انواع اولیگونوکلئوتیدها چه نام دارند ؟
اولیگونوکلئوتید
اولیگونوکلئوتیدها از نظر جهت قرارگیری به دو نوع اولیگونوکلئوتیدهای سانس و اولیگونوکلئوتیدهای آنتی‌سانس تقسیم می‌شوند.
اوروکیناز
اوروکیناز اثر ترومبولیتیک خود را از طریق تأثیر مستقیم بر روند فعال شدن تبدیل پلاسمینوژن به پلاسمین انجام می‌دهد و از این راه باعث تحریک ترومبولیز می‌شود.نکته از فارماکولوژی کاتزونگ: به‌طورکلی، کاربرد بالینی داروهای ترومبولیتیک اغلب شامل درمان فوریتی ترومبوز شریانهای کرونری می‌باشد. از این داروها در درمان آمبولی‌های متعدد ریوی (آمبولی ریه) نیز استفاده می‌شود. قبل از استفاده از این داروها خونریزی مغزی باید رد شود.در بالغین: ابتدا ۴۴۰۰ واحد (iu) به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، از راه تزریق یا انفوزیون وریدی در خلال ۱۰ دقیقه و سپس ۴۴۰۰ واحد (iu) در ساعت از راه تزریق وریدی تجویز می‌شود. برای انفوزیون وریدی، فقط باید از پمپ انفوزیون استفاده شود.در بالغین: ۶۰۰۰ واحد (IU) در دقیقه، از طریق کاتتر داخل شریان کرونری و تا زمان بازشدن شریان (معمولاً بین ۱۵ تا ۳۰ دقیقه) انفوزیون می‌گردد. اوروکیناز تا ۲ ساعت نیز تجویز شده و ممکن است لازم باشد که دارو تا ۲ ساعت انفوزیون شود. متوسط دوزاژ مصرف (میانگین دوز تام برای انحلال ترومبوز) ۵۰۰۰۰۰ (IU) می‌باشد.در بالغین: ۵۰۰۰ واحد (IU) به داخل کاتتر مسدود شده تزریق می‌شود.نکته از فارماکولوژی کاتزونگ : داروهای ترومبولیتیک در بیماران مبتلا به نئوپلاسم یا بیمارانی که قرار است تحت عمل جراحی قرار بگیرند، به کار نمی‌روند، چراکه شانس خونریزی را بالا می‌برند. دئوکسی ریبونوکلئوتید
دئوکسی ریبونوکلئوتید (Deoxyribonucleotide) یک مونومر (تک‌پار) یا واحد مولکول DNA است. . این مولکول نوکلئوتید سه جزء دارد: متشکل از یک قند ۵-کربنی (دئوکسی ریبوز) اسید فسفریک (فسفات) و یکی از بازهای آلی پورین (آدنین، گوانین) یا پیریمیدین (سیتوزین، تیمین) می‌باشد. نوکلئوتیدها به دلیل داشتن اسید فسفریک ترکیبی اسیدی هستند. نوکلئوتید
عامل دی ان ای که از سه قسمت قند ۵ کربنه و باز آلی تشکیل شده‌است. تعداد فسفو دی استرها با تعداد نوکلئوتیدهاها برابر است. وینیل کلرید
وینیل کلراید یک جهش است که دارای اثرات کلاستوژنیک (شکست‌زا (به انگلیسی: Clastogen) در ژنتیک به ماده‌ای گفته می‌شود که در فام‌تن‌ها شکستگی پدید می‌آورد که این شکست می‌تواند باعث پاک‌ شدن، افزوده شدن یا بازآرایی در بخشهای گوناگون فام‌تن‌ها بشود. این پدیده گونه‌ای از جهش‌زایی‌ست که می‌تواند به چنگارزایی بیانجامد) است و بر ساختار کروموزومی لنفوسیت ها (لنفوسیت‌ها نوعی از گلبول‌های سفید خون هستند که در دستگاه ایمنی مهره داران نقش دارند. براساس ظاهر،، آن‌ها را به دو دسته تقسیم می‌کنند: لنفوسیت‌های بزرگ و گرانولار و لنفوسیت‌های کوچک. اکثر لنفوسیت‌های بزرگ همان سلول‌های NK هستند. لنفوسیت‌های کوچک از سلول‌های T و سلول‌های B تشکیل گردیده‌اند. بدن یک فرد طبیعی هزار میلیارد سلول لنفوئیدی دارد، و بافت لنفوئیدی تشکیل دهنده حدود ۲درصد از وزن بدن است) تأثیر می گذارد. اکسایش سائگوسا–ایتو
انواع کاتالیزوری با استفاده از دیالکربنات استوکیومتری و کربناتهای آلیلیک دیگر نیز توسعه یافته‌اند، در درجه اول توسط ژیرو تسوجی. برای اینها انتخاب حلال ضروری است: حلال‌های نیتریل باعث تولید انسولین مورد نظر می‌شوند در حالی که حلال‌های اتری به جای آن آلی آلککتون تولید می‌کنند. آلکالوئید
در حقیقت ارائه تعریفی دقیق از اصطلاح آلکالویید (شبه قلیا) تا حدی مشکل است چون مرز واضحی بین آلکالوئیدها و آمینهای پیچیده طبیعی وجود ندارد. آلکالوئیدهای معمول که از گیاهان بدست می‌آیند، نوعی ترکیبات بازی هستند که حداقل دارای یک اتم نیتروژن (معمولا در یک حلقه هتروسیکل) می‌باشند. ترکیبات مزبور معمولاً دارای اثرات فیزیولوژیک برجسته‌ای روی انسان و حیوانات می‌باشند. گاهی اوقات نام پروتوآلکالوئید یا آمینو آلکالوئید را برای ترکیباتی همچون هوردنین، افدرین و کلشی سین که فاقد یک یا تعداد بیشتری از خواص آلکالوئیدهای معمول هستند، به کار می‌برند. آلکالوئیدهای دیگری که ویژگی‌های آن‌ها با ویژگی‌های ارائه شده در تعریف عمومی مطابقت ندارند آنهایی هستند که از راه سنتز به دست می‌آیند لیکن در گیاهان یافت نمی‌شوند. این دسته از ترکیبات شباهت زیادی به آلکالوئید‌های طبیعی دارند (برای نمونه: هماتروپین). عملاً به آن دسته از ترکیباتی که در گیاهان یافت می‌شوند و به آزمایشهای کیفی در مورد الکالوییدها جواب مثبت می‌دهند، آلکالوئید گفته می‌شود و چنانچه گیاهان نسبت به این آزمایشها جواب مثبت دهند معمولاً آن‌ها را جزو گیاهان حاوی آلکالوئید قلمداد می‌نمایند. نئونیکوتینوید
از مشهورترین نمونه‌های نئونیکوتینویدها می‌توان به ایمیداکلوپرید ، تیامتوکسام و کلوتیانیدین اشاره نمود. باز نوکلئوتیدی
باز نوکلئوتیدی (Nucleobase) عبارتند از بازهای دارای نیتروژن که در نوکلئوزیدها ، نوکلئوتیدها ، RNA و DNA یافت می‌شوند. مواد شیمیایی گیاهی
گلوکوزیدها از سوخت و ساز ثانویهٔ گیاهان به دست می‌آیند و از دو قسمت تشکیل شده‌اند. یک قسمت آن مانند گلوکز محتوی قند و در اکثر موارد غیرفعال است و اثر مناسبی روی حلال بودن گلوکوزید و جذب آن و حتی انتقال آن از یک عضو به عضو دیگر دارد. اثر درمانی مربوط به قسمت دوم است که به آن اگلیکن (یا اگلوکن) گفته می‌شود. برحسب ترکیبات گلوکوزیدها را به چندین گروه تقسیم می‌کنند: الف) تیوگلوکوزیدها: حاوی گوگرد که به‌طور آلی به آن متصل و مثلاً به وسیلة خانوادة کلم مشخص می‌شوند. آن‌ها به همراه یک آنزیم، میروزیناز که اثرش تجزیة آن‌ها به گلوکز و ایزوتیوسیانات‌های سی نه وول‌ها (خردل، دانه‌های خردل سفید یا سیاه دانة گیاه لادن) است. ب) گلوکوزیدهای مشتق از اسید سیانیدریک متصل به یک قند تشکیل می‌شود. با تأثیر آنزیم آن‌ها تجزیه (اغلب در آب دهان انسان) و به اسید سیانیدریک آزاد که یک نوع سم است تبدیل می‌شود (بادام‌های تلخ، گل آقطی سیاه و آلو و برگ‌های گیلاس). ج) گلوکوزیدهای آنتراکینونیک در اکثر موارد پیگمان‌های شفافی هستند که به آسانی مورد اشتباه قرار می‌گیرند. آن‌ها شش تا هشت ساعت پس از جذب اثر ملین دارند (ساقة زیر زمینی ریوند). د) کاردیوگلوکوزیدها (گلوکوزیدهای دیژیتال) که موارد بسیار مهمی هستند و به مقدار کمی فعالیت قلب را تنظیم می‌کنند. بر حسب ساختمان شیمیایی آن‌ها را به کاردنولیدها: گل انگشتانه، موگه و آدونیس و بوفادینول‌ها (ریشة هلبور) تقسیم می‌کنند. هـ) گلوکوزیدهای فنلیک که متعلق به گروه عناصری هستند که اثرات و در بیشتر موارد عطر خاصی نیز دارند. به همین دلیل برخی مواقع آن‌ها را در میان عناصر معطر طبقه‌بندی می‌کنند (مشتقات سالیسیلیک موجود در پوست درخت بید، ریش بز، و جوانه‌های صنوبر آربوتین و متیل آربوتین موجود در بوسرول، مورد و خزه). دئوکسی نوکلئوتیدیل ترانسفراز انتهایی
آنزیم دئوکسی نوکلئوتیدیل ترانسفراز انتهایی () که همچنین به نام DNA نوکلئوتیدیل اگزو ترانسفراز یا ترانسفراز انتهایی نامیده می‌شود. یک DNA پلی مراز اختصاصی که در سلول‌های نابالغ لنفوئیدی PreT،PreB، سلول‌های لنفوما، لوسمی لنفوبلاستیک حاد بیان شده است. این آنزیم نوکلئوتیدها را به اگزون‌های D،V،J ژن آنتی بادی اضافه می‌کند، که اثر تنوع اتصالی را به دنبال دارد. در انسان توسط ژن DNTT کد می‌شود. سفیدک
سفیدک‌ها به دو نوع داخلی یا دروغین Downy mildew و پودری یا حقیقی Powdery mildew تقسیم‌بندی می‌شوند؛ که گروه اول از خانواده Peronosporaceae از شبه قارچ‌های اوومیست و گروه دوم معمولاً از خانواده Erysiphaceae از قارچ‌های آسکومیست می‌باشند. گانگلیوزید
گانگلیوزید ( مولکولی می‌باشد که از ترکیب یک جزء گلیکواسفنگولیپید با یک یا تعداد بیشتری سیالیک اسید مانند ان-استیل نورامینیک اسید ایجاد می‌شود. گلیکواسفنگولیپیدها خود ترکیب سرامید با اولیگوساکاریدها هستند. این ترکیبات بیشتر در دیواره سلولها و فضای بین سلولی مشاهده می‌شوند. نقص در متابولیسم گانگلیوزیدها موجب گانگلیوزیدوز GM۱ و گانگلیوزیدوز GM۲ می‌شود. پایگاه داده چندریختی تک نوکلئوتید
پایگاه داده چندریختی تک نوکلئوتید () یک بایگانی رایگان همگانی برای تنوع ژنتیکی در گونه‌های مختلف است که توسط مرکز ملی اطلاعات زیست‌فناوری (NCBI) و با همکاری مؤسسه ملی تحقیقات ژنوم انسان (NHGRI) راه‌اندازی شده‌است. با آنکه نام این وبگاه حاکی از وجود تنها یک نوع چندریختی (چندریختی تک-نوکلئوتید) است، اما در واقع محتوی انواع متفاوتی از گوناگونی‌های مولکولی است: (۱) چندریختی تک-نوکلئوتید، (۲) چندریختی‌های حذف و جایگیری‌های کوتاه یا (۳) نشانگرهای میکروساتلیت یا توالی‌های تکراری کوتاه (STRs) (۴) چندریختی‌های چند نوکلئوتید (۵) توالی‌های هتروزیگوت (۶) گوناگونی‌های شناخته‌شده. این وبگاه همچنین چندریختی‌های خنثی، چندریختی مرتبط با فنوتیپ‌های شناخته‌شده و نواحی بدون واریاسون را هم می‌پذیرد. لکوترین
لکوترین‌ها (Leukotriene) یکی از انواع ایکوزانوئید است که به عنوان واسطه التهاب در واکنشهای التهابی آزاد می‌شوند. لکوترین‌ها اغلب در گلبولهای سفید تولید میشوند و از چربی‌ها بوده در واکنشهای ایمنی بدن مانند بیماری آسم و رینیت نقش مهمی دارند. اولیگونوکلئوتید
اولیگونوکلئوتیدهای آنتی‌سانس با ورود به سلول‌ها به بازهای نوکلئوتیدی هدف در RNA می‌چسبند و با فعال کردن یک آنزیم به نام RNAaseH باعث شکسته شدن باز نوکلئوتیدی مورد نظر در RNA و عدم ساخته شدن پروتئین‌های نامطلوب سلول می‌شوند. از اولیگونوکلئوتیدهای آنتی‌سانس برای جلوگیری از پیشرفت بیماری‌هایی نظیر سرطان، آسم و ایدز استفاده می‌شود. باز نوکلئوتیدی
نوکلئوبازهای اولیه عبارتند از: سیتوزین، گوانین، آدنین (در DNA و RNA)، تیمین (فقط DNA) و یوراسیل (فقط RNA)، با نام اختصاری C، G،A ،T،U. بیماری پارکینسون
چند نوع از آگونیست‌های دوپامین که به گیرنده‌های دوپامین در مغز می‌چسبند، تأثیری مشابه لوودوپا دارند. آگونیست‌های دوپامین در ابتدا به عنوان درمانی تکمیلی در کنار لوودوپا و برای افرادی که مشکلاتی در مصرف لوودوپا داشتند (نوسان‌های «خاموش» و «روشن» و دیسکینزی) به کار می‌رفت؛ اما در حال حاضر عمدتاً به تنهایی و به عنوان اولین درمان برای علایم حرکتی پارکینسون به کار می‌روند. هدف از این کار به تأخیر انداختن آغاز درمان با لوودوپا و به تبع آن عقب افتادن ظهور مشکلات مصرف لوودوپا است. آگونیست‌های دوپامین عبارتند از بروموکریپتین، پرگولید، پرامی‌پکسول، روپینیرول، کابرگولین، آپومرفین و لیسوراید. پلی‌نوکلئوتید
از پلی‌نوکلئوتیدها در آزمایش‌های بیوشیمیایی مانند واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) یا تعیین توالی دی‌ان‌ای استفاده می‌شود. پلی‌نوکلئوتیدهای ساختگی از اولیگونوکلئوتیدها، زنجیره‌های نوکلئوتیدی کوچک‌تر با کمتر از ۳۰ زیرواحد ساخته می‌شوند. دانمشمندان برای گسترش زنجیره طبق الگوی مشخص شده، نوکلئوتیدها را به کمک یک آنزیم پلیمراز به زنجیره می‌افزایند. اولیگونوکلئوتید
اولیگونوکلئوتیدهای آنتی‌سانس قطعاتی از دی‌ان‌ای و آران‌ای هستند که از آن‌ها در تحقیقات ژنتیک پزشکی و زیست‌فناوری برای جلوگیری از پیشرفت بیماری‌ها استفاده می‌شود. نیز از این اولیگونوکلئوتیدها در روش آزمایشگاهی واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (پی‌سی‌آر) برای افزایش مقدار دی‌ان‌ای استفاده می‌شود. سرطان
در ژن‌درمانی سرطان از «اولیگونوکلئوتیدها» استفاده می‌شود. نمونه‌ای از این روش برای جلوگیری از ساخته شدن پروتئین «پی‌جی‌پی(P-gp)» برای خارج نشدن داروهای ضدسرطان از سلول‌هاست. ناخنک غلات
در داخل این اسکلروت مادهٔ آلکالوئیدی است که این ترکیبات به اسامی مختلف معرفی شده‌اند و دارای چند نوع ماده است از جمله ارگوتامین و ارگومترین (Ergotamin & Ergometrin) که این ترکیبات می‌توانند برای مصرف‌کننده چه انسان و چه دام خطرناک باشند. می‌توانند در دزهای بالا ایجاد تشنج‌های عصبی، تخریب بافت و در مواردی ایجاد سقط جنین بکنند. TLR9
هم‌اینک مطالعات و آزمایش‌هایی در زمینهٔ ایمونوتراپی با استفاده از تجویز یک قطعه اولیگونوکلئوتید صناعی دی‌ان‌ای که حاوی موتیف CpG باشد، در حال انجام است. از این روش در درمانِ آسم، تحریک دستگاه ایمنی برای جنگ با سلول‌های سرطانی و سایر عوامل بیماری‌زا و به‌عنوان ادجوان در واکسن‌ها استفاده خواهد شد. اولیگوکلاز
اولیگوکلاز با از مجموعه کانی هاست و از واژه اولیگوس اخذ شده‌است. رنگ شعله را سبز رنگ می‌کند- نامحلول در اسیدها آمیزش‌های مختلف آلبیت تا آنورتیت. از نظر شکل بلور: منشوری - قرصی شکل - ماکله، رنگ: سیاه - خاکستری سیاه - آبی - مرواریدی - قرمز، شفافیت: شفاف - نیمه کدر، شکستگی: نامنظم، جلا: شیشه‌ای - صدفی، رخ: کامل - مطابق با سطح، سیستم تبلور: تری کلینیک و در رده‌بندی سیلیکات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن ماگمایی - پگماتیتی است. گلیکولیپید
ساختار پایهٔ گلیکولیپید، پیوند کربوهیدرات مونوساکارید یا اولیگوساکارید به بخش لیپید است. گروه لیپید اغلب شامل بدنهٔ گلیسیرینی یا اسفنگوزینی است که گلیسروگلیکولیپید و اسفنگولیپید را -که دو ردهٔ اصلی گلیکولیپیدها هستند- پدید می‌آورند. لیپید که مولکولی غیرقطبی است، می‌تواند با لیپید دولایهٔ غشای سلولی اندرکنش انجام دهد و گلیکولیپید را به سطح سلول متصل کند. کربوهیدرات به عنوان جزء لیگاند گلیکولیپید به کار می‌رود و ساختار آن بر اساس ساختار مولکولی که به آن می‌چسبد، متفاوت است. کربوهیدرات شامل گروه‌های قطبی است که مولکول را قادر می‌سازند در محیط آبی پیرامون سلول حل شود. کربن آنومری قند با گروه هیدروکسیل موجود در لیپید پیوند می‌خورد. گلیکوکونژوگه
گلیکوکونژوگه‌ها نقش بسیار مهمی در زیست‌شناسی دارند و ترکیبات گوناگونی نظیر گلیکوپروتئین، گلیکوپپتید، پپتیدوگلیکان، گلیکولیپید، گلیکوزید و لیپوپلی ساکارید را شامل می‌شوند. نوکلئیک اسید
اسید نوکلئیک یا نوکلئیک اسید به زنجیره‌های طویل مولکولی دو یا یک رشته ای که از به هم پیوستن تعداد زیادی نوکلئوتید تشکیل شده‌است گفته می‌شود. اسیدهای نوکلئیک در همه جانداران یافت می‌شوند. اسیدهای نوکلئیک پلیمرهای خطی هستند؛ که از تکرار واحدهایی به نام نوکلئوتید تشکیل شده‌اند. در واقع نوکلئوتیدها واحدهای مونومری(تک پار) اسیدهای نوکلئیک به‌شمار می‌آیند؛ که دارای سه زیرواحد ساختمانی هستند: قند پنج کربنه پنتوز، باز هتروسیکلیک و گروه فسفات استر. شیشه متخلخل
در زیست فناوری، مزیت شیشه‌های متخلخل در پاکسازی DNA و بی‌تحرک کردن آنزیم‌ها و میکروارگانیسم‌هاست. شیشه با منافذ کنترل شده (CPG) با اندازه منافذ 50 تا 300nm نیز بسیار برای سنتز اولیگونوکلئوتیدها مناسب هستند. در این کاربرد ابتدا یک اتصال‌دهنده، یک نوکلئوزید یا یک ترکیب غیر نوکلئوزیدی، به سطح GPC متصل می‌شود. طول زنجیره اولیگونوکلئوتیدی تولیدی به اندازه منافذ CPG وابسته است. سرطان خون
چهار نوع اصلی سرطان خون: لوسمی حاد لنفوئیدی (ALL)، لوسمی حاد میلوئیدی (AML)، لوسمی مزمن لنفوئیدی (CLL) و لوسمی مزمن میلوئیدی (CML). همچنین انواع دیگری هم هستند که رواج کمتری دارند. سرطان خون بخشی از یک گروه وسیع‌تر به نام نئوپلاسم است که شامل خون، مغز استخوان و سیستم لنفوئیدی می‌شود که به تومورهای بافت‌های خون‌ساز و لنفوئیدی معروف هستند. مهارکننده انتخابی کوکس۲
مهارکننده‌های انتخابی کوکس۲ یا کوکسیبها (Coxib، نام تمامی این گروه از داروها به ان ختم می‌گردد، از سرنام COX-2 inhibitor) نسل نوین "اِنسایدها" (NSAID) یا داروهای ضدالتهاب‌غیراستروئید هستند که بر خلاف انواع سنتی مانند آسپیرین و بروفن با بازداشتن انتخابی کوکس۲ و بدون بلوک کردن کوکس۱ یا آنزیم اسیکلوکسیژناز نوع یک (COX-1) عوارض گوارشی کمتری ایجاد می‌کنند. این رده دارو هنوز به‌طور گسترده مورد استفاده قرار نگرفته و گمان می‌رود که عوارض کاردیوپاتی (قلبی) و کلیوی حادتری از انواع قدیمی ضد التهاب‌ها داشته باشد. داروی روفیوکوکسیب به همین دلیل از سال ۲۰۰۴ از فهرست داروهای داروخانه‌ها حذف شد. اولیگونوکلئوتید
اندونوکلئازها به بازهای نوکلئوتیدی در اولیگونوکلئوتیدها حمله آنزیمی می‌کنند و اگر اولیگونوکلئوتیدها از نوع فسفودی‌استر باشند (یعنی گروه‌های فسفات در آن باشد) بخش‌های میانی آن‌ها را تجزیه می‌کنند. نمونه این نوع تجزیه در سلول‌های K۵۶۲ وجود دارد. لیراگلوتاید
گروهی از محققان دانشگاه Johns Hopkins در سال ۲۰۱۳ ارتباط معناداری را بین استفاده قبلی از مشتقات GLP-1 (مانند Exenatide) و مهارکننده‌های DPP-4 (مانند سیتاگلیپتین) با بستری شدن به علت التهاب پانکراس گزارش کردند. به دنبال این گزارش، سازمان غذا و داروی آمریکا و آژانس دارویی اروپا (EMA) به بررسی تمامی اطلاعات موجود جهت پیدا کردن رابطه‌ای بین استفاده از داروهای آگونیست GLP-1 و بروز التهاب یا سرطان پستان پرداختند. این دو سازمان در سال ۲۰۱۴ و در نامه‌ای مشترک به مجله New England Journal of Medicine بیان کردند که «بر اساس بررسی اطلاعات ۱۴۶۱۱ بیمار دیابت نوع ۲ از ۲۵ مطالعه بالینی مختلف شواهد قانع‌کننده‌ای مبنی بر افزایش احتمال التهاب یا سرطان پانکراس به دست نیامد» و «هر دو سازمان اعلام می‌کنند که ادعاهای مبنی بر وجود ارتباط بین مصرف داروهای بر پایه اینکرتین با ابتلا به سرطان یا التهاب تیروئید با اطلاعات موجود ناسازگار است. FDA و EMA در حال حاضر به نتیجه‌ای قطعی پیرامون وجود این رابطه نرسیده‌اند. با وجود این‌که بررسی مجموع شواهد اطمینان‌بخش بوده‌است اما تا یافتن شواهد بیشتر، التهاب پانکراس همچنان به عنوان ریسک مصرف این داروها مطرح خواهد بود و هر دو سازمان آن را بررسی خواهند نمود.» گلیکوزآمینوگلیکان
گلیکوزآمینوگلیکان‌ها پلی ساکاریدهای بدون شاخه طولانی می‌باشند که متشکل از واحدهای دی ساکاریدی هستند. این واحدهای دی ساکاریدی (بجز کراتین سولفات) عبارتند از یک هگزوزآمین (مانند ان استیل گلوکزآمین یا گالاکتوزآمین) و یک قند اورونیک مانند گلوکورونیک اسید یا گالاکتوز. فراوانترین آنها هیالورونیک اسید است. چهار گلیکوزآمینوگلیکان اصلی درماتان سولفات، کندروایتین سولفات، کراتان سولفات و هپاران سولفات هستند. چندریختی تک-نوکلئوتید
چندریختی تک-نوکلئوتید یک تغییر در دنبالهٔ دی‌ان‌ای است که در یک نوکلئوتید (A,C،G,T) در ژنوم بین افراد یک گونه بیولوژیکی یا بین یک جفت کروموزوم در یک فرد این نوکلئوتید تفاوت دارد. به عنوان مثال، دو دنباله از قطعات دی‌ان‌ای از دو فرد متفاوت ، AAGCCTA به AAGCTTA، در یک نوکلئوتید با هم متفاوتند. در این حالت ما میگوییم که دو الل وجود دارند: C و T. تقریباً تمام اسنیپ‌های مشترک فقط دو الل دارند.اسنیپ، معمول ترین نوع گوناگونی ژنتیکی بین انسان‌هاست. کاروتنوز
کاروتودرما یا کاروتودرمی حضور رنگدانه نارنجی کاروتن در خون به علت مصرف بیش از حد هویج یا سبزیجات برگ دار، کدو، هلو و پرتغال که حاوی رنگدانه کاروتن است و سبب افزایش سطح سرمی کاروتن می‌شود.کاروتنوئیدها ترکیبات محلول در چربی هستند که حاوی آلفا و بتاکاروتن، بتا کریپتوزانتین، لیکوپن، لوتئین و زآگزانتین هستند.سرم اولیه کاروتنوئید بتاکاروتن، لیکوپن و لوتئین است.در جمعیت سالم سطوح سرمی کاروتنوئیدها بین منطقه، قومیت و جنسیت متفاوت است. اولیگونوکلئوتید
اولیگونوکلئوتیدها از نوع فسفودی‌استر که دارای گروه‌های فسفات هستند را تبدیل به فسفوروتیوآت می‌کنند که دارای گروه‌های فسفوروتیوآت هستند یعنی به جای اتم اکسیژن در گروه‌های فسفوآت در اولیگونوکلئوتیدها اتم گوگرد جایگزین می‌کنند. در این صورت اولیگونوکلئوتیدها در برابر حملات اندونوکلئازها پایدار خواهد بود و ساختمان آن شکسته نخواهد شد. نوکلئیک اسید
اسیدهای نوکلئیک دو نوع هستند: آران‌ای (RNA) و دی‌ان‌ای (DNA). گلوکوکورتیکوئید
گلوکوکورتیکوئیدها (به انگلیسی: glucocorticoids) به گروهی از استروئیدها [مانند کورتیزول (۲۱ کربنه)] گفته می‌شود که در بخش قشری غده فوق کلیوی ساخته می‌شوند. استروئیدها ترکیبات چربی با چهار حلقه کربنی هستند. کورتیزول یا هیدروکورتیزون مهمترین گلوکوکورتیکوئید بدن است. تفاوت اصلی گلوکوکورتیکوئیدها با سایر کورتیکواستروئیدها در رسپتورهای اختصاصیشان و تاثیراتشان بر بدن است. فهرست کانی‌ها
اولیگوکلاز: مخلوطی از آلبیت و آنورتیت است.واریته‌های (انواع) غیرمعتبر: کالکتین
کالکتین‌ها () با نام کامل لکتین‌های نوع سی حاوی کلاژن یکی از اجزاء دستگاه ایمنی ذاتی هستند. این خانوادهٔ بزرگ، مشتمل بر لکتین‌های کلاژن‌دار دفاعی وابسته به یون کلسیم هستند که در بدن جانوران یافت می‌شوند و نوعی گیرنده شناسایی الگو (PRRs) محلول در آب محسوب می‌شوند. وظیفه‌این مولکول‌ها، اتصال به ساختارهای الیگوساکاریدی یا لیپیدی بر سطح میکروب‌هاست. همچون سایر گیرنده‌های شناسایی الگو، کالکتین‌ها نیز به الگوی‌های ملکولی وابسته به پاتوژن (PAMPs) و الگوی‌های ملکولی وابسته به آسیب (DAMPs) با منشأ الیگوساکاریدی متصل می‌شوند. با چنین اتصالی، زمینه برای حذف میکروب‌ها با کمکِ پلاکت‌ها، سامانه کمپلمان، اُپسونینزه شدن، بیگانه‌خواری یا مهار رشد میکروبی فراهم می‌گردد. سایر اعمال کالکتین‌ها شامل تعدیل التهاب، پاسخ‌های حساسیتی، دستگاه ایمنی تطبیقی و پاک‌سازی سلول‌های دچار خزان یاخته‌ای است. پلاژیوکلازها
چندین نام برای فلدسپارهای پلاژیوکلاز بین سری آلبیت و آنورتیت وجود دارد. نوکلئوتید
نوکلئوتیدها از سه زیر واحد مولکولی تشکیل شده اند: یک باز نوکلئوتیدی، یک قند پنج کربنه پنتوز (ریبوز یا دئوکسی ریبوز)، و یک گروه فسفات شامل یک تا سه فسفات. چهار باز نوکلئوتیدی DNA شامل: گوانین، آدنین، سیتوزین و تیمین می باشند؛ در RNA، اوراسیل به جای تیمین استفاده می‌گردد. ساختار دی‌ان‌ای
دی‌ان‌ای یک ساختار دو رشته ایی متشکل از ۴ نوع نوکلئوتید است. این نوکلئوتیدها عبارتند از (A) آدنین، (G) گوانین، (C) سیتوسین و (T) تیمین. ساختار شیمیایی دی‌ان‌ای به صورت پیوند مشخصی از دو دنباله خطی از این ۴ نوکلئوتید می‌باشد. که این اتصال‌ها فقط به صورت (A-T) , (T-A) , (C-G) , (G-C) وجود دارند. آپتامر
به دلیل ویژگی‌های الیگونوکلئوتید آپتامرها، به عنوان مثال اختصاصیت و تمایل بالا به هدف، هزینه کم تولید، تسهیل اتصال به مولکول‌های گزارشگر، می‌تواند جایگزین آنتی‌بادی‌ها در بسیاری از زمینه‌ها شوند. از جمله این کاربردها شناسایی و درمان بیماری‌ها، بیوسنسورها و حامل دارو می‌باشد. آپتامر
این آپتامرها طی چرخه‌ای به نام به‌طور شیمیایی سنتز می‌شوند. در واقع این چرخه، یک تکنیک قدرتمند در انتخاب آپتامر با اختصاصیت بالا نسبت به هدف، از میان کتابخانه‌ای از تعداد زیادی الیگونوکلئوتیدهای تصادفی، می‌باشد. در این چرخه ابتدا یک کتابخانه شامل 10-10 الیگونوکلئوتید به‌طور شیمیایی سنتز می‌شود. هر یک از این قطعات دارای یک قسمت میانی تصادفی است که حدود ۶۰ نوکلئوتید را شامل می‌شوند. در مرحله بعد این کتابخانه در معرض هدف مورد نظر (به عنوان مثال پروتئین تخلیص شده یا سلول سرطانی) قرار می‌گیرد. بدین ترتیب آپتامرهای دارای تمایل و اختصاصیت به هدف مورد نظر به آن متصل می‌شوند. قطعات متصل شده از متصل نشده جداسازی شده و سپس قطعات متصل شده تکثیر می‌شوند و به عنوان کتابخانه جدید در معرض هدف قرار می‌گیرد. این چرخه چندین بار تکرار می‌شود تا نهایتاً قطعه‌ای با بیشترین اختصاصیت انتخاب، تکثیر و توالی‌یابی می‌شود. این تکنیک در طی سالیان در مراحل مختلف آن دستخوش تغییر شده و بهبود یافته‌است به گونه‌ای که در انواع نوین آن تعداد چرخه‌ها و مدت زمان کاهش یافته‌است. وکتورها در ژن‌درمانی
استفاده از اولیگونوکلئوتیدهای سنتزی در ژن درمانی به منظور غیرفعالسازی ژن‌های درگیر در ایجاد بیماری به چندین روش استفاده می‌شوند. یکی از استراتژی‌های این روش، استفاده از قطعات آنتی سنس علیه ژن بیماری زا به منظور تخریب رونویسی آن می‌باشد. در استراتژی دیگر از مولکول‌های کوچک RNA، که siRNA نامیده می‌شوند، برای علامت دادن به سلول جهت شکستن mRNA ژن بیماری زا در توالی‌هایی خاص می‌باشد، این شکست تخریب‌کننده فرایند ترجمه mRNA بوده در نتیجه بیان ژن بیماری زا دچار اختلال می‌شود. در استراتژی دیگر از اولیگونوکلئوتیدهایی دورشته ای به عنوان طعمه ای برای فاکتورهای رونویسی مورد نیاز برای رونویسی ژن هدف استفاده می‌کند. فاکتورهای رونویسی به تله‌های پروموتر (Promoter) ژن معیوب متصل و رونویسی از ژن هدف که باعث بروز بیماری می‌شود را کاهش می‌دهند. کلاژنازها
انواع کلاژن TLR9
همان‌طور که ذکر شد، پاسخ‌های التهابی وابسته به TLR9 به واسطهٔ سی‌پی‌جی اولیگودئوکسی‌نوکلئوتید غیرمتیله موجود در دی‌ان‌ای میتوکندری‌ها فعال می‌شوند. گاهی این پدیده از طریق فرایندهای پیچیده‌ای ممکن است منجر به پاسخ‌های التهابی در قلب شود. پژوهش‌گران ثابت کرده‌اند که TLR9 در سلامت قلب افرادی که دچار سکته قلبی شده‌اند نقش دارد. آنتی‌بیوتیک پلی‌پپتید
آنتی‌بیوتیک‌های پلی‌پپتید یا پلی‌پپتیدی کلاس شیمیایی از آنتی‌بیوتیک‌ها و آنتی تومورها هستند که حاوی زنجیر پلی‌پپتیدی غیر پروتئینی می‌باشند. نمونه‌هایی از این کلاس شامل اکتینومایسین، باسیتراسین، کولیستین و پلی میکسین B است. اکتینومایسین-D در شیمی درمانی سرطان کاربرد دارد. اکثر آنتی‌بیوتیک‌های پلی‌پپتیدی برای تجویز سیستمیک بسیار سمی هستند، اما می‌توانند به راحتی به شکل موضعی بر روی پوست به عنوان ضد عفونی کننده بریدگی و سایش سطحی تجویز شوند. آگاتولیمود
آگاتولیمود () یک سی‌پی‌جی اولیگودئوکسی‌نوکلئوتید است که در نقشِ آگونیست TLR9 عمل می‌کند. کلوودین
کلوودین () (INN) یک داروی ضد ویروسی برای درمان هپاتیت ب (HBV) است. این دارو در حال حاضر برای HBV در کره جنوبی و فیلیپین تایید شده است. این دارو توسط شرکت Bukwang Pharmaceuticals در کره جنوبی با نام‌های تجاری Levovir و Revovir به بازار عرضه می‌شود. محققان در کره جنوبی در حال آزمایش کلوودین در دوزهای پایین‌تر همراه با آدفوویر برای استفاده مداوم هستند این دارو یک آنالوگ نوکلئوزیدی است. شمارش کامل خون
انواع مختلف گلبول سفید وجود دارد که هر نوع آن عملکرد معینی داشته و بدن ما را در برابر تهاجمات خاصی حفاظت می‌کنند. لوکوسیت‌ها بر اساس حضور یا عدم حضور گرانول‌های اختصاصی در سیتوپلاسم خود به دو دسته گرانولوسیت‌ها (دانه‌دارها) و آگرانولوسیت‌ها (بدون دانه‌ها) تقسیم می‌شوند. گرانولوسیت‌ها بر اساس رنگ‌پذیری گرانول‌های اختصاصی به سه دسته نوتروفیل‌ها، اائوزینوفیل‌ها و بازوفیل‌ها تقسیم می‌گردند. گلوکوزید
گلوکوزیدها از سوخت و ساز ثانویهٔ گیاهان به دست می‌آیند و از دو قسمت تشکیل شده‌اند. یک قسمت آن مانند گلوکز محتوی قند و در اکثر موارد غیرفعال است و اثر مناسبی روی حلال بودن گلوکوزید و جذب آن و حتی انتقال آن از یک عضو به عضو دیگر دارد. اثر درمانی مربوط به قسمت دوم است که به آن اگلیکن (یا اگلوکن) گفته می‌شود. برحسب ترکیبات گلوکوزیدها را به چندین گروه تقسیم می‌کنند: الف) تیوگلوکوزیدها: حاوی گوگرد که به‌طور آلی به آن متصل و مثلاً به وسیلهٔ خانوادهٔ کلم مشخص می‌شوند. آنها به همراه یک آنزیم، میروزیناز که اثرش تجزیهٔ آن‌ها به گلوکز و ایزوتیوسیانات‌های سی‌نه‌وول‌ها (خردل، دانه‌های خردل سفید یا سیاه دانهٔ گیاه لادن) است. ب) گلوکوزیدهای مشتق از اسید سیانیدریک متصل به یک قند تشکیل می‌شود. با تأثیر آنزیم آن‌ها تجزیه (اغلب در آب دهان انسان) و به اسید سیانیدریک آزاد که یک نوع سم است تبدیل می‌شود (بادام‌های تلخ، گل آقطی سیاه و آلو و برگ‌های گیلاس). ج) گلوکوزیدهای آنتراکینونیک در اکثر موارد پیگمان‌های شفافی هستند که به آسانی مورد اشتباه قرار می‌گیرند. آن‌ها شش تا هشت ساعت پس از جذب اثر ملین دارند (ساقهٔ زیر زمینی ریوند). د) کاردیوگلوکوزیدها (گلوکوزیدهای دیژیتال) که موارد بسیار مهمی هستند و به مقدار کمی فعالیت قلب را تنظیم می‌کنند. بر حسب ساختمان شیمیایی آن‌ها را به کاردنولیدها: گل انگشتانه، موگه و آدونیس و بوفادینول‌ها (ریشهٔ هلبور) تقسیم می‌کنند. هـ) گلوکوزیدهای فنلیک که متعلق به گروه عناصری هستند که اثرات و در بیش تر موارد عطر خاصی نیز دارند. به همین دلیل برخی مواقع آنها را در میان عناصر معطر طبقه‌بندی می‌کنند (مشتقات سالیسیلیک موجود در پوست درخت بید، ریش بز، و جوانه‌های صنوبر آربوتین و متیل آربوتین موجود در بوسرول، مورد و خزه). دالباوانسین
دالباوانسین (INN، با نام‌های تجاری Dalvance در ایالات متحده و Xydalba در اروپا) نوعی آنتی بیوتیک لیپوگلیکوپپتید نسل دوم است. متعلق به دسته ای است که ونکومایسین در آن قرار دارد که بیشترین استفاده در این گروه را دارد و یکی از معدود روش‌های درمانی در دسترس بیماران آلوده به استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سیلین (MRSA) است. ای‌ال‌سی-۰۳۱۵
این نانوذرات باعث بهبود جذب نوکلئیک اسیدهای درمانی مؤثر، مانند اولیگونوکلئوتیدها یا RNAهای پیام رسان هم "در شرایط درون‌کشتگاهی (in vitro)" و هم "در درون‌جانداری (in vivo)" می‌شوند. آمیلوئید بتا
آمیلوئید بتا () که به اختصار Aβ یا Abeta هم گفته می‌شود، یک اسید آمینه ۳۶ تا ۴۳ پپتیدی و سازندهٔ اصلی پلاک‌های آمیلوئید است که در مغز مبتلایان به بیماری آلزایمر یافت می‌شود. این پپتیدها از پروتئین پیش‌ساز آمیلوئید-بتا (APP) حاصل می‌شوند که توسط آنزیم‌های بتا سکرتاز ۱ و گاما سکرتاز تجزیه شده و آمیلوئید بتا به‌دست می‌آید. تجمع مولکول‌های آمیلوئید بتا، نوعی الیگومر محلولِ انعطاف‌پذیر تشکیل می‌دهد که به شکل‌های گوناگون یافت می‌شوند. امروزه عقیده بر آن است که برخی اُلیگومرهای بد چین‌خورده (که به آنها «بذر» یا «ریزدانه» می‌گویند) مولکولی دیگر آمیلوئید بتا را نیز وادار به چین خوردن نادرست می‌کنند و یک واکنش زنجیروار پدیدار می‌گردد که مشابه آن چیزی است که در عفونت‌های پریونی دیده می‌شود. این اُلیگومرها برای یاخته‌های عصبی سمی هستند. یکی دیگر از پروتئین‌های دخیل در ایجاد بیماری آلزایمر هم که پروتئین تاو نام دارد، اُلیگومرهای بد چین‌خورده شبه پریونی تشکیل می‌دهد و حتی شواهدی وجود دارد که آمیلوئید بتای بد چین‌خورده قادر است پروتئین تاو را وادار به تاشدن و چین‌خوردگی نادرست کند. اکسانوربورنادین
اُکسانوربورنادی‌ان یا اوکسانوربورنادی‌ان (به انگلیسی: Oxanorbornadiene) که بعضاً آن را با مخفف OND نیز می‌شناسند، یک ترکیب آلی دو حلقه‌ای با یک اتم اکسیژن در موقعیت پل است. این اتم اکسیژن عامل اتصال دو اتم کربن موجود در موقعیت‌های ۱ و ۴ در یک ساختار ۱و۴-سیکلوهگزادی‌ان است. سیمپرویر
سیمپرویر، که با نام تجاری Olysio فروخته می‌شود، دارویی است که در ترکیب با سایر داروها برای درمان هپاتیت سی استفاده می‌شود. این دارو به طور خاص برای ژنوتیپ ۱ و ۴ هپاتیت سی استفاده می‌شود. داروهایی که همراه با این دارو استفاده می‌شود شامل sofosbuvir یا ریباویرین و peginterferon-alfa است. نرخ درمان در حدود ۸۰ تا ۹۰ درصد است. ممکن است در کسانی که اچ‌آی‌وی/ایدز دارند نیز استفاده شود. این دارو به صورت خوراکی یک بار در روز و به طور معمول ۱۲ هفته مصرف می‌شود. الیگوساکاریدوز
در بیماران میزان تغییر شکل اسکلتی و صورتهای خشن از شدید تا خفیف متغیر است. معمولاً عقب ماندگی روانی حرکتی، تشنج و علائم عصبی پیشرونده وجود دارد، اما بزرگی کبد، کری و کدورت قرنیه ممکن است دیده نشوند. در برخی از نقائص بخصوص سیالیدوز لکه قرمز آلبالویی در ماکولا مشاهده می‌گردد. تظاهر زودرس علائم نسبت به موکوپلی ساکاریدوزها شایعترمی باشد. برخی از بیماریهای این گروه در زمان تولد یا در سال اول زندگی تظاهر می‌کنند (برای مثال با هیدروپس جنینی یا بزرگی قلب) و اغلب در عرض چند سال (و یا زودتر) کشنده هستند. شدت بیماری در ارتباط با جهش رخ داده در فرد بسیار متغیر است. نقص متابولیسم الیگوساکاریدی در گانگلیوزیدهای GM1 و GM2 و گالاکتوسیالیدوزها نیز دیده می‌شود. کلاژن
تاکنون ۱۵ نوع کلاژن در انسان شناسایی شده‌است. ژن‌های مختلفی پپتیدهای سازنده انواع مختلف کلاژن را کد می‌کنند که جهش در هر یک از آن‌ها منجر به بیماری خاصی می‌شود. برای مثال کلاژن نوع یک از فیبریل‌های سه رشته‌ای شامل دو پپتید آلفا-۱ و یک پپتید آلفا-۲ تشکیل شده‌است. جهش در ژن‌های سازنده این دو پپتید بر حسب محل جهش (در پپتیدهای سازنده کلاژن توالی gly-X-Y تکرار شده‌است و موتاسیون در Gly منجربه بیماری سخت تری می‌شود) منجر به انواع مختلف بیماری‌های استئوژنز ایمپرفکتا (نوع I تا V) و سندروم اهلرز دانلوس (نوع VII) می‌شود. Spondylephyseal Dysplasia, Stickler Syndrome, Kniest Dysplasiaو Achondrogenesis II می‌شود. سی‌پی‌جی اولیگودئوکسی‌نوکلئوتید
نخستین نمونهٔ این گروه با نام ODN 2216 در سال ۲۰۰۱ میلادی توسط گروگ و همکارانش توصیف شد. این کلاس از اولیگودئوکسی‌نوکلئوتیدها، محرک تولید حجم زیادی از اینترفرون نوع ۱ به‌ویژه اینترفرون آلفاست. کلاس A همچنین از طریق سیگنالینگ غیرمستقیم سیتوکین، محرکِ قویِ ترشح یاخته کشنده طبیعی است.کریگ و همکارانش در سال ۱۹۹۵ برای تخستین بار این کلاس از اولیگودئوکسی‌نوکلئوتیدها را شرح دادند که محرک قوی لنفوسیت‌های بی و همچنین محرک بلوغ مونوسیت‌ها و تا حدودی سلول‌های دندریتیک پلاسماسیتوئید هستندقوی‌ترین اولیگودئوکسی‌نوکلئوتید در این کلاس، دارای ۶ توالی ۶ حرفی است. مطالعات فراونی بر روی این کلاس از اولیگودئوکسی‌نوکلئوتیدها انجام شده‌است چرا که محرک قوی ایمنی هومورال هستند و به همین سبب، موادی ایدئال برای ساخت اَدجوان‌های واکسن محسوب می‌شوند. لیناکلوتید
این دارو یک اُلیگو-پپتید آگونیست گوانیل‌سیکلاز 2C است که در پس از مصرف خوراکی، در مجرای گوارشی باقی می‌ماند. این دارو در سال ۲۰۱۲ در ایالات متحده آمریکا و اروپا تأیید شد. گلیکوپپتید
انواع متفاوتی از گلیکوپپتیدها بر حسب پیوند قند به پپتیدشان وجود دارد: ارگوتامین
ارگوتامین از آلکالوئیدهای ارگوت (نوعی قارچ) است و عملکردی پیچیده دارد. این ماده آگونیست نسبی گیرنده‌های میانجی‌های عصبی مختلفی مانند نوراپی نفرین، سروتونین و دوپامین است. اثر آن بر روی عروق خونی (گیرنده‌های سروتونین) باعث تنگ شدن عروق در مرحله گشادی عروق میگرن و انقباض عضلات صاف می‌شود. نوکلئیک اسید
اسیدهای نوکلئیک DNA از نوکلئوتیدهای به هم پیوسته‌ای تشکیل شده‌اند که قند آن‌ها از نوع دئوکسی ریبوز باشد. این نوع نوکلئوتیدها دارای بازهای آلی A,G،C,T می‌توانند باشند؛ که در به هم پیوستن آن‌ها بازهای A و Tپیوند دوگانه و بازهای G و C پیوند سه گانه هیدروژنی برقرار می کنند. سیتوکین
آن دسته از سیتوکین‌ها که از ماکروفاژها ترشح می‌شوند منوکین و آن دسته که از لنفوسیت‌ها ترشح می‌شوند لنفوکین نامیده می‌شوند.سیتوکین‌ها بسیار متنوع هستند و از طریق گیرنده‌هایی که روی سلول‌های مختلف بدن دارند به آن‌ها متصل شده و اثرات خود را بدین شکل اعمال می‌کنند. گروهی از سیتوکین‌ها را اینترلوکین می‌نامند که تعداد آن‌ها بسیار زیاد است و با شماره مشخص می‌شوند مانند اینترلوکین ۱۷. اریتروپوئیتین و تروموبوپویتین نیز از سایتوکین‌ها هستند ولی عملکردی متفاوت از سیستم ایمنی دارند. گروهی نیز همانند هموسیستئین از آمینواسیدهای گوگردداری همانند سیستئین تولید و آزاد می‌گردند. باز نوکلئوتیدی
دئوکسی ریبوز: بازهای نوکلئوتیدی در ساختمان DNA به گروه‌های قند دزوکسی‌ریبوز (دئوکسی ریبوز) متصل‌اند. در نتیجه نوکلئوتید‌های دی ان ای با نوکلئوتید‌های آر ان ای کاملاً متفاوت اند و در مجموع هشت نوع نوکلئوتید مختلف در نوکلئیک اسید‌ها موجود است. زیرا در یک نوکلئوتید دی ان ای با باز آلی سیتوزین قند دئوکسی ریبوز وجود دارد در حالی که در نوکلئوتید آر ان ای با باز آلی سیتوزین قند ریبوز جای دئوکسی ریبوز را گرفته‌است و در نتیجه این دو نوکلئوتید از نظر قند با یکدیگر متفاوت و از نظر ساختاری با هم متفاوت اند و هر کدام از یک نوع می‌باشند. پس نوکلئوتید دی ان ای با نوکلوتید آر ان ای به هیچ عنوان مشابه و از یک نوع نیست زیرا در نوع قند با آن تفاوت دارد. نوکلئوتید
نوکلئوتیدها، مولکولهای آلی شامل نوکلئوزید و فسفات می باشند. آن ها به عنوان واحدهای مونومری، پلیمرهای نوکلئیک اسیدی: دئوکسی ریبونوکلئیک اسید (DNA) و ریبونوکلئیک اسید (RNA) را تشکیل می‌دهند، که هردو مولکول‌های زیستی اساسی در تمام اشکال حیات روی زمین می باشند. نوکلئوتیدها از طریق رژیم غذایی به دست آمده و هم‌چنین در کبد از طریق مواد غذایی رایج سنتز می‌گردند. ایکوزانوئید
ایکوزانوئیدها درسلولها ذخیره نمی‌شوند بلکه در موارد نیاز بسرعت از اسیدهای چرب غشای سلول یا غشای هسته تولید می‌شوند. این مولکولها یا از اسیدهای چرب امگا 3 یا امگا 6 تولید می‌شوند. اکسیداسیون این اسیدهای چرب توسط دو گروه آنزیم سیکلواکسیژناز (COX) یا لیپواکسیژناز (LOX) انجام می‌شود. ایکوزانوئیدها را می‌توان به صورت عمده به دو گروه دسته‌بندی کرد: پروستانوئیدها و لکوترینها ایماتینیب
ایماتینیب () که با نام تجاری «گلی‌وِک» (Gleevec) هم شناخته می‌شود، یک داروی شیمی‌درمانی است که در درمان برخی سرطان‌ها کاربرد دارد. این دارو به‌ویژه در درمان لوسمی مزمن مغز استخوان (CML)، لوسمی حاد لنفاوی (ALL) که دارای کروموزوم فیلادلفیا باشند (Ph) و همچنین تومور استرومال گوارشی (GIST)، ماستوسیتوز و سندرم میلودیسپلاستیک بکار می‌رود و به صورت خوراکی تجویز می‌شود. ارگولین
مشتقات ارگولین به گروه وسیعی از ترکیبات شیمیایی گفته می‌شود که ساختار مشابه آلکالوئید ارگولین دارند. مشتقات ارگولین به صورت بالینی برای اثر انقباض عروق مورد استفاده قرار می‌گیرند. همچنین به همراه کافئین، برای درمان میگرن و پارکینسون به کار می‌روند. بعضی از آلکالوئیدهای ارگولین در قارچ ناخنک غلات (ارگوت) یافت می‌شوند و می‌توانند سبب بیماری ارگوتیسم شوند. بعضی جز ترکیبات روان‌گردان مانند ال‌اس‌دی هستند. بعضی نیز آلکالوئیدهای موجود در رز چوبین هاوایی و نیلوفر پیچ و گونه‌های مشابه هستند که اثرات مشابه ال‌اس‌دی دارند. نوکلئوتید
نوکلئوتید ترکیبی متشکل از یک قند ۵-کربنی (ریبوز یا دئوکسی ریبوز) اسید فسفریک (فسفات) و یکی از بازهای آلی پورین (آدنین، گوانین) یا پیریمیدین (سیتوزین، تیمین، یوراسیل) است. اغلب نوکلئوتید را نوکلئوزید فسفات می‌گویند. نوکلئوتیدها به دلیل داشتن اسید فسفریک ترکیبی اسیدی هستند. تیزانیدین
کلونیدین اولیگونوکلئوتید
با استفاده از گیره یا hairpin در بخش '۳ در اولیگونوکلئوتیدها این بخش از ساختمان آن‌ها در برابر '۳ اگزونوکلئازها پایدار خواهد بود. آلفا-۱-اسید گلیکوپروتئین
آلفا-۱-اسید گلیکوپروتئین یا اوروسوموکوئید یک گلیکوپروتئین با وزن مولکولی ۳۷ تا ۴۳ کیلو دالتون است. این گلیکوپروتئین دارای حدود ۴۵درصد محتوای کربوهیدراتی به‌صورت پنج زنجیره گلیکانی هستند. یکی از اصلی‌ترین پروتئینهای فاز حاد بوده و سطح آن در خون، مانند دیگر پروتئین‌های این فاز، در پاسخ به آسیب بافتی، التهاب و عفونت افزایش می‌یابد هرچند نقش بیولوژیک آن به درستی شناخته نشده است. شیکونین
شیکونین (به انگلیسی: shikonin) یک متابولیت ثانویه گیاهی است که دارای خواص داروئی قابل توجهی از جمله اثر ضد سرطان، ضد میکروب، ضد التهاب، بهبود زخم و ضد دیابت است. شیکونین و مشتقات آن رنگدانه‌های قرمز رنگ از گروه نفتوکوئینون‌ها هستند که در ریشه بسیاری از گونه‌های خانواده بوراژیناسه (Boraginaceae) شامل erythrorhizon ,Lithospermum Arnebia ,Onosma ,Alkanna ,Anchusa و Echium تجمع می‌یابند. از آنجا که محل تجمع این رنگیزه‌ها در بخش پوست ریشه می‌باشد، ریشه‌های این گیاهان به رنگ قرمز بنفش است. اگر شیکونین از بافت‌های تازه استخراج شود، به تدریج طی چند روز تیره می‌شود و در نهایت تبدیل به رسوب سیاهی می‌گردد که تصور می‌شود پلیمر باشند. خانواده بوراژیناسه اغلب گیاهان علفی چند ساله هستند و شامل حدود ۱۰۰ جنس و ۲۰۰۰ گونه است که در مناطق معتدل و گرمسیری توزیع شده‌اند. متابولیت‌های ثانویه مهم این خانواده آلکالوئید‌ها، نفتوکوئینون‌ها، پلی فنول‌ها، فیتواسترول‌ها، ترپنوئیدها و اسیدهای چرب می‌باشد. به‌طورکلی متابولیت‌های ثانویه گیاهان به سه گروه اصلی پلی فنول‌ها، آلکالوئیدها و ترپن‌ها دسته‌بندی می‌شوند. نفتوکوئینون‌ها متعلق به دسته پلی فنول‌ها می‌باشند که شیکونین و مشتق‌های آن دارای بیشترین اهمیت تجاری در بین رنگدانه‌های نفتوکوئینون هستند. شیکونین دارای خاصیت چربی دوستی بالایی است و در درجه حرارت بالا ناپایدار می‌باشد و تمایل به اکسید شدن و پلی مریزه شدن دارد. ترکیبات آلی گوگرد
ترکیبات آلی گوگرد یا ترکیبات اورگانوسولفور دسته‌ای از ترکیبات آلی هستند که در آن اتم کربن با اتم‌های گوگرد پیوند شیمیایی دارند.تیول ها،تیواستر ها و تیواتر ها گونه‌های شناخته شده از این نوع ترکیبات هستند.روش آزمایشگاهی تشخیص و ردیابی این ترکیباتT روش کاریوس هالوژن نام دارد. اگزوریبونوکلئاز
اگزوریبونوکلئاز () یک اگزونوکلئاز ریبونوکلئاز است که از طریق برداشتن نوکلئوتیدها از انتهای '۵ یا انتهای '۳ از مولکول آران‌ای، سبب تجزیهٔ آن می‌شوند. آن دسته از آنزیم‌هایی که نوکلئوتید را سمت '۵ برمی‌دارند «'۵-'۳ اگزوریبونوکلئاز» و آنهایی که از سمت '۳ برمی‌دارند، «'۳-'۵ اگزوریبونوکلئاز» نامیده می‌شوند. نوکلید
نوکلیدهایی که تعداد نوترون‌ها و پروتون‌هایشان با هم برابر است ولی سطح‌های انرژی یا حالت‌های برانگیختگی متفاوتی دارند، ایزومرهای هسته‌ای نامیده می‌شوند. برای مثال Tc و Tc دارای دو سطح انرژی مختلف هستند؛ بنابراین هرچند از لحاظ شیمیایی ایزوتوپ یکدیگرند، از لحاظ هسته ای دو نوکلید مختلف به‌شمار می‌آیند. هالوکربن
هالوکربن یا اورگانوهالید دسته‌ای از ترکیبات آلی هستند که در آن یک یا چند اتم کربن با اتم‌های هالوژن (کلر، فلوئور، ید، برم، به‌طور کلی گروه ۱۷ جدول تناوبی) پیوند کووالانسی برقرار کرده باشند.ترکیبات اورگانوفلوئور، اورگانوکلر، اورگانوبرم و اورگانوید از جمله این دسته از ترکیبات هستند که از بین آن‌ها ترکیبات اورگانوکلر متداول‌تر و کاربردی تر هستند. اومیتابولا
اومیتابولا بیشترین تعداد گونه را در میان کلاد دارد. طبق تجزیه و تحلیل‌های اخیر فیلوژنتیک مولکولی، اومیتابولا می‌تواند اولین بار در دورهٔ دوونین میانه (۳۹۱ میلیون سال پیش) تا دوران اواخر پنسیلوانین (۳۱۱ میلیون سال پیش) ظاهر شده‌است. علاوه بر این، ممکن است در دوران نیم‌بالان (۳۱۰ میلیون سال پیش) نیز ظاهر شده باشد. آپتامر
الیگونوکلئوتید آپتامرها به ساختارهای پیچیده‌ای تاخوردگی پیدا می‌کنند از جمله این ساختارها کوآدراپلکس (به انگلیسی: )، سودونات (به انگلیسی: )، بالج (به انگلیسی: Bulge) و سنجاق سر (به انگلیسی: ) می‌باشند. این ساختارهای پیچیده باعث اتصال اختصاصی آپتامرها به اهدافشان می‌شوند؛ در واقع شناسایی اهداف به صورت شناسایی ساختاری (به انگلیسی: Structure recognition) است. کولینرژیک
دو نوع موسکارینی و نیکوتینی پولیوماویریده
برخی از اعضای این خانوادهٔ ویروسی، اونکوژن (سرطان‌زا) هستند و می‌توانند زمینه‌ساز ایجاد تومور شوند. این ویروس‌های خاص در بدن میزبان به‌صورت نهفته و خاموش باقی مانده و علامتی ندارند؛ اما ممکن است در گونه‌های جانوری مختلف و در افرادی که دستگاه ایمنی ناکارآمد یا ضعیف دارند، باعث ایجاد تومور شوند. هیدروکلروتیازید
هیدروکلروتیازید از دستهٔ مدرهای تیازیدی است. این دارو در درمان زیادی فشار خون (به تنهایی یا به عنوان درمان کمکی)، خیز (ناشی از نارسایی احتقانی قلب، سیروز کبدی همراه با آسیت) درمان با کورتیکوستروئید و استروژن و نیز بعضی از حالات نارسایی کلیه (از جمله سندرم نفروتیک، گلومرولونفریت حاد و نارسایی مزمن کلیه) مصرف می‌شود.کاهش فشار خون وضعیتی، اختلالات خفیف گوارشی، کاهش توانایی جنسی، کمی پتاسیم، منیزیم و سدیم خون، زیادی کلسیم خون، آلکالوز همراه کمی کلرور خون، زیادی اسید اوریک خون، نقرس، افزایش قند خون ، کلسترول پلاسما ، آنمی آپلاستیک ، کاهش فشارخون وضعیتی ،نکرولیز سمی اپیدرمال ، اختلالات الکترولیتی ، آگرانولوسیتوز و کرامپ عضلانی با مصرف این دارو گزارش شده‌است. ائوزینوفیلی
ائوزینوفیل‌ها یکی از اشکال گرانولوسیت‌های تمایز نهایی هستند. آنها برای خنثی کردن میکروب‌های مهاجم، عمدتاً انگل‌ها و کرم‌ها، و همچنین انواع خاصی از قارچ‌ها و ویروس‌ها عمل می‌کنند. آنها همچنین در رد پیوند، بیماری پیوند در مقابل میزبان و کشتن سلول‌های تومور شرکت می‌کنند. در انجام این عملکردها، ائوزینوفیل‌ها طیفی از گونه‌های اکسیژن فعال سمی (مانند هیپوبرومیت، اسید هیپوبرومو، سوپراکسید و پراکسید) را تولید و آزاد می‌کنند و همچنین در صورت نیاز یک آرمنتاریوم از پیش ساخته‌شده از سیتوکین‌ها، کموکین‌ها، عوامل واسطه‌ای رشد آزاد می‌کنند. به عنوان مثال، لوکوترین‌ها، پروستاگلاندین‌ها، فاکتور فعال کننده پلاکت) و پروتئین‌های سمی (مثلاً متالوپروتئینازها، پروتئین اساسی اصلی، پروتئین کاتیونی ائوزینوفیل، ائوزینوفیل پراکسیداز، و نوروتوکسین مشتق از ائوزینوفیل). این عوامل برای تنظیم پاسخ‌های ایمنی قوی و التهابی که میکروب‌های مهاجم، بافت خارجی و سلول‌های بدخیم را از بین می‌برند، عمل می‌کنند. هنگامی که ائوزینوفیل‌ها بیش از حد تولید و بیش از حد فعال می‌شوند، که در موارد خاصی از هیپرائوزینوفیلی و تا حدی ائوزینوفیلی رخ می‌دهد، ممکن است گونه‌های اکسیژن فعال و مولکول‌های از پیش ساخته شده خود را به سمت بافت‌های طبیعی هدایت کنند. این مورد می‌تواند منجر به آسیب جدی به اندام‌هایی مانند ریه، قلب، کلیه‌ها و مغز شود. سنتز نوپدید
مقصود از سنتز نوپدید دی‌ان‌ای، تولید صناعی (ترکیبی/انضمامی) مولکول DNA، به‌جایِ هم‌گذاری یا پیرایش و تغییر پیش‌مادهٔ طبیعی توالی‌ها الگوهای مولکولی آن است. ساخت اولیهٔ اولیگونوکلئوتید، با سنتز ژن مصنوعی و در نهایت کلون کردن، اصلاح خطاها و تأیید نهایی دنبال می‌شود که عموماً از طریقِ کلون کردنِ ژن‌ها به‌داخل پلاسمیدها، اشریشیا کلی یا مخمر انجام می‌گردد. اوکالیپتول
GeloMyrtol (D), Rowachol (D, A), Rowatinex (D, A), Transpulmin کلونیدین
کلونیدین آگونیست گیرنده پپتید شبه گلوکاگون ۱
آگونیست گیرنده پپتید شبه گلوکاگون ۱ () یا «مقلدهای اینکرتین»، گروهی از آگونیست‌های گیرنده پپتید شبه گلوکاگون ۱ هستند. این گروه از داروی شیمیایی جهت درمان دیابت نوع ۲ به‌کار می‌روند. یکی از مزایای این داروها نسبت به داروهای ضد دیابت قدیمی همچون سولفونیل‌اوره یا مگلیتینیدها، آن است که احتمال ایجاد عارضهٔ هیپوگلیسمی با اینها کمتر است. اولیگونوکلئوتید
از این اولیگونوکلئوتیدها در روش آزمایشگاهی واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (پی‌سی‌آر) برای افزایش مقدار دی‌ان‌ای استفاده می‌شود. اکسوهالید
اکسوهالیدهای مولکولی (اکسی‌هالیدها) گروهی از ترکیبات شیمیایی هستند که در آن هر دو اتم اکسیژن و هالوژن به یک عنصر شیمیایی دیگر (A) در یک مولکول متصل می‌شوند. فرمول کلی آن‌ها AO X ،X=F،Cl،Br،I است. عنصر A ممکن است عنصری از گروه عناصر اصلی، یک فلز واسطه یا یک اکتینید باشد. همچنین ممکن است اصطلاح اکسوهالید یا اکسی‌هالید به مواد معدنی و سایر مواد بلوری با همین فرمول شیمیایی کلی گفته شود، اما دارای ساختار یونی باشند. مواد شیمیایی گیاهی
آلکالوئیدها ترکیبات پیچیدة ازت دار هستند؛ و نوع بازی آن‌ها معمولاً اثرات قوی فیزیولوژیک دارد. ضمناً آن‌ها اکثراً سموم گیاهی بسیار مؤثر و دارای اثرات خاصی نیز هستند. در طب غالباً از نوع خالص آن استفاده شده و ارزش واقعی آن فقط به دست پزشکی ماهر پدیدار می‌گردد. آلکالوئیدها را بر حسب ترکیبات شیمیایی و خصوصاً ساختمان مولکولی آن‌ها در چندین دسته و گروه تقسیم‌بندی می‌کنند. در بخش تفصیلی به گیاهانی برخواهیم خورد که محتوی عناصر زیر هستند: الف) فنیل آلانیل: کاپسائیسین در فلفل، کلشیسین در گل حسرت. ب) آلکالوئید ایزوکینولئیک: مرفین، اتیل مرفین، کدئین، و پاپاورین که در تریاک موجود است و آلکالوئیدهای ایندولیک: ارگومترین، اِرگوتامین، ارگوتوکسین از زنگ غلات. ج) آلکالوئیدهای کینولئیک: شاخه برگ دار سداب معمولی. د) آلکالوئیدهای پیریدیک و پیپریدیک: ریسینین در کرچک، تری گونلین در شنبلیله، کونیل (سم خطرناک) در شوکران کبیر. هـ) آلکالوئیدهای مشتق از تروپان: اسکوپولامین و آتروپین در بلّادون. و) آلکالوئیدهای استروئید: ریشة بنفشة معطر، تاج الملوک (آکونیتین به عنوان مثال). داروهای ضد مالاریا
۴- شیزونتوسید خونی (Blood Schizontocide): بر روی اشکال خونی انگل اثر کرده و در درمان استفاده می‌شوند مثل کلروکین، کینین، فنسیدار، مفلوکین، هالوفانترین، آرتمیسنین، آمودیاکین. گلیکولیپید
گلیکولیپید () گونه‌ای از لیپید است که کربوهیدرات با پیوند گلیکوزیدی به آن متصل شده‌است. نقش آن حفظ پایداری غشاء و ساده کردن شناسایی سلولی است. کربوهیدرات‌ها در سطح همهٔ غشاهای سلول یوکاریوتی یافت می‌شوند. این مواد، از فسفولیپید دولایه به محیط آبی چندسلولی گسترش می‌یابند. فسفولیپید دولایه محیطی برای شناسایی مواد شیمیایی خاص و کمک به حفظ پایداری غشاء و متصل کردن سلول‌ها به یکدیگر برای تشکیل بافت‌ها است. اکولیزومب
مصرف‌کنندگان اکولیزومب بشدت در معرض خطر مننژیت‌های مننگوکوکی هستند و تجویزش تنها در بیمارانی صورت می‌ گیرد که تحت «ارزیابی‌های بررسی و کاهش خطر» قرار گرفته و آموزش‌ های لازم را از درمانگران دریافت کرده و واکسیناسیون‌ های ضروری را انجام داده‌اند و همهٔ این‌ ها باید مکتوب و ثبت‌ شده باشد. این دارو به صورت تزریق داخل وریدی در بیمارستان یا کلینیک تجویز می‌ شود. آتروفی عضلانی نخاعی
پژوهش‌های پایه، ترکیبات دیگری را کشف کرده‌اند که پیرایش دگرسان SMN2 را به‌طور درون‌کشتگاهی تغییر می‌دهند که سدیم ارتووانادات و آکلاروبیسین از این دسته‌اند. اولیگونوکلئوتیدهای آنتی‌سنس شبه مورفولینو، با همان اهداف سلولی مشابه با داروی نوسینرسن، تحت بررسی‌های سخت و گسترده‌ای از جمله در کالج دانشگاهی لندن و دانشگاه آکسفورد هستند. مهارکننده اسید نوکلئیک
مهار کننده اسید نوکلئیک نوعی ضد باکتری است که با مهار تولید اسیدهای نوکلئیک عمل می‌کند. دو کلاس اصلی از این ترکیبات وجود دارد: مهار کننده‌های DNA و مهار کننده‌های RNA. فلوسیتوزین که یک ضد قارچ است نیز به همین روش عمل می‌کند. آلدئید
از معمول‌ترین روش‌های آزمایشگاهی برای تهیهٔ آلدهیدها، اکسایش الکل‌های نوع اول است. واکنش اکسایش الکل‌ها توسط واکنش‌گرهای کرم (VI) ترکیب‌های کربونیل‌دار تولید می‌کند. اکسایش گزینشی الکل‌های نوع اول توسط معرف پیریدینیوم کلروکرومات (PCC)، منجر به تولید آلدهیدها می‌شود، که معمولاً بازده این واکنش‌ها بالاست. اندونوکلئازهای محدودکننده
به‌طور طبیعی اندونوکلئازهای محدودکننده بر اساس ترکیب و کوفاکتورهای ضروری مورد نیاز آنزیم، ماهیت توالی هدف و ساختار جایگاه برش DNAی مناسب با جایگاه هدف، به چهار گروه (۱٬۲٬۳٬۴) دسته‌بندی شده‌اند. البته تجزیه و تحلیل توالی DNAی آنزیم‌های محدودکننده نشان داده‌اند که بیش از ۴ نوع آنزیم محدودکننده وجود دارد. همه انواع آنزیم‌ها توالی کوتاه و ویژه DNA را شناسایی کرده و قطعات خاص با انتهای ´۵ - فسفات ایجاد می‌کنند. در جایگاه برش، ساختار زیرواحد، جایگاه برش و کوفاکتورهای ضروری متفاوت می‌باشند. انواع آنزیم‌های محدودکننده شامل: اکسیدوردوکتاز
اکسیدوردوکتازها به بیست و دو زیرگروه قابل تقسیم بندی هستند مانند EC 1.1 یا الکل اکسیدوردوکتازها ؛ EC 1.11 یا پروکسیدازها و EC 1.4 مونوآمین‌ردوکتازها