داروی آلپروزلام در درمان چه بیماریهایی استفاده می شود؟
بیماری آلزایمر
در حال حاضر درمان بیماری آلزایمر بیشتر شامل درمان‌های علامتی، درمان اختلالات رفتاری و داروهای کاهنده سیر پیشرفت بیماری است.
آلپیدم
آلپیدم (Ananxyl) دارویی ضد اضطراب از خانواده ایمیدازوپیریدین است که به داروی خواب‌آور شناخته شده زولپیدم شباهت دارد. برخلاف زولپیدم، آلپیدم در دوزهای طبیعی اثرات آرام‌بخشی ایجاد نمی‌کند و در عوض به‌طور خاص برای درمان اضطراب استفاده می‌شود. آزاپروپازون
آزاپروپازون دارویی است که برای درمان دردهای مفصلی و عضله، آرتریت روماتوئید و اسپوندیلیت استفاده می‌شود. آناستروزول
آناستروزول که در بین دیگران تحت نام تجاری Arimidex فروخته می‌شود، دارویی است که علاوه بر سایر درمان‌ها برای سرطان پستان، مورد استفاده قرار می‌گیرد. به‌طور خاص برای سرطان پستان از گیرنده‌های مثبت هورمون استفاده می‌شود. همچنین از این دارو برای جلوگیری از سرطان پستان برای افراد در معرض خطر استفاده شده‌است. بتامتازون
بتامتازون یک داروی استروئیدی است. این دارو برای درمان تعدادی از بیماری‌ها از جمله: اختلالات روماتیسمی مثل روماتیسم مفصلی و لوپوس منتشر، اختلالات پوستی مانند درماتیت و پسوریازیس، موقعیت‌های آلرژیک مانند آسم و آنژیوادم، زایمان زودرس برای سرعت بخشیدن به رشد ریه‌های کودک، بیماری کرون، سرطان‌هایی مانند سرطان خون، همراه با فلودروکورتیزون برای درمان نارسایی غدد فوق کلیوی و … کاربرد دارد. این دارو به چند طریق تجویز و استفاده می‌شود: از طریق دهان و به صورت خوراکی، تزریق ماهیچه‌ای یا کرم موضعی می‌تواند مصرف شود. پردنیزون
پردنیزون یک داروی گلوکوکورتیکوئیدی است که بیشتر برای سرکوب سیستم ایمنی و کاهش التهاب در شرایطی مانند آسم، بیماری مزمن انسدادی ریه(COPD) و بیماری‌های روماتیسمی استفاده می‌شود. همچنین برای درمان هایپرکلسمی به دلیل سرطان و نارسایی غده فوق کلیوی همراه با سایر استروئیدها استفاده می‌شود. این دارو به شکل خوراکی مصرف می‌شود. انقباضات پلک‌ها
درمان‌های دارویی: داروهای ضد تشنج، داروهای آرام بخش، داروهای ضد افسردگی و کلریدمنیزیوم داروهایی هستند که معمولاً برای کنترل بلفارواسپاسم به کار می‌روند. پاسخ افراد به داروها متفاوت است. به هر حال درمان دارویی در بلفارواسپاسم چندان مؤثر نیست. در بهترین حالت، استفاده از دارو تنها باعث بهبود نسبی و گذرا می‌شود. به علاوه بسیاری از بیماران هیچ پاسخی به درمان دارویی نمی‌دهند. اپرمیلاست
اپرمیلاست توسط USFDA در مارس ۲۰۱۴ برای درمان بزرگسالان مبتلا به ورم مفاصل پسوریاتیک فعال تصویب شد. اپرمیلاست اولین داروی خوراکی است که مورد تایید FDA برای درمان ورم مفاصل پسوریاتیک ارائه می‌شود و یک درمان خوراکی راحت در مقایسه با داروهای بیولوژیک تزریقی می‌باشد. در سپتامبر ۲۰۱۴، Otezla (apremilast) ،USFDA را برای درمان پسوریازیس پلاکی متوسط تا وخیم تایید کرده است. همچنین برای اثر بخشی آن در درمان دیگر بیماری‌های مزمن التهابی مانند اسپوندیلیت انکیلوزان، بیماری بهجت و آرتریت روماتوئید تست شده است. فلبامات
فلبامات () که با نام تجاری فلباتول هم شناخته می‌شود، یک داروی ضدتشنج است که در درمان صرع کاربرد دارد. این دارو در درمان صرع‌های پارشیال بالغین (با و بدون گسترش سرتاسری) و صرع‌های پارشیال یا سرتاسری مرتبط با سندرم لنوکس-گستو در کودکان استفاده می‌شود. با این حال، به‌دلیل احتمال بروز کم‌خونی آپلاستیک مرگبار و/یا نارسایی کبد، مصرف این دارو فقط محدود به مواردی است که تشنج راجعه شدید وجود دارد. پیومسیلینام
پیومسیلینام فقط در برابر باکتری‌های گرم منفی فعال است و در درجه اول در درمان عفونت‌های دستگاه ادراری تحتانی مورد استفاده قرار می‌گیرد. در کشورهای نوردیک از دهه ۱۹۷۰ به بعد برای درمان این موارد مورد استفاده قرار گرفته‌است. این دارو به عنوان داروی خط اول درمانی برای درمان تجربی عفونت‌های ادراری حاد پیشنهاد شده‌است. همچنین از این دارو برای درمان تب شبه‌حصبه (پاراتیفوئید) و شیگلوز استفاده شده‌است. آلپرازولام
اگر مصرف‌کننده در طی درمان با آلپرازولام، دچار افکار یا احساسات عجیب شود، باید موضوع را با پزشک در میان بگذارد. باید آلپرازولام را دور از دسترس کودکان، دور از حرارت، نور مستقیم، و حرارت نگهداری شود، همچنین حداکثر دوز مجاز از آلپرازولام چهار میلی‌گرم در روز است، در صورت مصرف بیش از حد یا اوردوز به اورژانس مراجعه کنید. به دلیل نگرانی در مورد سوء استفاده، برخی از آلپرازولام را به عنوان یک درمان اولیه برای اختلال هراس توصیه نمی‌کنند. اگر به‌طور ناگهانی مصرف کاهش یابد، علائم ترک یا بازگشت ممکن است رخ دهد. به تدریج کاهش دوز در طی هفته‌ها یا ماه‌ها مورد نیاز باشد.آلپرازولام در درجه اول از طریق CYP3A4 متابولیزه می‌شود. ترکیب بازدارنده CYP3A4 مانند سایمتیدین، اریترومایسین، norfluoxetine، فلووکسامین، ایتراکونازول، کتوکونازول، نفازودون، propoxyphene و ریتوناویر باعث تأخیر پاکسازی کبدی آلپرازولام می‌شود که ممکن است باعث تجمع آن و افزایش شدت اثرات جانبی آن شود. افالیزومب
عوارض جانبی شناخته‌شدهٔ این دارو، سپتیسمی باکتریایی، مننژیت ویروسی، بیماری تهاجمی قارچی و لکوانسفالوپاتی چندکانونی پیش‌رونده است که نوعی بیماری عفونی مغز به دلیل فعال‌شدنِ ویروس‌های جی‌سی نهفته‌است. ۴ مورد از این بیماری اخیر در مبتلایان به پسوریازیس گزارش شد که میزان بروز آن ۱ در ۵۰۰ بیمار است. پسوریازیس
سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) دو داروی تاکرولیموس و پیمکرولیموس را برای درمان اگزما تأیید کرده‌است که بسیاری از متخصصین پوست دریافته‌اند که برای درمان پسوریازیس در چهره یا دیگر مناطق حساس به خوبی کار می‌کند. بیماری آلزایمر
داروهای ضد کولین استراز: در بیماری آلزایمر مقدار استیل کولین که یکی از واسطه‌هایی شیمیایی مداخله گر در حافظه‌است کم می‌شود. داروهای مختلفی برای افزایش مقدار استیل کولین پایانه‌های عصبی استفاده می‌شوند از جمله ریواستیگمین (Exelon)، دانپزیل (Aricept)، و گالانتامین (Razadyne). این داروها سبب بهبود حافظه، عملکرد شناختی و عملکرد اجتماعی بیمار می‌شوند. این داروها تا حدودی رفتارهای غیرطبیعی بیمار را نیز اصلاح می‌کنند. مشکل عمده این داروها عوارض گوارشی، تهوع، استفراغ، دل پیچه و اسهال است که با افزایش تدریجی دارو، مصرف همراه صبحانه و شام و با مایعات یا آب میوه از شدت عوارض کاسته می‌شود. آنتی لپروتیک
درمان با پردنیزولون (در شروع ۶۰mg/day ـ ۴۰) باید سریعاً شروع شود. واکنش‌های خفیف تیپ II ممکن‌است به آسپیرین یا کلروکین پاسخ دهد. در واکنش‌های شدید تیپ II ممکن است نیازبه کورتیکواستروئیدها وجود داشته باشد. افزایش مقادیر کلوفازیمین به میزان ۱۰۰میلی‌گرم ۳ بار در روز برای سه ماه اول و سپس کاهش مقدار مصرف این دارو نیزممکن است مفید باشد، هر چند که درمان‌ممکن است ۶–۴ هفته به طول بینجامد. در درمان جذام بینابینی ـ توبرکولوئید، توبرکولوئید و نامعلوم، رژیم درمانی‌حاوی دو دارو به شرح زیر به کار می‌رود: ریفامپین، ۶۰۰ میلی‌گرم یکبار در ماه‌به‌صورت تحت نظارت (۴۵۰ میلی‌گرم‌برای بیماران با وزن کمتر از ۳۵ کیلوگرم). داپسون، ۱۰۰mg/day به‌صورت خوددرمانی (۵۰mg/day یا ۲mg/kg/day ـ ۱برای بزرگسالان با وزن کمتر از ۳۵کیلوگرم). درمان این نوع جذام، حداقل باید به مدت ۶ ماه ادامه یابد.۱ ـ در صورت وجود عیب کارکبد یا کلیه و وجود سابقه ناراحتی‌های‌معدی ـ روده‌ای، با احتیاط فراوان مصرف‌شود. کلوفکسامید
کلوفکسامید () یا Amichlophene) یک داروی ضدافسردگی است که جزء ترکیب دارویی کلوفزون بود. دیگری داروی ضدالتهابی غیر استروئیدی (NSAID) فنیل‌بوتازون است. کلوفزون برای درمان درد مفاصل و ماهیچه‌ها به کار می‌رفت، اما دیگر به بازار عرضه نمی‌شود. دیکلوفناک
دیکلوفناک به عنوان کاهنده درد، تحریک، تورم و خشکی مفصل در آرتریت، نقرس و سایر بیماری‌های روماتیسمی و نیز برای درمان دیگر موارد درد مثل سردرد، درد عضلانی، درد قاعدگی، درد پس از جراحی، تب و زایمان نیز استفاده می‌شود. سولپیرید
سولپیرید () دارویی است که برای درمان بیماری‌های روانی مانند اسکیزوفرنی حاد و حمله‌های حاد دلیریوم، بیماری‌های دستگاه گوارشی و سرگیجه استفاده می‌شود. فیزوستیگمین
از داروهایی است که در درمان آلزایمر، میاستنی گراویس و آب سیاه استفاده می‌شوند. فیزوستیگمین به عنوان پادزهر یا آنتی دوت مسمومیت با داروهای آنتی کولینرژیک مانند هیوسین و بلادونا نیز به کار می رود. مرکاپتوپورین
اشکال دارویی: قرص  مرکاپتوپورین در درمان لوسمیهای لنفوسیتیک و میلوسیتیک حاد، لوسمی میلوسیتیک مزمن، لنفومهای غیرهوچکینی، پلی‌سیتمی ورا، بیماری التهابی روده، تالاسمی و آرتریت ناشی از پسوریازیس مصرف می‌شود. مرکاپتوپورین آنتی‌متابولیت و آنالوگ پورین است. در چرخه تقسیم‌سلولی به‌طور اختصاصی در مرحله Sعمل‌کرده و با فعال شدن در بافتها باعث مهار ساخت DNA و تا حدی RNA می‌شود. این دارو سرکوبگر سیستم ایمنی بدن است. امپاگلیفلوزین
امپاگلیفلوزین ، که با نام تجاری گلوریپا در دو دوز 10 و 25 میلی گرم در بازار دارویی ایران در دسترس است. این دارو همراه با رژیم غذایی مناسب و فعالیت مناسب برای درمان دیابت نوع 2 استفاده می شود . این دارو جایگزین مناسبی برای متفورمین است و مزایایی نیز نسبت به سولفونیل اوره دارد . البته ممکن است همراه با داروهای دیگر مانند متفورمین یا انسولین نیز استفاده شود . این دارو برای دیابت نوع 1 توصیه نمی شود. شکل موجود در بازار آن به حالت قرص های خوراکی می باشد. با توجه به شواهد آزمایشی اخیر ، انتظار می رود به زودی مجوز استفاده از آن برای بیماران مبتلا به نارسایی قلبی ، صرف نظر از وضعیت دیابت دریافت شود. پرالاترکسات
پرالاترکسات (؛ تلفظ انگلیسی: "پرالاتِـرِکسـِـیت") که با نام تجاری «فُلوتین» (Folotyn) به بازار عرضه می‌شود، یک داروی ضد سرطان است. این دارو، نخستین دارویی بود که برای درمان بیماران مبتلا به «لنفوم‌های سلول T محیطی» (راجعه یا مقاوم‌به‌درمان) یا همان «PTCL» مورد پذیرش قرار گرفت. این گروه از لنفوم‌ها، نوعی سرطان خون تهاجمی هستند که عموماً پیش‌آگهی چندان خوبی ندارند. افلورنتین
این دارو در مرحلهٔ دوم بیماری خواب که در اثر «تریپانوما بروسئی گامبینس» به وجود آمده باشد، کاربرد دارد و می‌توان آن را همراه با داروی نیفورتیموکس تجویز کرد. این دارو دو فرم تزریقی و کِرِم موضعی دارد. دلاپریل
دلاپریل (Delapril) که آلینداپریل (alindapril) هم خوانده می‌شود، نوعی داروی مهارکننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین است که به عنوان داروی کاهنده فشار خون به کار می‌رود و در برخی از کشورهای اروپایی و آسیایی در دسترس است. دونپزیل
دونپزیل داروئی است که غالب اوقات به صورت قرص یافت می شود، این دارو یک مهارکننده برگشت پذیر استیل کولین استراز است و از نظر ساختاری با سایر عوامل آنتی کولین استراز ارتباطی ندارد. دونپزیل در بهبود روند بیماری هایی مانند آلزایمر و دمانس واسکولار موثر است. عوارض جانبی شایع این دارو عبارتند از تهوع، مشکل در خواب، پرخاشگری، اسهال، احساس خستگی و گرفتگی عضلات که در برخی اوقات می تواند شامل تپش قلب ، میل مکرر به ادرار و تشنج نیز باشد. آلپرازولام
آلپرازولام معمولاً با داروهای ضد افسردگی مانند فلوکستین (Prozac) تجویز می‌شود، مصرف هم‌زمان این دارو با فلوکستین و سرترالین (آسنترا، Asentra) غلظت پلاسمایی آلپرازولام را بیشتر و نیمه عمر آن را طولانی‌تر می‌کند. پیپوفزین
پیپوفزین () که آزافن نیز خوانده می‌شود نوعی داروی ضدافسردگی سه حلقه‌ای است که در روسیه برای درمان افسردگی به تأیید رسیده است. این دارو در اواخر دهه ۱۹۶۰ معرفی شد و هنوز نیز به کار می‌رود. این دارو مهارکننده توانمند بازجذب سروتونین است. پیپوفزین علاوه بر ویژگی‌های ضدافسردگی، دارای اثرات آرامبخشی نیز هست که این مسئله می‌تواند نشانگر فعالیت آنتی هیستامینی آن باشد. ویژگی‌های آنتی کولینرژیک و آنتی آدرنرژیک چندان مشخص نشده‌اند، اما احتمال آن‌ها می‌رود. سیتالوپرام
سیتالوپرام ممکن است برای برطرف کردن اضطراب، افسرده خویی، اختلال دیسفوریای قبل از قاعدگی، اختلال بدشکلی بدن و اختلال وسواسی-جبری استفاده شود. به نظر می‌رسد که این دارو به اندازه فلووکسامین و پاروکستین در اختلال وسواس فکری عملی مؤثر باشد. برخی تحقیقات توصیه می‌کنند که در صورت وجود مقاومت برای درمان اختلال وسواس جبری، دارو به صورت وریدی تزریق شود. سیتالوپرام می‌تواند به اندازه مکلوبمید در درمان اضطراب اجتماعی اثرگذار باشد.مطالعاتی وجود دارد که نشان می‌دهد سیتالوپرام می‌تواند در کاهش رفتارهای تهاجمی و تکانشی مفید باشد. به نظر می‌رسد برای درمان اختلالات رفتاری مرتبط با زوال عقل از دارونما عملکرد بهتری داشته باشد. همچنین برای درمان بیش فعالی جنسی که در دوران ابتدایی آلزایمر بروز می‌کند کارگر باشد. آلگلوکوسیداز آلفا
در تاریخ ۱ اوت ۲۰۱۴، سازمان غذا و دارو آمریکا، «لومیزایم» را برای درمان نوعِ نوزادیِ بیماری پومپه در کودکان زیر ۸ سال مورد تأیید قرار داد. برخی شرکت‌های بیمه در آمریکا، هزینه‌های درمان با این دارو را در بزرگسالانِ مبتلا تقبل نمی‌کنند، چرا که اولاً توسط سازمان غذا و دارو آمریکا برای درمانِ بزرگسالان تأیید نشده و دوم آنکه، هزینه درمانی آن بسیار بالاست (سالیانه حدود ۳۰۰٬۰۰۰ دلار آمریکا، و تا پایان عمر) سولفادوکسین/پیریمتامین
عوارض جانبی شامل اسهال، بثورات پوستی، خارش، سردرد و ریزش مو است. به ندرت ممکن است یک واکنش آلرژیک شدید یا بثورات پوستی مانند نکرولیز سمی اپیدرمی رخ دهد. به‌طور کلی در افراد مبتلا به آلرژی به سولفونامید یا بیماری جدی کبد یا کلیه توصیه نمی‌شود. این دارو با مسدود کردن توانایی مالاریا در استفاده از فولینیک اسید عمل می‌کند. کلونازپام
این دارو به درمان خوابگردی در افراد کمک می‌کند، این دارو درد ناشی از مشکلات فک را تسکین می‌دهد و همچنین جهت کاهش استفراغ ناشی از شیمی درمانی، برای بیماران سرطانی تجویز می‌شود. کلونازپام و داروی ضد شیدایی لیتیم را به‌طور آزمایشی همراه با یکدیگر به عنوان یک درمان موفقیت‌آمیز برای سردرد خوشه‌ای تجویز کرده‌اند. کلونازپام سندرُم سوزش دهان را تسکین داده‌است، نوعی احساس خود توصیفی که می‌تواند سال‌ها ادامه یابد. به‌طور آزمایشی از این دارو، با موفقیت محدود، در درمان صدای زنگ در گوش استفاده کرده‌اند. دندان‌قروچه همچنین در کوتاه مدت به مصرف کلونازپام پاسخ می‌دهد. اختلال رفتاری حرکت سریع چشم در خواب نیز به خوبی به دوزهای کم کلونازپام پاسخ می‌دهد. این دارو برای درمان اسپاسم مربوط به اسکلروز جانبی آمیوتروفیک و سندرم ترک الکل استفاده می‌شود. دی‌سولفیرام
دی‌سولفیرام (که تحت نام "Antabuse" نیز تجارت می شود) دارویی است که با ایجاد حساسیت حاد به اتانول (الکل خوراکی)، جهت پشتیبانی از درمان الکلیسم مزمن، استفاده می شود. دیسولفیرام از طریق بازداری آنزیم استالدهید دهیدروژناز، موجب می گردد تا بلافاصله پس از مصرف الکل، اثرات خماری بسیاری احساس گردد. دیسولفیرام به علاوه الکل، حتی در مقادیر کم، موجب گرگرفتگی، ضربان در سر و گردن، سردرد ضربان‌دار، مشکلات تنفسی، تهوع، استفراغ فراوان، تعریق، تشنگی، درد قفسه سینه، تپش قلب، تنگی فس، نفس نفس زدن، تندتپشی، فشار خون پایین، غش کردن، کسالت قابل توجه، ضعف، سرگیجه، دید تار و گیجی. در واکنش‌های شدید، ممکن است افسردگی تنفسی، فروپاشی قلبی-عروقی، تپش غیرطبیعی قلبی، سکته قلبی، نارسایی حاد گرفتگی قلبی، بیهوشی، تشنج و مرگ، ایجاد کردند. تب‌بر
تب‌برها داروهایی هستند که برای کاهش تب مصرف می‌شوند. تب‌برها باعث می‌شوند که هیپوتالاموس افزایش اینترلوکین ناشی از افزایش دمای بدن را لغو کند. در نتیجه با کاهش دما، تب کاهش می‌یابد. بیشتر تب‌برها کاربردهای دیگری دارند. تب‌برهای رایج مانند ایبوپروفن و آسپیرین در اصل برای کاهش درد کاربرد دارند. داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی تب‌بر، ضد التهاب و مسکن هستند. حمام با آب ولرم یا خنک یا استفاده از اسفنج نم‌دار در بیماریهای که در اثر گرمای محیط به وجود آمده‌اند (گرمازدگی) باعث کاهش دمای بدن می‌شوند. حمام الکل به دلیل جذب آن توسط پوست اثر معکوس دارد. داروی ضداضطراب
داروی ضد اضطراب علاوه بر ایجاد احساس بر طرف شدن تنش عضلانی، احساس آرامش و آسودگی را نیز به همراه می‌آورند. این داروها در درمان اختلال‌های اضطرابی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. داروهای ضداضطراب مانند دیازپام، اگزازپام، آلپرازولام (زاناکس) (Xanax) فعالیت سمپاتیک مغز را به اندازه‌ای کاهش می‌دهند که پاسخ‌های اضطراب کاهش یابند یا باز داری می‌شوند. بنزودیازپین‌ها مانند کلردیازپوکساید، دیازپام، اگزازپام و آلپرازولام از جمله داروهای ضد اضطراب هستند. امپرازول
اُمِپِرازول ، که با نام‌های تجاری پریلوسس(Prilosec) و لوسس نیز ارائه می‌شود، دارویی است که در درمان بیماری ریفلاکس معده (GERD)، زخم معده و سندرم زولینگر-الیسون استفاده می‌شود. همچنین برای جلوگیری از خونریزی دستگاه گوارش فوقانی در افرادی که در معرض خطر زیادی هستند، استفاده می‌شود. امپرازول یک مهار کننده پمپ پروتون (پی‌پی‌آی) است و اثر آن مانند سایر مهارکننده‌های پی‌پی‌آی است. می‌توان آن را از طریق دهان یا از طریق تزریق داخل ورید مصرف کرد. آنافیلاکسی
علاوه بر اپی نفرین، معمولاً از آنتی هیستامین‌ها استفاده می‌شود. بر اساس استدلال‌های نظری چنین پذیرفته شده بود که آنتی هیستامین‌ها مؤثر هستند، اما در واقع شواهد کمی در مورد اینکه آنتی هیستامین‌ها در درمان آنافیلاکسی مؤثر است، وجود دارد. در بررسی ۲۰۰۷ کوکرن هیچ تحقیق با کیفیتی برای توصیه آنتی هیستامین‌ها پیدا نشد. آنتی هیستامین‌ها بر روی تجمع مایعات و اسپاسم‌های راه تنفسی مؤثر نیستند. کورتیکواستروئیدها هم احتمالاً چندان فرقی نمی‌کنند اگر فرد دچار آنافیلاکسی شده باشد. از آن‌ها با امید کاهش خطر آنافیلاکسی دومرحله‌ای استفاده می‌شود، اما آن‌ها در پیشگیری از آنافیلاکسی‌های بعدی بی تأثیر هستند. سالبوتامول که از طریق دستگاه تنفس (نبولایزر) وارد می‌شود می‌تواند در زمانی که اپی نفرین علائم برونکواسپاسم را از بین نمی‌برد مفید باشد. متیلن بلو برای افرادی که به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهند استفاده شده‌است چرا که عضلات صاف را آزاد می‌کند. فلومتازون
فلومتازون دارویی است که برای درمان پیودرم حاد و نیمه حاد، عفونتهای قارچی پوست، اگزمای عفونی استفاده می‌شود. بر روی بافتهای ملتحمه نباید مالیده شود. ملدونیوم
ملدونیوم () با نام تجاری میلدرونیت (Mildronate)، همچنین "mildronāts"؛ نام دارویی است که شرکت گریندکس در کشور لیتوانی آن را تولید و به صورت برخط در شرق اروپا توزیع می‌کند. این دارو که برای درمان موارد ایسکمی تجویز می‌شود، فاقد مجوز سازمان غذا و دارو آمریکا است و به صورت قانونی در آمریکا در دسترس نیست. از ابتدای ژانویه ۲۰۱۶ این دارو در فهرست مواد نیروزای سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ قرار گرفت و استفاده آن برای ورزشکاران ممنوع اعلام شد. از این دارو برای بهبود گردش خون مغز افرادی که بیماری‌های سیستم اعصاب مرکزی دادند، استفاده شده و مطابق بعضی گزارش‌ها باعث بهتر شدن خلق، حرکت، کاهش ضعف عضلانی و سرگیجه و تهوع در این بیماران شده است. پردنیزولون
پردنیزولون دارای خواص ضدالتهابی و اثر سرکوب دستگاه ایمنی بدن را دارد. پردنیزولون کمک می‌کند تا تورم، قرمزی، خارش، و واکنش‌های حساسیتی کاهش یابند. همچنین در درمان بیماری‌های گوناگونی مانند نفروتیک، آسم، آرتریت، نارسایی آدرنال، مشکلات پوستی، حساسیت شدید، کمک درمان ویروس کرونا کاربرد دارد. این دارو باید بعد غذا مصرف شود. درهنگام مصرف این دارو باید مصرف سدیم کم شود و مصرف پتاسیم افزایش پیدا کند. فهرست داروها
14. آلپرازولام پامیدرونات
پیشگیری از استئوپورز، بیماری پاژه، درمان استئوپروز بعد از یائسگی، پیشگیری و درمان استئوپروز ناشی از مصرف کورتیکواستروئیدها، افزایش کلسیم خون (هیپرکلسمی) متوسط تا شدید ناشی از بدخیمی‌هایی مانند میلوم مولتیپل کلرامبوسیل
کلرامبوسیل دارویی است که از موارد استعمال آن لمفومافولیکولر، سارکوم سلولی، اریترودرمی، بیماری هوجکین و لوسمی می‌باشد. ایپیلیموماب
سازمان غذا و دارو آمریکا، ایپیلیموماب را در مارس ۲۰۱۱ میلادی برای درمان مراحل آخرِ نوعی سرطان پوست به‌نام «ملانوما» که متاستاز داده باشد و قابل جراحی هم نباشد، مورد تأیید قرار داد. بعدها همین سازمان در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۵ میلادی، این دارو را برای مرحله ۳ ملانوما و به صورت «درمان ادجوان» (پس از جراحی) پذیرفت. چند کارآزمایی بالینی دیگر برای بکارگیری این دارو در درمان «سرطان ریه سلول غیر کوچک» (NSCLC)، «سرطان ریه سلول کوچک» (SCLC), سرطان مثانه و سرطان پروستاتِ گسترش‌یافته و مقاوم به درمان هورمونی در حال انجام است. اوپیپرامول
اوپیپرامول به‌طور معمول در درمان اختلال اضطراب منتشر (GAD) و اختلالات روان تنی استفاده می‌شود. الانزاپین
الانزاپین اولانزاپین که با نام تجاری زیپرکسا فروخته می‌شود، یک داروی آنتی‌سایکوتیک آتیپیک است که در درجه اول برای درمان اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی استفاده می‌شود. در موارد ابتلا به اسکیزوفرنی، از دارو می‌توان برای درمان دراز مدت و همین‌طور در دوران اولیه ظهور علائم بیماری استفاده نمود. دارو را می‌توان به صورت تزریق در عضلات و به صورت خوراکی مصرف کرد. عوارض شایع آن نیز شامل اختلالات حرکتی، سرگیجه، خستگی مفرط، یبوست و خشکی دهان است. عوارض جانبی دیگر شامل افت فشار خون هنگام ایستادن، واکنش‌های آلرژیک، سندرم بدخیم نورولپتیک، افزایش قند خون، تشنج، بزرگ‌شدن پستان مردانه، اختلال در نعوظ و نهایتاً افزایش احتمال مرگ در افراد مسن مبتلا به زوال عقل است. استفاده از دارو در مادرانی که در ماه‌های آخر زایمانشان هستند احتمال ابتلای نوزاد به اختلالات حرکتی در هفته‌های اولیه تولدشان را بالا می‌برد.اگرچه نحوه اثر کاملاً مشخص نیست، اما دارو مهارکننده بازجذب دوپامین و سروتونین است.اولانزاپین در سال ۱۹۷۱ ثبت اختراع شد و در سال ۱۹۹۶ برای استفاده پزشکی در ایالات متحده تأیید گردید. داروی فوق به عنوان یک داروی ژنریک تجویز می‌شود.در سال ۲۰۱۷، این دارو با تجویز بیش از دو میلیون نسخه‌ای در سال، ۲۳۹مین داروی رایج در ایالات متحده بود. داروهای ضد آریتمی
این داروها کاربرد گسترده‌ای در درمان فشارخون، آنژین قلبی، نارسایی قلب و همچنین آریتمی‌ها دارند. داروهایی از قبیل آتنولول، پروپرانولول، و متوپرولول در کنترل علائم مبتلایان به AF، تاکی کاردی‌های دهلیزی و آریتمی‌های [خوش‌خیم]بطنی کاربرد دارند؛ بنابراین تجویز این داروها و تنظیم میزان مصرف شده مخصوصاً در صورت مصرف هم‌زمان داروهای دیگر باید به دقت تحت نظر پزشک متخصص قلب باشد. Sotalol نیز در این گروه قرار دارد ولی با توجه به خواص ضد آریتمی بیشتر در درمان ریتم AF و گاهی آریتمی‌های بطنی کاربرد ویژه‌ای دارد. عارضه مشترک تمام داروهای فوق تشدید برادیکاردی در مبتلایان به گره سینوسی بیمار و همچنین بلوک قلبی می‌باشد. عارضه دیگر این گروه دارویی تشدید آسم و نارسایی تنفسی در مبتلایان به بیماری انسدادی ریوی می‌باشد. داروی سوتالول می‌تواند منجر به ایجاد آریتمی‌های جدید شود که گاهی بسیار خطرناک است بنابراین باید به دقت و تحت نظر پزشک متخصص قلب تجویز شود. حمله پانیک
"آلپرازولام" و "پاروکستین" دو داروی مصوب «سازمان غذا و داروی ایالات متحده» برای درمان اختلال پانیک است. تجربه، در مجموع برتری دسته-داروهای "بازدارنده بازجذب سروتونین" و "کلومیپرامین" را بر "بنزودیازپین‌ها"، "بازدارنده‌های منوآمین اکسیداز"، و "ضدافسردگی‌های سه‌حلقه‌ای" و "چهار حلقه‌ای" از جهت تأثیر و قابلیت تحمل عوارض نشان می‌دهد. برخی از گزارش‌ها حاکی از نقش داروی "ونلافاکسین" (از دستهٔ بازدارنده بازجذب سروتونین) و "بوسپیرون" به عنوان درمان کمکی در برخی موارد هستند. مصرف "ونلافاکسین" برای درمان اختلال اضطراب منتشر (فراگیر) توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده تأیید شده‌است و ممکن است برای اختلال پانیک همراه با افسردگی نیز مفید باشد. رویکرد محافظه‌کارانه آن است که اگر فقط اختلال پانیک در کار است با داروهای "پاروکستین یا سرترالین یا سیتالوپرام یا فلووکسامین" درمان را شروع کنند. اما اگر هدف، کاهش علایم شدید بیمار در کوتاه مدت باشد، در آغاز باید یک دورهٔ کوتاه "آلپرازولام" همزمان با دسته‌داروهای "بازدارنده بازجذب سروتونین" داده شود و بعد "بنزودیازپین‌ها" به تدریج قطع شود. برای حملهٔ پانیک همزمان با افسردگی، "فلوکستین" در درازمدت داروی مؤثری است، اما به دلیل خواص تحریک‌کنندهٔ اولیه‌اش که شبیه علایم پانیک است، ممکن است تا چند هفته توسط بیمار به سختی تحمل شود. "کلونازپام" را می‌توان برای بیمارانی تجویز کرد که قبل از بروز وضعیت‌های بروز حمله پانیک، انتظار آن را می‌کشند. آلپرازولام
مصرف هم‌زمان آلپرازولام و داروهایی نظیر (استامینوفن، کتوکانازول، آسپرین) باعث ایجاد تداخل شدید دارویی خواهد شد. قبل از مصرف حتماً با پزشک خود در موارد تداخل دارویی مشورت کنید. در اختلال شخصیت مرزی (جایی که ممکن است باعث خودکشی و عدم کنترل) شود. ایدرونیداز
داروی آلدورازیم در سال ۲۰۰۳ میلادی در اروپا و آمریکا جهت مصارف پزشکی تأیید شد. در آمریکا این دارو را برای بیماری هورلر-شای یا انواع متوسط تا شدید سندرم شای به‌کار می‌برند. در اروپا نیز آلدورازیم را برای درمان درازمدت موکوپلی‌ساکاریدوز ۱ به شرط نداشتن درگیری مغزی-عصبی تجویز می‌کنند. فوروزماید
کاهش سدیم خون، هیپوکالمی و هیپومنیزیمی، آلکالوز ناشی از کمی کلرور خون، افزایش دفع کلسیم، کاهش فشارخون، تهوع،سرفه خشک،کم شنوایی، اختلالات گوارشی، افزایش اوره خون و نقرس، افزایش موقت غلظت کلسترول و تری گلیسرید پلاسما با مصرف این دارو گزارش شده‌است. الترومبوپگ
این دارو در فوریه ۲۰۱۴ میلادی نیز جهت درمان کم‌خونی آپلاستیک که به درمان‌های سرکوب‌گر ایمنی پاسخی نداده‌اند، تأیید شد. فیبرومیالژیا
تا به حال داروهای ضد التهاب، ضد درد و محرک‌های CNS در درمان فیبرومیالژی استفاده شده‌اند. دوزهای درمانی ناپروکسن، ایبوبروفن و پردنیزون در کارآزمایی‌های بالینی برتری نسبت به پلاسیبو (دارونما) نداشتند. با این‌حال ضد التهاب‌های غیر استروئیدی اثر سینرژیستی در همراهی با داروهای محرک CNS دارند. گلوکوکورتیکوئیدها نیز در درمان فیبرومیالژی بی تأثیرند و حتی در مصرف بلند مدت پتانسیل آثار منفی جدی را به همراه دارند. سایر داروهای ضد درد، مانند استامینوفن و ترامادول، هر کدام به تنهایی یا همراه به هم، ممکن است کمک‌کننده باشد. اثر نسبتاً کم ترکیب ثابت این دو دارو در کم کردن درد در یک مطالعه randomizeروی ۳۱۵ بیمار، که اکثراً زنان سفیدپوست بودند، در مقایسه با گروهی که با Active Combination درمان می‌شدند یا پلاسیبو دریافت می‌کردند، مورد بررسی قرار گرفت. تعداد زیادی از بیمارانی که با استامینوفن و ترامادول تحت درمان بودند، کاهش دردی در حدود ۵۰٪ یا بیشتر داشتند. (۳۵ در برابر ۱۸ درصد در مقایسه با پلاسیبو). آن‌هایی که با Active Combination درمان می‌شدند در مجموع کاهش معنی داری در میزان درد داشتند (mm19 در برابر mm7 در مقیاس mm100). مقدار عدم ادامه درمان نیز در گروهی که با Active Combination درمان می‌شدند کمتر بود (۴۸ درصد در برابر ۶۲ درصد). تهوع در گروهی که با Active Combination درمان می‌شدند در مقایسه با آن‌هایی که پلاسیبو دریافت می‌کردند ۲برابر بیشتر بود (۹درصد در برابر ۴ درصد). در clinical trialها ثابت شده‌است که ترکیبات محرک CNS، به ویژه ترکیبات سه حلقه‌ای، آمیتریپتیلین و سیکلوبنزاپرین، آثار سودمندی دارند، و عموماً به عنوان خط اول درمان فیبرومیالژی در نظر گرفته می‌شوند. در randomized trialها پیشرفتهای مهم بالینی در ۲۵ تا ۴۵ درصد از بیمارانی که با این ترکیبات درمان می‌شدند نشان داده شده‌است. با اینحال مصرف آن‌ها به علت اثر یکسان و میزان بالای آثار جانبی ناخواسته آن‌ها محدود شده‌است. به‌علاوه در برخی بیماران در دراز مدت اثر درمانی سه حلقه ای‌ها کاهش می‌یابد. حتی در دوزهای پایین، خشکی دهان، یبوست، احتباس مایع، افزایش وزن، اختلال حواس و اشکال در تمرکز شایع است. آثار این چنینی و پتانسیل کاردیوتوکسیسیتی مصرف آن‌ها را در بیماران مسن تر محدود کرده‌است. بهترین شواهد در سودمندی سیکلوبنزاپرین در متاآنالیزی که در ۲۰۰۴ روی 5 clinical trial، که ۳۱۲ بیمار را شامل می‌شد، انجام شده به دست آمده‌است. گزارش بهبودی توسط خود بیماران (که در سه مطالعه اندازه‌گیری شده‌است) بیشتر به نفع استفاده از سیکلوبنزاپرین در مقایسه با پلاسیبو بود (Odd ratio 3.0, 95% CL, 1.6 to 5.6)، تفاوت مطلق در میزان پیشرفت ۲۱ درصد بود، که نشان می‌دهد که از حدود هر ۵ بیمار یکی از مصرف سیکلوبنزاپرین سود می‌برد. میزان اثر آن مشابه میزان اثر آمیتریپتیلین در دو متاآنالیز دیگر در درمان این بیماری است. این متاآنالیزها همچنان نشان دادند که درد در آن دسته از بیمارانی که سیکلوبنزاپرین مصرف می‌کنند به نسبت پلاسیبو، یرای چهار هفته، بیشتر کاهش پیدا می‌کند اما در طول هشت تا دوازده هفته تفاوتی در دو گروه تحت درمان با Active Combination یا پلاسیبو دیده نمی‌شود. میزان درد و tender pointها نیز در هیچ زمانی تفاوت نداشتند. سایر داروهای محرک CNS که در درمان فیبرومیالژی مؤثرند مهارکننده‌های انتخابی سروتونین(SSRI) هستند. در مطالعه‌ای که روی اثر دوز ثابت فلوکستین (20 mg/day) انجام شد، تفاوتی با پلاسیبو دیده نشد، اما در مطالعه دیگری که در آن اجازه افزایش دوز از 20 mg/day تا حداکثر 80 mg/dayداده شده بود، فلوکستین به‌طور معنا داری مؤثرتر از پلاسیبو بود. در این مطالعه اثر دارو بر درد مستقل از اثر آن بر خلق بود. ترکیب فلوکستین (20 mg/day) صبحها با 25 mg آمیتریپتیلین قبل از خواب از سایر درمانهایی که در یک randomized trial استفاده شد، مؤثرتر گزارش شده‌است. پرگابالین، نسل دوم داروهای ضد تشنج، نیز ممکن است در درمان فیبرومیالژی سودمند باشد. در مطالعه randomizeای که روی ۵۲۹ بیمار انجام گرفت، به بیماران پلاسیبو و پرگابالین در دوزهای 150 mg، 300 mg و 450 mg در روز برای مدت ۸ هفته داده شد. در گروهی که بیشترین دوز را دریافت می‌کردند، اکثر بیماران تحت درمان با پرگابالین، بهبود درد بیش از ۵۰ درصد بود (۲۹درصد در برابر ۱۳ درصد). همچنین در وضعیت خواب، خستگی و کیفیت زندگی در گروهی که ۳۰۰ تا 450 mg/day پرگابالین مصرف می‌کردند، به طرز معنی داری، بهبود مشاهده می‌شد. بیمارانی با میوکلونوس‌های شبانه و پرش‌های اندام در خواب، ممکن است از دوزهای پایین بنزودیازپین‌ها، مثل کلونازپام 0.5 mg قبل از خواب، سود ببرند. سایر ترکیباتی که ممکن است مؤثر باشند شامل carisoprodol, sodium oxybate و تعداد زیادی رویکردهای تحقیقاتی دیگر است. از آنجایی که به نظر می‌رسد سندرم خستگی مزمن بیشتر یک بیماری ویروسی با تغییراتی در سیستم ایمنی باشد، controlled trialهای درمانی اثر درمان‌های ضد ویروس و سیستم ایمنی را بررسی کرده‌اند. با اینحال، پاسخ درمانی به ترکیباتی نظیر آسیکلویر و ایمیون گلوبولین‌ها ناامیدکننده بوده‌است. همان‌طور که ذکر شد، ارتباط بالینی زیادی بین فیبرومیالژی و سندرم خستگی مزمن وجود دارد. در حال حاضر، رژیم‌های درمانی دو بیماری مشابهند. شواهد اولیه نشان می‌دهد که مداخلات هورمونی ممکن است در درمان فیبرومیالژی مؤثر باشند. به عنوان مثال، از آنجایی که سطح insulin growth factor-1 معمولاً در بیماران مبتلا به فیبرومیالژی کاهش یافته‌است، اثر هورمون رشد انسانی در یک مطالعه randomized, double-blind, placebo-controlled بررسی شد. در این مطالعه، تزریق زیر جلدی روزانه هورمون رشد انسانی برای نه ماه اثر قابل ملاحظه‌ای نسبت به پلاسیبو داشته‌است. به‌علاوه بیماران تحت درمان با هورمون رشد انسانی، تمایل زیادی به ریلاپس بعد از انجام مطالعه داشتند و همچنین علایم سندرم کارپال تونل در تعداد زیادی از بیماران افزایش یافت. در مقابل نتایج امید بخش مطالعات قبلی بر هورمون رشد که در بالا ذکر شد، ترکیبات خوراکی نظیر dehydroepiandrosterone (DHEA) در درمان زنان یائسه مبتلا به فیبرومیالژی مؤثر نبوده‌است(۵۱). در یک مطالعه روی ترکیبات غذایی، 5-hydroxytryptophan در روند درمان مؤثر گزارش شده‌است. پرامیپکسول، که یک آگونیست دوپامین است، ممکن است در درمان فیبرومیالژی سودمند باشد. این موضوع در یک مطالعهRandomize، به نسبت دو به یک از بیماران تحت درمان با پرامیپکسول (۰٫۵ تا حد اکثر 4.5mgهر بعد از ظهر) در مقایسه با بیمارانی که پلاسیبو دریافت می‌کردند، بررسی شد. میانگین کاهش درد در گروه بیماران تحت درمان با پرامیپکسول به طرز معنا داری، به نسبت دوز و زمان مصرف، بیشتر بود. اضطراب و کاهش وزن نیز به طرز معنا داری در این گروه شایعتر بود و اسهال، خواب آلودگی صبحگاهی، تاکیکاردی و نفخ نیز در این گروه از بیماران مشاهده شد. دفریپرون
شرکت تولیدکننده :شرکت داروسازی آوه سینا  کاهش گلبولهای سفید خون ( آگرانولوسیتوز )، عوارض گوارشی ( شکم درد، تهوع، استفراغ، افزایش اشتها و اسهال )، درد شکم و مفاصل، بالا رفتن سطح خونی آنزیم‌های کبدی و تغییر رنگ ادرار. تالاسمی آریپیپرازول
آریپیپرازول ، که تحت نام تجاری Abilify به فروش می‌رسد، یک ضد روانپریشی نسل دوم است. این دارو عمدتاً در درمان اسکیزوفرنی و اختلال دوقطبی مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده‌های دیگر شامل درمان کمکی در اختلال افسردگی عمده، اختلالات تیک و تحریک پذیری همراه با اوتیسم می باشد. سندرم آلاژیل
درمان این سندرم شامل رژیم غذایی برای هیپرکلسترولمی و کلستیرامین است. برای درمان عوارض کمبود ویتامین ای مانند آتاکسی، از دست دادن رفلکسها و از دست دادن حس ارتعاش و موقعیت و فلج عضلات خارج چشمی؛ درمان با مقادیر زیادی از ویتامین E انجام می‌شود. درمان با فنوباربیتال و اورسودوکسی کولیک اسید در پایین آوردن بیلی‌روبین و اسیدهای صفراوی کمک‌کننده است. از نظر توارثی، الگوی انتقال این بیماری، اتوزوم غالب می‌باشد. السکلومول
اِلـِـسکلومول () دارویی است که موجب آپوپتوز (مرگ برنامه‌ریزی‌شدهٔ سلول) در سلول‌های سرطانی می‌شود. این دارو توسط شرکت‌های دارویی «گلاکسواسمیت‌کلاین» و «سینتا فراماسوتیکال» در حال ساخت است و به عنوان داروی کمکی در درمان «ملانومای متاستازداده» بکار خواهد رفت. پیماوانسرین
پیماوانسرین (ACP-103؛ BVF-036)، با نام تجاری Nuplazid، یک داروی ضدروان‌پریشی آتیپیک است که برای درمان روان‌پریشی در بیماری پارکینسون تأیید شده‌است. همچنین برای درمان روان‌پریشی در بیماری آلزایمر، اسکیزوفرنی، آژیتاسیون و اختلال افسردگی عمده مورد تحقیق قرار دارد. برخلاف سایر داروهای ضدروان‌پریشی، پیماوانسرین یک آنتاگونیست گیرنده دوپامین نیست. اکساپروزین
اکساپروزین () که با نام Oxaprozinum هم شناخته می‌شود، یک داروی ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID) است که برای تسکین التهاب، تورم، سفتی و درد مفاصل مرتبط با آرتروز و روماتیسم مفصلی به کار می‌رود. این دارو از نظر شیمیایی، مشتق پروپانوئیک اسید است. ایمنی و اثربخشی تنها در کودکان بالای ۶ سال مبتلا به آرتریت روماتوئید نوجوانان ثابت شده است و در افراد مسن خطر عوارض جانبی افزایش می‌یابد. بیماری پارکینسون
آپومرفین که یکی از آگونیست‌های دوپامین است، ممکن است برای کاهش دوره‌های «خاموش» (OFF) و دیسکینزی در مراحل انتهایی پارکینسون استفاده شود. این دارو فقط با تزریق متناوب یا تزریق زیرجلدی مداوم استفاده می‌شود. مصرف این دارو آثار ثانوی شایعی مانند سردرگمی و توهم دارد بنابراین مصرف‌کنندگان این دارو باید از نزدیک تحت نظر باشند. دو نوع آگونیست دوپامین (لیسوراید و روتیگوتین) را می‌توان به صورت چسب‌های پوستی استفاده کرد که در مراحل ابتدایی بیماری یا برای کنترل دوره‌های خاموش (OFF) در مراحل پیشرفته بیماری مفید است. مدیریت بیماری ام‌اس
میتوکسانترون یک داروی سرکوب‌کننده سیستم ایمنی است که در شیمی‌درمانی سرطان هم کاربرد دارد و در سال ۲۰۰۰ میلادی برای درمان ام‌اس پذیرفته شد. ناتالیزومب یک پادتن مونوکلونال است که نخستین بار در سال ۲۰۰۴ میلادی تأیید شد. هردو دارو به‌شکل تزریق آهستهٔ وریدی، و به‌صورت ماهیانه برای ناتالیزومب و سه‌هفته یک‌بار برای میتوکسانترون تجویز می‌شوند. در سال ۲۰۱۰، فینگولیمود که یک متعادل‌کننده گیرندهٔ اسفنگوزین-۱-فسفات ۱ است، نخستین داروی خوراکی‌ای بود که مورد پذیرش سازمان غذا و داروی آمریکا قرار گرفت و به‌دنبال آن، داروی تری‌فلونوماید تأیید شد که مهارکننده ساخت پیریمیدین است و واکنش سلول‌های عرضه‌کنندهٔ آنتی‌ژن را با لنفوسیت‌های تی مختل می‌کند. فینگولیمود و تری‌فلونوماید به صورت تک‌دوز و روزانه مصرف می‌شوند. در سال ۲۰۱۳، یک داروی خوراکی دیگر، دی‌متیل فومارات یا بی‌جی۱۲ (که نسخهٔ ارتقاءیافته از داروی قدیمی فوماریک اسید است) توسط سازمان غذا و داروی آمریکا تأیید شد. دی‌متیل فورات دو بار در روز مصرف می‌شود. اگزاسپرول
اگزاسپرول () یک داروی ضدالتهابی است که در درمان آرتروز به کار می‌رود. این ماده از L-پرولین، اسید آمینه کد شده DNA مشتق شده است. اثر فعال اگزاسپرول مهار چسبندگی و مهاجرت گلبول‌های سفید است. دگزامتازون
درمان‌حالت‌های التهابی و آلرژیک، بیماریهای خود ایمنی مانند لوپوس اریتماتو، آلرژی، پمفیگوس، آسم، کهیر، درمان روماتیسم مفصلی، نارسایی غده آدرنال و شوک آنافیلاکسی، التهاب چشم، پوست و مفاصل. مروپنم
پیش از مصرف این دارو در موارد ذیل با پزشک خود مشورت نمایید. - دارا بودن هرنوع حساسیت به پنی‌سیلین‌ها، سفالوسپورین‌ها و سایر مشتقات آن، مهارکننده‌های بتالاکتاماز و سایر آلرژن‌ها - مصرف سایر داروها به ویژه پروبنسید و والپروئیک اسید - پیش از انجام تست‌های آزمایشگاهی (به ویژه قند ادرار) - در صورت بروز اسهال بعد از مصرف این دارو - در صورت داشتن اختلالات کلیوی (دوز دارو باید محاسبه و تنظیم گردد). - در صورت داشتن سابقه صرع، بیماری‌های مغزی، کلیوی، کبدی، معده‌ای- روده‌ای و آسم آلپرازولام
نباید آلپرازولام را به‌عنوان یک قرص خواب‌آور استفاده کرد، مگر آنکه برنامهٔ درمانیِ بیمار اجازه دهد تا ۷–۸ ساعت خواب داشته‌باشد. در غیر این صورت، تا زمان خروج دارو از بدن، شخص ممکن است خواب‌آلوده باشد یا اختلال حافظه داشته‌باشد. دوز مصرف این دارو زیر نظر پزشک متخصص مغز و اعصاب یا پزشک متخصص اعصاب و روان داده شود. لفلونوماید
لِـفلونوماید () با نام تجاری آراوا (Arava) یک داروی سرکوبگر ایمنی و همچنین از اعضای خانواده داروهای ضد روماتسیمی اصلاح‌کنندهٔ بیماری (DMARD) است که ابتدا، در درمان روماتیسم مفصلی و آرتریت پسوریاتیک بکار گرفته شد. این بیماری‌ها، تنها مواردی هستند که مصرفِ لِـفلونوماید در آنها، موردِ تصدیق قانونی قرار گرفته‌اند. توپیرامات
توپیرامات ( با مارک تجاری Topamax ) از داروهای روانپزشکی ابتدا به عنوان یک داروی ضدتشنج طراحی شد . بعدها معلوم گشت که در درمان انواع اختلالات روانی و عارضه های نورولوژیک مفید واقع می شود ، از جمله در پیشگیری از میگرن ، درمان چاقی ، بولیمیا ، بینج ایتینگ ، و اعتیاد به الکل . آلاسپریل
آلاسپریل (Alacepril) یک داروی مهارکننده آنزیم مبدل آنژیوتانسین و نوعی داروی کاهنده فشارخون است که دارای اثر مهارکننده سمپاتیک می‌باشد. برخی مطالعات نشان داده‌اند که این دارو اثر مفیدی در افراد مبتلا به فشارخون بالا و نفروپاتی دیابتی دارد و همچنین باعث بهبود متابولیسم گلوکز و لیپیدها می‌شود. فنتولامین
اشکال دارویی: آمپول فنتولامین برای پیشگیری وکنترل زیادی فشار خون قبل از جراحی فئوکروموسیتوم یا طی آن و برای تشخیص فئوکروموسیتوم مورد استفاده قرار میگیرد.فنتولامین در درمان نکروز پوستی ناشی از نشت اپینفرین یا دوپامین از سرم مصرف می‌شود. افالیزومب
افالیزومب () دارویی بود که برای درمان بیماری‌های خودایمنی طراحی و ساخته شده بود و در آغاز جهت درمان پسوریازیس به بازار عرضه شد. ایلوپروست
ایلوپروست () با نام تجاری «Ventavis»، دارویی است که در درمان پرفشاری ریوی (PAH)، اسکلرودرمی، نشانگان رینود و بیماری‌هایی به کار می‌رود که در آنها، عروق خونی منقبض شده و خونرسانی به بافت‌ها به درستی انجام نمی‌شود. این موضوع باعث آسیب بافتی و افزایش فشار خون می‌گردد. ایلوپروست باعث گشادی عروق خونی شده و بدین ترتیب، جریان خون افزایش می‌یابد. فوروزماید
فوروزماید برای درمان پرفشاری خون مصرف می‌شود. همچنین برای کاهش ادم عمومی، افزایش جریان ادرار و در نتیجه کاهش وزن (برای ورزشکاران به عنوان دوپینگ محسوب می‌شود -سستی و بی‌حالی از عواقب آن است)، ادم ریه حاد، آسیت و… استفاده می‌شود. کلونازپام
بررسی‌ها نشان می‌دهد که این دارو کیفیتهٍ زندگی و بهره‌وری کار افرادی را که از شوک‌های ناشی از ترس رنج می‌برند، بهبود می‌بخشد. از کلونازپام همچنین به عنوان یک داروی ضد افسردگی استفاده می‌کنند که به‌طورکلی برای درمان اضطراب، اختلال روانی خواب‌ناله (Catatonia)، برای پیشگیری و درمان تشنج، اختلال هراس و اختلال حرکتی معروف به بی‌قراری حرکتی استفاده می‌شود و برای مرحله شیدایی مربوط به رفتارهای شیدایی-افسردگی و اختلال اضطراب اجتماعی مورد استفاده قرار می‌گیرد. دو سال مطالعه تکمیلی بر روی افرادی که به‌طور مختصر برای درمان جمع هراسی داروی کلونازپام دریافت کرده بودند نشان داد که بهبودی حاصل از این درمان، پس از قطع دارو نیز همچنان ادامه دارد. این افراد در طی این دو سال در مقایسه با گروه شاهد که دارونما دریافت کرده بودند عملکرد بهتری را از خود نشان دادند. گاهی اوقات در درمان اضطراب، استفاده از کلونازپام بر آلپرازولام ارجحیت پیدا می‌کند زیرا احتمال برگشت دوباره اضطراب با استفاده از کلونازپام نسبت به آلپرازولام کمتر است. برای ترک افرادی که به مصرف آلپرازولام وابسته شده‌اند می‌توان کلونازپام را جایگزین آن کرد. از کلونازپام برای مبارزه با تیک عصبی نیز استفاده می‌شود. یک مطالعه نشان داد در میان کودکان مبتلا به اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی که همچنین دچار پرش یا تیک‌های عصبی هستند، کلونازپام می‌تواند بدون آسیب به آثار روانپزشکی حاصل از داروهای اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی، تیک‌های عصبی را متوقف کند. هرچند کلونازپام دارویی برای بیماری ام‌اس محسوب نمی‌شود اما آن را برای کاهش علائم این بیماری تجویز می‌کنند. کلونازپام دفعات غش کردن را کاهش می‌دهد. لیپودیستروفی
داروی وُلانِـسورسِـن یک بازدارندهٔ آپولیپوپروتئین سی ۳ است که در حال حاضر تحت کارآزمایی بالینی و پژوهش برای درمان بالقوه در کاهشِ هیپرتری‌گلیسریدمی، در بیماران مبتلا به لیپودیستروفی نسبی خانوادگی است. اتانرسپت
اتانرسپت با نام تجاری انبرل (Enbrel) یک گلیکوپروتنین است که به عنوان یک ایمونومودولاتور برای درمان بیماری‌های سیستم ایمنی مانند بیماریهای اتوایمیون بکار می‌رود. موارد مصرف این دارو شامل آرتریت روماتوئید، آرتریت روماتوئید نوجوانان، اسپوندیلیت آنکیلوزان، آرتریت پسوریاتیک و پسوریازیس جلدی شدید و سایر بیماری‌های ایمنی می‌باشد. آلپرازولام
مانند سایر بنزودیازپین‌ها به‌عنوان آگونیستهای گیرنده بنزودیازپین بر روی غشای سلول‌های عصبی اثر می‌کند و باعث تسهیل ورود یا افزایش عمل گاما آمینوبوتیریک اسید می‌شود و ورود یون کلر را به سلولها افزایش می‌دهد. سرلیپوناز آلفا
سازمان غذا و دارو آمریکا این دارو را در ۲۷ آوریل ۲۰۱۷ میلادی جهت کُندکردن سیر معلولیت (عدم توانایی در راه رفتن) در کودکان بالای ۳ سال و مبتلا به لیپوفوشینوز سروئیدِ نورونیِ دیرهنگامِ نوع ۲ در نوزادان (CLN2) مورد تأیید قرار داد. نام دیگر این بیماری «کمبود تری‌پپتیدیل پپتیداز ۱» (TPP1) است. این دارو در ۳۰ مه ۲۰۱۷ میلادی توسط آژانس دارویی اروپا نیز مورد پذیرش واقع شد. آلبرت هافمن
آلبرت هوفمن امیدوار بود که این دارو برای درمان بیماری‌های روانی مانند اسکیزوفرنی و همچنین پژوهش در نحوه عملکرد ذهن بشر استفاده شود. امروزه ال‌اس‌دی مصرف پزشکی رسمی ندارد اما دانشمندان در حال تحقیق بر روی امکان استفادهٔ درمانی از ال‌اس‌دی و دیگر ترکیبات مشابه برای درمان افسردگی و استفاده در روان‌کاوی هستند. کلوزاپین
کلوزاپین که تحت نام تجاری کلوزاریل و نام‌های دیگری نیز فروخته می‌شود، یک داروی ضد روان پریشی آتیپیک است. این ماده عمدتاً برای اسکیزوفرنی (خط دوم درمان) استفاده می‌شود که به دنبال استفاده از داروهای ضد روان‌کننده دیگر بهبود نمی‌یابد. مصرف این دارو در مبتلایان به اسکیزوفرنی و اختلال اسکیزوافکتیو می‌تواند باعث کاهش رفتارها و افکار خودکشی شود. این دارو نسبت به داروهای ضدروان‌پریشی تیپیکال به ویژه در افرادی که مقاوم به درمان هستند، موثرتر است. این دارو از طریق خوراکی یا با تزریق عضلانی استفاده می‌شود. کلوزاپین همچنین برای کنترل افسردگی با ویژگی‌های روانپریشی نیز استفاده می‌شود. فلودارابین
اشکال دارویی: قرص و آمپول  کاربرد اصلی آن درمان سرطانهای خون است مانند لوسمی مزمن لنفوسیتیک و لنفوم نان هوچکین به خصوص همراه با عوامل آلکیلان مانند کلرامبوسیل. توفاسیتینیب
این دارو هم‌اکنون برای درمان روماتیسم مفصلی در ایالات متحده آمریکا و برخی کشورهای دیگر بکار می‌رود و به‌نظر می رسد در درمان پسوریازیس و اسپوندیلیت انکیلوزان هم مؤثر باشد. پژوهش‌هایی جهت بکارگیری این دارو در درمان بیماری التهابی روده و برخی بیماری‌های ایمونولوژیک دیگر و همچنین جهت جلوگیری از رد پیوند اعضاء انجام شده است. آلپرازولام
احتمال سوءاستفاده در بین کسانی که از آن به دلایل پزشکی استفاده می‌کنند بحث‌برانگیز است، در حالی که برخی بررسی‌ها توسط متخصصین بیان می‌کنند که این خطر کم و مشابه سایر داروهای بنزودیازپین است. برخی دیگر اظهار داشتند که خطر جدی سوء استفاده و وابستگی در بیماران و کاربران غیر پزشکی وجود دارد که به دلیل کوتاه بودن نیمه عمر و شروع سریع عمل ممکن است باعث سوء استفاده شود. عود علائمی مانند اضطراب به سادگی می‌تواند نشان دهد که این دارو اثر ضد اضطراب مورد انتظار خود را داشته‌است و در صورت عدم وجود دارو، این علائم به سطح پیش درمانی برگشته است. اگر علائم شدیدتر یا مکرر باشد، ممکن است فرد به دلیل برداشتن دارو، اثر برگشتی را تجربه کند. هر یک از این موارد بدون اینکه شخص واقعاً به مواد مخدر وابسته باشد می‌تواند رخ دهد. میرتازاپین
میرتازاپین (با نام‌های تجاری رمرون یا سولتاب) یک داروی ضد افسردگی سروتونرژیک از گروه نوراپی‌نفرین است که برای اختلالات خواب نیز تجویز می‌شود. میرتازاپین در واقع به انسداد گیرنده آدرنرژیک آلفا ۲، گیرنده 5-HT2A وگیرنده 5-HT2C می‌پردازد و باعث بهبود خلق و خو و رفتار می‌شود. این دارو در سال ۱۹۹۶ در ایالات متحده مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا قرار گرفت و به صورت کلی برای درمان افسردگی استفاده می‌شود. از این دارو همچنین به عنوان داروی ضداضطراب، خواب‌آور، ضد تهوع یا محرک اشتها استفاده می‌شود. انانتیومر
انانتیومر ها در صنعت داروسازی نیز کاربرد دارند .برای مثال داروهایی مانند ایبوپروفون ها و البوترول ها که برای بیماران آسمی به کار می روند دونپزیل
مصرف این دارو در مراحل خفیف متوسط و شدید بیماری آلزایمر تائید شده‌است . این دارو روی روند دژنراسیون عصبی تاثیر ندارد و تنها علایم درک و شناخت، فعالیت ذهنی، حافظه، توجه، ارتباط اجتماعی، تعقل، قدرت صحبت و فعالیت روزانه بیمار را بهبود می‌بخشد. گاهی مصرف دونپزیل با ممانتین در درمان بیماری آلزایمر به مصرف دونپزیل به تنهایی برتری دارد. آدالیمومب
آدالیمومب علائم و نشانه‌های آرتریت روماتوئید متوسط تا شدید بزرگسالان را کاهش می‌دهد و می‌تواند به تنهایی و یا در کنار داروهای ضد روماتسیمی اصلاح‌کننده بیماری استفاده شود. همچنین نتایج مطالعات نشان داده است که این دارو برای بچه‌های ۲ ساله یا بزرگتر مبتلا به آرتریت ایدیوپاتیک جوانان مؤثر است و برای این کاربرد درمانی تنها یا در کنار متوترکسات و سایر داروها تایید شده است. آدالیمومب از سال ۲۰۰۲ در آمریکا برای مصرف به صورت تنها یا در کنار متوترکسات و سایر داروها برای بیماران آرتریت روماتوئید مورد تایید قرار گرفته است. آپومرفین
در ابتدا مرکز کمورسپتور در CTZ را تحریک کرده و از آنجا بر مرکز استفراغ اثر می‌گذارد. این دارو آگونیست اغلب گیرنده‌های دوپامین ، سروتونین و آلفا آدرنرژیک می‌باشد. آلگلوکوسیداز آلفا
آلگلوکوسیداز آلفا (؛ "تلفظ صحیح: اَلگلوکوسیدِیز آلفا") که با نام‌های تجاری لومیزایم و مایوزایم هم شناخته می‌شود، دارویی نادر برای «درمان جایگزینی آنزیمی» بیماری گلیکوژنوز نوع دو (بیماری پومپه) است که یکی از بیماریهای ذخیره‌ای لیزوزومال محسوب می‌شود. جذام
داپسون نخستین دارویی بود که برای درمان جذام مورد استفاده قرار گرفت. این دارو همیشه با حداقل یک داروی دیگر همراه است. این دارو با جلوگیری از سنتز اسید فولیک موجب جلوگیری از ازدیاد ارگانیسم در بدن می‌شود. دو تا از داروهای مکمل برای کنترل جذام، ریفامپین و کلوفازیمین هستند. ریفامپین یکی از داروهای اصلی مورد استفاده در درمان سل است و کلوفازیمین یک آنتی‌بیوتیک است که توسط مکانیسم‌های ناشناخته کار می‌کند.هر سه دارو به صورت خوراکی مصرف می‌شوند. دوز و طول مدت استفاده از دارو بستگی به این موارد دارد: درمان چند دارویی بین ۶ ماه تا ۲ سال طول می‌کشد. داروهای ضد سبوره
سلنیوم سولفاید]] موجب کاهش سرعت تکثیر اپیدرم (لایه خارجی پوست) می‌شود. این دارو همچنین قارچ پیتروسپوریم اوال را نابود می‌کند. همچنین دارای اثر کراتولیتیک می‌باشد. از اثرات شناخته شده سلنیوم سولفاید کاهش خشکی پوست سر و فولیکولیت (التهاب ریشه مو) می‌باشد. اگر روی پوست ملتهب استفاده شود، سمیت دارویی در تمام بدن می‌تواند ظاهر شود. امکان بروز واکنش حساسیت شدید در برخی افراد وجود دارد. افدرین
افدرین در مواردی که نیاز به اصلاح هیپوتانسیون یا هیپوتانسیون ارتوستاتیک در بالغین و کودکان وجود دارد، همچنین در برونکواسپاسم حاد و شدید و نیز به عنوان برونکودیلاتور (گشادکنندهٔ برونش) در درمان علامتی آسم و در اسپاسم برگشت‌پذیر برونش ناشی از برونشیت مزمن، آمفیزم و سایر بیماری‌های انسدادی ریه و نیز به عنوان برطرف کنندهٔ احتقان بینی (ضد احتقان) استفاده می‌شود. [قبلاً به عنوان محرک CNS و در درمان نارکولپسی و حالتهای افسردگی نیز کاربرد داشت، اما این کاربرد هم‌اکنون تقریباً منسوخ شده‌است.]در بالغین: ۲۵ تا ۵۰ میلی‌گرم از راه عضلانیIm یا از راه زیرجلدیSc یا ۱۰ تا ۲۵ میلی‌گرم از راه تزریق آهسته وریدی تجویز می‌شود. در صورت نیاز می‌توان ۵۰ میلی‌گرم دیگر از راه عضلانی یا ۲۵ میلی‌گرم دیگر از راه وریدی تجویز نمود. دوز مجدد وریدی باید در خلال ۵ تا ۱۰ دقیقه تجویز شود. حداکثر دوز روزانه ۱۵۰ میلی‌گرم است. آلپرازولام
عوارض جانبی رایج شامل خواب آلودگی، افسردگی، سردرد، احساس خستگی، خشکی دهان و مشکلات حافظه است.* فراموشی آنتروگراد و مشکلات تمرکز افلیبرسپت
افلیبرسپت، که با نام‌های تجاری Eylea و Zaltrap به فروش می رسد، دارویی است که برای درمان بیماری تباهی لکه زرد و سرطان روده بزرگ متاستاتیک استفاده می شود. این دارو توسط شرکت داروسازی ریجنران ساخته شده است و در ایالات متحده و اتحادیه اروپا مورد تایید قرار گرفته است. PCSK9
آنزیم PCSK9 از لحاظ پزشکی به سبب نقشش در هم‌ایستایی کلسترول حائز اهمیت است. دو داروی مهارکنندهٔ این آنزیم یعنی آلیروکومب و اولوکومب در سال ۲۰۱۵ توسط سازمان غذا و داروی ایالات متحده آمریکا برای کاهش دادن سطح LDL در مواردی به‌کار می‌رود که به استاتین‌ها یا سایر داروها جواب نداده یا آن داروها را تحمل نکرده‌اند و هر دو هفته یکبار تزریق می‌شوند. هزینهٔ این داروها در سال ۲۰۱۵ میلادی، ۱۴٬۰۰۰ دلار آمریکا در سال بوده و برخی هزینهٔ آنرا در مقایسه با اثربخشی‌شان مورد تردید قرار دادند. با آنکه بسیاری از پزشکان این دارو را به بیمارانشان تجویز می‌کنند، اما شرکت‌های بیمه از پرداخت هزینهٔ آن سر باز می‌زنند و بدین سبب، شرکت‌های سازندهٔ دارو مجبور به کاهش قیمت آنها شدند. متوکلوپرامید
متوکلوپرامید یا پلازیل، دارویی است که اغلب برای مشکلات معده و مری استفاده می‌شود. این دارو معمولاً برای درمان و جلوگیری از حالت تهوع و استفراغ استفاده می‌شود. این دارو همچنین برای کمک به تخلیهٔ معده در افرادی که مبتلا به فلج معده هستند و همچنین افرادی که مشکل بازگشت اسید به مری دارند استفاده می‌شود. متوکلوپرامید همچنین برای درمان سردردهای میگرنی استفاده می‌شود. فیبروم رحم
امکان دارد برای به حداقل رساندن خون‌ریزی رحمی مصرف پروژستین‌ها توصیه شود. برای تخفیف درد هم استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروییدی توصیه می‌شود. جهت درمان خون‌ریزی در برخی موارد از آمپول دیفرلین یا دکاپپتیل GNRH به مدت محدود حدود شش ماه که سبب کاهش سایز میوم و رفع آنمی بیمار می‌شود استفاده می‌شود. یکی از داروهای معروف جهت درمان این عارضه لورلین یا Lorelin است که از خانواده آگونیست‌های GNRH محسوب می‌شود. البته نتیجه درمان قطعی نیست و گاهی با قطع مصرف دارو به سایز قبلی خود برمی‌گردد ولی به هر صورت جهت کاهش سایز میوم قبل از جراحی مفید است. دکونژستانت
این دارو اغلب در درمان علائم سرماخوردگی (به خصوص سرماخوردگی‌های ویروسی بزرگسالان) مانند آبریزش بینی، سرفه و گلودرد استفاده می‌شود. گاه در مشکلات مشابه مانند حساسیت تنفسی، آلرژی و ... نیز به کار می‌رود. این دارو ترکیب کلرفنیرامین، فنیل‌افرین و فنیل پروپانول آمین است. لتروزول
لتروزول (به انگلیسی: Letrozole) که با نام تجاری فمارا نیز شناخته میشود یک مهار کننده آنزیم آروماتاز ​​است که در القا تخمک گذاری و درمان سرطان پستان استفاده می شود و در شکل دارویی قرص در بازار موجود است. این ماده با اتصال رقابتی و برگشت پذیر به واحد سیتوکروم P450 مانع تبدیل آندروژن به استروژن شده و کاهش سطح استروژن در بدن منجر به کاهش رشد سلول های سرطانی وابسته به هورمون می شود. آسکلوفناک
آسکلوفناک () یک داروی ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID) آنالوگ دیکلوفناک است. از این دارو برای تسکین درد و التهاب در روماتیسم مفصلی، آرتروز و اسپوندیلیت آنکیلوزان به کار می‌رود. فوروزماید
فورزماید داروی مدر (ادرار آور) است[دیوریتکهای لوپ]] که بر قوس لوله هنله در گلومرولهای کلیه اثر می‌کند. نام دیگر آن لازیکس است. فورزماید موجب افزایش دفع کلسیم و پتاسیم می‌شود. این دارو در درمان فشارخون بالا، ادم ریه حاد، آسیت و… کاربرد دارد. لوتیراستام
این دارو به‌طور بالقوه، اثرات سودمندی در درمان سندرم توره، اختلال اضطراب و بیماری آلزایمر داشته‌است. با این وجود، چون جدی‌ترین عارضه‌اش اختلالات رفتاری است، نسبت منافع به مخاطرات آن (benefit-risk ratio) به‌درستی مشخص نیست. اینفیلیکسیماب
اینفیلیکسیماب توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان پسوریازیس، کرون (بیماری)، اسپوندیلیت انکیلوزان، ورم مفاصل پسوریاتیک، آرتریت روماتوئید، و کولیت اولسرو مورد تایید قرار گرفت. اینفیلیکسیماب توسط FDA برای درمان کرون (بیماری) در اوت ۱۹۹۸ موفق به کسب تایید اولیه آن است.