در نشانه شناسی تاریخ با چه نمادهایی شناخته می شود؟
نماد بازرگانی
نشانه‌های تجاری کوزه‌گران در مصر باستان و منطقه کورینت (Corinth) یونان باستان، قدمت استفاده از نشانه به عنوان علامت مشخصه تجاری را به ۴۰۰۰ سال می‌رساند. در حدود دوهزار سال پیش، صنعتگران چینی، نام خود را در داخل یک نیم‌دایره (بعدها مربع) بر پشت ظروف چینی تولیدی خود به عنوان نشانه تجاری بکار می‌برده‌اند. این علایم طی قرون بعد جای خود را به نقش حیواناتی چون زنبور عسل و کَلهِ شیر سپردند. پرچم ایران
حجم عظیم شواهد تاریخی و متون ادبی و باستان‌شناسی که احمد کسروی، مجتبی مینوی و سعید نفیسی گردآوری و بررسی کرده‌اند، نشان می‌دهد که خورشید در صورت فلکیِ اسد در منطقةالبروج از قرن هفتم هجری نقشی نمادین و رایج شد. تحقیقات مینوی، نفیسی و کسروی نشان می‌دهد که این نشان از ستاره بینی وارد فرهنگ عام، نشان‌ها و نقوش هنری شده‌است و از آنجا به تدریج و در حدود قرن نهم هجری معادل قرن پانزده میلادی به نقوش پرچم‌ها وارد می‌شود. بگفته شاپور شهبازی در ایرانیکا «این نماد تلفیقی از سنن کهن ایران و عرب و ترک و مغول بود.» فهرست پرچم‌های حکومت‌های شیعه
پرچم که با نام‌های درفش، علم، رایت و بیرق نیز شناخته می‌شد، نمادی است برای اقوام، ملت‌ها و دولت‌ها که برای نشان حاکمیت، از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در سابق، روسای قبیله، مأموران عالیرتبه دولت، فرماندهان نظامی، دسته‌های نظامی، کشتی‌های جنگی، اصناف و سازمان‌های دینی و اجتماعی پرچم به‌خصوص خود را داشتند. نشان ملی نروژ
نشان ملی نروژ به دلیل گذشته اش از جمله باستانی‌ترین نمادهای ملی است که امروزه همچنان کاربرد دارد. در گذشته قرار بود تبر به دست شیر با ناچخ یا تبرزین جایگزین شود تا اینکه در ۱۸۴۴ اسکار اول سوئد طرحِ با تبر جنگی را برگزید. در ۱۹۰۵ پس انحلال اتحاد با سوئد طرح دیگری برگزیده شد تا ۱۹۳۷ که دوباره تغییر کرد و طرح، ساده‌تر شد اما طرح کاربردی برای خاندان پادشاهی همچنان همان طرح پیچیدهٔ مربوط به ۱۹۰۵ است.
تاریخ
منظور از تاریخ (۱)، مجموعهٔ رخدادهای فرهنگی، طبیعی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی و رویدادهایی است که در گذشته و در زمان و مکان زندگی انسان‌ها و در رابطه با آن‌ها رخ داده‌است. این رویدادها شامل اموری می‌شود از قبیل کردارها و دستاوردهای مادی و معنوی بشر و هرآنچه که گفته، اندیشیده و عمل کرده‌است. تاریخ (۲) معرفتی ناظر به وقایع جزئی و درک پدیده‌های ذکرشده‌است که در ذهن تاریخ‌نگار شکل می‌گیرد و از نوع معرفت درجه یک است. به عبارت دیگر، رویداد (تاریخ)، موقعیتی هستی‌شناختی دارد و تأویل و فهم از رویداد (علم تاریخ) دارای موقعیتی شناخت‌شناختی است. ویلیام هنری والش تاریخ (۲) را بازگو کردن کلیهٔ اعمال گذشتهٔ انسان می‌داند، به‌گونه‌ای که نه‌تنها در جریان وقایع قرار می‌گیریم، بلکه علت وقوع آن حوادث را نیز بازمی‌شناسیم. به عبارت دیگر، هدف تاریخ علاوه بر اینکه معرفت به افراد انسان است، آگاهی به روابط اجتماعی او در گذشت روزگار نیز هست. منظور از «اجتماعی» در واقع کل اموری است که در حیات آدمی مؤثر است، نظیر امور اقتصادی، مذهبی، سیاسی، هنری، حقوقی، نظامی و علمی. پژوهشگرانی که دربارهٔ تاریخ می‌نویسند، تاریخ‌نگار نامیده می‌شوند. هرچند غالباً این رشتهٔ مطالعاتی را در زیرگروهی از علوم انسانی یا علوم اجتماعی قرار داده‌اند، با این حال می‌توان آن را به عنوان پلی بین این دو شاخه تلقی کرد؛ زیرا روش‌های مطالعاتی مختلف آن از هر دو شاخه وام گرفته شده‌اند. تاریخ به عنوان یک رشتهٔ مطالعاتی دارای شاخه‌ها و گرایش‌های جانبی زیادی است. تقویم
انسان متمدن در کنار دیگر نشانه‌های تمدن، از تقویم رومیزی به عنوان وسیله‌ای برای مشخص کردن زمان استفاده کرد. سنگ نبشته‌ها، کتیبه‌ها و کنده‌کاری‌های ابنیه می‌تواند شاهدی محکم بر این مدعا باشد. نشانه‌شناسی
نشانه‌شناسی یا نشانیک (از یونانی σημείον (سِمِئیون) به معنی نشانه) مطالعه نشانه‌ها و نمادها است. شیر و خورشید
قدیمی‌ترین نشان شیر و خورشید شناخته‌شده، سکه‌ای است که بمناسبت تاجگذاری آقامحمدخان بسال ۱۷۹۶ ضرب شده‌است. در این سکه در زیر شکم شیر علی، امام شیعیان ذکر شده‌است (یا علی) و در بالای نشان شاه وقت خوانده شده‌است (یا محمّد). این سکه می‌تواند بیانگر آن باشد که هنوز در این زمان شیر به مذهب و خورشید استعاره‌ای از شاه ایران است (ایرانیت و اسلامیت حکومت). در دوران قاجار این نشان کاربردی گسترده داشته‌است و از علم‌های عزاداری ماه محرم تا سندهای ازدواج یهودیان ایران کتیبه (کِتوباس) از این نشان استفاده می‌شده‌است. حرف نشانه
حرف نشانه حرفی است که برای تعیین نقش کلمه در جمله می‌آید. حرف‌های نشانه سه دسته‌اند: نشانهٔ ندا، نشانهٔ مفعول و نشانهٔ اضافه و صفت، و به ترتیب به قرار زیرند: نشانه‌گذاری تاریخ در ایران
۱۶ مرداد ۱۳۸۹ کارائیب
کارائیب نماد تاریخ استعمار است. تاریخ‌نگاری کلاسیک
تاریخ‌نگاری تبیینی نوعی تاریخ‌نگاری است مورخ علاوه بر ذکر وقایع به علت آنها می‌پردازد و مورخ در این تاریخ‌نگاری به قانون علیت و قانون سنخیت توجه خاصی دارد. تفاوت این تاریخ‌نگاری با تاریخ‌نگاری‌های پسین خود این است که مورخ به کندوکاو دربارهٔ عوامل مؤثر خارجی نمی‌پردازد. اولین مورخی که تاریخ را به قلمرو علم و فلسفه نزدیک کرد توسیدید بود و این مسئله را تاریخ جنگ‌های پلوپونزی نشان داد. رنگ سیاسی
رنگ قرمز به‌طور سنتی با سوسیالیسم و کمونیسم در ارتباط است. قدیمی‌ترین نماد سوسیالیسم (و با گسترش کمونیسم) پرچم سرخ است که به انقلاب فرانسه در قرن هجدهم و انقلاب‌های ۱۸۴۸ برمی گردد. قبل از این ظرافت، به دلیل نمادگرایی و تداعی خون مسیح، رنگ قرمز به‌طور کلی با سلطنت یا کلیسا در ارتباط بود. رنگ قرمز برای نشان دادن خون کارگرانی انتخاب شد که در مبارزه علیه سرمایه‌داری جان خود را از دست دادند. همه اتحادها و سازمان‌های بزرگ سوسیالیستی و کمونیستی - از جمله انترناسیونال اول، دوم، سوم و چهارم - قرمز را به عنوان رنگ رسمی خود استفاده می‌کردند. ارتباط بین رنگ قرمز و کمونیسم خصوصاً شدید است. کمونیست‌ها بسیار بیشتر و بیشتر از قرمز از رنگهای سنتی خود استفاده می‌کنند.وایت امروزه عمدتاً با صلح طلبی (مانند پرچم تسلیم) و در سیاست‌های پادشاهی انگلستان به سیاستمداران مستقل مانند مارتین بل مرتبط است. شراب ایرانی
شراب ایرانی (یا شراب پارسی) که با نام‌های می و باده نیز شناخته می‌شود، از نمادهای تاریخی و باستانی ایرانی است و جایگاه درخور توجهی در اساطیر، ادبیات و نگارگری ایرانی داشته‌است. نمادگرایی سیاسی
احزاب فردی غالباً، به‌طور رسمی یا غیررسمی، با نمادها مرتبط می‌شوند - گاهی اوقات نمادهای مرتبط با ایدئولوژی‌هایی را که آنها پشتیبانی می‌کنند، به کار می‌گیرند یا در آن گنجانند. در برخی از کشورهای دموکراتیک این نمادها توسط قانون تنظیم می‌شوند، به عنوان مثال، در انگلستان، نمادهای سیاسی توسط کمیسیون انتخابات تنظیم می‌شوند. در بعضی از کشورها نمادهای سیاسی در برگه‌های رای آورده می‌شود. این نمادها به عنوان نمادهای انتخاباتی شناخته می‌شوند و یکی از وظایف آنها کمک به رای‌دهندگان بی سواد در شناسایی احزاب است. نماد انقراض
نقطهٔ شروع استفاده از این نماد، اعتراض‌های جهانی سال ۲۰۱۸ گروه‌های اقدام علیه انقراض بوده‌است.پس از این، استفاده از نماد در بسیاری از جنبش‌ها، تظاهرات‌ها و هنرهای اعتراضی بین‌المللی صلح‌طلبان و زیست‌محیطی رشد چشمگیری داشته‌است. هم‌اکنون دربسیاری از در دیوارهای اماکن دولتی و عمومی در انگلستان و اروپا، طراحی‌های گرافیتی این نماد را می‌توانید مشاهده کنید. در آوریل سال ۲۰۱۹ نیز روزنامهٔ گاردین این علامت را «سمبل صلح نسل کنونی نامید». تاریخچه پول
در موضوع مبادله پول، استفاده از پول نماینده به لحاظ تاریخی همزمان قبل از اختراع سکه بود. در امپراتوری‌های باستان از مصر، بابل، هند و چین، معابد و کاخ‌ها اغلب دارای انبارهای کالایی بودند که با استفاده از نشانه‌های سفالی و سایر موادی که به عنوان مدرک دادخواست روی قسمتی از کالاهای ذخیره شده در انبارها به کار می‌رفت.چون که این نشانه‌ها در انبارها با کالایی که نماینده آن‌ها بودند می‌توانستند معاوضه شوند، بنابراین نشانه‌ها می‌توانستند در بازارها معامله شوند به عنوان کالا یا به عنوان پرداختی به کارگران داده شوند. تاریخ
واژهٔ «تاریخ» در زبان‌های اروپایی از مفهوم History با شکل‌های مختلف آن برای تاریخ استفاده می‌شود و ریشهٔ آن از واژهٔ hístōr در زبان یونانی گرفته شده‌است که به معنای نقل وقایع و حوادث گذشته و به عبارت دقیق‌تر، یعنی جستجوی هر آنچه که به دانستنش بیرزد. واژهٔ تاریخ (Histories) نزد هرودوت به معنای «مطالعه» یا «بررسی» روزگاران گذشته بوده‌است. تاریخ مکتوب
پیش از تاریخ (پیشاتاریخ) به طور سنتی به دوران قبل از تاریخ ثبت شده گفته می شود که با اختراع سیستم نوشتن (خط) خاتمه یافت . پیشاتاریخ به بخشی از گذشته یک منطقه اشاره دارد که هیچ سوابق کتبی در خصوص آن وجود ندارد یا هر جا که نوشتن بخشی از فرهنگ آن نبوده است. مسئله زمین‌گیری نماد
در قرن نوزدهم، نشانه‌شناسی به نام چارلز سندرز پیرس یک مدل مشابه پیشنهاد کرد: براساس مدل نشانه‌ای سه‌تایی او، معنی شامل (۱) مفسر، (۲) یک نشانه یا نمایش، و (۳) یک شیء و (۴) محصول مجازی یک فرایند بی‌پایان پیشرفت و پسرفت که نام دارد، است. بعضی این‌طور تفسیر کرده‌اند که پیرس مسئله زمین‌گیری، احساس، و قصدمندی را برای فهم فرایندهای نشانه‌پردازی تعیین نموده‌است. در سال‌های اخیر، و در مورد مسئله زمین‌گیرکردن نشانه‌ها، نظریه پیرس در مورد نشانه‌ها توسط تعداد فزاینده‌ای از محققان هوش مصنوعی بازیابی شده‌است. مکتب نشانه‌شناسی تارتو - مسکو
مکتب نشانه‌شناسی تارتو متد بدیعی از آنالیز چندبعدی فرهنگ را گسترش داد.این جنبش نشانه‌شناسی با شرح و بسط پژوهش‌های صورت‌گرایان روسی و ساختارگرایان مکتب پراگ مورد توجه پژوهش‌گران رشته‌های متفاوتی چون ریاضیات، اسطوره‌شناسی، شرق‌شناسی، موسیقی و سینما قرار گرفتند. در این راستا زبانهای فرهنگ به عنوان سیستم مدل سازی ثانویه در ارتباط با زبان گفتاری در نظرگرفته می‌شود.این متد درک خلاقانه تری از استفاده زباهای مختلف فرهنگ را میسر می‌کند. مرکز این توجه به نظریه‌های نوین ارتباط، سیبرنتیک، ترجمهٔ ماشینی و زبان‌شناسی برمی‌گشت. مهم‌ترین عامل در شکل‌گیری این مکتب جدید نشانه‌شناسی، گردهمایی بررسی ساختاری نظام‌های نشانه‌ای در سال ۱۹۶۲ در مسکو بود. این مکتب نشانه‌شناسی به‌طور عمده به سبب نشریه آن «مطالعات سیستمهای نشانه» که توسط دانشگاه تارتو منتشر می‌شود شناخته شده‌است.این نشریه قدیمی‌ترین مجله نشانه‌شناسی در دنیا است که از سال ۱۹۶۴ تا امروز منتشر می‌شود. در دوره اول بین دهه‌های شصت و هفتاد میلادی مکتب نشانه‌شناسی تارتو دنباله روی روش ساختارگرایی و به شدت تحت تأثیر فرمالیسم روسیه بود.از دهه هشتاد میلادی روش مطالعاتی آن مشخصا به پساساختارگرایی و در ارتباط با معرفی سمیوسفر توسط یوری لاتمن و ارتباط آن با اورگانیسیسم گسترش پیدا کرد. از دهه نود میلادی این مکتب نشانه‌شناسی در دپارتمان نشانه‌شناسی دانشگاه تارتو و توسط کالوی کول؛ پتر توروپ؛ میهائیل لاتمن و دیگران رهبری می‌شود. برگ
در تاریخ و هنر برگ نمادی برای پوشش نیز بوده‌است. پوششی برای عورت انسان‌ها. در نقاشی‌ها و مجسمه‌های بسیاری دیده شده‌است که آلت انسان با برگ پوشانده شده‌است. نقاشی تاریخی
نقاشی تاریخی () یک سبک در نقاشی است که به وسیله موضوع آن به جای سبک هنری تعریف می‌شود. در نقاشی‌های تاریخی معمولاً یک لحظه از یک داستان به جای یک سوژه خاص و ایستا، مانند یک پرتره نشان می‌شود. نام انگلیسی این ژانر از واژه historia در لاتین و ایتالیایی، به معنای «داستان» یا «روایت» مشتق شده‌است، و اساساً به معنای «نقاشی داستان» است. در انگلیسی مدرن، نقاشی تاریخی گاهی اوقات برای توصیف نقاشی از صحنه‌های تاریخ به خصوص برای هنر قرن نوزدهم، به استثنای موضوعات مذهبی، اسطوره‌ای و تمثیلی استفاده می‌شود، و این موضوعات پیش از قرن نوزدهم رایج‌ترین موضوعات برای نقاشی‌های تاریخ بودند. تاریخ ابزارهای زمان
تاریخ ابزارهای زمان در مورد ابزارهایی صحبت می‌کند که برای سنجش زمان بکار می‌رفته‌است مانند ساعت آبی و … یکی از اولین ابزارهای سنجش زمان ساعت آبی بوده‌است که احتمال داده می‌شود در مصر اختراع شده باشد. از حدود ۴ هزار سال قبل نشانه‌هایی از استفاده از ابزار برای سنجش زمان مشاهده شده‌است. در مصر- ایران- عراق- هند و تمدنهای قدیم ابزارهایی پیدا شده که باستان شناسان می‌گویند برای سنجش زمان بوده‌است. اما بنظر بیشتر پژوهشگران این ابزارها برای سنجش زمان نبوده بلکه بیشتر جنبه مذهبی و دینی و برای مناسبتهای دینی بوده‌است. هنر سنگ‌نگاری
در باستان‌شناسی هنر سنگ‌نگاری ()، یا هنر سنگ نشانه‌های بشرساخته‌ای است که بر روی سطح‌ها و صفحه‌هایی که به‌صورت طبیعی وجود داشته‌اند، معمولاً سطوح سنگی عمودی قرار می‌گیرد. بخش بزرگی از "هنر سنگ‌نگاری" تاریخی و ماقبل تاریخ زنده مانده در غارها یا پناهگاه‌های سنگی و باقی‌مانده‌های نیمه محصور وجود دارد. این نوع را همچنین می‌توان «هنر غاری» یا هنر جداری نامید. "هنر سنگ‌نگاری" در بسیاری از مناطق متنوع با فرهنگ‌های متفاوت از نظر فرهنگ جهان، یک پدیدهٔ جهانی است که در طول تاریخ پیدایش بشر در زمینه‌های گوناگونی تولید شده‌است. از دیدگاه روش و تکنیک ،"هنر سنگ‌نگاری" به گروه‌های اصلی: سنگ نگاره‌هایی که در سطح سنگ تراشیده یا خراشیده شده‌اند، غارنگاره‌ها و نقش‌های برجستهٔ سنگی مجسمه‌سازی شده. تکنیک دیگر ایجاد تپه‌نگاره‌ها (ژئوگلیف‌ها) یی که بر روی زمین تشکیل داده شده‌اند. قدیمی‌ترین "هنر سنگ‌نگاری" شناخته شده مربوط به دورهٔ پارینه‌سنگی زبرین (عصر سنگ پسین) است که در اروپا، استرالیا، آسیا و آفریقا یافت شده‌است. به باور انسان‌شناسانی که در حال بررسی این آثار هنری هستند احتمالاً این سنگ‌نگاری‌ها دارای اهمیت جادویی-مذهبی بوده‌اند. نشانه‌شناسی
از دانش‌هایی که با نشانه‌شناسی در ارتباط هستند زبانشناسی، فلسفه، جامعه‌شناسی، روانشناسی و زیبایی‌شناسی را می‌توان نام برد. همچنین هنرهایی مانند موسیقی از آن بهره می‌برند. اصطلاح موسیقایی نسبتاً رایجی که می‌توان آن را معادل نشانه در مباحث زبان‌شناسی دانست فیگور موسیقایی است که در ارتباط با تئوری اثرگذاری در دورهٔ باروک بررسی می‌شود و بیان‌گر ارتباط موسیقی با کلام و به‌طور خاص ادبیات است. نمادهای ملی ایران
این نماد ایران باستان شامل دو تصویر است – شیر و خورشید. شیر نشان‌دهندهٔ الوهیت، سلطنت و دودمان قدرتمند پادشاهان است، و بسیار به صورت فلکی اسد شباهت دارد. تصویر خورشید نشان‌دهندهٔ حاکم بهشت است.خورشید در فرهنگ ایرانی نماد ایزد مهر یا میترا، جاودانگی و روشنایی است. شیروخورشید یک نماد بسیار معروف است و نخستین بار در سکه های ایرانی دوران سلجوقیان دیده شد و برای اولین بار امپراتوری گورکانی از این نماد در پرچم خود استفاده کرد. نخستین بار در زمان صفوی پرچمِ شیروخورشید نشان، پرچم رسمی شاهنشاهی ایران شد. البته پیشینه استفاده از نماد های شیر و خورشید در ایران به دوران باستان بازمیگردد و در بسیاری از آثار بجامانده از دوران هخامنشی، اشکانی و ساسانی نماد شیر و نماد خورشید وجود دارد. نشانه‌شناسی
نشانه‌شناسان نشانه‌ها را در انزوا مطالعه نمی‌کنند، بلکه توجه خود را به مطالعه شکل‌گیری و مبادله معنا در متون و گفتمان‌های مختلف و در سطوح همزمانی و در زمانی معطوف کرده‌اند. تاریخ انسان
تاریخ انسان مجموعه وقایعی است که در طول زمان برای انسان‌های روی کره زمین اتفاق افتاده‌است. تاریخ انسان باستان با اختراع خط آغاز شده که به صورت مستقل از یکدیگر، در بسیاری از نقاط زمین رخ داده‌است و امکان ثبت و انتقال خاطرات و تجربیات بشری و راهی برای ارتباط با یکدیگر را فراهم ساخت تا زمینه‌ساز رشد دانش شود. با این حال درک بهتر تاریخ بشری، نیازمند مراجعه به دوران ماقبل تاریخ است. گربه
در تاریخ گربه‌ها به عنوان نماد خوب یا بدی شناخته شده‌اند. تاریخ عکاسی
عکاسی در عرصه پست مدرنیسم مضمون تصویر را همچون متن برگزیده است. با توجه به پیوند نزدیک بین کلمات و عکس‌ها در هنر ادراکی شاید بتوان گفت که چنین حرکتی اجتناب‌ناپذیر بوده باشد. لیکن پس از آنکه اهمیت تازه‌ای به علم نشانه‌شناسی داده شد و موجب بازشدن مسیرهای ثمربخش جدیدی در تحقیقات به روی هنرمند گردید عکاسی نیز در این حرکت جدید مصمم‌تر شد. نشانه‌شناسی
اومبرتو اکو (-۱۹۳۲) متفکر ایتالیایی که با کتاب «انگارهٔ نشانه‌شناسی» خوانندگان بسیاری را با این دانش آشنا ساخت. او به روش پرس گرایش داشت. یکی از رمان‌هایش به نام "نام گل سرخ" کنایه گونه‌ای پرمعنی در بارهٔ نشانه‌شناسی است. همچنین می‌توان به دو کتاب بسیار مهم نظری او در این باره هم اشاره کرد، یعنی: در جستجوی زبان کامل و نشانه‌شناسی. نماد O بزرگ
نماد O بزرگ معروف‌ترین عضو از مجموعه‌ای از نمادهای دیگری همچون o (کوچک) و ... است که ابداعات پاول باخمن و ادموند لانداو بوده اند؛ به همین دلیل به این‌ها "نمادهای باخمن-لانداو" و یا "نمادهای مجانبی" گفته می‌شود. تاریخ‌نگاری
تاریخ‌نگاری به عنوان اصطلاحی خاص، به معنی وصف و ثبت وجوه گوناگون حیات و احوال انسان در عرصهٔ سیاست و اجتماع است. بنا به تعریفی دیگر، تاریخِ تاریخ و نمود تاریخ و نشانه‌شناسی است که چگونگی به‌دست آمدن یا انتقال دانش گذشته را در نظر می‌گیرد. به‌طور رسمی تاریخ‌نگاری، نگارش تاریخ، و کاربرد روش‌های تاریخی را با پروا به تألیف، منابع، تفسیر، شیوه، غرض و خواننده بررسی می‌کند. پژوهشگران، تاریخ‌نگاری را موضوعی بررسی می‌کنند، برای نمونه، تاریخ‌نگاری اسلامی، تاریخ‌نگاری یونانی و …. و نیز بر پایهٔ رویکرد و نوع، دربرگیرنده تاریخ شفاهی و تاریخ اجتماعی. تاریخ‌نگاری کلاسیک
تاریخ‌نگاری کلاسیک شرح و ثبت وقایع تاریخی بدون نقد و بررسی و مداقه می‌باشد. تاریخ‌نگاری کلاسیک دارای شاخص‌هایی می‌باشد که آن را از سایر تاریخ‌نگاری‌ها متمایز می‌کند این شاخصه‌ها عبارت اند از: تقدیرگرایی، سنت گرایی، سلطنت طلبی، دین سالاری تملق گویی و چاپلوسی سبک نگارشی تاریخ‌نگاری کلاسیک ادبیات محور است؛ تاریخ نویسان کلاسیک عموماً اثر خود را از کلمات پیچیده و آرایه ادبی پر می‌کنند تا میزان باسوادی خود را به دیگران نشان دهند و نزد طبقه آریستوکرات از شأن و مرتبه بالایی برخوردار گردند. تل باکون
اما آنچه اهمیت بیشتری از سایر آثار دارد نقش صلیب شکسته‌است که ویژهٔ دینهای آریایی بوده و بعدها که ادیان هندویی جدا شده‌اند این صلیب همچنان نماد دین هندویی باقی مانده‌است. صلیبهای تل باکون هم به شکل + هستند و هم به شکل سواتسیکای آریایی یا صلیب شکسته که خود نشان دهنده ارتباط بین دو است یا آنکه در دایره ای محصورند و گاهی هم درون مربعی جای دارند. این نماد (صلیب) از جمله اضافات تصادفی در یک طرح شلوغ نیست، چلیپای شکسته در بسیاری از هنرها و طراحی‌های تاریخ بشری بخصوص در حوزه جغرافیایی تمدن پرشیا پدیدار می‌باشد، نشان بسیاری از چیزها، همچون خوش‌اقبالی، خورشید در آئین مهرپرستی، برهما یا هندوها بود. در روزگار باستان، صلیب شکسته در بین سومری‌ها، سلت‌ها و یونانی‌ها استفاده می‌شد. تاریخ مکتوب
تفسیر تاریخ ثبت شده اغلب متکی به روش تاریخی یا مجموعه ای از تکنیک ها و دستورالعمل هایی است که مورخان از منابع اولیه و شواهد دیگر برای تحقیق و سپس برای نوشتن گزارش های گذشته استفاده می کنند. سوال در خصوص طبیعت و حتی امکان به کارگیری روشی مؤثر برای تفسیر تاریخ ثبت شده در فلسفه تاریخ به عنوان یک سوال معرفت شناسی مطرح شده است. مطالعه روش های مختلف تاریخی با عنوان تاریخ شناسی شناخته می شود که بر بررسی نحوه تفسیر های مختلف از تاریخ ثبت شده می پردازد. نشانه‌گذاری تاریخ در ایران
که به صورت شانزدهم مرداد سال ۱۳۸۹ خوانده می‌شود. معمولاً در ماه و روز ذکر صفر قبل از اعداد تک رقمی (مثلاً 02) مرسوم نیست. تاریخ باستان
دامنه تاریخ ثبت شده تقریباً ۵۰۰۰ سال است که با خط میخی سومری آغاز می‌شود، با قدیمی‌ترین متون منسجم از حدود ۲۶۰۰ سال قبل از میلاد. مثلث معنا
مثلث معنا که با نام مثلث نشانه‌شناسی نیز شناخته می‌شود، مدلی برای نشان دادن چگونگی ارتباط نشانه‌های زبانی با اشیایی است که این نشانه‌ها به آن اشاره دارند. مثلث معنا برای اولین بار در سال ۱۹۲۳ و در کتاب معنای معنا اثر مشترک چارلز کی آگدن و آی.ای. ریچاردز مطرح شد اگرچه گاهی مثلث معنا گاهی با نام "مثلث آگدن/ریچاردز" نیز شناخته می‌شود، اما برنارد بولتسانو در کتاب خود تحت عنوان "Beiträge zu einer begründeteren Darstellung der Mathematik" در سال ۱۸۱۰ این ایده را تشریح کرده بود. سابقه این مثلث می‌تواند به چهار قرن قبل از میلاد نیز بازگردد که ارسطو در کتاب تعبیرات، کتاب دوم کتاب به آن اشاره کرده است. مثلث معنا به شکل ساده‌ای رابطه بین گوینده به عنوان موضوع، مفهوم به عنوان شی و نام‌گذاری آن را شرح می‌دهد. مثلث معنا برای بهتر فهمیده شدن، از سه ضلع یا سه زاویه تشکیل شده که هر کدام از این زوایا یک موضوع را به نمایش می‌گذارند. مفهوم، موضوع و تسمیه سه ضلع مثلث معنا را تشکیل می‌دهند. یک تصور، ایماژ و یا یک چیز قابل تصور و قابل اندیشیدن است، که شامل یک یا مجموعه‌ای از موضوعات و اشیاء است که به واسطه صفات مشترک این اشیاء قابل تصور است. بخشی یا تمام یک واقعیت ملموس و قابل اندیشیدن است که یک یا چند خصوصیت در خود دارد. موضوعات خود در سه دسته مادی، معنوی و پنداری دسته‌بندی می‌شوند. موضوعات مادی یا فیزیکی، مانند خودرو، چکش، موش، آپارتمان و غیره موضوعاتی هستند که فرمی فیزیکی دارند و با واسطه یا بی‌واسطه از سوی یکی حواس پنج‌گانه انسان قابل لمس کردن باشند. در سوی مقابل موضوعات معنوی یا غیرمادی و غیرفیزیکی مانند قانون اساسی، نرخ ارز، دین، فلسفه و غیره قرار دارند که فرم فیزیکی ندارند ولی وجود آنها در یک موضعیت زمانی و مکانی قابل فهم و تصور شدن است. بخش سوم از موضوعات، موضوعات پنداری، خیالی و افسانه‌ای مانند پری دریایی و غول چراغ جادو هستند که هیچ‌گاه وجود مادی و معنوی نداشته‌اند ولی به دلایل مختلف فرهنگی، اعتقادی، اجتماعی و غیره در طول تاریخ حضور داشته‌اند. به کارگیری نشانه‌های زبانی برای نامیدن و اشاره به یک مفهوم، تسمیه یا نام‌گذاری گفته می‌شود. تسمیه معمولا به شکل استفاده از توصیف‌ها و اشارات تخصصی که در یک حوزه تخصصی مشخص معنای مشخصی دارند، مانند سیاره‌های دورتر از نپتون، بیماری‌های مزمن انسدادی ریه،کشورهای حوزه دریای بالتیک و غیره یا به صورت سمبل مانند ∑، $، €، یا به صورت فورمول مانند HO (فورمول آب) یا نام‌های واقعی مانند علی، اتحادیه اروپا، فیفا و غیره است. نشانه‌گذاری
کاربرد علامت سؤال «؟» و کاما «،» و بسیاری از علائم دیگر در رسم‌الخط فارسی و عربی و اردو امری جدید است و سابقه تاریخی زیادی ندارد. گره باون
گره باوِن (همچنین به عنوان گره گرایی (heraldic knot) در نمادشناسی شناخته می‌شود) یک گره واقعی نیست، بلکه گره گرایی است که گاهی اوقات به عنوان یک نماد قهرمانی استفاده می‌شود. این نام بعد از ویلهام جیمز باون (درگذشته ۱۶۲۹) نامگذاری شد. نشانه
نشانه‌های کیمیاگران قرون وسطی، نشان‌های نجابت خانوادگی، اهریمنان، خدایان و الهه‌ها و مهرها و سجایا روند نشانه‌های بازمانده از گذشته را نشان می‌دهند. نیانوشتار
نیانوشتار شامل نشانه‌ها و علائمی باستانی است که اطلاعات محدودی را منتقل می‌کند. چنین سامانه‌هایی از روش‌های قدیمی‌تری به نام سامانه‌های نمادی در اوایل دوران نوسنگی برابر با هزاره ۷ قبل از میلاد در چین به وجود آمده‌اند. آن‌ها با استفاده از نشانه‌های اندیشه‌نگاشت یا یادیارهای نخستین یا هر دو آن‌ها تعداد کمی مفهوم را منتقل می‌کردند، بر خلاف سامانه‌های نوشتاری حقیقی (خط)، که زبان نویسنده را ضبط می‌کنند. خط میخی
روش نگارش خط میخی طی چندین مرحله توسعه و بهینه‌سازی از قرن ۳۱ قبل از میلاد تا قرن دوم پس از میلاد، بیش از سه هزار سال مورد استفاده قرار گرفته‌است. در نهایت در دوران روم باستان با سیستم نوشتاری الفبایی جایگزین می‌شود. رمزگشایی خط میخی در قرن ۱۹ میلادی به سال ۱۸۵۷ انجام شد. شکل زیر روند تغییرات چشمگیر کلمه SAĜ به معنای «سر» در خط میخی طی دو هزار سال را نمایش می‌دهد.میخی سومری را غالب پژوهشگران نخستین گونهٔ خط و نوشته در غرب آسیا ایران کونونی می‌شمارند. سومریان (حدود ۵۰۰۰ تا ۱۵۰۰ سال قبل از میلاد) با ابداع خط میخی دوره‌ای را آغاز کردند که به عنوان آغاز خط‌نویسی و تاریخ‌نگاری شهرت دارد و همچنین اولین مدارک نگارشی بشر که به شکل کتیبه های (کتاب یا دفترچه یادداشت) گلی یا سنگی بر جای مانده متعلق به تمدن‌های آریایی‌ها، مادها، پارت‌ها است. تاریخ‌نگاری علم
تاریخ‌نگاری به معنی مطالعهٔ تاریخ و روش‌شناسی رشتهٔ تاریخ است؛ بنابراین تاریخ‌نگاری علم (Historiography of Science) به معنای مطالعهٔ تاریخ و روش‌شناسی زیرمجموعه‌ای از رشتهٔ تاریخ، به نام تاریخ علم است که شامل مطالعهٔ روش‌ها، نظریه‌ها، و مکاتب موجود در رشتهٔ تاریخ، یا به عبارت دیگر، مطالعهٔ تاریخ تاریخ علم است. تاریخ نگارش
تاریخ نگارش یا تاریخ خط بیانگر کهنترین پیشرفت‌ها در راه ثبت زبان با استفاده از حروف یا دیگر نشانه‌ها و بررسی این پیشرفت‌ها است. در اینجا منظور از خط سامانه نگارشی ابتدایی نیست، بلکه مجموعه‌ای از نمادهاست که در آنها واژگان، عبارات دستوری و وندها قابل تفکیک باشند. یکی از نخستین نمونه‌های خط نگارشی، خط میخی می‌باشد. تاریخ رمزنگاری
اولین نمونه رمز جایگزینی کدهای هم آوا در موردی که توسط دوک مانتوا در اوایل ۱۴۰۰ استفاده شد مشهود است. کدهای هم آوا هر حرف را با چند نماد بر اساس فرکانس حرف تعویض می‌کنند. این رمزگذاری جلوتر از زمان بود چون ترکیبی از حضور تک حرفی‌ها و چند حرفی‌ها بود. نمادپردازی کمونیستی
نمادپردازی کمونیست () مجموعه‌ای از نمادها، نشان‌ها و علائمی است که نمایش گر آرمان‌های کمونیستی و سوسیالیستی هستند. این نشان‌ها موضوع‌هایی همچون انقلاب، پرولتاریا، خرده دهقان، کشاورزی، یا همبستگی بین‌المللی را به صورت نمادین نمایش می‌دهند. نمادگان
در زبانشناسی و نشانه شناسی، نمادگان سیستمی از نگاره‌ها، نمادها و کاراکتر و عبارت‌های کوتاه شده‌است که طبق قرارداد برای بازنمایی حقایق و مقادیر و چندیها کاربرد دارد؛ بنابراین نمادگان مجموعه‌ای از نمادهای مرتبط است که هر کدام معنی خاصی دارند و به منظور ساده‌سازی برقراری ارتباط در یک زمینه یا دامنه خاصی از دانش و فناوری است. تاریخ
موّرخان غالباً به اهمیت نوشته‌های تاریخی اشاره می‌کنند. این تأکید باعث ایجاد اصطلاح "پیش از تاریخ" شده که به دورانی که هنوز خط ابداع و ایجاد نشده بود، اشاره می‌کند. تقسیم تاریخ به شکل "پیش از تاریخ" و "تاریخی" بستگی زیادی به موضوع مورد مطالعه دارد، زیرا خط در نقاط مختلف دنیا در زمان‌های متفاوتی پدید آمده‌است. نماد
شاید تنها نیرویی که بتوان با اطمینان آن را ویژۀ انسان دانست توانایی اندیشیدن انتزاعی و نمادپردازی باشد. اندیشه انتزاعی هنگامی شکل می‌گیرد که به مفاهیم تجریدی (آنچه حس‌های پنجگانه از درکش ناتوانند) فکر می‌کنیم. انسان با رمزگذاری (نشانه‌گذاری) اندیشه‌هایش در قالب نمادهای کلامی یا شمایلی، راهی برای ثبت، رجوع مجدد به آن‌ها و قابل درک شدن مفاهیم و منظورها برای خود و دیگران یافته است. جانوران دیگر همواره ناچار به آزمون و خطاهای اجدادی و تکراری برای بقا هستند، درحالی که انسان با رمزگان خاص خودش «زبان و الفبا»، دانسته‌ها و تجربه‌هایش را به همنوعانش انتقال می‌دهد و برای نسل‌های آتی به‌جا می‌نهد. برپایۀ زبان و الفبا، رمزگان‌های پرشمار دیگری همچون هنرها، ادیان، اساطیر، دانش‌ها و... را بنا نهاده است. مهم‌ترین دلیل پیشرفت‌هایی که انسان را از جانوری آسیب‌پذیر تا رأس هرم غذایی زمین بالا کشانده، همین توان رمزگذاری و رمزگشایی با بهره از نمادها است که به انباشت داده‌های اطلاعاتی و رشد روزافزون و شتابنده دانایی و توانایی انسان انجامیده است. نمادها در ارتباط میان فرهنگ‌ها دست به دست می‌شوند، اما نباید بر این پندار باشیم که در فرایند مهاجرت هر نماد تمام مفاهیم اسطوره‌ایش نیز منتقل و پذیرفته خواهد شد. برخی از نمادها به هنگام مهاجرت در کنار فرم، انگاره‌ها و معانی را نیز با خود به همراه می‌برند. بسیاری از نمادها اما در میهن جدیدشان میان اندیشه‌های کهن مردمان حل شده و کارکرد و مفهومی تازه می‌یابند. نمادها گاه مفاهیم متفاوتی را برای بازماندگان فرهنگ‌های گوناگون بازنمایی می‌کنند. حتی در درون یک فرهنگ نیز نمادها در گذر از نسلی به نسل دیگر ممکن است معانی تازه‌ای بیابند . اما هر بازتعریف از یک نماد ابتدا نیاز به پذیرش جمعی دارد. بنابراین معانی نمادین بر پایۀ قراردادهای اجتماعی در یک فرهنگ درونی می‌شوند. تاریخ ایران
پیش از تاریخ به زمانی گفته می‌شود که انسان هنوز موفق به اختراع خط (نوشتار) نگردیده بود. از حدود ۳۶۰۰ سال ق.م. انسان موفق به اختراع خط گردید. پیش از این پنداشته می‌شد نخستین مخترعین خط ابتدا سومریان (۳۶۰۰ پ. م) و سپس ساکنان نواحی جنوبی میان‌رودان و تمدن ایلام در خوزستان باشند. با کاوش‌های جدید مشخص شد اختراع خط و نوشته، مربوط به تمدن جیرفت در ایران است بر اساس سنگ نوشتهٔ جدیدی که در نوامبر سال ۲۰۰۷ در کاوشگاه جیرفت یافت شد. نماد بازرگانی
در قرن دوازدهم میلادی با پیشرفت بازرگانی، نشانه‌های تجاری کم‌کم بر روی اسناد و مدارک بازرگانی نیز نقش بستند. در سال ۱۳۶۳ میلادی، بنا به فرمان ادوارد سوم، (پادشاه انگلستان) استفاده از نشانه‌های تجاری برای برخی از صنعتگران اجباری شد. اولین نمونه استفاده از نشانه تجاری توسط یک ناشر، مربوط به سال ۱۴۵۷ میلادیست. نشانه
گاهی از نشانه‌های ترسیمی، برای نشان دادن یک فرایند استفاده می‌شود. در الگوریتمها معمولاً نشانه‌های تجریدی قراردادی (مثلاً لوزی برای شرط اگر:) به‌کار برده می‌شود. از دیگر کاربردهای علایم تجریدی، حروف و اعداد هستند. هر یک از حروفی که در این صفحه مشاهده می‌شود، به تنهایی فقط نشانه‌ای تجریدی می‌باشند. در حالیکه از تجمع آن‌ها یک مقاله با مفهوم به وجود آمده است. نماد علمی
نماد علمی روشی‌ست برای نوشتن اعدادی که خیلی بزرگ یا خیلی کوچک‌ند و نمی‌توان به سادگی آن‌ها را در نماد ده‌دهی نوشت. این نماد به صورت دیجیتال معمولاً با e نمایش داده می‌شود. استفاده از نماد علمی در ماشین‌حساب‌های علمی و توسط دانشمندان، ریاضی‌دانان، متخصصین سلامت و مهندسان رایج است. نمادهای دولت سوسیالیستی
اتحاد جماهیر شوروی نخستین دولتی بود که از این نشان‌ها برای معرفی و تبلیغ خود در سال ۱۹۲۲ استفاده کرد. پس از جنگ جهانی دوم و گسترش دولت-ملت‌های سوسیالیستی استفاده از این نمادها هم رشد زیادی کردند و کم‌کم جایگزین نمادهای کهنهٔ ماقبل خود شدند، حتی بسیاری از دولت‌های غیر سوسیالیستی(کمونیستی)که با کمک شوروی به استقلال دست‌یافته بودند نیز از این سبک نمادپردازی بهره بردند. پس از فروپاشی شوروی و دیوار برلین، بسیاری از دولت‌ها به نمادپردازی‌های سنتی و ملی خود بازگشتند و برخی نیز نمادهای ملی خود را در همین چارچوب بازآفرینی کردند. نشانه‌شناسی
چارلز و. موریس بازشناختی از «شالوده‌های انگارهٔ نشانه‌ها» (۱۹۳۸) بدست آورد. او نشانه‌شناسی را به سه جنبهٔ نحوی، معنایی و عملی بخش می‌کند. شیر و خورشید
بخش بزرگی از شواهد و متون ادبی و باستان‌شناسی، که احمد کسروی، مجتبی مینوی و سعید نفیسی گردآوری و بررسی کرده‌اند، نشان می‌دهد که نشان ستاره‌بینی خورشید در صورت فلکیِ اسد در منطقةالبروج از قرن ششم هجری نقشی نمادین و رایج شد. همین پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این نشان از ستاره‌بینی و اخترشناسی وارد فرهنگ عام، نشان‌ها و نقوش هنری شده‌است و از آنجا به‌تدریج و در حدود سده پانزدهم میلادی (نهم هجری) به نقش‌های روی پرچم‌ها وارد می‌شود. سنگ‌نگاره‌های اردشیر بابکان
این سنگ نبشته‌ها به کمک حکاکی‌های شاردن (Chardin) و ای. کمپفر (E. Kaempfer) در قرن هفدهم کشف شدند و از آنجا که به سه زبان نگاشته شده بودند، به سیلوستر دوساسی در کشف رمز خط پارسی پهلوی در سال ۱۷۹۳ کمک شایانی نمودند؛ دستاوردی که مدت‌ها قبل‌تر از کشف رمز خط میخی پارسی توسط گروتفند و رالینسون حاصل شد. اهورامزدا پیش از این نیز در سنگ نبشتهٔ داریوش در بیستون، به عنوان خدای سلطنت-بخش نامیده شده بود. این کامل‌ترین و قطعاً آخرین نقش برجستهٔ اردشیر است. ترکیب متوازن و پیکرتراشی بسیار زنده و واقعی باعث شده‌است که این نگاره چیزی از نخستین نقش برجستهٔ شاپور یکم در نقش رجب کم نداشته باشد. نشانه
با وقوع انقلاب در صنعت حمل و نقل، امروزه، میلیون‌ها جهانگرد در جهان جابجا می‌شوند که با زبان و فرهنگ کشور مقصد ناآشنا هستند. انقلاب در صنعت حمل و نقل همچنین باعث شده‌است تا فواصل برای جابجایی کالاها و محصولات به حداقل برسد. نشانه‌های ترسیمی زبان مشترک مردم جهان است. گستره کاربردی وسیع نشانه‌های ترسیمی از تابلوهای اخطاری تا روی جعبه‌ها و کارتن محصولات، اسباب و البسه، کلیدهای دستگاه‌های الکتریکی و الکترونیکی، تابلوی فروشگاه‌ها و حتی داخل اتومبیل را شامل می‌شود. تاریخ مکتوب
روش تاریخی شامل تکنیک ها و دستورالعمل هایی است که مورخان از منابع اولیه و شواهد دیگر برای تحقیق و سپس برای تاریخ نگاری استفاده می کنند منابع اطلاعاتی اولیه، شواهد دست اول حاکی از تاریخ هستند (معمولاً به صورت مکتوب اما گاهی نیز در قالب رسانه های دیگر) که در زمان یک رویداد توسط یک شخص حاضر در آن رویداد تهیه می شوند. مورخان، این منابع را به عنوان نزدیکترین منبع اطلاعات یا ایده مورد مطالعه در نظر می گیرند. گاه‌شماری
رویدادنگاری دو بخش دارد: یکی شناسایی زمان پیدایش یک پدیده تاریخی است که به دانش باستان‌شناسی وابسته است و بخش دوم، دربرگیرنده جانمایی رخدادها در زمان دقیق آنهاست که این بخش، بیشتر به تاریخ مربوط است. رویدادنگاری نباید با واژهٔ کرونومتری که بخشی از علم فیزیک است اشتباه شود. رویدادنگاری به معنی علم جانمایی و جایگذاری پدیده های تاریخی در زمان، بخشی از دانش تاریخ است. تاریخ‌شناسی
آن چیزی که در تعاریف قدما بر آن تأکید می‌شد، تأکید بر یک «زمان نسبی» در مقابل «زمان مطلق» بود. در حالی که در تعاریف متأخران ــ بعد از عصر رنسانس ــ علم تاریخ یعنی «اندیشه مورخ» و تاریخ یعنی «تاریخ معاصر» ــ همانطوری که کالینگوود و بندتو کروچه بیان می‌داشتند. از نظر کالینگوود، انسان در تاریخ، «پژواک صدای خود را می‌شنود». و این دسته نقش مورخ را در علم تاریخ بسیار برجسته دیده و به‌نوعی وی را خالق تاریخ معرفی می‌کنند. البته در این میان نظریه‌پردازانی همچون دیلتای نیز هستند درصدد بودند تا حکم حد واسط را بیم زمان‌گرا و عقل‌گراها داشته باشند. بدین معنا که هم بر پدیده زمان و هم بر پدیده عقل در تعریف علم تاریخ یا تاریخ‌شناسی تأکید می‌کنند. با این حال، هرچه از دوره مدرن به طرف زمان حال جلو می‌رویم، نقش مورخ در علم تاریخ برجسته‌تر می‌شود. تا آنجا که در مباحث اندیشمندان پست‌مدرن، تاریخ همچون زمان، چیزی فراتر از ادراکات مورخان نیست. نشانه‌شناسی فرهنگی
نشانه‌شناسی فرهنگی یک زمینهٔ پژوهشی در نشانه‌شناسی است که به تفسیر فرهنگ از زاویه دید نشانه‌شناسی و به عنوان یک فعالیت نمادین بشری، یعنی فرایند ابداع نشانهها و روش معنا بخشیدن به هرچیز در محیط، اهتمام دارد؛ بنابراین در اینجا فرهنگ به عنوان نظامی از نمادها یا نشانه‌های معنادار درک می‌شود. از آنجا که مهم‌ترین نظام نشانه‌ای، نظام زبان است، این زمینهٔ پژوهشی معمولاً نشانه‌شناسی فرهنگ و زبان خوانده می‌شود. در این زمینهٔ مطالعه نمادها در نظامی سلسله‌مراتبی (پایگانی) تحلیل و در طبقات مشخص مقوله‌بندی می‌شوند. این زمینهٔ پژوهشی به‌طور خاص مورد توجه مکتب نشانه‌شناسی تارتو - مسکو (اتحاد جماهیر سوسیالیستی شوروی) بوده‌است. نماد
در دیدگاه عرفی آکادمیک مورد اشاره، نمادها چیزهایی هستند که در زندگی روزمره به کار می‌روند و معمولاً به معنای نشانه یا کنش‌هایی هستند که قرار است بر اساس مجموعهٔ هنجارها یا قراردادهای مشترکی، معنایی را به فردی دیگر انتقال دهد. پس از آن جا که نماد جایگزین چیز دیگری است حامل و ناقل معناست، هرچند که میان نماد و آن چیز پیوندی ضروری وجود ندارد (بنابراین، نماد در رویکرد حکمی نخست، حقیقتی وجودی و غیر قراردادی و در رویکرد دوم، تابع قراردادهای بشری است، همانگونه که پیرس نیز آن را بدین سان در نشانه‌شناسی خود به کار می‌برد). تاریخ مکتوب
تاریخ ثبت شده یا تاریخ مکتوب یا تاریخ نوشته شده ، یک روایت تاریخی است که براساس یک پیشینه مکتوب یا سایر مدارک مستند، گردآوری شده است. تاریخ مکتوب با دیگر روایات مربوط به گذشته، مانند سنت های اساطیری ، تاریخ شفاهی و یا تاریخ باستان شناسی تفاوت دارد. در بررسی عمومی تاریخ جهان، تاریخ مکتوب با گزارش های موجود از تاریخ دنیای باستانی در حدود هزاره چهارم پیش از میلاد آغاز می شود و با تاریخ نوشتن همخوانی دارد. به دلیل استفاده محدود از مدارک نوشتاری، تاریخ مکتوب برای برخی از مناطق جغرافیایی یا فرهنگ ها محدود به یک دوره نسبتاً کوتاه معاصر است. در گذشته همه اطلاعات تاریخی ثبت و ضبط نمی شده و گاه مواردی مانند تاثیرات بلایای طبیعی یا اسامی افراد ثبت نمی‌شدند. به همین دلیل، پیشینه مکتوب در حوزه های مختلف یکدست نیست. نشان (نشان‌شناسی)
عنوان یک نشان‌واره اختصاصی بصری منقوش بر روی سپر، زره، شنل یا پرچم سلحشوران می‌باشد. در قرون وسطی شناسایی شوالیه‌ها با زره کامل بسیار دشوار بود چون آنها کلاه خود بر سر می‌گذاشتند. از این رو شوالیه‌ها به تدریج از علامت‌هایی روی زره و سپر خود استفاده کردند. این علامت‌ها تدریجاً به آرم (نشان) یا نشان‌های خانوادگی تبدیل شدند که فرد دیگری حق استفاده از آن‌ها را نداشت. در سده‌های میانه برخی از کارکنان دربار که «هرالد» یا مسئول نشان‌ها نامیده می‌شدند، مسئول ثبت و حفظ نشان‌ها بودند و به طرح‌های جدید نیز پاداش می‌دادند. کالج نشان‌ها در لندن هنوز هم چنین کاری را انجام می‌دهد. امروزه این نشان‌ها هنوز توسط خانواده‌های سلطنتی در اروپا استفاده می‌شوند. سنگ‌نگاره
سنگ‌نگاره‌ها را می‌توان از کهن‌ترین آثار تاریخی و هنری به جا مانده از بشر دانست. در ایران، چند ده هزار نمونه از این نقاشی‌ها بر روی سنگ‌ها یافت شده‌اند. عمر بعضی از این نگاره‌ها به بیش از ۴۰٬۰۰۰ سال می‌رسد. بزرگترین و کاملترین سنگ نگاره‌های ایران در منطقه تیمره گلپایگان قرار دارد. هنر صخره‌ای کهن‌ترین شکل سنگ‌نگاره است. کشف سند ازدواج به شکل سنگ نگاره در حدود ۱٬۳۵۰ پیش از میلاد در بوگازکوی (Boḡazköy) واقع در آناتولی، با ذکر نام پادشاه هیتی و حاکم تمدن میتانی که فرمانروایان سرزمین‌هایی هستند که مردم در آنجا به الهه‌های هندی-ایرانی میترا-وارونا، ایندرا و اشوین‌ها متوسل می‌شوند و آن‌ها را می‌پرستند. این سند ظاهراً رسیدن موجی از اقوام هندو-ایرانی را به شمال غرب ایران تصدیق می‌کند.__نمایه__ برچسب زمان
برچسب‌های زمان به‌طور معمول برای ثبت وقایع یا دنباله ای از وقایع (Sequence of Events) استفاده می‌شود، در این صورت هر رخداد در پرونده یا SOE با یک برچسب زمان مشخص می‌شود. یهودیان
ستاره داوود نشان امروزی یهودیت و هویت یهودی است که ریشه در ادبیات عربی قرون وسطی دارد که کابالیست‌ها از آن به عنوان دعای محافظ() در برابر طلسم استفاده می‌کردند که به مهر سلیمان مشهور است. از نظر تاریخی ریشه نشان ماه و ستاره نیز به قرن ششم پیش از میلاد مسیح و اطراف اسرائیل باستان و موأب برمی‌گردد و در پیکرنگاری سومری رایج بوده‌است. طی قرن نوزدهم نشان ماه و ستاره به عنوان نشان جهان اسلام و ستاره داوود به عنوان نشان یهودیت شناخته شدند. تاریخ گاه‌شماری
از حدود ۴ هزار سال قبل نشانه‌هایی از استفاده از ابزار برای سنجش زمان مشاهده شده‌است. در مصر - ایران - عراق - هند و تمدن‌های قدیم ابزارهایی پیدا شده که باستان شناسان می‌گویند برای سنجش زمان بوده‌است. اما بنظر بیشتر پژوهشگران این ابزارها برای سنجش زمان نبوده بلکه بیشتر جنبه مذهبی و دینی داشته‌است. ساعت وسیله‌ای برای اندازه‌گیری زمان است. ساعت با فرم نوینش (۲۴ ساعتی) از قرن پانزدهم مورد استفاده بوده و در یک قرن گذشته رواج عمومی پیدا کرده‌است. شمایل‌شناسی
مجموعه راهکارهایی که برای تفسیر معانی و آشکارسازی پس‌زمینه فرهنگی، اجتماعی و تاریخی نشانه‌ها و نمادهای هنری توسط پژوهشگرانی همچون ابی واربورگ و پس از او فریتز ساکسل و اروین پانوفسکی و پیروانشان پیشنهاد گردیده و توسعه یافته، شمایل‌شناسی یا آیکونولوژی (Iconology) نامیده شده‌است. شمایل‌شناسی گامی فراتر از شمایل‌نگاری (Iconography) می‌نهد که تنها به تحلیل محتوای شکلی تصاویر می‌پردازد. شمایل‌شناسی یک روش تفسیر در تاریخ فرهنگ و تاریخ هنر است که پس‌زمینه‌های فرهنگی، اجتماعی و تاریخی موضوعات و الگوها را در هنرهای دیداری آشکار می‌کند. نشانه‌گذاری
نشانه‌گذاری به معنای استفاده از نشانه‌ها یا علامت‌هایی است که برای روشن کردن معنی و مشخص کردن آغاز و انجام عبارت‌ها و جمله‌ها و بندها در نگارش به‌کار می‌روند. تاریخ مکتوب
سیستم های نوشتاری آغازین پیش از سیستم های پیچیده به وجود آمدند. نمونه های اولیه آن، نمادهای جیاهو (حدود ۶۶۰۰ قبل از میلاد)، نشانه های Vinča (حدود ۵۳۰۰ قبل از میلاد)، اسناد دره ایندوس (حدود ۳۵۰۰ قبل از میلاد) و اسکریپت Nsibidi (قبل از ۵۰۰ میلادی) هستند. اختلاف نظر در مورد زمان دقیقی است که پیشاتاریخ به تاریخ تبدیل شد، و زمانی که نوشتارهای اولیه به نوشتار راستین تبدیل شد. با این حال، اختراع اولین سیستم نوشتن تقریباً معاصر با آغاز عصر برنز در نوسنگی اواخر قرن هزاره چهارم قبل از میلاد است . در مجموع، زبان سومری باستانی خط میخی و هیروگلیف مصری به عنوان نخستین سیستمهای نوشتاری شناخته می شوند. تاریخچه زبان اشاره
تاریخ ثبت شده زبان اشاره در جوامع غربی از قرن ۱۶ به عنوان یک زبان بصری یا روش‌های ارتباطی گسترش یافته‌است. زبان اشاره از یک سیستم حرکتی مرسوم، تقلید و اشارات دست و املای انگشتان بعلاوه استفاده از حرکات دست برای بیان حروف الفبا تشکیل شده‌است. نشانه‌ها معمولاً نه تنها نماینده واژه‌های فردی بلکه ایده‌های کامل است. نماد O بزرگ
در علوم رایانه، این نماد برای تحلیل الگوریتم‌ها و دسته‌بندی و مقایسهٔ الگوریتم‌های متفاوتِ موجود برای حلّ یک مسئلهٔ خاص به کار می‌رود و نشان‌دهندهٔ رابطهٔ میان «"داده‌ها"» با «"مقدار زمان یا مقدار حافظهٔ مورد نیاز برای پیدا کردن جواب"» به کار می‌رود. نشانه
نِشانِه چیزی‌است که بر وجود یا حضورِ واقعیت، کیفیت یا حالت دیگری دلالت می‌کند. نشانه عنصری اساسی در ارتباطات است و نشانه‌های زبانی (حرفها، واژهها و …)، غیر زبانی (تصاویر، اشیاء و …) و هر چیز دیگری را که بتوان از آن معنایی استنباط کرد، در بر می‌گیرد. عصر الیزابت
عصر الیزابت دوره‌ای در تاریخ انگلستان است که با فرمانروایی الیزابت یکم (۱۵۵۸–۱۶۰۳) متمایز می‌شود. تاریخ‌نگاران معمولاً از این دوره به‌عنوان دوران طلایی تاریخ انگلستان یاد می‌کنند. نماد «بریتانیا» (Britannia)، که نخستین بار در سال ۱۵۷۲ استفاده شد، از آن پس اغلب به نشانهٔ عصر الیزابت به‌عنوان عصر روشنگری (رنسانس) انگلستان به‌کار رفت که غرور ملی را توسط آرمان‌های کلاسیک، توسعهٔ بین‌المللی، و پیروزی نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا بر اسپانیا القا کرد. اسپانیا در آن هنگام پادشاهی‌ای رقیب و منفور بود. تاریخ بر پایه دوره
تاریخ باستان با پیدایش نخستین آثار نگاشته شدهٔ بشر و حدود سال‌های ۳۶۰۰ قبل میلاد آغاز می‌شود. این دوره از تاریخ با پیدایش امپراتوری‌های مهم از قبیل شاهنشاهی هخامنشی در ایران، امپراتوری روم غربی در مدیترانه، دودمان هان در چین، و امپراتوری گوپتا در هند آغاز شده و حدود سال‌های ۵۰۰ پس از میلاد به پایان می‌رسد. نشانه‌شناسی (کتاب)
نشانه‌شناسی یکی از کتاب‌های مشهور اومبرتو اکو و از مهمترین منابع حوزه مطالعات نشانه‌شناسی است.  اکو بر این باور است که در نشانه‌شناسی مسئله مهم نه نشانه‌ها بلکه نقش نشانه‌ای است. نقش نشانه‌ای یک رابطهٔ قراردادی میان بیان و محتوا است. در این میان، محتوا خود، ساخته و پرداخته فرهنگی مشخص است، از این رو بیان در وهله نخست به فرهنگ بازمی‌گردد. از سوی دیگر اکو به گونه‌شناسی نشانه‌ها اعتقادی ندارد و بر این باور است که فرهنگ و قراردادهای منتج از آن در زمره عوامل عمده تولید نشانه‌ها قرار دارند. از این‌رو نشانه، زاییده جملات پیچیده‌ای است که در آن شیوه‌های گوناگون تولید و شناخت دخالت دارد. اکو در کتاب حاضر می‌کوشد تا با طرح مباحثی به روشن ساختن مسائل مربوط به تولید و بازشناسی نشانه‌ها کمک کند. این کتاب توسط پیروز ایزدی ترجمه و نشر ثالث آن را منتشر کرده‌است. امبرتو اکو در کتاب نشانه‌شناسی خود شیوه تولید نشانه‌ها را توضیح می‌دهد و طبقه‌بندی تازه‌ای از آن‌ها ارائه می‌کند. در واقع می‌توان گفت اکو برای نشانه‌شناسی طرحی نو درانداخته است که تا حدودی از مباحث پیشین این حوزه متفاوت می‌نماید. به عقیدهٔ او طبقه‌بندی پیشین نادرست است و برای ارائهٔ تفسیری تازه که بهتر بتواند از عهدهٔ تبیین پدیده‌های نشانه‌ای بر آید باید به نقش نشانه‌ای توجه کنیم. او برای تحقق این امر از مدل مکتب کپنهاگ بهره می‌جوید. نظریه‌پردازان این مکتب چگونگی شکل‌گیری نشانه‌ها را در دو سطح «بیان» و «محتوا» بررسی می‌کنند.او درواقع در اینجا نظریه نشانه پردازی ناکرانمند را مطرح می‌کند. تاریخچه ثبت ملی اماکن تاریخی
NHPA هیچ تمایزی بین املاک فهرست‌شده در فهرست ملی اماکن تاریخی و آن‌های که به‌عنوان نشانه‌های تاریخی ملی در رابطه با شرایط مشوق‌های مالیاتی یا کمک‌های مالی تعیین شده‌اند، قائل نشده‌است. این از سوی نویسندگان قانون سال ۱۹۶۶ میلادی عمدی بود، تجربه گذشته نشان داده بود که مقوله‌های مهم باعث می‌شوند که پایین‌ترین مقوله قابل مصرف شود. اساساً، این امر باعث شد که نشانه‌ها به چیزی بیش از «نوار افتخار» ثبت ملی اماکن تاریخی کاهش یابند. علم سنجش زمان
تاریخ ابزارهای زمان شیر (گربه‌سان)
به این جانور با ابهت از دیرباز تا کنون در فرهنگ و ادبیات ملل گوناگون جهان توجه شده‌است. نگاره‌های غار در لاسکو فرانسه نخستین نقاشی‌های یافت شده از شیر در جهانند که مربوط به ۱۷٬۰۰۰ سال پیش هستند. به عنوان نمادی از پادشاهی و قدرت در طبیعت، تصویر شیر از دیرباز در فرهنگ ایرانی نمایندهٔ شاهنشاهی بوده و اشاره به آن در طول تاریخ از سنگ‌نگاره‌های تخت جمشید تا پرچم ایران و نشان‌های دودمان پهلوی دیده می‌شود. نشانه
فلاسفه بارها تلاش کرده‌اند با برچسب‌هایی چون حیوان ابزارساز، حیوان اجتماعی، حیوان هوشمند و... ما را از دیگر جانداران مجزا کنند. اما یافته‌های جانورشناسان نشان داده سایر ساکنان کره زمین نیز کمابیش در درجاتی ناهمسان از همهٔ این توانایی‌ها برخوردارند. شاید تنها نیرویی که بتوان با اطمینان آن را ویژه انسان دانست توانایی اندیشیدن انتزاعی و نمادپردازی باشد. اندیشه انتزاعی هنگامی شکل می‌گیرد که به مفاهیم تجریدی (آنچه حس‌های پنجگانه از درکش ناتوانند) فکر می‌کنیم. نمادپردازی نیز آنجایی آغاز می‌شود که انسان برای یک جسم یا مفهوم، نامی (برچسب یا واژه‌ای) بر می‌گزیند و یا آن را با شکل، رنگ یا علامتی به تصویر می‌کشد. نماد بازرگانی
در سال ۱۳۰۳ خورشیدی، نخستین قانون برای علائم تجاری و صنعتی در ایران وضع شد. این قانون، انحصار علامتهای صنعتی و تجاری را مشروط به ثبت در وزارت تجارت و کسب اجازه استعمال می‌کرد و نشانه‌هایی را که کاربرد آنها به عنوان علامت تجاری ممنوع بود، از این قرار مشخص می‌ساخت: «انواع نشان‌ها و مدال‌های دولتی ایران یا خارجه مگر به اجازه مخصوص مراجع مربوطه، انگهای مخصوص دولتی، عین یا نقش‌های ترکیبی شبیه به بیرق‌های مختلفه ملی و دولتی ایران و خارجه. علائمی که محتمل اختلال انتظامات عمومی و بر خلاف حسن اخلاق یا موهم گمراهی مردم یا تولید رقابت غیرعادلانه بنماید، علائمی که مرکب باشد از ارقام یا کلماتی که معمولاً کمیت یا کیفیت یا نوع مال‌التجاره را مشخص می‌دارد یا عبارت است از اسامی مختلفه جغرافیائی، انواع علائم مذهبی، علامات هیئت‌ها و مؤسسات رسمی مانند شیر و خورشید سرخ و هلال یا صلیب احمر یا نظائر آن». پیشاتاریخ
در تقسیم‌بندی پیش از تاریخ بشر در اوراسیا، مورخان معمولاً از سیستم سه عصر استفاده می‌کنند، در حالی که محققان دوره‌های زمانی ماقبل بشری، معمولاً از رکورد زمین‌شناسی کاملاً تعریف‌شده و پایه لایه‌ای تعریف‌شده بین‌المللی در مقیاس زمانی زمین‌شناسی، استفاده می‌کنند. در سیستم سه عصر، دوره‌بندی ماقبل تاریخ بشر به 3 دوره زمانی متوالی و به خاطر فناوری‌های ابزارسازی غالب مربوطه، نام‌گذاری شده‌اند:مفهوم «پیش از تاریخ» در آثار باستان شناسانی که از واژه «اولیه» برای توصیف جوامعی که پیش از ثبت‌های مکتوب وجود داشتند، استفاده می‌کردند ، ظاهر شد. تاریخ
تاریخ‌نگاری، به عنوان اصطلاحی خاص، به معنی وصف و ثبت وجوه گوناگون حیات و احوال انسان در عرصهٔ سیاست و اجتماع است. بنا به تعریفی دیگر، تاریخِ تاریخ و نمود تاریخ و نشانه‌شناسی است که چگونگی بدست آمدن یا انتقال دانش گذشته را در نظر می‌گیرد. تاریخ ابزارهای زمان
از روزگاران کهن بشر برای دانستن وقت و زمان، با توجه به تجربه و دانش زمانه، ابزارهایی را ساخته و مورد استفاده قرار داده‌اند، که مهمترین آن‌ها عبارت می‌شده از: تاریخ چیست؟
تاریخ چیست؟ اثری نوشته مورخ انگلیسی ادوارد هالت کار است که به مطالعه تاریخ‌نگاری می‌پردازد. این کتاب را انتشارات دانشگاه کمبریج نخستین بار در سال ۱۹۶۱ منتشر کرد و در اصل مجموعه‌ای از سخنرانی‌هایی بود که کار در آن سال در دانشگاه کمبریج ارائه داده بود. هدف این سخنرانی‌های به دست دادن درآمدی موضوع و تئوری تاریخ بود. تاریخ باستان
تاریخ باستان به عنوان یک اصطلاح مجموع حوادثی است که به گذشته اشاره دارد. این عبارت ممکن است برای اشاره به دوره زمانی استفاده شود. تقریبا تاریخ باستان از ابتدای شروع نوشتن و ثبت تاریخ و وقایع توسط بشر و گسترش آن تا تاریخ پس از کلاسیک را شامل می‌شود. زبان نشانه‌گذاری
کدهایی که در بین دوعل‍امت کوچک‌تر و بزرگ‌تر محصور شده‌اند (مثل )؛ دستورالعمل‌های نشانه‌گذاری هستند که به «تگ» شناخته می‌شوند. درحالی که متن بین این دستورالعمل‌ها در واقع عین متن مستند هستند. کدهای codice_1، codice_2 و codice_3 مثال‌هایی از نشانه‌گذاری معنایی هستند که معنی و منظور متنی را که شامل می‌شوند را منتقل می‌کنند. codice_1، به معنای عنوان سطح اول؛ codice_2 به معنای پاراگراف و codice_3 به معنای کلمه یا عبارت تأکید شده‌است. برنامه‌ای که چنین نشانه‌گذاری را تفسیر می‌کند، ممکن است قواعد و سبک خود را برای نشان دادن بخش‌های مختلف متن با استفاده از فونت‌های مختلف، ضخامت‌ها، ابعاد مختلف، رنگ‌ها یا سایر سبک‌ها اعمال کند. یک تگ با عنوان «h1» ممکن است با یک فونت بزرگ و به‌خصوص نمایش داده شود، یا با هر سبک و اندازهٔ دیگری نشان داده شود یا حتی تغییری با سایر اجزای متن نداشته باشد. درعوض، تگ codice_7 در اچ‌تی‌ام‌ال مثالی از نشانه‌گذاری نمایشی‌ست که برای مشخص‌کردن یک ویژگی خاص متن (در اینجا استفادهٔ فونت ایتالیک) بدون ذکر دلیل استفاده می‌شود. سازواری اشکال هندسی و رنگ‌ها
چینی‌های قدیم برای ساختن معابد خود اشیا مدور را به کار می‌بردنند، در حالی که کاخ‌های فانی و دنیوی سلاطین به شکل چهار گوش ساخته می‌شد. سمبل ستاره‌شناسی خورشید دایره‌ای است با نقطه‌ای در مرکز آن. دایره با تمام شکل‌هایی که خصوصت قوس دار و مدور داشته قرابت دارد مثل اشکال بیضوی، موجی، بشقابی یا سهمی و نظایر آن. شکل دایره که لاینقطع در حال حرکت است، با قرمز مطابقت دارد. مربع بیانگر ماده ساکن است، مثلث درخشان نماینده تفکر است، و دایره روحی است با حرکت ابدی. اگر در پی شکل هلیی برای رنگ‌های ثانویه باشیم، ذوزنقه را با سبز، سه گوش‌های گوی مانند را با نارنجی، و بیضی را با بنفش منطبق خواهیم یافت. مثلث، ذوذنقه_ مربع_ مستطیل و سایر اشکال هندسی که دارای گوشه می‌باشند گویای هندسی استاتیکی بوده و دایره، بیضی و بیضوی نمودار هندسه دینامیکی می‌باشند. نماد
نَماد یا سَمبُل کلمه‌ای است که معانی مختلفی دارد. نمادها (در معنای حقیقی آن) زندگی بشر را آکنده‌اند، به گونه‌ای که هیچ بخشی از زندگی انسان خالی از آن نیست. نگارگری ارمنی
کتب دستنوشته با تصاویر موجودات خیالی و پرندگان مزین شده‌اند که برای گیرایی بیشتر نسخ، حروف اول بخش‌های کتاب را شکل می‌دهند و از سویی با زیبایی خیره‌کننده خود روح و ذهن را طراوتی تازه می‌بخشند. این حروف تزیین شدهٔ با شکوه متأثر از حروف حروف سنگنبشته ارمنی است که شیوه نوشتاری رایج سده‌های ۵–۱۳ میلادی بوده‌است. همچنین این نسخ دست نوشته با نوعی حروف زیبای خوشنویسی به نام که فرم نوشتاری گرد است و به منظور نوشتن شناسه کتب و حروف کوچک سرفصل‌ها (بخش‌هایی که با جوهر قرمز برای جلب توجه بیشتر بکار برده می‌شد) نوشته می‌شدند. فصول کتاب با رنگ مشکی نگاشته می‌شدند که نماد گناه نخستین می‌باشد در حالی که فضای سفید کاغذ نماد پاکی تولد مسیح می‌باشد. شناسه یا آرم کتب که با رنگ قرمز به‌طور معمول در بالا یا پایین کاغذ نوشته می‌شد اطلاعاتی دربارهٔ نسخ دستنوشته از جمله حامیان و هنرمندان اثر، تاریخ، مکان، تاریخ نوشتاری و اینکه آن برای چه منظور و چه کسانی نوشته شده یا نقاشی شده را نمایان می‌سازد. داشتن یک نسخه دستنوشته دارای اهمیتی زیاد بود تا آنجا که مالک کتاب نام خود را بر روی آن می‌نوشت و اگر مالکان متعددی داشت چندین امضا را شامل می‌شد. خط (نوشتار)
روش تصویرنگاری در ابتدا به رسم صورت اشیاء می‌پرداخت، اما بعدها کم‌کم تصویرها شکل ساده‌تر و نمادین تری به خود گرفتند و برای مفاهیم عاطفی نیز، علائمی قراردادی وضع شد. بدین ترتیب، بشر توانست با تصویر اشیایی شبیه به اندیشه‌ها، به نمایش اندیشه نیز اقدام کند، مثلاً نقش دو پا نشانه راه رفتن و چشم اشک آلود نشانه اندوهگینی بود. این طریق نمایش اندیشه، در تاریخ نگارش، اندیشه‌نگاشت نام دارد. تاریخ فرهنگی
تاریخ فرهنگی چیست؟ نماد جنسیت
دو نماد جنسی نر ♂ و ماده ♀ از نشانه‌های ستاره‌شناسی گرفته شده‌اند که نمادهایی هستند از سیاره‌های کلاسیک مریخ و ناهید که از زمان رنسانس تاکنون مورد استفاده هستند این دو نماد همچنین به دو عنصر آهن و مس نیز اشاره می‌کنند. چلیپای ایرانی
صلیب که واژه معرب چلیپا می‌باشد نماد و تندیس مسیحیت است. این نماد در فرهنگ آریایی به معنای بخت خوب و تولد دوباره است. بعضی آن را از نشانه‌های خدای تموز نامیده‌اند خدای تموز نیز در واقع نام دیگر خورشید است (آفتاب چله تموز) در لغت‌نامه دهخدا آمده‌است: صلیب . [ص َ] (ع اِ) چوبی است که ترسایان در زنار بندند و به فارسی آن را چلیپا گویند و نوشته‌اند که صلیب معرب چلیپ است .(غیاث اللغات). البته مصحح برهان قاطع ذیل کلمهٔ چلیپا به غلط توضیح داده که چلیپا مأخوذ از آرامی صلیبا (عربی صلیب) است. این توضیح نادرست است زیرا در فارسی حرف ص عربی به چ تبدیل نمی‌شود بلکه بر عکس چ فارسی در زبان عربی به ص یا س و ش و تش تبدیل می‌شودمانند:(چین = صین - چغندر= شمندر- چراغ = سراج) فردوسی گوید:به درگاه بردند چندی چلیب + نسیم گلان آمد و بوی طیب. داغی است مر شتران را بر شکل چلیپا. (منتهی الارب). ایرانیان باستان و سپس زرتشتیها برای سده‌ها از این علامت به عنوان نماد (سرنوشت و چرخه زندگی و جاودانی) استفاده می‌کرده‌اند. نشانه‌های از اینگونه علایم بر روی قبرها نیز مشاهده شده‌است صلیب شکسته که قدمت آن به حدود ۶ هزار سال پیش برمی گردد و نمونه‌هایی آن در غرب ایران و در تمدن سند نیز پیدا شده‌است نشانه حوزه تمدن میثرا (ایزد مهر) است. ایرانیان قدیم به تجربه یافته بودند که خورشید - آب - باد و خاک(زمین)، دلیل پدیداری زندگی و چرخه زندگی و رویش‌هاست. این ۴ گوهر از عوامل خلق‌کننده هستند و بنابراین برای آن‌ها تقدس قایل بودند. مردم برای خورشید شکل‌ها و نمادهای مختلفی ساختند که از میان آن‌ها می‌توان به دایره ای که ۴ بازو یا ۴ دسته به‌شکل صلیب داشت یا علامت+ یا علامت X یا چرخ گردون از جمله آیکونهای خورشیداشاره نمود. دایره باشعاع‌های متعدد و همچنین گل لوتوس و گل آفتاب گردان از نشانهای دیگر خورشید است. این ایده و تفکر و نماد از جغرافیای تمدن ایران باستان به مذاهب بودایی، هندویی و مسیحیت یافته‌است. این تصویر که مردی را در لباس ویژه مقدسین در حال نگهبانی از درخت سرو نشان می‌دهد و بالای سر او ردیفی از گل خورشید هست یکی از قدیمی‌ترین نمادهای مذهبی و الگو برای نمادهای دینی بعدی در دنیا بوده‌است. آنچه در بالا به شکل گل آفتاب گردان دیده می‌شود. خورشید است و ۱۲ برگ آن نشان ۱۲ فصل سال است و حلقه دایره ای داخل آن نشان چرخش روزگار و چرخ گردون است. این نشان الگویی شده برای صلیب مسیحی و برای نماد هندوها از دوره آشوکا. ساده‌تر آن بصورت صلیب در نقش رستم آرامگاه ۴ پادشاه ایرانی در داخل بلندترین صلیب حجاری بر کوه است. همین نماد، الگویی شده برای بودایی‌ها و نماد بسیار معروف معابد بودایی ژاپن است. ضمناً بر خلاف آنچه تا کنون پنداشته می‌شد بودا ایرانی است و بودای بامیان ناگفته‌های زیادی دارد گل خورشید در پرچم ژاپن بصورت ۱۶ پره نماد دیگری از خورشید است که از آیکون‌های مقدس بوداییان ژاپن است. ↵به نظر می‌رسد کهن‌ترین آیینی که از علامت صلیب (چلیپا) به عنوان نماد دینی استفاده کرده مهرپرستان بوده‌اند. اما هیچ تاریخ دقیق و مشخصی برای پیدایش و چگونگی آیین میترا وجود ندارد. با یافته‌هایی که تاکنون آشکار شده‌است، می‌توان گفت یکی از تأثیر گذارترین و کهن‌ترین آیین‌های ایرانی میترایی بوده و قدیمی‌ترین علامتهای کشف شده از صلیب مربوط به آیین مهرپرستی است. کردستان و گیلان و قوم ماد و کاسی از جمله اقوام و مناطقی است که میترایی و مهرپرستی در مورد آن‌ها گزارش شده‌است(احسان طبری). صلیب + ساده شده از شکل‌ها و تصوراتی است که از خورشیدوجود داشته مانند دایره‌هایی با ۱۶- ۲۴- ۱۲ شعاع یا پرتو بنظر می‌رسد در یک دوره تکاملی تصویر خورشید از شکل گل آفتاب گردان به علامت + ساده‌تر شده‌است و تنها با شکل + و یاضربدر و شکل ستاره پنج پر * درآوردند گفتنی است که علامت * که بر روی کلاه کوروش کبیر دیده می‌شود نیز آیکون خورشید است ولی امروزه آن را با علامت ستاره می‌شناسیم. شکل ۱۲ پر صلیب هم وجود دارد که ممکن است همزمان آیکون خورشید و ۱۲ ماه سال باشد. اما در مجموع می‌توان گفت + صلیب یا چلیپا یا چار پایه یا چهار پره، نماد ساده خورشید تابان نیز ه. ست ممکن است ۴ خط آن نماد فصل‌های سال یا نماد ۴ عنصر اصلی آب - باد و خاک و نور باشد. خورشیدپرستی و آیین مهر یا میثرا در مصر و ایران و هند و بخشی از اروپا قرن‌ها قبل از مسیحیت وجود داشته‌است احتمالاً آیین مهرپرستی ابتدا در شمال غرب ایران رایج بوده‌است اما نشانه‌های بارز این آیین در ۴ صلیب آریایی نقش رستم قابل مطالعه است. دین زرتشتی ادامه آئین میترایی است. به هر حال صلیب و ایکون خورشید موضوعی است که به تازگی و در سال ۱۳۸۳ در یک مقاله فارسی مطرح شده ولی اهمیت زیادی دارد و اثبات آن می‌تواند در دنیای مسیحیت واکنش‌های سختی را در پی داشته باشد. هنوز اسناد علمی محکمی این فرضیه را پشتیبانی نمی‌کند. اما با توجه به چند نمونه چلیپای کشف شده و سنگ نگاره‌های کردستان و لرستان و گیلان که قدمت بیشتر از سه هزار ساله دارندو کشف بعضی علامتهای خورشید در قبر فرعون و همچنین در تمدن ایران - بین‌النهرین و هند اثبات این فرضیه به واقعیت نزدیک تر شده‌است. آیا مسیحیان علامت صلیب راهم مانند درخت سرو و شب یلدا و غسل تعمید از میترائیسم ایرانی گرفته‌اند؟ ☃☃↵با توجه به اینکه اقوام آریایی و ادیان و مذاهب منطقه ایران و روم شرقی به ویژه میترائیسم این نمادها را به‌طور گسترده استفاده می‌کرده‌اند و این نمادها در دوره خشایار و داریوش به مصر نیز منتقل شده‌است؛ و حورس، خورشید خدای فرعونهای مصری هم بوده‌است. کار برد صلیب به عنوان نماد مسیحی به صورت دایره ای به صورت دوپایه در پایین و دوپایه در بالای دایره اولین بار در میان مسیحیان مصر و قبطی‌ها دویست سال بعد از میلاد مسیح ظاهر شده‌است که این نوع صلیب دایره دار همان صلیب خورشید پرستان است بنابراین بنظر می‌رسد که صلیب نیز همانند درخت سرو که یکی دیگر از نمادهای میترایی یا پارسی است به مسیحیت راه پیدا کرده و مسیحی شده‌است. چلیپا- سرو- گاو- شیر - عقاب - اسب از مهم‌ترین سمبل‌های ایرانی است بطوریکه پادشاهان و بزرگان و حتی افراد معمولی نام این سمبل‌ها را بر روی فرزندان خود می‌گذاشته‌اند و مهر و نشان خود را از این سمبل‌ها انتخاب می‌کرده‌اند نام اسب و شیر و شاهین از رایج‌ترین نام‌ها بوده‌است مانند صد اسپ - پاشه (باشه)(نوعی عقاب) شیراسب و کهن اسب - تیز اسب و ... تاریخ رمزنگاری
استفاده از کدها برای به رمز درآون رازها برای نگهداری از آنها را رمزنگاری می‌نامند. تاریخ نروژ
دوران پیشاتاریخ به دوران پیش از پیدایش وایکینگها گفته می‌شود که به دلیل نداشتن خط و زبان نوشتاری هیچگونه تاریخ و وقایعی ثبت نگردیده و حتی در زمان وایکینگها نیز بیشترین اطلاعات به دست آمده از تاریخ و راه و رسم زندگی آنها از طریق کشورهایی که مورد هجوم وایکینگها قرار می‌گرفتند ثبت گردید. بیشتر تاریخ منطقه اسکاندیناوی به صورت افسانه‌هایی از قهرمانان و خدایانیست که به صورد اشعار و سرودها خوانده می‌شد. همچنین سنگواره‌هایی از شکار حیوانات و قربانی‌های حیوانی و در مواردی حتی انسانی نیز اشاره شده مبدأ تاریخ
در گاه‌نگاری، مبدأ تاریخ به یک نقطهٔ مشخص از زمان اشاره دارد که معمولاً با حادثه‌ای مهم همراه است و آغازگر عصری نوین است. محاسبات زمان بر اساس مبدأ تاریخ انجام می‌شوند. به عنوان نمونه میلاد مسیح یک مبدأ تاریخی به شمار می‌آید و سال‌های پس از آن را عصر مسیحیت می‌نامند. تصویر
در نظریهٔ نشانه‌شناسی، مهم‌ترین گزینه «دلالت» است و نه «احساسات هنری». در نظریهٔ نشانه‌شناسی، سخن از «شیوهٔ تولید معنای» نشانه است. یک نشانه در اصل یک نشانه نیست، مگر آن‌که «مبین ایده‌ها» باشد و در پندار افراد دریافت‌گر، «تاویلی» برانگیزد؛ بنابراین می‌توان گفت هر چیزی می‌تواند نشانه باشد، چرا که انسان‌ها از همان آغاز، شروع به تاویل محیط اطراف خود کردند. تاریخ
اصطلاح فلسفهٔ تاریخ، در قرن هیجدهم میلادی، توسط ولتر وضع شد. منظور وی از این اصطلاح، چیزی بیش از تاریخ انتقادی و علمی نبود؛ یعنی نوعی از تفکر تاریخی که در آن، مورخ به جای تکرار داستان‌هایی که در کتب کهن می‌یابد، خود به بازسازی آنچه واقع شده می‌پردازد. این نام توسط هگل و نویسندگانی دیگر، در پایان قرن هیجدهم به کار رفت، ولی آن‌ها معنای کاملاً متفاوتی از این اصطلاح اراده کردند و آن را به معنای تاریخ کلی یا جهانی به کار بردند. سوّمین کاربرد این اصطلاح را در نوشته‌های برخی از پوزیتیویست‌های قرن نوزدهم می‌یابیم. از نظر آن‌ها وظیفه فلسفه تاریخ، کشف قوانین عامی بود که بر روند رویدادهایی که مورخ به شرح و نقل آن‌ها می‌پردازد، حاکم است. وظایفی که ولتر و هگل بر عهدهٔ فلسفهٔ تاریخ می‌نهادند، به وسیله تاریخ نیز قابل انجام بود، ولی پوزیتیویست‌ها تلاش کردند تا از این طریق، تاریخ را نه فلسفه، بلکه علمی تجربی قلمداد کنند. در هر یک از این موارد کاربرد فلسفه تاریخ مفهوم خاصی از فلسفه مد نظر بود. متفکران اروپایی که از طبیعت ناامید شده بودند، به پژوهش دربارهٔ تاریخ روی آوردند؛ زیرا تاریخ هرچند آکنده از وقایع فهم ناپذیر و رازهای ناگشودنی می‌نمود، با این حال بیشتر از طبیعت به خواست و آرزوی انسان وابسته دیده می‌شد.