جنگ بین النهرین میان چه کشورهایی رخ داد؟
جبهه بین‌النهرین در جنگ جهانی اول
جبهه بین‌النهرین (انگلیسی: Mesopotamian campaign) بخشی از نبردهای جبهه خاورمیانه در جنگ جهانی اول بود که میان متفقین از جمله امپراتوری بریتانیا، نیروهای استرالیا و هند انگلیس، علیه قدرت‌های مرکزی، از جمله امپراتوری عثمانی رخ داد. ارمنی‌های گرجستان
این جنگ یک جنگ مرزی در ۱۹۱۸ میلادی بین جمهوری دموکراتیک گرجستان و اولین جمهوری ارمنستان بر سر قسمت‌هایی از استان‌های مورد اختلاف استان لوری، جاواخک و مارنئولی که از لحاظ تاریخی سرزمین‌های دو فرهنگی ارمنی و گرجی محسوب می‌شدند رخ داد. در پایان جنگ جهانی اول تعدادی از این سرزمین‌ها از سوی عثمانی اشغال شدند وقتی آن‌ها آن جا را ترک کردند هم ارمنیان و هم گرجی‌ها مدعی کنترل آن‌ها شدند. این خصومت‌ها ادامه داشت تا اینکه معاهده آتش‌بس بریتانیایی امضا شد که به موجب آن قسمت مورد اختلاف مارنئولی تحت اداره مشترک ارمنی و گرجی درآمد و این وضعیت تا تأسیس حکومت شوروی در ارمنستان در سال ۱۹۲۰ ادامه یافت.
جنگ یوم کیپور
در جنگ ۱۹۶۷ اسرائیل موفق شد در طول شش روز بخش عمده نیروی هوایی مصر، سوریه، اردن را نابود کند و در طول شش روز تمام صحرای سینا، کرانه باختری رود اردن و ارتفاعات جولان را به تصرف خود در بیاورد. این شکست سنگین برای اعراب بسیار تحقیرآمیز بود. به ویژه مصر که قویترین ارتش عربی را داشت و در حالیکه داعیه رهبری جهان عرب را داشت سنگین‌ترین شکست را خورده بود. در مقطع بین سال‌های ۱۹۶۷م. تا ۱۹۷۳ م. درگیری‌های مختصری بین اسرائیل و همسایگان عرب خود اتفاق افتاد اما به صورت جنگ تمام عیار درنیامدند. جنگ ایران و عراق
در میان کشورهای عربی، نقش مصر نیز در حمایت از عراق قابل ملاحظه بود. مصر نه‌تنها در طول جنگ به عراق اسلحه می‌فروخت، بلکه کمبود نیروی انسانی خلبان عراق را نیز با اعزام خلبانان مصری به جبهه جنگ عراق با ایران جبران می‌کرد. علاوه بر آن، این مصر در معامله خرید تسلیحات نظامی جدید برای عراق، از جمله هواپیماهای پیشرفته سوپر اتاندارد از فرانسه نقش داشت. در طول جنگ، کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس مانند کویت و عربستان سعودی و در وهله بعد امارات متحده عربی و عمان، آشکارا در سمت عراق بودند. بیشتر این حمایت‌ها در قالب کمک‌های مستقیم و غیرمستقیم مالی صورت می‌گرفت. با تصمیم کویت و عربستان، درآمد حاصل از فروش نفت در منطقه بی‌طرف خفجه (بین سه کشور کویت و عربستان و عراق) به عراق اختصاص یافته بود. اگرچه موضع رسمی این کشورها بی‌طرفی در جنگ میان ایران و عراق بود ولی برخی از آن‌ها سرزمین خود را در اختیار عراق می‌گذاشتند تا از آن برای حمله به ایران استفاده کند. از دید اعراب، رهبران ایران به وضوح اعلام کرده بودند که قصد صادر کردن انقلاب خود را به کشورهای دارای اسلام آمریکایی دارند و آن‌ها نیز این را خطری برای خود می‌دانستند. نبرد شمال آفریقا
نبردهای آفریقای شمالی (نام دیگر: نبرد صحرا) شامل نبردهایی در بیابان‌های لیبی و مصر و همچنین در مراکش، الجزیره و تونس در جنگ جهانی دوم است. جنگ ایران و عثمانی (۱۶۳۹–۱۶۲۳)
جنگ صفویان و عثمانی (۱۶۳۹–۱۶۲۳) از آخرین مجموعه جنگ‌ها میان امپراتوری صفوی و امپراتوری عثمانی است که میان این دو قدرت خاور نزدیک برای دستیابی به میان‌رودان روی داد. پس از حمله‌های ایران به سمت قلمروهای عثمانی و تصرف بیشتر سرزمین عراق امروزی از جمله بغداد عثمانی اقدام به پسگیری مناطق از دست رفته کرد. جنگی در میان‌رودان میان امپراتوری ایران صفوی با امپراتوری عثمانی درگرفت و علی‌رغم تلاش‌های بسیار، عثمانی موفق شد که کنترل میان‌رودان را بدست گیرد و حکومت به آن منطقه را تا جنگ جهانی اول حفظ کرد. جنگ ایران و عراق
دو کشور در طول جنگ آسیب‌های فراوان اقتصادی دیدند. جنگ ایران و عراق یکی از مهم‌ترین برخوردهای نظامی دوران معاصر بود، که منافع بیشتر کشورهای جهان را تهدید کرد و بیشتر بر کشورهایی تأثیر گذاشت که بیشترین ذخایر نفتی جهان را داشتند. در این جنگ، برخی تصور کردند که پیروزی هر یک از دو کشور ایران یا عراق موجب برهم‌خوردن ثبات و توازن قوا در منطقه خواهد شد به همین دلیل ابرقدرت‌ها کوشیدند تا هیچ‌کدام از این دو کشور پیروز نشوند. شوروی، یکی از دو ابرقدرت آن دوران، از سال ۱۹۸۰ فروش جنگ‌افزار به هر دو کشور را متوقف کرده بود اما از سال ۱۹۸۲ به منبع اصلی عراق برای خرید سلاح‌های پیشرفته تبدیل شد. آمریکا نیز در سال ۱۹۸۵ با مذاکراتی پنهانی اقدام به فروش جنگ‌افزار به ایران کرد. ایالات متحده آمریکا در اواخر جنگ چند بار به شکل مستقیم وارد درگیری با ایران شد. کشورهای سوریه، کره شمالی و لیبی نیز به ایران جنگ‌افزار و ابزارهای تکنولوژیک می‌فروختند. شورای امنیت سازمان ملل متحد در کل ۸ قطعنامه دربارهٔ این جنگ صادر نمود که به جز قطعنامه ۵۹۸ به تاریخ ۲۷ تیر ۱۳۶۷، همگی توسط ایران رد شد. همچنین بیش از یک میلیون تن در این جنگ کشته یا زخمی شدند که به تثبیت مفهوم شهادت در ایران کمک کرد. جنگ‌های بربری
جنگ‌های بربری سری درگیری‌هایی بود که در دو برهه زمانی متفاوت ولی به دلایل یکسان در اواخر قرن ۱۸ و اوایل قرن ۱۹ بین ایالات متحده آمریکا، سوئد و ایالات بربر (الجزیره، تونس و طرابلس امروزی که در آن دوران تحت سلطه امپراتوری عثمانی بودند) در شمال آفریقا رخ داد. سوئدی‌ها تا سال ۱۸۰۰ با طرابلسی‌ها درگیر بودند که در نهایت آمریکایی‌ها نیز به آن‌ها پیوستند. اختلاف طرفین بر سر دزدان دریایی بربری بود که از بازرگانان آمریکایی که به مدیترانه می‌رفتند باج می‌گرفتند. اگر کشتی‌ها از پرداخت باج سر پس می‌زدند دزدان بربر به آن حمله کرده و کالاهای آن را غارت می‌کردند و سرنشینان کشتی را می‌کشتند. با انتخاب توماس جفرسون به عنوان رئیس جمهور آمریکا در مارس ۱۸۰۱ او از پرداخت باج خودداری کرد و ناوگان نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا را به مدیترانه فرستاد. ناوگان ایالات متحده استحکامات دزدان بربر (امروزه شامل کشورهای الجزیره، تونس و لیبی می‌شود) را بمباران کردند و در نهایت توانستند به توافقی عادلانه با سران منطقه برسند. جیمز مدیسون که بعد از جفرسون رئیس‌جمهور آمریکا شد در سال ۱۸۱۵ دومین جنگ بربر را به راه انداخت. این جنگ در فاصله کوتاهی از پیروزی ایالات متحده در جنگ ۱۸۱۲ رخ داد. جنگ ایران و عراق
در طول جنگ، هر دو کشور ایران و عراق، یکدیگر را به نقض حقوق اسرای جنگی و شکنجه آنان متهم کرده و در این زمینه شکایاتی را به سازمان ملل ارائه نمودند. همچنین جنگ نفتکش‌ها در خلیج فارس خسارات جبران‌ناپذیری برجای گذاشت که سازمان ملل را نیز به واکنش وادار کرد. نبرد ثنی
جنگ ثنی یا (موقعة المذار)، وثنی در لغت عرب بمعنای (نهر) یعنی رودخانه است. این جنگ در سال دوازه دهم هجری (۶۳۳) بین سپاه ایران و اعراب در حمله اعراب به ایران به فرماندهی سردار نامی مسلمانان خالد بن ولید رخ داده‌است. بعد از پیروزی خالد در موقعه ذات السلاسل «هرمز» فرمانده پارسیان از اردشیر درخواست کمک نمود. اردشیر سپاهی به فرماندهی «قارن بن قارن بن قریانس» به کمک هرمز فرستاد. جیش قارن به سوی «المذار» از مدائن خارج شد. همین که به موقعهٔ (ثنی) یا «المذار» رسید، سربازانی که از جنگ (ذات السلاسل) یا زنجیر فرار کرده بودند به وی پیوستند، وأردوگاه جنگ را بر پا کردند. جیش خالد نیز به «الثنی» (المذار) رسید وآمادهٔ جنگ شدند. جنگ آغاز شد و خالد «قارن» را بکشت و اعراب بر ایرانیان تاختند و فاتح شدند. تاریخ نویسان نوشته أند که در این جنگ ۳۰ هزار تن از سربازان ایرانی کشته شدند که بیشتر آنان در «الثنی» (یعنی النهر)، «آب رودخانه» غرق شدند. وکشاورزان آن ناحیه به دادن جزیه به مسلمانان تن در دادند. نبرد تونس
نبرد تونس نبردی است در جنگ جهانی دوم که با ورود آبی- خاکی متفقین به حوالی اسفاکس در شرق تونس و همچنین با حمله به مواضع آلمانی‌ها در گافسا در غرب مرکز تونس آغاز شد. در ۴ فوریه ۱۹۴۳، ارتش هشتم بریتانیا از مرز لیبی گذشت و وارد تونس شد. جنگ عرب‌ها و اسرائیل (۱۹۴۸)
جنگ ۱۹۴۸ عرب‌ها و اسرائیل یا جنگ اول عرب‌ها و اسرائیل دومین و آخرین مرحله از جنگ ۱۹۴۹–۱۹۴۷ فلسطین و اسرائیل بود. این جنگ رسماً با پایان قیومیت بریتانیا بر فلسطین در نیمه‌شب ۱۴ مه ۱۹۴۸ آغاز شد. منشور استقلال اسرائیل نیز در همان روز صادر شده بود. نیروهای ائتلاف نظامی کشورهای عربی نیز در سحرگاه ۱۵ مه به فلسطین بریتانیا وارد شدند. جنگ ایران و روم (۳۳۷–۳۶۱)
جنگ ۳۳۷–۳۶۱ ایران و روم مجموعه‌ای از درگیری‌های نظامی میان ایران ساسانی و امپراتوری بیزانس میان سال‌های ۳۳۷ و ۳۶۱ بود. این جنگ نتیجه تجاوز طولانی مدت میان قدرت‌های رقیب بر سر نفوذ در پادشاهی‌های مرزی ارمنستان و ایبری و همچنین علاقه شاهنشاه شاپور دوم پس از جنگش با اعراب، به لغو شرایط نامطلوب عهدنامه نصیبین بود که در جنگ قبلی میان دو امپراتوری بسته شده بود. گرچه رومیان به رهبری امپراتور کنستانتیوس دوم در چندین نبرد خونین شکست خوردند، شاپور نتوانست پیروزی قاطعی را بدست آورد. جنگ هند و پاکستان ۱۹۴۷
جنگ هند و پاکستان در سال ۱۹۴۷–۱۹۸ یا جنگ اول کشمیر درگیری مسلحانه‌ای بود که بین هند و پاکستان بر سر تصرف ایالت جامو و کشمیر در سال ۱۹۴۷ آغاز و در ۱۹۴۸ با میانجی‌گری سازمان ملل پایان یافت. این اولین جنگ از چهار جنگ هند و پاکستان بود که بین دو ملت تازه استقلال یافته وقوع یافت و مشهور به مناقشه کشمیر شد. چند هفته پس از جدایی هند از پاکستان، پاکستان با به راه انداختن لشکر شبه نظامیان در وزیرستان، در تلاش برای تسخیر کشمیر، جنگ را برافروخت. نتیجه آن هنوز ژئوپلیتیک هر دو کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد. سرزمین‌های فلسطینی
تا سال ۱۹۴۸ فلسطین تحت قیومیت بریتانیا قرار داشت. خروج بریتانیا از این سرزمین به جنگ عرب‌ها و اسرائیل در سال ۱۹۴۸ منجر شد. در موافقت‌نامه‌های آتش‌بس موقت مابین اسرائیل و کشورهای عرب همسایه آن هیچگاه از فلسطین به عنوان یک سرزمین مجزا نامی برده نشد. در این موافقت‌نامه‌ها فلسطین بین اسرائیل، مصر، سوریه و اردن تقسیم شد. جنگ هفت‌ساله
دولت‌های بریتانیا، اسپانیا و اتریش هیچ‌یک از معاهده اکس لاشاپل راضی نبودند و علل و بهانه‌های تازه‌ای برای برخورد و تصادم وجود داشت. رقابت مستعمراتی میان فرانسه و انگلیس، در آمریکا و هند باقی بود. در آمریکا، مهاجران و کوچ نشین‌های انگلیس، در پیشروی به سوی مغرب، با مقاومت فرانسویان در لوئیزیانا مواجه شدند و چند بار زد و خوردهایی میان دو کشور صورت گرفت. دوپلکس که حکومت مستعمرات فرانسه را در هند به عهده داشت در صدد برآمد برای توسعه آنها در کارهای شاهزادگان هندی مداخله کند ولی این سیاست موجب تیرگی روابط او و انگلیسی‌ها گشت ولی دولت فرانسه برای جلوگیری از جنگ او را به فرانسه بازخواند. در اروپا، مخصوصاً اتریشی‌ها تمایل زیادی به درهم ریختن اساس صلح از خود نشان می‌دادند و ماری ترز که نمی‌توانست رنج از دست رفتن سیلزی را بر خود هموار کند می‌کوشید تا اتحادیه‌ای علیه پروس تشکیل دهد. وی به آسانی روسیه و اغلب دولت‌های آلمانی را در این اتحادیه وارد کرد و سپس فرانسه را نیز به طرفداری از اتریش واداشت. در نتیجهٔ این اقدامات، اتحادیه‌ها به صورتی مخالف و معکوس وضعی که سابق داشتند درآمدند، چون دولت انگلیس هم به طرفداری پروس برخاست و سوئد هم علیه پروس به متحدین پیوست. به این ترتیب دو جنگ، به موازات هم و تقریباً در یک زمان آغاز شد، یکی دریائی و مستعمراتی، و دیگری جنگ در خشکی، که صحنهٔ اصلی آن آلمان بود. جنگ عرب‌ها و اسرائیل (۱۹۴۸)
مصری‌ها در نوار ساحلی جنوب پیشروی کردند و در نزدیکی اشدود متوقف شدند و هنگ عربی اردن و نیروهای عراقی ارتفاعات مرکزی فلسطین را تصرف کردند. سوریه و لبنان نیز در شمال با نیروهای اسرائیلی چندین درگیری داشتند. شبه‌نظامیان یهودی که در ارتش اسرائیل جمع شده بودند، توانستند نیروهای عربی را متوقف کنند. ماه‌های بعد بر شدت درگیری‌ها میان ارتش اسرائیل و ارتش‌های عربی که به آرامی به عقب رانده می‌شدند، افزوده شد. ارتش اردن و عراق توانستند بر بیشتر مناطق مرتفع فلسطین کنترل داشته و قدس شرقی، از جمله شهر قدیم را تصرف کنند. منطقه تحت اشغال مصر به نوار غزه و منطقهٔ کوچکی در الفالوجه که به دست اسرائیلی‌ها محاصره شده بود، محدود شد. در اکتبر و دسامبر ۱۹۴۸، نیروهای اسرائیلی به خاک لبنان نفوذ کردند و با هجوم به شبه‌جزیره سینای مصر، نیروهای مصری را در غزه محاصره کردند. آخرین فعالیت نظامی در مارس ۱۹۴۹ هنگامی که نیروهای اسرائیلی صحرای نگب را تصاحب و به دریای سرخ راه یافتند، رخ داد. اسرائیل در سال ۱۹۴۹ پیمان‌های ترک مخاصمه‌ای را با مصر در ۲۴ فوریه، با لبنان در ۲۳ مارس، با فرااردین ۳ آوریل و سوریه در ۲۰ ژوئیه امضا کرد. در این دوره مهاجرت‌ها و اخراج اعراب فلسطینی ادامه داشت. نبرد نمارق
نبرد نمارق یکی دیگر از جنگ‌های مرزی ساسانیان با اعراب است که ما اطلاع زیادی دربارهٔ جنگ نمارق نداریم ولی بنابر نوشت مورخان عرب، پس از سقوط حیره، مثنی سردار عرب از سپاه خالد بن ولید دیگر سردار عرب جدا شد و در کنار یکی از شهرهای بین‌النهرین که پیش از این به تصرف مسلمانان درآمده بود، اردو زد. در همین سال خلیفه دوم مسلمانان یعنی عمر به خلافت رسید و مثنی طی نامه ای از وی تقاضای نیروی کمکی برای ادامهٔ جنگ با ایران را کرد و این مصادف بود با بر تخت نشستن پوراندخت توسط رستم فرخزاد. در این برهه از زمان دربار ایران سخت ناتوان شده بود و بیشتر مردان لایق ایران به دست شیرویه پسر خسرو پرویز کشته شده بودند. نبرد الیس
نبرد اُلیس این جنگ به نهر الدم نیز مشهور است. در ماه صفر (در صحت این تاریخ جای تردید است) ۱۲ (قمری) ۶۳۳ میلادی و در زمان خلافت ابوبکر، بین سپاه ایران و اعراب در حمله اعراب به ایران در "منطقهٔ الیس" در عراق در "ناحیهٔ البادیه" در نزدیکی رود فرات اتفاق افتاد. در این جنگ افراد قبیلهٔ بکر بن وائل به دوقسمت تقسیم شدند، قسمتی به سپاهیان ایران کمک می‌کردند، و قسمت دوم به لشکر خالد بن ولید پیوستند. تاریخ اردن
در ماه مه سال ۱۹۶۷، اردن با سوریه یک پیمان دفاعی مشترک به امضا رساند و در پی آن به همراه سوریه، مصر و عراق در جنگ ژوئن ۱۹۶۷ علیه اسرائیل شرکت کرد. در طی این جنگ، کرانه باختری و شرق بیت‌المقدس به تصرف اسرائیل درآمد. (بخش غربی آن از قبل تحت تصرف اسرائیل بود). در سال ۱۹۸۸، اردن از کلیه ادعاهای خود نسبت به کرانه باختری چشم‌پوشی کرد اما تا زمان حل و فصل مشکلات نقش سرپرستی این مناطق را به عهده گرفت، و پیمان صلح ۱۹۹۴ این کشور با اسرائیل به اردن اجازه می‌داد تا در اماکن مقدس اسلامی و مسیحی اورشلیم به نقش خود ادامه دهد. سازمان ملل معتقد است کرانه باختری قلمرویی است که توسط اسرائیل اشغال شده و معتقد است که طبق قطعنامه ۴۲۴ شورای امنیت سازمان ملل و قطعنامه ۳۳۸ شورای امنیت سازمان ملل وضعیت نهایی آن باید از طریق مذاکرات مستقیم میان طرفین درگیر مشخص شود. بین‌النهرین
بین النهرین به سبب تمدن‌های کهن و باستانی خود آوازه دارد و نامش همواره با نام و آثار این تمدن‌ها همراه است. تمدن‌های سومر، اکد، بابل، آشور، کلدانی و تمدن‌های ایرانی مانند کاسی و عیلام و ماد، هریک در گوشه‌ای از این سرزمین رونق و تأثیر داشته‌اند و از آن تأثیر نیز پذیرفته‌اند. ادیان و فرهنگ‌های بسیاری از کشورهای مختلف از میان رودان تأثیر گرفته‌اند. آنچه در گذشته به نام باکوماس در آنجا پرستیده می‌شد، همان بتی است که امروزه به نام بافومه در بسیاری از کشورها پرستیده می‌شود. هم چنین منشور (فرمان) کوروش بزرگ پادشاه ایران زمین نیز در این جایگاه یافته شده‌است. این تمدن از جهات گوناگون بسیار ابتدایی بود. هر شهر برای خود شاه خاصی داشت بنام پاتسی یا کاهن، از همین کلمه آشکار می‌شود که حکومت تا چه حد با دین پیوستگی داشته‌است. سازمان ملوک الطوایفی وسیله حفظ نظام اجتماع بود. سومریان پاره‌ای از موارد استفاده از مس و قلع را می‌دانستند و از مخلوط آن‌ها مفرغ می‌ساختند اما به هر حال فلز برای آن‌ها عنصری تجملی بود. ابزار کار سومریان بیشتر با سنگ چخماق ساخته می‌شد. بیشتر کالاها از راه آب حمل و نقل می‌شدند و چون سنگ در سومر کمیاب بود از خلیج پارس یا قسمت‌های شمالی دو نهر با قایق آورده می‌شد. شگفت انگیزترین چیزی که از سومریان باقی مانده، خط‌نویسی این مردم است. پیدایش خط میخی و مراحل تطور و تکامل آن بزرگترین منتی است که سومریان بر تمدن بشر دارند. بین‌النهرین
در زبان آرامی این منطقه را بث نهرین می‌نامند.عرب‌ها قسمت شمالی بین النهرین را جزیره و قسمت جنوبی را عراق می‌نامیدند. اهب
موازنه قوا در تاریخ تمدن‌های بین‌النهرین قدمتی طولانی دارد. تاریخی سرشار از جنگ امپراطوران و شاهان از ترس یکدیگر. یکی از مهم‌ترین آن‌ها، آتش نبردی بود که ۱۲ شاه بین‌النهرین با ریاست هددزر، شاه دمشق و اهب شاه اسرائیل باستان علیه زیاده خواهی شلمنسر سوم در ۸۵۳ ق. م برافروختند تا از فزونی قدرت آشوریان بکاهند، اما شکست بدی خوردند. چنان‌که قرن‌ها بعد، ائتلاف دولت‌های عربی که سعی بر مهار زیاده خواهی اسرائیل داشتند، شکست خورد. اما تلاش برای موازنه قوا همیشه با شکست همراه نیست. ایزابل، ۸۵ سال قبل از میلاد مسیح، همسری شاه اهب سلطان اسرائیل را پذیرفت و ملکه آن کشور شد. این زن مرموز و فتنه گر از ابتدای ورود به قصر پادشاهی، نقشه‌های هولناکی در سر داشت. نقشه برای ملوث کردن دین آن‌ها و سپس تحمیل آیین شرک به مردم ساده دل. او با سیاستی مدبرانه چنان بر شاه اهب تسلط یافت که وادارش کرد تا دین او را پذیرفته و معابد پرشکوهی بنا کند. آنگاه به ترغیب مردم در پذیرفتن این دین نوظهور پرداخت. به آن‌ها که روستایی بینوایی بودند، وعده‌های زیادی داد و به تدریج معابد پر شدند. تاریخ اسرائیل
در پی تأسیس کشور اسرائیل، ارتش‌های مصر، سوریه، اردن، لبنان و عراق به یکدیگر ملحق شدند و جنگ مشترکی را علیه اسرائیل به راه انداختند و به این ترتیب مرحله دوم از جنگ‌های اعراب و اسرائیل آغاز شد. پیشروی لبنان، عراق و سوریه از شمال تقریباً در نزدیکی مرز متوقف شد. حمله اردنی‌ها از شرق باعث تصرف شرق اورشلیم و محاصره بخش غربی آن توسط ارتش این کشور شد. اگرچه هاگانا موفق شد جلوی پیشروی آن‌ها را بگیرد و در جبهه جنوبی نیز نیروهای ایرگون موفق به عقب راندن نیروهای مصری شدند. سازمان ملل در ابتدای ژوئن آتش‌بسی را برقرار کرد و در طول مدت همین آتش‌بس نیروی‌های رزمی اسرائیل شکل گرفتند. پس از چند ماه جنگ مجدد، آتش‌بس دیگری در سال ۱۹۴۹ شکل گرفت و مرزهای اولیه‌ای موسوم به خط سبز تعیین گشت. به این ترتیب اسرائیل توانست ۲۶٪ دیگر از منطقه غرب رودخانه اردن را تصرف کند. اردن نیز بخش‌هایی از جمله کوهستان‌های وسیع جودیا و سمیرا را در اختیار گرفت که بعداً کرانه باختر نامیده شد. مصر نیز کنترل ناحیه باریکی از ساحل مدیترانه را در اختیار گرفته که با نام نوار غزه شناخته می‌شود. سلسله اشکانی ارمنستان
در دوران امپراتوری سپتیموس سوروس جنگ بین رومیان و اشکانیان بار دیگر آغاز یافت، انگیزه این جنگ برای یک بارهم شده ارمنستان نبود بلکه بین‌النهرین بود. این جنگ نیز به پیروزی رومیان و فتح تیسفون در سال ۱۹۸ انجامید و رومیان شهر را به یکباره غارت کردند. صدهزار نفر از ساکنان آن شهر را به اسارت بردند و به بردگی فروختند. تمامی خاک بین‌النهرین به امپراتوری رم ملحق شد. برعکس کشور ارمنستان که شاه خسرو یکم ارمنستان بر آن سلطنت می‌کرد وضع خود را حفظ کرد، و این هم احتمالاً به پاداش رویه بیطرفانه‌ای بود که ارمنستان در این جنگ اتخاذ کرد. نبرد زنجیر
جنگ زنجیر ، به اولین جنگ از رشته جنگ‌های صدر اسلام که بین ایران و اعراب به وقوع پیوست، گفته می‌شود. این جنگ را جنگ زنجیر نامیده‌اند زیرا به‌طوری‌که اعراب نوشته‌اند پای بعضی از سربازان ایرانی را زنجیر کرده بودند تا فرار نکنند. البته این احتمال می‌رود که اگر در واقع زنجیری در کار بوده‌، نوعی آرایش جنگی بوده‌است که برای اعراب به کلی تازگی داشته‌است. جنگ‌های استقلال آمریکای لاتین
جنگ‌های ناپلئون به جمله جنگ‌های فرانسه با سایر کشورهای اروپایی اطلاق می‌شود که بین فرانسه (به رهبری ناپلئون بناپارت) و اتحاد کشورهایی مانند بریتانیا، پروس، اسپانیا، پرتغال، روسیه و اتریش در زمان‌های مختلف از زمان جنگ ۱۷۹۹ تا ۱۸۱۵ روی داده‌است. العلمین
العلمین (به عربی: العلمین) یک منطقهٔ مسکونی در مصر است که در استان مطروح واقع شده‌است. این شهر بیشتر به دلیل نبرد اول العلمین و نبرد دوم العلمین در جنگ جهانی دوم شهرت یافته است. در جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۲ هیتلر قصد حمله به مصر و تصرف کانال سوئز را داشت.تا به خاورمیانه نزدیک تر شود. اما بریتانیایی ها در نبرد العلمین در جنوب این شهر، آلمان ها را متوقف کردند و سپس به لیبی عقب راندند. نبرد تیسفون (۱۹۱۵)
نبرد تیسفون (به ترکی استانبولی: Selman-ı Pak Muharebesi) در نوامبر ۱۹۱۵ توسط امپراتوری بریتانیا، علیه امپراتوری عثمانی، در مبارزات بین‌النهرین جنگ جهانی اول به وقوع پیوست. نیروی اعزامی هند (راج بریتانیا) که بیشتر از واحدهای هندی و تحت فرماندهی ژنرال سر جان نیکسون تشکیل شده بود، از زمان استقرار در فاو بر اساس اعلام جنگ امپراتوری عثمانی در ۵ نوامبر ۱۹۱۴ در بین‌النهرین با موفقیت پیشروی کرده بود. یکی از دلایل اصلی آغاز نبردها در بین‌النهرین، دفاع از پالایشگاه نفت آبادان در دهانه شط العرب بود. ارتش انگلیس با اتخاذ سیاست دفاعی رو به جلو، تحت فرماندهی ژنرال تاونشند با تعدادی از نیروهای عثمانی که کمشار بودند وارد درگیری شد. پس از یک سال شکست پی در پی، نیروهای عثمانی توانستند پیشروی قوای بریتانیا را در دو روز جنگ سخت در تیسفون متوقف کنند. جنگ شش‌روزه
این جنگ با حمله هوایی ناگهانی اسرائیل به پایگاه‌های هوایی مصر در ۵ ژوئن ۱۹۶۷ آغاز شد و اسرائیل طی ۶ روز موفق شد تا نوار غزه و صحرای سینا را از کنترل مصر، شرق اورشلیم و کرانه باختری رود اردن را از کنترل اردن و بلندی‌های جولان را از کنترل سوریه خارج کند. کشورهای عربی همچون عراق، عربستان سعودی، تونس، سودان، مراکش، الجزایر، لیبی و کویت نیز به اسرائیل اعلام جنگ داده و با اعزام نیروهای کمکی به یاری اردن، مصر و سوریه شتافتند. نتایج این جنگ در ساخت ژئوپلتیک منطقه خاورمیانه تأثیرگذار بوده‌است. ستیز اسرائیل و اعراب
جنگ اسرائیل و لبنان، در لبنان معروف به جنگ ژوئیه و در اسرائیل معروف به جنگ دوم لبنان، نام مجموعه درگیری‌هایی است که از تاریخ ۱۲ ژوئیه سال ۲۰۰۶ بین ارتش اسرائیل و حزب‌الله لبنان به وقوع پیوست و دامنه آن شمال اسرائیل و سراسر لبنان را دربرگرفت و با قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت سازمان ملل در تاریخ ۱۴ اوت ۲۰۰۶ پایان یافت، به طوری که مرزی در این جنگ تغییر نکرد، و درباره پیروزی در این جنگ هم اختلاف نظرهایی بوجود آمد به طوری که یا هرکدام خود را پیروز می‌خوانند یا دیگری را شکست خورده معرفی می‌کنند. یوم‌کیپور
جنگ یوم کیپور یا جنگ اعراب و اسرائیل ۱۹۷۳ جنگی بود که از ششم تا بیست‌وپنجم اکتبر ۱۹۷۳ میان سوریه و مصر (با حمایت چند کشور عربی دیگر) علیه اسرائیل اتفاق افتاد. این جنگ با حمله غافلگیرانه مصر و سوریه علیه مواضع نیروهای اسرائیلی در شرق کانال سوئز و ارتفاعات جولان آغاز شد، مناطقی که شش سال قبل در جنگ شش‌روزه به تصرف قوای اسرائیل درآمده بود. حمله در آخرین ساعات یوم کیپور مقدس‌ترین روز در آئین یهودی آغاز شد. روزی که از غروب ۹ مهر ماه آغاز می‌شود و یهودیان در آن روزه‌دار هستند. از آن‌جا که این جنگ در ماه اکتبر و ماه رمضان رخ می‌داد به "جنگ اکتبر" و "جنگ رمضان" نیز معروف شده‌است. نبردهای نارویک
نبردهای نارویک () از ۹ آوریل تا ۸ ژوئن ۱۹۴۰ به عنوان یک نبرد دریایی در اوفوتفیورد و به عنوان یک نبرد زمینی در کوه‌های اطراف شهر شمال نروژ نارویک به عنوان بخشی از نبرد نروژ جنگ جهانی دوم جنگیدند. دو نبرد دریایی در Ofotfjord در ۱۰ آوریل و ۱۳ آوریل بین نیروی دریایی پادشاهی بریتانیا و آلمان نازی کریگسمارینه، در حالی که عملیات زمینی دوماهه انجام شد. بین سربازان نروژی، جمهوری سوم فرانسه، بریتانیا و دولت در تبعید لهستان علیه سربازان کوهستانی آلمانی، ملوانان کشتی شکسته کریگسمارین و پیاده‌نظام چترباز آلمانی جنگ شد. جنگ شش‌روزه
در نهایت خصومت میان مصر و اسرائیل با امضای پیمان صلح اسرائیل و مصر در ۲۶ مارس ۱۹۷۹ پایان یافت. خصومت میان اردن و اسرائیل هم با امضای پیمان صلح اسرائیل–اردن در ۲۶ اکتبر ۱۹۹۴ رسماً پایان پذیرفت. جنگ دامر
جنگ دامر یک رشته نبردهایی بود که میان سال‌های ۱۷۲۲ تا ۱۷۲۵ میان نیو انگلند و اتحادیه وابناکی که هم‌پیمان فرانسه نو بودند رخ داد. جبههٔ شرقی این جنگ‌ها میان نیو انگلند و آکادی و نوا اسکوشیا و جبههٔ غربی آن هم بین مرز کانادا (فرانسه نو) و نیوانگلند بود.Wikipedia contributors, "Dummer's War," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Dummer%27s_War&oldid=874154768 (accessed March 4, 2019). روابط مصر و اسرائیل
پیمان کمپ دیوید پس از دوازده روز مذاکرات مخفی و با میانجی‌گری ایالات متحده در کمپ دیوید که یکی از استراحتگاه‌های مقام ریاست جمهوری در ایالات متحده آمریکا است نهایی شد و در تاریخ ۱۷ سپتامبر ۱۹۷۸ با حضور جیمی کارتر، رئیس جمهور وقت ایالات متحده آمریکا در کاخ سفید به امضا نهایی رسید. پیمان کمپ دیوید اولین پیمان صلح میان طرفین جنگ اعراب و اسرائیل بود که به صلح میان مصر و اسرائیل انجامید. پس از روی کار آمدن جمال عبدالناصر و اعلام ملی شدن کانال سوئز و بستن آن توسط دولت مصر در سال ۱۹۵۶ میلادی، کشور اسرائیل که مدعی بود حق عبور بی ضرر آن به آبهای آزاد خدشه دار شده، برای باز گشایی کانال سوئز اقدام نمود. نبرد بئر العبد
نبرد بئر العبد (۹ اوت ۱۹۱۶) در جریان مبارزات «جبهه سینا و فلسطین» در جریان جنگ جهانی اول بین نیروهای امپراتوری بریتانیا و امپراتوری عثمانی به وقوع پیوست. این نبرد در صحرای سینا به دنبال پیروزی انگلیس در نبرد رومانه رخ داد. لشکر سوار ANZAC امپراتوری انگلیس، با تیپ ۵ سوارنظام تحت فرماندهی، وظیفه داشت یک نیروی ارتش عثمانی را تعقیب کند. نیروهای گشت انگلیسی موقعیت آنها را در ۸ اوت کشف و لشکر سوار ANZAC روز بعد به مقر آنها حمله کردند. نبرد در اوایل ۹ اوت آغاز شد و سرانجام در اوایل شب فرماندهی نیروهای بریتانیایی به قوای خود دستور عقب‌نشینی داد. جنگ کروات‌ها-بوسنیایی‌ها
جنگ کروات‌ها-بوسنیایی‌ها () درگیری‌ای بود که از ۱۸ اکتبر ۱۹۹۲ تا ۲۳ فوریه ۱۹۹۴ میان جمهوری بوسنی و هرزگوین و جمهوری کروات بوسنی و هرزگوین (با حمایت کرواسی) اتفاق افتاد.غالباً از این جنگ با عنوان جنگی داخل جنگ نام‌برده میشود (جنگی درون جنگ بوسنی). نبرد نیل
نبرد نیل نبردی بود که از ۱ تا ۳ اوت ۱۷۹۸ میلادی و بین بریتانیای کبیر و جمهوری اول فرانسه روی داد. ناوگان دریایی بریتانیا در سال ۱۷۹۸ میلادی به فرماندهی دریاسالار هوریشیو نلسون، ناپلئون بناپارت را تعقیب کرده و ناوگان فرانسه را در این جنگ شکست می‌دهند. این شکست موقعیت ناپلئون در مصر را بسیار تضعیف کرد و مانع اجرای نقشه او برای حمله به هند بریتانیا شد. تیرداد سوم ارمنستان
اما پس از به سلطنت رسیدن نرسه در سال ۲۹۶ او برای تصرف ارمنستان و بین‌النهرین به حکومت رم اعلان جنگ داد. ساسانیان سپس به ارمنستان حمله‌ور شدند اما این کشور به رهبری تیرداد سوم با موفقیت از مرزهای خود دفاع کرد، لیکن ساسانیان توانستند قسمتی از بین‌النهرین را به تصرف خود درآورند. روابط دیپلماتیک در خاور نزدیک باستان
تاریخ بین‌النهرین باید با پیش‌زمینه‌ای گسترده‌تر ترسیم شود، از جمله مصر و آناتولی، ایران و با مادها و پارس‌ها، و سرانجام اروپا و با فاتحان یونانی و مقدونی که به این سرزمین‌ها تاختند و کنترل آن را برای مدتها در دست گرفتند. جنگ دانمارک و سوئد (۱۸۰۸–۱۸۰۹)
جنگ دانمارک و سوئد ۱۸۰۸–۱۸۰۹ جنگی بین دانمارک-نروژ و سوئد بود که با توجه به اتحاد دانمارک-نروژ با امپراتوری اول فرانسه و اتحاد سوئد با پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند در طول جنگ‌های ناپلئونی رخ داد. نه سوئد و نه دانمارک-نروژ جنگ را آغاز نکردند، بلکه از طریق اتحادهای مربوط به آن‌ها حمله جنگ شد. طرفین درگیر در تاریخ ۱۰ دسامبر ۱۸۰۹ صلح کردند. جنگ ایران و روم (۵۹۱–۵۷۲)
نبرد ایران-بیزانس در ۵۷۲–۵۹۱ بین شاهنشاهی ساسانی و امپراتوری روم شرقی (که تاریخدانان امروزی به آن بیزانس می‌گویند) در طی سال‌های ۵۷۲ تا ۵۹۱ میلادی درگرفت. این جنگ با شورش‌هایی به هواخواهی بیزانسی‌ها در قفقاز که تحت سلطه ساسانیان بود شعله‌ور شد، هرچند که عوامل دیگری هم در وقوع آن دخیل بودند. جنگ عمدتاً در محدودهٔ قفقاز جنوبی و میان‌دوردان درگرفت، هرچند که به آناتولی شرقی، سوریه و شمال ایران هم کشیده شد. این جنگ جزئی از جنگ‌های شدید و گسترده‌ای بین این دو امپراتوری به حساب می‌آید که سرتاسر قرن ششم و اوایل هفتم را به خود مشغول داشته بود. این جنگ همچنین آخرین جنگ از جنگ‌های پرشماری بود که روند کلی آن به این صورت بود که منازعه تنها در استان‌های مرزی در می‌گرفت و هیچ‌کدام از دو طرف یارای تصرف طولانی‌مدت قلمرو طرف مقابل را در آن سوی مرزهای خود نداشتند. پس از اتمام این جنگ، جنگی نهایی و پرماجرا با ابعادی گسترده‌تر بین این دو امپراتوری در اوایل قرن هفتم در گرفت. توافق ۱۷ می
توافق ۱۷ می () در سال ۱۹۸۳ توافقی بود که بین لبنان و اسرائیل در طول جنگ داخلی لبنان در تاریخ ۱۷ می ۱۹۸۳ پس از جنگ ۱۹۸۲ لبنان و محاصره بیروت در سال ۱۹۸۲ امضا گردید. این قرارداد خواهان خروج نیروهای ارتش اسرائیل از بیروت بود و زمینه‌ساز عادی سازی روابط بین دو کشور را فراهم می‌کرد. درطول مذاکرات این قرارداد لبنان تحت اشغال ارتش دو کشور اسرائیل و سوریه بود. جنگ کریمه
جنگ کِریمه به نبردهای اکتبر ۱۸۵۳ تا فوریه ۱۸۵۶ گفته می‌شود که میان امپراتوری روسیه تزاری از یک سو و امپراتوری دوم فرانسه، امپراتوری بریتانیا، پادشاهی ساردنی و امپراتوری عثمانی از سوی دیگر در شبه جزیره کریمه رخ داد. جنگ اقیانوس آرام
جنگ اقیانوس آرام نام کلی برای جبههٔ اقیانوس آرام جنگ جهانی دوم است که بین نیروهای محور مانند امپراتوری ژاپن و نیروهای متفقین به‌خصوص ایالات متحده آمریکا، انگلستان و هلند در اقیانوس آرام، جزایر آن و در شرق آسیا که در آن زمان خاور دور خوانده می‌شد، به وقوع پیوست. این لفظ جبهه اقیانوس آرام جنگ جهانی دوم، جبههٔ جنوب غربی اقیانوس آرام جنگ جهانی دوم، جبههٔ جنوب شرقی اقیانوس آرام جنگ جهانی دوم و جنگ دوم چین و ژاپن و همچنین جنگ روسیه-ژاپن را در بر می‌گیرد. جنگ داخلی فلسطین
جنگ داخلی فلسطین یا نزاع فتح و حماس یا نبرد برادران به منازعه دو سازمان سیاسی نظامی فلسطینی فتح و حماس گفته می‌شود. این درگیری از هنگام پیروزی حماس در انتخابات مجلس فلسطین ۲۰۰۶ آغاز شد. در نیم‌روز ۵ مه ۲۰۰۷ به شکل یک درگیری مسلحانه درآمد و اوج آن از ۷ تا ۱۴ ژوئیه ۲۰۰۷ در غزه بود که طی نبرد غزه ۲۰۰۷ با موفقیت حماس و اشغال سازمان‌های امنیتی حکومت خودگردان فلسطین توسط گردان‌های عزالدین قسام به پایان رسید. از آن پس فلسطین در عمل به دو دولت مجزا در نوار غزه و کرانه باختری رود اردن تجزیه شده‌است. تمدن
تمدن بین‌النهرین بین رودخانه‌های دجله و فرات در دنیای مدرن امروزی کشور عراق نامیده می‌شود و پرسیا که در دنیای مدرن امروزی ایران و دره رود نیل که مصر، تمدن دره هندوس در منطقه‌ای که امروزه پاکستان و شمال هندوستان و توسعه موازی تمدن‌های چینی در هوآنگ هو، رودخانه زرد (و دره رودخانه یانگ تسه در چین) که تمدن‌های کوچک‌تری هم در ایلام در دنیای امروزی ایران، و در جزیره کرت در دریای آدریاتیک مانند تمدن اولمک که در دنیای امروزی مکزیک نامیده می‌شود، به وجود آمده‌اند. فلسطین
پس از وقوع جنگ عرب‌ها و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، در موافقت‌نامه‌های آتش‌بس موقت مابین اسرائیل و کشورهای عرب همسایه آن هیچگاه از فلسطین به عنوان یک سرزمین مجزا نامی برده نشد. در این موافقت‌نامه‌ها فلسطین بین اسرائیل، مصر، سوریه و اردن تقسیم شد. نبرد نهاوند
جنگ نهاوند ، در روز پنجم ربیع‌الاول سال بیست ویکم هجری، برابر با ۲۵ بهمن ۲۰ خورشیدی و ۱۴ فوریه سال ۶۴۲ میلادی بین سپاه ایران و عرب‌های مسلمان در حمله اعراب به ایران در نزدیکی نهاوند که در منطقه‌ای کوهستانی واقع شده، اتفاق افتاد. جنگ نهاوند که اعراب آن را فتح‌الفتوح نامیدند یکی از مهم‌ترین جنگ‌هایی است که بین اعراب و ایرانیان اتفاق افتاده‌است. ابن اثیر در خصوص علت این نام‌گذاری می‌نویسد «اعراب فتح نهاوند را «فتح‌الفتوح» نامیدند زیرا بعد از آن ایرانیان نتوانستند اوضاع را ساماندهی منظم بنمایند و قوای ملی مقابله با اعراب را تشکیل دهند، و پس از این جنگ بود که اعراب سراسر کشور ایران را تصرف کردند و به جز مقاومت‌های محلی و منطقه ایی، ایستادگی سراسری و تحت فرماندهی یک قدرت مشخص و واحد صورت نگرفت و بدین ترتیب دولت ساسانی بعد از سده‌ها حکومت بر ایران و بخش‌هایی از خاورمیانه و آسیا سقوط کرد. تاریخ دولت فلسطین
این جنگ با حمله هوایی ناگهانی اسرائیل به پایگاه‌های هوایی مصر در ۵ ژوئن ۱۹۶۷ آغاز شد و اسرائیل طی ۶ روز موفق شد تا نوار غزه و صحرای سینا را از کنترل مصر، شرق اورشلیم و کرانه باختری رود اردن را از کنترل اردن و بلندی‌های جولان را از کنترل سوریه خارج کند. کشورهای عربی همچون عراق، عربستان سعودی، تونس، سودان، مراکش، الجزایر، لیبی و کویت نیز به اسرائیل اعلام جنگ داده و با اعزام نیروهای کمکی به یاری اردن، مصر و سوریه شتافتند. نتایج این جنگ در ساخت ژئوپلتیک منطقه تأثیرگذار بوده‌است. سپتامبر سیاه در اردن
پس ازجنگ شش‌روزه اعراب و اسرائیل در ژوئن ۱۹۶۷ بسیاری از مردم کرانه باختری رود اردن به اردن فرار کرده بودند. پیش از آن، ۶۵۰ هزار فلسطینی‌ها در این کشور زندگی می‌کردند. پادشاهی فرااردن که در سال ۱۹۴۶ تأسیس شده بود را بریتانیاییها از زمان جنگ اول جهانی فلسطین شرقی می‌نامیدند. پس از اشغال کرانه باختری در جنگ سال ۱۹۴۸ از سوی دولت تازه تشکیل یافته اسرائیل، این کشور اردن نامیده شد. با پیوستن بیش از ۲۰۰ هزار پناهجوی جدید از کرانه غربی رود اردن، فلسطینی‌ها به یک گروه بزرگ در اردن تبدیل شدند. بسیاری از فلسطینها در جنبشهای مختلف فلسطینی شرکت کرند و ۲۸ ژوئن سال ۱۹۶۷ در عملیات نظامی علیه نیروهای اسرائیلی در طرف دیگر رود اردن شرکت کردند. "فتح" از خاک اردن حملات متعددی را علیه کرانه اشغالی انجام داد. پس از انفجار یک اتوبوس مدرسه با یک مین، (که در آن یک فرد بزرگسال کشته شد و چندین دانش آموزان زخمی شدند) در ۱۸ مارس ۱۹۶۸ اسرائیل تصمیم به حمله متقابل گرفت. جنگ ایران و عراق
مهم‌ترین اختلاف مرزی دو کشور یک اختلاف کهنه بر سر وضعیت اروند رود بود. قسمت انتهایی شط العرب یا اروند رود مرز دو کشور را تشکیل می‌دهد. دولت عراق معتقد بود که مرز دو کشور بایستی بر اساس مفاد قرارداد قسطنطنیه ۱۹۱۳ تعیین شود اما ایران مرز دو کشور را خط تالوگ یعنی عمیق‌ترین قسمت رودخانه می‌دانست. دو کشور یک بار در سال ۱۹۳۴ اختلاف خود را به جامعه ملل ارجاع دادند اما توافقی حاصل نشد. در سال ۱۹۳۷ نخستین معاهده مرزی دو کشور به امضا رسید. بر اساس این قرارداد مرز دو کشور در امتداد ساحل شرقی رودخانه بود اما یک قسمت لنگرگاهی چهار مایلی در کنار آبادان به ایران اختصاص داده شده و در این قسمت خط تالوگ مرز دو کشور را مشخص می‌کرد. عراق معتقد بود ایران از شرایط داخلی سیاسی نابسامان این کشور در آن زمان برای بهبود وضعیت خود در مذاکرات سود جسته‌است. ایران هم از این قرارداد ناراضی بود و در دهه ۱۹۶۰ آن را فسخ کرده و خواستار مذاکرات برای تعیین خط مرزی جدید شد و هم‌زمان با حمایت از شورشیان کرد در شمال عراق این کشور را تحت فشار گذاشت. نهایتاً در سال ۱۹۷۵ در قرارداد الجزایر عراق خواسته‌های ایران در زمینه شط العرب را پذیرفت و خط تالوگ برای نخستین بار مرز رسمی دو کشور در این رودخانه شد و ایران هم در ازای آن تعهد کرد که به حمایت از شورشیان کرد پایان دهد. اما پنج سال بعد و پنج روز پیش از آغاز جنگ صدام حسین این قرارداد را فسخ کرده و مدعی شد این پیمان به دلیل عدم رعایت مفاد آن از سوی ایران اعتبار خود را از دست داده‌است. نوح
اسناد باستانی دربارهٔ طغیان دجله و فرات در بین‌النهرین وجود دارد اما هیچ مدرکی دربارهٔ وقوع سیل و طوفان جهانی یافت نشده‌است. همچنین هیچ مدرکی دربارهٔ روی دادن چنین طوفانی در منطقه فلسطین نیز موجود نیست. با این حال، داستان نوح را نیز در همان بین‌النهرین قرار داده‌اند زیرا کشتی بر کوه آرارات استراحت می‌کند. علاوه بر دجله و فرات، باستان‌شناسان یافته‌هایی دربارهٔ طوفان بزرگ حاصل از دریای سیاه نیز پیدا کرده‌اند که شاید الهام‌بخش داستان کتاب مقدس باشد. دوره میان‌دوجنگ
در بافتار تاریخ اروپا، اصطلاح دوره میان‌دوجنگ یا دوره میان‌جنگ و به دوره‌ای گفته می‌شود که میان پایان جنگ جهانی یکم و آغاز جنگ جهانی دوم جای گرفته‌است. این دوره با پیمان آتش‌بس نخست با آلمان و در پی آن کنفرانس صلح پاریس (۱۹۱۹) که منجر به پایان جنگ جهانی یکم شد، آغاز و با یورش آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹ به پایان رسید. عراق
عثمانی‌ها در طول جنگ جهانی اول طرف آلمانها و قدرت‌های مرکز را گرفتند. نیروهای بریتانیا در عملیات بین‌النهرین علیه قدرت‌های مرکز به این کشور حمله کردند و در ابتدا در جریان محاصرهٔ کوت (۱۹۱۶–۱۹۱۵) از ارتش ترک‌ها شکست سختی خوردند. با این حال کمی بعد بریتانیایی‌ها دست برتر پیدا کردند و از کمک اعراب و آشوری‌ها نیز بهره‌مند شدند. در سال ۱۹۱۶ فرانسه و بریتانیا طی موافقت‌نامه سایکس–پیکو نقشه‌ای برای تقسیم غرب آسیا بعد از جنگ کشیدند. نیروهای بریتانیا یگان‌های خود را متمرکز نمودند و با سقوط بغداد آن را در سال ۱۹۱۷ تسخیر کردند و عثمانی‌ها را شکست دادند. قرارداد متارکهٔ جنگ در سال ۱۹۱۸ امضا شد. جنگ زنکونن
جنگ زنکونن جنگی بود که از سال ۱۰۵۱ تا ۱۰۶۳ در ولایت موتسو در شمال جزیره اصلی ژاپن، هونشو به علت اختلاف در مورد کنترل ولایت موتسو مابین خاندان‌های سامورایی رخ داد. جنگ شهرها
جنگ شهرها به پنج دوره از بمباران شدید مناطق شهری در جنگ ایران و عراق (۱۳۶۷–۱۳۵۹) گفته می‌شود. این حملات به وسیله هواپیماهای جنگنده-بمب‌افکن و موشک‌های بالستیک (و توپخانه در مورد شهرهای مرزی) انجام می‌شد و هدف از آن در هم شکستن روحیه مردمی در کشور مقابل بود. سازمان ملل بارها از طرفین درخواست کرد تا از حمله به شهروندان غیرنظامی اجتناب کنند. نبرد زنجیر
در سال ۶۳۳ میلادی، خالد بن ولید بطرف شمال حرکت کرده، وارد نقطه‌ای شد که در نزدیکی خلیج فارس و کویت امروزه واقع و در آن زمان سرحد ایران شناخته شده و موسوم به "حفیر" بود. درین زمان مرزبان این نواحی یکی از اسواران بود نامش "هرمز". هرمز در سمت بیابان با رهزنان عرب سروکار داشت و در جانب دریا با دزدان دریایی که از اقیانوس هند به حدود خلیج فارس می‌آمدند. هرمز چون از آمدن خالد آگاه شد از تیسفون کمک خواست و خود با لشکری که داشت به جانب حفیر و به جلوگیری خالد رفت. در اینجا خالد به "هرمز" سرحددار محل تکلیف کرد که یا اسلام را قبول کند یا جزیه دهد. جنگ میان لشکر ساسانی و مسلمانان درگرفت و "هرمز"، خالد را به "جنگ مردومرد" یعنی مبارزهٔ دو سردار طلبیده، بدست وی کشته شد. سپس اعراب بر لشکر ساسانی تاختند و فاتح شدند. خالد لشکر ساسانی را تعقیب کرد ولی به قشون ساسانی کمک رسید و کار خالد مشکل شد. در این احوال او به جنگ تدافعی پرداخت ولی دیری نگذشت که به او نیز کمکی رسید و جنگ سختی روی داد که باز مسلمانان فاتح شدند. بعد خالد ساحل فرات را گرفت و به فِراض که شهر رومی و در طرف راست رود مزبور واقع بود، رسید. در اینجا جنگی مابین قوای رومی و سپاهیان ساسانی که به رومیان کمک می‌کردند از یک طرف و خالد ولید از طرف دیگر درگرفت و باز مسلمانان فاتح شدند. بین‌النهرین (استان روم)
بین‌النهرین (به لاتین: Mesopotamia)، نام یکی از استان‌های روم و یکی از کم‌عمرترین استان‌های روم است که در زمان امپراتور روم تراژان در سال ۱۱۶–۱۱۷ و در زمان سپتیمیوس سوروس در سال ۱۹۸ میلادی تشکیل شد که میان امپراتوری روم و شاهنشاهی ساسانی دست به دست می‌شد تا آن که با فتح بین‌النهرین توسط اعراب، تحت کنترل خلافت راشدین درآمد. جنگ صلیبی بارونی
با رسیدن سال ۱۲۳۹، صلح میان فریدریش دوم با ایوبیان منقضی شد و مسلمانان برای بازپس‌گیری اورشلیم خود را آماده کردند چرا که اورشلیم علناً بی‌دفاع و به‌سهولت قابل محاصره بود. با این حال در همین سال جنگ صلیبی جدیدی به دستور پاپ گریگوری نهم آغاز شد که در آن بارون‌های فرانسوی و انگلیسی شرکت جستند بدین‌ترتیب این جنگ به جنگ صلیبی بارونی شهرت یافت که تیبالد شامپانی و ریچارد کورنوال رهبری آن را برعهده داشتند. این جنگ سرانجام با پیروزی صلیبیون همراه بود به‌نحوی که صلیبیون موفق شدند در ازای هم‌پیمانی و اتحاد با مصر، اورشلیم و اراضی از دست رفته‌ای همچون عسقلان، صیدا، طبریه، جلیل، بیت‌لحم و ناصره را به دوباره به دست آورند و اراضی صلیبیون را به حدود خود قبل از نبرد حطین برسانند. فهرست درگیری‌های خاورمیانه در دوره معاصر
این فهرست، درگیری‌های مدرنی را که در منطقه جغرافیایی و سیاسی موسوم به خاورمیانه رخ می‌دهد را بیان می‌کند. «خاورمیانه» به طور سنتی شامل هلال حاصلخیز (بین‌النهرین)، شام، مصر، شبه‌جزیره عربستان، آناتولی، فلات ایران و مناطق همجوار می‌شود. خاورمیانه در حال حاضر منطقه‌ای از مصر، ترکیه و قبرس در غرب تا ایران و خلیج فارس در شرق را، و از ترکیه و ایران در شمال تا یمن و عمان در جنوب را در بر می‌گیرد. جنگ یوم کیپور
جنگ یوم کیپور یا جنگ اعراب و اسرائیل ۱۹۷۳ درگیریی بود که از ششم تا بیست‌وپنجم اکتبر ۱۹۷۳ میان سوریه، مصر (با حمایت چند کشور عربی دیگر) با اسرائیل اتفاق افتاد. این جنگ با حمله غافلگیرانه مصر و سوریه علیه مواضع نیروهای اسرائیلی در شرق کانال سوئز و ارتفاعات جولان آغاز شد، مناطقی که شش سال قبل در جنگ شش‌روزه به تصرف قوای اسرائیل درآمده بود. حمله در آخرین ساعات یوم کیپور مقدس‌ترین روز در آئین یهودی آغاز شد. روزی که از غروب ۹ مهر ماه آغاز می‌شود و یهودیان در آن روزه‌دار هستند. از آن‌جا که این جنگ در ماه اکتبر و ماه رمضان رخ می‌داد به "جنگ اکتبر" و "جنگ رمضان" نیز معروف شده‌است. جنگ نهر
جنگ نهر یا کریک () (۱۸۱۳–۱۸۱۴) که به جنگ چوب سرخ یا چوب‌دست سرخ و جنگ داخلی نهر نیز مشهور است جنگی محلی بین گروه‌های مخالف همدیگر کریک، امپراطوریهای اروپایی و ایالات متحده بود که به‌طور کلی در آلابامای امروزی و در امتداد ساحل خلیج رخ داد. عمده اختلافات جنگ بین نیروهای شبه‌نظامی ایالتی و کریک‌های «چوب سرخ» آغاز شد. جنگ لمباردی‌ها
جنگ لمباردی‌ها ()، جنگ داخلی در پادشاهی اورشلیم و پادشاهی قبرس پس از جنگ صلیبی ششم میان لمباردی‌ها (که به امپریالیست‌ها معروف و طرفداران فریدریش دوم) و اشراف محلی که ابتدا توسط خاندان ابلین و سپس توسط خاندان مونفروا هدایت می‌شدند، درگرفت؛ و این جنگ با اقدام فریدریش برای گرفتن مقام نایب‌السلطنه فرزندش کنراد چهارم آغاز شد که در آخر با پیروزی ضد امپریالیست‌ها و اشراف محلی به‌پایان رسید. نبرد نهروان
جنگ نهروان (به عربی : معركة النهروان)؛ نبردی بود که در ۹ صفر ۳۸ قمری بین سپاهیان علی بن ابی‌طالب و خوارج روی داد. نبرد میدوی
در ۴ ژوئن ۱۹۴۲م نبرد دریایی میدوی (Battle of Midway) در اقیانوس آرام میان ژاپن و آمریکا آغاز شد. این نبرد یکی از تعیین‌کننده‌ترین نبردهای جنگ جهانی دوم در منطقه اقیانوس آرام محسوب می‌شود. مصر
برای مدت‌ها مصر تحت‌الحمایه بریتانیای کبیر بود ولی پس از جنگ جهانی اول بر اثر فشار مردم، استقلال مصر را اعلام کرد. در جنگ جهانی دوم طی سال‌های ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳ با اینکه مصر بیطرفی خود را اعلام کرده بود اما سرزمین‌های غربی آن در حاشیه دریای مدیترانه از صحنه نبردهای سنگین بین ارتش آلمان و ارتش بریتانیا بود و با آنکه آلمانی‌ها فاصله چندانی با کانال سوئز نداشتند، اما در منطقه‌ای به نام العلمین شکست خوردند و همین شکست نقطه آغاز شکست‌های دیگر آن‌ها شد. جنگ ترانس‌نیستریا
جنگ ترَنسنیستریا در سال ۱۹۹۲ مدت کوتاهی پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و به رسمیت شناختن مولداوی در سازمان ملل بین مولداوی و جدایی‌طلبان ترنسنیستریا تحت پشتیبانی روسیه رخ داد. این جنگ کوتاه چند ماه بعد با امضای قرارداد آتش‌بس و با استقلال غیررسمی ترنسنیستریا به پایان رسید. بین‌النهرین
بِینُ الْنَهرِین به‌معنی میان‌رودان یا میانْ دو رود نام یک منطقه جغرافیایی است که میانِ دو رود دجله و فرات جای‌گرفته و بیشتر محدودهٔ آن در کشور عراق، سوریه و ترکیه امروزی است. ناوگان زرد
پانزده کشتی از هشت کشور میان سال‌های ۱۹۶۷ و ۱۹۷۵ پس از جنگ شش روزه میان مصر و اسرائیل، در کانال سوئز گرفتار شدند. این کشتی‌ها به دلیل ظاهر زرد رنگشان به دلیل شن‌های کویری که روی آن‌ها نشسته بودند، به ناوگان زرد معروف شدند. نبرد بابل (۶۳۴)
نبرد بابل جنگی بود که بین ارتش‌های امپراتوری ساسانی و خلافت راشدین در سال ۶۳۴ رخ داد. مسلمانان عرب در این نبرد پیروز شدند و توانستند به برنامه‌های خود برای فتح بین‌النهرین تداوم بخشند. جنگ اول هندوچین
جنگ اول هندوچین () (که معمولاً به عنوان جنگ هندوچین در فرانسه و جنگ مقاومت ضد فرانسه در ویتنام شناخته می‌شود.) در هندوچین فرانسه از ۱۹ دسامبر ۱۹۴۶ شروع و تا ۲۰ جولای ۱۹۵۴ ادامه پیدا کرد. این نزاع در جنوب بین فرانسویان و مخالفین ویت مین شان از سپتامبر ۱۹۴۵ آغاز شد. این درگیری طیفی از نیروها را درگیر خود کرده بود، از اتحادیه فرانسوی سپاه اعزامی فرانسه به شرق دور که توسط دولت فرانسه هدایت و توسط ارتش ملی ویتنام امپراتور سابق بائو دای حمایت می شد و در برابر ارتش خلق ویتنام و ویت مین ها(قسمتی از حزب کمونیست) که توسط وو نوین جیاپ و هوشی مین هدایت می شدند قرار داشت. گرچه این درگیری بیشتر کشور را دربر گرفت و به تحت الحمایه های هندوچین فرانسه در کامبوج و لائوس گسترش یافت با این حال بیشتر درگیریها در تونکین در شمال ویتنام اتفاق افتاد. نبرد دین بین فو
نبرد دین‌بین‌فو اوج نزاع‌های جنگ اول هندوچین بین اتحاد فرانسویان و نیروهای انقلابی کمونیست ویت مین در ویتنام بود. این نبرد که در دین‌بین‌فو بین ماه‌های مارس و آوریل ۱۹۵۴ اتفاق افتاد در پایان به شکست کامل فرانسه منجر شد. آغاز محاصره دین‌بین‌فو، پایان یک قرن حضور استعماری فرانسه در منطقه هندوچین بود. دین‌بین‌فو، دشتی در ویتنام شمالی نزدیک مرز لائوس است. به نوشتهٔ مارتین ویندرو، مورخ نظامی دین بین فو «نخستین باری است که یک جنبش استقلال خواهانهٔ غیر اروپایی از همه مراحل از جنگ چریکی به یک ارتش متعارف سازمان یافته و مجهز قادر به شکست دادن یک اشغالگر غربی مدرن در یک جنگ صف آرایی شده تکامل یافت.» آتش‌بس
مناقشه کشمیر یک مناقشه بر سر اقلیم است که از بعد از چندپارگی هند در سال ۱۹۴۷، عمدتاً بین پاکستان و هند وجود دارد. چین نیز در این اختلاف درگیری کوچکی داشته‌است. تاکنون بر سر این موضوع سه جنگ بین هند و پاکستان رخ داده‌است. این جنگ‌ها شامل جنگ ۱۹۴۷ هند و پاکستان، نبرد کارگیل و نبرد سیاچن است. در حال حاضر چین منطقه دمچک، دره شاکسگام و اقصای چین را به اشغال خود درآورده است. از زمانی که چین این مناطق را در جنگ هند و چین گرفت، هند بر سر ادعای چین نسبت به این مناطق مخالفت می‌کند. جنگ‌های ایران و بیزانس
جنگ‌های بیزانس - ایرانیان که همچنین با نام جنگ‌های ایران و بیزانس هم شناخته می‌شود، اشاره به مجموعه درگیری‌های میان امپراتوری روم شرقی و تبار ساسانیان از پادشاهی ایران دارد. در میان این جنگ‌ها، چندین پیمان نامهٔ صلح هم نوشته شده است. جنگ هند و پاکستان ۱۹۶۵
جنگ هند و پاکستان ۱۹۶۵ اوج مناقشه هند و پاکستان بود که بین آوریل ۱۹۶۵ تا سپتامبر ۱۹۶۵ اتفاق افتاد. این درگیری پس از عملیات جبل الطارق پاکستان، که برای نفوذ نیروها به جامو و کشمیر برای ایجاد شورش علیه حکومت هند طراحی شده بود، آغاز شد. هند با شروع حمله نظامی گسترده به پاکستان غربی مقابله به مثل کرد. جنگ هفده روزه باعث ایجاد هزاران تلفات در هر دو طرف شد و شاهد بزرگترین درگیری خودروهای زرهی و بزرگترین نبرد تانک پس از جنگ جهانی دوم بود. پس از اعلام آتش‌بس از طریق قطعنامه ۲۱۱ شورای امنیت پس از مداخله دیپلماتیک اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده آمریکا و صدور اعلامیه تاشکند، خصومت بین دو کشور پایان یافت. بیشتر جنگ توسط نیروهای زمینی این کشورها در کشمیر و در امتداد مرز هند و پاکستان انجام شد. این جنگ بیشترین جمع‌آوری نیرو را در کشمیر از زمان چندپارگی هند در سال ۱۹۴۷ شاهد بود، تعدادی که فقط در جریان درگیری‌های نظامی ۲۰۰۱–۲۰۰۲ بین هند و پاکستان تحت الشعاع قرار گرفتند. بیشتر نبردها توسط نیروهای پیاده‌نظام و یگان‌های زرهی مخالف، با پشتوانه قابل توجه نیروهای هوایی و عملیات دریایی انجام می‌شد. قتل در بین‌النهرین
قتل در بین‌النهرین کتابی به قلم آگاتا کریستی، جنایی‌نویس مشهور انگلیسی و نوشته شده در سال ۱۹۷۳ است. جنگ نفت‌کش‌ها
جنگ نفت‌کش‌ها به مجموعه عملیات نظامی (هوا- دریا) بین سالهای ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۸ در خلیج فارس و در طول جنگ ایران و عراق گویند که طرفین درگیر جنگ و نیروی دریایی آمریکا (۲۴ ژوئیه ۱۹۸۷ تا ۲۶ سپتامبر ۱۹۸۸) علیه کشتی‌های تجاری و نظامی یکدیگر به کار می‌بستند. هدف عراق از به‌راه انداختن این جنگ جلوگیری از صادرات نفت ایران بود، اما در این کار شکست خورد. آمریکا نیز در این جنگ عملیاتی را در راستای ضربه زدن به ایران و کمک به پیروزی عراق انجام داد. کشورهای عرب حوزه خلیج فارس نیز سعی کردند با در انزوا قرار دادن اقتصادی و سیاسی به ایران فشار وارد کنند. این نبرد در ۸ اوت ۱۹۸۸ با اعلام آتش‌بس دوجانبه خاتمه یافت. این جنگ بعد از نبردهای دریایی جنگ جهانی دوم دومین نبرد بزرگ دریایی قرن بیستم به‌شمار می‌رود که آمریکا در آن درگیر شده‌است. در پایان این نبرد، ایران و عراق هرکدام به دلایل مخصوص به خود نتوانستند به طرف مقابل ضربه کاری وارد نمایند. ایران به دلیل نداشتن هواپیماهای کافی و عراق نیز به دلیل ضعف مهارتی خلبانانش. وحشت خلبانان عراقی از رویارویی با سامانه‌های پدافند هوایی ایران موجب می‌شد که آن‌ها از ارتفاع بالاتری اقدام به بمباران نمایند که به دلیل نداشتن مهارت و آموزش کافی، بیشتر بمب‌ها و موشک‌ها به هدف اصابت نمی‌کرد و این موضوع قدرت حملات هوایی عراق را کاهش داده بود. در این نبرد بین ۴۱۱ تا ۵۴۳ کشتی از انواع گوناگون مورد حمله قرار گرفتند. جنگ فرانسه و تایلند
جنگ فرانسه و تایلند () یک جنگ بین تایلند و فرانسه ویشی بر سر مناطق خاصی از هندوچین فرانسه بود. نبرد رودخانه
جنگ رودخانه یا جنگ مذار دومین جنگ از رشته جنگ‌های صدر اسلام است که بین ایران و اعراب به وقوع پیوسته‌است. این جنگ را چون نزدیک نهری واقع شده‌است بعضی وقعهٔ ثنی خوانده‌اند یعنی وقعهٔ نهر و بعضی به سبب مجاورت با مذار وقعهٔ مذار نام داده‌اند. این جنگ در سال ۶۳۳ میلادی مطابق با صفر سال دوازدهم هجری، بین سپاه اعراب به فرماندهی خالد بن ولید و سپاه امپراتور ساسانی و به فرماندهی کارن پسر قریانس، در محلی به نام مذار در نزدیکی تلاقی دو رود دجله و فرات رخ داده‌است. این مذار تا بصره چهار روز راه بود و در واقع کرسی ولایت میسان بشمار می‌آمد و در محل کوةالعمارهٔ امروز واقع بود. اهواز
در سال ۱۲۹۴ ه‍.خ بین مردم عرب خوزستان و انگلیس جنگی رخ داد که این جنگ در دو مرحله صورت گرفت. مرحلهٔ اول جنگ مردم عرب خوزستان با اسلحه سرد بود که منجر به شکست انگلیس شد. در مرحله دوم انگلیس با اسلحه گرم سنگین روبروی مردم عرب خوزستان قرار گرفت اما اسلحهٔ مردم عرب تغییری نکرد و با همان اسلحه‌های سرد با انگلیس روبرو شدند که منجر به کشته شدن صدها نفر از مردم عرب شد، آرامگاه این کشته شدگان در ۱۰ کیلومتری اهواز-سوسنگرد (المنیور) قرار دارد. از معروفترین شخصیت‌های این جنگ حاج سبهان و همچنین عاصی الشرهان بودند که از شیوخ بنی طرف به‌شمار می‌آمدند. این جنگ به نبرد جهاد مشهور است. در جریان جنگ جهانی اول علمای نجف من‌جمله «محمدکاظم طباطبایی یزدی» که مرجع تقلید عالم تشیع بود به منظور جلوگیری از تهاجم انگلیس به کشورهای اسلامی و تجهیز قوای مسلمان فتوای جهاد علیه قوای مهاجم را صادر کردند. نبرد نخست العلمین
نبرد اول العلمین نبردی است در جنگ جهانی دوم که در تاریخ ۱ ژوئیه تا ۲۷ ژوئیه سال ۱۹۴۲ میان نیروهای متحدین (آلمان نازی و ایتالیا) به فرماندهی فیلد مارشال آروین رومل و ارتش متفقین (بریتانیا، استرالیا، آفریقای جنوبی و نیوزلند) در صحرای آفریقا اتفاق افتاد و در نهایت با پیروزی متفقین و متوقف شدن نیروهای آلمانی در العلمین به پایان رسید. نبرد حنا
اولین نبرد حنا (به ترکی: Felahiye Muharebesi) نبردی در جنگ جهانی اول بود که در ۲۱ ژانویه ۱۹۱۶ در جبهه بین‌النهرین بین ارتش امپراتوری عثمانی و نیروهای انگلیس و هند (راج بریتانیا) انجام شد. نبرد عین‌التمر
جنگ عین‌التمر این جنگ در عراق رخ داده‌است و یکی از رشته جنگ‌های صدر اسلام است که بین ایران و اعراب در سال ۶۳۳ میلادی به وقوع پیوسته‌است. «عین التمر» نام مکانی است در نزدیکی انبار و بر جانب غربی فرات با نخلستان‌ها و قریه‌هایی چند در کنارهٔ صحرا. این شهر در اختیار ساسانیان بود و ایرانیان در آنجا سلاح‌گاه داشتند. جنگ‌های اعراب و خزرها
جنگهای اعراب و خزر گِردایه‌ای از درگیری‌ها بود که میان ارتش‌های خانات خزر در برابر خلفای راشدین ، اموی و عباسی و خاندان‌های خراج‌گزارشان درگرفت. مورخان معمولاً دو دورهٔ اصلی درگیری ، جنگ نخست اعراب – خزرها (پیرامون ۶۴۲–۶۵۲) و جنگ دوم اعراب – خزرها (پیرامون ۷۲۲–۷۳۷) ، را از هم جدا می‌کنند ولی رویارویی نظامی اعراب و خزر دربرگیرندهٔ یورش‌های پراکنده و درگیری‌های جداگانه از میانهٔ سدهٔ ۷ تا سال‌های پایانی سدهٔ ۸ نیز بود. جنگ ایران و عراق
خلبانان ایرانی در طول جنگ ایران و عراق نه تنها با عراقی‌ها می‌جنگیدند، بلکه با خلبانانی با ملیت‌های دیگری از سراسر دنیا روبه‌رو بودند. خلبانان برخی از میگ‌های ۲۱ و میگ‌های ۲۳ عراق مصری بودند و خلبانان برخی از میراژهای اف-۱ بین سال‌های ۱۹۸۵ تا ۱۹۸۶ بلژیکی، آفریقای جنوبی، استرالیایی و در یک مورد حتی آمریکایی نیز بودند، همچنین خلبانانی از شوروی و آلمان شرقی به عنوان خلبان میگ-۲۵ در عملیات‌ها شرکت داشتند. به‌علاوه خلبانان فرانسوی و اردنی نیز به عنوان معلم خلبان کار می‌کردند. بیشتر گزارش‌هایی که دربارهٔ استقرار خلبانان شوروی در عراق است حکایت از آن دارد که این خلبانان دائماً با اف-۱۴ها برخورد داشته و چندین میگ-۲۵ با خلبان روس سرنگون شده‌است. معمولاً شوروی چندین خلبان با تجربه خود را برای عملیات می‌فرستاد. نبرد حیره
جنگ حیره این جنگ در سال دوازدهم هجری مطابق با ۶۳۳ میلادی بین سپاه ایران و اعراب در حمله اعراب به سواد (عراق) به فرماندهی خالد بن ولید رخ داده‌است. محل این جنگ در نزدیکی حیره از شهرهای قدیم میان‌رودان است که در نزدیکی ۶٫۵ کیلومتری جنوب شهر نجف کنونی قرار گرفته بوده‌است. این شهر پایتخت ملوک لخمی بود که آنها نیز خود فرمان‌بردار پادشاهان ساسانی بودند. این منطقه از مراکز مهم فرهنگی ایرانیان باستان بوده‌است. این شهر همچنین از شهرها و استحکامات مهم مرزی ایران بود. جنگ‌های اسرائیل
از استقلال اسرائیل در { شمسی ۱۳۲۷ } ۱۹۴۸ این کشور با کشورهای همسایه خود دچار تشنج بوده است. اما در مواردی این درگیری‌ها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شده است. جنگهای خارجی اسرائیل شامل چهار جنگ اسرائیل و اعراب { ۱۹۴۸ - ۱۹۷۳ } جنگ فرسایشی مصر با اسرائیل { ۱۹۶۷ - ۱۹۷۰ } و جنگ اول { ۱۹۸۲ } و دوم { ۲۰۰۶ } این کشور با لبنان است. جنگهای داخلی اسرائیل نیز شامل جنگ اول یا بیست و دو روزه { ۲۰۰۹ } و جنگ دوم یا جنگ هشت روزه {۲۰۱۲} با غزه می‌باشد. روز نکسه
در سال ۱۹۶۷ جنگی میان اسرائیل و کشورهای عربی مصر، سوریه، اردن و عراق روی داد که به جنگ شش روزه معروف شد. این جنگ از ۵ ژوئن آغاز شد و تا ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ (۱۳۴۶ خورشیدی) ادامه یافت. این جنگ منجر به کشته شدن ۱۵ تا ۲۵ هزار عرب شد و در نهایت تل‌آویو «قدس، نوار غزه، کرانه باختری رود اردن، بلندی‌های جولان و صحرای سینا» را اشغال کرد. در ۱۱ ژوئن قرارداد آتش‌بسی به پیشنهاد اعراب با اسرائیل به امضاء رسید که به این ترتیب با شکست اعراب مساحت سرزمین‌های تحت تصرف اسرائیل سه برابر شد و در حدود یک میلیون عرب که در مناطق اشغال‌شده زندگی می‌کردند به کنترل مستقیم اسرائیل درآمدند. جنگ ایران و عراق
در سال چهارم جنگ، نیروهای زمینی دو طرف به تعادل رسیده بودند. ولی در خلیج فارس وضع به گونه دیگری بود. در یک مقطع دو ساله، کشورهای کویت، ایالات متحده، اردن و آفریقای جنوبی در یک همکاری تنگاتنگ، نفت خام هدیه شده از سوی کویت را در نفت‌کش‌های با پرچم آمریکا بارگیری کرده و به آفریقای جنوبی منتقل می‌کردند. آفریقای جنوبی در عوض سوخت مورد نیاز عراق را به بندری در اردن تحویل می‌داد. هم‌زمان جزیره خارک به عنوان پایانه اصلی صدور نفت ایران توسط هواپیماهای پیشرفته‌ای که فرانسه به عراق تحویل داده بود، مسدود شد. به این ترتیب ایران وارد جنگ نفت‌کش‌ها شد. نبرد جهاد
در سال ۱۲۹۴ ش بین مردم عرب خوزستان و انگلستان جنگی رخ داد که این جنگ در دو مرحله صورت گرفت. مرحله اول جنگ مردم عرب خوزستان با اسلحه سرد بود که منجر به شکست انگلیس شد. در مرحله دوم انگلیس با اسلحه گرم سنگین روبروی مردم عرب خوزستان قرار گرفت، اما اسلحه مردم عرب تغیری نکرد و با همان اسلحه‌های سرد با انگلیس روبرو شدند که منجر به کشته شدن صدها نفر از مردم عرب شد، آرامگاه این کشته شدگان در ۱۰ کیلومتری اهواز _ سوسنگرد (المنیور) قرار دارد. از معروفترین افراد حاضر در این جنگ حاج سَبهان،عاصی الشَرهان و حاج وادی بزرگ خاندان آل حاج سالم که از شیوخ بنی طُرُف می‌باشند. هم‌چنین شیخ داخل الدمبوس قبیله بنی کنانه کمک های قابل توجهی در اتحاد قبائل برای مقابله با نیروهای انگلیسی کرد. این جنگ به جنگ جهاد مشهور است. در جریان جنگ جهانی اول علمای نجف که مرجع تقلید عالم تشیّع بودند به منظور جلوگیری از حمله انگلیس به کشورهای اسلامی و تجهیز قوای مسلمانان، فتوای جهاد علیه نیروهای انگلیس را صادر کردند. صلح ۱۹۴۹
صلح ۱۹۴۹ قرارداد صلحی است که به هدف ترک مخاصمه بین اسرائیل و کشورهای همسایه‌اش مصر، لبنان، اردن، و سوریه پس از جنگ ۱۹۴۸ به صورت جداگانه به امضا رسید. در این قرارداد خط سبز مشخص شد. جنگ ایران و عراق
در طول جنگ ایران و عراق، ایران و اسرائیل روابط غیررسمی، راهبردی محدود ولی مخفیانه‌ای با یکدیگر داشتند. با این وجود، اسرائیل در راستای «سیاست موازنه قوا» در جنگ ایران و عراق از نبرد فرسایشی دو دشمن سرسختش استقبال می‌کرد و مواضعی علیه هر دو طرف جنگ داشت. جنگ شش‌روزه
جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷ نبردی بود که از ۵ ژوئن تا ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ میان اسرائیل و کشورهای عربی مصر، سوریه و اردن رخ داده و با پیروزی مطلق اسرائیل به پایان رسید. این نبرد نقطه اوج بحرانی بود که از تاریخ ۱۵ مه تا ۱۲ ژوئن ۱۹۶۷ به درازا انجامید و در آن اسرائیل با شکست ارتش چند کشور عربی قسمتی از خاک آن‌ها را تصرف کرد. بکر بن وائل
بکر بن وائل شاخه‌ای از قبیلهٔ بزرگ ربیعهٔ بصره بودند که در صدر اسلام در منطقهٔ بین‌النهرین ساکن بودند. نسب این قبیله به (بکر بن وائل بن قاسط بن هنب بن أفصی بن دعمی بن جدیلة ابن أسد بن ربیعة بن نزار بن معد بن عدنان ) می‌رسد. شاخهٔ دیگر از قبیله بزرگ ربیعه به نام تغلب بن وائل معروف بودند، جنگ خونینی بین این دو قبیله مابین سالهای (۴۹۴ _ ۵۳۴) میلادی رخ داد که مدت ۴۰ سال به درازی انجامید، این جنگ به جنگ بسوس مشهور است. تاریخ اسرائیل
حدفاصل سال‌های ۱۹۵۴ و ۱۹۵۵ در زمان نخست وزیری موشه شارت، ناکامی یک گروه تروریستی یهودی موسوم به Lavon Affair در بمب‌گذاری در مصر و افشای ماجرا منجر به یک رسوایی بزرگ شد. در سال ۱۹۵۶ مصر کانال سوئز را ملی اعلام کرد که این امر موجب آزردگی شدید انگلستان و فرانسه شد. پس از آن و در پی مجموعه حملاتی از سوی گروهی موسوم به فدائیان، اسرائیل اتحاد مخفی نظامی با این دو کشور اروپایی برقرار کرد و به مصر اعلان جنگ داد. پس از آن و به‌دنبال وقوع بحران سوئز و محکومیت بین‌المللی این سه کشور، اسرائیل با خروج نیروهای خود از صحرای سینا آن را به مصر باز پس داد. در ۱۹۵۵ بن‌گوریون مجدداً نخست وزیر اسرائیل شد و تا زمان استعفاء در ۱۹۶۳ در این پست باقی‌ماند. در ۱۹۶۱ آدولف آیشمن که مسئول طراحی پروژه «راه حل نهایی» (پاکسازی قومی یهودیان) در آلمان نازی بود دستگیر شد. آیشمن تنها شخصی بود که توسط دادگاه‌های اسرائیل به مرگ محکوم شد. درگیری‌های سیاسی بین اسرائیل و کشورهای همسایه‌اش در سال ۱۹۶۷ بالا گرفت و در این سال سوریه، مصر و اردن به اسرائیل اعلان جنگ دادند و مصر نیروهای پاسدار صلح سازمان ملل را از نوار غزه اخراج کرد. بعد از ایجاد درگیری در جنگ شش روزه، اسرائیل با وارد آوردن ضربه سنگینی بر نیروی هوایی آنان در عملیاتی غافل‌گیرانه، توانست کرانه باختری، نوار غزه، صحرای سینا و بلندی‌های جولان را تصرف کند. خط سبز مسئول تعیین مرز بین اسرائیل و سرزمین‌های اشغال شده توسط آن شد، که به آن‌ها سرزمین‌های تحت مناقشه نیز گفته می‌شد. اگرچه اسرائیل دامنه تسلط خود را به شرق اورشلیم و بلندی‌های جولان نیز گسترش داده بود. صحرای سینا پس از امضاء قرارداد صلح بین مصر و اسرائیل به کشور مصر بازپس داده شد. در سرزمین اشک و خون
در سرزمین اشک و خون: تجربه‌هایی در بین‌النهرین هنگام جنگ جهانی اول ()، نوشته یاکوپ کونتسلر، داروساز، جراح و مددکار اجتماعی اهل سوئیس است. نبرد سیدیم
نبرد دره سیدیم، که گاهی به آن نبرد نه پادشاه یا کشتار کدرلاعمر نیز می‌گویند، رویدادی در کتاب مقدس عبری است که در روزهای ابراهیم و لوط رخ می‌دهد. دریای مرده میدان نبرد شهرهای دشت رود اردن بود که علیه حکومت‌های میان‌رودان شورش می‌کردند. تاریخ اردن
در طول جنگ اعراب-اسرائیل در اکتبر ۱۹۷۳ (جنگ یوم کیپور)، در محدوده تعیین شده در آتش‌بس ۱۹۶۷ در رود اردن، هیچ درگیری رخ نداد، اما در این مدت اردن یکبار یک تیپ نظامی را به سوریه اعزام کرد تا در خاک سوریه با اسرائیل بجنگد. اردن در جنگ خلیج فارس در ۱۹۹۱–۱۹۹۰ شرکت نکرد. در سال ۱۹۹۱، اردن توافق کرد تا به همراه سوریه، لبنان، و نمایندگان فدایین فلسطین، در مذاکرات مستقیم با اسرائیل در کنفرانس مادرید که روسیه و آمریکا حمایت مالی آنرا بر عهده داشتند شرکت کند. در این مذاکرات در مورد پایان مخاصمات با اسرائیل بحث شد و در ۲۵ ژوئیه۱۹۹۴ بیانیه‌ای در این مورد صادر گردید (رجوع کنید به بیانیه واشینگتن). در نتیجه در ۲۶ اکتبر ۱۹۹۴، پیمان صلح اسرائیل-اردن به امضا رسید. پس از درگیری مقامات اسرائیل-فلسطین در سپتامبر سال ۲۰۰۰، دولت اردن به هر دو طرف درگیر پیشنهادهای خوبی ارائه کرد. از آن زمان اردن به دنبال حفظ صلح با تمام همسایگانش بوده‌است. نبرد دین بین فو
در جنگ جهانی دوم شبه جزیره هندوچین و از جمله سرزمین ویتنام، به دست ژاپن افتاد. بعد از بمباران هیروشیما و ناکازاکی و شکست ژاپن در جنگ، فرانسوی‌ها که از دست نیروهای ژاپن خلاص شده بودند به تکاپو افتادند تا ویتنام را در زیر سلطه خود بگیرند. به این ترتیب جنگ اول ویتنام به مدت ۹ سال بین نیروهای هوشی‌مین و فرانسه آغاز شد. فرانسوی‌ها با این ادعا که اگر ما هندوچین را اشغال نکنیم، همه منطقه جنوب شرقی آسیا را انگلیس تصرف می‌کند، برای حمله و تجاوز به ویتنام زمینه چینی کردند. بتدریج ده‌ها هزار فرانسوی در هندوچین مستقر شد و به چپاول مواد اولیه آن از جمله کائوچو مشغول شدند. نبرد قرقر
نبرد قَرقَر یا کرکر (کرکر، Qarqar, Karkar, Carcar) نبردی بود که در قَرقَر در شمال غرب سوریه امروزی در سال ۸۵۳ پیش از میلاد بین شلمنسر سوم پادشاه آشور از یک سو و سپاهی بزرگ از هم‌پیمانان سوری، فینیقی، اسرائیلی، (و به تعبیری حتی کیلیکی و مصری) از سوی دیگر درگرفت. اهمیت این نبرد یکی از این جهت بود که شمار سربازان و ادوات و ابزار جنگی شرکت‌کننده و به کاررفته در آن از همهٔ جنگ‌های پیش از آن بیشتر بود و دیگر این که برخی از قبایل و اقوام برای نخستین بار در این نبرد وارد صحنهٔ تاریخ شدند، مانند اعراب که با شترهای یک کوهانه و تندرو خود در این جنگ شرکت کردند.