استخوان گوش چه نام دارد؟
گوش
سه استخوان ریز و ظریف موجود در گوش را استخوانچه های گوش می‌نامند که کوچکترین استخوان های بدن اند. پرده گوش قسمتی از پوست نازکی است که مثل طبلی محکم گسترده شده است و به اولین استخوانچه چسبیده است این استخوان کوچک استخوان چکشی (مالئوس) نامیده می‌شود. استخوان چکشی به استخوان کوچک دیگری چسبیده است که به آن استخوان سندانی گفته می‌شود؛ استخوان سندانی به کوچکترین استخوان در بدن متصل است که به آن رکابی می‌گویند. استخوانچه‌های گوش
اُستخوانچه‌های گوش () یا استخوانچه‌های شنوایی (Auditory Ossicles) نام سه استخوان کوچک در گوش میانی است که نقش آنها انتقال ارتعاشات پردهٔ صماخ به پیراتنابه (پری‌لنف) گوش داخلی می‌باشد. هر دو گوش روی هم ۶ عدد استخوانچه دارند. استخوان سندانی
پرده گوش قسمتی از پوست نازکی است که مثل طبل محکم گسترده شده‌است و به اولین استخوانچه چسبیده‌است این استخوان کوچک استخوان چکشی نامیده می‌شود. استخوان چکشی به وسیله رباط‌های ریزی به استخوان کوچک دیگری چسبیده‌است که به آن سندانی گفته می‌شود؛ به‌طوری که با حرکت استخوانچه چکشی، استخوانچه سندانی هم همراه آن حرکت خواهد کرد. انتهای دیگر استخوانچه سندانی به تنه کوچکترین استخوان در بدن متصل است که به آن رکابی می‌گویند. حرکت لرزش استخوان سندانی، رکابی را در هنگامی که به داخل و خارج حلزون در سوراخ بیضی حرکت می‌کند به نوسان وامی‌دارد. استخوان رکابی
استخوان رکابی استخوانی در گوش میانی انسان و دیگر پستانداران است که در انتقال صدای مرتعش شده به گوش درونی دخالت دارد. استخوان کوچک رکابی شکل یکی از استخوانچه‌های موجود در گوش میانی است. استخوان رکابی ارتعاشات را از استخوان سندانی، که به آن به‌طور افقی متصل است دریافت می‌کند، و آن را به دریچهٔ بیضی شکل وسطی منتقل می‌کند. استخوان رکابی کوچکترین و سبکترین استخوان بدن انسان است و به خاطر شباهت به رکاب اینطور نامیده شده‌است. اتواسکروزیس شایع‌ترین علت کاهش شنوایی هدایتی است، این بیماری یک بیماری استخوانی است، اغلب این بیماری زمانی رخ می‌دهد که استخوان رکابی به دریچه بیضی چسبیده و توانایی انتقال صوت را از دست می‌دهدو مهم‌ترین روش درمان این بیماری جراحی است. استخوان چکشی
پرده گوش قسمتی از پوست نازکی است که مثل طبل محکم گسترده شده‌است و به اولین استخوانچه چسبیده‌است این استخوان کوچک استخوان چکشی نامیده می‌شود. استخوان چکشی به وسیله رباط‌های ریزی به استخوان کوچک دیگری چسبیده‌است که به آن سندانی گفته می‌شود؛ به‌طوری که با حرکت استخوانچه چکشی، استخوانچه سندانی هم همراه آن حرکت خواهد کرد. انتهای دیگر استخوانچه سندانی به تنه کوچکترین استخوان در بدن متصل است که به آن رکابی می‌گویند. حرکت لرزش استخوان سندانی، رکابی را در هنگامی که به داخل و خارج حلزون در سوراخ بیضی حرکت می‌کند به نوسان وامی‌دارد.
هدایت استخوانی
هدایت استخوانی یا القای استخوانی تکنولوژی است که بر پایه ارتعاشات از طریق استخوان جمجمه صدا را به گوش داخلی منتقل می‌سازد. از این تکنولوژی در عینک گوگل استفاده شده‌است. استخوان چکشی
استخوانچه‌های گوش میانی به وسیله رباط‌ها طوری آویزان شده‌اند که مجموع استخوانچه‌های چکشی و سندانی به صورت یک اهرم واحد عمل خواهند کرد و نقطه اتکای این اهرم تقریباً در لبه پرده صماخ قرار گرفته‌است. استخوان بازو
استخوان بازو معادل استخوان ران (فمور) در اندام تحتانی می‌باشد. از ویژگی‌های منحصر بفرد استخوان بازو، داشتن دو گردن (جراحی و آناتومیکی) است. بلندترین و بزرگ‌ترین استخوان اندام فوقانی است. شکستگی گردن جراحی استخوان بازو شایع است، اما شکستگی گردن آناتومیکی زیاد شایع نیست. در شکستگی گردن جراحی، ممکن است عصب آگزیلاری آسیب ببیند و مفصل شانه دچار خشکی یا جمود شود. استخوان
استخوان‌های بدن از بافت سخت و محکمی به نام بافت همبند تشکیل شده‌است. استخوان یک بافت زنده و در واقع یک اندام است. رشد می‌کند، تغذیه می‌کند، تغییر شکل می‌دهد و می‌میرد. استخوان از سلول‌هایی تشکیل شده به نام استخوان‌یاخته (اُستئوسیت). این سلول‌ها در کنار یکدیگر قرار نداشته و از هم فاصله زیادی دارند. فاصله بین این یاخته‌ها را ماده‌ای بنام مادهٔ میان‌یاخته‌ای (بین سلولی) پر کرده‌است. این ماده را داربست (ماتریکس) هم می‌گویند. داربست و شبکهٔ سه‌بعدی از پروتئین و مواد قندی بخصوصی تشکیل شده که روی آن املاح کلسیم رسوب کرده‌است. این املاح کلسیم عمدتاً از جنس هیدروکسی آپاتیت هستند. استخوان سخت‌ترین بافت همبند یا پیوندی است. سنگ گوش
سنگ گوش سنگی بیضوی و سخت با ساختاری کلسیمی که در کیسه‌های غشایی، مانند گوش داخلی مهره‌داران، جای دارد. پرده گوش
گوش گوش‌دریایی شمشیر چوبی
گوش‌دریایی شمشیر چوبی (نام علمی: Pinna rudis)، یا پوسته‌قلم زِبر یا صدف خاردار، گونه‌ای از نرم‌تنان دوکفه‌ای در خانواده صدف‌های قلمی است. این گونه از جنس گوش‌دریایی است. اسکلت صورت
جمجمه را به دو قسمت تقسیم می‌کنند: یک قسمت در ارتباط با مغز است کاسه مغز (جمجمه عصبی) نام دارد و آن قسمت که در ارتباط با صورت است اسکلت صورت نامیده می‌شود. نام‌های دیگری که به اسکلت صورت داده شده عبارت است از: جمجمه احشایی () و جمجمه اندرونه‌ای (splanchnocranium). سر استخوان
استخوان‌های بلند از سه قسمت تشکیل شده‌اند. قسمت وسط که بسیار محکم است را تنه استخوان (دیافیز) می‌نامند. دو سر استخوان که قدری بزرگتر و برجسته‌تر است را سر استخوان می‌گویند. بین سر و تنه قسمتی از استخوان قرار گرفته که از جنس استخوان اسفنجی است و به آن پهنه استخوان (متافیز) می‌گویند. غضروف
غُضروف یا به پارسی کرجن بخشی از یک اندام مانند تیغه بینی، حنجره، نای و لاله گوش را می‌سازد یا انتهاهای استخوانها را در یک مفصل یا بند می‌پوشاند. استخوان‌ها داشتن حرکتی (رووشن) آسان بر روی یکدیگر را وامدار غضروف‌های درست و سالم هستند. خویشکاری دیگر غضروف‌های مفصلی جذب (آهنجیدن) شوک و تکانه ها در هنگام جنبشها و حرکات فیزیکی و تنی می‌باشد. نام‌های پارینه غضروف در پارسی کَرکَرَک، کَرَرانَک، کرجن و چَرندو بوده‌است. استخوان ناوسان
استخوان ناوسان یا ناویکولار یکی از استخوان‌های مچ پای انسان است. این استخوان در جلوی استخوان قاپ(تالوس) و در پشت استخوان‌های میخی(کونئیفرم) تقریباً در وسط مچ پا قرار دارد. گردن استخوان ران
گردن استخوان ران () زائدهٔ استخوانی هرمی‌شکلی است که سر "استخوان ران" را به تنهٔ استخوان ران متصل می‌کند. گردن استخوان ران در محل اتصال به تنهٔ استخوان ران (فمور) زاویه منفجره‌ای دارد که سوی آن به سمت محور داخلی بدن است. گوش
استخوان چکشی به پرده صماخ و استخوان رکابی به دریچهٔ بیضی ختم می‌شود که سطح آن ۱۴ مرتبه از پردهٔ صماخ کوچکتر است و در نتیجه فشار بر آن ۱۴ مرتبه بیشتر می‌باشد. بعد از اینکه امواج صوتی در گوش میانی به ارتعاش تبدیل شده ارتعاشات وارد گوش داخلی می‌شوند. ارتعاشات داخل حلزون شنوایی می‌روند، حلزون شنوایی یک لوله کوچک و حلقه‌ای در گوش داخلی و جزء لابیرنت غشایی است؛ حلزون شنوایی پر از مایع است و روی آن را هزاران مژک پوشانده است. وقتی ارتعاشات صوتی به مایع داخل حلزون شنوایی برخورد می‌کنند، مایع داخل حلزون شروع به لرزیدن می‌کند. انواع مختلف صداها نمونه‌های مختلفی از ارتعاشات می‌سازد؛ ارتعاش باعث حرکت مژک های ریز سلول‌های شنوایی می‌شود و هر چه ارتعاش بیشتر باشد مژک های سلول حلزون بیشتر حرکت خواهد کرد. از كتاب علوم خيلي سبز پايه هشتم. سوراخ‌گیر (زیور آلات)
سوراخ‌گیر () که با عناوینی همچون «درپوش گوش» و «ماسورهٔ گوش» نیز شناخته می‌شود، یکی از زیورآلاتی است که در دستکاری بدن استفاده می‌شود. این نوع از زیورآلات، قطعه‌ای کوتاه و استوانه‌ای است که معمولاً در سوراخ‌کاری بدن استفاده می‌شود. درپوش گوش را به خاطر اندازه یشان که بزرگتر و ضخیمتر از گوشواره‌های فلزی معمولی هستند از مواد متعددی مثل پلی، سیلیکون، پرسلان، فلز، چوب، استخوان، سنگ، شاخ و شیشه می‌سازند. استفاده از این جواهر به زمان باستان بازمیگردد. گوش‌دریایی نجیب
گوش‌دریایی نجیب (نام علمی: Pinna nobilis)، یا پوسته قلم نجیب، گونه بزرگی از صدف مدیترانه‌ای است، یک نرم‌تن دوکفه‌ای دریایی در خانواده صدف‌های قلمی. این یک پروتئین کمیاب پورفیرین حاوی منگنز تولید می‌کند که به‌عنوان پیناگلوبین شناخته می‌شود. کتف
استخوان شانه یا کِتف یا اسکاپولا در بدن انسان، نام استخوانی پهن، سه‌گوش و صاف در اندام فوقانی است که در پشت قفسه سینه در هر طرف واقع شده‌است. استخوان کتف به ترقوه و استخوان بازو، مفصل می‌شود. گوش‌ماهی زیارت
گوش‌ماهی زیارت نام یک گونه از راسته چروک‌صدف‌سانان است. استخوان‌های کف‌دستی
استخوان کف‌دستی به استخوانهای دراز کف دست گفته می‌شود که پنج عدد در هر دست هستند و از پروگزیمال با استخوان‌های مچ دست و از دیستال با انگشتان دست مفصل می‌شوند. این استخوان‌ها از خارج به داخل نام‌گذاری می‌شوند. یعنی استخوان کف دستی متصل به انگشت شست استخوان کف دستی یکم و آخرین استخوان، استخوان کف دستی پنجم نامیده می‌شود. لابیرنت غشایی
لابیرنت غشایی در داخل لابیرنت استخوانی گوش قرار دارد. در بخش خاره ای استخوان گیجگاهی. با آندولنف پر می‌شود و پری لنف آن را احاطه می‌کند. لابیرنت غشایی مشتمل است بر: اوتریکول و ساکول که در دهلیز استخوانی جای دارند. سه مجرای نیم دایره که در داخل مجاری نیم دایره استخوانی قرار دارند و مجرای حلزون که در داخل حلزون استخوانی قرار دارد. تمام اجزاء فوق آزادانه با هم در ارتباط هستند. گوش
مهمترین کار گوش میانی گرفتن امواج صوتی از گوش خارجی و سازگاری امپدانسی برای گوش داخلی است. گوش میانی امواج صوتی را به لرزش تبدیل می‌کند و از طریق دریچه بیضی به گوش درونی می‌فرستد . این عمل با استفاده از پرده گوش که گوش بیرونی را از گوش میانی جدا می‌کند و استخوانچه های گوش انجام می‌شود. ماهیچه زبانه گوش
ماهیچه زبانه گوش () نامی است که به نوار عمودی پهن کوتاه روی رویه جانبی تراگوس یا زبانه لاله گوش نهاده‌اند، این نوار از عصب لاله گوشی ـ گیجگاهی و عصب لاله گوشی پسین (خلفی) عصب می‌گیرد. ترقوه
استخوان ترقوه فیل از استخوان ترقوه انسان کوچکتر است و در عین حال استخوان ترقوه در نوعی میمون به نام جیبون که تنها یک سوم انسان جثه دارد، از استخوان ترقوه انسان بزرگتر است. از نظر کالبد شناختی این استخوان دارای دو انتهای داخلی و خارجی و یک تنه است. انتهای داخلی آن یا انتهای استرنال، به استخوان جناغ (به‌طور دقیق تر با دسته جناق یا منوبریوم استرنوم) مفصل می‌شود و مفصل استرنوکلاویکولار یا جناغی-چنبری را می‌سازد. این انتها گرد و برجسته بوده و یک چهارم فوقانی آن محل اتصال تاندون اینترکلاویکولار یا بین ترقوه ای می‌باشد و سه چهارم تحتانی این انتها محل اتصال به بریدگی کلاویکولار استخوان جناغ می‌باشد. رباط‌های کوستوکلاویکولار قدامی و خلفی نیز این مفصل را تقویت می‌کنند. این استخوان در یک سوم میانی و در سطح تحتانی خود یک بخش فرورفته کشیده به نامsubclavian groove دارد که به عنوان insertion عضلهٔ subclavious muscle شناخته می‌شود در یک سوم خارجی این عضله یک برجستگی متمایز متشکل از یک تکمه به نام تکمهٔ کونویید و یک زبرشدگی خارجی به نام خط تراپزویید، وجود دارد که محل اتصالی برای رباط کوراکوکلاویکولار (رباط متصل‌کننده انتهای آکرومیال کلاویکل به زایدهٔ کوراکویید کتف) می‌باشد. استخوانچه‌های گوش
هر بیماری که پرده گوش یا استخوانچه‌های گوش را تحت تأثیر قرار دهد، ممکن است منجر به افت شنوایی انتقالی در نتیجه اختلال در انتقال صوت به گوش داخلی گردد. برخی از آسیب‌های شنوایی ممکن است ناشی از پارگی در پرده گوش، ازهم‌گسیختگی جزئی یا کلی یکی یا هر سه استوانچه گوش، زخم شدن بافت اطراف استخوانچه‌ها یا پرده گوش باشد. لاله گوش
این عضو در برخی جانداران مانند انسان ثابت است اما در بیشتر حیوانات، توانایی حرکت و چرخش دارد. لاله گوش دارای یک اسکلت غضروفی لیفی است و برای جمع کردن و هدایت امواج صوتی و تشخیص جهت صدا بکار می‌رود. در انسان لاله گوش بی‌حرکت است ولی تا اندازه‌ای جهت صوت را می‌تواند تشخیص دهد. در حیواناتی که لاله گوش وسیع تری دارند، امواج بیشتری دریافت می‌شود. لاله گوش امواج صوتی را به داخل سوراخ شنوایی خارجی متمرکز می‌کند. در بعضی از حیوانات، گوش‌ها می‌توانند مانند آنتن‌های رادار برای جستجوی اصوات حرکت کنند. درشت‌نی
در ساق پای جانداران مهره‌دار دو استخوان وجود دارد که استخوان بزرگ‌تر و قوی‌تر درشت‌نی و استخوان باریک‌تر و ضعیف‌تر نازک‌نی نام دارد. به درشت‌نی، استخوان قلمِ پا هم گفته می‌شود. این دو استخوان، زانو را با قوزک پا پیوند می‌دهند. زبانه گوش
زبانهٔ گوش () یک برجستگی غضروفی است که در جلو سوراخ خارجی گوش قرار دارد و همچنین جمع این واژه به رویش مو در دهلیز گوش خارجی و زبانه گوش گفته می‌شود. اندام‌های بازمانده ژنتیکی انسان
گوش‌های بوزینه دم‌کوتاه و اکثریت دیگر میمون‌ها در مقایسه با گوش انسان دارای عضلات بسیار پیشرفته تری می‌باشد و به همین دلیل قادر به حرکت دادن گوش خود می‌باشند. حرکت کردن گوش کمک به بهتر شنیدن تهدیدات احتمالی می‌کند. عضلات گوش در انسان‌ها و دیگر پستانداران نخستین مانند اورانگوتان و شامپانزه به میزان کمی پیشرفت کرده و حتی بعضی از عضلات کارایی خود را از دست داده‌است، با این وجود گوش خارجی به میزانی بزرگ است که قابل رویت می‌باشد. لاله گوش
لاله گوش دارای یک سطح داخلی و یک سطح خارجی است. روی اسکلت آن را پوست خیلی نازکی پوشانده‌است که سخت به اسکلت اتصال دارد؛ بنابراین جایی برای بازشدن پوست وجود ندارد و آبسه‌های این ناحیه دردناک است (چون پوست آن به ویژه در جلو محکم به بافت زیر خود چسبیده و قابل جدا شدن نیست). قسمت پایین لاله گوش، نرمه گوش است و اسکلت غضروفی ندارد. لاله گوش ساختاری غضروفی دارد از این رو سوراخ کردن آن برای کاربردهای آرایشی آسان است. کشکک
کَشکَک زانو یا کاسه زانو (نام علمی: پاتلا، Patella) استخوانی مثلثی‌شکل و ضخیم است که بزرگ‌ترین استخوان کنجدی در بدن به‌شمار می‌آید. همچنین تنها استخوان کنجدی بدن است که در شمارش استخوان‌های بدن محسوب می‌شود. شکل آن به تکه‌های کشک شباهت دارد. کشکک، زانو را پوشانده و از آن در برابر نیروی فرساینده‌ای که از سایش زردپی چهارسر ران به سطح کشککی استخوان ران پدید می‌آید حفاظت می‌کند. استخوان کشکک در ضخامت زردپی ماهیچه چهارسرِ ران واقع شده و در صدمه‌هایی که به ناحیه زانو وارد می‌شود امکان آسیب دیدن آن زیاد است.‎ بینی
در انسان استخوان خیش (Vomer) بخش پشتی (خلفی) زیرین، تیغه بینی را ایجاد می‌کند. استخوان ومر یکی از استخوان‌های فرد جمجمه است. خیش در خط میان‌پیکانی قرار گرفته و با استخوان‌های پروانه‌ای ، پرویزنی ، کامی چپ و راست، و بَرواره‌ای چپ و راست مفصل می‌شود. بخش قدامی تیغه بینی غضروفی است. استخوان پروانه‌ای
استخوان پروانه‌ای در میانه‌های جمجمه در جلوی استخوان گیجگاهی و بخش پایه‌ای استخوان پس‌سری قرار دارد. استخوان پروانه‌ای یکی از هفت استخوانی است که با هم مفصل می‌شوند تا کاسه چشم را به‌وجود آورند. دیواره پسین (خلفی) کاسه چشم را استخوان پروانه‌ای می‌سازد. مهره (بدن)
دو مهره آخر ستون فقرات، خاجی و دنبالچه نام دارد. استخوان خاجی به دو استخوان بی‌نام (هیپ) متصل می‌شود. از اتصال سطح مفصلی استخوان خاجی با سطوح مفصلی استخوان‌های بی نام، مفصل خاجی خاصره‌ای (ساکروایلیاک) در هر طرف ایجاد می‌گردد. این مفصل در انتقال وزن سر و گردن و تنه به کمربند لگنی که در نهایت به اندام تحتانی منتقل می‌شود، نقش دارد. استخوان چکشی
استخوان چکشی ۸ تا ۹ میلی‌متر طول و ۲۵ میلی‌گرم وزن دارد. دسته ی(manubrium) آن محکم میان دو غشای موکوزی و فیبروزی eardrum جای گرفته و اتصال خارجی ossicular chain را شکل داده است. گردن استخوانچهٔ malleus تنگ شدگی میان دسته و سر آن می‌باشد. زائدهٔ خارجی آن برآمدگی روی eardrum ایجاد کرده‌است که اغلب در اتوسکوپی قابل رویت می‌باشد. یک زائدهٔ قدامی نیز در نزدیکی محل اتصال گردن(neck) و دسته (manubrium) وجود دارد. سر استخوان malleus با جسم استخوان incus به وسیله مفصل diarthrodial یا double-saddle joint به هم متصل شده‌اند "مفصل incudomallear" به این ترتیب که دو استخوان به عنوان یک واحد با هم حرکت می‌کنند. استخوان تهیگاهی
استخوان تُهیگاهی یکی از سه قسمت استخوان بی‌نام در دوران نوزادی است. این استخوان به عربی استخوان "حرقفی" و به لاتین "ایلیوم (illium)" نامیده می‌شود. گوش‌پر
گوش‌پَرها (به انگلیسی: Ear tufts)، چین‌خوردگی‌های پوستی پوشیده از پر، در برخی گونه‌های پرندگان، به‌ویژه گونه‌های مختلف جغد است. گوش‌پرها بسیار مشابه گوش‌ها در پستانداران هستند، اما با شنوایی حیوان، ارتباطی ندارند و عملکرد آن‌ها مورد بحث است. گابریل فالوپیو
تمرکز فالوپیو بیشتر بر روی کالبدشناسی سر بود او جزئیاتی از پرده گوش و ارتباطش با استخوان حلقوی و بخش‌های دیگری مانند حلزون گوش و … همچنین مجراهای اشکی چشم انسان، استخوان پرویزنی ارائه کرد. اطلاعاتی که او دربارهٔ آناتومی استخوان‌ها و ماهیچه‌ها بدست آورد بسیار ارزشمندند. استخوان سندانی
هنگامی که امواج صوتی وارد گوش می‌شوند و به پرده گوش (پرده صماخ) می‌رسند و پرده گوش را به لرزش درمی‌آورند، ارتعاشات صوتی وارد سه استخوانچه گوش میانی می‌شوند و به این طریق از گوش میانی عبور می‌کنند و وارد گوش داخلی می‌شوند. به این خاطر، دررفتگی استخوان سندانی یا چسبیدگی استخوانچه‌ها به هم باعث کاهش شنوایی می‌شود. گوش‌دریا
گوش دریا هم‌چنین از گوهرهای آلی به‌شمار می‌آید و مصارف زینتی دارد. گوشت درون گوش‌های دریا از خوراک‌های محبوب به‌شمار می‌آید. در ژاپن آوابی نامیده شده و یکی از ماهی‌هایی است که به صورت ساشیمی (ماهی خام خوردن) و در سوشی مصرف می‌شود. استخوان‌بندی انسان
استخوان‌های سر عموماً از نوع استخوانهای پهن هستند اسکلت سر شامل دو بخش جمجمه و صورت است. استخوان‌های جمجمه ۸ عدد هستند و عبارت‌اند از: یک پیشانی در جلو، یک استخوان پس‌سری که در پشت و زیر جمجمه قرار دارد، این استخوان سوراخی بیضوی دارد که از آن راه مغز با نخاع مربوط می‌شود. دو استخوان آهیانه در دو طرف بالای جمجمه، دو استخوان گیجگاهی در دو پهلوی جمجمه، یک استخوان پروانه‌ای که کف جمجمه را تشکیل می‌دهد. یک استخوان پرویزنی در پشت و بالای حفره‌های بینی. استخوان‌های چهره ۱۴ قطعه هستند. ۱۳ قطعه چسبیده به جمجمه و بی‌حرکت هستند و یک قطعه آرواره پایینی متحرک است. دانه‌استخوان
دانه‌استخوان احتمالاً معروف‌ترین بندی‌گردن است. نخستین بار در سال ۱۸۴۱ پس از کشف ۴۹ نمونه‌ی سنگواره‌ایش توصیف شد، هرچند بعدها بسیاری از این نمونه‌ها در طبقه‌هایی دیگر قرار گرفتند. این ماهی زره‌دار باله‌های صدری، ظهری و دمیِ بزرگ و دم قدرتمندی داشت که نشان می‌دهد شناگری قابل بوده‌است. دو جفت صفحه‌ی دندانی آرواره‌ی بالا در آغاز دندان داشتند، اما کم‌کم در اثر تماس با آرواره پایین ساییده می‌شدند و لبه‌هایی تیز و بُرنده و تیغ‌مانند می‌ساختند. محتویات معده‌ی این ماهی نشان می‌دهند که هم خارپایگان را شکار می‌کرده‌است و هم بندی‌گردنان نابالغ را. شاید این ماهی در بستر دریا در انتظار طعمه کمین می‌کرده و برای حمله از دم قدرتمندش کمک می‌گرفته‌است. بزرگ‌گوش‌ها
بزرگ‌گوش‌ها نام سردهای از پستانداران کیسه‌دار در تیره ماهیچه‌کیسه‌ایان است. به اعضای این سرده بیلبی گفته می‌شود که شامل دو گونه بزرگ‌گوش بزرگ و بزرگ‌گوش کوچک می‌شوند. بزرگ‌گوش کوچک برای واپسین بار در دهه ۱۹۵۰ دیده شد و پس از آن منقرض اعلام شد. امروزه تنها گونهٔ باقی‌مانده از این سرده (بزرگ‌گوش بزرگ) در استرالیای غربی، قلمرو شمالی، و ناحیه کوئینزلند یافت می‌شود. استخوان‌های میخی
استخوان‌های میخی یا گوه ای به سه تا از استخوان‌های مچ پای انسان هستند. نام این استخوان‌ها به ترتیب قرارگیری خارجی، میانی و داخلی هستند. این استخوان‌ها تقریباً در وسط مچ پا قرار دارند و از عقب با استخوان ناوسان (ناویکولار) پا و از جلو با استخوان‌های اول تا سوم کف پا مفصل شده‌اند. صدای مفاصل
صدای مفاصل یا کریپتاسیون به حالتی گفته می‌شود که از مفصل‌ها یا زیر پوست بدن صداهایی مانند ترق‌توروق یا خش‌خش شنیده شود. درشت‌نی
دو انتهای بالایی و پایینی درشت‌نی را مانند هر استخوان بلند دیگر پهنه استخوان (متافیز) و وسط آن را تنه استخوان (دیافیز) می‌نامند. قسمت وسط یا تنه درشت‌نی از استخوان سفت و محکم قشری (کورتیکال) درست شده و توخالی است. در داخل قسمت خالی میانی آن مغز استخوان قرار گرفته‌است. لامی‌زیرواره
لامی‌زیرواره () یا آرواره زیرین لامی‌شکل، نام مجموعه‌ای از استخوان‌ها است که در ناحیه استخوان لامی بیشتر ماهی‌ها وجود دارد. استخوان‌های لامی‌زیرواره معمولاً در آویزان نگاه داشتن آرواره یا قسمت برپوش (تنها در پیوسته‌دهانان) نقش دارند. باور دانشمندان بر این است مجموعه لامی‌زیرواره همان است که بعدها در چهاراندامان (حیوانات خشکی) تبدیل به ستونک (columella) و در انسان تبدیل به استخوان رکابی گوش میانی شده است. استخوانچه‌های گوش
استخوانچه‌های شنوایی عبارتند از: استخوان هرمی
استخوان هرمی یا استخوان سه‌گوش استخوانی کوچک و سه وجهی در مچ دست انسان است. این استخوان یکی از هشت استخوان مج دست است که در ردیف پروگزیمال استخوانهای مچ دست قرار دارد. استئوسیت
به مهم‌ترین و بیشترین گروه سلول‌های استخوان، استخوان‌یاخته، سلول‌های استخوانی یا استئوسیت (Osteocyte) می‌گویند هرچند دو نوع سلول دیگر به نام‌های استخوان‌ساز (استئوبلاست) و استخوان‌کاه (استئوکلاست) نیز در استخوان دیده می‌شوند. حلقه استخوانی چشم
حلقه استخوانی چشم حلقه‌های استخوانی هستند که در چشم بسیاری از جانوران در چندین گروه از مهره‌داران، به جز پستانداران و تمساح‌های موجود یافت می‌شوند. آنها می‌توانند از استخوان‌های یک‌تکه یا چندتکه درست شده باشند و نام خود را از صلبیه گرفته‌اند. باور بر این است که آنها در حمایت از چشم، به ویژه در جانورانی که چشمانشان کروی نیست، یا زیر آب زندگی می‌کنند، نقش دارند. حلقه‌های استخوانی چشم فسیلی برای انواع جانوران منقرض شده از جمله ماهی‌خزنده‌سانان، خزنده‌بال‌سانان و دایناسورها شناخته شده‌اند، اما اغلب حفظ نمی‌شوند. عمو سبزی‌فروش
این گوش کره؟ شهری گوش‌سرخ
نام فارسی: شهری گوش‌سرخ گسیل‌های صوتی گوش
گسیل‌ها، اصوات کم شدتی هستند که با قرار دادن میکروفون در مجرای گوش، می‌توان آن‌ها را ثبت نمود. در واقع این امواج، حاصل حرکت زنجیره استخوانی و پرده صماخ در پاسخ به جنبش نشات گرفته از حلزون، به حساب می‌آیند. با حرکت زنجیره استخوانی و پرده صماخ در هوای موجود در فضای گوش میانی و گوش خارجی، این جنبش به انرژی صوتی تبدیل می‌شود. یعنی این اصوات همان مسیری را طی می‌کنند که اصوات رو به داخل گوش طی می‌کند اما در جهت عکس. استخوان‌بندی محوری
استخوان‌بندی محوری (اسکلت قرمز رنگ در تصویر) محور عمودی بدن را تشکیل می‌دهد و شامل سر که خود شامل جمجمه، صورت، استخوانهای شنوایی و استخوان لامی است (۲۹ استخوان)، قفسه سینه (۱۲ جفت دنده و استخوان جناغ سینه) و ستون مهره‌ها (۷ مهره گردنی، ۱۲ مهره پشتی، ۵ مهره کمری، ۵ مهره بهم متصل خاجی و ۴ مهره به‌هم جوش خورده دنبالچه مجموعاً ۲۶ استخوان) است. این اسکلت‌بندی دارای وظایفی چون حفاظت از مغز، نخاع خاری، اندام‌های حسی و بافت‌های نرم حفره سینه، حمایت از جرم بدن در بخش بالایی پاها می‌باشد. استخوان اشکی
استخوان اَشکی یا لاکریمال جفت استخوان مستطیلی‌شکل در چشم است که ثابت است. استخوان اشکی در سمت جلویی کاسه چشم عمدتاً بین استخوان بینی و گونه‌ای و آرواره بالایی قرار دارد و بخشی از کاسه چشم و قسمت کوچکی از صورت را می‌سازد. استخوان‌های اشکی از کوچکترین و شکننده‌ترین استخوان‌های صورت هستند که سطح قدامی دیواره داخلی هر دو چشم را تشکیل می‌دهند. اتواسکلروز
اتواسکلروز به معنی رشد غیرطبیعی و تدریجی استخوان در گوش میانی است. این رشد مانع عملکرد طبیعی استخوان رکابی (یکی از استخوان‌های گوش میانی) که مسئول انتقال صداست شده و از این طریق سبب کاهش شنوایی مزمن انتقالی (Chronic conductive hearing loss) می‌شود. اتواسکلروز معمولاً ابتدا از یک گوش آغاز می‌شود و در دو سوم موارد هر دو گوش را مبتلا می‌سازد. اندام کورتی
اندام کورتی یا "ارگان اسپیرال" فقط در پستانداران یافت شده و بخشی از حلزون گوش در گوش داخلی است و شامل سلول‌های مویی یا سلول‌های حسی شنوایی است. استخوان نامنظم
استخوان‌های نامنظم، استخوان‌هایی هستند که به خاطر اشکال بخصوصشان، نمی‌توان آن‌ها را در دستجات استخوان‌های: بلند، کوتاه، تخت یا کنجدی طبقه بندی کرد. استخوان‌های نامنظم، کارکردهای مختلفی در بدن دارند، همچون محافظت از بافت عصبی (مثل مهره‌ها که از طناب نخاعی حفاظت می کنند)، امکان وجود چندین نقطه لنگری جهت اتصال ماهیچه‌های اسکلتی (مثل خاج)، حفاظت از حلق و نای، و اتصال زبان (همچون استخوان لامی). این استخوان‌ها شامل بافت اسفنجی بوده که در لایه نازکی از استخوان فشرده محصور شده اند. ستون فقرات، مکانی در بدن انسان است که بیشترین استخوان‌های نامنظم را در آن می توان یافت. در کل، حدود 33 استخوان نامنظم در آن‌جا یافت می شوند. استخوان پس‌سری
استخوان پس‌سری دارای یک سوراخ بیضی شکل بسیار بزرگ است به نام سوراخ بزرگ پس‌سری (فورامن مگنوم) که از طریق آن حفره جمجمه با مجرای مهره‌ای در ارتباط است. در واقع این سوراخ ارتباط‌دهندهٔ بصل‌النخاع و نخاع به یک‌دیگر است. در عقب و بالای این سوراخ، یک صفحه استخوانی وسیع و مقعر دیده می‌شود به نام صدف. در جلو سوراخ فوق، یک صفحه استخوانی ضخیم و چهارگوش قرار دارد به نام بخش پایه‌ای (قاعده‌ای، بازیلار). در دو سوی سوراخ فوق، توده‌های طرفی قرار می‌گیرند. استخوان چکشی
هنگامی که امواج صوتی وارد گوش می‌شوند و به پرده گوش (پرده صماخ) می‌رسند و پرده گوش را به لرزش درمی‌آورند، ارتعاشات صوتی وارد سه استخوانچه گوش میانی می‌شوند و به این طریق از گوش میانی عبور می‌کنند و وارد گوش داخلی می‌شوند. به این خاطر، دررفتگی استخوان سندانی یا چسبیدگی استخوانچه‌ها به هم باعث کاهش شنوایی می‌شود. گوش درونی
گوش داخلی پستانداران متشکل از یک سری مجاری و ساک‌های غشایی (لابیرنت غشایی) است که درون پوششی استخوانی (لابیرنت استخوانی) قرار گرفته‌اند. لابیرنت استخوانی نیز درون استخوان تمپورال قرار دارد. لابیرنت غشایی محتوی اپی‌تلیوم حسی شنوایی و وستیبولار است و درون آن مایع آندولنف قرار دارد. ترکیب یونی مایع آندولنف به مایعات درون سلولی نزدیک است یعنی دارای غلظت بالای پتاسیم (K+) و غظت پایین سدیم (Na+) است. مجرای گوش
مجرای گوش انسان شامل ۲ بخش اصلی می‌باشد. بخش بیرونی غضروفی انعطاف‌پذیر که یک سوم کل مجرای گوش را تشکیل می‌دهد و در اصل ادامه‌ای از ساختار غضروفی لاله گوش می‌باشد. بخش بیرونی دارای ساختار غضروفی در دیواره‌های زیرین و پیشین و ساختاری شامل پروتئین‌های ساختاری در دیواره‌های بالایی و پسین این بخش می‌باشد. بخش دیگر مجرای گوش، بخش درونی استخوانی می‌باشد که دو سوم دیگر مجرای گوش را تشکیل می‌دهد و در کودکان بسیار کوچکتر می‌باشد و در نوزادان تنها به شکل حلقه‌ای کوچک است. استخوانچه‌های گوش
سه استخوانچه در گوش میانی (چکشی، سندانی و رکابی) نقش انتقال‌دهنده را جهت انتقال انرژی لرزشی ناشی از امواج صوتی به مایعات گوش داخلی ایفا می‌کنند. لرزش این مایعات پایانه‌های فیبرهای عصبی را تحریک می‌کند. سپس عصب شنوایی تکانه‌های صوتی را به مغز، جایی که به صداهای قابل فهم تفسیر می‌شوند انتقال می‌دهد. گوش‌آهو
گوش‌آهو (نام علمی: "Dorcatragus megalotis") نام یک گونه از تیره گاوان است. استخوان بی‌نام
کناره‌ها: مهمتر از همه کنار فوقانی است که ستیغ خاصره یا ستیغ تهیگاهی نامیده می‌شود. این بخش از خار خاصره قدامی فوقانی (ASIS) تا خار خاصره خلفی فوقانی (PSIS) امتداد دارد. این کنار پیچدار و شبیه به حرف (S) لاتینی است. در جلو و عقب ضخیم و در وسط نازک می‌باشد. ستیغ به‌خوبی زیر پوست احساس می‌شود و به خط لگنی نیز موسوم است و قسمت‌های طرفی تنه را از اندام تحتانی جدا می‌سازد. در قسمت قدامی کنار تحتانی سطح بیضی شکل مفصلی است که با سطح شبیه بخود از استخوان خاصره طرف دیگر مفصل شده و ارتفاق عانه یا التصاق شرمگاهی را ایجاد می‌کند. گوش‌ماهی
گوش‌ماهی‌ یکی از جانوران نرم‌تن آبزی است. خانواده گوش‌ماهیان را می‌توان در همه دریاهای جهان یافت. این جانوران دارای ارزش خوراکی برای انسان‌ها هستند. محفل مخفی جمجمه و استخوان
محفل مخفی جمجمه و استخوان که زمانی با نام برادری مرگ خوانده می‌شد، از پر رمز و رازترین تشکیلات در دنیا می‌باشد. این محفل که در ۱۸۳۲ بنیان‌گذاری شد در دانشگاه ییل قرار دارد و افرادی همانند جورج بوش پدر، جورج بوش پسر و جان کری در این محفل عضویت دارند. جمجمه و استخوان با نام تجاری «Russell Trust Association» که در سال ۱۸۵۶ ثبت شده‌است، فعالیت می‌کند. اعضای گروه که خود را مردان استخوان می‌نامند، در جایی به نام مقبره (Tomb) در سه شنبه‌ها و یکشنبه‌های هر هفته خارج از برنامه سر گروه‌ها با هم ملاقات می‌کنند. ۳۲۲؛ سمبل عددی انجمن جمجمه و استخوان است که اکنون عدد ۳۲۲ به عنوان سمبل این انجمن در واقع تداعی‌کننده تاریخ مرگ دموستنس و ارسطو است، عددی که بر روی میز تحریر این انجمن حک شده‌است. این عدد از چنان تأثیر اسرار آمیزی برخوردار است که یکی از فارغ التحصیلان دانشگاه ییل که به هیچ وجه با انجمن جمجمه و استخوان در ارتباط نبود مبلغ ۳۲۲ هزار دلار به این گروه کمک مالی کرد... مجرای گوش
مجرای گوش مجرایی درون گوش است که گوش بیرونی را به گوش میانی متصل می‌کند. در بزرگسالان مجرای گوش از لاله گوش به پرده صماخ ادامه می‌یابد و معمولاً دارای طولی برابر ۲٬۵ سانتی‌متر و قطر برابر ۰٬۷ سانتی‌متر می‌باشد، دارای شکل هلالی در برش طولی و شکلی بیضوی در برش عرضی است و در کل از جهت پسین و بالایی سر به سمت پیشین و زیرین سر امتداد می‌یابد. مجرای گوش به وسیله عقب و بالا کشیدن لاله گوش مستقیم می‌گردد. مجرای گوش یک مسیر کاملاً مستقیم نیست بلکه دو خمیدگی دارد که حالت s شکلی را ایجاد کرده‌اند. این انحناها معمولاً مشاهده پرده گوش را مشکل می‌کنند بنابراین لازم است یش از مشاهده داخل گوش به وسیله گوش‌بین (اتوسکوپ) مسیر مجرا را مستقیم کنیم. گوش‌بین یک وسیله آشنایی است که برای معاینهٔ گوش مورد استفاده قرار می‌گیرد. استخوان بی‌نام
استخوان خاصره استخوانی است عرضاً مسطح و محیط غیر منظم چهار ضلعی دارد بنابراین دارای یک سطح درونی و یک سطح بیرونی و چهار کنار (قدامی، خلفی، فوقانی، تحتانی) و چهار زاویه (قدامی فوقانی - خلفی فوقانی - قدامی تحتانی - خلفی تحتانی) است. گوش‌پایان
گوش‌پایان (Remipedia) رده‌ای از سخت‌پوستان نابینا هستند که در آبگیرهای ساحلی دارای آب شور زندگی می‌کنند. گوش‌پایان تقریباً در تمامی حوضه‌های اقیانوسی ازجمله استرالیا، دریای کارائیب، و اقیانوس اطلس یافت می‌شوند. فرهنگستان زبان فارسی برای این رده نام «کفچه‌پاویسان» را برگزیده است. سینه و شکم گوش‌پایان دارای ۲۵ تا ۳۸ قطعه است؛ این جانوران ضمائم حرکتی زوج دوشاخه و مشابه دارند و برخی خصوصیات آنها اجدادی است. درشت‌نی
۱) توبروزیتی تیبیال محل اتصال لیگامان پاتلار می‌باشد. ۲) استخوان فیبولا در تشکیل مفصل زانو شرکت نمی‌کند. ۳) نقش اصلی در تحمل وزن بر عهده استخوان تیبیا می‌باشد و استخوان فیبولا نقشی در تحمل وزن بدن ایفا نمی‌کند. ۴) گردن (Neck) استخوان فیبولا، رابط بین سر و تنه می‌باشد. ۵) در شکستگی گردن استخوان فیبولا، ممکن است عصب پرونئال مشترک (Common peroneal.N) آسیب ببیند. Apex (6 یا زائده استایلوئید استخوان فیبولا زائدهای است که از قسمت خلفی خارجی سر فیبولا به سمت بالا جهت می‌گیرد. ۷) استخوان تیبیا، استخوان بزرگتر ساق پا می‌باشد. ۸) کوندیل داخلی استخوان تیبیا از کوندیل خارجی بزرگتر می‌باشد. ۹) توبروزیتی تیبیال در قسمت قدامی انتهای پروگزیمال استخوان تیبیا قرار دارد که از روی پوست قابل لمس میباشد۱۰) شریانی که به استخوان تیبیا خونرسانی (تغذیه) می‌کند، بزرگترین شریان تغذیهای استخوانی بدن می‌باشد. ۱۱) استخوان‌های تیبیا و فیبولا دارای یک مرکز اولیه و دو مرکز ثانویه استخوان سازی می‌باشند. ۱۲) قوزک داخلی مربوط به استخوان تیبیا و قوزک خارجی مربوط به استخوان فیبولا می‌باشد. ۱۳) از استخوان‌های تیبیا و فیبولا برای پیوندهای استخوانی استفاده می‌کنند (مخصوصا فیبولا). ۱۴) به استخوان تیبیا، Shin Bone نیز می‌گویند (در زبان انگلیسی به ساق پا، Leg یا Shin گویند) و از آنجا که استخوان تیبیا، استخوان اصلی ساق پا می‌باشد، لذا به Shin Bone معروف است. ۱۵) انتهای پروگزیمال استخوان تیبیا دارای کوندیل داخلی و خارجی می‌باشد که هر کدام از کوندیل ها دارای یک رویه مفصلی می‌باشند. از این‌رودر انتهای پروگزیمال دو رویه مفصلی داریم که بین آنها برآمدگی بین کوندیلی (Intercondylar Eminence) وجود دارد. ۱۶) خط نعلی (Soleal line) در سطح خلفی تنه استخوان تیبیا قرار دارد. ۱۷) سوراخ تغذیهای استخوان تیبیا در لبه تحتانی خط نعلی و در امتداد شیار عروقی قرار دارد. ۱۸) قوزک خارجی نسبت به قوزک داخلی بلندتر و پایین‌تر می‌باشد. این مزیت قوزک خارجی احتمال پیچ خوردگی مچ پا به سمت خارج (Eversion) را کاهش می‌دهد. ۱۹) استخوان فیبولا، بیشترین نقش را برای اتصال عضلات ایفا می‌کند. ۲۰) از آنجایی که تنه استخوان تیبیا در قسمت میانی (بین ثلث فوقانی و ثلث تحتانی) کمی باریک و استوانهای میشود، لذا یک نقطه ضعیف می‌باشد که مستعد شکستگی است. ۱) در استخوان تیبیا، کوندیل خارجی نسبت به کوندیل داخلی، بیشتر دچار شکستگی می‌شود. ۲۲) یکی از عوارض شکستگی کوندیل استخوان تیبیا، خشکی (Stiff ness) مفصل زانو می‌باشد. ۲۳) در شکستگی تنه تیبیا، ممکن است عصب تیبیا آسیب ببیند. ۲۴) استخوان تیبیا شایعترین استخوانی است که دچار شکستگی باز (Open FX) می‌شود. ۲۵) بیماری (Osgood Schlatter): نوعی نکروز آواسکولار می‌باشد که Tibial Tuberosity را درگیر می‌کند. این بیماری در سنین ۱۰_۱۴ سال شایع بوده و از نشانه‌های رادیوگرافی، بزرگ و تکه‌تکه شدن Tibial Tuberosity می‌باشد. این بیماری سبب درد در ناحیه قدام و زیر زانو می‌شود. ۲۶) حفره مالئولار (Malleolar fossa)، مربوط به انتهای دیستال استخوان فیبولا می‌باشد که در قسمت خلفی و تحتانی رویه مفصلی (بین قوزک خارجی با سطح خارجی استخوان تالوس) قرار دارد. ۲۷) شکستگی پات(Pott’s FX): شکستگی قسمت فوقانی قوزک خارجی می‌باشد. ۲۸) گاهی اوقات در تصادفات و ضربات شدید ممکن است که توبروزیتی استخوان تیبیا جدا شود که به این حالت، شکستگی همراه با کنده گی (Avulsion) گویند که ۳ نوع می‌باشد. ۲۹) گاهی اوقات ممکن است برآمدگی بین کوندیلی (Intercondylar Eminence) نیز دچار شکستگی شود. . گوش
گوش بیرونی یا خارجی را که دیگران آن را می‌بینند لاله گوش می‌گویند. مهمترین کار گوش (بیرونی) گرفتن صداها است. وقتی که صدا ایجاد می‌شود، امواج صوتی تولید و در هوا منتشر می‌شوند؛ بعد از اینکه امواج وارد گوش بیرونی شدند از طریق سوراخ گوش وارد گوش می‌شوند و راهی گوش میانی می‌گردند. یکی از وظایف گوش بیرونی حفظ گوش از طریق جرم گوش می‌باشد؛ این جرم مخصوص، گوش را از پوست اطراف سوراخ گوش در مقابل عفونت‌ها محافظت می‌کند. گوش‌ها ماده‌ای شبیه موم ترشح می‌کنند تا از داخل گوش محافظت نمایند. اگر ترشح موم خیلی زیاد باشد، سفت می‌شود و ممکن است گوش را به درد بیاورد واگر خودتان بخواهید موم سفت شده را از گوش خارج کنید به گوشتان آسیب خواهد رساند. مجرای گوش خارجی، لوله ایست به طول ۲ یا ۳ سانتیمتر که در حدود یک سانتیمتر مکعب حجم دارد و به پردهٔ صماخ ختم می‌شود. ارتعاشات صوتی تا قسمت انتهایی این لوله به وسیلهٔ هوا منتقل می‌شود و پس از آن به وسیلهٔ محیط‌های جامد یا مایع به گوش میانی انتقال می‌یابد. استخوان رکابی
اتواسکلروز یک بیماری ارثی یا شروع –خودبخودی است که به علت تغییر غیرطبیعی در گوش میانی ایجاد می‌شود. اغلب این بیماری زمانی رخ می‌دهد که استخوان رکابی به دریچه بیضی چسبیده و توانایی انتقال صوت را از دست می‌دهد که این مسئله باعث کاهش شنوایی می‌شود. اتواسکلروز در ۱٪ مردم دیده شده‌است. گرچه این بیماری به شکلی است که موجب کاهش قابل توجه شنوایی نمی‌شود. احتمال مبتلا شدن گروه‌های سنی جوان و زنان بیشتر است. دو روش معالجه رایج: استاپدکتومی یا خارج کردن استخوانچه غیر متحرک رکابی از طریق جراحی و جایگزین کردن آن با یک وسیله (پروتز) و استاپدوتومی یا ایجاد پنجره‌ای کوچک بر روی پایه استخوان رکابی و قرار دادن پروتز در پنجره ساخته شده‌است. جراحی می‌تواند با عمل سرخرگ رکابی، فیبروسیسی که نتیجه آسیب به پایه استخوان است، یا اتو اسکلروز آبلیتریتیو که در نتیجه از بین رفتن کامل پایه استخوان ایجاد شده‌است پیچیده‌تر گردد. سه‌گوش پس‌سری
پهلوهای این سه‌گوش شامل کناره خارجی ماهیچه ذوزنقه‌ای، کناره خلفی ماهیچه جناغی‌پستانکی (استرنوماستوئید)، و بطن خلفی ماهیچه شانه‌ای‌لامی (اموهیوئید) است و عناصر عمده آن عبارت از شاخه‌های خلفی شبکه گردنی، شاخه مربوط به ریشه نخاعی عصب زوج ۱۱ و بخشی از غدد لنفاوی ناحیه گردن است. گوش‌قارچ‌سانان
گوش‌قارچ‌سانان نام یک راسته از رده کلاه‌قارچان است. نرمه گوش
خون زیادی به نرمه گوش می‌رسد و این می‌تواند به گرم شدن گوش‌ها و ایجاد تعادل کمک کنند. اما به‌طور کل زیست‌شناسان عملکرد زیستی مهمی برای نرمه گوش قائل نشده‌اند. نرمه گوش پایانگاه بسیاری از عصب‌ها است و به این خاطر برای بسیاری از افراد به عنوان یکی از ناحیه‌های شهوانی حس می‌شود. دزموند موریس، جانورشناس، در کتاب خود به نام میمون برهنه (۱۹۶۷) نوشت که فرگشت نرمه گوش یک به عنوان یکی دیگر از ناحیه‌های شهوانی بدن بدین منظور بوده تا فرگشت بشر به سمت زندگی تک‌همسری را تسهیل کند. جبار باغچه‌بان
باغچه بان چگونگی اختراع این دستگاه را این‌گونه توضیح می‌دهد: «در پانزده سالگی در اثر تصادفی گوش راست من کر شد و اولیای من بجای اینکه مرا نزد دکتر ببرند، پیش سیدی که ادعا می‌کرد با دعا و دواهایی می‌تواند بیماری مرا شفا دهد، بردند و این سید عالی جناب مدّت پانزده روز به قول خودش دواهایی درگوش من ریخت و دعاهایی در گوشم می‌خواند و فوت می‌کرد. یکی از این دواها آنطوری که به خاطر می‌آورم، نفت بود! این سید در اثنای معالجه ساعت را نزدیک گوشم می‌گرفت نمی‌شنیدم ولی وقتی که آن را به گوشم می‌چسباندم، احساس می‌کردم که می‌شنوم در نتیجه آقا به نذر و نیاز خود می‌رسید! اتفاقاً روزی وقتی که من به سمت چپ خوابیده بودم و گوش شنوایم به وسیله بالش گرفته شده بود ساعت را به گوش راست گذاشته و صدای آن را شنیدم. کنجکاو شده ساعت را با دندان گرفتم و احساس کردم صدای ساعت را بخوبی می‌شنوم. چند بار تکرار کردم و دیدم جداً می‌شنوم. خلاصه دریافتم که هر گاه گوش شنوای من بسته باشد، از طریق دندان صدای ساعت را می‌شنوم. در اثر این تجربه، عذر آقای سید خواسته شد! روزی هنگامی که به تعلیم کرولالها مشغول بودم. ناگهان این موضوع به یادم آمد و بچه‌های کرولال را با گرفتن ساعت در دهان امتحان کردم و دیدم می‌شنوند. چون نتیجه مثبت بود، به فکر ساختن «گوشی استخوانی» برای کرولالها افتادم…» گوش‌فیل
گوش فیل یکی از انواع شیرینی‌های سنتی ایران است و در افغانستان هم از این گونه شیرینی تهیه می‌کنند که مواد آن را زرده تخم مرغ، شیر یا ماست، روغن و خمیرمایه بیکینگ پودر تشکیل می‌دهند. گوش فیل از شیرینی‌جات مخصوص اصفهان و اراک است. زولبیا و بامیه و گوش فیل تقریبا یکی و بسیار شبیه یکدیگر است. دوغ و گوشفیل یک میان وعده سرشناس شهر اصفهان است. ستون مهره‌ها
ستون مهره‌ها، محور مرکزی بدن را تشکیل داده و در عقب ناحیهٔ تنه و در خط وسط قرار دارد و از قاعدهٔ جمجمه شروع می‌شود و در تمامی طول گردن و طول تنه امتداد دارد. در کودکان تعداد مهره‌های ستون مهره‌ها، ۳۳ عدد است که در بالغین پنج تای ما قبل آخر بهم جوش خورده و استخوان خاجی را تشکیل می‌دهند و ۴ مهرهٔ آخر نیز به‌هم جوش خورده، استخوان دنبالچه را به‌وجود می‌آورند؛ بنابراین، تعداد مهره‌ها در افراد بالغ به ۲۴ قطعه تقلیل می‌یابد. استخوان اشکی
استخوان‌های اشکی کوچکترین استخوان‌های صورت بوده که به شکل و اندازه یک ناخن انگشت در طرف داخل هر یک از کاسه‌های چشم قرار گرفته‌اند. این دو استخوان در ساختن دیواره داخلی حفره بینی شرکت می‌کنند. همچنین استخوان‌های اشکی در پائین، مجرای اشکی را تشکیل می‌دهند که ترشحات آنها به داخل حفره‌های بینی می‌ریزند. درشت‌نی
درشت‌نی بعد از استخوان ران بزرگترین استخوان بدن است. این استخوان در بالا با ران، در پایین با استخوان قاپ (تالوس) و در خارج با نازک‌نی مفصل می‌شود. شکل استخوان درشت‌نی مانند یک ساعت شنی است. در بالا عرض و حجم آن زیاد است. به پایین که می‌آید نازک‌تر می‌شود و دوباره به انتهای پایینی که می‌رسد مجدداً عرض آن زیاد می‌شود البته نه به اندازه بالا. لاله گوش
بخش بیرونی و قابل رویت گوش یا دستگاه شنوایی در بسیاری از حیوانات یک ضمیمه طاق‌مانند به نام لاله گوش است. لاله گوش پرده‌ای از پوست و غضروف در آستانهٔ سوراخ بیرونی مجرای گوش خارجی است. لاله گوش به وسیله عضلات و رباط‌هایی به استخوان گیجگاهی چسبیده‌است لاله گوش توسط پوست پوشیده شده‌است. دنباله این پوست مجرا و سطح خارجی پرده گوش را می‌پوشاند. لاله گوش دارای دو سطح (داخلی و خارجی) و یک کنار محیطی می‌باشد. ماهیچه‌های لاله گوش عبارتند از ماهیچه‌های گوش قدامی، خلفی و فوقانی. ماهیچه‌های گوش قدامی و فوقانی از نیام کلاه‌خودی (galea aponeurotica) و ماهیچه گوش خلفی از زائده پستانکی (ماستوئید) شروع شده و همگی به لاله گوش ختم می‌شود. جرم گوش
جرم گوش به‌طور طبیعی و خودبه‌خود به سمت بیرون گوش حرکت می‌کند و از مجرای گوش خارج می‌شود بنابراین نیازی به دست‌کاری برای خروج آن از گوش وجود ندارد. البته در برخی از موارد، ترشح بیش از حد به‌خصوص در افراد مستعد موجب انسداد گوش و کاهش شنوایی می‌شود که در این صورت بایستی بیمار جهت شستشوی گوش و اقدام‌های لازم به پزشک مراجعه کند. جرم گوش که موم گوش، واکس گوش و سِرومن نیز نامیده می شود توسط بدن ساخته می شود تا از گوش ها محافظت کند. موم گوش هم خاصیت روانکاری و هم ضد باکتری دارد. تجمع درمان نشده می تواند منجر به کاهش شنوایی ، تحریک ، درد در گوش ، سرگیجه ، شنیدن صدای زنگ و سایر مشکلات شود. جرم گوش را می توان به روش های مختلف از بین برد.پارگی پرده گوش یکی از مشکلات و کر شدن گوش ترقوه
تَرقُوه یا چَنبَر استخوان دراز است که همراه با استخوان کتف، بازو و جناغ، کمربند شانه‌ای یا سینه‌ای را تشکیل می‌دهند. این استخوان برخلاف سایر استخوان‌های دراز، فاقد هرگونه مغزی است و دارای منشأ غشائی می‌باشد و از سمت داخل به جناغ و از سمت خارج به استخوان کتف متصل می‌شود. ترقوه تنها استخوان بین تنه و اندام فوقانی است و در تمام طولش قابل لمس است. شکل استخوان ترقوه در هر طرف قفسه سینه شبیه حرف «S» می‌باشد. گوش
گوش از سه بخش مختلف تشکیل شده است: گوش خارجی، میانی و درونی. التهاب گوش
التهاب گوش یا عفونت گوش که به نام اوتیت (Otitis) شناخته می‌شود، یکی از بیماری‌های شایع گوش است. شایع‌ترین نوع آن عفونت گوش داخلی به ویژه بخش حلزونی گوش می‌باشد. تنه استخوان
استخوان‌های بلند از سه قسمت تشکیل شده‌اند. قسمت وسط که بسیار محکم است را تنه استخوان (دیافیز) می‌نامند. دو سر استخوان که قدری بزرگتر و برجسته تر است را سر استخوان (اپی‌فیز) می‌گویند. بین اسر و تنه قسمتی از استخوان قرار گرفته که از جنس استخوان اسفنجی است. به این قسمت پهنهٔ استخوان (متافیز) می‌گویند. دانه‌استخوان
دانه‌استخوان (نام علمی: "Coccosteus") نام یک سرده از شاخه طنابداران است. غضروف سپری
غضروف سپری شامل دو تیغه شفاف است که در خط وسط گردن، یک برآمدگی قابل لمس بنام سیب آدم را ایجاد می‌کنند. این غضروف توسط پرده‌ای به استخوان لامی وصل می‌شود. سیب آدم در مردان به دلیل زاویه کمتر بین تیغه‌ها، برجسته‌تر از زنان است. در نتیجه، طناب‌های صوتی نیز در آنها طویل‌تر بوده و صدا بم‌تر می‌شود. کناره‌های آن در سطح فوقانی دو شاخ دارد که توسط پرده سپری‌لامی (تیروهیوئید) به استخوان لامی و در سطح تحتانی هم دو شاخ دارد که به غضروف انگشتری در پایین اتصال دارد. سه‌گوش پسین گردن
ضلع قدامی این سه‌گوش کنار خلفی ماهیچه جناغی‌پستانکی (استرنوماستوئید)، ضلع خلفی آن کناره قدامی ماهیچه ذوزنقه‌ای و ضلع تحتانی آن متعلق به استخوان ترقوه است. قاعده این مثلث در پائین و رأس آن در بالا و رو به زائده پستانکی (ماستوئید) قرار گرفته‌است و به سهم خود به مثلث‌های کوچکتری به شرح زیر تقسیم می‌شود: استخوان رکابی
استخوان رکابی یکی از سه استخوانچه در پستانداران است. در پرندگان، استخوان متشابه استخوان رکابی معمولاً ستونچه نامیده می‌شود. همچنین، در خزندگان، هر دو کلمه مورد استفاده قرار می‌گیرد. در ماهی، استخوان متشابه استخوان رکابی معمولاً استخوان لامی‌زیرواره نامیده می‌شود، و معمولاً قسمتی از کمان آبششی است که، بسته به گونه، مجرای تنفسی یا آرواره را نگهداری می‌کند. کلمه معادل در دوزیستان pars media plectra است. گوش‌خراشان
گوش‌خراشان نام یک تیره از راسته ماکیان‌سانان است. استخوان پروانه‌ای
استخوان پروانه‌ای یا استخوان شب‌پره‌ای یکی از استخوان‌های غیر جفت کف جمجمه انسان و تا حدودی شبیه پروانه یا شب‌پره‌ای با بال‌های گشاده است. نام انگلیسی آن از یونانی گرفته شده و به معنی گُوِه است. جناغ
جـِناغ (به لاتین: استرنوم Sternum) استخوانی است خنجری‌شکل و تَکی و طویل که در بخش پیشین و میانی قفسهٔ سینه قرار دارد و غضروف‌های دنده‌ای از دو طرف به آن متصل شده‌اند. همچنین استخوان ترقوه به قسمت فوقانی آن (دسته) متصل می‌شود. این استخوان دارای طولی در حدود ۱۵ تا ۲۰ سانتی‌متر است. استخوان نخودی
استخوان نُخودی یا پیزیفورم استخوانی کوچک به شکل نخود در مچ دست انسان است. این استخوان کوچک در قسمت داخلی (مدیال) ردیف پروگزیمال استخوانهای مچ دست قرار دارد. آرواره
آرواره یا آره یا فَک یا چَک، ساختار درون دهان جانوران است که از دو بخش استخوانی آروارهٔ بالایی (فک بالا) و آروارهٔ پایینی (فک پایین) تشکیل شده است و دندان‌ها بر آن قرار گرفته‌اند.  آرواره یا فک بخشی از دهان است که وظیفه جویدن غذا را بر عهده دارد. استخوان آرواره به جمجمه متصل است استخوان آهیانه
مفصل‌های موجود بین استخوان‌های سر ثابت‌اند و به آن‌ها درز (سوچور) گفته می‌شود. درز بین استخوان پیشانی و دو استخوان آهیانه را درز تاجی (کورونال) گویند. درز موجود بین دو استخوان آهیانه که درزی پیشین-پسین (قدامی-خلفی) است، درز پیکانی (سهمی، ساجیتال) نامیده می‌شود. درز بین دو استخوان آهیانه و استخوان پس‌سری نیز به درز لامی (لامبدوئیدال) موسوم است. نرمه گوش
بخش آویزان لاله گوش را نرمهٔ گوش می‌گویند. نرمه گوش قسمت پایینی گوشتی از گوش است. نرمه گوش یا به سر چسبیده‌است یا از سر جداست. مجرای گوش
مجرای گوش به وسیلهٔ پوستی که محکم به آن چسبیده است پوشیده می‌شود. اگر چه ۳/۱ خارجی گوش با ۳/۲ داخلی آن تفاوت‌های زیادی در مقایسه با هم دارند. جنس ۳/۱ خارجی آن از غضروف و باقی مانده کانال گوش از جنس استخوان می‌باشد. قسمت استخوانی مجرای مشتق شده از: عفونت استخوان
التهاب استخوان و مغز استخوان و ضریع استخوان بر اثر عواملی مانند باکتری و قارچ و ویروس را عفونت استخوان می‌گویند. نام‌های دیگر این نوع التهاب عبارتند از کورک استخوان، ورم استخوان، التهاب مغز استخوان و استئومیلیت ). در این بیماری تمام استخوان‌های بدن ممکن است دچار عفونت شوند. سر استخوان
قسمت گرد استخوان‌های بلند را سر استخوان یا اپی‌فیز (epiphysis) می‌گویند. این قسمت معمولاً با استخوان‌های مجاور مفصل می‌شود.