موسیقی هیپ هاپ چند سال فرمت دارد؟
موسیقی هیپ هاپ
مهم‌ترین دوره‌های تاریخی هیپ هاپ دوره‌های هیپ هاپ مکتب قدیم دوره (۱۹۷۰ تا ۱۹۸۵) است، که از آغاز دوره هیپ هاپ تا زمان ورود آن به جریان غالب، و دوره هیپ هاپ عصر طلایی (۱۹۸۵ تا ۱۹۹۳) است، که صدای ایست کوست و وست کوست را با هم ادغام کرده و با ظهور رپ گنگستا و جی فانک، که ساخته وست کوست است وارد عصر جدید شد. سال‌های پس از ۱۹۹۳ شامل هیپ هاپ پورنو، بیلینگ و ژانرهای مخفی، که دوران جدید را تعریف می‌کند است. موسیقی هیپ هاپ
هیپ هاپ برای اولین بار در سال ۱۹۷۹ در فرانسه ظاهر شد و هم‌زمان با آن، این زیر سبک در ایالات متحده نیز به موفقیت‌هایی دست یافت. تا سال ۱۹۸۲، حتی ایستگاه‌های رادیویی هیپ هاپ نیز پا به عرصه وجود گذاشتند که از آن جمله می‌توان به رپر دپر اسنپر اشاره کرد. همچنین دی جی دی نستی، که بعدها تبدیل به ستاره‌ای در این زمینه شد، اولین حضور خود را تجربه کرد. همان سال یک کنسرت بزرگ هیپ هاپ برگزار شد؛ رپ تور نیویورک، که توسط اروپا ۱ حمایت می‌شد و در آن آفریقا بامباتا، گراند میکسر دی اس تی، فب ۵ فریدی، آقای فریز و راک استدی کرو دیده می‌شدند. موسیقی هیپ هاپ
هیپ هاپ در طول دهه ۱۹۷۰ در بلاک پارتی در شهر نیویورک شکل گرفت، یعنی زمانی که دی جی‌ها شروع به جدا کردن بریک‌های کوبه‌ای برای مقابله با آوازهای فانک، سول، R&B و دیسکو کردند. خاستگاه این نوع از آواز به اوسط دهه ۱۹۵۰ بر می‌گردد یعنی زمانی که هنرمند راک سول/فانک جیمز براون دسته ریچارد کوچولو را نخستین گروهی دانست که موسیقی فانک را در بیت راک قرار داد. این آوازها بر مبنای &؛ دی جی «بریک بیت» ساخته شده‌است. با افزایش محبوبیت هیپ هاپ، نوازندگان شروع به صحبت کردن در حین نواخته شدن موسیقی کردند، و از آن پس «رئیس تشریفات» یا «امسی» نام گرفتند. در سال ۱۹۷۹، دو آلبوم هیپ هاپ نخستین بار به صورت تجاری پخش شد: «شاه تیم ۳ (جاک شخصیت)» ساختهدسته فتبک، و «شادی رپها» ساخته دسته شوگرهیل؛ شادی رپ‌ها چهلمین آهنگ برتر آمریکا در نمودار آهنگ‌های پاپ برتر شد. دسته راک بلوندی با آهنگ شعف، در سال ۱۹۸۰، در فهرست صد آهنگ برتر جایگاه اول را به خود اختصاص داد.
سالومه ام‌سی
او همچنین اعتقاد دارد که هیپ هاپ می‌تواند ابزاری برای قدرت بخشی باشد و می‌گوید: «هیپ هاپ فقط یک ابزار است مانند آموزش و پرورش، می‌توان آن را برای آگاهی‌بخشی انسان در مورد حقوق و موقعیت اش به کار برد تا متوجه توانایی‌های بالقوه خود شود و در آخر، قدرتمندتر شود… فکر می‌کنم تغییر آرام و به صورت محلی صورت می‌گیرد و در نتیجه ترجیح می‌دهم به جای شعار دادن و داد زدن، تجربه‌های خودم را به استعاره بیان کنم و امیدوار باشم الهام‌بخش یکی دو نفر باشم.» در جای دیگر می‌گوید که نظرش در مورد هیپ هاپ در طول سال‌ها تغییر کرده و دیگر مثل گذشته سخت گیر نیست: «هیپ هاپ یه ابزاره مثل همه ابزارهای بیانی دیگه. می شه به هر نحوی استفاده‌اش کرد و بستگی به استفاده‌کننده‌اش داره که چه کسیه، کجاست، هدفش چیه؟ حتی خود یک نفر می تونه در دوره‌های مختلف برداشت‌های مختلف داشته باشه و نحوه استفاده اش از هیپ هاپ تغییر کنه. خود من، نحوه شعرگویی‌ام دوره‌های متعدد داشت، چون خود زندگیم دارای مراحل مختلف بود. به نظرم مخصوصاً در دنیای امروز ارتباطی و فردگرایی نمی شه هیچ ابزار بیانی ای رو محدود کرد، هر شخصی می تونه تعاریف و برداشت خودش رو داشته باشه.» موسیقی هیپ هاپ
در طی متنوع شدن جریان رپ در دهه نود، سانتی وای سوس دوندس و لیسا ام مشترکاً آلبومی (به نام «سوی چیکیتو») منتشر کردند که به تولد مرن‌رپ که تلفیقی از هیپ‌هاپ و مرن‌گو بود، منجر شد. داون‌تمپو
داون‌تمپو یا کندضرب سبکی از موسیقی الکترونیک آرام (ریلکس کننده) است که شبیه به موسیقی امبینت می‌باشد ولی بر خلاف قالب بدون ضرب موسیقی امبینت، دارای ضرب یا گروو‌هایی است. صداهای ضربی آن در پاره‌ای از اوقات توسط چرخه‌هائی که حس هیپتوتیزمی دارند ساخته می‌شوند. بعضی از اوقات ضرب‌ها پیچیده‌تر هستند و بجای حضور در پشت زمینه خصوصیات بیشتری دارند ولی نسبت به انواع دیگر موسیقی مثل موسیقی ترنس شدت کمتری دارند. به‌طور معمول سبک موسیقی چیل اوت نیز برای اشاره به این سبک موسیقی کاربرد دارد، اما نسبت به «داون‌تمپو» عام‌تر است و سبک‌های موسیقی دیگری را نیز را دربرمی‌گیرد. یکی دیگر از سبک‌های مرتبط «تریپ هاپ» است، در حالی که سبک موسیقی داون‌تمپو معمولاً از ضرب‌آهنگ کمتری نسبت به تریپ هاپ استفاده می‌کند. به دلیل خاصیت لینت دادن اعصاب و ایجاد حالت احساسی-رمانتیک این سبک و استفاده کمینه از شعر یا خواننده، این سبک به عنوان سبک موسیقی پشت زمینه در اتاق‌های چیل اوت مهمانی‌های رقص و کافه‌های پرطرفدار استفاده می‌شود. کی-پاپ
اصطلاح «کی-پاپ» از دههٔ ۲۰۰۰ محبوب شد. پیش از آن، موسیقی پاپ کرهٔ جنوبی گایو (Gayo، 가요) نامیده می‌شد. هرچند «کی-پاپ» اصطلاحی عمومی برای موسیقی عامه‌پسند در کرهٔ جنوبیست، اما اغلب برای توصیف دقیق‌تر ژانری که در این‌جا توضیح داده‌شد به‌کار می‌رود. کی-پاپ در سال ۲۰۱۸ رشد قابل‌توجهی داشت و با افزایش ۱۷٫۹٪ در درآمد خود، به یک تجارت قدرتمند تبدیل شد. بر اساس «گزارش موسیقی جهان در سال ۲۰۱۹» از فدراسیون بین‌المللی صنعت فونوگرافی، کی-پاپ در جایگاه ششم ده بازار موسیقی برتر جهان قرار گرفت و از بی‌تی‌اس و بلک‌پینک به‌عنوان پیشتازان رشد این صنعت نام برده‌شد. کی-پاپ در سال ۲۰۲۰، سالی رکوردشکن را تجربه کرد و با رشد ۴۴٫۸ درصدی، سریع‌ترین رشد سال را در میان بازارهای بزرگ جهان داشت. هیپ هاپ اولد اسکول
هیپ هاپ اولد اسکول به دلیل تکنیک‌های نسبتاً ساده رپ در مقایسه با موسیقی بعدی هیپ هاپ مورد توجه قرار می‌گیرد. هنرمندانی مانند Melle Mel در هر نوار موسیقی از هجاهای کمی استفاده می‌کنند، با ریتم‌های ساده و سرعت متوسط. رپ فارسی
گسترش رپ فارسی به‌طور زیرزمینی و از طریق اینترنت، به ویژه با توجه به این که برخی از آثار زیرزمینی شامل فحش و ناسزا بود، باعث شد که دفتر موسیقی وزارت ارشاد در مورد اعطای مجوز به آثار این سبک سخت‌گیرانه عمل کند. مدتی پس از این که قطعه‌ای در سبک «رپ-پاپ» فارسی در عنوان‌بندی مجموعهٔ تلویزیونی «خانه به دوش» از یکی از شبکه‌های تلویزیونی ایران پخش شد، دفتر موسیقی وزارت ارشاد در نامه‌ای به سازمان صدا و سیما از پخش ترانه‌ای با این سبک از رسانه‌ای مانند تلویزیون گلایه کرد. در سال ۱۳۸۴ نیز اولین موزیک «رپ-پاپ» فارسی آهنگ منو ببین با هنرمندی داریا منتصر و عماد و بهمن فرجی ساخته شد و از رادیو بی‌بی‌سی نیز پخش شد. با این حال، در اواخر سال ۱۳۸۵ خورشیدی آلبومی ۸ قطعه‌ای از مجید غفوری با نام «نگو دیره» منتشر شد که در یکی از قطعه‌های آن بخش‌هایی به سبک رپ توسط یاس خوانده شده بود. شایعاتی در مورد مجوز نداشتن این آلبوم یا مجاز شدن موسیقی رپ شکل گرفت که در نهایت با تأیید رسمی مجاز بودن این آلبوم توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ایران، برطرف شد. موسیقی هیپ هاپ
در سال ۱۹۹۵ راجر ابرت می‌نویسد: جی-هوپ
جونگ هو-سوک (به کره‌ای :정호석؛ زادهٔ ۱۸ فوریهٔ ۱۹۹۴)، که با عنوان هنری جی-هوپ (به انگلیسی: J-Hope) شناخته می‌شود، رپر، ترانه‌سرا، رقصنده و تهیه کنندهٔ موسیقی اهل کره جنوبی است. وی در سال ۲۰۱۳، به‌عنوان عضوی از گروه موسیقی بی‌تی‌اس و زیرنظر بیگ هیت اینترتینمنت شروع به کار کرد. میامی بیس
میامی بیس (شناخته شده با نام هائی چون بوتی میوزیک یا بوتی بیس، اصطلاحاتی که می‌توانند شامل سبک‌های دیگری همچون رپ کثیف نیز باشند) زیرسبکی از موسیقی هیپ هاپ است که در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ محبوبیت پیدا کرد. ریشهٔ این سبک مستقیماً به صداهای الکترو فانک اوایل دههٔ ۱۹۸۰، که پیشگامان آن افریکا بمباتا و پس از آن موسیقیدان بریتانیائی، پُل هاردکسل بودند، بازمی‌گردد. موسیقی نیئا
موسیقی "نیئا" در دو آلبوم چندآهنگه جاز هم تنظیم شده‌است. این دو آلبوم با عناوین "نیئا گشتالت و رپلیکانت: نسخهٔ تنظیم‌شدهٔ جاز"،"" و "بخش دوم تنظیم‌های جاز" منتشر شده و حاوی شش آهنگ از موسیقی متن هستند که توسط جوی‌پد رکوردز ثبت امتیاز شده‌است. این آهنگ‌ها توسط شان اسچافیانسکی تنظیم و عرضه شده و در ۸ اوت ۲۰۱۳ و ۱۶ مهٔ ۲۰۱۴ به‌صورت دیجیتالی عرضه شده‌اند. طول این دو آلبوم ۲۶:۴۸ و ۲۵:۳۳ است. این موسیقی بین موسیقی بدون متن و آوازها تقسیم شده و سبک‌های متفاوتی از موسیقی جاز را پوشش می‌دهد. اتپ
اتپ گروه موسیقی هوی متال امریکایی می‌باشد که در سال ۲۰۰۰ تشکیل شد. این گروه تا به این لحظه شش آلبوم استودیویی و یک EP منتشر کرده است. کلاود رپ
کلاود رپ یک ژانر فرعی از هیپ هاپ جنوبی و موسیقی ترپ است که به‌خاطر خصوصیات مبهم، رؤیاگونه و آرام خود، شباهت زیادی به لو-فای دارد. بسیاری از متخصصین موسیقی، رپر لیل بی و تهیه‌کنندهٔ موسیقی کلمز کازینو را پیشگامان این سبک می‌دانند. اصطلاح «کلاود رپ» اشاره به خاستگاه اینترنتی و سبک آسمانی این ژانر دارد. دو هنرمند معروف ایسپ راکی و یانگ لین به‌خاطر به‌کار بردن این سبک در آثارشان شناخته شده‌اند. موسیقی فری‌استایل
فری‌استایل یا لاتین فری‌استایل گونه‌ای از دنس پاپ یا موسیقی رقص الکترونیک است که در میانهٔ دههٔ ۱۹۸۰ میلادی و در ایالات متحده ظهور کرد. این سبک دوران اوج محبوبیت خود را از اواخر دههٔ ۱۹۸۰ تا اوایل دههٔ ۱۹۹۰ تجربه کرد. موسیقی فری‌استایل تا به امروز نیز همچنان در حال تهیه و ساخته شدن بوده و دارای محبوبیتی نسبی می‌باشد، به‌ویژه در جوامع شهرنشینی که در آن‌ها افراد آمریکایی با اصالت لاتین و ایتالیایی یافت می‌شوند. لوسیداستپ
لوسیداستپ یکی از سبک‌های موسیقی الکترونیک است که در اوایل سال ۲۰۱۲ به وجود آمد. درحقیقت لوسیداستپ یکی از زیرسبک‌های موسیقی داب‌استپ است، امّا نسبت به داب‌استپ سنّتی شامل ساب-بیس کمتری است و درعوض اصوات معمولی، یعنی اصواتی که در سبک‌هایی مانند رگی، هیپ‌هاپ، هاوس، و ترنس وجود دارند، در آن بیشتر شنیده می‌شوند. گاه از قطعات نمونه‌برداری‌شدهٔ دیسکو، راک، و پاپ نیز در لوسیداستپ استفاده می‌شود. دی‌جی کول هرک
کلایو کمبل مشهور به دی‌جی کول هِرک (؛ زادهٔ ) دی‌جی جاماییکایی-آمریکایی است که به عنوان آغازگر موسیقی هیپ هاپ در اوایل دههٔ ۱۹۷۰ در برانکس نیویورک شناخته می‌شود. او از سال ۱۹۶۷ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. موسیقی هیپ هاپ
اگرچه هیپ‌هاپ استرالیایی در اصل از هیپ‌هاپ آمریکایی ریشه گرفته اما این دو سبک تا حد زیادی از هم فاصله گرفته‌اند. هیپ‌هاپ استرالیا اغلب خیلی رک است و به دلیل آنکه بر ترانه‌هایی با مضامین تند سیاسی تمرکز یافته و از موضوعات سطحی پرهیز می‌کند، از اینکه در نقطه مقابل هیپ‌هاپ آمریکایی قرار گرفته به خود می‌بالد. یکی از آهنگ‌های دست و پا چلفتی‌ها (هیپ‌هاپ ساحل غربی آمریکایی) به غرور غربی، آشکارا کنایه می‌زند، «من بچه طرف دیگر شهرم، اینو تو مخت فرو کن (سمت غربی!) چه فرقی می‌کنه؟ رپ گانگستری نیست! اگه فکر می‌کنی جون سخت‌تری ممکنه دل‌درد بگیری، ممنون می‌شم اگه گورتو گم کنی- ذکاوت‌های حرفه‌ای کوفتی، شبی یکی بالا بنداز». ماهیت سازمان‌یافته هیپ‌هاپ استرالیایی و فکری که در پشت ترانه‌نویسی‌های آن نهفته‌است در نهایت آن را در نقطه مقابل همتای آمریکایی‌اش قرار می‌دهد. هیپ هاپ هاردکور
هاردکور هیپ هاپ یا هاردکور رپ ژانری از موسیقی هیپ هاپ است که در دهه ۱۹۸۰ میلادی بنیانگذاری شد. از اولین هنرمندان این سبک می‌توان از ران-دی.ام.سی نام برد. ران-دی.ام.سی به عنوان اولین گروه هاردکور شناخته شده‌است. در حالی که این سبک نوعی با سبک گنگستا رپ مرتبط است، ولی هاردکور کاملاً با گنگستا رپ مشابه نیست و تفاوت‌هایی نیز دارد. هاردکور هیپ هاپ بیشتر به پرخاشگری و دعوا می‌پردازد، در حالی که موضوع اصلی گنگستا رپ فقط پرخاشگری نیست و موضوعاتی چون در آن مطرح مواد مخدر و... هم هستند. موسیقی هیپ هاپ
در اواخر دهه ۸۰، مرز شمالی آمریکا یعنی کانادا به یمن وجود ماسترو فرش وس هنرمند رپی، شاهد رشد محبوبیت هیپ‌هاپ شد. آلبوم بی‌همتای او به نام «بگذار ستون فقراتت غلط بخورد» به مدت بیش از یک سال در صدر آهنگ‌های پرفروش بود. در اوایل دهه نود، هنرمندان بیشتری همچون مکی می و اراذل خود را در عرصه موسیقی شهری رو به رشد کانادا که پیشینه آن را باید در تورنتو و ونکوور جستجو کرد، نشان دادند. اخیراً، خوانندگان رپی همچون چوکلر، سقراطی‌ها، مهتر کلیسا، اتحادیه شکلات‌فروشان، هاف«مک سان»راین، جی‌جاق‌های سیاه، سنگ جواهر و کی-اوس نام‌هایی هستند که از عرصه موسیقی شهری کانادا به خانه‌های مردم راه یافته‌اند، هرچند که این سبک‌ها نتوانسته‌اند در جریان متداول رایج در مرز جنوبی یعنی آمریکا، به جایگاه قابل توجهی برسند. موسیقی هیپ هاپ
از آنجا که موسیقی هیپ هاپ تقریباً همیشه بریک مردانگی زیاد تأکید دارد،اغلب تردیدها و گمان‌های در مورد وجود تعداد بسیاری موزیسین‌های هیپ هاپ همجنس‌گرا وجود دارد که از ترس از دست دادن کارشان خود را مخفی نگه داشته‌اند. چنین شایعاتی در مورد برخی هنرمندان هیپ هاپ از قبیل کوئین لطیفه، دا برات و برخی دیگر گفته می‌شود. در سال ۲۰۰۱، فستیوال سالانه به نام PeaceOUT World Homo Hop Festival در اوکلند در کالیفرنیا برگزار شد که برای اولین بار در این فستیوال تمامی نوازندگان همجنسگرا، دو جنسی و رپ‌هایی که تغییر جنسیت داده بودند حضور داشتند و از آن تاریخ این فستیوال هر ساله برگزار شده ست. در سال ۲۰۰۳به همجنس‌گرا و هنرمند رپ و هیپ‌ها، کاشن عنوان Baby Phat داده شد، با این وجود آثار او هرگز به معرض نمایش گذاشته نشدند. در سال ۲۰۰۵، "Pick Up the Mic" عرضه شد که در آن به نوازندگان LGBT هیپ هاپ پرداخته شده بود. موسیقی هیپ هاپ
همچنین، R.A.C.L.A. (که در اصل رپرهای سفید به‌طور قانونی به هشدار فکر می‌کنند)، اولین گروه رپ بود که یک آلبوم هیپ هاپ رومانیایی عرضه کرد و در آن به موضوعات «اجتماعی» پرداخت. آن گروه هنوز هم وجو دارد و در سال ۲۰۰۵ پانزدهمین آلبوم خود را به نام «مهارت» به عموم عرضه کرد. در سال ۲۰۰۵، گروه رپ انفجار دیگری، زیل، آلبوم اول خود «چی وربال» (با تنها: دپیندی دو نوی «) را منتشر می‌سازد که با واکنش مثبت مردم مواجه می‌شود. از آن زمان تاکنون، گروه نشان تولید خود، به نام اسناد چیل برادرز، را داشته‌است و با هنرمند مشهور» راگا- رپ «پاچا من (که به خاطر همکاری موفقیت آمیزش با هنرمندان» رگای آفریقایی «از قبیل مووید و باپی براون و هنرمند هیپ هاپ بریتانیایی» بلک بیشاپ «از» ماب استارز «و» سی-رایم فامیلی کروز «) و شمار دیگری از هنرمندان همچون سابسمناتو (عضو گروه رپ صریح)، مایک پاو (یک هنرمند بسیار برجسته و مستعد موسیقی آر اند بی) و دیگر تولیدکنندگان مشهور قرارداد امضا کرده‌است. آن‌ها دومین آلبوم خود را به نام» چیل برادرز" در پاییز ۲۰۰۶ منتشر کردند. رپ فارسی
رَپِ فارسی به شکلی از ژانر موسیقی به نام رَپ گفته می‌شود که به زبان فارسی خوانده می‌شود. این سبک موسیقی اگر چه عمدتاً متأثر از سبک رپ آمریکایی است، اما تمام ویژگی‌های آن را ندارد و برخی خصوصیات آن در رپ آمریکایی وجود ندارد. رپ فارسی در اواخر دههٔ ۱۳۷۰ خورشیدی در ایران شکل گرفته‌است و خواننده‌های زیادی به‌طور زیرزمینی و غیرمجاز در این سبک فعال هستند. در ایران، خوانندگان رپ از این ابزار برای اعتراض به مشکلات اجتماعی، سیاسی، فرهنگی خود استفاده می‌کنند. البته افراد مختلف با اهداف و نیات متفاوتی مشغول به نوشتن شعر در چنین قالبی می‌شوند. این زیرسبک از موسیقی این فرم با به‌کارگیری تکنیک‌های غربی و استفاده از منابع بومی موجود به وجود آمده، موضوعی که که در ایران نهایتاً گاهی به سمت و سوی موسیقی عامه‌پسند گرایش یافته‌است به طوری که امروزه جوانان ایرانی ایرانی خیلی رواج دارد و در کشور جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک موسیقی دلنشین و آموزنده توسط مردم تأیید می‌شود. MP3
قالب ام‌پی۳، یک سیستم متراکم و فشرده‌سازی برای موسیقی است که باعث کاهش تعداد بایتهای موجود در یک آهنگ، به بهای اندکی افت در کیفیت صدای آن می‌شود. هدف آن فشرده‌کردن کیفیت آهنگ سی‌دی بدون از دست دادن کیفیت صدای آن می‌باشد. با یک ام‌پی۳، ۳۲ مگابایت آهنگ موجود روی یک سی‌دی به ۳ مگابایت فشرده می‌شود. اینکار باعث می‌شود که یک آهنگ را در عرض چند دقیقه بارگیری کنید و هم‌چنین می‌توانید صدها آهنگ را در سخت دیسک رایانه‌تان ذخیره کنید. این فرمت، محبوب‌ترین فرمت برای فایل‌های موزیک محسوب می‌شود. در واقع mp۳ موفق‌ترین فرمت از خانواده ام‌پی‌ای‌جی می‌باشد. ام‌پی‌ای‌جی فرمتی بود که برای فشرده‌سازی صدا و تصویر توسط گروهی از محققین ایجاد شد. این گروه که با نام گروه کارشناسان تصویر متحرک فعالیت می‌کردند، پس از اختراع این فرمت، نام خود را بر آن نهادند. (ام‌پی‌ای‌جی در واقع از حروف اول نام همین گروه تشکیل شده‌است). پس از ایجاد این فرمت که ام‌پی‌جی نیز خوانده می‌شد، فرمت‌های دیگری از این خانواده هم ارائه شد، از آن جمله: ام‌پی۱، ام‌پی۱، ام‌پی۲ و ام‌پی۳. از این میان ام‌پی۳ بیش از بقیه کارایی داشت و بیشتر مورد استقبال قرار گرفت. دلیل عمده موفقیت آن نیز این بود که در این فرمت، فایل‌های صوتی بسیار فشرده و کم حجم می‌شوند، با این فرمت ما می‌توانیم حجم بیشتری از موسیقی را روی سی‌دی ذخیره کنیم (حدود ۱۲ ساعت موسیقی روی هر سی‌دی) و همچنین زمان دریافت موسیقی از اینترنت نیز کاهش می‌یابد. ام‌پی۳ در ویندوز ۹۵ و اولین نسخه‌های ویندوز ۹۸ پشتیبانی نمی‌شد؛ ولی در ویندوزهای بعدی، فرمت ام‌پی۳ به‌عنوان یکی از فرمت‌های پیش‌فرض گنجانده شده‌است. رقص هیپ هاپ
در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی، رقص بریک در نیویورک ابداع گردید. پیش از آنکه اصلاحاتی همچون "رقص هیپ‌هاپ" یا "رقص بریک" پدید آیند، به اجراکنندهٔ این نوع رقص بی‌بوی (B-Boy) گفته می‌شد. بی‌بوی (یا در صورت مونث بودن اجراکننده، بی‌گرل B-Girl) شخصی بود که این نوع رقص را در خیابان و معمولاً برای خودنمایی اجرا می‌کرد.بریک دنس به قدرت بدنی بیشتری نسبت به سایر دنس‌ها نیاز دارد. این سبک رقص شامل حرکات روی زمین می‌شود که شامل حفظ تعادل روی یک دست یا روی سر، یا حرکات آکروباتیک و غیره روی زمین است. موسیقی هیپ هاپ
در دهه ۱۹۸۰، هیپ هاپ تنوع بیشتری یافت و تبدیل به نوع پیچیده تری از موسیقی شد. هم‌زمان، فنون پیچیده تری ایجاد شد، که از آن جمله می‌توان بهاسکرچ، و ضبط الکترونیکی اشاره کرد. در اواخر دهه ۱۹۸۰، با افزایش محبوبیت این ژانر از موسیقی شماری از سبک‌ها و زیر گونه‌های جدید هیپ هاپ پا به عرصه گذاشت. آهنگسازان هیپ هاپ شروع به همکاری با دسته‌های راک کردند و ژانرهای جدیدی همچون هیپ هاپ خودآگاه، جاز رپ و رپ گنگستا را به وجود آوردند. مشین گان کلی (موسیقی‌دان)
سرانجام در سال ۲۰۲۰ یک آلبوم در ژانر پانک راک انتشار داد که آلبوم موفقی بود و در هفتهٔ اول توانست ۱۲۶ هزار نسخه به فروش برود و در بیلبورد به شماره یک از میان دویست آلبوم برتر در جهان، برسد. پس از آن، کلز در مصاحبه ای در سال ۲۰۲۰، اعلام کرد که سبک رپ و هیپ هاپ را ترک نمی‌کند و همچنین در سال ۲۰۲۱، در مراسم رادیو آی‌هارت، آشر، مجری مراسم، از مشین گان کلی سؤال پرسید که آیا او دیگر سبک رپ کار نمی‌کند و کار او با این سبک تمام شده‌است یا نه، مشین گان کلی اعلام کرد که: «هیچوقت و هیچوقت و هیچوقت سبک رپ و هیپ هاپ را ترک نمی‌کند». همچنین یک طرفدار وقتی در توییتر از مشین گان کلی پرسید که آیا در آینده آلبوم رپ خواهد داد یا نه، مشین گان کلی جواب داد که بله در آینده آلبوم در سبک رپ هم خواهد داد. هیپ هاپ سیاسی
قبل از ظهور هیپ هاپ سیاسی، جنبش قدرت سیاه و تأکید بر غرور سیاه پوستان که در اواسط دهه ۱۹۶۰ بوجود آمد و در اوایل دهه ۱۹۷۰ شکوفا شد، تفسیرهای مختلفی را دربر گرفت که عناصر ایدئولوژیک قدرت سیاه را در خود جای داده بودند. آهنگ‌هایی که مضمون غرور سیاه را بیان می‌کنند عبارتند از: ترانه جیمز براون "Say it Loud (I'm Black and Proud)" (1969) و بیلی پاول "آیا من سیاه برای تو کافی هستم؟" (۱۹۷۲) پروت رپ گیل اسکات-هرون تأثیر اولیه ای بر رپ سیاسی و آگاهانه دارد، اگرچه بیشتر آلبوم‌های سیاسی و اجتماعی قبلی او در ژانرهای جاز، سول و فانک قرار دارند. پس از انتخاب رونالد ریگان به عنوان رئیس‌جمهور در سال ۱۹۸۰، شرایط در جوامع آفریقایی-آمریکایی در داخل شهر بدتر شد و مفسران سیاسی هیپ هاپ شروع به پرداختن به‌طور فزاینده ای نسبت به وخیم تر شدن مشکلات اجتماعی مانند بیکاری گسترده، وحشیگری پلیس، حبس، مدارس دولتی ناکافی، سیاسی بی‌تفاوتی، و ستم. یکی از اولین آهنگهای هیپ هاپ با هوشیاری اجتماعی " How We Gonna Make the Black Mate Rise؟ " از برادر D با تلاش جمعی بود. اولین آهنگ موفق هیپ هاپ حاوی رپ آگاهانه Grandmaster Flash and the Furious Five " The Message " بود که یک آهنگ هیپ هاپ با نفوذ سیاسی و آگاهانه بود و فقر، خشونت و زندگی بن‌بست فقرای شهری مردم زمان. علاوه بر این، مسائل پیچیده سیاسی اجتماعی قبل از هیپ هاپ و در تمام مراحل آن به شدت بر تولد و جهت‌گیری آن تأثیر گذاشت. موسیقی هیپ هاپ
برگزاری یک کنسرت سالانه هیپ‌هاپ در آلمار هاوانا در سال ۱۹۹۵، به محبوب شدن هیپ‌هاپ کوبایی منجر شد. به دلیل حمایت رسمی دولت از موسیقی‌دانها، محبوبیت هیپ‌هاپ اندک اندک در کوبا افزایش یافت. هیپ هاپ اولد اسکول
رپ آزاد در دوران اولد اسوول هیپ هاپ متفاوت از امروز تعریف می‌شد. کول مو دی در کتاب ""یک خدا در میکروفون" وجود دارد" به این تعریف قبلی اشاره می‌کند: "دو نوع آزاد وجود دارد. یک سبک آزاد قدیمی وجود دارد که در اصل قافیه‌هایی است که شما نوشته‌اید و ممکن است هیچ ارتباطی با هیچ موضوعی نداشته باشد. یا این همه جای آن است. سپس آزاد است که از بالای سر بیرون می‌آیی ". در هیپ هاپ مدرسه قدیمی، کول مو دی می‌گوید که درعوض رپ بداهه نوعی "بیرون آمدن از بالای سر" است. او از این به عنوان "سبک واقعی قدیمی مدرسه" یاد می‌کند. این در تضاد با تعریف جدیدتر است که رپ آزاد سبک را "رپ بداهه مانند تکنوازی جاز " تعریف می‌کند.  هیپ هاپ اولد اسکول اغلب هنگام اجرای زنده در دهه ۱۹۷۰ از آهنگ‌های دیسکو و فانک مانند " Good Times " ساخته Chic استفاده می‌کرد. هیپ هاپ ضبط شده (مانند "Rapper's Delight" از Sugarhill Gang) از یک گروه موسیقی زنده برای کاور کردن وقفه‌های معروف در مهمانی‌های بلوک ۱۹۷۰ استفاده می‌کند. با این حال، بعد از سیاره راک، الکترو فانک (ماشین درام الکترونیکی Roland TR-808 که از صدای اصلی ضرب و شتم اصلی 1970s از احزاب بلوک معروف شده‌است) از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۶ به روش اصلی تبدیل شد (اختراع نمونه بعداً در دهه ۸۰ و Eric B & Rakim's Eric B برای ریاست جمهوری صدای اصلی ضرب و شتم دهه ۱۹۷۰ را به هیپ هاپ برگرداند، امروزه از آن به عنوان صدای "بوم باپ" یاد می‌شود). استفاده از وقفه‌های سازهای کوبه ای به توسعه روش‌های اختلاط و خراش منجر شد. خراشیدن توسط Grand Wizard Theodore در سال ۱۹۷۵ پیشگام شد و این تکنیک توسط دی جی‌های برجسته دیگری مانند Grandmaster Flash بیشتر توسعه یافت. یک مثال " ماجراهای روی چرخ‌های فولاد " است که به‌طور کامل توسط فلش روی میزهای گردان ساخته شده‌است. موسیقی هیپ هاپ
آغاز استفاده از ترکیب‌کننده نحوه ساخت موسیقی هیپ هاپ را تغییر داد. یک ترکیب‌کننده می‌تواند کلیپ‌های صوتی کوچک را از هر گونه ابزار ورودی، همچون صفحه گردان بازسازی کند. سازندگان می‌توانستند الگوهای طبل شبیه به هم را ترکیب کنند. مهم‌تر اینکه، آنان می‌توانستند مجموعه‌ای از سازها را با هم ترکیب کنند تا در کنار طبل خود بنوازند. سرانجام موسیقی هیپ هاپ دسته کامل خود را گرد هم آورد. موسیقی کلمبیا
همچنین در سال ۲۰۰۶ رنسانسی در هیپ هاپ کلمبیا در قالب گروه آفریقا-کلمبیایی ChocQuibTown به وجود آمد و ریتم‌های سنتی و ابزارهای بومی ناحیهٔ اقیانوس آرام (پاسیفیک) کلمبیا به عرصهٔ هیپ-هاپ وارد شدند. موسیقی هیپ هاپ
موسیقی هیپ هاپ در اواسط دهه نود قرن بیستم در کره جنوبی محبوبیت یافت. اجراکنندگان اصلی و مشهور هیپ هاپ کره اغلب شبیه موسیقی آر اند بی یا موسیقی پاپ هستند که در آن هنرمندان سبک‌های آواز (و رقص) حرکات رپ را از ایالات متحده تقلید می‌کنند. اجراکنندگان اولیه که به ندرت آهنگ‌هایشان را خودشان می‌نوشتند، شامل کیم گان مو سئو تایجی، و بویز، دئوکسو دی جی داک هستند. برخلاف دیگر آهنگ‌های هیپ هاپ کره‌ای که در آن زبان کره‌ای با زبان انگلیسی شکسته بسته‌ای آمیخته می‌شود، در این نوع موسیقی در ابتدا منحصراً زبان کره‌ای مورد استفاده قرار می‌گرفت. سئو تایجی که دارای پیشینه موسیقی هوی متال سؤال برانگیزی بود، گیتارهای هوی متال را اغلب در میکس‌های خود به کار می‌برد و سایر هنرمندان نیز برخی قسمت‌های تکنو را در آثار خود تلفیق می‌کردند. پینک فلوید
در دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، در آمریکای شمالی، اروپا و اقیانوسیه تغییرات بنیادین بسیاری در موسیقی عامه‌پسند ایجاد شد. این تغییرات به شکل‌گیری و تکامل نوع جدیدی از موسیقی که آن را راک نامیدند انجامید. موسیقی راک را می‌توان وامدار پاپ و راک اند رول دهه ۵۰ دانست که تغییرات بسیاری در ساختار کرده و به شکلی جهانی و الکترونیک‌تر درآمده‌است. در اواسط همین دهه، تکامل موسیقی نوپای راک، به تدریج به پیدایش زیرسبک‌های گوناگونی مانند پاپ راک، سایکدلیک راک، بلوز راک و فولک راک منجر شد که بیش از پیش به همه‌گیر شدن آن کمک کرد. در اواخر دههٔ ۱۹۶۰، سبک‌های جدیدی مانند باروک پاپ، پراگرسیو راک و هوی متال طرفداران بیشتری به دست آورده و به تدریج در دو دهه بعدی، به سبک‌هایی بسیار پرطرفدار تبدیل شدند و شنوندگان فراوانی را به سوی خود جذب نمودند. هارد استپ
هارد استپ زیرسبکی از درام اند بیس است که در سال ۱۹۹۴ ظهور کرد. (این سبک نباید با دارک استپ یا سبک جدید درام اند بیس/هارداستایل که با نام «درام‌استایل» شناخته می‌شود، اشتباه گرفته شود) از مشخصه‌های این سبک می‌توان به ساختار خشن و جسورانه اشاره کرد. فرجه‌ها و وقفه‌ها نسبت به اولدسکول جانگل دارای صداهای برش خوردهٔ کمتری هستند، همچنین در این سبک، از ملودی‌های سادهٔ الکترونیک سریع‌تر و شدیدتر استفاده شده‌است. یکی دیگر از مشخصه‌های این سبک در واقع استفاده از سازهای ضربی کم‌حجم برای ساخت ضرب قطعه است. میکس‌تیپ
میکس‌تِیپ مجموعه تلفیقی از موسیقی است  (معمولاً آهنگ‌های دارای حق تکثیر و حق نسخه برداری) نوع تلفیقی از موسیقی است. به طور معمول از منابع مختلف ، که بر روی یک رسانه ضبط شده است. این اصطلاح معمولاً تلفیقی از موسیقی را بر روی نوار کاست، سی دی یا لیست پخش دیجیتالی شرح می دهد. آهنگ ها به صورت پی در پی ایجاد می شوند یا با ضرباهنگ ها و ایجاد انتقال های نت یکپارچه در آغاز و پایان موسیقی با محو شدن یا ویرایش های ناگهانی، به یک اثر تبدیل می شوند. جفری اوبراین، مقاله نویس این تعریف از میکس‌تیپ را بع نوان "پر کاربردترین شکل هنری آمریکایی" توصیف کرد. با این حال، در فرهنگ هیپ هاپ و RnB، واژه "mixtape" برای توصیف نوع خاصی از ضبط‌ها، معمولاً آلبوم‌های تولید شده و مستقل تولید شده‌است که به صورت رایگان برای تبلیغ یا نقض حق نسخه برداری ممکن است صادر می‌شود. در اولین روزهای هیپ هاپ، موسیقی تنها در شکل زنده وجود داشت، بنابراین موسیقی‌های هنرمندان از طریق نوارها و دورهمی‌های دوستانه پخش شد. میکس‌تیپ‌های هیپ هاپ برای اولین بار در اواسط دهه ۷۰ میلادی در شهر نیویورک ظاهر شد و هنرمندان مانند کول هارک و آفریقا بمباتا را به نمایش گذاشتند. همان‌طور که نوارهای بیشتر در دسترس قرار گرفتند، آن‌ها توسط طرفداران جمع‌آوری شده و معامله شدند. در اواخر دهه ۷۰ تا اوایل دهه ۸۰، دی جی‌ها شروع به ضبط آهنگ‌های مختلف از خانه‌های خود کردند، و با اشاره به آن‌ها به عنوان "Tap Tapes" اشاره کرد. در اواسط دهه ۱۹۸۰، دی جی‌ها مانند Brucie B آهنگ‌های زنده خود را ضبط و فروش آن‌ها را به عنوان mixtapes آغاز کردند، که به زودی به دنبال سایر دی جی‌ها مانند Kid Capri و Doo Wop بود. رون G در اوایل دهه ۹۰ میلادی با مخلوط کردن R & B کاپولا با ضربه‌های هیپ هاپ را تغییر داد. مخلوط کردن نوارها به‌طور فزاینده‌ای در اواسط دهه ۱۹۹۰ محبوب شد، جایی که طرفداران می‌توانند آهنگ‌های منحصر به فرد و آرامش را بیابند. اینها برای ارتقای یک یا چند هنرمند جدید یا به عنوان پیش انتشار توسط هنرمندان متعهد تر برای تبلیغ آلبوم‌های رسمی "رسمی" توسعه یافتند. از سوی دیگر، آلبومها فقط شامل نمونه‌هایی هستند که برای جلوگیری از مسائل قانونی پاکسازی شده‌اند. آلبوم‌ها تقریباً همیشه فروخته می‌شوند، در حالی که میکس تیپ‌ها معمولاً رایگان هستند. شکل مدرن مخلوطی که فیفتی سنت و گروه جی-یونیت خود را در اوایل دهه ۲۰۰۰ ساخته بود، گاهی اوقات حاوی تمام موسیقی‌های اصلی بود، گاهی اوقات از سبک‌های آزاد و ریمیکس‌های آهنگ‌های محبوب استفاده می‌شد. موسیقی هیپ هاپ
در دهه نود، موسیقی جی رپ نوجوانان ظهور کرد و هیپ هاپ به جریان اصلی موسیقی ژاپن راه پیدا کرد. اولین کار موفق «Kon'ya wa Boogie Back» شا دارا پار بود. در سال بعد از آن، «دا.یو.نی.» و «مایکاً توسط ایست اند ایکس عرضه شدند. سرانجام هیپ هاپ در ژاپن به دو شکل تقسیم شد: هیپ هاپ ژاپنی نرمال و» سکسی «و یک شکل» ضعیف تری «که بیشتر تحت تأثیر موسیقی آر اند بی‌قرار داشت و نام آن جی-اربن بود. گروهی که اغلب از آن به عنوان مبدع موسیقی جی-اربن یاد می‌شود، گروه‌ام-فلو (ای کی ای» مدیریت فو) بود. آن‌ها که در ابتدا از یک دی جی تنهای ژاپنی (دی جی تاکو) و یک ام سی (کلامی) کره‌ای- ژاپنی تشکیل شده بودند، یک خواننده دیگری به نام لیزا که نژاد پرویی- ژاپنی داشت، را به جمع خود اضافه کردند. آلبوم اول آنها، درخشش سیاره، در سال ۲۰۰۰ پخش شد و از آن زمان تاکنون برنامه‌های جی-اربن زیادی از جمله کریستال کی، ای وان، هارتس دیلز و نیز کارهای مشترکی با ستاره‌های پاپ ازقبیل نامی آمور، و بوآ پخش شدند. سایر برنامه‌های محبوب جی-اربن، مانند آر آی پی اسلای مینیز با ام-فلو کار شده‌است. عصر طلایی هیپ هاپ
بر طبق گفته منابعی مثل رولینگ استون، ویلیج ویس، آل‌میوزیک، دی ایج و ام‌اس‌ان‌بی‌سی هنرمندان زیر تعدادی از کلیدی‌ترین افراد شکل‌دهند عصر طلایی هیپ هاپ بوده‌اند درام اند بیس
درام اَند بیس (که با نام‌های D&B، D+B، و DnB نیز شناخته می‌شود) یکی از سبک‌های موسیقی الکترونیک است که در میانهٔ دههٔ ۱۹۹۰ و در انگلستان ظهور کرد. این سبک به طور کلّی با سرعت زیادش (معمولاً با ضرب‌آهنگ ۱۶۰ تا ۱۸۰ ضرب در دقیقه) و خطوط بیس و ساب - بیس سنگین شناخته می‌شود. رپ
از سال ۲۰۰۰ با گسترش اینترنت و وبسایت‌های اشتراک‌گذاری موسیقی و ویدئو مانند مای‌اسپیس، یوتیوب، اسپاتیفای و ساوندکلاود، موسیقی رپ گسترش بیشتری پیدا کرد و تبدیل به یکی از مهم‌ترین سبک‌های موسیقی شد. ماشین مجازی هیپ‌هاپ
به پیروی از اصل کامپایل درجا، هیپ‌هاپ ابتدا کد پی‌اچ‌پی یا هک را به یک بایت‌کد سطح بالا، HHBC، که به زبان میانی نیز شناخته می‌شود، تبدیل می‌کند. HHBC یک فرمت بایت‌کد است که مخوصاً توسّط هیپ‌هاپ ساخته‌شده و هم برای استفاده‌ی مفسّرها مناسب است و هم برای استفاده‌ی کامپایلرهای درجا. در قدم بعدی، هیپ‌هاپ به صورت پویا ("درجا") بایت‌کد HHBC را به کد ماشین x86-64 ترجمه می‌کند؛ سپس از طریق یک تحلیل پویا چندین بهینه‌سازی روی آن انجام می‌دهد و سپس کد ماشین x86-64 را اجرا می‌کند. در نتیجه هیپ‌هاپ دارای مشابهت‌های به‌خصوصی با ماشین‌های مجازی‌ای که توسّط زبان‌های دیگر استفاده می‌شوند، مانند ماشین مجازی جاوا، دارد، مرد تنها
در سال ۱۳۹۰ مجموعه‌ای در قالب موسیقی هیپ هاپ توسط علی سورنا با نام «مرد تنها» منتشر شد. این مجموعه که دارای ۱۰ قطعه است حال و هوای اجتماعی و اعتراضی دارد. همچنین بر روی جلد این مجموعه با درج عبارت «با احترام به اثر مرد تنها از فرهاد بزرگ» به فرهاد ادای احترام شده‌است. موسیقی هیپ هاپ
گسترش رپ فارسی به طور زیرزمینی و از طریق اینترنت، به ویژه با توجه به این که قسمت عمده‌ای از آثار زیرزمینی سرشار از فحش و ناسزا بود، باعث شد که دفتر موسیقی وزارت ارشاد در مورد اعطای مجوز به آثار این سبک سخت‌گیرانه عمل کند. مدتی پس از این که قطعه‌ای در سبک «رپ-پاپ» فارسی در عنوان‌بندی مجموعهٔ تلویزیونی «خانه به دوش» از یکی از شبکه‌های تلویزیونی ایران پخش شد، دفتر موسیقی وزارت ارشاد در نامه‌ای به سازمان صدا و سیما از پخش ترانه‌ای با این سبک از رسانه‌ای مانند تلویزیون گلایه کرد. رقص هیپ هاپ
در حدود سی سال پیش، و پس از پیدایش اولین گروه‌های حرفه‌ای رقص بریک، و در دههٔ هفتاد میلادی، رقص هیپ هاپ در میان جهانیان شناخته شد. اولین گروه‌هایی که بیش از همه بر روی این سبک تأثیر گذاردند شامل Rock Steady Crew، The Lockers و Electric Boogaloos می‌شود. هم‌زمان با رشد و فراگیر شدن موسیقی هیپ هاپ، رقص مختص آن نیز پیشرفت کرده و با الهام از سبک‌هایی همچون funk توانست جایگاه خود را در میان گروه‌های حرفه‌ای بیابد. در آن زمان، استودیوهایی که به کسب و کار رقص اشتغال داشتند این نوع رقص را سبک جدید یا جاز/فانک می‌نامیدند. کم کم این نوع رقص توسط رقاصان حرفه‌ای و آموزش دیده توسعه پیدا کرد. به همین دلیل امروزه رقص هیپ‌هاپ هم از نوع استودیویی و هم در خیابان و فضای باز اجرا می‌گردد. پاپ رپ
پاپ رپ که پاپ هیپ هاپ نیز نامید می‌شود، یک سبک از موسیقی است که رپ از موسیقی هیپ هاپ با موسیقی پاپ را ترجیح ملودیک صدای خواننده و آهنگ‌های جاذب درآمیخته‌است. این ژانر در دهه ۱۹۹۰ محبوبیت اصلی پیدا کرد، اگرچه تأثیرات و ریشه‌های رپ پاپ می‌تواند به هنرمندان هیپ هاپ اواخر ۱۹۸۰ مانند ران-دی.ام.سی، ال ال کول جی و بیستی بویز بازگردد. اشعار اغلب با نشاط، با بند برگردان شبیه به کسانی که در موسیقی پاپ شنیده می‌شود. داگی‌استایل (آلبوم)
جدا از برخی نقدهای که آلبوم را متوسط و میانه خواندند، "داگی استایل" توانسط از اغلب منتقدان، لقب «قابل توجه‌ترین» آلبوم دهه ۱۹۹۰ را کسب کند؛ به همین ترتیب توانسط به عنوان یکی از «مهم‌ترین آلبوم‌های تاریخ هیپ-هاپ» نیز شناخته شود. همانند "مزمن"، متمایز و منحصر به فرد بودن "داگی استایل" کمک به معرفی سبک «جی-فانک» به جریان اصلی هیپ-هاپ نمود؛ که توانست سبک، هیپ هاپ ساحل غربی را به جریان اصلی موسیقی هیپ-هاپ در اوایل دهه ۱۹۹۰؛ تبدیل کند. باب هوپ
او در سال ۱۹۳۴ با "دولورس دفینا" ازدواج کرد که البته این ازدواج وجود داشته شایعه نبوده‌است. دولورس خواننده‌ای از نژاد ایتالیا و ایرلند بوده و فردی کاتولیک بوده‌است. آنها تا ۶۹ سال بعد یعنی تا آخر عمر باب با هم بودند و این طولانی‌ترین ازدواج در هالیوود می‌باشد. آنها چهار بچه از یک پرورشگاه را به فرزندی پذیرفتند. موسیقی هیپ هاپ
جدای از محبوبیت بسیار هیپ هاپ، این ژانر از موسیقی تأثیر چشمگیری بر اکثر انواع موسیقی مردمی داشت. برخی هنرمندان بیت یا رپ هیپ هاپ را با راک اند رول، هوی متال، پانک راک، مرنگو، سالسا، کومبیا، فانک، جاز، خانگی، تاراب، رگا، هایلایف، ام بالاکس و سول درهم آمیختند. خوانندگان پاپ نوجوانان و دسته پسرها همچون بک استریت بویز، انسینک، کریستینا آگوئیلرا، جسیکا سیمپسون، و بریتنی اسپیرز در بسیاری از تک خوانی‌های خود از بیت‌های هیپ هاپ استفاده می‌کنند. رقص هیپ هاپ
سبک‌های اصلی رقص هیپ‌هاپ شامل هیپ هاپ که هیپ هاپ دنس را بر روی هیپ هاپ موزیک انجام می‌دهند که در این نوع دنس روی ریتم موزیک رقصیدن خیلی مهم است و از ویژگی‌های مهم ای دنس محسوب می‌شود. (بعضی افراد فکر می‌کنند هیپ هاپ دنس همان بریک دنس است ولی این دو از هم جدا هستند) ، لاک (که همان پاپی دنس هم می‌گویند یا همان رباتی و عروسکی) و پامپ می‌گردد. بریک جدا از هیپ هاپ دنس است ولی در دنس‌های تیمی میتوان با هم از این دو دنس استفاده کرد و بریک دنس به قدرت بدنی بیشتری نسبت به سایر دنس‌ها نیاز دارد. این سبک‌ها از قدیمی‌ترین سبک‌های این رقص محسوب شده، و در مسابقات جهانی این سبک اجرا می‌گردند. و به تمامی دنس‌های زیر شاخه هیپ هاپ رقص خیابانی هم میگوند. ترانه‌های داغ آراندبی/هیپ-هاپ
جدول معمولاً برای پیگیری موفقیت‌های آهنگ‌هایی با موسیقی عامه‌پسند در موسیقی شهری معاصر یا در درجهٔ اول آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار استفاده می‌شود. در طول سال‌ها و در زمان‌های مختلف جدول تحت سلطهٔ جاز، ریتم اند بلوز، راک اند رول، سول، فانک بوده‌است. امروزه تحت سلطهٔ آراندبی معاصر و هیپ-هاپ است. از زمان آغاز آن، جدول نام خود را به منظور دقت در صنعت آن زمان بارها عوض کرده‌است. موسیقی هیپ هاپ
بیت (نه ضرورتاً از طریق رپ) در هیپ هاپ تقریباً همیشه به صورت کسر ۴/۴ است. هیپ هاپ در کانون آهنگین خود می‌چرخد: به جای شمارش «مستقیم» ۴/۴ (موسیقی پاپ؛ هیپ هاپ بر اساس احساس پیش‌بینی شده تقریباً شبیه تأکید «چرخش» در کوبه جاز است. همانند تأکید تریوله در چرخش، آهنگ هیپ هاپ ظریف بوده، و به ندرت به صورت موجود نوشته شده‌است (مبنای ۴/۴: نوازنده طبل اجرای هیپ هاپ را بر عهده دارد) و اغلب به صورت «تأخیری» یا معوق نواخته می‌شود. هیپ هاپ اولد اسکول
چهره‌ها، سبک‌ها و صداهای هیپ هاپ اولد اسکول شانل شخصیت‌هایی مانند Grandmaster Flowers، گرندمستر فلش، افریکا بمباتا، DJ Kool Herc , Treacherous Three , Funky Four Plus One , Kurtis Blow، شوگرهیل گنگ , Melle Mel , Super- Wolf, West Street Mob Spoonie Gee , Kool Moe Dee , Busy Bee Starski , Lovebug Starski , The Cold Crush Brothers , Warp 9، T-Ski Valley, Grandmaster Caz , Doug E. Fresh , The Sequence , Jazzy Jay , Rock Steady Crew و Fab Five Freddy هستند. این ویژگی با تکنیک‌های ساده‌تر رپ آن زمان و تمرکز عمومی روی موضوعات مرتبط با مهمانی مشخص می‌شود. شعرها معمولاً قسمت مهمی از آهنگهای رپ اولد اسکول نبودند. با این حال، موارد استثنایی از جمله برادر D " چگونه می‌خواهیم ملت سیاه را برپا داشته باشیم؟ " و "سخت روزهاً کورتیس بلو (هر دو در سال ۱۹۸۰ منتشر شد) وجود داشت که ایده‌های مربوط به جامعه را بررسی می‌کرد. انتشار "The Message" در سال ۱۹۸۲ توسط Duke Bootee (که تقریباً نیمی از رپ زدن و بقیه را Melle Mel انجام داد) و Melle Mel، اگرچه توسط Grandmaster Flash و The Furious Five منتشر شد، اما ورود هیپ هاپ را به عنوان تفسیر اجتماعی نشان داد، این امکان برای هنرمندان آینده مانند پابلیک انمی و ان.دابلیو.ای ایجاد هویت بر اساس مضامین آگاهانه اجتماعی در سالهای بعد است. رپرهای مدارس قدیمی بسیار مورد احترام هنرمندان و طرفداران هیپ هاپ هستند، بسیاری ادعا می‌کنند که در تکامل هیپ هاپ نقش داشته‌اند. هیپ هاپ ساحل شرقی
ایست کوست هیپ هاپ یکی از شاخه‌های موسیقی هیپ هاپ است که از هنرمندان شرق ایالات متحده آمریکا به مرکزیت نیویورک تشکیل شده است. این شاخه بخاطر دشمنی و جهالت شوگ نایت(suge knight) جزو رقیبان و دشمنان شاخه وست کوست هیپ هاپ به حساب می‌رود. برخی براین باورند که پنج عنصر اصلی فرهنگ هیپ هاپ یعنی رقص بریک، بیت‌باکس، دی‌جی، گرافیتی و ام‌سی به طور همزمان از اواسط دهه هفتاد میلادی در شرق ایالات متحده شکل گرفت. ایست کوست الگوهای ساده ریتم و قوافی هیپ هاپ الد اسکول را به الگویی پیچیده‌تر و شعرگرایانه تغییر داد و این موضوع جزو نقاط عطف موسیقی هیپ هاپ در تاریخ است. موسیقی قرن بیستم
در قرن بیستم نوآوری‌های جالب در قالب‌ها و سبک‌های موسیقی به‌وجود آمد. آهنگسازان و ترانه سرایان اشکال جدید و صداهای جدیدی را خلق کردند که موسیقی دوره قبلی را به چالش می‌کشید. مانند استفاده از آکوردهای طولانی و آکوردهای بیباپ Bebop که یک سبک مهم جاز در دهه ۴۰ بود. پیشرفت تقویت کننده‌های قدرتمند گیتار و تقویت کننده‌های صوتی در دهه ۱۹۶۰ و۱۹۷۰ موجب شد تا گروه‌های زیادی کنسرت‌های بزرگی را برگزار کنند و مردم هم بتوانند با بلیط‌های ارزان برای تماشا حضور پیدا کنند. آهنگسازان و ترانه سرایان با سبک جدید موسیقی کار جدید را تجربه می‌کردند و در اواخر دهه ۱۹۶۰ سبک موسیقی جاز فیوژن پا به عصر هنر موسیقی گذاشت. با گذر ایام، آهنگسازان شروع به استفاده از سازهای الکترونیک و دیجیتال کردند و دستگاه‌های موسیقی وارد صحنه شد. در دهه ۱۹۸۰ سبک‌های جدید موسیقی مانند موسیقی رقص الکترونیک مانند موسیقی هاوس بوسیله سازهای الکترونیک پیشرفته مانند سیتی سایزر به‌وجود آمد. به‌وجود آمدن وسایل نقلیه سریع‌السیر مانند هواپیمای جت، به آهنگسازان و طرفدارانشان اجازه سفرهای طولانی و در کمترین زمانبندی را داد که بتوانند هر چه بیشتر هنر خود را به نمایش بگذارند. آلبوم‌های برتر آراندبی/هیپ-هاپ
آلبوم‌های برتر آراندبی/هیپ-هاپ یک جدول موسیقی است که هر هفته توسط مجله "بیلبورد" منتشر می‌شود و فروش آلبوم‌های آراندبی و هیپ هاپ را بر اساس فروش در ایالات متحده گردآوری و توسط ام‌آرسی دیتا رده‌بندی می‌کند. این جدول در ۳۰ ژانویه ۱۹۶۵ به عنوان هات آراندبی ال‌پی در تلاش مجله برای گسترش بیشتر در زمینه موسیقی ریتم و بلوز آغاز شد، و پس از آن چندین تغییر نام برای جدول ایجاد شد. موسیقی هوی متال
«هوی متال» در حال حاضر دارای دومعنای مجزاست: یکی نام گونه‌ای از موسیقی به همراه زیرگونه‌های آن و دیگری سبکی است که گروه‌های اولیهٔ هوی متال در دههٔ ۱۹۷۰ داشتند که گاهی اوقات متال سنتی نیز نامیده می‌شود.مشخصه‌های اصلی هوی‌متال که آن را از راک جریان اصلی جدا می‌کردند عبارتند از ۱- بهره‌گیری از ریتم و ریف‌های سنگین‌تر و خشن‌تر گیتار الکتریک، ۲- به‌کارگیری ملودی و تک‌نوازی‌های گیتار لید (سولو) با زمانی طولانی، ۳- استفاده از درون‌مایه‌های هارمونی سبک‌های کلاسیک و بلوز و شکستن قالب‌های راک‌اندرول ۴- ریتم‌های سنگین‌تر و قوی‌تر با صدای کوبنده‌تر درامز و ۵- آواز جیغ‌گونه و آزادتر نسبت به آواز راک؛ که باید تفاوت در محتوای ترانه‌ها را نیز به موارد پیش افزود. به گونه‌ای که وجود اعتراض، سیاه‌نمایی وضع موجود، ضدجنگ بودن، عرفان و فرقه‌گرایی مذهبی (در دهه ۱۹۷۰) یا ضدمذهبی (بعداً) از ضروریات آثار هوی‌متال در دهه‌های نخستین بود. موسیقی هیپ هاپ
در ۲۰ سال اخیر، هیپ‌هاپ در برزیل محبوبیت روزافزونی پیدا کرده و در آنجا به "هیپی‌هاپی لقب گرفته‌است. پسرها و دخترها، دی‌جی‌ها، رپی‌ها و نویسندگان مطالب رودیواری، به‌طور سنتی در قالب آنچه که به به‌طور سنتی به آن دسته می‌گویند خود را ساماندهی کرده‌اند. این گروه‌ها همچنین خدمات اجتماعی انجام می‌دهند و در تلاشند تا با جذب جوانان محله‌های خود، آن‌ها را به انجام فعالیت‌های هنری و بیداری اجتماعی ترغیب کنند. موسیقی هیپ هاپ
هیپ هاپ در محلهٔ برانکس، واقع در شهر نیویورک، زمانی که DJ بریک ضربه‌ای را از آوازهای فانک و دیسکو جدا کردند، شکل گرفت. سبک هیپ هاپ یک جنبش اجتماعی – سیاسی است که در اواخر دهه ۷۰ ایجاد شد. در طول دهه ۵۰ و ۶۰ میلادی، بسیاری از سیاه پوستانی که به آمریکا مهاجرت کردند، با چالش‌های بسیاری روبرو شدند. یکی از این چالش‌های مهم، مسائل مالی و فاصله طبقاتی زیاد و متأسفانه همچنین نابرابری اجتماعی آن‌ها با سفید پوستان بود که باعث خشم بیشتر این افراد شده بود. در حالی که اکثر منابع مالی و جایگاه‌های اجتماعی خوب، نسیب سفید پوستان می‌شد. در اوایل، سیاه پوستان اعتراض خود را از طریق خواندن اشعار غیر ساختار یافته بیان می‌کردند و کم‌کم، شروع به ایجاد نوع خاصی از اصطلاحات فرهنگی کردند و ستون‌های هیپ هاپ را تشکیل دادند. نقش اولیه رئیس تشریفات معرفی DJ و موسیقی و تشجیع حضار بود. رؤسای تشریفات با صحبت کردن در بین آوازها، به رقص شور و هیجان می‌دادند، با حضار احوال‌پرسی می‌کردند یا برای آنان لطیفه و حکایت تعریف می‌کردند. سرانجام این رویه شکل بندی بهتری گرفت و «رپ» نام گرفت. تا سال ۱۹۷۹ هیپ هاپ از نظر تجاری تبدیل به یک نوع موسیقی محبوب شد و شروع به وارد شدن به جریان غالب در آمریکا کرد. در دهه ۱۹۹۰، یک نوع از هیپ هاپ به نام رپ گنگستا تبدیل به بخش عمده موسیقی آمریکا شد، و جنجال بسیاری بر سر ترانه‌هایی که گفته می‌شد به تبلیغ خشونت، بی بند و باری، استفاده از مواد مخدر و زن ستیزی می‌پردازد شکل گرفت. با این وجود تا آغاز دهه ۲۰۰۰، موسیقی هیپ هاپ در صدر فهرست موسیقی‌های محبوب قرار گرفت و به سبک‌های مختلف در گوشه و کنار جهان نواخته می‌شد. یکی از بهترین‌های هیپ هاپ ک به‌صورت اجتماعی. سیاسی و گنگستر رپ مشکلات مردم و… را بیان میکرد توپاک شکور (مکاولی) می‌باشد که به پدر رپ معروف است و در لیبل رپ لس آنجلس دث را که متعلق به فرد خطرناکی به نام سوگ نایت بود فعالیت می‌کرد و آخرین رهبر سیاه پوستان و همچنین به خواننده‌های دیگری مثل اسنوپ داگ و دکتر دره هم از لیبل دث را بودند در کنار این‌ها گروه N.W.A هم در ساحل غربی فعالیت می‌کرد در سواحل شرقی هم رپرای مثل بیگیه. ناس. ماب دیپ. پاف ددی و… هیپ هاپ اولد اسکول
علمی تخیلی / آفروفوتوریسم موضوع دیگری بود که در هیپ هاپ معرفی شد. انتشار "Planet Rock" در ۱۹۸۲ یک بازی را تغییر داد، مانند «یک چراغ روشن می‌شود.» ترکیبی از پیشرانه کوبه ای الکترونیکی و رپ افریکا بمباتا به نظر می‌رسید مانند «ارکستری که به فضا پرتاب می‌شود.» " Light Years Away "، ساخته Warp 9 (1983)، تهیه کنندگی و نویسندگی Lotti Golden و Richard Scher، تفسیرهای اجتماعی را از منظر علمی-تخیلی کاوش می‌کند. "Light Years Away" بعنوان "سنگ بنای ابتدای دهه ۸۰ بوت باکس"، به عنوان "قطعه ای درخشان و اندک از الکترو هیپ هاپ که در فضای داخلی و خارجی عبور می‌کند" مشخص می‌شود. کاردی بی
کاردی بی اولین نامزدی خود را در جوایز BET2017 به دست آورد. او موفق به کسب ۵ جایزه در جوایزBET هیپ هاپ سال ۲۰۱۷ و۴ جایزه دیگر BET هیپ هاپ در سال ۲۰۱۸ شد. او۷نامزد جایزه گرمی را دریافت کرده‌است. او موفق به کسب ۳ جایزه موسیقی آمریکا، ۳ جایزه موزیک ویدئوی ام‌تی‌وی جایزه موسیقی، یک جایزه موسیقی NRJ و ۴ جایزه موسیقی iHeartRadio , دو جایزه BET و یک جایزه موسیقی بیلبوردشده‌است. او دو رکورد در کتاب رکوردهای جهانی گینس را به دست آورده‌است: اکثر ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد آمریکا توسط یک زن و به دست آوردن بیشترین ۱۰ آهنگ داغ بیلبورد در سبک R&B هیپ هاپ توسط یک زن. او جایزهٔ آلبوم سال را در گرمی ۲۰۱۹ نیز برد. جایزه هیپ هاپ آرتیست ۲۰۱۹ را هم از iHeart گرفت نیکی میناژ
چند رسانه اغلب از میناژ با القاب «ملکهٔ رپ» و «ملکهٔ هیپ هاپ» یاد کرده‌اند. او از سوی "ایونینگ استاندارد"، "نیویورک تایمز" و "ان‌پی‌آر میوزیک" به عنوان یکی از تاثیرگذارترین رپرها نام برده شده‌است. بیش از ۱۰۰ میلیون آثار از میناژ در سراسر جهان به فروش رفته و او را به یکی از پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی تبدیل می‌کند. مجلهٔ "بیلبورد" او را برترین رپر زن در دههٔ ۲۰۱۰ رتبه‌بندی کرده و نامش را در میان برترین هنرمندان زن قرار داده‌است. او جوایز مختلفی از قبیل هشت جایزهٔ موسیقی آمریکا، پنج جایزهٔ ویدئو موسیقی ام‌تی‌وی، چهار جایزهٔ موسیقی "بیلبورد"، یک جایزهٔ بریت و سه رکورد رکورد جهانی گینس کسب کرده‌است. در سال ۲۰۱۶ نام او در فهرست مجلهٔ "تایم" از ۱۰۰ فرد تأثیرگذار جهان قرار داده شد. او با بیش از ۱۷۵ میلیون، یکی از افراد با بیشترین دنبال‌کننده در اینستاگرام است. سیکس‌ناین
هرناندز آهنگ‌های رپ را در سال ۲۰۱۴ آغاز کرد. در طول سه سال، چندین آهنگ و فیلم با عناوین "Scumlife", "Yokai" و "Station Hellsing" منتشر کرد و توجه مردم به به خود را با سبک رپ و شجاعت و استفاده از انیمه به عنوان تصاویر ویدئویی موزیک و… را جلب کرد. بسیاری از آهنگ‌های اولیه او توسط FCK THEM، یک گروه موسیقی در اسلواکی منتشر شد. کسب شهرت به عنوان یک الگوی رفتاری در اینترنت برای موی رنگین‌کمان مانند خود، خالکوبی بیش از حد و رنگارنگ او، در نهایت باعث همکاری با رپر نیویورکی ZillaKami شد. آنها بعداً ادعا کردند که آهنگ‌هایی که ساخته بودند، به سرقت رفته‌است. اسکیپ جیمز
دورهٔ فعالیت هنری جیمز به ۲ بخش تقسیم می‌شود. آثار اولیه -و شاخص‌تر- او متعلق به ابتدای دههٔ ۱۹۳۰ میلادی هستند. جیمز از سال ۱۹۳۱ به مدت ۳۰ سال هیچ کاری منتشر نکرد و در ۵ سال پایانی عمرش دوباره به اجرا و ضبط آثاری پرداخت. او بیشتر آثارش را با کوک «رِ مینور» ساخته و اجرا کرده‌است. ژرفای صداهایی که در آثار دههٔ ۱۹۳۰ او شنیده می‌شود به‌دلیل همین کوک نامتعارف است. فانک‌استپ
از زمان همه‌گیر شدن سبک داب‌استپ در سال ۲۰۰۱، فانک‌استپ شنوندگان و طرفداران بیشتری پیدا کرده‌است و به دنبال آن تهیه‌کنندگان موسیقی نیز به تهیه و ساخت آن علاقهٔ بیشتری پیدا کرده‌اند. فانک‌استپ از سال ۲۰۱۲ و با ترکیب سبک‌های داب‌استپ، درام‌استپ، درام اند بیس، فانکی هاوس و الکترو هاوس شکل گرفت. موسیقی هیپ هاپ
هیپ هاپ یک جنبش فرهنگی است که موسیقی بخشی از آن است. موسیقی خود از دو بخش تشکیل شده‌است، رپ، یعنی ارائه (آوازهای سریع، بسیار آهنگین، تغزلی و اعتراضی) و DJ، که یا از طریق پخش‌کننده صفحه ، ساز یا تولید صدای ساز ضربی با دهان ساخته می‌شود یکی دیگر از جنبه‌های مهم موسیقی هیپ هاپ مدی است که در کنار موسیقی شکل گرفته‌است. هیپ هاپ جنوبی
هیپ هاپ جنوبی یا رپ جنوبی ژانری از موسیقی هیپ هاپ است که اواخر دهه ۱۹۸۰ در ایالت‌های جنوبی آمریکا به‌وجود آمد. بودن (آلبوم)
"بودن" آلبومی پاپ به‌همراه ترکیبی از ژانرهای هیپ هاپ، ئی‌دی‌ام و دیسکو با عناصری از سینث‌پاپ، نئو سول، فانک، آراندبی، موسیقی دههٔ ۷۰، ۸۰، ۹۰ و دههٔ ۲۰۱۰ است. این آلبوم که به گفتهٔ بی‌تی‌اس «یک نامهٔ امید» است، از موضوعاتی چون تسلی، تنهایی، اضطراب، افسردگی، ناامیدی، بی‌قراری، غم، امید، ارتباط و خوشی سخن می‌گوید. رابرت گلسپر
بعد از بیرون دادن سه آلبوم موفق Mood (۲۰۰۴)، Canvas (۲۰۰۵) که در آن از قطعات هربی هنکاک استفاده شد، In My Element (۲۰۰۶) و Double-Booked (۲۰۰۹) و دو آلبوم رادیوی سیاه (۲۰۱۲) و رادیوی سیاه ۲ (۲۰۱۳) را با همکاری موزیسین‌های مختلف سبک نئو-سول و هیپ-هاپ (از جمله لالا هاتوی) ضبط نمود که توانست با دید منحصربفرد و خلاقانهٔ خود که متأثر از موسیقی سیاهپوستان است، به فراتر از مرزهای موجود در ترکیب موسیقی جز با هیپ هاپ و اراندبی برود. او از دومین آلبوم خود همکاری خود را با کمپانی بلونت ادامه داده‌است. ناز (خواننده)
در سال ۱۹۹۴، اولین آلبوم ناس به نام ایلماتیک منتشر شد. همچنین در این آلبوم هنرمندان دیگری نظیر (Large Professor, Pete Rock, Q-Tip, L.E.S. and DJ Premier,ای زد) و پدرش حضور داشتند. همچنین در سال ۱۹۹۴، ناس آهنگ ≪یک در یک≫را برای موسیقی متن فیلم جنگنده خیابانی خواند. آلبومIllmatic جزء بزرگترین آلبوم‌های هیپ هاپ است. این آلبوم مورد تحسین و تمجید اکثر منتقدین قرار گرفت. همچنین سایت (About.com) این آلبوم را بزرگترین آلبوم هیپ هاپ تمام دوران لقب داد. جشنواره میان‌کهکشانی موسیقی ایرانی
این جشنواره ۱۲ ساعته اولین در نوع خود بود و در آن دست کم ۱۲ گروه از گروه‌های موسیقی متفاوت (زیرزمینی) ایرانی شرکت کردند. موسیقی‌های این جشنواره در سبک‌های رپ، هیپ‌هاپ، رگه، راک، دث‌متال، الکترونیکی و غیره بود. ایده و برگزاری این جشنواره از سوی شعله و مانی از رادیو زمانه انجام شد. هرورکور
هرورکور یا هرورکور هیپ هاپ یا هرورکور رپ که هیپ هاپ مرگ یا رپ مرگ نیز نامیده می‌شود، یک زیر ژانر موسیقی هیپ هاپ است که براساس محتوای غنایی و تصویری با مضمون ترسناک و اغلب به‌شدت تهاجمی ساخته شده‌است. ریشهٔ آن از برخی از هنرمندان سبک هیپ هاپ و گنگستا رپ مانند گتو بویز که شروع به ترکیب موضوعات وحشتناک ماوراءالطبیعه، غیبی یا روانشناختی در شعرهای خود کردند، گرفته شد. برخلاف اکثر هنرمندان سبک رپ هیپ هاپ و گنگستا رپ، هنرمندان هرورکور اغلب محتوای خشن و تصاویر موجود در اشعار خود را فراتر از قلمرو خشونت واقع‌بینانهٔ شهری می‌کشانند، تا جایی که متن ترانه‌ها خشونت‌آمیز، فیلم‌های وحشتناک، مبهم، ناراحت‌کننده یا مضطرب می‌شوند؛ یا پراکنده فیلم‌مانند در حالی که خشونت اغراق‌آمیز و ماوراءالطبیعه در هرورکور رایج است، اما این ژانر اغلب تصاویر واقعی‌تر و در عین حال ناراحت‌کننده‌ای از بیماری روانی و ترسناک مصرف مواد مخدر را ارائه می‌دهد. برخی از هنرمندان هرورکور از مضامین غیرطبیعی یا خشونت اغراق‌آمیز به نفع تصاویر و شعرهای ترسناک روانشناختی ظریف و تاریک دوری می‌کنند. ام‌اف دوم
دانیل دومیله (تلفظ ; ۹ ژانویه ۱۹۷۴ – ۳۱ دسامبر ۲۰۲۰) که با نام هنری «ام‌اف دوم» شناخته می‌شود، هنرمند انگلیسی-آمریکایی هیپ هاپ بود. او موزیک‌هایش را با چندین نام مستعار اجرا کرد که مهم‌ترین آن‌ها همین لقب «ام‌اف دوم» بود. دومیله در اواخر دهه ۱۹۸۰ و در عصر طلایی هیپ هاپ شروع به کار کرد و در اوایل قرن ۲۱ با آن استایل کمیک‌بوکی خود و سبک خاصش در بازی با کلمات، تبدیل به چهرهٔ اصلی هیپ هاپ زیرزمینی تبدیل شد. پس از مرگ، ورایتی وی را «یکی از چهره‌های مشهور، غیرقابل پیش‌بینی و معمایی در هیپ هاپ مستقل» خواند. هش (دی‌جی)
در سال ۲۰۱۹، HOSH با یک تازه‌وارد ایتالیایی متولد سال ۱۹۷۹ (معروف به نام ونیزی متولد، تهیه‌کننده مستقر در آمستردام، جیووانی سالویاتو) در نسخه رقص آهنگ Hanging Tree جیمز نیوتون هوارد همکاری کرد. این آهنگ اکنون با عنوان "Midnight (The Hanging Tree)" و با حضور Jalja خواننده، پس از انتشار انحصاری در Beatport در دسامبر ۲۰۱۹، به آهنگ ۱ در لیست پخش Melodic House و Techno Tracks رسید. در سال ۲۰۲۰ این موسیقی با مارک گیلسپی و پیت تانگ با نام‌های سه شش صفر ضبط و امضا شد با انتشار تبلیغات انگلستان توسط برچسب وزارت صداهای ضبط شده سونی. این آهنگ سپس توسط آنی مک رادیو BBC 1 به عنوان «داغترین رکورد هفته» انتخاب شد و همچنین "آهنگ جدید ضربان جدید" پیت تانگ، اولین دهه بود. پس از چند ماه آویختن در پایین جدول ۱۰۰ تک آهنگ رسمی، سرانجام این آهنگ در ۲۶ ژوئن ۲۰۲۰ با شماره ۳۴ وارد ۴۰ آهنگ برتر شد. "Midnight (Hanging Tree)" از زمان اکران در ژانویه ۲۰۲۰، موفقیت جهانی غیرقابل انکاری را به خود دیده‌است، بیش از "۲۳ میلیون جریان" در Spotify و بیش از "۴۰ میلیون" در همه سیستم عامل‌ها جمع شده‌است. این تک آهنگ در مدار بین‌المللی DJ پذیرفته شد و در ژوئن ۲۰۱۹ وظایف قابل توجهی را از MK و Henrik Shwarz دریافت کرد . موسیقی هیپ هاپ
در اواسط دهه نود قرن بیست هیپ هاپ کره‌ای-آمریکایی در ایالات متحده رواج یافت که این امر عمدتاً به تلاشهای دو خواننده رپ کره‌ای؛ ببر جی کی و دی جی درخشش ببر مست مربوط می‌شود. ببر مست بعد از آهنگ «کره سیاه» توسط آیس کیوب خلق شد که از موسیقی به عنوان ابزاری برای تبادل فرهنگ و به چشم تلاشی برای ترویج هماهنگی نژادی استفاده می‌برد. دابستپ
در اوایل سال ۲۰۱۱، از اصطلاح «پست داب‌استپ» برای توضیح نوعی موسیقی که تحت تأثیر جنبه‌های اصلی موسیقی داب‌استپ بود، استفاده شد. تنوع و وسعت انواعی از موسیقی که با عنوان پست داب‌استپ شناخته می‌شوند به اندازه‌ای است که مانع از شناخته شدن پست داب‌استپ به عنوان یک سبک مشخص موسیقایی می‌شود. هنرمندان در سبکی که با عنوان پست داب‌استپ شناخته شده‌است، همچنین از ترکیب عناصر موسیقی امبینت و آراندبی اوایل دههٔ ۲۰۰۰ بهره می‌برند. تندای قطعاتی که با عنوان پست داب‌استپ شناخته می‌شوند، عموماً برابر با ۱۳۰ ضرب در دقیقه است. موسیقی کلمبیا
در حالی که موسیقی رگی از پورتوریکو محبوبیتش را افزایش می‌داد، هیپ هاپ در کلمبیا برای مدتی یک گام به عقب نشست، و هنرمندان هیپ-هاپ کلمبیا سبک‌های جدیدی را امتحان می‌کردند. هنرمندانی مانند ترس پزوس، جی بالوین، مالوما، ریکن یلزید خود ژانرهایی ایجاد کرده‌اند و از جمله لوکا ال پوتا، «بائیلا» و «لا کومونا» و «میکیلا» تغییرات عظیمی را سبب شدند. بعدها اولین خواننده کلمبیایی موسیقی رگی «ایکس فاکتور» در سال ۲۰۰۶ آثاری عرضه کرد. رگی همواره در جزایر کارائیب کلمبیا، سان آندرس و پراویدنس محبوب بوده‌است و رگی اسپانیایی از پاناما به تقویت جنبش هنرمندان رگی در کلمبیا کمک کرده‌است. هنرمندانی مانند وودو سول خا، ناوال و آلرتا کاماردا (نمایندگان کلمبیایی در جشنواره رگی جامائیکا) در حال حاضر در این سبک محبوب در کلمبیا فعال هستند. موسیقی ترپ
موسیقی ترَپ که با نام ترَپسْتِپ نیز شناخته می‌شود، یکی از سبک‌های موسیقی رقص الکترونیک است که در اوایل سال ۲۰۰۷ به وجود آمد. در واقع ترپ‌استپ آمیزه‌ای از داب‌استپ، مومباتان، و هیپ‌هاپ جنوبی است. سازهای مورد استفاده در ترپ‌استپ بیشتر همان سازهای مورد استفاده در هیپ‌هاپ جنوبی هستند. ضرب‌های محرّک رولند تی‌آر-۸۰۸ نیز نقش مهمّی در این سبک موسیقی دارند. همچنین در اکثر موسیقی‌ها با این سبک Kick و سنگین کار شده که مخصوص سیستم‌های صوتی قوی می‌باشند.  ترک سایکو از راویژ نمونه ای از این سبک می‌باشد.ترپ استپ با نام تِرَپ سال ۲۰۱۰ و ۲۰۱۱ بسیار شناخته شد و مورد توجه قرار گرفت. آلبوم چندآهنگه
آلبوم چندآهنگه (کوته‌نوشت: EP - ئی‌پی) معمولاً مینی آلبومی از قطعات موسیقی است که شامل سه تا شش قطعه موسیقی می‌شود که جمعاً چیزی بین ۲۵ تا ۸۰ دقیقه زمان دارند و معمولاً حاوی نسخه‌های مختلف یا ریمیکس‌هایی از یک یا چند آهنگ به خصوص هستند و به صورت رسمی در دو حالت CD یا دیجیتالی به فروش می‌رسند. تاریخچهٔ استفاده از این اصطلاح، به زمانی بر می‌گردد که موسیقی روی صفحات گرامافون عرضه می‌شد. این اصطلاح برای صفحات گرامافونی به کار می‌رفت که دارای بیش از یک آهنگ بودند، اما تعداد آهنگ‌های آن‌ها به حدی نمی‌رسید که بتوان به آن‌ها نام «آلبوم» کامل داد. الکترو-هاپ
الکترو-هاپ که بعضی اوقات الکترونیک هیپ هاپ یا الکترونیک رپ یا روبات هیپ هاپ نامیده می‌شود، سبکی تلفیقی از سبک‌های الکتروفانک باهیپ هاپ یا رپ می‌باشد. جنبش الکتروهاپ بعد از به وجود آمدن سبک زیرزمینی موسیقی الکترو در ساحل غربی آمریکا با حضور هنرمندانی مانند منترونیکس، من پریش، جانزن کرو، نوکلئوس، پلنت پترول و غیره طرفدار پیدا کرد.صدای الکترونیکی که ابتدا توسط گروه پیشروی کرفتورک تولید می‌شد، بعداً توسط زولوو نیشن (آفریکا بامباتا) که رهبری و سرپرستی سبک هیپ هاپ را داشت، توسعه پیدا کرد.این سبک از موسیقی هیپ هاپ در ابتدا با استقبال طرفداران زیرزمینی بسیاری در جنوب کالیفرنیا مواجه شد.نوعی شرقی از موسیقی الکترونیک از دی جی ارتور و دیزل.دی در اواخر سالهای ۲۰۰۶ به وجود آمد، آنها موسیقی بسیار قوی را در پیروی از جورجیای شمالی و تنسی شرقی در محیط زیرزمینی نگه داشتند؛ مانند توسعه بخشیدن مستقل باتوجه به توانائی‌های آنها می‌بود مانند سبک موسیقی کرانک و موسیقی اسنَپ. تیتی روبن
از همان اوایل دهه ۸۰، تیتی روبن شروع به آهنگسازی به سبکی کاملاً مختص به خود می‌کند. سبکی که خودش آن را به عنوان «سبک مدیترانه‌ای» توصیف می‌کند و از آن به بعد این سبک را ترک نکرده‌است. در سال ۱۹۸۴ او با گیتار، عود و بوزوک با همراهی حمید خان، نوازنده هندی طبلا برنامه‌هایی اجرا می‌کند. کم‌کم مجموعه سازهای او و نیز پایه‌های سبک بداهه نوازی او شکل می‌گیرند. سی دی «دونوازی عود و طبلا» شاهد این دنیای موسیقی بسیار بدیع است. در این سی دی برخی تم‌ها مانند تبعید را می‌توان یافت که تیتی به کرّات در طول فعالیت هنری خود استفاده و ضبط می‌کند. امینم
امینم تاکنون پانزده بار برنده جایزه گرمی شده‌است. او به خاطر دارا بودن قدرت بیان و غنای شعری بالا تحسین شده‌است و در لیست ام‌تی‌وی از میان «بهترین ام‌سی‌های تمام دوران‌ها» رتبه نهم را به خود اختصاص داده‌است. صفحهٔ امینم در وبگاه یوتیوب تا امروز بیش از ۱ میلیارد بازدید داشته‌است. در سال ۲۰۱۰ اعلام شد که موسیقی امینم ۹۴ میلیون بار (بیش از هر خوانندهٔ دیگری) تکثیر شده‌است. او از سال ۲۰۰۲ به حرفهٔ بازیگری روی آورد و تا به امروز نیز در چند فیلم همانند فیلم "۸ مایل" بازی کرده‌است. وی اولین خواننده هیپ‌هاپ است که جایزه اسکار را برای بهترین ترانه دریافت کرده‌است. از وی به عنوان برترین رپر تمام دوران‌ها و همچنین یکی از بزرگ‌ترین ستاره‌های موسیقی یاد می‌شود و تأثیر او بر روی این سبک باعث جذب میلیون‌ها نفر به سمت این نوع موسیقی شده‌است. او توسط مجلهٔ رولینگ استون در رتبهٔ ۸۲ فهرست «۱۰۰ هنرمند ماندگار جهان در همه دوران‌ها» قرار گرفت. همچنین او عنوان «بهترین رپر زندهٔ جهان» را از مجلهٔ «وایب» در سال ۲۰۰۸ دریافت کرد. امینم و گروه دی ۱۲ در کل ۱۰ آلبوم شمارهٔ یک در جدول بیلبورد ۲۰۰ دارد. او ۱۳ قطعه شماره یک در سراسر جهان دارد. امینم در دسامبر ۲۰۰۹ جایزهٔ «هنرمند دهه» را از مراسم جایزهٔ بیلبورد دریافت کرد. به گفتهٔ مجلهٔ بیلبورد، امینم تنها هنرمندی است که دو آلبومش توانسته‌اند به بهترین فروش سال در دهه ۲۰۱۰ میلادی دست یابند. بلک آید پیز
بلَک آیدْ پیز (انگلیسی: The Black Eyed Peas، ترجمه: لوبیاهای چشم‌بلبلی) یک گروه موسیقی آمریکایی در سبک هیپ‌هاپ، رپ، پاپ و آر اند بی است، و تاریخ شکل‌گیری‌اش به سال ۱۹۸۹ میلادی برمی‌گردد. در سال ۲۰۰۳ با آلبوم «Elephunk» توانست موفقیت بی‌نظیری را در بین دیگر گروه‌های هیپ‌هاپ بدست آورد. هفت و نیم میلیون نسخه از این آلبوم به سرعت در سراسر دنیا به فروش رفت. این آلبوم نامزد ۴ جایزه گِرَمی شد، که توانست یک جایزه را دریافت کند؛ و در سال ۲۰۰۵ نیز آلبوم چهارمشان به نام «Monkey Business» جایزه‌ای دیگر از گرمی دریافت کرد. در سال ۲۰۰۹ این گروه پنجمین آلبوم استودیویی خود به نام " The E.N.D. " را روانه بازار کردند. ۳ آهنگ از این آلبوم "Boom Boom Pow" ,"I Gotta Feeling" و "Imma Be" به ترتیب ۱۴، ۱۲ و ۲ هفته در Billboard Hot 100 صدرنشین بودند و یک رکورد بی نظیر بر جای گذاشتند. این ۳ آهنگ به مدت ۲۶ هفته (نصف سال ۲۰۰۹) در Billboard Hot 100 صدرنشین بودند. سومین آهنگ از این آلبوم "Meet Me Halfway" بود که در اکثر چارت‌های دنیا مقام اول را به دست آورد. تا نوامبر ۲۰۱۰ این آلبوم در سراسر جهان حدود ۱۱ میلیون نسخه فروش کرد. کی-پاپ
کی-پاپ یا پاپ کره‌ای یک ژانر از موسیقی عامه‌پسند و خاستگاه آن کرهٔ جنوبی است. این ژانر تحت تأثیر سبک‌ها و ژانرهای مختلفی از سراسر جهان بوده‌است؛ از آن جمله می‌توان به اکسپریمنتال، راک، جاز، گاسپل، هیپ هاپ، آراندبی، رگی، رقص الکترونیک، فولک، کانتری و کلاسیک، علاوه‌بر ریشه‌های موسیقی سنتی کره‌ای آن اشاره کرد. فرم مدرن‌تر این ژانر، به‌دنبال تشکیل یکی از نخستین گروه‌های کی-پاپ، سو ته‌جی اند بویز در سال ۱۹۹۲ ظهور یافت. به‌کارگیری سبک‌ها و ژانرهای موسیقی متفاوت توسط این گروه و تأثیرپذیری از عناصر موسیقی خارجی، به شکل‌گیری دوباره و مدرن‌شدن عرصهٔ موسیقی معاصر کره کمک کرد. موسیقی هیپ هاپ
برای هنرمندان هیپ هاپ آسیایی دشوار است که بتوانند وارد جریان اصلی ایالات متحده آمریکا بشوند، اما در سال ۲۰۰۲ یک هنرمند رپ چینی- آمریکایی به نام جین آئو- یونگ (که اغلب او را جین یا ام سی می‌شناسند) حادثه هیجان انگیزی را رقم زد. او در هفت هفته متوالی جایزه فری استایل فرایدی را در بت ۱۰۶ و پارک که برنامه‌ای مختص هیپ هاپ بود، از آن خود کرد و از مسابقات کناره‌گیری کرد. جین اعلام کرد که پس از پیروزی در نبرد در آخرین هفته با نشان راف رایدرز امضا می‌کرده‌است. توجه‌ها به او بیشتر شد و این یک موفقیت بزرگ برای هنرمندان آسیایی-آمریکایی محسوب می‌شد. دو سال پس از آن، او آلبومی را به نام ئیرجین/راف رایدر تحت عنوان «مابقی رفتنی است» عرضه کرد. جین اولین آسیایی-آمریکایی بود که می‌توانست یک آلبوم تک نوازی را در جریان اصلی به اجرا بگذارد، هر چند که آلبوم چندان موفقیتی در برنداشت. بسیاری از هواداران هیپ هاپ کمبود تبلیغات و به تعویق افتادن آلبوم به مدت هفت ماه را از جمله دلایل اصلی ناکامی آلبوم مزبور می‌دانند. درهای ورود آسیایی-آمریکایی‌ها به جریان اصلی اندکی باز بود، اما این اتفاق هنوز به‌طور کامل رخ نداده بود. هیپ هاپ زیرزمینی
هیپ هاپ زیرزمینی () اصطلاحی فراگیر برای موسیقی هیپ هاپ مغایر با آثار اصلی درآمدزای متداول است. به طور معمول، هیپ هاپ زیرزمینی وابسته به هنرمندان مستقل است که با ناشران مستقل قرارداد می‌بندند یا اصلاً ناشر ندارند. گلیچ (موسیقی)
گلیچ هاپ زیرسبکی از موسیقی گلیچ است. این سبک دربردارنده همان عناصر سبک گلیچ است، با این تفاوت که فضای موسیقی امروزی‌تر و مدرن‌تر شده است. در اواخر دهه ۲۰۰۰، فعالیت هنرمندان در سبک گلیچ هاپ، با توجه به گرایش آن‌ها به سبک‌های دیگر، بسیار کم شد. در آن زمان دابستپ یکی از محبوب‌ترین و پربازده‌ترین سبک‌های موسیقی رقص الکترونیک در آمریکا بود، از این رو بسیاری از هنرمندان سبک گلیچ هاپ شروع به خلق سبک جدیدی از موسیقی الکترونیک کردند که ترکیبی بود از ساختارهای زیبایی‌شناسی دابستپ و بعضی عناصر موسیقی گلیچ (ایده‌های خلاقانه، آزاد و بدون وابستگی، مکث‌ها، تکرار ضرب، صداهای معکوس و برش دادن نمونه‌های صدا). این هنرمندان به جای نام‌گذاری سبک جدیدی که شکل گرفته بود، همان نام (گلیچ هاپ) را برای این سبک حفظ کردند. موسیقی هیپ هاپ
اواخر دهه ۱۹۹۰ شاهد افزایش محبوبیت سبک زندگی «bling bling» در موسیقی بود که بر روی نمادهایی همچون ثروت و مقام مثل پول، جواهرات، اتوموبیل و لباس تکیه داشت. با اینکه نماد ثروت از زمان زایش موسیقی هیپ هاپ به‌وجود آمده بود، فرهنگ جدید و قوی تر «bling bling» ریشه در کارهای بسیار موفق اواسط تا اواخر دهه ۹۰(مخصوصاً کارهای ویدئویی) پاف ددی، Bad Boy Records و همچنین کارNo Limit Records توسط مستر پی داشت. با این حال واژه آن در سال ۱۹۹۹ در کار تک نفره‌اش «bling bling» خلق شد. از مظاهر سبک زنگی و نگرش «bling bling»، طرفداران Cash Money بودند. با اینکه بسیاری از طرفداران رپ، مخصوصاً گانگسترها، بی هیچ واهمه‌ای فرهنگ bling bling را دنبال می‌کنند، دیگران (بیشتر هنرمندانی خارج از جریان هیپ هاپ) عملاً پیروان بی چون وچرای bling bling را سرزنش کرده و این فرهنگ را ماتریالیستی می‌نامند. هیپی
هیپی ضد فرهنگ دهه ۱۹۶۰ است، در اصل جنبش جوانی بود که در اواسط دهه ۱۹۶۰ در ایالات متحده آغاز شد و به سایر کشورهای جهان رواج یافت. کلمه hippie از hipster آمده‌است و برای توصیف ضربان سازها که به دهکدهٔ گرینویچ نیویورک و منطقه Haight-Ashbury در سان فرانسیسکو نقل مکان کردند، استفاده شد. اصطلاح هیپی اولین بار در سانفرانسیسکو با هرب کین که روزنامه‌نگار سناریو سان فرانسیسکو بود، محبوبیت پیدا کرد. رپ
رَپ نوعی ژانر موسیقی است که در دهه ۱۹۷۰ (میلادی) توسط سیاه‌پوستان آمریکا و آمریکایی‌های لاتین در محله‌های حاشیه‌ای و غالباً فقیرنشین برانکس (واقع در نیویورک) که غالباً به گتو معروف‌اند، پدید آمد. این سبک موسیقی نوعی سلاح مبارزه جوانان سیاه با تبعیض‌های نژادی رایج در آن زمان بود و به همین دلیل بود که به خاطر بیان مشکلات زندگی در گِتوها (جایی برای زندگی مردمی که جزو اقلیت یک شهر به حساب می‌آیند) به موسیقی گتو نیز شهرت دارد. این سبک قدمتی تقریباً ۶۰ ساله دارد این سبک به‌جا مانده از سبکی است که با شعر به حکومت اعتراض می‌کردند. موسیقی هیپ هاپ
هیپ هاپ زبان عامیانه خود را دارد که شامل کلماتی مانند "yo", "flow" و "phat" می‌باشد. به دلیل موفقیت تجاری قابل توجه هیپ هاپ در اواخر دهه نود و اوایل قرن ۲۱، بسیاری از این گونه کلمات در لهجه‌های مختلفی در سرتاسر آمریکا و جهان بکار رفتند و حتی کسانی که از طرفداران هیپ هاپ نبودند از کلماتی مانند"dis" بارها استفاده می‌کردند. کلماتی مانند "homie" نیز وجود دارند که به پیش از زمان هیپ هاپ برمی‌کردند اما اغلب به هیپ هاپ نسبت داده می‌شدند و دلیل آن هم ارتباط نزدیک بین آثار هیپ هاپ و لهجه بسیاری از نوازندگان است، انگلیسی محاوره‌ای آفریقایی آمریکایی. برخی مواقع اصطلاحاتی مانند «خیلی باحالی» با یک ترانه جا افتاده (در اینجا، در ترانه «دستانت را جایی نگه دار که من ببینم» با باستا رایمز و تنها به همین صورت کوتاه شده بکار می‌روند. زبان عامیانه‌ای مانند اسنوپ داگ و E-۴۰ که قانونمند هستند و در آن‌ها با اضافه کردن «-izz» به وسط کلمه‌ها "shit" به "shizznit" تبدیل می‌شود اهمیتی خاص دارند (بعضی مواقع نیز "n" اضافه می‌گردد). این روش‌ها که از زبان بی مفهوم فرنکی اسمیت در ترانه سال ۱۹۸۰ او به نام «DoubleDutch Bu» آغاز شده‌است، حتی در میان کسانی که طرفدار هیپ هاپ نیستند نیز رواج یافته، در حالیکه این افراد احتمالاً از منشأ آن بی‌اطلاع هستند. کرانک
کرانک (به انگلیسی: Crunk) از ژانرهای موسیقی هیپ هاپ است و اصالت آن به گروه ۳ ۶ مافیا در دههٔ نود میلادی بر می‌گردد. اوج شهرت این ژانر بین سال‌های ۴–۲۰۰۳ بود. خیلی‌ها بر این باورند که کرانک همان هیپ هاپ جنوب است چرا که زمینه آلات موسیقی همان است و فقط خواننده با فریاد کلمات را ادا می‌کند. کرانک مخفف دو کلمه Crazy و Drank است. از خوانندگان این ژانر می‌توان به ۳ ۶ مافیا، لیل جان، دیوید بنر و یانگ بلادز اشاره کرد. موسیقی هیپ هاپ
همچنین در اوایل دهه ۷۰ شمسی، گروه سندی با آهنگ مشهور «پری» به این نوع موسیقی را به گونه‌ای مؤثرتر در دسترس طرفداران ایرانی قرارداد. متعاقباً، در اواخر دهه ۱۳۷۰ خورشیدی موسیقی با این حال و هوا در یک برنامهٔ تلویزیونی به نام «اکسیژن» در ایران پخش شد. این قطعه توسط شهاب حسینی مجری برنامه خوانده شد و تاحدودی مورد توجه قرار گرفت. تقریباً دو سال بعد از این رخداد، اولین آلبوم رسمی رپ فارسی در ایران توسط شاهکار بینش‌پژوه با نام اسکناس منتشر شد. این آلبوم که در سبک رپ طنز بود و اولین آلبوم رپ فارسی بود که در ایران با مجوز رسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر شد، چندان مورد استقبال واقع نشد. رپ فارسی
هیپ‌هاپ در ایران در دههٔ ۹۰ میلادی متولد شد؛ به‌طوری‌که جوانان ایرانی ابتدا تنها با رقص هیپ هاپ آشنا شدند و سپس با موسیقی و رشته‌های ورزشی دیگر مانند اسکیت‌بورد و به مرور، نقاشی گرافیتی نیز در ایران ظهور کرد. این سبک موسیقی پس از ترور توپاک شکور (۱۹۹۶) و رسانه‌ای شدن نکات مثبت و معضلات این فرهنگ به صورت گسترده‌تری به نسل جدید جوانان ایران معرفی شد. در اوایل دهه ۷۰ شمسی، گروه سندی با آهنگ مشهور «پری» این نوع موسیقی را به گونه‌ای مؤثرتر در دسترس طرفداران ایرانی قرار داد. متعاقباً در اواخر دهه ۱۳۷۰ خورشیدی موسیقی با این حال و هوا در یک برنامهٔ تلویزیونی به نام «اکسیژن» در ایران پخش شد. این قطعه توسط شهاب حسینی مجری برنامه خوانده شد و تا حدودی مورد توجه قرار گرفت. تقریباً دو سال بعد از این رخداد، اولین آلبوم رسمی رپ فارسی در ایران توسط شاهکار بینش‌پژوه با نام اسکناس منتشر شد. این آلبوم که در سبک رپ طنز بود، اولین آلبوم رپ فارسی بود که در ایران با مجوز رسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منتشر شد. موسیقی موج نو
موج نو ، گونه‌ای از موسیقی راک بود که در سال‌های پایانی دههٔ ۱۹۷۰، دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل دههٔ ۱۹۹۰ وجود داشت. این سبک موسیقی از سبک پانک راک به عنوان یک واکنش علیه موسیقی عامه و مردم‌پسند دههٔ ۱۹۷۰ پدیدار شد. موج نو تأثیرپذیرفته از عوامل مختلفی مانند استایل‌های راک اند رول دورهٔ پیش-هیپی، اسکا، رگی، پاور پاپ، موسیقی الکترونیک، دیسکو، فانک و … بود. موسیقی هیپ هاپ
در مکزیک، محبوبیت هیپ‌هاپ با موفقیت کالو در اوایل دهه نود آغاز شد. بعدها در طی همین دهه با حضور گروه‌های رپ لاتینی همچون تپه سرو در جدول گروه‌های موسیقی آمریکا، گروه‌های رپ‌راک مکزیکی همچون کنترل ماچته در سرزمین مادری خود به اوج رسیدند. سیتی پاپ
در پایان دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ میلادی، این سبک موسیقی به علت تغییر ذائقه نسل جوان بعدی به حاشیه رانده شد و مقبولیت پیشین خود را از دست داد؛ اما در دهه ۲۰۱۰ میلادی به سبب ظهور سایت های مثل یوتوب و سایت های اشتراک گذاری موسیقی، این سبک توانست محبوبیت بسیار بالایی در جوامع بین المللی و سایت های اینترنتی خارج از ژاپن پیدا کند که باعث شد ناشران موسیقی ژاپنی بعد از نزدیک به سه دهه دوباره انتشار این سبک از موسیقی را آغاز کنند؛ همچنین ظهور مجدد این سبک سبب متولد شدن سبک ها و زیر سبک های جدیدی مثل ویپورویو، فیوتر فانک، هاردویپور، اَستَتیک و لو-فی هیپ هاپ شد. بی. ای. پی
بی. ای. پی (انگلیسی:B.A.P،کره‌ای:비에이피) گروه ۶ نفره اهل کره جنوبی که کار خود را در سال ۲۰۱۲ زیر نظر کمپانی TS آغاز کردند. سبک این گروه هیپ هاپ بوده و در کارهایشان تأثیر زیادی از موسیقی آفریقایی-آمریکایی گرفته‌اند. متن آهنگ‌های آن‌ها اغلب اجتماعی-سیاسی بوده و دربارهٔ مبارزه با ظلم و قدرت، نفی پول پرستی و مبارزه برای آزادی و... نوشته شده‌است. آنوئل ای‌ای
وی که در کارولینا ، پورتوریکو بزرگ شده بود ، از چهارده سالگی شروع به ضبط موسیقی کرد و چهار سال بعد در سال ۲۰۱۰ نشر آن را به صورت آنلاین آغاز کرد ، سپس سرانجام به عضویت گروه موسیقی مایباخ ، رپ آمریکایی ریک راس ، بخش لاتین درآمد. میکس تیپ او در سال ۲۰۱۶،"" Real Hasta la Muerte"" با استقبال خوبی روبرو شد ، اما موفقیت وی در همان سال با حکم ۳۰ ماه زندان به دلیل داشتن اسلحه غیرقانونی در پورتوریکو متوقف شد. وی تمام آلبوم ابتدایی خود را در حین زندان ضبط کرد و در این مدت محبوبیت ژانر موسیقی وی افزایش یافت. شوگا
شوگا مسئول ترانه‌سرایی، آهنگسازی، تنظیم، میکس و مسترینگ آثار خود است و بیش از ۷۰ ترانه، در به نام او ثبت شده‌است. همچنین پیانیست و تهیه‌کنندهٔ موسیقی هیپ هاپ و آراندبیست. متون ترانه‌های او موضوعاتی را شامل می‌شود که «سرشار از رؤیا و امید» است و با هدف «قدرت بخشیدن به افراد» نوشته شده‌است. او از و اپیک های به‌عنوان الگوهای خود در زمینهٔ موسیقی هیپ هاپ نام می‌برد. به‌ویژه آلبوم رگی-هیپ هاپ "مافین رگی" (۲۰۰۵) و قطعهٔ اصلی آن را عامل علاقه‌مندی خود به این سبک می‌داند. هیپ هاپ سیاسی
هنرمندانی که به‌طور مداوم رپ آگاهانه تولید می‌کنند، عمدتاً در زیر زمین هستند. با این حال، هنرمندان جریان اصلی به‌طور فزاینده ای عناصر هیپ هاپ آگاهانه را در آهنگ‌های خود گنجانده‌اند. صدها هنرمند وجود دارد که می‌توان موسیقی آنها را «سیاسی» توصیف کرد یا آنها را رپرهای سیاسی معرفی کرد: برای یک لیست جزئی به صفحه فهرست هنرمندان هیپ هاپ سیاسی مراجعه کنید. هیپ هاپ فلسطینی
نوازندگان جوان فلسطینی با الهام از موسیقی سنتی رپ که برای اولین بار در دهه ۱۹۷۰ در نیویورک پدیدار شد، سبک هیپ هاپی متناسب با شرایط اجتماعی و سیاسی زندگی و کار خود شکل دادند. هیپ هاپ فلسطینی در تلاش برای به چالش کشیدن تفکر قالبی است و سعی می‌کند گفتگو دربارهٔ درگیری اسرائیل و فلسطین گسترش دهد. هنرمندان هیپ هاپ فلسطینی به شدت تحت تأثیر رپرهای آمریکایی قرار گرفته‌اند. تامار نفر می‌گوید: "وقتی صدای توپاک را که می‌گفت" It's a White Man's World " شندیم تصمیم گرفتم هیپ هاپ را جدی بگیرم. این موسیقی علاوه بر تأثیرات هیپ هاپ آمریکایی، شامل آخشیج‌هایی از موسیقی فلسطینی و عربی از جمله «زاژال، مووال و سجع» است که می‌توان آنها را به گفتار عربی تشبیه کرد که همچنین شامل ضرب موسیقی عربی است. یوریا هیپ (گروه موسیقی)
یوریا هیپ یک گروه پُرسابقهٔ راک انگلیسی است که از سال ۱۹۶۹ تاکنون فعال است. از یوریا هیپ به خاطر ملودیک بودن آهنگ‌های‌شان و استفاده از صداهای متعدد خواننده‌های هم‌آوا همراه با خوانندهٔ اصلی، با عنوان «بیچ بویزِ موسیقی هوی متال» هم یاد می‌شود. موسیقی آن‌ها تاثیرگرفته از پراگرسیو راک، هارد راک، هوی متال، جَز و حتی در پاره‌ای اوقات، موسیقی کانتری است.