کشور گرجستان با چه کشورهایی همسایه است؟
گرجستان
گُرجِستان کشوری واقع در قفقاز جنوبی است که از غرب با دریای سیاه، از شمال با روسیه، از جنوب شرق به جمهوری آذربایجان و از جنوب با ترکیه و ارمنستان هم‌مرز است. پایتخت آن، شهر تفلیس است. مساحت گرجستان و جمعیت آن در ژانویه سال ۲۰۲۱ بیش از ۴ میلیون نفر بوده‌است. گرجستان یک جمهوری متمرکز نیمه‌ریاستی است و حکومت آن از طریق دموکراسی نیابتی انتخاب می‌شود. گرجستان
در جنوب، گرجستان به ترتیب از شرق به غرب با جمهوری آذربایجان، ارمنستان و ترکیه هم‌مرز است. طول خط مرزی بین گرجستان و ارمنستان ۲۱۶٫۷ کیلومتر و با ترکیه ۲۵۶٫۱ کیلومتر است. در غرب، مرز گرجستان به دریای سیاهمی‌رسد که طول مرز ساحلی آن ۳۱۵ کیلومتر است.
آبخاز
وضعیت سیاسی آبخاز مسئله اصلی درگیری میان گرجستان و آبخازستان و همچنین از دلایل تنش در روابط گرجستان و روسیه است. در حالی که گرجستان کنترل خود را بر آبخازستان از دست داده، دولت گرجستان و اکثر کشورهای عضو سازمان ملل متحد، آبخاز را قانوناً بخشی از گرجستان می‌دانند. قانون اساسی گرجستان، آبخاز را به عنوان جمهوری خودگردان آبخاز تعریف می‌کند. در همین حال، آبخازستان توسط روسیه، ونزوئلا، نیکاراگوئه، نائورو و سوریه به عنوان یک کشور مستقل به‌رسمیت شناخته شده‌است. گرجستان
به علت واقع شدن در منطقه جنب مداری مرطوب، در این کشور کشت مرکبات و چای رونق دارد. جغرافیای گرجستان
گرجستان کشوری است در قفقاز، که در ناحیهٔ جفت‌شدگی آسیای باختری و اروپای خاوری جای گرفته‌است. مساحت این کشور ، اندکی کوچکتر از استان هرمزگان، است. گرجستان در باختر با دریای سیاه، در شمال با روسیه، در جنوب با ترکیه و ارمنستان، و در خاور با جمهوری آذربایجان هم‌مرز است. پلاک وسایل نقلیه گرجستان
جمهوری‌های خودمختار آبخاز و اوستیای جنوبی پلاک خود را به سبک پلاک روسیه در آبخاز و سبک پلاک شوروی در اوستیای جنوبی می‌سازند. از سال ۲۰۰۴، این پلاک‌ها ممنوع در قلمرو کنترل شده توسط دولت گرجستان مورد استفاده قرار می‌گیرد، در حالی که پلاک گرجستان مجاز نیست در قلمرو کنترل شده توسط جدایی طلبان مورد استفاده قرار گیرند؛ بنابراین اکثر اتومبیل‌هایی که عبور از مرزهای جمهوری به رسمیت شناخته نشده‌است، مجبور به استفاده از پلاک روسیه می‌باشند. جغرافیای تاجیکستان
این کشور گستره‌ای به اندازهٔ ۱۴۳٬۱۰۰ کیلومترمربع را در بر می‌گیرد. بیشترین اندازهٔ خاور تا باختر تاجیکستان ۷۰۰ کیلومتر و بیشترین اندازهٔ شمال تا جنوب آن ۳۵۰ کیلومتر است. درازای مرزهای کشور ۳٬۶۵۱ کیلومتر است که از خاور ۴۱۴ کیلومتر با چین و از جنوب ۱٬۲۰۶ کیلومتر با افغانستان مرز مشترک دارد. بیشتر مرز جنوبی مشترک با افغانستان را رود آمودریا و شاخه‌ای از آن که رود پنج نام دارد پوشانده‌است. همسایگان دیگر این کشور جمهوری‌های بازمانده از اتحاد جماهیر شوروی هستند که از سوی شمال و باختر، ازبکستان و از سوی خاور، قرقیزستان می‌باشد. سنگال
سنگال از شمال و شمال خاوری با موریتانی و از خاور با مالی و از سوی جنوب با کشورهای گینه و گینه بیسائو همسایه است. روابط ایران و گرجستان
روابط ایران (پارس) و گرجستان یا قبایل گرجستان در زمینه‌های مختلف به‌طور خاص، تجاری از زمان مادها شروع شد. در ابتدا بعد از فتح بخش‌های زیادی از گرجستان توسط هخامنشیان این روابط گسترش پیدا کرد. بعد از روی کار آمدن صفویه در ایران و کنترل صد ساله ایران بر روی چند پادشاهی گرجستان، این رابطه پیچیده‌تر شد. این موضوع تا نیمه اول قرن ۱۹ در جنگ بین روسیه و ایران در سال‌های (۱۸۰۴–۱۸۱۳) و جنگ روسیه و ایران در سال‌های (۱۸۲۶–۱۸۲۸) در زمان قاجاریه ادامه داشت. گرجستان
با وجود تفاوت‌های طبیعی اساسی بین گرجستان شرقی و گرجستان غربی، خاک‌های این دو ناحیه نیز به ویژه در اراضی پست بین کوهی، با هم تفاوت دارند. خاک‌های چمنی-کوهستانی سرزمین‌های بلند آتش فشانی گرجستان جنوبی، ویژگی‌های مخصوص خود را دارا هستند. در این‌جا، در فلات «آخالکالاکی»، در همسایگی «تسالکا»، «دمانیسی» و «گومارتی» تا ارتفاع ۱۲۰۰–۲۰۰۰ متری، خاک‌های چرنوزم کوهستانی، خاک‌های غالب است. اندکی بالاتر، در رشته کوه‌های «جاواختی»، «تریالتی» و «سامسارا» این خاک‌ها با خاک‌های چمنی-کوهستانی جایگزین می‌شوند. خاک‌های چمنی-کوهستانی گرجستان پوشیده از چمنزارهای آلپی و نیمه آلپی است که اساس دامپروری را تشکیل می‌دهد. روابط ایران و گرجستان
گرجستان توسط سفارت خود در تهران نمایندگی می‌شود و ایران را نیز سفارت آن در تفلیس نمایندگی می‌کند. همچنین ایران شریک تجاری مهمی برای گرجستان است. سیاست خارجی اتحاد جماهیر شوروی
چندین مناقشه ارضی حل نشده نیز وجود دارند: جمهوری‌های به رسمیت شناخته نشده پریدنستروییه در مولداوی، قره باغ در آذربایجان و همچنین اوستیای جنوبی و آبخازی در گرجستان که تابستان ۲۰۰۸ از سوی روسیه و نیکاراگوئه به رسمیت شناخته شدند و همین سبب قطع روابط دیپلماتیک بین فدراسیون روسیه و گرجستان شد. استان‌های گرجستان
کشور گرجستان به ۱۲ بخش تقسیم‌بندی شده‌است. این ۱۲ بخش شامل ۹ استان، شهر تفلیس و حومه آن، جمهوری خودمختار آبخازیا و جمهوری خود مختار آجارستان است. مغولستان
مغولستان تنها با روسیه و چین مرز دارد و با وجود این که نوزدهمین کشور بزرگ جهان از نظر مساحت است اما کم‌ تراکم‌ترین کشور مستقل جهان از نظر جمعیت به‌شمار می‌آید. مغولستان هم‌چنین پس از قزاقستان دومین کشور بزرگ محصور در خشکی در جهان است. ارمنستان زاکاری
کشورهای شمالی در میان روابط تجاری، اقتصادی کشورهای قفقاز جنوبی، گرجستان، ارمنستان شمال شرقی و آلبانیای قفقاز، مکان ویژه‌ای بخود اختصاص می‌دهند. روابط محکمی با بنادر دریای سیاه، لهستان و روسیه به وجود می‌آید. از ارمنستان اساساً کالاهایی چون پارچه‌های ابریشمی، قالی، وسایل فلزی و غیره به روسیه صادر می‌شد. اما مهم‌ترین کالای وارداتی از آنجا را پوستهای گوناگون تشکیل می‌داد. روابط ایران و گرجستان
با توجه به رابطه نزدیک بین روسیه و گرجستان، ایران ابتدا تلاش کرد که به صورت بی‌طرف و خنثی در این جنگ باقی بماند، وزیر امور خارجه وقت ایران منوچهر متکی، تصور می‌کرد که یک جنگ سرد جدید محتمل است و پیش‌بینی کرد که قدرت‌های خارجی مانند آمریکا و متحدانش از این جنگ سرد متأثر خواهند شد همچنانکه در افغانستان و عراق برای آن‌ها اتفاق افتاد. حسن قشقاوی سخنگوی وقت وزارت امور خارجه ایران نیز خواهان توقف فوری درگیری شده و پیشنهاد کمک داد. بعد از اینکه روسیه و نزدیکترین متحدانش آبخازیا و اوستیای جنوبی را به رسمیت شناختند، سفیر ایران در روسیه، محمودرضا سجادی، در اوایل فوریه ۲۰۰۹ گفت که دولت وی استقلال آبخازیا و اوستیای جنوبی را در آینده نزدیک به رسمیت نخواهد شناخت چرا که این باعث ایجاد جنگ در بسیاری از مناطق می‌شود ولی از طرف دیگر او به رسمیت شناختن نهایی این دو منطقه را رد نکرد. به‌هرحال سجادی از اقدامات روسیه در سال ۲۰۰۸ در جنگ اوستیای جنوبی و تصمیم آن در به رسمیت شناختن آبخازیا و اوستیای جنوبی به عنوان کشورهای مستقل دفاع کرد. سجادی همچنین با مردم آبخازیا و اوستیای جنوبی اظهار همدردی کرده و گفت که تهران با مسکو برای توسعه اقتصادی دو منطقه همکاری خواهد کرد. تاریخ گرجستان
سیاست همسایگان گرجستان مبتنی بر توسعه ارضی بود. بدین ترتیب سه نیروی خردکننده و متزاید ایران، عثمانی و روس از سه جهت گرجستان را درگیر کلاف سردرگم و پیچیده‌ای از مناسبات و مخاصمات خود نمودند. روابط ایران و گرجستان
در طول دهسال گذشته، تهران با تفلیس توافقاتی به منظور حذف مالیات مضاعف و تشویق سرمایه‌گذاری در هوا، زمین و حمل و نقل دریایی و همکاری گمرکی و تجاری به عمل آورده‌است. با توجه به تنوع مسیرهای حمل و نقل برای انتقال محموله، ایران به ظرفیت حمل و نقل گرجستان علاقه‌مند شده و آن را به عنوان یک مسیر جایگزین مناسب برای حمل و نقل مواد به اروپا محسوب می‌کند. گرجستان
زبان گرجی زبان مردم گرجی و زبان رسمی کشور گرجستان است. جغرافیای روسیه
در جنوب باختر (قفقاز): جمهوری آذربایجان و گرجستان گرجستان
کشور گرجستان از سامانه حمل و نقل هوایی داخلی و خارجی پیشرفته‌ای برخوردار است؛ و از آخرین تجهیزات و ورژن‌های صنایع و ابزار آلات هوایی در این کشور استفاده می‌شود. جغرافیای ترکمنستان
ترکمنستان کشوری محصور در خشکی در آسیای میانه است که در سوی باختر با دریای خزر، در جنوب با ایران و افغانستان، در شمال خاوری با ازبکستان، و در شمال باختری با قزاقستان هم‌مرز است. مالی
کشور مالی با موریتانی، الجزایر، نیجر، بورکینافاسو، ساحل عاج، گینه و سنگال همسایه است. آبخاز
سرزمین آبخازها در جنگی که پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوری در سال‌های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۳ میلادی رخ داد از گرجستان جدا شد، و در سال ۱۹۹۹ رسماً اعلام خودمختاری کرد. این حرکت، آبخاز را با تحریم‌های بین‌المللی مواجه کرد. نیروهای نظامی روسیه و گرجستان در سال ۲۰۰۸ بر سر دو منطقه جدایی‌طلب آبخاز و اوستیای جنوبی درگیری نظامی داشتند و تنش‌ها میان دو کشور همچنان بالا است. گرجستان
پس از استقلال گرجستان در سال ۱۳۷۰ (۱۹۹۱)، ادوارد شواردنادزه وزیر خارجه پیشین اتحاد جماهیر شوروی، به عنوان نخستین رئیس‌جمهور گرجستان، قدرت را در دست گرفت. بلافاصله پس از استقلال گرجستان، بر سر حاکمیت بر جمهوری‌های خودمختار اوستیای جنوبی و آبخازیا بین روسیه و گرجستان اختلاف درگرفت. روسیه اجازه نداد که گرجستان، حاکمیت خود را بر این دو سرزمین اعمال کند. ضعف گرجستان و نیز نزدیکی دولت وقت - به ویژه شخص شواردنادزه - به روسیه، سبب شد که حکومت گرجستان تن به مصالحه با حکومت روسیه بدهد. گرجستان همچنین پذیرفت با حضور نیروهای روسی در این دو منطقه مخالفت نکند. گرجستان
گرجستان پس از استقلال، درگیر چند مسئله قومی بسیار حاد گشت و خواسته‌های جدایی‌طلبانه موجب بروز دو منازعه جدی داخلی گردید. مناظره آبخازیا و اوستیای جنوبی و مسئله‌آفرینی آجاریا، عملاً دولت گرجستان را در آستانه فروپاشی و تجزیه قرارداد و برای مدتی این کشور را در زمره کشورهای ناکام مطرح کرد. در دوره پس از استقلال این جمهوری، هنوز دو منطقه آبخازیا و اوستیای جنوبی از خواسته‌های تجزیه‌طلبانه دست برنداشته و عملاً دولت گرجستان نتوانسته‌است بر این دو منطقه اعمال کنترل نماید. گرجستان
مسیرهای کوتاه‌تر داخل گرجستان، اکثر شهرهای این کشور را به هم مرتبط می‌سازد. در مقایسه با کشورهای همجوار قدرت کشش راه‌آهن این کشور به دلیل اینکه اغلب لکوموتیوها و واگن‌ها در همین کشور تولید شده‌اند، بالا می‌باشند. گرمی (گرجستان)
گرِمی (Gremi) یک بنای تاریخی متعلق به قرن شانزدهم میلادی – قلعهٔ سلطنتی و کلیسای فرشتگان – در ایالت کاختی گرجستان می‌باشد. این مجموعه از شهر پررونق گرِمی برجای مانده و در شرق آن روستایی جدید با همان نام در منطقه قوارلی، ۱۷۵ کیلومتری شرق تفلیس، پایتخت گرجستان واقع شده‌است. فهرست شهرهای گرجستان
گرجستان کشوری در شرق دریای سیاه است و یکی از دیدنی‌ترین و زیباترین مناطق جهان محسوب می‌شود. در افسانه‌های گرجی آمده‌است که این سرزمین بهترین و مرغوب‌ترین زمین است که هدیهٔ خداست به مردم آن. روابط ایران و گرجستان
در اواخر مه ۲۰۱۰ سفیر ایران، مجید صمدزاده صابر، اعلام کرد که قصد دارند که محدودیت ویزا برای سفر بین دو کشور را لغو کنند، که به‌طور رسمی در ژانویه ۲۰۱۱ به اجرا درآمد. بر اساس اعلام سفیر ایران، ایران و گرجستان در حال برگزاری مذاکرات برای باز کردن کنسولگری ایران در باتومی در غرب گرجستان هستند. این اعلام برای سفر وزیر امور خارجه ایران، منوچهر متکی که در ماه‌های بعد قرار بود انجام شود، برنامه‌ریزی شده بود. کشورهای پساشوروی
سه کشور شوروی سابق عضو ناتو هستند: استونی، لتونی، و لیتوانی. در گرجستان که هم نظر عمومی و هم دولت حاکم مایل به عضویت در ناتو هستند، از سال ۲۰۰۵ در برنامه با ناتو می‌باشند. در اکراین پس از پیروزی انتخابات ۲۰۱۰ ویکتور یانوکویچ و انقلاب نارنجی، دولت به‌طور رسمی اعلام بی‌طرفی کرد و دیگر در پی عضویت در ناتو نیست. ناتو
از سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۴ میلادی، ۱۰ کشور کمونیستی سابق به عضویت ناتو درآمدند و شمار اعضای ناتو به ۲۶ کشور افزایش یافت. در سال ۲۰۰۸ تلاش‌هایی برای گسترش ناتو به حوزه بالتیک و پیشروی مرزهای ناتو به نزدیکی مرزهای روسیه انجام گرفت که در این بین با شروع مذاکرات برای عضویت سه کشور آلبانی، کرواسی و جمهوری مقدونیه در ناتو موافقت شد. ولی درابتدا مخالفت‌هایی با عضویت گرجستان و اکراین که هم‌مرز با روسیه می‌باشند صورت گرفت در نهایت پس از شروع جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸ حمایت‌ها برای عضویت گرجستان افزایش یافت. تاریخ روابط ایران و گرجستان
در دوران باستان، گرچه گرجستان شدیداً تحت تأثیر و نفوذ ایران، بیزانس و روم بود، اما اقتدار و استحکام آن مانع از دست اندازی و حملات دول مقتدر و همجوار می‌شد و گرجی‌ها نیز به تلاش فراوانی جهت کاستن از نفوذ و تسلط بیگانگان و اخراج آنان دست می‌زدند. و گرجستان
در گرجستان ۱۰ فرودگاه قابل استفاده برای هواپیماهای غیرنظامی وجود دارد. در بین این فرودگاه‌ها، فرودگاه‌های تفلیس، باتومی و سوخومی و پوتی از اهمیت خاص برخوردار هستند. از بین این ۱۰ فرودگاه ۵ تا بین‌المللی و ۵ تا داخلی می‌باشند. فرودگاه‌های نظامی زیادی نیز در گرجستان وجود دارند. جمهوری آذربایجان
این کشور از جنوب با ایران ۶۸۹ کیلومتر، از غرب با ارمنستان ۹۹۶ کیلومتر و ترکیه ۱۷کیلومتر، از شمال با گرجستان ۴۲۸ کیلومتر و روسیه ۳۳۸ کیلومتر مرز زمینی دارد. همچنین این کشور دارای ۷۱۳ کیلومتر مرز آبی با کشورهای ترکمنستان و قزاقستان در دریای خزر است. جمعیت آذربایجان ۱۰٬۱۳۹٬۰۰۰ نفر با اکثریت مسلمان (۹۷.۳٪) است. گرجستان
در رشته کوه قفقاز مرکزی در قلمرو گرجستان، تعداد زیادی یخچال وجود دارد. این مورد طبیعی است، زیرا حد برف‌های دائمی در قسمت غربی این رشته کوه در ارتفاع ۳۰۰۰ متری و در قسمت شرقی در ارتفاع ۳۴۰۰ متری از سطح دریا قرار دارد. صدها کوه از رشته کوه‌های قفقاز بزرگ، بالاتر از این ارتفاع واقع شده‌اند. بسیاری از یخچال‌های گرجستان در دامنه‌های جنوبی قفقاز بزرگ، متمرکز شده‌اند. بسیاری از یخچال‌های گرجستان کاملاً بزرگ و گسترده هستند. به ویژه تعداد یخچال‌های بزرگ در حوضه رود «انگوری» به حدود ۱۷۰ یخچال می‌رسد. بزرگترین آن‌ها عبارت اند از: «تویبری» (به طول ۱۰ کیلومتر)، «لکزیری» (به طول ۱۳٫۵ کیلومتر) و «تسانری» (به طول ۱۲ کیلومتر). جغرافیای بلغارستان
بلغارستان کشوری در جنوب شرقی اروپاست. پایتخت این کشور شهر صوفیه است. در شمال این کشور جمهوری رومانی با ۶۰۸ کیلومتر مرز مشترک قرار دارد. در غرب با جمهوری پیشین یوگسلاوی (صربستان با طول مرز ۳۱۸ کیلومتر و مقدونیه با مرز مشترک ۱۴۸ کیلومتری) همجوار می‌باشد. در جنوب با کشور یونان (۴۹۸ کیلومتر) و ترکیه (۲۴۰ کیلومتر) هم‌مرز است. در خاور این جمهوری دریای سیاه قرار دارد. استان قزاق-توووز
استان قزاق-توووز از سمت شمال به کشور گرجستان، از سمت جنوب و غرب به کشور ارمنستان و از سمت شرق به استان گنجه-داش‌کسن محدود شده است. دریای خزر
مناقشات راجع به میزان مالکیت این دریای بین کشورهای هم جوار، در طول دو دهه گذشته جریان دارد. کشورهای هم جوار شامل ایران، آذربایجان، ترکمنستان، روسیه، وقزاقستان هستند. سه مسئله اصلی در این مناقشات، منابع (نفت و گاز)، تحدید حدود آبی سطح و بستر دریا و سهم ماهیگیری این کشورها است. نشان ملی گرجستان
نشان ملی جمهوری گرجستان در یک اکتبر ۲۰۰۴ میلادی به عنوان نشان این کشور برگزیده شد و تا حدی تاثیر گرفته از نشان رسمی خاندان سلطنتی گرجستانی باگراتیونی است که در قرون وسطی بر این منطقه حکومت می‌کرد در میان این نشان جرجیس قدیس قرار دارد جورج قدیس، از شهدای مسیحی، است که زمانی طولانی قبل از ظهور اسلام پدید آمده بود. در باره جورج قدیس، به جز واقعه کشته‌شدنش، اطلاع تاریخی دیگری در دست نیست؛ اما، در جهان مسیحی افسانه‌هایی چون کشتن مار به او نسبت داده شده‌است. همچنین او را حامی بعضی شهرها و کشورهای مسیحی دانسته‌اند. مثلاً جورج قدیس بر روی نشان فدراسیون روسیه نیز قرار دارد نشان رسمی گرجستان تا پیش از سال ۲۰۰۴ همان نشان رسمی جمهوری دمکراتیک گرجستان(۱۹۱۸-۱۹۲۱) بود که به جای جرجیس از قهرمان ملی این کشور در برابر اشغالگری حکومت تزاری روسیه امیران استفاده شده بود اما در این سال به نشان جدید تغییر پیدا کرد استان‌های گرجستان
پایتخت این کشور تفلیس ، (تلفظ: تْبیلیسی) است. شهرهای مهم این کشور عبارت‌اند از: کوتائیسی، روستاوی، گوری، پوتی، باتومی، سوخومی، متسختا، چیاتورا، تقیبولی، زوگدیدی، تسقالتوبو، تقوارچلی، گاگرا و تلاوی. روابط اسرائیل و گرجستان
در جریان جنگ اوستیای جنوبی ۲۰۰۸، وزارت امور خارجه اسرائیل اظهار داشت که اسرائیل «تمامیت ارضی گرجستان را به رسمیت می‌شناسد و خواستار راه حل صلح آمیز است.» در ۱۵ اوت ۲۰۰۸، اسرائیلی‌ها در تل آویو با تشکیل زنجیره ای انسانی و خواستار افزایش حمایت اسرائیل از گرجستان در حمایت از گرجستان تظاهرات کردند. تاریخ گرجستان
از زمان بنیان پادشاهی گرجستان باستان یا همان ایبریا توسط پارناواز یکم در سدهٔ چهارم پیش از میلاد تا زمان حمله مغول به گرجستان در سدهٔ ۱۳ میلادی، دورهٔ صلح و آرامش در تاریخ گرجستان است و از حمله مغول به بعد، گرجستان تاریخی پر فراز و نشیب را به ایستادگی در برابر حملات ایرانیان، عثمانی‌ها و روس‌ها گذرانده‌است. روابط خارجی ارمنستان
جمهوری ارمنستان با ۱۵۱ کشور روابط دیپلماتیک دارد که عبارتنداز: آلبانی، افغانستان، آندورا، استرالیا، اتریش، باهاما، بلاروس، بلژیک، بنین، بوتان، بنگلادش، برزیل، بلغارستان، کانادا، چاد، شیلی، جمهوری خلق چین، ساحل عاج، کرواسی، کوبا، قبرس، جمهوری چک، دانمارک، جمهوری دموکراتیک کنگو، مصر، تیمور شرقی، گینه استوایی، استونی، اتیوپی، فنلاند، فرانسه، گرجستان، آلمان، یونان، گرنادا، سریر مقدس، هندوراس، ایسلند، هند، اندونزی، ایران، عراق، جزیره ایرلند، اسرائیل، ایتالیا، ژاپن، قزاقستان، کویت، کره شمالی، کره جنوبی، قرقیزستان، لتونی، لبنان، لیختن‌اشتاین، لیتوانی، لوکزامبورگ، لیبی، جمهوری مقدونیه، مالت، موریتانی، مکزیک، مولداوی، موناکو، مونته‌نگرو، میانمار، نروژ، هلند، نیجریه، امان، مالت، پاراگوئه، لهستان، پرتغال، قطر، رومانی، روسیه، سن مارینو، صربستان، سیشل، اسلواکی، اسلوونی، آفریقای جنوبی، اسپانیا، سودان، سوازیلند، سوئد، سوئیس، سوریه، تاجیکستان، تایلند، ترکمنستان، تووالو، اوکراین، امارات متحده عربی، بریتانیا، ایالات متحده آمریکا، اروگوئه و ویتنام. گرجستان
شاردن گردشگر سرشناس فرانسوی که توصیف دقیق و جامعی از گرجستان در سفرنامه خود نموده‌است چنین می‌گوید: «نژاد مردم گرجستان پاکترین و اصیل‌ترین نژادهای مشرق زمین و خالص‌ترین نژاد هاست». بر اساس آمار سال ۲۰۰۲ میلادی، اکثر مردم گرجستان، (حدوداً ۷۰٪)، مسیحی بوده و پیرو کلیسای ارتدکس گرجی هستند. بعد از ارتدکس‌های گرجی، اسلام در گرجستان به عنوان بزرگترین اقلیت دینی این کشور محسوب می‌شود. جمعیت مسلمانان را آذربایجانی‌های گرجستان و دیگر اقوام ساکن در این کشور از جمله آجاریا تشکیل می‌دهند. مرزهای ایران
مرزهای ایران، خطی است که برای مشخص کردن مرزهای جغرافیای ایران استفاده می‌شود و محدودهٔ ایران را با کشورهای همسایه معین می‌کند. ایران بیش از ۶٬۰۰۰ کیلومتر با کشورهای ترکیه، جمهوری آذربایجان، ترکمنستان، پاکستان، عراق، افغانستان و ارمنستان مرز زمینی دارد. ایران همچنین دارای ۲٬۷۰۰ کیلومتر مرز آبی در دریای خزر، خلیج فارس و دریای عمان می‌باشد. ایران طولانی‌ترین مرز را با عراق و کوتاه‌ترین مرز را با ارمنستان دارد. روابط گرجستان و اسپانیا
روابط گرجستان-اسپانیا روابط دوجانبه و دیپلماتیک بین این دو کشور است. گرجستان دارای سفارت در مادرید و دو کنسولگری در بارسلونا و سویل است. اسپانیا در گرجستان سفارت ندارد، اما سفارت آنکارا و ترکیه برای این کشور معتبر شناخته شده‌است. اسپانیا کنسولگری در تفلیس دارد. هر دو کشور عضو شورای اروپا هستند. همراه با پرتغال، هر دو کشور نام تاریخی «ایبریا» را در سرزمین‌های خود مشترک دارند: شبه جزیره ایبری (اسپانیا و پرتغال) و پادشاهی ایبریا (گرجستان). اسپانیا از سال ۱۹۹۲ روابط دیپلماتیک خود را با جمهوری گرجستان حفظ کرده‌است. در حال حاضر، روابط اسپانیا با گرجستان با عضویت اسپانیا در اتحادیه اروپا مشخص شده‌است. مقصدهای پروازی ویز ایر
گرجستان کشورهای عضو ناتو
گرجستان هم‌اکنون عضو ناظر ناتو می‌باشد و بزودی عضو دایمی ناتو خواهد شد تمامی تجهیزات نظامی و سلاح‌های گرجستان در راستای پیوستن به ناتو توسط این نهاد بروز شده‌اند هم چنین گرجستان سالانه رزمایش‌های زیادی را با ناتو و کشورهای عضوش برگزار می‌کند. گرجستان
قانون اساسی گرجستان تحصیلات در مدارس تا کلاس نهم را به‌طور رایگان پیش‌بینی نموده‌است. هم چنین در دانشگاه‌های دولتی، دانشجویان از امکانات تحصیل رایگان برخوردار می‌باشند. در گرجستان مدارسی به زبان‌های روسی، ارمنی، آذربایجانی، آسی و آبخازی وجود دارد. تاریخ گرجستان
گرجی‌ها که قبل از تشکیل دولت صفوی در ایران درصدد ایجاد روابط و اتحاد با روسیه بودند بعد از متحمل شدن حملات سنگین صفویان و آغامحمدخان قاجار که منادی اسلام بودند، از روسیه خواستند که تحت حمایتش باشند، در سال ۱۷۸۳ م طبق معاهدهٔ گئورگیوسک گرجستان تحت حمایت روس شده و در سال ۱۸۰۱ م روسیه، گرجستان را به عنوان یکی از فرمانداری‌های خود اعلام نمود و رژیم تزاری در گرجستان برقرار شد. جغرافیای ترکیه
ترکیه در خاور با کشورهای ایران، جمهوری آذربایجان (نخجوان)، ارمنستان، و گرجستان؛ در جنوب خاوری با عراق و سوریه؛ و در شمال باختری (بخش اروپایی) با بلغارستان و یونان همسایه‌است. همچنین ترکیه از شمال با دریای سیاه، از باختر با دو دریای کوچک مرمره و اژه، و از جنوب باختر با دریای مدیترانه مرز آبی دارد. دو تنگهٔ راهبردی بسفر و داردانل نیز در اختیار ترکیه‌است. پادشاهی متحد گرجستان
پادشاهی متحد گرجستان شامل تمامیت ارضی امروزهٔ کشورهای گرجستان و ارمنستان و همچنین بخشی از کشورهای روسیه، ترکیه، آذربایجان و ایران امروزی بوده‌است. تاریخ روابط ایران و گرجستان
گرجستان، در طول تاریخ پرفراز و نشیب خود در بسیاری از دوره‌ها با عدم انطباق جغرافیای سیاسی و جغرافیای طبیعی مواجه بوده‌است. این عدم انطباق ناشی از به وجود آمدن دوران‌های فترت در گرجستان، به دلیل ضعف دولت مرکزی و ملوک الطوایفی شدن آن و تشکیل دول مقتدر در جوار گرجستان می‌باشد که به بهای سنگینی برای این سرزمین خاتمه یافت. استان گنجه-داش‌کسن
استان گنجه-داش‌کسن از سمت شمال به کشور گرجستان، از سمت جنوب به استان‌های قره‌باغ و زنگه‌زور شرقی، از سمت شرق به استان‌های آران مرکزی و شکی-زاقاتالا و از سمت غرب به استان قزاق-توووز و کشور ارمنستان محدود شده‌است. فرهنگ گرجی
گرجستان بین رشته کوه‌های قفقاز و بخش غربی قفقاز جنوبی واقع شده‌است. این کشور از غرب تا دریای سیاه امتداد دارد و از این طریق با فرهنگ‌های ملل غربی جهان باستان (یونان و روم) پیوند داشته‌است. در جنوب و جنوب غربی با ملل ترک آسیای صغیر همسایه است که زمانی قدرت برتر منطقه بوده‌اند. از شرق، توسط قلمرو آذربایجان با ایران ارتباط داشته و سال‌های زیادی تحت تأثیر فرهنگ یکدیگر بوده‌اند به‌طوری‌که در زبان معاصر گرجی و زبان معاصر فارسی تعداد زیادی کلمات مشترک وجود دارد. گرجی‌ها با برخورداری از موقعیت جغرافیایی خود توانسته‌اند در طول تاریخ ضمن حفظ هویت ملی و فرهنگی خود بر غنای فرهنگی شان بیفزایند. اگرچه موقعیت چهارراهی این سرزمین سبب عبور فاتحان تاریخ از غرب به شرق و از شرق به غرب و در نتیجه دستیازی و در بسیاری موارد ویرانی این سرزمین توسط بیگانگان شده‌است. گرجستان به علت موقعیت خاص جغرافیایی خود طی دوران‌ها و قرن‌های متمادی عرصهٔ کشمکش‌ها و رقابت‌های دولت‌های پر قدرت زمان بوده و در مرکز یکی از حساس‌ترین مناطق دستخوش تلاطم‌های گوناگون سیاسی و مذهبی و اقتصادی جای داشته‌است. گرجستان یکی از چند کشوری است که پیوسته در معرض داد و ستد فکری و فرهنگی شرق و غرب بوده و از هر دو منبع سرشار علم و فرهنگ الهام می‌گرفته‌است. گرجی‌ها در سراسر تاریخ، نوجو و نویسنده بودند، ولی همواره سعی می‌کردند که پای بند به اصالت قومی خود باشند و عناصر نو را با مبادی ریشه دار وفق دهند و به آن پیوند زنند. آنان بدین سان فرهنگ مادی و معنوی ویژهٔ گرجی را که از خصوصیات فرهنگ ملی بهره‌مند است به وجود آورده‌اند. گرجستان
گرجستان از نظر تولید برق آبی جایگاه مهمی در بین کشورهای مستقل همسود و کشورهای اروپایی دارد. این کشور از نظر تولید برق آبی، از بسیاری از کشورهای اروپایی جلوتر است. در حال حاضر برق مورد نیاز سالانه گرجستان، حدود ۱۲ میلیارد کیلووات ساعت است که تمامی این مقدار در خاک خود گرجستان تولید می‌شود. همچنین گرجستان، برق اضافی خود را به کشورهای اطراف مانند ارمنستان، آذربایجان و ترکیه صادر می‌کند. روابط گرجستان و اسپانیا
روابط اقتصادی این دو کشور محدود است، اما با توجه به بهبود قابل توجه جو سرمایه‌گذاری‌های خارجی، علاقه روزافزون شرکت‌های اسپانیایی شناسایی می‌شود. از تاریخ ۱ ژوئیه ۲۰۱۱، توافق‌نامه ای در حال اجرا است که از مالیات مضاعف بین گرجستان و اسپانیا جلوگیری می‌کند. در تاریخ ۱۰ و ۱۱ مارس ۲۰۱۴، اسپانیا و گرجستان دو تفاهم نامه همکاری در منطقه اقتصادی و تفاهم نامه منطقه گردشگری را امضا کردند. تاریخ روابط ایران و گرجستان
ایران و گرجستان، در برهه‌هایی از تاریخ خصوصاً دوران برقراری حکومت سلسلهٔ صفویه ارتباطات تنگاتنگ و گسترده‌ای با یکدیگر داشتند، که مطالعهٔ تاریخ یکی از این دو کشور بدون مطالعهٔ تاریخ دیگری مطالعه‌ای ناقص محسوب می‌شود. روابط ایران و گرجستان
روابط ایران و گرجستان، اگر چه به صورت رابطهٔ رسمی دیپلماتیک میان دو کشور در قرن بیستم در ۱۵ مهٔ ۱۹۹۲ برقرار شد اما سابقهٔ روابط ایران و گرجستان به هزاران سال می‌رسد. کشورهای پساشوروی
هفت کشور عضو CIS، یعنی روسیه، بلاروس، قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ازبکستان و ارمنستان، همکاری نظامی خودشان را با تأسیس سازمان پیمان امنیت جمعی(CSTO) تقویت کرده‌اند. این انبساطی از پیمان امنیت جمعی پیشین(CST) است. ازبکستان (در کنار گرجستان و آذربایجان) که در سال ۱۹۹۹ از CST بیرون آمد، به گوام پیوست. در ۲۰۰۵ از گوام بیرون آمد و در ۲۰۰۶ به CSTO پیوست. در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۲، ازبکستان عضویتش در CSTO را معلق کرد. گرجستان
هرچند در سال‌های گذشته به دلیل بی‌ثباتی سیاسی و به تبع آن فقدان امنیت لازم جهت سرمایه‌گذاری‌های بلند مدت و ریسک‌پذیری بالا در این کشور، گرایش اندکی از سوی بخش دولتی و تاحدودی بخش خصوصی کشورها در ورود به بازار گرجستان مشاهده گردیده‌است، اما در دههٔ اخیر با توجه به شرایط جدید و نسبتاً مطلوب این کشور که تا حدودی از دامنه بحران‌های موجود در آن کاسته شده؛ به درجه‌ای از امنیت و ثبات رسیده‌است. این مناسبات در حال توسعه در همه زمینه‌ها بوده‌است و حجم مبادلات بازرگانی این کشور با سایر کشورهای جهان سیر صعودی داشته‌است. اقتصاد گرجستان
به علت واقع شدن در منطقه جنب مداری مرطوب، در این کشور کشت مرکبات و چای رونق دارد. جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان
تا دسامبر ۱۹۳۶، این جمهوری همراه با آذربایجان شوروی و ارمنستان شوروی، مجموعاً تشکیل جمهوری سوسیالیستی ماورای قفقاز شوروی را می‌دادند. از دسامبر ۱۹۳۶ میلادی، گرجستان شوروی به صورت یک جمهوری نیمه خودمختار درآمد. در ۱۵ نوامبر ۱۹۹۰ میلادی، یعنی در آستانهٔ فروپاشی شوروی، گرجستان شوروی به جمهوری گرجستان تغییر نام داد و سرانجام در ۹ آوریل ۱۹۹۱ اعلام استقلال کامل کرد. فهرست کشورهای همسایه ایران
ایران، با پانزده کشور همسایه است که این همسایگی در مرز های زمینی و دریایی است. زمینی با هفت کشور و دریایی با هشت کشور همسایه است. از شرق با پاکستان، افغانستان و ترکمنستان، از شمال با روسیه، قزاقستان، جمهوری آذربایجان و ارمنستان، از غرب با ترکیه و عراق و از جنوب با کویت، عربستان، قطر،[بحرین]، امارات و عمان همسایه است.تعداد استانهای ساحلی ایران ۱۰ استان است که ۴ استان در شمال و ۶ استان در جنوب ایران واقع گردیده‌است. گرجستان
پایتخت این کشور تفلیس ، (تلفظ: تْبیلیسی) و شهرهای مهم آن کوتائیسی، باتومی، روستاوی، زوگدیدی، گوری و پوتی می‌باشند. گرجستان
تعداد دریاچه‌های گرجستان اندک است و اغلب آن‌ها کوچک می‌باشند و در چشم‌انداز گرجستان نقشی ایفا نمی‌کنند. هرچند، دریاچه‌های این کشور از نظر منشأ متفاوت اند اما دارای شکل زیبایی هستند. سرزمین بحرین
گرجستان روابط گرجستان و اسپانیا
گرجستان از سال ۲۰۰۵ نمایندگی دیپلماتیک در مادرید داشته‌است، اما اسپانیا فاقد سفارت مقیم در تفلیس است. سفارت اسپانیا در آنکارا تحت اعتبار چندگانه صلاحیت دارد. هر دو کشور به ترتیب به وحدت ارضی اعتماد کرده و در زمینه‌های مختلف دو جانبه با موفقیت همکاری می‌کنند. گرجستان برای گرجی‌ها
گرجستان برای گرجی ها یک شعار سیاسی و دکترین قومیت گرایانه‌ای است که به نخستین رئیس جمهور جمهوری گرجستان زویاد گامساخوردیا و پیروان او منتسب است. برای مردم گرجی، این دکترین نمایان گر استقلال آنها است در حالی که برای شهروندان غیرگرجی این دکترین نشان دهنده از بین رفتن حقوق فرهنگی و سیاسی آنها در کشور گرجستان است. این دکترین باعث شده است گروههای اقلیت در گرجستان مانند ارمنی ها،  آذری ها احساس کنند که زندگی در گرجستان منتی بر سر آنها است و همین نگرش منجر به پاکسازی قومی در مناطق آبخاز و اوستیای جنوبی و دیگر مشکلات موجود در گرجستان امروزی است. گامساخوردیا خود اعلام کرده بود که هرگز از این شعار استفاده نکرده است و این شعار توسط دستگاه تبلیغات سیاسی روس‌ها ساخته شده است. با این حال گامساخوردیا در مورد وضعیت جمعیت شناختی منطقه کاختی می‌گوید که اقلیت این منطقه باید با آهن داغ و مذاب سوزانده شوند و از ملت گرجی جدا شوند، با آنها باید مانند خائن رفتار کرد و باید همه آنها را اخراج کرد. روابط ایران و گرجستان
در دیدار سفیر جدید گرجستان در ایران، یوسب چاخواشویلی در اوایل سال ۲۰۱۴ در تهران، ظریف گفت: ایران و گرجستان از رابطه تاریخی و دوستانه‌ای برخوردارند. وزیر امور خارجه ایران افزود که ظرفیت‌های زیادی برای گسترش روابط بین تهران و تفلیس به ویژه درحوزه‌های اقتصادی و پارلمانی وجود دارد. گرجستان
رودخانه‌های گرجستان دارای اهمیت اقتصادی بسیارند. بر طبق برآوردهای منابع برق آبی، گرجستان جای مهمی را در بین کشورهای مستقل مشترک‌المنافع (CIS) اشغال می‌کند و بسیاری از کشورهای خارجی از جمله فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، اتریش، یونان، پرتغال، صربستان، مجارستان، آلمان و بلژیک جلوتر است. روابط ایران و گرجستان
گرجستان در مذاکرات ایران با کشورهای ۵+۱ در مذاکرات هسته‌ای ایران، نقش مثبتی در لغو تحریم‌ها علیه ایران داشت. با توجه به نزدیکی جغرافیای شراکت تجاری مهم دو کشور، پارلمانترهای هر دو کشور، پیش‌بینی افزایش رابطه دو جانبه میان مردم دو کشور می‌کنند. تاریخ گرجستان
پس از استقلال گرجستان در سال ۱۳۷۰ (۱۹۹۱)، ادوارد شواردنادزه وزیر خارجه پیشین شوروی، به عنوان نخستین رئیس‌جمهور کشور برگزیده شد. گرجستان از همان زمان برسر جمهوری‌های خودمختار اوستیای جنوبی و آبخازیا با روسیه اختلاف داشت، چرا که روسیه اجازه نمی‌داد که گرجستان، حاکمیت خود را در این دو منطقه اعمال کند؛ ولی به دلیل ضعف گرجستان و نیز نزدیکی دولت وقت - به ویژه شخص شواردنادزه - به روسیه، این کشور تن به مصالحه با روسیه داد و پذیرفت که در امور جمهوری‌های خودمختار اوستیای جنوبی و آبخازیا دخالت نکند و با حضور نیروهای روسی در این دو منطقه مخالفتی نداشته باشد. گرگان
شهر گرگان در موقعیت جغرافیایی ۳۶ درجه و ۵۰ دقیقه عرض شمالی و ۵۴ درجه و ۲۵ دقیقه طول شرقی، در شمال رشته‌کوه‌های البرز و جنوب شرقی دریای کاسپی قرار دارد. ارتفاع این شهر از سطح دریا ۱۷۶ متر است. گرگان از غرب با شهر کردکوی، از شرق با شهرستان آق‌قلا و از جنوب با شهرهای شاهرود و سمنان همسایه است. گرجستان
این کشور به صورت طولی در امتداد مدارات کشیده شده و طول آن حدود ۳۷۰ کیلومتر، حداکثر عرض آن ۲۰۰ کیلومتر و طول قطر بزرگ آن ۶۱۳ کیلومتر است. مساحت گرجستان ۶۹٬۹۰۰ کیلومتر مربع و اندکی بزرگتر از سری‌لانکا و کوچکتر از سیرالئون است. این کشور بزرگتر از کشورهای اروپای مرکزی و آسیا شرقی مانند هلند و بلژیک و اتریش و دانمارک و کره جنوبی و ارمنستان و کرواسی و اسلونی و استونی و لتونی و لیتوانی می‌باشد. طول مرزهای گرجستان جمعاً ۱۹۶۹٫۸ کیلومتر است. این کشور از شمال با فدراسیون روسیه هم‌مرز می‌باشد، سراسر این خطوط مرزی، منطبق بر آب فشان رشته کوه‌های قفقاز کبیر است و ۸۰۷٫۶ کیلومتر مرز مشترک را در بر می‌گیرد. این مرز از نظر استراتژی نظامی اهمیت بسیاری دارد. در حقیقت این مرز سرحدات طبیعی روسیه را در جنوب تشکیل می‌دهد، در جنوب آن گرجستان و در شمال آن جمهوری‌های خودمختار داغستان، چچن، اینگوش، اوستیای شمالی، کاباردینو-بالکاریا، کاراچای-چرکسیا، همچنین سرزمین کراسنودار را شامل می‌شود. مهم‌ترین راه‌های ارتباطی قفقاز مرکزی و غربی که روسیه را با گرجستان، ارمنستان و ایران پیوند می‌دهد، از این مرز می‌گذرد. محافظت و نگهبانی از این مرز برای روسیه جنبه حیاتی دارد، همان‌طور که در دوره شوروی پیشین و روسیه تزاری نیز دارای اهمیت بسیار بود و جنگ‌های بسیاری برای دستیابی به این سرحدات به وقوع پیوسته‌است. کشورهای مستقل مشترک‌المنافع
در سال ۱۹۹۳ پس از عضو شدن کشور گرجستان، که خود را تا آن زمان از این اتحادیه دور نگه می‌داشت، تعداد این کشورها افزایش یافت. گرجستان پس از جنگ مرداد ماه سال ۸۷ در منطقهٔ اوستیای جنوبی و دخالت روسیه از این سازمان خارج شد همین مسئله موجب تقدیم پیش‌نویس قانونی به مجلس اوکراین برای خروج از این سازمان شد. هرچند که هم‌اکنون نیز اوکراین فعالیت چندانی در این سازمان ندارد و عملاً از آن خارج شده‌است. از فوریهٔ ۲۰۰۶ کشور قزاقستان در نشست‌های وزرای دفاع اتحادیه شرکت نمی‌کند و ترکمنستان نیز از سال ۲۰۰۵ عضو جانبی به حساب می‌آید. منطقه اقتصادی شش کشور بالکان
جمهوری صربستان، دیگر کشور بالکان در جنوب شرقی اروپاست که تا سال ۲۰۰۶ کشور صربستان و مونته‌نگرو خوانده می‌شد. این کشور از شمال با مجارستان، از شرق با رومانی و بلغارستان، از غرب با مونته‌نگرو، کرواسی و بوسنی و هرزگوین و از جنوب با آلبانی و مقدونیه همسایه است. محاط در خشکی در مرکز جنوب خاوری اروپا قرار دارد. مرکز آن بلگراد است. اوستیا
ایرستان یا اوسِتیا (به اوسِتی: Ир, Ирыстон Ir, Iryston) منطقه‌ای در دو طرف رشته‌کوه قفقاز است که ساکنانش عمدتاً آسی هستند و به زبان آسی سخن می‌گویند. این قوم در گذشته با عنوان «آلان» شناخته می‌شدند، اما گرجی ها به آن‌ها «اُوسی/ Ovsi» می‌گفتند و کشورشان را «اُوسِتی/Ovseti» می خواندند که به مرور به صورت اُسِت (Ossetia) در آمده است. مردم اوستیا خود را «ایر» و سرزمین خویش را «ایرُستان» می‌نامند. بخش شمالی این منطقه اوستیای شمالی-آلانیا در محدودهٔ فدراسیون روسیه قرار دارد. اما بخش جنوبی آن، به یک کشور خودخوانده به نام جمهوری اوستیای جنوبی تبدیل شده‌است که تحت حمایت نظامی روسیه قرار دارد. بیشتر کشورهای جهان، جمهوری اوستیای جنوبی را به‌عنوان بخشی از سرزمین‌های گرجستان می‌شناسند. گرجستان
گرجستان در زمان باستان با نام ایبریا شناخته می‌شده‌است و امروزه در اکثر زبان‌ها با اشکال گوناگون واژهٔ یونانی ""گِئُرْگیا"" (Georgia به معنای کشاورزی) شناخته می‌شود. تاریخ روابط ایران و گرجستان
بعد از حملات ویرانگر تیمور لنگ، تاخت و تاز عثمانیان که کمتر از قتل و غارت‌های مغولان و تیموریان نبود، آغاز شد. در آستانه ورود از قرن پانزدهم به شانزدهم، گرجستان به شدت تجزیه و به واحدهای سیاسی جداگانه و شاهزاده نشین‌هایی تقسیم شد. همراه با افول اقتدار دولت مرکزی در گرجستان، دول مجاور آن به سرعت در حال پیمودن پله‌های ترقی بودند. تاریخ مغولستان
از لحاظ جغرافیایی با چین از جنوب و با اتحاد جماهیر شوروی (جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه) از شمال مرز مشترک داشت و از شرق نیز از سال ۱۹۳۲ تا ۱۹۴۵ با مانچوکوئو، دولت دست نشانده امپراتوری ژاپن، هم‌مرز بود که به‌طور مکرر با آن مناقشات مرزی داشت. گرجستان
در طول پایکوه‌های آن دره رود متکواری قرار دارد که در حاشیه بستر آن راه‌آهن کشیده شده‌است. گرجستان
اما کوه‌های قفقاز بزرگ همچون قازبگی و دیگر کوه‌ها، از برف ضخیم پوشیده شده‌اند. در مجموع آب و هوای گرجستان تابعی است از موقعیت جغرافیایی این سرزمین، توده‌های هوای اشباع شده از بخارات آب دریای سیاه از سمت غرب وارد دالان قفقاز و در گرجستان غربی باعث بارندگی متناوب می‌شود و با از دست دادن نسبتی رطوبت از رشته کوه‌های سورامی، مسختی و ارسیانی وارد گرجستان شرقی می‌شود. جغرافیای ارمنستان
ارمنستان در جنوب باختری سرزمین قفقاز جنوبی و در میان دریای سیاه و دریای خزر جای گرفته‌است. امروزه واژه ارمنستان برای نامیدن کشور جمهوری ارمنستان به کار برده می‌شود که تنها بخشی از سرزمین کهن ارمنستان است. کانون‌های باستانیِ این سرزمین، دریاچه وان در ترکیه امروزی و دره‌های پیرامون رود ارس بوده‌است. ارمنستان از شمال با گرجستان، از خاور با جمهوری آذربایجان، از جنوب باختری با جمهوری نخجوان، از جنوب با ایران، و از باختر با ترکیه هم‌مرز است. گرجستان
ارتش گرجستان در ترتیب قدرتمندترین ارتش‌های جهان بالاتر از قطر و پایین‌تر از زامبیا قرار دارد. قدرت نظامی گرجستان از کشورهایی چون ایرلند، اوروگوئه، نیکاراگوئه، بوسنی، بحرین، قطر، لبنان، نپال، نیجر، تاجیکستان ،مولداوی ،ارمنستان و … بیشتر است. تاریخ گرجستان
اگرچه در سال ۲۰۰۴ فضای اندکی برای همکاری سازمان ناتو با گرجستان به‌وجود آمد اما به‌دنبال جنگ سال ۲۰۰۸ این همکاری رو به افول نهاد. از حدود سال ۲۰۰۸ نه‌تنها ریاست‌جمهوری آمریکا و رهبران اروپایی تمایلی به همکاری با گرجستان نشان ندادند بلکه اکثر مردم این کشور نیز همکاری با ناتو را برای کشور خود بدون منفعت ارزیابی کردند به‌گونه‌ای که میزان حمایت مردم گرجستان از این مسئله از ۷۰ درصد در سپتامبر ۲۰۰۸ به ۱۱ درصد در فوریه ۲۰۰۹ رسید. دریای سیاه
کشورهای ساحلی دریای سیاه عبارتند از گرجستان در شرق، روسیه و اوکراین در شمال، رومانی و بلغارستان در غرب و ترکیه در جنوب. کل طول سواحل دریای سیاه ۴٬۳۴۰ کیلومتر است که شامل سواحل گرجستان ۳۱۰ کیلومتر، فدراسیون روسیه ۴۷۵ کیلومتر، اوکراین ۱٬۶۲۸ کیلومتر، رومانی ۲۲۵ کیلومتر، بلغارستان ۳۰۰ کیلومتر، و ترکیه ۱٬۴۰۰ کیلومتر است. بندرهای عمدهٔ دریای سیاه عبارت اند از اودسا، سواستوپول، کرچ، نیکالایف (در اوکراین)، نوروسیسک، توآپسه، سوچی (در روسیه)، باتومی، سوخومی، پوتی (در گرجستان)، ترابوزان، صامسون، سینوپ (در ترکیه)، کونستانزا (در رومانی)، بورگاس و وارنا (در بلغارستان). گرجستان
در سال ۲۰۱۷ میلادی، ۷٬۵۵۴٬۹۳۶ نفر به کشور گرجستان وارد شده‌اند که ۳٬۴۷۸٬۹۳۲ نفر آن توریست بوده‌اند که درآمد حاصله از آن ۲٫۷۳ میلیارد دلار بوده‌است. گرجستان کشوری توریستی می‌باشد که از شهرهای توریست پذیر زیادی از جمله کوتایسی و زوگدیدی و باتومی و سیغناغی و بورجومی و تفلیس و پوتی و سوخومی و روستاوی و زادگاه شراب دنیا تلاوی (در استان کاختی) برخوردار است. مردم گرجی
گرجی‌ها برخاسته از پادشاهی کولخیس (کُلخِتی، به گرجی: "კოლხეთი") و پادشاهی ایبِری ("ایبِریئیسْ سامِپُ، به گرجی: იბერიის სამეფო") از اروپای باستان هستند. پادشاهی کولخیس و یونان باستان در ارتباط بودند در حالی که، پادشاهی ایبِری در سلطه و نفوذ امپراتوری هخامنشی بود، تا زمانی که توسط اسکندر مقدونی از بین رفت. در قرن ۴ میلادی، گرجی‌ها جزو اولین اقوامی بودند که دین مسیحیت را پذیرفتند و امروزه اکثراً مسیحی ارتدکس و پیرو کلیسای ارتدکس گرجی هستند. همچنین گرجی‌های ترکیه مسلمان سنی، گرجی‌های ایران مسلمان شیعه و گرجی‌های اسرائیل پیرو دین یهود هستند. قرار گرفته در قفقاز در چهار راه قاره‌ای اروپا و آسیا، مردمان قرون وسطای میانه نظاره‌گر مردمان گرجی بودند که پادشاهی گرجستان را در سال ۱۰۰۸ میلادی تشکیل دادند. پادشاهی پن-قفقاز (the pan-Caucasian empire)، بعدها دوره طلایی گرجستان را در اوج قدرت سیاسی و فرهنگی این کشور کلید زد. دوران طلایی گرجستان به همین ترتیب ادامه داشت تا این‌که عواملی مانند حمله و هجوم مغول‌ها، حملهٔ تیمور لنگ، سقوط قسطنتنیه (پایان امپراتوری بیزانس) و مرگ گیورگی پنجم بزرگ (გიორგი V ბრწყინვალე: کسی که توانست بعد از ۱۰۰ سال ویرانی‌هایی که مغول‌ها به‌جا گذاشته بودند دوباره کشور را به همان قدرت و ثبات سیاسی برساند و آخرین پادشاه بزرگ گرجستان) در سال ۱۳۴۶ در بین قرون ۱۳ تا ۱۵ میلادی، این کشور را به سمت فروپاشی کشاندند. فرهنگ گرجی
شرایط مناسب و مستعد جغرافیایی و اقلیمی گرجستان، قرار گرفتن آن در دو قارهٔ اروپا و آسیا، و همچنین قرار گرفتن در بین دو حوضهٔ دریایی بزرگ دریای سیاه و دریای خزر، و نیز واقع شدن آن در مرز دو حوضهٔ دینی مهم اسلام و مسیحیت موجب شده‌است تا این کشور از بامداد تاریخ تاکنون مورد توجه جهانیان و محل مواجههٔ فرهنگ و تمدن‌های مختلف باشد. در قرون گذشته به ویژه در قرن ۱۲ و ۱۳ میلادی، تفلیس یکی از مهم‌ترین مراکز فرهنگی به‌شمار می‌آمده‌است. جغرافیای ازبکستان
ازبکستان در جنوب باختری با ترکمنستان، در شمال با قزاقستان، و در جنوب و خاور با تاجیکستان و قرقیزستان هم‌مرز می‌باشد. این کشور یکی از بزرگترین کشورهای آسیای میانه و نیز تنها کشور این بخش از آسیاست که با همهٔ چهار کشور دیگر این منطقه همسایه است. ازبکستان در جنوب مرز مشترک کوتاهی نیز با افغانستان دارد. کشورهای پساشوروی
CIS شامل یازده جمهوری شوروی سابق است که در وضعیت عضویت شان متفاوت هستند. از دسامبر ۲۰۱۰، ۹ کشور قرارداد CIS را تأیید کردند و اعضای کامل CIS هستند (ارمنستان، آذربایجان، بلاروس، مولداوی، قزاقستان، قرقیزستان، روسیه، تاجیکستان و ازبکستان) و ترکمنستان عضو وابسته، و اوکراین کشور بنیان‌گذار و مشارکت‌کننده اما به صورت قانونی عضو نیست، و گرجستان که در سال ۲۰۰۹ این گروه را ترک کرد. در ۲۰۱۴، اوکراین ریاست CIS را رد کرد و از عضویت در این سازمان بیرون آمد. آجارستان
آجارستان در جنوب غربی گرجستان قرار دارد. این جمهوری خودمختار از سمت غرب به سواحل دریای سیاه و از سمت جنوب به مرزهای شمالی کشور ترکیه محدود شده است. شرق گرجستان
شرق گرجستان معمولاً به بخش شرقی کشور گرجستان اطلاق می‌شود،که در دوران تاریخی شامل ایبریا در منطقه‌ی قفقاز بود.در اصطلاح امروزی اشاره به قلمرو گرجستان دارد که از شرق و جنوب شامل مناطق لیخی و مشکتی به جز آجارستان محدود می‌شود. گرجستان
استان خودمختار اوستیای جنوبی یا سامچابلو نیز با مساحت ۳٫۹ هزار کیلومتر در دامنه‌های جنوبی قفقاز بزرگ در ترکیب جمهوری گرجستان قرار دارد. گرجستان
نقطهٔ اوج تاریخ ارتباط گرجستان و ایران، دوران صفویه بوده که مهم‌ترین رویدادهای آن عبارتند از: گرجستان
گرجستان کشوری است با آب و باد فراوان که از آن برای تولید برق، به شکل گسترده‌ای استفاده می‌کند. سد انگوری بزرگترین سد گرجستان و همچنین سومین سد بزرگ و عظیم دنیا و همچنین نیروگاه‌های بادی در شمال این کشور سالانه میزان بسیار زیادی برق تولید می‌کنند. تاریخ روابط ایران و گرجستان
سیاست همسایگان گرجستان مبتنی بر توسعه ارضی بود. بدین ترتیب سه نیروی خرد کننده و متزاید ایران، عثمانی و روس از سه جهت گرجستان را درگیر کلاف سردرگم و پیچیده‌ای از مناسبات و مخاصمات خود نمودند. و گرجستان
در قلمرو گرجستان طیف وسیعی از خاک‌ها، از خاکستری-قهوه‌ای و شور نیمه بیابانی، یعنی خاک‌های استپی خشک و خاک‌های جنگل‌های معتدل مرطوب تا خاک‌های سرخ و پودزولی نواحی جنب مداری و خاک‌های چمنی آلپی گسترده شده‌است. ارمنی‌های گرجستان
خط لوله نفتی «باکو تفلیس جیحان» و «خط لوله گاز طبیعی قفقاز جنوبی» که از طریق این منطقه می‌گذرد با مخالفت‌هایی از سوی ارمنی‌های محلی مواجه شده‌است، و همچنین «خط آهن قارص آخالکالاک باکو» که ارمنستان را جدا می‌کند. ترکمنستان
این کشور که مرزهای طولانی با ایران دارد به عنوان یکی از بسته‌ترین و منزوی‌ترین کشورهای جهان شناخته می‌شود.