چه شرکتی برای اولین بار خودروی الکتریکی را تولید کرد؟
تاریخچه خودرو الکتریکی
تاریخچه خودرو الکتریکی () مروری بر پیشینهٔ پیدایش وسایل نقلیهٔ الکتریکی است که نزدیک به ۲ سده از آغاز آن می‌گذرد. این وسایل برای نخستین بار در سال‌هایِ میانیِ سدهٔ ۱۹ ظاهر شدند. تا حدود سال ۱۹۰۰ رکورد سرعت زمینی خودرو را وسیلهٔ نقلیهٔ الکتریکی داشت. سیبراندوس استراتینگ در گرونینگن هلند اولین خودروی الکتریکی را در سال ۱۸۳۵ ساختهرچند که نخستین وسیلهٔ نقلیهٔ الکتریکی با قابلیت کاربردی تا پیش از دسترسی به باتری‌های اسید- سرب میسر نبود. در سدهٔ بیستم، هزینهٔ بالا، سرعت کم و برد کوتاه وسایل نقلیهٔ الکتریکی با باتری، در مقایسه با وسایل نقلیه با موتور احتراق داخلی، منجر به کاهش جهانی در استفاده از آنها به عنوان خودروهای موتوری شخصی شد. اگرچه وسایل نقلیه الکتریکی همچنان در قالب تجهیزات بارگیری و باربری و حمل و نقل عمومی - به ویژه وسایل نقلیهٔ ریلی - مورد استفاده قرار می‌گرفته‌اند.
زاگرس خودرو
نخستین محصول این شرکت که با همکاری شرکت پروتون مالزی تولید شده پروتون ویرا است که در اصل همان میتسوبیشی لنسر می‌باشد. این محصول نخستین بار در سال ۱۳۸۱ روانه بازار شده‌است. این کارخانه خودروهای زیر را تولید می‌کرد: مرسدس-بنز ئی‌کیو
اولین مدل ئی‌کیو در نمایشگاه اتومبیل پاریس در سال ۲۰۱۶ در غالب یک خودروی مفهومی به نام ئی‌کیو رونمایی شد. مرسدس بنز قصد دارد تا سال ۲۰۲۲، ده مدل از محصولات ئی‌کیو را تولید کند که بین ۱۵ تا ۲۵ درصد از فروش جهانی این شرکت را تشکیل دهد. تمام تلاش‌های طراحی و تولید خودروهای الکتریکی مرسدس بنز خانواده ئی‌کیو را هدف قرار خواهد داد. گروه نیسان
در سال‌های نخست دهه ۱۹۵۰ نیسان به‌عنوان یک کمپانی خودروسازی موفق ژاپنی در یوکوهاما، در سطح جهانی مطرح شده بود. با پیشرفت صنایع خودروسازی، زمان ساخت اتومبیل الکتریکی فرا رسید. دولت ژاپن بهره‌گیری از انرژی دوگانه را مدنظر قرار داد، سپس نیسان اقدام به تولید خودروی الکتریکی تاما نمود و آن را روانه بازار کرد. کادیلاک
کادیلاک شرکت خودروسازی آمریکایی است که در واقع نشان تجاری خودروهای لوکسی می‌باشد که توسط جنرال موتورز تولید می‌شوند. خودروهای کادیلاک به‌طور رسمی در بیش از ۵۰ کشور جهان فروخته می‌شوند و عمده فروش آن نیز در ایالات متحده و کانادا می‌باشد. در سال ۲۰۱۰ فروش کادیلاک شاهد رشدی ۳۵٪ نسبت به سال پیش از آن بود و شمار کل خودروهای تولید شده کادیلاک در آن سال به ۱۴۶٬۹۲۵ دستگاه رسید. پس از ایالات متحده آمریکا، چین دومین بازار بزرگ فروش خودروهای کادیلاک است. در میانه قرن بیستم نام کادیلاک در محدوده ایالات متحده به نامی مترادف با کیفیت بالا تبدیل شد. عبارت‌هایی نظیر کادیلاک ساعت‌ها اشاره به برند رولکس دارد. شعار کنونی کادیلاک این است: زندگی، آزادی و کار. این شعار به حقوقی اشاره دارد که در بیانیه استقلال ایالات متحده شرح داده شده‌است.نخستین استارت برقی، نخستین چراغ روشنایی استاندارد، نخستین خودرو هشت سیلندر (V) شکل جهان و نخستین مونتاژ استاندارد خودرو در جهان که در لندن صورت گرفت، تنها گوشه‌ای از افتخارات بی‌شمار کادیلاک محسوب می‌گردد. تویوتا
نخستین خط تولید خودرو تویوتا در سال ۱۹۳۷ توسط کیشیرو تویودا و در کارخانه ماشین‌سازی صنایع تویوتا، که متعلق به پدر وی (ساکیشی تویودا) بود، راه‌اندازی شد. نخستین خودروی سواری این شرکت تویوتا ای‌ای نام داشت. تویوتا بی‌زد۴ایکس
تویوتا بی‌زد۴ایکس یک خودروی برقی کراس‌اوور است که توسط تویوتا تولید می‌شود. این خودرو در آوریل ۲۰۲۱ با عنوان «بی‌زد۴ایکس کانسپت» معرفی شد. این اولین خودرویی است که بر اساس پلتفرم e-TNGA توسعه یافته‌است. این پلتفرم توسط سوبارو نیز تولید می‌شود. این خودرو اولین مدل از سری خودروهای بدون آلاینده تویوتا (بی‌زد) ("فراتر از صفر") است. کورد (اتومبیل)
مدل کورد ال۲۹ دیفرانسیل جلو و دو مدل ۸۱۰ و ۸۱۲ کورد یکی از نخستین نمونه‌های خودروهایی بودند که دارای لامپهای مخفی جلو بودند. نخستین شرکتی که خودروهای دیفرانسیل جلو تولید کرد شرکت سیتروئن در سال ۱۹۳۴ بود که کورد نیز به پیروی از آن به تولید این دست خودروها روی آورد. انگیزاننده‌های دولتی برای خودروهای برقی
ژاپن پس از آمریکا بیشترین تعداد خودروی برقی را داراست. از سال ۲۰۰۹ تا سپتامبر ۲۰۱۴ تعداد ۹۵هزار خودروی برقی در این کشور به فروش رفته‌است. اولین برنامه تشویقی دولت ژاپن در زمینه حمایت از خودروی برقی در سال ۱۹۹۶ شروع شد و در سال ۱۹۹۸ با برنامه مقدماتی خودروهای با انرژی پاک ادغام شد. در این برنامه یارانه و تخفیف مالیاتی جهت خرید برق، گاز طبیعی، متانول و وسائل نقلیه برقی در نظر گرفته شده بود. در این پروژه یارانه خرید تا ۵۰٪ هزینه‌های اضافه خرید خودروی برقی نسبت به خودروی معمولی پیش‌بینی شده بود. این برنامه تا سال ۲۰۰۳ ادامه پیدا کرد. در ادامه سیاست‌های تشویقی، دولت ژاپن در برنامه‌ای که تا سال ۲۰۱۴ میلادی تمدید شد یارانه‌ای حدود ۸۵۰۰ دلار به خریداران خودروی برقی پرداخت می‌کرد. خودرو
خودروی تماماً الکتریکی Tesla Model S، سریع‌ترین خودروی سدانی است که تاکنون در آمریکا ساخته شده است. جالب است بدانید که ۰ تا ۱۰۰ نسخه p100d این خودرو (سریع‌ترین نسخه) چیزی در حدود ۲٫۴ ثانیه است. قدرت موتور این خودرو پس از فیس لیفت سال ۲۰۱۶ به ۷۵۱ اسب بخار رسید. در Tesla Model S که از بدنه‌ای آلومینیومی ساخته شده‌است، یک موتور الکتریکی ۱۶٬۰۰۰ دور بر دقیقه با گشتاور ۶۰۰ نیوتن-متر به‌کار رفته‌است. این موتور توسط شمار بسیار زیادی از پکیج‌های باتری متشکل از ۷٬۰۰۰ سلول لیتیم ـ یون که در کف خودرو جاسازی شده‌اند، به چرخش درمی‌آید و نکته قابل‌توجه همین باتری‌ها هستند که وزنی در حدود ۴۵۵ کیلوگرم دارند. باتری‌ها در هر شکل و اندازه‌ای می‌توانند باشند. شارژ باتری‌های این خودرو از طریق شارژرهای ۱۱۰ ولت یا ۲۲۰ ولت خانگی به راحتی امکان‌پذیر است. تاریخچه خودرو الکتریکی
از سال ۲۰۱۰، فروش ترکیبی خودروهای تمام الکتریکی و وانت‌های کاربردی به ۱ میلیون دستگاه رسید که در سپتامبر ۲۰۱۶ در سراسر جهان تحویل شده‌بود. این رقم در پایان سال ۲۰۱۹ به ۴٫۸ میلیون خودروی الکتریکی در حال استفاده رسید، و فروش تجمعی پلاگین‌های سبک در خودروهای الکتریکی تا پایان سال ۲۰۲۰ به ۱۰ میلیون واحد رسید. , از اوت ۲۰۲۰، تسلا مدل ۳ کاملاً الکتریکی با حدود ۶۴۵۰۰۰ دستگاه، پرفروش‌ترین خودروی سواری برقی پلاگین در تمام دوران در جهان است. اوپل
کارخانه اوپل ۳ سال پس از مرگ بنیانگذار خود که قصدی بر تولید خودرو نداشت با نظر سوفی اوپل (شلر) و در سال ۱۸۹۹ شروع به تولید وسایل نقلیه موتوری نمود. اوپل در سال ۱۹۰۲ نخستین خودرو خود را یا ۱۰-۱۲ اسب‌بخار قدرت و ۳ سیلندر مجموع ۱.۹ لیتر حجم موتور معرفی کرد. پس از دو سال آن‌ها نخستین خودروی چهار سیلندر خود را که ۳۰-۳۲ اسب‌بخار توان داشت با مشارکت خودورساز فرانسوی داراک تولید کردند. فورد مدل ای (۱۹۰۳–۱۹۰۴)
فورد مدل ای (Model A) اولین خودرویی است که بین سال‌ های ۱۹۰۳ تا ۱۹۰۴ توسط کمپانی فورد تولید شد. پژو کوازار
پژو کوازار (به انگلیسی:peugeot Quasar) یک خودروی مفهومی تولید شده توسط پژو می‌باشد. این خودرو درسال ۱۹۸۴ در شصت و هفتمین نمایشگاه اتومبیل پاریس به نمایش در آمد.Quasar نام اولین خودروی مفهومی بود که توسط پژو از Groupe PSA تولید شد. این دستگاه در سال 1984 در کارخانه PSA در لا گرن مونتاژ شد و اولین بار در همان سال در 67 مین نمایشگاه خودروی پاریس به نمایش درآمد. [1] پس از پدیده نجومی، بسیاری از اجزای داخلی خود را با 205 توربو 16، نوع رالی پژو 205 به اشتراک گذاشت. [2] در حال حاضر، این بخشی از نصب در موزه ماجراجویی پژو در سوشو است. سوپرشارژر تسلا
یک سوپر شارژر تسلا، یک ایستگاه شارژ سریع ۴۸۰ ولت جریان مستقیم است که شرکت آمریکایی تولید خودروی تسلا برای خودروهای برقی خود ساخته‌است. شبکه ایستگاه‌های شارژ سریع تسلا، در آغاز سال ۲۰۱۲ معرفی شدند. شبکه خودروهای الکتریکی، شامل ۱۱۴۱۴ غرفهٔ انفرادی سوپر شارژر در ۱۳۷۵ مکان در سراسر جهان شد. مدل S تسلا اولین خودرویی بود که توانایی استفاده از این شبکه پس از مدل X تسلا و مدل ۳ تسلا را داشت. سوزوکی
شرکت سوزوکی در سال ۱۹۸۰ با معرفی سه خودروی الکتریکی (هیبریدی)، در سیدنی، استرالیا نیز شعباتی راه‌اندازی کرد. در ۱۹۸۰ فروش این شرکت از مرز ۵۰۰ میلیارد ین گذشت و در پی آن، یک سال بعد یعنی در ۱۹۸۱ سوزوکی مشارکت خود را با شرکت‌های خودروسازی جنرال موتورز و ایسوزو آغاز نمود. خودروی برقی دوگانه
در یک خودرو دونیرو، توان نیروی محرکه از دو یا چند گونه منبع توان و ذخیره‌کننده انرژی قابل دسترس است که دست‌کم یکی از این منابع انرژی از انرژی الکتریکی استفاده می‌کند. فناوری برقی دوگانه با توجه به ماهیت خود که قابلیت کاهش اندازه موتور درون‌سوز و کاهش بار گذرای آن و بازیابی انرژی در هنگام ترمز بازتولید را دارد، می‌تواند مصرف سوخت و آلودگی را کاهش دهد. علاوه بر این، برقی‌های دوگانه می‌تواند با عملکرد در مدهای مختلف کاری پاسخگوی توان درخواستی باشد که این ویژگی علاوه بر کاهش آلودگی تولید شده بر مشکل محدوده حرکتی محدود خودرو الکتریکی نیز فائق می‌آید. اختراع نخستین مدل وسیله نقلیه الکتریکی به افراد مختلف نسبت داده شده‌است. در سال ۱۸۲۸، آنیوس ژدیک(Ányos Jedlik) مجارستانی نخستین گونه موتور الکتریکی را اختراع کرد، و خودروی برقی کوچکی طراحی کرد که با موتوری که توسط خودش اختراع شده بود کار می‌کرد. در سال ۱۸۳۴، آهنگری به نام ورمونت توماس داونپورت(Vermont Thomas Davenport ) ابتکاری مشابه را روی مسیر کوتاه برقی پیاده کرد. در سال ۱۸۳۵ پروفسور Sibrandus Stratingh و دستیار ش Christopher Beckerیک ماشین برقی کوچک ابداع کردند که نیروی آن توسط سلول‌های غیر قابل شارژ اولیه تأمین می شد.  نخستین ماشین برقی شناخته شده در سال ۱۸۳۷ توسط شیمی دانی به نام رابرت داویدسون(Robert Davidson) اهل آبردین ساخته شد. نیروی این ماشین توسط سلول‌های گالوانیکی(باتری) تأمین می شد. سپس دیویدسون لوکوموتیو بزرگی به نام گالوانی ساخت که در سال ۱۸۴۱ در نمایشگاه هنر رویال اسکاتلندی به نمایش گذاشته شد. این وسیله ی نقلیه ی هفت تُنی دو موتور مستقیم reluctance و قطبهای ثابتی بود که از طریق میله‌های آهنی که آن‌ها را به سیلندر چوبی بر روی هر محور متصل کرده بود، عمل می‌کردند. این لوکوموتیوها قادر به حمل ۶ تن بار بودند. در سپتامبر سال بعد این لوکوموتیوها در راه آهن Edinburgh and Glasgow مورد آزمایش قرار گرفتند، اما قدرت محدود باتری مانع از ادامه ی استفاده ی عمومی آن شد. بین سال‌های ۱۸۳۲ و ۱۸۳۹، مخترع انگلیسی به نام رابرت اندرسون(Robrt Anderson) یک کالسکه ی برقی ساده اختراع کرد. ثبت اختراع برای استفاده از ریل به عنوان هادی جریان برق در سال ۱۸۴۰ در انگلستان به ثبت رسید و در سال ۱۸۴۷ به آمریکا صادر شد. باتری‌های قابل شارژ که برای ذخیره‌سازی برق باتری به کار می روند از سال ۱۸۵۹ با اختراع باتری‌های اسید سرب وارد بازار شدند. این باتری‌ها توسط فیزیکدان فرانسوی به نام گستون پلانته(Gaston Plante) اختراع شدند. در سال ۱۸۸۱ دانشمند فرانسوی دیگری به نام آلفونس فُر (Alphonse Faure) سبب پیشرفت قابل توجهی در این باتری شد و پیشرفت‌های او تا حد زیادی باعث افزایش ظرفیت این باتری‌ها شده و در مقیاس استاندارد صنعتی تولید شد. چرخه‌های دو چرخی برقی اولیه در سال ۱۸۶۷ در نمایشگاه جهانی پاریس توسط مخترعی به نام فرانتس Kravgol اتریشی به نمایش گذاشته شد. اما این اثر تنها یک کنجکاوی به‌شمار آورده شد و برای راندن در خیابان‌ها قابل اعتماد نبود. چرخه ی دیگری، این بار از گونه سه چرخ، در نوامبر ۱۸۸۱ توسط مخترع فرانسوی به نام گوستاو تُخووه(Gustave Trouve) در نمایشگاه بین‌المللی برق در پاریس به نمایش گذاشته شد.  توماس پارکر(Thomas Parker) انگلیسی مخترع نخستین خودروی برقی در سال ۱۸۸۴ در لندن بود؛ وی از باتری‌های با ظرفیت بالا و قابل شارژی که خود طراحی کرده بود در این خودرو استفاده کرد. وی همچنین در نوآوری‌هایی ازقبیل برقی کردن وسیله ی زیرزمینی لندن، تراموای لیورپول و بیرمنگام و سوخت بدون دود Coalite دستی داشته‌است. علاقه ی شدید پارکر به ساخت خودروهای کم مصرف او را به تولید وسایل نقلیه الکتریکی کشاند. او هم چنین ممکن است نگران عوارض بد دود و آلودگی موجود در لندن در آن دوران بوده‌است.  . HEV از ICE برای تبدیل انرژی بنزین یا گازوئیل به انرژی مکانیکی استفاده می‌کند که از آن برای به حرکت درآوردن موتور الکتریکی در حالت برقی دوگانه سری یا برای به حرکت در آوردن چرخ‌ها همراه با یک موتور الکتریکی در حالت برقی دوگانه موازی استفاده می‌شود. اسمارت فورتوی برقی
اسمارت فورتوی برقی، یکی از شاخه‌های خودرو شهری اسمارت فورتو است که به تمامی نیروی آن از باتری تأمین می‌شود. این خودرو که از نوع خودروهای موتور عقب-محور عقب است، با نام‌هایی چون اسمارت ای‌دی و اسمارت ای‌وی نیز شناخته می‌شود. عرضه نسل نخستین آن به سال ۲۰۰۷ در شهر لندن و به تعداد ۱۰۰ دستگاه آغاز شد. نسل دوم این خودرو در سال ۲۰۰۹ و در ۱۸ کشور گوناگون، از راه‌های مختلف همچون اجاره خودرو یا از طریق خدمات اشتراک خودرو کارتوگو به تعداد بیش از ۲٬۳۰۰ دستگاه در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفت. نسل سوم اسمارت فورتوی برقی به ماه سپتامبر سال ۲۰۱۱ و در نمایشگاه میان‌کشوری خودرو آلمان رونمایی شد. عرضه نسل سوم از این خودرو در کشورایالات متحده آمریکا و اروپا، از ماه می سال ۲۰۱۳ آغاز شد. خودروسازی اسمارت در نظر دارد تا این خودرو را در ۳۰ کشور دنیا به تولید انبوه برساند. بین ژوئن ۲۰۰۹ تا ژوئن ۲۰۱۴، بیش از ۸٬۸۰۰ دستگاه از اسمارت ای‌دی در آمریکای شمالی و اروپا به فروش رسیده است که بیش از ۶٬۵۰۰ دستگاه از نسل سوم بوده‌اند. خودروی برقی
طبق گزارشی از خبرگزاری دویچه وله آلمان، تا کنون چند خودروی برقی تحقیقاتی در ایران ساخته شده‌اند. در دی ماه سال ۱۳۹۶ از خودرویی تحت عنوان ساینای برقی رونمایی شد و قرار بود اولین خودرو تولید انبوه برقی ایران باشد. اتفاقی که البته تاکنون رخ نداده‌است و این خودرو در حد یک نمونه باقی مانده‌است. قیمت ساینای برقی در سال ۱۳۹۶ که پراید ۲۰ میلیون تومان بود، ۷۰ میلیون تومان اعلام شده بود ولی پس از افزایش شدید قیمت خودرو در ایران، قیمت جدیدی برای این خودرو مشخص نشده‌است. با وجود قیمت گران‌تر نسبت به مشابه بنزینی، به‌نظر می‌رسد در صورت تولید ساینای برقی، مردم نیاز به مشوق‌هایی برای خرید این خودرو داشته باشند. از طرفی زیر ساخت شارژ سریع برای این خودرو در شهرهای ایران وجود ندارد. فیات
در سال ۱۹۶۶ شرکت فیات کمک‌های فراوانی در جهت ساخت یک کارخانه ساخت خودرو به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی نمود، تا اینکه سرانجام این فعالیت‌ها به تأسیس شرکت خودروسازی آوتوواز انجامید. نخستین خودرو تولید شده توسط این شرکت، مشابه مدل فولکس قورباغه‌ای بود، که لادا نام گرفت. در سال ۱۹۸۰ نیز لادا ریوا توسط فیات طراحی و در کارخانجات آوتوواز تولید گردید. رنو توئیزی
توئیزی نام خودرو الکتریکی است که توسط شرکت رنو طراحی و ساخته شده‌است و کارخانه بین‌المللی آن در شهر والادولید کشور اسپانیا قرار دارد. توئیزی در تاریخ مارس ۲۰۱۲ برای فروش در فرانسه، انگلستان و دیگر نقاط اروپا ارائه شده‌است این خودرو در سه تیپ ارائه می‌شود که شروع قیمت آن از €۶۹۹۰ تا €۸۴۹۰ می‌باشد. قیمت فروش شامل باتری‌ها نمی‌باشد؛ و باید برای گارانتی تعویض (در صورت خرابی باتری) و اجاره ماهانه یا عدم ظرفیت کافی باتری (در صورت کم شدن عمر مفید باتری)- و کمک‌های کنار جاده‌ای پرداخت شود. در سال ۲۰۱۲ توئیزی به عنوان پرفروش‌ترین خودرو برقی اروپا دست یافت. تویوتا
کیشیرو تویودا پسر ساکیشی، در گوشه‌ای از کارخانه پدر، خط تولید موتور گازوئیلی راه انداخت و در سال ۱۹۳۵ با تولید نخستین خودرو مدل تویوتا ای۱ و سال بعد مدل تویوتا ای‌ای رؤیای تولید یک خودرو شخصی را تحقق بخشید. خودرو
درعین‌حال هنری‌فورد، برای نخستین بار خودروهای با موتور احتراقی را انبوه‌سازی کرد و خودروهای تولیدی خود را، فورد نامید. هنری فورد در سال ۱۸۹۱ یک موتور کوچک گازوئیلی طراحی کرد و سه سال بعد، یک ماشین گازوئیلی ساخت که به نام کالسکه بدون اسب شناخته می‌شود. ۵ سال بعد، هنری فورد طراحی ماشین‌های موسوم به مدل A و مدل T را آغاز کرد. او سرانجام توانست خط تولید و مونتاژ این خودروها را توسعه دهد تا تولید ماشین‌ها سریع‌تر و اقتصادی‌تر شود. مدل T خودرویی بود که در همه جای آمریکا به‌راحتی استفاده می‌شد و موتورش آن‌قدر قوی بود که در زمین‌های ناهموار به راحتی حرکت می‌کرد. این خودرو، به سادگی تعمیر می‌شد و حتی یک کشاورز با کمی دقت می‌توانست قطعات معیوب آن را عوض کند. قیمت این خودرو در آن زمان، ۸۵۰ دلار بود. این قیمت اگرچه نسبت به درآمد مردمان عادی، قیمت بالایی محسوب می‌شد، اما نسبت به خودروهای زمان خودش بسیار ارزان بود. شرکت تسلا
جذب سرمایه ۷٫۵ میلیون دلاری سرمایه‌گذاری چون ایلان ماسک که بعدتر سمت ریاست هیئت مدیره شرکت را نیز کسب کرد برای آنها از اصلی‌ترین گام‌ها بود. به این ترتیب تیم تسلا در سال ۲۰۰۴ با اعضای اصلی خود یعنی جی‌بی استرابل، یان رایت، ایلان ماسک، مارتین ابرهارد و مارک تارپنینگ طرح اولین خودروی الکتریکی خود تحت عنوان رودستر را به مرحله کمال رساند. ب‌ام‌و
در سال ۱۹۷۸ ب‌ام‌و ام۱ با همکاری لامبورگینی به عنوان نخستین خودروی موتور وسط ب‌ام‌و توسعه یافت. این نخستین خودروی تولید شده توسط بخش ام شرکت بود. در سال ۱۹۸۰ بخش ام با تولید ب‌ام‌و ۵۳۵ براساس اتاق سری پنج، نخستین مدل خود را براساس یک خودروی عادی توسعه یافته بود، به بازار عرضه کرد. ب‌ام‌و ام۵ نیز که بر اساس اتاق E28 ساخته شده بود، در سال ۱۹۸۵ به بازار عرضه شد. در همین سال ب‌ام‌و ام۳ نیز معرفی شد. اتحاد رنو–نیسان–میتسوبیشی
در سال‌های نخست دهه ۱۹۵۰ نیسان به‌عنوان یک کمپانی خودروسازی موفق ژاپنی در یوکوهاما، در سطح جهانی مطرح شده بود. با پیشرفت صنایع خودروسازی، زمان ساخت اتومبیل الکتریکی فرا رسید. دولت ژاپن بهره‌گیری از انرژی دوگانه را مدنظر قرار داد، سپس نیسان اقدام به تولید خودروی الکتریکی تاما نمود و آن را روانه بازار کرد. خودروی من
خودروی من () با نام اصلی GTA MyCar (جی‌تی‌ای خودروی من) نوعی خودروی برقی است که در اصل ساخت یک شرکت هنگ کنگی به نام EuAuto Technology ساخته شده‌است که در سال ۲۰۱۰ امتیاز تولید آن را به شرکت آمریکایی GreenTech Automotive فروخت. خودروی برقی
در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم میلادی خودروی برقی به واسطه ترجیح استفاده از انرژی الکتریکی به عنوان نیروی محرکه و عملکرد بهتر، پرطرفدار بود. در سال ۱۹۰۰ میلادی، ۴۰٪ خودروها در آمریکا با بخار، ۳۸٪ با برق و ۲۲٪ با بنزین کار می‌کردند. دایملر-موتورن
دایملر-موتورن به‌اختصار د-ام-گ شرکت خودروسازی آلمانی بود، که در سال ۱۸۹۰ توسط گوتلیب دایملر و ویلهلم مایباخ تأسیس شد. این شرکت برای نخستین بار از موتورهای چهارزمانه و کاربراتور در خودروهای خود استفاده نمود. گروه فیات کرایسلر
در سال ۱۹۶۶ شرکت فیات کمک‌های فراوانی در جهت ساخت یک کارخانه ساخت خودرو به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی نمود، تا اینکه سرانجام این فعالیت‌ها به تأسیس شرکت خودروسازی آوتوواز انجامید. نخستین خودرو تولید شده توسط این شرکت، مشابه مدل فولکس قورباغه‌ای بود، که لادا نام گرفت. در سال ۱۹۸۰ نیز لادا ریوا توسط فیات طراحی و در کارخانجات آوتوواز تولید گردید. تسلا مدل اس
تسلا مدل اس نام نوعی خودروی برقی و نخستین محصول چهار در شرکت تسلا موتورز آمریکایی است. نام آن از نام نیکولا تسلا مخترع صربستانی-آمریکایی موتورهای برق متناوب گرفته شده‌است. تاریخ تحویل نخستین نمونه آن ماه ژوئیه ۲۰۱۲ است. دیتون الکتریک
دیتون الکتریک () یک شرکت آمریکایی تولید خودروهای برقی در دیتون، اوهایو از سال ۱۹۱۱ تا ۱۹۱۵ بود. شرکت انواع مختلف وسایل نقلیه را تولید می‌کرد. خودروی الکتریکی کریگر
در سال ۱۹۰۳ کریگر نخستین خودروی برقی دوگانه (HEV) را ساخت؛ این ماشین یک خودروی محورجلو، فرمان خودکار و موتور بنزینی بود که یک باتری تکمیلش می‌کرد. شرکت کریگر تا سال ۱۹۰۹ وسایل نقلیه الکتریکی تولید می‌کرد. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهند شخص کریگر به طراحی و همکاری با دیگران ادامه می‌داد، از جمله نام او در کنار خودروی Electrolette آمده‌است. نیسان پاترول
به منظور جوابگویی به احتیاجات ارتش ژاپن (نیاز به خودروهای پرقدرت بیابانی) در سال ۱۹۵۱ اولین خودروی دو دیفرانسیل (چهارچرخ متحرک) کمپانی نیسان به نام پاترول از خط تولید نیسان خارج شد. این خودرو از بسیاری جهات مورد توجه ژاپنی‌ها قرار گرفت، از نظر ظاهری نیز بسیار شبیه به خودرو ویلیس ام‌بی ساخت آمریکا بود. نیسان پاترول ۶۰ (مدل دو در؛ ۲۲۰۰ میلی‌متر چرخ محور چرخ) و جی۶۰ (دو در؛ ۲٫۵۰۰ میلی‌متر (۹۸٫۴ اینچ) برای اولین بار در سال ۱۹۶۰ در استرالیا فروخته شد. پاترول‌های فرمان سمت چپ ال۶۰ / جی‌ال۶۰ در خارج از استرالیا فروخته می‌شدند. مشتریان آمریکایی و کانادایی می‌توانستند پاترول را فقط از سال ۱۹۶۲ تا ۱۹۶۹ بخرند. خودرو
نخستین خودرو با موتور برون‌سوز یک موتور کوچک بود که بر روی یک گاری کوچک نصب شد. این خودرو را زیگفرد مارکوس در سال ۱۸۷۴ میلادی در شهر وین ساخت. موتور این وسیله نقلیه، موتور بخاری یا موتور برون‌سوز نام گرفت. اما به‌تدریج موتورهای برون‌سوز تبدیل به موتورهای درون‌سوز گردیدند. در موتورهای درون‌سوز، مخلوط هوا و گاز در داخل سیلندر به وسیله جرقه محترق می‌گردد و حاصل این احتراق باعث ایجاد نیرو و در نهایت به حرکت درآوردن خودرو می‌شود. نخستین نمونه موتور درون‌سوز را یک مهندس آلمانی به نام نیکلاس اتو ساخت. موتورهای امروزی، در حقیقت نمونه تکامل‌یافته این موتور محسوب می‌شوند. هیوندای آیونیک ۵
هیوندای آیونیک ۵ یک کراس‌اوور کوچک برقی تولید شده توسط هیوندای است. این خودرو اولین محصولی است که با برند آیونیک متمرکز بر اتومبیل‌های برقی به بازار عرضه می‌شود. این خودرو برای اولین بار در ۲۳ فوریه ۲۰۲۱ در سطح جهانی دیده شد. خودرو
نخستین خودروهای برقی در قرن نوزدهم ظاهر شدند. تولید این‌گونه خودروها با تولید انبوه خودرو احتراقی دچار افت شدید گردید. اما برخی خودروهای برقی همانند تسلا رودستر (یک خودروی لوکس برقی) و جنرال موتورز ای‌وی-۱ موفقیت‌آمیز بوده‌اند. شرکت تسلا
اما ایده ساخت خودروهای الکتریکی چیزی بود که ذهن آن‌ها را به شدت به خود مشغول ساخته بود. ساخت خودروی الکتریکی مخلوق ذهن مارتین ابرهارد و همکارانش نبود. در همان زمان شرکت‌های مختلفی به این مسئله مشغول بودند و ابرهارد و تارپنینگ به‌طور مستمر به بررسی تجربیات این شرکت‌ها می‌پرداختند. وابیس
وابیس یک شرکت خودروسازی و کامیون‌سازی سوئدی بود که در سال ۱۸۹۱ با نام "واگنفابریکس آکتیبولاگت ی سودرتالیا" و در شهر سودرتالیا آغاز به کار کرد تا خودروهای ریلی بسازد.نخستین خودروی وابیس یک خودروی چهار سرنشینه بود که توسط گوستاف اریکسون و در سال ۱۸۹۷ طراحی شد.این خودرو که به‌شدت شبیه به کالسکه‌های امروزی بود، از یک موتور تک سیلندر که با سوخت نفت سفید کار می‌کرد، استفاده می‌کرد؛ این خودرو در نهایت ناموفق بود.این شرکت در سال ۱۹۱۱ به شرکت اسکانیا وصل شد و شرکت مشترک آنها اسکانیا-وابیس نامیده شد. رنو زوئی
رنو زوئی نام یک خودرو الکتریکی پنج در کوچک است که توسط شرکت خودرو سازی رنو ساخته شده‌است. زوئی دارای یک باتری لیتیوم-یون ۲۲ کیلووات ساعت است که در یک بار شارژ کامل می‌تواند مسافتی در حدود ۲۱۰ کیلومتر را طی کند. قبلاً رنو خودروهای دیگری تحت عنوان زوئی معرفی کرده بود اولین بار در سال ۲۰۰۵ با عنوان (خودروی شهری زوئی) بعد از آن در سال‌های ۲۰۰۹ و۲۰۱۰ در دو مدل متفاوت خودرو الکتریکی تحت عنوان زوئیZ.E به تولید شد. مدل آماده تولید این خودرو در نمایشگاه خودرو ژنو به ۲۰۱۲ در معرض دید عموم قرار گرفت. جنرال موتورز ای‌وی-۱
جنرال موتورز ای وی-۱ اولین خودروی تمام برقی بود که با تولید انبوه (mass marketing) در بازارهای آمریکا عرضه‌شد. خودروی محور جلو
ایده ساخت خودرو‌های محور جلو تقریباً از همان زمان پیدایش خودرو شکل گرفت. بر طبق منابع مختلف، اولین خودرو محور جلو زمانی بین سالهای ۱۸۹۵ و ۱۸۹۸ توسط کارخانه Gräf & Stift با ساخت یک وسیله نقلیه کوچک () با موتور تک سیلندر De Dion-Bouton که آن را در جلوی خودرو نصب کردند و چرخ‌های جلو را به حرکت درمی‌آورد، تولید گردید. می‌توان گفت که این اولین خودرویی است در جهان که با به چرخش درآوردن محور جلو خودرو حرکت می‌کرد، اما هرگز به تولید انبوه نرسید و تنها یک نسخه از آن ساخته شد. در سال ۱۸۹۸، لاتیل (Latil) که یک خودروساز فرانسوی بود، سیستمی برای به حرکت درآوردن چرخ‌های جلو درشکه‌های موتوری طراحی کرد. مرسدس-بنز
جهان در دهه ۱۹۳۰ میلادی هنوز سال‌ها با بحران انرژی فاصله داشت، اما کم بودن تعداد جایگاه‌های سوخت رانندگان را به میزان مصرف سوخت ماشینشان حساس کرده بود. برای حل این مشکل، مرسدس بنز پنجاه سال پس از ساخت نخستین خودرو، در فوریه ۱۹۳۶ مدل مرسدس-بنز ۲۶۰ دی را عرضه کرد که نخستین ماشین با موتور دیزل در جهان بود. حجم این موتور چهار سیلندر ۲٫۶ لیتر بود و ۴۵ اسب بخار قدرت تولید می‌کرد. این ماشین می‌توانست با یک باک، پانصد کیلومتر حرکت کند. این مصرف کم ابتدا مورد توجه رانندگان تاکسی قرار گرفت. اما جذابیتش به این محدود نشد و ساخت آن آغازگر روندی در صنعت خودروسازی شد که تا امروز ادامه دارد. سوخت‌رسانی انژکتوری
در اواخر دهه ۱۹۵۰ و اوایل دهه ۱۹۶۰ میلادی کارخانه شورولت و پونتیاک نخستین طرح سوخت‌رسانی انژکتوری مکانیکی نوع تزریق دائم را عرضه نمودند. مرسدس بنز در سال ۱۹۵۲ خودروی که نخستین خودروی انژکتوری بنزینی بود را به بازار عرضه نمود. در اواخر دهه ۱۹۵۰ شرکت کرایسلر تعدادی اتومبیل انژکتوری با سامانه الکترونیکی تولید نمود و نام این طرح را بندیکس الکتروژکتور نامید. با ظهور ترانزیستور و دیود در صنعت الکترونیک، در سال ۱۹۶۸ میلادی شرکت فولکس واگن نمونه جالبی از طرح شرکت بوش را که از فناوری‌های نوین بهره جسته بود در روی موتورهای خود بکار برد. کرایسلر
یکی دیگر از خودروهای الکتریکی تولید شده به وسیله این شرکت خودروسازی ،کرایسلر ای‌وی می‌باشد، که می‌تواند با قدرت ذخیره شده در باتری خود، تا ۶۴ کیلومتر بدون وقفه، حرکت کند. جیپ نیز در سال ۲۰۰۸ اقدام به عرضه یک مدل خودرو هیبریدی کرد، که با عنوان جیپ ای‌وی به بازار عرضه شده‌است. نیسان آر نسا
البته اسم اصلی این خودرو آلترا ای وی Altra EV است که در ژاپن به اسم آر نسا عرضه شده است و اولین خودروی الکترونیکی با باتری لیتیومی بود که به بازار آمریکای شمالی راه یافت. مشخصات فنی این خودرو عبارت است از: خودروی برقی
اولین خودروهای برقی کاربردی در دهه ۱۸۸۰ معرفی شدند. خودروهای برقی در اواخر قرن ۱۹ و اوایل قرن ۲۰ متداول بودند تا این که تولید این‌گونه خودروها با پیشرفت در موتورهای درون‌سوز و به خصوص استارت الکتریکی خودرو و تولید انبوه خودروهای بنزینی ارزان، دچار افت شدید گردید. در دهه‌های ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ میلادی با وقوع بحران انرژی دوباره خودروی برقی مورد توجه قرار گرفت ولی این علاقه‌مندی سبب تولید انبوه و ایجاد بازار رقابتی نشد. خودروی برقی
از سال ۲۰۰۸ میلادی با توجه به پیشرفت فناوری باتری‌ها، افزایش بیماری‌ها و مرگ‌های ناشی از آلودگی هوا، نگرانی‌ها در خصوص قیمت نفت و نیاز به کاهش گازهای گلخانه‌ای انقلابی اساسی در تولید خودروهای برقی صورت گرفته‌است. آلفا رومئو
نخستین خودرو تولید شده در این شرکت، آلفارومئو ۲۰/۳۰ اچ‌پی بود، که در سال ۱۹۱۰ به بازار خودروی ایتالیا عرضه شد، که طراحی آن توسط جوزپه مروسی انجام گرفته بود. در سال ۱۹۱۵ مالکیت شرکت بدست کارآفرین ایتالیایی؛ نیکولا رومئو افتاد و رومئو با ادغام این شرکت، با شرکت رومئو هلدینگ و چند شرکت کوچک دیگر، فهرست محصولات تولیدی را نیز به انواع موتور هواپیما و کمپرسور، ژنراتور، لوکوموتیو و واگن‌های قطار، گسترش داد. در سال ۱۹۲۰ در پی تکمیل فرایند ادغام شرکت‌ها، نام آن نیز، به آلفا رومئو تغییر یافت. فیسکر آتوموتیو
این کمپانی آمریکایی که در سال ۲۰۰۷ میلادی در کالیفرنیا تأسیس شد، خودروی لوکس تمام‌برقی تولید می‌کرد. خودروی فیسکر کارما نخستین خودروی برقی لوکس جهان عنوان شد. بیوک
بیوک در سال ۱۹۳۹ به عنوان نخستین شرکت خودروسازی، چراغ‌های راهنما را ابداع و روی خودروهای خود نصب کرد. پس از جنگ جهانی دوم، بار دیگر، طراحی و ساخت موتورهای هشت سیلندر از سر گرفته شد. خودروسازی بی‌وای‌دی
در سال ۲۰۱۰ شرکت بی وای دی و شرکت آلمانی دایملر آ گ قراردادی را مبنی بر مشارکت انتفاعی امضاء کردند که دستاورد آن تولید مشترک خودرو تمام الکتریک دنزا بوده‌است. این خودرو در اواخر سال ۲۰۱۴ برای اولین بار در شهر شنزن چین رونمایی شد. حذف یادکرد ناموجود توسط ربات مهندسی خودرو
با اختراع موتور احتراقی در سال ۱۸۶۰ میلادی به وسیلهٔ یک نفر بلژیکی بنام اتی ین لونوار آغاز شد. در سال ۱۸۷۴ زیگفرید مارکوس در شهر وین یک موتور چهار سیلندر اختراع کرد که به وسیلهٔ بخار کار می‌کرد و از نوع موتورهای برون سوز بحساب می‌آمد. در سال ۱۸۷۶ یک مهندس آلمانی بنام نیکلاس اتو یک موتور احتراق داخلی را با موفقیت به مرحله ظهور رساند. تبدیل سوخت مایع به گاز تأثیر مهمی در این صنعت ایجاد کرد. دو نفر به نام‌های گوتلیب دایملر و ویلهلم مایباخ که هر دوی آن‌ها از اتو تجربه اندوزی کرده بودند در شهر اشتوتگارت در سال ۱۸۸۲ کارگاهی دایر نمودند و پس از گذشت یکسال اولین موتور خود را عرضه نمودند. موتور آن‌ها نوعی موتور سبک با سرعت بالا در حدود ۹۰۰RPM بود که نسبت به موتورهای احتراق داخلی آن زمان که حداکثر دورشان ۲۰۰RPM بود نوعی موفقیت محسوب می‌شد. موتور ساخت دایملر کم‌کم از صورت تک سیلندر به نوع دو سیلندر V شکل مبدل گردید که مجهز به کاربراتور بود. کاربراتور موتور دایملر را مای باخ طراحی کرده بود. دایملر سیستم جرقه زنی بدیعی را به خدمت گرفت که به سیستم جرقه زنی لوله داغ موسوم بود. این روش عمل ایجاد جرقه توسط یک لوله پلاتینی که در بالای سیلندر قرار داشت و انتهای دیگرش توسط شعله سرخ نگه‌داشته می‌شد انجام می‌گردید. کارل بنز آلمانی که ده سال از دایملر جوان تر بود برای سیستم جرقه زنی خود از الکتریسته استفاده کرد. او موتور چهار سیلندری را طراحی نمود و در روی یک وسیله نقلیه سه چرخ قرار داد. دو اثر دیگر این دانشمند آلمانی یعنی سوپاپ قارچی شکل و سیستم خنک کاری با آب او هنوز مورد استفاده قرار می‌گیرند. سیستم خنک کاری دایملر به آب حرکت چرخشی اجباری نمی‌داد بلکه مخزن آبی در سطح بالاتر از موتور قرار داشت و آب گرم به علت سبک شدن بطرف بالا و آب سرد به جهت سنگینی بطرف پایین حرکت می‌نمود که به این سیستم ترموسیفون می‌گویند. بالاخره دایملر در سال ۱۸۸۶ یک وسیله نقلیه چهار چرخ طراحی نمود. در سال‌های بعد بنز به عنوان تجارت وسیله نقلیه سه چرخ را ببازار عرضه کرد که به این ترتیب اولین اتومبیل به همراه سر و صدا و مشکلات فراوان وارد بازار شد. دایملر نیز با عرضه اتومبیل خود صنعت اتومبیل‌سازی را مجهز نمود تا با سرعت بیشتر وارد قرن بیستم شود. امیل لواسور توانست سامانه انتقال قدرت را که تا آن زمان تسمه‌ای بود به صورت کلاچ و گیربکس درآورد. به علاوه سیستم موتور جلو و محرک عقب را طراحی نمود. گرچه صنعت خودرو در آلمان متولد شد و در فرانسه رشد پیدا نمود ولی در کشورهای انگلیس و آمریکا پیگیری بیشتری نسبت به ان به عمل آمد. در انگلستان مردم استقبال خوبی از اتومبیل به عمل نیاوردند و می‌گفتند که حمل و نقل به وسیلهٔ چهار پا بهتر است نتیجتاً اتومبیل در آنجا ممنوع گردید ولی در سال ۱۹۰۵ دولت انگلیس سفارش خرید اتومبیل را به یک شرکت انگلیسی داد. سونی ویژن-اس
سونی ویژن - اس یک خودرو تمام الکتریکی در مفهوم سدان است که توسط شرکت سونی تولید شده‌است. این خودرو که در نمایشگاه بین‌المللی سی‌ئی‌اس ۲۰۲۰، در ششم ژانویه برای نخستین بار رونمایی شد، با همکاری سازنده قطعات مگنا، , کونتیننتال آگ، و شاخه‌های آن: و بنتلر/ بوش طراحی شده‌است. گروه تویوتا
بنیانگذار اولیه شرکت، ساکیشی تویوداست، که اولین کارخانه ریسندگی اتوماتیک در ژاپن را بنام صنایع تویوتا به راه‌انداخت. بسیاری از ایده‌های خوب مدیریتی، مانند بهبود مستمر که بعدها در تویوتا به کار گرفته شد، از اوست. ساکیشی می‌گفت: کیشیرو تویودا پسر ساکیشی، در گوشه‌ای از کارخانه پدر، خط تولید موتور گازوئیلی راه انداخت و در سال ۱۹۳۵ با تولید اولین خودرو مدل تویوتا ای۱ و سال بعد مدل تویوتا ای‌ای رؤیای تولید یک خودرو شخصی را تحقق بخشید. چه‌کسی خودروی برقی را کشت؟
چه‌کسی خودروی برقی را کشت؟ فیلم مستند آمریکایی است که سال ۲۰۰۶ ساخته‌شده و تولید، تبلیغات محدود و نابودی خودروی برقی در ایالت متحده و به ویژه سرگذشت خودروی ای‌وی-۱ جنرال موتورز را در اواسط دهه ۱۹۹۰ میلادی در آمریکا بررسی می‌کند. در این فیلم نقش ۷ عامل به عنوان متهم‌های نابودی خودروی برقی در آمریکا بررسی می‌شود: مانهایم
مانهایم از شهرهای صنعتی آلمان است که میزبان کارخانجات و صنایع مختلف خودروسازی، شیمیایی و دارویی و الکترونیک می‌باشد. کارل بنز، مخترع اتومبیل، اولین خودروی خود را در سال ۱۸۸۵ میلادی در این شهر اختراع و تکمیل نمود. گروه تویوتا
اولین خط تولید اتومبیل شرکت تویوتا در سال ۱۹۳۷ توسط کیشیرو تویودا و در کارخانه شرکت نساجی صنایع تویوتا، که متعلق به پدرش (ساکیشی تویودا) بود، راه‌اندازی شد. نخستین خودروی سواری این شرکت نیز، تویوتا ای‌ای نام داشت. پژو ۳۰۰۸
پژو ۳۰۰۸ اولین خودروی گروه پی‌اس‌ای بود که به تکنولوژی هیبرید دیزل مجهز شد. پژو ۳۰۰۸ HYbrid4 ابتدا در دسامبر سال ۲۰۱۱ در فرانسه به فروش رسید و در فوریه ۲۰۱۲ جهت فروش در سایر بازارها معرفی شد. این خودرو، اولین خودروی هیبرید تولید انبوه جهان به حساب می‌آید. پژو ۳۰۰۸ هیبرید، به یک موتور دیزل ۱۶۳ اسب بخاری بر روی چرخها جلو و یک موتور الکتریکی با باتری نیکل– هیدرید فلز و با قدرت ۳۷ کیلووات (۵۰ اسب بخار) بر روی چرخ‌های عقب مجهز بود. پی اس ای برای فروش ۳۳٫۰۰۰ دستگاه از این خودرو در سال در بازار اروپا برنامه‌ریزی کرد. پورشه تایکان
پورشه تایکان خودرویی کاملاً برقی است که توسط شرکت خودروسازی آلمانی پورشه ساخته شده‌است. این خودرو اولین بار به عنوان یک خودروی مفهومی به نام "Mission E" در نمایشگاه بین‌المللی خودروی آلمان ۲۰۱۵ رونمایی شد، سپس در فرم تولید در نمایشگاه بین‌المللی خودروی آلمان ۲۰۱۹ معرفی شد. خودرو به عنوان اولین سری تولیدات الکتریکی پورشه، در انواع مختلف در سطوح مختلف عملکرد به فروش می‌رسد و ممکن است مشتقات بیشتری را در مدل‌های بعدی راه اندازی کند. حدود ۴٬۴۸۰ تایکان در نیمه اول سال ۲۰۲۰ که اولین سال فروش آن است تحویل داده شد. پولستار
در ژوئن ۲۰۱۷، ولوو اعلام کرد که شرکت پولستار قصد دارد جهت رقابت با برندهایی همچون تسلا موتورز، خودروهای عملکردی الکتریکی پیشرفته‌ای را با برند و نشان خود به تولید برساند.شرکت پولستار به تولید خودروهای عملکردی جاده‌ای بر پایه مدل‌های ولوو و تحت برند "خودروهای مهندسی‌شدهٔ پولستار" ("پولستار انجینیرد کارز") پرداختهو در کنار آن مدل‌های تولیدی خود را نیز با برند "پولستار" تولید و عرضه می‌کند. اولین خودروی تولیدی با برند پولستار با نام پولستار ۱ و در تاریخ ۱۷ اکتبر ۲۰۱۷ رونمایی شد. پولستار ۱، که یک خودروی کوپهٔ لوکس ۲+۲ است، با الهام از مدل مفهومی ولوو کانسپت کوپه که در سال ۲۰۱۳ رونمایی شد طراحی شده و از خودروی تاریخی ولوو پی۱۸۰۰ نیز تأثیر پذیرفته‌است. پیشرانهٔ این خودرو از نوع اتصال برقی هایبرید تشکیل شده از یک موتور درون‌سوز و موتورهای برقی، با مجموع نیروی خروجی و گشتاور است. توان و گشتاور تولیدی این پیشرانه توسط دو موتور برقی با قدرت در شرایط مختلف به صورت بُرداری بین دو چرخ عقب تقسیم می‌شود. پولستار ۱ دارای یک باتری با ظرفیت است و در حالت تمام برقی قادر است مسافتی معادل را با یک بار شارژ کامل باتری طی کند. تولید این مدل از اواسط سال ۲۰۱۹ میلادی با حجم تولید حداکثر ۵۰۰ دستگاه در سال (بیشتر بر اساس ثبت سفارش)، در کارخانهٔ تازه تأسیس «مرکز تولید پولستار» در چنگدو کشور چین آغاز خواهد شد. همچنین شرکت پولستار اعلام کرده‌است خودروی اندازه متوسط تمام برقی پولستار ۲ نیز در سال ۲۰۱۹ عرضه خواهد شد. از این خودرو در تاریخ ۲۷ فوریهٔ ۲۰۱۹ در نمایشگاه خودرو ژنو رونمایی شد. فاز ابتدایی معرفی محصولات شرکت پولستار، با معرفی یک مدل دیگر از نوع شاسی‌بلند تمام برقی با نام پولستار ۳ تکمیل خواهد شد. اسکوتر و موتورسیکلت برقی
در طول جنگ جهانی دوم که با جیره بندی سوخت در ایالات متحده مجبور شده بود، مرل ویلیامز از لانگ بیچ، کالیفرنیا یک موتورسیکلت الکتریکی دو چرخ اختراع کرد که یک تریلر تک چرخ را حوله می کرد. به دلیل محبوبیت این خودرو، ویلیامز شروع به ساخت بیشتر چنین خودروهایی در گاراژ خود کرد. در سال ۱۹۴۶ منجر به تشکیل شرکت بازاریسر (شرکت پارکار کنونی) شد. سوزن انژکتور
شرکت کرایسلر اولین شرکتی بود که خودروهای انژکتوری را روانهٔ بازار کرد. آئودی
دست‌اندرکاران این کارخانه در سال ۱۹۰۲ نخستین موتورسیکلت را ساخته و فکر تولید خودرو را در سال ۱۹۱۳ عملی کردند. نخستین اتومبیل این کارخانه «پوپشن» نام داشت. تولید خودرو در این شرکت چند دهه ادامه یافت. ب‌ام‌و آی۳
ب ام و آی۳ (به انگلیسی : BMW i3)یک خودروی شهری الکتریکی است که توسط شرکت خودروسازی بی ام و تولید شد.بی ام و i3 یک هاچ بک از نوع B و سقف بلند است که توسط ب ام و تولید شده و به بازار عرضه می شود و دارای پیشرانه برقی با استفاده از محرک چرخ عقب از طریق گیربکس تک سرعته و بسته باتری لیتیوم یونی و یک موتور بنزینی اختیاری است. i3 اولین خودروی ب ام و بود که تولید انبوه بدون آلایندگی داشت و به عنوان بخشی از خودروی برقی ب ام و تحت برند BMW i عرضه شد. آئودی
یورگن اسکافته راسموسن، بنیانگذار دی‌کی‌دبلیو در سال ۱۹۱۶ آزمایش‌هایی را برای ساخت خودرویی بخاری، آغاز کرد که دی‌کی‌دبلیو، که مختصر شده نام داشت. این شرکت در سال ۱۹۱۹ بر تولید موتورهای دوزمانه متمرکز شد. این آغازی بود برای ساخت موتورسیکلت‌هایی که از سال ۱۹۲۲ به نام دی‌کی‌دبلیو به بازار آمدند. سال ۱۹۲۸ نیز نخستین خودروی کوچک با همین نام، عرضه شد. پروتون ساگا
در سال ۱۹۸۴ میلادی و درست یکسال بعد از اینکه شرکت پروتون تأسیس شد، اولین خودروی این شرکت با همکاری میتسوبیشی ژاپن و با عنوان ساگا توسعه یافت و در سال ۱۹۸۵ میلادی راهی بازار شد؛ بنابراین ساگا را می‌توان اولین و قدیمی‌ترین خودروی تولیدی این شرکت به حساب آورد که در کلاس یک سدان کوچک و جمع و جور پایه ریزی شد. نسل اول پروتون ساگا بین سال‌های ۱۹۸۵ تا ۲۰۰۸ میلادی تولید شد. پلتفرم اصلی این خودرو به میتسوبیشی لنسر فیوره تعلق داشت و در طول نزدیک به سه دهه، تغییرات ظاهری متنوعی را به خود دید. آئودی ئی-ترون
آئودی ای-ترون نام خودرویی برقی از سری خودروهای برقی و هیبریدی است که توسط کارخانهٔ آئودی از سال ۲۰۰۹ معرفی شده‌است. اولین بار این خودروی مفهومی در نمایشگاه بین‌المللی خودروی فرانکفورت در سال ۲۰۰۹ معرفی گردید. اولین بار این خودروی مفهومی در نمایشگاه بین‌المللی خودروی فرانکفورت در سال ۲۰۰۹ معرفی گردید. مدل دونفره این خودرو در طراحی ظاهری شبیه به خودروی آئودی آر-۸ است (البته کمی کوچکتر می‌باشد) و از چهار موتور که نیرویشان بر چهار چرخ اعمال می‌شود استفاده می‌کند. بر روی هم رفته ۲۳۰ کیلووات (۳۰۸ اسب بخار) انرژی و ۴۵۰۰ نیوتن بر متر گشتاور را موتورها تولید می‌کنند، که باعث می‌شود شتاب صفر تا ۱۰۰ این خودرو برابر با ۴٫۸ ثانیه باشد. با باتری لیتیومی این خودرو می‌توان با یکبار شارژ تا ۲۴۸ کیلومتر راند. مدل تولید شدهٔ محدود این خودرو که به آر-۸ ئی ترون معروف است و بر پایهٔ ای-ترون ساخته شده، در مرحلهٔ توسعه می‌باشد. خودرو
اما اختراع خودرو به کارل بنز نسبت داده می‌شود. او در سال ۱۸۸۵ موفق به ساخت نخستین خودرو با موتور احتراقی گردید. در سال ۱۸۸۸ برتا بنز همسر کارل بنز، نخستین سفر خودرویی را با خودرو سه چرخ ساخت بنز انجام داد. در این سفر او فاصله ۱۰۶ کیلومتری مانهایم تا فورتزهایم را برای برگرداندن فرزندانش ریچارد و یوگن به صورت رفت و برگشت طی کرد. او دلیل این سفر را دیدار مادرش در فورتزهایم ذکر کرد اما در حقیقت هدف او از این سفر نشان دادن توانایی‌های خودرو بود. خودرو به شبکه
شرکت AC Propulsion Inc برای نخستین بار اصطلاح V2G را برای فناوری خودرو به شبکه نام‌گذاری نمود. اتصال خودروهای الکتریکی به شبکه بحث عمده پروژه‌های تحقیقاتی امروز در سراسر دنیا می‌باشد، در حالیکه بسیاری از کشورهای جهان تا رسیدن به مرحله بهره‌برداری از این فناوری دو دهه فاصله دارند و همچنان چالش‌ها، فرصت‌ها و ساختارهای نهادی اجرایی این فناوری مورد مطالعه قرار می‌گیرند. گروه نیسان
در سال ۱۹۱۱ ماسوجیرو هاشیموتو، شرکت کوایشینشا موتور کار ورکس را تأسیس کرد و در ۱۹۱۴ این شرکت با سرمایه‌گذاری سه بازرگان ژاپنی، نخستین خودروی خود را طراحی و تولید نمود. این وسیله نقلیه ۲ سیلندری که تنها ۱۰ اسب بخار قدرت داشت، دات نامیده شد، که از حروف اول نام خانوادگی سه سرمایه‌گذار آن، گرفته شده بود. سرمایه‌گذاران این پروژه عبارت بود از: کادیلاک
در سال ۱۹۱۲ میلادی کادیلاک نخستین تولیدکننده‌ای بود که سامانه الکتریکی شامل راه‌اندازی، روشنایی و استارت را به خدمت گرفت. چری اتومبیل
شرکت چری (Chery) یک شرکت تحت کنترل حکومت کمونیستی چین بوده که فعالیت خود را از اوایل هزار سوم میلادی آغاز نمود. از نخستین محصولات این شرکت می‌توان به نمونه‌هایی مانند فنگ یون (Fengyun) اشاره کرد که با به‌کارگیری شاسی سیات (Seat) ساخته‌شده بود. این شرکت که ساخت نمونه‌های فوق‌العاده ارزان قیمت را سرلوحه کار خود قرار داده بود، با صادرات نمونه‌های تولیدی به کشورهای فقیر و با اقتصاد مشابه چین مانند سوریه ، دایره فعالیت خود را به خارج از مرزهای چین گسترش داد. این شرکت در سال ۲۰۰۵ نخستین خط تولید خارج از کشور خود را در کشور روسیه افتتاح نمود. موتور الکتریکی
اصلی‌ترین شرکت‌های تولیدکننده موتورهای الکتریکی در جهان عبارتند از: بالدور الکتریک کامپنی، امیتک، فرانکلین الکتریک، و آزمو کو. دی‌اس۹
دی‌اس۹ یک خودروی شرکتی اتصال برقی دوگانه است که در سال ۲۰۲۰ توسط شرکت خودروسازی دی‌اس اتومبیلز معرفی شد. این خودرو اولین وسیله نقلیه این شرکت است که به اروپا و آسیا به بازار عرضه می‌شود اما فقط در چین مونتاژ می‌شود. شرکت عقاب‌افشان
گروه صنایع خودروسازی عقاب افشان با ایجاد یک جوینت ونچر با گروه مپنا، نخستین اتوبوس برقی ایرانی را تولید و در ۱۲ خرداد ۱۴۰۰ در شهر مشهد رونمایی کرد. این محصول در راستای سیاست این شرکت برای حمایت از محیط زیست و توسعه حمل و نقل پاک و پایدار است. این محصول نخستین خودرویی است که بر بستر نرم‌افزار مدیریت چرخه عمر محصول PLM ساخته شده‌است. کادیلاک
کادیلاک نخستین شرکتی بود که خودروی با سقف تمام فلزی تولید کرد که بسیار امن‌تر و بی‌صداتر از سایر سقف‌های آن زمان که از چوب و چرم ساخته می‌شد بود. ایلان ماسک
بالاخره در سال ۲۰۰۴ با سرمایه‌گذاری در این استارتاپ و با سهم شخصی ۷۰ میلیون دلاری خود در این پروژه شریک شد. او در ابتدا به عنوان مدیر اجرایی و طراح محصول مشغول به کار شد. ماسک در طراحی اولین اتومبیل الکتریکی مشارکت کرد؛ که در واقع یک خودروی اسپورت تسلا رودستر بود. ایلان ماسک اصرار داشت که به منظور به حداقل رساندن وزن خودرو، استفاده در ماژول باتری و حتی برخی از المان‌های ظاهری مانند چراغ‌های جلوی ماشین، از مواد کامپوزیت فیبر کربن در بدنهٔ ماشین استفاده کنند. تا اینکه در سال ۲۰۰۶ این پروژه در روزنامه‌ها منتشر شد و ایلان ماسک هم برای طراحی تسلا روداستر جایزهٔ Global Green 2006 را دریافت کرد. تسلا موتورز به رشد خود ادامه داد و در حال حاضر، تعداد زیادی از سرمایه داران بر روی این پروژه سرمایه‌گذاری کرده‌اند؛ از جملهٔ آن‌ها می‌توان به مؤسسین گوگل، لری پیج و سرگئی برین اشاره کرد. مبلغ کل سرمایه‌گذاری به بیش از ۱۰۰ میلیون دلار رسیده‌است. موتور خودرو
خودروها برقی، مشابه خودروهای بخار، بادوام‌ترین گزینه برای پیشرانهٔ خودروها هستند. این نوع موتور اولین بار در اوایل سدهٔ ۱۸۰۰ اختراع شد و در حدود سال ۱۸۹۰، در زمانی که ویلیام موریسن اولین خودروی برقی را ساخت که توانست در یک ساعت مسافت ۱۴ کیلومتر را بپیماید، تبدیل به گزینه‌ای بادوام برای حمل و نقل شد. آلایندگی کم و سواری بی‌صدا بر خلاف همتایان بنزینی، از مشخصه‌های خودروهای برقی بودند. بزرگ‌ترین نقطه‌ضعف خودروهای برقی دامنهٔ حرکت آن‌ها بود. یک خودروی برقی معمولی، پیش از اینکه نیاز به شارژ دوبارهٔ باتری پیدا کند، می‌توانست مسافتی در حدود را طی کند. با توجه به جثهٔ بزرگ باتری‌ها در آن زمان، تولیدکنندگان خودروهای برقی نمی‌توانستند تعداد باتری‌های مورد استفاده را افزایش دهند. به‌دلیل نبود انگیزهٔ کافی برای خریداری خودروهای برقی، اتومبیل‌هایی که به موتورهای مبتنی بر سوخت مجهز بودند مناسب‌ترین گزینه محسوب می‌شدند. فارادی فیوچر
این شرکت اولین خودرو مفهومی خود که یک خودرو تک‌سرنشین اسپرت به نام FF ZERO1 بود را در ژانویه ۲۰۱۶میلادی در نمایشگاه خودروهای الکترونیکی رونمایی کرد اما زمان تولید آن را اعلام نکرد. فارادی فیوچرز اولین خودروی تولیدی خود را که یک خودرو متصل به اینترنت پیشرفته‌است بنام FF 91 در ژانویه ۲۰۱۷میلادی در نمایشگاه CES رونمایی کرد. مدل Alliance Edition این خودرو به صورت محدود و در ۳۰۰ دستگاه ساخته و تحویل سفارش‌ها از سال ۲۰۱۸میلادی آغاز خواهد شد. استارت
زمان زیادی از اختراع اولین خودروها نگذشته بود که برای روشن کردن موتور خودروها از هندل استفاده گردید و تا چند دهه  پس از آن، موتور اکثر خودروها توسط هندل و نیروی دست روشن می شد البته اولین استارت  مدتی پیش از اختراع اتومبیل ساخته شد. این استارت یک استارت خیلی ساده و ابتدایی بود که برای یک موتور سیکلت ساده و ابتدایی ساخته شده بود اما اولین استارتی که برای اتومبیل ساخته شد مدل ابتدایی استارتر برقی بود که در سال 1896 توسط یک مهندس برق بریتانیایی به نام اچ، جی، داوسینگ بروی خودروی آرنولد نصب گردید البته این موتور استارتر در جایی ثبت اختراع نشد. هفت سال بعد در آمریکا در تاریخ 1903 میلادی کلاید، جی، کلمن اولین موتور استارت برقی را ثبت کرد و در 1911 میلادی توسط یک آمریکایی به نام چارلز اف، کترینگ در آزمایشگاه تحقیقاتی شرکت موتور استارتر را با تغییرات و جهت جایگزینی با هندل در خودروها به نام خود ثبت کرد البته این استارت نیز کاملاً ساده و ابتدایی بود و تا چند دهه پس از آن موتور اکثر خودروهای موجود به وسیله ی هندل روشن می شد. آخرین نسل از خودروهای دیزلی که هندلی بودند شامل بنز 170 و بنز 180، و پس از آن بنز 190 استارتی گردید. هوندا
شرکت هوندا در سیر تکاملی خود در زمینه موتورسیکلت‌سازی، شانس خود را در خودروسازی نیز امتحان کرد. در اوایل سال ۱۹۶۰ نخستین نمونه‌های خودرو جاده‌ای هوندا تولید شد. البته بیشتر بر مبنای بازار ژاپن بود. نخستین محصول خودروی هوندا مدل هوندا تی۳۶۰ در سال ۱۹۶۳ و در واقع یک بارکش کوچک در چهار فرم متفاوت بدنه بود که با یک پیشرانه ۳۶۰ سی‌سی و با ۳۰ اسب‌بخار قدرت تولید می‌شد. کادیلاک
در سال ۱۹۱۰ کادیلاک نخستین شرکت بود که موفق به تولید خودروی شد که اتاقک آن کاملاً متصل به شاسی‌اش بود. نیسان قشقایی
این خودرو نخستین بار در نمایشگاه خودرو پاریس در سال ۲۰۰۶ در معرض عموم به نمایش درآمد. نیسان قشقایی نخستین محصول شرکت نیسان است که در دفتر طراحی اروپایی نیسان در شهر لندن طراحی شده، و مهندسی آن هم در مرکز فنی اروپایی نیسان در شهر کرنفیلد در منطقه بدفوردشایر در بریتانیا انجام شده‌است. از سال ۲۰۰۶، این خودرو در کارخانجات خودروسازی بریتانیایی نیسان (NMUK) در شهر ساندرلند در نزدیکی شهر نیوکاسل تولید می‌شود. نیسان
در سال‌های نخست دهه ۱۹۵۰ نیسان به‌عنوان یک شرکت خودروسازی موفق ژاپنی در یوکوهاما، در سطح جهانی مطرح شده بود. با پیشرفت صنایع خودروسازی، زمان ساخت خودروی الکتریکی فرا رسید. دولت ژاپن بهره‌گیری از انرژی دوگانه را مدنظر قرار داد، سپس نیسان اقدام به تولید خودروی الکتریکی تاما نمود و آن را روانه بازار کرد. روا آی
خودروی روا آی که در بریتانیا به نام G-Wiz شناخته می‌شود یک خودروی کوچک الکتریکی است که به وسیله تولیدکننده هندی به نام REVA Electric و از سال ۲۰۰۱ تولید می‌گردد. شرکت REVA تا سال ۲۰۱۱ بیش از ۴۰۰۰ دستگاه از این نوع خودرو را در ۲۶ کشور جهان به فروش رسانده‌است. در بسیاری از کشورها REVAi استانداردهای کافی جهت به رسمیت شناخته شدن به عنوان یک خودروی کامل را بدست نیاورده به نحوی که در سایر کلاسها نظیر خودروی شبه برقی در آمریکا و چهارچرخه موتوری در اروپا طبقه‌بندی شده‌است. این خودرو در ابتدا تحت نام REVA شناخته می‌شد که بعداً با تغییرات و بهینه‌سازی‌های انجام شده بر روی آن تحت نام REVAi و با قابلیت‌های بهتر عرضه گردید. روی هم رفته مدل قدیمی و جدید آن لقب پرفروشترین خودروی برقی جهان را تا اواخر سال ۲۰۰۹ به خود اختصاص داده‌است. کودا آتوموتیو
این کمپانی آمریکایی که در سال ۲۰۰۹ میلادی در کالیفرنیا تأسیس شد، خودرو تمام‌برقی تولید می‌کرد. این خودرو از نخستین خودروهایی است که از باتری یون لیتیومی آهنی فسفات برای هر شارژ استفاده می‌کرد. استارت
استارت یکی از موتورهای الکتریکی در خودروها است که در آغاز اختراع خودرو هنوز بطور تکامل یافته و کاربردی اختراع نشده بود. نخستین خودروهایی که اختراع شدند همگی با هل دادن یا چرخاندن محور موتور توسط دست روشن می شدند، بطور مثال: یکی از نخستین خودروهایی که توسط دایملر اختراع گردید با چرخاندن محور موتور روشن می شد. این خودرو یک کالسکه ی موتوردار بود. خودروی الکتریکی کریگر
شرکت خودروی الکتریکی کریگر یک کمپانی خودروسازی بود که نمونه‌های برقی تولید می‌کرد. اسمارت فورتوی برقی
نخستین آزمون میدانی این خودرو در سال ۲۰۰۷ و در لندن با ۱۰۰ دستگاه آغاز شد. این خودرو تنها به صورت اجاره‌ای در اختیار علاقه‌مندان قرار می‌گرفت و اجاره آن نیز ماهیانه £۳۷۵ بود.سازندگان با عرضه نسل دوم این خودرو که در سال ۲۰۰۹ و در ۱۸ کشور گوناگون انجام شد، می‌خواستند بدانند کاربران چگونه از این خودرو بهره می‌برند و چگونه با شارژ باتری آن کنار می‌آیند. دایملر نخست می‌خواست تنها ۱٬۰۰۰ دستگاه از این خودرو تولید کند؛ اما از آنجا که تقاضا برای این خودرو بیش‌تر شد، این شرکت بیش از ۲٬۰۰۰ دستگاه اسمارت ای‌دی تولید کرد. اسمارت فورتوی برقی از دو راه اجاره و خدمات اشتراک خودرو کارتوگو در شهرهای سن دیگو، آمستردام و ونکوور در اختیار کاربران قرار گرفت. تولید نسل دوم این خودرو در ماه نوامبر سال ۲۰۰۹ در کشور فرانسه آغاز شد. خودروهای نسل دوم اسمارت فورتوی برقی از باتری لیتیوم-یون که به وسیله تسلا موتورز و با گنجایش ساخته شده‌است، بهره می‌برند.< در دسامبر ۲۰۰۹ و در آلمان، فاز نخست آزمون میدانی نسل دوم اسمارت فورتوی برقی با ۱۰۰ دستگاه آغاز شد. برای فاز دوم، ۱٬۵۰۰ دستگاه از نسل دوم تولید شد و آزمون میدانی آن نیز در نیمه نخست سال ۲۰۱۰ و در شهرها و کشورهای هامبورگ، پاریس، رم، میلان، پیزا، لندن، جزایر انگلیس، مادرید، زوریخ، پرتغال، دانمارک، جمهوری چک، اتریش، بلژیک و هلند صورت پذیرفت. در اکتبر سال ۲۰۱۰، ۲۵۰ دستگاه از این خودرو برای آزمون میدانی به شهرهای گوناگون ایالات متحده آمریکا فرستاده شد. این آزمون همچنین در کانادا و برخی کشورهای آسیایی در سال ۲۰۱۱ انجام پذیرفت. رانز
رانز () یک شرکت خودروسازی است که توسط سیچوان فاو تویوتا موتور اداره می‌شود و به ساخت اتومبیل‌های برقی مشغول است. این شرکت اولین خودروی خود را در آوریل ۲۰۱۳ رونمایی کرد. رولز-رویس لیمیتد
در سال ۱۸۸۴ هنری رویس به کار و کسب برق و مکانیک مشغول شد. او نخستین خودرو خود که یک خودرو دو سیلندره به نام رویس ۱۰ بود را در سال ۱۹۰۴ در کارخانه‌اش در منچستر ساخت. این خودرو به چارلز رویس در هتل میدلند در منچستر در چهارم مه همان سال معرفی گردید. رولز صاحب یک نمایندگی فروش خودروهای اولیه به نام سی. ای. رولز اند کو در فولهام بود. اتحاد رنو–نیسان–میتسوبیشی
رنو در سال ۲۰۰۵ با رانندگی فرناندو آلونسو به قهرمانی مسابقات فرمول یک دست یافت و در سال ۲۰۰۹ شروع به طراحی و ساخت خودروهای الکتریکی کرد. رنو با مشارکت فرانس تلکوم اولین تولیدکننده اتومبیل «آدیس لاین» با سیستم ماهواره‌ای بوده و مدل «ول ساتیس» رنو به عنوان بی صداترین اتومبیل جهان شناخته شده‌است. دفتر مرکزی رنو در بیلانکورت واقع شده و بیش از ۱۲۴ هزار نفر در ۱۱۸ کشور دنیا برای رنو کار می‌کنند. تسلا مدل ایکس
تسلا مدل ایکس نام نوعی خودروی برقی و اولین محصول چهار در شاسی بلند شرکت تسلا موتورز است. نام آن از نام نیکولا تسلا مخترع صربستانی-آمریکایی موتورهای برق متناوب گرفته شده‌است. تاریخ تحویل اولین نمونه آن ماه ژوئیه ۲۰۱۴ بوده است. اسکوتر و موتورسیکلت برقی
در سال ۱۹۳۶ برادران لیملت یک شرکت موتورسیکلت الکتریکی به نام (Société pour l’étude et la Construction de Véhicules Electriques or Company for research and manufacture of electric vehicles) برای تحقیق و ساخت خودروهای الکتریکی در بروکسل تأسیس کردند. آن ها در دوران اشغال آلمان با اجازه خود به تولید ادامه دادند. به دلیل جیره بندی سوخت، درجه ای از موفقیت را پیدا کردند. اما پس از جنگ به مدل های معمولی روی آورند. مدل های الکتریکی تا سال ۱۹۴۸ در دسترس باقی ماندند. موتورولا
تاریخ تأسیس شرکت به سال ۱۹۲۸ بر می‌گردد که پاول گالوین در یک کارخانه در ایلینوی شیکاگو سرمایه‌گذاری کرد. نخستین محصول این کارخانه حذف‌کننده باتری بود که به مصرف‌کنندگان اجازه استفاده از جریان برق خانگی را در رادیو می‌داد. این در حالی بود که در مدل‌های قدیمی تر فقط از باتری‌های خارجی (External) استفاده می‌شد. در دهه ۱۹۳۰ شرکت به تولید رادیوهای ماشین با نام تجاری موتورولا پرداخت. به‌طور هم‌زمان بخش‌های رادیوی خانگی و پلیس نیز در شرکت ایجاد شد. در سال ۱۹۴۷ نام کارخانه به موتورولا تغییر یافت. در دهه ۱۹۴۰ شرکت شروع به کارهای دولتی کرد و یک آزمایشگاه تحقیقاتی برای بررسی الکترونیک حالت جامد نیز در شرکت تأسیس شد. در زمان فوت پاول گالوین در سال ۱۹۵۹ شرکت موتورولا در ارتش، فضا و ارتباطات تجاری پیشرو بود و اولین تأسیسات نیمه هادی توسط شرکت ساخته شد. با ورود Robert W. Galvin پسر پاول گالوین توجه شرکت به الکترونیک مصرفی کاهش یافت و فعالیت شرکت به بازارهای جهانی نیز کشیده شد. در اواسط دهه ۱۹۸۰ فناوری تولید گیرنده‌های تلویزیون رنگی فروخته شد و به شرکت امکان تمرکز روی بازارهای High tech در زمینه بازرگانی، صنعتی و دولتی فراهم شد. در اواخر دهه ۱۹۸۰ موتورولا به نخستین تهیه‌کننده تلفن‌های سلولی تبدیل شد و در سال ۱۹۹۶ گوشی همراه جیبی StarTACTM را تولید کرد. موتور خودرو
در دههٔ ۱۹۷۰ بواسطهٔ تحریم‌های نفتی اوپک در سال ۱۹۷۳، وسایل نقلیهٔ برقی دوباره ظهور کردند. پیش از آن، فراوانی بنزین، آن را به منبع اصلی سوخت برای وسایل نقلیه تبدیل کرده‌بود. اما پس از این کمبود، تولیدکنندگان خودرو دوباره نگاه خود را به‌سوی خودروهای برقی منعطف کردند. با وجود پیشرفت‌های فناوری نسبت به سدهٔ ۱۸۰۰، خودروهای برقی با نواقص تکنولوژیکی مشابهی نظیر سرعت و دامنهٔ حرکتی محدود مواجه بودند. این خودروها در آن زمان می‌توانستند در هر ساعت حداکثر تا مسافت را طی کرده و دامنهٔ حرکت آن‌ها نیز حداکثر تا می‌رسید. کادیلاک
در سال ۱۹۲۷ کادیلاک نخستین شرکت در جهان شد که طراحان صنعتی اش را به طراحی بدنه خودرو تشویق کرد. تسلا مدل اس
مدل پایه آن با باتری ۴۲ کیلووات ساعتی در حالت شارژ کامل ۱۶۰ مایل (۲۶۰ کیلومتر) را می‌پیماید(۱۰۸ مایل به ازای هر گالن سوخت). باتری‌های بزرگتر با ظرفیت بیشتر هم وجود دارند که شامل نوع ۶۵ کیلووات ساعتی با برد ۲۳۰ مایل (۳۷۰ کیلومتر) و ۸۵ کیلووات ساعتی با برد ۳۰۰ مایل (۴۸۰ کیلومتر) می‌باشند. این ماشین دارای باتری‌های قابل تعویض و یک رایانه با نمایشگر ۱۷ اینچ با قابلیت اتصال به نسل سوم شبکه موبایل به منظور اتصال به سرویس‌های آنلاین مانند کنترل باتری از راه دور است. شرکت سازنده تسلا مدل s باتری‌های این خودرو را ۷ سال ضمانت نموده‌است. لازم است ذکر شود باتری این خودرو به صورت کاملاً مسطح در کف خودرو جاسازی شده‌است و وزنی معادل ۵۰۰ کیلوگرم دارد.شرکت تسلا موتورز نخستین شرکتی است که بعد از تجربه خودرو الکتریکیE1 (محصول شرکت جنرال موتورز) دوباره خودرو الکتریکی را گسترش داده بنز پتنت-موتورواگن
بنز پتنت-موتورواگن خودرویی بود، که از سال ۱۸۸۶ تا ۱۸۹۳ توسط شرکت بنز آگ و در کشور آلمان تولید شد. در ۲۹ ژانویه ۱۸۸۶، کارل بنز سه چرخه‌ای را که با موتور گازسوز حرکت می‌کرد، به شماره ۳۷۴۳۵ در دفتر ثبت اختراعات آلمان، در شهر برلین ثبت کرد. این خودرو نخستین اتومبیل در صنعت خودروسازی بشمار می‌آید. پژو
پژو نخستین شرکتی بود، که تایرهای لاستیکی را بر روی خودروهای خود نصب کرد و در سال ۱۸۹۵ تایرهای بادی را بر روی آن‌ها قرار داد. در سال ۱۸۹۶ پژو نخستین موتور خود را بدون کمک گوتلیب دایملر تولید کرد و پس از آن پیشرفت‌های مختلفی مانند امکان‌پذیری انتقال قوای محرکهٔ زیر خودرو به درون کاپوت حاصل شد و خودرو به‌معنای امروزی آن، شکل گرفت. در سال ۱۸۹۶ نخستین موتور درون‌سوز توسط شرکت پژو ساخته شد و دیگر نیازی به خرید موتور از دایملر نبود. نخستین مدل موتور ۶ کیلووات قدرت داشت، به‌صورت افقی در عقب قرار می‌گرفت و در پژو تیپ ۱۵ نصب شد. پیشرفت‌های بعدی به این صورت بود که موتور به بخش جلوی خودرو منتقل شد و رینگ‌ها به ماشین اضافه شدند و خودروها به خودروهای مدرن شباهت پیدا کردند.