قصر باکینگهام توسط چه کسی ساخته شد؟
کاخ باکینگهام
در سال ۱۸۴۷، آن زوج کاخ را برای زندگی درباری و خانواده در حال رشدشان کوچک دیدند، و در نتیجه بخش تازه که توسط ادوارد بلور طراحی و به وسیله توماس کوبیت ساخته شده بود، ساختمان مرکزی را احاطه کرد. جلوی شرقی بزرگ، که روبه‌رو مرکز خرید لندن قرار دارد، امروزه «چهره عمومی» کاخ باکینگهام طلقی می‌شود و شامل ایوانی است که خانواده سلطنتی در رخدادهای مهم و جشن تولد پادشاه و ملکه به جمعیت حاضر خوش آمد گویی می‌کنند. سالن رقص و ساختمان اتاق‌های دولتی نیز در این زمان و با طراحی شاگرد نش، یعنی جیمز پنتورن ساخته شدند.
قصر هدیو
قصر هدیو استانبول () بنایی تاریخی واقع در منطقه بیکوز استانبول است. این بنا در سال ۱۹۰۷ به دستور آخرین پادشاه سلسله خدیوی مصر یعنی عباس حلمی پاشا و توسط معمار ایتالیایی ساخته شد. معماری قصر مطابق سلیقه و عرف زمان خود و به سبک هنر نو از اواخر قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیستم بسیار محبوب بود ساخته شده. قصر فیروزه
قصر فیروزه به دستور ناصرالدین شاه قاجار ساخته شد. معمار این کاخ میرزا مهدی خان شقاقی (ممتحن‌الدوله) بود. این کاخ در دورهٔ پهلوی تخریب شد و به جای آن پایگاه هوایی نظامی ساخته شد. نقاشی این قصر اثر مهدی مصورالملک در کاخ صاحبقرانیه نگهداری می‌شود. عمارت بهارستان
میرزا حسین‌خان سپهسالار قزوینی در سال ۱۲۸۹ قمری تصمیم به ساخت عمارت‌های بزرگ از جمله کاخ بهارستان در اراضی بهارستان گرفت. وی به فکر تغییر سیمای شهر تهران بود. مهم‌ترین این ساختمان‌ها، عمارت بهارستان یا کاخ بهارستان محل زندگی سپهسالار بود. این ساختمان را امروزه به عنوان ساختمان مشروطه یا مجلس شورای ملی می‌شناسیم. بخشی از این ساختمان به موزهٔ مجلس شورای اسلامی و بخشی دیگر به امور تشریفاتی و بخشی دیگر برای برگزاری همایش‌های مختلف اختصاص دارد. مجموعهٔ زمین‌هایی که در نهایت سپهسالار برای ساخت مجموعهٔ عمارت مورد نظر خویش در نظر گرفته بود وسعتی در حدود ۵۳ هزار متر مربع یعنی بیش از ۵ هکتار را شامل می‌شد. سپهسالار برای طراحی و ساخت این عمارت و دیگر عمارت‌های باغ بهارستان از مهم‌ترین مهندسان و معماران آن زمان به‌ویژه میرزا مهدی‌خان ممتحن‌الدوله شقاقی بهره جست. به احتمال خیلی زیاد در سال ۱۲۹۵ قمری ساخت کاخ بهارستان به اتمام رسید. عمارت اعیانی سپهسالار در جهت شرقی ـ غربی، در امتداد سردر، طرح تکامل یافتهٔ کاخ‌سازی قاجاری را با آمیختگی پنهان هُنری مغرب‌زمین یادآور می‌شد. به گونه‌ای که شیوهٔ هنری مغرب زمین تحت تأثیر سلیقهٔ معماران ایرانی در این بنا، با طرح ایرانی در آمیخت و حتی مغلوب آن شد. این عمارت ۳ بار دچار خشم آذر شد و در آتش سوخت و یک بار هم بمباران شد: کاخ باکینگهام
این خانه در اصل به عنوان خلوت‌گاه شخصی ملکه شارلوت در نظر گرفته شده بود، و با نام خانه ملکه مشهور بود (۱۴ تن از ۱۵ فرزندش در آنجا به دنیا آمدند). کاخ سنت جیمز به عنوان خانه سلطنتی رسمی و تشریفاتی باقی ماند. کاپیتول (رم)
Plazzo Senatori (کاخِ سناتوری) در طی قرون ۱۳ و ۱۴ ساخته شد و در بالای تابالاریوم قرار داشت که یک بار میزبان آرشیو رم باستان بود. بلوک‌های پرپرینو از تابالاریوم در سمت چپ کاخ و گوشهٔ برج ناقوس دوباره استفاده شدند. این کاخ هم‌اکنون میزبان سالن شهر رومی است. پله‌های دوتایی اش توسط میک آنژ طراحی شده بود. این پلهٔ دوتایی به پلاتزو جایگزین پرواز قدیمی پله‌ها و لژهای دوتایی شد که باید در سمت راست کاخ می‌ایستادند. راه پله به تنهایی قابل دیدن نیست از نظر اینکه به این ساختمان تعلق داشته باشند ولی باید در مجموعهی پیاتزا به عنوان یک کل ست شود. پله‌ها که از باله‌های هر طرف شروع می‌شوند به آرامی به سمت بالا می‌روند تا به گوشه‌ای داخلی برسند پایین بیایند و و به سمت سطح اصلی نما پس بروند. سپس یک فراز ممتد را به سمت هم ادامه می‌دهند و به سمت درگاه اصلی طبقهٔ دوم همگرا هستند. این فاصله در خط مورب و تغییر مختصر درونی هردو، محورهای درونی را جذب کرده و دو طرف را مرتبط می‌کند. فواره در مقابل راه پله خداهای رودِ تیبر و نیل را به خوبی Dea Roma نشان می‌دهد. قسمت بالایی نما توسط میکل آنژ با ستون‌های چهارگوش به همراه قرنتس‌های عظیم‌الجثه که با دو ساختمان هماهنگی دارند طراحی شد. برج ناقوسش توسط مارتینو لونگیِ بزرگ طراحی شد و بین سال‌های ۱۵۷۸ تا ۱۵۸۲ ساخته شد. نمای اخیر آن جیاکومو دلا پورتا و گیرولامو رینالدی ساخته شده‌است. کیکاووس میرزا
کیکاووس میرزا در زمان حکومت بر قم جنب حرم معصومه کاخی ساخت که به «خانه شاهی» شهرت داشت. ناصرالدین شاه که سال‌ها پس از فوت کیکاووس میرزا یک شب در این کاخ اقامت کرده‌است در سفرنامه خود می‌نویسد: «مدتها بود این عمارت را ندیده بودم. همان‌طور که ذکر شد کیکاوس میرزا پسر فتحعلی شاه در ایام حکومت خود این را ساخته. در تالار بیرونی صورت فتحعلی شاه را با قریب صد و پنجاه نفر از اولاد او که در آن زمان حیات داشتند کشیده». فولرن
این ماده با فرمول C اولین بار در سال ۱۹۸۵ توسط هارولد کروتو، جیمز هلت، شاون اٌبرین، رابرت کارل و ریچارد اسمالی در دانشگاه رایس ایالت تگزاس تهیه شد. کروتو، کارل و اسمالی در سال ۱۹۹۶ برای کشف فولرن باکمینستر و دسته‌بندی اطلاعات دربارهٔ آن جایزه نوبل شیمی را دریافت کردند. به افتخار باکمینستر فولر، سازندهٔ گنبد ژئودزیک نام این مادهٔ شیمیایی را فولرن باک‌مینستر گذاشتند؛ از آن جهت که ساختار این مولکول شباهت زیادی به گنبد ژئودزیک دارد.. عمارت کلاه‌فرنگی عشرت‌آباد
کاخ عشرت‌آباد پس از نخستین سفر ناصرالدین شاه به فرنگ ساخته شد. این عمارت با الگوی معماری ایرانی در چهار طبقه بنا نهاده شده‌است. این بنا در دوره‌ای به عنوان خوابگاه انیس‌الدوله یکی از همسران ناصرالدین شاه اختصاص داده شد و در جنوب شرق این عمارت حوض دایره‌ای بزرگی قرار گرفته که آب آن با آب قنات پر می‌شده‌است. موزه بریتانیا
هیئت امنا تصمیم گرفتند که یک عمارت متعلق به قرن ۱۷ یعنی عمارت مونتاگو را به عنوان مکانی برای موزه خرداری کنند. که آن را به قیمت ۲۰٬۰۰۰ پوند از خانواده مونتاگو خریداری کردند. متولیان موزه، عمارت باکینگهام (در محلی که اکنون کاخ باکینگهام قرار دارد) را به دلیل هزینه و نامناسب بودن محل آن رد کردند. کاخ باکینگهام
سرانجام در سال ۱۸۳۷، و با به تخت نشستن ملکه ویکتوریا، کاخ باکینگهام، به خانه اصلی سلطنتی تبدیل شد. از آن جا که ویلیام چهارم پیش از اتمام ساخت آن مرده بود، او اولین حاکم ساکن در آن بود. در حالی که اتاق‌های دولتی فورانی از آب‌طلا کاری و استفاده از رنگ‌های مختلف بودند، سایر قسمت‌های کاخ، شکوه چندانی نداشتند. طبق گزارش‌ها، یک دلیل آن این است که، دودکش‌ها دود زیادی ایجاد می‌کردند تا آتش درون کاخ کم‌فروق شود، و در نتیجه دربار در عظمتی یخی، منجمد می‌شد. تهویه آن چنان بد بود که بوی دود در داخل کاخ احساس می‌شد، و زمانی که تصمیم به نصب چراغ‌های نفتی گرفته شد، نگرانی‌هایی جدی در ارتباط با هوای طبقات پایینی ایجاد شد. همچنین گفته می‌شد، خدمه سهل‌انگار و تنبل و کاخ نیز کثیف بود. با ازدواج ملکه در سال ۱۸۴۰، همسرش شاهزاده آلبرت شروع به سازماندهی دوباره مقامات و کارکنان خانواده سلطنتی و اشتباهات مربوط به طراحی کاخ کرد. در همان زمان مشکلات برطرف شدند. اما، سازندگان باید چند دهه دیگر بازمی‌گشتند. کاخ اسماعیلیه
طرح معماری ساختمان از جانب معمار جوزف پلاشکو، که دیگر به عنوان معماری باقریحه در باکو نیز شهرت بسزایی پیدا کرده بود، فی‌مابین سال‌های ۱۹۰۱ الی ۱۹۰۳ تدوین گردید. طرح ساخت این کاخ آن قدر مورد علاقه مردم واقع شده بود، که روزنامه‌های وقت چاب باکو آن را برای فروش در کیوسک‌ها در شماره‌های خود منتشر می‌کردند. مراسم کلنگ‌زنی این کاخ با حضور توده بزرگی از مردم و میلیونرهای باکوی؛ حاج زین العابدین تقی اف، شمسی اسدالله‌یف، «مرتضی مختارف»، «عیسی بیگ حاجینسکی» و برادران «عاشور بیگفها» و «داداشفها» در بیست و یکم دسامبر سال ۱۹۰۸ برگزار گردید. کارهای ساخت و ساز آن نیز در سال ۱۹۱۳ به اتمام رسید. کاخ مروارید
کاخ مروارید یا کاخ شمس، کاخی در بلوار ارم مهرشهر کرج، واقع در استان البرز است که در سال‌های ۱۳۴۵ تا ۱۳۴۷ با زیربنای ۲۵۰۰ متر برای زندگی شمس پهلوی (فرزند رضا شاه)ساخته شد. سازه اصلی و طرح کاخ به شکل یک سفره‌ماهی است که صدفی آن را دربرگرفته‌است. این ساختمان بدست وسلی پیترز طراحی و بنیاد فرانک لوید رایت به مبلغ یک میلیون دلار آمریکا ساخته شد. این اثر در تاریخ به شماره ثبت ۷۰۶۷ در فهرست آثار ملی ایران قرار گرفت. این کاخ اکنون در وضعیت بسیار نامناسبی قرار دارد. کاخ باکینگهام
اتاق‌های دولتی که برای سرگرمی‌های رسمی و دولتی استفاده می‌شد، همه ساله در بیشتر روزهای اوت و سپتامبر، به عنوان بخشی از گشایش تابستانی کاخ، برای عموم بازند. بانکتینگ هاوس، وایت‌هال
بانکتینگ هاوس، وایت‌هال () شناخته‌شده‌ترین و بزرگترین نمونهٔ باقی‌مانده از گونهٔ معماری بانکتینگ هاوس (میهمانی‌خانه) است. این بنا در کاخ وایت‌هال قرار دارد که اقامتگاه خانوادهٔ سلطنتی انگلستان از ۱۵۳۰ تا ۱۶۹۸ بود. بانکتینگ هاوس وایت‌هال در تاریخ معماری انگلستان بنای مهمی است چرا که نخستین بنای تکمیل شده در شیوهٔ نئوکلاسیک است که معماری انگلستان را متحول کرد. عباس‌آباد (قلعه)
عباس میرزا این بنا را با کمک مهندسان فرانسوی در سال ۱۸۱۰ ساخته بود. او احسان خان کنگرلو را به عنوان فرمانده قلعه در سال ۱۸۲۷ در طول جنگ ایران و روس برگزید. در طول محاصرۀ روس‌ها احسان خان مخفیانه ترتیبی داد که دروازه‌های قلعه برای سردار پاسکویچ در ۲۲ ژوئیه سال ۱۸۲۷ باز شود. افسانه سودانگ
افسانهٔ سودانگ درام تازه‌ای از سازندگان سریال «جواهری در قصر» می‌باشد که بزرگ‌ترین پروژهٔ درام تاریخی چند سال اخیر محسوب می‌شود. این سریال از جهات زیادی شبیه جواهری در قصر است. هر دو داستان موفقیت یک شخص از طبقهٔ پایین جامعه را مطرح می‌کنند، در هر دو یک عشق را می‌بینیم که موقعیت اجتماعی را عوض می‌کند و در نهایت یک تولد مخفیانه و یک رقابت میان افراد را مطرح می‌کنند. با این وجود در حالی‌که جواهری در قصر زمان پادشاهی «چوسان» (۱۳۹۲ تا ۱۹۱۰) را مطرح می‌کند، افسانهٔ سودانگ در زمان پادشاهی «باکجه» (۱۸ پیش از میلاد تا ۶۶۰ میلادی) سپری می‌شود. بازیگر نقش اول مرد افسانهٔ سودانگ یک انسانی غیرمتخصص و از سطح پایین است که می‌کوشد به سطح بالایی از جامعه برسد و در نهایت او سی‌اُمین پادشاه دودمان باکجه می‌شود. کاخ باکینگهام
جرج سوم، همانند پدربزرگش، جرج دوم، فروش سهم خود از باغ را قبول نکرد، لذا شفیلد نتوانست تمام آن مکان را خریداری کند. زمانی که شفیلد خانه باکینگهام را فروخت، این مکان دوباره به دست خانواده سلطنتی افتاد. الیزابت دوم
کلکسیون سلطنتی، که شامل جواهرات سلطنتی امپراتوری بریتانیا و آثار هنری برجسته‌ای است، جزو اموال شخصی ملکهٔ بریتانیا محسوب نمی‌شود و تنها در اختیار ملکه قرار دارند. هم‌چنین کاخ‌های سلطنتی باکینگهام و قلعه وینزر، تنها در اختیار خانواده سلطنتی قرار دارند و مالکیت آن‌ها در اختیار خانواده سلطنتی و ملکه بریتانیا نیست. از دیگر اموال منقولی که تنها در اختیار خانواده سلطنتی قرار دارد، قلمرو دوک لنکستر است که در سال ۲۰۱۰، ارزش آن در حدود ۳۴۸ میلیون پوند استرلینگ تخمین زده شده‌بود. ازدواج شاهزاده ویلیام و کاترین میدلتون
در بالکن کاخ باکینگهام و در اواخر مراسم رسمی ازدواج، مراسم بوسه سلطنتی انجام شد و عروس و داماد همدیگر را بوسیدند. برای مراسم بوسه خیلی از مردم خود را به کاخ رسانده بودند. شاهزاده ویلیام طی یک سنت شکنی و بدعت جدید دو بار عروس را بوسید. شاهنشاهی هخامنشی
داریوش ساخت خزانه، کاخ آپادانا و تچر را شروع‌کرد، خشایارشا پسر داریوش این دو کاخ و خزانه را تکمیل و کاخ‌های دروازهٔ ملل، صد ستون، هدیش، ملکه را به تخت‌جمشید افزود. اردشیر یکم نیز کاخ سه دروازه (شورا) و ساختمان بایگانی اسناد را به تخت‌جمشید افزود. شاهان دیگر هخامنشی نیز کاخ‌های کوچک دیگری در تخت‌جمشید ایجاد کردند. خانه بایفلیت
در سال ۱۶۸۵ میلادی و برای بارِ دوم، اقدام به بازسازی این عمارت در سبک جاکوبین نموندن که الته باعث شد بخش‌های مهمی از آن تخریب شود و خانه کوچکتر شود. زمین‌های اطراف نیز در سال ۱۶۷۲ به «لُرد بارون هولز» اهدا شد و مابقی نیز تحت مالکلیت «ملکه کاترین برگانزا» همسرِ چارلز دوم انگلستان و ورثهٔ او قرار گرفت. کاخ گلستان (باکو)
این ساختمان به ابتکار «علیش لمرانسکی» نایب رئیس شورای وزیران جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی در سال ۱۹۸۰ بنا شده‌است. پروژه ساخت و ساز کاخ از سوی «ح. امیرخانف»، «ن. حاجی بیگف»، «ت. شارینسکی»، «ف. رستم اوا»، «ن. اسماعیلف»، «ک. کریمف» و «عباس علی اسکرف» طراحی گردیده‌است. بنا در در سال ۱۹۹۸ تحت بازسازی‌ها قرار گرفت. کاخ باکینگهام
ادوارد جونز مجرمی بود که به گفته چارلز دیکنز در ۴۰ سال بعد، بین سال‌های ۱۸۳۸ و ۱۸۴۱، ۳ بار توانست وارد قصر شود. در سال ۱۹۸۲، مایکل فاگان توانست دوبار وارد قصر شود و در یکی از این موارد با ملکه روبه‌رو شد. طبق گزارش‌ها، ملکه خون‌سردی خود را حفظ کرد و در همین حال پلیس قصر او را بازداشت نمود در حالی که فاگان هیچ حرکت تهدید‌آمیزی نسبت به ملکه انجام نداده بود. کاخ باکینگهام
آخرین کار ساختمانی بزرگ در طول سلطنت پادشاه جرج پنجم انجام شد. این اتفاق در سال ۱۹۱۳روی داد، زمانی که آستون وب جلوی شرقی بلور در سال ۱۸۵۰ را از نوع طراحی کرد تا شبیه لایم پارک گیاکومو لیونی در چشر باشد. این حیاط تغییر چهره یافته از سنگ پرتلند به منظور تبدیل شدن به پرده‌ای برای یادبود ویکتوریا که یک مجسمه بسیار بزرگ است و در خارج محوطه اصلی قرار دارد، ساخته شد. جرج پنجم که در ۱۹۱۰ به جای ادوارد هفتم به تخت نشست، شخصیت بسیار جدی تری نسبت به پدرش داشت. او به جای جشن‌های سخاوتمندانه، بیشتر بر سرگرمی‌های رسمی و وظایف سلطنتی تأکید داشت. او مجموعه‌ای از اجراهای فرمایش سلطنتی را با استفاده از موسیقی‌دانان جاز مانند گروه جاز دیکسی‌لند (۱۹۱۹)، ترتیب داد (سیدنی بشی و لویی آرمسترانگ در سال ۱۹۳۲، اولین اجرای جاز برای رئیس کشور را به نمایش گذاشتند. این واقعه سبب شد که بعدها و در سال ۲۰۰۹، کاخ باکینگهام، به عنوان یکی از سالن‌هایی که کمک فراوانی به موسیقی جاز بریتانیا کرده‌است، نامزد دریافت پلاک آبی جشنواره جاز برکون شود). ملکه ماری همسر جرج پنجم، در هنر سررشته داشت و به بازسازی و افزودن هنر و وسایل سلطنتی به شدت علاقه‌مند بود. همچنین ملکه ماری اسباب و اثاثیه تازه فراوانی مانند یک جفت گچ بری بخاری مرمری به سبک امپراتوری داشت که طراح آن بنجامین وولیامی (در سال ۱۸۱۰) بود. ملکه آن را در اتاق کمانی طبقه هم‌کف قرار داد که اتاقی بزرگ و کم ارتفاع بود و در مرکز محوطه باغ قرار داشت. همچنین ملکه ماری مسئول تزیین دکوراسیون اتاق آبی بود. طول این اتاق ۲۱ متر و قبلاً به نام اتاق جنوبی مشهور بود. سقف آن را نش، طراحی و با طاقچه‌های طلایی آن را طاقدار کرده بود. شاهنشاهی هخامنشی
در مرکز کوشک شاهی تخت جمشید، کاخ کوچکی قرار دارد که توسط سه درگاه و چند راهرو به کاخ‌های دیگر راه می‌یابد و از این جهت آن را کاخ سه‌در می‌خوانند. پیشتر بنای این کاخ را به داریوش بزرگ نسبت می‌دادند، اما دلایلی در دست داریم که ساخت کامل آن توسط اردشیر یکم صورت گرفته بوده‌است. اقبال‌السلطنه ماکویی
کاخ باغچه جوق (جوق در زبان ارمنی یعنی ده)(*) ــ در روستائی به همین نام چسبیده به ماکو ــ بخشی از داراییهای وی می‌باشد، که در زمان تیمور پاشاخان شروع و در زمان حکومت فرزندش مرتضی‌قلی خان اقبال‌السلطنه (سردار ماکو) به اتمام رسید. در آن معماران ایرانی و مهندسان روسی و اروپایی به اتفاق کار کرده‌اند و نمای کاخ تلفیقی از معماری شرق و غرب است. فهرست جاهای تاریخی بابل
کاخ شاه آقامحمدخان قاجار به عهد ناصرالدین شاه تعمیر شد، اما اواخر عهد قاجاریه آب دریاچه رو به نقصان نهاد و به تدریج به صورت باتلاق درآمد به ویژه ضلع شرقی آن با جزیره هم سطح و هموار شد. کاخ باکینگهام
خانه‌ای که هسته معماری کاخ فعلی را شکل می‌دهد، اولین بار در سال ۱۷۰۳، توسط ویلیام ویند، برای دوک باکینگهام طراحی شد. شیوه اتخاذ شده یک بلوک بزرگ سه طبقه‌ای و مرکزی به همراه دو بخش کناری بود. چارلز شفیلد، نوه باکینگهام، نهایتاً این خانه را در سال ۱۷۶۱با ارزش ۲۱۰۰۰ پوند به جرج سوم فروخت. (ارزش آن در سال ۲۰۱۴، ۲۷۴۰۰۰۰ پوند تخمین زده شد) کاخ باکینگهام
دقیقاً زیر آپارتمان‌های دولتی مجموعه‌ای از اتاق‌های کوچکتر وجود دارد که به آپارتمان‌های نیمه دولتی مشهور است. ورودی این اتاق‌ها از تالار مرمری است و در سرگرمی‌های نسبتاً غیررسمی تر کاربرد دارند. برخی از این اتاق‌ها به افتخار مهمانان ویژه نام‌گذاری شده‌اند، مانند اتاق ۱۸۴۴، که آن سال به هنگام آمدن امپراتور نیکلای یکم روسیه تزیین شد، و اتاق ۱۸۵۵، که در آن سوی اتاق کمانی قرار دارد و به افتخار دیدار امپراتور فرانسه، ناپلئون سوم نام‌گذاری شد. در مرکز این مجموعه اتاق کمانی واقع است که سالانه هزاران نفر از طریق آن وارد گاردن پارتی ملکه در باغ پشتی آن می‌شوند. ملکه، شخصاً، در مجموعه کوچکتری از اتاق‌ها که در بخش شمالی واقع است، زندگی می‌کند. قلعه باکو
«زلفکار خان» حاکم باکو دومین صف دیوارهای قلعه را در فاصله حدود ۱۰–۱۲ متر از استحکام‌های قبلی مابین سال‌های ۱۶۰۸ الی ۱۶۰۹ احداث نمود. برخی از مورخان معتقد اند که، خندقی میان دیوارها حفر شده بود، که با آب دریا پر می‌شد؛ ولی تا کنون در هیچ جایی چنین گونه قلعه‌ها یافته نشده‌است. این مکان موجود در میان دیوارها اصولاً جهت جابه جایی نیروهای دفاعی، هنگام محاصره مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است. خندق در روبروی دیوار بیرونی قلعه حفر شده بود و خندقی در میان دیوارها ممکن بود وجود داشته باشد که، با مواد قابل اشتعال پر می‌شد. کاخ باکینگهام
بنابر این، کاخ باکینگهام، یک نماد و خانه سلطنت بریتانیا و یک نگارخانه هنری و جاذبه گردشگری است. در ورای نرده‌های طلایی و دروازه‌هایی که در سال ۱۹۱۱ به وسیله انجمن آثار هنری برومس‌گرو تکمیل شدند و محوطه معروف وب که در یک کتاب منتشر شده به وسیله کلکسیون سلطنتی به عنوان «ایده همه از کاخ» معرفی شده‌است، نه تنها خانه روزمره ملکه و شاهزاده فیلیپ است، بلکه محل اقامت شاهزاده اندرو، دوک یورک و شاهزاده ادوارد، ارل وسکس و سوفی، کنتس وسکس می‌باشد. همچنین این کاخ محل اقامت مقامات خانواده سلطنتی است و محل کار ۴۵۰ نفر می‌باشد.ترجمه از تخت جمشید
این کاخ توسط خشایارشا ساخته شده‌است و به نسبت سایر بناها در ارتفاع پایین‌تری قرار گرفته‌است. بخشی از این کاخ در سال ۱۹۳۱ توسط شرق‌شناس مشهور، ارنست امیل هرتزفلد، خاکبرداری و از نو تجدیدبنا شد و امروزه به عنوان موزه و ادارهٔ مرکزی تأسیسات تخت جمشید مورد استفاده قرار گرفته‌است. کاخ باکینگهام
نوشته سردبیر: پادشاه و ملکه از رنجی که مردم می‌کشند، به ستوه آمده‌اند. برای دومین بار، یک بمب افکن آلمانی تلاش کرده‌است که آنان را بکشد و خانه شاهنشاهیشان را نابود کند. زمانی که این جنگ به اتمام رسد خطر بزرگی که پادشاه جرج، ملکه الیزابت و مردم را تهدید می‌کند، به خاطره‌ای شیرین بدل خواهد شد و آیندگان از آن الهام خواهند گرفت. کاخ باکینگهام
طراحی‌های داخلی اصلی از جمله استفاده گسترده از سنگ مرمرنمای رنگارنگ و لاجوردهای آبی و صورتی، به پیشنهاد سر چارلز لانگ، که در اوایل سده نوزدهم صورت گرفتند، هنوز دست باقی مانده‌اند. پادشاه ادوارد هفتم دستور به نوآرایی کاخ، با طرح عصر طلایی اروپا به رنگ کرم و طلایی داد. بسیاری از اتاق‌های پذیرایی کوچکتر، به شیوه سلطنت چینیان و با استفاده از وسایلی که از پاویلیون سلطنتی در برایتون و خانه کارلتون آمده بودند، تزیین شده‌اند. باغ کاخ باکینگهام بزرگترین باغ شخصی لندن است. کاپیتول (رم)
طراحی حاضر از Piazza del Campidoglio و پالاتزی‌های اطراف توسط هنرمند قرون وسطایی و معمار، میکل آنژ بوناروتی در بین سال‌های ۱۵۳۶ تا ۱۵۴۶ ساخته شد. در اوج شهرتش، او توسط فارنس پاپ پائول سوم سفارش شده بود که نمادی از رم جدید می‌خواست تا چارلز پنجم را تحت تأثیر قرار دهد، که انتظار می‌رفت در سال ۱۵۳۸ بیاید. این مهم، به میکل آنژ فرصت ساخت پلازایی مدنی و ناگذرا برای شهری مهم را در کنار برقراری دوبارهٔ عظمت رم داد. اولین طراحی میکل آنژ برای پیاتزا و مدلسازی دوبارهٔ پلاتزی‌های اطراف از سال ۱۵۳۶ شروع شد. نقشهٔ او به‌طور قوی ای گسترده بود. او گرایش‌های کلاسیک کاپیتولین را در یک ژستِ نمادین برجسته ساخت تا مرکز مدنی رم را از حوزهٔ رم دور سازد و به جای آن در جهت رم پاپی و کلیسای مسیحیان به شکل باسیلیکای سنت پیتر سوق دهد. این دایرهٔ نیمه پر همچنین می‌تواند به عنوان اشتیاق میکل آنژ به نشان دادن بخش جدید و در حال توسعهٔ شهر، به نسبت ویرانه‌های باستانی گذشته دیده شود. یک مجسمهٔ اسب سواری مارکوس آئورلیوس در مرکز مجموعهٔ پیاتزا در یک سطحِ بیضی شکلِ سنگفرش شده ایستاده بود. میکل آنژ نیاز داشت تا مجموعه‌ای برای مجسمه‌ها فراهم کند، و به یک نوکِ تپهٔ بی قاعده‌ای نظم ببخشد که توسط مجموعه‌ای از دو ساختمان قدیمی قرون وسطایی احاطه شده بود که یک زاویهٔ حاد با یکدیگر تشکیل می‌دادند. Piazza del Senator باید با دو راه پلهٔ بیرونی بازسازی می‌شد و برج کلیسا به محورهای مرکزی کاخ انتقال می‌یافت. Palazzo dei Conservatori همچنین باید بازسازی می‌شد و ساختمانی جدید که به اصطلاح Palazzo Nuovo نامیده می‌شد در همان گوشه ضلع شمالی پیاتزا ساخته شد تا Conservatori را خنثی کند و پیاتزایی ذوزنقه‌ای خلق کند. یک دیوار و نرده باید در جلوی میدان ساخته می‌شدند تا به آن تصویری محکم در طرفی که مجاور شهر بود بدهد. در نهایت، پروازی از پله‌ها باید منجر به پیاتزای محصور را از زیر می‌گشت که در ادامه محورهای مرکزی را برجسته می‌کرد. کاخ چرخاب
کاخ هخامنشی چرخاب و شهر تائوکه{توکا} والترهینتس، ایران‌شناس آلمانی در کتاب خود به نام داریوش و ایرانیان (تاریخ فرهنگ و تمدن هخامنشیان) دربارهٔ این کاخ می‌گوید: «در ماه مهٔ ۱۹۷۱ میلادی در اثر سیلی ناگهانی در نزدیکی برازجان امروزی در نخلستانی ستون پایه‌هایی از مرمر روشن و تیره به سطح زمین آمدند. باستان شناسان ایرانی به سرپرستی علی اکبر سرافراز بی‌درنگ ۱۲ ستون پایهٔ کاخ اختصاصیِ را از زیر خاک بیرون آوردند، که روزگاری بر رویشان ستون‌هایی چوبی قرار داشته‌اند. دیوارهای گلی کلفت و همچنین کفِ کاخ سفیدکاری شده بودند. استفاده از مرمر روشن و تیره و سطح چهارگوش نشان می‌دهند که این ساختمان از زیر خاک بیرون آمده، کار کوروش بزرگ است. استرابون جغرافیدان دوران باستان، از کاخ هخامنشی در تااوکه یاد می‌کند. این آبادی را که در الواح خزانهٔ دربار داریوش به صورت توکا آمده‌است، سِرماکس مالوان تیزبینانه با برازجان امروزی یکی دانسته است.» ساوا چواکینسکی
بزرگترین ساختمان چواکینسکی در سن پترزبورگ کلیسای جامع دریایی سنت نیکلاس (۱۷۵۳–۱۷۶۲) با یک برج ناقوس جداگانه (۱۷۵۶–۱۷۵۸) بود. او همچنین کونستکامرا، موزه مردم‌شناسی و قوم‌شناسی را که توسط پتر بزرگ تأسیس شده، بازسازی کرد. چواکینسکی همچنین خانه‌های بزرگ خصوصی را طراحی کرد. برای خانواده شرمتف، وی خانه چشمه (۱۷۵۰–۱۷۵۵) را بر روی خاکریز رودخانه فونتانکا، که اکنون ساختمان آن موزه ادبی و یادبود آنا آخماتووا است، بنا کرد. برای خانواده شوالف، او یک عمارت در گوشه ای ازخیابان مالایاساداوایا و ایتالیامسکایا ساخته‌است (۱۷۴۹–۱۷۵۶، بازسازی شده در قرن ۱۹)، که ساختمان بعداً به وزارت دادگستری (۱۸۰۲ تا ۱۹۱۷) و اکنون به موزه بهداشت اختصاص یافته‌است. چواکینسکی همچنین خانه‌های کاوالیری را ساخت، پروژه ای که توسط امپراتور الیزابت سفارش داده شد و محور ساخت خانه‌هایی بود که پوشکین، سن پترزبورگ را از مناطق اطراف کاخ جدا می‌کند. این ساخت و ساز بین سالهای ۱۷۵۲–۱۷۵۳ انجام گرفت. از سال ۱۷۵۵تا ۱۷۵۸ چواکینسکی معمار آکادمی علوم روسیه بود. در طی آن سالها ویسیلی باژنوف و ایوان استاروف را آموزش می‌داد. تام باکینگهام
تام باکینگهام (؛ – ) یک فیلم‌نامه‌نویس، و کارگردان اهل ایالات متحده آمریکا بود. خانه عباسیان
مجموعه تاریخی عباسیان همزمان با دوره قاجار توسط محمد ابراهیم تاجر کاشی (پدربزرگ سید محمد علوی بروجرودی) که از تاجران معروف چینی و بلور در کاشان بود ساخته شد. متأسفانه هیچ اطلاعاتی از معمار این مجموعه در دسترس نیست اما شواهد نشان دهنده آن است که ساخت این بنا ۲۰ سال به طول انجامیده‌است. کاخ باکینگهام
پیش از مرگ شاهزاده آلبرت، این کاخ بارهای میزبان سرگرمی‌های موزیکال بود و بزرگترین موسیقی‌دان‌های آن عصر اجراهای زیبایی را در کاخ باکینگهام به نمایش گذاشتند. آهنگساز معروف، فیلیکس مندلسون، به خاطر سه بار نواختن موسیقی در آن‌جا شهرت فراوانی کسب کرد. یوهان اشتراوس (پسر) و گروه ارکستش، در آن‌جا موسیقی خود را اجرا کردند. «رقص آلیس» از آثار اشتراوس، برای اولین بار در این کاخ و به افتخار دختر ملکه، اجرا شد. در زمان ملکه ویکتوریا، این کاخ علاوه بر جشن‌های سلطنتی، اعطای نشان، و سخنرانی‌های رایج، شاهد اعطای سخاوتمندانه لباس‌ها بود. کاخ باکینگهام
هنگام بازدیدهای دولت‌های مختلف از بریتانیا، معمولاً رئسای کشورهای خارجی و ملکه، در کاخ باکینگهام سرگرم می‌شوند. آن‌ها به مجموعه‌ای از اتاق‌های بزرگ، نام سوئیت بلژیکی را اختصاص داده‌اند، که در زیر راه‌پله وزیر، در طبقه همکف و بخش رو به شمال قرار دارد. اتاق‌های این مجموعه، به وسیله راه‌روهای باریک به یکدیگر مرتبطند. دارای ارتفاع زیادی و گنبدهای چشم نوازی هستند که به وسیلهٔ نش و به سبک سوان طراحی شده‌اند. راه‌روی دوم مجموعه دارای یک طاق گوتیک سراسریست. شیوه چیدمان وسایل اتاق‌های بلژیکی تغییری نکرده‌است و بعد از خواهر زاده شاهزاده آلبرت، لئوپولد یکم، اولین پادشاه بلژیک نامگذاری شدند. در سال ۱۹۳۶، زمانی که کاخ در اختیار ادوارد هشتم بود، این سوئیت به آپارتمان‌های شخصی کاخ ملحق شد. تاریخ معماری در ایران
تاریخ ساختمان کاخ‌ها به اواسط قرن ششم قبل از میلاد بازمی‌گردد. یکی از عناصر مهم ساختمانی در این دوران صفه مصنوعی است که روی آن ساختمان‌های کاخ‌ها و اقامتگاه‌های شاهی را بنا می‌کردند. از آثار این دوره می‌توان تل تخت (تخت سلیمان) آرامگاه کورش، کاخ دروازه، مجموعه کاخ‌ها و باغ شاهی، کاخ بارعام کورش، کاخ اختصاصی کورش، باغ پاسارگاد، مقبره کمبوجیه، پل پاسارگاد، کاخ آپادانا، کاخ شائور، معبد آپادانا قصر تاج بیگ
در دهه بیست قرن بیستم میلادی (۱۹۲۲ میلادی، ۱۳۰۱ خورشیدی برابر به ۱۳۴۰هجری قمری در زمان سلطنت امان ﷲ خان این قصر و قصرها و ساختماهای نوین دیگری مانند "پل آرتن"، قصر دارالامان کابل مانند "رایش تاگ" پیش از جنگ جهانی دوم بوندستاگ کنونی در برلین به عنوان پارلمان و مرکز حکومت امانی، "لیسه امانی" (دبیرستان)، وصدها خانه‌ها و ویلاهای در کارته چار کابل و شهر پغمان از سوی ۲۲ مهندسان آلمانی بنا شد. سبک این قصر دیگر به شیوه گورگانی- ایرانی نیست بلکه به قصرهای به‌گونه شاهزاده‌های آلمانی می‌ماند که در زبان آلمانی "Herrenhäuser" یاد می‌شود. تنها باغ قصر به شیوه زینه‌ای پله به پله گورگانی مانند باغ بابر ساخته شده بود. دانتون ابی
املاک و قصرِ خیالی «هکسبی پارک» که در فصل دوم سریال، «سِر ریچارد کارلایل» قصد خرید آن را داشت، بخشی از کاخ وادزدن در باکینگهام‌شر است. خانه بایفلیت در شهر ساری برای نشان دادن محل اقامت بیوهٔ ثروتمند و اشرافی، «کنتس گرانتهام» و نیز عمارت وست ویکام پارک در باکینگهام‌شر برای نمایش صحنه‌های داخلیِ محلِ سکونتِ «لیدی رُزاموند» در «بلگریو اسکوئر» (در لندن) و خانه‌ای در بلگریو اسکوئر برای صحنه‌های بیرونی آن بکار رفت. کاخ سعادت
این که به دستور مرتضی مختاروف، صنعت‌گر، کارفرما و خیر آذربایجانی، به افتخار همسرش، خانم «لیزا توگان‌اوا»، به معماری «جوزف بلاشکو»، معمار اهل لهستان که، در اوایل قرن ۲۰ بناهای زیادی در باکو ساخت، احداث شد. کاخ بیلربیی
طراحی این کاخ در شیوه معماری سبک امپراتوری دوم توسط سرکیس بالعیان انجام شده و قابل همتاسازی با کاخ‌های دلمه‌باغچه یا کوچوک سو است. این کاخ چشم‌انداز بسیار زیبایی به تنگه بسفر دارد. در این تنگه دید بخش‌های حرمسرا آشکارا وجود دارد. یکی از زیباترین بخش‌های این کاخ بخش پذیرایی آن است که دارای حوض و فواره است که افزون بر شنیدن صدای دلنشین آب دارای اثر خنک‌کنندگی هوا نیز بوده‌است. برای عایق کردن سقف این کاخ از نیهای حصیری مصری استفاده شده‌است. ماجراهای قصر یانکسی
ماجراهای قصر یانکسی (به چینی: 延禧攻略) یک سریال تاریخی چینی می‌باشد که توسط یو ژنگ کارگردانی شده‌است. این سریال بر اساس رمانی با همین نام به نویسندگی ژو مو ساخته شده‌است. این سریال از زمان پخش بیش از ۱۵ میلیارد بار دیده شده‌است. این سریال در بیش از ۷۰ مارکت جهانی عرضه شده و به یکی از پرطرفدارترین سریال‌ها خصوصاً در آسیا بدل گشته‌است. این سریال به عنوان بیشترین سریال جستجو شده در گوگل در سال ۲۰۱۸ شناخته می‌شود. کاخ شاهزاده بشتاک
تاریخ ساخت کاخ بشتاک به سالهای ۱۳۳۹ میلادی - ۷۴۰ هجری بازمی‌گردد. این کاخ پس از زلزله سال ۱۹۹۲ در حال فروپاشی بود، که با همکاری مؤسسه باستان‌شناسی آلمان و هزینه‌ای در حدود ۵۰ میلیون پوند تعمیر شد. قلعه باکو
فرمان بنا شدن این دیوارهای قلعه از سوی «ملک معظم، دانشمند، عادل، پیروز، مجاهد، افتخار دین و دولت، پناه گاه اسلام و مسلمانان، بزرگترین خاقان، شیروانشاه کبیر ابوالهجا منوچهر بن» صادر گردیده‌است. کاخ باکینگهام
کتابی که بخش کلکسیون سلطنتی در سال ۱۹۹۹ چاپ کرد، بیان داشت که کاخ دارای ۱۹ اتاق دولتی، ۵۲ اتاق‌خواب اصلی، ۱۸۸ اتاق‌خواب برای خدمه، ۹۲ اداره و ۷۸ سرویس بهداشتی است. این کاخ در مقایسه با کاخ‌های امپراتوری روسیه در سن پترزبورگ و تزارسکوی سلو، کاخ پاپ در رم، کاخ سلطنتی مادرید، کاخ سلطنتی استکهلم و حتی کاخ قدیمی وایت‌هال، شهر ممنوعه و قصر پوتالا کوچک است. تغییر کوچکی در سال ۱۹۳۸ اعمال شد و مطابق آن، پاویلیون شمال غربی، که نش آن را به عنوان اثری هنری طراحی کرده و در بین سال‌های ۱۹۱۱ و ۱۹۱۳ به محلی برای برگزاری مهمانی‌های دربار تبدیل شده بود، به یک استخر شنا مبدل شد. قصر باییل
علی‌رغم اینکه بالغ بر ۶۰ سال است، که تحقیق‌هایی در رابطه با قصر باییل صورت می‌گیرد، ولی دانشمندان قبلاً از وجود آن زیر دریا مطلع بودند. به عنوان مثال، در نقشهٔ خلیج باکوی کشیده شده از سوی نقشه کشان روس در سال ۱۷۸۲ آمده‌است، که قصر مذکور در حال بالا آمدن از بیخ دریا ست. پس از این «برزین» خاورشناس روس که، در سال ۱۸۴۸ به باکو مسافرت کرده بود و عباس قلی آقا باکوخانف، دانشمند برجسته آذربایجانی گزارش‌های مفصلی ارائه داده‌اند. اساسینز کرید: سندیکا
جیکوب و ایوی پس از آنکه دربارهٔ دیدگاه‌هایشان با یکدیگر بحث و جدل می‌کنند، تصمیم می‌گیرند که به عنوان آخرین مأموریت استاریک را کشته و سپس راهشان را از هم جدا کنند. جیکوب برای این کار یک دعوت نامه و کالسکه‌ای سلطنتی برای خودش و ایوی برای ورود به مجلس رقص ملکه در کاخ باکینگهام و یک لباس نگهبانی برای ابرلاین جور می‌کند. ابرلاین با لباس نگهبانی به شکل مخفیانه می‌تواند برای آن‌ها سلاح وارد کاخ نماید. در همین حال ایوی دولیپ سینگ را نزد چند سیاستمدار نامدار می‌برد تا بتواند از او نقشهٔ کاخ باکینگهام را دریافت کند و در آخر فهمید که یک دخمه در اتاق سفید کاخ بکینگهام وجود دارد. ادوارد بولور لیتن
ادوارد جرج ارل لیتون بولور-لیتون، نخستین بارون لیتون (انگلیسی: Edward George Earle Lytton Bulwer-Lytton, 1st Baron Lytton)، (زاده:۲۵ می ۱۸۰۳-مرگ:۱۸ ژانویه ۱۸۷۳) رمان‌نویس، شاعر، نمایشنامه نویس و سیاستمدار بریتانیایی است. نام همسر سابق این رمان نویس روزینا بولور لین بوده است. کاخ باکینگهام که صاحب آن ملکه الیزابت هم اکنون است را این شخص در سال ۱۸۵۰ ساخت آن را به پایان رساند. برخی از اثارات این هنرمند شامل این کتوب هستند: فالکلند پلهام پاول کلیفورد یوجین آرام آخرین روزهای پومپئی آخرین بارون ها هارولد ریشلیو. کاخ باکینگهام
کاخ باکینگهام در لندن اقامتگاه اصلی خانواده سلطنتی بریتانیا است. این کاخ همچنین یکی از بزرگ‌ترین کاخ‌های سلطنتی فعال دنیاست. با قرار گرفتن در شهر وست‌مینستر، این کاخ اغلب مرکز رویدادهای عمومی ویژه و مهمانی‌های سلطنتی است. این مکان در هنگام جشن‌های ملی، مورد توجه بریتانیایی‌ها است. کاخ وست‌مینستر
این کاخ که در قرون وسطا ساخته شده بود در سال ۱۸۳۴ میلادی به علت آتش‌سوزی تخریب و سپس کاخ فعلی ساخته شد. در پی آتش‌سوزی ۱۸۳۴ از کاخ قرون وسطایی به جز نمازخانه سنت مری آندرکراف و برج جول سازهٔ دیگری باقی نماند. کار معماری کاخ جدید نصیب سِر چارلز بری شد و او بنا را در شیوهٔ معماری نئوگوتیک و با الهام از بناهای گوتیک عمودی انگلیسی ساخته‌شده در قرن‌های ۱۴-۱۶ میلادی طراحی کرد. کار ساخت کاخ در سال ۱۸۴۰ میلادی آغاز شد و ۳۰ سال طول کشید. طرح کاخ جدید بیش از 1100 اتاق دارد که به صورت متقارن به دور دو مجموعه از حیاط‌های مرکزی قرار گرفته اند. زیربنای آن 112,476 متر است و ۳۰۰ متر از نمای آن در مقابل رود تیمز قرار دارد و با نام ریور فرانت شناخته می‌شود. تخت جمشید
قسمت اصلی کاخ توسط داریوش بزرگ و ایوان و پلکان سنگی جنوبی توسط خشایارشا و پلکان سنگی غربی توسط اردشیر دوم بنا شده‌است. کاخ باکینگهام
بین سال‌های ۱۸۴۷ و ۱۸۵۰، زمانی که بلور در حال ساخت بخش شرقی بود، اسباب و وسایل پاویلیون برایتون، بار دیگر به کاخ آورده شد. در نتیجه، بیشتر اتاق‌های بخش جدید فضایی کامل شرقی داشتند. اتاق غذاخوری قرمز و آبی چینی، با وسایل اتاق‌های پذیرایی و موسیقی پاویلیون برایتون تزیین شده‌اند، اما دودکشی دارد که آن را فیتهام طراحی کرده‌است. کاغذ دیواری اتاق زرد، در سال ۱۸۱۷، برای تالار برایتون طراحی شده بود، و دودکش این اتاق که به وسیله رابرت جانز طراحی شد. این طرح با وجود مأموران بلندپایه چینی در طاقچه و بال‌های ترسناک اژدهایان، معادل اروپایی یک طرح چینی بود. قصر باییل
قصر مطابق با شکل جزیره ای که، در آن قرار دارد، به صورت نمایی متمایل به درازی احداث شده‌است. طول آن ۱۸۰ و عرضش ۳۵ متر است. دیوارهای قصر با ساخت شش برج نیم دایره در سمت شرق و پنج برج مشابه در غرب مستحکم شده‌است. تکمیل ساخت و ساز این قصر در دوره تاریخی پر از تشنج و بحران‌های نظامی- سیاسی یعنی هنگام یورش‌های مغول‌ها به خاورمیانه (مابین سال‌های ۱۲۳۴ الی ۱۲۳۵) صورت گرفته‌است؛ ولی این قصر که، در جزیره ای نزدیک به ساحل دریا بنا شده بود، برای مدت مدیدی پا بر جا نمانده‌است. دانشمندان بر این باورند که، قصر بر اثر وقوع زمین لرزهٔ مهیب و شدیدی به سال ۱۳۰۶ زیر آب‌های دریا رفته‌است. جرج چهارم
جرج چهارم در ۱۸۲۴ خواهان تعمیر و نوسازی اساسی قلعه وینزر شد. معمار او سر جفری وایاتویل آخرین نشانه‌های یک دژ قرون وسطایی را از قلعه زدود و تالار واترلو را در آنجا بنا ساخت. جرج همچنین معمار دیگری به نام جان نش را استخدام نمود و او بنایی را که تا آن زمان به نام سرای باکینگهام شناخته می‌شد را به کاخ باکینگهام تبدیل کرد. نش همچنین خیابان ریجنت و ریجنت پارک را در لندن ساخت. با این حال جالب توجه‌ترین بنایی که در زمان جرج چهارم ساخته شد پاویون سلطنتی در برایتون بود که معماری و تزئیناتی هندی مغولی و چینی دارد و طراحی آن نیز برعهدهٔ جان نش بوده‌است. کاخ فرح‌آباد (تهران)
این کاخ به اشتباه «قصرفیروزه» معرفی شده است. در صورتی که «قصرفیروزه» به دستور ناصرالدین شاه قاجار و توسط مهندس میرزامهدی خان شقاقی معروف به ممتحن الدوله ساخته شده و امروزه اثری از آن ساختمان وجود ندارد و به صورت کلی تخریب شده است. کاخ سفید
معمار این اقامتگاه جیمز هوبان است که اصالتاً ایرلندی بود و طراحی آن را بر پایه معماری نئوکلاسیک پیاده کرد. مراحل ساخت‌وساز نیز از تاریخ ۱۷۹۲ تا ۱۸۰۰ ادامه یافت، هنگامی که توماس جفرسون در سال ۱۸۰۱ به این اقامتگاه منتقل شد (به همراه معمار بنجامین هنری لاتروب) تعدادی ستون‌های کوتاه را در زیر هر بال اضافه کرد که در جهت پنهان نمودن اصطبل و انبار انجام گرفت. در سال ۱۸۱۴ و در بحبوحه جنگ‌های مشهور به جنگ ۱۸۱۲ این عمارت به آتش کشیده شد که بخشی از پروژه به آتش کشیدن واشینگتن توسط ارتش بریتانیا بود، این آتش‌سوزی قسمت‌های داخلی را ویران و در قسمت‌های بیرونی باعث ایجاد نیم سوختگی‌های گسترده گردید، بازسازی این صدمات بلافاصله و به سرعت آغاز گردید و رئیس‌جمهور جیمز مونرو در اکتبر ۱۸۱۷ به کاخ نقل مکان کرد، بازسازی‌های ادامه یافت و علاوه بر ساخت رواق جنوبی نیم دایره در سال ۱۸۲۴، رواق شمالی نیز در سال ۱۸۲۹ ساخته شد. هشت بهشت (تبریز)
هشت بهشت که یکی از کاخ‌های زیبا و معروف دوره آق‌قویونلو بود، در سال ۸۸۸ هجری قمری، به دستور سلطان یعقوب پسر امیرحسن بیک مشهور به اوزون حسن، بنا شد. البته در مورد بانی احداث این کاخ روایت‌های متفاوتی وجود دارد؛ چنانچه برخی این کاخ را به اوزون حسن و برخی دیگر به پسرش یعقوب نسبت می‌دهند. به هر ترتیب اولین کاخ هشت بهشت، در تبریز و در قرن نهم هجری بنا شده‌است. ۸ اسپروس استریت
۸ اسپروس استریت (به انگلیسی: "8 Spruce Street") که در اصل با عنوان برج بیکمن ("Beekman Tower") شناخته می‌شود، در حال حاضر به نام نیویورک بای گری ("New York by Gehry") به بازار عرضه شده‌است. این آسمان‌خراش که دارای ۷۶ طبقه می‌باشد توسط "فرانک گری" طراحی شده‌است. این ساختمان در محله منهتن در شهر نیویورک در ایالات متحده آمریکا قرار دارد. برج بیکمن درست در جنوب سیتی هال پارک و پل بروکلین قرار دارد. ساخت آن از سال ۲۰۰۶ آغاز شد و در ۲۰۱۱ میلادی بازگشایی شده‌است. این ساختمان ۲۶۷ متری که هر طبقه آن ۹۳۰۰۰ متر مربع مساحت دارد، دارای کاربری‌های مختلف می‌باشد.وبگاه برج کاخ و موزه باغچه‌جوق
ساخت این بنا در حدود بیش از ۱۲۰ سال قبل و در زمان «پاشاخان» آغاز شد و در زمان «اقبال‌السلطنه» به اتمام رسید. اقبال‌السلطنه به عنوان بانی ساخت این کاخ شناخته می‌شود. در واقع زمان ساخت آن مصادف با دوره حکومت قاجار در ایران بوده‌است. این کاخ باشکوه به عنوان مقر حکمرانی سردار ماکو شناخته می‌شد. کاخ باکینگهام
در ماه مه ۲۰۰۹، نمایندگان کمیته حساب‌رسی عمومی در پاسخ به درخواست ملکه مبنی بر اختصاص پول بیشتر برای تعمیر کاخ، عنوان کردند که برای به دست آوردن ۴ میلیون پوند پول بیشتر لازم است که کاخ سالانه بیش از ۶۰ روز (روزهای فعلی) برای عموم باز باشد. اکنون دولت بریتانیا سالانه ۱۵ میلیون پوند را به نگهداری و تعمیر کاخ اختصاص می‌دهد. پاویون نوالاخا
قلعه لاهور در سال ۱۵۶۶ تحت حکومت اکبر بزرگ امپراتور مغول در محل قلعه گلی قبلی ساخته شد که بعداً توسط امپراطورهای بعدی توسعه و اصلاح شد. شاه جهان شاه گورکانی مردی عاشق‌پیشه بود که تاج محل را در آگرا ساخت و پس از آن این قطعه اصلی در لاهور را سال ۱۶۳۳ به عنوان یک خانه تابستانی کوچک با هزینه ای در حدود ۹۰۰۰۰۰ روپیه بنا کرد. پاویون ناولاخا از جمله بناهایی است که بین سالهای ۱۶۲۸ تا ۱۶۳۴ تحت حکومت شاه جهان احداث یا بازسازی شده‌است. به دلیل علاقه شخصی وی به طراحی و ساخت و ساز، سنت‌های معماری شاه جهان دارای تقارن متمایز و سلسله مراتبی است. ناولاخا بخشی از بلوک "شاه برج" در بخش شمال غربی قلعه ای است که در واقع توسط سلف خود جهانگیرشاه ساخته شده‌است. کاخ ده‌بور
۲۶ فوریه سال ۱۸۸۸، «لو ده‌بور» (Lev de Bur)، ثروتمند نفتی و بنیان‌گذار شرکت سهامی «همکاری کاسپی» برای تأیید طرح کاخ سنگی که، قصد داشت بسازد، به «شورای شهر باکو» مراجعه نموده و ۱۸ آوریل سال ۱۸۸۸، طرفین در خصوص تخصیص زمینی ۷۰۰ متر مربع در خیابان «سادووایا» (گوچه نیازی کنونی) به توافق رسیدند. در ۳۱ اوت سال ۱۸۸۸، پروژه ساخت کاخ به تأیید نهایی از سوی رئیس شورای شهر باکو رسید و چندی بعد کارهای عملیاتی ساخت و ساز شروع گردید. ولی قبل از تکمیل ساخت کاخ، «ده‌بور» در سال ۱۸۸۹ درگذشت. واری‌های وی این بنا که، هنوز فقط طرحش افکنده شده‌بود را، در ماه ژانویه سال ۱۸۹۱ به شرکت سهامی «همکاری کاسپی» فروختند. به‌همین دلیل طرح بنا دستخوش تغییراتی گشت. کاخ باکینگهام
سالانه ۵۰۰۰۰ مهمان در گاردن پارتی‌ها، ملاقات‌ها، بارهای عموم، ضیافات سرگرم می‌شوند. گاردن پارتیها اغلب سه بار در سال در فصل تابستان و اکثراً ماه ژوئیه برگزار می‌شوند. حیاط کاخ باکینگهام به منظور رژه گارد ملکه به کار می‌رود. این رژه یک جشن بزرگ است و توجه توریست‌ها را جلب می‌کند (در ماه‌های تابستان هر روز و در سایر ماه‌ها یک روز در میان). کاخ استوکلت
کاخ استوکلت (به , ) یک عمارت در بروکسل، بلژیک است که توسط معمار اتریشی یوزف هافمن برای سرمایه‌دار بلژیکی آدولف استوکلت طراحی و. بین سالهای ۱۹۰۵ و ۱۹۱۱ به سبک جدایی وین ساخته شده‌است. این کاخ در خیابان de Tervueren در شهرداری ولوو-سنت پیر بروکسل واقع شده‌است. این اقامتگاه به عنوان شاهکار هافمن در نظر گرفته می‌شود و از مجلل‌ترین خانه‌های خصوصی قرن بیستم است. ساعت بیگ بن
پس از آنکه کاخ وست مینستر در آتش‌سوزی ویرانگری در تاریخ ۲۲ ماه اکتبر سال ۱۸۳۴ میلادی از بین رفت، چارلز بری، معمار معروف انگلیسی، ساخت مجدد این کاخ را شروع کرد و یک برج ساعت برای ضلع شمال شرقی کاخ در نظر گرفت. با وجود اینکه ته‌بنای برج بیگ بن، به همراه ساختمان کاخ، در سال ۱۸۳۴ نهاده شد، اما خود برج ۱۳ سال بعد در سال ۱۸۵۶ ساخته شد. کاخ شهرستانک
ناصرالدین‌شاه در ماه‌های گرم سال در چادرهایی که برای او در شهرستانک نصب می‌کردند منزل می‌کرد. در ۱۲۹۴ قمری دستور داد کاخی در این منطقه احداث کند از این رو به امین‌السلطان دستور داد اقدام به طراحی و ساخت کاخ شهرستانک کند. او نیز حاجی ابوالحسن معمارباشی را مأمور به ساخت کاخی در ابتدای دره و سرچشمه رودخانه شهرستانک کرد. ساخت کاخ در ۱۲۹۵ قمری پایان یافت. کاخ بزرگ
هنگامی که پادشاه رامای اول، بانکوک را به پایتختی برگزید، تصمیم به بنای کاخی نوین، به عنوان مرکز دولت و محل اقامت خویش نمود. بدین ترتیب، ساخت و ساز برجی زرین، در روز ششم ماه مه در سال ۱۷۸۲ میلادی، آغاز گشت. در ابتدا، کاخی که شامل چندین ساختمان چوبی در چهار گوشه دیوار دفاعی، به طول ۱۹۰۰ متر بود، با مساحتی، افزون بر ۲۱۸۴۰۰ متر مربع، بنا شد. اندکی پس از آن بود که وی، دستور بنای معبد بودای زمردین را به عنوان معبد سلطنتی، صادر کرد. سنت جیمز پارک
این پارک که در سال ۱۶۰۳ میلادی تأسیس شده است دارای ۲۳ هکتار وسعت می‌باشد. کاخ باکینگهام در غرب سنت جیمز پارک قرار دارد. باکینگهام
باکینگهام ۱۲٬۰۴۳ نفر جمعیت دارد. کاخ باکینگهام
بازسازی ساختمان در سال ۱۷۶۲ آغاز شد. بعد از به تخت نشستن جرج چهارم در سال ۱۸۲۰، او نوسازی را با ایده داشتن خانه‌ای کوچک و راحت ادامه داد. در حالی که کار در حال پیشرفت بود، پادشاه تصمیم گرفت با کمک معمار خود، جان نش، خانه را به یک کاخ تبدیل کند. برخی از اسباب و وسایل از خانه کارلتون و برخی دیگر نیز بعد از انقلاب فرانسه، از فرانسه آمدند. نمای بیرونی کاخ، به انتخاب جرج چهارم، به منظور یادآوری تأثیر نئوکلاسیک فرانسه طراحی شده بود. هزینه نوسازی به‌طور چشمگیری افزایش یافت و زیاده‌روی طراحی‌های نش سبب شد تا از سمت خود به عنوان معمار ساختمان، برکنار شود. با مرگ جرج چهارم در سال ۱۸۳۰، برادر کوچکش، ویلیام چهارم، به منظور اتمام کار، ویلیام بلور را استخدام کرد. در یک برهه زمانی، پس از نابودی کاخ وست‌مینستر آن زمان، ویلیام تصمیم گرفت تا کاخ را به خانه مجلس تبدیل کند. معماری اسکاتلند در قرون وسطی
ساخت‌وساز و بازسازی گستردهٔ کاخ‌های سلطنتی در شیوهٔ رنسانس در اسکاتلند احتمالاً در روزگار حکمرانی جیمز سوم اسکاتلند (۱۴۵۲–۱۴۸۸) شروع و در دوره حکومت جیمز چهارم سرعت گرفت. به‌نظر می‌رسد این آثار مستقیماً از شیوه‌های رنسانس الهام گرفته شده باشند. کاخ لینلیتگو در سال ۱۴۲۴ (روزگار جیمز یکم اسکاتلند) و به مدیریت وزیر آثار حکومتی جان دی والتون به‌عنوان اقامتگاه سلطنتی بازسازی شد. به‌نظر می‌رسد استفاده از لغت پالاس (کاخ) برای ارجاع به این بنا، که در سال ۱۴۲۹ میلادی مستند شده‌است، نخستین استفادهٔ این لغت در اسکاتلند باشد. استعمال این واژه تحت حکومت جیمز سوم ادامه یافت و مفهوم آن با کاخ‌های چهارضلعی سینوریا‌های ایتالیایی که چهار برج در گوشه‌های خود داشتند (موسوم به "پالاتیوم اد مودم کاستری"، یا «کاخ به شیوهٔ قلعه») گره خورد. این بناها تقارن کلاسیک را با جزئیات روشن نوشوالیه‌گری ترکیب می‌کردند. در دوران سلطنت جیمز چهارم لینلیتگو تکمیل شد و کاخ‌هایی دیگر با تناسبات ایتالیایی بازسازی شدند. بر اساس شواهد تاریخی، تعدادی بنّای ایتالیایی در دربار جیمز چهارم مشغول به کار بودند. کاخ چرخاب
بتن سبک برای اولین بار در جهان توسط کشور ما ساخته و در ۲۵۰۰ سال پیش در زمان هخامنشیان در کاخ کوروش در استان بوشهر در شهر برازجان مورد استفاده قرار گرفت. برای ساخت این نوع بتن، محصول از پیش ساخته شده را که با صمغ ترکیب نموده بودند، با استفاده از موادی مانند خون حیوانات و شاخ بز و گوسفند که از قبل ساییده شده بود ترکیب نموده و با کف حاصل بتن سبک را تولید می‌کردند. همچنین با کشف این اثر ملی که برای اولین بار توسط آقای دکتر علی اکبر سرفراز پدر باستان‌شناسی ایران کشف گردید می‌توان به صورت یقین اعلام داشت مخترع سیمان نیز، کشور ایران بوده و برای اولین بار در همان کاخ کوروش از آن استفاده گردیده است. کاخ کوروش
«کاخ کوروش دشتستان» تاریخی و بسیار مهم از دوران پر تمدن ایران، این کاخ در سال ۱۳۵۰ به وسیلهٔ هیئت باستان‌شناسی ایران حفاری شده‌است. با توجه به شیوه‌های معماری و استفاده از سنگ سیاه و سفید زمان احداث آن را به دورهٔ کوروش بنیان‌گذار زنجیره هخامنشی منسوب کرده‌اند. این کاخ که در جنوب شرقی برازجان و در کنار رودخانه خشک آردی قرار دارد یکی از پایگاه‌های مهم ایران دورهٔ هخامنشی در ساحل خلیج فارس بوده‌است. کاخ برازجان بر طبق تحقیقاتی که انجام شده در اواخر سلطنت کوروش ساخته و پرداخته شده‌است و از نظر حجاری و هنر معماری آن چنان‌که از پایه ستون‌ها و اشیاء کشف شده بر می‌آید جدیدتر و ظریف تر از پاسارگاد است؛ بنابراین می‌توان گفت که این بنا هنگامی ساخته شده که هنر اصیل حجاری و معماری عصر کوروش به تکامل رسیده‌است. متأسفانه به علت ناتمام ماندن بنا چنین به نظر می‌رسد که علل عقیم ماندن این کاخ مصادف با مرگ او به سال ۵۲۹ پیش از میلاد است؛ بنابراین می‌توان تاریخ بنای کاخ برازجان را در همین حدود یعنی ۵۲۹ قبل از میلاد دانست. کاخ تچر
کتیبه‌های دیگری هم از دوره‌های جدیدتر و بر در و دیوار کاخ داریوش کنده‌اند که از همه مهم‌تر کتیبه‌ای است از علی آق‌قویونلو مورخ ۸۸۱ هجری قمری و چند لوحه از شاهزادگان تیموری، از جمله شاهزاده هنرمند و خطاط ابراهیم سلطان (مورخ ۸۱۶ تا ۸۲۶ هجری قمری) که از میان الواح ابراهیم سلطان یکی به خط ثلث، حاوی شعری از سعدی است: شاه سلیمان یکم
یکی از بناهایی که در زمان شاه سلیمان ساخته شد کاخ هشت‌بهشت که در سال ۱۶۷۹ در باغ بلبل بنا شد. شاردن کاخ و باغ اطرافش را با ویژگی‌های بسیار خوب توصیف کرده‌است. او معتقد است که این کاخ یکی از شاهکارهای زمان خود است. کاخ دارای دو طبقه است و به گفته برخی تاریخ‌دانان این کاخ نشیمن هشت سوگلی حرم شاه سلیمان بوده‌است، که چهار نفر در طبقه همکف و چهار نفر دیگر در طبقه دوم سکنی گزیده بودند. کاخ داری تزئینات بسیار زیبا و مجلل است و بسیاری از سیاحان این کاخ را زیباتر از کاخ‌های اروپایی توصیف کرده‌اند. کاخ بلنهایم
کاخ بلنهایم نام اقامتگاه بزرگی در نزدیکی وودستاک واقع در آکسفوردشایر انگلستان است که در بین سال‌های ۱۷۰۵ تا ۱۷۲۴ توسط معمار انگلیسی سر جان ونبرو ساخته شد و از سوی پارلمان آن کشور، به‌عنوان هدیهٔ پیروزی جان چرچیل، دوک اول مارلبورو بر فرانسویان در ۱۷۰۴ در نبرد بلانهایم در آلمان به او تقدیم گردید. این بنا که در ۱۹۸۷ به دلیل اهمیت نوع معماری آن در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار گرفت نمونهٔ بارزی از معماری باروک در بریتانیای کبیر است. کاخ دروتنینگهلم
کاخ دروت‌نینگ‌هولم در سده هفدهم توسط آرشیتکت آلمانی نیکودموس تسین الدر ساخته‌شد. این کاخ در فهرست میراث جهانی یونسکو در سوئد ثبت شده‌است. بانکتینگ هاوس، وایت‌هال
معمار آن اینیگو جونز بود که به‌شدت تحت تأثیر معمار ایتالیایی آندرا پالادیو قرار داشت. ساخت بنا در ۱۶۱۹ میلادی آغاز شد و در ۱۶۲۲ با هزینه ۱۵۶۱۸ پوند استرلینگ تکمیل شد. ۲۷ سال بعد سر چارلز یکم انگلستان در مقابل این بنا از تنش جدا شد. در قرن نوزدهم سنگ نمای ساختمان در اقدامی بحث‌انگیز با سنگ پورتلند تعویض شد ولی جزئیات نما دست‌نخورده باقی ماندند. کاخ باکینگهام
در قرون وسطی، مکان کاخ آینده، بخشی از خانه ابوری بود. آب زمین حاصل‌خیز به وسیله رودخانه تیبورن تأمین می‌شد، که اکنون نیز در زیر حیاط و بخش جنوبی کاخ جریان دارد. در کناره رود، روستای آی کراس شکل گرفت. مالکیت آن مکان چندین‌بار تغییر یافت. صاحبان آن در اواخر دوره آنگلوساکسون‌ها، ادوارد خستو و ملکه همسر او ادیس وسکس بودند، و در زمان سلطهٔ نورمن‌ها، به دست ویلیام یکم افتاد. ویلیام آن مکان را به گئوفری دماندویله سپرد و او آن مکان را به راهبان کلیسای وست‌مینستر وقف کرد. مزرعه نورلند
این ملک همانند کاخ باکینگهام و عمارت پلی بوی، یکی از عمارت‌هایی است که به اندازهٔ صاحبان‌شان شناخته شده‌است. کاخ‌های تهران
ناصرالدین شاه در سفر اروپا به ساخت بناهایی هم‌چون برج‌های اروپایی تمایل پیدا کرد. ولی ساخت این عمارت، پیش از سفرهای او به اروپا انجام شد. به دستور او، بنای مرتفعی ساختند تا خود و زنانش بتوانند منظره شهر تهران و دورنمای آن را تماشا کنند. بنای شمس‌العماره توسط دوستعلی‌خان نظام‌الدوله معیرالممالک در سمت شرقی ارگ سلطنتی طی دو سال ساخته شد و تاریخ اتمام آن سال۱۲۸۴ ق است. شمس‌العماره از لحاظ ارتفاع و تقسیم‌بندی طبقات مانند بناهای غربی است، اما تزیین و آرایش داخلی و خارجی بنا ایرانی و در آن از سازه‌های سنتی استفاده شده‌است. کاخ باکینگهام
کاخ در طول جنگ جهانی دوم دوران بدتری را سپری کرد و بیش از ۷ بار بمباران شد که جدی‌ترین آن‌ها در سال ۱۹۴۰ اتفاق افتاد و منجر به خرابی کلیسای کاخ شد. این اتفاق در سینماهای سراسر بریتانیا نمایش داده شد تا نشان دهند که ثروتمندان نیز همانند فقیران رنج می‌کشند. یک بار که پادشاه جرج هفتم و ملکه الیزابت در کاخ بودند، بمبی به ساختمان اصلی اصابت کرد و سبب شکستن شیشه‌ها و خرابی کلیسا کاخ شد. اما پوشش این حوادث در زمان جنگ به شدت محدود شد. پادشاه و ملکه در مقابل نقش بازی کردند تا خانه بمب خورده خود را نمایش دهند، ملک همانند همیشه لبخند می‌زد و لباسی تر و تمیز و یک کلاه به تن داشت و آن را با کتی ست کرده بود تا نشان دهد صدمه‌ای ندیده است. در این زمان بود که ملکه جمله مشهور خود را بیان کرد: «من خوشحالم که کاخ مورد اصابت بمب قرار گرفته‌است. اکنون می‌توانم انتهای شرقی لندن را به آسانی ببینم.» همان‌طور که مجله ساندی گرافیک گزارش داد، خانواده سلطنتی با افراد جامعه ابراز همدردی می‌کردند: کاخ باکینگهام
با بی احتیاطی گورینگ، هنری بنت، اولین کنت آرلینگتون عمارت را بدست آورد و زمانی که در ۱۶۷۴ در آتش سوخت، آن را تصرف کرد. سال بعد، خانه آرلینگتون (بخش جنوبی کاخ امروزی)، ساخته شد، و مالکیت مطلق آن در ۱۷۰۲ بدست آمد. کاخ باکینگهام
مالکان بسیاری آن زمین را اجاره کردند و قانون مالکیت مطلق در طول قرن هفدهم موضوع زمین‌خواری‌های دیوانه وار شد. در آن زمان، روستای قدیمی آی کراس وارد فساد شده و این مکان بیشتر، جایی بایر بود. نیاز به پول سبب شد تا جیمز یکم بخشی از زمین‌ها را فروخت اما قسمتی از آن مکان را نگه داشت و به منظور تولید ابریشم، یک باغ شاه‌توت ۱۶٬۰۰۰ متر مربعی در آن جا تأسیس کرد. این مکان در گوشه شمال غربی کاخ امروزی واقع است. کلمنت واکر در کتاب خود، آنارشیا آنگلیکانا (۱۶۴۹) به «وسایل نوساخت در باغ شاه‌توت جیمز اشاره می‌کند.»؛ او پیش‌بینی کرد که آن جا به یک روسپی‌خانه تبدیل خواهد شد. نهایتاً، در اواخر قرن ۱۷ام، این مکان از دارایی‌های هاگ آدلی ثروتمند، به مری دویس رسید. کاخ دراچنبورگ
کاخ دراچنبورگ () یک ویلای خصوصی است که در اواخر قرن نوزدهم ساخته شده‌است. این ویلا طی دو سال (۱۸۸۴–۱۸۸۲) در تپه دراچنفلس در کونیگزوینتر، در کنار رودخانه راین و در نزدیکی شهر بن بنا شده‌است. بارون استفان فون سارتر (۱۸۸۳–۱۹۰۲)، یک دلال و بانکدار، قصد داشت که در آنجا زندگی کند، اما هرگز این کار را نکرد. موزه ملی هنر جمهوری آذربایجان
۲۶ فوریه سال ۱۸۸۸، «لو ده بور» (Lev de Bur)، ثروتمند نفتی و بنیان‌گذار شرکت سهامی «همکاری کاسپی» برای تأیید طرح کاخ سنگی که قصد داشت بسازد، به «شورای شهر باکو» مراجعه نموده و ۱۸ آوریل سال ۱۸۸۸، طرفین در خصوص تخصیص زمینی ۷۰۰ متر مربع در خیابان «سادووایا» (کوچه نیازی کنونی) به توافق رسیدند. در ۳۱ اوت سال ۱۸۸۸، پروژه ساخت کاخ به تأیید نهایی از سوی رئیس شورای شهر باکو رسید و چندی بعد کارهای عملیاتی ساخت و ساز شروع گردید. معماری هخامنشیان
کاخ اختصاصی داریوش نخستین بنا و اقامتگاه خصوصی شاهان هخامنشی است که در بخش جنوبی تخت جمشید ساخته شده‌است. زمان حکومت اردشیر بنای کوچکی در انتهای جنوبی حیاط وسیع جلوی پلکان شرقی آپادانا ساخته شد که به نظر می‌رسد محلی است برای ورود به قسمت کاخ‌های خصوصی که بعد از داریوش، خشایارشا و اردشیر نیز اقامتگاه خصوصی خود را در جنوب تخت جمشید ساخته بودند (ماهیت نقش برجسته‌ها کابرد بناها را تا حدودی روشن می‌سازد لذا حدس قریب به یقین این است که تالار شورا محل ملاقات پادشاه با بزرگان مملکتی بوده‌است و در این کاخ با آن‌ها به مشاوره می‌پرداخت وجود نقش‌های بی شمار نجبای پارسی و مادی بر روی پلکان این کاخ این فرضیه را تقویت می‌کند؛ لذا حتی این کاخ را به نام کاخ شورا نیز می‌شناسند). بر روی یکی از دیواره‌های داخلی درگاه‌های ورودی کاخ، پادشاه را می‌بینیم که بر روی تخت نشسته‌است و ۲۸ تن از نمایندگان کشورها تخت را بر دوش گرفته‌اند. پشت سر شاه به هنگام ورود یا خروج به تالار خدمتگزاران قرار داشتند که یکی چتری باز بر سر شاه نگهداشته و دیگری حوله و مگس پران در دست دارد. بر روی این نقوش و به هنگام کشف آثار آن‌ها در سال ۱۹۳۳ نقاشی‌های اولیه کاخ هنوز باقی‌مانده بود. آبرنگ‌هایی که یکی از باستان شناسان از نقوش این درگاه‌ها کشیده‌است، نشان می‌دهد که پیراهن پادشاه، قرمز رنگ بود و کفشهای وی آبی رنگ. نقوش پلکان‌های ورودی کاخ به خوبی رابطه نزدیک و برادری بین پارسیان و مادها را نشان می‌دهد. نجبای پارسی و مادی در حالی که بسیار دوستانه به همدیگر نگاه می‌کنند، از پله‌ها بالا می‌روند و برخی شاخه گلی در دست دارند و برخی دیگر دست بر شانه دیگری نهاده‌اند. در شرق زمین نمونه مشابه این تزیینات بر روی ظروف سلطنتی بلخ در سر حدات امپراطوری ایران و آسیای مرکزی در حدود ۱۵۰۰ سال قبل دیده شده‌است. خانه‌های کاوالری
خانه های کاوالری به عنوان بخشی از پروژه برای ساخت خانه هایی ساخته شده اند که محل آن را از منطقه اطراف کاخ متمایز می کنند. در سال ۱۷۴۸، امپراتور الیزابت دستور ساخت چهار خانه سنگی و یک خانه چوبی را برای مباشر و سوارکاران داد . این پروژه به معمار ساوا ایوانویچ چواکینسکی واگذار شد. چواکینسکی خانه ها را به سبک باروک با یک اشکوب و یک نیم‌طبقه ساخت. در سال ۱۷۸۴، ساختمانها توسط معمار ایلیا واسیلیویچ نیلوف گسترش یافت. خانه ها بعداً به سبکهای مختلف بازسازی شدند. از بین این گروه، خانه های شماره ۱۰ و ۱۲ با دقت بیشتری حفظ شده اند.  خانه های کاوالری به سبک ساخته شده اند که نمونه ای از خانه های اطراف شهر سن پترزبورگ در اواسط قرن ۱۸ است. این خانه ها پس از سکونت های امپراتوری طراحی شده اند. یکی از مشخصه های برجسته تیغه های شفاف، که گوشه ها و قسمت های مرکزی نمای خانه ها را برجسته می کند. قاب های پنجره قفل تزئینی، پنجره ها را در هر دو طبقه تزئین می کنند، و کفها با پروفایل پهنی از هم جدا می شوند. کاخ باکینگهام
در مرکز این بخش، ایوان معروف و پشت در شیشه‌ای آن اتاق مرکزی قرار دارد. این یک تالار به سبک چینی است که به دستور ملکه ماری تزیین شده‌است. اگرچه درهای لاکی را در سال ۱۸۷۳ از برایتون آورده بودند، او در اواخر دهه ۱۹۲۰، با کمک طراحش، چارلز آلوم، یک زمینه چینی در آن به وجود آورد. در طول اشکوب اصلی بخش شرقی، یک گالری بزرگ قرار دارد که اغلب با نام «راهروی اصلی» معروف است، که بخش شرقی ساختمان را می‌پیماید. این راهرو دارای درهای شیشه‌ای، دیوارهای شیشه‌ای یادآور معابد پرسلان و سایر اثاثیه شرقی برایتون است. اتاق غذاخوری چینی و اتاق زرد، در هر یک از دو انتهای این گالری قرار دارند، و اتاق مرکزی نیز در مرکز آن است. ناصرالدین‌شاه
ناصرالدین شاه در طول دوران سلطنتش کاخ گلستان را گسترش داد و بناهای تازه‌ای به آن افزود. به دستور او در سال ۱۳۰۱ هجری قمری اندرونی قدیمی کاخ گلستان را که از بناهای دوره فتحعلی شاه بود تخریب کردند و ساختمان‌های جدیدی به جای آن ساختند. شمس‌العماره، تکیه دولت، تالار سلام، تالار آینه وکاخ ابیض از بناهای دیگر ناصرالدین شاه در کاخ گلستان است. او نخستین موزه ایران را در تالار سلام کاخ گلستان ایجاد کرد. کاخ‌های تهران
عملیات احداث این کاخ به دستور محمدرضا پهلوی در سال ۱۳۳۷ آغاز گردید و وقفه‌ای که در ساخت آن پیش آمد در سال ۱۳۴۶ به اتمام رسید. این بنا با مساحتی در حدود ۹۰۰۰ متر مربع در دو طبقه و یک نیم طبقه احداث و در ابتدا به عنوان محلی برای پذیرایی میهمانان خارجی در نظر گرفته شد، اما پس از پایان ساخت به محل سکونت محمدرضا پهلوی و خانواده اش اختصاص یافت. طراح بنا محسن فروغی بود که طرح خود را بیشتر از معماری ایرانی و تلفیقی از هنر پیش و پس از اسلام الهام گرفته بود. همچنین گچ بری توسط استاد عبداللهی، آینه کاری توسط استاد علی اصغر و کاشی کاری نمای خارجی توسط استاد ابراهیم کاظم پور انجام شده‌است. زنان در معماری
در بریتانیا مقدار قابل توجهی نشانه بر این است که بانو الیزابث پیلبراهام (۱۶۳۲–۱۷۰۵) که کارهای معمار هلندی پیتر پوست و همچنین کارهای پالادیو از ونتو ایتالیا و استادترسیزدنز از آلمان را مطالعه کرده‌بود، معمار عمارت ووتون در باکلینگ همشایر و بسیاری بناهای دیگر بود. همچنین گفته شده که او مربی لرد کریستوفر رن یکی از برجسته‌ترین معماران بریتانیا بوده‌است. از آنایی که برای یک زن غیرممکن بود که به معمار بودن اقرار کند، ولبراهام از معماران مرد برای نظارت بر ساخت و ساز استفاده کرد. کاخ حاجی زین‌العابدین تقی‌اف
این ساختمان در بین سال‌های ۱۸۹۳ الی ۱۹۰۲ توسط مهندس عمران «جوزف گوسلاوسکی» ساخته شده‌است. تقی‌اف این کاخ را به همسرش خانم «سُنا» هدیه داده است. این کاخ که در یک چهارم یک محله در مرکز شهر باکو قرار گرفته‌است، دارای طراحی سازه‌ای غنی می‌باشد. این کاخ عظیم با چهار نما و گنبدهای غول پیکر خود مورد توجه بسزای همه قرار می‌گیرد. نمای متقارن اصلی به شکل‌های با جاه و جلال رنسانس ایتالیا ساخته شده‌است. برخی از عناصر ترکیب و طراحی داخلی تالارهای این کاخ با الهام از سنت‌های معماری آذربایجانی بنا شده‌است حال آنکه جوزف گوسلاوسکی در ساخت آن از سیستم «نظم کلاسیک» بهره‌برداری کرده‌است. سبک و سیاق‌های مختلف معماری چون شکل‌های شکوه‌مند رنسانس ایتالیایی، «روکوسوس»، «باروک» و روش‌های روز، هنگام ساخت این کاخ مورد استفاده قرار گرفته‌اند. کاخ کنزینگتون
این کاخ در ابتدا عمارت ناتینگهام نام داشت زیرا ارل ناتینگهام در آنجا ساکن بود ولی شاه ویلیام سوم در ۱۶۸۹ آنجا را خریداری نمود و از آن زمان تا ۱۷۶۰ به عنوان اقامتگاه اختصاصی پادشاه مورد استفاده قرار می‌گرفت. ملکه ویکتوریا در ۱۸۱۹ و ملکه مری، همسر جرج پنجم، در ۱۸۶۷ در این کاخ زاده شدند. این کاخ همچنین محل زندگی دایانا، شاهدخت ولز، همسر چارلز، شاهزاده ولز، پسر بزرگ و ولیعهد کنونی فرمانروای بریتانیا الیزابت دوم بود. ویلیام ای. باکینگهام
ویلیام ای. باکینگهام سناتور سابق عضو حزب جمهوری‌خواه ایالات متحده آمریکا بود. وی در سال ۱۸۶۹ تا ۱۸۷۵ میلادی سناتور ایالت کنتیکت در سنای ایالات متحده آمریکا بود.