کدام کشور مهد موسیقی است؟
شهرستان سراوان
بلوچستان از دیرباز مهد ساز و آواز و موسیقی بوده و موسیقی نقش پررنگی در زندگی مردم و مراسم ان داشته‌است. هرچند که بعد از اسلام این موضوع کمرنگ تر شده‌است؛ به خصوص آوازخوانی زنان در مجالس عمومی. سازهای منحصر به فردی مثل قیچک، رباب، درکر، تمبوک، دهل، تنبیره یا تنبورک و قیچک از قدیم رایجند. ترانه خوانی در مراسم مختلف شامل موارد زیر است: گهواره (دالاهو)
گهواره مهد تنبورسازی با شهرت جهانیست. ساز «تنبور» قدیمی‌ترین ساز مضرابی ایران است که با توجه به نقوش سنگی به جا مانده، حکایت از قدمتی چند هزار ساله دارد. تنبور یکی از پرطرفدارترین و پرمخاطب‌ترین سازهای موسیقی نواحی ایران است و حوزه اصلی رواج این ساز استان کرمانشاه و دو منطقه صحنه و گهواره‌است. جذابیت این ساز، به دلیل ماهیت اجرای مقام‌ها و جنبه عرفانی و معنوی به تدریج پا را از دایره ایران فراتر برده و در اروپا و آمریکا نیز، به این ساز و اجرای آن توجه و رویکرد فراوان شده‌است. با استفاده از قراین و شواهدی که وجود دارد ساز تنبور به شش هزار سال قبل بر می‌گردد مهم‌ترین مدرک این ادعا کشف مجسمه‌ای در حوالی مقبره دانیال نبی در شوش است که در ان دو مرد دیده می‌شوند که در دست یکی از آن‌ها تنبور دیده می‌شود و مشغول نواختن است؛ که قدمت آن به زمان قبل از ظهور موسی بر می‌گردد؛ و در گهواره به صورت حرفه‌ای ساخته می‌شود. زبردست‌ترین استاد تنبورسازی آقای اسدالله فرمانی هم در این شهر اقامت دارند که تنبورهای دست سازه ایشان در موزه‌های بزرگ و معروف فرانسه جای دارند. گهواره همواره مسکن بزرگان تنبور نواز بوده‌است. سید محمود علوی، کاکی اله مراد حمیدی، استاد چنگیز فرمانی، استاد خسرو نظری، سید ولی حسینی، استاد طاهر یارویسی و سید تیمور مهرابی را از این میان می‌توان نام برد.
جمهوری وایمار
انگیزه‌های قوی داخل آلمان برای توسعه فرهنگی، از تجربه آمریکا ناشی می‌شد: «تصویر درخشان از خارج از کشور از کشوری پیروز، سرزمین اسطوره‌ای با امکانات نامحدود، قدرت اقتصادی و مالی و پیشتازی در تولید و مصرف انبوه، همه این‌ها در نام آمریکا با ایده‌هایی از عقلانیت بدون مانع، نوآوری بدون سنت، آوانگارد فرهنگی توده ای و توسعه دنیای رسانه‌های جدید پیوند خورده‌اند…» واکنش‌ها به موج آمریکایی‌سازی که در مواردی همانند تکنولوژی‌های نو، انتظارات مصرف‌کننده، فیلم، رقص و موسیقی جاز دیده می‌شد از سمت محافظه‌کاران با استراتژی دفاعی دیالکتیک صورت می‌گرفت که به‌طور مثال موسیقی جاز را موسیقی سیاه (Negermusik) می‌نامیدند. در زمان اجرای جوزفین بیکر با گروه موسیقی جاز چارلستون در برلین در سال ۱۹۲۷، موسیقی جاز قبلاً خود را به عنوان بخشی از صنعت سرگرمی در آلمان معرفی کرده بود و از نظر طرفداران آن شیک و دلربا شناخته می‌شد. شهرهای بزرگ پیش از همه در فراگیر کردن مدرنیته در آلمان نقش داشتند. زندگی در شهرهای بزرگ در آلمان که فضای متفاوتی با شهرهای کوچکتر داشت عاملی تعیین‌کننده برای تغییرات اجتماعی در شهروندان بود؛ برای یک شهروند آلمانی در دهه ۲۰ که به برلین مهاجرت می‌کرد دیگر خبری از مزاحمت‌های آشنایان نبود و فضای کافی برای آشنا شدن با سبک زندگی مدرن فراهم شده بود. برلین از سال ۱۹۲۰ با ۴/۳ میلیون نفر جمعیت بزرگترین شهر دنیا بعد از نیویورک و لندن بود و «پایتخت سرگرمی اروپا» به‌شمار می‌رفت. رقص، موسیقی و سکس بیش از هر شهری در برلین رواج داشت. «موضوعات مربوط به سکس در ادبیات، فیلم و تئاتر در اولویت بود. گاهی اوقات سانسور اعمال می‌شد، اما برلین در کل شهری مداراگر بود و به هر حال در طول این سالها مردم در برلین [از نظر فرهنگی] سخاوتمندتر از هر منطقه دیگری بودند.» در همان زمان یکی از اولین خرده‌فرهنگ‌های مربوط به همجنسگرایی در دنیا در برلین شکل گرفت. این شهر بعنوان کلان‌شهری عظیم، بیشترین و پرتیراژترین روزنامه‌های دنیا را در اختیار داشت و شهر تئاتر، سالن‌های کنسرت و کاباره‌های سیاسی بود. برلین دارای سریع‌ترین قطارشهری در دنیا بود و با ۵۰۰ هزار مشترک تلفن، بیشترین تعداد اشتراک تلفن را در یک شهر در دنیا به خود اختصاص داده بود. موسیقی عربی
در دورهٔ پیش از اسلام، که به آن "جاهلیت" هم گفته می‌شود، پاگانیسم و بت‌پرستی در مناطق عرب‌نشین رواج داشت. رکود اقتصادی و فرهنگی جهان عرب در این دوران باعث شد که دانشی که در هزاره‌های قبلی به دست آمده بود از بین برود؛ از همین رو اطلاعات تاریخی زیادی راجع به موسیقی در دورهٔ پیش از اسلام در دست نیست. با این حال بیشتر مورخین هم‌عقیده هستند که تمدن عرب ابتدا بیشتر در جنوب شبه‌جزیرهٔ عربستان متمرکز بود و حدود سدهٔ اول تا دوم میلادی، به سمت شمال مهاجرت کرد و اقوام عرب به منطقه‌ای گسترده از حجاز، یمامه، عمان، و بحرین تا میانرودان ورود کردند. به این ترتیب فرهنگ ایشان نیز در آن مناطق گسترش یافت و بعدها توسط اقوام مختلف عرب نظیر نبطی‌ها و اهالی پالمیرا، و نیز اقوام دیگر نظیر آرامی‌ها، یهودیان و اهالی سوریه حفظ شد، اگر چه ایرانیان و یونانیان نیز در حفظ این فرهنگ نقش مهمی ایفا کردند. موسیقی در اردن
موسیقی اردن از این روی که از موسیقی بادیه‌نشین‌های شبه جزیره عربستان برداشته شده، بستر جذابی است. این موسیقی پر از تنوع و گوناگونی عنصرها است که یک بستر منحصر به فرد ایجاد می‌کند. گروه‌های موسیقی و هنرمندان اردنی ترکیبی از موسیقی پاپ الکترونیکی عرب و غرب را به صحنه جهانی وارد می‌کنند. در دهه‌های گذشته هنرمندانی مانند عمر آل عبداللات، دیانا کارازون و دیگران مخاطبان گسترده پیدا کردند. در میانه سال ۲۰۰۰ گروه‌های موسیقی مستقل مانند جدل، گروه اتواسترید و دیگران ظهور کردند و موفقیت خوبی در میان جوانان در اردن پیدا کردند. نوازنده و آهنگساز سامیر بغدادی، خواننده بادیه نشین عمر العبدالله (برای سرود ملی "هاشمی، هاشمی" برجسته است)، دیانا کارازون (برنده نسخه عربی "پاپ" آیدول)، تونی قطان و خواننده هانی میتواسی (برنده جوایز جردن ۲۰۱۰) شاید بزرگترین ستاره‌های اردن باشند. از دیگر نوازندگان مشهور اردنی می‌توان به قمر بادوان، برنده جایزه طلایی جشنواره ۲۰۰۰ قاهره، هانی ناصر نوازنده سازهای کوبه ای و خالد اسد پیانونواز و آهنگساز اشاره کرد. فرهنگ عربی
دنیای موسیقی عربی مدت‌هاست تحت سلطه قاهره، به عنوان یک مرکز فرهنگی قرار دارد، اگرچه نوآوری‌های موسیقی و سبک‌های منطقه ای از تونس تا عربستان سعودی فراوان است. در سالهای اخیر بیروت به مرکز اصلی موسیقی عربی نیز تبدیل شده‌است. موسیقی کلاسیک عربی در بین مردم، به ویژه تعداد کمی از سوپراستارها که در سراسر جهان عرب شناخته شده‌اند، بسیار محبوب است. موسیقی
واژهٔ موسیقی یک وام‌واژه از زبان عربی است که به ایران و زبان فارسی راه یافته و تلفظ درست آن در عربی «موسیقا» است همانند «عیسی»، «موسی»، «طوبی» و حتی املای «موسیقا» تاحدودی در متون عربی رواج دارد چراکه در عربی دو حرف «ی» (با دو نقطه در زیر) و «ی» (ألف مقصوره، بدون نقطه) تلفظ و کارکرد متفاوت دارند، ریشهٔ اصلی واژه از زبان یونانی و برگرفته از واژهٔ (Mousika) μουσική و مشتق از واژهٔ Μοῦσαι است. براساس مدارک موجود، واژه «موسیقی» و هم‌خانواده‌های آن در «مفاتیح العلوم» خوارزمی و رسالهٔ موسیقی اخوان الصفاء دیده می‌شود که هر دو متعلق به قرن چهارم هجری قمری هستند. جشنواره موسیقی اولترا
جشنواره اولترا موزیک فستیوال در کشورهای دیگر در قاره‌های اروپا، آسیا، اقیانوسیه و… برگزار می‌شود که افراد را با بالا بردن پرچم کشور خود به صلح و شادی دعوت می‌کند. موسیقی در جهان اسلام
از آن‌جا که دامنه تمدن اسلامی جز عربستان کشورهای بسیاری از جمله مصر، ایران، هند و آفریقا را دربرمی‌گرفت، موسیقی در جهان اسلام نیز با تنوع و گوناگونی روبه‌رو بوده‌است. اندلس
اندلس خاستگاه موسیقی فلامنکو است.ویکی‌پدیای انگلیسی فردی مرکوری
مرکوری که از پارسیان هند بود و در زنگبار تانزانیا و در خانواده‌ای با ریشه‌های هندی و ایرانی به دنیا آمد. تا اواسط دوره نوجوانی در همان زنگبار و همین‌طور در هندوستان زندگی و رشد کرد. در سال ۱۹۹۲ و پس از مرگ وی، جایزه بریت را به خاطر کمک‌های برجسته‌اش به موسیقی بریتانیا دریافت کرد و کنسرت بزرگداشت فردی مرکوری هم در استادیوم ومبلی در لندن برگزار شد. در سال ۲۰۰۱ مرکوری به همراه دیگر اعضای گروه کوئین، به تالار مشاهیر راک اند رول، در سال ۲۰۰۳ به تالار ترانه‌نویسان مشهور، در سال ۲۰۰۴ به تالار مشاهیر موسیقی بریتانیا وارد شد، و گروه کوئین هم در سال ۲۰۰۲ ستاره‌ای در پیاده‌رو شهرت هالیوود دریافت کرد. همچنین در سال ۲۰۰۲، در نظرسنجی "بی‌بی‌سی" تحت عنوان انتخاب ۱۰۰ بریتانیایی کبیر، مرکوری در جایگاه ۵۸ قرار گرفت. در سال ۲۰۰۵، در یک نظرسنجی که توسط "بلندر" و "MTV2" برگزار شد، مرکوری به عنوان برترین خوانندهٔ مرد همه دوران‌ها انتخاب شد. در سال ۲۰۰۸، نویسندگان "رولینگ استونز"، مرکوری را در جایگاه ۱۸ در فهرست ۱۰۰ خواننده برتر همه دوران‌ها قرار دادند. در سال ۲۰۰۹، در یک نظرسنجی توسط "کلاسیک راک"، مرکوری به عنوان برترین خواننده راک همه دوران‌ها انتخاب شد. "آل‌میوزیک" مرکوری را به عنوانی «یکی از بزرگترین سرگرمی‌سازان راک همهٔ اعصار» که «دارای یکی از برترین صداها در زمینهٔ موسیقی است»، توصیف کرد. تاریخ موسیقی ایران
تاریخ موسیقی ایران نگاهی است به موسیقی در فلات ایران و مناطق همجوار آن که از نظر فرهنگی دارای سابقهٔ مشترکی هستند. این پژوهش از دوران پیش از تاریخ و دوران باستانی آغاز شده و با گذر از مراحل مختلف و عبور از نقاط عطف تاریخی به زمان حال می‌رسد. با بازبینی این مسئله، می‌توان سیر تاریخی هنر موسیقی را در ایران مشاهده کرد. موسیقی بلوچی
موسیقی بلوچی یکی از موسیقی‌های نواحی ایران است که خاستگاه آن شهر ایرانشهر می‌باشد. موسیقی بلوچستان در میان تمام موسیقی‌هایی که در نواحی مختلف ایران وجود دارند از ماهیت و کیفیت ویژه ای برخوردار است. تنوع ملودیک و ریتمیک آثار و نوازندگان صاحب نام و وجود سازهای با بافت و ساخت متفاوت با سازهای دیگر مناطق ایران جلوه ای خاص به موسیقی این خطه از کشورمان داده‌است. جشنواره بین‌المللی موسیقی قبله
این جشنواره با اهتمام بنیاد حیدر علی‌اف و به ابتکار مشترک «فرهاد بدلبیگلی»، رئیس آکادمی موسیقی باکو و رهبر ارکستر «دیمیتری یابلوسکی» (Dmitri Yablonski) برپا می‌شود. موسیقیدانان در مکانی روباز اجرای موسیقی می‌نمایند. در این جشنواره علاوه بر موسیقیدانان کشورهای عضو شوروی سابق، موسیقی‌دانان اروپا، ایالات متحده آمریکا و اسرائیل نیز مشارکت دارند. در سال ۲۰۰۹ در کنار برگزاری جشنواره موسیقی قبله، فستیوال پیانوزنان جوان نیز تشکیل و برگزار شده بود. در حاشیه جشنواره مقارن با اجرای کنسرت‌های موسیقی، شب‌های جاز و مقام نیز برپا شده بود. سالومون
پس از تولد سالومون در تراونیک، یوگسلاوی (امروز بوسنی و هرزگوین)، وی به همراه خانواده به هامبورگ رفت. وی در ساخت‌وساز برای پدرش کار می‌کرد. سرانجام دریافت از فیلم‌سازی لذت می‌برد. او با چند نفر از دوستانش یک شرکت تولیدی فیلم کوچک تأسیس کرد. حدود پنج سال در زمینه فیلم کار کرد تا اینکه متوجه شد موسیقی علاقه او است. پسر عمویش که به کلوپ‌های شبانه رفت‌وآمد داشت، برای او نوار می‌آورد. این نوارها به سالومون نشان دادند که موسیقی چیزی بیش از رادیو تجاری است. از آن به بعد، او شروع به خرید رکوردهای وینیل کرد و در ۱۶ سالگی برای دیگر نوجوانان در خانه جوانان موسیقی نواخت. وی از ۲۳ سالگی شروع به تولید و خلق موسیقی کرد. هنرمندان منطقه ای مشابه او: UMEK (SLO) Mike Vale (SLO) , Ilija Djokovic (SRB) , Rub A Dub (BiH) , Flojd Covic (BiH) , Zlatinchi (BiH) Sinisa Tamamovic (BiH) , Mladen Tomic (BiH), Forniva (BiH)، اندرو ملر (SRB). موسیقی ترکیه
موسیقی ترکی به شاخه‌ای از موسیقی ملل گفته می‌شود که در بین اقوام ترک رایج است. بدین لحاظ این موسیقی به دلیل تعدد نواحی ترک‌نشین در جهان دارای تنوع بسیار است و در بخشی وسیع از قاره آسیا و قسمتی از اروپا رواج دارد. عود (ساز)
خاستگاه بربت با استناد به اکتشافات باستان‌شناسی به پنج هزار سال پیش، تمدن سومر و شهر اور بر می گردد. در نگاره‌های مصری به جای مانده از دو هزار سال پیش که نوازندگان را به تصویر کشیده‌اند این ساز دیده می‌شود. پس از آن بربط به دیگر نقاط خاورمیانه از جمله ایران و عربستان دوره پیش از اسلام هم راه پیدا می‌کند. از بربت نوازان بنام ایرانی می‌توان باربد، بامشاد، نکیسا و رامتین را نام برد. پس از اسلام و در پی خلافت اسلامی این ساز تکامل می یابد و گسترهٔ این ساز در سراسر جهان اسلام از چین تا اندلس گسترش میابد. در زمان حکومت عبدالرحمان دوم بر اندلس و دعوت او از یک نوازنده بنام به نام کمال‌الدین زریاب این ساز به اسپانیا وارد می‌شود. زریاب بربط را در این سرزمین گسترش و تکامل می‌دهد و از آمیختن این ساز با تار برای اولین ساز گیتار را می‌سازد. که هم‌اکنون سالانه در اسپانیا بزرگداشتی به نام زریاب برگزار می‌شود. پاکو دلوسیا از مشهورترین نوازندگان گیتار در جهان برای گرامیداشت یاد او قطعه‌ای به نام زریاب ساخته‌است. کانون موسیقی مکه
کانون موسیقی مکه یکی از کانون‌های معتبر موسیقی‌است که پس از ظهور اسلام در شهر مکه پدید آمد. هر چند تاریخ بربطنوازی در مکه به اندکی پیش از اسلام می‌رسد. نوازندگان معروفی از قبیل ابن مسجح، ابن سریج، عبدالملک، عبیدالله ابجر و غیره در این کانون فعالیت داشته‌اند. سرچشمه رواج آواز خوانی و بربط‌نوازی در مکه موسیقی ایرانی بوده‌است. هوشنگ ظریف
هوشنگ ظریف همراه با ارکسترهای موسیقی وابسته به وزارت فرهنگ و هنر، برای ۲۰ سال، برنامه‌های موسیقی ایرانی در حافظیه شیراز و سایر شهرهای ایران و کشورهایی نظیر: آمریکا، شوروی، کانادا، ژاپن، فرانسه، انگلیس، آلمان غربی، ایتالیا، مصر، تونس، مراکش، الجزایر، هند، پاکستان، ترکیه و همهٔ کشورهای اروپای شرقی برگزار کرد. ایالات متحده آمریکا
یکی از اولین آهنگسازان آمریکایی فردی به نام ویلیام بیلینگز بود که در بوستون زاده شد و در دههٔ ۱۷۷۰ اشعار میهن پرستانه سرود. موسیقی امروزه به شکل تولید و اجرای زنده در آمریکا دارای فعالیت بسیار زیادیست به‌طوری‌که در سال ۲۰۰۸ میلادی بیش از ۱۰ میلیارد دلار درآمد تنها حاصل از صنعت ضبط و فروش موسیقی در آمریکا کسب گردید. از ژانر اصیل موسیقی آمریکایی می‌توان به سبک‌های جاز، بلوز، هیپ هاپ و کانتری اشاره کرد. از ژانر تازه پدید آمده در آمریکا می‌توان به موسیقی هیپ هاپ، سالسا، تکنو و هاوس اشاره کرد. ترینیداد و توباگو
ترینیداد و توباگو به خاطر اینکه خاستگاه موسیقی کالیپسو و سازی به نام تابه فولادی هستند شهرت دارند. به خاطر ریشه‌های گوناگون مردم ساکن ترینیداد و توباگو، این کشور شاهد برگزاری جشن‌ها و آیین‌های متفاوتی در طول سال است. موسیقی عربی
در دوران ولید اول، گسترهٔ جهان اسلام از شرق به چین و از غرب به اقیانوس اطلس می‌رسید. این دوران، شروعی برای یک دورهٔ طلایی هنر موسیقی در جهان اسلام تلقی شده‌است؛ ولید موسیقی‌دانان برجستهٔ مکه و مدینه (از جمله ابن سُراج) را به دمشق آورد و به آن‌ها در دربار مقامی والاتر از شعرا بخشید. پس از او سلیمان به خلافت رسید که فردی عیاش بود و موسیقی برای او مترادف بود با آوازخوانی دختران در حرمسرا. زمانی که او هنوز شاهزاده بود، بین موسیقی‌دانان مکه مسابقه‌ای برگزار کرد که در زمان حج برگزار شد و به برندهٔ آن (که ابن سراج بود) جایزه‌ای ۱۰٬۰۰۰ درهمی اعطا کرد. خلیفهٔ بعدی، عمر بن عبدالعزیز، بسیار متعصب بود و شعرا و موسیقی‌دانان در دربار او جایی نداشتند، اما خلیفهٔ پس از او، یزید دوم، نقطهٔ مقابل وی بود و موسیقی باری دیگر در دربار او جایگاهی ویژه داشت. حضور موسیقی‌دانان در دربار زمان هشام بن عبدالملک و ولید دوم نیز ادامه یافت؛ خلفای بعدی، یزید سوم و ابراهیم بن ولید دورهٔ کوتاهی خلافت کردند و نهایتاً آخرین خلیفهٔ اموی مروان دوم بود که در جنگ با خلفای عباسی حکومت را واگذار کرد. پایان حکومت بنی‌امیه، پایانی بود بر استیلای موسیقی عربی بر جهان عرب؛ پس از این دوران، ردپای موسیقی عربی را باید در آندلس جستجو کرد، جای که باقی‌ماندهٔ بنی‌امیه در آن صاحب نفوذ بودند. در مابقی سرزمین‌های اسلامی، تحول قدرت به خلافت عباسیان منجر شد به نفوذ بیشتر فرهنگ‌های ایرانی و بیزانس و در نتیجه موسیقی اصیل عربی سهم کمتری در این مناطق ایفا کرد. موسیقی‌درمانی
این موسیقی ارائه شده در هنگام زایمان زنان دربار ساسانی از لوازم کار یک پزشک بود از لحاظ پیشینه، موسیقی آرام بخش در ایران باستان با ظهور دین زرتشت آغاز شد. کتاب اوستا و اشعار آهنگین گات‌ها الهام بخش موسیقی دانان برای تصنیف آوازها و ملودی‌ها و همچنین تشکیل مراسم و آیین‌های موسیقایی بوده‌است. در واقع موسیقی در تاریخ ایران باستان در خدمت تلقینات دینی و اشارات مذهبی بوده‌است که اکنون در تمرینات تن آرایی انواعی از آن را شاهد هستیم. موسیقی مورنا
موسیقی مورنا شکلی از موسیقی بلوز است که به عنوان موسیقی ملی کیپ ورده به حساب می آید. کیپ ورده قبلاً مستعمره کشور پرتغال بوده و در سال ۱۹۷۵ میلادی، مستقل شد. این موسیقی میراثی است از تاریخ این کشور، از بردگی گرفته تا دورافتادگی فیزیکی‌اش در اقیانوس اطلس.در این موسیقی و رقص، سازهایی چون کلارینت، آکاردیون، ویولن، پیانو، گیتار، و کاواکینیو نواخته می شوند. مشهورترین خواننده این سبک، سزاریا اوورا نام دارد که با عنوان "ملکه مورنا" شناخته می‌شد. موسیقی کلاسیک اندلسی
گفته می‌شود موسیقی کلاسیک اندلس در قرن ۹ در امارت کوردوبا (الأندلس) متولد شد. زریاب (درگذشته ۸۵۷ میلادی)، موسیقی‌دان، خواننده و بربط‌نواز کرد ایرانی، که در عراق، آفریقای شمالی و اندلس می‌زیست، بعداً نوازنده دربار عبدالرحمان دوم در کوردوبا شد، گاهی اوقات اختراع آن را به حساب می آورند. بعداً گفته می‌شود که شاعر، آهنگساز و فیلسوف ابن باجه (متولد ۱۱۳۹ میلادی) از ساراگوسا سبک زریاب را با رویکردهای غربی ترکیب کرده و سبکی کاملاً جدید را تولید کرده‌است که در سرتاسر ایبریا و شمال آفریقا گسترش یافته‌است. موسیقی ازبکستان
موسیقی در منطقه‌ای که امروزه کشور ازبکستان در آن واقع شده‌است، دارای تاریخچه‌ای کهن و غنی است. باور بر این است که شش‌مقام، که یک سبک موسیقی کلاسیک متعلق به آسیای مرکزی است، در اواخر سدهٔ شانزدهم میلادی از شهرهای بخارا و سمرقند برخاسته‌است. اصطلاح «شش‌مقام» به ساختار این موسیقی که از شش بخش در مدهای موسیقایی مختلف تشکیل شده‌است، و از این نظر مشابه موسیقی سنتی ایرانی است، اشاره دارد. آثار این سبک موسیقی بواسطهٔ میان‌پرده‌های شعر صوفی خوانده‌شده به‌صورت دکلمه‌ای، منقطع می‌شوند و معمولاً در محدوده‌های صوتی پایین آغاز شده و پیش از اینکه دوباره به نوای (مقام) آغازین قطعه بازگردند، به تدریج به سمت یک نقطهٔ اوج سیر صعودی را طی می‌کنند. یانی
یانی در در شهر کالاماتا یونان به دنیا آمد. فرزند پدری بانکدار و مادری خانه‌دار، یانی استعداد موسیقی خود را با نواختن پیانو و آکاردئون در سن کم ۶ سالگی به نمایش گذاشت. والدین یانی او را به یادگیری با سرعت و سبک دلخواه خودش بدون آموزش رسمی موسیقی تشویق کردند. به این ترتیب یانی موسیقیدانی خودآموخته است که استفاده از «دست‌نویس موسیقایی» که از هنگام کودکی طراحی و کامل کرده را به جای بکارگیری نت‌نویسی سنتی ادامه می‌دهد. آزیتا حمیدی
آزیتا حمیدی هارپ‌نواز ایرانی‌الاصل اتریشی گفت: هر چند در کشورهای سوئیس و اتریش بزرگ شده‌ام اما موسیقی ایران بخشی از زندگی من است و اهمیت زیادی برای آن قائل هستم. وی که به سختی می‌توانست فارسی صحبت کند، گفت: از اینکه فارسی بلد نیستم شرمنده‌ام اما امیدوارم به زبان موسیقی توانسته باشم با شما ارتباط برقرار کنم. حمیدی با اشاره به اینکه موسیقی باعث نزدیک شدن فرهنگ‌هاست، افزود: موسیقی ما در تلاش است تا مشترکات بزرگ فرهنگ‌های گوناگون و دور از هم را با خلاقیت، احترام و کمی بازیگوشی به یکدیگر نزدیک کند و این اتفاق تنها از طریق زبان مشترک موسیقی که هدیه آفریدگار است، میسر می‌شود. موسیقی یهودی
موسیقی سفاردی در اسپانیا سده میانه متولد شد و در دربار سلطنتی اجرا می‌شد. پس از آن زمان، این موسیقی از سراسر اسپانیا، مراکش، آرژانتین، ترکیه، یونان و آهنگ‌های مختلف محبوب از اسپانیا و خارج از کشور تأثیر پذیرفت. سه نوع آهنگ سفاردی وجود دارد - آهنگ‌های موضوعی و سرگرمی، آهنگ‌های عاشقانه و آهنگ‌های معنوی یا تشریفاتی. اشعار می‌تواند به چندین زبان باشند که از جمله آنها عبری برای آهنگ‌های مذهبی، و لادینو است. ریزپرده
اندازهٔ ریزپرده‌ها در انواع مختلف موسیقی تفاوت دارد؛ همچنین در موسیقی نقاط مختلف دنیا از نام‌ها و نشانه‌های مختلفی برای نامیدن و نمایش ریزپرده‌ها استفاده می‌شود. موسیقی سنتی ایران و موسیقی عربی و ترکی از جمله رایج‌ترین انواع موسیقی ریزپرده‌ای هستند، اما کاربرد ریزپرده‌ها در موسیقی اندونزی، هندوستان، ونزوئلا، ژاپن یونان باستان و موسیقی معاصر غرب نیز گزارش شده‌است. فرهنگ در تهران
تهران زادگاه بسیاری از خواننده‌های مطرح ایران نیز است. ابراهیم حامدی با نام هنری «ابی» که به «آقای صدای موسیقی ایرانی» معروف است، زادهٔ تهران است و تا پیش از انقلاب ۵۷ در ایران فعالیت می‌کرد. فائقه آتشین با نام هنری «گوگوش» که از پر هوادارترین خوانندگان تاریخ موسیقی ایران به‌شمار می‌رود زادهٔ تهران است و در کشورهای آسیای میانه و خاورمیانه هواداران بسیاری دارد. موزه سازهای موسیقی
موزه سازهای موسیقی در فینیکس، آریزونا واقع شده و در آوریل ۲۰۱۰ گشایش یافته‌است.این موزه بزرگترین موزهٔ سازهای موسیقی جهان است.مجموعه‌ای با بیش از ۱۵٬۰۰۰ ساز و اشیاء مرتبط شامل نمونه‌هایی از ۲۰۰ کشور جهان. در این موزه برای کشورهای بزرگی مانند مکزیک ، هند ، چین ، روسیه ، برزیل و ایلات متحده آمریکا صفحات نمایش چندگانه با زیر مجموعه‌هایی از موسیقی قومی ، قبیله‌ای و محلی وجود دارد.تارنمای موزه سازهای موسیقی موسیقی در جهان اسلام
در اسپانیای مسلمان، در دوران فرمان‌روایی امویان اندلس از موسیقی حمایت بسیاری به عمل آمد. مدارس بسیاری برای پرورش دختران آوازه‌خوان بنیاد نهاده شد؛ بسیاری از این دختران وارد دربار حکمرانان اموی اندلس می‌شدند؛ بزرگ‌ترین خنیاگر اندلس عباس بن نسائی بود همچنین زریاب نوازنده بربط و مخترع گیتار ایرانی‌تبار در این سرزمین می‌زیست. نظام موسیقایی در اندلس همان نظام عربی رایج در شرق بود که بر گام‌های فیثاغورس مبتنی بود. موسیقی ایلامی
ایلام نام سرزمینی شکوهمند و باستانی است که امروزه بخش کوچکی از ان با همان نام در مناطق غربی وجنوب غربی کشور ایران قرار دارد. شرح زیبایی‌های محیط‌های طبیعی این مکان و ناحیه به وصف نمی‌اید. انگیزه‌های اجتماعی که در این زمینه نگارنده بیش از این پژوهش‌هایی دربارهٔ فرهنگ موسیقایی اقوام مختلف مستقر در ایران و آسیای میانه {آذربایجان، تاجیکستان، ترکمنستان} انجام داده است. از سه دهه گذشته و پس از انقلاب اسلامی نیز به دلایل مختلف از جمله شدت یافتن خشونت قبیله‌ای و دگرگونی ساخت، اجتماعی برگرفته از دوران جنگ باعث شدند تا هنر موسیقی در این منطقه با بی مهری عمومی همراه شود. موسیقی کودکان
زولتان کدای آهنگ‌ساز و آموزگار مجارستانی بود. گرچه شیوه «کدای» از نام او گرفته شده‌است، اما این روش به وسیلهٔ خودش ایجاد نشده‌است بلکه فلسفه‌های وی در آموزش برای این شیوه بکار گرفته شده‌است. کُدای بدین خاطر به آموزش موسیقی کودکان علاقه‌مند شد، که در سال ۱۹۵۲، وقتی کیفیت خواندن آوازهای دانش‌آموزان را در مدرسه شنید احساس کرد باید کاری انجام دهد که باعث پیشرفت سیستم آموزش موسیقی در کشورش گردد. او مقالاتی در جهت بالا بردن آگاهی مردم نسبت به این موضوع نوشت و در نوشته‌هایش از کیفیت ضعیف آموزش موسیقی در مدارس به ویژه در مقاطع متوسط انتقاد کرد. در سال ۱۹۳۵، به همراه یکی از همکارانش به نام «ژِنو آدام»، پروژه‌ای را آغاز کرد که به بازبینی تدریس موسیقی در مدارس ابتدایی و راهنمایی می‌پرداخت. وی با ابداع برنامه‌ها و روش‌های جدید تدریس که شامل قطعات موسیقی جدید برای کودکان می‌شد آن پروژه را هدایت کرد که در قالب چندین کتاب منتشر شد. تلاش‌های کُدای در سال ۱۹۴۵، هنگامی که دولت جدید مجارستان شروع به اجرای نظریات او در مدارس کرد، به بار نشست. اولین مدرسه ابتدایی موسیقی در سال ۱۹۵۰ افتتاح شد. پس از آن حدود ۱۰۰ مدرسه موسیقی ظرف یک دهه آغاز به کار کردند. پس از ۱۵ سال حدود ۵۰ درصد مدارس مجارستان، مدرسه‌های موسیقی بودند. در حال حاضر شیوه کدای به عنوان یکی از روش‌های پایه آموزش موسیقی به کودکان در سراسر دنیا مطرح می‌باشد. موسیقی ترنس
ریشه اصلی: از کشور آلمان به عنوان زادگاه این سبک موسیقی نام برده می‌شود. به‌طوری‌که ملودی‌های اصلی ترنس در سال ۱۹۹۳ در شهر فرانکفورت پا به عرصه حضور نهادند. انترنس در اوایل دهه ۹۰ از انواع موسیقی تکنو (Techno) و رقص (Dance) منشعب شد. موسیقی ترنس در حال حاضر جزء انواع پر طرفدار موسیقی‌های الکترونیکی می‌باشد و باید اذعان کرد که پایه و اساس آن سکانسر (Sequencer)، سینتی سایزر (Synthesizer) و افکت‌های الکترونیکی است. در دنیای موسیقی امروز اصطلاح ترنس (Trance) شامل محدوده وسیعی از موسیقی می‌شود. در قسمتی از این طیف همانند کارهای یان ون دال (Ian Van Dahl) یا حتی گروه ATB شاهد موسیقی ای هستیم که بیشتر شبیه به موسیقی رقص مردمی (Pop Dance) است و شما می‌توانید آن‌ها را در منزل، اتومبیل یا هنگام پیاده‌روی با دستگاه پخش موسیقی خود گوش کنید و احساس کنید که دقیقاً در یک مهمانی بزرگ هستید. در قسمت دیگر از طیف موسیقی ترنس به افرادی مانند ساشا و ویلیام اربیت (Sasha & William Orbit) برمی‌خوریم که موسیقی الکترونیک مردمی را به سمت موسیقی ترنس سوق داده‌اند. ترنس در اوایل دهه ۹۰ از انواع موسیقی تکنو (Techno) و رقص (Dance) منشعب شد. موسیقی ترنس در حال حاضر جزء انواع پر طرفدار موسیقی‌های الکترونیکی می‌باشد و باید اذعان کرد که پایه و اساس آن سکانسر (Sequencer)، سینتی سایزر (Synthesizer) و افکت‌های الکترونیکی است. موسیقی کانتری
کانتری (همچنین کانتری و وسترن نامیده می‌شود) ژانری از موسیقی عامه پسند است که ریشه در ژانرهایی مانند بلوز و موسیقی قدیمی و انواع مختلف موسیقی محلی آمریکا از جمله آپالاچی، کاجون و سبک‌های موسیقی غربی و کابوی Red Dirt دارد. نیومکزیکو، کشور تگزاس و تجانو. ریشه‌های محبوب آن از اوایل دهه ۱۹۲۰ در جنوب ایالات متحده آمریکا سرچشمه می‌گیرد. موسیقی رنسانس
موسیقی رُنِسانس به موسیقی هنریِ اروپایی، بین سال‌های ۱۴۵۰ تا ۱۶۰۰ میلادی گفته می‌شود (برخی مورخان آغاز رنسانس را از سال ۱۴۰۰ میلادی قرار داده‌اند). دورهٔ رنسانس را عصر نوزایی یا تجدید حیات خلاقیت انسان نیز نامیده‌اند. در این دوره، موسیقی نیز، مانند دیگر هنرها، پیشرفت چشمگیری داشته‌است. با اختراع چاپ، موسیقی رواج بیشتری یافته و بر شمار آهنگسازان و اجراکنندگان افزوده شد. در دورهٔ رنسانس، هم‌ساز با آرمان انسان جهانی، از هر تحصیل‌کرده‌ای انتظار می‌رفت که تعلیم موسیقی دیده باشد؛ چنان‌که بالداساره کاستیلیونه در سدهٔ شانزدهم میلادی در کتاب "درباریان" می‌نویسد: «درباری‌ای که موسیقی نداند خوشایندِ من نیست.» کلیسا همچنان حامی مهم موسیقی بود و در این زمان، بر شمار همسرایان کلیسا افزوده شد. با این حال، موسیقی کم‌کم به دربارها انتقال یافت. اشراف و شاهزادگان بر سر تصاحب بهترین آهنگسازان با یکدیگر به رقابت می‌پرداختند و هنگام سفر از قلعه‌ای به قلعهٔ دیگر، موسیقی‌دانانِ خود را نیز به همراه می‌بردند. شمار موسیقی‌دانان درباری از ده تا شصت تن در نوسان بود. موسیقی‌دانان شهر در اجتماع‌ها، مراسم ازدواج و آیین‌های مذهبی به اجرای موسیقی می‌پرداختند. به‌طورکلی، موسیقی‌دانان در این دوره از شأنی والاتر و درآمدی بیش از گذشته برخوردار بودند. ایتالیا به مرکز مهم موسیقی در سدهٔ شانزدهم بدل شده بود و آلمان، انگلستان، و اسپانیا حیات موسیقاییِ پویایی داشتند. از موسیقی‌دانان معروفِ این دوره می‌توان به ژوسکن د پره، جووانی پیرلوئیجی دا پالِسترینا، تامس ویلکس و تامس مورلی اشاره کرد. بابک رجبی
یکی از اولین کشورهای درگیر با کرونا بعد از چین ایران بود و هنرمندان زیادی تحت تأثیر اپیدمی واکنش نشان داده‌اند. بابک رجبی دوماه پیش اولین موسیقی خود را بر مبنای مقام‌های موسیقی ایرانی در صفحه اینستاگرامش منتشر کرد و از آن پس هر دوازده مقام موسیقی سنتی ایرانی را با اشعار طنز راجع‌به کرونا اجرا کرد. این هنرمند در ادامه برای قدردانی از پرستاران و کادر درمانی موسیقی ساخت و با تشکیل ارکستر آنلاین از مخاطبین خود خواست تا ترانه او را بنوازند و برای او بفرستند نوازندگان مختلف در هر سبک از موسیقی و در هر سنی برای او ویدیو فرستادند واین ویدیوها کنار هم قرار گرفت و به ارکستر آنلاین تبدیل شد. تولید آلبوم سرزمین آواز اولین مجموعه آموزشی ردیف موسیقی دستگاهی به کودکان توسط نشر آدمک با مجوز اداره ارشاد در ایران روی سایت بیپ تونز در دسترس قرار گرفت. لبنان
لبنان برای هزاران سال محل عبور تمدن‌های مختلف بوده‌است. پس جای تعجب نیست که این کشور کوچک دارای فرهنگی فوق‌العاده غنی و زنده باشد. وجود گونه‌های بسیار قومی و مذهبی به رسوم پربار موسیقی، آشپزی و جشن‌های لبنان کمک بسیاری کرده‌است. مخصوصاً در بیروت دارای هنر غنی است و نمایش‌ها و نمایشگاه‌ها و شوهای مد و کنسرتهای زیادی در طول سال در نگارخانه‌ها، موزه‌ها، تئاترها و اماکن عمومی برگزار می‌شود. موسیقی خاورمیانه
موسیقی خاورمیانه به فرهنگ موسیقی در گستره منطقه خاورمیانه اشاره دارد. پایه‌های اصلی موسیقی خاورمیانه از موسیقی کشورهای عربی، ایران، ترکیه و اسرائیل و ارمنستان تشکیل شده است. در ادوار مختلف تاریخ، امپراتوری‌های همانند یونان، ساسانیان و بیزانس در شکل‌گیری موسیقی منطقه خاورمیانه نقشی به سزا داشته‌اند. موسیقی در عمان
موسیقی عمان به شدت تحت تأثیر موقعیت ساحلی این کشور که ملوانان عمان با مصریان، تانزانیاها و جاهای دیگر در ارتباط هستند و موسیقی آنها را به داخل کشور می‌آورند، است. در دوره معاصر اشغال عمان توسط پرتغالی‌ها باعث به جای ماندن تأثیر آنان بر عمان شده که همسایگان جغرافیایی عمان مانند امارات متحده عربی، یمن و عربستان سعودی نیز نفوذ عمیقی داشته‌اند. موسیقی بومی عمان تأکید زیادی بر ضرب‌آهنگ دارد. موسیقی ایلامی
به طور کلی موسیقی اقوام در دو بخش ریتمیک و ملودیک جای می‌گیرد. در حالتی که موسیقی با نواختن چند نت میتوهند هویت ملی خود را به دیگران بشناساند ملودیک می‌گویند. مانند موسیقی که کشور ژاپن دارد که با نواختن چند نت هویت این کشور و هویت ملی را می‌شناساند. از جمله می‌توان موسیقی کشور سنگال اشاره کرد. در این سرزمین فرد نقال نه تنها به عنوان موسیقی دان، خواننده، وگنجینه‌ای زنده از تاریخ شفاهی مطرح است و در این باره صحبت کرد که قوم کرد با به کارگیری تاکیدها ضد ضربهای خاص خود در اجرای ترانه‌ها بیش از ملودی بر ریتم تأکید دارد. کوماگاکو
کوماگاکو یکی از گونه‌های موسیقی گاگاکو یا موسیقی درباری ژاپن است که منشا آن کره‌ای است و در دوره نارا (۷۱۰-۷۹۴) در ژاپن رواج پیدا کرد و اغلب همراه با رقص برگزار می‌شود. در مقایسه با دیگر انواع موسیقی گاگاکو، در کوماگاکو تنها از سازهای بادی و ساز کوبه‌ای استفاده می‌شود و ساز زهی کاربرد ندارد. فرهنگ ایرانی
موسیقی در ایران، از دوران باستان، حائز اهمیت بوده‌است. در دوران شاهنشاهی هخامنشی، موسیقی در آیین‌های مذهبی و دادگاه‌ها استفاده می‌شده‌است. هویت دقیق موسیقی ایرانی، هنوز آشکار نشده‌است اما تحقیقات پیرامون آن، ادامه دارد و جوانبی از آن، مشخص شده‌است. موسیقی در دوران ساسانیان قابل توجه بوده‌است و ساسانیان، شمار فراوانی از سازها را به کار برده‌اند. باربد، از موسیقی‌دانان دوران شاهنشاهی ساسانی، نخستین سیستم موزیکال خاورمیانه را با عنوان "خسروانی" ایجاد کرد. بسیاری از مدها و ملودی‌های باستانی ایران، با تسلط اعراب بر این کشور، از بین رفته‌اند؛ اما دستگاه‌ها، به شکل شفاهی به ایران کنونی رسیده‌اند. ایران زادگاه نخستین سازهای پیچیده‌است که قدمت برخی از آنان، به هزارهٔ سوم پیش از میلاد می‌رسد. نواحی ایران، دارای شمار قابل توجهی سازهای بومی از انواع بادی، پوست‌صدا، خودصدا و زهی هستند. سازهایی همانند تار، سه‌تار، بربط، سنتور، قانون، کمانچه، نی، قیچک، رباب، تنبک، دف، دایره و دایره‌زنگی در موسیقی ملی ایران به کار می‌روند. در دهه‌های ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰، موسیقی ایران به شکل اساسی تغییر یافت. در دههٔ ۱۳۳۰، موسیقی پاپ وارد ایران شد و نخستین گروه‌های پاپ و راک ایرانی، شکل گرفتند. موسیقی پاپ ایرانی در این دوران، از موسیقی پاپ غربی اثر گرفت. در دههٔ ۱۳۴۰ نیز نخستین شاخه‌های نوگرایی در موسیقی ایران، پدیدار شد. در اواسط دههٔ ۱۳۴۰، استودیوهای ایرانی با همراهی بارها و باشگاه‌های شبانه، به گسترش موسیقی جدید رایج در ایران کمک کردند. در این سال‌ها، شعر و موسیقی ایران، دگرگون شد و ستاره‌های موسیقی، یکی پس از دیگری بر روی صحنه رفتند. تاریخ موسیقی
دوره نخست از آمدن نژاد آریایی به سرزمین ایران تا انقراض دولت ساسانی از آمدن نژاد آریایی به سرزمین ایران تا انقراض دولت ساسانی انواع سازها و ادوات رایج موسیقی عصر هخامنشیان و پیش از اسلام موسیقی ایران در عهد ساسانیان دوره دوم از طلوع اسلام تا عصر حاضر موسیقی ایران پس از اسلام هجوم مغول و دگرگونی اوضاع ایران و شروع انحطاط علمی و هنری ظهور دولت صفوی و وضع هنر و موسیقی پادشاهان قاجاریه و مختصری از تاریخ موسیقی ایران در این دوره تأثیر شعبه موزیک دارالفنون در حفظ موسیقی ملی در زمان ناصرالدین شاه موسیقی کلمبیا
در ایالات متحده دو گروه کلمبیایی این ژانر که با ابزارهای سنتی می‌نوازند، La Cumbiamba NY، در ساحل شرقی (نیویورک) و Aluna Band در ساحل غربی (سان فرانسیسکو) هستند. در سال ۲۰۱۰، کورولائو به فهرست یونسکو در شاهکارهای شفاهی و ناملموس میراث بشری اضافه شد. بامبوسو (Bambuco) نوعی موسیقی تحت‌تأثیر موسیقی ناحیهٔ باسک اسپانیاست که به عنوان "Música del interior" (موسیقی داخلی) شناخته می‌شود. منشأ این سبک روشن نیست، اما بسیاری از متخصصان بر این باورند که مؤلفه‌های بسیاری از موسیقی محلی اسپانیا را دارد. محبوبیت آن مدت‌ها بالا بود و در کلمبیا از اواسط دهه ۱۹۲۰ تا اواخر دهه ۱۹۳۰ بسیار محبوب بود. هنرمندانی چون Estudiantina, Los Carranguerros de Raquira, Jaime Llano González, Jorge Villamil, و Morales Pino Trío با این سبک اجرا کرده‌اند. "موسیقی یانرا" نوعی موسیقی چنگ، بر پایهٔ لوس لیانوس (سبکی از ونزوئلا) است که در کلمبیا طرفدارانی دارد. این سبک شامل موسیقی سنتی خوروپو (Joropo) نیز می‌شود. هنرمندان این ژانر آلفردو رونالدو اورتیز (متولد کوبا), آلما لیانرا، گروه سیمارون، لوییس آریل ری، کارلوس روخاس، سابور لیانرو، آرنولفو بریسنیو، و اورلاندو والدمارا هستند. این موسیقی در کشور ونزوئلا نیز بسیار محبوب است و موسیقی ملی آن کشور محسوب می‌شود. گوتیه
گوتیه متولد شهر بروژ در بلژیک است. وقتی دو ساله بود همراه خانواده به استرالیا مهاجرت کرد. ابتدا در سیدنی ساکن شدند و بعدها به ایالت ویکتوریا نقل مکان کردند. والدینش هنگام ثبت نام او در مدرسه تلفظ انگلیسی نامش یعنی والتر را برایش برگزیدند. او از کودکی علاقه خود را به موسیقی نمایان ساخت و به فراگیری چندین آلت موسیقی و در راس آن‌ها پیانو و درامز پرداخت. او در دبیرستان اقدام به تشکیل یک گروه موسیقی کرد که بعد از اتمام دبیرستان همه اعضا بجز لوکاس تارانتو از او جدا شده و مسیر زندگی خود را در پیش گرقتند. در سال ۲۰۰۱ والدینش به خانه جدیدی نقل مکان کردند که او فضای کافی برای درس خواندن داشته باشد. دو نفر از دوستانش به عنوان همخانه به آنجا نقل مکان کردند و خانه در واقع به محلی برای تمرین و نواختن موسیقی تبدیل شد. این اولین پایه‌های شکل‌گیری گوتیه بود. در همان ایام یکی از همسایه‌ها که صدای تمرین آن‌ها را شنیده بود، از علاقه آن‌ها به موسیقی مطلع شد و مجموعه صفحه‌های موسیقی همسر متوفی خود را در اختیارشان گذاشت. کنسرواتوار
کنسرواتوار برگرفته از واژهٔ ایتالیاییِ کنسرواتوریو (conservatorio)، اولین بار در دورهٔ رنسانس و پیش از آن برای یتیم‌خانه‌هایی در ایتالیا استفاده می‌شد که در آن‌ها به کودکان آموزش موسیقی داده می‌شد. به‌تدریج این اصطلاح برای آموزش حرفه‌ایِ موسیقی در مؤسسات و مدارس موسیقی به‌کار رفت. اولین کنسرواتوار سِکولارِ موسیقی به معنای امروزی در پاریس به سال ۱۷۸۴ تأسیس شد. در طول قرن ۱۹، مدل فرانسوی مدرسهٔ موسیقی در بسیاری از کشورهای اروپایی، ایالات متحدهٔ آمریکا و کانادا پیاده شد. آموزش موسیقی در دو بُعد اجرایی (عملی) و علوم نظری (تئوریک) رواج دارد. کنسرواتوارها معمولاً مؤسساتی هستند که تمرکز در آن‌ها بر روی شیوهٔ عملی و اجرایی موسیقی بوده‌است. این مؤسسات حتی گاهی به‌عنوان کلاس‌های آموزش عالی آزاد مربوط به یک دانشگاه یا مؤسسهٔ آموزش عالی فعالیت خود را انجام می‌دهند. اما در حال حاضر، کنسرواتوارها و دانشگاه‌ها از نظر آموزشی بسیار به یکدیگر نزدیک شده‌اند و دروس و رشته‌های مربوط به تئوری و تاریخ موسیقی در کنسرواتوارها تدریس می‌شود و همچنین بسیاری از دانشکده‌های موسیقی نیز رشته‌های عملیِ موسیقی، مانند نوازندگی را در سرفصل‌های دروس خود قرار داده‌اند. موسیقی سنتی ایرانی
موسیقی سنتی ایرانی که با نام موسیقی اصیل ایرانی، موسیقی کلاسیک ایرانی و موسیقی دستگاهی نیز شناخته می‌شود، شامل دستگاه‌ها، نغمه‌ها، و آوازها، از سال‌ها پیش از میلاد مسیح تا به امروز سینه به سینه در میان مردم ایران جریان داشته و آنچه دلنشین‌تر، ساده‌تر و قابل فهم‌تر بوده‌است، امروز در دسترس است. بخش بزرگی از آسیای میانه، افغانستان، پاکستان، جمهوری آذربایجان، ارمنستان، ترکیه، و یونان متأثر از این موسیقی است و هرکدام به سهم خود تأثیراتی در شکل‌گیری این موسیقی داشته‌اند. از موسیقی‌دان‌ها یا به عبارتی نوازندگان موسیقی در ایران باستان می‌توان به «باربد» و «نکیسا» و «رامتین» اشاره کرد. موسیقی اصیل ایرانی، جزو کهن‌ترین سبک‌های موسیقایی از دوران باستان تا به امروز است. همچون گذشته‌های دور، مشاهیر صاحب سبک بسیاری در تاریخ ایران معاصر سر برآورده و هر یک، گامی مؤثّر در اعتلا و پویندگی این موسیقی اصیل برداشته اند. پروژه راه ابریشم
در سال ۱۹۹۹ توسط یک هیئت نظارت، تحقیق و بررسی، برای مرحله اول ۱۶ نفر از بهترین موسیقیدانان و آهنگسازان کشورهای ایران، چین، آذربایجان، ازبکستان، مغولستان و تاجیکستان به عنوان کشورهای صاحب تمدن حاشیه جاده ابریشم جهت عضویت در آنسامبل جاده ابریشم برگزیده شدند. در ژانویه سال ۲۰۰۱ نیز هیئت نظارت، تحقیق و بررسی، برای مرحله دوم موسیقیدانان برتر کشورهای ارمنستان، ایتالیا، هند، ژاپن، ترکیه، کره، پاکستان و آمریکا را انتخاب کرده و گردهم آورد و آنسامبل بزرگ جاده ابریشم تشکیل شد. سامی یوسف
تاکنون از سامی یوسف هفت آلبوم موسیقی و چندین تک‌آهنگ منتشر شده‌است. آخرین آلبوم او «برکت» نام دارد. سامی یوسف در سال ۱۳۵۹ در تهران در جمع والدین آذربایجانی متولد شد. پدربزرگ و مادربزرگ او اهل باکو، جمهوری آذربایجان هستند. پدربزرگ و مادربزرگ وی هنگام بازپس‌گیری توسط بلشویکها پس از جنگ جهانی اول باکو را ترک کردند. او فرزند بابک رادمنش است. او در کودکی به همراه خانواده‌اش به انگلستان مهاجرت کرد و در همان اوایل کودکی با سازهای پیانو، ویولن و سازهای ایرانی چون تار و سنتور آشنا می‌شود. سامی در ۱۸ سالگی به فرهنگستان سلطنتی موسیقی در لندن، یکی از معتبرترین آکادمی‌های جهان در زمینه موسیقی رفت تا موسیقی را به شیوهٔ تخصصی بیاموزد. سامی یوسف هدفش را ایجاد تفاهم بین فرهنگ‌ها از طریق ترویج ارزش‌های جهانی و تجلیل از روح انسانی می‌داند. موسیقی او غالباً دربر گیرندهٔ ترانه‌هایی است با مضامین اسلامی و معنوی. وی همچنین از موضوعات اجتماعی و بشر دوستانه در موسیقی خود استفاده می‌کند. موسیقی در مصر
ضبط موسیقی مصری از دهه ۱۹۱۰ و زمانی که مصر هنوز بخشی از امپراتوری عثمانی بوده‌است آغاز می‌شود. عثمانی‌های شهری با تشویق به توسعه هنر، زنان و اقلیت‌ها را به توسعه توانایی‌های موسیقی خود تشویق می‌کنند. با سقوط امپراتوری ، سنت موسیقی کلاسیک مصر همچنان و به مرکزیت شهر قاهره رشد می‌کند. به‌طور کلی، موسیقی نوین مصری سنت‌های بومی خود را با آخشیج‌های ترکی و غربی ترکیب می‌کند. شش‌مقام
شش‌مقام موسیقی سنتی فرارود (بیشتر تاجیکستان و ازبکستان) است. ترانهٔ این موسیقی دربارهٔ عشق عرفانی است. سازهای به کار رفته در این موسیقی عبارت اند از: بربط، دایره، دف و تنبور. شش‌مقام از مقام‌های بزرگ، راست، نوا، دوگاه، سه‌گاه و عراق تشکیل شده است. یونسکو در سال ۲۰۰۰ میلادی، شش‌مقام را در فهرست کهن‌ترین سبک‌های موسیقی و هم‌چنین سرمایه‌های غیرمادی به ثبت رساند. موسیقی در اوکراین
اوکراین مدرن در شمال دریای سیاه واقع شده‌است، که قبلاً بخشی از اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود. چندین گروه قومی آن که در اوکراین زندگی می‌کنند ، سنت‌های موسیقی منحصر به فرد خود را دارند و برخی از آنها موسیقی سنتی را در ارتباط با سرزمینی که در آن زندگی می‌کنند، توسعه داده‌اند. گرجستان
موسیقی گرجی یکی از موسیقی‌های غنی و باستانی دنیا است. آوازهای گرجیان وابسته به سرودهای کلیسایی در قرون وسطی است. چنانچه از منابع بر می‌آید دو گونه موسیقی صوتی در بیزانس و گرجستان وجود داشته‌است. یکی از آن‌ها یونانی و تک صوتی و دیگری گرجی و با سه درجه صوت خوانده می‌شد. از برجسته‌ترین مصنفان آهنگ‌ها باید از گریگوری مقدس از خانزتا و میخیل مودرکیلی، و ایوانه میتبواری در سدهٔ دهم نام برد. فرهنگ در آفریقا
موسیقی آفریقا یکی از پویاترین اشکال هنری است. مصر طی مدتی طولانی کانون فرهنگی جهان عرب بوده‌است، در حالی که تجدید خاطره نواختهای مناطق پایین صحرا به ویژه در غرب آفریقا، از طریق تجارت برده اطلسی به رقص سامبا، آهنگ‌های بلوز، جاز، رگا، موسیقی رپ، و بزن و بکوب نوین منتقل شد. موسیقی نوین این قاره شامل آوازخوانیهای گروهی پیچیده از آفریقای جنوبی و نواختهای رقص از موسیقی رقص سوکوس می‌شود که بیشتر در آن موسیقی جمهوری دموکراتیک کنگو رایج بوده‌است. تحقیقات اخیر عبارت‌اند از پیدایش موسیقی هیپ- هاپ آفریقایی به ویژه شکلی از نوع درآمیخته سنگالی آن با امبلاکس، و کوایتو، که یک گونه موسیقی خانگی در آفریقای جنوبی می‌باشد. موسیقی آفریکاآن نیز که در جنوب آفریقا وجود دارد، وجودی مطابق با سلیقه شخصی دارد که عمدتاً با موسیقی سنتی (موسیقی بوئر) ترکیب می‌شود، در حالی که جوامع جدیدتر مهاجر موسیقی خانگی خود را به این قاره عرضه می‌کنند. سنتهای بومی موسیقی و رقص آفریقا از طریق سنتهای شفاهی حفظ می‌شوند و آن‌ها از سبکهای موسیقی و رقص آفریقای شمالی و جنوبی متمایز می‌شوند. اثرات عربها در موسیقی و رقص آفریقای شمالی و نیز اثرات غربی در اثر استعمار در آفریقای جنوبی، مشهود می‌باشند. موسیقی در مصر
از زمان پایان جنگ جهانی اول، برخی از بزرگترین ستاره‌های موسیقی خاورمیانه مصری بوده‌اند. موسیقی معاصر مصر ریشه در کارهای خلاق مشاهیری مانند عبدو هامولی، آلماز و محمود عثمان، که همگی تحت حمایت اسماعیل پاشای عثمانی بودند، دارد که بر کارهای مهمترین آهنگسازان پسین مصری سده بیستم از جمله سید درویش، ام کلثوم، محمد عبدالوهاب، عبدالحلیم حافظ و زکریا احمد تأثیر گذاشتند. بیشتر این ستارگان، از جمله ام کلثوم و نجات صغیره بخشی موسیقی سنتی مصر بودند و برخی از آنها مانند عبد الحلیم حافظ از سال ۱۹۵۲ به بعد با جنبش ملی‌گرای مصر در ارتباط بودند. فهرست جایزه‌ها و نامزدی‌های شکیرا
جایزه کریستال (به انگلیسی: Crystal Award) توسط مجمع جهانی اقتصاد تشکیل شده و هرساله در داووس، سوئیس برگزار می‌شود. شکیرا این جایزه را بخاطر فعالیتهای بشر دوستانه خود در بنیاد برفوت "(Barefoot Foundation)" دریافت کرده که برای کودکان تنگدست در کلمبیا (که زادگاه شکیرا است) و دیگر نقاط جهان، امکانات تحصیلی فراهم می‌کند. اکو (جشنواره موسیقی)|جایزه اکو یک جایزه موسیقی آلمانی است که هر سال توسط Deutsche Phono-Akademie (انجمن شرکت‌های ضبط موسیقی) اعطا می‌شود. برندگان هر سال با میزان فروش سال قبلشان تعیین می‌شود. شکیرا از ۹ نامزدی خود برنده یک جایزه شده. جوایز فونوگرام ، از جوایز موسیقی ملی مجارستان است که از سال ۱۹۹۲ تا کنون، هر سال برگزار می‌شود. شکیرا تاکنون دوبار نامزد دریافت این جایزه شده. موسیقی در ایران
موسیقی در ایران از دوران باستان دارای اهمیت بوده‌است. در دوران شاهنشاهی هخامنشی، موسیقی در آیین‌های مذهبی و دادگاه‌ها استفاده می‌شده‌است. هویت دقیق موسیقی ایرانی هنوز آشکار نشده‌است اما پژوهش پیرامون آن ادامه دارد و جوانبی از آن، مشخص شده‌است. موسیقی در دوران ساسانیان قابل توجه بوده‌است و ساسانیان، شمار فراوانی از سازها را به کار برده‌اند. باربد، از موسیقی‌دانان دوران شاهنشاهی ساسانی، نخستین سیستم موزیکال خاورمیانه را با عنوان "خسروانی" ایجاد کرد. بسیاری از مدها و ملودی‌های باستانی ایران، با تسلط اعراب بر این کشور، از بین رفته‌اند؛ اما دستگاه‌ها، به شکل شفاهی به ایران کنونی رسیده‌اند. ایران زادگاه نخستین سازهای پیچیده‌است که قدمت برخی از آنان، به هزارهٔ سوم پیش از میلاد می‌رسد. نواحی ایران، دارای شمار قابل توجهی سازهای بومی از انواع بادی، پوست‌صدا، خودصدا و زهی هستند. سازهایی همانند تار، سه‌تار، بربط، سنتور، قانون، کمانچه، نی، قیچک، رباب، تنبک، دف، دایره و دایره‌زنگی در موسیقی ملی ایران به کار می‌روند. در دهه‌های ۱۳۳۰ و ۱۳۴۰، موسیقی ایران به شکلی اساسی تغییر یافت. در دههٔ ۱۳۳۰، موسیقی پاپ وارد ایران شد و نخستین گروه‌های پاپ و راک ایرانی، شکل گرفتند. موسیقی پاپ ایرانی در این دوران، از موسیقی پاپ غربی اثر گرفت. در دههٔ ۱۳۴۰ نیز نخستین شاخه‌های نوگرایی در موسیقی ایران، پدیدار شد. در اواسط دههٔ ۱۳۴۰، استودیوهای ایرانی با همراهی بارها و باشگاه‌های شبانه، به گسترش موسیقی جدید رایج در ایران کمک کردند. در این سال‌ها، شعر و موسیقی ایران، دگرگون شد و ستاره‌های موسیقی، یکی پس از دیگری بر روی صحنه رفتند. موسیقی زار
اگرچه تفاوت‌هایی در موسیقی بومی استان هرمزگان و موسیقی زار وجود دارد اما شباهت‌هایی نیز دارند و می‌توان گفت که زار یکی از روش‌های روان درمانی بسیار قدیمی است که بقایای آن در کشورهای مختلفی دیده می‌شود و تنها مختص به ناحیه جنوب کشورمان نیست، بلکه در آسیای شرقی– آفریقا– آمریکا و بسیاری از کشورهای دیگر به اشکال گوناگون دیده می‌شود و نام‌های مختلفی نیز دارد. به دلیل این‌که جنوب کشورمان از دیرباز با اقوام گوناگونی روبرو شده‌است، این آیین کم‌کم وارد کشور شده و ماندگار شدند و رنگ و بویی عربی و اسلامی به خود گرفته‌اند. با این وجود آیین‌های اعتقادی و جادویی نیز در ‌نها دیده می‌شود که ناشی از اعتقادات کهن است. مانند نوشیدن خون. آیین زار زاییده تخیلات روانی بوده و اعمال و مناسکی می‌باشد که از ذهن و ناشی از درد و رنج عاطفی و تاریخی شکل گرفته‌است. در این نوع موسیقی بینش‌های اسطوره‌ای – دخالت در طبیعت و انجام اعمال جادویی و ‌آیینی–وجود احکام قبیله‌ای– تلقین پذیری از یک شخصیت (بابا یا مامای زار) – ایجاد حالت خلسه در اجرای مراسم و اعتقاد به وجود نیروهای ماوراالطبیعیه دیده می‌شود و به مرور زمان، این موسیقی از محیط جدید الهام گرفته و رنگ‌وبوی بومی به خود گرفته است و به موسیقی بومی هرمزگان و در مجموع، موسیقی نوار ساحلی جنوب وارد شده‌است. کارول جی
کارول جی مدافع صوتی فرهنگ و هنر از زادگاهش مدئین، کلمبیا است. در مه ۲۰۲۰، او به وبلاگ مسافرتی د فائوکس تراولر گفت: "این یک شهر زیبا با تعداد زیادی از مردم صمیمی است و ما توسط کوه ها و هر چیز دیگری احاطه شده ایم. ما خوانندگان و هنرمندان داریم و فیلم های بزرگی نیز می سازیم. اگر شما مجبور بودید فقط یک توقف به لیست خود اضافه کنید، من به شما Llanogrande را توصیه میکنم. این یک مکان سرسبز با چشم اندازهای زیبا است و هرکس اهل مدئین معمولاً آخر هفته ها به آنجا می رود. Llanogrande در کنار خانواده و دوستان واقعاً سرگرم کننده است." جشن موسیقی
جشن موسیقی که در زبان فرانسه به آن Fete de la Musique گفته می‌شود و با همین نام در سراسر دنیا شناخته می‌شود توسط ژاک لانگ وزیر فرهنگ وقت فرانسه در سال ۱۹۸۲ پایه‌گذاری شد که هر ساله در ۲۱ ژوئن همزمان با اولین روز فصل تابستان برگزار می‌گردد. در حال حاضر این جشن در صدها شهر دنیا برگزار می‌گردد. فرهنگ اسپانیایی‌ها
خارج از اسپانیا موسیقی اسپانیایی با فلامنکو هم ارز در نظر گرفته می‌شود. فلامنکو یک سبک موسیقی متعلق به غرب منطقه آندلس اسپانیا است که بر خلاف دیدگاه عموم در دیگر نقاط اسپانیا مرسوم نیست. سبک‌های دیگری از موسیقی بومی در دیگر نقاط نیز رایج است. در زمینه موسیقی کلاسیک آهنگسازان برجسته‌ای چون ایساک آلبنیس، مانوئل د فایا، انریکه گرانادوس و خوانندگانی همانند پلاسیدو دومینگو، خوزه کارراس، مونتسرات کابایه، آلیسیا د لاروچا، آلفردو کرائوس، پابلو کاسالس، ریکاردو وینیاس، خوزه ایتوربی، پابلو دو ساراساته، یوردی ساوای و ترزا برگانزا اهل اسپانیا هستند. در این کشور بیش از چهل ارکستر حرفه‌ای وجود دارد از جمله ارکستر ملی اسپانیا، ارکستر سمفونیک بارسلونا و ارکستر سمفونیک مادرید و همچنین خانه‌های اپرای بزرگی چون تئاتر سلطنتی، تئاتر لوسیو و قصر هنر ملکه سوفیا در اسپانیا فعال هستند. موسیقی قطر
بنیاد قطر مسئول راه‌اندازی آکادمی موسیقی قطر در دهکدهٔ فرهنگی کتارا در ژانویه ۲۰۱۱ بود. اگرچه نقطهٔ کانونی اصلی این آکادمی فراهم کردن امکان تحصیل در زمینهٔ موسیقی برای کودکان و نوجوانان ۵ تا ۱۸ سال است، اما در قالب برنامهٔ «موسیقی برای همه» امکان تحصیل موسیقی را برای افرادی که در این رده‌های سنی قرار ندارند نیز فراهم می‌کند. ریزپرده
عبارت موسیقی ریزپرده‌ای برای توصیف هر نوع موسیقی می‌تواند به کار برود که در آن فواصل ریزپرده‌ای به کار می‌روند و عموماً کوکشان با اعتدال مساوی دوازده‌پرده‌ای که در موسیقی غربی رایج است تفاوت دارد. کوک‌بندی سنتی موسیقی هندی که مبتنی بر ۲۲ شروتی است، موسیقی محلی بسیار کشورها نظیر ایران، عربستان، ترکیه، تایلند، برمه، کشورهای آفریقایی، و نیز هر موسیقی که با کوک‌هایی نظیر نظام کوک خالص، اعتدال میانگین و سایر کوک‌بندی‌های غیر مساوی نواخته شود را می‌تواند «ریزپرده‌ای» دانست. همچنین موسیقی جز و بلوز را هم به خاطر استفاده از فواصل ریزپرده‌ای می‌توان جزو موسیقی‌های ریزپرده‌ای دانست. ارتباط ریزپرده‌ها با موسیقی کشورهای خاورمیانه (که در دوران شکوفایی موسیقی عموماً تحت حکومت اسلام بوده‌اند) به حدی است که برخی ساخت سازهایی که قادر به نواختن موسیقی ریزپرده‌ای و غیر ریزپرده‌ای بودند را جزو خدمت‌های اسلام به دانش بشر قلمداد می‌کنند. وومکس
وومکس (انگلیسی: WOMEX) کوتاه شدهٔ عبارت: Worldwide Music Expo به معنای نمایشگاه جهانی موسیقی، یک پروژهٔ بین‌المللی پشتیبانی و توسعه موسیقی ملل است که مرکز آن در برلین مستقر می‌باشد. رویداد اصلی آن نمایشگاهی است که سالانه در مکان‌های مختلف در سراسر اروپا برگزار می‌شود. این رویداد شامل: یک نمایشگاه تجاری، نمایشگاه‌های جانبی، کنفرانس‌ها، اکران فیلم، جلسات شبکه سازی و جوایز است. در این نمایشگاه موسیقی‌دانان و شرکت‌های تولید آثار موسیقیِ آنها، امکان برقراری ارتباط برای تورهای بین‌المللی و پخش آلبوم را دارند. موسیقی در مصر
در زمان خاندان عباسی و عثمانی، مصر یکی از قطب‌های اصلی موسیقی در خاور میانه بود و بنابراین پس از سقوط امپراتوری عثمانی در سال ۱۹۲۳، مصر پایتخت موسیقی عربی شد که در آن سازهای کلاسیک مانند عود، قانون و نی به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار گرفتند. یک «تخت» (گروه) معمول مصری متشکل از نوازنده عود، نوازنده قانون، نوازنده نی و نوازنده ویولن بود. تخت (به معنای مبل و نشیمنگاه مانند فارسی) رایج‌ترین شکل یک گروه موسیقی در اوایل سده بیستم و پیش از شکل‌گیری سازهای ارکسترال بود که توسط آهنگسازانی چون محمد القصبجی، ریاض سنباطی و محمد عبدالوهاب به عرصه موسیقی مصر معرفی شد. اکتاویو وازکوئز
وی متولد سانتیاگو د کمپوستلا (گالیسیاهای اسپانیا) است، وازکوئز نوشتن موسیقی را در سن ۷ سالگی شروع کرد. او در سن ۱۲ سالگی مدیر موسیقی کلیسای سنت پیتر لوگو بود. در سال ۱۹۸۹ به مادرید نقل مکان کرد و از هنرستان عالی سلطنتی موسیقی مادرید فارغ‌التحصیل پیانو و آکومپانیمان شد. وی از سال ۱۹۹۹ ساکن شهر نیویورک است. جشنواره مورگن‌لاند
جشنواره مورگن‌لاند (به آلمانی: Morgenland Festival) یک جشنواره موسیقی در آلمان است که برای شناساندن هنرمندان کشورهای شرقی فعالیت دارد. مقر اصلی این جشنواره در شهر اسنابروک (Osnabrück) است ولی جشنواره از سال ۲۰۱۴ بخشی از برنامه‌های خود را در کشور همسایه، هلند هم برگزار می‌کند. موسیقی شوشتری
موسیقی شوشتری یکی از موسیقی‌های نواحی ایران است که خاستگاه آن شهر شوشتر می‌باشد. موسیقی شوشتری شامل موسیقی مقامی (مقامات آوازی و رنگ‌ها و ترانه‌ها)، موسیقی شادی (آیین‌های عروسی و مولودی خوانی و …)، موسیقی اندوه (تعزیه، سوگ، مویه گری)، موسیقی مذهبی (نوحه‌ها و مراثی و …)، موسیقی کار و موسیقی درمانی است. نغمه‌ها (گوشه‌ها یا مقوم‌ها) در موسیقی شوشتری با نام ۲۴ مقوم شوشتری مصطلح شده و به همین نام در فهرست میراث معنوی سازمان میراث فرهنگی ثبت شده‌است. فراتر از آواز شوشتری (یا گوشه شوشتری در دستگاه همایون)، موسیقی شوشتر عموماً در دستگاه شور یا در مایه دشتی، دستگاه ردیف سنتی خوانده می‌شود. تاریخ باستان
موسیقی باستان با توصیف آهنگ‌ها و مقیاس‌های اساسی شنیداری تعیین می‌شود و ممکن است از طریق سیستم‌های شفاهی یا کتبی منتقل شده باشد. هنرهای جهان باستان به انواع مختلفی از هنر که در فرهنگ جوامع باستان وجود داشته‌است، از جمله در چین باستان، مصر، یونان، هند، ایران، بین‌النهرین و روم اشاره دارد. توگاکو
کوماگاکو (به معنای موسیقی سلسله تانگ) یکی از گونه‌های موسیقی گاگاکو است که منشا آن چین است و در زمان سلسله تانگ در این کشور رواج داشته و موسیقی همراه با رقص بوده و تووگاکو خوانده می‌شد. این موسیقی در قرن هشتم میلادی به ژاپن آمده و جزئی از فرهنگ ژاپنی شده‌است و یکی از سه گونهٔ موسیقی درباری ژاپن است. گوگل پلی میوزیک
حساب‌های استاندارد در گوگل پلی میوزیک قبل از قطع سرویس در ۶۳ کشور جهان در دسترس بود. لیست کامل شامل: آرژانتین، استرالیا، اتریش، بلاروس، بلژیک، بولیوی، بوسنی و هرزگوین، برزیل، بلغارستان، کانادا، شیلی، کلمبیا، کاستاریکا، کرواسی، قبرس، جمهوری چک، دانمارک، جمهوری دومنیکن، اکوادور، السالوادور، استونی، فنلاند، فرانسه، آلمان، یونان، گواتمالا، هندوراس، مجارستان، ایسلند، هند، ایرلند، ایتالیا، ژاپن، لتونی، لیختن اشتاین، لیتوانی، لوکزامبورگ، مقدونیه شمالی، مالت، مکزیک، هلند، نیوزیلند، نیکاراگوئه، نروژ، پاناما، پاراگوئه، پرو، لهستان، پرتغال، رومانی، روسیه، صربستان، اسلواکی، اسلوونی، آفریقای جنوبی، اسپانیا، سوئد، سوئیس، اوکراین، انگلستان، ایالات متحده، اروگوئه و ونزوئلا. موسیقی ارمنی
موسیقی ارمنی ریشه در چند هزار سال پیش دارد. بر روی تخته سنگ‌های اوغتاسار تصاویری از زمان باستان باقی است که به وضوح نشان دهنده مناظر رقص و آئین‌های خاص همراه با ارائه آوا می‌باشند. آواز و موسیقی مربوط به مراسم دعا و آمادگی برای جنگ در زمان تشکل اتحاد قومی هایاسا و آرمن‌ها در ارمنستان رواج داشت. هزاره اول (پیش از میلاد) مملو از تحولات هنر موسیقی و فرهنگ باستان بود. در اینباره شیپور تهیه شده از شاخ گوزن که در حوالی دریاچه سوان پیدا شده‌است گواهی می‌دهد. فرهنگ در نیکاراگوئه
موسیقی محلی نیکاراگوئه از غنی‌ترین موسیقی‌های بومی آمریکای مرکزی‌است. موسیقی اسپانیا تأثیر زیادی در ذات موسیقی نیکاراگوئه (سُنِ نیکا، پولکای سگوویایی و مازورکای سگوویایی) تآثیر زیادی گذاشته‌است. بعضی از آهنگ‌های ساخته دوره تسخیر آمریکا توسط اسپانیا، مثل «تورو گوآکو» (گاو نر گوآکو) و «گوئگوئنسه» یا «موش نر» هنوز امروزه نواخته می‌شود. این آهنگ آخر، به همراهی نمایشنامه با همین اسم که به آن متعلق‌است، در فهرست آثار میراث جهانی (آثار شفاهی و غیر مادی) سازمان یونسکو به ثبت رسیده‌است. نوعی از ساز «ماریمبا»، که خاص کل آمریکای مرکزی است، در شهرستان ماسایاساخته نواخته می‌شود و معروف‌ترین ساز نیکاراگوئهست. نوازش این ساز گاهی به همراهی گیتار و ماراکاس اجرا می‌شود. در مناطق ساحلی دریای کارائیب، رقص‌هایی و آهنگ‌های آفریقایی‌الاصل مثل «پالو ده مایو» وجود دارند. «چیچِروها» دسته‌های موسیقایی محلی کوچک‌اند که در جشن‌های متعلق به قدیسان پشتیبان محلی و مراسم گاوبازی اجرا می‌کنند. موسیقی در عراق
در بیشتر طول سده بیستم، مصر مرکز موسیقی مردمی عرب بود و فقط چند ستاره از کشورهای دیگر موفقیت جهانی پیدا کردند. این خوانندگان مسلمان، یهودی و مسیحی بودند. عراق (مقام موسیقی)
عراق یک مقام موسیقی است. در موسیقی قدیم ایران، عراق جزء دوازده مقام اصلی بوده‌است. در موسیقی عربی، عراق جزء خانواده‌های اصلی مقام‌ها دانسته نمی‌شود، اما به عنوان یک از مقام‌های خانوادهٔ سه‌گاه وجود دارد. موسیقی دوره کلاسیک
یکی از مهم‌ترین خصوصیات موسیقی قرن هیجدهم جهان فرامیهنی بودن آن و به حداقل رسیدن اختلافات ملی‌گرایی بود. حاکمانی که در یک کشور به دنیا آمده بودند در کشورهای دیگر حکمروایی می‌کردند، مثلاً پادشاهان آلمانی در انگلستان، سوییس و هلند و پادشاهان اسپانیایی در ناپل. ولتر که فرانسوی بود در دربار فردریک کبیر پروس اقامت گزیده بود و شاعر ایتالیایی متاستازیو در دربارهای آلمانی در ونیز. موسیقیدانان اپرای ایتالیایی در کشورهای دیگر مشغول به کار بودند. زبان مشترک موسیقی بر سر تا سر اروپا حکمفرما بود. در دوره کلاسیک، آهنگسازان آلمانی قدرت خاصی در ترکیب سبک‌های موسیقی دیگر کشورها داشتند، بنابراین سبک موسیقی آلمان ترکیبی بود از عوامل مختلف موسیقی کشورهای دیگر. موسیقی آلمان در این دوره زبانی جهانی پیدا کرد و ملل گوناگون اروپا می‌توانستند آن را بفهمند، بنابراین موسیقی زبان بشر اروپایی شد. کریستف ویلیبالد گلوک در یکی از نامه‌هایش اظهار می‌دارد که آرزو داشت یک موسیقی قوی بنویسد که با تمام قلب‌ها در سر تا سر دنیا صحبت کند و مورد قبول همه مردم باشد و نیز اختلافات مسخره موسیقی‌های مختلف ملل را بزداید. اظهار مشهور هایدن نیز در این باره چنین است: «زبان موسیقایی من در تمام دنیا قابل فهم است.» فرهنگ ژاپنی
واژه موسیقی در زبان ژاپنی عبارت است از 音楽 (اون‌گاکو) که ترکیبی از دو واژه کانجی 音 (اون) به معنی صدا و 楽 (گاکو) به معنی «لذت بردن» است. امروزه ژاپن دارای دومین صنعت موسیقی بزرگ در جهان پس از ایالات متحده آمریکا و بزرگ‌ترین صنعت موسیقی در آسیا است. دو دین اصلی رایج در ژاپن آیین شینتو و آیین بودایی هستند. آیین شینتو دینی است که بر آداب و رسوم تمرکز دارد. این دین پیش از قرن ششم میلادی در ژاپن پدید آمد. از آن به بعد مردم شروع به ساخت معبدهای شینتویی برای ستایش کامی کردند. آیین بودایی، در قرن ششم پس از میلاد از سایر نواحی آسیا به ژاپن وارد شد. این آیین در ابتدا محبوب نبود و اکثر جامعه ژاپن قادر به درک مفاهیم فلسفی موجود در آن نبودند. با این حال، هنرهای مرتبط با این آیین برای آن‌ها قابل درک بود که در گسترش این آیین در ژاپن نقش داشته است. ماهور (دستگاه موسیقی)
در مورد ریشهٔ دستگاه ماهور و نامش نظریات مختلفی مطرح است که از یکسو آن را به موسیقی باستان ایران یا هند و از سوی دیگر به مقام‌های موسیقی قدیم ایران به‌خصوص مقام عشاق نسبت می‌دهند. اگرچه، بیشتر موسیقی‌دانان معاصر دستگاه شور را مهم‌ترین دستگاه می‌دانند اما برخی نیز ماهور را مهم‌ترین می‌دانند؛ چنان‌که آموزش ردیف موسیقی نیز اغلب از دستگاه ماهور آغاز می‌شود. از همین رو، در حالی که بین متخصصان در خصوص گام ماهور توافق وجود دارد و آن را مطابق بر گام بزرگ غربی می‌دانند اما برخی از آن‌ها یک گام ماهور «اصیل» را توصیف می‌کنند که فواصل متفاوتی داشته و اینک منسوخ شده‌است. در موسیقی عربی نیز ردپای ماهور را می‌توان به عنوان یکی از مشتقات مقام راست پیدا کرد. مقام ماهور در موسیقی عربی متشکل از دو جنس دانسته می‌شود که یکی راست و دیگری عجم نام دارد و جنس عجم در قرائت قرآن نیز به کار گرفته می‌شود. موسیقی آرژانتین
موسیقی کلاسیک اروپا به خوبی در آرژانتین ظاهر شده‌است. بوینس آیرس موطنی است برای تئاتر کولیون که شهرت جهانی دارد. موسیقی دانان کلاسیک همچون مارتا آگریچ، لالو شیفرین، دانیل بارنبویم، ادواردو آلونسو کرسپو، تدوینگران کلاسیک مانند آلبرتو خیناسته‌را شهرت جهانی دارند. تمام شهرهای اصلی آرژانتین دارای سالنهای عمده تئاتر و اوپرا و ارکسترهای استانی یا شهری هستند. سنتور
برخی پژوهشگران بر این باورند که سنتور در زمان‌های بسیار دور از ایران به دیگر کشورهای آسیایی رفته‌است، چنان‌که امروزه گونه‌های مشابه این ساز در عراق، ترکیه، سوریه، مصر، پاکستان، هند، تاجیکستان، چین، ویتنام، کره، اوکراین و دیگر کشورهای آسیای میانه و نیز در یونان نواخته می‌شود. هنر ایرانی
موسیقی سنتی ایرانی شامل دستگاه‌ها، نغمه‌ها، و آوازها، از هزاران سال پیش از میلاد مسیح تا به امروز سینه به سینه در متن مردم ایران جریان داشته، و آنچه دل‌نشین‌تر، ساده‌تر و قابل‌فهم تر بوده‌است امروز در دسترس است، بخش بزرگی از آسیای میانه، افغانستان، پاکستان، جمهوری آذربایجان، ارمنستان، ترکیه، و یونان متأثر از این موسیقی است و هرکدام به سهم خود تأثیراتی در شکل‌گیری این موسیقی داشته‌اند، از موسیقی‌دان‌ها یا به عبارتی نوازندگان موسیقی در ایران باستان می‌توان به «باربد» و «نکیسا» اشاره کرد. کالج موسیقی برکلی
این مؤسسه که در بوستون در ماساچوست قرار دارد، بزرگترین کالج موسیقی در زمینه موسیقی معاصر در جهان است. این مؤسسه، پیشرو در تحصیل در رشته‌های موسیقی جاز و موسیقی مدرن آمریکایی است. سال ۲۰۱۲ شعبه‌ای از کالج در شهر والنسیا در اسپانیا فعالیت خود را آغاز کرد. انور براهم
زمانی از ابراهم پرسیدند که منبع الهام و شهودش در موسیقی چیست(؟) و او پاسخ داد: «درختی که همزمان با قد کشیدن از سطح زمین و بزرگ‌شدن، ریشه‌های خود را در زیر زمین گسترش می‌دهد و بیشتر به عمق فرومی‌رود» و این تصویری است که به‌شکلی آشکار با تونس، کشور زادگاهش نیز ارتباط می‌یابد؛ کشوری چند وجهی که از یک سو ریشه در فرهنگ اعراب مسلمان دارد و از سوی دیگر فرهنگ آفریقایی و مدیترانه‌ای نیز در آن گسترش یافته‌است. رد پا و نشانه‌های این تأثیرات همیشه در آثار ابراهم احساس می‌شود. اتمار لیبرت
اوتمار لیبرت در سال ۱۹۵۹ از پدری آلمانی-چینی و مادری مجارستانی به دنیا آمد. او بیشتر کودکی خود را در سفر به اروپا و آسیا گذرانده است. او گیتار را از سن ۱۱ یازده سالگی شروع کرد و در ۱۸ سالگی که در حال تکمیل دوره گیتار کلاسیک بود، عازم سفری طولانی به سمت آسیا و روسیه شد. لیبرت به صورت گسترده سفر کرد و موسیقی سنتی این مناطق را فرا گرفت، ولی هنگام بازگشت به غرب، روزنه بسیار کوچکی برای نفوذ این نوع از موسیقی پیدا کرد، چرا که در آن زمان یعنی سال‌های آخر دهه ۱۹۷۰ موسیقی پاپ جایگاه ویژه‌ای داشت ابتدا در آلمان و سپس در بوستون آمریکا، مهارت‌های خود را در زمینه گیتار و موسیقی به اجرا گذاشت ولی گروهی که او با آن‌ها همکاری می‌کرد در سال ۱۹۸۵ منحل شد و او با ناراحتی بسمت غرب حرکت کرد موسیقی افغانستان
موسیقی افغانستان در سبک‌ها و شیوه‌های گوناگون، هنرمندانی را پرورانده که شهرت بعضی از آنان از حدود مرزهای این کشور نیز فراتر رفته‌است. از دههٔ شصت هجری خورشیدی، افغانستان درگیر خشونت‌های داخلی بوده‌است. از این رو علی‌رغم میراث غنی موسیقی در این کشور، موسیقی سرکوب شده و ضبط برای خارجی‌ها به حداقل رسیده‌است. با اینکه شهر کابل مرکز فرهنگی افغانستان است در عرصهٔ موسیقی، هرات جایگاه ویژه‌ای دارد، چرا که وطن موسیقی سنتی افغانستان است و نسبت به سایر ولایت‌های افغانستان موسیقی‌اش به موسیقی ایرانی نزدیک‌تر است. موسیقی
موسیقی () یا موزیک (از زبان‌های اروپایی) یا آنچه در پارسی باستان خُنیا گفته می‌شد، یک نوع از هنر است که عناصر اصلی تشکیل‌دهندهٔ آن، صدا و سکوت است. عناصر اصلی تشکیل‌دهندهٔ موسیقی شامل زیروبمی (نَواک) (تعیین‌کنندهٔ ملودی و هارمونی) و ضرب‌آهنگ (ریتم) است. موسیقی را هنر بیان احساسات به وسیلهٔ آواها گفته‌اند که مهم‌ترین عوامل آن صدا و ریتم هستند و همچنین دانش ترکیب صداها به گونه‌ای که خوش‌آیند باشد و سبب انبساط و انقلاب روان شود. موسیقی در یونان
همه پیشرفت‌های عمده موسیقی کلاسیک اروپای غربی از طریق جزایر ایونی (که تحت حاکمیت و نفوذ ونیزی‌ها بودند) بود به یونانیان سرزمین اصلی معرفی شد. این منطقه به دلیل نخستین مدرسه موسیقی کلاسیک یونان مدرن (مدرسه هپتانسی یا ایونی؛ یونانی: Επτανησιακή Σχολή)، که در سال ۱۸۱۵ تأسیس شد، مشهور است. از نمایندگان برجسته این سبک می‌توان به نیکولاس مانتزاروس، اسپیریدون زینداس، اسپیریدون ساماراس، دیونیسیوس رودوتئاتوس و پاولوس کارر اشاره کرد. کالیپسو (موسیقی)
گونه موسیقی که از اوائل قرن بیستم در جزایر کارائیب واقع در آمریکای مرکزی، به‌ویژه در ترینیداد، رایج شد. اگر چه عموماً کالیپسو را دارای ریشه آفریقائی می‌دانند ولی برخی آن را ادامه سنت موسیقائی نوازندگان دوره‌گرد فرانسوی قرون وسطی می‌شمارند. فرانسه، در کنار اسپانیا و بریتانیا، یکی از مستعمره‌داران کارائیب بود.Wikipedia contributors, "Calypso music," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Calypso_music&oldid=197192813 موسیقی گرجی
موسیقی گرجی به موسیقی سنتی مردم گرجی اطلاق می‌شود. گرجی‌ها از موسیقی سنتی غنی و پر جنب و جوشی برخوردار هستند که در اصل بر پایهٔ موسیقی چندصدایی استوار است. گرجستان به دلیل قرار گرفتن در مرز بین اروپا و آسیا، جایگاهی برای سبک‌های مختلفی از موسیقی‌های شهری با آمیزه‌ای از سرودهای چند صدایی بومی، سرودهای تک صدایی خاورمیانه و همچنین هارمونی‌های معاصر اروپایی است. مجریان موسیقی اهل گرجستان به خوبی در عرصهٔ اپرای جهانی و صحنه‌های کنسرت معرفی شده‌اند. موسیقی در یونان
موسیقی یونان به اندازه تاریخ آن گوناگون و معروف است. موسیقی به دو قسمت تقسیم می‌شود: موسیقی بومی یونانی و موسیقی بیزانسی که صدای شرقی‌تری دارد. این آمیزه موسیقایی برای هزاران سال وجود داشته‌است و از امپراتوری بیزانس و یونان باستان نشأت گرفته‌است، و زبان، ضرب‌آهنگ، ساختار و ملودی آن پیوسته پیشرفت کرده و دگرگون شده‌است. موسیقی بخش قابل توجهی از فرهنگ یونانی چه در یونان نوین و چه در یونان کهن بوده‌است. فرهنگ اتریشی
وین، پایتخت اتریش برای مدتی طولانی مرکزی مهم از نوآوری‌های موسیقی بوده‌است. آهنگسازان قرن ۱۸ و ۱۹ با توجه و حمایت دودمان هابسبورگ به این شهر کشیده شده بودند، و وین را به صورت پایتخت اروپا از نظر موسیقی کلاسیک درآوردند. ولفگانگ آمادئوس موتسارت، بتهوون، و یوهان اشتراس جونیور، در میان دیگران، نامشان با این شهر همراه بوده‌است. در طول دورهٔ باروک، اسلاوی و فرم‌های قومی مجارستان موسیقی اتریش را تحت تأثیر قرار داده‌اند. موقعیت وین به عنوان یک مرکز فرهنگی اوایل قرن ۱۶ افزایش یافت، و در اطراف ابزار و ادوات موسیقی از جمله عود متمرکز بود. موسیقی کانتری
اصطلاح موسیقی کانتری امروزه برای توصیف بسیاری از سبک‌ها و زیرشاخه‌ها استفاده می‌شود. ریشه موسیقی کشور در موسیقی محلی طبقه کارگر آمریکایی آمریکایی یافت می‌شود. این موسیقی از موسیقی محبوب آمریکایی و موسیقی محلی آمریکایی الهام گرفته‌است که ریشه در موسیقی سلتیک، تصنیف‌های سنتی انگلیسی، آهنگ‌های گاوچران، کریدو، موسیقی آفریقایی-آمریکایی، موسیقی محلی فرانسه و دیگر سنت‌های موسیقی محلی داشت. سازدهنی کانتری زهره جویا
زهره جویا در مشهد به دنیا آمد. او از پدری افغان (اهل هرات) و مادری ایرانی زاده شده‌است. در هنر آوازخوانی خانم جویا، نه تنها تأثیر این دو فرهنگ، بلکه رد پای موسیقی اروپایی نیز بسیار برجسته می‌باشد. زهره جویا مدرسه را در ایران به پایان رسانده و برای آموختن موسیقی به اروپا رفت و تحصیلات عالی اش را دراین رشته در آمستردام و بعداً در دانشسرای هنرهای زیبای وین – اتریش – به پایان رسانده‌است و در رشته «اپرا» فوق لیسانس گرفته‌است. موسیقی در سوریه
موسیقی سوریه به آیین‌ها و شیوه‌های موسیقی در سوریه امروزی (در مقابل سوریه بزرگ) اشاره دارد. سوریه مدت‌ها است که یکی از مراکز نوآوری موسیقی جهان عرب در زمینه موسیقی سنتی عرب است که از جمله موسیقیدان‌های آن قدود حلببیه است. موسیقی در عربستان سعودی
موسیقی عربستان سعودی شامل موسیقی غربی و سنتی در عربستان سعودی است. برجسته‌ترین موسیقی‌دان در تاریخ معاصر عربستان طارق عبدالجاکم است که صدها ترانه معروف سعودی را نوشته که خود یا دیگر خوانندگان آنها را خوانده‌اند. سراج عمر پس از نوشتن موسیقی سرود ملی عربستان به آهنگسازی بسیار برجسته تبدیل شد. در سال ۱۹۹۹، محمد عبده مشهورترین خواننده جهان عرب و طلال مداح که در اوت ۲۰۰۰ هنگام آواز خواندن در جشنواره تابستان در صحنه تئاتر المفتاحه در منطقه جنوب عربستان سعودی درگذشت. در اولین جشنواره پیشگامان عرب، که تحت حمایت اتحادیه عرب در قاهره برگزار شد، از چهار آهنگساز برجسته در عربستان سعودی تجلیل شد: طارق عبدالحکیم، قاضی علی، محمد آلسنان و محمد شفیق. آزیتا حمیدی
حمیدی با اشاره به آشنایی‌اش با موسیقی ایران، تصریح کرد: هر چند در کشورهای سوئیس و اتریش بزرگ شده‌ام اما موسیقی ایران بخشی از زندگی من است و اهمیت زیادی برای آن قائل هستم. موسیقی نانگوان
موسیقی نانگوان (به چینی: 南管؛ تلفظ: Nánguǎn؛ به انگلیسی:) یک سبک موسیقی کلاسیک(سنتی) چینی از استان فوجیان درجنوب چین است. همچنین در تایوان، به ویژه لوکانگ در سواحل غربی و در بین چینی‌های خارج از کشور در جنوب شرقی آسیا بسیار محبوب است. فوجیان یک استان ساحلی کوهستانی چین است و مرکز استان آن فوژو (Fuzhou) است که در قرن هفتم قبل از میلاد در بین دوره‌های سو و تانگ هنگامی که گوانژو (Quanzhou) بندر بزرگی بود، در یک مسیر مهم تجارت دریایی واقع شده و مجرای عناصر فرهنگ‌های دوردست بود. نتیجه آن چیزی بود که اکنون به عنوان موسیقی نانگوان شناخته می‌شود، که امروزه بسیاری از ویژگی‌های باستانی را حفظ کرده‌است. این ژانر بسیار با انجمن‌های موسیقی آماتور جامعه مرد تنها یا quguan همراه است، که هر کدام عموماً با یک معبد خاص مرتبط بودند و به عنوان یک دست‌آورد ادبی و یک خدمت اجتماعی شایسته همچنین سرگرمی‌های حرفه ای متمایز از جهان شناخته می‌شوند. . این موسیقی به‌طور معمول آهسته، ملایم، لطیف، ملودیک و هتروفونیک است و از چهار مقیاس اساسی استفاده می‌کند. نانگوان (Nanguan) در سال ۲۰۰۹ در فهرست نماینده میراث فرهنگی نامشهود بشریت توسط یونسکو ثبت شد. زبان انگلیسی
موسیقی انگلیسی بیشترین طرفدار و محبوبیت را در جهان دارد. موسیقی ایالات متحده آمریکا نمایشگر تنوع جغرافیای انسانی این کشور است. این موسیقی تحت تأثیر موسیقی ایرلندی، اسکاتلندی، آفریقای غربی و البته اروپایی قرار دارد. از شاخص‌ترین سبک‌های موسیقی در آمریکا می‌توان به جاز، بلوز، کانتری، بلوگرس، آمریکانا، راک، ریتم اند بلوز، سول، رگتایم، فانک، هیپ هاپ، دوو واپ، پاپ، تکنو، هاوس، فولک، دیسکو، بوگِلو، رگاتون و سالسا اشاره کرد. موسیقی آمریکا در تمام جهان شنیده می‌شود و تعداد زیادی از هنرمندان آن مخاطبان جهانی دارند. مایکل جکسون مشهور به پادشاه پاپ، الویس مشهور به پادشاه راک‌اندرول، فرانکلین مشهور به ملکه موسیقی سول، توپاک از رپرهای مشهور به معترض به حقوق سیاه‌پوستان آمریکا، بیتلز (پرفروش‌ترین گروه موسیقی)، مدونا (ملکه پاپ)، پینک فلوید، التون جان، کرت کوبین، لویی آرمسترانگ و بسیاری دیگر، جزو بزرگترین خوانندگان و موسیقی‌دانان مطرح در تاریخ موسیقی جهان و پرفروش‌ترین هنرمندان موسیقی شناخته می‌شوند. بیلبورد هات ۱۰۰، نوعی جدول و استاندارد موسیقی در ایالات متحده است که صد موسیقی برتر برپایه سال‌ها در آن گنجانده شده‌اند. افشین (خواننده)
افشین بیش از ۳۰۰ بار در کشور های مختلفی مانند آمریکا، کانادا، استرالیا، انگلیس، امارات، ترکیه، آلمان، هلند، سوئد، دانمارک، نروژ، سوئیس، فرانسه، ایتالیا، تاجیکستان، بلژیک و اتریش به اجرای زنده پرداخته است. در کنسرت‌هایش معمولاً تیم A-Team او را همراهی می‌کنند که یکی از اعضای این تیم برادرش امیرعلی هست.افشین در سال 2013 در امارات متحده عربی نسبت به تاسیس موسسه هنری ملودیکا اقدام نمود. این موسسه آموزش موسیقی و رقص هم اکنون یکی از بزرگترین مراکز آموزش موسقی خاورمیانه می باشد که در آن با بهره گیری از مدرسین بین المللی موسیقی و رقص در رشته های پیانو، گیتار، درام، آواز، ویلون، رقص باله و غیره تدریس می شود. منبع