باقر صحرارودیدر چه سالی فعالیت هنری خود را آغاز کرد؟
باقر صحرارودی
باقر صحرارودی (زاده ۲۶ خرداد ۱۳۲۱ فسا – درگذشته ۸ تیر ۱۳۹۳ تهران) هنرمند و بازیگر ایرانی بود. او تحصیلات خود را در دانشکده ادبیات فسا و شیراز و دانشکده ادبیات و دانشکدهٔ هنرهای زیبای تهران به انجام رسانید. وی از سال ۱۳۳۴ فعالیت هنری خود را آغاز کرد و از آن هنگام در حرفه هنری خود که بخش اعظم آن شامل کارهای تلویزیونی بود در مقام بازیگر، تهیه کننده، نویسنده و کارگردان به ایفای نقش پرداخت. نخستین حضور او در سینما در نقش معلم صمد بود. او حدود ۱۸ روز به دلیل مشکلات ریوی در بخش آی سی یو بیمارستان لاله بستری بود و سرانجام در هشتم تیر درگذشت.
علی خدادادی
اولین اثر او با نام "گل و پروانه" در سال ۱۳۵۶ به پایان رسید. این اثر قالیچه‌ای بود به ابعاد ۱٫۵ متر در ۲٫۳۰ متر با ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار گره و بیش از ۲۰ رنگ ثابت و گیاهی و نقش‌های برجسته. کار بافت این قالیچه در سال ۱۳۵۸ آغاز شد و در سال ۱۳۶۳ این اثر به جمع آثار موزه فرش ایران پیوست. بهروز کریمی
او که در ۲ فروردین ۱۳۳۴ در شعبده بازان بین‌المللی و مؤسسه هنرمندان پیشکسوت در بیاید. کریمی از کودکی شعبده بازی و تردستی را بدون کمک مربی فرا گرفت و نخستین اجرای خود را در سن ۸ سالگی در زادگاهش آبادان به نمایش گذاشت. او در سن ۱۴ سالگی راهی کشور کویت شد و برای اولین بار در یک سیرک بزرگ شروع به اجرای برنامه کرد و اسم هنری «پریستو» را برای خود برگزید. رضا صادقی
ابتدا کار خود را با تلاوت قرآن آغاز کرد. سپس علاقه‌مندی او به موسیقی موجب شد که مسیر خود را به آن سمت تغییر دهد. نخستین تجربهٔ او در موسیقی به آهنگ راز عشق در سال ۱۳۷۱ بازمی‌گردد. او در سال ۱۳۷۲ نخستین آلبوم خود را با همین نام منتشر کرد. بعد از آن همکاری خود را با گروه هنری کیمیا آغاز کرد و آلبوم‌های گل لاله، رؤیای شیرین و مستانه و دیوانه را عرضه کرد. بعد از آلبوم گل لاله همکاری خود را با گروه کیمیا قطع کرده و برای پیشرفت در کار به تهران آمد. کمرباریک
ترانهٔ یار مَست‌شاهی یا کمرباریک یا یار تاجیک مربوط به ۶۰ تا ۹۰ سال پیش در ۱۹۲۵ میلادی از سروده‌های ابوالقاسم لاهوتی است.  این ترانه توسط خوانندگان متعددی از جمله فرامرز آصف، ظاهر هویدا، امیر سرایی و نسیم هاشمی اجرا شد و بسیاری از مردم به باور اشتباه سراینده این ترانه را ظاهر هویدا می‌پندارند. ظاهر هویدا پس از قسمت «شام تاریک من» که به معنی شب تاریک من است و در تضادش باید صبح باشد به جای اینکه بگوید «صبح و صفا کن» اشتباها می‌گوید «صلح و صفا کن» و این اشتباه را رایج کرد. در ساختمان رادیو و تلویزیون ملی تاجیکستان در شهر دوشنبه نخستین نسخهٔ اجرا شدهٔ این ترانه با مدت ۲ دقیقه و ۱۵ ثانیه با خوانندگی تحفه فاضلُوا و انور ملا قندُف و رهبری ارکستر سرکیسُف از گروه سازهای ملی تاجیکستان موجود است. عبدالعلی باقری‌نژاد
عبدالعی باقری‌نژاد در ۲۰ تیر ۱۳۴۶ در کرمانشاه به دنیا آمد. از دوران کودکی آموزش موسیقی را آغاز کرد و با سازهای تنبور و دف که برادر بزرگترش به نام رضاعلی باقی‌نژاد برای او خرید شروع به آموزش و تمرین کرد. از دوران نوجوانی و از سال ۱۳۶۱ به ساخت ساز علاقه‌مند شده و با کمک پدر و برادرش که نوازندۀ‌ تنبور بودند، شروع به ساخت کاسۀ‌ تنبور با خمیر کاغذ و سپس با چوب می‌کند. اندکی بعد با توجه به آثار تاریخی کرمانشاه و تصاویر سازهایی که در طاق بستان حجاری شده، به ساز چنگ علاقه‌مند شده و به پژوهش دربارۀ این ساز می‌پردازد. باقری‌نژاد از سال ۱۳۷۰ به اهواز می‌رود و در آنجا به آموزش موسیقی و نیز ساختن ساز می‌پردازد و در کارگاه سازتراشی خود ساختن سازهای موسیقی کردی و ایرانی از قبیل تار، سه‌تار، تنبور، دف، سنتور، قانون، عود، کمانچه، قیچک و ... را آغاز می‌کند. در نهایت در سال ۱۳۷۵ مهارت او در ساخت ساز و نیز پژوهش‌های او نتیجه داده و نخستین بار گونه‌ای از ساز چنگ ساسانی (چنگ کرمانشاه) را بازسازی می‌کند. بهروز وحیدی آذر
بهروز وحیدی آذر فعالیت حرفه‌ای خود را همراه با تحصیل در کنسرواتوار تهران آغاز کرد. پس از آن با ارکستر سمفونیک تهران به همکاری پرداخت. سپس به همراهِ ارکستر مجلسی تلویزیون ملی در کشورهای اروپایی از جمله ازبکستان در اتحاد جماهیر شوروی به اجرای برنامه پرداخت. پس از انقلاب اسلامی، در جشنواره موسیقی فجر جایزه سخت کوشی برای ایجاد ارکستر سمفونیک جوانان را دریافت کرد. او هر چند سال یک بار، با کمک مالی والدین، شاگردان خود را در ارکستری گرد هم می‌آورد و رهبری آن‌ها را بر عهده می‌گیرد. وی از سال ۱۳۷۰ به دعوت ارکستر مجلسی صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران فعالیت خود را در آن واحد از سر گرفت و ارکستر سمفونیک تبریز را در سال ۸۲ تأسیس کرد و به روی صحنه برد. از دغدغه‌های وی عدم نظارت دولت بر واردات «بی‌هدف» و «بی‌رویهٔ» سازهای گیتار و کیبورد الکترونیک «توسط سودجویان» است که این سازها به زعم او «بر رشد عاطفی کودکان تأثیر مخرّب دارد» و «برای بهداشت روانی کودکان بی‌تردید مضر هستند» و «از این سازها در کشورهای مبدأ و سازنده استقبال نمی‌شود». وی همچنین نگران «رشد موسیقی‌های "کافه‌ای"»، «جذب شدن فارغ‌التحصیلان موسیقی به "موسیقی کافه‌ای"» و رهبری ارکسترها به دست کسانی است که «سابقهٔ کافه‌ای دارند» و «صلاحیت ندارند». بابک شعاعی
بابک کار چهره پردازی را از مجموعه تلویزیونی هزاردستان زیرنظر عبدالله اسکندری و با همکاری علی حاتمی آغاز کرد و در سال ۱۳۶۵ با فیلم سینمایی ناخدا خورشید، با همکاری ناصر تقوایی وارد عرصه چهره پردازی در سینما شد. ظاهر هویدا
هویدا در سال ۱۹۷۲ (میلادی) برای یادگیری موسیقی و همکاری با هنرمندان ایرانی به ایران رفت و در برنامه تلویزیونی سلام همسایه با اجرای فریدون فرخزاد، ترانه "کمر باریک من"، سروده ابوالقاسم لاهوتی را اجرا کرد که سپس بسیاری از خواننده‌های ایرانی و تاجیک آن را اجرا کردند. جهانگیر شهدادی
از سال ۱۳۶۷ تا ۱۳۸۱ جهانگیر در دوبی، امارات متحده عربی زندگی کرد، جایی که همسرش در دانشگاه تکنولوژی دوبی به گسترش حرفه خود در آموزش مشغول کار شد. همزمان با دنبال کردنِ راهی که انتخاب کرده بود، تجربه شخصیِ جهانگیر از کویر بر تپه‌های شنی شبه جزیره عربستان گسترده شد. این دوره یکی از پربارترین و فعال‌ترین دوره‌های کار هنری او بود. او روی مضمون‌ها و روش‌های گوناگونی کار کرد، ولی شاخص سبک کار این دوره اش آثار پرتحرکی است که شور زندگی در آن موج می‌زند. این تحرک در کارهای غیر فیگوراتیو این دوره نیز دیده می‌شود. علی‌اکبر صادقی
صادقی پس از پایان تحصیل از دانشکده هنرهای زیبا به پیشنهاد کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان دست به ساخت چند فیلم نقاشی متحرک زد. وی فعالیت هنری را سال ۱۳۵۰ در کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با فیلم نقاشی متحرک به نام «هفت شهر» آغاز کرد و برای این سازمان چند کتاب را تصویرسازی کرد. او در این هنگام در زمینه نقاشی متحرک، تصویرگری کتاب، نقاشی آبرنگ و رنگ و روغن چیره‌دست بود. رضا بیک ایمانوردی
بیک در سال ۱۳۴۷ طی پیشنهاد یک فیلمساز ایتالیایی برای بازیگری به آن کشور سفر کرد و در فیلم صندلی الکتریکی در نقش اول بازی کرد، همچنین بیک در سینمای ترکیه چهره‌ای شناخته شده بود و به عنوان بازیگر در چندین فیلم ترکی شرکت داشت. فیلم فاتحین صحرا به کارگردانی محمد زرین دست چندین بار با نام "Treasure of the Lost Desert" در بسیاری از کشورها به نمایش درآمد. باقر مؤمنی
در همین زمان بحران در درون حزب توده آغاز می‌شود و حزب پس از ماجرای ترور ناکام محمدرضا شاه در ۱۵ بهمن ۱۳۲۷ غیرقانونی اعلام می‌شود. باقر مؤمنی در تهران تحصیلاتش را ادامه می‌دهد و پس از فارغ‌التحصیلی در رشتهٔ حقوق برای دوران سربازی در دانشکدهٔ افسری ثبت نام می‌کند. اوائل فرودین ۱۳۳۰ از خدمت مرخص می‌شود و با روی کار آمدن دولت محمد مصدق بار دیگر فعالیت خود را از سر می‌گیرد. در این زمان در سازماندهی اعتصابات کارگری در قزوین و بهشهر فعالیت می‌کند. در بهشهر برای مدت ۱۰ ماه می‌ماند. در آنجا برای اولین بار دستگیرشده و به زندان ساری منتقل می‌شود. پس از مدتی برای استیناف به تهران فرستاده شده و در آنجا آزاد می‌شود. در تهران به عضویت کمیتهٔ حومه (یکی از کمیته‌های ۵ گانهٔ حزب در تهران) درآمده و در ناحیهٔ شهریار به عنوان معاون کمیته به فعالیت مشغول می‌شود. وی تا کودتای ۲۸ امرداد ۱۳۳۲ ارتباط کمی با مرکز داشته و به فعالیت در میان روستاییان ورامین می‌پردازد. اما در زمان کودتا تشکیلات در ورامین که آموزش‌های نظامی نیز می‌داده، لو می‌رود و مؤمنی ناگزیر به تهران می‌آید؛ و چون حزب پس از کودتا غیرقانونی اعلام شده ناگزیر به زندگی مخفی روی می‌آورد. الکساندر برودین
آلکساندر بارادین فرزند یک شاهزاده گرجی به نام لوکا گِدِوانیشویلی است. او در سال که در سال ۱۸۳۳ در سن پترزبورگ روسیه چشم به جهان گشود و از ۶ سالگی آموختن موسیقی را آغاز و در همین سن آهنگ‌سازی را نیز شروع کرد. پدرش از افسران قدیمی ارتش بود و مایل بود پسرش نیز به ارتش ملحق شود ولی بارادین دل به هوای موسیقی داشت و چون پدرش علاقه او را دید به تشویق او پرداخت. بارادین در سال ۱۸۵۰ به دانشکده پزشکی وارد شد و در سال ۱۸۵۵ با در دست داشتن دیپلم شیمی و طب، استاد شیمی دانشکده شد. او در رشته علمی خود تحقیقات بسیاری انجام داده‌است و رسالات متعددی در شیمی نوشته که کم از آثار موسیقی ندارد. علاوه بر آثار ارزشمند بسیاری که در دنیای موسیقی به جا گذاشته‌است، در سمت استاد دانشگاه در رشته شیمی و به عنوان یک دانشمند و محقق در تمام اروپا شناخته می‌شد. بارادین در بیست و هشت سالگی با بالاکیرف آشنا شد و به زودی یکی از افراد گروه پنج شد و پس از آن تمام زمان آزاد خود را به موسیقی اختصاص داد. او مردی خوش‌قلب، خوش‌بین و صوفی‌منش بود که خصوصیات انسانی‌اش در موسیقی‌اش نیز جلوه‌گر می‌شد. در سفری که به ایتالیا و اتریش و آلمان و فرانسه کرد بیش از پیش به موسیقی علاقه‌مند شد و نکات جدیدی را آموخت. در بازگشت به روسیه نخستین اثر بزرگ خود سمفونی می بمل ماژور را نوشت اما به دلیل مشغولیتهای علمی اتمام آن تا آخر عمرش به درازا انجامید. سمفونی دوم در سی مینور که در سال‌های ۱۸۷۱ تا ۱۸۷۷ نوشته شد، از شهرت بیشتری برخوردار است. پوئم سمفونیک "در چمنزارهای آسیای میانه" در زمان او باعث شهرت فوق‌العاده او شد. برخی از ترانه‌های بارادین مثل "ملکه دریا" و "سرزمین خرم تو" نیز جذاب دلکش‌اند. اما مهم‌ترین اثر بارادین "اپرای شاهزاده ایگور" است که تصنیف آن تا آخرین روزهای عمرش ادامه داشت و هرگز موفق به اتمام آن نشد. پس از مرگش ریمسکی کورساکف و گلازنف آن را تکمیل کردند. این اپرا که یکی از مهم‌ترین آثار گروه پنج است از حیث رنگ‌آمیزی ارکستر و آواز، زیبایی خاصی دارد. به خصوص رقص‌های پلوتسی آن بسیار معروف است. ستار بهلول‌زاده
ستار بهلول‌زاده در ۱۵ دسامبر سال ۱۹۰۹ میلادی در روستای امیرجان باکو زاده شد. در سال ۱۹۲۷، در مدرسه نگارگری تحصیل کرد. در سال ۱۹۳۱، در مکتب نقاشی آذربایجان به تحصیلات خود ادامه داد. در سال ۱۹۳۳، وارد دانشکده دولتی نقاشی مسکو شد. در سال ۱۹۴۱، از دانشکده نقاشی مسکو به نام «سوریکف» دانش‌آموخته گردید. وی تأثیرات زیادی از معلمان خود -مارک شاگال و ولادیمیر فاورسکی- گرفت. اولین قرم‌های خود در زمینه نقاشی را با انتشار کاریکاتورهای خود در روزنامه «کمونیست» که مسئولیت ریاست آن بر عهده عظیم عظیم‌زاده بود، برداشت. رضا میرلوحی
میرلوحی کار هنری را بعد از پایان تحصیلات متوسطه با گروه شاهین سرکیسیان در سال ۱۳۴۲ آغاز کرد و در نمایش‌های سنتی زنانه و در چند نمایش از جمله "چنگال"، "بهارهای از دست رفته" و "در راه کاردیف" بازی کرد. سپس به گروه بیژن مفید و بعد به گروه هنرهای ملی به رهبری عباس جوانمرد پیوست. سه سال به آلمان رفت و پس از بازگشت به ایران فعالیت در سینما را از سال ۱۳۴۹ با فیلم "رقاصه شهر" به عنوان نویسنده و دستیار کارگردان آغاز کرد. حسین طاهرزاده بهزاد
او در سال ۱۲۶۶ در تبریز به دنیا آمد. به گفته خودش پدرش روحانی و جهان‌دیده و کتاب‌خوان بود. از کودکی به نقاشی گرایش داشت و نخست به دلیل مخالفت خانواده پنهانی به نقاشی می‌پرداخت. مدتی زیر نظر آقا میر غفار که از نقاشان به نام بود درس نقاشی گرفت. سپس به تفلیس رفت و به تحصیل نقاشی پرداخت. چندی با روزنامه ملانصرالدین همکاری کرد و کاریکاتور می‌کشید. پس از بازگشت به تبریز نشریه‌ای به راه انداخت و با نشریه‌های آن زمان مانند حشرات‌الارض همکاری کرد. کتاب‌های سفینه طالبی و اخلاق مصور و تاریخ مصور ایران را مصور کرد. طاهرزاده علاقه مفرطی به کاریکاتور داشت؛ در نتیجه، با مدیر روزنامه‌ای که در تفلیس منتشر می‌شد، باب مکاتبه را گشود و گاه‌گاهی برای آن روزنامه تصاویری می‌فرستاد. فشار خانوادگی بر او چنان زیاد شد که وی از تبریز به تفلیس رفت و در این شهر با برقراری رابطه دوستی با میرزا جلیل محمدقلی‌زاده، مطابق میل و آرزوی خویش توانست به یادگیری نقاشی بپردازد. او ضمن همکاری با روزنامه، مدت سه سال در مدرسه هنرهای زیبای تفلیس تحصیل کرد، سپس به تبریز برگشت و اقدام به نشر روزنامه کاریکاتور در این شهر نمود. پس‌ازآن، روزنامه‌ای دیگر به نام «حشرات‌الارض» منتشر کرد و همچنین به مصورکردن «کتاب احمد» یا سفینه‌الطالبین، «اخلاق مصوّر» و «تاریخ مصوّر ایران» پرداخت. وی پس از مدتی به استانبول رفت و در مدرسه صنایع مستظرفه این شهر، که امروز آکادمی هنرهای زیبا نام دارد، به فراگیری و تکمیل هنر خود پرداخت. پس از چند سال با احراز مقام اول در رشته نقاشی فارغ‌التحصیل شد و در مدرسه خطاطین استانبول به سمت معلم مینیاتور و تذهیب منصوب گردید. ضمناً به دستور انورپاشا، مأمور مرمت کتاب‌های مینیاتور قدیم در موزه توپقاپی سرای استانبول شد و در مدتی، قریب یک هزار جلد کتاب خطی قدیم ایرانی و مینیاتور نفیس ترک را تعمیر و بازسازی کرد. محمدحسین میرزای قاجار، ولیعهد، در استانبول شیفته آثار طاهرزاده شد و ضمن اعطای لقب «مزیّن‌السلطان» به او وی را به بازگشت به وطن دعوت نمود، اما به‌رغم فرمان و لقب او، زیر بار نرفت تا اینکه خود در سال ۱۳۰۸ شمسی به‌اتفاق خانواده‌اش به تهران بازگشت. در تهران نخست به ریاست نقشه‌کشی مؤسسه قالی و سپس به ریاست مدرسه صنایع قدیمه منصوب شد و پس‌ازآن، به تأسیس موزه هنرهای ملی پرداخت. استاد برای برقراری مدرسه صنایع قدیمه و جدیده، که شاگردان کمال‌الملک نیز در آن شرکت داشتند مبارزات بسیار کرد؛ زیرا دیگران او را جانشین کمال‌الملک می‌دانستند و با او به دشمنی می‌پرداختند. ازآنجاکه این استاد در هنرهای طراحی، تذهیب، خطاطی، نقاشی، کاریکاتورسازی، صحافی سنتی و مرمت‌کاری نسخ خطی مهارت داشت، منشأ بسیاری از خیزهای هنری و ماندگاری هنرهای زمانه شد. بابک برزویه
بابک برزویه فعالیت خود را در عکاسی هنری در سال ۱۳۷۶ با عکاسی فیلم ایلیا نقاش جوان شروع کرد و تا امروز عکاسی بیش از ۳۵ فیلم بلند و کوتاه، بیش از ۱۰ مجموعه تلویزیونی و بیش از ۲۰۰ تئاتر را در کارنامه خود دارد. وحید نیک‌گو
فعالیت هنری او از سال ۱۳۷۴ با مجله طنز و کاریکاتور آغاز شد و تا سال ۱۳۷۹ با این مجله ادامه یافت. پس از آن به تولید پویانمایی‌های تلویزیونی روی آورد و کار کارتون را نیز در وبلاگ شخصی خود ادامه داد. وبلاگ او به نام هفت مقام نخست مسابقه جهانی دویچه‌وله را در سال ۲۰۱۱ از آن خود نمود. نیک‌گو از جمله امضا کنندگان بیانیه تحریم نهمین دوسالانه کاریکاتور تهران به‌شمار می‌رود. علی‌اصغر معصومی (هنرمند)
معصومی پس از انقلاب و پیش از سفرش به اروپا، با تکیه بر اسلوب خود به نقاشی از موضوعات مربوط به آن سال‌ها پرداخت. مهمترین اثر او در بحبوحه جنگ، تابلویی با ابعاد ۱۸۰× ۱۳۰ سانتی‌متر با رنگ روغن با نام «فتح‌المبین» - اولین پیروزی بزرگ ایران در جنگ با ارتش عراق- است که بی‌شباهت به پرده‌نگاری‌های نقاشان قهوه‌خانه نیست. خاویر باردم
وی در کودکی در محیطی هنری پرورش یافت و اغلب در تئاترها یا صحنه‌های فیلمبرداری به سر می‌برد. علی‌رغم پیش‌زمینهٔ خانوادگی غنی اش، باردم گمان نمی‌برد که بخواهد در این پیشهٔ خانوادگی، یعنی سینما، کار کند. در واقع علاقهٔ نخستین او نقاشی بود. او به مدت ۴ سال برای تحصیل نقاشی در مادرید زندگی کرد. برای تأمین مخارج تحصیل در رشتهٔ نقاشی شروع به بازی در نقشهای کوتاه کرد اما پس از مدتی به این دلیل که خود را نقاش خوبی نمی‌دانست رشتهٔ نقاشی را رها کرد و به بازی در نقشهای کوتاه ادامه داد. وی اعتراف کرده که در طول دوران سرگردانی‌اش برای یک روز به عنوان رقاص استریپ‌تیز نیز کار کرده‌است. سید اصغر محمودی
سیداصغر محمودی کلور در پنجم مرداد ماه ۱۳۵۷ در تهران به دنیا آمد. او در سال هزار و سیصد و هفتاد و شش نقاشی را به‌طور حرفه‌ای شروع کرد و همچنین در سال هفتاد و هشت افتخار شاگردی "استاد مرتضی کاتوزیان" را کسب نمود و تحت نظارت ایشان در " آتلیه کارا " شروع به کار کرد. او در چندین نمایشگاه از جمله نمایشگاه گروهی آتلیه کارا در " کاخ موزه سعد آباد " تهران در سال هزار و سیصد و هشتاد و دو، نمایشگاه اختصاصی گالری " شیرین و فرهاد " تهران در سال هشتاد و شش و همچنین نمایشگاه گروهی " آتلیه پرداز " در " موزه رضا عباسی " تهران در سال نود ویک شرکت نمود. تعدادی از کارهای نقاشی ایشان در کتاب " منتخبی از آثار نقاشان معاصر ایران " در سال هزار و سیصد و هشتاد و چهار و کتاب "ARTE Y LIBERTAD VIII" در اسپانیا در سال نود و دو و کتاب "ARTE Y LIBERTAD IX" در اسپانیا در سال نود و سه و همچنین کتاب "ARTE Y LIBERTAD X" در اسپانیا سال نود و چهار و کتاب " ۱۱۰ اثر برگزیده نقاشی " در سال نود و چهار منتشر شده‌است. وی " آموزشگاه آزاد هنرهای تجسمی آسمان " را در سال هزار و سیصد و هشتاد وسه تأسیس و از آن پس تدریس طراحی و نقاشی را در آن آغاز نموده‌است. شکیب مصدق
پدر و مادر او به دلایل جنگ و تحولات زود به زود فضای سیاسی کشور خانه‌نشین شدند و او در کنار تأمین مخارج خانه و خانواده به کسب تجارب و همچنین تعیین آینده خود پرداخت. در اوج فشارهای سیاسی حاصله از حکومت طالبان، آموخته‌های موسیقی خود را به‌طور مخفیانه و زیر زمینی در سنین نوجوانی آغاز کرد و بعدها هم‌زمان با سقوط دولت طالبان، شروع به فیلم‌نامه نوشتن کرد. او در نخستین اثر هنری خود که فیلمی به نام «سرنوشت» بود به عنوان بازیگر و کارگردان موسیقی پا به عرصهٔ هنر گذاشت و با بستن قرارداد با تلویزیون‌های داخلی، سرودن و تولید آهنگ‌هایی در سبکی متفاوت جایگاه ویژه‌ای در میان مردم پیدا کرد. میرزا علی‌اکبر صابر
صابر نخستین اشعار خود را به صورت نوحه و مرثیه سرود و پس از آن سروده‌هایی فرهنگی به نظم درآورد و سرانجام در سال ۱۲۸۴/۱۹۰۵ به بعد به جستارهای سیاسی پرداخت. انقلاب ۱۹۰۵ روسیه و تأثیر آن در قفقاز باعث این دگرگونی شد و صابر با آغاز به کار نشریه ملانصرالدین به جمع نویسندگان آن پیوست. در سال‌های ۱۹۱۱–۱۹۰۶ صابر یکی از کوشاترین همکاران مجله طنز ملانصرالدین بود. سروده‌های طنز صابر با نام‌های مستعاری چون «هوپ‌هوپ»، «"آغلار گوله‌ین"» (متبسم گریان) و «ابونصر شیبانی» چاپ می‌شد. در جریان جنبش مشروطه در ایران آثار و اشعار او در ایران خوانده می‌شد و بر نویسندگان و روشنفکران ایران اثر زیادی داشت. صامت بروجردی
میرزا محمد باقر صامت بروجردی معروف به صامت بروجردی و متخلص به صامت (۱۲۶۳-۱۳۳۳ قمری)، یکی از شاعران مذهبی و مدیحه سرایان قرن سیزدهم و چهاردهم ایران است. بیشتر آثار صامت بروجردی را مرثیه‌های مذهبی در ستایش امامان شیعه و نیز نوحه‌ها و اشعاری در توصیف عاشورا تشکیل می‌دهد. دیوان وی مشتمل بر انواع شعرها مانند غزل، قصیده و رباعی است. وی همچنین اشعار مذهبی در قالب بحر طویل دارد. شعرها و نوحه‌های صامت هنوز هم در سوگواریها و مراسم بزرگداشت حادثه عاشورا خوانده می‌شوند. شهرت وی در کشورهای آسیای میانه و شبه‌قاره هند نیز در میان مخاطبانش قابل ملاحظه میباشد. شهرام ناظری
او در سال‌های ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴ به روش‌های مختلف مشغول تدریس موسیقی و ردیف‌های آوازی به علاقه‌مندان گردید. در این دوران آثار زمستان، بشنو از نی و نجوا را منتشر نمود. از سال ۱۳۶۴ به بعد با همکاری گروه‌های موسیقی ایرانی کارهای زیبایی را به بازار موسیقی عرفانی و اصیل ایرانی عرضه ساخت که از درخشان‌ترین این آثار می‌توان شورانگیز با همکاری حسین علیزاده، گل صدبرگ و آتش در نیستان با همکاری جلال ذوالفنون، یادگار دوست و ساقی‌نامه ۱ و ساقی‌نامه ۲ را با همکاری کامبیز روشن‌روان نام برد. در این سال هاست که ناظری آلبوم بی‌قرار را با همکاری گروه جلیل عندلیبی و همچنین کنسرت استادان موسیقی ایران را با همکاری گروه استادان موسیقی ایران (گروهی به سرپرستی فرامرز پایور) اجرا و منتشر کرده‌است. لازم است ذکر شود گل صدبرگ معروف‌ترین اثر شهرام ناظری و بسیاری از مردم ناظری را با تصنیف اندک اندک با شعر مولانا اجرا شده در این آلبوم می‌شناسند. منوچهر نوذری
او فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۳۲ با گویندگی رادیو آغاز کرد و همچنین از نسل اول گویندگان تاریخ دوبله در ایران بود. از سال ۱۳۳۲ در رادیو مشغول به کار شد و در سال ۱۳۳۶ به دعوت هوشنگ لطیف پور وارد دوبله و زیر نظر زنده یاد ایرج دوستدار دوره کارآموزی دوبله را طی کرد. فعالیت خود در سینما را از سال ۱۳۳۸ به عنوان دستیار فنی آغاز کرد. اولین تجربه بازیگری او در سال ۱۳۴۱ با بازی در فیلم «لاله آتشین» به کارگردانی برادرش محمود نوذری و هوشنگ لطیف پور رقم خورد و با ساخت فیلم «ایوالله» نخستین تجربه‌اش در کارگردانی را مقابل دوربین برد. نوذری در دهه ۱۳۵۰ با مهاجرت به مصر فیلم «الو من گربه هستم» را ساخت. کمال‌الدین بهزاد
در طول سدهٔ دهم هجری، مجموعه‌داران مشتاق بودند که نقاشی‌های بهزاد را در مرقع‌ها یا مجموعه‌های خود قرار دهند. هر دو مورخ خواندمیر و قاضی احمد مجموعه‌هایی از این نوع را ذکر می‌کنند. یک مثال دیگر مجموعه‌ای از نمونه‌های خوشنویسی به تاریخ ۹۳۰ ه‍.ق است که درحال‌حاضر در گالری فریر واشینگتن ارائه شده‌است. کتاب با دو اثر آغاز می‌شود، یک صفحهٔ خوشنویسی به نام خوشنویس نیمهٔ سدهٔ نهم، شیخ محمود و یک نقاشی تک بهزاد که از او به‌عنوان «خورشید اوج مهارت» در پیشگفتار دستنویس ستایش می‌شود. این شمسه یا نقاشی دایره‌ای، دو پیکره — یک جوان و یک پیرمرد — را در چشم‌انداز نشان می‌دهد. پوشش جوان نوعی از دستار است که معمولاً ویژهٔ ازبک‌هاست، به‌طوری‌که این نقاشی ممکن است در دورهٔ حکومت ازبک‌ها بر هرات (۹۱۳ تا ۹۱۶ ه‍.ق) کشیده شده‌باشد. نقاشی دیگری که به سال‌های آخر بهزاد مربوط می‌شود، در یک مرقع تهیه‌شده برای حاکم مغول، جهانگیر محفوظ است. این نقاشی دو شتر مبارزه و نگهبانان آن‌ها را در تپه‌ای که تصور می‌شود در دامنهٔ کوه و پوشیده از سنگ است، نشان می‌دهد، جزئیاتی که در سبک نقاشان فعال در هرات و بخارا در نیمهٔ اول سدهٔ دهم هجری دیده می‌شود. یک پیرمرد صحنه را از سمت چپ بالا نگاه می‌کند. کتیبهٔ نقاشی نشان می‌دهد که بهزاد آن را در هفتاد سالگی نقاشی کرده‌است. متأسفانه تاریخ تولدش ناشناخته است. اجرای نقاشی تاریخ تولد را در سدهٔ دهم هجری نشان می‌دهد، اما شرایطی که باعث ایجاد آن شده، ناشناخته است. هنر انقلاب اسلامی
با آغاز جنگ ایران و عراق در شهریور ۱۳۵۹، هنرمندانی که پیشتر در انقلاب شرکت داشتند جذب دستگاه هنری–تبلیغاتی جنگ شدند؛ کسانی چون حمید قدیریان، علی وزیریان ثانی، مصطفی ندرلو، ناصر پلنگی، حبیب‌الله صادقی، کاظم چلیپا، حسین خسروجردی، و ایرج اسکندری که اغلب با نام «هنرمندان انقلابی» شناخته می‌شوند. از میان این افراد، تعدادی همچون چلیپا، صادقی، و خسروجردی بعدها عضو مراکز هنری حکومتی شدند و به مقام‌های دولتی دست یافتند. عباس بهادری
عباس بهادری، ۱۰ اردیبهشت ۱۳۳۹ در کرج و در خانواده‌ای که اصالت آنها به نطنز می‌رسید، متولد شد. او فعالیت‌های هنری خود را از سال ۱۳۶۵ آغاز و در سال ۱۳۶۸ همکاری خود را به عنوان خواننده با واحد موسیقی صدا و سیما آغاز کرد. از وی ۴ آلبوم موسیقی مستقل منتشر شده و در چند آلبوم گروهی نیز حضور داشته‌است. او در دههٔ ۱۳۷۰ از خوانندگان فعال در حیطهٔ موسیقی پاپ ایران بود. ترانهٔ «گل می‌روید به باغ» با صدای عباس بهادری، از نخستین ترانه‌های موسیقی پاپ پس از انقلاب ۱۳۵۷ بود که در نوروز ۱۳۷۲ از صدا و سیما پخش شد. ناصر چشم‌آذر
سال ۷۱ سال بیکاری او بود و فقط ۱۰ تومان در حسابش داشت تا اینکه بهرام بحرینی به او مراجعه کرد و درخواست آلبوم بیکران را کردن که نتیجه آن باران عشق شد و او می‌گوید می‌خواستم واقعه کربلا را با معجزه باران عشق امام حسین و یارانش را سیراب کنم و تجسم کردم با صدای موج آب و باران ساختم و استقبال مردم فهمیدم که تنها نیستم. جعفر پتگر
از اواخر سال ۱۳۱۲ خورشیدی، جعفر و اصغر برای ادامهٔ تحصیل در بخش هنرهای جدیدهٔ اداره صناعات نام‌نویسی کردند؛ و دورهٔ جدید و متفاوتی در زندگی هنریشان آغاز شد. جعفر پتگر چندین سال بعد دربارهٔ این سال‌ها نوشت: باقر آیت‌الله‌زاده شیرازی
باقر آیت‌الله‌زاده شیرازی (۱ شهریور ۱۳۱۵–۲۸ مرداد ۱۳۸۶)، معمار، مرمت‌گر، استاد دانشگاه، چهره ماندگار عرصه معماری، حفاظت و مرمت بناهای تاریخی ایران و عضو پیوسته فرهنگستان هنر جمهوری اسلامی ایران بود. او به عنوان بنیان‌گذار مرمت علمی بناها، محوطه‌ها و بافت‌های تاریخی در ایران و از بنیان‌گذاران سازمان میراث فرهنگی کشور شناخته میشود. باقر شاهرودی
پدرش محمدحسین شاهرودی از تجار قزوین بود. خودش نیز پیشه پدر را در پیش گرفت و در قزوین مغازه پارچه فروشی دائر کرد. حدود دو یا سه هکتار زمین هم در اطراف قزوین داشت که در آن کشاورزی می‌کرد. از جوانی به رفت‌وآمد در محافل سیاسی پرداخت و مخصوصاً هنگامی که آتریاد قزوین به فرماندهی میرپنج رضاخان (رضاشاه بعدی) در آق‌بابا استقرار داشت، با بعضی از افسران قزاق دوستی پیدا کرد. غلامحسین نقشینه
وی فارغ‌التحصیل اوّلین دورهٔ هنرستان هنرپیشگی تهران در سال ۱۳۱۸ بوده و فعّالیّت هنری خود را از سال ۱۲۹۹ با بازی در تئاترهای گروه کمدی ایران در سالن گراند هتل آغاز کرد و بعدتر در تئاتر دهقان و سپس در تئاتر تهران ادامه داد. تعدادی از نمایش‌های وی عبارتند از: «دلدادگان»، «غیاث خشتمال»، «شب در حرم ناصرالدین شاه»، «لج و لجبازی»، «نادر و ستاره»، «شاه عباس و جنگ دربند»، «دروغگو و دروغ پرداز»، «بنگاه عشق»، «جنگ زن و شوهر»، «رسوایی»، «قمار»، «انتقام ارواح»، «دختر نابینا»، «بیژن و منیژه»، «نادرشاه و جنگ کرنال»، «رستم و سهراب»، «عاشق عاریه»، «اشک شیطان»، «داستان دو زن»، «جنگ یازده رخ»، «همه برای پول»، «ریش‌تراش اشبیلیه»، «حاج عبدالشکم»، «نامزدمون رو شناختیم»، «مونتسرا»، «عشق و صفا و مهر و وفا»، «لیلی و مجنون»، «فاجعه رمضان»، «گل و بلبل»، «افسانه شب‌های زمستان»، «زن مجهول»، «دایی جان قلابی یا فاحشه بیگناه»، «خیر و شر»، «انقلاب مشروطیت ایران»، «محاکمه ماری دوگان»، «قتل در تماشاخانه»، «پذیرایی گرم»، «مهرگیاه»، «زنان فاضله»، «هردمبیل»، «ببر گراز دندان»، «آن روز گرم دراز»، «عشاق و بقیهٔ غریبه‌ها». سپیده خداوردی
سپیده خداوردی (زادهٔ ۶ اردیبهشت ۱۳۶۰) بازیگر، نوازنده و شاعر ایرانی است. او بازیگری را به طور حرفه‌ای با مجموعه "بچه‌های خیابان" ساختهٔ همایون اسعدیان در سال ۱۳۸۲ آغاز کرد. خداوردی همچنین سال‌ها سابقهٔ فعالیت حرفه‌ای در زمینه موسیقی دارد. او نوازنده گروه‌های موسیقی مختلف مانند ارکستر ملل و ارکستر ملی بوده و در گروه شهناز به همراه محمدرضا شجریان نیز فعالیت کرده‌است.کتاب مجموعه اشعار سپیده خداوردی به نام "قاصدک سپید" توسط انتشارات «نگاه» منتشر و در ۱۸ مهر ۱۳۹۷ در نمایشگاه بین‌المللی فرانکفورت رونمایی شد. قاصدک سپید شامل ۸۹ شعر در قالب وزن آزاد، حاصل تجربیات و احساسات زندگی سپیده خداوردی از نوجوانی تا امروز است که در اختیار علاقه‌مندان شعر قرار گرفت. سپیده خداوردی در مجموعه اشعارش همذات‌پنداری با یک قاصدک سپید داشته‌است. علی‌اکبر تجویدی
علی‌اکبر تجویدی سال‌های بسیاری را صرف پژوهش کرد و صاحب مقالات و تألیفات متعددی در زمینه هنر و فرهنگ ایرانی بود. از جمله آثار وی می‌توان به کتاب «نگاهی به هنر نقاشی ایران از آغاز تا قرن دهم هجری» اشاره کرد. این کتاب بیانگر یک سیر تاریخی است که از نقاشی غارهای لرستان آغاز شده و نتایج پژوهش دوره‌های متعدد تاریخی در آن همراه با نمونه‌های تصویری ارائه شده و سرانجام این پژوهش به عهد صفویه می‌رسد. این کتاب نخستین کتاب تخصصی دربارهٔ نقاشی ایرانی است و در سال ۱۳۵۲ منتشر شد. تفسیر الباقر
اَبوالْجارود، از اصحاب باقرالعلوم و جعفر صادق در نیمه اول قرن دوم قمری و نیز بنیانگذار فرقه جارودیه بوده است. وی را گاهی منسوب به قبیله هَمْدان از تیره خارف دانسته اند. وی از اصحاب باقرالعلوم بوده است و احادیث زیادی از وی نقل کرده است اما گویا به سبب اندیشه های خاص و عدم پایبندی به تقیه از سوی باقرالعلوم طرد شده و به وی لقب سُرحُوب به معنای شیطان کور ساکن دریا داده شده است. جعفر صادق نیز وی را به جهت عقایدش مورد نکوهش قرار داده است. محمدعلی زرندی
محمدعلی زرندی در سال ۱۳۰۴ در تهران متولد شد. وی پس از گذراندن دوره باله زیر نظر «میس کوک» و فعاليت در «گروه ملی باله ايران»، فعاليت هنری خود را از سال ۱۳۲۹ و با بازی در فيلم «شرمسار» به كارگردانی اسماعيل كوشان آغاز كرد. هدی حدادی
او از کودکی علاقه وافری به نقاشی داشت و در سن ده سالگی با خواندن شاهنامه فردوسی به روایت‌های داستانی شاعرانه علاقه‌مند شد و شروع به نوشتن کرد اما فعالیت حرفه ای خود را از سن نوزده سالگی و با چاپ اثر تصویری در کیهان بچه‌ها و اثر داستانی در مجله سروش نوجوان آغاز کرد. در بیشتر آثار ادبی و تصویری وی به سبک بوم فمینیسم بوده و زنان راوی داستان‌های طبیعی خود هستند که رابطهٔ آنها با خود و با طبیعت پیرامونشان مورد بررسی قرار گرفته‌است. همچنین نوعی از نگاه خلاصه‌گرا را در آثار وی می‌توان دید. پس‌زمینه‌های سفید و کم جزئیات در تصاویر و جملات کوتاه و مؤثر در داستان‌ها و سطرهای بصری کوتاه در شعرها از مشخصات آثار او هستند. حسین زنده‌رودی
حسین زنده‌رودی در سال ۱۳۳۵ وارد هنرستان هنرهای زیبای تهران شد. اولین اثر نقاشی خود را در طول دوران تحصیل در هنرستان پدیدآورد. در بیست و دو سالگی به پاریس رفت و در بی ینال ۱۹۶۱ پاریس برنده جایزه شد و یک بورس تحصیلی به او تعلق گرفت. وی سپس در رشته هنر تحصیل کرد. اصغر بیچاره
اصغر بیچاره در ۱۳۰۶ (یا ۱۳۰۹) در تهران به دنیا آمد و از ۱۳ سالگی به عنوان کارگرِ ساده در یک عکاسی به کار مشغول شد، پس از چند سال در لاله‌زار تهران مغازه‌ای باز کرد که نام آن عکاسخانه شهرزاد بود و به زودی تبدیل به پاتوق هنرمندان و نویسندگان معروف آن زمان شد. محمدباقر میراسکندری
سید محمد باقر میراسکندری (زاده ۱۳۷۱) عکاس ایرانی است. او در ۱۹ سالگی عکاسی حرفه‌ای را به‌صورت تجربی شروع کرد. بدر شاکر السیاب
او در سال ۱۹۶۰ مهمترين شعر خود "سرود باران" را انتشار داد که معروف ترين شعر اوست و امروزه يکی از بهترين نمونه های شعر معاصر عرب به شمار می رود. ستار بهلول‌زاده
با مرور زمان، گرایش به کشیدن نقاشی‌های چشم‌اندازهای طبیعت در آفرینش ستار بهلولزاده تشدید یافته و وی شروع به کشیدن آثار بهتری در شیوه منظره‌نگاری نمود. بین سال‌های ۱۹۴۷–۴۷، در نمایشگاههای سراسری کشور مجموعه ای از آثار ستار بهلول‌زاده موسوم به «اتودهای آب‌شوران» که شامل تصاویر میدان‌های نفتی بوزوونا و روستای امیرجان بود، در معرض نمایش گذاشته می‌شدند. شیوا بلوریان
آغاز فعالیت هنری او از دوران کودکی با صداپیشگی در رادیو در گروه خردسالان شروع شد و با رفتن به کلاسهای بازیگری کودکان، آغازی متفاوت در بازیگری تئاتر  برای او رقم خورد.خیلی زود در نمایشهای کودکان و در جشنواره های مختلف تئاتر کودک و نوجوان با بازیهای روان و اثر گذار توانست نگاههای بسیاری را به خود جلب کند و جوایز متعددی را به دست بیاورد.او در آغاز نوجوانی در کنار بازیگری، نویسندگی و کارگردانی چندین  تئاتر کودک را نیز در کارنامه کاری خود ثبت کرده است که تماما شایسته تقدیر و جایزه از جشنواره سراسری کودک و نوجوان امید شناخته شدند. کم کم نویسندگی و کارگردانی به صورت جدی به فعالیت او در تئاتر افزوده شد. کارگردانی و‌بازیگری  چندین تئاتر موفق و پر جایزه همچون: شهر سوخته، نقل زنان سنگی، حدیث آصف، که در تئاتر شهر اجرا شدند روزهایی درخشان برای او در تئاتر و درفعالیت تئاتری او محسوب شد. امیر کربلایی‌زاده
وی فعالیت نمایشی خود را از سال ۱۳۶۸ در مدرسه آغاز نمود و همزمان با آن وارد کلاس‌های آموزشی تئاتر در کانون فرهنگی و هنری شهید مطهری شد و در سال‌های ۱۳۷۲٬۱۳۷۱٬۱۳۶۹ بازیگر اول مسابقات دانش آموزی تئاتر کل کشور شد. اما بعد به دلیل مخالفت خانواده، مشغول به تحصیل در رشتهٔ سازه‌های چوبی در هنرستان شهید بهشتی تهران (پلی تکنیک سابق) و دانشگاه شد، او فعالیت حرفه‌ای خود را با شروع دانشگاه و کلاسهای حرفه‌ای تئاتر دانشگاه در سال ۱۳۷۷ آغاز نمود و در همان سال و در سال‌های ۷۸ و ۷۹ برنده دیپلم افتخار بازیگری اول در جشنوارهٔ سراسری تئاتر دانشجویی مراکز عالی سراسر کشور شد. وی در سال ۷۷ با حضور در نمایش ” تلخ بازی قمر در عقرب ” به کارگردانی شهره لرستانی وارد مجموعهٔ تئاتر شهر شد و در سال ۱۳۹۱ با حضور در فیلم روز روشن حسین شهابی به سینمای ایران معرفی شد. عبدالوهاب شهیدی
عبدالوهاب شهیدی از آغاز دهه ۱۳۲۰ کار هنری خود را با فراگیری آواز، سنتور، و عود نزد اسماعیل مهرتاش آغاز کرد. او در سال ۱۳۳۹ در برنامه گل‌ها آغاز به همکاری با رادیو کرد و تا سال ۱۳۵۷ در بسیاری از این برنامه‌ها شرکت کرد. وی هم‌چنین چندین بار در برنامه‌های جشن هنر شیراز شرکت کرد و در این برنامه‌ها با هنرمندان سرشناسی چون جلیل شهناز، فرامرز پایور، اصغر بهاری، حسین تهرانی، رحمت‌الله بدیعی، حسن ناهید، و محمد اسماعیلی همکاری کرد. آرش آقابیک
آقابیک فعالیت‌های هنری خویش را از سال ۱۳۷۹ بعنوان دستیار جلوه‌های ویژه در فیلم های آواز قو و سگ‌کشی نزد آقای عباس شوقی در سینما آغاز نمود. او خواهرزاده عباس شوقی می باشد. آقابیک با عنوان دستیار جلوه‌های ویژه بین سال‌های ۱۳۷۹ تا ۱۳۹۰ در بیش از ۴۰۰ اثر سینمایی و تلویزیونی فعالیت کرده‌است. در سال ۱۳۹۰ وی با سمت مدیر و طراح جلوه‌های ویژه میدانی و به‌طور مستقل مشغول به کار شد. او در اولین حضور خود در سی و دومین جشنواره فیلم فجر کاندید بهترین جلوه‌های ویژه میدانی برای فیلم دهلیز (فیلم) به کارگردانی بهروز شعیبی شد. او را به عنوان پر کارترین طراح جلوه های ویژه میدانی می شناسند. مصطفی شیرزاد
به عقیده این هنرمند کُرد مهم‌ترین فرایند در زمینۀ شکل‌دهی کودکان را مقوله هم پیمانی درون خانواده تشکیل می‌دهد.حال پس از بررسی زندگی و آثار این هنرمند بوکانی می‌توان قضاوت کرد کار او بیشتر از جنبه‌های رئال است که تا کنون نمایشگاه‌های متعددی از آثارش را در داخل و خارج از کشور بر پا کرده‌است. افزون بر آن، حضور در همایش‌ها و نشست‌های فرهنگی از دیگر فعالیت‌های این هنرمند محسوب می‌شود. این نقاش کُرد در هنرکده خود، واقع در خیابان ورزش، ۱۳۰ هنرجوی ۴ تا ۵۰ ساله دارد که با استفاده از مدادرنگ، گواش، آب‌رنگ و رنگ روغن زیر نظر دلنیا شریفی، شیرین شاطری، سرگل میرزازاده، سامان امینی‌خواه و جمیله فتح‌الله‌زاده پنج مربی آموزش‌دیدۀ این هنر، هنر نقاشی را فرامی‌گیرند. فریدون عموزاده خلیلی
وی در سال ۱۳۸۱ هفته‌نامه چلچراغ را تأسیس کرد که به لحاظ زبانی، سبک‌شناسی و محتوایی از نشریات پیشرو و پرتیراژ جوانان به حساب می آید. عموزاده خلیلی از جمله ۱۴۰ هنرمند ایرانی بود که با امضاء طوماری در مورخ ۲۲ خرداد ۱۳۹۲، همراه با سایر اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان، ضمن قدردانی انصراف عارف به نفع روحانی، از نامزدی حسن روحانی در انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ حمایت علنی کرد. علی دیواندری
فعالیت وی در زمینهٔ کاریکاتور با کارتون مطبوعاتی آغاز شد. بیش از ۳۰۰ کارتون در بین سال‌های ۱۳۵۴ تا ۱۳۶۱ از او در مطبوعات ایران به چاپ رسیده که غالباً موضوعات خبری روز را پوشش می‌دهد. آثار او در این سال‌ها با سبکی کاملاً متفاوت از آنچه در سال‌های بعد، از او در مطبوعات چاپ شد، منتشر شده‌است. کارتون‌های شرح دار او مختص همین سال‌هاست و دیواندری در سال‌های بعد کاملاً از این سبک فاصله گرفت و طرح‌هایی که از او چاپ شد صرفاً جنبهٔ هنری پیدا کرد. ساعد باقری
ساعد باقری در سال ۱۳۳۹ در محله نازی‌آباد تهران متولد شد. در سال ۱۳۶۱ به جلسات شعر حوزه هنری وارد شد و در سال ۱۳۶۲ همکاری خود را با رادیو آغاز کرد و نویسندهٔ برنامهٔ رادیویی راه شب شد و همزمان به سرودن شعر نیز پرداخت. در سال ۱۳۶۳ مجموعهٔ شعر «نجوای جنون» را چاپ کرد. او در سال ۱۳۶۸ مدیریت گروه کودک و نوجوان رادیو را به عهده داشت و هم‌زمان به عرصهٔ ترانه‌سرایی نیز وارد شد. در سال ۱۳۷۱ کتاب «شعر امروز» را با موضوع تحولات قالب‌های شعری طی سال‌های ۱۳۵۷ تا ۱۳۷۰ همراه با محمدرضا محمدی نیکو چاپ کرد. در سال ۱۳۷۲ با پخش برنامه ۱۲۰ قسمتی «تماشاگه راز» با موضوع تحقیق و پژوهش در سبک هندی از شبکه دوم سیما مطرح شد. او طی سال‌های ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۴ مدیریت ادارهٔ کل موسیقی و سرود صداوسیما را به عهده گرفت. او در سال ۱۳۸۳ مجدداً با عنوان رئیس شورای شعر و عضو شورای عالی شعر وارد مرکز موسیقی و سرود صداوسیما شد. کتاب «مدیر باش، رئیس» آخرین اثر منتشرشده از ساعد باقری است که در اسفند ماه سال ۱۳۹۴ رونمایی شد. بسیاری از اشعار او در تولید آلبوم خوانندگان مطرح کشور چون عبدالحسین مختاباد، علیرضا افتخاری، حسام‌الدین سراج و محمد اصفهانی مورد استفاده قرار گرفته‌است. فرود گرگین‌پور
وی از کودکی با نوازندگی آکاردئون، یادگیری موسیقی را آغاز کرد و در سال ۱۳۴۲ جهت اعتلای کار خویش از کلاس‌های نورعلی برومند، حبیب‌الله بدیعی، علی تجویدی و علی‌اصغر بهاری بهره برد. سال ۱۳۵۴ تحصیلات موسیقی در دانشگاه تهران را به پایان رساند و از همان سال به تشویق نورعلی برومند به نواختن ساز کمانچه پرداخت. از آثار وی می‌توان ترکمن صحرا، هجران، کوراغلو و مجموعه موسیقی قشقایی را نام برد. بوریس کوستودیف
در سال ۱۹۰۹ در آکادمی هنرهای امپراتوری انتخاب شد. او به کار شدید ادامه داد، تا اینکه یک بیماری خطرناک، سل ستون مهره‌ها به سراغش آمد. با نصیحت دکترهایش به سوئیس رفت، و در آنجا در یک کلینیک خصوصی به مدت یک سال تحت درمان قرار گرفت. او بخاطر دوری از سرزمین مادری‌اش غصه می‌خورد، و موضوع‌های روسی موضوع‌های اصلی کارهایی بود که او در آن سال انجام داد. در سال ۱۹۱۸ "همسر تاجر" را کشید که مشهورترین نقاشی او شد. اکبر خامین
اکبر خامین (زاده ۱۳۳۰ - اصفهان) نویسنده و کارگردان و تهيه كننده ایرانی است. وی فعالیت در سینما را از سال ۱۳۵۳ با سینمای آزاد اصفهان آغاز کرد. او فعالیت حرفه‌ای را از سال ۱۳۶۵ با فیلم «ناخدا خورشید» به کارگردانی ناصر تقوایی بعنوان مدیر تولید تجربه کرد. سهراب سپهری
دورهٔ ابتدایی را در دبستان خیام کاشان (۱۳۱۹)، و متوسطه را در دبیرستان پهلوی کاشان گذراند و پس از فارغ‌التحصیلی در خرداد ۱۳۲۲ در دورهٔ دوسالهٔ دانش‌سرای مقدماتی پسران، به استخدام ادارهٔ فرهنگ کاشان درآمد. در شهریور ۱۳۲۷ در امتحانات ششم ادبی شرکت نمود و دیپلم دوره دبیرستان خود را دریافت کرد. سپس به تهران آمد و در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تحصیل پرداخت و هم‌زمان به استخدام شرکت نفت در تهران درآمد که پس از ۸ ماه استعفا داد. سپهری در سال ۱۳۳۰ نخستین مجموعهٔ شعر نیمایی خود را به نام مرگ رنگ منتشر کرد. در سال ۱۳۳۲ از دانشکده هنرهای زیبا فارغ‌التحصیل شد و نشان درجه اول علمی را دریافت کرد. در همین سال در چند نمایشگاه نقاشی در تهران شرکت نمود و نیز دومین مجموعهٔ شعر خود را با عنوان زندگی خواب‌ها منتشر کرد. در آذر ۱۳۳۳ در ادارهٔ کل هنرهای زیبا (فرهنگ و هنر) در قسمت موزه‌ها شروع به کار کرد و در هنرستان‌های هنرهای زیبا نیز به تدریس می‌پرداخت. بابک بادکوبه
در سال ۱۳۷۶ بابک بادکوبه به همراه پدرش مؤسسه فرهنگی هنری روزگارطرفه را تأسیس کرد و به کار فرهنگی و مشاوره تبلیغات و برندینگ مشغول شد و از فضای اجرا و بازیگری فاصله گرفت. این مؤسسه با هدف تأثیرگذاری فرهنگی در کشور و با مجوز جامع کلیه فعالیت‌های فرهنگی تأسیس شد. سپس در سال ۱۳۸۳ و با هدف تخصصی رسانه‌های تبلیغاتی شرکت رؤیای طلایی شهر را تأسیس کرد. بابک نهرین
وی در سال ۱۳۹۸ رسماً وارد دنیای خوانندگی شد و اولین قطعه رسمی وی در تاریخ ۱۳۹۸/۱۱/۲۸ به نام «عشق دیر» منتشر شد Shahram Bahrami Bilehsavar
او در سال ٧٦ در رشتهٔ موسیقی دانشگاه آزاد واحد هنر و معماری پذیرفته شد و نزد اساتیدی چون فرهاد فخرالدینی و مصطفی کمال پورتراب به فراگیری دانش موسیقی پرداخت. کار حرفه ای ساخت موسیقی را از سال دوم دانشگاه با موسیقی تئاتر آغاز کرد. حسن باقری
وی تا خرداد ۱۳۵۸، در کمیته انقلاب اسلامی و برخی نهادهای دیگر فعالیت داشت. در سال ۱۳۵۸ با ورود به روزنامه جمهوری اسلامی در سرویس فرهنگی و سیاسی فعالیت خود را آغاز کرد. در این مدت بنا به دعوت سازمان ملل، از طرف این روزنامه به عنوان خبرنگار، سفر ۱۵ روزه‌ای به لبنان و اردن انجام داد و طی این سفر، گزارش تحلیلی جامعی از اوضاع نابسامان مسلمانان در آن منطقه تهیه کرد. پس از بازگشت در خرداد ماه سال ۱۳۵۸، دیپلم ادبی گرفت و سپس دوباره در امتحان وررودی دانشگاه‌ها شرکت کرد و با رتبه ۱۰۴ در رشته حقوق قضایی دانشگاه تهران قبول شد. علی برجسته
وی فعالیت هنری در سال ۱۳۴۶ با سرودن ترانه بهار برای غلامعلی روانبخش خوانندهٔ رادیو شروع کرد و سپس در سال ۱۳۴۷ با خواندن ترانه نور امید به جمع خوانندگان رادیو پیوست، وی بازیگری را نیز با حضور در فیلم زیر گنبد کبود آغاز کرد. صدرالدین زاهد
صدرالدین زاهد (زادهٔ ۱۳۲۵ در جهرم)بازیگر، مترجم و کارگردان تئاتر ایرانی است. او در دهه پنجاه شمسی کار خود را به عنوان بازیگر تئاتر شروع کرد و سپس در نمایش پیتر بروک، کارگردان انگلیسی، در جشن هنر شیراز با نام «اورگاست»، در زمینه تئاتر مدرن نیز فعالیت کرد. نماش «ببر» دارای تلفیق تکنیک های تئاتر ایرانی و طنز است. بهار موحد بشیری
او در این زمان به تحصیل در رشته دندانپزشکی مشغول بود ولی آواز را با علاقه بسیار و پیگیرانه ادامه می‌داد. او پس از یادگیری ردیف «محمود کریمی» نزد پریسا به فراگیری سلفژ نزد کامران امید پرداخت و پس از آن در جلساتی از راهنمایی‌های شهرام ناظری بهره‌مند شد. کمی بعد همزمان با فارغ‌التحصیلی و گذراندن دوره طرح پزشکی، او شیوهٔ آوازی «طاهرزاده» و سپس تلفیق شعر و آواز را نزد حمیدرضا نوربخش فراگرفت. او در سال ۱۳۸۵ در کارگاه آواز محمدرضا شجریان شرکت کرد و پس از برگزاری چند آزمون به افتخار شاگردی شجریان دست یافت و به یادگیری شیوه آوازی وی روی آورد. او از سال ۱۳۸۶ به تدریس آواز در هنرستان موسیقی دختران و برخی آموزشگاه‌های موسیقی در تهران پرداخت و همزمان همکاری خود را با برخی موسیقی‌دان‌ها و نوازنده‌های ایرانی آغاز کرد. سراج‌الدین بناگر
سراج‌الدین بناگر فرزند مرحوم اسماعیل (زاده ۲۲ تیر ۱۳۳۶ در سنندج) از نویسندگان و شاعران معاصر ایرانی است. نخستین مجموعه شعر او در سال ۱۳۷۴ تحت عنوان مالروهای سکوت از سوی انتشارات بین اللملی حافظ روانه بازار شد. مالروهای سکوت، مجموعه‌ای منتخب است از اشعاری که مابین سال‌های ۱۳۵۶ تا ۱۳۷۲ سروده است. در سال ۱۳۸۶ اولین مجموعه داستان‌های کوتاه بناگر با نام چاو شاره کی از سوی انتشارات پرتو بیان چاپ شد. چاو شاره کی اولین مجموعه داستانی به زبان کردی سورانی (لهجه سنندجی) است که به چاپ رسیده‌است. او همچنین رمان قولولولوو را به زبان کردی سورانی در سال ۱۳۸۶ نوشته و در سال ۱۳۹۳ از سوی انتشارات کالج روانه بازار کرد. این کتاب نیز اولین رمانی است که به زبان کردی اردلانی به چاپ رسیده و در ادامه خط داستانی کتاب چاو شاره کی نوشته شده‌است.رمان خه وزران (بی خوابی) یکی دیگر از رمان ها کردی بناگر است که در سال 1398 توسط انتشارات خانی سقز منتشر شد. در این رمان نویسنده سعی در بازنمایی اندوه آدمی بعد از مرگ (دیگری)همچون معشوق را دارد، وی با استفاده از فضاسازی رمان نویسی کلاسیک سعی می کند تا حد امکان به رخدادهای داستانی نزدیک شود و خواننده را درست روبروی همچون اندوه ی بنشاند. حسین طاهرزاده بهزاد
در سال ۱۳۰۹ شمسی به اهتمام حسین طاهرزاده بهزاد، مدرسه هنرهای قدیم، برای زنده‌کردن مجدد هنرهای ملی ایران، تأسیس شد. وظیفه اصلی و عمده صنایع قدیمه بازسازی مجدد هنرهای ملی بود. به همین دلیل، طاهرزاده در فراخوانی عمومی از هنرمندان سراسر ایران دعوت به عمل آورد تا در آزمون انتخاب استاد برای مدرسه صنایع قدیمه شرکت کنند. در رشته مینیاتور حسین بهزاد (اصفهانی)، هادی تجویدی و مهدی تجویدی در آزمون شرکت کردند. طاهرزاده بهزاد خود از این سه هنرمند امتحان به عمل آورد و در نتیجه استاد هادی تجویدی با ترسیم مینیاتور هفت‌گنبد۲ برنده مسابقه شد و به‌عنوان نخستین معلم مینیاتور در مدرسه صنایع قدیمه شروع به کار کرد. در رشته منبت، استاد احمد امامی آباده‌ای از آباده فارس، در رشته تذهیب استاد میرزاعلی درودی، در رشته خاتم استاد محمدحسین صنیع خاتم، در رشته نقاشی قالی استاد هادی اقدسیه و در رشته زری‌بافی حبیب‌الله طریقی انتخاب شدند و بدین ترتیب بنیان مدرسه‌ای هنری نهاده شد. او در ۲۱ اسفند سال ۱۳۴۱ در استانبول درگذشت و جنازه را بنا به وصیت خودش به تهران آوردند و در امامزاده قاسم دفن شد.او برادر کریم طاهرزاده بهزاد معمار می باشد. حسین لرزاده
پس از مرگ پدر در سال ۱۳۰۵، به دعوت «جعفرخان کاشانی» که مشغول ساختن عمارت سنگی تپه علیخان در سعدآباد بود به آنجا رفت و مشغول به کار نقاشی در یکی از اتاق‌های این عمارت شد. نخستین کار مستقل لرزاده را می‌توان سردر بانک شاهی (بانک تجارت فعلی) واقع در میدان توپخانه تهران دانست. علی‌اصغر محتاج
در این دوران (چهارم متوسطه ۱۳۳۶) اولین نوشته او در مجله اطلاعات هفتگی به چاپ رسید. وی در سال ۱۳۴۱ جهت ادامه تحصیل وارد دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و شروع به تحصیل در رشته نقاشی نمود. دوره تحصیل وی در این دانشکده که به دوران طلایی مشهور است، بزرگانی را به دنیای هنر ایران ارائه نمود که از آن جمله می‌توان به مرتضی ممیز، عباس کیارستمی، آیدین آغداشلو، نیکزاد نجومی، قباد شیوا و … اشاره نمود. دوره اخذ لیسانس محتاج ۵ سال به طول انجامید و او در این دوران به کارهای مختلفی چون کار در آتلیه گرافیک و … مشغول بود. پس از فارغ‌التحصیلی از دانشگاه با رتبه عالی، مدتی را به تدریس در مدارس تهران گذراند و در این دوره در سطح وسیع و بالایی با آنچه در عالم هنر تهران می‌گذشت در ارتباط بود. علی دریابیگی
در سال ۱۳۲۵ با تأسیس جامعه باربد که به همت اسماعیل مهرتاش کار خود را شروع کرد، اکثر هنرمندان تئاتر و موسیقی تا سال ۱۳۵۷ به کار و فعالیت در آن مشغول بودند. دریابیگی نیز فعالانه در برنامه‌های جامعهٔ باربد شرکت داشت. ابراهیم باقری
ابراهیم باقری (زاده ۱۳۰۹ تهران – ۱۹ آذر ۱۳۹۶ تهران) کارگردان، هنرپیشه، تهیه‌کننده،فیلم‌نامه‌نویس و روزنامه نگار ایرانی بود. وی فعالیت هنری را با بازی در تئاتر جامعه باربد آغاز کرد و سینما را سال ۱۳۳۲ با بازی در فیلم ملانصرالدین به کارگردانی ایرج دوستدار و علی محمد نوربخش آغاز کرد. از دیگر فعالیت‌های وی می‌توان به نویسندگی در مجله‌های سینمایی مانند سینما اشاره کرد. بیژن مفید
بیژن مفید از سال ۱۳۵۰ به مدت ده سال همکاری اش را با مرکز تئاتر کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به عنوان نمایشنامه‌نویس کودکان ایران آغاز کرد. وی در این مدت نمایشنامه‌های «ترب»، «کوتی و موتی»، «شاپرک خانوم» و «بزک نمیر، بهار میاد» را نوشت و به صحنه برد. هر یک از این نمایش‌ها بیش از دو سال در مراکز مختلف کانون بر صحنه بودند. علی‌اصغر معصومی (هنرمند)
معصومی در سال ۱۳۴۶ در یک کار گروهی بزرگ با دیگر هنرمندان صاحب‌نام برای انتشار کتاب شاهنامه فردوسی به‌عنوان تصویرساز مشارکت کرد. ذاکر باقرف
ذاکر باقرف در سال ۱۹۷۱ به عنوان وزیر فرهنگ آذربایجان شوروی تعیین شد. در دوره ریاست وی بر این وزارتخانه، نه تنها آکادمی رقص آذربایجان و تئاتر دولتی آهنگ آذربایجان بنیان‌گذاری شدند، بلکه موزه‌های خانگی عزیر حاجی‌بیگف، صمد وورغون، جعفر جبارلی و نیز سیرک آذربایجان گشایش یافتند. مهرداد ضیایی
وی حرفهٔ بازیگری را از سال ۱۳۶۶ با بازی در تئاتر "تاتارها" آغاز کرد، و نخستین تجربیات کار تصویری او در ابتدا در سال ۱۳۷۴ با بازی در تله‌تئاتر "پرده عجایب" ساخته داریوش مؤدبیان و سپس در سال ۱۳۸۳ با بازی در مجموعه تلویزیونی "مروارید سرخ" ساخته مسعود رسام رقم خورد. غلامرضا سرکوب
وی فعالیت هنری را سال ۱۳۲۸ با بازی در تئاتر «سپاهان اصفهان» آغاز کرد. از نمایش نامه‌های "اشراف‌زادهٔ قاتل"، "حقه‌های شبانه"، "زندگی قصهٔ تلخی است"، "هتل سه‌ستاره"، "جنایت یزید"، و "دزد ناشی" اشاره کرد. شامی کاپور
کاپور زندگی هنری‌اش را با فیلمی به نام تٌم سا نهی دیکها Tumsa Nahin Dekha { مثل تو ندیدم } (۱۹۵۷) به کار گردانی ناصر حسین آغاز کرد که از همان ابتدا نظر منتقدین سینما را به خودش جلب کرد اودر سال ۱۹۶۸ موفق به دریافت جایزهٔ بهترین هنرپیشهٔ نقش اول برای بازی در فیلم (بهرم مچاری) (Brahmachari) (همیشه مجرد) شد و همچنین در سال ۱۹۸۲ جایزهٔ بهترین نقش مکمل مرد را برای بازی در فیلم (ویدهاتا) (ناجی) (Vidhaata) دریافت کرد. مکتب سقاخانه
نام صادق تبریزی به سبب طرح این مهم‌ترین سبک هنر نوگرای ایران، ماندگار شده‌است. به احتمال زیاد، او این اصطلاح را نخستین بار در حدود سال ۱۳۴۱ به کار برد. در نوشتاری با نام «یک مکتب نو ایرانی» (ژوئن ۱۹۶۳) در روزنامه کیهان اینترنشنال امامی پس از برشمردن هنرمندان مشهور و تثبیت‌شده، به معرفی «چهار جوان می‌پردازد که بر تارک آخرین و قدرت‌مندترین جریان نقاشی ایران می‌درخشند». او در معرّفی این مکتب چندان روشن سخن نمی‌گوید به‌جز این‌که مشخّصاً از این گروه چهار نفره نام می‌برد که همه هم‌چون خود تبریزی، دانشجو یا آموزگار مدرسهٔ تازه بازشدهٔ هنرکدهٔ هنرهای تزیینی (۱۹۶۱) بوده‌اند. باقر شاهرودی
باقر شاهرودی (۱۲۶۵ در قزوین - ۱۳۴۹) بازرگان و روزنامه‌نگار، وزیر کشاورزی، سناتور و نماینده مجلس شورای ملی بود. بوریس کوستودیف
در اولین سال بعد از انقلاب سال ۱۹۱۷ روسیه هنرمند با الهام زیادی در زمینه‌های مختلف کار کرد. موضوعات معاصرش اساس کارهای او شد، کارهای او شامل نقاشی برای تقویم‌ها، جلد کتاب‌هاو تصاویر و طرح دکور خیابان‌ها و تعدادی پرتره (پرتره کنتس گرابوسکا) می‌شد. میرحسین موسوی
موسوی در ابتدای دهه ۴۰ فعالیت‌های هنری به ویژه نقاشی را آغاز کرد و بیش از ۱۸۰ اثر نقاشی را خلق کرد. نقاشی‌های او گرایش‌های آبستره، انتزاعی و هنر مفهومی با بهره از تکنیک‌های متنوعی چون کولاژ، رنگ روغن، حجم و تجلی یک روح سنتی و نشانه‌شناسی حکمت، معنا و سنت‌های فرهنگی و معرفتی شرقی را در قالب‌های مدرن به نمایش می‌گذارد. میراسماعیل صدقی‌آسا حسینی
همکاری خود را با گروه سرشناس شیدا در سن ۲۴ سالگی آغاز کرد. وی در آموزشگاه‌های گوناگون در تهران بیش از ۱۵سال معلم موسیقی بود و به شاگردان نابینا نت‌خوانی می‌آموخت. از آثار ماندگاری که در آنان به نوازندگی پرداخت می‌توان به تصنیف مشهور سپیده معروف به «ایران ای سرای امید» و تصنیف معروف «از خون جوانان وطن لاله دمیده» عارف قزوینی اشاره کرد. محمدجواد بخشی‌زاده
محمدجواد بخشی زاده در سال ۱۳۲۲ در شهر شیراز متولد شد. او پس از درگذشت پدر که مدرس یکی از حوزه‌های علمیه بود، برای امرار معاش خانواده به حرفه گچ بری و معماری روی آورد اما در ۱۶ سالگی به تئاتر علاقه‌مند شد و به این هنر پرداخت. بخشی زاده در کنار کار کردن با حضور در کلاس‌های شبانه دیپلم ریاضی گرفت.  او به واسطه شغلش در مدت حضور در تهران و تماشای تئاترهای متعدد، با هنرهای نمایشی بیشتر انس گرفت و از همان‌جا یادگیری تئاتر را آغاز کرد.این هنرمند در سال ۴۲ گروه تئاتر سپید را در قهوه‌خانه خود در همسایگی حمام وکیل شیراز راه اندازی کرد و در بردن تئاتر در بین مردم نقش مهمی ایفا کرد. او در مراسم بزرگداشت خود دربارهٔ این گروه گفت: «تئاتر سپید با زحمات بسیاری شکل گرفت و هنوز ادامه راه می‌دهد و بهترین آرشیو لباس را دارد. ما بین مردن مردم بودیم و در روستاها با نقاره زدن مردم را برای دیدن تئاتر جمع می‌کردیم. مردم ما عاشق تئاتر و ادبیات کلاسیک خودشان هستند و باید این هنر را دوباره در میان مردم احیا کرد.» بخشی زاده اغلب آثار نمایشی خود را با الهام از ادبیات کلاسیک و افرادی همچون حافظ، سعدی و مولانا و … نوشته و کارگردانی کرده‌است. منوچهر حامدی
وی فعالیت هنری خود را در سال ۱۳۳۷ و با بازی در تئاتر آغاز کرد و در همان سال‌ها از کلاس‌های هنرپیشگی «تئاتر نصر» فارغ‌التحصیل شد. او همچنین مدتی در نمایش‌های تلویزیونی زنده بازی می‌کرد. باقرخان
باقر خان (۱۲۴۰ خورشیدی تبریز - ۱۲۹۵ خورشیدی قصر شیرین) با لقب افتخاری به سالار ملّی، از مبارزان جنبش مشروطه بود. ناصر داوود خلیلی
خلیلی فعالیت کسب و کاری خود را با دادوستد اشیای هنری شروع کرد و سپس به توسعه املاک و کالاها جهتگیری کرد. خلیلی از سال ۱۹۷۰ گردآوری هشت مجموعه از کاملترین و زیباترین آثار هنری جهان را در نیویورک آغاز کرد و بهترین قطعات را برای مجموعه شخصیش نگه داشت. در میانه دهه ۱۹۷۰ به لندن نقل مکان کرد و در محل‌های حراج‌های آن شهر به کرات حضور می‌یافت، و گالری خود را بین سال‌های ۱۹۷۸ و ۱۹۸۰ تأسیس کرد. خلیلی در ابتدا ظروف طلاکاری ایرانی را دادوستد می‌کرد، او بعداً پایان‌نامه دکترای خود را نیز با این موضوع نگارش کرد. در سال۱۹۷۸, قیمت آثار هنری اسلامی به طرز قابل توجهی سقوط کرد. انقلاب ۱۳۵۷ باعث شد خانواده‌های ثروتمند آثار هنری خود را بفروشند چرا که در آستانه جنگ ایران و عراق علاقه اندکی به جمع‌آوری هنر در منطقه وجود داشت و این اشیای بیشتری را وارد بازار کرد. خلیلی از این فرصت برای گسترش مجموعه اش استفاده کرد، و آثاری را جمع‌آوری کرد که ارزش شان با رشد علاقه بین‌المللی به هنر اسلامی در سال‌های بعد بالا رفت. پوپک گلدره
فعالیت هنری خود را با بازی در نمایش "پل" آغاز کرد و در سال ۱۳۷۵ در نماهنگ "رؤیای زمین" ظاهر شد. بابک بادکوبه
بابک بادکوبه از ۶ سالگی (سال ۱۳۶۱) و با بازی در برنامه تلویزیونی «بچه‌ها اینو شنیدید؟» فعالیت هنری خود را آغاز کرد. معروف‌ترین حضور تلویزیونی او بازی در سریال قدیمی و خاطره‌انگیز «در خانه» (سال ۱۳۶۴) اثر مشترک بیژن بیرنگ و مسعود رسام است. در این سریال اکبر عبدی، شهلا ریاحی و رؤیا افشار بازی می‌کردند. بابک صحرایی
بابک صحرایی در ۱۵ فروردین ۱۳۵۸ در تهران متولد شد. وی در رشته مهندسی کامپیوتر تحصیل کرده‌است و در سال ۱۳۸۳ از دانشگاه آزاد زنجان فارغ‌التحصیل شده‌است. او از سال ۱۳۸۰ با همکاری بابک بیات وارد عرصه موسیقی شد. او همکاری‌های مختلفی با بابک بیات، ناصر چشم‌آذر، تورج شعبان‌خانی و حسن شماعی‌زاده داشته‌است. او در سال ۱۳۸۷ کارگاه ترانه را راه اندازی کرد. او مدتی نیز مدیر خانه ترانه بود. محسن شیرالی
او فعالیت حرفه‌ای هنری خود را از سال ۸۵ آغاز نمود و تاکنون سابقه همکاری با نامداران موسیقی ایران از جمله بابک جهانبخش، سیاوش قمیشی، ابی، شادمهر عقیلی، سیروان خسروی، علی زندوکیلی، ستار، آرش، شهریار، مهدی یراحی، علیرضا افکاری و… را دارا می‌باشد.و ایشان شاید بهترین ترانه سرای در حال حاضر ایران باشند. محمدمهدی جعفری (کاراته‌کار)
جعفری فعالیت ورزشی خود را از سال ۱۳۵۷ و با ورزش کونگ فو آغاز کرد. آغاز فعالیت هنری جعفری نیز از سال ۱۳۸۰ و دریافت مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال ۱۳۸۱ و و افتتاح موسسه فرهنگی هنری و سینمائی قرن ۲۱ می‌باشد. قاسم عابدین
قاسم عابدین از سال ۱۳۵۷ با مدیریت استودیو صبا، به صدابرداری بسیاری از آثار موسیقی ایران مشغول بوده‌است. پس از انقلای سال ۱۳۵۷ ایران، او اولین مجوز رسمی فعالیت استودیو ضبط موسیقی را از وزارت ارشاد دریافت کرده‌است. او آثار آهنگسازانی نظیر: «فرهاد فخرالدینی»، «کامبیز روشن‌روان»، «ناصر چشم‌آذر»، «مهدی بزرگمهر»، «فردین خلعتبری»، «سارا نجفی» و … را ضبط و میکس کرده‌است. فرزاد فرزین
فرزاد فرزین موسیقی حرفه‌ای را در سال ۱۳۸۷ با «گروه کروز» آغاز کرد و در آلبوم (باغ افسانه) گروه کروز آهنگسازی کرده‌است، اما گروه را به قصد کار کردن روی آلبوم اول خود (شراره) ترک کرد. تدارک «شراره» ۳ سال به طول انجامید و در نهایت این آلبوم در سال ۱۳۸۳ منتشر شد. آهنگسازی قطعه‌های شراره بر عهده خود او «یاشار صباحی» و «علی ثابت» بود و ارژنگ حقانی آن را تنظیم کرده بود. پس از این فرزاد فرزین همکاری با خوانندگان دیگر را آغاز کرد و با «مهدی مقدم»، «مهدی مدرس»، «رضا صادقی» و «امید آمری» در قطعات پشت صحنه و هموطن هم آواز شد و قطعاتی را برای دیگر خوانندگان تنظیم کرد و در آلبوم «متاسفم» به خوانندگی «محسن چاوشی» حضور افتخاری داشت. در این مدت او چند موزیک ویدیو هم تهیه کرد که برای کارهای بعدی او را دچار مشکل ساخت. آزمون باربد
آزمون موسیقی باربد (کنکور موسیقی سنتی ایران) در سال ۱۳۵۶ به ابتکار «نورعلی برومند» و توسط سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران به منظور شناسایی و رشد استعدادهای موسیقی جوانان ایرانی، پایه‌گذاری شد و قرار بود هر سال به کار خود ادامه دهد که پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران، متوقف شد. نخستین آزمون باربد از ۱ تا ۱۰ تیر سال ۲۵۳۶ شاهنشاهی، برابر با ۱ تا ۱۰ سال ۱۳۵۶ ه‍. خ در تهران آغاز شد. این آزمون در رشته‌های نوازندگی تار، سه‌تار، سنتور، کمانچه، نی، ویلن و آواز برگزار گردید و موضوع نخستین آزمون، دستگاه ماهور انتخاب شده بود. علی‌اکبر صادقی
علی اکبر صادقی از ۵ سالگی کار نقاشی را آغاز نمود. دوران ابتدائی را با موفقیت به اتمام رساند ولی در دوره دبیرستان توجهش بیشتر متوجه نقاشی بود و به درسهای دیگر زیاد اهمیتی نمی‌داد. در همین دوران بود که در یک مغازه لوازم التحریر به خاطر این که وسائل نقاشی می‌فروخت، به عنوان شاگرد شروع به کار کرد. در همین دوران در فعالیت‌های نمایشی دبیرستان نیز فعال بود و کار دکور صحنه و گاهی نیز گریم بازیگران را انجام می‌داد. باوهاوس
متولد ۱۸۸۶ میلادی و اولین استاد کارگاه تئاتر، تحصیلات خود را در رشته وکالت به پایان رسانیده و نقاش اکسپرسیونیست بود. گروپیوس در ۱۹۲۱ یکی از تئاترهای وی را در هامبورگ دید و تحت تأثیر آن وی را به باوهاوس دعوت کرد. شره یر به مدت کوتاه در وایمار ماند. در ۱۹۲۳ یکی از تئاترهای خود را به نام Moon Play به نمایش گذاشت و با انتقاد شدید همکارانش مواجه شد و مجبور به استعفا و ترک باهاوس گردید. طرز تفکر شره یر و شیوه یادداشت کردن و طرح نمایشنامه به گونه‌ای بود که به‌طور دقیق تعلیماتی در خصوص طرز بیان، کوتاهی و بلندی و ریتم صدای هنرپیشه داده و حرکاتی را که به همراه گفتار باید انجام می‌شد روشن می‌ساخت. محمدعلی ابرآویز
ابرآویز در تابستان سال ۱۳۵۷ که برای ثبت اختراعی به انگلستان سفر کرده بود، از طریق تلویزیون از اخبار انقلاب ایران مطلع شد و خود را به سرعت به ایران رساند. او با مشورت گرفتن از رهبران انقلاب، بهشتی، خامنه‌ای و هاشمی رفسنجانی تصمیم گرفت بضاعت هنری خود و سازمان تبلیغاتی باتجربه‌اش را در پیشبرد اهداف انقلاب به خدمت بگیرد. ابرآویز اعضای گروه سرود خود را با هم‌فکری مفتح و طالقانی از جوانانی که در مجالس این بزرگواران شرکت داشتند، انتخاب و فعالیت خود را شروع کرد. سیروس کهوری‌نژاد
از سال ۱۳۵۹ با نمایش متوری به کارگردانی شهره لرستانی در دانشکدهٔ هنرهای زیبای تهران کار بازیگری را آغاز کرد. نگارش و کارگردانی فیلم کوتاه داستانی دنیای من (سال ۱۳۶۴) در انجمن سینمای جوان بندر عباس از نخستین کارهای هنری جدی اش در استان است. وی در سال ۱۳۶۵ فیلم «بی بی» را ساخت. نخستین کار سینمایی کهوری نژاد سال ۱۳۶۷ بازی در آنسوی غروب بود. چهارطاقی باقر صدر
بقایای چهار طاقی باقر صدر مربوط به دوره ساسانیان است و در آبدانان، ابتدای محله شهید باقر صدر، شمال رودخانه، ۱ کیلومتری جنوب قله هزار در واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۰۱۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. محمدباقر مرادی‌فرد
باقر مرادی فرد (محمد باقر مرادی فرد) متولد خرم‌آباد (لرستان) و از پیشکسوتان تئاتر، سینما و تلویزیون کشور است. از فعالیت‌های نمایشی او می‌توان همکاری و بازی در گروه نمایشی آرش به سرپرستی زنده یاد حسین شیدایی در پیش از انقلاب و در سال ۱۳۴۹ و همکاری با بسیاری از چهره‌های هنری مطرح کشور در سال‌های اخیر اشاره کرد. از مهم‌ترین فعالیت‌های هنری او، بازی در نمایش بازار عاشقان به کارگردانی هادی مرزبان بوده‌است. مانیا اکبری
مانیا کار هنری خود را از سال ۱۳۷۰ با نقاشی آغاز کرد. او از همین سال، نقاشی‌های خود را در نمایشگاه‌های داخلی و خارجی به صورت انفرادی و گروهی به نمایش می‌گذاشت. مصطفی شیرزاد
استاد شیرزاد در تابلوهایش از الگوهای اروپایی اجتناب کرده و همگی آثار وی از هنر بومی تأثیر گرفته‌است. حاصل عمر ۷۰سالگی این هنرمند کُرد ۵۰۰ اثر در موضوع‌های هنر بومی است که آثارش در میان دیگر نقاشان بوکانی از هواداران خاصی بر خوردار است. استاد شیرزاد از جمله هنرمندانی است که تکنیک‌ها و مهارت‌های خاص این هنر را به شاگردانش یاد داده که ازجمله می‌توان به محمد رستم‌زاده، ناصر فیض‌الله‌بیگی و ریبین حیدری اشاره کرد.