یوگسلاوی در چه قاره ای قرار دارد؟
فروپاشی یوگسلاوی
یوگسلاوی کشوری بود گسترده‌شده از اروپای مرکزی تا بالکان، متشکل از مردمان گوناگونی که در درازای تاریخ با هم درگیری‌هایی هم داشته‌اند و روی هم رفته مجموعه‌ای نامتجانس را تشکیل می‌دادند از شش جمهوری منطقه‌ای صربستان، اسلوونی، کرواسی، بوسنی و هرزگوین، مقدونیه و مونته‌نگرو و دو استان خودمختار کوزوو و وویوودینا. این مجموعه در دههٔ ۱۹۹۰ به چندین کشور مستقل تجزیه‌شد. در میان این مناطق بوسنی با داشتن جمعیت پیرامون ۵۰ درصدی صرب و کروات بیشترین مورد مناقشه را دارا بود.
منطقه اقتصادی شش کشور بالکان
جمهوری صربستان، دیگر کشور بالکان در جنوب شرقی اروپاست که تا سال ۲۰۰۶ کشور صربستان و مونته‌نگرو خوانده می‌شد. این کشور از شمال با مجارستان، از شرق با رومانی و بلغارستان، از غرب با مونته‌نگرو، کرواسی و بوسنی و هرزگوین و از جنوب با آلبانی و مقدونیه همسایه است. محاط در خشکی در مرکز جنوب خاوری اروپا قرار دارد. مرکز آن بلگراد است. جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی
جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی ، حکومتی بود که در پایان جنگ جهانی دوم در سرزمین یوگسلاوی تأسیس شد و در سال ۱۹۹۲ در پی جنگ داخلی از هم فروپاشید. یوگسلاوی کشوری در شبه جزیره بالکان، در جنوب شرقی اروپا و در ساحل دریای آدریاتیک قرار داشت.این جمهوری فدرال از شش جمهوری سوسیالیستیِ صربستان، کرواسی، بوسنی و هرزگوین، اسلوونی، مقدونیه و مونته‌نگرو تشکیل شده و دو استان خودمختار صربستان، کوزوو و وویودینا نیز در قلمرو جمهوری صربستان قرار داشتند.با وجود این که در ابتدای کار به رهبری یوسیپ بروز تیتو جانب بلوک شرق را در جنگ سرد گرفت اما در نهایت در سال ۱۹۴۸ با بروز اختلاف بین تیتو و استالین، رهبر شوروی سیاست بی‌طرفی اتخاذ نمود و به یکی از مؤسسان جنبش عدم تعهد تبدیل شد. پس از مرگ تیتو در سال ۱۹۸۰، بروز ملی‌گرایی قومیتی در دهه جدید و عدم اتفاق نظر بین جمهوری‌های تشکیل دهنده موجب شکست در گفتگوی‌های بین ملتی در یوگسلاوی در اصلاح ساختار فدراسیون شد که منجر به رسمیت شناخته شدن استقلال جمهوری‌های آن از سوی چند کشور اروپایی در سال ۱۹۹۱ گردید. این موضوع باعث فروپاشی فدراسیون و انحلال رسمی آن در سال ۱۹۹۲ و آغاز جنگ داخلی شد. از آن پس از این کشور با عنوان «یوگسلاوی سابق» یاد می‌شود.بلگراد پایتخت یوگسلاوی و بزرگترین شهر آن بود. این کشور ۲۵۵ هزار کیلومترمربع مساحت داشت و جمعیت آن در سال ۱۹۸۹ بیش از ۲۳ میلیون نفر بود. بیشتر سرزمین‌های این کشور کوهستانی و حداکثر ارتفاع آن ۲۵۲۲ متر از سطح دریا بود. در این کشور کشاورزی بیشتر در دره رود دانوب جریان داشت و گردشگری یکی از مهم‌ترین منابع درآمد این کشور به ویژه در سواحل دریای آدریاتیک بود. صربستان
صِربِستان، با نام رسمی جمهوری صربستان، یک کشور محاط در خشکی در مرکز جنوب خاوری اروپا است که بخش جنوبی جلگهٔ پانونی و جنوب شبه‌جزیره بالکان را دربرگرفته‌است. این کشور با مجارستان در شمال، رومانی و بلغارستان در شرق، مقدونیه شمالی و مونته‌نگرو و کوزوو در جنوب، کرواسی و بوسنی و هرزگوین در غرب هم‌مرز است. بلگراد پایتخت این کشور است. جام باشگاه‌های اروپا ۹۲–۱۹۹۱
مدافع عنوان قهرمانی ستاره سرخ بلگراد، به‌خاطر جنگ‌های یوگسلاو، نتوانست از فرصت برگزاری دیدارهای خانگی در زمین اختصاصی خود بهره ببرد و این موضوع شانس این تیم برای دفاع از عنوان قهرمانی را کاهش داد. ستاره سرخ در مرحله گروهی در گروه خود دوم شد و نتوانست به دیدار فینال راه یابد. همچنین این آخرین فصلی بود که باشگاه‌های آن کشور توانستند در هر گونه رقابت فوتبال اروپایی شرکت کنند. در حالی که باشگاه‌های برخی از جمهوری‌های سابق یوگسلاوی اجازه داشتند تا از فصل ۹۴–۱۹۹۳ در رقابت‌ها شرکت کنند، باشگاه‌های جمهوری فدرال یوگسلاوی به دلیل تحریم سازمان ملل، تنها از فصل ۹۸–۱۹۹۷ اجازه بازگشت به سطح اول رقابت‌های فوتبال اروپایی را کسب کردند. کوزوو
کوزوو یا کوسوو به آلبانیایی: [Kosovës], صربی[Kosovo], ) با نام رسمی جمهوری کوزوو (به کوزوویی ) کشوری در شبه‌جزیره بالکان در جنوب خاوری اروپا است. کوزوو در سال ۲۰۰۸ از صربستان اعلام استقلال کرد اما صربستان این استقلال را به رسمیت نشناخته و آن را بخشی از خاک خود می‌داند. ۱۱۰ کشور دنیا تا ۲۷ فوریه ۲۰۱۷ کوزوو را به رسمیت شناخته‌اند و این کشور به عضویت نهادهای بین‌المللی همچون بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول درآمده‌است. اما روسیه و چین دو عضو دائم شورای امنیت استقلال کوزو را به رسمیت نشناخته‌اند و این کشور به عضویت سازمان ملل درنیامده‌است. جغرافیای اروپا
قاره "'اروپا"، در نیم‌کره شمالی زمین قرار دارد و پس از قاره اقیانوسیه، دومین قاره کوچک جهان است. قاره اروپا با قاره آسیا در یک پهنه خشکی قرار گرفته‌اند و با یک‌دیگر خشکی بزرگ اوراسیا را تشکیل می‌دهند. مرز طبیعی میان اروپا و آسیا را کوه‌های آرال تشکیل می‌دهند.مساحت اروپا حدود ۱۰ میلیون کیلومتر مربع است و بیش از ۷۳۰ میلیون نفر جمعیت دارد که یازده درصد از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند. با وجود مساحت نسبتاً کم خود، اروپا پس از آسیا دومین قاره جهان از نظر تراکم جمعیت است. تشکیل یوگسلاوی
جوزف تیتو از پیشوایان جنبش رهایی‌بخش چیتنیک‌ها، موفق شد با استفاده از جو حاکم بر روابط جهانی، اقوام، ملل و نژادهای مختلف صرب، کروات، بوسنیاک، آلبانی تبارها و غیره با ادیان و تفکرات متعدد خویش مثل ارتدوکس، کاتولیک و مسلمان و غیره را کنار هم گذاشته و از مجموعه جمهوری‌های اسلوونی، بوسنی، کرواسی، صربستان، مونته‌نگرو و مقدونیه کشور جدید جمهوری سوسیالیستی یوگسلاوی را ایجاد نموده و با استفاده از رقابت‌های آشکار و مخفی نظام دو قطبی حاکم بر جهان در قرن بیستم نه تنها در تقویت اندیشه سیاسی خویش در منطقه و جهان سوم به عنوان یکی از مؤسسان جنبش عدم تعهد مطرح باشد بلکه توانست نقش یکی از بازیگران منطقه‌ای در معادلات شرق و غرب را از آن خود کند. یوگسلاوی
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی هم در جریان جنگ‌های یوگسلاوی تجزیه شد و تنها دو جمهوری صربستان و مونته‌نگرو باقی‌ماندند که تا سال ۲۰۰۳ با نام جمهوری فدرال یوگسلاوی شناخته می‌شدند (سومین کشور با نام یوگسلاوی). در سال ۲۰۰۳، جمهوری فدرال یوگسلاوی رسماً منحل شد و نام یوگسلاوی به تاریخ پیوست. سپس، حکومتی غیر فدرال برسر کار آمد. بدین ترتیب، نام این کشور رسمًا به صربستان و مونته‌نگرو تغییر یافت و به ۴ بخش اصلی صربستان، وویوودینا، کوزوو و مونته‌نگرو تقسیم شد. سرانجام در ۳۱ مه ۲۰۰۶،همه‌پرسی استقلال در مونته‌نگرو برگزار شد و ۵۵٫۵٪ شرکت‌کنندگان، رأی به استقلال مونته‌نگرو دادند. بهار کرواسی
بهار کرواسی (به کرواتی: Hrvatsko proljeće)، یک درگیری سیاسی بود که از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱ در جمهوری سوسیالیستی کرواسی که در آن زمان بخشی از جمهوری سوسیالیستی فدرال یوگسلاوی بود، روی داد. کرواسی به عنوان یکی از شش جمهوری متشکل از یوگسلاوی در آن زمان، توسط اتحادیه کمونیست‌های کرواسی (SKH) که اسماً مستقل از اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی (SKJ) به رهبری رئیس‌جمهور جوسیپ بروز تیتو بود، اداره می‌شد. دهه ۱۹۶۰ در یوگسلاوی با یک سری اصلاحات با هدف بهبود وضعیت اقتصادی در کشور و تلاش‌های سیاسی فزاینده رهبری جمهوری‌ها برای حفاظت از منافع اقتصادی جمهوری‌های متبوع خود مواجه بود. بهار کرواسی به عنوان بخشی از این درگیری سیاسی در کرواسی زمانی رخ داد که اصلاح‌طلبان در SKH، که عموماً با جامعه فرهنگی کرواسی Matica hrvatska همسو بودند، با محافظه‌کاران درگیر شدند. در اواخر دهه ۱۹۶۰، انواع نارضایتی‌ها از طریق Matica hrvatska گسترش یافت که در اوایل دهه ۱۹۷۰ توسط یک جناح اصلاح طلب SKH به رهبری ساوکا دابچویچ-کوچار و میکو تریپالو پذیرفته شد. شکایات در ابتدا مربوط به ناسیونالیسم اقتصادی بود. اصلاح طلبان خواستار کاهش انتقال ارز به دولت فدرال توسط شرکت‌های مستقر در کرواسی بودند. آنها بعداً شامل مطالبات سیاسی برای افزایش خودمختاری و مخالفت با حضور بیش از حد واقعی یا تصور شده صرب‌های کرواسی در سرویس‌های امنیتی، سیاست و در سایر زمینه‌ها در کرواسی شدند. یکی از موارد ویژه بحث این بود که آیا زبان کرواتی از صرب-کرواسی متمایز است یا خیر. بهار کرواسی محبوبیت چهره‌های گذشته کرواسی مانند یوسیپ یلاچیچ، سیاستمدار کروات و افسر ارشد نظامی اتریشی قرن نوزدهم و استیپان رادیچ، رهبر ترور شده حزب دهقانان کرواسی و همچنین افزایش ترانه‌های میهنی را افزایش داد. آثار هنری، و دیگر مظاهر فرهنگ کرواسی. برنامه‌هایی برای افزایش نمایش مطالب مرتبط با کرواسی در برنامه درسی مدارس، اقداماتی برای رسیدگی به حضور بیش از حد صرب‌ها در پست‌های کلیدی در کرواسی و اصلاح قانون اساسی کرواسی برای تأکید بر ماهیت جمهوری به عنوان کشور ملی کرواسی‌ها انجام شد. همچنین تقاضاهایی برای افزایش اختیارات برای جمهوری‌های تشکیل دهنده به هزینه دولت فدرال یوگسلاوی وجود داشت. این مسائل باعث افزایش تنش‌ها بین کروات‌ها و صرب‌های کرواسی و همچنین بین جناح‌های اصلاح طلب و محافظه کار SKH شد. در حالی که جمهوری‌های دیگر، SKJ و شخص تیتو در ابتدا درگیر مبارزات داخلی کرواسی نبودند، برجستگی فزاینده ناسیونالیسم کرواسی باعث شد که تیتو و SKJ در امور مداخله کنند. مانند اصلاح طلبان در سایر جمهوری‌های یوگسلاوی، رهبری SKH مجبور به استعفا شد. با این وجود، اصلاحات آنها دست نخورده باقی ماند و بیشتر خواسته‌های رهبری برکنار شده بعداً پذیرفته شد و شکلی از فدرالیسم را آغاز کرد که به تجزیه بعدی یوگسلاوی کمک کرد. فروپاشی حکومت
جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی در دههٔ ۱۹۹۰ پس از جدایی شش جمهوری سوسیالیستی که می‌خواستند مستقل شوند، فروپاشید. اسلوونی با آرامش جدا شد اما در کرواسی، بوسنی و هرزگوین، کوزوو و کمی بعد در بخشی از صربستان جنگ داخلی درگرفت. در طول این جنگ‌ها پاکسازی قومی و نسل‌کشی انجام شد که کشتار سربرنیتسا و نسل‌کشی بوسنی نمونه‌هایی از آن هستند. صربستان و مونته‌نگرو
پس از جنگ جهانی اول بود این سرزمین با رژیم پادشاهی اعلام استقلال کرد (پادشاهی یوگسلاوی) ولی در سال‌های جنگ جهانی دوم به دست آلمان‌ها افتاد. پس از جنگ نیز به بلوک شرق پیوست و با سرزمین‌های بوسنی و هرزگوین، کرواسی، کوزوو، مقدونیه، اسلوونی و مونته‌نگرو، جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی را ساختند که پس از فروپاشی شوروی و بلوک شرق از هم پاشید. یوگسلاوی
دومین کشور با نام یوگسلاوی، جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی بود. این نام، نخستین بار توسط "جنبش مقاومت پارتیزان‌های یوگسلاو" در دوران جنگ جهانی دوم به‌کار رفت. این کشور در سال ۱۹۴۶ و زمانی که حکومتی کمونیستی در آنجا ایجاد شد، به "جمهوری فدرال خلق یوگسلاوی" تغییر نام داد ولی در سال ۱۹۶۳ دوباره به همان "جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی" تغییر نام داد. این کشور، بزرگ‌ترین حکومت یوگسلاو بود چون که ایستریا، ریکا و زادار هم پس از جنگ جهانی دوم به یوگسلاوی افزوده شدند. جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی، از شش جمهوری سوسیالیستی و دو استان سوسیالیستی خودمختار تشکیل می‌شد که عبارتند از: جام باشگاه‌های اروپا ۹۲–۱۹۹۱
"مسابقه در صوفیه، بلغارستان برگزار شد. با توجه به آنکه یوفا تیم‌های یوگسلاو را به دلیل رو به وخامت گذاشتن اوضاع امنیتی در این کشور، ناشی از حوادث قومی که سرانجام به جنگ‌های یوگسلاو تبدیل شدند، از برگزاری مسابقات خانگی در یوگسلاوی محروم کرده‌بود."گلزنان برتر جام باشگاه‌های اروپا ۹۲–۱۹۹۱ به شرح زیر است: یوگسلاو
در معنای قومیتی، یوگسلاو شخصی است که خود را منحصراً یوگسلاو بداند و هیچ هویت قومیتی دیگری برای خود قائل نباشد. یوگسلاو همچنین به معنای ملیت چند قومیتی یوگسلاوی که شامل هویت‌های قومی-قبیله‌ای مانند کروات، صرب و ... درش می‌شد نیز به کار برده می‌شد. جمهوری سوسیالیستی صربستان
جمهوری سوسیالیستی صربستان، یکی از جمهوری‌های سوسیالیستی تشکیل‌دهندهٔ جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی بود. این جمهوری، بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین جمهوری در بین جمهوری‌های تشکیل‌دهندهٔ یوگسلاوی بود و پایتخت این جمهوری، شهر بلگراد، پایتخت فدرال یوگسلاوی هم بود. نسل‌کشی صرب‌ها در دولت مستقل کرواسی
فرهیختگان کروات در آغاز سده بیستم، ایوو پیلار، چیرو تروهلکا و میلان شوفلای، بر مفهوم ملت و هویت نژادی مورد استفاده اوستاشه و همچنین نگره مبتنی بر فرومایگی صرب‌ها تأثیر گذاشتند. پیلار، تاریخ‌دان، سیاستمدار و وکیل دادگستری، تأکید زیادی بر جبرگرایی نژادی داشت و استدلال کرد که کروات‌ها توسط میراث نژادی و فرهنگی «نوردیک-آریایی» تعریف شده‌اند، حال آنکه صرب‌ها «با ولاک‌های رومانیایی-بالکانی» درهم آمیخته بودند. تروهلکا، باستان‌شناس و تاریخ‌دان ادعا کرد که مسلمانان بوسنیایی کروات‌تبارهایی هستند، که به گفته وی، از نژاد برتر نوردیک بوده‌اند. از سوی دیگر، صرب‌ها به «نژاد منحط» ولاک تعلق داشتند. اوستاشه نگره‌های های شوفلای، تاریخ‌دان و سیاستمدار، را ترویج می‌کرد، که در آن‌ها ادعا می‌شد کرواسی «از سده‌ها پیش یکی از محکم‌ترین باروهای تمدن غرب بوده‌است»، و اینکه این نقش در پی اتحاد با صربستان هنگام تشکیل کشور یوگسلاوی در سال ۱۹۱۸ از دست رفته‌است. طغیان ملی‌گرایی کرواسی پس از ۱۹۱۸ یکی از اصلی‌ترین تهدیدها برای ثبات یوگسلاوی بود. در طول دهه ۱۹۲۰، آنته پاولیچ، وکیل، سیاستمدار و یکی از فرانکیست‌ها، به عنوان سخنگویی برجسته برای استقلال کرواسی پدیدار شد. در ۱۹۲۷، او پنهانی با بنیتو موسولینی، دیکتاتور ایتالیا و بنیانگذار فاشیسم تماس گرفت و اندیشه‌های جدایی‌خواهانه خود را با وی در میان گذاشت. پاولیچ خواهان یک کرواسی بزرگ مستقل بود که می‌بایست کل منطقه تاریخی و قومی کروات‌ها را پوشش می‌داد. در آن دوره، موسولینی با تقویت نفوذ ایتالیا در ساحل شرقی دریای آدریاتیک با هدف منزوی کردن یوگسلاوی، به مووضع بالکان علاقه‌مند شد. تاریخ‌دان بریتانیایی، روری یومانس ادعا می‌کند که نشانه‌هایی وجود دارد که پاولیچ از اوایل سال ۱۹۲۸ در اندیشه تشکیل نوعی گروه شورشی ملی‌گرا بوده‌است. جمهوری سوسیالیستی مقدونیه
جمهوری سوسیالیستی مقدونیه از لحاظ اندازه و جمعیت چهارمین کشور درون یوگسلاوی بود. درون یوگسلاوی، از شمال با جمهوری سوسیالیستی صربستان و از شمال غرب با استان سوسیالیستی خودمختار کوزوو و با یونان از جنوب و از شرق با جمهوری خلق بلغارستان و از غرب با جمهوری سوسیالیستی خلق آلبانی هم‌مرز بود. صربستان و مونته‌نگرو
پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، جمهوری سوسیالیستی یوگسلاوی هم در جریان جنگ‌های یوگسلاو تجزیه شد (فروپاشی یوگسلاوی) و تنها دو جمهوری صربستان و مونته‌نگرو باقی ماندند که تا سال ۲۰۰۳ با نام "جمهوری فدرال یوگسلاوی" شناخته می‌شدند. در سال ۲۰۰۳، کشور یوگسلاوی به "صربستان و مونته‌نگرو" تغییر نام داد. برخی کشورها مانند آمریکا، از سال ۱۹۹۲ به این کشور، صربستان و مونته‌نگرو می‌گفتند. یوگسلاوی
یوگسلاوی پس از جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۸، با ادغام دولت اسلوونی، کرواسی و صربستان (که پیش از این بخشی از مناطق امپراتوری اتریش - مجارستان بودند) با پادشاهی صربستان، اولین اتحادیه مردم اسلاو جنوبی، پس از قرنها که این منطقه بدست عثمانی و سپس اتریش - مجارستان بود، با نام پادشاهی، صربستان، کرواسی و اسلوونی اعلام موجودیت کرد. پتر اول نخستین شاه این کشور جدید بود. این پادشاهی در ۱۳ ژوئیه ۱۹۲۲ در اجلاس سفیران متفقین در پاریس به رسمیت شناخته شد. نام رسمی این کشور در ۱۳ اکتبر ۱۹۲۹ به پادشاهی یوگسلاوی تغییر یافت. هولوکاست
در آوریل ۱۹۴۱، آلمان به یوگسلاوی و یونان حمله کرد، و این دو کشور تا پایان آن ماه تسلیم شند. آلمان و ایتالیا یونان را به بخش‌های تحت اشغال تقسیم کردند اما آن را از حیث کشور بودن نینداخت. یوگسلاوی که دارای ۸۰٬۰۰۰ یهودی بود نیز تکه‌تکه شد و مناطق شمالی به خاک آلمان پیوستند و مناطق کنار دریا به خاک ایتالیا. باقی کشور نیز میان دولت دست‌نشانده مستقل کرواسی و صربستان، که خود توسط ترکیبی از شبه‌نظامیان و فرمانداری پلیسی اداره می‌شد، تقسیم شد. صربستان در اوت ۱۹۴۲ عاری از یهود (Judenfrei) اعلام شد. حزب در قدرت کرواسی وقت، اوستاشه، بیشتر یهودیان کشور را کشت و صرب‌های محلی مسیحی ارتودوکس و مسلمانان را یا کشت یا اخراج کرد. در ۱۸ آوریل ۱۹۴۴، کرواسی نیز عاری از یهود اعلام شد. به گفته بلک، یهودیان و صرب‌ها هر دو «به ضرب کشته یا در طویله‌ها به آتش کشیده شدند». اما تفاوت میان روش اوستاشه با آلمانی‌ها و کروات‌ها در این بود که اوستاشه به ساکنان یهودی و صرب این اجازه را می‌داد که دین خود را عوض کنند تا از مرگ برهند. به گفته یوزو توماس‌ویچ از ۱۱۵ اجتماع دینی یهودی در یوگسلاوی تنها اجتماع‌های زاگرب توانستند از جنگ جان سالم به در برند. فیفا
مرزهای بین بعضی از کشورها باعث شده بود تا هم‌زمان عضو دو قاره باشند، در نتیجه شماری از کشورها مثل روسیه، ترکیه، قبرس، ارمنستان، آذربایجان و گرجستان خواستار عضویت در یوفا (UEFA)شدند اگرچه که قسمت زیادی از خاک آن‌ها در آسیا قرار داشت. با این که اسرائیل به‌طور کامل در قاره آسیا قرار داشت اما چون هیچ پیوندی با کشورهای آسیایی نداشت در سال ۱۹۹۴ به یوفا پیوست. قزاقستان نیز در سال ۲۰۰۲ از ای اف سی به یوفا پیوست؛ و استرالیا آخرین کشوری بود که در ژانویه ۲۰۰۶ ازاو اف سی به ای اف سی رفت. کشورهای گویان و سورینام با این که در آمریکای جنوبی قرار داشتند اما همچنان به عضویت خود در کونکاکاف(CONCACAF) ادامه دادند. فهرست کشورهای در گستره بیش از یک قاره
گرجستان کشوری است در منطقهٔ قفقاز اوراسیا. این کشور در سرحد آسیای غربی و اروپای شرقی قرار دارد، به همین دلیل می‌توان آن را جزء کشورهای فراقاره‌ای نامید. اتحادیه اروپا
بخشی از مشکل پذیرش ترکیه این است که ۹۷٪ از زمین‌های ترکیه در شبه جزیره آناتولیان در غرب آسیا واقع شده و تنها ۳٪ آن در قاره اروپاست. مقامات ترکیه در رویارویی با این مشکل چنین بیان داشته‌اند که کشورهایی نظیر اوکراین و بلاروس نیز در شرق دور واقع شده‌اند و گرجستان که از لحاظ جغرافیایی بعضاً در اروپاست، حتی نسبت به ترکیه نیز بیشتر به سمت شرق پیشرفته‌است و دور بخشی از ناحیه شمال شرقی با ترکیه هم‌مرز است؛ بنابراین، می‌توان ادعا نمود که ترکیه هم از طرف شرق و هم از طرف غرب با کشورهای اروپایی هم‌مرز است. جغرافیای جمهوری چک
جمهوری چک کشوری واقع در اروپای مرکزی و یکی از اعضای اتحادیه اروپا است. این کشور در تاریخ اول ژانویه ۱۹۹۳ و به دنبال تقسیم کشور چکسلواکی سابق پدید آمد. پایتخت و بزرگ‌ترین شهر آن شهر پراگ است با وجودی که عضو اتحادیه اروپا است واحد پول آن کرونا است. جمهوری چک کشوری محصور به خشکی است که در اروپای مرکزی واقع شده‌است و از نظر تاریخی به سه ناحیه بوهم، موراویا، و سیلزی تقسیم می‌شود. بیشتر مرزهای جمهوری چک از مناطق کوهستانی تشکیل شده‌اند. در مرزهای جنوب غرب جنگل بوهم، در شمال غرب کوهستان ارتس، و در شمال کشور ناحیه زودت و کوهستان کرکونوشه (Krkonoše) قرار گرفته‌است. آب‌های روان در سرزمین چک پس از گذر از دیگر کشورها به سه دریا یعنی دریای شمال، دریای بالتیک و دریای سیاه می‌ریزند. یوگسلاوی
صحنه سیاسی بین‌المللی در اواخر دهه ۱۹۳۰ با عدم تحمل بین شخصیتهای اصلی، با برخورد تهاجمی رژیمهای توتالیتر و با اطمینان به اینکه نظمی که پس از جنگ جهانی اول ایجاد شد شکست می‌خورد و سنگرهایش را از دست می‌دهد و حامیان آن هم قدرت خود را از دست می‌دهند، مشخص شد. با حمایت و فشار ایتالیای فاشیست و آلمان نازی، ولادکو ماسک، رهبر کرواتها، و حزبش موفق به ایجاد بانووینا کرواسی (منطقه خودمختار با خودگردانی داخلی قابل توجه) در سال ۱۹۳۹ شدند. توافق‌نامه مشخص کرد که کرواسی باید بخشی از یوگسلاوی باقی بماند، اما با عجله در حال ایجاد یک هویت سیاسی مستقل در روابط بین‌الملل بود. قرار بود کل پادشاهی فدرالی شود اما جنگ جهانی دوم تحقق آن برنامه‌ها را متوقف کرد. زمین‌لرزه ۱۹۳۱ یوگسلاوی
زمین‌لرزه یوگسلاوی در تاریخ میلادی، برابر با ، ساعت ۱:۵۰:۲۳ به زمان یوتی‌سی در پادشاهی یوگسلاوی رخ داد. ژرفای این زلزله ۲۵ کیلومتر بود. بزرگی آن ۶٫۸ در مقیاس ریشتر اعلام شده‌است. زمین‌لرزه به وقت محلی در روز یکشنبه، ساعت ۲ روی داده و منطقه زمانی آن یوتی‌سی +۱ بوده‌است . یوگسلاوی
با شروع جنگ جهانی دوم، یوگسلاوی در ۶ آوریل ۱۹۴۱ مورد حمله متحدین قرار گرفت. در سال ۱۹۴۳، جمهوری فدرال دموکرات یوگسلاوی توسط جنبش مقاومت پارتیزان‌های یوگسلاو اعلام موجودیت کرد. در سال ۱۹۴۴ پادشاه پتر دوم، که در آن زمان در تبعید به سر می‌برد، آن را به عنوان یک دولت قانونی به رسمیت شناخت. متعاقباً سلطنت در نوامبر ۱۹۴۵ منسوخ شد. هنگامی که یک دولت کمونیست تأسیس شد، نام کشور در سال ۱۹۴۶ به جمهوری خلق فدرال یوگسلاوی تغییر نام داد. این کشور مناطق استریا، ریجکا و زادار را از چنگ ایتالیا درآورد. یوسپ بروز تیتو، رهبر پارتیزان، یوگسلاوی را از سال ۱۹۵۳ تا زمان مرگش در ۱۹۸۰، به عنوان رئیس‌جمهور، اداره کرد. در سال ۱۹۶۳، این جمهوری دوباره به جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی (SFRY) تغییر نام داد. تیم ملی فوتبال یوگسلاوی
تیم ملی فوتبال یوگسلاوی نماینده کشور پادشاهی یوگسلاوی در سال‌های ۱۹۱۸ تا ۱۹۴۳ میلادی و جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی در سال‌های ۱۹۴۶ تا ۱۹۹۲ بوده‌است. یوگسلاوی
شش جمهوری که جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی را تشکیل داده بودند عبارتند بودند از: جمهوری سوسیالیستی بوسنی و هرزگوین، جمهوری سوسیالیستی کرواسی، جمهوری سوسیالیستی مقدونیه، جمهوری سوسیالیستی مونته‌نگرو، جمهوری سوسیالیستی صربستان و جمهوری سوسیالیستی اسلوونی. صربستان شامل دو استان خودمختار سوسیالیستی به نام وویوودینا و کوزوو بود بود که پس از سال ۱۹۷۴، تا حد زیادی با دیگر اعضای فدراسیون برابر بودند. پس از بحران سیاسی و اقتصادی در دهه ۱۹۸۰ و ظهور ملی‌گرایی، یوگسلاوی در امتداد مرزهای جمهوری‌های خود تجزیه و در ابتدا به پنج کشور تقسیم شد که باعث شروع جنگ‌های یوگسلاو شد. از سال ۱۹۹۳ تا سال ۲۰۱۷، دادگاه بین‌المللی کیفری یوگسلاوی سابق رهبران نظامی و سیاسی یوگسلاوی سابق را به جرم جنایات جنگی، نسل‌کشی، و سایر جنایت‌های مرتکب شده در طی این جنگها، محاکمه کرد. چکسلواکی
چکسلواکی تا پیش از جنگ جهانی اول حدود ۱۴۰ هزار کیلومتر مربع وسعت و بیش از ۱۳ میلیون نفر جمعیت داشت و با آلمان، لهستان، اتریش، مجارستان، و رومانی همسایه بود. چکسلواکی پس از جنگ جهانی دوم از کشورهای کوهستانی اروپای مرکزی واقع بین آلمان و لهستان و اتریش و مجارستان و شوروی (اوکراین) که دارای ۱۲۷٬۹۰۰ کیلومتر مربع مساحت و ۱۵٬۶۰۰٬۰۰۰ نفر جمعیت بود. این کشور حکومت جمهوری داشت. پایتخت آن پراگ (پراها) بود و شهرهای معتبر و صنعتی این کشور برنو و پیلسن و براتیسلاوا نام داشتند. قطعنامه ۱۳۲۶ شورای امنیت
قطعنامه ۱۳۲۶ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۱ اکتبر ۲۰۰۰ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ پذیرش اعضای تازه در سازمان ملل: جمهوری فدرال یوگسلاوی است. این قطعنامه طی نشست ۴۲۱۵ام تصویب شد. صربستان
صربستان در اروپا، در شبه‌جزیره بالکان و در جلگه پانونین قرار دارد. جایی که پیوندگر میان مرکز، جنوب و خاور اروپاست. رودخانه دانوب (۲۸۵۰ کیلومتر) در یک‌سوم شمال کشور جاری است. طول ۵۸۸ کیلومتری این رودخانه در کشور، مرز با کرواسی و بخشی از مرز با رومانی را تشکیل داده‌است. از دیگر رودخانه‌های صربستان می‌توان «ساوا»، «تیمیش»، «درینا» و «بگج» را نام برد. بیش ار یک چهارم سرزمین صربستان (۲۷٪) پوشیده از جنگل است. تشکیل یوگسلاوی
تشکیل یوگسلاوی به مجموعه رویدادهایی اطلاق می‌شود که منجر به ایجاد کشور جمهوری سوسیالیستی یوگسلاوی شد. یوگسلاوی در سال ۱۹۱۹ میلادی به یک کشور مستقل مبدل گردید. این کشور، صرب‌ها، کروات‌ها و اسلاوها را با عنوان ملتی واحد گردهم آورد. جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی
در قرن چهارم قبل از میلاد در شبه جزیره بالکان اقوام ایلیریایی، تراکیایی، پانونیایی و چند گروه از یونانی‌ها ساکن شدند.۶۰۰ سال بعد، جمهوری روم، ایلیریایی‌ها را شکست داده و سرزمین شان را تصاحب کرد و شهرهای مورسا (اوسییک امروزی) و سینگیدونوم (بلگراد امروزی) را ساخت. زمانی که امپراتوری روم به دو بخش تقسیم شد، یوگسلاوی در مرز بین آن دو قرار گرفت. در همان دوران مردم این نواحی مسیحی شدند. اما وقتی قدرت امپراتوری روم ضعیف شد، همه گونه اقوام مختلف از هون‌ها و آوارها گرفته تا بلغارها و اسلاوها تغییر و تحولاتی به این نواحی دادند. در دوران تاریکی (سده‌های میانه)، دولت‌های فئودال محلی، امور این نواحی را اداره می‌کردند. در همان دوران پادشاهی مجارستان بوسنی را تصرف کرد و مقدونیه بین بیزانس و بلغارستان تقسیم شد. در اواسط قرن یازدهم، صربستان از بیزانس جدا شد و واتیکان به حاکمان صربستان مقام پادشاهی داد.اوج قدرت تاریخی صربستان در ۱۳۳۱ تا ۱۳۵۵ میلادی است که استفان دوشان پادشاه آن جا بود. در زمان حکومت عثمانی بخش عمده شبه جزیره بالکان در اختیار حکومت اسلامی بود. او آلبانی و مقدونیه را ضمیمه صربستان کرد. اواسط قرن چهاردهم، عثمانیها به بالکان رسیدند و صرب‌ها و بوسنیایی‌ها مجبور به مهاجرت به روسیه شدند. در ۱۳۹۵ مقدونیه، در ۱۴۶۳ بوسنی، در ۱۴۶۵ هرزه گوین و سرانجام در ۱۵۲۶ تمام یوگسلاوی امروزی را ترکان عثمانی فتح کردند.حکمرانی ترک‌ها بر یوگسلاوی ۳۸۹ سال طول کشید. اما در همان زمان، کرواسی، اسلوونی و دالماسی هم مناطقی بودند که خاندان هابسبورگ، ضمیمهٔ امپراتوری اتریش کرده بودند. جنگ روس و عثمانی که در دهه ۱۷۶۰ آغاز شد، موجب ضعف عثمانی شد. اتریش هم بالکان را تصرف کرد و نواحی اشغالی را به مرور مستقل کرد. صربستان در ۱۸۲۹ مستقل شد، اما پذیرش این استقلال تا ۱۸۷۸ طول کشید.در جنگ‌های بالکان در ۱۹۱۲ و ۱۹۱۳ اوضاع به شدت به هم ریخته بود بود؛ تا این که صرب‌ها که از زیاده خواهی اتریشی‌ها شاکی بودند، ولیعهد این کشور و همسرش را در ۱۹۱۴ در سارایوو ترور کردند؛ جرقه کوچکی که جنگ جهانی اول را به راه انداخت. نتیجه این جنگ، انحلال امپراتوری اتریش-مجارستان بود و از پس آن، صربستان، کرواسی، اسلوونی، مونته‌نگرو، بوسنی و هرزگوین در سال ۱۹۲۹ یک کشور تشکیل دادند و نام یوگسلاوی به معنی اسلاوهای جنوبی را بر آن گذاشتند. اما عملاً صرب‌ها حکومت را در اختیار داشتند. الکساندر کاراژرژویچ با نام الکساندر اول تاج‌گذاری کرد. در آخر نیز کروات‌ها الکساندر اول را ترور کردند. در ۱۹۴۱ که ارتش آلمان به یوگسلاوی رسید، خاندان سلطنتی فرار کردند. اما ژنرال میخاییلویچ در رأس سلطنت‌طلب‌ها به همراه یوسیپ بروز تیتو در رأس کمونیست‌ها با نبردهای پارتیزانی در مقابل ارتش آلمان مقاومت می‌کردند که بالاخره تیتو در ۱۹۴۵ پیروز شد. آلمانی‌ها را اخراج کرد، پادشاه را خلع کرد و حکومت جمهوری فدراتیو خلق یوگسلاوی را بنیان نهاد. در ۱۹۴۶ شش جمهوری خودمختار تحت نظارت حکومت مرکزی و حزب کمونیست که تیتو رئیس آن بود، شکل گرفت. در ابتدا روابط خوبی بین یوگسلاوی و شوروی شکل گرفت، اما تیتو که معتقد بود رهبران شوروی به مرامنامه خلق خیانت می‌کنند، با آن‌ها دچار مشکل شد و عملاً در مقابل استالین ایستاد. او به همراه جمال عبدالناصر، جواهر لعل نهرو و سوکارنو جنبش عدم تعهد را بنیان نهاد. او سرانجام در ۱۹۸۰ درگذشت.مرگ تیتو که خود کروات بود، زخم‌های کهنه را باز کرد. بالکان فقط در دوران تیتو آرامش به خود دیده بود. پس از مرگ وی آشوب‌ها و درگیری‌ها شروع شد. وقتی در ۱۹۸۹ روابط بین یوگسلاوی و آلبانی بر سر ناحیه کوزوو تیره شد، آن جرقه زده شد. بحران اقتصادی، تورم خردکننده سال ۱۹۸۹ و تنش‌های مذهبی مسلمانان و کاتولیک‌ها، حزب کمونیست را ضعیف کرد. کرواسی و اسلوونی اولین کشورهایی بودند که اعلام استقلال کردند. در آوریل ۱۹۹۲، پارلمان صربستان و مونته‌نگرو، باقی‌ماندهٔ یوگسلاوی را یوگسلاوی نامید. اما جنگ بین جدایی طلبان بوسنی و هرزگوین و نیروهای فدرال (صرب‌ها) شدت گرفت و سرانجام اتحادیه اروپا بوسنی و هرزگوین را به رسمیت شناخت. آشوب‌ها در کوزوو به جنایت جنگی تبدیل شد و سرانجام با دخالت نظامی آمریکا پایان یافت. اما رئیس‌جمهور مونته‌نگرو رفراندومی برگزار کرد و این قسمت را هم از صربستان جدا کرد. کوزوو هم پس از جنگ ناتو علیه یوگسلاوی استقلال یافت. قطعنامه ۸۲۷ شورای امنیت
قطعنامه ۸۲۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۵ مه ۱۹۹۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ یوگسلاوی است. این قطعنامه طی نشست ۳۲۱۷ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد. نیروهای محور
بهانه ایتالیا برای حمله آوریل ۱۹۴۱ به یوگسلاوی ادعای‌های مرزی و عدم تمایل آلبانیایی‌ها، مقدونی‌ها و کروات‌ها در اتحاد با یوگسلاوی بود. تجزیه طلبی کروات‌ها با ترور رهبران سیاسی آن‌ها از جمله استفان رادیچ در پارلمان یوگسلاوی شدت پیدا کرد. ایتالیا با تسلیح و تعلیم نیروهایی فاشیست کرووات پس از حمله به یوگسلاوی، به این جنبش دامن زد.  آلمان، تحت رهبری آدولف هیتلر ایتالیا، تحت رهبری نخست‌وزیر بنیتو موسولینی و پادشاه ویکتور امانوئل سوم جمهوری سوسیالیستی ایتالیا، پس از ۲۳ سپتامبر ۱۹۴۳ ژاپن، تحت رهبری نخست‌وزیر هایدکی توجو و امپراتور هیروهیتو مجارستان رومانی (تا ۱۹۴۴) بلغارستان (تا ۱۹۴۴) اسلواکی صربستان مونته‌نگرو آلبانی مقدونیه کرواسی یوگسلاوی یونان دانمارک نروژ عراق تایلند سن مارینو هند (تحت عنوان هندوستان آزاد) منچوری (تا اوت ۱۹۴۵) مغولستان چین (گروهای ملی‌گرای چین) فیلیپین ویتنام کامبوج لائوس برمه آرژانتین فروپاشی یوگسلاوی
ریشهٔ اختلافات این سرزمین‌ها به تشکیل پادشاهی یوگسلاوی، جنگ داخلی این کشور، تشکیل دولت مستقل کرواسی در گرماگرم اشغال نظامی یوگسلاوی به دست نازی‌ها در جنگ جهانی دوم و نسل‌کشی‌های سازمان‌یافته در این کشور به دست اوستاشه (حزب فاشیست کروات)، ایدهٔ صربستان بزرگ و رواج پان اسلاویسم در بالکان بازمی‌گردد. بلوک شرق
بلوک شرق اصطلاحی بود که در دوران جنگ سرد، به کشورهای متّحد شوروی و پیمان ورشو، که خود را کمونیست می‌نامیدند، اطلاق می شد. این اصطلاح از آن جهت بود که همهٔ کشورهای این بلوک، از لحاظ جغرافیایی در اروپای شرقی واقع بودند. بعدها که در کوبا انقلابی درگرفت و رهبران جدید آن خود را «کمونیست» خواندند و تا حدودی به شوروی وابسته بودند، این کشور نیز، علی‌رغم این‌که در غرب واقع بود، به‌طور غیررسمی عضو بلوک شرق شمرده می‌شد. گرچه هرگز به عضویت پیمان ورشو درنیامد و به همین علت، به‌طور رسمی هرگز عضو بلوک شرق نبود. بلوک شرق همچنین به‌عنوان نامی برای پیمان ورشو (اتّحاد نظامی به رهبری شوروی) یا کومکن (یک سازمان اقتصادی بین‌المللی از کشورهای کمونیست) بکار می‌رود. متحدین شوروی خارج از اروپای شرقی، همچون مغولستان و اغلب کوبا، ویتنام، و کره شمالی بعضی اوقات جزو اصطلاح بلوک شرق نیز محسوب می‌شوند. اصطلاحات بلوک شرق و اتّحاد شوروی بعضی اوقات با یکدیگر اشتباه گرفته می‌شوند. امّا اتّحاد شوروی بر کشورهای بلوک شرق نفوذ داشته، کشورهایی در بلوک شرق مانند بلغارستان، مجارستان و لهستان کلاً کشورهایی جداگانه بود. جمهوری سوسیالیستی فدرال یوگسلاوی هرگز بخشی از بلوک شرق یا پیمان ورشو نبوده‌است. امّا یک کشور کمونیست بوده، که رهبر آن مارشال تیتو، در طی تلاش‌های خود به‌عنوان رهبر یک مقاومت پارتیزانی طی جنگ جهانی دوم، در آن به قدرت رسید. چون وی از سوی ارتش سرخ شوروی منصوب نشده بود، هیچگونه وفاداری و تعهدی نسبت به روسیه نداشت. دولت یوگسلاوی در طول جنگ سرد، به‌عنوان کشوری بی‌طرف شناخته می‌شد، و یکی از بنیان‌گذاران جنبش عدم تعهد بود. بالکان
بالکان شبه‌جزیره‌ای است در جنوب شرقی اروپا که از شرق به دریای سیاه و دریای اژه؛ از غرب به دریای یونان و دریای آدریاتیک؛ از جنوب به دریای مدیترانه و از سوی شمال به کوه‌های آلپ دینار و آلپ ترانسیلوانی مرزبندی می‌شود. یوگسلاوی
نیروهای محور یوگسلاوی را اشغال و آن را تقسیم کردند. دولت مستقل کرواسی به عنوان یک دولت دست نشانده نازی‌ها تأسیس شد، حکومت توسط نیروهای شبه نظامی فاشیستی شناخته شده به عنوان اوستاشه که در سال ۱۹۲۹ به وجود آمد، اما در فعالیت‌های آن تا سال ۱۹۴۱ نسبتاً محدود بود. سربازان آلمانی بوسنی و هرزگوین و همچنین بخشی از صربستان و اسلوونی را اشغال کردند، در حالی که سایر مناطق این کشور توسط بلغارستان، مجارستان و ایتالیا اشغال شد. از سال ۱۹۴۱ تا ۴۵، رژیم اوستائی کرواسی حدود ۵۰۰۰۰۰ نفر را به قتل رساند، ۲۵۰٬۰۰۰ نفر را اخراج کرد، و ۲۰۰٬۰۰۰ نفر دیگر را کاتولیک کرد. یوگسلاوی
در ۲۵ نوامبر ۱۹۴۲، شورای ضد فاشیست آزادی ملی یوگسلاوی در بیهاچ، واقع در بوسنی و هرزگوین امروزی، تشکیل شد. شورا مجدداً در ۲۹ نوامبر ۱۹۴۳ در یایسه، این نیز واقع در بوسنی و هرزگوین امروزی، تشکیل جلسه داد و اساس سازماندهی پس از جنگ کشور را ایجاد کرد و یک فدراسیون تأسیس کرد (این تاریخ پس از جنگ به عنوان روز جمهوری جشن گرفته می‌شد). صرب‌ها
مردم صرب از مردم اسلاو جنوبی هستند که در شبه جزیره بالکان و اروپای مرکزی زندگی می‌کنند و عمدتاً در صربستان، مونته‌نگرو، بوسنی و هرزگووین و تعداد کمی در کرواسی زندگی می‌کنند. همچنین آن‌ها اقلیت قابل‌ملاحظه‌ای را در دو جمهوری دیگر یوگسلاوی سابق -یعنی جمهوری مقدونیه و اسلوونی- تشکیل می‌دهند. صرب‌ها اقلیت به رسمیت شناخته شده در رومانی و مجارستان هستند. تعداد زیادی از صرب‌ها در اروپای غربی (متمرکز شده در آلمان، سوئیس و اتریش) و نیز آمریکای شمالی (آمریکا و کانادا) زندگی می‌کنند. کرواسی
کرواسی بیست و هشتمین عضو اتحادیه اروپا است. پس از ۱۰ سال مذاکره فشرده سرانجام این کشور موفق شد نظر مثبت اتحادیه اروپا را برای عضویت به دست آورد. قرارداد الحاق کرواسی به اتحادیه اروپا در دسامبر سال ۲۰۱۱ امضا شد. عضویت کرواسی در اتحادیه اروپا در یکم ژوئیه ۲۰۰۳ انجام شد. کرواسی پس از اسلوونی دومین کشور از یوگسلاوی سابق بود که به عضویت اتحادیه اروپا درآمد. اوراسیا
جغرافیای طبیعی اوراسیا به شکل یک قاره است مفهوم اروپا و آسیا به عنوان قاره‌های جدا از هم به اروپای دوران قدیم بازمی‌گردد. در دوران قدیم دریای سیاه و دریای مرمره به همراه تنگه‌هایشان به عنوان یک جدا کنندهٔ قاره در نظر گرفته می‌شد اما امروزه رشته‌کوه اورال و رشته‌کوه قفقاز بیشتر به عنوان جداکننده‌های اصلی دو قاره در نظر گرفته می‌شوند. اوراسیا در کانال سوئز به آفریقا وصل می‌شود. گاهی هم آفریقا را به اوراسیا متصل می‌کنند و آن را آفرو–اوراسیا می‌نامند. به دلیل گسترهٔ پهناور این قاره، در سامانه طبقه‌بندی اقلیمی کوپن اوراسیا اقلیم‌های گوناگونی دارد و از گرم‌ترین تا سردترین را در خود جای داده‌است. پیمان بالکان (۱۹۵۳)
اتحاد با یوگسلاوی در برابر ایتالیا و بلغارستان از اصول سیاست یونان از پیش از ۱۹۱۴ بوده‌است، و اختلاف یوگسلاوی و ایتالیا نیز امکان این نزدیکی را فراهم می‌کند. گذشته از آن، جدایی یوگسلاوی (۱۹۴۸) از کومینفورم آن کشور را در برابر تاخت و تاز خارجی تنها گذاشته بود و این پیمان تا حدودی به آن کشور کمک می‌کرد. اما کشاکش‌های یونان وترکیه بر سر قبرس و وابستگی این دو کشور به «سازمان پیمان آتلانتیک شمالی» (ناتو) در برابر سیاست عدم تعهد یوگسلاوی در صحنهٔ بین‌المللی، این پیمان را بی‌اثر کرد. صربستان و مونته‌نگرو
صِربستان و مونته‌نگرو (از سال ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۳: جمهوری فدرال یوگسلاوی)، کشوری در جنوب شرقی اروپا بود که شامل کشورهای امروزی صربستان، مونته‌نگرو و کوزوو می‌شد. این کشور بخشی از کشور یوگسلاوی پیشین بود. جمهوری صربستان (۲۰۰۶–۱۹۹۰)
جمهوری صربستان، یک واحد فدرال در جمهوری سوسیالیستی یوگسلاوی بین سال‌های ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۲، جمهوری فدرال یوگسلاوی بین سال‌های ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۳ و صربستان و مونته‌نگرو بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶ بود. پس از جداشدن مونته‌نگرو از اتحادش با صربستان، این جمهوری به‌صورت یک کشور مستقل درآمد. پادشاهی مونته‌نگرو
پادشاهی مونته‌نگرو (به صربی:Краљевина Црнa Горa) سلطنتی در اروپای جنوب‌شرقی بود که دوره آن همزمان با جنگ در شبه‌جزیره بالکان و آغاز جنگ جهانی اول در اروپا می‌شد. این دولت قانوناً حکومت پادشاهی مشروطه داشت اما عملاً به صورت سلطنت مطلقه اداره می‌شد. در ٢٨ نوامبر ١٩١٨ میلادی مونته‌نگرو با پادشاهی صربستان متحد شد. درست سه روز بعد ، از این اتحاد پادشاهی یوگسلاوی به وجود آمد. تروریسم در یوگسلاوی
تروریسم در یوگسلاوی () شامل اطلاعاتی در مورد اعمال تروریستی و گروهی در مقابل پادشاهی یوگسلاوی (۱۹۱۸–۴۵) و جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی (۱۹۴۵–۹۲) است. بسیاری از اقدامات تروریستی در خارج از یوگسلاوی علیه اهداف یوگسلاوی انجام شده‌است. منطقه نفوذ
در طول جنگ سرد، کشورهای بالتیک، اروپای مرکزی، برخی از کشورهای اروپای شرقی، کوبا، لائوس، ویتنام، کره شمالی و تا زمان انشعاب چین و شوروی و انشعاب تیتو استالین، جمهوری خلق چین و فدرال خلق گفته می‌شود جمهوری یوگسلاوی، در میان کشورهای دیگر در دوره‌های مختلف، تحت حوزه نفوذ شوروی قرار دارد. گفته می‌شود که اروپای غربی، اقیانوسیه، ژاپن و کره جنوبی در جاهای دیگر تحت حوزه نفوذ ایالات متحده قرار دارند. با این حال، سطح کنترل اعمال شده در این حوزه‌ها متفاوت بود و مطلق نبود. به عنوان مثال، فرانسه و انگلستان توانستند برای حمله به کانال سوئز (با اسرائیل) به‌طور مستقل عمل کنند (بعداً با فشار مشترک ایالات متحده و شوروی مجبور به عقب‌نشینی شدند). بعداً فرانسه نیز توانست از بازوی نظامی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) خارج شود. کوبا غالباً مواضعی اتخاذ می‌کرد که با متحد شوروی خود در تضاد باشد، از جمله اتحاد لحظه ای با جمهوری خلق چین، سازماندهی مجدد اقتصادی و حمایت از شورشیان در آفریقا و آمریکا بدون تأیید قبلی اتحاد جماهیر شوروی. اسلوبودان کواچ
تیم ملی یوگسلاوی - صربستان و مونته‌نگرو نظر مشورتی درباره اعلامیه استقلال کوزوو
یک استدلال مهم دیگر، لزوم حفظ انسجام و ثبات رویه بود: در آخرین قانون اساسی مشروع یوگسلاوی، کوزوو دارای همان حق تعیین سرنوشتی بود که مبنای استقلال پنج کشور از جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی قرار گرفت یعنی کرواسی، اسلوونی، مونته‌نگرو، مقدونیه و بوسنی و هرزگوین. در اصلاحات قانون اساسی که طی سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۴ انجام شد، یوگسلاوی دو منطقهٔ خودمختار کوزوو و وویوودینا را عملا به وضعیت حقوقی سایر جماهیر یوگسلاوی ارتقا داد چنانکه این دو منطقه، دارای دولت و مجلس و قوهٔ قضائیهٔ متعلق به خود بودند و در تمامی نهادهای فدرال یوگسلاوی مشارکت برابر داشتند و حتی در پارلمان فدرال یوگسلاوی قدرت وتو داشتند. با وجود این، دولت میلوشویچ در دههٔ ۱۹۸۰، نهادهای حکومتی کوزوو را منحل کرد و یکجانبه قانون اساسی را تغییر داد تا این دو منطقه را از خودمختاری محروم کند. این استدلال در جلسات رسیدگی دیوان از سوی کرواسی مطرح شد. زبان اشاره یوگوسلاویایی
زبان اشاره یوگوسلاویایی که با نام‌های زبان اشاره بوسنیایی، زبان اشاره کرواتی، زبان اشاره کوزوویی، زبان اشاره مقدونیه‌ای، زبان اشاره صربستانی و زبان اشاره اسلوونیایی نیز شناخته می‌شود، زبان اشاره‌ای است که توسط ناشنوایان و کم شنوایان در میان کشورهای یوگسلاوی پیشین استفاده می‌شود. گزارش شده‌است که این گونه‌ها از نظر متقابل قابل درک هستند. جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی
نام یوگسلاوی از دو کلمه «یوگ» و «اسلاویا» تشکیل شده‌است که در آن یوگ در زبان‌های کرواتی، صربی، مقدونی و اسلوونیایی به معنای «جنوب» و اسلاویا به معنای «سرزمین اسلاوها» می‌باشد. پس یوگسلاوی را می‌توان با عنوان «سرزمین اسلاوهای جنوب» معنی کرد. این عبارت به شش ملت اسلاو جنوب یعنی: کروات‌ها، صرب‌ها، بوسنیایی‌ها، مونته نگرویی ها، اسلوونیایی‌ها و مقدونی‌ها اشاره می‌کند. نام کامل این فدراسیون بین سال‌های ۱۹۴۵ تا فروپاشی آن در سال ۱۹۹۲ با توجه به ساختار سیاسی حاکم بر آن بسیار دستخوش تغییر بود.یوگسلاوی در سال ۱۹۱۸ تحت عنوان پادشاهی کروات‌ها، صرب‌ها و اسلوونیایی‌ها تشکیل شد (سه ملت دیگر هنوز به رسمیت شناخته نشده بودند). با آغاز دیکتاتوری الکساندر اول در سال ۱۹۲۹ او نام رسمی کشور را به پادشاهی یوگسلاوی تغییر داد تا برای اولین بار اصطلاح یوگسلاوی به کار برده شود. پس از اشغال کشور در جنگ جهانی دوم، شورای ضد فاشیست آزادی‌بخش یوگسلاوی سال ۱۹۴۳ تشکیل فدراسیون دموکراتیک یوگسلاوی را در مناطق تحت کنترل خود اعلام کرد. در این نام عامدانه از پیشوند پادشاهی یا جمهوری استفاده نشد. جنگ‌های یوگسلاو
جنگ‌های یوگسلاو () منازعاتی قومی بودند که از سال ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۱ درون قلمروی یوگسلاوی سابق به وقوع پیوستند. این جنگ‌ها به یکی از عوامل فروپاشی این کشور، به هنگام اعلام استقلال جمهوری‌های تشکیل دهندهٔ آن بودند ولی مسائل اقلیت‌های قومی در کشورهای جدید (عمدتاً صربها در بخش‌های مرکزی و آلبانیاییها در جنوب شرقی) تا زمان به رسمیت شناخته شدن این کشورها در سطح بین‌المللی هنوز حل نشده بود. کرواسی
کرواسی با نام رسمی جمهوری کرواسی کشوری است واقع در منطقه بالکان (جنوب مرکزی اروپا) که از شمال با اسلوونی و مجارستان، از شمال شرقی با صربستان، از شرق با بوسنی و هرزگوین و از جنوب با مونته‌نگرو و دریای آدریاتیک هممرز است. زاگرب پایتخت و بزرگترین شهر کرواسی است. جمعیت کرواسی ۳ میلیون و ۹۰۱ هزار نفر است؛ که اغلب آن‌ها کروات هستند. مذهب رایج این کشور مسیحیت کاتولیک است و زبان رسمی آن زبان کرواتی و واحد پول این کشور کونا نام دارد. اسلوونی
این کشور تا سال ۱۹۹۱ جزئی از کشور یوگسلاوی بود و پس از آن تاریخ مستقل گردید. اسلوونی شمالی‌ترین بخش جمهوری فدراتیو یوگسلاوی سابق بوده‌است و در سال ۱۹۹۱ و پس از یک درگیری مختصر نظامی(جنگ ده روزه) با صربستان، استقلال خود را اعلام کرد. این جمهوری، همواره پل ارتباطی شبه‌جزیرهٔ بالکان با مرکز و غرب اروپا بوده‌است. بخش زیادی از این کشور، کوهستانی است و اکثر جمعیتش، در شهر لیوبلیانا و حومهٔ آن زندگی می‌کنند. یوگسلاویسم
در قرن ۱۹ میلادی و پیش از آغاز جنگ جهانی یکم، مواردی همچون ملی‌گرایی در اروپا، ملی‌گرایی در امپراتوری عثمانی، وحدت ایتالیا و وحدت آلمان رویدادهای برجسته‌ای بودند که موجب قدرت گرفتن آن کشورها از نظر سیاسی، نظامی و اقتصادی شده بود. به‌طور مشابه، اسلاوهای جنوبی که از نظر نژادی و زبانی و فرهنگی به یکدیگر شباهتهای زیادی دارند نیز وجود یک اتحاد را برای بقا دربرابر آلمان و ایتالیا و اتریش-مجارستان و عثمانی ضروری دیدند. این اتحاد نه در راستای مسائل نژادپرستی، بلکه یک جنبش سیاسی محسوب می‌شد و دلیل آن ترس از وحدت ایتالیا و وحدت آلمان بود؛ بنابراین به تقلید از آلمان و ایتالیا، یک هم‌افزایی و همبستگی میان اسلاوها ایجاد شد تا درصورت بروز جنگ، توانایی دفاع از خود را داشته باشند؛ گرچه درهرصورت هرگز امکان نداشت که با وجود پادشاهی هابسبورگ و امپراتوری عثمانی، رؤیای یوگسلاوی محقق شود. زیرا این دو قدرت بزرگ از ایجاد یک قدرت که آنها را به چالش بکشد، بیم داشتند و با سنگ‌اندازی در راه اسلاوها، از تشکیل اتحاد یوگسلاوی جلوگیری می‌کردند. این رؤیای داشتن یوگسلاوی تنها در دورهٔ پس از جنگ جهانی یکم محقق شد. زیرا در پایان این جنگ و با نابودی پادشاهی هابسبورگ و امپراتوری آلمان و امپراتوری عثمانی، بخشهای اسلاونشین کرواسی و اسلوونی که هردو از نژاد اسلاوی هستند از زیر نفوذ دولت آلمان و اتریش خارج شدند و رونق اقتصادی بدست آوردند. ناسیونالیسم در اسلوونی، صربستان و کرواسی شکل گرفت و همگی به‌طور یکصدا فریاد یوگسلاوی سر دادند و دیدگاه‌های ضد عثمانی، ایتالیا و اتریش را رواج بخشیدند.  علاوه بر این موضوع، گفتمان یوگسلاوی در میان بلغارها نیز از محبوبیت خاصی برخوردار بود که آلکساندر استامبولیسکی نیز یکی از آن افراد بود. البته صربستان با تصرف کردن ناحیهٔ واردار مقدونیه، بلغارستان را بشدت خشمگین کرد. زیرا بلغارستان به این ناحیه چشم داشت و آن را بخشی از بلغارستان بزرگ فرض کرده بود؛ بنابراین بلغارستان صلاح دید تا جنبش پان اسلاویسم در صربستان را محکوم کند. در این میان قدرت‌های مرکز به بلغارستان وعده دادند که درصورت اتحاد بلغارستان با قدرتهای مرکز، هنگامی‌که جنگ جهانی یکم به پایان برسد نه‌تنها به خاک بلغارستان چشم نداشته باشند بلکه منطقهٔ واردار مقدونیه را نیز بخشی قانونی از خاک بلغارستان بشناسند. بلغارستان نیز با پذیرش این پیشنهاد به «قدرتهای مرکز» پیوست و با صربستان وارد جنگ شد. ولی اوضاع برای بلغارستان به‌درستی پیش نرفت و با وقوع کودتای ۱۹۳۴ در بلغارستان، یک دولت هوادار اندیشهٔ یوگسلاویسم به قدرت رسید؛ بنابراین دولت جدید اتحاد با قدرت‌های مرکز را برهم زد و خواستار ایجاد یک اتحادیه بزرگ شامل کل نواحی اسلاوی و بلغارستان تحت عنوان یوگسلاوی شد که آن جنبش نیز شکست خورد و هرگز به سرانجام نرسید. .yu
.yu دامنه اینترنتی کشور یوگسلاوی بود. پس از فروپاشی یوگسلاوی این دامنه به کشور صربستان و مونته‌نگرو داده شد. پس از تقسیم دوباره این جمهوری به دو بخش صربستان و مونته‌نگرو، ISO برای صربستان .rs و برای مونته‌نگرو دامنه .me را رزرو داد. صربستان
صربستان به همراه مقدونیه، مونته‌نگرو و بوسنی و هرزگوین از سال ۱۳۸۹ میلادی زیر سلطهٔ امپراتوری عثمانی رفت و پس از ۴ سده در سال ۱۹۱۲ به دنبال جنگ کوزوو به آزادی دست یافت و بعد از آن به‌عنوان یکی از جمهوری‌های سه‌گانه، همراه با کرواسی و اسلوونی، پادشاهی یوگسلاوی را تشکیل داد که این حکومت نیز تا سال ۱۹۴۵ و به قدرت رسیدن تیتو ادامه داشت. مهاجرت صربها به سوی مناطق غربی‌تر به دنبال ورود ترک‌های عثمانی صورت گرفت و اصولاً اولین هسته‌های تداخل و تلفیق در جهت یوگسلاوی کنونی از همین زمان آغاز شد. ساختار زمین
اکنون هفت قاره بر روی کرهٔ زمین وجود دارد: آسیا، آفریقا، آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، اروپا، استرالیا و جنوبگان. اما برخی از جغرافی‌دانان تنها فهرست شش قاره را ارائه می‌دهند و آسیا و اروپا را با هم ترکیب می‌کنند و آن را یک قاره (اوراسیا) به‌شمار می‌آورند. در برخی از جاها، دانش‌آموزان یادمی‌گیرند که بر روی زمین تنها پنج قاره وجود دارد: اوراسیا، استرالیا، آفریقا، جنوبگان و آمریکا. برخی از جغرافی‌دانان قاره را نه فقط یک اصطلاح فیزیکی، بلکه یک اصطلاح فرهنگی نیز می‌دانند؛ برای نمونه، آسیا و اروپا از دیدگاه فیزیکی بخشی از یک سرزمین هستند، اما از دیدگاه فرهنگی متفاوت هستند. جزایر واقع در نزدیکی قاره‌ها، بخشی از آن قاره محسوب می‌شوند؛ برای نمونه، گرینلند از دیدگاه سیاسی بخشی از اروپا و از دیدگاه جغرافیایی بخشی از آمریکای شمالی است. برخی از جزایر مانند نیوزیلند، هاوائی و پلی‌نزی نیز بخشی از قاره محسوب نمی‌شوند. اقیانوسیه نام مجموعهٔ سرزمین‌های اقیانوس آرام است. اقیانوسیه نامی مناسب برای این سرزمین‌ها به استثنای استرالیا است که این سرزمین‌ها بخشی از قاره نیستند و اقیانوسیه نیز یک قاره محسوب نمی‌شود. کوه اورست مرتفع‌ترین کوه زمین و بلندترین نقطهٔ کرهٔ زمین با ارتفاع ۸٬۸۵۰ متر (۲۹٬۰۳۵ فوت) است که در رشته‌کوه هیمالیا در منطقهٔ خودمختار تبت چین در آسیا قرار دارد. نظر مشورتی درباره اعلامیه استقلال کوزوو
كوزوو منطقه‌ای در جنوب صربستان است كه با كشورهای آلبانی، مقدونيه و مونته‌نگرو مرز مشترک دارد. اكثريت مردم اين منطقه آلبانیایی‌تبار و مسلمان هستند. در دههٔ ۱۹۵۰، به سرزمین‌های كوزوو و وویوودینا در چارچوب جمهوری صربستان، خودمختاری اعطا شد و نفوذ و اعتبار پيشين صرب‌ها در ساختار قدرت كشور كاهش يافت. افزایش جمعيت آلبانيایی‌تبارهای كوزوو، موجب نگرانی صرب‌ها از گسترش نفوذ و تسلط آلبانيايی‌تبارها در اين ناحیهٔ تاريخی شده بود. رهبران آلبانيايی‌تبار کوزوو هم وضعيت موجود را مطلوب ندانسته و خواهان ارتقای وضعيت اداری و سياسی كوزوو به سطح يک جمهوری مستقل مانند شش جمهوري ديگر جمهوری فدرال یوگسلاوی بودند. اروپا
قاره اروپا ، در نیم‌کره شمالی زمین قرار دارد و پس از قاره اقیانوسیه، دومین قاره کوچک جهان است. قاره اروپا با قاره آسیا در یک پهنه خشکی، قرار گرفته‌اند و با یکدیگر خشکی بزرگ اوراسیا را تشکیل می‌دهند. مرز طبیعی میان اروپا و آسیا را کوه‌های اورال تشکیل می‌دهند.مساحت اروپا حدود ۱۰ میلیون کیلومتر مربع است و بیش از ۷۳۰ میلیون نفر جمعیت دارد که یازده درصد از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهند. با وجود مساحت نسبتاً کمِ خود، اروپا پس از آسیا دومین قاره جهان از نظر تراکم جمعیت است. اروپا در اصل شبه جزیره‌ای در شمال غرب اوراسیا و در شمال قاره آفریقا است. اروپا که به دلیل قرار گرفتن در منطقهٔ معتدل شمالی به قاره سبز معروف است بین آب‌های دریای خزر و دریای سیاه در جنوب شرقی، مدیترانه در جنوب، اقیانوس اطلس در غرب و اقیانوس منجمد شمالی در شمال قرار دارد. همچنین، اروپا جزایر بسیاری دارد که از جزایر بزرگ آن می‌توان به جزایر بریتانیا و ایسلند اشاره کرد. شماری از شهرهای مهم و تاریخی جهان، از جمله، لندن، رم، مسکو، استکهلم، استانبول، پاریس، و برلین در اروپا قرار گرفته‌اند. واردار مقدونیه
واردار مقدونیه که با نامهای مقدونیهٔ یوگسلاو یا مقدونیهٔ بزرگ نیز شناخته می‌شود، نام ناحیه‌ای بود که در دوران پادشاهی صربستان و پادشاهی یوگسلاوی به‌کار برده می‌شد. این سرزمین امروزه شامل کشور مقدونیه شمالی، بخش بزرگی از شمال کشور یونان، بخش قابل توجهی از جنوب غربی کشور بلغارستان، و نواحی کوچکی از آلبانی و صربستان کنونی است. واردار نام معروفترین رود این ناحیه است و نام این سرزمین را از روی آن رود و محدودهٔ مقدونیه برداشتند. سپس نام آن را "صربستان جنوبی" نامیدند. این نام هم برای این بخش باقی نماند و نام دیگری با عنوان واردار بانو وینا برای آن انتخاب کردند که هرکدام با اندکی تفاوت از دیگری معرفی شدند. امروزه این ناحیه متشکل از بخشهایی از ۵ کشور است. اوراسیا
در دانش جغرافیا و علوم سیاسی، به سرزمین ادامه‌داری که دو قاره اروپا و آسیا را دربر می‌گیرد، اصطلاحأ اوراسیا گفته می‌شود. از آنجا که دو قاره آسیا و اروپا مرز طبیعی ویژه‌ای ندارند و مرزبندی کنونی میان این دو قاره بیشتر تاریخی و فرهنگی است این اصطلاح نیز به‌کار رفته‌است. در دروس برخی کشورها، اوراسیا به عنوان بزرگترین قاره در بین ۵ یا ۶ قاره جهان شناخته می‌شود. بخش اعظم اوراسیا در نیم‌کره‌های شمالی و شرقی قرار دارد. قطعنامه ۷۷۱ شورای امنیت
قطعنامه ۷۷۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۳ اوت ۱۹۹۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ یوگسلاوی است. این قطعنامه طی نشست ۳۱۰۶ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد. اردوگاه توقیفی جاکوو
در سال ۱۹۴۵، مقامات جدید یوگسلاوی کمونیست اقدام به نبش قبر در محوطه پیشین اردوگاه جاکوو کردند. در سپتامبر ۱۹۵۲، اتحادیه جوامع یهودی یوگسلاوی از بنای یادبود قربانیان اردوگاه رونمایی کرد. به دنبال استقلال کرواسی از جمهوری یوگسلاوی، اردوگاه پیشین به جایگاه سوخت تبدیل شد. مراسم یادبودی هر ساله در این مکان و همچنین در یک گورستان مجاور که اجساد بازداشت‌شدگان در آنجا دفن شده‌اند، برگزار می‌شود. این گورستان از این نظر منحصر به فرد است که تنها مکان دفن در اروپا است که در آن قربانیان هولوکاست با نام و نام خانوادگی خود دفن شده‌اند، و نه تنها با شماره زندان خود. در سال ۲۰۱۳، تندیسی با عنوان «صلح در بهشت»، توسط مجسمه‌ساز اسرائیلی کروات‌تبار، دینا مرحاو، برای بزرگداشت کسانی که در این اردوگاه نگهداری می‌شدند، در جاکوو رونمایی شد. یوگسلاوی
یوگسلاوی (به صربی‌کرواتی: Југославија)، نام سه موجودیت سیاسی بود که در بخش عمده سده ۲۰ به‌صورت پی‌درپی در جنوب شرقی اروپا و اروپای مرکزی وجود داشتند. این ۳ کشور، پادشاهی یوگسلاوی، جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی و جمهوری فدرال یوگسلاوی بودند. واژهٔ "یوگسلاوی" از دو بخش "یوگ" (jug به معنی جنوب) و "اسلاوی" (slaveni، اشاره به مردم اسلاو) تشکیل شده‌است. اروپای قاره‌ای
عام‌ترین تعریفی که از اروپای قاره‌ای وجود دارد، جزایر یونانی، مالت، سیسیل، ساردنی، کرس، جزایر بالئاری، ایسلند، ایرلند و پادشاهی متحد و ممالک وابسته به آن را جزو این سرزمین نمی‌داند. بسیاری از تعاریف موجود از این سرزمین، مرزهای آن را تا کوه‌های اورال، رود اورال و رشته‌کوه قفقاز می‌دانند. روابط ایران و یوگوسلاوی
روابط رسمی دیپلماتیک بین ایران و یوگسلاوی در سال ۱۹۴۵ برقرار شد. رئیس‌جمهور یوگسلاوی، یوسیپ بروز تیتو در جشن ۲۵۰۰ ساله امپراتوری پارس در ۱۹۷۱ شرکت کرد که یکی از چهار سفر وی به این کشور بود. محمدرضا پهلوی در سالهای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۳ از یوگسلاوی بازدید کرد. جام باشگاه‌های اروپا ۹۲–۱۹۹۱
"مسابقه در صوفیه، بلغارستان برگزار شد. با توجه به آنکه یوفا تیم‌های یوگسلاو را به دلیل رو به وخامت گذاشتن اوضاع امنیتی در این کشور، ناشی از حوادث قومی که سرانجام به جنگ‌های یوگسلاو تبدیل شدند، از برگزاری مسابقات خانگی در یوگسلاوی محروم کرده‌بود." فروپاشی یوگسلاوی
فروپاشی یوگسلاوی با درگیری‌ها و چندین جنگ همراه بود، جنگ استقلال کرواسی میان سال‌های ۱۹۹۱تا ۱۹۹۵، جنگ بوسنی ۱۹۹۲–۱۹۹۵ و جنگ کوزوو در ۱۹۹۸. سرانجام یوگسلاوی به هفت کشور مستقل تبدیل شد. آخرین این کشورها کوزوو بود که در ۲۰۰۸ مستقل‌شد ولی هنوز هم بر سر استقلال آن درگیری‌هایی وجود دارد.Wikipedia contributors, "Breakup of Yugoslavia," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Breakup_of_Yugoslavia&oldid=421577219 (accessed April 28 معنی نام کشورها
یوگسلاوی (Yugoslavia) جغرافیای صربستان
شرایط طبیعی و به‌ ویژه ناهمواری‌ها و شرایط توپوگرافیک صربستان به‌گونه‌ای است که برخلاف دیگر جمهوری‌های پیشین یوگسلاوی که غلبهٔ مناطق کوهستانی در آن‌ها چشمگیر است، بهره‌مند از دشت‌های واسطه‌ای کوچک و بزرگ است که به همراه اقلیمی نسبتاً مساعد و متنوع و وجود منابع آب تقریباً کافی به بزرگترین مرکز تولیدات فراورده‌های کشاورزی یوگسلاوی تبدیل شده‌بود. عبور رودخانه دانوب و شاخه‌های آن نیاز آب کشاورزی نود و چهار درصد از زمین‌های زیر کشت صربستان و وویوودینا را بر طرف می‌کند. قطعنامه ۷۴۰ شورای امنیت
قطعنامه ۷۴۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۷ فوریه ۱۹۹۲ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی است. این قطعنامه طی نشست ۳۰۴۹ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد. قاره
قارّه یا خُشکاد یا خُشکسار به انبوهه پیوسته‌ای از زمین روی کره زمین گفته می‌شود که به‌معمول به‌گونه‌ی خشکی‌های آبخوست‌مانند بزرگ ازآب سربرآورده‌اند.دراین‌میان دو-خشکاد آسیا و اروپا به‌هم‌چسبیده و تنها با رشته کوه اورال از هم جدا می‌شوند؛که به‌گفته‌ای خشکسار  اورآسیا هم نامیده‌می‌شوند.در دوره‌های باستانی جایگاه و آرایش خشکسارهای زمین بسیاردگرگون و متفاوت با-امروز بوده‌است. درآن‌دوره‌ها بسیاری از خشکسارهای امروزی به‌هم‌چسبیده بوده و تشکیل چند ابرقاره را می‌دادند. تیم ملی بسکتبال بوسنی و هرزگوین
تا سال ۱۹۹۲، بوسنی بخشی از یوگسلاوی بود ، به این معنی بازیکنانی که در بوسنی و هرزگوین به دنیا آمدند برای تیم ملی یوگسلاوی بازی می کردند . بین سالهای ۱۹۹۲تا ۱۹۴۷، بازیکنان متولد بوسنیایی موفق شدند حداقل ۱۲ مرتبه یوگسلاوی را در بزرگترین رقابت ها ( المپیک ، جام جهانی و قهرمانی اروپا) همراهی کنند. یوگو-نوستالژی
پس از فروپاشی یوگسلاوی، نگرش یوگسلاویسم به‌کلی محبوبیت خود را ازدست داد. بخشهای صربستان و مونتنگرو در بخش جنوبی، اتحادیه‌ای تشکیل دادند و بین سالهای ۱۹۹۲ تا ۲۰۰۳ میلادی، آن را با نام «جمهوری فدرال یوگسلاوی» معرفی کردند. سپس نام آن را تغییر دادند و کشور را با نام صربستان و مونته‌نگرو شناختند. دلیل بازگرداندن نام یوگسلاوی هم نگرشی برای احیای کشور یوگسلاوی درنظر گرفته شده بود؛ ولی مشکل آنجا بود که پس از فروپاشی یوگسلاوی، زبان رسمی کشور که زبان صربی‌کرواتی بود، دیگر در بین کشورهای تازه‌تأسیس به‌کار نمی‌رفت و نظام آموزشی یکپارچهٔ یوگسلاوی عملاً به شش نظام آموزشی تبدیل شده بود. حتی دامنهٔ اینترنتی دات یو که دامنهٔ وبسایتهای کشور یوگسلاوی بود محبوبیت خود را ازدست داد و از سال ۲۰۱۰ برچیده شد. یوگو-نوستالژی نگرشی است که به بازگشت یوگسلاوی امیدوار است. از این رو جنبشهای گوناگونی برای یکپارچه کردن کشور یوگسلاوی ساخته می‌شوند. در استان خودمختار وویوودینا، مردی که دوستدار یوگسلاوی بود، به افتخار یوسیپ بروز تیتو و پادشاهی یوگسلاوی، انجمنی به‌نام یوگولند به معنای «سرزمین یوگسلاوی» را بنیان نهاد و مردم از کشورهای تازه‌تأسیس گرد هم می‌آمدند و به یاد کشور سابقشان مراسم برگزار می‌کردند. در سال ۲۰۱۰ میلادی در شهر زاگرب کرواسی، انجمنی به نام ("Savez Jugoslavena") به معنای «اتحاد یوگوسلاوها» بنیان‌گذاری شد و تصمیم بر آن شد که کار اتحاد را از مردم کرواسی آغاز کنند و مردم بدون توجه به جنسیت، دین و ایدئولوژی، با یکدیگر متحد شوند. هدف اصلی انجمن این است تا به مردم بفهمانند که یوگسلاوی مادر کرواسی، مونتنگرو، صربستان، مقدونیه شمالی، اسلوونی و بوسنی و هرزگوین است. سازمان دیگری که در این رابطه تأسیس شده‌است، ("Naša Jugoslavija") نام دارد که به معنای یوگسلاوی ما است. پایگاه این سازمان که در سال ۲۰۰۹ بنیان‌گذاری شده‌است، در شهر پولا قرار دارد و بعنوان یک سازمان رسمی و قانونی در کشور کرواسی فعالیت می‌کند. بیشتر اعضای این سازمان در شهرهای رییکا، زاگرب و پولا فعالیت ملی‌گرایانه می‌کنند. هدف این سازمان اتحاد دوبارهٔ استان‌های تجزیه‌شدهٔ یوگسلاوی سابق است که حتی در بوسنی و هرزگوین نیز شعبه‌ای برای فعالیت دارد. گرچه مردم بوسنی و هرزگوین به دلیل داشتن تفکر اسلامی، اتحاد دوبارهٔ یوگسلاوی را رد می‌کنند. می‌توان به جرأت گفت که بهترین و قوی‌ترین سازمان فعال در این زمینه «کنسول اصلی SFRY» در مونتنگرو است که پایگاه اصلی آن در شهر تیوات جای دارد. پیش از سرشماری ملی در مونتنگرو، رهبر این سازمان مارکو پرکوویچ، از مردم مونتنگرو درخواست کرد تا در سرشماری آینده، ملیت خود را آزادانه و شجاعانه یوگوسلاو معرفی کنند. یوتلاند
یولاند ، یوتلاند ، شبه‌جزیره‌ای در شمال اروپا است که بخش بزرگ‌تر کشور دانمارک را شامل می‌شود. ترک‌های کوزوو
در سال ۱۹۱۲ ترک‌های عثمانی کوزوو را از دست دادند و این منطقه بخشی از پادشاهی صربستان و مونته‌ نگرو شد.پس از اشغال‌های اتریش و بلغارستان در طول جنگ جهانی اول، کوزوو بخشی از پادشاهی تازه‌تاسیس یوگسلاوی شد. زمانی که نیروهای محور در سال ۱۹۴۱ یوگسلاوی را اشغال کردند، کوزوو بخشی از آلبانی که خود مورد حمایت ایتالیا بود شد. پس از شکست نیروهای محور در جنگ جهانی دوم، با رهبری یوسیپ بروز تیتو یوگسلاوی یک کشور کمونیست شد و کنترل منطقه را باری دیگر به دست گرفت. در سال ۱۹۴۶ کوزوو باری دیگر به نقشه به عنوان یک استان خودمختار درون یوگسلاوی بازگشت. در همین حال ، ترک‌ها در یوگسلاوی به عنوان یک اقلیت به رسمیت شناخته شدند و جمعیت ترک‌ها از ۱،۳۱۳ (یا ۰.۲ % از جمعیت کوزوو)در سال ۱۹۴۸ به ۳۴،۳۴۳ (۴.۳ % از جمعیت کوزوو)در سرشماری سال ۱۹۵۳ افزایش پیدا کرد.با این حال، بسیاری از ساکنان ترک تا سال ۱۹۵۸ بر پایه توافق دو جانبه بین یوگسلاوی و ترکیه به ترکیه مهاجرت کردند. استان سوسیالیستی خودمختار کوزوو
استان سوسیالیستی خودمختار کوزوو، یکی از دو استان خودمختار جمهوری سوسیالیستی صربستان (از ۱۹۶۳ تا ۱۹۹۰) و یکی از بخش‌های فدرال تشکیل‌دهندهٔ جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی (از ۱۹۷۴ تا ۱۹۹۰) بود. پایتخت آن، پریشتینا بود. این استان، در سال ۱۹۹۰ و پس از فروپاشی یوگسلاوی با کاهش اختیارات به استان خودمختار کوزوو و متوهیا تغییر نام داد. پس از آنکه در سال ۱۹۹۲، جمهوری فدرال یوگسلاوی با اتحاد صربستان و مونته‌نگرو شکل گرفت، کوزوو، توسط اکثریت آلبانیایی‌تبار آن و همچنین کشور آلبانی، یک کشور مستقل با نام جمهوری کوزوو شناخته می‌شد. این استان خودمختار، امروزه به کشور مستقل کوزوو تبدیل شده‌است. بیشتر کشورهای جهان، هنوز کوزوو را به عنوان یک کشور مستقل به رسمیت نشناخته‌اند. یوگسلاویسم
برخی از طرفداران یوگسلاویسم بر این باورند که اختلافهای قومی، برجسته‌شدن تفاوتهای جزئی و درگیری‌های میان اسلاوها بخاطر شرارتهای امپریالیسم جهانی در ناحیهٔ بالکان بوده‌است. از آنجایی که ادیان گوناگون در بین مردم اسلاو تفرقه انداخته بودند، اندیشهٔ یوگسلاویسم تصمیم گرفت تا گفتمان دینی را کنار بگذارد و با تکیه بر سکولاریسم، بحث نژادی و ملی‌گرایی را مطرح کند. از این رو چنین افکاری در بوسنی و هرزگوین که جماعت مسلمان در این ناحیه بودند، از محبوبیت چندانی برخوردار نبود و جنگ دینی شدت گرفت. سرانجام یوگسلاوی در سال ۲۰۰۶ رسماً فروپاشی کرد و از نقشهٔ جهان زدوده شد.مشارکت کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی ایوان ریبار
ایوان ریبار (؛ زاده – درگذشته ) سیاستمدار اهل کرواسی بود. او از ۲۹ دسامبر ۱۹۴۵ تا ۱۴ ژانویه ۱۹۵۳ اولین رئیس‌جمهور یوگسلاوی بود. فهرست کشورهای در گستره بیش از یک قاره
کشوری اوراسیایی است که بخش بزرگ کشور یعنی آناتولی یا آسیای کوچک در جنوب باختر آسیا و خاورمیانه واقع است و بخش کوچکی نیز به نام تراکیه در منطقهٔ بالکان (منطقه‌ای در جنوب خاور اروپا) قرار دارد. بخش غربی استانبول در قاره اروپا (شبه جزیره تراکیه) و بخش شرقی آن در آسیا (شبه جزیره آناتولی) واقع است. آنته مارکویچ
آنته مارکویچ که کرووات بود، در بوسنی متولد شده بود. او در ماه مارس ۱۹۸۹ نخست‌وزیر یوگسلاوی شد. دو سال بعد این کشور تجزیه شد. جنگ جهانی دوم در یوگسلاوی
جنگ جهانی دوم در یوگسلاوی () یک عملیات نظامی در کشور پادشاهی یوگسلاوی بود که از ششم آوریل آغاز شد و با تهاجم آلمان نازی به یوگسلاوی، این کشور به سرعت توسط نیروهای محور فتح شد و در سلطه آلمان نازی و پادشاهی ایتالیا، پادشاهی مجارستان (۱۹۲۰–۱۹۴۶) و بلغارستان و متعاقباً رژیم‌های دست‌نشانده قرار گرفت، از آن پس یک جنگ آزادیخواهانه چریکی علیه نیروهای اشغالگر محور و (رژیم‌های دست نشانده محلی، از جمله دولت فاشیستی کرواسی) و دولت نجات ملی که در قلمرو منطقه تحت اشغال آلمان بود گسترش پیدا کرد. صربستان، توسط اتحادیه کمونیست‌های یوگسلاوی و تحت رهبری پارتیزان‌های جمهوری‌خواه یوگسلاوی به‌طور همزمان، یک جنگ داخلی چند جانبه را پیش بردند که در آن پارتیزان‌های کمونیست یوگسلاوی، چتنیک‌های سلطنت‌طلب صربستان، فاشیست‌های اوستاشه کرووات و سپاه داوطلبان صربستان و گارد ایالتی و همچنین اسلوونی و نیروهای نگهبان در این جنگ داخلی شرکت داشتند. قطعنامه ۸۴۷ شورای امنیت
قطعنامه ۸۴۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۳۰ ژوئن ۱۹۹۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ یوگسلاوی است. این قطعنامه طی نشست ۳۲۴۸ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد. جنوبگان
جنوبگان قاره‌ای در قطب جنوب زمین است. این قاره سردترین جای زمین است و کمابیش همه سطح آن با یخ پوشیده شده‌است. جنوبگان پنجمین قاره بزرگ زمین پس از آسیا، آفریقا، آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی است؛ ولی با این وجود کمترین جمعیت را میان همه قاره‌ها دارد. همچنین بلندترین میانگین بلندی، کمترین میانگین رطوبت و پایین‌ترین میانگین دما در میان همه قاره‌های جهان به این قاره تعلق دارد. همچنین بالغ بر ۸۰٪ از ذخایر آب شیرین کره زمین در جنوبگان قرار دارد. در این قاره، نزدیک به ۳۰ کشور نزدیک به ۷۰ پایگاه پژوهشی دارند که ۴۰ پایگاه سالانه یا همیشگی و ۳۰ پایگاه تابستانی هستند. بوسنی و هرزگوین
کشور بوسنی و هرزگوین به لحاظ موقعیت جغرافیایی در جنوب شرق اروپا و در شبه جزیره بالکان قرار گرفته‌است با آب و هوایی معتدل و کوهستانی و سرسبز زیبا؛ که با کشورهای کرواسی، صربستان و مونته‌نگرو مرز مشترک دارد. این کشور از دو ناحیهٔ بوسنی (در شمال) و هرزگوین (در جنوب) تشکیل شده‌است. مرز آبی این کشور به طول ۲۲ کیلومتر در جنوب تنها راه دسترسی این کشور به آب‌های آزاد دریای مدیترانه است، بندر نئوم در این منطقه واقع شده‌است. اروپای جنوب شرقی
این مفهوم بر اساس مرزهای شبه‌جزیرهٔ بالکان است. کشورهای داخل منطقهٔ بالکان عبارتند از:یونان، آلبانی، کوزوو بوسنی و هرزگوین، بلغارستان، مقدونیه و مونته نگرو. استان خودمختار وویوودینا
ووی‌وودینا اقلیت قابل ملاحظه‌ای مجاری‌تبار دارد و به‌عنوان بزرگترین مرکز کشاورزی نوین یوگسلاوی شناخته می‌شد. ووی‌وودینا در واقع در برگیرندهٔ وسیع‌ترین دشت صربستان است که دنباله آن از شمال و جنوب به دشتهای جنوب مجارستان و شرق جمهوری کرواسی می‌رسد و این منطقه به علّت عبور رودخانه دانوب و شاخه‌های گستردهٔ آن، اقلیم مناسب و سیاست‌های دولت مرکزی یوگسلاوی و پس از آن دولت صربستان، در مسیر توسعه، قدم‌های سریعی برداشته‌است. این سرزمین حاصلخیز با وسعت ۲۱۵۰۶ کیلومتر مربعی خود نزدیک به ۱۸۰۰۰۰۰ هکتار مربع زمین قابل کشت دارد. به علّت وجود منابع گاز و نفت، نزدیک به ۸۰٪ صنایع مربوط به این دو مادهٔ سوختنی در یوگسلاوی پیشین نیز در ووی‌وودینا متمرکز شده‌بود. قطعنامه ۸۵۵ شورای امنیت
قطعنامه ۸۵۵ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۰۹ اوت ۱۹۹۳ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ جمهوری فدرال یوگسلاوی است. این قطعنامه طی نشست ۳۲۶۲ام با ۱۴ رای موافق، ۰ مخالف و ۱ ممتنع تصویب شد. قطعنامه ۷۲۱ شورای امنیت
قطعنامه ۷۲۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۲۷ نوامبر ۱۹۹۱ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی است. این قطعنامه طی نشست ۳۰۱۸ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد. کتاب حقایق جهانی
این دیدگاه‌ها در سلب مسئولیت چاپ شده در "کتاب حقایق جهانی به" وضوح بیان شد: «صربستان و مونته‌نگرو بر تشکیل یک کشور مستقل مشترک تأکید کرده‌اند، اما این نهاد توسط ایالات متحده به عنوان یک کشور به رسمیت شناخته نشده‌است.» همان‌طور که در نقشه دیده می‌شود،"مونته‌نگرو و صربستان در داده‌های کتاب حقایق جهانی" به‌طور جداگانه مورد بررسی قرار گرفتند. در اکتبر ۲۰۰۰،اسلوبودان میلوسویچ بود از دفتر مجبور پس از انتخابات مورد مناقشه. این رویداد منجر به انتخابات دموکراتیک و به رسمیت شناختن دیپلماتیک ایالات متحده شد؛ بنابراین، نسخه ۲۰۰۱ "کتاب حقایق"، دولت را "یوگسلاوی نامید". در ۱۴ مارس ۲۰۰۲، توافقنامه ای برای تبدیل جمهوری فدرال یوگسلاوی به یک اتحادیه دولتی سست به نام صربستان و مونته‌نگرو امضا شد. در ۴ فوریه ۲۰۰۳ اجرا شد. نام نهاد یوگسلاوی یک ماه پس از "تغییر در کتاب حقایق جهانی تغییر یافت". جمهوری سوسیالیستی کرواسی
جمهوری سوسیالیستی کرواسی، یکی از جمهوری‌های سوسیالیستی تشکیل‌دهندهٔ جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی بود. این جمهوری، از نظر مساحت و جمعیت، دومین جمهوری تشکیل‌دهندهٔ یوگسلاوی پس از صربستان بود. جغرافیای اروپا
اروپا در اصل شبه جزیره‌ای در شمال غرب اوراسیا و در شمال قاره آفریقا است. اروپا که به دلیل قرار گرفتن در منطقهٔ معتدل شمالی به قاره سبز معروف است بین آب‌های دریای خزر و دریای سیاه در جنوب شرقی، مدیترانه در جنوب، اقیانوس اطلس در غرب و دریای آدریاتیک در شمال قرار دارد. فهرست سفارت‌های بوسنی و هرزگوین
بوسنی و هرزگوین (به بوسنیایی (خط لاتین): Bosna i Hercegovina، به صربی (خط سیریلیک): Босна и Херцеговина) کشوری است در جنوب شرقی اروپا. پایتخت آن سارایوو است. این کشور در ۱۹۹۲ پس از فروپاشی یوگسلاوی تشکیل شد. قلمروی آزاد تریسته
قلمروی آزاد تریسته () قلمروی مستقل در اروپای مرکزی، بین ایتالیا و یوگسلاوی بود و در پی جنگ جهانی دوم و قطعنامهٔ شورای امنیت سازمان ملل متحد، شامل کرانهٔ شمالی دریای آدریاتیک می‌شد. قطعنامه ۹۶۷ شورای امنیت
قطعنامه ۹۶۷ شورای امنیت سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۴ دسامبر ۱۹۹۴ تصویب شد، سندی بین‌المللی دربارهٔ جمهوری فدرال یوگسلاوی (صربستان ومونته نگرو) است. این قطعنامه طی نشست ۳۴۸۰ام با ۱۵ رای موافق، ۰ مخالف و ۰ ممتنع تصویب شد. سرگی کرایگر
سرگی کرایگر (؛ زاده – درگذشته ) سیاستمدار، کارمند بانک، پارتیزان و افسر (ارتش) اهل اسلوونی بود. وی از ۱۵ مه ۱۹۸۱ تا ۱۵ مه ۱۹۸۲ رئیس‌جمهور یوگسلاوی بود.