سوپ جو از چه موادی تهیه می شود؟
سوپ جو
سوپ جو یکی از سوپ‌های سنتی ایرانی است که طعم بسیار خوب و لذیذی دارد. به جهت دارا بودن مواد متنوع، این سوپ می‌تواند تأمین کننده بخش زیادی از ویتامین‌ها، مواد معدنی، املاح و نیازهای بدن باشد. از مزایای دیگر این سوپ کاهش جذب مواد مضری مانند چربی از دستگاه گوارش است. مواد تشکیل دهنده این سوپ اغلب آب مرغ، جو، هویج، گوجه فرنگی و انواع سبزیجات است
توم یام
این غذا، طعمِ ترش و تندی دارد و انواع متفاوتی از ادویه و سبزیجات در آن بکار می‌رود که برخی از آنها عبارتند از برگ‌های کفیر لایم، گالانگال، عصارهٔ لیموترش سبز و فلفل تند. در این سوپ به‌جای میگو، گاهی از گوشت گاو، گوشت مرغ یا گوشت خوک هم استفاده می‌شود. سوپ برش
مواد لازم برای تهیه بُرش (برای ۸ نفر) کنسومه
کنسومه یکی از انواع سوپ‌ها می باشد که از پتاژ رقیقتر و از سوپ معمولی غلیظتر است. کنسومه به معنای «سوپ صاف شده» همانطور معنای «کامل» دارد. در این نوع سوپ چربی بسیار کم است و گوشت و سبزیجات تازه به همراه سفیده تخم مرغ زده شده با یکدیگر مخلوط می‌شود. به این مخلوط گوشت گاو و ماهی و غیره نیز اضافه شده بر روی حرارت به مدت طولانی پخته می‌شود. چربی‌ای که در طی مدت پخت بر سطح سوپ می‌آید به دقت جدا شده و به دور انداخته می‌شود. سوپ پس از پخت از الک گذرانده شده و صاف می‌شود. جو (گیاه)
جو یکی از اولین غلات کشت شده توسط انسان است. شواهد نشان میدهند که جو از حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش  به‌ویژه در اوراسیا کشت میشده‌است. در سطح جهان ۷۰ درصد از تولید جو به عنوان علوفه حیوانات استفاده می شود، در حالی که ۳۰ درصد به عنوان ماده قابل تخمیر برای آبجو و برخی نوشیدنی‌های مقطر و همچنین در مواد غذایی مختلف مانند سوپ‌ها و خورش‌ها و در نان جو استفاده می‌شود. دانه های جو در تهیه مالت، معمولاً به روش سنتی به‌کار می‌روند. کاکولی
این نان از شیر، آرد، شیره انگور، خشخاش و خشکبار (گردو، کشمش، بادام) تشکیل شده و برای پخت بر روی این نان زرده تخم مرغ، گلرنگ، زعفران و زیره زده می‌شود و در تنور پخت می‌شود.  پخت نان کاکولی قدمتی دیرینه دارد. شکل ظاهری این نوع نان همچون نان جو قدیمی است، با این تفاوت که کاکولی، شیرین‌مزه می‌باشد و به آن خشکبارهایی مانند مغز گردو و بادام، شیر، شیره و گل رنگ اضافه می‌کنند. ماندگاری از مهمترین ویژگی‌های این نان است؛ به گونه‌ای که تا یک هفته دوام خواهد داشت. سوهان (شیرینی)
یکی از پرطرفدارترین و خوش طعم‌ترین انواع سوهان، سوهان یزدی است که از ارزش غذایی بالایی برخوردار است و از روغن حیوانی، روغن گیاهی خوراکی، شکر، آرد گندم، پودر جوانه گندم، مغز پسته، زرده تخم مرغ مایع پاستوریزه، هل تهیه می‌شود. آبجو
منبع نشاسته تأمین‌کننده مواد مورد نیاز برای تخمیر و کلید تعیین‌کننده طعم و بوی آبجو است. رایج‌ترین منبع نشاسته در آبجوسازی، جو مالت شده می‌باشد. برای تهیه مالت، دانه‌ها از طریق خیسانده شدن در آب، جوانه می‌زنند، سپس این دانه‌های جوانه زده را در کوره حرارت می‌دهند تا خشک شوند که حاصل آن در نهایت مالت است. دانه‌ها در روند مالت شدن، آنزیمی تولید می‌کنند که نشاسته دانه را به شکر مورد نیاز برای تخمیر تبدیل می‌کند. مدت زمان و دمای حرارت دادن دانه‌ها، دانه مالت با رنگ‌های متفاوت را تولید می‌کند. دانه‌های مالت تیره‌تر، آبجوی تیره‌تری نیز می‌سازند. سرکه
این نوع سرکه را با مالت کردن جو درست می‌کنند. در فرایند مالت کردن، نشاسته موجود در دانه جو به قند تبدیل می‌شود. سپس از این قند، آب جو پدید می‌آید که با گذشت زمان این ماده تبدیل به سرکه می‌شود. روشی دیگر، استفاده از محلول ۴–۸ درصدی اسید استیک است که با استفاده از کارامل، آن را رنگی کرده‌اند. سس گوجه فرنگی
سس گوجه فرنگی یکی از معروف‌ترین انواع سس است که ماده اصلی آن گوجه فرنگی می‌باشد. در کنار گوجه فرنگی، گاهی از، گوشت، پیاز، ریحان، نمک، روغن، سیر و دیگر انواع ادویه‌ها استفاده می‌کنند. سوبا
سوبا به یک نوع نودل ژاپنی تهیه شده از آرد گندم سیاه (چاودار) یا غذای تهیه شده از این نوع سوبا گفته می‌شود. به طور معمول تنها واژهٔ سوبا به کار می رود ولی گاهی اوقات برای تمایز از سوبای چینی، سوبای ژاپنی نیز به کار می‌رود. از زمان‌های قدیم سوبا در کنار ئودون، سوشی و تمپورا شناخته‌شده‌ترین نوع آشپزی ژاپنی بوده‌است. سوبا معمولاً همراه با واسابی و دایکون صرف می‌شود. نان
- Korean Soybean Flour Bread یا نان آرد سویای کره‌ای که از ترکیب آرد مالت، آرد دانه سویا و آرد گندم تهیه می‌گردد. در تهیه این نان، آرد مالت در آب ولرم خیس داده می‌شود و آب آن با آرد گندم ترکیب و برای مدتی در معرض حرارت ملایم قرار می‌گیرد و پس از آن آرد دانه سویا بدان افزوده و از خمیر حاصل، نان مذکور تهیه می‌گردد سوپ مار
سوپ مار (بخوانید شن-گِنگ، 蛇羹) یک خوراک معروف در هنگ کنگ است که به عنوان مکمل غذایی و دارای خواص مفید برای سلامتی هم شناخته می‌شود. این سوپ دارای گوشت دست کم دو گونه مار است و به دلیل اضافه کردن برگ‌های گل داودی و ادویه‌های دیگر، مزهٔ آن کمی شیرین است. گفته می‌شود گوشت مار در این سوپ، بافت و مزه‌ای نزدیک به گوشت مرغ دارد. چیراشی‌زوشی
موادی که معمولاً استفاده می‌شوند عبارتند از: تون‌ماهیان یا به زبان ژاپنی ماگورو، نگی‌تورو (ماهی تن خورد شده و تره فرنگی)، یکی از انواع گوش‌ماهی به نام هوتاته، یکی از انواع آزاد ماهی بنام ساکه، ماهی مرکب، میگو، هشت‌پا، ایکورا (تخم ماهی سالمون)، توتیای دریایی یا به ژاپنی اونی، خرچنگ و انواع دیگر خوراک‌های دریایی همچنین از دیگر موادی که معمولاً در سوشی استفاده می‌شود؛ نظیر تاماگویاکی (در آشپزی ژاپنی یک نوع غذای تخم‌مرغی)، تخم مرغ رشته شده، گاری (یک نوع ترشی زنجبیل) است. به غیر از این مواد از نعناع ارغوانی، خیار و نخود فرنگی همراه با غلاف، برای تزئین و همچنین واسابی نیز همراه آن صرف می‌شود. پایه سوپ
عصاره، استاک () یک مایع طعم‌دار آماده است که به عنوان پایه بسیاری از غذاها بخصوص سوپ و سس بکار برده می‌شود. کوکو لوبیا سبز
در تهیه این غذا از لوبیا سبز، هویج، پیاز، گوشت چرخ کرده، سیب زمینی، زرشک و تخم مرغ استفاده می‌شود. برای تهیه لوبیا و هویج آب‌پز یا بخارپز می‌شوند. سیب‌زمینی‌ها هم جداگانه خرد و سرخ می‌شوند. سپس گوشت داخل پیاز تفت داده می‌شود و سپس در تخم‌مرغ ها را شکسته و هم زده و با مواد درست شده مخلوط کرده و زرشک نیز به آن اضافه می‌کنند. برای پخت می‌توان از تابه یا فر استفاده کرد. شیر سویا
شیر سویا نوشیدنی است که از دانه‌های سویا گرفته می‌شود و جزء اصلی از آشپزی چینی و آشپزی ژاپنی به‌شمار می‌آید. شیر سویا فراورده‌ای شیر مانند است حاصل از پختن آرد سویای بدون پوست در آب و جدا کردن مواد جامد از آن. ژینگیالو هاتس
در این خوراک از بیست نوع سبزی استفاده می‌شود. خمیر نان ساخته شده از آرد، نمک و آب می‌باشد و درون نان را با بیست نوع سبزی مانند:(نعنای فلفلی، نعنا، شوید، ترشکیان، گزنه و غیره)، (سبزی‌ها ریز ریز می‌شود و با اضافه کردن نمک، فلفل و روغن مخصوص) پُر می‌کنند و بر روی قطعه‌ای آهنی به نام «ساج» که بر روی آتش قرار گرفته گذاشته می‌شود، و آرام پخته می‌شود با توجه به منطقه طعم پخت متفاوت است. سوپ مار
آشپزی چینی جوجوش
جوجوش یا زیره‌جوش نوعی غذای شیرینِ حلوامانند است که در مناطق مختلف ایران تهیه می‌شود. مواد اصلی آن معمولاً شامل آرد یا بلغور گندم، زیره، رازیانه، شکر و روغن حیوانی است. فهرست غذاهای ژاپنی
سوشی خوراکی برنجی در آشپزی ژاپنی است و آمیزه‌ای است از برنج پختهٔ ژاپنی با چاشنی سرکه، چندین گونه خوراک دریایی (بیشتر خام)، سبزیجات و تخم مرغ که به صورت سرد خورده می‌شود.نودُل یا مِن به خمیری که از ترکیب آرد از قبیل آردگندم، آرد گندم سیاه (چاودار)، آرد برنج یا دیگر انواع آردهای نشاسته دار با آب و نمک به وجود آمده و سپس به شکل رشته‌های نازک و دراز شکل داده شده‌است، گفته می‌شود.اوکازو پایه سوپ
پایۀ سوپ یا عصاره یا استاک آب صاف‌نشدۀ حاصل از جوشاندن گوشت مرغ یا گوشت گاو است. سوپ کدو حلوایی
سوپ کدو حلوایی(به انگلیسی: pumpkin soup) یکی از سوپ‌های مقوی و خوشمزه ایرانی است، که مخصوص فصل پاییز و زمستان است. ماده اصلی این سوپ کدو حلوایی می‌باشد. در کشورهای مدیترانهای، این سوپ را با زیره سبز، سیر و زنجبیل طعم‌دار می‌کنند، که مزه متفاوت و خاصی به آن می‌دهد. در ضمن با توجه به اینکه معمولاً این سوپ را به‌طور سنتی در قابلمههای سرامیکی می‌پزند، مدت زمان طولانی‌ای برای پخت سنتی آن نیاز است. این سوپ خاصیت‌های درمانی فراوانی برای مصرف‌کنندگان دارد، چون حاوی زنجبیل است و در درمان سرما خوردگی، بسیار مؤثر و مفید می‌باشد. همچنین استفاده از انواع سبزیجات در تهیه این سوپ می‌تواند باعث پیشگیری از ابتلای به برخی بیماریها مانند سرماخوردگی و بهبود سریعتر آن‌ها می‌شوند. بلغور جو دوسر
بلغور جو دوسر یا «Oatmeal» غذایی است که از پرک شدهٔ گیاه جو دوسر تهیه می‌شود. این غذا به دلیل ارزش غذایی بالای خود در برخی از کشورها به عنوان صبحانه آماده می‌شود. البته در ایران، عموماً افراد مبتلا به سرماخوردگی از این غذا به همراه سایر خوراک آبکی مانند حریرهٔ بادام و انواع سوپ‌ها تغذیه می‌کنند. وجود فیبر فراوان به همراه چربی و مواد قندی کم، این حریره را موردی ایده‌آل برای افراد دیابتی و کلسترل بالا تبدیل کرده‌است. موگی‌چا
موگی‌چا به معنی چای جو است. در تهیهٔ این نوع چای از دانهٔ جو استفاده می‌شود. موگی‌چا به علت اینکه برخلاف چای معمولی فاقد کافئین است، برای نوشیدن کودکان خردسال نیز مناسب است. بهترین فصل برای نوشیدن این نوع چای فصل تابستان است همزمان با برداشت محصول جو است. این چای معمولاً خنک نوشیده می‌شود و در پایین آوردن درجهٔ دمای بدن و بهبود گردش خون در بدن مؤثر است. در فصل زمستان ممکن است به صورت گرم نیز نوشیده شود. آبگوشت کشک
مواد اولیه این خوراک گوشت گوسفند، نخود، پیاز، سیب‌زمینی، کشک، نعناداغ، ادویه، گل زرد است. جو (گیاه)
خاستگاه واقعی جو هنوز ناشناخته است. اما بسیاری از محققین، خاستگاه این گیاه را کوه‌های زاگرس در غرب ایران، آناتولی جنوبی و فلسطین می‌دانند. بر پایه نظریه والیوف، مبدأ جوی ریشک دار و غلاف دار، کشور اتیوپی و شمال آفریقا و مبدأ نوع بدون ریشک، ریشک کوتاه و کلاهک دار، آسیای جنوب شرقی، به ویژه چین، ژاپن و تبت است. سوپ آووکادو
سوپ آووکادو نوعی سوپ میوه است که از آووکادو به عنوان ماده اصلی استفاده می‌کند. از دیگر مواد ضروری استفاده شده در این خوراک می‌توان به شیر، خامه، دوغاب، آب گوشت و آب‌لیمو اشاره کرد. همچنین مواد دیگر دل‌به‌خواه این خوراک شامل پیاز، موسیر، سیر، سس تند،فلفل قرمز، فلفل هندی و زیره می‌شود.  این خوراک در مکزیک محبوبیت بسیار زیادی دارد. سوپ گوجه‌فرنگی
سوپ گوجه فرنگی یک سوپ است که در آن از گوجه فرنگی به عنوان ترکیب اصلی استفاده می‌شود. این سوپ، به صورت گرم یا سرد، در کاسه سرو می‌شود و ممکن است به طرق و دستورالعمل‌های مختلفی تهیه گردد. کباب چنجه
از قدیم، برای درست کردنِ چِنجه گوشت بره استفاده می‌کرده‌اند. مواد لازم برای این نوع کباب شامل گوشت بره (از قسمت فیله گوشت گوسفند یا گوساله)، روغن زیتون، آب لیمو، نمک و فلفل می‌شود. گوشت در ترکیب مواد مذکور به اصطلاح خوابانده شده و معمولاً به مدت یک شب در یخچال نگهداری می‌شود تا گوشت ترد گردد. چنجه معمولاً با پلو، گوجه فرنگی کبابی و پیاز خام سرو می‌شود. تلفظ چِنجه در گویش‌های محلی متفاوت است. (تلفظ درستِ این واژه «کيرج» یا «قنجه» است و در زبان آذربایجانی چنجه تلفظ می‌گردد و در برخی شهرهای ایران نیز متأثر از زبان آذربایجانی چِنجه تلفظ می‌شود. در کردی جنوبی به آن کباب قنجه می‌گویند و در جنوب کشور هم عمدتاً آن را کنجه تلفظ می‌کنند.) سوپ ترشک
تره فرنگی را با کمی کره سرخ می‌کنیم و آب گوشت را می‌ریزیم و می‌گذاریم تا تره فرنگی کاملاً بپزد. سپس آنرا از صافی رد کرده و سیب زمینی پخته شده را نیز از صافی رد کرده و با تره فرنگی صاف شده مخلوط می‌کنیم. بعد روی حرارت ملایم گذاشته و ترشک تمییز کرده و خرد شده را می‌ریزیم و وقتی ترشک کاملاً پخته شد، سوپ را در سوپ خوری می‌ریزیم و خامه را روی آن می‌دهیم. جو (گیاه)
جو برای تعداد زیادی از مردمان نواحی سردسیر و خشک (به ویژه خاور میانه و شمال آفریقا) منبع غذایی مهمی به‌شمار می‌رود. البته امروزه بیشتر برای خوراک دام و تهیهٔ فراورده‌های تخمیری از این گیاه استفاده می‌کنند. سوپ ماندل
سوپ ماندل، ماندلاخ () یک نوع سوپ در آشپزی یهودی است که شامل قطعات کوچک آرد، روغن نخل و سوپ مرغ است. آبجو
بیشتر آبجو از آب تشکیل شده‌است. مناطق مختلف، آب‌های متفاوتی متشکل از مواد معدنی مختلف دارند. در نتیجه این تفاوت سبب تهیه انواع مختلفی از آبجو می‌شود که به آن‌ها شخصیت منطقه‌ای می‌دهد. برای نمونه، دوبلین دارای آب سختی است که امکان تهیه آبجو استاوت مانند گینیس را می‌دهد، در مقابل پلزن دارای آب سبکی است که امکان تهیه آبجو پل لاگر مانند پیلسنر ارکل را فراهم می‌کند. از سوی دیگر آب بارتون در انگلستان شامل سنگ گچ است که تهیه آبجو پل ایل را میسر می‌کند، آبجوسازان پل ایل برای تهیه این آبجو معمولاً مقداری سنگ گچ را در روندی موسوم به برتونیزیشن به آب خود می‌افزایند. آبجو
آبجو پرمصرف‌ترین و قدیمی‌ترین نوشیدنی الکلی و پس از آب و چای محبوب‌ترین نوشیدنی جهان است. آبجو حاصل تخمیر نشاسته و اساساً انواع دانه غلات است، هرچند بیشتر دانه جو مورد استفاده قرار می‌گیرد، ولی از دانه‌های برنج، ذرت و گندم نیز استفاده می‌شود. بیشتر طعم تلخی آبجو به خاطر رازک است که یک نگهدارنده طبیعی نیز می‌باشد، اگرچه آبجو در برخی موارد طعم‌های دیگری چون سبزیجات و میوه‌ها را نیز شامل می‌شود. در برخی از قدیمی‌ترین نوشته‌های شناخته شده می‌توان اشاراتی به تولید و توزیع آبجو یافت، در قانون حمورابی اشاره ویژه‌ای به قوانین سرو آبجو وجود دارد. گوشتابه
گوشتابه یا سوپ آبکی () به‌طور معمول شامل آب، استخوان، گوشت، ماهی، غلات یا تره‌بار است که با یکدیگر به طریق آرام‌پزی پخته می‌شوند. گوشتابه به عنوان پایه‌ای برای دیگر مایعات خوراکی مانند سوپ، سس گریوی یا سس استفاده می‌شود. جوجه‌کباب
جوجه‌کباب، یکی از معروفترین خوراک‌های ایرانی و از رده کبابهای سنتی ایران است. در پخت جوجه‌کباب، قطعات خوردشده گوشت مرغ را برای مدتی تقریباً طولانی (حدود سه ساعت) در یک ظرف پر از آبلیمو، پیاز خرد شده، زعفران و ادویه‌جات قرار می‌دهند و پس از اینکه قطعات گوشت طعم دار شد، آنها را به یک سیخ بلند می‌کشند و روی کباب‌پز و به وسیله آتش مستقیم، کباب می‌کنند. جوجه کباب یکی از خوراک‌های بسیار محبوب نزد ایرانی‌ها است. برای نرم و آبدار کردن جوجه، بهتر است از گوشت تازه و غیر منجمد استفاده شده و ابتدا در زعفران و سپس با اضافه کردن ادویه و سس مایونز و کمی روغن مایع به مدت ۳ ساعت همراه با پیاز خلالی خواباند، در نیم ساعت آخر آبلیمو طبیعی اضافه شود. آشپزی ژاپنی
به‌طورکلی در غذاهای ژاپنی میزان چربی کم و میزان نمک زیاد است. برای چاشنی غذا بیشتر از نمک و شُویو (سس سویا) استفاده می‍شود همچنین میسُو، فراورده‌های تُوفو، ساکِه، سرکهٔ برنج نیز از چاشنی‌های غذاهای ژاپنی هستند. به عنوان موادغذایی برنج، سبزیجات، تُوفو و همچنین موادغذایی به دست آمده از دریا، مانند جلبک دریایی بکار برده می‌شود. در رژیم غذایی سنتی ژاپنی‌ها گوشت قرمز نقشی نداشت ولی در قرن اخیر تهیه غذاهای جدید که در آن‌ها از گوشت مرغ ، خوک و گاو استفاده می‌شود رواج یافته‌است. در بین مواد گوشتی نیز، از گوشت مرغ بسیار استفاده می‌شود. رشته‌های تهیه شده از آرد گندم سیاه و گندم که به ترتیب سوبا و اُودُون نامیده می‌شوند، غذاهای محبوبی هستند که به جای برنج خورده می‌شوند. در تابستان گرم، صرف رشتهٔ خنک خوشایند است. چای سبز یا اٌوچا محبوب‌ترین نوشیدنی ژاپنی است. این نوشیدنی داغ و بدون افزودن قند یا شکر نوشیده می‌شود. از نوشابه‌های مورد علاقه ژاپنی‌ها می‌توان از چای سیاه یا کٌوچا، شراب برنج یا ساکه و لیکور برنج یا سایر غلات با مالت یا از لیکور میوه‌هایی مثل آلو نام برد. مکمل‌های غذایی طبیعی
سبوس، صمغها و موسیلاژها به تنظیم میزان گلوکز خون کمک می‌کنند، میزان کلسترول را پایین می‌آورند و سموم بدن را برطرف می‌سازند. این مواد در بلغور جو، سبوس جو دو سر، تخم کنجد و انواع لوبیای خشک یافت می‌شود. بهتر است یکی از مواد زیر در برنامة غذایی روزانه گنجانده شود: چوکادون
طرز تهیه آن به اینصورت است که بر روی تابه روغن داغ می‌شود و گوشت خوک و انواع سبزیجات مانند پیاز، هویج، تره فرنگی، و غیره تفت داده می‌شود ممکن است میگو و ماهی مرکب (به ژاپنی ایکا) نیز به آن اضافه شود و همانطور اگر تخم کوچک پرندگان مانند تخم بلدرچین ژاپنی نیز اگر اضافه شود مناسب است و این مواد به همراه سوپ کمی پخته می‌شوند. در آخر مزهٔ آن با افزودن چاشنی تنظیم شده و پودر سیب زمینی حل شده در آب به آن اضافه می‌شود. جو (گیاه)
جو دو‌ردیفه که گاهی به‌عنوان یک گونه جداگانه ("Hordeum distichon") در نظر گرفته می شود، دارای محتوای پروتئین کمتری نسبت به جو شش‌ردیفه است، بنابراین محتوای قند قابل تخمیر بیشتری دارد. جو با پروتئین بالا برای خوراک دام مناسب است. جو مالت معمولاً پروتئین کمتری دارد که باعث جوانه‌زنی یکنواخت‌تر می‌شود و نیاز به خیساندن کوتاه‌تری دارد. جو دو ردیفه به طور سنتی در آبجوهای انگلیسی به سبک ale استفاده می شود، جو تابستانی دو‌ردیفه مالت‌دار برای آبجوهای سنتی آلمانی ترجیح داده‌می‌شود. سلیمانی (نیشابور)
این غذا به شکل سوپ و معمولاً در هوای سرد پاییز و زمستان در وعده صبحانه مصرف می‌شود. این ماده غذایی از ترکیب شیر، بلغور گندم ، چربی گوسفند جزغاله شده و ادویه تهیه می‌شود. شیر در دل بلغور جوشیده شده و به اصطلاح به مغز آن نفوذ می‌کند، سپس با دم کشیدن آن بلغور از حالت خامی درمی آید و در نهایت با پودر کردن و خشکاندن ماده مغذی و مفیدی به دست می‌آید که نگهداری طولانی مدت آن بخاطر خشک بودن امکان‌پذیر می‌شود. برای پختن یک وعده بلغور شیر می‌بایست یک ملاقه معمولی برای هر نفر از پودر بلغور شیر به آب جوش اضافه کرد. معمولاً همراه با آن از لوبیای چشم بلبلی استفاده می‌شود. در زمستان برای حفاظت بدن از سرماخوردن می‌توان از شلغم یا تُرب نیز در این سوپ استفاده کرد. در قدیم که نگهداری گوشت تازه امکان‌پذیر نبوده، از قورمه در سوپ بلغور شیر استفاده می‌شد. آبگوشت
آب‌گوشت، شوربا , دیزی یا پیتی (خوراکی). پیتی از غذاهای آذربایجانی است که در قفقاز و آسیای میانه نیز رواج دارد و از گوشت، گوجه فرنگی، سیب زمینی، و نخود تشکیل شده است. یکی از خوراکی‌های سنتی ایران است. در پختن آب‌گوشت از گوشت و دنبه گوسفند، گوجه فرنگی (و یا رب گوجه فرنگی) و نخود استفاده می‌شود. خوراکی رقیق که از پختن گوشت و پیاز و سیب‌زمینی و نخود درست می‌شود که در دو مرحله می‌خورند. اول آب آن را با تکه‌های نان مخلوط نموده و می‌خورند (تیلیت). بقیه مواد را می‌توان با گوشت‌کوب کاملاً کوبیده یا نکوبیده با نان، پیاز و چاشنی مانند ترشی و سبزی‌خوردن میل می‌کنند (گوشت کوبیده). در صورت پخته‌شدن در ظروف سنگی آن را دیزی سنگی می‌نامند. برخی افراد از طریق تیلیت کردن، نان‌های خشک را به مصرف مفید می‌رسانند. ملوخیه
در طبخ «ملوخیه» از سبزی ملوخیه، سیر، گوشت مرغ یا گوشت گاو به عنوان مواد پایه استفاده می‌شود. روش پخت آن نیز مانند قرمه‌سبزی است با این تفاوت که به جای سبزی قرمه از ملوخیه و به جای لیمو عمانی از سیر استفاده می‌شود. امروزه سوپی که با ملوخیه درست می‌شود در مصر به عنوان خوراک ملی شناخته می‌شود مانند فول مدامس و کوشاری. سوشی
در آغاز، سوشی تنها روشی برای نگهداری ماهی بود که در آسیای شرقی رواج داشت اما پس از راه یافتن به چین، وارد فرهنگ غذایی کشور ژاپن شد. سوشی گونه‌های فراوانی دارد اما امروزه در نزد عموم مردم، نام سوشی اشاره‌کننده به تنها یکی از گونه‌های این خانوادهٔ غذایی، سوشی ادو است. در این گونه از سوشی بر روی یک قطعهٔ برنجی بیضی‌مانند، برش نازکی از ماهی گذاشته می‌شود. ماهی، توفو (فراوردهٔ سویا)، خوراک دریایی، تخم‌مرغ و دیگر خوراکی‌های بکار رفته در پُر کردن سوشی، همگی سرشار از پروتئین هستند. علاوه بر آن می‌توان ویتامین و مواد معدنی را نیز در خوراک‌های دریایی و سبزیجات سوشی پیدا کرد. سوشی بیشتر همراه با چاشنی سس سویا خورده می‌شود. بهترین روش برای ضدعفونی مواد غذایی پختن مواد است اما این روش در سوشی بکار برده نمی‌شود. برخی از گونه‌های ماهی ممکن است، انگل داشته باشند، اما فرایند یخ‌زدگی ماهی، این انگل‌ها را از میان می‌برد. به‌طور سنتی در گذشته برای ضدعفونی کردن این خوراک از واسابی (تُرُب کوهی ژاپنی) و ترشی گاری (ترشی زنجبیل) بهره‌مند می‌شدند. همچنین نوشیدن چای سبز نیز به علت ویژگی آن در پیشگیری از مسمومیت غذایی توصیه می‌شود. فرایند جهانی‌شدن سوشی از آمریکا آغاز شد و امروزه سوشی به‌عنوان یک غذای مفید و مناسب، در جهان آوازه پیدا کرده و در حال تبدیل‌شدن به غذایی جهانی است. کچاپ
سس کچاپ یا سس قرمز نوعی سس است؛ که معمولاً از گوجه فرنگی رسیده تهیه می‌شود. مواد اصلی تشکیل دهنده سس کچاپ امروزی، گوجه فرنگی، سرکه، شکر، نمک، فلفل شیرین، میخک و دارچین می‌باشد. البته گاهی از پیاز، کرفس و ادویه‌های دیگر هم در تهیه سس کچاپ استفاده می‌کنند. سس کچاپ را همیشه از گوجه فرنگی درست نمی‌کنند. در ابتدا، سس کچاپ به نوعی سس اطلاق می‌شد؛ که از قارچ یا ماهی که آن را داخل آب‌نمک گذاشته و با ادویه جات مزه‌دار کرده بودند؛ تهیه می‌شد. برخی از موادی که برای تهیه این سس در قدیم به آن اضافه می‌کردند؛ عبارت بودند از: ماهی کولی، صدف، خرچنگ، گردو، لوبیا قرمز، خیار، لیموترش و انگور. مکمل‌های غذایی طبیعی
علف جو دارای مقدار زیادی کلسیم، آهن، تمام اسیدهای آمینه ضروری، کلروفیل، فلاوونوئیدها، ویتامین B12، ویتامین C و بسیاری از مواد معدنی و آنزیمهاست. این ماده غذایی اختلالهای معده، دوازدهه، روده بزرگ و نیز بیماری پانکراتیت را التیام می‌بخشد و ماده ضد التهابی مؤثری است. سوشی
مواد تشکیل دهندهٔ سوشی را به‌طور کلی می‌توان به ۴ گروه تقسیم کرد: آب‌پز
آبپز عبارت است از آمیخته‌ای از مواد تشکیل‌دهنده جامد خوراکی که در یک مایع پخته شده‌اند. این مواد تشکیل دهنده می‌توانند شامل سبزی جات (هویج، سیب‌زمینی، پیاز، لوبیا، فلفل، قارچ و گوجه‌فرنگی) و گوشت یا مواد دیگر باشد. گوشت‌های سفت‌تر مانند گوشت گاو در آرام‌پزی کاربرد دارند. ماکیان، سوسیس و خوراک دریایی هم در خوراک آبپز استفاده می‌شوند. غیر از آب از عصاره‌های طعم دار هم برای پخت مواد اولیه استفاده می‌شود. در هنگام آبپز کردن سعی می‌شود از دمای کمتری بهره برده شود تا مزهٔ خوراکی‌ها به خوبی به هم آمیخته شود.ویکی‌پدیای انگلیسی سوشی
گونه‌ای سوشی است که به‌جای ماهی تنها از مواد گیاهی برای تهیهٔ آن استفاده می‌شود. این سوشی برای گیاه‌خواران گونه ایده‌آلی از سوشی است و باورمندان آیین بودایی در ژاپن از علاقه‌مندان آن هستند. نخستین رستوران ویژه سوشی گیاهی در ژاپن در ژانویه ۲۰۱۱ میلادی در محلهٔ روپونگی افتتاح شد. این گونه سوشی بیشتر به منظور ترویج محصولات کشاورزی و ایجاد امکان به‌کارگیری مواد گیاهی برای شهروندانی که در بیرون از منزل غذا صرف می‌کنند، به وجود آمده‌است. در آماده‌سازی این سوشی اغلب از برنج، سومشی، ادویه، زنجبیل، و سبزیجات استفاده می‌شود. کالیفرنیارول نخستین گونه سوشی است که در خارج از ژاپن ابداع شده‌است. کالیفرنیارول در اوایل دههٔ ۶۰ میلادی در محلهٔ ژاپنی‌های لوس آنجلس توسط یک آشپز ژاپنی تهیه شده‌است. در آن زمان خوردن ماهی خام در میان آمریکائیان مرسوم نبود و جلبک نوری نیز بخاطر رنگ سیاه و مزه‌اش مورد علاقهٔ مردم آمریکا نبود. به همین علت در کالیفرنیارول از آواکادو به‌جای ماهی تن استفاده شد. همچنین بخاطر محبوب بودن سس مایونز در میان مردم گوشت خرچنگ به همراه این سس برای داخل رول انتخاب شد. شکل پیچیدن این رول پشت به رو یا به اصطلاح ژاپنی‌ها اوراماکی است یعنی برعکس شکل سنتی ماکی‌زوشی برنج لایهٔ بیرونی است و جلبک نوری در داخل رول قرار می‌گیرد. ایدهٔ داخل نهادن جلبک نُوری به این علت به وجود آمد که آمریکائیان بخاطر عدم آشنایی با مزهٔ نوری، این لایه را از رول جدا کرده و مواد باقی‌مانده را می‌خوردند. آشپزی کره‌ای
با توجه آثار کشف شده سایت‌های باستان‌شناسی در کره جنوبی حبوبات از محصولات زراعی مهم در تاریخ کره و غذاهای کره به‌شمار می‌آیند، حفاری در سایت اوکبانگ، جینگجو، استان جیونگانگ جنوبی نشان می‌دهد که سویا به عنوان یک محصول غذایی "حدود" ۱۰۰۰ "تا" ۹۰۰ قبل از میلاد مسیح کشت می‌شده‌است. و از ان توفو ("dubu") ساخته می‌شده، در حالی که جوانه سویا به عنوان یک سبزی ("کنگامول") مورد استفاده بوده "است" و کل سویا به عنوان یک چاشنی غذای جانبی استفاده می‌شود. همچنین از آن شیر سویا می‌سازند که به عنوان پایه نودل به نام "کنگوکسو استفاده می‌شود". محصول جانبی تولید شیر سویا "بیجی" یا "کنگ بیجی" است که برای ضخیم شدن خورش و فرنی استفاده می‌شود. سایور لوده
سایور لوده نوعی خوراک سادهٔ سبزیجات است که از هفت مادهٔ اولیهٔ اصلی در شیر نارگیل همراه با ادویه تهیه می‌شود. مرغ قوطی‌آبجویی
در اکتبر ۲۰۱۲، آشپزخانه پاپیس لوئیزیانا که زنجیره‌ای از رستورانهای چندملیتی غذای فوری مرغ است، تعداد محدودی غذای مرغ قوطی‌آبجویی تهیه کرد که بدون استفاده از آبجو تهیه شده بود. غذا گوشت خرد شده سینه مرغ مخلوط شده با سسی با مزهٔ تقلید شده از آبجو بود؛ که آن را به صورت خمیر درآورده و کاملاً سرخ کرده بودند. ادویه استفاده شده شامل مخلوطی از:کره، پیاز،سیر،رومارن،عصاره لیمو،فلفل هندی و  و ماده‌ای مخفی که پاپیس آن را فاش نکرد. رئیس بخش بازاریابی شرکت به یک منبع مطبوعاتی اظهار داشت که شرکت:«سالها روی تهیه این نوع مرغ قوطی‌آبجویی کار می‌کرده است.» تونجیرو
تونجیرو یا بوتاجیرو ، نوعی غذا در آشپزی ژاپنی است که آب پز کردن گوشت خوک و سبزیجات با چاشنی میسو تهیه می‌شود. معمولاً این غذا در فصل سرما و زمستان پخته می‌شود. طبق نظر پرسی ان اچ کی در سرتاسر ژاپن ۵۴ درصد از کسانی که در نظرپرسی شرکت کردند به این سوپ تونجیرو و ۴۶ درصد بوتاجیرو می‌گویند. به عنوان مواد در آن گوبو، دایکون، هویج، سس سویا، تره فرنگی، توفو، آبوراآگه، کون‌نیاکو، سیب زمینی، تارو به کار برده می‌شود. زرند
تاریخ دقیقی از بنیان‌گذاری اصلی پخت سوهان زرندی در دست نیست. آن‌طور که معمرین به خاطر دارند، پخت سوهان و شیرینی‌ها محلی در ایام قدیم هم رواج داشته و معمولاً در ایام نوروز اقدام به پخت می‌نموده‌اند. لازم به ذکر است که سو هان زرندی به ثبت ملی رسیده است. این شیرینی از سوهان قم بسیار نازک تر و تردتر است و ماده اصلی تشکیل دهنده این سوهان را جوانه گندم یا سمنو تشکیل می‌دهد. سوهان زرندی در انواع مختلفی تهیه می‌شود( سوهان عسلی، سوهان کنجدی، سوهان پسته ای، لقمه ای نارگیلی) جوی دوسر پرک
جوی دوسر پرک () به شکل سنتی به انواع غلات و حبوبات جو دو سر که بدون غلاف باشد جوی پَرک می‌گویند، ابتدا بخارپز شده و سپس به تکه‌های صاف در زیر غلطک‌های سنگین و مخصوص این کار تبدیل می‌شود، جو دو سر، مانند غلات دیگر، یک پوسته بیرونی غیرقابل خوردن دارد که باید برداشته شود، غلات و حبوبات مشتق بر جو دو سر، یک، دانه و محصول مغذی است و می‌تواند به عنوان یکی از خانوادهٔ غلات در صبحانه میل شود، اشکال مختلفی از بلغور جو دو سر، و جو دو سر سوزنی وجود دارد که می‌توان آنها را به صورت پخته در سوپ هم استفاده کرد، از آنجا که لایه سبوس، هر چند مغذی است اما دانهٔ آن در هنگام جویدن سخت و شامل یک آنزیم است که می‌تواند باعث فساد این محصول و غلات مشابه شود، جو دو سر اولیه معمولاً بیشتر به شکل بخارپز و سپس خشک شده، برای یک مدت طولانی و جهت پخت‌وپز استفاده می‌شود. جو دو سر دارای طیف وسیعی از منابع عالی تیامین می‌باشد، آهن و فیبر نیز از ترکیبات اصلی و کامل محصول است، همچنین جو دو سر در مجموع تنها منبع ترکیبات آنتی اکسیدانی شناخته شده‌است، اعتقاد بر این است که دارای خواصی در جهت کمک به محافظت از سیستم گردش خون در برابر تصلب شرایین می‌باشد. شیر سویا
این نوشیدنی یک نامیزه پایدار از روغن، آب و پروتئین است که با خیساندن دانه‌های سویا در آب و له کردن آنها ایجاد می‌شود. شیر سویا حاوی مقدار مشابه پروتئین در برابر شیر گاو می‌باشد که ۳٫۵٪ آن است و همچنین دارای ۲٪ چربی و ۲٫۹٪ کربوهیدرات است. شیر سویا را می‌توان در خانه با وسایل آشپزی سنتی یا با دستگاه شیر سویا ساز درست کرد. سوپ برش
۱) گوشت را در یک قابلمه با ۶ لیوان آب به مدت ۱ ساعت بجوشانید. بعد گوشت را درآورده، به صورت حبه‌ای تکه‌تکه کرده و دوباره نیم ساعت آب‌پز کنید. سوپ برش
۵) هویج را رنده کرده و پیاز را ریز کنید و با هم با ۴ قاشق غذاخوری روغن تفت بدهید. وقتی که پخته شد، ۵ قاشق غذاخوری رب گوجه اضافه کرده و ۵ دقیقه دیگر همه را با هم تفت بدهید. سوشی
در میان گونه‌های گوناگون سوشی، نیگیری‌زوشی گونه‌ای است که مهارت آشپز در کیفیت آن نقش اساسی‌تری دارد. برای نهادن نتا یا مواد بر روی برنج سوشی، قرار دادن واسابی (ترب کوهی ژاپنی)، در مابین آن‌ها و چرخاندن آن در دست، مهارت و فن بسیاری لازم است. از قدیم گفته می‌شد که «پختن برنج ۳ سال، دست گرفتن سوشی ۸ سال» این ضرب‌المثل به‌طورکلی بیانگر اینست که برای تبدیل شدن به یک آشپز سوشی ماهر و درجه یک، حدود ۱۰ سال یادگیری و تجربه نیاز است. از سال ۱۹۵۸ میلادی نظام یادگیری تجربی آشپزی از میان رفت و متقاضیان شغل آشپزی پس از گذراندن امتحان دارای مدرک رسمی آشپزی شدند؛ هر چند اکنون نیز اشتغال به این حرفه برای کسانی که دارای مدرک نیستند، جرم محسوب نمی‌شود. برای یادگیری فن سوشی خواندن، دیدن، و شنیدن کافی نیست و مانند مراسم چای ژاپنی و هنر گل‌آرایی ژاپنی رسیدن به استادی در فن با کارآموزی و تمرین عملی حاصل می‌شود. برنج، ماهی و فراورده‌های سویا سه مادهٔ اصلی تغذیه ژاپنی‌ها را تشکیل می‌دهند. این سه ماده به علاوهٔ سبزیجات و چاشنی‌های دیگر مواد تشکیل دهندهٔ اصلی سوشی هستند. ماهی‌ها به‌طور طبیعی کم کالری، کم چربی دارای پروتئین بالا و منبعی برای تأمین ویتامین ب۱۲ و ید هستند. خرچنگها و صدف‌های خوراکی اکثراً کلسترول کمی دارند. ماهی تن (ماگورو) و ماهی آزاد (سالمون) دارای سطوح نسبتاً بالایی از اسید چرب امگا ۳ هستند که برای جلوگیری از بیماری‌های قلبی مفید است. برنج منبع مهمی برای پروتئین و کربوهیدرات است. پایه سوپ
پایه سوپ را معمولاً از طریق آب‌پز کردن مخلوطی از هویج و کرفس و پیاز و سبزی‌های معطر به همراه گوشت گاو، گوشت گوساله، یا استخوان مرغ تهیه می‌کنند. گاه نیز به جای این گوشت‌ها، میگو و سبزیجات استفاده می‌شود. سلنیوم
بیشتر سلنیوم مورد نیاز بدن از رژیم غذایی تأمین می‌شود. مخمر آبجو، سبوس گندم، کره، ماهی و ماهی صدف، سیر، غلات، تخم آفتابگردان، کنجد و آجیل منابع خوبی از سلنیوم هستند. همچنین سلنیوم در یونجه، ریشه باباآدم، دانه رازیانه، جینسنگ، برگ تمشک و بومادران یافت می‌شود. سبوس
سبوس (به انگلیسی: Bran)، عبارت است از پوسته گندم، جو یا برنج که سرشار از ویتامین ب، ویتامین اِی ، پانتوتنیک اسید، آهن، منیزیم، فسفر، پتاسیم، روی، مس، منگنز، و سلنیوم می‌باشد و به همین دلیل دارای ارزش غذایی بسیار بالایی است. همین‌طور، مصرف نان، آرد، و برنج سبوس دار می‌تواند بسیاری از نیازهای تغذیه‌ای انسان را برطرف نماید. در کشور ایران استفاده از آرد سفید (بدون سبوس) در پخت نان رایج تر بوده و دارای طرفداران بیشتری نیز هست. سوپ گوجه‌فرنگی
آرد گندم متشکل از شش گروه اصلی کربوهیدرات‌ها، پروتئین‌ها، آنزیم‌ها، چربی، مواد معدنی و ویتامین‌ها می‌باشد. آرد اضافه شده به سوپ گوجه فرنگی به منظور افزایش ویسکوزیته آن است. نشاسته موجود در آرد به عنوان یک عامل ژلاتینی این نقش را ایفا می‌نماید. زمانی که گرانول موجود در نشاسته آرد گرم می‌شود، با حل شدن، تبدیل به ماده ای ژلاتینی می‌گردد. در طول این روند ژلاتین سازی، سازه‌های کریستال مانند نشاسته ناپدید می‌شوند و با شروع یک فرایند تورم منجر به تغلیظ محصول می‌شوند. آشپزی کره‌ای
مرغ نقش مهمی را به عنوان تأمین پروتئین در تاریخ کره ایفا کرده‌است که گواه آن توسط تعدادی از افسانه هاست. یکی از اسطوره می‌گوید از تولد کیم الجی، بنیانگذار خانواده کیم از گیونگجو توسط صدای یک مرغ سفید اعلام شد. از آنجایی که همیشه تولد بنیانگذار یک طایفه توسط یک حیوان با خصوصیات پیش از تولد اعلام می‌شود، این اسطوره به اهمیت مرغ در فرهنگ کره ای می‌پردازد. مرغ اغلب با سبزیجات یا سوپ‌ها بو داده شده یا خامه ای سرو می‌شود. تمام قسمت‌های مرغ در غذاهای کره ای از جمله سنگدان، کبد و پا استفاده می‌شود. جوجه‌های جوان با جینسنگ و سایر مواد موجود در سوپ‌های دارویی در ماه‌های تابستان، برای مقابله با گرما به نام "samgyetang خورده می‌شوند". پای مرغ، به نام "dakbal" (닭발)، اغلب بوداده و با گوچوجانگ به همراه مشروبات الکلی، به خصوص "سوجو" سرو می‌شود. سوشی
برنج: "سومِشی" یا "سوشی‌مشی" مادهٔ اصلی سوشی است. به این برنج در رستوران‌های مخصوص سوشی "شاری" گفته می‌شود. در سومشی برنج پختهٔ ژاپنی با سرکه، شکر و نمک مزه داده می‌شود. بهترین سرکه برای سوشی سرکهٔ برنج است. بکار بردن سرکه به غیر از اینکه در حفظ و نگهداری بیشتر برنج پخته نیز مؤثر است به همراه شکر از سفت شدن برنج در هنگام سرد شدن جلوگیری می‌کند. ممکن است در هنگام پخت برنج، قطعه‌ای جلبک کونبو و کمی ساکه (عرق برنج) مخصوص آشپزی در آب برنج استفاده شود. پس از پخت برنج محلول سرکه و شکر و نمک حل شده به آن افزوده می‌شود. هنگام بهم زدن برنج پس از ریختن این مخلوط، لازم است به سرعت برنج را با بادبزن دستی خنک کرد. کم کردن آب اضافی برنج مانع از چسبناکی بیش از حد برنج می‌شود. در تهیهٔ سوشی معمولاً از یک ظرف چوبی به نام هانگیری استفاده می‌شود. چوب در جذب آب اضافی برنج مؤثر است. ماءالشعیر
در تمام دنیا از نوعی جو به نام جوی دو ردیفه برای آبجوسازی استفاده می‌شود. جو پس از ورود به کارخانه پاک و تمیز می‌شود. پس از جدا شدن کلیهٔ ناخالصی‌ها به مخازن شست‌وشو و ضدعفونی منتقل می‌شوند، سپس به سالن جوانه‌زنی هدایت شده و پس از پنج روز به کوره فرستاده می‌شوند. سرکه
برخی از سرکه‌هایی که از غلات گرفته می‌شود، از برنج یا جو پرک نشده درست می‌شوند. سرکه حاصل از آن هم‌چنان‌که جا می‌افتد، به رنگ قهوه‌ای تیره در خواهد آمد، که در این صورت به آن «کورُ-زو» یا «سرکه تیره» می‌گویند. هم‌چنین، «اواسه-زو» یا سرکه‌های طعم‌دار برای انواع کاربردهای گوناگون وجود دارند. در سوشی، برنج با سوشی-زو یا سرکه مخصوص سوشی مخلوط شده‌است، سرکه‌ای که در آن چاشنی‌هایی مانند شکر، نمک و دیگر مواد اضافه شده‌است. هم‌چنین «آما-زو یا» یا سرکه شیرین وجود دارد و نیز «توسا-زو» یا سرکه به سبک توسا. پتاژ
پُتاژ (به ) یک نوع سوپ غلیظ و مغذی است که بهتر است در وعدهٔ ناهار از آن استفاده شود. تاریخچه پخت این سوپ به قرون وسطی در فرانسه برمی‌گردد. در انواع پتاژ، معمولاً از موادی همچون آرد، سبوس، خامه، زرده تخم مرغ و پوره ی حبوبات و گاهی از دو سه مورد به‌صورت همزمان، برای غلیظتر شدن سوپ استفاده می شود. شوچو
شوچو ، یکی از انواع نوشیدنی‌های الکلی و نوشیدنی‌های تقطیری در ژاپن است. این مشروب از تخمیر موادی مانند برنج، غلات، سیب زمینی به دست می‌آید. آش هویج و جو
آش هویج و جو یکی از غذاهای سنتی استان همدان است که در وعده افطار سر سفره قرار می‌دهند. این غذا شامل نخود، بلغور، گوشت چرخکرده و هویج می‌شود که قبل از بردن سر سفره، مقداری کشک به آن اضافه می‌شود. عناصر غذایی سوشی
سرپایان توفو
توفو 豆腐 (چینی dòufu، ژاپنی tōfu، کره‌ای doobu) یا «پنیر سویا»، غذایی است که از فرایند بستن شیر سویا به دست می‌آید. این شیر دلمه بسته را با فشار به قالب‌های سفید نرم تبدیل می‌کنند. خاستگاه توفو چین است و امروزه بخشی از آشپزی کشورهای آسیای جنوب شرقی، همچون چین، ژاپن، کره، اندونزی، ویتنام و دیگر کشورها را تشکیل می‌دهد. ساندویچ رپ
ساندویچ رپ یک نوع ساندویچ است که از نان گرد پیچیده شده دور یک سری مواد تهیه می‌شود. نانی که در رپ استفاده می‌شود، نان گندم بوده و ممکن است تورتیلا، پیتا یا لواش باشد. مواد داخل این ساندویچ شامل گوشت سرد ورقه‌ای (مانند کالباس) یا مرغ یا ماهی، کاهو خردشده، گوجه خردشده یا پیکو دی گالو، گوآکاموله، قارچ سرخ‌شده، بیکن، پیاز گریل‌شده، پنیر و انواع سس‌ها مانند رنچ یا خردل عسلی است. روغن جوش
در حالی که در تهیه سنتی از فلفل قرمز کاملاً خشک که بدون دانه، خیسانده شده در آب و رب گوجه فرنگی استفاده می‌شود، از دیگر مواد غیر سنتی یا از پودر چیلی کشمیری یا مخلوط پاپریکا و فلفل قرمز استفاده می‌شود. در نسخه جدید آن در رستوران‌های Sanjeev Kapoor از هل سفید، سیاه، انیسون و برگ بو نیز استفاده می‌شود. نخودپلو
برای تهیه آن از برنج، نخود سبز، گوشت، رب گوجه فرنگی، ادویه، روغن و پیاز سرخ کرده‌استفاده می‌شود. پلو را جدا از نخودها می پزند و سپس نخود پخته شده را به پلو اضافه می‌کنند. سوپ
در تهیهٔ سوپ‌ها، از انواع سبزیجات استفاده می‌شود؛ اما سبزیجاتی که کاربرد بیشتری دارند شامل انواع کلم، هویج، ذرت، نخود فرنگی، کرفس، جعفری، سیر، پیازچه و پیاز است که بایستی با توجه به نوع سوپ آنها را خرد کرد.هنگام نوشتن این مقاله، از مقالهٔ "Suppe" در ویکی‌پدیای آلمانی استفاده شده‌است: Wikipedia contributors, "Suppe," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://de.wikipedia.org/w/index.php?title=Suppe&oldid=82961726. سوپ مار
سوپ مار به صورت سنتی با برگ لیموترش که بسیار ریز خرد شده و کمی گل داودی برای آنکه شوری سوپ را کم کند و آن را ملس کند، تهیه می‌شود. اما امروزه این سوپ را با فلفل، سرکه و خمیرمایهٔ سرخ شده در روغن درست می‌کنند تا سوپ را غلیظ تر و خوشمزه‌تر کنند. سوپ برش
۶) چغندرهای سرد شده را به صورت خلالی خرد کرده و با قابلمه حاوی سیب زمینی و هویج اضافه کنید. گوشت آب‌پز شده و آب گوشت را هم اضافه کنید. همین‌طور آب لیمو، فلفل، نمک، کنسرو لوبیا و آبش، برگ بو و در نهایت ترکیب هویج و پیاز و رب گوجه که از قبل آماده بود. قابلمه حاوی همه مواد اولیه را روی شعله متوسط گذاشته تا ۱۰ دقیقه دیگر بپزد. کاشا
کاشا به هر نوع خوراکی که از ترکیب دانه آب‌پز شده و آب یا شیر تهیه شود گفته می‌شود. کاشا از غذاهای مهم از مجموعه غذاهای ملی روس‌ها است (بسته به نوع بلغور گاه به شکل فرنی و گاه به شکل دمی غلات طبخ می‌گردد). این غذا در ابتدا غذای اصلی مراسم و تشریفات، در ایام تعطیلات و جشن‌ها بوده‌است. حتی در قرن هفدهم میلادی کلمه «کاشا» با کلمه «پیر» به معنای جشن مترادف بوده‌است. کاشا به مرور زمان به غذای اصلی بسیاری از اهالی سرزمین روسیه تبدیل می‌گردد. این غذا نه تنها در سطح ملی مورد توجه قرار گرفت، بلکه محبوبیت خاصی در میان پادشاهان روس نیز پیدا کرد. نوعی از کاشا که از بلغور جو تهیه می‌شود به غذای محبوب تزار روسیه یعنی پترکبیر تبدیل شد. نیکلای دوم در میهمانی جشن تاجگذاری خود در سال ۱۸۸۳ م، از میهمانان جشن، با کاشا بلغور جو پذیرایی کرده بود. نان
- Lampreado یکی دیگر از انواع نانهای پاراگوئه‌ای است که در تهیه آن از آرد نشاسته مانیوک استفاده شده و به صورت سرخ کرده تناول می‌گردد. از دیگر انواع نانها و کیکهای مرسوم در پاراگوئه می‌توان به نامهایی چون: Chipa so’s, Mbejú و Milanese اشاره نمود - Sora Bread یا نان سورا که نوعی نان اسفنجی است که درون آن را با لایه‌ای از قهوه موکا یا اسانس آن پر می‌کنند. - Sorbo Bread یا نان سوربو که در واقع نوعی نان کلوچه‌ای است که خمیر آن همان خمیری است که در تهیه انواع شیرینی جات بکار گرفته می‌شود و در ترکیبات آن آرد، شکر، تخم مرغ و روغن حیوانی به چشم می‌خورد. سطح خارجی این نان ترد و شیرین و درون آن کاملاً نرم است. - Gyeongju Bread یا نان گیئونگ جو که آن را به «نان هوانگنام» نیز می‌شناسند و همانگونه که پیداست سرمنشأ پیدایش آن به منطقه گوانگنام بازمی‌گردد. این نان در واقع نماد شهر گیئونگ جو در کره جنوبی است و در اصل نوعی نان شیرینی است که درون آن را با خمیر لوبیا قرمز پر می‌کنند. سوپ کرفس
سوپ کرفس یک نوع از انواع سوپ هاست که مواد تشکیل دهنده آن آب گوشت یا مرغ، کرفس و بعضی اوقات جو، برنج، گوجه فرنگی، ذرت، جعفری خرد شده و امثال اینها متناسب با سلیقه شما می‌باشد. . سوپ کرفس دارای خواص درمانی فوق‌العاده ای می‌باشد و در فصول سرد سال که بیماری‌هایی مثل سرما خوردگی شیوع بیشتری دارند می‌تواند بسیار مفید باشد. یکی از خواص درمانی سوپ کرفس کاهش درد سرماخوردگی است و همچنین برای تناسب اندام بسیار مناسب است. سوشی
در دانشنامهٔ "بریتانیکا" سوشی این‌چنین تعریف شده‌است: «یکی از گونه‌های غذاهای برنجی در آشپزی ژاپنی‌است که از ترکیب برنج پخته‌شده ژاپنی با طعم سرکه و گونه‌های خوراک‌های دریایی به‌طور عمده به‌صورت خام، سبزیجات، تخم مرغ تهیه شده و به‌صورت سرد سرو می‌شود.» هر چند این تعریف صحیح است اما تنها اشاره به یک گونه سوشی به نام سوشی ادو دارد. در اصل سوشی تخمیر گوشت و ماهی جهت نگهداری آن بوده‌است. بنابر نظر ژاپنی‌ها سوشی غذایی است که از ترکیب برنج پخته و به‌طور عمده گونه‌های خوراک‌های دریایی خام درست می‌شود و به‌طورکلی عنوان سوشی به دو گونه غذا تعلق می‌گیرد. در یک گونه ماهی خام نمک زده میان دو لایه برنج قرار گرفته و به صورت طبیعی تخمیر می‌شود و در گونه‌ای دیگر ماهی با برنج پخته حاوی سرکه ترکیب می‌شود. نقش سرکه در سوشی پردوام کردن بیشتر مواد غذایی است. یاکی‌سوبا
یاکی‌سوبا یک نوع غذای ژاپنی است که مادهٔ اصلی آن نودل چینی است. در این نوع غذا نودل چینی به همراه گوشت، بخصوص گوشت خوک، کلم‌برگ، جوانه جو و دیگر سبزیجات سرخ می‌شود. در انتها به آن سس یا مواد مزه‌دهنده اضافه می‌شود. یاکی سوبا انواع بسیاری دارد. از مزه‌های اصلی آن مزه‌های نمک، شویو، و مزه با سس مخصوص یاکی‌سوبا که به طور آماده فروخته می‌شود، است. کشک زرد
این کشک به شکل پودری زرد رنگ بوده و برای مصرف با تفت دادن آن در روغن و افزودن آب، آن را به صورت سوپ درآورده و سپس داخل آن نان خرد کرده و مصرف می‌کنند. شیوه آماده‌سازی برای مصرف تقریباً شبیه سوپ نیمه آماده می‌باشد. سرعت آماده‌سازی این خوراک بسیار بالا بوده، طعمی لذیذ داشته و به علت محتویاتش ارزش غذایی بالایی دارد. مواد تشکیل دهنده آن عبارتند از: بلغور گندم، سیر، دانه شوید، دانه زیره سبز یا سیاه، دانه گشنیز، پودر زردچوبه، مقداری نمک و دوغ.درادامه شما میتوانید ازین غذای مقوی به عنوان صبحانه در رو زهای سرد سال و یا غذا اصلی نهار و شام استفاده کنید. آش جودوغ
مواد اولیه‌ای آش شامل جو پوست کنده، نخود، لوبیا، سبزی آش، کشک، نعناداغ، ادویه و گل زرد است. سس اسپانیول
به‌طور سنتی سس اسپانیول از آرد و کره تفت داده (روو)، استاک گوشت یا آب، سبزیجات استاک، ادویه‌جات و پوره گوجه فرنگی تهیه می‌شود و در کنار بسیاری از غذاهای گوشتی سرو می‌شود. مکمل‌های غذایی طبیعی
این فراورده، آب خالص و طبیعی برگهای تازه جو است که به‌طور طبیعی در ژاپن می‌روید و فاقد سموم دفع آفات می‌باشد. برای تأمین ویتامین B1 و اسید نیکوتینیک و لینولئیک، برنج قهوه‌ای را به آن می‌افزایند. ماگمای سبز حاوی هزاران آنزیم است که نقش مهمی را در سوخت و ساز بدن بر عهده دارند و نیز دارای غلظت بالایی از عنصر سوپر اُکسید دیسموتاز (SOD) می‌باشد. این محصول پودر شده را می‌توان به آب میوه یا آب آشامیدنی اضافه کرد. سوپ جو
جو را پاک کرده و بشویید، سپس برای چند ساعت خیس کنید. مرغ را به همراه کمی پیاز که نگینی خرد شده و نمک و ادویه آب‌پز کنید. بعد از پختن مرغ، مرغ‌ها را ریش‌ریش کنید. سپس آب مرغ، مرغ‌های ریش‌ریش شده، هویج رنده شده و جوی خیس شده را با هم در قابلمه ای ریخته و می‌گذاریم تا سوپ جا بیفتد. بعد از جا افتادن سوپ کمی رب و آبلیمو به آن اضافه می‌کنیم و می‌چشیم تا مزه دلخواه خود را بدست آوریم. سوپ آلبالو
سوپ آلبالو یک سوپ با شیرینی ملایم است که با خامه ترش، شکر و آلبالو تازه تهیه و به صورت سرد سرو می‌شود. این سوپ جزو غذاهای تابستانی در آشپزی اروپایی محسوب می‌شود. این غذا در میان اتریشی‌ها، لهستانی‌ها، اسلوواک‌ها و آلمانی‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت. بعدها آمریکایی‌ها و کانادایی‌های مجارستانی تبار این سوپ را به دنیای جدید معرفی کردند. سوهان (شیرینی)
در ابتدا تعداد کارگاه‌های تولیدکننده سوهان ۴–۵ تا بیشتر نبود اما در حال حاضر بیش از ۷۰۰ کارگاه سوهان پزی در شهر قم فعال می‌باشند. متوسط تولید روزانه سوهان درشهر قم حدود ۲۵ تن در روز است که ۲۰ تن به خارج استان صادر می‌شود و مابقی در استان توسط زائرین و مسافران و ساکنان خریداری می‌شود. و جوانه گندم منبع خاصیت اصلی سوهان محسوب می‌شود. رنگ قهوه‌ای روشن و عطر و طعم سوهان از جمله مواردی است که نشان‌دهنده کیفیت آن بوده و این موارد به مواد اولیه آن بستگی دارد. بیشتر خاصیت سوهان به دلیل جوانه گندم بوده به همین دلیل پروتئین فراوانی دارد و منبع فوق‌العاده‌ای از ویتامینها و مواد معدنی به ویژه ویتامین‌های گروه B و E آرام‌بخش اعصاب و روان است. سوپ کرفس
سوپ کرفس حاوی انواع مواد معدنی و ویتامینها به خصوص ویتامین‌های گروه ب می‌باشد و می‌تواند در جبران کمبود بدن از انواع این ویتامین‌ها کمک فراوانی نماید. سوهان (شیرینی)
در دیگر شهرها همچون زرند کرمان و اصفهان نیز سوهان تولید می‌شود که سوهان اصفهان، سوهان عسلی می‌باشد. سوهان زرندی که ثبت ملی هم شده به‌مراتب از سوهان قم تردتر و بسیار نازک است. در این سوهان نسبت به سوهان قم از روغن بسیار کمتری استفاده می‌شود و همین باعث ماندگاری بیشتر آن شده ‌است. از عمده مواد اولیه مورد استفاده در پخت و تهیه سوهان می‌توان به آب، آرد سبوسدار، جوانه گندم، شکر، روغن، زرده تخم مرغ، هل، زعفران و مغز پسته اشاره کرد. این شیرینی در گذشته بیشتر به شیوه سنتی و با دست تولید می‌شده‌ ولی در حال حاضر پخت این شیرینی با کمک دستگاه‌ها و قالب‌گیرهای مخصوص انجام می‌شود. آشپزی کره‌ای
سوجونوشیدنی تقطیری کره‌ای است که طعم نزدیکی به ودکا دارد. هرچند طعم آن به واسطه افزودن شکر در مراحل تهیه شیرین‌تر است. سوجو به‌طور سنتی از برنج تهیه می‌شود اما امروزه بیشتر تولیدکنندگان سوجو در کنار برنج، سوجو را با گندم، جو و سیب زمینی نیز تولید می‌کنند. میزان الکل موجود در سوجو بین ۱۸٫۵٪ تا ۴۵٪ است. سوپ انار
سوپ انار و یا آش انار یک نوع آش است، که از ترکیبات انار، لپه، گوشت چرخ کرده، نعناع، ادویه و ترشی جات ساخته می‌شود. این سوپ در مناطقی از ایران و عراق درست می‌شود. همچنین، "مارشا مهران" رمان‌نویس ایرانی آمریکایی در این‌باره در سال 2006 کتابی به عنوان "سوپ انار" منشر کرده است. این کتاب شامل یک دستورالعمل برای درست‌کردن این آش است. جو زهره
جو ناهید یا "زُهره" از ۹۶٫۵ درصد دی اکسید کربن و ۳٫۵ درصد نیتروژن و گازهای کمیاب تشکیل شده‌است. تراکم نوری اتمسفر، دیدن سطح را از خارج بدون مشاهده با نقشهٔ راداری یا دیگر وسایل غیرممکن می‌سازد. پوستهٔ سیلیسی، گوشتهٔ سنگی و هسته‌ای از آهن و نیکل ساختار داغ‌ترین سیارهٔ منظومهٔ خورشیدی را شکل می‌دهد. توم خا کایی
در تایلند، این سوپ را با شیر نارگیل، گالانگال، برگ‌های لیموی کفیر، علف لیمو، فلفل قرمزِ تایلندی، گشنیز، قارچ کاه یا شیتاکه، گوشت مرغ، سس ماهی و عصارهٔ لیموترش سبز تهیه می‌کنند. جوز هندی
بسپاسه ترخینه
ترخینه جامد (ماده اولیه ترخینه که هنوز برای مصرف آماده نشده) به دلیل دوغ زیاد و گندم یا جو که در زیر حرارت خورشید خشک شده بسیار سخت است که معمولاً به اندازه یک همبرگر دست‌ساز یا کوچکتر از آن است. ترخینه جامد بعد از خیس خوردن در آب جوش کم‌کم به صورت یک سوپ در می‌آید. تقریباً نحوه درست کردن آن شبیه به سوپ‌های آماده امروزی است. سس
تمامی سس های موجود و طرز تهیه آنها از ۴ سس مادر تشکیل شده اند که نام اونها رو در زیر مشاهده میکنیدسس‌هایی وجود دارند که ماده اصلی آنها، گوجه فرنگی است (کچاپ، سس گوجه فرنگی) یا از برخی دیگر از انواع سبزیجات به علاوه ادویه جات استفاده می‌شود. البته توجه داشته باشید که سس کچاپ را به غیر از گوجه فرنگی، می‌توان از انواع سبزی و میوه هم تهیه نمود. برخی سس‌ها را هم از میوه پخته تهیه می‌کنند که معمولاً پوست و بافت الیافی میوه را برداشته و میوه را شیرین و یکنواخت می‌کنند. این سس‌ها از جمله سس سیب، با غذاهای خاص و همچنین با انواع دسرها به کار برده می‌شوند. پوره سیب را گاهی سس سیب هم نامیده‌اند. بخش کوخرد هرنگ
جو از قیمت غذائی خاصی بر خوردار است، ولاکن بعلت نقص در ماده " الجلوتین " خودش به تنهایی برای ساخت نان مناسب نیست، مگر آنکه با گندم مخلوط شود، گویند بهتر است سه چیز باهم مکس شود و به آرد تبدیل شود: جو، و گندم، و ذُرَه، یک ثلث آن جو و ثلث دیگر گندم و ثلث سوم ذُرَه باشد. آنگه به آرد تبدیل شود مناسب تر است برای ساخت نان، در زمان قدیم خوراکی‌های زیادی از جو می‌ساختند مانند: سوپ و غیره، یک نوعی از این سوپ‌های در زمان قدیم عرب‌ها می‌ساختند که آن را: " التلیین " یا (التلیینه) نام داشت و آن خیلی مفید و سودمند بود مخصوصاً برای کسانی که بیماری شکم داشتند. در کوخرد مردم جو و گندم می‌کاشتند و بعد خرُد کردن خرمن‌ها و جمع دانه‌های جو و گندم، زن‌ها دانه‌های جمع شده به وسیله آسیاب (آش) آن را به آرد تبدیل می‌کردند برای ساخت نان و از دست رنج خودشان نان تهیه می‌کردند، اما حالا مردم این کار پر زحمت را رها کرده‌اند وآرد آماده و بیشتر اوقات نان آماده از نانوائی خرید می‌کنند. اما هنوز جو و گندم می‌کارند در موسم کشت وکار، در ابتدای هرموسم جُنب وُجُوش زیادی در دشت‌ها و زمین‌های کشاورزی دیده می‌شود و مردم برای کشت جو و گندم خودشان آماده می‌کنند. چنان‌که شاعر محلی می‌گوید: