نویسنده روس آنا اخماتووا  چند کتاب منتشر کرده است؟
آنا آخماتووا
آخماتووا اشعار ۱۵۰ شاعر از ۷۸ زبان مختلف را به روسی برگردانده است. بیت‌های ترجمه‌شده توسط او، بالغ بر ۲۰ هزار است. آنا آخماتووا
در ۱۴ اوت ۱۹۴۶، قطعنامهٔ کمیتهٔ مرکزی که گزارش ژدانوف نیز به آن الصاق شده بود، منتشر شد. در این قطعنامه از آنا به عنوان «فردگرا» و «خانمی از طبقات بالا که پیوسته میان اتاق خواب و نمازخانه در رفت‌وآمد است» و «یک راهبه یا روسپی یا در واقع راهبهٔ روسپی که روسپی‌گری را با دعا درهم می‌آمیزد» و «شعرش به کلی دور از خلق و متعلق به ده‌هزار تن اشراف روسیهٔ قدیم است» یاد شده بود. پیرو آن در روزنامه‌های ایزوستیا و لنینگراد از اشعار او به شدت انتقاد شد و سرانجام در همین سال از شورای نویسندگان اخراج شد. هر چند او هرگز بازداشت نشد و به زندان نیفتاد اما در عوض، پسرش "لف گومیلیف" مانند گروگانی در دست حکومت، بارها به زندان افتاد و وقتی برای سومین بار بازداشت شد، آنا که جان تنها فرزندش را در خطر می‌دید، در ۱۹۵۰ مجموعه‌ای انتشار داد به نام "درود بر صلح" که این مجموعه شامل پانزده قطعه شعر در مدح استالین بود و در "مجله آگانیوک" چاپ شد. با مرگ ژوزف استالین در ۵ مارس ۱۹۵۳، انتظار بازشدن فضای سیاسی فرهنگی در شوروی می‌رفت و سرانجام در مه ۱۹۵۶ با نطق معروف نیکیتا خروشچف در کنگره بیستم حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی، فضای سیاسی فرهنگی این کشور به‌طور نسبی باز شد. چند ماه پس از این نطق، لف گومیلیف از زندان آزاد شد و به مطالعات قوم‌شناسی‌اش پرداخت و فضای کاری برای آخماتووا هم مناسب‌تر از پیش شد. هر چند آخماتووا با ناباوری به بازشدن فضای فرهنگی نگاه می‌کرد اما اعاده حیثیت از او تا جایی پیش رفت که سرانجام در ۱۹۵۹ بار دیگر به عضویت اتحادیهٔ نویسندگان پذیرفته شد و به عضویت هیئت رئیسه آن درآمد.
آنا ماریا ماتوته
در ۲۶ ژوئن ۱۹۲۵ در شهر بارسلون متولد گردید او دومین فرزند از پنج فرزند یک خانواده طبقه متوسط محافظه کار بود. در ۴ سالگی براساس بیماری به کوهپایه نزد مادر بزرگ و پدر بزرگش فرستاده شد که در روحیه او تأثیر گذاشت و منبع الهام داستان "پولیانا چشم و چراغ کوهپایه" شد. ده ساله بود که اسپانیا دچار تلاطم سیاسی شد و آتش جنگ داخلی در آن کشور شعله‌ور شد. وی در مادرید، پایتخت اسپانیا به مدرسه مذهبی رفت. با توجه به وسواس غریب او در نوشتن در شانزده سالگی نخستین اثرش را نوشت. اولین داستانش را در ۱۹ سالگی به ناشر سپرد و در ۲۲ سالگی اولین رمان خود با عنوان هابیل را به چاپ رسانید. آنا ماریا ماتوته نخستین زنی بود که به عضویت آکادمی زبان اسپانیا درآمد. او یکی از بهترین نویسندگان دوران پس از جنگ داخلی اسپانیا به‌شمار می‌رود و آثارش به ده‌ها زبان ترجمه شده‌اند. آنا آخماتووا
پس از پایان جنگ، امید تازه‌ای برای بازشدن فضای سیاسی شکل گرفت. "آیزایا برلین" که در سفری در ۱۹۴۵ به روسیه با آخماتووا ملاقات کرد، در اینباره می‌نویسد: در همین سال‌ها نخستین نوشتهٔ ادبی خود در قالب نثر را تجربه کرد و آن را به میخائیل زوشچنکو نشان داد و او پیشنهاد کرد بعضی قسمت‌ها را حذف کند و آخماتووا هم موافقت کرد اما پس از دستگیری تنها فرزندش، لف، تمام یادداشت‌های خود را سوزاند. اولین‌های آسیموف
کتاب اولینهای آسیموف  نام یکصد و بیست و پنجمین کتاب آیزاک آسیموف نویسنده آمریکایی قرن بیستم است که در سال ۱۹۷۲ توسط انتشارات دابلدی منشر شد. این کتاب شامل ۲۶ داستان کوتاه و یک مقاله علمی تخیلی است که آیزاک آسیموف آنها را در فاصلهٔ سالهای ۱۹۳۸ تا ۱۹۵۰ به رشتهٔ تحریر در آورده و در مجلات علمی تخیلی آن زمان به چاپ رسیده‌اند. ولادیمیر نابوکوف
تا زمان مرگش در سال ۱۹۷۷، نابوکوف ۱۸ رمان، ۸ مجموعه داستان کوتاه، ۷ کتاب شعر و ۹ نمایشنامه منتشر کرده بود. آنا گاوالدا
آنا گاوالدا رمان‌نویس قرن بیست و یکم میلادی اهل فرانسه است. از او تاکنون چند رمان و مجموعه داستان کوتاه به فارسی ترجمه شده‌است. سوویتلانا آقاپیتوا
متولد ۸ فوریه ۱۹۶۴ در لنینگراد می‌باشد. او در سال ۱۹۸۶ از دانشکده روزنامه‌نگاری دانشگاه ایالتی لنینگراد فارغ‌التحصیل شد. در سال ۲۰۱۲ او مدرک لیسانس را دریافت کرد، فارغ‌التحصیل از آکادمی اقتصاد ملی و اداره عمومی تحت ریاست فدراسیون روسیه است. او ازدواج کرده و ۴ فرزند دارد. آندره مکین
مؤلفه‌های عمده آثار مکین را به‌طور کلی می‌توان تجربه هول‌انگیز و شخصی او از دوران تلخ استالینیسم و تبعات وحشتناک آن در کلیت اجزای فرهنگی و سیاسی کشور روسیه دانست و این نکته بیشتر از آن جهت حائز اهمیت است که آندره مکین در غالب آثار خود توانسته این تجربه تلخ شخصی را با جادوی ادبیات و رمان، همه‌گیر و عمومی‌کند. آندره مکین زبان فرانسه را بسیار ماهرانه بکار می‌گیرد و همین توانایی آثار او را نسبت به سایر نویسندگان هم دورة خود ویژه و متمایز می‌کند. او در آخرین کتابش با عنوان «جرم الگا آربلینا» داستانی رسواکننده که می‌تواند سوژه‌ای یک رمان پلیسی باشد را شرح می‌دهد و با استفاده از زبانی به‌غایت شاعرانه خواننده را وادار می‌کند هنوز به رؤیا باور داشته باشد. در برخورد اول با آثار و نوشته‌های مکین و با نگاهی اجمالی به رمانهایی که در طی دورة پانزده سال اقامت خود در فرانسه خلق کرده‌است با نویسنده‌ای مواجه می‌شویم که همان‌گونه که در بیان خود و در استفاده از زبان دوگانه‌است، در اندیشه و درونمایه داستانهای خود نیز با این دوگانگی دست و پنجه نرم می‌کند. در زبان دوگانه‌است، زیرا فرانسه‌اش سرشار از تصاویر فرهنگ اسلاو می‌باشد، تصاویری که از دوران کودکی در ذهن انباشته‌است، اما از سوی دیگر ظرافتهای زبان فرانسه را نیز به زیبایی به کار می‌برد و در بیانش روح این زبان جاری می‌باشد. همایون نوراحمر
او بیش از ۱۰۰ نمایش را در رادیو سرپرستی کرد که بیشتر آن‌ها را خود ترجمه کرده بود. در کنار کارش در رادیو به ترجمه ادامه داد و تا پایان عمرش بیش از چهل اثر از نویسندگان مطرح جهان چون آندره ژید، جورج اورول و آنتوان چخوف را ترجمه کرد. دو کتاب جنجالی "قلعه حیوانات" نوشته جورج اورول و "سودوم و گومورا" نوشته نیکوس کازانتزاکیس را او برای اولین بار در ایران ترجمه کرد و علاوه بر رادیو بیش از ۱۰ نمایشنامه برای تلویزیون ترجمه و سرپرستی کرد. همچنین از نوجوانی زیر نظر استادانی چون علی تجویدی و ابوالحسن صبا نواختن ویولن را آموخت. الکساندر وامپیلوف
وامپیلوف مدتی قبل از مرگ، با همسر دومش اولگا میخائیلوونا وامپیلووا ازدواج کرده و در سال ۱۹۶۶ صاحب یک دختر به نام النا شد. در سال ۱۹۹۹ بیوه او مجموعه جدیدی از آثار، دفترها و نامه‌های او را در حدود ۸۰۰ صفحه منتشر کرد.نشر مرکز، چاپ اول، ۱۳۹۷ دایانا اوانس
اوانس سه رمان کامل نوشته‌است که اولین رمان او به نام 26a در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. رمان 26a برنده جایزه Orange برای نویسندگان جدید، جایزه ادبی بیتی ترسک و جایزه deciBel نویسنده سال بریتانیا شد. اوانس همچنین به عنوان روزنامه‌نگار برای نشریات از جمله ماری کلر، ایندیپندنت، آبزرور، گاردین، دیلی تلگراف، فایننشیال تایمز و هارپرز بازار نوشته‌است. لیودمیلا اولیتسکایا
لودمیلا اولیتسکایا، نویسنده ده‌ها مجموعه کتاب قصه‌ها، نمایشنامه‌ها و چند داستان است. اما ۵ رمان او باعث شهرت این نویسنده شده‌است. مهم‌ترین آن‌ها «مترجم دانیئل اشتاین» است که یک اثر عمیق می‌باشد که جایزه ادبی «کتاب بزرگ» روسی را نصیب او کرد. آنا چپلوا
آنا چپلوا (؛ زادهٔ ) ژیمناست هنری اهل روسیه است. هامو ساهیان
آثار هامو ساهیان تا کنون در ۱۰ کتاب منشر شده و به اکثر زبان‌های جماهیر شوروی ترجمه گردیده است. آنا آخماتووا
تنها فرزندش، لف، در بین سال‌های ۱۹۳۳ و ۱۹۴۹ چندین بار به اتهامات واهی دستگیر و هربار پس از مدتی کوتاه آزاد می‌شود. دستگیری پیاپی فرزندش و زندانی و تبعید در اردوگاه‌های کار اجباری شریک زندگی‌اش، نیکلای پونین ، در شعر بلندش به نام "سوگواره"، که مرثیه‌ای است برای زندگان، به خوبی ترسیم شده است. "سوگواره" حاصل ساعت‌ها انتظار او پشت در زندان شهر لنینگراد برای ملاقات با فرزندش است. آنا آستواتساتوریان تیورکوت
آنا آستواتساتوریان تیورکوت (; ؛ زادهٔ ) نویسنده ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. آندرانیک خچومیان
او زمینه‌ساز حضور نویسندگان و گروه‌های تئاتری دو کشور ارمنستان و ایران به مناسبت‌های مختلف بود. و عضو انجمن نویسندگان خانه تئاتر است. وی سال ۱۳۹۵ موفق به دریافت نشان کانتق شد. این جایزه هر سال از سوی کانون نویسندگان ارمنستان با همکاری کلیسای اجمیازین مقدس به مترجمان برتر سال اهدا می‌شود. خچومیان این جایزه را از دست ادوارد میلیتونیان، رئیس کانون نویسندگان و هنرمندان جمهوری ارمنستان دریافت کرده‌است. او تاکنون ۳۶ عنوان کتاب از ارمنی به فارسی ترجمه کرده‌است و نقش بسزایی در ارتباطات ادبی و فرهنگی بین ایران و ارمنستان دارد. همچنین در شهریور سال ۱۳۸۹ انجمن نویسندگان و مترجمین کشور ارمنستان به دلیل فعالیت فرهنگی و تلاش برای نزدیکی فرهنگ دو کشور ایران و ارمنستان و همچنین ترجمه نمایشنامه‌های ایرانی به ارمنی از این مترجم برجسته ایرانی ـ ارمنی تجلیل و قدردانی کرد، آندرانیک خچومیان اولین مترجمی است که نمایشنامه‌های معاصر ارمنی را به زبان فارسی ترجمه کرد. آلک در-خاچاطوریان
وی همچنین اثر تحقیقی میناس تئولئولیان تحت عنوان «نگاهی کوتاه به ۲۲ قرن ادبیات ارمنی» را ترجمه کرده‌است. محمدجواد عبدالمحمدی
بیش از ۱۰ کتاب که عناوین بعضی از مهم‌ترین آن‌ها که توسط معتبرترین ناشران بین‌المللی منتشر شده‌اند عبارتند از: آنا کارنینا
"آنا کارنینا" رمانی پیچیده در هشت قسمت، با بیشتر از دوازده شخصیت اصلی، در بیش از ۸۰۰ صفحه و به‌طور معمول دوجلدی است. محتوای داستان به خیانت، ایمان، خانواده، ازدواج، جامعه اشرافی روسیه، آرزو و زندگی روستایی و شهری می‌پردازد. طرح اصلی داستان حول یک رابطه خارج از ازدواج بین آنا و افسر خوش قیافهٔ سواره نظام، کنت الکسی کیریلوویچ ورونسکی گسترش می‌یابد که در محافل اجتماعی سن پترزبورگ رسوایی به بار می‌آورد و دو جوان عاشق به اجبار در جستجوی خوشبختی به ایتالیا می‌گریزند. پس از بازگشت آنها به روسیه، زندگی آن‌ها از هم دورتر می‌شود. انجمن اسماعیلی
بین سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۶۳، انجمن بیست و هشت قلم منتشر کرد که بیست و دو مورد آن، نوشتهٔ خود ایوانف بود. مهمترین متن انجمن اسماعیی، ترجمه شده و ویراستاری شده برای اولین بار توسط ایوانف شامل: آخرین نسخه انجمن و آخرین اثر ایوانف، ادبیات اسماعیلی (تهران، ۱۹۶۳)، یک بررسی کتابشناسی گسترده بر روی نسخه‌های خطی ادبیات اسماعیلی است که اطلاعاتی را در مورد حدود ۹۰۰ عنوان جمع‌آوری کرده است. آندره مکین
آندره مکین اولین کتاب خود را با عنوان «دختر یک قهرمان اتحاد جماهیر شوروی» به مثابه خونی که از زخمی تازه بیرون می‌زند از تصاویر هولناک خون و از توپ و تانک انباشته می‌سازد اما چندی بعد همین که درد کمی آرام گرفت و همین که توانست با عمق و فاصله بیشتری به فجایع و دردهای پشت سرش نظر کنددر کتاب دومش «اعترافات یک پرچمدار شکست خورده» از نوشتن این کتاب ابراز پشیمانی کرد و گفت اگر قرار بود دوباره این رمان را از نو می‌نوشتم حتماً گونه‌ای دیگر از آب درمی‌آمد. در برخورد با آثار آندره مکین به نظر می‌آید او نیز مانند بسیاری از نویسندگان مهاجر که از کشورهای خود گریخته یا بیرون رانده شده‌اند با نوشتن درد خود را درمان می‌کند او می‌نویسد و با هر کلام خود را از زنجیرهایی که او را به بند کشیده‌اند رها می‌سازد. در کتاب (اعترافات یک پرچمدار شکست خورده) مکین باز هم به همان «دوگانگی در بیان و اندیشه» ادامه می‌دهد شخصیت اصلی داستان او در دورانِ جنگ سرد نوجوانی است و در اردوهایی جوانان کمونیست نیز شرکت می‌کند و در آنجا شاهد اتفاقات ناگواری است که باعث از دست دادن اعتماد و اعتقادش به حزب می‌شود اما همین نوجوان چند سال بعد باز هم به دانشکده افسری می‌رود تا این بار به شکلی دیگر در رده مدافعین منافع حاکمیت در قدرت درآید. در کتاب (موسیقی یک زندگی) شخصیت ا صلی داستان «الکسی برگ» جوانی روشنفکر و نوازنده زبردست پیانو است و از قرار معلوم می‌باید به زودی با دختری که دوستش می‌دارد ازدواج کند چند روزی بیشتر تا زمان اولین کنسرت رسمی‌اش باقی نمانده ولی بازی روزگار سرنوشت دیگری برای او رقم می‌زند. خانواده‌اش گرفتار تصفیه‌های استالینی می‌شوند. پدر و مادرش توسط پلیس دستگیر و خودش هم تحت تعقیب قرار می‌گیرد. موسیقی یک زندگی بی‌گمان شرح استحاله و مسخ انسانی مستعد و هنرمندی خلاق است که در شرایط نامطلوب و خفقان سیاسی گرفتار آمده، در تمامی آثار مکین به طرز حیرت‌انگیزی قلب تاریخ روسیه می‌تپد. او در تمامی آثار نسبتاً کم‌حجم خود تصاویر حیرت‌انگیزی از هول و هراس دیکتاتوری و عشق و نفرت توامان به زندگی را ترسیم می‌کند به گونه‌ای که خوانندگان آثارش پس از پایان هر یک از داستانهای او احساس می‌کنند یک دوره تاریخ روسیه را مرور کرده‌اند که این خود نشانگر قدرت قلم و توان بالای آفرینش ادبی مکین است به قول پل استر نویسنده معاصر آمریکایی: «قوت قلم مکین به حق نبوغ پدیداری در جامعه ادبی معاصر فرانسه‌است» مکین نویسنده مهاجری است که به گفته خود در روسیه (زادگاهش) خود را غریبه می‌دانست و در وطن دومش (فرانسه) احساس رضایت می‌کند چرا که فرانسوی‌ها برای نویسندگان مهاجر و دورگه خصوصاً اگر از نژاد «اسلاو» باشند مهمان‌نوازانی بی‌بدیل هستند. کتاب معتبر (وصیت‌نامه فرانسوی) که توجه بسیاری از اهل ادب را در فرانسه به خود جلب کرد موقعیت مکین را به طرز حیرت‌انگیزی در جامعه ادبی فرانسه تحکیم کرد او در این کتاب از جد مادریش که در پاریس زندگی می‌کرد سخن می‌گوید و همه عشق و ارادت خود را به فرهنگ این سرزمین (فرانسه) ابراز می‌دارد آکادمی فرانسه نیز با اعطای تابعیت فرانسوی و شناخت او به عنوان یک نویسنده فرانسوی از مکین قدردانی می‌کند. آنا آخماتووا
آنّا آخماتووا () با نام اصلی آنّا آندرییوا گارینکو (؛ زاده ، اودسا – درگذشته ۵ مارس ۱۹۶۶، مسکو) شاعر و نویسنده اهل روسیه بود. وی یکی از مهترین شاعران روسیه در قرن بیستم محسوب می‌شود و نامش در فهرست نهایی نامزدانِ جایزه نوبل ادبیات در سال ۱۹۶۵ قرار گرفت. او یکی از بنیان‌گذاران مکتب شعری آکمه‌ایسم بوده‌است. بن‌مایه‌های اشعار وی را گذر زمان، خاطرات و یادبودهای گذشته، سرنوشت زن هنرمند و دشواری‌ها و تلخی‌های زیستن و نوشتن در زیر سایه استالینیسم تشکیل می‌دهد. گسترهٔ شعرهای وی از تصنیف‌های کوتاه تا اشعاری با ساختار پیچیده را در بر می‌گیرد. سبک او که مشخصه‌اش ایجاز و قیود عاطفی است، به‌وضوح بکر و متمایز از شاعران هم‌دوره خود است و لحن زنانهٔ استوار، پیشگامانه و شفاف وی، فصل جدیدی در شعر روسیه را رقم زد. آنا گرمان
در شوروی او بسیار مورد علاقه بود و بسیار مشهور شد و تا کنون نیز شهرتش باقیست. تقریباً هیچ‌گاه امکان خرید بلیت کنسرت‌هایش نبود چرا که خیلی قبل تر آنها خریداری شده بودند. اولین صفحه گرامافون بزرگ او در سال ۱۹۶۷ در شوروی بیرون آمد و در تمام کشور هشت آلبوم او منتشر شد که بلافاصله نیز در فروشگاه‌ها کم‌یاب شد. روسیه
ورا پانووا Ве́ра Фёдоровна Пано́ва؛ (۳ مارس ۱۹۷۳–۲۰ مارس ۱۹۰۵) نویسنده روس متولد شهر روستوف است. او نویسندگی را در جریان جنگ جهانی دوم آغاز کرد و رمان «همسفران» در ۱۹۴۶ از وی نویسنده ای معتبر ساخت. پانووا با این داستان جایزه استالین را دریافت نمود. این داستان تنها از جنگ و قهرمانی سربازان نمی‌گوید بلکه به زندگی خصوصی و مشکلات خانواده سربازان می‌پردازد اما همه چیز را به شکلی توصیف می‌کند که پرشور و غرورآفرین باشد. این بانوی نویسنده، رمان «کارخانه» را در ۱۹۴۷ و «گذشت سالها» را در ۱۹۵۳ نگاشت. او داستان‌نویس کودکان نیز بود و «سریوژا»، «والیا و والودیا» از دید کودکانه روایت می‌شوند. از آثار او که به فارسی ترجمه شده‌اند: «سریوژا» و «هم قطارها» را می‌توان نام برد. و آنا بلومیتسوا
وی همچنین در تیم‌های ملی فوتبال Russia women's national under-17 football team, Russia women's national under-19 football team، و زنان روسیه بازی کرده‌است. تاتیانا ارفل
تاتیانا اَرفل دانش‌آموختهٔ روانشناسی و ادبیات مدرن است. او نخستین رمان خود را با عنوان "L’Attente du soir" (انتظار شامگاه) در ۲۰۰۸ منتشر ساخت. از مهم‌ترین رمان‌های دیگر او می‌توان از "La Deuxième vie d'Aurélien Moreau" (زندگی دوم اورلین مورو) در ۲۰۱۳ نام برد. اَرفل تاکنون برندهٔ حداقل شش جایزهٔ ادبی از جمله جایزهٔ امانوئل روبلس و آلن فورنیه شده‌است. آرداک مانوکیان
از وی ۳۴ عنوان کتاب در زمینه‌های مذهبی، اخلاقی، تاریخی و تحقیقی به چاپ رسیده‌است که برخی از آن‌ها به فارسی و انگلیسی نیز ترجمه شده‌اند. از جمله آثار وی عبارتنداز: «اعیاد کلیسای ارمنی»، «سایه، روشن»، «نقش آب در مراسم مذهبی»، «خاطرات یک سنگ»، «دو قطب»، «فرهنگ و دین» و همچنین مجموعه اشعار «خورشید در شب»، «انعکاس بر روی کره» و غیره. وی همچنین مؤلف کتاب‌های دینی مدارس ارمنی می‌باشد آنا آخماتووا
در این سال‌ها شعرهای او در نشریات مختلف منتشر می‌شد. در ۱۹۱۲ ضمن سفری به شمال ایتالیا از جنوا، پیزا، فلورانس، بولونیا، پادووا و ونیز دیدن کرد. همان زمان نخستین مجموعه اشعارش به نام «شامگاه» منتشر شد. این کتاب و اثر بعدی و قرینه‌اش، باغ گل (انتشار: ۱۹۱۴)، که در میان منتقدان و عموم مردم توفیق بسیاری به‌دست آورد، دو کتاب کوچک و بی‌تکلف بودند که توفیق اولیه "آکمه‌ایسم" تا اندازهٔ زیادی مدیون آن‌ها بود. در ۱ اکتبر همان سال، فرزندش لِف به دنیا آمد. همسرش خیلی زود آن‌ها را ترک کرد و داوطلبانه به ارتش پیوست. در ۱۹۱۸ از همسرش جدا شد و بعد از مدتی با باستان‌شناسی به نام "ولادمیر شی‌لی‌کو" ازدواج کرد. امیدوار بود با این دانشمند برجسته بتواند زندگی خوبی داشته باشد اما "شی‌لی‌کو" زن می‌خواست نه شاعر؛ برای همین شعرهای "آنا" را در سماور می‌سوزاند. به هر حال این ازدواج هم دیری نپایید. پس از اعدام نیکولای گومیلیف در ۱۹۲۱ به جرم فعالیت‌های ضدانقلابی، به تنهایی مسئولیت بزرگ کردن فرزندشان را به عهده گرفت. آیزاک آسیموف
آسیموف بعدها گفت که برخلاف دیگر نویسندگان برجستهٔ عصر طلایی مانند رابرت هاین‌لاین و اِی. ای. ون وت - که اولین کار آنها نیز در ۱۹۳۹ چاپ شد، و استعداد و درخشندگی‌شان بلافاصله آشکار شد - او «(این فروتنی ساختگی نیست) به تدریج بالا آمد». از ۲۹ جولای ۱۹۴۰، آسیموف در طی ۲۵ ماه ۲۲ داستان نوشت، که ۱۳ مورد از آنها چاپ شد؛ او در ۱۹۷۲ نوشت که از آن تاریخ به بعد او هرگز داستان علمی-تخیلی دیگری ننوشت که چاپ نشده باشد، به جز «دو مورد خاص» (این دو استثنا هر دو داستان‌های کوتاه ۱/۰۰۰ کلمه‌ای بودند که در سال ۱۹۴۱ نوشته شدند؛ «صورتک‌ها» و «بازی بزرگ»، دومی در ۱۹۷۴ چاپ شد).بعدها آسیموف قانون دیگری نیز اضافه کرد: قانون صفر. موزه کتاب‌های مینیاتور باکو
علاوه بر این، نمایشگاه موزه دربردارندهٔ کتاب‌های انتشار یافته در کشورهایی همچون مولدووا، گرجستان، اوکراین، بلاروس و نیز در کشورهای آسیای میانه و اروپا نیز می‌باشد. البته نسخه‌های نادر از کورنی چاکوسکی، «آگینیا بارتو»، نیکلای گوگول، فیودور داستایفسکی و آثار هنری الکساندر پوشکین از اشیای نمایشی چشم‌نواز به نمایش گذاشته در موزه به‌شمار می‌روند. ریونوسوکه آکوتاگاوا
مجموعه داستان راشومون برگردان: رضا دادویی نشر آدورا شامل داستان‌های زیر: مجموعه داستان پرده جهنم ترجمه: جلال بایرام شامل داستان‌های زیر: مجموعه داستان ماه عسل آفتابی ترجمه: سیمین دانشور شامل داستان‌های زیر: مجموعه داستان دماغ ترجمه: احمد شاملو شامل سه داستان و یک نمایشنامه: مجموعه داستان راشومون و هفده داستان دیگر ترجمه پرویز همتیان بروجنی شامل داستان‌های زیر: و داستان‌های زیر به صورت پراکنده: ادبیات روسی
ادبای روسی تقریباً در تمام ژانرهای ادبی شناخته‌شده فعال بوده‌اند. روسیه دارای پنج ادیب برنده جایزه نوبل است. روسیه تا سال ۲۰۱۱ چهارمین تولیدکنندهٔ کتاب در جهان بر حسب عناوین منتشره بود. آنا دمنتیوا
آنا دمنتیوا ژیمناست زادهٔ میلادی اهل کشور روسیه است. پوآرو (مجموعه تلویزیونی)
کلایو اکستن ۷ رمان و ۱۴ داستان کوتاه را برای سریال اقتباس نمود، از جمله "قتل به ترتیب الفبا" و "قتل راجر آکروید" که با نقدهای ناهمسان و متضادی از سوی منتقدان مواجه شد. آنتونی هوروویتس یکی دیگر از نویسندگان پُرکار و خلاق این مجموعه بود و ۳ رمان و ۹ داستان کوتاه آگاتا کریستی را برای سریال اقتباس نمود. نیک دی‌یر نیز ۶ رمان را اقتباس کرد. کمدین و رمان‌نویس بریتانیایی مارک گیتیس نویسندگی سه قسمت را به عهده داشت و همچون پیتر فلانری و کوین الیوت، به‌عنوان بازیگر میهمان در برخی قسمت‌ها نقش‌آفرینی نمود. ایان هالارد که یکی از نویسندگان اقتباس "چهار قدرت بزرگ" در کنار مارک گیتیس بود، در آن بازی نمود و البته در "جشن هالووین" نیز هنرنمایی نمود که مارک گیتیس به‌تنهایی آن را نوشته بود. آنا والنتینویچ
زندگی آنـّا والنتینویچ و فعالیت‌های سیاسی او در بخشی از فیلم آندژی (آندره) وایدا به تصویر کشیده شده‌است. چهار فیلم مستند ساخت لهستان، روسیه و ایتالیا نیز به داستان زندگی و مبارزات او پرداخته‌اند. همچنین شخصیت اصلی فیلم اعتصاب ساخته Volkera Schlöndorffa (۲۰۰۷ م) نیز بر پایه شخصیت آنـّا والنتینویچ شکل داده شده‌است. تاکنون چند کتاب هم در روایت زندگی‌نامه آنـّا والنتینویچ منتشر شده‌اند. آثار آیزاک آسیموف
آسیموف بالغ بر ۵۱۰ کتاب در طی چیزی حدود ۷۰ سال نوشت. تعداد قابل توجهی از آثار وی، با فاصله نسبتاً کمی از زمان انتشار، به زبان فارسی ترجمه و منتشر شدند. در دهه ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ هجری شمسی، انتشارات پاسارگاد چندین کتاب از آثار آسیموف را که توسط هوشنگ غیاثی‌نژاد ترجمه شد بود روانه بازار کرد. آنا باتسفورد کامستاک
او خودش نیز چندی کتاب نوشت و تصویرسازی‌های آنها را نیز انجام داد که از آن میان می‌توان به «"روش زندگی شش‌پایان"» (۱۹۰۳)، «"چگونگی نگهداری زنبورها"» (۱۹۰۵)، «"خودآموز مطالعهٔ طبیعت"» (۱۹۱۱)، «"کتاب حیوانات خانگی"» (۱۹۱۴) و «"درختان در اوقات فراغت"» (۱۹۱۶) اشاره کرد. او همچنین یک رمان به نام «"اعترافات یک صنم خداناشناس"» (۱۹۰۶) به رشتهٔ تحریر درآورد. هم همسرش و هم یک باغبان علمی به نام لیبرتی هاید بیلی به او گفتند که چاپ «"خودآموز مطالعهٔ طبیعت"» اتلاف سرمایه خواهد بود و شکست خواهد خورد، اما این کتاب مبدل به یک کتاب جامع استاندارد برای آموزگاران شد و بعدها به ۸ زبان ترجمه گردید و بیش از بیست بار به چاپ رسید؛ و هنوز هم چاپ می‌شود. آبتین گلکار
آبتین گلکار (زادهٔ ۱۳۵۶ در تهران) مترجم ایرانی، پژوهشگر زبان و ادبیات روسی و استادیار دانشگاه تربیت مدرس است. او آثاری از نیکلای گوگول، نیکلای اردمان، آلکساندر هرتسن و آنا آخماتووا را ترجمه کرده‌است. آنا چپمن
وی پس از بازگشت به روسیه و نگارش زندگی‌نامه خود، آن به قیمت ۲۵۰ هزار دلار به حراج گذاشت. وی سپس در روسیه در همان حرفه مدلینگ لباس فعالیت خود را ادامه داد. ماکسیم گورکی
پیش از موفقیت در حرفهٔ نویسندگی به مدت پانزده سال در اقصی نقاط امپراتوری روسیه چرخید و به کرات شغل عوض کرد. اثرات این تجربیات بعدها در نوشته‌های او مشهود بودند. معروف‌ترین آثار گورکی عبارتند از: در اعماق،مادر، بیست وشش مرد ویک دختر، آوای مرغ طوفان ،دوران کودکی. آنا آخماتووا
از نظر فنی، آخماتووا مانند سایر شاعران هم دوره‌اش، در حال شکستن وزن‌های عروضی در شعر بود. اما او در حاشیه آنچه قانون و قاعدهٔ مجاز شمرده می‌شد کار می‌کرد. او حتی روشی را برقرار کرد که معمولاً به عنوان «روش آخماتووا» پذیرفته شده است و به تعبیری «ترکیب دوهجایی‌ها و سه‌هجایی‌ها» نام دارد. او به فراتر بردن حد و مرزهای قافیه نیز کمک زیادی کرد. آنچه را قبلاً قافیهٔ آزمایشی می‌نامیدند، او تثبیت کرد. درک ظرایف موسیقایی شعر آخماتووا فقط با دانستن زبان روسی و شنیدن آن امکان‌پذیر است و ترجمهٔ آن به زبان‌های دیگر بسیار دشوار و شاید محال باشد. کاشتانکا
«کاشتانکا» داستان کوتاهی از نویسندهٔ روس، آنتون چخوف است. این داستان نخستین بار در سال ۱۸۸۷ میلادی منتشر شده است. چخوف در زمان نوشتن «کاشتانکا» به‌تازگی از نویسنده‌ای گمنام به شهرتی دست یافته بود. پیش از ۱۸۸۶ میلادی او مجبور بود برای تأمین هزینه‌های خانواده‌اش به نوشتن مطالب طنز بپردازد. آنا موسکوواکیس
او برای ترجمه کتاب «"همه خون‌ها در شب سیاه است"» در سال ۲۰۲۱ برندهٔ جایزه ادبی من بوکر شده‌است. آناهید توپچیان
ـ سه‌گانه(۹۰) (دفتر بزرگ، برهان، سومین دروغ)، سه رمان به ارمنی، اثر آگوتا کریستوف، ایروان: لوساباتس، ۲۰۱۸. المیرا عباسوا
عباسوا کتاب‌های متعددی به زبان‌های آذری و روسی نوشته‌است. برخی از آثار وی عبارتند از: آناهیت بایندور
ترجمه‌های او زبان ارمنی به روسی در کتاب‌های جداگانه تنظیم یافته و به ترتیب زیر است: آشویتس خصوصی من
همچنین در فصل «عاشقانه‌هایی ناتمام برای آنا» شعرهایی چون، «جاده سرد و برفی»، ابدیت و یک روز، شب‌های روشن، «یک در میان»، «روایت اپیزودیک مردی عاشق به یک بندر»، «از منظومه عاشقانه‌هایی ناتمام»، «خون و عشق»، «استحاله مرگ»، ابزورد، «خزان بی پایان زن»، «کابوس‌های بیداری»، داخائو، «کابوس بی‌پایان از هر کجا آغاز می‌شد فرق نمی‌کرد» ارائه شده است. همچنین در فصل سوم این مجموعه با عنوان «خرده‌روایت‌هایی از هراس و انزوا» نیز، شعرهای خاطرات انهدام، «خرده‌روایت زندان»، «خرده‌روایت‌هایی منثور از یک زن محزون در ده به علاوه هفت»، «اپیزود»، خرده‌روایت‌هایی از حکومت نظامی و...ارائه شده است.او درباره خلق این مجموعه شعر گفته بود:« شعرهای مجموعه آشویتس خصوصی من در فاصله سال‌های ۱۳۹۱ تا ۱۳۹۴ خلق شده است. آناهید توپچیان
آناهیت توپچیان در۲۱ اوت ۱۹۴۷ در شهر آرتیک دیده به جهان گشود. تحصیلات آکادمیک وی در رشته زبان‌شناسی روسی در دانشگاه دولتی ایروان و به سال ۱۹۶۵ آغاز شد. دو سال بعد، یعنی در ۱۹۶۷م و هم‌زمان با رشته زبان‌شناسی روسی دانشگاه ایروان، آناهیت توپچیان در کنسرواتوار هنرهای دراماتیک ایروان ثبت نام کرد و در ۱۹۷۱م هر دو رشته را هم‌زمان به پایان رساند و فوق‌لیسانس زبان‌شناسی روسی دانشگاه ایروان و دیپلم عالی هنرهای دراماتیک کنسرواتوار ایروان را دریافت کرد. آناهیت از همان نخستین سال‌های هنرجویی کنسرواتوار، استعداد درخشان خود را با بازی در نمایشنامه‌های شکسپیر و ایفای نقش‌های سنگین و دشوار نشان داد و بدین سان تولد هنرمندی توانا را نوید داد. نقش دشوار ملکه گرترود، مادر هملت در نمایشنامه شکسپیر از نخستین نقش‌هایی بود که به آناهیت توپچیان سپرده شد و او این نقش را بسیار ماهرانه بازی کرد و توجه صاحب‌نظران ارمنی و روسی تئاتر را جلب کرد. پس از آن بود که آناهیت در نقش ملکه الیزابت در نمایشنامه هانری ششم اثر شکسپیر ظاهر شد. بازی استادانه هنرمند جوانی همچون آناهیت توپچیان در این نقش، که به زبان روسی نیز تسلط کافی داشت، به ویژه مورد توجه استادان روسی تئاتر در اتحاد شوروی قرار گرفت و ماهنامه تئاتر در اتحاد شوروی، که به زبان‌های روسی، فرانسه، انگیسی، آلمانی و حتی چینی منتشر می‌شد، به معرفی او پرداخت. آناهیت توپچیان در فاصله سال‌های ۱۹۶۷–۱۹۹۱م، یعنی استقلال ارمنستان در بیش از شصت نمایشنامه از آثار مؤلفان ارمنی، روسی، اروپایی و آمریکایی بازی کرد. در ۱۹۸۸م به پاس خدمات صادقانه و هنرمندانه وی، جایزه روبن سواگ به او اهدا شد و به عنوان هنرمند مردمی ارمنستان از او تجلیل به عمل آمد. فریتیوف نانسن
از او کتاب‌های بسیاری به جا مانده‌است که از آن‌ها می‌توان به: آنسوی گرین لند، زندگی اسکیمو، شمالی‌ترین نقطه، در شب و یخ، سفرهای اکتشافی نروژی‌ها به قطب شمال، نروژ و اتحادش با سوئد از میان سیبری، روسیه و صلح، ارمنستان و خاور نزدیک را نام برد. آندرانیک خچومیان
خچومیان تاکنون ۲۸ عنوان کتاب از ارمنی به فارسی ترجمه کرده‌است و نقش بسزایی در ارتباطات ادبی و فرهنگی بین ایران و ارمنستان دارد. ربات (مجموعه کتاب)
"ربات" (مجموعه کتاب) () شامل ۳۷ داستان کوتاه علمی-تخیلی و ۶ رمان است که نویسندهٔ آنها آیزاک آسیموف است و محور آنها ربات‌های پوزیترونیک هستند. هما میرافشار
هما میرافشار در این سال‌ها کتابهای «گلپونه‌ها» و «آلاله‌ها» و «گلپونه‌ها ۲» و «۳۲۵۲ بیوگرافی» را منتشر کرده‌است. آنا آخماتووا
آنا آخماتووا از آن دسته شاعرانی است که نه تبارنامه‌ای در شعر دارد و نه «سیر تَطَوُر» ی مشخص و معلوم. او از آن قسم شعرایی است که ناگهان حادث می‌شوند. هرچند سخن ایوسیف برودسکی دربارهٔ شعر آخماتووا در کلیت‌اش درست است، اما به هر حال شعر آخماتووا از "شامگاه"، ۱۹۱۲، تا "شعر بدون قهرمان"، ۱۹۶۳، تغییرات زیادی کرده است. آنا آخماتووا
در طی جنگ جهانی دوم، آنا آخماتووا، لنین‌گراد محاصره‌شده را با هواپیما ترک کرد. او نخست به مسکو و بعد به تاشکند رفت. تا ژوئن ۱۹۴۴ که به لنین‌گراد بازگشت، در تاشکند ماند و مانند بقیه شاعران در بیمارستان‌های نظامی شعرخوانی می‌کرد. در دوران جنگ، چند شعر از او در مطبوعات چاپ شد. پس از آن نیز هنگامی که از تاشکند بازمی‌گشت، در سالن موزهٔ پلی‌تکنیک مسکو و در برابر جمعیتی سه‌هزار نفری، شعر خواند. در پایان این جلسه، جمعیت با به پا خاستن و کف‌زدنی پرشور و ممتد، نشان داد که علی‌رغم فشار سانسور و اختناق، مردم چهره‌های تسلیم‌ناپذیر را می‌شناسند و ارج می‌گذارند. آملی نوتومب
آملی نوتومب اولین رمان خود را با عنوان «بهداشت قاتل» در سال ۱۹۹۲ منتشر کرد که فوراً با اقبال روبرو شد. پس از آن، افزون بر ۴۰ رمان و داستان کوتاه نوشته‌است که از میان آن‌ها آثار زیر به فارسی ترجمه شده‌اند: نوایا گازتا
آنا پولیتکوفسکایا از روزنامه‌نگار برجسته روزنامه "نوایا گازیتا" بود که در تاریخ ۷ اکتبر ۲۰۰۶ به قتل رسید. تنها در چند سال اخیر، سه روزنامه‌نگار دیگر این روزنامه نیز به قتل رسیده‌اند. ناتالیا استمیرووا
استمیرووا در شهر کامیشلوف استان سوردلوفسک در یک خانواده روس و چچنی متولد شد، او در رشته تاریخ از دانشگاه گروزنی فارغ‌التحصیل شد و تا سال ۱۹۹۸ در یک دبیرستان محلی تاریخ درس می‌داد. استمیرووا در سال ۱۹۹۱ به عنوان خبرنگار روزنامه محلی صدای کارگر گروزنی مشغول به کار شد. او در حالی که در تلویزیون گروزنی کار می‌کرد، سیزده فیلم مستند کوتاه دربارهٔ قربانیان اقدامات تنبیهی روسیه تولید کرد. او در سازمان تصفیه کمپ‌ها به عنوان منشی مطبوعاتی به کار پرداخت. استمیرووا که بیوه یک پلیس چچن بود، از زمان آغاز دومین جنگ چچن در سال ۱۹۹۹ شواهدی جمع‌آوری کرد و دختر و بستگانش را در یکاترینبورگ ترک کرد. در سال ۲۰۰۰، او به عنوان نماینده مرکز یادبود حقوق بشر به عنوان نماینده برگزیده شد. ناتالیا در چچن و اینگوش از بسیاری از بیمارستان‌ها بازدید کرد و صدها عکس از کودکان قربانی جنگ تهیه کرد. استمیرووا یک نویسنده ثابت روزنامه مستقل مسکو نوایا گازتا و قفقاز و نوبل آلترناتیو بود. او به عنوان نماینده در یک مراسم یادبود در سال ۲۰۰۴ همراه با سرگئی کوالیوف، رئیس مموریال مدال رابرت شومان، دریافت کردند. وی جایزه دیگری به وسیله فراکسیون حزب مردم اروپا در سال ۲۰۰۵ دریافت کرد. در اکتبر ۲۰۰۷، او اولین جایزه آنا پولیتکوسکایا را به افتخار زنان شجاع مدافعان حقوق بشر از جنگ و درگیری که اغلب با خطر بزرگ مواجه بودند را دریافت نمود، این جایزه همه ساله در بزرگداشت خاطره قتل آنا پولیتکوسکایا در ۷ اکتبر برگزار می‌شود. چیکاماتسو مونزائمون
«چهار نمایشنامه عروسکی ژاپنی» از وی، عنوان کتاب نهم از مجموعه «جامانده‌ها» است که با ترجمه مریم دادخواه منتشر شده است. این کتاب شامل چهار نمایشنامه با نام‌های «خودکشی‌های عاشقانه در سونزاکی» (1703 The Love Suicides at Sonezaki)، «نبردهای کوکزینگا» (1715 The Battles of Coxinga)، «کاج افتاده» (1718 The Uprooted Pine) و «خودکشی‌های عاشقانه در آمیجیما» (1720 The Love Suicides at Amijima) است که در شمار مهم‌ترین نمایشنامه‌های چیکاماتسو به شمار می‌روند. به‌جز نمایشنامه‌ها، مقاله‌ای هم از دانلد کین با نام «شکوفه‌های درخت گیلاس» به پیوست کتاب به چاپ رسیده است. دانلد کین در این مقاله به این مسئله اشاره می‌کند که در اواخر قرن‌نوزدهم، وقتی ژاپنی‌ها برای اولین‌بار با دستاوردهای ادبیات غرب آشنا شدند، در تکاپوی کشف یک شکسپیر ژاپنی افتادند و بعد متفق‌القول چیکاماتسو مونزائمون را انتخاب کردند. اما این همانندسازی خوانندگان غربی را ناامید کرد چرا که هیچ‌گاه شکسپیر دومی وجود نداشته است. اما با این حال، چیکاماتسو در نمایشنامه‌هایش تلاش دارد تصویری درخشان از دوران بی‌نظیر ژاپن را نشان دهد و متن‌های او از این حیث که اولین تراژدی‌های مهم در مورد مردم عادی هستند، اهمیت خاصی میان درام‌های جهان دارند. مقاله نشان می‌دهد که مقایسه میان نمایشنامه‌های چیکاماتسو با متن‌های نویسندگان غربی کاری بیهوده است و شاید مهم‌ترین دلیل آن هم، جدایی سرزمین او از دیگر نقاط دنیا بوده باشد. چیکاماتسو صرفاً یک هنرمند ماهر در تئاتر عروسکی نبوده است و او به‌ویژه در تراژدی‌های خانگی‌اش، نشان می‌دهد که در ریزه‌کاری‌ها و تخیل، هنرمند است. نیکولو آمانیتی
نیکولو آمانیتی در رشته زیست‌شناسی مشغول به تحصیل شد، اما تحصیلات خود را نیمه‌کاره رها کرد. اولین رمان او «آبشش‌ها» در سال ۱۹۹۴ به چاپ رسید، که کارگردان ایتالیایی فرانچسکو رانیه‌ری مارتینوتی در سال ۱۹۹۹ فیلمی از روی آن ساخت. آمانیتی در در ۱۹۹۶مجموعه داستان «گل و لای» را نوشت که «مارکوریزی» فیلم «آخرین سال نو» را در ۱۹۹۸ از روی یکی از داستان‌های آن به تصویر کشید. در سال ۱۹۹۹ رمان «تو را برمی‌دارم و می‌برم» را نوشت و سرانجام در سال ۲۰۰۱ رمان معروفش «من نمی‌ترسم» را چاپ کرد که او را به شهرت رساند. دو سال بعد «گابریله سلوتورس» فیلم زیبایی از روی این اثر ساخت. رمان بعدی او «خداوند چگونه فرمان می‌راند» است که در سال ۲۰۰۶ منتشر شد و در سال ۲۰۰۷ جایزه «استرگا» را از آن خود کرد. فیلمی به کارگردانی «سلوتورس» در ۲۰۰۸ از روی این رمان ساخته شد. این نویسنده در سال ۲۰۰۹ کتاب «که جشن آغاز شود» را چاپ کرد و برای آن کاندیدای جایزه «الابردای طلایی» در سال۲۰۱۰ شد. پس از آن، آخرین اثر آمانیتی، مجموعه داستان «لحظه حساس» است که در سال ۲۰۱۲ به چاپ رساند. «من و تو» آخرین رمان منتشرشده این نویسنده است که در اکتبر ۲۰۱۰ منتشرشد و برناردو برتولوچی کارگردان ایتالیایی هم با برداشتی آزاد، فیلمی از روی آن به همین نام ساخت که در سال ۲۰۱۲ روی پرده سینماها به نمایش درآمد. رمان «من و تو» سرگذشت پسری چهارده ساله است که از کودکی در برقراری روابط اجتماعی با همسالان خود دچار مشکل بوده‌است. مادر که نگران از وضعیت فرزند است، او را برای معالجه نزد روانپزشک می‌برد. او هنگام گذراندن سن رشد، سعی می‌کند با دیگر دانش‌آموزان مدرسه معاشرت کند. آناهید توپچیان
در ۲۰۰۴م درام تک پرده‌ای دارالمجانین، اثر آناهیت توپچیان در آلمان و ارمنستان و در اکتبر و نوامبر ۲۰۰۶م نمایشنامه جنایت‌های کوچولوی زناشویی، اثر اریک امانوئل اشمیت در تئاتر آکادمی سوندوکیان شهر ایروان و با عنوان فصلی از تئاتر فرانسه در ارمنستان به روی صحنه رفت. در همین سال آناهیت توپچیان، شب‌های شعری را در شهرهای مختلف فرانسه اجرا کرد. آناهیت توپچیان از۱۹۹۲م به کار روزنامه‌نگاری پرداخته و با اندیشه روسی، هفته‌نامه مهاجران روس و مجله اخباری از ارمنستان همکاری می‌کند. از آن زمان تا کنون، مقاله‌ها، خبرها و داستان‌هایی از او در هفته‌نامه‌های ادبی فرانسه، بلژیک، کانادا، ایالات متحده، لبنان، روسیه و ارمنستان به چاپ رسیده‌است. آناهیت توپچیان در ۱۹۹۲م به دریافت جایزه تِکِیان مفتخر شد اما بیشتر کارهای ادبی او در پاریس شکل گرفته، گویا از نقطه‌ای دور بهتر توانسته سرزمین اجدادی خود را بنگرد و بدان بیندیشد. نخستین کارهای ادبی آناهیت توپچیان مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاهی است که تا سال ۱۹۹۸م در روزنامه‌ها یا هفته‌نامه‌های ادبی نوشته و در همین سال در مجموعه داستانی با عنوان بانویی بدون خانه ثابت در ۱۹۲ صفحه و به زبان ارمنی در ایروان به چاپ می‌رساند. یک سال بعد در ۱۹۹۹م همان مجموعه بانویی بدون خانه ثابت به زبان روسی، در ۱۵۸ صفحه و در شهر ایروان به چاپ می‌رسد. به دلیل تسلط آناهیت توپچیان به زبان روسی، او این نسخه از اثر را مستقیماً به زبان روسی نوشته‌است. در ۲۰۰۸م مجموعه داستان‌های آینه به زبان ارمنی و در شهر ایروان منتشر می‌شود. در۲۰۱۰م رمان گمگشته به زبان ارمنی و در شهر ایروان انتشار می‌یابد. انجمن نویسندگان ارمنستان جایزه بهترین رمان سال را به این کتاب اهدا می‌کند. در۲۰۱۲م بار دیگر رمان گمگشته به زبان‌های ارمنی و روسی در شماره‌های ۴ و ۵ مجله نشنال آیدیا ایروان به چاپ می‌رسد. در ۲۰۱۲م رمان دلهره به زبان ارمنی و در شهر ایروان به چاپ می‌رسد. نسخه روسی رمان‌های گمگشته و دلهره در۲۰۱۴م در شهر ایروان به چاپ می‌رسند. در ۲۰۱۹م نسخه فرانسوی مجموعه داستان‌های بانویی بدون خانه ثابت در ۲۴۰ صفحه در پاریس منتشر می‌شود. ضمناً در ۲۰۱۴م بر اساس داستان کوتاه «ماراتون» از مجموعه بانویی بدون خانه ثابت نمایشنامه‌ای در تئاتر داریوس میلهوی شهر پاریس به مدت چهار ماه از سپتامبر تا دسامبر به صحنه می‌رود. آنجلینا شکاتووا
آنجلینا شکاتووا (؛ زادهٔ ) ژیمناست ریتمیک اهل روسیه است. آنا زگرس
چند رمان از او: نانا اکوتیمیشویلی
نانا اکوتیمیشویلی در دانشگاه دولتی تفلیس در رشته فلسفه تحصیل کرده‌است. او در یک آکادمی فیلم و تلویزیون در بابلسبرگ آلمان به تحصیل فیلمنامه‌نویسی و دراماتورژی پرداخت. داستان‌های او برای اولین بار در سال ۱۹۹۹ در مجله ادبی آریلی منتشر شد. او در سال ۲۰۱۱ یک فیلم کوتاه را کارگردانی کرد و اولین فیلم بلند خود را با نام بین‌المللی In Bloom (film) در سال ۲۰۱۳ تکمیل کرد. این فیلم در شصت و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم برلین در سال ۲۰۱۳ به نمایش درآمد و جایزه کنفدراسیون بین‌المللی سینمای هنر - (جایزه CICAE) را از آن خود کرد. این فیلم همچنین جوایز بیشماری را در سایر جشنواره‌های بین‌المللی فیلم از جمله در جشنواره فیلم هنگ کنگ، جشنواره فیلم توکیو، جشنواره فیلم پاریس، جشنواره فیلم لس آنجلس و جشنواره فیلم سارایوو به دست آورد و در سال ۲۰۱۴ برای اسکار بهترین فیلم خارجی زبان نامزد شد. اسیپ ماندلشتام
وی که از ۱۹۰۹ چاپ اشعار خود در نشریات را با چاپ شعری در نشریه آپولون شروع کرده بود، در این سالها نیز اشعارش را در مجلات مختلف روسی به چاپ می‌رساند. در همین سال وی با آنا آخماتوا آشنا شد که در زندگی ادبی او برای همیشه حضور و تأثیر داشت. او و ماندلشتام به همراه نیکولای گومیلیف سه تن یارانی بودند که تمام عمر در کنار یکدیگر ماندند. در ۱۹۱۳ وی مجموعه شعری به نام «سنگ» به چاپ رساند که در عرض دو سال مجدداً تجدید چاپ شد. آنا آخماتووا
هر چند اکثریت نویسندگان و هنرمندان و فرهیختگان روس به تنگ آمده از دیکتاتوری تزار به استقبال انقلاب اکتبر رفتند اما آخماتووا، هر چند هرگز حاضر نشد جلای وطن کند و به صف مخالفان حکومت جدید در خارج از اتحاد جماهیر شوروی بپیوندد، از همان آغاز هم راه چندانی با انقلاب نداشت و با اعدام همسر سابقش و فضای خفقان‌آوری که حکومت استالین حکم‌فرما کرده بود، در صف ناراضیان جای گرفت. طی سال‌های دهه ۳۰ (میلادی)، هر چند تحت سانسور شدید حکومت استالین قرار داشت اما به مطالعه و تحقیق در مورد معماری پترزبورگ باستانی و شاعر کلاسیک روس، پوشکین پرداخت و عضو "آکادمی علوم در پوشکین‌شناسی" شد و مقالات متعددی از او در مورد پوشکین منتشر شد. سه کتاب نیز دربارهٔ پوشکین نوشت که هر سه در زمان خود منتشر شدند. اما از ۱۹۲۲ تا ۱۹۴۰ فقط یکی از کتاب‌هایش اجازه چاپ مجدد می‌گیرد. خاچیک خاچر
خاچر تاکنون بیش از ۲۰ عنوان کتاب را به رشته تحریر درآورده است و به چهار زبان انگلیسی، فارسی، آلمانی و ارمنی مسلط است و به این زبان‌ها آثاری را ترجمه کرده‌است. دو کتاب آنتولوژی داستان‌های کوتاه فارسی؛ کتاب‌های «راه ابریشم» شامل ۳۲ داستان از ۳۲ نویسنده ایرانی و کتاب "۴۲"، مجموعه داستان‌های نویسندگان آلمانی زبان را که شامل ۵۵ داستان است، به زبان ارمنی نام برد ایوان گنچاروف
ازسال ۱۸۵۲ گنچاروف به مدت دو سال و نیم به مأموریت کاری رفت و به کشورهای انگلستان، آفریقای جنوبی، اندونزی، ژاپن، چین، فیلیپین و بسیاری از جزیره‌ها و مجمع‌الجزایرهای کوچک اقیانوس‌های آتلانتیک، هند و آرام سفر کرد و در سیزدهم فوریه ۱۸۵۵ به پترزبورگ بازگشت. پس از بازگشت، مجموعه شرح سفرهایش به نام "کشتی پالاس" (۱۸۵۵–۱۸۵۷) را که "خاطرات روزانه نویسنده" بود جمع‌آوری کرد. پس از سفر، گنچاروف تغییر شغل داده و در اداره سانسور تزاری مشغول کار شده و در سال ۱۸۶۷ بازنشسته شد. در سال ۱۸۵۹ رمان "آبلوموف" گنچاروف منتشر شد. در این سال، برای نخستین بار در روسیه واژه "ابلوموفیسم" رایج شد. گنچاروف از طریق بیان سرنوشت قهرمان اصلی رمان جدیدش قصد داشت یک پدیده اجتماعی را نشان دهد. انتشار "آبلوموف" با موفقیت و شهرت فراوانی همراه بود و گنچاروف را در زمرهٔ یکی از برجسته‌ترین نویسندگان روس قرار داد. بلینسکی در مقاله "اوبلومف‌گرایی چیست؟" این رمان را شاهکار گنچاروف و نخستین شکایت از نظم اجتماعی حاکم روس دانست نامید. ایوان تورگنیف می‌گوید: «تا زمانی که حتی یک روس زنده است، آبلوموف هم در یادها زنده است.». پس از "ابلوموف" شروع به نگارش رمان جدیدی به نام "پرتگاه" کرد. مشغله شغلی مانع کار نوشتن می‌شد اما پس از بازنشستگی از اداره سانسور، گنچاروف کار ادامه رمان را به‌طور جدی آغاز کرد. گنچاروف روزی دربارهٔ این رمان گفت: "این کودک قلب من است" او بیست سال تمام برای این کار زحمت کشید و زمانی که به آخر کار نزدیک می‌شد دچار یک نوع بی‌تفاوتی شد و به نظرش رسید که دیگر توان به پایان رساندن این اثر عظیم را ندارد. بعدها در جای دیگری گنچاروف می‌نویسد که بخش سوم رمان را تمام کرده‌است و در نهایت رمان به صورت یک کتاب سه قسمتی به پایان می‌رسد. هر یک از رمان‌های گنچاروف بیانگر دوره مشخصی از توسعه تاریخ روسیه است؛ برای دوره اول، تیپ الکساندر آدویف (داستان معمولی)، دوره دوم آبلوموف (آبلوموف) و دوره سوم رایسکی (پرتگاه) مشخص شده‌اند. تمامی این سیماها، عناصر تشکیل‌دهنده تصویر جامع عصری هستند که لغوکننده اصول سرواژند. هالینا پوشویاتوسکا
در مجموع، هالینا طی زندگی ۳۲سالهٔ خود بیش از ۵۰۰ شعر سروده‌است. در سال ۱۹۹۷ مجموعه آثار او در کراکو چاپ شد. ناامیدی من در روسیه
بخش‌های گمشده نسخه اصلی گلدمن پس از مکاتبه با ناشران، تحت جلد دوم و با عنوان "ناامیدی بیشتر من در روسیه" (که توسط ناشر انتخاب شده بود)، در سال ۱۹۲۴ منتشر شد. در پیشگفتار جلد دوم گلدمن گفت که فقط دو نفر از منتقدان ناقص بودن نسخه اول را در آمریکا احساس کردند، یکی از آنها منتقد منظم نبود، فقط کتابدار بود. نسخه کامل با مقدمه ربکا وست، و همچنین با عنوان "ناامیدی من در روسیه"، در انگلستان منتشر شد (لندن: CW Daniel Company، 1925). ماریا آرباتوا
ماریا آرباتوا در سال ۱۹۵۷ در موروم متولد شد. او در دانشکده روزنامه‌نگاران جوان دانشگاه دولتی مسکو تحصیل کرد و بعد به دانشکدهٔ فلسفه رفت. او نویسنده ای حدود ۲۰ کتاب و مقالات متعدد است که در مجلات و روزنامه‌های مشهور در روسیه و اروپا منتشر شده‌است. نوشته‌های او ایدئولوژی فمینیستی خود را بیان می‌کند. از سال ۲۰۰۵ او برنامه رادیویی «حق داشتن خود را» ارائه کرده‌است. آلن باغومیان
آلن تا به حال موفق به انتشار ۳ کتاب دربارهٔ لینوکس و متن‌باز شده‌است آنا آخماتووا
هر چند در این سال‌های پایانی از انزوا خارج شده بود و فرزندش "لف" هم به مدارج بالای دانشگاهی رسیده بود اما بیماری اجازه نمی‌داد زندگی پر و پیمانی داشته باشد و پیوسته، بیماری او شدیدتر می‌شد. او از دهه پنجاه به بعد چندین بار سکته قلبی کرد و هر سال چند هفته‌ای در آسایشگاه یا بیمارستان بستری می‌شد تا آن که سرانجام در پاییز ۱۹۶۵ دچار حمله قلبی شد و دیگر هرگز سلامت خود را به‌طور کامل به‌دست نیاورد و در ۵ مارس ۱۹۶۶ در بیمارستان "دٌمو ددوو" در حوالی مسکو درگذشت. چند روز بعد، جنازه او را با هواپیما به لنین‌گراد بردند و بنا نبود مراسم رسمی برگزار شود. در ۹ مارس چند تن از دوستان او برایش مراسم سوگواری، چنان‌که آرزو داشت طبق مراسم باستانی کلیسای اورتودوکس برگزار کردند، اما حضور تعداد زیادی از مردم که برای وداع با شاعر مورد علاقه‌شان به کلیسا آمده بودند موجب شد اتحادیه نویسندگان لنین‌گراد روز بعد برای او مراسم خاک‌سپاری رسمی بگیرد. و سرانجام در ۱۰ مارس تابوت او با همراهی مردم و فرزندش لف گومیلیف و برودسکی (بعدها در ۱۹۸۷ برنده جایزهٔ نوبل ادبیات شد) در گورستان "کوماروو" در لنین‌گراد به خاک سپرده شد. او پس از مرگش، بزرگ‌ترین شاعر زن روسیه نامیده شد. آنا پولیتکوفسکایا
آنا پولیتکوفسکایا روزنامه‌نگار و فعال حقوق بشر اهل روسیه بود. وی از خبرنگاران روزنامه نوایا گازیتا بود که مهمترین روزنامه‌های منتقد دولت روسیه محسوب می‌شود. آنا داوتی آباملیک-لازارف
آنا داوتی آباملیک-لازارف (؛ ؛ – ) مترجم، ارمنی‌تبار اهل امپراتوری روسیه بود. وی در در به دنیا آمد و از فارغ‌التحصیل گشت. وی همچنین برنده جوایزی همچون  شد. وی در در سن سالگی در  درگذشت. آنتون چخوف
چخوف نخستین مجموعه داستانش را دو سال پس از دریافت درجهٔ دکترای پزشکی به چاپ رساند. سال بعد انتشار مجموعه داستان «هنگام شام» جایزه پوشکین را که فرهنگستان روسیه اهدا می‌کرد، برایش به ارمغان آورد.چخوف بیش از هفتصد داستان کوتاه نوشته‌است. در داستان‌های او معمولاً رویدادها از خلال وجدان یکی از آدم‌های داستان، که کمابیش با زندگی خانوادگی «معمول» بیگانه است، تعریف می‌شود. چخوف با خودداری از شرح و بسط داستان مفهوم طرح را نیز در داستان‌نویسی تغییر داد. او در داستان‌هایش به جای ارائهٔ تغییر، سعی می‌کند به نمایش زندگی بپردازد. در عین حال، در داستان‌های موفق او رویدادهای تراژیک، جزئی از زندگی روزانهٔ آدم‌های داستان او را تشکیل می‌دهند. تسلط چخوف به نمایشنامه‌نویسی، باعث افزایش توانائی وی در خلق دیالوگ‌های زیبا و جذاب شده بود. او را «مهم‌ترین داستان کوتاه‌نویس همهٔ اعصار» نامیده‌اند. هاروتیون آلامداریان
کتاب «دستور زبان ارمنی-روسی» و «فرهنگ روسی به ارمنی» از جمله تالیفات آموزشی-فرهنگی اوست. وی تعدادی اشعار نیز سروده است. شاندور مارائی
مارائی که نویسنده ۴۶ عنوان کتاب بود، و عمده کتابهای او را رمان‌های او تشکیل می‌دادند، از طرف منتقدان ادبی، به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین نمایندگان ادبیات طبقه متوسط در مجارستان، در فاصله بین دو جنگ جهانی تلقی می‌گردد. او در سال ۱۹۴۲ کتاب "شمع‌ها تا ته می‌سوزند"، که در فارسی با عنوان "خاکستر گرم" یا "خاکستر داغ" ترجمه شده‌است، را نوشت که مشتمل بر ابراز دلتنگی برای گذشته‌ایی چند قومی و چند فرهنگی بود که در زمان امپراتوری اتریش-مجارستان در زادگاهش وجود داشت، اثری که یادآور آثار یوزف رت بود. در سال ۲۰۰۶ اقتباسی از این رمان به منظور اجرای صحنه‌ای آن، توسط کریستوفر همپتون نوشته شد، که در لندن به اجرا درآمد. آنا جکسون
اشعار او برای اولین بار در سال ۱۹۹۹ در مجموعه (آ یو پی) شاعران جدید منتشر شد و از آن زمان تاکنون تعدادی مجموعه شعر از او به چاپ رسیده، همچنین وی به نگارش و تألیف نقد آثار ادبی، مقاله‌ها، داستان‌های کوتاه و بررسی کتاب برای ناشرهای نیوزلند و اقیانوسیه می‌پردازد. بخش عمده ای ازاشعار او به کشف خانواده و دوران کودکی می‌پردازد. آنا آخماتووا
او به شوروی بازگشت و تا پایان عمر آن‌جا بود. البته ماندنش در شوروی موجب نشد که سکوت اختیار کند و دفاع از شاعران و نویسندگانی که با سانسور روبه‌رو می‌شدند را فراموش کند. در ۱۹۶۴ آشکارا به حمایت از ایوسیف برودسکی درآمد. هنگامی که ایوسیف برودسکی در یک محاکمهٔ نمایشی که یادآور دوران استالین بود محکوم شد، آخماتووا بی‌درنگ برایش تقاضای آزادی نوشت و منتشر کرد. در آن زمان در اتحاد شوروی این حرکت آخماتووا انسانیت و شجاعت عالی به‌حساب می‌آمد. میرزا ابراهیموف
میرزا ابراهیموف دارای ۴۲ اثر در زمینه نویسندگی، سه اثر در زمینه ترجمه می‌باشد که «بویوک سیتاره اوستاسی» و «بویوک دموکرات» از آثار مهم وی محسوب می‌شود. مارگارت اتوود
او تاکنون بیش از ۴۰ رمان، داستان کوتاه، داستان کودک و کتاب‌های غیرادبی منتشر کرده‌است. از رمان‌های او که به فارسی منتشر شده‌است، می‌توان «سرگذشت ندیمه»، «عروس فریبکار»، «گریس دیگر»، «آدمکش کور»، «اوریکس و کریک» و «چشم گربه» را نام برد. آثار او ریشه در رئالیسم سنتی دارند و در نوشته‌هایش از زن به‌عنوان شخصیت اصلی استفاده می‌کند. اتوود در داستان‌هایش واقعیت‌های اجتماعی را با تخیل و اسطوره‌شناسی و طنز همراه می‌کند. قتل‌های تک‌نگاره
قتل‌های تک‌نگاره (به انگلیسی The Monogram Murders) کتابی است در ژانر جنایی نوشته سوفی هانا نویسنده انگلیسی و اولین کتاب از سری جدید کتاب‌های هرکول پوآرو، شخصیت داستان‌های آگاتا کریستی، است. بعد از تصمیم خانواده آگاتا کریستی برای صدور اجازه استفاده از شخصیت هرکول پوآرو توسط سوفی هانا این کتاب برای اولین بار در سال ۲۰۱۴ منتشر شد. ناتاشا آپانا
آپانا حدود ۱۰ رمان در کارنامهٔ ادبی خود دارد؛ برخی از آنها به زبان انگلیسی ترجمه شده‌است. آلکساندر آتابکیان
او در سال ۱۸۷۹ به وسیله خواندن "کلمات یک شورشی" آنارشیست شد، سلسله مقالاتی که توسط پتر کروپوتکین در سال ۱۸۷۹ برای روزنامه Le نوشته شده بود که بعداً برای انتشار در سال ۱۸۸۵ توسط الیزه رکلو جمع‌آوری شد. پس از آن او ترجمه‌های ارمنی و روسی و دیگر نویسندگان آنارشیست را منتشر کرد و روابطی را با ستیزه‌جویان و آنارشیست‌ها در فدراسیون انقلابی ارمنی ایجاد کرد. او در سال ۱۸۹۳ کروپوتکین را ملاقات کرد. [۳] در سال ۱۸۹۴ اقدام به انتشار "Hamaink"، تنها نشریه آنارشیستی ارمنی کرد، که در پنج مقاله منتشر شد. آناهید توپچیان
ـ «بانک عثمانی»، اثر آلکساندر توپچیان، مجله ادبی لیتراتورنایا آرمینیا (۸۳)، ش۳و۴، ایروان، ۲۰۱۰م (به زبان روسی) هانا نیومن
شناخته شده ترین کار او "تنوع گروه ها" بود که در سال 1967 منتشر شد. این کتاب به روسی هم ترجمه شده است. او علاوه بر این ها 34 مقاله مختلف در حوزه کاری خود منتشر کرده است. آگاتا کریستی
آگاتا کریستی در کتاب رکوردهای گینس مقام اول در میان پرفروش‌ترین نویسندگان کتاب در تمام دوران‌ها و مقام دوم (بعد از ویلیام شکسپیر)در میان پرفروش‌ترین نویسندگان در هر زمینه‌ای را به خود اختصاص داده‌است. تخمین زده شده‌است که یک میلیارد نسخه از کتاب‌های او به زبان اصلی (انگلیسی) و یک میلیارد نسخه دیگر در ترجمه‌های گوناگون به ۱۰۳ زبان دنیا به فروش رسیده‌است. محبوبیت جهانی کریستی به آن درجه است که به‌طور مثال در کشوری چون فرانسه تعداد کتاب‌هایی که از او تا سال ۲۰۰۳ به فروش رسیده بالغ بر ۴۰ میلیون جلد بوده‌است. جایزه آنا پولیتکوفسکایا
جایزه آنا پولیتکوفسکایا () در سال ۲۰۰۶ توسط سازمان بین‌المللی حقوق بشر، در گرامی‌داشت و احترام به روزنامه‌نگار فعال روسی که در ۷ اکتبر۲۰۰۶ به قتل رسید، اهدا می‌شود، پولیتکوفسکایا (۱۹۵۸–۲۰۰۶)، پولیتکوفسکایا را به خاطر گزارش‌هایی که در خصوص جنگ در چچن می‌نوشت خاموش کردند. این جایزه به مدافعان حقوق بشر در سراسر جهان تعلق می‌گیرد که در مناطقی که جنگ و درگیری وجود دارد کار می‌کنند و اغلب در معرض خطر پر ریسک جانی قرار دارند، این جایزه خدمات آن‌ها را گرامی می‌دارد. ماریانا کاتزاروا یک دوست و هم‌کار حقوق بشر پولیتکوفسکایا بود. در سال ۲۰۰۶ این روزنامه‌نگار و مدافع حقوق بشر در مناطق جنگی کوزوو، بوسنی و در ۲۰۱۶ وارد چچن شد، در بزرگداشت دهمین سالگرد قتل آنا پولیتکوفسکایا در چچن، یک جایزه ویژه دیگر برای این مدافع حقوق بشر از روسیه در سال ۲۰۰۹ در نظر گرفته شد، و اولین جایزه آنا پولیتکوفسکایا به برنده اول آن یعنی ناتالیا استمیرووا اهدا گردید که او هم در سال ۲۰۰۹. برای ایجاد صلح در مناطق درگیری و کمک به شهروندان به‌دام‌افتاده در میان نیروهای مسلح مخالف تلاش کرد. درسال‌های بعد این جایزه ویژه به والنتینا چرواتنکو که از سال ۱۹۹۰ در یک سلسله درگیری‌ها در اتحاد جماهیر شوروی سابق فعالیت داشت تعلق گرفت، در سال ۲۰۱۸ جایزه آنا پولیتکوفسکایا به بینالاکاشمی نپرام، یک نویسنده شجاع و نویسنده اهل ایالت مانیپور اهدا شد. امنون نتصر
کتاب‌های او در اروپا، ایالات متحده آمریکا، ایران، روسیه و اسرائیل به چاپ رسیده‌اند. حمله ۲۰۲۲ روسیه به اوکراین
به گزارش OVD-Info، تقریباً ۱۷۰۰ روس در ۵۱ شهر در سراسر روسیه به‌دلیل اعتراض به تهاجم به اوکراین توسط پلیس بازداشت شده‌اند. وزارت کشور روسیه، این بازداشت‌ها را با دلیل «محدودیت‌های کرونا، که شامل رویدادهای اجتماعی می‌شود» توجیه کرد. دیمیتری موراتوف برنده جایزه صلح نوبل اعلام کرد که روزنامه نوایا گازتا چاپ بعدی خود را به دو زبان اوکراینی و روسی منتشر خواهد کرد. موراتوف، روزنامه‌نگار، میخائیل زیگار، کارگردان، ولادیمیر میرزویف و دیگران سندی را امضا کردند که بیان می‌کرد اوکراین تهدیدی برای روسیه نیست و از شهروندان روسیه می‌خواهند «به این جنگ نه بگویند». النا چرننکو، روزنامه‌نگار در کومرسانت، نامه‌ای سرگشاده و انتقادی را منتشر کرد که توسط ۱۷۰ روزنامه‌نگار و دانشگاهی امضا شده بود. نمایندهٔ دومای دولتی، میخائیل متویو، به طرح به‌رسمیت شناختن جمهوری‌های خلق دونتسک و لوهانسک رأی مثبت داد، اما بعد حمله روسیه به اوکراین را محکوم کرد. اعتراضات طرفداران اوکراین در چندین سفارتخانه روسیه در خارج از کشور، از جمله در ارمنستان، استرالیا، بلغارستان، بلژیک، آلمان، کانادا، گرجستان، مجارستان، ایسلند، ایرلند، ژاپن، قزاقستان، مولداوی، هلند، پرتغال، رومانی، اسلواکی، سوئد، تایوان، ترکیه، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا رخ داد. در جمهوری چک، حدود سه‌هزار نفر در میدان واتسلاو پراگ اعتراض کردند. آناهید بارسامیان
شعرها و نوشته‌های این شاعره و روزنامه‌نگار در بیش از پنج کتاب منشتر شده‌است. آیزاک آسیموف
بنا به شیوهٔ محاسبه ممکن است که کتابشناسی ایزاک آسیموف را شامل بیش از ۵۰۰ کتاب دانست. برای انتشار صدمین، دویستمین و سیصدمین کتابش (بنا به محاسبهٔ خودش) اپوس ۱۰۰ (۱۹۶۹)، اپوس ۲۰۰ (۱۹۷۹) و اپوس ۳۰۰ (۱۹۸۴) را دربارهٔ کارهای قبلی‌اش منتشر کرد. آگاتا کریستی
وی همچنین طولانی‌ترین نمایشنامه جهان را به نام The Mousetrap که از سال ۱۹۵۲ تا ۲۰۲۰ در West End اجرا شد و همچنین شش رمان با نام مستعار Mary Westmacott نوشت. در سال ۱۹۷۱، وی بخاطر کمک به ادبیات به یک Dame (DBE) تبدیل شد. رکوردهای جهانی گینسکریستی را به عنوان پرفروش‌ترین نویسنده داستان در تمام دوران‌ها معرفی می‌کند، رمان‌هایش بیش از دو میلیارد نسخه فروش داشته‌اند. باربارا اگلوسکی
اگلوسکی بیش از ۱۵۰ مقاله پژوهشی و فصول کتاب منتشر کرده‌است. او هفت اختراع دارد. او توسط مؤسسه اطلاعات علمی به عنوان یک محقق بسیار برجسته مورد توجه قرار گرفته‌است. بردی کربابایف
بردی کربابایف نوشتن را در سال ۱۹۲۳ آغاز نمود و از وی بیش از ۳۰ نمایش نامه، سناریو، آثار ادبی و اشعار در ژانرهای مختلف به چاپ رسیده است. در همان زمان نیز آثاری از نویسندگان بزرگ همچون پوشکین، لرمونتوو، گوگول و تولستوی به زبان ترکمنی ترجمه کرده‌است. در سری اشعار دنیای دختران (۱۹۲۷) و بردگی (۱۹۲۸) و بسوی زندگی جدید (۱۹۳۰) زندگی مشقت بار و سخت زنان ترکمن را در گذشته و حال را به تصویر کشیده است. اشعار وی متکی به اصول و هنجارهای اخلاقی و اجتماعی بود. وی در سری اشعار آمودریا (۱۹۳۰) به از خودگذشتگی و ایثار برای ساختن جامعه و اجتماع اشاره و باور داشته و در رمان تاریخی گام‌های قاطع به نقش جامعه کشاورزان در به ثمر نشستن انقلاب سوسیالیستی روسیه و رابطه دوستانه کشاورزان ترکمنستان با روس‌ها را به تصویر می‌کشد. آگاتا کریستی
او با نام مستعار مِری وستماکوت داستان‌های عاشقانه و رومانتیک نیز نوشته‌است، ولی شهرت اصلی اش به خاطر ۶۶ رمان جنایی اوست. داستان‌های آگاتا کریستی، به خصوص آن دسته که دربارهٔ ماجراهای کارآگاه هرکول پوآرو یا خانم مارپل هستند، نه تنها لقب «ملکه جنایت» را برای او به ارمغان آوردند بلکه وی را به‌عنوان یکی از مهم‌ترین و مبتکرترین نویسندگانی که در راه توسعه و تکامل داستان‌های جنایی کوشیده‌اند نیز معرفی و مطرح کردند. آمادئو مودیلیانی
مودیلیانی در سال‌های ابتدایی حضور در پاریس، با ضرباهنگ سریعی کار می‌کرد، مدام طرح می‌زد و روزی تا صد نقاشی می‌کشید. بسیاری از کارهایش را خودش به سبب ضعیف بودن نابود کرد، بسیاری آثار در پی جا به جایی‌های مدام از بین رفتند یا در آدرس قبلی جا ماندند یا به معشوقه‌هایی داده شد که آن‌ها را نگه نداشتند. مودیلیانی ابتدا تحت تأثیر آثار هانری تولوز لوترک بود، ولی در سال‌های ۱۹۰۷ او شیفته کارهای پل سزان شد. سرانجام او سبک مخصوص به خودش را به وجود آورد، سبکی که به سختی در کنار کارهای سایر هنرمندان طبقه‌بندی می‌شود. آمادئو در سال ۱۹۱۰ و در ۲۶ سالگی با اولین عشق جدی زندگی اش آشنا شد: آنا آخماتووا (Anna Akhmatova) شاعر برجسته روس. هر دوی آن‌ها در یک ساختمان کارگاه داشتند و با اینکه آنای ۲۱ ساله به تازگی ازدواج کرده بود، رابطه‌ای بین آن‌ها شکل گرفت. آنا قد بلند بود -قد مودلیانی زیر ۱٫۶۵ متر بود - موهای تیره‌ای داشت (مثل موهای مودیلیانی) با پوستی رنگ پریده و چشمهایی خاکستری-سبز. او تجسم ایده‌آل زیبایی‌شناسی آمادئو بود و این زوج مجذوب هم شدند. هرچند در نهایت آنا بعد از یکسال به شوهر خویش بازگشت. آثار آیزاک آسیموف
آسیموف پنج کتاب در اینباره منتشر کرده است. واسیلی لیوانوف
از دیگر کارهای او می‌توان به "۳۸ طوطی"، "شاپوکلیاک"، "نامه‌ای که هرگز فرستاده نشد" و "چیبوراشکا" اشاره کرد. کتاب‌شناسی آنتون چخوف
مجموعه‌ای ده‌جلدی از آثار چخوف را انتشارات توس به ترجمهٔ فارسیِ سروژ استپانیان و ناهید کاشی‌چی منتشر کرده است.