دوره سنگوکو به چه دورانی گفته می شود ؟
دوره موروماچی
سال‌های آغازین این دوران (۱۳۳۶–۱۳۹۲) به سبب دوپاره بودن دربار پادشاهی، با نام دوره نان‌بوکو-چو یا دوره دربار شمالی و جنوبی نیز شناخته می‌شود. همچنین از سال ۱۴۶۷ تا پایان این دوره تاریخی را دوره سن‌گوکو یا دوره جنگ‌های داخلی ژاپن نیز می‌نامند. تاریخ ژاپن
از سال ۱۴۶۷ تا پایان دوره موروماچی را دوره سنگوکو یا دوره جنگ‌های داخلی ژاپن نیز می‌نامند. دوره سنگوکو، از میانه‌های قرن پانزدهم تا آغاز قرن هفدهم به درازا کشید. دوره سنگوکو به‌خصوص برای مدت زمانی از آغاز شورش اونین در کیوتو (۱۴۷۷–۱۴۶۷) تا وارد شدن اودا نوبوناگا به کیوتو در سال ۱۵۶۸ بکار برده می‌شود.
بونئو
بونئو ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از شوگن (دوره) و قبل از کوچو (دوره) قرار داشت و از آوریل ۱۲۶۰ تا فوریه ۱۲۶۱ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور کامه‌یاما، امپراتور ژاپن بود. گو: شاهدخت‌های سنگوکو
گو: شاهدخت‌های سنگوکو () نام یک مجموعه تلویزیونی تاریخی و پنجاهمین سری از فیلم‌های مجموعه تلویزیونی تایگا است. این مجموعه توسط ان‌اچ‌کی در سال ۲۰۱۱ میلادی ساخته شده است. در این مجموعه جوری اوئه نو نقش گو (اوایو) کوچکترین دختر آزای ناگاماسا و مادر توکوگاوا ایه‌میتسو را ایفا می‌کند.خاندان آزای انچو
انچو نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از انگی و قبل از جوهی قرار داشت و از آوریل ۹۲۳ تا آوریل ۹۳۱ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور دایگو و امپراتور سوزاکو حکمران ژاپن بودند. کیوروکو
کیوروکو نام یک عصر تاریخی ژاپنی بود. این عصر بعد از دایئی و قبل از تنبون قرار داشت و از اوت ۱۵۲۸ تا اوت ۱۵۳۲ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور گو-نارا امپراتور ژاپن بود. کنریاکو
کنریاکو نام یک عصر تاریخی ژاپنی بود. این عصر بعد از جوگن (دوره کاماکورا) و قبل از کنپو (دوره) قرار داشت و از مارس ۲۰۱۱ تا دسامبر ۱۲۱۳ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور جونتوکو، امپراتور ژاپن بود. هاکوچی (دوره)
هاکوچی نام عصر ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از تایکا و قبل از شوچو قرار داشت و از فوریه ۶۵۰ تا دسامبر ۶۵۴ به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور کوتوکو حکمران ژاپن بود. یووا (دوره)
یووا نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از جیشو و قبل از جوئی قرار داشت و از ژوئیه ۱۱۸۱ تا مه ۱۱۸۲ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور آنتوکو، امپراتور ژاپن بود. کانکو
کانکو ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از چوهو (دوره) و قبل از چووا قرار داشت و از ژوئیه ۱۰۰۴ تا دسامبر ۱۰۱۲ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور ایچیجو و امپراتور سانجو امپراتور ژاپن بودند. دوره نانبوکوچو
دوره نان‌بوکو–چو یا دوره دربار شمالی و جنوبی، بخشی از تاریخ ژاپن بود که در درون دوران تعیین‌کننده موروماچی و بین سال‌های ۱۳۳۶ تا ۱۳۹۲ اتفاق افتاد. در این دوران، دربار امپراتوری شمالی به دست آشی‌کاگا تاکااوجی در کیوتو، و دربار امپراتوری جنوبی از سوی امپراتور گودای‌گو در یوشینو بنیان گذاشته شدند. دربار جنوبی سرانجام در سال ۱۳۹۲ تسلیم شمال شد. باکوماتسو
باکوماتسو ، به معنای پایان شوگون‌سالاری، به سال‌های آخر حکومت شوگون‌سالاری توکوگاوا یا دوره ادو گفته می‌شود که دورهٔ انتقال از نظام شوگون‌ها به دولت میجی است. این دوره از پهلو گرفتن ناوگان نظامی ایالات متحده آمریکا در خلیج ادو (توکیوی امروزی) در ۸ ژوئیه ۱۸۵۳ تا پایان جنگ بوشین در ۲۷ ژوئن ۱۸۶۹ ادامه داشت. ویژگی این دوران، رویدادهای مهمی بود که به سیاست انزوا یا ساکوکو در ژاپن پایان داد. جیشو
جیشو ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از آنگن و قبل از یووا (دوره) قرار داشت و از اوت ۱۱۷۷ تا ژوئیه ۱۱۸۱ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور تاکاکورا و امپراتور آنتوکو، امپراتوران ژاپن بودند. خاندان ایشیکی
خاندان ایشّیکی یکی از خاندان‌های ژاپنی در دوره سنگوکو بود. اوتوکو
اوتوکو نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از ایهو (دوره) و قبل از کانجی (دوره) قرار داشت و از فوریه ۱۰۸۴ تا آوریل ۱۰۸۷ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور شیراکاوا، امپراتور ژاپن بود. کیووا
کیووا نام عصر ژاپنی در دوره ادو بود. این دوره بعد از کانسی (دوره) و قبل از بونکا بود. این دوره از فوریه ۱۸۰۱ تا فوریه ۱۸۰۴ میلادی ادامه داشت. در این دوره امپراتور کوکاکو امپراتور ژاپن بود. توکوگاوا شیتننو
توکوگاوا شیتننو این عبارت ژاپنی برای توصیف چهار سامورایی بکار می‌رود که در دوره سنگوکو جهت حمایت توکوگاوا ایه‌یاسو جنگیدند. آنها در طول عمر خود به عنوان وفادارترین افراد به خاندان توکوگاوا در اوایل دوره دوره ادو معروف بودند. انریاکو
انریاکو نام عصر ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از تن‌او و قبل از دایدو قرار داشت و از اوت ۷۸۲ تا مه ۸۰۶ به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور کانمو حکمران ژاپن بود. جوای
جواِی نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از یووا (دوره) و قبل از گنریاکو قرار داشت و از مه ۱۱۸۲ تا مارس ۱۱۸۴ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور آنتوکو و امپراتور گو توبا، امپراتوران ژاپن بودند. دوره آسوکا
دوره آسوکا بخشی از تاریخ ژاپن است که از سال ۵۳۸ تا سال ۷۱۰ میلادی را در بر می‌گیرد. گاه از دوره آسوکا و دوره کوفون با عنوان مشترک دوره یاماتو نام می‌برند، چرا که در هر دوی این زمان‌ها، امور امپراتوری با مرکزیت نارا، که در آن هنگام یاماتو نام داشت، اداره می‌شد. حاکمیت یاماتو که با به هم پیوستن شماری از خاندان‌های نیرومند بر گرد کانون پادشاهی کشور شکل گرفته بود، در دوره آسوکا رشد و نمو بسیاری کرد و سران محلی یاماتو در جایگاهی قرار گرفتند که دودمان امپراتوری را شکل می‌داد.  در آغاز این دوره آیین بودایی از باکجه، در شبه جزیره کره، به کشور ژاپن معرفی شد. این آیین از سوی طبقه حاکم پذیرفته شد و شروع به رشد کرد. ظهور آیین بودایی سبب دگرگونی‌های هنری، سیاسی و اجتماعی قابل توجهی شد.  تغییرات سیاسی در دوره آسوکا بر اساس الگوی چینی بود و نیز خط چینی برای نگارش زبان ژاپنی، که به نظر می‌رسد پیش از آن دبیره بومی نداشت، برگزیده شد. کاتو یوشی‌آکی
کاتو یوشی‌آکی (۱۵۶۳ – ۷ اکتبر، ۱۶۳۱) یک دایمیو در اواخر دوره سنگوکو و اوایل دوره ادو بود. آکچی میتسوهیده
در دوره سنگوکو یا جنگ‌های داخلی ژاپن پدیده‌ای بنام گکوکوجو (از لحاظ لغوی به معنای براندازی و فراتر رفتن از مافوق) رواج پیدا کرده بود. سایتو دوسان شناخته شده‌ترین نمونه گکوکوجو در دوره سنگوکو به‌شمار می‌رود. شغل اولیه وی روغن‌فروشی بود اما بعد این شغل را رها کرد و به یک سامورایی تبدیل شد و پیشرفت کرد. در این زمان فرمانداری ولایت مینو را خاندان توکی برعهده داشتند و خاندان آکچی نیز یک شاخه از خاندان توکی بود. سایتو دوسان در نهایت در سال ۱۵۴۲ با توکی یوری‌آکی فرماندار ولایت مینو جنگ کرد و موفق شد یوری‌آکی را شکست دهد و تمامی این ولایت را تحت تصرف خود درآورد. سایتو دوسان از طریق ازدواج با خواهر آکچی میتسوتسونا (پدر میتسوهیده)، بنام اومی نو کاتا، با خاندان آکچی وصلت کرده بود. از طرف دیگر دوسان از طریق به ازدواج درآوردن دختر خود نوهیمه با اودا نوبوناگا با خاندان اودا نیز نسبت خانوادگی داشت. از آنجائیکه نوهیمه دختر عمهٔ آکچی میتسوهیده بود از این طریق خاندان آکچی نیز با خاندان اودا نسبت فامیلی داشتند. کانشو
کانشو نام یک عصر تاریخی ژاپنی بود. این عصر بعد از چوروکو و قبل از بونشو (دوره) قرار داشت و از دسامبر ۱۴۶۰ تا فوریه ۱۴۶۶ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور گو-هانزونو و امپراتور گو-تسوتشیمیکادو امپراتوران ژاپن بودند. تاکه‌زاکی سوئه‌ناگا
تاکه‌زاکی سوئه‌ناگا زمان حیات (۱۳۱۴–۱۲۴۶ میلادی) یکی از سامورائی‌هایی بود که در دوره کاماکورا در حمله مغول به ژاپن یا جنگ گنکو شرکت کرده بود. سوئه‌ناگا به عنوان کسی که تصاویر جنگیدن خود را جنگ گنکو در دو طومار نقاشی به تصویر کشید شهرت دارد. این دو طومار تاریخی موکو شورای اکوتوبا نامیده می‌شود و هم‌اکنون در کاخ امپراتوری توکیو نگهداری می‌شود. سایتو دوسان
در این دوره گکوکوجو (از لحاظ لغوی به معنای براندازی و فراتر رفتن از مافوق) رواج یافت و کسانی که از نظر مقام اجتماعی فرودست بوده اما در جنگیدن مهارت داشتند، با پیروزی در نبردها، موفق به در دست گرفتن قدرت در یک منطقه شدند. سایتو دوسان نمونه شاخص گکوکوجو در دوره سنگوکو است. در سال ۱۵۴۱ برادر کوچکتر توکی یوری‌آکی فرماندار ولایت مینو توسط دوسان با زهر به قتل رسید. این حادثه موجب آغاز جنگ مابین فرماندار مینو و دوسان شد. سال بعد دوسان موفق شد یوری‌آکی را شکست دهد. پس از این شکست یوری‌آکی و پسرش به اُواری گریختند. بونروکو
بونروکو نام دوره ژاپنی بود. این دوره بعد از تنشو و قبل از کیچو قرار داشت. این دوره از دسامبر ۱۵۹۲ تا اکتبر ۱۵۹۶ به طول انجامید. در طی این دوره امپراتور گو-یوزی حکمران ژاپن بود. گکوکوجو
گِکُوکوجُو از لحاظ لغوی به معنای «سرنگونی یا فراتر رفتن از مافوق» در زبان ژاپنی است. از نظر تاریخی گکوکوجو به خصوص در دوره موروماچی دیده می‌شود. پس از شورش اونین در سال ۱۴۶۷ میلادی در مناطق گوناگون گِکُوکوجُو رخ داد و با براندازی شوگوها یا فرمانداران محلی، افراد فرودست آنها قدرت را در دست گرفتند. در این دوران فرمانداران محلی کوچک برانداخته شدند و جای خود را به دایمیوهای دوره سنگوکو دادند. سنگوکو هیده‌هیسا
سنگوکو هیده‌هیسا، گُونبِی ؛ ۲۰ فوریه ۱۵۵۲ – ) سیاست‌مدار اهل ژاپن در دوره سنگوکو و دوره ادو بود. نوریکو سنگوکو
نوریکو سنگوکو ، با نام اصلی ریکو موری، هنرپیشه فیلم و تلویزیون در دهه ۱۹۵۰ و دهه ۱۹۶۰ بود. اولین فیلم او در سال ۱۹۴۷ ساخته شد. او در بسیاری از آثار اولیه آکیرا کوروساوا مانند "فرشته مست" (۱۹۴۸)، "دوئل آرام" (۱۹۴۹)، "سگ ولگرد" (۱۹۴۹)، "رسوایی" (۱۹۵۰)، "ابله" (۱۹۵۱) و "هفت سامورایی" (۱۹۵۴) شرکت داشت. اودا نوبوناگا
پس از دوره ادو و سقوط شوگونسالاری توکوگاوا؛ هیده‌یوشی به عنوان محبوب‌ترین جنگ‌سالار دورهٔ سنگوکو درآمد. این محبوبیت نخست به دلیل آن بود که با پایان دورهٔ ادو و حذف محدودیت‌های طبقاتی، مردم امکان پیشرفت و گذشت از سد طبقاتی را بنابر کوشش خود از طریق تحصیل به دست آورده بودند و هیده‌یوشی برای مردم نمونه و الگوی کسی بود که توانسته بود از پایین‌ترین طبقهٔ اجتماعی به بالاترین درجه برسد. دومین دلیل گرایش به نظامی‌گری و توسعه‌طلبی ژاپن در این برههٔ زمانی بود و هیده‌یوشی نمونهٔ رهبری بود که با حمله به کره توانسته بود این کشور را تسخیر کند. جوهو
جوهو نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از انکیو و قبل از جوریاکو قرار داشت و از اوت ۱۰۷۴ تا نوامبر ۱۰۷۷ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور شیراکاوا، امپراتور ژاپن بود. سنگوکودایمیو
دایمیوهای دوره سنگوکو به دایمیو‌های بزرگ دوره سنگوکو که هر کدام بر چند گون (شهرستان) یا ولایت ژاپن حکمرانی می‌کردند، گفته می‌شود. دایمیو بطورکلی عنوانی است که برای اشاره به اربابان و زمین‌داران بزرگ در دوران پیشامدرن ژاپن به کار برده می‌شود. چوهو (دوره)
چوهو ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از چوتوکو و قبل از کانکو قرار داشت و از ژانویه ۹۹۹ تا ژوئیه ۱۰۰۴ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور ایچیجو امپراتور ژاپن بود. کیوجو
کیوجو نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از نینپی و قبل از هوگن (دوره) قرار داشت و از اکتبر ۱۱۵۴ تا آوریل ۱۱۵۶ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور کونوئه و امپراتور گو شیراکاوا، امپراتور ژاپن بودند. ناگاشیما
در اواخر دوره سنگوکو توسط ایکو-ایکی (شورشیان مذهبی بودایی)کنترل می‌شد، ایکو-ایکی یک گروه از راهبان جنگجو در ژاپن در دوره سنگوکو بود که با حکومت سامورایی‌ها مخالفت داشت. این فرقه توسط اودا نوبوناگا در دهه ۱۵۷۰ مورد حمله قرار گرفت و نابود شد. سنگوکودایمیو
در این دوران گکوکوجو (از لحاظ لغوی به معنای براندازی و فراتر رفتن از مافوق) رواج داشت و کسانی که از نظر مقام اجتماعی فرودست به‌شمار می‌رفتند اما در جنگیدن ماهر بودند با پیروزی در نبرد موفق به در دست گرفتن قدرت در یک منطقه می‌شدند. دایمیوهای سنگوکو با برپایی جنگ‌ها نظام قدیم را برانداخته و نظام اجتماعی جدیدی را به وجود آوردند. آن‌ها وحدت کشور را هدف قرار داده به سوی این هدف حرکت کردند. کاشو (دوره)
کاشُو یا کاجو نام عصر ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از جووا و قبل از نینجو قرار داشت و از ژوئیه ۸۴۸ تا آوریل ۸۵۱ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور نیمیو و امپراتور مونتوکو حکمران ژاپن بودند. چوکیو
چوکیو ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از چوریاکو و قبل از کانتوکو قرار داشت و از نوامبر ۱۰۴۰ تا نوامبر ۱۰۴۴ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور گو-سوزاکو امپراتور ژاپن بودند. تاریخ ژاپن
از حدود قرن سوم میلادی با دوره کوفون (حدود ۲۵۰ تا سال ۵۳۸ میلادی) مرحله پیش از تاریخ ژاپن پایان یافته و عصر تاریخ باستان این سرزمین آغاز می‌شود. فرهنگی که در این دوره شکل می‌گیرد، مبتنی بر مذهب شینتو است. در دوره آسوکا (۵۳۸ تا سال ۷۱۰ میلادی) خط چینی برای نگارش زبان ژاپنی برگزیده شده و آیین بودایی از طریق سرزمین کره معرفی می‌شود. این آیین در دوران بعد که دوره نارا (۷۱۰ تا ۷۹۴ میلادی) نام دارد، از سوی امپراتور پذیرفته شده و به دستور او نیایشگاه‌های بودایی پرشکوهی همچون معبد تودای‌جی ساخته شد. دوره هی‌آن (۷۹۴ تا ۱۱۸۵ میلادی)، عصر ظهور خاندان‌های پرقدرتی همچون خاندان فوجی‌وارا است که قدرت نظامی را در عمل به دست می‌گیرند و این مترادف است با پایان تاریخ باستان و آغاز دوران فئودالی در تاریخ ژاپن. با قدرت‌گیری شوگونها در دوره کاماکورا (۱۱۸۵ تا ۱۳۳۳ میلادی)، استبداد نظامی کاماکورا بنا نهاده می‌شود. در همین دوران مغولها دو بار به کشور ژاپن حمله کردند که هر بار در برابر توفان سهمگینی موسوم به کامی‌کازه، کشتی‌ها و آلات نظامی خود را از دست دادند و شکست خوردند. کمی بعد در دوره موروماچی (۱۳۳۶ تا ۱۵۷۳ میلادی) و در عصر جنگ‌های داخلی، کشتی‌های پرتغالی راه خود را به سواحل غربی ژاپن یافتند و ارتباط با اروپا آغاز شد. با پایان جنگ‌های داخلی دوره آزوچی-مومویاما (۱۵۶۸ تا ۱۶۰۰ میلادی) و عصر ثبات سیاسی از راه رسید. در دوره ادو (سال ۱۶۰۳ تا ۱۸۶۸ میلادی) تلاش استبداد نظامی توکوگاوا برای حفظ سامانه فرسوده سیاسی این کشور با شکست مواجه شد و با ورود کشتی‌های جنگی آمریکا به فرماندهی ناخدا متیو پری به خلیج توکیو در سال ۱۸۵۳ میلادی، عصر فئودالی ژاپن به پایان رسید. تویوتومی هیده‌یوشی
دورهٔ سنگوکو (۱۶۰۰–۱۴۶۷ میلادی) یا دوره جنگ‌های داخلی ژاپن از میانه‌های قرن پانزدهم تا آغاز قرن هفدهم به درازا کشید. در این دوره گکوکوجو (از لحاظ لغوی به معنای براندازی و فراتر رفتن از مافوق) رواج یافت و کسانی که از نظر مقام اجتماعی فرودست بوده اما در جنگیدن مهارت داشتند، با پیروزی در نبردها، موفق به قبضهٔ قدرت در یک منطقه شدند. بدین ترتیب بسیاری از شوگوها یا فرمانداران محلی برانداخته شده و جای خود را به دایمیوهای پرقدرت دورهٔ سنگوکو (امیران محلی) دادند. دایمیوهای سنگوکو هرکدام با برپایی جنگ‌ها تلاش می‌کردند وسعت منطقهٔ تحت نفوذ خود را افزایش دهند. هدف نهایی آن‌ها یکپارچه کردن ژاپن، براندازی شوگون‌سالاری آشیکاگا و نشستن بر جای این خاندان بود. دورهٔ پایانی سنگوکو، آزوچی–مومویاما (۱۵۶۸ تا ۱۶۰۰ میلادی) نامیده می‌شود. بیشتر تاریخ‌دانان سال ۱۵۷۳ را سال پایان یافتن شوگون‌سالاری آشیکاگا و آغاز دوره آزوچی–مومویاما در نظر می‌گیرند در این سال آخرین شوگون، آشیکاگا یوشی‌آکی به دستور اودا نوبوناگا از کیوتو تبعید شد. در دورهٔ آزوچی–مومویاما پایهٔ وحدت ملی در ژاپن بنیان گذاشته شد. ابتدا اودا نوبوناگا کوشید تا از لحاظ سیاسی کشور را یکپارچه کند و بر یک‌سوم کشور تسلط یابد. سپس جانشین او تویوتومی هیده‌یوشی زبده‌ترین ژنرال ارتش وی، به آرزوی او جامهٔ عمل پوشاند و تمام کشور را مجدداً متحد کرد. عنوان دوره "آزوچی–مومویاما" از نام قلعه‌های آزوچی (متعلق به اودا نوبوناگا)، و مومویاما (نام دیگر قلعه فوشیمی) (متعلق به تویوتومی هیده‌یوشی) گرفته شده‌است. آماگو هاروهیسا
آماگو هاروهیسا (۱۵۱۴ – ۱۵۶۱ میلادی) یکی از دایمیوهای ژاپنی در دوره سنگوکو بود. او بر ناحیه چوگوکو در غرب ژاپن حکمرانی می‌کرد. تنشو
تنشو نام دوره ژاپنی بود که این دوره بعد از گنکی و قبل از بونروکو قرار داشت. این دوره از ژوئیه ۱۵۷۳ تا دسامبر ۱۵۹۲ به طول انجامید. در طی این دوره امپراتور اوگیماچی و امپراتور گو-یوزی حکمرانان ژاپن بودند.داستان تخیلی فیلم کلاسیک آکیرا کوروساوا بنام "هفت سامورایی" در سال پانزدهم دوره تنشو رخ داده‌است. گو: شاهدخت‌های سنگوکو
دیگران تغییر سیاسی میئو
پس از این واقعه نیروهای نظامی بر دو بخش طرفدار آشیکاگا یوشی‌تانه و طرفدار آشیکاگا یوشی‌زومی تقسیم شدند. محقق تاریخ ژاپن سوزوکی ریوایچی این واقعه را سرآغاز جنگ‌های داخلی ژاپن یا دوره سنگوکو می‌داند. سنگوکو (بازی ویدئویی ۱۹۹۱)
«سنگوکو» () یک بازی ویدئویی در سبک بازی مبارزه‌ایbeat 'em up است که توسط SNK و در پلت‌فرم‌های بازی آرکید، سوپر نینتندو، سگا مگا درایو، و Neo Geo منتشر شده‌است. خاندان ساتومی
خاندان ساتومی یکی از خاندان‌های ژاپنی در دوره سنگوکو (۱۴۶۷–۱۵۷۳) و اوایل دوره ادو بود. بونکا
بونکا نام عصر ژاپنی در دوره ادو بود. این دوره بعد از کیووا و قبل از بونسی (دوره) بود. این دوره‌ از فوریه ۱۸۰۴ تا آوریل ۱۸۱۸ میلادی ادامه داشت. در این دوره امپراتور کوکاکو و امپراتور نینکو امپراتور ژاپن بودند. چوشو
چوشو نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از تنشو و قبل از هوئن قرار داشت و از اوت ۱۱۳۲ تا نوامبر ۱۱۳۵ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور سوتوکو، امپراتور ژاپن بود. دوره سنگوکو
زمان شروع و پایان دوره سنگوکو مورد توافق همه منابع نیست. برای زمان شروع دوره سنگوکو دو نظریه وجود دارد: برای پایان دوره سنگوکو نیز پنج نظریه وجود دارد. اصلاحات کیوهو
نام اصلاحات کیوهو، به نام عصر ژاپنی بعد از شوتوکو (دوره) و قبل از گنبون اشاره دارد. به عبارت دیگر، اصلاحات کیوهو در طی دوره کیوهو، دوره‌ای از ژوئیه ۱۷۱۶ تا آوریل ۱۷۳۶ در دوره بزرگتر (اما نه تمامی یک دوره) دوره ادو رخ داده‌است. این اصلاحات تا حدودی با دوره بعدی همپوشانی داشت، که در سال ۲۱ کیوهو (۱۷۳۶) در بیست و یکمین روز از ماه چهارم به مناسبت تاجگذاری امپراتور ساکوراماچی اعلام شد. بوشیدو
ژاپن در پایان جنگ‌های داخلی خود یا دورهٔ سنگوکو، به کره حمله کرد. حمله به کره در گفته‌های جنگ‌سالارانی مانند کاتو کیوماسا (۱۵۶۲–۱۶۱۱) و نابه‌شیما نائوشیگه (۱۵۳۷–۱۶۱۹) ثبت شد و در اواخر سدهٔ شانزدهم هنگامی که ژاپن وارد یک دورهٔ صلح نسبی شده بود، به نسل بعد منتقل گردید. کاتو در "کتابچهٔ راهنما" خطاب به همهٔ سامورایی‌ها، صرف نظر از درجه بیان می‌کند: در پایان دورهٔ سنگوکو و در زمان حکمرانی تویوتومی هیده‌یوشی، بهره‌وری کشاورزی افزایش یافت و مواد غذایی در میان کسانی که در تولید شرکت نداشتند، همانند آشیگاروها (سربازان پیاده‌نظام) نیز توزیع شد و آن‌ها به دلیل نیازهای امنیتی اجازه یافتند که به شغل دیگر خود که کشاورزی در روستا بود، بازنگردند؛ بنابراین، بر طبق اجرای سیاست جدایی کشاورز و سرباز، سامورایی‌هایی که در روستا زندگی می‌کردند، از شرکت مستقیم در امور کشاورزی جدا شده و در قلعهٔ اربابی جمع شدند تا به سربازان حرفه‌ای تمام وقتی تبدیل شوند. در راستای سیاست جدایی کشاورزان و سامورایی‌ها، قانون شکار شمشیر (زمان صدور ۱۵۸۸) توسط تویوتومی هیده‌یوشی، جهت پیش‌گیری از شورش کشاورزان و متمرکز کردن قدرت در دست دایمیو به وجود آمد و حق داشتن و حمل شمشیر از کشاورزان گرفته شد. جینکی (دوره)
جینکی نام عصر ژاپنی بود. این عصر بعد از یورو و قبل از تنپیو قرار داشت و از فوریه ۷۲۴ تا اوت ۷۲۹ به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور شومو حکمران ژاپن بود. فهرست دایمیوهای دوره سنگوکو
ولایت چیکوزن شوچو (دوره آسوکا)
شوچو نام عصر ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از هاکوچی و قبل از تایهو قرار داشت و از دسامبر ۶۵۴ تا مارس ۷۰۱ به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور تمو و امپراتریس جیتو حکمران ژاپن بودند. محاصره اوداوارا (۱۵۶۱)
محاصره اوداوارا یکی از نبردهای دوره سنگوکو بود. این قلعه که محل سکونت خاندان هوجوی اخیر بود در سال ۱۵۶۱ برای اولین بار تحت محاصره درآمد. کیوتوکو
کیوتوکو نام یک عصر تاریخی ژاپنی بود. این عصر بعد از هوتوکو و قبل از کوشو (دوره) قرار داشت و از ژوئیه ۱۴۵۲ تا ژوئیه ۱۴۴۵ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور گو-هانزونو امپراتور ژاپن بود. باکوماتسو
توکوگاوا ایه‌یاسو در سال ۱۶۰۳ قدرت را در دست گرفت و شوگون‌سالاری توکوگاوا را پایه گذاشت. این دوره تاریخی دوره ادو نامیده می‌شود. دوره ادو به مدت دو قرن و نیم به طول انجامید. در این مدت اگرچه چندین شورش دهقانی و ناآرامی‌های گذرا پیش آمد، اما به‌طورکلی فضای صلح و آرامش و ثبات ویژگی بر این دوران حاکم بود. در دوره ادو کشور ژاپن به بیش از ۲۵۰ قلمروی فئودالی بزرگ و کوچک به نام هان تقسیم شده بود که هر کدام را یک دایمیو (امیر یا خان) اداره می‌کرد. مهم‌ترین دایمیوی کشور شخص شوگون بود و نزدیک به یک‌چهارم زمین‌های کشور و تمامی معادن طلا و نقره و بندرها و شهرهای عمده هم مُلکِ شوگون شناخته می‌شد. شوگون‌سالاری توکوگاوا از طریق شبکه حکومت‌های خودمختار محلّی یا دایمیو‌ها، کشور ژاپن را اداره می‌کرد. با آنکه دایمیوها در اصل خودمختار بودند، حکومت توکوگاوا با ایجاد یک شیوهٔ نظارت مؤثر کوشید تا از قدرت یافتن آنها در حدی که برای حکومت مرکزی خطرناک باشد، جلوگیری کند. در سال ۱۶۳۵ حضور هر دو سال یک‌بارِ دایمیوها در ادو (توکیوی کنونی) الزامی شد که سانکین کوتای خوانده می‌شد. این ترتیب موجب می‌شد که دایمیوها بیشترِ درآمد خود را صرف رفت‌وبرگشت از ملک اربابی خود تا ادو کنند. این هزینه به‌خصوص برای دایمیوهایی که قلمروشان از ادو فاصله بسیار داشت، خیلی سنگین‌تر بود. نبرد فوبه‌یاما
نبرد فوبه‌یاما نبردی بود که در دوره سنگوکو در ژاپن رخ داد. تن‌او
تِن‌اُو نام عصر ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از هوکی و قبل از انریاکو قرار داشت و از ژانویه ۷۸۱ تا اوت ۷۸۲ به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور کونین حکمران ژاپن بود. توکوگاوا ایه‌یاسو
دوره سنگوکو (۱۵۶۸–۱۴۶۷ میلادی) یا دوره جنگ‌های داخلی ژاپن از میانه‌های قرن پانزدهم تا آغاز قرن هفدهم به درازا کشید. در این دوره گکوکوجو (از لحاظ لغوی به معنای براندازی و فراتر رفتن از مافوق) رواج یافت و کسانی که از نظر مقام اجتماعی فرودست بوده اما در جنگیدن مهارت داشتند، با پیروزی در نبردها، موفق به در دست گرفتن قدرت در یک منطقه شدند. بدین ترتیب بسیاری از شوگو‌ها یا فرمانداران محلی برانداخته شده و جای خود را به دایمیوهای پرقدرت دورهٔ سنگوکو (امیران محلی) دادند. دایمیوهای سنگوکو هرکدام با برپایی جنگ‌ها، تلاش می‌کردند وسعت منطقه تحت نفوذ خود را افزایش دهند. هدف نهایی آن‌ها یکپارچه کردن ژاپن، براندازی شوگون‌سالاری آشیکاگا و نشستن برجای این خاندان بود. دورهٔ پایانی سنگوکو، آزوچی–مومویاما (۱۵۶۸ تا ۱۶۰۰ میلادی) نامیده می‌شود. در این دوره پایهٔ وحدت ملی در ژاپن بنیان گذاشته شد. ابتدا اودا نوبوناگا کوشید تا از لحاظ سیاسی کشور را یکپارچه کند و بر یک‌سوم کشور تسلط یافت. سپس جانشین او تویوتومی هیده‌یوشی زبده‌ترین ژنرال ارتش وی، به آرزوی او جامهٔ عمل پوشاند و تمام کشور را متحد کرد. عنوان دوره "آزوچی–مومویاما" از نام قلعه‌های آزوچی (متعلق به اودا نوبوناگا)، و مومویاما (نام دیگر قلعه فوشیمی) (متعلق به تویوتومی هیده‌یوشی) گرفته شده‌است. محاصره فوشیمی
محاصره فوشیمی () یک جنگ حیاتی در مجموعه‌ای که منجر به نبرد سرنوشت‌ساز نبرد سکیگاهارا شد. در پایان نبرد سکیگاهارا بود که دوره سنگوکو یا دوره جنگ‌های داخلی ژاپن به پایان رسید. تاریخ ژاپن
دوره آسوکا از سال ۵۳۸ تا سال ۷۱۰ میلادی را دربرمی‌گیرد. گاه از دوره آسوکا و دوره کوفون با عنوان مشترک دوره یاماتو یا دوره کوفون-یاماتو نیز نام می‌برند، چرا که در هر دوی این زمان‌ها، امور امپراتوری با مرکزیت نارا اداره می‌شد که در آن هنگام «یاماتو» نام داشت و نام خاندان قدرتمند حاکم نیز بود. حاکمیت یاماتو که با به هم پیوستن شماری از خاندان‌های نیرومند بر گرد کانون پادشاهی کشور شکل گرفته بود، در دوره آسوکا گسترش یافت و سران محلی یاماتو در جایگاهی قرار گرفتند که دودمان امپراتوری را شکل می‌داد. هنگامی که حاکمیت یاماتو با سرکوب قبایل مبادرت به تصرف زمین‌های کشاورزی آنان کرد، نام یاماتو مترادف با نام ژاپن شد. در سدهٔ ۵ و سدهٔ ۶ (میلادی) در همین دوره آیین کنفوسیوس و تائوئیسم نیز به سرزمین ژاپن راه پیدا کرد. باورهای تائوئیستی در نهایت با آیین‌های شینتو و بودایی در هم آمیخت و منجر به پایه‌گذاری مناسکی تازه شد. تغییرات سیاسی در دوره آسوکا بر اساس الگوی چینی بود و نیز خط چینی برای نگارش زبان ژاپنی که پیش از آن دبیره بومی نداشت، برگزیده شد. جامعه ادو
شوگون‌سالاری آشیکاگا هنگامی که بر ژاپن به عنوان یک شوگون‌سالاری (باکوفو) فئودال در دوره موروماچی از سال ۱۳۳۸ تا ۱۵۷۳ بر ژاپن حکومت می‌کرد، یک سیستم طبقاتی آزاد را ایجاد کرد. سقوط شوگون‌سالاری آشیکاگا از سال ۱۴۶۷ به دوره سنگوکو (یا «عصر دولت‌های متخاصم») که با وضعیت آشفتگی اجتماعی و جنگ داخلی مدام همراه بود انجامید. توکوگاوا ایه‌یاسو از خاندان توکوگاوا و ارتش شرقی او پس از نبرد سکیگاهارا در سال ۱۶۰۰، با شکست ارتش غربی تویوتومی هیده‌یوری و پایان دادن به جنگ‌های داخلی سنگوکو، به عنوان پیروز میدان درآمد. ایه‌یاسو شوگون‌سالاری توکوگاوا را به عنوان یک دولت جدید فئودالی ژاپن تأسیس کرد که در آن خودش شوگون بود. با این حال، ایه‌یاسو به خصوص در مورد تحرک اجتماعی بسیار احتیاط می‌کرد، زیرا تویوتومی هیده‌یوشی، یکی از همسالان او و یک کانپاکو (مشاور سلطنتی) که قبل از او فرمانروای ژاپن شد، در طبقات پایین جامعه متولد شده بود و سپس و به قدرتمندترین شخصیت سیاسی ژاپن تبدیل شد. خاندان توکوگاوا سعی در از بین بردن هرگونه مخالفت احتمالی در سراسر جامعه ژاپن از بالا به پایین برای تحکیم حاکمیت خود داشت. کنکیو
کنکیو نام یک عصر تاریخی ژاپنی بود. این عصر بعد از بونجی (دوره ژاپنی) و قبل از شوجی (دوره) قرار داشت و از آوریل ۱۱۹۰ تا آوریل ۱۱۹۹ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور گو توبا، امپراتور ژاپن بود. دوره ادو
به سال‌های آخر حکومت شوگون‌سالاری توکوگاوا یا دوره ادو، باکوماتسو، به معنای پایان شوگون‌سالاری، گفته می‌شود. آکیزوکی تانه‌ناگا
آکیزوکی تانه‌ناگا ; – ) سامورایی در دوره سنگوکو و اوایل دوره ادو، اهل ژاپن بود. وی یکی از فرماندهان در تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) بود. در نبرد سکیگاهارا در جبهه غربی همراه با ایشیدا میتسوناری جنگید. شوریاکو
شوریاکو ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از ایسو و قبل از چوتوکو قرار داشت و از نوامبر ۹۹۰ تا فوریه ۹۹۵ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور ایچیجو امپراتور ژاپن بود. تاریخ ژاپن
پس از جنگ اونین، گکوکوجو (از لحاظ لغوی به معنای براندازی و فراتر رفتن از مافوق) رواج پیدا کرد و کسانی که از نظر مقام اجتماعی فرودست بوده اما در جنگیدن مهارت داشتند، با پیروزی در نبرد، موفق به در دست گرفتن قدرت در یک منطقه شدند. بدین ترتیب بسیاری از شوگو‌ها یا فرمانداران محلی برانداخته شدند و جای خود را به دایمیوهای پر قدرت دورهٔ سنگوکو (فئودال‌ها) دادند. دایمیوهای سنگوکو با برپایی جنگ‌ها، هر کدام سعی بر افزایش وسعت منطقه تحت نفوذ خود داشتند. دورهٔ سنگوکو یک مبارزه طولانی برای سلطهٔ فردی دایمیو (فئودال-اربابان زمین‌دار) بر کل ژاپن بود. سنگوکو (بازی ویدئویی ۲۰۱۱)
این بازی با توجه به بازبینی جمعی در سایت متاکریتیک نقدهای متوسطی دریافت کرد. سقوط اوشیبارا
سقوط اوشیبارا نبردی بود که در دوره سنگوکو در ژاپن رخ داد. کائو (دوره)
کائو نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از نین‌آن و قبل از جوآن (دوره) قرار داشت و از آوریل ۱۱۶۹ تا آوریل ۱۱۷۱ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور تاکاکورا، امپراتور ژاپن بود. دوره کاماکورا
در سال ۱۱۸۵ میناموتونو یوریتومو طایفه رقیب را شکست داد و در سال ۱۱۹۲ از سوی امپراتور به عنوان سردار یا شوگون منصوب شد و استبداد نظامی خود یا باکوفو (幕府, bakufu) را در شهر کاماکورا پایه گذاشت. در دوره کاماکورا، ژاپن وارد «قرون وسطای» خود شد که نزدیک به هفتصد سال طول کشید و در آن امپراتور، دربار و حکومت مرکزی سنتی به نهادهایی تشریفاتی مبدل شدند. موضوع‌های قضایی، نظامی و مدنی به دست جنگ‌آوران آریستوکرات (طبقه بوشی، Bushi) اداره می‌شد و قدرتمندترین کاست در میان آنان، حاکمان واقعی جامعه، یعنی شوگون‌ها بودند. ایسو
ایسو ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از ایئن و قبل از شوریاکو قرار داشت و از اوت ۹۸۸ تا نوامبر ۹۹۰ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور ایچیجو امپراتور ژاپن بود. تاریخ ژاپن
بین سال‌های ۱۳۳۶ تا ۱۳۹۲ دوره نان‌بوکو-چو یا دوره دربار شمالی و جنوبی نامیده می‌شود. در این دوران، دربار امپراتوری شمالی به دست آشی‌کاگا تاکااوجی در کیوتو، و دربار امپراتوری جنوبی از سوی امپراتور گودای‌گو در یوشینو بنیان گذاشته شدند. هر دو دربار شمالی و جنوبی حاکمیت را تنها حق خود می‌دانستند. جنگ بین این دو دربار در حدود ۶۰ سال ادامه داشت تا اینکه سرانجام دربار جنوبی در سال ۱۳۹۲ تسلیم شمال شد. در سال ۱۳۳۸ آشی‌کاگا تاکااوجی به فرمانروایی رسید و "حکومت شوگونی دوم" یا شگون‌سالاری آشی‌کاگا را عملاً بنیان گذاشت. او خود را فرمانده کل یا شوگون خواند. نوهٔ او آشی‌کاگا یوشی‌میتسو عمارتی برای انجام امور دولتی در محلهٔ موروماچی در کیوتو برپا ساخت و نامگذاری این دوره به نام موروماچی از نام این محل منشأ گرفته‌است. در این دوره گاهی دو امپراتور در دربار شمالی و جنوبی به‌طور هم‌زمان حکومت می‌کردند که در اکثر کتاب‌های تاریخ ژاپن فقط امپراتوران شمال را به‌شمار آورده‌اند. در پایان این دوره در سال ۱۳۹۲ ناآرامی‌ها و جنگ‌های داخلی به پایان رسید و حکومت‌های محلی به حکومت مرکزی مقتدری مبدل شدند. در قرن چهاردهم میلادی، چین که مدت‌ها در زیر سلطهٔ مغول بود توانست مغول‌ها را به طرف شمال چین رانده و در سال ۱۳۹۸ دودمان مینگ را تشکیل دهد. پس از آن در سال ۱۴۰۴ رابطه تجاری ژاپن با چین آغاز شد. این رابطه تجاری بین چین و ژاپن در دورهٔ موروماچی به نام "تجارت کانگو" شهرت دارد. این رابطه تجاری سبب نفوذ فرهنگ چین در ژاپن شد. جوتوکو
جوتوکو نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از ایچو و قبل از کووا (دوره هی‌آن) قرار داشت و از نوامبر ۱۰۹۷ تا اوت ۱۰۹۹ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور هوریکاوا، امپراتور ژاپن بود. کوکوکو: لحظه به لحظه
کُوکُوکو: لحظه به لحظه یک مجموعه مانگا درام معمایی ژاپنی است که توسط سئیتا هوریو نوشته و مصورسازی شده‌است. این سری برای نخستین بار توسط انتشارات کودانشا از ۲۱ اوت ۲۰۰۹، تا ۲۳ اکتبر ۲۰۱۳ به تعداد ۸ تانکوبون در مجلهٔ "مورنینگ تو" انتشار یافت. داستان مانگا دربارهٔ زنی جوان به نام جوری یوکاوا است که هنگام آدم‌ربایی برادر و برادرزاده‌اش، متوجه می‌شود که پدربزرگش توسط یک سنگ اسرارآمیز می‌تواند زمان را متوقف کند و در آن آزادانه به حرکت بپردازد. شیروواری
شیروواری یا هاجو به ویران کردنِ قلعه از دوره سنگوکو تا دوره ادو در ژاپن گفته می‌شود. ویران کردن قلعه‌ها در مناطق مختلف ژاپن در دوره جنگ‌های داخلی انجام می‌شد. در رژیم اودا و رژیم تویوتومی قلعه‌های زیادی ویران شدند. دلایل مختلفی برای ویران کردن قلعه‌ها وجود داشت: دوره هاکوهو
دوره هاکوهو نام دوره ژاپنی بود. این دوره خارج از سیستم زمان‌بندی نِنگٌو قرار داشته و بعد از دوره هاکوچی و قبل از دوره شوچو واقع شده است. این دوره از ۶۷۳ تا دسامبر ۶۸۶ به طول انجامید. در طی این دوره تمّو حکمران ژاپن بود. شورش اونین
این جنگ آغاز دوره سن‌گوکو یا «دوران جنگ‌های داخلی» ژاپن بود. دوره سنگوکو یک مبارزه طولانی برای سلطه فردی دایمیو (امیر محلی) بر کل ژاپن بود در طول این دوره سه نفر قصد داشتند ژاپن را تحت لوای یک حکومت متحد دربیاورند، این سه نفر عبارت بودند از اودا نوبوناگا (۱۵۸۲–۱۵۳۴)، تویوتومی هیده‌یوشی (۱۵۹۸–۱۵۳۶)، توکوگاوا ایه‌یاسو (۱۶۱۶–۱۵۴۳). در سال ۱۵۷۳ اودا نوبوناگا به دوره موروماچی (دوره موروماچی سه زیردوره دارد و آخرین زیردورهٔ آن دوره سن‌گوکو نامیده می‌شود) پایان داد و کنترل خود را بر تمام ژاپن گسترش داد. بحران کنگو
بحران کنگو (به ) یک دوره بحران و جنگ در جمهوری کنگو (امروز جمهوری دموکراتیک کنگو) بین سالهای ۱۹۶۰ و ۱۹۶۵ بود. این بحران تقریباً بلافاصله پس از استقلال کنگو از بلژیک آغاز شد و به‌طور غیررسمی تمام کشور تحت حاکمیت موبوتو سسه سوکو پایان یافت. بحران کنگو که یک سری از درگیریهای داخلی را تشکیل می‌داد ، درگیری نیابتی در جنگ سرد بود که در آن اتحاد جماهیر شوروی و ایالات متحده از جناح‌های مخالف حمایت می‌کردند. اعتقاد بر این است که حدود ۱۰۰۰۰۰ نفر در جریان بحران کشته شده‌اند. ایچو
ای‌چو نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از کاهو (دوره) و قبل از جوتوکو قرار داشت و از دسامبر ۱۰۹۶ تا نوامبر ۱۰۹۷ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور هوریکاوا، امپراتور ژاپن بود. کانتوکو
کانتوکو ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از چوکیو و قبل از ایشو (دوره هی‌آن) قرار داشت و از نوامبر ۱۰۴۴ تا آوریل ۱۰۴۶ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور گو-سوزاکو و امپراتور گو-ریزی امپراتور ژاپن بودند. آتاکه‌بونه
آتاکه‌بونه نوعی کشتی جنگی عظیم ژاپنی بودند که در قرن شانزدهم و هفدهم در جنگ‌ها جهت کنترل سیاسی و وحدت کشور مورد استفاده می‌گرفتند. تلاش برای ایجاد یک نیروی دریایی در اواسط قرن شانزدهم در دوره سنگوکو آغاز شد. در این دوره و در سال ۱۵۷۸ اودا نوبوناگا ۶ کشتی آتاکه بونه که با آهن پوشیده شده بودند را ساخت. نام این کشتی‌ها تکو سن به معنای تحت‌اللفظی کشتی آهنی بود. باکوماتسو
سیاست حکمرانان در منع مسیحیت و بستن دروازه‌های ژاپن به‌روی جهان خارج، در پی گسترشِ فعالیتِ مبلغان مسیحی در اوایل قرن هفدهم و بیم از اینکه آنها زمینه‌ساز استعمار و استثمار غرب باشند در تحولات این دوره از تاریخ ژاپن اثر عمده داشت. ساکوکو به معنی کشور بسته یا در ترجمه واژه‌به‌واژه به معنای «کشور در زنجیر» یا به‌معنای «سیاست درهای بسته» است. ساکوکو سیاستی بود که در ژاپن در دوره ادو از سوی استبداد نظامی توکوگاوا اعمال می‌شد و هدف آن محدودیت و ممنوعیت ارتباط و تجارت مردم ژاپن با اتباع خارجی بود. ورود خارجی‌ها و خروج ژاپنی‌ها می‌توانست مجازات مرگ را در پی داشته باشد. با این حال ساکوکو به معنی انزوای مطلق ژاپن نبود. اطلاعات مورد نیاز از طریق پادشاهی ریوکیو و دودمان جوسان به کشور وارد می‌شد. از لحاظ اقتصادی نیز علاوه بر این دو منبع، ژاپن در جزیره مصنوعی دجیما واقع در بندر ناگاساکی با هلند، در همان بندر ناگاساکی با چین و کره و در هوکایدو با مردم آینو دادوستد داشت. تدابیری که نخستین فرمانروایان توکوگاوا برای بقا و دوام حکومت خود در کار آوردند هم مؤثر و هم موفّق بود، اما مانع از رشد طبیعی اقتصادی و اجتماعی ژاپن شد و این کشور را از تمدن صنعتی کشورهای اروپایی عقب نگهداشت. تسوندوکو
تسوندوکو (به زبان ژاپنی: 積ん読) به معنای اندوختن مواد خواندنی و و انباشتن آن‌ها در خانه بدون خواندنشان است. این واژه که یک واژهٔ عامیانه به‌شمار می‌آید، در اصل متعلق به دورهٔ میجی (۱۸۶۸-۱۹۱۲) است. ایکیو (دوره موروماچی)
ایکیو ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی بود. این عصر بعد از شوچو (دوره موروماچی) و قبل از کاکیتسو قرار داشت و از سپتامبر ۱۴۲۹ تا فوریه ۱۴۴۱ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور گو-هانزونو امپراتور ژاپن بود. چوریاکو
چوریاکو ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از چوگن و قبل از چوکیو قرار داشت و از آوریل ۱۰۳۷ تا ۱۰۴۰ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور گو-سوزاکو امپراتور ژاپن بودند. کلکسیون سنگوکو
کلکسیون سنگوکو یک بازی شبکه اجتماعی تلفن همراه است که توسط کونامی در دسامبر سال ۲۰۱۰ ایجاد شده است. تایهو (دوره)
تایهو نام عصر ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از شوچو و قبل از کیوئون قرار داشت و از مارس ۷۰۱ تا مه ۷۰۴ به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور مونمو حکمران ژاپن بود. جینگو-کیئون
جینگو-کیئون نام عصر ژاپنی بود. این عصر بعد از تنپیو-جینگو و قبل از هوکی قرار داشت و از اوت ۷۶۷ تا اکتبر ۷۷۰ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتریس کوکن حکمران ژاپن بود. تایکا (دوره)
تایکا نام عصر ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر قبل از هاکوچی قرار داشت و از اوت ۶۴۵ تا فوریه ۶۵۰ به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور کوتوکو حکمران ژاپن بود. میئو
میئو نام یک عصر تاریخی ژاپنی بود. این عصر بعد از انتوکو (دوره) و قبل از بونکی قرار داشت و از ژوئیه ۱۴۹۲ تا فوریه ۱۵۰۱ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور گو-تسوتشیمیکادو و امپراتور گو-کاشیوابارا امپراتور ژاپن بودند. گنکی
گِنکی نام دوره ژاپنی بود که این دوره بعد از ایروکو و قبل از تنشو قرار داشت. این دوره از آوریل سال ۱۵۷۰ تا ژوئیه ۱۵۷۳ به طول انجامید. تنگن (دوره)
تنگن ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از جوگن (دوره هی‌آن) و قبل از ایکان (دوره) قرار داشت و از نوامبر ۹۷۸ تا آوریل ۹۸۳ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور آنیو امپراتورژاپن بود. چوتوکو
چوتوکو ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از شوریاکو و قبل از چوهو (دوره) قرار داشت و از فوریه ۹۹۵ تا ژانویه ۹۹۹ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور ایچیجو امپراتور ژاپن بود. انتوکو (دوره)
انتوکو نام یک عصر تاریخی ژاپنی بود. این عصر بعد از چوکیو (دوره موروماچی) و قبل از میئو قرار داشت و از اوت ۱۴۸۴ تا ژوئیه ۱۴۹۲ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور گو-تسوتشیمیکادو امپراتور ژاپن بود. فهرست دایمیوهای دوره سنگوکو
دیگران: فرهنگ گنروکو
فرهنگ گنروکو () فرهنگ اوایل دوره ادو (۱۶۰۳–۱۸۶۷)، به ویژه دوران گنروکو (۱۶۸۸–۱۷۰۴) است. به عنوان دوره ای از نمایش‌های مجلل شناخته می‌شود که به‌طور فزاینده ای توسط طبقه در حال رشد و قدرتمند بازرگان حمایت می‌شد. سنگوکو تایسن
سنگوکو تایسن یک سری بازی کامپیوتری است که توسط شرکت سگا ساخته شده است. شوکا (دوره)
شوگِن ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از کوگن و قبل از شوگن (دوره) قرار داشت و از مارس ۱۲۵۷ تا مارس ۱۲۵۹ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور گو-فوکاکوسا امپراتور ژاپن بود. تنتوکو
تنتوکو ؛ نام یک عصر تاریخی ژاپنی (نِنگُو) بود. این عصر بعد از تنریاکو و قبل از اووا قرار داشت و از اکتبر ۹۵۷ تا فوریه ۹۶۱ میلادی به طول انجامید. در طی این عصر امپراتور موراکامی حکمران ژاپن بود. تامارو نائوماسا
تامارو نائوماسا (۱۵۴۳ – ۱۶۰۹) یک دایمیو در دوره سنگوکو و اوایل دوره ادو بود.