میوکی ساواشیرو در چه سالی درگذشت؟
سوکارتسی ساکو
وی در سیزدهم نوامبر سال ۱۹۰۸ در سن ۳۸ سالگی درگذشت.
اسکار هومبرتو مخیا ویکتورز
اسکار هومبرتو مخیا ویکتورز در ۱ فوریه ۲۰۱۶، بعد از یک دوره طولانی بیماری در سن ۸۵ سالگی درگذشت. هاروما میورا
هاروما میورا (زادهٔ ۵ آوریل ۱۹۹۰ – درگذشتهٔ ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۰) هنرپیشه، خواننده و صدا پیشه اهل کشور ژاپن بود که دوستی نزدیکی با تاکرو ساتو داشت. میورا در ۱۸ ژوئیه ۲۰۲۰ درگذشت و به گفتهٔ خبرگزاری‌ها احتمال می‌رود خودکشی کرده باشد. موتورهد
لمی در ۲۸ دسامبر ۲۰۱۵ بر اثر سرطان درگذشت؛ ۴ روز پس از جشن گرفتن تولد ۷۰ سالگی اش. به دنبال آن مایکی دی درامر گروه، پایان موتوهد را اعلام کرد. او گفت «البته که موتوهد تمومه. لمی موتوهد بود. ما دیگه توری اجرا نمی‌کنیم یا آهنگی بیرون نمیدیم، اما برند زنده میمونه؛ و همین‌طور لمی در قلب همه مردم.» ماساتوشی کوشیبا
کوشیبا در سال ۱۹۵۱ از دانشگاه توکیو فارغ‌التحصیل شد و برای ادامهٔ مطالعاتش در مقطع دکتری به دانشگاه روچستر در نیویورک رفت. او در زمان حیات استاد دانشگاه توکیو بود. کوشیبا در ۱۲ نوامبر ۲۰۲۰ به‌دلیل کهولت سن درگذشت. ماسایوکی مینامی
ماسایوکی می‌نامی (؛ – ) بازیکن والیبال اهل ژاپن بود. او از ستاره‌های تاریخ والیبال ژاپن به شمار می‌رفت و توانست با تیم ملی ژاپن به مدال طلا المپیک ۱۹۷۲ مونیخ برسد و هم چنین در المپیک‌های گذشته ۱۹۶۸ مدال نقره و ۱۹۶۴ مدال برنز را کسب کرد. می‌نامی در سال ۲۰۰۰ به علت بیماری قلبی در سن ۵۸ سالگی درگذشت. هاسه‌گاوا فوجیهیرو
هاسه‌گاوا فوجیهیرو (مرگ ۱۶۱۷–۱۵۶۷) یک سامورایی، هاتاموتو و دارای مقام ناگازاکی بوگیو در دوره ادو در ژاپن بود. از سال ۱۶۰۳ به خدمت توکوگاوا ایه‌یاسو درآمد. او به علت حادثه اوکاموتو دایهاچی شهرت دارد. کیکاوا موتوهارو
پس از مرگ نوبوناگا، وی در خدمت تویوتومی هیده یوشی درآمد و در بسیاری از نبردهای او شرکت داشت. موتوهارو در حمله شیکوکو (۱۵۸۵) شرکت داشت. در سال ۱۵۸۶ در قلعه کوکورا در اثر سرطان درگذشت. هاراکیری
در سال ۱۹۱۲، پس از مرگ امپراتور میجی، «ژنرال نوگی مارسوکه» برای اثبات وفاداری خود به امپراتور، هاراکیری کرد و از جان خود گذشت. همچنین مشهورترین پرونده تاریخ هاراکیری مربوط به یوکیو میشیما، رمان‌نویس مشهور و نامزد دریافت جایزه نوبل است که در سال ۱۹۷۰ پس از انجام کودتای نافرجام علیه دولت ژاپن مرتکب هاراکیری شد. پیسی
۲۵ ژوئن به عنوان روز جهانی ویتیلیگو نام‌گذاری شده است. انتخاب این روز به عنوان روز جهانی ویتیلیگو به خاطر ادای احترام به مایکل جکسون (مشهورترین انسانی که به این بیماری مبتلا بود) بود. مایکل جکسون، هنرمند آمریکایی در ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹ درگذشت. این روز از سال ۲۰۱۱ به تقویم اضافه شده است. کامیلو سینفوئگوس
مرگ کامیلو در ۲۸ اکتبر ۱۹۵۹ در یک حادثه هوایی، وقتی با هواپما از شهر «کاماگوئه» به «هاوانا» برمی‌گشت شایعاتی تازه بر سر زبان‌ها انداخت و مخالفان کاسترو پخش کردند: او در سال ۱۹۵۸ در شهر یاگواخی با نیروهای باتیستا جنگید و پیروز شد و لقب قهرمان گرفت. قهرمان مردم و «قهرمان یاگواخی» فرانسیسکو اورکویو
فرانسیسکو اورکویو در ۱۴ سپتامبر ۲۰۰۱، در سن ۸۶ سالگی درگذشت. آکیهیکو یوشیدا
آکیهیکو یوشیدا متولد ۱۵ فوریه ۱۹۶۷، یک هنرمند بازی ویدئویی ژاپنی است. یوشیدا در سال ۱۹۹۵ و پیش از ادغام این شرکت با شرکت انیکس به اسکوئر پیوست. او در سپتامبر ۲۰۱۳ از اسکوئر انیکس جدا شد و شروع به کار به‌صورت کارمزدی کرد. در اکتبر ۲۰۱۴، او مدیریت شرکت سای‌دزیگنیشن، یکی از زیرمجموعه‌های سای‌گیمز را بر عهده گرفت. او به خاطر کار روی مجموعه "فاینال فانتزی" مشهور است. در کنار کار روی مجموعه "فاینال فانتزی"، او روی عناوین دیگری مانند "" هم کار کرده است. میگوئل فرر
وی در ۱۹ ژانویه ۲۰۱۷(۳۰ دی ۱۳۹۵) در سن ۶۱ سالگی درگذشت. خوزه مانوئل کابایرو
خوزه مانوئل کابایرو در سال ۲۰۱۲ برنده جایزه «سروانتس» مهم‌ترین جایزه ادبی کشورهای اسپانیایی‌زبان شده بود. مهمترین آثار او «زمانه نبرد های گمشده»، «هزارتوی بخت» و «عادت زندگی» هستند. او در سن ۹۴ سالگی در شهر مادرید درگذشت. فراری
در ۱۹۸۸ انزو فراری درگذشت. در سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۹، مایکل شوماخر به فراری پیوست و برای تیم فراری افتخارات زیادی کسب کرد. در سال‌های پیاپی این افتخارات ادامه داشت و در سال ۲۰۰۴ پایان یافت و مایکل شوماخر پس از ۲ سال افت شدید، از رانندگی در سال ۲۰۰۶ خداحافظی کرد. کیواکو تایچی
کیواکو تایچی یک بازیگر فیلم ژاپنی بود. او در ۲۰ فیلم بین سالهای ۱۹۶۷ و ۱۹۸۵ ظاهر شد. او در یک تصادف در سال ۱۹۹۲ درگذشت. از فیلم‌های او می‌توان به فیلم "کورو نکو" (۱۹۶۸) اشاره کرد. مارک فیشر (تئوریسین)
او در ۱۳ ژانویه ۲۰۱۷، در سن ۴۸ سالگی، کمی قبل از انتشار آخرین کتاب خود، درگذشت. فیشر در زمان مرگ گفته بود که در حال نگارش یک کتاب جدید با عنوان «اسید کمونیسم»، است که قسمتی از آن به عنوان بخشی از یک مجموعه در وبلاگ کِی-پانک مارک فیشر منتشر شده‌است. میهای مونکاچی
میهای مونکاچی ، زادهٔ ۲۰ فوریهٔ ۱۸۴۴ در مونکاچ – درگذشتهٔ ۱ مه ۱۹۰۰ در اندنیش نقاش مشهور قرن نوزدهمی رمانتیک و واقع‌گرای مجار بود که آثارش را روی بوم‌های بزرگ خلق کرده‌است. عمده شهرت او به خاطر هنر مسیحی و ژانر هنر است. مایکل نیکویست
او در سن ۵۶ سالگی بر اثر سرطان ریه درگذشت. اریک آرتورو دلوایه
اریک آرتورو دلوایه در ۲ اکتبر ۲۰۱۵، در سن ۷۸ سالگی در ایالات متحده آمریکا درگذشت. اوایشی ریکو
ریکو در سن ۶۸ سالگی در هیروشیما درگذشت. میشیو سوزوکی
در ۱۹۵۱ میشیو سوزوکی نام شرکتش را به شرکت سوزوکی موتور تغییر داد. سوزوکی در سال ۱۹۸۲ در سن ۹۵ سالگی درگذشت. پس از او، فرزندش اُسامو سوزوکی سکان رهبری این شرکت را در دست گرفت و امروزه شرکت سوزوکی با مدیریت وی، به‌عنوان دهمین شرکت بزرگ در صنعت خودروسازی جهان، شناخته می‌شود. میشل میکومبرو
میشل میکومبرو (؛ ۲۶ اوت ۱۹۴۰ – ۱۶ ژوئیه ۱۹۸۳) یک سیاست‌مدار اهل بوروندی بود. شینوهارا ناگافوسا
شینوهارا ناگافوسا ; سامورایی یکی از ملازمان میوشی یوشی‌کاتا (۱۵۲۷ – مرگ ۱۵۶۲) (برادر کوچکترِ رهبر خاندان میوشی، میوشی ناگایوشی)، اهل ژاپن در اواخر دوره سنگوکو بود. وی صاحب قلعه اوئه‌زاکورا در بخش اوئه، توکوشیما در ولایت آوا بود. پس از کشته شدن ارباب خود میوشی یوشی‌کاتا در نبرد کومه‌دا از پسر ارشد وی بنام میوشی ناگاهارو که هنگام مرگ پدر هنوز ۸ سال داشت، حمایت کرد. وی در زمانی که میوشی ناگایوشی (۱۵۲۲- مرگ ۱۵۶۴) رهبر خاندان میوشی قدرت خود را در کینای (نواحی اطراف پایتخت) گسترش می‌داد، ولایت آوا را به نیابت از ناگاهارو اداره می‌کرد. ماریو ساویو
ماریو ساویو (; – ) استاد دانشگاه، و دانشگاهی اهل ایالات متحده آمریکا بود. یک فعال آمریکایی و عضو اصلی جنبش آزادی بیان در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی بود. وی به دلیل سخنرانی‌های پرشور خود و به‌طور خاص سخنرانی‌اش در سالن اسپرول، دانشگاه کالیفرنیا، برکلی در تاریخ ۲ دسامبر ۱۹۶۴ مشهور است. جورجی سامپایو
جورجی سامپایو در ۱۰ سپتامبر ۲۰۲۱، در سن ۸۱ سالگی بر اثر نارسایی تنفسی درگذشت. آکاشی گیدایو
آکاشی گیدایو ; زمان مرگ ۱۵۸۲ میلادی، همچنین به عنوان آکاشی ریدایو هیده‌موتو شناخته می‌شود، یک سامورایی ژاپنی در قرن شانزدهم بود که در سال ۱۵۸۲ شکم خود را با استفاده از تکنیک سپوکو پاره کرد. این موضوع الهام بخش چاپ مشهور نقاش یوشیتوشی در سال ۱۸۹۰ در مجموعه سری «صد جلوه ماه» است. ساکیشی تویودا
ساکیشی تویودا (زاده ۱۴ فوریه ۱۸۶۷ - درگذشته ۳۰ اکتبر ۱۹۳۰) کارآفرین، صنعتگر و مخترع ژاپنی بود، که مبتکر روش پنج چرا بود و از وی تحت عنوان «پادشاه مخترعان ژاپنی» یاد می‌شود. شاهزاده میکاسا
شاهزاده میکاسا عضوی از خاندان سلطنتی ژاپن بود. او چهارمین و کوچک‌ترین پسر امپراتور تایشو و امپراتریس تایمی بود. بزرگ‌ترین برادر او امپراتور هیروهیتو بود. وی عموی امپراتور آکی‌هیتو بود. او در سال ۲۰۰۴ مسن‌ترین عضو خاندان امپراتوری ژاپن شد. او پس از خدمت در ارتش سلطنتی ژاپن در جنگ جهانی دوم به عنوان دانشور پاره وقت در زمینه مطالعات خاورمیانه و زبانهای سامی مشغول به کار شد. او در خط جانشینی به تاج و تخت ژاپن پنجم بود . شاهزاده میکاسا در ۲۷ اکتبر ۲۰۱۶ در سن ۱۰۰ سالگی در گذشت. سورو میگان آپیتی
سورو میگان آپیتی در ۳ دسامبر ۱۹۸۹، در سن ۷۶ سالگی درگذشت. یاسوناری کاواباتا
در سال ۱۹۴۵ یکی از بهترین آثارش (آوای کوهستان) را نوشت و در سال ۱۹۶۸ موفق به دریافت جایزه نوبل شد. دربارهٔ خودکشی یوکیو میشیما دوست نزدیک خود گفت: «هرچه هم انسان از جهان بیگانه باشد خودکشی راه حل نیست. هر چه آدمی که خودکشی کرده در خور ستایش باشد باز هم بسیار دور تر از قدیسان جای دارد.» توشیرو میفونه
در سال ۱۹۹۲ میفونه دچار مشکلی جدی و ناشناخته برای سلامتی‌اش شد. منابع گوناگونی می‌گویند که او به سبب کار بیش از حد سلامت خود را از دست داد و دچار سکته قلبی یا سکته مغزی شد. به هر حال، او به‌طور ناگهانی از زندگی عمومی دوری کرد و عمده زندگی‌اش محدود به خانه‌اش شد و همسرش ساچیکو از او مراقبت می‌کرد. هنگامی که او در سال ۱۹۹۵ به سرطان لوزالمعده دچار شد، وضعیت فیزیکی و روانی میفونه رو به وخامت نهاد. در شب کریسمس سال ۱۹۹۷، او در میتاکا، توکیو به سبب نارسایی‌های گوناگون اعضای بدنش در سن ۷۷ سالگی فوت کرد. از او دو پسر، یک دختر، یک نوه پسری و دو نوه دختری به جای مانده بود. میئورا ساداهیرو
در سال ۱۵۶۸ عموی او میئورا ساداموری در اثر حمله موری تروموتو کشته شد. همچنین قلعه عموی او قلعه کاتسویاما (ولایت میماساکا) نیز به تملک خاندان موری درآمد. در سال ۱۵۷۰ توانست با حمایت یاماناکا یوکیموری ملازم خاندان آماگو، قلعه کاتسویاما (ولایت میماساکا) را تصاحب کند. در سال ۱۵۷۴ هنگامیکه اوراگامی مونه‌کاگه با اوکیتا نائوایه درگیر جنگ شد، با میمورا موتوچیکا (پسر میمورا ایه‌چیکا) در ولایت بیزن متحد شد و با خاندان اوکیتا وارد جنگ شد. در سال ۱۵۷۵ خاندان موری که ولایت بیزن را تحت اختیار گرفته بود به وی حمله کرد. در نبرد قلعه تنجین‌یاما بالاخره به اوکیتا نائوایه تسلیم شد. احتمالاً حدود سال ۱۵۸۲ در ولایت هاریما به علت بیماری درگذشت. موشانو کوسی
موشانو کوسی (武者小路 実篤) نویسنده و شاعر شهیر ژاپنی است . او در سال ۱۸۸۵ به دنیا آمد و در سال ۱۹۶۷ درگذشت. مونیکا اسپیر
مونیکا اسپیر موتز ؛ زاده ۱ اکتبر ۱۹۸۴ - درگذشته ۶ ژانویه ۲۰۱۴) یک هنرپیشه، مدل و ملکه زیبایی سابق ونزوئلا بود. اسپیر در سال ۲۰۰۴ ملکه زیبایی ونزوئلا شد و در چندین سریال تلویزیونی بازی کرده بود. مایکل بالهاوس
او سه بار جهت دریافت جایزه جایزه اسکار بهترین فیلم‌برداری، برای فیلم‌های "اخبار تلویزیون" (۱۹۸۷)، "بیکرهای شگفت‌انگیز" (۱۹۸۹) و "دارودسته‌های نیویورکی" (۲۰۰۲)، کاندید شد اما هیچگاه برندهٔ آن نشد. بالهاوس در ۱۲ آوریل ۲۰۱۷، در برلین درگذشت. وی هنگام مرگ ۸۱ سال داشت. سالواتوره باکارو
سالواتوره داری چهره‌ای متمایز بود که ناشی از عارضهٔ آکرومگالی بود. او مابین سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۴ میلادی در بیش از ۶۰ فیلم بازی کرد و سرانجام در سال ۱۹۸۴ به‌دنبال یک جراحی تیروئید درگذشت. مون‌واک (کتاب)
این کتاب در ۱۳ اکتبر ۲۰۰۹، تقریباً ۴ ماه بعد از درگذشت ناگهانی مایکل جکسون دوباره منتشر شد و در مقدمهٔ آن، بری گوردی، مؤسس شرکت موتاون رکوردز و یکی از افراد قدرتمند موسیقی به ستایش از مایکل جکسون پرداخت. ویتو آکونچی
آکونچی در ۲۸ آوریل ۲۰۱۷ درگذشت. او در زمان مرگ ۷۷ سال داشت و در کنار همسرش ماریا آکونچی زندگی می‌کرد.. علت مرگ او هیچ‌وقت منتشر نشد. مالک سیدیبه
مالک سیدیبه (؛ زاده ۱۹۳۵ یا ۱۹۳۶ – درگذشته ) یک عکاس اهل مالی بود. او برای عکس‌های سیاه و سفید خود از فرهنگ عامه باماکو در دهه ۱۹۶۰ شهرت یافت. سیدیبه در طول دوران فعالیت حرفه‌ای خود، معروفیت جهانی کسب کرد و به همراه سیدو کیتا به عنوان معروف‌ترین عکاسان مالی مطرح شدند. سیدیبه برنده جایزه شیر طلایی یک عمر فعالیت هنری از دوسالانه ونیز در سال ۲۰۰۷ بود. مانک‌جی نوشیروان‌جی دهالا
در ۲۴ ژوئن ۱۹۴۲ همسرش کووربای در ۶۵ سالگی بر اثر ناراحتی معده درگذشت. دالا تا سال ۱۹۵۴ به نویسندگی و ایراد سخنرانی‌ها ادامه‌داد. سرانجام در ۱۹۵۶ در ۷۹ سالگی او نیز مرد.به این فهرست باید زندگی‌نامه‌ای را خودش نوشته و نیز سخنرانی‌ها و مقالاتی را که برای دانشنامه دین و اخلاق نگاشت را نیز افزود. شاهزاده ناروهیکو هیگاشیکونی
شاهزاده ناروهیکو هیگاشیکونی در ۲۰ ژانویه ۱۹۹۰ در سن ۱۰۲ سالگی بر اثر نارسایی قلبی درگذشت. وی دارای درازترین طول عمر در بین نخست‌وزیران همه دوران همراه با آنتوان پینای، ویلم دریس و کریستوفر هورنسرود بود. عمر سیووری
سیوری زمانی که در یوونتوس توپ می‌زد، با بازیکنانی مانند چارلز و بونیپرتی هم دوره بود و کنار آنان بسیار هماهنگ بازی می‌کرد. سیوری در زمان خود با دیگو مارادونا که بعد از او ظهور کرد نیز مقایسه می‌شود. بسیاری، او را مارادونا ی دههٔ ۶۰ می‌دانند. سیوری، در فوریهٔ ۲۰۰۵ به علت سرطان پانکراس در زادگاه خود سن نیکولا از دنیا رفت. حامد باکایوکو
باکایوکو در سن ۵۶ سالگی در بیمارستانی در آلمان درگذشت. او که از سرطان ریه رنج می‌برد به دلیل وخامت وضعیت جسمانی پس از این که در دهم مارس تحت عمل جراحی قرار گرفت درگذشت. ویکتور آمادئوس دوم
ویکتور آمادئوس دوم (ویتوریو آمدیوس سباستیانو؛ ۱۴ مه ۱۶۶۶ – ۳۱ اکتبر ۱۷۳۲) دوک ساووا از سال ۱۶۷۵ تا ۱۷۳۰ میلادی بود. در ضمن، عناوین دیگر او نیز عبارت بودند از: شاهزاده پیمونت، کنت آئوستا و موریانا و نیس، مارکی سالوزا و دوک مونتفرات. لوئی چهاردهم شاه فرانسه کوشید که با انجام ازدواج ویکتور آمادئو و برادرزاده خود یعنی آن ماری دی اورلئان، نفوذ فرانسه را بر ساووا گسترش دهد اما ویکتور آمادئو خیلی زود خود را از این سلطه و نفوذ آزاد کرد. ویکتور آمادئوس دوم در سال ۱۶۷۵ میلادی به دنبال مرگ پدرش به قدرت رسید؛ اگرچه، به دلیل سن کم (نه سال)، مادرش نایب السطنه شد و تا ۱۶۸۴ میلادی، فرمانروای راستین کشور بود. ویکتور آمادئوس پس از به دست گرفتن قدرت، وارد عرصه سیاسی اروپا شد. او در جنگ جانشینی اسپانیا شرکت جست و از این طریق، در سال ۱۷۱۳، شاه سیسیل گردید اما پس از پایان جنگ، این عنوان از او گرفته شد و در عوض، عنوان شاه ساردنی را بدست آورد. مقامی که کلیه جانشینان او تا زمان ایجاد پادشاهی ایتالیا و سپس سقوط آن در ۱۹۴۵ میلادی، در تملک خود داشتند. ویکتور آمادئوس دوم، میراث فرهنگی قابل توجهی برای ساردنی برجای گذاشت: کاخ سلطنتی تورین، کاخ واناریا و باسیلیکا سوپریا. حادثه کی‌اوی ساکا
حادثه کی‌اوی ساکا ; به حادثه ۱۴ مه سال یازدهم دوره میجی، (برابر با سال ۱۸۷۸) منجر به ترور شخصیت برجسته اصلاحات میجی، اوکوبو توشیمیچی در محله کی‌اوی در چیودا-کو، توکیو در ژاپن اشاره دارد. میاگی چوجون
میاگی در سال ۱۹۵۱ برای اولین بار دچار حمله قلبی شد و در ۸ اکتبر ۱۹۵۳ میلادی در اوکیناوا به خاطر حمله قلبی دوم درگذشت. از شاگردان مهم او در آن زمان می‌توان به سیکو هیگا (قدیمی‌ترین شاگرد او که شاگرد کانریو هیگااونا هم بود)، میازاتو ئه‌ایچی (بنیان‌گذار دوجوی جوندوکان)، میتوکو یاگی (بنیان‌گذار دوجوی میبوکان، کسی که گی (لباس کاراته) و اوبی (کمربند) چوجون میاگی را از خانواده‌اش دریافت کرد)، سیگیچی توگوچی (بنیان‌گذار شوری‌کان گوجوریو) و گوگن یاماگوچی از خاک اصلی ژاپن اشاره کرد که انجمن کاراته گوجوریو گوجوکای را بنیان نهاد و مبلغ اصلی گوجوریو در خاک ژاپن بود. بعدها گوگن یاماگوچی نزد میتوکو یاگی به تمرین بیشتر کاتا پرداخت. او شاگردان دیگری را نیز پرورش داد که سبک‌های دیگری پدید آوردند؛ همچون شیمابوکو تاتسو که ایشین‌ریو را پدید آورد. سیبوسیسو مویو
سیبوسیسو مویو (; ۱۹۶۰ – ) سیاست‌مدار اهل زیمبابوه بود. دولت زیمبابوه چهارشنبه بعد از ظهر از درگذشت وزیر خارجه خود به دلیل ابتلا به کرونا خبر داد. سیبوسیسو مویو وزیر خارجه زیمبابوه سال ۲۰۱۷ بعد از اعلام کودتا علیه «رابرت موگابه» رئیس جمهور سابق این کشور روی کار آمد. وی بعد از قدرت گرفتن «امرسون منانگاوا» به عنوان رئیس جمهور زیمبابوه به سمت وزیر خارجه این کشور انتخاب شد. وی هنگام مرگ ۶۱ سال داشت و در بیمارستانی به دلیل ابتلا به کرونا درگذشت. شینیچیرو ساوای
شینیچیرو ساوای (؛ (زادهٔ – درگذشتهٔ ۳ سپتامبر ۲۰۲۱) کارگردان فیلم اهل ژاپن بود. او در سال ۱۹۸۶ برنده جایزه آکادمی فیلم ژاپن به عنوان بهترین کارگردان سال شد. فهرست تورهای کنسرتی مایکل جکسون و جکسون فایو
مایکل جکسون پس از جدا شدن از برادرانش در سال ۱۹۸۴، اولین تور انفرادی خود را در ۱۲ دسامبر ۱۹۸۷ و در شهر توکیو، ژاپن، تحت نام «تور جهانی بد» آغاز کرد. او در سال ۱۹۹۲ «تور جهانی دنجروس» و در سال ۱۹۹۶ «تور جهانی هیستوری» را اجرا کرد. مایکل در سال ۲۰۰۹ و پس از ۱۲ سال، قصد برگزاری ۵۰ کنسرت با نام «این آخرش است» را داشت که به علت مرگ مشکوک و ناگهانی‌اش لغو شد. میئورا ساداهیرو
میئورا ساداهیرو ؛ سامورایی، در دوره سنگوکو بود. در سال ۱۵۴۸ پدر وی به علت بیماری درگذشت و بعد از پدر رهبر خاندان میئورا شد. مدتی در ولایت ایزومو تحت تأثیر خاندان آماگو بود اما بعداً به قلمروی خود در ولایت نوتو بازگشت. وی سعی کرد که خاندان را که توسط میمورا ایه‌چیکا نابود شده بود دوباره به عظمت قبلی بازگرداند. در سال ۱۵۶۶ میمورا ایه‌چیکا توسط دو برادر که از طرف اوکیتا نائوایه دستور داشتند با تفنگ در ولایت میماساکا ترور شد و ساداهیرو دوباره توانست کنترل املاک خود را به دست بیاورد. نبرد سکیگاهارا
مسن‌ترین و بانفوذترین اعضای شورا یعنی مائدا توشی‌ایه یک سال پس از مرگ هیده‌یوشی در سال ۱۵۹۹ درگذشت. در این زمان ایه‌یاسو حواس خود را بر روی ایشیدا میتسوناری متمرکز کرده بود؛ دایمیویی قدرتمند که او نیز جزو شورای حکمرانی بود. پس از درگذشت توشی‌ایه هفت تن از دایمیوهایی که به علت مسائل مربوط به لشکرکشی به کره با ایشیدا میتسوناری مخالف بودند، درصدد کشتن او برآمدند. اما او توانست به موقع فرار کند و به مقر ایه‌یاسو در قلعه فوشیمی پناه آورد. به‌دنبال آن تعقیب‌کنندگان او نیز به مقر ایه‌یاسو آمده از او خواستند که میتسوناری را تحویل آنان دهد و به او گوشزد کردند که میتسوناری نقشهٔ قتل او را طرح‌ریزی کرده و دشمن او نیز هست. اما ایه‌یاسو آن‌ها را متقاعد کرد که از قتل میتسوناری منصرف شوند. این موضوع هنوز روشن نیست که چرا ایه‌یاسو از دشمن قدرتمند خود پشتیبانی کرد اما او سیاست‌مداری زبده بود. ممکن است او به این نتیجه رسیده باشد که تحویل میتسوناری به حیثیت و اعتبار اجتماعی او لطمه خواهد زد. ایه‌یاسو رأی بر این داد که میتسوناری نیز در این جریان مقصر است و دستور اخراج او را از شورای حکمرانی کشور صادر کرد همچنین دستور داد او به ملک خود قلعه ساوایاما رفته و در آنجا در حبس خانگی باشد. میکائو اوسویی
میکائو اوسویی (؛ زاده درگذشته ) یک ریکی اهل ژاپن بود. مرگ و خاکسپاری هوگو چاوز
هوگو چاوز رئیس‌جمهور ونزوئلا دو سال با سرطان دست‌به‌گریبان بود و سرانجام در ساعت ۱۶:۲۵ (به وقت محلی) روز ۵ مارس ۲۰۱۳ در ۵۸ سالگی درگذشت. نیکلاس مادورو روز چهارشنبه ۲۴ اسفند ۱۳۹۱ احتمال مومیایی شدن جسد هوگو چاوز را، که قبلاً از سوی مقام‌های ونزوئلا مطرح شده بود، رد کرد. مقام‌های ونزوئلایی نیز اعلام کردند که از مومیایی کردن جسد هوگو چاوز منصرف شده‌اند. ارنستو وییگاس، وزیر ارتباطات گفت که کارشناسان روسی معتقدند جسد او به خوبی برای مومیایی شدن آماده نشده‌است. جنجال‌های پیرامون مایکل جکسون
مایکل جکسون (زاده: ۸ شهریور ۱۳۳۷؛ درگذشت: ۴ تیر ۱۳۸۸) بازیگر، سرگرمی‌ساز و موسیقی‌دان اهل آمریکا بود. او از ۶ سالگی به صورت حرفه‌ای به موسیقی وارد شد و فعالیت‌هایش در صنعت موسیقی و تلاش‌های بسیارش در زمینه‌های حقوق بشر او را جزئی از فرهنگ عامهٔ مردم جهان کرده‌است. به گفتهٔ کتاب رکوردهای جهانی گینس، مایکل در زمان حیات‌اش «مشهورترین انسان زندهٔ جهان» بود. همچنین این کتاب در سال ۲۰۰۶ رکورد «موفق‌ترین هنرمند سرگرمی‌ساز جهان در طول تاریخ» را به نام مایکل ثبت کرده‌است. مایکل محبوب‌ترین هنرمند جهان در طول تاریخ نیز می‌باشد. اما با این حال، ایجاد شایعات بسیار از طرف رسانه‌ها، باعث به وجود آمدن جنجال‌های غرض ورزانه‌ای شد که به حرفه و محبوبیتش آسیب رساند. برخی از این شایعه‌ها به صورتی بود که خود مایکل باعث به وجود آمدن آن‌ها می‌شد؛ اما با این حال که مایکل از درز دادن داستان‌های ساختگی به رسانه‌ها دست برداشت اما به خاطر سودی که به جیب رسانه‌ها سرازیر می‌شد، آن‌ها خودشان شروع به انتشار داستان‌های ساختگی کردند. برخی از این شایعات هم به خاطر دشمنی‌های و غرض ورزی دوستان و آشنایان او به وجود آمد. فایک علی اوزنسوی
فایک علی اوزنسوی در اکتبر ۱۹۵۰ درگذشت و در گورستان زینجیرلیکویو دفن شد. میکلوش یانچو
میکلوش یانچو جمعه پس از یک بیماری طولانی در سن ۹۲ سالگی درگذشت.او سال ۱۹۷۹ در جشنواره کن، سال ۱۹۹۰ در جشنواره ونیز و سال ۱۹۹۴ در بوداپست جایزه یک عمر دستاورد دریافت کرد. سرگئی میخالکوف
این شاعر و نویسنده نامدار روسی در ۲۷ اوت ۲۰۰۹ در ۹۶ سالگی درگذشت و در گورستان تاریخی نووودویچی به خاک سپرده شد. سیاکا استیونز
سیاکا استیونز در ۲۹ مه ۱۹۸۸، بعد از یک دوره کوتاه بیماری در سن ۸۲ سالگی درگذشت. سوزوکی ماگوایچی
سوزوکی ماگوایچی ; (تولد ۱۵۳۴ – مرگ ۲ مه، ۱۵۸۹) یک سامورایی اهل ژاپن و رهبر شورش سایکا ایکی یکی از نبردهای وابسته به نبردهای ایشی‌یاما هونگان بود. وی در این نبرد با اودا نوبوناگا جنگید. ساکو قوکاسیان
وی در ۱۰ دی ۱۳۹۳ در سن ۷۳ سالگی درگذشت. مایکل سورکین
مایکل دیوید سورکین (متولد ۲ اوت ۱۹۴۸، درگذشتهٔ ۲۶ مارس ۲۰۲۰) معمار، مدرس، منتقد، طراح معماری و شهر بود. سورکین سال‌ها منتقد معماری مجلهٔ ویلج ویس بود و کتاب‌های متعددی در زمینهٔ معماری و شهر نوشت. او همچنین بین سال های 1993-2000، استاد شهرسازی و مدیر موسسه شهرسازی آکادمی هنرهای زیبای وین بود. او در سن هفتاد و یک سالگی بر اثر ابتلا به بیماری کرونا در دنیاگیری سال ۲۰۲۰ درگذشت. مایکل مک‌کویت
مایکل مک‌کویت به عمر ۷۱ سالگی و پس از مبارزه با سرطان، در ۲ ژانویه ۲۰۲۱ درگذشت. یاسوهیرو ناکاسونه
یاسوهیرو ناکاسونه در ۲۹ نوامبر ۲۰۱۹، در بیمارستانی در توکیو در سن ۱۰۱ سالگی درگذشت. او در زمان مرگ پیرترین رهبر پیشین جهان و پیرترین نخست‌وزیر پیشین ژاپن بود. سال مینئو
سالواتوره مینئو جونیور (زاده ۱۰ ژانویه ۱۹۳۹ - درگذشته ۱۲ فوریه ۱۹۷۶) که بیشتر با نام سال مینئو شناخته می‌شود، یک بازیگر سینما و تئاتر آمریکایی بود. او با بازی در نقش مقابل جیمز دین در فیلم شورش بی‌دلیل (۱۹۵۵، نیکلاس ری) به شهرت رسید. ساکای تاداتسوگو
ساکای تاداتسوگو (؛ ۱۵۲۷ – ۱۷ دسامبر ۱۵۹۶) یکی از قدرتمندترین و موفق‌ترین سامورایی‌های در خدمت توکوگاوا ایه‌یاسو در دوره سنگوکو اهل ژاپن بود. او یکی از چهار ژنرالی بود که به توکوگاوا شیتننو شهرت دارند تا آخر عمر در حمایت ایه‌یاسو جنگیدند سه نفر دیگر عبارتند از :هوندا تاداکاتسو ،ای نائوماسا و ساکاکی‌بارا یاسوماسا. هایائو میازاکی
در سپتامبر ۲۰۱۳، میازاکی اعلام کرد که بخاطر کهولت سن، از تولید فیلم‌های بلند کناره‌گیری می‌کند، اما قصد دارد که به کار در نمایش‌های موزه جیبوری ادامه دهد. در نوامبر ۲۰۱۴، میازاکی جایزه اسکار افتخاری را دریافت کرد. او یک فیلم کوتاه انیمیشن کامپیوتری به نام "بورو کاترپیلار" ساخت که ایده آن نخستین بار در طی پیش تولید فیلم "شاهزاده مونونوکه" مورد بحث قرار گرفت. در ژوئیه ۲۰۱۷ به‌طور انحصاری در موزه جیبوری اکران شد. همچنین او در حال کار بر روی یک مانگای سامورایی بدون عنوان است. در اوت ۲۰۱۶، میازاکی از تولید یک فیلم بلند جدید به نام "چطوری زندگی می‌کنی؟" خبر داد که بدون دریافت حق اقتباس، در حال تولید است. در دسامبر ۲۰۲۰، سوزوکی اظهار داشت که فیلم «نیمه تمام» است و افزود که انتظار ندارد تا سه سال دیگر اکران شود. هوگو چاوز
هوگو رافائل چاوز فریاس () (زاده ۲۸ ژوئیه ۱۹۵۴ - درگذشته ۵ مارس ۲۰۱۳) چهل و پنجمین رئیس‌جمهور ونزوئلا بود. چاوز به عنوان رهبر «حزب بولیواری چپ» و «انقلاب بولواری» شناخته می‌شود و به خاطر سیاست‌های سوسیال دموکراتیک، ضدیتش با جهانی‌سازی نئولیبرالی و سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا، و حمایت از مواضع ایران و فلسطین مشهور بود. او مؤسس حزب چپگرای «جنبش جمهوری پنجم» بود و به دلیل ابتلا به سرطان در سال ۲۰۱۳ در سن ۵۸ سالگی درگذشت. هوگو چاوز در ۱۹۹۸ برای نخستین بار رئیس‌جمهور ونزوئلا گردید و در انتخابات ۲۰۰۲ و ۲۰۰۶ نیز دو بار به این سمت برگزیده شد. وی در انتخابات سال ۲۰۱۲ نیز برای بار چهارم به پیروزی رسید، ولی بیماری، او را برای ایراد سوگند ریاست جمهوری ناتوان کرده بود. مائو کوبایاشی (هنرپیشه)
وی در ۲۲ ژوئن ۲۰۱۷ به علت سرطان درگذشت. ماکس فون سیدو
فون سیدو در ۸ مارس ۲۰۲۰ در سن ۹۰ سالگی درگذشت. میاموتو موساشی
میاموتو موساشی (به ژاپنی: 宮本 武蔵 - به روماجی: Miyamoto Musashi) (زادهٔ ۱۵۸۴ میلادی – درگذشتهٔ ۱۳ ژوئن ۱۶۴۵ میلادی) که با نام‌های شینمِن تاکِزو، میاموتو بنوسوکه و نیتن دوراکو (نام بودایی‌اش) نیز شناخته می‌شود، رونین و سامورایی افسانه‌ای ژاپنی است. او به خاطر مهارتش در شمشیرزنی و نیز پیروزی‌های چشمگیرش در نبردهای دونفره با شمشیر شناخته شده‌است. او نخستین مبارزه‌اش را در سن سیزده سالگی انجام داد و پیروز شد. موساشی بنیان‌گذار سبک شمشیرزنی نیتن‌ریو (هیوهو نیتن ایچی‌ریو) و نیز نویسنده کتاب پنج حلقه درباره استراتژی، تاکتیک و فلسفه است که هنوز هم تدریس می‌شود. او کتاب‌های دیگری از جمله دوکودو (独行道، طریقت تنهایی) نیز نوشته است.او همچنین در آخرین نبرد دوره سنگوکو معروف به محاصره اوساکا به عنوان یکی از سربازان تویوتومی هیده یوری حضور داشت که توانست پس از شکست خوردن سپاهیان هیده یوری در آن نبرد سخت، زنده بماند. موریس بوکای
او در ۱۷ فوریه ۱۹۹۸ درگذشت.۱۲. ساکورا
در دوره میجی، موتواوری نوریناگا (۱۸۰۱–۱۷۳۰) محقق و پژوهشگر فرهنگی ژاپن، در آثار خود نوشته‌است «روح ژاپنی‌ها با ساکورا همخوانی دارد». به عقیدهٔ او با اینکه عمر ساکورا کوتاه است ولی از نظر اینکه با تمام توان، زیبا زندگی می‌کند، همتایی ندارد. پرانرژی و با زنده‌دلی زیستن از دیرباز مورد علاقهٔ مردم ژاپن بوده‌است. یوکیو میشیما
یوکیو میشیما نام ادبیِ کیمیتاکه هیرائوکا (زاده ۱۴ ژانویه ۱۹۲۵ – درگذشته ۲۵ نوامبر ۱۹۷۰)، نویسنده، شاعر، نمایشنامه‌نویس، بازیگر و کارگردان نامدار ژاپنی بود که سه بار کاندیدای جایزه نوبل ادبیات شد زیرا که اسنادی که سال پیش منتشر شد البته نشان داد که اول می‌خواستند نوبل را به یوکیو میشیما بدهند، اما چون دیدند او باز هم شانس برنده شدن دارد (میشیما آن زمان ۴۱سال داشت) گفتند کاواباتای (آن موقع) ۶۹ساله اولویت دارد. و او یکی از بزرگترین نویسندگان سده بیستم ژاپن به‌شمار می‌رود. کارهای پیشروی او مخلوطی از زیبایی‌شناسی‌های امروزین و سنتی است که با شکستن مرزهای فرهنگی، بر جنسیت، مرگ و تغییرات سیاسی تأکید می‌کنند. او همچنین به خاطر خودکشی به روش هاراکیری مشهور است. در کنار نویسندگی و سرودن شعر، او همچنین در چند فیلم سینمایی از جمله در فیلم "هراسان از مرگ" (محصول ۱۹۶۰) به ایفای نقش پرداخت. مائو تسه‌تونگ
مائو سرانجام، در ۹ سپتامبر ۱۹۷۶ در سن ۸۲ سالگی چشم از جهان فروبست. از اقدامات فرهنگی مائو می‌توان موارد زیر را نام برد:دخالت ارتش سرخ بر نوع پوشش مردم، عدم تحمل آرایش موی سر بلند، پوشیدن شلوار تنگ، کفش‌های نوک تیز یا هر عاملی که نماد فرهنگ غرب بود این‌گونه اخطارها و آگاهی‌ها معمولاً با یک اخطاریه به پایان می‌رسید"مهلت برآوردن این خواسته‌ها هفتاد و دو ساعت است در صورت بی‌توجهی عواقب و مسئولیت آن با شماست "ارتش سرخ "همچنین، آگهی‌های دیواری با مضمون که در آن از پیروان کاتولیک و پروتستان و بودایی به عنوان "تخم مرغ‌های لغزان، فریب دهندگان مردم، پناه دهنده جاسوسان، و مخالفان صدر مائو، یاد شده بود در بیرون کلیسای کاتولیک نیز تظاهراتی برپا می‌شد که در آن از مبلغین مذهبی به عنوان "ریا کاران بی شرم" نام برده می‌شدند. اینگونه اقدامات در ابتدا با استقبال مردم همراه بود اما در سال‌های بعد، مردم با گسترش روز به روز امور ممنوع رو برو شدند که زندگی آنها را مختل می‌کرد، صدر مائو معتقد بود که رفتن دانشجویان و دانش آموزان به مناطق روستایی برای تربیت دگر باره ضروری است، اما آنچه که تاریخ حضور حزب کمونیست که در سال‌های حضورش بسیار پر رنگ است اقداماتی که تحت عنوان نوسازی فرهنگی و خود کفایی ملی باعث از بین رفتن صدها هزار نفر از دیگر فکران چینی و حتی سیاست‌مداران داخل حزب گردید. شاهنشاهی کوشانی
بازودیو (بلخی: Βαζοδηο) آخرین فرمانروای بزرگ کوشانی بود که از سال ۷۴ تا سال ۹۸ بر مبنای تقویم کانیشکا حکمرانی کرد. این تاریخ برابر با ۱۹۱ تا ۲۲۵ میلادی است. او درست یک سال پس از اینکه ساسانیان شاهنشاهی اشکانی را فتح کردند، درگذشت. پس از مرگ بازودیو، حملات ساسانیان به قلمروی کوشان‌ها آغاز شد. کانیشکای دوم به جای او برتخت نشست. میائو شی‌ین
هنگامی که پنج مرشد به معبدی در سیچوآن پناه می‌برند و در آنجا مستقر می‌شود، اختلافات مستمری مابین باک می و چهار استاد دیگر بر سر مسائل سیاسی و حرفه‌ای آنان به وجود آمد. باک می، چهار نفر دیگر را وادار می‌کرد که خود را درگیر مسائل سیاسی و حکومتی کنند و تعداد شاگردان بیشتری داشته باشند، حال آنکه آن چهار نفر، بدنبال یک زندگی آرام و بی‌دغدغه بودند و مایل به تربیت شاگردان زیادی هم نبودند. این اختلافات تا آنجا عمیق شد که یکی از استادان موسوم به جی سین با باک می نبردی تن‌به‌تن کرد و طی آن کشته شد. میائو شی‌ین که از این واقعه بسیار خشمگین شده بود، باک مِی را دعوت به مبارزه نمود تا انتقام جی سین را بگیرد. در این نبرد رودررو که بسیار نزدیک به هم بود، میائو شی‌ین هم کشته شد. در نهایت فونگ دائو داک که هر دو دوئل را دیده بود و حرکات تکنیکی باک می‌را بررسی کرده بود، او را به یک نبرد نهایی دعوت کرد و در این دوئل او را شکست داد و باک می، چند روز بعد، در اثر جراحات وارده درگذشت. ماتسوئو باشو
او در ۲۸ نوامبر ۱۶۹۴ (میلادی) درگذشت. اوکاوا شومی
اوکاوا در ۲۴ دسامبر ۱۹۵۷ درگذشت. یاسوجیرو اوزو
ازو در ناحیه فوکاگاوا توکیو به دنیا آمد. در سن ۱۰ سالگی مادرش او و خواهر و برادرهایش را به خانه پدرشان در ماتسوزاکا فرستاد که بیشتر نوجوانی‌اش آن‌جا گذشت. او در یک مدرسه شبانه‌روزی درس می‌خواند اما بیشتر وقتش در سینما می‌گذشت. پیش از بازگشتش به توکیو در سال ۱۹۲۳ او مدت کوتاهی آموزگار بود. در توکیو به شرکت فیلم‌سازی شوچیکو پیوست. ازو در سال ۱۹۶۳ در روز تولدش (۱۲ دسامبر) در سن ۶۰ سالگی بر اثر سرطان درگذشت. بر روی سنگ قبرش تنها کلمه «مو» ژاپنی به معنی پوچی نوشته شده‌است. کازوئو میاگاوا
کازوئو میاگاوا (فوریه ۲۵، ۱۹۰۸ – ۷ اوت ۱۹۹۹) فیلمبردار تحسین شده ژاپنی بود. میاگاوا بخصوص برای عکسبرداری با دوربین متحرک (از شخص یا چیز متحرک) شناخته شده است، به ویژه در فیلم راشومون (فیلم) (۱۹۵۰)، که نخستین فیلم از سه طرح همکاری این فیلمبردار با فیلمساز برجسته آکیرا کوروساوا بود. او همچنین در فیلم‌های کارگردانان بزرگ مانند کنجی میزوگوچی، یاسوجیرو ازو، و کن ایچیکاوا، و فیلم‌هایی نظیر اوگتسو مونوگاتاری (۱۹۵۳)، علف‌های شناور (۱۹۵۹) و فیلم مستند توکیو المپیاد (۱۹۶۵) کار کرده است. میچیا میهاشی
او با نام میچیا کیتازاوا در سال ۱۹۳۰ در کامیسو هوکایدو زاده شد. میهاشی خوانندگی را با موسیقی فولکلور از سن ۱۱ سالگی در زادگاه خود آغاز کرد. او در سال ۱۹۴۵ نخستین آهنگ خود را با نام «"ساکه نو نیگاسایو"» را ضبط کرد و از سال ۱۹۵۵ با آهنگ «"اونا سندو اوتا"» مطرح شد. او سرانجام در ژانویه ۱۹۹۶ در بیمارستانی در اوزاکا درگذشت. هیباری میسورا
هیباری میسورا (۲۹ مه ۱۹۳۷ - ۲۴ ژوئن ۱۹۸۹) یک خواننده سبک انکا و بازیگر ژاپنی بود. از او اغلب به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین خوانندگان تمام دوران یاد می‌شود. میسورا همچنین نخستین زن برنده جایزه "افتخار مردم" است که به خاطر خدمات برجسته به صنعت موسیقی، پس از مرگ‌اش به او اهدا شد. او از لحاظ تجاری یکی از موفق‌ترین هنرمندان موسیقی دنیا به‌شمار می‌رود، آنچنانکه تا زمان مرگش در حدود ۱۲۰۰ آهنگ ضبط کرده بود و ۶۸ میلیون نسخه را فروخت. پس از آنکه میسورا درگذشت، تقاضا برای خرید آثار او رشد چشمگیری پیدا کرد و طی سال ۲۰۰۱ بیش از ۸۰ میلیون نسخه به‌فروش رسید.میسورا در سینما نیز حضور پررنگی داشت. او از طی سال‌های ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۳ در ۱۶۶ فیلم بازی کرد و آهنگ‌هایش در ۵ فیلم مورد استفاده قرار گرفت. موبوتو سسه سوکو
او در ۷ سپتامبر ۱۹۹۷ در تبعیدگاهش در رباط در کشور مراکش در سن ۶۶ سالگی درگذشت. لازارو ریواس
لازارو ریواس (به ؛ زادهٔ ۴ آوریل ۱۹۷۵ – درگذشتهٔ ۲۲ دسامبر ۲۰۱۳) کشتی‌گیر اهل کوبا بود که در دستهٔ ۵۴ کیلوگرم کشتی فرنگی رقابت می‌کرد. ریواس برندهٔ مدال نقره المپیک ۲۰۰۰ سیدنی، قهرمان کشتی جهان در سال ۱۹۹۹ و برندهٔ مدال طلای دو دورهٔ بازی‌های پان امریکن در ۱۹۹۹ و ۲۰۰۳ بود. او در سال ۲۰۱۳ در سن خوزه ده لاس لاخاس کوبا درگذشت. ساچیکو موراسه
ساچیکو موراسه (۲۱ مارس ۱۹۰۵ – ۹ اکتبر ۱۹۹۳) یک بازیگر ژاپنی بود. او در بیش از ۶۰ فیلم بین سالهای ۱۹۳۱ تا ۱۹۹۱ ظاهر شد. از فیلم‌های او می‌توان به راپسودی در ماه اوت اشاره کرد. مانوئل اسکوئیول
اسکوئیول در ۱۰ فوریه ۲۰۲۲ در سن ۸۱ سالگی درگذشت. مورای واکر
مورای واکر در ۱۳ مارس ۲۰۲۱، در سن ۹۷ سالگی درگذشت. سرگئو میکویان
میکویان از والدینی به نام‌های آناستاس و آشخن میکویان در ۵ ژوئن ۱۹۲۹ در مسکو به دنیا آمد. وی در سال ۱۹۵۳ به حزب کمونیست اتحاد شوروی پیوست. وی در سال ۱۹۵۲ از پژوهشکده دولتی ارتباطات بین‌المللی مسکو فارغ‌التحصیل شد. میکویان تا سال ۱۹۵۵ در مسکو زندگی کرد. در جریان اوج بحران موشکی کوبا، در اکتبر ۱۹۶۲ در کوبا در مذاکرات سطح بالا با فیدل کاسترو، سرگئو، به عنوان منشی اجرایی با پدرش آناستاس به همراه بود و بیشتر یادداشت های خصوصی پدرش درباره بحران را مستندسازی نمود. وی همچنین برندهٔ جوایزی همچون، و شده‌است. در ۷ مارس ۲۰۱۰ در سن ۸۰ سالگی در مسکو بر اثر سرطان خون درگذشت. میزونو کاتسوتوشی
میزونو کاتسوتوشی (۱۶۵۵–۱۵۹۸) یک سامورایی و دومین دایمیو در ولایت بینگوقلمروی فوکوئوکا در دوره ادو بود. او پسر ارشد میزونو کاتسوناری بود و به همراه پدر به نفع شوگون‌سالاری در شورش شیمابارا شرکت کرد. ماشادو د آسیس
در سال ۱۸۸۰ نخستین رمان وی که حاصل گرایش ماشادو از رومانتیسم به رئالیسم روانشناختی است منتشر شد. «خاطرات پس از مرگ براس کوباس» بر شهرت ماشادو افزود. فرهنگستان برزیل در سال ۱۸۷۹ به اتفاق آرا او را به ریاست برگزید و ماشادو د آسیس تا سال ۱۹۰۸ که درگذشت در این مقام باقی‌ماند. «ماشادو د آسیس، سال ۱۸۳۹ به دنیا آمد، ۱۷ سال بعد از استقلال برزیل از پرتغال. طبیعی است که وقتی نویسنده شد، یکی از نویسندگان دوره «ملت‌های جدید» شد. اما چیز غیرطبیعی این بود که د آسیس (یا به قول برزیلی‌ها: ماشادو)، بزرگترین نویسنده این عصر هم شد. بزرگ‌ترین نویسنده تاریخ برزیل هم شد. حتی از طرف منتقدی مثل سوزان سونتاگ لقب بزرگ‌ترین نویسنده آمریکای لاتین در همه دوره‌ها و اعصار را هم گرفت.» ماشادو نه فقط بهترین رمان‌های زمان خود که برترین آثار ادبیات برزیل را نوشت، آثاری چون خاطرات پس از مرگ براس کوباس (۱۸۸۰)، کینکاس بوربا (فیلسوف یا سگ؟ -۱۸۹۱)، عشای نیمه شب (۱۸۹۳)، دن کاسمورو (۱۸۹۹)، عیسی و یعقوب (۱۹۰۴). آثاری که مورد تحسین هم مردم هم منتقدان قرار گرفت. کنتارو میورا
میورا بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۲۰۲۱ میلادی فعالیت می‌کرد. او همچنین در سال ۲۰۰۲ برندهٔ جایزهٔ جایزه فرهنگی تزوکا اوسامو شد. وی نویسنده مانگای Berserk(جنون) بود. وی متاسفانه در سن ۵۴ سالگی در تاریخ ۶ می ۲۰۲۱ فوت کرد و در حال حاضر وضعیت مانگای او نامشخص است . وی در مراسم های مختلف مربوط به مانگا و انیمه جایزه گرفته و به عنوان یکی از ۵ مانگاکای برتر جهان شناخته شده است. تویوتومی هیده‌یوشی
سن نو ریکیو، یک ملازم قابل اعتماد و استاد مراسم چای ژاپنی در خدمت هیده‌یوشی و نوبوناگا بود. سن نو ریکیو تغییرات مهمی در زیبایی‌شناسی مراسم چای ایجاد کرد که تأثیر ماندگاری در بسیاری از جنبه‌های فرهنگ ژاپن داشته‌است. او سبکی از مراسم چای را ایجاد کرد که اربابان و مهمانان بدون توجه به طبقهٔ اجتماعی در محیطی آرامبخش می‌توانستند با احترام متقابل به گفتگو بنشینند. از آنجایی که وی اهمیت ویژه‌ای برای وابی سابی قائل بود، سبک مراسم چای وی وابی-چا خوانده می‌شود. ریکیو در سال ۱۵۶۹ به همراه دو تاجر دیگر چای از ساکای به خدمت نوبوناگا درآمد و مسئول مراسم چای او شد. پس از مرگ وی در سال ۱۵۸۲ و پیروزی هیده‌یوشی در نبرد یامازاکی به خدمت هیده‌یوشی درآمد. در سال ۱۵۸۷ وی مراسم بزرگ چای کیتانو را برگزار کرد که به عنوان یک رویداد تاریخی از آن یاد می‌شود. نقش ریکیو در رژیم تویوتومی تنها در زمینهٔ مراسم چای نبود. وی در هنگام مراسم چای با اشخاص بسیاری به گفتگو می‌نشست و رابط میان آنان و هیده‌یوشی بود. همچنین هیده‌یوشی در بسیاری از امور از سیاست تا امور خارجی با وی مشورت می‌کرد و نظرات وی را مورد توجه قرار می‌داد. در سال ۱۵۹۱ ناگهان ریکیو مورد خشم هیده‌یوشی قرار گرفت و دستور انجام هاراکیری در قصر جوراکودای به وی داده شد. وی در هنگام مرگ ۷۰ سال داشت. تاکنون مشخص نشده‌است که چه عاملی تا این حد خشم هیده‌یوشی را نسبت به ریکیو برانگیخته است و در این مورد نظریه‌های متفاوتی وجود دارد. ژان میشل باسکیا
ژان میشل باسکیا (زاده ۲۲ دسامبر ۱۹۶۰ - درگذشته ۱۲ اوت ۱۹۸۸) هنرمند و نخستین نگارگر آمریکایی آفریقایی‌تبار بود که به شهرت جهانی رسید. او ابتدا به عنوان یک هنرمند دیوارنگار در نیویورک و بعد در دهه ۱۹۸۰ (میلادی) به عنوان یک هنرمند سبک نئواکسپرسیونیسم مشهور شد. وی در ۱۲ اوت ۱۹۸۸ و در سن ۲۷ سالگی به دلیل بیش‌مصرفیِ هروئین درگذشت. اوسامو دازای
اوسامو دازای، از سرشناس‌ترین و اثرگذارترین نویسندگان ژاپنی است. بسیاری از نویسندگانی که اکنون بدل به نماد ادبیات و فرهنگ ژاپن شده‌اند، وامدار او هستند. دازای سال ۱۹۴۸ و در سن ۳۸ سالگی از دنیا رفت و علیرغم اهمیتی که در ادبیات معاصر ژاپن داشت، اما پیش از انتشار رمان «شایو» صرفاً یکی دو داستان کوتاه از او به فارسی منتشر شده بود. تویو میاتاکه
تویو میاتاکه (TOYO Miyatake) (تولد ۱۸۹۶ - فوت ۱۹۷۹)، یک عکاس ژاپنی آمریکایی، که در ژانر مستند اجتماعی کار می‌کرد. او بهترین عکس‌های خود را از زندگی مهاجرین ژاپنی، در آمریکا تهیه کرد. عکس‌های میاتاکه که در طول جنگ دوم جهانی از اردوگاه مانزانار (Manzanar) در کالیفرنیا تهیه شده بود، شهرت جهانی یافت. تویو میاتاکه در سال ۱۸۹۶ در کاگاوا (Kagawa) شیکوکو (Shikoku) ژاپن متولد شد. او برای پیوستن به پدر خود در سال ۱۹۰۹ به ایالات متحده مهاجرت کرد و در بخش توکیوی کوچک لس آنجلس، در کالیفرنیا مستقر شد. توشیو ایو
توشیو ایوئه (زاده ۲۸ دسامبر ۱۹۰۹ - درگذشته ۱۶ ژوئیه ۱۹۶۹) مخترع، صنعتگر و کارآفرین ژاپنی بود، که در سال ۱۹۴۹ شرکت سانیو را با پشتیبانی بنیانگذار پاناسونیک؛ کونوسوکه ماتسوشیتا تأسیس نمود. مایکل ساتا
مایکل ساتا، روز سه شنبه، ۲۸ اکتبر ۲۰۱۴ در بیمارستانی در لندن در سن ۷۷ سالگی درگذشت کامیلو سینفوئگوس
کامیلو سینفوئگوس گوریاران (زاده فوریه ۱۹۳۲ ـ درگذشته ۲۸ اکتبر ۱۹۵۹) انقلابی بزرگ کوبا است که به دلیل شهرت فیدل کاسترو و ارنستو چه گوارا آنچنان که باید در خارج از کوبا شناخته شده نیست. مری کی لتورنو
لتورنو در ۶ ژوئیه ۲۰۲۰ در خانه اش در دی موینز، واشینگتن و در کنار فیوالا، در ۵۸ سالگی و بر اثر سرطان روده بزرگ درگذشت.