سیلیکون در چه دمایی ذوب میشود؟
تیتانیوم
دمای ذوب ۲۹۵۰ درجه سانتیگراد دارد و از آن به عنوان بوته ذوب آلیاژهای لانتانیوم، رنگ زرد طلایی در جواهرات و … به کار می‌رود. پلی‌اتیلن
دمای ذوب: در حدود ۱۲۰–۱۳۰ درجه سانتیگراد
فلز شیشه‌ای
شیشه‌های فلزی اساساً در دمای نزدیک به دمای تبدیل شیشه،به صورت مایع ذوب می‌شود.برای مثال در شیشه‌های فلزی پایه آهن و پایه نیکل،منحنی سالیدوس تعادلی معمولاً در محدودهٔ دمایی ۷۰۰ تا ۱۱۰۰ درجه قرار دارد(برای ترکیباتی که می‌توانند به صورت شیشه سرامیک درآیند).ولی دمای تبدیل شیشه‌های فلزی از این آلیاژ ها،در دمای پایین‌تر ۳۰۰-۵۰۰ درجه سانتیگراد می‌باشد.در واقع این آلیاژها در چنین دماهای پایینی قابل ذوب هستند که می‌توانند برای لحیم کاری سخت مورد استفاده قرار گیرند. سیلیکون بلورین
سیلیکون استفاده شده در الکترونیک معمولاً نوع مونو-کریستالی آن می‌باشد که برای ساخت تراشه‌ها از آن استفاده می‌شود. سیلیکون استفاده شده در این کاربرد باید خلوص خیلی بیشتری نسبت به سیلیکون استفاده شده در سلول‌های خورشیدی داشته باشد. ساخت سیلیکون گرید نیمه رسانا شامل یک مرحله خالص سازی شیمیایی برای ساخت پلی-سیلیکون فوق خالص است که پس از آن یک مرحله بلوری شدن دوباره (recrystallization) انجام می‌شود تا مونو-کریستال یا تک-بلور بدست آید. سپس ستون استوانه ای تک بلور بدست آمده که boule خوانده می‌شود توسط اره سیمی دقیقی برش داده می‌شود تا ویفرها بدست آیند. نفلین
نفلین با از مجموعه کانی هاست و از واژه یونانی nephele یعنی ابر گرفته شده‌است. در حرارت شعله در اسیدها حل می‌شود. K2O:۸٫۰۶٪ Na2O:۱۵٫۹۱٪ Al2O۳:۳۴٫۹٪ SiO۲:۴۱٫۱۳٪ برای اولین بار در ایتالیا کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری - توده‌های قرصی شکل، رنگ: سفید - زرد - متمایل به سبز - قهوه‌ای - آبی سبز، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: صدفی - نامنظم، جلا: شیشه‌ای - چرب، رخ: ناقص، سیستم تبلور: هگزاگونال و در رده‌بندی سیلیکات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن ماگمایی - پگماتیتی است. شیشه بوروسیلیکات
حداکثر دمایی که شیشه تحمل می‌کند، در حدود ۵۰۰ درجه سانتی‌گراد و با بعضی ترکیبات خاص تا ۶۵۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد. شیشه‌های بوروسیلیکات برحسب نوع ترکیبات آن در دمای بالای ۵۰۰ درجه سانتی‌گراد فرم می‌گیرند و نرم می‌شوند. دمای عملیات حرارتی تاباندن این شیشه به منظور بادوام کردن آن بر حسب نوع ترکیب از ۶۵۰–۶۰۰ درجه سانتی‌گراد متغیر است. کلسیم مس تیتانات
در ابتدا اکسید فلزات(TiO , CaCO , CuO)با نسبت استوکیومتری مناسب مخلوط می‌شوند و سپس با الکل مخلوط می‌شوند. مخلوط در دمای °۸۰ سانتی‌گراد خشک‌شده و در خلاء تسویه می‌شود. در ادامه بازهم در همزن خرد و مخلوط می‌شوند و سپس مواد فشرده می‌شوند. دمای مواد فشرده شده از°۸۵۰ سانتی‌گراد به‌تدریج در مدت سه ساعت به °۱۲۵۰ سانتی‌گراد می‌رسد و مواد به‌مدت دو ساعت درهمین دما نگه‌داشته می‌شوند تا پخته‌شوند. پس‌از پخته‌شدن در خلاء، خواص دی‌الکتریکی CCTO اندازه‌گیری می‌شوند. هنگام تسویۀ مخلوط در خلاء مراحل زیر انجام می‌شوند. تیتانیوم IV ایزوپروپوکسید را توسط همزن مغناطیسی با استیل استون مخلوط کرده سپس اسیدسیتریک محلول در آب دی‌یونیزه به آن افزوده می‌شود و به مدت نیم‌ساعت هم‌زده می‌شود .محلول نیترات فلز در 20 میلی‌لیتر آب دی‌یونیزه تحت هم‌زدن مداوم اضافه می‌شود سپس چند قطره آمونیوم هیدروکسید (NHOH) به آن افزوده می‌شود این مواد توسط همزن مغناطیسی در دمای°80 سانتی‌گراد مخلوط و خشک می‌شوند و بعداز آن به مدت 15 دقیقه در دمای°450 سانتی‌گراد تسویه می‌شود. سپس سنگ‌زنی شده و دربرابر فشار قرارمی‌گیرد. در مرحله آخر به مدت 2 ساعت در دمای °800 سانتی‌گراد پخته می‌شود و خصوصیات دی‌الکتریکCCTO اندازه‌گیری می‌شود. فولاد الکتریکی
سیلیکون مقاومت الکتریکی آهن را حدود ۵ برابر افزایش می‌دهد. این تغییر جریان‌های گردابی القایی را کاهش می‌دهد و حلقه پسماند مواد را باریک می‌کند، بنابراین اتلاف هسته را در مقایسه با فولاد معمولی حدود سه برابر کاهش می‌دهد. اگرچه، ساختار دانه فلز را سخت و شکننده می‌کند؛ این تغییر روی کارایی مواد به ویژه هنگام نورد کردن آن تأثیر منفی می‌گذارد. هنگام آلیاژسازی، آلودگی باید کم نگه داشته شود، زیرا کاربیدها، سولفیدها، اکسیدها و نیتریدها، حتی در ذرات کوچک به قطر یک میکرومتر، تلفات پسماند را افزایش می‌دهند و همچنین نفوذپذیری مغناطیسی را کاهش می‌دهند. وجود کربن در مقایسه با گوگرد یا اکسیژن اثر مخرب تری دارد. کربن همچنین زمانی که به آرامی محلول جامد را ترک می‌کند و به صورت کاربید رسوب می‌کند نیز باعث پیری مغناطیسی و در نتیجه در طول زمان باعث افزایش اتلاف نیرو می‌شود. به خاطر دلایل، سطح کربن تا ۰٫۰۰۵٪ یا کمتر نگه داشته می‌شود. سطح کربن را می‌توان با بازپخت کردن آلیاژ در یک اتمسفر کربن زدایی مانند هیدروژن کاهش داد.فولاد الکتریکی ساخته شده بدون پردازش خاص برای کنترل جهت‌گیری کریستالی، فولاد غیر جهت دار و معمولاً دارای سطح سیلیکون ۲ تا ۳٫۵ درصد می‌باشد و دارای خواص مغناطیسی مشابه در همه جهات می‌باشد یعنی همسانگرد است. فولاد نورد سرد با دانه‌های غیر جهت دار اغلب به اختصار CRNGO نامیده می‌شود. کوره ریتورت
بعد از اینکه ریتورت پر از بریکت شد یک مخروط ناقص فولادی در سمتی که آب وارد می‌شود و می‌چرخد، قرار می‌دهد که به آن به کرون منیزیم یا ظرف منیزیم یا و درب مجموعه را می‌بندند. حدود ۲۰۰ کیلوگرم داخل ریتورت بریکت می‌گذارند و دما بالا می‌رود. در دما حدود ۲۰۰۰ درجه طبق نمودار الینگهام ، سیلیس با اکسید منیزیم واکنش می‌دهد. حال برای اینکه واکنش به سمت راست هدایت و در دما بین ۱۲۰۰–۱۴۰۰ درجه انجام شود باید خلأ مناسب ایجاد شود. اگر خلأ به خوبی صورت گیرد (تحت خلأ داخلی در حدود ۱۰ پاسکال رخ می‌دهد) و بتواند خیلی فشار گاز را پایین بیاورد، می‌توان واکنش را به سمت راست هدایت کند. (2MgO.CaO(s)+Si(Fe)(s) →2Mg(g) +CaO.SiO_2(s) +Fe(s گالیم
نوع بسیار خالص آن در دمای اتاق و در شرایط استاندارد دما و فشار جامد با رنگ نقره‌ایِ آبی، نقطه ذوب ۲۹٫۷ رنگ نقره‌ای سفید، نقطه جوش ۲۴۰۳، و درجهٔ جرم حجمی ۵٫۹، تا حدود صفر درجه بدون جامد شدن خنک می‌شود. با اسید باز واکنش می‌دهد، در جیوه اندکی حل می‌شود. گالیم جامد سبکتر از مایع آن است. در دستگاه راست لوزی متبلور می‌شود. ترکیب‌های آن بسیار کمیاب هستند تا ۹۹٫۹۹۹۹ درصد خلوص نیز تهیه شده‌است. اگر آن را در دست فشار دهیم ذوب می‌شود؛ زیرا دمای دست ۴۰درجه اما دمای ذوب گالیم ۲۹٫۷ درجه سانتی گراد است و چون دمای گرمای دست بیشتر از دمای ذوب گالیم است، گالیم ذوب می‌شود همچنین وقتی آن را در اسید سولفوریک و محلول دی کرومات غوطه‌ور کنید، گالیم همانند یک قلب زنده می‌تپد و ضربان دارد چرا که کشش سطحی آن افزایش پیدا می‌کند. دیود
در دیودهای پیوندی، افزایش بیش از حد دما می‌تواند باعث تغییر خواص بلور از قبیل تغییر ni, u، p و … گردد، یا به‌دلیل یکنواخت نبودن ضریب انبساط حرارتی تغییرهای مکانیکی در ساختمان آن پدیدآورد. همچنین ذوب شدن لحیم‌هایی که در اتصال‌ها به‌کار رفته‌اند ممکن است باعث خرابی دیود شود. درحالی‌که دیودهای ژرمانیوم بیشینه دمای ۷۵ تا ۱۰۰ درجهٔ سیلسیوس را می‌توانند تحمل کنند، دیودهای سیلیکون تا حدود ۲۰۰ درجهٔ سیلسیوس قابل استفاده‌اند. برای افزایش توانایی انتقال حرارت می‌توان از عامل‌های کمکی از قبیل گرماگیر، گذر مایعات و جریان هوا با فَن استفاده شود. در هر صورت با توجه به وضعیت و شرایط نصب، هر دیود، توان بیشینه‌ای خواهد داشت که آن را با formula_4 می‌نمایانند؛ بنابراین، ولتاژ و جریان مجاز دیود در رابطهٔ زیر صدق می‌کند: رنگ نیل
نیل به صورت پودر بلورهایی به رنگ آبی تیره است که در دمای ۳۹۰ تا ۳۹۲ درجه سانتیگراد، تصعید می‌شود. در آب، الکل و اتر غیر محلول است اما در دیمتیل سوفوکسید، کلروفرم، نیتروبنزین و اسید سولفوریک غلیظ به حالت محلول در می‌آید. فرمول شیمیایی نیل، CHNO است. یخ فشان
نشانه‌هایی که سیارک ۵۰۰۰۰ در کمربند کویپر در بارهٔ گذشته ارائه می‌دهد نمایان‌گر روی‌داد پدیدهٔ یخ‌فشان در آن سیارک در گذشته است. در این مورد واپاشی هسته‌ای می‌تواند حرارت زیرسطحی را تأمین کرده باشد، زیرا یخ‌فشان مخلوطی از آب و آمونیاک است که در ۱۸۰ درجه کلوین (۹۵-°C) ذوب می‌شود و مایع به شدت سردی تولید می‌شود که می‌توانسته به بیرون رانده شده باشد. قالب‌گیری تزریقی لاستیک سیلیکون مایع
از جهت شیمیایی، لاستیک سیلیکون از خانوادهٔ الاستومترهای گرماسخت می‌باشد که دارای زنجیره‌ای اصلی از اتم‌های سیلیکون و اکسیژن پشت سر هم (و نه اتم‌های کربن) و گروه‌های کناری متیل یا وینیل می‌باشند. لاستیک‌های سیلیکون حدود ۳۰درصد از خانوادهٔ سیلیکون‌ها را تشکیل می‌دهند که آن‌ها را بزرگترین گروه از این خانواده می‌کند. لاستیک‌های سیلیکون خواص فیزیکی خود را در محدودهٔ وسیعی از دماها حفظ می‌کنند و وجود گروه‌های متیلی در این مواد آن هارا به شدت آبگریز می‌کند. فرایند هال–هرولت
در حالت معمول آلومینیم اکسید که ماده اولیه تولید فلز آلومینیم است در دمای ۲۰۷۲ درجه سانتی گراد ذوب می‌شود که تأمین این دما از نظر اقتصادی بسیار گران است. ایده هال و هرولت این بود که در صورت افزودن مقداری کریولیت به مواد الکترولیت، می‌توان دمای ذوب مخلوط را تا ۹۶۰ درجه سانتی گراد تقلیل داد. لیتیم سیانید
اگر این ماده تا دمای نزدیک به ۶۰۰ درجه سانتی‌گراد گرم شود، به سیانامید و کربن تجزیه می‌شود. اسیدها واکنش می‌دهند و هیدروژن سیانید تشکیل می‌دهند. اکسایش حرارتی
اکسایش حرارتی سیلیکون مصرف شده از زیرلایه و اکسیژن تأمین شده از محیط را در خود جای داده‌است؛ بنابراین، هم در ویفر و هم خارج از آن رشد می‌کند. برای هر ضخامت واحد سیلیکون مصرفی، ضخامت واحد ۲٫۱۷ اکسید ظاهر می‌شود. اگر سطح سیلیکون بدون روکش اکسیده شود، ۴۶٪ ضخامت اکسید در زیر سطح اصلی و ۵۴٪ بالاتر از آن قرار خواهد گرفت. سلول دانز
به طور طبیعی دمای ذوب سدیم کلرید خالص ۸۰۱ درجه سانتی گراد است اما در این فرایند، با افزودن مقداری کلسیم کلرید دمای ذوب تا ۵۸۷ درجه سانتی گراد کاهش می‌یابد که این روش از نظر اقتصادی و مصرف انرژی مقرون به صرفه تر است. لعاب پرسلین صنعتی
هنگامی که لایه فلز لعاب داده شده به داخل کوره می‌رود تا مقدار زیادی از گرما و دمای بالا را به صورت ثابت و بدون وقفه تحمل کند، ذرات چسبنده فریت به لایه ای شیشه مانند که سطحی یکنواخت و پیوسته دارد تبدیل می‌شوند. بازده این عملیات تا مقدار زیادی به زمان، دما، ضخامت و کیفیت لایه محافظ فلز وابسته است مثلاً بسیاری از فریت‌ها که برای کاربردهای متداول صنعتی به کار می‌روند، حدود ۲۰ دقیقه باید در کوره گرم شوند اما بعضی از پوشش‌ها که وظیفه سنگین تر و خاص تر دارند حتی ممکن است تا ۴۰ دقیقه نیز لازم باشد تا در کوره قرار گیرند. لعاب کاری بر روی آلومینیوم ممکن است تا دمای حداقل ۵۳۰ درجه سلسیوس باشد؛ این در حالی است که بسیاری از لایه‌های فولادی به دماهای بالاتر از ۸۰۰ درجه نیز نیازمندند. این دما باید کمتر از دمای تغییر شکل فلز باشد. نیترید سیلیسیم
در دمای 750-850 درجه سانتیگراد سیلیکون فوتونیک
در نتیجه استفاده از مواد با دمای ذوب بالا برای رسیدن به این نواحی لازم می‌باشد. متاسیلیکات سدیم
سدیم سیلیکات‌ها در کوره‌های نظیر کوره‌های تهیه شیشه از ذوب کردن مخلوط شن و کربنات سدیم در حدود ۱۴۵۰ درجه بدست می‌آید چون درجه حرارت تشکیل سدیم سیلیکات‌های نامحلول پایین‌تر از این درجه حرارت می‌باشد برای جلوگیری از ایجاد این سیلیکات‌ها باید در نسبت شن و ماده قلیایی در موقع ذوب کنترل و دقت کافی انجام شود ماده مذاب بدست آمده رنگی تقریباً آبی تا سبز روشن دارد. این رنگ به خاطر ناخالصی‌های موجود که کمتر از یک درصد می‌باشد و معمولاً از ترکیبات آهنی هستند ایجاد می‌شود. مواد ذوب شده در یک سیستم خنک می‌شوند و بعد در دستگاه بعدی به اندازه کافی خرد می‌گردند و در آب حل می‌گردند سپس با عمل فیلتراسیون محلول صاف شده سدیم سیلیکات‌ها بدست می‌آید. در صورتی که هدف تهیه سدیم سیلیکاتهای قلیایی باشد در موقع ذوب مقداری سود خشک نیز به کوره اضافه می‌شود یا کافی از ابتدا سیلیس را با سود ذوب می‌کنند و برای حل سدیم سیلیکاتها در صورتی که مقدار m>۲می بایست از بخار پر فشا ر استفاده نمود. البته می‌توان در صورتی که بخواهیم سدیم سیلیکات‌های خشک تهیه نماییم مواد ذوب خروجی از کوره بدون خنک شدن وارد یک سیستم می‌گردند که با مقدار مشخص آب مستقیماً سدیم سیلیکاتهای هیدراته بدست می‌آید. شیشه سیلیسی
ذوب این نوع شیشه تقریباً در دمای ۱۶۵۰درجه سانتیگراد (۳۰۰۰ درجه فارنهایت) با استفاده از یک کوره برقی یا یک کوره سوخت گاز / اکسیژن انجام می شود. شیشه شناور
زمانی که شیشه حمام قلع مذاب را ترک می‌کند دمایی برابر با 600C دارا می‌باشد. به منظور سرد کردن وارد محفظه ایی به نام گرمکن lehr می‌شود شیشه در حال حاضر به اندازه کافی سخت شده‌است که بتواند بر روی غلطک‌ها قرار گیرد همچنین تحت فرایند آنیل تنش‌های درونی آن تعدیل شده‌است بنابراین این عملیات‌ها شیشه را قادر می‌سازد که مورد برش قرار گیرد و می‌توان از صافی شیشه اطمینان حاصل کرد از آنجایی که هر دو سطح آن با آتش به پایان رسیده‌اند نیازی به عملیات سنگ زنی یا پرداخت ندارند و شیشه دارای سطحی صاف و ضخامتی یکپارچه می‌باشد. مولیبدن دی‌سیلیسید
یکی از مهمترین کاربرد­های مولیبدن دیسیلیساید در کوره­ها می­باشد که به عنوان المنت­های حرارتی مورد استفاد قرار می­گیرند. المنت­های گرمایشی مولیبدن دیسیلیساید می تواند برای دمای حداکثر°1800c، در کوره های برقی مورد استفاده در آزمایشگاه و در تولید شیشه، فولاد، الکترونیک، سرامیک و در عملیات حرارتی مواد استفاده شود. در حالی که این المنت­ها شکننده هستند، آنها می­توانند بدون خزش و با قدرت بالا کار کنند و مقاومت الکتریکی آنها با زمان افزایش نمی­یابد.این المنت ها به دلیل قابلیت دستیابی سریع به درجه حرارت بالا و حفظ این درجه حرارت از پرکاربردترین­ها می­باشند. علیرغم ظاهر مقاوم، آنها ماده­ای شکننده و شیشه­ای با مقاومت در برابر شوک مکانیکی کم هستند.در این المنت ها اصولاً هسته مولیبدن با شیشه کوارتز پوشیده می­شود. با نزدیک شدن به حداکثر دما ، اینالمنت ها تقریباً مایع می­شوند و سطح شیشه با اکسیژن در اتمسفرهوا واکنش می­دهد تا یک پوشش جدید از شیشه محافظ را روی سطح عنصر تشکیل دهد. حداکثر دمای این نوع المنت ها همیشه °100c بالاتر از حداکثر دمای کوره است ، بنابراین به عنوان مثال ما در کوره­های "°"1700c از المنت­های°1800c درجه استفاده می‌کنیم. عملکرد این المنت ها در اتمسفرهای خنثی نیازمند استفاده از یک المنت با درجه حرارت بالاتر (به عنوان مثال°1800c برای عملکرد °1600c در آرگون) ، یا محدودیت در حداکثر دمای کارکرد کوره برای انطباق با محدودیت های المنت می­باشد. بسیاری از متغیرها بر عمر المنت­ها تأثیر می­گذارند به عنوان مثال ، به کاربردن این المنت­ها در یک اتمسفر کاهش دهنده یا چرخه­های سریع گرمایشی و سرمایشی برایسلامتی المنت­ها خطرناک است.سایر مواد سرامیکی که برای المنت­های گرمایش استفاده می­شود عبارتند از: کاربید سیلیکون ، تیتانات باریم و مواد کامپوزیتی تیتانات سرب.ترکیباث به مدت طولانی برای المنت­های حرارتی در کوره استفاده می­شد مثل اخیرا موسسه کانتال توانسته یکسوپر المنت حرارتی پایدار در"°"1900c در هوا و محیط اکسید کننده تولید کند. این سوپر المنت یک محلول جامد از می باشد. مشکل اصلی المنت­های پایه حرارتی  شکست ترد آنها است که باعث می­شود جابجایی آنها مشکل باشد و خزش در دمای بالا وجود داشته باشد. این امر باعث تغییر شکل المنت می­شود و کاربرد آنها را در دمای بالا دچار مشکل می­کند. عمر این المنت­ها با توجه به دو موضوع بالا به طراحی کوره بستگی دارد. المنت­های حاضرUشکل هستند و کاربرد آنها به صورت عمودی باعث ایجاد محددیتهایی در خصوصیات مکانیکی آنها می شود. با آلیاژسازی و کاربرد کامپوزیتها می­توان مقاومت به خزش و تافنسشکست مواد با پایه را بهبود داد که این بهبودسازی باعث بهبود عمر المنت­های کوره و افزایش انعطاف پذیری در طراحی کوره ها می­شود. قالب‌گیری تزریقی لاستیک سیلیکون مایع
سیلیکون مایع شاخص چگالی پایینی دارد و نیازمند آب‌بندی خوب حفرهٔ قالب را نیاز دارد تا یک محصول نهایی بدون پلیسه را تضمین کند. چون تزریق در دماهای بالا انجام می‌شود، انقباض طبیعی و steel dilation ماده باید در مراحل طراحی ابزارهای LSR در نظر گرفته شود. سیلیکون پلی‌کریستالی
اخیراً ، پلی‌سیلیکون ذاتی و بهسازی شده در الکترونیک ناحیه بزرگ به عنوان لایه‌های فعال و یا دوپه شده در ترانزیستورهای فیلم نازک مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگرچه می‌توان آن را توسط LPCVD ، رسوب بخار شیمیایی با افزایش پلاسما ( PECVD ) یا تبلور فاز جامد سیلیکون آمورف در روش‌های خاص پردازش رسوب نشانی کرد، اما این فرایندها هنوز هم به دمای نسبتاً زیاد حداقل ۳۰۰ درجه سلسیوس نیاز دارند. این دما رسوب پلی‌سیلیکون را برای بسترهای شیشه‌ای ممکن می‌کند اما برای بسترهای پلاستیکی امکان پذیر نیست. آلومینا زیرکونیا
دو ویژگی مهم مواد ساینده سختی و چقرمگی است. ترکیب این دو ویژگی مناسب بودن ساینده برای کاربرد خاص را تعیین می‌کند. اکسید آلومینیوم دارای دمای ذوب بسیار بالایی در حدود 2054 درجه سانتیگراد و از لحاظ شیمیایی بسیار پایدار است. این ویژگی باعث می‌شود تا از این ماده در کاربردهایی استفاده شود که در آن نیاز به تحمل دمایی بالاست. استحکام و مقاومت به سایش آلومینا در بین اکسیدها، از همه بالاتر است و از این رو باعث می‌شود تا این ماده به عنوان ساینده قرار گیرد. آمفیبول
آمفیبول در درجه حرارت ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ درجهٔ سانتی گراد تخریب می‌شود و در ۱۲۰۰ درجه ذوب می‌گردد. دارای جلای شیشه‌ای است و سختی آن به‌طور متوسط بین ۵ تا ۶ و وزن مخصوصش بین ۲٫۹ تا ۳٫۵۵ متغیر است. معمولاً دارای یون‌های آهن، یا منیزیم در ساختار خود می‌باشند آمفیبول‌ها به رنگ‌های سبز، سیاه، بی‌رنگ، سفید، زرد، آبی یا قهوه‌ای دیده می‌شوند. نایلون
به دلیل آسانی تهیه و تصفیه، از کاپرولاکتم استفاده می‌شود. کاپرولاکتم مادهٔ کریستالی سفید رنگ با نقطه ذوب ۶۸–۶۹ درجه سانتی گراد است. پلیمریزاسیون کاپرولاکتم و تبدیل آن به نایلون ۶ به روش‌های مختلفی انجام می‌گیرد که مهم‌ترین آن‌ها به صورت زیر می‌باشد: لاستیک سیلیکون
خواص: پایداری گرمایی عالی، خواص بالای دی الکتریک، اشتعال پذیری نسبتاً پایین، گرانروی کم در درصد بالای رزین، تغییر اندک گرانروی با تغییر دما، ویژگی‌های رهایش بسیار عالی (کاربرد در رول‌هایی که مواد داغ و چسبنده مانند پلی اتیلن مذاب را جابجا می‌کنند)، مقاومت عالی در برابر سایش هلیوم
در دمای حدود منفی ۲۷۱ درجه سانتیگراد (۴۵۶- درجه فارنهایت)، هلیوم دچار یک تغییر غیرمعمول می‌شود و به صورت یک مایع باقی می‌ماند که دارای ویژگی‌های منحصر به فردی است. اشکال هلیوم به قدری متفاوت است که به آنها نام‌های مختلفی داده می‌شود. بالاتر از ۲۷۱- درجه سانتیگراد، هلیوم مایع را هلیوم I و زیر آن دما، هلیوم II نامیده می‌شود. از هوا سبک‌تر است. قابل اشتعال نیست و فقط کمی در آب قابل حل است. هلیوم (He) با داشتن انحلال‌پذیری ۰٫۰۷۰۷۹۷ مول از هلیوم در هر ۱۰ از مجموع مول هلیوم (حل شونده) و آب (حلال)، به‌عنوان یکی از گازهایی شناخته می‌شود که دارای کم‌ترین میزان انحلال در آب است (به‌عنوان مقایسه کسر مولی حلالیت برای گازهای CF و SF و CF به ترتیب برابر با ۰٫۳۸۰۲، ۰٫۴۳۹۴ و ۰٫۲۳۷۲ به ازای هر ۱۰ مول گاز حل شونده و حلال آب است).  از نظر شیمیایی بی‌اثر است. هنگامی که به صورت مایع حمل می‌شود، بسیار سرد است و تمام گازهای دیگر را جامد می‌کند. تماس با مایع باعث یخ زدگی شدید می‌شود. هلیوم مایع دارای خصوصیات ترمودینامیکی منحصر به فردی است و "مایع کوانتومی" نامیده می‌شود زیرا خصوصیات اتمی را در مقیاس ماکروسکوپی از خود نشان می‌دهد. آجر سیلیسی
آجرهای سیلیسی در دماهای ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ درجه سانتی‌گراد، انبساط حرارتی معادل ۱۲ تا ۱۵ میلی‌متر بر متر دارند اما در دماهای بالاتر انبساط منفی از خود بروز می‌دهند. این آجرها در دماهای کمتر از ۵۰۰ درجه سانتی‌گراد، مقاومت بسیار پایینی در برابر شوک حرارتی دارند ولی در دماهای بالاتر از ۶۰۰ درجه، مقاومتشان نسبت به شوک حرارتی افزایش می‌یابد و شوک‌پذیری خوبی از خود نشان می‌دهند. بنابراین گرم کردن کوره‌هایی که با استفاده از آجرهای سیلیسی پوشیده شده‌اند، می‌بایست به آهستگی و با دقت لازم انجام شود. سنسور دمای شکاف‌باند سیلیکونی
یک مدار الکترونیکی، مانند مرجع شکاف‌باند برکو، که اندازه‌گیری Δ"V" را می‌توان برای محاسبه دمای دیود استفاده کرد. نتیجه تا حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ درجه سانتیگراد معتبر است، هنگامی که جریان‌های نشتی به اندازه کافی بزرگ می‌شوند اندازه‌گیری را خراب می‌کنند. بالاتر از این دما می‌توان از موادی مانند کاربید سیلیکون به جای سیلیکون استفاده کرد. اکریلونیتریل
اسیدها و قلیایی‌ها با غلظت پایین، اثری بر روی لیف پلی‌اکریلونیتریل ندارند ولی پلیمر پلی‌اکریلونیتریل را می‌توان در حرارت بالا (حدود ۱۰۰ درجه سانتیگراد) به وسیلهٔ اسید غلیظ (مثل اسیدکلرئیدریک ۶ نرمال) به پلی اکریلیک اسید یا نمک سدیم پلی اکریلیک اسید (سدیم پلی اکریلات) تبدیل کرد. لیف پلی‌اکریلونیتریل در اثر حرارت ابتدا زرد و سپس قهوه‌ای و سپس سیاه رنگ می‌شود. پس از ۶۰ ساعت در درجه حرارت ۲۰۰ درجه سانتیگراد با وجود اینکه کاملاً سیاه رنگ می‌شود، کاهش استحکام در آن دیده نمی‌شود، ولی حلالیت آن از بین می‌رود. روبیدیم
روبیدیم فلزی است نرم، شکل‌پذیر و به رنگ نقره‌ای - سفید. این فلز در دمای ۳۹٫۳۱ درجهٔ سانتی گراد (۱۰۲٫۷ فارنهایت) ذوب می‌شود و در ۶۸۸ درجهٔ سانتی گراد به جوش می‌آید. در میان فلزهای قلیایی غیر پرتوزا دومین عنصری است که بیشترین الکترونگاتیوی را دارد. مانند دیگر عناصر گروه خود به شدت با آب وارد واکنش می‌شود، با جیوه تشکیل ملغمه و با طلا، آهن، سزیم، سدیم و پتاسیم می‌تواند تشکیل آلیاژ دهد. با وجود آنکه روبیدیم و لیتیم هر دو در یک گروه جای دارند ولی نمی‌توانند با هم تشکیل آلیاژ دهند. این واکنش‌های روبیدیم اغلب بسیار شدید است و باعث آتش گرفتن (سوختن) گاز هیدروژن آزاد شده می‌شود. حتی گزارش شده‌است که هیدروژن در هوای محیط هم توانسته خود به خود آتش بگیرد و واکنش دهد. انرژی یونیزه شدن هیدروژن بسیار پایین است و تنها می‌باشد. در آزمون شعله هر دو رنگ بنفش بسیار نزدیک به همی را از خود نشان می‌دهند برای همین برای تشخیص این دو از هم حتماً باید از روش‌های طیف‌سنجی بهره جست. دی‌اکسید زیرکونیوم
۱) رایج‌ترین روش تجزیه با استفاده از سدیم هیدروکسید در دمای ۶۰۰ درجه سانتیگراد یا با سدیم کربنات در ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد و تشکیل سدیم زیرکونات، سدیم زیرکونات سیلیکات و سدیم سیلیکات می‌باشد که سدیم سیلیکات در آب حل می‌شود. در ادامه با کلسیناسیون، اکسیدی با خلوص پایین حاصل می‌شود که می‌توان آن را خالص سازی کرد. سرامیک مدرن
برای سطوحی که در معرض دماهای زیر °C1260 قرار می‌گیرند، یک ماده سیلیس ذوبی متخلخل و سبک توسط کمپانی‌های Lockheed Missiles و Space Co توسعه یافته‌اند. این ترکیب مقاومت دمایی مورد نیاز را فراهم آورد و ساختار متخلخل، وزن سبک (~9lb/ft3) و هدایت حرارتی پایین، و تلفیقی از هر دو خاصیت ایجاد می‌کند که مقاومت به شوک حرارتی و تلرانس کرنشی را فراهم می‌آورد. پوششی بر روی آن اعمال می‌شود تا از جذب رطوبت جلوگیری نموده و مقاومت به فرسایش را ایجاد نماید. این پوشش از حدود SiO293%، B2O35% و ۲٪ سیلیساید بُر تشکیل یافته‌است. آلومینیوم
آلیاژهای آلومینیوم دارای قابلیت ماشینکاری، پرسکاری، لحیم کاری نرم، لحیم کاری سخت و جوشکاری می‌باشند. آلومینیوم خالص در دمای ۶۶۰ درجه سلسیوس ذوب می‌شود، که برای تولید قطعات به روش ریخته‌گری ماسه ای یا ریخته‌گری تحت فشار بسیار مناسب است. فولاد ساختمانی
کمترین دما که در آن یک فولاد کربنی ساده می‌تواند شروع به ذوب شدن کند، درجه حرارت جامد آن، ، است. فولاد، زیر این درجه حرارت، هرگز به مایع تبدیل نمی‌شود. آهن خالص ("فولاد" با ۰٪ کربن) با شروع به ذوب شدن ، و با رسیدن به کاملاً مایع است فولاد با ۲٫۱٪ کربن وزن وزن شروع به ذوب شدن در ، و با رسیدن به کاملاً ذوب می‌شود "فولاد" با بیش از ۲٫۱٪ کربن دیگر فولادی نیست، اما به عنوان چدن شناخته می‌شود. احیای حرارتی منیزیم
در دماهای پایین ، انرژی واکنش بر همه چیز غالب است ، و از این نظر سیلیکون از کربن فراتر است، زیرا دی اکسید سیلیکون دارای حرارت بسیار بیشتری از اکسیدهای کربن است ، همانطور که در نمودارهای الیینگام مشاهده می شود . سیلویت
سیلویت با از مجموعه کانی هاست و به راحتی درآب حل می‌شود-مزه تلخ و شوردارد-کانی مشابه آن هالیت است. از اسم کوچک شیمیدان هلندی Sylvius de la Boe گرفته شده‌است. درشعله شمع ذوب می‌شود و رنگ شعله بنفش دارد.. به راحتی درآب حل می‌شود - مزه تلخ و شوردارد. K:۵۵٫۴۴٪ Cl:۴۷٫۵۶٪ برای اولین بار در فرانسه کشف شد و از نظر شکل بلور: هگزائدر - اکتائدر، رنگ: سفید - زردفام - متمایل به قرمز - خاکستری - متمایل به آبی، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: صدفی، جلا: شیشه ای، رخ: کامل، سیستم تبلور: مکعبی و در رده‌بندی هالوژن است و منشأ تشکیل آن ژیزمان نمک دریایی - دریاچه‌های شور - بخارات ولکانیک است. سیلیکون سیاه
هنگامی که ترکیبی از نیترات مس، اسید فسفر، هیدروژن فلوراید و آب به ویفر سیلیکونی اعمال می‌شوند، احیای اسید فسفر یون‌های مس را به نانوذرات مس کاهش می‌دهد. نانوذرات الکترون‌ها را از سطح ویفر جذب می‌کنند، آن را اکسید می‌کنند و به هیدروژن فلوراید اجازه می‌دهند تا نانوحفره‌های هرمی شکل معکوس را در سیلیکون بسوزانند. در این فرایند منافذ به کوچکی ۵۹۰ ایجاد شد نانومتر که بیش از ۹۹ درصد نور را از خود عبور می‌دهد. ذوب روی
ذوب الکترولیتی روی حاوی چند صد سلول است. بخشی از انرژی الکتریکی به گرما تبدیل می‌شود که باعث افزایش دمای الکترولیت می‌شود. سلول‌های الکترولیتی در محدوده دمایی و در فشار اتمسفر کار می‌کنند. بخشی از الکترولیت به‌طور مداوم در برج‌های خنک‌کننده به گردش در می‌آید تا الکترولیت را از طریق تبخیر آب خنک و متمرکز کند. سپس الکترولیت خنک شده و غلیظ شده به سلول‌ها بازیافت می‌شود. این فرایند تقریباً یک سوم کل انرژی مصرفی در هنگام ذوب روی را به خود اختصاص می‌دهد. پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
هنگامی که UHMWPE آنیل می شود ، ماده بین 135 گرم می شود درجه سانتی گراد و 138 درجه سانتی گراد در فر یا حمام مایع از روغن سیلیکون یا گلیسیرین . سپس مواد با سرعت 5 سرد می شوند درجه سانتیگراد در ساعت تا 65 درجه سانتی گراد یا کمتر در نهایت، این مواد به مدت 24 ساعت در یک پتوی عایق پیچیده می شود تا به دمای اتاق برسد. سرامیک
سرامیک‌های با درجه حرارت بالا را می‌توان به عنوان ترکیباتی با دمای ذوب بیش از ۳۰۰۰ درجه سلسیوس تعریف کرد که بیشتر آنها بوریدها، کاربیدها یا نیتریدهای فلزات انتقالی اولیه (نیوبیوم، زیرکونیوم، تانتالوم و هافنیوم) هستند. به دلیل پایداری شیمیایی و ساختاری، آنها از مصالح مورد علاقه در کاربردهایی مانند هندلینگ فلزات مذاب در دمای بالا، به عنوان الکترود در قوس‌های الکتریکی، و در کاربردهای هوافضا مانند پرواز هایپرسونیک، پیشرانه اسکرم جت، پیشرانه موشکی و ورود مجدد به اتمسفر هستند. استیلن
از اکسید شدن متان در دمای حدود ۱۵۰۰ درجه سانتی‌گراد و در مدت زمان بسیار کوتاه ۰٫۱ ثانیه نیز استیلن و هیدروژن تولید می‌گردد. ۲CH۴ → H-C≡C-H + ۳H۲ در حال حاضر روش مرسوم تولید استیلن، تماس کاربید کلسیم با آب است. CaC2 + 2 H۲O → Ca(OH)2 + H-C≡C-H + Heat این کاردر ژنراتورهای مخصوصی انجام می‌گیرد. شایان ذکراست که دمای شعله استیلن نسبت به اتیلن واتان بالاتر است به همین علت از استیلن درصنایع جوشکاری استفاده می‌شود. استیلن به سه دسته حقیقی/نیمه حقیقی وغیر حقیقی دسته‌بندی میشوندوهمچنین خاصیت اسیدی استیلن نسبت به اتیلن واتان بیشتربوده وخاصیت الکترون خواهی بالاتری دارد. ساینده
عمر ساینده‌های مصنوعی به سال ۱۸۹۱ میلادی بازمی‌گردد. در این سال ادوارد گودریچ آچسون، هنگام تلاش برای تولید سنگ‌های قیمتی، کشف کرد که چگونه کاربید سیلیسیم (SiC) را بسازد. کاربید سیلیسیم با شارژ کوره الکتریکی با ماسه سیلیس، کک نفتی، نمک و خاک اره ساخته می‌شود. با عبور جریان‌های بسیار زیاد از داخل مواد شارژ شده، دماهایی بیش از ۲۲۰۰ درجه سلسیوس برای چند ساعت حفظ می‌شود، و توده ای جامد از کریستال‌های کاربید سیلیسیم حاصل می‌شود. پس از خنک شدن کوره، این توده جامد از کریستال‌ها برداشته شده، پس از خرد کردن گریدبندی یا بر اساس اندازه‌های دلخواه طبقه‌بندی می‌شوند. دانه‌ها یا سنگ ریزه‌های (Grit) حاصل شکل نامنظمی داشته و لبه‌های برش آنها هر زاویه ای ممکن است داشته باشد. بلورهای کاربید سیلیسیم بسیار سخت (سختی نوپ ۲۴۸۰)، شکننده (friable) و نسبتاً ترد (brittle) هستند. این امر استفاده از آنها را محدود می‌کند. کاربید سیلیسیم با نام‌های تجاری "Carborundum" و "Crystolon" به فروش می‌رسد. سیمان
برای تولید سیمان پرتلند، سنگ آهک (کربنات کلسیم) و سایر مواد که حاوی نسبت‌های مناسبی از موادی حاوی اکسیدهای کلسیم، سیلیسیم، آلومینیوم و آهن باشند، خرد و آسیاب می‌شوند تا به یک پودر خام آردمانند تبدیل شوند. این مواد در یک کوره یا "کیلن" (Kiln) گرم می‌شوند، تا ابتدا کربنات کلسیم با آزاد کردن دی اکسیدکربن به اکسید کلسیم تجزیه گردد و سپس اکسید کلسیم را با اجزای دیگر واکنش دهد تا سیلیکات‌های کلسیم و آلومینات‌ها تشکیل شوند که در دماهای سوزاننده‌ای تا ۱۴۵۰ درجه سلسیوس تا حدودی ذوب می‌شوند. محصولاتِ واکنش، از کوره به شکل مواد گلوله‌ای تیره‌ای خارج می‌شوند که به آنها کلینکر (clinker) می‌گویند. کلینکر در نهایت با نسبت کمی از گچ (برای کنترل سرعت هیدراتاسیون) آسیاب می‌شود و محصولی ریز به دست می‌آید که به آن "سیمان" می‌گویند. لاستیک سیلیکون
لاستیک سیلیکون (به انگلیسی: Silicone Rubber؛ به اختصار: SR یا QR) یا پلی سیلوکسان (به انگلیسی: Polysiloxane) پلیمری قابل انعطاف (الاستومر) می‌باشد که مخلوط پلیمرهای کانی ـ آلی هستند که از پلیمریزاسیون (بسپارش) حلقه باز (Ring-Opening Polymerization) انواع سیلان‌ها و سیلوکسان‌ها بدست می‌آیند. با اینکه قیمت گرانی دارند ولی مقاومت قابل توجه آنها در برابر گرما به استفاده منحصر از این لاستیک‌ها در مصارف دمای بالا منجر می‌شود. زنجیره اصلی لاستیک سیلیکون به صورت خطی با وزن مولکولی بالا می‌باشد که به طور یک در میان از سیلسیم (Si) و اکسیژن (O) تشکیل شده و فاقد کربن می‌باشد. لاستیک سیلیکون نوعی الاستومر است، یعنی پلیمری انعطاف‌پذیر می‌باشد که اصلی‌ترین خصوصیت این لاستیک همان انعطاف‌پذیری خوب آن در یک محدوده دمایی بسیار وسیع می‌باشد. نیترید سیلیسیم
3 SiO2 + 6 C + 2 N2 -> Si3N4 + 6 COنیتراسیون پودر سیلیسیم در دهه 1950 و به دنبال "کشف مجدد" نیترید سیلیکون ایجاد شد و اولین روش در مقیاس بزرگ برای تولید پودر بود. با این حال ، استفاده از سیلیکون خام با خلوص کم باعث آلودگی نیترید سیلیسیم توسط سیلیکات ها و آهن می شود . تجزیه دییمید منجر به نیترید سیلیکون آمورف می شود که نیاز به بازپخت بیشتر در زیر ازت در 1400-1500درجه سانتی گراد دارد برای تبدیل آن به پودر کریستالی ؛ این اکنون دومین مسیر مهم برای تولید تجاری است. کاهش کاربوترمال اولین روش مورد استفاده برای تولید نیترید سیلیکون بود و اکنون به عنوان مقرون به صرفه ترین مسیر صنعتی برای خلوص پودر نیترید سیلیکون در نظر گرفته شده است. هیپرستن
سیلیکات با از مجموعه کانی هاست و خاکستری-سفید به‌طور بخشی در HCl حل می‌شود. MgO:۴۰٫۱۶٪ SiO۲:۵۹٫۸۴٪ برای اولین بار در ۵ کشف شد و از نظر شکل بلور: ماگمایی - دگرگونی (شیت‌های متبلور)، رنگ: قرصی شکل - تیغه‌های کوچک، شفافیت: نامنظم، شکستگی: شیشه‌ای - صدفی - فلزی، جلا: کامل، رخ: سیلیکات، سیستم تبلور: هیپرستن و در رده‌بندی ارترومبیک است همچنین خاصیت مغناطیسی غیر شفاف و منشأ تشکیل آن ندارد است. نیترید سیلیسیم
مواد با حرارت دادن سیلیکون پودر شده بین سال 1300 و 1400 درجه سانتیگراد در محیط ازت تهیه می شود و 1400 درجه سانتیگراد در محیط ازت: سیلیکون سیاه
سیلیکون سیاه را می‌توان با حکاکی شیمیایی با استفاده از فرآیندی به نام اچ شیمیایی با کمک فلز (MACE) تولید کرد. سیلیکون فوتونیک
بیشترین طیف تابش گرمایی در این نواحی مربوط به اجسامی با دمای بیشتر از ۱۲۲۲درجه سانتیگراد می‌باشد. غیرفعال‌سازی
برای این ماده، در ناحیه میکروالکترونیک و فوتوولتائیک، غیرفعال سازی سطحی معمولاً توسط اکسیداسیون به پوشش سیلیکون دی‌اکسید انجام می‌شود. غیرفعال سازی باعث افزایش کارایی سلول‌های خورشیدی بین ۳ تا ۷ درصد می‌شود. غیرفعال سازی توسط اکسیداسیون حرارتی در دمای ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد انجام می‌شود. در این شرایط، مقاومت سطحی بالا (بیشتراز Ωcm1000) است. دی‌اکسید زیرکونیوم
از روش‌های دیگر تولید زیرکونیا تجزیه پلاسمایی است بدین صورت که دانه‌های زیرکن درون یک قوس پلاسما با دمای ۱۴۰۰۰ درجه سانتیگراد تزریق شده، ذوب می‌شوند و به صورت شیمیایی تفکیک می‌شوند. دانه‌های در حال سقوط به سرعت خنک شده و از آنجایی که نقطه ذوب زیرکونیا بسیار بالاست، اولین فازی است که به شکل دندریت‌های ریز منجمد می‌شود. سیلیکا در فاز شیشه ای آمورف منجمد می‌شود که در سدیم هیدروکسید حل شده و تولید سدیم متاسیلیکات می‌کند که آن نیز محصولی کارآمد است. تیتانیوم نیترید
عدد سختی ویکرز تیتانیوم نیترید در حدود ۱۸۰۰ تا ۲۱۰۰، مدول الاستیسیته آن ۲۵۱ گیگاپاسکال، ضریب انبساط گرمایی آن 9.35x10 k و دمای تبدیل ابررسانای آن ۵٫۶ کلوین است. تیتانیوم نیترید در دمای ۸۰۰ درجه سلسیوس در اتمسفر معمولی اکسید می‌شود. در دمای ۲۰ درجه سلسیوس به صورت شیمیایی پایدار است. این ماده در دماهای کرایوژنیک خاصیت ابررسانایی پیدا می‌کند و دمای بحرانی آن برای کریستال تکی برابر ۶ کلوین می‌باشد. با سرد کردن لایه نازکی از این ماده تا نزدیک صفر مطلق، مقاومت به‌طور ناگهانی با ضریب ۱۰۰۰۰۰ افزایش می‌باید که اینکار باعث تولید اولین شناخته شده گردید. مولیبدن دی‌سیلیسید
امروزه در تکنولوژی‌های حرارتی مانند ساخت توربین گازی، نیاز به کاربرد موادی با دانسیته پایین، مقاومت بالا در برابر اکسیداسیون، پایداری حرارتی در دمای بالا و پایداری خواص شیمیایی، مکانیکی و فیزیکی در دمای بالا توسعه روزافزون‌یافته‌است. در همین راستا تحقیقات بسیاری در مورد مواد مختلف نظیر ترکیبات آلومنیوم – تیتانیم و آلومنیوم – نیکل صورت گرفته‌است. لیکن از آنجائیکه نقطه ذوب‌این ترکیبات پایین و در محدوده دمایی ۱۶۰۰–۱۴۰۰ درجه سانتی گراد می‌باشد کارآئی آن‌ها تا دمای ۱۲۰۰ درجه سانتی گراد محدود گردیده‌است. به منظور مقابله بااین مشکل بزرگ، محققانی از سراسر جهان تلاش‌های روافزونی را جهت جست و جو ترکیبات جدیدی که توانایی کاربرد در دمای بالا را داشته و جایگزین ترکیب‌های قبلی شوند را در پیش گرفتند که دراین راستا، در درجه حرارت‌های بالا، در حدود ۱۶۰۰–۱۰۰۰، کاندیدای اصلی در میان‌این ترکیبات، مواد سرامیکی بر پایه سیلیکون بوده‌است و آنچه در دماهای بالاتر از ۱۰۰۰ حائز اهمیت است مقاومت اکسیداسیون و خورندگی می‌باشد که دراین میان، یکی از جذاب‌ترین پیشنهادات مولیبدن‌دی‌سیلیساید بوده‌است. این ترکیب داری خواص ویژه‌ای نظیر مقاومت به اکسیداسیون بالا در دمای بالا، چگالی نسبتاً پایین، نقطه ذوب بالا، هدایت الکتریکی و حرارتی بالا است، که همین امر باعث کاربرد بسیار وسیعی در صنایع شده‌است که برخی ازاین کاربردها عبارتند از: نازل‌های موشک، توربین‌های گازی، المان‌های حرارتی کوره‌ها، مواد خاص در شیشه‌گری و غیره. سیلیکون کربنات
همچنین یک ادعای دیگر برای ساخت این ترکیب وجود داشت، کربن و سیلیکون توسط چهار اتم اکسیژن احاطه شدند. این ماده با حرارت دادن کربن دی‌اکسید و سیلیس در دمای 4000k ساخته می‌شد. البته این روش بعدها رد شد وادعا آن پس گرفته شد. ذوب آلومینیوم
آلومینا عموماً در دمای ۹۶۰ درجه سانتی گراد در نمک کریولیت مذاب حل می‌شود. معادلات ساده‌شده این واکنش در زیر آمده‌است: مولیبدن دی‌سیلیسید
علیرغم مقاومت به اکسیداسیون مولیبدن دی سیلیسید در دمای بالا، این ماده در دماهای پایین (600-400 درجه سانتی گراد) با سرعت بسیار زیادی اکسید می شود که باعث فروپاشی نمونه به صورت پودر می گردد . این پدیده برای اولین بار در سال 1955 توسط فیتنر کشف و به نام "Pest oxidation" نامگذاری شد. از آن پس محققان بسیاری درصدد آمدند تا به چگونگی رفتار و شرایط محیطی که در آن پدیده فوق رخ می دهد پی ببرند. برخی محققین با استناد به نتایج تحقیقات خود اظهار داشتند که ماهیت مخرب این نوع اکسیداسیون ناشی از نفوذ بین دانه ای عناصر گازی ( بخصصوص اکسیژن و نیتروژن ) ، توام با ترد شدن مرزدانه ها باشد. برخی دیگر، این نوع اکسیداسیون را به دلیل وجود تنش های ایجاد شده در حین انجماد نمونه می دانستند. پلی‌سولفون
پلی‌سولفون‌ها موادی صلب و شفاف هستند. همچنین با استحکام و سفتی بالا شناخته می‌شوند و این خصوصیات را بین دمای ۱۰۰- تا ۱۵۰ درجه سانتیگراد حفظ می‌کنند این ویژگی‌ها به دلیل حضور باندهای اتری و آروماتیک در ساختار آنها می‌باشد. دمای انتقال شیشه پلی‌سولفون‌ها بین ۱۹۰ تا ۲۳۰ درجهٔ سانتی گراد می‌باشد. این مواد دارای ثبات ابعادی بالایی هستند، و ابعاد آنها هنگام قرار گرفتن در معرض آب جوش، هوای ۱۵۰ درجه سانتیگراد یا بخارکمتر از ۰٫۱٪ تغییر می‌کند. پلی‌سولفون در pHهای بین ۲ تا ۱۳ در برابر اسیدهای معدنی، قلیایی و الکترولیت‌ها بسیار مقاوم است. در برابر عوامل اکسید کننده مقاوم است (البته PES با گذشت زمان تخریب می‌شود)، بنابراین می‌توان آن را با سفید کننده‌ها تمیز کرد. همچنین در برابر سورفاکتانت‌ها و روغن‌های هیدروکربن مقاوم است. پلی‌سولفون در برابر حلال‌های آلی با قطبیت کم مانند کتون‌ها و هیدروکربن‌های آروماتیک مقاوم نمی‌باشد. از نظر مکانیکی، پلی‌سولفون‌ها مقاومت فشاری بالایی دارند که باعث می‌شود برای استفاده در فشارهای بالا مناسب باشند. همچنین در محلول‌های اسیدی و بازی و بسیاری از حلال‌های غیر قطبی پایدار است اما در در دی کلرومتان و متیل پیرولیدون محلول است. فرایند چکرالسکی
برای تولید Cz-Si، سیلیسیم با درجه خلوص بسیار بالا (تنها دارای چند قسمت در هزار قسمت ناخالصی) را در بوتهٔ آهنگری کوارتزی تا دمای ۱۴۲۵ درجهٔ سانتی گراد گرم می‌کنند (دمای ذوب سیلیسیم ۱۴۱۴ درجه سانتی گراد می‌باشد) سپس آن را تا نزدیکی دمای انجماد سرد می‌کنند و در آن دما نگه می‌دارند. برای تولید نیم‌رساناهای مختلف باید عناصر دیگری مانند بور یا فسفر به سیلیسیم اضافه گردد تا نیم‌رساناهای نوع ان یا پی تولید گردد بدین منظور بعد از ذوب کردن سیلیسیم مقدار بسیار دقیقی از این مواد را به سیلیسیم ذوب شده اضافه می‌کنند. سپس تک بلورهای اولیه را به دقت داخل مذاب فرو می‌برند. تک بلور اولیه چرخان و به آرامی به بالا کشیده می‌شود. با کنترل دقیق دما و سرعت بالا کشیدن تک بلور اولیه و چرخیدن آن می‌توان یک تک بلور بزرگ را بدست آورد. در صورت وجود نا متعادل بودن غیرعادی فرایند، رشد تک بلور را می‌توان با رصد فرایند در حین پروسهٔ آن و پیش‌بینی حرکت مذاب کنترل کرد. این فرایند معمولاً در محیطی خنثی انجام می‌گیرد (در محیطی که فضای آن را گازهای خنثی نظیر آرگون پر کرده و بوته کوارتزی که اثری در فرایند نمی‌گذارد. سدیم
همچنین می‌توانند برای استخراج آهن از فلز سدیم استفاده کنند اما به دلیل گران بودن آن و استخراج دشوار این فلز ، از کربن برای استخراج آهن استفاده میکنند و به صرفه تر است. سدیم در دمای معمولی اتاق آنقدر نرم است که با چاقو بریده می‌شود. رنگ سدیم سفید مایل به نقره‌ای است و درهوای آزاد واکنش داده و تیره رنگ می‌شود. سدیم عنصری بسیار واکنش دهنده‌است و از این جهت هرگز به صورت آزاد در طبیعت یافت نمی‌شود. سدیم در آب غوطه ور شده و آن را تجزیه کرده هیدروژن آزاد می‌کند و هیدرواکسید می‌سازد. سدیم در آب فوراً آتش می‌گیرد ولی در آزمایش‌های مربوط به هوای معمولی در دمای زیر ۳۸۸ کلوین آتش نمی‌گیرد. رنگ سدیم در فشار بالا تغییر می‌کند، در فشار ۱/۵ بار سیاه رنگ، در فشار ۱/۹ بار به یک ماده قرمز شفاف تبدیل می‌شود و پیش‌بینی می‌شود برای تبدیل شدن به ماده‌ای کاملاً شفاف به فشار ۳ بار ی نیاز است. دگرشکلی سدیم در فشار بسیار بالا اتفاق می‌افتد. اکسایش حرارتی
اکسایش حرارتی سیلیکون معمولاً در دمای ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد انجام می‌شود و در نتیجه لایه اکسید دمای بالا (HTO) ایجاد می‌شود. ممکن است از بخار آب (معمولاً بخار UHP) یا اکسیژن مولکولی به عنوان اکسیدکننده استفاده کنند. در نتیجه به آن اکسایش "مرطوب" یا "خشک گفته می"شود. واکنش یکی از موارد زیر است: اتیلن گلیکول
رابطه غلظت اتیلن گلیکول و دمای جوش اتیلن گلیکول هنگامی که در آب حل می‌شود، هیدروژن را مختل می‌کند. اتیلن گلیکول خالص در حدود -۱۲ درجه سانتیگراد (۱۰٫۴ درجه فارنهایت) سرد می‌شود، اما هنگام مخلوط شدن با آب، مخلوط به راحتی کریستال نمی‌شود و بنابراین نقطهٔ انجماد مخلوط کاهش می‌یابد. به‌طور خاص، مخلوطی از ۶۰٪ اتیلن گلیکول و ۴۰٪ آب در دمای -۴۵ °C (-49 درجه فارنهایت) انجماد می‌یابد. [۳] دی اتیلن گلیکول رفتار مشابهی دارد. این به عنوان یک مایع ضد انجماد برای شیشه‌های جلو و هواپیما استفاده می‌شود. و به عنوان جزئی از ترکیبات مورد استفاده برای نگهداری بافت‌ها و اعضا در دمای پایین مورد استفاده قرار می‌گیرد. ترکیب اتیلن گلیکول و آب نیز می‌تواند به صورت شیمیایی به عنوان کنسانتره / ترکیب / مخلوط / محلول گلیکول شناخته شود. سرامیک
سیالون (یک سرامیک ساختمانی سیلیسیم - آلومینیوم - اکسیژن - نیتروژنی) در واقع یک محلول جامد از آلومینا و نیترید سیلیسیم است و خواصی بین خواص هردو دارد. افزایش درصد اکسید آلومینیوم باعث افزایش سختی شده، در حالی که افزایش نیترید سیلیسیم باعث افزایش چقرمگی می‌شود. ماده بدست آمده از فولاد قوی تر، بسیار سخت و به سبکی آلومینیوم است. مقاومت خوبی در برابر خوردگی، سایش و شوک حرارتی دارد. عایق الکتریکی است و استحکام کششی و فشاری خود را تا دمای ۱۴۰۰ درجه سلسیوس حفظ می‌کند. از پایداری ابعادی بسیار خوبی برخوردار است و ضریب انبساط حرارتی آن فقط یک سوم فولاد و یک دهم پلاستیک است. با این حال اگر نیروها از حد بگذرد، خاصیت شکست ترد سرامیک‌ها را از خود نشان می‌دهد. برشکاری اکسیژنی
هیدروژن شعله تمیز دارد و برای استفاده در آلومینیوم مناسب است. می‌تواند با فشار بالاتر از استیلن استفاده شود و بنابراین برای جوشکاری و برش زیر آب مفید است. این نوع خوبی از شعله است که هنگام گرم کردن مقادیر زیاد مواد استفاده می‌شود. دمای شعله بالا است ، حدود ۲۰۰۰ درجه سانتیگراد برای گاز هیدروژن در هوای فشار جو ، و تا ۲۸۰۰ درجه سانتیگراد است اگر از قبل با نسبت نیم با اکسیژن خالص (اکسی هیدروژن) مخلوط شود. از هیدروژن برای جوشکاری فولادها و سایر مواد آهنی استفاده نمی شود ، زیرا باعث تردی هیدروژنی می‌شود. صفر مطلق
دمای صفر کلوین به صفر مطلق معروف است. در واقع در این دما آنتروپی و آنتالپی صفر می‌شود. به طور دقیق این دما برابر ۲۷۳٫۱۵- درجهٔ سلسیوس (سانتی‌گراد) یا ۴۵۹٫۶۷- درجهٔ فارنهایت است. لرد کلوین تصور می‌کرد که از دمای صفر کلوین نمی‌توان به دمای کمتری دست یافت. چگالی گاز های کامل را میتوان از رابطه p.m÷rt به دست آورد . در سال ۲۰۰۰ دانشگاه صنعتی هلسینکی از طریق رابطه چگالی گاز های کامل اعلام کرد که به پایین‌ترین دمای ممکن در آزمایشگاه دست یافته‌اند. این دما ۱۰۰ پیکو کلوین است که هنوز ۱۰۰ پیکو کلوین از دمای صفر کلوین گرم تر است. بنابر نظریه‌های تثبیت شدهٔ ترمودینامیک و مکانیک آماری، دمای صفر کلوین پایین‌ترین دمای ممکن است. کم ترین درجه برای نقطه جوش را هلیم با -۲۶۹ درجه سانتیگراد معادل ۴ درجه کلوین به خود اختصاص داده است. دی‌اکسید زیرکونیوم
ویژگی‌های خاص زیرکونیا که موجب استفاده از آن درکاربردهای متنوعی می‌شود عبارتند از: مدول الاستیک زیرکونیا بسته به ترکیب شیمیایی، دانسیته و ریزساختار آن از ۱۵۰–۲۵۰ گیگا پاسکال، استحکام شکست از ۴۵۰ تا ۹۰۰ مگا پاسکال، چقرمگی از ۵ تا 13 MPam و سختی آن ۷ تا ۸ موس تغییر می‌نماید. زیرکونیا به دلیل فشار بخار پایین آن نسبت به سرامیک‌های هم خانواده خود چون آلومینا معمولاً از مقاومت به خوردگی بالاتری برخوردار است. اما مقاومت به شوک حرارتی آن به خصوص در دماهای بالاتر از ۱۰۰۰ درجه سانتی گراد به دلیل استحاله فازی پایین می‌باشد. زیرکونیا در برابر اسیدها (HCL و HNO) ضعیف بوده و واکنش پذیری آن با اسیدها نسبت به قلیایی‌ها سریع تر است. در تماس با کربن، نیتروژن و هیدروژن در دمای ۲۲۰۰ تجزیه شده و تشکیل کاربید، نیترید یا هیدرید می‌دهد. وجود فشار بخار آب یا اتمسفر مرطوب موجب می‌شود تا تحول فازی تتراگونال به منوکلینیک از دمای ۱۰۰ درجه سانتی گراد به‌طور خود به خود صورت گیرد. زیرکونیا به دلیل استحاله فازی می‌تواند به واسطه مکانیزم‌های مختلفی چون انحراف مسیر ترک، ایجاد تنش‌های فشاری بر لب‌های ترک و ایجاد ریز ترک‌ها انرژی گسترش ترک را افزایش داده و باعث کند شدن رشد ترک بشود. به این ترتیب حضور زیرکونیا به عنوان فاز ثانویه در سرامیک‌های مختلف باعث افزایش چقرمگی می‌شود. لاستیک سیلیکون
High Temperature Vulcanizing silicone rubber لاستیک سیلیکونی پخت در دمای بالا (گرما پخت) Room Temperature Vulcanizing silicone rubber لاستیک سیلیکونی پخت در دمای اتاق (هوا پخت) Liquid Silicone Rubber لاستیک سیلیکونی مایعلاستیک سیلیکون کلراید مایع ( Liquid Silicone Chloride Rubber ) Silicone Sheet ورق سیلیکون شیشه سیلیسی
سیلیس ذوب شده را می توان تقریباً از هر ماده شیمیایی غنی از سیلیکون تهیه کرد ، که معمولاً با استفاده از یک فرآیند مداوم که شامل اکسیداسیون شعله از ترکیبات سیلیکون فرار به دی اکسید سیلیکون و همجوشی گرمایی گرد و غبار حاصل میشود.و این فرایند منجر به تولید شیشه ای شفاف با خلوص فوق العاده بالا و انتقال نوری بهبود یافته می شود. هم چنین یک روش رایج در اینجا افزودن تتراکلرید سیلیسیم به شعله هیدروژن - اکسیژن است. دما
یکای اصلی دما در سیستم متریک، کلوین با نماد K است و یکای مطلق دما نامیده می‌شود. زیرا نقطه صفر آن، صفر مطلق است و دمایی پایین‌تر از آن وجود ندارد. به عبارت دیگر، در صفر کلوین هیچ گرمایی وجود ندارد و ذرات ماده از حرکت (که نشان دهنده میزان انرژی گرمایی ذره است) بازمی‌ایستند. نرخ تغییرات کلوین، معادل با درجه سلسیوس است و صفر آن برابر ۲۷۳٫۱۵- درجه سلسیوس است. برخلاف دو یکای سلسیوس و فارنهایت که با درجه(°)مشخص می‌شوند، یکای کلوین فقط به صرف گفتن کلوین مشخص می‌شود. برای مثال ۲۷۳ «کلوین» معادل با ۰ «درجه سلسیوس» است. مولیبدن
مولیبدن یک فلز واسطه با الکترونگاتیویته ۱۶٫۲ در مقیاس پائولینگ است. در دمای اتاق با اکسیژن یا آب واکنش قابل تشخیصی نشان نمی‌دهد. اکسایش ضعیف مولیبدن از ۳۰۰ درجه سلسیوس شروع می‌شود. اکسایش توده در دمای بالاتر از ۶۰۰ درجه سلسیوس رخ می‌دهد و در نتیجه تری‌اکسید مولیبدن ایجاد می‌شود. مانند بسیاری از فلزات انتقالی سنگین تر، مولیبدن تمایل کمی به تشکیل کاتیون در محلول آبی نشان می‌دهد، اگرچه کاتیون در شرایط کنترل شده دقیق، شناخته شده‌است. نانوتیوب سیلیکونی
سیلیکون (Si) به دلیل ظرفیت نظری خاص و جذاب خود (بیش از 3500 میلی آمپر ساعت برای سیستم لیتیوم یونی) و پتانسیل تخلیه کم (370 میلی ولت در مقابل لیتیم) یک ماده امیدوارکننده است. کاربرد نانوساختارهای سیلیکونی به‌عنوان آند لیتیوم یونی به‌قدری متنوع است که بررسی‌های کامل روی آن انجام شده است؛ اما یکی از چالش های اصلی آند مبتنی بر سیلیکون، انبساط یا انقباض شدید حجم در حین قرار دادن آن یا خارج کردن آن است. چالش دیگر آند سیلیکون، رسانایی الکتریکی پایین آن است. و از مزایای این نانوساختار می توان به فراهم کردن فضایی برای کاهش تنش و کرنش در هنگام تغییر حجم اشاره نمود. مولیبدن
گاهی به علت چگالی کمتر و قیمت پایدارتر، از مولیبدن به جای تنگستن استفاده می‌شود. به عنوان مثال، سری 'M' از فولادهای تندبر مانند M2، M4 و M42 جایگزینی برای فولاد حاوی تنگستن سری 'T' است. از مولیبدن همچنین می‌توان به عنوان یک پوشش مقاوم در برابر شعله برای سایر فلزات استفاده کرد. اگرچه نقطه ذوب آن ۲۶۲۳ درجه سلسیوس است، اما مولیبدن در دمای بالاتر از ۷۶۰ درجه سلسیوس به سرعت اکسید می‌شود و برای استفاده در محیط‌های خلا مناسب تر است. آلومینیم سیلیکات
شکل ظاهری سیلیکات آلومینیوم به صورت پودر سفید رنگ با دانه بندی بسیار ریز (در حد ۱ تا ۱۰ میکرون) است که به دلیل جذب رطوبت بالا در کیسه‌های ویژه مقاوم به رطوبت هوا بسته‌بندی می‌شود. ذخیره انرژی حرارتی
سیلیکون جامد یا مذاب دمای ذخیره‌سازی بسیار بالاتری نسبت به نمک‌ها دارد و ظرفیت و کارایی بیشتری نیز دارد. این تحقیق به عنوان یک تکنولوژی ذخیره‌سازی انرژی کارآمد امکان‌پذیر است. سیلیکون قادر به ذخیره بیش از ۱ مگاژول انرژی در متر مکعب در دمای ۱۴۰۰ درجه سانتیگراد است. سختکاری پوسته
کربن نیتریدینگ مشابه سیانید است اما جو گازی آمونیاک و هیدروکربن به جای سیانور سدیم استفاده می شود. اگر قطعه بخواهد خرد شود ، باید آن را تا 775-885 درجه سانتیگراد (1427-1625 درجه فارنهایت) گرم کنیم. در غیر اینصورت ، قطعه تا دمای 649–788 درجه سانتیگراد (1200 - 1،450 درجه فارنهایت) گرم می شود. لاستیک مصنوعی
به دلیل همین خواص، ترکیبات سیلیکون به عنوان سیال هیدرولیک و انتقال گرما، روان‌کننده و گریس، درزگیر برای مصارف برقی، رزین‌های لایه کاری و پوشش و لعاب مقاوم در دمای بالا، لاستیک سیلیکون، ترکیبات آبگریز، واکس‌ها و مواد صیقل کاری قابل استفاده‌اند. بیشترین مصرف لاستیک‌های سیلیکون در صنایع هوا فضا است که از آن‌ها در دستگاه‌های یخ نزن، واشر، سپرهای فرسابی و مصارف مشابه که مسئله دما مطرح است استفاده می‌شود. هلیوم
ایزوتوپ هلیوم-۴ به‌صورت یک مایع بی‌رنگ در زیر دمای نقطه جوش در ۴٫۲۲ درجه کلوین و بالای نقطه لاندا در دمای ۲٫۱۷۶۸ درجه کلوین وجود دارد که به آن "هلیوم I" گفته می‌شود. همانند دیگر مایعات سرمازا، هلیوم I نیز زمانی که گرم شود، به جوش می‌آید و زمانی دمایش کاهش پیدا کند، دچار انقباض می‌شود. در زیر نقطه لاندا، با این‌حال، هلیوم نمی‌جوشد و هرچه دما کاهش پیدا کند، منبسط می‌شود. هلیوم I دارای ضریب شکست برابر با ۱٫۰۲۶ است که موجب می‌شود سطح آن به‌قدری سخت شود که شناوری یونولیت بر روی آن ممکن شود و اغلب از این روش، به‌عنوان روشی برای پیدا کردن سطح هلیوم I به‌کار می‌رود. تولید بریلیم
بریل در دمای 1700 درجه سانتی‌گراد در یک کوره ذوب می‌شود و سپس به‌سرعت در آب سرد می‌شود برای شکسته شدن شبکه کریستالی و تبدیل ذرات بریلیم به یک فریت و مواد غیر بریلیمی به‌عنوان سرباره حذف شود. فریت در دمای 1000 درجه سانتی‌گراد در یک کوره دوار گرم می‌شود، در یک آسیاب به همراه توپ قرار داده‌شده و با بخار و اسید سولفوریک در دمای 325 درجه سانتی‌گراد در یک درام دوار قرار می‌گیرد تا بریلیم حل شود. دمای رنگ
کلوین نور خورشید که رنگ سفید استاندارد را تولید می‌کند ۵۴۰۰ درجه کلوین است اما این به شرطی است که طیف نور خورشید با زمین زاویه ۴۵ درجه بسازد لذا زمان تابش نور خورشید در رنگ نور آن نیز تأثیر دارد. قالب‌گیری تزریقی لاستیک سیلیکون مایع
ویژگی‌های الکتریکی: LSR دارای خواص عایق عالی است؛ که یک گزینهٔ خوب را برای میزبانی از کاربردهای الکتریکی ارائه می‌دهد. در مقایسه با عایق‌های مرسوم، سیلیکون می‌تواند در دماهای بالاتر و پایین‌تری به کارگرفته شود. سیکل رانکین آلی
بر خلاف آب، مایعات آلی معمولاً از مشکل فروپاشی شیمیایی و تجزیه در دمای بالا رنج می‌برند؛ بنابراین حداکثر دمای منبع داغ به دلیل پایداری شیمیایی سیال کار محدود می‌شود. نقطه انجماد باید پایین‌تر از پایین‌ترین درجه حرارت سیکل باشد. اپیستیلبیت
سیلیکات با از مجموعه کانی هاست و سفید محلول در HCl CaO:۶٫۰۱٪ Al2O۳:۱۰٫۹۳٪ SiO۲:۷۳٫۴٪ H2O:۹٫۶۶٪ از نظر شکل بلور: هیدروترمال - بعد از آتشفشانی، رنگ: منشوری، شفافیت: نامنظم، شکستگی: شیشه ای، جلا: کامل - مطابق با سطح، رخ: سیلیکات، سیستم تبلور: اپیستیلبیت و در رده‌بندی مونوکلینیک استهمچنین خاصیت مغناطیسی شفاف - نیمه کدر و منشأ تشکیل آن ندارد. است. مولیبدن
مولیبدن در شکل خالص خود یک فلز خاکستری نقره ای با سختی موس ۵٫۵ و وزن اتمی استاندارد ۹۵٫۹۵ گرم بر مول است. دمای ذوب آن ۲۶۲۳ درجه سلسیوس است. در عناصر طبیعی، فقط تانتال، اسمیم، رنیوم، تنگستن و کربن دارای نقاط ذوب بالاتری هستند. مولیبدن در بین فلزات تجاری موجود در بازار یکی از کمترین ضرایب انبساط حرارتی را دارد. دی‌اکسید زیرکونیوم
۲) تجزیه با کلسیا در دمای ۱۶۰۰ درجه سانتیگراد، زیرکونیا و کلسیم سیلیکات حاصل می‌کند. کلسیم سیلیکات با هیدروکلریک اسید رسوب می‌کند و جدا می‌شود. تجزیه با کلسیا می‌تواند در کوره قوس الکتریکی در دمای ۲۷۵۰ درجه سانتیگراد نیز انجام شود و تولید زیرکونیای ذوبی کند. سنسور دمای شکاف‌باند سیلیکونی
اگر دقت بالایی لازم نباشد، کافی است یک دیود را با جریان پایینی بایاس کنید و از ضریب حرارتی mV /˚C -2 آن برای محاسبه دما استفاده کنید، اما برای هر نوع دیودی به کالیبراسیون نیاز دارد. این روش در سنسورهای دمای یکپارچه متداول است. کربن دی‌سولفید
CS در دمای اتاق به راحتی تبخیر می شود زیرا نقطه جوش آن بسیار کم و فشار بخار آن بسیار زیاد است. سیلیکون (پلیمر)
این پلیمرها معمولاً مقاوم به گرما بوده و به صورت مایع یا لاستیکی-مانند موجود می باشند که برای کاربردهایی از قبیل: درزگیر و آب‌بند، چسب، روانکار، لوازم پخت‌وپز و هم‌چنین عایق حرارتی و الکتریکی استفاده می شوند. انواع پرکاربرد آن شامل: روغن سیلیکون، گریس سیلیکون، لاستیک سیلیکون، رزین سیلیکون و درزبند سیلیکون می باشد. سیلیکون سیاه
سیلیکون سیاه در دهه ۱۹۸۰ به‌طور اتفاقی توسط حکاکی یونی واکنشی (RIE) کشف شد. روش‌های دیگر برای تشکیل ساختار مشابه عبارتند از: اچ کردن الکتروشیمیایی، اچ کردن رنگ، اچ کردن شیمیایی به کمک فلز، و درمان لیزری (که در آزمایشگاه اریک مازور در دانشگاه هاروارد توسعه یافته‌است)، و همچنین فرایند FFC Cambridge (یک فرایند کاهش الکتروشیمیایی می‌باشد). سرامیک
سرامیک‌های آلومینا (یا اکسید آلومینیوم) متداولترین سرامیک‌ها در مصارف صنعتی هستند. آنها نسبتاً ارزان بوده و از مقاومت بالا در برابر سایش، چگالی کم و مقاومت الکتریکی بالایی برخوردار هستند. آلومینا تحت بارگذاری فشاری قوی است و خواص مفید خود را حتی تا دمای ۱۹۰۰ درجه سلسیوس حفظ می‌کند، اما با چقرمگی کم، مقاومت در برابر کشش کم و حساسیت به شوک حرارتی و حمله توسط محیط‌های بسیار خورنده دچار محدودیت می‌شود. به دلیل داشتن دمای ذوب بالا، به‌طور کلی به صورت پودر فرآوری می‌شود. آلومینا را می‌توان از طریق متالیزه کردن یا با استفاده از لحیم کاری سخت به سایر سرامیک‌ها یا فلزات متصل کرد. فیلامنت چاپگر سه‌بعدی
ای‌بی‌اس (ABS) مخفف آکریلونیتریل بوتادین استایرن است، که در ابتدای ساخته شدن پرینتر سه بعدی این ماده محبوب بود. دمای ذوب تقریبی ۲۲۵ درجه سانتیگراد برای این ماده است. نسبتاً محکم، مقداری ارتجاع پذیر و دمای شیشه آن حدود ۱۰۰ درجه سانتیگراد است. این مقدار دما، بالاتر از دمایی است که یک پلاستیک از حالت جامد به حالت دفرمگی تبدیل می‌شود. این ویژگی‌ها باعث می‌شود تا بر خلاف پی‌ال‌ای بتوان قطعه چاپ شده رو در مکان‌هایی با دمای بالا به کار برد. دیوپتاز
سیلیکات با از مجموعه کانی هاست و سبز محلول در HCl و HNO۳ - رنگ آن در زیر شعله قرمز می‌شود. CuO:۵۰٫۴۸٪ SiO۲:۳۸٫۰۹٪ H2O:۱۱٫۴۳٪ برای اولین بار در ۵ کشف شد و از نظر شکل بلور: زون اکسیداسیون، رنگ: منشوری - ایزومتریک، شفافیت: صدفی - نامنظم، شکستگی: شیشه ای، جلا: ضعیف- مطابق با سطح، رخ: سیلیکات، سیستم تبلور: دیوپتاز و در رده‌بندی ارترومبیک است همچنین خاصیت مغناطیسی شفاف - نیمه شفاف و منشأ تشکیل آن ندارد است. سیلیکون تیره
در صنعت الکترونیک، سیلیکون تیره مقداری از مدارات یک مدار مجتمع است که نمی‌تواند در ولتاژ عملیاتی اسمی برای محدودیت توان طراحی گرمایی (تی‌دی‌پی) تعیین شده روشن باشد. این چالشی در دوران گره‌های نیم‌رسانای نانومتری است، جایی که مقیاس‌بندی ترانزیستور و مقیاس‌بندی ولتاژ دیگر با یکدیگر مطابقت ندارند، و درنتیجه مقیاس‌بندی دنارد از کار می‌افتد. این توقف مقیاس‌بندی دنارد منجر به افزایش شدید تراکم توان شده‌است که باعث می‌شود تا مانع روشن شدن همزمان همه ترانزیستورها در ولتاژ نامی شوند، در حالی که دمای تراشه را در محدوده عملکرد ایمن نگه داشتن. طبق مطالعات اخیر، محققان از گروه‌های مختلف پیش‌بینی کرده‌اند که، در گره‌های فناوری ۸ نانومتر، بسته به ساختار پردازنده، فناوری خنک‌کننده و میزان حجم کاری برنامه، ممکن است مقدار سیلیکون تیره تا ۵۰–۸۰٪ برسد. سیلیکون تیره حتی در حجم کاری سرور با فراوانی توازی سطح درخواست سرویس‌دهنده اصلی ممکن است اجتناب ناپذیر باشد. اتصال چسبی تیتانیوم
اکسید آلومینیوم یا آلومینا و کاربید سیلیکون بیشتر برای آماده سازی تیتانیوم در اتصال اپوکسی استفاده می شود. آلومینا دارای سختی 9 در مقیاس Mohs است در حالی که سختی کاربید سیلیکون کمی کمتر از سختی الماس است. بسته به هندسه قطعه کار و قابلیت پرتاب ذرات در پاشش آلومینا، اندازه ذرات آلومینا در محدوده 10 تا 150 میکرون استفاده می شود. ذرات کاربید سیلیکون معمولاً در محدوده 20 تا 50 میکرون هستند و زبری با سرعت بیشتری نسبت به آلومینا رخ می دهد. همانطور که چوب گلف تیتانیومی در هنگام برخورد با سطح زمین جرقه می زند، هنگامی که کاربید سیلیکون به سطح تیتانیوم برخورد می کند نیز، اپراتور جرقه هایی را می بیند. اگر مجموعه های الکترونیکی حساس در داخل محفظه تیتانیومی قرار داشته باشند، باید احتیاط شود. تخلیه الکترواستاتیک را می توان با یونیزه کننده های نقطه ای یا متصل کردن ابزار به زمین کاهش داد. به طور معمول بعد از پاشش شن، از Glass beads ها جهت تمیز کردن، ایجاد پوشش زاویه‌ای نرم‌تر و روشن‌تر استفاده می شود ولی در پاشش به تیتانیوم جهت ایجاد زبری، کمتر مورد استفاده قرار می گیرند. آنها به صورت ذرات کروی در محدوده 35-100 میکرون استفاده می شوند. آنها در مقیاس 6Mohs هستند و اغلب با آب برای ایجاد دوغاب hydrohone استفاده می شوند. شیشه متخلخل
ددمای بحرانی بالاتر تقریباً برابر °C760 و دمای بحرانی پایین‌تر تقریباً برابر °C500 است. برای جدایش فاز می‌بایست ترکیب اولیه شیشه در محدوده شکاف اختلاط سامانه سه‌تایی شیشه NaO-BO-SiO واقع شود. به وسیله عملیات حرارتی، ساختاری در هم تنیده ایجاد می‌شود که نتیجه تجزیه اسپینودال فاز بورات غنی از سدیم و فاز سیلیس است. به این فرایند تجزیه اولیه گفته می‌شود. اگر از ترکیب اولیه شیشه‌ای استفاده شود که بر روی خط ناهنجاری قرار دارد، امکان رسیدن به تجزیه بیشینه فراهم خواهد شد که محصول آن شیشه‌ای تقریباً ضدزنگ است. قالب‌گیری تزریقی لاستیک سیلیکون مایع
به سبب طبیعت چگالی سیلیکون مایع، این مایعات در فشارهای بالا (500-5000psa) پمپ می‌شوند. مواد خام در دو ظرف نگهدارندهٔ جدا منتقل می‌شوند که با نام‌های ترکیبات A و B شناخته می‌شوند. معمولاً بخش B دارای کاتالیزگر است اما براساس نوع و برند سیلیکون متغیر است. دو جز A و B باید با نسبت مساوی، معمولاً با مخلوط کن ایستا، مخلوط شوند. وقتی دو جز به هم رسیدند بلافاصله عملیات بهبود آغاز می‌شود. یک چیلر که آب را به اتصالات دوجداره می‌رساند معمولاً برای تأخیر فرایند بهبود نسبت به رسیدن مواد به داخل قالب استفاده می‌شود! رنگدانه‌های رنگی می‌تواند از طریق یک تزریق‌کنندهٔ رنگ که در تزریق با پمپ مواد قرار دارد قبل از ورود مواد به بخش مخلوط کن ایستا اضافه شود. نانومواد
سرامیک‌ها بسیار سخت، شکننده و غیرقابل ماشین کاری بوده و کوچک شدن ذرات آن‌ها در حد نانو کریستال‌ها باعث شکنندگی بیشتر آن می‌شوند. امروزه نانوکریستال‌های نیترات و یا «کربید سیلیکون» در ساخت قطعات ماشین آلات مختلف مانند فنرهای بسیار مقاوم، بلبرینگ‌ها، سوپاپ‌های موتور، اجزای کوره‌ها و نظایر آن به علت آنکه به آسانی قابل ساخت بوده و مقاوم در مقابل حرارت و واکنش‌های شیمیایی مقاوم هستند کاربرد وسیعی دارند. درصورتی که این مواد توسط پرس فشرده شوند، مقاومت حرارتی بسیار زیادی را در مقایسه با سایر سرامیک‌ها به دست می‌آورند. افت حرارتی
در صنعت سیمان از آزمایش LOI(افت حرارتی) با گرم کردن یک نمونه سیمانی تا ۹۰۰–۱۰۰۰ درجه سانتی گراد استفاده می‌شود و تا زمانی که جرم نمونه تثبیت شود گرم کردن ادامه می‌یابد. وقتی که جرم تثبیت شد، جرم از دست رفته توسط آزمایش LOI(افت حرارتی) تعیین می‌شود. از این آزمایش معمولاً برای تعیین مقادیر بالای آب در سیمان یا کربنات استفاده می‌شود زیرا اینها باعث کاهش کیفیت سیمان می‌شوند. تلفات زیاد غالباً به دلیل شرایط نامناسب ذخیره‌سازی سیمان یا دستکاری کیفیت سیمان توسط تأمین کنندگان به وجود می‌آید و این آزمایش، تضمین می‌کند که سیمان مورد استفاده در یک مکان، از ترکیب درستی برای تأمین پروتکل‌های ایمنی و درخواست‌های مشتریان برخوردار است.