میدان‌های نفتی ایران سالانه چقدر درآمد دارد؟
شرکت ملی نفت‌کش ایران
درآمد شرکت ملی نفتکش ایران تا پایان ۲۰ مارس ۲۰۰۹، ۱٫۵ میلیارد دلار می‌باشد که از این میان سهم درآمد از اروپا ۵۱ درصد، آسیا ۲۶ درصد، آفریقا ۱۵ درصد و ۸ درصد از سایر نقاط جهان، از جمله کانادا، ونزوئلا و آمریکای لاتین بوده‌است.
صنعت نفت ایران
از ابتدای دوره ریاست جمهوری محمد خاتمی، دولت توجه خاصی به توسعه صنعت نفت ایران داشت. نفت به عنوان سرمایه بین-نسلی و جزء جدایی ناپذیر توسعه اقتصادی مطرح گردید. به همین دلیل ایران از سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۸۳ بیش از ۴۰ میلیارد دلار برای توسعه و رشد میادین نفتی موجود و اکتشاف میادین جدید هزینه کرد. این هزینه‌ها یا به صورت سرمایه‌گذاری‌های مشترک بین ایران و کمپانی‌های خارجی یا داخلی یا از طریق سرمایه‌گذاری مستقیم شرکت ملی نفت ایران انجام شد. برابر با پیش‌بینی‌های شرکت همکاران تحقیقات انرژی کمبریج (Cambridge Energy Research Associates) با اینکه ایران زیر دوره‌های طولانی مدت تحریم‌های وضع شده توسط آمریکا است، اما درآمدهای نفتی آن در سال ۲۰۱۱ به میزان ۳۳ درصد رشد خواهد کرد. میدان نفتی نفت سفید
میدان نفتی نفت سفید از میدان‌ها نفتی ایران است، که در استان خوزستان، در فاصله ۶۵ کیلومتری از شمال شرقی اهواز قرار دارد. این میدان در فاصله میان میدان نفتی هفتکل و میدان نفتی مسجد سلیمان مستقر می‌باشد. هم‌اکنون ظرفیت تولید نفت خام این میدان به‌طور متوسط معادل ۱۸ هزار بشکه در روز است. شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران
میدان نفتی گلخاری از میدان‌های نفتی ایران واقع در بندر گناوهاز توابع استان بوشهر مستقر می‌باشد. میدان نفتی گلخاری دارای ابعادی به طول ۴۲ کیلومتر و عرض متوسط ۶ کیلومتر است، که در حوضه زاگرس و زیر زون فارس ساحلی قرار دارد و میدان نفتی نرگسی، میدان نفتی کیلورکریم و میدان نفتی بینک آن را احاطه کرده‌اند. وجود منابع نفت خام، در سازند آسماری و سازند جهرم میدان گلخاری، نخستین بار در سال ۱۳۴۲ با حفاری چاه اکتشافی شماره۱ گلخاری، به اثبات رسید. چاه شماره۲ گلخاری نیز، با هدف اکتشاف و توصیف مخازن آسماری و خامی این میدان، حفاری شد و چاه شماره۳ به‌عنوان نخستین چاه تولیدی میدان نفتی گلخاری، در سال ۱۳۵۷ به بهره‌برداری رسید. میدان نفتی چشمه خوش
ظرفیت تولید نفت خام میدان چشمه‌خوش، بطور متوسط معادل ۱۸ هزار بشکه در روز می‌باشد، همچنین روزانه معادل ۱۱۵ میلیون فوت مکعب گاز طبیعی از این میدان استخراج می‌شود. نفت تولیدی این میدان پس از فرآورش در واحد بهره‌برداری چشمه‌خوش، توسط خط لوله‌ای به طول ۱۵۳ کیلومتر، به مجتمع بهره‌برداری اهواز۳ انتقال می‌یابد و در نهایت به منظور تأمین خوراک پالایشگاه‌ها یا صادرات، از طریق پایانه نفتی، به جزیره خارگ ارسال می‌شود. میدان نفتی چشمه خوش، از میادین تحت مدیریت شرکت نفت مناطق مرکزی ایران به‌شمار می‌آید. شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون
شرکت نفت و گاز کارون در سال ۱۳۷۷ تأسیس شد و هم‌اکنون (۱۳۹۴) با تولید متوسط یک میلیون بشکه نفت خام در روز، بزرگترین تولیدکننده نفت شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب، (که خود بزرگترین تولیدکننده نفت در ایران است) به‌شمار می‌آید، که از این میزان حدود ۵۰۰ هزار بشکه در روز توسط خطوط لوله، به پالایشگاه آبادان، پالایشگاه تهران، پالایشگاه اراک و پالایشگاه تبریز ارسال و مابقی به مقصد پایانه صادراتی خارک، متعلق به شرکت پایانه‌های نفتی ایران، انتقال می‌یابد. این شرکت همچنین به‌طور متوسط ۵۵ هزار بشکه در روز میعانات گازی تولید می‌نماید. از میان ۶ میدان نفتی تحت مدیریت شرکت نفت و گاز کارون، میدان نفتی اهواز با ظرفیت تولید ۸۰۰ هزار بشکه نفت خام در روز، بیشترین و میدان نفتی رامین با تولید حدود ۲ هزار بشکه در روز، کمترین سهم تولید را دارا می‌باشند. میدان‌های نفتی ایران
بیشتر میدان‌های کشف شده (۱۴۰ میدان) در حوزه زاگرس و خلیج فارس (جنوب غربی ایران) می‌باشند. همچنین میدان‌هایی در حوزه شمال ایران مرکزی، خزر جنوبی و کپه‌داغ کشف شده یا در حال اکتشاف می‌باشند. میدان نفتی چهار بیشه
میدان نفتی چهار بیشه از میدان‌های نفتی ایران است، که در جنوب غربی استان کهگیلویه و بویراحمد، حد فاصل استان‌های فارس، بوشهر و کهگیلویه و بویراحمد مستقر می‌باشد. فهرست بودجه دولت بر پایه کشور
دولت ایران در سال ۲۰۱۱ معادل ۱۳۱٫۲ میلیارد دلار درآمد داشته و باتوجه به قانون موجود در ایران، کلیه منابع زیرزمینی (اعم از نفت و گاز) در انحصار کامل دولت قرار دارد و در حدود ۱۲۰ میلیارد دلار از کل درآمد دولت، از طریق فروش نفت و فراورده‌های نفتی بدست آمده، که به پشتوانه همین درآمدها، ایران در رتبه ۲۹ قرار گرفته‌است. با توجه به جمعیت ۸۱ میلیونی ایران، دولت ایران، ۹۲٫۶ میلیارد دلار در بخش عمومی (جهت رفاه عمومی و بهبود وضعیت اقتصادی مردم) هزینه کرده‌است. میدان‌های نفتی ایران
بر اساس آمار رسمی منتشر شده وزارت نفت ایران مجموع ذخایر استحصال شدنی نفت خام و میعانات گازی ایران بیش از ۱۵۴ میلیارد بشکه برآورد می‌شود. که این میزان، معادل ۱۰ درصد از مجموع کل ذخایر نفت خام موجود در جهان محسوب می‌شود. بنابر اظهارات کارشناسان شرکت ملی نفت ایران، مخازن نفتی ایران تا سال ۱۴۵۳ می‌توانند قابل بهره‌برداری باشند. شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب
شرکت نفت و گاز مسجدسلیمان یکی از زیرمجموعه‌های شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب به‌شمار می‌آید، که حوزه عملیاتی آن، به‌عنوان قدیمی‌ترین منطقه نفت‌خیز ایران و خاورمیانه، قدمت آن به سال ۱۲۸۷ و اکتشاف نخستین میدان نفتی خاورمیانه، توسط کنسرسیوم دارسی، تحت نام میدان نفتی مسجد سلیمان بازمی‌گردد. چاه شماره یک، در سال ۱۲۸۷ (۱۹۰۸) در شهر مسجدسلیمان شروع به فعالیت تولیدی کرد. این اتفاق سرفصل جدیدی را در حیات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی ایران به وجود آورد. هم‌اکنون (۱۳۹۴) ظرفیت تولید نفت خام شرکت نفت و گاز مسجدسلیمان به‌طور متوسط بالغ بر ۱۴۵ هزار بشکه در روز می‌باشد، که این مقدار از ۱۶ میدان نفتی و ۸ میدان گازی، با مجموع نفت درجای ۲۹ میلیارد بشکه، واقع در حوزه عملیاتی این شرکت، استخراج می‌شود. میدان نفتی اهواز
این میدان در سال ۱۳۳۷ با حفر چاه اهواز-۶ توسط شرکت نفت ایران و انگلیس کشف شد و تاسیسات بهره‌برداری آن نیز در فاصله سال‌های ۱۳۴۱ تا ۱۳۵۷ احداث و راه‌اندازی گردید. تاکنون بالغ بر ۵۰۰ حلقه چاه در مخازن میدان اهواز حفاری و تکمیل شده‌است. این میدان دارای ۵ مجتمع بهره‌برداری در مدار تولید می‌باشد. ظرفیت تولید نفت خام میدان اهواز به‌طور میانگین معادل ۸۰۰ هزار بشکه در روز و میزان تولید گاز آن (گاز همراه نفت) بیش از ۱۳ میلیون متر مکعب در روز است. حجم ذخیره درجای نفت خام این میدان بیش از ۶۵ میلیارد بشکه برآورد می‌شود، که به‌طور میانگین، در حدود ۳۷ میلیارد بشکه از آن قابل برداشت می‌باشد. شرکت بازرگانی نفت ایران
در حال حاضر این شرکت، در زمینه اکتشاف، تولید و توسعه میادین نفتی ایران، فعالیت می‌کند. هم‌اکنون پروژه توسعه بیش از ده میدان نفتی و گازی ایران، به شرکت پتروایران سپرده شده‌است. شرکت نفت مناطق مرکزی ایران
ظرفیت تولید نفت خام شرکت نفت مناطق مرکزی ایران به‌طور میانگین معادل ۱٨۰ هزار بشکه در روز می‌باشد و پس از شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، شرکت نفت و گاز اروندان و شرکت نفت فلات قاره ایران، به عنوان چهارمین تولیدکننده نفت کشور شناخته می‌شود. این شرکت با تولید ٢۰۰ میلیون متر مکعب گاز طبیعی در روز، دومین تولیدکننده گاز ایران به‌شمار می‌آید. شرکت نفت مناطق مرکزی ایران هم‌اکنون مدیریت تولید و بهره‌برداری از ۴۵ میدان گازی، ۲۴ میدان نفتی و ۲ میدان نفتی-گازی (درکل ۷۱ میدان) در ۱۱ استان را بر عهده دارد. اکنون رامین حاتمی به عنوان مدیرعامل شرکت نفت مناطق مرکزی ایران فعالیت می‌کند. میدان نفتی هنگام
میدان نفتی هنگام یا میدان نفتی بوخای غربی تنها میدان نفتی مشترک بین ایران و عمان است. هنگام دارای نفت فرار با درجه API" 42" می‌باشد و نفت خام درجای آن بیش از ۷۰۰ میلیون بشکه و گاز طبیعی درجای آن حدود ۲ تریلیون فوت مکعب است. عملیات ساخت تاسیسات روزمینی فرآورشی میدان نفتی مشترک هنگام، میان ایران و عمان، در ایران تقریباً به پایان رسیده و حفاری چاه‌های نفتی و احداث خطوط لوله دریایی این میدان در حال انجام است. صنعت نفت ایران
ایران در زمینهٔ انرژی یک ابرقدرت جهانی بود و صنعت نفت ایران نقش اساسی در آن داشت. هر ساله بخش قابل توجهی از درآمدهای دولت ایران از طریق صنعت نفت آن بدست می‌آید. در سال ۲۰۰۱ ایران چهارمین تولیدکنندهٔ بزرگ نفت خام جهان بود. طبق برآوردهای مجلهٔ نفت و گاز، تا ژانویهٔ ۲۰۱۱ ذخایر قطعی نفت ایران در حدود ۱۳۷ میلیارد بشکه بود، که حدود ۱۰٪ از مجموع ذخایر جهان را به خود اختصاص داده‌است، همچنین ایران دارای ۱٬۰۴۵ تریلیون فوت مکعب ذخایر گاز طبیعی می‌باشد، که حدود ۱۶٪ از ذخایر گاز زیرزمینی جهان است. تولیدات نفت و گاز ایران شامل گاز مایع، نفت کوره، گازوئیل، نفت سفید، بنزین و نفتا می‌شود. میدان نفتی گلخاری
میدان نفتی گلخاری از میدان‌های نفتی ایران در استان بوشهر است، که در فاصله ۲۰ کیلومتری از شمال‌شرقی بندر گناوه و در ۷۰ کیلومتری شمال‌غربی بندر بوشهر مستقر می‌باشد. میدان گلخاری از میدان‌های تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات بهره‌برداری از آن توسط شرکت نفت و گاز گچساران انجام می‌شود. ظرفیت تولید نفت خام میدان گلخاری معادل ١۵ هزار بشکه در روز می‌باشد. میدان‌های نفتی عربستان سعودی
این شرکت در سال ۲۰۱۸ روزانه ۱۳/۶ میلیون بشکه نفت تولید کرد. میدان نفتی آغاجاری
میدان آغاجاری از شمال با میدان کرنج، از جنوب با میدان رامشیر، از شرق با میدان پازنان و از غرب با میدان مارون همجوار است. حجم ذخیره درجای نفت خام این میدان در حدود ۲۸ میلیارد بشکه برآورد می‌شود. هم‌اکنون (۱۳۹۵) ظرفیت تولید نفت خام میدان آغاجاری به‌طور متوسط ۱۷۰ هزار بشکه در روز و میزان تولید گازهای همراه این میدان ۹۵ میلیون فوت مکعب (معادل ۲٫۷ میلیون متر مکعب) در روز می‌باشد. حداکثر ظرفیت تزریق گاز به این میدان نیز روزانه ۲ میلیارد فوت مکعب است که گاز مورد نیاز آن، از طریق خطوط لوله از میدان پارس جنوبی تأمین می‌شود. میدان نفتی آغاجاری از میادین تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است که عملیات تولید و تزریق گاز در مخزن آسماری آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز آغاجاری انجام می‌گیرد. میدان نفتی آزادگان
از سال ۲۰۰۹ شرکت ملی نفت چین قراردادی به جهت اکتشاف و توسعه میدان نفتی آزادگان شمالی با دولت ایران امضا کرد و نهایتاً بهره‌برداری از این میدان با سرمایه‌گذاری شرکت‌های ایرانی و ظرفیت تولید روزانه ۲۵ هزار بشکه در تیر ۱۳۸۶ آغاز شد. ظرفیت تولید این میدان ۲۶۰ هزار بشکه در روز اعلام شده بود. برداشت این میزان نفت در پی تعمیر و تکمیل ۶ حلقه چاه نفت، ساخت حدود ۹۰ کیلومتر خط لوله، ۲ دستگاه تفکیک‌کننده نفت و گاز و ۱۰۰ کیلومتر خط لوله ۱۰ اینچ انجام شده‌است. میدان‌های گازی ایران
بزرگترین میدان گازی کشور در کمان قطر، میدان گازی پارس جنوبی است که همراه با بخش قطری (گنبد شمالی) ذخیره درجای در حدود ۵۰۷ تریلیون فوت مکعب دارد. حدود یک سوم کل ذخایر گازی ایران در این میدان فوق عظیم تجمع یافته‌است. در حدود ۱۹% از کل ذخایر گازی غیر همراه جهان به تنهایی در کمان قطر و میادین فوق عظیم گنبد شمالی-پارس جنوبی (در گروه دهرم) ذخیره شده‌است. میدان نفتی البرز قم
بر اساس مطالعات انجام گرفته در شرکت ملی نفت ایران کل ذخیره این میدان که به صورت طبیعی قابل تخلیه است، حدود ۱۰ میلیارد بشکه برآورد شده که به نظر می‌رسد با تزریق گاز، میزان نفت قابل برداشت از این میدان به حدود ۱۶ میلیارد بشکه قابل افزایش است. شرکت ملی نفت چین
شرکت ملی نفت چین در سال ۲۰۱۱ اقدام به توسعهٔ قدیمی‌ترین میدان نفتی ایران که در شهر مسجدسلیمان، استان خوزستان قرار دارد، نمود. میدان نفتی مسجدسلیمان، نخستین و قدیمی‌ترین میدان نفتی در خاورمیانه می‌باشد. این قرارداد ارزشی معادل ۲۰۰ میلیون دلار داشته، که با همکاری شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب و شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مسجدسلیمان، به‌عنوان شرکت‌های تابعهٔ شرکت ملی نفت ایران انجام می‌شود. میدان نفتی مارون
میدان مارون در سال ۱۳۴۲ (۱۹۶۳ میلادی) توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران کشف شد و بهره‌برداری از آن نیز در سال ۱۳۴۵ آغاز گردید. این میدان از دو مخزن نفتی بنام‌های آسماری و بنگستان و یک مخزن گاز طبیعی بنام خامی تشکیل شده‌است. میدان نفتی مارون از میدان‌های تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که در محدوده عملیاتی شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مارون قرار دارد. به منظور افزایش ظرفیت برداشت نفت خام از میدان مارون، به‌طور متوسط روزانه ۲۵ میلیون متر مکعب گاز، از طریق ایستگاه تزریق گاز مارون به مخزن آسماری این میدان تزریق می‌شود. میدان گازی هنگام
بر پایه گزارش عملکرد شرکت متن، کل بودجه پیش‌بینی شده برای این طرح، ۲۷ میلیون دلار و ۶ هزار میلیون ریال بود، که بر اساس مصوبه هیئت مدیره شرکت ملی نفت ایران، به ۳۵ میلیون و ۴۱ هزار دلار و ۲۰ هزار میلیون ریال افزایش یافت. از مجموع هزینه‌های مربوط به طرح مطالعه میدان گازی هنگام، ۲۹٬۰۷ میلیون دلار مربوط به هزینه‌های شرکت پتروایران و ۳٬۰۶ میلیون دلار مربوط به هزینه‌های قبل از ارجاع کار به این شرکت بوده‌است. میدان نفتی آب تیمور
ساختار ساختمانی میدان آب‌تیمور در سال ۱۳۴۰ توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران، با انجام عملیات لرزه‌نگاری کشف شد و ۶ سال بعد، در سال ۱۳۴۶ با حفر چاه شماره یک آب‌تیمور، اقتصادی بودن برداشت نفت از مخزن بنگستان این میدان اثبات گردید. تولید از این میدان در سال ۱۳۷۰ با بهره‌برداری از ۲ حلقه چاه آغاز شد. طول این میدان ۲۳ کیلومتر و عرض آن ۶ کیلومتر است و بر مبنای محاسبات اولیه، حداقل نفت درجای میدان آبتیمور ۱۵ میلیارد بشکه تخمین زده می‌شود. میزان ظرفیت تولید نفت خام میدان آب‌تیمور ۶۰ هزار بشکه در روز است، که در مجموع از طریق ۵۰ حلقه چاه، از مخازن ایلام (۲۹ حلقه چاه) و سروک (۲۱ حلقه چاه) این میدان، تولید نفت صورت می‌گیرد. نفت خام تولیدی چاه‌های این میدان، در واحد بهره‌برداری آبتیمور جمع‌آوری شده و پس از فرآورش، به مجتمع بهره‌برداری اهواز۳ و از آنجا نیز به پالایشگاه تهران ارسال می‌شود. میدان نفتی آبتیمور از میادین متعلق به شرکت ملی نفت ایران و تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات تولید از آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون انجام می‌گیرد. میدان نفتی دانان
میدان دانان در سال ۱۳۸۶ کشف شد و تولید نفت از آن در سال ۱۳۹۳ آغاز گردید. هم‌اکنون ظرفیت تولید نفت خام میدان دانان به‌طور میانگین معادل ۲۶ هزار بشکه در روز است، که از طریق خط لوله به واحد بهره‌برداری دهلران انتقال می‌یابد و پس از شیرین‌سازی و فشار افزایی، توسط خط لوله‌ای ۱۶ اینچ بطول ۵۲ کیلومتر، به کارخانه نمک‌زدایی چشمه‌خوش ارسال می‌شود. میدان نفتی دانان از میدان‌ها تحت مدیریت شرکت نفت مناطق مرکزی ایران بشمار می‌آید، که عملیات تولید از آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز غرب انجام می‌شود. شرکت ملی حفاری ایران
مدیریت اکتشاف شرکت ملی حفاری ایران تا به امروز ۱۱۰ حلقه چاه اکتشافی، حفاری نموده‌است، که در این بین می‌توان به چاه‌های اکتشافی حفر شده در میدان نفتی پایدار غرب، میدان نفتی دارخوین، میدان نفتی هفتکل، میدان نفتی عسلویه شرقی، میدان گازی گشوی جنوبی، میدان نفتی جفیر، میدان گازی شانول، میدان نفتی رامین، میدان آزادگان و میدان پارس جنوبی اشاره کرد. میدان نفتی اسفندیار
اگر توسعه میدان نفتی اسفندیار طبق طرح اولیه در بهار ۱۳۸۶ با ظرفیت تولید روزانه ۴ هزار بشکه به بهره‌برداری می‌رسید، با در نظر گرفتن متوسط قیمت نفت در طول سال‌های گذشته، تا سال ۱۳۹۳ درآمدی معادل حداقل یک میلیارد دلار نصیب کشور می‌شد. میدان نفتی سروش
این میدان در فاصله ۱۱۰ کیلومتری از منطقه بهرگان واقع شده‌است. مساحت تقریبی میدان سروش در حدود ۲۶۰ کیلومتر مربع می‌باشد و با بیش از ۱۵ میلیارد بشکه نفت درجای اولیه، از میدان‌های بزرگ نفتی غرب خلیج فارس بشمار می‌آید. میدان نفتی سروش از میادین نفتی تحت مدیریت شرکت نفت فلات قاره ایران می‌باشد. میدان‌های نفتی جهان
میدان‌های نفتی جهان بیش از ۴۰٬۰۰۰ عدد برآورد می‌شود ولی ۹۴ درصد از نفت شناخته‌شده در کمتر از ۱۵۰۰ میدان نفتی قرار دارد. بزرگ‌ترین میدان نفتی جهان میدان نفتی غوار (با ۷۵ تا ۸۳ میلیارد بشکه) می‌باشد که در عربستان سعودی واقع است. شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب
در سال ۱۳۷۹ با توجه به سیاست‌ها و برنامه‌های وزارت نفت، مبنی بر ایجاد تغییر و تحول در نحوه اداره فعالیت‌ها، ساختار سازمانی شرکت ملی نفت ایران مورد بازنگری قرار گرفت و سازمان اداری شرکت مناطق نفتخیز جنوب به دو شاخه اصلی شامل ستاد مرکزی و مدیریت‌ها و ۹ شرکت تابعه تفکیک گردید، که شامل ۵ شرکت بهره‌بردار: شرکت نفت و گاز کارون، مارون، گچساران، آغاجاری و مسجدسلیمان، ۲ شرکت فنی مهندسی: شرکت توربین جنوب و شرکت پیراحفاری ایران و ۲ شرکت خدماتی: شرکت ترابری و پشتیبانی نفت و شرکت خدمات رفاهی نفت می‌باشند. شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب هم‌اکنون با در اختیار داشتن ۶۵ میدان هیدروکربوری بزرگ و کوچک، در گستره‌ای افزون بر ۴۰۰ هزار کیلومتر مربع در استان‌های خوزستان، بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد، ایلام و لرستان، به‌طور میانگین معادل ۸۳٪ از نفت خام و ۱۶٪ از گاز طبیعی کشور را تولید می‌کند. شهرستان دهلران
میدان نفتی دهلران یکی از میدان‌ها نفتی ایران است، که در ۲۲ کیلومتری جنوب غربی دهلران در استان ایلام قرار دارد. میزان نفت خام این میدان ۴٬۲۱۲ میلیون بشکه برآورد می‌شود. از این مقدار ۶۳۵ میلیون بشکه آن قابل استحصال می‌باشد. این میدان دارای کلاهک گازی می‌باشد. این میدان در سال ۱۳۵۱ و توسط شرکت نفت ایران و انگلیس کشف شد و اولین چاه آن، در عمق ۶۷۵ حفاری شد. یک سال بعد دومین چاه، در فاصله ۱۰ کیلومتری مرز ایران و عراق تا عمق ۴٬۳۰۰ متر حفاری شد. تا پاییز ۱۳۸۸ مجموعاً ۳ حلقه چاه بر روی این میدان زده شده‌است. میدان نفتی سومار
میدان نفتی سومار یکی از میدان‌های نفتی کشف شده در سال ۱۳۸۸ است که در استان کرمانشاه و در شرق میدان نفت‌شهر و شمال غرب میدان گازی تنگه بیجار واقع شده که نفت خام درجای این میدان ۴۷۵ میلیون بشکه و نفت قابل استحصال آن ۷۰ میلیون بشکه برآورد شده است. میدان نفتی پرنج
در سال ۱۳۸۵ پس از انجام عملیات لرزه‌نگاری سه‌بعدی توسط مدیریت امور فنی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب در میدان‌های کرنج و پارسی و مشاهده تفسیر لرزه‌نگاری در این میدان‌ها، میدان پرنج به عنوان یک هدف اکتشافی مستقل مورد ارزیابی قرار گرفت. میدان نفتی پرنج در سال ۱۳۸۶ توسط مدیریت اکتشاف شرکت ملی نفت ایران کشف شد و عملیات توسعه این میدان نیز توسط شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب اجرا گردید. میدان نفتی پرنج در همان سال (۱۳۸۶) با میانگین ۳ هزار بشکه در روز وارد مدار تولید شد. هم‌اکنون ظرفیت تولید این میدان به‌طور متوسط معادل ١٨ هزار بشکه در روز می‌باشد. میدان‌های نفتی ایران
کشور ایران با برخی کشورهای همسایه خود، دارای میدان‌ها نفتی مشترک است. این کشورها عبارتند از: میدان نفتی پازنان
میدان نفتی پازنان از میدان‌های نفتی ایران است، که در منطقه پازنان، استان کهگیلویه و بویراحمد و بخش‌هایی از استان خوزستان مستقر می‌باشد و در فاصله ۳۵ کیلومتری از بهبهان قرار دارد. ظرفیت تولید نفت خام این میدان ۳۱ هزار بشکه در روز و ظرفیت تولید گاز طبیعی این میدان نیز طور میانگین ۲۸ میلیون متر مکعب در روز می‌باشد. شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران
حجم نفت درجای میدان بینک بر اساس محاسبات انجام شده توسط شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب معادل ۲ میلیارد و ۸۹۰ میلیون بشکه متعارفی پیش‌بینی شده‌است. این میدان در سال ۱۳۲۸ کشف شد و نخستین بار، در سال ۱۳۴۶ به بهره‌برداری رسید. توسعه میدان بینک نخستین بار در سال ۱۳۸۱ انجام شد و تولید نفت این میدان به ۲۶ هزار بشکه در روز رسید. نفت خام میدان گلخاری از جمله نفت‌های نمکی محسوب می‌شود، که با هدف بالا بردن کیفیت، نفت استخراج شده از این میدان، پس از فرآورش در کارخانه نمک‌زدایی بینک، به واحد بهره‌برداری ارسال شده و به منظور انتقال به تلمبه‌خانه گوره، برای صادرات در مخزن، ذخیره می‌شود. در حال حاضر (۱۳۹۴) ظرفیت تولید نفت خام میدان نفتی بینک به‌طور متوسط معادل ۵۵ هزار بشکه در روز می‌باشد، که کلیه عملیات استخراج از این میدان، توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران و از طریق ۱۸ حلقه چاه انجام می‌گیرد. میدان نفتی اسفند
میدان نفتی اسفند از میدان‌های نفتی ایران است، که در ۱۸ کیلومتری جنوب شرقی جزیره سیری، و در خلیج فارس واقع شده است. این میدان در استان هرمزگان مستقر می‌باشد و در سال ۱۹۶۹ کشف و در ۱۹۷۰ به بهره‌برداری رسید. میدان نفتی اسفند هم‌اکنون از ۵ سکوی فراساحلی یا دریایی، متشکل از ۳ سکوی چاه، یک سکوی بهره‌برداری و یک سکوی مشعل تشکیل می‌شود. میدان نفتی اسفندیار
در این راستا، شهریور ماه ۱۳۸۹ بود که وزارت نفت تصمیم به توسعه این میدان با استفاده از توان داخلی گرفت و مدیرعامل شرکت نفت فلات قاره نیز گفت که که به‌این منظور از محل انرژی فاند (صندوق انرژی) ۴۰۰ میلیون یورو منابع به توسعه میدان مشترک اسفندیار اختصاص داده شده‌است. همچنین با تأمین منابع مالی، به‌زودی مناقصه‌هایی برای انتخاب پیمانکاران این پروژه آغاز می‌شود. میدان نفتی آزادگان
این شرایط در حالیست که توسعه میدان آزادگان در بخش عربی که به میدان نفتی مجنون معروف است توسط شرکت رویال داچ شل با سرعت انجام می‌شود. در حالی که کار توسعه سه میدان مشترک آزادگان جنوبی، شمالی و میدان یادآوران در خاک ایران به کندی پیش می‌رود، عراق با مشارکت کمپانی‌های نفتی شرکت نفتی بصره (45%) ، پتروناس مالزی (30%) ، و شرکت نفت میسان (25%) در حال برداشت 245 هزار بشکه در روز است . عراق از شهریور ماه سال ۱۳۹۲ تنها از میدان مجنون، که میدان مشترک با آزادگان جنوبی است، روزانه ۱۷۵ هزار بشکه نفت استخراج می‌کند و امیدوار است این میزان را به زودی به ۴۰۰ هزار بشکه در روز برساند. عراق
بر اساس برخی تخمین‌ها عراق با داشتن ۱۴۰٫۳ میلیارد بشکه نفت ذخیره در میدان‌های نفتی خود پس از ایران در ردهٔ پنجم جهان قرار دارد. این اطلاعات بر اساس تخمین‌های زلزله‌نگاری دوبعدی در سه دهه پیش به دست آمده و احتمال اینکه این کشور میدان‌های نفتی بیشتری داشته باشد بسیار زیاد است. تولید نفت این کشور در سال ۱۳۹۱ به ۳٫۴ میلیون بشکه در روز رسید. در عراق تا سال ۱۳۸۹ تنها ۲ هزار حلقه چاه نفت حفر شده بود در حالی که تنها در تکزاس حدود ۱ میلیون چاه حفر شده‌است. این در حالی است که عراق خود یکی از مؤسسان اوپک به‌شمار می‌رود. میدان‌های نفتی کویت
میدان‌های نفتی کویت یکی از بزرگترین میدان‌های نفتی جهان به‌شمار می‌رود که بررسی‌ها ذخایر اثبات‌شده ۱۰۱ میلیارد و ۵۰۰ میلیون بشکه‌ای را نشان می‌دهد که این میزان نفت خام ۸٫۸ درصد کل نفت جهان را تشکیل می‌دهد و کویت را چهارمین دارنده منابع نفتی جهان معرفی می‌کند. در کویت بالغ بر ۱۶۰۰ حلقه چاه نفت حفر شده‌است. بزرگترین میدان نفتی این کشور بورقان نام دارد. این کشور قصد دارد سقف تولید خود را به ۴ میلیون بشکه نفت در روز برساند. میدان نفتی زاغه
میدان نفتی زاغه در سال ۱۳۵۸ توسط شرکت آسکو کشف شد و در سال ۱۳۸۳ توسعه آن آغاز گردید. میدان زاغه یکی از سه میدان نفتی ایران است، که دارای ذخایر نفت سنگین می‌باشد. ذخیره نفت درجای اولیه این میدان حدود ۲۵ میلیارد بشکه در سازند پابده است و میزان نفت قابل برداشت میدان زاغه معادل ۱۹۴ میلیون بشکه برآورد می‌شود. ظرفیت تولید نفت خام این میدان به‌طور متوسط معادل ۵۰ هزار بشکه در روز می‌باشد. میدان نفتی زاغه از میدان‌های تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که در حوزه عملیاتی شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران قرار دارد. شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون
میدان نفتی منصوری، از میدان‌ها نفتی ایران است، که در استان خوزستان، در فاصله ۶۰ کیلومتری از جنوب شهر اهواز قرار دارد. این میدان از شمال غربی به میدان اهواز، از غرب به میدان آب تیمور و از شمال شرقی به میدان شادگان محصور می‌باشد. ظرفیت تولید نفت خام میدان منصوری به‌طور متوسط ۱۰۰ هزار بشکه در روز است. طول میدان منصوری در حدود ۳۹ کیلومتر و عرض آن ۵ کیلومتر می‌باشد. مخزن آسماری میدان نفتی منصوری در سال ۱۳۴۲ کشف و تولید این میدان از سال ۱۳۵۳ آغاز شد. میدان نفتی منصوری از میدان‌ها تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات تولید از آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون انجام می‌گیرد. میدان نفتی بلال
کل هزینه‌های اجرای این طرح ۳۱۶ میلیون و ۶۷۵ هزار دلار اعلام شده‌است، که با توجه به تولید پیش‌بینی شده برای ۱۴ سال و تولید ۱۱۷ میلیون بشکه نفت با احتساب ۲۵ دلار برای هر بشکه، درآمد ناشی از فروش نفت خام به بیش از ۳ میلیارد دلار خواهد رسید. ایجاد فرصت شغلی مستقیم برای حدود ۱۲۰ نفر و فرصت شغلی غیرمستقیم برای یکصد نفر از جمله ویژگی‌های بهره برداری از طرح توسعه میدان نفتی بلال است. میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه
میدان بی‌بی‌حکیمه در سال ۱۳۴۱ توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران کشف شد و در همان سال نیز به بهره‌برداری رسید. ظرفیت تولید نفت خام این میدان در حال حاضر ۱۲۰ هزار بشکه در روز است. این میدان دارای مخازن آسماری، بنگستان و خامی می‌باشد، که مخزن خامی آن از سازندهای فهلیان، گدوان و داریان تشکیل شده‌است. میدان بی‌بی‌حکیمه از میادین تحت مدیریت شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران است، که از شرکت‌های تابعه شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب می‌باشد. اقتصاد قطر
قطر به علت پیش‌دستی در بهره‌برداری از میدان گازی پارس جنوبی (که قطر آن را «میدان شمالی» می‌نامد) توانسته‌است بیش از ایران از این میدان گازی مشترک، گاز طبیعی استخراج کند و به رشد سریع اقتصادی دست یابد. درآمد بالای گاز و جمعیت کم در این کشور یک ساختار رفاهی بی کم‌وکاست برای شهروندان قطری ایجاد کرده‌است. درآمد سرانه این کشور است این کشور با حدود ۱۳۰ هزار دلار آمریکا درآمد سرانه در سال، بالاترین را در جهان دارد. صنعت نفت ایران
اگر درآمدهای نفتی ایران بر حسب طلا محاسبه شود، سال ۱۳۸۷ پردرآمدترین سال فروش نفت ایران نام می‌گیرد و سال ۱۳۶۴ کم‌درآمدترین. در بین دولت‌های مستقر شده در حکومت جمهوری اسلامی ایران، پردرآمدترین دولت‌ها، دولت‌های نهم و دهم می‌باشند و کم‌درآمدترین آن‌ها دولت‌های سوم و چهارم ایران. میزان درآمدهای حاصل از نفت در سال ۲۰۱۶ افزایش یافت و این میزان به دو برابر نسبت به سال قبل از آن رسید. شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مارون
میدان نفتی کوپال یکی از مخازن نفتی جنوب غرب ایران محسوب می‌شود، که در سال ۱۳۴۴ کشف و در سال ۱۳۵۰ بهره‌برداری از آن آغاز شد. میدان کوپال ۵ میلیارد و ۶۰۰ میلیون بشکه نفت درجای اولیه دارد و تاکنون تعداد ۴۸ حلقه چاه نفت در این میدان حفاری شده‌است، که در حال حاضر از ۳۲ حلقه چاه فعال مجموعاً ۹۴ هزار بشکه در روز نفت تولید می‌شود. این میدان نفتی در حوزه عملیاتی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب قرار دارد، که عملیات استخراج از آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز مارون انجام می‌شود. میدان‌های نفتی جهان
در فهرست زیر بزرگترین میدان‌های نفتی جهان، بر پایه حجم ذخیره درجای نفت خام رتبه‌بنده شده‌اند. اعداد زیر ستون ذخیره درجا، بر پایه میلیارد بشکه می‌باشند و ستون تولید، میزان تولید را بر پایه بشکه نفت در روز درج شده‌اند. شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران
میدان نفتی بینک، از میدان‌های نفتی ایران است، که در استان بوشهر و در فاصله ۲۰ کیلومتری شمال بندر گناوه، در ساحل خلیج فارس مستقر می‌باشد. این میدان، از شمال با میدان نفتی گلخاری، میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه و میدان نفتی سیاهمکان و از جنوب با میدان نفتی خارک، در دریا هم‌جوار است. میدان گازی سردار جنگل
میدان سردار جنگل، دارای ۵۰ هزار میلیارد فوت مکعب ذخیره درجای گاز می‌باشد. یعنی بیش از ۱۰ برابر "میدان شاه‌دنیز" در جمهوری آذربایجان... این درحالیست که پیش از این، سهم ایران در دریای خزر ۱۱ تریلیون فوت مکعب گاز اعلام شده بود! همچنین میزان نفت درجای لایه نفتی این میدان، ۲ میلیارد بشکه می‌باشد، که نفت قابل استحصال آن، در حدود ۵۰۰ میلیون بشکه برآورد شده‌است... میدان زبیر
میدان نفتی زبیر در سال ۱۹۴۹ کشف شد. میزان ذخیره درجای نفت خام این میدان بالغ بر ۴٫۵ میلیارد بشکه برآورد می‌شود. ظرفیت تولید این میدان به‌طور میانگین معادل ۱۹۵ هزار بشکه در روز می‌باشد. پروژه توسعه میدان زبیر توسط کنسرسیومی به رهبری شرکت ایتالیایی انی و با حضور شرکت‌های اکسیدنتال پترولیوم و شرکت گاز کره در حال انجام است، که در پایان طرح توسعه، تولید این میدان به بیش از ۱ میلیون بشکه بالغ خواهد شد. میدان نفتی پایدار غرب
میدان نفتی پایدار غرب، یکی از میدان‌های نفتی ایران که با میدان نفتی فکه عراق دارای مخزن مشترک می‌باشد و در ۵۰ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان دهلران و شمال میدان پایدار واقع شده و در سال ۱۳۵۹ با حفر اولین چاه کشف شده‌است. نفت این میدان از نوع سنگین است و فشار طبیعی مخزن آن پاسخگوی فشار لازم برای استخراج نفت نیست، از این رو استفاده از تلمبه بر سر چاه اجتناب ناپذیر است. شرکت نفت و گاز غرب، در سال ۱۳۸۸ به‌طور میانگین روزانه بین ۲۴ تا ۲۵ هزار بشکه نفت از این میدان برداشت کرده‌است. میدان نفتی سیوند
از مجموعه پنج میدان نفتی منطقه سیری، روزانه حدود ۹۸ هزار بشکه نفت خام با درجه "ای.پی.آی ۳۴" برداشت می‌شود، که بر اساس برنامه بلند مدت شرکت نفت فلات قاره ایران، این میزان می‌بایست به روزانه ۱۳۰ هزار بشکه در طول سه سال آینده برسد. شرکت ملی نفت عراق
شرکت نفت عراق، سال ۲۰۰۹ میلادی با برگزاری دو دور مناقصه، قراردادهای توسعه ۱۰ میدان نفتی خود را به شرکت‌های نفتی بین‌المللی واگذار کرد. این کشور با نهایی شدن قراردادها و اجرای پروژه‌های نفتی، در نظر دارد، تولید روزانه نفت خام خود را، از دو میلیون و ۵۰۰ هزار بشکه کنونی، به ۱۲ میلیون بشکه افزایش دهد. فروش نفت، حدود ۹۵% درصد کل درآمدهای عراق را تشکیل می‌دهد. میدان نفتی رگ‌سفید
میدان نفتی رگ سفید از نظر میزان ذخایر، یکی از میدان‌های بزرگ نفتی ایران بشمار می‌آید. میزان نفت درجای اولیه میدان رگ سفید معادل ۱۶٫۵ میلیارد بشکه تخمین زده می‌شود، که با تکنولوژی فعلی، در حدود ۴٫۵ میلیارد بشکه از آن قابل برداشت می‌باشد. حجم ذخیره درجای گاز موجود در مخازن این میدان، بر اساس آخرین مطالعات مخزن، در حدود ۵۴ تریلیون فوت مکعب برآورد می‌شود، که در حدود ۸ تریلیون فوت مکعب آن قابل برداشت می‌باشد. میدان نفتی آزادگان
در طرح جامع توسعه جدید میدان نفتی آزادگان جنوبی دو فاز تعریف شده‌است که در فاز نخست توسعه، تولید۳۲۰ هزار بشکه نفت در روز و ۱۹۷ میلیون فوت مکعب گاز پیش‌بینی و مقرر شده‌است این میزان تولید با حفر ۱۸۵ حلقه چاه، ۵۲ ماه پس از تصویب طرح جامع تجدید نظر شده توسعه میدان محقق شود. بر این اساس، افزایش تولید نفت این میدان به روزانه ۶۰۰ هزار بشکه نیز در فاز دوم توسعه میدان مدنظر قرار دارد. حداکثر میزان استخراج نفت ایران از این میدان مشترک ۵۰ هزار بشکه در روز گزارش شده‌است. دهلران
میدان نفتی دهلران یکی از میادین نفتی ایران است، که در ۲۲ کیلومتری جنوب غربی دهلران در استان ایلام قرار دارد. میزان نفت خام این میدان ۴٬۲۱۲ میلیون بشکه برآورد می‌شود. از این مقدار ۶۳۵ میلیون بشکه آن قابل استحصال می‌باشد. این میدان دارای کلاهک گازی می‌باشد. این میدان در سال ۱۳۵۱ و توسط شرکت نفت ایران و انگلیس کشف شد و اولین چاه آن، در عمق ۶۷۵ حفاری شد. یک سال بعد دومین چاه، در فاصله ۱۰ کیلومتری مرز ایران و عراق تا عمق ۴٬۳۰۰ متر حفاری شد. تا پاییز ۱۳۸۸ مجموعاً ۳ حلقه چاه بر روی این میدان زده شده‌است. میدان نفتی بوری
میدان نفتی بوری () از میدان‌های نفتی لیبی است، که در سال ۱۹۷۶ کشف شد و هم‌اکنون به‌طور متوسط روزانه معادل ۶۰ هزار بشکه نفت خام از این میدان تولید می‌شود. میدان‌های نفتی ایران
بزرگ‌ترین میدان نفتی ایران میدان نفتی اهواز است. این میدان با ذخیره درجای ۶۵٫۵ میلیارد بشکه و ذخیره قابل برداشت ۳۷ میلیارد بشکه، به‌عنوان سومین میدان بزرگ نفتی جهان شناخته می‌شود. میدان نفتی گچساران با ذخیره درجای ۵۲٫۹ میلیارد بشکه و ذخیره نهایی ۲۳٫۷ میلیارد بشکه نفت خام، دومین میدان نفتی ایران به‌شمار می‌آید. سومین میدان نفتی کشور، میدان نفتی مارون است، که معادل ۴۶٫۷ میلیارد بشکه نفت خام، در مخازن آسماری، بنگستان و خامی آن جای دارد. میدان نفتی آزادگان با ذخیره درجای ۳۲ میلیارد بشکه، چهارمین میدان نفتی ایران و بزرگ‌ترین میدان مشترک کشور می‌باشد. این میدان در لایه اصلی خود یعنی سروک، با میدان مجنون عراق مشترک است. میدان نفتی آغاجاری با در اختیار داشتن ۳۰٫۲ میلیارد بشکه نفت خام درجا، پنجمین میدان نفتی ایران محسوب می‌شود. چهار میدان اهواز، مارون، آغاجاری و گچساران در مجموع بیش از ۲ میلیون بشکه از ظرفیت تولید روزانه نفت کشور را به خود اختصاص می‌دهند. ظرفیت تولید نفت خام میدان آزادگان نیز به‌طور میانگین معادل ۴۰ هزار بشکه در روز است. شرکت نفت و گاز اروندان
هم‌اکنون شمار زیادی از میادین نفتی ایران در اختیار شرکت اروندان می‌باشد، این میادین عبارتند از: میدان نفتی دارخوین، میدان آزادگان، میدان نفتی یادآوران، میدان نفتی جفیر، میدان نفتی بند کرخه، میدان نفتی سوسنگرد، میدان نفتی اروند، میدان نفتی مشتاق، میدان نفتی خرمشهر، میدان نفتی امید، میدان نفتی سهراب، میدان نفتی مهر، میدان نفتی یاران و میدان نفتی سپهر. همچنین دفتر مرکزی این شرکت در خرمشهر واقع شده‌است. شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب
دفتر مرکزی این شرکت در شهر گچساران، کهگیلویه و بویراحمد قرار دارد، ولی تأسیسات شرکت نفت و گاز گچساران، در چهار استان خوزستان، استان بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد و استان فارس مستقر می‌باشند. این شرکت استخراج از ۱۸ میدان نفتی را بر عهده دارد، که بیشترین تولید را به ترتیب میدان نفتی گچساران، میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه، میدان نفتی رگ‌سفید، میدان نفتی بینک، میدان نفتی گلخاری، میدان نفتی نرگسی و میدان نفتی پازنان دارا می‌باشند. میدان نفتی سروستان
اجرای طرح توسعه میدان نفتی بخش سروستان شیراز اسفند ماه دو سال قبل آغاز شد. حجم سرمایه‌گذاری اولیه برای بهره‌برداری ازمنابع نفتی سروستان دو هزار میلیارد ریال اعلام شده‌است، که موجب ایجاد اشتغال و درآمد در استان فارس می‌شود. میدان‌های نفتی سروستان و سعادت آباد با وسعت ۲۴۲کیلومتر مربع و با دارا بودن یک میلیارد و ۴۰۲میلیون بشکه نفت درجای، در فهرست میدان‌های نفتی شرکت ملی نفت ایران در برنامه توسعه قرار گرفت که توسعه آن با شرکت توسعه صنایع نفت و انرژی قشم ( (OEIDو توسط شرکت‌های تبدیل انرژی پایا، پایدار پولاد پیشرو و مهر آرزان شهر و شرکت طراحی و ساختمان نفت ( (ODCCدر پروژه‌های احداث برق رسانی به واحد فرآوری میدان‌های سروستان و سعادت آباد، ساخت مخازن سقف شناور ذخیره نفت خام پالایشگاه شیراز، احداث تأسیسات فرآوری نفت، احداث تأسیسات سرچاهی و خطوط لوله جمع آوری، احداث خطوط انتقال به طول تقریبی ۱۰۰ کیلومتر و احداث کمپ دائمی در واحد تأسیسات فرآوری مرکزی در برنامه توسعه میدان‌ها در حال انجام است. میدان نفتی سروش
میدان نفتی سروش از میدان‌های نفتی ایران در خلیج فارس است، که در استان بوشهر و در ۸۳ کیلومتری جنوب غربی جزیره خارگ، قرار دارد. میدان سروش در سال ۱۹۶۲ میلادی کشف شد و با حفر اولین چاه با تولید روزانه حداکثر ۱۴ هزار بشکه نفت از لایه کژدمی، به مرحله بهره‌برداری رسید. میدان نفتی سروش در طول جنگ ایران و عراق به بشدت آسیب دید و به دلیل خسارات وارده، تولید نفت از این میدان متوقف گردید. پروژه توسعه و نوسازی این میدان در اواخر سال ۱۳۷۸ آغاز شد و در اواخر سال ۱۳۸۰ با تولید اولیه ۱۰۰٫۰۰۰ بشکه در روز آغاز گردید. از سال ۱۳۸۴ بتدریج تولید میدان سروش نیز همانند اغلب میادین نفتی کشور، سیر نزولی به خود گرفت و تا سال ۱۳۸۸ به ۹۰ هزار بشکه کاهش پیدا کرد. شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران
شرکت نفت و گاز گچساران دارای ۱۸ میدان نفتی است، که ۱۳ میدان آن در مدار تولید می‌باشند. به‌طور متوسط عمده تولید نفت خام این شرکت به‌ترتیب از مخازن میدان نفتی گچساران با ۴۷۸ هزار بشکه در روز، میدان نفتی بی‌بی‌حکیمه با ۱۰۸ هزار بشکه در روز و میدان نفتی رگ‌سفید با ۶۶ هزار بشکه در روز، استخراج می‌شود. مخازن میدان نفتی بینک، میدان نفتی گلخاری، میدان نفتی نرگسی، میدان نفتی چلینگر، میدان نفتی پازنان، میدان نفتی سیاهمکان، میدان نفتی گرنگان، میدان نفتی سولابدر، میدان نفتی رودک و میدان نفتی خویز نیز به ترتیب چهارمین تا سیزدهمین مخزن در مدار شرکت نفت و گاز گچساران، بر پایه میزان تولید شمرده می‌شوند. علاوه بر این مخازن، میدان نفتی کیلورکریم، میدان نفتی زاغه، میدان نفتی چهاربیشه، میدان نفتی منصورآباد و میدان نفتی کوه‌کاکی، جمعاً با ظرفیت تولید ۱۸ هزار بشکه در روز، به عنوان مخازن برنامه‌شده این شرکت تلقی می‌شوند. میدان الخلیج
میدان الخلیج یکی از میدان‌های نفتی واقع در خلیج فارس کشور قطر می‌باشد. این میدان در سال ۱۹۹۱ توسط شرکت فرانسوی الف آکیتن کشف شد. میزان نفت درجای این میدان ۳۳۴ میلیون بشکه برآورد می‌شود. میزان برداشت میدان در سال ۲۰۱۰ روزانه ۳۸۰۰۰ بشکه می‌باشد. این میدان در نزدیکی مرزهای ایران واقع است و احتمال می‌رود دارای مخزنی مشترک با میدانهای بلال و رشادت باشد. میدان نفتی لولا
میدان نفتی لولا () از میدان‌های نفتی برزیل است، که در سال ۲۰۰۶ کشف شد و هم‌اکنون به‌طور متوسط روزانه معادل ۱۰۰ هزار بشکه نفت خام از این میدان تولید می‌شود. انرژی دانا
انرژی دانا در اسفند ماه سال ۱۳۹۶ قرارداد توسعه میدان‌های نفتی آبان و پایدار غرب با هدف اجرای طرح بهبود بازیافت و افزایش تولید و بهره‌برداری را با همکاری شرکت Zarubezhneft برای یک دوره ۱۰ ساله امضا کرد. هدف از این قرارداد، دستیابی به تولید روزانه حداکثر ۴۸ هزار بشکه نفت و تولید تجمعی اضافی حدود ۶۷ میلیون بشکه ظرف ۱۰ سال آینده است. برآورد هزینه‌های سرمایه‌ای این طرح، معادل ۶۷۴ میلیون دلار آمریکا (شامل هزینه‌های مستقیم سرمایه‌ای و هزینه تعمیر و جایگزینی پمپ‌های درون چاهی) است و هزینه‌های غیرمستقیم آن نیز معادل ۶۸ میلیون دلار پیش‌بینی شده‌است. میدان نفتی بینک
حجم نفت درجای میدان بینک بر اساس محاسبات انجام شده توسط مدیریت امور فنی شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، معادل ۲ میلیارد و ۸۹۰ میلیون بشکه متعارفی پیش‌بینی شده است. این میدان در سال ۱۳۲۸ کشف شد و در سال ۱۳۴۶ به بهره‌برداری رسید. توسعه میدان نفتی بینک نخستین بار در سال ۱۳۸۱ انجام گرفت و ظرفیت تولید نفت این میدان به ۲۶ هزار بشکه در روز رسید. در حال حاضر (۱۳۹۴) ظرفیت تولید نفت خام میدان نفتی بینک به‌طور متوسط معادل ۵۵ هزار بشکه در روز می‌باشد، که عملیات استخراج و بهره‌برداری از این میدان، توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز گچساران و از طریق ۱۸ حلقه چاه فعال انجام می‌گیرد. استان بوشهر
همچنین میدان‌های شناخته شده نفتی استان عبارتند از: میدان نفتی بهرگان، میدان نفتی خارگ (شامل میدان‌های فروزان، میدان نفتی نوروز، ابوذر، درود، و اسفندیار)، میدان نفتی پارس جنوبی، میدان نفتی فردوس، میدان نفتی نرگسی، میدان نفتی بوشکان، میدان نفتی کوه مند، میدان نفتی عسلویه شرقی، میدان نفتی گلخاری، میدان نفتی بینک، میدان نفتی زاغه، میدان نفتی بهرگانسر، میدان نفتی بینالود. اعتراضات ۱۳۹۹ ایران
نیروهای قراردادی وزارت نفت در اعتراض به تبعیض میان خود با نیروهای رسمی، مقابل مجلس شورای اسلامی تجمع کردند. معترضان می‌گویند در حالی که شاغل رسمی وزارت نفت حداقل ۱۵ میلیون تومان حقوق دریافت می‌کند، یک شاغل مدت موقت هم ردهٔ وی، ماهانه تنها حدود ۴ میلیون تومان دریافت می‌کند این در حالی است که بار صنعت نفت کشور بر دوش نیروهای مدت موقت است اما وزارت نفت فقط حقوق و مزایای نیروهای رسمی را به رسمیت می‌شناسد. کارگران شرکت پارس متال در اعتراض به اجرا نشدن تعهدات کارفرما صبح امروز تجمع کردند. پیگیری‌های و تجمع‌های مکرر کارگران برای احقاق حقوق، مثمرثمر واقع نشده‌است. یکشنبه ۱۷ اسفند، بازنشستگان کارگری برای نهمین مرتبه ظرف دو ماه گذشته، در مقابل ادارات تأمین اجتماعی تجمع کردند و خواهان افزایش مزد و مستمری در تناسب با هزینه‌ها شدند. معترضان از شورایعالی کار خواستند الزامات قانونی در تعیین مزد را در نظر بگیرد. اعتراضات در تهران، کرمانشاه، تبریز، مشهد، اصفهان، شوشتر، یزد، ایلام، خرم‌آباد، قزوین، کرج، شاهرود، ارومیه، بهشهر و اراک با شعارهایی چون «گرانی، تورم، بلای جان مردم» برگزار شد. میدان نفتی اسفندیار
میدان اسفندیار در سال ۱۳۴۵ توسط شرکت آیپک کشف شد، ولی تاکنون عملاً هیچ بهره‌برداری از نفت آن صورت نگرفته و همواره به‌علت تحریم و همچنین عدم تمایل شرکت‌های تخصصی نفتی به حضور در ایران و انعقاد قرارداد با وزارت نفت جمهوری اسلامی، همواره در نیم سدۀ گذشته، این میدان تولیدی نداشته‌است. نفت میدان اسفندیار دارای درجۀ سبکی "API ۳۰" است. این میدان دارای ۵۳۲ میلیون بشکه نفت خام درجا می‌باشد. میدان نفتی گچساران
برنامه‌های حفاری در این میدان تا پیش از ملی شدن صنعت نفت ادامه یافت و در این مدت تعداد چاه‌های فعال آن به ۱۶ حلقه چاه تولیدی و ظرفیت تولید میدان به بیش از ۶۰ هزار بشکه در روز افزایش یافت. پس از ملی شدن صنعت نفت، شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران در سال‌های ۱۳۳۵ و ۱۳۳۶ عملیات حفاری را بار دیگر در این منطقه آغاز کرد. این برنامه نیز تا سال ۱۳۴۵ ادامه داشت و تعداد چاه‌های حفاری شده در این میدان به ۴۶ حلقه افزایش یافت. میدان نفتی زیلایی
میدان نفتی زیلایی از میدان‌های نفتی ایران است، که در استان خوزستان و در فاصله ۳۰ کیلومتری از شمال غربی شهرستان مسجدسلیمان و ۱۱۵ کیلومتری از شمال اهواز واقع می‌باشد. هم‌اکنون تولید این میدان به‌طور متوسط روزانه در حدود ۱۹ هزار بشکه نفت خام است. میدان نفتی رودخانه کوپاروک
میدان نفتی رودخانه کوپاروک () از میدان‌های نفتی ایالات متحده آمریکا است، که در سال ۱۹۶۹ کشف شد و هم‌اکنون به‌طور متوسط روزانه معادل ۲۳۰ هزار بشکه نفت خام از این میدان تولید می‌شود. فهرست بزرگترین شرکت‌های نفت و گاز بر پایه درآمد
فهرست بزرگترین شرکت‌های نفت و گاز بر پایه درآمد به لیستی از بزرگترین شرکت‌های صنعت نفت و گاز جهان اطلاق می‌گردد، که درآمد سالیانه آنها، بالغ بر ۲۵ میلیارد دلار باشد. این رتبه‌بندی بر اساس میزان درآمد آنها در آخرین سال مالی انجام گرفته‌است. ارقام درج شده در ستون درآمدها، بر پایه میلیارد دلار آمریکا محاسبه شده‌است. شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب
از میان ۶ میدان نفتی تحت مدیریت شرکت نفت و گاز کارون، میدان نفتی اهواز با ظرفیت تولید ۸۰۰ هزار بشکه نفت خام در روز، بیشترین و میدان نفتی رامین با تولید حدود ۲ هزار بشکه در روز کمترین سهم تولید را به خود اختصاص داده‌اند. شرکت نفت و گاز کارون مالک شبکه گسترده‌ای از ۳٫۰۹۴ کیلومتر خطوط لوله انتقال نفت و گاز، ۷ واحد بهره‌برداری، ۴ کارخانه نمک‌زدایی، ۱۰ ایستگاه تقویت فشار و ۳ پالایشگاه گازمایع می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر اهواز قرار دارد. میدان نفتی اسفندیار
در سال ۱۳۸۱ قرارداد توسعه میدان نفتی اسفندیار در قالب بیع متقابل با هدف تولید روزانه چهار هزار بشکه نفت، با شرکت پتروایران منعقد شد. ارزش قرارداد بیش از ۳۹۵ میلیون و ۷۰۰ هزار دلار و مدت اجرای پروژه پنج سال و زمان خاتمه آن بهار ۱۳۸۶ بود. در حالی که پترو ایران عملیات را در میدان نفتی اسفندیار آغاز کرده و طبق برنامه پیش نرفته بود، شرکت نفت فلات قاره ایران به عنوان بهره‌بردار طرح اعلام کرد که میدان نفتی اسفندیار توانایی تولید بیشتری دارد و برهمین اساس شرح کار پروژه تغییر یافت و تغییرات جدیدی در طراحی‌ها و نوع تأسیسات صورت گرفت. میدان نفتی بقیق
میدان نفتی بقیق از میادین نفتی عربستان سعودی است، که در استان شرقی این کشور قرار دارد. میدان بقیق در سال ۱۹۴۰ کشف شد. میزان ذخیره درجای نفت خام این میدان بالغ بر ٢٢ میلیارد بشکه برآورد می‌شود. ظرفیت تولید میدان نفتی بقیق به‌طور میانگین ۴۰۰ هزار بشکه در روز است. میدان بقیق همچون سایر میادین مستقر در کشور عربستان سعودی، متعلق به شرکت سعودی آرامکو می‌باشد. میدان نفتی آذر
طرح توسعه این میدان به شرکت‌های استات اویل نروژ گازپروم روسیه واگذار شده بود که این شرکت در سال ۲۰۰۸ به موجب پیروی از تحریم‌های علیه ایران از ادامه همکاری در توسعه این میدان انصراف دادند. در حال حاضر طرح توسعه این میدان بر عهده شرکت مهندسی و توسعه نفت گذاشته شده‌است. بانک صادرات ایران نیز به عنوان تأمین‌کننده مالی این پروژه در نظر گرفته شده‌است. فاز اول واحد تولید زودهنگام این میدان نفتی، در سال۱۳۹۵ با حضور وزیر نفت به بهره برداری رسید و در سال ۱۳۹۹ با افتتاح و بهربرداری نهایی از این میدان تا مدت ۲۵سال، روزانه ۵۰ تا ۶۵ هزار بشکه نفت خام سبک با درجه API ۳۲ ( گرانترین نوع نفت خام) از این میدان برداشت میشود که سالیانه معادل ۲۳ میلیون بشکه نفت خام میباشد . همچنین نفت و گاز برداشت شده از این میدان قرار است توسط دو خط لوله ۱۶ اینچ به دهلران منتقل شود. میدان‌های نفتی ایران
میادین نفتی ایران مشتمل بر مخازن، حوضه‌ها و میدان‌های نفتی واقع در قلمرو خاکی و آبی کشور ایران است. برخی از این میدان‌ها در حال حاضر فعال و تعدادی نیز غیرفعال یا در حال توسعه می‌باشند. مالکیت کلیه میدان‌های نفت و گاز ایران، در اختیار شرکت ملی نفت ایران است، که هم‌اکنون عملیات تولید از این میدان‌ها توسط چهار شرکت تابعه آن؛ به‌نام‌های: شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب، شرکت نفت فلات قاره ایران، شرکت نفت مناطق مرکزی ایران و شرکت نفت و گاز اروندان انجام می‌گیرد. میدان نفتی یادآوران
میدان یادآوران، از میدان‌های نفتی ایران است که در استان خوزستان و شمال خرمشهر واقع شده‌است. ابعاد میدان ۱۵ در ۴۵ کیلومتر است و حجم نفت درجای این میدان نفتی ۱۷ میلیارد بشکه برآورد می‌شود. میدان نفتی پازنان
حجم ذخیره درجای اولیه نفت خام این میدان بالغ بر ۶ میلیارد بشکه برآورد می‌شود، همچنین میزان ذخیرهٔ گاز درجای اولیه میدان پازنان ۳۷ تریلیون فوت مکعب می‌باشد. میدان پازنان در سال ۱۳۱۴ توسط شرکت نفت ایران و انگلیس کشف شد. میدان نفتی منصوری
میدان نفتی منصوری از میدان‌های نفتی ایران است که در استان خوزستان مستقر می‌باشد. این میدان از شمال‌غربی در همسایگی میدان نفتی اهواز، از غرب با میدان آب‌تیمور و از شمال‌شرقی در مجاورت میدان نفتی شادگان قرار دارد. ظرفیت تولید نفت خام میدان منصوری به‌طور میانگین معادل ۱۰۰ هزار بشکه در روز می‌باشد. صنعت نفت ایران
قبل از انقلاب اسلامی ایران ۲۵ قرارداد برای اکتشاف و بهره‌برداری از منابع نفت و گاز ایران به امضا رسید که چهار قرارداد به صورت امتیازی، ۱۱ قرارداد به صورت مشارکت در تولید و سود و ۹ قرارداد به صورت خدماتی همراه با ریسک بوده‌است. اما پس از انقلاب تمام قراردادهای امضا شده از نوع خدماتی بیع متقابل بوده‌است. تا قبل از تعریف کردن قراردادهای بیع متقابل در سال ۱۳۷۵، هیچ نوع قرارداد توسعه‌ای در صنعت نفت ایران وجود نداشت. تنها مشارکت خارجی‌ها حضور پیمانکارانی بود که با منابع مالی از داخل کشور اقدام به فعالیت می‌کردند؛ که به دلیل هزینه‌های هنگفت استخراج و بهره‌برداری از منابع هیدروکربنی، هیچگاه منابع مالی داخلی کفایت این امر را نمی‌کرده و توسعه میادین نفت و گاز به کندی انجام می‌گرفت. اولین قرارداد بیع متقابل صنعت نفت ایران در سال ۱۹۹۵ با شرکت نفتی توتال فرانسه برای توسعه میدان سیری انجام گرفت. با روی کار آمدن نهمین دولت ایران و تصمیم جدی بر از سرگیری برنامه هسته‌ای ایران و تقابل کشورهای غربی با این تصمیم، سرمایه‌گذاری خارجی در بخش صنعت نفت ایران کاهش یافت. تحریم‌های شورای امنیت علیه ایران و واکنش‌های احتمالی از جانب مقامات ایران از دلایلی است که موجب می‌شود سرمایه‌گذاران خارجی تمایل به سرمایه‌گذاری‌های کلان در این زمینه نداشته باشند.در دهه ۱۳۵۰ با افزایش قیمت نفت در بازارهای جهانی، درآمد نفتی ایران نیز به طرز بی‌سابقه‌ای افزایش یافت. در پی وقوع انقلاب ۱۳۵۷ و جنگ ایران و عراق، زیرساخت‌های نفت ایران دچار آسیب‌های بسیاری شد که کاهش تولید و صادرات را در پی داشت. هم‌زمان با آغاز دهه ۱۳۷۰ و برطرف شدن عمده مشکلات به وجود آمده، درآمدهای حاصل از فروش نفت رو به افزایش گذاشت. سال ۱۳۷۲ سالی بود که سهم درآمدهای نفتی در بودجه سالانه به اوج خود در بعد از انقلاب رسید. اما در پی کاهش بهای جهانی نفت در سال‌های آتی این دهه بود که فروش نفت ایران منفعت گذشته را به همراه نداشت. در دهه ۱۳۸۰ وابستگی دولت‌ها به درآمدهای نفتی بیش از گذشته ادامه یافت. فساد در ایران
سیدحمید حسینی ۷ شهریور ۱۳۹۵ در مصاحبه با خبرگزاری شرق می‌گوید: «میانگین دریافت حقوق سالانه هر کارمند در وزارت نفت، حدود ۱۰۰ میلیون تومان است (ماهانه ۸٫۳ میلیون تومان در سال ۹۵).» بررسی‌های آماری نشان می‌دهد در سال ۱۳۹۸ هر کارمند شرکت ملی نفت ایران به‌طور میانگین ۱۷ میلیون و ۸۸۸ هزار تومان حقوق و مزایا دریافت می‌کند. میدان‌های نفتی ایران
دریای خزر علی‌رغم دارا بودن منابع نفت و گاز قابل توجه برای کشورهای ساحلی آن، هیچ‌گاه در برنامه‌های وزارت نفت ایران، در خصوص استخراج نفت، جای نداشته‌است؛ که دلیل این امر را در وجود ذخایر عظیم نفت و گاز ناحیه جنوب ایران برمی‌شمارند، که همواره منبع قابل اتکایی در امر درآمدزایی برای ایران بوده‌است. ایران از سال ۱۳۴۶ فعالیت خود را برای اکتشاف نفت در دریای خزر آغاز کرد. سه چاه اکتشافی در سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۷۶ در این دریا حفر شد، اما به‌دلیل آنچه اقتصادی‌نبودن پروژه نامیده شد، این عملیات نیمه‌تمام ماند. شرکت نفت خزر در سال‌های اخیر توانسته با پیشرفت کُند، در زمینه استخراج نفت از میدان‌ها این منطقه، سرانجام در سال ۱۳۹۱، نخستین چاه حفرشده‌اش را به نفت رسانده و نخستین گام را در جهت برداشت عملیاتی از میدان‌های این حوزه، بردارد. ایران
در میان ۱۴ عضو سازمان کشورهای صادرکننده نفت، ایران سومین دارندهٔ ذخایر اثبات شدهٔ نفت است. بر اساس آمار سال ۱۳۹۷ این سازمان، ایران ۱۵۵ میلیارد و ۶۰۰ میلیون بشکه ذخیرهٔ اثبات شدهٔ نفتی دارد. در رده‌بندی جهانی، در خارج از اوپک، با حضور کانادا در جایگاه سوم، ایران در ردهٔ چهارم بزرگترین کشورهای دارای ذخایر اثبات شدهٔ نفت جهان قرار می‌گیرد. پس از اجرای برجام و پیش از خروج آمریکا از آن، ایران توانست در سال ۱۳۹۶، به‌طور متوسط روزانه ۲٫۱ میلیون بشکه نفت صادر کند. درآمد نفتی این کشور در سال ۲۰۱۷ میلادی، برابر با ۵۵ میلیارد دلار بوده و ۴۵ درصد نسبت به سال پیشین آن، رشد داشته‌است. خروج آمریکا از برجام باعث کاهش شدید صادرات نفتی ایران شد. میدان نفتی بند کرخه
میدان نفتی بندکرخه از میدان‌ها تحت مدیریت شرکت نفت و گاز اروندان است، که عملیات توسعه آن، برعهده شرکت مهندسی و توسعه نفت ایران می‌باشد. ظرفیت تولید این میدان هم‌اکنون به‌طور متوسط معادل ۷٫۵۰۰ بشکه نفت خام در روز است. میدان‌های نفتی ایران
در طول مرز مشترک آبی ایران و امارات متحده عربی؛ میدان نفتی فرزام، میدان نفتی نصرت، میدان نفتی مبارک و میدان نفتی سلمان در مجاورت مخازن اماراتی قرار دارند. میدان نفتی نام‌آوران
میدان نفتی نام‌آوران دومین میدان‌های نفتی ایران که از نظر بزرگی دومین میدان نفتی ایران است. این میدان در استان خوزستان و در حد فاصل بستان تا امیدیه است. حجم کل ذخیرهٔ درجای این میدان نفتی ۵۳٫۳ میلیارد بشکه است. میدان به وسعت ۲٬۴۰۰ کیلومتر مربع در عمق تقریبی ۳٬۱۰۰ متر با لایهٔ نفتی به ضخامت حدود ۸۰ متر است. میدان‌های نفتی ایران
در طول مرز مشترک آبی ایران و قطر، میدان نفتی رشادت قرار دارد، همچنین لایه نفتی میدان پارس جنوبی نیز در طول مرز مشترک ایران و قطر مستقر می‌باشد. شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب
این گروه صنعتی به عنوان شرکت تابعه‌ای از شرکت ملی نفت ایران، مسئولیت برنامه‌ریزی، مدیریت مخازن و بهره‌برداری از ۶۵ میدان نفتی و گازی، با مجموع بیش از ۳۳۰ میلیارد بشکه نفت خام درجا (۹۳ میلیارد بشکه قابل برداشت) و بالغ بر ۴۲۰ تریلیون فوت مکعب، گاز طبیعی درجا را برعهده دارد. میدان‌های نفتی ایران
در طول مرز مشترک آبی ایران و کویت، میدان نفتی و گازی آرش قرار دارد. شرکت بازرگانی نفت ایران
از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۸ میزان درآمد شرکت بازرگانی نفت ایران، در حدود ۵۰٪ درصد افزایش یافت و از مبلغ ۱۴٫۷ میلیارد دلار، به ۲۱٫۹ میلیارد دلار رسید؛ که درآمد خالص این شرکت از ۱۲۹ میلیون دلار به ۱۳۴ میلیون دلار افزایش پیدا کرد. شرکت نفت فلات قاره ایران
دفتر مرکزی شرکت نفت فلات قاره ایران، در شهر تهران قرار دارد. تولید نفت خام این شرکت به‌طور میانگین معادل ۵۰۰ هزار بشکه در روز می‌باشد و یکی از چهار تولیدکنندهٔ نفت ایران محسوب می‌شود. هم‌اکنون علیرضا مهدی‌زاده به عنوان مدیرعامل شرکت نفت فلات قاره ایران فعالیت می‌کند. میدان نفتی دهلران
در طول جنگ ایران و عراق این میدان مورد حمله قرار گرفت و آسیب دید که موجب قطع تولید نفت آن شد. امتداد ایران در خاک عراق، میدان ابوغریب قرار دارد. در سال ۱۳۸۸ روزانه ۲۴۰۰۰ بشکه نفت خام از طریق ۱۲ چاه فعال این میدان، استخراج می‌شد. نفت خام دهلران دارای ۴۳٫۳ آ. پی. آی و ۷٫۲ درصد وزنی گوگرد است. میدان‌های نفتی ایران
در طول مرز مشترک آبی ایران و عربستان سعودی، ۴ میدان نفتی اسفندیار، فروزان، فرزاد A (فارس ۱) و فرزاد B (فارس ۲) قرار دارند. میدان نفتی اوزبرگ
میدان نفتی اوزبرگ () از میدان‌های نفتی نروژ است، که در سال ۱۹۷۹ کشف شد و هم‌اکنون به‌طور متوسط روزانه معادل ۸۸ هزار بشکه نفت خام از این میدان تولید می‌شود.