تاریخ یهودیان در ترکیه به کدام سالها برمی گردد؟
تاریخ یهودیان در ترکیه
یهودیان در منطقه‌ای که امروزه ترکیه نامیده می‌شود از حدود ۲٬۴۰۰ سال پیش ساکن هستند. از زمان سدۀ پنجم پیش از میلاد در منطقهٔ آسیای میانه جمعیت‌های یهودی وجود داشته‌است. پس از اخراج یهودیان از اسپانیا و پرتغال در سال ۱۴۹۲ میلادی، امپراتوری عثمانی بیشتر این یهودیان را جذب کرده و دارای جمعیت یهودی زیادی شد. با اینکه پس از بنیانگذاری کشور اسرائیل بسیاری از یهودیان از ترکیه مهاجرت کردند، این منطقه هنوز هم دارای جمعیت یهودی قابل توجهی است.
تاریخ یهودیان در اقیانوسیه
تاریخ یهودیان در اقیانوسیه با کاوشگران و شکارچی‌های نهنگ‌های آغاز می‌شود. مهاجران یهودی و سایر مهاجران از سده هجدهم وارد اقیانوسیه شدند. آنها در استرالیا و نیوزیلند و سپس در جزایر کوچکتر اقیانوسیه اقامت گزیدند. سفاردی‌ها
سِفاردی (، به عِبریِ مُدرن: سِفارادی) به یهودیانی گفته می‌شود که نسل آن‌ها به جامعه یهودی بومی شبه‌جزیره ایبری در ابتدای هزاره دوم میلادی می‌رسد. آنها با تفتیش عقاید اسپانیایی از این منطقه تبعید شدند. خود واژهٔ سفاراد در زبان عبری امروزی معنای اسپانیا را می‌دهد، اگرچه در تورات نام مکانی‌است مجهول. بسیاری از یهودیان سفارادی اواخر قرن پانزدهم میلادی در پرتغال کشته شدند یا به اجبار مذهب‌شان را به مسیحیت تغییر دادند یا مجبور به ترک کشور شدند. بعضی از آن‌ها که به دیگر بخش‌های اروپا یا آمریکا مهاجرت کردند در جوامع جدیدشان همچنان به گونه‌ای از زبان پرتغالی صحبت می‌کردند. جامعه یهودیان پرتغال که زمانی به ده‌ها هزار نفر بالغ می‌شد به ۱۰۰۰ نفر کاهش یافته‌است که بیشتر آن‌ها یهودیان موسوم به اشکنازی با ریشه‌های اروپای شرقی هستند. پیش از به راه افتادن دادگاه‌های تفتیش عقاید کلیسا (در قرن پانزدهم میلادی، در سال ۱۴۷۸ میلادی، دادگاه تفتیش عقاید در اسپانیا تأسیس شد) حدود ۳۰۰ هزار یهودی در اسپانیا زندگی می‌کردند و جامعه یهودیان این کشور یکی از بزرگ‌ترین جوامع یهودی در سراسر جهان بود. امروزه شمار یهودیان اسپانیا بین ۴۰ تا ۵۰ هزار نفر است. فردیناند دوم، پادشاه آراگون و ایزابلای اول، ملکه کاستیا می‌خواستند اسپانیا تماماً کاتولیک باشد. در سال ۱۴۹۲ میلادی به موجب «فرمان اخراج» (فرمان الحمرا) به یهودیان دستور داده شد که یا به آیین کاتولیک روی بیاورند یا اسپانیا را ترک کنند. به مسلمانانی که کاتولیک شده بودند، موریسکو گفته می‌شد. آن‌ها در سال ۱۶۰۹ میلادی از اسپانیا اخراج شدند. برآورد می‌شود که یک‌سوم یهودیان اسپانیا برای فرار از دادگاه‌های تفتیش عقاید به آیین کاتولیک گرویده باشند. به این یهودیان سابق «کنورسوس» (تغییر دین داده‌ها) گفته می‌شد. در قرن پانزدهم میلادی، در مجموع حدود ۱۰۰ هزار یهودی از اسپانیا گریختند. برخی از آن‌ها به شمال آفریقا رفتند، اما بیشترشان در قدرت اقتصادی بزرگ آن دوران، یعنی امپراتوری عثمانی، مستقر شدند. امپراتوری عثمانی در آن زمان از مجارستان تا ترکیه را در برمی‌گرفت و همچنان در حال گسترش بود. حدود ۹۰ درصد یهودیان ساکن ترکیه امروزی نوادگان یهودیان سفارادی هستند. تاریخ یهود
تاریخ یهود یا تاریخ مردم یهودی یا یهودیان به دین، فرهنگ و ارتباط یهودیان با دیگر مردم (غیر یهودیان)، در طول تاریخ می‌پردازد. یهودیت به عنوان دین، اولین بار توسط یونانیان در دوره عصر هلنیستی مطرح شد. جمعیت‌شناسی ترکیه
اگرچه مطالعات ژنتیکی بیشمار نشان داده‌اند که جمعیت امروزی ترکیه در درجه اول از گروه‌های تاریخی آناتولی هستند، نخستین مردم ترک "زبان پس از قرن ششم پیش از میلاد" در منطقه ای که از آسیای میانه تا سیبری امتداد داشت زندگی می‌کردند منابع چینی قرن هفتم منشأ ترک‌ها را با بیان اینکه آنها شاخه ای از Hsiung-nu (هون‌ها) بودند و در نزدیکی «دریای غربی»، شاید دریای خزر زندگی می‌کردند ، نشان می‌دهد. منابع مدرن نشان می‌دهد که اجداد ترکها در ایالت Hsiung-nu در منطقه Transbaikal زندگی می‌کردند و اینکه بعداً، در طول قرن پنجم، به جنوب آلتای مهاجرت کردند. تاریخ یهودیان در ایران
در قرن ۱۹ اتفاقات بسیاری نظیر قتل یا مجبور کردن به مسلمان شدن به دستور روحانیون شیعه رخ داد. یکی از نمایندگان اتحاد جهانی آلیانس، که یک برنامه یهودی در کشورهای مختلف بود، از تهران در سال ۱۸۹۴ نوشته‌است: «هر زمانی که یک روحانی می‌خواهد معروف شده و از ناشناس بودن در آید به تبلیغ جنگ علیه یهودیان مشغول می‌شود.» در سال ۱۸۳۰ یهودیان تبریز کشته شدند و در همان سال یهودیان شیراز نیز با زور به اسلام گرویدند. در سال ۱۸۳۹ یهودیان در مشهد کشته شده و مجبور شدند به دین اسلام بگروند؛ ولیکن اروپاییانی که به ایران مسافرت کردند گزارش می‌دهند که یهودیان در خفی همچنان به دین یهودیت پایبند بوده و در واقع مسلمان نشده بودند. یهودیان بارفروش در سال ۱۸۶۶ به زور مسلمان شدند؛ ولیکن بعد از دخالت سفیرهای انگلستان و فرانسه اجازه بازگشت به یهودیت را یافتند با اینکه ۱۸ یهودی کشته شده که دو تن از آنان زنده زنده سوزانده شدند. در سال ۱۹۱۰ یهودیان شیراز متهم شدند که در مراسم مذهبی خود یک دختر مسلمان را به قتل رسانده و از خون او برای پختن نان استفاده کردند (ببینید تهمت خون ۱۹۱۰ در شیراز). مسلمانان بسیار خشمگین شده و به محله یهودیان حمله کردند. در حالی که دولت سربازان را برای دفاع از یهودیان فرستاد. دوازده یهودی کشته شده و بسیاری زخمی شدند. اتحاد جهانی آلیانس بسیاری گزارش‌های دیگر نیز در مورد برخوردهای بین مسلمانان و یهودیان ثبت کرده‌است. سه سازمان یهودی انجمن نمایندگان یهودیان انگلستان، انجمن یهودی-انگلیسی و اتحاد جهانی آلیانس و دو فرد موسی مونتیفیوری و آدولف کرمیو در تغییر وضعیت یهودیان ایران و لغو قوانین شرعی ضدیهودی نقش بسیار زیادی داشتند. بسیاری از یهودیان در این زمان به فلسطین مهاجرت کردند. بیشتر یهودیانی که در ایران ماندند برای اینکه از حمایت شاه استفاده کنند به تهران مهاجرت کردند و در محله عودلاجان ساکن شدند. تاریخ یهودیان در هند
تاریخ یهودیان در هند به تاریخ باستان برمی گردد. یهودیت یکی از اولین ادیان خارجی بود که در تاریخ ثبت شده به هند وارد شد. یهودیان هند اقلیت مذهبی هند هستند، اما بر خلاف بسیاری از مناطق جهان، در طول تاریخ در هند زندگی کرده‌اند و هیچ موردی از یهود ستیزی از مردم اکثریت محلی نداشته‌است. جوامع باستانی که بهتر تأسیس شده‌اند، بسیاری از سنتهای محلی را از طریق اشاعه فرهنگی جذب کرده‌اند. در حالی که برخی از یهودیان اظهار داشتند اجدادشان در زمان پادشاهی یهودا به هند رسیده‌اند، برخی دیگر خود را از فرزندان ده قبیله گمشده اسرائیل معرفی می‌کنند. تخمین زده می‌شود که جمعیت یهودیان هند در اواسط دهه ۱۹۴۰ در حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر به اوج خود رسیده و به دلیل مهاجرت آنها به اسرائیل پس از ایجاد آن در سال ۱۹۴۸، به سرعت در حال کاهش است. یهودیان بخارایی
نخستین نوشتارها دربارهٔ یهودیان آسیای میانه به آغاز سدهٔ چهارم میلادی بازمی‌گردد. در کتاب تلمود، ربی شموئیل بر بستا یکی از هموندان فرهنگستان تلمودی در پومبدیتا، یاد کرده‌است که به مرو در ترکمنستان امروزی سفر کرده‌است و نگران بوده‌است که شراب و الکلی که به دست یهودیان محلی فراوری می‌شده، کوشر نباشد. نوشتارهای یهودی استخوان‌دان‌های متعلق به سده‌های پنجم و ششم میلادی که میان سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۶ میلادی کشف شد، بودن یهودیان در مرو را اثبات می‌کند. در گذر هزاره‌ها جامعهٔ یهودیان آسیای میانه که از یهودیان اسپانیا، شمال شرقی ایران و یهودیان عرب شکل گرفته بود، دوره‌های آزادی و کامیابی و نیز دوره‌های ستم وبیداد را از سر گذرانده‌است. با پاگیری جادهٔ ابریشم میان چین و غرب در سدهٔ دوم پیش از میلاد که تا سدهٔ شانزدهم میلادی به درازا کشید، شماری از یهودیان در امارت بخارا گرد آمدند و نقش برجسته‌ای در رونق این راه داشته‌اند. پس از اخراج به دست بابلیان، آنان به قلمرو شاهنشاهی پارس (هخامنشیان) رفته در آن پراکنده و کامیاب شدند. هر چند در سدهٔ پنجم دوره‌ای از آزار آغاز شد. بر پایهٔ کتاب میشناه فرهنگستان‌های پرآوازهٔ بابل بسته شد و شماری از یهودیان کشته و رانده شدند. پس از کشورگشایی عرب‌های مسلمان در سدهٔ هشتم میلادی، یهودیان (مانند مسیحیان) اهل ذمه به‌شمار رفتند و ناگزیر از پرداخت جزیه شدند. حملهٔ مغول در سدهٔ سیزدهم میلادی نیز اثرهای ناگواری بر یهودیان بخارایی گذاشت. اقلیت‌ها در ترکیه
کنستانتین هاتزیدیمیتریو می‌نویسد که «تعداد کل کشته‌شدگان یونانی مستقر در آناتولی در طول جنگ جهانی اول و پیامدهای بعدی آن ۷۳۵٫۳۷۰ نفر است.» در مورد تعداد قربانیان تأکید می‌کند که «بر اساس مدارک رسمی به‌جامانده، ترک‌ها از سال ۱۹۱۴ میلادی ۱٫۵۰۰٫۰۰۰ ارمنی و ۵۰۰٫۰۰۰ یونانی که شامل مردان، زنان و حتی کودکان بودند را با خونسردی تمام به طرز فجیعی سلاخی کردند.» گزارش شده‌است که در کنفرانس لوزان (در اواخر سال ۱۹۲۲ میلادی) وزیر امور خارجه بریتانیا لرد کرزن در خلال بیاناتش اظهار کرده‌است که «یک میلیون یونانی در آناتولی کشته شده، تبعید گشته یا در اثر گرسنگی جان باخته‌اند.» همانند تمام نسل‌کشی‌ها هیچ توافق نظری مبنی بر اینکه دقیقاً چه تعداد یونانی در نتیجهٔ برنامه نسل‌کشی ترکان عثمانی کشته شده‌اند وجود ندارد اما به‌طور جامع پذیرفته شده‌است که نزدیک به یک میلیون یونانی در خلال سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۳ در نتیجهٔ قتل‌عام‌ها و تبعیدهای اجباری جان خود را از دست داده‌اند. تحقیقات آماری اخیر نیز نشان می‌دهد که تعداد کل قربانیان بین ۷۳۰٫۰۰۰ تا۱٫۷۰۰٫۰۰۰ نفر بوده‌است.یهودیان در منطقه‌ای که امروزه ترکیه نامیده می‌شود از حدود ۲۴۰۰ سال پیش ساکن هستند. از زمان قرن پنجم قبل از میلاد در منطقه آسیای میانه جمعیت‌های یهودی وجود داشته‌است. بعد از اخراج یهودیان از اسپانیا و پرتغال در سال ۱۴۹۲ میلادی، امپراطوری عثمانی بیشتر این یهودیان را جذب کرده و دارای جمعیت یهودی زیادی شد. با اینکه بعد از تأسیس کشور اسرائیل بسیاری از یهودیان از ترکیه مهاجرت کردند، این منطقه هنوز هم دارای جمعیت یهودی قابل توجهی است. به‌طور تقریبی حدود ۳۰ هزار نفر یهودی در ترکیه و ۸۰ هزار نفر یهودی ترکیه‌ای در اسرائیل زندگی می‌کنند. مردم کولی در ترکیه () یا کولی‌ها در ترکیه یک اقلیت قومی در ترکیه هستند. طبق آمار رسمی حدود ۵۰۰٬۰۰۰ هزار نفر از مردم ترکیه کولی (غربتی) هستند. طبق برآوردهای مختلف ترکیه‌ای و غیر ترکیه‌ای حدود ۴ تا ۵ میلیون نفر از مردم ترکیه از نژاد کولی‌ها هستند در حالی که طبق آمار ترکیه فقط ۰٫۰۵ درصد از مردم ترکیه کولی هستند. اصلیت قومی و نژادی کولی‌ها از شمال غربی هند (راجستان و پنجاب) است. زبان رومنی، رومایی، جیپسی، چیپ، زرگری زبانی است که مردم کولی به آن سخن می‌گویند و در زمره زبان‌های هندو آریائی است. کولی (غربتی) نام گروه‌های پراکندهٔ قومی است که در کشورهای مختلف دنیا به‌ویژه در اروپا و ترکیه به سر می‌برند. کولی‌ها در سرتاسر دنیا به خواندن، رقصیدن شهرت دارند و مردمانی دوره‌گرد و خانه به‌دوش هستند که بیشتر در گذشته با اجرای برنامه‌های رقص و آواز در مسیر کوچ خود مردم را سرگرم می‌کردند، فال آن‌ها را می‌گرفتند، کف‌بینی می‌کردند و در کنار آن به کارهای دیگری همچون آهنگری نیز می‌پرداختند. خصوصیات فردی و رفتار اجتماعی، آنان را به کاست‌های موجود در هند شبیه ساخته‌است. تاریخ یهودیان در نروژ
تاریخ یهودیان در نروژ به دهه ۱۴۰۰ میلادی برمی گردد. اگرچه به احتمال بسیار زیاد بازرگانان، ملوانان و سایر یهودیان در سده‌های میانه وارد نروژ شدند، اما هیچ تلاشی برای ایجاد یک جامعه یهودی انجام نشد. در اوایل دوره مدرن، نروژ، که هنوز توسط مرگ سیاه ویران شده بود، از سال ۱۵۳۶ تا ۱۸۱۴ توسط دانمارک و سپس تا سال ۱۹۰۵ به دست سوئد اداره می‌شد. در سال ۱۶۸۷، کریستیان پنجم کلیه امتیازات یهودیان را لغو کرد، به‌طور خاص یهودیان را از نروژ ممنوع کرد. یهودیانی که در پادشاهی زندگی می‌کردند زندانی و تبعید شدند و این ممنوعیت تا سال ۱۸۵۱ ادامه داشت. تاریخ یهودیان در قبرس
پیشینهٔ حضور یهودیان در قبرس به سدهٔ سوم میلادی باز می‌گردد. در این زمان در پی گشایش باب روابط بازرگانی میان سرزمین اسرائیل و قبرس، پای یهودیان بدان سرزمین هم باز شد. یهودستیزی در ترکیه
یهودستیزی در ترکیه () به اعمال خصمانه علیه یهودیان در ترکیه و همچنین ارتقای دیدگاه ها و اعتقادهای یهودستیزانه در این کشور اشاره می کند. تاریخ یهودیان در جامائیکا
تاریخ یهودیان در جامائیکا عمدتاً به مهاجران اسپانیا و پرتغال و همچنین مهاجران فرانسه و انگلستان برمی گردد. از سال ۱۳۰۹، بسیاری از یهودیان به دلیل آزار و شکنجه تفتیش عقاید مقدس، از اسپانیا شروع به فرار کردند. هنگامی که انگلیسی‌ها جامائیکا را در سال ۱۶۵۵ از اسپانیا گرفتند، یهودیانی که به عنوان مهاجر زندگی می‌کردند، آزاد به نگهداری دین و آیین خود شدند. در سال ۱۶۱۱، جزیره جامائیکا به جمعیت تخمینی ۱۵۰۰ نفر رسیده بود. تخمین زده می‌شود ۷۵ نفر از این افراد «خارجی» توصیف شده باشند که ممکن است برخی از یهودیان پرتغالی را نیز دربرداشته باشد. با این وجود بسیاری از یهودیان با آزار و اذیت انگلیسی روبرو شدند. قرون وسطی
جوامع یهودی از انگلستان در سال ۱۲۹۰ و از فرانسه در ۱۳۰۶ اخراج شدند. گرچه بعضی از آن‌ها مجاز به بازگشت به فرانسه بودند، اکثر آن‌ها برنگشتند. بسیاری از یهودیان به سمت شرق مهاجرت کردند و در لهستان و مجارستان سکنی گزیدند. یهودیان از اسپانیا در سال ۱۴۹۲ اخراج شدند و به ترکیه، فرانسه، ایتالیا و هلند پراکنده شدند. تاریخ یهودیان در یمن
تاریخ یهودیان در یمن به زمان‌های بسیار قدیم بازمیگردد. بیشتر یهودیان یمن بعد از تشکیل کشور اسرائیل در سالهای ۱۹۴۹ و ۱۹۵۰ توسط عملیات فرش جادویی به اسرائیل منتقل شدند. امروزه در یمن تنها چندین یهودی وجود دارند که بسیار سالخورده هستند. نحوه انجام مراسم دینی در بین یهودیان یمنی با یهودیان اشکنازی، میزراهی و سفاردی متفاوت است. تاریخ یهودیان در لهستان
در بین سالهای ۱۰۲۵ میلادی تا ۱۵۶۹ میلادی لهستان راحتترین کشور اروپایی برای یهودیان بود. در این زمان لهستان، «بهشت یهودیان» نامیده می‌شد و تنها کشوری در اروپا بود که حملات علیه یهودیان در آن صورت نمی‌گرفت. بر اساس بعضی تخمینها در قرن ۱۶ میلادی سه چهارم یهودیان دنیا در لهستان زندگی می‌کردند. از قرن ۱۷ به بعد به دلایل مذهبی، لهستان تساهل مذهبی خود را از دست داد. بعد از اینکه در سال ۱۷۹۵ میلادی لهستان تحت کنترل امپراتوری روسیه قرار گرفت قوانین یهودستیزانه یهودی از این کشور وارد لهستان شد. بعد از جنگ جهانی اول لهستان استقلال خود را بازیافت و دوباره به مرکز یهودیان تبدیل شد. تاریخ یهودیان در عمان
یک سفر تاریخی برای بازدید از جوامع دور دست یهودی توسط خاخام بنیامین تطیلی از سال ۱۱۶۵ تا ۱۱۷۳ انجام شد که از برخی مناطق امروز در منطقه جغرافیایی عمان عبور و ردیابی کرد. سفر او در اصل به عنوان زیارت به سرزمین مقدس آغاز شد. او امیدوار بود که در آنجا مستقر شود، اما در مورد دلایل سفر او اختلاف نظر وجود دارد. گفته شده‌است که وی ممکن است انگیزه ای تجاری و همچنین مذهبی داشته باشد. از طرف دیگر، ممکن است وی قصد داشته‌است جوامع یهودی را در مسیر مقدس به فهرست برساند تا راهنمایی را برای مکان مهمان نوازی یهودیانی که به سرزمین مقدس سفر می‌کنند، ارائه دهد. او «راه طولانی» را که مرتباً متوقف می‌شد طی می‌کرد، با مردم ملاقات می‌کرد، از مکانها بازدید می‌کرد، مشاغل را توصیف می‌کرد و تعداد جمعیتی یهودیان را در هر شهر و کشور به تصویر می‌کشید. تاریخ یهودیان تحت حکومت مسلمانان
در سراسر خاورمیانه و آفریقای شمالی از دورهٔ باستان جوامع یهودی وجود داشته‌اند. تا زمان فتوحات مسلمانان در قرن ۷، این جوامع باستانی شده تحت حکومت امپراطوری‌های مختلف بود و یهودیان بابل، ایرانی، کارتاژ، یونان، روم، بیزانس، عثمانی و یمنی را شامل می‌شد. به یهودیان تحت حکومت اسلامی در کنار دیگر گروه‌های معین مذهبی قبل از اسلام وضعیت ذمی داده شد. هر چند این گروه‌های غیر مسلمان با وجود شهروند درجه دوم بودن از حقوق و حمایتها به عنوان «اهل کتاب» برخوردار بودند. هنگام موج‌های آزار و شکنجه یهودیان در قرون وسطی در اروپا بسیاری از یهودیان در سرزمین‌های مسلمان پناه گرفتند. مثلاً یهودیان اخراج شده از شبه جزیره ایبری به اسکان در مناطق گوناگون امپراتوری عثمانی دعوت شدند و در آن جا اغلب به شکل یک مدل اقلیت مرفه از تجار عنوان واسطه برای حاکمان مسلمان شان ایفای نقش کردند. امروزه شمار یهودیان ساکن در جهان اسلام نسبت به اندازهٔ قبلی به بخش کوچکی تقلیل یافته و ایران و ترکیه بزرگترین جمعیت باقی مانده یهودی را در خود جای داده‌اند. تاریخ یهودیان در گرجستان
یهودیان گرجی () جامعه ای از یهودیان هستند که در طی اسارت بابل در قرن ۶ قبل از میلاد به گرجستان مهاجرت کردند. این جامعه یکی از قدیمی‌ترین جوامع در آن سرزمین است. یهودیت
این دین با ادعای پیامبری موسی از طرف یهوه آغاز شده و به نام‌های چون: دین عبری، دین "بنی‌اسرائیل"، دین "کلیمی" و دین "یهودی" آشنا است. رابرت هیوم در کتاب ادیان زنده جهان می‌گوید «این واژه نخستین بار در حدود یکصد سال پیش از میلاد مسیح در ادبیات یونانی- یهودی به کار رفته‌است و واژه دیگری که تمام تاریخ این دین را در بر بگیرد، وجود ندارد.» تاریخ یهودیان در عمان
برخی از نخستین تاریخ یهودیان در حال حاضر عمان با شخصیت کتاب مقدس / قرآنی ایوب / ایویف / ایوب مرتبط است. آرامگاه ایوب ۴۵ مایل با شهر بندی صلاله فاصله دارد جامعه یهودی عمانی متعاقباً و با مستندات بیشتر توسط اسحق بن یاهودا، بازرگان که در قرن ۹ زندگی می‌کرد، مشهور شد. بن یهودا در صحار زندگی می‌کرد، و برای چین میان سال‌های ۸۸۲ و ۹۱۲ پس از بحث با یکی از همکاران یهودی با کشتی سفر کرد. او به صحار بازگشت و دوباره به مقصد چین حرکت کرد، اما کشتی او توقیف شد و بن یاهودا در بندر سوماترا قتل شد. تاریخ یهودیان در ایرلند
اولین اشاره به یهودیان در ایرلند در سال ۱۰۷۹ بود. سالنامه اینیسفالن «پنج یهودی از خارج از کشور با هدیه به توردلبخ، پادشاه مونستر آمدند، و آنها دوباره به خارج از کشور بازگردانده شدند». تاریخ یهودیان در صربستان
جوامع یهودی بالکان در سده های ۱۵ام و ۱۶ام رشد کردند. بسیاری از پناهنده‌های یهودی از تفتیش عقاید اسپانیایی فرار کردند و سلطان بایزید دوم به یهودیان پناهنده اجازه اسکان در امپراتوری عثمانی داد. یهودیان در تجارت امپراتوری عثمانی گرفتار شدند ، به ویژه در تجارت نمک که بسیار مهم بود. در سال ۱۶۶۳ ، ۸۰۰ یهودی در بلگراد زندگی می کردند. تاریخ یهودیان در قبرس
از سدهٔ دوازدهم تا شانزدهم میلادی بازرگانان یهودی در بندر فاماگوستا فعالیت چشمگیری داشتند. تاریخ یهودیان در ایران
یهودیان در سرزمین ایران فعلی از ۲۷۰۰ سال پیش زندگی کرده‌اند. اولین مهاجرت آن‌ها به ایران از زمان شلمنسر پنجم و تسلط او بر پادشاهی شمالی اسرائیل (۷۲۲ پیش از میلاد) و اخراج یهودیان (ده قبیله گمشده) به سمت خراسان است. در ۵۸۶ قبل از میلاد، بابلیان بر یهودیان چیره شدند و آن‌ها را در بابل به اسارت گرفتند. تاریخ یهودیان در ایران
در زمان شاه عباس اول ابتدا روابط با یهودیان بهبود یافت. او یهودیان از سراسر ایران را در اصفهان پایتخت جدید خود سکنی گزاند؛ ولیکن در اواخر حکومت او روابطش با یهودیان بد شد و بنا به توصیه یک یهودی مسلمان شده تصمیم گرفت که یهودیان را مجبور کند نشان و لباس خاصی بپوشند. در سال ۱۶۵۶ میلادی تمام یهودیان از اصفهان اخراج شده و مجبور به گرویدن به دین اسلام شدند؛ ولیکن بعد از اینکه معلوم شد که این مسلمانان تازه در خفی یهودی بودند و تنها دلیل مسلمان شدن آن‌ها ندادن جزیه بود دوباره اجازه بازگشت به یهودیت را یافتند؛ ولیکن آن‌ها همچنان مجبور بودند لباسهای مشخص داشته باشند. «کتاب آنوسی» نوشته شاعر یهودی بابایی بن لطف شرح حال بسیاری از گرویدنهای اجباری یهودیان به اسلام بین سال‌های ۱۶۱۷ تا ۱۶۶۲ را بیان کرده‌است. بر اساس کتاب آنوسی در اصفهان یکی از رهبران یهودیان به اسلام گروید و سپس بقیه یهودیان را متهم به استفاده از سحر سیاه علیه شاه نمود. شاه دستور داد تمامی کتاب‌های یهودی مرتبط با سحر جمع‌آوری شده و سوزانده شوند. شاه سپس برای مجبور کردن یهودیان به گرویدن به اسلام بعضی از آن‌ها را جلوی گروهی از سگان وحشی انداخت. به این وسیله ۷۵ یهودی به اسلام گرویدند. تاریخ یهودیان در مراکش
برخی باور دارند که این احتمال وجود دارد برخی از یهودیان پس از تخریب معبد اول در سده ششم پیش از میلاد یا تخریب معبد دوم در سده اول م. به آفریقای شمالی فرار کرده باشند. همچنین ممکن است که آنها با قایق‌های فنیقی (۱۵۰۰ پیش از میلاد – ۵۳۹ پیش از میلاد) وارد شده باشند. یک نظریه وجود دارد که ابن خلدون آن را پشتیبانی می‌کند، مبنی بر اینکه یهودیان، مراکشی بومی و از قوم بربر بودند که به یهودیت گرویدند، اگرچه هنوز سؤال در مورد اینکه چه کسی آنها را به یهودیت تبدیل کرده‌است، باقی است و این نظریه توسط اکثر محققان رد شده‌است.اسکان یهودیان در افران اطلس-صغیر، به ۳۶۱ سال پیش از میلاد مسیح بازمی‌گردد و اعتقاد بر این است که این جامعه قدیمی‌ترین جامعه یهودی در مراکش کنونی است. تاریخ یهودیان در جامائیکا
اولین یهودیان در زمان اشغال جزیره توسط اسپانیا، در سال ۱۴۹۴–۱۶۵۵ به این جزیره آمدند. آنها از اسپانیا و پرتغال آمده بودند، زیرا آنها از تفتیش عقاید اسپانیا فرار کرده بودند. در جریان تفتیش عقاید اسپانیا، دولت اسپانیا یهودیان را ملزم به ترک کشور یا پذیرش کاتولیک کرد. مجازات نافرمانی اعدام بود. آنها برای پنهان کردن هویت خود از خودشان به عنوان «پرتغالی» یا «اسپانیایی» یاد می‌کردند و دین خود را مخفیانه انجام می‌دادند. در زمان فتح جزیره توسط انگلیس در سال ۱۶۵۵، ژنرال رابرت ونابلس حضور بسیاری از «پرتغالی ها» را در جامائیکا ثبت کرد. جزئیات مربوط به این که چند بار یا هر یک از این پرتغالی‌ها یهودی یا مسیحیان نو بوده‌اند ناشناخته است. همچنین، مشخص نیست که چه تعداد از این مسیحیان جدید ممکن است به یهودیت روی آورده‌اند. پرتغالی‌ها در این جزیره اغلب توسط اسپانیایی‌ها مورد آزار و اذیت قرار گرفتند و بسیاری با حمله انگلیسی‌ها به اسپانیا کمک کردند. یهودیان پس از فتح مجاز به ماندن بودند و به صراحت دین خود را آغاز کردند. تابعیت انگلیس به یهودیان جامائیکا توسط اولیور کرامول اعطا شد که در سال ۱۶۶۰ توسط پادشاه چارلز دوم انگلیس تأیید شد. از نظر بسیاری از یهودیان، جامائیکا به مکانی امن تبدیل شد که بدون ترس از آزار و اذیت می‌توانستند در آن زندگی کنند. یهودیان آمستردام، بوردو و بایون به جامائیکا نقل مکان کردند و بیشتر در بندر رویال اقامت داشتند. بندر رویال حتی یک خیابان یهودی داشت. تپه یهود
تپه یهود مربوط به اواخر دوره تا سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان سنندج، بخش مرکزی، دهستان آبیدر، روستای حسن‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۵۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تاریخ یهودیان در ارمنستان
تاریخ یهودیان در ارمنستان ( لاتین:"Hayastani hreakan hamaynq") به بیش از ۲۰۰۰ سال پیش بر می‌گردد. تاریخ یهودیان در مقدونیه شمالی
جامعه یهودیان این منطقه تا زمان عثمانی بسیار کوچک باقی ماندند، و هجوم عمده بعدی یهودیان به منطقه با تفتیش عقاید اسپانیایی و پرتغالی صورت گرفت و سلطان بایزید دوم امپراتوری عثمانی از یهودیانی که قادر به رسیدن به سرزمین‌های او بودند استقبال کرد. آنها دارای استقلال قابل توجهی بودند، با حقوق مختلف از جمله حق خرید املاک و مستغلات، ساخت کنیسه‌ها و تجارت در سراسر امپراتوری عثمانی برخوردار بودند. شهرهای تجاری ثروتمند در مقدونیه شمالی امروزی مانند اسکوپیه، موناستیر (بیتالوی امروزی) و اشتیپ یهودیان زیادی را به خود جلب کرد. یهودیان در این منطقه در زمینه‌های تجاری، بانکی، پزشکی و حقوقی پیشرفت کردند، حتی برخی از آنها به موقعیت‌های قدرت رسیدند. کمی پس از انتقال اولین یهودیان سفاردی به منطقه، گورستان یهودیان در بیتولا در سال ۱۴۹۷ تأسیس شد. این گورستان قدیمی‌ترین گورستان یهودیان در مقدونیه شمالی ودر بالکان است. تاریخ یهودیان در مقدونیه شمالی
تاریخ یهودیان در قلمرو جمهوری امروزی مقدونیه شمالی از دوران روم باستان، هنگامی که یهودیان برای اولین بار به این منطقه وارد شدند، آغاز شد. امروز، به دنبال هولوکاست و مهاجرت، به ویژه به اسرائیل، حدود ۲۰۰ یهودی در مقدونیه شمالی، بیشتر در پایتخت، اسکوپیه و تعداد کمی در شتیپ و بیتولا باقی مانده‌اند. تاریخ یهودیان در ترکیه
امروز ترکیه دارای جمعیت یهودی حدود ۱۷٬۴۰۰ نفر است که ۹۵ درصد آنان در استانبول ساکنند. یهودیت
پیشینه حضور یهودیان در ایران به ۲۷۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. آن‌ها پس از ویرانی معبدشان توسط بخت النصر فرمانروای قوم آشور، به مناطقی در جنوب عراق فعلی و ایران که زیر سلطه آشوریان درآمده بود کوچانده شدند. از اماکن مذهبی مقدس نزد یهودیان در ایران می‌توان به آرامگاه آستر و مُردخای و قبر حجی پیامبر در همدان و پیغمبریه در قزوین و آرامگاه دانیال نبی در شوش و قبرستانی به نام گیلیارد در دماوند و بسیاری دیگر اشاره کرد. ایران پس از اسرائیل و ترکیه دارای بیشترین جمعیت یهودی در خاورمیانه است. تاریخ یهودیان در مراکش
حکم‌رانی سعدیان بر مراکش در سال ۱۵۵۴ و با نابود کردن وطاسیان در نبرد تادلا و حکومت سلطان محمد الشیخ آغاز شد. حکومت سعدیان در سال ۱۶۵۹ به پایان رسید. تاریخ ترکیه
در سال‌های نخست سده نهم هجری قمری، بایزید ایلدرم سلطان عثمانی، از تیمور لنگ شکست خورد و اسیر شد. تیمور لنگ افراد بسیاری را از ترکیه اسیر کرد تا به مناطق دیگر ببرد، ولی به درخواست خواجه علی سیاهپوش آنان را رها کرد و بدین ترتیب این افراد ناحیه شیعه‌نشین بزرگی را در کشور عثمانی به وجود آوردند و بسیاری از آنان در زمان شاه اسماعیل یکم صفوی به ایران آمدند و جزئی از قزلباش‌ها شدند. یهودیان کایفنگ
اکثر محققان معتقدند که یک جامعه یهودی از زمان سلسله شمال سونگ (۹۶۰–۱۱۲۷) در کایفنگ وجود داشته‌است، گرچه برخی از محققان ورود آنها را به سلسله تانگ (۶۱۸–۹۰۷) یا قبل از آن اعلام کردند. کایفنگ، که در آن زمان پایتخت سلسله سونگ شمالی بود، شهری جهان وطنی در شعبه ای از جاده ابریشم بود. فرض بر این است که یک جامعه کوچک از یهودیان مزراحی، که به احتمال زیاد از ایران یا هند بودند یا از پناهندگان یهودی که احتمالاً از جنگهای صلیبی فرار کرده بودند، از طریق یک زمین یا یک مسیر دریایی وارد شدند، در شهر اقامت گزید و در سال ۱۱۶۳ یک کنیسه ساختند شواهد قطعه ای که مربوط به سده یازدهم است نشان می‌دهد که در آن زمان، جامعه یهودی کایفنگ اساساً از ریشه یهودیان پارسی بوده‌است اما برخی از اعضای آن ممکن است از زمینه‌های مختلف بوده باشند. تصور می‌شود که برخی از یهودیان کایفنگ در اصل از عراق کنونی آمده‌اند. بسیاری از نامهای عبری معروف یهودیان کایفنگ فقط در میان یهودیان ایرانی و بابلی یافت می‌شد. منابع مکتوب یهودی چگونگی ورود یهودیان به کایفنگ را ذکر نکرده‌اند، اگرچه در یک افسانه آمده‌است که آنها از طریق زمین در جاده ابریشم وارد شده‌اند. تصور می‌شود که گروه اصلی یهودیان که نقشی تعیین‌کننده در تأسیس جامعه یهودیان کایفنگ داشتند، از راه زمینی وارد شدند، در حالی که سایر یهودیان، به ویژه آنهایی که قبل از استقرار در کایفنگ در ابتدا در شهرهای دیگر چین زندگی می‌کردند، از طریق دریا با بازرگانان ایرانی که از خلیج فارس از طریق اقیانوس هند به جنوب چین رفتند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد یهودیان از طریق مسیر کاروان شمالی به چین سفر کرده‌اند. اجداد یهودیان کایفنگ ممکن است در درجه اول یهودیان بخارایی باشند (یهودیانی با اصالت پارسی که در آسیای میانه ساکن شدند). عبارات فارسی مراسم مذهبی یهود کایفنگ با گویش بخارایی نوشته شده و یهودیان بخارا معتقدند که در گذشته، برخی از خویشاوندان آنها به چین مهاجرت کرده‌اند و دیگر با کشور مبدأ تماس ندارند. تاریخ یهودیان در قبرس
پس از جنگ میان امپراتوری عثمانی و ونیز، قبرس ضمیمهٔ این امپراتوری شد. در این زمان و به ویژه پس از فرمان الحمرا، موج یهودیان سفاردی به قبرس سرازیر شد و سبب گسترش جامعهٔ یهودی این جزیره گردید. فاماگوستا در این زمان مرکز اصلی یهودیان در عثمانی گردیده‌بود.Wikipedia contributors, "History of the Jews in Cyprus," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=History_of_the_Jews_in_Cyprus&oldid=816813933 (accessed March 15, 2018). تاریخ یهودیان در شوروی
تاریخ یهودیان در شوروی () به‌طور جدایی ناپذیری با سیاست‌های توسعه‌طلبانه بسیار قبلی امپراتوری روسیه که نیمه شرقی قاره اروپا را قبل از انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ فتح کرده و بر آن حکومت می‌کرد، پیوند دارد. «زوی گیتلمن» نوشت: «به مدت دو قرن – میلیون‌ها یهودی تحت یک نهاد زندگی می‌کردند، امپراتوری روسیه (تاریخ یهودیان در روسیه) و [حکومت جانشین آن] اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی. آنها اکنون تحت صلاحیت پانزده ایالت قرار گرفته بودند که برخی از آنها هرگز وجود نداشته و برخی دیگر در سال ۱۹۳۹ از بین رفته بودند." در اروپای مرکزی و شرقی، تعدادی از این کشورهایی که اکنون دارای حاکمیت هستند، جمهوری‌های تشکیل دهنده اتحاد جماهیر شوروی را تشکیل می‌دهند. تاریخ یهودیان در عراق
تاریخ یهودیان در عراق از زمان اخراج یهودیان از اورشلیم و اسارات آنان در بابل در سال ۵۸۶ قبل از میلاد است. یهودیان عراق یکی از قدیمیترین و مهمترین جمعیتهای یهودی در دنیا هستند. یکی از مهمترین یهودیان عراقی عزرا است که در زمان کورش به بازسازی معبد دوم اورشلیم می‌پردازد. در تلمود بابل که عراق امروزی است نقش مهمی دارد. از زمان بابل تا زمان خلافتهای اسلامی عراق مرکز فقه یهودی بوده است. حمله مغولها باعث کاهش این مطالعات شد. در زمان امپراطوری عثمانی وضعیت یهودیان دوباره بهبود یافت. در قرن بیستم میلادی یهودیان عراق نقش بسیار مهمی در استقلال عراق داشتند. در بین سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲ یهودیان عراق در تعداد زیاد توسط دولت اسرائیل در عملیات عزرا و نحمیا به اسرائیل منتقل شدند. تاریخ یهودیان در مالت
تاریخ یهودیان در مالت در طول دو هزار سال گسترده شده‌است. حضور یک جامعه یهودی از سده ۴ و ۵ میلادی در جزایر گواهی شده‌است. یهودیان تحت حکومت عرب و نورمن در مالت رونق گرفتند. آنها در سال ۱۴۹۲ اخراج شدند و جامعه ای دیگر پس از سال ۱۷۹۸ توانست تحت سلطه انگلیس دوباره تأسیس شود. در سده‌های ۱۹ و ۲۰ میلادی، جامعه یهودیان در مالت، با پناهجویان از حکومت نازی‌ها، پناهندگان ایتالیا و اروپای مرکزی به خوبی استقبال کردند. امروزه جامعه کوچکی در جزایر به خوبی جا افتاده‌است. تاریخ عمومی ترک‌ها
تاریخ عمومی ترک‌ها نوشته ریچارد نولز تاریخ‌دان انگلیسی یکی از اولین تحقیقات پیرامون تاریخ امپراطوری عثمانی در اروپاست که در سال ۱۶۰۳ انتشار یافت. تاریخ یهودیان در لوکزامبورگ
نخستین گزارش از حضور یهودیان در لوکزامبورگ به سال ۱۲۷۶ میلادی بازمی‌گردد. در جریان بروز مشکلات و کاستی های آن دوران از جمله گسترش طاعون در سالهای 1348 و 1349 میلادی در جریان مرگ سیاه و مسمومیت چاه های آب، مردم آن دوران، یهودیان را مقصر وضعیت نابسامان دانسته بودند. به همین علت یهودیان از جمله در لوکزامبورگ مورد آماج حمله قرار گرفتند، بسیاری از آنها فرار کرده و تعدادی از آنها نیز به قتل رسیدند. کارل چهارم که از عدم تقصیر یهودیان در گسترش طاعون و مسمومیت چاه های آب متقاعد بود، در 24 جولای 1349 میلادی فرمان داد تا آزار و قتل یهودیان به طور اعم پایان یابد تا آنها یا محاکمه و محکوم شوند ویا بی گناهی آنها ثابت شود. یهودیان بارها از لوکزامبورگ اخراج شدند و تنها در اواخر قرن هژدهم میلادی بود که توانستند به آن سرزمین بروند و این اجازه پس از پیروزی‌های ناپلئون بناپارت رخ‌داد. بیش از پانصد سال پس از اولین مهاجرت یهودیان به لوکزامبورگ،اولین کنیسه یهودیان در لوکزامبورگ لوکزامبورگ در ۱۸۲۳ برپا شد. با توجه به کنیسه اولیه، طرح ساخت کنیسه جدید و بزرگتری در سال 1876 ریخته شد که سنگ بنای ساخت آن در اواخر همان قرن یعنی در سال 1893 گذاشته شد که یک سال بعد در 28 سپتامبر 1894 افتتاح شد. تاریخ یهودیان در مراکش
از آنجا که شهر فاس در سال ۸۰۸ م تأسیس شد، جمعیت متنوعی از سراسر منطقه را به خود جلب کرد و در میان آنان یهودیانی بودند که از توانایی‌های تجاری خود برای کمک به اقتصاد جدید توسعه یافته کمک می‌کردند. آنها در شهرستان فاس ال بالی در فاس، سکونت گزیدند و با تشکیل یک جامعه پایدار، بخشی جدایی ناپذیر از زندگی شهرستان شدند. دوران طلایی جامعه یهودیان در فاس تقریباً سیصد سال از سده ۹ تا ۱۱ ادامه داشت. یشیوا (مدارس دینی) آن دانشمندان، شاعران و دستور زبانان درخشان را به خود جلب کرد. این دوران طلایی در سال ۱۰۳۳ با کشتار روبرو شد، که توسط کتابخانه مجازی یهود به عنوان یک اتفاق منفرد توصیف شد، علت اصلی آن اختلافات سیاسی بین قبایل مغراوه و ایفرنید بود. نهال آتسیز
در سال ۱۹۳۴، او یهودی‌ها را از دشمنان داخلی ترکیه خواند، اما در سال ۱۹۴۷، یهودیان را برای برپایی صهیونیسم که نمونه‌ای از ملی‌گرایی قوی می‌دانست، ستایش کرد. او می‌گوید: در واقع، یهودیان موفق شدند تا به زمین‌هایی که ۲٬۰۰۰ سال پیش از دست‌داده بودند بازگردند و زبان عبری که تنها در کتاب‌ها باقی مانده بود را احیا و تبدیل به زبانی گفتاری کنند. تاریخ یهودیان در آلمان
تاریخچه یهودیان آلمان به قرون وسطای آغازین (سده‌های ۵ تا ۱۰ میلادی) و قرون وسطای میانه (تقریباً ۱۰۰۰ تا ۱۲۹۹ میلادی) بازمی‌گردد. جامعه یهودیان آلمان تحت حکومت شارلمانی به رشد خود ادامه داد، اما با فرارسیدن جنگ‌های صلیبی آسیب‌های بسیار دید. اتهامات مبتنی بر مسموم کردن منابع آبی و مرگ سیاه (میان ۱۳۴۶–۵۳) باعث کشتار انبوهی از یهودیان آلمان و مهاجرت گسترده ایشان به لهستان شدند. جوامع یهودی شهرهای ماینتس، اشپیر، و ورمس مرکز کار و فعالیت یهودیان در دوران وسطی بودند که در آن‌ها اسقف‌های مسیحی به سرپرستی یهودیان و حفاظت از ایشان می‌پرداختند. نخستین جنگ صلیبی با خود دوره ای از تعقیب و آزار یهودیان را به همراه داشت که در آن ساکنان یهودی بعضی شهرها همچون تری‌یر، وورمس، ماینتز، و کلن به کل قتل‌عام شدند. جنگ بر ضد هوسی‌های از دین برون شده نیز بهانه دیگری برای تعقیب یهودیان داد. تا پایان سده ۱۵ میلادی، نفرت دینی از یهودیان آنان را مسبب همه بدی‌ها به نمایش می‌گذاشت. قساوت‌های کازاک‌های خملنیتسکی در هنام قیامش در ۱۶۴۸ در لهستان باعث مهاجرت دوباره بخشی از این یهودیان به غرب آلمان شدند. با سقوط ناپلئون در ۱۸۱۵، ناسیونالیسم فزاینده به سرکوب یهودیان دامن زد. از اوت تا اکتبر ۱۸۱۹، پوگروم‌هایی که بعدها به شورش‌های هپ-هپ معروف شدند در سراسر آلمان پدید آمدند. در این هنگام، بسیاری از ایالت‌های آلمان به کنار زدن حقوق مدنی یهودیان پرداختند و باعث مهاجرت یهودیان شدند. موزه تاریخ یهودیان لهستانی
سنگ بنای موزه در سال ۲۰۰۷ گذاشته شد و موزه در ۱۹ آوریل ۲۰۱۳ گشایش یافت. بخش اصلی موزه در اکتبر ۲۰۱۴ افتتاح شد، که شامل نمایشگاهی چندرسانه ای در مورد جامعه پررونق یهودیان لهستانی است که برای هزار سال در آن کشور تا هنگام هولوکاست در جریان جنگ جهانی دوم وجود داشت. ترک‌سازی
واژهٔ تُرک در گذشته تنها برای روستاییان آناتولی در سدهٔ نوزده مورد استفاده بود. بزرگان عثمانی خودشان را ترک نمی‌خواندند و عثمانی معرفی می‌کردند در حالی که منابع معتبر علمی از جمله دانشنامهٔ بریتانیکا، این امپراتوری را بنیانگذاری شده توسط قبایل تُرک و منتسب به عثمان یکم که از روسای قبایل تُرکمان بود معرفی می‌کنند. در سدهٔ نوزدهم زمانی که ایده‌های ناسیونالیستی اروپاییان به عثمانی رسید و معلوم شد که ترک‌زبانان عثمانی، وفادارترین گروه به عثمانی هستند، این واژه مفهوم مثبت‌تری گرفت. در زمان عثمانی سیستم میلت جامعه را بر اساس مذهب تعریف می‌کرد و بر این پایه، روستاییان تنها زمانی ترک شناخته می‌شدند که مسلمان سنی می‌بودند. ترک‌زبانان یهودی، مسیحی و حتی علوی‌ها ترک نبودند. از جهت دیگر کردزبان‌ها یا عرب‌زبان‌های سنی شرق آناتولی هم ترک محسوب می‌شدند. این نامگذاری نادرست عنوان ترک در میان مردمان غرب آناتولی برای گروه‌های قومی دیگر هم دیده می‌شود؛ مثلاً عنوان کرد را هم به تمام کسانی که در شرق آدانا باشند اطلاق می‌کنند حتی اگر ترک‌زبان باشند. بنابراین واژهٔ ترک در ترکیه مفهوم واحدی ندارد. در سال‌های اخیر برخی سیاستمداران کوشش کردند تا مفهوم چند فرهنگی‌تری را برای واژهٔ ترک بیابند که ترک را شهروند کشور ترکیه تعریف کند. تاریخ یهودیان در گرجستان
یهودی گرجی یکی از قدیمی‌ترین جوامع یهودی باقی مانده در جهان هستند. یهودیان گرجستان تقریباً ۲۶۰۰ سال سابقه در کلشیس دارند. منشأ یهودیان گرجی، که به آنها گورجیم یا "kartveli ebraelebi نیز گفته می‌شود"، مورد بحث است. مشهورترین دیدگاه این است که اولین یهودیان پس از تسخیر بیت‌المقدس توسط نبوکدنصر در سال ۵۸۶ پیش از میلاد و تبعید در بابل راهی جنوب گرجستان شدند. این ادعا توسط گزارش تاریخی قرون وسطایی گرجستان توسط لئونتی مرولی پشتیبانی می‌شود. تاریخ یهودیان در صربستان
تاریخ یهودیان در صربستان به دوهزار سال پیش در دوران امپراتوری روم و ورود اولین یهودیان به صربستان بازمی‌گردد. جوامع یهودی بالکان تا سده ۱۵ام و تفتیش عقاید اسپانیایی و پرتغالی کوچک و اقلیت بودند. پس از آن، یهودیان شبه‌جزیره ایبری که از اسپانیا و پرتغال فرار کرده بودند ، گروهی از آنان در صربستان که تحت کنترل امپراتوری عثمانی بود پناهنده شدند. جمعیت‌شناسی ترکیه
رومیان در ترکیه از زمان امپراتوری بیزانس سرچشمه می‌گیرند. بر پایه برخی گزارش‌ها، در ترکیه حدود ۵۰۰۰۰۰–۷۰۰٬۰۰۰ رومی وجود دارد. محله Sulukule، واقع در استانبول غربی، قدیمی‌ترین شهر رومی در اروپا است. مجلس نمایندگان عثمانی
مجلس نمایندگان (به ترکی استانبولی: Meclis-i Mebusan، مجلس مبعوثان) امپراطوری عثمانی در ۲۳ دسامبر ۱۸۷۶ به دستور سلطان عبدالحمید دوم طبق فرمان مشروطه و قانون اساسی جدید تشکیل شد. از ۱۱۹ کرسی این مجلس مسلمان با ۷۷ کرسی، مسیحیان با ۴۴ کرسی و در یهودیان ۴ کرسی از کرسی‌های مجلس را در اختیار داشتند. در ۱۹ مارس ۱۸۷۷ مراسم تحلیف و جشن بازگشایی مجلس در کاخ دلما باغچه استانبول برگزار شد. از صدور فرمان مشروطیت در سال ۱۸۷۶ تا فروپاشی امپراطوری عثمانی در سال ۱۹۲۰ در مجموع ۷ دوره مجلس نمایندگان تشکیل شد و پس از انحلال آن در ۱۱ آوریل ۱۹۲۰ جای خود را به مجلس میهنی بزرگ ترکیه داد. تاریخ یهودیان در گرجستان
اسناد زیادی در مورد یهودیان گرجستان تحت سلطه عرب وجود ندارد. در اواخر سده ۹، ابوعمران موسی الضعفرانی (بعداً به ابوعمران التفلیسی معروف شد) فرقه یهودی قرائیم را به نام فرقه تفلیس ("تفلیسی ها") تأسیس کرد که بیش از ۳۰۰ سال ادامه داشت. این فرقه نمایانگر بیشتر یهودیان گرجی نبود که با حفظ روابط دینی قوی با بغداد و دیگر یهودیان عراق به یهودیت سنتی خاخام پایبند بودند. ماهیت احترام یهودی گرجی به قوانین خاخام نیز توسط بنیامین از تودلا و آبراهام بن دیوید (همچنین به RABAD یا RAVAD معروف است) نیز مورد توجه قرار گرفت. تاریخ یهودیان در انگلستان
تاریخ یهودیان در انگلستان () به زمان ویلیام اول بازمیگردد. اولین گروه یهودی در انگلستان در سال ۱۰۷۰ میلادی ساکن شدند. سکونت یهودیان تا زمانی که همه آنها توسط ادوارد اول از انگلستان در سال ۱۲۹۰ میلادی اخراج شدند ادامه داشت. بعد از اخراج یهودیان، جامعه یهودی رسمی در انگلستان وجود نداشت و یهودیت تنها به صورت مخفی مورد پیروی قرار می‌گرفت. این وضع تا زمان اولیور کرامول ادامه داشت که در سال ۱۶۵۶ بعد از اینکه یهودیان به صورت علنی در انگلستان حضور پیدا کردند به آنان اجازه داد تا باقی بمانند. در سال ۱۷۵۳ میلادی قانونی برای شهروندی یهودیان تدوین شد ولی بیش از چند ماه ادامه نیافت. در سال ۱۸۲۹ یهودیان اجازه یافتند که در پارلمان حضور یابند؛ ولیکن با این وجود بنیامین دیسرائیلی که یهودی بود بسیار قبل از این در پارلمان حضور داشت. در سال ۱۸۴۶ قانون پوشیدن لباس خاص برای یهودیان لغو شد. به دلیل اینکه در قرن ۱۹ جنبشهای ضد یهودی در انگلستان بسیار کم بود درصد زیادی از یهودیان اروپای شرقی به این کشور مهاجرت نمودند. همچنین در سالهای ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰ بعضی یهودیان به انگلستان مهاجرت کردند تا از دست نازیها فرار کنند. به دلیل اینکه یهودستیزی در انگلستان معمولاً به آلمانی ستیزی عجین بود و بیشتر یهودیان با آلمانیها یکی دانسته می‌شدند بسیاری از یهودیان نامهای خانوادگی خود را تغییر دادند تا به نظر انگلیسی برسند. امروزه حدود ۳۰۰۰۰۰ نفر یهودی در انگلستان ساکن هستند و انگلستان دومین جمعیت یهودیان در اروپا و پنجمین جمعیت یهودیان در دنیا را به خود اختصاص داده است. دانشنامه جودائیکا
سابقهٔ دانشنامه‌نویسی یهودی، به معنای نوین آن، به سال‌های آغازین سدهٔ بیستم برمی‌گردد. نخستین اثر کامل در این زمینه، دانشنامه یهودی است که در آغاز این سده، در نیویورک، به زبان انگلیسی منتشر شد. (آخرین جلد این اثر، یعنی جلد دوازدهم، در سال ۱۹۰۶ انتشار یافت) وضعیت جهان یهودیت و معارف یهودی در این اثر پیشگام، گردآوری شد. با وجود این، برخی از جنبه‌ها در این اثر نادیده گرفته شد یا کم‌اهمیت جلوه داده شد، مثل جهان یهودیت اروپای شرقی، قباله و حسیدیسم زبان و ادبیات ییدیش و زندگی و فرهنگ یهودیان در سرزمین‌های اسلامی. با این همه، این اثر یک دستاورد ماندگار و بی‌سابقه بود که از بسیاری از مدخل‌های آن در دانشنامه‌های بعدی استفاده شده‌است. یهودیان همدان
یهودیان همدان به یهودیانی گفته می‌شود که از حدود سال ۵۸۶ پیش از میلاد به بعد، یعنی پس از تسخیر بیت‌المقدس به دست بخت النصر، وارد شهر همدان شدند و از آن زمان به بعد در این شهر ماندگار گردیدند. یهودیان همدان بخاطر تراکم جمعیت دارای مدارس مذهبی، کنیسه‌ها و راسته‌ای به نام خود در بازار شهر بودند. طی گذشت زمان علی‌رغم بعضی از مهاجرت‌های یهودیان از شهرها و استان‌های مجاور به داخل شهر همدان، تعداد یهودیان این شهر، همواره رو به کاهش گذاشته‌است. با کاهش جمعیت یهودیان تنها یکی از محل‌های عبادت آنان به نام آرامگاه استر و مردخای در همدان برجای مانده‌است که از جمله مکان‌های تاریخی این شهر به‌شمار می‌رود و سالیانه صدها جهانگرد از آن دیدن می‌کنند. تاریخ یهودیان در گرجستان
پیش از فتح گرجستان به امپراتوری روسیه در سال ۱۸۰۱، تاریخ ۲٬۶۰۰ ساله یهودیان گرجستان تقریباً با عدم وجود یهود ستیزی و یکسان‌سازی قابل مشاهده در زبان و فرهنگ گرجی همراه بود. یهودیان گرجی از نظر قومی و فرهنگی از یهودیان کوهستانی همسایه متمایز شناخته می‌شدند. آنها همچنین به‌طور سنتی یک گروه کاملاً جدا از یهودیان اشکنازی در گرجستان بودند که پس از الحاق روسیه به گرجستان وارد این کشور شدند. فرهنگ در فرانسه
تاریخ دین یهود در فرانسه به بیش از ۲۰۰۰ سال پیش باز می‌گردد. در آغاز سده‌های میانی فرانسه مرکزی برای آموزش یهودیان بود، با این حال پس از آن بسیاری از یهودیان تحت پیگرد قرار گرفتند. فرانسه نخستین کشور اروپایی بود که پس از انقلاب خود، یهودیان را در زندگی و گزیدن آیین آزاد گذاشت؛ اگرچه یهودی‌ستیزی مشکلی باقی ماند و در سال‌های پس از آن ماجراهایی چون ماجرای دریفوس را پدید آورد. با آنکه یک چهارم یهودیان فرانسه در جریان هولوکاست کشته شدند، این کشور اکنون بزرگترین جمعیت یهودیان اروپا را در خود جای داده. تاریخ یهودیان در ایران
تاریخ یهودیان در ایران به زمان عهد عتیق بازمی‌گردد. در کتاب‌های اشعیا، دانیال، عزرا و نحمیا مطالب زیادی در مورد زندگی یهودیان در سرزمین پارس وجود دارد. در کتاب عزرا شاهان ایرانی به دلیل اجازه دادن به یهودیان برای بازگشت به اورشلیم و بازسازی معبد مورد احترام قرار گرفته‌اند. بازسازی معبد بنا به دستور کورش، داریوش و خشایارشا انجام شد (عزرا ۶:۱۴). این اتفاق مهم در تاریخ یهودیان در قرن ۶ پیش از میلاد رخ داد که در آن زمان گروه‌های یهودی پابرجا و بسیار بانفوذ در ایران وجود داشتند. تاریخ یهودیان در مراکش
تاریخ یهودیان در مراکش به دوران باستان بازمی‌گردد. پیش از تأسیس اسرائیل در سال ۱۹۴۸، حدود ۲۵۰٬۰۰۰ تا ۳۵۰٬۰۰۰ یهودی در این کشور زندگی می‌کردند که باعث شده بود مراکش دارای بزرگترین جامعه یهودی در جهان اسلام باشد اما تا سال ۲۰۱۷ فقط حدود ۲٬۰۰۰ نفر باقی مانده بودند. یهودیان در مراکش که اصالتاً به زبان‌های بربری، عربی یهودی-مراکشی یا یهودی-اسپانیایی تکلم می‌کردند، اولین کسانی بودند که زبان فرانسوی را در اواسط سده نوزدهم در جوامع خود پذیرفتند و بر خلاف جمعیت مسلمان زبان اصلی جامعه یهودی، فرانسوی بود. شورش کردها در ترکیه
شورش کردها در ترکیه به قیامهای ناسیونالیستی کردها در ترکیه اشاره دارد که از جنگ استقلال ترکیه و یکم قبل تر در دوره امپراطوری عثمانی آغازشده و تا کنون با درگیری مداوم کردها و ترکیه ادامه داشته است. طبق سوابق نظامی عثمانی شورش کردها بیش از دو قرن در آناتولی در جریان بوده است. در حالی که قبلاً شورش های قبیله ای کردها امپراتوری عثمانی در دهه های اخیر وجود داشت اکنون درگیری در مرحله مدرن آن آغاز شده است در سال ۱۹۲۲ با ظهور ناسیونالیسم کرد به موازات شکل گیری دولت مدرن ترکیه در سال ۱۹۲۵ قیام کردستان مستقل به رهبری شیخ سعید پیران به سرعت خاموش شد وشیخ سعید و ۳۶ نفر از همراهانش اعدام شدند. چندین شورش بزرگ دیگر در سالهای ۱۹۳۰ و ۱۹۳۷ در ارارات و درسیم رخ داد. کنسول انگلیس درترابزون پست دیپلماتیک نزدیک به درسیم از خشونت وحشیانه و غیرقانونی سخن گفت و ان را با قتل عام های ارامنه ۱۹۱۵ هم سطح دانست. او نوشت هزاران کرد از جمله زنان و کودکان کشته شدند ارتشی ها بیشتر کودکان را به فرات می اندازن و هزاران نفررابه مناطق غربی تبعید می کنند . اتاتورک ودیگر رهبران ترک هم می گویند مردم کرد در ترکیه وجود ندارد. کردها دولتهای متوالی ترکیه را متهم به سرکوب هویت خود از طریق راه هایی مانند ممنوعیت زبان کردی در چاپ و رسانه ها می کنند. آتاتورک معتقد بود که وحدت و ثبات یک کشور در یک هویت سیاسی واحد قرار دارد و باعث تمایز فرهنگی و قومی در حوزه خصوصی می شود. با این حال ، بسیاری از کردها از هویت و زبان خود صرف نظر نکردند.درگیری گسترده مسلحانه بین نیروهای مسلح ترکیه و پ.ک.ک در طول دهه های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ رخ داد و بیش از ۴۰۰۰۰ کشته برجای گذاشت. اقدامات اخیر دولت ترکیه حقوق و آزادی های محدودی را برای کردها فراهم کرده است ، خصوصاً در مورد زبان کردی ، آموزش و پرورش و رسانه ها. سیاستمداران و فعالان کرد هنوز با فشار روبرو هستند. تاریخ یهودیان در ژاپن
از اواسط دهه ۱۹۲۰ تا دهه ۱۹۵۰ ، جامعه یهودی کوبه بزرگترین جامعه یهودی در ژاپن بود که توسط یهودیان از شهر هاربین در روسیه ، خاورمیانه (بیشتر از عراق و سوریه ) ، اروپای مرکزی و شرق اروپا ساخته شده بود. این شهر دو کنیسه اشکنازی و سفاردی داشت. در این دوران ، جامعه یهودی توکیو با مهاجرت یهودیان از ایالات متحده آمریکا ، اروپای غربی و روسیه آرام آرام در حال رشد بود. تاریخ یهودیان در عراق
بعد از کشمکشهای بسیار عراق به دست امپراطوری عثمانی افتاد. سلیمان دوم در سال ۱۵۳۴ تبریز و بغداد را از پارسیان بازگرفت. این مسئله باعث بهبود وضعیت یهودیان شد. حمله پارسیان در سال ۱۶۲۳ میلادی باعث وضعیت بد یهودیان شد. در حمله ترکان به عراق در سال ۱۶۳۸ یهودیان بسیاری علیه پارسیان به ترکان ملحق شدند به طوری که تخمین زده می‌شود ده درصد ارتش عثمانی یهودی بودند. روز شکست صفویان توسط یهودیان به عنوان عید جشن گرفته شد و نام یوم نس برای آن نهاده شد. در ۱۷۴۳ میلادی بیماری بسیاری از یهودیان عراق را نابود کرد. بعد از کاهش قدرت عثمانی، وضعیت یهودیان در عراق بدتر شد. داوود پاشا والی بغداد یهودیان را آزار داد و باعث مهاجرت دیوید ساسون از بغداد شد. در سال ۱۸۸۴ در بغداد ۳۰۰۰۰ یهودی وجود داشتند که یک چهارم کل جمعیت بغداد بودند. تاریخ یهودیان در بلغارستان
به نظر می‌رسد از زمان رومیان یهودیان در حدود کنونی بلغارستان مستقر شده‌باشند. در کاوش‌های باستان‌شناختی کنیسه‌هایی مربوط به سدهٔ دوم میلادی از دل خاک بیرون آورده شده‌اند. سپس در سدهٔ هفتم میلادی و برپایی امپراتوری نخست بلغارستان شماری از یهودیان که در امپراتوری روم شرقی زیر آزار بودند به این سرزمین پناه آوردند. تاریخ یهودیان در عمان
در اواسط سده نوزدهم، ستوان انگلیسی جیمز ریموند ولستد، یهودیان مسقط را در خاطرات خود به نام "Travels in Arabia، جلد ۱، مستند کرد." وی اشاره می‌کند که ""چند یهودی در مسکات وجود دارد که بیشتر در سال ۱۸۲۸ به آنجا می‌آیند و از بغداد رانده می‌شوند … با ظلم و زورگیری‌های پاچا داود."" وی همچنین خاطرنشان کرد که یهودیان در عمان به هیچ وجه مورد تبعیض قرار نگرفتند، که در سایر کشورهای عربی چنین نبود (آنها مجبور به زندگی در گتوها نبودند، یا خود را به عنوان یهودی معرفی نمی‌کردند، اگر مسلمانی قدم می‌زد در جاده قدم نگذارد همان خیابان، همان‌طور که در یمن اتفاق افتاد). یهودیان مسقط بیشتر در ساخت زیور آلات نقره، بانکداری و فروش مشروبات الکلی اشتغال داشتند. با وجود عدم آزار و شکنجه در عمان، اعتقاد بر این است که این جامعه قبل از سال ۱۹۰۰ از بین رفته‌است. در طول جنگ جهانی دوم، یک ارتش نظامی یهودی آمریکایی، امانوئل گلیک، با جامعه کوچکی از یهودیان عمانی در مسقط روبرو شد، اما این جامعه بیشتر از مهاجران اخیر یمن تشکیل شده بود. تاریخ یهودیان در چین
یک نظریه وجود دارد که اظهار دارد اولین یهودیان پس از تصرف اورشلیم توسط تیتوس امپراتور روم در ۷۰ م از طریق ایران به چین مهاجرت کردند. تعداد زیادی از یهودیان در زمان امپراتور مینگ هان (۵۸–۷۵ م) از ایران مهاجرت کردند. تاریخ یهودیان در ایران
در سال ۱۸۳۷ میلادی حاخام رافائل قاسین که حاخامباشی امپراطوری عثمانی بود در این زمان به ایران سفر کرد. او وضعیت یهودیان ایران را بسیار بد یافت و مشاهده کرد که آنان به دست جنتیلهای اطرافشان آزار می‌بینند. در خراسان و ارومیه یهودیان کشته شدند. در اصفهان به آن‌ها تهمت خون وارد شده بود و در سنندج و همدان اموال آن‌ها گرفته شده بود؛ ولیکن شاه، محمد شاه قاجار، دوست یهودیان و عاشق آنان بود. قاسین می‌نویسد: «من به نزد شاه رفتم و از او درخواست کردم». شاه به خواست قاسین دستور داد که از یهودیان مراقبت شود و مالیات آنان را نیز کم کرد. قاسین گفت «به اینکه محمد شاه یهودیان را بسیار دوست دارد بسیاری از نوکران او دستور ارباب خود را اجرا نمی‌کنند.» به دلیل اینکه شاه دارای قدرت کافی در شهرستان‌ها نبود قاسین تصمیم گرفت از یهودیان اروپا درخواست کمک کند. قاسین شرح مسافرت خود را در کتابی به نام مگید میساریم (شرح آزارها) نوشت و به اروپا فرستاد. یهودیان استانبول نیز در حاشیه این کتاب نوشتارهایی نوشتند. ترک‌های بریتانیا
پیشینه نخستین مهاجرت ترک‌ها به دوران امپراطوری عثمانی و قرن ۱۶اُم و ۱۷اُم میلادی بازمی‌گردد. دیگر مهاجرت ترک‌ها از جزیره قبرس شروع شد، که عده‌ای از ترک‌های قبرس برای کار و بعدتر در طول جنگ قبرس، که ترک‌ها در حوادث کریسمس خونین مجبور به ترک خانه و کاشانه خود در قبرس شدند و به بریتانیا پناهنده و مهاجرت کردند. سپس در نیم قرن اخیر که مهاجرت‌های جدیدی از سوی اهالی دولت ترکیه به اروپا با ارسال نیروی کار آغاز گردید، که در این بین نیز ترکان زیادی از ترکیه به بریتانیا کوچ کردند. ترک‌ستیزی
ریشه ترک هراسی می‌تواند از تهاجم هون‌ها به اروپا باشد. زمانی که هون‌ها یا ترک‌ها به صورت انبوهی از اقوامی کوچرو و بی‌رحم وارد اروپا شدند و الهام بخش ترس و وحشت در میان بومیان اروپا شدند. شواهد بعدی ضدترکی در اروپا مربوط به سال‌های ۱۴۵۳/۵۴ و به یک شکل مذهبی تودها در برابر ترک‌ها (به لاتین: missa contra Turcos) است. در سال ۱۸۷۰ میلادی احساس‌های ضد ترکی به ترک هراسی تعریف شد. ترک‌هراسی از سقوط قسطنطنیه و جنگ‌های ترک‌ها در اواخر قرون وسطی مختصری اثر گرفت. کوشش‌های مسیحیان غربی از گسترش امپراتوری عثمانی ریشه می‌گیرد. در میانه قرن پانزدهم میلادی توده‌های ویژه‌ای که توده‌ها علیه ترک‌ها نامیده می‌شدند در مکان‌های گوناگون در اروپا مراسم برگزار می‌کردند. پیام این توده‌ها این بود که تنها راه ممکن برای پیروزی در برابر ترک‌ها یاری جستن از خداوند است که یک جامعه مسیحی برای پایداری در برابر ظلم ترک‌ها به آن نیاز دارد. تاریخ یهودیان در گرجستان
در سالهای۱۸۶۳–۱۸۷۱، مقامات روسی رعیت‌داری را منسوخ کردند و رعیت‌های پیشین یهودی به شهرها و روستاهایی مهاجرت کردند که یهودیان آزاد از پیش در آنجا زندگی می‌کردند. سرانجام یهودیان گرجستان شروع به توسعه جوامع یهودی کردند. هر گروه با هم به همان شهرها نقل مکان کردند و کنیسه‌های خود را تأسیس کردند. آنها معمولاً از تعدادی گروه خانواده گسترده تشکیل شده‌اند که در سه یا چهار نسل وجود دارند. هر جامعه ای دارای یک گبائی بود که به عنوان خاخام، شوئمت، موهل و چدر فعالیت می‌کرد و امور مذهبی و اشتراکی را نظارت می‌کرد. این جوامع کوچک به محله یهودیان در شهرهای خاص خود تبدیل شدند. در آغاز قرن نوزدهم، یهودیان روسی اشکنازی مجبور شدند توسط دولت روسیه به گرجستان نقل مکان کنند. یهودیان اشکنازی و یهودیان گرجی شروع به برقراری ارتباط با یکدیگر کردند، اما روابط متشنج شد. یهودیان گرجستان اشکنازی‌ها را بی خدا و لائیک می دیدند، در حالی که اشکنازی‌ها یهودیان گرجستان را تحقیر می‌کردند. تاریخ یهودیان در مجارستان
حضور یهودیان در مجارستان را حتی تا پیش از فتح جلگه پانونی به دست مجارها در سدهٔ نهم میلادی می‌دانند. ولی اسنادی در خصوص زندگی یهودیان در پادشاهی مجارستان در سده‌های میانه موجود است و حتی احتمال داده می‌شود که افرادی از قبیله‌های مجار به یهودیت گرویده‌باشند. در روزگار پادشاهی آندراش دوم یهودیان در دستگاه او به خدمت مشغول بوده‌اند. از میانهٔ سدهٔ سیزدهم میلادی رواداری مذهبی در مجارستان هم کاهش یافت و شرایطش به شرایط متعصبانهٔ آن زمان اروپای غربی نزدیک گردید. با توجه به عدم وجود آمار دقیق از میزان کل جمعیت مجارستان در سالهای 1900 تخمین زده می شود که جمعیت یهودیان در اوایل قرن نوزدهم احتمالا کمتر از چهار درصد از جمعیت کل مجارستان را تشکیل می‌داده است. و در شهر بوداپست پایتخت این کشور ۲۳ درصد یهودی بودند. تا این زمان یهودیان بیشتر در زمینهٔ هنر و علوم بازرگانی اشتغال داشتند. یهودیان همدان
برخی از منابع ورود یهودیان به ایران را در سال ۵۳۹ پیش از میلاد ذکر کرده‌اند. از تعداد یهودیانی که وارد همدان شدند آمار مشخصی در دست نیست. البته مقصد آنها فقط شهر همدان نبوده بلکه استان همدان بوده. در اسدآباد روستاهایی هستند که یهودیان کمی در آنها زندگی می‌کردند. در شمال استان همدان در تعدادی روستا اطراف قروه درجزین و خود قروه می‌زیستند. ضمناً در شهر ملایر و روستاهای بخش سامن که گفته می‌شود وجود مقبره ای تحت عنوان یوشع بن نوح البته معلوم نیست یوشع بن نون درست است یا نوح اما در حقیقت نام اصلی او هوشع بن بری از پیامبران بنی اسرائیل است نه یوشع بن نون ولیکن به دلیل تقدس زیاد که یهودیان حتی از نهاوند هم به دیدار آن می‌آمدند یهودیان در روستاهای اطراف آرامگاه زندگی می‌کردند. برخی از کلیمیان همدان خود را از سبط شیمعون (از فرزندان یعقوب) و بعضی دیگر خود را از نسل داوود می‌دانند. همدان در زمان پادشاهان پارسی و هخامنشی همواره شهر ییلاقی آن‌ها بود و به همین علت یکی از پرجمعیت‌ترین مراکز یهودی‌نشین ایران بوده‌است. شغل و حرفهٔ یهودیانی که به ایران وارد شده‌بودند، ابتدا کشاورزی و گله‌داری بوده‌است و بعدها با توجه به تغییرات اجتماعی ایران، به طرف حرفه‌های دیگر مانند پیشه‌های قماش فروشی، عطاری و در قرون بعدی به طرف شغل اداری و پزشکی و سیر مشاغلی علمی گرایش پیدا نمودند. تاریخ یهودیان در ترکیه
براساس کتاب مقدس کشتی نوح بر روی کوه آرارات به گل نشست. یوسفوس فلاویوس به ریشهٔ یهودی بسیاری از شهرهای این منطقه در میان ایران و ترکیه اشاره می‌کند. عهد جدید به کنیسه‌های زیادی در منطقهٔ آسیای میانه اشاره می‌کند. کنیسه‌های مورد اشاره در کتاب اعمال معمولاً با کنیسه‌های کنیا و افسوس یکی دانسته می‌شوند. بیشترین جمعیت یهودی در این منطقه در شهر ساردیس بوده‌است. امپراطوری‌های روم و بیزانس دارای جمعیت قابل توجهی یهودی بودند که به زبان یونانی صحبت می‌کردند. تلاش‌های امپراتوری روم برای مسیحی کردن این یهودیان اکثراً با شکست مواجه شد. وضعیت یهودیان در امپراتوری بیزانس بسیار بهتر از وضعیت آنان در اروپای غربی بود و اتفاق‌های یهودی‌ستیزی در آن‌ها بسیار نادر بود. نام ترکیه
نامی که چینی‌ها از اوایل سال ۱۷۷ قبل از میلاد به مردمی که در جنوب کوه‌های آلتای آسیای میانه زندگی می‌کنند، داده شده‌است. کتاب چینی ژو (قرن ۷) ریشه‌شناسی نام "Turk" را برگرفته از "helmet" ارائه می‌دهد، و توضیح می‌دهد که این نام از شکل کوهی است که آنها در کوه‌های آلتای کار می‌کردند گرفته شده‌است. یهودیه
زیست بشری در این سرزمینی به عصر سنگ بازمی‌گردد و در دورهٔ تاریخی شاهد دودمان‌ها و رویدادهایی چون کنعانیان، پادشاهی یهودا، بابلیان،هخامنشیان مقدونیان، بطلمیوسیان، سلوکیان، دودمان حسمونی، رومیان، بیزانس، عربهای مسلمان، جنگ‌های صلیبی، عثمانی، استعمار انگلستان و جنگ‌های اعراب و اسرائیل بوده‌است. یهودیان
در سال ۵۳۹ پیش از میلاد کوروش به یهودیان آواره اجازه داد تا به اورشلیم بازگردند و در آنجا آزادانه برای خود کنیسه بسازند. تاریخ یهودیان در بلغارستان
تا سدهٔ چهاردهم میلادی یهودیان بلغارستان از یهودیان رومانیوت بودند، ولی از این زمان مهاجرت اشکنازی‌ها از مجارستان و دیگر سرزمین‌های اروپا آغاز شد. از اواخر سدهٔ چهاردهم بلغارستان تحت انقیاد امپراتوری عثمانی درآمد. از سدهٔ پانزدهم پاره‌ای از سفاردی‌های رانده‌شده از اسپانیا هم به بلغارستان آمدند. بدین‌سان جمعیت یهودیان بلغارستان به سه بخش تقسیم می‌شد تا اینکه در میانهٔ سدهٔ هفدهم میلادی برای هر سه گروه به صورت واحد یک ربی تعیین شد. تاریخ یهودیان در کرواسی
تاریخ یهودیان در کرواسی دست کم به سده ۳ میلادی بازمی‌گردد، اگرچه از سده ۱۰ تا ۱۵ کمی از این جامعه بسیار کم می‌دانیم با وقوع جنگ جهانی دوم، جمعیت آنها تقریباً ۲۰٬۰۰۰ تن بود که بیشتر آنها در زمان هولوکاست که در قلمرو دولت دست‌‎نشانده نازی بنام دولت مستقل کرواسی اتفاق افتاد، به قتل رسیدند. پس از جنگ جهانی دوم، نیمی از بازماندگان تصمیم به اسکان در اسرائیل گرفتند، در حالی که تخمین زده می‌شود ۲۵۰۰ تن همچنان در کرواسی زندگی می‌کنند. براساس سرشماری سال ۲۰۱۱، ۵۰۹ کلیمی در کرواسی زندگی می‌کردند، اما چنین پنداشته می‌شود که این تعداد کسانی که از ازدواج‌های مختلط یا باغیر یهودیان متولد شده‌اند، را در شمار نیاورده است. بیش از ۸۰ درصد جامعه یهودیان زاگرب در این دو دسته قرار می‌گیرند. تاریخ یهودیت کمبریج
سه جلد اول این مجموعه کتاب، تاریخ یهودیان از تبعید در ۵۸۷ پیش از میلاد مسیح تا اوائل دوران روم در قرن سوم پس از میلاد را پوشش می‌دهد. این سه جلد نگاهی جامع و عمیق دربارهٔ تاریخ یهودیان و مسیحیان در محدوده‌های جغرافیایی و مذهبی را مورد مطالعه قرار می‌دهد. یهودیان بخارایی
در ۱۸۴۳ جوزف ولف یهودی نومسیحی‌شده از یهودیان بخارایی بازدید می‌کند. او در جستجوی دودمان‌های گم‌شدهٔ اسرائیل بود. وی دربارهٔ زندگی و آیین‌های مردم که یهودیان را نیز در بر می‌گیرد گفته‌های ارزشمندی نگاشته‌است. برای نمونه ۱۰٬۰۰۰ تنگهٔ نقره گرد آورد و زمینی در سمرقند نزدیک میدان ریگستان خرید که به محلهٔ یهودیان شناخته می‌شود. در میانهٔ سدهٔ نوزدهم میلادی، یهودیان بخارایی مهاجرت به فلسطین را آغاز کردند. کوی و برزن آنان در بیت‌المقدس کوی بخاراییان نام گرفته و هنوز نیز برجاست. در ۱۸۶۵، سربازان روس، تاشکند را گرفتند که به ورود شمار فراوانی از یهودیان به منطقهٔ نوبنیاد ترکستان انجامید. از ۱۸۷۶ تا ۱۹۱۶، یهودیان در پیروی از دینشان آزاد بودند. شمار فراوانی از یهودیان پیشه‌های بااعتباری در زمینه‌های پزشکی، حقوق و اداری به دست آوردند و شمار فراوانی پیشرفت کردند. بسیاری از یهودیان در هنرپیشگی، هنرمندی، رقصندگی، موسیقی، خوانندگی، تولید فیلم و ورزش کامیاب و سرشناس شدند. بسیاری نیز عنوان‌های «هنرمند مردمی ازبکستان»، «هنرمند مردمی تاجیکستان» و حتی «هنرمند مردمی اتحاد شوروی» (در روزگار شوروی) را به دست آوردند. آنان در جهان ورزش نیز کامیاب شدند و بسیاری از یهودیان ازبکستان مشت‌زنان و برندگان مدال برای کشور شدند. یهودیان ایرانی
حضور یهودیان در ایران، به بیش از سه هزار سال پیش و مهاجرت‌های اجباری یهودیان از اسرائیل به آشور، بابل و بخش‌های غربی و مرکزی ایران در طی چند دوره متوالی بازمی‌گردد. آنان در طول تاریخ با دیگر ایرانیان ارتباط تنگاتنگ فرهنگی و دینی داشته‌اند، به‌طوری‌که در سیاهکل یهودیان در ماه رمضان همراه با مسلمانان روزه می‌گرفتند و در کردستان در مراسم صوفیان شرکت می‌جستند. یهودیان در زندگی فرهنگی ایران حضور فعال داشته‌اند و برای خود هویت ایرانی قائل هستند. یهودیان گیلان
آغاز استقرار یهودیان در گیلان نامعلوم است ولی اولین اشاره به یهودیان ساکن چاهخان، جایی در نزدیکی شهر لاهیجان در نوشتجات میرظهیرالدین در ۱۴۴۱ صورت گرفته‌است. دومین منبع تاریخ بابایی بن لطف است که در قرن هفدهم به شهر رشت اشاره می‌کند. منبع سوم متعلق به کشیش ارمنی اراکل است که در همان قرن به شهر فومن اشاره می‌کند. منبع چهارم ضبط یعکوو دیلمانیان در خصوص انتقال یهودیان از گیلان و دیلمان به مشهد است. یاوبرت و ه.ل.رابینو به زندگی حدود ۵۰ خانواده یهودی در رشت در وضع فلاکت بار در ۱۸۰۶-۰۹ اشاره کی کنند. تاریخ یهودیان در روسیه
از سال ۱۹۰۰ میلادی یهودیان به تدریج در دومای روسیه حضور پیدا کردند. بسیاری از یهودیان از تزار به خاطر برنامه های یهودستیزانه او کینه به دل داشتند. از این رو ایده سرنگون کردن حکومت وی در نظر آنها بسیار جذاب بود. با شکلگیری فعالیتهای کمونیستی به دست بلشویکها تعداد بسیار زیادی یهودی در مقامات بالای آن حضور پیدا کردند. به دلیل اینکه حضور یهودیان در بین بلشویکها بسیار زیاد بود بیشتر مخالفان بلشویسم آنرا توطئه بین‌المللی یهود میدانستند. در سال ۱۹۱۹ لنین در طی سخنانی از یهودستیزی انتقاد کرده و آن را توطئه تزار برای گمراهی مردم دانست. لنین و اولین سران شوروی کمونیستی به شدت از یهودستیزی انتقاد کردند. حزب صهیونیست شوروی نیز از لنین پشتیبانی مینمود. حکومت روسیه برای جلوگیری از مهاجرت یهودیان ، اسرائیل منطقه اوبلاست در شرق روسیه را به صورت خودمختار با نام جمهوری خود مختار بایروبیدجان به یهودیان داد تا این منطقه به عنوان صهیون شوروی باشد. مقامات شوروی مخالف تدریس عبری در مدارس بودند و تدریس عبری در بیشتر مدارس یهودی ممنوع بود. ییدیش به جای عبری به عنوان زبان ملی یهودیان در نظر گرفته شد و یهودیان به یادگیری آن تشویق میشدند. در سال ۱۹۳۱ استالین در سخنانی از یهودستیزی انتقاد کرد. ولیکن استالین بعدها دستور قتل بسیاری از سران یهودی حزب کمونیست را صادر کرد. در سال ۱۹۴۱ میلادی شوروی دارای ۴٫۸۵ میلیون یهودی بود که ۳۰ درصد جمعیت یهودی دنیا را شامل میشد. تاریخ یهودیان در باربادوس
ورود یهودیان به باربادوس نتیجه مستقیم دادخواست تفتیش عقاید اسپانیا، به ویژه فرمان الحمرا است. در سال ۱۴۹۲، برخی از یهودیان سفاردی از آزار و شکنجه در شبه جزیره ایبری به مقصد برزیل گریختند، جایی که آنها تا سده ۱۷ زندگی کردند. آنها از آنچه که قبلاً برزیل هلندی بود (به‌طور خاص رسیفی، که در آنجا یک جامعه بزرگ یهودی وجود داشت)، مکانی که در سال ۱۶۵۴ به دست تفتیش‌گران پرتغالی فتح شد، مجبور به فرار شدند. تاریخ یهودیان در ارمنستان
سوابق تاریخی وجود دارد که حضور یهودیان در ارمنستان بت‌پرست، قبل از گسترش مسیحیت در منطقه توسط سنت گریگور روشنگر در ۳۰۱ میلادی، گواهی می‌دهد. مورخان ارمنی اوایل قرون وسطی، مانند موسی خورناتسی، معتقد بودند که در زمان تسخیر پادشاه ارمنستان تیگرانس بزرگ (۹۵–۵۵ پیش از میلاد) وی ۱۰ هزار اسیر یهودی را با خود هنگام عقب‌نشینی از یهودیه، به دلیل حمله روم به ارمنستان (۶۹ پیش از میلاد) به پادشاهی باستان ارمنستان آورد. تیگرانس دوم به سوریه و احتمالاً شمال اسرائیل نیز حمله کرد. تعداد زیادی از یهودیان از قرن اول قبل از میلاد در ارمنستان ساکن شدند. به ویژه یک شهر، وارتکساوان به یک مرکز تجاری مهم تبدیل شد. بنابراین، جامعه یهودی ارمنستان تأسیس شد. آنها مانند بقیه مردم ارمنستان از عواقب قدرت‌های منطقه ای که برای تقسیم و تسخیر این کشور تلاش کردند، رنج بردند. تا سال ۳۶۰–۳۷۰ پس از میلاد، مهاجرت هلنیستی یهودیان به ارمنستان افزایش چشمگیری داشت. بسیاری از شهرهای ارمنستان عمدتاً یهودی شدند. در این دوره (سده چهارم میلادی)، پس از فتح ارمنستان توسط شاه ساسانی شاپور دوم ، او هزاران خانواده یهودی را از ارمنستان ساسانی اخراج و در اصفهان (ایران مدرن) اسکان داد. در سال ۱۹۱۲ باستان‌شناس نیکولاs مار از کشف یک سنگ قبر در روستای یغگیس که دارای کتیبه ای عبری بود خبر داد در سال ۱۹۹۶ تحقیقات در یغگیس، در استان وایوتس‌جور ارمنستان، بقایای یک گورستان یهودی مربوط به سده‌های میانه را از یک جامعه یهودی قبلاً ناشناخته کشف کرد. در سال ۲۰۰۰، تیمی از دانشگاه عبری اورشلیم در ضلع جنوبی رودخانه یغگیس، روبروی روستا، یک گورستان یهودی با ۴۰ سنگ قبر با کتیبه‌های عبری که از ۱۲۶۶ تا ۱۴۹۷ ساخته شده، حفاری کردند. یک کلمه غیر عبری در کتیبه‌ها ممکن است نشانگر اصل جامعه باشد. مایکل نوسونوفسکی اظهار داشته‌است که "کلمه خواجه از ریشه پارسی است و احتمالاً نشان می‌دهد که یهودیانی که در یغگیس ساکن شدند از ایران آمده‌اند و فارسی را به عنوان زبان گفتاری خود نگه داشته‌اند. نقل قول‌های کتاب مقدس و فرمول‌های تلمودیک گواه یک استاندارد یادگیری بالا در جامعه است. " گروهی از باستان شناسان و مورخان ارمنی و اسرائیلی در سال ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ در این مکان کاوش کردند و ۶۴ سنگ گور دیگر پیدا کردند. برخی از آنها با نقوش پادشاهی اوربلین تزئین شده‌اند. تیم باستان‌شناسی همچنین سه آسیاب پیدا کردند که به گفته اسقف نشان می‌دهد جامعه تجارت داشته‌است زیرا یک آسیاب می‌تواند چندین خانواده را تغذیه کند. بیست عدد از این سنگ گورها دارای کتیبه بودند که همگی به زبان عبری بودند به جز دو مورد که به زبان آرامی بودند. قدیمی‌ترین سنگ تاریخ دار مربوط به سال ۱۲۶۶ و آخرین تاریخ آن ۷/۱۳۳۶ است. یهودیت
فلسفه یهودی از تبیین بنی‌اسرائیل از سرچشمه جهان هستی و صفات ذاتی و فاعلی خدا به گونه‌ای فلسفی نشأت می‌گیرد. از این‌رو کتاب مقدس عبری که تنخ نامیده می‌شود، منبعی بنیادی است که فلسفه یهودی بر اساس آن استوار می‌شود. خاخام‌ها در دوره تنائیم، که در فاصله قرن اول قبل از میلاد تا قرن دوم بعد از میلاد است، و خاخام‌های دوره آمورائیم بین قرن دوم و ششم میلادی چنین بینشی را نسبت به خدا و ارتباط آن با کیهان به روشی مشابه ادامه دادند. این اندیشه‌ها، موضوعاتی چون وحدت، علم مطلق، قدرت مطلق، خیرخواهی خدا، اسرائیل و رسالتی که در قبال امت‌ها دارد، مفهوم ماشیح و نجات، هدف و قلمرو شریعت و هلاخا را دربر می‌گیرد. علاوه بر تلمود، در میشنا و میدراش نیز توجه دانشمندان به بحث‌های الهیاتی و فلسفی در چهارچوب تفکر یهودی معطوف شد. علاوه بر این، کابالا و متون عرفانی یهودیت نیز مشتمل بر پژوهش‌های نظری پیچیده‌ای دربارهٔ سیر آفرینش و ذات خداوندی است. تاریخ یهودیان در اوستیای جنوبی
تاریخ یهودیان در گرجستان بیش از ۲۵۰۰ سال قدمت دارد. یهودیان گرجی () یکی از قدیمی‌ترین جوامع در گرجستان هستند که مهاجرت آنها به این کشور را در زمان اسارت بابلیان در قرن ۶ قبل از میلاد دنبال می‌کند. پیش از الحاق گرجستان به روسیه، تاریخ ۲٬۶۰۰ ساله یهودیان گرجستان تقریباً با عدم وجود یهود ستیزی و یکسان‌سازی قابل مشاهده در زبان و فرهنگ گرجی همراه بود. یهودیان گرجی از نظر قومی و فرهنگی از یهودیان کوهستانی همسایه متمایز شناخته می‌شدند. آنها همچنین به‌طور سنتی یک گروه کاملاً جدا از یهودیان اشکنازی در گرجستان بودند که پس از الحاق روسیه به گرجستان وارد این کشور شدند. شورش کردها در ترکیه
شورش اصلی که در تاریخ کردهای ترکیه حاکم است ، شورش سال ۱۹۲۵ در منطقه کردستان ترکیه است که توسط شیخ سعید رهبری شد. سرکوب و تجاوزگری سکولاریسم کمالیستی به دنبال آن انجام شد و تمام مظاهر عمومی هویت کرد غیرقانونی اعلام شد که به نوبه خود کردها را برای شورش بیشتر آماده کرد. قیام شیخ سعید در فوریه ۱۹۲۵ آغاز شد. تقریباً از ۱۵۰۰۰ مبارز که در شورش علیه ۵۲۰۰۰ نظامی ترکیه شرکت کردند همه قبایل اصلی کرد که دران شرکت داشتند این قیام از مناطق زازا شروع شد و بیشتر قسمتهای استانهای کردستان مانند (دیاربکر) و ماردین را در بر گرفت. شورش شیخ سعید اولین شورش گسترده جنبش نژادی کرد در ترکیه بود. سازمان دهنده اصلی این شورش ، انجمن مستقل کردستان انجمن ازادی بود. هدف آزادی این بود که کردها را از ظلم و ستم ترکیه آزاد کند و در نتیجه آزادی و توسعه بیشتر کشور خود را تحقق بخشد. در مارس ۱۹۲۵ شورش تقریباً پایان یافت و شیخ سعید و سایر رهبران شورشی تا ۲۹ ژوئن به دار آویخته شدند.در پاییز سال ۱۹۲۷ ، شیخ عبدالرحمن (برادر شیخ سعید) مجموعه ای از حملات به پادگان های ترکیه را در پالو و مالاتیا آغاز کرد. آنها همچنین ارتفاعات جنوب ارزروم را اشغال کردند. ارتش ترکیه با استفاده از پنج هواپیما در ماردین از نیروی هوایی علیه شورشیان استفاده کرد. در اکتبر ۱۹۲۷ شورشیان کرد به بایزید حمله کردند و آن را اشغال کردند. برادر شیخ سعید با حمله به چندین پایگاه ارتش در کردستان سعی در انتقام از دولت ترکیه داشت. هیچ چیز دائمی انجام نشد. آنها پس از ورود نیروهای کمکی ترکیه از منطقه رانده شدند. ودراخر این شورش با شکست روبرو شد. در سال ۱۹۲۹ شورش احسان نوری پاشا کنترل گستره وسیعی از قلمرو کردها را در دست گرفت و درنهایت این شورش هم تا سال ۱۹۳۰توسط ارتش ترکیه سرکوب شد. تاریخ یهودیان در ارمنستان
در سال ۱۸۲۸، جنگ روس و ایران به پایان رسید و ارمنستان شرقی (جمهوری ارمنستان کنونی) با پیمان ترکمنچای به امپراتوری روسیه ضمیمه شد. یهودیان لهستانی و "ایرانی و همچنین Sabbatarians" (Subbotniki، دهقانان روسی که در زمان کاترین دوم به حومه روسیه شاهنشاهی تبعید شدند) شروع به ورود کردند. آنها مسیحیان یهودی بودند و اکثراً به جریان اصلی یهودیت گرویدند یا جذب شدند). از سال ۱۸۴۰ آنها به ترتیب در ایروان شروع به ایجاد جوامع اشکنازی و میزراهی کردند. تا سال ۱۹۲۴، کنیسه سفاردی، شیک موردخای، یک نهاد برجسته در میان جامعه یهودیان بود. تاریخ یهودیان در لهستان
بعد از اخراج یهودیان از اسپانیا در سال ۱۴۹۲ میلادی یهودیان زیادی به لهستان مهاجرت کردند. در زمان زیگمونت اول یهودیان در لهستان بسیار در راحتی بودند. در این زمان حدود سه چهارم یهودیان تمامی دنیا در لهستان زندگی می‌کردند. یکی از مهمترین دانشمندان یهودی در این زمان موسی ایسرلس بود که در تلمود و کابالا مهارت زیادی داشت. تاریخ یهودیان در گرجستان
در نیمه دوم سده نوزدهم، برخی اقدامات ضدیهودی، که شاید از نفوذ کلیسای ارتدکس روسیه ناشی می‌شود، رخ داد. یهودی‌ستیزی با پایان رعیت و شهرنشینی جمعیت یهود تکمیل شد. همزمان با تبدیل شدن یهودیان به جای دستیابی به میهن، کارگران گرجی شروع به دیدن آنها به عنوان رقبا و تهدیدهای اقتصادی کردند. یهودی‌ستیزی برای سده‌ها در روسیه رایج بود و پس از فتح گرجستان، تحت تأثیر غیر یهودیان در گرجستان نیز قرار گرفت. وارلیک ورگیسی
طرح قانون مالیات بر دارایی را در ۱۱ نوامبر سال ۱۹۴۲ میلادی در زمان ریاست جمهوری عصمت اینونو و نخست وزیر وقت ترکیه، شوکرو سراج‌اوغلو به مجلس ارائه شد.روزنامه‌های ترکیه ماه‌ها قبل از ارائه این قانون به مجلس تبلیغات گسترده‌ای را علیه اقوام غیر تُرک شروع کردند و آنان را به منزلهٔ عاملان بحران اقتصادی، کمبود مواد غذایی و گسترش بازار سیاه در کشور معرفی می‌کردند. در همین حین، با دستور محرمانهٔ وزیر دارایی کلیه مراکز اقتصادی، بانک‌ها و ادارهٔ ثبت دارایی‌ها اطلاعاتی دقیق از دارایی‌های نقدی و غیر نقدی مسیحیان و یهودیان آن کشور در اختیار آن وزارتخانه گذاشت. ایران
تاریخ یهودیان در ایران نیز پیشینه‌ای طولانی دارد و قدمت آن به سقوط بابل می‌رسد؛ جایی که کوروش، شاه هخامنشی، یهودیان را که دهه‌های بسیاری در اسارت بودند، آزاد کرد و با توجه به اینکه خود نیز یکتاپرست بود، به یهودیان در بازسازی معابدشان یاری رساند و اموال آنان را بازگرداند. پس از آن، یهودیان در کشورهای گوناگونی از جمله ایران، گسترش یافتند. تاریخ یهودیت کمبریج
جلد اول این کتاب به دوره پارسیان (ایرانیان باستان) و دو قرن و نیم پس از تبعید بابلی‌ها می‌پردازد. جلد چهارم دوره ۷۰ پس از میلاد تا ۶۴۰ پس از میلاد (ظهور اسلام) را پوشش می‌دهد که توسعه تاریخی، سیاسی و فرهنگی تاریخ یهودیت را در این دوره بحرانی مورد بررسی قرار می‌دهد. به‌طور ویژه این جلد رشد یهودیت خاخامی و بیشتر منابع خاخامی باستانی مانند میشنا، ، تلمود بابلی و مجموعه‌های متعدد میدراشی و ادبیات عرفانی یهودیت آغازین و رشد کنیسه را پوشش می‌دهد. تاریخ یهودیان در هند
کهن‌ترین جوامع یهودی هند مربوط به پادشاهی کوچین بود. روایت سنتی این است که بازرگانان یهودیه در سال ۵۶۲ پیش از میلاد به کرانگانور، بندری باستانی در نزدیکی کوچین رسیدند و در سال ۷۰ میلادی پس از تخریب معبد دوم، یهودیان بیشتری از اسرائیل تبعید شدند. بسیاری از نیاکان این یهودیان اظهار داشتند که در زمان سلطنت پادشاه عبری سلیمان در هند اقامت گزیدند. این زمانی بود که چوب ساج، عاج، ادویه جات، میمون‌ها و طاووس‌ها در تجارت کوچین محبوب بودند. در مورد دلیل ورود آنها به هند هیچ تاریخ یا دلیل خاصی ذکر نشده‌است، اما محققان عبری قدمت آن را تا حدود اوایل سده میانه اعلام کرده‌اند. موچین گروهی از جزایر گرمسیری کوچک است که مملو از بازارها و فرهنگهای مختلف مانند هلندی، هندو، یهودی، پرتغالی و انگلیسی است. جامعه متمایز یهودیان آنجووانام نام داشت. کنیسه در ماتانچری هنوز فعال است و متعلق به یهودیان پارادزی، فرزندان سفاردیم است که در سال ۱۴۹۲ از اسپانیا اخراج شدند، اگرچه از سال ۲۰۱۵ جامعه یهودیان در ماتانچری مجاور قلعه کوچین تنها شش عضو باقی مانده داشت. کنفرانس بین‌المللی هولوکاست و نسل‌کشی
به گفته یئیر آرون، مورخ اسرائیلی، مقامات ترکیه احتمالاً از طریق مقاله‌ای در اورشلیم پست از برگزاری این کنفرانس در ۲۰ آوریل ۱۹۸۲مطلع شدند. گروهی از یهودیان ترکیه برای اینکه نشان دهند زندگی یهودیان در ترکیه در صورت برگزاری کنفرانس به خطر خواهد افتاد از اسرائیل دیدار کردند. وزارت امور خارجه ترکیه برای لغو کنفرانس، جاک ویسید، رئیس شورای غیر روحانی جامعه یهودیان ترکیه را به اسرائیل اعزام کرد. چارنی بعدها متذکر شد که ویسید در تل آویو او را متهم کرده بود به اینکه اگر کنفرانس برگزار شود مرز ترکیه که معبر یهودیان سوریه و ایران برای فرار از کشور است بسته خواهد شد. تاریخ یهودیان در لهستان
تاریخ یهودیان در لهستان به حدود ۸۰۰ سال پیش باز می‌گردد. برای قرنها لهستان بزرگترین مرکز یهودیان در سراسر دنیا بود. به دلیل تساهل مذهبی، لهستان جزو معدود کشورهای اروپایی برای یهودیان بود؛ ولیکن بعد از تجزیه لهستان در سال ۱۷۷۲ میلادی یهودستیزی در لهستان شدت گرفت. در زمان جنگ جهانی دوم بیشتر یهودیان لهستان به دست آلمان نازی از بین رفتند که به واقعه هولوکاست منجر شد. بعد از فروپاشی کمونیسم در لهستان تلاش زیادی برای زنده کردن مجدد فرهنگ یهودی در لهستان صورت گرفته است. تاریخ فلسطین تا آغاز قرن نوزدهم
نام کهن همچنان توسط عموم و در موارد نیمه رسمی مورد استفاده قرار می‌گرفت. موارد بسیاری از استفاده از آن در طول سده‌های شانزدهم و هفدهم بر جای مانده‌است. در طول قرن نوزدهم، «دولت عثمانی در مکاتبات رسمی خود، از عبارت "ارض فلسطین" (سرزمین فلسطین) برای اشاره به ناحیه واقع در غرب رود اردن که در سال ۱۹۲۲ تحت فرمانروایی انگلستان "فلسطین" نامیده شد استفاده می‌کرد». اعراب تحصیل‌کرده، از عبارت "فلسطین"، برای اشاره به کل فلسطین یا بیت‌المقدس "سنجاق" یا تنها برای اشاره به منطقهٔ اطراف راملا استفاده می‌کردند. سلطان عثمانی در سال ۱۸۷۶ در پاسخ به درخواست خاخام ژوزف نانتونک برای صدور اجازه اسکان یهودیان ضمن منع مهاجرت گسترده به فلسطین گفت «تقریباً تمام سرزمین‌های فلسطین اشغال شده، و استقلالی که نانتونک به دنبال آن است با اصول اجرایی کشور در تعارض است» و پس از آن نیز دولت عثمانی در سال‌های ۱۸۸۴، ۱۸۸۷، و ۱۸۸۸ احکامی علیه اسکان انبوه یهودیان صادر کرد. در سال ۱۸۸۲ شمار چشمگیری از یهودیان شروع به هجرت به سرزمین مقدس کردند و مزارع جمعی (کیبوتس) ایجاد کرده و سرانجام حومهٔ "تل آویو" را در سال ۱۹۰۹ به وجود آوردند، که بعدها در سال ۱۹۲۱ تبدیل به یک شهر شد. شمار یهودیان فلسطین که در سال ۱۷۰۰ تنها ۷٬۰۰۰ نفر بود تا سال ۱۹۰۰ به ۶۰٬۰۰۰ نفر رسید (جمعیت کل فلسطین در این سال ۵۰۰٬۰۰۰ نفر بود) که این امر به عقیده کارپات حاکی از آن است که «سیاست عثمانی مبنی بر اجازه به افراد برای مهاجرت و اسکان، و همزمان ممانعت از مهاجرت گروه‌های انبوه، با موفقیت همراه بوده‌است». تاریخ یهودیان در لهستان
یهودیان از خاورمیانه نشات گرفتند. مهاجرت آنها به اروپا از حرکت آنها به یونان شروع شد. اولین حضور یهودیان در یونان به حدود سال ۳۰۰ قبل از میلاد باز می‌گردد. در امپراطوری روم در قرن اول قبل از میلاد نیز یهودیان زیادی حضور داشتند. در قرون ابتدایی میلادی یهودیان در فرانسه و آلمان حضور داشتند. بعد از اینکه یهودیان در فرانسه و آلمان مورد تبعیض و فشار قرار گرفتند به لهستان و لیتوانی فرار کردند. اولین یهودیان در قرن ۱۰ میلادی به لهستان رسیدند. حضور یهودیان باعث گسترش تجارت با اوکراین و بخارا شد. یکی از این یهودیان که با نام اندولوسی خود ابراهیم ابن یعقوب شناخته می‌شود اولین کسی است که در نوشتارهای خود از لهستان نام برده است. اولین دانشمند یهودی در لهستان یهودا ها-کوهن بود. دین در ایران
تاریخ یهودیان در ایران نیز پیشینه‌ای طولانی دارد و قدمت آن به سقوط بابل می‌رسد؛ جایی که کوروش، شاه هخامنشی، یهودیان را که دهه‌های بسیاری در اسارت بودند، آزاد کرد و با توجه به اینکه خود نیز یکتاپرست بود، به یهودیان در بازسازی معابدشان یاری رساند و اموال آنان را بازگرداند. پس از آن، یهودیان در کشورهای گوناگونی از جمله ایران، گسترش یافتند. تاریخ یهودیان در باربادوس
یک جمعیت یهودی از سال ۱۶۵۴ تقریباً به‌طور مداوم در باربادوس زندگی میکرده‌اند.