موارد مصرف داروی آلپروزلام چیست؟
آمیلوراید
موارد مصرف: هایپرتانسیون و خیز ناشی از نارسایی قلبی ،
فلودارابین
اشکال دارویی: قرص و آمپول  کاربرد اصلی آن درمان سرطانهای خون است مانند لوسمی مزمن لنفوسیتیک و لنفوم نان هوچکین به خصوص همراه با عوامل آلکیلان مانند کلرامبوسیل. آناستروزول
آناستروزول که در بین دیگران تحت نام تجاری Arimidex فروخته می‌شود، دارویی است که علاوه بر سایر درمان‌ها برای سرطان پستان، مورد استفاده قرار می‌گیرد. به‌طور خاص برای سرطان پستان از گیرنده‌های مثبت هورمون استفاده می‌شود. همچنین از این دارو برای جلوگیری از سرطان پستان برای افراد در معرض خطر استفاده شده‌است. اولاپاریب
این دارو در ترکیب با تموزولاماید، اثربخشی قابل توجهی در کارسینومای سلول کوچک عودکرده دارد. عوارض جانبی دارو شامل اثرهای گوارشی همچون تهوع، استفراغ و بی‌اشتهایی، خستگی، درد ماهیچه و مفصل، افت سلول‌های خونی (مثلاً کم‌خونی) و احتمال بروز سرطان خون است. در کارآزمایی‌های بالینی و با دوزهای زیادتر از حد معمول، خواب‌آلودگی هم مشاهده شده‌است. ایلوپروست
عوارض جانبی شایع این دارو شامل اتساع عروق (به‌صورت برافروختگی و گُرگرفتگی، ۲۷٪)، سرفه (۳۹٪)، سردرد (۳۰٪)، علائم شبه‌آنفلوانزا (۱۴٪)، تهوع (۱۳٪)، اسپاسم عضلات گردن (۱۲٪)، فشار خون پایین (۱۱٪)، بی‌خوابی (۸٪) و سنکوپ (۸٪) است. برخی دیگر از عوارض شدید محتمل، نارسایی قلب، ادم محیطی، تنگی نفس، تندتپشی فوق بطنی و نارسایی کلیه است. کلونازپام
استفاده از کلونازپام را برای افرادی که مبتلا به گلوکوم هستند توصیه نمی‌کنند. این ترکیب ممکن است بیماری‌های تنفسی را تشدید کند. مصرف در آنسفالوپاتی کبدی بسیار خطرناک است. این ماده تولید بزاق را افزایش می‌دهد. این دارو غالباً خستگی و تداخل در هماهنگی عضلات را به‌وجود می‌آورد. همچنین ممکن است مانع از تصمیم‌گیری بموقع شود؛ چنین تأثیراتی مانع از به‌کارگیری توانایی‌های لازم هنگام کار با ماشین آلات خطرناک است. برای این دارو اثرات جانبی فراوانی که کمتر شایع هستند شرح داده می‌شود که دامنه آن‌ها از حساسیت پوستی تا لثه‌های دردناک کشیده می‌شود. نتایج حاصل از چند گزارش موردی نشان می‌دهد که کلونازپام ممکن است بیماری پورفیری را ایجاد کند (نوعی اختلال در ترکیبات شیمیایی بدن است که ممکن است در افراد مبتلا خشونت و مورد بیشتر حساسیت شدید به نور را که همراه با سرگیجه است ایجاد کند)، اما چنین نتایجی تقریباً بی‌سابقه است. بررسی سوابق پزشکی مردانی که به دلیل اختلال استرسی پس از آسیب روانی تحت درمان بودند نشان می‌دهد که این دارو به‌طور معمول ممکن است مانع از عملکرد جنسی در چنین افرادی شود. بعضی از افراد به بیماری نگران‌کننده‌ای بنام توقف تنفس دچار می‌شوند که طی آن فرد به‌طور موقت توانایی خود را برای نفس کشیدن از دست می‌دهد؛ گزارش‌های موردی حاکی از آن است که مصرف کلونازپام می‌تواند حملات آپنه ایجاد کند. یک آزمایش نشان داد در درمان بیخوابی، زمانی که افراد مصرف دارو را قطع می‌کنند همه چیز به جای اول خود بازمی‌گردد به این معنی که نه تنها بیماری درمان نمی‌شود بلکه شرایط، حداقل برای مدتی، از قبل هم بدتر می‌شود. بر خلاف انتظارات معمول، گاهی گزارش شده‌است که مصرف این دارو به بروز شیدایی و حتی پرخاشگری منجر می‌شود. یک گزارش موردی متذکر شد چنانچه شوک‌های ناشی از وحشت‌زدگی به عنوان یک هشدار در برابر رفتار خاصی عمل کند، تواناییِ کلونازپام در کاهش یا از بین بردن شوک‌های ناشی از ترس، همچنین می‌تواند حذف خویشتنداری فرد در برابر آن رفتار خاص را بدنبال داشته باشد. یک مطالعه کوچک نشان داد کلونازپام ممکن است در کودکان خویشتنداری را کاهش دهد، همچنین گزارش‌های موردی دیگری وجود دارد که همان تأثیر را در کودکان، نوجوانان و بزرگسالان نشان می‌دهد. محققان کنجکاو دربارهٔ کاهش خویشتنداری بواسطه مصرف کلونازپام، سوابق پزشکی ۳۲۳ نفر را که به دلیل اختلال روانی در بیمارستان بستری شده بودند، مورد بررسی قرار دادند. این‌ها افرادی بودند که تأثیرات این چنینی کلونازپام ممکن بود در رفتار آن‌ها کاملاً مشهود باشد. هرچند مطالعه مذکور برای نشان دادن رابطه علت و معلولی در این زمینه طراحی نشده بود اما سوابق بررسی شده خطر پایین کاهش خویشتنداری ناشی از مصرف کلونازپام و دیگر داروهای گروه بنزودیازپین را نشان می‌داد.اگر در دوران بارداری استفاده شود ممکن است به کودک آسیب برساند. لفلونوماید
پژوهش‌هایی جهت استفاده از این دارو در درمان بیماری‌های زیر انجام پذیرفته‌است: شایعترین عوارض این دارو (که در بیشتر از ۱٪ مصرف‌کنندگان دیده می‌شود) به ترتیب کاهش شیوع عبارتند از:اسهال، عفونت دستگاه تنفسی فوقانی، ریزش مو، فشار خون بالا، راش، تهوع، برونشیت، سردرد، شکم‌درد، آزمون عملکرد کبد مختل، پشت‌درد، سوءهاضمه، عفونت ادراری، گیجی، عفونت، اختلال مفصلی، خارش، کاهش وزن، کاهش اشتها، سرفه، التهاب معده‌ای-روده‌ای، فارنژیت، استوماتیت، تِـنوسینوویت، استفراغ، ضعف، واکنش‌های حساسیتی، درد قفسهٔ سینه، خشکی پوست، اگزما، خواب‌رفتگی، سینه‌پهلو، رینیت، سینوویت، سنگ کیسه صفرا، تنگی نفس. ایدرونیداز
داروی آلدورازیم در سال ۲۰۰۳ میلادی در اروپا و آمریکا جهت مصارف پزشکی تأیید شد. در آمریکا این دارو را برای بیماری هورلر-شای یا انواع متوسط تا شدید سندرم شای به‌کار می‌برند. در اروپا نیز آلدورازیم را برای درمان درازمدت موکوپلی‌ساکاریدوز ۱ به شرط نداشتن درگیری مغزی-عصبی تجویز می‌کنند. ترامادول
عوارض مشابه دیگر داروهای شبه‌تریاک (تهوع، سرگیجه، خواب آلودگی، منگی، خشکی دهان. دیر انزالی، یبوست، افت فشار خون، تعریق، خارش در ترامادول هم دیده می‌شود اما احتمال بروز دپرسیون تنفسی که کشنده‌ترین با ترامادول خوراکی نسبت به مرفین کمتر است. مصرف این دارو به علت افزایش سطح سروتونین، بیشتر از دیگر مواد اپیوئیدی ایجاد حالت تهوع می‌کند، همچین باعث بی‌خوابی می‌شود. مصرف بیشتر از ۲۰۰ میلی‌گرم ترامادول برای افراد بدون مقاومت بدنی در مقابل مواد اپیوئیدی خطرناک است. مصرف همزمان با داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین مانند سیتالوپرام، بوپروپیون، فلوکستین و مهارکننده منوآمینواکسیداز موجب تشدید عوارض دارو و گاهی سندرم سروتونین می‌گردد. آپومرفین
در ابتدا مرکز کمورسپتور در CTZ را تحریک کرده و از آنجا بر مرکز استفراغ اثر می‌گذارد. این دارو آگونیست اغلب گیرنده‌های دوپامین ، سروتونین و آلفا آدرنرژیک می‌باشد. آلپرازولام
این دارو برای تسکین اضطراب، اختلالات خواب و اختلال هراس تجویز می‌شود. همچنین آلپرازولام یکی از قویترین بنزودیازپین‌های موجود در بازار است. در ایالات متحده، آلپرازولام برای درمان اختلال هراس با یا بدون آگورافوبیا تأیید شده توسط FDA است. Alprazolam توسط فدراسیون جهانی انجمن‌های روانپزشکی بیولوژیکی (WFSBP) برای موارد مقاوم در برابر درمان اختلال هراس توصیه می‌شود که هیچ گونه سابقه تحمل یا وابستگی وجود ندارد. این دارو دارای اثر ضد افسردگی است و بنابراین در بعضی موارد برای افراد افسرده تجویز می‌شود. از این دارو همچنان به عنوان سایکو اکتیور با متادون و بوپرونورفین (B2) که یک مسکن قوی برای ترک اعتیاد نیز استفاده می‌شود جهت افزایش سرخوشی نیز استفاده می‌گردد. سایر کاربردها شامل درمان تهوع ناشی از شیمی درمانی به همراه سایر درمانها است. بهبود GAD به‌طور کلی طی یک هفته اتفاق می‌افتد. آلپرازولام به‌طور کلی از طریق دهان مصرف می‌شود. دیازپام
این دارو برای اضطراب، سندرم قطع مصرف الکل، اختلالات تشنجی، درمان اضافه صرع میوکلونیک، درمان وحشت و ترس بیش از حد، درمان کمکی برای آندوسکوپی، اسپاسم عضلات اسکلتی، سردرد، تکان‌های غیرارادی یا لرزش و برای درمان بی‌خوابی ناشی از سم‌زدایی مواد افیونی در افراد بستری به صورت عضلانیتوصیه می‌شود. بنزیل‌پیپرازین
بنزیل‌پیپرازین (BZP) یک داروی تفریحی با خواص شادی آور و محرک است. اثرات تولید شده توسط BZP قابل مقایسه با اثرات آمفتامین است. عوارض جانبی ناشی از مصرف آن شامل روان پریشی حاد، سمیت کلیوی و تشنج است. هیچ گونه مرگ و میر به دنبال خوردن تنها BZP گزارش نشده است، اگرچه حداقل دو مورد مرگ ناشی از مصرف همزمان ترکیب BZP و MDMA گزارش شده است. فروش این ماده در چندین کشور از جمله استرالیا، کانادا، نیوزلند، ایالات متحده، جمهوری ایرلند، انگلستان، بلغارستان، رومانی و سایر نقاط اروپا ممنوع است. بیماری پارکینسون
آپومرفین که یکی از آگونیست‌های دوپامین است، ممکن است برای کاهش دوره‌های «خاموش» (OFF) و دیسکینزی در مراحل انتهایی پارکینسون استفاده شود. این دارو فقط با تزریق متناوب یا تزریق زیرجلدی مداوم استفاده می‌شود. مصرف این دارو آثار ثانوی شایعی مانند سردرگمی و توهم دارد بنابراین مصرف‌کنندگان این دارو باید از نزدیک تحت نظر باشند. دو نوع آگونیست دوپامین (لیسوراید و روتیگوتین) را می‌توان به صورت چسب‌های پوستی استفاده کرد که در مراحل ابتدایی بیماری یا برای کنترل دوره‌های خاموش (OFF) در مراحل پیشرفته بیماری مفید است. سفوروکسیم
سفوروکسیم یک پادزیست (آنتی‌بیوتیک) سفالوسپورینی است. این دارو در درمان تعداد زیادی از بیماری‌ها، مثل عفونت‌های تنفسی، عفونت گوش میانی، عفونت پوست و بافت نرم، سینوزیت، و عفونت‌های ادراری تناسلی مؤثر است. سفوروکسیم همچنین برای جلوگیری از عفونت در بیمارانی که تحت عمل جراحی قرار گرفته‌اند و در افرادی که به هر علت مستعد عفونت هستند استفاده می‌شود. فلبامات
فلبامات () که با نام تجاری فلباتول هم شناخته می‌شود، یک داروی ضدتشنج است که در درمان صرع کاربرد دارد. این دارو در درمان صرع‌های پارشیال بالغین (با و بدون گسترش سرتاسری) و صرع‌های پارشیال یا سرتاسری مرتبط با سندرم لنوکس-گستو در کودکان استفاده می‌شود. با این حال، به‌دلیل احتمال بروز کم‌خونی آپلاستیک مرگبار و/یا نارسایی کبد، مصرف این دارو فقط محدود به مواردی است که تشنج راجعه شدید وجود دارد. داپسون
عوارض جانبی این دارو وابسته به مقدار مصرف می‌باشند و با مقادیری که برای درمان جذام مصرف می‌شود، به ندرت بروز می‌نمایند. این عوارض عبارتند از همولیز، متهموگلوبینمی، نوروپاتی، درماتیت آلرژیک، بی‌اشتهایی، تهوع، استفراغ، سردرد، بیخوابی، کم خونی، هپاتیت، آگرانولوسیتوز، سندرم داپسون (بثورات جلدی همراه با تب و ائوزینوفیلی) که در صورت بروز آن باید بلافاصله مصرف دارو را قطع کرد. عوارض جانبی شدید عبارتند از: a کاهش سلول‌های خونی، تجزیه سلول‌های قرمز خون بخصوص در افراد مبتلا به کمبود گلوکز-۶- فسفات دهیدروژناز (G-6-PD), یا حساسیت شدید. از عوارض جانبی شایع این دارو می‌توان به تهوع و کاهش اشتها اشاره کرد. سایر عوارض جانبی عبارتند از: التهاب کبد و انواع بثورات پوستی. با اینکه بی‌خطر بودن مصرف این دارو در دوران بارداری کاملاً مشخص نیست برخی از پزشکان توصیه می‌کنند که افراد مبتلا به جذام به استفاده از این دارو ادامه دهند این دارو در رده سولفون قرار دارد. تریپرولیدین
از موارد استعمال این دارو درماتوزهای آلرژیک، کهیر، اگزماسبوروئیک، ادم آنژیونوروتیک، خارش و حساسیت است. پیپنزولات برمید
پیپنزولات به همراه ضداسیدها و داروهای آرام بخش قابل مصرف است؛ ولی استفاده از آن در بیماران مبتلا به آب‌سیاه و هایپرتروفی پروستات ممنوع است. آلپرازولام
نباید آلپرازولام را به‌عنوان یک قرص خواب‌آور استفاده کرد، مگر آنکه برنامهٔ درمانیِ بیمار اجازه دهد تا ۷–۸ ساعت خواب داشته‌باشد. در غیر این صورت، تا زمان خروج دارو از بدن، شخص ممکن است خواب‌آلوده باشد یا اختلال حافظه داشته‌باشد. دوز مصرف این دارو زیر نظر پزشک متخصص مغز و اعصاب یا پزشک متخصص اعصاب و روان داده شود. کلرمتیازول
کلرمتیازول () دارویی است که از موارد استعمال آن می‌توان به هیجان و بیقراری مخصوصاً مانی حاد و پسیکوز سالمندان، بیخوابی و اپی‌لپسی استاتوس اشاره کرد. آدرنالین
اپی‌نفرین می‌تواند عوارضی همچون سردرد، ناآرامی، ترمور، تپش قلب ایجاد کند. این عوارض با استراحت و دراز کشیدن بهبود می‌یابند. عوارض جدی‌تر شامل خون‌ریزی مغزی به علت افزایش سریع فشار خون و آریتمی‌های قلبی است. درد قلب ممکن است در بیماران با مشکلات عروق کرونری ایجاد شود. مصرف آن در افرادی که داروهای بلاک‌کننده گیرنده بتای غیر انتخابی مصرف می‌کنند، منع شده‌است چرا که روی گیرنده‌های آلفا به تنهایی منجر به خونریزی مغزی می‌تواند شود. سیتالوپرام
حالت فراموشی، اختلالات جنسی، خواب‌آلودگی، خشکی دهان، تهوع و منگی و در برخی موارد تاری دید، اختلال ادراک، اختلالات خواب، اشکال در تنفس، تب، اختلالات قاعدگی، افزایش حجم و دفعات ادرار، بثورات جلدی، خارش، درد شکمی و ناراحتی معده، یبوست بی‌اشتهایی، اضطراب، درد مفاصل، بی‌حالی، نفخ شکم، کاهش فشار خون یا کاهش فشار خون وضعیتی، افزایش بزاق، تعریق زیاد، میگرن، آبریزش بینی، سینوزیت، اختلالات مانیک و لرزش از عوارض جانبی این دارو هستند. دلیریوم
هالوپریدول با دوز کم در صورت استفاده کوتاه مدت (یک هفته یا کمتر)، بیشترین داروی مورد مطالعه و استاندارد برای دلیریوم است. شواهدی برای اثربخشی داروهای ضد روانپریشی آتیپیک (مثل ریسپریدون، اولانزاپین و کوئیتاپین) وجود دارد که عوارض جانبی کمتری دارد دکونژستانت
این دارو اغلب در درمان علائم سرماخوردگی (به خصوص سرماخوردگی‌های ویروسی بزرگسالان) مانند آبریزش بینی، سرفه و گلودرد استفاده می‌شود. گاه در مشکلات مشابه مانند حساسیت تنفسی، آلرژی و ... نیز به کار می‌رود. این دارو ترکیب کلرفنیرامین، فنیل‌افرین و فنیل پروپانول آمین است. پیروکسیکام
این دارو مسکن است و کاربرد اصلی آن کاهش یا توقف درد است. از کاربردهای دیگر دارو می‌شود به داشتن اثرات ضد التهابی مثلاً در درمان آرتروز اشاره کرد. دارو در تسکین درد ناشی از بسیاری از بیماری‌ها مثل دندان درد، سردرد و… کاربرد دارد. ایپیلیموماب
چند نوع عارضهٔ خطرناک و بالقوه کشنده برای این دارو گزارش شده‌است که علتش فعال‌سازی و تکثیر لنفوسیت‌های تی است. این عوارض در ۱۰ تا ۲۰ درصد بیماران دیده می‌شود و مهم‌ترین اشکالِ این دارو محسوب می‌شود. بیشتر عوارض جدی این دارو مربوط به دستگاه گوارش هستند (مثل درد شکمی، اسهال، یبوست، نفخ)، ولی تب، مشکلات تنفسی و ادراری هم وجود دارد. تعدادی گزارش هم از بروز عوارض و بیماری‌های شدید عصبی وجود داشته‌است که شامل پلی‌نورپاتی میلین‌زُدای التهابی، فلج حرکتی بالارونده و میاستنی گراویس می‌شود. سولفادوکسین/پیریمتامین
عوارض جانبی شامل اسهال، بثورات پوستی، خارش، سردرد و ریزش مو است. به ندرت ممکن است یک واکنش آلرژیک شدید یا بثورات پوستی مانند نکرولیز سمی اپیدرمی رخ دهد. به‌طور کلی در افراد مبتلا به آلرژی به سولفونامید یا بیماری جدی کبد یا کلیه توصیه نمی‌شود. این دارو با مسدود کردن توانایی مالاریا در استفاده از فولینیک اسید عمل می‌کند. آلپرازولام
اگر مصرف‌کننده در طی درمان با آلپرازولام، دچار افکار یا احساسات عجیب شود، باید موضوع را با پزشک در میان بگذارد. باید آلپرازولام را دور از دسترس کودکان، دور از حرارت، نور مستقیم، و حرارت نگهداری شود، همچنین حداکثر دوز مجاز از آلپرازولام چهار میلی‌گرم در روز است، در صورت مصرف بیش از حد یا اوردوز به اورژانس مراجعه کنید. به دلیل نگرانی در مورد سوء استفاده، برخی از آلپرازولام را به عنوان یک درمان اولیه برای اختلال هراس توصیه نمی‌کنند. اگر به‌طور ناگهانی مصرف کاهش یابد، علائم ترک یا بازگشت ممکن است رخ دهد. به تدریج کاهش دوز در طی هفته‌ها یا ماه‌ها مورد نیاز باشد.آلپرازولام در درجه اول از طریق CYP3A4 متابولیزه می‌شود. ترکیب بازدارنده CYP3A4 مانند سایمتیدین، اریترومایسین، norfluoxetine، فلووکسامین، ایتراکونازول، کتوکونازول، نفازودون، propoxyphene و ریتوناویر باعث تأخیر پاکسازی کبدی آلپرازولام می‌شود که ممکن است باعث تجمع آن و افزایش شدت اثرات جانبی آن شود. آسه‌پرومازین
آسه‌پرومازین دارویی است که از موارد استعمال آن می‌توان به قی، تشنج، بیخوابی‌ها، قلنج‌ها، خارش و بیماریهای روانی اشاره کرد. اسکیزوفرنی
انتخاب داروی ضد روان پریشی برای مصرف بر اساس منافع، خطرات و هزینه‌ها است. جای بحث دارد که کدام دسته بهتر هستند، معمولی یا داروهای ضد روان پریشی نامنظم. در زمانی که داروهای ضد روان پریشی معمولی به مقدار کم نسبت به متوسط دفعات و مقدار دوزهای مصرف دارو مورد استفاده قرار می‌گیرند، هر دو دارو به یک اندازه علائم افت یا عود را نشان می‌دهند. در ۴۰–۵۰٪ از افراد خوب جواب می‌دهد، در ۳۰–۴۰٪ از افراد نسبتاً جوابگو است، و در ۲۰٪ از افراد باعث مقاومت در برابر درمان شده‌است (از بین رفتن علائم، بعد از شش هفته با توجه به دو یا سه داروی ضد روان پریشی مختلف به‌طور رضایت بخشی پاسخگو است). Clozapine (کلوزاپین) برای کسانی که پاسخ ضعیفی نسبت به داروهای دیگر دارند درمان مؤثری است، اما احتمال عوارض جانبی وخیمی نسبت به agranulocytosis (آگرانولوسیتوز) دارد (کاهش تعداد سلول‌های سفید خون در ۱–۴٪). هماتروپین
تاری دید و افزایش حساسیت چشم‌ها، تشدید گلوکوم با زاویه بسته، به خصوص در افراد مسن، برافروختگی و خشکی پوست همراه با دانه‌های جلدی در کودکان، از عوارض این دارو هستند. بعلاوه، مصرف طولانی مدت هماتروپین ممکن است موجب بروز التهاب موضعی، احتقان عروقی، خیز، درماتیت تماسی، اگزودا و ورم ملتحمه آلرژیک شود. اگزازپام
بنزودیازپین ها در صورت استفاده در افراد مسن ، در دوران بارداری ، در کودکان ، افراد وابسته به الکل و مواد و افراد دارای اختلالات روانپزشکی همراه نیاز به اقدامات احتیاطی خاص دارند. بنزودیازپین ها از جمله اگزازپام داروهای لیپوفیلی هستند و به سرعت در غشاها نفوذ می کنند ، بنابراین با جذب زیاد دارو به سرعت در جفت عبور می کند. استفاده از بنزودیازپین ها در اواخر بارداری ، به ویژه با دوزهای زیاد ، ممکن است منجر به سندرم نوزاد فلاپی شود . آلپرازولام
مصرف بیش از ۲ میلیگرم آلپرازولام در اوایل دورهٔ درمان (هفتهٔ اول) باعث سرکوب خفیف سیستم تنفسی و در بیماران دچار آپنهٔ خواب باعث تنگی نفس در خواب یا قطع کامل تنفس خواهد شد. افلورنتین
عارضهٔ جانبی کِرِم موضعی شامل راش پوستی، قرمزی و سوزش است. عارضه جانبی فرم تزریقی آن، احتمال بروز نارسایی مغز استخوان و تشنج است. هنوز بی‌خطر بودن مصرف آن در دوران حاملگی یا شیردهی مشخص نشده‌است. توصیه شده که مصرف این دارو تنها در بالغین و کودکان بالای ۱۲ سال باشد. سیتالوپرام
اختلال عملکرد جنسی اغلب یک عارضه جانبی ناشی از مصرف مهارکنندگان بازجذب سروتونین است. به‌طور خاص، عوارض جانبی رایج عبارتند از: کاهش برانگیختگی جنسی، عدم تمایل به رابطه جنسی و آنورگاسمی (مشکلی در دستیابی به ارگاسم). یک مطالعه نشان داد که علی‌رغم عوارض جنسی، هنگامی که بهبودی از اختلال افسردگی عمده حاصل می‌شود، بهبود کیفیت زندگی و رضایت جنسی گزارش می‌شود. آلیکوم سی
موارد مصرف : کاهنده فشارخون، کاهنده چربی خون، کاهنده تصلب شرائین، پیشگیری از ترومبوز فهرست داروها
14. آلپرازولام آلپرازولام
آلپرازولام از بنزودیازپینها است. زمان شروع اثر این دارو بین ۳۰ دقیقه تا یک و نیم ساعت است. دورزلامید
دورزولامید به تنهایی یا به‌همراه داروهای مسدد گیرنده بتاآدرنرژیک برای کاهش فشار داخل چشم‌گلوکوم با زاویه باز و گلوکوم پسودواکسفولیاتیو، در بیمارانی که‌مصرف داروهای مسدد گیرنده بتاآدرنرژیک در آنها ممنوع است یا به آنها پاسخ نمی‌دهند، به‌کار می‌رود. فلومازنیل
اشکال دارویی: آمپول  کاربرد اصلی آن در درمان مسمومیت با بنزودیازپین‌ها، آنسفالوپاتی کبدی و رفع اثر بنزودیازپینها پس از پایان بیهوشی است.  فلومازنیل برای بیمارانی که پس از استفاده از بنزودیازپین ها بیش از حد خواب آلود می شوند، برای انجام اقدامات تشخیصی یا درمانی مفید است. این دارو به عنوان پادزهر در درمان مصرف بیش از حد بنزودیازپین استفاده شده است . اثرات بنزودیازپین ها را با مهار رقابتی در سایت تشخیص بنزودیازپین (BZ) در مجموعه گیرنده های GABA / بنزودیازپین معکوس می کند. عوارض زیادی وجود دارد که باید هنگام استفاده از فلومازنیل مورد توجه قرار گیرند. این موارد شامل کاهش آستانه تشنج ، تحریک پذیری و اضطراب است. به دلیل نیمه عمر کوتاه فلومازنیل ،به دوزهای متعدد نیاز دارد. به دلیل خطرات احتمالی علائم ترک و نیمه عمر کوتاه دارو ، بیماران باید با دقت کنترل شوند تا از عود علائم مصرف بیش از حد یا عوارض جانبی جلوگیری شود. از فلومازنیل نیز بعضاً برای جبران اثرات آرام بخشی بنزودیازپین ها بعد از جراحی استفاده می شود. که مانند کاربرد نالوکسان برای معکوس کردن اثر مواد افیونی و افیونی پس از جراحی است. تجویز دارو به دلیل عوارض جانبی احتمالی و خطرات جدی مرتبط با مصرف بیش از حد ، نیاز به نظارت دقیق توسط متخصص بیهوشی دارد. به همین ترتیب ، نظارت پس از جراحی نیز ضروری است.از فلومازنیل به طور موثر برای درمان اووردوز داروهای خواب آور غیر بنزودیازپینی ، مانند زولپیدم ، زالپلون و زوپیکلون (همچنین به عنوان "داروهای Z" نیز شناخته می شود) استفاده شده است. فوروزماید
متابولیسم دارو کبدی است. تداخل‌های دارویی مصرف هم‌زمان لیتیم با فوروزماید ممکن است موجب بروز مسمومیت ناشی از لیتیم شود. اثرات ضدانعقادی داروهای ضدانعقاد مانند آسپیرین، در صورت مصرف هم‌زمان با فوروزماید ممکن است افزایش یابد مروپنم
پیش از مصرف این دارو در موارد ذیل با پزشک خود مشورت نمایید. - دارا بودن هرنوع حساسیت به پنی‌سیلین‌ها، سفالوسپورین‌ها و سایر مشتقات آن، مهارکننده‌های بتالاکتاماز و سایر آلرژن‌ها - مصرف سایر داروها به ویژه پروبنسید و والپروئیک اسید - پیش از انجام تست‌های آزمایشگاهی (به ویژه قند ادرار) - در صورت بروز اسهال بعد از مصرف این دارو - در صورت داشتن اختلالات کلیوی (دوز دارو باید محاسبه و تنظیم گردد). - در صورت داشتن سابقه صرع، بیماری‌های مغزی، کلیوی، کبدی، معده‌ای- روده‌ای و آسم سیتالوپرام
مصرف بیش از حد ممکن است باعث استفراغ، آرامش، اختلال در ریتم قلب، سرگیجه، تعریق، حالت تهوع، لرزش و به ندرت فراموشی، گیجی، اغما یا تشنج شود. سیتالوپرام خطرناکترین گونه مهارکنندگان بازجذب سروتونین در صورت مصرف بیش از حد است. داروهای ضدروان‌پریشی
کلروپرومازین، فلوفنازین، تیوریدازین، هالوپریدول، فلوپنتیکسول، اُلانزاپین، کلوزاپین ،ریسپریدون، آریپیپرازول، پرفنازین، تیوتکسین و تری فلوپرازین از جمله داروهای ضدروان‌پریشی هستند. مکانیسم اصلی اغلب این داروها مهار گیرنده‌های دوپامینی در مغز است. داروهای آنتی سایکوتیک جدیدتر اغلب عوارض پارکینسون کمتری دارند.مانند الانزاپین، کلوزاپین، ریسپریدون، آریپیپرازول آلپرازولام
استفاده از آلپرازولام در دوران بارداری با ناهنجاری‌های مادرزادی همراه است، و استفاده در سه‌ماهه آخر ممکن است باعث وابستگی به داروی جنین و علائم ترک در دوره پس از زایمان و همچنین نقص در نوزادان و مشکلات تنفسی شود. با این حال، در مصرف‌کنندگان طولانی مدت بنزودیازپین‌ها، قطع ناگهانی به دلیل نگرانی از تراتوژنز، خطر ابتلا به علائم ترک شدید و تأثیر دوباره ای شدید از اختلال سلامت روانی اساسی دارد. سقط‌های خود به خودی ممکن است ناشی از برداشت ناگهانی داروهای روانگردان از جمله بنزودیازپین‌ها باشد. فوروزماید
فوروزماید برای درمان پرفشاری خون مصرف می‌شود. همچنین برای کاهش ادم عمومی، افزایش جریان ادرار و در نتیجه کاهش وزن (برای ورزشکاران به عنوان دوپینگ محسوب می‌شود -سستی و بی‌حالی از عواقب آن است)، ادم ریه حاد، آسیت و… استفاده می‌شود. فلورازپام
گیجی و خواب آلودگی، کاهش قوای فکری، سردرد و کماشایعترین عوارض جانبی سرگیجه، خواب آلودگی، سبکی سر و آتاکسی است. فلورازپام پتانسیل سو مصرف دارد و هرگز نباید از آن با نوشیدنی‌های الکلی یا هر ماده دیگری که باعث خواب آلودگی می شود استفاده شود. ممکن است نتایج اعتیاد آور و احتمالاً کشنده ای ایجاد کند. مصرف کنندگان فلورازپام فقط باید طبق دستورالعمل این دارو را مصرف کنند و فقط باید شب هایی که فرد تصمیم دارد شب را کامل بخوابد مصرف شود. روز بعد خواب آلودگی شایع است و ممکن است در مرحله اولیه درمان افزایش یابد زیرا اثر تجمعی دارو تا زمان رسیدن به سطح پلاسمایی پایدار اتفاق می‌افتد. فلورازپام برای جلوگیری از عوارض مرتبط با مصرف طولانی‌مدت بهتر است برای مدت‌زمان کوتاه و در کمترین دوز ممکن استفاده شود. فلورازپام دارای تحمل متقابل با باربیتورات‌ها است و باربیتورات‌ها به راحتی می‌توانند در افرادی که عادت به خوابیدن با باربیتورات دارند با فلورازپام جایگزین شوند. پس از قطع فلورازپام، ممکن است حدود چهار روز بعد، اثر برگشت یا سندرم ترک بنزودیازپین ایجاد شود. بنزودیازپین‌ها اکسپکتورانت
مورد مصرف این دارو، درمان علامتی سرفه و احتقان بینی ناشی از سرما خوردگی، آلرژی و عفونتهای تنفسی می‌باشد. ماپروتیلین
مصرف داروی لودیومیل، در افراد مبتلا به آسم، الکلیسم حاد، اختلالات دفع ادرار، اختلالات دو قطبی، بیماران قلبی عروقی، پرکاری تیروئید، سابقه انفارکتوس میوکارد، اختلالات خون و کبد؛ هچنین بیماران اسکیزوفرنی و افرادی که سابقه افزایش فشار چشم دارند، باید حتماً با مشورت پزشک و با احتیاط فراوان باشد. آزیترومایسین
اثرات جانبی متداول آزیترومایسین عبارت‌اند از تهوع، استفراغ، اسهال و ناراحتی معده. افزون بر این، یک واکنش آلرژیک مانند آنافیلاکسی، نشانگان کیوتی یا یک اسهال ناشی از انتروکولیت با غشای کاذب نیز می‌تواند از جمله اثرات مصرف این دارو باشد. تاکنون هیچ آسیبی ناشی از مصرف این دارو در دوران بارداری گزارش نشده‌است. ایمن بودن مصرف این دارو در دوران شیردهی تایید نشده اما به احتمال زیاد مصرف آن مشکلی ایجاد نخواهد کرد. این دارو با کاهش تولید پروتئین منجر به توقف رشد باکتریایی می‌شود. آزیترومایسن در ۱۹۸۱ توسط گروهی از داروسازان کروات کشف و در سال ۱۹۸۸ استفاده پزشکی از آن تایید شد. این دارو جزو فهرست داروهای ضروری سازمان جهانی بهداشت است. سازمان بهداشت جهانی آزیترومایسین را در دسته داروهای ضروری قرار داده‌است. در سال ۲۰۱۷، این دارو، با بیش از ۱۲ میلیون نسخه تجویز، رتبه ۵۷‌ام در فهرست پرمصرف‌ترین داروهای تجویز شده در ایالات متحده آمریکا را کسب کرد. آلترتامین
عارضهٔ این دارو، تهوع، استفراغ، کم‌خونی و نوروپاتی محیطی است. استیل‌سالیسیلیک اسید
موارد مصرف آسپیرین شامل انواع دردهای متوسط تا خفیف، تب، بیماری‌های التهابی همچون روماتویید آرتریت و سندرم کاوازاکی و به عنوان مهارکننده تجمع پلاکتی است. در سرماخوردگی و آنفلوانزا باید از مصرف آسپرین خودداری کرد زیرا ممکن است باعث سندرم ری شود ادروفونیوم
کاربردهای این دارو شامل آنتاگونیست کورار ،داروی کمکی در تشخیص میاستنی گراویس ،افتراق بین حملات میاستنیک و حملات کولینرژیک ،تاکیکاردی پاروکسیسمال فوق بطنی است. این دارو در مواردی همچون انسداد مکانیکی دستگاه گوارش یا ادراری ، برادیکاردی ، هیپوتانسیون ، هیپرتیروءیدیسم ،حساسیت به داروهای آنتی کولین استراز ،حساسیت به سولیفت‌ها منع مصرف دارد. آلپرازولام
با توجه به مصرف خودسرانهٔ آلپرازولام در ایران، در صورتی که دچار مشکل بی خوابی شدید هستید ابتدا با روانپزشک خود مشورت کنید سپس اقدام به استفاده بنزودیازپین‌ها کنید. موارد جایگزین مانند زولپیدم(Ambien) توسط روانپزشک تجویز خواهد شد. در موارد شدیدتر استفاده از کلونازپام و لورازپام الزامی است. از مصرف خودسرانهٔ آلپرازولام برای خواب جداً خودداری فرمایید. پمبرولیزومب
سایر عوارضی که احتمال‌شان بین ۱٪ تا ۱۰٪ است، شامل کم‌خونی، کاهش اشتها، سردرد، گیجی، اختلال در حس چشایی، خشکی چشم، افزایش فشار خون، شکم‌درد، یبوست، خشکی دهان، واکنش‌های شدید پوستی، ویتیلیگو، انواع آکنهٔ پوست، خشکی پوست، اگزما، دردهای ماهیچه‌ای یا اندام، آرتریت، ضعف عمومی، ورم، تب و لرز، میاستنی گراویس و بیماری شبه‌آنفلوانزایی است. آنتوسیانوزید آ
موارد مصرف: اکیموز و پتشی، نارسایی وریدی لنفاوی، شب کوری آریپیپرازول
آریپیپرازول ، که تحت نام تجاری Abilify به فروش می‌رسد، یک ضد روانپریشی نسل دوم است. این دارو عمدتاً در درمان اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده‌های دیگر شامل درمان کمکی در اختلال افسردگی عمده، اختلالات تیک و تحریک پذیری همراه با اوتیسم می باشد. انوکساپارین سدیم
آنوکساپارین سدیم یک داروی ضد انعقادی، رقیق کننده خون است. از این دارو برای درمان و جلوگیری از ترومبوز وریدهای عمقی (DVT) و آمبولی ریوی (PE) از جمله در دوران بارداری و در موارد خاصی از جراحی استفاده می‌شود. همچنین در افرادی که سندرم کرونری حاد (ACS) و حملات قلبی دارند استفاده می‌شود. این دارو به صورت تزریق دقیقاً زیر پوست یا تزریق وریدی استفاده می‌شود. سایر کاربردها شامل دستگاه‌های دیالیز کلیه است. اگزاسپرول
اگزاسپرول () یک داروی ضدالتهابی است که در درمان آرتروز به کار می‌رود. این ماده از L-پرولین، اسید آمینه کد شده DNA مشتق شده است. اثر فعال اگزاسپرول مهار چسبندگی و مهاجرت گلبول‌های سفید است. افلوکساسین
هنگامی که از طریق دهان مصرف می‌شود، عوارض جانبی شایع شامل استفراغ، اسهال، سردرد و بثورات پوستی را نیز با خود به همراه دارد. دیگر عوارض جانبی جدی شامل پارگی تاندون، بی‌حسی ناشی از آسیب عصبی، تشنج و روان‌پریشی است. استفاده در بارداری معمولاً توصیه نمی‌شود. افلوکساسین در خانواده داروهای فلوروکینولون است. با تداخل در دی‌ان‌ای باکتری کار می‌کند. استازولامید
افزایش حجم ادرار (دیورز)، کرختی، مور مور شدن و تغییر حسی (پارستزی) بخصوص در دستها و پاها و نواحی تحت فشار، خواب آلودگی، هیپرآمونمی، مصرف نوشیدنی‌های کربن‌دار ممکن است بی‌مزه به نظر برسد، تهوع، عدم تعادل الکترولیتی داروهای ضد آریتمی
این داروها کاربرد گسترده‌ای در درمان فشارخون، آنژین قلبی، نارسایی قلب و همچنین آریتمی‌ها دارند. داروهایی از قبیل آتنولول، پروپرانولول، و متوپرولول در کنترل علائم مبتلایان به AF، تاکی کاردی‌های دهلیزی و آریتمی‌های [خوش‌خیم]بطنی کاربرد دارند؛ بنابراین تجویز این داروها و تنظیم میزان مصرف شده مخصوصاً در صورت مصرف هم‌زمان داروهای دیگر باید به دقت تحت نظر پزشک متخصص قلب باشد. Sotalol نیز در این گروه قرار دارد ولی با توجه به خواص ضد آریتمی بیشتر در درمان ریتم AF و گاهی آریتمی‌های بطنی کاربرد ویژه‌ای دارد. عارضه مشترک تمام داروهای فوق تشدید برادیکاردی در مبتلایان به گره سینوسی بیمار و همچنین بلوک قلبی می‌باشد. عارضه دیگر این گروه دارویی تشدید آسم و نارسایی تنفسی در مبتلایان به بیماری انسدادی ریوی می‌باشد. داروی سوتالول می‌تواند منجر به ایجاد آریتمی‌های جدید شود که گاهی بسیار خطرناک است بنابراین باید به دقت و تحت نظر پزشک متخصص قلب تجویز شود. آلندرونیت
پیشگیری از استئوپورز، بیماری پاژه، درمان استئوپروز بعد از یائسگی، پیشگیری و درمان استئوپروز ناشی از مصرف کورتیکواستروئیدها عوارض گوارشی (تهوع، استفراغ و ازوفاژیت)، دردشکمی، درد اسکلتی - عضلانی، سرگیجه، سردرد، تب و علائم شبه‌آنفلوانزا، تغییر در الکترولیتهای سرم و اولسر پپتیک فلوئوکورتولون
از موارد استعمال آن عبارتند از درماتیت و اگزما در اثر تماس، اگزمای معمولی، سوپرانفکته مرطوب، درمواپی درماتیت، خیز مخاط بینی، انسداد احتقانی در سرماخوردگی، رینیت، تسکین هیپرمی آماسی. اسکلروتراپی
موارد منع مصرف عبارتند از: بستری بودن بیمار، بیماری‌های شدید سیستمیک، درک ضعیف بیمار، فوبیای سوزن، امید به زندگی کوتاه، سرطان مرحله آخر، آلرژی شناخته شده به ماده اسکلروزان و درمان با تاموکسیفن. جم فیبروزیل
این دارو ممکن است باعث مهار لیپولیز محیطی، کاهش برداشت کبدی اسیدهای چرب آزاد و کاهش ساخت گلیسریدهای کبدی، مهار ساخت آپولیپوپروتئین B که حامل VLDL است و افزایش کلیرانس آن و در نتیجه کاهش ساخت VLDL گردد. فلومتازون
فلومتازون دارویی است که برای درمان پیودرم حاد و نیمه حاد، عفونتهای قارچی پوست، اگزمای عفونی استفاده می‌شود. بر روی بافتهای ملتحمه نباید مالیده شود. توپیرامات
از عوارض نادر دارو می‌توان به اسیدوز متابولیک، هیپرترمی، گلوکوم حاد، الیگوهیدروز و تضعیف مغز استخوان اشاره کرد. اختلال قاعدگی و تاثیر توپیرامات بر قاعدگی یکی از عوارض جانبی احتمالی توپیرامات است و بهتر است اگر در زمان مصرف توپیرامات دچار تغییرات در قاعدگی خود شدید با پزشک خود مشورت کنید. آنافیلاکسی
علاوه بر اپی نفرین، معمولاً از آنتی هیستامین‌ها استفاده می‌شود. بر اساس استدلال‌های نظری چنین پذیرفته شده بود که آنتی هیستامین‌ها مؤثر هستند، اما در واقع شواهد کمی در مورد اینکه آنتی هیستامین‌ها در درمان آنافیلاکسی مؤثر است، وجود دارد. در بررسی ۲۰۰۷ کوکرن هیچ تحقیق با کیفیتی برای توصیه آنتی هیستامین‌ها پیدا نشد. آنتی هیستامین‌ها بر روی تجمع مایعات و اسپاسم‌های راه تنفسی مؤثر نیستند. کورتیکواستروئیدها هم احتمالاً چندان فرقی نمی‌کنند اگر فرد دچار آنافیلاکسی شده باشد. از آن‌ها با امید کاهش خطر آنافیلاکسی دومرحله‌ای استفاده می‌شود، اما آن‌ها در پیشگیری از آنافیلاکسی‌های بعدی بی تأثیر هستند. سالبوتامول که از طریق دستگاه تنفس (نبولایزر) وارد می‌شود می‌تواند در زمانی که اپی نفرین علائم برونکواسپاسم را از بین نمی‌برد مفید باشد. متیلن بلو برای افرادی که به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهند استفاده شده‌است چرا که عضلات صاف را آزاد می‌کند. فولینیک اسید
لوکوورین (یا لِدِرفولین) پادزهرمسمومیت با آنتاگونیست‌های اسید فولیک مانند پیریمتامین، متوترکسات یاترمتوپریم می‌باشد. لوکوورین جهت‌جلوگیری از مسمومیت شدید ناشی از مصرف بیش از اندازه متوترکسات یادرمان با مقادیر زیاد این دارو به‌عنوان‌بخشی از برنامه‌های شیمی درمانی سرطان مصرف می‌شود. همچنین لوکوورین برای درمان کم‌خونیهای مگالوبلاستیک ناشی از اسپرو، کمبودهای تغذیه‌ای، آبستنی وشیرخوارگی که درمان با اسید فولیک خوراکی در مورد آن عملی نیست، به‌کارمی‌رود. هالوپریدول
یکی از شایع‌ترین عارضه هالوپریدول، حرکات و پرش بی‌اختیار پلک، دست و پا است. آرامش بیش از حد وخواب‌آلودگی، بی‌ثباتی خلقی، کابوس‌های شبانه، بی‌خوابی، تحریک و سرخوشی. در مصارف طولانی مدت دیسکینزی دیررس ممکن است ایجاد گردد. آثار ضد موسکارینی نظیر یبوست، خشکی دهان، احتقان بینی، احتباس ادرار و تاری دید نیز به ندرت بروز می‌نماید. عوارض خارج هرمی خصوصاً واکنش‌های دیستونیک و آکاتزی، به‌خصوص در تیروئید سمی‌شایع تر می‌باشند. عوارضی از قبیل خستگی و ضعف گاهی بروز می‌نماید. کتوپروفن
یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی رایج است. از این دارو برای تسکین التهاب آرتریت روماتوئید و استئوآرتریت (ارتروز) در بالغین استفاده می‌شود موارد دیگر مصرف این دارو عبارت‌اند از: قلم تزریقی
برخی از داروها به شکل قلم‌های تزریقی فرموله می‌شوند تا شروع اثربخشی دارو را تسریع کنند؛ همچون اپی‌نفرین که وقتی برای درمان آنافیلاکسی استفاده می‌شود، باید در اسرع وقت اثرات خود را نشان دهد. بر خلاف اکثر قلم‌های تزریقی دیگر، قلم‌های تزریقی اپی‌نفرین به منظور تزریق به شکل عضلانی طراحی شده‌اند. داروی دیگری که برای اطمینان از شروع سریع اثر آن به شکل قلم تزریقی فرموله شده، گلوکاگون است. این دارو برای درمان هیپوگلیسمی استفاده می‌شود. سایر داروهایی نیز که به‌طور معمول خوراکی هستند ، وقتی به شکل قلم تزریقی در دسترس میباشند یا برای استفاده به این شکل مورد مطالعه قرار گرفته‌اند که خواص متفاوت فارماکوکینتیکی آنها هنگام استفاده از طریق تزریق اهمیت دارد یا برای کسانی که نمی‌توانند داروهای خوراکی مصرف کنند. این موارد شامل داروهایی چون متوترکسات برای آرتریت ایدیوپاتیک نوجوانان و سوماتریپتان برای میگرن است. متوپرولول
عوارض جانبی شایع دارو عبارتند از مشکلات خواب احساس خستگی مفرط (پزشکی)، احساس غش، برادی کاردی علامتی (سرگیجه)، اسپاسم برونش (اشکال درتنفس)، نارسایی احتقانی قلب (تورم اندام‌های تحتانی، تنگی نفس)، افسردگی و کاهش گردش خون محیطی (سردی دست‌هاو پاها)، اختلالات خواب، تهوع، استفراغ، اسهال، یبوست و دردهای شکمی. مصرف دوز بالای دارو ممکن است منجر به مسمومیت شود. احتمال خطر مصرف دارو در زنان باردار وجود دارد. به نظر می‌رسد مصرف دارو در زمان شیردهی منعی نداشته باشد. استفاده از دارو در کسانی که مشکلات کبدی یا آسم دارند نیاز به احتیاط بیشتری دارد. توقف مصرف دارو باید به آهستگی صورت بگیرد تا از خطرات بعدی برای سلامت جلوگیری شود. اس‌امپرازول
عوارض جانبی شایع شامل سردرد، یبوست، خشکی دهان و شکم درد است. عوارض جانبی جدی ممکن است شامل آنژیوادم، عفونت "کلستریدیوم دیفیسیل" و ذات الریه باشد. به نظر می‌رسد استفاده در دوران بارداری بی خطر است، در حالی که ایمنی آن در دوران شیردهی مشخص نیست. اس‌امپرازول ایزومر-("S")-(−) امپرازول است که با انسداد H/K-ATPase در سلول‌های جداری معده عمل می‌کند. کلوپیدوگرل
پیشگیری از بروز حوادث ترومبوآمبولیک عروقی مانند سکته قلبی یا سکته مغزی، بیماری‌های عروق محیطی . حداکثر دوز مصرفی در بزرگسالان یک قرص ۷۵ میلی گرم در روز نیتروفورازون
اشکال دارویی: کرم  نیتروفورازون به صورت موضعی در سوختگی‌های درجه دوم سوم، زخم‌ها و عفونت‌های پوستی و برای آماده ساختن موضع برای پیوند پوست مصرف می‌شود. نیتروفورازون یک مشتق نیتروفوران با طیف اثر ضدمیکروبی گسترده‌است، که چندین آنزیم باکتریایی دخیل در تجزیه هوازی و غیرهوازی گلوکز و پیروات از قبیل پیروات دهیدروژناز، سیترات سنتتاز، مالئات دهیدروژناز گلوتاتیون ردوکتاز و پیروات دکربوکسیلاز را مهار می‌کند. اما اثر ناچیزی بر پسودوموناس آئروژینوزا دارد. حساس شدن پوست و بروز واکنش‌های آلرژیک به ویژه رماتیت تماسی با مصرف این دارو گزارش شده‌است. تریمیپرامین
اثرات آنتی‌کولینرژیک (تاری دید، اغتشاش شعور، هذیان و توهم، یبوست، اشکال در دفع ادرار) تپش آهسته سریع یا نامنظم قلب، لرزش به ویژه در دست‌ها، بازو و زبان، کاهش فشار خون، عصبانیت و بی‌قراری، سندرم پارکینسون، نقص عملکرد جنسی، سرگیجه، خشکی دهان، سردرد، افزایش اشتها، تهوع، کاهش فشارخون وضعیتی، خستگی یا ضعف، طعم ناخوشاینددر دهان و افزایش وزن با مصرف این دارو گزارش شده‌است. تریامسینولون
در مصرف موضعی گلودرد، سرفه، آبریزش، آتروفی پوست و... در مصرف سیستمیک سردرد، سرگیجه، افزایش فشارخون، پوکی استخوان و... از عوارض جانبی این دارو هستند. عوارض جانبی در استفاده از پماد موضعی: حساسیت مفرط (تاول، سوزش، خارش، پوسته پوسته شدن، خشکی، یا سایر علائم تحریکی که از قبل وجود نداشته است). سایر عوارض: آکنه یا پوست چرب، افزایش رشد مو به‌خصوص در صورت، افزایش ریزش مو به‌خصوص در پوست سر، خطوط قرمز ارغوانی بر روی بازو، صورت، ساق پا، تنه یا کشاله ران، آتروفی پوست (با مصرف طولانی مدت دارو پوست نازک شده و به راحتی کبود می‌شود). پیپراسیلین/تازوباکتام
عوارض جانبی شایع شامل سردرد، مشکل در خواب، بثورات پوستی، حالت تهوع، یبوست و اسهال است. عوارض جانبی جدی شامل انتروکولیت با غشای کاذب و واکنش‌های آلرژیک از جمله آنافیلاکسی است. کسانی که به سایر β-لاکتام‌ها حساسیت دارند به احتمال زیاد به پیپراسیلین/تازوباکتام حساسیت دارند. به نظر می‌رسد استفاده در دوران بارداری یا شیردهی بی خطر است. معمولاً با مسدود کردن توانایی باکتری در ایجاد دیواره سلولی، منجر به مرگ باکتری‌ها می‌شود. دکسکلرفنیرامین
کاربرد اصلی این دارو مهار علائم هیستامینرژیک (مانند آبریزش بینی و...) در سرماخوردگی، حساسیت و کهیر است . در ترکیب برخی از داروهای سرماخوردگی نیز استفاده شده است. دکسکلرفنیرامین از گروه آلکیل آمینها و ایزومر راست گردان کلرفنیرامین است؛ مانند سایر آنتی هیستامینها خواص آنتاگونیست گیرنده H۱ هیستامین و خواص آنتی کولینرژیکی دارد. عوارض هیستامینرژیک مانند گیجی و خواب آلودگی و عوارض آنتی کولینرژیک مانند خشکی دهان. افلورنتین
این دارو در مرحلهٔ دوم بیماری خواب که در اثر «تریپانوما بروسئی گامبینس» به وجود آمده باشد، کاربرد دارد و می‌توان آن را همراه با داروی نیفورتیموکس تجویز کرد. این دارو دو فرم تزریقی و کِرِم موضعی دارد. آنتی لپروتیک
در این رژیم دارویی حاوی داروهای فوق، مقدار مصرف ریفامپین، ۶۰۰ میلی‌گرم یکبار در ماه (۴۵۰ میلی‌گرم دربزرگسالان با وزن کمتر از ۳۵ کیلوگرم)، مقدار مصرف داپسون ۱۰۰mg/day(50mg/day یا ۲mg/kg/day ـ ۱ برای بزرگسالان با وزن کمتر از ۳۵ کیلوگرم) و مقدار مصرف کلوفازیمین ۳۰۰ میلی‌گرم یکبار در ماه و با نظارت یا ۱۰۰ میلی‌گرم در روزهای متناوب به صورت خوددرمانی می‌باشد. الانزاپین
الانزاپین اولانزاپین که با نام تجاری زیپرکسا فروخته می‌شود، یک داروی آنتی‌سایکوتیک آتیپیک است که در درجه اول برای درمان اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی استفاده می‌شود. در موارد ابتلا به اسکیزوفرنی، از دارو می‌توان برای درمان دراز مدت و همین‌طور در دوران اولیه ظهور علائم بیماری استفاده نمود. دارو را می‌توان به صورت تزریق در عضلات و به صورت خوراکی مصرف کرد. عوارض شایع آن نیز شامل اختلالات حرکتی، سرگیجه، خستگی مفرط، یبوست و خشکی دهان است. عوارض جانبی دیگر شامل افت فشار خون هنگام ایستادن، واکنش‌های آلرژیک، سندرم بدخیم نورولپتیک، افزایش قند خون، تشنج، بزرگ‌شدن پستان مردانه، اختلال در نعوظ و نهایتاً افزایش احتمال مرگ در افراد مسن مبتلا به زوال عقل است. استفاده از دارو در مادرانی که در ماه‌های آخر زایمانشان هستند احتمال ابتلای نوزاد به اختلالات حرکتی در هفته‌های اولیه تولدشان را بالا می‌برد.اگرچه نحوه اثر کاملاً مشخص نیست، اما دارو مهارکننده بازجذب دوپامین و سروتونین است.اولانزاپین در سال ۱۹۷۱ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۹۶ برای استفاده پزشکی در ایالات متحده تأیید گردید. داروی فوق به عنوان یک داروی ژنریک تجویز می‌شود.در سال ۲۰۱۷، این دارو با تجویز بیش از دو میلیون نسخه‌ای در سال، ۲۳۹مین داروی رایج در ایالات متحده بود. گاستروانتریت
داروهای ضد استفراغ ممکن است در درمان استفراغ در کودکان مفید باشند. داروی اندانسترون دارای کاربردهای می‌باشد، که از جمله آن‌ها می‌توان به کاهش تزریق وریدی مایعات، کاهش مدت زمان بستری شدن در بیمارستان، و همچنین کاهش استفراغ با مصرف تنها یک دوز از این دارو اشاره کرد. داروی متوکلوپرامید نیز ممکن است مفید باشد. با این حال، مصرف اندانسترون در کودکان ممکن است باعث افزایش دفعات رجوع به بیمارستان شود. داروی وریدی اندانسترون با دستور پزشک می‌تواند به صورت خوراکی به بیمار داده شود. داروی دیمین هیدرینات، با اینکه در کاهش استفراغ مؤثر است، به نظر می‌رسد چندان مزیت بالینی مهمی ندارد. آناستروزول
عوارض جانبی رایج آناستروزول شامل گرگرفتگی، تغییر حالت، درد مفاصل و حالت تهوع است. عوارض جانبی شدید شامل افزایش خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و پوکی استخوان است. استفاده از این دارو در دوران بارداری ممکن است به کودک آسیب برساند. آناستروزول در خانواده داروهای مهارکننده آروماتاز است. این کار با مسدود کردن تولید استروژن‌ها در بدن کار می‌کند و از این رو اثرات ضد استروژن دارد. ایبوپروفن
مصرف ایبوپروفن همچنین باعث افزایش ریسک نارسایی قلبی، نارسایی کلیه، هایپرکالمی و نارسایی کبدی شده و مصرف مقدار زیاد این دارو می‌تواند باعث افزایش احتمال سکته قلبی شود. این دارو همچنین موجب تشدید آسم در بیماران مبتلا به آن می‌شود. میزان خطر مصرف ایبوپروفن در بارداری به روشنی مشخص نیست اما به زنان باردار توصیه می‌شود که از مصرف این دارو خودداری کنند. احتمال بروز واکنش‌های آلرژیک مانند آنافیلاکسی با مصرف ایبوپروفن وجود دارد. بنزودیازپین
بنزودیازپین‌ها در ایجاد آرامبخشی و شل شدگی عضلانی و در درمان بی‌خوابی، اضطراب، حملات پانیک، صرع، محرومیت از الکل، یادزدودگی، خواب‌پریشی و غیره کاربرد دارند. بنزودیازپین‌ها بسته به سرعت اثر و نیمه‌عمر به انواع کوتاه‌اثر (مانند میدازولام و تریازولام)، متوسط اثر (مانند آلپرازولام، کلونازپام، تمازپام و لورازپام) و طولانی‌اثر (مانند دیازپام، فلورازپام و کلردیازپوکساید) تقسیم می‌شوند. این داروها اغلب متابولیسم کبدی دارند و به اشکال مختلفی مانند قرص، آمپول و حتی شیاف به کار می‌روند. به ندرت در ترکیب با سایر داروها مانند کلدینیوم سی استفاده می‌شوند. کاربوپروست
موارد احتیاط مصرف این دارو نیز عبارتند از: آسم (احتمال بروز برونکوسپاسم)، کم‌خونی، زردی، دیابت، اختلالات تشنجی و صرع و هرگونه سابقهٔ جراحی قبلی بر روی رحم. اتامبوتول/ایزونیازید/پیرازینامید/ریفامپیسین
عوارض جانبی شامل عوارض هر یک از ترکیبات به کار رفته در این ترکیب است. پیریدوکسین ممکن است برای کاهش خطر بی‌حسی استفاده شود. مصرف آن در افرادی که مشکلات کبدی یا کلیوی شدید دارند توصیه نمی‌شود. ممکن است استفاده از آن در کودکان مناسب نباشد. مشخص نیست که آیا استفاده از آن در دوران بارداری بی خطر است یا خیر. زولپیدم
نشانه‌هایی که در اثر استفاده بیش از حد از زولپیدم بروز می‌کنند عبارتند از: از بین رفتن ترس و بی‌تفاوتی غیرطبیعی، افزایش سداسیون (تسکین)، سوزنی شدن (تنگ شدن) مردمک، رفتارهای غیرمنتظره و هذیان گویی، دپرسیون تنفسی، کما و گاهی مرگ. در صورت استفاده هم‌زمان با الکل، مواد مخدر و نیز قرص‌های اعصاب و داروهای ضد افسردگی احتمال تشدید عوارض وجود دارد. استفاده بیش از حد زولپیدم باعث مرگ نیز می‌شود. هرچند زولپیدم جزو بنزودیازپین‌ها نمی‌باشد ولی در موارد مصرف دوز بالای ان از فلومازنیل که انتاگونیست گیرنده بنزودیازپین‌ها است، استفاده می‌گردد. این دارو سبب می‌شود که زولپیدم از روی گیرنده‌های بنزودیازپینی جدا شده و آثار سمی ان به سرعت برطرف گردد.در یک مورد عجیب فردی جوان روزانه بیش از 300 عدد زولپیدم مصرف میکرد که در نهایت باعث دیوانگی و بستری او شده بود. آلوپورینول
مصرف الکل موجب کاهش اثر آلوپورینول می‌شود پس در صورت مصرف این دارو باید مصرف الکل قطع شود. داروهایی مانند آمپی سیلین، آموکسی سیلین، وارفارین و داروهای ادرارآور با آلوپورینول تداخل اثر دارند. اگر از این داروها استفاده می‌کنید به پزشک معالج خود اطلاع دهید.مصرف الوپورینول در بیماران دیالیزی باعث از دست رفتن باقیمانده کلیه شده که توصیه می‌شود بیمارانی که بیماری حاد کلیوی دارند جدا از مصرف این دارو خودداری کنند. آنتی لپروتیک
درمان با پردنیزولون (در شروع ۶۰mg/day ـ ۴۰) باید سریعاً شروع شود. واکنش‌های خفیف تیپ II ممکن‌است به آسپیرین یا کلروکین پاسخ دهد. در واکنش‌های شدید تیپ II ممکن است نیازبه کورتیکواستروئیدها وجود داشته باشد. افزایش مقادیر کلوفازیمین به میزان ۱۰۰میلی‌گرم ۳ بار در روز برای سه ماه اول و سپس کاهش مقدار مصرف این دارو نیزممکن است مفید باشد، هر چند که درمان‌ممکن است ۶–۴ هفته به طول بینجامد. در درمان جذام بینابینی ـ توبرکولوئید، توبرکولوئید و نامعلوم، رژیم درمانی‌حاوی دو دارو به شرح زیر به کار می‌رود: ریفامپین، ۶۰۰ میلی‌گرم یکبار در ماه‌به‌صورت تحت نظارت (۴۵۰ میلی‌گرم‌برای بیماران با وزن کمتر از ۳۵ کیلوگرم). داپسون، ۱۰۰mg/day به‌صورت خوددرمانی (۵۰mg/day یا ۲mg/kg/day ـ ۱برای بزرگسالان با وزن کمتر از ۳۵کیلوگرم). درمان این نوع جذام، حداقل باید به مدت ۶ ماه ادامه یابد.۱ ـ در صورت وجود عیب کارکبد یا کلیه و وجود سابقه ناراحتی‌های‌معدی ـ روده‌ای، با احتیاط فراوان مصرف‌شود. داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
این داروها در درمان بسیاری از بیماری‌ها مانند استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید، دیسمنوره، نقرس، آرتریتها، دردهای مختلف اندامها، تب و غیره به کار می‌روند و فرم‌های خوراکی، تزریقی، پماد و شیاف دارند. شایع‌ترین عوارض جانبی این داروها عوارض گوارشی آن می‌باشد ولی عوارض کلیوی نیز دارند. مفنامیک اسید، ناپروکسن و سالیسیلات نیز از این گروه هستند. کلربنزوکسامین
مصرف این دارو در مواردی همچون گلوکوم و فلجهای ایلئوزپارالیتیک ممنوع می‌باشد. همچنین در ۲۴ ساعت نباید بیشتر از ۶ قرص مصرف شود. حمله پانیک
"آلپرازولام" و "پاروکستین" دو داروی مصوب «سازمان غذا و داروی ایالات متحده» برای درمان اختلال پانیک است. تجربه، در مجموع برتری دسته-داروهای "بازدارنده بازجذب سروتونین" و "کلومیپرامین" را بر "بنزودیازپین‌ها"، "بازدارنده‌های منوآمین اکسیداز"، و "ضدافسردگی‌های سه‌حلقه‌ای" و "چهار حلقه‌ای" از جهت تأثیر و قابلیت تحمل عوارض نشان می‌دهد. برخی از گزارش‌ها حاکی از نقش داروی "ونلافاکسین" (از دستهٔ بازدارنده بازجذب سروتونین) و "بوسپیرون" به عنوان درمان کمکی در برخی موارد هستند. مصرف "ونلافاکسین" برای درمان اختلال اضطراب منتشر (فراگیر) توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده تأیید شده‌است و ممکن است برای اختلال پانیک همراه با افسردگی نیز مفید باشد. رویکرد محافظه‌کارانه آن است که اگر فقط اختلال پانیک در کار است با داروهای "پاروکستین یا سرترالین یا سیتالوپرام یا فلووکسامین" درمان را شروع کنند. اما اگر هدف، کاهش علایم شدید بیمار در کوتاه مدت باشد، در آغاز باید یک دورهٔ کوتاه "آلپرازولام" همزمان با دسته‌داروهای "بازدارنده بازجذب سروتونین" داده شود و بعد "بنزودیازپین‌ها" به تدریج قطع شود. برای حملهٔ پانیک همزمان با افسردگی، "فلوکستین" در درازمدت داروی مؤثری است، اما به دلیل خواص تحریک‌کنندهٔ اولیه‌اش که شبیه علایم پانیک است، ممکن است تا چند هفته توسط بیمار به سختی تحمل شود. "کلونازپام" را می‌توان برای بیمارانی تجویز کرد که قبل از بروز وضعیت‌های بروز حمله پانیک، انتظار آن را می‌کشند. انانتیومر
انانتیومر ها در صنعت داروسازی نیز کاربرد دارند .برای مثال داروهایی مانند ایبوپروفون ها و البوترول ها که برای بیماران آسمی به کار می روند فنتولامین
این دارو با مسدودکردن‌گیرنده‌های آلفا ـ آدرنرژیک و خنثی کردن‌اثرات نوراپینفرین و اپینفرین موجود درگردش خون بر گیرنده‌های آلفا سبب گشاد شدن عروق وکاهش مقاومت محیطی می‌شود. این دارودر نارسایی احتقانی قلب، پس بار و فشارشریانی ریه را کاهش میدهد. کاهش فشارخون‌وضعیتی، تاکی کاردی، سرگیجه، تهوع واستفراغ، اسهال احتقان‌بینی، کاهش‌طولانی مدت و حاد فشارخون، آنژین، دردسینه و آریتمی. سیتالوپرام
سیتالوپرام ممکن است برای برطرف کردن اضطراب، افسرده خویی، اختلال دیسفوریای قبل از قاعدگی، اختلال بدشکلی بدن و اختلال وسواسی-جبری استفاده شود. به نظر می‌رسد که این دارو به اندازه فلووکسامین و پاروکستین در اختلال وسواس فکری عملی مؤثر باشد. برخی تحقیقات توصیه می‌کنند که در صورت وجود مقاومت برای درمان اختلال وسواس جبری، دارو به صورت وریدی تزریق شود. سیتالوپرام می‌تواند به اندازه مکلوبمید در درمان اضطراب اجتماعی اثرگذار باشد.مطالعاتی وجود دارد که نشان می‌دهد سیتالوپرام می‌تواند در کاهش رفتارهای تهاجمی و تکانشی مفید باشد. به نظر می‌رسد برای درمان اختلالات رفتاری مرتبط با زوال عقل از دارونما عملکرد بهتری داشته باشد. همچنین برای درمان بیش فعالی جنسی که در دوران ابتدایی آلزایمر بروز می‌کند کارگر باشد. آلپرازولام
عوارض جانبی رایج شامل خواب آلودگی، افسردگی، سردرد، احساس خستگی، خشکی دهان و مشکلات حافظه است.* فراموشی آنتروگراد و مشکلات تمرکز