قدمت سبک کانتری در موسیقی چند سال است؟
موسیقی کانتری
طبق گفته لیندزی استارنس، اصطلاح موسیقی کانتری در دهه ۱۹۴۰ محبوبیت بیشتری نسبت به اصطلاح اولیه موسیقی Hillbilly پیدا کرد. این موسیقی در اواسط قرن بیستم شامل موسیقی غربی شد که به موازات موسیقی تپه ای از ریشه‌های مشابه تکامل یافت. در سال ۲۰۰۹ در ایالات متحده، موسیقی کانتری بیشترین شنونده ژانر رادیویی در ساعت شلوغی را در هنگام رفت و آمد شب داشت و دومین محبوب‌ترین دررفت و آمد صبح بود. موسیقی کانتری
کانتری (همچنین کانتری و وسترن نامیده می‌شود) ژانری از موسیقی عامه پسند است که ریشه در ژانرهایی مانند بلوز و موسیقی قدیمی و انواع مختلف موسیقی محلی آمریکا از جمله آپالاچی، کاجون و سبک‌های موسیقی غربی و کابوی Red Dirt دارد. نیومکزیکو، کشور تگزاس و تجانو. ریشه‌های محبوب آن از اوایل دهه ۱۹۲۰ در جنوب ایالات متحده آمریکا سرچشمه می‌گیرد.
جیمی راجرز (خواننده)
جیمز چارلز(جیمی)راجرز خواننده ی آمریکایی سبک کانتری در اوایل قرن بیستم بود.وی در مریدیان، میسیسیپی آمریکا متولد شد.در میان اولین ستاره ها و پیشگامان موسیقی کانتری با عناوینی مثل «آوازه خوان آبی» و «پدر موسیقی کانتری» شناخته می شود.وی در ۳۵ سالگی در شهر نیویورک درگذشت. موسیقی کلاسیک
موسیقی کلاسیک (به انگلیسی: classical music، به فرانسوی: musique classique) اصطلاحی عام است که به موسیقی هنریِ اروپا اطلاق می‌شود. آغازِ این موسیقی را از سده‌های میانه در حدود سال ۵۰۰ میلادی می‌دانند. شایان ذکر است که موسیقی کلاسیک و دورهٔ کلاسیک دو معقولهٔ جداگانه هستند، اولی به سبک و دومی به دورهٔ تاریخی اشاره دارد. جان اشنایدر
اشنایدر در کنار حرفه بازیگری در دهه ۱۹۸۰ میلادی به اجرای موسیقی کانتری می‌پرداخت و در این راستا ۹ آلبوم و ۱۸ تک آهنگ منتشر کرد که بیشتر آلبوم‌های او در صدر پرفروشترین آلبوم‌های موسیقی کانتری قرار می‌گرفت. تاریخ موسیقی ایران
اصطلاح «خنیای باستانی ایرانی» حروف‌نویسی خالص کلمات ایرانی است که ترجمه آن عبارت از «موسیقی ایران باستان» یا بعبارت دیگر «موسیقی سنتی ایران» است. این اصطلاح ایرانی امروزه به‌خوبی قابل درک است ولی در مقایسه با اصطلاح پر مصرف «موسیقی اصیل» که معنای آن نیز همان است، به ندرت استفاده می‌شود. با استفاده از شواهد کاویده شده، مانند تندیس کشف شده در ساسا، سوابق موسیقی به‌خوبی به دوران امپراتوری ایلامی (۶۴۴–۲۵۰۰ قبل از میلاد) برمی گردد. به‌طور مشهود، اطلاعات کمی در خصوص موسیقی این دوره در دسترس است. تنها استثناء ابزار باقی مانده موسیقی مانند گیتارها، عودها و فلوت‌هایی که ابداع و نواخته شده، می‌باشند. گفته می‌شود ابزار موسیقی مانند «باربت» ریشه در این دوران یعنی حدود سال ۸۰۰ قبل از میلاد داشته‌است. «مهر چغامیش» در تپه چغامیش در نزدیکی دزفول کشف شده‌است. کهن‌ترین هم نوازی جهان که نمایانگر وجود ارکستر بانوان در آن منطقه است. نقش برجستهٔ دیگری به نام «کول فرح» (کول فرعون) که سه موسیقی دان در مراسم مذهبی تقدیم قربانی به خدایان نشان می‌دهد که یکی دف و دو نفر دیگر چنگی با نام «ون» می‌نوازند. گارث بروکس
بروکس اولین آلبوم خود را در سال ۱۹۸۹ با نام «eponymous» منتشر کرد. این آلبوم موفقیت بسیاری برای او به همراه داشت به گونه‌ای که آلبوم وی در مقام دوم بهترین آلبوم‌های موسیقی کانتری آمریکا قرار گرفت و در مقام سیزدهم بهترین آلبوم‌های موسیقی پاپ قرار گرفت. این موفقیت وی باعث شد که موسیقی کانتری مخاطبان بیشتری بیابد و سبک کانتری در گستره علاقه‌مندان بزرگتری قرار گیرد. میکی جیمز
میکی اولین آلبوم موسیقی کانتری خود به نام Strangers & Angels nv را در سال ۲۰۱۰ منتشر کرد. در ۲ دسامبر همان سال، تک‌آهنگ دیگری به نام Hardcore Country منتشر کرد که به عنوان تم سانگش در TNA استفاده می‌کند. در حال حاضر او در حال ضبط آلبوم بعدی خود است که بزودی عرضه می‌شود. قناری آوازخوان آمریکایی
این نژاد در سال ۱۹۳۰ میلادی توسط گروهی از بانوان علاقه‌مند به قناری در منطقه ماساچوست ایالت بوستن آمریکا از آمیزش دو نژاد بوردر و رولر به وجود آمد و از لحاظ آواز خوانی از هر دو نژاد مذکور بهتر است به طوری که آهنگ آواز آن از آواز رولر بلندتر و ظرافت آواز آن از آواز بوردر بهتر است. این نژاد از لحاظ شکل ظاهری بیشتر شبیه نژاد رولر است و به علت عملیات اصلاح نژاد انجام شده بر روی این پرنده، پرورش و نگهداری آن ساده‌تر از سایر نژادها است و محبوب‌ترین نژاد در ایالات متحده آمریکا می‌باشد. هردو جنس نر و ماده آن در سن چهارماهگی شروع به آواز خوانی می‌کنند اما آواز آنان ضعیف است و این آوازها معمولاً بعد از سن شش ماهگی کامل و رسا می‌شود. این نژاد به رنگ‌های مختلف: زرد، سبز، سبز تیره، سفید، خاکستری نیلگون، پرتقالی، برنزی و قهوه‌ای دیده می‌شود. بروکس اند دان
بروکس اند دان یک گروه دونفرهٔ سبک کانتری، برندهٔ جایزه گرمی، متشکل از دو خواننده و ترانه‌سرا، کیکس بروکس و رانی دان است. در واقع نام گروه گرفته شده از نام خانوادگی این اشخاص است. آن‌ها در سال ۱۹۹۱ با کمپانی اریستا یک قرارداد امضا کردند و ده آلبوم استودیویی، یک آلبوم کریسمس و پنج آلبوم گردآوری‌شده را منتشر کردند. نمودار آهنگ‌های آن‌ها به ۱۰۰ اثر برتر بیلبورد نیز رسیده‌است. که آن‌ها را در بالاترین قله آواز موسیقی دو نفری قرار می‌دهد دوتا از آهنگ‌های آنان موفق به کسب جایزه گرمی، برای بهترین اجرای کانتری توسط یک گروه نیز شده‌است. این گروه در ماه اوت ۲۰۰۹ بازنشستگی خود را اعلام کرد، و آخرین کنسرت خود را در تاریخ ۲ سپتامبر ۲۰۱۰ در بریج‌استون آرنا در نشویل، تنسی انجام داد. بروکس میزبان برنامه رادیویی شد در حالی که دان با بستن قرارداد انفرادی با کمپانی اریستا به خوانندگی ادامه داد. هجده چرخ و یک دوجین گل رز
«هجده چرخ و یک دوجین گل رز» که در زمان انتشارش در ایالات متحده ۲۰ هفته جزو پرفروش‌ترین ترانه‌های کانتری بود، در ۲۱ می ۱۹۸۸ شماره ۱ جدول آهنگ‌های داغ کانتری شد و برای دو هفتهٔ متوالی آن جایگاه را حفظ کرد. این ترانه دو سال پیاپی (۱۹۸۸ و ۱۹۸۹) نامزد دریافت جایزهٔ بهترین ترانهٔ سال از انجمن موسیقی کانتری بوده‌است. معماری آکوستیک
در قرن هفدهم، تجمل گرایی نیز اوج گرفت و به تبع آن تزیینات کلیساها و سالن‌ها بیش از پیش گردید. استفاده از تزیینات و دکوراسیون‌های تجملاتی، نشانهٔ دورهٔ باروک است. در این دوره، موسیقی نیز جای خود را در کلیسا باز نمود. Oratorio فرم موسیقی کلیسایی آن زمان است که همان اپرا بود منتها بدون لباس نمایش و طراحی صحنه تئاتری. پاپ آن زمان (اوربان هفتم) نیز به اپرا علاقه داشت و به سفارش او سالن تئاتر (قصر) باربنینی را – که توسط باربنینی طراحی شده بود و گنجایش ۳۰۰۰ نفر را داشت- بنا نمود که با یک اپرای مذهبی در سال ۱۶۳۲ افتتاح شد. دردورهٔ باروک، موسیقی بی کلام به نوعی شکوفایی دست یافت و هم طراز با آواز گردید. این امر به دلیل ابداع سازهای خوش صدا و پیچیده و بالا رفتن کیفیت ساخت سازهای قدیمی بود. هارپسیکورد – همان هارپ خودمان!- و سازهای خانوادهٔ ویولن به صورت گروه اصلی همنوازی درآمد. عود – که یک ساز مردمی بود- نیز به ارکسترها اضافه شد. همچنین شکل‌های اولیه ابوا (که در آن زمان، «شام» نام داشت)، شیپور و طبل نیز وارد همنوازی بی کلام گردید. ویوالدی نابغهٔ موسیقی دوران باروک است. او ویولن را از پدرش – که ویولونیست کلیسای سنت مارک بود- آموخت. موسیقی پروتستان نیز از موارد پراهمیت دورهٔ باروک است. باروک، دورهٔ شکوفا و پرزرق و برقی است و توضیحات بیشتر در مورد این دوره، مجال بیشتری می‌طلبد. فعلاً از این دوره عبور می‌کنیم.از دوران قدیم تا دورهٔ رنسانس در اروپا، تئوری آکوستیک و علوم شاره‌ها پیشرفتی نکرده بود. رومیان قدیم تنها می‌دانستند که باد، پایین تپه‌های را طی می‌کند تا به بالای آن برسد. همچنین استفاده از لوله کشی‌های اولیه و قنات نیز مرسوم بود. از دورهٔ رنسانس به بعد، دانشمندان سعی در تعریف رفتارهای طبیعی داشتند که یکی از آن‌ها حرکت شاره‌ها و دیگری، نوسان و لرزش مواد بود. لئوناردو داوینچی از نخستین کسانی است که در مورد رفتار شاره‌ها به صورت اولیه مطالعاتی انجام داده است. او پی برده بود که در رودخانه‌هایی با عمق ثابت، سرعت آب در بخش‌های باریک، بیشتر از سرعتش در بخش‌های پهن‌تر است. این ایده، اساس معادلهٔ پیوستگی است که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد و یکی از پایه‌های رسیدن به معادله موج است. مک‌کینلی کانتر
در آغاز سال ۱۹۴۸ او یک دورهٔ سخت از تحقیق را با پلیس نیویورک آغاز می‌کند. او بجز گزارشگران تنها شهروندی است که به چنین اجازه ای برای بودن با گروه‌های ضربت پلیس دست می‌یابد. او بیشتر در شیفت شب و در حوزهٔ ۲۳ ام به گشت زنی می‌پردازد که قلمرو آن از بالای Park Avenue تا East Harlem را شامل می‌شود. این منطقه شامل بخش گسترده ای از ساکنین و دارایی است. این تجربه نقش بسزایی در شکل‌گیری بیشتر داستان‌های کوتاه جنایی او داشت مانند کار اصلی او signal thirty-two که در سال ۱۹۵۰ چاپ شد. ادبیات نگارشی او به خاطر استفادهٔ محدود از نقطه گذاری قابل توجه است. او برای فقدان علامت سؤال در نوشته‌هایش شناخته می‌شود و برای تأثیر بر روی مورد توجه است. مک کارتی به اپراه می‌گوید: کانتر اولین نویسنده ای است که در مواجه با او دیگران رو ترک کردم. کانتر یکی از سه نفر اولی است که برای ایجاد سبک خاص مک کارتی بر روی او تأثیرگذار بوده‌اند. چت اتکینز
او به همراه آون برَدلی سبکی ملایم‌تر از موسیقی کانتری را ارائه کرد که با نام نشویل ساوند شناخته می‌شود. استیون توماس ارلواین در آل‌میوزیک از اتکینز به‌عنوان شخصی یاد کرده‌است که «بدون او، موسیقی کانتری به جدول‌های فروش موسیقی پاپ دههٔ ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ راه نمی‌یافت». تیلور سوئیفت
یکی از اولین خاطرات موسیقی سوئیفت شنیدن آوازهای مادربزرگ مادریش، مارجوری فینلی، بود که در کلیسا می‌خواند. در کودکی، او از موسیقی متن فیلم‌های دیزنی لذت می‌برد: «والدینم متوجه شدند، وقتی حرف‌هایم تمام می‌شوند، خودم آن‌ها را ترکیب می‌کردم.» سوئیفت گفته‌است که اعتماد به نفسش را مدیون مادرش است، که به او کمک کرد به‌عنوان یک کودک در کلاس‌های نمایش حاضر شود. او همچنین «جذابیت نوشتن و داستان‌پردازی‌اش» را به مادرش نسبت می‌دهد. سوئیفت مجذوب شیوهٔ داستان‌پردازی موسیقی کانتری شد، و با گوش دادن به «بزرگ‌ترین هنرمندان زن کانتری دههٔ ۹۰ — شانیا توین، فیث هیل و دیکسی چیکس» با این سبک آشنا شد. توین، هم به‌عنوان ترانه‌سرا و هم به‌عنوان اجراکننده، بزرگ‌ترین تأثیر را در موسیقی او داشت. هیل رل مدل دوران کودکی سوئیفت بود: «هرچه او گفت، انجام داد، پوشید، سعی کردم آن را تقلید کنم.» او نگرش مبارز دیکسی چیکس و توانایی آن‌ها در نواختن سازهایشان را تحسین می‌کند. «مرا ببوس» اثر سیکس‌پنس نان د ریچر نخستین ترانه‌ای بود که توانست آن را با گیتار بنوازد. همچنین سوئیفت به بررسی ستارگان کانتری قدیمی‌تر، مانند پتسی کلاین، لورتا لین، دالی پارتن و تامی وینت پرداخت. او معتقد است که پارتن «نمونه‌ای شگفت‌انگیز برای هر ترانه‌سرای زن غیر متعارف» است. هنرمندان آلترناتیو-کانتری مانند پتی گریفین و لوری مک‌کنا نیز الهام‌بخش سوئیفت بودند. او از سبک موسیقایی کیث اربن به‌عنوان یک تأثیرگذار یاد کرده‌است. رقص کانتری (فیلم)
رقص کانتری (به انگلیسی: "Country Dance") (همچنین با عنوان "عشق برادرانه" در ایالات متحده شناخته می‌شود) یک فیلم سینمایی درام بریتانیایی به کارگردانی جی. لی تامپسون محصول سال ۱۹۷۰ است که بر اساس رمان "ارواح خانگی" (۱۹۶۱) اثر جیمز کنوای ساخته شده‌است و در سال ۱۹۶۷ به یک بازی سه مرحله ای تبدیل شد. این فیلم در ۲۲ آوریل ۱۹۷۰ در سینماها اکران شد. موسیقی کلاسیک قرن بیستم
بسیاری از آهنگسازان به سبک‌های پسا‌‌رمانتیک و امپرسیونیسم واکنش نشان دادند و از جهاتِ کاملاً متفاوت حرکت کردند. مهمترین لحظه در تعریف دورهٔ موسیقی در طول قرن، شکاف گسترده با تسامحِ سنتی بود که در دهۀ اول قرن توسط آهنگسازان مختلف به روش‌های مختلفی انجام شد. از این میان، یک «کثرت زبانی» بی‌سابقه‌ای از سبک‌ها، فنون و اصطلاحات بیان شده‌است آرنولد شونبرگ با گسترش آتونالیته، اکسپرسیونیسم را که در اوایل قرن بیستم به‌وجود آمده بود، توسعه داد. او بعداً تکنیک دوازده تنی را ایجاد کرد که توسط شاگردانش آلبان برگ و آنتون وبرن توسعه داده شد و آهنگسازان بعدی (از جمله پیر بولز) آن را ادامه و گسترش دادند. استراوینسکی (در آخرین آثار خود)، مانند بسیاری از آهنگسازان دیگر تکنیک «دوازده تنی» را نیز مورد بررسی قرار دادند، حتی اسکات بردلی از این تکنیک در اثر خود برای کارتون‌های "تام و جری" استفاده کرد. کتی ماتیا
کَتی ماتِیا (زادهٔ ۲۱ ژوئن ۱۹۵۹) خوانندهٔ موسیقی کانتری و بلوگرَس اهل ایالات متحدهٔ آمریکا است. او که از سال ۱۹۸۴ در صنعت موسیقی فعال بوده‌است، بیش از ۳۰ تک‌آهنگ را در جدول پرفروش‌ترین ترانه‌های کانتری مجلهٔ بیلبورد ثبت کرده‌است، از جمله چهار تک‌آهنگ شمارهٔ ۱ «تمام شد»، «هجده چرخ و یک دوجین گل رز»، «برآمده از قلب» و «سوزاندن خاطرات قدیمی» و ۱۲ ترانهٔ دیگر که جزو ده‌تای برتر آن جدول بوده‌اند. ماتِیا تا به امروز ۱۴ آلبوم استودیویی، دو آلبوم کریسمسی و یک آلبوم برگزیدهٔ آثار منتشر کرده‌است. کانتات
کلمهٔ کانتاتا که ریشه در واژهٔ ایتالیایی کانتاره دارد اولین بار توسط آهنگساز ایتالیایی الساندرو گراندی برای نامگذاری مجموعه‌ای از آثارش با نام «کانتاتاها و آریاهایی برای یک خوانندهٔ تکی» که بین سال‌های ۱۶۲۰ تا ۱۶۲۹ میلادی نوشته بود استفاده شد. جانی کش
گرچه او بیشتر به خاطر هنرنمایی در موسیقی کانتری شناخته می‌شود، صدا و خوانندگی‌اش پلی‌است میان سبک‌های مختلف موسیقی مانند راک اند رول، بلوز و موسیقی بومی. این مهم باعث شد تا جانی کش هم در موزه و تالار مفاخر موسیقی کانتری و هم در تالار مشاهیر راک اند رول حضور داشته باشد. وی برنده چندین جایزه گرمی نیز شد. جانی کش بیشتر به خاطر صدای مشخص بم و زخم‌دارش در کنار مسلک محزون و رفتار فروتنانه‌اش شناخته می‌شود. بیشتر آهنگ‌های جانی کش —به خصوص آنهایی که در اواخر دوران شکوهش خوانده بود— بازتابی از اندوه، رنج و محنت بودند. فواصل موسیقی ایرانی
تاریخِ موسیقی ایرانی بعد از دوران فارابی به نگارش درآمده است. از این دوره به بعد موسیقیدانان با پرده‌بندی روی ساز، به فاصله‌ها و مقام‌های جدیدی دست پیدا کردند. طبق تحقیقات دانشمندان، ایرانی‌ها در قدیم، از فاصله‌هایی کوچکتر از نیم‌پرده استفاده می‌کرده‌اند و اساس موسیقی ایرانی بر دانگ و فاصلهٔ چهارم درست استوار بوده‌است که با گام‌های امروزی به فاصلهٔ یک اکتاو متفاوت است. در موسیقی شرق، از ریز پرده‌هایی چون «ثلث پرده» و ربع پرده نام می‌برند، اما در تحقیقات موسیقیدانان معاصری چون مهدی برکشلی و هرمز فرهت، موسیقی ایرانی دارای فواصل ثابتی مبتنی بر اعتدال نبوده و متغیر است و در قالب‌هایی چون «ثلث پرده» و «ربع پرده» نمی‌گنجد. در تکامل فاصله و گام‌های ایران قدیم، از موسیقیدانانی چون فارابی، ابن سینا، اسحق موصلی، صفی‌الدین ارموی، عبدالقادر مراغه‌ای، محمود شیرازی و در دوران معاصر از علینقی وزیری با کتاب "دستور تار" و روح‌الله خالقی با کتاب "نظری به موسیقی" نام برده می‌شود. موسیقی کانتری
اصطلاح موسیقی کانتری امروزه برای توصیف بسیاری از سبک‌ها و زیرشاخه‌ها استفاده می‌شود. ریشه موسیقی کشور در موسیقی محلی طبقه کارگر آمریکایی آمریکایی یافت می‌شود. این موسیقی از موسیقی محبوب آمریکایی و موسیقی محلی آمریکایی الهام گرفته‌است که ریشه در موسیقی سلتیک، تصنیف‌های سنتی انگلیسی، آهنگ‌های گاوچران، کریدو، موسیقی آفریقایی-آمریکایی، موسیقی محلی فرانسه و دیگر سنت‌های موسیقی محلی داشت. سازدهنی کانتری قناری رولر
نام دیگر این نژاد قناری «رولر آلمانی» و «رولر کوهستان هارز» می‌باشد. این نژاد قدیمی‌ترین و مشهورترین نژاد آوازخوان است که ابتدا در شهر تایرول به وجود آمد و سپس توسط معدن چیان تایرول به کوه‌های هارز برده شد و از قرن ۱۹ تا به حال در کشور آلمان تکامل یافته است. آواز این گونه چندان بلند نبوده و چهچه‌ای موزون و متنوع دارد و از آن جایی که این نژاد همواره بر اساس نوع خواندن به گزینی شده است، امروزه توانایی خواندن نغمه‌های مختلف را دارد و بیشتر به رنگ‌های سبز و زرد دیده می‌شود. چهار نوع آواز اصلی برای این نژاد شناخته شده است که عبارتند از: صدای بم، صدای زیر نی لبک مانند، صدای زنگ توخالی، صدای غل غل کردن آب. باید توجه داشت که این نژاد همواره با دهانی بسته آواز می‌خواند. دو پرنده نر را نباید در یک قفس نگهداری کرد. قناری رولر معمولاً تا ده سال عمر می‌کند. جانی کش
جانی کش بزرگترین ستاره سبک موسیقی کانتری در آمریکا محسوب می‌شود. سرودن ۵۰۰ ترانه، کسب ۱۳ جایزه گرمی و فروش بیش از ۵۰ میلیون نسخه آلبوم «مرد سیاه‌پوش» کانتری را جاودانه کرد. او گفته بود که تا زمانی که ریشه فقر و جنگ در دنیا خشک نشود، همواره سیاه خواهد پوشید. جانی کش خود در خانواده‌ای بسیار تنگدست زاده شده بود. جانی کش در ۲۶ فوریه ۱۹۳۲میلادی و در شهر کینگزلند از ایالت آرکانزاس به دنیا آمد. او فرزند چهارم خانواده بود. نام پدرش رِی کش بود. والدینش او را جی-آر نامیدند چون اسم دیگری به ذهنشان نمی‌رسید. وقتی که می‌خواست به استخدام نیروی هوایی دربیاید این موضوع برایش دردسرساز شد چون آن‌ها جی-آر را به عنوان اسم نپذیرفتند، بنابراین او از آن به بعد از اسم جان-آر کش به عنوان اسم رسمی استفاده کرد و در سال ۱۹۵۵ نام جانی کش را به عنوان اسم هنری خود برگزید. جوایز انجمن موسیقی کانتری ۲۰۰۷
جوایز انجمن موسیقی کانتری ۲۰۰۷، چهل و یکمین مراسم است که در ۷ نوامبر ۲۰۰۷ در مرکز سامت در نشویل، تنسی برگزار شد. در این مراسم میزبان حضور نداشت، اما هنرمندان و میهمانان درطی شب جایزه‌ها را به برندگان اهدا کردند. برد پیزلی و جرج استریت هرکدام در ۵ بخش نامزدشده بودند، که بیشترین مقدار در مراسم بود. موسیقی کلاسیک
سبک رمانتیک سال‌های ۱۸۲۰ تا ۱۹۱۰ م را شامل می‌شود. در این دوره، احساسات نقش بسزایی در موسیقی پیدا می‌کند. موسیقی در این دوره به‌صورت ابزاری در دست آهنگساز برای مطرح کردن احساسات شخصیِ اوست. فرهنگ در ارمنستان
موسیقی ارمنی ریشه در چند هزار سال پیش دارد. بر روی تخته سنگ‌های اوغتاسار تصاویری از زمان باستان باقی است که بوضوح نشان دهنده مناظر رقص و آئین‌های خاص همراه با ارائه آوا می‌باشند. آواز و موسیقی مربوط به مراسم دعا و آمادگی برای جنگ در زمان تشکل اتحاد قومی هایاسا و آرمن‌ها در ارمنستان رواج داشت. هزاره نخست پیش از میلاد مملو از تحولات هنر موسیقی و فرهنگ باستان بود. فرد رز (ترانه‌سرا)
رز در کنا هنک ویلیامز و جیمی راجرز، «پدر موسیقی کانتری» یکی از سه نفر نخستی بود که در زمان افتتاح تالار مفاخر موسیقی کانتری در سال ۱۹۶۱، به این تالار راه یافتند. او در سال ۱۹۷۰ به تالار مشاهیر ترانه‌سرایان نشویل و در سال ۱۹۸۵ به تالار مشاهیر ترانه‌سرایی راه یافت. در سال ۱۹۸۶، ویزلی، فرزند او نیز به تالار مشاهیر موسیقی کانتری راه یافت. موسیقی کردی
چمری همانند نوحه‌خوانی در فارسی و در مناطق مختلف ایلام و کرمانشاه طرفداران زیادی دارد. اما موسیقی کردی وسیع‌تر از این است که بتوان آن را در قالب آوازها یا شیوه‌های محدود و مشخصی گنجاند. به نوعی می‌توان بیان کرد که موسیقی کردی یکی از اصیل‌ترین و کهن‌ترین نوع موسیقی ایرانی بیان می‌گردد موسیقی کلاسیک قرن بیستم
در دهه ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی، آهنگسازانی مانند پیر شفر، شروع به اکتشاف کاربردِ فناوری از موسیقی، در موسیقی کانکریت کردند. اصطلاح موسیقی الکتروآکوستیک بعداً ایجاد شد تا شامل کلیۀ اَشکالِ موسیقی شامل نوار مغناطیسی، رایانه‌ها، سینث‌سایزر، چندرسانه‌ای و سایر وسایل الکترونیکی و تکنیک‌ها باشد. «موسیقی الکترونیکی زنده» نیزصدایی از صداهای الکترونیکی است که به صورت زنده استفاده می‌شود (برخلاف صداهای از پیش پردازش شده که بیشتر در حین اجرای نمایش پخش می‌شوند). «موسیقی تخیلی» (یا طیف‌گرایی) توسعهٔ دیگری از موسیقی الکتروآکوستیک است که از تجزیه و تحلیل طیف‌های صدا برای ایجاد موسیقی استفاده می‌کند. جان کیج، میلتون بابیت، لوئیجی نونو، ادگار وارز و دیگران، همگی آثاری برای موسیقی الکترونیک خلق کرده‌اند. دانشکده موسیقی کارل ماریا فون وبر
این مرکز آموزشی در ۱ فوریهٔ ۱۸۵۶ راه‌اندازی شد و یکی از قدیمی‌ترین هنرستان‌های موسیقی آلمان محسوب می‌شود. در آن زمان، فرانچسکو مورلاکی، کارل ماریا فون وبر و ریشارد واگنر به ضرورت ایجاد مراکز آموزش‌های برای نوازندگان درسدن اشاره کرده بودند. در ۱ فوریه ۱۸۵۶، یک نوازنده ویولن ارکستر سلطنتی، فردریش تروستلر، اولین مدرسه موسیقی را در درسدن تأسیس کرد. در سال ۱۸۸۱ عنوان «سلطنتی» به این مدرسه اعطا شد و نام خود را به «هنرستان سلطنتی» تغییر داد، اگرچه یک مؤسسهٔ خصوصی محسوب می‌شد. این هنرستان از سال ۱۸۸۱ تا ۱۹۱۸ تحت حمایت خانوادهٔ سلطنتی و از سال ۱۹۳۷ به بعد تحت نظارت شهرداری بود. ساختمان اصلی دانشکده در طول جنگ جهانی دوم ویران شد و تمام فعالیت‌های آموزشی به پلاک ۳۴ خیابان مندلسون منتقل شد. در ابتدا دانشگاه یک مؤسسه آموزشی بود که نوازندگان آتی ارکستر شهر در آنجا آموزش می‌دیدند. بهدها این مرکز تبدیل به یک دانشکدهٔ موسیقی برای عموم شد و نامش را در سال ۱۹۵۹ به افتخار کارل ماریا فون وبر به دانشکدهٔ موسیقی کارل ماریا فون وبر تغییر دادند. موسیقی کانتری
موسیقی کانتری گونه‌ای از موسیقی محلی آمریکا است که به صورت بسیار گسترده در بسیاری از ایالت‌ها نواخته شده و طرفداران بسیاری دارد. محتوای اصلی آهنگ‌های سبک کانتری عشق، طبیعت و سبک زندگی سنتی آمریکایی است. این سبک موسیقی به دلیل تم و ملودی ساده با برخی از ژانرهای دیگر از جمله بلوز و جاز، همپوشانی دارد. از آلات اصلی این ژانر می‌توان به گیتار لپ استیل بانجو، ویلن، گیتار و هارمونیکا (سازدهنی) اشاره کرد. هرساله مراسم‌های اهدای جوایز برای این ژانر موسیقی مانند American Country Music Awards و Country Music Awards برگزار می‌شود. کنترپوان
بر اساس اسناد موجود، پیشینهٔ تئوری علمیِ موسیقی به حدود قرن هشتم پیش از میلاد می‌رسد که یونانی‌ها با استفاده از حروف، نُت‌ها را یادداشت می‌کردند، و سپس به تدریج قواعدی مبتنی بر آواز و صداشناسی تدوین کردند. در روش یونانیان باستان، فقط فواصل چهارم، پنجم و اکتاو فواصلی مطبوع دانسته می‌شدند، و فواصل سوم و ششم نامطبوع محسوب می‌شدند. قواعد یونانی تا قرون وسطی در اروپا رایج بود و در برخی موارد تا قرن پانزدهم نیز ادامه داشت؛ از آنجا که قواعد یونانی بر موسیقی تک‌صدایی متمرکز بود، این قواعد یکی از موانع برای پیشرفت موسیقی چندصدایی بود. موسیقی چندصدایی به مفهوم سنتی و نه حرفه‌ای، گرچه در تمام جهان به طور هماهنگ و برابر رشد نکرده ولی طیف گسترده‌ای از مردم جهان را در بر می‌گیرد. اعتقاد بر این است که چندصدایی در موسیقی سنتی، بسیار پیشتر از ظهور چندصدایی در موسیقی حرفه‌ای اروپایی سابقه دارد. بنابراین، در حال حاضر دو رویکردِ متفاوت در خصوص پیشینهٔ موسیقی چندصدایی وجود دارد که «مدل فرهنگی» و دیگری «مدل تکاملی» چندصدایی را جستجو می‌کند. مدل فرهنگی ریشه‌های چندصدایی را با توسعهٔ فرهنگ موسیقی بشر مرتبط می‌داند و موسیقی چندصدایی را یک پیشرفت طبیعی می‌داند که به‌تدریج جایگزین تک‌صدایی شده‌است. در سوی دیگر، مدل تکاملی معتقد است خاستگاه آواز چندصدایی بسیار عمیق‌تر است و به مراحل اولیهٔ تکامل انسان مرتبط است. بر اساس این مدل، چندصدایی بخش مهمی از یک نظام مستحکم نزد انسان‌ها بوده و در نتیجهٔ آن سنت‌های آواز چندصدایی به‌تدریج در سرتاسر جهان فراگیر شده‌است. ریشه‌های چندصدایی در سنّت‌های کلیسای غربی ناشناخته است و دو رساله از نویسندگانی ناشناس، متعلق به قرن نهم موجود است که معمولاً قدیمی‌ترین نمونه‌های مکتوب موجود از چندصدایی در نظر گرفته می‌شوند. در قرون نخست تا هشتم میلادی، آوازهای کلیسایی در موسیقی غربی به‌طور کُلی یک‌صدایی بودند. در قرن نهم، در مقابل موسیقی «یک‌صدایی»، یک بافت جدید موسیقایی به‌نام «دیافونی» (دوصدایی) مرسوم شد. این شیوه در ابتدا از دو صدا به فاصلهٔ سوم تشکیل می‌شد؛ سپس فاصلهٔ دو صدا به پنجم تغییر داده شد و نام آن را «اُرگانوم» نهادند. در این دوصدایی، ملودی اصلی «تِنور» و ملودی دوم «کُنترشان» (صدای پشتیبان) نام داشت. بعد از آن کاربردِ فاصله‌های اکتاو، پنجم و چهارمِ موازی که در موسیقی یونان نیز رواج داشت، مورد استفاده قرار گرفت. با این حال با توسعهٔ موسیقی چندصدایی، ترکیب و استفاده از فواصل سوم و ششم، به آرامی جایگزین فواصل چهارم موازی شد. موسیقی‌دانان این دوره اعتقاد داشتند که فواصل سوم و ششم، شیرین‌تر و برای موسیقی چندصدایی بهتر است و همچنین دارای انعطاف و هماهنگی با سازهای جدید نیز هست. موسیقی کلاسیک قرن بیستم
آهنگسازان ایتالیایی مانند فرانچسکو بالیلا پراتلا و لوئیجی روسولو موسیقی فوتوریسم را توسعه دادند. این سبک اغلب سعی می‌کرد صداهای روزمره را از نو بسازد و آنها را در یک زمینه «فوتوریستی» قرار دهد. همچنین با «موسیقی ماشین» کسانی چون جورج آنتایل (با شروع سوناتای دوم خود، «هواپیما») و «الکساندر موسولف» (با مشهورترین ریخته‌گری آهنین او) از این سبک بهره بردند. روند گسترش واژگان موسیقی با کاوش در تمام کوک‌های موجود با استفاده از ریزپرده‌ها در آثاری از چارلز آیوز، جولیان کاریلو، آلویس هابا، جان فولدز، ایوان ویشناگرسکی، هری پرچ، میلدرد کوپر و بسیاری دیگر، مشهود است. ریزپرده‌ها فواصلی هستند که از یک نیم‌پرده کوچکتر هستند. صدای انسان‌ها و زهی‌ها می‌توانند با گذر از نتهای معمولی به راحتی آنها را تولید کنند، اما برای سازهای دیگر سخت‌تر خواهند بود، به‌ویژه پیانو و ارگ به غیر از بازسازی کوک یا بازسازی اصلیِ ساز، راهی دیگری برای تولید صدای ریزپرده‌ها ندارند. موزه و تالار مفاخر موسیقی کانتری
تالار مفاخر موسیقی کانتری نام یک موزه ملی در ایالات متحده آمریکا است. تیلور سوئیفت (آلبوم)
پس از انتشار آلبوم، منتقدان حساسیت روند کلی آلبوم و توانایی‌های ترانه‌سرایی سوئیفت در سنین جوانی را ستودند. "تیلور سوئیفت" در آکادمی جوایز موسیقی کانتری ۲۰۰۸ نامزد دریافت آلبوم سال شد و به سوئیفت کمک کرد تا از جمله نامزدی دریافت جایزهٔ گرمی برای بهترین هنرمند جدید، افتخارات خود را کسب کند. این آلبوم برای بیست و چهار هفته در صدر جدول آلبوم‌های برتر کانتری ایالات متحده قرار گرفت و و طولانی‌ترین آلبوم با حضور در جدول "بیلبورد" ۲۰۰ دههٔ ۲۰۰۰ بود. آلبوم هفت بار گواهی‌نامه پلاتین از انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا ("آرآی‌ای‌ای") دریافت کرد و سوئیفت را به نخستین هنرمند تک‌خوان زن کانتری تبدیل کرد که هر ترانه از آلبومش که نخستین گواهی پلاتینش را دریافت می‌کند، خودش به تنهایی یا به صورت مشترک نوشته‌است. روزنامه نگاران موفقیت "تیلور سوئیفت" را ناشی از بازاریابی آنلاین غیرمعمول با تبلیغات سنتی رادیویی دانستند که باعث ایجاد جمعیتی جوان‌تر در مخاطبان کانتری می‌شود—که عمدتاً از شنوندگان میانسال تشکیل شده بود. هنک ویلیامز
هنک ویلیامز (زادهٔ ۱۷ سپتامبر ۱۹۲۳ - درگذشتهٔ ۱ ژانویه ۱۹۵۳)، خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی بود که به نماد موسیقی کانتری و یکی از تاثیرگذارترین نوازندگان و ترانه‌سرایان قرن بیستم بدل شد. او از پیشگامان سبک هانکی تانک بود و ترانه‌های پرفروش بسیاری داشت و شیوه و سبک اجرایش به شهرتش می‌افزود. ترانه‌های او پشتوانهٔ اصلی موسیقی کانتری هستند و بعضی از مهمترین ترانه‌های موسیقی پاپ هم اثر اوست. مرگ زودهنگامش در بیست و نه سالگی در افزایش شهرتش نقش داشت. پسرش، رندال هنک ویلیامز جونیور، دخترش، جتی ویلیامز و نوه‌هایش هانک ویلیامز سوم، هالی ویلیامز، و هیلاری ویلیامز همه خوانندگان حرفه‌ای هستند. کلودیو مونته‌وردی
کلودیو مونته‌وردی آهنگساز ایتالیایی در ۱۵ مه ۱۵۶۷ در کرمونا (لومباردی) به دنیا آمد و در ۲۹ نوامبر ۱۶۴۳ در ونیز درگذشت. مونته‌وردی آفرینندهٔ اُرفئو است که گرچه نخستین اپرای تاریخ موسیقی نیست اما قدیمی‌ترین اپرایی‌ست که هنوز اجرا می‌شود. آثار مونته‌وردی را می‌توان نشانه دوره گذار از موسیقی رنسانس به موسیقی باروک دانست. وی در طول حیات هنری خود، آثاری خلق کرد که می‌توان در هر دو سبک طبقه‌بندی کرد. موسیقی راک
در دهه شصت میلادی که از آن به عنوان عصر طلایی یا دوره کلاسیک راک یاد می‌شود، شماری از سبک‌های زیرمجموعه موسیقی راک پدید آمدند نظیر بلوز راک، فولک راک، کانتری راک، جز- راک فیوژن که بسیاری از آن‌ها سهم بسزایی در گسترش سایکدیلیک راک داشتند که متأثر از جلوه‌های ضد فرهنگی بود. سبک‌های جدیدی که از این جلوه‌ها زاده شدند شامل پراگرسیو راک بود که عناصر هنری را گسترش می‌داد؛ گلم راک که سبک‌های بصری و نمایشی را پررنگ می‌کرد؛ و زیر شاخه‌های اصلی هوی متال که در عین تنوع بر قدرت صدا و سرعت تأکید داشتند. در نیمه دوم دهه هفتاد پانک راک هم‌زمان با تقویت کردن و به مقابله برخاستن با این گرایش‌ها به تولید شکل نوپا و پرانرژی موسیقی می‌پرداخت که با نقدهای آشکار سیاسی و اجتماعی هویت می‌یافت. پانک با گسترش پی در پی دیگر سبک‌ها که شامل نیو ویو و پست پانک و در نهایت جنبش آلترناتیو راک بود، به دهه هشتاد نفوذ کرد. از دهه نود آلترناتیو راک بر راک غالب شد و خودش به زیر شاخه‌های گرانج، بیت پاپ و ایندی راک تقسیم گشت. بعلاوه سبک‌های فرعی از جمله پاپ پانک و رپ راک و رپ متال از آن تاریخ پدید آمدند و نیز بازنگری تاریخ راک نشان از آن دارد که سبک‌هایی نظیر گاراژ راک/ پست پانک و سینت پاپ در آغاز هزاره جدید جانی دوباره یافتند. گروه مارش
سازهای کوبه ای و بادی از زمان‌های بسیار قدیم در میدان جنگ استفاده می‌شده‌اند. یک نمونه از عصر آهن می‌تواند کارنیکس باشد. نمونه ای از باندهای موسیقی نظامی را باید در ارتش عثمانی جستجو کرد که باند "Divânu Lügati't-Türk" نام داشت و در قرن یازدهم میلادی فعال بود. سنت اروپایی باندهای نظامی که در دوره باروک شکل گرفت، تا حدودی تحت تأثیر سنت عثمانی قرار گرفت. جهانگرد سده هفدهم اولیا چلبی، به وجود ۴۰ صنف موسیقی در استانبول اشاره کرده‌است. در قرن 18th، هر هنگ در ارتش بریتانیا گروه نظامی خود را داشت. بنی کارتر
بنی کارتر (زادهٔ ۸ اوت ۱۹۰۷ - درگذشتهٔ ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۳) نوازندهٔ ساکسفون آلتو، کلارینت، ترومپت و آهنگساز و تنظیم‌کننده‌ی موسیقی جَز اهل آمریکا بود. کارتر یکی از شخصیت‌های مهم موسیقی جَز از دههٔ ۱۹۳۰ تا ۱۹۹۰ میلادی بود. از سال ۱۹۵۶ که به‌همراه بیلی هالیدی در اولین دورهٔ جشنوارهٔ جاز مانتری به هنرنمایی پرداخت، دیگر هنرمندان آن سبک به او لقب «پادشاه» داده‌بودند. موسیقی ترنس
ریشه اصلی: از کشور آلمان به عنوان زادگاه این سبک موسیقی نام برده می‌شود. به‌طوری‌که ملودی‌های اصلی ترنس در سال ۱۹۹۳ در شهر فرانکفورت پا به عرصه حضور نهادند. انترنس در اوایل دهه ۹۰ از انواع موسیقی تکنو (Techno) و رقص (Dance) منشعب شد. موسیقی ترنس در حال حاضر جزء انواع پر طرفدار موسیقی‌های الکترونیکی می‌باشد و باید اذعان کرد که پایه و اساس آن سکانسر (Sequencer)، سینتی سایزر (Synthesizer) و افکت‌های الکترونیکی است. در دنیای موسیقی امروز اصطلاح ترنس (Trance) شامل محدوده وسیعی از موسیقی می‌شود. در قسمتی از این طیف همانند کارهای یان ون دال (Ian Van Dahl) یا حتی گروه ATB شاهد موسیقی ای هستیم که بیشتر شبیه به موسیقی رقص مردمی (Pop Dance) است و شما می‌توانید آن‌ها را در منزل، اتومبیل یا هنگام پیاده‌روی با دستگاه پخش موسیقی خود گوش کنید و احساس کنید که دقیقاً در یک مهمانی بزرگ هستید. در قسمت دیگر از طیف موسیقی ترنس به افرادی مانند ساشا و ویلیام اربیت (Sasha & William Orbit) برمی‌خوریم که موسیقی الکترونیک مردمی را به سمت موسیقی ترنس سوق داده‌اند. ترنس در اوایل دهه ۹۰ از انواع موسیقی تکنو (Techno) و رقص (Dance) منشعب شد. موسیقی ترنس در حال حاضر جزء انواع پر طرفدار موسیقی‌های الکترونیکی می‌باشد و باید اذعان کرد که پایه و اساس آن سکانسر (Sequencer)، سینتی سایزر (Synthesizer) و افکت‌های الکترونیکی است. قنات
از میان نمونه سفال‌ها و یافته‌های سال یابی شده، قدیم‌ترین نمونه به تاریخ ۲۵۰+-۲۲۶۵ و متاخرترین آن‌ها به تاریخ ۴۵+-۷۵۵ سال قبل تعیین قدمت شده‌اند. از این رو می‌توان ادعا کرد که رشته قنات قصبه گناباد بر اساس یافته‌های باستان‌شناسی حداقل ۲۵۰۰ سال قدمت دارد. از طرفی با توجه به شرایط اقلیمی منطقه و دانسته‌ها، تنها منبع تأمین آب مورد نیاز زیست‌گاه‌های باستانی واقع در دشت شمالی گناباد نیز، بدست‌آوردن آب‌های زیرزمینی از طریق فناوری قنات بوده‌است، بنابراین ما شاهد کهن‌ترین تمدن کاریزی در سطح جهان هستیم. تیم مک‌گرا
ساموئل تیموتی (تیم) مک‌گرا (زاده ۱ مهٔ ۱۹۶۷) خواننده آمریکایی سبک کانتری است. او از محبوب‌ترین هنرمندان این سبک در دهه ۱۹۹۰ میلادی و اوایل قرن ۲۱ می‌باشد. فناوری موسیقی
در دهه ۱۹۷۰، سلطه آمریکا روی بازار سنتز به ژاپنیها، با سنتزرهای ساخته شده توسط شرکت Yamaha Corporation, Roland Corporation, Korg, Kawai و سایر شرکت‌ها واگذار شد. DX7 یاماها یکی از اولین کیبورد سنتز با قیمت مقرون به صرفه بود. DX7 یک سنتز دیجیتال مبتنی بر سنتز FM است که از سال ۱۹۸۳ تا ۱۹۸۹ تولید شده‌است. این اولین سنتز دیجیتال موفق به صورت تجاری موفق بود. صدای متمایز آن می‌تواند در بسیاری از ضبط‌ها، به ویژه موسیقی پاپ از دهه ۱۹۸۰، شنیده شود. DX7 پلی فونیک ۱۶ تایی، مدل ارزان قیمت سنتزهای صفحه کلید سری DX بود. بیش از ۲۰۰،000 DX7 اصلی ساخته شده‌است و یکی از سینتسایزرهای محبوب سینت سایزرهای تمام وقت است. سنتز باس بسیار جذاب Roland TB-303 است که به‌طور گسترده‌ای در موسیقی اسکیت خانه مورد استفاده قرار می‌گیرد. دیگر سنتزهای کلاسیک عبارتند از: Moog Minimoog, ARP Odyssey, Yamaha CS-80، Korg MS-20، Prophet-5 مدارهای متوالی، Fairlight CMI, PPG Wave, Roland TB-303، Roland Alpha Juno, Nord Modular و Korg M1. الن جکسون
از زمانی که سبک کانتری به سمت پاپ گرایش پیدا کرد، وی به همراه جورج استریت وضعیت موجود را در آهنگ مرگ در انتظار موسیقی (Murder on Music Row) سرزنش نمودند. این آهنگ موجی از بحث‌ها را درباره‌ی این‌که آیا موسیقی "سنتی" کانتری در حال احتضار است یا نه بر انگیخت؟ . فارغ از این حقیقت که این آهنگ به صورت رسمی منتشر نشد، توانست بالاترین رتبه را در داغ‌ترین تک‌آهنگ و تِرَک فصل غیر اصلی بدست آورد. اجرای دونفره وی و استریت آغاز کننده‌ی مراسم جوایز موسیقی کانتری سال ۲۰۰۰ بود که به صورت بدون آهنگ اجرا شد. "رولینگ استون" درباره‌ی اظهارات جسکون& nدر مقاله‌ای بیان داشت :«اگر گارث بروکس و شانیا تواین توانسته‌اند از بار به کنسرت‌های موسیقی، با تیپ گروه کیس، برسند، بهتر است الن جکسون به بار برگردد تا حال و هوای انسانی مورد نظرش برسد». بعد از حملات یازده سپتامبر، جکسون آهنگی به نام کجا بودی (وقتی دنیا از چرخش ایستاد) را منتشر نمود. که احترامی بود به بازماندگان حوادث تروریستی ۱۱ سپتامبر. این آهنگ به برترین تک‌آهنگ منتشر شده دست بافت و وی را در فرصت کوتاهی در راس جریان رسانه‌ها قرار داد. وی در طول سالیان گذشته با افراد و گروه‌هایی مختلفی به اجرای آهنگ پرداخته که می‌توان به اجرا با گروه زاک براون باند اشاره نمود. وی در سال ۱۳۸۸ البومی از برترین آهنگ‌هایش (Greates Hit) را با نام ۳۴ نامبروان را منتشر نمود که شامل اجرایش از رینگ او فایر از جانی کش و نیز اجرایش با گروه زاک براون باند بود. معرق‌کاری
کاشی معرق نام یکی از هنرهای ایرانی است. هنر کاشی سازی معرق یا «کاشی گل و بوته» نزد اروپاییان بیشتر به موزاییک شهرت دارد. اهمیت کاشی معرق نسبت به انواع دیگر کاشی، زیبایی فوق‌العاده و درجه استحکام آن است که از قرن ۷ ه‍.ق (از اواخر دورة سلجوقی) به تدریج زینت‌بخش معماری ایران به ویژه در بناهای مذهبی شد. قبهٔ سبز کرمان قدیمی‌ترین نمونه کاشی معرق ایران متعلق به قرن هفتم هجری قمری است ولی دوره رواج و اوج این شیوه دورهٔ تیموری است. گروه کر
با آغاز قرن بیست و یکم، موسیقی کرال دوباره مورد توجه واقع شد که بخشی از آن را می‌توان به دلیل علاقه ایجاد شده به سبک کارهای کرال قابل دسترس و نفوذ آهنگسازان معروف و خلاقی چون اریک ویتاکر، دانست. می‌توان تأثیرات چندفرهنگی را در پاسیون سن مَرقُس ساخته اُزوالدو گُلیخُف حس کرد؛ وی در ساخت این اثر شیوه باخ در نوشتن پاسیون را با موسیقی خیابانی آمریکای لاتین درهم آمیخته‌است. چن یی نیز در کانتات افسانه‌های چینی، ملودی‌های سنتی چینی را که با سازهای اصیل چینی نواخته می‌شوند، با زبان و سبک آتونال ترکیب می‌نماید. علت شهرت برخی آهنگسازان را می‌توان ساخته‌های کرال آنان دانست، که به عنوان یکی از بهترین نمونه‌های شناخته‌شده از این دست می‌توان به آهنگساز بسیار محبوب جان راتر اشاره نمود. به نظر می‌رسد انبوه کارهای دراماتیک آهنگساز ولزی، کارل جنکینز از نظر نمایشی بازگشتی به کارهای (کارل) ارف دارد. موسیقی جیمز مک میلان نیز به سنت‌شکنی در ساخت کارهای کرال که با بریتن، والتن، لایتن در بریتانیا آغاز شده بود، ادامه می‌دهد. هم‌زمان آهنگسازان درجه اول موسیقی رسانه‌ای چون: جان ویلیامز و کنتارو ساتو و همچنین آهنگسازان برجسته موسیقی ارکستری مانند: آگوستا رید توماس، سوفیا گوبایدولینا، آرون جی کرنیس و توماس ایدس با ساخته‌هایشان کمک‌های شایانی به کارنامه کارهای کرال نمودند. دیمیتری کانتمیر
کانتمیر حدود ۴۰ قطعه موسیقی عثمانی ساخته‌است که چندی هنوز در میان قطعه‌های ترکی اجرا می‌شوند. اما بزرگترین خدمت وی، حفظ و انتشار ۳۵۰ پارچه موسیقی سنتی در کتاب «ادوار موسیقی» است که او با بهره‌مندی از الفبای ترکی عثمانی نُت‌نگاری کرده‌است. وی این کتاب را در سال ۱۷۰۳ یا ۱۷۰۴ به سلطان احمد سوم هدیه نموده‌است. معماری آکوستیک
در نیمهٔ اول قرن هفدهم میلادی، اروپا درگیر جنگی هراس‌آمیز و گیج‌کننده در مرکز خویش بود. جنگی سی ساله که در طی آن جنگ، اتحادهای سیاسی و مذهبی پیشین فروریخت، فرانسه به استعمارگر اروپا تبدیل شد و بخش‌هایی از آلمان را به تصرف درآورد. در این دوران، ایتالیا مرکز هنر اروپا شناخته می‌شد چراکه تا حدودی از تاخت و تازها و جنگ‌های مرکز اروپا دور بود. در شمال اروپا، سبکی پدید آمد که به آن barocco که به معنی «صدف یا مروارید کج و معوج» است می‌گفتند. این سبک حاصل مدارس فلورنس و آهنگسازانی بود که به آن‌ها Camerata می‌گفتند. این گروه، تکخوانی با یک ساز را جایگزین سبک همخوانی کلیسایی رنسانس نمودند این نوع موسیقی، سکولار و عاشقانه بود و به آهنگساز آزادی بیشتری می‌داد. لیندا دیویس
لیندا دیویس موسیقی‌دان سبک کانتری اهل ایالات متحده آمریکا که در به دنیا آمده است. وی از سال ۱۹۸۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. تحول مقام به دستگاه
به گفتهٔ داریوش صفوت و نلی کارن، این تحول باعث شد که برخی موسیقی ایرانی که بر اساس ردیف باشد را شایستهٔ عنوان «موسیقی سنتی» ندانند، چرا که روش جدید تنها حدود یک قرن سابقه دارد و سنت نیست؛ از دید ایشان، موسیقی سنتی باید به آنچه مبتنی بر مقام بود اشاره کند. اما صفوت و کارن معتقدند که اصطلاح «سنتی» بیشتر از آنکه به قدمت نظریات موسیقی اشاره کند، به اصالت موسیقی اشاره دارد؛ این دو، صفت «سنتی» را برای موسیقی اصیل ایرانی — چه قبل از تحول مقام به دستگاه و چه پس از آن — برازنده می‌دانند. فرم‌های موسیقی ردیفی
از بین این فرم‌ها، چهارمضراب، آواز، تصنیف و رنگ پیشینهٔ بیشتری دارند و دست کم از دورهٔ قاجار مرسوم بوده‌اند. پس از استبداد صغیر، با شکل‌گیری انجمن اخوت و رونق گرفتن اجرای موسیقی سنتی ایرانی با استفاده از ارکستر، فرم پیش‌درآمد نیز توسط رکن‌الدین مختاری و درویش‌خان به کار گرفته می‌شود و تدریجاً متداول می‌گردد. فرم‌های قطعه و کار عمل پیشینهٔ چندانی ندارند؛ اولی به قطعه‌ای سازی و یا آوازی اشاره می‌کند که به جای پیش‌درآمد مرسوم، در ابتدای کنسرت یا آلبوم اجرا می‌شود، و دومی به نوعی از موسیقی آوازی شبیه به تصنیف اشاره دارد که تنها تفاوتش با تصنیف در بداهه بودنش است. موسیقی لری
بر اساس کاوش‌های باستان‌شناسی در مناطق لرنشین، تصویری از رقص و پایکوبی بر قطعه‌ای سفالی به دست آمده که قدمت موسیقی در این منطقه را به هزاره چهارم پیش از میلاد مسیح رقم می‌زند. همچنین از آثار و شواهد به دست آمده در این مناطق تصاویری از آلات موسیقی دوران مانند شیپور و تنبور بر روی ظروف نقره وجود دارد که حاکی از رواج موسیقی نزد این قوم در عهد ساسانی است. امروزه نیز برخی از نغمه‌های باستانی در قالب مقام‌های موسیقی قومی باقی‌مانده‌است. البته توالی و ترتیب به هنگام اجرای رقص صورت می‌گرفت و در صورت دیدن سواران، مقام‌های موسیقی رقص قطع می‌گردید و به اجرای مقام‌های سوارکاری (موسیقی رزمی) می‌پرداختند. مثلاً اگر مقام هل پرکه در حال اجرا بود، با دیدن سواران مقام نقاره نواخته می‌شد که در ابتدای مقام‌های موسیقی سوارکاری است. در مناطق لر‌نشین توالی و ترتیب موسیقی غنایی بدین گونه‌است:سنگین سما، دوپا، سه پا، شانه شکی، گاه ضمن اجرای این مقام‌ها، مقام‌های دیگری مانن شیرین و خسرو، و سارو خوانی نیز اجرا می‌شود. ارکستر
پیشینیانِ ارکسترهای امروزی، حوالی سال‌های ۱۶۰۰ پدیدار شدند. برجسته‌ترین و بارزترین مثال ارکسترهای پیشین، ارکستر موردنیاز برای اجرای اپرای ارفئو از ساخته‌های کلودیو مونته‌وردی است. در اواخر قرن هفدهم، آهنگساز فرانسوی، ژان-باپتیست لولی، برای بارگاه سلطنتی یک ارکستر ترتیب داد که تقریباً اکثر آن از سازهای زهی بود، ولی شامل سازهای بادی چوبی، نظیر ابوا و فاگوت و حتی فلوت نیز می‌شد. در قرن هجدهم، یوهان استامیتز و دیگر آهنگسازان در آنچه که به عنوان مکتب مانهایم شناخته شده‌است، آهنگسازی‌های اولیه برای ارکستر سمفونی مدرن را پایه‌گذاری کردند. هر آهنگ از چهار قطعه برای ترکیب سازهای شامل قسمت بادی‌های چوبی (فلوت، ابوا و فاگوت)، بادی‌های برنجی (فرنچ هورن، ترومپت)، کوبه‌ای‌ها (۲ تیمپانی) و قسمت زهی (ویولن‌های اول و دوم، ویولا، ویولون سل و کنترباس) تشکیل می‌شد. کلارینت در این دوره در ارکستر پذیرفته گردید. در حالی که سازهای اصلی دوره‌های قبل مانند هارپسیکورد، لوت و لوت باس به‌تدریج به فراموشی سپرده شدند. الن جکسون
الن یوجین جکسون (زاده ۱۷ اکتبر ۱۹۵۸) در آمریکا خواننده سبک کانتری است. وی دارای ۱۴ آلبوم و چندین آلبوم گردآوری‌شده است که همگی تحت برچسب اریستا نشویل منتشر شده‌است. بیش از ۵۰ عدد از تک‌آهنگ‌هایش در بین «۳۰ آهنگ برتر کانتری» "بیلبورد" قرار گرفته‌اند. ۲۶ آهنگ جکسون رتبه‌ی اول را در فروش کسب کرده‌اند. وی نامزد و برگزیده‌ی چندین جایزه موسیقی است. نام وی در سال ۲۰۰۱ به سالن مشاهیر موسیقی راه یافت. وی عضو «اپرای گراند اولی» است. پرویز کلانتری
از سال ۱۳۵۳ با شروع نقاشی‌های کاهگلی، دورهٔ تازه‌ای را در زندگی هنری خود آغاز کرد که تا امروز آن را ادامه داده‌است. تابلوهای او جلوه‌ای ملموس از زندگی مردمان کویر و ساحل را در خود دارد. او بیش‌تر با تابلوهای کاهگلیش شناخته می‌شود و حتی بسیاری او را پایه‌گذار سبک کاهگلی می‌دانند اما به گفتهٔ خودش پیش از او مارکو گریگوریان اولین کسی بود که این کار را کرد، هرچند شیوهٔ کلانتری برخلاف گریگوریان که کاملاً انتزاعی و مدرن بود، ملایم تر و طبیعی تر است. وی می‌گوید «من نقاش مناظر خاک آلود مملکتم هستم» به همین دلیل است که او در بیش تر کارهایش فضاها و نمادهای روستایی و بومی را تصویر می‌کرد. وی هم‌چنین از هنرمندان بنام مکتب سقاخانه بود. فلوت
یکی از قدیمیترین سازهای موسیقی در جهان می‌باشد. ۱۲۰۰۰ سال قدمت! گذشته آن به چین برمی گردد ولی به مرور زمان به اروپا نیز راه پیدا می‌کند. نحوه صدا دهی آن تقریباً شبیه به فلوت ریکوردر می‌باشد. جنس آن معمولاً از سفال است ولی با پلاستیک، چوب، شیشه و فلز نیز ساخته می‌شود. تعداد سوراخهای آن هم چهار تا دوازده عدد می‌باشد. صدای آن نیز بسیار زیباست. ریبا مک‌اینتایر
ربا نل مک‌اینتایر (متولد ۲۸ مارس ۱۹۵۵)، خوانندهٰ آمریکایی در سبک کانتری، اجراکننده و هنرپیشه است. گهگاه از او به عنوان «ملکهٰ کانتری» یاد می‌شود. او به خاطر اجرای روی صحنه و بلدهای متمایل به پاپ خود شناخته‌شده‌است. او تاکنون ۳۱ آلبوم منتشر کرده که فروش آن‌ها در طی حرفهٰ ۳۳ ساله‌اش در جهان بیش از ۵۰ میلیون نسخه بوده‌است که ۴۱ میلیون آن‌ها در ایالات متحده بوده‌است. او در میان پرفروش‌ترین خوانندگان زن در تمام سبک‌ها در رتبه ۷ است و دومین خواننده زن پرفروش سبک کانتری، در همهٔ زمان‌ها، پس از شنایا تواین است. شین مک‌انالی
شین مک‌اِنالی (؛ زادهٔ ) موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا است که بیشتر با آهنگسازی برای خوانندگان سبک کانتری شناخته می‌شود. ایندی فولک
ایندی فولک () شاخه‌ای از موسیقی ایندی است که نخستین‌بار برای توصیف سبک برخی از هنرمندان ایندی راک که در دهه ۱۹۹۰ از عناصر موسیقی فولک معاصر و کانتری کلاسیک در آثارشان استفاده می‌کردند، به‌کار رفت و فراگیر شد. دریم ترنس
دریم ترنس قدیمی‌ترین زیرشاخهٔ موسیقی ترنس است. این سبک موسیقی، در بازهٔ کوتاه بین سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۷ به محبوبیّت جهانی دست یافت (هم‌زمان با محبوب‌شدن موسیقی ترنس برای نخستین‌بار). دریم ترنس تأثیر عمیقی بر موسیقی هاوس داشته‌است؛ از این رو این سبک را با نام‌های دریم هاوس و دریم دنس نیز می‌شناسند. بی‌باک (آلبوم)
بی‌باک دومین آلبوم استودیویی تیلور سوئیفت، خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی است. این آلبوم پر جایزه‌ترین آلبوم کانتری در کل تاریخ موسیقی کانتری است. این آلبوم چهار جایزه گرمی که از جمله آن بهترین آلبوم سال بود را دریافت کرد و تیلور سوییفت به جوان‌ترین هنرمند برای بهترین آلبوم سال تبدیل کرد. تیلور آن موقع ۲۰ ساله بود. این آلبوم ۸ میلیون فروش داشت که این آلبوم را به پر فروش‌ترین آلبوم سال۲۰۰۸ تبدیل کرد. همچنین تک‌آهنگ «داستان عشق» موفقیتی جهانی را به دنبال داشت و به دومین تک‌آهنگ برتر جهان در تاریخ کانتری تبدیل شد. این تک‌آهنگ بیش از ۸ میلیون فروش داشته‌است. همچنین موزیک ویدئو تک‌آهنگ دیگری از این آلبوم یعنی «تو به من تعلق داری» برنده جایزه‌ام تی شد که تیلور سوییفت را به اولین خواننده سبک کانتری تبدیل کرد که این جایزه را برنده می‌شود. موسیقی کانکریت
این سبک می‌تواند دربردارندهٔ صدا‌های مشتق شده از سازها، صدای انسان، و صداهای محیطی همانند صداهایی که توسط سینث‌سایزرها و پردازش سیگنال دیجیتال بوسیلهٔ رایانه ایجاد می‌شود، باشد. همچنین ساختارها در این سبک محدود به قوانین عادی موسیقی مانند ملودی، هارمونی ضرب‌آهنگ و غیره نیست. مبنای نظری موسیقی کانکریت، به عنوان یک عمل ترکیبی، در اوایل دههٔ ۱۹۴۰ توسط پیر شافر توسعه داده شد. کی.دی. لنگ
لَنگ اولین آلبوم با نام خودش را در سال ۱۹۸۴ و با نام "A Truly Western Experience" منتشر کرد که در کانادا با استقبال روبرو شد. ادامهٔ فعالیت لَنگ در زمینهٔ موسیقی کانتری و وسترن باعث شد تا در سال ۱۹۸۴ اولین جایزهٔ جونو را به‌عنوان «آینده‌دارترین خوانندهٔ زن کانتری» دریافت کند. او در سال ۱۹۸۷ قراردادی را با یک تهیه‌کننده در نشویل تنسی منعقد کرد و دومین آلبوم‌اش را که با تحسین منتقدان همراه شد در سال ۱۹۸۷ و با نام "Angel with a Lariat" روانهٔ بازار کرد. موسیقی کلاسیک قرن بیستم
آرنولد شونبرگ یکی از مهمترین چهره‌های موسیقی قرن بیستم است. در حالی که کارهای اولیه او در سبک اواخر رومانتیک (شب دگرگون ۱۸۹۹) و تحت تأثیر واگنر بود. این امر در سالهای قبل از جنگ جهانی اول به اصطلاحِ موسیقی آتونال تبدیل شد. در سال ۱۹۲۱، پس از چندین سال تحقیق، او این نوع آهنگسازی را برای اولین بار در سال ۱۹۲۳ و به‌طور خصوصی برای همفکرانش، تکنیک دوازده تنی توصیف کرد. اولین کار وی در مقیاس بزرگ که کاملاً با استفاده از این تکنیک ساخته شده بود «کوئینتت باد» (اپوس ۲۶ نوشته شده در ۲۴–۱۹۲۳) است. مثال‌های بعدی شامل «واریاسیون برای ارکستر» (اپوس ۳۱، ۱۹۲۶–۱۹۲۶)، سومین و چهارمین کوارتت‌های زهی (به ترتیب ۱۹۲۷ و ۱۹۳۶)، کنسرتوی ویولن (۱۹۳۶) و کنسرتو پیانو (۱۹۴۲) از این جمله‌اند. در سالهای بعد وی به‌طور متناوب به سبکی تونال‌آمیزتر بازگشت. مانند: «سمفونی مجلسی شماره ۲» (در سال ۱۹۰۶ آغاز شد اما در سال ۱۹۳۹ به پایان رسید) و «واریاسیون روی یک رسیتاتیف برای ارگ» (۱۹۴۱). کاناک‌ها
هنر کانال ا جسم س، رقص، موسیقی و تئاتر از دهه ۱۹۹۰ بش تل اش آژانس توسعه فرهنگ Kanak ADCK محبوب تر اشکاله ه‌هانری در فرهنگ کانک عبارتند از:گیاهان باستانی Lapita باستان به سال ۱۵۰۰ قبل از میلاد می‌رسند. عمدتاً صنایع دستی زنان، سفال به‌طور کلی تزئین شده با الگوهای هندسی و چهره‌های سبک انسانی است، هر چند که بین سفال شمالی و جنوبی Caledonian تفاوت وجود دارد. دستگیره‌های مختلف و لعاب‌ها دارای طرح‌های ساخته شده از شانه‌های دندان ساخته شده‌اند. سفالگری از رسوبات رس در جزایر ساخته شده‌است. نقاشی
تا سال ۲۰۱۸ اعتقاد بر این بود که قدیمی‌ترین نقاشی‌های شناخته شده حدود ۳۲۰۰۰ سال قدمت دارند، در Grotte Chauvet در فرانسه. آنها با استفاده از رنگ قرمز و رنگدانه‌های قرمز حکاکی و نقاشی شده‌اند و اسبها، کرگدن، شیرها، بوفالو، ماموت، طرح‌های انتزاعی و شکل‌های جزئی انسان را نشان می‌دهند. سپس نقاشی‌های غار در اندونزی در غار Lubang Jeriji Saléh پیدا شد که گمان می‌رود قدمت آن ۴۰ هزار سال باشد. با این حال، اولین شواهد مربوط به عمل نقاشی در دو پناهگاه سنگ در Arnhem Land، در شمال استرالیا کشف شده‌است. در پایین‌ترین لایه مواد در این سایتها، تکه‌های اکر استفاده شده وجود دارد که قدمت آنها ۶۰ هزار سال است. باستان شناسان همچنین قطعه ای از نقاشی سنگ را در یک پناهگاه سنگ آهک در منطقه کیمبرلی در شمال غربی استرالیا که قدمت آن ۴۰ هزار سال است، پیدا کرده‌اند. نمونه‌هایی از نقاشی غارها در سراسر جهان وجود دارد - در ایتالیا، فرانسه، اسپانیا، پرتغال، چین، استرالیا، مکزیک، و غیره. در فرهنگ‌های غربی، نقاشی رنگ روغن و نقاشی با آبرنگ دارای سبک و مضمون سنتی غنی و پیچیده‌است. در شرق، جوهر و جوهر رنگی از لحاظ تاریخی، با سنت‌های به همان اندازه غنی و پیچیده ، انتخاب رسانه را غالب می‌کردند. موسیقی سنتی ایرانی
از مهم‌ترین مُهرنگاره‌های خُنیا (:موسیقی) در جهان؛ باید از آنچه که در «تپه چغامیش» دزفول برجای مانده، یاد کرد که در سال‌های ۱۹۶۱–۱۹۶۶ میلادی، یافت شده‌است. این مهرنگاره ۳۴۰۰ ساله؛ سیمایی از بزم رامشگران را نشان می‌دهد. در این بزم باستانی، دسته‌ای خُنیاگر(:نوازنده) دیده می‌شوند که هر کدام، به نواختن‌سازی سرگرم هستند. چگونگی نواختن و نشستن این رامشگران، نشان می‌دهد که آنها، نخستین دسته خُنیاگران(:ارکستر) جهان هستند. در این گروه رامشگران، می‌بینیم که نوازنده‌ای «چنگ» و دیگری «شیپور» و آن دیگر «تنبک» می‌نوازد. چهارمین رامشگر در این میان، خواننده‌ای است که «آواز» می‌خواند. همچنین در این بزم کهن، آزاده‌ای را می‌بینیم که بر فرشی نشسته و از او پذیرایی می‌شود. ما همانند این خنیاگران را در ایلام و در سده ۲۷ پیش از میلاد و از زمان پادشاهی «پوزوز این شوشیناک» در شوش می‌شناسیم. از همین گاه، مُهر و نشانه‌هایی در دست است که نشان می‌دهند، خنیاگران بسیاری در ایران می‌زیستند. در این هنگام، نواختن چنگ بسیار گسترش داشته‌است و این ساز از ساخته‌های ایرانیان است. ما، نگاره‌ای را در دست داریم و می‌دانیم که در پادشاهی «شوکال ماه هو» و از سده ۱۷ پیش از میلاد در ایران، تار نواخته می‌شد. با یافتن یک کنده کاری در ایلام بازهم آگاهی داریم که خنیاگران ایرانی؛ دَف را همراه چنگ می‌نواختند. در این کنده کاری همچنین دیده می‌شود که از میان ۱۱ تن خنیاگر؛ ۸ تن چنگ، ۲ تن نی و یک تن دهل می‌نوازند. ۱۵ زن خواننده، در میان رامشگران دیده می‌شوند که در حال کف زدن هستند. باید افزود که از این نمونه‌ها در سراسر ایران بسیار دیده شده‌است. ما به یاری باستان‌شناسی از لرستان مانند ایلام آگاهی داریم که در این بخش از ایران هم از سده ۹ پیش از میلاد، تار نواخته می‌شده‌است. در بخش‌های دیگری از ایران و از سال ۵۵۹ پیش از میلاد، سفالهایی در تپه سیلک کاشان و مرودشت پیدا شده که سیمایی از پایکوبی و دست افشانی بر آن‌ها نگارگری شده‌است. گروه کر
در این میان سبک جدید کنسرتاتوی آوازی پدید آمد که در آن صداها و سازها با یکدیگر ترکیب می‌شدند. شاید بتوان سرچشمه آن را در موسیقی پُلی‌کرال مکتب ونیزی جستجو کرد. کلودیو مونته‌وردی (۱۶۴۳–۱۵۶۷) از کسانی بود که با موسیقی‌هایی که برای عبادات شامگاهی نوشت و همچنین کتاب هشتم مادریگال هایش که استعداد و ظرافت بالایی از سوی هر دو گروه خواننده‌ها و نوازندگان می‌طلبد، این سبک را به کمال رساند. شاگرد وی، هینریش شوتز (۱۶۷۲–۱۵۸۵)، (که پیشتر نزد جووانی گابریلی آموزش دیده بود) این سبک جدید را به آلمانی‌ها معرفی کرد. در کنار موسیقی جدید "seconda pratica"، نوشتن موتت‌های کنترپوانی به سبک "استایل آنتیکو" یا سبک قدیم تا قرن نوزدهم نیز ادامه یافت. من و بابی مک‌گی
راجر میلر از اهالی تگزاس بود، ایالتی که خاستگاه سبک آوتلو کانتری بود و «من و بابی مَک‌گی» هم بسیاری از ویژگی‌های موسیقایی آن سبک را داشت. او پیش از این ترانه به‌خاطر آهنگ «پادشاه جاده» شهرت پیدا کرده‌بود؛ اثری که در سال ۱۹۶۵ شمارهٔ ۱ ترانه‌های داغ کانتری و شمارهٔ ۴ بیلبورد هات ۱۰۰ شده بود. اجرای میلر از «من و بابی مَک‌گی» هم با موفقیت روبه‌رو شد و ترانه تا ردهٔ دوازهم جدول پرفروش‌ترین ترانه‌های کانتری صعود کرد. فناوری موسیقی
توسعهٔ سنتز مدرن توسط اختراع ترانزیستور مینیاتوری در سال ۱۹۴۷ تشدید شد. ترانزیستورهای سبک ساخته شده باعث ساخت سینت سایزرها بسیار قابل حمل و پیچیده شدند. نسل جدید سنتزها ظاهر شد، عمدتاً در آمریکا. طرح‌های سنتز رابرت مگو، مخترع آمریکایی در دهه ۱۹۶۰ پیشرفت قابل ملاحظه‌ای در زمینه‌های پیشین داشت. این امر تا حدودی منجر به فناوری‌های جدیدی شد که در دسترس بودند مانند نیمه هادی‌های تازه تولید شده. این ابزار جدید ارزان‌تر بود و در سراسر جهان عرضه شد. اینها توانستند طیف وسیعی از صداهای پیچیده تولید کنند. نسخه‌های بعدی اغلب شامل واحدهای ریتم اتوماتیک، به نام ماشین‌های درام می‌شوند. آن‌ها محبوبیت بیشتری نسبت به هر سنتز از گذشته داشتند. انتشار آلبوم وندی کارلوس Switched-On Bach در سال ۱۹۶۸، سنتز Moog را به توجه عموم رسانید. این آلبوم نشان داد که علاوه بر ایجاد صداهای عجیب و غریب، سنتز می‌تواند برای ساخت موسیقی زیبا استفاده شود. دیرکس بنتلی
هرچند آغاز فعالیت حرفه‌ای او را از سال ۲۰۰۳ می‌دانند ولی اولین آلبوم وی در سال ۲۰۰۱ منتشر شده‌است.وی برنده جوایز متعددی از آکادمی موسیقی کانتری و جوایز موسیقی CMT شده‌است که عبارتند از: زمانی مرا خیلی دوست داشت
«زمانی مرا خیلی دوست داشت» آهنگی در سبک کانتری با اجرای دیوید آلن کو است. این آهنگ در دسامبر ۱۹۸۴ بعنوان آهنگ اول آلبوم کو یعنی "Darlin', Darlin" منتشر شد. این آهنگ هم در فهرست آهنگ‌های کانتری برتر بیلبورد آمریکا و هم در "Canadian RPM Country Tracks" در رتبه ۱۱ قرار گرفت. ترانه‌سرایان این تک‌آهنگ، چارلز کیلن، کای فلمینگ و دنیس مورگان هستند. در اوایل دهه ۸۰، یک نسخه با صدای جانی کش ضبط شد ولی منتشر نشد تا اینکه در سال ۲۰۱۴ عرضه شد. در سال ۲۰۱۴، جان هیلکوت(کارگردان فیلمهایی مثل جاده و پیشنهاد) موزیک ویدئویی برای نسخه جانی کَش ساخت. خودکشی میان آهنگ‌سازان
از جمله مضامین متداول در خرده‌فرهنگ موسیقی کانتری یا روستایی می‌توان به طلاق، نوشیدن و مشروبات الکلی، به هم خوردن روابط افراد و شرایط زندگی مشکل‌دار اشاره کرد که می‌تواند خطر فکر کردن به خودکشی را در فرد شنونده تحت تأثیر قرار دهد. علاوه بر این، شنوندگان این سبک از موسیقی به دلیل تمایل بیشتر برای مالکیت اسلحه و اختلال در ازدواج، در معرض خطر بیشتری قرار دارند. ۶۱٫۸٪ صاحبان اسلحه خود را طرفدار موسیقی سبک کانتری معرفی می‌کنند. کلیسای کانتور
حیاط کلیسا دارای آجرفرش است و در محوطه آن سنگ قبرهایی به چشم می‌خورد. یکی از این قبرها که با سنگ سیاه مشخص شده متعلق به مهندسی روس به نام «نیکلای الکساندروویچ» است که در سن ۳۹ سالگی در سال ۱۲۸۵ شمسی فوت می‌کند. علاوه بر سنگ قبر فوق، سنگ دیگری نیز در محوطه کلیسا وجود دارد که متعلق به یک خلبان روس است که گفته می‌شود در جریان جنگ جهانی اول هواپیمای او در اطراف شهر سقوط کرده و جسد این خلبان هم در داخل محوطه کلیسا دفن شده‌است. آهنگری
آهنگری از قدیمی‌ترین هنرهای فلزکاری است و منشأ آن به زمان‌های بسیار دور بازمی‌گردد. در این فرایند نیروهای بزرگی به کار گرفته می‌شود و لوازم کار اغلب بسیار سنگین هستند. در دوران گذشته فلز مورد نظرشان را تا حد لازم گداخته می‌کردند و بعد با یک انبر آن را بر روی سندان نگه می‌داشتند و چکش‌کاری می‌کردند تا شکل مورد نظر را پیدا کند. گاهی فلز گداخته را با چکش کاری در داخل یک قالب شکل می‌دادند و فلز گداخته شکل قالب را به خود می‌گرفت. طاق
قدمت طاق به دو هزار سال پیش از میلاد و به منطقه میان‌رودان بازمی‌گردد. با این حال مدت زمان طولانی ای گذشت تا در معماری سبک پارتی و سبک‌های دوره اسلامی در ایران و معماری روم باستان و معماری گوتیک در سده‌های میانه (قرون وسطی) این سبک پوشش سقف به اوج شکوه و رونق خود برسد. این سبک که با نام شیوه «طاق و چفد» پشت به شیوه کهن و نخستین معماری، شیوه نعل و پایه دارد؛ چرخشگاهی بزرگ در تاریخ معماری جهان است. شیوه «نعل و پایه» از دوران پیش از تاریخ به مدت هزاران سال یگانه شیوه پوشش آسمانه بوده که سازه استون‌هنج یکی از نمونه‌های آن است. پیدایش شیوه «طاق و چفد» در واقع پاسخ نوآورانه به محدودیت هاییست که شیوه کهن «نعل و پایه» به آن‌ها دچار بود و در روند شتابان رو به گسترش شهرنشینی این محدودیت رفته رفته تنگناهایی را پیش پا می‌گذاشت. کاربرد تیرهای چوبی و کارگذاری آن‌ها بر روی دیوارها یا ستون‌های ساده گلی یا چوبی هرچند در ساخت سازه‌های روستایی آسانترین روش به نظر می‌رسد، اما آنگاه که هدف ساختن یک سازه بزرگ، تودرتو، و رفت و آمددار شهری باشد، شکوه اشرافیتش به کنار، کاربرد پالارهای (نعل یا تیرحمال) کوه‌پیکر سنگی و سپس فَرَسب‌های یک‌دست و متناسب بر روی آن‌ها بغرنج بزرگی را پیش پای رازیگر می‌نهد، گذشته ازینکه در همه جا نیز امکان دسترسی به تیرهای مناسب چوبی برای جایگزینی با پالارهای سنگی که تراش و جابجایی اشان خود بزرگترین مانع بود فراهم نبوده‌است؛ جدای ازینکه فرسب‌ها نیز خود نیاز به تنه‌های بلند و هم اندازه به تعداد زیاد برای هر سازه داشتند که نگه‌داری اشان در برابر «موریانه» خود بغرنجی دیگر بود. پیدایش نوآوری «طاق و چفد» دو امکان را با خود به ارمغان آورد: آ) پوشاندن دهانه‌های هرچه فراخ تر آن هم در دوردست‌ترین مکان‌ها، چه طاق به این روش با قالب‌های کوچک سنگ یا آجر ساخته می‌شود که جابجایی و کاربرد بسیار آسانتری تا تیرهای کوه‌پیکر سنگی یا کمیاب تر چوبی داشتند و با ساختار چفدی خود امکان پوشش دهانه‌هایی که نیاز به بزرگترین و سنگینترین نعل‌ها و فرسب‌ها داشت را به ساده‌ترین روش فراهم می‌آوردند و دیگر آنکه ب) زمینه را برای بالیدن و گسترش هرچه شتابان تر شهریگری و شهرنشینی بیش از پیش آماده کرد که نمونه‌های نخستین آن در تمدن‌های میان‌رودان و بخصوص تمدن ایلام هنوز به جای مانده‌است. اگرچه شناخته شده‌ترین سازه کهن ایران که «تخت جمشید» است با شیوه نعل-پایه برکشیده با این حال طاق و گُنبد که خود نوعی طاق است از سالیان بسیار دور در معماری ایرانی کاربرد داشته‌است؛ کهن‌ترین آن پرستشگاه چُغازنبیل است که به ۱۳۵۰ پیش از میلاد بازمی‌گردد. همچنین به تپه نوشیجان (دوران ماد)، سد درودزن (دوران هخامنشی) می‌توان برای نمونه‌هایی دیگر اشاره داشت. به‌طور کلی شیوه «طاق و چفد» در ایران با روی کار آمدن شیوه پارتی در معماری ایرانی رواج یافت و پس از آن در شیوه‌های پسایند اسلامی روند چشمگیر خود به سوی رشد و کمال را ادامه داد. طاق در دوران پیش از اسلام در ایران بیشتر به صورت مازه‌دار پیاده می‌شده که سازه برجسته آن طاق کسری و کاخ اردشیر (دوران ساسانی) است، هرچند موارد تیزه‌دار یا جناغی هم جسته گریخته به کار برده می‌شده‌است. دوره اوج کاربری طاق جناغی به دوران پس از اسلام بازمی‌گردد که از این میان طاق با چفد پنج اوهِفت آوازه و رواج فراگیری گرفت. طاق در معماری سنتی ایرانی همواره یکی از پاربُن‌های سازه بوده؛ که از نظر گستردگی در سازه‌های گوناگون از کاخ گرفته تا ارگ و دژ و خانه و بازار و کاروانسرا و گرمابه و پل و بند کاربرد داشته‌است. ۱۰٬۰۰۰ ساعت
«۱۰٬۰۰۰ ساعت» در رتبه چهارم ۱۰۰ آهنگ داغ "بیلبورد" ایالات متحده آمریکا ظاهر شد که اولین ترانه کانتری است که از سال ۲۰۱۲ در میان ده ترانه برتر ظاهر می‌شود. این همچنین اولین از ده ترانه محبوب برتر جدول دن + شی در ایالات متحده و شانزدهمین ترانه بیبر است. در جدول کانتری ایرپلی، این هفتمین رتبه یک و اولین رتبه یک بیبر است. در اولین هفته ردیابی کامل خود، ۳۳٫۳ میلیون استریم داشت و با شماره ۳ به بالاترین نمودار ترانه غیر تعطیلات کشور در تاریخ جدول پخش استریم تبدیل شد. همچنین در هفته اول ۵۳۰۰۰ بار فروش داشته‌است و ترانه رتبه یک در فهرست ترانه‌های هات کانتری بود. در هفته دوم ۱۷۰۰۰ نسخه دیگر فروخت. این به مدت ۲۱ هفته در جدول آهنگ‌های هات کانتری رتبه یک بود، چهارمین دوره طولانی سلطنت در تاریخ نمودار. در ۱۰ دسامبر ۲۰۱۹ توسط انجمن صنعت ضبط موسیقی ایالات متحده آمریکا گواهی‌نامه طلا و در ۱۶ ژانویه ۲۰۲۰ یک گواهی پلاتین برای فروش یک میلیون واحد دریافت کرد. ترانه تا مارس ۲۰۲۰ در ایالات متحده ۲۵۶٬۰۰۰ نسخه فروخته‌است. موسیقی قبرس
شخصیت اصلی موسیقی آن دوران قبرس هیرونیموس کانتور، دانشجوی قبرسی جوزفو زارلینو بود، که در حدود ۱۵۵۰–۱۵۶۰ به شکوفایی رسید و در کنار دیگران، سازوکار موسیقایی را که سروده‌های بیزانسی سده میانه را از طریق کانتوس بازاجرا می‌کرد، پیشنهاد داد. موسیقی کودکان
زولتان کدای آهنگ‌ساز و آموزگار مجارستانی بود. گرچه شیوه «کدای» از نام او گرفته شده‌است، اما این روش به وسیلهٔ خودش ایجاد نشده‌است بلکه فلسفه‌های وی در آموزش برای این شیوه بکار گرفته شده‌است. کُدای بدین خاطر به آموزش موسیقی کودکان علاقه‌مند شد، که در سال ۱۹۵۲، وقتی کیفیت خواندن آوازهای دانش‌آموزان را در مدرسه شنید احساس کرد باید کاری انجام دهد که باعث پیشرفت سیستم آموزش موسیقی در کشورش گردد. او مقالاتی در جهت بالا بردن آگاهی مردم نسبت به این موضوع نوشت و در نوشته‌هایش از کیفیت ضعیف آموزش موسیقی در مدارس به ویژه در مقاطع متوسط انتقاد کرد. در سال ۱۹۳۵، به همراه یکی از همکارانش به نام «ژِنو آدام»، پروژه‌ای را آغاز کرد که به بازبینی تدریس موسیقی در مدارس ابتدایی و راهنمایی می‌پرداخت. وی با ابداع برنامه‌ها و روش‌های جدید تدریس که شامل قطعات موسیقی جدید برای کودکان می‌شد آن پروژه را هدایت کرد که در قالب چندین کتاب منتشر شد. تلاش‌های کُدای در سال ۱۹۴۵، هنگامی که دولت جدید مجارستان شروع به اجرای نظریات او در مدارس کرد، به بار نشست. اولین مدرسه ابتدایی موسیقی در سال ۱۹۵۰ افتتاح شد. پس از آن حدود ۱۰۰ مدرسه موسیقی ظرف یک دهه آغاز به کار کردند. پس از ۱۵ سال حدود ۵۰ درصد مدارس مجارستان، مدرسه‌های موسیقی بودند. در حال حاضر شیوه کدای به عنوان یکی از روش‌های پایه آموزش موسیقی به کودکان در سراسر دنیا مطرح می‌باشد. آلبوم‌های برتر کانتری
آلبوم‌های برتر کانتری یک جدول فروش موسیقی است که هر هفته توسط مجله "بیلبورد" در ایالات متحده آمریکا منتشر می‌شود. جدول ۵۰ موقعیت محبوب‌ترین آلبوم‌های موسیقی کانتری در کشور را نشان می‌دهد که هر هفته توسط نیلسن میوزیک براساس فروش فیزیکی همراه با فروش دیجیتال و پخش استریم محاسبه می‌شود. این جدول اولین بار در شماره "بیلبورد" مورخ ۱۱ ژانویه ۱۹۶۴ زمانی که یکی از آلبوم‌های جانی کش به رتبه یک رسید، تحت عنوان آلبوم‌های برتر کانتری منتشر شد. انگلستان در قرون وسطی
موسیقی و آواز نیز در انگلستان دوران قرون وسطی از اهمیت بسزایی برخوردار بوده‌است که استفادهٔ آن در مراسم مذهبی، مناسبت‌های دادگاهی و هم‌سرایی با اجرای تئاتر از آن زمره است. تکنیک‌های آوازخوانی که از آن با عنوان گیمل یاد می‌گردد از قرن ۱۳ میلادی در انگلستان متداول شد که با سازهایی همچون گیتار، چنگ، فلوتک و ارگ بادی به اجرا گذاشته می‌شد. هنری چهارم در انگلستان از طیف وسیعی از موسیقی حمایت مالی به عمل آورد و این در حالی بود که فرزندش، هنری پنجم، تأثیرات بسیاری را از فرانسهٔ اشغالی به ارمغان آورد. کارولز یا موسیقی فستیوالی و جشنواره‌ای، در سده ۱۵ میلادی به بخش مهمی از موسیقی مبدل گشت. این فرم در حقیقت، گونه‌ای از آهنگ‌های آوازینی بودند که نوعی خودداری قابل‌توجه از رقص داشتند که شکل و شمایل رقص را در سده ۱۵ به سمت سبک‌های مذهبی تندرو سوق داد. تصنیف‌ها نیز از اواخر سده ۱۴ به بعد رواج چشمگیری داشت که از میان آنها تصنیف چی‌وی چیس و برخی دیگر که به رابین‌هود اشاره داشتند مشهورتر هستند. نمایش کرامات برای ارتباط نزدیک‌تر و بیشتر با کتاب مقدس در مناطق مختلف به اجرا درآمد. در اواخر سده ۱۴ میلادی، این آثار دستخوش آمیزه‌ای از رموز پر فراز و نشیب بصری گشتند که هر سال و در طی چند روز به اجرا گذاشته می‌شدند و در چرخه‌های مختلف این مراسم به نمایش گذاشته می‌شدند. امروزه نیز تعداد انگشت‌شماری از اینگونه مراسم تا همین سده ۲۱ پابرجا مانده‌اند. انجمن‌ها و گروه‌های مختلف صنفی برای به اجرا گذاشتن بهترین نمایش‌نامه‌ها در هر شهر به رقابت پرداختند که مضمون بیشتر این اجراها غالباً تشریح هویت اجتماعی و مدنی بود. موسیقی لری
دومین ویژگی در حفظ سنت کهن تعداد سیم‌ها در این ساز است. از دوران باستان تا عهد قاجار کمانچه دارای سه سیم بود، اما پس از ورود ویولن به ایران کمانچه نوازان به تقلید سیم چهارمی بر کمانچه افزودند. کمانچه موسیقی سنتی امروزه دارای چهار سیم می‌باشد. شایان ذکر است که در موسیقی کردی از این کمانچه استفاده نمی‌شود و با وجود وجوه اشتراک میان این دو موسیقی کمانچه پشت باز فقط به عنوان ساز انحصاری مردم لر مطرح است. بیل کانتی
بیل کانتی (؛ زادهٔ ) یک آهنگساز و رهبر موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است که از سال ۱۹۶۹ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. ترانهٔ تم فیلم راکی با عنوان «می‌خوام الآن پرواز کنم» اثر اوست. مامان گفت (ترانه متالیکا)
این ترانه در بین ترانه‌های عمدتاً متال متالیکا خودنمایی می‌کند. ژانر آن نوعی-ترکیب سبک از موسیقی کانتری، بلوز و هارد راک است. «مامان گفت» با گیتار آکوستیک آغاز می‌شود و در طول اجرا کر به آهنگی با طعم موسیقی کانتری وکال تبدیل می‌شود. در اواخر آهنگ به آکورد پاور کورد در گیتار الکتریک ختم می‌شود. تاریخ موسیقی ایران
"عصر اساطیری" به دوران پیش از تاریخ برمی‌گردد. به علت قدمت زیاد، داده‌های کمی از این دوران موجود است. از نظر باستان‌شناسی، مُهر یا نشانِ چُغامیش جزء معدود آثاری است که مربوط به این دوران است. در مورد این دوران می‌توان به شاهنامهٔ فردوسی نیز رجوع کرد که در آن از ساخت ساز و علاقهٔ شخصیت‌های باستانی و اساطیری نسبت به سازهایی چون سُرنا صحبت شده‌است. تقاطعِ شعر فردوسی و نظر ابن خردادبه نیز قابل ذکر است که یکی نای سفید را به منوچهر و افراسیاب نسبت داده و دیگری نای سفید را ساختهٔ کردها و در عوض نای سیاه را از ایرانیان می‌داند. این دوره که از هشت قرن قبل از میلاد تا قبل است شواهد بسیاری از جمله سنگ‌ها و سطوح حکاکی شده کتاب‌ها و دست نوشته‌ها را با خود به همراه دارد. مهم‌ترین اثر یافت شده در مورد موسیقی این دوره مهر چغامیش می‌باشد که متعلق به ۳۵۰۰ سال قبل از میلاد است. برای بررسی این دوره باید اثر تمدن‌هایی چون بابل و آشور و ایلام را - که متأسفانه چیز زیادی از آن‌ها باقی نمانده - مورد بررسی قرار داد. اما شواهد اندک پیدا شده نیز خود صحت وجود موسیقی را در این دوره تصدیق می‌کند. به طوری که ساخت سازهای سنتور و تنبور را به این دوره نسبت داده‌اند. کانن در ر
آن هشت آکورد در جدول زیر آمده‌اند: از آنجا که کانن کمتر از ۱۰۰ سال هست که معروف و بازیابی شده، این قطعه بیشتر تأثیر خود را روی موسیقی‌های عامه پسند و پاپ گذاشته‌است. در سال ۲۰۰۲ تهیه‌کننده موسیقی، پیت واترمن کانن را «تقریباً پدرخواندهٔ موسیقی پاپ» نامید. وی علت آن را استفادهٔ زیادی که در ۳۰ سال گذشته از آن استفاده شده بیان کرد. وی همچنین گفت که تک آهنگِ کایلی مینوگ به اسم من باید خوش شانس باشم که پیتر واترمن آنرا تهیه کرده، بر اساس قطعه کانن ساخته شده‌است. از دیگر قطعه‌هایی که به‌طور صریح یا ضمنی از کانن الهام پذیرفته شده‌اند یا بر اساس آن آهنگسازی شده‌اند می‌توان به برو به غرب از پت شاپ بویز اشاره کرد. استان لرستان
موسیقی لرستان از تنوع و پیشینه‌ای کهن برخوردار است که به دو بخش کلی، موسیقی‌های آوازی (کلامی) و موسیقی‌های‌سازی تقسیم می‌شود. هم‌اکنون موسیقی لری در قالب ترانه به هفت بخش تقسیم می‌شود. بر اساس کاوش‌های باستان‌شناسی در مناطق لرنشین، تصویری از رقص و پایکوبی بر قطعه‌ای سفالی به دست آمده که قدمت موسیقی در این منطقه را به هزاره چهارم پیش از میلاد مسیح رقم می‌زند. همچنین از آثار و شواهد به دست آمده در این مناطق تصاویری از آلات موسیقی دوران مانند شیپور و تنبور بر روی ظروف نقره وجود دارد که حاکی از رواج موسیقی نزد این قوم در عهد ساسانی است. امروزه نیز برخی از نغمه‌های باستانی در قالب مقامهای موسیقی قومی باقی مانده‌است. موسیقی و ترانه‌های مردم لر معمولاً در میزانهای مرسوم۴/۲، ۸/۶، ۸/۷ اجرا می‌شوند. همان‌طور که مشاهده می‌شود این وزنها در موسیقی مردم کرد نیز وجود دارند. اما نکته قابل ملاحظه در این میان نحوه اجرای تاکیدها در هر قوم است که باعث تفاوت و ایجاد ویژگی برای هر قوم می‌گردد. قنات
از میان نمونه سفال‌ها و یافته‌های سال یابی شده، قدیم‌ترین نمونه به تاریخ ۲۵۰+-۲۲۶۵ و متاخرترین آن‌ها به تاریخ ۴۵+-۷۵۵ سال قبل تعیین قدمت شده‌اند. از این رو می‌توان ادعا کرد که رشته قنات قصبه گناباد بر اساس یافته‌های باستان‌شناسی حداقل ۲۵۰۰ سال قدمت دارد. از طرفی با توجه به شرایط اقلیمی منطقه و دانسته‌ها، تنها منبع تأمین آب مورد نیاز زیست گاه‌های باستانی واقع در دشت شمالی گناباد نیز، استحصال آب‌های زیرزمینی از طریق فناوری قنات بوده‌است، بنابراین ما شاهد کهن‌ترین تمدن کاریزی در سطح جهان هستیم. در این میان شهرستان نیشابور نیز دارای قنات‌هایی با قدمت زیادی بوده که متأسفانه به علت حفر چاه‌های عمیق تعداد زیادی از این قنات‌ها خشک شده و قابلیت استفاده ندارند. یکی از قنات‌های فعال شهرستان که در بخش میان جلگه در روستای شاه بخش (نزدیک به کدکن) قرار دارد به دلیل عمق زیاد واب فراوان هنوز مورد استفاده کشاورزان قراردارد؛ و سرچشمه این قنات از کوهای گلبو (سفلی) می‌باشد. هنر اقیانوسیه
هنر صخره ای بومیان استرالیا طولانی‌ترین سنت هنری مداوم در جهان است. این مکان‌ها که در سرزمین آرنهم، استرالیا یافت می‌شوند، به سه دوره تقسیم می‌شوند: پیش از دهانه رودخانه (حدود ۴۰۰۰۰ تا ۶۰۰۰ قبل از میلاد)، دهانه رودخانه (حدود ۶۰۰۰ قبل از میلاد تا ۵۰۰ پس از میلاد)، و آب شیرین (حدود ۵۰۰ پس از میلاد تا کنون). تاریخ‌گذاری آنها بر اساس سبک‌ها و محتوای هنر انجام شده‌است. پیش از دهانه رودخانه، قدیمی‌ترین، با تصاویری در رنگدانه اخرایی قرمز مشخص می‌شود. با این حال، در حدود ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد، تصاویر به‌طور فزاینده‌ای پیچیده‌تر ظاهر می‌شوند که نشان‌دهنده آغاز دوره دهانه رودخانه است. این نقاشی‌های سنگی چندین کارکرد داشتند. برخی برای «جادو» استفاده می‌شدند، برخی دیگر با آرزوی افزایش جمعیت حیوانات برای شکار، و برخی نیز صرفاً برای سرگرمی نگاشته می‌شدند. هنر کانکریت
هنر کانکریت یک حرکت هنری بود که تأکید زیادی بر انتزاع هندسی داشت. این اصطلاح اولین بار توسط تئو ون دوسبورگ فرموله شد و سپس در سال ۱۹۳۰ برای تعریف تفاوت بین دیدگاه هنری او و سایر هنرمندان انتزاعی آن زمان، توسط خودش مورد استفاده قرار گرفت. پس از مرگ وی در سال ۱۹۳۱، این اصطلاح توسط ماکس بیل بازتعریف شد و مورد محبوبیت قرار گرفت. بیل اولین نمایشگاه بین‌المللی را در سال ۱۹۴۴ ترتیب داده و به ارتقا این سبک در آمریکای لاتین کمک کرده بود. این اصطلاح پس از جنگ جهانی دوم به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفت و از طریق تعدادی از نمایشگاه‌های بین‌المللی و جنبش‌های هنری ترویج شد. موسیقی اولیه
تفسیرها دربارهٔ دامنهٔ تاریخی «موسیقی اولیه» متفاوت است. «آکادمی موسیقی باستان» که در سال ۱۷۲۶ شکل گرفت، موسیقی باستان را به‌عنوان آثاری که توسط آهنگسازانی نوشته شده‌است که تا قبل از پایان قرن شانزدهم زندگی می‌کردند، تعریف کرد. یوهانس برامس و معاصرانش این‌طور درک می‌کردند که موسیقی اولیه می‌تواند از دورۀ اوج رنسانس تا باروک متغیر باشد، این در حالی است که برخی از محققان معتقدند که موسیقی اولیه باید موسیقی یونان باستان یا موسیقی روم باستان را قبل از سال ۵۰۰ میلادی شامل شود (دوره‌ای با اصطلاح «موسیقی باستان» که عموماً نامشخص است). منتقد موسیقی «مایکل کندی»، دوره باروک را نادیده می‌گیرد و موسیقی اولیه را به‌عنوان «آثار موسیقی از ابتدای زمان تا دوره رنسانس» تعریف می‌کند. «توماس فارست کلی»، موسیقی‌شناس، معتقد است که ذاتِ موسیقی اولیه به فراموشی سپرده شده‌است و این اصطلاح با کشفِ مجدد آثار قدیمی احیا شده و به هم پیوسته‌است. به گفته «مرکز ملی موسیقی اولیه» در انگلستان، اصطلاحِ «موسیقی اولیه» به دورانی از موسیقی اروپایی اشاره دارد که بین سالهای ۱۲۵۰ تا ۱۷۵۰ نوشته شده‌است (قرون وسطی، رنسانس و باروک) و یک رویکرد تاریخی با آگاهی از اجرای آن موسیقی است. سعاد ماسی
علاقهٔ مفرط به سبک‌های کانتری و روتز از سنین پایین باعث تاثیرپذیری عمیق سعاد ماسی از موسیقی آمریکایی شد. اولین بار در ۱۷ سالگی به عنوان عضو یک گروه فلامنکو پا به صحنه گذاشت و کنسرت اجرا کرد. در کنار فعالیت هنری در دانشگاه الجزیره هم مشغول تحصیل در رشته شهرسازی شد و بعد از پایان تحصیلش در یک دفتر مهندسی معماری شروع به کار کرد. چارلی ریچ
چارلی ریچ (؛ – ) موسیقی‌دان، خواننده و ترانه‌سرای سبک کانتری اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۸ تا ۱۹۹۵ میلادی فعالیت می‌کرد و در موسیقی‌اش از طیف وسیعی از سبک‌ها مانند بلوز، راکابیلی، جاز، سول و گاسپل بهره می‌گرفت. تنبور
تنبور کهن‌ترین ساز زهی زخمه‌ای است، به این معنا که اولین سازی می‌باشد که دسته‌ای بلند به همراه کاسه و وتر داشته‌است. در کتب و رسالات زیادی در این مورد سخن گفته‌اند. کتاب دیکشنری گراو که در زمینه‌سازشناسی می‌باشد، قدمت این ساز را پنج الی شش هزار سال دانسته و مجسمه‌های سنگی در موزه‌ها و آثار باستانی به جای مانده در شوش و تپه‌های بنی یونس در حوالی شهر موصل قدمت این ساز را ۱۵۰۰ الی ۲۰۰۰ سال قبل از میلاد نشان می‌دهد. در کارنامه اردشیر بابکان یکی از متون‌های پهلوی آمده که روزی اردشیر در ستورگاه نشسته بود و تنبور می‌زد و می‌سرود. در روایت‌های افسانه‌ای آمده که رستم در خوان چهارم تنبور می‌نواخته و مقام ته رز را به وی و مقام باریه را به باربد موسیقیدان دربار ساسانیان نسبت می‌دهند. فارابی که در موسیقی الکبیر به‌طور گسترده در مورد تنبور و انواع آن و فواصل و کوک‌های آن توضیحات مفصل داده‌اند. ابن سینا، عبدالقادر مراغی و صفی الدین ارموی نیز از این جمله‌اند. در آثار شاعران بزرگ فارسی‌زبان از جمله شیخ جنید بغدادی، فردوسی، مولوی، منوچهری دامغانی، نظامی گنجوی، موسوی، حافظ، وحید قزوینی، بیدل دهلوی و وفا کرمانشاهی به کرات از تنبور سخن به میان آمده‌است. این قطعه شعری از مولوی است که در آن نام تنبور ذکر شده‌است: رنگ (موسیقی ایرانی)
به عقیدهٔ موسیقی‌شناسان، رنگ احتمالاً یکی از قدیمی‌ترین فرم‌های موسیقی ایرانی است. با این حال، فرم رنگ به شکلی که امروز می‌شناسیم احتمالاً در دورهٔ معاصر اختراع شده‌است و مخترع آن احتمالاً درویش‌خان بوده‌است. در ردیف هر دستگاه، از چند رنگ اسم برده می‌شود و رنگ شهرآشوب در تمام دستگاه‌ها نام برده می‌شود. برخی رنگ‌های دیگر (نظیر حربی، لزگی و نستاری) نیز در ردیف بیش از یک دستگاه ذکر شده‌اند، اما برخی دیگر نظیر ضرب اصول فقط در یک دستگاه آمده‌اند. از نظر ساختاری، این رنگ‌ها درجات مختلفی از انسجام را دارند؛ در برخی، فرازها کاملاً مشخص هستند و در برخی دیگر نه. اگرچه، کاربرد اصلی رنگ در رقص بوده‌است، اما رنگ‌هایی که در ردیف فعلی رایجند، گاهی ضرب‌آهنگ کندتری دارند و حتی برخی‌شان در مراسم عزاداری هم به کار گرفته می‌شوند. موسیقی سول
اغلب از ری چارلز به خاطر ساخت یک مجموعه ترانه که اولین آن‌ها «I Got a Woman» (۱۹۵۴) بود، به‌عنوان پدیدآورندهٔ موسیقی سول یاد می‌شود. چارلز خود به این واقعیت اذعان داشت که از لحاظ سبک آواز تحت تأثیر جسی ویتاکر خوانندهٔ گروه گاسپل Pilgrim Travelers بوده‌است. از دیدگاهی دیگر ۱ دهه طول کشید تا سول، شکل یک سبک مستقل را پیدا کند و ترانه‌های اولیهٔ سالومون برک که در دههٔ ۱۹۶۰ برای آتلانتیک رکوردز ضبط کرد اولین آثار واقعی موسیقی سول هستند. ترانه‌های «Cry to Me»، «Just Out of Reach» و «Down in the Valley» از ساخته‌های دههٔ ۶۰ سالومون برک هستند که به‌عنوان آثار کلاسیک سبک سول شناخته می‌شوند. راکابیلی
راکابیلی یا راکِبیلی () از قدیمی‌ترین سبک‌های موسیقی راک اند رول است که ریشه‌اش به اوایل دهه ۱۹۵۰ در ایالات متحده (به‌ویژه ایالت‌های جنوبی آمریکا) بازمی‌گردد. به‌لحاظ سبکی حاصل آمیزش سنت موسیقایی غرب آمریکا از جمله موسیقی کانتری با سبک ریتم و بلوز است در مسیری که نهایتاً به راک اند رولِ کلاسیک ختم می‌شود. برخی نیز این سبک را آمیزه‌ای از بلوگرس و راک اند رول دانسته‌اند. واژهٔ «راکابیلی» خود ترکیبی از واژه‌های راک (از راک اند رول) و هیلبیلی است که این دومی نامی بود که به موسیقی کانتری در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ میلادی اطلاق می‌شد. فوگ
اصطلاح فوگ به موسیقی قرون وسطی برمی‌گردد. فوگ ابتدا به نوعی کنترپوان تقلیدی از جمله کانن‌ها که امروزه به‌عنوان فرمی جدا شناخته می‌شود، نامیده می‌شد. از فوگ به‌عنوان یک اصطلاح در موسیقی برای اولین بار در سال ۱۳۳۰م، استفاده شد. زمانی که یک تئوریسین موسیقی به نام ژاکوب لیژ، یک اثر خود را به‌نام «موسیقی آینه‌ای» نوشت. فوگ از روش تقلید ظهور کرد، هنگامی که تکرار موسیقی از نت متفاوت دیگری شروع می‌شود. قبل از قرن شانزدهم، فوگ در اصل یک سبک بود، تا این تاریخ آثاری با تکنیک‌هایی شبیه فوگ‌نویسی در قطعات سازی و آوازی و فرم‌هایی چون فانتزیا، کاپریس، کانزونا و ریچرکار یافت می‌شود که تا قرن هجدهم، فوگ با ترکیبی از این فرم‌های متضاد تکامل یافت. جان آلن کامرون
جان آلن کامرون، (۱۶ دسامبر 1938 – ۲۲نوامبر ۲۰۰۶)پدر خوانده موسیقی سلتیک سنتی کانادای بود. وی به دلیل اجرای موسیقی سنتی بر روی گیتار دوازده تار خود مشهور بود، اولین آلبوم خود را در سال ۱۹۶۹ منتشر کرد. او در طول زندگی خود ۱۰ آلبوم منتشر کرد و در تلویزیون ملی پخش شد. جایزه یک عمر موفقیت و دستاورد او جایزه موسیقی East Coast و نشان کانادا بود که در سال ۲۰۰۳ به وی اعطا شد. موسیقی اکسپرسیونیستی
شروع این جنبش در موسیقی از سال ۱۹۰۷ میلادی آغاز شد. زمانی که شونبرگ با نقاش اتریشی واسیلی کاندینسکی آشنا شد. وی بنیانگذار مکتب اکسپرسیونیسم بود و نظرش در بارهٔ نقاشی اکسپرسیونیست این بود که به جای ظاهرِ حال، باطن و درون را چنانچه که هست باید نمایش داد. او عقیده داشت که زشتی وجود ندارد و همه چیز زیباست و این چشمِ بصیرت است که باید آن را تشخیص دهد. شونبرگ پس از آشنایی با وی به نقاشی پرداخت و چند تصویر زشت و بدشکل نیز کشید.