مارگاریت بولکه در چه سبکی خوانندگی می کرد؟
ماریا چبوتاری
در زمینهٔ خوانندگی اپرا، وی تمرکز خود را بیشتر بر روی چهار موسیقی‌دان و آهنگساز - ولفگانگ آمادئوس موتسارت، ریشارد اشتراوس، جوزپه وردی و جاکومو پوچینی - گذاشته بود. او صدایی «چندمنظوره» داشت؛ به نحوی که به‌عنوان مثال، در یک فصل هنری در اجراهای اپرای عروسی فیگارو در دو نقش «کُنتس آلماویوا» و «سوزانا» و در اپرای لا تراویاتا در دو نقش «ویولتا» و «سالومه» خوانندگی و بازی می‌کرد.
روشنک (گوینده)
صدیقه سادات رسولی (۱۳۰۷ - ۱۳۹۱) معروف به روشنک گوینده رادیو ایران و برنامه گلها (دائرةالمعارف شعر و موسیقی ایران) بود. مارتیک
مارتیک قره‌خانیان ۲۶ تیر ۱۳۲۸ از والدینی ارمنی در فرح آباد آبادان متولد شد. از پانزده سالگی به موسیقی روی آورد و در شانزده سالگی جهت پیگیری کار حرفه‌ای خود عازم تهران شد و فعالیت خود را با نوازندگی گیتار و خواندن ترانه‌های خارجی آغاز نمود. پس از روی آوردن به خواندن ترانه‌های فارسی و همراهی بزرگانی چون گوگوش و حسن شماعی زاده در اجرا و ساخت آهنگ ترانه و شرکت در برنامه‌های تلویزیونی پیش از انقلاب ایران مثل برنامهٔ تلویزیونی «پنجره» وی به سرعت مورد توجه عموم قرار گرفت. او ترانهٔ حریر را در سال ۱۳۵۵ به عنوان اولین ترانهٔ فارسی زبانش خواند و گوگوش را در کنسرتی در برج ایفل پاریس به عنوان نوازندهٔ گیتار به همرا گروه سل همراهی نمود و ترانهٔ چلچله را نیز برای حسن شماعی زاده نوشت و در پاسخ آهنگی را از وی به رسم تشکر هدیه گرفت. دو سال پس از انقلاب ایران وی از ایران خارج و ساکن لس آنجلس آمریکا گشت. مارتیک چندی پیش طی یک مصاحبه با شبکه من و تو گفته بود که سالها پیش قصد بازگشت به ایران را داشتم . ویرجینیا مارت
مورت موسیقی را در رقص معنا می‌کرد، گاهی‌اوقات در حالیکه گروه موسیقی سه نفره او را همراهی می‌کردند می‌رقصید. زمان اجرا در تالار کارنگی از سال ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۲ گاهی‌اوقات با ارکستر سمفونی می‌رقصید. اجرای وودویل مارت گاهی‌اوقات به‌طور همزمان شامل آواز خواندن، رقصیدن و نواختن ویولن بود. او لباس‌هایش را هم خودش طراحی می‌کرد. یکی از اجراهای مارت رقص با قطعات موسیقی باخ بود. کایلی مینوگ
در سال ۲۰۰۰، وقتی که دوباره به شهرت رسید، او را خواننده‌ای می‌دانستند که به درجه‌ای از اعتبار رسیده که می‌تواند دورهٔ حرفه‌ای‌اش را بیش از انتظار منتقدان ادامه دهد. در همان سال، "بیرمنگهام پست" اشاره کرد: «روزگاری، خیلی پیش‌تر از زمانی که هیچ‌کسی حتی از بریتنی اسپیرز، کریستینا جسیکا سیمپسون، یا مندی چیزی شنیده باشد، خوانندهٔ استرالیایی بر جداول موسیقی به عنوان شاهزادهٔ پاپ حکم‌رانی می‌کرد. با نگاهی به گذشته در سال ۱۹۸۸، نخستین تک‌آهنگ او، من باید خیلی خوش‌شانس باشم، پنج هفته را در صدر گذراند و او را به موفق‌ترین خوانندهٔ زن در بریتانیا با ۱۳ اثر متوالی که در ده ترانه برتر قرار گیرند تبدیل کرد.» پیش‌رفت او از یک «گرل نکست دور» بی‌خطر به یک اجراکنندهٔ پیچیده‌تر با یک شخصیت بازیگوش و لاس‌زن، هواداران بیشتری را به او جذب کرد. نماهنگ «اسپینینگ اراوند» او، موجب اشارهٔ رسانه‌ها به او به عنوان «کایلی شهوت» شد و شهوت به عنصری مهم در نماهنگ‌های بعدی او تبدیل شد. ویلیام بیکر از موقعیت او عنوان یک نماد شهوت به یک «شمشیر دولبه» با چنین توجیهی یاد کرد: «ما همیشه تلاش کرده‌ایم از جذابیت شهوانی او به عنوان یک بهبوددهندهٔ موسیقی و فروش آثار استفاده کنیم. اما اکنون در خطر تحت‌الشعاع قرارگرفتن آنچه که او واقعاً هست قرار گرفته: یک خوانندهٔ پاپ» پس از ۲۰ سال به عنوان یک اجراکننده، مینوگ به عنوان یک «جریان‌دهندهٔ» مد و یک «نماد سبک که مدام خودش را متحول می‌کند» شناخته می‌شد. او به خاطر اجرای تورهای موفق و فروش جهانی بیش از ۶۰ میلیون مورد تمجید واقع شده‌است. مائیته بومون
او فنون خوانندگی و نواختن ویولن را در «هنرستان موسیقی پابلو ساراساته» آموخت و در همان هنگام، به تحصیل در رشتهٔ جامعه‌شناسی در دانشگاه نابارا پرداخت. سپس دورهٔ عالی خوانندگی را نزدِ «هانا شوارتز» در «هامبورگ» گذراند. پیتر مورفی
پیتر مورفی (؛ زادهٔ ) خواننده و موسیقی‌دان اهل بریتانیا است. او از سال ۱۹۷۸ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده و بیشتر به‌عنوان خواننده گروه گوتیک راک باوهاوس شهرت دارد. دیوید مورفی به‌خاطر شمایل خاص خود با اندام لاغر، گونه‌های برجسته، صدای باریتون و شاعرانگی تیره و افسرده‌حالش «پدرخواندهٔ گوت» لقب گرفته است. پرنسس نوکیا
سبک موسیقی نوکیا «آزمایشی» و «مشتاقانه بین ژانرهایی مانند رپ، سول، راک و هاوس شناور است» توصیف شده‌است. او از خوانندگان رپ MC Lyte و Queen Latifah، گروه دختران TLC و همچنین گروه‌های موسیقی متال Korn و Slipknot به عنوان تأثیر موسیقی نام برد. نوکیا همچنین فرهنگ‌های هاردکور، پانک و ریف را به عنوان تأثیرگذاری بر عملکرد وی ذکر می‌کند. مالی
موسیقی مالی سبک‌های مختلفی را شامل می‌شود و سازندگان موسیقی در این کشور با الهام گرفتن از اسطوره‌های دین مسیحیت توانسته‌اند به ظرفیت‌های بالایی برسند. نسل جدیدی از نوازندگان و موسیقیدانان مالی در دهه‌های گذشته، رشد و نمو کرده‌اند. این افراد با تزریق موسیقی اروپایی و آمریکایی مانند سبک بلوز اعتبار زیادی به موسیقی این کشور بخشیده‌اند. از هنرمندان معروف مالی که در این رشته فعالیت دارد می‌توان به علی فارکا توره اشاره کرد. در کنار موسیقی رقص مالی‌ها قسمتی از مراسمات معمولشان را تشکیل می‌دهد. به عنوان مثال رقص ماسک سننی در مراسمات عمومی و خصوصی به همراه موسیقی محلی انجام می‌شود. اما واتکینز
واتکینز آموختن رقص باله را از سن ۴ سالگی آغاز نمود و بعدها که در یک برنامهٔ تلویزیونی، گروه ویگلز و رقص ایرلندی‌شان را دید؛ به یادگیری سایر سبک‌های رقص نظیر ایرلندی، جاز، هیپ‌هاپ، تپ‌دنس و رقص معاصر روی آورد. موسیقی مورنا
موسیقی مورنا شکلی از موسیقی بلوز است که به عنوان موسیقی ملی کیپ ورده به حساب می آید. کیپ ورده قبلاً مستعمره کشور پرتغال بوده و در سال ۱۹۷۵ میلادی، مستقل شد. این موسیقی میراثی است از تاریخ این کشور، از بردگی گرفته تا دورافتادگی فیزیکی‌اش در اقیانوس اطلس.در این موسیقی و رقص، سازهایی چون کلارینت، آکاردیون، ویولن، پیانو، گیتار، و کاواکینیو نواخته می شوند. مشهورترین خواننده این سبک، سزاریا اوورا نام دارد که با عنوان "ملکه مورنا" شناخته می‌شد. بیتا (خواننده)
بیتا ( طاهره موسی زاده ) خوانندهٔ ایرانی در دهه ۴۰ و ۵۰ خورشیدی همسر فضل‌الله توکل بود که همکاری نزدیکی با واروژان داشت. بانو بیتا تا سال ۱۳۵۷ حدود ۴۰ ترانه اجرا کرد که نیمی از آن ها ساخته استاد فضل الله توکل می باشد. تیلور سوئیفت
یکی از اولین خاطرات موسیقی سوئیفت شنیدن آوازهای مادربزرگ مادریش، مارجوری فینلی، بود که در کلیسا می‌خواند. در کودکی، او از موسیقی متن فیلم‌های دیزنی لذت می‌برد: «والدینم متوجه شدند، وقتی حرف‌هایم تمام می‌شوند، خودم آن‌ها را ترکیب می‌کردم.» سوئیفت گفته‌است که اعتماد به نفسش را مدیون مادرش است، که به او کمک کرد به‌عنوان یک کودک در کلاس‌های نمایش حاضر شود. او همچنین «جذابیت نوشتن و داستان‌پردازی‌اش» را به مادرش نسبت می‌دهد. سوئیفت مجذوب شیوهٔ داستان‌پردازی موسیقی کانتری شد، و با گوش دادن به «بزرگ‌ترین هنرمندان زن کانتری دههٔ ۹۰ — شانیا توین، فیث هیل و دیکسی چیکس» با این سبک آشنا شد. توین، هم به‌عنوان ترانه‌سرا و هم به‌عنوان اجراکننده، بزرگ‌ترین تأثیر را در موسیقی او داشت. هیل رل مدل دوران کودکی سوئیفت بود: «هرچه او گفت، انجام داد، پوشید، سعی کردم آن را تقلید کنم.» او نگرش مبارز دیکسی چیکس و توانایی آن‌ها در نواختن سازهایشان را تحسین می‌کند. «مرا ببوس» اثر سیکس‌پنس نان د ریچر نخستین ترانه‌ای بود که توانست آن را با گیتار بنوازد. همچنین سوئیفت به بررسی ستارگان کانتری قدیمی‌تر، مانند پتسی کلاین، لورتا لین، دالی پارتن و تامی وینت پرداخت. او معتقد است که پارتن «نمونه‌ای شگفت‌انگیز برای هر ترانه‌سرای زن غیر متعارف» است. هنرمندان آلترناتیو-کانتری مانند پتی گریفین و لوری مک‌کنا نیز الهام‌بخش سوئیفت بودند. او از سبک موسیقایی کیث اربن به‌عنوان یک تأثیرگذار یاد کرده‌است. نیک دریک
نیک در سبک فولک فعالیت می‌کرد و سازهایی مانند گیتار، پیانو و سازهای بادی را می‌نواخت اما ساز مورد علاقه‌اش گیتار آکوستیک بود و آهنگ‌هایش غالباً با همراهی گیتار خود وی اجرا شده‌اند. دریک در طول عمر کوتاه خود از بی‌خوابی و افسردگی به‌شدت رنج می‌برد. او هنرمندی بی‌نهایت حساس به‌شمار می‌رفت و از مسائلی اندوهگین می‌شد که برای خیلی از مردم عادی، هرگز به چشم نمی‌آمدند. موسیقی باروک
موسیقی دورهٔ پایانی باروک اغلب بافت پلی‌فونیک دارد: در این موسیقی، دو یا چند خط ملودیک برای جلب توجه شنونده به رقابت می‌پردازند. در این میان خط‌‌های ملودیک سوپرانو و باس به‌طور معمول مهم‌ترین خط‌ها هستند. تقلید میان خط‌های گوناگون ملودیک، یا لایه‌های صوتی سازندهٔ این بافت، بسیار متداول است. گاهی ملودی‌ای که در یک خط شنیده شده، در خط‌های دیگر نیز ظاهر می‌شود. با این همه، تمام آثار موسیقی دورهٔ پایانی باروک پلی‌فونیک نیستند. بافت یک قطعه به ویژه در موسیقی آوازی که دگرگونی‌های حالت کلام، تضاد موسیقایی را ایجاب می‌کند، ممکن است دچار تغییر شود. نکتهٔ دیگر این که آهنگ‌سازان باروک در شیوهٔ پرداختن به بافت موسیقایی با یک‌دیگر متفاوت بوده‌اند. برای نمونه، باخ تمایل به استفادهٔ مداول از بافت پلی‌فونیک داشت، حال آن که هندل تضاد میان بخش‌های پلی‌فونیک و هوموفونیک را بسیار بیش‌تر به کار می‌گرفت. موسیقی بیت
موسیقی بیت ()، بیتِ بریتانیایی یا مرسی‌بیت گونه‌ای از موسیقی پاپ و راک است که اوایل دهه ۱۹۶۰ در بریتانیا پاگرفت. این سبک اساساً تلفیقی از سبک‌های راک اند رول (مشخصا شیوهٔ گیتارنوازی چاک بری و ضرب معتدلِ بادی هالی)، دو-وپ، اسکیفل و ریتم اند بلوز بود، و گروه‌های مشهوری همچون بیتلز، دیو کلارک فایو، هو، کینکس و دیگران با بهره‌گیری از آن جنبش موسوم به استیلای بریتانیایی را رقم زدند. ملانی سفکا
ملانی سَفکا (زادهٔ ۳ فوریه ۱۹۴۷) خواننده/ترانه‌سرای موسیقی فولک آمریکایی است. ام سی رووتر
گفته می‌شود وی اولین خواننده زن سبک نرکور است. نام گروه وی " g33k b34t 1337" و از ۲۰۰۴ فعالیت خود را آغاز کرده بود. مارگوت بیکل
خود از آن عاریست! روی بلک (خواننده)
روی بلک (; – ) هنرپیشه و خواننده اهل آلمان بود. وی بین سال‌های ۱۹۶۳ تا ۱۹۹۱ میلادی فعالیت می‌کرد. دلکش
عصمت باقرپور (۳ اسفند ۱۳۰۳ – ۱۱ شهریور ۱۳۸۳) که با نام دلکش شناخته می‌شود، خواننده ایرانی ژانرهای موسیقی سنتی، فولکلور و پاپ بود. از او با عناوینی چون «زن حنجره طلایی» و «آتش کاروان هنر» یاد می‌شود. او ترانه‌هایش را به دو زبان فارسی و مازندرانی خوانده‌است. وی همچنین در چند مورد با تخلّص نیلوفر ترانه‌سرایی هم کرده‌است؛ از جمله ترانه‌هایی که او خود نوشته و خوانده، ترانهٔ «ساز شکسته» است. کمال خان هوت
کمال خان هوت معروف به ملا کمالان (زاده ۹ شهریور ۱۳۲۰ – درگذشته ۱ اسفند ۱۳۸۸) یکی از خوانندگان موسیقی مقامی بلوچی و از نوازندگان تنبورک در سیستان و بلوچستان بود. سبک خوانندگی کمال خان، پهلوانی است که از اصیل‌ترین و قدیمی‌ترین گونه‌های موسیقی بلوچی است، در بلوچستان رواج داشته و اعتبار و ارزش بسیاری نزد بلوچ‌ها دارد. کیت بوش
سبک موسیقایی گل‌چینی و متن ترانه‌های نامتعارف، وی را به یکی از موفق‌ترین اجراکنندگان زن انگلیس در طی ۳۰ سال گذشته تبدیل کرده‌است. بوش بعد از سفارش‌شدن به وسیلهٔ دیوید گیلمور، گیتاریست پینک فلوید، در سن ۱۶ سالگی با ای‌ام‌آی قراردادی بست. روئل
مارگارت"مگی" اکفرد (؛ زادهٔ ) معروف با نام هنری روئل خواننده-ترانه‌پرداز اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۱۰ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. موسیقی او به‌طور گسترده‌ای در مجموعه‌های تلویزیونی به کار رفته‌است. از جمله او خواننده ترانهٔ آغازین مجموعه‌های سلسله‌ها («بازی بقا»)، شکارچیان سایه («این شکار است») و رویدادنامه شانارا («تا زمانی که سقوط کنیم») است. مارگوت هیلشر
مارگوت هیلشر (; – ) هنرپیشه و خواننده اهل آلمان بود. رامش
پیشرفت تکنولوژی در ایران در سال‌های ۱۳۵۳–۱۳۵۴ تأثیر زیادی در سبک غربی موسیقی رامش داشت. حال و هوای فانک لاتین در ترانهٔ «دلم برات هلاکه» و همچنین روح ریتم بوسا نوا در ترانهٔ «تو بارونی، تو آفتابی» با سینث‌سایزر آنالوگ درهم آمیخته شده‌است. ترانهٔ «درد عاشقی» گوش‌ها را با گیتارهای جاز، توقف‌های ناگهانی و دراماتیک احاطه کرده‌است اما او به سبک فانک با سازهای بادی برنجی برگشت او همچنین ترانهٔ «قسمت» را در سبک فانک شعرهای حماسی اجرا کرد. موسیقی سول
اغلب از ری چارلز به خاطر ساخت یک مجموعه ترانه که اولین آن‌ها «I Got a Woman» (۱۹۵۴) بود، به‌عنوان پدیدآورندهٔ موسیقی سول یاد می‌شود. چارلز خود به این واقعیت اذعان داشت که از لحاظ سبک آواز تحت تأثیر جسی ویتاکر خوانندهٔ گروه گاسپل Pilgrim Travelers بوده‌است. از دیدگاهی دیگر ۱ دهه طول کشید تا سول، شکل یک سبک مستقل را پیدا کند و ترانه‌های اولیهٔ سالومون برک که در دههٔ ۱۹۶۰ برای آتلانتیک رکوردز ضبط کرد اولین آثار واقعی موسیقی سول هستند. ترانه‌های «Cry to Me»، «Just Out of Reach» و «Down in the Valley» از ساخته‌های دههٔ ۶۰ سالومون برک هستند که به‌عنوان آثار کلاسیک سبک سول شناخته می‌شوند. مارگرت نیکولوا
مارگرت نیکولوا ( ; متولد ۱۰ اکتبر ۱۹۲۸، صوفیه) یک خواننده پاپ بلغاری است. او در سال ۱۹۶۴ نشان را دریافت کرد. مارگرت نیکولوا در سال ۱۹۶۴ در جشنواره بین‌المللی آواز سوپوت اجرا و در آنجا مقام سوم را کسب کرد. وی در سال ۱۹۶۹ ترانه ای را همراه با با عنوان "رؤیایی داشتم" (به ) اجرا کرد که برنده جایزه بزرگ جشنواره Orpheus طلایی برای آهنگ بلغاری شد. مارگوت بیکل
از حرکات ناکرده باربارا کوک
باربارا کوک (; – ) بازیگر، خوانندگی اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۵۰ تا ۲۰۱۷ میلادی فعالیت می‌کرد. فولک راک
اما در ایران قبل از انقلاب کورش یغمایی مشهورترین چهره در این سبک بوده که آثار زیادی از این هنرمند به جا مانده که یکی از مشهورترین آنها گل یخ است. بعد از انقلاب مشهور ترین موزیسینی که سبک فولک راک را با زبان ترکی اجرا کرد حسن عبدالعظیم زاده می‌باشد که با گروه دومان از سال ۱۳۷۹ این سبک را اجرا می‌کند. یولیا ولکوا
بعد از تولید آلبوم Waste Management، اعلام شد که تتو دیگر یک پروژهٔ تمام وقت نخواهد بود و جولیا و لنا هردو بر روی فعالیت‌های تک نفرهٔ خود کار خواهند کرد. جولیا در این سال بر روی آلبومش در لس آنجلس و مسکو کار می‌کرد و این را بیان کرد که می‌خواهد سبک جدیدی به نام "Sex Rock" یا Electronic Rock"" را معرفی کند. همچین توضیح داد "من نمیخوام از سبک t.A.T.u. به R&B برم، من rock رو دوست دارم. فقط قراره کمی سکسی و الکتریک باشه، اما قرارنیست من همه اسرار رو الان بیان کنم." بعداً توسط هواداران اعلام شد که او با هنرمند آمریکایی Lady Gaga برای آلبومش یک قطعهٔ دو نفره ضبط کرده. آهنگ "Let's Just Disappear" نام داشت. هواداران به خاطر آهنگ بسیار گیج شدند، زیرا بیان شد که آهنگ در اصل برای "باستین ون شیلدز" می‌باشد، نه جولیا و نه بانو گاگا. در ۲۰ مارس ۲۰۱۰ وقتی از او در مورد آهنگ با بانو گاگا سؤال شد او توضیح داد "من همچین قطعه ی دونفره‌ای رو ضبط نکردم. صدا شبیه اما مال من نیست. من اصلاً قطعه‌ای با بانو گاگا نخوندم". او همچنین در مصاحبه اعلام کرد که نیمی از آلبوم ضبط شده و کاملاً آماده است. از جولیا در مورد تور گذاشتن سؤال شد و او توضیح داد"دارم تلاش می کنم یک تور در کل دنیا انجام بدم. نمایش‌های زنده هم با t.A.T.u. به کل متفاوت خواهد بود. من خودم تنها، یک نمای زیبا با نمایشگرای بزرگ، هرکدومشون یک فیلم کوتاه خواهند داشت. من می خوام که هوادارا توی اونها باشن، میخوام به اونا کمک کنم که احساس کنن قسمتی از چیزی هستن و قسمتی از نمایش من باشن و ببینم که اونها با من به اطراف دنیا مسافرت می کنن." در ۱۷ ژانویه ی ۲۰۱۱ جولیا تکه‌ای از اولین تک آنگش به نام "Woman All The Way Down" را منتشر کرد. بعدها به صورت جهانی برای دانلود منتشر خواهد شد. این اولین تک‌آهنگ یک نفرهٔ او از ۲۰۰۸ می‌باشد. در مصاحبه‌ای که با او شد در مورد موسیقی اش از او سؤال شد و او پاسخ داد که او شعری نمی‌نویسد، فقط قطعات انگلیسی را ضبط می‌کند (البته آهنگ‌ها ی روسی هم در برنامه قرار دارند) و آلبوم قرار است به صورت جهانی منتشر شود. شیعاتی در مورد آلبوم جولیا وجود داشته، اول این که جولیا 4 آهنگ را در ۲۰۱۰ ضبط کرده، دو اینکه اولین تک‌آهنگ تصیری او در چهار ماه اول یا دوم سال منتشر خواهد شد. سوم اینکه مدیر و تهیه‌کنندهٔ او، دیوید جانک تماسهایی در مورد نقشه‌های تک نفرهٔ جولیا گرفته‌است. بعدها این شایعه پخش شد که او با احتمالاً با گروه Universal Music Russia، لیبلِ ضبطِ سابق t.A.T.u. قرارداد خواهد بست، ام هیچ اطلاعاتی داده نشد. مشخص شد که او با جانا رادکْوسکی و گروه تولیدش کار می‌کند. اما آن‌ها کارهای او را تولید نمی‌کنند. به علاوه این هم اعلام شد که او با Sony BMG قرارداد بسته است. فرئل
فرئل (زادهٔ ۱۳ ژوئیه ۱۸۹۱ - درگذشته ۳ فوریه ۱۹۵۱) خواننده و بازیگر فرانسوی بود. مارگاریت بولکه در پاریس در خانواده ای فقیر و ناکارآمد برتون متولد شد ، کودکی بود که در خیابان های سمت پاریس به زندگی سپرده شد. در نوجوانی ، هنگامی که با یکی از مجریان زن سالن موسیقی که آواز او را شنیده بود آشنا شد و او را به مروجان تجارت نمایش معرفی کرد. او شروع به اجرا با نام هنری Pervenche کرد ، و به زودی با رابرت هولارد ، مجری که از نام مستعار "روبرتی" استفاده می کرد ، آشنا شد و با او ازدواج کرد. الکل از سنین پایین وارد زندگی او شد و اعتیاد به الکل او مشکلاتی با همسرش ایجاد کرد. ازدواج آنها خیلی طول نکشید و شوهرش او را به خاطر خواننده دیگر پاریسی ، دامیا ، ترک کرد. پس از آن ، فرهل با موریس شوالیه، رابطه داشت اما زیاد دوام نیاورد ونامزدش وی را به خاطر ستاره بزرگتری به نام Mistinguett ترک کرد. در 19 سالگی ، او اقدام به خودکشی کرد. به دنبال اقدام به خودکشی ، در سال 1911 مارگریت بولکه سعی کرد از مشکلاتش فرار کند و به بخارست ، ترکیه و سپس به روسیه سفر کرد و بیش از ده سال در آنجا ماند. او از مشروبات الکلی و اعتیاد به مواد مخدر رنج می برد ، و در سال 1923 به پاریس بازگشت. او سپس با تغییر نام به نام "Fréhel" ، شروع جدیدی را آغاز کرد و نام خود را از Cap Fréhel در بریتانی که پدر و مادرش متولد شده بودند ، گرفت. با خوانندگی به عنوان فرهل ، در المپیای پاریس در سال 1924، نمایش قدرتمندی ارائه داد و به زودی در محبوب ترین مکانهای کشور نامش پرآوازه شد. به عنوان بخشی از آنچه که امروزه به عنوان موزیک بال(bal musette) یاد می شود ، فرهل غالباً آواز را با گاو نر و یا نوازنده آکاردئون می خواند. در دهه 1930 ، او در چندین فیلم متحرک ظاهر شد.تقریباً او همیشه یک خواننده را در یک نقش فرعی به تصویر می کشد. از مشهورترین فیلم هایی که وی در آنها بازی کرد ، فیلم Cœur de Lilas در سال 1931 بر اساس نمایشنامه تریستان برنارد و Pépé le Moko با بازی ژان گابین بود. در حالی که سو مصرف الکل وی ادامه داشت ، با این وجود وی یکی از بازیگران اصلی تجارت نمایشی دهه 1930 فرانسه بود. از بین همه ترانه های او ، La Java Bleue در سال 1939 ، با موسیقی وینسنت اسکاتو ، بیشترین محبوب را برای وی به ارمغان آورد. علیرغم اینکه یکی از مجریان پرطرفدار در اروپا بود ، اما اعتیاد او باعث شد تا سالها از دید عموم کنار بماند. وی در سال 1951 ، در هتلی در پیگال تنها درگذشت. وی را در Cimetière de Pantin ، نزدیک پاریس ، به خاک سپردند. ربکا هارکنس
ربکا وست هارک‌نس (۱۷ آوریل ۱۹۱۵ ۱۷ ژوئن ۱۹۸۲) معروف به بتی هارکنس، آهنگساز، مجسمه‌ساز، رقص‌دوست و نیکوکار آمریکایی بود که باله هارکنس را تأسیس کرد. ازدواج وی با ویلیام هیل «بیل» هارکنس، وکیل و وارث ثروتمند استاندارد اویل ویلیام ال. هارک‌نس، وی را به یکی از ثروتمندترین زنان در آمریکا تبدیل کرده بود. لوئیز بروکس
ماری لوئیز بروکس (؛ زادهٔ – درگذشتهٔ ) هنرپیشه و رقصنده اهل ایالات متحده آمریکا بود که بین سال‌های ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۸ میلادی فعالیت می‌کرد. او از شمایل‌های تیپ فلاپر با موی کوتاه مدل «باب» بود. انیس مژگانی
انیس مژگانی با برگزاری تورهای شعرخوانی امرار معاش می‌کند. او با عنوان «گیک نابغه» که کلماتی ملودیک و به شدت امیدوارکننده دارد شناخته می‌شود. سبک خاص شعرخوانی مژگانی برگرفته از موسیقی بلوز و جنبش فرهنگی رنسانس هارلم در دهه‌های ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ آمریکاست. بلوز کلاسیک زنان
بلوز کلاسیک زنان () گونه ای اولیه از موسیقی بلوز است که در دهه ۱۹۲۰ در آمریکا رواج داشت. این موسیقی تلفیقی از بلوز محلی سنتی و تئاتر شهری بود که با نام دیگر "ودویل بلوز" هم شناخته می‌شود. بلوزهای اولیه توسط زنان خوانندگی می‌شدند و گروه کوچکی از نوازندگان جز یا یک نوازندهٔ پیانو او را همراهی می‌کردند و از نخستین ضبط‌های انجام شده از بلوز قرار داشتند. ما رینی، بسی اسمیت، اتل واترز و دیگر زنان از عوامل مؤثر در ترویج بلوز کلاسیک زنان بودند. فولی برژه
تا دهه پایانی سده نوزدهم کمدی‌های موزیکال، اپرت‌ها و باله‌ها و نمایش‌های رقصنده‌ها، شعبده‌بازان و بندبازان در آن اجرا می‌شد. زمانی که در ۱۸۹۴ برهنگی تالارهای موسیقی پاریس را تسخیر کرد، فولی برژر نیز به نمایش برهنگی زنان پرداخت به‌گونه‌ای که هیجان این نمایش‌ها اجراهای دیگرش را تحت‌الشعاع قرار داد. بولنت سرتاش
از سال ۱۹۸۳ شروع به کار کرد و در مکان‌های مختلف به صحنه می‌رفت و آهنگ میخواند. صدای او توسط حلمی توپال‌اغلو در حالی که یک کازینو در آدانا آواز خواند مورد توجه قرار گرفت. اولین آلبومش به نام دیوانه را منتشر شد. آلبوم او در سال ۱۹۹۷ "با" نام " "Aşığım Yanmışım" " محبوبیت یافت. مدرن تاکینگ
تأثیرات بیشتر شامل موسیقی شلاجر به زبان آلمانی، دیسکو پاپ (زنبور عسل) و ترانه‌های عاشقانه انگلیسی زبان با ایتالیایی و فرانسوی است، مانند "I Like Chopin" از Gazebo. پس از اتحاد مجدد سال ۱۹۹۸، بولن Eurodance و همچنین تصنیف MOR به سبک آمریکایی تولید کرد. میخائیل بولگاکف
بولگاکف در طول زندگی سه بار ازدواج کرد. او در سال ۱۹۱۰ میخائیل با «تاتیانا نیکلایونا لاپا» که دوره دبیرستان را می‌گذراند آشنا شد و این آشنایی در سال ۱۹۱۳ به ازدواجشان انجامید و در سال ۱۹۲۴ به شکست منتهی شد. او در همین سال با لوبوف بلوزسکی ازدواج کرد. این ازدواج هم در سال ۱۹۳۲ به جدایی انجامید و کمی بعد با «یلنا شیلوفسکی» ازدواج کرد. اعتقاد بر این است که «یلنا شیلوفسکی» منبع الهام شخصیت مارگارتا در رمان «مرشد و مارگاریتا» بوده‌است. بولگاکف سرانجام در دهم مارس ۱۹۴۰ بر اثر نوعی بیماری کبدی موروثی درگذشت و پیکر او را در گورستان نووودویچی مسکو به خاک سپردند. از آثار بولگاکف که به فارسی ترجمه شده‌اند می‌توان به مرشد و مارگاریتا، دل سگ، برف سیاه و مرفین و تخم مرغ‌های شوم نام برد. بابی الزورث
بابی الزورث اغلب به خاطر گسترهٔ وسیع صدایش مورد توجه بوده است. جنس صدا و شیوهٔ خواندن او در سال‌های آغازین خوانندگی‌اش به بروس دیکینسون-خوانندهٔ آیرن میدن- شباهت داشت. او بعدها با خشن‌تر و کوبنده‌تر کردن صدایش خود را با موسیقی آورکیل سازگارتر کرد. موسیقی پاپ
مایکل جکسون نیز هنوز جایگاه خود را به خوبی حفظ کرده بود و یکی از محبوبترين و پرطرفدارترین خوانندگان دهه ۹۰ بود. در اواخر دهه ۱۹۹۰ ظهور هنرمندانی همچون بریتنی اسپیرز، جاستین تیمبرلیک و کریستینا آگیلرا باعث شکل‌گیری دوباره پاپ شد. سبک تین پاپ در کانال دیزنی توسط ستارگانی چون هیلاری داف و بریتنی اسپیرز به وجود آمد. از اواخر دهه ۱۹۹۰ و شروع قرن ۲۱ با روی کار آمدن سینثی سایزر های پیشرفته نرم افزاری و پیشرفت تکنولوژی، موسیقی پاپ روی دیگر خود را نشان داد. گروه‌ها و خوانندگان بریتانیایی پاپ راک چون باستد، مک‌فلای، کلدپلی و رابی ویلیامز و خواننده کانادایی آوریل لوین و گروه آهنگساز فرانسوی دفت پانک ؛ در دههٔ ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰ به شهرت رسیدند. خوانندگانی که سبک‌های دیگر پاپ را دربرمی‌گیرند عبارت‌اند از ویتنی هوستون و ماریا کری در R&B، گارث بروکس و شانیا توین در کانتری، و در دنس پاپ کایل منگ و مدونا که یکی از پر فروش‌ترین خوانندگان تمام دوران بود. مطرحان موسیقی پاپ که در بین بینندگان جذابیت یافتند افرادی مانند برنو مارس، سلن دیون و نورا جونز بودند. فردی مرکوری
مرکوری پس از فارغ‌التحصیلی، به چند گروه موسیقی پیوست و به همراه دوست‌دخترش ماری اوستین به فروش لباس‌های دست دوم در بازار کنزینگتون مارکت در لندن مشغول شد. او همچنین شغلی هم در فرودگاه هیترو لندن داشت. دوستان آن دوره مرکوری از او در آن دوره به عنوان یک جوان ساکت و خجالتی که علاقه وافری به موسیقی داشت یاد می‌کنند. او که تحت تأثیر خوانندگی رابرت پلنت بود، در سال ۱۹۶۹ به گروه موسیقی ایبکس پیوست که بعدها به رکیج تغییر نام داد. مدتی را هم در اتاقی در بالای می‌خانه لیورپول، The Dovedale Towers زندگی کرد. پس از اینکه این گروه از هم پاشید، او به گروه دیگری به نام سور میلک سی ملحق شد. با این حال، این گروه هم در اوایل ۱۹۷۰ از هم پاشید. فانک
موسیقی فانک سبکی آمریکایی از موسیقی است که در دهه ۱۹۶۰ میلادی هنگامی که هنرمندان آفریقائی-آمریکایی با ترکیب موسیقی سول، جاز و ریتم اند بلوز به گونه‌ای قابل رقص و ریتمیک تر از موسیقی دست یافتند، به وجود آمد. فانک تأکید را از ملودی و هارمونی پس‌زمینه، به سوی جمله‌های ریتمیک قوی گیتار باس و درامز به پیش‌زمینه کشاند. ترانه‌های این سبک معمولاً بر پایه جمله‌های گسترده‌ای از یک آکورد می‌باشد که علامت متمایزکننده بین آن و سبک‌های موسیقی سول و ریتم اند بلوز است که با محوریت تغییر آکوردها ساخته می‌شوند. سبک موسیقی، رقص و جلوه ظاهری مایکل جکسون
جکسون از زمان کودکی می‌خوانده و در طی زمان، صدا و سبک آوازی او به‌طور چشمگیری تغییر کرد. بین سال‌ها ۱۹۷۱ و ۱۹۷۵ صدای جکسون به آرامی از آواز سوپِرانوی یک پسر بچه، به تِنور بالایی تغییر کرد. در میانهٔ دههٔ هفتاد، او یک سبک خواندن «سکسکه آوازی» اختیار کرد. هدف سکسکه (چیزی شبیه به فروکشیدن هوا یا نفس نفس زدن) کمک به انتقال یک احساس خاص همانند هیجان، غم یا ترس بود. او برای اولین بار از این سبک در آهنگ «بدنتو تکون بده (برو پایین)» استفاده کرد. موسیقی افغانستان
عبارت از سبک جدید است که شنوندگان زیاد دارد. این سبک پس از تأسیس رادیو افغانستان در سال ۱۹۲۱ به‌میان آمده‌است. این موسیقی پس از وارد شدن انواع آلات غربی بخصوص پس از سال ۱۹۴۰ رونق خوبی را پیدا نمود. در رادیو تلویزیون افغانستان این گونه آواز خوانان را آماتور (غیر حرفه‌ای) و این سبک را آماتوری می‌نامیدند. مشهورترین آوازخوانان پاپ احمد ظاهر، احمد ولی، ظاهر هویدا، استاد زلاند،استاد داوود وزیری، صادق فطرت (با نام مستعاری «ناشناس»)، استاد مهوش، بانو پرستو، بانو قمرگل، بانو ژیلا، بانو نغمه، عارف کیهان، رحیم مهریار، طاهر شباب جواد غازیار، استاد زاخیل، استاد مددی، شادکام، فرید وجیهه رستگار فرهاد دریا، احسان امان، صدیق شباب و غیره می‌باشد. اولین زن خوانندۀ پاپ بانو میرمن پروین و دومین آن بانو آزاده می‌باشد. مارلنه دیتریش
این فاز جدیدی در سابقهٔ کاری مارلین بود. وقتی او با باکاراک به‌عنوان مدیر برنامه‌های موسیقی‌اش در اواسط دههٔ ۱۹۵۰ قراردادی امضا کرد، نمایشش از خواندن در کلوب‌های شبانه به نمایش تک زنی جاه‌طلبانه‌ای که توصیف آرایه‌ای از جنسی جدید بود بدل شد. فهرست شوهای آماده نمایش او شامل آهنگ‌هایی از فیلم‌هایش به شهرت آهنگ‌های روز بود. بلا بارتوک
بارتوک با زولتان کدای در مطالعه بر روی موسیقی فولکلور مجاری همکاری داشت. سبک موسیقی بارتوک بسیار بکر است و از ملودی‌ها و ریتمهای موسیقی مجار و انواع دیگر موسیقی سنتی الهام گرفته‌است. از آثار او می‌توان به اپرای کاخ ریش آبی، ساز ضربی و چلستا، کانتاتا پروفانا و موسیقی پیانو که یک مجموعهٔ ۱۵۳ قطعه‌ای کوچ است و دنیای ذرات نامیده می‌شود نام برد. ایوان پولکا
ایوان پولکا در فرهنگ عامه به یکی از مشهورترین آهنگ‌های فنلاندی در جهان تبدیل شده‌است. این آهنگ پس از جنگ جهانی دوم بسیار محبوب بود، ولی غروب محبوبیت نیز به همراه داشت. تقریباً در دهه ۷۰ و ۸۰ با توجه به ظهور موسیقی‌های پاپ و راک و زیرمجموعه‌های آن‌ها ایوان پولکا فراموش شد. این آهنگ در سال ۱۹۹۵ به زیبایی و با فولکور سنتی فنلاندی توسط گروه لویتوما اجرا و منتشر و به سرعت با استقبال جهانی روبرو شد. کنکئیسکایات از جمله گروه‌های فنلاندی بود که در در مسابقه آواز یوروویژن ۲۰۱۰ به عنوان نماینده این کشور حضور داشت و پیش از این ایوان پولکا را اجرا کرده بود. زنان در موسیقی
در دهه ۲۰۱۰، در حالی که زنان بخش قابل توجهی از خوانندگان موسیقی محبوب و موسیقی کلاسیک را تشکیل می‌دهند و بخش قابل توجهی از ترانه‌سراها (که بسیاری از آنها خواننده و ترانه‌سرا هستند)، تعداد کمی از زنان تهیه‌کننده موسیقی، منتقدان راک و سازهای راک هستند. زنان برجسته هنرمند موسیقی پاپ مانند بیورک و لیدی گاگا در مورد تبعیض جنسیتی در صنعت موسیقی اظهار نظر کرده‌اند. علاوه بر این، یک مطالعه اخیر به رهبری دکتر اسمیت اعلام کرد که در طی شش سال گذشته، نمایندگی زنان در صنعت موسیقی حتی کمتر بوده‌است". در موسیقی کلاسیک، اگرچه تعداد زیادی آهنگساز زن از دوره قرون وسطی تا به امروز وجود داشته‌است، اما آهنگسازان زن در رپرتوار موسیقی کلاسیک، کتابهای درسی تاریخ موسیقی و دائرةالمعارف‌های موسیقی به میزان قابل توجهی نمایندگی ندارند. به عنوان مثال، در "تاریخ موسیقی مختصر آکسفورد"، کلارا شومان یکی از تنها آهنگسازان زنی است که از او نام برده شده‌است. جولی برچیل
او حرفه نویسندگی خود در نیو موزیکال اکسپرس (NME) را در سن ۱۷ سالگی در ۱۹۷۶ میلادی پس از این آغاز کرد که به یک آگاهی این روزنامه که در آن نوشته بود «ماجراجویان جوان و شیک» در مورد جنبش پانک که در آن‌زمان در حال ظهور بود بنویسند، (اتفاقاً با شوهر آینده‌اش، تونی پارسونز) پاسخ داد. او توانست با فرستادن یک «مدح» از آلبوم اسب‌های پتی اسمیت، این شغل را از آن خود نماید. او بعداً نوشت که حالا تنها موسیقی سیاه دوست دارد و بیان داشت: «زمانی که من در واقع یک موسیقی پانک را شنیدم، با خود فکر کردم، آه خدای من! این موسیقی نیست، این تنها داد زدن است». در حقیقت، او توانست نخستین آلبوم پانک در انگلستان، آلبوم فراخوان برای جوانان از گروه موسیقی بیگانگان با هم‌خوانیِ آدریان بورلاند که به‌طور خصوصی عرضه می‌گردید را تقبیح کند: «ادیِ گونه قرمز سیمای دارد که با رشک خود می‌تواند یک شیردوش دیوان را سبز بگرداند». آن‌گونه که او چندی بعد بیان کرد، از اقبال خوب وی، «پانک در عرض دو سال خاتمه یافت. این تنها ویژگی خوب آن بود». زمانی که او ۲۰ سال داشت، کار در نیو موزیکال اکسپرس را ترک نموده و شروع به نوشتن به عنوان نویسنده آزاد نمود تا بتواند در مورد موضوعات مختلف بنویسد، با این حال او هرگز نوشتن در مورد موسیقی پاپ را به‌طور کامل ترک نکرد. فلوریدا بریکز
فلوریدا بریکز یا فلوریدا بریک بیت سبکی از موسیقی بریک بیت است، که یکی از سبک‌های موردِ علاقهٔ مردم مناطق حوالی ایالت فلوریدای آمریکا به‌شمار می‌رود؛ علاوه بر آن در سراسر دنیا به عنوان یک موسیقی منحصر به فرد، شناخته می‌شود. این سبک در اواسط و اواخر دههٔ ۱۹۹۰ و در باشگاه‌های رقص جنوبِ شرقی ایالات متحده آمریکا محبوبیت پیدا کرد. صداهای مورد استفاده در موسیقی فلوریدا بریکز در آن زمان با اصطلاح «فانکی» توصیف می‌شد. و غالباً شامل صداهای قابل تشخیصی از موسیقی پاپ دههٔ ۱۹۸۰ فانک و هیپ هاپ بود. امروزه صداهای مورد استفاده در این سبک شباهت‌های زیادی با سبک نیو اسکول بریکز دارد، گرچه از موسیقی‌های دیگر مورد پسند در همین منطقه مانند فری استایل، الکترو و میامی بیس نیز تأثیر پذیرفته‌است. فلوریدا بریکز زمانی به اوج تجلی خود رسید که دی‌جی‌های محبوب بیشتری از این سبک، در شهر اورلاندو پدیدار شدند. رانی اسپکتور
ورونیکا ایوت بنت با نام هنری رانی اسپکتور (; – ) خوانندهٔ زن اهل ایالات متحده آمریکا بود. او از سال ۱۹۵۹ تا ۲۰۲۱ مشغول فعالیت بود و بیشتر به‌عنوان خوانندهٔ اصلی گروه موسیقی دخترانهٔ رونتس (The Ronettes) شناخته می‌شد. اسپکتور را «دختر بد راک اند رول» نام نهاده‌اند. با من برقص آمادئوس
«با من برقص آمادئوس» در زمان انتشارش وارد جدول پرفروش‌ترین ترانه‌های ۲۷ کشور مختلف شد (که در اغلب آن‌ها شمارهٔ ۱ بود) و باعث شد فالکو به یک خوانندهٔ محبوب بین‌المللی تبدیل شود. این تک‌آهنگ در ۲۹ مارس ۱۹۸۶ به صدر جدول ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد رسید و برای مدت سه هفته آن جایگاه را حفظ کرد. این در حالی بود که در کشور خاستگاه فالکو، «با من برقص آمادئوس» برای دو هفته پرفروش‌ترین ترانهٔ روز بود. پیرو استقبال گستردهٔ شبکه‌های رادیو و تلویزیونی ایالات متحده از این ترانه، "فالکو ۳" هم موفق‌ترین آلبوم او در آن کشور شد. تا به امروز «با من برقص آمادئوس» تنها ترانهٔ آلمانی‌زبان است که توانسته شمارهٔ ۱ جدول‌های فروش آمریکا باشد. تریلر (آلبوم)
ژاکتی که مایکل در این موزیک ویدئو به تن داشت، به یکی از پرطرفدارترین لباس‌ها تبدیل شد؛ به‌طوری‌که مری جی. بلایژ، هنرمند سیاه‌پوست آمریکایی و یکی از خوانندگان محبوب موسیقی سول، می‌گوید: «من فکر نمی‌کنم که شما توی خیابان راه برید و یک بچه رو پیدا کنی که این ژاکت رو نداشته باشه». بیانسه، موفق‌ترین خوانندهٔ زن دههٔ ۲۰۰۰ نیز می‌گوید: «من هم یکی از این ژاکت رو دارم. هر کسی این ژاکت رو داره». میلن فارمر
در سال ۲۰۰۰ میلادی، میلن فارمر به همراه لوران بوتنان، برنامه‌ای را در تمام فرانسه، جهت پیدا نمودن استعدادهای جوان خوانندگی آغاز نمودند که در نهایت الیزه ژاکوتی ۱۶ ساله را به عنوان خواننده زن جدید فرانسه معرفی نمودند. الیجاه بلو آلمن
الیجاه بلو آلمن ( ؛ زادهٔ ) خواننده، نوازنده گیتار و موسیقی‌دان در سبک‌های اینداستریال راک، اینداستریال متال، نیو متال، آلترناتیو متال، گوتیک راک، آلترناتیو راک و دارک ویو اهل ارمنی‌تبار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ تا کنون مشغول به فعالیت می‌باشد. الیجاه خواننده اصلی نوازنده گیتار و ترانه‌سرای گروه موسیقی اینداستریال متال می‌باشد. سبک موسیقی، رقص و جلوه ظاهری مایکل جکسون
بعد از مرگ مایکل جکسون، تدی رایلی، تهیه‌کنندهٔ برخی از آلبوم‌های مایکل، دلیل صحبت کردن مایکل با صدای زیر (با ارتفاع زیاد و شبیه به صدای کودکان و زنان) را به دلیل نگه‌داشتن صدای مشهور فالستویش (صدای بسیار زیر مردانه) برای آواز خواندن بیان کرد. رایلی می‌گوید که برخلاف باورهای مردم، صدای مایکل بَم بود. او باید کلمات را زیر ادا می‌کرد تا همیشه ارتفاع بالای صدایش را حفظ کند. برای همین همیشه وقتی صحبت می‌کرد صدایش زیر بود. این شگردی از استادش بود و این موضوع بسیار بسیار حقیقت دارد. فیلیپ بلاچ گفته‌است:  از همان اوایل جکسون با پوشیدن بلوزهای حاشیه دوزی شده، کفش‌های پاشنه بلند و شلوارهای دمپاگشاد و با کلاهی مخصوص، به عنوان فردی با سبک پوششی کاملاً بی‌همتا توصیف می‌شده‌است. در طول دورهٔ آلبوم غیر معمول او سبکش را با پوشیدن کت‌های تاکسیدو، شلوارهایی که از بالا به پایین تنگ تر می‌شد، جوراب‌های سفید کلفت و درخشان و کفش‌های خیابانی سیاه براق که فوراً بیننده را متوجهٔ ظاهری کلاسیک می‌کرد، تغییر داد. ورود سبک ساختار شکنانهٔ او در طول دورهٔ آلبوم تریلر جکسون را به یک الگوی برجستهٔ مد تبدیل کرد. کت قرمز رنگ موزیک ویدیوی تریلر مایکل جکسون و بزن به چاک، عینک‌های آفتابی خلبانی، شلوارهای دارای خط ارتشی در قسمت بیرونی آن، کت‌های نظامی، موهای فر، شلوار کوتاه با جوراب‌های سفید درخشان، کت اسطوره‌ای بیلی جین، کلاه فدورای سیاه و معروف‌تر از همه دستکش سفید درخشانی که اولین بار در مراسم ویژهٔ موتاون به دست کرد، از جمله پوشش‌هایی هستند که جکسون در موزیک ویدئوها، مراسم اهدای جوایز و اجراهای زنده از آن‌ها استفاده می‌کرد. روی صحنه
سبک ترانه «روی صحنه» رقص الکترونیک، الکتروهاوس و دنس پاپ است. این آهنگ بیشتر با سینث‌سایزر نواخته می‌شود به همین دلیل ریتم یورودنس و تکنو می‌گیرد. این آهنگ با ریتم هیپ هاپ پیت‌بول شروع می‌شود و سپس جنیفر لوپز شروع به خواندن می‌کند. تمپوی ترانه ۱۳۰ بیت در دقیقه است و محدوده آوازی جنیفر لوپز بین A3 و B4 است و در بخشی از ترانه که ریتمش ساده است در کلید E♭ مینور، B ماژور، F♯ ماژور و C♯ ماژور نوشته شده‌است. با من برقص آمادئوس
«با من برقص آمادئوس» ترانه‌ای از فالکو خوانندهٔ اهل اتریش است. این یکی از قطعات سومین آلبوم استودیویی او به‌نام "فالکو ۳" و تک‌آهنگ اصلی آن آلبوم بود که در سال ۱۹۸۵ منتشر شد. فالکو «با من برقص آمادئوس» را دو سال پس از فیلم آمادئوس میلوش فورمن و در ستایش شخصیت ولفگانگ آمادئوس موتسارت نوشته‌است. مارگارت برگر
مارگارت برگر (زاده ۱۱ اکتبر ۱۹۸۵) خواننده و ترانه سرا، کارگردان موزیک ویدئو،دی جی نروژی است. سی. سی. کچ
کارولین کاترین مولر که بیشتر با نام هنری سی. سی. کَچ شناخته می‌شود خواننده پاپ آلمانی زادهٔ هلند است. او همچنین به‌خاطر همکاری‌هایش با دیتر بولن (ترانه‌سرا و آهنگساز گروه مدرن تاکینگ) شناخته شده‌است. موسیقی کلاسیک
هنر در این دوران، بیشتر متوجه سادگی است تا تزئینات ماهرانهٔ دوران باروک، ولی درزمینهٔ موسیقی، این رویکرد به‌عکس اتفاق می‌افتد. برخلاف دورهٔ باروک، در دوران کلاسیک، حالت‌های مختلف و متضادی در ارائهٔ احساس در موسیقی وجود دارد. بافت موسیقی کلاسیک نیز بیشتر هوموفونیک است تا پلی‌فونیک. از هنرمندان برجستهٔ این دوره می‌توان از هایدن، موتزارت ، بتهوون و گلوک نام برد. مت مالتیس
مت مالتیس خواننده و ترانه‌سرای انگلیسی است. سبک او عناصری از پاپ ایندی، راک مستقل و پاپ مجلسی را در هم می‌آمیزد. مالتیس از زمان انتشار اولین تک آهنگ خود «حتی اگر دروغ باشد» در سال ۲۰۱۵، سه آلبوم استودیویی، دو EP و نوزده تک آهنگ منتشر کرده‌است. در ژوئیه ۲۰۲۱، مالتی سومین آلبوم استودیویی خود را با نام "صبح بخیر اکنون فردا است اعلام کرد." این آلبوم در اکتبر ۲۰۲۱ منتشر شد از طریق شرکت Nettwerk از برچسب او در حال حاضر با امضا کردند. ماریا تاکوچی
از او به عنوان یکی از مطرح ترین و تاثیر گذارترین خوانندگان در سبک سیتی پاپ و جی-پاپ یاد می کنند. او با فروختن بیش ۲۰ میلیون آلبوم، به عنوان یکی از پرفروش ترین خوانندگان در ژاپن شناخته می شود. داستی اسپرینگفیلد
به گفتهٔ وب‌گاه گفتگوی هارمونیک، داستی اسپرینگفیلد (Dusty Springfield) بزرگ‌ترین بانوی خواننده پاپ بریتانیا و یکی از بهترین خوانندگان سفیدپوست موسیقی سول دوران خود بود. او ترانه‌های خود را به شیوه‌ای مثال زدنی و با صدایی سرشار از احساسات اجرا می‌کرد و طنین صدایش تا چندین دهه در آثار متعددش شنیده می‌شد. موسیقی او به طور مداوم دگرگون شد و این دگردیسی به شیوه‌ای چنان قوی و خالص انجام می‌گرفت که در میان هیچ یک از هم‌عصران وی دیده نمی‌شد. فرانسیس پولنک
پولنک نوازنده پیانوی برجسته‌ای بود. او سبک آهنگ‌سازی وضوح را با هجو و بذله ترکیب می‌نمود. آثار پولنک شامل اپرای کارملیت‌ها، بالهٔ گوزن‌ها، کنسرتو برای یک یا دو پیانو و ارگ، سازهای زهی و تیمپانی و گلوریا عامیانه کرال می‌باشد. مارگوت بیکل
عشقی ست که آرزوی همگان است زن
ژوزفین بیکر رقاص، خواننده، و بازیگر زادهٔ ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۷۵ میلادی فعالیت می‌کرد. بیکر در سال ۱۹۳۷ شهروند فرانسه گردید. او همچنین یک فعال جنبش حقوق مدنی آمریکایی‌های آفریقایی‌تبار بود. از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "زلیگ" اشاره کرد. ادیت پیاف خوانندهٔ کاباره‌ای و شانتوز برجستهٔ تاریخِ موسیقی فرانسه و از چهره‌های شاخص این کشور در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ بود. دو ترانهٔ «زندگی به‌رنگ صورتی» و «حسرت هیچ چیز را نمی‌خورم» او دارای شهرت جهانی است. بزن به چاک
ژاکتی که مایکل در این موزیک ویدئو به تن داشت، به یکی از پرطرفدارترین لباس‌ها تبدیل شد؛ به‌طوری‌که مری جی. بلایژ، هنرمند سیاه‌پوست آمریکایی و یکی از مجبوب‌ترین خوانندگان موسیقی سول می‌گوید: «من فکر نمی‌کنم که شما توی خیابان راه برید و یک بچه رو پیدا کنی که این ژاکت رو نداشته باشه». بیانسه، موفق‌ترین خوانندهٔ زن دههٔ ۲۰۰۰ نیز می‌گوید: «من هم یکی از این ژاکت رو دارم. هر کسی این ژاکت رو داره». سوفی مانک
سوفی چارلین آکلند مانک (زاده ۱۴ دسامبر ۱۹۷۹) یک خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر و مدل انگلیسی تبار استرالیایی است. او یکی از اعضای گروه موسیقی پاپ زنانه باردو بود که با عرضه آلبومی با نام دختر سالنما ، زندگی حرفه‌ای تک‌نفره‌اش را پایه گذاشت. مانک از سال ۲۰۰۴، فعالیت در سینما را نیز تجربه کرد و از ۲۰۰۶ به صورت جدی‌تر بازیگری را در هالیوود ادامه داد. میریام استوکلی
میریام استُکلی (؛ زادهٔ ) خواننده اهل بریتانیا است که از سال ۱۹۷۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. سبک آواز متمایزش هنگامی مورد توجه قرار گرفت که کارل جنکینز از او به عنوان خواننده اصلی آلبوم‌های سری ادیموس استفاده کرد. رقص مدرن
رقص مدرن سبکی از رقص صحنه‌ای غربی است که آزادانه در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم به وجود آمد. این رقص، که زادگاهش آمریکا و آلمان است، واکنشی مستقیم به رقص باله به عنوان پایه رقص صحنه‌ای بود. رقص مدرن از پذیرش اَشکال و جنبه‌های مختلف باله کلاسیک امتناع کرد و حرکت‌های منظم و مدون و ساختار روایی باله را کنار گذاشت. به خاطر تلاش‌های پیشگامان رقص مدرن مانند مارتا گراهام، امروزه رقص مدرن طیف وسیعی از سبک‌ها را، که بسیاری از آن‌ها با استادان و مدارس مشهور و نامدار همراهی می‌شوند، دربرمی‌گیرد. بیش از هزار نوع از رقص مدرن از جمله گراهام و هورتون وجود دارند. در نهایت، رقص پست‌مدرن، شکل‌گرایی رقص مدرن را رد می‌کند و خود شامل عناصری چون هنر اجرایی و بدیهه‌سازی می‌شود. ناتالیا (خواننده بلژیکی)
ناتالیا درویتس () با نام هنری ناتالیا (؛ زادهٔ ) خواننده سبک‌های ریتم اند بلوز، پاپ، راک اهل بلژیک است. وی از سال ۲۰۰۳ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. گارث بروکس
گارث بروکس با توجه به مهارتش در نواختن بانجو و گیتار و تأثیراتی که خواننده معروف کانتری آن زمان یعنی جیمز تیلور بر وی گذاشت، سبک خود را زیر شاخه‌ای از موسیقی راک، یعنی کانتری انتخاب کرد. مارگوت فونتین
مارگوت فونتین (؛ زاده درگذشته ) یک بالرین اهل بریتانیا بود. او تمام دوران حرفه ای خود را در باله سلطنتی انگلستان گذراند و از طرف ملکه الیزابت دوم به لقب "prima ballerina assoluta" ملقب گردید. اجرای او در رقص باله دریاچه قو از مشهورترین اجراهای این نمایش است. وی پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران به عنوان رقصنده مهمان سازمان باله ملی ایران در این کشور برنامه اجرا کرد. ریکی مارتین
مارتین در خانواده‌ای با مذهب رومن کاتولیک بزرگ شد و در کودکی خادم محراب کلیسا بود. (به گفته خودش این کار به او احساس رفتن روی استیج را می‌داد) او خواندن را از شش سالگی شروع کرد؛ قاشق‌های چوبی آشپزخانه را مثل میکروفون به دست می‌گرفت و اغلب آهنگ‌هایی از گروه منودو و گروه‌های راک آمریکایی مثل لد-زپلین، جرنی و آرای‌او اسپیدواگن می‌خواند که موردپسند برادران بزرگ‌ترش بودند. او از همان کودکی به شدت عاشق رفتن روی استیج و اجرا کردن بود. خانواده مادری ریکی، اهل موسیقی بودند و پدربزرگ مادریش که یک شاعر بود، الهام بخش ریکی در نوشتن ترانه‌هایش شد. ریکی در کتابش نوشته: «هر بار که مقابل حضار اجرا می‌کنم، چه بیست نفر باشند، چه صدهزار نفر، همون انرژی رو حس می‌کنم که در دورهمی‌های خانوادگی در کودکیم داشتیم.» آقای پستچی خواهش می‌کنم
گِلَدیس هورتون، جورجیا دابینز، جورجینا تیلمن، جوانیتا کَوارت و کاترین اندرسون آوازخوانی را در روستاهای اینکستر میشیگان شروع کردند و تا پیش از آن‌که به‌عنوان «گروه مارولتس» معرفی شوند، خواننده‌های قابل توجهی نبودند. قرارداد آنها با کمپانی موتاون در واقع جایزه‌ای بود که به‌خاطر برنده شدن در یک مسابقهٔ آواز دبیرستانی دریافت کردند. ترانه از زبان دختری روایت می‌شود که در انتظار خبری از دوست‌پسرش است و همان‌طور از پستچی خواهش می‌کند ببیند در کیفش نامه یا کارتی برای او دارد، از درد فراق شکوه می‌کند. الیزابت ولش
الیزابت ولش (؛ ۱۹ فوریه ۱۹۰۴ – ) یک هنرپیشه و خواننده اهل ایالات متحده آمریکا بود. دریا دادور
دریا دادور ترانه‌های محلی و موسیقی ایرانی را با اپرا و موسیقی غربی آمیخته و سبک ویژهٔ خود را درست کرده‌است. دادور نخستین بار در ۱۴ سالگی که به پاکستان رفته بود، با سبک اپرا آشنا شد. سپس وقتی در مدرسه‌ای در شهر تولون فرانسه سرگرم یادگیری زبان فرانسه بود، به پیشنهاد دست‌اندرکاران مدرسه که در مراسم‌های آوازخوانی بین دانشجویان صدای دادور را شنیده و آن را پسندیده بودند، وارد کنسرواتوار شد. او در مصاحبه‌ای گونهٔ صدایش را سوپرانوی لیریکو لِجِرو برشمرده و خود ترجیح می‌دهد «یک خوانندهٔ اپرا» نامیده نشود و تنها به گفتن واژهٔ خواننده بسنده می‌کند، چرا که کارهایش آمیزه‌ای از سبک‌های گوناگون است. دادور به آوازها و ترانه‌های محلی ایرانی و همچنین بازخوانی آثار قدیمی هنرمندان زن ایرانی علاقه‌مند است. دادور در رشتهٔ آواز باروک هم تحصیل کرده و مدتی را به کار در زمینهٔ آهنگ‌های به سبک قرون وسطایی گذرانده‌است. او که سبک موسیقی باروک را با موسیقی سنتی ایرانی آمیخته، در این باره گفته‌است که «در ابتدا استادان موسیقی باروک استقبال چندانی از این نوآوری نداشتند و در اوایل دههٔ ۹۰ میلادی، نظر مثبتی در مورد این ترکیب و ادغام وجود نداشت ولی پس از مدتی شرایط تغییر کرد و با توجه به افزایش مبادلات فرهنگی میان سبک‌ها و و روش‌های مختلف، امروزه این پدیده جا افتاده و مقبولیت و محبوبیت خاص خودش را پیدا کرده‌است». او همچنین گفته‌است که هنگام تحصیل در کنسرواتور، زبان‌های خارجی اسپانیایی، روسی، عبری، و حتی ارمنی رایج بوده‌اند ولی او علی‌رغم توصیهٔ استادانش به اصرار خود زبان فارسی را انتخاب کرده و اولین کار اجرایی‌اش "خروسخوان" احمد عاشورپور بوده که به زبان گیلکی با کنترباس اجرا کرده و علی‌رغم استقبال حضار با واکنش منفی داوران مواجه شده‌است. او دربارهٔ تلفیق موسیقی شرق و غرب گفته وقتی به آهنگی اروپایی گوش می‌دهد به یاد یک آهنگ ایرانی می‌افتد و برعکس، و تلفیق آهنگ‌ها به صورت ناخودآگاه روی می‌دهد. مرجان (خواننده)
مرجان اما وقتی به شهرت و محبوبیت بیشتری رسید که گام در وادی خوانندگی و موسیقی نهاد. راه ورود او به موسیقی را همسر دومش فریدون ژورک باز کرد. ژورک که دستی در سینما و هنر داشت، به استعداد خوانندگی مرجان پی برد اما آنکه سبب شد تا مرجان به شکلی جدی‌تر به خوانندگی بیندیشد، بابک بیات بود که به گفتهٔ مرجان (گفتگو با مجله جوانان سال ۱۳۵۴) صدای او را در محفلی خانوادگی می‌شنود و سخت تشویقش می‌کند تا گام در دنیای حرفه‌ای خوانندگی بگذارد. آنگونه که مرجان تعریف کرده‌است، بابک بیات، واروژان، پرویز مقصدی و یکی دو موزیسین برجسته دیگر یک سالی به او اصول اولیهٔ خوانندگی را آموزش دادند و همزمان به پرورش صدای او پرداختند تا او را به عنوان خواننده‌ای متفاوت به جامعهٔ موسیقی معرفی کنند. کلبی کایلات
کلبی ماری کایلات (زادهٔ ۲۸ می۱۹۸۵) خواننده، ترانه سرا و گیتاریست سبک پاپ اهل آمریکا است. او خودش را با آلبوم کوکو در سال ۲۰۰۷ میلادی معرفی کرد، که شامل تک‌آهنگ‌های "Bubbly"، "Realize" و "The Little Things" بود. در سال ۲۰۰۸ میلادی، او کاری را با نام "Lucky" به صورت دو نفره با جیسون مراز ضبط کرد که موفق به کسب جایزه گرمی شد. کایلات دومین آلبوم خود را به نام Breakthrough در اوت ۲۰۰۹ منتشر کرد. این آلبوم وی نامزد بخش بهترین آلبوم صوتی جایزه گرمی شد. او همچنین بخشی از گروهی بود که برنده بهترین آلبوم سال برای خواننده‌های پس زمینه و نوشتن بر روی آهنگ بی‌باک تیلور سویفت شد. او تا کنون بالای ۶ میلیون نسخه از آلبوم خود را در سرتاسر جهان و بیش از ۱۰ میلیون تک‌آهنگ را فروخته‌است. جو برند
سبک اولیه برند این بود که لطیفه/جوک‌ها را با صدای یک‌نواخت و خسته کننده، هر بار یک خط با وقفه‌ای در میان آن‌ها، بیان می‌کرد. این جوک‌ها به‌طور گسترده‌ای برگرفته شده از فرهنگ پاپ و رسانه‌ها بوده و بیشتر جوک‌ها اشاره‌های به سلبریتی‌ها و چهره‌های سرشناس داشت. برند گفته‌است که قبل از نخستین اجرای زنده‌اش بیش از حد نوشیده بود، در کل مدت بسیار اخلال شد و در پایان اجراء نیز هیچ‌کس برای وی کف نزد. کفش‌های دکتر مارتنز، هیکل بزرگ و موهای کوتاه وی باعث پخش شایعات نادرست شد که او هم‌جنس‌گرا است. گوتکه مال
خوانندگی این اثر را حسین پور اسکندریان بر عهده داشته است. موسیقی این اثر از یمین غفاری است و تدوین ملودی و اشعار را یدالله مصمم عهده‌دار بوده است. همچنین هنرمند پر آوازه مهدیشهری، مجید درخشانی در تهیه این اثر گروه را یاری کرده است. پاول دالکه
پاول دالکه (؛ – ) یک هنرپیشه و صداپیشه اهل آلمان بود. پولو جی
Polo G در ابتدا به دلیل سبک دریل شیکاگویی اش معروف شد، اما پس از مدتی به خاطر سبک ملودیک ترش شناخته شد. وی به دلیل «داستان سرایی زنده و صریح» مورد توجه قرار گرفته‌است. لریک او اغلب شامل موضوعات سخت، از جمله نژادپرستی و بهداشت روانی است. وی اظهار داشت که رپرهای آمریکایی لیل وین و توپاک شکور بزرگترین الهام بخش‌های وی هستند. او همچنین با گوش دادن به گوچی مین و همچنین رپرهای شیکاگو، لیل دورک، جی هربو و شف کیف، بزرگ شده‌است. مریلین منسون (گروه موسیقی)
با اینکه بسیاری از رسانه‌ها موسیقی این گروه را شاک راک نامیده‌اند، منسون این اصطلاح را نمی‌پسندد و ترجیح می‌دهد آن را با واژهٔ راک اند رول معرفی کند. در طول سال‌های فعالیت‌های گروه، موسیقی آن با سبک‌های مختلفی معرفی شده‌است که از آن جمله می‌توان اینداستریال متال، اینداستریال راک، اینداستریال دنس، پست‌اینداستریال، آلترناتیو متال، پراگرسیو متال، هارد راک، موسیقی الکترونیک، گلم راک، گوتیک راک، دث متال، بلوز راک و پاپ. دیتلف ویدکه
او به سبب همکاری‌اش با دیتر بولن مابین سال‌های ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۰ میلادی، خوانندگی در مدرن تاکینگ و هم‌خوانی در بلو سیستم شناخته می‌شود. ماریسکا فیرس
ماریسکا فیرس (تولد ۱ اکتبر ۱۹۴۷ - مرگ ۲ دسامبر ۲۰۰۶)، خواننده هلندی بود که بیشتر برای خوانندگی در گروه راک شاکینگ بلو شناخته شده است. باروک
موسیقی باروک که بیشتر برای کلیسا و دربار ساخته می‌شد، پرشکوه و پر حرارت بود و اپرا با صحنه‌های مجلل نیز در این دوره رونق یافت. موسیقی این دوره‌ را بر اساس ساختار قطعات و همچنین روند تکاملی میتوان به سه قسمت: باروک اولیه، میانی و پایانی تقسیم کرد. از آهنگ‌سازان برجستهٔ باروک می‌توان به کلودیو مونته وردی، ژان بتیست لولی، ژان فیلیپ رامو، هاینریش شوتز، باخ، کلودیو مونته وردی و ویوالدی اشاره کرد. ملحم برکات
مِلحِم بَرَکات با کُنیه-لقب ابو مَجد (۱۵ اوت ۱۹۴۵ – ۲۸ اکتبر ۲۰۱۶) موسیقی‌دان، خواننده، آهنگساز و بازیگر تئاتر لبنانی بود که در خوانندگی از برجسته‌ترین‌ها در جهان عرب شمرده می‌شد. وی از دوران کودکی در موسیقی شکوفا شد، از محمد عبدالوهاب و ام کلثوم تأثیر گرفت و در طی پنجاه سال فعالیت در موسیقی، ۱۳ آلبوم و بیش از ۱۰۷ آهنگ خواند و ساخت. مارگوت بیکل
رؤیاهایش را آسمان پرستاره نادیده می‌گیرد موسیقی باروک
دورهٔ باروک در موسیقی اروپایی از حدود سال ۱۶۰۰ تا ۱۷۵۰ در نظر گرفته می‌شود. باروک کلمه‌ای ایتالیایی و به معنی زُمخت و ناهنجار است و از کلمه بارکو در ایتالیایی به معنی مروارید صیقل‌نیافته گرفته شده‌است. موسیقی این دوره اغلب بافت پلی‌فونیک دارد. مطرح‌ترین چهره‌های این دوره از موسیقی کلاسیک، باخ، ویوالدی، هندل و آلبینونی هستند. مارگریت کلارک
مارگریت کلارک (؛ – ) یک هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. بنکس (خواننده)
صدای بنکس نوعی اراندبی سخت توصیف شده و با صدای ویکند و الی گولدینگ مقایسه شده‌است. او فیونا اپل و لارن هیل را به عنوان بزرگترین کسانی که از آن‌ها الهام میگرفت یاد کرده. او می‌گوید موسیقی احساسات و ضعف‌هایش را فاش می‌کند و به این دلیل قبل از کسب مدرک روانشناسی موسیقی را مستور و شخصی دنبال می‌کرده. جان لی هوکر
آثار هوکر گرچه بسیار شبیه دلتا بلوز هستند اما آن‌ها را نمی‌توان دقیقاً جزو آن سبک به‌شمار آورد. سبک هوکر را می‌توان تلقی منحصر به خود او از موسیقی بلوز قلمداد کرد که اغلب با پیانوی بوگی-ووگی همراه بود، یک ریتم در جریان که با استادی و استعداد ذاتی او در خواندن و نواختن گیتار بلوز همراهی می‌شد. از معروف‌ترین ترانه‌های او می‌توان از «Boogie Chillen» (۱۹۴۸) و «Boom Boom» (۱۹۶۳) نام برد. فرانسیس پولنک
او به همراه ژرژ اریک، لویی دوره، آرتور هونگر، ژرمن تایفر، و داریوش میو عضو «گروه شش» بود. گروهی که در سال ۱۹۲۰ تشکیل شد در واقع این نامی بود که منتقدین به آنها داده بودند که اشاره داشت به آهنگسازان روس که گروه پنج را تشکیل می‌دادند (که شامل سزار کوئی، مودست موسورگسکی، میلی بالاکیرف، الکساندر برودین و نیکولای ریمسکی کورساکف می‌شد) زیبایی‌شناسی آنها که تأثیر گرفته از اریک ساتی و ژان کوکتو بود واکنشی به جریان رمانتیک و موسیقی واگنری بود و همچنین از برخی جهت‌ها ضد جریان امپرسیونیستی محسوب می‌گردد. با این وجود این گروه تنها دو اثر به صورت گروهی خلق کرد، یک دفتر پیانو به نام «آلبوم گروه شش» و یک باله. همچنین پولنک مدتی از شارل کوکلن درس آهنگسازی گرفت هرچند در واقع موسیقیدانی خود آموخته بود. در ۱۹۲۳ باله روس سرگئی دیاگیلف به او سفارش باله «گوزنهای ماده» (Les Biches) را می‌دهد در سال ۱۹۲۶ پولنک با خواننده باریتون «پیر برناک» طرح دوستی ریخت که نتیجه آن به آفرینش آثار زیادی برای آواز و پیانو منجر گردید همچنین پولنک او را از سال ۱۹۳۵ تا ۱۹۶۳ (سال مرگش) به عنوان نوازنده پیانو در کنسرتهای بسیاری در سراسر دنیا همراهی کرد. وی در گورستان پر لاشز در پاریس به خاک سپرده شد. فرانسیس پولنک در میان آهنگسازان سده بیستم به ویژه بخاطر آفرینش آثار آوازی که در زبان فرانسه به عنوان ملودی شناخته می‌شود و آثاری که برای موسیقی مجلسی آفرید از محبوبیت فراوانی برخوردار می‌باشد. ولفگانگ آمادئوس موتسارت
در طول سال‌های ۱۷۸۲ و ۱۷۸۳ موتسارت با آثار یوهان سباستین باخ و گئورگ فریدریش هندل تحت نظر بارون بارُن گتفرید فان زویتِن بسیار صمیمی شد. فون زویتن دارای تعداد زیادی کار در سبک باروک بود و هنرمندان جوان و موفق آن زمان را برای بحث و تبادل نظر در رابطه با موسیقی، به منزل خود دعوت می‌نمود. سبک موسیقی باروک طوری در روح موتسارت اثر گذاشت که باعث تدوین دو اثر معروف خود: قسمتی از اپرای فلوت سحرآمیز (ک ۶۲۰) و سمفونی شماره ۴۱ (ک ۵۵۱) شد. نیو دیسکو
نیو دیسکو یا نیو هاوس سبکی از موسیقی رقص قرن ۲۱ است که در رابطهٔ مستقیم با علاقهٔ مجدد همگان به موسیقی دیسکوی دههٔ ۱۹۷۰ و اوایل دههٔ ۱۹۸۰، ایتالو دیسکو و بوگی اوایل تا اواسط دههٔ ۱۹۸۰، یورو دیسکوی سنگین و متکی به سینث‌سایزر و زیبایی‌گرایی پی فانک است. از سال ۲۰۱۳ و هنگامی که آثار دیسکو مانند هنرمندانی چون دفت پانک (با همراهی نایل راجرز)، جاستین تیمبرلیک، بریک‌بات، برونو مارس و رابین تیک جدول‌های رتبه‌بندی موسیقی پاپ را در بریتانیا و ایالات متحده پر کردند، سبک نیو دیسکو بسیار رایج شد. این روند در سال ۲۰۱۴ و هم‌زمان با پر شدن جدول‌های رتبه‌بندی از آثاری با سبک و سیاق مشابه از هنرمندانی همچون مایکل جکسون، کیتی پری و فارل ویلیامز نیز ادامه پیدا کرد. اسکات پوتسکی
اسکات میچل پوتسکی (؛ زادهٔ ؛درگذشته ۲۲ اکتبر ۲۰۱۷) که بیشتر با نام هنری‌اش دیزی برکویتز شناخته می‌شد، موسیقی‌دان اهل ایالات متحده آمریکا بود. او گیتاریست اصلی و یکی از بنیان‌گذاران گروه اینداستریال راک مریلین منسون بود. نام هنری وی ترکیبی از نام بازیگر آمریکایی، دیزی دوک و قاتل سریالی آمریکایی، دیوید برکویتز است. او در ۸ مه ۱۹۹۶، درحالی‌که گروه مریلین منسون در حال ضبط آلبوم ابرستاره ضدمسیح بود از گروه جدا شد.