دشت‌های استان تهران چه نام دارند؟
استان تهران
کویر یا دشت کویر: مناطق خشک مانند دشت قزوین، کویر قم و مناطق خشک استان سمنان که مجاور استان تهران قرار دارند، از عوامل منفی تأثیرگذار بر هوای استان تهران هستند و موجب گرما و خشکی هوا، همراه با گرد و غبار می‌شوند.
تپه دشت بهشت
تپه دشت بهشت مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در محمدشهر، خیابان دوم محله دشت بهشت، در تقاطع خیابان دوم و رضوان۲ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۵۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. باغ پرندگان تهران
باغ پرندگان تهران، در شمال‌شرق تهران در دل جنگل لویزان واقع شده‌است. این باغ در ۲ فاز طراحی شده‌است، فاز اول به نام «دشتچر» نام‌گذاری شده‌است و شامل پرنده‌هایی است که در قفس نگهداری می‌شوند یا توان پرواز ندارند. فاز دوم که مساحتی معادل ۶٫۲ هکتار دارد و در محدوده شمالی احداث شده‌است، «آبچر» نام دارد. «آبچر» مخصوص پرندگانی است که قابلیت پرواز دارند، پوسته و توری طراحی شده برای این بخش از خروج پرندگان از این فضا جلوگیری می‌کند. احداث این باغ ۳ سال به طول انجامید. دهستان دشتاب
دشتاب از دشتهای مرتفع ایران محسوب می‌شود. ارتفاع این دشت از سطح دریا بین ۲٬۰۵۰ تا ۲٬۲۰۰ متر از سطح دریا متغیر است. به دلیل قرار گرفتن منطقه دشتاب در ارتفاع، آب و هوای این منطقه سرد و خشک است. به‌طورکلی آب و هوای دشتاب به گونه‌ای است که تابستان‌های نسبتاً گرم و زمستان‌های بسیار سردی دارد. پارک ملی خبر که بزرگ‌ترین پارک ملی نیمه جنوبی ایران می‌باشد، در فاصله سی کیلومتری از دشتاب قرار دارد. دشت مغاکی
دشت‌های مغاکی تا دهه ۱۹۴۰ به عنوان عوارض فیزیوگرافی مشخص در بستر دریا شناخته نمی‌شدند و تا سال‌های اخیر هیچ‌یک از این دشت‌ها به طور کامل مورد مطالعه قرار نگرفته بود. این دشت‌ها به دلیل پدیده فرورانش و تجدید پیوسته پوسته اقیانوسی، دارای ذخایر و پیشینه رسوبی اندکی هستند. دشت لاله‌های واژگون گلستان‌کوه
طبیعت بکر و وجود چشمه‌های پرآب، این دشت زیبا را به نقطه‌ای بی‌نظیر در استان اصفهان بدل کرده‌است و لاله واژگون از جمله گل‌های رستنی در این منطقه است که اسامی دیگری مانند گل اشک و اشک مریم هم دارد و دلیل این نام‌گذاری این است که مقداری شبنم بین این گل‌ها جمع می‌شود و سپس از گل به پائین می‌چکد عمر این گیاه بسیار کوتاه است و گل دهی آن از اوایل اردیبهشت آغاز می‌شود و می‌گویند این گل در آن زمان که گلوی سیاوش با تیغ تیز گرسیوز آشنا میشد ‘ شاهد ماجرا بوده‌است. دشتستان
این ناحیه در زمان قاجاریه با عنوان بلوک دشتستان از گرمسیرات فارس، میانه جنوب و مغرب شیراز با طول ۳۷ فرسخ (از قریه کلر ناحیه گناوه تا قریه منقل ناحیه خورموج) و عرض ۱۸ فرسخ (از قریه رودفاریاب کوه گیسکان ناحیه برازجان تا قریه شیف ناحیه مضافت بوشهر) بوده‌است که از شرق به بلوک دشتی و از شمال به بلوک خشت و از غرب و جنوب به لیروای و دریای فارس (خلیج فارس) منتهی می‌شده‌است. دشتستان
دشتستان ("دستقان"، "دشتگان" یا "ایراهستان") ناحیه ساحلی گرمسیرات فارس که امروزه در میانه وسیعی از استان بوشهر می‌باشد. دشت شمال چین
محدوده دشت شمال چین از کوه‌های تایهانگ شان (太行山) و فونیو شان (伏牛山) در غرب تا به ساحل دریای زرد و دریای بوهای ادامه پیدا می‌کند. ده بالا (تفت)
اگرچه استان یزد به عنوان یکی از استان‌های کویری ایران شناخته می‌شود؛ اما مناطق ییلاقی متعددی را نیز در خود جای داده که با جاذبه‌های طبیعی و زیبای خود، محبوبیت زیادی در بین مسافران و گردشگران پیدا کرده است. ازجمله مناطق ییلاقی پرطرفدار یزد می‌توان به دره‌های سرسبز منشاد، دره‌های سانیج، فخرآباد، ثانی‌آباد، بردستان پشتکوه، طزرجان، بنادک‌سادات یا بنافت، میان‌کوه، تفت، دیزه، سخوید، شواز، باقی‌آباد، مهریز، بیداخوید و... اشاره کرد که اغلب آن‌ها، بخش بزرگی از آبادی‌های رشته‌کوه‌های پشتکوه و شیرکوه را در برگرفته‌اند. میدان میشان
در کوهستان الوند علاوه بر قلل مرتفع و شیب‌دار، دشت‌های کوچکی وجود دارد؛ که سطح آن‌ها از چمن‌زار پوشیده شده و چشمه‌های بسیار در آن‌ها جریان دارد. با توجه به این که این دشت‌ها نسبتاً مسطح هستند، به صورت جایگاهی مناسبی برای استراحت و اتراق کوهنوردان مورد استفاده قرار می‌گیرند. مهم‌ترین این دشتک‌ها عبارتند از: میدان میشان و تخت نادر، چمن شاه‌نظر و تخت رستم. استان تهران
استان تهران در دامنهٔ جنوبی البرز مرکزی قرار دارد. ناهمواری‌های این استان به سه دسته تقسیم می‌شوند: دشت (رستم)
دشت روستایی از توابع بخش رستم شهرستان ممسنی در استان فارس ایران است. دشتی (پارسیان)
در این شهر مزارع نخیل و نخلستان‌های وسیعی وجود دارد. آب زیر زمینی اش شیرین است و محاصیل زراعتی مانند:گوجه فرنگی، جو و گندم، . همچنین بیش از حدود ۶۰۰ اصله نخل دیم دارد که از ثمر آن انواع خرما بدست می‌آید. دشت‌های بزرگ
دشت‌های بزرگ (به انگلیسی: "Great Plains") گسترهٔ وسیعی از زمین‌های صاف در شمال مرکزی آمریکای شمالی از تگزاس تا البرتا در کشور کانادا گسترش دارد. این دشت بخش‌هایی از ایالات متحدهٔ آمریکا از ایالت کلرادو، کانزاس، ایالت مونتانا، نبراسکا، نیومکزیکو، داکوتای شمالی، اوکلاهاما، داکوتای جنوبی، تگزاس، و وایومینگ، و استان‌های کانادا از آلبرتا، مانیتوبا و ساسکاچوان را تشکیل می‌دهد.استپ‌ها و علفزارها، در غرب رودخانهٔ می‌سی‌سی‌پی و شرق کوه‌های راکی در ایالات متحده و کانادا این منطقه را پوشش می‌دهد. دشت‌گون
دشت‌گون یا پنه‌پلین سطحی وسیع است که ناهمواری‌های آن اختلاف چندانی ندارند و شبیه جلگه است؛ بنابراین می‌توان گفت که یک دشت‌گون مجموعه‌ای از خط‌القعرها و میاناب‌ها است که در آب و هوای معتدل، دامنه‌های خود را با شیب محدود حفظ می‌کنند. در یک دشت‌گون خط‌القعرها نیز تا حد ممکن توپوگرافی مسطحی را نشان می‌دهند، چرا که به وسیله پوششی از آبرفتها اشغال می‌گردند ولی با این حال درجه شیب طولی آن‌ها هرگز به صفر نمی‌رسد. سنگ‌هایی که مقاومت متوسط دارند، چنان‌چه در روند فرسایش حادثه‌ای رخ ندهد، ناهمواری‌ها به زمین‌های مسطحی تبدیل می‌گردند که اختلاف سطح چندانی در آن‌ها مشاهده نمی‌گردد و به آن دشت‌گون می‌گویند. مدت زمانی که منطقه به دشت‌گون تبدیل می‌گردد، ممکن است به چند میلیون سال برسد. اصطلاح دشت‌گون نخستین بار در سال ۱۸۸۹ به‌وسیله ویلیام موریس دیویس در مورد چرخه فرسایش مورد استفاده قرار گرفت و به عقیده وی دشت‌گون پدیده‌ای در مرحله نهایی از تحول ناهمواری‌هاست که به علت ادامه فرسایش در طول زمان‌های طولانی در یک محل و فرسودگی ارتفاعات و ناهمواری‌ها پدید می‌آید. قبادبزن
نام دشتهای روستای قبادبزن : دشت بانو، باغ صفا، زیرباغ، باغ بالاخونه، چاله‌ها، مچولی، سرکمر زرد، امیدخدا، واله، باغ نقلی، کوچه باغ، کوچه پشکه‌ها، صحرائی، خاک سرخه، علی بک استپ قزاقستان
این دشت از شرق پست‌بوم کاسپین و شمال دریاچه آرال تا کوه‌های آلتای ادامه پیدا می‌کند. این دشت با ۸۰۴ هزار و ۵۰۰ متر مربع مساحت بزرگترین دشت خشک کره زمین به‌شمار می‌آید. نام این دشت در قدیم دشت قرقیز بود. در آن زمان به قزاق‌ها قرقیز هم گفته می‌شد. دشت آبرفتی
دشت آبرفتی قطعه زمینی مسطح محدود به یک رودخانه که در روی آن آبرفت ته‌نشین می‌شود می‌باشد که ممکن است در روی یک دشت سیلابی یا در روی یک دلتا یا در روی یک بادبزن آبرفتی واقع شود. تهران
از دید ناهمواری‌های طبیعی، تهران به دو ناحیهٔ دشتی و کوهپایه‌ایِ البرز تقسیم می‌شود و گسترهٔ کنونی آن از ارتفاع ۹۰۰ تا ۱۸۰۰ متری از سطح دریا امتداد یافته‌است. تهران دارای اقلیم نیمه‌خشک است. در بیشتر سال‌ها، فصل زمستان نیمی از کل بارش‌های سالانهٔ تهران را تأمین می‌کند و تابستان نیز کم‌باران‌ترین فصل در تهران است. دشت برم
‎دشت برم یا تفرجگاه میان‌کتل، بزرگ‌ترین جنگل بلوط ایران و خاورمیانه، ذخیره گاه زیست کره یونسکو و زیستگاه بیش‌ترین تعداد گوزن زرد ایرانی در بخش مرکزی شهرستان کازرون واقع شده است. این دشت همچنین در فصل بهار و به خصوص اردیبهشت ماه مملو از گل‌های وحشی شقایق می‌شود. کاروانسرای میان‌کتل دهستان دشت برم بخش مرکزی، تنها کاروانسرای سنگی ایران در این دشت واقع شده است. گسل شمال تهران
گسل شمال تهران بزرگ‌ترین گسل تهران است که در جنوب دامنهٔ رشته‌کوه البرز و در شمال شهر تهران قرار دارد. این گسل از لشکرک و سوهانک آغاز شده تا فرحزاد و حصارک و از آن‌جا به سمت غرب امتداد یافته‌است. این گسل در مسیر خود، نیاوران، تجریش، زعفرانیه، الهیه و فرمانیه و سعادت‌آباد و دره پونک را در بر می‌گیرد. جغرافیای تهران
در تقسیم‌بندی وزارت کشور شهرستان تهران در مرکز استان تهران قرار دارد. از شمال به شهرستان‌های کرج و شمیرانات، از مشرق به شهرستان دماوند، از جنوب به شهرستان‌های ورامین و ری و اسلامشهر و از مغرب به شهرستان‌های شهریار و کرج محدود می‌شود. مرکز آن بخش مرکزی است. کلانشهر تهران امروزه دارای محله‌ها و شهرک‌های فراوانی است. تهران قدیم از چهار محله تشکیل شده بود به نام‌های سنگلج، اودلاجان (عودلاجان)، بازار و چاله‌میدان. ده نارمک
واحد مرتفع کوهستانی شمالی، واحد کوهپایه‌ای، ارتفاعات شرقی و جنوب شرقی، واحد دشت تهران. دره ناصرآباد
ناصرآباد، یکی از دره‌های شمال شهر تهران در دامنه‌های رشته‌کوه البرز است که از سمت غرب به یال دارآباد منتهی می‌شود.  با وجود ساخت و سازهای بی‌رویه در مدخل این دره، کماکان از معدود دره‌های بکر و دست نخورده شمال شهر تهران بشمار می‌رود. دشت و آبشار دریوک
دشت و آبشار دریوک یکی از مناطق طبیعی ایران است که در مازندران، آمل ، نمارستاق قرار دارد یک دشت وسیع و با آبشاری بلند و کشیده با سنگ لاخهایی سخت که بلندترین آبشار زمینی ایران است طبیعتی زیبا برای گردشگران و کوه‌نوردان است. آبادی زیبای نمار، هم که در بالا دست این منطقه قرار دارد دارای مناطق دیدنی زیادی همچون آبشار و دشت سرسبز دریوک، چشمه‌های آب معدنی و چهل چشمه و چشمه لهرا و دشت سفید می‌باشد. از دیگر منابع طبیعی این منطقه دشت بالایی و پایه کوهای آن است. هفتکل
دشت طوف سفید صدها سال محل قشلاق بختیاری‌ها بود و در زمان حکومت صمصام‌السلطنه بختیاری، طایفهٔ لرکی از ایل قشقایی فارس در دشت طوف سفید ساکن شده و به کار دامپروری پرداختند اما همواره از دست اشرار آسایش نداشتند؛ در یکی از این دستبردها، اشرار تعدادی از احشام گله داران را به سرقت برده و باعث ترس زنان و کودکان شدند. سواران قشقایی به تعقیب سارقین پرداخته و هفت نفر از آن‌ها را کشته و برای ایجاد ترس دیگر اشرار، بر بلندای تپه‌ای، هفت سنگ نشانده (کل) به بلندای قد انسان برافراشتند و از آن به بعد آن تپه و نواحی اطراف آن را هفتاکل نام نهادند و به مرور زمان نام هفتاکل و هفت کل به جای طوف سفید به کار برده شد. تهراندشت
منطقه تهراندشت در بخش مرکزی شهرستان ساوجبلاغ استان البرز و در فاصله ۶۰ کیلومتری از تهران قرار دارد که همجواری با منطقه گردشگری کردان بر اهمیت آن افزوده‌است. این منطقه از ۱۷ روستا تشکیل شده‌است و رودخانه کردان از آن عبور می‌کند، تهراندشت دارای آب و هوای معتدل، باغ‌ها و مزارع کشاورزی فراوانی است که به لحاظ جغرافیایی و توپوگرافی شرایط بسیار ویژه‌ای دارد. منطقه تهراندشت در گذشته مرکز تولید محصولات کشاورزی، باغی و دامی در شهرستان ساوجبلاغ بود، اما هم‌اکنون دیگر خبری از آن تولیدات نیست. فرونشست زمین در ایران
دشت‌های استان به دلیل تغییر اقلیم و تبدیل بارش‌ها از برف به باران طی بیش از یک دهه اخیر نه تنها تغذیه نشده، بلکه با برداشت‌های بی‌رویه آب از دشت‌ها روز به روز سطح ایستایی آن‌ها کاهش داشته‌است. از ۱۰ دشت اصلی استان، ۴دشت ممنوعه بحرانی و ۶ دشت ممنوعه است. استان تهران
رشته کوه‌های البرز: این رشته کوه‌ها موجب تعدیل آب و هوا می‌شود. فهرست مناطق مسکونی استان تهران
تبائین (ری) | تجره (ورامین) | تخت چنار | تخته‌ها | تماشا | تمسیان | تنگه | تپه عطا | تقی‌آباد شهرستان | تاسیسات سد لتیان | تهران | تلو بالا | تلو پائین | تیرک | تورپاق تپه | ترش انبه | طرود | توچال | تورقوزآباد | توتک (ری) تهران
تهران در پهنه‌ای بین دو وادی کوه و کویر و در دامنه‌های جنوبی البرز گسترده شده‌است و ۷۳۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. از نظر جغرافیایی نیز در ۵۱ درجه و ۱۷ دقیقه تا ۵۱ درجه و ۳۳ دقیقهٔ طول خاوری و ۳۵ درجه و ۳۶ دقیقه تا ۳۵ درجه و ۴۴ دقیقهٔ عرض شمالی قرار دارد. گسترهٔ کنونی تهران از ارتفاع ۹۰۰ تا ۱۸۰۰ متری از سطح دریا امتداد یافته‌است؛ این ارتفاع از شمال به جنوب کاهش می‌یابد. برای مثال، ارتفاع در میدان تجریش، در شمال شهر حدود ۱۳۰۰ متر و در میدان راه‌آهن که ۱۵ کیلومتر پایین‌تر است، ۱۱۰۰ متر است. روران
در گفتار عامیانه به این روستا «رورون» می‌گویند. بنابر اقوال پیشینیان از این جهت که این روستا در دامنۀ رشته‌کوهی به هم پیوسته از کوه‌های منطقۀ کلاه قاضی قرار گرفته به آن «رو ران» (روی دامنۀ کوه یا کوه‌پایه) گفته شده‌است. همانند تهران و شمیران که از ترکیبات «ته (به معنای آخر یا پایین)» «ران» و «شمی (به معنای بلند)» «ران» تشکیل شده، در نام این روستا به همراه روستایی به نام ازیران که در پایین دست آن قرار گرفته نیز از واژۀ «ران» استفاده شده‌است. در واژه‌شناسی شهرهای تهران و شمیران آمده‌است؛ پاره‌ای از پژوهشگران «"ران"» را پسوندی به معنای دامنه گرفته‌اند و برخی نیز واژۀ «ران» را به معنی جای، جایگاه یا سرزمین دانسته‌اند. بر این اساس می‌توان گفت؛ این دو روستا به این علت که در بالادست و پایین دست دشت پهناوری قرار گرفته به ترتیب به نام‌های روران و ازیران نام گرفته‌اند. استان تهران
۱. رشته‌کوه البرز در شمال تهران پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران (نام سابق: پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران)، مجموعه‌ای از دانشکده‌های وابسته به دانشگاه تهران در کرج، استان البرز است که بیش از صدسال قدمت دارد به طوری که از دانشگاه مادر خود یعنی از دانشگاه تهران نیز، کهن‌تر است. این مجموعه توسط مصطفی قلی بیات پایه‌گذار کشاورزی نوین ایران، تأسیس شد. این دانشکدگان پس از دانشکدگان مرکزی (واقع در تهران، میدان انقلاب) بزرگترین دانشکدگان دانشگاه تهران است که از هر لحاظ در میان مجموعه‌های مشابه برترین است. این دانشکدگان نخستین و قدیمی‌ترین مدرسه عالی کشاورزی و منابع طبیعی در ایران بوده‌است و هم‌اکنون رتبه نخست را در میان همه مراکز آموزش عالی کشاورزی و منابع طبیعی را داراست و مرکز و قطب علمی، آموزشی و پژوهشی کشور در زمینه کشاورزی و منابع طبیعی است. اکنون این دانشکدگان، ۴ دانشکده دانشگاه تهران را در خود جای داده‌است. لازم به ذکر است که در سال ۱۴۰۰ عناوین پردیس‌های فنی، هنر، ابوریحان، فارابی، کشاورزی و... که از آن دسته از مجموعه‌های دانشگاهی دانشگاه تهران هستند که پذیرای دانشجویان نوبت روزانه (آموزش رایگان) محسوب می‌شوند؛ همگی به «دانشکدگان» تغییر یافتند تا میان این مجموعه‌های دانشگاهی روزانه با پردیس‌های بین‌المللی و خودگردان (برای دانشجویان شهریه‌پرداز) دانشگاه تهران، تمایز ایجاد شود. لذا از آن تاریخ، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی نیز که مجموعه‌ای از دانشکده‌های دانشگاه تهران است؛ به دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران تغییر نام یافت. دشت اورخون
دشت اورخون یکی ازدشت های کشور مغولستان است.کتیبه های تُرکی اورخون در دشت اورخون یافته شده است.این کتیبه‌ها توسط نیکولای یادرینتسف در سال ۱۸۸۹ میلادی کشف شد و توسط واژه شناس دانمارکی ویلهلم توماسن در سال ۱۸۹۳ رمز گشایی شد.این سنگ نبشته‌ها بسیار به بناهای تاریخی که از دوران گوک‌ترکان در طی دوره دودمان تانگ در چین بجای مانده است شباهت دارد.فاصله دشت اورخون با شهراولان‌باتور پایتخت مغولستان ۳۷۰ کیلومتر است. دشت اورخون توسط سازمان یونسکودر فهرست میراث جهانی به عنوان محلی برای تکامل سنت های معنوی وعشایری بیش از دوهزار سال ثبت شده. گل‌دشت (اصفهان)
گُل‌دَشت شهری در بخش مرکزی شهرستان نجف‌آباد استان اصفهان است. نام اول این منطقه قلعه شاه بود و پس از انقلاب به شهرک امام تبدیل گردید. این شهر تا ۱۶ بهمن ۱۳۷۰، شهرک امام نام داشت که در آن تاریخ با نام قلعه شاه به عنوان شهر رسمیت یافت و نام آن به گلدشت تغییر داده‌شد. دشت تبریز
دشت تبریز، با مساحت سه هزار هکتاری در استان آذربایجان شرقی بزرگترین دشت موجود در این استان بعد از دشت‌های مرند و جلفا می‌باشد. این دشت از شمال به دامنه‌های جنوبی کوه‌های میشو، از جنوب به دامنه‌های شمالی سهند، از شرق به محدوده شهر تبریز و از غرب به شهرستان اسکو و دریاچه ارومیه محدود می‌شود. اصلی‌ترین راه ارتباطی به دشت تبریز در زمان حاضر راهی آسفالته است که از شهر تبریز شروع و تا انتهای غربی محدوده دشت تبریز تا بندر شرفخانه امتداد می‌یابد، نزدیکترین فاصله از همین راه دسترسی به دشت تبریز ۱۰ کیلومتر و دورترین نقطه آن ۵۰ کیلومتر است. دشت
از جلگه‌های اصلی ایران می‌توان به جلگه خوزستان، جلگه مازندران، جلگه کرمانشاه، جلگه مرودشت، جلگه گرگان، جلگه گیلان اشاره کرد. جلگه‌های کوچکتر با حاصلخیزی بالا از قرار زیر است جلگه کامفیروز، فیروزآباد، کازرون، ممسنی، باشت، دشت روم، چرام، رامهرمز، خرم‌آباد، الشتر، درود، ازنا، بروجرد، ملایر، نهاوند، همدان، ارومیه، اردبیل، قزوین دشت شمال چین
این دشت با دشت یانگ‌تسه متصل است و بخش‌هایی از شهرستان‌های پکن و تیانجین، و استان‌های هبئی، شاندونگ، هنان، آنهویی، جیانگ‌سو را دربر می‌گیرد. اقلیم تهران
آب و هوای تهران متأثر از کوهستان در شمال و دشت در جنوب است. غیر از شمال تهران که تحت تأثیر کوهستان آب و هوای آن تا حدی معتدل و مرطوب است، آب و هوای بقیه شهر کلا گرم و خشک و در زمستان‌ها اندکی سرد است. رشته کوه البرز همچون سدی به نحو مؤثری از نفوذ بسیاری از توده‌های هوا جلوگیری می‌کند در نتیجه باعث شده‌است که هوای شهر از از یک سو خشک‌تر و از سوی دیگر از آرامش نسبی برخوردار باشد. محله‌های تهران
اقدسیه:نام قبلی اقدسیه (تا قبل از ۱۲۹۰ قمری) حصار ملا بوده‌است. ناصرالدین شاه زمین‌های آنجا را به باغ تبدیل و برای یکی از همسران خود به نام آمینه اقدس (اقدس الدوله) کاخی ساخت و به همین دلیل این منطقه به اقدسیه معروف شد.سفرنامه و گردشگری دشت کارستی
دشت کارستی () یا پولیه (Polje) به دشت‌های هموار بزرگی گفته می‌شود که در مناطق زمین‌شناختی کارستی یافت می‌شوند و مساحت آنها اغلب از ۵ تا ۲۰۰ کیلومتر مربع می‌رسد. واژه پولیه از زبان‌های اسلاوی گرفته شده و به معنای دشت است، در حالی که این واژه در زبان انگلیسی به طور خاص برای اشاره به دشت‌های کارستی به کار می‌رود. دشت
گیاه طبیعی بیشتر جلگه‌های معتدله علف است که به آن علفزار می‌گویند. معمولاً به جلگه‌های خشک و کم‌گیاه‌تر دشت هم می‌گویند. استان تهران
۱. رشته‌کوه‌های البرز در شمال تهران استان تهران
دشت‌های استان تهران با شیب ملایم از شمال‌غربی به جنوب‌شرقی کشیده شده‌اند. این دشت‌ها به دلیل هموار بودن شرایط خوبی را برای فعالیت‌های انسانی مانند زراعت و ساختن کارخانجات، فراهم آورده‌اند. کوه‌های مرکزی ایران
دشت کویر و دشت لوت در مرکز این فلات قرار دارند. مرکز و بخشی از مشرق فلات ایران پوشیده از صحرایی خشک و بی آب و علف است که از لحاظ شدت دما صحرای آفریقا را به خاطر می‌آورد. فهرست مناطق مسکونی استان تهران
زمان آباد | زن | زردبند | زردستان | زرین دشت | زرمان | زرنان | زرین ده | زرین آباد | پیشنهاد زواره | زواره وار | زایگان | زره دار | زیارت بالا | زیارت درد | ژیوان | ذوال آباد رباط ترک (دلیجان)
نام این دشتها : دشت پایین ، دشت بالا،دشت آجری ، دشت در قلعه ، دشت پشت قلعه- دشت هرزاب ، دشت جاده تخت کوه ، دشت جاده بابا پیر ، دشت جهان آباد ،دشت چال گاهی ،دشت پشت قبرستان ، دشت مرق بزرگ ،دشت دره ، دشت مور کوره ، دشت مور زرد ، دشت سرچم ، دشت خورازگاه ، دشت باغ اسپرسی ... شمیران
شِمیران، منطقه‌ای است که در شمال شهر تهران است که در گفتار عامیانه به این منطقه «شمرون» می‌گویند. شمیران که بر روی دامنه‌های رشته کوه های البرز قرار دارد، شمالی‌ترین منطقه شهری تهران را تشکیل می‌دهد. کاخ‌های تهران
در تهران کاخ‌های زیادی تاکنون بنا شده‌است که مربوط به دوران قاجار، پهلوی اول و پهلوی دوم هستند. از جمله کاخ‌های معروف تهران می‌توان کاخ سلطنت‌آباد، کاخ سعدآباد، کاخ نیاوران، عمارت عثمانی و پل رومی، حوض‌خانهٔ باغ قدیم نگارستان، کاخ گلستان و کاخ مرمر را نام برد. این مجموعه کاخ‌ها در دره دربند، شمالی‌ترین و خوش آب‌وهواترین منطقه تهران در زمینی به مساحت ۱۱۰ هکتار بنا شده‌است. این مجموعه دارای حدود ۱۸۰ هکتار جنگل طبیعی، چشمه‌سارها، قنات‌ها، باغستان‌ها، گلخانه‌ها و خیابان است. این عمارت از شمال با کوه‌های البرز، از شرق با گلاب‌دره، از غرب با ولنجک و از جنوب با تجریش همسایگی دارد. رودخانه جعفرآباد، از وسط محوطه کاخ می‌گذرد. میانگین دمای سالانه این منطقه ۱۲٫۹ درجه سانتیگراد برآورد شده‌است و در ارتفاع ۱۶۵۰ تا ۱۸۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد. کاکتوس‌های دشتی
کاکتوس‌های دشتی نام یک سرده از تبار کاکتوسی‌تباران است. سیلاخور
دشت سیلاخور بزرگ‌ترین زمین هموار استان لرستان در غرب ایران است. این دشت وسیع که بیشتر مساحت شهرستان‌های بروجرد و دورود و شهرستان نهاوند و تویسرکان و شهرستان ملایر و شهرستان الیگودرز و شهرستان شازند و شهرستان خنداب و شهرستان خمین و شهرستان محلات را دربرمی‌گیرد که به این مناطق لرستان ثلاثی (سوم) گفته می شود. از قطب‌های کشاورزی و باغداری منطقه هم به‌شمار می‌رود. اقلیم تهران
در واقع، رشته‌کوه البرز آب و هوای تهران را معتدل کرده‌است. در شمال تهران، آب و هوا معتدل و کوهستانی و در نقاط کم‌ارتفاع نیمه‌خشک است. بارش معمولاً در زمستان‌ها زیاد است. فصل سرد از ماه آذر شروع می‌شود، اما در نقاط کوهستانی کمی زودتر آغاز می‌گردد. فصول سرد سه یا چهار ماه طول می‌کشد. در اسفندماه از سرمای هوا رفته‌رفته کاسته می‌شود و در اواخر فروردین هوا با سرعت بیشتری گرم می‌شود و در اوایل خرداد هوا نسبتاً گرم است. اقلیم استان تهران در نواحی کویری و جنوب گرم و خشک، در نواحی پایکوهی سرد و نیمه‌مرطوب، و در نواحی مرتفع سرد همراه با زمستان‌های طولانی است. گرم‌ترین ماه‌های سال در مرداد و شهریور با دمای متوسطِ ۳۵ تا ۴۵ درجه و سردترین ماه‌های سال دی و بهمن با دمای ۵- درجهٔ سانتی‌گراد (سلسیوس) گزارش شده‌است. دمای شهر تهران در زمستان معتدل کمی رو به سرد و در تابستان گرم است. دشت یهودی
دشت یهودی () منطقه‌ای تاریخی است که تاریخ ایران و امپراتوری گورکانی به آن اشاره کرده‌اند و بیشترین بخش غربی مناطق پیشاور، چهارسده، ملاکند و مردان را شامل می‌شود، به ویژه در مناطق مرزی آنها با ولسوالی خیبر و مهمند. در حالی که این منطقه بیابانی نیست، دارای آب و هوای نیمه خشک است. سازند هزاردره
سازند هزاردره قدیمی‌ترین سازند آبرفتی منطقه تهران است و در بخش شرقی تهران و به ویژه در حوالی گردنه قوچک از گستردگی بیشتری برخوردار بوده و بیش از ۲۰۰۰ متر ارتفاع دارد. این رسوبات از آبرفت‌های ریز و درشت تشکیل شده و در بین آن‌ها قطعاتی با ابعاد بیش از چند متر نیز دیده می‌شود که دارای منشأ جریان‌های یخچالی آن دوره به شمار می‌روند. این مخروط‌افکنه‌ها، هم‌زمان با آخرین فعالیت‌های زمین‌ساختی البرز در پلیوسن بالا آمده‌اند. به همین دلیل لایه‌بندی آن‌ها پر شیب بوده و در اکثر نقاط شیب لایه‌بندی آن‌ها بین ۳۵ تا ۴۵ درجه متغیر است. امروزه این زمین‌شکل‌ها عمدتاً دارای ریخت‌شناسی تپه‌ماهوری با تراکم زهکشی بالا می‌باشند. دشت ریگی
دشت ریگی یا هامادا ، به دشت سنگی شیب‌دار مناطق بیابانی گفته می‌شود. که نوعی رخساره بیابانی دارای فلات‌های سنگی مرتفع و عمدتا لم یزرع، همراه با شن اندک است چرا که به وسیله باد رفتگی، کنش و جابجا شده است. جغرافیای تهران
مشخصه اصلی زمین‌شناسی تهران قرار گرفتن آن بین توده عظیم رشته‌کوه البرز (متعلق به دوران سوم زمین‌شناسی) و فلات ایران (متعلق به دوران چهارم زمین‌شناسی) است. مهم‌ترین نمود این مسئله وجود گسل‌های فعالی چون گسل مشاء، گسل شمال تهران و گسل ری است که موجب شده همواره زمین‌لرزه‌های خفیف و نامحسوسی در محل این گسل‌ها به وقوع بپیوندد. دشت کاهو
طول آن در محور شمالی-جنوبی حدود ۴۰۰ متر و در محور شرقی-غربی حدود ۵۵۰ متر است. قله دوکلان در شمال غربی این دشت، قله تاق بستان در جنوب غربی و قله زرده بلین در جنوب آن واقع شده است.این دشت مانند کاسه ای در میان برونزدهای صخره ای قرار گرفته و کف آن متشکل از رسوبات ریز دانه به رنگ قرمز روشن (ترا روسا) است که در فصل بهار و اوایل تابستان دارای پوشش گیاهی متنوع و غنی است. برخی از گونه های گیاهی دشت کاهو شامل آویشن، شاتره، مرزه (پونه کوهی)، بومادران و چند گونه مریم گلی و کاسنی است. برخی از این گونه ها ارزش دارویی دارند و روستاییان اطراف کوه تاق بستان هر ساله در فصل بهار آنها را می چیدند. به این دلیل در گذشته اهالی منطقه به این دشت دشت گیادورن می گفتند. خوشبختانه در دهه های اخیر بهره برداری سالیانه محدود شده و در نتیجه پوشش گیاهی غنی در این دشت حفظ شده است. بررسی های باستان شناسان نشان داده که در حدود چهل هزار سال پیش انسانهای نئاندرتال از برونزدهای طبیعی سنگ رادیولاریت یا سنگ چخماق در اطراف این دشت برای ابزارسازی استفاده می کردند دشت
به زمین مسطح و نسبتاً همواری می‌گویند که معمولاً بلندای کمی داشته باشد. اینگونه زمین‌ها به روش‌های گوناگون پدید می‌آیند که هر کدام بر حسب مورد نام‌گذاری می‌شوند، مانند جلگه آبرفتی و جلگه ساحلی و همچنین مسیله. گسل شمال تهران
جنبش‌های گسل شمال تهران عامل رانده‌شدن ارتفاعات البرز بر روی آبرفت‌های کواترنر تهران و اختلاف ارتفاع ناگهانی میان تهران و بلندی‌های توچال است. گسل شمال تهران از چند قطعه هم‌پوشان تشکیل شده که حرکت امتداد لغز چپ‌گرد دارند. این پهنه گسلی در واقع از یک گسل راندگی اصلی (گسل شمال تهران) و یک پهنه گسلی چپ‌گرد معکوس تشکیل شده که از راستای راندگی شمال تهران پیروی می‌کند. طول این پهنه ۶۲ کیلومتر است و از شرق به غرب از ۷ قطعه به نام‌های "گسل نیکنام‌دره"، "سبو کوچک"، "سوهانک"، "سوهانک–محمودیه"، "دارآباد، سعادت‌آباد"، "گلاب‌دره–کن"، "باغ‌اناری"، و "قطعه ازگیل‌دره" تشکیل شده‌است. خطی‌بودن این قطعه گسل‌ها با وجود توپوگرافی متغیر، نشان‌دهنده شیب زیاد سطح و چیرگی مؤلفه امتداد لغز آن‌ها بر مؤلفه شیب‌لغز است. استان تهران
۳. دشت کویر در جنوب استاندر مناطق شمالی استان، بارش بیش از ۳۰۰ میلی‌متر در سال، دمای کافی، خاک مساعد و ویژگی‌های خاص توپوگرافی پوشش گیاهی مناسبی را به صورت مراتع بهاری و تابستانی در کوه و دشت برای دامپروران محلی و عشایری به وجود می‌آورد. گونه‌های گیاهی عمده در این مناطق عبارت اند از بنه، گز، خاکشیر، شیرین بیان، قیاق، گون، آویشن، خزه و کنگر. دشت‌های بزرگ
به‌طور کلی، دشت‌های بزرگ یک طیف گسترده‌ای از آب و هوا در طول سال، با زمستان‌های بسیار سرد و سخت و تابستان‌های بسیار گرم و مرطوب. سرعت باد اغلب بسیار بالا است، انسان برای مصارف کشاورزی بسیار از چمن‌زار به مراتع کشاورزی تبدیل کرداه‌اند. هوای دشت بزرگ در بیشتر طول سال همراه با طوفان و گرد و غبار است. بیابان‌های ایران
وجود رشته‌کوههای البرز و زاگرس مانع از نفوذ توده‌های مرطوب به مرکز ایران شده و در نتیجه بخش وسیعی از کشور دارای اقلیم خشک و نیمه‌خشک می‌باشد. در نقشه‌هایی که تا به حال تنظیم شده است اغلب شمال صحرای مرکزی ایران را تحت عنوان «دشت کویر» و جنوب این صحرا را به‌عنوان «دشت لوت» مشخص نموده‌اند. دشت لاله‌های واژگون دره‌بید
طبیعت بکر و وجود چشمه‌های پرآب، این دشت زیبا را به نقطه‌ای بی‌نظیر در استان اصفهان بدل کرده‌است و لاله واژگون از جمله گل‌های رستنی در این منطقه است که اسامی دیگری مانند گل اشک و اشک مریم هم دارد و دلیل این نام‌گذاری این است که مقداری شبنم بین این گل‌ها جمع می‌شود و سپس از گل به پائین می‌چکد عمر این گیاه بسیار کوتاه است و گل دهی آن از اوایل اردیبهشت آغاز می‌شود و می‌گویند این گل در آن زمان که گلوی سیاوش با تیغ تیز گرسیوز آشنا می‌شد شاهد ماجرا بوده‌است. دشت ورامین
دشت ورامین دشتی در جنوب شرق استان تهران است که بین دامنه‌های کوهستان البرز و نمکزارهای دشت کویر واقع شده‌است. مساحت آن حدود ۱۳۰۰ کیلومترمربّع است و مخروط‌افکنهٔ رود جاجرود، که به این دشت سرازیر می‌شود، شکل مخروطی آن را حادث شده‌است. بالاترین نقطهٔ آن ۱۱۱۰ متر در دهانهٔ جاجرود است و پایین‌ترین نقطهٔ آن ۸۰۰ متر و در حدود ۵۰ کیلومتر به سمت جنوب است. در بخش جنوبی این دشت کوه‌های پراکنده و کم ارتفاع سیاه‌کوه قرار دارد که ارتفاعشان از ۱۳۰۰ متر بیشتر نیست. به علّت حاصلخیزی این دشت، منطقه‌ای مهم از نظر جمعیتی و کشاورزی است. علاوه بر جاجرود ۲۵۰ رشته قنات به این دشت آبرسانی می‌کنند. در تقسیمات سیاسی امروزی، این دشت شامل شهرستان‌های ورامین، پاکدشت، قرچک و پیشوا می‌شود؛ امّا از نظر تاریخی به چهار «بهنام» شامل بهنام سوخته، بهنام پازوکی، بهنام عرب و بهنام وسط تقسیم می‌شده‌است. فضای سبز تهران
پارک‌های جنگلی استان تهران به دو دسته طبیعی و دست‌کاشت بخش می‌شوند. جنگل‌های طبیعی در سطح استان پراکنده‌اند و در آن‌ها گونه‌های گیاهی مانند زالزالک، گوجه وحشی، زرشک، انجیر، شیر خشت، پسته، بادام کوهی، داغداغان، سنجد، تنگرس، گز، ارزن، سماق، سیاه‌دلیک و ... به چشم می‌خورد. جغرافیای استان لرستان
استان لرستان سرزمینی کوهستانی است و به غیر از دشت‌های سیلاخور، چالانچولان، کوهدشت، الشتر، دلفان و خرم‌آباد و چندین دشت کوچک دیگر، بیشتر مناطق استان را کوه‌های فشرده و دره‌های تنگ از سلسله کوه‌های زاگرس فراگرفته‌اند. الیگودرز باارتفاع ۲۱۰۰ متر از سطح دریا یکی از مرتفع‌ترین شهرستان‌های ایران می‌باشد. بلندترین قله‌های لرستان که به صورت نواری در گوشه شمال غربی تا شرق استان کشیده شده‌اند، به ترتیب موقعیت شامل کوه‌های زیر هستند: برخی از بلندی‌های مهم لرستان عبارت‌اند از: دشت یخ‌نهشته‌ای
دشت یخ‌نهشته‌ای () به جلگه‌ای هموار و پوشیده از یخ‌نهشته گفته می‌شود و هنگامی شکل می‌گیرد که یخ از بدنه اصلی یخچال طبیعی جدا شده و با ذوب یخ، رسوبات حمل‌شده توسط آن نهشته می‌شود. هنگامی که یخ‌نهشته خارج از محیط یخچال در توده‌های نامنظم ذوب می‌شود، یخرفت‌های زمینی تپه‌های گرد را پدید می‌آورند. دشت لاله‌های واژگون افوس
دامنه‌ها و دره‌های سرسبز کوهستان‌های غرب و جنوب استان اصفهان، در شهرستان‌های فریدن، فریدونشهر، بویین و میاندشت، خوانسار، دهاقان، شهرضا و سمیرم، رویشگاه طبیعی گل زیبای لاله واژگون یا اشک مریم است که از اواخر فروردین تا اواخر اردیبهشت ماه، این نواحی را به بهشتی تماشایی تبدیل می‌سازد. لالهٔ واژگون با نام علمی "Fritillaria" نام یک سرده از راستهٔ سوسن‌سانان است. آب در مناطق جنوب شرق و مرکزی ایران
هامون جازموریان دریاچه‌ای در مرز استان‌های سیستان و بلوچستان و کرمان است. بواسطهٔ وجود هامون جازموریان دشت‌های جیرفت، فاریاب و رودبار جنوب در استان کرمان و دشت‌های ایرانشهر، بمپور، سردگان، دلگان، سرتختی و اسپکه در استان سیستان و بلوچستان قرار داشتند که بعضی از این دشت‌ها مانند دشت جیرفت و رودبار از مساعدترین نقاط فلات ایران برای کشت گیاهان گرمسیری به‌شمار می‌رفته‌اند. این منطقه روزگارانی از مهمترین مراکز تولید دام و علوفه دامی منطقه بشمار می‌رفته‌است، اما امروزه تالاب جازموریان به علت پدیدهٔ تغییر اقلیم در حوضهٔ آبریز آن، دچار خشکسالی شده و به عنوان یکی از کانون‌های گرد و غبار جنوب شرق ایران شناسایی شده‌است. خشکسالی و عدم‌بارندگی و در نتیجه شیوع آفت‌ها از مهم‌ترین دلایل در معرض نابودی قرار گرفتن جنگل‌های شهرستان‌های جنوبی کرمان بوده‌است. جازموریان که روزی دارای بسیاری از پرندگان بوده‌است و دارای عظمتی بوده، در حال حاضر عملاً خشک است و خیلی از موجودات زنده که حتی از نظر سیستمی بسیار مقاوم هستند، توان زنده ماندن در آن محیط را ندارند. درمنه دشتی
درمنه دشتی یا بیابانی به گویش بیابان نشینان «ترخ» شهرت دارد. این گیاه بوته‌ای بسیار معطر، عنصر اصلی و غالب اجتماعات گیاهی در استپهای خشک و نیمه خشک در کشور ایران محسوب می‌شود. استان کرمانشاه
از ۱۸ دشت سطح استان، ۱۳ دشت در وضعیت «ممنوعه بحرانی» هستند. در تیر ۱۴۰۰ مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای استان کرمانشاه اعلام کرد که به دلیل حفر بی‌رویهٔ چاه‌های عمیق سفره‌های آب زیرزمینی در دو دشت حسن‌آباد-شیان و روانسر-سنجابی از حیز انتفاع خارج شده‌اند و این دو دشت در حال نشست کردن هستند و به همین دلیل این دو دشت به عنوان دشت‌های ممنوعه اعلام شده‌اند. به گفتهٔ وی ۱۰ هزار حلقه چاه کشاورزی مجاز و نزدیک به پنج هزار حلقه چاه غیرمجاز در استان کشاورزی وجود دارد. خنجشت
حدود و مشخصات: شمال کوه‌های مشکان و دلونظر و کوه سیب، باختر دهستان شهرمیان (جلگه ٔ تهران)، جنوب ارتفاعات احمدآباد و کوه لاله گون، خاور دهستان قنقری علیا. این دهستان در جنوب بخش مرکزی شهریتان اقلید واقع است و سابقاً رودخانه ٔ شادکام از وسط آن جاری و به‌ دریاچه ٔ کوچک کافتر می‌ریخته ولی امروزه هم رودخانه شادکام و هم دریاچه کافتر خشک شده‌اند. هوای آن معتدل مایل به‌ سردی و آب مشروب و زراعتی در گذشته از چشمه سارها و قنوات تأمین می گردید ولی امروزه عمدتاً از منابع زیرزمینی تامین می‌شود. محصولات آن غلات، حبوبات و صیفی‌جات می‌باشد. شغل اهالی، زراعت، دامپروری و صنوف مرتبط است . این دهستان از 8 آبادی تشکیل شده و نفوس در حدود ۲۵۰۰ تن و قراء مهم آن عبارتند از: خنگشت که مرکز دهستان است ، نظام آباد، علی آباد، کافتر و حسین آباد، چشمه‌رعنا، سه‌قلات، امیر‌آباد (قلعه کربلایی خسرو). در شمال و شمال باختری دهستان طایفه ٔ شش بلوکی از ایل قشقائی و باصری از ایل خمسه و در اطراف قریه ٔ خنگشت طایفه ٔ کردشولی ییلاق می کنند، گروهی از اهالی طایفه چهار‌راهی در زمان گذشته پس از خروج از طائفه خود به این روستا نقل مکان کرده و به طائفه کردشولی پیوسته‌اند که امروزه نیز برخی بازماندگان آن‌ها در این روستا ساکن‌اند. دشت ناامید
«دشت لم‌یزرع که ایرانی‌ها دشت نااُمید و افغان‌ها دغ‌نمدی می‌نامند در طرف جنوب در یک مساحت بیش از هشتاد کیلومتر امتداد یافته و در انتهای جنوبی آن محل یک دریاچه موسوم به دغ‌تندی وجود داشته و در بهار آب‌هایی که از کوه‌های هم‌جوار جاری می‌شود در محل مزبور جمع می‌گردد دریاچهٔ مزبور در فصل تابستان خشک می‌شود و بعد اراضی مختصر ارتفاعی پیدا کرده و کوه‌های پست و بلندی که از هم دور هستند مشاهده می‌شوند دره‌ها به طرف جنوب امتداد پیدا کرده و به دریاچهٔ هامون که در مشرق به وسیله دشت لم‌یزرع و در مغرب به وسیلهٔ کوه‌های مرتفع احاطه شده‌است منتهی می‌گردد. دشت علامرودشت
دشت علامرودشت در جنوب استان فارس واقع شده است. این دشت با ارتفاع متوسط ۴۳۰ متر از سطح دریا یک دشت ناودیسی کم و بیش متقارن با راستای جنوب شرقی- شمال غربی است که محور آن به سوی جنوب شرق پلانژ (فرود) دارد. هسته آن را در بخش‌های شمال غربی، سازند بختیاری تشکیل می‌دهد ولی به سوی جنوب شرق، نهشته‌های جوان کواترنر، هسته آن را پوشانیده است. کوه نر از سمت جنوب و کوه‌های تنگ خور و هوا از شمال شرقی، شمال و شمال غربی این دشت را احاطه کرده‌اند. رود علامرودشت در میانه این دشت با راستای جنوب شرقی- شمال غربی جریان دارد. پست‌ترین نقطه دشت علامرودشت با ارتفاع ۳۶۴ متر در انتهای شمال غربی دشت واقع گردیده است. به طور کلی دشت علامرودشت از نظر توپوگرافی، دشتی کم‌عارضه، کم‌ارتفاع و کم‌شیب می‌باشد و اختلاف ارتفاع آن در راستای ۷۵ کیلومتری جنوب شرقی- شمال غربی حدود ۱۰۰ متر است. دشت علامرودشت در منطقه زاگرس چین خورده و به صورت یک ناودیس در حد فاصل دو تاقدیس قرار دارد و نوعی دشت آبرفتی است. دشت علامرودشت از نوع دشت‌های آبرفتی باز محسوب می‌شود و همانند دشت‌های آبرفتی باز، به‌طور طبیعی با دشت‌های مجاور خود ارتباط دارد و یک شبکه اصلی آب (رودخانه علامرودشت) از داخل آن می‌گذرد. فضای سبز تهران
بوستان‌های جنگلی دست‌کاشت استان تهران از این قرارند: دشت کویر
بزرگترین تپه شنی ایران یک کانون فرسایش به نام ریگ‌بلند است که از آران و بیدگل آغاز شده و تا اردستان ادامه دارد که آشیانه عقاب و تل شیطان زواره از معروف ترین آنهاست. طول این کانون فرسایش ۹۰ کیلومتر است. استان اصفهان در دشت کویر ۱۶ کانون فرسایش بادی دارد که ۳۰۰ هزار هکتار از آن جنگل‌کاری شده و تثبیت شده‌است و با این کار، بسیاری از کانون‌های درجه یک به کانون‌های درجه دو و درجه سه تبدیل شده‌است. در کانون‌های شرق اصفهان ۹ هزار هکتار جنگل‌کاری انجام شده‌است. مشکین‌دشت
با توسعه شهری مشکین‌دشت و گسترش مناطق مسکونی در سال‌های اخیر، مهاجرت پذیر بودن و نزدیکی ارتباط جاده ایی با تهران، موقعیت خاصی را به این منطقه افزوده‌است. مناطق گردشی و تفریحی آن شامل دشت بهشت، باغ الهیه و بازارچه دائمی صنایع دستی استان است. تات‌های ایران
تات‌های ایران که به تات‌های جنوبی شهرت یافته‌اند، در شهرها و روستاهای زیر زندگی می‌کنند: رودبار قصران، بومی‌های شمال تهران شامل بومی‌های قدیمی تجریش و شمیران و دماوند و ایوانکی و لواسان کوچک و بزرگ و روستاهای اطراف آن‌ها. (البته بعضی از روستاهای شهرستان دماوند مهاجرنشین و کرد یا ترک زبانند مانند روستای حصار یا سربندان که کرد هستند) استان تهران
۳. دشت‌های استان تهران دشت لوت
کلمه "لوت"(برگرفته از واره رُت) در زبان فارسی به معنی برهنه و تشنه و بی‌آب و علف است.  عنوان‌های «چاله لوت»، «دشت لوت»، «کویر لوت» و «بیابان لوت» برای این منطقه خشک و بیابانی به کار برده می‌شود. در نوشته‌های جغرافیایی از واحد لوت گاهی به‌نام «چاله لوت» و گاهی به‌صورت «دشت لوت» نام برده می‌شود. در بین عامه مردم و در بسیاری از خبرها به‌دلیل برخی مشابهت‌ها با دشت کویر، از عنوان «کویر لوت» استفاده می‌شود درحالی که استفاده از کویر برای لوت درست نیست و در پرونده ثبت جهانی لوت در یونسکو نیز عنوان «بیابان لوت» ثبت شده‌است نه «کویر لوت»؛ زیرا دشت لوت بیابان است نه کویر و کویر بخش کوچکی از مساحت دشت لوت را تشکیل می‌دهد. بیابان واژه‌ای بوم‌شناسی و اقلیمی است و به مکانی با پوشش گیاهی، جانوری و میزان بارندگی کم اطلاق می‌شود و دشت لوت نیز یک بیابان وسیع ماسه‌ای و ریگی است. اما کویر (نمک‌زار) به پست‌ترین نقاط داخلی مناطق بیابانی که میزان نمک در آن بسیار زیاد است، گفته می‌شود. به‌طور کلی وسعت کویر در دشت لوت نسبت به زمین‌های ماسه‌ای و ریگی چندان زیاد نیست یا به عبارتی از چنان اهمیتی برخوردار نیست که بتواند بر چشم‌انداز طبیعی آن تأثیر بگذارد. از این نظر دشت لوت درست در مقابل دشت کویر قرار دارد که بیشتر وسعت آن را کویر (نمک‌زار) پوشش داده‌است؛ بنابراین «بیابان»، واژه جامع‌تری برای توصیف این پدیده پهناور طبیعی به‌شمار می‌آید و به همین دلیل دانشمندان معتقدند که این بیابان بزرگ را باید «دشت لوت» خواند، نه «کویر لوت»؛ چون کویر تنها بخشی از آن است. محققان جغرافیا نیز در نوشته‌های خود بارها تأکید کرده‌اند که اطلاق «کویر لوت» بر این واحد جغرافیایی صحیح نیست و باید از آن به عنوان «دشت لوت» یا «بیابان لوت» نام برد. دشت طوس
دشت طوس که در معجم البلدان بدان اشاره گردیده دارای ۴ آبادی بزرگ به نام‌های تایران (طابران)، نوشان (نوغان)، رادکان و طرغبذ (طرقبه) بوده‌است. استان زنجان
دشت‌های استان زنجان عبارتند از دشت زنجان، سلطانیه، ابهر، خرم دره، دوتپه، گرماب، زری آباد، گل تپه، سجاس، حلب، ماه نشان، انگوران، دندی، قیدار و طارم علیا. فهرست مناطق مسکونی استان تهران
[قجرآباد|قاجارآباد]] | قجر تخت رستم | قلعه بها | قلعه بالا | قلعه بلند | قلعه خواجه | قلعه حالا | قلعه حالا | قلعه حالا | قلعه نو املک | قلعه نویی حاجی موسی | قلعه نو خالصه | قلعه سنگی | قلعه شیخ | قلعه سین | قلعهٔ عبدالآباد | قلعه یی عارف | قلعه عظیم آباد | قلعهٔ فرامرزی | قلعه محمدعلی خان | قلعه یوه چمن زمین | قلعه یوه فشاپویه | قلعهٔ قاسم‌آباد | قلعه سید | قامشلو | قمصر | قنات کوچک اقسی | قنات کوچک علیا | قنبرآباد | قره تپه | قره ترپق | قرچک | قاسم‌آباد | قاسم‌آباد اخوان | قاسم‌آباد اسکندر بیک | قاسم‌آباد قنات شور | قاسم‌آباد شورآباد | قاسم‌آباد تهرانچی | قبچاق | قرمز تپه | قشلاق امیرآباد | قشلاق عمروآباد | قشلاق فرون آباد | قشلاق گنجی | قشلاق حاجی‌آباد | قشلاق جلیل‌آباد | قشلاق جیتو | قشلاق کریم آباد | قشلاق ملارد | قشلاق مشهدی ابوالحسن | قشلاق مشهدی محمد | قشلاق مهرچین | قشلاق معین آباد | قشلاق قلعه نو املک | قشلاق کوینک | قشلاق شمس‌آباد | قشلاق یوسف رضا | قیصرآباد | قیامدشت | قدس | قمی آباد | قوچ حصار | کوینک رخشانی | کویینک زهاری دشت یهودی
واژه دشت یهودی در لغت به معنای «صحرای یهودی» در اردو و «سرزمین یهودیان» در پشتو است. این یک اصطلاح قدیمی است که برای اولین بار در متون فارسی، امپراتوری مغول (پشتون) دیده می‌شود. دشت قزوین
دشت قزوین از شمال به رشته کوه البرز، از غرب به کوه‌های چهارگر و از جنوب به کوه‌های رامند محاط شده‌است. بخش شرقی دشت قزوین به جلگه تهران می‌پیوندد. نواحی کوهستانی البرز، چهارگر و رامند به شکل نعل اسب منطقه دشت قزوین را محاط کرده‌اند. تخت نادر
در کوهستان الوند علاوه بر قلل مرتفع و شیب‌دار، دشت‌های کوچکی وجود دارد؛ که سطح آن‌ها از چمن‌زار پوشیده شده و چشمه‌های بسیار در آن‌ها جریان دارد. با توجه به این که این دشت‌ها نسبتاً مسطح هستند، به صورت جایگاهی مناسبی برای استراحت و اتراق کوهنوردان مورد استفاده قرار می‌گیرند. مهم‌ترین این دشتک‌ها عبارتند از: میدان میشان، تخت نادر، چمن شاه‌نظر و تخت رستم. شهرستان شمیرانات
گویش‌های شهرستان شمیرانات به سه دسته تقسیم می شود:این نام از دو بخش «شمی» یا «سمی» یا «شم» به معنی «بلند»، و «ران» به معنی «جای» تشکیل شده‌است که روی هم، «بلندجای» را گویند. (در مقابل «تهران» (ته + ران) به معنی «پایین جا». در متون قدیمی این منطقه را "قلعه شمیران" گفته‌اند. در مقابل احمد کسروی ریشه لغوی نام این منطقه را چنین دانسته‌است: "« «ران» به معنی جایگاه و سرزمین است، و «سمی» یا «شمی» به معنای سرد است و لذا شمیران (شمیرام، شمیرم، شمیلان، سمیران و سمیرم) به معنای جای سرد یا سردسیر است»". نکته‌ای که بر مطلب بالا می‌توان افزود این است که این اسم به حالت جمع و به صورت "شمیرانات" که امروزه به کار می‌رود، غلط است زیرا شمیران نام عمومی این منطقه‌است که دارای چندین شهر و روستاست و از میان آن‌ها سی روستا در کوهستان قرار دارند و آب و هوای هفده قریه کاملاَ سردسیری است. به گفته ع. پاشایی، نام شمیران نتیجهٔ فارسی‌سازی نام «شمرون» از گویش شمیرانی که با زبان مازندرانی اشتراکاتی دارد، است. هم چنین منطقه‌ای به نام شمیران با آب و هوای مشابه شمیران تهران در بیت‌المقدس وجود دارد. دشت ذهاب
دشت ذهاب، دشتی است وسیع در شمال‌غربی شهرستان سرپل ذهاب که به‌واسطهٔ سرسبزی و طراوتی که دارد در منطقه معروف شده‌است. نعنای دشتی
نعناع دشتی که نام های دیگر آن سوسن عنبر، سوسنبر و پونه سنبله ای می‌باشد، گونه‌ای نعنا است با ساقه‌های راست و بی‌کرک یا تقریباً بی‌کرک و سبز رنگ و برگ‌های بی‌دُم‌برگ یا دُم‌برگ‌دار کوتاه و بی‌کرک و تخم‌مرغی ـ مستطیلی یا مستطیلی ـ سرنیزه‌ای که دندانه‌های نوک‌تیز یا اره‌ای و باریک‌نوک در حاشیه دارد؛ و رگبرگ‌های کم‌وبیش شبکه‌ای و محبوس و گل‌آذین آن سنبله و استوانه‌ای و باریک و فشرده و چرخه‌های گل آن از هم فاصله‌دار و در انتها کم‌فاصله است. دشت خوزستان
دشت خوزستان یک منطقه نسبتاً هموار ایران است که استان خوزستان و شهرهای اهواز، شوش و آبادان در آن واقع شده‌است. این دشت یکی از بزرگترین دشت ایران و یکی از غنی‌ترین مناطق کشاورزی جهان است. دشت خوزستان از طریق چندین رودخانه بزرگ مانند کارون و کرخه آبیاری می‌شود. دشت خوزستان با بین‌النهرین هم‌مرز است و توسط اروند رود از بین‌النهرین جدا می‌شود. شهرستان دماوند
شهرستان دماوند نام یکی از شهرستان‌های استان تهران در ایران است. این شهرستان، منطقه‌ای سرسبز و خرم است که نام اسطوره‌ای کوه دماوند را با خود به همراه دارد. قرار گرفتن منطقه دماوند در محل پیوستن مرزهای سه منطقه پراهمیت کشور در ایران در گذشته (ری، قومس، طبرستان) و اکنون (تهران، مازندران، سمنان) اهمیت این سامان را دو چندان کرده‌است. اعتدال آب و هوا، تنوع آب و هوایی منطقه، هر ساله عده زیادی گردشگر، مسافر و مهاجر را از اطراف به این شهرستان جلب می‌کند. منطقه ۱۳ شهرداری تهران
از محلات معروف در این منطقه می توان به دوشان تپه اشاره کرد. دوشان تپه محدوده ای در خیابان پیروزی بوده که در حال‌حاضر اثری از آن دیده نمی‌شود اما اهالی همچنان به عنوان یک محله آن را می‌شناسند. داستان شکل‌گیری دوشان تپه، بسیار جالب  است. در زبان ترکی «دوشان» به معنی خرگوش است. قاجاریان ترک زبان هم به همین دلیل به ارتفاعات شرق تهران که پر از خرگوش‌های وحشی بود «دوشان تپه» می‌گفتند. اين منطقه از املاك خاندان بزرگ بياتي محسوب مي شده است كه توسط حكومت وقت قاجار از آنها غصب شده و تبديل به يكي از ييلاق هاي قاجار ميگردد.(٣) دشت مغان
دَشت مُغان (در اصل جلگهٔ مغان) نام جلگه‌ای است در شمالی‌ترین قسمت استان اردبیل در شمال باختری ایران است. مغان جلگه‌ای است در ساحل جنوبی رود ارس و غرب دریای خزر که قسمت عمده آن در جمهوری آذربایجان و بخشی نیز در شمالی‌ترین قسمت استان اردبیل در شمال غربی ایران واقع است. مغان به دلیل خاک حاصلخیز، هوایی مناسب و بارانی کافی و همچنین رود ارس از جمله مناطق کاشت و برداشت محصولات کشاورزی محسوب می‌شود. هلو،شلیل،زردالو،آلو،سیب،گلابی،به،انگور،گیلاس،آلبالو،انار،انجیر، ازگیل،توت،تمشک،هندوانه وخربزه از جمله میوه های این منطقه است. ذرت،کلزا،کنجد،زیتون،آفتابگردان،برنج،لوبیا سبز،نخود فرنگی،باقالی،پیاز،گوجه فرنگی،خیار،کدو،بادمجان،سیر،فلفل،بادام زمینی،بادام،پسته،گردو،چغندرقند،حبوبات و لبنیات دیگر محصولات این منطقه هستند که رشد بسیار خوبی دارند. تهران
از دید ناهمواری‌های طبیعی، تهران به دو ناحیهٔ کوهپایه‌ای و دشتی تقسیم می‌شود. از کوهپایه‌های البرز تا جنوب شهر ری، تپه‌های کوچک و بزرگ پرشماری وجود دارند. تهران
تهران در برابر بسیاری از رخدادها و خطرات طبیعی از جمله زمین‌لرزه آسیب‌پذیر است. بررسی‌های زمین‌شناسی انجام شده بیانگر آن است که شهر تهران روی گسل‌های زیادی قرار دارد. با گسترش فضای شهر، ساخت‌وسازهایی نیز در حریم یا روی گسل‌های بزرگ و لرزه‌خیز انجام شده‌است. افزون بر آن، دشت تهران و شهر ری دارای شکستگی‌هایی است که ممکن است به هنگام لرزش گسل‌های بزرگ، دچار لغزش و جابه‌جایی شوند. با بررسی زمین‌لرزه‌های روی داده در گسترهٔ تهران و پیرامون آن، زمین‌لرزه‌هایی به بزرگی ۷٫۷ درجهٔ ریشتر را می‌توان یافت. همچنین بررسی‌ها نشان می‌دهد که گسل‌های مشا در ارتفاعات البرز و گسل گرمسار فعالیت بیشتری داشته‌اند. بزرگراه شهید مدرس
بزرگراه شهید مدرس به علت قرار گرفتن بخشی از آن در کنار تپه‌های سبز عباس آباد و پارک طالقانی، یکی از سبزترین بزرگراه‌های تهران است که در حاشیه آن گونه‌های مختلف درختان و گیاهان وجود دارد. دشت یهودی
در متون تاریخی فارسی و گورگانی و به ندرت در متون افغانی، همیشه با یک اصطلاح نزدیک دیگر مشخص می‌شود، قیل یهودیه یا قیله یاهودی. واژه قیل یهودیه در لغت به معنای ارگ یا قلعه یهودی است. اصطلاح دشت یهودی برای غربی‌ترین مناطق ولسوالی‌های پیشاور امروزی، چارسده، ملکند و مردان که این مناطق با نمایندگی‌های خیبر و مهمند هم‌مرز هستند استفاده شد. اقلیم تهران
هوای تهران در مناطق کوهستانی دارای آب و هوای معتدل و در دشت، نیمه‌بیابانی است. تهران در مرز شرایط جوی بری و اقیانوسی قرار گرفته و تمایل آن به موقعیت بری بیشتر از وضعیت اقیانوسی است. جغرافیای تهران
آب و هوا تهران متاثر از کوهستان در شمال و دشت در جنوب است. غیر از شمال تهران که تحت تأثیر کوهستان آب و هوا آن تا حدی معتدل و مرطوب است، آب و هوای بقیه شهر کلا گرم و خشک و در زمستان‌ها اندکی سرد است. مهم‌ترین منبع بارش در این شهر بادهای مرطوب مدیترانه‌ای و اطلسی هستند که از سمت غرب می‌وزند. رشته کوه البرز همچون سدی به نحو مؤثری از نفوذ بسیاری از توده‌های هوا جلوگیری می‌کند در نتیجه باعث شده است که هوای شهر از از یک سو خشک‌تر و از سوی دیگر از آرامش نسبی برخوردار باشد.