رساله‌ سیاسی اسپینوزا نوشته کیست؟
رساله الهی سیاسی (اسپینوزا)
رساله الهی سیاسی یارساله الهیات و سیاست(به انگلیسی:Theologico-Political Treatise، به لاتین:Tractatus Theologico-Politicus)کتابی از اسپینوزا در زمینه فلسفه سیاسی و الهیات است که در ۱۶۶۵ در وربورگ نوشته شد و در سال ۱۶۷۰ بدون نام منتشر شد (به دلیل ترس از محتوا). موضوع کتاب نقادی کتاب مقدس (به‌طور کلی الهیات) و سیاست است و بسیار جنجال‌برانگیز بوده وهست. جزو کتاب‌های ممنوعه ی زمان خود بودولی رسماً چهار سال بعد ممنوع شد. رساله الهی سیاسی، اثری بسیار مهم و تأثیرگذار بر روشنفکران بعد خود بود. برای انشار آن خوانندگان صفحهٔ اول آن را که دارای عنوان آن بود عوض می‌کردند و به جای آن عنوانی طبی یا تاریخی بر آن می‌گذاشتند تا شناسایی نشود. کتاب‌های زیادی در رد آن نوشته شده‌است.
آنه‌ماری مول
برنده جایزه اسپینوزا سال ۲۰۱۲.۷ و ۱۰ ویسنته بلاسکو ایبانز
وی به سال ۱۸۶۷ متولد شد و دوران جوانی را در مادرید گذرانید پیش از آنکه تحصیلات خود را تمام کند به جرم افکار انقلابی از دانشگاه مادرید اخراج شد و در سال ۱۸۸۹ بر اثر شرکت در نهضت شورش‌طلبی اسپانیا به فرانسه پناه برد. چند سال بعد به کشورش بازگشت و مجله مهم «ملت» را که ارگان نهضت جمهوریخواهان بود تأسیس کرد و نخستین رمان‌های خود را به نام «گل بهار» و «آرزوی تارتانا» برای همین مجله نوشت. اندکی بعد دوباره ناچار به فرار از اسپانیا شد و با لباس ملاحی به ایتالیا رفت. در بازگشت به اسپانیا خود را به ستاد ارتش معرفی کرد و بازداشت شد و در نتیجه محاکمه به چهار سال زندان محکوم گردید. نه ماه بعد بخشیده شد و به نمایندگی مجلس انتخاب گشت در همین سال بود که کتاب معروف «سرزمین‌های نفرین شده» را که بهترین اثر ادبی نیمه دوم قرن نوزدهم اسپانیا دانسته‌اند، انتشار داد. بلاسکو ایبانز تا سال ۱۹۰۹ در عالم سیاست بود. اما از آن پس از سیاست کناره گرفت و به جهانگردی و فعالیت ادبی پرداخت و محصول این فعالیت ادبی او، یکی از عالیترین گنجینه‌های ادبی زبان اسپانیا را تشکیل داد. وی در آغاز کار رمان‌نویس ملی بزرگی محسوب می‌شد، اما اندک‌اندک پا از دایره «ملی» بیرون گذاشت و رمان‌نویس «بشری» شد. یکی از آثار او «میدان‌های خونین» که در ایران به نام «خون و شن» معروف است، به قدری شهرت یافته که تقریباً به تمام زبان‌ها ترجمه شده‌است. مهم‌ترین آثار ادبی او بدین قرارند: سونیکا هرجایی (۱۹۰۱)، چهار سوار سرنوشت (۱۹۰۲)، گل و نی، کلیسا (۱۹۰۳)، مشرق و زمین و خون و شن (۱۹۰۸). مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس
نیکولا سارکوزی (رئیس‌جمهور سابق فرانسه) معجزه
فلسفه اسپینوزا سرشار و اشباع شده از خداست.او در جایی می‌گوید: من خواهان عشق عقلانی به خدا هستم. از این رو نگاه اسپینوزا یک جهان بینی علمی بسیار متعالی و زیباست به حدی که انیشتین را مجذوب خود می‌کند. انیشتین یک دانشمند و متفکر همه خدایی و یک اسپینوزایی بود. از این جهت نگاه ضد دینی اسپینوزا را در می یابید که او مخالف دیدگاه سنتی و ساده لوحانه ادیان ابراهیمی بود و آنان را ساخته ذهن بشر می‌دانست که ادعاهای متافیزیکی آنان مانند وحی (در جایی می‌گوید که پیامبران نسبت به بقیه دارای قدرت وحی نبودند بلکه دارای قدرت تخیل سرشار بودند!)، معجزه‌ها (می‌گوید هیچ‌یک اتفاق نیوفتاده بلکه بزرگ نمایی شده‌اند مثلاً طبق حرف تنخ یهودی، کوه شکافته نشد و چشمه بیرون نیامد بلکه چشمه خود به‌طور طبیعی بیرون آمده و فقط بزرگ نمایی شده و پیروان دین ساده لوحانه این را باور کرده‌اند یا کشتی یعقوب با خدا، شاید چیزی شبیه حمله صرع بوده‌است و… را همگی زیر سؤال برد. او در بخش ذیل از فصل یک کتاب اخلاق خود می‌گوید: هر چیزی علت طبیعی خودش را دارد از این رو باید سعی شود مانند دانشمندان مسائل دریافته شود و نه مانند ادیان که دلیل‌های ساختگی برای آنان می‌آورند. به قول انیشتین: ادیان برای من چیزی جز نماد ضعف و جهل بشر نیست. گرچه به آن و پیروانش احترام می‌گذارم ولی داستان‌های کودکانه اش را قبول ندارم. (در نظر او و بسیاری از دانشمندان بزرگ دیگر که اغلب بی‌دین بوده و این گونه فکر می‌کنند (مثلاً ماری کوری) معجزات دینی با دیگر داستان‌ها و ماجراهای تخیلی مثلاً مانند داستان سفید برفی فرقی ندارند.) فلسفه سیاسی
بعد از پایان جنگ جهانی دوم تا سال ۱۹۷۱، وقتی جان راولز کتاب نظریه عدالت خویش را منتشر کرد، فلسفه سیاسی در دنیای دانشگاهی انگلو آمریکایی مورد شک قرار گرفت که تمام مباحث تحلیلی آن را نباید حول محور قضاوت‌های معمولی و مفاهیم شناختی دانست. در نتیجه علم سیاست شروع به استفاده از روش‌های آماری و شیوه‌های رفتارگرایانه کرد. در طرف دیگر، در اروپای قاره‌ای دهه‌های بعد از جنگ شاهد شکوفایی عظیم فلسفه سیاسی بود. اندیشمندان مطرح این دوره در اروپا، ژان پل سارتر و لوئیس آلتوسر بودند. هم چنین یکی از وقایع مطرح این دوره وقوع انقلاب می ۱۹۶۸ در فرانسه بود که علاقه را به رفتارهای انقلابی به ویژه در میان چپ‌های جدید افزایش داد. در این دوره بسیاری از اندیشمندان مطرح اروپایی از اروپا به انگلستان و آمریکا مهاجرت کردند از جمله، هانا آرنت، کارل پوپر، فردریش هایک، لئو اشتراوس، آیزایا برلین، اریک وئگلین و جودیث شاکلار که همه و همه میل به ادامه مطالعات شان در زمینه علم و فلسفه سیاست در فضای امریکایی-انگلیسی داشتند و نمی‌خواستند در فضای کمونیستی آن زمان اروپا باقی بمانند و توانستند با مهاجرت خویش به آمریکا و انگلیس شاگردان مطرح و موفقی را تربیت کرده و به دنیا معرفی کنند. سولاریس (رمان)
سولاریس یک رمان فلسفی علمی-تخیلی است که استانیسلاو لم، نویسندهٔ لهستانی آن را در سال ۱۹۶۱ میلادی نگاشت؛ این رمان از آثار نئوکلاسیک ادبیات علمی-تخیلی به شمار می‌آید و مشهورترین رمان استانیسواو لم محسوب می‌شود. رساله الهی سیاسی (اسپینوزا)
من قبول دارم که فرمانروا حق دارد به خشونت آمیزترین وجهی حکم براند و به هر خرده دلیلی، شهروندان را به دست مرگ بسپارد، امّا کسی نمی‌تواند مدعی شود که این کار وی مطلوب عقل سلیم است، مطلوب نیست از این رو که چیزهایی از این دست بدون به خطر انداختن جدی خود او انجام پذیر نیست، و از این رو حتی می‌توان قدرت مطلق او را در دست زدن و عمل به این کارها منکر شد و به تبع آن، حق او را، زیرا که [روشن است] حقوق فرمانروا محدود به قدرت اوست. از آنجا که هیچ‌کس نمی‌تواند از آزادی اندیشیدن و احساس خود دست بکشد، بلکه بر اساس حق طبیعی سلب ناپذیرش، ارباب اندیشه‌های خود است، این نتیجه به دست می‌آید که، اندیشه انسان‌ها را، که سخت متنوع است و بسا که در مغایرت با همدیگر، نمی‌توان بدون پی‌آمدهای فاجعه بار، به جبر وادار کرد که فقط (و یک‌زبان) در سازگاری با فرمان‌های قدرت حاکم سخن بگویند. حتی اگر از تودهٔ مردم سخن نگوییم، مجرّب‌ترین کسان هم، خاموشی را تاب نمی‌آورند. این از نقطه ضعف‌های مشترک انسانی است که اندیشه‌های‌شان را با دیگران در میان نهند. حتی آن جایی که خاموشی و رازداری ضرورت دارد. از این رو، هر جا که فرد از بیان آزاد و آموزاندن اندیشه‌هایش منع شود، حکومت از خشونت‌ورزترین حکومت‌ها خواهد بود و آنجا که افراد از این آزادی بهره‌مند باشند حکومت معتدل است. با این حال، انکار نمی‌توان کرد که اقتدار حاکم ممکن است از سخن‌ها همان قدر آسیب ببیند که از کردارها، با آنکه آزادی مورد بحث را نمی‌بایست به کل از تابعان (رعایا) دریغ کرد، ولی واگذاری نامحدود آن نیز زیان‌بار خواهد بود، از این رو اکنون بایستی بررسید، چنین آزادی را تا به چه حد می‌توان و باید داد بدون اینکه آرامش کشور برهم خورد یا قدرت فرمانروایان به خطر افتد. همان‌طور که در ابتدای باب ۱۶ گفته ام، این، هدف اصلی من است. اینکه مقرر سازند، همگان یکسان سخن بگویند، اصلاً ناشدنی است، زیرا فرمانروایان هرقدر بیشتر بکوشند که آزادی بیان را محدود کنند با ایستادگی سرسختانه‌تری روبه رو خواهند شد، در واقع نه با ایستادگی از سوی مال‌پرستان آزمند و چاپلوسان و دیگر سست‌عنصران خردباخته‌ای که می‌پندارند بالاترین شادکامی‌ها، انباشتن شکم‌هاشان و حظّ بردن از شمردن پول کیسه‌هاشان است، بلکه ایستادگی از سوی آنانی که از راه آموزش خوب، خصلت نیکو و فضیلت به آزادی بیشتر رسیده‌اند. ارنستو والورده
اسپانیول تاریخچه جهانی رسوایی
تاریخچه جهانی رسوایی () یک مجموعه داستان کوتاه نوشته خورخه لوئیس بورخس است که اولین بار در سال ۱۹۳۵ منتشر شد و توسط نویسنده در سال ۱۹۵۴ اصلاح شد. بیشتر این داستان‌ها به‌طور جداگانه در روزنامه کریتیکا بین سالهای ۱۹۳۳ و ۱۹۳۴ منتشر شدند. آنجل فلورس، نخستین کسی که از اصطلاح رئالیسم جادویی استفاده کرد، این کتاب را به عنوان منشأ حرکت خود تعیین کرد. سیسیلی‌ها (رمان)
سیسیلی‌ها، رمانی از نویسنده آمریکایی ماریو پوزو است . منتشر شده در سال ۱۹۸۴ توسط گروه انتشارات راندوم هاوس ()، این رمان بر اساس زندگی راهزن سیسیلی سالواتوره جولیانو است. این مجموعه در آن دوره معروف‌ترین اثر پوزو، "پدرخوانده" (۱۹۶۹) قرار دارد و شامل شخصیت‌هایی از "پدرخوانده است." این کتاب به عنوان دنباله ادبی "پدرخوانده" در نظر گرفته می‌شود و دومین کتاب "از" مجموعه رمان‌های پدرخوانده است. این رمان در سال ۱۹۸۷ به یک فیلم اقتباس شد "، اگرچه تمام منابع پدرخوانده" به دلایل کپی رایت در اقتباس فیلم حذف شد. در این رمان، هجی کردن نام سالواتوره جولیانو توسط پوزو به عمد به «گویلیانو» دگرگون یافت. این رمان، اگرچه یک اثر داستانی است، اما براساس بهره‌برداری‌های واقعی زندگی از جولیانو ساخته شده‌است. رنتسو د فلیچه
رنزو د فلیس (; متولد ۸ آوریل ۱۹۲۹ – مرگ ۲۵ مه ۱۹۹۶)، مورخ ایتالیایی، متخصص در حوزه تاریخ فاشیسم و نویسنده کتاب ۴ جلدی زندگی نامه بنیتو موسولینی در شش هزار صفحه. او اقدامات بنیتو موسولینی حوزه داخلی ایتالیا را نوعی انقلاب، و سیاست خارجی آن در خلال سالهای ۱۸۶۱ تا ۱۹۲۲ را سیاستِ واقعی یا واقع‌گرایانه تلقی می‌کرد. بنیتو پرز گالدوس
او با مجموعه آثار «اپیزودهای ملی» (۴۶ جلد) که در فاصله سال‌های ۱۸۷۳ تا ۱۹۱۲ نوشت، توجه هموطنان خود را برانگیخت و با مجموعه آثار «رمان‌های معاصر اسپانیایی» که در فاصله سال‌های ۱۸۸۱ تا ۱۹۰۵ نوشت، در جهان به شهرت رسید. نازارین که در سال ۱۸۹۵ نوشته شد، یکی از رمان‌های مجموعه دوم است؛ مجموعه‌ای که برخی منتقدان، آن را با «کمدی انسانی» بالزاک مقایسه می‌کنند. معرفت‌شناسی
سومین شخصیتی که جریان عقل گرائی را پی گرفت و در رشد آن مؤثر بود اسپینوزا فیلسوف هلندی یهودی الاصل بود که راه حل دکارت در صدق (که وضوح و تمایز بود) را پذیرفت و تلاش کرد تا بین دو سنت «نام گرائی» و «عقل گرائی افراطی» آشتی ایجاد بکند. میخائیل مشاقه
مهم‌ترین اثر تاریخ‌نگاری مشاقه "الجواب علی اقتراح الاحباب" است. مشاقه این کتاب را در سال ۱۸۷۳ نوشت. این کتاب هم یک خودزندگی‌نامه است و هم شرحی است بر تاریخ سوریه از میانهٔ سدهٔ هجدهم تا میانهٔ سدهٔ نوزدهم میلادی. بخش خودزندگی‌نامه را مشاقه در پاسخ به درخواست دوستانش که از او خواسته بودند پیشینهٔ خانوادگی‌اش را تشریح کند، نوشت. او در این کتاب محاصرهٔ عکا توسط ناپلئون بناپارت، اختلافات بین پاشاهای مناطق مختلف و به خصوص والی دمشق و صیدا، و اشغال سوریه توسط مصر طی جنگ‌های داخلی در منطقه جبل لبنان (در سال ۱۸۴۰) را شرح داده و از جنگ دروزی‌ها و مارونی‌ها در ۱۸۶۰ نیز به تفصیل نوشته‌است. این کتاب در سال ۱۹۸۸ توسط ویلر ام. تکستون جونیور به انگلیسی ترجمه و با عنوان «قتل، ضرب و جرح، غارت و چپاول: تاریخ لبنان در سده‌های هجدهم و نوزدهم» منتشر شد. پیش از این بخش‌هایی از کتاب توسط دو مترجم دیگر به انگلیسی برگردانده شده بود، اما ترجمهٔ تکستون که اولین ترجمهٔ کامل آن بود، مورد ستایش منتقدان قرار گرفت. فیلیپه گونزالس
فیلیپه گونزالس (؛ زاده ) یک سیاست‌مدار اهل اسپانیا است. کوزو اونو
کوزو اونو اقتصاددان و تحلیل‌گر ژاپنیِ نظریات کارل مارکس است که به دلیل نظریه‌پردازی در زمینهٔ مبحث «ارزش» در اندیشه‌های مارکس مورد توجه قرار گرفت. مهمترین کتاب اونو «اصول اقتصاد سیاسی» نام دارد که در سال ۱۹۶۴ منتشر شده‌است. جایزه اسپینوزا
این جایزه به پژوهشگران هلند که به بهترین در حوزه خود هستند تعلق می‌گیرد. دانشگاهیان می‌توانند یکدیگر را معرفی کنند و یک کمیسیون بین‌المللی نامزدهارا ارزیابی می‌کند. این جایزه به عنوان جایزه نوبل هلندی یاد می‌شود. آنتونیو لدزما
در مارس ۲۰۱۵، فلیپه گونزالس، نخست‌وزیر سابق سوسیالیست اسپانیا، پس از درخواست خانواده لدزما، پذیرفت در جریان محاکمه، دفاع از لدزما را بعهده بگیرد. حسن پیرنیا
حسن پیرنیا، ملقب به مشیرالملک و بعد مشیرالدوله (زاده ۱۲۵۰ در نایین – درگذشته ۲۹ آبان ۱۳۱۴ خورشیدی در تهران) سیاستمدار، حقوقدان، تاریخ‌نگار ایرانی و نخست‌وزیر ایران در اواخر عهد قاجار بود. او موسس مدرسه علوم سیاسی و از پایه‌گذاران آیین دادرسی کیفری و مدنی ایران است. فهرست نظریه‌پردازان لیبرال
باروخ اسپینوزا (هلند، ۱۶۳۲–۱۶۷۷) در "رساله الهی سیاسی" و "رساله سیاست" در پرتو اندیشه لیبرالی از ارزش جدایی دین از دولت و نیز اشکال دموکراسی دفاع می‌کند. در اولین کتاب ذکر شده، اسپینوزا انتقاد اولیه از عدم تحمل مذهبی و دفاع از دولت سکولار را بیان می‌کند. اسپینوزا به جبر دقیقی باورمند بود که مطلقاً هر چیزی که اتفاق می‌افتد از طریق عملیات ضرورت رخ می‌دهد. از نظر او، حتی رفتار انسان نیز کاملاً تعیین شده‌است، آزادی آنست که توانایی ما برای دانستن مصمم بودن و درک اینکه چرا همان‌طور است که انجام می‌دهیم عمل می‌کنیم؛ بنابراین آزادی امکان «نه» گفتن به آنچه برای ما می‌افتد نیست بلکه امکان «بله» گفتن و درک کامل این است که چرا همه چیز باید لزوماً به این شکل اتفاق بیفتد. کینگزلی مارتین
اورول که پس از مبارزه در جنگ داخلی اسپانیا به انگلستان برگشته بود، با مارتین به تماس شده و به او گزارشی از جنگ را پیشکش کرد؛ اما مارتین مقالهٔ نخست اورول، «چشم دید در اسپانیا» را به این دلیل رد کرد که، این مقاله ممکن است جمهوری-خواهان اسپانیایی را تضعیف نماید. برای جبران این کار، مارتین سپس به اورول این فرصت را پیشنهاد کرد تا کتاب رزمگا اسپانیا از فرانس بورکنائو را نقد ادبی نماید. با این وجود، مارتین و ویراستار ادبی ریموند مورتایمر نقد ادبی این کتاب را نیز رد کردند، چون از نظر آن‌ها «این نقد بسیار آشتی ناپذیر بوده و تلویحاً این معنی را می‌رساند که تمامی گزارش‌گران اسپانیای ما اشتباه می‌کنند»؛ این‌که این نقد بیش از ان یک نقد ادبی باشد، بیان مجدد نظریات خود اورول است. مورتایمر چندی بعد به اورول نامه‌ای نوشته و از وی برای رد مقاله‌اش در مورد اسپانیا عذرخواهی کرد، او بیان داشت که نظریات در مورد «عقاید پذیرفته شده استالینی در این‌جا هیچ بهای ندارد». پیر پائولو پازولینی
یک ماه بعد هنگامی که از پازولینی در این باره سؤال شد، نه تنها حقایق را انکار نکرد بلکه از یک "محرک ادبی و اروتیک" صحبت و از آندره ژید، برنده جایزه نوبل ادبیات در سال1947 یاد کرد. کوردووادو این را به مافوق خود اطلاع داد و با این کار مطبوعات را وارد ماجرا کرد. به گفته پازولینی، تمام این ماجرا توسط دموکرات‌های مسیحی برای لکه دار کردن نام او به وجود آمده است. در نتیجه او از شغل خود در والواسون اخراج شد و همچنین بخش اودینه حزب او را از PCI اخراج کرد و پازولینی این کار را خیانت می دانست. او نامه ای انتقادی خطاب به دوست خود فردیناندو مائوتینو که رئیس بخش بود نوشت و مدعی شد که تحت "تاکتیک" PCI قرار گرفته است. در حزب، این اخراج با مخالفت ترزا دگان، همکار پازولینی در آموزش و پرورش مواجه شد. او همچنین نامه ای به او نوشت و در آن اعتراف کرد که پشیمان است از اینکه "اینقدر ساده لوح و حتی ناشایست است". والدین پازولینی با عصبانیت واکنش نشان دادند و وضعیت در خانواده غیرقابل تحمل شد. هیلدا اشپیلا
پس از گذراندن امتحان پایان دوره متوسطه در مدرسه مشهور شوارتزوالد، رشته فلسفه را در دانشگاه وین و تحت نظر موریتس شلیک همراه با دیگران گذراند. از ۱۹۳۳ تا ۱۹۳۵ در مرکز تحقیقات روانشناسی صنعتی در دانشگاه وین مشغول به کار شد؛ در سال ۱۹۳۳ به حزب سوسیال‌دموکرات اتریش (که در سال ۱۹۳۴ ممنوع شد) پیوست و دو رمان اول خود را طی این دوران نوشت. در سال ۱۹۳۶ وی با نویسنده آلمانی پیتر دو مندلسون، ازدواج کرد که همانند او، در همان سال به دلیل ظهور نازیسم در کشورشان به لندن مهاجرت کرد. این زوج در وین ملاقات کرده بودند و قصد داشتند در لندن ازدواج کنند، اما هیلد اسپیل عزیمت وی را به تأخیر انداخت تا اینکه دکترای خود را در رشته فلسفه به اتمام برساند. تصمیم نهایی وی برای ترک شهر محل زندگی خود پس از قتل همراه با انگیزه سیاسی موریتس شلیک توسط یک دانشجوی سابق تقویت شد. فلسفه سیاسی
یکی از تأثیرگذارترین کارها در زمان جوانه زدن رنسانس، کتاب ماکیاولی با نام شهریار بود که در سال‌های ۱۵۱۱–۱۵۱۲ به رشته تحریر درآمد و در سال ۱۵۳۲، بعد از مرگ ماکیاولی منتشر شد. این کتاب مانند کتاب مباحثات، به تحلیل دقیق دوره کلاسیک پرداخته و تأثیر زیادی را بر اندیشه‌های مدرن سیاست در غرب داشته‌است. گرچه این کتاب برای یکی از خانواده‌هایی نوشته شده‌بود که ماکیاولی را در تبعید نگاه داشته بودند و هدف از نگاشته شدنش این بود تا شاید ایشان وی را از بند تبعید رها کنند، اما باز هم ماکیاولی حامی جمهوری فلورانس بود تا این که بخواهد از اولیگارشی خانوادهٔ مدیکی حمایت کند. ماکیاولی در این کتاب رویکردی عمل‌گرایانه را تشریح کرده بود و معتقد بود باید در سیاست به حدی نتیجه‌گرا بود، به زعم وی سیاست جایی بود که نهایتاً خیر و شر به یک سرانجام می‌رسیدند و برای نمونه، به یک حکومت امن و قدرتمند منجر می‌شدند. توماس هابز که برای نظریه قرارداد اجتماعی خویش به خوبی شناخته شده‌است، در پی گسترش این ایده در اوایل قرن هفدهم در دوره رنسانس انگلیسی بود. گرچه هیچ‌کدام؛ ماکیاولی یا هابز به قدرت الهی پادشاهان معتقد نبودند، ولی هر دو به طبیعت خودخواه انسان‌ها اعتقاد داشتند. لزوماً این عقیده بود که منجر شد ایشان یک قدرت مرکزی قوی را در اندیشه‌های خود در نظر بگیرند به عنوان تنها وسیله‌ای که باعث جلوگیری از به هم ریختن نظم اجتماعی می‌شود. ژیل دلوز
۱۹۵۳ - تجربه‌گرایی و سوبژکتیویته: پژوهش در باب طبیعت انسانی بر حسب نظر هیوم ۱۹۶۲ - نیچه و فلسفه ۱۹۶۳ - فلسفهٔ نقادی کانت ۱۹۶۴ - پروست و نشانه‌ها (نسخهٔ دوم در ۱۹۷۲ همراه با افزودن بخش دوم کتاب، نسخهٔ سوم در ۱۹۷۳ همراه با یک یادداشت اضافی دیگر) ۱۹۶۵ - نیچه (به انضمام گزیده متون نیچه به انتخاب مؤلف) ۱۹۶۶ - برگسون‌گرایی ۱۹۶۷ - ارائهٔ مازوخ (عنوان ثانوی «سردی و شقاوت») ۱۹۶۸ - تفاوت و تکرار (رسالهٔ دکترای مؤلف) ۱۹۶۸ - اسپینوزا و مسئلهٔ بیان (رسالهٔ مکمل دکترای مؤلف، عنوان ثانوی «اسپینوزا: بیان‌گرایی در فلسفه») ۱۹۶۹ - منطق معنا ۱۹۷۰ - اسپینوزا: فلسفهٔ عملی (نسخهٔ جدید در ۱۹۸۱ با افزودن سه فصل جدید، بازبینی کل کتاب، و حذف گزیده متون اسپینوزا) ۱۹۷۲ - ضد اودیپ: جلد اول از سرمایه‌داری و اسکیزوفرنی (همراه با فلیکس گاتاری) ۱۹۷۵ - کافکا: به سوی ادبیاتی صغیر (همراه با فلیکس گاتاری) ۱۹۷۷ - دیالوگ‌ها (همراه با کلر پارنه، نسخهٔ جدید در ۱۹۹۶ با افزودن یک یادداشت به انتهای کتاب) ۱۹۷۹ - انطباق‌ها (همراه با کارملو بنه) ۱۹۸۰ - هزار فلات: جلد دوم از سرمایه‌داری و اسکیزوفرنی (همراه با فلیکس گاتاری) ۱۹۸۱ - فرانسیس بیکن: منطق حسانیت ۱۹۸۳ - سینما ۱: تصویرحرکت ۱۹۸۵ - سینما ۲: تصویرزمان ۱۹۸۶ - فوکو ۱۹۸۸ - تا: لایبنیتس و باروک ۱۹۹۰ - مذاکرات ۱۹۹۱ - فلسفه چیست؟ (همراه با فلیکس گاتاری) ۱۹۹۳ - انتقادی و بالینی (عنوان ثانوی «مقالات انتقادی و بالینی») ۲۰۰۱ - درون‌ماندگاری ناب ۲۰۰۲ - جزایر متروک و دیگر متون (۱۹۵۳–۱۹۷۴) ۲۰۰۴ - دو رژیم جنون: مقاله‌ها و مصاحبه‌ها (۱۹۷۵–۱۹۹۵) جان رالز
در سال ۱۹۹۰، ویل کیملیکا در مقدمه کتاب «فلسفه سیاسی معاصر» نوشت که تولد دوباره فلسفه سیاسی هنجاری، با انتشار "نظریهٔ عدالت" جان رالز در سال ۱۹۷۱ آغاز شد. رالز یکی از تاثیرگذاارترین فیلسوفان سیاسی قرن بیستم محسوب می‌شود. رالز در میان فیلسوفان سیاسی معاصر جایگاه بسیار برجسته و نادری دارد، دادگاه‌های آمریکا و کانادا بارها در احکام خود نظرات رالز را نقل کرده‌اند و سیاستمداران آمریکایی و انگلیسی نیز به نظرات او ارجاع می‌دهند. گلوریا اوانجلینا آنزالدوا
گلوریا اوانجلینا آنزالدوا (; زاده – درگذشته ) مؤلف، شاعر، کنشگر مکزیکی آمریکایی بود. او نظریه‌پرداز نظریه فرهنگی شیکانا، نظریه فمینیستی و نظریه کوئر بود. او مشهورترین کتاب خود با نام «"مناطق مرزی/ مرز: مزتیزای جدید»" ("Borderlands / La Frontera: The New Mestiza")، را براساس زندگی خود، که در مرز مکزیک و تگزاس رشد کرد، نوشت و تجاربش از یک عمر حاشیه‌نشینی اجتماعی و فرهنگی را در کار خود گنجاند. وی همچنین نظریه‌هایی در مورد فرهنگ‌های حاشیه‌ای، بین‌فرهنگی و ترکیبی ایجاد کرد که در مرزها توسعه می‌یابند. جیمز استوارت (اقتصاددان)
استوارت اولین کتاب نوشته شده توسط یک اقتصاددان اسکاتلندی که در عنوانش به عبارت «اقتصاد سیاسی» اشاره کرده‌است را تحت عنوان "تحقیقی در اصول اقتصادی سیاسی" در سال ۱۷۶۷ منتشر کرد. در زیر جستاری از این کتاب آورده شده‌است.[درست همان‌طور که] اقتصاد به‌طور کلی [هنر] تأمین تمام نیازهای یک خانواده است ، [بنابراین علم اقتصاد سیاسی] می‌کوشد یک سرمایه معیشتی برای همه ساکنان تأمین کند، تا از هر شرایط زیان آور محتملی در آینده جلوگیری کند، و آنچه برای پاسخگویی به نیازهای جامعه لازم است را مهیا کند و ساکنان را به کار گیرد و مشارکت دهد … به گونه ای که به‌طور طبیعی روابط و وابستگی‌های متقابل بین آنها ایجاد شود و خواسته‌های متقابل یکدیگر را تأمین کنند. این کتاب کاملترین و نظام مندترین مطالعه مروری در زمینه اقتصاد سیاسی با نیم نگاهی به سوداگرایی بود که در انگلیس منتشر شد و در واقع اولین رساله اقتصاد تمام عیار است که تا کنون مستند شده‌است. در همین راستا هگل، فیلسوف معروف آلمانی در سال ۱۷۹۹ دربارهٔ آن نظراتی نوشت. گرچه از آن به عنوان بخشی از جرکت روشنگری اسکاتلندی یاد می‌شود که منجر به ظهور اشخاصی مثل دیوید هیوم و آدام اسمیت، شد، می‌توان گفت که اقتصادی که استوارت از آن گفته‌است به اوایل دوران سوداگرایی بر می‌گردد تاریخ فلسفه سیاسی
تاریخ فلسفهٔ سیاسی کتابی از بهاءالدین پازارگاد است که در سال ۱۳۳۳ منتشر و برندهٔ جایزه کتاب سال سلطنتی شد. باروخ اسپینوزا
اسپینوزا زندگی سادهٔ خود را از راه تراش شیشه‌های ذره‌بین تأمین می‌کرد. در سال ۱۶۷۳ شهریار پفالتس که با نظریات فلسفی اسپینوزا آشنا بود، به وی پیشنهاد کرسی استادی فلسفه در دانشگاه هایدلبرگ را داد، مشروط بر آنکه او از آزادی پژوهش فلسفی برای براندازی دین عمومی سوءاستفاده نکند. اسپینوزا این دعوت را رد کرد، چون نمی‌خواست استقلال فکری خود را قربانی مقام و عقل را تابع ایمان سازد. وی در پاسخ به دعوت آن شهریار نوشت: «از آنجا که نمی‌دانم مرزهای آزادی فلسفی، برای این‌که دین برانداخته نشود کجاست، نمی‌توانم از فرصت به دست آمده استفاده کنم». پریسکوس
پریسکوس اثری تاریخی به زبان یونانی در هشت جلد نوشت با عنوان «تاریخ بیزانس» (که احتمالاً عنوان اصلی آن فرق می‌کرده‌است) این تاریخ‌نامه احتمالاً از زمان آتیلا تا زنون، امپراتور بیزانس را پوشش می‌داده است. کتاب تاریخ پریسکوس در زمان امپراتوری بیزانس کتابی مهم و پرنفوذ بود اما امروزه تنها بخش‌هایی از آن به جا مانده است. باروخ اسپینوزا
در سال ۱۶۷۵ یک دیندار کاتولیک به نام آلبرت بورگ در نامه‌ای به اسپینوزا نوشت: «من این نامه را بنابر وظیفهٔ دینی خود برایتان می‌نویسم تا عشق به همسایه را حتی به شما که یک کافر هستید نشان دهم. شما را فرا می‌خوانم که روح خود را به موقع نجات دهید و به مسیحیت بگروید. شما مدعی هستید که سرانجام، فلسفه حقیقی را یافته‌اید. اما از کجا می‌دانید که فلسفهٔ شما بهترین است؟ آیا می‌خواهید کفرگویی‌های ناگفتنی موجودی نکبت‌زده، کِرمی حقیر و انسانی خاکی را که سرانجام غذای کِرم‌ها می‌شود، گستاخانه بر حکمت بی‌انتهای پدر جاودانی برتر شمارید؟ از شما خواهش می‌کنم بس کنید و دیگران را نیز همراه خود به فساد نکشانید». رستاخیز اسپرانزا
رستاخیز اسپرانزا () کتابی است از پم مونوز ریان، نویسندهٔ آمریکایی در قالب ادبیات کودک و ادبیات داستانی نوجوانان که روایتگر داستان دختری به نام اسپرانزا اورتگا از شهر آگوئاسکالینتس مکزیک است خرافات
کشف مجدد آثار کلاسیک گمشده (رنسانس) و پیشرفت علمی منجر به افزایش بی اعتقادی به خرافات شد. یک لنز جدید و منطقی تر شروع به استفاده از تفسیر می‌کند. مخالفت با خرافات در عصر روشنگری امری اساسی بود. اولین فیلسوفی که جرأت انتقاد از خرافات را به صورت علنی و به صورت مکتوب داشت، باروخ اسپینوزا بود که یکی از شخصیت‌های اصلی عصر روشنگری بود. فدریکا موگرینی
موگرینی تحصیلات فوق‌لیسانس خود را در رشته فلسفه سیاسی در دانشگاه ساپینزا رم گذرانده و عنوان پایان‌نامه او «رابطه سیاست و دیانت در اسلام» بوده‌است. رابرت نوزیک
رابرت نوزیک  (۱۶ نوامبر ۱۹۳۸–۲۳ ژانویه ۲۰۰۲) فیلسوف سیاسی آمریکایی بود که در دهه‌های ۱۹۷۰و۱۹۸۰ شهرتِ زیادی داشت. معروف‌ترین کتاب او در فلسفه سیاسی، «آنارشی و دولت و ناکجاآباد» در ۱۹۷۴ منتشر شد. این کتاب پاسخی بود آزادی‌گرایانه به کتاب «نظریهٔ عدالت» نوشتهٔ جان رالز. او تا هنگام مرگ استاد کرسی فلسفه در دانشگاه هاروارد بود. دیگر آثارش در زمینه نظریه تصمیم و شناخت‌شناسی هستند. جستار اصلی نوزیک و فشرده سخن او دفاعی همه‌جانبه و ریشه‌ای از اختیارگرایی و آزادی‌گرایی است تا آن‌جایی که برخی او را مدافع اختیارگرایی رادیکال(لیبرترینیسم) خوانده‌اند. علوم سیاسی
سابقهٔ سیاست در غرب به زمان اندیشمندان دورهٔ سقراط بازمی‌گردد، فلاسفه‌ای چون افلاطون (۴۲۷–۳۴۷ قبل از میلاد)، گزنفون (۴۳۰–۳۵۴ قبل از میلاد) و ارسطو (پدر علم سیاست ۳۸۴–۳۲۲ قبل از میلاد). این نویسندگان در کتاب‌هایی چون جمهوریت و قوانین نوشتهٔ افلاطون، سیاست و اخلاقیات نوشتهٔ ارسطو، به تحلیل فلسفی نظام‌های سیاسی دست زدند، و این گونه از دورهٔ شاعری و تاریخی یونان پا را فراتر گذاشتند، نمونهٔ شاعران آن دوره را می‌توان هومر و هسیود معرفی کرد و نمونهٔ تاریخ‌نگاران را هم می‌توان هرودوت و ثایسیدیس دانست در این بین نمایش نامه‌نویسانی چون سوفوکلس، اریستوفانس و اوروپیدیس نیز حضور داشتند. خردگرایی
اسپینوزا در کتابِ اصلیِ خویش که امروزه به نامِ «اخلاق» می‌شناسند، اصولِ جهان‌بینیِ وحدتِ وجودیِ خویش را مانندِ قضایایِ هندسه با شروع از چند تعریف و اصلِ موضوعه و آوردنِ اثبات‌هایی که به «مطلوب ثابت شد» ختم می‌شوند اثبات می‌کند. او به این نتیجه می‌رسد که تنها یک جوهرِ واحد در تمامِ هستی وجود دارد که می‌توان آن را خدا یا طبیعت نامید. به‌هرحال همهٔ جهان، انسان‌ها، حیوانات، درختان، نمودهایی از همان یک چیز است. اسپینوزا به دلیلِ اعتقاداتش توسطِ خاخام‌ها لعن و تکفیر شد. (دین اسپینوزا یهودی بوده‌است) کابالا
لایبنیتس نیز به این مطلب علاقه پیدا کرد. او در کتاب تئودیس خود نوشته‌است: «یک آلمانی، که از نژاد اسرائیل بود چندین سال پیش تحت نام موسی آلمانی تدریس می‌کرد، او فلسفه اسپینوزا را با دیدگاه‌های خود مخلوط می‌کرد با اینکه اسپینوزا در واقع کابالای یهودی را دوباره زنده کرده بود». اسپینوزا خود نیز اذعان کرده بود که در جوانی به مطالعه کابالا پرداخته‌است ولیکن خود ادعا می‌کرد که دید او نسبت به کابالا بسیار منفی است. کاپینامارنگی
«پاستور سانتوس» رساله خود را در ۱۹۴۸ به دولت اسپانیا داد. در ۱۲ ژانویه ۱۹۴۹ در شورای وزیران اسپانیا، وزیر امور خارجه اسپانیا اعلام کرد که این موضوع گام نخست آگاهی مردمی را گذرانده است. کابینه اطلاعات دیپلماتیک وزیر امور خارجه اسپانیا اعلام کرد که: شرح اصول فلسفه دکارت و تفکرات مابعدالطبیعی
این اثر تنها اثری است که نام واقعی اسپینوزا به عنوان نویسنده بر کتاب نگاشته شده و مابقی آثار وی(در زمان حیات او) با نام های مستعار به چاپ می‌رسید تا از خشم کلیسا درامان باشد. علوم سیاسی
در زمان رنسانس ایتالیایی، نیکولو ماکیاولی، گونهٔ نوین علم سیاست را پایه‌ریزی کرد و تأکید را بر مشاهدهٔ مستقیم تجربی کنش‌گران و نهادهای سیاسی قرار داد. ماکیاولی همچنین یک واقع‌گرا بود و بحث می‌کرد که حتی اگر شر به برپایی یک دولت و رژیم خوب و مفید بینجامد باید در معنای آن بازنگری شود. از این رو وی همچنین مخالف استفاده از الگوهای ایده‌آل‌گرا در علم سیاست بود و امروزه وی را به عنوان پدر الگوی سیاسی در علم سیاست می‌شناسند. بعدها، تغییر در گفتمان علم سیاست در دوران روشنگری باعث شد تا مطالعات سیاسی حتی فرای این نورم‌های معمول انجام شود. سوفیا د ملو براینر اندرسن
سوفیا از منتقدان دیکتاتوری آنتونیو ده الیویرا سالازار بود و پس از انقلاب میخک در سال ۱۹۷۴ میلادی، مدتی کوتاه، نمایندهٔ «حزب سوسیالیست» بود. خورخه ایساکس
هنگامی که "ماریا" در ۱۸۶۷ میلادی منتشر شد، به‌طور همزمان در کلمبیا و دیگر کشورهای آمریکای لاتین مورد استقبال گسترده قرار گرفت و خورخه به شخصیتی شناخته‌شده در کلمبیا تبدیل شد که این شهرت باعث شد تا وی به‌عنوان روزنامه‌نگار و سیاستمدار نیز مشغول کار شود. به‌عنوان روزنامه‌نگار، وی روزنامه‌ای به‌نام "لا رپوبلیکا (La República)" را رهبری کرد که دارای گرایش‌های محافظه‌کارانه بود و خود او نیز در آن مقالاتی را منتشر می‌کرد. به‌عنوان سیاستمدار نیز، خورخه ابتدا به حزب محافظه‌کار پیوست، اما بعدها به حزب رایکال متمایل شد و به آن پیوست. در سال ۱۸۷۰ میلادی به‌عنوان کنسول به شیلی اعزام شد. در هنگام بازگشت به کلمبیا، او به‌طور فعالانه در مسائل سیاسی بخش بایه دل کائوکا فعالیت داشت، و به‌عنوان نمایندهٔ این بخش به کنگرهٔ کلمبیا راه یافت. در سال ۱۸۷۶ میلادی او مجدداً در جنگ داخلی شرکت کرد. با این حال، فعالیت‌های سیاسی او در ۱۸۷۹ میلادی پس از حادثه‌ای که به‌عنوان رهبر سیاسی و نظامی بخش انتیوکیا در پاسخ به یک شورش محافظه‌کار اعلام کرد، به پایان رسید. راپانزل
این داستان توسط برادران گریم در "قصه‌های برادران گریم" در سال ۱۸۱۲ منتشر شد. منبع آنها داستانی بود که توسط فردریش شولز (۱۷۶۲–۱۷۹۸) در کتاب رمان‌های خرد (۱۷۹۰) منتشر شده بود. داستان‌های اولیه شامل "پتروسینلا" (۱۶۳۴) از جیامباتیستا باسیل (۱۶۳۴–۱۶۳۶)، "پرسینت" (۱۶۹۸) از مادمازل د لا فورس یا "افسانه پاد" از یوهان گوستاو گوتلیب بوشینگ (۱۸۱۲) بودند. حسین سیف‌زاده
سیف‌زاده دارای مدرک دکترای علوم سیاسی از دانشگاه سانتاباربارا کالیفرنیا و فوق دکترای علوم سیاسی از دانشگاه هاروارد است. وی تا کنون ۲۲ کتاب تألیف کرده و ۱۷۲ مقاله فارسی یا انگلیسی به رشته تحریر دراورده‌است.هشتگ راسخون حسین سیف زاده را بشرح زیر معرفی کرده‌است: نیکوس پولانزاس
شهرت او بیش‌تر به خاطر آثار او در مورد تئوری دولت است. اما، او همچنین آثاری در مورد تحلیل فاشیسم، تقسیم طبقات اجتماعی در دنیای معاصر و فروپاشی دیکتاتوری‌های اروپای جنوبی در دههٔ ۷۰ (حکومت فرانکو در اسپانیا، سالازار در پرتغال و پاپادوپولوس در یونان)، دارد. السیاسة المدنیة
السياسة المدنية از مشهورترین آثار فارابی راجع به فلسفهٔ سیاسی است. فارابی در این کتاب به مفهوم قدرت سیاسی و تعریف حکومت آرمانی در مدینهٔ فاضله می‌پردازد. این رساله را حسن ملکشاهی به فارسی ترجمه کرده‌است. پائولا اسپینوسا
پائولا اسپینوسا (؛ زادهٔ ) شیرجه‌رو اهل مکزیک است. ارنستو والورده
اسپانیول مانوئل خوزه کوئینتانا
جلد اول "Vidas de Españoles célebres"، به زندگی وطن‌پرست اسپانیایی می‌پردازد. اعلامیه‌ها و احکام او شور و شوق ملی را به شعله‌ور می‌کند. اما او بیمارتر از آن بود که توانایی حضور برای دریافت جایزه ای داشته باشد. وی همچنین برای بازگرداندن Ferdinand VII در پامپلونا از سال ۱۸۱۴ تا ۱۸۲۰ هم زندانی شد. به پاس خدماتش در نهایت معلم ملکه ایزابلا II و سپس سناتور شد. او اگرچه با عنوان شاعر اسپانیا (۱۸۵۵) شناخته می‌شود، ام شواهد نشان می‌دهد که در فقر زندگی کرده‌است. خوسه دونوسو
خوسه دونوسو (; – ) یک نویسنده اهل شیلی بود. دونوسو از نویسندگان مهم دوره شکوفایی ادبیات آمریکای لاتین به شمار می‌رود. وی در اعتراض به دیکتاتوری پینوشه تن به تبعیدی خودخواسته داد و چندین سال را در مکزیک، آمریکا و اسپانیا زندگی کرد. دونوسو در سال ۱۹۸۱ به شیلی بازگشت و تا زمان مرگش در سال ۱۹۹۶ در زادگاهش بود. وی پس از بازگشت به شیلی، اقدام به راه‌اندازی کارگاه داستان‌نویسی کرد که این کارگاه نقش مهمی در پرورش نسل جدیدی از نویسندگان شیلیایی داشت. آثار او با مضامینی چون سکشوالیته، بحران هویت، روانشناسی و طنزی تلخ گره خورده است. پس از مرگ دونوسو، دست‌نوشته‌هایش در دانشگاه آیووا از تمایلات همجنسگرایانه وی پرده برداشت، مسئله‌ای که جنجال بسیاری را در شیلی به دنبال داشت. او در نوامبر ۱۹۹۹۰ برنده جایزه ملی ادبیات شیلی شد، وقتی نظر و احساسش را دربارهٔ دریافت این جایزه پرسیدند، گفت: «انگار کسی میخی به دیوار کوبیده تا تصویر بعد از مرگ مرا از آن آویزان کند!» کادیو
کائودیوهای تخیلی اسپانیایی‌تبار آمریکایی، که گاهی بر اساس شخصیت‌های تاریخی واقعی ساخته شده‌اند، در ادبیات قابل توجه هستند. گابریل گارسیا مارکز، برنده جایزه نوبل کلمبیایی، دو اثر با شخصیت‌های اصلی، "پاییز پدرسالار" و "ژنرال در هزارتوی خود"، رمانی جنجالی دربارهٔ سیمون بولیوار منتشر کرد. در سال ۱۹۴۶، برنده جایزه نوبل میگل آنخل آستوریاس منتشر شده "ال سینیور در پرزیدنت،" بر اساس زندگی مانوئل استرادا کابررا (۱۸۹۸–۱۹۲۰)، که به انگلیسی ترجمه شد 1975. آگوستو روآ باستوس رمانی بر اساس زندگی کائودیلو پاراگوئه ای دکتر فرانسیا منتشر کرد. در مکزیک، دو کائودیلو خیالی توسط رمان ۱۹۱۶ ماریانو آزوئلا "Los de Abajo" و رمان "مرگ آرتمیو کروز" اثر کارلوس فوئنتس به تصویر کشیده شده‌است. "کتاب‌خانه ارواح" اثر ایزابل آلنده، نویسنده تبعیدی شیلیایی، روایتی تخیلی از یک دیکتاتور شیلی است. از نظر موضوع، رمان «"دونا باربارا" » اثر رومولو گالیگوس است که یک زن کائودیلو را به تصویر می‌کشد. دو رساله درباره حکومت
دو رساله دربارهٔ حکومت (یا "دو رساله دربارهٔ حکومت: در اولی، اصول و مبانی اشتباه سر رابرت فیلمر و پیروانش، یافت و ابطال می‌شود. دومی انشایی است دربارهٔ سرچشمه، وسعت، و فرجام حکومت مدنی") اثری در باب فلسفهٔ سیاسی از جان لاک است که در سال ۱۶۸۹ بدون ذکر نام مؤلف به چاپ رسید. رسالهٔ اول عقاید پدرسالارانهٔ رابرت فیلمر را به روش خط بطلان کشیدن بر روی تک تک جملاتش به سختی به چالش می‌کشد و رسالهٔ دوم دورنمایی از نظریهٔ جامعهٔ سیاسی یا مدنی را بر اساس حقوق طبیعی و قراردهای اجتماعی به تصویر می‌کشاند. گفتارهای ماکیاولی
گفتارهای ماکیاولی (به ایتالیایی : Discorsi sopra la prima deca di Tito Livio) کتابی است که به‌دست فیلسوف و نظریه‌پرداز سیاسی اهل ایتالیا، نیکولو ماکیاولی در سال ۱۵۱۷ (سده شانزدهم میلادی) نگاشته شد اما این کتاب در سال ۱۵۳۱، یعنی چهار سال پس از مرگ ماکیاولی برای نخستین بار با دریافت امتیازی ویژه از سوی پاپ منتشر گردید. تاریخ عقاید سیاسی از افلاطون تا ماکیاولی
تاریخ عقاید سیاسی از افلاطون تا ماکیاولی کتابی از محسن عزیزی است که در سال ۱۳۳۹ از سوی دانشگاه تهران منتشر شد. قرار بود این کتاب جلد دومی داشته باشد که به دلایل نامعلوم منتشر نشد. این کتاب نخستین درسنامهٔ اندیشهٔ سیاسی در ایران است. ایگناسیو رامیرز
خوان ایگناسیو پائولینو رامیرز کالزادا (به )، معروف به ایگناسیو رامیرز، (۲۲ ژوئن ۱۸۱۸–۱۵ ژوئن ۱۸۷۹) نویسنده، شاعر، ژورنالیست، وکیل، آتئیست و آزادیخواه سیاسی مکزیکی، اهل سان میگل د آلنده بود که در آن زمان «سن میگوئل ال گرانده» نامیده می‌شد. پدرش یک سیاستمدار برجسته فدرالیست بود. رامیرز در نوشته‌های خود از نام مستعار ال نیگرومانته (نکرومانسر) استفاده می‌کرد. او از حقوق هندی‌ها دفاع می‌کرد. رامیرز با گویلرمو پریتو همکاری کرد تا مجله فکاهی "دون سیمپلیسیو" را راه‌اندازی کند. رامیرز یکی از اعضای «نسل رمانتیک لیبرال‌های مکزیکی» است که پایه‌گذاری آن مصادف با اصلاحات لیبرال است. سایر اعضا بدین قرار بودند: پونسیانو آریاگا، میگل لردو د تجادا، ملکور اوکامپو و گویلرمو پریتو بودند. گفتاری درباره پیزا
گفتاری دربارهٔ پیزا (به ) کتابی دربارهٔ تاریخ پیزا از نیکولو ماکیاولی نوشته شده در سال ۱۴۹۹ است. رساله الهی سیاسی (اسپینوزا)
او در مقابل این پرسش که متون مقدس کلام خداند هستند، می‌نویسد:کتاب مقدس صرفاً شامل حقیقت روحانی-یعنی تمرین عدالت و نیکوکاری-است، نه حقایق زمینی ونیز اصرار می‌کنند همه کسانی که قوانین دنیوی را (مثلاً در جایی او قوانین سخت گیرانه استنتاج شده حکومتی یا اجتماعی یهودیت از تورات را زیر سؤال می‌برد و می‌گوید این‌ها استعاره هستند) در کتاب مقدس پیدا می‌کنند یا در اشتباه‌اند یا خودخواه. مثلاً او رفتار خیلی‌ها سعی می‌کنند قوانین علمی را از کتاب مقدس پیدا کنند که در اسلام هم این مسئله وجود دارند را اشتباه می‌داند. انشتین نیز به عنوان کسی که بارها در مقابل این تفسیر هاب علمی-دینی قرار گرفته می‌گوید:متن علمی نهایی استنتاج شده در نهایت به همه چیز شباهت دارد غیر از کتاب مقدسی که از آن استنتاج شده! در اصل این ها جهت داری شده‌اند) مقدمه‌ای بر نقد اقتصاد سیاسی
مقدمه‌ای بر نقد اقتصاد سیاسی () کتابی نوشته کارل مارکس متفکر آلمانی است که برای اولین بار در سال ۱۸۵۹ منتشر شده‌است. کتاب به‌طور عمده دربارهٔ تحلیل سرمایه داری و نظریه مقداری پول است که با نقد شارحان نظری پیشرو سرمایه‌داری در زمان خود به ویژه پژوهشگران حوزه اقتصاد سیاسی و اقتصاددانان کلاسیکی همچون آدام اسمیت و دیوید ریکاردو نوشته شده‌است. رساله الهی سیاسی (اسپینوزا)
او دین را دستمال رازهای مضحک می‌نامد که اشخاصی را به خود جلب می‌کند که عقل را تحقیر می‌کنند. او در مقابل این پرسش که یهودیان قوم برگزیده خداوند هستند، می‌گوید:این اعتقاد بی معناست. هرکس با خواندن صادقانه قوانین موسی متوجه می‌شود خداوند فقط با انتخاب سرزمینی کوچک که در آن در صلح و صفا زندگی کنند به آنان عنایت داشته‌اند. کوئنتین اسکینر
اسکینر به عنوان یکی از بنیانگذاران 'مکتب کمبریج' در حوزهٔ تاریخ اندیشه سیاسی محسوب می‌شود. عمدهٔ شهرت این مکتب، چنان‌که جِیْ. جی. اِیْ پاکوک توصیف کرده‌است، ناشی از توجه آن به 'زبان‌ها'یی است که فلسفهٔ اخلاق و فلسفهٔ سیاسی در قالب آن‌ها نوشته شده‌اند. تلاش‌های اسکینر معطوف به صورت‌بندی یک نظریه تفسیر است که در آن با متون اصلی تاریخ نظریه سیاسی به عنوان مداخلاتی در مباحث سیاسی جاری رفتار می‌شود و در آن تمرکز اصلی بر روی این است که فرد نویسنده چه در سر داشته و در واکنش به چه زمینهٔ تاریخی و کنش سیاسی چنین گفته‌است. یکی از نتایج این دیدگاه تأکید بر ضرورت مطالعه نویسندگان سیاسی کمتر شناخته شده به عنوان وسیله ای برای تاباندن نور بر نویسندگان کلاسیک است – اگر چه آگاهانه این پرسش را نیز مطرح می‌کند که تا چه حد ممکن است اصطلاح متون 'کلاسیک' را محدود و مضیّق کنیم. اسکینر در مقام استادی فوق‌العاده اثرگذار بوده‌است و تعداد زیادی از دانشجویان دکتری سابق او به دانشگاهیان برجسته‌ای تبدیل شده‌اند، از جمله دیوید آرمیتاژ، ریچارد بلامی، آنابل برت، مارتین زلزاینیس، اندرو فیتزماریس، مارک گلدی، کارن کاپرمن، اریک ام. نلسن، یورگن اورهاف، مارکو پلتانن، ریچارد تاک و جیمز تالی. در ایران نیز سید جواد طباطبایی تحت تأثیر اوست. آثار تاریخی اسکینر عمدتاً بر تفکر سیاسی در اوایل دورهٔ مدرن اروپا متمرکز است. او یک کتاب دربارهٔ نیکولو ماکیاوللی و سه کتاب دربارهٔ توماس هابز نوشته‌است و کتاب "مبانی اندیشه سیاسی مدرن" او سرتاسر دورهٔ تاریخی مذکور را پوشش می‌دهد. او به‌طور خاص بر ظهور نظریه‌های جدید در مورد ماهیت دولت و بحث‌های پیرامون ماهیت آزادی سیاسی متمرکز است. دیگر موضوع محوری پژوهش‌های اسکینر، که شاید ناشی از تأثیر فلسفی آشکار ویتگنشتاین و آستین بر او باشد، بحث «تاریخ خطابه» است. جلد اول کتاب «بنیادها» ی او به ظهور مجدد خطابهٔ کلاسیک در عصر رنسانس می‌پردازد. "کتاب عقل وخطابه در فلسفه هابز" (۱۹۹۶) به بررسی تلاش‌های انجام شده برای بی‌اعتبار ساختن روش‌های خطابی استدلال در انقلاب علمی می‌پردازد. آخرین رسالهٔ او، «"شکسپیر جدلی»" (۲۰۱۴) نشان می‌دهد که چگونه شکسپیر در یک مجموعه از نمایشنامه‌های 'جدلی' خود که مهمترین آن‌ها عبارتند از جولیوس سزار، "هملت" و "اتللو"، از نظریهٔ خطابی کلاسیک 'اختراع' در ساختار کلام‌ها و صحنه‌ها بهره برده‌است. فرانسوا گیزو
فرانسوا گیزو مورخ و سیاستمدار قرن هجدهم میلادی اهل فرانسه است. وی در عالم حقوق، از پیروان مکتب نئوکلاسیک میی-باشد. اثر وی به نام رساله مجازات اعدام در جرم سیاسی که در سال ۱۸۲۲ انتشار یافت تأثیر به سزایی در تحول رویکرد فرانسه در قبال جرایم سیاسی در قرن نوزدهم داشت. وی اعتقاد داشت اعدام در جرایم سیاسی نه مفید است و نه مؤثر. همه‌خدایی
اولین پیشرفت با جوردانو برونو (سوزاندن ۱۶۰۰شمع) آغازشد. انتشار کتاب اخلاقیات با رواج اسپینوزا در سال ۱۶۷۵(به عنوان) منبع اصلی همه‌خداانگاری حجت را تمام کرد. اگر چه اسپینوزا بشخصه از کلمه «همه‌خداانگاری» استفاده نکرده و برخی در مورد اینکه بیشترین تمرکز او روی همه‌خداانگاری بوده‌است، بحث کرده‌اند. ترزا د لا پارا
آنا ترزا د لا پارا سانجو که با نامترزا د لا پارا (; – ) شناخته شده نویسنده و رمان‌نویس اهل ونزوئلا بود. او به عنوان یکی از برجسته‌ترین نویسندگان زمان خود نیز شناخته می‌شود. اگر چه قسمت بزرگی از زندگی او در خارج از کشورش بوده‌است اما در آثار خود فضای مرموز و دوستانه ونزوئلا را بیان کرده‌است. معروف‌ترین رمان او ایفینگنیا برای نخستین بار در کشور به موضوع وضعیت زنان در جامعه می‌پرداخت که نام ان نیز به یک شخصیت یونانی و قربانی به نام آی فیگنیا اشاره دراد. بولیوارینیسم
نسخه چاوز از بولیوارییسم گرچه به شدت از آرمان‌های بولیوار استفاده می‌کرد، اما از نوشته‌های مورخ مارکسیست فدریکو بریتو فیگوروا نیز گرفته شد. چاوز همچنین از سنت اسپانیایی زبان آمریکایی تحت تأثیر قرار بود cooperativism در اوایل زندگی خود را مانند که تمرین توسط، خورخه گایتان، فیدل کاسترو، چه گوارا و سالوادور آلنده. از دیگر تأثیرات اساسی در فلسفه سیاسی چاوز می‌توان به آزکوئیل زامورا و سیمون رودریگز اشاره کرد. اگر چه خود چاوز با اشاره به ایدئولوژی خود را به عنوان "bolivarianismo" ("Bolivarianism")، حامیان و مخالفان چاوز در ونزوئلا به خود را به عنوان یا علیه "چاویزمو" ("مراجعه کنید Chavism "). طرفداران چاوز خود را "چاویستا می‌نامند" . باروخ اسپینوزا
البته بسیاری از دانشجویان یهودی هم که هوادار استقلال و آرمان آزادی اندیشه بودند به تدریج علم مخالفت با فضای منقبض ناشی از قرائت سنتی از تعالیم یهودیت را بلند کردند و تورات را زیر سؤال می‌بردند. به همین دلیل پیشوایان یهودیت به شدت نگران چنین مسائلی بودند. از این رو وقتی اسپینوزا شروع به اشاعه نظریات نامتعارف و غیر سنتی خود کرد با مخالفت شدید روبه روشد. او می‌گفت کسانی که اسفار پنج‌گانه موسی را نوشته‌اند، هم از نظر علمی و هم از نظر علم کلام و الهیات افراد ساده‌ لوحی بیش نبودند و اصولاً خمسهٔ موسی از موسی نیست! او به این بسنده نکرد و گفت که در تورات هیچ شاهدی بر این که خداوند صاحب جسم است یا روح فناناپذیر است یا فرشتگان وجود دارند در دست نیست. کسی نمی‌توانست در مجادلات منطقی با او حریف شود در نتیجه اولیای دین برای ساکت کردن او مستمری سالانه ۲۰۰۰ فلورن به او پیشنهاد کردند تا حداقل از اشاعهٔ نظریاتش به‌طور علنی دست بکشد. اما او قبول نکرد. او تا آخر عمر همسری نداشت و تا مرگ همین گونه ماند. در نهایت یکی از یهودیان متعصب به او سوءقصد کرد که از آن جان سالم به در برد. او در کالج آفینیوس که مدیر آن وان دن اندن و از آزاد اندیشان دورهٔ خود بود، درس می‌خواند، که این هم باعث بدگمانی نسبت به خود در جامعه یهودیت آمستردام شد. وان دن اندن قبلاً کشیش یسوعی بود ولی آزادی‌خواه شده بود و مطالعات وسیعی در زمینهٔ آثار یونان باستان و فلسفه داشت. او بعدها به آزادیخواهان فرانسوی پیوست و توطئه‌ای برای انحلال نظام سلطنتی فرانسه و ایجاد دموکراسی کرد ولی جنبش شکست خورد و او توسط پادشاه فرانسه اعدام شد. ادواردو بونیلا-سیلوا
در مقاله اش تحت عنوان «برتری سفیدپوستان و نژادپرستی» در نشریه حقوق شهروندی می‌گوید: «میریام مونیز، آرتورو تورلیکیلاس، کارلوس بیوتررا، خوان خوزه بالدریچ، کارلوس راموس [...] تصورات جامعه شناختی من را شکل دادند.» وی همچنین عنوان داشت که جوز پادین و چارلز کمیک دو معلمی بودند که آراء او در جامعه‌شناسی را بسط دادند. به عنوان یک جامعه‌شناس معاصر، سیلوا مطالعات خود را در آراء مارکسیستی متمرکز نموده‌است. وی این مسئله را از استاد خود آرتورو توریکیلاس به عاریه گرفت. توریکیلاس استاد جامعه‌شناسی و مردم‌شناسی بونیلا سیلوا در مقطع کارشناسی او بود. نیکولو ماکیاولی
ماکیاولی موضوع دولت و قدرت را در چهارچوب جدیدی مطرح کرد و بنیاد اندیشه نوین سیاسی را پی ریزی نمود. وی فقط از منظر قدرت به سیاست نگریست و سیاست را از پرده ابهام آمیز اخلاق بیرون آورد و همچنین با نظر جدیدی که در مورد دین و سیاست معرفی کرد زمینه سکولاریسم در اندیشه سیاسی را برای نخستین مطرح ساخت و نخستین دولت حاکم بر دین را مطرح کرد و تئوری جهانی بودن مسیحیت را از ارزش انداخت. تئودور دی کوروین شیمانوفسکی
تنها دو اثر شعری از کوروین شیمانوفسکی باقی‌مانده‌است که هر دو به لسان لهستانی نوشته شده‌اند؛ یکی در پاریس و دیگری در کیف منتشر شده‌اند. این‌ها آثار تمثیلی در تضاد واضح با نظریات اقتصادی و سیاسی‌اش هستند که از مشغله‌های مذهبی او برگرفته شده‌اند و اما دوراهی‌های شخصی او و ملتی که بیش از یک قرن از دولت محروم بوده‌اند، را بیان می‌کنند. اولین اثر او در مورد تاریخ دنیا و آفرینش فرشته‌ها و سقوط برخی از آن‌ها است. اثر دومش داستان قهرمانانه شهزاده روتنی، سوفیا اولیلکویچ رادزیویل را بیان می‌کند، کسی که در سال ۱۹۸۳ میلادی توسط کلیسای ارتدکس شرقی به عنوان قدیس اعلام شد. نوشته‌های فرعی او به نظر می‌رسید بیان‌گر این است که فرقه‌های مسیحی، مخصوصاً کاتولیک رومی و ارتدکس روسی باید در مبارزه با تهدیدهای مشترک همکاری داشته باشند. کلودومیرو آلمیدا
آلمیدا در سانتیاگو به‌دنیا آمد و تحصیلات اولیه خود را در دبیرستان‌های آلمان و سانتیاگو در شیلی گذراند، سپس تحصیلاتش را در دانشکده حقوق دانشگاه شیلی پی گرفت و در سال ۱۹۴۸ فارغ‌التحصیل شد، او تز خود را با عنوان «به سوی تئوری مارکسیستی دولت» ارائه داد. او بعداً در دانشکده جامعه‌شناسی همان دانشگاه، استاد نظریه سیاسی شد. رسوایی ایبیزا
این رسوایی در ۱۷ مه ۲۰۱۹ آغاز شد و به دنبال انتشار محتوای ویدیوی ضبط شده در ایبیزا، اسپانیا که همزمان با انتخابات اتریش در سال ۲۰۱۷ بود به یک رسوایی سیاسی منجر شد. این ویدیو که توسط نشریه اشپیگل و روزنامه زوددویچه تسایتونگ منتشر شده و مخفیانه درهنگام انتخابات ۲۰۱۷ اتریش فیلمبرداری شد، هاینتس کریستیان اشتراخه را با یوهان گودینوس نماینده دیگر و معاون حزب آزادی اتریش را نشان می‌دهد که با زنی در حال صحبت هستند این «زن سرمایه‌دار» روسی وعده داد بود که با خرید سهام روزنامه اتریشی «کرونن تسایتونگ» و اخراج چند روزنامه‌نگار مشخص و تعیین سردبیری که از انتقاد از حزب آزادی دست بکشد، قراردادهای پرسود دولتی اتریش را به این فرد روسی بدهد. این رسوایی که به زلزله سیاسی در اتریش انجامید با یک خانواده الیگارش روسی درپیوند بوده‌است. رساله در اصلاح فاهمه
هدف اسپینوزا در نگارش این کتاب تدوین روشی فلسفی یا بطور دقیق‌تر ایجاد راهی برای درست اندیشیدن است تا ذهن(فاهمه) انسانی دچار خطا نشود و حقایق را بصورت واضح و متمایز شناسایی کند. رساله الهی سیاسی (اسپینوزا)
در ترجمه فارسی این کتاب داریم: رساله در اصلاح فاهمه
رسالهٔ در اصلاح فاهمه (به لاتین :Tractatus de Intellectus Emendatione و به انگلیسی:Treatise on the Emendation of the Intellect) اثری از فیلسوف قرن هفدهم، باروخ اسپینوزا می‌باشد، که در پی اصلاح و بَسط روش‌شناسی دکارتی است. میگل د اونامونو
وی در دو دوره (از ۱۹۰۰ تا ۱۹۲۴ و از ۱۹۳۰ تا ۱۹۳۶-دورهٔ انقلاب فرهنگی و سیاسی اسپانیا) رئیس دانشگاه سالامانکا بوده‌است. وی در ۱۹۲۴ توسط دولت برکنار شد که اعتراض شدید روشنفکران اسپانیا را سبب شد. او تا سال ۱۹۳۰ در تبعید در جزیرهٔ فوئرته ونتورا به سر می‌برد تا این که به فرانسه فرار کرد. وی بعد از سقوط دیکتاتوری میگل پریمو د ریورا به اسپانیا برگشت و مقام خود را در دانشگاه بازپس گرفت. گفته می‌شود روزی که وی بعد از تبعید خود به دانشگاه بازگشت سخنرانی خود را این‌گونه آغاز کرد: «همچنانکه دیروز داشتیم می‌گفتیم…» مانند فری لوئیس د لئون که چهار قرن پیش از وی گفته بودگویا این که او اصلاً غایب نبوده‌است. بعد از سقوط دیکتاتوری ریورا مردم اسپانیا دومین جمهوری خود را تجربه کردند. کوششی برای این که کنترل کشور خود را توسط دموکراسی بدست بگیرند هر چند این کوشش زیاد عمر نکرد. در این مدت اونامونو کاندیدای یک حزب روشنفکرانه به نام ال سرویسیو د لا ریپوپلیکا بود. جامعه‌شناسی اسپرانتو
از جمله آثار علمی شاخص در حوزه جامعه‌شناسی اسپرانتو می‌توان به کتاب‌های "حلقهٔ خانواده" (La rondo familia) به قلم "نیکولا راشیچ" (Nikola Rašić) به سال ۱۹۹۴، "پژوهشی جامعه‌شناختی بر جنبش اسپرانتو" (Sociologia esploro de e-movado) به قلم دکتر "زبیگنیو گالور" (Zbigniew Galor) به سال ۲۰۱۰ و همچنین کتاب "جنبش اسپرانتو" (The Esperanto Movement) به قلم "پیتر فورستر" (Peter Forster) به سال ۱۹۸۲ اشاره کرد. کابالا
سولومون میمون که در جوانی کابالا مطالعه می‌کرد در مورد تئوری اسپینوزا گفته‌است: «کابالا در واقع همان تئوریهای اسپینوزا است.» در قرن ۱۷ بیشتر مخالفان اسپینوزا اشاره می‌کردند که بخش کفرآمیز تئوریهای او در واقع از کابالا گرفته شده‌است. بسیاری تئوریهای او را کابالا در لباس ریاضی می‌دانستند. مخالفان او اعتقاد داشتند که اسپینوزا تئوریهای دکارت را با مخلوط کردن آن با کابالا مخدوش کرده‌است. ا.جی. باکستر در قرن هجدهم کتابی معروف در زمینه ارتباط فلسفه اسپینوزا و کابالا نوشته‌است. آگوستو پینوشه
در ماه‌های پس از کودتا حزب حاکم کتابی به نام ال لیبرو بلانکو دل کامبیو (کتاب سفید تغییر حکومت در شیلی) را منتشر کرد که منظور از چاپ آن توجیه و قانونی جلوه دادن کودتا بود. در این کتاب اظهار شده بود که خود-کودتایی به صورت واضح قابل پیش‌بینی بود و خود دولت آلنده نیز در آن شرکت داشته‌است (طرح زتا). سازمان اطلاعاتی آمریکا در مورد این ادعاها می‌گوید این برنامه زتا تنها یک نوع تبلیغ سیاسی دولتی است تبلیغی که همچنان شماری از تاریخ نگاران شیلیایی به آن استناد می‌کنند. خوآن رولفو
"انریکه کراز" در کتاب خود «مکزیک: زندگی‌نامهٔ قدرت» می‌نویسد که دانشجویان جوان بسیار متعهد دههٔ ۱۹۶۰ «مبهوت رمز و راز جادویی نوشته‌های "خوآن رولفو" شده بودند، صفحاتی که در آن‌ها قدرت و اعتبار زمامداران مکزیک در تصاویر سنگ عظیم خرد شده، حک شده‌اند.» این «سنگ خرد شده» (فروپاشی جامعهٔ شبه‌فئودال) در تمام رمان جامعه‌شناختی «پدرو پارامو» به تصویر کشیده شده‌است. پائولو فریره
فعالیت‌های فریره در سال ۱۹۶۴ با کودتایی که نظامیان علیه دولت وقت انجام دادند متوقف شد. کودتاچیان به فریره اتهام براندازی نسبت دادند و او دو بار بازداشت شد. در ادامه او مجبور به ترک کشور شد و پس از اقامت کوتاهی در بولیوی به شیلی رفت و ۵ سال در آن‌جا ماند. در این مدت او پستی در دانشگاه سانتیاگو گرفت و در آن‌جا هم به گسترش آموزش برای کارگران پرداخت. در شیلی بود که فریره با اندیشه‌های مارکسیستی آشنا شد و کتاب‌های "آموزش و تمرین آزادی" و "آموزش ستم‌دیدگان" را نوشت. مسئله اسپینوزا
مسئله اسپینوزا، کتابی است نوشته روانپزشک و نویسنده آمریکائی اروین د. یالوم. این کتاب جزء آثار داستانی این نویسنده است. طرح کلی مسئلهٔ اسپینوزا ، در رابطه با زندگی فیلسوف بزرگ هلندی ، باروخ اسپینوزا و سیاستمدار شهیر ، آلفرد روزنبرگ است. اسپینوزا فیلسوف هلندی است که به اتهامات متعددی به شِرِم(تکفیر) محکوم می شود. حکم تکفیرِ اسپینوزا ابدی است و هیچ یهودی ای حق صحبت و ملاقات و خواندن مکتوبات وی و نزدیک شدن به وی را ندارد... بخش دیگر رمان درباره آلفرد روزنبرگ سیاستمدار و یهودی ستیز مشهور در دوران رایش سوم است؛ با صحنه ای آغاز می گردد که روزنبرگ در مدرسه و در حضور مدیر مدرسه و یکی از معلمینش است. روزنبرگ می گوید که قهرمان زندگی اش گوته است و در همین موقع متوجه می گردد که قهرمان زندگی گوته نیز ، اسپینوزای یهودی است... پنه‌لوپه به جنگ می‌رود
پنه‌لوپه به جنگ می‌رود (Penelope alla guerra) عنوان کتابی از اوریانا فالاچی روزنامه‌نگار، نویسنده و مصاحبه‌گر سیاسی برجسته ایتالیایی است که در سال ۱۹۶۲ توسط انتشارات ریتزولی در ایتالیا منتشر شد. این کتاب در دستهٔ کتاب‌های داستانی فالاچی قرار می‌گیرد. رساله الهی سیاسی (اسپینوزا)
ترس خرافه را می‌پروراند. اشخاص ضعیف و حریص از روی بد بختی از عبادت استفاده می‌کنند و اشک‌های زنانه می‌ریزند تا از خداوند درخواست کمک کنند. تجمل و تشریفات دردین قرار داده شده اند تا ذهن انسان را با تعصبات مسدود کنند و برای عقل جایی نمی‌ماند که حتی اندکی شک کند. فراموش نکنید که عقل بازیچه الهیات نیست. پابلو سابالتا
اسپانیول یوزف گوبلس
وی تحصیلات خود را در زمینه‌های ادبیات و فلسفه در دانشگاه‌های بن، هایدلبرگ و فرایبورگ انجام داد و پایان‌نامه دکترای خود را پیرامون ویلهلم فن شوتز، نویسنده رمانتیک سده نوزدهم میلادی نوشت. گوبلس عنوان رساله دکتری خود را با هدایت گوندولف، زمینه‌ای به تاریخ درام دراماتیک برگزید که بعدها در زمان وزارت آن را به زیربنای روحی و سیاسی رمانتیک گذشته تغییر داد. رساله الهی سیاسی (اسپینوزا)
این کتاب در سال 1396 توسط دکتر علی فردوسی به فارسی برگردانده و توسط شرکت سهامی انتشار چاپ شده‌است. فرانسیسکو آزولا
فرانسیسکو آزولا اسپینوزا شاعر و نویسنده مکزیکی است. مارکس در سوهو
مارکس در سوهو یک نمایشنامهٔ مونولوگ تک‌پرده‌ای است که توسط هوارد زین تاریخ‌نگار آمریکایی در سال ۱۹۹۹ نوشته‌شده‌است. این نمایشنامه دربارهٔ زندگی کارل مارکس فیلسوف قرن نوزدهم است. هدف زین از نگارش این نمایشنامه این بود که مارکس را «"چنان‌که معدود افرادی وی را می‌شناختند نشان بدهد به عنوان مرد خانواده که برای حمایت از زن و فرزندانش مبارزه می‌کند."» اسپیروس مارکزینیس
تصدی سمت نخست‌وزیری یونان تحت حکومت «جونتا» از سوی مارکزینیس بسیار بحث‌برانگیز بوده‌است. برخی تلاش بی‌باکانه، آرمان‌خواهانه و کاملاً ناموفق او را در سال ۱۹۷۳ برای بازگرداندن آرام و بدون خون‌ریزی نظام پارلمانی ستایش می‌کنند. دیگران معتقدند که مارکزینیس تمام اعتبار خود به عنوان یک سیاستمدار را با پذیرفتن منصب سیاسی در دولت دیکتاتوری چون گئورگیوس پاپادوپولوس از دست داده است. با این حال، مارکزینیس به علت اصلاحات اقتصادی موفقش در دههٔ ۱۹۵۰ و آثار تاریخی فراوانش از جمله مجموعهٔ چند جلدی «تاریخ سیاسی یونان مدرن» از شهرتی جهانی برخوردار است. کارلوس اسپینولا (قایق‌ران)
کارلوس اسپینولا (؛ زادهٔ ) قایقران قایق بادبانی و سیاست‌مدار اهل آرژانتین است. دنیل اسپینوزا
خورخه دنیل اسپینوزا (؛ زادهٔ ) یک کارگردان فیلم، و فیلم‌نامه‌نویس اهل سوئد است. وی فارغ‌التحصیل مدرسه ملی فیلم دانمارک در سال ۲۰۰۱ است. سومین فیلم بلند او، پول مفت، در سال ۲۰۱۰ در کشور سوئد بسیار مورد توجه قرار گرفت. انقلاب بولیواری
هوگو چاوز به عنوان یک دانشجوی نظامی "یکی از تجلیل کنندگان داستان شور بولیواری" بود.[8] چاوز بعدها در دوران نظامی خود بر ایده های بولیوار و به عنوان نمادی محبوب تکیه کرد و جنبش MBR-200 خود را که به وسیله ای برای کودتای 1992 او تبدیل شد، گردآوری کرد. کاهش قیمت نفت در اواسط دهه 1980 باعث شد که یک بحران اقتصادی در ونزوئلا حاکم شود و این کشور سطوح قابل توجهی از بدهی را به خود اختصاص دهد. با این وجود، دولت رئیس جمهور متمایل به چپ جیمی لوسینچی توانست بازپرداخت بدهی های کشور را بازسازی کند و بحران اقتصادی را جبران کند، اما امکان ادامه سیاست های دولت در مورد هزینه های اجتماعی و یارانه های دولتی را فراهم آورد.[9] حزب سیاسی لوسینچی، کنش دموکراتیک، پس از انتخاب کارلوس آندرس پرز در سال 1988 به عنوان رئیس جمهور، توانست در قدرت باقی بماند. پرز با اجرای اصلاحات اقتصادی توصیه شده توسط صندوق بین المللی پول (IMF) تغییر عمده ای در سیاست داد. اقدامات انجام شده توسط پرز شامل خصوصی سازی شرکت های دولتی، اصلاح مالیات، کاهش عوارض گمرکی و کاهش نقش دولت در اقتصاد بود. او همچنین اقداماتی را برای تمرکززدایی و مدرن کردن سیستم سیاسی ونزوئلا با انتخاب مستقیم فرمانداران ایالتی که قبلاً توسط رئیس جمهور منصوب شده بودند، انجام داد. بحث برانگیزترین بخش بسته اصلاحات اقتصادی کاهش یارانه بنزین بود که مدتهاست قیمت بنزین داخلی را بسیار کمتر از سطح بین المللی و حتی هزینه های تولید حفظ کرده بود.[10] در واکنش به اصلاحات اقتصادی دولت و در نتیجه افزایش قیمت بنزین و حمل و نقل، موجی از اعتراضات و شورش ها به نام ال کاراکازو در 27 فوریه 1989 در گوارناس آغاز شد و به کاراکاس و شهرهای اطراف گسترش یافت. درگیری‌های یک هفته‌ای منجر به کشته شدن صدها نفر، به گفته برخی گزارش‌ها، هزاران نفر، عمدتاً به دست نیروهای امنیتی و ارتش شد.[11][12] ایالات فدرال میکرونزی
«پاستور سانتوس» رساله خود را در ۱۹۴۸ به دولت اسپانیا داد. در ۱۲ ژانویه ۱۹۴۹ در شورای وزیران اسپانیا، وزیر امور خارجه اسپانیا اعلام کرد که این موضوع گام نخست آگاهی مردمی را گذرانده‌است. کابینه اطلاعات دیپلماتیک وزیر امور خارجه اسپانیا اعلام کرد که: جمهوری دوم اسپانیا
مورخ آمریکایی استنلی جی پین فکر می‌کند که این روند، با نقض گسترده قوانین و قانون اساسی یک تقلب عمده در انتخابات بود. مطابق با دیدگاه پین، در سال ۲۰۱۷ دو دانشمند اسپانیایی، مانوئل آلوارز تاردیو و روبرتو ویلا گارسیا نتیجه یک تحقیق را منتشر کردند که در آن نتیجه گرفتند در انتخابات ۱۹۳۶ تقلب شده‌است. این دیدگاه توسط ادواردو کالجیا و فرانسیسکو پرز مورد انتقاد قرار گرفته‌است، آنها اتهامات بی نظمی در انتخابات را زیر سال می‌برند و معتقدند که جبهه مردمی حتی اگر همه اتهامات واقعیت داشته باشد، باز هم به یک اکثریت انتخاباتی ناچیز دست می‌یافت. الین پیگلز
بر اساس اعلام روابط عمومی انتشارات علمی و فرهنگی، برنامه رونمایی از کتاب انجیل‌های گنوسی نوشته الین پیگلز و ترجمه ماشاالله کوچکی میبدی در روز دوشنبه، ۱۱ بهمن‌ماه برگزار شد. ماشالله کوچکی نگارش انجیل‌های گنوسی را به سال‌ها پیش با هدف کشف ارتباط بین دین و سیاست در صور گنوسی مسیحیت عنوان کرد و افزود: در تالیف این کتاب عمدتاً از ترجمه‌های عرضه شده در کتابخانه نجع حمادی، ویراسته جیمز رابینسون استفاده شده است.متون مذکور از جنبه‌های متنوعی در مطالعات دین‌شناسی و حتی اسلام‌شناسی اهمیت دارد.نویسنده پژوهش، قصد دارد نشان دهد این آیین چقدر می‌تواند با اشاره به تقابل راست‌کیشی مسیحیت ارتدوکس با مسیحیت گنوسی در شناخت پیدایش مسیحیت به ما کمک کند.با تحقیق در متون نجع حمادی و نیزمنابعی که بالغ بر هزار سال جزو سنت مسیحیت ارتدوکس شناخته شده است، می‌توانیم ببینیم سیاست و دین بر پیشرفت مسیحیت انطباق دارد. بندیتو کروچه
کروچه در سال ۱۸۹۳ اولین مقاله فلسفی خودش را با نام «تاریخ در مفهوم کلی هنر» منتشر کرد. در سال ۱۸۹۸، هنگامی که وی بر روی کتابی در مورد مارکس کار می‌کرد، با جووانی جنتیله آشنا شد که همکاری دوستانهٔ آنها تا ۲۵ سال به طول انجامید. هاروی منزفیلد
منزفیلد نویسنده و از مترجمین مطالعاتی از فلاسفهٔ سیاسی چون ارسطو، ادموند برک، نیکولو ماکیاولی، الکسی دو توکویل، و تامس هابز، است. منسفیلد در مصاحبه‌ها آثار لئو اشتراوس را بر فلسفه سیاسی خود اثرگذار دانسته‌است. آنتونی کنی
اثر عمده او تاریخ فلسفه غرب در چهار جلد است. نشریه فرست تینگز این کتاب را بهترین تاریخ فلسفه تک‌مولف بعد از تاریخ فلسفه کاپلستون دانست. این کتاب توسط رضا یعقوبی ترجمه شده و از جانب بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه منتشر شده است. جشن رونمایی از این کتاب در تاریخ 16 مرداد ماه 1398 به همت مجله بخارا تحت عنوان شب فلسفه غرب برگزار شد و کریم مجتهدی، ان‌شاالله رحمتی و رضا یعقوبی در این مراسم درباره این کتاب و مسائل فلسفه غرب به ایراد سخن پرداختند و پیام ارسالی آنتونی کنی برای این مراسم قرائت شد. کنی در بخشی از این پیام گفته بود: «ابن سینا در طول قرون وسطی و بعد از آن بی‌تردید تاثیرگذارترین فیلسوف بعد از افلاطون و ارسطو بوده است و امیدوارم فلسفه ایران در عصر حاضر به همان شکوفایی‌اش در عصر ابن سینا برسد».در اینجا از مهم‌ترین آثار ترجمه نشده او نام می‌بریم. اختلاف بین فلسفه طبیعت دموکریتی و اپیکوری
در نهایت از تمام این مطالعات تنها همین رساله که خود مارکس آن را به عنوان مقدمه‌ای بر اثر بزرگترش که هرگز منتشر نشد، می‌دانست به عنوان رساله دکترا به دانشگاه ینا ارائه شد.