ورزشگاه استادیو دا لوز لیسبون در چه تاریخی گشایش یافت؟
ورزشگاه دا لوز (۱۹۵۴)
ورزشگاه دا لوز () یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر لیسبون، پرتغال بود. این ورزشگاه در ۱ دسامبر ۱۹۵۴ افتتاح شده و در سال ۲۰۰۳ منحل‌شد. فینال جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴
استادیو دا لوز در لیسبون ، بزرگترین ورزشگاه پرتغال بود که در ۴ ژوئیه ۲۰۰۴ میزبان جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ بود. در سال ۲۰۰۳ افتتاح شد و برای میزبانی بازی های خانگی باشگاه پرتغالی بنفیکا ساخته شد . ورزشگاه استادیو دا لوز که بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می شد ، میزبان مسابقات جالب توجهی از جمله جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ - مرحله یک چهارم بین پرتغال و انگلیس در سال ۲۰۰۴، دیدار پایانی بین پرتغال و یونان در سال ۲۰۰۴، فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۴ بین رئال مادرید و اتلتیکو مادرید. پیش از این ، ۳ بازی مرحله گروهی A و B در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ در این ورزشگاه برگزار شد.
ورزشگاه پیر مائوروی
این ورزشگاه که در شهر وینو دسک در نزدیکی شهر لیل قرار دارد در سال ۲۰۰۹ شروع به ساخت شده و در سال ۱۷ اوت ۲۰۱۲ به بهره‌برداری رسیده است. مجموعه ورزشی شامل یک زمین فوتبال با ظرفیت ۵۰٬۱۸۶ نفر و سالن بسکتبال با ظرفیت ۲۷٬۰۰۰ نفر است. ورزشگاه ولودروم دو ونسن
این ورزشگاه که در سال ۱۸۹۴ میلادی تأسیس شده دارای ۲۰٬۰۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد و میزبان بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۰۰ و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۴ بوده‌است. ورزشگاه لوژنیکی
ورزشگاه لوژنیکی () ورزشگاهی در شهر مسکو، روسیه است. این ورزشگاه در تاریخ ۳۱ ژوئیهٔ ۱۹۵۶ تأسیس شده و ظرفیت آن ۷۸٬۳۶۰ نفر است. البته پس از بازسازی این ورزشگاه برای جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، ظرفیت این ورزشگاه به ۸۱٬۰۰۰ تن افزایش یافت. این وزشگاه میزبان رویدادهای ورزشی مهمی همچون بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰، فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۰۸ و فینال جام یوفا ۱۹۹۹ و همچنین مسابقات جهانی دو و میدانی ۲۰۱۳ بوده‌است. ورزشگاه لوژنیکی میزبان فینالجام جهانی فوتبال ۲۰۱۸ بین تیم ملی فوتبال فرانسه و تیم ملی فوتبال کرواسی بوده. فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۲۱
این بازی چهارمین فینال جام باشگاه‌های اروپا/لیگ قهرمانان اروپا است که در پرتغال برگزار می‌شود و همچنین اولین فینال است که در شهر لیسبون برگزار نمی‌شود. پرتغال قبلاً در سال ۱۹۶۷ در ورزشگاه ملی لیسبون و در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۲۰ در ورزشگاه استادیو دا لوز میزبان فینال رقابت‌ها بود. این اولین بار در تاریخ جام باشگاه‌های اروپا/لیگ قهرمانان اروپا است که یک کشور دو سال متوالی میزبان فینال رقابت‌ها است. ورزشگاه دراگو قبلاً میزبان برخی از بازی‌های جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ و مرحله نهایی لیگ ملت‌های اروپا ۲۰۱۹ بود. این بازی اولین فینال بعد از سال ۲۰۰۴ است که در یک ورزشگاه با ظرفیت کمتر از ۶۰ هزار نفر برگزار می‌شود. ورزشگاه سن سیرو
سن سیرو برمبنای معماری ورزشگاه‌های انگلیسی طراحی شده بود، فقط برای روح فوتبالی، و متشکل از ۴ جایگاه که در مجموع ۳۵۰۰۰ تماشاچی را در خود جای می‌داد. سن سیرو در ۱۹ سپتمبر ۱۹۲۶ و در حالی که ورزشگاه مملو از تماشاچی شاهد شکست میلان در برابر اینتـر بودند، افتتاح شد. اولین بازی لیگ در این ورزشگاه نیز با شکست میلان در برابر سمپیردارنزه به انجام رسید، در حالی که اولین بازی بین‌المللی در این ورزشگاه، در تاریخ ۲۰ فوریه ۱۹۲۷ و با تساوی ایتالیا برابر چک اسلواکی به پایان رسید. تا پایان سال ۱۹۴۹ سن سیرو جزو اموال خصوصی باشگاه میلان محسوب می‌شد. در آن زمان‌ها اینتـر بازی‌های خانگی خود را در آرنا که در مرکز شهر میلان قرار داشت، برگزار می‌کرد. این تئاتر فوتبال از آن زمان تاکنون تحت چندین بازسازی بزرگ قرار گرفته‌است تا به شکل امروز خود درآمده است. ورزشگاه لئو
این ورزشگاه که در سال ۲۰۱۰ تاسیس شده دارای ۱۶٬۰۱۴ نفر ظرفیت است. ورزشگاه جدید لوس کارمنس
تیم ملی فوتبال اسپانیا ورزشگاه مندیزوروتسا
ورزشگاه مندیزوروتسا با ظرفیت ۱۹٬۹۰۰ نفر یکی از ورزشگاه‌های فوتبال کشور اسپانیا است که در شهر بیتوریا ایالت سرزمین باسک واقع شده‌است. این ورزشگاه در سال ۱۹۲۴ بازگشایی شد و در حال حاضر بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال دپورتیوو آلاوز در آن برگزار می‌گردد. ورزشگاه دل آلپی
ورزشگاه دل آلپی در سال ۲۰۰۶ تخریب شد و عملیات ساخت استادیوم جدید در مکان دل آلپی عملی شد. ورزشگاه تازه تأسیس یوونتوس ورزشگاه یوونتوس در سال ۲۰۰۹ ساخت آن آغاز شد و در سپتامبر سال ۲۰۱۱ افتتاح شد. این ورزشگاه یکی از مجهزترین ورزشگاه‌ها در فوتبال اروپا محسوب می‌شود تمامی استانداردهای روز دنیا را در اختیار دارد و بخش‌های ویژه‌ای دارد. هزینه ساخت این ورزشگاه ۱۲۰ میلیون یورو بوده که یوونتوس را به تنها تیم ایتالیایی صاحب استادیوم اختصاصی تبدیل کرده؛ و بدین ترتیب پایان کار استادیوم مه آلود دل آلپی رقم خورد. ورزشگاه ملک عبدالله
این ورزشگاه در سال ۱۹۸۳ میلادی افتتاح شده است و گنجایش ۲۵٬۰۰۰ تماشاگر را دارد. ورزشگاه ترسا ریورو
زمین فوتبال وایکاس (در ابتدا ورزشگاه نیو وایکاس و پیشتر ورزشگاه ترِسا ریوِرو )، یکی از ورزشگاه‌های فوتبال اسپانیا است که در شهر مادرید واقع شده‌است. این ورزشگاه در تاریخ ۱۰ مه ۱۹۷۶ بازگشایی شد و در حال حاضر بازی‌های خانگی باشگاه رایو وایکانو در آن برگزار می‌گردد. ظرفیت این ورزشگاه ۱۴٬۷۰۸ نفر است. ورزشگاه خوزه آنتونیو آنسوآتگی
ورزشگاه خوزه آنتونیو آنسوآتگی یک ورزشگاه فوتبال است که در بارسلونا، مرکز ایالت آنسوآتگی ونزوئلا قرار دارد. این ورزشگاه در سال ۱۹۶۵ گشایش یافت، در سال ۲۰۰۷ بازسازی شد و ظرفیت ۳۷٬۴۸۵ تماشاگر را دارد. این ورزشگاه همچنین میزبان مسابقات خانگی تیم فوتبال دپورتیوو آنسوآتگی است. شماری از خوانندگان و گروه‌های موسیقی نیز در این ورزشگاه کنسرت داشته‌اند. باشگاه فوتبال تاتنهام هاتسپر
در سال ۲۰۱۵، عملیات ساخت یک ورزشگاه جدید در زمین مجاور وایت‌هارت‌لین آغاز شد. ظرفیت ورزشگاه جدید ۶۲٬۰۶۲ نفر است که به‌طور قابل‌توجهی از ظرفیت ۳۶٬۰۰۰ نفری وایت‌هارت‌لین بیشتر است. بخشی از جایگاه شمالی وایت‌هارت‌لین برداشته شد تا کار ساخت ورزشگاه جدید در کنار ورزشگاه قدیمی ممکن شود. حذف بخشی از جایگاه، ظرفیت وایت‌هارت‌لین را کاهش داد و برای فصل ۱۷–۲۰۱۶، مسابقات اروپایی در ورزشگاه ومبلی برگزار شد تا با الزامات تهیه بلیط برای بازی‌های اروپایی مطابقت داشته باشد. در بازی برابر بایر لورکوزن از مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا ۱۷–۲۰۱۶، که با شکست ۱–۰ اسپرز خاتمه یافت، ۸۵٬۵۱۲ تماشاگر در ورزشگاه حاضر شدند که بعنوان یک رکورد در باشگاه به ثبت رسید. در ۱۴ مه ۲۰۱۷، اسپرز در آخرین بازی خود در وایت‌هارت‌لین، به مصاف منچستریونایتد رفت که پیروزی ۲–۱ آنها، تضمین نایب‌قهرمانی‌شان در آن فصل شد. فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۷
ورزشگاه میلنیوم که ۷۴ هزار و ۵۰۰ نفر گنجایش دارد در سال ۱۹۹۹ افتتاح شد و مجهز به سقف جمع‌شونده است که برای بسته و باز شدنش به ۲۰ دقیقه زمان نیاز دارد. ورزشگاه ژنو
ورزشگاه ژنو یک ورزشگاه در منطقه ژنو سوئیس (واقع در لانسی، جنوب شهر) است. گنجایش آن ۳۰٬۰۸۴ نفر می‌باشد. بعد از نزدیک به سه سال، کار ساخت ورزشگاه در سال ۲۰۰۳ پایان یافت. معمولاً محل برگزاری دیدارهای خانگی یکی از باشگاه‌های فوتبال سوئیس به نام سروت اف‌سی است. ورزشگاه میزبان دیدار دوستانه‌ای بین آرژانتین و انگلیس در روز ۲۱ آبان ۱۳۸۴ بود که انگلیس با نتیجه ۳–۲ پیروز شد، هم‌چنین یک بازی دیگر که بین زلاندنو و برزیل در ۱۴ خرداد ۱۳۸۵ در این ورزشگاه برگزار گردید، با نتیجه ۴–۰ به سود برزیل تمام شد. جنوا میزبان سه بازی گروهی گروه A در رقابت‌های قهرمانی فوتبال اروپا ۲۰۰۸ نیز خواهد بود. ورزشگاه آزادی
این ورزشگاه در روز ۲۵ مهر ۱۳۵۰ و یک روز پس از افتتاح برج آزادی (شهیاد) افتتاح شد. مراسم افتتاح این ورزشگاه در واقع پایان رسمی جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی بود که به مدت ۵ روز در ایران برگزار شده بود. با این حال نخستین مسابقه فوتبال که در این ورزشگاه برگزار شد، بازی دوستانه بین دو تیم پرسپولیس و کروزیرو در تاریخ ۲۷ اسفند ۱۳۵۰خ بود که با پیروزی چهار بر دو کروزیرو به پایان رسید. توستائو نخستین گلزن و صفر ایرانپاک نخستین گلزن ایرانی این ورزشگاه بود. عارف در بین دو نیمه مسابقه به اجرای برنامه پرداخت.  نخستین بازی دو تیم ایرانی در این ورزشگاه در تاریخ ۲۵ خرداد ۱۳۵۲ بین دو تیم تهرانی پاس و عقاب از سری مسابقات چهار جانبهٔ جام اتحاد برگزار شد که با دو گل حسین کازرانی و اکبر مالکی تیم پاس این بازی را با برد پشت سر گذاشت. بعد از این بازی و در فینال بازی‌های جام اتحاد دو تیم تاج و پرسپولیس در همین ورزشگاه به مصاف هم رفتند که تاجی‌ها با گل دقیقه ۳ محمدرضا عادلخانی موفق به کسب برد در این بازی شدند. تیم تاج با کسب این برد هم اولین دربی در ورزشگاه آزادی را با برد پشت سر گذاشتند و هم اولین تیمی شدند که قهرمانی را در این ورزشگاه جشن می‌گیرند. منبع همچنین نخستین بازی تیم ملی فوتبال ایران در این ورزشگاه، دیدار مقابل کره شمالی در روز ۱۴ اردیبهشت ۱۳۵۲ و در چارچوب مسابقات مقدماتی جام جهانی ۱۹۷۴ بود که در نهایت با تساوی بدون گل خاتمه یافت. ورزشگاه آلیانز ریویرا
ورزشگاه آلیانز ریویرا در شهرنیس واقع در فرانسه قرار دارد. این ورزشگاه در تاریخ ۲۰۱۳ افتتاح شد. ظرفیت این ورزشگاه ۳۴٬۰۰۰ نفر می‌باشد. در حال حاضر مالک این ورزشگاه تیم نیس می‌باشد. باشگاه فوتبال بارسلونا
در سال ۱۹۸۰ جهت بازسازی ورزشگاه مطابق استانداردهای یوفا، باشگاه برای تأمین هزینه‌های بازسازی در قبال نوشتن نام هواداران بر روی آجرهای مورد استفاده، هزینه‌ای از آن‌ها دریافت می‌کرد. این طرح مورد استقبال طرفداران و حتی مردم قرار گرفت اگرچه بعدها زمانی‌که یکی از رسانه‌های مادرید گزارشی از آجری با نام هک شده سانتیاگو برنابئو یسته، یکی از مدیران با سابقه و حامیان فرانکو تهیه کرد، جنجال بسیاری ایجاد شد. ظرفیت ورزشگاه در حال حاضر ۹۹٫۳۵۴ نفر است که بزرگترین ورزشگاه اروپا نیز می‌باشد. این ورزشگاه هم‌چنین در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲، میزبان برخی از مسابقات نیز بوده‌است. ورزشگاه روشنایی
این استادیوم با گنجایش ۴۸۳۵۳ نفر در سال ۱۹۹۷ توسط دوک یورک، پرنس اندرو افتتاح شد. در این روز تیم باشگاه فوتبال ساندرلند در خانه به مصاف تیم آژاکس آمستردام هلند رفت. ورزشگاه سانتیاگو برنابئو
اولین بازسازی اساسی در سال ۱۹۵۴ اتفاق افتاد. در ۱۹ ژوئن این سال ورزشگاه برای تماشای ۱۲۵٬۰۰۰ نفر افزایش ظرفیت پیدا کرد. از این قرار ورزشگاه مادرید بزرگترین ورزشگاه از بین ورزشگاه‌های تازه تأسیس جام اروپا شد. در تاریخ ۴ ژانویه ۱۹۵۵ در نشست عمومی اعضای حل اختلاف مقرر شد نام ورزشگاه به احترام رئیس باشگاه به سانتیاگو برنابئو تغییر نام دهد. در ماه مه ۱۹۵۷، رئال مادرید اولین بار از چراغ‌های برقی برای روشنایی ورزشگاه در بازی برابر تیم اسپورت راسیفه برزیل استفاده کرد. باشگاه فوتبال بایرن مونیخ
برای بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ در شهر مونیخ استادیوم المپیک ساخته شد. این استادیوم برای معماری خود مشهور است که در آخرین مسابقهٔ بوندس‌لیگا در فصل ۷۲–۱۹۷۱ به بهره‌برداری رسید. این مسابقه جمعیت ۷۹ هزار نفری را به خود جلب کرد. این ورزشگاه در زمان ساخته شدن یکی از استادیوم‌های برتر جهان در نظر گرفته می‌شد که میزبان رقابت‌های بزرگی بود، از جمله فینال جام جهانی ۱۹۷۴ و جام باشگاه‌های اروپا ۱۹۸۸. در سال‌های بعد ورزشگاه مورد چندین تغییر مانند افزایش فضای نشستن از ۵۰ درصد به ۶۰ درصد بود که در نهایت ورزشگاه به ظرفیت ۶۰٫۰۰۰ نفری برای مسابقات ملی و ۵۹٫۰۰۰ نفری برای رقابت‌های بین‌المللی (مانند مسابقات جام اروپا) رسید. ورزشگاه خالیسکو
این ورزشگاه که در سال ۱۹۶۰ تأسیس شده دارای ۵۶٬۷۱۳ نفر ظرفیت و میزبان جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰، جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ بوده‌است. ورزشگاه پلازیتو دیلا
پلازیتو دیلا ، همچنین به عنوان PalaTiziano شناخته می شود، یک ورزشگاه با عرصه درونگرا می باشد که در میدان آپولودرو رم قرار دارد. این ورزشگاه برای المپیک تابستانی سال ۱۹۶۰ (در سال ۱۹۵۷ افتتاح شد) ساخته شد، ظرفیت آن تا ۳۵۰۰ صندلی و توسط پیر لوئیجی نروی طراحی شده است.و میزبان بازیهای بسکتبال و والیبال در میان دیگر ورزش ها را در طول بازی های المپیک بوده است. ورزشگاه فولکسپارک
اولین استادیومی که در مکان ای او ال آرنای کنونی ساخته شد، باهرن‌فلدر استادیون نام داشت. این ورزشگاه در ۱۳ سپتامبر ۱۹۲۵ در دیداری بین اف سی آلتونا ۹۳ و هامبورگ گشوده شد. هامبورگ جلوی چشم ۲۵ هزار تماشاگر نتیجهٔ این دیدار را ۲-۳ واگذار کرد. در آن زمان ورزشگاه به نام «آلتونائر استادیون» نیز شناخته می‌شد گرچه زمین رسمی تیم اف سی آلتونا ۹۳ نیز نبود. در آن زمان آلتونا باشگاه مطرح‌تری از هامبورگ بود. ورزشگاه سانتیاگو برنابئو
این ورزشگاه که به احترام رئیس سابق باشگاه سانتیاگو برنابئو یسته نام‌گذاری شده در حال حاضر یکی از مشهورترین و معتبرترین ورزشگاه‌های جهان فوتبال معرفی می‌شود. این ورزشگاه میزبان چهار دوره لیگ قهرمانان اروپا در سال ۱۹۵۷، ۱۹۶۹، ۱۹۸۰ و ۲۰۱۰ بوده‌است.  همچنین فینال جام ملت‌های اروپا ۱۹۶۴ و جام جهانی فوتبال ۱۹۸۲ در این ورزشگاه برگزار شده‌است. علاوه بر آن، فینال جام لیبرتادورس ۲۰۱۸ نیز در این ورزشگاه برگزار شد. باشگاه فوتبال ایندیپندینته دل‌وایه
ایندیپندینته دل وایه به‌طور غیرمنتظره ای با شانس باورنکردنی به فینال کوپا لیبرتادورس ۲۰۱۶ رسید که با قهرمانی لسترسیتی در لیگ برتر فوتبال انگلستان که شگفتی ساز شده بودند، مقایسه شدند. ورزشگاهی قدیمی که در سال ۱۹۴۱ افتتاح شد و گنجایش ۸۰۰۰ تماشاگر را دارد. ورزشگاه شهید شیرودی
مهر ۱۳۱۷ آیین گشایش این ورزشگاه برگزار شد و در ۳ شهریور ۱۳۱۸ نخستین مسابقات رسمی در این ورزشگاه برگزار شد، به نوعی این ورزشگاه رسماً گشایش یافت. ورزشگاه سرخیو لئون چاوز
این ورزشگاه که در سال ۱۹۶۹ تأسیس شده دارای ۲۸٬۵۰۰ نفر ظرفیت و میزبان جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بوده است. ورزشگاه کولیسیوم آلفونسو پرز
ورزشگاه کولیسیوم آلفونسو پرز با ظرفیت ۱۶٬۰۰۰ نفر یکی از ورزشگاه‌های فوتبال کشور اسپانیا است که در شهر ختافه ایالت مادرید واقع شده‌است. این ورزشگاه در سال ۱۹۹۸ بازگشایی شد و در حال حاضر بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال ختافه در آن برگزار می‌گردد. ورزشگاه دی‌دابلیو
این ورزشگاه که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شده دارای ۲۵٬۱۳۳ نفر ظرفیت می‌باشد و ورزشگاه خانگی باشگاه فوتبال ویگان اتلتیک محسوب می‌شود. ورزشگاه د لا کاندومینا
ورزشگاه د لا کاندومینا در سال ۱۹۲۴ با ظرفیت اولیه ۱۶.۸۰۰ تماشاگر ساخته شد. ورزشگاه ال سوتو
ورزشگاه ال سوتو با ظرفیت ۱۴٬۰۰۰ نفر یکی از ورزشگاه‌های فوتبال کشور اسپانیا است که در شهر موستولس ایالت مادرید واقع شده‌است. این ورزشگاه در سال ۱۹۸۱ بازگشایی شد و در حال حاضر بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال موستولس در آن برگزار می‌گردد. استیپلز سنتر
استپلس سنتر یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر لس آنجلس است. این ورزشگاه در ۲۱ اکتبر ۱۹۹۹ با گنجایش ۲۰٬۰۰۰ نفر بازگشایی شد. تیم های لس آنجلس لیکرز و لس آنجلس کلیپرز در ان بی ای، لس آنجلس اسپارکز در دبلیو ان بی ای، لس آنجلس کینگز در ان اچ ال بازی های خانگی خود را در این ورزشگاه برگزار می‌کنند. در سال ۲۰۲۸ این استادیوم میزبان مسابقات بسکتبال مردان و زنان المپیک است. آریامهر
ورزشگاه آزادی با طراحی عبدالعزیز فرمانفرماییان ساخته شد و در تاریخ ۲۶ مهر ۱۳۵۰ گشایش یافت.[۲] ورزشگاه سن سیرو
ورزشگاه سن سیرو شهر میلان، بزرگترین ورزشگاه کشور ایتالیا و یکی از بزرگترین ورزشگاه‌های اروپا است. در سال ۱۹۲۶ میلادی کار ساخت ورزشگاه آغاز و ساخت آن یک سال به طول انجامید. گنجایش ابتدایی این ورزشگاه ۵۰ هزار نفر بود. تیم‌های آث میلان و اینتر میلان از همان ابتدا اجاره‌نشین این ورزشگاه بودند و بازی‌های خود را در آنجا برگزار می‌کردند. در سال ۱۹۸۹ این ورزشگاه برای نوسازی مدت کوتاهی تعطیل شد و پس از بازگشایی ظرفیت آن به حدود ۷۵هزار نفر رسید. بیشتر بازی‌های تیم ملی ایتالیا در همین ورزشگاه برگزار می‌شود. یوفا به تمامی ورزشگاه‌های اروپا بر اساس کیفیت آن‌ها امتیاز می‌دهد. ورزشگاه سن سیرو نمره ۵ از ۵ را دریافت کرده بود که پس از بازنگری در سیستم امتیاز دهی یوفا، لغو گردید. ورزشگاه مونومنتال لسیدرو رومرو کاربو
این ورزشگاه در ۲۷ دسامبر ۱۹۸۷ افتتاح و اولین بازی که در آن انجام شد بین تیم‌های بارسلونا اکوادور و بارسلونا اسپانیا بود که با نتیجه ۱ بر ۰ به سود بارسلونا اکوادور پایان یافت. ورزشگاه رامون کارانزا
ورزشگاه رامون کارانزا با ظرفیت ۲۲٬۰۰۰ نفر یکی از ورزشگاه‌های فوتبال کشور اسپانیا است که در شهر کادیس ایالت اندلس واقع شده‌است. این ورزشگاه در سال ۱۹۵۵ بازگشایی شد و در حال حاضر بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال کادیس در آن برگزار می‌گردد. این تیم موفق شد در فصل ۲۰۱۹ ۲۰۲۰ به لالیگای فصل بعد صعود کند. ورزشگاه المپیک لندن
این ورزشگاه که در سال ۲۰۰۷ میلادی شروع به ساخته شده و در سال ۲۰۱۱ به بهره‌برداری رسیده‌است، ظرفیت آن ۸۰٬۰۰۰ نفر است. مسابقات باشگاه فوتبال وستهام یونایتد از فصل ۲۰۱۷–۲۰۱۶ تا به حال، در این ورزشگاه انجام می‌شود. ورزشگاه پارک المپیک لیون
این ورزشگاه که در شهر دسین شارپیو و در نزدیکی لیون قرار دارد در سال ۲۰۱۲ شروع به ساخت شده و در ژانویه ۲۰۱۶ به بهره‌برداری رسیده‌است. ورزشگاه استادیو دا لوز
این ورزشگاه در ۲۵ اکتبر ۲۰۰۳ با برگزاری یک بازی دوستانه بین بنفیکا و باشگاه ناسیونال اروگوئه افتتاح شد، تا جایگزین Estádio da Luz اصلی باشد که ۱۲۰٬۰۰۰ صندلی داشت. ظرفیت صندلی‌ها در این ورزشگاه به ۶۵۶۴۷ کاهش یافته‌است و در حال حاضر ۶۴٬۶۴۲ ظرفیت دارد. این استادیوم توسط HOK Sport Venue Event (پاپولوس کنونی) طراحی شده و هزینه ساخت آن ۱۶۲ میلیون یورو بوده‌است. باشگاه فوتبال اتلتیکو مادرید
اولین زمین تیم اتلتیکو کمپو دل رتیرو (و معروف به «کامپو دل تیرو آل پیچون») نام داشت که در میدان وایکاس (خیابان منندز پلایو فعلی)، در منطقه‌ای در ضلع جنوبی شهر و از طبقه کارگر واقع بود. این زمین در سال ۱۹۰۱ افتتاح شد و تا سال ۱۹۰۲ توسط رئال مادرید برای بازی‌های دوستانه مورد استفاده قرار می‌گرفت و از سال ۱۹۰۳ به مدت یک دهه در اختیار اتلتیکو بود. در سال ۱۹۱۹، شرکت Urbanía Urbanizadora Metropolitana -شرکتی که سیستم ارتباط زیرزمینی را در مادرید اداره می‌کرد- زمینی را در نزدیکی سیوداد یونیورسیتاریا در مادرید به دست آورد. در سال ۱۹۲۱، اتلتیکو مادرید از باشگاه مادر، اتلتیک بیلبائو مستقل شد و به یک ورزشگاه ۳۵٬۸۰۰ نفری که توسط این شرکت، با نام ورزشگاه متروپولیتانو مادرید ساخته شد، نقل مکان کرد. این ورزشگاه تا سال ۱۹۶۶ مورد استفاده قرار گرفت و پس از آن به ورزشگاه جدید ویسنته کالدرون نقل مکان کردند. پس از انتقال، متروپولیتانو تخریب و ساختمان چند دانشگاه و یک دفتر کار متعلق به شرکت ENUSA جایگزین آن شد. ورزشگاه لینارخوس
ورزشگاه لینارخوس با ظرفیت ۱۲٬۰۰۰ نفر یکی از ورزشگاه‌های فوتبال کشور اسپانیا است که در شهر لینارس ایالت اندلس واقع شده‌است. این ورزشگاه در سال ۱۹۵۶ بازگشایی شد و در حال حاضر بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال لینارس در آن برگزار می‌گردد. مرحله حذفی لیگ قهرمانان اروپا ۲۰–۲۰۱۹
بازی فینال قرار بود در تاریخ ۲۷ ژوئن ۲۰۲۰ در ورزشگاه المپیک آتاترک در استانبول برگزار شود. با توجه به شیوع ویروس کرونا در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۰، کمیته اجرایی یوفا تصمیم گرفت تا فینال را به لیسبون منتقل کند و ورزشگاه خانگی بنفیکا، استادیو دا لوز در لیسبون را به‌طور رسمی به عنوان محل برگزاری بازی نهایی انتخاب کرد تا این ورزشگاه برای دومین بار میزبان فینال لیگ قهرمانان اروپا شود. اولین بار و در سال ۲۰۱۴، زمانی که رئال مادرید با غلبه بر اتلتیکو مادرید با نتیجه ۴–۱، دهمین عنوان خود را به دست آورد این ورزشگاه میزبان بازی نهایی بود. این مسابقه اولین فینال از مسابقات جام اروپا / لیگ قهرمانان اروپا بود که یکشنبه برگزار و نیز اولین فینال لیگ قهرمانان بود که پس از ماه ژوئن برگزار می‌شد. تیم «میزبان» با قرعه کشی اضافی پس از قرعه کشی مرحله یک چهارم نهایی و نیمه نهایی مشخص شد. ورزشگاه دا لوز (۱۹۵۴)
این ورزشگاه بیشتر برای مسابقات فوتبال مورد استفاده قرار می‌گرفت و میزبان مسابقات خانگی باشگاه فوتبال بنفیکا و تیم ملی پرتغال بود. این ورزشگاه در تاریخ ۱ دسامبر ۱۹۵۴ افتتاح شد و می‌توانست حداکثر ۱۲۰٬۰۰۰ نفر را در خود جای دهد که این ورزشگاه را به بزرگترین ورزشگاه اروپا و سومین ورزشگاه بزرگ جهان از نظر ظرفیت تبدیل می‌کرد. برخی از بیشترین حضور تماشاگران در این ورزشگاه شامل بازی مقابل پورتو با ۱۳۵٬۰۰۰ نفر، نیمه‌نهایی جام باشگاه‌های اروپا ۹۰–۱۹۸۹ برابر المپیک مارسی و فینال جام جهانی قهرمانی جوانان ۱۹۹۱ بین پرتغال و برزیل با ۱۲۷٬۰۰۰ نفر در هر بازی است. همچنین این ورزشگاه میزبان فینال جام در جام اروپا ۱۹۹۲، بازی برگشت فینال جام یوفا ۱۹۸۳ و جام بین قاره‌ای ۱۹۶۲ بود. باشگاه فوتبال یوونتوس
باشگاه یوونتوس در سال ۲۰۱۱ از ورزشگاه جدید و اختصاصی خود به نام ورزشگاه یوونتوس رونمایی کرد، این ورزشگاه در حال حاضر یکی از مجهزترین ورزشگاه‌های جهان با ظرفیت ۴۱٬۵۰۷ نفر است. ورزشگاه یوونتوس طبق قراردادی که با بیمه آلیانتس آلمان امضا شده از سال ۲۰۱۷ تا سال ۲۰۲۳ به نام «آلیانتس استادیوم» شناخته می‌شود. ورزشگاه رات فرلخ اشتادیون
این ورزشگاه از سال ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۶ و با هزینهٔ ۱۳٫۲ میلیون یورو ساخته شده است و به طور رسمی در تاریخ ۱۱ آگوست ۱۹۹۶ بازگشایی شده است.این ورزشگاه جهت بازیهای فوتبال،کنسرت و دیگر رویدادها مورد استفاده قرار میگیرد.ظرفیت ورزشگاه رات فرلخ ۱۹٬۰۰۰ نفر است که ۱٬۵۰۰ تای آن جایگاه ایستاده است.این ورزشگاه چندین بار جهت بازی های جام اینترتوتو ، جام یوفا و دیگر بازی های بین‌المللی مورد استفاده قرار گرفت. ورزشگاه سانتیاگو برنابئو
در سال ۲۰۱۹، فلورنتینو پرز طرح جاه طلبانه نوسازی ورزشگاه سانتیاگو برنابئو را مطرح نمود که علاوه بر افزایش گنجایش سکوها تا بیش از ۹۰ هزار صندلی، ساخت رستوران، بار، کافی شاپ و مرکز خرید را در ساختمان اصلی ورزشگاه شامل می شد. این طرح از یک معماری بی نظیر و بسیار مدرن برخوردار خواهد بود که در آن یک سقف متحرک پیشرفته جهت استفاده در فصول بارانی، لحاظ گردیده است. بسیاری از کارشناسان با توجه به فشرده بودن بازی های تیم رئال مادرید، تردیدهایی را در خصوص امکان اجرای این پروژه مطرح کردند. اما شیوع بیماری کووید-۱۹، این فرصت را در اختیار پرز قرار داد تا به بهانه ممنوعیت حضور تماشاگران در لیگ های اروپایی، بازی های تیم اول رئال مادرید را به ورزشگاه آلفردو دی استفانو منتقل نموده و پروژه بازسازی سانتیاگو برنابئو را آغاز نماید. زمان اتمام پروژه، تابستان ۲۰۲۲ اعلام گردیده است. ورزشگاه استاد دو فرانس
استاد دو فرانس استادیوم ملی فرانسه محسوب می‌شود. این استادیوم به منظور برگزاری بازی‌های جام‌جهانی ۱۹۹۸ ساخته شد. جام‌جهانی راگبی نیز که سابقاً در ورزشگاه پارک دپرنس انجام شده بود نیز به این استادیوم منتقل شد. این استادیوم در تاریخ ۲۸ ژانویه سال ۱۹۹۸ پس از ۳۰ ماه کار به مناسبت بازی دوستانه بین تیم‌های فوتبال اسپانیا و فرانسه گشایش یافت. ورزشگاه بنتلر آرنا
ورزشگاه بنتلر آرنا یک ورزشگاه چندمنظوره در شهر پادربورن، آلمان است. ساخت آن از ژوئیه ۲۰۰۵ تا ژوئیه ۲۰۰۸ به طول انجامید. این ورزشگاه جایگزین ورزشگاه هرمان لونس است. افتتاحیه این ورزشگاه با بازی دوتیم پادربورن و بروسیا دورتموند (نتیجه ۲–۱) بود که ۱۵٬۳۰۰ نفر تماشاگر داشت و ظرفیت کامل ورزشگاه بود. فینال جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴
استادیو دا لوز ظرفیت ۶۵۰۰۰ ظرفیت دارد. باشگاه فوتبال پورتو
پورتو در ۲۸ سپتامبر ۱۸۹۳ تحت عنوان دسپورتوس ماکساکویین بنا نهاده شد. و یکی از سه قدرت اصلی فوتبال پرتغال هست؛ بنفیکا و اسپورتینگ لیسبون دیگر رقبای اصلی آنند؛ این سه تیم از سال ۱۹۳۴ که لیگ برتر فوتبال پرتغال پایه‌گذاری شد، همواره در این رقابت حاضر بوده‌اند و هرگز سقوط نکرده‌اند. لقب تیم پورتو «"اژدهایان"» و «"آبی و سفیدها"» است. هواداران تیم پورتو «"دسپورتوس"» نامیده می‌شوند. از سال ۲۰۰۳، تیم پورتو بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه دراگو برگزار می‌کند؛ در حالی که پیش از آن به مدت ۱۰۳ سال بازی‌های خانگی این تیم در ورزشگاه داس آنتاس برگزار می‌شد. سالن ورزشی لاسلو پاپ بوداپست
این ورزشگاه که در سال ۲۰۰۳ تأسیس شده دارای ۱۲۵۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد. هواداران باشگاه فوتبال بارسلونا
تا قبل از سال ۱۹۰۹، بارسلونا در ورزشگاه‌های متعددی بازی می‌کرد که هیچ‌یک از آنها متعلق به خود باشگاه نبود. در ۱۴ مارس ۱۹۰۹، باشگاه به ورزشگاه اینداستریا که ۶٬۰۰۰ نفر ظرفیت داشت تغییر مکان داد. این ورزشگاه اولین ورزشگاه خود باشگاه بود. بارسلونا در ۱۹۲۲ به ورزشگاه لس کورتس رفت؛ این ورزشگاه در ابتدا ۲۰٬۰۰۰ نفر گنجایش داشت ولی بعدها، این عدد سه برابر شد و به ۶۰٬۰۰۰ نفر افزایش پیدا کرد. ردیف بالایی ورزشگاه لس کورتس، "کولر" نام گرفت. این لغت از لغت کاتالانی "کول" (به معنی الاغ) سرچشمه گرفته‌است. دلیل این نام گذاری این بود؛ چون صندلی در اولین ورزشگاه باشگاه، یعنی ورزشگاه اینداستریا، وجود نداشت، هواداران روی الاغ‌هایشان می‌نشستند و بازی را تماشا می‌کردند. فیل بال، نویسنده انگلیسی، در این باره نوشت: «شما می‌توانستید ردیف‌هایی از آدم‌های تنبل را ببینید». ورزشگاه فوتبال اینچئون
این ورزشگاه در سال ۲۰۰۸ میلادی شروع به ساخت و در مارس ۲۰۱۲ تأسیس شده و ظرفیت آن ۲۰٬۸۹۱ نفر می‌باشد. ورزشگاه سانتیاگو برنابئو
تا اوایل دهه ۱۹۸۰ که مصادف بود با میزبانی جام جهانی ۱۹۸۲ در اسپانیا ورزشگاه تغییرات چندانی به خود ندید. در این زمان ورزشگاه می‌بایست با ورزشگاه‌های روز همگام و به روز می‌شد از این جهت معمارانی به نام رافائل لوییس آله مانی و مانوئل سالیناس برای پروژه نوسازی ورزشگاه به کار گرفته شدند. این دو برادر فرزندان لوییس آله مانی آله مانی سولر بودند که برای پروژه ساخت بنای اصلی ورزشگاه بعد از مونز مانستاریو به کار گرفته شده بود. عملیات این پروژه ۱۶ ماه به طول انجامید و هزینه‌ای بالغ بر ۷۰۴ میلیون پزوی اسپانیا خرج دربرداشت که ۵۳۰ میلیون آن توسط شهرداری مادرید تأمین شد. ارتقای ورزشگاه به چند نکته محدود بود. فیفا در ابتدا اجبار گذاشت تا دو سوم صندلی‌های ورزشگاه باید دارای پوشش شوند. بنا بر همین مسئله رئال مادرید سقفی را در ورزشگاه نصب کرد که میدان ردیف‌های اول و دوم ورزشگاه به جز قسمت شرقی را پوشش می‌داد. بدین وسیله گنجایش ورزشگاه از ۱۲۰۰۰۰ نفر به ۹۰۸۰۰ نفر تغییر ظرفیت داد که ۲۴۵۵۰ صندلی توسط سقف پوشش داده شدند و از گنجایش ورزشگاه کاستند. بر پایه این پروژه همچنین نمای سردر ورزشگاه تغییر ظاهر داد. نصب تابلوهای الکترونیکی در انتهای شمال و جنوب ورزشگاه، همچنین بازسازی جایگاه خبرنگاران، رختکن‌ها از دیگر آثار این پروژه بازسازی بودند. ورزشگاه چهار بازی جام جهانی را پذیرا بود: سه مسابقه گروهی در گروه دو بازی‌هاآلمان غربی در مقابل انگلستان، آلمان غربی در مقابل اسپانیا و اسپانیا در برابر انگلستان و فینال این رقابت‌ها بین ایتالیا و آلمان غربی. پیست بین‌المللی لوسیل
این ورزشگاه در سال ۲۰۰۴ تأسیس شده و دارای ۸۰۰۰ نفر ظرفیت می‌باشد. باشگاه فوتبال لایپزیگ
آر.بی. لایپزیگ فصل افتتاحیه خود را در سال ۲۰۰۹–۱۰ در استادیوم ام باد در مارکرانشتد انجام داد. این استادیوم ۵۰۰۰ صندلی را در اختیار داشت و زمین اختصاصی تیم محلی مارکرانشتد بود. با این حال، برنامه‌های لایپزیگ این بود که تیم پس از صعود به مراحل بالاتر، به سرعت در سال ۲۰۱۰ به استادیوم با ظرفیت بیشتر در زنترال استادیوم منتقل شود. پس از انتقال استادیوم این تیم به زنترال استادیوم نام این ورزشگاه با نام ردبول آرنا تغییر پیدا کرد. اولین مسابقه در این ورزشگاه تحت نام ردبول آرنا در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۰ و در یک بازی دوستانه بین تیم آر.بی. لایپزیگ در مقابل شالکه ۰۴ در حضور ۲۱٫۵۶۶ تماشاگر برگزار شد. ورزشگاه ام لابنوگ
ورزشگاه اشپورتپارک رونهاف توماس سومر یک ورزشگاه فوتبال در ناحیهٔ رونهاف، شهر فورت در ایالت بایرن کشور آلمان است.این استادیوم ورزشگاه خانگی تیم گروتر فورث است که در بوندس‌لیگا ۲ بازی میکند. این ورزشگاه در ۱۱ سپتامبر ۱۹۱۰ و با نام اصلی Sportplatz am Ronhofer Weg gegenüber dem Zentral-Friedhof (به فارسی:زمین ورزشی در راه رونهاف روبروی گورستان مرکزی) بازگشایی شد.این ورزشگاه چندین بار مورد بازسازی جهت توسعه قرار گرفت.(حداکثر گنجایش ۲۸٬۰۰۰) اما بعدها به ۱۵٬۵۰۰ کاهش یافت.این استادیوم به دنبال صعود تیم فورث به بوندس‌لیگا و جهت افزایش ظرفیت مورد بازسازی قرار گرفت.با این وجود همچنان به عنوان کوچکترین ورزشگاه بوندس‌لیگا باقی ماند. باشگاه فوتبال یوونتوس
از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۲ یوونتوس بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه کورسو سواستوپولی انجام داد. بعد از آن به ورزشگاه کورسو دی مارسیلیا نقل مکان کرد، که تا سال ۱۹۳۳ در آن ورزشگاه بازی‌های خود را برگزار نمود، و توانست در آن ۴ عنوان قهرمانی سری آ را بدست آورد. در پایان سال ۱۹۳۳، آن‌ها در استادیو موسولینی که برای مسابقات جام جهانی در سال ۱۹۳۴ افتتاح شده بود، شروع به بازی کردند. پس از جنگ جهانی دوم، اسم استادیوم موسولینی به ورزشگاه المپیک تورین تغییر داده شد، به مدت ۵۷ سال (در مجموع ۸۹۰ بازی) ورزشگاه المپیک تورین خانه یوونتوس بود. در ابتدای سال ۱۹۹۰ میلادی و با توجه به اینکه کشور ایتالیا میزبان جام جهانی بود، ورزشگاه دل آلپی در شهر تورین افتتاح شد. از آن زمان باشگاه یوونتوس دیدارهای خود را در این ورزشگاه برگزار نمود. در اوت سال ۲۰۰۶ یوونتوس بعد از بازسازی ورزشگاه دل آلپی برای بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۶ دوباره به ورزشگاه المپیک تورین بازگشت. ورزشگاه لتزیگراند
ورزشگاه جدید در ۳۰ اوت ۲۰۰۷ گشوده شد. اولین اتفاق ورزشی، سالانه ولتکلاز زوریخ در ۱۷ شهریور با ۲۶٬۵۰۰ تماشاچی بود. اولین مسابقه فوتبال بین اف‌سی زوریخ و گراسهوپر-کلاب زوریخ در اول مهر برگزار شد. ورزشگاه ملی ورشو
این ورزشگاه در تاریخ ۱۹ ژانویه ۲۰۱۲ به صورت رسمی افتتاح و اولین مسابقه فوتبال در آن در تاریخ ۲۹ ژانویه ۲۰۱۲ مابین تیم ملی فوتبال لهستان و تیم ملی فوتبال پرتغال که با نتیجه مساوی صفر بر صفر همراه بود برگزار شده است. همچنین دیدار و مراسم افتتاحیه والیبال قهرمانی جهان ۲۰۱۴ نیز در این ورزشگاه مابین تیم ملی والیبال لهستان و تیم ملی والیبال صربستان برگزار شد. ورزشگاه ملی لیسبون
این ورزشگاه در سال ۱۹۴۴ میلادی ساخته شده، ظرفیت آن ۳۷٬۰۰۰ است. ورزشگاه جدید ویورو
تیم ملی فوتبال اسپانیا ورزشگاه بوسیل
این ورزشگاه میزبان بازی برگشت فینال جام درجام اروپا سال ۱۹۶۴ که با پیروزی اسپورتینگ لیسبون بر ام تی کی بوداپست خاتمه یافت بوده‌است. همچنین میزبان نیمه نهایی جام ملت‌های اروپا ۱۹۷۲ مابین بلژیک و آلمان غربی که با پیروزی آلمان غربی خاتمه یافت، بوده‌است. ورزشگاه اسکندربو
هم اکنون این ورزشگاه، میزبان مسابقات باشگاه فوتبال اسکندربو کورچه و همچنین سایر مسابقات ورزشی شهری و ملی است. این ورزشگاه در سال ۱۹۵۷ بازگشایی شد و در سال ۲۰۱۰ به لطف کمکهای عمده اهداکنندگان از شرکت های مختلف، کاملاً بازسازی شد. ورزشگاه اسکندربو، مورد پذیرش یوفا برای برگزاری دور مقدماتی مسابقات لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۱۱ قرار گرفت. ورزشگاه لئون
این ورزشگاه که در سال ۱۹۵۰ تأسیس شده دارای ۲۷٬۴۲۳ نفر ظرفیت و میزبان میزبان جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰، جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ و بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۸ بوده است. ورزشگاه سیریو
این ورزشگاه که در سال ۱۹۷۵ تأسیس شده دارای ۱۳٬۳۳۱ نفر ظرفیت می‌باشد. ورزشگاه مینفویی اوت
این ورزشگاه در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۵ گشایش یافت. اولین بازی که در این ورزشگاه انجام شد بین دو تیم گیورموت و دونائیوروش پاسه بود. در تاریخ ۲۵ مارچ ۲۰۱۶ اولین بازی بین‌المللی در این ورزشگاه انجام شد؛ که تیم زیر ۲۱ سال مردان مجارستان در چهارچوب مسابقات انتخابی گروه چهار از جام ملتهای فوتبال زیر ۲۱ سال مردان اروپا ۲۰۱۷ میزبان تیم ملی زیر ۲۱ سال اسرائیل بود که با تساوی بدون گل پایان یافت. ورزشگاه استمفورد بریج
عملیات احداث استمفورد بریج در سال ۱۸۷۶ آغاز شد و یک سال بعد در ۱۸۷۷ میلادی ورزشگاه افتتاح گردید. در ابتدا این ورزشگاه مورد استفاده ورزش دو و میدانی بوده‌است تا اینکه در سال ۱۹۰۴ برادران گاس و جوزف میرز ورزشگاه را خریداری کرده و پس از تا به امروز فقط بازی‌های تیم چلسی در آن برگزار می‌شود. این ورزشگاه در سال ۱۹۹۰ مورد بازسازی و تعمیرات قرار گرفته‌است. ورزشگاه مینیرو
مینیرو (اسپل پرتغالی: minejˈɾɐ̃w)، نام رسمی ورزشگاه گورنادور ماگاهاس پینتو در سال ۱۹۶۵ در بلو هوریزونته تأسیس شد، بزرگترین ورزشگاه فوتبال در ایالت میناس گرایس، برزیل و دومین ورزشگاه بزرگ کشور بعد از ورزشگاه ماراکانا است. این ورزشگاه میزبان مسابقات جام جهانی ۲۰۱۴ بود. ورزشگاه ملی لیسبون
ورزشگاه ملی لیسبون ورزشگاهی در شهر لیسبون و ورزشگاه خانگی تیم ملی فوتبال پرتغال است. ورزشگاه لاس‌گاوناس
ورزشگاه لاس‌گاوناس با ظرفیت ۱۶٬۰۰۰ نفر یکی از ورزشگاه‌های فوتبال کشور اسپانیا است که در شهر لگرنیو ایالت لاریخا واقع شده‌است. این ورزشگاه در سال ۲۰۰۲ بازگشایی شد و در حال حاضر بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال لگرنیوس در آن برگزار می‌گردد. ورزشگاه چینو ا لیلو دل دوکا
ورزشگاه چینو ا لیلو دل دوکا ()یک ورزشگاه چند منظوره در اسکولی پیچنو ایتالیا است؛ و تقریباً برای مسابقات فوتبال و زمین خانگی باشگاه فوتبال آسکولی استفاده می‌شود. این ورزشگاه در سال ۱۹۶۲ ساخته شد و گنجایش ۲۰۵۵۰ نفر را دارد . ورزشگاه دا لوز (۱۹۵۴)
تخریب آن در سال ۲۰۰۲ آغاز شد تا استادیو دا لوز جدید در نزدیکی همان منطقه ساخته شود. ورزشگاه استادیو دا لوز
استادیو دا لوز که یک استادیوم رده چهار یوفا و یکی از بزرگترین ورزشگاه‌های موجود در اروپا (بزرگترین در پرتغال) است، میزبان چندین مسابقه از یورو ۲۰۰۴ از جمله فینال آن رقابت‌ها و همچنین فینال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۲۰ لیگ قهرمانان اروپا بوده‌است. علاوه بر این، محل برگزاری مراسم اعلام عجایب هفتگانه جدید در سال ۲۰۰۷ بود. در نظرسنجی آنلاین ۲۰۱۴ توسط لکیپ به عنوان زیباترین ورزشگاه اروپا انتخاب شد. ورزشگاه لویو آرنا
این ورزشگاه در ۲۰ نوامبر ۲۰۰۸ شروع به ساخت شده و در ۲۹ اکتبر ۲۰۱۱ افتتاح شده‌است. ورزشگاه فرانسیسکو دل لا هرا
ورزشگاه فرانسیسکو دل لا هرا با ظرفیت ۱۱٬۰۰۰ نفر یکی از ورزشگاه‌های فوتبال کشور اسپانیا است که در شهر آلمندرالخو ایالت اکسترمادورا واقع شده‌است. این ورزشگاه در سال ۱۹۹۶ بازگشایی شد و در حال حاضر بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال اکسترمادورا در آن برگزار می‌گردد. ورزشگاه لس کورتس
ورزشگاه لس کورتس که معمولاً لس کورتس شناخته می‌شود ورزشگاهی در بارسلونا، اسپانیا بود. پیش از نقل مکان باشگاه فوتبال بارسلونا در سال ۱۹۵۷ به نیوکمپ، لس کورتس زمین خانگی بارسا بود. در سال ۱۹۲۲ ظرفیت ورزشگاه ۲۰ هزار نفر بود و پس از باسازی و گسترش آخرین ظرفیت آن ۶۰ هزار نفر بود. ورزشگاه لیبنائور
این ورزشگاه که در سال ۱۹۹۷ تأسیس شده دارای ۱۶٬۳۶۴ نفر ظرفیت است. ورزشگاه ملی لیسبون
تیم ملی فوتبال پرتغال از سال ۱۹۴۵ تا کنون ۴۸ بازی رسمی و دوستانه خود را در این ورزشگاه برگزار کرده است. ورزشگاه سن سیرو
فاز دوم مرحله توسعه سن سیرو در سال ۱۹۵۴ شروع شد، و دوازده ماه بعد در تاریخ ۲۶ اکتبر ۱۹۵۵، با گنجایشی معادل ۸۵۰۰۰ تماشاچی این ورزشگاه تاریخی مجدداً افتتاح شد. اولین نورافکن‌ها در این سن سیرو در سال ۱۹۵۷ نصب شد، و به دنبال آن در سال ۱۹۶۷ اسکوربرد الکترونیکی در آن نصب گردید. نورافکن‌ها در سال ۱۹۷۹، زمانی که طبقه‌های دوم ورزشگاه توسعه یافتند، مدرن‌سازی شدند. نام سن سیرو به‌طور رسمی در تاریخ ۳ مارس ۱۹۸۰ به افتخار جوزپه مه آتزا، بازیکن افسانه‌ای میلان و اینتـر در دهه ۳۰ و ۴۰، به نام وی تغییر یافت. در سال ۱۹۸۶، طبقه اول سکوها به‌طور کامل به صندلی مجهز شد و و به صورت بخش‌های جداگانه شماره‌گذاری و رنگ شد. جایگاه مرکزی و اصلی به رنگ قرمز نقاشی شدند و جایگاه‌های مجاور و روبرو به رنگ نارنجی، جایگاه شمالی پشت دروازه به رنگ سبز و جایگاه جنوبی پشت دروازه یعنی جایگاه میلانی‌های دو آتشه، به رنگ آبی نقاشی شدند. مجموعه ورزشی آزادی تهران
این مجموعه در آغاز با نام مجموعه ورزشی آریامهر تهران جهت برگزاری بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ (سال ۱۳۵۳خ) ساخته شد و در دهم شهریور همان سال گشوده شد. البته استادیوم یکصدهزارنفری آن دو سال قبل و در ٢٦ مهرماه ١٣۵٠ با مسابقه فوتبال تیمهای پرسپولیس ایران و کروزیرو برزیل به بهره برداری رسید.  پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷خ، مجموعه ورزشی آزادی تهران نامیده شد. ورزشگاه استادیو دا لوز
فینال ورزشگاه کمپ دسپورتس
ورزشگاه کمپ دسپورتس با ظرفیت ۱۳٬۵۰۰ نفر یکی از ورزشگاه‌های فوتبال کشور اسپانیا است که در شهر لریدا ایالت کاتالونیا واقع شده‌است. این ورزشگاه در سال ۱۹۰۹ بازگشایی شد و در حال حاضر بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال لریدا در آن برگزار می‌گردد. ورزشگاه ولودروم دو ونسن
پیست این ورزشگاه در سال ۲۰۱۲ و چمن مصنوعی آن در سال ۲۰۱۵ مورد بازسازی گرفته‌است. ورزشگاه عباسیون
این ورزشگاه در ابتدا در سال ۱۹۵۷ با ظرفیت ۱۰.۰۰۰ تماشاگر افتتاح شد تا میزبان مسابقات فوتبال و مسابقات ورزشی محلی باشد. ورزشگاه فرنتس پوشکاش (۲۰۱۹)
در ۱۵ نوامبر ۲۰۱۹ ورزشگاه برای مسابقه فوتبال مجارستان - اروگوئه بازگشایی شد. ایدهٔ اصلی این انتخاب از سوی رهبر جامعهٔ مجارهای مونته‌ویدئو پیشنهاد شده‌بود و تمامی بلیط‌ها نیز برای بازی افتتاحیه به فروش رفتند. این بازی با نتیجهٔ ۲–۱ به سود اروگوئه تمام شد. ورزشگاه سوئیس
ورزشگاه سوئیس در زمین‌های ورزشگاه وانکدورف پیشین ساخته شد که در سال ۲۰۰۱ تخریب شده بود. ورزشگاه جدید گنجایش ۳۲٬۰۰۰ نفر را دارد که تمامی‌شان جای نشستن است. با اینکه اولین مسابقه، روز ۲۵ مرداد ۱۳۸۴ بین یانگ بویز و المپیک مارسی با حضور ۱۴٬۰۰۰ تماشاچی و با نتیجه ۳–۲ به سود مارسی برگزار شده بود؛ ولی ورزشگاه رسماً در ۸ مرداد ۱۳۸۴ گشوده شد. این مسابقه به‌عنوان یک آزمون زیربنایی بود، به خاطر همین هم بیش‌تر از ۱۴٬۰۰۰ بلیط فروخته نشد. ورزشگاه مونیفیپال دلالینیا دلا کونفپفیون
ورزشگاه مونیفیپال دلالینیا دلا کونفپفیون با ظرفیت ۲۰٬۰۰۰ نفر یکی از ورزشگاه‌های فوتبال کشور اسپانیا است که در شهر کونفپفیون ایالت اندلس واقع شده‌است. این ورزشگاه در سال ۱۹۶۹ بازگشایی شد و در حال حاضر بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال لیننسی در آن برگزار می‌گردد. ورزشگاه لوری
این ورزشگاه در سال ۱۹۶۵ میلادی ساخته شده است و ظرفیت آن ۵٬۰۰۰ نفر است. ورزشگاه نمسیو دیس
این ورزشگاه که در سال ۱۹۵۳ تأسیس شده دارای ۱۸٬۶۵۱ نفر ظرفیت و میزبان جام جهانی فوتبال ۱۹۷۰ و جام جهانی فوتبال ۱۹۸۶ بوده است. ورزشگاه آلتن فورستری
افتتاحیه ورزشگاه در ابتدا برای سال ۲۰۱۰ برنامه‌ریزی شده بود، اما مرحله دوم بهسازی در مه ۲۰۱۲ آغاز و تا سال ۲۰۱۳ طول کشید. پس از ساخت مجدد و تجهیز ورزشگاه، باشگاه یونیون برلین یک بازی دوستانه با تیم سلتیک انجام داد. ورزشگاه ردبول آرنا (لایپزیگ)
در ۱۹۵۶ «سنترال استادیوم» اولیه افتتاح شد و در آن زمان با صد هزار نفر ظرفیت، بزرگ‌ترین ورزشگاه کل آلمان بود. با این حال در گذر سال‌ها استفاده از آن کاهش یافت و هزینهٔ نگه‌داری‌اش بسیار شد. در ۱۹۹۷ شهرداری لایپزیگ تصمیم گرفت، ورزشگاه جدیدی در دل ورزشگاه قبلی بسازد. ورزشگاه جدید از دسامبر ۲۰۰۰ تا مارس ۲۰۰۴ ساخته شد. ورزشگاه دینامو آرنا
این ورزشگاه در سال ۱۹۷۶ میلادی ساخته شده و ظرفیت آن ۸۰٬۰۰۰ است. در محل فعلی این ورزشگاه، ورزشگاه مرکزی تفلیس قرار داشته است که پس از تخریب با سبک و نام جدیدی (دینامو آرنا) احداث شده است. این ورزشگاه پس از بازسازی جایگاه های تماشگرانش افزایش یافته است . این ورزشگاه میزبان بازی سوپر جام اروپا بین تیم های بارسلونا و سه ویا اسپانیا در سال ۲۰۱۵ بود. و همچنین میزبان بازی های جام قهرمانی اروپا بوده است تیم های ملی کشورهایی مانند آلمان و فرانسه و اسپانیا و ایتالیا و روسیه و اکراین و آذربایجان و هلند و اتریش نیز در این زمین بازی کرده‌اند . ورزشگاه لوکوموتیو
ورزشگاه لوکوموتیو، یک ورزشگاه فوتبال در شهر تاشکند ازبکستان ساخته شده است؛ این ورزشگاه میزبان بازی‌های خانگی باشگاه فوتبال لوکوموتیو تاشکند در رقابت‌های اوزبک لیگ است. این ورزشگاه از سال ۱۱ مه ۲۰۱۲ بازگشایی شده و گنجایش ورزشگاه ۸٬۰۰۰ هزار نفر می‌باشد. این ورزشگاه علاوه بر میزبان بازی‌های خانگی تیم لوکوموتیو میزبان بازی‌های تیم اف‌کی آندیجان نیز می‌باشد. ورزشگاه استادیو دا لوز
یک‌چهارم نهایی متروی لیسبون
این مترو که در تاریخ ۲۹ دسامبر ۱۹۵۹ تأسیس شده، دارای ۴ خط، ۵۰ ایستگاه و ۴۳٫۸ کیلومتر طول می‌باشد. باشگاه فوتبال یوونتوس
در ابتدای دههٔ نخست قرن ۲۱، مدیران یوونتوس و در رأس آن‌ها روبرتو بتجا و لوچیانو موجی، ساخت ورزشگاه را در دستور کار خود قرار دادند. یوونتوس اولین تیم در ایتالیا است که ورزشگاه اختصاصی دارد. هیچ‌کدام از تیم‌های ایتالیایی در حال حاضر ورزشگاهی متعلق به خودشان ندارند. یکی از شعارهای ساخت ورزشگاه نیز بر همین مبنی انتخاب شد، اینکه مانند همیشه یوونتوس در ایتالیا «اولین» خواهد بود یا شعار دیگری که در هنگام ساخت در نظر گرفته شد «استادیومی که فوتبال را تغییر می‌دهد». ساخت ورزشگاه یوونتوس در ۱ مارس ۲۰۰۹ در همان محل ورزشگاه دل آلپی و به سبک ورزشگاه‌های انگلستان آغاز شد، طراحی این ورزشگاه را هرناندو سوارز انجام داده‌است. بر خلاف دیگر ورزشگاه‌های ایتالیا، فاصلهٔ نزدیک‌ترین هواداران با میدان مسابقه ۷٫۵ متر است، این فاصله در دل آلپی سابق ۵۰ متر بود. سرانجام در تاریخ ۸ سپتامبر ۲۰۱۱ با بازی یوونتوس مقابل نوتس کانتی که با تساوی ۱–۱ خاتمه یافت ورزشگاه یوونتوس افتتاح شد، اولین بازی رسمی در این ورزشگاه نیز مابین دو تیم یوونتوس و پارما، ۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱ برگزار شد. ورزشگاه استاد دو فرانس
این و استادیوم تاکنون شاهد برگزاری بازی‌های مهمی چون جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ بین فرانسه و برزیل، فینال جام‌جهانی راگبی در سال ۲۰۰۷، مسابقات جام‌جهانی دو و میدانی در سال ۲۰۰۳، فینال جام کنفدراسیون‌ها در سال ۲۰۰۳ و فینال‌های جام قهرمانی باشگاه‌های اروپا در سال‌های ۲۰۰۰ میان والنسیا و رئال مادرید و سال ۲۰۰۶ میان آرسنال و بارسلونا بوده‌است. باشگاه فوتبال وارزه
در فصل ۲۷–۱۹۲۶ رنگ‌های باشگاه، جهت مطابقت با رنگ‌های شهر، به سفید و قرمز ("بیانکو روسو") تغییر یافتند. در محله مازناگو، استادیومی به نام "دل لیتوریو" ساخته شد. این استادیوم در سپتامبر سال ۱۹۵۰ به افتخار بازیکنی که از وارزه به تورینو منتقل، و در سانحه هوایی سوپرگا در سال ۱۹۴۹ درگذشت، به استادیوم "فرانکو اوسولا" تغییر نام داد.