کدام کشود دارای صنعت سینمای پیشرفته است؟
سینمای بلاروس
سینمای بلاروس به صنعت سینما در این کشور در دوران اتحاد جماهیر شوروی و پس از استقلال بلاروس اشاره دارد. به نسبت دیگر جمهوری‌های استقلال یافته از اتحاد جماهیر شوروی، سینمای بلاروس به لحاظ بدنه سینمایی از پیشرفته‌ترین‌ها به‌شمار می‌آید، اگرچه به خاطر تأمین سرمایه برای تولید فیلم مستقل با مشکل روبرو است. سینمای بلاروس در تولید فیلم مشترک در دهه اخیر دارای موفقیت‌هایی بوده‌است. سینمای برزیل
بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۸۰ صنعت سینما در برزیل فراز و فرودهای فراوانی را باتوجه به اوضاع و تحولات سیاسی و همچنین مسائل مالی پشت سر گذاشته‌است. با این همه برزیل در حال حاضر در بین کشورهای آمریکای لاتین و آمریکای جنوبی، پیشرفته‌ترین صنعت سینما را در اختیار دارد و سینمای مکزیک و سینمای آرژانتین با فاصله در رتبه‌های بعدی قرار دارند. در سال ۲۰۱۱ با افزایش ۱۳ درصدی گیشه سینماها فروش حدود ۸۰۰ میلیون دلاری (نمایش فیلم خارجی تولیدات بومی) در سینماهای برزیل، نوید روزهای خوشی را برای اعتلای هرچه بیشتر این سینما نوید داد. از این مبلغ فروش بیش از ۱۲ درصد سهم سینمای برزیل و تولیدات بومی آن بود. سینمای آرژانتین
سینمای آرژانتین (انگلیسی: Cinema of Argentina) به صنعت فیلمسازی در کشور آرژانتین، نهادها و سازمان‌های سینمایی و جشنواره‌های سینمایی داخلی و بین‌المللی و به بدنه هنری آن اشاره دارد. در حال حاضر در بین کشورهای آمریکای لاتین و آمریکای جنوبی، سینمای آرژانتین پس از سینمای برزیل و سینمای مکزیک، سومین کشور پیشرفته در این عرصه به‌شمار می‌رود. تعدادی از اهالی سینمای آرژانتین به عنوان کارگردان، بازیگر، فیلمبردار و تخصص‌های دیگر سینمایی در سینمای هالیوود و سینمای کشورهای اسپانیایی زبان فعالیت دارند. ضمن اینکه سینمای آرژانتین بیش از سه دهه است که تولیدات مشترک زیادی با کشورهای همسایه و همچنین کمپانی‌های فیلمسازی اروپایی و آمریکایی دارد.
هند
صنعت فیلم‌سازی هند بزرگترین صنعت سینمای دنیاست. هر سال در هند بیش از ۹۰۰ فیلم ساخته می‌شود که این تعداد بسیار بیشتر از رقم تولیدات سینمایی آمریکاست. محصولات بالیوود یا مرکز ساخت فیلم‌های تجاری هند در این کشور و بسیاری از کشورهای دیگر به ویژه کشورهای منطقه محبوبیت فراوانی دارد. سینمای قزاقستان
در سال‌های آخر جنگ نیز چندین فیلم مهم نظیر "ایوان مخوف ساخته" سرگئی آیزنشتاین در قزاقستان ساخته شدند. اما پس از جنگ جهانی دوم صنعت فیلم در قزاقستان تقویت شد. بسیاری از استودیوهای بزرگ فیلم‌سازی شوروی مانند موس‌فیلم، در شهرهای مختلف قزاقستان شعبه ایجاد کردند. مؤسسه سینمایی گراسیموف که بعدها به دانشگاه دولتی سینمایی روسیه تغییر نام داد، نیز برای مدتی در طول جنگ جهانی دوم به آلمانی منتقل شد. سینمای قبرس
سینمای قبرس یه صنعت سینما در این کشور اشاره دارد. مانند دیگر کشورها از همان آغاز، سینما به قبرس وارد شد. سینمای ترکمنستان
سینمای ترکمنستان در بین کشورهای آسیای مرکزی از تولید بسیار محدودی برخوردار است. با این همه ظهور و بروز سینما در ترکمنستان به دهه ۱۹۲۰ و زمانی که این کشور جزیی از اتحاد جماهیر شوروی شد برمی‌گردد. سینمای چاد
مهمترین سینماگران حال حاضر سینمای چاد محمد صالح هارون، عیسی سرژ کوئلو و آبکار چنه ماسار هستند که عمدتاً در اواخر دهه ۹۰ از بدنه سینمای چاد ظهور کردند. محمد صالح هارون در جشنواره‌هایی از جمله جشنواره فیلم و تلویزیون پان آفریقا واگادوگو، جشنواره فیلم ونیز و جشنواره کن حضور داشته‌است. "آبونا" (۲۰۰۲)، "مردی که جیغ می‌کشد" (۲۰۱۰) و "یک فصل در فرانسه" (۲۰۱۷) از مهمترین فیلم‌های وی به‌شمار می‌آیند. سینمای بوتان
بوتان یک کشور دورافتاده است و جغرافیای طبیعی آن باعث شده کمترین امکانات سینمایی به‌توان در آن برقرار کرد. برای همین مردم بیشتر به تماشای دی وی دی می‌نشینند. کپی فیلم‌های روز هالیوود و بالیوود به سرعت در نپال و هند انجام می‌گیرد و به کمترین قیمت (حدود ۵۰ سنت برای هر دی وی دی) در بوتان در دسترس است. از سال ۱۹۹۸ تاکنون ۱۲۵ فیلم بلند و مستند در بوتان ساخته شده‌است. عمده این آثار مبتنی بر داستان‌گویی تاریخ شفاهی بودایی و به باورهای فوق طبیعی بوتانی‌ها اشاره داشته‌است. تیمفو پایتخت این کشور نیز ۶ سالن سینما دارد. سینمای برزیل
سینمای برزیل (انگلیسی: Cinema of Brazil) به صنعت سینما در این کشور، جشنواره‌های سینمایی، تولید مشترک با کمپانی‌های خارجی، فیلم‌های واقع شده در این سرزمین و به بدنه و اهالی سینمای آن اشاره دارد. به سبب پیشینه فرهنگی، هنری و ادبی در برزیل، سینما نیز به عنوان هنری جدید بسیار زود در این کشور جای خود را باز کرد. سینمای کره جنوبی
سینمای کره جنوبی () به فیلم‌های تولید شده در کره جنوبی یا کارگردانان اهل کره جنوبی اشاره دارد. این سینما، یکی از صنایع سینمایی بزرگ در آسیای شرقی است. از کارگردانان مشهور این سینما می‌توان از کیم کی-دوک، ایم کوان-تا، بونگ جون-هو، پارک چان-ووک و کیم جی وون نام برد. سینمای جمهوری دموکراتیک کنگو
سینمای جمهوری دموکراتیک کنگو به صنعت سینما در این کشور اشاره دارد. جمهوری دموکراتیک کنگو تا سال ۱۹۶۰ مستعمره بلژیک بود و در فاصلهٔ میان سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۹۷ زئیر نام داشت. ورود سینما به این سرزمین با فیلم‌های آموزشی و تبلیغاتی در دوران استعمار کنگوی بلژیک آغاز شد. شریوپورت (لوئیزیانا)
مشوق‌های مالیاتی دولت ایالتی لوئیزیانا باعث شده‌است که این ایالت بعد از کالیفرنیا و نیویورک به سومین قطب بزرگ فیلم‌سازی در آمریکا تبدیل شود، به همین دلیل لوئیزیانا به نام هالیوود جنوبی معروف است. شهر شروپورت هم از این قاعده استثناء نیست و تعدادی از فیلم‌ها در این شهر ساخته شده‌اند. هالیوود، لس آنجلس
هالیوود ناحیه‌ای در لس آنجلس، از کالیفرنیای آمریکا است؛ که در شمال غربی مرکز شهر واقع شده‌است.«هالیوود» به خاطر شهرت و هویت فرهنگی‌اش به‌عنوان مرکز تاریخی استودیو های فیلم‌سازی شناخته شده و اغلب به‌عنوان مثالی برای «صنعت سینما و تلویزیون آمریکا» به‌کار برده می‌شود. امروزه بسیاری از شرکت‌های فیلم‌سازی در مناطقی همانند بربانک و وست ساید پراکنده شده‌اند؛ ولی صنایع فرعی مهم مانند: تدوین، جلوه‌ها، وسایل فیلم، پیش تولید و کمپانی‌های نور در هالیوود باقی‌مانده‌اند. سقز
در این شهر دو مجموعه سینما در سال‌های اخیر فعال بوده‌اند. مجموعه اول سالن نمایش ارشاد است که در محل مجتمع فرهنگی هنری واقع در پارک مولوی کرد قرار دارد. مجموعه دوم جدیدترین پردیس سینمای سقز است که در سال ۱۴۰۰ افتتاح شد و شامل سه سالن با ظرفیت ۴۶۹ صندلی بوده و در همان محل مجتمع فرهنگی هنری بنا شده‌است. سینمای آسیا
سینمای آسیا () صنایع فیلم‌سازی و فیلم‌های تولید شده در قاره آسیا را گویند که گاهی سینمای شرقی هم گفته می‌شود. با این همه اغلب، این اصطلاح، به سینمای آسیای جنوبی، سینمای آسیای غربی، سینمای آسیای شرقی، سینمای آسیای جنوب شرقی و سینمای آسیای مرکزی اطلاق می‌شود. بر ای اساس، سینمای سینمای آسیای جنوبی به عنوان بخشی از سینمای خاورمیانه به همراه سینمای مصر طبقه‌بندی می‌شود. سینمای آسیای مرکزی هم اغلب یا با سینمای خاورمیانه دسته‌بندی شده یا مانند گذشته، بخشی از سینمای شوروی طبقه‌بندی می‌شود. شمال آسیا هم که شامل سینمای روسیه و سیبری است، عموماً بخشی از سینمای اروپا در نظر گرفته می‌شود. سینمای اتریش
سینمای اتریش به صنعت فیلم مستقر در اتریش اشاره دارد. اتریش از ابتدای قرن بیستم و زمانی که امپراتوری اتریش-مجارستان بر این سرزمین حکومت می‌کرد، در صنعت فیلم‌سازی فعال بوده و این جریان تا به امروز ادامه داشته است. از پیشگامان فیلم‌سازی در اتریش می‌توان به کارگردانانی چون مایکل کورتیز و الکساندر کوردا اشاره کرد. برخی از کارگردانان اتریشی هم کار خود را در سینمای جمهوری وایمار پی گرفتند که از آن میان می‌توان به فریتس لانگ، گئورگ ویلهلم پابست، جوزف فون اشترنبرگ، بیلی وایلدر، فرد زینمان و اتو پرمینگر اشاره کرد. فرهنگ در اردن
اردن صنعت فیلم‌سازی ندارد. تنها فیلم اردنی "کاپیتان ابو رائد است". اگرچه این تنها فیلم اردنی است که در اردن ساخته شده‌است، فیلم‌های متعدد هالیوودی در مکان‌هایی در اردن مانند "لارنس عربستان" و "ایندیانا جونز و آخرین جنگ صلیبی" فیلمبرداری شده‌است. برنده اسکار بهترین فیلم، "مهلکه" در سال ۲۰۱۰ نیز در اردن فیلمبرداری شد. اخیراً فیلمبرداری مریخی در وادی رم انجام شد. استان کرمانشاه
نخستین سینما در استان کرمانشاه سینماتوگراف فروهر بود که در سال ۱۳۱۰ تأسیس شد. دهه‌های ۱۳۴۰ و ۱۳۵۰ اوج رونق سالن‌های سینما در استان کرمانشاه بود، به‌گونه‌ای که در سال ۱۳۵۶ تعداد ۱۰ سالن سینما در استان کرمانشاه به فعالیت مشغول بود. این رونق پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ به سردی گرایید. در حال حاضر تنها ۲ سینمای فعال در مرکز استان وجود دارد و بقیهٔ شهرستان‌ها فاقد سالن سینمای فعال هستند. در شهریور ۱۴۰۰ در استان کرمانشاه به ازای هر ۱۲۵۰ نفر یک صندلی سینما وجود داشته‌است، در حالی که در همان زمان سرانهٔ کشوری یک صندلی به ازای ۶۲۰ نفر بوده‌است. سینمای آفریقای مرکزی
سینمای آفریقای مرکزی یا سینمای مرکزآفریقا به بدنه سینمایی، تاریخ سینما و تولید فیلم‌های مستقل یا مشترک در این منطقه اشاره دارد. سینمای این منطقه شامل کشورهای جمهوری آفریقای مرکزی، جمهوری دموکراتیک کنگو، چاد و کامرون است. سینمای آفریقای مرکزی بخشی از سینمای آفریقا محسوب می‌شود که خود، زیرمجموعه سینمای جهان است؛ اصطلاحی که در دنیای انگلیسی‌زبان، به هر فیلمی که زبانی غیر از انگلیسی دارد، اطلاق می‌شود. سینمای پاراگوئه
سینمای پاراگوئه به صنعت سینما در این کشور اشاره دارد. سینما در پاراگوئه به صورت تاریخی کوچک مانده‌است. اگرچه در ۲ دهه اخیر چندین فیلم‌ساز بومی این کشور درجشنواره بین‌المللی فیلم روتردام و در جشنواره کن حضور داشتند. سینمای کنیا
جدای از تولید فیلم بلند در جغرافیای کنیا، حیات وحش و طبیعت بی‌نظیر این سرزمین همیشه خاستگاه تولید مستند حیات وحش بوده‌است و دولت کنیا از این منظر درآمد کلانی بدست می‌آورد. کمپانی‌های بزرگ فیلمسازی در زمینه فیلم مستند حضوری حداقل ۷۰ ساله در کنیا دارند. بنگاه‌های خبری مانند بی‌بی‌سی نیز از سال ۱۹۵۰ تاکنون مجموعه‌های بسیاری دربارهٔ حیات وحش کنیا تولید کردند. دیوید اتنبرو از شناخته شده‌ترین افراد در این زمینه است. بالیوود
بالیوود ، و نام غیررسمی صنعت فیلم‌سازی به زبان‌های اردو و هندی در سینمای هند است. بالیوود همزاد آسیایی و شرقی هالیوود است که در موضوع فیلمسازی و با اهداف تجاری و فرهنگی رشد و نمو پیدا کرد. بالیوود به مجموعه سینمای شمال هندوستان گفته می‌شود که مرکز اصلی آن در شهر بمبئی است. سینمای هند
فیلم‌های هندی با ورودشان سرتاسر آسیای جنوبی، خاورمیانه بزرگ، آسیای جنوب شرقی و شوروی سابق را تحت سیطره خویش درآوردند. سینما در هند به عنوان یک رسانه به سرعت محبوبیتی عمومی یافت به شکلی که سالانه بیش از۱۰۰۰فیلم به زبان‌های مختلف هندی در این سینما تولید می‌شود. این سینما در کشورهایی چون انگلستان و ایالات متحده آمریکا، از میان مهاجران، مخاطبانی بین‌المللی با زبان‌های مختلف یافته‌است. آمیتاب باچان پدر سینمای هند است. جایزه داداصاحب پالکی پرطرفدارترین و معتبرترین جایزه سینمای هند است که به افتخار نام او از سال ۱۹۶۹ توسط دولت هند و برای یک عمر فعالیت هنری، اهدا می‌شود. در قرن بیستم، سینمای هند در کنار هالیوود و سینمای چین به جایگاهی جهانی دست پیدا کرد. در پایان سال ۲۰۱۰ گزارش داده شد که از نظر تولید سالیانه، سینمای هند در رتبه اول قرار دارد و پس از آن سینمای نیجریه (نالیوود)، هالیوود و سینمای چین در رتبه‌های بعدی قرار دارند. صنعت سینمای هند در سال ۲۰۱۱ درآمدی بیش از ۱٫۸۶ میلیارد دلار داشته‌است که پیش‌بینی شده‌است این رقم تا سال ۲۰۱۶ به ۳ میلیارد دلار برسد. در حقیقت، فناوری پیشرفته راه را برای گذشتن این سینما از هنجارهای معین سینمایی در به دست دادن محصول و تغییر دادن ذائقهٔ مخاطبان، باز کرده‌است؛ فیلم‌هایی بر اساس جلوه‌های ویژه و داستان‌های علمی و ابرقهرمانی مانند Entiran, Ra.one, Eega و Krrish 3، سینمایی پرفروش پدیدآورده است. بر این اساس، سینمای هند بازار بزرگی برای نمایش فیلم‌هایش در بیش از ۹۰ کشور دنیا یافته‌است. سینمای آسیای جنوبی
سینمای آسیای جنوبی () مربوط به صنایع فیلم‌سازی کشورهای هند، پاکستان، بنگلادش، افغانستان، سری‌لانکا، نپال، بوتان و مولداوی می‌شود. اما اصطلاحات «سینمای آسیا»، «سینمای شرقی» و «سینمای مشرق‌زمین» در استفاده‌ای مشترک، به مجموع سینمای شرق آسیا، جنوب آسیا و جنوب شرق آسیا اطلاق می‌شود. ایرانیان آمریکا
در زمینه صنعت نمایش و فیلمسازی نیز می‌توان از داریوش خنجی مدیر فیلم‌برداری بسیاری از فیلم‌های موفق سینمای هالیوود، امیر مکری مدیر فیلم‌برداری ، فرهاد صفی‌نیا فیلم‌نامه‌نویس و رامین جوادی آهنگساز معروف هالیوود و آهنگساز سریال‌های فرار از زندان، بازی تاج و تخت و باب یاری تهیه‌کننده سینمای هالیوود و مالک چهار شرکت تولید فیلم در کشور آمریکا نام برد. سینمای عرب
سینمای عرب به صنعت فیلم در جهان عرب اشاره دارد. با این‌همه هنوز توصیف دقیقی از سینمای عرب در دست نیست. سینمای عرب شامل فیلم‌هایی از کشورها و فرهنگ‌های مختلف جهان عرب است و بنابراین یک شکل یا ساختار یا سبک ندارد. ضمن اینکه عمده کشورهای عربی پس از جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم یا چند پاره شدند یا اینکه به استقلال رسیدند؛ بنابراین از بدو تأسیس، سینمای عرب بیشتر تقلیدی از سینمای غربی بود. اگرچه از دهه ۷۰ بدینسو این صنعت در حال تغییر و تحول است. سینمای عرب به‌طور تاریخی بیشتر شامل فیلم‌های ساخته شده در مصر، لبنان، سوریه، عراق، کویت، الجزایر، مراکش و تونس است. با این حال، سینمای مصر در زمینه تاریخ و پیشینه و بدنه سینمایی در بین کشورهای عربی پیشگام است. سینمای یمن
سینمای یمن (انگلیسی: cinema of Yemen) یک صنعت بسیار جزئی و خرد است. از سال ۲۰۰۵ تاکنون تنها ۵ فیلم در این سرزمین توسط فیلمسازان بومی یا کارگردان‌های با ریشه یمنی ساخته شده‌است. فیلم رومانتیک "یک روز تازه در صنعای قدمی" به کارگردانی بدر بن هرسی اولین فیلم تاریخ سینمای یمن است که در سال ۲۰۰۵ اکران شد. "یک روز تازه در صنعای قدیمی" همچنین در جشنواره کن ۲۰۰۶ و جشنواره فیلم قاهره نمایش داده شد. کنیا
کنیا برگزارکننده یکی از بزرگترین اتفاقات سالیانه تئاتر، جشنواره تئاتر دانشکده‌ها و مدرسه‌ها، در جنوب صحرا است. هر چند دولت، خیلی از صنعت فیلمسازی حمایت نکرده‌است، این کشور صحنه‌های منحصربه‌فردی دارد و فقط آفریقای جنوبی در تولید بازیگران با استعداد در قاره آفریقا با کنیا قابل مقایسه‌است. به خاطر عدم توجه به علاقه دولت، صنعت فیلمسازی این کشور در حال رکورد است و فیلم‌های بسیار کمی تهیه و ساخته شده‌است. سینمای جیبوتی
بعد از استقلال جیبوتی از فرانسه در سال ۱۹۷۷ تلاش‌هایی برای ساخت آثار بومی کمابیش در شرف شکل‌گیری بود. جیبوتی کشور تقریباً فقیری است و درآمد سرانه ملی آن به ۱۴۰۰ دلار در سال می‌رسد. از سوی دیگر، حدود ۵۰ درصد از جمعیت این سرزمین، زیر خط فقر زندگی می‌کنند و نرخ بالای بیکاری (۴۰ تا ۵۰ درصد) بزرگترین مشکل اقتصادی جیبوتی به‌شمار می‌رود. از این منظر کمبود سرمایه برای کارهای فرهنگی همیشه مشکل اصلی بوده‌است. سینمای جیبوتی بازیگر و عوامل حرفه‌ای ندارد. لالیوود
صنعت سینمایی که در شهر لاهور قرار دارد در سال ۱۹۲۹ با افتتاح استودیوهای یونایتد پلیرز آغار به کار کرد. در آن دوران پاکستان و هند یک کشور بودند. مؤسس استودیوهای یونایتدپلیرز، عبدالرشید کاردار نام داشت. این استودیو در رقابت با شهرهای دیگر هند فیلم تولید می‌کرد. سینمای سنگال
سینمای سنگال یک صنعت فیلم‌سازی نسبتاً کوچک است که از دهه ۱۹۶۰ تا اوایل دهه ۱۹۸۰ به اوج رسید. بررسی سینمای سنگال به دوران قبل و بعد از استقلال این کشور از فرانسه در سال ۱۹۶۰ مربوط است. سینمای حال حاضر سنگال اگرچه نسبت به دهه ۷۰ که عصر طلایی سینمایی این کشور نامیده می‌شود، افول کرده‌است اما هنوز سینمای این کشور یکی از معتبرترین‌ها در سینمای آفریقا و همچنین در سینمای فرانسوی زبان است. هم‌اکنون تولید سرانه فیلم بلند در سنگال ۱۲ و فیلم مستند ۸ عدد برآورد شده‌است. نیوزیلند
سینمای نیوزیلند در دهه گذشته عصر طلایی خود را پشت سر گذاشته‌است که فیلم‌های موفقی همچون آخرین سامورایی، آواتار (فیلم ۲۰۰۹)، استخوان‌های دوست‌داشتنی (فیلم)، کینگ کونگ و سه‌گانهٔ ارباب حلقه‌ها و سه‌گانه هابیت (مجموعه‌فیلم) ساختهٔ پیتر جکسون شاهد بر این مدعی هستند. سینمای بورکینافاسو
سینمای بورکینافاسو بخش مهمی از تاریخ صنعت فیلم‌سازی آفریقای غربی پس از استعمار است. حدود ۹ سال پس از استقلال بورکینافاسو از فرانسه سهم این کشور در اعتلای بدنه سینمایی خود و حتی سینمای آفریقا با تأسیس جشنواره فیلم و تلویزیون پان آفریقا واگادوگو (Pan African Film and Television Festival of Ouagadougou) در سال ۱۹۶۹ رشد پرشتابی در پیش گرفت. سینمای قزاقستان
سینمای قزاقستان (انگلیسی: Cinema of Kazakhstan) به تاریخ سینمای این کشور در زمان اتحاد جماهیر شوروی و سپس استقلال آن، بدنه سینمایی قزاقستان، جشنواره‌های سینمایی و تولید فیلم‌های مشترک اشاره دارد. سینمای کردی
سینمای کرد یا سینمای کردی به جریانی در سینما که در حال تولید و ارائه فیلم به زبان کردی و با محوریت موضوعی فرهنگ کردی و کردها در جغرافیای کشورهای ایران، عراق، ترکیه، سوریه و نیز تولیدات پراکنده در سایر نقاط جهان بالأخص در کشورهای اروپایی است، اطلاق می‌شود. سینمای جامائیکا
سینمای جامائیکا یک صنعت بسیار خرد است. اگرچه از دهه ۳۰ جغرافیای جامائیکا محل مناسبی برای تولید فیلم محسوب می‌شد. بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۷۰ تولید فیلم‌های کمپانی‌های اروپایی و آمریکایی در این سرزمین شدت گرفت. سینمای اروگوئه
سینمای اروگوئه نقشی مهم در فرهنگ این کشور دارد و به عنوان بخشی کوچک اما پویا از سینمای آمریکای لاتین محسوب می‌شود. اروگوئه علی‌رغم کوچکی در میان کشورهای آمریکای جنوبی دارای یک بدنه سینمایی قوی است و همین پیشینه باعث شده فرهنگ و سنت مردم اروگوئه با فیلم و سینما رابطه تنگاتنگی داشته باشد. در ۳ دهه اخیر سینمای اروگوئه رشد پرسرعتی را تجربه کرده‌است و افزایش سرانه تولید فیلم و حضور مستمر در جشنواره‌های بین‌المللی باعث شده سینمای این کشور در سطح جهانی شناخته شود. سینمای میانمار
تا سال ۱۹۸۸ سینما شدیداً توسط دولت نظامی کنترل می‌شد. پس از اتفاقات و تظاهرات سیاسی در ۱۹۸۹ صنعت فیلم‌سازی اگرچه به بخش خصوصی واگذار شد، اما بسیاری از بازیگران و کارگردانان طراز اول این کشور مانند آونگ لووین، تن وای و وین پی از حضور در فیلم‌ها ممنوع شدند. درحال حاضر نیز دولت در مورد سانسور در سینما قوانین سختگیرانه‌ای صادر می‌کند. بیشتر فیلم‌هایی که امروزه در میانمار تولید می‌شوند کمدی‌های سطح پائین ارزان‌قیمت هستند.جایزه فرهنگستان فیلم میانمار (انگلیسی: Myanmar Motion Picture Academy Awards) یک جایزهٔ سینمایی است که هر سال در کشور برمه به برترین‌های صنعت سینمای این کشور اعطا می‌شود. این جایزه، نخستین بار از سال ۱۹۵۲ میلادی بنیان نهاده شد و به برندگان آن علاوه بر تندیسی زرین، یک جایزهٔ نقدی هم تعلق می‌گیرد. جشنواره بین‌المللی فیلم قاهره
جشنواره فیلم قاهره به‌عنوان یک جشنواره پیشرو در خاورمیانه و جهان عرب همواره رقیب اصلی جشنواره فیلم مراکش شناخته می‌شود. این جشنواره در سال‌های اخیر و با ظهور جشنواره‌های فیلم دبی و ابوظبی، می‌کوشد تا همچنان نقش خود را به‌عنوان معتبرترین جشنواره منطقه حفظ کند. این رویداد تنها جشنواره رقابتی (رده الف) مورد تأیید انجمن تهیه‌کنندگان جهانی فیلم (FIAPF، فیاپف) در خاورمیانه و آفریقا به‌شمار می‌رود. جایزه اصلی جشنواره که "هرم طلایی" نام دارد هرساله به بهترین فیلم اهدا می‌شود. سینمای ایران تنها یک بار در سال ۲۰۱۴ با فیلم سینمایی ملبورن ساختهٔ نیما جاویدی موفق به کسب این جایزهٔ اصلی شده‌است. جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم قاهره، قدیمی‌ترین جشنوارهٔ فیلم در خاورمیانه است. جشن افتتاحیهٔ این جشنواره، هر سال، در یک شب باشکوه و پرستاره آغاز می‌شود و با یک جشن خیره‌کننده به پایان می‌رسد. توزیع جوایز با حضور افتخاری رئیس‌جمهور و ستارهٔ سینما، عمر شریف، صورت می‌گیرد. سالانه، در هر بازنگری، CIFF برنامه‌هایی چون سمپوزیوم، کنفرانس مطبوعاتی، میزگرد و برنامه‌های دیگری را به برنامه اضافه می‌کند، به گونه‌ای که هر کدام از آن برنامه‌ها منحصربه‌فرد و خیره‌کننده باشند و به روند پیشرفت در آیندهٔ این صنعت کمک کند. روابط خارجی کره جنوبی
صنعت فیلمسازی کرهٔ جنوبی در دههٔ اخیر رشد چشمگیری داشته و جز ۱۰ کشور صاحب نام در این زمینه می‌باشد. سینمای لیتوانی
سینمای لیتوانی به صنعت فیلم در این کشور اشاره دارد. تاریخ سینما در لیتوانی به ۲ دوره پیدایش سینما تا قبل از استقلال این کشور از اتحاد جماهیر شوروی و پس از آن مربوط می‌شود. در ۱۱ مارس سال ۱۹۹۰، یک سال پیش از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، لیتوانی نخستین جمهوری شوروی بود که اعلام استقلال کرد. لیتوانی یکی از سریع‌ترین رشدهای اقتصادی در اتحادیه اروپا را دارا بود. امروزه در فهرست شاخص توسعه انسانی سازمان ملل متحد، کشور لیتوانی در رده توسعه بسیار بالای انسانی قرار دارد. از این منظر در حال حاضر سینمای لیتوانی به لحاظ بدنه سینمایی، تولید فیلم مستقل و تولید فیلم مشترک با فاصله زیاد با دیگر کشورهای هم جوار خود قرار گرفته‌است؛ و دارای سینمایی پیشرواست. سینمای قرقیزستان
سینمای قرقیزستان بخشی از سینمای آسیای غربی است. پیشینه قرقیزستان در صنعت سینما بسیار خرد است و تولید سرانه سالیانه فیلم بلند در این کشور ۱ اثر است. از سال ۱۹۹۸ تولید فیلم بومی به کمک شرکت‌های فیلمسازی فرانسوی و شرکت قرقیز فیلم در این کشور آغاز شد. از ۱۹۸۸ فیلم‌های قرقیزستانی در جشنواره بین‌المللی فیلم اوراسیا حضور داشته و برخی از این آثار به جوایزی نیز رسیدند. "بشکمپر" ساخته آکتان عبدیکالیکوف محصول ۱۹۸۸ اولین فیلم قرقیزستانی است که در جشنواره بین‌المللی فیلم اوراسیا شرکت کرد و برنده جایزه ویژه این جشنواره شد. این فیلم در جشنواره لوکارنو و در جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو نیز حاضر بود؛ و اولین حضور جهانی سینمای این کشور را کلید زد. در سال ۲۰۰۱ فیلم "شامپانزه" دیگر ساخته آکتان عبدیکالیکوف در بخش نوعی نگاه پنجاه و چهارمین دوره جشنواره فیلم کن به نمایش درآمد. سینمای مصر
سینمای مصر () به صنعت فیلم‌سازی عربی-مصری‌زبان مستقر در قاهره پایتخت مصر اشاره دارد. از ۱۹۷۶، قاهره میزبان جشنواره بین‌المللی فیلم قاهره بوده است. از ۱۹۰۸ تاکنون، بیش از ۴۰۰۰ فیلم کوتاه، بلند و مستند در کشورهای عرب‌زبان ساخته شده که سه‌چهارم آن، مصری بوده‌اند. از کارگردانان مشهور این سینما می‌توان به سعید مرزوق و یوسف شاهین اشاره کرد. سینمای جمهوری دموکراتیک کنگو
سینما در کنگو از ابتدای قرن بیستم رو به افول نهاد. کنگو را باید در زمره پرتحول‌ترین اوضاع سیاسی میان کشورهای آفریقایی دانست. طی سال‌های اخیر، دخالت‌های بی‌حد و حصر همسایگان کنگو در امور این کشور منجر به راه‌اندازی جنگ خانمان‌برانداز با جمهوری روآندا شده‌است که با استقرار نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متحد در مرزهای مشترک دو کشور آرامش نسبی برقرار شده‌است. جنگ داخلی این کشور در سال ۲۰۰۳ به پایان رسید، اما نواحی شرقی آن به علت فعالیت ده‌ها گروه شورشی همچنان بی‌ثبات است. در کنگو از خشونت جنسی همراه با ددمنشی غیرعادی به عنوان یک سلاح جنگی استفاده می‌شود. تجاوز گروهی رواج دارد و گاهی از قنداق تفنگ در این کار استفاده می‌شود. در سال ۲۰۰۵ دو مستند با پشتیبانی مالی کمیساریای عالی سازمان ملل متحد برای پناهندگان دربارهٔ این بی‌ثباتی‌ها توسط کارگردان‌های کنگویی ساخته شد. پس از آن بالوفا باکوپا- کانیندا کارگردان کنگویی در سال ۲۰۱۱ با کمک بدنه سینمای مراکش به تأسیس چند سالن سینما در کینشازا همت گماشت و شرکت کنگو فیلمز را تأسیس کرد. سینمای اوگاندا
سینمای اوگاندا یک صنعت نوپا و در حال ظهور است که بیشتر با عنوان اوگاوود یا گاهی کیناوگاندا توسط مردم این سرزمین شناخته می‌شود. اولین فیلم بومی تولید شده در اوگاندا "مبارزه یا احساسات" ساخته اشرف اسموو جریری محصول ۲۰۰۵ است. بدنه دولتی اوگاندا اصرار دارد که به همان روشی که نالیوود (سینمای نیجریه) و بالیوود از هالیوود الهام گرفته‌اند، صنعت فیلم این کشور به‌طور مداوم در حال رشد است. ونکوور
ونکوور همواره یک مکان اصلی تولید فیلم در جهان به‌شمار آمده‌است و در صنعت فیلمِ جهانی به هالیوودِ شمال مشهور شده‌است. این شهر در کنارِ بسیاری از شهرهای ایالات متحده آمریکا، از اصلی‌ترین شهرهای تولیدکنندهٔ فیلم و سریال و از بزرگترین مکان‌های فیلمبرداری برای فیلم‌های هالیوودی است. اگرچه در بسیاری از فیلم‌های سینمایی هالیوودی، نام دیگری برای شهر ونکوور استفاده می‌شده، اما این شهر در بسیاری از فیلم‌های مشهور جهان، به عنوان مکان اصلیِ فیلم در فیلمنامه شناخته شده‌است. فیلم کمدی-درام Cousins، تولید سال ۱۹۸۹، با هنرمندیِ تد دنسن و ایزابلا روسلینی، فیلم مهیجِ تقاطع، تولید ۱۹۹۴ با بازیگریِ ریچارد گی‌یر و شارون استون و فیلم دلهره‌آورِ آن‌ها منتظرند، با نقش آفرینیِ تری چن و جیمی کینگ، از مشهورترین فیلم‌های سینمایی بوده‌اند که ونکوور را به عنوان لوکیشن اصلیِ فیلم خود در فیلنامه و داستانِ فیلم انتخاب کرده‌اند. سینمای غنا
مردم غنا از سینمای حال حاضر این سرزمین با نام گالیوود یاد می‌کنند. پس از استقلال ساحل طلا از بریتانیا و تشکیل کشور غنا در سال ۱۹۶۰ قوام نکرومه رئیس‌جمهور این کشور، در چند گروه جوانان مستعد را برای یادگیری فیلم و سینما به کشورهای دیگر اعزام کرد. نتیجه این اقدام هوشمندانه قابل توجه بود. این افراد در بازگشت برای احیای غرور از دست رفته مردم این سرزمین در دوران استعمار فیلم‌های بلند مستند معتبری ساختند و در سال ۱۹۶۴ با تأسیس شرکت فیلم غنا (GFIC) درآکرا، فیلمسازانی آموزش دیده و حرفه‌ای تا سال ۱۹۶۶ بیش از ۱۵۰ اثر سینمایی تولید کردند. پس از سقوط دولت قوام نکرومه در ۱۹۶۶ و پس از جنگ و درگیری و کودتاهای فراوان بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۹۳ سینمای در حال رشد غنا عملاً با سر به زمین‌خورد و رو به افول نهاد. قروه
از اواخر دهه ۷۰ به بعد اولین سینمای شهرستان "سینما فجر قروه"، که تعطیل شده بود. عملیات راه اندازی سینما فردوسی قروه به همت اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی قروه و با عزم جدی سینما شهر تهران و بخش خصوصی در دهه فجر ۹۳ شروع به فعالیت نمود و با اکران بارکد در شهرستان قروه افتتاح شد که سینما شهر تهران ۴۰۰ میلیون ریال و بخش خصوصی نیز برای مناسب‌سازی فضای آمفی‌تئاتر و تبدیل آن به سینما ۲۰۰ میلیون ریال هزینه کرده‌است. این سینما ظرفیت ۲۰۰ تماشاچی را دارد و با اکران فیلم‌های سینمایی روز به صورت صدای دالبی و تصویر فول اچ دی خواهد بود که سینما فردوسی شهرستان قروه را به یکی از برترین سینماهای باختر کشور تبدیل خواهد کرد. تومیریس (فیلم)
فیلم سینمایی تومیریس به سفارش وزارت فرهنگ و ورزش قزاقستان در استودیوی فیلم ملی «قزاق فیلم» ساخته شده‌است. دو سال پیش آکان ساتایف اظهار تردید کرده بود که بتوان این فیلم را ساخت: «بودجه سینمای قزاقستان تحمل ساخت این فیلم را ندارد، زیرا فیلم باید در قالب هالیوودی ساخته شود.» اما بودجه این فیلم از سوی دولت تأمین شد و به گفتهٔ منابع آگاه، حدود ۱۰ میلیون دلار (بیش از ۳۱۰ میلیارد تومان به نرخ مهر ۱۳۹۹) هزینهٔ ساخت این فیلم تاریخی شده‌است تا عنوان پرهزینه‌ترین فیلم تاریخ ۲۸ سالهٔ کشور قزاقستان را به خود اختصاص دهد. آرمان آسینوف رئیس "قزاق فیلم" در نشست خبری فیلم تومیریس گفته‌است: «سینما و دستاورد فرهنگی ما را نباید با بودجه سنجید. تلاش ما بر این است که برای نسل‌های آینده تاریخ خودمان را روایت کنیم.» به نظر می‌رسد پس از تمسخر قزاق‌ها در کمدی هالیوودی «برات ۲۰۰۶»، آن‌ها مصمم شده‌اند تصویر متفاوتی از کشور خود ارائه دهند. سینمای کلمبیا
سینمای کلمبیا به صنعت فیلم در کشور کلمبیا اشاره دارد. سینمای کلمبیا در سال ۱۸۹۷ آغاز به کار کرد و اوایل شامل فیلم‌های صامت، انیمیشنی و بعضاً آثاری بین‌المللی می‌شد. پشتیبانی دولت شامل حمایت‌هایش در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی برای توسعه شرکت دولتی توسعهٔ سینماتوگرافی (به اسپانیولی: Compañia de Fo mento Cine matográfico یا به‌طور خلاصهً: "FOCINE")، به تولید برخی از فیلم‌ها کمک کرد لیکن تلاش برای حفظ خود به لحاظ مالی قابل قبول مبود. FOCINE نهایتاً در سال ۱۹۹۳ نابود شد. در سال ۱۹۹۷ کنگره کلمبیا قانون ۳۹۷ ماده ۴۶ معروف به "قانون کلی فرهنگ" را با هدف حمایت از توسعه صنعت سینمای کلمبیا تصویب کرد و به ایجاد یک صندوق حمایتی و تبلیغاتی به نام "Corporación PROIMAGENES en Movimiento" همت گماشت.در سال ۲۰۰۳ کنگره همچنین "قانون سینما" را تصویب کرد که به بازسازی صنعت سینما در کلمبیا کمک کرد. فیلم
فیلم‌سازی مستقل معمولاً در خارج از هالیوود و دیگر سیستم‌های استودیویی انجام می‌شود. یک فیلم مستقل (یا فیلم هند و چین) فیلمی است که در ابتدا بدون برنامه‌ریزی مالی و توزیع حمایت شده از سوی استودیوهای فیلم‌سازی عظیم ساخته می‌شود. خلاقیت، تجارت و دلایل تکنولوژیکی تماماً از عوامل رشد فیلم‌های هند و چین در اواخر سده ۲۰ و اوایل سده ۲۱ به حساب می‌آیند. ایالات متحده آمریکا
ادوارد مایبریج در سال ۱۸۷۸ برای نخستین بار تصاویر متحرکی را خلق کرد که اسب و بوفالوی وحشی آمریکایی را در حال دویدن نشان می‌داد. نخستین فیلم تجارتی آمریکا فیلمی بود که توسط دستگاه کینتسکوپ ساخت توماس ادیسون در ۱۸۹۴ در نیویورک به نمایش درآمد. از آن زمان تاکنون آمریکا دارای صنعت فیلم‌سازی و سینمایی بسیار بزرگی شده‌است که مرکز آن امروزه هالیوود در شهر لس آنجلس است. هالیوود امروزه با ۶۳ میلیارد دلار درآمد، ۳۵ درصد کل تولیدات صنعت فیلمسازی جهان را به خود اختصاص داده‌است. این صنعت با هنر تئاتر در آمریکا رابطهٔ تنگاتنگی دارد، اما بر خلاف سینما، مرکز هنر تئاتر همچنان در شهر نیویورک است، جاییکه عمده‌ترین مراکز هنرهای نمایشی در جهان در آن قرار دارند. برادوی از این لحاظ دارای شهرت و سابقهٔ بی‌همتاییست. سینمای اندونزی
سینمای اندونزی به صنعت فیلمسازی در کشور اندونزی اشاره دارد. سینما در اندونزی در سال ۱۹۰۰ ظهور و بروز یافت و در ۲ دهه اول قرن بیستم عمدتاً فیلم‌های کوتاه خبری تولید شد سینمای ایکیتوس
سینمای ایکیتوس (انگلیسی: cinema of Iquitos) که با عنوان سینمای آمازونی (Amazonian cinema) نیز شناخته می‌شود، یک منطقه پیشگام و توسعه یافته در سینمای پرو است. ایکیتوس (به اسپانیایی: Iquitos) یک شهر در پرو است که در منطقه لورتو واقع شده‌است. رونق تجارت کائوچو در این منطقه باعث شد سینما به صورت ابتدایی وارد این سرزمین شود. اگرچه تاریخ مشخصی برای شروع یا بروز و ظهور سینما در ایکیتوس وجود ندارد. پیشگام سینما در منطقه لورتو به عنوان مهمترین قسمت در سینمای ایکیتوس آنتونیو وونگ رینگیفو بود. پس از وی بزرگانی نظیر ورنر هرتسوگ، آرماندو روبلس گودوی، نورا ایسکو، فدریکو گارسیا و دوریان فرناندز موریس در این سرزمین شروع به فیلم‌سازی کردند. سینمای بورکینافاسو
بورکینا فاسو اگرچه به لحاظ پیشینه و معروفیت جهانی نسبت به سینمای برخی از کشورهای این قاره نظیر سینمای مصر و سینمای آفریقای جنوبی و حتی سینمای نیجریه فاصله محسوسی دارد اما یکی از کشورهایی است که بسته به بضاعت خود بیشترین فیلم‌های بلند سینمایی را در آفریقا تولید می‌کند. برخی از عوامل بدنه سینمایی این سرزمین در جشنواره‌های معتبر با آثار خود حضور داشته و جوایز معتبری را نیز بدست آوردند. تومیریس (فیلم)
آکان ساتایف، فیلمساز ۴۵سالهٔ قزاق، یکی از شناخته‌شده‌ترین کارگردانان در منطقهٔ آسیای میانه است. با وجود اینکه عمر استقلال جمهوری قزاقستان از اتحاد جماهیر شوروی هنوز به سی سال نرسیده، سینمای این کشور از قوام بیشتری در مقایسه با دیگر جمهوری‌های آسیاییِ جدا شده از شوروی برخوردار است. ساتایف سال ۱۳۹۱ و در بخش بین‌المللِ سی و یکمین جشنوارهٔ فیلم فجر موفق به کسب دو سیمرغ بلورین برای فیلم «Myn Bala» شد. بیشترِ همکاری‌های او در تولید فیلم با دو کمپانیِ منطقه‌ای «Kazakhfilm Studios» و «sataifilm» انجام گرفته‌است. فیلم سینمایی «Road to Mother»، به کارگردانی آکان ساتایف، نمایندهٔ جمهوری قزاقستان در مراسم اسکار سال ۲۰۱۸ خواهد بود. سینمای جمهوری چک
سینمای جمهوری چک () (هم به عنوان کشوری مستقل و هم به عنوان بخشی از چکسلواکی سابق) بستری برای بسیاری از کارگردانان تحسین‌شده سینماست. اولین کارگردان و فیلم‌بردار جمهوری چک ژان کریزنسکی است. کسی که از بخش دوم دهه ۱۸۹۰ فیلم‌های کوتاه مستندی به نام «فیلم خبری روز» را می‌ساخت. اولین خانه دائمی سینما در ۱۹۰۷ و توسط دیکتور پونرپو در پراگ ساخته شد. صدا برای اولین بار در سال ۱۹۳۰ به سینمای چکسلواکی راه یافت. پس از آن بود که صنعت فیلم چک، دوره طلایی‌اش را تا زمان جنگ جهانی دوم تجربه کرد. استودیوهای باراندوف در ۱۹۳۳ فعال شدند که بزرگ‌ترین استودیوهای کشور و یکی از بزرگ‌ترین‌ها در اروپا به حساب می‌آمد. در حال حاضر، این استودیوها، «هالیوود اروپا» و به خاطر علاقه روزافزودن به محضولات غربی، «هالیوود شرق (اروپا)» خوانده می‌شوند. سینمای کویت
۵۹ فیلم سینمایی از سال ۱۹۷۲ تا ۲۰۱۸ در کویت ساخته شده که نیمی از آن‌ها محصول مشترک بوده‌اند. در حال حاضر در کویت ۶۱ سالن سینمای مجهز وجود دارد. تولید سالیانه فیلم بلند در کویت نیز ۱ عدد اعلام شده و جمعیت سینما روی این کشور نیز ۲ میلیون و ۲۰۰ هزار نفر در سال برآورد شده‌است. فرهنگ شمال آفریقایی
از اواخر سدهٔ ۱۹، مصر پیشرفت‌های شایانی در زمینه‌های صنایع هنر و رسانه داشته و امروز با داشتن بیش از ۳۰ کانال ماهواره‌ای سالانه بیش از ۱۰۰ فیلم در تولید می‌کند. در واقع قاهره مدت‌ها است که به عنوان «هالیوود شرق» شناخته شده‌است. مصر برای تقویت و پشتیبانی بیشتر از صنعت رسانه‌ای خود، به‌ویژه در رقابت شدید با کشورهای عربی در خلیج فارس و لبنان، یک شهر رسانه‌ای بزرگ ساخته است. مصر همچنین تنها کشور عربی زبان است که دارای خانهٔ اپرا است. سینمای اتحاد جماهیر شوروی
سینمای اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی به مجموعه فیلم‌هایی اطلاق می‌شود که در جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی ساخته شده‌اند. این سینما انعکاس‌دهنده عناصری از فرهنگ پیشاشوروی، زبان و تاریخ این جمهوری‌هاست که توسط دولت مرکزی در مسکو تنظیم و دیکته می‌شدند و با این‌که اغلب به زبان روسی هستند، نباید با سینمای روسیه یکی تصور شود. بیشترین تولید فیلم در میان جماهیر شوروی پس از روسیه شوروی، به ترتیب مربوط به ارمنستان شوروی، آذربایجان شوروی، گرجستان شوروی، اوکراین شوروی و در سطحی پایین‌تر، لیتوانی شوروی، بلاروس شوروی و مولداوی شوروی می‌شود. همزمان، صنعت فیلم کشور، که در طول تاریخ کشور به طور کامل ملی شده بود، به وسیله فلسفه و قوانینی که از سوی حزب مرکزی کمونیست و با عنوان واقع‌گرایی سوسیالیستی ابلاغ می‌شد، به نگاه تازه‌ای از سینما هدایت شد که به کلی با آنچه قبل و بعد اتحاد جماهیر شوروی، سینما خوانده می‌شد، متفاوت بود. سینمای قزاقستان
جشنواره بین‌المللی فیلم اوراسیا (Eurasia International Film Festival) از جشنواره‌های بسیار مهم سینمای آسیای مرکزی و سینمای آسیای غربی است. این جشنواره که از سال ۱۹۹۸ و در آستانه آغاز به کار کرد بعد از وقفه چند ساله دوباره از سال ۲۰۰۵ ادامه کار داد و هم اینک محل برگزاری آن شهر آلماتی است. وزارت فرهنگ و ورزش قزاقستان بیش از ۱۰ سال است که متولی برگزاری جشنواره فیلم اوراسیا می‌باشد. سینمای هند
صنعت فیلم‌سازی جنوب هند نیز چهار فرهنگ فیلم‌سازی جنوب هند را به عنوان یک موجودیت واحد تعریف می‌کند؛ این چهار صنعت فیلم‌سازی عبارتند از کانارا، مالایالام، تامیل و تلوگو. اگرچه این صنعت برای دوره‌ای طولانی به صورت مستقل پیش رفته، اما تبادل ناخالص عوامل فیلم و تکنسین‌ها و همین‌طور جهانی‌شدن، به شکل‌گیری این هویت تازه یاری رسانده‌است. سینمای فیجی
سینمای فیجی (انگلیسی: Cinema of Fiji) یک صنعت بسیار نوپا و جز سینمای اقیانوسیه به‌شمار می‌آید. فیجی و آب‌های اطراف آن تاکنون محل اصلی فیلمبرداری آثار سینمایی متعددی بودند. همچنین حداقل از سال ۱۹۵۹ فیجی به سبب موقعیت خاص جغرافیای خود محلی شناخته شده برای ساخت آثار مستند و مربوط به محیط زیست توسط تلویزیون‌های بزرگ دنیا مانند شبکه بی‌بی‌سی و ای‌بی‌سی یا کمپانی‌های رسانه‌ای مستقل اروپایی بود اما سینمای بومی تا سال ۲۰۰۴ در این کشور شکل نگرفت. سینمای کنیا
سینمای کنیا به صنعت فیلم‌سازی کنیا اشاره دارد. اگرچه در مقایسه با غرب، این صنعت بسیار کوچک است. با این همه جغرافیای کنیا از دهه ۴۰ مورد توجه هالیوود بود. از دهه ۵۰ با اولین تولید فیلم بلند در کنیا به نام "مردان در برابر خورشید" محصول ۱۹۵۲ این روند شتاب بیشتری گرفت. پاکستان
ورود مهاجران افغان در استان‌های غربی، موسیقی پشتو و زبان فارسی را دوباره زنده کرده‌است و پیشاور را به عنوان محلی برای موسیقی دانای افغان و محلی برای گسترش موسیقی افغان به خارج از کشور مبدل ساخته‌است. تا دهه ۱۹۹۰ شرکت تلویزیون پاکستان که توسط دولت اداره می‌شد (PTV) و شرکت خبرگزاری پاکستان رسانه‌های عمده کشور بودند. اما اکنون کانال‌های تلویزیونی شخصی متعددی از قبیل Geo TV، تلویزیون ایندوس، Hum TV و گروه ARY نیز وجود دارند. کانال‌ها و فیلم‌های متعدد آمریکایی، اروپایی و آسیایی نیز برای اکثریت جمعیت پاکستان از طریق Cask TV و ماهواره قابل دسترسی هستند. همچنین صنایع فیلم‌سازی بومی کوچکی نیز در لاهور و پیشاور (که اغلب با نام لالی وود و پولی وود آن‌ها را می‌شناسند) وجود دارند. با وجود اینکه فیلم‌های بالیوود امروزه ممنوع هستند ستاره‌های سینمای هند در پاکستان بسیار محبوب هستند. سینمای اکوادور
سینمای اکوادور به صنعت فیلم‌سازی در این کشور اشاره دارد. اگرچه سینما در همان سال‌های نخستین قرن بیستم به اکوادور وارد شد اما در ادامه تولید بومی زیادی بدست نیامد. سینمای تایلند
سینمای تایلند (انگلیسی: cinema of Thailand) به تاریخ سینمای تایلند، بدنه سینمایی، جشنواره‌ها و نهادهای سینمایی و همچنین به فیلم‌های ساخته شده تایلندی یا تولید مشترک در آن کشور اشاره دارد. صنعت فیلم تایلند در رقابت با سینماهای منطقه مانند سینمای اندونزی، سینمای فیلیپین، سینمای مالزی و سینمای میانمار وزن کمتری دارد. اگرچه در برابر سینماهای به زبان ماندارین و کانتونی و همچنین سینمای هند خرد در نظر گرفته می‌شود. سینمای کبک
به علت تفاوت زبانی و فرهنگی فرانسوی‌زبانان کبک با انگلیسی‌زبانان باقی کانادا، صنعت فیلم این استان، به کلی از صنعت فیلم کانادا متمایز است. صنعت فیلم کبک، جایزه فیلم جوترا را برگزار می‌کند. به علت فراگیری زبان فرانسوی و علاقه مردم به فیلم‌های تولید شده به این زبان در کبک، به جای ترجیح فیلم‌های هالیوودی که در باقی کانادا مقبول‌اند، درآمد گیشه در این استان بسیار بالاست و اغلب، پرفروش‌ترین فیلم سال کانادا، فیلمی فرانسوی‌زبان از سینمای کبک است. سینمای آفریقای شرقی
سینمای آفریقای شرقی به صنعت فیلم‌سازی در کشورهای جیبوتی، کنیا، سومالی و اوگاندا، بدنه سینمایی این کشورها، جشنواره‌های سینمایی و فیلم‌های تولید مشترک در این سرزمین‌ها اشاره دارد. سینمای فیجی
اگرچه فیجی تاکنون یک فیلم تولید کرده‌است، اما کمیسیون فرهنگی پارلمان این کشور قصد دارد فیلمسازان خارجی جغرافیای فیجی را برای تولید آثارشان انتخاب کنند و امیدوارند سینمای این کشور تحت عنوان بالاوود Bulawood، و در نهایت به عنوان هالیوود اقیانوسیه شناخته شود. سینمای مونته‌نگرو
سینمای مونته‌نگرو به صنعت سینما در این کشور اشاره دارد. مونته‌نگرو تا ۱۹۹۱ جزیی از یوگسلاوی و تا ۲۰۰۶ جزیی از کشور صربستان و مونته‌نگرو بود. با توجه به بضاعت این کشور در بدنه و امکانات سینمایی، مونته‌نگرو در تاریخ سینمای خود دارای نام‌های موفقی است. سینمای کویت
سینمای کویت (انگلیسی: Cinema of Kuwait) یک صنعت کوچک است. با این همه به لحاظ تنوع سالن سینما در شهرهای کویت و استاندارهای روز مانند فرمت فیلم‌های آی‌مکس و تکنولوژی پروژکتورها، کویت بهترین وضعیت را در بین تمام منطقه خاورمیانه بسته به وسعت و جمعیت خود دارد. از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۷۱ آنچه که در سالن‌های سینمای کویت اکران می‌شد فیلم‌های آمریکایی و انگلیسی بود. در حقیقت ارتزاق این سینما، وابسته به واردات فیلم‌های خارجی و نمایش آنها در سینماهای کویت بود. سینمای هند
سینمای هند عبارت است از فیلم‌هایی که در سراسر شبه‌قاره هند تولید می‌شود که شامل فرهنگ سینمایی مناطق آندرا پرادش، آسام، بیهار، گجرات، هاریانا، جامو و کشمیر، جارکند، کارناتاکا، مهاراشترا، کرالا، مانیپور، ادیشا، پنجاب، راجستان، تامیل نادو، اوتار پرادش و بنگال غربی می‌شود. سینمای اوگاندا
تولید فیلم در اوگاندا شدیداً به بودجه برخی از سازمان‌های مردم نهاد وابسته است. در حال حاضر سیاست فیلم‌سازی بر تولید آثار بسیار کم خرج با وسایل ابتدایی است. برخی استودیوها مانند کمپانی رامون‌فیلم در نزدیکی کامپالا طی ۱۰ سال گذشته بیش از ۴۰ فیلم اکشن با بودجه کم تولید کرده‌است. این استودیو بیشتر با فیلم "چه کسی کاپیتان الکس را کشت؟" شناخته شده‌است. فیلمی که با بودجه باورنکردنی ۸۵ دلاری ساخته شده‌است. لالیوود
لالیوود () نام بخشی از صنعت سینمای پاکستان است که در شهر لاهور واقع شده است. سینمای جمهوری مقدونیه شمالی
از دیگر فیلم‌های مهم سینمای مدرن مقدونیه شمالی "سرزمین عسل"(۲۰۱۹) ساخته تامارا کوتوسکا و لوبومیر استفانو قابل اشاره است. سرزمین عسل دومین نماینده سینمای این کشور بود که نامزد کسب ۲ جایزه اسکار شد. این فیلم در در نود و دومین دوره جوایز اسکار در ۲ بخش بهترین فیلم خارجی‌زبان و بهترین مستند نامزد شده بود. سینمای آسیای شرقی
بارزترین صنایع فیلم‌سازی آسیای شرقی، صنایع فیلم چین، هنگ کنگ، ژاپن، تایوان و سینمای کره جنوبی هستند. باقی کشورهای این منطقه سینمایی شامل مغولستان، کره شمالی و ماکائو می‌شود. بزرگ‌ترین بازار سینمای شرق آسیا به چین، ژاپن و کره جنوبی تعلق دارد. سینمای چاد
سینمای چاد به صنعت فیلم‌سازی در این کشور اشاره دارد. صنعتی که اگرچه خرد است اما روند رو به رشد دارد. چاد تا سال ۱۹۶۰ جزیی از قلمروهای فرادریایی فرانسه بود. به نظر می‌رسد اولین فیلمی که در این سرزمین ساخته شد "ریشه‌هایی از بهشت" ساخته جان هیوستون محصول ۱۹۵۸ باشد. سراب (آذربایجان شرقی)
در حال حاضر سینما آزادی تنها سینمای شهرستان سراب است. این سینما متأسفانه به دلیل عدم رسیدگی اکنون حدود ۱۵ سال است که فعالیت نمی‌کند و بسته‌است. این شهرستان با دارا بودن زمین هموار و حاصلخیز از نظر کشاورزی مستعد است. کشت محصولات کشاورزی زیر از عمومیت بیشتری برخوردار است. گندم، سیب زمینی، سبزیجات، خیار، گوجه فرنگی و حبوبات این شهر دارای شهرت بسیاری است. همچنین باغ‌های سیب، گلابی، گردو و زردآلو شهرستان سراب از محبوبیت خاصی در استان آذربایجان شرقی و ایران برخوردار می‌باشد. هم چنین کارخانجات بسیاری از جمله سراب بافت (صنایع پارچه)، شبنم سراب (صنایع لبنیاتی)، هنر سراب و … فعالیت می‌کنند. سینمای بریتانیا
سینمای بریتانیا به صنعت فیلمسازی، شرکت‌های تولید فیلم و جشنواره‌های سینمایی این کشور اشاره دارد. کشورهای انگلستان، اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی قلمرو پادشاهی متحد را تشکیل می‌دهند.سهم سینماگران انگلیس، ولز،اسکاتلند و ایرلندشمالی در سینمای بریتانیا و تاثیر آن بر سینمای جهان طی ۲ دهه ۲۰ تا ۴۰ مشهود است. سینمای آسیای مرکزی
سینمای آسیای مرکزی (انگلیسی: Cinema of Central Asia) به صنایع فیلم‌سازی و فیلم‌های تولید شده در آسیای میانه یا به‌وسیله اتباع این منطقه را گویند. سینمای قرقیزستان
در سال ۲۸ اکتبر ۲۰۱۴ شهر بیشکک شاهد برگزاری جشنواره فیلم جهان اسلام بود. این رویداد با مشارکت معاونت سینمایی وزارت فرهنگ، اطلاعات وگردشگری قرقیزستان، سازمان قرقیز فیلم و سفارتخانه‌های برخی از کشورهای مسلمان با نمایش فیلم‌هایی از جمهوری اسلامی ایران، قرقیزستان، ازبکستان، هند، عربستان سعودی، تاجیکستان و بوسنی و هرزگوین در چارچوب طرح بیشکک پایتخت فرهنگی جهان اسلام – ۲۰۱۴ در خانه فیلم بیشکک گشایش یافت. اراک
بزرگترین سینمای کشور با نام سینما استقلال، در شهر اراک قرار دارد. این سینما که ظرفیت مناسب آن به بیش از ۹۰۰ صندلی می‌رسد، پس از هشت سال تعطیلی، به مرکز فرهنگی، هنری و سینمایی تبدیل شده‌است. علاوه بر سینما استقلال، شهر دارای ۳ سینمای دیگر است که از میان آن‌ها دو سینمای فرهنگ و عصرجدید فعال هستند. سینما فرهنگ، یکی از سه سینمای فعال اراک، قدمتی بیش از ۵۰ سال دارد. سینمای آسیای مرکزی
سینمای این منطقه شامل کشورهای قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان می‌شود. سینمای آسیای مرکزی بخشی از سینمای آسیا محسوب می‌شود که خود، زیرمجموعه سینمای جهان است؛ اصطلاحی که در دنیای انگلیسی‌زبان، به هر فیلمی که زبانی غیر از انگلیسی دارد، اطلاق می‌شود. سینمای بنگلادش
عصر طلایی سینمای بنگلادش از دهه ۹۰ شروع می‌شود. سینمای این کشور دالیوود نام گرفت و با حمایت بخش خصوصی و کمک‌های چشمگیر دولت این صنعت قوام یافت. دالیوود با پیشینه ۳۰ ساله یک کپی از بالیوود و سینمای هند است. این نوع سینما برای مردم بنگلادش با اقبال مواجه شده ضمن اینکه عمده دولت‌های مستقر در این کشور بسته به بضاعت مالی و بودجه فرهنگی توجه کافی و حمایت‌های مالی خاصی از بدنه سینمایی این کشور داشته‌اند. سوبسید سینما به گونه‌ای بوده که تا سال ۲۰۱۱ قیمت بلیط سینما حدود ۱۵۰ تومان بوده‌است. قیمت بسیار کم بلیط سینما در این کشور یکی از دلایل استقبال مردم از تولیدات سینمایی بومی و همچنین اکران‌های خارجی است. تنوع ژانر نیز در آثار بومی سینمای بنگلادش زیاد است. نرخ تولیدات ژانر جنایی و معمایی و پلیسی در کنار ژانر درام اجتماعی زیاد است. با توجه به کپی‌برداری مطلق دالیوود از بالیوود بالاترین هزینه تولید یک فیلم بین ۱۰ تا ۱۰۰ هزار دلار است. سینمای امارات متحده عربی
سینمای امارات متحده عربی به صنعت فیلمسازی و همچنین جشنواره‌های سینمایی که در کشور امارات متحده عربی برگزار می‌شود، اشاره دارد. نیوزیلند
در عرصه سینما اگرچه نیوزیلند از لوکیشن‌های محبوب فیلم‌برداری می‌باشد اما سینمای این کشور از دهه ۱۹۶۰ شاهد رشد و شکوفایی بوده‌است. از فیلم‌های معروف تاریخ سینمای نیوزیلند می‌توان به سگ‌های خواب‌آلود، پیانو و خداحافظ پورک پای اشاره کرد. سینمای الجزایر
سینمای الجزایر(انگلیسی: Cinema of Algeria) به صنعت سینما در این کشور شمال آفریقا اشاره دارد. سینما در الجزایر بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۲ ظهور پیدا کرد، و البته تأسیس سالن‌های سینما به معنای ساخت فیلم بومی توسط هنرمندان این کشور نبود. نیروهای نظامی مقیم الجزایر و همچنین مستشاران صنعتی که همگی فرانسوی بودند برای سرگرمی خود چندین سالن سینما تأسیس کردند و عمده فیلم‌های اکران شده در آن‌ها مستندهای کوتاه خبری، تبلیغاتی یا فیلم‌های فرانسوی بودند. سینمای بوسنی و هرزگوین
سینمای بوسنی و هرزگوین به صنعت فیلمسازی، شرکت‌های تولید فیلم، جشنواره‌های سینمایی و آثار فیلمبرداری شده سینمایی در بوسنی و هرزگوین اشاره دارد. سینمای نیوزیلند
بین دهه‌های ۲۰ تا ۶۰ عمدتاً سینمای نیوزیلند به ساخت مشترک یا مستقل فیلم‌های مستند می‌پرداخت. اما سینماگرانی مانند رودول هیوارد و جان اوشی در این دهه‌ها فعال بودند. از اواخر دهه ۶۰ ورود دولت به صنعت سینما جدی می‌شود. در ۱۹۷۰ دفتر ملی فیلم نیوزیلند با کمک پارلمان این کشور یک مستند حرفه‌ای به نام "اینجا نیوزیلند است" تهیه می‌کند. نمایش این فیلم در نمایشگاه جهانی اوزاکا در سال ۱۹۷۰ با استقبال فراوان روبرو می‌شود و بر رشد سرمایه‌گذاری کمپانی‌های فیلمسازی خارجی در نیوزیلند می‌افزاید. دبی
در سال‌های اخیر دبی، دومین شهر بزرگ امارات متحده عربی به یکی از پیشتازان فرهنگی در خاورمیانه تبدیل شده و به گالری‌های خود در زمینه هنرهای معاصر و اثرگذار می‌بالد. هدف این راهنمای جدید، معرفی استادان هنر مدرن و معاصر خاورمیانه‌ای و همچنین هنرمندان جوان و نوظهور بین‌المللی است. رفتن به سینما در دبی خیلی محبوب است. از فیلم و سینما در دبی استقبال زیادی می‌شود و از هنرمندان نیز دعوت به عمل می‌آید. جشنواره فیلم دبی نیز به صورت فعال کار خود را ادامه می‌دهد. و سیریانا از فیلم‌های مطرح فیلمبرداری شده در دبی هستند. سینمای نیجریه
سینمای نیجریه که اغلب بدان نالیوود گفته می‌شود، متشکل از فیلم‌هایی است که در نیجریه ساخته می‌شوند. تاریخ سینمای نیجریه تا اواخر قرن نوزدهم و تا دوره مستعمراتی در اوایل دهه ۱۹۰۰ قدمت دارد. سینمای اوکراین
در حال حاضر در کشور اوکراین بیش ۱۰ جشنواره فیلم به‌طور سالیانه برگزار می‌شود که در میان آنها جشنواره بین‌المللی فیلم اودسا معتبرترین است. مرکز ملی تولید فیلم داوژنکو نیز همراه با برگزاری کلاس‌های آموزشی، در زمینه آرشیو و تولید فیلم نیز بسیار فعال است. تولید فیلم سینمایی اکنون در این کشور بسیار افت کرده و در سال تنها ۵ فیلم بلند در اوکراین ساخته می‌شود. تعداد سینماهای این کشور ۲۳۲۲ سالن و مخاطبین آن ۱۵ میلیون نفر گزارش شده‌اند. کانزاس
کانزاس غالباً یک ایالت کشاورزی محسوب می‌گردد اما در تنوع‌سازی صنایع خود نیز موفق بوده‌است. از شرکت‌های مهم این ایالت به‌طور نمونه می‌توان شرکت تالار سینمایی ای ام سی و شرکت بزرگ مخابراتی اسپرینت نکستل را نام برد. سینمای کبک
سینمای کبک () به تولیدات سینمایی و صنعت فیلم در استان کبک کانادا اشاره دارد. تاریخ سینما در کبک در ۲۷ ژوئن ۱۸۹۶، هنگامی که لوئیس مینر اولین فیلم پروژکتور در آمریکای شمالی را در تئاتر مونترآل افتتاح کرد، آغاز می‌شود. با این‌همه تا دهه ۱۹۶۰، سینمای واقعی کبک شکل نگرفت. از ۱۹۴۳ تاکنون، ۶۰۰ فیلم بلند به تنهایی یا با همکاری و مشارکت صنعت فیلم کبک ساخته شده است. آکیرا کوروساوا
با راشومون تماشاگران غربی از کمال فنی و قدرت بیان فیلمی از ژاپن شگفت‌زده شدند. بسیاری از سینمادوستان برای نخستین بار دریافتند که در ژاپن صنعت سینمایی توانا و مجهز وجود دارد که اینک بزرگترین چهره آن آکیرا کوروساوا است. آندرس وود
وود متعلق به بدنه سینمای مدرن شیلی است. از آغاز هزاره سوم سینمای شیلی دارای اعتبار جهانی شده‌است. چندین فیلم موفق مانند "تیزر احساسی" (۱۹۹۹) ساخته کریستین گالاز، "سکس با عشق" (۲۰۰۳) ساخته بوریس کوئرشیا و "ماچوکا" (۲۰۰۴) ساخته آندرس وود در گیشه نیز رونق سینمای شیلی را نوید دادند. سینمای لیتوانی
در حال حاضر در لیتوانی نزدیک به ۱۰۰ سالن مدرن نمایش فیلم وجود دارد. سرانه تولید سالیانه این کشور ۲۹ فیلم بلند، ۵ فیلم مستند و ۷ فیلم انیمیشن است. جمعیت سینماروی این کشور نیز سالیانه ۴ میلیون نفر برآورد شده‌اند. فیلم
امروزه در ایالات متحده، عمده صنعت فیلم‌سازی در اطراف هالیوود متمرکز شده‌است. هم‌چنین مراکز محلی سینمایی در بسیاری از مناطق جهان به وجود آمده‌اند و به‌عنوان مثال صنعت فیلم‌سازی هندوستان که مرکز آن در حوالی «بالیوود» قرار دارد که در سال بیش‌ترین تعداد فیلم در جهان را تولید می‌نمایند. این‌که اگر در سال ده هزار فیلم با خصوصیات مثبت توسط صنایع سان فرناندو ولی پورنوگرافی تولید شوند، نکته قابل مناقشه آن است که این فیلم‌ها بایستی تعیین صلاحیت شوند. اگر چه هزینه‌های تولید فیلم باعث هدایت تولیدات سینما به سمت تمرکز در تحت نظر استودیوهای سینمایی گردید، پیشرفت‌های جدید در مقرون به صرفه ساختن تجهیزات ساخت فیلم باعث شکوفایی تولیدات مستقل فیلم شد. سینمای ماداگاسکار
از سال ۲۰۰۶ با تأسیس فستیوال فیلم کوتاه ماداگاسکار (Rencontres du Film Court Madagascar) صنعت فیلم نیز به آرامی شروع به بهبود کرد. بدنه سینمایی کوچک ماداگاسکار عمدتاً بودجه دولتی برای تولید فیلم دریافت نمی‌کنند با این وجود سالانه حدود ۶۰ فیلم کوتاه و ۱ یا ۲ فیلم سینمایی ساخته می‌شود. سینمای بلغارستان
سینمای بلغارستان به صنعت فیلم در بلغارستان اشاره دارد. سینمای بلغارستان در ژانویه ۱۹۱۵ با نمایش نخست فیلم بلند "بلغار زن‌نواز" آغاز شد. فرهنگ و هنر در بلغارستان برخاسته از هنر تاریخی اسلاوها و رومانیایی است. این روند هم به لحاظ جغرافیایی و هم به دلیل مناسبات تاریخی روی داده‌است. بلغارستان تا پایان جنگ جهانی دوم رژیم سلطنتی داشت. پدیده نوظهور سینما نیز مانند بسیاری دیگر از کشورهای پادشاهی، ابتدا به دربار وارد شد و پس از آن با تاسیس دفتری کوچک در صوفیه در فاصله سال‌های ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۰ فیلمسازی ابتدایی در این کشور پا گرفت. سینمای مکزیک
سینمای مکزیک به صنعت فیلم در مکزیک اشاره دارد. تاریخ سینمای مکزیک از اواخر سده ۱۹ میلادی آغاز می‌شود. زمانی که برخی از علاقه‌مندان این رسانه اتفاقات تاریخی، به خصوص انقلاب مکزیک، را مستند کردند و فیلم‌هایی ساختند که به تازگی کشف شده‌اند. جشنواره بین‌المللی فیلم گوادالاخارا که معتبرترین جشنواره فیلم آمریکای لاتین است، در مکزیک برگزار می‌شود. جشنواره دیگر سینمای مکزیک، جایزه آریل است. سینمای مکزیک دو بار برنده نخل طلایی جشنواره فیلم کن شده‌است؛ یکی برای فیلم "ماریا کاندلاریا" در ۱۹۴۶ و دیگری برای "ویریدیانا" در ۱۹۶۱ که مکزیک را صاحب بیشترین نخل طلا در آمریکای لاتین می‌کند. سینمای مکزیک، چهارمین صنعت فیلم آمریکای شمالی و اولی در آمریکای لاتین است.