نام قبیله های سرخپوستان آمریکا چیست؟
سرخپوستان کلاپویا (کالاپویا)
نام اصلی این قبیله با هجی‌های مختلف در زبان انگلیسی ارائه شده‌است. کلاپویا، کالاپویا برخی با حرف انگلیسی «سی» و «ک»، وغیره. سرخپوستان کلاپویا (کالاپویا)
کالاپویا یک گروه قومی بومی آمریکاست که دارای هشت گروه مستقل است که با سه گویش قابل درک متقابل صحبت می‌کنند. وطن سنتی قبایل کالاپویا درهٔ ویلامیت در غرب اورگان غربی امروز در ایالات متحده بود، منطقه ای که از شرق به رشته کوه کَسکیدز، از غرب به رشته کوه ساحل اورگان، از شمال به رودخانه کلمبیا، و در جنوب تا کوه‌های کلاپویا در رودخانهٔ اومپکوا محدود می‌شود.
سرخپوستان کلاپویا (کالاپویا)
همچنانکه معمول در بسیاری ار قبائل شمال غربی ایالات متحده در سواحل اقیانوس آرام بود، قوم بومی کلاپویا یک نوع برده داری هم می‌کرد. بردگان خود را از بین سرخپوستان دیگر که معمولاً یا از طریق تجارت یا به عنوان هدیه به آنان تقدیم می‌شد به دست می‌آوردند. این بردگان معمولاً در طی حملات به قبیلهٔ دشمن اسیر می‌شدند. گروه‌های ساکن شمال کَلاپویا، مانند «توآلاتین» و «یَمهیل»، بردهایی را از طریق فتح، یورش به گروه‌های مستقر در ساحل یا جنوب شرقی درهٔ ویلامیت بدست آوردند. بردگان نوعی ثروت محسوب می‌شدند؛ زیرا آن‌ها را برای بدست آوردن کالاهای مورد نظر از جمله مهره و مونجوق، پتو و کانو مورد معامله قرار می می‌دادند. چون کنترل زنان و کودکان نسبتاً راحت تر بود تَمَلّک آنان به مردان ترجیح داده می‌شد. اقلیت
"اقلیت‌های قومی" از نظر قومی یا نژادی با گروه اکثریت متفاوت هستند. اقلیت‌ها ممکن است هم از نظر فیزیکی و هم از نظر قومی از گروه اکثریت متمایز باشند. اهالی هند غربی و آسیایی‌ها در بریتانیا؛ سرخ‌پوستان و سیاهان آمریکا از این‌گونه اقلیت‌ها هستند. چنان‌چه گروه اقلیت از نظر ویژگی‌های نژادی مانند رنگ پوست از گروه اکثریت متمایز باشد، "اقلیت نژادی" نامیده می‌شود. خاشاکی‌های آمریکای جنوبی
خاشاکی‌های آمریکای جنوبی نام یک سرده از تیره زردپره‌ایان است. پاونی‌ها
پاونی‌ها قبیله‌ای از سرخ پوستان امریکا هستند که در غرب میانه ایالات متحده ساکن هستند. پاونی‌ها توسط دولت ایالات متحده به عنوان "ملت پاونی اوکلاهاما" شناخته می‌شوند. آن‌ها به زبان کادوان صحبت می‌کنند. افراد قبیله پاونی به سه گروه چاویی٬ کیت که هایی٬ پیتاهاویرتا٬ و اسکیدی تقسیم می‌شوند. منطقه اختصاصی سرخپوستی ویند ریور
منطقه اختصاصی سرخپوستی ویند ریور منطقه اختصاصی سرخپوستان است که برای قبایل شوشون شرقی و سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا آرپاهو شمالی در بخش مرکزی و غربی و بخشی ایالت وایومینگ ساخته شده‌است. این منطقه اختصاصی هفتمین منطقه اختصاصی سرخپوستان در ایالات متحده است که شامل بر زمینی به مساحت ۳٬۴۷۳٫۲۷۲ مایل مربع (۸٬۹۹۵٫۷۳۳ کیلومتر مربع) یا زمنطقه آبی و خشکی به وسعت ۳٬۵۳۲٫۰۱۰ مایل مربع (۹٬۱۴۷٫۸۶۴ کیلومترمربع) می‌باشد. این منطقه به تنهایی در برگیرنده بیش از یک سوم از بخش فرمونت و بیش از یک پنجم از شهرستان هات اسپرینگ است. باربادوس
سرخ‌پوستان آمریکای مرکزی از حدود سده‌های چهارم تا هفتم میلادی برای اقامت به باربادوس آمدند. این گروه با نام سالادوی-بارانکویی معروف‌اند. در سده سیزدهم مردم سرخ‌پوست از قوم کالینگو (کاریب‌های جزیره‌ای) از آمریکا جنوبی به باربادوس آمدند. قومیت
مجموعه‌ای از گروه‌های قومی مختلف را یک «قوم» می‌نامند. برای نمونه در آمریکا، گروه‌های قومی مختلف آمریکای لاتینی به همراه اسپانیایی را «هیسپانی‌ها» می‌نامند. گروه‌های مختلف قومی آسیایی را «آسیایی‌ها» می‌نامند. همین مسئله در مورد گروه‌های بومی آمریکا هم صادق است. اصطلاح «آفریقایی آمریکایی» یا آفریکن – آمریکن به گروه‌های قومی آفریقایی ساکن ایالات متحده اشاره دارد که اصل و نسبشان به بردگان آفریقایی ساکن در قاره آمریکا بر نمی‌گردد. حتی اصطلاح نژادی «سفید» در مفهوم قومی به کار می‌رود و همه گروه‌های اروپایی را شامل می‌شود، اگرچه در گذشته افرادی که نژاد اروپای جنوبی داشتند (پرتغالی‌ها، اسپانیایی‌ها، ایتالیایی‌ها و غیره) به عنوان نژاد «سفید» یا «غیرسفید» در نظر گرفته نمی‌شدند چرا که پوستی سبزه داشتند و آیین شان کاتولیک رومی بود. در مورد گروه‌های مختلفی که از خاورمیانه به آمریکا آمده‌اند، مانند ایرانی‌ها، همواره اختلاف نظر وجود داشته باشد چرا که در ایالات متحده افرادی که ریشه و اصل و نسبشان به شرق یا جنوب آسیا بر می‌گردد را «آسیایی» می‌نامند و ایرانی‌ها متعلق به این مناطق نیستند. ازدواج‌های بین قومی و اجداد چند قبیله‌ای مسئله را بغرنج تر هم می‌کند. ردنک
ردنک (به معنای گردن‌سرخ) اصطلاحی توهین‌آمیز است خطاب به به ویژه (اما نه منحصراً) آمریکاییان سفیدپوستی که زمخت و ساده‌لوح، و مرتبط با سفیدپوستان روستایی جنوب ایالات متحده تلقی می‌شوند. کاربرد آن در معنا مشابه با "کرَکِر" (مخصوصا در مورد تگزاس، فلوریدا و جرجیا) "هیلبیلی" (مخصوصاً در مورد آپالاشیا و اوزارکس), و "وایت ترش" (ولی بدون اشارات این لفظ به بی‌اخلاقی) است. در بریتانیا دیکشنری کمبریج این لفظ را چنین معنا می‌کند: «فرد سفیدپوست فقیری بدون تحصیلات، مخصوصاً کسی که در دهات در جنوب ایالات متحده زندگی می‌کند، کسی که باور می‌رود ایده‌ها و عقاید تعصب آمیز داشته باشد. این واژه معمولاً توهین آمیز در نظر گرفته می‌شود.» اهالی سفیدپوست جنوب آمریکا گاهی به‌طور مطایبه آمیز به عنوان طنزی خودی به خودشان «ردنک» می‌گویند. بومی‌های آمریکای جنوبی
بومی‌های آمریکای جنوبی قبایل سرخپوستی هستند که در کشورهای قاره آمریکای جنوبی به‌سر می‌برند. تقریباً در تمامی کشورهای این قاره جمعیت سرخپوست وجود دارد اما کمترین میزان نسبی آن در آرژانتین و بیشترین میزان آن از نظر درصد جمعیتی در کشور پرو و بولیوی می‌باشد که بیش از نیمی از مردم این دو کشور را سرخپوستان تشکیل می‌دهند. زبان‌های مورد استفاده قبایل سرخپوست آمریکای جنوبی از گروه زبان‌های بومی آمریکا می‌باشد که بیشترین و پرگویشورترین زبان‌های این دسته زبان کچوآ و زبان آیمارا می‌باشند. مردم سرخپوست این منطقه در گذشته سابقه تمدن‌هایی مانند اینکا را داشته‌اند. ناواهو
ناواهو نام یکی از بزرگ‌ترین قبایل سرخ‌پوست ایالات متحده آمریکاست. سرباز بوفالو
سرباز بوفالو ()در اصل اعضای هنگ۱۰ سواره نظام ارتش ایالات متحده بودند که در ۲۱ سپتامبر ۱۸۶۶ در فورت لیونورث، کانزاس تشکیل شد. این نام مستعار بدوا توسط قبایل بومی آمریکایی که در جنگ های سرخپوستان شرکت کردند به سواره نظام رنگین پوست داده شد. این اصطلاح در نهایت مترادف با تمام هنگ های آفریقایی-آمریکایی تشکیل شده در سال ۱۸۶۶ شد اگرچه چندین هنگ آمریکایی آفریقایی-آمریکایی در طول جنگ داخلی به عنوان بخشی از ارتش اتحادیه تشکیل شده بود، اما "سربازان بوفالو" به عنوان اولین هنگ در زمان صلح توسط کنگره تأسیس شد. تاریخ جنوب ایالات متحده آمریکا
در زمان‌های پیش از ورود کریستف کلمب به آمریکا، تنها ساکنان مناطق فعلی جنوب ایالات متحده آمریکا سرخپوستان آمریکا بودند. در زمان تماس اروپا با منطقه، بسیاری از این مناطق محل زندگی چندین گونه مختلف ازتمدن می‌سی‌سی‌پی بود، یک تمدن زراعی که در مناطق غرب میانه، شرقی و جنوب شرقی ایالات متحده شکوفا شد. شیوه زندگی می سی سی پیایی در حدود قرن دهم در دره رودخانه می‌سی‌سی‌پی (که به افتخار آن نامگذاری شده‌است) شروع به توسعه کرد. مردمان بومی گریت بیسین
مردمان بومی گریت بیسین ()یا مردمان بومی حوضه بزرگ سرخ پوستان ساکن گریت بیسین، دشت رودخانه مار و حوضه رودخانه کلرادو هستند. «گریت بیسین» یک تمدن در طبقه‌بندی مردمان بومی آمریکا و کانون تمدن و فرهنگ در منطقه است که بین کوه‌های راکی و سیرا نوادا، در نوادای کنونی، و بخش‌هایی از اورگن، کالیفرنیا، آیداهو، وایومینگ و یوتا قرار دارد. این منطقه ۴۰۰۰۰۰ مایل مربع (۱۰۰۰۰۰۰ کیلومتر مربع) مساحت دارد. بارش کم در منطقه گریت بیسین بر سبک زندگی و فرهنگ ساکنان تأثیر گذاشته‌است. پشته‌سازان
پُشته‌سازان () نامی است برای اشاره به گروه‌های مختلفی از مردم سرخ‌پوست پیشاتاریخ در آمریکای شمالی که طی مدت پنج هزار سال، در محل‌های گوناگون تپه‌های (پشته‌های) خاکی می‌ساختند که هدف از این کار دلایل مذهبی، آیینی، تدفینی و مسکونی داشت. نبراسکا
= تاریخ = در منطقه‌ای که اکنون ایالت نبراسکا را تشکیل می‌دهد در ابتدا قبایل بومی سرخپوست آمریکا نشیمن داشتند. نبراسکا به معنای «آب صاف و مسطح» نامی بود که بومیان آمریکا به رودخانه‌ای که اکنون پلت نامیده می‌شود، دادند. پاونی و لاکوتا (سو) از قبایل این منطقه بودند. موهاوی (قبیله سرخ‌پوست)
موهاوی نام قبیله‌ای از سرخ‌پوستان غرب آمریکا است. مردم موهاوی در سه ایالت آریزونا، کالیفرنیا و نوادا در کرانه‌های رود کلرادو در بیابان موهاوی زندگی می‌کنند. پاتواتومی
در اواخر قرن ۱۸ به دنبال تجاوزهای اروپایی\آمریکایی به غرب رانده شدند و از سرزمین خود در منطقه دریاچه های بزرگ به مناطق رزرو در اوکلاهما برده شدند. تحت حذف سرخ‌پوستان، آنها سرانجام بسیاری از سرزمین های خود را واگذار کردند و بیشتر پوتاواتومی به نبراسکا، کانزاس و قلمرو سرخپوستان، که در حال حاضر در اوکلاهما است، نقل مکان کردند. برخی از گروه ها در منطقه دریاچه های بزرگ زنده ماندند و امروزه به عنوان قبیله به صورت فدرال شناخته می شوند. در کانادا ، بیش از ۶۰۰ دولت یا گروه اول ملت شناخته شدهاند. نژاد و قومیت در ایالات متحده آمریکا
آمریکاییان سفیدپوست با سهم ۷۷٫۷٪ از جمعیت آمریکا بزرگترین گروه نژادی هستند. آمریکاییان هیسپنیک و لتینو با ۱۷٫۱٪ بزرگترین اقلیت را تشکیل می‌دهند. سیاه‌پوستان آمریکابا ۱۳٫۲٪ از جمعیت بزرگترین اقلیت نژادی هستند. سفیدپوستان غیر هیسپنیک یا لتینو ۶۲٫۶٪ از کل جمعیت را تشکیل می‌دهند. لری بریلیانت
در سال ۱۹۶۹، گروهی از قبایل بومیان آمریکا که خود را سرخ‌پوستان همهٔ قبایل می‌نامیدند، جزیرهٔ آلکاتراز در سان‌فرانسیسکو را اشغال کردند. به‌دنبال درخواست کمک از پزشکان برای رسیدگی به خانمی باردار در آنجا، گروهی از پزشکان به جزیرهٔ آلکاتراز رفتند. بریلیانت نیز به‌عنوان پزشک غیررسمی آن‌ها را همراه می‌کرد. سرخ‌پوستان نام کودک تازه‌متولدشده را از روی نام پزشک اهل پایوت شمالی، «وووکا» گذاشتند. پس از آن‌که نیروهای دولتی آمریکا، سرخ‌پوستان همهٔ قبایل را وادار به خروج از جزیرهٔ آلکاتراز کردند، بریلیانت تیتر اول رسانه‌ها شد. به همین دلیل از وی دعوت شد تا در مجموعهٔ گروه رقص پزشکی، نقش پزشک را در یک فیلم بازی کند. فیلم در مورد قبیله‌ای از هیپی‌ها است که به‌دنبال گروه موسیقی گریت‌فول دد، جفرسن ایرپلین، جترو تال و جونی میچل بودند. به بازیگران به‌جای دستمزد، بلیت سفر به هند دادند. بریلیانت و برخی از بازیگران، بلیت خود را فروختند و با پول آن اتوبوسی اجاره و دور اروپا سفر کردند. این مسافرت بعدها به کاروانی امدادی برای کمک به قربانیان چرخند بهولا در سال ۱۹۷۰ در بنگلادش (سپس شرق بنگلادش) تبدیل شد. ناواهو
بنابر افسانه‌های باستانی اقوام سرخپوست ناواهو، اجداد این قوم با ستاره‌نشین‌ها دیدار داشته و آنها با سپرهای پرنده به زمین آمده‌اند. ستاره‌نشینها همواره راهنمای این قبایل بوده‌اند. تکامسه
تکامسه (؛ مارس ۱۷۶۸ – (aged 45)) یک سیاست‌مدار اهل ایالات متحده آمریکا بود. تکامسه رهبر شوونی یکی از قبایل مشهور سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا و یک کنفدراسیون قبیله‌ای بزرگ (شناخته شده به عنوان ) می‌باشد که در ایالات متحده آمریکا در طول نبرد تکامسه و به همراه متحدش انگلستان در نبرد ۱۸۱۲ شرکت داشت تاریخ ایالات متحده آمریکا
بومیان و سرخ‌پوستان به‌تدریج به درجات مختلف تکامل اجتماعی و فرهنگی رسیدند و نتیجهٔ آن، پدیدآوردن تمدن‌هایی بود که در اوج شکوفایی، به عالی‌ترین مدارج تمدن باستانی نایل شدند. این تمدن‌ها، مایا، تول تک‌ها، آزتک‌ها، اینکاها نام داشتند. رنگین‌پوستان (ایالات متحده)
کلمه رنگین‌پوست (colored) اولین‌بار در قرن چهاردهم استفاده شد، اما بار معنایی نژادی یا قومی نداشت. اولین استفاده از این اصطلاح برای اشاره به عضوی از گروه‌های مردمان با پوست تیره در نیمه دوم قرن هجدهم و با اشاره به آمریکای جنوبی اتفاق افتاد. بر اساس فرهنگ لغت انگلیسی آکسفورد، colored برای اولین‌بار در این زمینه در سال ۱۷۵۸ برای ترجمه اصطلاح اسپانیایی mugeres de colòr (زنان رنگین‌پوست) در سفر آنتونیو د اویوآ به آمریکای جنوبی استفاده شد. پیگان بلک‌فیت
پیگان بلک‌فیت نام یک قبیلهٔ آلگونکوی سُرخ‌پوست از شاخهٔ است که در سده ۱۹ میلادی، در مناطق قابل‌توجهی از دشت بزرگ آمریکا و دشت‌های کانادا مستقر بودند. ایالت‌های جنوب غربی آمریکا
امروزه جنوب غرب با کارخانه‌ها، بانک‌ها و سیستم حمل و نقل پیشرفته اش، تبدیل به یک منطقه بسیار ثروتمند و مدرن شده‌است. در سرتاسر ایالات جنوب غربی، آسمان خراش‌های متعدد و بلندی به چشم می‌خورند و به خاطر آب و هوای گرم این ایالات، توریست‌ها و افراد بازنشسته زیادی از تمامی ایالات آمریکا و کشور کانادا به جنوب می‌آیند. این توریست‌ها، اعم از این که بازنشسته باشند یا صرفاً برای تفریح و تعطیلات به این مناطق آمده باشند، در این ایالات آفتابی، مجموعه‌ای از فرصت‌های شغلی مناسب و حال و هوای سنتی این ایالات استفاده می‌کنند. جنوب غرب، سرزمین چشم‌اندازهای با شکوه و زیبا، از جنگل‌های سرسبز و گسترده تا دشت‌ها و صحراهای وسیع و بی‌انتها است. پارک ملی گرند کنیون در آریزونا، یکی از زیباترین مناظر طبیعی آمریکا و یکی از منحصر بفردترین چشم‌اندازهای طبیعی جهان است. همچنین دره خاطره در ایالت یوتا، محل فیلم برداری بسیاری از فیلم‌های وسترن بوده‌است. این دره، محل مخصوص سرخ پوستان قبیله ناواحو – پرجمعیت‌ترین قبیله سرخ پوستان – به‌شمار می‌رود. زمین‌های اختصاصی بسیاری دیگر از قبایل سرخ پوست مانند قبیله‌های هاپی، زونی، پوئبلو و آپاچی نیز در این منطقه می‌باشد. سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا
در قرن نوزدهم جورج واشینگتن و هنری ناکس تصمیم به متمدن کردن بومیان آمریکا گرفتند و همین موجب بروز شدیدترین درگیری‌ها میان آن‌ها شد. در پی این رویدادها، جنگ‌های سرخپوستان شدت گرفت. گرچه پیروزی معمولاً با نظامیان جمهوری آمریکا بود اما سرانجام در سال ۱۹۲۴ دولت آمریکا حق شهروندی سرخپوستان را پذیرفتو از آن زمان تا کنون آنان با حفظ حقوق قومی و مالکیت سرزمینی به عنوان شهروند آمریکا محسوب می‌شوند. قبیله شینکوک
به‌طور کلی چنین به نظر می‌رسد که سرخپوستان لانگ آیلند در دوران استعمار بزرگترین تولیدکننده وامپوم بودند که بیشتر آن را به عنوان خراج به قبایل بزرگتر یا قدرتمندتر پرداخت می‌کردند. همان‌طور که تولید وامپوم در طول دهه ۱۶۰۰ رشد کرد، تا اوایل قرن ۱۸ به یک پول رسمی مستعمرات تبدیل شد و ارز اصلی مورد استفاده در تجارت خز در آن زمان بود. نیاز به وامپوم به حدی شده بود که برای دسترسی نا محدود به آن، نام قبیلهٔ شینکوک و دیگر سرخپوستان لانگ آیلند، به عنوان تأمین کنندگان بی حد وامپوم در قراردادهای تجارت آزاد در فورت آلبانی، در سال ۱۶۶۴، گنجانده شدند. شای‌ان (قبیله سرخ‌پوست)
شای‌اَن (تلفظ: /ʃaɪˈæn/ shy-AN) نام یکی از قبیله‌های سرخ‌پوستان آمریکایی است. هوپی
هوپی (به اسپانیایی: Hopi) نام یکی از قبایل بومی آمریکا است. اعضای این قبیله اکنون در شمال شرق ایالت آریزونا زندگی میکنند و طبق سرشماری سال ۲۰۱۰ تعدادشان به کمتر از بیست هزار نفر میرسد. قوم هوپی که سابقاً موکی (Moki) نامیده میشدند از اقوام پوئبلو میباشند که در قرن شانزدهم میلادی برای نخستین بار توسط اسپانیایی ها مشاهده شدند. کاسکازیکا
فرزندان Kaskaskia، همراه با Wea برای و Piankeshaw، در ثبت نام پیوریا قبیله سرخپوستان اوکلاهما، یک قبیله فدرال به رسمیت شناخته در اوکلاهما. پاک‌سازی قومی
جابه‌جایی اجباری سرخپوستان توسط مهاجران سفیدپوست در آمریکای شمالی در قرن ۱۸ و ۱۹ میلادی به عنوان نمونه‌ای از پاک‌سازی قومی ذکر شده‌است. مهاجران اروپایی سیاست کلی کشتار یا اخراج همهٔ سرخپوستان را نداشتند، اما گروه‌های ویژه‌ای را برای اخراج هدف قرار دادند. ترکیب فرایندهای متعددی منجر به خروج مردم بومی آمریکا از اراضی وسیعی در شمال آمریکا گشت. امضای پیمان و خرید زمین اغلب به عنوان مؤثرترین راه برای به دست آوردن سرزمین‌های بومی بود. مهاجران اروپایی هیچ رابطه‌ای با سرخپوستان، چه دوستانه چه خصمانه، نداشتند. سرخپوستان با تازه‌واردان معامله کرده و در نواحی مرزی اختلاط میان آن دو باعث به وجود آمدن هویت‌های ترکیبی پیچیده گردید. اما زور و تهدید هم در بیرون راندن مردم بومی استفاده شد. سیاست حذف سرخپوستان توسط دولت مرکزی آمریکا در سال‌های ۱۸۳۰، که شامل حذف قبیله چروکی بود، ترکیبی از زور و رفتار قانونی بود. پس از جابه‌جایی اکثر سرخپوستان از ایالات شرقی آمریکا، ایالات متحده از طریق عملیات نظامی سرخپوستان را از مناطق مرزی در حال گسترش مهاجران اروپایی بیرون می‌کرد. در نهایت دولت مرکزی آمریکا جمعیت بازمانده سرخپوست را به زمین‌های خاصی که جهت استفاده سرخپوستان بود محدود کرد. این نوع از پاک‌سازی قومی به بازسازی نقشه‌های قومی در مناطق بزرگی از ایالات متحده کمک کرد. به گفتهٔ مایکل مان از دیدگاه مهاجران، سرخپوستان اقوام غیر متمدن، وحشی و مجزا از شهروندان متمدن مهاجر بودند، و این پاک‌سازی آن‌ها را توجیه می‌کرد. به گفتهٔ توماس جفرسون «اگر ما زمانی مقید به مقابله با قبیله‌ای بشویم، هرگز تا پیش از نابودی کامل آن قبیله متوقف نمی‌شویم.» مردمان باستانی پوئبلو
مردمان باستانی پوئبلو مردمان سرخ‌پوستان آمریکایی بودند که از قدیم در خانه‌های خشتی به نام پوئبلو در قاره آمریکای شمالی ساکن بودند. شهرستان وینه‌بگو، ایلینوی
این شهرستان در ۱۸۳۶ از شهرستان کلز و شهرستان لاشلا جدا شد. این شهرستان نام خود را از قبیله وینه‌بگو یکی از قبیله‌های سرخپوستان امریکا گرفته‌است. جنگ‌های سرخ‌پوستان
کنگره آمریکا در سال ۱۸۸۷ میلادی، قانونی را وضع کرد که بر طبق آن در ازای اجاره زمین‌های سرخ‌پوستان، به هر خانواده و قبیله سرخ‌پوست، مبلغی تعلق گیرد. بر اساس آن قانون که تا امروز برقرار بوده‌است، وزارت کشور ایالات متحده آمریکا ۲۲٫۶ میلیون هکتار زمین را به نمایندگی از ۴۱ قبیله سرخپوست، مدیریت می‌کند و بیش از صد هزار قرار داد اجاره برای مزرعه‌داری، ساخت خانه و استخراج نفت بر این زمین‌ها وضع کرده‌است. برده‌داری در میان سرخپوستان در ایالات متحده آمریکا
برده داری در بین سرخپوستان در ایالات متحده شامل برده داری توسط سرخپوستان و همچنین به بردگی گرفته شدن سرخپوستان تقریباً در ایالات متحده امروزی است. اراضی قبیله ای و تجارت برده‌ها در مرزهای امروزی رایج بود. برخی قبایل سرخپوست قبل و در طول دوره استعمار اروپا اسیران جنگی را به عنوان برده نگه می‌داشتند؛ برخی از سرخپوستان آمریکایی اسیر شدند و توسط دیگران به عنوان برده به اروپایی‌ها فروخته شدند و تعداد کمی از قبایل، در اواخر قرن هجدهم و نوزدهم، به عمل برده داری به عنوان دارایی روی آوردند و تعداد تعداد فزاینده ای از بردگان سیاهپوست داشتند. قلمرو ذخیره سرخپوستان (۱۷۶۳)
در منطقه سرزمین سرخپوستان در ایالات متحده فعلی، پس از تحت کنترل شدید قرار گرفتن کشور جدید، به تدریج توسط آمریکایی های اروپایی مستقر شد و به مناطق و ایالت ها تقسیم شد، با شروع از سرزمین شمال غربی . اکثر (اما نه همه) سرخپوستان در منطقه سرزمین قبلی تحت سیاست های حذف سرخپوستان غرب منتقل شدند. پس از خرید لوئیزیانا ، قانون مقابله با سرخپوستاندر سال ۱۸۳۴ قلمرو سرخپوستان در غرب رودخانه می سی سی پی به عنوان مقصد ایجاد کرد، تا زمانی که این منطقه نیز به مناطق و ایالت هایی برای استقرار اروپایی های آمریکایی تقسیم شد و تنها رزروهای مدرن سرخپوستان در محدوده ایالات ایالات متحده باقی ماند. سیاه‌پوستان آمریکا
آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار یا سیاهان آمریکا یک گروه قومی از آمریکاییان هستند که نسبشان به‌طور جزئی یا کامل به گروه‌های نژادی سیاه‌پوست آفریقایی می‌رسد. این لفظ نوعا به اخلاف سیاهان به بردگی گرفته شده‌ای که اهل ایالات متحده اند اشاره دارد. سرخپوستان کلاپویا (کالاپویا)
در اواخر قرن بیستم، کَلاپویا و دیگر اعضای قبایل متفق با سازماندهی گروهشان به اشاعهٔ فرهنگ بومی خود در آمریکا تصمیم گرفتند. دولت فدرال ایالات متحده در سال ۱۹۷۷ قبایل متفقین سیلِتز را دوباره به رسمیت شناخت، و در سال ۱۹۸۳ به کسانی که بخشی از قبایل متفقین جامعهٔ گراند روند اورگن بودند نیز قومیتشان را بازگرداند. بیابان موهاوی
این بیابان که از روی قبیله سرخ‌پوستان موهاوی نام گذاری گردیده است، صحرایی خشک است که قسمت‌هایی از ایالات یوتا، کالیفرنیا، آریزونا، و نوادا را در بر می‌گیرد. شوشونی
شوشونی نام یکی از قبیله‌های سرخ‌پوست آمریکا است. تائینو
همزمان با رسیدن کریستف کلمب به قاره آمریکا در ۱۴۹۲ تائینوها سامانه‌ای قبیله‌ای داشتند که بر هر قبیله ریش‌سپیدی فرمان می‌راند و ریاست هم بدو به صورت موروثی می‌رسید. برای نمونه در همان زمان هیسپانیولا دارای پنج قبیله بود. این ریش‌سفیدان دارای آویزه‌ای زرین بودند که آنها را از دیگران متمایز می‌خواست. مصادف با همین روزگار بزرگترین مراکز تجمعی تائینو پیرامون ۳هزار تن جمعیت داشتند. تاریخ قاره آمریکا
اقوام سرخپوست آمریکای شمالی از بازماندگان گروه‌هایی هستند که در حدود بیست هزار سال پیش از میلاد از نواحی سر شمال سیبری گذشته و به قاره جدید وارد شده بودند. برخلاف ساکنان مزوآمریکا و نواحی متمدن آمریکای مرکزی و جنوبی، سرخپوستان آمریکای شمالی چندان متمدن نبوده و حالتی نیمه بدوی داشتند. بیشتر اطلاعاتی که امروزه از گذشته سرخپوستان ساکن در ایالات متحده داریم از گزارش‌های اروپاییان بدست آمده‌است. برخورد میان اروپاییان تازه‌وارد و ساکنان قدیمی در کشور آمریکا بحران‌ها و تضادهایی به‌وجود آورد که تا مدت‌ها به صورت جنگ و کینه ادامه پیدا کرد. کریستوف کلمب پنداشته بود که سرخ‌پوستان آمریکای مرکزی، هندی هستند، از این رو امروزه در بیشتر زبان‌های اروپایی بومیان قاره آمریکا را هندی می‌خوانند. جنگل‌های آمازون
شواهد ژنتیک و مردم‌شناختی نشان می‌دهد که مردم بومی آمازون سرخ‌پوستانی هستند که ریشه آن‌ها مانند دیگر سرخ‌پوستان آمریکا به مهاجرانی بازمی‌گردد که بین ۱۳ هزار تا ۱۷ هزار سال پیش از سیبری آغاز به حرکت کردند. این مهاجران در پایان واپسین عصر یخبندان یعنی زمانی که تنگه برینگ هنوز به شکل پلی یخ‌زده قاره آسیا را به قاره آمریکا متصل می‌کرد از این تنگه گذشته و به آمریکای شمالی رسیدند. نوادگان این مهاجران مدت‌ها بعد از سوی شمال غرب آمازون به منطقه آمازون وارد شدند. قبایل منزوی
گروه‌هایی از سرخپوستان مایا در آمریکای شمالی به صورت منزوی وجود داشته‌اند که احتمالاً قبیله لاکاندون آخرین آنها بوده است. رشته‌کوه آپالاش
آپالاش از کوه‌های بسیار مختلفی تشکیل شده‌است. کوه‌های آبی، کوه‌های سفید، کوهای سبز، کوه‌های سیاه همه قسمتی از رشته کوه آپالاش هستند. ارناندو د سوتو، کاوشگر معروف، و اسپانیاییان زیر فرمان او به این کوهستان نام آپالاش دادند. آپالاش یا آپالاچی نامه گروهی از سرخپوستان آمریکا است. یلاولف
دربارهٔ نام‌خود می‌گوید: (یلاولف یک واژه بومی از سرخپوستان آمریکاست . پدرِ من یک چروکی است و خودِ من متعلق به منطقهٔ چروکی در Godsden آلاباما هستم. YELAاستعاره از خورشید ، نور و قدرت است و WOLF برگرفته از توانایی من برایِ زنده ماندن است .) سرخپوستان کلاپویا (کالاپویا)
این مردمان از یک قوم یا یک ملت همگن نبودند بلکه از هشت گروه مستقل تشکیل شده بودند که ارتباط ایشان با استفاده از سه گویش زبانی، قابل درک همگانی، با هم به راحتی زندگی می‌کردند. این هشت گروه به سه گویش متمایز به نام‌های «کالاپویای شمالی»، «کالاپویای مرکزی» و «یونکلا» یا کالاپویای جنوبی سخن می‌گفتند. این سه گویش از خانوادهٔ زبان «په-نو-تی-انِ اورگن» به‌شمار می‌آیند. سو (قبیله سرخ‌پوست)
کشتار وندد نی آخرین درگیری مهم بین نیروهای نظامی ایالات متحده با قبیله لاکوتا می‌باشد. در ۲۹ دسامبر ۱۸۹۰ یگان هفتم سواره‌نظام ایالات متحده آمریکا مأموریت یافتند تا افراد قبیله لاکوتا را برای انتقال به ایستگاه راه آهن اسکورت نمایند. هنگامی که در کنار رود وندد نی در داکوتای جنوبی قصد خلع سلاح این قبیله را داشتند به طور اتفاقی شلیکی صورت گرفت. نیروهای یگان هفتم که کل قبیله را در محاصره خود داشتند به اردوی سرخ‌پوستان سو تاختند. در این هجوم بیش از ۱۵۰ تن از جمله رئیس قبیله و شماری از مردان، زنان و کودکان نیز کشته‌شدند. از سربازان ایالات متحده هم ۲۵ تن کشته‌شدند که گفته می‌شود اغلب با شلیک اشتباه خودی نیروهای نظامی ایالات متحده کشته شده‌اند. این درگیری واپسین درگیری بزرگ میان نیروهای ایالات متحده و سرخ‌پوستان لاکوتا بود. حداقل بیست نفر از سربازان ایالات متحده که در این کشتار شرکت داشتند از سوی دولت ایالات متحده مدال افتخار دریافت نمودند که این عمل بعدها با اعتراض مجلس سوها مواجه شد. فرهنگ هوپ‌ول
فرهنگ هوپوِل یا سنت‌های بومی هوپ‌ول (انگلیسی: Hopewell tradition) اصطلاحی‌ست که برای گروهی از سرخپوستان که در دوران پیشاکلمبی در حدود ۲۰۰ پیش از میلاد تا ۵۰۰ میلادی در مناطق غربی ایالات متحده امروزی می‌زیستند. این اقوام توسط راه‌های تجاری به یکدیگر و اقوام دیگر ارتباط داشتند. مسیرهای تجاری آن‌ها که در آمریکای آن زمان حکم جاده ابریشم دنیای کهن را داشت از نواحی مرکزی آمریکا تا کشور کانادای امروزی و حدود دریاچه انتاریو را بهم متصل می‌کرد. فلوید وسترمن
او با نام فلوید وسترمن در منطقه حفاظت شده سرخپوستان دریاچه تراورس، محل زندگی سیستون واهپتون اویاتی، یک قبیله فدرال به رسمیت شناخته شده که یکی از قبایل فرعی بخش داکوتای شرقی قوم بزرگ سیوکس، واقع در ایالت داکوتای جنوبی ایالات متحده است، به دنیا آمد. نام بومی او کانگی دوتا در زبان داکوتا (که یکی از سه زبان سیوانی مرتبط با قوم برزگ سیوکس است) به معنای «کلاغ سرخ» می‌باشد. چیمو
چیمو نام فرهنگی قدیمی و پیشاکلمبی در کشور پرو است که توسط سرخپوستان بومی این کشور در زمانی حدود ۹۰۰ میلادی پدید آمد و اندکی پیش از کشف قاره آمریکا توسط کریستف کلمب منحل شده و به جامعه بزرگ‌تر فرهنگی اینکاها پیوست. اقوام چیمو نوادگان اقوام موچه بشمار می‌روند. در این فرهنگ آثار نساجی و سفالگری مورد توجه بوده‌است. بنی‌اسرائیلی‌های سیاهپوست عبری
بنی‌اسرائیلی‌های سیاهپوست عبری (همچنین عبری‌های سیاهپوست، بنی اسرائیلی‌های عبری آفریقایی و بنی اسرائیلی‌های عبری) گروه‌هایی از سیاهپوستان آمریکایی هستند که متعتقدند بازماندگان بنی اسرائیلی‌های باستانی اند. عبری‌های سیاهپوست به درجات گوناگون به باورها و رسوم هر دو دین مسیحیت و یهودیت باور دارند. به استثنای عده قلیلی از افراد که رسماً به یهودیت گرویده‌اند، جامعه یهودی آنها را به عنوان یهودی به رسمیت نمی‌شناسد. بسیاری از آنان به جای یهودی به خود بنی اسرائیلی سیاهپوست یا عبری سیاهپوست می‌گویند تا ارتباطات تاریخی مورد ادعایشان را نشان دهند. بلک هیلز
بلک هیلز (Lakota ; ; Hidatsa) کوه کوچک و جدا شده رشته‌کوه است که از دشتهای بزرگ‌ آمریکای شمالی در داکوتای جنوبی برخاسته و به وایومینگ آمریکا امتداد می‌یابد. بلک الکپیک (که قبلاً با نام اوج هارنی شناخته می‌شد)، که به بالاترین قله این محدوده است. بلک هیلز شامل جنگل ملی بلک هیلز است. نام «بلک هیلز» ترجمه ای از لاکوتا "" به دلیل ظاهر تیره خود از فاصله دور، و اینکه در درختان پوشیده شده بودند، به اصطلاح تپیه‌های سیاه خوانده می‌شدند. قبیله منومینه
قبیله منومینه (؛ همچنین املای Menomini، مشتق شده از کلمه انگلیسی کلمه «مردم برنج وحشی» است؛ یک دولت فدرال ملت شناخته شده بومیان آمریکایی، با وسعت در ایالت ویسکانسین است. قلمرو تاریخی آنها در ابتدا شامل ۴۰ هزار کیلومتر مربع بود که در ایالت ویسکانسین امروزی و بخش فوقانی شبه جزیره میشیگان قرارداشت. این قبیله در حال حاضر حدود ۸٬۷۰۰ عضو دارد. تگزاس
نام تگزاس به‌طور دقیق «تِکسِس» تلفظ می‌شود، و برگرفته از واژهٔ Tejas است که نامی سرخ‌پوستی از قبیلهٔ کادو است. این واژه اشاره به نام بومیان اولیهٔ این منطقه دارد و به معنای «دوست» و «رفیق» می‌باشد. قبیله منومینه
در سال ۱۹۶۸ دیوان عالی کشور حکم کرد که این قبیله سرخپوست، حقوق شکار و ماهیگیری خود را طبق معاهدات مربوط حفظ می‌کند زیرا کنگره در قانونگذاری خود آن حقوق را به روشنی حذف نکرده‌است؛ و این حکم یک مورد برجسته در خصوص حفظ حقوق بومیان سرپوست آمریکایی برای حفظ حقوق شکار و ماهیگیری می‌باشد. زبان‌های بومی آمریکا
رواج این زبان‌ها در قاره آمریکا به دوران ورود اقوام پالئو به قاره جدید بازمی‌گردد. در این دوره بومیان نواحی سیبری و مناطق سردسیر شمالی آسیا با گذر از تنگه برینگ وارد قاره جدید شدند. در نظریه تماس با قاره آمریکا پیش از کریستف کلمب این مطلب نیز بیان می‌شود که شمال از بومیان نیز احتمالا از اقیانوس آرام خود را به مناطق جنوبی این قاره رسانده‌اند. زبان‌های که میان سرخپوستان رایج بوده گاهی از خانواده‌های کاملاً مجزا بوده که هیچ رابطه‌ای با یکدیگر نداشته‌اند. دلایل مختلفی برای این گوناگونی زبانی در قاره آمریکا گذاشته‌اند. در این مورد که اگر سرخپوستان با اصل مشترک به قاره آمریکا آمده‌اند چرا زبان‌هایشان با زبان‌های سایر مردم قدیم جهان و حتی ناحیه سیبری همسویی و هم خانوادگی ندارد و تا این حد خانواده‌های زبانی در قاره آمریکا متعدد است نظرات گوناگونی ارائه شده. از عمده نظراتی که در این زمینه وجود دارد می‌توان به هفت نظریه اشاره کرد: آمریکایی‌های سفیدپوست
آمریکایی‌های سفیدپوست () آمریکایی‌هایی هستند که خود را سفیدپوست می‌دانند. اداره آمار آمریکا مردم سفید را کسانی تعریف می‌کند که «ریشه در یکی از ملل اولیهٔ اروپا، خاور میانه، یا شمال آفریقا داشته باشند. این شامل مردمی که نژاد خود را «سفید» یا ایرلندی، آلمانی، ایتالیایی، لبنانی، عرب، مغربی، یا قفقازی گزارش کنند، می‌شود.» و گروهی وسیعتر از آمریکاییان اروپایی را شامل می‌شود. سفید همچون همهٔ دسته‌های نژادی آمریکا دو جزء «غیر هیسپانیک یا لاتین» و «هیسپانیک یا لاتین» دارد که دومی بیشتر دربرگیرندهٔ مکزیکی آمریکایی‌ها و کوبایی آمریکایی‌های سفید سفید می‌شود. سرخپوستان کلاپویا (کالاپویا)
مُبلّغ کاتولیک، فرانسوا بلانشت، معتقد بود که این قبائل با "چهارده یا پانزده گویش مختلف صحبت می‌کردند؛ که در اصل زبان، تفاوت چندانی با هم نداشتند، ولی بیانات یکدیگر را می‌توانستند درک کنند. علاوه بر این، استفاده از اصطلاحات «شینوک» هم در میان کالاپویاها رواج داشته‌است. اصطلاحات شینوک یک زبان تجاری بود که در میان بومیان آمریکا برای استفاده شخصی و تجارت با اروپاییان گسترش یافت. این اصطلاحات در محدودهٔ سکونت «حلقهٔ بزرگ» مورد استفاده بسیاری واقع شد. قبائل «هم پیمان حلقهٔ بزرگ» آن را به «اصطلاحات شینوک» تغییر نام دادند و توانستند با ایجاد یک برنامه زبان آموزی خاص به روش «غوطه وری» در زبان برای آموزش به کودکانشان آن را در بین قبایل خود رونق دهند. آمریکایی‌های لاتین‌تبار سیاه‌پوست
اصطلاح "آمریکایی‌های آفرو– لاتین" در آمریکای لاتین خارج از محافل دانشگاهی به‌طور گسترده‌ای استفاده نمی‌شود. به‌طور معمول به آمریکایی‌های آفرو – لاتین "سیاه" ( ; یا ; ) گفته می‌شود. از آمریکایی‌های لاتین از آفریقایی‌تبار ممکن است با پیشوند "آفرو-" به علاوه یک ملیت خاص، مانند "آفرو-برزیلی"، "آفرو-کوبایی" یا "آفرو-هاییتیایی" یاد شود. سرخ‌پوست
ورود سرخ‌پوستان به قارهٔ آمریکا را نزدیک به سی هزار سال پیش برآورد کرده‌اند. این اقوام در هنگام سرما و یخبندان از آسیا و از تنگهٔ برینگ وارد قارهٔ نو شده‌اند. در کرانه‌های کالیفرنیا جامانده‌های آتش روشن شده‌ای را یافتند که داده‌های باستان‌شناسی نمایان کرد که این رویداد به ۲۵۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. زندگی مدرن و شهرنشینی در آمریکای باستان از حدود سال‌های برابر با میلاد مسیح آغاز می‌شود و در سال ۸۰۰ میلادی با تمدن مایا به اوج شکوفایی خود می‌رسد. در سال‌های پس از آن تمدن‌های دیگری مانند اولمک و آزتک در آمریکای شمالی و تمدن اینکا در آمریکای جنوبی سال‌های درخشانی را به‌ویژه در زمینهٔ معماری و هنر تجربه می‌کنند. با ورود اروپاییان در سال ۱۴۹۲ به دنیای تازه به رهبری کریستف کلمب نه تنها از دانش و تمدن اروپاییان چیزی به سرخ‌پوستان داده نشد بلکه در پی کشتارهای انجام شده تمدن‌های اینکا و آزتک کم‌کم رنگ باخت و به نابودی دچارشد. سرخ‌پوستان با ورود اروپاییان با بیماریهای همه‌گیر، نابودی فرهنگ و از دست رفتن خاک روبرو شدند. سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا
اقوام سرخپوست آمریکای شمالی از بازماندگان گروه‌هایی هستند که در حدود بیست هزار سال پیش از میلاد از نواحی سرد شمال سیبری گذشته و به قاره جدید وارد شده بودند.بیشتر اطلاعاتی که امروزه از گذشته سرخپوستان ساکن در ایالات متحده داریم از گزارش‌های اروپاییان بدست آمده‌است. برخورد میان اروپاییان تازه‌وارد و ساکنان قدیمی در سرزمین آمریکا، بحران‌ها و تضادهایی به‌وجود آورد که تا مدت‌ها به صورت جنگ و کینه ادامه پیدا کرد. سرخپوستان کلاپویا (کالاپویا)
جامعه کَلاپویاها، همانند بسیاری از قبایل بومی ایالات متحده، دارای تقسیم کار بر اساس جنسیت بود. ماهیگیری، شکار و جنگ از مشغلهٔ مردان بود. همچنین ساختن ابزارها و یلم از مسئولیت مردان به حساب می‌آمد. کار زنان برای جمع‌آوری گیاهان و تهیه غذاهای اصلی، که اساس رژیم غذائی کلاپویاها، ایجاد اردوگاه‌های موقت، سبدبافی و سایر محصولات صنایع دستی بود. در ماه‌های تابستان، زنان قبیله برای تهیه مواد غذایی برای زمستان فرآوری و تهیه می‌کردند و معمولاً برای انجام این کار در دهکده اصلی می‌ماندند، در حالی که دیگران مواد غذایی را در جاهای دورتر جمع می‌کردند. قلمرو ذخیره سرخپوستان (۱۷۶۳)
"قلمرو ذخیره سرخ‌پوستان" اصطلاح تاریخی برای سرزمین عمدتا مستعمره نشین آمریکای شمالی است که توسط پادشاهی فرانسه ادعا شده بود، از طریق معاهده پاریس (۱۷۶۳) در پایان جنگ هفت ساله به بریتانیا واگذار شد - همچنین به عنوان فرانسوی و جنگ سرخ‌پوستان - و در اعلامیه سلطنتی ۱۷۶۳ برای اقوام اولیه کانادا کنار گذاشته شد. دولت بریتانیا در اندیشه ایجاد یک کشور مانع سرخ‌پوستان در قسمتی از ذخیره غرب قله های آپالاچی و محدود به رودهای اوهایو و می سی سی پی و دریاچه های بزرگ بود. مقامات انگلیسی خواهان ایجاد چنین دولتی بودند حتی پس از واگذاری منطقه به ایالات متحده در پیمان پاریس (۱۷۸۳) با پایان دادن به جنگ انقلابی آمریکا، اما در سال ۱۸۱۴ پس از از دست دادن کنترل نظامی منطقه در جنگ ۱۸۱۲، تلاش خود را رها کردند تاریخ آریزونا
پیش از ورود اروپایی‌ها، چندین قبیله از سرخ‌پوستان بومی در این منطقه زندگی می‌کردند که معروف‌ترین آن‌ها آپاچی، هوپی، پوئبلو، زونی، موهاوی، و ناواهو هستند. تعاریف سفیدپوست بودن در ایالات متحده آمریکا
اداره سرشماری «مردم اصلی اروپا، شمال آفریقا یا خاورمیانه» را در زمره سفیدپوستان قرار می‌دهد. تحت فشار گروه‌های مدافع، اداره سرشماری در سال ۲۰۱۴ اعلام کرد که ایجاد یک گروه قومی جدید منا (MENA) را برای جمعیت‌های اهل خاورمیانه، آفریقای شمالی و جهان عرب، جدا از گروه «سفید» در نظر خواهد گرفت. در صورت تصویب توسط دفتر سرشماری، این دسته‌بندی نیز به تأیید کنگره نیاز دارد. کپر سرخ‌پوستان
کَپَر سرخ‌پوستان نام نوعی خانه موقت سنتی اقوام مختلف سرخ‌پوست بومی آمریکای شمالی است. در زبان‌های بومی آمریکای شمالی به این کپرها، ویگ‌وم (Wigwam) و ویکیاپ (wickiup) گفته می‌شود. در جنوب غربی و غرب ایالات متحده به این کپرها ویکیاپ و در شمال شرقی ایالات متحده و کانادا معمولاً به آن‌ها ویگ‌وم می‌گویند. قبیله کادو
کادو نام یکی از قبیله‌های سرخ‌پوست آمریکا است. این مردم پیش از ورود اروپاییان در مناطق خاور و جنوب خاوری آمریکا همانند تگزاس زندگی می‌کردند. حاکمیت قبیله‌ای در ایالات متحده آمریکا
حاکمیت قبیله‌ای در ایالات متحده آمریکا حاکمیت ذاتی قبیله‌های بومی بر حکومت بر خود درون مرزهای ایالات متحده آمریکا است. دولت فدرال ایالات متحده آمریکا ملت‌های قبیله‌ای را به عنوان «ملت‌های وابستهٔ داخلی» به رسمیت می‌شناسد و در تلاش برای تبیین رابطهٔ بین دولت‌های فدرال، ایالتی و قبیله‌ای قوانینی وضع کرده‌است. اشاره به سرخپوستان در قانون اساسی ندادن حاکمیت محلی است. تنها اشاره‌ها اینهاست: نژادهای اسب
پس از اینکه ارتش سواره نظام ایالات متحده، سرخپوستان را تا کوه‌های بیرپا در مونتانا دنبال کرد و آن‌ها را قتل‌عام نمود، این نژاد اسب تقریباً از بین رفت. در سال ۱۹۳۸، گروهی از حامیان اسب در مسکو، ایداهو، یک مرکز ثبت نژاد اسب آپالوسا تشکیل دادند و برای نجات و حفظ این نژاد تلاش کردند. این نژاد در حال حاضر سومین نژاد پرجمعیت اسب در جهان است. اسپیریتوالیسم (عقاید)
بازنمایی‌هایی از تصاویر امریکایی‌های بومی، نقش قابل توجهی در اسپیریتوالیسم قرن نوزدهم و بیستم میلادی ایفا نموده‌اند، هرچند بومی‌ها و سنت‌های آنان در واقعیت رنج‌های بسیاری را تحت تأثیرات کلیساهای مسیحی رقیب متحمل شده‌اند. از ۱۹۷۰ بدین‌سو شماری از افراد ادعای دروغین فروش اسپیریتوالیسم آمریکایی بومی را نمودند، که بعضاً بنام «اسپیریتوالیسم هندی و آمریکایی» یاد می‌گردد. گسترش این باورها با تعدادی از حقه‌های ادبی که توسط افراد غیر هندی مانند کارلوس کاستاندا و «جاماکه هایواتر» صورت گرفت، آغاز گردید. چندین آمریکایی بومی نیز سعی نمودند تا از علاقه که به اسپیریتوالیسم آمریکایی بومی وجود دارد سوءاستفاده نمایند، آن‌ها نسخه‌های تحریف شده از روش‌ها و دانش روحی بومی را نوشتند تا در بازار به‌فروش برسانند. این وضعیت از جانب پژوهشگران موجه هندی و فعالانی چون جنبش سرخپوستان ایالات متحده آمریکا، «بقای سرخپوستان آمریکایی» و «گیرالد ویکنسن» فقید، رئیس «انجمن ملی جوانان سرخپوست» مورد یورش قرار گرفته‌است. مردمان باستانی پوئبلو
سرخ‌پوستان «آناسازی» در نواحی مرتفع و بی آب و علف جنوب غربی قاره آمریکای شمالی، زندگی می‌کردند. بین سال‌های ۱۰۵۰ و ۱۳۰۰ میلادی، آن‌ها روستاهایی با خانه‌های چند طبقه به نام پوئبلو ساختند. بعضی از پوئبلوها دارای ۲۰۰ اتاق بودند. مردان آناسازی در اتاق‌های زیرزمینی به نام کیوا مراسم مذهبی خود را برگزار می‌کردند. آناسازی‌ها مردمی کشاورز بودند و هنرهای دستی تخصص داشتند. سرخ‌پوستان پوئبلوی ساکن ایالتهای آریزونا و نیومکزیکو، از اعقاب آنان هستند. سرخ‌پوست
در گوشه و کنار قارهٔ آمریکا آثار بایسته‌ای از تمدن‌های بشری به‌چشم می‌خورد که در میان آن‌ها نام تمدن تئوتی‌هواکان و تمدن قوم مایا به‌ویژه در چیچن ایتسا، تمدن اولمک و تمدن اینکاها و در نهایت آزتکها شهرت بیشتری دارد. بیشتر این شهرت به‌خاطر معماری‌های شگفت‌انگیزی‌ست که از ایشان باقی‌مانده‌است. وجود بناهای بلند و با شکل هندسی سیار دقیق مانند بنای مونته آلبان در مکزیک که شباهت بی‌همتایی با زیگورات‌های مشرق زمین دارد و نیز هرم چیچن ایتسا که مانند هرم مصر مخروطی و البته کمی زیباتر است به‌همراه رصدخانهٔ کراکول (ساخته شده در ۱۲۵۰ میلادی) که کاملاً مشابه رصدخانه‌های امروزی‌ست شهرت بیشتری دارد. در آمریکای جنوبی نیز ال دورادو یا شهر گمشدهٔ طلا و شهر باستانی کوسکو در پرو از دورهٔ تمدن اینکاها شناخته شده‌تراند. اکثر این بناها مخصوصاً در حوالی مکزیک با سرستون‌ها و زیبایی‌های شگرفی تزیین شده‌اند. قبیله استیگ
به عنوان بخشی از تلاش انگلیسی‌ها برای محدود کردن مردمان اولیه این منطقه، چندین قبیله مانند اَسَتیک و پوکوموک را که در شبه جزیره دیلماروا در ساحل اقیانوس اطلس؛ و قبایل اَنامِسِک و مانوکین در سمت خلیج چِساپیک، و قبیلهٔ ناساوادوکس در جنوبی‌ترین نقطه، را در یک شهر واحد به نام شهرک سرخپوستان (یا ایندین تاون) جمع‌آوری کردند. این شهر توسط سرخپوستان به نام اَسکیمینوکُنسان خوانده می‌شد. تا سال ۱۰۵۰ خورشیدی (۱۶۷۱ میلادی)، از بزرگترین شهرهای سرخپوستی در مریلند بود و در سال ۱۰۶۵ خورشیدی (۱۶۸۶ میلادی) بخشی از یک محدوده رزرو شد. اَسکیمینوکُنسان در ضلع شمالی رودخانه پوکوموک در نزدیکی اِسنووهیل مریلند قرار داشت. سرخپوستان کلاپویا (کالاپویا)
این مردمان در دره ویلامیت ساکن شدند و مناطق خاصی را در امتداد رودخانه‌های ویلامیت، آمپکوا، و مک کنزی اشغال کردند. مردانشان به شکار حیوانات و ماهیگیری پرداخته، زنان و اطفالشان به جمع‌آوری خشکبار، انواع توت‌های وحشی، انواع میوه‌ها، و ریشه‌های خوراکی پرداختند. مردان این قبیله از سنگ‌های آتش فشان سلسله کوه‌های شرقی برای ساختن ابزارهای نوک تیز مانند سر تیر و نیزه استفاده می‌کردند. سرخپوستان کلاپویا (کالاپویا)
https://www.filemarket.org/downloads/تحقیق-در-مورد-سرخپوست چادر سرخ‌پوستان
تیپی نام نوعی کلبهٔ مخروطی شکل است که توسط سرخ‌پوستان آمریکا برای سکونت ساخته می‌شده‌است. ملت ناواهو
ملت ناواهو (به انگلیسی: Navajo Nation; ) یک قلمروی شبه-خودمختار تحت کنترل سرخ‌پوستان آمریکایی است که مساحتی معادل دارد، و در بخش‌هایی از شمال شرقی آریزونا، جنوب شرقی یوتا، و شمال غربی نیومکزیکو در ایالات متحدهٔ آمریکا واقع شده‌است. این منطقه بزرگترین مساحت سرزمینی در کنترل یک قبیلهٔ آمریکایی است و از طریق توافق‌هایی با کنگره ایالات متحده آمریکا به عنوان یک ملت سرخپوست دارای حاکمیت اداره می‌شود. بومی‌های آمریکای مرکزی
بومی‌های آمریکای مرکزی به آن دسته از اقوام ساکن در قاره آمریکای مرکزی گفته می‌شود که نسل و تبار سرخپوست داشته و از اقوامی باشند که از دوران پیشاکلمبی یعنی پیش از ورود اروپایی‌ها در اواخر قرن پانزدهم در این منطقه جغرافیایی بسر می برده‌اند.از مهمترین اقوام این منطقه می‌توان به قوم مایا، آزتک‌ها، قوم پی‌پیل اشاره نمود. سرخپوستان کلاپویا (کالاپویا)
در اواسط قرن بیستم، سیاست دولت فدرال همچنان در مسیر ادغام بومیان آمریکایی در فرهنگ اروپائی الاصل خود بود. کنگره معتقد بود که برخی قبایل آماده ورود به جامعه آمریکای اروپائی الاصل می‌باشند و زمان خاتمه روابط ویژه آن‌ها با دولت رسیده‌است. روابط خاص همه گروه‌ها و قبایل نوادگان کَلاپویا در سال ۱۹۵۴ همراه با سایر قبایل اورگان غربی با تصویب «قانون خاتمه حقوق بومیان اورگن غربی در سال ۱۹۵۴ میلادی» پایان یافتند. این قانون رابطه خاص آنها را با دولت فدرال پایان داد. تحت اقدامات خاتمه نهایی، دولت بیشتر زمین‌های رزرو را فروخت، خدمات خود را حذف کرد و آخرین اسامی اعضای قبیله‌ها را در ادارهٔ ثبت احوال کنگره در سال ۱۹۵۶ وارد کرد. وندیگو
وندیگو یا ویندیگو موجودی دیومانند و ترسناک و تخیلی در افسانه‌های سرخ‌پوستان آمریکا شمالی به‌ویژه آلگانکوئین‌ها است که در شمال شرق ایالات متحده و شرق کانادا زندگی می‌کنند. داستان‌های مربوط به وندیگو برای نخستین بار در سال ۱۶۳۶ از طریق مبلغان یسوعی که به کبک کانادا رفته‌بودند به گوش مهاجران اروپایی‌تبار آمریکا رسید. ملت ناواهو
ملت ناواهو یکی از بزرگترین دولت‌های قبیله‌ای قبیله‌های سرخپوست آمریکای شمالیست. نهادهای آن شامل یک نظام قضایی، یک مجلس قانونگذاری، یک مقام اجرایی و یک ابزار بزرگ اجرای قانون و خدمات اجتماعی، خدمات سلامتی، کالج دینه، و دیگر نهادهای محلی آموزشیست. سرخ‌پوستان ایالات متحده آمریکا
سرخ‌پوستان بومی ایالات متحده آمریکا که در ابتدا به آنان هندی‌های آمریکا (American Indians) نیز گفته می‌شد، بومیان قدیمی کشور آمریکا هستند که امروزه به صورت اقلّیتی در میان جمعیت مهاجر بعدی به‌سر می‌برند. این اقوام به گروه‌های بومی آمریکای شمالی تعلق دارند و به زبان‌های گوناگونی گویش می‌کنند. برخی هنوز به سنّت‌های قدیمی قومی خود پایبند مانده و برخی زیر فشار همسان‌سازی، با فرهنگ مدرن آمریکایی خو گرفته‌اند. زبان‌های بومی آمریکا
زبان‌های بومی آمریکا زبان‌هایی هستند که توسط سرخ‌پوستان از جنوبی‌ترین قسمت‌های آمریکای جنوبی تا شمالی‌ترین قسمت‌های آمریکای شمالی یعنی گرینلند و آلاسکا به آن سخن گفته می‌شود که شامل تمام قاره آمریکا می‌شود.این زبان‌های بومی شامل دهها خانواده زبانی مجزا و همینطور زبان‌های ایزوله و رده بندی نشده‌است.بر پایه گزارش یونسکو بسیاری از این زبان‌ها بشدت در معرض انقراض هستند و برخی نیز از بین رفته‌اند. در حال حاضر دو زبان یوتو-آزتک و زبان‌های آتاباسکی از بزرگترین خانواده‌های زبانی از این گروه هستند. قومیت
«آفریقایی – آمریکایی» یک گروه قومی است که به بردگان سیاه پوست اطلاق می‌شود که توسط «آمریکایی»‌ها به این کشور آورده شدند. «سرخ‌پوستان آمریکایی» یک گروه قومی از قبایل سرخ‌پوست هستند که در مناطق مختلف ایالات متحده زندگی می‌کرده‌اند. این اصطلاحات در بین جوامع دیگر تا حدودی ناشناخته هستند اما شهروندان ایالات متحده به این اصطلاحات توجه خاصی دارند و حتی برخی از آن‌ها اعلام استقلال هم نموده‌اند. آلاباما
قبایل بومی آمریکا که در محدودهٔ آلابامای کنونی زندگی می‌کردند در زمان برخورد با اروپاییان شامل «ایروکویی‌ها»، «چروکی‌ها»، «موسکوگی‌ها»، «چیکاساوها»، «چوکتاوها»، «کریک‌ها» و «کواساتی‌ها» بودند. سرخپوستان کلاپویا (کالاپویا)
https://www.adyannet.com/fa/news/12791 نژاد و قومیت در ایالات متحده آمریکا
جمعیت ایالات متحده آمریکا از لحاظ نژادی و قومی کشوری متنوع است. سرشماری رسماً شش دستهٔ قومی و نژادی را به رسمیت می‌شناسد، آمریکاییان سفیدپوست، سرخپوستان و بومیان آلاسکا، آسیایی آمریکاییان، آمریکاییان آفریقایی یا سیاهپوست، بومیان هاوایی و دیگر جزایر اقیانوسیه، و مردم از دو نژاد یا بیشتر؛ نژادی به نام «برخی نژادهای دیگر» نیز در سرشماری و دیگر ارزیابی‌ها وجود دارد ولی رسمی نیست. سرخپوستان کلاپویا (کالاپویا)
قبایل اومپکوآ و کلاپویان که ساکنین درهٔ اومپکوآ بودند سرزمین‌های خود را در سال ۱۸۵۴ در معاهدهٔ نهر کلاپویا در اورگان به ایالات متحده دادند. آیووا
نام این ایالت از نام قبیله‌ای سرخ‌پوست به نام آیووای گرفته شده که یکی از قبایل پرشمار بومی بود که در محدوده این ایالت می‌زیستند. آمریکایی اقیانوسیه‌ای‌ها
جزایر پاسفیک آمریکایی‌ها, یا آمریکایی اقیانوسیه‌ای‌ها, یا بومیان هاوایی، آمریکایی‌هایی هستند که تبارشان از ملل بومی اقیانوسیه (نظیر پولینزیایی‌ها، ملانزیایی‌ها و میکرونزیایی‌ها) است. سرشماری آمریکایی بومیان استرالیا را نیز در زمرهٔ این گروه حساب می‌کند. رنگین‌پوستان (ایالات متحده)
این اصطلاح در طول تاریخ دارای معانی مختلفی بوده‌است. در کاربرد بریتانیایی، این اصطلاح به «شخصی که به‌طور کامل یا قسمی از نژاد غیر سفیدپوست باشد» اشاره دارد و استفاده از آن ممکن است قدیمی یا توهین‌آمیز تلقی شود، به ویژه هنگامی که به یک قومیت اشاره می‌شود، اصطلاحات دیگر ترجیح داده می‌شوند. رنگین‌پوست
اصطلاح رنگین‌پوست () عمدتاً در ایالات متحدهٔ آمریکا برای توصیف هر کسی که‌ از نژاد اروپایی سفیدپوست نیست استفاده می‌شود. این اصطلاح تمام افراد غیر سفیدپوست را در بر می‌گیرد و بر تجربیات مشترک نژادپرستی سیستماتیک تأکید می‌کند. این اصطلاح همچنین می‌تواند برای دیگر دسته‌های مشترکی که افراد به آن تعلق دارند، مانند «جوامع رنگین‌پوست»، «مردان رنگین‌پوست» و «زنان رنگین‌پوست»، نیز به کار رود. سرخپوستان کلاپویا (کالاپویا)
https://wisgoon.com/pin/25859304/ پارک‌های ملی و ایالتی ردوود
سرخ‌پوستان آمریکا از سه هزار سال پیش در منطقه این پارک ساکن بوده‌اند. اقوامی مانند یوروک، تولووا، شاستا، کاروک، چیلولا و وییوت روابطی تاریخی با این ناحیه دارند. هو-چانک
هو-چانک، ، یکی از قبایل بومی ایالات متحده هستند. این قبیله هم چنین به نام وینه‌بگو نیز شناخته می‌شوند. مردم این قبیله بومی ایالت‌های کنونی ویسکانسین و ایلی‌نوی هستند. ایروکوا
ایروکوا نام مردمانی سرخ‌پوست است که در آمریکای شمالی می‌زیند. ایروکوا اتحادیه‌ای از مردمان سرخ‌پوست است که در سدهٔ شانزدهم میلادی یا زودتر از گردآمدن پنج تیرهٔ سرخ‌پوست پدید آمد و در آینده اعضای آن به شش تیره رسیدند. پنج قبیله متمدن
پنج قبیلهٔ متمدن عبارت‌اند از پنج قبیلهٔ سرخپوست چروکی، چیکاسا، چاکتا، ماسکوگی و سمینول که از دید مستعمره‌نشینان اروپایی به دلیل برخورد مناسب با همسایگان و پذیرش برخی قواعد زندگی اروپایی متمدن شمرده می‌شدند. اینان تا پیش از کوچ اجباری دولت ایالات متحده آمریکا به دیگر بخش‌های این کشور به ویژه ایالت اوکلاهاما در جنوب خاوری این کشور می‌زیستند. دلاور (ایالت)
دلاور نام یک قبیله از بومیان آمریکاست که از زبان لنی لنیپ، که از زبان‌های بومی است، گرفته شده‌است که در دوران استعمار نقش مؤثری در تاریخ آمریکا داشتند. در دوران استعمار این نام به این منطقه اطلاق شد. مقر امروزی این گروه در چسوود، شهرستان کنت، دلاور است. همچنین یک قبیلهٔ نانتیکوک از بومیان آمریکا امروزه در شهرستان ساسکس مقیم هستند و مقر اصلی آن‌ها در میلزبورو می‌باشد. مردمان پوئبلو
مردمان پوئبلو () یک قبیلهٔ سرخ‌پوست آمریکایی در جنوب غربی آمریکا است که از گروه‌های زبانی متفاوت و دو شاخهٔ فرهنگی/زبانی عمده تشکیل می‌شود که یکی از آنها توسط نظام مادرتبارانه (هوپی, کرس, همز و زونی) سازمان دهی می‌شود و دیگری نظامی پدرتبارانه (غیر-توئا تانوآیی) دارد. اینها تعیین کنندهٔ عضویت بچه‌ها در طایفه و خطوط ارث بری و تبار هستند. اقتصاد آنها سنتاً بر اساس کشاورزی و بازرگانی بوده است. در دورهٔ مواجهه با اسپانیاییان در قرن شانزدهم، آنان هنوز در روستاهایی زندگی می‌کردند که اسپانیاییان به آنها "پوئبلو " به معنای «شهر» می‌گفتند.