برای انجام آزمایش افتراقی گلبول‌های سفید به صورت دستی، میکروسکوپ ۱۰۰ سلول را بر روی نمونه خون شمارش می‌کند و آن‌ها را براساس ظاهر طبقه‌بندی می‌کند. گاهی اوقات ۲۰۰ سلول شمارش می‌شوند. به این ترتیب درصد هر نوع گلبول سفید به دست می‌آید و با ضرب این درصدها در تعداد کل گلبول‌های سفید، حاصل تعداد مطلق هر نوع گلبول سفید خواهد بود. شمارش دستی در معرض خطای نمونه‌گیری است، زیرا تعداد کمی از سلول‌ها با آنالیز خودکار مقایسه می‌شوند، با این حال می‌تواند سلول‌های غیرطبیعی را شناسایی کند که آنالیزورها نمی‌توانند، مانند سلول‌های بلاست که در لوسمی حاد دیده می‌شود. نشانه‌های مهم بالینی مانند گرانولاسیون سمی و واکوئلاسیون سمی نیز می‌تواند از بررسی میکروسکوپی گلبول‌های سفید مشخص شود. بیماری پروانه‌ای
متخصصان پوست می‌توانند تشخیص دهند کجای پوست در حال جداسازی برای شکل‌دهی تاول هاست و اینکه با انجام بافت‌برداری (برداشتن یک نمونهٔ کوچک از پوست که در زیر یک میکروسکوپ آزمایش می‌شود) بفهمند یک شخص مبتلا به چه نوع ای‌بی است. یک تست تشخیصی مستلزم استفاده از یک میکروسکوپ نوری است تا دیده شود که پروتئین‌هایی که برای شکل‌دهی الیاف‌های کوچک متصل و الیاف‌ها یا همی دسموزوم‌ها نیاز می‌باشند مفقود هستند یا در تعداد کاهش یافته‌اند. تست دیگر مستلزم استفاده از یک میکروسکوپ الکترونی پرقدرت است، که می‌تواند برای تشخیص نارسایی‌های ساختاری در پوست، تصاویر گرفته شده از بافت را درشت تر نشان دهد.به افرادی که در خانواده سابقه بیماری پروانه‌ای دارند توصیه می‌شود قبل از اقدام به بارداری، حتما مشاوره‌های پزشکی انجام دهند. همین‌طور در هفته‌های اولیه بارداری، آزمایشات متناسب جهت بررسی بیماری پروانه‌ای صورت پذیرد. سرطان لوزالمعده
باومن گفت: با استفاده از تست‌های مختلف، ما قادر به اندازه‌گیری سطح اولیه مرگ سلولی و همچنین اندازه‌گیری اینکه چه مقدار از آن سلول‌ها مجدداً قادر به رشدند، هستیم. ما همچنین می‌توانیم مسیرهای خاص مرگ سلولی را که در نتیجه اثرات دمایی دوگانه فعال شده‌اند، اندازه‌گیری کنیم. ویروس تی-لنفوتروپیک انسانی
نامِ اختصاریِ ویروس لنفوتروپیک سلول T انسانی نوع ۱ است که (ویروس لنفومای تی بالغین تایپ یک) نیز نامیده می‌شود. این ویروس در انواع زیادی از بیماری‌ها شناسایی شده‌است از جمله:میلوپاتی مرتبط با HTLV-۱، افزایش ابتلا به استرانژیلوییدس استرکورالیس، سرطان ویروسی مرتبط با لوسمی. یک نفر از هر بیست نفر یا یک نفر از هر بیست و پنج نفر آلوده شده با این ویروس، سرطان را به عنوان نتیجه آلودگی با این ویروس نشان می‌دهد. GNA13
جهش‌های مکرر در این ژن را با بروز لنفوم بزرگ سلول بی منتشر مرتبط دانسته‌اند. لنفوسیت تی نامتغیر وابسته به مخاط
لنفوسیت تی نامتغیر وابسته به مخاط () یا به اختصار «سلول‌های MAIT» گروهی از لنفوسیت‌های تی در دستگاه ایمنی بدن انسان هستند که از خود خواص شبه اثرپذیری در دستگاه ایمنی ذاتی نشان می‌دهند. این سلول‌ها در خون، کبد، ریه‌ها و غشاء مخاطی یافت می‌شوند و علیه فعالیت‌های میکروبی و عفونت‌ها مبارزه می‌کنند. پروتئین‌های مرتبط با مجموعه سازگاری بافتی اصلی کلاس یک مسئولیت دارند تا متابولیت‌های ویتامین‌های گروه ب را که توسط باکتری‌ها ساخته می‌شوند، به این نوع لنفوسیت‌ها ارائه کرده و آنها را فعال کنند. پس از ارائه کردن اجسام خارجی توسط MR1، سلول‌های MAIT شروع به ترشح سیتوکینی پیش‌التهابی می‌کنند و قادرند سلول‌های آلوده‌شده به باکتری را تجزیه کنند. البته سلول‌های MAIT توسط سیگنال‌های غیر وابسته به MR1 هم ممکن است فعال شوند. این سلول‌ها قادر به حمایت از پاسخ‌خای ایمنی تطبیقی هم هستند یک فنوتیپ شبیه به لنفوسیت تی خاطره دارند. علاوه بر اینها، سلول‌های MAIT احتمالاً در بروز برخی بیماری‌های خودایمنی نظیر ام‌اس، آرتریت‌ها (مثلاً روماتیسم مفصلی و لوپوس منتشر) و بیماری التهابی روده هم نقش دارند، اما مدارک قطعی در این‌باره هنوز منتشر نشده‌است. لوسمی مزمن لنفاوی
در لوسمی مزمن سلول‌های نئوپلاستیک ظاهراً بالغ می‌شوند. هر چند سلول‌های لوسمی مزمن به نظر بالغ هستند اما کاملاً طبیعی نیستند و نمی‌توانند مانند سلول‌های سفید خون با عفونت‌ها مقابله کنند. در لوسمی لنفوئیدی منشأ سلولهای سرطانی رده لنفوسیتها بخصوص لنفوسیتهای B می‌باشد. داراتومومب
در سال ۲۰۱۳ میلادی، این دارو، یک درمانِ چشمگیر برای مولتیپل میلوما اعلام شد و برای درمان برخی دیگر از انواع لنفوم غیرهوچکین نظیر «لنفوم منتشر سلول B بزرگ»، «لنفوم فولیکولار» و «لنفوم سلول منتل» هم بکار گرفته می‌شود. سرطان التهابی پستان
مشخصهٔ این نوع بیماری، حضورِ سلول‌های سرطانی در بافت لنفاوی زیرجلدی در بیوپسی پوست پستان است. به همین دلیل در تعیین مرحله بالینی، سرطان التهابی پستان همیشه در «مرحله ۳ بی» یا بالاتر قرار می‌گیرد چرا که یک چنین تهاجم موضعی، در پیش‌بینی پیش‌آگهی بیماری نقش دارد. پادتن مونوکلونال
در محیط کشت خارج از بدن به‌طور طبیعی لنفوسیت‌های B (تولیدکننده پادتن‌ها) طی چند هفته می‌میرند. به همین علت این لنفوسیت‌ها با سلول‌هایپ توموری که سلول‌های میلوم نام دارند، ادغام می‌شوند. سلول‌های میلوم مانند بقیه سلول‌های سرطانی قادر هستند، به صورت نامحدود تقسیم شوند و به «سلول‌های نامیرا» معروف گردند. این رده سلولی نامیرا که ادغامی از لنفوسیت B و سلول‌های میلوم هستند، یک رده سلولی هیبریدی را تشکیل می‌دهند که خصوصیات هر دو سلول ادغام شده را داراست. هیبریدی قادر هستند که خارج از بدن نیز به صورت نامحدود تکثیر و پادتن تولید کنند. برای اینکه پادتن‌های تک تیره تولید شوند، باید یک حیوان با آنتی‌ژن مورد نظر در تماس قرار گیرد و بدن جاندار شروع به ایمن‌سازی کند. در طی چند هفته متوالی سلول‌های B اختصاصی آنتی‌ژن شروع به تکثیر و ترشح پادتن‌های اختصاصی می‌کنند. بافت طحال که مملو از لنفوسبتهای B است از موش استخراج شده و لنفوسیت‌های B جدا شده با سلول‌های میلوم ادغام می‌شوند. با وجودی که بسیاری از سلول‌ها در محیط کشت قادر به ادغام شدن و تکثیر هستند، تنها میزان بسیار کمی ار آن‌ها (سلولهای هیبریدی تولیدکننده پادتن) قادر به بقا هستند. روش تشخیص سلول‌های هیبریدی از سلول‌های دیگر به این صورت است که به محیط کشت هیپوکسانتین، آمینوپترین و تیمیدین(HAT) افزوده می‌شود. این محیط کشت اختصاصی از رشد سلول‌های میلوم ادغام نشده جلوگیری می‌کند چرا که این سلول‌ها قادر نیستند از هیپوکسانتین و تیمیدین به خاطر آمینوپترین که یک بلوک‌کننده متابولیکی است، استفاده کنند. سلول‌های میلوم یک نقص ژنتیکی‌ای را حمل می‌کنند که پس از ادغام با سلول‌های B به تعادل می‌رسند. سلول‌های B ادغام نشده نیز پس از چند روز می‌میرند به این دلیل که این سلول‌ها در محیط کشت قادر به رشد و تکثیر نیستند. پس از ادغام سلولی باید سلول‌های هیبریدی تولیدکننده پادتن شناسایی و استخراج شوند. تست ELISA برای شناسایی این سلول‌های هیبریدی مورد استفاده قرار می‌گیرد. پس از شناسایی و استخراج این کلونهای سلولی می‌توان آن‌ها را به صورت in vivo به عنوان یک تومور تولیدکننده پادتن یا به صورت ex vivo در یک محیط کشت، کشت داد. پادتن‌ها می‌توانند از خون حیوان که دچار لوسمی شده‌است یا از محیط کشت جداسازی شوند. بیماری غشاء پایه نازک
تنها راه تشخیص دقیق این بیماری بیوپسی کلیه است که نازک‌شدگی غشای پایه و کاهش ضخامت را از میزان طبیعی آن یعنی ۳۰۰ تا ۴۰۰ نانومتر به ۱۵۰ تا ۲۵۰ نانومتر نشان می‌دهد. با این حال بیوپسی به‌ندرت انجام می‌شود؛ چرا که فرد مشکل کلیوی و پروتئینوری ندارد و تنها دچار خون‌ادراری میکروسکوپی است که با چشم غیرمسلح دیده نمی‌شود. پیش‌آگهی بیماری عالی است؛ مگر آنکه تظاهرات بیماری همچون بیشتر مبتلایان به نشانگان آلپورت و نفروپاتی ایمونوگلوبین آ پیش‌رونده باشد. فلوسیتومتر
فلوسایتومتر دستگاهی است برای بدست آوردن فنوتایپ و خصوصیات سلول‌ها، که بر اساس پراکنده‌سازی نور توسط سلول‌های تحت آزمایش و انتشار فلورسانس از آن‌ها استوار است. نشر فلورسانس یا با استفاده مستقیم از مواد رنگ‌کننده فلورسنت یا ترکیبی از رنگ فلورسنت با آنتی بادی‌های مونوکلونال حاصل می‌شود. این آنتی بادی‌های کونژوگه با فلورسانس می‌توانند مولکول‌های سطحی یا ترکیبات داخلی سلول‌ها را ردیابی کرده و به آن‌ها متصل شوند و شناسایی انواع سلول‌های موجود در یک جمعیت سلولی متنوع را توسط فلوسایتومتری امکان‌پذیر می‌سازند. این روش اساساً توسط ایمونولوژیست ‌هایی ابداع شد که تلاش می‌کردند جمعیت‌های خالص سلول‌ها را از یکدیگر جدا کرده و پس از تکثیر آن‌ها در محیط کشت سلولی، نقش مجزای هر سلول را در سیستم ایمنی بررسی نمایند. دستگاه‌های اولیه قادر بودند فقط یک یا دو رنگ فلورسانس را تجزیه و تحلیل کنند اما امروز دستگاه‌هایی عرضه شده‌اند که قادرند یازده رنگ فلورسانس را به‌طور هم‌زمان ردیابی و تجزیه و تحلیل کنند. امروزه استفاده از تکنولوژی‌های مدرن روز، برای افزایش سرعت انجام کارها و سهولت انجام آن‌ها روز به روز در حال گسترش است. در دهه اخیر فلوسایتومتری به ابزاری ضروری در تشخیص لوسمی‌های خونی در انسان تبدیل شده‌است. فلوسایتومتری به‌طور معمول برای شناخت رده سلولی، تحلیل یا تجزیه بافت سلولی بالغ و تشخیص هتروژنیستی در میان جمعیت سلول‌های توموری استفاده می‌شود. در دهه اخیر استفاده از این روش در آزمایشگاه‌های کلینیکی و همچین تشخیص انواع سرطان به‌طور چشمگیری افزایش یافته‌است. سل
با استفاده از رنگ‌های بافتی بر روی نمونه‌های خلط به دست آمده از سینه، دانشمندان می‌توانند MTB را در زیر یک میکروسکوپ معمولی (نوری) تشخیص دهند. MTB رنگ‌های خاصی را حتی بعد از واکنش با محلول اسیدی حفظ می‌کند، بنابراین به عنوان باسیل اسید-فاست (مقاوم در برابر رنگ بری اسید) (AFB) طبقه‌بندی شده‌ است. دو تکنیک رنگ‌آمیزی اسید فاست شایع‌تر هستند: رنگ آمیزی Ziehl–Neelsen، که AFBها را به رنگ قرمز روشن در می‌آورد که به وضوح در برابر یک پس‌زمینه آبی رنگ دیده می‌شوند، و رنگ آمیزی auramine-rhodamine و پس از آن میکروسکوپ فلورسانس. لوسمی مزمن لنفاوی
در سیستم بینت (BINET) CLL، بر اساس تعداد گروه‌های بافت لنفوئید درگیر (گروه‌های بافت لنفاوی که در غدد لنفی گردن، کشاله ران، زیر بغل و طحال) و وجود کم خونی یا ترومبوسیتوپنی (کاهش شدید پلاکت‌ها) طبقه‌بندی می‌شود. لوسمی حاد مغز استخوان
فلوسیتومتری : از این تکنیک برای بررسی سلول‌های مغز استخوان، گره‌های لنفاوی و نمونه‌های خون استفاده می‌شود . این روش برای تعیین نوع لوسمی بسیار دقیق است . یک نمونه سلولی که با آنتی بادی‌های خاصی نشان‌دار شده‌است از مقابل دسته نور لیزر عبور داده می‌شود هر آنتی بادی به نوع خاصی از سلول‌های لوسمیک متصل می‌شود . اگر در نمونه مورد نظر این سلول‌ها وجود داشته باشند لیزر سبب خواهد شد که از این سلول‌ها نوری منعکس شود که توسط یک کامپیوتر اندازه‌گیری و تجزیه می‌شود . گروه‌هایی از سلول‌ها توسط این روش می‌توانند جدا شده و شمارش شوند . لنفوسیت بی
یک تفاوت عمده بین بی سل‌ها و تی سل‌ها این است که هرکدام از این لنفوسیت‌ها چگونه آنتی ژن خود را می‌شناسد. بی سل‌ها آنتی ژن هم جنس خود را به شکل خامش شناسایی می‌کنند. آن‌ها با استفاده از bcr یا ایمونوگلوبلین متصل به غشا خود آنتی ژن آزاد(محلول) در خون یا لنف را شناسایی می‌کنند. برعکس، تی سل‌ها آنتی ژن همجنس خود را به یک شکل پردازش شده، به عنوان یک قطعهٔ پپتیدی که توسط یک مولکول MHC ی سلول ارائه دهندهٔ آنتی ژن به گیرندهٔ سلول تی ارائه شده، شناسایی می‌کنند. لنفوم بزرگ سلول بی منتشر
علل این لنفوم هنوز به خوبی شناخته نشده‌است. معمولاً از سلول‌های B معمولی منشأ می‌گیرد، گرچه می‌تواند نشان دهنده یک تحول بدخیم از دیگر انواع لنفوم یا لوسمی باشد. کمبود ایمنی یک عامل خطرزا مهم است. عفونت با اپشتین بار ویروس نیز در توسعه برخی از گروه‌های dlbcl مؤثر است. روش لوسیفراز
با استفاده از محلول بافر برای تجزیه غشاء سلولی غشاء سلول‌های نمونه را می‌شکنند و آنزیم‌ها و پروتئین‌ها موجود در سلول‌ها (از جمله لوسیفراز‌ی که در اثر انتقال پلاسمید نمونه به سلول‌ها در آنها تولید شده) را خارج می‌کنند. سپس با به کار بردن مقدار مناسبی از لوسیفرین نورافشانی آن را اندازه می‌گیرند. سلولیت (عفونت بافت)
تشخیص این بیماری معمولاً با کشت سلولی صورت می‌گیرد که علائم و نشانه‌های آن در این روش مشخص می‌شود، البته این روش به ندرت امکان‌پذیر است. این بیماری اغلب با آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی از قبیل سفالکسین، آموکسی‌سیلین یا کلوگزاسیلین درمان می‌شود. برای افرادی که شدیداً به پنی‌سیلین حساسیت دارند، اریترومایسین یا کلیندامایسین می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. هرگاه استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سیلین یا (MRSA) عاملی برای نگرانی باشد، توصیه می‌شود که از داکسی‌سایکلین یا تری متوپریم / سولفامتوکسازول نیز به صورت اضافه استفاده شود. این نگرانی در مورد وجود چرک یا عفونت‌های پیشین به MRSA است. استروئیدها می‌توانند سرعت بهبودی در بیماران تحت درمان با آنتی‌بیوتیک را تسریع بخشند. بالا آوردن منطقهٔ عفونت کرده می‌تواند مفید باشد. داروی مسکن نیز تأثیرگذار است. مایع مغزی-نخاعی
به علاوه معاینه کشت CSF ممکن است میکروارگانیزم‌هایی را تولید کند که مسبب ایجاد عفونت بوده‌اند. با استفاده از روش‌های پیچیده‌تر، از قبیل شناسایی باندهای الیگوکلونال، می‌توان یک بیماری التهابی مداوم (مانند اسکلروز چندگانه یا ام اس) را شناسایی کرد. سنجش بتا-۲-ترانسفرین بسیار خاص و حساس برای تشخیص، مانند نشت CSF می‌باشد. تومور سلول جنب‌گلومرولی
هنگام تشخیص، این بیماری را اغلب با «کارسینوم کلیوی» اشتباه می‌کنند و انجامِ «سی‌تی اسکن دینامیک» می‌تواند در تشخیص ایندو از هم، کمک‌کننده باشد. سرطان کبد
کلانژیوکارسینوما: تعریق، زردی، درد شکمی، کاهش وزن و بزرگی کبد.بیوپسی مرکزی از راه پوست یا بیوپسی آسپیراسیون در صورتی‌که محل آن برحسب اسکن انتخاب شود، در اکثر بیماران تشخیص قطعی را ثابت خواهد کرد. بعد از بررسی بافت H&E می‌توان با روش ایمونو هیستوشیمی IHC تشخیص دقیق تری را داد. هموگلوبینوری حمله‌ای شبانه
امروزه استاندارد طلایی روش فلوسیتومتری برای CD55و CD59 در گلبول‌های سفید و قرمز می‌باشد. براساس سطوح این پروتئین‌های سلولی ˛اریتروسیت‌ها به سه دستهٔ سلول‌های PNH I˛ IIیا IIIتقسیم می‌شوند. تیپ I سلول‌هایی هستند که سطح CD55و CD59 طبیعی دارند˛تیپ II سطوح کاهش یافته دارند؛ ودرتیپ III به‌طور کلی حضور ندارند. تست FLAER اغلب برای تشخیص PNHبه کار می‌رود. FLAERبه‌طور اختصاصی به گلیکوزیل فسفاتیدیل اینوزینول لنگری متصل می‌شود و دقت بیشتری در نشان دادن کمبود در مقایسه با اندازه‌گیری سادهٔ CD59 یا CD55دارد. آنتی‌ژن بلوغ لنفوسیت بی
این پروتئین در بروز سرطان خون، لنفوم و مولتیپل میلوما نقش دارد. (رجوع شود به «پایگاه دادهٔ میتلمن» و «اطلس ژنتیک و ژنتیک سلولی در سرطان‌شناسی و خون‌شناسی») تیساجنلکلوسل
تیساجن‌لِکلوسِـل در حال حاضر برای درمان لوسمی حاد لنفاوی و همچنین لنفوم بزرگ سلول بی منتشر عودکرده یا مقاوم‌به‌درمان به‌کار می‌رود. مننژیت
با یک بزل کمری می‌توان مننژیت را تشخیص داد یا از بروز آن جلوگیری کرد. یک سوزن وارد مجرای نخاعی می‌شود تا نمونه‌ای از مایع مغزی-نخاعی (CSF)، که مغز و نخاع را احاطه کرده‌است، برداشته شود. CSF در آزمایشگاه تشخیص طبی آزمایش می‌شود. اولین درمان در مننژیت حاد شامل تجویز آنتی‌بیوتیک و گاهی داروهای ضدویروس متناسب می‌باشد. همچنین می‌توان از کورتیکواستروئید برای جلوگیری از عوارض التهاب شدید استفاده کرد. مننژیت ممکن است منجر به عوارض طولانی مدت جدی مانند ناشنوایی، صرع، هیدروسفالی، و کسری‌های شناختی شود، به ویژه اگر به‌سرعت درمان نشود. برخی انواع مننژیت (مانند انواعی که همراه با عفونت‌های مننگوکوک، "هموفیلوس آنفلوآنزاً نوع ب، پنوموکوک، یا ویروس گوشک، می‌باشد) را می‌توان با ایمن‌سازی پیش‌گیری کرد. لنفوسیت بی
۴.سلول‌های b-۲ ماکروگلوبولینمی والدنشتروم
درمان آن مشابه سایر لنفوم‌های درجه پایین سلول B است. فاکتور فعال‌کننده لنفوسیت بی
BAFF یک سایتوکاین است که به خانوادهٔ لیگاندهای عامل نکروز توموری تعلق دارد. این سایتوکاین، لیگاندی برای گیرنده‌هایی نظیر TNFRSF13B/TACI, TNFRSF17/BCMA, و TNFRSF13C/BAFF-R محسوب می‌شود و وظیفهٔ یک فعال کنندهٔ قوی لنفوسیت بی را بر عهده دارد. این فاکتور نقش مهمی در تکثیر و تمایز لنفوسیت بی ایفا می‌کند. BAFF حاوی ۲۸۵ اسید آمینه از نوع گلیکوپروتئین که ۱۲۴ اسید آمینه پس از فرایند گلیکوزیلاسیون باقی می‌مانند. همچنین به عنوان یک پروتئین تراپوسته‌ای در سلول‌های مختلف نظیر مونوسیت‌ها، سلول‌های دندریتیک و سلول‌های مغز استخوان بیان می‌شود. سیگنال‌های ایجاد شده با گیرنده‌های BAFFR و BCMA سبب تکثیر و مقابله با آپاپتوز در لنفوسیت بی می‌شود. ماکروگلوبولینمی والدنشتروم
ماکروگلوبولینمی والدنشتروم () بدخیمی لنفوسیت‌های پلاسماسیتوئید است که طی آن مقادیر زیادی پادتن ام توسط سلول های پلاسماسل بدخیم ترشح می شود . این بیماری عموما افراد مسن را درگیر کرده و شبیه به مولتیپل میلوما و لنفوم‌های با درجهٔ پایین رفتار می‌کند. افراد مبتلا به این بیماری گاهی بدون علامت هستند و به صورت اتفاقی و در آزمایش خون متوجه بیماری می‌ شوند. لنفوم سلول بزرگ
یک سیستم طبقه‌بندی برای لنفوم‌ها، تقسیم این بیماری‌ها برپایهٔ اندازه سلول‌های سفید خون است که جهش سرطانی داشته‌اند. درین تقسیم‌بندی لنفوم سلول بزرگ حالتی است که سلول‌ها اندازه ای بزرگ دارند. یک سلول بزرگ در این شرایط به قطر ۱۷ تا ۲۰ میکرومتر می‌رسد. گروه دیگر از لنفوم‌ها در این سیستم تقسیم‌بندی لنفوم سلول کوچک و لنفوم سلول درآمیخته است. لنفوم سلول بی بزرگ منتشر، شایع‌ترین لنفوم بزرگ سلول است. طبقه‌بندیمش در حال حاضر «لنفوم بزرگ سلول» را در زیرمجموعهٔ «لنفوم سلول بی بزرگ» گنجانده‌است. لنفوسیت بی
بدن انسان روزانه میلیون‌ها نوع مختلف از سلول‌های بی را تولید می‌کند که در خون و سیستم لنفی گردش کرده و نقش نظارت ایمنی را بازی می‌کنند. آن‌ها باید کاملاً فعال شوند تا آنتی بادی تولید کنند.هر سلول بی یک پروتئین گیرندهٔ منحصربه فرد(گیرندهٔ سلول بیBCR) در سطح خود دارد که به یک آنتی ژن خاص متصل خواهد شد. BCR یک ایمونوگلوبلین متصل به غشا است، و این مولکول است که افتراق سلول بی را از سایرانواع لنفوسیت‌ها ممکن میسازد، همچنین این مولکول پروتئین اصلی برای فعال شدن سلول بی است. زمانی که سلول بی با آنتی ژن همجنس خود مواجه می‌شود و یک پیام اضافی از سلول T کمکی دریافت می‌کند می‌تواند به یکی از سلول‌های بی (سلول بی پلاسما و سلول بی خاطره) تمایز یابد. سلول بی می‌تواند مستقیماً یکی از این سلول‌ها شود یا اینکه ممکن است متحمل یک مرحلهٔ واسطه به نام واکنش مرکز زایا شود.در این مرحلهٔ واسطه‌ای سلول بی ناحیهٔ متغیر ژن ایمنوگلوبلین خود را هایپر میوتیت می‌کند(هایپرمیوتیشن پیکری) و احتمالاً متحمل تغییر کلاس (class switching) می‌شود. تب خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو
به وسیله آزمایش‌های سرمی نیز می‌توان به جستجوی پادتن پرداخت از جمله می‌توان از آزمایش‌هایی مانند ایمونوفلورسانس، خنثی سازی، تست فیکساسیون کمپلمان، تست الیزا، ثبوت عناصر مکمل استفاده کرد. معمولاً پس از شش روز مقدار پادتن ام قابل اندازه‌گیری است و تا چهار ماه در خون باقی می‌ماند؛ ولی پادتن جی را تا پنج سال می‌توان در خون بررسی کرد. در حالت‌های فوق حاد و مرگ‌آور، در ابتدای بیماری معمولاً هیچگونه پادتنی در خون (قبل از شش روز) قابل اندازه‌گیری نیست؛ بنابراین تشخیص بر پایه جداسازی ویروس از خون و بافت‌ها به روش کشت سلولی یا تشخیص پادگن ویروس به روش‌های ایمونوفلورسانس، تست الایزا و واکنش زنجیره‌ای پلیمراز است. تیروئیدیت هاشیموتو
در این بیماری غدهٔ تیروئید ممکن است سفت، بزرگ و لُب‌دار شود، که ممکن است این تغییرات محسوس نباشند. بزرگ شدن تیروئید ممکن است به علت نفوذ لنفوسیت‌ها یا فیبروز باشد تا هیپرتروفی بافت آن. از لحاظ فیزیولوژیک، پادتن‌های ضد پراکسیداز تیروئید (TPO) یا تیروگلوبولین باعث تخریب تدریجی فولیکول‌های غدهٔ تیروئید می‌شوند؛ بنابراین، می‌توان با جستجوی این پادتن‌ها در خون این بیماری را تشخیص داد. از ویژگی‌های این بیماری تهاجم گویچه‌های سفید، مخصوصاً لنفوسیت‌های تی به آن است که به علت لنفوم هوچکین است. شمارش کامل خون
زمانی که تجهیزات خودکار در دسترس نباشد یا نتایج آنالیزر نشان دهد که به تحقیقات بیشتری نیاز است، این آزمایش‌ها می‌توانند به صورت دستی انجام شوند. نتایج خودکار در ۱۰ تا ۲۵ درصد موارد برای بررسی دستی اسمیر خون علامت‌گذاری می‌شوند، که ممکن است به دلیل جمعیت سلول‌های غیرطبیعی باشد که آنالیزور نمی‌تواند به درستی آن‌ها را بشمارد، یا می‌تواند ناشی از موارد دیگری باشد همچون مسدود کننده‌های داخلی ایجاد شده توسط آنالیزور که نشان می‌دهد نتایج می‌توانند نادرست باشند،‏ یا نتایج عددی که خارج از آستانه‌های تنظیم قرار می‌گیرند. برای بررسی این مسائل، خون روی لام میکروسکوپ پخش شده و با رنگ رومانوفسکی رنگ آمیزی می‌شود و زیر میکروسکوپ بررسی می‌شود. ظاهر گلبول‌های قرمز و سفید و پلاکت‌ها ارزیابی می‌شود و ناهنجاری‌های کیفی در صورت وجود گزارش می‌شوند. تغییرات در ظاهر گلبول‌های قرمز می‌تواند اهمیت تشخیصی قابل‌توجهی داشته باشد به عنوان مثال، حضور سلول‌های داسی‌شکل نشان‌دهنده کم‌خونی داسی‌شکل است و تعداد زیادی از گلبول‌های قرمز تکه‌تکه شده (‏شیستوسیت‌ها)‏ نیاز به بررسی فوری دارند زیرا می‌توانند ناشی از کم‌خونی همولیتیک میکروآنژیوپاتیک باشند. در برخی شرایط التهابی و در اختلالات پاراپروتئین مانند میلوم متعدد، سطح بالای پروتئین در خون ممکن است باعث شود که گلبول‌های قرمز در کنار هم بر روی لام ظاهر شوند، که تشکیل رولو نامیده می‌شود. برخی از بیماری‌های انگلی مانند مالاریا و بابزیوز را می‌توان با یافتن ارگانیسم‌های مسبب در اسمیر خون و همچنین تخمین زدن تعداد پلاکت‌ها تشخیص داد که اگر شمارش پلاکت به صورت خودکار نتیجهٔ نادرستی داشته باشد، مفید خواهد بود. لنفوسیت
لنفوسیت B (به علت اینکه اولین بار در تخمدان جوجه که Bursa نامیده می‌شود مشاهده شده‌اند) دوره تمایز خود را در محل تولید یعنی همان مغز استخوان می‌گذارنند. این لنفوسیت‌ها بیشتر در تولید پادتن و ایمنی هومرال نقش دارند. لنفوسیت T هم مانند لنفوسیت B از سلول های بنیادین مغز استخوان ایجاد می شود اما محل تمایز آنها در غده تیموس است و در اثر هورمون تیموسین تمایز می یابند، وخود چهار نوع هستند که عبارت اند از: لنفوسیت تی سیتوتوکسیک، لنفوسیت تی یاری دهنده، لنفوسیت تی خاطره و لنفوسیت تی سرکوبگر انواع لنفوسیت‌های تی هستند. لنفوسیتهای T در ایمنی سلولی و ایمنی تطبیقی سیتوتوکسیک مؤثرند. لنفوسیت ها بعد از تمایز در غدد لنفی مستقر می شوند . سلول‌های دندریتیک نیز به آنها در تشخیص انتی ژن کمک می کنند . سلولهای کشنده طبیعی (NK cells) در ایمنی سلولی و ایمنی ذاتی دخیل هستند. لنفوسیت بی
لنفوسیت‌های بی پس از آن که در سلول‌های بنیادین مغز استخوان به وجود آمدند، باید برای کسب ویژگی‌های لازم برای شناسایی و مبارزه با میکروب‌ها، تکامل یابند. تکامل این سلول‌ها در مغز استخوان انجام می‌گیرد (در حالی که تکامل لنفوسیت‌های تی در تیموس صورت می‌گیرد). بعد از رسیدن به مرحلهٔ نارس IgM مثبت در مغز استخوان، سلول‌های بی نارس به طحال مهاجرت می‌کنند. در این حالت به این سلول‌های مهاجرت‌کرده لنفوسیت‌های بی ترانزیشنال می‌گویند. برخی از این سلول‌ها به لنفوسیت‌های بی بالغ تمایز می‌یابند. تکامل لنفوسیت‌های بی از طریق چندین مرحله رخ می‌دهد که هر مرحله نشان‌دهندهٔ یک تغییر در محتوای ژنوم در جایگاه آنتی‌بادی است. هر آنتی‌بادی از دو زنجیرهٔ مشابه سبک (اِل) و دو زنجیرهٔ مشابه سنگین (ایچ) تشکیل شده‌است و ژنهای مختص آن‌ها در ناحیهٔ v (متغیر) و ناحیهٔ c (ثابت) یافت می‌شوند. در ناحیه v زنجیرهٔ سنگین سه قسمت وجود دارد: V و D و J. در فرایندی تصادفیِ نوترکیبی VDJ باز ترکیب می‌شوند تا یک حوزهٔ متغیر منحصر به‌فرد در ایمونوگلوبلین هر سلول منفرد B بسازند. بازچینی‌های مشابهی برای ناحیه V زنجیرهٔ سبک رخ می‌دهد با این تفاوت که تنها دو قسمت وجود دارد که درگیر می‌شوند (V و J). زمانی که لنفوسیت بی در هر مرحله از فرایند بلوغ شکست بخورد توسط مکانیسم آپوپتوز می‌میرد، به این فرایند حذف کلونال می‌گویند. اگر لنفوسیت بی در حین فرایند بلوغ آنتی‌ژن خودی را بشناسد، این سلول سرکوب شده (آنرژی) یا متحمل آپوپتوز (انتخاب منفی)می‌شود. سلول‌های بی دایماً در مغز استخوان تولید می‌شوند. وقتی گیرنده‌های سلول بی در سطح این سلول با آنتی ژن‌های موجود کشف شده در بدن جفت و جور می‌شوند، سلول بی تکثیر می‌شود و یک شکل آزاد از آن رسپتورها را(آنتی بادی)با مکان‌های اتصالی مشابه همانند آن‌هایی که در سطح سلول اولیه هستند ترشح می‌کند. بعد از فعال شدن این سلول تکثیر می‌شود و سلول‌های خاطرهٔ بی تشکیل می‌شوند تا همان آنتی ژن‌ها را بشناسند. این اطلاعات در آینده به عنوان بخشی از سیستم ایمنی تطابقی استفاده خواهد شد تا یک پاسخ ایمنی قوی تر و کارامدتر در مقابل تمام آنتی ژن‌های مواجه شدهٔ قبلی ایجاد شود. لنفوم
لنفوم گروهی از تومورهای یاخته‌های خونی است که از لنفوسیت‌ها به وجود می‌آید. گاهی واژهٔ لنفوم تنها به تومورهای سرطانی اشاره دارد و به همهٔ تومورها اطلاق نمی‌شود. نشانگان این بیماری شامل این موارد هستند: بزرگ شدن غدد لنفاوی که معمولاً بدون درد هستند، تب، تعرق، خارش، کاهش وزن، احساس خستگی و دیگر علائم. تعرق معمولاً در شب صورت می‌گیرد. دو گونهٔ عمدهٔ لنفوم لنفوم هوچکین (HL) و لنفوم غیر هوچکینی (NHL), می‌باشند. این بیماری شامل دو نوع دیگر نیز می‌باشد. مولتیپل میلوما و بیماری‌های پرولیفراتیو دستگاه ایمنی نیز از سوی سازمان بهداشت جهانی (WHO) جزء این دسته شناخته شده‌اند. حدود ۹۰٪ بیماران دچار لنفوم غیر هچکینی هستند که زیر مجموعه‌های بسیاری را در بر می‌گیرد مثل لنفوم جلدی سلول تی. لنفوم زیر مجموعهٔ نئوپلاسم‌ها است، که به آن‌ها تومور بافت‌های خون ساز و لنفاوی می‌گویند. عوامل خطرساز لنفوم هچکینی شامل این موارد هستند: عفونت‌های ناشی از اپشتین بار ویروس و وجود افرادی در خانواده که به این بیماری دچار بوده‌اند. عوامل خطرساز لنفوم غیر هچکینی شامل این موارد هستند: بیماری‌های خود ایمنی، ایدز آلودگی به ویروس تی-لنفوتروپیک انسانی، خوردن مقادیر زیاد گوشت و چربی، داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی و برخی آفت‌کش‌ها. تشخیص این بیماری معمولاً از طریق خون، ادرار، یا تست مغز استخوان صورت می‌گیرد. A بافت برداری از یک گره لنفاوی نیز می‌تواند مفید باشد. تصویر برداری پزشکی در مرحلهٔ بعد می‌تواند به کار گرفته شود تا تعیین کند که آیا سرطان گسترش پیدا کرده و در صورت گسترش در چه نواحی گسترش یافته‌است. سرطان می‌تواند در بسیاری از اعضاء گسترش پیدا کند: شش‌ها، کبد، و مغز. درمان بیماری می‌تواند ترکیبی از شیمی‌درمانی، پرتودرمانی، نوردرمانی، درمان هدفمند و جراحی باشد. در لنفوم‌های غیر هچکینی، ممکن است غلظت پروتئین در خون به حدی افزایش یابد که انجام فرآیندی به نام پلاسمافرزیس ضروری گردد. صبر آگاهانه می‌تواند برای انواع خاصی از این بیماری مفید باشد. شماری از گونه‌ها قابل درمان هستند. به‌طور کلی، میزان بقای پنج سالهٔ بیماری در ایالات متحده برای لنفوم هوچکینی ۸۵٪ است. اما این میزان برای لنفوم غیر هچکینی ۶۹٪ است. در سطح جهان در سال ۲۰۱۲، شمار ۵۶۶۰۰۰ نفر به این بیماری مبتلا شدند و ۳۰۵۰۰۰ نفر از مبتلایان جان باختند. این دسته از سرطان ۳–۴٪ همهٔ سرطان‌ها را در بر می‌گیرد. از این رو، این دسته، هفتمین گروه رایج سرطان است. در میان کودکان، این گروه سومین نوع رایج سرطان است. شیوع بیماری در کشورهای توسعه یافته بیشتر از کشورهای در حال توسعه است. میکروسکوپ نیروی اتمی
در بایولوژی سلولی، AFM میتوان به تشخیص دادن سلول سرطانی از غیرسرطانی بر اساس سختی سلول‌ها سعی کرد. و همینطور برای ارزیابی تعاملات بین یک سلول خاص و سلول‌های همسایه در یک سیستم رقابتی استفاده میشود. AFM میتواند برای برجسته کردن سلول‌ها برای مطالعه این‌که چطور سفتی را منظم می‌کنند یا شکل غشاء سلول هم استفاده شود. ریتوکسی‌مب
ریتوکسی‌مب در ترکیب با هیالورونیداز انسانی که با نام‌های مَـب‌ترا اس‌سی و «ریتوکسین هایسلا» عرضه می‌شود، برای درمان «لنفوم فولیکولار منتشر سلول‌های بی» و «لوسمی مزمن لنفاوی» تجویز می‌گردد. دوروثی رید مندنهال
او در سال ۱۹۰۱ میلادی کشف کرد که لنفوم هاجکین، نوعی سل نیست و این موضوع را، از طریق یافتنِ سلول‌های رید-اشترنبرگ کشف کرد که مشخصهٔ مهم این لنفوم است. ملانوما
در بیشتر آزمایش‌های بالینی، تشخیص مراحل نخستین ملانوما از خال غیرسرطانی، کمی دشوار است. روش معمول شناسایی، آزمایش پوستی و بافت‌برداری است. در روش‌های تازه، با انجام آزمایش خون می‌توان ملانوما یا سرطان بدخیم پوست را در مراحل نخستین شناسایی کرد. لنفوم بزرگ سلول بی منتشر
تشخیص dlbcl با برداشت بخشی از تومور از طریق نمونه برداریو پس از آن بررسی این بافت با استفاده از میکروسکوپ است. معمولاً یک هماتوپاتولوژیست این تشخیص را می‌دهد.. چندین زیرگروه از dlbcl شناسایی شده‌اند که هر کدام با داشتن نشانه‌های بالینی و پیش آگهی متفاوتی ارائه می‌دهند. اما به‌طور معمول درمان هر یک از آن‌ها شیمی درمانی است که اغلب در ترکیب با یک آنتی‌بادی هدفمند در سلول‌های توموراست. با دریافت آیت درمان بیش از نیمی از بیماران مبتلا به dlbcl می‌توانند بهبود یابند و به‌طور کلی میزان بقای پنج ساله برای افراد مسن در حدود ۵۸ درصد است. سلول‌های فوم
سلول‌های فوم در اندازه‌های بسیار کوچک هستند و تنها می‌توانند با بررسی یک پلاک چربی در زیر میکروسکوپ پس از خارج شدن از بدن یا به‌طور خاص از قلب، شناسایی شوند. تشخیص معمولاً شامل رنگ آمیزی بخش‌های سینوس آئورت یا شریان با O Red O (ORO) و سپس تصویر برداری و تجزیه و تحلیل کامپیوتری است؛ یا از رنگ نیل قرمز. علاوه بر این، میکروسکوپ فلورسنت یا جریان سیاتومتری می‌تواند برای تشخیص جذب OxLDL زمانی که OxLDL با لیزر ۱،1'-dioctadecyl-۳٬۳،3'3'-tetra-methylindocianid percholorate (DiL-OxLDL) برچسب گذاری شده‌است. لنفوم سلول بزرگ
بسیاری دیگر از لنفوم‌های بی سل نیز مشخصهٔ سلول‌های بزرگ را دارند: بافت‌برداری مایع
هنگامی که بیماری با علائم مشکوک به سرطان به پزشک مراجعه می‌کند، یکی از اولین اقداماتی که پزشک ممکن است انجام دهد، نمونه برداری بافتی است. پروسه‌ای که در آن سلول‌ها برای بررسی دقیق تر جمع‌آوری می‌شوند. بررسی ظاهر سلول‌ها زیر میکروسکوپ می‌تواند حضور سرطان را نشان دهد و نوع آن را تعیین کند و اطلاعاتی راجع به مسیر بیماری به پزشک بدهد. علاوه بر این، بررسی مولکولی نمونه بافتی می‌تواند به برنامه‌ریزی روند درمان شخصی‌سازی شده کمک کند. با وجود اینکه نمونه‌برداری بافتی برای مراقبت از بیمار مهم است، انجام آن ممکن است به یک سوزن بزرگ، آندوسکوپی، یا جراحی باز نیاز داشته باشد که ممکن است تهاجمی، خطرناک، گران قیمت و دردناک باشند . همچنین بعضی از بیماران ممکن است به دلیل نوع تومورشان یا دیگر شرایط بیماریشان نتوانند به بافت برداری دسترسی داشته باشند. این موارد انجام بافت برداری‌های متعدد را دشوار می‌کنند و در نتیجه این تست‌ها می‌توانند به روش نامناسب و غیر کاربردی برای دنبال کردن تومورها در طول زمان تبدیل شوند. با این وجود، این روش‌ها همچنان استاندارد طلایی برای تشخیص و به دست آوردن اطلاعات راجع به سرطان هستند. روش جدیدی در حال بررسی است که می‌تواند بالقوه به بافت برداری کمک کند و یا در شرایطی جایگزین آن باشد. این روش که معمولاً بافت برداری مایع نامیده می‌شود بر پایه آنالیز مولکول‌های تومور و همچنین سلول‌های آن که در مایعات بدن از جمله خون یا ادرار یافت می‌شوند است. با وجود اینکه به‌طور کلی این اعتقاد وجود دارد که بافت برداری مایع در نهایت می‌تواند تأثیر شگرفی بر مراقبت از بیمار داشته باشد، بیشتر محققان این حیطه معتقدند که دانش این زمینه هنوز در حال تکامل است و سوالات مهمی هنوز بدون پاسخ‌اند. یکی از کاربردهای بافت برداری مایع، تست‌هایی است که DNA تومور در خون یا Circulating tumor DNA ctDNA را آنالیز می‌کنند. سرطان بیضه
تومور سلول‌های بینابینی به ندرت در بیضه‌ها ایجاد می‌شوند اما هنگامی که به وجود می‌آیند گاهی تا صد برابر مقدار طبیعی تستوسترون ترشح می‌کنند. هنگامی که این قبیل تومورها در کودکان بوجود می‌آید موجب رشد سریع استخوان‌ها و عضلات می‌شود اما همچنین موجب زود جوش خوردن زودرس اپیفیزها می‌گردند به طوری که قد نهایی فرد کمتری از مقداری خواهد بود که در غیر این صورت به وجود می‌آمد. بدیهی است این قبیل تومورهای سلول‌های بینابینی موجب رشد و تکامل بیش از اندازهٔ اندام‌های جنسی و صفات ثانویهٔ جنسی می‌گردند. در مرد بالغ تشخیص این گونه تومورها مشکل است زیرا صفات جنسی مردانه از قبل وجود دارند. با این وجود با آزمایش ادرار می‌توان این تومورها را تشخیص داد. لوسمی مزمن لنفاوی
مرحله B بینت : بزرگ شدگی قابل لمس بافت لنفاوی در بیش از ۳ منطقه. هموفیلوس آنفلوانزا
تشخیص بیماری از طریق کشت یا آگلوتیناسیون لاتکس صورت می‌گیرد. هنگامی که باکتری از مناطق استریل بدن جدا شود، تشخیص قطعی خواهد بود. اگر باکتری از حلق یا خلط جدا شود نشان دهنده بیماری نیست زیرا افراد غیر بیمار نیز ممکن است حامل بدون علامت باکتری باشند اما اگر از مایع مغزی-نخاعی یا خون جدا شود بیانگر عفونت است. اوفاتومومب
اوفاتومومب () که در ایران با نام اوفاتوموماب هم شناخته می‌شود، یک پادتن مونوکلونال انسانی علیه CD20 است که فعال‌شدن لنفوسیت بی را در مراحل آغازین متوقف می‌کند. سازمان غذا و داروی آمریکا اوفاتومومب را برای درمان لوسمی مزمن لنفاوی مقاوم به درمان با فلودارابین و آلمتوزومب تأیید کرده‌است و اثرات بالقوه‌ای هم در درمان لنفوم بزرگ سلول بی منتشر، روماتیسم مفصلی و ام‌اس از خود نشان داده‌است. هیدروسل
تشخیص بر اساس معاینه بالینی می‌باشد. در معاینه بیضه، بزرگی آن قابل مشاهده است و پزشک از پشت بیضه نور به پوست بیضه می‌تاباند که به آن (TRANSILLUMINATION) گویند. این معاینه به منظور بررسی وجود توده در بیضه (سرطان بیضه) صورت می‌گیرد. وقتی نور به پوست بیضه تابیده می‌شود، مایع اطراف بیضه روشن می‌شود و وجود توده در این حالت رد می‌گردد. اگر توده یا سرطان وجود داشته باشد، نور از مایع رد نمی‌شود و مایع روشن نمی‌شود. تشخیص قطعی با انجام سونوگرافی بیضه می‌باشد. کولی‌باسیلوز
تشخیص بیماری از طریق جداسازی و شناسایی عامل بیماری با تهیه سواب از کیسه زرده و خون قلب صورت می‌گیرد. جداسازی ای کولای از کلوآک غیر اختصاصی است و ارزش تشخیصی ندارد. علاوه بر ای کولای باکتری‌های پاتوژن دیگری نیز از کیسه زرده جوجه‌های مبتلا به تورم بند ناف جدا شده‌است. گونه‌های سودوموناس، کلبسیلا، پروتئوس، سالمونلا، سیتروباکتر با تلفات جنینی، افزایش مرگ و میر جوجه‌ها و تلفات جوجه‌های تازه متولد شده ارتباط داشته‌اند. تشخیص بیماری متکی به جدا کردن و تعیین سرو تیپ عامل بیماری است. روش ایمنوفلورسانس یک روش اساسی و مطمئن در تشخیص این بیماری است. آریل‌سولفاتاز B
پژوهش‌هایی در زمینهٔ ارتباط و نقش این آنزیم در زمینهٔ برخی سرطان‌ها (رودهٔ بزرگ و پروستات)، متابولیسم (بویژه گلیکولیز هوازی) و بیماری فیبروز سیستیک انجام شده‌است. سل
سل به عنوان یکی از بیماری‌های التهابی گرانولومــاتوز دسته‌بندی می‌شود. ماکروفاژها، T لنفوسیت‌ها، B لنفوسیت‌ها، و فیبروبلاستها از جمله سلول‌هایی هستند که جمع می‌شوند تا گرانولومها را تشکیل دهند. لنفوسیت‌ها ماکروفاژهای آلوده را احاطه می‌کنند. گرانولوم از انتشار میکوباکتری‌ها جلوگیری کرده و یک محیط محلی را برای تعامل سلول‌های سیستم ایمنی بدن فراهم می‌نماید. باکتری‌ها در داخل گرانولوم می‌توانند ساکت بمانند که منجر به عفونت نهفته می‌شود. یکی دیگر از ویژگی‌های گرانولوم‌ها توسعه مرگ سلولی غیرطبیعی (نکروز) در مرکز برآمدگی‌ها است. برای چشم غیرمسلح، این نکروز، بافتی نرم، شبیه پنیر سفید دارد و نکروز پنیری نامیده می‌شوند. لوسمی مزمن لنفاوی
درگیری منتشر مغز استخوان (جایگزینی شدید سلول‌های طبیعی با سلول‌های لوسمیک). تغییرات غیرطبیعی کروموزومی. افزایش سطح خونی بعضی موادمانند B2 میکروگلوبولین. افزایش تعداد لنفوسیت‌های غیرطبیعی یا بزرگ در نمونه خون. ورم لنفاوی
این بیماری بیشتر پس از برش غدد لنفاوی، جراحی و/یا پرتودرمانی دیده می‌شود، که معمولاً در طول درمان سرطان آسیب به سیستم لنفاوی ایجاد می‌شود، مهمترین آن سرطان پستان است. در بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان، این حالت تا ماه‌ها یا حتی سال‌ها پس از پایان درمان ایجاد نمی‌شود. لنف ادم همچنین ممکن است با تصادفات یا بیماریهای خاص بروز نموده و مانع عملکرد صحیح سیستم لنفاوی شود. در مناطق گرمسیری جهان، علت شایع لنف ادم ثانویه، فیلاریازیس، که یک عفونت انگلی است می‌باشد. همچنین می‌تواند در اثر آسیب به سیستم لنفاوی ناشی از عفونت‌هایی مانند سلولیت باشد. لنفوسیت بی
۱.سلول‌های بی پلاسما(سلول‌های پلاسما):سلول‌های بی بزرگی هستند که قبلاً با آنتی ژن مواجه شده‌اند و مقادیر زیادی آنتی بادی تولید و ترشح می‌کنند که این آنتی بادی‌ها با متصل شدن به میکروب‌ها و تبدیل آن‌ها به اهداف سهل تری برای فاگوسیتوز و فعال کردن سیستم کمپلمان، در تخریب آن‌ها کمک می‌کنند. گاهی به آن‌ها کارخانهٔ آنتی بادی هم می‌گویند. یک میکروگراف از این سلول‌ها مقادیر زیادی از شبکهٔ اندوپلاسمی زبر که مسؤل ساخت آنتی بادی است را در سیتوپلاسم این سلول‌ها نشان می‌دهد. این سلول‌ها عمر کوتاهی دارند و زمانی که عامل تحریک‌کننده که پاسخ ایمنی را برانگیخته از بین رود متحمل آپپتوز می‌شوند. دلیل این اتفاق پایان مواجههٔ ممتد با فاکتورهای تحریک‌کنندهی کلونی مختلف است زیرا این فاکتورها بری نجات یافتن لازمند. تومور ویلمز
از دیدگاه آسیب‌شناسی، نفروبلاستوم سه عنصر را درگیر می‌سازد:احساس توده در فضای شکمی و تشخیص توسط اولتراسوند یا سونوگرافی و ام‌آرآی قدم‌های نخستین در تشخیص بوده و پس از آن باید نمونه‌برداری از تومور صورت گیرد تا نوع سلول سرطانی مشخص شود. آنتی‌ژن‌های بیضه‌ای‌سرطانی
با توجه به وجود سدخونی بیضوی و نیز عدم وجود MHC کلاسI در سلول‌های بیضه اگر این آنتی ژن‌ها در بیضه بیان شوند در دسترس سیستم ایمنی قرار نمی‌گیرند. اما در صورتی که در بافت سرطانی بیان شوند خاصیت ایمنی زایی دارند و به عنوان آنتی ژن بیگانه تلقی می گردند و ممکن است سبب تولید آنتی بادی شوند، بنابراین می‌توانند در تهیه واکسن مورد استفاده قرار گیرند . در برخی تومورها آنتی ژن‌های بیضه‌ای سرطانی بوفور دیده شده‌است که این تومورها شامل: ملانوما، سرطان تخمدان، سرطان سلول‌های ششی خصوصاً از نوع سلول‌های سنگفرشی می‌باشند. به این تومورها (CT rich tumor) گویند و در برخی از تومورها نیز میزان کمی از این آنتی ژنها شناسایی شده‌است. مثل لنفوم و لوکمی، سرطان کلیه ، روده بزرگ و پانکراس. عفونت ادراری
در موارد روشن، می‌توان تنها بر اساس علائم نسبت به تشخیص و درمان اقدام کرد و نیازی به تأیید بیشتر از طریق آزمون‌های آزمایشگاهی نیست.در موارد پیچیده یا مشکوک، ممکن است تأیید تشخیص از طریق آنالیز ادرار و جستجو به‌دنبال حضور نیتریت در ادرار، سلولهای سفید خون (لکوسیت‌ها)، یا لکوسیت استراز مفید باشد. یکی دیگر از آزمایش‌ها، یعنی آزمایش میکروسکوپی ادرار به دنبال حضور سلول‌های قرمز خون، سلول‌های سفید خون، یا باکتری می‌گردد. کشت ادرار در صورتی مثبت تلقی می‌شود که تعداد کلنی‌های باکتریایی بزرگتر یا مساوی به ۱۰ واحد تشکیل‌دهنده کلنی در هر میلی‌لیتر ارگانیسم متداول در دستگاه ادراری باشد. حساسیت آنتی‌بیوتیکی را نیز می‌توان با این کشت آزمایش کرد، و از این حیث در انتخاب درمان آنتی‌بیوتیکی مفید است.با این حال ممکن است درمان آنتی‌بیوتیکی در زنانی که نتیجه کشت آن‌ها منفی است باز هم به بهبود منجر شود. چرا که علائم می‌توانند مبهم باشند و تشخیص بیماری می‌تواند در افراد مسن بدون آزمایش‌های قابل اعتماد مربوط به عفونت‌های دستگاه ادراری، مشکل باشد. لنفوسیت بی
۶.سلول‌های بی فولیکولار سل
یک تشخیص قطعی سل زمانی انجام می‌شود که «M. tuberculosis» در یک نمونه بالینی شناسایی شود (برای مثال، خلط چرک، یا یک بیوپسی از بافت). با این حال، با توجه به سرعت دو برابر شدن نزدیک به ۲۰ ساعت (در مقایسه با ۲۰ دقیقه برای e.Coli)، می‌تواند دو تا شش هفته برای نتیجه کشت خون یا خلط طول بکشد. از این رو، درمان اغلب قبل از تأیید کشت‌ها آغاز می‌شود. نشانگر زیستی سرطان
تحقیقات نشان داده‌است که نسبت نوتروفیل به لنفوسیت یک تعیین‌کننده کلی برای بسیاری از سرطان‌ها است. این نسبت بر فعالیت سیستم ایمنی بدن تأثیر دارد که در پاسخ التهابی نقش دارند و در حضور تومورهای بدخیم بیشتر نشان داده می‌شود. علاوه بر این، فاکتور رشد اساسی فیبروبلاست (bFGF) پروتئینی است که در تکثیر سلول‌ها نقش دارد. متأسفانه، نشان داده شده‌است که فیبروبلاست در حضور تومورها بسیار فعال است. این نتیجه حاصل شده که ممکن است به سلولهای بدخیم کمک کند تا با سرعت بیشتری تولید مثل کنند. تحقیقات نشان داده‌است که می‌توان از آنتی‌بادی‌های ضد bFGF برای درمان تومورها از ریشه‌های مختلف استفاده کرد. علاوه بر این، فاکتور رشد شبه انسولین (IGF-R) در تکثیر و رشد سلول نقش دارد. این احتمال وجود دارد که در مهار آپوپتوز، مرگ مورد انتظار و از پیش برنامه‌ریزی شده سلول به دلیل برخی نقص‌ها نقش داشته باشد. به همین دلیل، در صورت وجود سرطانی مانند پستان، پروستات، ریه و کولورکتوم می‌توان سطح IGF-R را افزایش داد. ویروس لنفوتروپیک سلول T انسانی نوع ۱
انجامِ «پیوند مغز استخوان آلوژنیک» با درصدِ موفقیتِ متغیر، از دیگر راهکارهای درمانی است. در یک گزارش موردی، زنی که در اثر آلودگی به این ویروس، دچار اگزمای مقاوم‌به‌درمان، آسیب قرنیه و لنفوم سلول T بالغین شده بود، تحتِ پیوندِ مغز استخوان آلوژنیک قرار گرفت و علایم بیماری‌اش بکلی بهبود یافت. یک‌سال پس از درمان نیز، هیچگونه نشانه‌ای از عود بیماری در او دیده نشد و سطح ویروس‌های خون نیز کاهش یافت. دستگاه ایمنی
درصورتی که عوامل بیماری‌زا از سد دفاع غیر اختصاصی عبور کنند، با دفاع اختصاصی روبه‌رو خواهند شد. در این مکانیسم، علاوه بر ماکروفاژها نوعی از گلبول‌های سفید به نام لنفوسیت‌ها نقش دارند که از سلول‌های بنیادین مغز استخوان (مغز قرمز استخوان) حاصل می‌شوند. لنفوسیت‌ها به‌طور اختصاصی عمل می‌کنند، یعنی یک نوع خاصی از عوامل بیگانه را شناسایی و از بین می‌برند. لنفوسیت‌ها پس از به وجود آمدن نابالغ هستند و برای کسب ویژگی‌های لازم برای شناسایی و مبارزه با میکروب‌ها، باید تکامل یابند. بر اساس محل کسب تکامل، لنفوسیت‌ها را به دو دستهٔ لنفوسیت‌های B و لنفوسیت‌های T تقسیم می‌کنند. لنفوسیت‌های B در مغز استخوان و لنفوسیت‌های T در تیموس تخصص یافته‌اند. نشانگان استیونز–جانسون
با وجود اعلایم کلینکی روشن بیماری، برای تشخیص نمونه‌برداری و آزمایش باید صورت گیرد. پارامترهای آزمایشگاهی یا تست‌های مناسب برای یافتن این بیماری موجود است. سلول‌های مرده در محل التهاب و سوراخ‌های موجود در غشای پایه‌ای می‌تواند راهی برای تشخیص این سندرم باشد. آنتی‌ژن بلوغ لنفوسیت بی
آنتی‌ژن بلوغ لنفوسیت بی () یا به اختصار «BCMA» که با نام عضو ۱۷ از ابرخانوادهٔ گیرنده‌های فاکتور نکروز تومور هم شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"TNFRSF17"» کُدگذاری می‌شود. این پروتئین یک گیرنده‌های سطح سلول متعلق به ابرخانواده گیرنده‌های فاکتور نکروز تومور است که فاکتور فعال‌کننده لنفوسیت بی را شناسایی می‌کند. نشانگان کریگلر نجار
در این بیماری نیز کمبود آنزیم گلوکورونیل ترانسفراز داریم ( حدود ۱۰٪ انسان سالم) ولی شدت کمبود خفیف تر از نوع ۱ است لذا بیلی روبین خیلی بالا نیست و مشکلات نورولوژیک (کرن ایکتروس) در اینها شایع نیست .اگر چه معمولاً این بیماری را در سنین شیرخوارگی تشخیص می‌دهند اما گاهی تا سن جوانی هم تشخیص داده نمی‌شود. با تجویز فنوباربیتال (محرک آنزیم ترانسفراز)، می‌توان سطح بیلی روبین سرم را به ۳ تا ۵ رساند. اگرچه بروز مشکلات عصبی در این نوع اندک است اما زردی نه تنها در شیرخوارگی، بلکه در بالغین، غالباً در شرایط بیماری همراه، گرسنگی، یا بعلت سایر عواملی که به‌طور موقت زردی را افزایش می‌دهند، رخ داده‌است . درمان با فنو باربیتال به‌طور گسترده به کار می‌رود. یک دوز دارو هنگام خواب غالباً برای نگهداری غلظت بیلی روبین پلاسما در حد طبیعی کافی می‌باشد.ویکی‌پدیای انگلیسی سرخجه
تشخیص بالینی سرخجه در اغلب مواقع درست انجام نمی‌شود. در موارد حاد بیماری تنها با کمک آزمایشگاه می‌توان بیماری را تشخیص داد. تشخیص بیماری براساس افزایش آنتی‌بادی اختصاصی ضدویروس سرخجه در دو بار آزمایش تأیید می‌شود در فاصله ۱ تا ۲ هفته پس از ظهور ضایعات پوستی می‌توان ویروس را از ترشحات گلوی بیمار جدا کرد. خون، ادرار و مدفوع بیمار می‌تواند حاوی ویروس باشد. اما جداکردن ویروس بسیار وقت‌گیر بوده و به ۱۰ تا ۱۴ روز وقت احتیاج دارد. لنفوم سلول بزرگ
لنفوم بزرگ سلول ب منتشر با سلول ب منتشر (ABC-DLBCL) از فعال شدن نابجای یک مسیر میان یاخته ای بحرانی ایجاد می‌شود. این مسیر نشانه گذاری میان یاخته ای در فعال سازی و تکثیر سلول بی به صورت ثابت فعال می‌ماند و لنفوسیت را به سوی تکثیر بی‌رویه می‌راند. برای بازداری ازین مسیر دارویی به نام NBD بهره گرفته می‌شود که یک پپتید است و منجر به افزایش مرگ سولی در میان لنفوسیت‌های بدخیم می‌شود. تیساجنلکلوسل
تیساجن‌لِکلوسِـل () درمانی است که برای «لوسمی حاد لنفاوی لنفوسیت بی» (B-Cell ALL) به کار می‌رود و در آن، از لنفوسیت‌های تی خودِ بدن فرد مبتلا، برای مبارزه با سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود. دستگاه ایمنی
مکانیسم ایمنی سلولی به مبارزه با سلول‌های آلوده به ویروس و باکتری، و سلول‌های سرطانی می‌پردازد. در این روش، لنفوسیت‌های T نقش دارند. این سلول‌ها نیز، پس از اتصال با آنتی‌ژنی خاص، تکثیر پیدا کرده و انواعی از سلول‌های T را به وجود می‌آورند: Bcl-xL
لنفوم لنفوسیت بی، بسیار بزرگ () یک پروتئین تراغشایی در میتوکندری است که در انسان توسط ژن "BCL2L1" کُدگذاری می‌شود. این پروتئین عضوی از خانواده Bcl-2 و بازدارندهٔ آپوپتوز است و این کار را از طریق جلوگیری از رهاشدن محتویات میتوکندری همچون سیتوکروم سی انجام می‌دهد که منجر به فعال‌شدن کاسپازها و در نهایت آپوپتوز می‌شوند.