از آلیاژ مس در چه صنایعی استفاده می شود؟
رسانای مسی
مس در بیشتر کاربردهای سیم الکتریکی غالب خواهد بود، به خصوص اگر ملاحظات فضائی مهم باشند. صنعت خودرو طی دهه‌های گذشته استفاده از سیم‌های کوچکتر را در کاربردهای خاص مورد توجه قرار داده‌است. بسیاری از تولیدکنندگان شروع به استفاده از آلیاژهای مس مانند مس-منیزیم (CuMg) می‌کنند که قابل استفاده برای سیم‌های با قطر کوچکتر و وزن کمتر است و عملکرد رسانایی را بهبود می‌بخشد. آلیاژهای خاصی مانند مس-منیزیم در حال افزایش استفاده در خودرو، هوا فضا و صنعت دفاعی هستند.
افشانش گازی
اتمیزه کردن گاز (GA) فرآیندی است که در آن فلز مایع توسط یک جت با سرعت بالا از هوا، نیتروژن، آرگون یا هلیوم برای تولید تجاری پودرهای مس، آلیاژهای مس، آلومینیوم و آن استفاده شده و یکی از اصلی‌ترین روش‌های تولید انواع پودر فلزات و آلیاژها شناخته می‌شود. آلیاژها، منیزیم، روی، تیتانیوم، آلیاژهای تیتانیوم، آلیاژهای پایه نیکل، آلیاژهای پایه کبالت، سرب، قلع، لحیم کاری، فلزات گرانبها، فلزات نسوز، بریلیم و غیره اتمیزه شدن گاز با اتمیزه شدن آب تفاوت اساسی دارد. نسبت گاز به فلز عامل غالب در کنترل اندازه ذرات است در حالی که فشار محیط تحت تأثیر اتمیزه کردن آب است. علت این تفاوت اساسی را می‌توان به راحتی توضیح داد که در مورد گازها، افزایش فشار بیش از ۰٫۱ مگاپاسکال، که در آن به سرعت صوتی می‌رسد، بسیار زیاد است. در مقابل برای افزایش کوچک در سرعت گاز، برای رسیدن به سرعت صوتی با جت آب، فشاری نزدیک به ۴۰ مگاپاسکال مورد نیاز است و سرعت به‌طور یکنواخت با جذر فشار افزایش می‌یابد. علاوه بر این، اتمیزه شدن گاز که در حین اتمیزه شدن آب صورت می‌گیرد، جریانی از قطرات در یک جریان گاز به درون جریان گاز بر روی یک زنجیره عمل می‌کند. چگالی محیط آب حدود هزار برابر بیشتر از گازهای معمولی است که بسیار زیاد است. تأثیر بیشتر اتمیزه کردن هوا برای تولید پودر آلومینیوم، مس، برنج و روی استفاده می‌شود. گازهای بی اثر در هنگام اتمیزه کردن فلزات واکنش پذیر مانند سوپرآلیاژها و تیتانیوم، محتوای آن باید کم باشد. سالانه در سراسر جهان تناژ پودرهای فلزی اتمیزه شده با گاز بی اثر بسیار کمتر از پودرهای اتمیزه شده با آب است. رابطه بین محموله‌های پودرهای آهنی و غیر آهنی حدود ۴ به ۱ است. اما از نظر ارزش بازار، آلومینیوم، نقره، و روی همگی به ارزش پودرهای آهن نزدیک هستند. منیزیم
آلومینیوم و روی عناصر آلیاژی اصلی منیزیم هستند که آلیاژهایی با خواص مکانیکی جالب فراهم می‌آورند. استفاده از منیزیم در سازه‌های هوانوردی عمدتاً به این دلیل است که اجزای تولید شده با آن نسبت به سایر فلزات رایج سبک‌تر بوده و ویژگی‌های میرایی و دمپینگ بسیار عالی دارند. اما خوردگی زیاد و فقدان آلیاژهای با استحکام بالا، همچنان کاربرد منیزیم را در صنعت هوانوردی محدود می کند. با این حال در سال‌های اخیر پیشرفت‌های بسیار خوبی برای یافتن کاربردهای مناسب برای آلیاژهای منیزیومی در ساخت قطعات مختلف هواپیما صورت پذیرفته است. یکی از کاربردهای جدید منیزیوم در صنایع هواپیماسازی، استفاده از دو آلیاژ WE43 و EL43 در ساخت اسکلت صندلی هواپیماهای مسافربری می‌باشد. تحقیقات نشان داده که این آلیاژها برخلاف سایر آلیاژهای پرکاربرد منیزیوم مثل AZ31 مشکل احتراق در اثر حرارت بسیار بالا در صورت بروز صوانح پیش‌بینی نشده را ندارند و با توجه به وزن بسیار پایین و استحکام خوبی که دارند، می‌توانند در آینده‌ی نزدیک برای ساخت فریم صندلی هواپیماهای مسافربری به صورت گسترده مورد استفاده قرار گیرند. این موضوع هم‌اکنون توسط اداره هوانوردی فدرال (FAA) مورد تایید قرار گرفته است. تیتانیوم
فلز تیتانیوم در محیط‌های فرسایشی بسیار مقاوم می‌باشد. تیتانیوم خالص یا آلیاژهای آن با ناخالصی کم در کارخانه‌های سولفور زدایی مشتقات نفتی، در تجهیزات مربوط به چاه‌های نفت و در اتصالات مورد نیاز و همچنین در موارد پزشکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. از طرفی ورق‌های فولادی با پوشش تیتانیوم هم‌اکنون در جهان تولید شده که بعلت خاصیت ضد فرسایشی کاربرد وسیعی در صنعت نفت و در مراحل سولفور زدایی مشتقات نفتی در پالایشگاه‌ها پیدا کرده‌اند. دیگر مصرف عمده این فلز در صنعت هواپیماسازی است. آلیاژ حافظه‌دار
مهندسی مکانیک آلیاژهای دوتایی تیتانیوم
آلیاژهای تیتانیوم ازلحاظ ساختار شبکه به چهار گروه تقسیم می‌شوند:آلفا، آلفا/بتا، بتا، ترکیبات میان‌فلزی(TixAl). آلیاژهای تیتانیوم که در صنایع هوافضا استفاده می‌شوند شامل عناصر پایدارکنندهٔ آلفا و بتا هستند تا خواص مکانیکی مورد انتظار از قبیل مقاومت کششی، خزش، خستگی، مقاومت به رشد ترک خستگی، چغرمگی شکست، خوردگی تنشی و مقاومت به اکسیداسیون را به دست دهند. پس از گزینش ترکیب شیمیایی، بهینه‌سازی خواص مکانیکی، با تغییر شکل/کار به‌منظور کنترل اندازه، شکل و توزیع فاز آلفا و بتا انجام می‌شود. برای کاربردهای به‌غیراز زمینهٔ هوافضا، جایی که تیتانیوم به خاطر خواص خوردگی فوق‌العاده‌اش استفاده می‌شود، تیتانیوم تجاری خالص یا آلیاژهایی که با افزودن فلزات گروه پلاتین ساخته می‌شوند، استفاده می‌گردد. مس بریلیم
برنز بریلیم آلیاژی شکل‌پذیر، با قابلیت جوشکاری و ماشین‌کاری است. این آلیاژ دربرابر انواع اسیدها (به عنوان مثال هیدروکلریک اسید، اسید کربنی و…)، در برابر محصولاتی که باعث تجزیه پلاستیکی می‌شود، در برابر سایش و در برابر گالینگ (متالورژی) مقاوم است. می‌توان آن را به منظور رسیدن به استحکام، ماندگاری و هدایت حرارتی بیشتر عملیات حرارتی کرد. برنز بریلیم بیشتر استحکام را در بین تمام آلیاژهای مس دارد (تا ۱۴۰۰ مگاپاسکال). هدایت الکتریکی و حرارتی برنز بریلیم کاربرد آن در صنایع الکترونیک در جایی که نیاز به انتقال جریان وجود دارد افزایش داده‌است. در حالت جامد و وقتی که قطعه نهایی از جنس برنز آلومینیوم داشته باشیم این قطعه خطری برای سلامت ندارد. اما گرد و غبار و گازی که داخل آن بریلیم وجود داشته باشد مضر است و باعث ایجاد بیماری ریوی موسوم به بیماری کرم مزمن (Chronic beryllium disease) خواهد شد. این بیماری ابتدا بر روی ریه‌ها تأثیر می‌گذارد و تبادل اکسیژن بین ریه‌ها و رگ‌های خونی را محدود می‌کند. مرکز جهانی تحقیقات سرطان (IARC) بریلیم را در گروه اول سرطان زاها قرار داده‌است. برنامه سم‌شناسی ملی (NTP) آمریکا هم بریلیم را در گروه عناصر سرطان زا قرار داده‌است. آلیاژ آلومینیوم ۷۰۷۵
آلیاژهای آلومینیم-روی-منیزیم در میان کلیه آلیاژهای آلومینیم بیشترین پتانسیل پیرسختی را دارند. در آلیاژهای پر استحکام این گروه از مس به مقدار کمتر از ۰/۳ درصد، برای افزایش مقاومت به خوردگی تنشی استفاده می‌شود. آلیاژهایی که فاقد مس یا دارای مقادیر اندکی مس هستند، به آسانی جوشکاری می‌شوند. این آلیاژها در دمای محیط به طور قابل ملاحظه‌ای پیرسخت شده و محدوده وسیع دمایی برای عملیات محلول سازی آن‌ها وجود دارد؛ بنابراین در هنگام جوشکاری، استحکام آلیاژ بازیابی می‌شود و نیاز به عملیات حرارتی دیگری نیست. آلیاژهای جوش پذیر آلومینیم-روی-منیزیم در ابتدا برای ساخت پل‌های نظامی سبک مورد استفاده قرار گرفتند. امروزه برای کنترل ساختار این آلیاژها از عناصر کروم، منگنز و زیرکونیوم استفاده می‌شود. گالینگ (متالورژی)
گالینگ مشکل رایجی در مواردی است که کاربرد آن تماس دو فلز با یکدیگر می‌باشد. این اتفاق بدون توجه به اینکه دو فلز از یک جنس باشند یا نه اتفاق می‌افتد. آلیاژهایی مثل برنج (آلیاژ) و مفرغ (برنز) آلیاژهایی هستند که در مقابل گالینگ از خود مقاومت خوبی نشان می‌دهند به همین دلیل است که در یاتاقانها و بوش‌ها به وفور از این دو آلیاژ استفاده می‌شود. آلیاژهای دوتایی تیتانیوم
بنا بر نمودار فازی هردوی این عناصر پایدارکننده‌های فاز بتا هستند و با افزایش عنصر آلیاژی نقطهٔ ذوب آلیاژ کاهش می‌یابد. آلیاژهای دوتایی تیتانیوم با مس و نقره دو در دستهٔ آلیاژ دارای استحاله‌ی یوتکتوییدی قرار می‌گیرند. مس در ۷ درصد وزنی ترکیب بین فلزی TiCu می‌دهد و نقره در ۱۵٫۶ درصد وزنی TiAg به دست خواهد داد. به نظر می‌رسد که نقره عنصر آلیاژی گران‌قیمتی در صنعت باشد و به همین علت آلیاژهای Ti-Ag به‌اندازهٔ آلیاژهای Ti-Cu مورد بررسی قرار نگرفته‌اند اما آلیاژهای Ti-Ag مقاومت کششی بیشتری نسبت به تیتانیوم خالص نشان می‌دهند که در مصارف دندانی مهم است. آلیاژهای منیزیم
آلیاژهای منیزیم ترکیبات منیزیم با دیگر فلزات (که آلیاژ نامیده می‌شود) است که شامل آلومینیوم، زینک، منگنز، سیلیکون، مس، عنصرهای خاکی کمیاب معروف به و زیرکونیم می‌باشد. منیزیم سبک‌ترین فلز ساختاری است و آلیاژهای آن معمولاً کمترین وزن را بین آلیاژهای صنعتی دارند. آلیاژهای منیزیم یک ساختار شبکه شش ضلعی(دستگاه بلوری هگزاگونال) دارد، که روی خواص بنیادی این آلیاژها تأثیر می‌گذارد. تغییر شکل پلاستیک در شبکه شش ضلعی پیچیده‌تر از فلزات دارای شبکه‌های مکعبی مانند آلومینیوم، مس و فولاد است؛ بنابراین، آلیاژهای منیزیم معمولاً به عنوان آلیاژهای ریخته‌گری استفاده می‌شود همچنین تحقیقات راجع به این آلیاژها از سال ۲۰۰۳ وسیع تر شده‌است. ریخته‌گری آلیاژهای منیزیم برای بسیاری از اجزای اتومبیل‌های مدرن و موتورهای با بدنه منیزیمی در بعضی از وسایل حمل و نقل با عملکرد بالا استفاده می‌شود. همچنین آلیاژهای منیزیم در ساخت بدنه دوربین‌های عکاسی و اجزای لنزهای عکاسی کاربرد دارد. در واقع تمام آلیاژهای تجاریِ منیزیم که در ایالات متحده آمریکا تولید می‌شود، شامل آلومینیوم(۳ تا ۱۳ درصد) و منگنز (۰٫۱ تا ۰٫۴ درصد) می‌باشد. بسیاری نیز شامل زینک (۰٫۵ تا ۳ درصد) هستند و همچنین بعضی از آن‌ها به وسیله عملیات حرارتی سختکاری شده‌اند. تمامی آلیاژها برای بیش از یک فرم محصول استفاده می‌شوند، ولی آلیاژهای AZ63 و AZ92 بیشتر برای عملیات ریخته‌گری با ماسه، AZ91 برای ریخته‌گری در قالب فلزی و AZ92 بیشتر برای ریخته‌گری در قالب‌های دائمی به کار گرفته می‌شود (آلیاژهای AZ63 و A10 نیز بعضی مواقع در موارد یاد شده به کار برده می‌شود). برای آهنگری، AZ61 بیشترین کاربرد را دارد و آلیاژ M1 برای استحکام کم و AZ80 برای استحکام‌های بالا مورد نیاز است. با فرایند اکستروژن رنج گسترده‌ای از شکل‌ها، میله‌ها و تیوب‌ها که در آن‌ها استحکام کمی کافی است، از آلیاژ M1 ساخته شده‌است. آلیاژهای AZ31، AZ61 و AZ80 برای زمان‌هایی که استحکام بیشتری مورد نیاز است استفاده می‌شود. برنج (آلیاژ)
با تغییر مقدار روی، خواص آلیاژهای مس-روی نیز تغییر می‌کند. برنج‌های مس- روی که عناصر اضافی مانند قلع، آلومینیوم، سیلیسیم، منگنز، نیکل و سرب دارند به عنوان برنج‌های آلیاژی نامیده می‌شوند. مس بریلیم
آلیاژهای استحکام بالای برنز بریلیم در حدود ۲٫۷ درصد بریلیم در حالت ریخته‌گری و حدود ۱٫۶–۲ درصد بریلیم و چیزی در حدود ۰٫۳ درصد کبالت در حالت شکل‌دهی دارند. استحکام با پیرسختی حاصل می‌شود. میزان هدایت حرارتی این آلیاژها بین فولادها و آلومینیوم‌ها قرار می‌گیرد. آلیاژهای ریختگی به‌طور مکرر توسط قالب‌های تزریق شکل داده می‌شود. در سیستم نامگذاری ای که توسط (Unified numbering system) نامگذاری شده، آلیاژهای شکل‌دهی شده از C17200 تا C17400 و آلیاژهای ریختگی از C82000 تا C82800 نامگذاری شده‌اند؛ که البته در سیستم نامگذاری آلیاژهای بریلیم به دلیل حجم بسیار پایین تولید سالیانه در جهان معمولاً استانداردی برای نامگذاری این آلیاژها وجود ندارد و هر کمپانی تولیدکننده اسم اختصاصی خود را دارد. فرایند سخت کاری آلیاژ سردکردن سریع آلیاژ آنیل شده‌است که نتیجه آن ایجاد محلول حالت جامد بریلیم در داخل مس است. سطوح ضد میکروب
آژانس حفاظت از محیط‌زیست ایالات‌متحده (EPA)، که نظارت بر تنظیم عوامل و مواد ضد میکروبی در آن کشور را بر عهده دارد، دریافت که آلیاژهای مس بیش از ۹ / ۹۹٪ از بیماری‌های ناشی از استفاده از باکتری‌ها را در عرض دو ساعت زمانی که به‌طور منظم تمیز می‌شوند، از بین می‌برند. آلیاژهای مس و مس گروه‌های منحصر به فردی از مواد جامد هستند زیرا هیچ سطح تماس جامد دیگری در ایالات‌متحده اجازه ایجاد ادعاهای سلامت انسان را ندارد (اداره بهداشت عمومی EPA قبلاً تنها محدود به محصولات مایع و گازی بود). EPA وضعیت ثبت ضد میکروبی را به ۳۵۵ ترکیب مختلف آلیاژ مس اعطا کرده‌است. در کاربردهای بهداشتی، محصولات مس ضد میکروبی تأیید شده توسط EPA شامل تیغه، ریل‌های دستی، میزه‌ای بالای تخت، چاه، شیره‌ای آب، دستگیره در، سخت‌افزار توالت، قطب‌های وریدی، کیبوردهای کامپیوتری و غیره هستند. در کاربردهای عمومی، EPA محصولات مس ضد میکروبی تأیید شده شامل تجهیزات باشگاه سلامت، تجهیزات آسانسور، دسته‌های کارت خرید و غیره هستند. در کاربردهای ساختمانی مسکونی، EPA محصولات ضد میکروبی مس شامل سطوح آشپزخانه، برزنه‌ها، کف پایی، بشقاب‌های در هل، حوله، سخت‌افزار توالت، کاشی‌های دیوار و غیره هستند. در تأسیسات حمل و نقل عمومی، EPA محصولات ضد میکروبی مس شامل ریل‌های دستی، ریل‌های پلکانی، صندلی‌ها، نیمکت‌ها و غیره. لیست جامعی از آلیاژ مس محصولات سطحی که دارای وضعیت ثبت ضد میکروبی با ادعاهای سلامت عمومی توسط EPA هستند را می‌توان در اینجا یافت: سطوح تماس ضد میکروبی مس - آلیاژ محصولات تأیید شده. در حال حاضر، آزمایش‌های بالینی بر روی سویه‌های میکروبی منحصر به مراکز مراقبت‌های بهداشتی در سراسر جهان در حال انجام است تا ارزیابی شود که تا چه حد آلیاژهای مس می‌توانند میزان بروز عفونت در محیط‌های بیمارستانی را کاهش دهند. نتایج اولیه در سال ۲۰۱۱ از مطالعات بالینی منتشر شد که بودجه آن توسط وزارت خانه‌های آمریکا تأمین می‌شد. بخش دفاع که در بخش‌های مراقبت‌های ویژه (ICU)در مرکز سرطان اسلون - کینک مموریال در شهر نیویورک، دانشگاه پزشکی کارولینای جنوبی و رالف اچ. در چارلستون، کارولینای جنوبی نشان می‌دهد که اتاق‌هایی که در آن‌ها سطوح تماس رایج با مس جایگزین شده بود، ۹۷٪ کاهش در پاتوژن‌های سطحی در مقابل اتاق‌های بدون کپی را نشان داد و بیماران در اتاق‌های ICU تقویت‌شده، ۴ / ۴۰٪ کاهش در خطر ابتلا به عفونت بیمارستانی در مقابل بیماران در ICU بدون کپی داشتند. آلومینیوم
عنصر روی ماده اصلی آلیاژی این سری است و وقتی منیزیم به مقدار کمتری اضافه شود، نتیجه یک آلیاژ قابل عملیات حرارتی و استحکام بسیار بالا خواهد بود. عناصر دیگری مانند مس و کروم را نیز می‌توان به مقدار کمی اضافه کرد. شناخته شده‌ترین آلیاژهای این سری، آلیاژهای ۷۰۵۰ و ۷۰۷۵ هستند که در صنعت ساخت هواپیما بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرند. ساعت آلومینیومی اپل، که در سال ۲۰۱۵ منتشر شد، از آلیاژ سری 7xxx سفارشی ساخته شده‌است. آلیاژهای مس
فلز مس اغلب با فلزات گران بها مانند طلا (Au) و نقره (Ag) آلیاژ می‌شود. مس
مس فلزی قابل انعطاف و چکش‌خوار است که کاربردهای زیادی مانند موارد زیر دارد: به علت خاصیت هدایت بهتر آن نسبت به آلومینیوم، کاربرد مس در ICها به جای آلومینیوم رو به افزایش است. مس بریلیم
برنز بریلیم یک آلیاژ غیر آهنی است که از آن در فنرها، کابل‌های فنری، لود سل و در دیگر موارد کاربردی که نیاز است محصول صنعتی در اثر اعمال تنش و کرنش‌های مکرر دچار تغییر شکل نشود استفاده می‌شود. این آلیاژ توانایی انتقال الکتریسیته بالایی دارد که از همین رو در تماس‌های آمپر پایین در باتری‌ها و دیگر کانکتورها استفاده می‌شود. آلیاژهای آلومینیوم
اگرچه بسیاری از فلزات با آلومینیوم تشکیل آلیاژ می‌دهند ولی تعداد کمی از آن‌ها در آلومینیوم حلالیت قابل توجهی دارند که به عنوان افزودنی آلیاژی اصلی بکار روند. در بین عناصر آلیاژی معمول تنها روی، منیزیوم، مس و سیلسیوم حلالیت بالایی دارند.به‌طور کلی خواص آلیاژهای کارشده در آلیاژه ریختگی نیز وجود دارد ولی در انتخاب آلیاژهای ریختگی خواص زیر اهمیت دارند: مونل
کاربردهای متداول این آلیاژ عبارتند از: پروانه‌ها و شفت پمپ، Doctor Blade و تراشنده‌ها، یقه مته چاه نفت و قطعات اکترونیکی میان‌فلزی
نتیجه توسعه فرایندها و مواد جدید آلیاژ NiAl خواص سودمندومنحصر به فرد در مقایسه بادیگر آلیاژهای دما بلا است. تولیدکنندگان مختلفی قطعات NiAl مانند لوازم کوره، غلتک‌های فرایند فولاد و دیگر مقاطع واشکال برای کاربردهای دیگر تولید می‌کنند. عصر برنز
مفرغ یک آلیاژ است. آلیاژ یعنی مخلوطی از چند فلز. فلز اصلی تشکیل دهندهٔ مفرغ، مس است. برای ساختن مفرغ، معمولاً مس را با قلع، با نسبت شش به یک یا چهار به یک مخلوط می‌کنند. برنز آلومینیوم
برنز آلومینیوم نوعی برنز است که در آن برخلاف برنز استاندارد (مس و قلع) یا برنج (مس و روی)، آلومینیوم فلز آلیاژی اصلی است که به مس اضافه می‌شود. انواع برنزهای آلومینیومی با ترکیب‌های مختلف کاربرد صنعتی پیدا کرده‌اند که در اکثر آنها درصد وزنی آلومینیوم ۵٪ تا ۱۱٪ بوده و جرم باقی‌مانده مس است. سایر عوامل آلیاژی مانند آهن، نیکل، منگنز و سیلیسیوم نیز گاهی به برنزهای آلومینیومی اضافه می‌شوند که هر یک باعث ایجاد خواص منحصر به فردی خواهد شد. آلیاژ آلومینیوم ۶۰۶۳
به صورت مفتول، میله، لوله، نرده، مقاطع اکسترودی یا پروفیل آلومینیوم در ساخت در و پنجره، قطعات ساختمانی، لوازم آشپزخانه، لوله‌های آبیاری، ورق‌های آجدار برای پوشش سقف‌ها، قطعات معماری اکسترود شده و سقف‌های کاذب، کف کامیون و تریلر استفاده می‌شود. همچنین این فلز کاربردهای زیر را نیز دارا می‌باشد. تاریخچه علم مواد
استفاده از مس در تمدن‌ها بسیار قابل توجه بود، خاصیت ارتجاعی و انعطاف‌پذیری به آن اجازه می‌دهد که به شکل‌های مفید چکش خواری شود، اگرچه مزایای مس بسیار زیاد بود، اما این ماده برای به کار رفتن در مقیاس‌های بزرگ استحکام لازم را نداشت. به واسطه آزمایش یا به‌طور تصادفی، افزودن برخی مواد خاص به فلز مس منجر به ایجاد آلیاژ فلزی جدید برنز با استحکام بالا شد. برنز در اصل از مس و آرسنیک تشکیل شده بود. منگنز
منگنز به دلیل خواص تثبیت کنندگی گوگرد، اکسیدکنندگی و آلیاژسازی آن برای تولید آهن و فولاد ضروری است. فولادسازی به همراه آهن سازی عمده‌ترین کاربرد منگنز در صنعت می‌باشد و حدود ۸۵ تا ۹۰٪ از تقاضا را به خود اختصاص داده‌است. منگنز جزء اصلی ساخت فولاد زنگ نزن ارزان قیمت است. آجر نسوز
استفاده از آجرهای نسوز تنها به ساخت و ساز ختم نمی‌شود بلکه در بسیاری از صنایع مانند فولاد، سیمان، سرب، روی، شیشه و … استفاده می‌گردد. نیکل
امروزه نیکل ارزش ویژه ای، به خصوص در صنعت آلیاژسازی پیدا کرده‌است. نزدیک به ۶۸٪ نیکل تولید شده در جهان برای ساخت فولادهای زنگ نزن استفاده می‌شود. نزدیک به ۱۰٪ دیگر آن در ساخت آلیاژهای پایه-نیکل و پایه-مس، ۷٪ در ساخت فولادهای آلیاژی، ۳٪ در صنعت ریخته‌گری، ۹٪ در صنعت آبکاری، و ۴٪ در سایر صنایع شامل صنعت رو به پیشرفت باتری‌ها (شامل باتری خودروهای برقی) استفاده می‌شود. نیوبیم
به دلیل رنگ آبی آن به عنوان آلیاژ در صنعت طلا و جواهر کاربرد دارد. سطوح ضد میکروب
سطوح تماس ضد میکروبی شامل تمام انواع سطوح (مانند دستگیره‌های در، ریل‌ها، میزه‌ای سینی و غیره) است که اغلب توسط افراد در محل کار یا در زندگی روزمره، به ویژه در بیمارستان‌ها و کلینیک‌ها لمس می‌شوند. سطوح تماس آلیاژ مس ضد میکروبی سطوحی هستند که از فلز مس یا آلیاژهای مس مانند برنج و برنز ساخته شده‌اند. آلیاژهای مس و مس توانایی طبیعی برای کشتن نسبتاً سریع میکروب‌های مضر اغلب ظرف دو ساعت یا کم‌تر را دارند (یعنی سطوح آلیاژ مس ضد میکروبی هستند). بخش عمده‌ای از اثر ضد میکروبی مربوط به مس در حال حاضر در دانشگاه ساوتمپتون و نورتامبریا (انگلستان)، دانشگاه استلنبوش (آفریقای جنوبی)، دانشگاه پاناب (هند)، دانشگاه شیلی (شیلی)، دانشگاه کیتاساتو (ژاپن)، دانشگاه کویمبرا (پرتغال) و دانشگاه نبراسکا و ایالت آریزونا (آمریکا) انجام می‌شود. در حال حاضر در بیمارستان‌های انگلستان، شیلی، ژاپن، آفریقای جنوبی، و ایالات‌متحده، آزمایش‌های بالینی در مورد تأثیر آلیاژهای مس در کاهش میزان بروز عفونت‌های بیمارستانی در حال انجام است. آژانس حفاظت از محیط‌زیست ایالات‌متحده (EPA)ثبت ۳۵۵ آلیاژ مس مختلف را به عنوان «مواد ضد میکروبی» با مزایای سلامت عمومی تصویب کرد. مونل
مقاومت مونل در برابر خوردگی آن را به گزینه‌ای ایده‌آل برای کاربردهایی مانند سیستم لوله‌کشی، شفت پمپ، دریچه‌های آب دریا، سیم‌های ماهیگیری و سبدهای صافی تبدیل کرده‌است. از برخی آلیاژهای مونل که کاملاً غیر مغناطیسی هستند برای ساخت کابل لنگر مین‌روب‌ها و محفظه نگهداری تجهیزات اندازه‌گیری میدان مغناطیسی استفاده می‌شود. در قایقرانی تفریحی از سیم مونل برای گرفتن قیدهای طناب لنگر استفاده می‌شود. از آلیاژ مونل در کاربردهای زیر دریا و همچنین برای ساخت مخازن آب و سوخت استفاده می‌شود. از این آلیاژ برای ساخت شفت ملخ‌ها و پیج و مهره‌ها نیز استفاده می‌شود. فرومنگنز
منگنز ها در صنایع متالوژی ، شیمی ، الکترونیک ، سرامیک و تولید لاک های رنگی کاربرد دارد . مهم ترین کاربرد منگنز در صنعت ، تهیه آلیاژ های آهن و به عنوان ماده اصلی برای چدن و فولاد است . منگنز در گروه هفتم جدول تناوبی قرار دارد عدد اتمی آن 25 است رنگ آن نقره ای و سخت است .منگنز به صورت کانی سنگ یا به صورت فروآلیاژ در فولاد سازی به کار می رود که در این زمینه نقش های عمده منگنز عبارت خواهد بود از منگنز به عنوان احیا کننده و تمیز کننده در فولاد مذاب به منظور حذف گوگرد و بهبود خواص فولاد مورد استفاده قرار می گیرد . به طوری که گوگرد و عناصر مزاحم را به خود جذب نموده و آن ها را وارد سرباره می کند. آلیاژهای آلومینیوم و لیتیم
آلیاژ های آلومینیوم و لیتیم(Al-Li) یک دسته از آلیاژ هستند که متشکل از آلومینیوم و لیتیم می باشند.در این آلیاژ ها معمولاً از مس و زیرکونیم هم استفاده می شود. از آنجایی که لیتیم کمترین چگالی در بین عناصر فلزی را دارد، این آلیاژ ها از خود فلز آلومینیوم چگالی کمتری دارند.آلیاژ های آلومینیم و لیتیم تجاری معمولاً حدود ۲٫۴۵ درصد وزنی لیتیم دارند. آلیاژ آهنی
فروسیلیسیم آلیاژی از آهن و سیلیسیم است که در کوره قوس الکتریکی و در درصدهای مختلف ازجمله ۱۰ الی ۹۰ درصد تولید می‌گردد؛ این آلیاژ برای تولید فولاد و چدن مصرف می‌شود که از آنها به عنوان اکسید زدا استفاده می شود. منظور از درصد میزان سیلیسیم موجود در آلیاژ می‌باشد، اما درصدهای مورد نیاز صنعت به خصوص صنایع فولاد سازی ۷۰ الی ۷۵ درصد می‌باشد. از جمله عناصر دیگر که در این آلیاژ وجود دارد و جز عناصر ناخواسته می‌باشد، می‌توان به تیتانیوم، کرم، کربن، گوگرد، آلومنیوم، فسفر اشاره کرد و معمولاً اکثر فولادسازها با درصد آلومنیوم زیر ۲ درصد در خواست می‌نمایند. فرو سیلیسیم تولیدی در سه سایز (اندازه) به بازار مصرف ارایه می‌شود: ۱–۱۰ تا ۶۰ میلی‌متر ۲–۳ تا ۱۰ میلی‌متر ۳–۰ تا ۳ میلی‌متر که هر یک از صنایع با توجه به نوع مصرف از سایز مورد نیاز استفاده می‌کنند، به عنوان مثال در صنایع فولاد سازی و ریخته‌گری مداوم بیشتر از اندازه ۱۰ تا ۶۰ میلی‌متر استفاده می‌شود. تومباگا
همچنین کلمه تومباگا معمولاً در بحث‌های متالورژی دنیای جدید به کار می‌رود تا آلیاژ مس-طلا را که در ساخت اشیاء عمدتاً تزئینی استفاده می‌شود و روی آن‌ها سطح طلا از طریق تذهیب تخریبی یا آبکاری جایگزین الکتروشیمیایی به دست می‌آید استفاده می‌شود. یک کلمه یکسان با یک مرجع ظاهراً یکسان در تاگالوگ فیلیپین یافت می شود. شکل‌های مرتبط این کلمه با ارجاع‌های متفاوت در سایر زبان‌های آسترونزی وجود دارد، مانند تمباگا مالایی «مس، برنج» و تومباکا مالاگازی «پول نقره». ریشه شناسی سنتی این کلمه آن را از سانسکریت tämra گرفته شده است، از طریق یک شکل پسوندی که به هندی میانی (پراکریت) تامباکا، تامباگا "مس" تبدیل می شود. با این حال، به نظر می رسد که آلیاژ مس با طلا از فرهنگ موچه در شمال پرو در حدود سال 100 پس از میلاد سرچشمه گرفته است. اگرچه قدمت تغییر معنایی از "مس" به "آلیاژ مس-طلا" هنوز به طور مستقیم برای کلمه تاگالوگ تاریخ گذاری نشده است. سوابق تاریخی عصر اکتشاف نشان می دهد که همزادگان تومباگا تاگالوگ به آلیاژ مس-طلا در سایر نقاط فیلیپین و جاهای دیگر در آسیای جنوب شرقی حداقل در آغاز قرن هفدهم اشاره دارند. کربن
کاربرد صنعتی عمده الماس در برش، حفاری، سنگ زنی و پولیش است. بسیاری از این کاربردها نیازی به الماس‌های بزرگ ندارند. در حقیقت، بیشتر الماس‌های با اندازه کوچک، می‌توانند از نظر صنعتی استفاده شوند. الماس‌ها در نوک‌های مته یا تیغه‌های اره تعبیه شده‌اند، یا برای استفاده در ابزارهای سنگ زنی و پولیش، داخل پودر ریخته می‌شوند. کاربردی تخصصی آن استفاده در سلول سندان الماس شامل استفاده در آزمایشگاه‌ها به‌عنوان مهار آزمایش‌های ولتاژ بالا، یاتاقان با کارایی بالا و استفاده محدود در پنجرههای دارای کاربرد ویژه است. با پیشرفت‌های مداوم در تولید الماس مصنوعی، کاربردهای جدیدتری نیز عملی می‌شوند. استفاده از الماس به‌عنوان نیم‌رسانا مناسب برای مدارهای مجتمع به دلیل ویژگی گرماگیری الکترونیک مورد توجه قرار گرفته‌است. فسفر برنز
به‌طور معمول درجات A , C و E – C51000، C52100، C50700 در آلیاژهای غیر فلزی بکار می‌رود. ترکیبی از خواص فیزیکی خوب، ضریب هدایت الکتریکی قابل قبول و هزینه متوسط باعث استفاده از این آلیاژ در طیف گسترده از اشکال سیم‌هایی که در تماس با برق هستند و خواص مورد نیاز را برآورده می‌کنند استفاده گردد و همچنین این آلیاژ از آلیاژهایی مانند مس برلیم (برنز برلیم) بسیار ارزانتر است. فلز شیشه‌ای
کاربردهای شیشه‌های فلزی متنوع و رو به رشد می‌باشند. شیشه‌های فلزی دارای کاربردهایی به عنوان مغناطیس نرم،آلیاژهای لحیم کاری سخت،پوشش‌ها ، الیاف تقویت‌کننده و بعضی کاربردهای مکانیکی می‌باشند.در کاربرد به عنوان مغناطیس‌های نرم، آلیاژهای آمورف در هسته‌های ترانسفورماتور استفاده می‌شوند که می‌توانند سبب کاهش اتلافات انرژی شوند. لحیم‌کاری
مواد پر کننده مورد استفاده در لحیم‌کاری به شکل آلیاژهای مختلفی مناسب کاربردهای مختلف موجود اند. در مونتاژ ابزار الکترونیک، آلیاژی یوتکتیک با ۶۳٪ قلع و ۳۷٪ سرب (یا نسبت ۶۰/۴۰ که از نظر نقطه ذوب تقریباً مشابه است) آلیاژ منتخب است که نقطه ذوب آن در حدود ۱۹۰ درجه سلسیوس است. آلیاژهای دیگر برای لوله‌کشی و مونتاژ مکانیکی و دیگر کاربردها استفاده می‌شوند. برخی از نمونه‌های لحیم نرم عبارت‌اند از قلع-سرب برای کاربردهای همه‌منظوره، قلع-روی برای اتصال آلومینیوم، سرب-نقره برای استحکام بالاتر در دمای بالاتر از دمای اتاق، کادمیم-نقره برای استحکام بالا در دماهای بسیار بالا، روی - آلومینیوم برای اتصال آلومینیوم و ایجاد مقاومت در برابر خوردگی و قلع-نقره و قلع-بیسموت برای برخی کاربردهای الکترونیکی. برنج (آلیاژ)
اکثر آلیاژهای برنج دارای دامنه انجماد بسیار کم بوده و وجود فلزات دیگر در مس عملاً باعث پائین آمدن نقطه ذوب می‌شود و هر قدر دامنه انجماد کمتر باشد، سیالیت آلیاژ بهتر خواهد بود ولی این امر معمولاً با زیاد شدن حجم انقباض متمرکز همراه است. فلز واسطه
البته فلزهای گروه IB (مس، نقره و طلا) بسیار نرم‌اند. این فلزها با یکدیگر و نیز با برخی نافلزات، آلیاژهای بسیار مهمی تشکیل می‌دهند که خواص و کاربردهای ویژه‌ای در پژوهش، علم و صنعت دارند. از آلیاژ این فلزات در ساخت موتور جت هواپیما، استفاده می‌شود. آلیاژسازی مکانیکی
مخلوطی از پودر Al , Cu و CuO را در یک آسیاب با یکدیگر مخلوط می‌کنند. در اثر فرایند آسیاب کردن، بین Al و CuO واکنش شیمیایی اتفاق افتاده و)A1 تولید می‌شود. در شکل ۲–۹۱ ریزساختار این کامپوزیت نشان داده شده‌است. همان گونه که مشاهده می‌شود ذرات؛ 0:Al تقریباً به‌طور یکنواخت داخل زمینه مس توزیع شده‌اند پودرهایی که اندازه ذرات آنها کمتر از nm ۱۰۰ باشد، نانو پودر نامیده می‌شوند. نانو پودرها کاربردهای عملی زیادی دارند. آسیاب کردن پرانرژی می‌تواند برای تولید نانو پودرها مورد استفاده قرار گیرد. در روش برای تولید نانو پودر به روش آسیاب مکانیکی وجود دارد: الف) آسیاب نمودن پودرهای تک فاز و کنترل نمودن توازن بین نقطه شکستن و جوش سرد تا آنجا که ذرات کوچکتر از ۱۰۰ نانومتر نتوانند جوش سرد ایجاد کنند و ب) تولید نانو پودر به روش فرایند شیمیایی مکانیکی در تحقیقی که در مورد تولید نانو کامپوزیت Al-SiC با روش آلیاژسازی مکانیکی در یک آسیاب پرانرژی صورت گرفته‌است، مشاهده شده‌است که تنها پس از گذشت سه ساعت از شروع عملیات آسیاب مکانیکی، اندازه ذرات کاربید سیلیسیم از ۴۰ میکرومتر به ۳۱۰ نانومتر می‌رسد؛ بنابراین بر اساس این نتایج امکان ریزشدن ذرات پودر تا محدوده نانومتری در هنگام آسیاب کردن وجود دارد. پوشش‌دهی کرومات
از این پوشش‌ها در صنایع مختلفی مانند صنایع ماشین‌سازی، الکتریکی، الکترونیکی، ارتباطات راه دور و صنایع موتوری خودکار استفاده می‌شود. آن‌ها نیز با جایگزین کردن برخی فلزات معین به جای فلزاتی که طول عمر کمتری دارند، نقشی مهم و کاربردی دارند. به عنوان مثال می‌توان از روی کرماته شده، که جایگزین فلزات با پوشش کادمیم شده‌است، نام برد.پوشش‌های تبدیلی کرومات بر فلز پایه آلومینیومی با عبارات روبرو شناخته شده‌اند: غشا شیمیایی، ایریدیت زرد و برندهای Iridite و الوداین (در بریتانیا Alocrom). این پوشش همچنین عموماً در صنعت هوانوردی برای پوشش دادن بخش‌هایی از جنس آلیاژهای آلومینیوم استفاده می‌شود. آلیاژهای منیزیم
افزودن مس به آلیاژهای Mg-Al-Zn اثر زیان‌آور بر مقاومت به خوردگی آن‌ها دارد اما در آلیاژهای Mg-Zn-Cu این مسئله دیده نمی‌شود. آلومینیوم
از نظر کیفیت و از نظر ارزش، آلومینیوم کاربردی‌ترین فلز بعد از آهن است، به عبارتی آلومینیوم پرکاربردترین آلیاژ غیر آهنی است و تقریباً در تمامی بخش‌های صنعت دارای اهمیت می‌باشد. آلومینیوم خالص، نرم و ضعیف است، اما می‌تواند آلیاژهایی را با مقادیر کمی از مس، منیزیم، منگنز، سیلیکن و دیگر عناصر به وجود آورد که این آلیاژها ویژگی‌های مفید گوناگونی دارند. این آلیاژها اجزای مهم هواپیماها و راکت‌ها را می‌سازند. ریخته‌گری ماسه‌ای
این ماسه دارای دیرگدازی است که هر چه بیشتر باشد، بهتر است. از این ماسه در ریخته‌گری به صورت آجر و بدنه کوره استفاده می‌شود. این آجر نارنجی، نیز دارای انبساط و انقباض بوده و ترک می‌خورد. این ماسه برای فولاد آلیاژی و کم کربن مناسب است. برنج (آلیاژ)
برنج معمولاً قابلیت چکش خواری بیشتری نسبت به مس و روی دارد و دمای ذوب آن تقریباً بین ۹۰۰ تا ۹۴۰ درجه سلسیوس است. البته سختی و نرم بودن آن می‌تواند با تغییر نسبت مخلوط مس و روی تغییر کند. مس داخل برنج (از طریق اثر اولیگو دینامیک) خاصیت میکروبکشی به آن می‌دهد. به همین خاطر از برنج به عنوان دستگیره و دیگر فلزات رایج در بیمارستان‌ها استفاده می‌کنند. آجر منیزیتی
آجرهای منیزیتی در صنایع آهن و فولاد، به‌عنوان آستر حفاظتی در کوره‌های زیمنس-مارتین و کوره‌های قوس الکتریکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این آجرها همچنین به‌عنوان پوشش کوره‌های صنایع غیرفلزی مانند کوره‌های تونلی، دوار و قائم مصرف می‌شود. این آجرها همچنین در کوره‌های ذوب شیشه و کوره‌های صنایع فلزی غیرآهنی (مانند مس، سرب، روی، آلومینیم و نیکل) کاربرد دارند. فلز سبک
همچنین مقاومت به خوردگی بالای تیتانیوم، آن را تبدیل به ماده‌ای جذاب برای صنایع شیمیایی، فرآوری مواد غذایی و مهندسی پزشکی کرده‌است. آلیاژهای منیزیم به دلیل داشتن نسبت استحکام به وزن بالا جایگزین مناسبی برای فولاد و آلومینیوم در قطعات مختلف می‌باشند. هرچند که شکل‌پذیری منیزیم در دمای پایین کم است و این مسئله باعث محدودیت کاربرد آن نسبت به آلومینیوم شده‌است. برلیم به دلیل سفتی و مدول الاستیک بالا در ژیروسکوپ و سیستم‌های هدایت داخلی استفاده می‌شود. برلیوم همچنین برای شیلدهای حرارتی و اجزای سازه‌ای موشک‌ها و همچنین پنجره‌های لوله‌های اشعه ایکس کاربرد دارد. لیتیوم به عنوان ماده آلیاژی در آلومینیوم به منظور کاهش دادن چگالی آن و کاهش وزن در سازه‌های هوایی استفاده می‌شود. ییتریوم مجموعه‌ای از خواص عالی و قابل توجه دارد که با وجود کمیاب بودن، در هواپیما و فضاپیماهای با سوخت هسته‌ای کاربرد داشته‌است. دیگر فلزات سبک اغلب برای استفاده سازه‌ای چندان مناسب نیستند زیرا فعالیت شیمیایی بالایی دارند یا اینکه نقطه ذوب آن‌ها پایین است. با این وجود کاربردهای غیرسازه‌ای برای فلزات سبک نیز زیاد است. به عنوان مثال سدیم مایع در مقادیر زیاد برای خنک کاری رآکتورهای هسته ای و در مقادیر کم برای خنک کاری شیرهای موتورهای IC عملکرد بالا استفاده می‌شود. دلیل استفاده از سدیم مایع به عنوان خنک کار این است که هدایت حرارتی آن ۱۴۳ برابر بهتر از آب است و چگالی آن نیز از آب کمتر است. دمای جوش آن نیز بالاتر بوده(۸۸۳ درجه سلسیوس) و تا زمانی که در سیستم بسته استفاده شود ایمن است. فعالیت شیمیایی کلسیم، سزیم و لیتیوم باعث می‌شود از آن‌ها برای جذب و حذف گازهای باقی‌مانده در سیستم‌های خلأ استفاده کنند. متالورژی پودر
برخی از فلزاتی را که در حالات جامد با مایع به‌طور دو جانبه محلول نیستند می‌توان به وسیلهٔ این فرایند با یکدیگر ترکیب کرد. این کار برای صنعت برق که در آن جاروبک‌های موتور از پودرهای مس و گرافیت و نیکل یا تنگستن و مس استفاده می‌شود، اهمیت بسزایی دارد. آلیاژهای سبک در بسط دهنده سر تکان دهنده ارتعاش
آلومینیوم از جمله فلزات سبک و پر کابرد در صنعت می‌باشد که به علت وزن مناسب در طراحی بسط دهنده سر تکان دهنده ارتعاش استفاده می‌شود. لیکن با توجه به اینکه در سیستم‌های تست ارتعاش، انتقال فرکانس با کمترین فرکانس تشدید مورد نیاز می‌باشد، استفاده از آلیاژ سبک منیزیم به دلیل وزن کم و خواص ارتعاشی بهتر، قابل اعتماد و بهینه‌تر می‌باشد تا فرکانس‌های بازه‌های 5 تا 2000 هرتز را به مجموعه تحت تست انتقال دهد. آلومینیوم
منگنز عنصر اصلی آلیاژی در این سری است که اغلب با مقادیر کمتری منیزیم اضافه می‌شود. با این حال، تنها درصد محدودی از منگنز را می‌توان به‌طور مؤثر به آلومینیوم اضافه کرد. ۳۰۰۳ یک آلیاژ محبوب برای مقاصد عمومی است زیرا از استحکام متوسط و کارایی خوبی برخوردار است و ممکن است در کاربردهایی مانند مبدل‌های حرارتی و وسایل آشپزی استفاده شود. آلیاژ ۳۰۰۴ و اصلاح شده‌های آن در بدنه قوطی‌های نوشیدنی آلومینیومی استفاده می‌شود. جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی فلزات ناهمسان
در سال­های اخیر در صنایع مختلف توجه بیشتری به آلیاژهای آلومینیوم و منیزیم با توجه به خواص ویژه آن­ها شده است. برای کاربردهای صنعتی این دو فلز در کنار یکدیگر، باید روش­های اتصال و جوشکاری مناسبی برای آن­ها ایجاد شود. در کارهای گذشته از روش جوشکاری اصکاکی اغتشاشی برای اتصال منیزیم استفاده شده است، اما اتصال آلومینیوم به منیزیم در سال­های اخیر به صورت محدود انجام شده است. بیشتر کارهای انجام شده نیز در زمینه اتصال آلومینیوم ­های کم استحکام صورت گرفته است. در جوشکاری اصطکاکی اغتشاشی آلومینیوم- منیزیم نیز مانند سایر اتصالات غیر هم­جنس، ترکیبات بین فلزی بسیار تاثیر­گذار بر استحکام اتصال است. از جمله ترکیبات بین فلزی ایجاد شده می­توان به AlMg و AlMg اشاره کرد. فلز غیرآهنی
در متالورژی، فلزات غیرآهنی به فلزات یا آلیاژهایی گفته می‌شود که حاوی آهن (Allotropes of iron ferrite) در مقادیر قابل‌توجهی نیستند. این فلزات به‌طور کلی گران‌تر از فلزات آهنی هستند. فلزات غیرآهنی دارای خواص مطلوبی مانند وزن کم (مثلا آلومینیوم)، رسانایی بالاتر (مثلا مس)، خاصیت غیرمغناطیسی یا مقاومت در برابر خوردگی (مثلا روی) هستند. برخی از مواد غیرآهنی نیز در صنایع آهن و فولاد استفاده می‌شوند. به‌عنوان مثال، بوکسیت به عنوان فلاکس برای کوره بلند استفاده می‌شود و سایرین مانند ولفرامیت، پیرولوزیت و کرومیت در ساخت آلیاژهای آهنی استفاده می‌شوند. ماشین کاری هیبریدی
به عنوان یک آلیاژ که استحکام مکانیکی عالی و مقاومت به خزش در دماهای بالا از خود نشان می‌دهد می‌توان به سوپرآلیاژهای پایه نیکل اشاره کرد. اینکونل ۷۱۸ یکی از انواع سوپر آلیاژهای مقاوم به حرارت است که آلیاژی با استحکام بسیار بالا، شکل‌پذیری خوب و مقاوم در برابر خستگی می‌باشد. اینکونل ۷۱۸ به‌طور گسترده به خاطر مقاومت حرارتی استثنایی و قابلیت حفظ خواص مکانیکی در دماهای بالای ۷۰۰ درجه سلسیوس مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ماده به‌طور وسیعی برای ساخت اجزای راکت‌های مایع، قسمت‌های موتور توربین هواپیماها، مخازن برودتی و غیره مورد استفاده قرار می‌گیرد. زمینه آستنیتی با ساختار کریستالی وجوه مرکز پر تا حد زیادی خواص مکانیکی را بالا برده و موجب موجب می‌شود که ماشینکاری این مواد بسیار دشوار و توأم با چالشی جدی باشد. اثرات سخت کاری و رسوب فاز("γ)و همچنین تا حد جزئی اثرات رسوب فاز('γ)موجب استحکام در دماهای بالا می‌شود. گرمای زیاد ایجاد شده حین ماشینکاری همراه با هدایت حرارتی کم ماده منجر به ایجاد دماهای برشی بالا می‌شود که با تغییر شکل و اصطکاک در سطح تماس ابزار-براده و ابزار-قطعه کار رابطه دارد. در نتیجه ماشین‌کاری سوپرآلیاژها با راندمان بالا و آسیب اندک، چالشی بزرگ و مسائلی حل نشده را برای صنایع ماشین‌کاری باقی گذاشته‌است. ماشین‌کاری سنتی این مواد به کندی صورت می‌گیرد و توأم با بهره‌وری کم است چرا که فقط فقط از سرعت‌های برشی پایین می‌توان استفاده کرد. به منظور افزایش بهره‌وری، انواع مشخصی از فرایندهای کمکی را می‌توان برای تسهیل عملیات برش به کار برد. سلول الکترولیتی
به صورت تجاری، سلول‌های الکترولیتی در الکترولیفینینگ و الکترونی کردن چندین فلز غیر آهنی استفاده می شود. تقریباً تمام آلومینیوم با کیفیت بالا، مس، روی و سرب در صنایع الکترولیتی تولید می شود. آلیاژهای سری ۱۰۰۰ آلومنیوم
آلیاژهایی که مس به عنوان یکی از تشکیل دهنده‌ها و همبسته‌های اصلی آن‌ها مطرح است (یعنی میزان آن چیزی در حدود یک درصد یا بیشتر از آلیاژ است) میزان مقاومت کمتری نسبت به آلیاژهایی مانند ۱۱۰۰ یا ۳۳۰۰ دارند به گونه‌ای که تغییر رنگ داده و یا تیره‌تر می‌شوند که البته در خواص ساختاری آن‌ها تمایز چندانی ایجاد نمی‌شود. به همین دلیل این سری از آلیاژها مقاومت خوبی در برابر این نمونه از خوردگی دارند. میزان خوردگی آلیاژهای شامل مس سری ۲۰۰۰ و سری ۷۰۰۰ به مراتب بیشتر از مقاومت سری ۱۰۰۰(یا ۳۰۰۰ و ۵۰۰۰ و ۶۰۰۰)می‌باشد. (هر چند معمولاً آلیاژهای ۳۰۰۳٬۶۰۶۱و۶۰۶۳ برای مقاصد مرتبط مطلوب تر اند) فولاد منگنز
Mangalloy در صنعت معدن ، میکسرهای سیمانی ، سنگ شکن های سنگی ، سوئیچ ها و گذرگاه های راه آهن ، آج های خزنده برای تراکتورها و سایر محیط های دارای ضربه و ساینده استفاده شده است. همچنین در محیط هایی با ضربه زیاد مانند داخل دستگاه لایه برداری شات استفاده می شود. این آلیاژها به دلیل استحکام بالای آنها در دماهای بسیار کم ، کاربردهای جدیدی به عنوان فولادهای کرایوژنیک پیدا می کنند. منگنز قابل تغییر با حرارت است ، اما منگنز دمایی را که در آن استوستیت به فریت تبدیل می شود ، کاهش می دهد. برخلاف فولاد کربن ، mangalloy با کاهش سریع دما به جای کارسختی کار نرم می شود ، و شکل پذیری را از حالت کار سختی باز می گرداند. اکثر درجات بعد از پختن و سپس خاموش شدن از گرمای زرد آماده هستند و نیازی به مخلوط کردن بیشتر نیست و معمولاً دارای سختی نرمال برینل در حدود 200 HB (تقریباً برابر با 304 استیل ضد زنگ) هستند ، اما به دلیل وجود آن خاصیت منحصر به فرد ، سختی تورفتگی تأثیر بسیار کمی در تعیین سختی خراش (سایش و مقاومت در برابر ضربه فلز) دارد. یک منبع دیگر می گوید که سختی اولیه برینل از فلز منگنز با توجه به مشخصات اصلی Hadfield برابر 220 است اما در صورت سایش ضربه ای ، سختی سطح به بیش از 550 خواهد رسید. فسفر برنز
همچنین فسفر برنز (94.8٪ مس، ۵٪ قلع، 0.2٪فسفر) در دماهای بسیار پایین قابل استفاده است. خواص رسانایی الکتریکی و هدایت حرارتی کم باعث استفاده این آلیاژ در اتصالات الکتریکی که در دماهای بسیار پایین کار می‌کند شده‌است. بابیت (آلیاژ)
در بابیت از عناصری مثل روی، آرسنیک و مقادیر کمی آلومینیوم استفاده شده‌است. در دماهای مختلف وجود عنصر آرسنیک باعث افزایش مقاومت در تغییر شکل می‌شود. وجود کمتر از یک درصد عنصر آلومینیوم باعث ایجاد تغییر در ریزساختار بابیت می‌شود که در نهایت باعث بهبود ساختار آن می‌شود. بابیت‌هایی نیز وجود دارد که به آلیاژ بابیت قلع معروف هستند. این آلیاژ خاصیت مقاومت به خوردگی و همچنین ضد سوزان بودن را دارند. با توجه به همین ویژگی‌هایی که از خود نشان می‌دهند به عنوان آلیاژ یاتاقان مورد استفاده قرار می‌گیرند. برای کاهش هزینهٔ تمام شدهٔ آلیاژ از مقادیری (حدود 30 درصد) سرب استفاده می‌شود. همچینین عناصر مس و آنتیموان در افزایش سختی آلیاژ نقش بسزایی را ایفا می‌کنند. این نوع آلیاژ بابیت دارای خواص متعددی است که از آن می‌توان به نرمی، قابلیت نگه داشتن مواد ضد سایش مانند روغن بر روی سطح خود، دارای هدایت حرارتی و مقاومت به خوردگی خوب و همچنین ارزان بودن آن اشاره کرد. دورآلومین
اگرچه افزودن مس استحکام را بهبود می‌بخشد اما این آلیاژها را مستعد خوردگی می‌کند. به طوری مقاومت در برابر خوردگی دورآلومین نسبت آلومینیم بسیار کاهش می‌یابد. برای محصولات ورقه ای، مقاومت در برابر خوردگی را می‌توان با اتصال متالورژیکی به لایه سطحی آلومینیومی با خلوص بالا تا حد زیادی افزایش داد. این ورق‌ها به عنوان آلکلاد شناخته می‌شوند و معمولاً در صنعت هواپیما استفاده می‌شوند. برنج (آلیاژ)
همان گونه که از اسم برنج دریایی بر می‌آید این آلیاژ به منظور استفاده در کاربردهای دریایی توسعه یافته‌است. قلع در اصل برای جلوگیری از خوردگی به این آلیاژ اضافه شده‌است. حضور سرب در این آلیاژ با عث بالا رفتن قابلیت ماشین کاری این فلز شده‌است با این حال برای مثال قابلیت ماشین کاری میلهٔ برنج دریای ۳۵٪ قالبیت ماشین کاری آلیاژ برنج معمولی است. اضافه کردن قلع علاوه بر مورد ذکر شده باعث می‌شود تا برنج دریایی مقاومت بالایی در برابر خروج روی از آلیاژ می‌شود. خروج روی نوعی استحاله است که در آن روی به واسطه خوردگی از آلیاژ جدا می‌شود. پدیده خروج فلز روی از آلیاژ برنج دریایی برای اولین بار در سال ۱۹۲۰ میلادی در لوله‌های برنجی کندانسور (انتقال حرارت) کشتی‌ها دیده شد. در آن زمان به این اتفاق پدیدهٔ کندانسوری (Condenseritis)می‌گفتند. از آن زمان تلاش‌های بسیاری صورت گرفت تا این مشکل بسیار مخرب در کشتی‌ها حل شود. ابداع برنج دریایی یکی از تلاش‌های صورت گرفته در این راستا بود. استفاده از این آلیاژ تنها محدود به صنایع دریانوردی نمی‌شود. از این آلیاژ به دلیل دارا بودن استحکام کششی و مقاومت برشی بیشتر نسبت به سایر آلیاژهای مس، در کاربردهای صنعتی مختلف همچون شیرهای صنعتی استفاده می‌شود. عصر برنز
عصر مفرغ دومین قسمت از عصر فلزات است که پس از دوره مس قرار می‌گیرد. این تقسیم‌بندی به این جهت است که مصنوعات فلزی این دوره از زندگی بشر بیشتر ترکیبی از مس و قلع است به‌طوری‌که کاوش‌های دیرین‌شناسی نشان داده ساکنان ایران از پنج هزار سال قبل از میلاد مسیح نیز آلیاژ مفرغ را می‌شناخته‌اند و از آن برای ساختن مصنوعات فلزی خود استفاده می‌کرده‌اند و مصنوعات مفرغی نیز که در سایر نقاط دنیا ضمن حفاری‌ها به دست آمده قدیمی تر از این تاریخ نیست؛ بنابراین می‌توانیم شروع دوره مفرغ را از پنج هزار سال قبل از میلاد مسیح که شروع دوره آهن است بدانیم. همان‌طور که گفته شد مفرغ ترکیبی است از مس و قلع به رنگ‌های مختلف سرخ، سرخ کم رنگ و نارنجی، که زودتر از مس ذوب می‌شود و در مجسمه‌سازی و ساختن ادوات دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد. آلیاژ
تولید آلیاژها سابقه‌ای طولانی دارد و شاید به زمانی برسد که انسان فلز را شناخت. اولین آلیاژها از فلزاتی ساخته شدند که در دسترس انسان و فراوان بودند. مس، قلع، سرب و روی از اولین فلزاتی بودند که انسان از آن‌ها آلیاژ ساخت. افزایش سختی کرنشی
مس از اولین فلزاتی هست که برای استفاده معمول در ابزارها و ظروف مورد مصرف قرار می‌گرفت. این کار به دلیل آن بود که مس از معدود فلزات قابل دستیابی ای بود که فرم اکسیده نشده داشت و احتیاجی به ذوب کردن آن از سنگ معدن نبود. مس به سادگی با گرما دادن و سرد کردن می‌تواند خالص شود. در این مرحلهٔ آنیله شدن مس می‌تواند چکش‌کاری شده، کشیده یا به شکل دلخواهی فرم دهی شود. اما این کار در طول پروسه مس را سخت‌تر و هادی بودن آن را کمتر می‌کند. اگر مرحلهٔ آنیله کردن ورای یم سختی خاصی ادامه یابد، فلز در طول کارکرد خود دچار شکست می‌گردد و باید دوباره چندین بار آنیله شده تا پروسهٔ شکل‌گیری آن تکمیل شود. آنیله کردن در نقطه‌ای که قطعه کار در نزدیکی شکل نهایی خود است متوقف می‌شود. در این حالت محصول نهایی دارای سختی و صلبیت خاص خود است. برای مواد فلزی طراحی شده در راستای پیچیده شدن مانند فنر، آلیاژهای مخصوصی با عملیات حرارتی خاصی مورد استفاده قرار می‌گیرد تا از کار سختی و خستگی فلزات دور باشد و ویژگی‌های خاص را بدست آورد. وسایلی که از آلومینیوم و آلیاژهای آن ساخته شده باشند مانند هواپیماها، باید جوری طراحی شوند که خمش آن‌ها به حداقل برسد یا به‌طور یکنواخت پخش شود. کاری که در نتیجهٔ کار سختی روی می‌دهد. به این دلیل هواپیماهای جدید آلومینیومی دارای یک عمر کاری معین و تحمیلیای هستند که بعد از آن هواپیما باید کنارگذاشته شود. مولیبدن
مولیبدن از نقطه ذوب بسیار بالایی برخوردار است بنابراین به صورت پودر خاکستری تولید و فروخته می‌شود. بسیاری از اقلام مولیبدن از طریق فشرده‌سازی پودر در فشار بسیار بالا تشکیل می‌شوند. بیشتر مولیبدن برای ساخت آلیاژ استفاده می‌شود. در آلیاژهای فولادی برای افزایش مقاومت، سختی، رسانایی الکتریکی و مقاومت در برابر خوردگی و سایش استفاده می‌شود. این آلیاژهای فولاد-مولی در قطعات موتور استفاده می‌شوند. از آلیاژهای دیگر در مته‌ها و تیغ اره استفاده می‌شود. حدود ۸۶٪ از مولیبدن تولید شده در متالورژی و بقیه در مصارف شیمیایی استفاده می‌شود. برآورد استفاده جهانی از آن به این صورت است: فولاد ساختمانی ۳۵٪، فولاد زنگ نزن ۲۵٪، مواد شیمیایی ۱۴٪، فولاد ابزار و تندبر ۹٪، چدن ۶٪، فلز مولیبدن خالص ۶٪ و ابرآلیاژها ۵٪. رسانای مسی
برای کاربردهای خاص، به جای مس خالص، آلیاژهای رسانای مس به کار می‌روند، به ویژه هنگامی که نیاز به نقاط قوت بالاتر یا بهبود ساییدگی و مقاومت در برابر خوردگی وجود داشته باشد. با این حال، نسبت به مس خالص، مزایای استحکام و مقاومت در برابر خوردگی که توسط آلیاژهای مس ارائه می‌شود، با رسانایی الکتریکی کمتر آنها جبران می‌شوند. مهندسان طراحی، مزایا و معایب انواع مختلفی از رساناهای مسی و آلیاژهای مسی را در هنگام تعیین نوع مشخصه برای کاربردهای الکتریکی خاص، برآورد می‌کنند. یک نمونه از یک رسانای آلیاژ مس، سیم مس کادمیوم است که برای برق رسانی راه‌آهن در شمال آمریکا مورد استفاده قرار می‌گیرد. در بریتانیا، BPO (بعداً پست اداری مخابرات) از خطوط هوایی کادمیوم مس با کادمیوم ۱٪ برای استحکام بیشتر استفاده کرد. برای خطوط محلی ۴۰ لیبی / مایل (1.3 mm dia) و برای خطوط تلفنی ۷۰ لیبی / مایل (1.7 mm dia) آلیاژ
مفرغ نخستین آلیاژی است که بشر ساخته‌است؛ احتمالاً از ترکیب اتفاقی مس و قلع به صورت مذاب و سرد کردن مخلوط‌شان. این آلیاژ چون سخت‌تر از هردو فلز مس و قلع بود، برای ساختن چاقو و نیزه و مانند آن به کار رفت. پس از آن هم انواع مختلفی از آلیاژها به دست بشر ساخته شد و با توجه به نیاز و ویژگی‌های‌شان مورد استفاده قرار گرفت. یکی از پرکاربردترین آن‌ها، آلیاژ برنج است که ترکیبی است از مس و روی. این آلیاژ به سبب سختی زیاد از دیرباز مورد استفاده بوده‌است. اکستروژن فشاری تناوبی آلیاژ منیزیم
آلیاژهای منیزیم به دلیل چگالی کم، ماشینکاری خوب، ظرفیت دمپ عالی و ظرفیت بازیابی مطلوب پتانسیل زیادی دارند تا در محدوده وسیعی از صنعت به خصوص صنعت خودرو استفاده شوند. مواد مورد استفاده در صنعت خودرو باید انعطاف‌پذیری زیاد(%El) و استحکام ویژه بالایی داشته باشند تا در مقابل نیروهای برشی یا کشش دچار شکست نشوند؛ بنابراین منیزیم به دلیل انعطاف‌پذیری کم(%El) و استحکام ویژه کم به علت ساختار هگزاگونال (HCP) با سیستم لغزش محدودی که دارد نمی‌توان در صنعت خودرو و کاربرد وسیع از ان استفاده کرد. آلیاژ آلومینیم ۲۰۲۴
آلیاژ ۲۰۲۴ یکی دیگر از سری آلیاژهای آلومینیم است که مس به عنوان عنصر اصلی آلیاژی آن می‌باشد . از این آلیاژ در جاهایی که نسبت استحکام به وزن بالا و مقاومت خستگی خوب مورد نیاز باشد استفاده می‌شود. جدول درصد عناصر تشکیل دهنده آلیاژ ۲۰۲۴ ورشوسازی
ورشوسازی (نیز: قلمزنی ورشو)، هنر و صنعت تولید اشیای فلزی با استفاده از آلیاژ ورشو است. حرفه ورشوسازی در دوره قاجار و پهلوی در برخی شهرهای ایران رواج داشته‌است و امروزه نیز کارگاه‌های تولید ورشو به صورت محدود در بروجرد فعال هستند. ورشوسازی از صنایع دستی مرتبط با فلزات محسوب می‌شود و با هنر مسگری رابطه و شباهت دارد. بیشتر تفاوت این دو هنر، در جنس ماده اولیه به کار رفته در تولید ظروف است که در مسگری، از فلز مس و در ورشوکاری، از آلیاژ ورشو استفاده می‌شود. از سوی دیگر، این هنر با حرفه‌های دیگری چون سماورسازی و دواتگری نیز ارتباط دارد. آلیاژ
آلیاژی از نقره و جیوه است که از آن برای تهیه مواد پرکننده دندان هم استفاده می‌شود. در این آلیاژها فلز پایه، جیوه است.عباس هنربخش رئوف، حجت‌الله شهسواری، ابوالفضل زارع «مبانی متالورژی فیزیکی و علم مواد» ، انتشارات جهاد دانشگاهی صنعتی امیرکبیر، ۱۳۸۵ Alloy physics: a comprehensive reference,olfgang Pfeiler (2007) آلیاژهای سری ۲۰۰۰ آلومنیوم
عنصر مس در این آلیاژها مهم‌ترین عنصر مرکب بوده که معمولاً به همراه منیزیم به عنوان مرکب دوم با آلومینیوم ترکیب می‌شوند. این گروه از آلیاژهای آلومینیوم خواص متضاد سری ۱۰۰۰ را دارا هستند. این گروه از آلیاژهای آلومینیوم اولین نوع آلومینیوم عملیات حرارتی‌پذیری با استحکام بالای ساخته شده در تاریخ است. دورآلومین در سال ۱۹۱۹ ساخته شد و متعاقباً در آمریکا به عنوان آلیاژ ۲۰۱۷ تولید شد. بسیاری از آن‌ها به صورت آلکلاد تولید می‌شوند. هر چند ورقه‌های ضخیم‌تر و بقیهٔ محصولات برای بسیاری از کاربردها نیاز به پوشش محافظ ندارند. این سری دارای آلیاژهای عملیات حرارتی پذیر بوده و برخی از آن‌ها به درجه‌ای از استحکام می‌رسند که قابل مقایسه با مقاومت آلیاژهای فولاد می‌باشد. این سری در بین آلیاژهای آلومینیوم دارای کمترین مقاومت در برابر خوردگی بوده و به همین دلیل معمولاً آن‌ها را با آلومینیوم خالص یا یکی از آلیاژهای سری ۶۰۰۰ می‌پوشانند. حتی در برابر خوردگی‌های جوی نیز بر خلاف دیگر آلیاژهای آلومینیوم مقاوم نبوده و در صورت نیاز به استفاده‌های در معرض هوا آن‌ها را رنگ می‌کنند. معمولاً این آلومینیوم‌ها به فرم ورقه‌هایی هستند که به دلیل مقاومت پایین در برابر خوردگی با آلومینیوم با خلوص بالا یا یک آلیاژ منیزیم سیلیکون از گروه ۶۰۰۰ یا آلیاژی که دارای ۱ درصد روی می‌باشند پوشیده می‌شوند. این پوشش معمولاً ضخامت دو و نیم تا پنج درصد ضخامت هر طرف است که یک لایه محافظ گالوانیک برای مادهٔ هسته می‌شوند که موجب افزایش مقاومت در برابر خوردگی می‌شود. با عملیات حرارتی تطویل و کاهش یافته و استحکام تسلیم آن‌ها بیشتر می‌شود؛ هر چند استحکام کششی آن‌ها چندان تغییر نمی‌کند. این سری از آلیاژهای آلومینیوم دارای قابلیت ماشین کاری نسبتاً خوب و بالایی هستند. این گروه از آلیاژهای آلومینیوم نسبت به مقاومت بالایی که دارند داری وزن کمی هستند. آلیاژهای ۲۰۱۴ و ۲۰۲۴ از معروف‌ترین و پر کاربردترین‌های این سری از آلیاژهای آلومینیوم هستند. شاید بتوان گفت آلیاژ ۲۰۲۴ بیشترین کاربرد خود را در صنایع هوایی دارد که البته به خاطر مقاومت پائین در برابر خوردگی تنشی به‌طور فزاینده در حال جایگزین شدن با برخی آلیاژهای سری ۷۰۰۰ می‌باشد. آلیاژ ۲۰۱۱ قابلیت ماشین کاری خوبی دارد ولی امروزه آلیاژ ۲۲۱۹ به علت خواص مناسب تر، جای آلیاژ ۲۰۱۱ را گرفته‌است. آلیاژ ۲۲۱۹ دارای خواص کششی بالا، استحکام خزشی خوب و چقرمگی زیادی است. معمولاً آلیاژهای گروه 2xxx به وسیله روش نوردی با آلومینیم یا آلیاژ آلومینیم- روی پوشش داده می‌شوند تا مقاومت به خوردگی مطلوبی را ایجاد کنند. در یک استحکام کششی برابر، آلیاژهای گروه 2xxx از آلیاژهای گروه 7xxx چقرمگی شکست پایین‌تری را نشان می‌دهند. دلیل این مسئله، اندازه بزرگ ترکیبات بین فلزی در آلیاژهای 2xxx است. با کاهش مقادیر آهن، سیلیسم و مس، چقرمگی شکست و انعطاف‌پذیری بهبود می‌یابد. این آلیاژها در هواپیما و صنایع اتومبیل‌سازی به کار می‌روند. لوله‌کشی صنعتی
در بعضی کاربردهای خیلی پیشرفته و مهم از لوله‌هایی با آلیاژهایی از قبیل اینکونل، تیتانیوم، فولادهای زنگ نزن و سایر فولادهای گران‌قیمت استفاده می‌شود. آلیاژهای مس
برنج آلیاژی از مس است که با روی ساخته شده‌است. برنج‌ها معمولاً به رنگ زرد هستند. مقدار روی می‌تواند از مقدار خیلی کم‌تا ۴۰ درصد متغیر باشد؛ و تا زمانی که زیر ۱۵٪ نگه داشته شود، مقاومت در برابر خوردگی مس به‌طور قابل توجهی کاهش نمی‌یابد. فرو سیلیسیم
این آمیژان در صنایع فولاد سازی و ریخته‌گری به عنوان اکسیژن زدا و تنظیم کننده ترکیب شیمیایی با توجه به گرید فولاد و در زمان تخلیه مذاب از کوره به پاتیل یا در حین عملیات متالورژی ثانویه استفاده می‌شوند. از دیگر موارد استفاده در صنایع چدن سازی به عنوان جوانه زا یا تولید چدن‌های پر سیلیسیم و به صورت فروسیلیکو منیزیوم به عنوان عامل نشکن ساز در چدن‌های نشکن مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین از این محصول در کارخانجات تولید فروسیلیکو منیزیوم و فروسیلیکو منگنز نیز استفاده می‌شود. دیرگداز
صنعت آهن و فولاد بزرگ‌ترین مصرف کنندهٔ محصولات دیرگداز است. از دیگر صنایع مصرف کنندهٔ محصولات دیرگداز، صنایع نفت، گاز و پتروشیمی است. همچنین در صنایع شیشه، نیروگاه‌ها، رآکتورهای هسته ای، کوره‌های ساخت سیمان و آهک، کوره‌های زباله سوزی (برای تولید برق)، صنایع فلزات غیرآهنی (مس، آلومینیم، روی و سرب و…)و توربین‌های گازی نیز کاربرد چشم‌گیری دارند. فلزمایع
آلیاژهای فلزمایع همچنین جایگزین تیتانیوم در کاربردهای مختلف از ابزار پزشکی و اتومبیل گرفته تا صنایع نظامی و هوافضا می‌شود. در کاربردهای نظامی، میله‌های فلزات آمورف جایگزین اورانیوم ضعیف‌شده در نفوذگرهای انرژی جنبشی می‌شوند. صفحات فلزمایع در آرایهٔ جمع‌کننده یون باد خورشیدی در کاوشگر فضایی Genesis استفاده شد. نمایش ویدئویی زنده که خواص کشسانی فلزمایع را نشان می‌دهد رسانای مسی
مس پودر الکترولیتیک (ETP)، یک مس با خلوص بالا و حاوی اکسیژن به عنوان عامل آلیاژ، بیشترین کاربرد در برنامه‌های الکتریکی را دارد چرا که به علت رسانایی الکتریکی بالا و بازپخت آن باعث بهبود می‌شود. ETP مس برای انتقال قدرت، توزیع برق و ارتباطات مخابراتی استفاده می‌شود. کاربردهای رایج عبارتند از ساخت سیم، سیم پیچ موتور، کابل برق، و شینه. مس بدون اکسیژن برای مقاوم بودن در برابر تردی هیدروژن استفاده می‌شود زمانی که مقدار زیادی از کارهای سرد مورد نیاز است و در کاربردهایی که نیاز به انعطاف‌پذیری بالایی دارند (به عنوان مثال، کابل ارتباطی). وقتی که تردی هیدروژن یک نگرانی است و مقاومت الکتریکی کم لازم نیست، فسفر ممکن است به مس اضافه شود. مسوار
به‌طور سنتی، حدود ۸۵ تا ۹۹ درصد مسوار را قلع و بقیه را مس تشکیل می‌دهد. مس در این آلیاژ نقش سخت‌کننده را دارد. مسوار می‌تواند تا ۷۲ درصد حاوی مس باشد. رنگ آن بین زرد و قرمز (شبیه مس) است. برنج (آلیاژ)
آلیاژهای مس مانند آلومینیم به دو دسته آلیاژهای کارپذیر (نوردی) و ریختگی تقسیم می‌گردند. هر دسته از این آلیاژها نیز بر حسب شرایط ترکیبی عناصر آلیاژی می‌توانند عملیات حرارتی پذیر یا عملیات حرارتی ناپذیر باشند. آلیاژهای مس
آلیاژهای مس آلیاژهای فلزی هستند که مس به عنوان مولفه اصلی آن است. آنها مقاومت بالایی در برابر خوردگی دارند. شناخته‌ترین نوع آن، برنز است که از قلع و مس ساخته شده ودر برنج، به جای قلع از روی استفاده می‌شود. هر دو این اصطلاحات غیر دقیق است، چرا که در گذشته به عنوان ظرف‌هایی در کلیسا استفاده می‌شده‌اند. امروزه اصطلاح "آلیاژ مس" به ویژه توسط موزه‌ها جایگزین می‌شود استفاده آلومینیوم در صنایع خودروسازی
انتخاب آلیاژ مناسب برای ساختار بدنه موضوع بسیاری از تلاش‌های علمی در این زمینه بوده‌است و بیشتر تلاش‌ها امروزه بر تعداد محدودی از آلیاژها متمرکز شده‌است برای ورق‌های پوسته، باید تعادل مناسبی بین شکل‌پذیری، استحکام پس از پخت رنگ و کیفیت سطحی مناسب پس از فرایندهای پرس و رنگ وجود داشته‌باشد؛ بنابراین ویژگی سخت‌کاری ناشی از پخت آلیاژهای قابل عملیات حرارتی سری ۶۰۰۰ (آلومینیوم- منیزیم- سیلیکون) این آلیاژ را به اولین انتخاب برای کاربرد مذکور تبدیل می‌کند. آلیاژهای سری ۶۰۰۰ با خواص شکل‌پذیر، کیفیت سطحی و خواص پیرسازی مناسب استفاده در صفحات بدنه خودرو می‌باشند. پوشش‌دهی آنتروپی بالای آلیاژهای منیزیم
آلیاژه‌های منیزیم به دو دسته آلیاژهای ریخته‌گری وآلیاژهای کار شده تقسیم می‌شوند، منیزیم به عنوان سبک‌ترین فلز دارای استحکام ویژه عالی وقابلیت جذب ارتعاشی بالا وقابلیت بازیافت و شکل‌پذیری خوبی است؛ بنابراین استفاده از آلیاژهای منیزیم باعث صرفه جویی بسیار زیادر در وزن وبه طبع آن باعث صرفه جویی در انرژی در مقایسه با فلزات چگال تر نظیرآهن ومس می‌گردد. در جدول ۱ برخی ویژگی هی منیزیم آورده شده‌است: سرب
ساخت لوله و مخازن آب، تهیه پوشش سقف‌ها، حلبی، مفتول، روکش کابل‌های برق‌رسانی، تولید مهمات مانند ساچمه و فشنگ، صنایع جنگ‌افزاری، شیشه‌سازی، پلاستیک‌سازی، باتری‌سازی، لاستیک‌سازی، لیاژهای فلزی، رنگ‌سازی، کبریت‌سازی، صنایع شیمیایی، اتاقک سربی، منابع تبخیر، آفت‌کش‌ها، سوخت اتومبیل و حروف چاپ، اتصالات و مواد پرکننده دندان، باتری‌های اسید سرب و نیز بخشی از آلیاژهای لحیم، مسوار و آلیاژهای گدازپذیر می‌باشد. آلیاژهای سری ۲۰۰۰ آلومنیوم
مقاومت بالا ی این سری باعث شده از آن‌ها به‌طور گسترده‌ای در صنایع هوایی استفاده گردد (این مسئله بالاخص در مورد ۲۰۲۴ صدق می‌کند). همچنین از آن‌ها برای تولید اجزای مختلف کامیونها استفاده می‌گردد (بیشتر ۲۰۱۴ این کابرد را به خود اختصاص داده‌است). برخی عناصر خاص این سری مانند ۲۲۱۹ و همچنین ۲۰۴۸ به سادگی توسط جوشکاری قوسی با گاز محافظ (GMAW) یا جوشکاری تیگ (جوشکاری تنگستن تحت پوشش گاز محافظ GTAW) با یکدیگر جوش داده شده و در صنایع هوایی که در آن متدهای جوش دادنی مطرح و مد نظر است مورد استفاده قرار می‌گیرد. آلیاژ ۲۲۱۹ یک آلیاژ با قابلیت جوش خوری بالا و دارای مقاومت در برابر خوردگی تنشی بالا است. به همین دلیل در صنایع هوایی فرا صوتی از آن بهره می‌گیرند. آلیاژ ۲۱۹۵، یک آلیاژ آلومینیوم - لیتیم با مدول یانگ بالا بوده که دارای مقاومت بالاتر و جوش خوری بهتری نسبت به ۲۲۱۹ به منظور کاربردهای فضائی می‌باشد. برای کاربردهایی که نیاز به مقاومت بالا و همچنین چقرمگی شکست بالا هستند نمونه‌های مختلفی از این آلیاژ مانند ۲۱۲۴ یا ۲۳۲۴ و ۲۴۱۹ که کنترل دقیقی بر روی میزان ناخالصی‌هایی که موجب کاهش مقاومت در برابر شکست می‌شوند انجام شده‌استفاده می‌گردد. از این دست کاربردها می‌توان باز هم به صنایع هوایی اشاره نمود. از آلیاژهای ۲۰۱۱، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۷ به‌طور گسترده‌ای برای تولید اتصال دهنده‌ها و متهٔ دریل بهره برده می‌شود. به دلیل مناسب بودن خواص بالستیکی ۲۵۱۹ که معادل با خواص بالستیکی ۷۰۳۹ می‌باشد در تولید سپرهای دفاعی در صنایع هوایی از این آلیاژ کمک گرفته می‌شود. همچنین 2519T87 با استفاده از فیلتر ۲۳۱۹ توانایی جوش خوری نسبتاً خوبی را از خود نشان می‌دهد. هم چنین برای تولید میله‌های ساختمانی تانکر کامیون‌ها یا تریلر آن‌ها و نیز راکت‌های بالا برنده شاتل‌ها و … از این سری آلیاژهای بهره می‌گیرند. به دلیل وجود مس در این سری از آلیاژهای آلومینیوم مقاومت در برابر خوردگی این سری نسبتاً پایین بوده و همین مسئله موجب می‌شود که آنودایزینگ آلومینیوم‌های گروه ۲۰۰۰ کمی سخت و دشوار باشد. به دلیل حضور مس، رنگ آنودایز طبیعی آن به زیتونی متمایل می‌شود و همین مسئله باعث می‌شود که این سری برای استفاده‌های دکوری به کار برده نشوند. (چراکه آنودایز آن‌ها کدر خواهد شد) همچنین در آنودایز سخت آن باید توجه داشت که به دلیل حضور مس در این آلیاژها، خوردگی و در نهایت از دست دادن قطعه حین آنودایز کردن بسیار محتمل می‌باشد. جهت بررسی و مقایسه نمونه‌های آندایز شده تعداد پنج نمونه از هر گروه از آلیاژهای آلومینیوم بر اساس استاندارد ASTM B 117 تحت عملیات پاشش نمک قرار گرفتند و نتایج به دست آمده در جدول ۳ آورده شده‌است. با بررسی نتایج مشخص می‌شود که نمونه‌های آلیاژی ۲۰۲۴ و ۷۰۷۵ به هیچ عنوان شرایط مطلوبی از لحاظ مقاومت به خوردگی ندارند و اگر در محیط قرار بگیرند باید پوشش مناسب بر روی آن‌ها ایجاد شود. نتایج تحقیقات انجام شده توسط شانگینک سان و همکاران اش در مورد خوردگی اتمسفری آلیاژهای ۲۰۲۴ و ۷۰۷۵ در محیط‌های صنعتی، شهری و دریایی نیز حاکی از مقاومت به خوردگی پائین این آلیاژها است. خلاصهٔ نتایج تست پاشش نمک بر روی نمونه‌های آندایزینگ آلیاژ ۲۰۲۴ در جدول زیر آورده شده. همانگونه که مشخص است تمام نمونه‌های آب‌بندی نشده در ۲۵ ساعت بیش از ۳ حفره در آن‌ها دیده شد، بنابراین از نظر استاندارد مقاومت به خوردگی مناسبی ندارند و در واقع آب‌بندی کردن یک مسئله بحرانی و ضروری در مورد پوشش‌های آندایز آلیاژهای ۲۰۲۴ می‌باشد. در مواردی که نمونه‌ها آب‌بندی شده‌اند مقاومت به خوردگی آن‌ها افزایش یافته و تمامی نمونه‌ها و تحت هر دو شرایط انجام آندایزینگ به مدت زمان ۳۳۶ ساعت مشکلی نداشتند. نمونه‌هایی که تحت دانسیته جریان ۱/۶ آندایز و آب‌بندی شده بودند، پس از مدت ۱۳۳۰ ساعت از نظر استاندارد مردود بودند، در حالی که نمونه‌های آندایز شده تحت شرایط ۱ یعنی با دانسیته جریان ۲/۶ تا مدت زمان ۲۲۳۰ ساعت نیز هیچ گونه مشکلی نداشتند. آلیاژ با درصد بالای مس ۲۰۲۴، یکی از آلیاژهایی است که آندایز آن بسیار مشکل است. در آندایز این آلیاژ در ضخامت‌های بالا، اکسیژن یکی از عوامل ایجاد ترک خوردگی لایه آندایز و پایین آمدن مقاومت به خوردگی آن می‌باشد. ممکن است آندایزینگ تحت دانسیته جریان پایین، سبب ایجاد ترک در پوشش شده و مقاومت به خوردگی آن را کاهش داده باشد؛ بنابراین بهترین شرایط انجام آندایزینگ آلیاژ ۲۰۲۴، عملیات آندایزینگ آب‌بندی شده تحت دانسیتهٔ جریان ۲/۶ می‌باشد. آلیاژهای سری ۱۰۰۰ آلومنیوم
در الکتریسته و صنایع شیمیایی به علت کار پذیری و رسانایی الکتریکی بالای آن و به علت مقاومت در یرایر خوردگی بالا استفاده می‌شود. همچنین رسانا گرمایی بالاتر نسبت به بقیهٔ آلیاژهای آلومینیوم باعث شده گاهی از آن در تولید گرماگیر استفاده شود. این سری دارای خواص مکانیکی ضعیفی بوده و با کرنش سختی، سخت می‌شود و عملیات حرارتی ناپذیر است. این آلیاژ و آلیاژ ۱۰۶۰ تنها در میزان آلومینیوم شان متفاوتند. طلا
طلا معمولاً به صورت آلیاژ همراه با فلزات دیگر استفاده می‌شود. مس رایج‌ترین فلز برای ساخت آلیاژ طلاست و گاهی از فلزات دیگری مثل نقره، نیکل، و پالادیوم هم استفاده می‌شود. درصد طلای موجود در هر جسم فلزی، عیار طلا نامیده می‌شود که معمولاً از واحد ۲۴ یا واحد ۱۰۰۰ بیان می‌شود؛ مثلاً طلای ۱۸ عیار (۷۵۰) حاوی ۷۵ درصد طلاست و طلای ۹۰۰ شامل ۹۰ درصد طلاست. مس بریلیم
برنز بریلیم جرقه نمی‌زند ولی از لحاظ فیزیکی چقرمه و ضد مغناطیس است. پیچ گوشتی، آچار، انبر دست، چاقو و دیگر ابزارآلات ساخته شده با برنز بریلیم به دلیل وجود همین خاصیت ضد جرقه بودن در صنایعی که خطرات انفجار در آن بالا است استفاده می‌شود. صنایعی مثل صنایع نفت و گاز، معادن زغال‌سنگ و بالابر غله. آلیاژ جایگزین برنز بریلیم که خاصیت ضد جرقه داشته باشد برنز آلومینیوم است. در مقایسه با ابزارهای فولادی، ابزارهایی که با برنز بریلیم ساخته می‌شوند گران‌تر هستند اما از لحاظ استحکام و ماندگاری نسبت به ابزارهای فولادی ضعف دارند؛ ولی در مصارف ویژه مثل لزوم استفاده در محیط‌های مستعد انفجار از این نقاط ضعف ابزارهای برنز بریلیمی صرف نظر می‌کنند. از برنز بریلیم در ساخت ادوات موسیقی بسیار استفاده می‌شود و لیلی آن نیز تن و رزونانس ثابت این آلیاژ است. از برنز بریلیم در ساخت ادوات جنگی مثل فشنگ‌ها نیز استفاده می‌شود اگرچه از تولید فشنگ فلزی بیشتر هزینه می‌برد و در کل مزیتی نسبت به آن ندارد. کابل‌های برنز بریلیمی در اشکال مختلفی مثل گرد، مربعی، تخت، مستطیلی و حتی به صورت کویل ساخته می‌شوند. متالورژی پودر
در دوره جنگ جهانی دوم یک توسعه سریع در زمینه متالورژی پودر، و عمدتاً در حوزه خودروسازی، رخ داد و آهن و فولاد جایگزین مس، که عنصر غالب بود، شدند. تحولات صنایع هوافضا و هسته ای، تقاضا برای اجزای فلزی نسوز و واکنش پذیر را افزایش داد. محصولات با تراکم کامل در دهه ۱۹۶۰ ظهور کردند و اجزای ابرآلیاژی با کارایی بالا، مانند قطعات توربین موتور هواپیما، از تحولات برجسته دهه ۱۹۷۰ بود. تجاری سازی پودرهای سریع جامد شونده و آمورف، آهنگری پودر، تراکم گرم و قالب‌گیری تزریقی P/M در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ از تحولات بعدی بودند. برخی از فناوری‌های جدیدتر عبارتند از: پودرهای زیرمیکرون و نانوفاز، نورد مستقیم پودر، تراکم سرعت-بالا و فشار فوق-بالا، و پخت میکروویو و پلاسمای دمابالا. قلع
مقاومت خوب این فلز نسبت به زنگ‌زدگی و فرسایش باعث شده تا از آن به عنوان روکشی برای فلزات دیگر برای جلوگیری از زنگ‌زدگی استفاده شود، از جمله قلع‌اندود کردن ظروف مسی و به خاطر جلوگیری از زنگ زدن مس و ورود اکسید سمی مس در غذا از قدیم‌الایام رواج داشته‌است. برنز (مفرغ) نخستین آلیاژ قلع است که حدود ۵ هزار سال پیش از ترکیب مس و قلع ساخته شد و آغازگر دورانی به نام عصر برنز در تاریخ بشر شد. مسوار یکی از آلیاژهای قلع است که از عصر برنز تا قرن بیستم برای ساخت ظروف و صفحات تخت و مسطح از آن استفاده می‌شد. قلع بیش از ۸۵ درصد حجم مسوار را تشکیل داده و بقیه از مس، سرب یا سرمه تشکیل می‌شود. یکی از آلیاژهای دیگر قلع که به عنوان لحیم استفاده می‌شود از ترکیب بیش از ۶۰ درصد قلع و بقیه سرب تشکیل می‌شود. همچنین بخش عمده‌ای از مصرف قلع نیز برای روکش کردن فولاد به منظور جلوگیری از زنگ زدن است. سمیت پائین قلع باعث می‌شود تا ظروف فلزی با روکش قلع برای نگهداری مواد غذایی استفاده فراوانی داشته باشند. شکل‌دهی میکرو
اخیراً آلیاژهای فولادی و آلیاژهای آلومینیومی به‌طور عمده به عنوان مواد قطعات نیمه نهایی در فرایند هیدروفرمینگ مورد استفاده قرار می‌گیرند. آلیاژهای مس و برنج برای قطعات هیدروفرمینگ شده در صنعت پایپینگ و صنعت بهداشتی مورد استفاده قرار می‌گیرند. میان‌فلزی
تولیدکنندگان مختلفی سیم جوش و NiAl عرضه می‌کنند. آلیاژهای ریخته توسط شرکت‌های Alcon،Alloy Engineering and CastingوUnited Defence تولید می‌شوند. برنج (آلیاژ)
آلیاژهای برنج با بیش از ۳۸ درصد روی دارای قابلیت شکل‌پذیری کمتری نسبت به برنج فشنگ هستند و انجام کار سرد بر روی آنها نیز امکانپذیر نیست. از این آلیاژ اغلب برای کار در حالت گرم و حدیده کاری استفاده می‌کنند. فلز مونتز (Muntz Metal) (با ۴۰ درصد روی) دارای قیمت ارزان و تا حدودی مقاوم در برابر خوردگی است. برنج دریایی (Naval Brass) تقریباً دارای همان ترکیب فلز مونتز است با این تفاوت که حاوی ۰٫۷۵ درصد قلع می‌باشد. وجود قلع در این آلیاژ سبب بالا رفتن مقاومت آن در برابر خوردگی می‌شود. ریخته‌گری ثقلی
استفاده از آلیاژ مس و برنج در قالب ریژه معمول است. از آنجایی که درجه انجماد آلیاژ مس بالا بوده که در نتیجه سرعت انجماد بالایی خواهد داشت باید به سرعت بعد از ریختن مواد مذاب و انجماد ماهیچه فلزی از قالب بیرون بیاوریم در غیر این صورت به علت انقباضی که رخ می‌دهد موجب گیر کردن ماهیچه در داخل قطعه می‌شود. آلیاژ مس برای تولید انبوه قعاتی که وزن کمتر از ۱۰ کیلوگرم دارند مورد استفاده قرار می‌گیرد. آلیاژهای مس
شباهت در شکل ظاهری آلیاژهای مختلف از یک عنصر، با وجود تشکیل شدن از ترکیبات متفاوت در هر آلیاژ، می‌تواندهنگام دسته‌بندی ترکیبات منجربه سردرگمی شود. تقریباً ۴۰۰ ترکیب مختلف از آلیاژ مس و مس وجود دارد که به راحتی دسته‌بندی می‌شوند، به عنوان مثال: مس، آلیاژهای با درصد مس بالا، برنج، برنز، نیکل مس، مس – نیکل – روی (نقره نیکل)، مس سرب و آلیاژهای ویژه. در جدول زیر عنصر اصلی در آلیاژ برای چهار نوع از رایج‌ترین آلیاژهای مورد استفاده در صنعت مدرن به همراه نام هرآلیاژ ذکر شده‌است. انواع تاریخی، مانند نمونه‌هایی که عصر برنز را توصیف می‌کنند، ملموس تر هستند زیرا مخلوط‌ها به‌طور کلی متغیر بودند. روی
روی برای آبکاری الکتریکی فلزها استفاده می‌شود تا از زنگ زدگی آن‌ها جلوگیری کند. روی در آلیاژهایی نظیر برنج، ورشو، فلز ماشین تحریر، فرمول‌های مختلف لحیم و… بکار می‌رود. روی به‌طور گسترده در صنعت خودروسازی در ریخته‌گری تحت فشار (دایکست) استفاده می‌شود. روی لوله‌ای به عنوان قسمتی از محتوی باتری‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. آلیاژ آلومینیوم ۲۰۱۴
آلیاژ آلومینیم ۲۰۱۴ از سری آلیاژهای پایه آلومینیم است که در صنعت هوا فضا مورد استفاده قرار می‌گیرد. یکی دیگر از موارد مصرف این آلیاژ در فریم کامیون است. این آلیاژ در دماهای خاصی به راحتی ماشین‌کاری می‌شود، همچنین در بین آلیاژهای موجود آلومینیم دارای استحکام بالایی می‌باشد، با این وجود جوشکاری آن به دلیل ایجاد ترک مشکل می‌باشد. آلومینیم ۲۰۱۴ دومین آلیاژ معروف از سری آلیاژهای سری ۲۰۰۰ آلومینیم بعد از آلومینیم ۲۰۲۴ می‌باشد، در سری ۲۰۰۰ عنصر مس به عنوان عنصر آلیاژی به آلومینیم اضافه می‌شود. معمولاً برای تولید قطعه از آلومینیوم ۲۰۱۴ از فرایندهای فورج و اکستروژن استفاده می‌شود. مقاومت به خوردگی این آلیاژ پایین است برای جلوگیری از خوردگی، سطح آن را با آلومینیم خالص می‌پوشانند یا اینکه سطح آن را با روش‌های دیگری پوشش دهی می‌کنند. آلیاژهای منیزیم و ظرفیت جذب ارتعاشات
منیزیم دوازدهمین عنصر جدول تناوبی عناصر شیمیایی می‌باشد. آلیاژهای منیزیم در سال‌های اخیر به سرعت گسترش یافته‌اند. علت این رشد، مزیت‌های ذاتی این مواد مانند چگالی پایین و استحکام ویژه بالا بود. آلیاژهای منیزیم به عنوان سبک‌ترین آلیاژهای سازه‌ای، وزن کم و قابلیت ماشین‌کاری مناسب را فراهم می‌آورد. آلیاژهای منیزیم بخصوص آلیاژهای سری AZ که حاوی آلومینیوم و روی می‌باشند بطور گسترده در صنایع خودروسازی مورد استفاده قرار می‌گیرند.با گسترش پژوهش‌ها در این زمینه، کاربردهای جدید و روزافزونی برای آلیاژهای منیزیم توسعه‌ می‌یابد. برنز
برنز یا مِفرَغ آلیاژی است از مس و قلع که با آن ابزارهای مختلف و مجسمه را تهیه می‌کنند. برنز قدیمی‌ترین آلیاژی است که انسان آن را تهیه کرده‌است، زیرا در معادن مس معمولاً فلز مس به‌طور طبیعی با قلع به صورت یک آلیاژ طبیعی وجود دارد به همین دلیل معمولاً نخستین ابزارهای مصنوعی فلزی که در قدیم توسط بشر ساخته شده غالباً از برنز است. آلیاژهای منیزیم
در ۲۰ سال گذشته، نظر به مزایای ریخته‌گری عالی آلیاژهای مدرن منیزیم، بیشتر توسعه بر روی کاربردهای ریخته‌گری دیواره نازک در صنعت خودرو متمرکز شده است. اخیراً گسترش مداوم کاربردهای ریخته‌گری منیزیم در صنایع خودرو، دفاعی، هوافضا، الکترونیک و ابزارهای برقی منجر به تنوع فرآیندهایی از جمله ریخته‌گری قالب‌های تحت خلأ، ریخته‌گری تحت فشار پایین، ریخته‌گری تحت فشار بالا و ریخته‌گری نیمه جامد شده است. افزایش تقاضای انرژی در سراسر جهان، حفاظت از محیط زیست و مقررات دولتی، کاربردهای بیشتری ریخته‌گری منیزیم سبک وزن را در چند دهه آینده تحریک خواهد کرد. توسعه استفاده از ابزارهای مهندسی مواد محاسباتی یکپارچه (ICME) کاربردهای ریخته‌گری منیزیم را در کاربردهای سازه‌ای تسریع خواهد کرد.  آلیاژهای منیزیم دارای خواص منحصربه‌فردی هستند که در صورت بهره‌برداری کامل، می‌تواند راه برای ورود به بازارهای مهم برای کاربردهای سازه‌ای باز شود. چگالی ۲/۳ برابری نسبت به آلومینیوم و فقط کمی بیشتر از پلاستیک‌های تقویت شده با الیاف، همراه با خواص مکانیکی و فیزیکی عالی و همچنین قابلیت فرآوری و بازیافت، آلیاژهای منیزیم را در طراحی برای وزن سبک، به گزینه‌ای آشکار تبدیل می‌کند.