هورمون استروژن چه نقشی در بدن دارد؟
قالب بدنی زن
هورمون استروژن اثر کلیدی در ریخت بدن زنان دارد. این هورمون هم در زنان و هم در مردان ساخته می‌شود اما اندازه آن در زنان به ویژه در دوران باروری به شکل قابل توجه‌ای بیشتر است. علاوه بر دیگر علت‌ها استروژن یک عامل افزاینده در رشد ویژگی‌های ثانویه جنسی نظیر نمو پستان و مفصل ران است. استروژن اساساً در دوران بلوغ دختران، موجب رشد مفصل ران، باسن و پستان‌ها می‌شود. اگر چه هورمون تستوسترون در دوران بلوغ جنسی یک عامل بازدارنده در رشد و نمو پستان‌ها و ماهیچه‌ها است، با این حال استروژن از سوی دیگر به عملکرد خود ادامه می‌دهد. یائسگی
استروژن اثرات عمیقی بر رشد، تمایز و عملکرد بسیاری از بافت‌های تولید مثلی دارد. آنها همچنین بافت‌های دیگر، از جمله استخوان، کبد، سیستم قلب و عروق و مغز را تحت تأثیر قرار می‌دهند. زمانی که زنان در معرض یائسگی قرار می‌گیرند، غلظت هورمون استروژن در بدن کاهش می‌یابد. محرومیت نسبی استروژن در زنان یائسه با تغییرات فیزیولوژیکی و افزایش سطح گونه‌های فعال اکسیژن و خطر چندین بیماری از جمله بیماری قلب و عروق، پوکی استخوان و فرایندهای تحلیل برنده در سیستم عصبی مرکزی همراه است. مطالعات اخیر نشان می‌دهد که استروژن ممکن است برای محافظت از بیماری آلزایمر و نیز پیشگیری از پوکی استخوان و بیماری قلبی عروقی مورد استفاده قرار گیرد. تحقیقات نشان می‌دهد استروژن بر مورفولوژی مغز و یادگیری تأثیرگذار است. مطالعه ای که در سال ۲۰۱۷ بر روی هیپوکمپ مغز موش‌هایی که در مراحل اولیه یائسگی بودند انجام شد، نشان داد که تغییرات مورفولوژیک هیپوکمپ در موش‌های یائسه همراه با آسیب‌های میتوکندری، رسوب لیپوفاسین و تجزیه میکروتوبول‌ها است. مکمل‌های استروژن تنها می‌توانند اثراتی پیشگیرانه بر روی آسیب‌های میتوکندری و جلوگیری از افزایش رسوب لیپوفاسین مربوط به ناحیه DG هیپوکمپ داشته باشند اما تأثیری بر روی آسیب‌های میکروتوبولی وتغییرات سیناپسی ندارند. گیرنده استروژن
بخش از اطلاعات موجود در زمینهٔ اهمیت استروژن در تنظیم ذخیرهٔ چربی بدن، از جانداران دستکاری‌شده ژنتیکی به‌دست می‌آید که ژن‌هایشان به گونه‌ای دستکاری شده که ژن آروماتاز سالمی نداشته باشند. این موش‌ها استروژن کمی دارند و چاق هستند. چاقی همچنین در موش‌هایی که فاقد گیرنده هورمون محرکه فولیکولی هستند، مشاهده می‌شود. اثرات استروژن اندک بر روی بروز چاقی را به ERα نسبت داده‌اند.
استرون
استرون به میزان بسیار کمی در مردان از متابولیسم آندروستن دیون توسط آنزیم آروماتاز ایجاد می‌شود. در مردان استرون موجب تهوع، بی‌اشتهایی و اختلال نعوظ می‌شود. هپسیدین
هورمون هپسیدین یک هورمون پپتیدی است که در کبد ساخته می‌شود. این هورمون در سال ۲۰۰۰ میلادی کشف شده و به عنوان اصلی‌ترین تنظیم‌کننده آهن خون در انسان و سایر پستان‌داران شناخته می‌شود. نقش این هورمون در تنظیم مقدار جذب آهن از مخاط روده بوده که در نتیجه اثر این هورمون، از جذب بیش از اندازه آهن در روده جلوگیری شده و سطح آهن در بدن در حالت طبیعی باقی می‌ماند. هم‌چنین، هپسیدین باعث مهار آزادسازی آهن از ماکروفاژها می‌شود. یائسگی
استروژن با کاهش کلسترول تام و کلسترول بد یا LDL و افزایش کلسترول خوب یا HDL در سلامت قلب نقش دارد. زمانی که سطح استروژن در طی یائسگی کاهش می‌یابد ممکن است سطح کلسترول تام بالا رفته و احتمال خطر بیماری قلبی، سکته و سایر بیماریهای قلب و عروق افزایش یابند. برای کاهش این خطر موارد زیر توصیه می‌شود: خودداری از استعمال دخانیات مانند سیگار و قلیان، ورزش منظم، کاهش مصرف چربی و نمک و افزایش مصرف میوه و سبزی و غذاهای حاوی فیبر (مانند نان‌های سبوس دار). ترنبولون
ترنبلون یک استروئید تزریقی است که داری خاصیت آندروژنیک و آنابولیک بسیار بالا می باشد. این دارو استری سریع الاثر از ترنبولون است که تاثیر قدرتمندی در تشدید فرایند پروتئین سازی از خود نشان داده است.ترنبولون استروئیدی حیوانی و در عین حال پر قدرت است که مصرف آن موجب مثبت شدن بالانس نیتروژن در بدن انسان و حیوان شده است.به دلیل اینکه ترنبولون دارویی بسیار پر قدرت و در عین حال محبوب در بین ورزشکاران رشته های قدرتی و ورزشکاران رشته پرورش اندام بوده است. سوء استفاده از آن نیز در بازار سیاه دارو معمول بوده و افراد و حتی کارگاه های زیادی اقدام به تولید و عرضه نمونه های قلابی آن در سطح جهان کرده اند و همین مسئله نیز موجب شده است تا دسترسی به نمونه های اصلی این دارو در بازار سیاه امروزه جهان بسیار مشکل شود.همانگونه که گفته شد هسته اصلی داروهایی که در این رده تولید و عرضه می شوند و در هر کشوری نیز به یک نام خوانده می شوند ماده مؤثر ترنبولون استات است. تستوسترون
تستوسترون گلبول‌های قرمز خون را افزایش می‌دهد. اگر تستوسترون را به مقدار طبیعی به بدن یک بزرگسال اخته(castrated) تزریق کنیم، تعداد گلبول‌های قرمز در هر میلی متر مکعب خون ۱۵ تا ۲۰ درصد زیاد می‌شود. همچنین مردان به‌طور متوسط در هر میلی‌متر مکعب خون حدود ۷۰۰۰۰۰ گلبول قرمز بیش از زنان دارند. با وجود ارتباط قوی میان تستوسترون و افزایش هماتوکریت، به نظر نمی‌رسد که تستوسترون مستقیماً میزان اریتروپوییتین را افزایش دهد یا اثری مستقیم بر تولید گلبول‌های قرمز داشته باشد. حداقل بخشی از این اثر تستوسترون در افزایش تولید گلبول‌های قرمز ممکن است ناشی از افزایش میزان متابولیسم پس از تجویز تستوسترون باشد. استروژن
استروژن‌ها در تمام مهره داران و برخی از حشرات یافت می‌شوند. استروژن‌های طبیعی ساختاری استروئیدی دارند و از بیوسنتز کلسترول فراهم می‌آیند ولی استروژن‌های صناعی نیز در پزشکی کاربرد دارند که استروئیدی نیستند. استروئید
در اعضای مختلفی از بدن انسان استروئیدها ساخته می‌شوند. کلسترول در غشاء تمام سلول‌های بدن وجود دارد. تستوسترون در غدد جنسی (به خصوص بیضه)، استروژن و پروژسترون در تخمدان و جفت ساخته می‌شوند. کلسترول
درون سلول‌ها، کلسترول مولکول پیشرو درچندین روند بیوشیمی می‌باشد. در کبد کلسترول به صفرا تبدیل می‌شود، که سپس درکیسه صفرا ذخیره می‌شود. صفرا دارای نمک‌های صفراوی نیز می‌باشد و موجب می‌گردد چربی‌ها در روده قابل هضم شود و همچنین درجذب روده‌ای مولکول‌هایی مانند ویتامین‌های محلول در چربی، A, D و E و K مؤثر است. کلسترول یک مولکول پیشرو مهم برای ترکیب ویتامین D و هورمون‌های استروئیدی می‌باشد مانند هورمون‌های کورتیزول و آلدوسترون، هورمون پروژسترون، استروژن و تستسترون و مشتقاتش. برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهد کلسترول ممکن است به عنوان یک آنتی‌اکسیدان عمل کند. تستوسترون
برای درمان کمبود این هورمون در بدن، معمولاً از تستوسترون با اشکال خوراکی، تزریقی یا موضعی استفاده می‌شود. دهیدروآندروسترون
دهیدروآندروسترون (DHA) ، یا 5-دهیدروآندروسترون (5-DHA) ویا ایزوآندروستنولون یک هورمون استروئیدی با اثرات آندروژنیک است. این هورمون اندوژن (درونزاد) می باشد . این ترکیب به همراه سایر آندروژن های ضعیف مانند آندروستندیول و آندروستندیون در غدد فوق کلیوی تولید و ترشح می شود . تستوسترون (دارو)
تستوسترون از تغییرات شیمیایی بر روی کلسترول در بدن به ساخته می‌شود و پس از ترشح در بافتهای هدف به وسیله آنزیم ۵ – آلفا ردوکتاز به دی-هیدرو تستوسترون تبدیل شده و عمل می‌کند. هورمون آزادکننده تیروتروپین
این هورمون موجب افزایش ترشح (TSH) و پرولاکتین می‌شود. هورمون TSH در کنترل عملکرد تیروئید نقش محوری دارد. عامل اصلی تعیین نقطه تنظیم در محور تیروئید هورمون TSH است. ترشح این هورمون به وسیله هورمون هیپوتالاموسی TRH تنظیم می‌شود. TRH عمده‌ترین محرک سنتز و ترشح TSH است. تقریباً ۱۵ دقیقه پس از تجویز TRH میزان ترشح TSH به حداکثر خود می‌رسد. کاهش سطح هورمون‌های تیروئید سبب افزایش تولید پایه TSH و تشدید اثر تحریکی TRH بر TSH می‌شود. افزایش سطح هورمون‌های تیروئید نیز به سرعت و به صورت مستقیم TSH را مهار کرده و همجنین اثر تحریکی TRH بر TSH را مهار می‌کنند ۲۱-هیدروکسیلاز
وجه تسمیه این آنزیم آن است که سبب هیدروکسیل‌دار کردن استروئید در جایگاه کربن ۲۱ می‌شود. این آنزیم واکنش شیمیایی افزوده شدن عامل هیدروکسیل به کربن ۲۱ در زیست‌مولکول استروئید را کاتالیزه می‌کند و خود یکی از اعضای اَبَرخانوادهٔ سیتوکروم پی ۴۵۰ از آنزیم‌های مونواکسیژناز است. در بدن انسان، آنزیم‌های سیتوکروم پی ۴۵۰ نقش مهمی در تولید و سوخت‌وساز کلسترول، استروئیدها و لیپیدها ایفا می‌کنند. محل قرارگیری ۲۱-هیدروکسیلاز در میکروزوم‌های غشاء شبکه آندوپلاسمی سلول‌های قشر غده فوق کلیوی است. این آنزیم در کنار ۱۷-هیدروکسیلاز و آروماتاز، یکی از آنزیم‌های میکروزومال استروئیدساز سامانهٔ آنزیمی سیتوکروم پی ۴۵۰ است. پروهورمون
پروهورمون یا پیش هورمون ماده‌ای است که در بدن تبدیل به هورمون می‌شود. عملکرد پروهورمون را می‌توان مشابه پیش دارو دانست، پروهورمون‌ها انواع مختلف و بسیار متنوعی دارند که روی ترشح هورمون‌های بدن نظیر هورمون رشد، انسولین یا تیروکسین و … اثر می‌گذارند. استروئید
استروئیدها در بدن جانوران و گیاهان دیده می‌شوند. مهم‌ترین نوع استروئید در بدن انسان کلسترول نام دارد. علاوه بر این در بدن انسان، استروئیدها به صورت هورمونهایی همچون استروژن، تستسترون، و کورتیزول دیده می‌شوند. هورمون جنسی
هورمون‌های جنسی به صورت عمده در غدد جنسی (بیضه یا تخمدان) از کلسترول تولید می‌شوند؛ ولی در بافت‌های دیگر مانند غدد فوق کلیوی، جفت و … نیز مقداری تولید یا متابولیزه می‌شوند. هورمون تستوسترون در بدن هر دو جنس وجود دارد ولی به دلیل نسبت حدوداً ۵۰:۱ آن در مردان، هورمون مردانه نام گرفته‌است. دی هیدروتستوسترون (فرم فعال تستوسترون) و آندروستن دیون سایر هورمون‌های مردانه هستند. GPER
گیرندهٔ ۱ استروژن جفت‌شونده با پروتئین جی () یا به اختصار «GPER» که با نام «گیرندهٔ ۳۰ جفت‌شونده با پروتئین جی» (GPR30) هم شناخته می‌شود، یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"GPER"» کُدگذاری می‌شود. این گیرنده با اتصال به هورمون جنسی استرادیول فعال شده و مسئولِ بروزِ برخی از اثرات فوریِ غیر ژنومی این هورمون در سلول‌هاست. جایگاه این گیرنده در غشاء سلولی است اما بیشتر در شبکه آندوپلاسمی قابل ردیابی است. کلسترول
افزون بر این اهمیت در سلول‌ها، کلسترول هم چنین به عنوان یک ماده متشکله برای تولید زیستی هورمون‌های استروئیدی، اسیدهای صفراوی و ویتامین D کمک می‌کند. کلسترول استرول اصلی تولید شده توسط حیوانات است. در تمام سلول‌ها درمهره داران کلسترول تولید می‌شود البته جگر (کبد) نوعاً مقدار بیشتری تولید می‌کند. اغلب به‌طور کاملی درمیان پروکاریوتها (مانند باکتری) غائب است، اگر چه برخی استثناها وجود دارد مانند مایکوپلاسماها، که برای رشد کلسترول نیاز دارند. انسولین
اَنسولین یکی از هورمون‌هایی است که تأثیرات مختلفی در متابولیسم و دیگر اعمال بدن می‌گذارد. غده فوق کلیوی
اگر چه بعضی از استروئیدهای قشر آدرنال مانند کورتیکوسترون و کورتیزول دارای اثرات مینرالوکورتیکوئیدی هستند ولی مهم‌ترین مینرالوکورتیکوئید در انسان آلدوسترون است که دارای اثرات زیر می‌باشد: در قشر غده آدرنال چند هورمون جنسی نر (آندروژن) و به مقدار کمتری هورمون‌های جنسی ماده (استروژن و پروژسترون) ساخته می‌شوند. آندروژن‌های قشر آدرنال در جنس نر به رشد اندام‌های جنسی در دوران کودکی کمک می‌نمایند. آندروژن‌های قشر آدرنال اثرات خفیفی در زنان نه تنها قبل از بلوغ بلکه در سراسر زندگی دارند. قسمت زیادی از رشد موهای زیر بغل و زهار در زنان ناشی از عمل این هورمون هاست. در زنان اگر ترشح آندروژن‌های قشر آدرنال از حد طبیعی بیشتر شود، نشانه‌هایی از صفات ثانویه جنسی مردانه مانند بم شدن صدا، پرمویی (Hirsutism)، کاهش رشد پستان‌ها و بزرگ شدن کلیتوریس(Clitoris) ظاهر می‌گردد که به این اختلال سندرم آدرنوژنیتال گویند. دوپامین
در مغز چندین مسیر دوپامینی وجود دارد که مسیرهای دوپامینرژیک نامیده می‌شوند، دوپامین مهم‌ترین نقش را در ایجاد لذت و پاداش دارد، افزایش دوپامین در مناطق خاصی از مغز که به مرکز پاداش معروف‌اند در فرد ایجاد حس سرخوشی (پاداش) می‌کند به همین داروهای دوپامینرژیک به صورت عمده مورد سوء استفاده قرار می‌گیرند. دوپامین همچنین در کنترل دستگاه حرکتی نقش دارد به‌طوری که با از بین رفتن نورون‌های دوپامینرژیک علائم بیماری پارکینسون پدید می‌آیند. از کارکردهای دیگر دوپامین در مغز کنترل و تنظیم ترشح هورمون‌هاست. دوپامین از طریق تحریک گیرنده دو دوپامینی (D2) ترشح پرولاکتین را کاهش می‌دهد و از این طریق بر تولید شیر نیز اثرگذار است. غده فوق کلیوی
قشر آدرنال سه نوع اصلی از هورمون‌های استروییدی را تولید می‌کند:مینرالوکورتیکوئید، گلوکوکورتیکوئید و آندروژن. مینرالوکورتیکوئیدها (مانند: آلدوسترون) که در زونا گلومرولوزا تولید می‌شوند، در تنظیم فشار خون و تنظیم فشار اسمزی نقش دارند. گلوکوکورتیکوئیدها مانند کورتیزول و کورتیزون، در زونا فاسیکولاتا ساخته می‌شوند؛ که عملکرد آن‌ها در تنظیم سوخت‌وساز و سرکوب دستگاه ایمنی می‌باشد. زونا رتیکولاریس، که داخلی‌ترین بخش در قشر می‌باشد، آندروژن‌هایی را تولید می‌کند که در غده جنسی و سایر اندام‌های هدف، به هورمون‌های جنسی کاملاً کاربردی تبدیل می‌شوند. ساخت هورمون‌های استروییدی که استروییدوژنز نامیده می‌شود، شامل واکنش‌ها و فرایندهایی است که در سلول‌های بخش قشری رخ می‌دهد. بخش مغزی، کاتکول‌آمین‌هایی را می‌سازد که در هنگام مواجه بدن با شرایط استرس زا، موجب پاسخ جنگ یا گریز می‌شوند.  وزن هر غده حدود ۵ گرم است. هورمون‌درمانی زنانه‌سازی
از داروهای متفاوتی در هورمون‌درمانی زنانه‌سازی استفاده می‌شود. این روش شامل استروژن‌ها برای ایجاد ویژگی‌های زنانه و سرکوب سطح تستوسترون است. آنتی آندروژن‌هایی مانند آنتاگونیست‌های گیرنده آندروژن، آنتیگنادوتروپین، تعدیل‌کننده هورمون آزاد کننده گنادوتروپین و مهارکننده آنزیم ۵آلفا ردوکتاز، برای خنثی کردن اثرات آندروژن‌ها، مثل تستوسترون استفاده می‌شود. ترکیب استروژن با آنتی آندروژن اصلی‌ترین عامل هورمون‌درمانی زنان ترنس است. تأثیر پروژستوژن‌ها اگرچه بصورت علمی مشخص نشده اما ادعاهای زیادی در کارآمدی آن‌ها وجود دارد. استروژن‌ها هورمون‌های اصلی جنسی در زنان و مسئول هدایت صفات ثانویه جنسی زنانه مثل رشد پستان‌ها و الگوی توزیع چربی زنانه هستند. متداول‌ترین استروژن مورد استفاده در زنان ترنس استرادیول است. دیگر استر‌های استرادیول؛ استرادیول والرات و استرادیول سیپیونات است که پیش‌دارو استرادیول هستند. استروژن کونژوگه (پرمارین) که در هورمون‌درمانی یائسگی و استرادیول اتیلن که در جلوگیری از بارداری استفاده می‌شود، در گذشته برای هورمون‌درمانی زنان ترنس هم استفاده می‌شده‌است، دیگر توصیه نمی‌شود. لخته‌شدن خون و مشکلات قلبی و عروقی از عوارض ناشی این داروها است. استروژن‌ها به‌صورت خوراکی، ترانسدرمال، موضعی (از طریق چسب یا ژل)، مقعدی، تزریق، کاشت، زیرزبانی و گونه‌ای تجویز شوند. مرد
هورمونی که عامل رویش و رشد موها می‌باشد تستسترون نامیده می‌شود. این هورمون در بدن هر دو جنس وجود دارد ولی به دلیل نسبت حدوداً ۵۰:۱ آن در مردان، هورمون مردانه نام گرفته‌است. سیرولیموس
سازمان غذا و دارو می‌گوید که این دارو خطر ابتلا به سرطان پوست ناشی از اشعهٔ آفتاب و همچنین لنفوم را افزایش می‌دهد. بافت چربی نقش اصلی در هموستاز انرژی و متابولیسم لیپیدها و غیره دارد. همچنین به عنوان یک عضو غدد درون ریز برای تنظیم ترشح طیف گسترده‌ای از عواملی مانند لپتین، آدیپونکتین، فاکتور نکروز تومور گاما و سایتوکاین های مختلفی عمل می کند، که برخی از آنها تنظیم کننده اصلی هموستاز انرژی هستند . رده سلولی 3T3-L1 معمولاً به عنوان یک سیستم مدل تمایز چربی برای بررسی مکانیسم‌های مولکولی تنظیم چربی استفاده می‌شود که در این رده سلولی بعد از افزودن انسولین، گلوکوکورتیکوئیدها و تقویت کننده cAMP یک آبشار نظارتی رونویسی را آغاز می‌کند که منجر به بیان ژن‌های مختص چربی می‌شود. چندین فاکتور مهم رونویسی در سنتز چربی عبارتند از جمله CCAAT / تقویت پروتئین های اتصال دهنده(C / EBP) بتا ، سیگما و آلفا و گیرنده پراکسیزوم فعال شده گاما (گاما PPAR). محرکهای اگزوژن باعث بیان C / EBP بتا و سیگما در سلولهای پیش از چربی می شوند و این‌ها به نوبه خود سبب القاء گاما PPAR و C / EBP آلفا می‌شوند و در ادامه این دو ژن القا شده، ژن‌های مهم چربی مورد نیاز برای عملکرد چربی را فعال می کنند. در چربی‌ها، تصور می شود ژن مورد هدف راپامایسین در پستانداران (mTOR) سنتز پروتئین، مورفوژنز بافت چربی و سنتز / ترشح لپتین را تنظیم می کند.  سیگنالینگ mTORC1 به منظور کنترل رشد، تکثیر و بقا سلولی توسط محرک های متنوعی مانند فاکتورهای رشد، مواد مغذی و محرک‌های انرژی فعال می‌شود. mTORC1 نسبت به راپامایسین حساس بوده و سبب مهار فاکتور شروع یوکاریوتی اتصال پروتئین (4E-BP) و فعال‌سازی ریبوزوم S6 کیناز1 (S6K1) که در ترجمه mRNA نقش دارند می‌شود. S6K1 باعث فعال‌سازی eIF4E می‌شود که eIF4E نیز عامل فعال‌سازی و القاء گاما PPAR و بیان C / EBP آلفا شده و از طریق مکانیسم ناشناخته‌ای سبب فعال‌سازی C / EBP بتا و سیگما در سلول‌های پیش از چربی می‌شوند.  C / EBP بتا، سیگما و آلفا می‌توانند وارد هسته شوند و همگی به C / EBP آلفا تبدیل می‌شوند و در مرحله بعد نوع آلفا به PPAR گاما تبدیل شده و در ادامه سبب بیوسنتز لیپید‌هایی که برای حفظ هموستاز سلولی ضروری هستند می‌شود. همچنینmTORC1 باعث تمایز چربی، افزایش تنفس میتوکندری و سرکوب لیپولیز می‌شود. نقص در سنتز یا پردازش چربی در ایجاد بسیاری از بیماری‌ها از جمله چاقی، مقاومت به انسولین، دیابت نوع 2 و سرطان نقش دارد. در نتیجه با توجه به اینکه سیگنالیگ پایین دست mTOR، مسیرهای‌ آنابولیکی هستند که انرژِی زیادی جهت سنتز (برای مثال سنتز پروتئین و لیپید) مصرف می‌کنند، اگردرعوامل بالا دستmTOR جهش با اختلالاتی صورت گیرد، که باعث افزایش بیان و فعالیت mTORC1 شود، سبب اختلالات سلولی و بیماری می‌شوند. بهترین راه‌کار، استفاده از داروی راپامایسین است، زیرا مهار mTORC1 با راپامایسین می ‌تواند از القای بیوژنز ریبوزوم، تمایز و تجمع لیپیدها، مقاومت به انسولین و بروز سرطان جلوگیری کند. تستوسترون
به‌طور کلی تستوسترون مسئول ایجاد صفات متمایز بدن مردانه است. حتی در طول زندگی جنینی هم هورمون اچ‌سی‌جی، بیضه‌ها را وادار به ترشح مقادیر متوسطی از تستوسترون می‌کند و تستوسترون در تمام دورهٔ تکامل جنینی و حداقل ۱۰ هفته پس از تولد ترشح می‌شود؛ از آن پس در دوران کودکی تقریباً هیچ مقدار تستوسترون تولید نمی‌شود. اما در حدود سنین ۱۰ تا ۱۳ سالگی که شروع بلوغ است، ترشح تستوسترون تحت تأثیر هورمون‌های گنادوتروپیک هیپوفیز قدامی به سرعت افزایش می‌یابد و این ترشح زیاد در بیشتر بقیهٔ طول عمر ادامه می‌یابد ولی پس از ۵۰ سالگی به سرعت کاهش می‌یابد و تا ۸۰ سالگی به ۲۰ تا ۵۰ درصد حداکثر ترشح آن می‌رسد. هورمون‌درمانی مردانه‌سازی
از آنتی استروژن‌‌ها یا اصطلاحاً مسدودکننده استروژن مثل مهارکننده‌های آروماتاز (آناستروزول) یا تعدیل‌کننده انتخابی گیرنده استروژن (تاموکسیفن) می‌توان برای کاهش اثرات سطح بالای استروژن درون‌زا استفاده کرد؛ به‌ عنوان مثال در رشد پستان و توزیع چربی زنانه. علاوه بر این، در کسانی که هنوز صفحات رشد آنان بسته نشده‌است، آنتی استروژن‌ها می‌توانند از پهن شدن مفصل ران جلوگیری کند و باعث افزایش قد نهایی شود. هورمون‌درمانی مردانه‌سازی
داروهایی که در هورمون‌درمانی برای مردان ترنس‌ استفاده میشود شامل موارد زیر است: آندروژن‌ها و استروئیدهای آنابولیک، مانند تستوسترون برای مردانه‌سازی و سرکوب سطح استروژن و پروژسترون در جهت کاهش ویژگی‌های زنانه؛ آنتاگونیست و آگونیست گنادوتروپین‌ برای سرکوب سطح استروژن و پروژسترون؛ پروژستوژن‌هایی مانند «مدروکسی ‌پروژسترون استات» برای سرکوب قاعدگی و «مهارکننده آنزیم 5آلفا ردوکتاز» برای معکوس‌کردن الگو رویش مو سر. نیمه عمر از بین رفتن تستوسترون در خون حدود ۷۰ دقیقه است، بنابراین مردان ترنس نیاز به یک منبع مداوم و پایدار از هورمون دارند. برخی مواد به فرمولاسیون دارو اضافه می‌شوند تا فرآیند جذب و اثر دارو را طولانی کند. هورمون
اولین مرحله برای شروع اثر هورمون، اتصال به گیرنده‌های اختصاصی در سلول هدف است. سلول‌هایی که چنین گیرنده‌هایی ندارند به هورمون پاسخ نمی‌دهند به همین دلیل است که هورمون‌ها اختصاصی عمل می‌کنند. گیرنده‌های هورمون‌ها در غشاء سلول هدف، در سیتوپلاسم یا در هسته قرار دارند. پس از اتصال هورمون به گیرنده خود، معمولاً زنجیره‌ای از واکنش‌ها درسلول آغاز می‌شود که هر مرحله آن، از مرحله قبلی قوی تر است. در نتیجه مقدار بسیار کمی از هورمون می‌تواند تأثیر بسزایی در سلول‌های متعدد داشته باشد. استریول
استرادیول از موثرترین استروژن‌های طبیعی است و احتمالاً هورمونی حقیقی است. استروژنها با اتصال به گیرنده استروژنی در سیتوپلاسم، باعث افزایش میزان ساخته شدن DNA و RNA و پروتئین‌های دیگر در بافت هدف می‌شوند. در جدار رحم استروژن باعث رشد و پرخونی آندومتر رحم می‌شود. همچنین در هیپوتالاموس میزان آزاد شدن GnRH تحت تاثیر استروژن کاهش پیدا می‌کند و در غده هیپوفیز آزاد شدن FSH و LH کاهش می‌یابد. بلوغ جنسی
با افزایش دامنه پالس‌های LH، سلول‌های تکا در تخمدان‌ها شروع به تولید تستوسترون و مقدار کمتری پروژسترون می‌کنند. قسمت عمده تستوسترون به سلولهای مجاور به نام سلولهای گرانولوزا منتقل می‌شود. افزایش کمتر FSH باعث افزایش فعالیت آروماتاز این سلولهای گرانولوزا می‌شود، که بیشتر تستوسترون را برای ترشح به گردش خون به استرادیول تبدیل می‌کند. تستوسترون باقیمانده، همراه با آندروژن‌های آدرنال مسئول تغییرات آندروژنیک معمول بلوغ زنان هستند: موی عانه، سایر موهای آندروژنیک همان‌طور که در بالا گفته شد، بوی بدن، آکنه. فعالیت زیستی تستوسترون تا حدود زیادی توسط SHBG محدود می‌شود که به نوبه خود عمدتاً توسط سطح استرادیول و پرولاکتین کنترل می‌شود (استرادیول تحریک می‌کند، پرولاکتین سنتز SHBG را کاهش می‌دهد). تستوسترون
در سنین پیری هم از تستوسترون به عنوان نوعی هورمون جوانی استفاده می‌کنند تا قدرت عضلانی را بهبود بخشند گرچه نتایج آن زیر سؤال است. بلوغ جنسی
پوست پرینه به دلیل اثر استروژن باعث افزایش مقاومت آن در برابر عفونت می‌شود. سطح مخاط واژن نیز در پاسخ به افزایش میزان استروژن تغییر می‌کند، رنگ آن ضخیم‌تر و صورتی مایل به صورتی می‌شود (در مقابل قرمز روشن‌تر از مخاط واژن قبل از بلوغ). مخاط به یک ساختار چند لایه با لایه سطحی سلولهای سنگفرشی تبدیل می‌شود. استروژن محتوای گلیکوژن را در اپیتلیوم واژن افزایش می‌دهد، که در آینده نقش مهمی در حفظ pH واژن دارد. ترشحات سفید (لکوره فیزیولوژیک) نیز یک اثر طبیعی استروژن است. در دو سال پس از ترخم، اندازه رحم، تخمدان‌ها و فولیکول‌های تخمدان افزایش می‌یابد. تخمدان‌ها معمولاً دارای کیست‌های کوچک فولیکولی هستند که با سونوگرافی قابل مشاهده هستند. قبل از بلوغ، نسبت رحم به دهانه رحم ۱: ۱ است. که بعد از اتمام دوره بلوغ به ۲: ۱ یا ۳: ۱ افزایش می‌یابد. سندرم تخمدان پلی‌کیستیک
تخمدان‌های شما هورمون‌های استروژن و پروژسترون را ترشح می‌کنند که دیواره رحم را برای دریافت تخم بارور آماده می‌سازند. همچنین تخمدان‌ها تولید هورمون‌های مردانه (آندروژن‌ها) مثل تستوسترون را نیز بر عهده دارند. اگر بعد از تخمک گذاری بارداری رخ ندهد، ترشح استروژن و پروژسترون کاهش می‌یابد و دیواره رحم در طول قاعدگی ریزش می‌کند. هورمون رشد
هورمون رشد در متابولیسم پروتئین، کربوهیدرات و لیپیدها دخالت دارد و هدف نهایی آن افزایش بیوسنتر پروتئین‌ها در سلول است تا بدین وسیله، سبب رشد ابعادی و تعدادی سلول‌ها شود. همچنین این هورمون سبب تحریک صفحات رشد استخوان‌های طویل، قبل از سن بلوغ می‌شود اما بعد از سن بلوغ به دلیل استخوانی شدن این صفحات، رشد استخوان‌ها به صورت قطری ادامه خواهد داشت. هورمون رشد علاوه بر افزایش قد اثرگذاری‌های دیگری نیز دارد: هورمون پاراتیروئید
هورمون پاراتیروئید (پاراتورمون) از سلول‌های چیف غدد پاراتیروئید ترشح می‌شود و ماهیت آن پلی پپتیدی است. انگیزهٔ ترشح هورمون پاراتیروئیدی افزايش كلسيم خون می‌باشد. غدد پاراتیروئیدی چهار عدد بوده و اغلب در قسمت خلفی غده تیروئید واقع هستند و وظیفه کنترل سطح سرمی کلسیم را برعهده دارند. غده پاراتیروئید کلسیم خون را افزایش و غده تیروئید میزان کلسیم خون را کاهش می‌دهد. صفات ثانویه جنسی
در زنان، سینهها نمایان‌گر سطوح بالاتر استروژن هستند. استروژن همچنین به پهنای لگن می‌افزاید و میزان چربی بدن در باسن، ران، و سینه را افزایش می‌دهد. استروژن همچنین باعث رشد رحم، تکثیر آندومتر و قاعدگی می‌شود. ارگاسم
تحریکات جنسی و اروتیکی سبب‌ساز تغییرات گسترده‌ای در بدن می‌شود. زمانی که زن و مرد در اثر کنش جنسی تحریک می‌شوند، تپش قلب دو جنس سریعتر می‌شود و فشار خون در بدن افزایش می‌یابد. این افزایش در اندام تناسلی مردان موجب بزرگتر شدن آلت مردانه و سفت شدن بدنه آن می‌شود که نعوظ (شق کردن) نامیده می‌شود. همچنین افزایش ترشح تستسترون (هورمون جنسی مردانه)، اندورفین (ترشحات عصبی ضد درد) که کارکردی مشابه تریاک دارند، اکسی توسین و وازوپرسین (هورمونهایی که علاقه به روابط اجتماعی را افزایش داده و به ایجاد اعتماد میان افراد کمک می‌کند) در خون موجب بالا رفتن احساس خوشی و ایجاد تنش‌های مثبت عصبی می‌شود. رفته رفته این تغییرات در جریان مداوم سکس و عمل جنسی اوج لذت و برانگیختگی را موجب می‌شود به ناگاه این تحریکات و تنش‌ها فروکش می‌کند. این حالت را اصطلاحاً ارگاسم یا اوج لذت جنسی می‌نامند که معمولاً چند ثانیه دوام دارد. در هنگام ارگاسم مرد، انزال (خروج منی) صورت می‌گیرد. زمان نهفتگی ارگاسم در مردان معمولاً بسیار کوتاهتر از زنان است. برخی تحقیقات نشان می‌دهد ۷۵ درصد مردان در کمتر از دو دقیقه از آغاز سکس به ارگاسم می‌رسند. هورمون محرکه تیروئید
هورمون TSH در کنترل عملکرد تیروئید نقش محوری داشته و مفیدترین نشانگر فیزیولوژیک فعالیت هورمون تیروئید است. عامل اصلی تعیین نقطه تنظیم در محور تیروئید هورمون TSH است. ترشح این هورمون به وسیله هورمون هیپوتالاموسی TRH تنظیم می‌شود. TRH عمده‌ترین محرک سنتز و ترشح TSH است. تقریباً ۱ دقیقه پس از تجویز TRH میزان ترشح TSH به حداکثر خود می‌رسد. کاهش سطح هورمون‌های تیروئید سبب افزایش تولید پایه TSH و تشدید اثر تحریکی TRH بر TSH می‌شود. افزایش سطح هورمون‌های تیروئید نیز به سرعت و به صورت مستقیم TSH را مهار کرده و همچنین اثر تحریکی TRH بر TSH را مهار می‌کنند. این نشان می‌دهد که هورمون‌های تیروئید عامل اصلی تنظیم‌کننده تولید TSH هستند. نظیر سایر هورمون‌های هیپوفیزی، TSH به صورت ضربانی ترشح می‌شود و میزان ترشح آن در ساعات مختلف شبانه‌روز متفاوت است. حداکثر میزان ترشح این هورمون در هنگام شب رخ می‌دهد و چون نوسان هورمون TSH خفیف است یک‌بار اندازه‌گیری آن برای ارزیابی میزان هورمون در گردش خون کافی است. هورمون
این هورمون‌ها دارای هسته‌ای هستند که از کلسترول مشتق می‌شوند. هورمون‌های قشر فوق کلیه (کورتیزول و آلدوسترون)، هورمون‌های تخمدان‌ها (استروژن و پروژسترون)، هورمون بیضه‌ها تستوسترون و هورمون جفت استروژن و پروژسترون به‌طور کلی هورمون‌های غدد تولید مثل و متابولیت‌های فعال ویتامین D جزو این دسته‌اند. تستوسترون
اغلب مردان بعد از سن ۳۰ سالگی دچار روند نزولی در سطح تستوسترون خون می‌شوند که این امر خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، دیابت نوع ۲، چاقی، کم شدن تراکم استخوان و مواد معدنی، اختلال در عملکرد جنسی و کاهش توان عضلانی را در پی دارد. خانم‌ها نیز در اثر کاهش سطح این هورمون آنابولیک در بدنشان دچار مشکل می‌شوند. کاهش تستوسترون سبب از بین رفتن تعادل بین تستوسترون و استروژن می‌گردد که نتیجه آن افزایش چربی بدن، کاهش حجم و توده عضلات، کندی متابولیسم، کاهش استقامت بدن و پوکی استخوان است. غده درون‌ریز
غده‌های درون ریز، هورمون‌ها را تولید می‌کنند. هورمون‌ها موادی شیمیایی هستند که در جریان خون وجود دارند و فرایندهای قسمت‌های دیگر بدن را کنترل می‌کنند. این فرایندها عبارتند از متابولیسم (واکنش‌هایی شیمیایی که به‌طور مداوم در بدن رخ می‌دهند). پاسخ به استرس، رشد و تکامل جنسی. این مجموعه شامل غده‌ها و سایر سلول‌های تولیدکننده هورمون هستند. غده‌هایی مثل هیپوفیز، فوق کلیه و تیرویید اعضایی هستند که تنها کارکرد آن‌ها تولید هورمون‌های اختصاصی است. سایر اعضا و بافت‌ها مثل تخمدان‌ها، بیضه‌ها، قلب و کلیه‌ها نیز حاوی سلول‌های تولیدکننده هورمون هستند. اما غده درون‌ریز دو دسته هستند:غده درون‌ریز اولیه، غده درون‌ریز ثانویه. غده درون‌ریز ثانویه غددی هستند که کار اصلی آن‌ها ترشح هورمون نمی‌باشد. دانازول
دانازول با توجه به ساختار شیمیایی اش (۱۷ آلفا اتینیل تستوسترون) آگونیست قوی آندروژنها است. دانازول ترشح هورمونهای موسوم به گنادوتروپین‌های هیپوفیز ( هورمون لوتئینه کننده (LH) و هورمون محرک فولیکولی (FSH)) را مهار می‌کند لذا در اختلالات هورمونی زنان نیز مؤثر است. همچنین دارای خواص آنابولیک است. چاقی (افزایش وزن)، پرمویی صورت، کوچک شدن پستان، چرب شدن پوست، گرگرفتگی، خشکی و سوزش، تغییر خلق، آکنه، کاهش پلاکت خون، افسردگی و درد عضلانی در برخی بیماران دیده می‌شود. چرخه قاعدگی
بر پایهٔ باورهای فرهنگی غلط و رایج، چرخه قاعدگی بر خلق‌وخوی زنان تأثیر می‌گذارد، باعث افسردگی یا تحریک‌پذیری آنان می‌شود، یا اینکه قاعدگی، رویدادی دردناک، شرم‌آور یا ناپاک است. در بسیاری از موارد، تغییرات خلقی طبیعی یک زن به اشتباه به قاعدگی وی نسبت داده می‌شود. با آنکه پژوهش‌های موجود ناکافی هستند، اما قاعدگی نوسانات خلقی زنان را در طول فاز لوتئال و خونریزی به میزان اندکی افزایش داده و در مابقی دوره، موجب کاهش این نوسان‌ها می‌شود. تغییر سطوح استروژن و پروژسترون در طول چرخه قاعدگی اثرات گسترده‌ای بر جنبه‌های فیزیولوژی، از جمله مغز، سوخت‌و‌ساز و سیستم اسکلتی-ماهیچه‌ای دارد. این نوسان‌های هورمونی ممکن است تغییرات نامحسوس و قابل‌مشاهدهٔ فیزیولوژیکی را در عملکرد ورزشی زنان از جمله عملکرد استقامتی، هوازی و بی‌هوازی در پی داشته باشد. تغییرات در مغز نیز در طول چرخه قاعدگی مشاهده شده‌است اما موجب تغییرات ملموسی در توانایی‌های ذهنی - از جمله عملکرد تحصیلی، حل مسئله، حافظه و خلاقیت نمی‌شود. یکی از دلایل احتمالی افزایش توانایی زنان در درک فضایی در جریان قاعدگی، کاهش سطح استروژن و پروژسترون است. استرون
استروژنها با اتصال به گیرنده استروژنی در سیتوپلاسم، باعث افزایش میزان ساخته شدن DNA و RNA و پروتئین‌های دیگر در بافت هدف می‌شوند. در جدار رحم استروژن باعث رشد و پرخونی آندومتر رحم می‌شود. همچنین در هیپوتالاموس میزان آزاد شدن GnRH تحت تاثیر استروژن کاهش پیدا می‌کند و در غده هیپوفیز آزاد شدن FSH و LH کاهش می‌یابد. هروئین
هروئین بر گیرنده‌های اپیوئیدی مغز تأثیر می‌گذارد و باعث آزاد شدن زیاد پیام‌رسان عصبی دوپامین می‌شود که مهم‌ترین نقش را در سیستم لذت و پاداش مغز دارد، بنابراین معمولاً احساسات خوشایندی همچون آرامش جسمی و روانی، سرخوشی و تسکین را در بدن پدید می‌آورد و فرد را پس از مصرف اولیه، به مصرف مجدد آن ترغیب می‌کند. فرد مصرف‌کننده برای دست‌یابی به این حالت ممکن است به‌طور مکرر و بی‌اختیار به مصرف آن روی بیاورد که پس از مدت کوتاهی (در کمتر از ۲۱ روز) به دلیل اثرات سریع و قوی هروئین بر روی مغز، وابستگی شدید و تحمل دارویی (tolerance) ایجاد می‌شود. در این صورت مصرف‌کننده به دلیل عدم مواجهه با علائم ناخوشایند قطع مصرف مجبور است به مصرف مجدد این مخدر روی بیاورد و برای دست‌یابی به حالت سرخوشی اولیه، به تدریج دوز مصرفی خود را افزایش دهد. نشانگان ترنر
تزریق هورمون رشد اگر به موقع انجام شود، می‌تواند با افزایش رشد، حداکثر قد در دوران بلوغ را افزایش دهد. درمان با استروژن معمولاً در سنین ۱۲ یا ۱۳ سال آغاز می‌شود و می‌تواند در بروز خصوصیات ثانویه جنسی مؤثر باشداما نمی‌تواند موجب درمان نازایی شود. امروزه به زنان مبتلا به TS کمک می‌کنند که باردار شوند. به این ترتیب که یک تخمک اهدایی بارور شده را پرورش داده و رویان را در رحم بیمار ترنری جاسازی می‌کنند. به کمک هورمون درمانی، این زن می‌تواند جنین آزمایشگاهی را حفظ نموده و زایمان کند. استرون
استروژن شبه‌کیر
آندروستندیون هورمونی است که با فعالیت آنزیمی به تستوسترون تبدیل می‌شود. این نظریه مطرح شده‌است که غلبه و شکل مورفولوژیکی شبه‌کیر مشاهده شده در کفتارهای ماده به دلیل وجود سطوح آندروستندیون پیش از تولد و پس از آن است. سطح آندروژن پیش از تولد تفاوت دستگاه تناسلی بین ماده و نر را تعیین می‌کند. در نیمه دوم حاملگی سطح بالاتری از آندروژن مشاهده می‌شود که از نظر غلبه و پرخاشگری در کفتارها باعث ایجاد صفات مردشدگی می‌شود. مقادیر زیادی آندروستندیون در بافت تخمدان کفتار با فعالیت آروماتاز کمی تولید می‌شود که به جفت امکان تبدیل آندروستندیون به تستوسترون را می‌دهد. طبق نظریه‌ای، غلظت بالای آندروژن در دستگاه تناسلی کفتار ماده سبب ایجاد صفات مردشدگی و از بین بردن فولیکول‌های تخمدان می‌شود. سطح آندروژن پس از زایمان، میزان رشد دستگاه تناسلی در دوران بلوغ را تعیین می‌کند. سطح آندروژن پس از زایمان در ماده‌ها در دوران نوزادی، بیشتر از نرها است این مقادیر بالای آندروستندیون به پرخاشگری و تسلط و ایجاد شبه‌کیر در دوران بلوغ کمک می‌کند. ناباروری مردان
معلوم شده‌است که استروژن، در برخی غلظت‌ها برای باروری/اسپرماتوژنز ضروری است. با این حال، خیلی بالا بودن سطح استروژن می‌تواند با سرکوب ترشح گنادوتروپین و در نتیجه کاهش سطح آندروژن داخل‌بیضه‌ای در باروری مردان مشکل ایجاد کند. به همین ترتیب، کلومیفن سیترات (یک ضد استروژن) و مهارکننده‌های آروماتاز مثل تسترولاکتون و آناستروزول در فایده‌رسانی به اسپرماتوژنز مؤثر شناخته شده‌اند. بیکالوتامید
بیکالوتامید عضو گروه داروهای ضد آندروژن غیر استروئیدی (NSAA) است. این کار با مسدود کردن گیرنده آندروژن (AR)، هدف بیولوژیکی هورمونهای جنسی آندروژن تستوسترون و دی هیدروتستوسترون (DHT) انجام می‌شود. سطح آندروژن را پایین نمی‌آورد. این دارو می‌تواند برخی از داروهای استروژن مانند در مردان داشته باشد. بیکالوتامید به خوبی جذب می‌شود و جذب آن تحت تأثیر مواد غذایی قرار نمی‌گیرد. نیمه عمر از بین رفتن دارو حدود یک هفته است. اعتقاد بر این است که از سد خونی مغزی عبور کرده و بر بدن و مغز تأثیر می‌گذارد. کلسی‌تونین
برخی از سلول‌های تیرویید به نام سلول‌های C یا سلول‌های پارافولیکولار، هورمونی پروتئینی به نام کلسی تونین را ترشح می‌کنند که برخلاف هورمون پاراتیروئید (PTH) غلظت خونی کلسیم را کاهش می‌دهد. البته تأثیر این هورمون بر متابولیسم کلسیم در بدن انسان خیلی زیاد نیست.کلسی تونین در روده (کاهش جذب کلسیم)، استخوان (مهار فعالیت سلول استئوکلست و فعال کردن سلول استئوبلاست)، کلیه (افزایش دفع کلسیم) تأثیرگذار است. هورمون پاراتورمون از غده پاراتیرویید ترشح می‌شود و موجب افزایش کلسیم خون می‌شود. هورمون کلسی تونین از غده تیرویید ترشح می‌شود و با کاهش تجزیه و جلوگیری از برداشت کلسیم از استخوان‌ها موجب کاهش کلسیم خون می‌شود. غده درون‌ریز
غده تیرویید که در گردن واقع است، هورمون‌هایی را تولید می‌کند که متابولیسم را تنظیم می‌کنند. همچنین برخی از سلول‌های تیرویید، هورمون کلسی تونین را ترشح می‌کنند که غلظت خونی کلسیم را کاهش می‌دهد. چهار غده پاراتیرویید واقع در پشت تیرویید هورمونی را تولید می‌کنند که غلظت خونی کلسیم و فسفات را تنظیم می‌کند. کلسیم برای سلامت استخوان‌ها حیاتی است و به همراه فسفات، نقش مهمی را در کارکرد عصب و عضله ایفا می‌کند. آندروژن
به دلیل تاثیرات متعدد آندروژنها در اندامهای مختلف این داروها کاربردهای مختلفی دارند. در صورت عدم بروز به موقع صفات ثانویه جنسی، کندی رشد، کمخونی، آندومتریوز، در جلوگیری از حاملگی، درمان استئوپروز دوران یائسگی، سرطان سینه، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک و غیره همچنین داروهای آنتی آندروژن مانند لوپرورلین و سیپروترون نیز در مواردی مانند سرطان پروستات و ریزش موی مردانه بکار می‌روند. آنتی‌استروژن
آنتی‌استروژن‌ها که به عنوان آنتاگونیست‌های استروژن یا مسدودکننده‌های استروژن نیز شناخته می شوند، دسته‌ای از داروها هستند که از اثرات زیستی استروژن‌ها ،مانند استرادیول، در بدن جلوگیری می‌کنند. این ترکیبات با انسداد گیرنده استروژن (ER) و/یا مهار یا سرکوب تولید استروژن عمل می کنند. آنتی‌استروژن‌ها یکی از سه نوع آنتاگونیست‌های هورمون جنسی هستند، دو نوع دیگر شامل آنتی‌آندروژنها و آنتی‌پروژستینها می باشد. از آنتی‌استروژن‌ها معمولاً برای جلوگیری از اتصال هورمون‌های استروئیدی، استروژن، به گیرنده‌های استروژن استفاده می شود که منجر به کاهش سطح استروژن می شود. کاهش سطح استروژن می تواند منجر به عوارضی در رشد جنسی شود. آنتی‌آندروژن‌ها آنتاگونیست‌های هورمون جنسی هستند که قادر به کاهش تولید و اثرات تستوسترون بر روی بدن زنان هستند. استریول
استریول با فرمول شیمیایی CHO یا E3 یک هورمون جنسی زنانه مهم از گروه استروژن می‌باشد. این هورمون نقش مهمی در حاملگی دارد و بیشترین تولید آن از جفت می‌باشد. البته در کبد جنین و غدد آدرنال نیز کمی تولید می‌شود. استریول کاربرد درمانی نیز دارد. تستوسترون
تستوسترون مهم‌ترین هورمون مردانه و بسیار مؤثر در رشد و تکامل اندام‌های جنسی و بروز صفات ثانویه جنسی مردان مانند رویش موی صورت، بم شدن صدا، ریزش موی سر و خواص آنابولیک مانند رشد عضلات و توده استخوانی می‌باشد. این هورمون باعث جهش رشد در نوجوانان و توقف رشد قدی با بستن صفحات رشد در دو انتهای استخوان‌ها می‌شود. تستوسترون باعث ساخته شدن بافت‌ها می‌گردد. محل اصلی ساخت و ترشح این هورمون در بدن مردها بیضه است هر چند که مقدار کمی در غده فوق کلیوی هم تولید می‌شود لذا برداشتن بیضه‌ها موجب کاهش صفات ثانویه جنسی می‌شود. دی‌هیدرواپی‌آندروسترون
دی‌هیدرواپی‌آندروسترون , (DHEA) یا آندروستنولون یک هورمون استروئیدی اندوژن است. این ترکیب در غدد فوق کلیوی، بیضه‌ها و مغز ساخته می‌شود. حرف‌های خودمانی اتاق خواب
پژوهش‌های انجام شده بر روی حرف‌های خودمانی اتاق خواب، بیشتر متمرکز بر هورمون اکسی‌توسین بوده‌است که به «هورمون ایجاد رابطه و پیوند» معروف است و اثرات مهمی چون کاهش استرس، کاهش احساس تهدیدهای اجتماعی، افزایش پیوندهای صمیمانه و افزایش توانایی فرد در خواندن و دریافتن نشانه‌ها و علامت‌های هیجانی دارد. ثابت شده‌است که میزان این هورمون در بدن انسان در جریان فعالیت جنسی و تا رسیدن به اوج لذت جنسی (اُرگاسم) بالا می‌رود. طرفین درگیر در آمیزش جنسی می‌توانند از چنین فرصتی برای درددل کردن و بیان ناگفته‌های پنهان خود استفاده کرده و ایجاد رابطه‌ای مبتنی بر اعتماد کنند. پژوهشی که در سال ۲۰۱۲ توسط «آماندا دنس» انجام شد نشان داد که زوج‌هایی که در رابطهٔ جنسی خود به اُرگاسم می‌رسند، احتمال بیشتری دارد که حرف‌های خودمانی اتاق خواب بزنند تا آنهایی که به این اوج لذت جنسی نمی‌رسند. استرول
استرول‌ها و ترکیب‌های مربوطه ، نقش حائز اهمیتی را در فیزیولوژی اورگانیکی یوکاریوتیک ایفا می‌کند . برای مثال اشکال کلسترول در عضو سلولی حیوانات ،جایی که جریان عضو سلولی را تحت تأثیر قرار می‌دهد و به عنوان پیام‌رسان دوم در سیگنال‌های پیشرفته ایی به کار میبندند. در انسان‌ها و دیگر حیوانات ، کورتیکوسترویدهایی از قبیل کورتیستول به عنوان ترکیب‌های سیگنال دهنده در ارتباط سلولی و متابولیسم کلی ایفای نقش می‌کنند . استرول‌ها رایج‌ترین ترکیبات روغن‌های پوستی انسانی هستند . تستوسترون
حدود ۳۳ درصد از تستوسترون پس از ترشح از بیضه‌ها، به سستی به آلبومین پلاسما متصل می‌شود. ۶۵ درصد آن نیز به‌طور محکم‌تر به نوعی بتا گلوبولین موسوم به گلوبولین متصل‌شونده به هورمون جنسی (SHBG) اتصال می‌یابد. حدود ۱/۵ تا ۲ درصد از تستوسترون تولید شده نیز به‌صورت آزاد و غیرمتصل وارد خون می‌شود. تستوسترون سپس حدود ۳۰ دقیقه تا چند ساعت در خون گردش می‌کند. تا آن زمان تستوسترون یا به بافت‌ها منتقل شده یا به محصولاتی غیرفعال تجزیه می‌گردد. بخش زیادی از تستوسترونی که در بافت‌ها مستقر می‌شود در سلول‌ها به دی‌هیدروتستوسترون تبدیل می‌شود به ویژه در اعضای خاص هدف مانند غدهٔ پروستات در مردان بالغ و دستگاه تناسلی خارجی جنین پسر. برخی از اثرات تستوسترون به این تبدیل وابسته‌اند درحالی‌که برخی دیگر چنین نیستند. روغن سویا
از آنجا که این ایزوفلاوون‌ها مانند استروژن رفتار می‌کنند، ممکن است برای زنان پیراموپوزال یا در دوران یائسگی مفید باشد. این امر به این دلیل است که تخمدان‌ها با افزایش سن، استروژن کمتری تولید می‌کنند که می‌تواند در علائم ناخواسته مانند عرق شبانه، گرگرفتگی و مشکلات خواب نقش داشته باشد. در حقیقت، یک فراتحلیل سال ۲۰۱۴ که درمجله علوم پزشکی آلمان منتشر شده است، ۱۷ کارآزمایی کنترل شده تصادفی موجود را بررسی کرد و دریافت که مصرف ۵۴ میلی گرم فیتواستروژن سویا به مدت ۶ تا ۱۲ ماه هر دو فرکانس گرگرفتگی را در زنان یائسگی ۶/۲۰ درصد کاهش داده است. دیابت
هورمون انسولین و گلوکاگون تنظیم کنندگان قند خون می‌باشند، نقش گلوکاگون بالا بردن قند خون و نقش انسولین پایین آوردن قند خون توسط سازوکارهای مختلف است. تستوسترون
با توجه به اثر بزرگ تستوسترون و سایر آندروژن‌ها بر عضلات بدن، ورزشکاران به‌طور گسترده از یک آندروژن صناعی برای بهبود قوای عضلانی خود استفاده می‌کنند. این کار باید به شدت تقبیح شود زیرا "تستوسترون زائد در بلند مدت اثراتی زیانبار" دارد. استرون
استرون اهمیتی کمتر از سایر استروژن‌ها دارد. استرون در زنان ممکن است موجب سرطان سینه، درد و حساسیت سینه، تهوع، سردرد و افزایش فشار خون شود. آروماتاز
آروماتاز که استروژن سینتتاز یا استروژن سینتاز نیز نامیده می شود، آنزیمی است که مسئول یک مرحله کلیدی در بیوسنتز استروژن است. این آنزیم CYP19A1، عضوی از ابرخانواده سیتوکروم P450 () است، که مونواکسیژنازهایی هستند که بسیاری از واکنش های دخیل در استروئیدزایی را کاتالیز می کنند. به طور خاص، آروماتاز مسئول آروماتیک‌شدن آندروژن‌ها به استروژن‌ها است. آنزیم آروماتاز در بسیاری از بافت ها از جمله غدد جنسی (سلول‌های گرانولوز)، بافت چربی، جفت جنین، عروق خونی، پوست و استخوان و همچنین در بافت آندومتریوز، فیبروم رحم، سرطان سینه و سرطان مخاط رحم یافت می شود. این آنزیم عامل مهمی در رشد جنسی است. بلوغ جنسی
بلوغ هورمونی ماده بسیار پیچیده‌تر از پسران است. هورمونهای اصلی استروئیدی، تستوسترون، استرادیول و پروژسترون و همچنین پرولاکتین عملکردهای مهم فیزیولوژیکی را در بلوغ بازی می‌کنند. استروئیدژنز گناد در دختران با تولید تستوسترون شروع می‌شود که به سرعت در داخل تخمدان به استرادیول تبدیل می‌شود. با این حال میزان تبدیل از تستوسترون به استرادیول (تحت تأثیر تعادل FSH / LH) در اوایل بلوغ بسیار فردی است، و در نتیجه الگوهای بسیار متنوعی از ویژگی‌های جنسی ثانویه ایجاد می‌شود. تولید پروژسترون در تخمدان‌ها با ایجاد چرخه‌های تخمک گذاری در دختران (در مرحله لوتئال چرخه) آغاز می‌شود، قبل از بلوغ، مقادیر کم پروژسترون در غدد فوق کلیوی دختران و پسران تولید می‌شود. استاتین
استاتین به دلیل خواص پرتوزا برای بدن انسان مضر است و هنگام بررسی آن در آزمایشگاه‌های هسته‌ای روش‌های ویژه‌ای برای مطالعه و بررسی آن مورد استفاده قرار می‌گیرد. استاتین نوعی هالوژن است و احتمالاً مانند ید در غده تیروئید تجمع می‌یابد. از نظر شیمیایی، سمی بودن استاتین مانند ید است. استروژن
استروژن نام گروهی از هورمونهای جنسی زنانه است که در انسان در سیکل طبیعی تخمدان در مرحله فولیکولی از فولیکول در حال رشد و پس از مرحله فولیکولی از جسم زرد آزاد می‌شود. طی دوران بارداری، مقدار زیادی از استروژن‌ها ترشح می‌شود. انواع و نمونه‌ها: سه نوع اصلی استروژن در زنان عبارتند از استرون (E1)، استرادیول (E2) و استریول (E3). استرادیول در طول سال‌های تناسلی ازنظر سطوح خالص سرم و نیز فعالیت استروژنی، غالب است. در دوران یائسگی، استرون و در دوران بارداری، استروژن سطوح سرم غالب را تشکیل می‌دهد. استریول فراوان‌تر از سه استروژن دیگر است اما ضعیف‌ترین آنهاست. اما استرادیول قویترین استروژن با قابلیت ۸۰ برابر نسبت به استریول می‌باشد؛ بنابراین استرادیول مهمترین استروژن در زنان غیربارداری است که بین مرحلهٔ نخستین قاعدگی و یائسگی قرار دارند. استرادیول در دوران بارداری، نقش خود را به استریول واگذار می‌کند و پس از دوران قاعدگی، استرون شکل اصلی استروژن در بدن خواهد بود. نوع دیگر استروژن به نام استترول (E4) فقط در طول بارداری تولید می‌شود. تمام اشکال استروژن از اندرورژن‌ها (خصوصاً تستوسترون و اندرواستندیون) و بواسطه آنزیم آروماتاز سنتز می‌شوند. استروژن‌های فرعی تولید شده در بدن که آروماتاز در بیوسنتز آن‌ها شرکت نمی‌کند عبارتند از ۲۷-هیدروکسی کلسترول، دهیدرواپیاندواسترون (DHEA)، هفت-اکسو-DHEA، هفت بتا-هیدروکسی اپیاندرواسترون، اندرواستندیون(A4)، اندرواستندیول (A5)، سه آلفا-اندرواستاندیول و ۳بتا اندرواستاندیول. برخی از متابولیت‌های استروژن مانند کاتکول استروژن‌های ۲-هیدروکسی استرادیول، ۲-هیدروکسی استرون، ۴-هیدروکسی استرادیول و ۴-هیدروکسی استرون و نیز ۱۶-هیدروکسی استرون از استروژن‌هایی هستند که درجه فعالیت آن‌ها مختلف است. اهمیت بیولوژیکی این استروژن‌های فرعی کاملاً مشخص نیست. آنتی‌آندروژن استروئیدی
آنتی‌آندروژن استروئیدی به صورت مخفف (SAA) یک آنتی‌آندروژن با ساختار شیمیایی استروئیدی است. این ترکیبات معمولاً آنتاگونیست گیرنده آندروژن (AR) هستند که هم از طریق مسدود کردن اثرات آندروژن‌هایی مانند تستوسترون و دی‌هیدروتستوسترون (DHT) و هم با سرکوب تولید آندروژن غده جنسی عمل می‌کنند. SAAها غلظت تستوسترون را از طریق شبیه‌سازی مهار بازخورد منفی هیپوتالاموس کاهش می‌دهند. SAA در درمان شرایط وابسته به آندروژن در مردان و زنان استفاده می‌شود. همچنین در دامپزشکی برای همین منظور استفاده می‌شود. این داروها برعکس آنتی‌آندروژن‌های غیراستروئیدی (NSAAs) هستند که آنتی‌آندروژن‌هایی استروئیدی نبوده و از نظر ساختاری با تستوسترون ارتباطی ندارند. ناندرولون
ناندرولون جهت درمان کمبود تستوسترون در مردان مسن، یا جوانان و نوجوانان دارای هیپوگنادیسم و مشکلات تستوسترون کمک کند البته ناندرولون تنها برای این هدف ساخته نشده است و تنها در کنار هورمون های سنتز شده از تستوسترون مانند تستوسترون انانتات میتواند به عنوان یک تقویت کننده عمل کند. لازم به ذکر است که نسبت آندروژنیک به آنابولیک ناندرولون به ترتیب 37 به 125 میباشد که در مقایسه با 100 به 100 تستوسترون تمایل بسیار کمتری به گیرنده های آندروژنیک دارد و در واقع دکا عوارض آندروژنیک بسیار کمتری نسبت به تستوسترون دارد. پیشگیری از سرطان
استرس و فشارهای روحی موجب ترشح هورمون کورتیزول می‌شود و این هورمون نقش مهمی در سرکوب سیستم ایمنی بدن دارد. هورمون کورتیزول موجب تجزیه پروتیین‌ها از جمله پرفورین و اینترفرون‌ها می‌شود. همچنین استرس موجب مقاومت بیشتر سلول‌های سرطانی می‌شود. سلولیت (تجمع چربی)
پدیده سلولیت در زنان رایج تر است و به نظر می‌آید که هورمون زنانهٔ استروژن باعث می‌شود بیشتر چربی موجود در بدن زنان در اندام تحتانی (ران‌ها و باسن: جایی که " سلولیت " بیشترین بروز خود را دارد)، جمع شوند. اگر چه تئوری‌هایی مطرح می‌باشد که تأکید دارند عواملی از قبیل قابلیت ارتجاعی ضعیف پوست و ورزش نکردن در ایجاد سلولیت تأثیرداشته باشند ولی این موضوع به اثبات نرسیده‌است. روزه
طبق تحقیقات محققان انستیتوی قلب مرکز پزشکی اینترمونتین، روزه (به معنی محدود کردن کالری و محدود نکردن آب) سبب کاهش ابتلاء به بیماری شریان‌های کرونری و دیابت می‌شود، و در تولید هورمون رشد نیز تأثیر دارد. این هورمون از عضلات حفاظت و تعادل متابولیسمی را حفظ می‌کند، پاسخی که با روزه تحریک و تسریع می‌شود. پروفسور بنجامین هورن مدیر این گروه تحقیقاتی معتقد است روزه‌گرفتن می‌تواند روزی به عنوان راه حلی برای پیشگیری از بیماری شریان‌های کرونری و دیابت تجویز شود. ناباروری مردان
اگرچه آندروژن‌ّها برای اسپرماتوژنز و در نتیجه برای باروری مردان کاملاً ضروری هستند، اما مشخص شده که درمان با استفاده از تستوسترون برون‌زاد در مردانی که تعداد اسپرم کمی دارند ناموثر است. تصور می‌شود علت این امر آن است که برای مداخله در اسپرماتوژنز به سطوح بسیاری بالایی از تستوسترون موضعی در بیضه‌ّها نیاز است (غلظت تستوسترون در لوله‌ّهای منی‌ساز ۲۰ تا ۱۰۰ برابر بالاتر از سطوح گردشی آن است) و درمان با روش تستوسترون برون‌زاد (که به‌طور سیستماتیک انجام می‌شود) نمی‌تواند به این غلظت‌های موضعی بالا دست پیدا کند (حداقل نه بدون تجویز دوزهای بسیار فراتر از حد فیزیولوژیک). به علاوه، همان‌طور که در استفاده‌کنندگان از استروئیدهای آندروژنی/آنابولیک دیده شده (که تولید اسپرم در آن‌ها تا حدی یا به‌طور کامل سرکوب شده)، درمان با روش تستوسترون برون‌زاد می‌تواند با سرکوب ترشح گنادوتروپین از غدة هیپوفیز به باروری مردان آسیب رسانده یا آن را کاملاً سرکوب کند. این ناشی از آن است که سرکوب گنادوتروپین به کاهش تولید آندروژن بیضه‌ای منجر می‌شود (که خود باعث کاهش غلظت موضعی این هورمون در بیضه‌ّها می‌شود) و هورمون محرکة فولیکول هم مستقلاً برای اسپرماتوژنز حیاتی است. برخلاف هورمون محرکة فولیکول، هورمون لوتئینه‌کننده به غیر از القای تولید تستوسترون در بیضه‌ّها، نقش اندکی در باروری مردان دارد. هورمون‌درمانی زنانه‌سازی
آنتی آندروژن‌هایی که مستقیماً گیرنده آندروژن را مسدود می‌کنند به عنوان آنتاگونیست یا مسدودکننده گیرنده آندروژن شناخته می‌شوند، آنتی آندروژن‌هایی که از بیوسنتز آنزیمی آندروژن‌ها جلوگیری می‌کنند به عنوان مهارکننده‌های آندروژن و آنتی آندروژن‌هایی که تولید آندروژن را در غدد جنسی سرکوب می‌کنند به عنوان آنتی گنادوتروپین شناخته می‌شوند. هدف از استفاده آنتی آندروژن‌ها در زنان ترنس سرکوب یا مسدود سطح باقی‌مانده از تستوسترون است که توسط استروژن‌ها سرکوب نمی‌شود. اگر سطح تستوسترون در فرد ترنس هم‌تراز با سطح تستوسترون زنان هم‌سوجنسی باشد یا فرد تحت عمل جراحی قرار گرفته باشد، لزومی به درمان با آنتی آندروژن نیست. هورمون‌های استروییدی
هورمون‌های استروییدی دارای هسته‌ ای هستند که از کلسترول مشتق می‌شوند. هورمون‌های قشر فوق کلیه (کورتیزول و آلدوسترون)، هورمون‌های تخمدان‌ها (استروژن و پروژسترون)، هورمون بیضه‌ها (تستوسترون) و هورمون جفت (استروژن و پروژسترون)- به طورکلی هورمون‌های غدد تولید مثل- و متابولیت‌های فعال ویتامین D جزو این دسته‌اند. صفات ثانویه جنسی
تمایز جنسی در زمان حاملگی، هنگامی که غدد جنسی شکل می‌گیرند، آغاز می‌شود. ساختار کلی، شکل بدن و صورت و همچنین سطح هورمونهای جنسی در پسران و دختران قبل از بلوغ مشابه است. با شروع بلوغ و افزایش سطح هورمون‌های جنسی، تفاوت‌ها نیز پدیدار می‌شوند، اگرچه برخی از تغییرات در مردان و زنان مشابه است. سطح تستوسترون در مردان به‌طور مستقیم رشد دستگاه تناسلی را القا می‌کند، و به‌طور غیر مستقیم (از طریق دی‌هیدروتستوسترون (DHT)) پروستات. استرادیول و سایر هورمون‌ها سبب رشد پستان در زنان می‌شوند. گرچه، آندروژن‌های جنینی یا نوزادی ممکن است با کاهش ظرفیت بافت پستان برای پاسخ به استروژن بعدی، رشد پستان‌ها در آینده را تعدیل کنند. زن
بر اساس وجود مقادیر زیاد استروژن در بدن زنان، بدن زنان ۱۰ درصد چربی بیشتری نسبت به مردان دارد. تجمع و نحوه توزیع چربی در زنان در سینه، باسن، کمر و ران متمرکز است. انعطاف‌پذیری بدن زنان بیشتر از مردان می‌باشد. گیرنده استروژن
اثرات متابولیک استروژن در بانوان یائسه، احتمالاً با چندریختی ژنی گیرندهٔ ER-β مرتبط است. هورمون‌درمانی زنانه‌سازی
آنتی آندروژن‌ها داروهایی هستند که مانع از اثرگذاری آندروژن‌ها بر بدن می‌شوند. آندروژن‌هایی مثل تستوسترون و دی‌هیدروتستوسترون، عمده‌ترین هورمون‌های جنسی تولیدی در بیضه‌ها هستند که مسئول ایجاد و هدایت صفات ثانویه جنسی مردانه مثل صدای بم، شانه‌های پهن، الگوی رشد مو مردانه، و توزیع چربی و عضله هستند. علاوه بر این، آندروژن‌ها محرک جنسی، عامل آکنه، بوی بدن و ریزش موی سر هستند. آندروژن‌ها با اتصال به گیرنده آندروژن، هدف بیولوژیکی خود در بدن را دنبال می‌کنند. آنتی آندروژن‌ها با جلوگیری از اتصال آندروژن به گیرنده آندروژن مانع از اثرگذاری آن می‌شوند. آندروژن
تستوسترون و مشتقاتش دارای اثرات آندروژنیک می‌باشند، یعنی در زنان موجب کلفت شدن صدا، بزرگ شدن کلیتوریس شده و در مردان پیش از سن بلوغ باعث بزرگی آلت، نعوظ مداوم و غیر طبیعی آلت و بسته شدن زود رس صفحات رشد طولی استخوان، در مردان پس از سن بلوغ باعث آتروفی بیضه، کاهش حجم انزال، کاهش اسپرم، بزرگی پستان و رشد غدد شیری در مرد (ژنیکوماستی)، طاسی سر، پرمویی بدن و ایمپوتانس می‌شود. البته فقدان فعالیت آندروژنی به وسیله کاهش عملکرد بیضه‌ها و یا اخته کردن منجر به بروز عوارض ذیل می‌گردد: اسید آسپارتیک
اسید آسپارتیک به‌طور طبیعی درون بدن در غده هیپوفیز، هیپوتالاموس و بیضه‌ها یافت می‌شود و نقش اساسی آن افزایش سطح تستوسترون در بدن می‌باشد که موجب افزایش تولید هورمون‌های رشد و بهبود توان جنسی می گردد، همچنین آسپارتیک توان انسان را افزایش می‌دهد، به درمان اختلال‌های عصبی کمک میکند، برای درمان خستگی مناسب است و نقش مهمی را در سوخت و ساز بر عهده دارد. ممکن است در اثر کاهش میزان اسید آسپارتیک انسان دچار خستگی شدید شود، زیرا با کاهش مقدار این اسید، انرژی سلولی نیز کاهش می‌یابد. این اسید برای درمان اختلال‌های عصبی و مغزی سودمند می‌باشد. اسید آسپارتیک برای ورزشکاران (خصوصاً دوپینگی‌ها) مناسب است و با کمک به دفع آمونیاک اضافی، از کبد محافظت می‌کند. اسید آسپارتیک با سایر اسیدهای آمینه ترکیب می‌شود و مولکولهایی را به وجود می‌آورد که مواد سمی را جذب و آن‌ها را از طریق جریان خون از بدن خارج می‌کند. این اسید به نقش سلول و کار مولکولهای RNA و DNA، که حامل اطلاعات ژنتیکی می‌باشند، کمک می‌کند. اسید آسپارتیک تولید ایمونوگلوبولین و پادتن‌ها (پروتئین‌های دستگاه دفاعی بدن) را می‌افزاید. لتروزول
قرص لتروزول برای تحریک تخمک گذاری در زنان نابارور مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک مقاوم به کلومیفن و درد درمان و کنترل انواع سرطان پستان (وابسته به هورمون گیرنده مثبت) و تخمدان در زنان پس از یائسگی تجویز میشود. برخی از سرطان های پستان توسط هورمون طبیعی به نام استروژن سریع تر رشد می کنند. لتروزول میزان استروژن بدن را کاهش داده و باعث کند شدن یا معکوس شدن رشد سلول های سرطان های پستان می شود. آندروژن
قوی ترین آندروژن تستوسترون است که بیشتر به وسیله سلولهای لایدیگ بیضه ترشح می‌شود. ترشح تستوسترون توسط لوتِئینیزینگ هورمون از غده هیپوفیز تحریک می‌شود، علاوه بر این فولیتروپین هم در کنترل ترشح آن نقشی اساسی به عهده دارد. بخش درونی کورتکس غدد فوق کلیوی و تخمدان به مقدار بسیار کمی تستوسترون ترشح می‌کنند علاوه بر این این آندروژن‌ها (مانند آندروستن‌دیون و دی‌هیدرواپی‌آندروسترون) به طور طبیعی قدرت کمتری دارند و به سرعت به تستوسترون متابولیز می‌شوند. دگرجنس‌گرایی
استرادیول سبب تحریک گیرنده‌های آندروژن نیز می‌شود.استرادیول و تستوسترون که توسط آنزیم پنج آلفا ردوکتاز به دی هیدروتستوسترون کاتالیز می‌شوند، بر گیرنده‌های آندروژن واقع در مغز اثر می‌گذارند و اینگونه در ایجاد خواص جنسی ثانویه مردی در مغز شرکت می‌کند. اگر شمار گیرنده‌های آندروژن کم باشد (در افراد مبتلا به سندرم عدم حساسیت کامل به آندروژن) یا میزان آندروژن زیاد باشد (افراد مبتلا به هیپرپلازی مادرزادی آدرنال)، ممکن است ویژگی‌های جسمی و روانی افراد تحت تأثیر قرار بگیرند. تصور می‌شود که تغییری در این فرایند باعث پدیدار شدن دگرجنس‌گرایی در هر دو جنس مرد و زن می‌شود. برپایه این پژوهش‌ها زنان همجنسگرا نسبت به زنان دگرجنس‌گرا، بیشتر تحت تأثیر خواص جنسی ثانویه مردی قرار گرفته‌اند، اما مردان همجنس‌گرا هم می‌توانند درجه‌های کم‌تر و هم بیشتر خواص جنسی ثانویه مردی را نسبت به مردان دگرجنس‌گرا داشته‌باشند. گلوکاگون
بیشتر اثرات گلوکاگون تنها زمانی ایجاد می‌شود که غلظت آن به اندازه کافی از غلظت طبیعی آن بیشتر باشد. مهم‌ترین اثر این هورمون تحریک لیپاز سلول‌های چربی می‌باشد که به این وسیله مقدار اسیدهای چرب در دسترس سیستم‌های انرژی بدن را افزایش می‌دهد. غلظت بسیار بالای این هورمون افزایش ضربان قلب، افزایش جریان خون بافت‌ها، افزایش ترشح صفرا، مهار ترشح اسید معده می‌باشد. تستوسترون
تستوسترون در مردان، دارای وظایف متعددی است. این هورمون در تکوین دستگاه تولید مثل در مردان و اندام‌هایی از جمله بیضه‌ها و پروستات، نقشی کلیدی دارد. این هورمون همچنین در بروز صفات ثانویه جنسی مانند افزایش حجم و رشد عضلات و استخوان‌ها و رویش موهای بدن، نقش مهمی دارد. علاوه بر این‌ها تستوسترون در سلامتی کلی بدن، نوع رفتارها و پیشگیری از پوکی استخوان در هر دو جنس، نقش دارد. ۲۱-هیدروکسیلاز
استروئید ۲۱-هیدروکسیلاز () که با نام‌های استروئید ۲۱-منواکسیژناز، ۲۱آلفا-هیدروکسیلاز و گاهی ۲۱بتا-هیدروکسیلاز هم شناخته می‌شود، یک آنزیم است که وظیفه‌اش هیدروکسیل‌دار کردن استروئیدها در جایگاه کربن ۲۱ است و در بیوسنتز هورمون‌های آلدوسترون و کورتیزول نقش دارد. این آنزیم هورمون پروژسترون را به ۱۷-هیدروکسی پروژسترون، دزوکسی کورتیکوسترون و کورتودوکسون تبدیل می‌کند. این مواد هر یک در مسیرهای مناسب خود قرار گرفته و سرانجام، آلدوسترون و کورتیزول ساخته می‌شود. این آنزیم در شبکه آندوپلاسمی سلول‌های قشر غده فوق کلیوی جای دارد و در انسان توسط ژن «"CYP21A2"» واقع بر بازوی بلند کروموزوم ۶ انسان کُدگذاری می‌شود. آندروژن
آندروژنهای درونزاد عموماً در قشر غده فوق کلیوی با ساختار استروئیدی ۱۹ کربنه از پیشسازهایی نظیر کلسترول تولید می‌شوند مانند آندروستن دایون، DHEA و DHEA-S. آندروستن دایون در بیضه و تخمدان نیز تولید می‌شود و به تستوسترون متابولیزه می‌شود. آندروژن‌ها عموماً به وسیله بیضه‌ها و به مقدار کمتری توسط بخش بیرونی یا همان کورتکس غدد فوق کلیوی و تخمدان ترشح می‌گردند. آندروژن‌ها در مردان باعث رشد و حفظ صفات جنسی و اعمال متعددی مانند تولید مثل طبیعی، توانایی انجام عمل جنسی، رشد اسکلت و ماهیچه‌های اسکلتی و نیز رشد هنگام بلوغ دخالت دارند. در زنان باعث رشد موی شرمگاهی شده، احتمالاً میل جنسی را تحریک می‌کنند و نیز به عنوان پیش‌تاز استروژن دارای تاثیر می‌باشند. دینسترول
استروژن گیرنده استروژن
هنگامی که این گیرنده‌ها توسط استروژن فعال می شوندِ به درون هستهٔ سلول نقل مکان می‌کنند و به دی‌ان‌ای متصل می‌شوند تا فعالیت چند ژن را تغییر دهند. (نوعی فاکتور رونویسی است). با این حال، چندین عمل مستقل از دی‌ان‌ای نیز برای این پروتئین‌ها یافت شده‌است. از آنجایی که استروژن یک هورمون استروییدی است، می‌تواند به‌راحتی از خلال غشاء دولایه لیپیدی سلول عبور کند و در نتیجه، نیازی نیست که گیرنده‌هایش متصل به پوستهٔ سلول باشند تا بتوانند به استروژن وصل شوند. فیناستراید
فیناستراید در سطح مولکولی باعث تحریک رشد موهای تازه می‌شود. این ماده به صورت آزا-استروئیدی ساختگی و با قدرت زیاد به صورت آنتاگونیست غیررقابتی و انتخابی به صورت برگشت‌ناپذیر فعالیت آنزیمی را که باعث تبدیل هورمون جنسی مردانه (تستوسترون) به فرم فعال آن در فولیکول مو می‌شود مهار می‌کند.تستوسترون هورمونی است که بر روی پوست، فولیکول مو، غدهٔ پروستات، غدد سبابه و ایجاد کنندهٔ چربی پوست تأثیرگذار است. بافت‌های فولیکول مو به فرم خاصی از تستوسترون به نام DHT حساس می‌باشند. تستوسترون توسط آنزیمی به نام ۵ آلفا ردوکتاز reductase) 5) تبدیل به DHT می‌شود. فیناستراید عمل این آنزیم را مهار کرده و بنابراین از تبدیل تستوسترون به DHT جلوگیری می‌کند. ۵ آلفا ردوکتاز بر دو نوع تیپ ۱ و ۲ می‌باشد. تیپ ۱ بیشتر در نمود چربی و تیپ ۲ بیشتر در فولیکول مو و بافت پروستات وجود دارد. مردانی که سطح آنزیم تیپ ۲ آن‌ها طبیعی یا بالا است میزان DHT طبیعی بالا داشته و بیشتر به ریزش موی مردانه و بزرگی خوش خم پروستات دچار می‌شوند. فیناستراید سبب مهار تیپ ۲ این آنزیم می‌شود. سطح DHT را پایین آورده و احتمال ریزش موی مردانه و نیز بزرگی خوش‌خیم پروستات را کاهش می‌دهد. نیمه عمر پلاسمایی این دارو ۸ ساعت می‌باشد و اثرات بیولوژیکی آن برای زمانی طولانی‌تر به جا می‌ماند. بلوغ جنسی
نگرانی نظری و شواهد حیوانی وجود دارد که هورمونها و مواد شیمیایی محیطی ممکن است جنبه‌هایی از رشد جنسی قبل از تولد یا بعد از تولد را در انسان تحت تأثیر قرار دهند. مقادیر زیادی از استروژن‌ها و پروژستروژن‌های متابولیزه ناقص حاصل از محصولات دارویی در سیستم‌های فاضلاب شهرهای بزرگ دفع می‌شود و گاهی اوقات در محیط قابل تشخیص است. از استروئیدهای جنسی گاهی در گاوداری استفاده می‌شود اما به مدت ۴۰ سال در تولید گوشت مرغ ممنوع شده‌است. اگرچه قوانین کشاورزی استفاده از آن را به حداقل می‌رساند تا مصرف تصادفی انسان را به حداقل برساند، اما قوانین در ایالات متحده تا حد زیادی خود اجرا می‌شود. قرار گرفتن در معرض قابل توجه کودک در معرض هورمون‌ها یا سایر مواد فعال کننده گیرنده‌های استروژن یا آندروژن می‌تواند برخی یا تمام تغییرات بلوغ را ایجاد کند. استروئید
استروییدها در بدن دو نقش مهم بازی می‌کنند اول انابولیک دوم اندروژنیک. انابولیک اثراتی است که باعث رشد توده عضلانی در بدن می‌شوند و اندروژنیک اثرات تغییرات هورمون‌های جنسی است. از آنجایی که رشد توده عضلانی (انابولیک) توسط تستستورون طبیعی در بدن انجام می‌گیرد از این رو تقریباً ۹۰٪ استرووییدها در بدن با این هورمون کار دارند؛ ولی استفاده از استروییدها هر دو اثر را روی بدن به جا می‌گذارد. به همین دلیل تمام استروییدها به علاوه اثرات انابولیکی قوی دارای عوارض اندروژنیکی هستند. چون مقدار هورمون مردانه را در بدن بالا می‌برند که این امرباعث اختلال در سیستم هورمونی بدن می‌شود. به خصوص در زنها عوارض استفاده از استرییدها چند برابر مردان است. آندروژن
آندروژن‌ها مهمترین عامل کنترل رشد موی سر انسان هستند. رشد سبیل، موهای زیر بغل و ناحیه کشاله ران به آندروژن‌ها وابسته است. موی سر پس از بلوغ به هورمون‌های مردانه (آندروژن‌ها) واکنش منفی نشان داده و به مرور سبب کاهش تعداد و ریزش آن‌ها می‌شود. مو
در سلول‌های خاصی از بدن هورمون تستوسترون توسط آنزیم ۵- آلفا ردوکتاز به هورمون قوی تر دی هیدرو تستسترون تبدیل می‌شود، درمال پاپیلای فولیکول مو گیرنده‌های زیادی برای این هورمون داشته و این هورمون اثری مخرب بر روی فولیکول‌های سر دارد و باعث ضعیف شدن آن‌ها شده و موهای رشد یافته جدید مرتباً نازک‌تر شده تا اینکه دیگر مویی از آن فولیکول رشد نمی‌کند. تستوسترون
تستوسترون به‌عنوان یک دارو برای درمان کم‌کاری غده‌های جنسی، آشفتگی جنسیتی و درمان برخی از انواع سرطان پستان تجویز می‌شود. تستوسترون، یک داروی ژنریک و یکی از داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت، و از مهم‌ترین داروها در نظام سلامت است. پروهورمون
پروهورمون‌ها انواع مختلفی دارند. بیشترین گروه آنها روی افزایش سطح هورمون تستوسترون بدن مؤثر می‌باشند و به پروآندروژن مشهورند. مصرف پروآندروژنها دارای عوارضی جانبی مشابه با استروئیدهای آنابولیک و حتی شدیدتر از آنهاست. سومصرف ترکیبات پروهورمون از سوی سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ ممنوع اعلام شده‌است. تستوسترون
تستوسترون ضخامت پوست کل بدن را افزایش می‌دهد و زمختی بافت‌های زیر جلدی را زیاد می‌کند. تستوسترون میزان ترشح برخی از غدد سباسه بدن یا شاید تمام آن‌ها را افزایش می‌دهد. ترشح بیش از حد از غدد سباسه صورت اهمیت خاصی دارد زیرا ترشح زیاد این غدد می‌تواند موجب پیدایش آکنه (acne) شود؛ بنابراین آکنه (یا به اصطلاع جوش جوانی) یکی از شایعترین مشخصات دورهٔ نوجوانی است که بدن مرد برای نخستین بار در معرض تستوسترون زیاد قرار می‌گیرد. پس از چند سال از ترشح تستوسترون، پوست به‌طور طبیعی خود را به نوعی با تستوسترون سازگار می‌کند و بدین ترتیب بر آکنه فائق می‌آید.