آش رشته چگونه تهیه می شور؟
آش رشته
آش رشته از معروف‌ترین آش‌های ایرانی است. این آش را غالباً با کشک و گاهی با سرکه و حتی ترشی می‌خورند. بسته به عادت‌های خانوادگی از این خوراک به عنوان پیش خوراک یا خوراک اصلی استفاده می‌شود(ولی آش غذا نیست). همچنین گاهی در مهمانی‌ها در فصل زمستان یا در روز سیزده‌به‌در و یا مراسم افطار مسلمانان در ماه رمضان از آش رشته به عنوان پیش خوراک استفاده می‌شود. آش رشته در ماه رمضان جایگاه ویژه‌ای بین خانواده‌های ایرانی دارد و از جمله خوراک‌های مناسب این ماه است.آب را در ظرفی که به اندازهٔ کافی بزرگ است می‌گذاریم که جوش بیاید، پس از آن حبوبات شامل لوبیا، عدس و نخود را به آن اضافه می‌کنیم در این میان در ظرف دیگری پیازهایی را که از پیش خرد کرده‌ایم در روغن، نمک و زرد چوبه سرخ می‌کنیم. پس از آنکه محتوی ظرف شامل آب و حبوبات به جوش آمد، سبزی آش را به آن می‌افزاییم و صبر می‌کنیم تا ۲۰ دقیقه بجوشد تا مزهٔ خامی ندهد. پس از این مدت رشتهٔ آشی را اضافه می‌کنیم و همراه با آن پیاز داغ را هم می‌ریزیم و آن قدر صبر می‌کنیم تا رشته پخته شود. رشته زمانی پخته‌است که به خوبی نرم شده باشد، و رشته‌ها همگی کمی پهن‌تر شده باشند (کمی بیش از ۲۰ دقیقه).
آش شولی
ابتدا لبو را پوست گرفته، سپس آن را به صورت خلالی برش می‌دهیم و با مقداری آب روی حرارت شعله قرار می‌دهیم تا نیم‌پز شود. خورش هویج
مرغ یا گوشت را با پیاز سرخ کرده و ۲ تا ۳ لیوان آب می‌گذاریم بپزد. هویج را ورقه یا خلال می‌کنیم و با روغن کمی سرخ می‌کنیم تا طلایی رنگ شود. سپس هویج را با آلوی شسته شده داخل گوشت می‌ریزیم می‌گذاریم بپزد. زعفران را در آب جوش حل می‌کنیم با کمی نمک و شکر داخل خورش می‌ریزیم و می‌گذاریم خورش کاملاً به روغن بیفتد. در صورتیکه بخواهیم خورش ترش بشود کمی آبلیمو اضافه می‌نماییم. در صورتی که بخواهیم خورشت شیرین شود، به آن شکر می‌افزاییم. مقدار شیرینی و ترشی خورشت بستگی به ذائقه افراد دارد. شور (چاشنی)
سبزی‌هایی که معمولاً در تهیه ی شور به کار می روند عبارتند از : گل کلم، هویج، خیار، ساقه‌های کرفس، شوید و سیر و بادمجان، فلفل سبز که بنا به ذائقه ی فرد می‌تواند از سبزی‌های مختلف نام برده استفاده کند. عیسی‌باغ
رشته پلو: هنگامی که برنج را می‌جوشانند در ثانیه‌های آخر، رشته (خوشتلی) را به آن اضافه می‌کنند. پس از دم کشیدن روغن محلی داغ شده را به آن اضافه می‌کنند. خورش ماست
این غذا معمولاً با گوشت گردن گوسفند تهیه می‌شود اما برخی از گوشت مرغ استفاده می‌کنند. همچنین برخی آن را با سبک هندی تهیه کرده و از نمک و فلفل استفاده می‌کنند نه شکر و گلاب. رشته‌پلو
در رشته‌پلو آذربایجانی به این رشته‌پلو برگهٔ زردآلو و غیسی اضافه می‌کنند. خورش ماست
خورش ماست یا خورشت ماست غذایی بومی اصفهان است. این غذا از ماست چکیده، گوشت گردن گوسفند، زعفران و شکر و زرده تخم مرغ تهیه می‌شود و در آن کمی زرشک و خلال بادام یا گردو و گاه گلاب می‌ریزند. این خورش به صورت سرد سرو می‌شود. این غذای هلیم‌ مانند و کشسان، امروزه به عنوان دسر مصرف می‌شود. آشپزی افغانستانی
آش: یکی از از غذاهای سنتی است که تقریباً در تمام افغانستان و ایران پخته می‌شود. آش از سبزیجات، حبوبات و رشته و کشک تشکیل شده و از سیر داغ، پیاز داغ و نعناع داغ برای تزیین آن استفاده می‌کنند. آش بادنجان
ابتدا حبوبات را خیس می کنیم و میگذاریم مدتی در آب بمانند. سپس گوشت را همراه با پیاز خرد شده و حبوبات در آب میپزیم. برنج و نخود را هم در ظرف جدایی می پزیم.بادنجانها را نمکپاش کرده و می گذاریم مدتی بمانند. سپس آنها را سرخ می نماییم. بعد از سرخ شدن بادنجانها ، آنها را با کمی آب می پزیم .در انتها گوشت پخته شده را از قابلمه بیرون می آوریم و برنج و نخود را به آب گوشت و حبوبات اضافه می کنیم.گوشت و بادنجانها را له می کنیم و داخل آب گوشت و حبوبات می ریزیم. سپس کشک را اضافه کرده و هم می زنیم تا آش بجوشد . و روی آش را با سیر داغ و پیاز داغ تزیین می کنیم. آش
آش رشته از معروف‌ترین آش‌های ایرانی است. در طبخ این آش از سبزیجات مخصوص مانند، جعفری، گشنیز، اسفناج، و برگ چغندر و انواع حبوبات نظیر نخود، عدس، انواع لوبیاها و رشتهٔ آشی استفاده می‌شود. این آش را غالباً با کشک اما گاهی با سرکه مصرف می‌کنند، در بعضی مناطق هم از قارا (قره‌قروت ترش) استفاده می‌کنند. از دیگر محتویات آن نعناع داغ، پیاز داغ و سیر داغ می‌باشند. این آش معمولاً به عنوان پیش غذا سرو می‌شود. آش کاردین
آش کاردین (آش کارده) (آش حُره) نوعی از انواع آش‌های ایرانی است که در محدودهٔ جنوب غربی زاگرس به ویژه در مناطق لُرنشین پخته می‌شود. در طبخ این آش از گیاهی مخصوص بنام کاردین یا کارده (شیپوری) استفاده می‌شود. این آش مانند نامش در مناطق مختلف روش‌های پخت متفاوتی دارد؛ از روش‌های تخمیری در کهگیلویه و بویراحمد وچهار محال بختیاری تا پخت همراه گوشت در اقلید استان فارس. این آش در مناطق چهارمحال و بختیاری، اصفهان و خوزستان به نام کاردین (یا کاردیم) شناخته می‌شود و در کهگیلویه و بویر احمد و استان فارس شهرستانهای:شیراز، نورآباد ممسنی، اقلید، کامفیروز، بیضا و سپیدان به نام «کارده» و در منطقهٔ بهبهان و هندیجان به نام «حُره» مشهور است. گیاه کارده در ارتفاعات کوه‌های زاگرس به وفور یافت می‌شود. فصل رویش آن اواخر زمستان و دو ماه اول بهار است. عیسی‌باغ
آش علفی (بالشتی): روش پخت این آش بدین صورت است که داخل خمیر ورقه شده علف صحرایی (با نام آجار) قرار می‌دهند و در آب می‌جوشانند پس از پختن وهنگام استفاده، قاتق به آن اضافه می‌شود. این غذا جایگاه ویژه‌ای در سبد غذایی بهمن‌آبادی‌ها دارد. آش سماق
در ایران بیش از 400 نوع آش داریم که هر کدام عطر و طعم خاص خود را دارد. برخی از آش ها مثل آش سماق مخصوص یکی از نواحی ایران است و در دیگر جاها کمتر استفاده می شود. برخی دیگر مانند آش رشته نیز در تمام مناطق طبخ می شوند. می شیل-چا
روش معمول برای تهیه مِی شیل-چونگ (شربت آلو) به صورت خانگی بدین صورت است که ابتدا قسمت‌های زائد همانند ساقه‌ها را از آلوها جدا کرده سپس آلوها را دوبار شسته و می‌گذارند تا خشک شوند. بعد از آن آلوها و شکر به صورت لایه لایه در ظرف شیشه‌ای ریخته می‌شود. پس از آن درب ظرف محکم بسته می‌شود و بیش از دو ماه در مکانی خنک نگهداری می‌شود. سرانجام و پس از سپری شدن مدت مذکور با صافی، آبی که در ظرف شیشه‌ای وجود دارد را در ظرفی دیگر می‌ریزند. برای تهیه چای آلو۳۰ گرم شربت آلو را با ۹۰ گرم آب رقیق می‌کنند.باید به این نکته توجه داشت که برای تهیه این شربت باید نسبت شکر و آلوها ۱:۱ باشد تا از تخمیر و تبدیل آن به مِی شیل-جو (شراب آلو) جلوگیری شود. آش پشت پا
این آش اغلب از حبوبات و سبزیجات مرسوم آش به همراه ادویه و معمولاً کشک تهیه می‌شود. سوپ ترشک
سوپ ترشک (به انگلیسی |oxalis soup) به دلیل خاصیت اشتها آوریی که دارد می‌تواند یک پیش غذای بسیار مناسب باشد. همچنین به خاطر خواص درمانی فراوان گیاه ترشک، این سوپ به خصوص در فصول سرد سال بسیار مقوی و مفید است.ماده اصلی تشکیل دهنده این سوپ گیاه ترشک می‌باشد، که معمولاً با آب گوشت همراه می‌شود. بعضی اوقات از تره فرنگی و سیب زمینی نیز در این سوپ استفاده می‌گردد. دسر ایرانی
شکر را در ماست می‌ریزند و با قاشق چوبی می‌زنند تا حل شود. نیم پیمانه کشمش و از هر مغز یک قاشق اضافه می‌کنند. کمی گل‌گلاب کف‌مال می‌کنند و روی ماست می‌پاشند. در ظرف می‌ریزند و در فریزر می‌گذارند و قبل از اینکه تمام ماست یخ ببندد درمی‌آورند. شهرستان سوادکوه
تیرنگ بشتی: که غذای بسیار لذیذ و مقدس بوده و به غذاهای دسته‌جمعی و گروهی معروف است. تهیه آن بدین صورت می‌باشد که برنج مرغوب با شیر پخته می‌شود و سپس روغن حیوانی را تفت داده و به آن اضافه می‌کنند و در ادامه شیر، ماست و سر ماست نیز با آن مخلوط شده و پس از بهم زدن مورد استفاده قرار می‌گیرد. پیازداغ
پیازداغ یا پیاز سرخ‌کرده یکی از چاشنی‌ها و از عناصر اصلی غذاهای ایرانی است که در اغلب غذاهای ایرانی استفاده می‌شود. پیاز داغ علاوه بر تأثیر بر رنگ و بوی غذا، طعم دلپذیری نیز به آن می‌دهد. آش رشته و عدسی از جمله غذاهایی هستند که با این چاشنی مصرف می‌شوند. سوپ ترشک
تره فرنگی را با کمی کره سرخ می‌کنیم و آب گوشت را می‌ریزیم و می‌گذاریم تا تره فرنگی کاملاً بپزد. سپس آنرا از صافی رد کرده و سیب زمینی پخته شده را نیز از صافی رد کرده و با تره فرنگی صاف شده مخلوط می‌کنیم. بعد روی حرارت ملایم گذاشته و ترشک تمییز کرده و خرد شده را می‌ریزیم و وقتی ترشک کاملاً پخته شد، سوپ را در سوپ خوری می‌ریزیم و خامه را روی آن می‌دهیم. آش لخشک
آش لخشک یا لشخک نوعی آش رشته‌است. رشته را نازک و پهن می‌برند و با سبزی و مواد دیگر می‌پزند و چاشنیش کشک است و گاه سیرداغ هم بر سر دارد. روی آن قیمه هم می‌ریزند. پروین گنابادی در وجه نام گذاری لشخک: در عربی اطریه(به کسر همزه و ر و فتح ی)نوعی از طعام که به فارسی آن را لاخشه گویند. (صحاح ج ۶ ص ۲۴۱۲)در فردوس و گناباد(لخشک)را بر نوعی آش اطلاق می‌کنند که تکه خمیر را می‌برند و در آب می‌پزند در برابر آش رشته و آش جوش پره و آن را آش برگ هم گویند. صاحب برهان در ذیل لاخشه می‌نویسد: . که شاید لهجه‌های مختلف باشد. و هم در لغت‌نامه در ذیل اطریه معنی‌های:ماهیچه، نوعی از طعام اهل شام آش رشته. تجماج و نشاسته. اکرا(بضم همزه)نوعی آش آردینه نماچ. حلوای رشته و مانند اینها از(منتهی الارب)و(آنند راج)و(برهان)و(ناظم الاطبا) و(غیاث)و(مهذب الاسماء)و دیگر متنهای لغت نقل شده‌است. (۱)حرف(ط)به حرکت ممکن است تلفظ شود(فتح و ضم و کسر). همان متن. https://web.archive.org/web/20160305115238/http://tebyan-zn.ir/detailed-papers/hasantaleb/207138/%D8%B3%D9%81%D8%B1%D9%87+%D8%A7%D9%81%D8%B7%D8%A7%D8%B1+%D8%9B+%D8%A2%D8%B4+%D9%84%D8%AE%D8%B4%DA%A9/default.html آش
بهترین زمان پخت این آش، اوایل پاییز یا اواخر تابستان است تا اوماج به راحتی خشک شود. همچنین زمانی است که چغندر تازه‌وارد بازار شده‌است. آش
یکی از آش‌های استان قم می‌باشد. در این آش از نوعی خمیر برای پخت استفاده می‌شود دلیل اسم این آش به اُماج به دلیل خمیری است که در آن استفاده می‌شود می‌شود. خورش کور
پیازها خرد شده و تفت داده می‌شوند. سپس گوشت به آن اضافه می‌شود و همراه با پیاز تفت داده می‌شود.ادویه‌ها شامل زردچوبه، فلفل سیاه و پودر لیمو به آن اضافه می‌شود. پس از آنکه این مواد به خوبی تفت داده شد و رنگ گوشت تغییر کرد، لوبیای سفید که از شب قبل در آب خیسانده شده به آن اضافه می‌شود. پس از مدت کوتاهی رب گوجه فرنگی به این ترکیب اضافه شده و تفت دادن ادامه پیدا می‌کند. سپس آب خورش به آن اضافه می‌شود (خورش کَوَر به آب کمی به اندازۀ تقریبی نیم لیتر نیاز دارد). کچاپ
همه مواد را با هم مخلوط کرده و روی حرارت بگذارید؛ تا اینکه کاملاً غلیظ شوند. در این کتاب آشپزی طرز تهیه سس کچاپ با استفاده از گوجه فرنگی و خیار هم آمده‌است. در تهیه کچاپ می‌توان از میخک و زنجبیل هم استفاده کرد که مزه متفاوت و دلچسبی به آن می‌دهد همچنین می‌توان از پودر فلفل قرمز و پاپریکا جهت تند کردن آن استفاده کرد. قاشق‌زنی
به روایت بلوکباشی، آش ابودردا شبیه آش رشته بوده با این تفاوت که با تکه‌ای خمیر، تندیس کوچکی از ابودرداء و همسرش ساخته و در آش می‌انداختند. گروهی دیگر آن را شامل هفت نوع حبوبات (شامل نخود و لوبیا و عدس و ...) می‌دانند آش
آش گندم از انواع آش‌های ایرانی است. اما مواد آن با سایر آش‌ها فرق دارد. برای تهیه آن به پیاز، حبوبات شامل نخود، لوبیاچیتی، عدس و گندم به همراه روغن و نمک و فلفل و گوشت نیاز است. وقتی همه مواد پخت و جا افتاد آش آماده‌است و روی آن را با پیاز داغ و نعناع داغ تزیین می‌کنند. آش
یکی از آش‌های معروف زاگرس نشینیان و مناطق کوهپایه ای زاگرس از جمله استان‌های کهگیلویه و بویر احمد، چهار محال و بختیاری و خوزستان است این آش سرشار از حبوبات است و معمولاً در فصل زمستان برای مقابله با سرماخوردگی تهیه می‌شود. رشته‌پلو
رسم است که در روز جشن نوروز خورده می‌شود. آش
این غذا را با استفاده از ماست یا دوغ تازه، سبزی آش یا سبزی محلی یا کوهی، برنج، سیر، نخود، تخم مرغ، پیاز و نمک می‌پزند. در هنگام خوردن نیز می‌توان از سیر کوبیده تازه و نعنای داغ و پیازداغ نیز استفاده کرد. معمولاً این غذا دارای طعمی ترش‌مزه‌است. خورش کور
همزمان در تابۀ دیگری ترۀ خردشده تفت داده شده و سرخ می‌شود. هنگامی که آب به جوش آمد و گوشت پخته شد، ترۀ سرخ‌شده و نمک به آن اضافه شده و به مدت یک ساعت بر روی حرارت می‌ماند تا جا بیفتد. پنج دقیقه قبل از خاموش کردن شعله، زرشک‌های شسته‌شده به خورش اضافه می‌شوند و سپس غذا قابل استفاده است. در تهیۀ خورش کَوَر گاه از آب لیمو یا آب غوره نیز برای ترش کردن مزۀ خورش استفاده می‌شود. همچنین بهتر این است که این خورش با ترۀ کوهی (کَوَر) تهیه شود که در آشپزی کردی کاربرد فراوانی دارد. استفاده از زرشک نیز اختیاری است و بنا بر سلیقه صورت می‌گیرد. لوبیای سفید یا چیتی باید از شب قبل در آب خیسانده شده و آب آن حداقل دو بار عوض شود. گاه به همراه تره از جعفری نیز استفاده می‌شود. همچنین برخی بنا به سلیقه از خلال سیب‌زمینی سرخ‌شده و گوجه‌فرنگی سرخ‌شده برای تزئین روی خورش کَوَر استفاده می‌کنند. سوپ جو
جو را پاک کرده و بشویید، سپس برای چند ساعت خیس کنید. مرغ را به همراه کمی پیاز که نگینی خرد شده و نمک و ادویه آب‌پز کنید. بعد از پختن مرغ، مرغ‌ها را ریش‌ریش کنید. سپس آب مرغ، مرغ‌های ریش‌ریش شده، هویج رنده شده و جوی خیس شده را با هم در قابلمه ای ریخته و می‌گذاریم تا سوپ جا بیفتد. بعد از جا افتادن سوپ کمی رب و آبلیمو به آن اضافه می‌کنیم و می‌چشیم تا مزه دلخواه خود را بدست آوریم. آش
آش خیارچنبر نوعی از آش‌های ایرانی و مخصوص استان‌های مرکزی و همدان است. این آش در شهریور ماه که فصل خیار چنبر است تهیه می‌شود. مواد آن شامل بلغور، نخود، لوبیا و خیار چنبر است که آن را خرد می‌کنند و داخل حبوبات پخته شده می‌ریزند و همراه با کشک و نعناع و پیاز و سیر داغ می‌خورند. آش شله
آش شله یکی از غذاهای سنتی استان همدان است. این آش با بلغور، سبزی، و حبوباتی نظیر عدس، لپه و ماست پخته می‌شود و در آخر از پیاز و نعنا داغ برای تزئین نیز به آن افزوده می‌شود. آشپزی گیلان
ابتدا سبزیها را با ساطور، ریز خرد می‌کنند. سپس به اندازه آب و نیم لیوان برنج (برای یک کیلو سبزی خرد شده) که قبلاً خیسانده‌اند، در قابلمه می‌ریزند تا سبزی و برنج کاملاً پخته شود. سپس سیر را خرد کرده، با زردچوبه و روغن سرخ می‌کنند و سپس تخم مرغ را نیز به آن می افزایند و سرخ میکنند به مواد داخل قابلمه اضافه می‌کنند. در آخر، در ترشی مورد علاقه را می افزایند با شعله کم حرارت دهید تا روغن خود را پس دهد و جا بیفتد. سیرترشی
سیرترشی نوعی ترشی است که از قراردادن سیر خشک در درون سرکه تهیه می‌شود. این مخلوط پس از حداقل ۶ ماه آمادهٔ بهره‌برداری بوده و هر چه از تاریخ تهیهٔ آن بیشتر بگذرد مرغوب‌تر می‌شود به گونه‌ای که مرغوبیت آن را به سن آن مربوط می‌نمایند و سیر ترشی هفت ساله از مرغوبیت بالایی برخوردار است.سیر را پس از تمیز کردن یک روز در مقابل نور خورشید قرار دهید، اگر می‌خواهید سیر ترشی را سریع مصرف کنید سیر، سرکه و نمک را روی حرارت گذاشته و نیم ساعت بجوشانید، سپس در هوای آزاد گذاشته و پس از این که از حرارت افتاد در ظرف را محکم بسته و یک ماه بعد سیر ترشی را مصرف کنید. اما اگر قرار است چند سال بعد استفاده کنید، ترشی را بدون حرارت دادن آماده سازید. خیارشور
آب را جوشانیده (برای استریل شدن) و نمک و سرکه را در آن حل می‌کنند. خیار و سیر و سبزیجات را شستشو و پاک کرده و مخلوط آب و نمک و سرکه را به آن می‌افزایند. سپس بسته‌بندی شده و بعد از ۱۵ تا ۲۰ روز خیارشور آماده مصرف می‌گردد. در کارخانجات به جای جوشاندن آب مخلوط نهایی را در هنگام بسته‌بندی استریل می‌کنند. ماست
دوغ، نوعی نوشیدنی است که از ماست تهیه می‌شود. دوغ شور را با ادویه جات از جمله فلفل مخلوط می‌نمودند. برای تهیه نوع شیرین، گلاب، انبه یا لیمو را با دوغ مخلوط می‌کردند. در ایران و ترکیه از این نوشیدنی استفاده می‌شود. هندی‌ها نیز دوغی ویژه خود به نام لاسی تهیه نمودند که دو طعم مختلف داشت: شور و شیرین. آش
آش لِخشَک یا لِشخَک نوعی آش رشته ‌است. رشته را نازک و پهن می‌برند و با سبزی و مواد دیگر می‌پزند و چاشنیش کشک است و گاه سیرداغ هم بر سر دارد. روی آن قیمه هم می‌ریزند، طبخ این آش در جنوب خراسان مرسوم است. این آش در شمال خراسان به همان شیوه (بدون قیمه) ولی با نام قاییش یا قَییش طبخ می شود. سس
سُس، مایع غلیظی است که برای طعم و مزه‌دادن به انواع غذاها یا جذاب‌تر به نظر آمدن آن‌ها به کار می‌رود. برای مزه‌دارتر کردن غذا چاشنی‌های گوناگونی بکار می‌رود که سس‌ها جزئی از آن‌ها هستند. سس یک وامواژه لاتین در زبان فارسی است. رامیان
آش خمیری (نوعی آش رشته که با چاشنی رب انار ترش سرو می‌شود) آش
آش از غذاهای اصلی و رایج مردم قدیم بوده‌است، چنان‌که به طباخ، آشپز گویند. انواع آش مرسوم بوده‌است. آش
آش انار یک نوع از انواع آش‌های ایرانی است. در طبخ این نوع آش از سبزیجات معطر و مخصوص آش نظیر: تره، جعفری، گشنیز، نعناع و حبوبات نظیر لپه، برنج و پیاز و گوشت قرمز و انار و گلپر و روغن استفاده می‌شود و این آش با نعناداغ تزئین و مصرف می‌شود. آش شولی
بعد از اینکه نمک و فلفل را به اندازه گفته شده به آش اضافه کردیم، به آن نعناع داغ و بقیه پیاز داغ همراه با سرکه (رب انار) به آش اضافه می‌کنیم و می‌گذاریم چند قل بخورد تا بوی تند حاصل از سرکه از بین برود. آش
در استان‌های کرمانشاه، ایلام، لرستان، کردستان پخته می‌شود. این آش را با ترخینه درست می‌کنند که به صورت خشک تهیه می‌شود. ترخینه یا ترخوانه از جوشاندن بلغور در شیر یا دوغ ترش بدست می‌آید. برای تهیهٔ این آش به ترخینه، عدس، پیاز، سبزی شامل تره، جعفری، گشنیز و اسفناج احتیاج است. ترش تره
ترش تره یکی از خورش‌های محلی استان گیلان است. این خورش از معروف ترین انواع غذای محلی استان گیلان به شمار می رود که با ترکیبی از سبزی مخلوط (شوید، گشنیز، نعناع، جعفری ،اسفناج، سبزی های محلی شمالی همچون چوچاق خالیواش تره کوهی تفت داده شده)، آرد برنج یا برنج نیم‌کوب، روغن، سیر خورد شده و تفت داده شده، اسفناج، آب نارنج، تخم مرغ و نمک تهیه می‌شود.برنج را بشویید و با مقداری آب و نمک مخلوط کنید .بعد آن را روی حرارت قرار دهید تا بپزد. سبزی ها را هم پاک کنید و بشویید.بعد از اینکه آب اضافه سبزی ها خشک شد. آنها را خرد کنید. نصف "سیر" له شده را سرخ کنید و بعد سبزی خرد شده را داخل سیر سرخ شده تفت دهید. مخلوط "سیر" و سبزی تفت داده شده را به برنج پخته شده اضافه کنید.اسفناج ها را هم بزرگتر از سبزی ها خرد کنید و داخل خورشت بریزید. آگر آب خورشت زیاد بود حرارت را بیشتر کنید تا آب آن تبخیر شود.نارنج یا رب "نارنج" را به تدریج به خورشت اضافه کنید و خورشت را بچشید تا ترشی آن اندازه شود. در پایان پخت خورشت ، بقیه سیر له شده را با کمی زردچوبه و روغن تفت دهید و به همراه 'تخم مرغ' و مقداری "نمک" داخل خورشت بریزید و هم بزنید . بعد از چند جوش ، خورش را خاموش کنید. ماش‌پلو
در کتاب هنر آشپزی، تألیف رزا منتظمی لابه‌لای ماش‌پلو گوشت خرد کرده را که با پیاز سرخ شده و کمی رب گوجه‌فرنگی پخته شده است، اضافه می‌کنند. آش جوش پره
خمیر را پهن کرده و به صورت برگ (ورق) درمی‌آورند و میانش را با پیاز خوردشده و عدس و نخود پخته‌شده و له‌شده و ادویه پر می‌کنند. اخیراً بخاطر غنی‌سازی، گوشت و گردو نیز اضافه می‌کنند و برگ خمیر را روی همدیگر به صورت مثلث یا مستطیل تا می‌زنند و محکم بر روی هم فشار می‌دهند تا باز نشود. عدس و نخود باید از قبل پخته شده باشد و بعد آن را با سایر ادویه‌جات و سبزی‌ها مخلوط کرده و داخل ورق‌های خمیر بگذارند. سپس آن را در داخل آب جوش می‌گذارند تا پخته شود. در پایان بعد از جوش افتادن آش مقداری کشک سابیده نیز به آن اضافه می‌کنند. شباهت زیادی به سمبوسه دارد که پس از آماده کردن و گذاشتن مواد (کوبیده نخود-پیاز- سبزیجات) و با تا کردن لایه‌های خمیر روی همدیگر و فشردن، آن را در آب جوش می‌انداختند و آشی درست می‌شد که به آن آش جوش پره می‌گفتند اما امروزه به جای پختن سمبوسه (جوش پره) در آب بعضی خانواده‌ها آن را در روغن سرخ می‌کنند و این شیوه امروزه در بیشتر نقاط جهان رایج است. غذای چینی جیائوزی و در ژاپن گیوزا بسیار شبیه آش جوشپره است. تفاوت عمده در مواد است که در ژاپنی و چینی گاهی گوشت هم اضافه می‌کنند. آش
آش گوجه فرنگی نوع دیگری از انواع آش‌های ایرانی است. در طبخ این نوع آش از سبزیجات آش شامل تره، جعفری، گشنیز و نعناع و حبوبات چون لپه و برنج و گوجه فرنگی و روغن و نمک و فلفل استفاده می‌شود، می‌توان به این آش هم کوفته ریزه اضافه کرد. این آش با نعناع داغ تزئین و میل می‌شود. شله‌قلمکار
آش شله قلمکار یکی از معروف‌ترین نوع از انواع آش‌های ایرانی است. در طبخ این نوع آش از سبزیجات معطر و مخصوص آش نظیر: تره، جعفری، گشنیز، اسفناج و حبوبات نظیر نخود، لوبیا، عدس، برنج، پیاز و همچنین گوشت سردست بی استخوان، زردچوبه و روغن استفاده می‌شود. این آش با نعناع داغ تزیین و مصرف می‌شود. این آش برای نخستین بار به دستور ناصرالدین شاه همراه با آداب و تشریفات ویژه‌ای در شهر تهران پخته و میان مردم و درباریان پخش می‌شد. دهستان کفشکنان
ظرف آب شور: مقدار آب که با نمک مخلوط شده کنار دست نانوا می‌باشد تا موقع گرفتن مچه دست‌هایش به خمیر نچسبد. پای مرغ و قارچ
برای تهیه سس سفید، نصف قاشق سوپخوری آرد را با ۲۵ گرم کره تفت دهید. سپس نصف لیوان شیر را کم‌کم اضافه کنید تا سس به غلظت برسد. آنگاه سس گوجه‌فرنگی، نمک و فلفل را نیز بیفزایید. تمام مواد آماده شده (یعنی قارچ تفت داده شده، مرغ پخته و خردشده، فلفل دلمه‌ای تفت داده و سبزی معطر خردشده) را با هم ترکیب نمایید. سپس سس سفید را نیز با مواد مخلوط کنید و ظرف محتوی این مواد را به مدت نیم ساعت داخل یخچال قرار دهید تا همه مواد مزه‌دار شوند. حالا خمیر را از یخچال خارج نمایید و نیمی از آن را با وردنه به ضخامت یک سانتیمتر باز کنید. سپس داخل قالب پای قرار دهید و با انگشتان خمیر را در ظرف پهن کنید. آنگاه از مواد میانی روی خمیر بریزید و نیمی دیگر از خمیر را که کنار گذاشته‌اید با وردنه باز نمایید و روی مواد را بپوشانید. می‌توانید چند عدد از خمیرها را به شکل گلبرگ‌های گل درست کنید و روی خمیر قرار دهید. آش ماست
آش ماست یا آش دوغ یکی از انواع آش است که مواد اصلی آن را ماست، سبزی (گشنیز، جعفری و اسفناج) و برنج تشکیل می دهد. آش ماست از خوراک‌هایی است که نه‌تنها ایرانی‌ها بلکه مردم افغانستان و حتی ترکیه نیز آن را پخت و میل می‌کنند با این تفاوت که به آن تخم مرغ می‌زنند یا آن را با لوبیا سفید تهیه می‌کنند. در ایران نیز مردم تبریز و اردبیل بیش از همه این آش را می‌پزند و آن را در ایام خاص مانند ماه رمضان بیشتر مصرف می‌شود. برخی در آن بلغور می‌ریزند و معتقدند افزودن نصف به نصف برنج و بلغور مزه بهتری به این خوراک خواهد داد. آش سبزی
آش سبزی از مشهورترین و محبوب‌ترین آش‌ها است که خاستگاه اصلی آن در شیراز شناخته می شود. این آش ارزش غذایی زیادی دارد زیرا از موادی همچون نخود، لوبیا، عدس و سبزی‌های تازه تشکیل شده است. املت گوجه‌فرنگی
خمیر از آب و آرد معمولی تهیه می‌شود و به آن فلفل سبز تند و پیاز خرد شده و گوجه فرنگی اضافه می‌گردد. مخلوط در یک دیگچه با روغن پخت‌وپز از هر دو طرف سرخ می‌شود. املت گوجه فرنگی به صورت گرم با سس گوجه فرنگی و ترشی نارگیل یا سامبار یا هر ترشی دیگر سرو می‌شود. آش
حدوداً ۴۰۰ نوع آش در سراسر ایران به شکل‌های مختلفی طبخ می‌شود، و تقریباً ۱۰ نوع آش وجود دارد که در آن از گوشت استفاده شده‌است. آش
آش عباسعلی یکی از آش‌های معروف و سنتی کرمانشاه است. این آش در ماه مبارک رمضان به عنوان افطاری پر طرفدار بوده و از محبوبیت خاصی بر خوردار است. این آش ترکیبی از غلات و حبوبات و گوشت می‌باشد. سس بشامل
مواد را خوب با آرد مخلوط کرده و کم کم به میزان مساوی خامه و گوشت مرغ اضافه نموده و مرتباً مخلوط را بهم بزنید تا جوش بیاید. سپس حرارت را کم کنید تا سس، آهسته بجوشد. گاهی محتویات ظرف را بهم بزنید و اگر می‌بینید که سس دارد خیلی غلیظ می‌شود، خامه و دیگر مواد سفید رنگ را بیشتر اضافه کنید. پس از دو ساعت، سس را دو بار از صافی عبور دهید تا کاملاً صاف و یکدست شود. حالا سس بشامل آماده‌است. نان سیر
روغن زیتون و سیر را داخل دستگاه مخلوط کن (بلندر) می‌ریزیم و آن‌ها را کاملاً می‌زنیم تا پوره شود. نان را به صورت عرضی یا طولی برش می‌دهیم. به کمک یک قلم مو یا پشت قاشق از پوره بدست آمده، به دو طرف قطعات نان می‌مالیم و آن‌ها را با نمک و فلفل مزه دار می‌کنیم. یک تابه مناسب را روی حرارت می‌گذاریم و نان‌های آغشته را داخل آن قرار می‌دهیم. هر سمت نان را به مدت ۳ الی ۴ دقیقه روی حرارت کم سرخ می‌کنیم تا کمی طلائی شود. می‌توانید نان‌ها را داخل فر نیز گریل کنید.""' آش
آش شیر نوعی آش است. برای تهیه آش شیر برنج را با شیر می‌جوشانند و پس از پخته شدن برنج و سرد شدن آش، آن را با اضافه کردن شکر، نمک، مربا یا عسل میل می‌کنند. آش شیر از آش‌های محلی استان زنجان است که در زبان ترکی محلی به آن «سوت آشه» می‌گویند. آش شیر به شیر برنج شبیه‌است. آش بی‌بی سه‌شنبه
مواد اولیه این آش شامل سبزی آش، نخود، عدس، لوبیا، کشک، سیر داغ، پیاز داغ، ادویه، رشته آش و کوفته ریزه‌است. ترشی انداختن
یکی دیگر از ویژگی‌ها پ‌هاش ۴٫۶ یا پایینتر است، که برای کشتن بیشتر باکتریها کافی است. ترشی انداختن می‌تواند غذاهای قابل قابل تجزیه را ماه‌ها حفظ کند. اغلب علف‌های ضد میکروب و ادویه‌هایی مثل دانه خردل، سیر، دارچین و میخک صدپر هم افزوده می‌شوند. اگر غذا رطوبت کافی داشته باشد، با افزودن نمک خشک به سادگی آب‌نمک تولید می‌شود. به عنوان مثال زاواکراوت آلمانی و کیمچی کره‌ای با افزودن نمک به سبزیجات و خروج آب اضافی آن‌ها درست می‌شود. تخمیر طبیعی در دمای اتاق، به وسیلهٔ لاکتوباسیلالس اسیدیته لازم را تولید می‌کند. ترشی‌های دیگر با قرار دادن سبزیجات در سرکه درست می‌شوند. بی‌شباهت به مرحلهٔ کنسروسازی ترشی انداختن که شامل تخمیر هم می‌شود، غذا قبل از بسته‌بندی و مهروموم شدن نیاز به استریل کامل ندارد. اسیدیته یا شوری محلول، دمای تخمیر و حذف اکسیژن، طعم محصول نهایی و غالب شدن کدام میکروارگانیسم را تعیین می‌کند. ترش تره
این خورش به صورت گرم سرو شده و غالبا با برنج کته، ماهی شور و یا ماهی دودی با سیر و کل باقالی و زیتون صرف می گردد. آش
برای تهیه این آش: بلغور گندم، آب، روغن حیوان، سیر، پودر نعناع، کشک، نمک رشته‌خشکار
رشته خوشکار (گیلکیRɵshtɵ Khushkar) شیرینی سنتی گیلانی و قدیمی گیلکان است. این شیرینی به عنوان شیرینی ویژهٔ ماه رمضان نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد که در گیلان و به‌ویژه در رشت برای افطار آماده می‌شود نام این شیرینی از شکل این شیرینی که رشته گونه است گرفته شده در تهران نیز در مراکزی خاص به ویژه در ماه رمضان این شیرینی تهیه می‌شود. آش
آش شلغم نوع دیگری از انواع آش‌های ایرانی است. در طبخ این نوع آش از شلغم، لپه یا عدس، برنج، پیاز، آبلیمو، شکر، روغن و نمک استفاده می‌شود و این آش با نعنا داغ تزئین و مصرف می‌شود. قوچقر
آش بلند: رشته (خوشتلی)همراه با ادویه وپیاز ، مواد تشکیل دهنده این نوع آش است و روی آن قاتق نیز ریخته می‌شود. رشته‌پلو
مواد لازم برای تهیه رشته‌پلو، برنج خیسانده، رشته بو داده، گوشت، خرما و کشمش، زعفران و روغن و نمک است. طرز پخت رشته‌پلو بدین صورت است که برنج را مانند چلو ساده در دیگ آب جوش می‌ریزند و رشته را اضافه می‌کنند و با هم مخلوط می‌کنند و بعد آب‌کش می‌کنند. نیم پیمانه آب‌روغن را در دیگ می‌ریزند و کمی از برنج را ته دیگ می‌ریزند و گوشت را روی برنج می‌ریزند. خرمای هسته گرفته و کشمش بی‌دانه را در روغن تفت می‌دهند روی گوشت می‌گذارند و باقی برنج را روی آن می‌ریزند. دیگ را روی شعله قرار می‌دهند و پس از آنکه دَم بالا داد یک پیمانه آب روغن می‌دهند و دَم‌کنی می‌گذارند و روی شعله ملایم پس از یک ساعت رشته‌پلو با ته‌دیگ آماده است. زعفران را در آب داغ حل می‌کنند و یک کفگیر پلو روی آن می‌ریزند و هم می‌زنند. دیس رشته‌پلو را با آن تزیین می‌کنند. سس
در کشور انگلستان، سس گوشت نوعی سس سنتی محسوب می‌شود که معمولاً همراه با گوشت کباب شده مصرف می‌شود. مواد تشکیل دهنده آن، سیب زمینی، گوشت و سبزیجات پخته‌است. سس سیب و سس نعنا هم همراه با گوشت مصرف می‌شوند. کرم سالاد با انواع سالاد سرو می‌شود. سس کچاپ و سس قهوه‌ای، بیشتر با غذاهایی که سریع حاضر می‌شوند به کار می‌رود. خردل، با هر نوع غذایی به عنوان چاشنی استفاده می‌شود. کاسترد هم نوعی سس شیرین است که معمولاً همراه دسرها مصرف می‌شود. مردم آسیا از انواع دیگری سس استفاده می‌کنند: در چین، سس‌ها را از دانه سویا یا لوبیا سیاه تخمیر شده همراه با انواع روغن‌های تند، تهیه می‌کنند. مردم آسیای جنوب شرقی مثل تایلند و ویتنام، از سس‌هایی استفاده می‌کنند که در تهیه آن‌ها ماهی تخمیر شده به کار رفته‌است. مزه (خوراک)
مزه، خوراکی اندکی است که معمولاً با مشروبات الکلی یا در کشورهای اسلامی که مشروب حرام است، به‌عنوان پیش‌غذا می‌خورند. مزه شامل انواع پنیر، ماست ساده، ماست و خیار، ماست میوه‌ای، ماست و موسیر، زیتون، ترشی، ژامبون، چیپس سیب‌زمینی، شور، آجیل و انواع تنقلات دیگر می‌شود. طعم‌های ترش و شور عموماً برای مزه استفاده می‌شود ولی به نسبت نوع نوشیدنی می تواند متفاوت باشد. سس سوپریم
به صورت سنتی این سس از سس ولوته (یک سس روو تهیه شده از عصارهٔ گوشت - در این مورد عصارهٔ مرغ)، خامه سنگین یا کرم فرش درست می‌شود. همچنین می‌شود سوپریم را با مخلوط کردن سس بشامل (یک سس سفید مادر درست شده از کره، آرد و شیر)، عصارهٔ ماکیان و کره درست کرد. سیرداغ
سیرداغ یا سیر سرخ‌کرده یکی از چاشنی‌ها در غذاهای ایرانی است که از سرخ‌کردن سیر در روغن به دست می‌آید. آش رشته و آش لخشک از جمله غذاهایی هستند که با این چاشنی مصرف می‌شوند. آش شل پتله
برای درست کردن پتله ابتدا گندم را پس از تمیز کردن از سنگ و شن و پوش و آشغال، می‌شستند و سپس آنرا جوشانده و بعد در مقابل آفتاب پهن وخشک می‌کردند. بعد از خشک شدن آنرا در گودالی بنام دیبک ریخته و با چوب دیبک زنی)(که یک تیر کوتاه چوبی بود و در اطراف آن یکی دو دسته چوبی کار گذاشته بودند) که بوسیله دونفر زده می‌شد کوبیده و پوستش را می‌گرفتند بعد از اینکه در دیبک پوست گندم گرفته شد آنرا در دستاس که نوعی آسیاب دستی و کوچک خانگی بود، می‌کشیدند تا هر دانه گندم به دو یا سه تکه شکسته و باصطلاح یارما یا نیمه بشود. از این پتله برای پختن غذاهایی مانند دلمه، آش، کوپ په، کوفته و غیره در زمستان استفاده می‌کردند. ماست‌جوش
ماست‌جوش یا به زبان محلی قاطیق شر باسی غذایی دامغانی است.گوجه فرنگی‌ها را در آب جوش می‌اندازیم و بعد از پوست کندن، رنده می‌کنیم. کشک، ماست و تخم مرغ را با همزن خوب مخلوط می‌کنیم تا شل شود. سپس آب (پوره) گوجه فرنگی را هم اضافه می‌کنیم. پیاز را خرد می‌کنیم و با روغن حدود یکی دو دقیقه تفت می‌دهیم تا کمی طلایی شود. سپس تره، نعنای خشک، گردو، زردچوبه و فلفل قرمز را اضافه می‌کنیم. بعد از اینکه کمی تفت دادیم، مخلوط ماست را اضافه می‌کنیم و می‌گذاریم چند جوش بزند. در آخر نمک غذا را اندازه می‌کنیم. بهتر است این غذا با نان خشک سرو شود. غلور ترش
غلور ترش نوعی شوربا است که عموماً در میان مردم غرب افغانستان و شرق ایران مصرف می‌شود. غلور ترش را می‌توان بر اساس نیاز مردم به صورت‌های مختلف تهیه کرد. جهت تهیه پودر غلور ترش در ابتدا ماست را از صافی عبور داده و آب آن گرفته شده تا کمی سفت شود. به دنبال آن مقداری آرد را نیز از صافی رد کرده و آن‌ها را با ماست مخلوط می‌کنند. پس از مخلوط کردن آرد و ماست یا ماست چکه آن‌ها را با دست نرم کرده و در آفتاب قرار می‌دهند. پس از خشک شدن آن‌ها را به صورت پودر درآورده و سپس در کیسه ای نگهداری می‌کنند. به این مواد غلور ترش می‌گویند. جهت تهیه غلور ترش با گوشت تازه ابتدا مقداری گوشت را در دیگ انداخته و به دنبال آن چند عدد پیاز را همراه با نمک به آن اضافه می‌کنند. در مرحله بعد و با توجه به گوشت به مقدار مورد نیاز به آن آب اضافه می‌کنند و پس از آنکه گوشت نرم شد. غلور ترش را با آب مخلوط کرده و به شوربا اضافه می‌کنیم. در مرحله پایانی در ظرف مقداری نان ریز کرده و شوربای تهیه شده را به آن اضافه می‌کنند و در انتها به اندازه مورد نیاز به آن فلفل اضافه می‌شود. آش
مواد لازم: چغندر یک‌دانه، برنج یک لیوان و نیم، گوشت چرخ کرده نیم کیلو، لپه نصف لیوان، انار، نعنا خشک و پیاز داغ به اندازه کافی. نسترن
در منطقه ارسباران آش نسترن غذایی محبوب است. نسترن وحشی را خیس کرده بعد از سه روز از آبکش رد می‌کنند. آب آبکش شده را جوشانده و کفّ آن را می‌گیرند. بعد برنج را اضافه می‌کنند. بعد از اینکه برنج پخت حبوبات پخته شده، میوه خشک را اضافه کرده بعد از یک ربع ساعت رشته و روغن را اضافه می‌کنند. وقتی که رشته پخت، آش آماده است. میوه گل نسترن دارای ویتامین C ترکیبی از آسکوربیک اسید و هیدرو اسکوربیک اسید است ویتامین C میوه خشک شده که در بازار هست به مرور زمان از بین می‌رود پس حتما این میوه را تازه مصرف نمایید تا ویتامین C زیادی وارد بدنتان شود. خورش به
خورش به یکی از انواع خورش است که از گوشت ماهیچه یا مغز ران بدون استخوان، پیاز داغ، روغن، به، شکر، آبلیمو، زعفران سائیده و حل شده در آبجوش و نمک تهیه می‌شود. سوپ انار
سوپ انار و یا آش انار یک نوع آش است، که از ترکیبات انار، لپه، گوشت چرخ کرده، نعناع، ادویه و ترشی جات ساخته می‌شود. این سوپ در مناطقی از ایران و عراق درست می‌شود. همچنین، "مارشا مهران" رمان‌نویس ایرانی آمریکایی در این‌باره در سال 2006 کتابی به عنوان "سوپ انار" منشر کرده است. این کتاب شامل یک دستورالعمل برای درست‌کردن این آش است. ترشی انبه
در نوع دیگری از ترشی انبه، پس از خرد کردن انبه‌ها، آن‌ها را با فلفل سبز و قرمز خرد شده، تخم شنبلیله، زیره سبز، فلفل سیاه و رازیانه و پودر فلفل قرمز مخلوط کرده و در تابه‌ای به همراه کمی روغن تفت می‌دهند. بعد از سرد شدن روغن، مخلوط مواد را با نمک آمیخته و در ظرف شیشه‌ای تمیز و خشک ریخته و مابقی روغن را نیز روی آن اضافه می‌کنند. سپس آن را در جای خنک به مدت یک ماه نگهداری می‌کنند تا آماده شود. رشته‌خشکار
رشته شامل آرد برنج است که با وسایلی خاص و به وسیله سینی مسی گرم و شانه مخصوص این کار که از برنج ساخته می‌شود به نام قیف یا شانه مخصوص رشته ریزی گفته می‌شود، تهیه می‌گردد. خشکار علاوه بر این دارای محتویاتی داخلی است که در داخل شکم آن در هنگام تهیه قرار داده می‌شود. رشته‌خشکار به دلیل برخورداری از گلوکز و پروتئین گیاهی موجود در مغز گردو بسیار نیروبخش است. آش شولی
هنگامی که سبزی وعدس کاملاً پخته شد نصف پیاز داغمان را اضافه می‌کنیم ومی‌گذاریم تا چند قُل بخورد. آش جوش پره
آش جوش‌پره یا جوش‌بره یا جوشواره آشی است که در خراسان و بویژه در شهرهای گناباد، فردوس، سبزوار، قائن تهیه می‌شود. بیهقی در کتابش تاریخ بیهقی از این غذا نام برده‌است. این آش بعلت فرایند طبخ زمان بر و دشواریهایش، امروزه بیشتر در مراسمات گروهی و جمع‌های خانوادگی رواج دارد و خانه‌های بومگردی نیز در خراسان آن را ارایه می‌کنند. این آش در در دی ۱۳۹۹ در فهرست آثار معنوی ایران به ثبت رسید. آش سماق
آش سماق یکی از غذاهای سنتی استان همدان و از غذاهای بومی تویسرکان و نهاوند به شمار می‌آید توسط حبوباتی همچون نخود و لوبیا، آلو، سیب زمینی خرد شده، رشته، سبزیجاتی همچون تره و شنگ پخته می‌شود و نهایتا آب سماق را به آن اضافه کرده و با پیاز داغ تزئین می‌کنند. آش
یکی از آش‌های ستنی استان مرکزی می‌باشد. آشپزی بختیاری
آشی مانند آش رشته‌است. عدس یا گندی(gendi)، نخود و لوبیا را می‌پزند. خمیر گندم را رشته رشته کرده و داخل آن می‌ریزند. گیاهان محلی و ترشی قرا به آن افزون می‌کنند. از این آش در الفه‌ها و نذری‌ها بسیار استفاده می‌شود. مفطح
برهٔ درسته پس از تمیزی و حشوگذاری در شکم آن، با تمر هندی یا رب گوجه آغشته شده و در یک دیگ بزرگ پخته یا در یک تنور داغ بریان می‌شود. کشمش، لپه، دارچین، ادویه جات، لیمو عمانی و گاهی مرغ، مواد حشو را تشکیل می‌دهند. بره پخته یا کباب شده که در فرهنگ عامیانه به غوزی نیز معروف است، در یک سینی بزرگ همواره با پلو مصرف می‌شود. کشک زرد
این کشک به شکل پودری زرد رنگ بوده و برای مصرف با تفت دادن آن در روغن و افزودن آب، آن را به صورت سوپ درآورده و سپس داخل آن نان خرد کرده و مصرف می‌کنند. شیوه آماده‌سازی برای مصرف تقریباً شبیه سوپ نیمه آماده می‌باشد. سرعت آماده‌سازی این خوراک بسیار بالا بوده، طعمی لذیذ داشته و به علت محتویاتش ارزش غذایی بالایی دارد. مواد تشکیل دهنده آن عبارتند از: بلغور گندم، سیر، دانه شوید، دانه زیره سبز یا سیاه، دانه گشنیز، پودر زردچوبه، مقداری نمک و دوغ.درادامه شما میتوانید ازین غذای مقوی به عنوان صبحانه در رو زهای سرد سال و یا غذا اصلی نهار و شام استفاده کنید. ماش‌پلو
ماش‌پلو یکی از انواع پلوها در آشپزی ایرانی است.ماش را در نیم لیتر آب و کمی نمک روی آتش ملایم می‌پزند. پس از ترکیدن دانه‌های ماش یک پیمانه آب سرد اضافه می‌کنند و پوست ماش را که روی آب شناور می‌شود با کفگیر می‌گیرند و آب‌کش می‌کنند و کنار می‌گذارند. برنج را مانند چلو ساده آب‌کش می‌کنند. مخلوط برنج و ماش را با کفگیر روی آب‌روغن می‌ریزند و دیگ را روی شعله می‌گذارند تا دَم بدهد بعد نیم پیمانه آب‌روغن روی برنج می‌دهند، دَم‌کنی می‌گذارند و شعله را ملایم می‌کنند. بعد از ۴۵ دقیقه ماش‌پلو دم کشیده است. گاهی کمی زیره به این پلو اضافه می‌کنند. آش
آش شله قلمکار معروفترین نوع از انواع آش‌های ایرانی است. در طبخ این نوع آش از سبزیجات معطر و مخصوص آش نظیر: تره، جعفری، گشنیز، اسفناج و حبوبات نظیر نخود، لوبیا، عدس، برنج، پیاز و همچنین گوشت سردست بی استخوان، زردچوبه و روغن استفاده می‌شود. این آش با نعناع داغ تزیین و مصرف می‌شود. مخصوص ایرانیان است. آشوره
آشوره (ترکی استانبولی: Aşure) یا پودینگ نوح نوعی هریسه و دسر ترکی است که از مخلوطی متشکل از دانه، میوه، میوه خشک و آجیل تهیه می‌شود. این دسر در ترکیه تمام سال مخصوصاً در ایام محرم و روز عاشورا سرو می‌شود. سوسیس بندری
در مرحله پایانی نمک، فلفل سیاه و رب گوجه فرنگی را به دیگر مواد اضافه می‌کنیم. مواد را خوب مخلوط می‌کنیم تا رب گوجه فرنگی به خورد مواد برود. پس از اینکه سوسیس بندری آماده شد آن را به همراه گوجه فرنگی، خیارشور و سس تند سرو می‌کنیم. آش
آش میوه مطبوع‌ترین طعم را نسبت به انواع دیگر آش‌های ایرانی دارد. در طبخ این نوع آش از سبزیجات معطر و مخصوص آش نظیر: تره، جعفری، گشنیز، نعناع، برگ چغندر و حبوبات نظیر گندم، برنج، لوبیاقرمز، نخود و پیاز و گوشت قرمز چرخ کرده و روغن و آلبالو، گوجه سبز و زردآلو استفاده می‌شود و این آش با پنج قاشق شکر مصرف می‌شود. آش کاردین
طرز تهیهٔ این آش در خوزستان و سرزمین‌های بختیاری بسیار شبیه به هم بوده، بدین صورت است که سبزی کاردین، برنج گرده (برنج آش) و جوی نیم کوب (یا گندم) همراه با مقداری آب که مواد را کامل بپوشاند، حرارت داده می‌شوند. سنجش حرارت کافی با فروکردن انگشت در مواد انجام می‌گیرد و زمانی که دیگر نتوان انگشت را درون مواد نگه داشت حرارت دهی متوقف می‌شود. پس از اینکه ولرم شد (مانند ماست زنی) به آن مخمر ویژهٔ آش (مخمر آبجو) یا مایه خمیر اضافه می‌کنند و در ظرف را بسته در پارچه می‌پیچند تا گرمای آن حفظ شود و یک روز در این حالت باقی بماند. روز بعد مقداری از مایه را به عنوان مخمر برای دفعات بعد برداشته به بقیه مقداری سیر و نمک و آب اضافه می‌کنند و می‌جوشانند، پس از حدود یک ساعت، آش حاضر است. عدس‌پلو
عدس را آب و کمی نمک روی آتش ملایم می‌پزند. سپس آب‌کش می‌کنند و کنار می‌گذارند. برنج را مانند چلو ساده آب‌کش می‌کنند. مخلوط برنج و عدس را با کفگیر روی آب‌روغن می‌ریزند و دیگ را روی شعله می‌گذارند تا دَم بدهد بعد آب‌روغن روی برنج می‌دهند، دَم‌کنی می‌گذارند و شعله را ملایم می‌کنند تا عدس‌پلو دم بکشد. عدس‌پلو را با مرغ یا گوشت پخته یا پیازداغ و کشمش هم درست می‌کنند. گاهی هم فقط یک قاشق شکر روی هر بشقاب می‌پاشند. گرد دارچین هم این پلو را معطر می‌کند. در خراسان ۱–۲ قاشق زیره سیاه هنگام دَم کردن به پلو می‌زنند. آش
آش ماست اصفهانی از ترکیب ماست، برنج، لپه، پیاز و سیر، سبزی آش و گوشت تهیه می‌شود؛ و بعد از نهایی کردن پخت به آن ماست اضافه می‌کنند. دلال (سبزی)
به ازای دو واحد نعناع و دو واحد گشنیز، یک واحد خالیواش و یک واحد چوچاق مورد استفاده قرار می‌گیرد. سبزی‌ها به خوبی پاک و شسته شده و پس از خشک شدن به‌وسیلۀ آسیاب برقی یا چرخ گوشت خُرد شده و به صورت پوره درمی‌آید. خُرد کردن سبزی‌ها درواقع می‌باید در ظرفی به نام نمک‌یار انجام شود و انجام آن چنان با لطافت همراه باشد که ترکیب سبزیجات به سرمه یا حنا شباهت پیدا کند. به سبزی سائیده‌شده باید به میزان لازم نمک اضافه شود. اضافه کردن نمک باید به صورت پیوسته و در همان هنگام ساییدن انجام شود. با این وجود گاه افزودن نمک پس از سائیدن یا خُرد کردن سبزیجات در آسیاب برقی صورت می‌گیرد. سپس در ظروف شیشه‌ای یا پلاستیکی دردار ریخته و نگهداری می‌شود. دلال باید در جای سرد مانند یخچال نگهداری شود تا از فساد آن جلوگیری به عمل بیاید. رشته‌پلو
■ طرز تهیه رشته پلو آش
آش آذربایجان یک نوع از انواع آش‌های اصیل ایرانی و همان‌طور که از اسمش پیدا است متعلق به آذربایجان است که در طبخ آن از لپه، بلغور، سبزی (شوید، تره، پیازچه، نعناع، مرزه، ریحان) استفاده می‌شود. آش خیارچنبر
برای تهیه آش خیار چنبر باید تخم‌های خیار چنبر را درآورده و سپس خیارها را خرد کرده و به آش اضافه نمود. آش خیار چنبر را می‌توان با گوشت پخت یا تنها از قلم یا عصاره گوشت برای طعم‌دار کردن آن استفاده کرد. این آش معمولاً کمی زرد رنگ است که بخاطر وجود زردچوبه در آن می‌باشد.