میرعماد حسنی قزوینی در چه تاریخی متولد شد؟
سید محمدکاظم قزوینی
در ۱۲ شوال سال ۱۳۴۸ هجری قمری در کربلا به دنیا آمد. در ده سالگی مادرش را از دست داد. در ۱۲ سالگی پدرش درگذشت. وی پس از سپری کردن دوران تحصیل در حوزه علمیه کربلا، به تدریس مشغول شد.
عباسعلی کیوان قزوینی
عباسعلی کیوان قزوینی، عباس بن اسماعیل بن علی بن معصوم شاهزاده منصورالملک صفوی، ملقب به «منصورعلی شاه»  در عصر روز چهارشنبه بیست و چهارم ذیحجه سال ۱۲۷۷ هجری قمری (دوازدهم تیر ماه ۱۲۳۹ هجری شمسی  برابر سوم ژوئیه ۱۸۶۲ میلادی و ۱۲۳۰ یزد گردی) در قزوین متولد شد. میرزا مهدی خان‌شقاقی
وی در سال ۱۲۶۳ ه‍.ق (۱۲۲۳ ه‍.خ / ۱۸۴۳ م) در تهران، محله سنگلج که مرکز سلطنت آن زمان تهران بود متولد شد. پدر وی میرزا قلی خان شقاقی معروف به "تاریخ‌نویس گرمرودی (میانه)" که چندین کتاب تاریخی از خود به جای گذاشته‌است، از کارمندان وزارت خارجه و دوستان میرزا سعیدخان مؤتمن‌الملک وزیر امور خارجه عهد ناصری بود. حسن اجتهادی
سید حسن اجتهادی در سوم دی ماه سال ۱۳۲۵ که مشهور به سال نهضتی یا جنگ نهضت است در شهر کازرون متولد شد. وی در خودزندگی‌نوشت خود گفته‌است: «سال‌های دبستان را در کازرون و دبیرستان را در شیراز سپری کردم؛ تحصیلات عالی را در رشته زبان و ادبیات فارسی در تهران به پایان رساندم (و پیشهٔ معلمی در پیش گرفتم). از کلاس دوم ابتدایی شعر می‌گفتم و در کلاس چهارم بود که اولین کارم که یک دوبیتی بود در مجلهٔ اطلاعات بانوان به چاپ رسید؛ پریشان مرغک بشکسته بالم/ خروشان موج دریای خیالم/ هماغوشم به تنهایی و اندوه/ دگرگون حالت و قامت هلالم» سید حسن ابطحی
او در ۱۵ رمضان سال ۱۳۵۴ قمری (۱۹ آذر ۱۳۱۴) مصادف با زادروز حسن مجتبی در مشهد متولد شد. بدین جهت سیدرضا پدر روحانی و صنعتگرش او را حسن نام نهاد. از نظر نسب وی با ۳۰ فاصله از فرزندان موسی بن جعفر محسوب می‌شود. وی قرآن را در شش سالگی در مکتب‌خانه‌ای به پایان رساند، استاد اخلاق وی بعد از پدرش، حاج ملا آقاجان زنجانی بود که مسیر زندگی او را تغییر داد. حاج ملا آقاجان به وسیلهٔ نامه مطالب مورد نیاز را به وی گوشزد می‌نمود، در آخرین نامه حاج ملا آقاجان زنجانی به وی که چند روز قبل از فوت حاج ملا آقا جان زنجانی نگاشته شده بود چنین عنوان گردیده: «تو تنها فردی بودی که مرا تا حدی شناختی» مجتبی قزوینی
مجتبی قزوینی معروف به شیخ مجتبی قزوینی (زادهٔ ۱۲۷۹، قزوین - درگذشتهٔ ۱۳۴۶، مشهد) روحانی شیعه ایرانی است. محمد قزوینی
او در شرح احوالاتش که برای درج در کتاب "شرح احوال رجال علم و ادب" تألیف مرتضی مدرسی چهاردهی نگاشته، آورده‌است: «اسم این جانب محمد و اسم پدرم عبدالوهاب بن عبدالعلی قزوینی است. پدرم یکی از مؤلفین اربعه "نامه دانشوران" است و تراجم احوال نُحاه و لغویین و ادبا و فقها غالباً به او محول بود و اسم او در مقدمه آن کتاب و شرح حال مختصری از او در کتاب "المآثر و الآثار" مرحوم محمدحسن خان اعتمادالسلطنه مسطور است و در سنه هزار و سیصد و شش هجری قمری در طهران مرحوم شد. تولد این جانب در طهران [و] در محله دروازه قزوین در پانزدهم ربیع‌الاول سنه هزار و دویست و نود و چهار هجری قمری است. تحصیلات علوم متداوله اسلامی را در همان طهران [طی] کرده‌ام. صرف و نحو را در خدمت پدرم و خدمت مرحوم حاج سید مصطفی مشهور به قنات آبادی در مدرسهٔ معیرالممالک و فقه را در خدمت همان بزرگوار و مرحوم حاج شیخ محمدصادق طهرانی[،] مدرس همان مدرسه و سپس در محضر مرحوم حاج شیخ فضل‌الله نوری، کلام و حکمت قدیم را در خدمت مرحوم ملامحمد آملی در مدرسهٔ خازن الممالک، و سپس اصول فقه خارج را در محضر درس مرحوم افضل المتاخرین آقا میرزا حسن آشتیانی (صاحب حاشیهٔ مشهور بر رسائل مرحوم شیخ مرتضی انصاری) در سه چهار سال اخیر عمر آن مرحوم. دیگر علمائی که بدون حضور در مجالس درس ایشان (چون اصلاً مجالس درس نداشتند) از مفاوضات کثیر البرکات ایشان مدت‌های مدید مستفیض شده‌ام یکی مرحوم حاج شیخ هادی نجم‌آبادی و دیگر مرحوم سید احمد ادیب پیشاوری و دیگر مرحوم شمس العلماء شیخ محمد مهدی قزوینی عبدالرب آبادی یکی از مؤلفین اربعه «نامه دانشوران» است رحمه الله علیهم اجمعین» حسن خرمشاهی
محمد حسن خرمشاهی در ۱۰ اردیبهشت سال ۱۳۰۷ در تهران به دنیا آمد. او از فعالین در جبهه ملی ایران در نهضت ملی شدن صنعت نفت بود و اولین فعالیت سازمانی او در حزب زحمتکشان ایران بود سپس با انشعاب خلیل ملکی و محمدعلی خنجی و مسعود حجازی او از این حزب جدا شده و به حزب نیروی سوم پیوست و بعد از آن با توجه به اختلافات پیش آمده به همراه محمدعلی خنجی، مسعود حجازی، یوسف جلالی، غلامرضا تختی و تنی چند از مبارزان حزب سوسیالیست را تشکیل داد. (تابستان ۱۳۳۳). سید حسن میرخانی
او در سال ۱۲۹۱ شمسی در تهران به دنیا آمد خوشنویسی را ابتدا نزد پدرش سید مرتضی حسینی برغانی آموخت که شیوه محمد رضا کلهر را پیروی می‌کرد. سید حسن میرخانی فردی عارف مسلک بود و کتاب‌هایی از شاهکارهای ادبیات فارسی را کتابت کرده‌است. سید حسن میرخانی
سید حسن میرخانی ملقب به سراج الکتاب (زاده ۱۲۹۱-درگذشته ۵ آذر ۱۳۶۹) از خوشنویسان و نستعلیق‌نویسان معاصر و از بنیانگذاران انجمن خوشنویسان ایران بود. او از استادان صاحب سبک در نستعلیق معاصر ایران به شمار می‌رود. حسن طهرانی‌مقدم
حسن طهرانی‌مقدم در ۶ آبان ماه ۱۳۳۸ در محله سرچشمه، تهران زاده شد. وی که در اولین روزهای تشکیل سپاه پاسداران، به عضویت این نهاد درآمده بود، در دوران جنگ ایران و عراق، نخستین فرمانده توپخانه سپاه و بنیانگذار واحد توپخانه در سپاه بود. پس از آن طهرانی‌مقدم مسئولیت واحد توپخانه را به حسن شفیع‌زاده واگذار کرد و به یگان موشکی سپاه پاسداران رفت و مسئولیت این یگان را برعهده گرفت. او همچنین در تشکیل و بنیان‌گذاری فرماندهی موشکی سپاه پاسداران تأثیرگذار بود. حسن طهرانی‌مقدم با پایان جنگ، وارد حوزه تحقیقات و توسعه فعالیت‌های موشکی در سپاه پاسداران شد و مسئولیت ریاست سازمان جهاد خودکفایی سپاه را برعهده گرفت. در دوران پس از جنگ ایران و عراق، تهرانی مقدم وظیفه مدیریت بر پروژه ساخت چند موشک را در واحد موشکی سپاه قبل از علیرضا یزدانی برعهده داشت. محمد کیوان قزوینی
محمد یحیی کیوان قزوینی (۱۲۶۴ش -۱۳۰۴ش) متولد قزوین معروف به «واعظ قزوینی» و «شیخ یحیی واعظ» روحانی و روزنامه نویس سوسیالیست بود که در آستانه خلع سلطنت قاجاریه در تهران ترور شد. محمدحسین نجاتی
محمدحسین نجاتی (متولد ۶ بهمن ۱۳۵۱ در مرودشت) بازیکن سابق و مربی فعلی والیبال اهل ایران است. نجاتی سابقه عضویت در تیم‌های ملی والیبال نوجوانان، جوانان و بزرگسالان ایران در کارنامه خود دارد. وی در مجموع در تیم‌های پیکان تهران، آبگینه قزوین و فتح تهران توپ زده‌است. وی والیبال خود را از تیم دارایی مرودشت آغاز و برای اولین بار در سال ۱۳۶۸ عضو تیم ملی ایران شد. نجاتی عضو تیم ملی والیبال ایران در قهرمانی جهان ۱۹۹۸ بود. وی که در گذشته سرمربی شقلاوه عراق ود در حال حاضر کمک مربی و بدنساز باشگاه شهداب یزد است. سید حسن طباطبایی قمی
وی در سال ۱۳۲۹ قمری (۱۲۹۰ خورشیدی) در مشهد متولد شد. دوران کودکی وی در همین شهر سپری شد. سید حسن قمی فرزند حاج آقا حسین قمی، از بزرگ‌ترین مراجع شیعه بود که در مشهد سکونت داشت اما در پی فرمان رضا شاه مبنی بر کشف حجاب اجباری زنان در سال ۱۳۱۴ خورشیدی و ابراز مخالفت میرزا حسین قمی، ناچار به ترک ایران و اقامت در عراق شد. میرعماد حسنی
در مورد سیادت حسنی یا حسینی میرعماد شک هست. غلام محمد هفت قلمی و کلمان هوار و عبدالمحمد خان او را حسینی می‌دانند. اما به احتمال زیاد حسنی است؛ و گاهی حسینی یا حسنی رقم می‌زده‌است. اما در یک قطعه بنا به گفته دکتر بیانی نوشته شده (مشقه عماد ثانی حسینی) و شک بر طرف گردید. یعنی قریب نیم قرن بعد از میرعماد شخصی بنام میرعماد الحسنی یا حسینی می‌زیسته‌است این مطلب از کتاب سرمایه ایمان تصنیف عبدالرزاق لاهیجی آمده که عبارت (تمت الرساله سرمایه ایمان بعون الملک المثال بتاریخ روز دوشنبه ۱۹ شهر جمادی‌الاول سنه احدی و سبعین و الف. کتبه العبد عمادالحسینی) است. سید حسن حسینی شیرازی
سید حسن حسینی شیرازی روحانی و مجتهد شیعه در سال ۱۳۵۴ قمری در شهر نجف زاده شد. وی فرزند سید مهدی حسینی شیرازی و برادر سید محمد حسینی شیرازی و سید صادق حسینی شیرازی و همچنین از شاگردان میر سید علی بهبهانی(از مراجع تقلید) است. وی در زادگاهش، کشور «عراق» علیه حاکمیت بعث عراق فعالیت سیاسی داشت و در ۱۲ اردیبهشت ۱۳۵۹ به‌دستور صدام در کشور لبنان ترور شد. محمد ابوالحسنی
محمد ابوالحسنی (زادهٔ ۱ خرداد ۱۳۵۳ – درگذشتهٔ ۷ فروردین ۱۴۰۰) تهیه‌کننده و فعال حوزه پویانمایی و انیمیشن ایرانی بود که از شناخته شده‌ترین آثار او می‌توان انیمیشن دیرین دیرین را نام برد. وی در سال ۱۴۰۰ در ۴۷ سالگی براثر ابتلا به ویروس کرونا درگذشت. ناجی قزوینی
میرزا محمدباقر ناجی قزوینی(۱۳۰۳–۱۲۵۴ ه‍.ق)(۱۲۶۵–۱۲۱۷ه‍.ش) شاعر متولد لاهیجان و متخلص به ناجی می‌باشد. وی پس از اتمام تحصیلات مقدماتی در زادگاهش و قزوین، به اصفهان رفت و اصول، حکمت، فقه و ریاضیات آموخت. سپس مدتی در خراسان و مازندران و تهران بسر برد و سرانجام به قزوین بازگشت. او علاوه بر نظم و نثر از موسیقی نیز بهره‌مند بود. برخی او را شاعر هجاگو نامیده‌اند، در صورتی که بیشتر اشعارش مشتمل بر چکامه و قطعه و چهاربیتی می‌باشد.گلچینی از دیوان ناجی قزوینی نام کتابی است که به کوشش محمد دبیرسیاقی توسط نشر حدیث امروز، در سال ۱۳۷۹ منتشر شده‌است. محسن نجفی قزوینی
محسن آقانجفی معروف به محسن قزوینی، یکی از علماء و مجتهدین بنام قزوین بود و بیش از بیست سال (۱۲۹۶–۱۳۱۹ ش) امام جماعت مسجد جامع عتیق قزوین را به عهده داشت. وی در میان اهالی قزوین مشهور به تبحّر در تفسیر قرآن و نطق‌های آتشین علیه حکومت رضا شاه بود. حسن قزلجی
حسن قزلجی در سال ۱۹۱۴ میلادی برابر با ۱۲۹۲ خورشیدی در شهر بوکان به دنیا آمد. قزلجی در تشکیل حزب دمکرات کردستان و تجدید حیات آن بعد از سقوط جمهوری مهاباد به همراه غنی بلوریان، عزیز یوسفی، کریم حسامی، سلیمان معینی، قادر شریف و دیگر فعالان کُرد، نقش فعالی داشت. او یکی از نویسندگان نشریه کردستان در دوران حکومت محلی مهاباد بود. میربهزاد شهریاری
میربهزاد شهریاری در ۱۷ دی ۱۳۳۳ خورشیدی در روستای بحیری از توابع شهرستان دشتی در استان بوشهر به دنیا آمد. پدرش سید محمدطاهر شهریاری شاعر و متخلص به شفیق از روحانیانی بود که سابقه مبارزاتی او به زمان رضاخان (مبارزه پیگیر او علیه کشف حجاب رضاخانی) باز می‌گردد. مانی رهنما
مانی رهنما (زادهٔ تیر ۱۳۵۰)، خواننده پاپ ایرانی است.وی چندین اثر از بابک بیات از جمله مرسدس، فصل پرواز، مرگ ماهی‌ها، سقوط، مرثیه، قاب عکس و افسانه دل را نیز اجرا کرد. مصطفی عدل
سیدمصطفی عدل ملقب به منصورالسلطنه (۱۲۶۱ محلهٔ انگج تبریز – ۲۱ تیر ۱۳۲۹ تهران) حقوقدان و سیاستمدار ایرانی بود. وی از نخستین اساتید حقوق ایران بود که در پی‌ریزی دادگستری نوین ایران در دوران رضاشاه از جمله تدوین قانون تجارت و قانون مجازات عمومی نقش مهمی را ایفا کرده و دو بار وزیر فرهنگ و دو بار وزیر دادگستری (عدلیه) در دوره پهلوی اول بود، همچنین ریاست صدمین دوره اجلاسیه شورای جامعه ملل را نیز عهده‌دار شد. سید محمد حکاک قزوینی
سید محمد حکاک قزوینی (متولد ۲۰ مرداد ۱۳۳۶، قزوین)، دانشیار گروه فلسفه دانشگاه بین‌المللی امام خمینی و معاون آموزشی این دانشگاه است. وی در شهریور ۱۳۹۱ در مراسمی با حضور علی‌اکبر صالحی به عنوان چهره ماندگار قزوین برگزیده شد. محمد صالح حائری مازندرانی
محمدصالح حائری در ۱۲۹۷ق / ۱۲۵۸ش و به قولی در ۲۸ رجب ۱۲۹۸ق، در کربلا متولد شد. اصل وی از بابل مازندران بود، اما به سبب اقامت طولانی‌اش در سمنان، سمنانی نیز خوانده شده‌است. میریحیی قزوینی
ناصرالدین میریحیی بن عبداللطیف معروف به سیفی قزوینی یا به اختصار میریحیی (زادهٔ ۱۹ ذی‌القعده ۸۸۵ /۲۰ ژانویه ۱۴۸۱ در قزوین- مرگ ۸ ربیع‌الاول ۹۶۲ هجری/۳۱ ژانویه ۱۵۵۱ در اصفهان) تاریخ‌نگار ایرانی است. اثر نامور او لب‌التواریخ است که دربرگیرندهٔ تاریخ فرمانروایان از روزگار باستان تا دههٔ ۱۵۴۰ میلادی است. میرعبدالحسین نقیب‌زاده
میرعبدالحسین نقیب زاده جلالی در تاریخ ۲۳ اردیبهشت ۱۳۱۶ در شهر رشت دیده به جهان گشود. کودکی و نوجوانی خود را در زادگاه خود سپری کرد و پس از پایان تحصیلات متوسطه برای ادامه تحصیلات دانشگاهی به تهران آمد. او در سال ۱۳۳۷، به طور همزمان در آزمون ورودی دانشگاه تهران و نیز دانشسرای عالی پذیرفته شد، با این حال بر خلاف روال معمول آن روزها از شهرت و اعتبار ناشی از تحصیل در دانشگاه تهران چشم پوشید و دانشسرای عالی را برای تحصیلات دانشگاهی برگزید. دلیل این انتخابِ دور از انتظار او اما خواندنِ کتابِ «حافظ چه می‌گوید؟» اثر محمود هومن، استاد فلسفهٔ دانشسرای عالی، بود. کتابی که در وی شوقی ژرف برانگیخت و آنسان که خود می‌گوید، نخست فلسفه را دوست داشته است، و این عشق اگرچه سرآعاز راه فلسفیدن است اما باید پیش‌تر رفت و کاربرد های ژرف و افزون‌تری را برای آن جست و سپس برای دیدار با نویسندهٔ آن و آموختنِ فلسفه نزد ایشان شتافت. همین دیدار و همین فلسفه‌آموزی نزدِ محمود هومن، سرآغاز زندگی فلسفی نقیب‌زاده گشت. به گونه‌ای که با گذشت سال‌های دراز، نقیب‌زاده که خود اینک از بزرگ‌ترینِ فیلسوف‌ها -و به باور بسیاری از شاگردان و نزدیکان وی و آگاهان به فلسفه بزرگ‌ترین فیلسوفانِ ایران است- و پیشکسوتان فلسفه در ایران است، همواره از محمود هومن به عنوان استاد خویش به نیکی یاد می‌کنند، شاگردی نزد او را افتخار خود می‌دانند و او را به شاگردانِ جوان خود می‌شناساند. البته رابطهٔ این شاگرد و استاد هرگز رابطه‌ای یک‌سویه نبوده. پس از آن‌که نقیب‌زاده در خردادماه ۱۳۴۰ تحصیلات لیسانس خود را به پایان رساند، محمود هومن با توجه به توانایی بالای وی در فلسفه و منطق، او را به دستیاریِ خود برگزید و به جای خود به عنوان آموزگار درس منطق روانهٔ کلاس درس کرد. محمدامین ریاحی
محمدامینِ ریاحی (زادهٔ ۱۱ خرداد ۱۳۰۲ – درگذشتهٔ ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۸) ادیب، تاریخ‌نگار، و شخصیت فرهنگی معاصر ایرانی، پدیدآورندهٔ آثار پژوهشی در زمینهٔ فرهنگ ایرانی، ادبیات فارسی، فردوسی و "شاهنامه"، حافظ، و تاریخ ایران است. سید محمدحسن الهی طباطبایی
محمد حسن الهی در سال ۱۲۸۵ خورشیدی در تبریز متولد شد. ۱۸ ماهه بود که مادرش و ۴ ساله بود که پدرش را از دست داد. سرپرستی و نظارت بر اموال و زندگی او و برادرش در منزل پدری واقع در خیابان مسجد کبود تبریز به یکی از محترمین خانواده پدری سپرده شد. او دوازده ساله بود که درس و کتاب را شروع کرد و به همراه برادر به مکتب رفت. محسن حاجی‌حسنی کارگر
محسن حاجی‌حسنی کارگر (زاده ۱۵ آبان ۱۳۶۷ مشهد - درگذشته ۲ مهر ۱۳۹۴ منا) نفر اول جهان در مسابقات جهانی کشور مالزی در رشته تلاوت قرآن سال ۲۰۱۵ بود. وی قرائت قرآن را با تشویق پدر و مادر و با کمک دو برادر بزرگترش از ۳ سالگی آغاز کرد. حاجی‌حسنی روزهای چهارشنبه، اذان صبح را به صورت زنده در حرم علی بن موسی الرضا اجرا می‌کرد. حسین حسنی سعدی
حسین حسنی سعدی (زاده ۱۳۲۰ کرمان) سرلشکر نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران و فرمانده آن نیرو از ۲۶ مرداد ۱۳۶۵ تا ۱۷ اردیبهشت ۱۳۷۰ بود. وی در فاصله سالهای ۱۳۷۸ تا ۱۳۹۵ معاونت هماهنگ‌کنندهٔ ستاد کل نیروهای مسلح را برعهده داشت و هم‌اکنون بعنوان جانشین فرمانده قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیا فعالیت می‌کند. حسن ریاضی
حسن ریاضی (ایلدیریم) در بهمن ۱۳۳۷ در روستای جمال‌آباد سراب به دنیا آمد. تحصیلات ابتدایی را در شهرهای هریس و مهربان و دبیرستان را در تبریز به پایان برد و سپس در دانشگاه علوم پزشکی تهران تحصیلات خود را ادامه داد. میرعماد حسنی
دکتر بیانی در کتاب سیر احوال و آثار خوشنویسان می‌گوید: مالک دیلمی به سال ۹۶۶ در گذشت و میر در آن زمان کودکی ۵ ساله بود. اما در استادی محمد حسین تبریزی شکی نیست. گویند میرعماد برای تعلیم خط نزد او رفت تا روزی پس از ممارست و مشق خط‌های بیشمار قطعه‌ای نوشت و به نزد استاد برد. محمد حسین چون آن را دید به میر گفت اگر چنین توانی بنویس و گرنه قلم فروگذار و چون میر به استاد گفت خود نوشتن او خط و میر را بوسید و گفت که تو از امروز از استادانی. این سخن به منزله جواز و تصدیق حسن خط میر عماد است. حسن طوفانیان
حسن طوفانیان فرزند میرزا مهدی‌خان خیاط و آمنه حاج شیخ علی عرب، در ۱۲۹۲ خورشیدی در تهران متولد شد. پس از انجام تحصیلات مقدماتی در مدرسه ترقی و متوسطه، در مهرماه ۱۳۱۳ ه‍.ش وارد دانشکده افسری شد و دورهٔ دو ساله آن را در مهرماه ۱۳۱۵ طی نمود و موفق به اخذ درجهٔ نایب‌دومی شد. وی ضمن تحصیل در دانشکدهٔ افسری، مدرسه‌ی نظامی دیده‌بانی را نیز طی کرده، دانشنامه گرفت و خلبان نظامی شد. حسن ملکی
حسن (منصور) ملکی (۱۳۲۱–۱۳۹۴) روزنامه‌نگار، شاعر، منتقد و مدرس ادبیات ایرانی بود. وی مدتی نیز مدیریت روابط عمومی موزه هنرهای معاصر تهران را بر عهده داشت. حسن (منصور) ملکی در سال ۱۳۲۱ در تجریش تهران متولد شد. وی ابتدا در دبیرستان‌های تهران به عنوان دبیر ادبیات فارسی مشغول به کار شد.او چنان شاگردانش را تحت تاثير قرار ميداد كه همه عاشقانه وي را دوست داشتند ،انساني وارسته ، پر از احساس ناب و متعهد بود.  ملکی که آثارش را با اسم منصور ملکی منتشر می‌کرد، در دهه شصت دبیر فرهنگی- هنری روزنامه ابرار بود و بعدها با روزنامه‌های آریا و اخبار نیز با عنوان دبیر صفحه هنری همکاری کرد. ملکی در زمینه نقد فیلم، هنرهای تجسمی و ادبیات نیز فعال بود و آثارش در نشریات گوناگونی به چاپ رسیده است. وی در سال ۱۳۸۳ مجموعه شعر "دو کبوتر کنار پنجره ما" را منتشر کرد و گزیده‌ای از نثرهای شاعرانه کهن فارسی را در سال ۱۳۹۲ در کتابی به نام "تا با توأم بیشتر از همه‌ام" گردآوری و منتشر کرد. آخرین کتاب او با نام "اشاره با گوشه چشم" "(تلمیح در غزل‌های حافظ)" پس از درگذشت او در سال ۱۳۹۵ منتشر شد. مرتضی نیک‌نژاد
وی در سال ۱۳۲۱ در جنوب شهر تهران در خانواده‌ای مذهبی به دنیا آمد. وی پس از پایان دوره ابتدائی در بازار تهران به شغل کفش فروشی اشتغال داشت. او پس از آشنایی با رضا صفار هرندی در جلسات دینی علی اصغر هرندی شرکت کرد و با آشنایی با محمد بخارایی، با موتلفه اسلامی آشنا گشتند. وی در جریان عملیات ترور حسنعلی منصور نفر دوم عملیات و پشتیبانی‌کننده محمد بخارایی بود و به همراه رضا صفار هرندی دستگیر شد. وی در سحرگاه ۲۶ خرداد ۱۳۴۴ تیرباران شد.جسد او در نزدیکی مسگرآباد دفن گردید. حسن پیرنیا
حسن پیرنیا، ملقب به مشیرالملک و بعد مشیرالدوله (زاده ۱۲۵۰ در نایین – درگذشته ۲۹ آبان ۱۳۱۴ خورشیدی در تهران) سیاستمدار، حقوقدان، تاریخ‌نگار ایرانی و نخست‌وزیر ایران در اواخر عهد قاجار بود. او موسس مدرسه علوم سیاسی و از پایه‌گذاران آیین دادرسی کیفری و مدنی ایران است. حسن مجتبی
بنابر نقل مشهور در منابع اسلامی، حسن مجتبی در ۱۵ رمضان سال سوم ه‍.ق برابر با ۲۹ فوریهٔ ۶۲۵ م و به نقلی دیگر در سال دوم ه‍.ق در مدینه به‌دنیا آمد. پیامبر اسلام پس از اطلاع از تولدِ وی، به خانهٔ فاطمه وارد شد و در گوش حسن اذان گفت؛ و هفت روز پس از ولادتش، گوسفندی قربانی نمود. فاطمه زهرا نیز در هنگام تولد حسن و حسین، موهای سرشان را تراشید و موها را فروخت و به‌میزانِ وزن‌شان نقره گرفت و نقره‌ها را صدقه داد. حسن بنی‌هاشمی
وی فرزند سیدابراهیم و بی‌بی گل است که در هفدهم آذر ماه ۱۳۲۸ در بندرعباس به دنیا آمد. کودکی و نوجوانی و سال‌هایی که ذهن و اندیشه و فرهنگ یک انسان ساخته می‌شود را در این شهر گذراند. او از سال‌های دور، از زمانی که دانش‌آموز دبستان شاهپور بود به تصویر علاقه زیادی داشت و از پشت عدسی دوربینی که از پدرش جایزه گرفته بود، با حسرت به جنوب نگاه می‌کرد. محمدحسن اعتمادالسلطنه
محمدحسن خان مقدم مراغه‌ای (۲۶ شهریور ۱۲۲۲ مراغه، 13 فروردین ۱۲۷۵ تهران)، ملقب به صنیع‌الدوله و سپس اعتمادالسلطنه، از رجال دربار دورهٔ قاجار و عهد ناصرالدین شاه و صاحب کتاب‌های بسیار بود. محسن نجفی قزوینی
محسن در یک خانوادهٔ تجار و مذهبی در تهران در سال ۱۲۵۶ هجری شمسی به دنیا آمد. محمدحسن گنابادی
محمّد حسن بیچاره بیدختی گنابادی ملقب به صالح‌علی‌شاه (۲۴ تیر ۱۲۷۰ برابر با ۸ ذیحجه ۱۳۰۸ هجری قمری، بیدخت گناباد – ۶ مرداد ۱۳۴۵ برابر با ۹ ربیع‌الثانی ۱۳۸۶ هجری قمری) قطب سی و ششم سلسله نعمت‌اللهی سلطان علیشاهی گنابادی بود. سید حسن شاهچراغی
سید حسن شاهچراغی (۹ بهمن ۱۳۳۱- ۱ اسفند ۱۳۶۴) نماینده دوره اول و دوم مجلس از شهرستان دامغان و سرپرست سابق مؤسسه کیهان. وی در سال ۱۳۶۴ و در زمان جنگ باعراق بر اثر هدف قرار گرفتن هواپیمایش کشته شد. سید عظیم شیروانی
عظیم شیروانی در سال ۱۲۱۴ در شهرستان شماخی متولد شد؛ هفت سال داشت که پدرش را از دست داد و به داغستان رفت و در کنار پدربزرگ ملاحسین به تحصیل مشغول شد و در سال۱۲۶۹ درگذشت. به روایتی دیگر سید عظیم در سال ۱۲۵۱ هـ. (شمسی ۱۲۱۴- میلادی ۱۸۳۵)متولد در سال ۱۳۰۵ هـ. (۱۲۶۷ ش. - ۱۸۸۸ م) در ۲۱ ماه رمضان در سن ۵۳ سالگی در گذشت. ناصح شیروانی مرثیه‌ای در فقدان او سرود: حسن همایون
حسن همایون آذرماه ۱۳۶۱ در مرودشت به دنیا آمد. او از اوئل دهه هشتاد خورشیدی با مجامع ادبی زادگاهش در ارتباط بود و کار نوشتن و خلق ادبی را به‌طور جدی با پیوستن به انجمن شعر جوان مرودشت در سال ۱۳۸۱ آغاز کرد. حسین میرمحمدصادقی
در تاریخ ۱۷/۱۱/۱۳۳۵ در یکی از محله‌های خیابان نظام آباد تهران متولد شد. دوران دبیرستان را در دبیرستان علوی تهران سپری کرد. وی در خرداد ماه ۱۳۵۴ موفق به اخذ دیپلم ریاضی گشت و پس از شرکت در آزمون ورودی دانشگاه‌ها و قبولی در چند رشته، تحصیل در دانشکدة حقوق دانشگاه ملی ایران (شهید بهشتی فعلی) را انتخاب کرد. در خردادماه ۱۳۵۷ با احراز رتبه اول از دانشکده حقوق فارغ‌التحصیل شد، پس از آن با شرکت در آزمون ورودی دوره کارشناسی ارشد حقوق در دانشگاه‌های تهران و ملی (شهید بهشتی فعلی) و نیز آزمون اعزام دانشجو به خارج در هر سه آزمون پذیرفته شد. او برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد عازم دانشگاه لندن شد. مدارک تحصیلی که پس از قریب ده سال اقامت در انگلستان موفق به اخذ آن‌ها شده به قرار ذیل می‌باشند: محمدحسن شریف قنوتی
محمد حسن شریف قنوتی در روز ۳ تیر سال ۱۳۱۳ در اروند کنار خوزستان به دنیا آمد. در دوران کودکی به کسب علوم و معارف دینی روی آورد و مقدمات اسلام را نزد عمویش، عبدالستار اسلامی، سپس عبدالرسول قائمی در آبادان فراگرفت. در سال ۱۳۳۷ با توجه به رونق علمی حوزه علمیه بروجرد دوره سطح و بخشی از خارج را به پایان رساند، سپس برای تکمیل تحصیلات حوزوی وارد حوزه علمیه قم شد و محضر درس سید محمدرضا گلپایگانی و نیز سید روح‌الله خمینی، را درک کرد و تا مرتبه اجتهاد پیش رفت. وی مبارزات سیاسی خود را از زمان فعالیت فدائیان اسلام آغاز نمود و همکاری‌های اندکی با آن گروه، به ویژه سید مجتبی نواب صفوی داشت. او در کنار مبارزات سیاسی فعالیت‌های اجتماعی را نیز ادامه داد و در سال ۱۳۳۷ پس از اتمام درس خارج در از سوی سید محمد رضا گلپایگانی برای امور تبلیغ به سرنجلک و سپس اردکان فارس اعزام گردید. او چندین سال در روستاها و بخش‌های اردکان فارس به تبلیغ و ترویج احکام اسلامی پرداخت و در کنار آن فعالیت‌های اجتماعی زیادی انجام داد و در روستاها برای مردم مسجد، حمام و دبستان ساخت و در رفع برخی از مشکلات آنان کوشید. او به منظور کمک به معیشت خانواده‌های فقیر صنعت قالیبافی را با ایجاد دارهای قالی در منازل توسعه داد. همین اقدامات سبب شده بود که وی محبوبیت و مقبولیت خاصی در میان مردم آن سامان بیابد. حسن مشار
میرزا حسن خان مشارالملک (۱۲۴۳ - ۱۳۲۷، مونت کارلو) که نام خانوادگی مشار برگزید، دولت مرد اواخر قاجار و اوایل پهلوی بود. تبدیل پشتوانه پول ایران از نقره به طلا و تغییر واحد پول ایران از قران به ریال در دوران وزارت مالیه او انجام گرفت. منصور ارضی
منصور ارضی در ۱ اردیبهشت ۱۳۳۲ در محلهٔ نازی‌آباد تهران به‌دنیا آمد. او در اوایل دههٔ ۱۳۶۰ مَحفِلی در مسجد شهدای تهران را پایه‌گذاری کرد. علاوه بر مسجد شهدا، او در مسجد ارک نیز به فعالیت و مداحی می‌پردازد. حسن مجتبی
حسن بن علی بن ابی‌طالب (به ؛ ۱۵ رمضان ۳ هجری قمری / ۲۹ فوریه ۶۲۵ میلادی – ۷ یا ۲۸ صفر ۵۰ هجری قمری / ۵ یا ۲۶ مارس ۶۷۰ میلادی) فرزندِ علی بن ابی‌طالب و فاطمه زهرا و نوهٔ محمد بن عبدالله، پیامبر اسلام، است. او امام دوم شیعیان و جدِّ مادری سلسلهٔ امامان شیعه دوازده‌امامی از محمد باقر تا حجت بن الحسن و نیز امامان اسماعیلیه به‌شمار می‌رود. مسلمانان و به ویژه شیعیان از وی با عنوان امام حسن مجتبی یاد می‌کنند. کُنیهٔ وی ابومحمّد است. او از اهل بیت و نیز آل کسا به‌شمار می‌آید. از دیدگاه برخی از اهل سنت همچون ابن کثیر و ابن حجر، او پنجمین و آخرین خلیفه از خلفای راشدین محسوب می‌شود. همچنین او به سخاوت و رسیدگی به فقرا و مهربانی و هوش و البته شجاعت معروف بود. حجت بن الحسن
طبق گفتهٔ ویلفرد مادلونگ در "دانشنامهٔ اسلام"، بین قرون هفتم تا سیزدهم هجری برخی علمای اهل سنت از این عقیده که حجت بن حسن همان مهدیِ منتظَر است حمایت کردند:  «ابومحمد حسن عسکری (متولد در سال ۲۳۱ ه‍.ق) … منقبت و مزیّت بسیار بزرگی که خداوند به وی اختصاص داده… این است که مهدی (علیه‌السلام) از نسل او و فرزند اوست»؛ «اَبُوالْقاسِم محمّدُ بنُ الْحسنِ الْخالِصِ بن علیِّ الْمُتِوَکِّلِ بنِ محمّدِ الْقانِعِ بنِ علیِّ الرِّضا بنِ موسَی الْکاظمِ بنِ جعفرِ الصّادقِ بنِ محمّدِ الْباقرِ بنِ علیِّ زَیْنِ الْعابِدینِ بنِ الْحُسَیْنِ الزَّکیِّ بنِ علیِّ الْمُرتَضیٰ أمیرِالْمُؤْمنینِ بنِ أبی‌طالب (عَلَیْهمُ‌السَّلام)، اَلْمَهدیُّ، الْحُجَّةُ، الْخَلَفُ الصّالِحُ الْمُنْتَظَر علیهمُ السّلام و رحمةُ اللّه و بَرَکاتُه»به‌نوشتهٔ جاسم حسین احادیثِ مربوط به غیبتِ مهدیِ قائم را بسیاری از گروه‌های شیعه گردآوری کرده‌اند و پیش از سال ۲۶۰ ه‍.ق/۸۷۴ م در آثارِ سه مذهبِ واقِفیه، زیدیه جارودیه و امامیه موجود است. از واقفیه، اَنْماطی ابراهیم بن صالح کوفی از اصحابِ امام محمد باقر کتابی به نام "اَلْغَیْبَة" نوشت. علی بن حسین طائی طاطاری و حسن بن محمد بن سَماعه هر یک کتابی به نام «کتابُ الْغَیبَة» نوشتند و امام موسی کاظم را به‌عنوان امامِ غایب معرفی کردند. از زیدیه، ابوسعید عَبّاد بن یعقوب رَواجِنی عُصْفُری (و. ۲۵۰ ه‍.ق/۸۶۴ م) در کتابی به نام "ابوسعید عُصفُری" احادیثی در خصوص غیبت، ائمهٔ دوازده‌گانه و ختمِ ائمه به دوازده می‌آورَد بی‌آنکه نام آن‌ها را برشمرَد. از امامیه علی بن مَهْزیارِ اهوازی — وکیل امام نهم و دهم — (و. حدود ۲۵۰ تا ۲۶۰ ه‍.ق)، دو کتاب به نام‌های "کتابُ الْمَلاحِم" و "کتابُ الْقائِم" نوشت که هر دو دربارهٔ غیبتِ امام و قیامِ او با شمشیر مطالبی دارد. حسن بن محبوب سَرّاد (و. ۲۲۴ ه‍.ق/۸۳۸ م) کتاب "اَلْمَشْیَخَة" را در موضوعِ غیبت می‌نویسد. فَضل بن شاذان نیشابوری (و. ۲۶۰ ه‍.ق/۸۷۳ م) کتاب "الغیبة" را نوشت که ظاهراً مطالب آن از کتابِ "المشیخه" نقل شده‌است. وی که دو ماه پیش از امام یازدهم می‌میرد، امام دوازدهم را قائم می‌داند. به‌نوشتهٔ پوناوالا منابعِ پیش از دورانِ موسومِ به غیبتِ کبری بسیار پراکنده و ناکافی‌اند و مشکلی که پژوهشگران در هنگامِ بررسیِ این منابع با آن مواجه می‌شوند، میزانِ تاریخی بودنِ این منابع است. مهدی حمیدی شیرازی
دکتر مهدی حمیدی شیرازی (زاده ۱۴ اردیبهشت ۱۲۹۳ خورشیدی در شیراز، استان فارس – درگذشته ۲۳ تیر ۱۳۶۵ در شیراز) ادیب، شاعر، استاد دانشگاه، مترجم و منتقد ایرانی بود. از مشهورترین سروده‌های او می‌توان به شعر قوی زیبا یا همان مرگ قو اشاره کرد. محمدحسن نجفی
وی در تاریخ یکم شعبان سال ۱۲۶۶ ه‍.ق (۲۲ خرداد ۱۲۲۹ ه‍.خ) درگذشت. تاریخ مرگ را به حروف ابجد «بین الانام یتیمان جواهره» بیان کرده‌اند که طبق حروف ابجد همان ۱۲۶۶ است. میرزا حسنعلی نصیرالملک شیرازی
حسنعلی‌خان نصیرالملک پسر سیم حاجی قوام‌الملک است، قدوة اعیان زمان، اسوة بزرگان دوران حاجی‌نصیرالملک میرزا حسن‌علی‌خان در سال ۱۲۳۷ در شیراز متولد گشته، در مبادی عمر کمالات لایقه و محاسبات دفتری و خط تحریری و سیاق بیاموخت. از مبادی عمر تا کنون خانه‌نشین نگشته، تمام اوقات به ایالت و حکمرانی نواحی فارس برقرار بوده و هست و… حسن نمکدوست تهرانی
حسن نمکدوست تهرانی در سال ۱۳۳۹ هجری خورشیدی، در تهران به دنیا آمد، از دوران دبیرستان به  روزنامه‌نگاری علاقه‌مند شد. در سال ۱۳۵۵ در سن ۱۶ سالگی وارد دانشکده علوم ارتباطات اجتماعی شد و در سال ۱۳۷۳ مقطع کارشناسی را در رشته روزنامه نگاری از دانشگاه علامه طباطبایی اخذ کرد، پس از آن  کارشناسی ارشد و دکتری را در رشته علوم ارتباطات اجتماعی از همین دانشگاه دریافت کرد. وی همچنین موفق شد با گرفتن مدرک دکتری ارتباطات در زمره یکی از شاگردان شناخته شده کاظم معتمدنژاد قرار گیرد. او متأهل و دارای دو فرزند است. قوام‌الدین محمد حسنی
قوام‌الدین محمد حسنی پزشک ایرانی در قرن ۱۷ میلادی بود. وی در سال ۱۶۹۴ شهر قزوین به دنیا آمد. کتابخانه ملی پزشکی ایالات متحده آمریکا نسخهٔ کمیابی از ۵ شعر عربی دارای مطالب حساب، نجوم، پزشکی و رفتارشناسی دارد. نام این اشعار "خمسه قزوینه" می‌باشد. حسن زرافشان
حسن زرافشان در ۱۸ اسفند سال ۱۳۴۳ در قزوین به دنیا آمد ؛ از همان کودکی به کوهنوردی علاقه فراوانی داشت ؛ در سنین نوجوانی دو رشته ورزشی کاراته و کوهنوردی را به‌طور جدی آغاز کرد ؛ و تا رسیدن به درجه استادی از تجربیات مربیان همچون حسن میرابی ، سید علی سیاهپوش ، عبداله اشتری ، عزیز خلج ، محمد نوری و بردیا خواجه بهرمند شد . ماده‌تاریخ
تاریخ مخحصن شدن حسن صباح در قلعه الموت، همان «الموت» برابر ۴۷۷ است. از عجایب وقایع، ماجری قتل «میرزا شاه حسین اصفهانی» وزیر شاه اسماعیل اول صفوی است که به سال ۹۲۹ اتفاق افتاد و این رقم درست معادل حروف نام اوست. همچنین در تاریخ وفات «کمال‌الدین اسمعیل اصفهانی» که توسط عبدالحمید حقیقی نخجوانی استخراج شده برابر حروف نام وی یعنی ۶۳۵ است. تاریخ وفات «آقارضی» قزوینی متخلص به سرور توسط میرزا حسن تأثیر تبریزی بدین ترتیب دریافت شده‌است: بنابر نظر جلال‌الدین همایی و عباس فرات، تاریخ درگذشت وحید دستگردی صاحب مجله ارمغان «ارمغان وحید» (یعنی ۱۳۲۰) است. تاریخ نگارش کتاب "پارسی نغز" اثر علی‌اصغر حکمت بنابر نظر نگارنده، همان «پارسی نغز» معادل ۱۳۳۰ شمسی قرار گرفته‌است. جا دارد گفته شود که کتاب مزبور متضمن مقالات و اشعار به فارسی سره و خالی از کلمه‌های عربی است. تاریخ انتشار روزنامه شفق سرخ همان «شفق سرخ» برابر ۱۳۴۰ قمری است که توسط علی دشتی انتشار می‌یافت. حرم شاه عبدالعظیم
عبدالعظیم حسنی در سال ۱۷۳ قمری (۷۸۹ م)، در زمان موسی کاظم در شهر مدینه زاده شد. پدرش عبدالله و مادرش فاطمه نام داشتند. همسر وی خدیجه دختر قاسم بن حسن بن زید بن حسن مجتبی بود. فرزاد حسنی
فرزاد حسنی در سال ۱۳۵۶ در محله خانی‌آباد تهران متولد شد. حسنی دورهٔ بازیگری را در کلاس‌های حمید سمندریان و امین تارخ گذرانده‌است. برنامهٔ تلویزیونی گفتگو محور کوله‌پشتی که به مجری‌گری او بین سال‌های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۶ پخش می‌گردید باعث شهرت او شد. وی همچنین در رادیو هم اجرای برنامه می‌پردازد. محمدصالح برغانی قزوینی
محمدصالح برغانی قزوینی (زاده ۱۱۷۴ قمری در برغان درگذشته ۱۲۷۱ کربلا) از روحانیان سرشناس امامیه در قرن سیزدهم بود. او فرزند ملامحمد ملائکه، برادر محمدتقی برغانی معروف به شهید ثالث، همسر آمنه خانم قزوینی و پدر طاهره قره‌العین و از اجداد علی‌اکبر صالحی بود. او مؤسس مسجد و مدرسه صالحیه قزوین دانسته می‌شود. سید مصطفی موسوی
سید مصطفی موسوی در روز ۱۰ بهمن ۱۲۴۰ هجری شمسی، مصادف با ۲۹ رجب ۱۲۷۸ قمری (۱۸۶۲ میلادی) در خمین متولد شد. از سید احمد پس از مرگ تنها سید مصطفی و دختری بنام صاحبه باقی‌ماند. سید مصطفی مقدمات را در خمین و نزد میرزا احمد خوانساری آموخت. میرزا احمد خوانساری از نوادگان حیدر بن محمد خوانساری مؤلف زبدةالتصانیف است. رابطهٔ نزدیک آن دو سبب شد تا سید مصطفی دختر میرزا احمد خوانساری را که پیش از ازدواج، حاجیه‌خانم نام داشت و پس از آن – در خانهٔ سید مصطفی – هاجر صدا زده می‌شد به همسری برگزیند. سید مصطفی موسوی که در خمین او را «آقای موسوی»، «آسید مصطفی» یا «آسید هندی» خطاب می‌کردند، کمی پس از ازدواج برای ادامهٔ تحصیلات راهی اصفهان شد. میرابراهیم سیدحاتمی
او فرزند حاج سید جواد از علمای اردبیل، در سال ۱۳۴۳ هجری قمری(۱۳۰۳ شمسی) در اردبیل متولد شد. وی علاوه بر تحصیل در مدارس دولتی مقدمات و بخشی از علوم حوزوی را از استادان وقت حوزهٔ علمیه اردبیل همچون محسن نجفی، آخوند ملا بشیر مدرس، عبدالغفور عاملی، شیخ غلامحسین غروی قدسی، حاج میرزا ابراهیم کلانتر و دیگر استادان فرا گرفت. حسن اقارب‌پرست
حسن اقارب‌پرست در ۱ اردیبهشت ۱۳۲۵ در اصفهان زاده شد. وی افسر زرهی بود و در زمان جنگ ایران و عراق مدتی به عنوان معاون لشکر ۹۲ زرهی اهواز فعالیت می‌کرد. او در قطعه ۲۴ بهشت زهرا تهران دفن شده‌است. حسن وثوق
میرزا حسن خان وثوق‌الدوله (زاده ۱۳ فروردین ۱۲۴۷ تهران –درگذشته ۱۴ بهمن ۱۳۲۹ تهران) که بعدها نام خانوادگی وثوق برگزید، نخست‌وزیر ایران و از دولتمردان تأثیرگذار اواخر دوره قاجار بود. او برادر احمد قوام (قوام‌السلطنه) است. حسن حبیبی
حسن‌ابراهیم حبیبی (۱۵ اسفند ۱۳۱۵-۱۲ بهمن ۱۳۹۱) سیاستمدار، از اعضای برجسته نهضت آزادی و حزب جمهوری اسلامی و حقوقدان مشهور و دولتمرد ایرانی بود که از فروردین تا شهریور ۱۳۷۶ به عنوان نخستین دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام خدمت کرد. وزیر ارشاد دولت بازرگان، وزیر علوم و آموزش عالی و پس از آن وزیر دادگستری دولت میرحسین موسوی، اولین معاون اول رئیس‌جمهور ایران در هر دو دولت اکبر هاشمی رفسنجانی و دولت اولِ سید محمد خاتمی بود. حبیبی دارای مدرک دکترای جامعه‌شناسی و حقوق از دانشگاه سوربون بود. وی همچنین رئیس بنیاد ایران‌شناسی و از جمله حقوق‌دانانی بود که پس از انقلاب ایران، پیش‌نویس قانون اساسی جمهوری اسلامی را با استفاده از قوانین اساسی سایر کشورها تهیه کرد. او تا پایان عمر عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی و مجمع تشخیص مصلحت نظام بود. وی عضو دیوان داوری بین‌المللی، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی و مدیر گروه واژه‌گزینی فرهنگستان زبان و ادب فارسی نیز بود. حسن ممدوحی
حسن ممدوحی در سال ۱۳۱۸ در شهر کرمانشاه متولد شد. حسن بنی‌هاشمی
سیدحسن بنی‌هاشمی (زاده ۱۷ آذر ماه ۱۳۲۸، بندرعباس) فیلمساز هرمزگانی‌ست که به عنوان یکی از پیشگامان سینمای آزاد ایران شناخته می‌شود. حسن نراقی
حسن نراقی (زادهٔ اردیبهشت ۱۳۲۳ – درگذشته ۲ آذر ۱۳۹۹) پژوهشگر ایرانی بود که بیشتر به دلیل آثارش در زمینه جامعه‌شناسی غیرآکادمیک شناخته‌شده‌است. مهم‌ترین اثر او «جامعه‌شناسی خودمانی» است که در سال ۱۳۹۹ به چاپ سی و سوم رسید. میرعماد حسنی
باید پذیرفت که میرعماد یک شخصیت فراملی است که بی‌گمان دارندهٔ پربارترین آثار هنری برای ایران است. آثار میر عماد گواه این سخنند که میر به دو اصل نهایی اصول دوازده‌گانه خوشنویسی یعنی شأن و صفا، رسیده‌است. خط میر دارای چنان زیربنای محکمی است که حتی در زمان حیاتش تأثیر فراوانی برهم‌روزگاران خود داشت و همین‌طور پس از وی چندین قرن خوشنویسان از روی قطعاتش مشق کرده‌اند، هر چند هیچ‌کدام نتوانستند به جایگاه او دست یابند. میر عماد هنرمندی آزاده، بلند نظر و وارسته بود و هنر را برای نفس هنر دوست می‌داشت و با شاگردان خود چنان بود که آنان از عالم استاد و شاگردی قدم فراتر نهاده و روابط مرید و مرادی یافته بودند و حتّی بعضی برای میر جنبه ظهور کرامات نیز قائل شده‌اند. میر صدها شاگرد برجسته تعلیم و تربیت نمود که هر کدام نام‌آورانی شدند که نام و هنرشان پشتوانه فرهنگ کشور ایران است. افزون بر خوشنویسان ایرانی مقلدان خط میرعماد در میان خوشنویسان عثمانی و هند فراوان بوده‌اند. مجتبی محرمی
مجتبی محرمی (زاده ۶ اردیبهشت ۱۳۴۳ در تهران) بازیکن فوتبال سابق اهل ایران است. زکریای قزوینی
زکریا بن محمد بن محمود مکمونی قزوینی ملقب به زکریای قزوینی (۶۰۰–۶۸۲)، جغرافی‌دان، دانشمند، تاریخ‌نویس و فیلسوف ایرانی‌تبار قرن هفتم هجری قمری است. نسب او به مالک بن انس می‌رسد. او شاگرد اثیرالدین ابهری حکیم بزرگ ایرانی بود. زکریای قزوینی به سال ۶۰۰ هجری قمری در قزوین متولد گردید. دوران کودکی را در زادگاه خود پشت سر گذاشت. در نوجوانی راه سفر را پیش گرفت و به شام رفت و از دارالعلم آن دیار بهره گرفت. سپس در دمشق با محی‌الدین ابن عربی برخورد نمود و پیرو طریقت صوفیانهٔ او گردید. بعد از مدتی از شام به عراق رفت. در دوران خلافت مستعصم عباسی منصب قضای واسط و حله را داشت. وی تا هنگام حملهٔ هولاکو به بغداد منصب قضا را به عهده داشت، و بعد از سقوط خلافت بغداد به دمشق بازگشت. وی به سال ۶۸۲ هَ. ق . در واسط وفات یافت و در مقبرهٔ شونیزیهٔ بغداد دفن گردید. حسن میرزاخانی
حسن میرزاخانی، متولد 4 فروردین 1351، تهران، ایران، آهنگساز،تنظیم کننده و نوازنده سنتور و ویولن است. وی فعالیت خود را با نوازندگی ساز سنتور از سال ۱۳۶۵ نزد استاد رضا شفیعیان و استاد حسین نعمتی آغاز کرد. در ادامه از سال ۱۳۷۴ نوازندگی ویولن را در محضر اساتیدی چون همایون خرم و شجاع الدین لشگرلو فراگرفت. وی همچنین در زمینه آهنگسازی از راهنمایی و تجارب اساتید برجسته فریدون شهبازیان و محمدجواد ضرابیان بهره برد. اولین اثر میرزاخانی در سن ۲۱ سالگی بنام ترنم باران با دونوازی سنتور و تنبک ضبط و تنظیم شد. اثر دوم نیز با نام هنگامه با صدای علیرضا افتخاری منتشر شد که بعنوان یکی از ماندگارترین آثار هنری به جا ماند. وی نوازندگی سازهای سنتور و ویولن را تدریس میکند. محمد واعظ قزوینی
ملا محمد رفیع واعظ قزوینی در ذیحجه۱۰۲۷ق در قزوین زاده شد. او در زمینه‌های علوم معقول و منقول تحصیل کرد؛ در ادبیات فارسی، فقه شیعه، تفسیر قرآن، وعظ و خطابه ممتاز شد و به واعظ قزوینی شهرت یافت. واعظ قزوینی در سال ۱۶۷۹م/ رمضان۱۰۹۰ق درگذشت و مدفنش در مدخل ورودی صحن شاهزاده حسین (قزوین) در گوشه چپ قرار دارد؛ ماده‌تاریخ آن از نظمی تبریزی: حسن حسنی عبدالوهاب
حسن حُسنی عبدالوهاب (۲۱ ژوئیه ۱۸۸۴ – ۹ نوامبر ۱۹۶۸) تاریخ‌نگار، سیاستمدار و ادیب تونسی بود. در مهدیه و مدرسهٔ فرانسوی تونس تحصیل کرد. سپس در مدرسهٔ علوم سیاسی پاریس ادامه داد. به سمت‌های گوناگون فرماندار مهدیه ، رئیس اوقاف، وزیر قلم، وزیر دولت، مدیر میراث فرهنگی رسید. سپس از سمت‌های دولتی انصراف داد و در کتابخانهٔ زیتونه به پژوهش پرداخت. "بساط العیق فی حضارة القیروان و شاعرها ابن رشیق، تاریخ کوتاه تونس، مجمل تاریخ ادبیات تونس، شهیرات تونسیات، کتاب العمر" از آثار اوست. او از اعضای فرهنگستان‌های عربی در دمشق و قاهره و بغداد بود. پیش از درگذشت، بیمار شده بود. کتابخانهٔ شخصی نفیسی داشت، آن را به مسجد جامع زیتونه و سپس کتابخانهٔ ملّی تونس وقف کرد که حدود ۱۲۹۷ مورد را شامل شد. میرزای شیرازی
سید محمدحسن حسینی شیرازی (۴ اردیبهشت ۱۱۹۴ – ۱۵ بهمن ۱۲۷۳) مشهور به میرزای شیرازی و میرزای مجدد، مرجع تقلید شیعه ایرانی (مرجعیت عام شیعیان در سال ۱۲۴۳) و صاحب حکم تحریم تنباکو بود. حجت بن الحسن
محمّد بن حسن عسکری (؛ زادهٔ ۱۵ شعبان ۲۵۵ یا ۲۵۶ هجری قمری) معروف به حُجَّتِ بنِ الْحَسَن، بنابر باور شیعیان دوازده‌امامی، دوازدهمین و آخرین امام و همان مهدی موعود است. او فرزند حسن بن علی عسکری، امام یازدهم شیعیان، و همچون پیامبر اسلام نامش محمد و کنیه‌اش ابوالقاسم است. «امامِ زمان»، «صاحبُ الزَّمان»، «ولیِّ عَصر»، «قائمِ آلِ محمد» و «مَهدیِ موعود» از القاب مشهور اوست. در باور کنونیِ شیعهٔ دوازده امامی، حجّت بن حسن در نیمهٔ شعبان سال ۲۵۵ یا ۲۵۶ ه‍.ق در سامرّا زاده شد؛ او در پنج سالگی و پس از مرگ پدرش به امامت رسید. پس از درگذشت حسن عسکری، مهدی تنها از طریقِ چهار سفیر یا نایب با شیعیان تماس می‌گرفت. البته بررسی‌های تاریخی نشان می‌دهد که از آغاز، تعداد وکلا محدود به چهار تن نبوده و اصطلاح نیابتِ خاص در قرن‌های چهارم و پنجم هجری توسط علمای شیعه مانند شیخ طوسی و برای تبیینِ غیبت صغری ایجاد شده‌است. پس از یک دورهٔ هفتاد ساله — موسوم به غیبت صغری — و با مرگ علی بن محمد سَمَری، چهارمین نایب امام دوازدهم شیعه، بار دیگر حیرت شیعیان را فراگرفت. آن‌ها سرانجام در سدهٔ پنجم به تبیینی عقلی در کلامِ شیعه از غیبتِ امام دست یافتند. به‌باور شیعیان، پس از دوران سُفَرا (نایبان خاص)، شیعیان با مهدی به‌طور مستقیم در ارتباط نیستند و این دوران را اصطلاحاً غیبت کبری می‌نامند. پس از پایان دورهٔ غیبت، وی با عنوان مهدی قیام خواهد کرد و او کسی خواهد بود که توسط وی حق و عدالت بار دیگر به پیروزی خواهد رسید. حسن رشدیه
میرزا حسن تبریزی (زاده ۱۳ تیر ۱۲۳۰ در تبریز - درگذشته ۱۸ آذر ۱۳۲۳ در قم) مشهور به رُشدیه از پیشقدمان نهضت فرهنگی ایران در سده قبل بود. وی نخستین مؤسس مدارس جدید در تبریز و دومین مدرسه در تهران (بعد از دارالفنون) بود، او را پدر فرهنگ جدید ایران نامیده‌اند. وی در سال‌های جنبش مشروطه، در میان اعضای انجمن باغ میکده قرار داشت. آقا نجفی همدانی
سید محمد حسینی همدانی در ۱۲۸۳ خورشیدی (۱۳۲۲ ق) در نجف به دنیا آمد. پدرش سید علی بن سید کاظم همدانی معروف به میرسید علی عرب، از شاگردان آخوند خراسانی، سید محمدکاظم یزدی و ملا حسینقلی همدانی و از نوادگان محقق اَعْرَجی بود. حسن شیخ‌الملک
شیخ محمدحسن در چهاردهم شعبان ۱۲۷۵ هجری قمری (اسفند ۱۲۳۷ خورشیدی) به دنیا آمد. پدرش حاجی درویش یوسفعلی از صوفیان نامدار منطقه بود. در دوازده سالگی به شیراز رفت و در مدرسه آقاباباخان به تحصیل مشغول شد. استادش ملاعبدالله خوشنویس بود. در حدود سال ۱۳۱۶ قمری از راه عراق به بیروت و از آنجا به فرانسه رفت. در پاریس با مجامع ادبی و سیاسی و ایرانیان مقیم خارج، مخصوصاً میرزاملکم خان ارمنی آشنا شد و به پیشنهاد ملکم خان نماینده ایران در شرکت نفت ایران و انگلیس شد. با آغاز نهضت مشروطه خود را به ایران رساند و از مؤسسان انجمن کرمان در تهران شد. میرعماد حسنی
بنا به گفته خانم آن ماری شیمل در کتاب خوشنویسی و فرهنگ اسلامی، میرعماد در سن ۸ سالگی شروع به آموزش خط نمود. در کودکی، در قزوین به تحصیل علوم و مبانی خوشنویسی در نزد استادانی چون عیسی رنگ کار و مالک دیلمی پرداخت و در جوانی برای تکمیل هنر خود به تبریز مسافرت کرد و از تعلیمات استاد مشهور زمان ملاّ محمد حسین تبریزی بهره گرفت. می‌گویند میرعماد روزی قطعه‌ای از خط خود را به ملا محمدحسین تبریزی نشان داد؛ استاد فرمود: «اگر چنین توانی نوشت بنویس وگرنه قلم فرو گذار.» میر گفت: «خود نوشته‌ام». استاد روی او را بوسید و خط او را روی چشم گذارد و فرمود: «امروز استاد خوشنویسان هستی» و او را از شاگردی بی‌نیاز دانست. ابراهیم منشی‌زاده
میرزا ابراهیم خان منشی‌زاده در رمضان سال ۱۲۹۶ قمری «۱۲۵۷ هجری شمسی» در ایروان زاده شد و تا سال ۱۳۰۷ قمری «۱۲۶۸ هجری شمسی» که پدرش به ایران مهاجرت کرد در آنجا به تحصیل مشغول بود. پس از آمدن به ایران در مدرسه دارالفنون به تحصیل مشغول شد. پس از مسموم شدن پدر به دنبال اهداف او مشغول متحد کردن صاحب‌منصبان و نشر مقالات و نوشتن نامه به ارکان نظامی مملکت و نمایاندن مفاسد قزاقخانه و رئیس روس آن گردید. او در انقلاب مشروطه مجدانه شرکت داشت. ضمناً صاحب مقامات و مناصب دولتی نیز بوده است و بنیانگذار کمیته مجازات هم می‌باشد. بعدها وی به همراه سرتیپ اسدالله خان ابوالفتح‌زاده به کلات نادری تبعید شد ولی در میان راه سمنان به دامغان به دستور حسن وثوق‌الدوله کشته شد. مأموران اینگونه وانمود کردند که هر دو به هنگام فرار از دست آنان، تیر خورده‌اند. محمدحسن ملک‌مدنی
مهندس محمد حسن ملک‌مدنی در تاریخ ۲۶ دی ماه ۱۳۳۳ در روستای شوروک میبد استان یزد به دنیا آمد. بعد از گذراندن تحصیلات ابتدایی در شهر میبد جهت ادامه تحصیل به یزد آمدند. حسن شهباز
وی در ۲۳ اسفندماه ۱۲۹۹ در شهرستان بابل در مازندران به دنیا آمد. پدرش حسین شهبازیان مازندرانی، زاده و بزرگ شده باکو بود که سال‌ها برای شرکت‌های روسی که در ایران کار می‌کردند، و به دلیل دانستن زبان روسی عالی، کارمند بانک استقراضی روس بود. پس از تعطیلی بانک در ۱۳۰۵ (۱۹۲۶) با خانواده خود به اصفهان کوچید. در ۱۳۰۷ (۱۹۲۸) شهباز در کالج استوارت مموریال ثبت نام کرد. در ۱۳۱۵ (۱۹۳۶) زمانی که پدرش به زندان در اراک محکوم شد، حسن و خانواده نیز به اراک کوچیدند که تا ۱۳۲۱ (۱۹۴۲) در آنجا زندگی کردند. در این مدت او در آنجا انگلیسی آموخت و از درسش را نزد محمد خزائلی که نابینا هم بود ادامه داد. در ۱۳۱۹ (۱۹۴۰)، دیپلم گرفت؛ و اندکی بعد به تهران آمد که دو سال بعد با بتول عبدالوهابی ازدواج کرد. از این ازدواج دو فرزند گیتی و فرامرز حاصل شد و در ۱۳۳۲ (۱۹۵۳) به طلاق انجامید. محمدحسن شمشیری
محمدحسن شمشیری (معروف به: حاج محمدحسن یا حاج حسن شمشیری یا حاجی شمشیری) در سال ۱۲۷۳ خورشیدی در کوچه باغ ایلچی که از کوچه باغهای قدیمی تهران بود، به دنیا آمد. پدرش «غلامحسین» نام داشت و جدّش «حاج کاظم شمشیرساز اصفهانی» از دیرباز در اصفهان به حرفهٔ شمشیرسازی اشتغال داشت، امّا بر اثر برخی مشکلات و اتفاقات از اصفهان به تهران کوچیده بود. پدربزرگ او در تهران به شغل قهوه‌خانه‌داری روی آورد. هم‌او در زمان مشروطیت جزو سران صنف قهوه‌چی بود، چهره او (پدربزرگ شمشیری) در عکسی از قهوه‌خانه‌دارانی که در هنگام انقلاب مشروطه در سفارت انگلیستان متحصن شده بودند، دیده می‌شود. مهدویت
بنابه این اعتقاد، مهدی فرزند حسن عسکری (امام یازدهم شیعه امامی) در سال ۲۵۵–۲۵۶ (قمری) به‌دنیا آمده‌است و پس از دوره‌ای به‌نام غیبت صغری که به وسیلهٔ نائبان (جانشینان) خاص او با مردم بخصوص شیعیان در ارتباط بوده، غیبت طولانی (غیبت کبری) شروع شد که تا زمان ظهور ادامه خواهد داشت. در این دوران کسی وی را به اختیار خود نمی‌تواند ببیند. حاج مصورالملکی اصفهانی
محمدحسین مصورالملکی در سال ۱۲۶۹ شمسی در اصفهان متولد شد. پانزده ساله بود که جنگ بین مشروطه‌خواهان و طرفداران استبداد رخ داد و اصفهان دچار هرج و مرج و ناامنی شد و در همین زمان پدر خود را از دست داد و ناگزیر مسئولیت خانواده را بر دوشش افتاد و کار پدر را در ساختن قلمدان دنبال کرد تا مخارج زندگی خانواده را تأمین کند. سپس به تذهیب و نقاشی رنگ و روغن پرداخت. مهدی شهیدی
وی در ۱۷ خرداد سال ۱۳۱۳ شهر قزوین زاده شد و پدرش را در سنین کودکی از دست داد. محمدحسن گنجی
محمدحسن گنجی، در ۲۱ خرداد سال ۱۲۹۱ خورشیدی در بیرجند به دنیا آمد. پس از پایان تحصیلات مقدماتی در مدرسهٔ شوکتیهٔ بیرجند، وارد دارالمعلمین عالی تهران شد و در رشتهٔ تاریخ و جغرافیا به دریافت درجهٔ کارشناسی نائل گردید. سپس به‌عنوان دانشجوی برگزیده به اروپا اعزام شد و در دانشگاه ویکتوریا، منچستر انگلستان به تحصیل ادامه داد و در سال ۱۳۱۷، لیسانس تخصصی خود را در جغرافیا اخذ کرد. محسن هاشمی رفسنجانی
او در اول آبان سال ۱۳۴۰ در شهر قم به دنیا آمده‌است. چون ایام فاطمیه بوده، نام او را «محسن» نهاده‌اند. دوره کودکی او همزمان شد با مبارزات پدرش با حکومت ایران و به همین دلیل از قم مهاجرت و در شهر تهران ساکن شدند. محسن در تهران به مدرسه رفت. او در مدارس اسلامی ولی‌عصر و علوی تحصیل کرده‌است. سید حسن امین
سید حسن امین (۷ آذر ۱۳۲۷ در سبزوار) حقوق‌دان، فیلسوف، تاریخ‌دان، نویسنده، مترجم، شاعر و ادیب ایرانی است. وی استاد بازنشسته دانشگاه کلدونین گلاسگو در رشته حقوق بین‌الملل و مدیرمسئول ماهنامه حافظ است. داریوش فرهود در کتاب «ایرانیان جهانی» (جلد ششم کتاب ایران فرهنگی) سید حسن امین را یکی از ایرانیان جهانی‌نام معرفی کرده و حسین باهر او را در کتاب «از قم تا رم و بالعکس» یکی از چهره‌های برتر ایران معاصر برشمرده است. حسن میرعابدینی
حسن میرعابدینی (زادهٔ ۱۳۳۲) نویسنده، استاد دانشگاه، پژوهشگر و منتقد ادبی معاصر ایران است. او از ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۵ در دانشگاه زنجان و در ۱۳۹۲ در مؤسسهٔ آموزش عالی حافظ شیراز ادبیات معاصر تدریس کرده‌است. میرعماد حسنی
برخی از القاب میرعماد الحسنی عبارتند از: عماد – میرعماد – میر عماد حسنی – میرعماد الحسنی – میرعماد حسنی قزوینی – عمادالملک قزوینی – عمادالملک حسنی – عمادالملک حسنی قزوینی – عمادالحسنی قزوینی. محمدحسن نامی
محمدحسن نامی (زاده ۸ آبان ۱۳۳۲ در بیجگان) نظامی ایرانی و وزیر پیشین ارتباطات و فناوری اطلاعات است.وی هم اکنون بعنوان رئیس سازمان مدیریت بحران کشور در دولت سیزدهم فعالیت دارد. سید حسن میرحسینی
سید حسن میرحسینی (۱۳۳۷ رودسر)، حقوق‌دان ایرانی، وکیل دادگستری، استاد دانشگاه، عضو هیئت مدیره انجمن حقوق مالکیت فکری ایران و از نویسندگان مطرح در زمینهٔ حقوق مالکیت معنوی در ایران است. وی پیش از این دبیر شورای ملی هماهنگی و سیاستگذاری مالکیت فکری ایران و نمایندهٔ ایران در جلسات مجامع عمومی سالیانه سازمان جهانی مالکیت فکری بوده‌است و در حال حاضر عضو هیئت تدوین لایحه مالکیت ادبی و هنری می‌باشد. همچنین برخی کتاب‌های وی منبع اصلی درسی حقوق مالکیت فکری در دانشگاه‌های ایران می‌باشد. وی هم‌اکنون عضو شورای پژوهش پژوهشکده حقوق و قانون ایران حسن رشدیه
میرزا حسن تبریزی که بعدها به رشدیه اشتهار یافت «.. فرزند ملا مهدی از علمای بنام تبریز و سارا خانم نوهٔ صادق خان شقاقی بود که با فرزندانش به امر فتحعلی شاه شهید شدند. او در سال ۱۲۶۷ ه‍. ق در تبریز چشم به جهان گشود…» محمدطاهر قزوینی
میرزا محمدطاهر قزوینی، متخلص به وحید، از شاعران اوایل سده یازدهم است که در قزوین متولد گردید. نام کامل وی «عمادالدین میرزا محمدطاهر بن میرزا محمدحسین قزوینی» بود. او همچنین وزیر اعظم ایران در دوره صفوی می‌باشد. میرحسین قزوینی
آقا سید حسین قزوینی یا میر حسین قزوینی (۱۱۲۶ ق – ۱۲۰۸ ق) از علمای پارسا و صاحب‌نام، متبحر در منقول و معقول بود. او از مشایخ سید مهدی بحرالعلوم است و در سال ۱۱۹۴ اجازه‌ای برای او صادر کرد. میرزا حسن مستوفی‌الممالک آشتیانی
میرزا حسن پسر میرزا کاظم آشتیانی و برادر کوچکتر میرزا محمدعلی مایل آشتیانی بود. معلم حبیب‌آبادی در کتاب مکارم‌الآثار تاریخ تولد او را ۱۸ محرم سال ۱۱۹۵ می‌داند. او ابتدا در دستگاه عباس میرزا در تبریز کار می‌کرد. پس از فوت پدرش که در زمان فتحعلی‌شاه مستوفی‌الممالک بود، جانشین او شد و تا هنگام فوت در این منصب خدمت کرد. پس از او پسرش میرزا یوسف آشتیانی مقامات پدر را احراز نمود. حسن حضرتی
حسن حضرتی نویسنده، مترجم و دانشیار تاریخ دانشگاه تهران است که در سال ۱۳۴۹ خورشیدی در مرند متولد شد. وی مدرک کارشناسی تاریخ خود را از دانشگاه شهید بهشتی، و مدرک کارشناسی ارشد، و دکترایش ر از دانشگاه تهران اخذ کرده‌است. کودکی و نوجوانی سید روح‌الله خمینی
خمینی در سحرگاه چهارشنبه، اول مهرماه سال ۱۲۸۱ هجری شمسی (۲۴ سپتامبر ۱۹۰۲ میلادی)، معادل با بیستم جمادی‌الثانی ۱۳۲۰ هجری قمری – که روز تولد فاطمه زهرا دختر محمد، پیامبر اسلام، نیز محسوب می‌شد – در شهر خمین از توابع استان مرکزی واقع در ۲۰۰ کیلومتری جنوب تهران به دنیا آمد. برخی منابع روز سی شهریور را به عنوان زادروز او در نظر گرفته‌اند. دائرةالمعارف بزرگ اسلامی می‌نویسد که قاتلین پدر خمینی از خان‌های خمین بودند که او را به خاطر ایستادگی‌اش در برابر ظلم و ستم آن‌ها به رعایا به قتل رساندند. به قول برادرش سید مرتضی پسندیده، «از همان اوان زندگی به گوش تن و جان می‌شنید که پدرش فدایی مبارزه با ظلم است»