گروه کربوکسیلیک به چه ترکیبی در شیمی گفته می شود؟
کربوکسیلیک اسید
کربوکسیلیک اسید یک ترکیب آلی است که دارای گروه عاملی کربوکسیل (COOH) است. فرمول عمومی کربوکسیلیک اسید R–COOH است. R به گروه آلیکل اشاره دارد. کربوکسیلیک اسید به طور گسترده رخ می دهد. آمینو اسید و استیک اسید دو مثال مهم از کربوکسیلیک اسیدها هستند. دپارتون شدن یک گروه عاملی کربوکسیل به آنیون کربوکسیلات می دهد. وقتی حاصل می‌شوند که یک گروه هیدروکسی به بنیان آسیل متصل گردد. گروه R می‌تواند آریل (ArCOOH) یا آلکیل (RCOOH) باشد. گروه‌های متصل شده به بنیان کربوکسیل خواص گروه کربوکسیل را تغییر نمی‌دهد. کربوکسیلیک اسیدها اسیدهای ضعیفی هستند و بر اثر حل شدن در آب تعدادی از مولکولهای آن‌ها پروتون اسیدی خود را به مولکول‌های آب می‌دهند و به سرعت به حالت تعادل می‌رسند. کربوکسیلیک اسید
رفتار شیمیائی ویژه ترکیب‌های آلی از گروه‌های عاملی آن‌ها منشأ می‌شود و کربوکسیلیک اسیدها نیز از این قاعده مستثنی نیستند. در این ترکیب‌ها گروه عاملی آنها، یعنی کربوکسیل COOH تعیین‌کننده رفتار شیمیائی خواهد بود. این گروه عاملی از یک بخش کربونیلی (C=O) و بخش هیدروکسیل (OH) تشکیل شده‌است. همان طوری‌که خواهیم دید، این گروه OH است که در واقع در هر واکنشی مانند از دست دادن H یا جایگزینی به وسیله گروه‌های دیگر شرکت می‌کند اما فقط اثر گروه کربونیلی است که چنین واکنش‌هایی را ممکن می‌سازد. بقیه مولکول که ممکن است آلیفاتیک یا آروماتیک، اشباع شده یا اشباع نشده باشد، واکنش‌های مشخصه ساختمانش را متحمل می‌شود.
ترکیبات آلی سیلیسیم
ترکیباتی آلی سیلیسیم یا ترکیبات اورگانوسیلیکون، شامل پیوندهای کربن-سیلیکون هستند. شیمی اورگانوسیلیکون، علمی متناظر است که به جستجوی خواص و واکنش‌پذیری آنها می‌پردازد. اکثر ترکیبات اورگانوسیلیکون، شبیه دیگر ترکیبات عادی آلی هستند، یعنی دارای ویژگی‌های بی‌رنگ بودن، قابل‌اشتعال‌بودن، آب‌هراس‌بودن و پایداری هستند. اولین ترکیب اورگانوسیلیکون، تترااتیل‌سیلان، در سال ۱۸۶۳ میلادی توسط چارلز فریدل و جیمز کرافتس از واکنش‌پذیری تتراکلرید سیلیسیم و دی‌اتیل‌روی کشف شد. ترکیب کربن-سیلیکون‌ای سیلیسیم کاربید، ترکیبی غیرآلی است. از ترکیبات اورگانوسیلیکون، می‌توان در ساخت وسایل درزگیری و بتونه‌کاری، کالک (نوعی درزگیر]]، چسب‌ها و روکش‌های سیلیکونی استفاده می‌شود. کربوکسامید
دو اسید آمینه، آسپاراژین و گلوتامین یک گروه کربوکسامید در خود دارند ویژگی‌ها و واکنش‌های گروه کربوکسامید به ظرفیتهای پیوندهای هیدروژنی NH- و کربونیل اکسیژن آن مربوط است. نمونه‌های ساده از کربوکسامید عبارتند از: کربونیل سولفید
کربونیل سولفید یک ترکیب شیمیایی است که با فرمول OCS یا COS نمایش داده می‌شود. ترکيبی شیمیایی است و در میدان الکتریکی جهت گیری میکند آلکن
پراکسی اسیدها، ترکیب‌هایی هستند که پیوندهایRCO-OH را دارا می‌باشند. گروه OH در پراکسی‌کربوکسیلیک‌اسیدها، الکتروفیلی است. این ترکیب‌ها با افزایش به پیوند دوگانه و ایجاد اکساسیکلوپروپان‌ها، با آلکن‌ها وارد واکنش می‌شوند. محصول دیگر این واکنش یک کربوکسیلیک اسید است. آسیلویین
آسیلویین‌ها دسته‌ای از ترکیبات در شیمی آلی هستند که در آن‌ها یک گروه عاملی به شکل یک گروه هیدروکسیل قرار گرفته بر موضع کربن آلفا گروه کربونیل، وجود دارد. آسیل آزید
آسیل آزیدها دسته‌ای از ترکیبات آلی نیتروژن هستند که از کربوکسیلیک اسید مشتق می‌شوند و فرمول کلی آن‌ها به صورت RCON است. این ترکیبات از واکنش یک آلکیل، آریل یا آسیل کلرید با سدیم آزید در یک محلول آبی، تشکیل می‌شود. پروپیل گالات
پروپیل گالات با فرمول شیمیایی کربنهیدروژناکسیژن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۴۹۴۷ است. که جرم مولی آن ۲۱۲٫۲۰ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر بلورین سفید است. کربوکسیل‌زدایی بارتون
کربوکسیل‌زدایی بارتون گونه‌ای از واکنش شیمیایی رادیکالی است که در آن ابتدا عامل کربوکسیل اسید به تیوهیدروکسامات استر (که به استر بارتون نیز معروف است) تبدیل می‌شود، سپس محصول به دست آمده در حضور یک آغازگر رادیکال و یک هیدروژن دهنده مناسب، فرایند کربوکسیل‌زدایی کامل می‌شود. این واکنش به نام شیمیدان بریتانیایی درک بارتون که نقش زیادی در درک و توسعه این واکنش داشت، نامگذاری شده است. هالوکتون
هالوکتون‌ها در شیمی آلی دسته‌ای از ترکیبات آلی هستند که دارای گروه عاملی به صورت استخلاف آلفا-هالوژن یک کتون یا به صورت کلی یک گروه کربونیل در آن باشد. فرمول عمومی این دسته ترکیبات به صورت RR'C(X)C(=O)R است که در آن R یک آلکیل یا آریل بوده و X نشان دهنده یک هالوژن است. ترکیبات آلی ید
ترکیبات آلی ید دسته ای از ترکیبات آلی هستند که در آن یک یا چند پیوند شیمیایی بین اتم کربن و ید مشاهده می شود.این ترکیبات جز ترکیبات مهم در شیمی آلی هستند ولی به ندرت در طبیعت یافت می شوند.همچنین یکی از ترکیبات شناخته شده از این دست تیروکسین است که یک هورمون انسانی است و کمبود آن موجب بیماری گواتر می شود.بسیار از دولت ها جهت پیشگیری سراسری از کمبود ید، اقدام به یددار کردن نمک خوراکی می کنند. هگزامیدین
این ترکیب به دلیل طول پیوند کربن کربنی که مابین اکسیژن وجود دارد قابلیت انعطاف فظایی را به خود گرفته است. هکزامیدین گروه های آمیدی که در دوطرف حلقه 6 تایی قرارگرفته اند به صورت آنتی یا متضاد می باشند. همین امر باعث پیوند کواکیدی با ترکیبات آلی دیگر را می دهد. کربوکسیلیک اسید
هر عاملی که آنیون را بیشتر از خود اسید پایدار نماید قدرت اسیدی را افزایش می‌دهد و هر عاملی که آنیون را ناپایدارتر نماید، قدرت اسیدی را کاهش می‌دهد. در نتیجه، علاوه بر رزنانس هر عامل دیگری که باعث پایداری یون کربوکسیلات شود (بار منفی ایجاد شده را پایدار کند) قدرت اسیدی را افزایش خواهد داد. از آن جمله می‌توان به اثر گروه‌های الکترون کشنده اشاره کرد. با قرار گرفتن گروه‌های کشنده در ساختار مولکولی ترکیب، به علت جداشدن راحتتر پروتون و پایداری یون کربوکسیلات، قدرت اسیدی افزایش می‌یابد. استخلاف‌های الکترون کشنده سبب پخش بار منفی می‌گردند، آنیون را پایدار می‌نمایند و در نتیجه قدرت اسیدی را افزایش می‌دهند. محل قرارگیری گروه الکترون کشنده و تعداد گروه‌ها نیز در قدرت اسیدی مؤثر است. هر چه گروه الکترون کشنده به گروه کربونیل نزدیکتر باشد یا تعداد آن‌ها بیشتر، اثر القائی این گروه‌ها بهتر می‌توانند جدا شدن پروتون را تسهیل کنند و در نتیجه آن اسید قدرت بیشتری خواهد داشت (هرچه که گروه الکترون کشنده از –COOH دور شود، اثرش به سرعت کاهش می‌یابد). مشخصاً بر خلاف گروه‌های الکترون کشنده، که باعث پایداری بار منفی بر روی گروه کربوکسیل می‌شوند، هر عاملی که باعث ناپایداری بار شود مانند گروه‌های الکترون دهنده (با القاء الکترون بر روی گروه کربوکسیل)، قدرت اسیدی کاهش می‌یابد. اکسیم
اکسیم نام دسته ای از ترکیبات آلی است که جز مشتقات ایمید به حساب می‌آیند. فرمول عمومی این ترکیبات به صورت RRC=NOH است که در آن R یک گروه آلی می‌باشد و در صورتی که R اتم هیدروژن باشد،آلدوکسیم و در صورتی که یک گروه آلی باشد، کتوکسیم نام دارد. اکسیم‌ها معمولاً از واکنش هیدروکسیل‌آمین با آلدهیدها یا کتونها ایجاد می‌شود. نام اکسیم از مخفف کلمات oxygen" و imid"e مشتق شده‌است. ۲-هیدروکسی‌بوتیریک اسید
۲-هیدروکسی‌بوتیریک اسید با شناسه پاب‌کم ۱۱۲۶۶ یک هیدروکسی اسید است. هیدروکسی اسیدها گروهی از اسیدهای کربوکسیلیک هستند که یک گروه عاملی هیدروکسیل به آنها افزوده شده است. آسیل
در شیمی آلی معمولاً گروه آسیل را از کربوکسیلیک اسید (با نام آیوپاک آلکانویل) بدست می‌آورند. برای همین فرمول شیمیایی آن‌ها را به صورت RCO نمایش می‌دهند درحالی که منظور از R، یک گروه آلکیل است که با یک تک‌پیوند به گروه CO وصل شده‌است. معمولاً گفته می‌شود که آسیل‌ها از ترکیب‌های آلی بدست می‌آیند با این حال می‌توان آن‌ها را از اسیدهایی چون سولفونیک اسید و فسفنیک اسید هم بدست آورد. در بیشتر آرایش‌ها، گروه‌های آسیل به یک مولکول بزرگتر از خود که در آن میان کربن و اکسیژن، پیوند دوگانه برقرار است وصل می‌شوند. لیپازهای با عمل اختصاصی که مربوط به طول زنجیره اسید چرب یا موقعیت پیوند دوگانه در زنجیره آسیل هستند، می‌توانند برای منحصر کردن تغییرات به یک گروه خاص از اسیدها به کار روند، در حالی که لیپازهای دیگر ویژه استرهای گلیسرول (مونو، دی یا تری، آسیل گلیسرول ها) هستند و یا بین اسیدهای چرب متصل به گروههای هیدروکسیل مختلف در گلیسرول تمایز قائل می‌شوند. کربوکسیلیک اسید
ترکیب حاصل نمک اسید کربوکسیلیک می‌باشد و در آب محلول است. البته میزان انحلال تابعی از گروه R می‌باشد. الکل
در شیمی به هر ترکیب شیمیایی که یک گروهِ هیدرکسیل (-OH) متصل به کربن یک آلکیل داشته‌باشد، الکل گویند. فرمول کلی یک الکل سادهٔ غیر حلقه‌ای CHOH است. در شیمی الکل‌ها در شمار گروه مهمی از ترکیب‌های شیمیایی هستند و در واکنش‌های گسترده‌ای شرکت می‌کنند و بسیاری از ترکیب‌های شیمیایی از آن‌ها به دست می‌آیند، به‌طوری در کتاب شیمی آلی موریسن و بوید آمده‌است که اگر به شیمی‌دانی بگویند او را با ده ترکیب شیمیایی در یک جزیره تنها خواهند گذاشت الکل یکی از آن‌ها خواهدبود. بیشتر خانواده‌های الکل پسوند (ول) می‌گیرند مانند بوتانول، اتانول کربوکسیلیک اسید
همان‌طور که پیشتر نیز اشاره کردیم، بارزترین خاصیت کربوکسیلیک اسیدها همانی است که نامشان را از آن گرفتهاند: قدرت اسیدی. تمایل این اسیدها به از دست دادن پروتون (یک یون هیدروژن) طوری است که درمحلول آبی تعادلی قابل اندازه‌گیری بین اسید و یونهایش وجود دارد. اسیدهای آلی اگر چه همانند اسیدهای معدنی قوی نیستند اما در واکنش با بازهای قوی مثل سود (NaOH)، پروتون اسیدی خود را از دست می‌دهند و به نمک اسیدهای کربوکسیلیک تبدیل میشود. ۲٬۳-دی‌هیدروکسی-۳-متیل‌پنتانوئیک اسید
۲،۳-دی‌هیدروکسی-۳-متیل‌پنتانوئیک اسید با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۸ و جرم مولی ۱۴۸٫۱۶ g/mol یک هیدروکسی اسید است . هیدروکسی اسیدها گروهی از اسیدهای کربوکسیلیک هستند که یک گروه عاملی هیدروکسیل به آنها افزوده شده است. دی‌کربن منوکسید
دی‌کربن منوکسید (CO) یک مولکول به شدت فعال است که شامل دو اتم کربن و یک اتم اکسیژن می‌باشد. دی کربن مونوکسید، با پیوندهای کئووالانسی، محصول واکنش فوتولیز کربون سابسوکسید می‌باشد. این ترکیب ارتباط بسیار نزدیکی با CO, CO CO و دیگر اوکسو کربن‌هادارد کربوکسیلیک اسید
در نامگذاری مصطلح از حروف یونانی آلفا (-α)، بتا (-β)، گاما (γ) برای مشخص کردن محل گروهای استخلافی استفاده می‌شود. برای نشان دادن محل اتصال از حروف یونانی و غیره، استفاده می‌شود. کربن مونوکسید
کربن مونوکسید ، (با فرمول شیمیایی CO)، گازی است که بر اثر سوختن ناقص کربن به وجود می‌آید. این گاز بسیار سمی است اما رنگ و بوی خاصی ندارد. به همین دلیل کربن مونوکسید قاتل نامرئی نامیده می‌شود. میل ترکیبی کربن مونوکسید با هموگلوبین خون حدود ۲۰۰ برابر بیشتر از میل ترکیب گاز اکسیژن است. در خون انسان حدود ۵ درصد کربن مونوکسید وجود دارد امّا اگر این مقدار به ۲۰ درصد برسد باعث مرگ خواهد شد. کربازید
کربازید گروه عاملی در شیمی آلی است که طی یک واکنش تراکمی بین کربنیک اسید و مشتقات هیدرازین به وجود می‌آید. واکنش هامیک
واکنش هامیک یک واکنش آلی از نوع کربوکسیل‌زدایی گرمایی است که طی آن پیکولینیک اسید (یا ترکیبات مشتق شده)، در حضور یک ترکیب حاوی گروه عاملی کربونیل، تولید یک ۲-پریدیل-کربینول می‌کند. این نام واکنش به افتخار شیمیدان انگلیسی دیلز هامیک نامگذاری شده است. کربوکسیلیک اسید
مهمترین کربوکسیلیک اسیدهای آروماتیک، یعنی بنزوئیک اسید و فتالیک اسید را از واکنش اکسایش آلکیل بنزن‌ها به دست می‌آورند. در این روش تولوئن و زایلن‌ها به راحتی از مشتقهای نفتی حاصل می‌گردد. در حضور اکسیژن هوا و کاتالیزور فلزی مانند پنتا اکسید وانادیوم، فرایند اکسایش رخ می‌دهد. در این روش همچنین می‌توان نفتالین را اکسید کرد و به ۱٬۲-بنزن دیکربوکسیلیک اسید (اورتو-فتالیک اسید) تبدیل کرد. کاهش کربونیل
ترکیبات کربونیل متداول عبارتند از: کتون ، آلدهید ، اسیدهای کربوکسیلیک ، استرها و هالیدهای اسید. بسته به قدرت ماده کاهنده، اسیدهای کربوکسیلیک ، استرها و اسیدهای هالید اسید می توانند به آلدهیدها یا یک مرحله فراتر به الکل های نوع یک کاهش پیدا کنند. آلدهیدها و کتون‌ها می توانند به ترتیب به الکل های نوع اول و دوم کاهش یابند. مسمومیت با مونوکسید کربن
مونواکسید کربن گازی است که در اثر سوختن ناقص سوخت‌های فسیلی مانند نفت، گاز، بنزین، گازوئیل و زغال چوب حاصل می‌شود و چون گازی بی‌رنگ، بی‌بو، بی‌مزه و غیر محرک است مسمومیت با آن به سادگی رخ می‌دهد. میل ترکیبی منواکسید کربن با هموگلوبین بسیار بیشتر از اکسی‍ژن بوده و در خون با هموگلوبین ترکیب پایداری تشکیل می‌دهد به تدریج با بالا رفتن میزان مونواکسید کربن در خون، میزان هموگلوبین آزاد و در دسترس برای انتقال اکسیژن کاهش یافته و در نتیجه اکسیژن رسانی به بافت‌های بدن از جمله مغز را کاهش می‌دهد و سبب بروز مسمومیت شده و سیستم عصبی دچار اختلال می‌گردد و قدرت هر گونه اقدامی از فرد مسموم سلب می‌شود. هموگلوبین که بخشی از سلول‌های قرمز خون و حامل اکسیژن به بافتهای بدن است با مونوکسید کربن (CO) بسیار سریعتر از اکسیژن ممزوج شده و بنابراین هیچ مکانی برای حمل اکسیژن توسط هموگلوبین باقی نمی‌ماند. کربامینو
کربامینو اشاره به ترکیبی دارد که از افزودن کربن دی‌اکسید به یک گروه آمین آزاد در یک اسید آمینه یا پروتئین مانند هموگلوبین بدست می‌آید. مانند تشکیل . هالوکربن
هالوکربن یا اورگانوهالید دسته‌ای از ترکیبات آلی هستند که در آن یک یا چند اتم کربن با اتم‌های هالوژن (کلر، فلوئور، ید، برم، به‌طور کلی گروه ۱۷ جدول تناوبی) پیوند کووالانسی برقرار کرده باشند.ترکیبات اورگانوفلوئور، اورگانوکلر، اورگانوبرم و اورگانوید از جمله این دسته از ترکیبات هستند که از بین آن‌ها ترکیبات اورگانوکلر متداول‌تر و کاربردی تر هستند. دی‌اکسازولون
در شیمی آلی، دی‌اکسازولون یک کربنات حلقوی است که در حلقه  CNO گنجانیده شده‌است. این مواد ترکیبات هتروسیکل غیر معمول هستند و از واکنش فسژندار کردن هیدروکسامیک اسیدها به وجود می‌آیند: گروه بنزیل
بنزیل به اختصار Bn به فراوانی در تولید مواد آلی به عنوان گروه محافظت‌کنندهٔ باثبات برای الکل و کربوکسیلیک اسید بکار می‌رود. کربن
گستره وسیعی از ترکیبات کربنی دارای خطرات و البته فواید زیاد وجود دارند از ترکیبات خطرناکی مانند سم‌های کشنده‌ای همچون تترودوتوکسین، پروتئین لکتین رایسین که از دانه‌های کرچک به‌دست می‌آیند، سیانید و کربن مونوکسید تا ترکیبات ضروری برای حیات مانند گلوکز و پروتئین‌ها. پیوند سه‌گانه کربن با نیتروژن، موجب تشکیل گروه سیانو (CN-) می‌شود. در شیمی آلی، گروه سیانو به‌عنوان یک گروه عاملی در نظر گرفته می‌شود و مولکول‌های حاوی آن نیتریل نامیده می‌شوند. در شیمی معدنی، به گروه‌های سیانو که یک آنیون محسوب می‌شوند، سیانید گفته می‌شود. نمک‌هایی مانند سدیم سیانید و پتاسیم سیانید بسیار سمی هستند. گلیوکسیلیک اسید
گلیوکسیلیک اسید یک کربوکسیلیک اسید با شناسه پاب‌کم ۷۶۰ است. گلیوکسیلیک اسید یا اگزااستیک اسید یک ترکیب آلی بدون رنگ است. پیوند گلیکوزیدی
در شیمی پیوند گلیکوزیدی پیوند کووالانسی است که مولکول کربوهیدرات را به گروه دیگری متصل می‌نمایید، این گروه ممکن است که کربوهیدرات دیگری باشد یا خیر. پیوند گلیکوزیدی میان گروه همی استال یک کربوهیدرات و گروه هیدروکسیل ماده دیگری مانند الکل ایجاد می‌شود. موادی که دارای پیوند گلیکوزیدی هستند گلیکوزید نامیده می‌شود. گرچه در استفاده روزمره واژه به معنای ماده دارای پیوند گلیکوزیدی میان گروه همی استال یک کربوهیدرات و گروه هیدروکسیل یا حتی گروه‌های دیگری چون، اس آر- (تیوگلیکوزید) ، اس ای آر (سلنوگلیکوزید) ، ان آر۱ آر۲ (ان گلیکوزید) و سی آر۱آر۲آر۳ (سی گلیکوزید) می‌باشد. آلدئید
آلدئید ترکیبی آلی است که یک گروه کربونیل در یک سر خود دارد. (پیوند دوگانه کربن اکسیژن (C=O) که در برخی ترکیب‌های آلی همچون آلدهید، کتون، اسیدکربوکسیلیک، آمید . . . . یافت می‌شود، گروه کربونیل نامیده می‌شود.) این گروه عاملی دارای کربنی است که از یک سو با پیوند دوگانه به اکسیژن و از سوی دیگر یک اتم هیدروژن پیوند دارد و دارای فرمول عمومی RCHO می‌باشند. فرمول شیمیایی این بخش از ماده را (-CHO) می‌نویسند. از آلدئیدهای زبانزد می‌توان اتانال، متانال و بنزآلدهید را نام برد. ترکیب‌های کربونیل‌دار اهمیت ویژه‌ای در شیمی آلی دارند زیرا قابلیت تبدیل شدن به سایر ترکیب‌های آلی از طریق سنتز را دارا می‌باشند. آلدئیدها و کتون‌ها مواد شیمیایی بسیار ارزشمندی هستند و در صنعت به‌عنوان حلال یا مواد اولیه مصرف می‌شوند و بعضی‌ها مانند تستسترون به عنوان هورمون دارای اثرات دارویی و بیولوژیکی می‌باشند یا به‌طور مثال داروی هیدروکورتیزون که برای درمان جایگزینی در نارسایی غده فوق کلیوی استفاده می‌شود یا پریدوکسال فسفات که شکل فعال ویتامین B می‌باشد و نقش کوفاکتر را در مسیر ساخت NAD دارد، هر دو دارای گروه عاملی کربونیل هستند. کربن
هیدروکربنها، ساده‌ترین شکل از مولکول‌های آلی هستند، خانواده بزرگی از مولکول‌های آلی که تنها از اتم‌های هیدروژن متصل به کربن تشکیل شده‌اند. چنان‌چه در ساختار یک مولکول هیدروکربن اتم‌های دیگری به‌جز کربن و هیدروژن حضور داشته باشد، آن مولکول دیگر یک هیدروکربن تلقی نمی‌شود و به آن اتم‌ها، اصطلاحاً ناجور اتم گفته می‌شود. ناجوراتم‌های متداولی که در ساختار ترکیبات آلی حضور دارند عبارت‌اند از اکسیژن، نیتروژن، گوگرد، فسفر، هالوژن‌های غیرپرتوزا و همچنین فلزاتی مانند سدیم و منیزیم. گروه‌های مشخصی از برخی اتم‌ها که اغلب شامل ناجوراتم‌ها هستند، در تعداد زیادی از ترکیبات آلی حضور دارند. به این گروه‌ها که دارای آرایش مشخصی از اتم‌ها هستند، گروه‌های عاملی گفته می‌شود و علت عاملی خواندن آنها این است که این گروه‌ها به‌طور عمده عامل تعیین‌کننده رفتار شیمیایی و فیزیکی و همچنین نوع واکنش پذیری ترکیب مورد نظر هستند. اسید تروپیک
اسید تروپیک با شناسه پاب‌کم ۱۰۷۲۶ یک هیدروکسی اسید است . هیدروکسی اسیدها گروهی از اسیدهای کربوکسیلیک هستند که یک گروه عاملی هیدروکسیل به آنها افزوده شده است. اپوکساید
اپوکساید یا اپوکسید یک گروه عاملی در شیمی آلی می‌باشد که از یک گروه اتری در یک حلقه شامل دو اتم کربن و یک اتم اکسیژن تشکیل شده‌است. این ساختار تشکیل یک مثلث متساوی الاضلاع را می‌دهد. این ساختار نسبت به ساختار معمول اتر واکنش پذیرتر است. همچنین این گروه عاملی قسمت اصلی تشکیل دهنده رزین‌های اپوکسی است. برخلاف اترهای معمولی، اپوکسیدها در شرایط قلیایی گسسته می‌شوند.واکنش‌پذیری کمتر اپوکسیدهای پروتونه‌نشده به وسیله واکنشگرهای بازی‌تر و نوکلئوفیلی قوی تر، جبران شده و آن‌ها قابل رقابت با محلول قلیایی هستند.اپوکسیدها مانند آلکیل هالیدها، آلکیل سولفوناتها و ترکیبات کربونیل یک منبع مهم کربن الکتروفیلی هستند.کربن الکتروفیلی می‌تواند توسط گروه زیادی از نوکلئوفیل‌ها مورد حمله قرار گیرد. گروه متین
گروه متین یک گروه عاملی در شیمی آلی است که در آن اتم کربن وسط با یک اتم کربن و یک اتم هیدروژن پیوند یگانه و با اتم کربن دیگر پیوند دوگانه دارد.همچنین بر اساس سیستم نامگذاری آیوپاک این گروه با نام‌های متیلیلیدن(methylylidene) و متانیلیلیدن(methanylylidene) نیز شناخته می‌شود. آورین‌تری‌کربوکسیلیک اسید
آورین‌تری‌کربوکسیلیک اسید یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۲۲۵۹ است. شکل ظاهری این ترکیب، پودر قرمز تا قهوه‌ای تیره است. کربنات استر
کربنات استرها که با نام کربنات آلی نیز شناخته می شوند، دسته ای از ترکیبات آلی هستند که دارای گروه عاملی به صورت یک کربونیل که از دو طرف به دو گروه آلکوکسی متصل است، تشکیل شده است. به طور کلی می توان این ترکیبات را با فرمول RO(C=O)OR نشان داده که در آن Rها زنجیره جانبی هستند. دی‌اتیل آزودی‌کربوکسیلات
دی‌اتیل آزودی‌کربوکسیلات یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، مایع نارنجی و قرمز است. آمینو اسید
اسید آمینه یا آمینواسید در شیمی به هر مولکولی که شامل گروه‌های کاربردی آمینه و کربوکسیلیک اسید است گفته می‌شود. اسید آمینه یکای تشکیل‌دهنده پروتئین است. اسیدهای آمینه در هنگام ساخته‌شدن پروتئین‌ها از RNA پیام بر یا mRNA به یک‌دیگر می‌پیوندند. کربوکسیلات
پلی کربوکسیلات مایعی با رنگهای مختلف و وزن مخصوص ۱.۱ کیلوگرم است. پلی کربوکسیلات کلر و نقطه اشتعال ندارد. قدرت این ترکیبات، نسبت به محصولات قدیمی‌تر که بر پایه‌ی نفتالن فرمالدئید سولفونه شده و ملامین فرمالدئید سولفونه شده بوده‌اند بسیار بالاتر است. به تازگی تحقیقات گسترده‌ای در زمینه‌ی مخلوط کردن روان کننده‌های  و پلی کربوکسیلات انجام شده است و این تلفیق باعث شده است که علاوه بر بهبود روانی محصول، گیرش آن نیز قابل تنظیم شده و بهبود یابد. استیل (گروه عاملی)
استیل در شیمی آلی یک گروه عاملی با فرمول شیمیایی COCH است که گاهی برای نمایش آن از نماد Ac استفاده می‌شود. (باید دقت کرد که با عنصر اکتینیم اشتباه گرفته نشود.) گروه استیل خود دارای یک گروه متیل است که با تک پیوند به یک کربونیل پیوند خورده است. مرکز کربونیل یک اسیل دارای تک الکترون آزاد است (بدون پیوند) که با کمک آن با دیگر مواد "R" پیوند برقرار می‌کند. در آیوپاک برای استیل نام اتانویل (ethanoyl) برگزیده شده‌است ولی این نام کمتر شنیده می‌شود. ترکیب های آلی بسیاری می توانند در نیمهٔ دیگر استیل جای گیرند، مانند: استیل کولین کلراید (پیامرسان عصبی)، استیل کوآنزیم A یا Acetyl-CoA، استیل سیستئین، استامینوفن ضد درد و اسید استیل‌سالیسیلیک (acetylsalicylic acid) با نام شناخته شدهٔ آسپرین. ۳-هیدروکسی‌پروپیونیک اسید
۳-هیدروکسی‌پروپیونیک اسید با فرمول شیمیایی CHO یک هیدروکسی اسید است . هیدروکسی اسیدها گروهی از اسیدهای کربوکسیلیک هستند که یک گروه عاملی هیدروکسیل به آنها افزوده شده است. جرم مولی آن ۹۰٫۰۸ g/mol می‌باشد. شیمی آلی
شیمی آلی (کیمیای عضوی) یا شیمی ارگانیک زیر مجموعه‌ای از دانش شیمی است که دربارهٔ ترکیبات کربن یا مواد آلی سخن می‌گوید، عنصر اصلی که با کربن ترکیبات آلی را تشکیل می‌دهند، هیدروژن می‌باشد. پراکسید
پراکساید مجموعه‌ای مرکب از پیوندِ تکیِ اکسیژن-اکسیژن یا یون پراکساید است. گروه O−O، گروه پروکساید یا گروه پراکسو نامیده می‌شود. در یون‌های اکسید اما اتم‌های اکسیژن، حالت اکسیداسیونِ منفیِ یک (۱-) دارند. ترکیب ناجورحلقه
ترکیب ناجورحلقه یا هتروسیکلیک گونه‌ای از ترکیبات حلقوی است که در آن اتم‌های سازنده حلقه از دو یا چند گونه مختلف از اتم‌ها تشکیل شده باشد. ترکیبات آلی حاوی ناجورحلقه‌های پنج جزئی مانند ایزوتیازولین در بسیاری از صنایع نقش مهمی دارند. در طرف مقابل ترکیبات ناجورحلقه ترکیبات جورحلقه یا اصطلاحاً هوموسیکلیک قرار دارند، ترکیباتی حلقوی که حلقه آنها تنها از یک نوع اتم ساخته شده است. شیمی ناجورحلقه‌ها بخش مهمی از شیمی آلی می‌باشد که بررسی خواص، روشهای تولید و واکنش‌های این نو ناجورحلقه‌ها می‌پردازد. ناجورحلقه‌ها حضوری گسترده در ساختارهای شیمیایی پرکاربرد دارند به طوری که تمامی اسیدهای نوکلئیک و طیف وسیعی از داروها، اغلب زیست توده‌ها (مانند سلولز و ساختارهای وابسته) و بسیاری از رنگدانه‌های طبیعی و مصنوعی حاوی ناجورحلقه در ساختار خود می‌باشند. ۵۹ درصد داروهای تایید شده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا دارای ناجورحلقه نیتروژنی در ساختار خود هستند. چند نوع هتروسیکل در جدول زیر آمده است: کربوکسیلیک اسید
هنگامی که یک کربوکسیلیک اسید را با یک الکل در حضور مقدار کمی اسید معدنی، معمولاً اسید سولفوریک غلیظ یا هیدروژن کلرید خشک، حرارت دهیم، مستقیماً به یک استر تبدیل می‌گردد. واکنشی که یک الکل با کربوکسیلیک اسید تولید ترکیبی استر می‌کند، استری شدن می‌نامند. این واکنش برگشت‌پذیر می‌باشد و هنگامی که تعادل برقرار شود مقدار قابل ملاحظهای از مواد اولیه و محصولات حضور دارند. استرها ترکیبهایی با فرمول کلیR-CO-OH می‌باشند. استر، به معنی اتر- اسید است. استرها غالباً فرار و معطرند و بوی خوشایند بسیاری از گل‌ها و میوه‌ها، بعلت وجود استر در آنهاست. مثلاً استات ایزوپنتیل، بوی موز و والرات ایزوپنتیل، بوی سیب دارد. همان‌طور که اشاره شد، از واکنش اسیدها با الکل‌ها و طی یک واکنش تعادلی، استرها تولید می‌شوند. همان کاتالیزوری که واکنش رفت استری شدن را کاتالیز می‌کند، یون هیدروژن لزوماً واکنش برگشت، هیدرولیز را نیز کاتالیز می‌نماید. این برگشت‌پذیری اشکالی در تهیه مستقیم یک استر از یک اسید می‌باشد. در این واکنش معمولاً از اسیدسولفوریک به عنوان کاتالیزور استفاده می‌شود. ثابت تعادل این واکنش بسیار کوچک است و برای پیشرفت واکنش باید به‌طور مداوم فراورده‌های واکنش یعنی آب و استر را از محیط خارج کرد تا واکنش در جهت رفت پیش رود. روش دیگر تهیه استرها با بازده بهتر، واکنش S2 بین آنیون کربوکسیلات و یک آلکیل هالید نوع اول می‌باشد. یکی دیگر از روش‌های تولید استرها با بازده بالا، استفاده از آسیلهالیدها در واکنش با الکلهاست. واکنش بر روی الکل با ممانعت کمتر اولویت دارد. از یک باز ضعیف (مانند تریاتیل آمین یا پیریدین) برای جذب اسید حاصل در واکنش استفاده می‌شود. پرفنیک اسید
پری فنیک اسید یک کتواسید است. این ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۱۰۲۸ است.  هیدروکسی اسید است.هیدروکسی اسیدها گروهی از اسیدهای کربوکسیلیک هستند که یک گروه عاملی هیدروکسیل به آنها افزوده شده است. همی‌آمینال
همی‌آمینال یا کربینول‌آمین یک گروه عاملی یا نوعی ترکیب شیمیایی است که در آن گروه هیدروکسیل و آمین هر دو به یک کربن متصلند: -C(OH)(NR)- که در آن R می‌تواند اتم هیدروژن یا یک گروه آلکیل باشد. همی‌آمینال‌ها در تولید ایمین از آمین و یک کربونیل نقش واسطه را دارند. اوروتیک اسید
اوروتیک اسید () یکی از ترکیبات ناجورحلقه و یک کربوکسیلیک اسید است. در گذشته تصور می‌شد این ترکیب از ویتامین‌های گروه بی بوده و vitamin B نامیده می‌شد، بعدها کشف شد که این ترکیب اصلاً ویتامین نیست. کربوکسیلیک اسید
اگر چه اسیدهای کربوکسیلیک در مقایسه با اسیدهای معدنی مثل اسیدسولفوریک (HSO) و اسیدکلریدریک (HCl) یا اسید نیتریک (HNO) بسیار ضعیف می‌باشند، ولی در هر صورت، در مقایسه با الکل‌ها، آب و آمونیاک از اسیدیته قوی‌تری برخوردارند. این ترکیب‌ها در محلول آبی به آنیون کربوکسیلات و پروتون یونیزه می‌شوند. با توجه به اینکه اسیدهای کربوکسیلیک جزء اسیدهای ضعیف طبقه‌بندی می‌شوند، تفکیک آن‌ها در آب به صورت تعادلی خواهد بود. کربوکسیلیک اسید
گونه دیگری از اسیدهای کربوکسیلیک، اسیدهای چرب هستند که دارای زنجیره بلند و خطی آلیفاتیک می‌باشند. این زنجیره می‌تواند اشباع یا غیراشباع باشد. اسید چرب می‌تواند به کوتاهی اسید بوتیریک (با ۴ کربن) بوده در حالی که اسیدهای چربی که از چربیها و روغن‌های طبیعی ساخته می‌شوند حداقل دارای ۸ کربن می‌باشند مثل اسید کاپریلیک. بوتیریک اسید باعث بوی خاص کره تیز می‌شود (در لاتین butyrum به معنی کره است)، کاپریلیک و کاپریک اسید در چربی بز یافت می‌شوند (در لاتین caper به معنای بز است). گروه وانیلیل
در شیمی آلی، گروه وانیلیل (یا وانیلویل) یک گروه عاملی است. ترکیب‌هایی که شامل این گروه عاملی اند وانیلوید نام دارند از جمله وانیلین، وانیلیک اسید، کپسایسین، اسید وانیلیل‌ماندلیک و …. فرمیک اسید
اسید فرمیک (جوهر مورچه) یا متانوئیک اسید، ساده‌ترین عضو گروه کربوکسیلیک اسیدها است. فرمول شیمیایی آن HCOOH بوده و در طبیعت در نیش حشراتی مانند مورچه و زنبور یافت می‌شود. همچنین ترکیب عمده، ماده گزش‌زا در برگ گزنه‌است. ریشه لغوی فرمیک اسید از نام لاتینی مورچه (Formica) گرفته شده‌است. زیرا این ترکیب اولین بار از تقطیر تخریبی مورچه بدست آمد. در سده ۱۵ شیمیدانها و دانشمندان علوم طبیعی می‌دانستند که از تجمع مورچه‌ها بخارهای اسیدی متصاعد می‌شود. اولین بار جان ری طبیعت‌شناس انگلیسی در سال ۱۶۷۱ این اسید را از تقطیر توده‌ای از مورچه‌های مرده، جدا کرد. اما سنتز شیمیایی آن اولین بار توسط شیمیدان فرانسوی ژوزف گیلوساک از اسید هیدروسیانیک انجام گرفت. در سال ۱۸۵۵ شیمیدان فرانسوی دیگری به نام مارسلن برتولو اسید فرمیک را با استفاده از مونواکسید کربن سنتز کرد، شبیه روشی که امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد. هپوکسیلین
هپوکسیلین با فرمول شیمیایی CHO یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۵۳۵۳۶۶۶ است. که جرم مولی آن ۳۳۶٫۴۷ g/mol می‌باشد. هپوکسیلین یک ایکوزانوئید غیرکلاسیک است که در التهاب افزایش مییابد. این ترکیب از مشتقات آراشیدونیک اسید است. کربوکسیلیک اسید
روش دیگر برای تهیه اسیدهای کربوکسیلیک، هیدرولیز اسیدی نیتریل‌هاست. برای تولید ترکیب‌های نیتریلی نیز می‌توان از واکنش و کلئوفیل خوب سیانید با آلکیلهالیدهای نوع اول استفاده کرد (واکنش از نوع S2 می‌باشد). این حقیقت که HCN اسید خیلی ضعیفی است به ما می‌گوید که یون سیانید بازی قوی (هسته دوست مناسب) می‌باشد. نیتریل حاصل سپس به وسیله جوشاندن در محلول قلیائی یا اسید معدنی در نهایت به کربوکسیلیک اسید هیدرولیز می‌شود. گرچه نیتریل‌ها گاهی سیانید یا ترکیب‌های سیانو نامیده می‌شوند، ولی عموماً نامشان را از اسیدهایی که در اثر هیدرولیز تولید می‌نمایند، می‌گیرند. این ترکیب‌ها با حذف پسوند «اوئیک اسید» از نام عمومی اسید و افزودن پسوند نیتریل (nitril) نامیده می‌شوند. کربوکسیلیک اسید
یکی از مهم‌ترین مشتقهای اسیدهای آلی، آسیلهالیدها هستند. این ترکیب‌ها واسطه‌های سنتزی کلیدی به‌شمار می‌روند زیرا از طریق آن‌ها می‌توان ترکیب‌های مختلفی بدست آورد. یک آسیلهالید از جایگزینی هالوژن با –OH یک کربوکسیلیک اسید به دست می‌آید. برای تهیه این ترکیب‌ها از تیونیل کلرید (SOCl)، تریهالوفسفر (PBr , PCl) یا پنتا هالو فسفر (PBr , PCl) می‌توان سودجست. به دلیل محصول‌های گازی شکل (SO , HCl) که به راحتی از محیط واکنش جدا می‌گردند، استفاده از تیونیل کلرید، بسیار مناسب است. گلوکنیک اسید
گلوکنیک اسید با فرمول شیمیایی کربنهیدروژناکسیژن یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم 10690 است. که جرم مولی آن 196.16 g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای بی‌رنگ است. کربوکسامید
در شیمی آلی، کربوکسامید (یا آمینو کربونیل‌ها) گروه‌های عاملی با ساختار کلی ′′R-CO-NR′R اند که در آن R′ ،R و ′′R جانشین‌های آلی یا هیدروژن اند. کربوکسیلیک اسید
اگرچه بنزن و آلکان‌ها نسبت به واکنشگرهای اکسنده (KCrO, KMnO و غیره) کاملاً واکنش ناپذیر می‌باشند، اما حلقه بنزن، این قابلیت را دارد که زنجیر جانبی آلیفاتیک خود را نسبت به اکسایش کاملاً حساس نماید. زنجیر جانبی تا آخرین کربن متصل به حلقه اکسایش می‌یابد و فقط گروه کربوکسیل (COOH-) باقی می‌ماند. برای این منظور عموماً پتاسیم پرمنگنات استفاده می‌شود، گرچه پتاسیم دی کرومات یا اسید نیتریک رقیق نیز می‌توانند به کار برده شوند. یکی از واکنش معروف در تهیه مشتقهای بنزوئیک اسیدها، واکنش نمک فنل با دی اکسیدکربن است که سبب جایگزینی گروه کربوکسیل (COOH) به جای هیدروژن حلقه می‌گردد و به واکنش کولبه معروف است. مهم‌ترین کاربرد آن در تبدیل خود فنل به ارتو–هیدروکسی بنزوئیک اسید است که به سالیسیلیک اسید (ماده اولیه در تهیه آسپیرین) معروف است. کربوکسیمیدات
کربوکسیمیدات‌ها (یا به صورت عمومی تر ایمیدات‌ها) ترکیبات آلی هستند، که می توان آن‌ها را به عنوان استرهای تشکیل شده بین کربوکسیمیدیک اسید (R-C(=NR')OH) و یک الکل در نظر گرفت. فرمول شیمیایی کلی این ترکیبات R-C(=NR')OR" است. استیک اسید
گروه عامل|گروه استیل، که از اسید استیک مشتق شده‌اند تقریباً در بیوشیمی کلیه گونه‌های حیات نقشی بنیادین دارند. آن‌ها در مجاورت با کوآنزیم A به مهم‌ترین قسمت متابولیسم کربوهیدراتها و چربی‌ها تبدیل می‌شوند. در عین حال، به خاطر جلوگیری از برهم خوردن کنترل pH محتویات سلولی، تجمع اسید استیک‌های آزاد در سلول‌ها در سطوح پایین حفظ می‌شود. برخلاف اسیدهای کربوکسیلیک با زنجیره بلندتر (اسیدهای چرب)، اسید استیک در تری گلیسریدهای طبیعی بوجود نمی‌آید. در عین حال، تری گلیسیرید مصنوعی تری استین (گلیسیرین تری استات) یک افزودنی غذایی متداول است و در مواد آرایشی و داروهای موضعی بکار گرفته می‌شوند. دکربوکسیلاز
دکربوکسیلازها یا کربوکسی لیازها () گروهی از آنزیم‌های لیاز هستند که یک گروه کربوکسیل را از مولکول برمی‌دارند یا یک پیوند کربن-کربن ایجاد می‌کنند. این گروه دکربوکسیلاسیون اسیدهای آمینه را نیز تسهیل می‌کنند مانند گلوتامات دکربوکسیلاز و هیستیدین دکربوکسیلاز.همه ی آمینو اسید دکربوکسیلاز ها برای انجام واکنش به PLP(پیرودوکسیکال فسفات) نیاز دارند. او-کرزول
او-کرزول یک ترکیب شیمیایی با شناسه پاب‌کم ۳۳۵ است. شکل ظاهری این ترکیب، بلورهای بی‌رنگ است و اکسیژن ، کربن و هیدروژن ساختار آنرا تشکیل میدهند. کربن
از همین رو می‌توان ترکیبات آلی را بر مبنای نوع گروه عاملی خود دسته‌بندی کرد. طول زنجیره مولکول، شکل، نوع و تعداد گروه عاملی، همگی در تعیین خواص نهایی فیزیکی و شیمیایی مولکول نقش دارند. در پایدارترین ترکیبات کربنی (و تقریباً تمام ترکیبات آلی پایدار)، کربن از قاعده هشت‌تایی پیروی می‌کند و به‌صورت چهارظرفیتی است. به این معنی که یک اتم کربن برای رسیدن به پایداری در مجموع چهار پیوند کووالانسی تشکیل می‌دهد (که این پیوندها، موارد پیوند دوگانه و سه‌گانه را نیز شامل می‌شود). برخی از ترکیبات مانند "کربوکاتیونها" (دارای سه‌پیوند، بار مثبت)، "رادیکال‌ها" (دارای سه پیوند، خنثی)، "کربانیونها" (دارای سه پیوند، بار منفی) و کاربن‌ها (دارای دو پیوند، خنثی) اگرچه می‌توانند مطابق قاعده فوق رفتار نکنند، اما این ترکیبات ناپایدار محسوب شده و به‌عنوان حدواسط‌های واکنش‌پذیر درنظر گرفته می‌شوند. کاربوسولفان
کاربوسولفان () نوعی ترکیب آلی متعلق به گروه کاربامات هاست که به عنوان حشره‌کش کاربرد دارد. از سال ۲۰۰۷ کاربرد این ترکیب در اتحادیه اروپا ممنوع است. گروه کربن
گروه کربن یکی از گروه‌های جدول تناوبی عناصر است که شامل کربن (C), سیلیسیوم (Si), ژرمانیوم (Ge), قلع (Sn), سرب (Pb)، و فلرویم (Fl) است. تمامی عناصر این گروه در حالت عادی جامد هستند. علت نام گذاری این گروه به این اسم بخاطر شباهت زیاد این عناصر به یکدیگر و مخصوصا به عنصر کربن است. نکته: بعضی از عناصر این گروه به فلزات شبیه هستند و بعضی کاملاً با فلزات متفاوت هستند.قلع و سرب فلز هستند. در کل می توان گفت تقریباً عناصر این گروه فراوان هستند. تری‌کربن مونوسولفید
تری‌کربن مونوسولفید یا تری‌کربن گوگرد است یک ماده شیمیایی با فرمول مولکولی CS است که در فضای خارجی یافت شده‌است. این مولکول که یک هتروکومولن (Heterocumulene) یا تیوکومولن به‌شمار می‌رود، از یک زنجیره مستقیم از سه اتم کربن و یک اتم گوگرد انتهایی تشکیل شده‌است. اکسانوربورنادین
در حالی که ترکیب بدون استخلاف اکسانوربورنادی‌ان شناخته شده است، بسیاری از مشتق اکسانوربورنادی‌ان دارای گروه کربوکسیلیک اسید در موقعیت‌های ۲ و ۳ یکی از مفیدترین مشتقات این ترکیب محسوب می‌شود. این مشتق به آسانی از طریق انجام یک واکنش دیلز-آلدر بین یک مولکول فوران و یکی از مشتقات مولکول استیلن دی‌کربوکسیلات مانند دی‌متیل استیلن‌دی‌کربوکسیلات قابل تهیه است. مشتقات اکسانوربورنادی‌ان دارای گروه کربوکسیلیک اسید در موقعیت‌های ۲ و ۳ واکنش‌پذیری زیاد و غیرمعمولی در مقابل آزیدها و تیولها از خود نشان می‌دهند. ترکیبات تیواکسانوربورنادی‌ان مستعد انجام واکنش دیلز-آلدر برگشتی و در نتیجه تولید مواد اولیه می‌باشند. کربن
به‌صورت معمول، ترکیبات حاوی کربن که ترکیباتی معدنی تلقی می‌شوند، فاقد پیوند کربن-کربن، کربن-هیدروژن و کربن-هالوژن هستند و در طبقه‌ای کاملاً جدا نسبت به ترکیبات آلی قرار می‌گیرند. البته تعریف ارائه شده کاملاً سخت‌گیرانه نیست و ممکن است طبقه‌بندی آلی و معدنی برای بعضی از ترکیبات بسته به دیدگاه یک پژوهشگر، کمی متفاوت باشد. یک دسته از ترکیبات کربنی معدنی، اکسیدهای ساده کربن هستند. برجسته‌ترین ترکیب از خانواده اکسیدهای کربنی، کربن دی‌اکسید است، مولکولی که در تاریخ گذشته زمین جزء اصلی جو زمین بوده‌است، اما امروزه تبدیل به جزئی ناچیز از آن شده‌است. گروه متیلن
گروه متیلن در شیمی آلی به قسمتی از مولکول گفته می‌شود که در آن دو اتم هیدروژن به اتم کربنی که با دیگر اتم‌ها پیوند دوگانه دارد متصل است.این گروه همچنین با نام متیلیدن (methylidene) نیز شناخته می‌شود. تیواستر
تیواستر دسته ای از ترکیبات آلی است که شامل گروه عاملی C-S-CO-C هستند.این ترکیبات از فرایند استری کردن یک تیول و یک کربوکسیلیک اسید به وجود می آیند.این ترکیبات در بیوشیمی کاربرد فراوان دارد و از مهمترین ترکیبات این گروه استیل-کوآ است. تیوکربوکسیلیک اسید
تیوکربوکسیلیک اسید عبارتند از ترکیبات آلی گوگرد مرتبط با کربوکسیلیک اسید با جانشینی یکی از اتم‌های اکسیژن با یک اتم گوگرد. دو توتومر ممکن است: گاهی این دو به ترتیب با نام‌های «کربوتیوئیک "اُ"-اسید» و «کربوتیوئیک "اس"-اسید» هم شناخته می‌شوند. شکل تیون معمول تر است مانند تیواستیک اسید. کمپلکس شیمیایی
ترکیبات کمپلکس به دسته‌ای از ترکیبات در شیمی معدنی گفته می‌شود که دارای فلز و لیگاند باشند. هالوهیدرین
هالوهیدرین یا هالوالکل یا بتا-هالو الکل یک گروه عاملی است که در آن یک هالوژن و یک هیدروکسیل به اتم‌های کربن مجاور پیوند خورده‌اند که در غیر این صورت تنها حامل هیدروژن یا گروه‌های هیدروکربیل بود (مانند ۲-کلرواتانول و ۳-ام‌سی‌پی‌دی) این عبارت تنها برای موارد اشباع بکار می‌رود چنان‌که ترکیباتی مثل ۲-کلروفنول معمولاً به عنوان هالوهیدرین خوانده نمی‌شوند. گروه اکریلویل
یک ترکیب اکریلیک معمولاً یک ترکیب کربونیل غیراشباع آلفا-بتا است که دارای یک پیوند دوگانهٔ کربن-کربن و یک پیوند دوگانهٔ کربن-اکسیژن است که توسط یک پیوند تکی کربن-کربن از هم جدا شده‌اند و به همین دلیل دو پیوند دوگانه را مزدوج هم می دانند. پیوند کربن-اکسیژن
کربن و اکسیژن در گروه‌های عاملی پیوند دوگانه می‌سازند که در این صورت با نام ترکیب‌های کربونیل شناخته می‌شوند؛ کتون، استر، کربوکسیلیک اسید و بسیاری مواد دیگر همگی از این دست اند. پیوندهای C=O درونی را می‌توان در یون‌های اکسونیم بار مثبت پیدا کرد. طول پیوند C=O در ترکیب‌های کربونیل نزدیک به ۱۲۳ پیکومتر است. اما طول این پپوند در اسیل هالیدها چون به صورت جزئی سه گانه می‌شوند نزدیک به ۱۱۷ پیکومتر است. ترکیب‌های با پیوند سه گانهٔ C–O وجود ندارد مگر در کربن مونوکسید که آن هم بسیار کوتاه و (۱۱۲٫۸ پیکومتر) و قوی است. انرژی این پیوندهای سه گانه بسیار بالا است حتی از پیوندهای سه گانهٔ N–N هم بیشتر است. البته اکسیژن هم می‌تواند سه الکترون ظرفیت درگیر داشته باشد مانند تری‌اتیلوکزونیوم تترافلوروبورات. سیستم مزدوج
در شیمی، سیستم مزدوج یا کونژوگه سیستمی از اوربیتال‌های p متصل به هم با الکترون‌های غیرمستقر در یک مولکول است که در مجموع انرژی کلی مولکول را کاهش داده و پایداری را افزایش می‌دهد. به طور معمول به شکل پیوندهای متناوب منفرد و چندگانه نشان داده می‌شود. جفت‌های غیرپیوندی، رادیکال‌ها یا یون‌های کربنیوم ممکن است بخشی از سیستم باشند که می‌تواند حلقوی، غیر حلقوی، خطی یا ترکیبی از آن‌ها باشند. اصطلاح مزدوج در سال ۱۸۹۹ توسط شیمیدان آلمانی یوهانس تیله ابداع شد. هیدروکسیل
هیدروکسیل، در شیمی، به مولکولی گفته می‌شود که از یک اتم هیدروژن و یک اتم اکسیژن که با پیوند کووالانسی (یک پیوند) به هم مرتبط شده‌اند ساخته شده باشد. وقتی اتم اکسیژن به مولکول دیگری متصل شود به آن گروه عاملی هیدروکسیل می‌گویند. مولکول‌هایی که گروه هیدروکسیل داشته باشند به نام الکل شناخته می‌شوند. در قندهااستفاده رایج دارد و پیوند هیدروژنه عمدتا به دلیل وجود گروه های هیدروکسیل (OH-) است که از طریق هیدروژن در گروه هیدروکسیل با اکسیژن در مولکول آب و از طریق اکسیژن در گروه هیدروکسیل با هیدروژن در مولکول آب، پیوند هیدروژنه برقرار می کند. زنجیره های هیدروکربنی بلندتر، قابلیت انحلال کمتری دارند. توجه شود هیدروکسید نام یون OH است که دارای یک بار منفی است و در آن اتم های هیدروژن و اکسیژن با یکدیگر پیوند کووالانسی برقرار کرده اند اما هیدروکسیل نوعی گروه عاملی است که می تواند در ترکیب های کووالانسی شرکت کند. پس هیدروکسید یک یون است و در ترکیب های یونی شرکت می کند در حالی که هیدروکسیل ، یک گروه عاملی است و در ترکیب های کووالانسی شرکت می کند. بتا-هیدروکسی بتا-متیل‌بوتیریک اسید
β-هیدروکسی β-متیل‌بوتیریک اسید با فرمول شیمیایی CHO یک بتا هیدروکسی اسید است . هیدروکسی اسیدها گروهی از اسیدهای کربوکسیلیک هستند که یک گروه عاملی هیدروکسیل به آنها افزوده شده است. این ترکیب با شناسه پاب‌کم ۶۹۳۶۲ و جرم مولی آن ۱۱۸٫۱۳۱ g/mol می‌باشد. ترکیب آلی
ترکیب آلی یا ترکیب اُرگانیک به گونه‌ای از ماده و ترکیب شیمیایی (جامد-مایع-گاز) گفته می‌شود که در مولکول‌های خود دارای کربن باشد. این تعریف عام نیست و شامل همه ترکیبات دارای کربن مانند کاربید، کربنات، سیانید و اکسیدهای سادهٔ کربن (کربن دی‌اکسید و کربن مونوکسید) نمی‌شود. ترکیب‌های نام‌برده شده با اینکه دارای کربن هستند اما در رده ترکیب معدنی قرار می‌گیرند. در گذشته معتقد بودند که مواد آلی موادی هستند که در آن یک موجود زنده نقش داشته‌است. ساده‌ترین ترکیبات آلی (هیدرو کربن)ها هستند. کاربید
کاربید () به یک ترکیب شیمیایی گفته می‌شود که از کربن و یک عنصر با الکترونگاتیویته کمتر تشکیل شده باشد. کاربیدها بر پایهٔ پیوند شیمیایی به چهار گروه کاربیدهای نمک‌گون، کاربیدهای کووالانسی، کاربیدهای بینابینی و کاربیدهای حدواسط فلزهای واسطه دسته‌بندی می‌شوند. کاربیدهای نمک‌گون یا کاربیدهای نمکی از یک عنصر بسیار الکتروپوزتیو مانند یک فلز قلیایی و کربن تشکیل شده‌اند. کاربید کلسیم مثالی برای این نوع کاربید است. کاربیدهای سیلیسیم و بور به عنوان کاربیدهای کووالانسی شناخته می‌شوند. کاربیدهای بینابینی، کاربیدهای گروه‌های چهارم و پنجم و ششم فلزهای واسطه هستند که هم خاصیت فلزی دارند و هم دیرگداز هستند. کاربید تیتانیوم و کاربید تنگستن نمونه‌های کاربید بینابینی به‌شمار می‌روند. در لفظ عام، گاهی به کاربید تنگستن، کاربید گفته می‌شود. دسته چهارم، کاربیدهای حد واسط فلزهای واسطه هستند که در آنها یون فلزی، کوچکتر از ۱۳۵ پیکومتر است و خواص کاربیدهای بینابینی را هم ندارند. سمنتیت یک نمونه از این کاربیدها است. کربوران
کربوران دسته‌ای از ترکیبات شیمیایی خوشه‌ای هستند که شامل کربن و بور در هسته اصلی و همچنین هیدروژن که به خوشه اصلی پیوند دارند، می‌باشد. اهمیت این دسته ترکیبات به واسطه شکل پیوند غیر کلاسیک آنها و برخی خواص ویژه فیزیکی آن‌ها از جمله پایداری حرارتی بالا است. این ترکیبات در صورتی که در آن از ایزوتوپ بور-۱۰ استفاده شود، قابلیت جذب نوترون را دارا می‌باشند. کربونیلاسیون
چندین مادهٔ شیمیایی آلی کاربردی با کمک کربونیلاسیون تولید می‌شود. کربونیلاسیون، کربونیل‌های آلی تولید می‌کند؛ برای نمونه ترکیب‌هایی که گروه عاملی C=O دارند مانند: آلدهیدها، کربوکسیلیک اسیدها و استرها. مولکول دوحلقه‌ای
مولکول دوحلقه‌ای یا بایسیکلیک (حلقه= "bi" ,"cycle" =دو) مولکولی است که دارای دو حلقه متصل به هم است. ساختارهای دوحلقه‌ای گوناگونی تاکنون شناخته شده‌است، به عنوان مثال در بسیاری از مولکول‌های مهم زیستی مانند آلفا-توجن و کافور این ساختار مشاهده می‌شود. یک ترکیب دوحلقه‌ای مانند DABCO می‌تواند کربوسیکل (همه اتم‌های حلقه از اتم کربن تشکیل شده‌است)، یا هتروسیکل (اتم‌های تشکیل دهنده حلقه‌ها حداقل از دو عنصر تشکیل شده‌اند) باشد. علاوه بر این، از دو حلقه، هر دو می‌تواند آلیفاتیک "(به عنوان مثال" دکالین و نوربورنان) بوده، یا آروماتیک "(به عنوان مثال" نفتالین) بوده، یا ترکیبی از آلیفاتیک و آروماتیک "(به عنوان مثال" تترالین)باشد. کربوکسیلیک اسید
این اسیدها یک، دو یا چند عاملی هستند که به اسیدهای آلی چند عاملی پلی الکترولیک می‌گویند. کربوکسیلیک اسید
تهیه آمیدها از واکنش مستقیم اسید و آمونیاک یا آمین‌های نوع اول یا دوم مشکل است. برای به دست آوردن محصول با راندمان بیشتر از واکنش آسیلهالیدها و آمونیاک یا آمین‌ها استفاده می‌شود. واکنش کلی به صورت زیر خواهد بود. در این واکنش ابتدا از واکنش اسید و آمین نمک تولید می‌گردد و سپس در اثر حرارت به آمید تبدیل می‌گردد. آمیدها پایدارترین نوع از گروه عاملی کربونیل هستند. آمیدها از لحاظ دارویی اهمیت زیادی دارند و در پنی‌سیلین که آنتی‌بیوتیک مهمی می‌باشد نیز یافت می‌شوند. کربوکسیل‌دار کردن
کربوکسیل‌دار کردن فرآیندی در شیمی آلی است که طی آن یک گروه عاملی کربوکسیلیک اسید به ترکیب شیمیایی اضافه می‌شود. این واکنش شیمیایی عکس واکنش کربوکسیل‌زدایی است. گروه عاملی
هالوآلکان‌ها گروهی از ترکیبات آلی هستند که شامل حداقل یک پیوند کربن-هالوژن هستند. بسته به نوع هالوژن این نوع پیوند می‌تواند خیلی ضعیف (مثل کربن–ید) یا خیلی قوی (کربن–فلوئور) باشد. به‌صورت عمومی و با استثنا گرفتن فلوئور، بقیه ترکیب‌های آلی هالوژن‌دار، به آسانی وارد واکنش‌های جانشینی هسته‌دوستی (تک‌مولکولی یا دومولکولی) یا حذفی می‌شوند. گروه اکریلویل
است. این یک گروه آسیل است که از اکریلیک اسید گرفته شده‌است. آیوپاک نام prop-2-enoyl را برای این گروه برگزیده است اما برخی به این گروه اکریلیل یا اکریل می گویند که نام‌های دقیقی نیستند. ترکیب‌های که یک گروه اکرولیل دارند را «ترکیب‌های اکریلیک» می‌خوانند. نوآرایی بنزیلیک اسید
نوآرایی بنزیلیک اسید شامل تبدیل α- دی کتون‌ها به α- هیدروکسی اسید را گویند. این نوآرایی بیشتر در α-دی کتون‌های آروماتیک مشاهده شده‌است. وجود دو گروه کربونیل همسایه دراین ترکیبات باعث ناپایداری می‌شود؛ زیرا با توجه به قطبیت گروه‌های کربونیل، کربن‌های دارای چگالی بار مثبت در کنار هم قرار می‌گیرند و دافعه ایجاد می‌کنند. در نوآراریی بنزیلیک، یکی از گروه‌های کربونیل به عنوان الکترون دوست عمل کرده و مورد حمله باز موجود در محیط قرار می‌گیرد و هیبرید کربن آن از sp2 به sp3 تبدیل می‌شود. تشکیل دوباره گروه کربونیل، نیازمند مهاجرت گروه آریل به گروه کربونیل همسایه می‌باشد. نیروی پیش برنده در این نوآرایی حذف ناپایداری بین دو کربن گروه‌های کربونیل همسایه و رسیدن به پایداری بیشتر می‌باشد. ترکیب حلقوی
ترکیب حلقوی به گروهی از ترکیبات در علم شیمی گفته می‌شود که در آن گروهی از اتم‌ها با یکدیگر پیوند برقرار کرده و تشکیل یک حلقه را می‌دهند. از شناخته شده‌ترین ترکیبات در این دسته می‌توان به ترکیبات آروماتیک مانند بنزن یا تولوئن اشاره کرد. چرخه گلی‌اگزالات
گیاهان، برخی از جلبک‌ها و باکتری‌ها می‌توانند از استات به عنوان منبع کربن برای تولید ترکیبات کربن استفاده کنند. گیاهان و باکتری‌ها برای ایجاد چهار اسید دی‌کربوکسیلیک کربن از دو واحد استات کربن، از گونه‌ای از چرخه تری‌کربوکسیلیک اسید به نام چرخه گلی‌اگزالات استفاده می‌کنند. چرخه گلی‌اگزالات دو واکنش دکربوکسیلاسیون اکسیداتیو چرخه تری‌کربوکسیلیک اسید را دور زده و مستقیماً ایزوسیترات را از طریق ایزوسیترات لیاز و مالات سنتاز به مالات و سوکسینات تبدیل می‌کند. آلکوکسید
آلکوکسید یک باز مزدوج از یک الکل می‌باشد و بنابراین از یک گروه آلی متصل به یک اتم اکسیژن با بار منفی تشکیل شده‌است. یک گروه آلکوکسید را می‌توان با RO نشان داد، که در آن R نشان دهندهٔ یک ترکیب آلی می‌باشد، آب و آلکوکسیدها امتزاج‌ناپذیر هستند. دوعاملی
در شیمی آلی اتم یا مجموعه‌ای از اتم‌ها که با آرایش یکسان در مولکول‌های مختلف تکرار می‌شوند گروه عاملی نام دارند. مانند -COOH (کربوکسیلیک اسید), -CHO (آلدهید), -CONH (آمید), -CN (نیتریل), -OH (الکل) و غیره. حال اگر یک موللکول آلی به طور همزمان دارای دو گروه عاملی مختلف باشد، مولکول را مولکول دو عاملی گویند. کربوکسی متیل سلولز
کربوکسی متیل سلولز (Carboxymethyl cellulose) یا سلولوز گام از مشتقات سلولز است که از استخلاف شدن گروه‌های کربوکسی متیل (-CH2-COOH) به‌جای برخی از گروه‌های هیدروکسیل (-OH) بدست می‌آید. هوموسیتریک اسید
هوموسیتریک اسید با فرمول شیمیایی CHO یک هیدروکسی اسید با شناسه پاب‌کم ۲۸۳۷۱ است که جرم مولی آن ۲۰۶٫۱۵ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی رنگ است.هیدروکسی اسیدها گروهی از اسیدهای کربوکسیلیک هستند که یک گروه عاملی هیدروکسیل به آنها افزوده شده است.