حمله پولواما در چه تاریخی رخ داد؟
حمله ۲۰۱۹ پولواما
حمله ۲۰۱۹ پولواما یک حمله انتحاری بود علیه وسیله نقلیه نیروهای پلیس هند در تاریخ ۱۴ فوریه ۲۰۱۹ در لتاپرا در بخش پولواما در جامو و کشمیر هند رخ داد و منجر به کشته شدن ۴۶ نیروهای پلیس و شخص حمله کننده شد. مسئولیت حمله را جیش محمد مستقر در پاکستان برعهده گرفت. مسعود اظهر
در ۱۴ فوریه ۲۰۱۹، کاروانی از وسایل نقلیه حامل پرسنل امنیتی در بزرگراه ملی جامو سرینگار توسط یک بمب‌گذار انتحاری در لتپورا در نزدیکی آوانتیپورا، منطقه پولواما واقع در جامو و کشمیر هند مورد حمله قرار گرفت. این حمله منجر به کشته شدن ۴۴ پرسنل نیروی ذخیره مرکزی پلیس (CRPF) و مهاجم شد. مسئولیت این حمله را گروه تروریستی اسلامگرای جیش محمد مستقر در پاکستان بر عهده گرفت. آن‌ها حملات را از بیمارستان ارتش پاکستان که در آن تحت بازداشت است تأیید کردند. پس از این حمله، فرانسه، بریتانیا و ایالات متحده پیشنهادی را در شورای امنیت سازمان ملل برای ممنوعیت علیه مسعود ارائه کردند.
جنگ عراق
کاخ سفید در ۱۱ بهمن ۱۳۸۱ (۳۱ ژانویه ۲۰۰۳) شاهد برگزاری جلسه‌ای بین جرج دبلیو بوش و تونی بلر بود. پانویسی محرمانه‌ای که از این جلسه درز کرده نشان می‌دهد دولت بوش در همان زمان تصمیم به یورش به عراق گرفته بود. گفته می‌شود که بوش در حال کار روی این ایده بود که یک هواپیمای جاسوسی لاکهید یو-۲ را به رنگ نیروهای سازمان ملل درآورد و آن را در سطح پایین روی عراق به پرواز درآورد و پس از آن که نیروهای عراقی به سمت آن شلیک کردند پیش‌زمینهٔ لازم برای حملهٔ ایالات متحده و بریتانیا برای حمله به این کشور فراهم خواهد آمد. بوش و بلر توافقی سری مبنی بر حمله به عراق بدون در نظر گرفتن نتایج بازرسی‌های سازمان ملل کردند. این توافق بر خلاف سخنرانی بود که بلر در مقابل مجلس عوام بریتانیا ایراد کرده بود. در این پانویس از قول بوش آمده‌است که «تاریخ آغاز لشکرکشی الان روز ۱۰ مارس مقرر شد. این تاریخی است که بمباران آغاز می‌شود.» بوش به بلر گفت که او «فکر می‌کند درگیری تن به تن بین گروه‌های دینی و قومیتی در عراق پس از جنگ بعید است.» هولوکاست در لیتوانی
پس از حمله آلمان و شوروی به لهستان در سپتامبر ۱۹۳۹، اتحادیه جماهیر شوروی در ۱۰ اکتبر پیمانی با لیتوانی امضا کرد و در ازای دریافت امتیازات نظامی، شهر ویلنو (که به ویلنا تغییر نام داد) را که جمعیتی عمدتاً لهستانی و یهودی داشت، به لیتوانی تحویل داد، و سپس پس از انتخاباتی پرمناقشه در ۱۹۴۰، آن را به خاک خود منضم کرد. حمله آلمان به اتحاد جماهیر شوروی، در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱، پس از یک سال اشغال اتحاد جماهیر شوروی اتفاق افتاد که خود منجر به تبعید دسته‌جمعی هزاران تن در سراسر حوزه بالتیک در تنها یک هفته پیش از حمله آلمان شده بود. بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی
عملیات اول در تاریخ دوشنبه، ساعت ۸ و ۱۵ دقیقه روز ۶ اوت ۱۹۴۵ به وقت محلی در شهر هیروشیما انجام گرفت. جنگ پلتاوا
جنگ پُلتاوا بین پتر کبیر پادشاه روسیه تزاری و شارل دوازدهم پادشاه امپراتوری سوئد در سال ۱۷۰۹ میلادی رخ داد. این نبرد به شکست امپراتوری سوئد انجامید. این نبرد، نقطه‌ی عطف جنگ بزرگ شمالی بود. پیروزی روسیه در این جنگ، سبب تقویت روسیه شد. نبرد مسکو
"استاوکا"، فرماندهی عالی شوروی، انتظار داشت تهاجم نهایی آلمان به مسکو اواخر ماه اوت صورت بگیرد. "استاوکا" روز ۱۰ سپتامبر دستور به توقف حملات نیروهای خود علیه گروه ارتش مرکز ورماخت در حوالی اسمولنسک و اتخاذ حالت تدافعی داد. با چرخش نیروهای آلمانی به سمت جنوب در ماه اوت و به وقوع پیوستن نبرد کیف، "استاوکا" تصور می‌کرد با توجه به نزدیک شدن فصل بارندگی ("راسپوتیتسا")، آلمان تهاجم عمده دیگری را آغاز نخواهد کرد. با این وجود، پس از دریافت گزارش‌های اطلاعاتی از تهاجم قریب‌الوقوع آلمان در ده روز پایانی ماه سپتامبر، "استاوکا" ۲۷ سپتامبر به جبهه‌های غربی و بریانسک نسبت به عدم آمادگی لازم در برابر «یک عملیات تهاجمی جدی» هشدار داد و موارد لازم جهت ایجاد دفاع مناسب را مشخص نمود. به هر حال، جبهه غربی شوروی از پیش اقدام به تمهیدات پیشگیرانه از جمله تشدید عملیات‌های شناسایی و تقویت مواضع ضدتانک خود کرده بود. جبهه بریانسک نیز از ۲۸ سپتامبر شروع به صدور فرامین مشابهی به نیروهای خود نمود. با این حال، صدور این فرامین از سمت "استاوکا" در مقابل اقدامات آلمانی‌ها بسیار دیر صورت گرفت و هیچگاه جبهه ذخیره را شامل نشد. حمله ۲۰۱۶ بزرگراه شیکوا
حمله در بعد از ظهر چهارشنبه ۱۷ اوت در شهر بالاشیخا و در بزرگراه شیکوا که در ۲۰ کیلومتری شرق مسکو قرار دارد رخ داد. دو فرد مسلح با حمله به ایستگاه پلیس و تیراندازی دو پلیس را به شدت مجروح کردند که یکی از آن‌ها دو هفته پس از انتقال به بیمارستان درگذشت. بنا به گفته Interfax دو مهاجم که اهل چچن بودند توسط پلیس کشته شدند. بمباران روتردام
بمباران روتردام یک بمباران استراتژیک بود که در جنگ جهانی دوم در تاریخ ۱۴ مه ۱۹۴۰ توسط نیروی هوایی آلمان در هلند انجام شد، هدف از این حمله حمایت از سربازان آلمانی و تسلیم ساختن هلند در برابر آن‌ها بود. حتی مذاکره در این باره موفق بود، ولی با شکست تعهد از طرف آلمان روبرو شد. حادثه تسوشیما
در ۱۳ مارس ۱۸۶۱، یک ناوچه سبک روسی، پوساندیک (Посадник، ۱۸۵۶)، به فرماندهی نیکولای بیریلف، وارد جزیره تسوشیما شد، کاپیتان خواستار اجازه ورود به جزیره بود. این واقعه باعث ترس در شوگون‌سالاری توکوگاوا ژاپن شد، زیرا روس‌ها قبلاً سعی کرده بودند سیاست انزوای ژاپن (ساکوکو) را در جزیره شمالی هوکایدو با وقایع مربوط به آدام لاکسمن در سال ۱۷۹۲، آتش زدن روستاهای آنجا در سال ۱۸۰۶ و حوادث منجر به دستگیری واسیلی گولووین در سال ۱۸۱۱ نقض کنند. در آن زمان، فقط چند بندر ژاپن به روی کشتی‌های خارجی (هاکوداته، ناگازاکی، یوکوهاما) باز بود و تسوشیما به‌طور واضح یکی از آنها نبود، بنابراین نیت‌های غیر دوستانه روس‌ها را نشان می‌داد. در صورت تسخیر روس‌ها، تسوشیما می‌توانست به پایگاه مؤثر برای تجاوزات بیشتر تبدیل شود. ژاپن برای حمایت از سیاست خود از انگلیس کمک گرفت. با افزایش تنش، کشتی دوم روسی وارد شد و از طرف روس‌ها درخواست ساخت پایگاه فرود و دریافت تجهیزات شد. استان کرمانشاه در جنگ ایران و عراق
یکمین حملۀ شیمیایی به سومار در روزهای ۹ و ۱۸ فروردین ۱۳۶۲ اتفاق افتاد. طی این حمله نیروهای عراقی با استفاده از خمپاره‌انداز و توپخانه به مواضع نیروهای نظامی جمهوری اسلامی ایران حمله کردند که طی آن چهار نفر مصدوم شدند. دومین حملۀ شیمیایی به مواضع نیروهای جمهوری اسلامی در سومار در روز ۸ شهریور ۱۳۶۲ انجام شد که از تعداد تلفات و مصدومان آنها، اطلاعی در دست نیست. سومین حملۀ شیمیایی به سومار در ۱۰ دی ۱۳۶۵ اتفاق افتاد که طی آن نیروهای ارتش بعث عراق بیمارستان صحرایی ۵۲۸ سومار را در ساعت ۱۶:۰۰ با بمب‌های شیمیایی خردل هدف قرار دادند که بر اثر آن تعداد زیادی از کارکنان بیمارستان مصدوم و تعدادی نیز کشته شدند. چهارمین حملۀ شیمیایی به سومار در ۲۵ دی ۱۳۶۵ و پس از عملیات کربلای ۵ رخ داد که طی آن مواضع تیپ‌ها، پدافند هوایی، پشتیبانی، یگان‌ها و بیمارستان صحرایی ارتش در جنوب سومار و نفت‌شهر هدف قرار گرفت که طی آن ۲۰ نفر کشته و بیش از ۲۰۰ نفر مصدوم شدند. پنجمین حملۀ شیمیایی به سومار در روز ۱۶ مهر ۱۳۶۶ انجام شد که طی آن در ساعت ۹:۳۰ شش فروند هواپیمای ارتش بعث عراق ابتدا قرارگاه لشکر ۸۸ زرهی ارتش جمهوری اسلامی را بمباران کردند و سپس در ساعت ۱۰:۰۵ و ۱۰:۱۵ مراکز تجمع نیروها و انبارهای مهمات نیروهای ایران را در منطقۀ سومار با استفاده از عامل اعصاب هدف قرار دادند که ۱۰۰ کشته و ۱۳۵۰ مجروح بر جای گذاشت. عملیات بئوولف
عملیات بئوولف () به دو طرح آلمانی برای اشغال جزایر سارما، هیوما و موهو، در سواحل غربی استونی اشاره دارد. هر دو طرح اهداف یکسانی داشتند اما نقاط شروع متفاوتی را در نظر گرفتند. حمله با استفاده از بئوولف II در ۹ سپتامبر ۱۹۴۱ آغاز شد و تا ۲۱ اکتبر به اهداف خود دست یافت. حمله شیمیایی به حلبچه
بمباران شیمیایی حلبچه یا کشتار حلبچه، یک حمله شیمیایی توسط نیروهای دولتی عراق در شهر حلبچهٔ کردستان عراق بود که در ۲۵ اسفند ۱۳۶۶ و طی روزهای پایانی جنگ ایران و عراق اتفاق افتاد. این بمباران بخشی از عملیات گسترده‌ای به‌نام عملیات انفال بود که بر ضد ساکنان مناطق کردنشین عراق انجام گرفت. توقف پیشروی نیروهای ایرانی و پیشمرگه‌ها در جریان عملیات ظفر ۷ از دیگر اهداف این عملیات بود. در پی عملیات والفجر ۱۰ و تصرف بخش‌هایی از کردستان عراق به‌دست نیروهای ایران در اواخر سال ۱۳۶۶ که منجر به استقبال مردم این مناطق از نیروهای ایرانی شد، صدام حسین به پسرعمو و معاون خود، علی حسن المجید معروف به علی شیمیایی، دستور بمباران شیمیایی این مناطق را داد. در پی این حمله حدود پنج هزار تن از مردم حلبچه که عموماً غیرنظامی بودند کشته شدند. بر اساس بررسی‌های سازمان ملل متحد، در این حمله، از گاز خردل و چند ماده شیمیایی عامل اعصاب نامعلوم، استفاده شده‌است. این حمله از سوی محکمه عالی کیفری عراق به‌صورت رسمی به‌عنوان نسل‌کشی مردم کرد عراق شناخته شد. فرمانده این عملیات، علی حسن المجید، توسط محکمهٔ عراق، به‌دلیل صدور فرمان انجام عملیات، گناهکار شناخته و در سال ۲۰۱۰ اعدام شد. حمله شیمیایی به حبلچه، همچنان به‌عنوان بزرگ‌ترین حملهٔ شیمیایی مستقیم به یک منطقهٔ شهرنشین در تاریخ باقی‌مانده‌است. عملیات مونگوس
تنها چند روز بعد در ۱۶آوریل، ابتدا ۱۱هدف وجود داشت که قرار بود مورد حمله قرار گیرند. لیست اهداف بعداً به ۴کاهش یافت. این ۴مورد شامل پایگاه هوایی سن آنتونیو، پایگاه هوایی آزاد شده کامپو و در نهایت پایگاه‌های دریایی واقع در باتابانو و نوئکا جرونا بودند. علاوه بر این، تعداد هواپیماهای B-26مورد استفاده در حمله از ۱۵به ۵فروند کاهش یافت که در نهایت پوشش هوایی ایالات متحده را محدود کرد. تاریخچه رسمی عملیات خلیج خوک‌ها سیا اشاره می‌کند که پوشش هوایی محدود، نیروی هوایی بریگاد را در معرض حمله‌های نیروهای کاسترو قرار داده‌است. در این سند آمده‌است که «شکی نیست که اگر هواپیماهای جی میت و تعداد خدمه هواپیما بیشتر بود، پوشش هوایی ثابت امکان‌پذیر بود.» هر دو کندی این واقعیت را نادیده گرفتند که حمله‌های هوایی محدود از اثربخشی نیروی هوایی بریگاد به دلیل خطر حمله متقابل توسط نیروی هوایی کوبا جلوگیری می‌کند. به نقل از یکی از کارکنان کاخ سفید، «... برنامه این بود که نیروی هوایی کاسترو را قبل از شروع نبرد در زمین منهدم کرد و سپس با یک «نیروی هوایی» ضد کاسترو متشکل از حدود دوجین هواپیمای اضافی، پشتیبانی هوایی کرد. توسط تبعیدیان کوبایی پرواز کرد. آن طرح شکست خورد.» در ۱۸ آوریل یک حمل و نقل هوایی از سوی نیروی هوایی آمریکا برنامه‌ریزی شده بود و آن بهترین روز برای بسیج تیپ بی-۲۶ بود. در طی این حمله هیچ هواپیمای گم نشد و یک حمله موفقیت‌آمیز به ستون کاسترو در حال حرکت از پلایا لارگا به پلایا جیرون انجام شد. تاریخچه رسمی این عملیات خاطرنشان می‌کند که در مورد نتایج عملیات‌های مختلف بین ۱۷تا ۱۹ آوریل ۱۹۶۱چندین عدم قطعیت وجود داشت، از جمله تعداد و هویت تلفات خلبانان و غیرنظامیان کوبایی، و همچنین یک سؤال در مورد استفاده احتمالی. ناپالم توسط سرپرست هواپیمای گارفیلد ثوررود بخش هوایی ایالات متحده در ۱۷ آوریل ۱۹۶۱. تاریخ رسمی اشاره می‌کند که استفاده از ناپالم تا روز بعد، ۱۸ آوریل ۱۹۶۱به‌طور رسمی تأیید نشده بود. ۱۰روز بعد، ۵بمب بی-۲۶را پرتاب کرد. نبرد زاما
نبرد زاما () نبردی بود که در ۱۹ اکتبر ۲۰۲ پیش از میلاد درگرفت و به عنوان پایان دومین جنگ کارتاژ شناخته می‌شود، لژیون‌های ارتش جمهوری روم به رهبری اسکیپیوی آفریقایی با پشتیبانی ماسینیسا توانستند ارتش کارتاژ باستان به رهبری هانیبال را با وجود برتری عددی شکست دهند. این موضوع به این علت بود که اغلب نیروی هانیبال را در این جنگ، سربازان جدید و بی‌تجربه تشکیل می‌دادند چرا که نیروی اصلی او یعنی نیروی سواره‌نظام نومیدی‌ها که همراه او در ایتالیا جنگیده بودند در آن زمان به وی خیانت کردند و طرف سپاه روم را گرفتند. اسکیپیو با استراتژی و نبوغ نظامی‌اش در نبرد موفق به خنثی‌سازی و از بین بردن فیل‌های جنگی هانیبال شد. سپس، نیروی اسکیپیو به سادگی ابتکار عمل علیه نیروی کارتاژ و هانیبال را به دست گرفت و با حمایت یک نیروی ویژه از سواره‌نظام رومی، کارتاژها را در سرزمین خودشان شکست داد. مجلس سنای کارتاژ صلح‌نامه تحقیرآمیزی را تنظیم کرد که طبق آن، همهٔ متصرفات خود از ۱۷ سال جنگ را به رومیان واگذار کرد. بمباران کاگوشیما
بمباران کاگوشیما، یا جنگ ساتسوما و انگلستان ، در ۱۷–۱۵ اوت سال ۱۸۶۳ در دوره باکوماتسو در کاگوشیما رخ داد. نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا از ساحل هدف قرار گرفته و چند کشتی در این حمله آتش گرفت در تلافی این حمله شهر کاگوشیما هدف بمباران قرار گرفت. بریتانیا با رفتن با آنجا قصد داشت که دایمیوی (فرماندار) قلمروی ساتسوما را به سبب حادثه ناماموگی در سال ۱۸۶۲ وادار به پرداخت غرامت کند. در آن حادثه اتباع بریتانیایی در روستای ناماموگی در کاواساکی، کاناگاوا مورد حمله قرار گرفته و یک نفر کشته و دو نفر زخمی شده بودند. سامورایی این اقدام بریتانیا را بی‌احترامی به دایمیوی منطقه دانسته و بر روی این کشتی‌ها آتش گشودند. نبرد بالیموف
نبرد بالیموف (Battle of Bolimov) نبردی ناتمامی بود که بین امپراتوری آلمان و امپراتوری روسیه طی جنگ جهانی اول در روز ۳۱ ژانویه ۱۹۱۵ روی داد و سپاه نهم ارتش امپراتوری آلمان در برابر نیروهای امپراتوری روسیه در لهستان برای اولین بار از سلاح شیمیایی استفاده می‌کند که ادامهٔ این آن نبردهای مازوری بود. عراق
دولت جرج بوش پس از حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱ شروع به برنامه‌ریزی برای سرنگونی صدام حسین کرد. در ماه مهر ۱۳۸۱ کنگره طرح مشترک مجوز استفاده از نیروهای مسلح علیه عراق را تصویب کرد. در آبان ۱۳۸۱ شورای امنیت سازمان ملل قطعنامهٔ ۱۴۴۱ را تصویب کرد و آمریکا و متحدانش در اسفند ۱۳۸۱ به عراق حمله کردند. وارد ویلسون
وارد ویلسون در آثار خود و از جمله در تازه‌ترین مقاله تحقیقی بلندش در فارین پالیسی، از یک سو به این واقعیت اشاره می‌کند که بنابر آمار رسمی تا فروافتادن بمب اتمی بر هیروشیما، ۶۸ شهر دیگر ژاپن هم آماج حملات وسیع و نابودکننده بمب‌های متعارف آمریکا قرار گرفته بودند و ۳۷۰ هزار کشته، ۷۵۰ هزار مجروح و آوارگی یک میلیون و هفتصد هزار نفر هم بیلان جنگ برای ژاپن تا آن زمان بود. او نتیجه می‌گیرد که قربانیان بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی (به ترتیب ۶ و ۹ اوت ۱۹۴۵ به وقت ژاپن) که ابعاد دقیقشان دیرتر و بعد از اعلان تسلیم ژاپن مشخص شد در قیاس با این آمار چندان تفاوت فاحشی ندارند. نتیجه‌گیری ویلسون با اشاره به برخی فاکت‌های دیگر این است که نه لزوماً بمب‌های اتمی، بلکه تحولات در عرصه سیاسی و به‌خصوص اعلان جنگ شوروی به ژاپن و تهاجم نظامی شوروی به منچوری در (۹ اوت ۱۹۴۵ به وقت ژاپن) محرک اصلی این کشور در تسلیم بوده‌است. تاریخ ژاپن
پس از عقب‌نشینی ژاپن از جزایر گوادال‌کانال و شروع حملات شدید آمریکا علیه ژاپن در جزایر سلیمان در ناحیه شرق گینه نو، ژاپن قدرت دفاعی خود را به‌طور کامل از دست داد. در اروپا نیز در هشتم سپتامبر، ایتالیا تسلیم بدون قید و شرط نیروهای متفقین شده و همچنین حمله شوروی به آلمان بیش از پیش شدت گرفته بود. این شرایط ایجاب می‌کرد که تصمیمات جدیدی در مورد سیاست‌های جنگی و مسائل پس از جنگ اتخاذ گردد. به همین منظور کنفرانس قاهره در ۲۲ ماه نوامبر، سال ۱۹۴۳ با حضور فرانکلین دلانو روزولت، وینستون چرچیل، و سپهسالار چیانگ کای شک از جمهوری چین (۱۹۴۹–۱۹۱۲) برگزار شد. نتایج این کنفرانس در ارتباط با ژاپن عبارت بود از: متوقف کردن حملات ژاپن به عنوان هدف اصلی جنگ، بازپس‌گیری تمامی مناطقی که ژاپن پس از پایان جنگ جهانی اول در اقیانوس آرام اشغال کرده بود، بازپس‌گیری تایوان و منچوری و الحاق دوبارهٔ آن‌ها به چین، بازگرداندن استقلال کشور کره از ژاپن و ادامهٔ جنگ تا تسلیم بدون قید و شرط ژاپن جنگ. پس از شکست ژاپن در ۱۸ اوت، سایپان مرکز جزایر ماریانا به تصرف نیروهای آمریکایی درآمد و در نوامبر همان سال اولین بمباران توکیو توسط ۸۰ هواپیما از پایگاه ماریانا انجام شد. در ماه ژانویه ۱۹۴۵ در یکی از جزایر اوگاساوارای توکیو، به‌نام جزیرهٔ ایووجیما، نبردی بین نیروهای آمریکایی و ژاپنی درگرفت که منجر به کشته شدن بیش از ۲۰ هزار نفر از نیروهای ژاپنی در این جزیره شد. حوادث مربوط به نبرد ایووجیما، در چندین فیلم از جمله "نامه‌هایی از ایووجیما"و "پرچم‌های پدران ما" به تصویر کشیده شده‌است. در آخرین سال جنگ، بمباران توکیو به‌طور اساسی آغاز شد. "بمباران بزرگ توکیو" یا "بمباران دهم مارس" ۱۹۴۵، بزرگترین بمباران از این سری بمباران‌هاست. در روز دهم مارس توکیو هدف بمباران با بمب‌های آتش‌زا توسط ۳۰۰ هواپیمای بوئینگ بی-۲۹ قرار گرفت. تعداد کشته‌شدگان این روز در حدود ۱۰۰٬۰۰۰ نفر تخمین زده می‌شود. در جریان آتش‌سوزی‌های ایجاد شده توسط بمب آتش‌زا در دهم مارس و همچنین دو بمباران شدید دیگر در ماه آوریل و می، توکیو تقریباً به‌طور کامل در آتش سوخت. در اوت ۱۹۴۵ شهرهای هیروشیما و ناگاساکی هدف حمله اتمی آمریکا قرار گرفت. در ۱۴ اوت ۱۹۴۵، دولت ژاپن خبر تسلیم مقدماتی این کشور را به متفقین اعلام کرد و فردای آن‌روز، امپراتور هیروهیتو در یک نطق رادیویی، تسلیم بی‌قید و شرط ژاپن را به اطلاع مردم رساند. حمله مغول به ژاپن
در سال ۱۲۸۴، فرمانروای ژاپن هوجو توکیمونه ناگهان در سی و چهار سالگی درگذشت. قوبلای خان ستادی برای بسیج به ژاپن تشکیل داد و چندین بار برای حملهٔ مجدد مقدمه‌چینی کرد اما با شورش مردم در کشورهای چین جنوبی و ویتنام علیه این امپراتوری و رخ دادن حوادث دیگر، فرصتی برای عملی کردن نقشه‌های خود برای حمله پیدا نکرد. با مرگ قوبلای خان در سال ۱۲۹۴ میلادی، سرانجام نقشهٔ او برای حمله به ژاپن نافرجام ماند. ژاپن با وجود مرگ قوبلای خان تا آخر دوره کاماکورا در حالت آماده باشِ نظامی باقی‌ماند. این جنگ چندروزه تمامی تجربهٔ ژاپن از نخستین جنگ با نیروهای مهاجم خارجی بود که در مقایسه با سایر حوادث مرتبط با حملات مغول به دیگر نقاط آسیا، بسیار کوچک می‌نماید. اما این حادثه بر امور داخلی ژاپن اثرات بسیار عمیقی گذاشت. همچنین رفتار بی‌رحمانهٔ سپاه متحد سلسله یوآن و گوریو با اهالی دو جزیرهٔ تسوشیما و ایکی‌نوشیما در طی یورش نخست، باعث بدنامی مغول در تاریخ ژاپن شد. لشکر دویست و هفدهم پیاده‌نظام (ورماخت)
لشکر دویست و هفدهم پیاده‌نظام در جریان عملیات بارباروسا، تهاجم آلمان به شوروی، به عنوان بخشی از سپاه ۲۶ از ارتش هجدهم از گروه ارتش شمال از روز ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱ یورش به منطقه بالتیک را آغاز کرد. این لشکر در روز نخست موفق به پیشروی بیست کیلومتری و تصرف اندریه‌یاواس گشت. نبرد یاشیما
نبرد یاشیما () یکی از نبردهای وابسته به جنگ گنپی مابین خاندان تایرا و خاندان میناموتو بود. این نبرد در ۲۲ مارس ۱۱۸۵ رخ داد. پس از یک رشته طولانی شکست، خاندان تایرا به یاشیما، امروز تاکاماتسو، کاگاوا امروزی، در ساحل شیکوکو عقب‌نشینی کرد. در اینجا آن‌ها در یک قلعه ژاپنی که در آنجا ساختند و امپراتور آنتوکو و سه گنجینه مقدس ژاپن را همراه داشتند. عملیات بارباروسا
مذاکرات بین طرفین از ماه آوریل سال ۱۹۳۹ آغاز شد. روز ۱۹ اوت ویاچسلاو مولوتف، وزیر خارجه شوروی پیش‌نویس پیمان عدم تجاوز مورد نظر شوروی را به سفیر آلمان ارائه نمود. روز ۲۳ ماه اوت، یواخیم فن ریبنتروپ، وزیرخارجه آلمان وارد مسکو شد. توافق نهایی در طی چند ساعت حاصل گردید و روز بعد یعنی ۲۴ ماه اوت سال ۱۹۳۹ به امضا رسید. امضای این پیمان که به پیمان مولوتوف–ریبنتروپ معروف شد، ناظران بین‌المللی را به تحیر انداخت. پیمانی که با وجود امیال متفاوت منعقد کنندگان آن، با پروتکل‌های مخفی علاوه‌بر لهستان، بخش‌های دیگر شرق اروپا از جمله کشورهای حوزه دریای بالتیک، رومانی و فنلاند را نیز بین دو طرف تقسیم کرد و به آلمان امکان داد بدون نگرانی از جناح شرقی، به لهستان و سپس فرانسه حمله کند. در طرف مقابل، شوروی که این پیمان را گونه‌ای موفقیت در اتخاذ بی‌طرفی تام به جای جانب‌داری از آلمان می‌دانست، آن را فراهم کننده فضای تنفس در شرایط سلطه آلمان بر اروپا و فرصتی کافی جهت تقویت بنیه نظامی خود می‌دید. به هر حال هر دو طرف کاملاً آگاه بودند که این توافق چیزی بیش از یک پیوند موقت تا زمانی که منافع آن‌ها را تأمین می‌کند، نیست و شکی وجود نداشت که آلمان در اولین فرصت چرخشی ضد طرف مقابل خواهد داشت. حمله ایالات متحده آمریکا به پاناما
حمله ایالات متحده به پاناما یا عملیات هدف مشروع جنگی است که با تهاجم نیروهای ایالات متحده به پاناما در ماه دسامبر سال ۱۹۸۹ میلادی روی داد. این جنگ را دولت جرج واکر بوش به اتهام دست داشتن مانوئل نوریگا، رئیس‌جمهور پاناما، در قاچاق مواد مخدر آغاز کرد و نتیجه آن پیروزی نظامی ایالات متحده و دستگیری رئیس‌جمهور پاناما و انتقال وی به زندانی در ایالات متحده بود. حمله شبانه به تیرگوویشته
حمله شبانه به تیرگوویشته (به رومانیایی: Atacul de noapte de la Târgoviște، به ترکی: Tirgovişte Baskını) نبردی بود که روز پنجشنبه، ۱۷ ژوئن ۱۴۶۲ بین نیروهای ولاد سوم، شاهزاده والاچیا و سلطان محمد فاتح، امپراتوری عثمانی درگرفت. این نبرد پس از آن آغاز شد که سطان محمد، که قبلاً روابط تنش زا با ولاد داشت، اتحاد خود را با پادشاه مجارستان ماتیاش یکم، ایجاد کرد و به نیروهای خود دستور داد تا در کمین او قرار گیرند. ولاد حمله را خنثی و به بلغارستان حمله کرد. در پاسخ، سلطان محمد ارتش بزرگی را با هدف تسخیر والاچیا و الحاق آن به امپراتوری خود به وجود آورد. این دو پادشاه با یک سری درگیری‌ها روبرو شدند که مهمترین آنها حمله شبانه بود که در شب، ولاد سوم در تلاش برای کشتن سلطان محمد دوم به اردوگاه تُرک‌ها حمله کرد. حمله ولاد به شکست انجامید و امپراتور عثمانی به سمت پایتخت والاچیا یعنی تیرگوویشته حرکت کرد. پس از خروج از پایتخت، سلطان عثمانی حدود بیست هزار جنازه ترکها را کشف کرد که ولاد در حمله به بلغارستان آنها را کشته بود. این تعداد را خود ولاد در نامه‌ای به ماتیاش ذکر کرده‌است. سلطان و سپاهیانش پیش از بازگشت به آدریانوپل، با کشتی به بریلا رفتند و آن را به آتش کشیدند. هر دو طرف در کارزار ادعای پیروزی کردند و نیروهای سلطان محمد فاتح با غنایم بسیار اعم از بردگان، اسبها و احشام به خانه بازگشتند. پلوپونز
این شبه جزیره محل بسیاری از جنگهای اسپارت و آتن در بین سالهای ۴۳۱ تا ۴۰۴ قبل از میلاد بوده است. دراواخر قرون وسطی و در دوره عثمانی‌ها این شبه جزیره به نام موریا نیز شناخته می‌شده است. بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی
بمباران اتمی هیروشیما و ناگاساکی (به ترتیب ۶ و ۹ اوت ۱۹۴۵ به وقت ژاپن) دو عملیات اتمی بودند که در زمان جنگ جهانی دوم به دستور هری ترومن، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، علیه امپراتوری ژاپن انجام گرفتند. در این دو عملیات، دو بمب اتمی به فاصله ۳ روز روی شهرهای هیروشیما و ناگاساکی انداخته شد که باعث ویرانی و کشتار گسترده شهروندان این دو شهر گردید. حدود ۲۲۰٬۰۰۰ نفر در اثر این دو بمباران اتمی جان باختند که شامل ۲۰٬۰۰۰ نظامی ژاپنی و بقیه را شهروندان غیرنظامی تشکیل می‌دادند. بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر بلافاصله هنگام بمباران کشته شدند و بقیه تا پایان سال ۱۹۴۵ بر اثر اثرات مخرب تشعشعات رادیو اکتیو جان خود را از دست دادند. تهاجم آمریکا به گرانادا
در سال ۱۹۸۳ رُن دیلامز عضو آن زمان مجلس نمایندگان آمریکا که از سوی نخست‌وزیر گرنادا دعوت شده بود به عنوان مأمور حقیقت‌یاب به این کشور سفر کرد. دیلامز یافته‌های خود را در برابر کنگره چنین توصیف کرد: حمله به چوگوکو
حمله به چوگوکو ، یا تسخیر چوگوکو (中国征伐) به حملاتی که توسط تویوتومی هیده‌یوشی و تحت فرمان اودا نوبوناگا به منطقه تحت اختیار خاندان موری در سان‌ایندو، سان‌یودو از سال ۱۵۷۷ (میلادی) به بعد انجام گرفت، گفته می‌شود. این حملات تا ۲۳ ژوئن ۱۵۸۲ و دو روز پس از مرگ ناگهانی نوبوناگا در حادثه معبد هوننو ادامه داشت. در این روز قرارداد صلحی مابین دو طرف بسته شد. جدول زمانی جنگ اقیانوس آرام
۲ ژانویه ۱۹۴۲ - مانیل و پایگاه هوایی نیول سنگلی پوینت در فیلیپین توسط ژاپنی‌ها تسخیر شدند. ۷ ژانویه ۱۹۴۲ - آغاز حمله به باتاآن توسط ژاپنی‌ها در فیلیپین.نیروهای ژاپنی کوالالامپور (پایتخت مالزی کنونی)، شبه‌جزیره مالایا را تصرف کردند. ۱۱ ژانویه ۱۹۴۲ - حمله ژاپنی‌ها به هند شرقی هلند (کشور اندونزی کنونی) و بورنئوی هلند. ۱۶ ژانویه ۱۹۴۲ - ژاپنی‌ها پیشروی خود را به سمت برمه آغاز کردند. ۱۸ ژانویه ۱۹۴۲ - توافق‌نامه نظامی آلمان، ژاپن و ایتالیا در برلین امضا شد. ۱۹ ژانویه ۱۹۴۲ - ژاپنی‌ها بورنئوی بریتانیا (بورنئوی شمالی) را تصرف کردند.نیروهای ژاپنی تعداد زیادی از نیروهای انگلیسی را در شمال سنگاپور اسیر کردند. ۲۳ ژانویه ۱۹۴۲ - ژاپنی‌ها در نبرد رابائول (۱۹۴۲) در نبرد با استرالیا پیروز شدند.تایلند به ایالات متحده و بریتانیا اعلام جنگ کرد.نیروهای ژاپنی به جزایر سلیمان حمله کردند. ۳۰/۳۱ ژانویه - انگلیس‌ها به سنگاپور عقب‌نشینی کردند.سپس محاصره سنگاپور توسط ژاپن آغاز شد.آخرین نیروهای سازمان یافته متفقین، شبه‌جزیره مالایا را ترک کردند و به نبرد ۵۴ روزه نبرد مالایا پایان دادند. ۲ فوریه ۱۹۴۲ - ژنرال جوزف استیلول، چیانگ کای‌شک را به عنوان رئیس ستاد و فرمانده کل نیروهای متفقین در چین منصوب کرد.حمله ژاپنی‌ها به جاوه (اندونزی کنونی) در هند شرقی هلند به خصوص در سورابایا. ۸/۹ فوریه - حمله ژاپنی‌ها به سنگاپور کشور مشترک‌المنافع با بریتانیا. ۱۴ فوریه ۱۹۴۲ - حمله ژاپنی‌ها به سوماترا (اندونزی) در هند شرقی هلند. ۱۵ فوریه ۱۹۴۲ - تسلیم انگلیس در نبرد سنگاپور. ۱۹ فوریه ۱۹۴۲ - بزرگترین حمله هوایی ژاپن از زمان پرل هاربر علیه داروین (استرالیا) در قلمرو شمالی استرالیا رخ داد. رئیس‌جمهور فرانکلین دلانو روزولت امضای دستورالعمل فرمان اجرایی ۹۰۶۶ را امضا کرد که به ارتش ایالات متحده اجازه داد مناطق را به عنوان مناطق استثنایی تعریف کند. این مناطق ژاپنی‌ها را در ساحل غربی و آلمانی‌ها و ایتالیایی‌ها را عمدتاً در ساحل شرقی آمریکا تحت تأثیر قرار داد. ۲۰ فوریه ۱۹۴۲ - ژاپنی‌ها به بالی (اندونزی) و جزیره تیمور (کشور تیمور شرقی کنونی) حمله کردند.نیروهای ژاپنی از رودخانه مهم سالوین در برمه عبور کردند. ۲۲ فوریه ۱۹۴۲ - رئیس‌جمهور فرانکلین دلانو روزولت به ژنرال مک‌آرتور دستور داد که فرار داگلاس مک‌آرتور از فیلیپین از فیلیپین را انجام دهد. ۲۵ فوریه ۱۹۴۲ - بازداشت شهروندان ژاپنی-آمریکایی طی بازداشت دسته‌جمعی ژاپنی‌ها در آمریکا در غرب ایالات متحده با افزایش نگرانی از حمله آغاز شد. ۲۷ فوریه - ۱ مارس - پیروزی نیروی دریایی ژاپن در نبرد دریای جاوه نیروهای ترکیبی ۲ کروزر سبک و ۳ ناوشکن را از دست دادند. ناو بمب افکن ژاپنی میتسوبیشی جی۴ام در دریای جاوه توسط یواس‌اس لانگلی (سی‌وی-۱) مورد حمله قرار گرفت، آسیب دید و بعداً برای جلوگیری از تصرف عقب‌نشینی کرد. ۴ مارس ۱۹۴۲ - دو قایق پرنده ژاپنی پرل هاربر را در طی عملیات کی مورد عملیات شناسایی قرار دادند. ۷ مارس ۱۹۴۲ - انگلیس یانگون را در برمه/میانمار تخلیه کرد.ژاپنی‌ها به سالامائوآ و لائه در گینه نو حمله کردند. ۸ مارس ۱۹۴۲ - هلندی‌ها در جاوه تسلیم ژاپنی‌ها شدند. ۱۱ مارس ۱۹۴۲ - ژنرال داگلاس مک‌آرتور کورگیدیدور را ترک کرد و به استرالیا تغییر مکان داد. ۱۸ مارس ۱۹۴۲ - ژنرال مک‌آرتور توسط رئیس‌جمهور روزولت به عنوان فرمانده جبهه جنوب غربی اقیانوس آرام منصوب شد. ۲۳ مارس ۱۹۴۲ - حمله ژاپنی‌ها به جزایر آندامان در خلیج بنگال. ۲۴ مارس ۱۹۴۲ - دریاسالار چستر نیمیتز به عنوان فرمانده کل جبهه جنگ اقیانوس آرام ایالات متحده منصوب شد. ۳ آوریل ۱۹۴۲ - حمله ژاپنی‌ها به نیروهای آمریکایی و فیلیپینی در باتاآن. ۶ آوریل ۱۹۴۲ - اولین نیروهای آمریکایی وارد استرالیا شدند. ۹ آوریل ۱۹۴۲ - نیروهای آمریکایی در باتاآن بدون قید و شرط تسلیم ژاپنی‌ها شدند. ۱۰ آوریل ۱۹۴۲ - راهپیمایی مرگ باتاآن در حالی آغاز شد که ۷۶۰۰۰ اسیر متفقین از جمله ۱۲۰۰۰ آمریکایی مجبور شدند ۶۰ مایل زیر آفتاب سوزان بدون آب و غذا به سمت اردوگاه جدید اسیر بروند و در نتیجه بیش از ۵٬۰۰۰ کشته آمریکایی داشته باشند. ۱۸ آوریل ۱۹۴۲ - حمله دولیتل بر روی شهرهای ناگویا، توکیو و یوکوهاما. هواپیماهای B-25های جیمی دولیتل از یواس‌اس هورنت (سی‌وی-۸) پرواز می‌کنند. این حملات باعث تقویت روحیه برای آمریکایی‌هایی شد. ۲۹ آوریل ۱۹۴۲ - ژاپنی‌ها با تصرف لاشیئو در برمه جاده برمه را قطع کرد. ژاپنی‌ها مرکز برمه را تصرف کردند. ۱ مه ۱۹۴۲ - ژاپنی‌ها ماندالی و مونیوا را در برمه اشغال کردند. ۳ مه ۱۹۴۲ - ژاپنی‌ها در حمله تولاگی (مه ۱۹۴۲)، تولاگی را در کشور جزایر سلیمان اشغال کردند. ۵ مه ۱۹۴۲ - ژاپنی‌ها برای حمله به جزیره مرجانی میدوی و جزایر آلیوتی آماده می‌شوند. ۶ مه ۱۹۴۲ -در کورگیدیدور، سرلشکر جاناتان ام. وین رایت (ژنرال) آخرین نیروهای ایالات متحده را در فیلیپین تسلیم سپهبد هونما ماساهارو کرد. حدود ۱۲۰۰۰ نفر زندانی شدند. هونما ماساهارو به زودی با انتقاد مافوق خود نسبت به مدت زمانی که او برای تصرف فیلیپین صرف کرده مواجه و مجبور به بازنشستگی شد (۱۹۴۳). ۷–۸ مه ۱۹۴۲ - ژاپن در طول نبرد دریای مرجان در برابر گینه نو اولین شکست خود را در جنگ متحمل شد - این اولین بار در تاریخ است که دو نیروی حامل مخالف فقط با استفاده از هواپیما می‌جنگیدند بدون اینکه کشتی‌های مخالف هرگز یکدیگر را ببینند. ۲۰ مه ۱۹۴۲ - ژاپنی‌ها تصرف برمه و حمله ژاپن به برمه را به اتمام رساندند و به هند رسیدند. ۴–۵ ژوئن ۱۹۴۲ - ژاپن حملات هوایی خود را علیه آلاسکا در نبرد بندر هلند و لشکرکشی جزایر آلیوتی را آغاز کرد.نبرد میدوی با حملات ناکارآمد بوئینگ بی-۱۷ فلایینگ فورترس به ناوگان ژاپنی آغاز شد. دریاسالار ناگومو چوایچی، مسئول ناو هواپیمابر کاگا قادر به یافتن هیچ ناو هواپیمابر آمریکایی نشد. نقطه عطف جنگ با پیروزی قاطع ایالات متحده در برابر ژاپن در نبرد جزیره مرجانی میدوی اتفاق افتاد.ایالات متحده یواس‌اس یورک‌تاون (سی‌وی-۵) را از دست داد. ۹ ژوئن ۱۹۴۲ - ژاپنی‌ها برنامه‌های بعدی را برای تصاحب جزیره مرجانی میدوی به تعویق انداختند. ۳ ژوئیه ۱۹۴۲ -- گوادالکانال کاملاً در دست ژاپنی‌ها افتاد. ۷ اوت ۱۹۴۲ - لشکرکشی گوادالکانال با حمله نیروهای آمریکایی به گوادالکانال، تولاگی و جزایر تانامبوگو آغاز شد. ۸/۹ اوت - یک فاجعه بزرگ دریایی ایالات متحده در نبرد جزیره ساوو، شمال گوادالکانال، در حالی که هشت کشتی جنگی ژاپنی یک حمله شبانه انجام می‌دادند، سه کشتی تفریحی سنگین آمریکایی، یک رزمناو استرالیایی و یک ناوشکن آمریکایی را در کمتر از یک ساعت غرق کردند.یک رزمناو دیگر آمریکایی و دو ناوشکن آسیب دیده‌اند.بیش از ۱۵۰۰ خدمه متفقین گم شدند. حمله به ولایت کی
تسخیر ولایت کی‌، حمله به ولایت کی به حمله اودا نوبوناگا و هاشیبا هیده‌یوشی به ولایت کی در اواخر دوره سنگوکو و دوره آزوچی-مومویاما اشاره دارد. نخستین نبرد این حمله در ۱۵۷۷ آغاز شد و آخرین نبرد آن در سال ۱۵۸۵ و پس از مرگ نوبوناگا بود. عملیات زونن‌بلومه
عملیات آفتابگردان () نام عملیات اعزام سربازان آلمانی به نبرد شمال آفریقا در فوریه ۱۹۴۱ میلادی است. طی عملیات قطب‌نما از ۹ دسامبر ۱۹۴۰ تا ۹ فوریه ۱۹۴۱ نیروی صحرای غربی متفقین توانسته بود سپاه ۱۰ ایتالیا را منهدم کند. در ۱۱ فوریه ۱۹۴۱ اولین واحدهای سپاه آفریقا آلمان که تحت فرماندهی ژنرال اروین رومل قرار داشتند به خاک لیبی رسیدند. در ۱۴ فوریه واحدهای پیشرو وارد طرابلس شدند و از آنجا مستقیماً به جبهه سرت اعزام گشتند. یوسیپ بروز تیتو
در ۶ آوریل ۱۹۴۱ آلمان، ایتالیا و مجارستانی‌ها یک حمله را علیه یوگسلاوی تدارک دیدند. ابتدا آلمانی‌های نازی از سه جانب به پایتخت یوگسلاوی سابق بلگراد حمله کردند. در همان حال لوفت‌وافه (هواپیمایی آلمان) بلگراد و دیگر شهرهای بزرگ یوگسلاوی را بمباران کرد. بر اثر این حمله همه‌جانبه، نظام سلطنتی یوگسلاوی به یک‌باره فرو ریخت و متعاقباً در هفدهم آوریل، شاه پتر دوم یوگسلاوی و دیگر اعضای خانواده سلطنتی از یوگسلاوی گریختند. سایر افراد باقی‌مانده نظامی یوگسلاوی فرستاده‌های آلمان را در بلگراد ملاقات کردند و با سرعت پیشنهاد عدم مقاومت نظامی را پذیرفتند. صلح موقت در آن شرایط بسیار سخت بود و متحدین سعی در تجزیه یوگسلاوی کردند. آلمان شمال اسلوونی را اشغال کرد در همان حال نیز یک حرکت نظامی هدایت شده را به سوی صربستان انجام داد و یک دولت دست نشانده خود را در آنجا به حکومت رساند. در آن زمان کرواسی مستقل، بسیار وسیع تر از کرواسی امروز بود و شامل بوسنی و هرزگوین نیز می‌شد. موسیلینی نیز باقی‌مانده کوزوو و اسلونی و بخش اعظمی از ساحل دالماتیا (واقع شده در کرانه دریای آدریاتیک) را به چنگ آورد و همچنین بر بخش تازه استقلال یافته مونته‌نگرو نیز مسلط شد و دولتی دست نشانده خود را در آن به حکومت رسانید و همچنین به بخش مستقل کرواسی که قدرت کمی در آن زمان برایش باقی‌مانده بود، پادشاهی را اعطا کرد. مجارستان نیز ارتش سوم مجار را برای تصرف وج ودیا در شمال صربستان اعزام کرد و بعدها با اهرم قدرت توانست قسمت‌های بارانجا، باچا، مدیمورج و پره کمورجا بلغارستان را به خود ضمیمه کند و در همان زمان بود که توانست کمبودیه را نیز به لیست بلند بالای تصرفات خود بیفزاید. حمله مغول به ژاپن
گِنکُو (به ژاپنی: 元寇 Genkō) از لحاظ لغوی از دو کانجی «元» به معنای «دودمان یوآن» و دیگری «寇» به معنای «یورش» تشکیل شده‌است و معنای تحت‌الفظی آن «یورش مغول» است. گِنکُو نامِ دو حملهٔ امپراتوری مغول به ژاپن است، و از دو نبرد تشکیل شده‌است، اولین حمله نبرد بون‌ای در پاییز سال ۱۲۷۴ میلادی برابر با سال یازدهم دورهٔ بون‌ای و پس از هفت سال حمله دیگر نبرد کوآن در تابستان ۱۲۸۱ میلادی برابر با سال چهارم دورهٔ کوآن رخ داد. لشکر شصت و یکم پیاده‌نظام (ورماخت)
لشکر تقویت‌شده شصت و یکم پیاده‌نظام روز ۲۲ ژوئیه پولتساما در استونی را به تصرف درآورد و به سمت یوگوا حرکت نمود. این لشکر با رساندن خود به دریاچه پیپوس در موستوی مسیر عقب‌نشینی نیروهای ارتش سرخ را سد کرد و موجب به محاصره درآمدن سه لشکر دشمن گردید. پس از پاکسازی این منطقه، لشکر شصت و یکم پیاده‌نظام از جانب جنوب شرقی در نبرد تالین مشارکت کرد. پس از اتمام کار در تالین، این لشکر در قالب عملیاتی موسوم به "بیوولف" به منظور پاکسازی و تسلط بر جزایر سواحل استوتی، از ۸ سپتامبر وارد وورمسی، سارما و موهو شد. درگیری‌ها در این مواضع تا ۵ اکتبر ادامه پیدا کرد. نیروهای لشکر ۱۲ اکتبر به هیوما، آخرین جزیره باقیمانده یورش بردند. نبرد بر سر این جزیره تا ۲۱ اکتبر به طول انجامید و موجب از دست رفتن ۳ هزار تن از نفرات لشکر گردید. در مجموع ۵ هزار تن از قوای دشمن نیز کشته شدند و ۱۸ هزار تن دیگر به اسارت درآمدند. بمب‌گذاری هوایی ۲۰۰۴ در روسیه
نخستین بمب‌گذاری در پرواز ۱۳۰۳ خط هوایی ولگا-آویا اکسپرس و در یک هواپیمای توپولف ۱۳۴ که در حال پرواز بسوی ولگاگراد بود، هواپیمای یادشده فرودگاه دومادودِوو مسکو را در ۲۲:۳۰ ترک کرد و در ۲۲:۵۶ هنگامی که در حال پرواز بر روی آسمان استان تولا بود ارتباط قطع شد و اندکی بعد سقوط کرد، لاشهٔ هواپیما چند ساعت بعد پیدا شد. در این حادثه کلیهٔ ۳۴ مسافر و خدمه و خلبانان کشته شدند. حمله مغول به ژاپن
از دیدگاه نظامی، تهاجم‌های ناکام به قوبلای خان تنها نخستین جنگ از سه جنگی بود که سامورایی‌ها، به جای جنگیدن در یک درگیری داخلی با نیروهای خارجی جنگیدند؛ دو حمله دیگر عبارتند از تهاجم هیده‌یوشی به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) و حمله به ریوکیو (۱۶۰۹). همچنین این اولین باری بود که خاندان‌های سامورایی به جای جنگیدن برای منافع خاندان به خاطر خود ژاپن جنگیدند. همچنین این تهاجم‌ها ژاپنی‌ها را در معرض یک سبک جنگ بیگانه قرار می‌داد. این شیوه فاقد جنگ تن‌به‌تن بود که روش جنگیدن سنتی سامورایی‌ها به شمار می‌آمد. تفاوت در روش جنگ در هاچیمان گودوکون بدین ترتیب ذکر شده‌است: مطابق شیوه مبارزه ما ابتدا باید کسی را از صفوف دشمن نام برده و سپس با وی در یک جنگ تن‌به‌تن درگیر شویم. اما مغولان همه با هم به‌صورت دسته جمعی حرکت می‌کنند و هر کس را که بتوانند می‌گیرند و می‌کشند. حادثه اومیا
حادثه اومیا به حادثه ترور ساکاموتو ریوما، ناکائوکا شینتارو و یامادا توکیچی اشاره دارد. این حادثه در در ۱۰ نوامبر ۱۸۶۷، اواخر دوره ادو (باکوماتسو) در مسافرخانه اومیا در کیوتو اتفاق افتاد. هولوکاست
آلمان در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ به اتحاد جماهیر شوروی حمله کرد؛ روزی که به گفته تیموتی اسنایدر «از جمله مهم‌ترین رویدادهای تاریخ اروپا بود … و آغازی بر فلاکتی فرای توصیف.» یورگن ماتاوس از آن به عنوان «جهشی کوانتومی به سوی هولوکاست» یاد می‌کند. دستگاه تبلیغات آلمان تلاش می‌کرد این حمله را جنگ میان سوسیالیسم ملی آلمان و بلشویسم یهودی و نیز جنگ نژادی آلمان ضد یهودیان، رومانیایی‌ها، و اسلاوهای "دون‌انسان" نمایش دهد. به باور تاریخ‌دان انگلیسی، دیوید سسرانی، دلیل این حمله بیشتر نیاز به منابع از جمله زمین‌های کشاورزی، منابع طبیعی برای کارخانه‌های آلمان، و نیز کنترل بر بزرگترین میدان‌های نفتی اروپا بود. اما به همین دلیل که شوروی به بزرگترین منابع اروپا دسترسی داشتند «نیاز به آن بود که پیروزی به سرعت شکل گیرد.» به گفته ماتاوس، میان اوایل پاییز ۱۹۴۱ تا اواخر بهار ۱۹۴۲، ۲ میلیون از ۳٫۵ میلیون سرباز شوروی اسیر شده توسط ورماخت یا اعدام شده بودند یا به دلیل عدم توجه به نیازهای پزشکی و بدرفتاری کشته شدند. تا ۱۹۴۴ شمار کشته شدگان شوروی کمینه ۲۰ میلیون نفر بود. توکیو
در طول جنگ جهانی دوم این شهر آماج بمباران‌های زیادی بود که معروف‌ترین آن‌ها بمبارانی بود که در ۱۰ مارس سال ۱۹۴۵ میلادی صورت گرفت و باعث شد که یک سوم شهر در آتش بسوزد و نزدیک به یکصد هزار نفر کشته شوند. همچنین در ماه ژانویه همان سال در یکی از جزایر اوگاساوارای توکیو، به‌نام جزیرهٔ ایووجیما، نبردی بین نیروهای آمریکایی و ژاپنی درگرفت که منجر به کشته شدن بیش از بیست هزار نفر از نیروهای ژاپنی در این جزیره شد. حوادث مربوط به نبرد ایووجیما، در چندین فیلم از جمله "نامه‌هایی از ایووجیما"و "پرچم‌های پدران ما" به تصویر کشیده شده‌است. کشتار رومبولا
هولوکاست در لتونی در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱، و با حمله ارتش آلمان به اتحاد جماهیر شوروی، از جمله کشورهای حوزه بالتیک لیتوانی، لتونی و استونی که اندکی پیش از آن توسط نیروهای شوروی پس از یک دوره استقلال پسا جنگ جهانی اول اشغال شده بودند، آغاز شد. قتل یهودیان، کمونیست‌ها و دیگران تقریباً بلافاصله توسط جوخه‌های قتل آلمانی معروف به "آینزاتس‌گروپن" آغاز شد، و سازمان‌های دیگریی چون پلیس امنیت آلمان ("Sicherheitspolizei" یا Sipo) و سرویس امنیتی اس‌اس ("Sicherheitsdienst" یا SD) به آن‌ها یاری می‌رساندند. نخستین قتل‌ها در شب ۲۳ ژوئن ۱۹۴۱ در شهر گروبینا، نزدیک لیپایا صورت گرفتند؛ جایی که اعضای Sonderkommando 1a شش یهودی را در پورستان کلیسایی به قتل رساندند. اشغالگران نازی همچنین توسط لتونیایی‌های بومی معروف به آراس کوماندو و تا حدودی پلیس کمکی لتونی کمک می‌شدند. هولوکاست در بلاروس
آغاز هولوکاست آلمان نازی در قلمرو بلاروس در تابستان ۱۹۴۱ و در هنگام عملیات بارباروسا با هجوم ارتش المان همراه بود. در ۲۸ ژوئن ۱۹۴۱، مینسک توسط نیروهای ورماخت بمباران و اشغال شد. به باور هیتلر، عملیات بارباروسا جنگ آلمان بر ضد بلشویسم یهودی بود. در ۳ ژوئیه ۱۹۴۱، در جریان نخستین «گزینش» در مینسک، ۲٬۰۰۰ یهودی تحصیل‌کرده به صف شده و در جنگلی در نزدیکی شهر با گلوله کشته شدند. آینزاتس‌گروپن گزارش‌های مفصلی از این کشتارهای پشت مرز شوروی-آلمان در هر دو سوی مرز پیش از جنگ میان یلاروس شوروی و لهستان تهیه کرد. نازی‌ها مینسک را به مرکز اداری رایخس‌کومیساریات اوستلاند تبدیل کردند. از ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۱ همه یهودان ناچار به پوشیدن نشان زرد بر لباس‌های خود بودند و در صورت عدم تبعیت ممکن بود اعدام شوند. در ۲۰ ژوئیه همان سال، گتو مینسک شکل گرفت. در دو سال پس از آن، این گتو به بزرگترین گتو در مناطق اشغالی شوروی توسط آلمان نازی تبدیل شد و جمعیتی بیشتر از ۱۰۰٬۰۰۰ یهودی را در خود جای می‌داد. حمله فرانسه به روسیه
حمله فرانسه به روسیه یا لشکرکشی به روسیه بازه زمانی است که ناپلئون بناپارت و لشگرش از رود نمان جهت شکست دادن ارتش روسیه عبور کردند. حمله از ۲۴ ژوئن ۱۸۱۲ تا ۱۴ دسامبر همان سال بود. دلیل اصلی این حمله، ناسازگاری تزار روسیه با ناپلئون بر سر محاصره اقتصادی بریتانیا بود. ناپلئون پس از پیروزی در جنگ اسمولِنسک و جنگ بورودینو و فتح مسکو با آتش گرفتن این شهر و کمبود آذوقه مجبور به عقب‌نشینی شد. تهاجم آلمان به لهستان
نیروهای آلمانی پس از حادثه گلایویتس تهاجم خود را از سه جهت شمال، غرب و جنوب آغاز کردند. با پیشروی نیروهای آلمانی، لهستانی‌ها به سمت داخل کشور جهت ایجاد مواضع دفاعی پایدارتر عقب‌نشینی کردند اما پس از شکست نیروهای لهستان در نبرد بیزورا در میانه سپتامبر ورماخت برتری کامل را به دست‌آورد. پس از آن نیروهای لهستانی به سمت مرز رومانی عقب‌نشینی کردند تا دفاع طولانی مدت در این ناحیه را به امید رسیدن کمک‌های فرانسه و بریتانیا برنامه‌ریزی کنند. هرچند که علی‌رغم اعلان جنگ این دو کشور به آلمان در ۳ سپتامبر هیچ وقت کمک جدی برای لهستان ارسال نشد. نبرد ویندونیسا
نبرد ویندونیسا نبردی بود که در ۲۹۸ میلادی میان ارتش امپراتوری روم به فرماندهی امپراتور کنستانتیوس و قوم آلامانی رخ داد. این نبرد با پیروزی روم به پایان رسید. ترور نافرجام مصطفی الکاظمی
در صبح ۷ نوامبر ۲۰۲۱ (۱۶ آبان ۱۴۰۰)، نیروهای مسلح عراق گزارش دادند که مصطفی الکاظمی، نخست‌وزیر عراق از یک سوء قصد جان سالم به در برد. یک پهپاد مملو از مواد منفجره به اقامتگاه وی در بغداد حمله کرد که باعث شد چند تن از محافظان امنیتی وی مجروح شوند.هیچ‌کس مسئولیت این حمله را بر عهده نگرفته‌است، اگرچه اجماع عمومی بر این است که این کار توسط شبه نظامیان طرفدار ایران انجام شده‌است. عملیات گلایویتس
عملیات گلایویتس (به انگلیسی: Gleiwitz incident؛ به آلمانی: Überfall auf den Sender Gleiwitz؛ به لهستانی: Prowokacja gliwicka) نام عملیاتی بود که در ۳۱ اوت ۱۹۳۹ با حمله تعدادی از نیروهای آلمانی ملبس به لباس نظامیان لهستانی به ایستگاه رادیویی گلایویتس در مرز میان آلمان و لهستان انجام شد. آلمان با انجام این عملیات فریبکارانه (عملیات پرچم دروغین) بهانه لازم برای حمله به لهستان و شروع جنگ دوم جهانی را فراهم کرد. آلفرد ناویوکس فرمانده آلمانی این عملیات، بعداً در دادگاه نورنبرگ به این صحنه سازی اعتراف کرد. نبرد پورتا کولینا
به‌هرحال جنگ داخلی در سال ۸۳ ق. م با پیاده شدن سولا در بریندیزی واقع در شرق ایتالیا آغاز شد؛ متلوس پیوس به همراه پومپیئوس به شمال رفت تا با نیروهای دموکراتیک پاپیریوس کاربو روبرو شوند، درحالی‌که سولا از مسیر جاده لاتین مستقیماً به سوی روم پیشروی کرد. ماریوس جوان که با ارتش خود میان سنیی و پرنسته (هر دو در جنوب-شرقی روم) اردو زده بود تا راه دسترسی به پایتخت را سد کند، در نبرد ساکریپورتو در حاشیهٔ سنیی شکست سختی از سولا خورد و ناچار شد با بقیه نیروهایش به پرنسته عقب بنشیند، سولا نیز نیروهایی تحت امر کوینتوس لوکرسیوس اوفلا فرستاد تا وی را در پرنسته محاصره کنند. رهبر جناح آریستوکرات (سولا) پس از آن‌که بی‌رحمانه تمامی اسیران سامنیتی را کُشت، با ارتش خود پیشروی به‌سوی روم را ادامه داد؛ رومی که با عجله توسط نیروهای دموکرات لوکیوس داماسیپوس تخلیه شده بود، کسی که در طول حضورش در روم نسبت به رقبای سیاسی‌اش (اپتیمات‌ها) آزار و اذیت‌هایی اعمال کرده بود. سولا بدون مقاومت وارد روم شد. پل تان هوا
در تاریخ ۲۷ آوریل دوازده فروند فانتوم مستقر در اوبن تایلند به پل تانهوا حمله کردند. هشت فروند از این فانتوم‌ها مسلح به بمب‌های هدایت لیزری بودند. حمله بدون هیچ مشکلی انجام شد و هنگامی که هوا از غبار انفجار صاف شد مشخص شد که پل از روی پایهٔ غربی خود کنده شده و نیمی از آن به رودخانه افتاده است. برای تکمیل نابودی پل حملهٔ دومی در تاریخ ۱۳ مه برنامه‌ریزی شد. در حملهٔ دوم ۱۴ فانتوم مسلح به ۹۱۰ کیلوگرم بمب هدایت لیزری شرکت داشتند. فانتوم‌ها پایهٔ مرکزی پل را هدف قرار دادند. این بار نیز حمله موفقیت‌آمیز بود و پل کاملاً بلا استفاده شد، ولی فرماندهی هنوز راضی نشده بود و دستور آخرین حمله را صادر کرد. آخرین حمله در تاریخ ۶ اکتبر انجام شد. این بار چهار فروند ای-۷ نیروی دریایی از ناوهواپمابر یواس‌اس امریکا برخاستند. دو فروند از ای-۷ها مسلح به وال‌آی‌های ۹۱۰ کیلوگرمی بودند و دو فروند دیگر مسلح به بمب‌های چندمنظورهٔ ام کی-۸۴. در یک حملهٔ هم‌زمان پایهٔ غربی مورد اصابت قرار گرفت و به دو نیم شد.پس از این حمله پل تانهوا به عنوان یک هدف کاملاً نابود شده در نظر گرفته شد و از فهرست هدف‌ها حذف گردید. نبرد پانورموس
نبرد پانورموس در سال ۲۵۰ پیش از میلاد در سیسیل در خلال نخستین جنگ پونیک بین ارتش رومی به رهبری لوسیوس کیسیلیوس متلوس و نیروی کارتاژنی به رهبری هاسدروبال درگرفت. نیروهای رومی متشکل از دو لژیون که از شهر پانورموس دفاع می‌کردند، ارتش بسیار بزرگتر کارتاژینی متشکل از ۳۰۰۰۰ مرد و بین ۶۰ تا ۱۴۲ فیل جنگی را شکست دادند. جنگ در سال ۲۶۴ قبل از میلاد آغاز شده بود و کارتاژ کنترل بسیاری از سیسیل را در دست داشت، جایی که بیشتر نبردها در آنجا رخ داد. در سال‌های ۲۵۶–۲۵۵ قبل از میلاد، رومی‌ها تلاش کردند تا به شهر کارتاژ در شمال آفریقا حمله کنند، اما شکست سنگینی از ارتش کارتاژینی که دارای سواره نظام و فیل بودند متحمل شدند. هنگامی که کانون جنگ به سیسیل بازگشت، رومی‌ها شهر بزرگ و مهم پانورموس را در سال ۲۵۴ قبل از میلاد تصرف کردند. پس از آن، از ترس فیل‌های جنگی که کارتاژنی‌ها به سیسیل فرستاده بودند، از جنگ اجتناب کردند. در اواخر تابستان ۲۵۰ قبل از میلاد، هاسدروبال ارتش خود را برای ویران کردن محصولات کشاورزی شهرهای متحدان روم رهبری کرد. رومی‌ها به پانورموس عقب‌نشینی کردند و هاسدروبال به استحکامات شهر یورش آورد. هنگامی که به پانورموس رسید، متلوس برای مبارزه با فیل‌ها به نیزه‌های حاصل از خاکبرداری‌های حفر شده در نزدیکی دیوارها روی آورد. در زیر شلیک نیزه‌ها، فیل‌ها وحشت کردند و از طریق پیاده‌نظام کارتاژینی گریختند. سپس پیاده‌نظام سنگین رومی، جناح چپ کارتاژینی را مورد یورش قرار داد. فیل‌ها غنیمت گرفته شدند و بعداً در سیرک ماکسیموس سلاخی شدند. این آخرین نبرد زمینی مهم جنگ بود که نه سال بعد با پیروزی رومیان به پایان رسید. نبرد منطقه بالتیک
جهت تکمیل سلطه آلمان بر دریای بالتیک، با پیاده شدن نیروهای لشکر تقویت‌شده شصت و یکم پیاده‌نظام در ورمسی، سارِما و موهو، ورماخت از ۸ سپتامبر در عملیات "بئوولف" شروع به تسخیر جزایر سواحل استونی کرد. حملات هوایی شوروی بین روزهای ۷ اوت تا ۴ سپتامبر از جزیره سارما علیه برلین، باعث افزایش ضرورت این عملیات شده بود. آلمانی‌ها برآورد می‌کردند حدود ۱۵ هزار نفر نیروی شوروی در این جزایر حضور داشته باشند. لشکر دویست و هفدهم پیاده‌نظام ورماخت روز ۱۰ سپتامبر به ورمسی حمله برد و پس از یک روز مبارزه آن را تصرف کرد. ورماخت سعی داشت مدافعان سارما تصور کنند حمله آلمانی‌ها از طرف دریا صورت خواهد گرفت. از این رو شب ۱۳ سپتامبر ناوهای "لاپزیش"، "کلن" و "امدن" به همراه چند مین‌روب و شناورهای دیگر "کریگسمارینه" در عملیات "سودوینت" دست به یک حمله ایذایی از جانب غربی به این جزایر زدند. همزمان شناورهای فنلاندی نیز از جانب شمالی جزیره هیوما اقدام مشابهی را در عملیات "نوردوینت" به اجرا گذاشتند. بمب‌گذاری کاخ بولهراد
بمب‌گذاری کاخ بولهراد () در کشور رومانی در تاریخ ۱۳ دسامبر ۱۹۲۱ رخ داد. انفجار این بمب منجر به کشته شدن ۱۰۰ سرباز و افسر پلیس شد. جدایی طلبان بیسارابیا مظنون به انجام این بمب‌گذاری بودند. حمله ایالات متحده آمریکا به پاناما
جرج بوش پدر در ۲۰ دسامبر ۱۹۸۹ دلایل زیر را برای حمله به پاناما مطرح نمود: نبرد شیرویاما
نبرد شیرویاما نبردی بود که در ۲۷ سپتامبر سال ۱۸۷۷ در کاگوشیمای ژاپن درگرفت. شیرویاما آخرین نبرد از شورش ساتسوما بود. در این نبرد سامورایی‌های تحت فرماندهی سایگو تاکاموری در حالیکه که تعدادشان بسیار کمتر بود، در آخرین موضع خود در برابر ارتش امپراتوری ژاپن تحت فرماندهی ژنرال یاماگاتا آریتومو و کاوامورا سومی‌یوشی جنگیدند. این نبرد منجر به نابودی ارتش سایگو و همچنین مرگ وی در اثر خودکشی شد. نبرد پورتا کولینا
نبرد پورتا کولینا در یکم و دوم نوامبر ۸۲ پیش از میلاد میان لژیونهای جناح آریستوکرات و محافظه‌کار به رهبری لوکیوس کورنلیوس سولا و ارتش جناح پوپولیست و شبه نظامیان ایتالیایی-سامنیت به رهبری پونتیوس تلسینوس که تا دروازه‌های روم لشکر کشیده بودند، به‌وقوع پیوست. نبرد شیرویاما
پس از شکست سپاهیان سامورایی سایگو تاکاموری در محاصره قلعه کوماموتو و در جنگ‌های دیگر در مرکز کیوشو، بقایای باقی‌مانده از سپاه سامورایی‌هایی که هنوز وفادار به سایگو تاکاموری باقی مانده بودند، به سوی ساتسوما بازگشتند و تپه شیرویاما را که مشرف به کاگوشیما بود را در ۱ سپتامبر ۱۸۷۷ تصرف کردند. بمب‌گذاری ۲۰۱۱ مترو مینسک
بمب‌گذاری ۲۰۱۱ مترو مینسک () روز دوشنبه، ۱۱ آوریل ۲۰۱۱، در ساعت ۱۷:۵۶ به وقت محلی، در نتیجه وقوع انفجار مهیبی در ایستگاه مترو «اوکتیابرسکیا» کاستیریک‌نیکاجا در شهر مینسک، پایتخت بلاروس رخ داد، حداقل ۱۵ نفر کشته و بیش از ۲۰۴ نفر زخمی شدند. جنگ‌های سلوکیان و رومیان
نبرد سلوکیان و رومیان (۱۸۲–۱۹۸ پیش از میلاد)، که با نام نبرد آنتیوخوس یا نبرد سوریه نیز شناخته می‌شود، یک درگیری نظامی بین دو ائتلاف به رهبری جمهوری روم و امپراتوری سلوکی بود. این درگیری‌ها در یونان، دریای اژه و آسیای کوچک صورت گرفت. این جنگ نتیجه «جنگ سرد» میان دو قدرت بود که از سال ۱۹۶ پیش از میلاد آغاز شده بود. در این دوره رومیان و سلوکیان سعی داشتند با ایجاد اتحاد با قدرتهای کوچک یونان، حوزه‌های نفوذ را گسترش دهند. نبرد با پیروزی قطعی رومی به پایان رسید. در پیمان آپامئا، سلوکیان مجبور به تسلیم کردن آسیای کوچک به ائتلاف رومی‌ها شدند و در نتیجه، جمهوری روم سلطه خود را بر یونان و آسیای کوچک به دست آورد و تنها قدرت اصلی در دریای مدیترانه شد. عملیات بارباروسا
عملیات بارباروسا که با عنوان تهاجم آلمان به اتحاد جماهیر شوروی نیز شناخته می‌شود، اسم رمز یورش ورماخت (نیروهای مسلح آلمان) و برخی متحدانش در نیروهای محور به اتحاد جماهیر شوروی در جریان جنگ جهانی دوم بود که به عنوان بزرگترین و گسترده‌ترین یورش نظامی تاریخ جهان در روز یکشنبه ۲۲ ماه ژوئن سال ۱۹۴۱ میلادی آغاز شد. پولتساما
پولتساما در جریان عملیات بارباروسا در جنگ جهانی دوم روز ۲۲ ژوئیه سال ۱۹۴۱ به تصرف مهاجمان آلمانی درآمد. عملیات بارباروسا
در دو سال منتهی به جنگ، دولت‌های آلمان و شوروی معاهدات سیاسی و اقتصادی با اهداف راهبردی میان خود به امضاء رسانده‌بودند. در پی حصول فراغت از جبهه غربی پس از پیروزی بر فرانسه در ماه مه سال ۱۹۴۰ و پس از اشغال مناطق بیسارابیا و بوکوفینای شمالی توسط شوروی، فرماندهی عالی ورماخت ماه ژوئیه همان سال آغاز به طرح‌ریزی یک تهاجم به شوروی کرد که در نهایت در ۱۸ دسامبر ۱۹۴۰ با صدور فرمان شماره ۲۱ پیشوا نهایی شد. در طول عملیات بارباروسا، حدود سه میلیون نیروی مهاجم (بزرگترین نیروی تهاجمی در تاریخ نظامی) در جبهه‌ای به‌طول ۲۹۰۰ کیلومتر با قریب به ۶۰۰ هزار خودرو و ۶۲۵ هزار اسب، به اتحاد جماهیر شوروی حمله‌بردند. این تهاجم نقطه اوج جنگ دوم جهانی به‌لحاظ جغرافیایی و نظامی بود. آغاز این عملیات موجب گشوده شدن جبهه شرقی جنگ برای آلمان گردید؛ جبهه‌ای که بیشترین شمار نیروها نسبت به هر جبهه دیگری در تاریخ را به خود دید و تأثیر بسزایی بر سیر جنگ جهانی دوم و تاریخ سده بیستم داشت. تهاجم آمریکا به گرانادا
تهاجم آمریکا به گرنادا با نام رمز "عملیات خشم اضطراری" در سال ۱۹۸۳ انجام شد. در این عملیات نظامی ایالات متحدهٔ آمریکا به گرنادا، جزیره‌ای در دریای کارائیب با جمعیت ۹۱۰۰۰ نفر در صد مایلی شمال ونزوئلا، حمله کرد و نتیجهٔ آن پیروزی ایالات متحدهٔ آمریکا در عرض چند هفته بود. محرک این حمله یک کودتای خونین نظامی بود که منجر به به‌قدرت‌رسیدن یک دولت انقلابی به مدت چهار سال شده بود و این حمله موجب شد تا دولت قانونی دوباره بر سر کار آید. گرنادا در سال ۱۹۷۴ از بریتانیا استقلال گرفت. چپگرایان جنبش جواهر نوین در کودتایی در سال ۱۹۷۹ قدرت را به دست گرفته و قانون اساسی را معلق نمودند. پس از کشمکش قدرت در درون حکومت در سال ۱۹۸۳ که منجر به برکناری و کشتن نخست‌وزیر انقلابی موریس بیشاپ شد تهاجم در بامداد روز ۲۵ اکتبر ۱۹۸۳ آغاز شد. یادمان صلح هیروشیما
عملیات بمباران اتمی هیروشیما در ساعت ۸:۱۵ صبح روز ۶ اوت ۱۹۴۵ میلادی به وقت محلی در شهر هیروشیما انجام گرفت. جنگ فوتبال
در اواخر بعد از ظهر ۱۴ ژوئیهٔ ۱۹۶۹ حملهٔ نظامی آغاز شد. نیروی هوایی السالوادور با هواپیماهای غیرنظامی که مجهز به مواد منفجره شده‌بودند، به اهدافی در هندوراس از جمله فرودگاه بین‌المللی تونکنتین حمله کرد. حمله به این فرودگاه منجر به ناتوانی نیروی هوایی هندوراس در انجام واکنش سریع شد. نیروی زمینی السالوادور نیز از دو جادهٔ ارتباطی اصلی میان دو کشور به سوی هندوراس یورش برد. آناستاسیو سوموزا حاکم نیکاراگوئه با ارسال سلاح و مهمات از هندوراس حمایت کرد. بمباران گنجه
بمباران گنجه یا حملهٔ موشکی به گنجه — شهر گنجه‌ی جمهوری آذربایجان در روزهای مختلف ماه اکتبر سال ۲۰۲۰ از سوی نیروهای مسلح ارمنستان چهار بار هدف حمله‌های موشکی قرار گرفت. بمباران در اثنای جنگ قره باغ در سال ۲۰۲۰ صورت گرفت. نخستین حملهٔ موشکی در تاریخ ۴ اکتبر صورت گرفت که طی آن یک فرد غیرنظامی کشته شده و بیش از ۳۰ تن زخمی گردید. این حمله نخستین حملهٔ جدی بود که در خارج از منطقهٔ جنگی در قره باغ کوهستانی صورت می‌گرفت. حملهٔ موشکی دوم در تاریخ ۸ اکتبر صورت گرفت. این حمله کشته و مجروحی در پی نداشت. حملهٔ موشکی سوم در تاریخ ۱۱ اکتبر رخ داد و در نتیجهٔ آن ۱۰ نفر غیرنظامی کشته و بیش از ۴۰ تن زخمی شدند. این حمله یک روز پس از امضای توافق آتش‌بس صورت گرفته و در نتیجه موجب نقض آتش‌بس گردید. چهارمین حملهٔ موشکی، که طی آن غیر نظامیان هدف حمله قرار گرفتند، در ۱۷ اکتبر رخ داد. در نتیجهٔ این حمله ۱۴ تن کشته و ۵۵ نفر زخمی شدند. در اثر این حملات، علاوه بر ساختمان‌های مسکونی، خسارات زیادی به زیرساخت‌های شهری و اتومبیل‌ها وارد گردید. نبرد دوگانه ویازما–بریانسک
تهاجم نیروهای آلمانی با اسم رمز «عملیات "تایفون"»، با هدف محاصره و انهدام مدافعان مسکو و گشودن راه جهت حرکت به سمت پایتخت شوروی، از ۲ اکتبر سال ۱۹۴۱ از سه محور آغاز شد. آلمانی‌ها با غافلگیر کردن طرف مقابل، تا ۱۰ اکتبر در قالب دو ناحیه عمده در اطراف شهرهای ویازما و بریانسک، قریب به یک میلیون نفر از نیروهای سه جبهه ارتش سرخ را به محاصره درآوردند. با پاکسازی این دو منطقه تا حدود روز ۲۰ اکتبر، هفت ارتش میدانی شوروی منهدم و حدود ۷۰۰ هزار نفر از نیروهای آن به اسارت آلمانی‌ها درآمدند. ورماخت با کسب این پیروزی بزرگ یک شکاف ۳۰۰ کیلومتری در خطوط دفاعی مدافعان غرب مسکو ایجاد و امکان ادامه پیشروی را فراهم آورد. نبرد تسوشیما
اعتبار امپراتوری روسیه و دودمان رومانوف به شدت آسیب دید. به گفتهٔ باربارا تاکمن در کتاب توپ‌های ماه اوت، شکست روسیه منجر به نامتعادل شدن قدرت در اروپا شد، قدرت‌های مرکز را تحریک کرد و منجر به تصمیم آن‌ها برای آغاز جنگ در سال ۱۹۱۴ شد. درگیری هند و پاکستان (۲۰۱۹)
یک شبه نظامی مسلمان در لتاپرا در بخش پولواما در جامو و کشمیر هند، در روز چهاردهم فوریه ۲۰۱۹ خود را منفجر کرد. این اتفاق منجر به کشته شدن ۴۶ افسر پلیس هندی شد. گروه شبه نظامی جیش محمد که در پاکستان مستقر است، مسئولیت این حادثه را بر عهده گرفت. عملیات پلامباب
عملیات پلامباب عنوان عملیات نظامی آزمایشی شامل ۲۹ آزمایش هسته‌ای است که طی بازهٔ زمانی ۲۸ مه الی ۷ اکتبر ۱۹۵۷ توسط ایالات متحدهٔ آمریکا انجام شد. نبرد تسوشیما
در ۸ فوریهٔ ۱۹۰۴ کشتی‌های نیروی دریایی امپراتوری ژاپن به صورت ناگهانی به ناوگان شرق دور روسیه که در پورت آرتور لنگر انداخته بود، حمله کردند و سه کشتی را دچار خسارت کردند. این حمله، آغازگر جنگ روسیه و ژاپن بود. هدف نخست ژاپن، ایمن کردن خطوط ارتباطی به سرزمین اصلی آسیا بود تا بتواند جنگ زمینی در منچوری به راه اندازد. به این منظور باید ناوگان روسیه در شرق دور منهدم می‌شد. نیروهای دریایی روسیه نخست واکنشی نشان ندادند و ژاپنی‌ها بی دردسر در کره پیاده شدند. با ورود دریاسالار استپان ماکاروف روسی‌ها به حرکت افتادند و موفقیت‌هایی کسب کردند؛ ولی ماکاروف در ۱۳ آوریل بر اثر برخورد کشتیش با یک مین کشته شد. جانشینانش از درگیری با نیروی دریایی ژاپن خودداری کردند و روس‌ها در پایگاه خود در پورت آرتور ماندند. نبرد پانیوم
نبرد پانیوم (همچنین به عنوان پانیون، نیز شناخته می‌شود در سال ۲۰۰ پ.م در نزدیکی پانیوم (بانیاس امروزی) بین نیروهای امپراتوری سلوکی و امپراتوری بطلمیوسی به عنوان بخشی از جنگ پنجم سوریه صورت گرفت. سلوکیان توسط آنتیوخوس سوم رهبری می‌شدند، در حالی که ارتش بطلمیوسی توسط اسکوپاس از اتولی رهبری می‌شد. سلوکیان به پیروزی کامل دست یافتند و ارتش بطلمیوسی را نابود کردند و استان سول-سوریه را فتح کردند. این شکست ضربه سختی بطلمیوسی‌ها وارد کرد و آن‌ها دیگر قدرت بزرگ مستقلی نبودند. آنتیوخوس جناح جنوبی خود را تثبیت کرد و شروع به تمرکز بر درگیری با جمهوری روم کرد. پادگان مونکادا
پادگان مونکادا () سربازخانه نظامی در سانتیاگو د کوبا بود که به نام ژنرال گیلرمون مونکادا قهرمان جنگ استقلال کوبا نامگذاری شد. در ۲۶ ژوئیه ۱۹۵۳، این پادگان مورد حمله مسلحانه گروه کوچکی از انقلابیون به رهبری فیدل کاسترو قرار گرفت. این حمله مسلحانه به عنوان آغاز انقلاب کوبا به‌طور گسترده پذیرفته شده‌است. تاریخی وقوع این حمله در ۲۶ ژوئیه، توسط کاسترو به عنوان نام جنبش انقلابی وی یعنی جنبش ۲۶ ژوئیه پذیرفته شد که سرانجام دیکتاتوری فولخنثیو باتیستا ثالدیوار را در ۱۲ ژانویه ۱۹۵۹ سرنگون کرد. دارونما در تاریخ
در ۱۹۴۶، کارشناس آمار زیستی و فیزیولوژیست دانشگاه ییل، E. Morton Jlineline، «واکنش به پلاسیبو» یا «پاسخ» را توصیف کرد. او احتمالاً از اصطلاحات «پاسخ به پلاسیبو» و «واکنش به پلاسیبو» به عنوان دو اصطلاح قابل تعویض استفاده کرده‌است. هنری کی. بیچر در ۱۹۵۵ اولین کسی بود که در مقاله‌اش ""دارونمای قدرتمند" " از اصطلاح "اثر دارونماً استفاده کرد، که آن را از اثرات دارویی متمایز نشان می‌داد. بیچر پیشنهاد کرده بود که اثرات دارونما در حدود ۳۵٪ از افراد رخ داده‌است. با این حال، این مقاله به دلیل عدم تمایز اثر دارونما از عوامل دیگر و همچنین پشتیبانی از ایدهٔ تفاخرآمیز اثر دارونما، مورد انتقاد قرار گرفت و یک تحلیل مجدد در ۱۹۹۷ نتوانست از نتیجه‌گیری‌های بیچر حمایت کند. جدول زمانی جنگ جهانی دوم (۱۹۴۱)
[[پرونده:Bundesarchiv Bild 101I-209-0090-28, Russland-Nord, Infanterie und Panzer 35t.jpg|200px|بندانگشتی|عملیات بارباروسا در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۱ آغاز شد که نشان دهنده ورود اتحاد جماهیر شوروی به جنگ بود.]] ۲۲: آلمان با آغاز [[عملیات بارباروسا]] به [[اتحاد جماهیر شوروی]] حمله کرد. یک عملیات سه جانبه با هدف [[لنینگراد]]، [[مسکو]]، و میادین نفتی جنوبی [[قفقاز]]، پایان دادن به [[پیمان مولوتوف-ریبنتروپ]]. رومانی به مناطق مرزی جنوب غربی اتحاد جماهیر شوروی در اروپا در سمت آلمان حمله کرد. هنری وارنر اسلوکوم
هنگامی که ژنرال ویلیام شرمن ، کمپین آتلانتا را از سرگرفت. هنری اسلوکوم را برای فرماندهی تیپ بیستم ارتش اتحادیه برگزید. در ۲ سپتامبر ۱۸۶۴ ، مردان ژنرال اسلوکوم توانستند آتلانتا مرکز ایالت جورجیا را تصرف کنند. ژنرال اسلوکوم پس از اشغال آتلانتا ، در اوج پیشروی ارتش اتحادیه بسمت دریا ، فرماندهی جناح چپ ارتش ژنرال ژرمن را برعهده داشت. در طی کمپین کارولیناس ، سپاه وی در نبرد بنتون‌ویل و نبرد آورزبورو جنگید و در ۱۳ آوریل ۱۸۶۵ وارد کارولینای شمالی شد. در ۲۶ آوریل ۱۸۶۵ ، ژنرال ارتش جنوب جوزف جانستون به همراه همه نیروهای خود تسلیم ارتش اتحادیه شد که پس از آن ژنرال اسلوکوم در مقام فرماندهی ارتش جورجیا ،جهت گزارش دستاورد جنگ به واشینگتن فراخوانده شد. عملیات ترنسم
عملیان ترنسم یک حمله هوایی بزرگ به اهداف امپراتوری ژاپن در سورابایا در جاوه بود که در ۱۷ مهٔ ۱۹۴۴ میلادی و در جریان جنگ جهانی دوم به دست نیروهای ایالات متحده آمریکا و بریتانیا انجام‌پذیرفت. جنگ پلتاوا
روس‌ها در سال ۱۷۰۲ به فرماندهی ژنرال شرمتیف به لیتوانی و استونی حمله کردند. سپاه روس در این زمان ۳۰۰ توپ جنگی داشت و به دلیل برتری قوا، سپاه سوئد را شکست داد و در سال ۱۷۰۳ دژ سوئدی سانتز در کنار رود نوا را تصرف کرد. تهاجم آمریکا به گرانادا
تهاجم آمریکا در ساعت ۵ بامداد ۲۵ اکتبر ۱۹۸۳ آغاز شد. نیروهای آمریکایی در فرودگاه بین‌المللی گرنتلی آدامز سوخت‌گیری کرده و عازم جزیرهٔ باربادوس شدند و پیش از طلوع خورشید در مسیر گرنادا قرار گرفتند. این نخستین عملیات بزرگ نظامی ایالات متحده پس از جنگ ویتنام بود. دریاسالار جوزف متکاف در این عملیات فرماندهٔ نیروهای ایالات متحده بود. نبرد چند روز ادامه یافت و نیروهای مهاجم با ۱۵۰۰ سرباز گرنادایی و ۷۰۰ سرباز کوبایی مواجه شدند. نبرد اوکه‌هازاما
نبرد اوکه‌هازاما یکی از جنگ‌های دوره سنگوکو است که ۱۲ ژوئن سال ۱۵۶۰ میلادی، بین نیروهای اودا نوبوناگا (دایمیو یا امیر ولایت اُواری) و ایماگاوا یوشیموتو درگرفت. در این سال ایماگاوا یوشیموتو که در منطقه توکای قدرت بسیاری داشت، به قصد تصرف کیوتو در حدود ۲۵٬۰۰۰ سرباز را رهبری کرده به ولایت اُواری وارد شد. سپاه ایماگاوا پس از تصرف دو قلعه در ولایت اُواری در محلی به نام اوکه‌هازاما در نزدیکی شهر ناگویا در حال استراحت و نوشیدن ساکی به مناسبت پیروزی‌شان بودند که ناگهان در میان باران شدید اودا نوبوناگا به همراه سپاهی در حدود ۳۰۰۰ نفری به آنها حمله کرد و ایماگاوا را کشت. پس از این پیروزی بود که آوازهٔ اودا نوبوناگا در سراسر ژاپن پیچید. شبح تسوشیما
داستان بازی به واقعه تاریخی ۱۲۷۴ میلادی و حمله مغول به ژاپن برمی گردد جایی که مغول‌ها به فرماندهی کوتان خان از نوادگان چنگیز خان به جزیره‌ای در ژاپن با نام تسوشیما حمله می‌کنند. مغول‌ها با حمله به خانواده‌های ژاپنی آن‌ها را به اسارت گرفته و بسیاری از آن‌ها را به کشتند. در این بین تنها بازمانده سامورایی‌ها جین ساکای می‌باشد که در ابتدا برای جان عموی خود «شیمورا» که یک جیتو بوده و نقش بزرگی در سامورایی شدن وی داشته‌است به قلعه کوتان خان حمله می‌کند اما به تنهایی از پس وی و ارتش عظیمش بر نمی‌آید. به همین منظور ساکای به سراغ دوستان و آشنایان خود می‌رود تا بتواند با ایجاد یک ارتش به مغول‌ها حمله کند. ساکای در ابتدا پیش یونا دوست قدیمی خود که یک اونا-بوگیشا می‌باشد می‌رود یونا که مدتی است راهزنی می‌کند به جین می گوید که برادرش تاکا که یک آهنگر است توسط سربازان مغولی به اسارت گرفته شده‌است. جین و یونا با همکاری هم موفق به نجات تاکا می‌شوند. جین به سراغ دوست قدیمی و هم بازی دوران کودکی اش 'ریزو' می‌رود. ریزو و گروه رونیناش مدت هاست که به دلیل کمبود آب و غذا توانایی زندگی را به سختی دارند. جین با همکاری آنها تلاش می‌کند با حمله به کشتی مغول‌ها آب و غذا برای گروه ریزو تهیه کند اما آنها دیر به کشتی می‌رسند و تمامی غذاها به مقر فرماندهی مغول‌ها فرستاده می‌شود. این عامل باعث عدم همکاری رونینها با جین برای نجات شیمورا می‌شود. جین با همکاری تاکا و یونا موفق می‌شود به محل زندانی شدن شیمورا برود و وی را آزاد کند اما با خیانت ریزو که از سر ناچار بودن و بی آب و غذا بودن گروهش، مجبور به لو دادن نقشه جین ساکای به مغول ها شد کوتان خان مقر فرماندهی خود را پس می‌گیرد. جدول زمانی جنگ اقیانوس آرام
۲ ژانویه ۱۹۴۵–۴۶ بمب‌افکن‌های آمریکایی مستقر در نزدیکی کلکته، هند به یک پل راه‌آهن در نزدیکی بانکوک، تایلند و سایر اهداف در منطقه حمله کردند. ژاپنی‌ها به‌طور فزاینده ای از تاکتیک‌های کامی‌کازه علیه نیروهای دریایی ایالات متحده استفاده کردند. ۳ ژانویه ۱۹۴۵ - ژنرال داگلاس مک‌آرتور به فرماندهی کلیه نیروهای زمینی ایالات متحده و دریادار چستر نیمیتز به عنوان فرماندهی تمام نیروهای دریایی برنامه‌ریزی کردند تا برای حملات علیه ایوو جیما و اوکیناوا در خود خاک ژاپن آماده شوند. ۶ ژانویه ۱۹۴۵ - بمباران توکیو توسط هواپیماهای آمریکا ۹ ژانویه ۱۹۴۵ - ارتش ششم ایالات متحده به خلیج لینگاین در لوزون فیلیپین حمله کرد. ۲۸ ژانویه ۱۹۴۵ - جاده برمه بازگشایی شد. ۳ فوریه ۱۹۴۵ - حمله ارتش ششم ایالات متحده به ژاپنی‌ها در مانیل. ۱۴ فوریه ۱۹۴۵ - کنفرانس یالتا، در این کنفرانس دو دولت آمریکا و انگلیس به استالین پیشنهاد کردند که در فاز آخر جنگ، همزمان با حملهٔ متفقین به ژاپن، روسها نیز از طریق منچوری به نیروهای ژاپنی حمله کنند و با بیرون راندن ژاپنی‌ها از کره (کشور)، مناطق شمال مدار ۳۸ درجه، سهم روس‌ها و مناطق جنوب خط ۳۸ درجه، در اشغال آمریکایی‌ها درآید. ۱۶ فوریه ۱۹۴۵ - نیروهای آمریکایی باتاآن را در فیلیپین بازپس گرفتند. ۱۹ فوریه ۱۹۴۵ - حمله نیروهای دریایی ایالات متحده به ایوو جیما. ۲۳ فوریه ۱۹۴۵- تفنگداران آمریکایی برافراشتن پرچم در ایوو جیما را در تپه سوریباچی در ایوو جیما برافراشته کردند. ۱ مارس ۱۹۴۵ - مانیل به‌طور کامل توسط نیروهای آمریکایی از تصرف ژاپن خارج شد. ۲ مارس ۱۹۴۵ - نیروهای هوایی ایالات متحده کورگیدیدور را در فیلیپین پس گرفتند. ۳ مارس ۱۹۴۵ - نیروهای آمریکایی و فیلیپینی مانیل را تصرف کردند. ۱۰ مارس (به وقت ژاپن) - بمباران توکیو (۱۰ مارس ۱۹۴۵)، پانزده مایل مربع از توکیو پس از آتش‌سوزی توسط ۲۷۹ بوئینگ بی-۲۹ در آتش شعله‌ور شد.در میان شایعات مربوط به حمله احتمالی آمریکا، ژاپنی‌ها دولت ویشی فرانسوی ژان دکوکس را که به‌طور مستقل به عنوان دولت استعماری ویتنام فعالیت می‌کرد، سرنگون کردند: ژاپنی‌ها امپراتوری «مستقل» ویتنام را با امپراتور بائو دای به عنوان حاکم اسمی اعلام کردند. نخست‌وزیر تران تونگ کیم اولین دولت ویتنام را تشکیل داد. ۱۱ مارس ۱۹۴۵ - ناگویا بمباران شدید شد. ۲۰ مارس ۱۹۴۵ - نیروهای انگلیس ماندالی، برمه را آزاد کردند. ۲۷ مارس ۱۹۴۵ - هواپیماهای بوئینگ بی-۲۹ در تنگه شیمونوسکی ژاپن مین‌گذاری کردند تا حمل و نقل را قطع کنند. ۱ آوریل ۱۹۴۵ - سربازان آمریکایی «عملیات کوه‌یخ» را در نبرد اوکیناوا آغاز کردند. اوکیناوا می‌توانست یک پایگاه جهشی برای حمله به سرزمین اصلی باشد عملیات سقوط. ۷ آوریل ۱۹۴۵ - جنگنده‌های آمریکایی، ناو جنگی فوق‌العاده نبردناو یاماتو و چندین کشتی اسکورت را که قصد حمله به نیروهای ایالات متحده در اوکیناوا را داشتند غرق کردند. ۱۲ آوریل ۱۹۴۵ - رئیس‌جمهور روزولت درگذشت، به جای او هری اس ترومن رئیس‌جمهور آمریکا شد. ۸ مه ۱۹۴۵ - روز پیروزی در اروپا. ۲۰ مه ۱۹۴۵ - ژاپنی‌ها شروع به خروج از چین کردند. ۹ ژوئن ۱۹۴۵ - سوزوکی کانتارو نخست‌وزیر ژاپن اعلام کرد ژاپن به جای قبول تسلیم بدون قید و شرط تا پایان مبارزه خواهد کرد. ۱۰ ژوئن ۱۹۴۵ - نبرد شمال بورنئو ۱۳ ژوئن ۱۹۴۵ -استرالیایی‌ها برونئی را تصرف کردند. ۱۸ ژوئن ۱۹۴۵ - مقاومت ژاپن در میندانائو فیلیپین پایان یافت. ۲۲ ژوئن ۱۹۴۵ - با اتمام تسخیر ارتش دهم ایالات متحده، مقاومت ژاپن در اوکیناوا پایان یافت. ۲۸ ژوئن ۱۹۴۵ - مقر داگلاس مک‌آرتور پایان تمام مقاومت ژاپن در فیلیپین را اعلام کرد. ۱ ژوئیه ۱۹۴۵ - آغاز نبرد شمال بورنئو توسط سربازان استرالیایی ۵ ژوئیه ۱۹۴۵ - اعلام آزادی فیلیپین. ۱۰ ژوئیه ۱۹۴۵– ۱۰۰۰ حمله بمب‌افکن علیه ژاپن آغاز شد. ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۵ - اوساکای ژاپن به شدت بمباران شد. ۱۶ ژوئیه ۱۹۴۵ - اولین آزمایش جنگ‌افزارهای هسته‌ای با موفقیت توسط ایالات متحده در الماگوردو، نیومکزیکو آزمایش ترینیتی شد.ژاپنی‌ها به‌طور کلی از مرکز چین عقب‌نشینی کردند. ۲۴ ژوئیه ۱۹۴۵ - کنفرانس پوتسدام با شرکت نخست‌وزیری انگلیس وینستون چرچیل، نخست‌وزیر شوروی ژوزف استالین و رئیس‌جمهور ایالات متحده هری ترومن آغاز شد. رهبران متفقین موافقت کردند که بر تسلیم بدون قید و شرط ژاپن پافشاری کنند. ۲۶ ژوئیه ۱۹۴۵ - اجزای بمب اتمی پسر کوچک توسط کشتی جنگی ایندیاناپولیس در جزیره تینیان در مجمع‌الجزایر ماریانا در اقیانوس آرام جنوبی به هیئت نظامی آمریکایی در این جزیره تحویل داده شد. ۲۹ ژوئیه ۱۹۴۵ - یک زیردریایی ژاپنی کشتی جنگی ایندیاناپولیس را غرق کرد و در نهایت منجر به مرگ حدود ۸۰۰ نفر خدمه این کشتی شد. این اتفاق اندکی پس از تحویل مواد بمب اتمی به تینیان توسط این کشتی انجام شد. به دلیل ارتباطات ضعیف، مدتی محل کشتی مشخص نبود و در طی چهار روز آینده بسیاری از خدمه آن که با جلیقه نجات در آب افتاده بودند، توسط کوسه‌ها مورد حمله قرار گرفتند یا از تشنگی درگذشتند. ۶ اوت ۱۹۴۵ - ساعت ۸ و ۱۵ دقیقه صبح، اولین بمب اتمی (پسر کوچک) در بوئینگ بی-۲۹ توسط سرهنگ پل تیبت به پرواز درآمد و بر هیروشیما ریخته شد. ۹ اوت ۱۹۴۵ - ساعت ۲ و ۴۷ دقیقه صبح، بمب اتمی دوم مرد چاق از هواپیمای بوئینگ بی-۲۹ که توسط سرگرد چارلز سوئینی به پرواز درآمد، بر روی ناگاساکی (بندر) پرتاب شد. تهاجم نظامی شوروی به منچوری صبح زود (به وقت ژاپن) آغاز شد. ۱۴ اوت ۱۹۴۵ - ژاپنی‌ها تسلیم بدون قید و شرط را پذیرفتند.ژنرال داگلاس مک‌آرتور به عنوان رئیس نیروهای اشغالگر در ژاپن منصوب شد. ۱۶ اوت ۱۹۴۵ - امپراتور هیروهیتو با صدور پخش صدای جواهر به نیروهای ژاپنی دستور آتش‌بس داد. ۲۷ اوت ۱۹۴۵ - نیروهای ژاپنی در برمه محاصره شدند ۲۹ اوت ۱۹۴۵ - اتحاد جماهیر شوروی یک بوئینگ بی-۲۹ را در کره (کشور) سرنگون کرد. ۳۰ اوت ۱۹۴۵ - انگلیس دوباره هنگ کنگ را اشغال کرد. ۲ سپتامبر ۱۹۴۵ - انجام مراسم رسمی تسلیم ژاپن در ناو یواس‌اس میزوری در خلیج توکیورئیس‌جمهور هری ترومن روز پیروزی بر ژاپن را اعلام کرد. ۳ سپتامبر ۱۹۴۵ - یاماشیتا تومویوکی، فرمانده ژاپنی در فیلیپین به جاناتان ام. وین رایت (ژنرال) تسلیم شد. ۴ سپتامبر ۱۹۴۵ - نیروهای ژاپنی در جزیره ویک (یکی از جزایر آمریکا) تسلیم شدند. ۵ سپتامبر ۱۹۴۵ - اشغال سنگاپور توسط بریتانیا. ۸ سپتامبر ۱۹۴۵ - داگلاس مک‌آرتور وارد توکیو شد. ۹ سپتامبر ۱۹۴۵ - ژاپنی‌ها در کره (کشور) تسلیم شدند. ۱۳ سپتامبر ۱۹۴۵ - ژاپنی‌ها در برمه تسلیم شدند. ۲۴ اکتبر ۱۹۴۵ - سازمان ملل متحد متولد شد. نبرد بلانهایم
نبرد بلانهایم () (آلمانی: Zweite Schlacht bei Höchstädt; فرانسوی: Bataille de Höchstädt; Dutch: Slag bij Blenheim) در روز ۱۳ اوت ۱۷۰۴ میلادی رخ داد و یکی از نبردهای بزرگ جنگ جانشینی اسپانیا بود. پیروزی قاطع نیروهای اتحاد بزرگ امنیت وین را در برابر ارتش فرانسوی-باواریایی تضمین کرد و از فروپاشی اتحاد بزرگ جلوگیری کرد. انفجار اکلاهماسیتی
با تحقیقات پلیس مشخص شد که تیموتی مک‌وی عامل این انفجار بوده‌است. در بازجویی‌ها وی علت این اقدام را انتقام‌جویی از مرگ ۸۰ تن از اعضای فرقه داودیه در حادثه واکو اعلام کرد. سه سال قبل از آن حادثه واکو رخ داده بود. تا قبل از وقوع حادثه ۱۱ سپتامبر انفجار اکلاهما سیتی بزرگ‌ترین حادثه تروریستی تاریخ ایالات متحده آمریکا به‌شمار می‌آمد و همچنین مرگبارترین حمله انجام شده به دست یک آمریکایی در خاک آمریکاست. تهاجم آلمان به لهستان
تهاجم آلمان به لهستان که در آلمان لشکرکشی لهستان و در لهستان لشکرکشی سپتامبر خوانده می‌شود، تهاجم نظامی آلمان به لهستان از ۱ سپتامبر سال ۱۹۳۹ در غالب عملیات موسوم به مورد سفید بود که در نزد اکثر تاریخ‌دانان نقطه شروع جنگ جهانی دوم دانسته می‌شود. این تهاجم که قریب به یک ماه به طول انجامید، در نهایت با پیروزی آلمان به پایان رسید. جدول زمانی جنگ اقیانوس آرام
۷ دسامبر (به وقت آمریکا و ۸ دسامبر به وقت ژاپن) ۱۹۴۱ - حمله ژاپن به پایگاه هوایی آمریکایی پرل هاربر در هاوایی؛ ژاپن همچنین به کشورهای مشترک‌المنافع با آمریکا، فیلیپین، جزیره ویک، گوام، کشورهای مشترک‌المنافع با بریتانیا، بورنئوی بریتانیا، مالایای بریتانیا، هنگ کنگ همچنین کشورهای مشترک‌المنافع با هلند، هند شرقی هلند، تایلند حمله کرد. ۸ دسامبر ۱۹۴۱ - ایالات متحده و بریتانیا به ژاپن اعلان جنگ دادند. ۹ دسامبر ۱۹۴۱ - دولت ملی جمهوری چین، رسماً به ژاپن اعلان جنگ کرد، اگرچه از زمان حادثه پل مارکو پولو در ۷ ژوئیه ۱۹۳۷ یک حالت جنگی واقعی بین دو کشور وجود داشته‌است. چین همچنین به آلمان نازی و ایتالیا اعلام جنگ کرد. استرالیا و آفریقای جنوبی رسماً به ژاپن اعلام جنگ کردند. اتحاد جماهیر شوروی که به شدت مشغول نبردی عظیم با نیروهای محور در غرب بود به مفاد پیمان عدم تخاصم خود با ژاپن پایبند ماند. ۱۰ دسامبر ۱۹۴۱ - حمله ژاپنی‌ها و غرق رزم‌ناوهای پرنس ولز و رپولس. ۱۶ دسامبر ۱۹۴۱ - حمله ژاپنی‌ها به بورنئوی بریتانیا در طی نبرد بورنئو (۴۲-۱۹۴۱). ۱۸ دسامبر ۱۹۴۱ - حمله و پیاده شدن ژاپنی‌ها در جزیره هنگ کنگ. ۲۲ دسامبر ۱۹۴۱ - حمله ژاپنی‌ها به جزیره لوزون در فیلیپین. ۲۳ دسامبر ۱۹۴۱ - ژنرال داگلاس مک آرتور شروع به عقب‌نشینی از مانیل به باتاآن کرد.ژاپنی‌ها جزیره ویک را تسخیر کردند.ژاپنی‌ها در ساراواک (بورنئوی بریتانیا قبلی و مالزی کنونی) پیاده شدند.بمباران یانگون (برمه یا میانمار کنونی) توسط ژاپن ۲۵ دسامبر ۱۹۴۱ - تسلیم انگلیس در اثر محاصره هنگ کنگ. ۲۸ دسامبر ۱۹۴۱ - پیاده شدن نیروهای ژاپنی در سوماترا (اندونزی کنونی). حمله هوایی
از بزرگترین حمله‌های هوایی می‌توان به بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی، بمباران هامبورگ و بمباران درسدن اشاره کرد که همگی در جنگ جهانی دوم رخ داده‌اند. نبرد ایوو جیما
در ۱۹ فوریه ۱۹۴۵ در ساعت ۲ بامداد، ناوهای جنگی آمریکایی در آغاز روز شروع به گلوله‌باران جزیره کردند. پس از آن، صدها بمب‌افکن به بمباران جزیره پرداختند و پس از آن توپخانه‌های نیروی دریایی دوباره وارد عمل شدند. در ساعت ۸:۳۰ صبح، اولین گروه از ۳۰ هزار تفنگدار دریایی در سواحل ایوو جیما پیاده شدند. این تفنگداران دریایی با زمین و ساحل سختی روبه‌رو شدند متشکل از خاکستر آتشفشانی که به راحتی می‌توان روی آن لغزید و سنگربندی در آن غیرممکن بود. آن‌ها با تعجب متوجه عدم حمله دشمن به خود شدند و تا غروب تمامی ۳۰ هزار تفنگدار دریایی آمریکایی وارد این سواحل شدند. شیعه‌ستیزی
بامداد روز چهارشنبه، ۳ اسفند ۱۳۸۴ (۲۲ فوریه ۲۰۰۶)، مردان مسلح به نگهبانان حرمین عسکریین در شهر سامرا حمله کردند و با ورود به این مکان و نصب بمب در نقاط مختلف آن، این حرم را منفجر کردند. به طوری که بخشی از حرم ویران شد و به گنبد طلای آن آسیب جدی رسید. بعد از این حادثه مقامات امنیتی وقت عراق، عاملین این حادثه را گروهی متشکل از هفت عضو القاعده معرفی کردند. حمله مغول به ژاپن
سپاهیان مغول دو روز بعد از حرکت، در ۵ اکتبر، به جزیرهٔ تسوشیما (بزرگترین جزیرهٔ استان ناگاساکی) رسیدند و نیروی دفاعی این جزیره را شکست دادند. در مورد برخورد با اهالی ژاپن نوشته‌ای از نیچیرن (۱۲۸۲–۱۲۲۲)، رهبر و مؤسس فرقهٔ بوداگرایی نیچیرن، باقی مانده مبنی بر اینکه تمامی مردان جزیره را کشتند یا به اسارت گرفتند و زنان را در یک جا جمع‌آوری و کف دستشان را سوراخ کردند و با طنابی که از کف دستشان رد شده بود به یکدیگر متصل کردند و در درون کشتی‌ها آنان را به کشتی بستند.در ۱۴ اکتبر، در جزیرهٔ ایکی‌نوشیما پیاده شدند.در ۱۶–۱۷ اکتبر، بر اساس کتاب تاریخی هاچیمان گودوکون، سه جزیره جزیره هیرادوشیما، تاکا و نوکونو مورد حمله قرار گرفتند. تهاجم به پالمیرا (مارس ۲۰۱۶)
تهاجم به پالمیرا یک عملیات نظامی بود که در مارس ۲۰۱۶ توسط ارتش عربی سوریه در تلاش برای پس گرفتن شهر تدمر سوریه (در نزدیکی خرابه‌های شهر باستانی پالمیرا) از داعش آغاز شد. این شهر به دلیل موقعیتش در مرکز سوریه برای هر دو سو از نظر استراتژیک مهم بود. عملیات لاینبکر
هدف این عملیات متوقف کردن یا کند کردن ترابری تجهیزات و ملزومات برای حملهٔ انگوین هوئه (در غرب به حمله عید پاک معروف است) بود. حملهٔ انوگین هوئه حمله به جمهوری ویتنام از سوی نیروهای ارتش خلق ویتنام بود که در ۳۰ مارس آغاز شد. پس از توقف بمباران که در نوامبر ۱۹۶۸ به فرمان لیندن جانسون انجام شد، عملیات لاینبکر نخستین بمباران پیوسته علیه ویتنام شمالی بود. لشکر دویست و نود و یکم پیاده‌نظام (ورماخت)
با آغاز تهاجم آلمان به اتحاد جماهیر شوروی در جریان عملیات بارباروسا، لشکر دویست و نود و یکم پیاده‌نظام به رهبری سرلشکر کورت هرتسوگ تحت فرماندهی مستقیم ارتش هجدهم از گروه ارتش شمال، از ۲۲ ژوئن سال ۱۹۴۱، تهاجم خود را به منطقه بالتیک آغاز کرد. این لشکر شامل هنگ‌های ۵۰۴، ۵۰۵ و ۵۰۶ پیاده‌نظام، در روز نخست پس از گذر از مرز با گزارش مه غلیظ که میدان دید را به شدت کاهش داده بود، با مقاومتی شدید از نیروهای ارتش سرخ در شمال ممل مواجه شد. با کشته شدن ستوان دوم واینروسکی از این لشکر در این نبرد، نخستین تلفات گروه ارتش شمال به وقوع پیوست. لشکر دویست و نود و یکم پیاده‌نظام نهایتاً با فائق آمدن بر مقاومت دشمن در خط مرزی و جبران وقت صرف شده در آن موضع، شروع به پیشروی در ساحل دریای بالتیک کرد. ساعت ۴:۵۰ سرلشکر هرتسوگ گزارش کرد نیروهایش به کروتینگن رسیده‌اند. لشکر در این شهر و شهر پالانگا در غرب آن که توسط هنگ ۵۰۵ پیاده‌نظام آن به فرماندهی سرهنگ کارل لومِیِر مورد هجوم قرار گرفته بود، نیز با مقاومت روبرو شد. ساعت ۸:۲۵ گزارش تصرف کروتینگن پس از نبرد خیابانی و نزدیک شدن هنگ ۵۰۵ پیاده‌نظام به داربنای در ۱۵ کیلومتری مرز، مخابره گشت. در این حال پالانگا همچنان تصرف نشده بود که ساعت ده صبح این شهر نیز به زیر سلطه آلمانی‌ها درآمد و ده هواگرد دشمن در آن به شکل سالم به غنیمت گرفته شد. ساعت ۱۸:۳۰ نیروهای جلودار هنگ ۵۰۵ پیاده‌نظام لشکر خود را به اسکوئوداس در مرز لتونی رساندند و شهر را در عرض ۲ ساعت به تصرف درآوردند. بدین ترتیب طلایه‌داران این لشکر در عرض ۱۶ ساعت ۶۵ کیلومتر پیشروی کرده بودند. در این موقعیت سرلشکر هرتسوگ قصد داشت به سرعت به طرف لیپایا یورش ببرد که ارتشبد گئورگ فن کوشلر، فرمانده ارتش هجدهم، از او خواست بدون توقف، با در نظر گرفتن جانب احتیاط و تأمین جناحین خود، سرعت پیشروی را کاهش دهد. با رسیدن لشکر تا روز بعد به لیپایا، نبرد سنگین خیابانی و خانه‌به‌خانه بین نیروهای آلمانی و قوای لشکر شصت و هفتم تفنگ‌دار شوروی به فرماندهی سرتیپ نیکلای ددائف درگرفت. تصرف این شهر برای آلمانی‌ها سه روز به طول انجامید و در نتیجه آن بیشتر نیروهای لشکر شصت و هفتم تفنگدار از جمله فرمانده آن از بین رفتند و مابقی آن‌ها به سمت ریگا عقب نشستند. نبرد تسوشیما
روس‌ها تمایل داشتند بی‌سروصدا به ولادی‌وستوک برسند و در مسیری خارج از مسیرهای عادی کشتی‌رانی وارد آب‌های ژاپن شدند. در شب ۲۷ مه ناوگان روسیه وارد تنگه تسوشیما شد. مه غلیظی که تنگه را پوشانده بود، مزیتی برای روس‌ها محسوب می‌شد. در ۲:۴۵ به وقت ژاپن، کشتی شینانو مارو سه نور در افق دور مشاهده کرد و برای بررسی به آن نزدیک شد. کشتی روسی آن را با یکی از کشتی‌های خود اشتباه گرفت و حضور کشتی‌های دیگر را نیز به آن اطلاع داد. ناوگان روسیه کشف شد و بخت رسیدن به ولادی‌وستوک بدون شناسایی شدن را از دست داد. در ۴:۵۵ شینانو مارو به توگو پیام فرستاد که «دشمن در مربع ۲۰۳ است». در ۵:۰۰ روس‌ها با تفسیر سیگنال‌های رادیویی متوجه شناسایی و تعقیب توسط کشتی‌های ژاپنی شدند. توگو در ۶:۳۴ پیش از ترک بندر به وزیر پیام داد که به کشتی‌های روسی حمله و آن‌ها را نابود خواهد کرد. محاصره‌های ناگاشیما
در سال ۱۵۷۱ ایسونو کازوماسا از ملازمان خاندان آزای قلعه ساوایاما متعلق به این خاندان را به اودا نوبوناگا واگذار کرد. در ماه یازدهم قلعه یوکویاما قلعه دیگر متعلق به خاندان آزای به دست نوبوناگا افتاد و وی برتری نظامی را در این منطقه به دست آورد. در این زمان نوبوناگا تصمیم گرفت که به ناگاشیما حمله کند. حمله به خلیج خوک‌ها
در ۱۵ آوریل ۱۹۶۱، ساعت ۶ صبح به وقت کوبا، ۸ جنگنده بی-۲۶ از مقصد نیکاراگوئه در قالب سه گروه به طور همزمان به سه فرودگاه کوبا حمله کردند. دو فرودگاه در نزدیکی هاوانا، پایتخت کوبا و یک فرودگاه در نزدیکی سانتیاگو مورد حمله قرار گرفت. هدف از این عملیات هوایی -که توسط خلبانان تبعیدی کوبایی انجام می‌شد- از کار انداختن نیروی هوایی کوبا و زمینه‌سازی برای حمله نیروهای زمینی و چترباز بود. پیش از آغاز عملیات محل بمباران جنگنده‌ها با پرچم‌هایی مشخص‌شده بود. از ۸ جنگنده بی-۲۶ تنها یک مورد با آتش ضدهوایی ساقط شد و بقیه توانستند تعدادی از زیرساخت‌ها و تجهیزات مشخص‌شده را از بین ببرند. همان روز وزیر خارجه کوبا در سازمان ملل دولت آمریکا را به کودتا علیه دولت کوبا متهم کرد. ولی سفیر آمریکا در سازمان ملل تحت هر شرایطی دخالت در کوبا توسط نیروهای آمریکا را منکر شد و گفت دولت وی تمام تلاش خود را خواهد کرد تا تعرضی از جانب شهروندان آمریکایی به کوبا نشود. کندی نیز در تأیید صحبت‌های سفیر آمریکا در سازمان ملل گفت: «این یک درگیری بین میهن پرستان کوبایی و دیکتاتور حاکم بر این کشور -کاسترو- است. نیروهای مسلح ما به هیچ وجه دخالتی در این حمله نداشته‌اند. اما در این موضوع ما با وطن پرستان کوبایی همدردی می‌کنیم. همین!» به محض انجام دور اول حملات هوایی، پلیس کوبا هزاران نفر از افراد ضدانقلابی و مشکوک به همکاری با مهاجمان را دستگیر و در تئاترها و قلعه‌های کوبا زندانی کرد تا زمینه یک کودتای داخلی را از بین ببرد. روز بعد نیروی هوایی کوبا آماده حمله مجدد جنگنده‌های آمریکایی شد. آن‌ها حداقل ۱۲ جنگنده از نوع T-33، B-26 و Sea Furies را مسلح کرده و آماده نبرد هوا به هوا، هدف‌گیری کشتی‌های حامل نیروی انسانی و تجهیزات و اهداف زمینی شدند. طراحان سیا در ارزیابی‌های خود توان هدف‌گیری کشتی‌ها و تانک‌ها توسط جنگنده‌های هوایی کوبا را محدود می‌دانستند؛ زیرا تصور می‌کردند بخش اعظم توان هوایی کوبا در حملات هوایی از بین رفته‌است. اغراق‌های صورت گرفته در موفقیت‌آمیز بودن عملیات روز اول هرچند توسط عکس‌های هوایی U-2 نقض شد ولی کندی اجازه افزایش ظرفیت حملات هوایی آمریکا را نداد. به دلیل آنکه او می‌ترسید نقش مستقیم آمریکا در این عملیات افشاشده و شوروی در قبال آن دست به اقدام مشابهی در آلمان غربی بزند. نبرد امسا
نبرد اِمِسا جنگی بود که در سال ۲۷۲ میلادی بین نیروهای رومی و پالمیرایی روی داد. فرماندهی رومیان را اورلیان، امپراتور وقت روم برعهده داشت و سپاهیان پالمیرا را ملکه زنوبیا و فرمانده‌اش زابداس رهبری می‌کردند. سقوط بغداد (۲۰۰۳)
سقوط بغداد (۲۰۰۳)، معروف به حمله به بغداد، یک حمله نظامی به بغداد بود که در آوریل ۲۰۰۳ انجام شد، به عنوان بخشی از حمله به عراق سه هفته پس از حمله به عراق، عناصر فرماندهی اجزای سازنده زمینی نیروهای ائتلاف به رهبری لشکر سه پیاده ارتش آمریکا به بغداد منتقل شدند. ایالات متحده در ۱۴ آوریل پیروزی را اعلام کرد و رئیس‌جمهور جرج دابلیو بوش در اول ماه مه سخنرانی مأموریت خود را انجام داد. نبرد نینوا (۶۲۷ میلادی)
نبرد نینوا؛ جنگی میان شاهنشاهی ساسانی و امپراتوری بیزانس بود که در سال ۶۲۷ م روی داد و نتیجه آن پیروزی امپراتوری روم بود. فتنه دوم
نبرد کربلا نبردی بود که در دهم محرم ۶۱ هجری قمری (۲۰ مهر ۵۹ خورشیدی برابر ۱۰ اکتبر ۶۸۰ میلادی) اتفاق افتاد. روز نبرد به عاشورا نیز معروف است. این نبرد میان سپاه کم‌تعداد حسین بن علی (نوه دختری پیامبر اسلام) و سپاه اعزامی از سوی یزید بن معاویه (دومین پادشاه دودمان اموی) در نزدیکی محلی به نام کربلا (در عراق کنونی) درگرفت. دلیل یزید بن معاویه برای جنگ، بیعت نکردن حسین بن علی با او بود. حسین بن علی (امام سوم شیعیان) نیز حکومت و زمامداری یزید بن معاویه را غیرشرعی و غیرقانونی می‌دانست که بر خلاف پیمان صلح حسن بن علی و معاویه پسر ابوسفیان به شکلی موروثی به یزید اول رسیده بود. نبرد کوماروو
در ۱۲ سپتامبر و پس از نبرد رود نمان نیروهای لهستانی تحت امر ووادیسواف سیکورسکی نیز تهاجم خویش را آغاز نموده و تا انتها سپتامبر قوای شوروی را تا جایی که بلشویک‌ها پیش از آغاز تهاجم به ورشو در آن قرار داشتند عقب راندند. نیروهای بودیونی از جبهه فراخوانده شدند و تا هنگام آتش‌بس در اکتبر دیگر در هیچ عملیاتی شرکت نداشتند. سایگو تاکاموری
پس از شکست سپاهیان سامورایی‌ها، بقایای باقیمانده از سپاه سامورایی‌هایی که هنوز وفادار به سایگو تاکاموری باقی مانده بودند، به سوی ساتسوما بازگشتند و تپه شیرویاما را که مشرف به کاگوشیما بود را در ۱ سپتامبر ۱۸۷۷ تصرف کردند. نبرد شیرویاما آخرین نبرد از شورش ساتسوما بود. نیروهای ارتش امپراتوری به زودی شروع به ورود به منطقه کردند، و شورشیان را تحت محاصره قرار دادند. پس از تلفات جنگی و فرار سامورایی‌ها، از بیش از ۲۰٬۰۰۰ نفر تنها حدود ۵۰۰ سامورایی در جبهه سایگو تاکاموری باقی مانده بود و این کاهش نیرو تنها در طی شش هفته از شکست محاصره قلعه کوماموتو رخ داده بود.