پیوند قرنیه در چه شرایطی انجام می شود؟
قوز قرنیه
این روش با توجه به نظر دکتر انجام می‌گیرد، و معمولاً اگر بیمار از هیچ‌کدام از روش‌های دیگر نتیجه ای نگیرد توصیه می‌شود و بیشتر مناسب افرادی است که قرنیه آنها دچار کدورت شده‌است، البته باید توجه کرد که چون عمل پیوند قرنیه یک عمل تهاجمی است نتیجه آن قابل پیش‌بینی نیست! یعنی ممکن است بیمار نتیجه دلخواه را بگیرد یا نگیرد.
تجارت کلیه در ایران
اولین عمل پیوند کلیه در ناحیه خاور میانه در ۱۹۶۷ در ایران انجام شد. تا دهه ۱۹۸۰ بود این عمل‌ها رایج شدند. پیش از آوریل ۲۰۰۰ قانون مصوب مجلس انتقال اندام‌ها از افراد مرگ مغزی را می‌داد. هم‌اکنون ۱۳ درصد اهداها از افراد مرگ مغزی انجام می‌شود. کمبود کلیه مشکلی جهانی است. نیاز به کلیه در جهان به طرز هشداربرانگیزی در حال صعود است، ولی با این وجود عرضهٔ کلیه افزایش اندکی داشته‌است. برای مثال در آمریکا ۱۷٬۱۰۶ پیوند کلیه انجام شده که دو برابر تعداد افراد در فهرست انتظار است. در کشورهای جهان به جز ایران، دو راه قانونی برای دریافت یک کلیهٔ جدید موجود است، این که یکی از دوستان یا خویشاوندان که خون و بافتش جور باشد کلیه اهدا کند یا این که در فهرست انتظار برای دریافت یک اهدا کنندهٔ درگذشته منتظر ماند. در آمریکا مدت زمان میانگین انتظار برای دریافت کلیهٔ جدید بسته به عوامل مختلف بین ۳ تا ۱۰ سال است. شخص تا زمانی که دیالیز را شروع نکند اصلاً نمی‌تواند وارد فهرست انتظار شود. در ایران شرایط این گونه نیست، و مردم برای اهدای کلیه انتظار می‌کشند زیرا اهداکنندگان پول دریافت می‌کنند. کریستیان بارنارد
در سوم دسامبر ۱۹۶۷، بارنارد نخستین عمل پیوند قلب جهان را در بیمارستان گروت شور انجام داد. او در این عمل، قلب یک زن جوان ۲۶ ساله بنام دنیس داروالرا که بر اثر تصادف رانندگی کشته شده بود را با موفقیت به جای قلب بیمار لوئیس واشکانسکی، خواربار فروشی از اهالی آفریقای جنوبی پیوند زد. با این وجود واشکانسکی ۱۸ روز پس از عمل به دلیل ابتلا به ذات‌الریه درگذشت. علت ابتلای او به این بیماری از کار افتادگی سیستم ایمنی بدن او بود که در نتیجهٔ مصرف داروهایی که برای جلوگیری از پس زدن قلب جدید به‌عنوان پروتئینی بیگانه برای او تجویز شده‌بود اتفاق افتاد. کاشت قرنیه‌ای
رِین‌دراپ نیِرویژِن اینلِی (The Raindrop Near Vision Inlay) ساخت شرکت ریویژِ اّپتیکز (Revision Optics, Inc) یک کاشت میکرونی هیدروژلی است که قرنیه را تغییر شکل می‌دهد و دیدی شبیه به لنزهای داخل چشمی چندکانونی برای تصحیح دید نزدیک و میانه بیمار ارائه می‌کند. دیستروفی قرنیه
تشخیص می‌تواند تأسیس بالینی زمینه و ممکن است این یافته با مطالعات انجام شده در جراحی از بدن خارج بافت قرنیه و در برخی موارد با ژنتیک مولکولی تجزیه و تحلیل. به عنوان تظاهرات بالینی به‌طور گسترده‌ای متفاوت با اشخاص مختلف قرنیه dystrophies باید مشکوک زمانی که قرنیه شفافیت از دست داده است یا قرنیه opacities رخ دهد خود به خود به ویژه در دو قرنیه و به خصوص در حضور مثبت یا سابقه خانوادگی در فرزندان فامیلی والدین، اندوتلیوم قرنیه
هیچ درمان پزشکی وجود ندارد که بتواند موجب التیام زخم یا بازسازی اندوتلیوم قرنیه بشود. در مراحل اولیه ادم قرنیه علائم تاری دید و دردهای چشمی اپیزودیک نافذ، با توجه به تورم و تاول‌های (bullae) اپیتلیوم قرنیه ایجاد می‌شود. تسکین جزئی این علائم گاهی اوقات می‌تواند از طریق استفادهٔ موضعی قطره سالین هایپرتونیک، استفاده از لنز نرم بانداژ/یا استفاده از micropuncture استرومال ایجاد می‌شود. در مواردی که ادم شدید قرنیه رخ می‌دهد و اندوتلیوم قرنیه به صورت غیرقابل بازگشت آسیب می‌بیند، تنها درمان مؤثر جایگزینی اندوتلیوم قرنیه بیمار از طریق روش جراحی پیوند قرنیهاست. کاشت قرنیه‌ای
فِلِکسیوومیکرولِنز (The FlexivueMicrolens) ساخت شرکت پرزبیاکوپِراتیو (PresbiaCoöperatief U.A) یک عدسی انکساری هیدروژلی پلیمری است. بخش میانی این عدسی قدرت انکساری ندارد و بخش‌های کناری آن دارای قدرت انکساری مثبت هستند. این کاشت، طبق اصل عینک‌های دوکانونی کار می‌کند. این دوکانونی بودن سبب می‌شود دو تصویر بر شبکیه ظاهر شود. هر دو کانون تمرکزی این عدسی هم تصویر ناواضح و هم تصویر کاملاً واضح را ایجاد می‌کند. فلکسیوومیکرولنز با قدرت‌های گوناگونی ارائه می‌شود و پزشک می‌تواند بر مبنای پیشرفت پیرچشمی قدرت آن را افزایش دهد. قرنیه
قُرنیه بخشی از پردهٔ صُلبیه است که در جلو چشم قرار دارد و کاملاً شفاف است و نور را به‌سهولت از خود عبور می‌دهد. قرنیه به عنوان یک لایهٔ نازک و شفاف، در بخش جلویی کرهٔ چشم قرار دارد و زلالیه، عنبیه و مردمک را می‌پوشاند. قطر قرنیه ۱۲–۱۱ میلی‌متر و ضریب شکست آن ۱٫۳۷۷ است. درون قرنیه هیچ گونه رگی وجود ندارد. قرنیه مانند شیشه پنجره داخل چشم را از محیط خارج جدا می‌کند و دو وظیفه مهم دارد: یکی آنکه پرتوهای نور را به داخل چشم هدایت کند و آن‌ها را روی پرده شبکیه متمرکز کند، دوم آنکه از ساختمان‌های داخل کره چشم محافظت نماید. قرنیه را نمی‌توان عضوی از بدن دانست بلکه قسمتی از کرهٔ چشم است.  برای آنکه نور بتواند وارد چشم شده و به پرده شبکیه برسد ابتدا باید از قرنیه عبور کند؛ بنابراین شفاف بودن قرنیه اهمیت زیادی در بینایی دارد. نور پس از عبور از قرنیه و عدسی چشم به شبکیه می‌رسد تا در آنجا تصویر تشکیل گردد و پس از فعل و انفعالاتی، اطلاعات این تصویر به صورت امواج الکتریکی-عصبی به مغز منتقل گردد و فعل بینایی کامل گردد. کاشت قرنیه‌ای
برخی بیماران که نخستین گونه‌های کاشت قرنیه‌ای در چشمشان کار گذاشته می‌شد از مشکلاتی نظیر ابرینگی قرنیه (corneal opacification)، نازک شدن یا حتی آب شدن کاشت شکایت داشتند. پژوهشگران به زودی دریافتند که افزون بر نوع ماده تشکیل دهنده کاشت، کلفتی کاشت و عمقی که می‌بایست در آن قرار گیرد، نفوذپذیری برای غذارسانی به قرنیه و همچنین مرکزیت کاشت نیز باید مورد توجه قرار گیرد. دلیل تأخیر به بازار آمدن کاشت‌های قرنیه‌ای هم این بود که پژوهشگران در پی آن بودند که همه این اهداف را یک‌جا حاصل کنند. جراحی بای‌پس سرخرگ کرونری
پیوندهای عروقی که در این جراحی بکار می‌روند از نوع سیاهرگی و سرخرگی می‌باشند. پیوندهای سیاهرگی از ساق و ران اندام تحتانی برداشت می‌شود. سه روش برای برداشت ورید وجود دارد: روش باز با بخیه پیوسته؛ روش باز با بخیه‌های شکسته؛ و روش بسته که توسط جراحی ویدئویی صورت می‌پذیرد. روش بخیه‌های شکسته، که در این روش در مسیر برداشت ورید پل‌های پوستی در بین بخیه‌ها دست نخورده می‌ماند را می‌توان به عنوان معقول‌ترین روش در تظر گرفت چراکه احتمال بروز مشکلات ترمیم زخم با این روش بسیار کمتر از روش بخیه پیوسته خصوصاً در خصوص بیماران دیابتی می‌باشد. پیوندهای سرخرگی متعددی را می‌توان برای جراحی بای پس استفاده نمود. سرخرگ توراسیک داخلی چپ که از جداره داخلی قفسه سینه سمت چپ برداشت می‌شود معمولاً در تمامی بیماران مورد استفاده قرار می‌گیرد. این سرخرگ بهترین نتایج عمل بای پس را در دراز مدت از خود نشان داده‌است. معمولاً این سرخ رگ برای شریان کرنر ال-ای-دی که به سرخرگ اصلی قلب مشهور است مورد استفاده قرار می‌گیرد. نتایج برتر این سرخرگ نسبت به وریدها، بسیاری از جراحان را بر ان داشته که تا حداکثر ممکن پیوندهای سرخرگی را جایگزین پیوندهای وریدی نمایند. از اینرو سبک‌های نوین جراحی بای پس متولد می‌شوند که در رسته جراحی‌های حداکثر سرخرگی یا تمام سرخرگی قرار می‌گیرند. برای توانمند ساختن جراحی‌ها به سمت استفاده بیشتر از پیوندهای سرخرگی، پیوندهای سرخرگی دیگری نیز مورد استفاده قرار می‌گیرند، که مرسوم‌ترین آن‌ها سرخرگ توراسیک داخلی راست و یکی ازدو سرخرگ ساعد به نام سرخرگ رادیال می‌باشند. روش برداشت این سرخرگ‌ها عمدتاً به دو سبک "لقمه " ای که سرخرگ مورد نظر به همراه دو ورید مجاور و بافت ماهیچه‌ای ویا همبند برداشت می‌شود و سبک "لخت" شده یا اسکلتتونیزه (سرخرگ به مانند اسکلت عاری از اجزاء و بافت مجاور) برداشت می‌شود. برداشت به سبک اسکلتنیزه دارای مزایای ویژه می‌باشد که درمابین آن‌ها می‌توان از کاهش دردهای مزمن جداره قفسه سینه، کاهش عفونت قفسه سینه و افزایش بازده جریان خون عبوری از پیوند سرخرگی می‌توان نام برد. قوز قرنیه
عمل کارگذاری رینگ داخل قرنیه به صورت سرپایی و با استفاده از قطره‌های بی‌حسی موضعی در طی دو مرحله صورت می‌پذیرد. در مرحله اول با استفاده از وسایل مربوطه ابتدا یک برش شعاعی در محیط قرنیه ایجاد و از طریق آن دو تونل در ضخامت قرنیه به صورت مدور و هم مرکز با قرنیه ایجاد می‌شود و در مرحله دوم، سگمان‌های حلقوی به ضخامت محاسبه شده در این تونل‌ها قرار می‌گیرند. بعد از خاتمه عمل، قطره‌های چشمی به مدت یک تا چند هفته تجویز می‌شود. در چند روز بعد از عمل، چشم به نور حساس است و بهتر است از عینک‌های آفتابی استفاده شود. محدودیت‌های بعد از عمل تنها در مورد تماس و مالش قرنیه و فعالیت‌های بدنی شدید در ۴ تا ۶ هفته اول بعد از عمل لحاظ می‌شود. برف‌کوری
برف‌کوری (Photokeratitis) اختلال دردناک قرنیهٔ چشم به علت قرار گرفتن بیش‌ازحد در معرض نور فرابنفشی است که از برف بازتابیده می‌شود. به برف‌کوری، نورزدگی هم گفته‌اند. در این بیماری، آفتاب‌سوختگی قرنیه باعث می‌شود تاول‌های کوچک بر روی سطح قرنیه تشکیل می‌شود. علامت این بیماری دردناک بودن چشم و نیز از دست دادن قدرت بینایی به طور موقت است. علائم برف‌کوری عبارتند از: درد – تورم – تاول – التهاب چشم – ریزش اشک – ترس از نور. کسانی که سابقه پیوند قرنیه دارند، در صعود دچار نورزدگی شدیدتری می‌شوند. اندوتلیوم قرنیه
سلول‌های اندوتلیال قرنیه به ندرت دچار میتوز وتقسیم می‌شوند، خصوصاً بعد از تولد. جراحت وارد شده اندوتلیوم قرنیه به دلیل تروما یا دیگر عوامل به کمک بزرگ شدن سلول‌های اندوتلیوم به جای تقسیم میتوز دچار ترمیم می‌شود. از بین رفتن سلول‌های اندوتلیوم قرنیه خصوصاً زمانی که شدید باشد، می‌تواند موجب کاهش تراکم آن‌ها به حد زیر آستانه مورد نیاز برای deturgescence قرنیه شود. این آستانهٔ مورد نیاز در افراد مختلف مقادیر متفاوتی دارد اما معمولاً بین ۵۰۰–۱۰۰۰ سلول در میلی‌متر مربع است. به‌طور معمول از دست دادن تراکم سلولی اندوتلیال همراه با افزایش اندازه (polymegathism) و شکل سلول (polymorphism) می‌باشد. ادم قرنیه نیز می‌تواند به عنوان یک عارضهٔ خطرناک به دلیل عدم عملکرد صحیح اندوتلیوم به خاطر التهابات یا دلایل دیگر، اتفاق بیفتد ورود آب بیش از حد به قرنیه عملکرد نرمال کلاژن نوع I موجود در قرنیه را مختل می‌کند و موجب ایجاد پخش نور در قرنیه می‌شود. علاوه بر این، هیدراتاسیون بیش از حد قرنیه می‌تواند موجب ادم در لایهٔ اپیتلیال قرنیه شود که موجب نامنظمی‌های اپتیکی حساس در لایهٔ اشکی بین قرنیه و هوا شود. هر دو عمال پخش نور استروما و سطح نامنظم اپیتلیال منجر به تخریب عملکرد نوری قرنیه و کاهش حدت بینایی می‌شود. پیوند قرنیه
موارد مصرف برای پیوند قرنیه شامل موارد زیر است: کاشت قشری
اگر بعد از گذشت چند سال نیاز به برداشتن یا قرارگیری مجدد ایمپلنت باشد ، ممکن است عوارضی شکل گیرد. کار با قشر بینایی بسیار پیچیده تر و دشوارتر از سایر مناطق مربوط به بینایی مصنوعی مانند شبکیه یا عصب بینایی است. پردازش میدان تصویری در مکانهایی جز قشر بینایی بسیار ساده تر است. علاوه بر این هر بخش کورتکس در رابطه با جنبه های مختلف بینایی تخصصی بوده و در نتیجه تحریک مستقیم ساده منجر به شکلگیری تصویر کامل نمی‌شود. پیوند قلب
از آن زمان رویه‌های پیوند، تجهیزات و داروها به‌طور مداوم ارتقا یافته‌اند. از سال ۱۹۸۳ که سیکلوسپورین در اختیار قرار گرفت، پیوند قلب به صورت یک گزینهٔ درمانی برای بیماران مبتلا به بیماریهای قلبی شدید تبدیل شد. جراحی پیوند قلب امروزه عملی رایج و تحولی در افزایش طول عمر است که برای رسیدن به اینجا راه دشواری را طی کرده‌است. کراتوکنژنکتیویت بهاره
بیمارانی که زخم قرنیه دارند، باید با قطرههای سیکلوپلژیک و آنتی بیوتیکهای موضعی تحت درمان قرار گیرند. استفاده از یک لنز پانسمانی و نازک می‌تواند باعث کاهش تماس بین قرنیه و پلک شود. زمانی که قسمت سطحی قرنیه ترمیم شد آنگاه می‌توان از قطره‌های کورتیکواستروئید نیز استفاده کرد. ترنس اپیتلیال فوتورفرکتیوکراتکتومی
نتایج TransPRK برای اولین بار در دههٔ ۱۹۹۰ منتشر شد. در سال ۱۹۹۲ مشخص شد که TransPRK باعث خزان یاخته‌ای (مرگ برنامه‌ریزی شده سلولی) در اپیتلیوم قرنیه چشم میمون نمی‌شود. نتایج بالینی TransPRK در سال ۱۹۹۵ برای اولین بار توسط Gimbel و همکارانش در کانادا منتشر شد. بعد از آن مطالعه‌های اندکی در این مورد منتشر شد تا اینکه در سال‌های اخیر دکتر سهیل ادیب مقدم و همکارانش در ایران و آلمان بررسی‌های بسیار کامل و دنباله داری بر روی نتایج بالینی این روش جراحی در گروه‌های مختلف بیماران انجام دادند و پروفایل دانش مبتنی بر شاهد این روش جراحی را بسیار کامل کردند. این اطلاعات مبتنی بر شاهد جایگاه این روش جراحی را در کنار دیگر تکنیک‌های جراحی لیزر رفع عیوب انکساری کاملاً تثبیت و آن را به عنوان گزینه‌ای بهتر برای بیماران معرفی کرد. دکتر سهیل ادیب مقدم در سال ۱۳۸۹، برای اولین بار در ایران این جراحی را در بیمارستان بینای تهران انجام داد و در حال حاضر روش جدیدی از این جراحی را به عنوان "TransPRK اصلاح شده" ابداع و معرفی کرده‌است. مطالعات تحقیقاتی منتشر شده در مورد TransPRK در ایران توسط مرکز تحقیقاتی به همین اسم (TransPRK Research Center) انجام شده‌است که در سال ۱۳۹۰ توسط دکتر ادیب مقدم بنیان‌گذاری شده بود. این مرکز به صورت فعال مشغول جمع‌آوری اطلاعات بیماران و آنالیز آن‌ها برای توسعه دادن هر چه بیشتر جوانب مختلف این تکنیک جراحی است. دکتر مهدی اصلانی، دکتر فرساد نوری زاده، دکتر امیرهوشنگ امیدواری، دکتر بهرام سلمانیان، دکتر سعید سلیمان جاهی و دکتر فاطمه عدیلی همکاران ایرانی و دکتر ساموئل آربا ماسکوئرا همکار آلمانی این مرکز هستند. پیوند کلیه
طی گذشت سال‌ها میزان زنده ماندن گیرنده و گرافت به مقدار بسیار زیادی بهبود یافته‌است. در مجموع میزان مرگ و میر دو سال بعد از پیوند، حدود ۱۰٪ است. این مسئله نشان دهندهٔ یک کاهش مهیج است زیرا که در دو دههٔ قبل، میزان مرگ و میر بعد از ۲ سال ۴۰–۵۰٪ بود. چشم
قرنیه یک قسمت دایره‌ای شکل با تحدب به جلو است. قرنیه قسمت شفاف لایه خارجی در جلو می‌باشد و تحدب آن به سمت جلو است. قبل از ورود نور به عدسی، نور در قرنیه شکست می‌یابد و پرتوهای نور همگرا می‌شوند. قرنیه عروق خونی ندارد (چون) برای عبور نور باید شفاف باشد و بنابراین از طریق انتشار تغذیه می‌شود. قرنیه به علت چینش منظم الیاف کلاژن و کم‌آب بودن نسبی آن شفاف‌تر از صلبیه است. لایه‌های آن به ترتیب اپیتلیوم، استروما (بومن، دسمه) و اندوتلیوم می‌باشد. قوز قرنیه
در ابتدا باید گفت که این روش صرفاً «درمان» نیست بلکه برای جلوگیری از پیشرفت بیماری کاربرد دارد! در این روش ایجاد پیوند متقاطع بین رشته‌های کلاژن قرنیه (Corneal collagen cross-linking یا CXL) با استفاده از اشعه فرابنفش UV-A و داروی ریبوفلاوین است. در این روش پس از برداشتن لایه سلول‌های سطحی (اپیتلیوم) قرنیه، به مدت سی دقیقه (هر ۳ دقیقه یک بار) قطره ریبوفلاوین۱/. درصد در چشم ریخته می‌شود و سپس طی مدت سی دقیقه بعدی در حالیکه هر ۵ دقیقه یک بار قطره مذکور در چشم چکانده می‌شود، اشعه ماوراء بنفش به قرنیه تابانده می‌شود. این کار باعث افزایش پیوندهای متقاطع بین رشته‌های کلاژن قرنیه و در نتیجه افزایش استحکام قرنیه می‌شود. دیده شده‌است که پیشرفت بیماری تقریباً در ۱۰۰٪ موارد متوقف شده و در نیمی از موارد قرنیه اندکی مسطح تر شده و بیماری کمی (حدود ۲٫۸۷ دیوپتر) بهبود یافته‌است و بینایی ۱٫۴ خط بهتر شده‌است. این روش باعث می‌شود نیازی به پیوند قرنیه نیاز نباشد. در این روش بینایی فرد با و بدون عینک بهبود یافته و میزان آستیگماتیسم، کاهش قابل ملاحظه‌ای خواهد داشت. بهترین داوطلبان این روش عبارتند از: بیمارانی که به تازگی برای آن‌ها تشخیص کراتوکونوس داده شده، افراد جوان و میانسالی که بیماری آن‌ها پیشرونده است، کسانیکه دچار هیدروپس یا اسکار سفید بروی قرنیه نشده‌اند و همچنین کسانیکه لنز تماسی روی چشمشان خوب فیت نمی‌شود. چشم‌پزشکی
درمان: درمان معمولاً با عینک شروع می شود. علاوه بر این روش، درمان های دیگری وجود دارد که در صورت عدم پاسخ مناسب ممکن است از روش پیوند قرنیه استفاده شود. پیوند ریه
رژیم غذایی و تغذیه جنبه‌های بسیار مهمی از مراقبت‌های روزمره بعد از پیوند ریه را به خود اختصاص می‌دهند. برخی از داروهایی که بیمار مصرف می‌کنند می‌توانند باعث افزایش اشتها، فشار خون، قند خون یا احتباس مایعات شود. انتخاب شیوه زندگی سالم بسیار مهم است. سیگار نکشیدن، رژیم غذایی سالم و عدم استفاده از الکل می‌تواند به بهبود سریعتر کمک کند. یک رژیم غذایی سالم شامل انواع میوه‌ها، سبزیجات، و غلات سبوس دار همچنین شامل گوشت بدون چربی، مرغ، ماهی، لوبیا، یا شیر کم چرب یا بدون چربی یا لبنیات می‌باشد. یک رژیم غذایی سالم باید چربی اشباع، چربی ترانس، کلسترول، سدیم (نمک)، و شکر اضافه شده کمتر داشته باشد. پردنیزولون، یکی از داروهایی که پس از پیوند تجویز می‌شود و اغلب سبب افزایش سطح قند خون همراه می‌شود؛ بنابراین، توصیه می‌شود بیمار مقدار قند را در رژیم غذایی خود کاهش دهد.رد ریه پیوندی می‌تواند در هر زمان پس از عمل جراحی خود رخ دهد. حملات پس زدگی اغلب در طول ۱۲ ماه اول پس از پیوند رخ می‌دهد. داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی و نداشتن نگرانی و استرس می‌تواند به جلوگیری از رد کمک کنند. رد پیوند به راحتی قابل درمان است اگر به سرعت تشحیص داده شود به همین دلیل، دانستن علائم و نشانه‌های رد برای بیمار بسیار مهم و کمک‌کننده هستند. علائم رد پیوند شامل موارد زیر هستند: گاهی اوقات رد پیوند بدون هیچ علامتی قابل مشاهده‌ای رخ می‌دهد. در این موارد نیاز به داشت بیوپسی از ریه پیوندی در فواصل زمانی مشخص است. بعد از انجام پیوند، سه نوع رد امکان دارد رخ دهد که شامل موارد زیر می‌باشد: ترنس اپیتلیال فوتورفرکتیوکراتکتومی
برخلاف دیگر انواع PRK، در این تکنیک، هیچ ابزار یا ماده شیمیایی با چشم تماس پیدا نمی‌کند. همچنین مدت زمان کل عمل کوتاهتر است. ترمیم سریعتر اپیتلیوم، ایجاد درد کمتر و کدورت قرنیه کمتر به عنوان مزایای این نوع از PRK نسبت به انواع دیگر گزارش شده‌است. در گزارش نتایج این عمل، تا ۶۶ درصد از بیماران به حدت بینایی supervision (حدت بینایی اصلاح نشدهٔ بالاتر از ۲۰/۲۰) دست یافته‌اند. همچنین نتایج پژوهش‌ها حاکی از این هستند که این روش جراحی باعث القای بی نظمی‌های رده بالاتر (higher order aberration) در قرنیه بیمار نمی‌شود.مزایای روش تک مرحله‌ای نسبت به روش دومرحله‌ای شامل موارد زیر است: پیوند کلیه
پیوند کلیه یا پیوند رنال عبارت است از کارگذاری کلیهٔ انسان از شخصی به شخص دیگر. یک پیوند موفق می‌تواند عمر فرد دریافت‌کننده را طولانی کند و کیفیت زندگی را بسیار بهبود ببخشد. بیمار از محدودیت‌های دیالیز و از تظاهرات برگشت‌پذیر اورمی خلاص می‌شود. نزدیک به ۹۰٪ از تمام بیماران در حالی پیوند کلیه را دریافت می‌کنند که کلیه‌های خودشان نیز سر جایشان قرار دارند. اندوتلیوم قرنیه
عملکرد اصلی فیزیولوژیکی اندوتلیوم قرنیه منجر به نشت املاح و مواد مغذی از زلالیه به بیشتر لایه‌های سطحی قرنیه می‌شود در حالی که به صورت هم‌زمان پمپاژ آب در جهت مخالف از استروما به زلالیه در جهت عکس در جریان است. این دو عملکرد اندوتلیوم قرنیه توسط فرضیه «پمپ نشت» توصیف می‌شود. پس قرنیه یک بافت بدون رگ است که در آن انتقال مطلوب مواد رخ می‌دهد و موجب تغذیهٔ اپیتلیوم قرنیه، کراتوسیت‌های استروما و اندوتلیوم قرنیه از طریق انتشار گلوکز و سایر املاح از زلالیه می‌شود. سپس اندوتلیوم قرنیه آب را از استروما به زلالیه از طریق یک سری مبادله گرهای فعال و غیرفعال یونی انتقال می‌دهد. این پروسهٔ حساس نقل و انتقال انرژی به دلیل عملکرد Na+/K+ATPase (پمپ سدیم-پتاسم) و carbonic anhydrase (کربنیک آنهیدراز) می‌باشد. یون‌های بی کربنات به وسیلهٔ فعالیت کربنیک آنهیدراز تشکیل می‌شوند که در سراسر غشای سلولی باعث می‌شوند تا آب به صورت منفعل عبور کند. اورتوکراتولوژی
لنز خاصی است که در زمان خواب بر روی چشم گذاشته می شود و باعث تغییر شکل قرنیه میشود نوع جراحی این روش لیزیک نام دارد و روش غیر جراحی آن استفاده از لنز های اورتوکراتولوژی است که باعث مسطح تر شدن قرنیه میشود برای نزدیک بینی های 6و5 دیوپتر استفاده می شود و نیز آستیگماتیسم های 1.50 و 1.75 قابل اصلاح است در این روش خطر عفونت قرینه بالقوه وجود دارد در آی روش هدف اصلی رسیدن به بینایی 20/20است. در این روش ابتدا توپوگرافی قرنیه گرفته میشود و پس از فیت کردن لنز مناسب سفارش داده می شود. این روش می تواند جایگزین روش لیزیک در چشم های خشک شود. عدسک داخل چشمی
در واقع جراحی کاشت لنز داخل چشمی پس از برداشتن کاتاراکت، یکی از شایع‌ترین اعمال جراحی چشم به حساب می‌آید. جراحان چشم، سالیانه بیش از ۶ میلیون جراحی کاشت لنز داخل چشمی انجام می‌دهند. عمل با بیحسی موضعی صورت می‌گیرد و بیمار در جریان عمل کاملاً هشیار است. بهره‌گیری از مواد انعطاف‌پذیر، این امکان را می‌دهد که جراح با یک برش بسیار کوچک، لنز را داخل چشم قرار دهد و این باعث می‌شود دیگر نیازی به بخیه زدن نباشد. این عمل معمولاً چنانچه توسط یک چشم‌پزشک ماهر صورت گیرد، کم‌تر از ۳۰ دقیقه زمان می‌برد و دوره نقاحت نیز ۲ تا ۳ هفته است. پس از عمل، بیمار می‌بایست از هر گونه فعالیت ورزشی یا غیر ورزشی که فشار خون را بالا می‌برد، دوری کند. همچنین بیمار می‌بایست در فواصل گوناگون پس از عمل توسط پزشک معالج مورد معاینه(چک آپ یا پست آپ) قرار گیرد تا از نحوه پیشرفت عمل اطمینان حاصل گردد. زخم قرنیه
دردناک بودن زخم قرنیه به علت تحریک اعصاب قرنیه می‌باشد که باعث اشک ریزش، انحراف و در نهایت از بین رفتن بینایی شود. همچنین ممکن است نشانه‌های uveitis قدامی مانند انقباض مردمک چشم (pupil), وجود پروتئین‌های التهابی در زلالیه و قرمزی چشم نیز وجود داشته باشد. یک رفلکس اکسونی ممکن است مسئول ایجاد حالت uveitis — تحریک گیرنده‌های درد در قرنیه و در نتیجه انتشار واسطه‌های التهابی مانند پروستاگلاندین‌هابا هیستامینو استیل کولین شود. حساسیت به نور (نور گریزی) نیز یک علامت شایع در زخم قرنیه می‌باشد. ابرو
با توجه به اینکه گرافت‌های مو در هر ناحیه از پوست بدن که به آن منتقل شوند، رشد می نمایند؛ بنابراین پیوند موی طبیعی در هر ناحیه از پوست که نیازمند آن باشد، قابل انجام است که شاید مهم‌ترین مورد آن کاشت ابرو می‌باشد. رتینوپاتی دیابتی
۳. ویترکتومی (برداشتن زجاجیه): در رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو پیشرفته ممکن است چشم پزشک برداشتن زجاجیه را توصیه کند. این جراحی میکروسکوپی در اتاق عمل انجام می‌شود. ویترکتیومی زجاجیه پر شده از خون را برمی‌دارد و به جای آن ماده شفافی را جایگزین می‌کند. در حدود ۷۰٪ بیماران بعد از برداشتن زجاجیه بهبودی دید دارند. گاهی اوقات قبل از انجام عمل برداشتن زجاجیه چشم پزشک ممکن است برای چند ماه یا یکسال صبر کند تا شاید خون‌ریزی خود بخود جذب شود. پیوند پوست
پیوند پوست یا گرافت پوستی مدلی از جراحی پیوند بوده که بر روی منطقه‌ای از پوست که بر اثر عواملی فاقد بافت طبیعی شده، انجام می‌گیرد. کراتومالاسی
ویتامین آ برای حفظ و بقای اپی‌تلیوم‌های تخصص‌یافته نظیر قرنیه و ملتحمه ضروری است. فقدان این ویتامین موجب تغییرات آتروفیک در سطوح مخاطی طبیعی، ازدست‌رفتنِ سلول‌های گابلِـت و جایگزین شدنِ بافت پوششی طبیعی با یک بافت سنگفرشی مخطط کراتینیزه‌شده می‌شود. علاوه بر این، لایه همبندی مخاط (substantia propria) در قرنیه از هم گسیخته می‌شود و حالت شل و آبگون پیدا می‌کند و سرانجام نرم‌شدگی قرنیه رخ می‌دهد. پیوند قلب
-در صورت داشتن علایم زیر به پزشک مراجعه کنید: پیوند آلوژنیک
پس از تهیه بافت پیوندی، به بیمار مقادیر بالای داروهای شیمی درمانی همراه یا بدون پرتو درمانی می‌دهند تا باقی‌مانده مغز استخوان وی تخریب شود. در مرحله آخر مغز استخوان سالم را گرم کرده و به‌وسیله یک سوزن و از طریق سیاهرگ به بیمار تزریق می‌کنند تا جانشین مغز استخوان تخریب شده شود. پس از ورود بافت پیوندی به جریان خون، یاخته‌های پیوند زده شده به مغز استخوان هدایت شده و به تولید گویچه‌های سفید خون، گویچه‌های قرمز خون و پلاکتهای جدید می‌پردازند. ابتلاء به عفونت و خونریزی، تهوع، استفراغ، خستگی، بی اشتهایی، زخم‌های دهانی، ریزش مو و واکنش‌های پوستی از جمله عوارض جانبی پیوند مغز استخوان و پیوند سلول‌های پایه (Stem cell) است. امروزه با کاربردهای جدید الگوهای درمان پیوند مغز استخوان و درمان بیولوژیکی یا ایمونولوژیک و داروهای جدید ضد سرطان و پیشرفت‌های علم ژنتیک و ساختارهای ژن‌های انسانی امیدهای تازه‌ای برای غلبه بر این بیماری به وجود آمده‌است. کراسافت
لنز کراسافت توسط اپتومتریست و چشم پزشک در بیمارستان خصوصی و مطب فیت شده و توزیع می‌شود. چشم پزشکان از لنز قبل و بعد از عمل، پس از جراحی کراس لینکینگ و به عنوان راه حل امن تر و دراز مدت تر از پیوند قرنیه استفاده می‌کنند. پیوند ریه
اولین پیوند ریه در سال ۱۹۶۳ توسط دکتر جیمز هاردی (James Hardy) در جکسون می‌سی‌سی‌پی به انجام رسید. قبل از انجام این پیوند دکتر هاردی و گروه تحقیقاتی وی چیزی در حدود ۴۰۰ پیوند را بر روی سگ انجام داده بودند. هرچند که نتیجه پیوند ریه در چند روز بعد از عمل مساعد بود ولی بعد از گذشت ۱ ماه با وجود تجویز داروهای سرکوب‌کننده در جانور، ریه به‌طور کامل پس زده می‌شد. اولین گیرنده ریه مرد ۵۸ ساله دارای سرطان ریه راه هوایی سمت چپ، انسداد راه‌های هوایی دیستال و پنومونی راجعه بود که چند ماه بعد از دریافت پیوند به علت نارسایی پیشرونده کلیه فوت کرد. بعد از کالبد شکافی علائمی از رد پیوند در بیمار مشاهده شد. با این وجود، در طول ده سال بعد تنها ۳۶ پیوند ریه در سراسر جهان به انجام رسید که و اکثر دریافت کنندگان در عرض چند روز درگذشتند، و فقط دو دریافت‌کننده بیش از یک ماه زنده ماندند. علت اصلی مرگ و میر ضعف در آناستوموز (اتصال) راه هوایی به ریه، که گاهی اوقات به دلیل صدمه عروق مجاور منجر به خون‌ریزی فراوان و ورود حجم بالایی از خون به ریه می‌شد. در سال ۱۹۸۱، دکتر نورمن شاوی و همکارانش در دانشگاه استنفورد سه پیوند قلب و ریه را انجام دادند. ۲ پیوند از این ۳ پیوند با موفقیت انجام شدند و دریافت کنندگان هنوز زنده بودند زمانی که تیم نتایج خود را در سال ۱۹۹۲ اعلام کردند، یکی از دریافت کنندگان به علت نارسایی چندارگان فوت نمود. دکتر شاوی موفقیت خود را به اصلاح روش جراحی از طریق آزمایش بر روی پستانداران و ظهور داروی سیکلوسپورین، که با کاهش دوز استروئید لازم باعث کاهش اثر سرکوب‌کنندگی خود بر ناحیه آناستوموز می‌شود نسبت داد. در سال ۱۹۸۳، گروه پیوند ریه تورنتو، اولین پیوند ریه موفقیت‌آمیز را انجام دادند. دریافت‌کننده یک مرد ۵۸ ساله با فیبروز ریوی بود که با گذشت چند روز بعد از عمل عارضه‌ای نداشت. این بیمار با تجویز سیکلوسپورین و آزاتیوپرین برای سرکوب سیستم ایمنی تحت درمان قرار گرفت و همچنین داروی سرکوب‌کننده استروئید کمتر دریافت نمود تا باز شدن آناستوموز راه هوایی به حداقل برسد. با این حال، با گذشت ۲ هفته از عمل جراحی، او رد پیوند را که منجر به نارسایی تنفسی و کاهش لنفوسیتها می‌شد پشت سر گذاشته و مرخص شد. هنگامی که گروه نتیجه کار را در سال ۱۹۸۶ گزارش کردند، او زنده بود و حیات کاملاً طبیعی داشت. در طول دهه‌های بعد، تعداد پیوندهای ریه انجام شده در سراسر جهان به سرعت افزایش یافت. در سال ۱۹۸۷، حدود ۴۵ پیوند انجام شد و در سال ۱۹۹۰، بیش از ۴۰۰ پیوند در سراسر جهان انجام شده‌است. فعالیت ادامه یافت و به سرعت در حال افزایش بود تا اواسط دهه ۱۹۹۰ زمانی که تعداد پیوند سالانه چیزی در حدود ۱۴۰۰ عمل افزایش یافت. در سال‌های اخیر، تعداد پیوند ریه به حدود ۲۲۰۰ پیوند در هر سال افزایش یافته‌است. عامل این نتایج تکنیک‌های جراحی مناسب، داروهای کمک‌کننده و انتخاب دریافت‌کننده مناسب می‌باشد. در واقع، شانس بقای متوسط بیماران پیوند بین سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۰۶، ۵٫۵ سال در مقایسه با ۴ سال برای کسانی که پیوند بین سال‌های ۱۹۸۸ و ۱۹۹۴ بود. دیستروفی قرنیه
دید کمتر از حد مطلوب ناشی از دیستروفی قرنیه معمولاً نیاز به مداخله جراحی در قالب پیوند قرنیه می‌باشد. کراتوپلاستی نافذ، یک نوع رایج از پیوند قرنیه است که معمولاً برای دیستروفی قرنیه گسترده انجام می‌شود. قوز قرنیه
علت کراتوکونوس (قوز قرنیه) هنوز شناخته نشده‌است. هرچند این بیماری ارثی نیست ولی ژنتیک، محیط ویا برخی بیماریها احتمالاً در بروز موثرند. مالیدن محکم چشم گرچه علت قوز قرنیه نمی‌باشد ولی در روند ایجاد آن بی تأثیر نیست، لذا به بیماران مبتلا به قوز قرنیه توصیه می‌شود که از مالیدن چشم بپرهیزند. پیوند کبد
قبل از عمل جراحی بیمار تحت درمان دارویی قرار گیرد. تقریباً تمام پیوندهای کبدی به یک صورت یعنی برداشتن کبد مادری و جایگزین آن با کبد اهدا شده در ناحیه آناتومیکی مشخص انجام می‌شود (پیوند کبدی مستقیم). جراحی پیوند کبد می‌تواند یکی از مراحل هپاتکتومی باشد (مراحل آن هپاتیک و پست هپاتیک). عمل جراحی با ایجاد یک برش بزرگ در قسمت فوقانی شکم انجام می‌شود. هپاتکتومی شامل قطع تمام لیگامانهای متصل به کبد، مجرای صفراوی، شریان و ورید کبدی و ورید پورت می‌باشد. معمولاً در این عمل جراحی بخشی از ورید اجوف تحتانی نیز همراه کبد برداشته می‌شود ولی اخیراً یک روش جایگزین برای حفظ ورید اجوف از کبد گیرنده نیز مرسوم شده‌است. (تکنیک کول). خون موجود در کبد توسط یخ تا کاشت کبد در جای خود حفظ خواهد شد. کاشت کبد شامل آناستوموز (اتصال) ورید اجوف تحتانی، ورید پورت و شریان کبدی می‌باشد. بعد از آن جریان خون به کبد جدید بازگردانده خواهد شد. به‌طور معمول در پیوندهای بزرگ کبدی تمام کبد از یک اهداکننده غیر زنده برداشته می‌شود، این امر در بزرگسالان رایجتر است. در پیوند کبد کودکان از یک برش کوچک از کبد بزرگسالان برای جایگزینی با کبد بیمار استفاده می‌شود. پیشرفت‌های بیشتر در این زمینه شامل تقسیم کبد برای اهدا به دو گیرنده و اهداکننده کبدی زنده که در آن بخشی از کبد یک فرد زنده و سالم برای پیوند آلوگراف برداشته می‌شود. در برداشت کبد از دهنده زنده برای کودکان حدود ۲۰ درصد از کبد برداشته می‌شود (سگمان‌های ۲ و ۳). پیشرفت بیشتر پیوند کبد شامل حذف لوب یا قسمت درگیر به تومور می‌باشد و قسمت‌های سالم و بدون مشکل کبد باقی خواهند ماند. در این روش مدت ریکاوری بیمار بسیار سریعتر خواهد بود و فقط ۵تا۷ هفته تحت مراقبت در بیمارستان قرار می‌گیرد. در مراکز بزرگ پزشکی قبل از جراحی پیوند بیمار تحت درمان به وسیلهٔ امواج رادیویی جهت کوچک تر شدن تومورهای کبدی قرار می‌گیرد.این عمل جراحی خطرات جدی را به همراه دارد از جمله: پیوند سر
پس از این عمل جراحی، سیستم دفاعی بدن بیمار ممکن است پیوند را پس بزند و سر را قبول نکند. نخستین عمل پیوند سر در سال ۱۹۷۰ در کلیولند آمریکا انجام شد که در آن سر یک میمون به سر میمون دیگر پیوند زده شد. سیستم دفاعی بدن میمون سر میمون بیگانه را تحمل نکرد و میمون ۹ روز بعد درگذشت. قوز قرنیه
لنزهای هیبردی برای آن دسته از بیمارانی که توانایی تحمل لنزهای هارد را ندارند مناسب است. لنزهای هیبردی از ترکیب دو لنز نرم (سافت) و هارد تشکیل شده‌است. اهداء عضو
اهدای عضو به این معنی است که یک فرد یا ولی دم او اجازه می‌دهد تا بافت‌ها یا اعضای سالم او به شخص دیگری برای پیوند اهدا شود که این پیوند می‌تواند زمانی که فرد زنده است یا پس از مرگ او صورت گیرد. پیوندهای متداول عبارتند از: کلیه‌ها، قلب، کبد، پانکراس، روده، ریه‌ها، استخوان، مغز استخوان، پوست و قرنیه. برخی از ارگان‌ها و بافت‌ها را می‌توان زمانی که شخص اهداکننده زنده است به شخص دیگری پیوند زد مانند یکی از کلیه‌ها یا بخشی از کبد اما در بیشتر موارد اهدای عضو زمانی صورت می‌گیرد که فرد اهداکننده دچار مرگ مغزی شده باشد. پیوند کبد
اعمال جراحی پیوند کبد در کشور برای نخستین بار در سال ۱۳۷۲ توسط دکتر سیدعلی ملک حسینی در بیمارستان نمازی شیراز انجام پذیرفت. پیوند ریه
پیوند ریه یا نوعی عمل جراحی است که در آن قسمتی یا تمام ریه برداشته می‌شود و با یک ریه اهدا شده جایگزین می‌شود. اهداکنندگان معمولاً افراد فاقد حیات می‌باشند ولی در موارد نادری می‌تواند اهدا از طرف یک فرد زنده هم باشد. در چنین مواردی، دو اهدا کننده زنده به ازای یک دریافت کننده وجود دارد که یکی از آنها ریه چپ و دیگری ریه راستش را اهدا می‌کند. در این موارد نادر نیز معمولا گیرنده نسبت نزدیک با اهداکنندگان دارد.  در حالی که پیوند ریه با خطراتی نیز همراه است ولی می‌تواند کیفیت زندگی و طول عمر را در بیمارانی که در مرحله پایانی بیماری‌های ریوی به سر می‌برند افزایش دهد. زخم قرنیه
زخم قرنیه یا زخم قرنیهی التهابی یک وضعیت التهابی یا شدید تر است که در موارد عفونی لایهٔ اپیتلیوم قرنیه و در پاره ای موارد استروما را درگیر می‌کند. زخم قرنیه یک بیماری شایع در انسان است و به ویژه در مناطق استوایی و در بین کشاورزان شیوع بیشتری دارد. در کشورهای در حال توسعه کودکان مبتلا به کمبود ویتامین A در معرض خطر ابتلا به زخم قرنیه قرار دارند و ممکن است در هر دو چشم به صورت مادام العمر نابینا شوند. در چشم پزشکی، زخم قرنیه بیشتر به دلیل عفونت ایجاد می‌شود در حالی که خراش قرنیه به علت یک عامل فیزیکی ایجاد می‌شود. قلب مصنوعی
کاندیداهای دریافت قلب مصنوعی معمولاً «بیمارترین بیماران» هستند؛ یعنی در شدیدترین حالت ناراحتی قلبی به‌سرمی‌برند. پیوند قلب مصنوعی تنها هنگامی انجام می‌شود که کاندیدای پیوند حائز تمامی شروط زیر باشد: پیوند عضو در ایران
پیوند عضو فرایند برداشتن اندام یا عضوی سالم از بدن یک فرد زنده، مرده یا دچار مرگ مغزی‌شده و پیوند زدن آن به بدن فرد دارای عضو معیوب است. پیوند عضو در ایران برای نخستین بار در سال ۱۳۱۴ انجام شد و تاکنون پیوندهای موفق کلیه، قلب، کبد، روده، لوزالمعده، ریه و مغز استخوان در این کشور انجام شده‌است. هم‌اکنون ۳۴ مرکز پیوند در ایران فعال است. پیوند کبد
در سال ۲۰۱۱-۱۲ در انگلستان ۷۲۶ پیوند کبد به انجام رسید. این در حالی است که تعداد افراد نیازمند پیوند خیلی بیشتر از تعداد عمل‌ها انجام شده بوده‌است. برای بزرگسالان متوسط مدت انتظار برای دریافت کبد ۱۴۲ روز و برای کودکان ۷۸ روز می‌باشد. تخمین زده شده که در ۲۰ سال گذشته، تعداد افرادی که از پیوند کبد بهره‌مند شده‌اند به ۹۰٪ افزایش یافته‌است. این درحالی است که مرگ ناشی از بیماری کبدی بالا باقی مانده است. در سال ۲۰۰۹، ۱۱۵۷۵ مورد مرگ و میر ناشی از بیماری کبد در بریتانیا گزارش شده‌است. سیروز کبدی
در شرایط بحرانی چاره نهائی انجام عمل جراحی شنت برای تغییر مسیر خون از وریدباب به جای دیگر است (شنت پورتوکاو) یا انجام پیوند کبد خواهد بود. اکثر بیماران سیروتیک سال‌ها سلامت زندگی می‌کنند و اگر دچار عوارض بیماری شوند معمولاً درمان می‌شوند و بعضی از آن‌ها به‌طور موفقیت‌آمیز با کبد پیوند شده زندگی می‌کنند.بیماری‌های کبدومجاری صفراوی، نوشته: دکتر حسین فروتن (استاد دانشگاه علوم پزشکی تهران)، مترجمین:علیرضا عابدی، رضا غلامی، غلامرضا موسوی مجد، انتشارات پیک ایران، https://web.archive.org/web/20121111222457/http://publicrelations.tums.ac.ir/articles/index.asp?articleID=6 بیماری هورلر
اتوزومی مغلوبدرمان جایگزینی با آنزیم جهت تظاهرات غیر مغزی، قرنیه و دریچه‌های قلبی به‌طور هفتگی و به طریق داخل وریدی تا ۶۲ هفته مؤثر است. پیوند مغز استخوان عوارض محیطی و هیدروسفالی را رفع می‌کند و اگر زود انجام شود، عملکرد مغزی را حفظ می‌کند، اما عوارض چشمی یا اسکلتی را بهبود نمی‌بخشد. در صورت نیافتن فرد دهنده سازگار مغز استخوان، پیوند خون بند ناف غیر خویشاوند ممکن است گزینه دیگر درمانی باشد. در واقع پیوند مغز استخوان و درمان جایگزینی با آنزیم مکمل هم می‌باشند. درمان‌های حمایتی و علامتی نیز جهت ترمیم فتق، برداشتن لوزه و آدنوئید در صورت انسداد راه هوایی، گذاشتن شنت برای هیدروسفالی و استفاده از کمک‌های شنوایی و بینایی و درمان بیماری دریچه‌ای قلب لازم می‌باشند. لنز سخت نفوذپذیر به گاز
لنزهای سخت قادر به جایگزینی شکل طبیعی قرنیه با یک سطح رفرکتیو جدید است. این به این معنی است که لنز تماسی سخت منظم (کروی) می‌تواند سطح دید خوبی در افرادی که آستیگماتیسم یا شکل قرنیه نامنظم به عنوان مثال قوزقرنیه دارند، فراهم آورد. اما اینها نیاز به یک دوره تطبیق پذیری قبل از به دست آوردن راحتی کامل دارند. پیوند ریه
با وجود وخامت بیماری‌های ریوی گاهی برخی از شرایط موجود سبب جلوگیری از پیوند می‌شوند این عوامل شامل موارد زیر می‌باشد: اندوتلیوم قرنیه
روش‌های تحقیقاتی جراحی اندوتلیال قرنیه جایگزین شده شامل روش کراتوپلاستی غشای دسمه یا(DMEK) می‌باشد که در آن بافت اهدا شده تنها متشکل از غشای Descemet و اندوتلیوم است و اندوتلیال تراپی جایگزین، در محیط کشت انجام می‌شود و در نهایت پیوند زده می‌شود. این تکنیک اگر چه هنوزمراحل اولیهٔ پیشرفت قرار دارد اما به پیشرفت پیوند به وسیلهٔ کاهش حضور بافت استرومای خلفی از بافت گرافت شده کمک می‌کند. پیوند قلب
قبل از بستن برش قفسهٔ سینه، جراح یک چست تیوب (لولهٔ قفسهٔ سینه) جهت تخلیهٔ هوا و ترشحات، از فضای مدیاستن و قفسهٔ سینه تعبیه می‌کند. الکترودهای اپی کاردیال ضربان ساز روی سطح دهلیز و بطن راست قرار داده می‌شوند.بخت بقای یک ساله ۸۰٪، پنج ساله ۶۵٪، و دوازده ساله ۳۵٪ است. التهاب قرنیه
التهاب قرنیه یا کراتیت به التهاب لایهٔ سطحی چشم،قرنیه، گویند. این حالت معمولاً همراه با درد و اختلال در دید است. پیوند مغز استخوان
پیوند مغز استخوان و پیوند سلول‌های بنیادی جایگزینی مغز استخوان فرد بیمار با مغز استخوان سالم است تا بیمار بتواند مقادیر بالای داروهای شیمی درمانی یا پرتودرمانی را دریافت کند. شایع‌ترین اشکال پیوند مغز استخوان عبارت‌اند از: پس از تهیه بافت پیوندی از روش‌های فوق، به بیمار مقادیر بالای داروهای شیمی درمانی همراه یا بدون پرتو درمانی می‌دهند تا باقی‌مانده مغز استخوان وی تخریب شود. در مرحله آخر مغز استخوان سالم را گرم کرده و به‌وسیله یک سوزن و از طریق سیاهرگ به بیمار تزریق می‌کنند تا جانشین مغز استخوان تخریب شده شود. پس از ورود بافت پیوندی به جریان خون، یاخته‌های پیوند زده شده به مغز استخوان هدایت شده و به تولید گویچه‌های سفید خون، گویچه‌های قرمز خون و پلاکتهای جدید می‌پردازند. ابتلاء به عفونت و خونریزی، تهوع، استفراغ، خستگی، بی اشتهایی، زخم‌های دهانی، ریزش مو و واکنش‌های پوستی از جمله عوارض جانبی پیوند مغز استخوان و پیوند سلول‌های پایه (Stem cell) است.  امروزه با کاربردهای جدید الگوهای درمان پیوند مغز استخوان و درمان بیولوژیکی یا ایمونولوژیک و داروهای جدید ضد سرطان و پیشرفت‌های علم ژنتیک و ساختارهای ژن‌های انسانی امیدهای تازه‌ای برای غلبه بر این بیماری به وجود آمده‌است. آنژیوگرافی عروق کرونری
در هنگام عکسبرداری بعلت اینکه بافت عروقی بدن جزء نسج نرم بوده و تراکم کمی دارد بنابراین اشعه به راحتی از همهٔ آن‌ها عبور کرده و بر روی فیلم نمی‌توانیم هیچ تصویری داشته باشیم. به همین علت جهت مشخص کردن ساختمان و وضعیت عروق بدن از موادی با عدد اتمی بالا استفاده می‌کنند که این مواد را اصطلاحاً مواد حاجب گویند و در لحظه عکسبرداری این مواد را به داخل عروق هدایت کرده و هم‌زمان عکسبرداری انجام می‌شود. برای انجام کرونروگرافی باید از مواد کنتراست یددار محلول در آب استفاده کرد که بدین منظور از هر دو نوع مواد کنتراست یوند و غیریونی می‌توان استفاده کرد، اما باید توجه داشت که مواد یونی با توجه به تراکم یدی بالاتر و ویسکوزیته بالاتر اپاسیفیکاسیون بهتری را ایجاد می‌نماید ولی مواد غیر یونی ریسک تزریق کمتری دارند، چون واکنش‌های سوء این مواد کمتر است. بناباین از انواع مواد کنتراست یونی نظیر ترکیبات دایاتریزوایت، آیوتالامیت، آیوکسی تالا میت می‌توان استفاده نمود. اما باید توجه داشت که مواد کنتراست حاوی سدیم به میزان بالا استفاده نشود چون سمیت سلولی یون سدیم بخصوص بر روی میو کارد بالاتر از مگلامین یا متیل گلو گامین می‌باشد، اما مواد کنتراست فاقد یون سدیم نظیر ANGIOGRAFIN نیز استفاده نشود چون منجر به افت سدیم و اختلال در پمپ سدیم قلبی و عوارضی چون فیبریلاسیون بطنی می‌شود؛ لذا استفاده ازمواد کنتراست یونی نظیر موارد زیر در گذشته‌استفاده بیشتری می‌شد: Conray-Hypaque-Telerix و مواد کنتراست غیر یونی زیر امروزه بیشتر مورد توجه قرار گرفته‌است: Amipaque-Omnipaque-Niopam-Visipaque-Iopaque Visipaque چون اسمولاریته نزدیک به خون داره کنتراست بهتری است. پیوند کبد
پیوند از یک اهداکننده زنده (Living donor liver transplantation (LDLT در دهه‌های اخیر به عنوان یک گزینه جراحی مناسب برای بیماران مبتلا به بیماری کبدی مرحله نهایی از قبیل سیروز یا کارسینوم سلول کبدی که اغلب مربوط به یک یا بیشتر از موارد زیر است: مصرف دراز مدت الکل، عفونت طولانی مدت بدون درمان ناشی از هپاتیت C، هپاتیت B بدون درمان دراز مدت. دلایل LDLT: در LDLT، یک قسمت از کبد سالم از یک فرد زنده طی عمل جراحی حذف و بلافاصله به دریافت‌کننده پیوند زده می‌شود و کبد بیمار به‌طور کامل حذف می‌شود. از لحاظ تاریخچه، LDLT به عنوان راه حل برای والدین کودکان مبتلا به بیماری‌های کبدی شدید جهت اهدای بخشی از کبد سالم خود به جای کل کبد آسیب دیده فرزند خود، ابداع شد. اولین پیوند از اهداکننده زنده توسط دکتر کریستف برولسچ در مرکز پزشکی دانشگاه شیکاگو در نوامبر سال ۱۹۸۹ به انجام رسید. زمانی که الیسیا اسمیت ۲ ساله بخشی از کبد مادرش را دریافت کرده بود. جراحان در نهایت به این مسئله پی بردند که LDLT در بزرگسال به بزرگسال نیز ممکن است و در حال حاضر این عمل در چند مؤسسه معتبر پزشکی به انجام می‌رسد. این تکنیک از خطر بیشتری نسبت به یک پیوند استاندارد و پیوند از یک جسد برخوردار می‌باشد. در عمل‌های گوناگون عوارض در فرد دهنده در حدود ۱۰٪ می‌باشد و در بسیاری موارد یک عمل دوم مورد نیاز است. عوارض شایع فیستول صفراوی، استاز معده و عفونت می‌باشد که آن‌ها بعد از برداشتن لوب راست کبد شایع ترند. مرگ پس از اهدا ۰٪ در ژاپن، ۰٫۳٪ در ایالت متحده امریکا و <1٪ در اروپا گزارش شده‌است این خطر با افزایش تجربه جراحان کاهش می‌یابد. در سال ۲۰۰۶ در کشور انگلستان قانون جهت اهدای عضو نوع دوستانه برای کمک به بیماران تغییر یافت. اولین اهدای کبد نوع دوستانه در دسامبر ۲۰۱۲ در بریتانیا به انجام رسید. در LDLT دریافت‌کننده بالغ، ۵۵ تا ۷۰ درصد از کبد (لوب راست) از دهنده زنده و سالم برداشته می‌شود. کبد اهداکننده رشد خواهد یافت و تکمیل می‌شود و عملکرد آن طی ۴-۶ هفته به ۱۰۰٪ خواهد رسید و تقریباً در اندازه و حجمی با اندازه قبلی. گاهی اوقات ممکن است ۷۰٪ از کبد فرد دهنده برداشته شود بدون اینکه به اهداکننده آسیبی وارد شود. بخش پیوند زده عملکرد کامل در فرد گیرنده خواهد داشت. اهدا کنندگان زنده همراه با خطرات یا عوارض پس از عمل مواجه خواهد بود از جمله لخته شدن خون و مشکلات صفراوی، اما این مسائل نسبتاً به راحتی رفع می‌شوند. درون‌برگشتگی
بعضی از موارد بدون درمان (فقط با استفاده از اشک مصنوعی و قطره آنتی‌بیوتیک) بهبود می‌یابند ولی دخالت عمل جراحی توصیه شده‌است. عوارض جراحی درون‌برگشتگی عدم ترمیم پلک، عفونت پلک و خونریزی و کراتیت قرنیه می‌باشد. زخم قرنیه
زخم قرنیه با دو روش بهبود می‌یابد: مهاجرت سلول‌های اپی تلیال از نواحی محیطی به دنبال میتوز (تقسیم) سلول‌ها و ایجاد رگ‌های خونی ملتحمه در محل زخم. سطحی کوچکی از زخم به سرعت توسط روش اول التیام می‌یابد. اما قسمت بزرگتر یا عمیق‌تر زخم اغلب نیاز به حضور خون برای تأمین سلول‌های التهابی دارد. سلول‌های سفید خون و سلولهای فیبروبلاست بافت گرانوله تولید می‌کنند و پس از آن بافت اسکار به‌طور مؤثر موجب التیام قرنیه می‌شود. جراحی بای‌پس سرخرگ کرونری
انجام عمل بای پس مبتنی براتصال پیوندهای وریدی یا سرخرگی به سرخرگ‌های حامل انسداد یا گرفتگی می‌باشد که این اتصال همکنون به روش دوخت صورت می‌پذیرد که اصطلاح علمی ان اناستوموز می‌باشد. اتصال پیوند را به سرخرگ کرونر را " اتصال انتهایی " یا " اناستوموز دیستال" می‌نامند چرا که این نقطه انتهای جریان خون در پیوند می‌باشد. منبع تغدیه خون این پیوندها که به سرخرگ‌های کرونر هدایت خواهند شد به سه طریق می‌تواند صورت بپذیرد. در روش اول، خود پیوند متصل به شبکه خونرسانی اورت می‌باشد (پیوند متصل یا insitu) به مانند سرخرگ توراسیک داخلی چپ و در مواردی سرخرگ توراسیک داخلی راست. در روش دوم پیوند وریدی یا سرخرگی "ازاد" می‌باشند و می‌بایست آن‌ها را را به یک منبع تغدیه خون متصل کرد. در روش دوم اتصال پیوندهای آزاد بر روی سوراخی که در سطح آئورت صعودی تعبیه می‌شود انجام می‌پذیرد، که چون ابتدای جریان خون در پیوند می‌باشد به ان" اتصال ابتدایی" یا "اناستوموز پروکسیمال" گفته می‌شود. دستکاری که ناشی از ایجاد سوراخ و دوخت بر روی آئورت ناشی می‌شود می‌تواند مولد ایجاد عارضه‌های عصبی و مغزی شود. روش سوم مبتنی بر اتصال پیوندهای آزاد به یک پیوند متصل می‌باشد که در نتیجه منجر به ایحاد یک "پیوند ترکیبی" می‌شود، که در نتیجه پیوند متصل منبع تغذیه پیوند آزاد می‌شود. پیوندهای ترکیبی ابتدا به دلایل تکنیکی برای انجام جراحی‌های تمام سرخرگی یا به علت عدم موجود بودن پیوند آزاد به طول مناسب یا عدم توانایی اتصال به اورت صعودی ابداع گردیده بودند. همکنون در افق کاهش عوارض عصبی و سکته‌های مغزی استفاده از این گرفت‌های ترکیبی مورد تشویق قرار گرفته‌است، چرا که از دستکاری آئورت صعودی جلوگیری می‌شود و ان را سبک " غیر ائورتی" یا در انگلیسی "unaortic" می‌نامند. اما همکنون متداول‌ترین سبک استفاده از سرخرگ توراسیک داخلی چپ برای پیوند به شریان کرونر ال-ای-دی و استفاده از پیوندهای وریدی برای سایر عروق کرونر می‌باشد که به ان سبک قراردادی یا مرسوم می‌گویند (conventional). قوز قرنیه
در فرایند کارگذاری رینگ داخل قرنیه، معمولاً ۲ رینگ در دو طرف قرنیه کار گذاشته می‌شود. هر رینگ قوسی ۱۵۰ درجه می‌باشد و پهنای آن ۸/۰ میلی‌متر است. میزان اصلاح عیب انکساری بیمار نیز به ضخامت آن بستگی دارد که از ۲۵/۰ تا ۴۵/۰ میلی‌متر تفاوت دارد. قوز قرنیه
ایمپلنت رینگ (Corneal ring implants) پیوند ریه
بعد از جراحی بیمار به واحد مراقبت‌های ویژه برده می‌شود. بیمار برای چند روز در این واحد بستری خواهد بود و لوله‌ها و کتترهایی که برای بیمار قبل از عمل تعبیه شده بود به تدریج خارج می‌شود. لوله داخل تراشه (نای) جهت تنفس راحتتر و دیگر لوله‌ها در جهت رساندن دارو به بیمار و تخلیه ترشحات داخل بدن می‌باشند. بر روی بدن بیمار چند الکترود برای مانیتورینگ کردن عملکرد قلبی وی چسبانیده می‌شود. بعد از ترک بخش آی سی یو بیمار به بخش جراحی منتقل می‌شود. به‌طور معمول افرادی که تحت پیوند ریه قرار می‌گیرند به مدت ۱ تا ۳ هفته در اتاق عمل بستری خواهند ماند، البته برای برخی بیماران این مدت طولانی‌تر است. قبل از ترک بیمارستان آموزش‌های لازم جهت بررسی ضربان قلب، حرارت، فشار خون، وزن و.. به بیمار داده می‌شود؛ و همچنین علائم و نشانه‌های خطرناک رد پیوند را به وی آموزش می‌دهند. در ۳ ماهه اول بعد از جراحی بیمار باید برای انجام آزمایش خون، تصویر اشعه ایکس قفسه سینه، آزمون عملکرد ریه و تست‌های دیگر به بیمارستان مراجعه کند. پیوند مغز
همچنین برای اینکه جراحی شدنی باشد، سن اهدا کننده بدن باید کافی باشد؛ مغز یک فرد بالغ نمی‌تواند در جمجمه ای که به رشد حداکثری خود نرسیده‌است جای گیرد، که در سن ۹ تا ۱۲ سالگی رخ می‌دهد. جوش دادن مهره‌ها
این روش جراحی کانال نخاعی کمری (جراحی کانال استنوزیس) در کسانی انجام می‌شود که در آن‌ها سائیدگی مفاصل بین مهره‌ای موجب ناپایداری مهره‌ها شده‌است. در این روش جراحی جراحی کانال نخاع کمری بعد از دکمپرشن و برداشتن فشار از روی اعصاب، مهره‌های مجاور به هم جوش داده می‌شوند. در این روش که توسط بهترین جراح تنگی کانال کمری انجام می‌شود از پیوند استخوان و از وسایل فلزی مانند پیچ و میله ممکن است استفاده شود تا مهره‌ها زودتر و بهتر جوش بخورند. فیزیولوژی دستگاه بینایی
هر نقطه‌ای از شیء پرتوهای نور را در همهٔ جهات می‌فرستد اما فقط برخی از این پرتوها به چشم وارد می‌شوند. پرتوهای برخاسته از یک نقطهٔ شیء، از نقاط مختلف عدسی عبور می‌کنند. برای اینکه تصویر روشنی تشکیل شود باید این پرتوهای مختلف در نقطهٔ واحدی در شبکیه به‌هم برسند (همگرائی). برای هر نقطهٔ شیء، نقطهٔ متناظری در تصویر تشکیل شده بر شبکیه وجود دارد. توجه کنید که تصویر شبکیه وارونه و معمولاً بسیار کوچکتر از خود شیء است. قبل از ورود نور به عدسی، نور در قرنیه شکست می‌یابد. بیشترین انکسار پرتوهای نور در قرنیه روی می‌دهد. قرنیه عروق خونی ندارد چون برای عبور نور باید شفاف باشد و بنابراین از طریق انتشار تغذیه می‌شود. عدسی و قرنیه چشم وظیفه دارند با ایجاد تحدب مناسب شعاعهای امواج نوری رسیده از اجسام خارجی را شکسته و بر روی شبکیه (به خصوص ماکولا) متمرکز کنند (بیندازند). به عبارت دیگر نقطه کانونی عدسی باید روی شبکیه باشد و تصویر آنجا تشکیل شود. حال اگر به هر دلیلی اینکار انجام نشود ما یک عیب انکساری چشم داریم. زخم قرنیه
زخم‌های قرنیه مقاوم به درمان زخم‌های سطحی هستند که به صورت ضعیفی التیام می‌یابند و تمایل به عود دارند. آن‌ها همچنین به عنوان زخم تنبل یا زخم باکسر شناخته می‌شوند. تصور بر این است که این زخم‌ها ناشی از یک نقص در زیر غشاء و عدم تماس hemidesmosomal ایجاد می‌شوند. در اطراف زخم اپیتلیوم تضعیف ی شود و به راحتی لایه لایه شده و کنده می‌شود. زخم‌های مقاوم به درمان معمولاً در بیماران دیابتی دیده می‌شوند و اغلب در چشم دیگر آن‌ها نیز بعداً رخ می‌دهد. این زخم‌ها شبیه به کوگان کیستیک دیستروفی هستند. لومیکن
شفاف بودنِ قرنیهٔ انسان، به‌دلیل هم‌ترازیِ دقیق رشته‌های کلاژن توسط لومیکَن (و کراتوکن) در فضای بین‌رشته‌ای است. لومیکان در ماتریکس برون‌یاخته‌ایِ بافت رحم زنان در سن باروری موجود است و میزانش در دوران یائسگی کاهش می‌یابد. پیوند کبد
پیوند کبد به سه روش انجام می‌گیرد: پیوند کبد
مثل بیشتر پیوندهای آلوگراف، عضو توسط گیرنده رد خواهد شد مگر در مواردی که بیمار داروی سرکوب‌کننده سیستم ایمنی دریافت کند. بسیار از گیرندگان کبد داروهای کورتیکواستروئید، مهارکننده‌های کلسینورین مانند تاکرولیموس یا سیکلوسپورین و آنتاگونیست پورین دریافت می‌کنند. درمان بالینی طولانی مدت در سال اول بعد از پیوند از طریق تاکرولیموس انجام می‌شود، و نتایج بهتری از درمان با سیکلوسپورین دارد. اگر بیمار دارای عوارضی مثل هپاتیت B فعال باشد دوز بالایی از ایمنوگلوبولین هپاتیت B را دریافت خواهد کرد. در پیوند کبد بعد از گذشت زمان احتمال رد پیوند مزمن کاهش می‌یابد این در حالی است که بیشتر بیماران گیرنده کبد نیاز به دریافت داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی تا پایان عمر خود نیاز دارند و گاهی ممکن است مصرف داروهای ضد رد به آرامی قطع شوند. خراش قرنیه
خراش قرنیه، یا ساییدگی قرنیه حالتی است که به علت‌های مختلف قرنیه دچار خراش یا ساییدگی می‌شود. علائم شامل درد و قرمزی و حساسیت به نورو احساس جسم خارجی در چشم است. اکثر مردم به‌طور کامل در عرض 3 روزبهبود می‌یابند. اکثر موارد به علت جزئی تروما ی ایجاد شده به چشم مانند ا می‌تواند رخ دهد مثلاً استفاده از لنز تماسی یا برخورد ناخن. حدود ۲۵ درصد از موارد در محل کاررخ می‌دهد. تشخیص به وسیلهٔ معاینه با شکاف لامپ اسلیت لمپ پس از fluorescein رنگ اعمال شده‌است. بیشتر صدمات قابل توجه مانند زخم قرنیه پارگی گلوب سندروم فرسایش مکرر و وجود یک جسم خارجی در داخل چشم را باید رد کرد. کاشت قشری
برخی از کارهای ابتدایی در زمینه کاشت قشری شامل تحریک قشر بینایی با استفاده از ایمپلنت های ساخته شده از لاستیک سیلیکون بوده است. از آن زمان ، ایمپلنت ها با استفاده از پلیمرهای جدید مانند پلی آمید به دستگاه های پیچیده تری تبدیل شده اند. دو روش برای ایجاد ارتباط بین ایمپلنت قشری و مغز وجود دارد : داخل قشری(مستقیم) یا سطح قشری(غیرمستقیم). کاشت داخل قشری الکترودهایی دارد که به داخل مغز نفوذ میکند در حالی که کاشت سطحی الکترودهایی دارد که در طول سطح تحریک می کند. کاشت سطحی اغلب پتانسیل ناشی از میدان های اطراف را ثبت کرده و نسبت به کاشت داخل قشری انعطاف پذیری بیشتری دارد. از آنجا که الکترود های کاشت داخل قشری به سطوح عمیق تری از مغز می روند به الکترودهای سفت تری نیاز دارند. با این حال به دلیل حرکت های میکروسکوپی داخل مغز مقداری انعطاف پذیری جهت جلوگیری از آسیب به بافت مغزی نیاز است. کاشت قرنیه‌ای
کاشت‌های قرنیه‌ای در ابعاد بسیار کوچک، نازک و نفوذپذیر به منظور غذارسانی به بافت قرنیه ساخته می‌شوند. عموماً این کاشت‌ها در یک چشم و بیش‌تر در چشم غیر غالب بیمار کار گذاشته می‌شوند. بیمارستان پیوند اعضا ابوعلی سینا
بیمارستان پیوند اعضا ابوعلی سینا بیمارستانی است آموزشی، پژوهشی و درمانی و فوق‌تخصصی پیوند عضو که در شیراز استان فارس واقع شده‌است. این بیمارستان به دانشگاه علوم پزشکی شیراز وابسته است و با ظرفیت ۱۹۷ تخت فعال و ۶۰۰ تخت مصوب در سال ۱۳۹۶ شمسی تأسیس گردید. در این بیمارستان تاکنون بیش از ده هزار پیوند عضو شامل کبد، پانکراس، روده، کلیه و قلب انجام گرفته‌است. پیوند مغز
پیوند مغز یا پیوند همه اندامگان (به انگلیسی: Brain transplant or whole-body transplant) یک عمل جراحی است که در آن مغز یک اورگانیسم به بدن اورگانیسم دیگر پیوند زده می‌شود. این عمل جراحی با پیوند سر متفاوت است، در پیوند سر، کل سر به یک بدن تازه پیوند زده می‌شود نه فقط مغز. از نظر تئوری یک شخص با نارسایی پیشرفته اندامی می‌تواند اندامی جدید و قابل کاربرد بیابد در حالی که شخصیت، خاطرات و هوشیاری خود را حفظ کند. ریختگی مژه
عمل جراحی برای ترمیم ابرو در موارد شدید وجود دارد. انتخاب بسیاری از جراحان، ایمپلنت nylon است اما در برخی از کشورها به علت عفونت ممنوع شده‌است. در حال حاضر پیوند فولیکولی روش انتخابی است. در این عمل جراحی، نمونه‌های مو از اهداکننده به صورت جداگانه گرفته شده و به منطقه نازک شده، پیوند زده می‌شود است. برش کوچک ساخته شده و گرافت‌ها به صورت جداگانه با توجه به مقدار مو در هر فولیکولهایدر جای خود جایگزاری می‌شود. در این روش هیچ زخم یا بخیه وجود ندارد و مو پس از چند ماه بعد از جراحی شروع به رشد می‌کند. اندوتلیوم قرنیه
اندوتلیوم قرنیه دارای بافت تخصصی، سلول‌های پهن و دارای میتوکندری می‌باشد که که خط سطح خلفی قرنیه را پوشش می‌دهند و با اتاق قدای در تماس هستند. اندوتلیوم قرنیه وظیفهٔ حمل و نقل مایعات و مواد محلول در آن‌ها را در سراسر سطح خلفی قرنیه دارد و موجب حفظ قرنیه را به صورت دهیدراته نگه می‌دارد که این حالت برای عبور دهی نور از آن لازم است (قرنیه شفاف باقی می‌ماند) پیوند میان‌یاخته‌ای
پیوند میان‌یاخته‌ای در مهره‌داران به سه بخش می‌شود: سلول‌های بافت‌ها و اندام‌ها باید به یکدیگر قلاب و متصل شده و نیز این مجموعه به اجزای ماتریس برون سلولی پیوند شود. یاخته‌ها انواع گوناگونی از مجتمع‌های پیوندی را برای دست‌یابی به این عملکردها دراختیار دارند و در هر مورد، پروتئین‌های نگه دارنده از طریق غشای پلاسمایی با پیوند پروتئین اسکلت یاخته‌ای بین هر سلول با سلول‌های کناری خود و همچنین با پروتئین‌های درون ماتریکس خارج سلولی٬ ساختار پیوندی لنگرمانندی تشکیل می‌دهند. پیوند قلب
تا پیش این از شیوه، قلب تنها عضو بدن انسان بود که پس از توقف ضربان، قابل پیوند نبود. پیوند پس از توقف ضربان قلب به اهداء عضو پس مرگ عروقی معروف است، معمولاً قلب‌های پیوندی بعد از مرگ مغزی پیش از اینکه از تپیدن باز بایستند از بدن اهداء کنند خارج می‌شوند، حدود چهار ساعت در یخ نگهداری شده و بعد از آن به بیمار پیوند می‌خورند. زخم قرنیه
تشخیص زخم قرنیه توسط بزرگنمایی به کمک اسلیت لمپ می‌باشد. استفاده از fluorescein باعث می‌شود در نواحی که اپینلیوم صدمه دیده و زخم به استروما رسیده‌است، رنگ بگیرد، این رنگ پذیری اطلاعاتی از حاشیهٔ زخم و جزئیات بیشتری از آن را به ما می‌دهد. زخم هرپس سیمپلکس الگوهای دندریتیک را در رنگ آمیزی ایجاد می‌کند. روش رنگ آمیزی رز بنگال نیز ممکن است برای اهداف supra-vital staining استفاده شود اما ممکن است باعث تحریک چشم‌ها شود. در descemetoceles غشای دسمه به سمت قدام برآمده شود و بعد از رنگ پذیری به صورت دایره‌های تیره همراه با حاشیه‌های سبز ظاهر شود زیرا آن‌ها رنگ پذیر نیستند. خراش دادن قرنیه و بررسی آن در زیر میکروسکوپ با روش رنگ آمیزی گرم و آماده‌سازی KOHممکن است باکتری‌ها و قارچ‌ها را نشان دهد. یزای بعضی بیماران ممکن است کشت میکروبیولوژیکی لازم باشد تا بتوان ارگانیسم‌های مسبب زخم را ایزوله نمود. تست‌های دیگر شامل Schirmer آزمون برای keratoconjunctivitis sicca و آنالیز عملکرد عصب زوج ۷ یا فاسیال نیز ممکن است ضرورت یابد. کاتتریزاسیون قلبی
کاتتریزاسیون قلب معمولاً نیاز به استفاده از فلوروسکوپی دارد تا مسیر کاتتر هنگام ورود به قلب یا عروق کرونری دیده شود. عروق کرونری به عنوان «عروق اپی کاردی» شناخته می‌شوند زیرا در اپی کاردیوم یعنی خارجی‌ترین لایه قلب قرار دارند. استفاده از فلوروسکوپی نیاز به کنتراست رادیوپک دارد، که در موارد نادر می‌تواند منجر به آسیب کلیه ناشی از کنتراست شود. افراد به‌طور مداوم در معرض دوزهای کم اشعه یونیزه کننده حین مراحل مختلف قرار می‌گیرند. موقعیت ایده‌آل میز بین منبع اشعه ایکس و گیرنده و نظارت بر تابش از طریق دزیمتری ترمولومینسانت ، دو روش اصلی برای کاهش قرار گرفتن فرد در معرض اشعه می‌باشد. در افراد مبتلا به بیماری‌های خاص (افرادی که همزمان بیش از یک بیماری دارند) بیشتر در معرض خطر عوارض جانبی در طی روش کاتتریزاسیون قلبی هستند. این خطرات شامل آنوریسم آئورت، تنگی آئورت، بیماری عروق کرونر گسترده سه رگ، دیابت، فشار خون کنترل نشده، چاقی، بیماری‌های مزمن کلیه و آنژین ناپایدار (درد یا احساس ناراحتی در قفسه سینه، بازو یا گردن) است. پیوند قلب
اولین پیوند قلب در ماه می ۱۹۶۸در بریتانیا مثل همه جا بشدت مورد توجه رسانه‌ها و عموم مردم قرار گرفت اما بحث و جنجالی عمومی که دربارهٔ این نوع جراحی درگرفت باعث شد در دهه ۱۹۷۰ موقتاً ممنوع شود. بیمارستان اروند اهواز
در سال گذشته دو عمل پیوند رباط و پیوند زانو برای اولین بار در کشور انجام شد. که بر اثر دررفتگی زانوی جوانی که از ۴ رباط ۳رباط ۲ رباط اصلی و داخلی و صلیبی قدامی و خلفی آسیب دیده بود در یک عمل جراحی موفق در این بیمارستان از یک بیمار مرگ مغزی، پس از گذراندن پروسه‌های هیستوپاتولوژی و میکروبیولوژی به روش آرتروسکوپی یالیزرِ رباط، به صورت هم‌زمان رباط‌های اصلی در زانوی فرد بیمار پیوند زده شد. پیوند عضو
پیوند اندام یا پیوند عضو فرآیندی پزشکی است که طی آن اندام یا عضوی سالم از بدن یک فرد زنده یا مرده یا فرد دچار مرگ مغزی برداشته شده و به بدن فردی بیمار دارای عضو معیوب پیوند زده می‌شود. تا کنون پیوند اعضایی چون کلیه، قلب، کبد، روده، لوزالمعده، رحم، ریه و تیموس در انسان با موفقیت انجام شده‌است. بیشترین تعداد پیوند عضو در سراسر جهان پیوند کلیه است و پس از آن پیوند کبد و پیوند قلب، بیشترین پیوندها هستند. پیوند ریه
یعنی دریافت یک ریه توسط بیمار. در این جراحی توراکوتومی یا برش جراحی در یک طرف یعنی در سمت ریه دریافتی انجام می‌شود و ریه اهدا شده به همان ناحیه پیوند زده می‌شود. در صورتی که ریه دیگر نیز قادر به تبادل اکسیژن مناسب نباشد از دستگاه‌های تهویه خارجی (دستگاه قلبی-ریوی) جهت این امر بهره برده می‌شود. در ریه جدید از سه اتصال (اصطلاحاً آناستوموز) استفاده می‌شود. این اتصالات شامل اتصال برونش اصلی به ریه دریافت شده و بعد از آن اتصال عروق ریوی می‌باشد که خود شامل اتصال شریان ریوی و بعد از آن ورید ریوی است. در نهایت، برش بسته شده و دریافت‌کننده به واحد مراقبت‌های ویژه فرستاده می‌شود و بیمار برای حدود ۱۲ تا ۲۴ ساعت در خواب است. در این نوع پیوند هر دو ریه به بیمار پیوند زده می‌شود که به اصطلاح به آن پیوند دو طرفه یا بای لترال (a bilateral transplant)گفته می‌شود. در این عمل جراح یک برش در زیر هر پستان می‌دهد که با نام برش تراکوتومی آنتریور (anterior thoracotomy) یا قدامی شناخته می‌شود، یا اینکه یک برش از سمت راست به چپ در قسمت تحتانی پستان‌ها زده می‌شود که به آن برش استرنوتومی عرضی(transverse sternotomy) گفته می‌شود. در پیوندهای دو طرفه هر ریه به صورت مجزا پیوند زده می‌شود. در ابتدا ریه‌ای که عملکرد ضعیفتری دارد برداشته می‌شود. گیرنده از ریه باقی مانده جهت تهویه استفاده می‌کند مگر اینکه عملکرد کافی نداشته باشد و نیاز به دستگاه قلبی-ریوی باشد. بعد از برداشتن اولین ریه، نیمه باقی‌مانده به سه اتصال متصل می‌شود که شامل اتصال برونش اصلی و بعد از آن اتصال عروقهای ریوی که خود شامل اتصال شریان ریوی و بعد از آن ورید ریوی است. بعد از آن ریه حذف و ریه سالم جایگزین می‌شود و جریان خون طبیعی به ریه باز گردانده می‌شود. مته‌کاری
برخی از کاربردهای معاصر این روش وجود دارد. در جراحی مدرن چشم، از یک ابزار ترفین در جراحی پیوند قرنیه استفاده می‌شود. روش سوراخ کردن ناخن انگشت دست یا پا نیز به عنوان مته‌کاری شناخته می‌شود. این عمل توسط پزشک یا جراح انجام می‌شود تا دردی را که مربوط به هماتوم زیر ناخن (خون زیر ناخن) است، کاهش دهد. مقدار کمی خون از طریق سوراخ خارج می‌شود و درد مربوط به فشار تا حدی کاهش می‌یابد. پیوند یوتکتیکی
به‌علاوه، پیوند یوتکتیکی محدودیت‌های کمتری در ارتباط با زبری و مسطح بودن بستر نسبت به پیوند مستقیم دارد. در مقایسه با پیوند آندی، ولتاژهای بالایی که ممکن است به سیستم‌های میکروالکترومکانیکی (MEMS) الکترواستاتیک آسیب برساند، مورد نیاز نیست. افزون بر این، پروسهٔ پیوند یوتکتیک، گاززدایی و درزبندی بهتری را نسبت به پیوند با لایه‌های میانی آلی ایجاد می‌کند. در قیاس با پیوند فریت شیشه‌ای، این مزیت که کاهش اندازه حلقهٔ مهر و موم، افزایش سطوح درزگیری و کوچک شدن سایز دستگاه امکانپذیر است. اندازه مهر و موم‌های یوتکتیک توسط ضخامتی بین ۵–۱میکرومتر و بزرگی بیشتر از ۵۰ میکرومتر مشخّص می‌شود. مزیّت استفاده از آلیاژ یوتکتیک، فراهم آوردن انتقال الکتریکی و ارتباط با لایه‌های توزیع مجدّد است. دمای پروسهٔ پیوند یوتکتیک به مواد مورد استفاده بستگی دارد. پیوند در درصد وزنی و دمای خاصی رخ می‌دهد؛ برای مثال، دمای ۳۷۰ سانتیگراد در درصد وزنی ۸۵/۲٪ سیلیسیوم برای لایهٔ میانی آلومینیومی. (با دیاگرام فازی مقایسه شود) اندوتلیوم قرنیه
از لحاظ تاریخی، penetrating keratoplasty یا پیوند تمام ضخامت قرنیه شد درمان انتخابی برای برگشت شکست اندوتلیال انتخاب شد. اخیراً تکنیک‌های جدید توسعه یافتهٔ پیوند قرنیه برای فعال کردن بیشتر انتخابی جایگزینی انتخابی اندوتلیوم قرنیهٔ بیمار ایجاد شده‌اند. این رویکرد endokeratoplasty نام دارد و برای فرایندهایی که مربوط به بیماری‌های اندوتلیوم است عمدتاً استفاده می‌شود. Penetrating keratoplasty که روند بیماری باعث آسیب غیرقابل برگشت نه فقط به اندوتلیوم قرنیه بلکه به دیگر لایه‌های قرنیه نیز شده‌است، نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. کاشت قرنیه‌ای
کامرا اینلِی (The KAMRAinlay) ساخت شرکت آکوفوکِس (AcuFocus, Inc) یک حلقه زیست‌سازگار است که با بهره‌گیری از اصل کوچکی روزنه قادر است عمق دید را افزایش دهد. این طراحی سبب می‌شود نور به صورت متمرکز شده وارد چشم شود و دید نزدیک و میانه بیمار را بدون کاهش دید دور تصحیح کند. قرنیه مسطح نوع ۲
شواهد علمی نشان می‌دهد که این عارضه، با جهش در ژنِ KERA در ارتباط است. پیوند ریه
شیوه عمل جراحی به نوع پیوند بستگی دارد که آن نیز به نوع بیماری فرد گیرنده مربوط است. اگر بیمار دارای عفونت باشد شیوه انتخابی از نوع دوبل یا دوطرفه می‌باشد. این عمل بدین دلیل است که داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی (ایمونوساپرسیوها) که برای جلوگیری از رد پیوند لازم هستند با سرکوب سیستم ایمنی به افزایش احتمال و عود عفونت می‌افزایند. در صورتی که ریه‌ها در خطرند ولی دارای عفونت نیستند (مثل آمفیزم ریوی) در آن صورت یکی از دو ریه مورد پیوند قرار می‌گیرد. در افراد مبتلا به فشار خون ریوی بهتر است تا بیمار تحت پیوند دوطرفه قرار گیرد. گاهی مواقع پزشک جراح پس از باز کردن قفسه سینه بیمار، میزان درگیری ریه‌ها را مشاهده کرده و بسته به وضعیت آن تصمیم می‌گیرد که پیوند یک طرفه یا دوطرفه باشد. در طول جراحی در حالی که بیمار در بیهوشی عمومی به سر می‌برد یک برش بر روی قفسه سینه بیمار زده می‌شود. نوع برش به نوع جراحی بستگی دارد. پیوند کلیه
به دلیل اینکه فرد گیرنده پس از دریافت پیوند از داروهای سرکوب سیستم ایمنی استفاده می‌کند افراد مبتلا به بیماری ایدز، هپاتیت B، سرطان و هم‌چنین افراد مبتلا به بیماری‌های عفونی نمی‌توانند شرایط دریافت پیوند کلیه را داشته باشند. زیرا سیستم ایمنی بدن بیماران مبتلا به ایدز به حد کافی تضعیف شده هست و بیماران مبتلا به سرطان یا هپاتیت B یا مبتلایان به عفونت فعال نیز در صورت سرکوب سیستم ایمنی، روند بیماری آنها تسریع خواهد شد. بنابراین انجام پیوند برای این افراد، بیشتر سبب کاهش عمرشان می‌شود. ضمن اینکه انجام عمل سنگین و پرهزینه برای بیمارانی که شانس بقای آنها ضعیف است، مقرون به صرفه نیست. قوز قرنیه
پیوند قرنیه مداخله عروق کرونر از راه پوست
PCI اولیه استفاده فوری از PCI در افراد مبتلا به حمله قلبی حاد است، به ویژه در مواردی که شواهدی از آسیب قلبی در نوار قلب وجود دارد . PCI همچنین در افراد پس از سایر اشکال انفارکتوس میوکارد یا آنژین ناپایدار که در آن خطر حوادث بعدی وجود دارد، استفاده می شود. در نهایت، PCI ممکن است در افراد مبتلا به آنژین صدری پایدار استفاده شود، به خصوص اگر کنترل علائم با دارو دشوار باشد. PCI جایگزینی برای پیوند بای پس عروق کرونر (CABG، که اغلب به عنوان "جراحی بای پس" شناخته می شود) است، که با پیوند عروق از نقاط دیگر بدن، شریان های تنگی را دور می زند. تحت شرایط خاصی مانند انسداد گسترده، زمینه دیابت ، CABG ممکن است برتر باشد. زخم قرنیه
زخم melting یک نوع از زخم قرنیه است که شامل از دست دادن تدریجی استروما به صورت انحلالی است. این وضعیت اغلب در عفونت‌های "سودوموناس" اتفاق می‌افتد اما می‌توان آن را ناشی از انواع دیگر باکتری‌ها یا قارچ‌ها دانست. این عوامل عفونی proteases و collagenases تولید می‌کنند که موجب شکستن استرومای قرنیه می‌شود. طی ۲۴ ساعت می‌تواند باعث از بین رفتن استروما شود. درمان آن شامل آنتی‌بیوتیک‌ها و بازدارنده‌های کلاژناز مانند سیستئیناست. عمل جراحی به صورت پیوند قرنیه (penetrating keratoplasty) می‌باشد که معمولاً برای حفظ چشم ضروری است. کاشت قشری
جراحی های کاشت مغزی بسیار خطرناک بوده و نیاز به تحقیقات بیشتر در این زمینه است. با این وجود پروتزهای بینایی قشری برای افرادی که دارای شبکیه یا عصب بینایی کاملاً آسیب دیده هستند بسیار موثر بوده و جز تنها راه های بازیابی بینایی آنها است، بنابراین به تحولات بیشتری نیاز است. چشم مصنوعی
در گذشته، ایمپلنت‌های غیر متخلخل کروی در فضای داخل حفره ای قرار داده می‌شدند و عضلات خارج چشمی یا بدون اتصال باقی مانده بودند یا روی ایمپلنت بسته می‌شدند. بسته‌بندی این ایمپلنت‌ها باعث اتصال عضلات به مواد پوششی می‌شود، روشی که به نظر می‌رسد حرکت کاشت را بهبود می‌بخشد و از بروز مهاجرت کاشت می‌کاهد. ایمپلنت‌های متخلخل ممکن است قبل از قرار دادن با محلول آنتی‌بیوتیک اشباع شوند. از آنجا که ماهیت شکننده هیدروکسی آپاتیت از بخیه زدن مستقیم ماهیچه‌ها به ایمپلنت جلوگیری می‌کند، این کاشت‌ها معمولاً با نوعی مواد بسته‌بندی پوشانده می‌شوند. عضلات به روشی مشابه کاشت غیر متخلخل کروی به ایمپلنت متصل می‌شوند. عضلات ممکن است مستقیماً توسط کاشت از طریق مواد ایمپلنت یا با استفاده از کاشت با تونل‌های بخیه ساخته شده، روی ایمپلنت‌های متخلخل پلی‌اتیلن بخیه شوند. برخی از جراحان یا کاشت پلی‌اتیلن متخلخل را برای سهولت در اتصال عضلات یا برای کاهش خطر قرار گرفتن در معرض ایمپلنت می‌پوشانند. از مواد مختلف بسته‌بندی برای پوشاندن کاشت‌های متخلخل استفاده شده‌است، از جمله پلی گلاکتین یا توری اسید پلی گلیکولیک، بافت هترولوگ (پریکارد گاو)، بافت‌دهنده همولوگ (اسکلرا، درم) و بافت اتوژن (نیام پهن، نیام گیجگاهی، عضله گوش خلفی، نیام ماهیچه راست شکم). تخریب مواد بسته‌بندی در محل‌های قرارگیری عضلات خارج چشمی ایجاد می‌شود و به عضلات متصل شده امکان تماس با ایمپلنت را می‌دهد و باعث بهبود عروق ایمپلنت می‌شود. حفاری ۱ سوراخ‌های میلی‌متر در ایمپلنت در محل‌های قرارگیری عضله برای تسهیل عروق کاشت‌های هیدروکسی آپاتیت انجام می‌شود. فاشیای تنون از روی کاشت کشیده شده و در یک یا دو لایه بسته می‌شود. سپس ملتحمه بخیه زده می‌شود. قرنیه
بیماری‌های قرنیه عموماً موجب مشکلات دید می‌شود. پیوند عضو در ایران
در نوشته‌های تاریخی بزرگان و شخصیت‌های برجسته پزشکی ایران، همچون ابن سینا و جرجانی اشاراتی مبهم از انتقال اعضا وجود دارد ولی پیوند اعضا به مفهوم نوین و کنونی آن یعنی جایگزینی یک عضو با عضو مشابه؛ در ایران برای نخستین بار در سال ۱۳۱۴ با انجام پیوند قرنیه توسط دکتر محمدقلی شمس در بیمارستان فارابی تهران انجام شد. در پی آن نخستین پیوند کلیه در سال ۱۳۴۷ توسط دکتر سید محمد سنادی‌زاده در بیمارستان نمازی شیراز، نخستین پیوند مغز استخوان در سال ۱۳۷۰ توسط دکتر اردشیر قوام‌زاده در بیمارستان شریعتی تهران، نخستین پیوند روده باریک در سال ۱۳۷۱ توسط دکتر ایرج فاضل در بیمارستان طالقانی تهران، نخستین پیوند کبد در سال ۱۳۷۲ توسط دکتر علی ملک‌حسینی در بیمارستان نمازی، نخستین پیوند قلب توسط دکتر حسین ماندگار در بیمارستان شریعتی، نخستین پیوند ریه در سال ۱۳۷۹ توسط دکتر سید حسن احمدی در بیمارستان امام خمینی تهران و نخستین پیوند پانکراس در سال ۱۳۸۵ توسط دکتر سامان نیک‌اقبالیان در بیمارستان نمازی انجام گرفت.