دلایل اعتصاب غذا چیست؟
آتنا فرقدانی
آتنا فرقدانی در ۲۱ بهمن ۱۳۹۳ در زندان قرچک ورامین اقدام به اعتصاب غذای تَر کرد. وی دلایل این اعتصاب غذا را اعتراض به شرایط غیرانسانی نگهداری همه زندانیان زن اعم از عادی و سیاسی در زندان قرچک ورامین، اعتراض به روند انتقال زندانیان سیاسی از جمله نگار حائری، حکیمه شکری، رؤیا صابری نژاد و بسمه جبوری به زندان قرچک ورامین و همچنین اعتراض به انتقال غیرقانونی خودش به زندان قرچک ورامین و درخواست بازگرداندن هرچه سریعتر به زندان اوین عنوان نمود. در اعتصاب غذای تر معمول این است که به جز آب، زندانی روزی ۹ تا ۱۵ حبه قند می‌خورد و همچنین مقداری نمک. بدون خوردن نمک و قند مغز و کلیه خیلی سریع آسیب می‌بیند. اما در این اعتصاب غذا آتنا از خوردن نمک و قند هم خودداری کرده و هرچقدر هم دوستانش به او اصرار کردند که هر روز کمی نمک و چند تا قند بخورد قبول نکرده بود که این مسئله بسیار وضعیتش را نگران‌کننده کرده بود. به گفتهٔ محمد مقیمی وکیل آتنا، وی در روز چهارشنبه ۶ اسفند ۱۳۹۳ در شانزدهمین روز از اعتصاب غذا دچار حمله قلبی شده و برای چند دقیقه دچار بیهوشی شد. محمد مقیمی در این مورد گفت: «پس از اینکه موکلم به هوش آمده بنا بر اظهارات وی در بهداری زندان پزشک وجود نداشته و اشخاصی قصد تزریق سرم به موکلم را داشته‌اند که با مقاومت وی روبرو شده‌اند». در همین رابطه بیش از ۱۱۶ فعال مدنی، خانواده‌های زندانیان سیاسی و خانواده‌های جانباختگان اعتراضات بعد از انتخابات جنجال‌برانگیز ۱۳۸۸ هم با امضای نامه‌ای هشدار دادند که هر لحظه بیم آن می‌رود که فاجعه‌ای جبران نشدنی روی دهد و آتنا به کما برود.
نازنین دیهیمی
او در ۲۵ بهمن ۱۳۹۰ به اتهام اخلال در نظم عمومی و اقدام علیه امنیت ملی به ۴ ماه حبس تعزیری و چهار ماه حبس تعلیقی بازداشت شد و به مدت دو ماه در زندان اوین در بازداشت موقت بود. دیهیمی در ۱۰ آبان ۱۳۹۱ به همراه ۸ زندانی دیگر در اعتراض به یورش گارد ویژه در زندان اوین اعتصاب غذا کرد و پس از تنظیم شکایت از مأموران زندان، و با تعهد مسئولان حفاظت و بازرسی زندان اوین مبنی بر برخورد با مأموران خاطی و عدم تکرار در آینده به اعتصاب غذای خود پایان داد. او در ۲۵ دی ۱۳۹۱ با پایان دوره محکومیتش از زندان اوین آزاد شد. یادداشت‌های روزانهٔ او از زندان در سایت کلمه منتشر شده‌است. غنچه قوامی
بنا به گفتهٔ مادر غنچه قوامی، سوسن مشتاقیان، دخترش از روز ۹ مهر ۱۳۹۳ (۱ اکتبر) در اعتراض به بلاتکلیفی خود و تمدیدشدن مدت بازداشتش، به اعتصاب غذا دست زده است. به گزارش سایت کلمه، قوامی به دلیل اینکه از او بازجویی نکرده‌اند و همین‌طور با وجود اینکه پروندهٔ او به دادگاه انقلاب ارجاع داده شده اما به اتهامات او رسیدگی نمی‌شود، دست به اعتصاب غذا زده است. طبق گفتهٔ برادر قوامی، وقتی که به دفتر معاون دادستانی تهران رفته بودند، اجازهٔ ملاقات با غنچه قوامی به آن‌ها داده شده، اما در زمان ملاقات که در اتاقی با دوربین بوده‌است، از آن‌ها خواسته می‌شود که به تکذیب اعتصاب غذای قوامی بپردازند و برگه‌ای هم در همین رابطه به آن‌ها داده می‌شود تا امضاء کنند. بر طبق گفتهٔ ایمان قوامی، حال مادر غنچه قوامی پس از این برخورد بهم می‌خورد و به بیمارستان منتقل می‌شود. هر دو درخواست با مخالفت خانوادهٔ قوامی مواجه می‌شود. پس از اینکه غنچه قوامی در گفتگویی با خالهٔ خود متوجه این طرز برخورد با والدینش می‌شود، تصمیم می‌گیرد که در اعتراض به این حرکت، اعتصاب غذای خود را به اعتصاب غذای خشک تبدیل کند. طبق گفتهٔ برادر غنچه قوامی، وضع سلامتی او به علت اعتصاب غذا در وضعیت خوبی قرار ندارد و در صورت خودداری از نوشیدن آب و چای ممکن است جانش به خطر بیفتد هم سلولی او که «آتنا فرقدانی» نام دارد هم در اعتصاب غذا به سر می‌برد. فرقدانی نقاش و فعال حقوق کودکان است. او از شهریور ۹۳ در زندان به سر می‌برد. بنا به گفتهٔ مادر غنچه قوامی، این اعتصاب غذا ۱۴ روز به طول انجامیده است. براندازی
اعتصاب‌ها وسیله‌ای برای اعمال فشار اقتصادی بر دولت هدف، حربه‌ای در دست براندازان داخلی است. به عنوان مثال در دهه ۱۳۵۰ ه‍.ش اعتصاب بخش حمل‌ونقل جاده‌ای در شیلی باعث اخلال در جابجایی قوت غالب جامعه شد که به تبع آن نزدیک به ۵۰٪ اقتصاد این کشور از گردش تولید خارج شد. در ایران اعتصاب کارکنان شرکت ملی نفت در سال ۱۳۵۷ ه‍.ش ضربه‌ای به نظام سلطنتی محمدرضا پهلوی بود. با گسترش و همه‌گیر شدن اعتصاب در صنعت نفت، موج اعتصاب کارخانجات دولتی و بخش خصوصی، همراه با تظاهرات در تهران و سراسر شهرهای ایران، به تدریج از درخواست‌های سیاسی و رفاهی، به مخالفت با نظام سلطنت کشیده شد. در اثر این اعتصاب، صدور نفت ایران به خارج قطع شد. توقف صادرات نفت ایران به جهان، قطع منبع اصلی درآمد حکومت را موجب شد و مردم نیز تا پیروزی انقلاب در بهمن ۱۳۵۷ با وجود مشکلات ناشی از کمبود نفت، از این اعتصاب‌ها حمایت کردند. اعتصاب غذای گستردهٔ زندانیان سیاسی
یک منبع مطلع هم‌ که به دلایل امنیتی نامش فاش نشده، به صدای آمریکا گفت، کسری نوری معتقد بود باید به «اتفاقاتی که در جامعه در حال رخ دادن است» واکنشی صورت بگیرد و به همین دلیل اعتصاب سه روزه را با انتشار بیانیه‌ای راه‌اندازی کرد و پیش از آغاز این واکنش جمعی، او را تهدید کردند که نباید این بیانیه منتشر شود و در نهایت هم نهادهای امنیتی همزمان با روز امضا و انتشار این بیانیه نوروزی وی را به یکباره و به شکلی غیرقانونی مجددا به زندان عادل‌آباد شیراز منتقل کردند. اعتصابات سراسری ۱۳۹۷-۱۳۹۸ ایران
در هفته پیشین این اعتصابات، شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران با انتشار فراخوان از تمام فرهنگیان کشور درخواست کرد روزهای یکشنبه ۲۲ و دوشنبه ۲۳ مهرماه در دفتر مدارس تحصن نمایند و از حضور در کلاس درس خودداری کنند. این فراخوان در شبکه‌های اجتماعی مختلف دست به دست شد. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان که معلمان را به اعتصاب فراخوانده، انگیزهٔ اصلی این اعتراض را گرانی و تورم و «سفرهٔ خالی فرهنگیان» اعلام کرده‌است. فعالان صنفی آموزگاران در بخشی از بیانیه فراخوان خود آورده بودند: «نهادهای امنیتی و قوه قضاییه به جای برخورد با دزدان و فاسدان جامعه، معلمان مطالبه‌گر و عدالتخواه را تهدید، تبعید، انفصال، اخراج و زندانی می‌کنند.» همزمان با آغاز تحصن دو روزه معلمان سراسر کشور، کانون صنفی فرهنگیان استان قزوین با ارسال نامه‌ای سرگشاده به محمد بطحایی وزیر آموزش و پرورش خواستار رسیدگی به مطالبات معلمان معترض شد. مهدی رجبیان
مهدی رجبیان صبح روز یکشنبه مورخ ۱۶ خرداد ماه ۱۳۹۵ با وجود اعتراضات سراسری و گستردهٔ فعالین و سازمان‌های فرهنگی، مدنی و حقوق بشری به احکام صادره، برای سپری کردن دورهٔ محکومیت خود راهی زندان اوین شد. وی برای سپری کردن محکومیتش به بند ۷ زندان اوین منتقل شد و پس از یازده ماه طی نمودن دوران حبسش در اعتراض به وضعیت پرونده و عدم دسترسی به پزشک معالج متخصص در زندان اوین و انتقال تنبیه وارش به بند ۸ زندان اوین اقدام به اعتصاب غذا نمود. در دوره اول ۱۴ روز اعتصاب غذا داشت که با وخامت حال جسمی به علت عدم دسترسی به دارو و میانجیگری فرستادهٔ مخصوص دادستانی تهران جعفری دولت‌آبادی نافرجام ماند. پس از چندی در زمان اعتصاب غذای دومش با انتشار نامه ای سرگشاده خطاب به مقامات قضایی ایران و همراهی هنرمندان جهان توانست با ۳۱ روز اعتصاب غذا مقامات قضایی ایران را قانع کند که با بررسی مجدد پرونده و مرخصی درمانی جهت مداوای بیماریش که ناشی از اعتصاب غذا بود موافقت کنند. اعتصاب غذای ایرلندی‌ها در ۱۹۸۱
در ۲۰ مارس ۲۰۰۱، رئیس ملی شین فین، میچل مک‌لاولین، نمایشگاه کمیتهٔ ملی بزرگداشت اعتصاب غذا را در هتل اروپای بلفاست افتتاح کرد که شامل سه اثر هنری اصیل از هنرمندان مستقر در بلفاست، بود. ماه بعد نمایشگاه جداگانه‌ای نیز در دری بر پا شد. فیلم‌های زیادی بر اساس وقایع اعتصاب غذا ساخته شده‌اند؛ از جمله "برخی از پسران مادر" با بازی هلن میرن، "اچ۳" (به نویسندگی لورنس مک‌کین که خودش از اعتصاب‌کنندگان بود) و "گرسنگی" اثر استیو مک‌کوئین. دستگیری و محاکمه جعفر پناهی
پناهی دو روز پس از آزادی از زندان، در فیلمی که از تلویزیون آرته پخش شد دربارهٔ علت اعتصاب غذا گفت: سهیلا حجاب
در ۲۸ شهریور ۱۴۰۰ حجاب در اعتراض به «عدم برخورداری از حق مرخصی درمانی» مجدداً دست به اعتصا غذا زد. این در حالی بود که او از مشکلاتی در ناحیهٔ معده و کلیه رنج می‌برد و آرش صادقی هم در یک رشته‌توییت از وخامت وضعیت جسمی او خبر داد. در ۱۲ مهر حجاب با وعدهٔ مسئولان برای پیگیری مطالباتش به اعتصاب غذای خود پایان داد. اعتصابات سراسری ۱۳۹۷-۱۳۹۸ ایران
در شهر شوش صدها تن از کارگران "شرکت کشت و صنعت هفت تپه" (نیشکر هفت‌تپه) برای اولین بار در آذر ۱۳۹۶ در اعتراض به عدم پرداخت طولانی‌مدت دستمزدهایشان دست به اعتصاب زدند. سپس این اعتصاب‌ها در دی‌ماه نیز تکرار شد و همزمان با تظاهرات ۱۳۹۶ ایران رخ داد. این کارگران در ۱۳ ماه پیش از آن، تنها پنج ماه دستمزدشان را سر وقت گرفته بودند. سرانجام این اعتصاب‌ها در سال ۱۳۹۷ نیز تکرار شد. در اعتصابات آذر ۱۳۹۶، "کنفدراسیون بین‌المللی کارگران صنایع مواد غذایی، کشاورزی و خدمات" در بیانیه‌ای با از این اعتصاب پشتیبانی کرد. "کنفدراسیون بین‌المللی کارگران صنایع مواد غذایی، کشاورزی و خدمات" اشاره کرد که کارگران هفت‌تپه به دلیل پرداخت نشدن دستمزدشان گرسنه‌اند و نیاز به حمایت دارند. به نوشته بیانیه این کنفدراسیون، همه کارگران از جمله کارگران بازنشسته هفت‌تپه «همواره باید برای دریافت دستمزد و مستمری خود مبارزه کنند». اکبر محمدی (فعال دانشجویی)
در اعتراض به دستگیری مجدد توقف درمان در وضعیتی وخیم وی اقدام به اعتصاب غذای نامحدود در زندان اوین کرد. همبندان او در مصاحبه و با پخش اطلاعیه‌هایی اعلام کردند که با وخیم شدن وضعیت اعتصاب غذای وی و انتقال او به بخش بهداری زندان اوین، مأمورین زندان دست و پای وی را با زنجیر بسته و دهان او را هم با چسب می‌بندند (به دلیل حضور بازرسان بین‌المللی) و در نهایت همان شب او به‌طور مشکوکی فوت می‌کند. وکیل مدافع محمدی، خلیل بهرامیان از قول زندانیان دیگر همبند موکل‌اش از جمله علی افشاری گفت که محمدی در طول چند روز پیش از مرگ، بارها وحشیانه مورد ضرب و شتم قرار گرفته بود و آثار شکنجه بر بدن او به خوبی نمایان بوده‌است. شورش نان در تهران
جدا از نقش متفقین در قحطی و گرسنگی مردم، تورم پول ناشی از چاپ بی رویّه اسکناس، کمبود کلی غلّه در کشور و مشکل حمل و نقل آن، ارسال غله محصول ایران به شوروی جنگ‌زده و احتکار خواربار مورد نیاز مردم، از جمله عوامل آن خیزش بزرگ بود. امیر خسرو دلیر ثانی
امیر خسرو دلیر ثانی پس از مرگ هدی صابر همچنان به اعتصاب غذای خود ادامه داد و سرانجام پس از آگاهی از درخواست جمعی از فعالان مدنی برای اتمام اعتصاب غذای وی و هدی صابر در روز ۲۴ خرداد ماه پس از ۱۳ روز به اعتصاب غذای خود پایان داد. و در حالی که به لحاظ روحی و جسمی در وضعیت نامساعدی قرار داشت به خانواده خود گفت که اگر می گذاشتند هدی هم این پیام‌ها را بشنود مطمئناً زودتر از اینها به اعتصاب غذایش پایان می داد و چنین وقایع ناگواری رخ نمی داد. امیر خسرو دلیر ثانی مجدداً به همراه ۱۱ زندانی دیگر بند ۳۵۰ زندان اوین از روز ۲۸ خرداد ماه ۱۳۹۰ اعتصاب غذای را آغاز کرد.. راجه ناصر عباس جعفری
راجه ناصر با برخی از اعضای حزب مجلس وحدت مسلمین از روز جمعه ۲۴ اردیبهشت ۱۳۹۵، اعتصاب غذا کردند. اعتصاب راجا ناصر پس از کشته شدن چهار نفر از شیعیان پاراچنار توسط نیروهای امنیتی پاکستان و در اعتراض به کشتار شیعیان در «دیر اسماعیل خان»، «کراچی» و «پاراچنار» شروع شد. همچنین اعتراض به غصب اراضی شیعیان از انگیزه‌های دیگر اعتصاب کنندگان بود. در این اعتصاب علمای برجسته اهل سنت پاکستان نیز حضور دارند. جو مک‌دونل
اگرچه مک‌دونل در اعتصاب غذای نخست (۱۹۸۰) شرکت نکرد، اما او در اعتصاب غذای دوم (۱۹۸۱) به بابی ساندز و دیگران ملحق شد. در جریان این اعتصاب غذا، وی همچنین از حوزه انتخابیه اسلایگو-لیتریم در انتخابات سراسری جمهوری ایرلند به مبارزه پرداخت، اما با تفاوت بسیار اندک انتخابات را واگذار کرد. قبل از این‌که در ۸ ژوئیه ۱۹۸۱ وفات کند، او ۶۱ روز را بدون غذا سپری کرد. مک‌دونل دو فرزند دارد. همسر وی گوریتی در پیکار حمایت از اعتصاب غذا کنندگان، نقش فعال داشت. زرتشت احمدی راغب
او در ۲ شهریور ۱۳۹۹، در هفتادمین روز اعتصاب غذا و در حالی که به سرماخوردگی و عوارض شدید ناشی از اعتصاب طولانی غذا، دچار بود، در زندان، مورد حمله و ضرب و شتم قرار گرفت. لئوپولدو لوپز
لئوپولدو لوپز به همراه دانیل سِبائیوس، شهردار سابق «سان کریستوبال»، در ماه مه ۲۰۱۵ از مخالفان دولت ونزوئلا از زندان اعلام کردند که علیه سرکوب در کشورشان دست به اعتصاب می‌زنند. وی در یک ویدئوی چهار دقیقه‌ای از سلول خود در زندان که به‌شکل مخفیانه تصویربرداری شده بود، اعلام کرد که با دانیل سِبائیوس، شهردار سابق «سان کریستوبال» واقع در غرب ونزوئلا اعتصاب خود را آغاز کرده‌است. لوپز در این فیلم گفت: «سِبائیوس و من تصمیم گرفتیم از امروز (یکشنبه ۲۴ ماه مه) اعتصاب غذای خود را برای دستیابی به هدف‌های کاملاً مشخص آغاز کنیم.» خواسته‌های آن‌ها عبارت بودند از: «آزادی زندانیان سیاسی؛ پایان آزار و اذیت، سرکوب و سانسور؛ اعلام تاریخ مشخص برای برگزاری انتخابات پارلمانی در حضور ناظران سازمان کشورهای آمریکایی (OAS) و اتحادیه اروپا.» دانیل سِبائیوس، که با لوپز دست به اعتصاب غذا زده‌است، نیز رهبر پیشین دانشجویان و شهردار عزل شده سان کریستوبال است. شهری که در تظاهرات ضد دولتی ۲۰۱۴ پیشگام بود. آتنا فرقدانی
آتنا فرقدانی در شهریور ۱۳۹۳ به خاطر طراحی‌هایش (از جمله طرحی که از نمایندگان مجلس شورای اسلامی کشیده بود) و همچنین دیدار با خانواده‌های زندانیان سیاسی و خانواده‌های کشته شدگان عاشورای ۸۸ بازداشت شد. مأموران در هنگام بازداشت منزل وی را مورد بازرسی قرار داده و وسایل شخصی او را ضبط کردند. او دو ماه در بند ۲ الف سپاه تحت بازداشت و بازجویی قرار داشته و به صورت بلاتکلیف در این بازداشتگاه نگهداری می‌شد. در طی این مدت تحت فشارهای روحی بسیاری قرار داشت و علی‌رغم اتمام بازجویی‌ها اما از آزادی او (ولو با قرار وثیقه) و نیز ملاقات وی با خانواده ممانعت به عمل می‌آمد؛ به همین دلایل، وی در تاریخ ۹ مهرماه ۱۳۹۳ به همراه غنچه قوامی که با وی هم‌سلولی بود، دست به اعتصاب غذا زده و از روز یازدهم این اعتصاب را به صورت خشک (پرهیز از خوردن آب و مایعات علاوه بر غذا) ادامه داد. اما پس از وخامت وضع جسمی‌اش به دستور قاضی صلواتی با قرار وثیقهٔ بسیار سنگین تا برگزاری دادگاه از زندان آزاد شد. نسرین ستوده
در پی محاصره چند هفته‌ای شهر کوبانی توسط شبه‌نظامیان داعش و نبردهای خونین اطراف این شهر، نسرین ستوده و ۱۳ نفر از فعالان سیاسی، مدنی و فرهنگی ایرانی، در اعتراض به قتل‌عام و نسل‌کشی غیرنظامیان توسط داعش، دست به اعتصاب غذای ۳ روزه، از روز ۱۴ مهر ۱۳۹۳ نمودند. نسرین ستوده در خصوص این اعتصاب غذای ۳ روزه، این‌گونه توضیح داد: «ما می‌خواهیم بگوییم که مسئله داعش فقط مسئله کردها نیست، بلکه موضوعی است که صلح کره زمین را تهدید می‌کند و ما امیدواریم با این کمپین توجه جهانی را به این موضوع جلب کنیم تا برای توقف این توحش گسترده کاری انجام دهند.» احسان فتاحیان
پس از صدور حکم اعدام برای فتاحیان بسیاری از سازمان‌های حقوق بشری از جمله دیده‌بان حقوق بشر و عفو بین‌الملل خواستار لغو این حکم شدند. همچنین فتاحیان اعتصاب غذایی را آغاز کرد که با همراهی بسیاری از زندانیان زندان سنندج به یک اعتصای غذای دسته‌جمعی تبدیل شد و تعدادی از زندانیان زندان‌های دیگر استان‌های کردستان و آذربایجان غربی هم به این اعتصاب غذا پیوستند. اعدام فتاحیان در شرایطی در ۲۰ آبان اجرا شد که به خانوادهٔ او اجازه ملاقات با وی داده نشد و جسدش نیز به خانواده تحویل نشد. به گفته شیرین عبادی این که به خانواده یک زندانی در شب آخر اجازه ملاقات داده نشود و جنازه او هم مخفیانه به خاک سپرده شود بسیار عجیب و غیرمعمول است و این احتمال را مطرح می‌کند که وی در زندان با توجه به شرایط بد نگهداری یا اعتصاب غذا مرده باشد. اعتصاب غذای ایرلندی‌ها در ۱۹۸۱
بر خلاف اعتصاب اول، زندانیان به یک‌باره و در فواصل متناوب به جمع اعتصاب‌کنندگان پیوستند، زیرا به اعتقاد آن‌ها، این کار می‌توانست حداکثر حمایت عمومی را برانگیزد و حداکثر فشار را به نخست‌وزیر مارگارت تاچر وارد کند. جنبش جمهوری‌خواه در ابتدا برای ایجاد حمایت عمومی، از اعتصاب غذای دوم پشتیبانی کرد. روز یکشنبه، قبل از آغاز اعتصاب ساندز، ۳۵۰۰ نفر در غرب بلفاست راهپیمایی کردند. در اولین اعتصاب غذا، چهار ماه قبل، تعداد راهپیمایان ۱۰ هزار نفر بود. از سوی دیگر، پنج روز بعد از آغاز اعتصاب، فرانک مگوایر (نمایندهٔ مستقل جمهوری‌خواهان در فرمانا و تایرون جنوبی) درگذشت و باعث شد انتخابات میان‌دوره‌ای برای این کرسی برگزار شود. در بین ملی‌گرایان و جمهوری‌خواهان بحث وجود داشت که چه کسی باید به نمایندگی از آن‌ها در انتخابات شرکت کند؛ آستین کوری، عضو حزب سوسیال دموکراتیک و کارگر، برنادت مک‌آلیسکی و نوئل (برادر مگوایر) برای نامزد شدن ابراز علاقه کردند. شورش‌های غذا در خاورمیانه
آغاز شورش نان که منجر به بازگشت سربازان اشغالگر متفقین به تهران شده بود باعث گردید که آنها تا ۱۶ مرداد ۱۳۲۴ در تهران باقی بمانند. محمد شریفی مقدم (درویش گنابادی)
محمد شریفی مقدم به همراه کسری نوری و دو تن دیگر از دراویش بازداشتی در اعتراض به بازداشت غیرقانونی شان در تاریخ ۹ دی ۱۳۹۶ اعلام اعتصاب غذا نمودند. این اعتصاب غذا ۱۰ روز به طول انجامید و با آزادی آنها به پایان رسید. غنچه قوامی
او از روز ۱۰ آبان یک اعتصاب غذای خشک دیگر را در اعتراض به ابهام در وضعیت پرونده‌اش شروع کرد. ایمان قوامی در مصاحبه‌ای با رادیو فردا، دلیل اعتصاب غذای خشک خواهرش را طولانی شدن روند ابلاغ حکم، به‌طوری‌که قاضی بیش از سه هفته از پایان دادگاه، هنوز حکم را ابلاغ نکرده، و همین‌طور ادامه داشتن روند بازداشت او، علی‌رغم تمام شدن موعد مقررشده، بیان می‌کند. مادر قوامی در مصاحبه‌ای در روز ۲۵ آبان ۱۳۹۳ با روز آنلاین، اظهار داشته‌است که پس از منتقل کردن او به زندان قرچک ورامین، او اعتصاب غذای خود را می‌شکند. اعتصاب
اعتصاب از پی انقلاب صنعتی پیدا شد و طبقهٔ کارگر، که زادهٔ این انقلاب بود، برای دفاع از حقوق خود در برابر کارفرمایان دست به تشکیل سازمانهایی زد و این سازمان‌ها از اعتصاب همچون وسیله‌ای کارآمد برای رسیدن به خواست‌های کارگران استفاده کردند. در آغاز دولت‌ها و کارفرمایان با انواع وسایل و حتی به کمک نیروی انتظامی اعتصاب‌ها را در هم می‌شکستند و برپا کنندگان اعتصاب را به خون می‌کشیدند، اما از نیمهٔ قرن ۱۹ به بعد، بر اثر مبارزات کارگران، اعتصاب رفته‌رفته صورت قانونی یافت و به میان دیگر گروه‌های اجتماعی (کارمندان، دانشجویان، و کارکنان مشاغل آزاد) نیز راه یافت و از اوایل قرن بیستم احزاب سازمان‌های سیاسی از اعتصاب همگانی برای رسیدن به هدف‌های سیاسی استفاده کردند و پیروان سندیکالیسم و آنارشیسم این اعتصاب‌ها را همچون حربه‌ای کارآمد برای واژگون کردن دولت تبلیغ کردند. در اعتصاب همگانی تمام یا اکثر کارگران رشته‌های گوناگون صنعت و ارتباطات یک شهر، ناحیه، یا کشور، برای رسیدن به هدف‌های سیاسی یا حرفه‌ای خود، دست از کار می‌کشند. در اعتصاب‌های همگانی که جنبهٔ سیاسی دارند، گاه اکثر مردم یک کشور از کار دست می‌کشند، به جز کسانی که کارهای بسیار ضروری از نظر اجتماعی، مانند خدمات آب و برق و بهداشت را بر عهده دارند. در رژیم‌های دیکتاتوری اعتصاب به موجب قانون یا در عمل ممنوع است. عبدالرسول مرتضوی
زندانیان سیاسی در زندان‌های اوین، فشافویه، عادل آباد شیراز در تاریخ ۳۰ اسفندماه ۱۳۹۹ اعلام کردند به یاد و احترام رنج‌های مشترک مردم ایران و در اعتراض به ظلم‌های ستمگران و به یاد گرسنگان وطن بر سفره نوروز، شروع سال ۱۴۰۰ خورشیدی را با اعتصاب غذا آغاز می‌کنند که تا سه روز ادامه داشت، عبدالرسول مرتضوی یکی از زندانیان امضا کننده بیانیه بود. اعتصاب غذای ۲۰ زندانی در گوهردشت
عفو بین‌الملل گفت براساس اطلاعاتی که توسط این سازمان به دست آمده، در روزهای نخستین، مقامات به قصد تنبیه اعتصاب کنندگان، برخی از آن‌ها را تا حداکثر ۱۲ روز در سلول انفرادی نگه داشتند. سازمان عفو بین‌الملل در بیانیه‌ای که در ۲۲ اوت برابر با ۳۱ مرداد صادر کرد نوشت: «شرایط زندانیان سیاسی زندان رجایی‌شهر کرج به قدری بد است که زندانیان برای ساده‌ترین حقوق و کرامت انسانی خود ناچار به اعتصاب غذا شده‌اند. این وضعیت ضرورت فوری اصلاح نظام بیرحمانه زندانها در ایران را برجسته می‌کند». این زندانیان علی‌رغم وخامت حال، از رسیدگی درمانی محروم مانده‌اند. این سازمان از دولت ایران خواست به گزارشگر ویژه سازمان ملل اجازه بازدید از زندان رجایی‌شهر را بدهد. قحطی
قحطی می‌تواند بر اثر ترکیبی از عوامل اقتصادی، سیاسی و زیست‌محیطی پدید آید. به باور اقتصاددانی به نام آمارتیا سن، در دهه‌های اخیر، قحطی همواره مشکل توزیع غذا یا فقر بوده، چرا که غذای کافی برای تغذیه تمام جمعیت جهان وجود نداشته‌است با قحطی مواجه می شویم. یکی از بزرگترین قحطی‌های تاریخ (بر پایه شمار افراد آسیب‌دیده) قحطی بزرگ ایرلند بود که در سال ۱۸۴۵ میلادی به سبب انتقال مواد غذایی از ایرلند به انگلستان شروع شد. دلیل آن صادر کردن مواد غذایی به انگلستان این بود که انگلیس می‌توانست پول بیشتری در ازای مواد غذایی بپردازد. در مواردی مشخص، همانند سیاست یک گام بزرگ به جلو َ، کره شمالی در دهه ۱۹۹۰، یا زیمبابوه در اوایل سال ۲۰۰۰، قحطی را می‌توان نتیجه ناخواسته یک سیاست دولتی دانست. اعتصاب غذا
اعتصاب غذا ممکن است همراه با تحصن و بست نشینی در مکانی خاص انجام شود یا توسط زندانیان در زندان انجام گیرد. در مواردی هم اعتصاب به صورت محدود با مدت زمان مشخص مانند اعتصاب غذای سه روزه ۱۴۰۰ انجام می‌شود. بی‌اشتهایی عصبی
بی اشتهایی عصبی نوعی اختلال روانی در غذا خوردن است که در آن بیمار از خوردن غذا به میزان کافی و با وجود گرسنگی امتناع می‌ورزد. این روند که معمولاً با آغاز و زیاده‌روی در یک رژیم غذایی آغاز می‌شود به دلیل کاهش شدید وزن می‌تواند منجر به مخاطرات مرگباری گردد. عدم تصور صحیح از شکل بدن و تناسب اندام، همچنین فشارهای اجتماعی و تصویرسازی نادرست رسانه‌ای از وزن ایده‌آل از دلایل بروز این بیماری شمرده می‌شود. بی اشتهایی عصبی با علائمی چون خوردن مقدار بسیار کم غذا با کالری بسیار اندک، قطع شدن قاعدگی، فشار خون پایین، کمبود چربی در بدن، زردی و رنگ پریدگی پوست، افسردگی، ضعف ماهیچه های قلبی و یا ایست قلبی بروز می‌یابد و در صورت عدم ارجاع به متخصصین برای آغاز پروسه درمان به بیماری‌های قلبی و دیگر بیمارهای مرگ بار خواهد انجامید.از جمله کسانی که به این اختلال مبتلا بود تاپ مدل فرانسوی ایزابل کارو بود که در ۲۸ سالگی درگذشت. بی اشتهایی عصبی ، که اغلب به آن بی اشتهایی گفته می شود، نوعی اختلال در غذا خوردن است که با کمبود وزن ، محدودیت غذایی ، ترس از افزایش وزن و تمایل شدید به لاغری مشخص می شود. بسیاری از افراد مبتلا به بی اشتهایی حتی اگر در حقیقت ، کم وزن هم باشند ، خود را دارای اضافه وزن می دانند. آنها اغلب انکار می کنند که مشکل کم وزنی دارند. آنها مرتباً خود را وزن می کنند ، مقادیر کمی می خورند و فقط غذاهای خاصی می خورند. برخی بیش از حد ورزش می کنند ، خود را مجبور به استفراغ می کنند یا از ملین ها برای کاهش وزن استفاده می کنند. از جمله عوارض ممکن است پوکی استخوان ، ناباروری و آسیب قلبی باشد. در زنان غالباً قاعدگی قطع می شود . در موارد شدید بی اشتهایی که افراد به طور مستمر امتناع از مصرف غذا دارند و برای افزایش وزن نیازمند مداخلات قابل توجه هستند ممکن است پس از درخواست پدر و مادر و یا قیم خود با توسل به زور تحت تغذیه از طریق لوله معده قرار بگیرند..  در حال حاضر علت آن مشخص نیست. به نظر می رسد برخی از اجزای ژنتیکی در دوقلوهای یکسان بیشتر از دوقلوهای غیرهمسان تحت تأثیر قرار دارند. به نظر می رسد عوامل فرهنگی نیز نقش مهمی دارند و جوامعی که به لاغری اهمیت می دهند دارای نرخ بالاتری از بیماری هستند. علاوه بر این ، بیشتر در بین افرادی که در فعالیت هایی که به لاغری اهمیت می دهند ، مانند دو و میدانی در سطح بالا ، مدلینگ و رقص ، رخ می دهد. بی اشتهایی غالباً به دنبال یک واقعه مهم تغییر دهنده زندگی یا استرس ایجاد می شود. تشخیص ،به وزن قابل توجهی کم نیاز دارد. شدت بیماری بر اساس شاخص توده بدنی (BMI) در بزرگسالان مبتلا به بیماری خفیف با BMI بیشتر از 17 ، BMI متوسط 16 تا 17 ، BMI شدید 15 تا 16 و BMI شدید کمتر از 15 است. در کودکان از BMI برای صدک های سن کمتر از صدک های 5 معمولاً استفاده می شود.  درمان بی اشتهایی شامل رسیدن به وزن نرمال ، درمان مشکلات اساسی روانشناختی و پرداختن به رفتارهایی است که مشکل را تقویت می کنند. در حالی که داروها به افزایش وزن کمک نمی کنند ، اما ممکن است از آنها برای کمک به اضطراب یا افسردگی همراه استفاده شود . روشهای مختلف درمانی ممکن است مفید باشد ، مانند درمان شناختی رفتاری یا روشی که والدین مسئولیت تغذیه کودک خود را به نام خانواده درمانی مودسلی بر عهده می گیرند. گاهی اوقات افراد برای بازیابی وزن نیاز به بستری شدن در بیمارستان دارند. شواهد مربوط به بهره مندی از تغذیه لوله بینی - معلوم نیست. چنین مداخله ای ممکن است برای بیماران بی اشتهایی و کارکنان مراقبت های بهداشتی بسیار ناراحت کننده باشد ، در صورتی که خلاف میل بیمار تحت محدودیت اعمال شود. برخی از افراد مبتلا به بی اشتهایی فقط یک اپیزود دارند و بهبود می یابند در حالی که ممکن است در طی سالهای دیگر دوره های مکرر در دیگران رخ دهد. بسیاری از عوارض با بدست آوردن وزن بهبود می یابند یا برطرف می شوند.  تخمین زده می شود که در برخی از دوره های زندگی در 0.9٪ تا 3.3٪ زنان و 0.2٪ تا 0.3٪ مردان در کشورهای غربی رخ دهد. در حدود 0.4٪ از زنان جوان در یک سال معین مبتلا هستند و تخمین زده می شود که ده برابر بیشتر از مردان در زنان رخ دهد. نرخ در بیشتر کشورهای در حال توسعه نامشخص است. غالباً در دوران نوجوانی یا بزرگسالی شروع می شود. در حالی که بی اشتهایی در طی قرن 20 معمولاً تشخیص داده می شود ، مشخص نیست که آیا این امر به دلیل افزایش فرکانس یا تشخیص بهتر آن بوده است. در سال 2013 ، به طور مستقیم منجر به حدود 600 مرگ در سراسر جهان شد ، در حالی که 400 مرگ در سال 1990 بود. اختلالات خوردن همچنین باعث افزایش خطر مرگ فرد در طیف وسیعی از دلایل دیگر از جمله خودکشی می شود . حدود 5٪ از افراد مبتلا به بی اشتهایی در طی یک دوره ده ساله بر اثر عوارض جان خود را از دست می دهند ، تقریباً 6 برابر خطر افزایش یافته است. اصطلاح "بی اشتهایی عصبی" اولین بار در سال 1873 توسط ویلیام گول برای توصیف این بیماری استفاده شد.  بی اشتهایی عصبی نوعی اختلال خوردن است که با تلاش برای کاهش وزن تا حد گرسنگی مشخص می شود . یک فرد مبتلا به بی اشتهایی عصبی ممکن است تعدادی از علائم و نشانه ها را از خود بروز دهد ، نوع و شدت آن ممکن است متفاوت باشد و ممکن است وجود داشته باشد اما به راحتی آشکار نشود.  آنورکسیا عصبی و سو تغذیه مرتبط با آن که ناشی از گرسنگی است ، می تواند در هر ارگان اصلی بدن عوارضی ایجاد کند. هیپوكالمی ، افت سطح پتاسیم در خون ، نشانه بی اشتهایی عصبی است. افت قابل توجه پتاسیم می تواند باعث ریتم غیر طبیعی قلب ، یبوست ، خستگی ، آسیب عضلانی و فلج شود .  علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد: سایر مسائل روانشناختی ممکن است همراه با بی اشتهایی عصبی باشد. بعضی از آنها معیارهای تشخیص جداگانه محور I یا اختلال شخصیتی را دارند که با محوریت دوم رمزگذاری شده و بنابراین با اختلال خوردن تشخیص داده شده همراه است. برخی از افراد دارای یک اختلال قبلی هستند که ممکن است آسیب پذیری آنها را در برابر ابتلا به اختلال خوردن افزایش دهد و برخی دیگر پس از آن به آنها مبتلا می شوند. نشان داده شده است که وجود اختلال روانپزشکی Axis I یا Axis II بر شدت و نوع علائم بی اشتهایی عصبی در نوجوانان و بزرگسالان تأثیر می گذارد.  وسواس و اختلال شخصیت وسواسی (OCPD) با AN ، به ویژه زیرگروه محدود کننده بسیار همراه هستند. OCPD با علائم شدیدتر و پیش آگهی بدتر در ارتباط است. علت ارتباط بین اختلالات شخصیت و اختلالات خوردن هنوز به طور کامل مشخص نشده است. سایر بیماری های همزمان شامل افسردگی ، اعتیاد به الکل ، اختلال شخصیت مرزی و سایر اختلالات شخصیتی ، اختلالات اضطرابی ، اختلال بیش فعالی با کمبود توجه ، و اختلال بدشکلی بدن (BDD) است. افسردگی و اضطراب شایعترین بیماریهای همراه است ، و افسردگی با نتیجه بدتری همراه است.  شواهدی در مورد عوامل خطر بیولوژیکی ، روانی ، رشدی و فرهنگی اجتماعی وجود دارد ، اما علت دقیق اختلالات خوردن مشخص نیست.  بی اشتهایی عصبی بسیار وراثتی است . مطالعات دوقلو میزان وراثت پذیری بین 28 تا 58 درصد را نشان داده است. اقوام درجه یک مبتلایان به بی اشتهایی تقریباً 12 برابر خطر ابتلا به بی اشتهایی را دارند. عوارض زنان و زایمان : عوارض قبل از تولد و پری ناتال مانند زایمان زودرس ، کم خونی مادر ، دیابت شیرین ، پره اکلامپسی ، انفارکتوس جفت و ناهنجاری های قلب نوزاد ممکن است در ایجاد بی اشتهایی عصبی نقش داشته باشد. عوارض نوزادی همچنین ممکن است بر جلوگیری از آسیب بالا، که یکی از ویژگی های شخصیتی مرتبط با ایجاد AN است تأثیر بگذارد.  این افزایش به آسیب پذیری و درونی سازی ایده آل های بدن مرتبط بوده است. افراد در مشاغلی که فشار اجتماعی خاصی برای لاغر شدن دارند (مانند مدلها و رقصنده ها) بیشتر دچار بی اشتهایی می شوند ، و کسانی که دچار بی اشتهایی هستند تماس بسیار بیشتری با منابع فرهنگی دارند که باعث کاهش وزن می شوند. این روند همچنین می تواند برای افرادی که در برخی از ورزش ها شرکت می کنند مانند جوکی ها و کشتی ها مشاهده شود. در ورزش با تأکید بر زیبایی ، در مواردی که چربی کم بدن مزیت دارد ، و ورزشهایی که فرد باید وزن خود را برای رقابت افزایش دهد ، شیوع بالاتری از بی اشتهایی عصبی دارد.  تماس مداوم با رسانه هایی که ایده آل های بدن را ارائه می دهند ممکن است یک عامل خطر برای نارضایتی بدن و بی اشتهایی عصبی باشد. ایده آل فرهنگی برای فرم اندام مردان و زنان همچنان به نفع زنان لاغر و مردان عضلانی ورزشکار V شکل است. یک بررسی در سال 2002 نشان داد که ، از بین مجله هایی که در بین افراد 18 تا 24 سال محبوب ترین است ،انهایی که توسط مردان خوانده می شوند ، بر خلاف آنچه توسط زنان خوانده می شوند ، بیشتر دارای تبلیغات و مقالات مربوط به شکل هستند تا رژیم. عدم رضایت از بدن و درونی شدن ایده آل های بدن از عوامل خطر بی اشتهایی عصبی است که سلامتی جمعیت مرد و زن را تهدید می کند.  شواهد حاصل از مطالعات فیزیولوژیکی ، دارویی و تصویربرداری عصبی نشان می دهد که سروتونین (5-HT نیز نامیده می شود) ممکن است در بی اشتهایی نقش داشته باشد. در افرادی که به شدت بدحال هستند، تغییرات متابولیکی ممکن است تعدادی از یافته های بیولوژیکی را در افراد مبتلا به بی اشتهایی ایجاد کند که لزوماً عامل رفتار بی اشتهایی نیستند. به عنوان مثال ، پاسخهای هورمونی غیرطبیعی به چالشهای داروهای سروتونرژیک در طی بیماری حاد مشاهده شده است ، اما بهبودی مشاهده نشده است. با این وجود ، افزایش غلظت مایع مغزی نخاعی اسید 5-هیدروکسی اندول استیک (متابولیتی از سروتونین) و تغییر در رفتار بی اشتهایی در پاسخ به کاهش حاد تریپتوفان ( تریپتوفان پیش ماده متابولیکی سروتونین است) از بی اشتهایی پشتیبانی می کند. گزارش شده است که فعالیت گیرنده های 5-HT  در بیماران مبتلا به بی اشتهایی در تعدادی از مناطق قشر مغز کمتر است ، این امر مستلزم پتانسیل اتصال کمتر این گیرنده است که توسط PET یا SPECT اندازه گیری می شود. اگرچه این یافته ها ممکن است توسط اختلالات روانپزشکی همراه اشتباه گرفته شود ، اما به طور کلی آنها نشان دهنده تاثیر سروتونین در بی اشتهایی است.  ارزیابی تشخیصی شامل شرایط فعلی فرد ، سابقه زندگی ، علائم فعلی و سابقه خانوادگی فرد است. این ارزیابی همچنین شامل یک معاینه حالت روانی است ، که ارزیابی خلق و خوی فعلی و محتوای فکر فرد است ، با تمرکز بر دیدگاه ها در مورد وزن و الگوهای غذا خوردن. "آنورکسیا عصبی در آخرین بازبینی کتابچه راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی" (DSM 5) در گروه اختلالات تغذیه طبقه بندی شده است. عدد مشخص BMI وجود ندارد که وزن کم مورد نیاز برای تشخیص بی اشتهایی عصبی را تعریف کند.  معیارهای تشخیصی بی اشتهایی عصبی (که همه آنها برای تشخیص باید رعایت شوند) عبارتند از:  محدود کردن مصرف انرژی که منجر به کاهش وزن بدن می شود. ترس شدید از افزایش وزن یا رفتارهای مداوم که در افزایش وزن تداخل ایجاد می کند. اختلال در نحوه تجربه وزن یا شکل بدن فرد یا عدم شناخت در مورد خطرات وزن کم بدن. معیار آمنوره نسبت به نسخه قبلی حذف شده است. دو نوع بی اشتهایی عصبی داریم: نوع پرخوری / پاکسازی: فرد پرخوری می کند یا رفتار پاکسازی را به عنوان وسیله ای برای کاهش وزن انجام می دهد.  نوع محدود کننده: فرد از محدود کردن مصرف غذا ، روزه ، قرص های رژیمی یا ورزش به عنوان وسیله ای برای کاهش وزن استفاده می کند.  درمان بر سه اصل استوار است: رساندن فرد به وزن نرمال درمان اختلال هایروانشناختی همزمان؛ کاهش یا حذف رفتارها یا افکاری که در اصل منجر به اختلال شده است. رژیم غذایی مهمترین عامل درمان در افراد مبتلا به بی اشتهایی عصبی است و باید متناسب با نیازهای هر فرد باشد. هنگام تنظیم برنامه های غذایی و همچنین غذاهایی که چگالی انرژی بیشتری دارند ، تنوع غذایی مهم است. افراد باید کالری کافی مصرف کنند ، این کار به آرامی شروع می شود و با سرعت اندازه گیری شده افزایش می یابد. شواهد مربوط به نقش مکمل روی در هنگام تغذیه مشخص نیست.  روان درمانی برای افراد مبتلا به AN چالش برانگیز است زیرا ممکن است برای لاغری ارزش قائل شوند و به دنبال حفظ کنترل و مقاومت در برابر تغییر باشند. برخی مطالعات نشان می دهد که درمان مبتنی بر خانواده در نوجوانان مبتلا به AN نسبت به درمان فردی برتر است. با توجه به ماهیت این بیماری ، درمان افراد مبتلا به AN می تواند دشوار باشد زیرا آنها از افزایش وزن ترس دارند. در ابتدا ایجاد تمایل به تغییر مهم است. لارنس مک‌کئون
مک‌کئون هنگامی که در زندان بود در اعتصاب‌های جل‌پوشی و کثیف که تلاشی برای بازگرداندن وضعیت کتگوری ویژه برای زندانیان شبه‌نظامی محکوم شده بود، شرکت کرد. اعتراض‌ها در اواخر ۱۹۸۰ میلادی بالا گرفت و هفت زندانی در اعتصاب غذای پنجاه و سه روزه شرکت نمودند، هدف از این اعتصاب غذا برگرداندن وضعیت سیاسی با برآورده شدن آنچه به‌نام «پنج تقاضا» یاد می‌گردد، بود: اعتصاب سراسری کامیون‌داران در ایران
از دیگر دلایل اعتراضات کامیون‌داران، کمبود کرایه، کاهش سهمیه سوخت و گران شدن لوازم خودرو مثل لاستیک و روغن اعلام شده‌است و خواست آن‌ها محاسبه کرایه بر پایه تن کیلومتر، افزایش حقوق بازنشستگی و سختی کار، کسر حق پرداختی بیمه رانندگان، حذف دلالان و واسطه‌ها از پایانه‌ها و باربری‌ها، نظارت بر برخوردهای غلط و سلیقه‌ای مأموران راهنمایی و رانندگی و مجازات مأموران و افسران رشوه‌گیر می‌باشد. اعتراضات کارگری ۱۳۹۷ خوزستان
در شهر شوش صدها تن از کارگران شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه (نیشکر هفت‌تپه) برای اولین بار در آذر ۱۳۹۶ در اعتراض به عدم پرداخت طولانی‌مدت دستمزدهایشان دست به اعتصاب زدند. سپس این اعتصاب‌ها در دی‌ماه نیز تکرار شد و همزمان با تظاهرات ۱۳۹۶ ایران رخ داد. این کارگران در ۱۳ ماه پیش از آن، تنها پنج ماه دستمزدشان را سر وقت گرفته بودند. سرانجام این اعتصاب‌ها در سال ۱۳۹۷ نیز تکرار شد. در اعتصابات آذر ۱۳۹۶، "کنفدراسیون بین‌المللی کارگران صنایع مواد غذایی، کشاورزی و خدمات" در بیانیه‌ای با از این اعتصاب پشتیبانی کرد. "کنفدراسیون بین‌المللی کارگران صنایع مواد غذایی، کشاورزی و خدمات" اشاره کرد که کارگران هفت‌تپه به دلیل پرداخت نشدن دستمزدشان گرسنه‌اند و نیاز به حمایت دارند. به نوشته بیانیه این کنفدراسیون، همه کارگران از جمله کارگران بازنشسته هفت‌تپه «همواره باید برای دریافت دستمزد و مستمری خود مبارزه کنند». کسری نوری
این زندانی سیاسی با اشاره به اعتصاب گسترده در زندان‌ها تأکید کرد با همین دغدغه‌ها از بامداد آغاز قرن دست به اعتصاب غذای سه روزه زده‌اند و اضافه کرد: «می‌دانم در برابر رنج‌های شما مردم هیچ چیزی نیست، اما کوشش و تلاشی است به این امید که زبانی باشد برای بیان همدردی و اعتراض به ستمگر، به این امید که آغازی باشد برای قدم‌های بزرگتر.» محمد نظری
او اولین بار در سال ۹۱ در اعتراض به عدم پاسخگویی مسئولان اعتصاب غذا کرد و درخواست اعاده دادرسی را شرط پایان اعتصاب غذای خود قرار داد. هنگامه شهیدی
براساس گزارش‌های منتشر شده هنگامه شهیدی از ۲۵ مردادماه در بند ۲۴۱ زندان اوین اعلام اعتصاب غذای خشک کرده‌است. علت اعتصاب وی اعتراض به کارشکنی مسئولان ذی‌ربط در روند پرونده‌اش و امتناع از آزادی وی عنوان شد. وکیل هنگامه شهیدی در این باره گفت: «برای خانم شهیدی قرار وثیقه صادر شده بود، وثیقه کارشناسی شد و تقریباً کارهای توقیف آن تمام شد اما در نهایت گفتند صبر کنید.» هنگامه شهیدی پیش از این نیز در اعتراض به بازداشت غیرقانونی خود در اعتصاب غذا به سر برده‌است روزنامه‌نگاران را محکوم و خواهان آزادی بدون قید و شرط همه روزنامه‌نگاران و شهروند خبرنگاران زندانی شد. نسرین ستوده
نسرین ستوده یک بار در سال ۱۳۸۹ در زندان دست به اعتصاب غذا زده بود. پس از آن گروهی از فعالین مدنی و برخی از موکلین او با انتشار نامه‌ای خواستار شکستن اعتصاب غذای او شدند. در ۴ آبان ۱۳۸۹ نسرین ستوده پس از ۲۸ روز اعتصاب غذا بعد از ملاقات با یکی از اعضای خانواده‌اش اعتصاب خود را شکست. نیلوفر بیانی
نیلوفر بیانی در ۱۵ مرداد ۱۳۹۸ در اعتراض به ادامه بازداشت موقت خود، به همراه سایر بازداشت‌شدگان محیط زیستی، اعتصاب غذا کرد. اعتصاب غذای ایرلندی‌ها در ۱۹۸۱
در سال ۲۰۰۵، زندانی سابق، ریچارد اوراو، که در زمان اعتصاب غذا مسئول روابط عمومی درون زندان بود، نقش گری آدامز را زیر سؤال برد. اوراو در کتاب "جُل‌پوشان" ادعا کرد که آدامز اعتصاب را طولانی‌تر کرد، زیرا این امر منافع سیاسی زیادی برای شین فین داشت و به اوون کارون اجازه داد کرسی ساندز در مجلس را به دست آورد. این اتهام توسط چند تن از اعتصاب‌کنندگان غذا و برندان مک‌فارلین که در جریان اعتصاب غذا در زندان بود، تکذیب شد. مک‌فارلین گفت نسخهٔ اوراو از وقایع، گیج و نامرتبط است و توضیح داد: «ما برای یافتن راه حل ناامید بودیم. هر معامله‌ای که به نوعی برای تأمین خواسته‌های پنج‌گانه می‌بود، قبول می‌شد. اگر کتباً تأیید می‌شد، ما آن را می‌پذیرفتیم… هرگز معامله‌ای صورت نگرفت، هیچ‌گاه گزینهٔ «این را بگیر و آن را ول کن» وجود نداشت.» لارنس مک‌کئون
شما بسیار خواب آلود و بسیار بسیار خسته هستید و گاهی سر تان تکان می‌خورد تا به خواب بروید، اما چیزی به شما می‌گوید که بیدار باشید. این چیزی بود که تمامی افرادی دخیل در اعتصاب غذا را زنده نگه می‌داشت یا تلاش می‌نمودند تا مدتی بیشتری را دوام بی‌آورند. من می‌دانستم که مرگ نزدیک است اما از آن هراس نداشتم – و این شبیه چیزهای مثل شجاعت یا افتخار نبود. من فکر می‌کردم که مرگ، آزادی است. شما دیگر هیچ‌گاهی نمی‌توانید دوباره آن‌گونه فکر کنید. دوران اعتصاب مثل خستگی نیست. این یک دوره فرسودگی تمام و کمال ذهنی و فیزیکی است. کاملاً شبیه قرار داشتن در لبه مرگ است. اعتصاب غذای ایرلندی‌ها در ۱۹۸۱
در ۳۱ ژوئیه، هنگامی که مادر پدی کوین، برای نجات جان او، اصرار به مداخلهٔ پزشکی داشت، اعتصاب غذا شروع به شکستن کرد. روز بعد کوین لینچ درگذشت و بعد از او کایران دوهورتی در ۲ اوت، توماس مک الوی در ۸ اوت و مایکل دیوین در ۲۰ اوت مُردند. در روز مرگ دیوین، فرد جایگزین ساندز در حوزهٔ انتخاباتی فرمانیا-تایرون جنوبی انتخاب می‌شد. اوون کارون، با افزایش تعداد آرایش، در این انتخاب میان‌دوره‌ای برگزیده شد. بری هورن
دومین اعتصاب غذا در ۱۱ اوت ۱۹۹۷ آغاز شد. هدف هورن این بود که دولت حزب کارگر را مجاب به باطل کردن تمام مجوزهای آزمایش‌ها بر حیوانات در طول زمانی توافقی کند. بار دیگر، حمایت‌های بیشتری از این حرکت او شد. در ۱۲ سپتامبر ۱۹۹۷ راهپیمایی‌هایی در لندن و ساوتامپتون انگلستان، هیگ هلند، کلیولند اوهایوی آمریکا و دانشگاه اومئا در سوئد برپا شد و تظاهر کنندگان تلاش به حمله برای آسیب زدن به آزمایشگاه‌ها کردند. ۴۰۰ نفر در مرکز تحقیقاتی شمراک، ۳۰۰ نفر در ساختمان آزمایشگاه‌های ویکم و عده‌ای روبروی دفاتر حزب کارگر تظاهرات کردند. فعالان در مقابل مرکز تست‌های حیوانی هانتینگدون در کمبریجشیر، کمپی برپا کرده و شروع به حفر تونل‌هایی زیرزمینی برای خروج سریع تر حیوانات کردند. مزرعهٔ خوکچه‌های هندی در نیوچرچ در ماه سپتامبر مورد حمله قرار گرفت و ۶۰۰ خوکچهٔ هندی از آن خارج شدند. هورن اعتصابش را در ۲۶ سپتامبر در حالی پس از۴۶ روز ترک غذا پایان داد که لرد گرث ویلیامز با حامیان هورن پیمان نامه‌ای را به امضا درآورد که در آن قول مذاکرهٔ مستقیم با دولت داده شده بود. این نخستین باری بود که یک مقام والای دولتی رسماً حاضر شده بود با فعالان جنبش آزادی بخش حیوانات به مذاکره بنشیند و این از نظر هورن و حامیانش، طی کردن یک گام مهم به جلو تلقی می‌شد. اعتصاب غذا
اعتصاب غذا به عنوان یک روش از بیان خواسته و مقاومت بدون خشونت، به حالتی گفته می‌شود که فرد برای به دست آوردن خواستهٔ خود یا رسیدگی به حقی که پایمال شده، به‌طور داوطلبانه از خوردن و گاه آشامیدن پرهیز کند. سوءتغذیه
از مهم‌ترین دلایل سوءتغذیه در جهان می‌توان کمبود مواد غذایی و کیفیت نامناسب آن‌ها را نام برد. قحطی‌ها، کمبود آب و خشکی، جنگ‌ها و آفات محصولات کشاورزی موجب تشدید این دو مورد می‌شوند. افزایش جمعیت، گسترش بیابان‌ها، فقر و رژیم غذایی نادرست به علت نبود اطلاعات و دانش کافی نیز نقش ایفا می‌کنند. اعتصاب غذای ایرلندی‌ها در ۱۹۸۱
اعتصاب غذای ایرلندی‌ها در سال ۱۹۸۱ اوج اعتراضاتی پنج‌ساله در جریان درگیری‌های ایرلند شمالی بود که توسط زندانیان جمهوری‌خواهی ایرلندی به وقوع پیوست و طی آن ده تن از اعتصاب‌کنندگان بر اثر گرسنگی درگذشتند. حکومت بریتانیا و ایرلند شمالی هیچ‌گاه مطالبات زندانیان معترض را رسماً نپذیرفت؛ ولی در اثر این اعتصاب غذا، خواسته‌های اصلی زندانیان به مرور اعمال شدند و اهالی ملی‌گرای ایرلند شمالی علیه حکومت تحریک شدند. شورش نان در تهران
احتکار ناشی از فضای روانی این حوادث هم قحطی را شدت بخشیده و بدان دامن می‌زد. کمبود غلّه و حضور اشغالگران در ایران، کشاورزان و ملاکان را وامی‌داشت تا غلّه خود را به امید فروش با قیمتی بالاتر انبار کنند. قیمت پایین خرید دولتی در مقایسه با بازار آزاد، مردم را به سوی احتکار می‌کشید. دستگیری و محاکمه جعفر پناهی
پس از انتشار نامه جعفر پناهی به همکارانش در جشنواره کن، قرار بازداشت موقت او، دو ماه دیگر تمدید شد. ماموران امنیتی، خانواده پناهی را تهدید به بازداشت کردند و از آن‌ها خواستند از مصاحبه و اطلاع‌رسانی دربارهٔ او پرهیز کنند. در ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۹ پناهی در نامه‌ای با شرح برخورد و تهدیدهای بازجوهای زندان اوین، اعلام اعتصاب غذا کرد. شورش ۱۹۷۷ نان در مصر
شورش ۱۹۷۷ نان در مصر () از جمله شورش‌هایی است که به دلیل قحطی یا کمبود نان شکل گرفت. علت‌های دیگر مانند افزایش قیمت نان، کاهش برداشت محصول گندم و جو یا ذخیره‌سازیهای بی‌رویه مواد غذایی توسط سرمایه‌داران نیز در شکل‌گیری این شورش‌ها تأثیر داشته‌است. اعتصاب غذای گستردهٔ زندانیان سیاسی
این زندانی سیاسی با اشاره به اعتصاب گسترده در زندان‌ها تأکید کرد با همین دغدغه‌ها از بامداد آغاز قرن دست به اعتصاب غذای سه روزه زده‌اند و اضافه کرد: «می‌دانم در برابر رنج‌های شما مردم هیچ چیزی نیست، اما کوشش و تلاشی است به این امید که زبانی باشد برای بیان همدردی و اعتراض به ستمگر، به این امید که آغازی باشد برای قدم‌های بزرگتر.» رکسانا صابری
رکسانا صابری از ۱ اردیبهشت ۱۳۸۸ (۲۰ آوریل ۲۰۰۹) در اعتراض به اتهامات غیرواقعی و حکم ناعادلانه زندان، در زندان اوین، دست به اعتصاب غذا زد. اعتصاب غذای گستردهٔ زندانیان سیاسی
این زندانیان پیام همدلی خود را با این اعتصاب به گوش ملت ایران و جهانیان رسانده‌اند که در این سالها سفره مردم هر روز کوچکتر شده و بیکاری و نرخ تورم و افزایش قیمت کالاهای اساسی، موجب ازدیاد فقر و بیچارگی مردم گردیده‌است و مسئولیت همه این مشکلات برعهده حاکمانی است که خود را در مقابل هیچ‌کس پاسخگو نمی‌دانند. مجید توکلی
در این اعتصاب ۶ خرداد ۱۳۸۹ اخباری دربارهٔ خون‌ریزی معده و وخامت حال توکلی در زندان منتشر شد. همچنین در این روز نامه‌ای از طرف او انتشار یافت. مادر مجید توکلی نیز در اعتراض به وضعیت مجید در زندان، اعتصاب غذا کرد اما با درخواست دوستان فرزندش، به اعتصاب غذای خود پایان داد. شیرین عبادی در نامه‌ای به گزارش‌گر ویژه شکنجه سازمان ملل متحد، دربارهٔ وضعیت وخیم توکلی در زندان، هشدار داد. وضعیت طبقه‌بندی ویژه
به دنبال این اعتراضات، اعتصاب غذا در سال ۱۹۸۱ انجام شد که طی آن ده زندانی جمهوری‌خواه در میز از گرسنگی مُردند. پس از آن، با تقاضای اصلی زندانیان معترض در اوایل سال ۱۹۸۳، این قانون به تدریج از بین رفت. کسری نوری
کسری نوری از تاریخ ۹ دی ماه ۱۳۹۶ به علت بازداشت غیرقانونی خود و سه درویش دیگر توسط سپاه ثارالله در بیمارستان دی دست به اعتصاب غذا زد. ۱۰ دی ماه همزمان با این اعتصاب غذا دراویش مقابل زندان اوین تحصن کردند، آن‌ها خواستار آزادی دراویش بازداشتی بودند. دو روز بعد یک منبع آگاه به کمپین حقوق بشر از نحو بازداشت در بیمارستان دی گفت. ۱۳ دی به مادر کسری نوری گفته شد یا از جلوی اوین بروید یا همه شما را بازداشت می‌کنیم. فخرالسادات محتشمی‌پور
او در اعتراضات جنبش سبز در ۱۰ اسفند ۱۳۸۹ دستگیر شد. وی در فروردین ماه ۱۳۹۰ در بند انفرادی زندان اوین دست به اعتصاب غذا زد و چند روز پس از اعتصاب غذا و پس از بیهوشی به بیمارستان منتقل شد. زرتشت احمدی راغب
احمدی راغب به‌دلیل اعتراض به بی‌عدالتی‌ها، پرونده‌سازی‌ها، سرکوب منتقدان و آزادی‌خواهان و نقض حقوق زندانیان و شیوهٔ بد دستگیری و رفتارهای نامناسب با خودش، دو بار در زندان، از جمله در یک دورهٔ ۷۵ روزه، اعتصاب غذا کرد که در پی آن، به کم‌سویی چشم، اختلال تنفسی، بسیار پایین آمدن فشار خون، خون‌ریزی معده، کاهش وزن، درد در ناحیهٔ قفسهٔ سینه و قلب، خون‌ریزی ناشی از چسبندگی بافت روده و آنفارکتوس مغزی و چند بار بیهوشی، دچار شد. مهدی خزعلی
مهدی خزعلی در طول بازداشت به‌دفعات در اعتراض به عدم پایبندی به آیین دادرسی در سیستم قضایی ایران دست به اعتصاب غذا زده‌است و در مجموع در هفت نوبت، ۲۸۵ روز اعتصاب غذا داشته‌است. محمد نوری‌زاد
نوری‌زاد در اعتراض به عدم رسیدگی به وضعیت پرونده و بلاتکلیفی‌اش، دست به اعتصاب غذا و دارو زد. او در طول اعتصاب غذا چندین بار بیهوش شده و به دلیل وخامت حال و افت شدید فشار خون، ۲ بار به بیمارستان منتقل شد. گیرمو فاریناس
فاریناس در اعتراض به سیاست‌های دولت کمونیستی کوبا حدود ۲۳ بار اعتصاب غذا کرده‌است. گیرمو فاریناس از ۲۴ فوریه ۲۰۱۰ در اعتراض به مرگ اورلاندو زاپاتا یکی دیگر از ناراضیان سیاسی که در اثر اعتصاب غذا جان خود را ازدست داد، اعتصاب غذا کرده بود. پس از اعلام خبر آزادی ۵۲ زندانی سیاسی از سوی دولت کوبا، فاریناس به اعتصاب غذای خود پایان داد. او به مدت ۱۳۰ روز از خوردن غذا خودداری کرد و به شدت ضعیف شده و در آستانه مرگ بود. اعتراضات دی ۱۳۹۶ ایران
عبداله گنجی، مدیر مسئول روزنامه جوان نزدیک به سپاه پاسداران، ۱۲ دی در سرمقاله‌ای عوامل متعددی را مورد تحلیل قرار داد از جمله دلیل اقدامات و شعارهای ساختارشکن را «تنفر» مردم ناشی از انباشته شدن احساس تحقیر، تبعیض و فاصله طبقاتی و عملکرد اشتباه دستگاه‌های حاکمیت در رسیدگی به مشکلات عنوان کرد و اینکه رفتارهای اشتباه کسانی که «تابلوی انقلاب» را در دست دارند در کنار «ادراک‌سازی» مخالفان از عملکرد نظام برای جوانان ریشه این موضوع است و نظام باید از این به گفته وی «اغتشاشات» درس مهمی بگیرد که مشکلات و دلیل تنفر را آسیب‌شناسی و ریشه‌یابی کرده و به اصلاح آن بپردازد. ارژنگ داوودی
به گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، با وجود شرایط به شدت نامناسب ارژنگ داودی در بهداری زندان رجایی شهر، وی تحت فشار قرار گرفت تا فرمی را امضاء کند که مسئولیت عواقب ادامه اعتصاب غذا را به عهده وی قرار می‌دهد. او با تأکید بر ادامه اعتصاب تا رسیدن به تمام خواسته هایشان از امضای این فرم خودداری کرد. ارژنگ داوودی
ارژنگ داودی در مدتی که در زندان‌های مختلف دوره محکومیت خود را می‌گذراند بارها در اعتراض به وضعیت زندان، رفتار زندانبانان و اوضاع سیاسی- اجتماعی ایران اعتصاب غذا کرده‌است. اعتصابات سراسری ۱۳۹۷-۱۳۹۸ ایران
در شهریور ۱۳۹۷ اعتصابات سراسری در شهرهای مختلف کردستان به وقوع پیوست. این اعتصابات از صبح امروز روز چهارشنبه ۲۱ شهریور برابر با ۱۲ سپتامبر اعتصاب سراسری در شرق کردستان آغاز شد. از دلایل این اعتصاب علاوه بر مسائل اقتصادی و معیشتی اعتراض به اعدام زندانیان سیاسی کرد همچون رامین حسین پناهی ذکر شده‌است. این زندانیان پیش از این اعدام شده بودند. به گزارش رسانه رادیو زمانه در این روز عکس‌ها و ویدئوهایی در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده که نمایانگر آغار اعتصاب عمومی در برخی شهرهای استان کردستان ایران بود، که از دلایل آن اعتراض به اعدام سه زندانی سیاسی کرد و حمله موشکی سپاه پاسداران به مقر حزب دموکرات کردستان و حزب دموکرات کردستان ایران عنوان شده‌است. عباس لسانی
لسانی بعد بازداشت در ۲۱ شهریور ماه از لحظه ورود به بازداشتگاه اداره اطلاعات اردبیل در اعتراض به دستگیری خود و سایر فعالان آذربایجانی اقدام به اعتصاب غذا کرد او بعد از ۱۶ روز به این اعتصاب غذای خود پایان داد. لنگش
عدم تعادل غذایی، عدم اتساع کافی شکمبه و سم‌چینی زیاد از دلایل اصلی لنگش هستند. از دیگر عوامل ایجاد کننده لنگش در اسب می توان به مصرف بیش از اندازه علوفه حاوی کربوهیدارت ها- مصرف علوفه آبدار - چاقی و عدم تحرک - مسمومیت خونی ناشی از متریت و اسهال و پریتونیت - انقباض سرخرگ پا ناشی از عوارض جانبی برخی داروها مثل کورتیکواستروئید ها - ناصاف بودن محل حرکت اسب می توان اشاره کرد اعتصاب غذای گستردهٔ زندانیان سیاسی
نرگس محمدی، فعال حقوق بشر در ۳۰ اسفند ۱۳۹۹ به بی‌بی‌سی دربارهٔ علت تبعید کسری نوری گفت: «او را تهدید کردند که نباید این بیانیه و اعتصاب و اعتراض گسترده زندانیان سیاسی را راه‌اندازی کند، پس از آن درحالی‌که فقط دو ماه بود از زندان عادل آباد شیراز آورده بودندش دوباره ایشان رو تبعید کردند و این نشان می‌دهد تبعید با فشار نهادهای امنیتی و عدم استقلال قوه قضائیه جمهوری اسلامی انجام می‌شود.» هوتن دولتی
ادیب برومند، رئیس هیئت رهبری و شورای مرکزی جبهه ملی، در گفتگویی با صدای آمریکا اظهار داشت: «"چیزی که می‌دانیم این است که ۱۳، ۱۴ روز است که هوتن دولتی اعتصاب غذا کرده‌است و آنچه شنیده‌ایم این است که می‌خواهد به معالجه‌اش بپردازند ولی آن‌طور که باید توجهی به این قضیه نمی‌شود و او هم اعتصاب غذا کرده‌است… عضویت در جبهه ملی که جرم نمی‌شود برای این‌که جبهه ملی تا دو سه سال پیش در صحنه سیاست بوده و اعلامیه می‌داده و مصاحبه می‌کرده و چیزی که جرم بوده باشد وجود نداشته و جبهه ملی هیچ جایی محکومیت پیدا نکرده که غیرقانونی باشد که کسی را به این عنوان بگیرند."» گرسنگی (فیلم ۲۰۰۸)
بقیه فیلم سندز را نشان می‌دهد که در حال اعتصاب غذا، دچار نارسایی کلیه، فشار خون پایین، زخم معده،و زخم بستر می‌شود. در روزهای پایانی پدر و مادر او در کنارش هستند و او ۶۶ روز پس از شروع اعتصاب غذا می‌میرد. آتنا دائمی
آتنا دائمی از ۱۹ فروردین تا ۱۰ خرداد ۱۳۹۶ به مدّت ۵۴ روز در اعتصاب غذا بود. دائمی به نشانه اعتراض به محکومیت اعضای خانواده‌اش اعتصاب غذا کرده بود که در نهایت با اعلام حکم برائت خواهرانش به وی، اعتصاب خود را شکست. ۲۷ اردیبهشت نامه‌ای از طرف عفو بین‌الملل نوشته شد مبنی بر لزوم انتقال آتنا دائمی به بیمارستان و همچنین اتفاقاتی که در زندان برای وی رخ داده نشان می‌دهد این فعال مدنی در شب چهلم اعتصاب غذا تهوع خون داشت. آلکسی ناوالنی
وی در روز جمعه ۲۳ آوریل ۲۰۲۱ (سه اردیبهشت ۱۴۰۰) گفت که پس از دریافت مراقبت‌های پزشکی و اخطار پزشکانش، به اعتصاب غذای خود پس از ۲۴ روز پایان می‌دهد چرا که ادامه این اعتصاب می‌تواند جانش را به خطر اندازد. رضا شهابی
شهابی به دلیل بیماری با موافقت مقامات قضایی مدتی را در مرخصی به سر برده‌است، اما در مرداد ۱۳۹۶ پس از بازگشت به زندان، با ادعای دادستانی مبنی بر پنج ماه غیبت از محکومیت حبس ۶ ساله خود مواجه شد و دادستانی می‌گوید او باید ۱۷ ماه دیگر در زندان بماند. او در اعتراض به این وضعیت، دست به اعتصاب غذا زده‌است. غذا بمب نه
غذا، نه بمب مجموعه ای از کالکتیوهای مستقل غیر متمرکز است که غدای ویگان و گیاه‌خوارانه را با دیگران به اشتراک می‌گذارند. ایدئولوژی غذا نه بمب این است که اولویت‌های ابرشرکت‌ها و دولت‌ها شرایط را به گونه‌ای منحرف ساخته است که که در اوج فراوانی گرسنگی وجود داشته باشد. برای اعتراض به این شرایط (همچنین کاهش هزینه‌ها) بخش قابل ملاحظه‌ای از غذایی که به وسیله این گروه فراهم می‌شود مواد غذایی مازاد اما قابل استفاده‌ای است که فروشگاه‌های زنجیره‌ای، نانوایی‌ها دور می‌ریزند. این گروه شکلی از کنشگری فرانشیزی را به نمایش می‌گذارد. اعتصابات سراسری ۱۳۹۷-۱۳۹۸ ایران
به گزارش خبرگزاری ایلنا، کارگران کارخانه کنتور سازی قزوین در صبح روز پنج‌شنبه ۲۱ شهریور ۱۳۹۸ برای چندمین بار در سال ۱۳۹۸ دست به برپایی تجمع اعتراضی زدند. آنها مقابل دفتر امام جمعه قزوین تجمع کرده و از این طریق خواستار احقاق حقوق خود شدند. نماینده این کارگران معترض دلیل اعتراض این کارگران را عدم پرداخت حقوق‌های معوقه دو سال ۹۷–۱۳۹۶ و رد نکردن به موقع حق بیمه‌شان عنوان کرده‌است. نماینده این کارگران گفت: کارگران نیشکر هفت‌تپه در مهر ۱۳۹۸ دست به یک هفته اعتصاب مداوم زدند. دلیل این اعتصاب اخراج ۲۱ تن از کارگران این شرکت عنوان شده‌است. همچنین این کارگران خواستار آزادی اسماعیل بخشی شدند. این کارگران پیشتر در دادگاه‌های جمهوری اسلامی به زندان و شلاق محکوم شدند. از جمله این کارگران، محمد خنیفر است که به شش سال زندان محکوم شد. در پی این اعتصاب، کانال تلگرامی سندیکای کارگران کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه از احضار هشت کارگر به پلیس امنیت و گرفتن تعهد از آنها به جهت عدم شرکت در این اعتصاب خبر داد. سعید شیرزاد
اسامی زندانیان در اعتصاب غذا عبارتند از: ابوالقاسم فولادوند، حسن صادقی، سعید ماسوری، رضا اکبری منفرد، جعفر (شاهین) اقدامی، خالد حردانی، محمد بنازاده امیرخیزی، پیروز منصوری، پیام شکیبا، امیر قاضیانی، شاهین ذوقی‌تبار، سعید شیرزاد، وحید صیادی نصیری، محمد نظری، ابراهیم فیروزی، سعید پورحیدر، مجید اسدی، زانیار مرادی، لقمان مرادی. فعال کارگری رضا شهابی نیز از ۱۷ مرداد ۱۳۹۶ اعتصاب غذای اعتراضی خود را آغاز کرده‌است. اعتصاب غذای ایرلندی‌ها در ۱۹۸۱
در ۲۷ اکتبر ۱۹۸۰، زندانیان جمهوری‌خواه در زندان اچ.ام. مِیز اعتصاب غذا کردند. صد و چهل و هشت زندانی داوطلب شرکت در اعتصاب غذا شدند، اما در نهایت تنها هفت نفری که اعلامیه جمهوری در عید پاک ۱۹۱۶ را امضا کرده بودند، انتخاب شدند. این گروه متشکل از اعضای IRA، برندن هیوز، تامی مک‌کارنی، ریموند مک‌کارتنی، تام مک‌فیلی، شان مک‌کنا، لئو گرین و یک عضو INLA، جان نیکسون، بود. اعتصابات سراسری ۱۳۹۷-۱۳۹۸ ایران
از مسئله عدم رعایت «اصل ۳۰ قانون اساسی» و نظام آموزش رایگان به عنوان یکی از دلایل اصلی این اعتصاب‌ها یاد شد. در ارتباط با موضوع آموزش رایگان، شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان سراسر ایران و سایر تشکل‌های صنفی معلمان و همچنین فعالان صنفی معلمان بارها با اشاره به اصل ۳۰ قانون اساسی، خواستار توقف خصوصی‌سازی و کالایی‌سازی آموزش شده‌اند. اصل ۳۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران می‌گوید: دولت موظف است وسایل آموزش و پرورش رایگان را برای همه ملت تا پایان دوره متوسطه فراهم سازد و وسایل تحصیلات عالی را تا سر حد خودکفایی کشور به‌طور رایگان گسترش دهد. در بیانیه‌ای که "شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران" منتشر کرده بود، از معلمان و فرهنگیان خواسته بود که در اعتراض به «گرانی و تورم» و «وضعیت بد معیشتی و صنفی» در روزهای ۲۲ و ۲۳ مهر در کلاس‌های درس حاضر نشده و در دفتر مدرسه تحصن کنند. مجید توکلی
این زندانی سیاسی از روز یکشنبه ۲ خرداد ۱۳۸۹ (۲۳ مه۲۰۱۰) در اعتراض به وضعیتش در زندان دست به اعتصاب غذا زد. هاشم خواستار
بعد از اعتصاب‌های سراسری معلمان در روزهای ۲۲ و ۲۳ مهرماه ۹۷ که برخوردهای امنیتی با این صنف شدت گرفت هاشم خواستار عصر روز سه‌شنبه ۱ آبان ۱۳۹۷ در مقابل ورودی باغ شخصی خود در اطراف مشهد بازداشت شد. خانواده او پس از پیگیری‌های مکرر از نهادهای امنیتی و یک روز بی‌خبری از ایشان طی تماس تلفنی مطلع شدند که او توسط مأمورین اطلاعات سپاه بازداشت شده و به دلایل نامشخصی به بخش روانی بیمارستان ابن سینا مشهد منتقل شده‌است. پس از مراجعه خانواده به بیمارستان، نیروهای امنیتی اجازه ملاقات ندادند و هیچ توضیحی برای بستری کردن او که سابقه هیچ بیماری و مشکل روانی نداشته در بخش مخصوص اختلالات و ناهنجاری‌های روانی بیمارستان ذکر نکردند. هاشم خواستار در اعتراض به این رفتارها و برخوردهای خشونت‌آمیز، در بیمارستان ابن سینا، دست به اعتصاب غذا زد. پزشکان از تجویز هرگونه دارو برای او خودداری کردند و در طول بازداشت این فعال مدنی، مأموران امنیتی در بیمارستان حضور داشتند. هاشم خواستار پس از ۱۹ روز بازداشت در ۱۹ آبان ۱۳۹۷ آزاد شد. اعتصابات سراسری ۱۳۹۷-۱۳۹۸ ایران
این اعتراضات از روزهای ابتدایی فروردین ماه آغاز شد اما به مرور زمان گسترده‌تر شد. به طوری که برخی گزارش‌ها حکایت از آن داشت که بازاریان شهرستان‌های مریوان و سقز نیز روز سه شنبه با بستن مغازه‌ها و پهن کردن سفره خالی به این اعتصاب پیوستند. به گزارش برخی از وب سایت‌ها از جمله «کردپا»، معترضان اعلام کرده‌اند که بسته‌شدن مرزهای کول‌بری در استان‌های غربی، بازار مغازه‌داران شهرهای مرزی را که اجناس خود را از کول‌بران می‌خریدند، کساد کرده‌است. اعتصاب غذای ایرلندی‌ها در ۱۹۸۱
این دوره از اعتراضات، ابتدا با اعتراض جل‌پوشی در سال ۱۹۷۶ آغاز شد؛ در نتیجهٔ این نافرمانی‌ها، دولت بریتانیا پذیرفت که وضعیت طبقه‌بندی ویژه (تفاوت میان زندانیان جنگی و کیفری) را برای زندانیان شبه‌نظامی محکوم‌شده اعمال کند. در سال ۱۹۷۸، زندانیان ایرلندی اعتراض کثیف را آغاز کردند و حاضر نشدند برای نظافت از سلول خود خارج شوند و دیوارهای سلول را از مدفوع خود پوشاندند. در سال ۱۹۸۰، هفت زندانی در اولین اعتصاب غذا شرکت کردند و پس از ۵۳ روز اعتصابشان به پایان رسید. اعتصاب غذای ایرلندی‌ها در ۱۹۸۱
در ژانویه ۱۹۸۱، مشخص شد که خواستهٔ زندانیان پذیرفته نشده‌است. مقامات زندان بنا به دستور رسمی، شروع به تهیهٔ لباس غیرنظامی کردند؛ در حالی که هنوز زندانیان حق پوشیدن لباس شخصی خود را داشتند. در ۴ فوریه، زندانیان بیانیه‌ای صادر کردند و گفتند که دولت بریتانیا نتوانسته‌است بحران را حل کند و گفتند قصد دارند «یک بار دیگر اعتصاب غذا» را آغاز کنند. اعتصاب غذای دوم در تاریخ ۱ مارس آغاز شد؛ زمانی که بابی ساندز، افسر سابق IRA، هم از غذا خوردن پرهیز کرد. در این هنگام بیانیه‌ای از زندانیان توسط دنی موریسون صادر شد: ما ادعا کرده‌ایم که زندانی سیاسی هستیم و همه چیز در مورد کشورمان، دستگیری، بازجویی، محاکمه و شرایط زندان نشان می‌دهد که انگیزهٔ سیاسی داریم و انگیزه‌های شخصی یا اهداف خودخواهانه نداریم. برای بیشتر نشان دادن از خودگذشتگی و به حق بودن آرمان‌مان، تعدادی از هم‌رزمان، که امروز با بابی ساندز آغاز می‌شوند، اعتصاب غذا خواهند کرد و این اعتصاب را نمی‌شکنند، مگر این که دولت بریتانیا سیاست جرم‌انگاری خود را کنار بگذارد و خواسته‌های مقتضی موقعیت سیاسی ما را برآورده کند. اعتصاب غذا
برای مقابله با اعتصاب غذا در زندان، در مواردی خاص مسئولین زندان با توسل به زور به زندانیان غذا می‌خورانند. زندان مرکزی زاهدان
زندانیان قرنطینه زندان زاهدان با کمبود غذا و پایین بودن کیفیت آن مواجه هستند. زندانیان محبوس در قرنطینه این زندان در ۲۵ فروردین ۱۳۹۵ در اعتراض به مشکل غذا دست به اعتصاب غذا زدند. زندانیان می‌گویند با آن‌ها مثل حیوان رفتار می‌شود و آن‌ها را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند. اعتصاب غذای گستردهٔ زندانیان سیاسی
ما به یاد و احترام بهنام محجوبی و دیگر زندانیان بیماری که چو شمع پشت میله‌های زندان آب شدند و می‌شوند و در اعتراض به زندانی که درهایش رو به قبرستان گشوده‌است. اعتصاب غذا
اعتصاب غذا بسیار خطرناک است و ممکن است موجب بروز بیماری‌های دائمی و درمان‌ناپذیر گشته و در نهایت به مرگ فرد منجر شود، بنابراین باید آخرین حربه‌ای باشد که فرد برای بیان نظرش یا تحقق خواسته‌اش از آن استفاده می‌کند. آلکسی ناوالنی
آلکسی ناوالنی در روز چهارشنبه ۳۱ مارس ۲۰۲۱ اعلام کرد که در اعتراض به «شکنجه» و «عدم رسیدگی» به مشکلات جسمی اش اعتصاب غذا می‌کند. محاکمه صدام حسین
پس از ترور خمیس العبیدی، وکیل مدافع اصلی خود، صدام در اعتراض به عدم حمایت بین‌المللی از وکلا دست به اعتصاب غذا زد. در ۲۳ ژوئن ۲۰۰۶، گزارش شد که صدام به اعتصاب غذای خود پایان داد. در ۲۷ ژوئن ۲۰۰۶، دو تن از وکلای صدام حسین، رمزی کلارک، دادستان کل سابق ایالات متحده، و کرتیس دوبلر، کنفرانسی در باشگاه ملی مطبوعات در واشینگتن، دی.سی.، برگزار کردند و خواستار برقراری امنیت فوری برای همه وکلای مدافع عراقی شدند. آن‌ها در بیانیه‌ای کتبی شکایت کردند که محاکمه ناعادلانه بوده و توسط مقامات آمریکایی با استفاده از عراقی‌ها انجام می‌شود. این دو وکیل ادعا کردند که ایالات متحده علی‌رغم درخواست‌های مکرر، از ارائه حمایت کافی برای وکلای مدافع خودداری کرده‌است و ایالات متحده عمداً یک محاکمه ناعادلانه را ترجیح می‌دهد. اعتصاب غذا
در جریان اعتصاب غذا بدن در واقع «خود» را مصرف می‌کند. پس از حدود سه روز، کبد شروع به شکستن چربی‌های بدن می‌کند. بدن برای جبران این واکنش، متابولیسم خود را کُند می‌کند، ولی پس از حدود سه هفته ناگزیر می‌شود ماهیچه‌ها و اندام‌های حیاتی خود را برای کسب انرژی بکاود و مصرف کند. پوست بدن مومی شکل می‌شود، بدن از خود بویی ترش متصاعد می‌کند و نَفَس بوی شیرینی همچون بوی گلابی می‌گیرد. در نهایت مرگ شخص در پی بی‌آبی، تحلیل بدن و از کار افتادن دردناک اندام‌های درونی، و بیش از هر چیز کلیه‌ها و کبد فرا می‌رسد. اعتصاب
دست از کار کشیدن کارگران یا همه کارکنان و کارگزاران یک واحد اقتصادی یا دستگاه اداری و خدماتی برای دریافت حقوق یا دستمزد بیشتر یا امتیازات شغلی بیشتر از کارفرما یا دولت. اعتصاب کارگران معمولاً برای افزایش دستمزد، بهتر شدن وضع کار، یا کاستن از ساعت‌های کار است. جعفر عظیم‌زاده
جعفر عظیم‌زاده زندانی مدافع حقوق کارگران، از ظهر روز جمعه ۱۰ اردیبهشت ۹۵ اعتصاب غذای نامحدود خود را به همراه اسماعیل عبدی دبیر کانون صنفی معلمان ایران شروع کرد. آنها تصمیم خود به اعتصاب غذا را در نامه‌ای به رئیس زندان این‌گونه بیان کردند، «در اعتراض به امنیتی کردن فعالیت‌های صنفی و تجمعات و اعتصابات کارگران و معلمان، دست‌مزدهای زیر خط فقر، ممنوعیت برگزاری مستقلانه و آزادانه روز جهانی کارگر و روز جهانی معلم، عدم شفافیت و عمل مؤثر سازمان جهانی کار در قبال نقض حقوق بنیادین کارگران و معلمان ایران و با خواست خارج کردن اتهام «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی کشور» و دیگر اتهامات امنیتی از پرونده‌های مفتوح کارگران و معلمان معترض و برداشتن این‌گونه اتهامات جعلی و ساختگی از پرونده‌های خود و دیگر فعالان کارگری و معلمان زندانی از امروز دهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۵ از دریافت غذای زندان خودداری و دست به اعتصاب غذای نامحدود می‌زنم.» اعتراضات و اعتصابات سراسری معلمان ایران
معلمان هدف خود را از این اعتصابات، درخواست رسیدگی به مطالباتشان مانند وضع اقتصادی نامناسب، دستمزدهای پایین، و تأخیر در پرداخت طلب‌هایشان عنوان کرده و خواهان آزادی دیگر معلمان زندانی شده‌اند. آن‌ها می اظهار کردند تحصن و اعتراضشان تا زمانیکه به مطالباتشان رسیدگی نشود، ادامه خواهد داشت. بری هورن
به گفتهٔ کیث مان، در روز شصت و سوم یک گوش هورن، یک چشم و کبدش از کار افتادند و او به شدت درد می‌کشید. برای ظهر روز شصت و ششم قراری ترتیب داده شد تا حامیانش مدارکی را که از وزارت کشور فکس شده بود و پیشنهادهایی که دولت احتمالاً عملی می‌نمود را ارائه می‌کرد، به او نشان دهند. قرار شد اگر این پیشنهادها حتی اندکی واقعی جلوه کند، هورن به اعتصابش پایان دهد. در اوایل صبح روز ۱۰ دسامبر ۱۹۹۸ (روز شصت و ششم)، بدون اطلاع قبلی به هواداران و خانواده اش، او را از بیمارستان به زندان فول ساتن بازگرداندند. وزارت کشور این‌گونه توضیح داد که چون هورن نمی‌پذیرفت تحت درمان قرار گیرد، دیگر نیازی به ماندنش در بیمارستان نبود. مان می‌نویسد که هورن به توهم افتاده بود و دیگر به یاد نمی‌آورد که چرا در اعتصاب غذا به سر می‌برد. شورش‌های غذا در خاورمیانه
در خلال جنگ جهانی دوم (۱۳۲۰) بدنبال اشغال ایران توسط متفقین و فقدان یک دولت مرکزی قوی و کارآمد مشکلات معیشتی اسفناکی برای مردم ایران به‌ویژه در تهران ایجاد شد؛ به طوری که دغدغه بسیاری از مردم تأمین نان بود. از طرفی روس‌ها مانع از رسیدن گندم از طرف آذربایجان به تهران می‌شدند و از طرف دیگر انگلستان با اهرم گندم سیاست‌های خود را پیش می‌برد. میان سیاستمداران ایرانی نیز جنگ برای تصاحب قدرت همچنان ادامه داشت. اعتصاب غذای ایرلندی‌ها در ۱۹۸۱
در ۵ مه، ساندز در شصت و ششمین روز اعتصاب غذا، در بیمارستان زندان درگذشت و باعث شورش در مناطق ملی‌گرای ایرلند شمالی شد. همفری اتکینز بیانیه‌ای صادر کرد و گفت که ساندز «تحت دستورالعمل کسانی که برای مرگش کارا بودند» خودکشی کرده‌است. بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در مسیر تشییع جنازهٔ وی، که با تشریفات کامل ارتش جمهوری‌خواه هدایت می‌شد، صف کشیدند. مارگارت تاچر برای مرگ او ابراز همدردی نکرد و به مجلس عوام گفت که «آقای ساندز یک مجرم محکوم بود. او تصمیم گرفت زندگی خود را به سر برساند. این انتخابی بود که سازمان او به بسیاری از قربانیانش اجازه‌اش را نداده.» دستگیری و محاکمه جعفر پناهی
صبح روز سه شنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۸۹ پناهی اعلام کرد اعتصاب غذا کرده‌است. وی طی تماسی با خانوادهٔ خود نامه‌اش را از زندان برای آن‌ها خواند. در این نامه آمده است:  وی در ادامه گفت که از صبح‌گاه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۸۹ چیزی نخورده و نیاشامیده است و شروط خود را برای پایان این وضعیت چنین بیان کرد: یبوست
علت اصلی معمولاً کندی سرعت عبور مواد از کولون یا اختلال دفع است. برخی بیماری‌ها موجب یبوست می‌شوند، مانند رژیم کم‌فیبر یا کم‌آبی بدن، کم‌کاری تیروئید، بیماری دیابت، تومورها و سرطان‌های روده. هنگامی که غذا وارد روده می‌شود آب و مواد مغذی از آن جدا می‌شوند و مواد زائد به صورت مدفوع باقی می‌مانند و به‌وسیلهٔ انقباض ماهیچه‌ها در روده حرکت می‌کند. مصرف کمِ فیبر و آب و نداشتن فعالیت بدنی و جلوگیری از دفع، این امر را دشوار می‌کند.از دیگر عواملی که منجر به یبوست می‌شوند می‌توان به چاقی،استرس، عدم تحرک کافی در روز، کهولت سن، خواب نامناسب و بارداری اشاره کرد. اعتصاب سراسری کامیون‌داران در ایران
این اعتصاب‌های سراسری حمایت‌هایی را توسط فدراسیون‌های جهانی و منطقه ای کارگران به دنبال داشته‌است. علت اعتصاب سراسری کامیون‌داران ثابت بودن کرایه‌ها طی چند سال گذشته، نیاز به الگوی محاسبه قانونی کرایه‌ها (منطق رفتار هزینه‌ها بر حسب تن کیلومتر)، افزایش قیمت بیمه‌ها، عوارض اتوبان‌ها، کمیسیون بالای باربری‌ها، هزینه بالای تعمیرات و قیمت بالای لوازم یدکی خودروها می‌باشد. اعتصاب غذای گستردهٔ زندانیان سیاسی
زندان اوین: سعید اقبالی، سینا بهشتی، پیمان پورداد، معین حاجی‌زاده، حسین جندقیان، آرش خزلی، امیرسالار داودی، مصطفی خسروبابادی، فرزین رضایی روشن، مهران سروش، عباس سوهانی، پوریا شهرابی‌توفیق، کیوان صمیمی، کریم عزیزمحمدی، محمود علی‌نقی، ابوالفضل غسالی، پارسا گلشنی، امیرحسین میرخلیلی، عبدالرسول مرتضوی، شهاب‌الدین نظری، بهزاد همایونی، احمد یزدانی محمدرضا معتمدنیا
معتمدنیا به دلیل فشارهای روحی و شرایط نامناسب دوران بازداشت در بند ۲ الف سپاه به بیماری لثه و آسیب‌های نخاعی دچار شده‌است. لثه او بر اثر عفونت شدید دچار خون‌ریزی‌های مکرر شد، تا جایی که پزشکان زندان عنوان کردند درمان وی باید در خارج از زندان انجام شود. او در سلول انفرادی بند ۲۴۰ زندان اوین در فرودین ماه ۱۳۹۱ به اعتصاب غذای خود ادامه داد و اعلام کرد که تا شکسته شدن حبس خانگی میرحسین موسوی، مهدی کروبی و همسرانشان مقاومت خواهد کرد. او اردیبهشت ماه ۱۳۹۱ دربارهٔ پایان دادن به اعتصاب غذایش گفت: «اعتصاب غذایم را تنها به درخواست موسوی می‌شکنم.» مهدی کروبی
در ۲۵ مرداد ۱۳۹۶ محمد حسین کروبی طی مصاحبه‌ای با پایگاه خبری جماران عنوان کرد که پدرش با درخواست محاکمه علنی اعتصاب غذای خود را آغاز کرده‌است. مهدی کروبی در تاریخ ۲۵ مرداد ۱۳۹۶ اعتصاب غذای خشک خود را آغاز و بعد از دو روز در تاریخ ۲۶ مرداد ۱۳۹۶ به آن پایان داد. محمد حسین کروبی با نقل قول از پدرش گفته بود که: در این سال‌ها هر چه خواستند به ما تهمت و افترا زدند و وی می‌خواهد در دادگاهی علنی به این تهمت‌ها و افتراها جواب دهد.