تاریخ ایتالیا به چه زمانی برمی گردد؟
تاریخ ایتالیا
تاریخ ایتالیا دوران باستان، قرون وسطی و دوران نوین را در بر می‌گیرد. از زمان‌های باستان فنیقی‌ها، یونانی‌ها، اتروسکی‌ها و سلت‌ها در شبه‌جزیره ایتالیا سکونت داشته‌اند و مردمان ایتالی نیز در کنار طوایف باستان ایتالیایی، یونانی‌ها، کارتاژها و فنیقی‌ها در سرتاسر ایتالیا پراکنده شده‌اند. در دوران باستان، ایتالیا وطن رومی‌ها و پایتخت امپرتوری روم بود. رم به عنوان یک پادشاهی در سال ۷۵۳ پیش از میلاد بنیان‌گذاری شد و در سال ۵۰۹ پ. م با سرنگونی پادشاهی و تأسیس مجلس سنا و مردم به جمهوری تبدیل شد. سپس این جمهوری ایتالیا را با جنگ با اتروسکی‌ها، سلت‌ها و یونانی‌ها متحد کرد. رم سپس بر فدراسیون مردمان ایتالی و پس از آن غرب اروپا، شمال آفریقا و خاور نزدیک فرمانروایی کرد. تاریخ ایتالیا
در دوم ژوئیه سال ۱۹۴۶، و به‌دنبال انجام رفراندوم نظام سلطنتی باطل و «جمهوری ایتالیا» متولد شد و این تاریخ تبدیل به جشن ملی شد. قانون اساسی جدید از تاریخ اول ژانویه ۱۹۴۸ رسمیت یافته و به مرحله اجرا درآمد. معجزه اقتصادی ایتالیا
معجزه اقتصادی ایتالیا یا انفجار اقتصادی ایتالیا اصطلاحی است که مورخان، اقتصاددانان و رسانه‌های جمعی برای معرفی دوره رشد مداوم اقتصادی در ایتالیا پس از جنگ جهانی دوم از آن استفاده می‌کنند. این دوره در پایان جنگ و از دهه ۱۹۵۰ تا اواخر دهه ۱۹۶۰ و به ویژه سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۳ را در بر میگرفت. این مرحله از تاریخ ایتالیا نه تنها سنگ بنای توسعه اقتصادی و اجتماعی این کشور بود "چرا که ایتالیا را از یک کشور فقیر عمدتاً روستایی، به یک قدرت صنعتی جهانی بدل کرد" بلکه دوره ای از تحولات مهم در جامعه و فرهنگ ایتالیا را نیز شامل می‌شد. تا اواخر دهه ۱۹۷۰ پوشش تأمین اجتماعی فراگیر و نسبتاً سخاوتمندانه ای ایجاد گردیده بود. سطح زندگی مادی برای طیف وسیعی از مردم بهبود اساسی پیدا کرده بود. ایتالیا در قرون وسطی
ایتالیا در قرون وسطی ()، به دوره از تاریخ ایتالیا اطلاق می‌شود که پس فروپاشی امپراتوری روم تا رنسانس ایتالیا ادامه یافت. طی این دوره ایتالیا ابتدا درگیر اقوام ژرمن، سپس دوره پادشاهی شارلمانی و در ادامه امپراتوری مقدس روم و تشکیل دولت‌شهرهای مستقلی همچون ونیز، پیزا، جنوا و میلان و … شد و پس از بازگشت میراث کلاسیک به اروپا و ایتالیا، رنسانس ایتالیایی آغاز شد.
جنگ‌های ایتالیا
جنگ‌های ایتالیا که به عنوان جنگ‌های بزرگ ایتالیا، جنگ‌های هابسبورگ-والوا یا جنگ‌های رنسانس نیز شناخته می‌شود، مجموعه‌ای از کشمکش‌ها میان سالهای ۱۴۹۴ تا ۱۵۵۹ میلادی بود که بیش تر دولت-شهرهای ایتالیا، ایالات پاپی و همچنین قدرت‌های اروپای غربی (فرانسه، اسپانیا، امپراتوری مقدس روم، انگلستان و اسکاتلند) به علاوهٔ امپراتوری عثمانی درگرفت. اگرچه این جنگ در اصل از تنش‌های قدرت‌های منطقه بر سر دوک نشین میلان و پادشاهی ناپل روی داد اما پس از مدتی به جدال میان سرزمین‌های مختلف بر سر قلمرو بیشتر انجامید. همچنین، این جنگ آمیزه‌ای از پیمان‌ها، اتحادها و خیانت‌ها بود. تاریخ باستان
تاریخ باستان تمام سرزمین‌ها و کشورهای دارای اسکان بشر را در دوره ۳۰۰۰ قبل از میلاد - ۵۰۰ میلادی شامل می‌شود. امپراتوری روم
در امپراتوری روم که با وجود دگرگونی‌ها و فراز و نشیب بسیار از حدود سال ۲۷ قبل از میلاد تا ۴۷۶ بعد از میلاد دوام آورد تقریباً تمام دنیای متمدن کهن مغرب از لحاظ سیاسی متحد گردید و مردم نسل بعد از نسل در سایه‌ی صلح و آرامش زندگی کردند. رم مرکزی بود که در اطراف آن از هر سو دنیائی که در آن زمان مکشوف و معلوم بود حلقه‌وار آن را دربرگرفته‌بود. امپراتوری اصولاً مرکب بود از سواحل دریای مدیترانه؛ دریائی که شاهراه وسایل نقلیه و مواصلات بود و به‌جز گالیای شمالی (فرانسه کنونی) و بریتانیا و حوزه رود راین هیچ نقطه‌ای از امپراتوری فاصله‌اش با این سواحل بیش از دویست میل نبود. این تمدن متحدالشکل بود، یک ملیت از ملیت دیگر متمایز نبود و تنها اختلاف فرهنگی اساسی این بود که در شرقِ ایتالیا زبان مهم یونانی بود و در ایتالیا و غرب آن به لاتین تکلم می‌شد. همه‌جا شهرهایی به‌وجود آمده‌بود که در آن‌ها مردم به داد و ستد و تبادل آرا و افکار با یکدیگر مشغول بودند. عده‌ی این شهرها در شرق به‌مراتب زیادتر بود زیرا بیشتر صنایع دستی در آنجا رواج داشت و بیشتر مردم در این قسمت از امپراتوری اجتماع کرده‌بودند امّا در مغرب نیز شهرهایی پدید آمده‌بود. در حقیقت اکثر شهرهای کهنسال فرانسه، اسپانیا، انگلستان، آلمان غربی و جنوبی به خود می‌بالند که در دوران تسلط رومی‌ها وجود داشته‌اند. تاریخ باستان
دوره باستانی در یونان به‌طور کلی از حدود قرن هشتم قبل از میلاد تا حمله خشایارشا در ۴۸۰ قبل از میلاد در نظر گرفته می‌شود. در این دوره، جهان یونان در اطراف مدیترانه با تأسیس دولت شهرهای یونان تا حد سیسیل در غرب و دریای سیاه در شرق گسترش یافت. از نظر سیاسی، دوره باستانی در یونان شاهد فروپاشی قدرت اشرافیت قدیمیهمراه با اصلاحات دموکراتیک در آتن و تدوین قانون اساسی منحصر به فرد اسپارتا بود. همچنین پایان دوره باستانی شاهد ظهور قدرتمند آتن بود که بعدها پس از اصلاحات سولون و استبداد پیسیستراتوس، یک قدرت مسلط در دوره باستان کلاسیک خواهد بود. جنگ اجتماعی (۹۱-۸۷ پ.م.)
جنگ اجتماعی در سال ۹۱ پیش از میلاد با شورش متحدان ایتالیایی آغاز شد. به استثنای ونوسیا، سایر لاتین ها به طور کلی به روم وفادار ماندند. اتروسک ها و آمبریها، که قدرتمندترین قبیله‌های متحدان بودند، عمدتا در آغاز اعلان بی طرفی کردند. به زودی از طرف رم به آنها پیشنهاد شهروندی داده شد تا از پیوستن آنها به شورش متحدان جلوگیری شود. متحدان شورشی نه تنها جدایی رسمی از رم بلکه سازماندهی مجدد "ایتالیا" (اصطلاح رومی برای شبه جزیره) را به عنوان فدراسیون مستقل خود، با پایتختی کورفینیوم خواستار شدند. (در مدرن آبروتزو) که به «ایتالیکا» تغییر نام داد. برای پرداخت هزینه سربازان، سکه ضرب کردند که به عنوان تبلیغ علیه رم استفاده می شد. سکه ها هشت جنگجو را در حال سوگند نشان می دهند که احتمالاً نماینده قبیله های مارسی، پیسنتین، پائلینی، ماروچینی، وستینی، فرنتانی، سامنیت ها و هیربینی هستند. تاریخ باستان
دامنه تاریخ ثبت شده تقریباً ۵۰۰۰ سال است که با خط میخی سومری آغاز می‌شود، با قدیمی‌ترین متون منسجم از حدود ۲۶۰۰ سال قبل از میلاد. زبان ایتالیایی
در آن دوره، ایتالیا نفوذ هنری خود را نسبت به بقیه اروپا حفظ کرد. برای همه فرهیختگان آن دوران انجام تور بزرگ و بازدید از ایتالیا و آثار تاریخی و هنری عالی آن تبدیل به عادت شده بود و بنابراین انتظار می‌رفت که آن‌ها حداقل کمی ایتالیایی بلد باشند. در انگلستان، در حالی که زبان‌های کلاسیک لاتین و یونانی نخستین زبان‌هایی بودند که آموزش داده می‌شدند، ایتالیایی پس از فرانسوی به دومین زبان رایج نوین تبدیل شده بود و این موقعیت تا اواخر قرن هجدهم با جایگزینی آلمانی حفظ شد. برای نمونه، جان میلتون، برخی از شعرهای نخستین خود را به ایتالیایی نوشته‌است. تاریخ ایتالیا
ناپلئون به سرپرستی سپاهی برای جنگیدن با اتریشی هادر ایتالیا فرستاده می‌شود. او سربازان روحیه باخته را سازماندهی می‌کند و با پیروزی وارد شهر میلان می‌شود. فرانسه بر شمال کشور ایتالیا تسلط می‌یابد. ناپلئون پادشاهی ایتالیا را ایجاد می‌کند که خود پادشاه آن و پسرخوانده اش بوهارنه (پسر ژوزفین همسرش) نایب السلطنه و حاکم اصلی است. همچنین ناپلئون پادشاهی ناپل و جمهوری ونیز را هم نابود می‌کند و حکومت نواحی مختلف ایتالیا را به سردارن و خواهران و برادرانش می‌دهد. پاپ هم دستگیر و در فرانسه تحت نظر گرفته می‌شود و شهر رم به صورت رسمی به فرانسه الحاق می‌شود. بعد از شکست و نابودی ناپلئون حکومت‌های قدیمی ایتالیا احیا می‌شوند و اتریش هم مجدداً بر شمال ایتالیا تسلط پیدا می‌کند. تاریخ ایتالیا
امپراتوری روم که از شهر رم شروع به گسترش کرده بود نه تنها ایتالیا بلکه کل حوزه مدیترانه و حتی بریتانیای دور دست را هم تحت کنترل خود درآورده بود. تاریخ باستان
روم باستان تمدنی بود که از شهرستان رم نشات می‌گرفت و به عنوان یک جامعه کوچک کشاورزی در قرن ۹ قبل از میلاد در شبه جزیره ایتالیا تأسیس شد. در دوازده قرن وجود خود، تمدن روم از یک سلطنت به یک جمهوری الیگارشی و سپس به یک امپراتوری فزاینده خودکامه تغییر یافت. نخستین جنگ کارتاژ
در اواسط قرن سوم پیش از میلاد، رومی‌ها تمام شبه جزیره ایتالیا به جز گالیا سیس آلپینا (دره پو) را تسخیر کرده، در طول دورانی از صد سال قبل، امپراتوری روم تمام رقبا را که مانع تسلط بر شبه جزیره ایتالیا بودند را شکست داد. اول اتحاد کشورهای لاتین در طول جنگ لاتین به زور منحل شد. پس از آن قدرت سامنیتس در طول سه جنگ طولانی مدت گلادیاتور سامنیت شکسته شد، و شهرهای یونانی، از مگنا گراسیا پس از پورس اپیروس در نهایت جذب قدرت‌های بخش غربی ایتالیا شدند، در نتیجه جنگ پیروس، برای تسلط بر اقتدار روم در جنوب ایتالیا، نیاز به شهرهای یونان بود. کارتاژ بعنوان قدرت نیروی دریایی غالب در غرب مدیترانه مطرح بود که در اصل یک کلنی فنیقی در آفریقا و در مکان امروزی تونس واقع شده بود و بتدریج به مرکز تمدن تبدیل شد و به سراسر ساحل شمالی آفریقا و مناطق داخلی تمدن خود نیز عمیقاً نفوذ و تسط داشت. این نفوذ شامل بخش‌های دیگری چون :جزایر بالئارس، ساردینیا، جزیره کورسیکا، بخش محدودی در جنوب اسپانیا، و نیمه غربی سیسیل می‌شد. وقتی هر دو قدرت کارتاژ و روم شروع به مداخله در مسینا، شهری سیسیلی نزدیک شبه جزیره ایتالیا نمودند جنگ آغاز شد. وحدت ایتالیا
یگانگی ایتالیا جنبشی سیاسی اجتماعی بود، که طی آن، دولت‌های مختلف شبه‌جزیره ایتالیا با نام دولت ایتالیا در سدهٔ نوزدهم گرد هم آمدند، و یکی شدند. در مورد زمان دقیق آغاز این فرایند توافقی وجود ندارد، اما بسیاری از پژوهشگران بر این باورند که یگانگی ایتالیا با کنگره وین در سال ۱۸۱۵ میلادی آغاز شد، و با تأسیس پادشاهی ایتالیا در ۱۸۶۱، و سپس تغییر پایتخت به رُم در ۱۸۷۱، خاتمه یافت. تاریخ ایتالیا
از اول ژانویه ۱۹۹۹ (میلادی)، ایتالیا از جمله ۱۱ کشوری است که واحد پولی یورو را به عنوان پول واحد برگزید. تاریخ ایتالیا
در سال ۴۷۶ آدوآکر فرمانده سپاهیان مزدوری که در ایتالیا در خدمت امپراتوری روم غربی بودند، رمولوس آگوستوس آخرین امپراتور روم غربی که کودکی بود را خلع کرده و به صورت اسمی و نه عملی ایتالیا را تحت کنترل روم شرقی اداره می‌کرد. این واقعه یعنی سقوط روم غربی را مبدأیی برای شروع قرون وسطا محسوب می‌شود. تاریخ اروپا
دانش و هنر پیشرفت‌های عظیمی در ایتالیای قرن پانزدهم و شانزدهم به وجود آوردند. این احیای فرهنگی به رنسانس (یعنی «نوزایی») مشهور شده‌است. دانشمندان، شعرا و فیلسوفانی ظهور کردند که با الهام از میراث اصیل رم و یونان با دیدگانی تازه‌تر به جهان می‌نگریستند. نقاش‌ها به مطالعه آناتومی (علم تشریح) پرداختند و اعضای بدن انسان را به شیوه واقع‌گرایانه‌ای نقاشی می‌کردند. فرمانروایان ساختمان‌ها و کارهای بزرگ هنری را سفارش دادند. این عقاید تازه بزودی در سراسر اروپا گسترش یافت. روابط ایتالیا و ایران
ایران و ایتالیا از جمله کشورهایی هستند که سابقه تاریخی- تمدنی قابل توجهی دارند، اسناد تاریخی موجود نیز بیانگر خاستگاه‌های مشترک اقوام است و به عنوان مثال آیین مهر از ایران به رم رفت و طرفداران زیادی پیدا کرد. در دوران صفوی، شاه عباس در مدت بیش از چهار دهه حکومت خویش سعی کرد تا با دولت ونیز رابطه برقرار کند. در خصوص روابط ایران در عهد ناصری نیز باید گفت اولین موافقت‌نامه تجاری رسمی ایران و ایتالیا در سفر ناصرالدین شاه به اروپا در محلی به نام ساردینا به امضا رسید. معماری رنسانس
با وجود این‌که در تاریخ هنر، آغاز رنسانس به اموری همچون سال فتح قسطنطنیه در سال ۱۴۵۳ به وسیله سلطان محمد فاتح و تشکیل حکومت عثمانی به جای دولت بیزانس، یاپایان یافتن بیماری طاعون و اموری از این قبیل نسبت داده شده‌است؛ اما در نزدمورخان هنر این امر یقینی است که رنسانس هنری از ایتالیا آغاز شده، بدین ترتیب که هنرمندان ایتالیایی بر خلاف دیگر کشورهای اروپایی حاضر نشده بودند به سبک گوتیک درمعماری تن دهند و حتی این مفهوم را به صورت طعن و استهزا برای این سبک به کارمی‌بردند و علیه سبک گوتیک عصیان نموده و به سوی سبک جدید حرکت کردند. آشپزی ایتالیایی
آشپزی ایتالیایی یکی از زیرشاخه‌های آشپزی مدیترانه‌ای است و مواد اولیه، دستور غذاها و تکنیک‌های آشپزی را شامل می‌شود که از دوران باستان تا به امروز در شبه‌جزیره ایتالیا رواج داشته و بعدتر، همراه با موج مهاجرت گسترده ایتالیایی‌ها، به سرتاسر جهان صادر شده‌است. تاریخ ایتالیا
بکارگیری ساختارهای اداری دوره رژیم سلطنتی ساوویا در طول زمان باعث وخیم تر شدن اختلافات قبلی میان مناطق مختلف ایتالیا گردید و بدنیال آن موج مهاجرت طبقه روستایی به سوی آمریکای شمالی و جنوبی آغاز شد. میان سال‌های پایانی قرن نوزدهم و سال‌های آغازین قرن بیستم، چند میلیون ایتالیایی به خارج از کشور مهاجرت نمودند. رنسانس
رنسانس در سال‌های ۱۳۰۰ میلادی از ایتالیا آغاز شد و در طول سه قرن در سراسر اروپا انتشار یافت. به‌ندرت در دوره‌ای چنین کوتاه ازنظر تاریخی، رخدادهای گوناگونی به وقوع می‌پیوندد؛ حال آنکه این قرن‌ها سرشار از تغییرات اساسی و فعالیت‌های بزرگ است. جهان امروزی نتیجهٔ همین فعالیت‌هاست، زیرا رنسانس پایه‌های اقتصادی، سیاسی، هنری و علمی تمدن‌های کنونی غرب را بنا نهاد. رم
تاریخ رم با افسانه آغاز می‌شود. انیید، یکی از بازماندگان شهر تروا در آن جنگ افسانه‌ای، به سرزمین ایتالیای امروزی می‌آید. نوادگانش رموس و رمولوس، بنا به دستور پادشاهی که پسران را می‌کشت، به آب افکنده می‌شوند اما توسط ماده گرگی پرستاری و بزرگ می‌شوند. این دو تن بعدها شهر رم را بر روی هفت تپه نزدیک به رود تیبر بنیان می‌گذارند. این افسانه، خالی از حقیقت نیست. بنیانگذاران شهر رم مردمانی غیر از ساکنان بومی سرزمین ایتالیا بودند که امروزه قوم و تمدنشان به نام اتروسکانی شناخته می‌شود. آن طور که محققان حدس می‌زنند، کسانی از بابل یا الهام گرفته از تمدن بابل بودند که به رم آمدند و شهرنشینی را به آن سرزمین آوردند. مارسیلیوس پادوایی
ایتالیا در قرن چهاردهم و قرن‌های بعدی دستخوش وضعیت بحرانی و ناگواری بود که همین مسائل باعث درگیری فکری بسیاری از اندیشمندان شد. ایتالیا زودتر از سایر نقاط اروپا وارد عصر رنسانس شده بود اما دخالت‌های پاپ در امور سیاسی و اندیشه‌های گریز از مرکز امیران فئودال باعث ایجاد مشکلات فراوان و ایجاد ناامنی در ایتالیا شد در نتیجه بسیاری از اندیشمندان ایتالیا را در پی چاره‌جوری برای حل وضع بحرانی ایتالیا انداخت. در قرن چهاردهم اندیشمندان ایتالیا با ارائه نظریات بسیاری دربارهٔ مسائل زمان خود از جمله چگونگی حاکمیت بر دولت‌شهرهای ایتالیا، چگونگی برقراری صلح،.. در پی حل مسائل برآمدن. مارسیلیوس یکی از همین اندیشمندان بود، و مانند هم عصیان اندیشمند خود به نوشته‌های ارسطو و بسیاری از متفکران عصر باستان رجوع کرد، ولی مدتی بعد متوجه شد که مشکلات ایتالیای عصر او با مشکلات آنان متفاوت است. ایتالیا در آن زمان دولت واحدی نداشت و مارسیلیوس معتقد بود که عمدهٔ مشکلات دولت‌شهرها ایتالیا ناشی از ادعای اسقفهای روم مبنی بر ولایت مطلق بر کل عالم است و شرایط ایتالیا باعث شده تا این اسقفها در آن‌جا بیشترین نفوذ و دخالت را داشته باشند. تاریخ ایتالیا
در اواخر قرن سوم میلادی و اوایل قرن ۴ میلادی امپراتوری روم غربی که با مشکلات کم شدن جمعیت و در نتیجه درآمد مالیاتی کمتر برای تجهیز سپاه مواجه شده بود، نتوانست در مقابل امواج سهمگین قبایل ژرمن مقاومت نماید و در نتیجه دوبار، مرتبه اول در سال ۴۱۰ توسط گوت‌ها و بار دوم در سال ۴۵۵ توسط وندال‌ها شهر رم غارت شد. تاریخ پیتزا
مطابق اسناد کشف شده توسط مورخی به نام آنتونیو ماتوزی در مکانی باستانی در ناپل، در سال ۱۸۰۷، بیش از ۵۴ پیتزافروشی در این شهر وجود داشته‌است که همگی دارای آدرس و مشخصات مالک بوده‌اند. تعداد این پیتزافروشی‌ها در نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی به ۱۲۰ مورد افزایش یافت. تاریخ اتریش
آغاز زندگی پیشنیان ساکن در آن به عصر سنگ باز می‌گردد. منطقه کنونی اتریش از دوران پارینه‌سنگی (تا حدود ۸۰۰۰ پیش از میلاد) مورد سکونت بوده است. در حدود سال ۴۰۰ پیش از میلاد سلت‌ها در کوه‌های آلپ شرقی ساکن شدند. از حدود سال ۲۰۰ پیش از میلاد رومی‌ها به منطقه سیطره یافتند و تا ۱۵ پیش از میلاد منطقه تحت سلطه آنها بود. رومیان اتریش کنونی را نوریکوم می‌نامیدند. عصر آهن
در ایتالیا عصر آهن هم‌زمان با فرهنگ ویلانووا آغاز و با گشودن واپسین شهر اتروسکن‌ها -ولتزنا- به دست جمهوری روم در ۲۶۵ به پایان رسید. تاریخ ایتالیا
از دیدگاه اقتصادی و اجتماعی، دوره قبل از اتحاد تا زمان آغاز جنگ اول جهانی با پدیده رشد کلی کشور همراه بود که با تکیه به موقعیت بین‌المللی مثبت، این امکان را یافت تا سر و سامانی به وضعیت مالی و ساختارهای دولتی داده و بخش‌های اصلی برای کمک به پیشرفت و توسعه صنعتی را گسترش دهد و در این راستا البته از کمک سخاوتمندانه سرمایه‌های خارجی نیز بهره برد. نبرد ایتالیا
ناپلئون بناپارت در سال ۱۷۹۶ با ارتشی ضعیف و ژنده پوش که همگی به دزدی و چپاول مشغول بودند، مامور حمله به شمال ایتالیا شد. او نظم را در این سپاه برقرار ساخت. وی در آوریل ۱۷۹۶ با عبور از رشته کوه آلپ و معبد کرنیش در مقابل لشکرهای اتریشی قرار گرفت و به قلب سپاه اتریش حمله برد . بولیو، ژنرال اتریشی، که غافلگیر شده بود، بخشی از سپاه خود را از دست داد. نیروهای ناپلئون پس از اندکی استراحت، باقی مانده سپاه اتریش را به کلی شکست داده و ۵ گردان اتریشی را از بین بردند. وی ظرف ۶ روز در ۶ نبرد دیگر نیز پیروز شد و عملاً متحد ایتالیایی اتریش را مجبور به صلح کرد. پادشاه پیه مون ( در شمال ایتالیا ) صلح را پذیرفت و در ۱۵ مه ۱۷۹۶ ایتالیایی‌ها از دشمن فرانسه به متحد آن تبدیل شدند. ناپلئون پس از خارج کردن ایتالیایی‌ها از صحنه به سمت رودخانه پو در شمال ایتالیا تغییر جهت داد و در نزدیکی رود آوا به یک واحد ۱۰ هزار نفری اتریشی برخورد کرد و نبرد درگرفت. امپراتوری ایتالیا
امپراتوری ایتالیا (ایتالیایی: "Impero Italiano") از مستعمرات، کشورهای تحت‌الحمایه، امتیازات، و وابستگان پادشاهی ایتالیا تشکیل شده که پس از ۱۹۴۶ جمهوری ایتالیا نامیده‌می‌شود. پیدایش امپراتوری استعماری ایتالیا با خرید شرکت تجاری در شهر ساحلی عصب در دریای سرخ به سال ۱۸۶۹ آغاز گردید. در سال ۱۸۸۲ این خرید توسط دولت ایتالیا مصادره شد و اولین قلمرو خارجی ایتالیا به حساب آمد. در طول دو دهه بعدی سرعت اروپایی‌ها برای تصاحب آفریقا افزایش یافت که به اصطلاح "تقلا برای آفریقا" نام گرفت. با شروع جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۴ ایتالیا به تنهایی یک مستعمره در ساحل دریای سرخ (اریتره)، تحت‌الحمایه بزرگی در سومالی و قدرت مدیریتی لیبی ترکیه را بدست آورده بود. در خارج از آفریقا، ایتالیا صاحب امتیازی تینتسین در چین و جزایر دودکانیز در نزدیکی سواحل ترکیه را در اختیار داشت. اساطیر روم
در سدهٔ ۸ پیش از میلاد، دو گروه جدید از مردم کم‌کم در شبه جزیرهٔ ایتالیا ساکن شدند. یونانی‌ها اجتماعاتی معروف به ماگنا گرسیا «Magna Graecia» در طول سواحل جنوبی تشکیل داده بودند، در حالی که در مرکز ایتالیا قومی با خاستگاه نامشخص به نام اتروسک‌ها برآمدند. در حدود همان ایام، لاتینی‌های ایتالیایی و سابین‌ها در جنوب تیبر در تپه‌های آلبانی، در اطراف منطقه‌ای می‌زیستند که بعدها به شهر رُم بدل شد. این خانواده و تبار در محور فعالیت‌های دینی برای این جوامع کوچک کشاورزی قرار داشتند و ندانسته بوته آزمایش دین بعدی رومیان گردیدند. به هر حال، آشکار است که آن‌ها در انزوا نمی‌زیستند و با قبایل ایتالیایی مجاور و با تمدن‌های پیشرفته‌تر اتروسکی و یونان شمالی و جنوب مراوده داشتند. فاشیسم ایتالیایی
فاشیسم ایتالیایی ریشه در ملی‌گرایی ایتالیایی، سندیکالیسم ملی و ملی‌گرایی انقلابی دارد و این تمایل که مرزهای ایتالیا گسترش یابد. فاشیست‌های ایتالیا بر این باور بودند که هر ملتی حق دارد به دنبال برتر بودن و افزایش قدرت باشد و هرگز تسلیم نشود. همچنین فاشیست‌های ایتالیایی ادعا می‌کردند که ایتالیای آن روز یادگار روم باستان و افسانه‌های پیرامونش است و به دنبال ایجاد پادشاهی باستانی روم و کنترل مدیترانه بودند. اروپای پیشاتاریخ
واژه پیشاتاریخ معمولاً به زمانی اطلاق می‌شود که هنوز خط ابداء نشده بود. پیدایش خط از یونان باستان و پس از آن در امپراطوری رم باستان به وجود آمد. قسمت‌های شمالی و شرقی اروپا با ورود مسیحیت در سده‌های میانه با خط آشنا شدند. تاریخ پیتزا
تاریخ پیتزا از دوران باستان آغاز می‌شود، زمانی که فرهنگ‌های مختلف باستانی شروع به درست کردن نان‌هایی مسطح کردند که روی آنها را مواد خوراکی پوشانده بودند. از "فوچا" می‌توان به‌عنوان غذایی یاد کرد که قبل از پیتزا احتمالاً رواج داشته و نوعی پیتزای اولیه بوده‌است. فوچا متشکل از نانی مسطح است که رومیان به آن پانیس فوکاکیوس می‌گفتند و روی آن را با مواد خوراکی می‌پوشانندند. پیتزای امروزی از قرن هجدهم یا اوایل قرن نوزدهم در ناپل ایتالیا شروع به تهیه شدن شد. پادشاهی ایتالیا
پادشاهی ایتالیا کشوری بود که در سال ۱۸۶۱ توسط پادشاه ویکتور امانوئل دوم ساردنی تأسیس شد. این کشور در نتیجه یگانگی ایتالیا به دلیل جنگهای پادشاهی ساردنی که در حقیقت حکومت ابتدایی این کشور بود، تأسیس شد. این حکومت تا سال ۱۹۴۶ پایدار ماند، تا اینکه ایتالیایی‌ها تصمیم گرفتند که یک جمهوری تأسیس کنند. تاریخ باستان
در هزاره چهارم پیش از میلاد، فرهنگ فرهنگ کیوکوتنی (Cucuteni-Trypillian) در منطقه اوکراین، مولداوی-رومانی گسترش می‌یابد. تا سال ۳۴۰۰ قبل از میلاد، خط میخی «با سواد اولیه» در خاورمیانه گسترش یافته‌است. قرن ۳۰ قبل از میلاد که از آن به عنوان عصر اوایل مفرغ یاد می‌شود، آغاز دوره باسوادی در بین‌النهرین و مصر باستان است. در حدود قرن 27th قبل از میلاد، پادشاهی کهن مصر و اولین سلسله اوروک، با توجه به اولین دوره‌های فراعنه قانونی با مدارک قابل اعتماد تأسیس شدند.به عنوان مثال، لیوی، مورخ رومی که در قرن اول پیش از میلاد می‌زیسته‌است، تاریخ رم را بنام Ab Urbe Condita (از تأسیس شهر) در ۱۴۴ جلد نوشت. فقط ۳۵ جلد از آن باقی مانده‌است، اگرچه خلاصه‌های کوتاه بیشتر موارد دیگر نیز باقی مانده‌است. در حقیقت، از معدودی از کارهای مورخ بزرگ رومی بیش از اقلیتی باقی نمانده‌است. وحدت ایتالیا
گرچه زمینهٔ اجتماعی و فکری ملی‌گرایی در این نواحی به قرن هجدهم بازمی‌گردد، بیداری ملی و برانگیخته‌شدن احساسات ضدخارجی در این نواحی با فتوحات ناپلئون آغاز شد. ناپلئون در ۱۸ می ۱۸۰۴ خود را امپراتور فرانسه خواند، و یک سال بعد در ۱۷ مارس ۱۸۰۵ عنوان پادشاهی ایتالیا را به آن افزود. با سقوط ناپلئون در ۱۸۱۵ و بنابر تصمیمات کنگره وین، سرزمین‌های ایتالیایی بین قدرت‌های اروپایی؛ و به‌ویژه شهریاران اتریشی، تقسیم شدند. تاریخ انگلستان
تاریخ انگلستان با عبور نخستین مهاجران از تنگه دوور و ورود آن‌ها به جزایر بریتانیا در هزاران سال پیش آغاز می‌گردد. انسان‌ها تا حدود ۱۲۰۰۰ سال پیش، یعنی تا انتهای آخرین عصر یخبندان، به‌طور پیوسته در این سرزمین سکونت داشته‌اند. در سال ۴۳ پیش از میلاد فتح بریتانیا به دست رومیان آغاز شد. رومیان تا قرن پنجم پس از میلاد کنترل ایالت بریتانیا را حفظ کردند. ایتالیای رومی
نام ایتالیا بر منطقه ای قرار می‌گیرد که مرزهایش در طول زمان جابجا شده‌است. بنا یر ژئوگرافیکای استرابون قبل از گسترش جمهوری روم این نام را یونانی‌ها بر منطقه بین تنگه مسینا و خطی که خلیج سالرنو و خلیج یارانتو را بهم وصل می‌کرد اطلاق کرده بودند. (به‌طور کلی منطقه فعلی کالابریا). بعدها رومی‌ها این نام را گسترش دادند که شبه جزیره ایتالیا تا روبیکون، رودخانه ای دربین شمال و مرکز ایتالیا را هم شامل شد. تاریخ ایتالیا
بعد از آدوآکر ابتدا استروگوت‌ها و پادشاهشان تئودوریک با حمایت روم شرقی بر ایتالیا مسلط شدند. در اوایل قرن ۶ میلادی روم شرقی با حمله به ایتالیا کنترل کامل ایتالیا را به دست آورد. بعد از آن‌ها نوبت به لومباردها می‌رسد که در همین ایام دستگاه حکومت پاپی در شهر رم حکومت مستقلی برای خود تشکیل می‌دهد که مهم‌ترین حامی آن پادشاهان فرانسه هستند که بر قسمت‌هایی از ایتالیا تسلط پیدا می‌کنند. در جنوب ایتالیا هم شاهد حکومت‌هایی که از جانب مسلمانان و نورمنهای مهاجم تشکیل شده بود هستیم. ایتالیکا
ایتالیکا در سال ۲۰۶ پیش از میلاد توسط شیپیو آفریکانوس در جناح راست رود گوادالکیبیر و در همسایگی شهر امروزی سانتیپونثه، واقع در استان سبیا بنا شد تا مأمنی باشد برای سربازان رومی که در نبرد ایلیپا (دومین جنگ کارتاژ) مصدوم شده بودند. نام ایتالیکا از همین امر گرفته شده‌است. تاریخ فلسفه
دانش و هنر پیشرفت‌های عظیمی در ایتالیای سدهٔ پانزدهم و شانزدهم به‌وجود آوردند. این احیای فرهنگی به رِنُسانس مشهور شده‌است. دانشمندان و فیلسوفانی ظهور کردند که با الهام از میراث اصیل روم و یونان با دیدی تازه‌تر به جهان می‌نگریستند. اتروریا
مردمان باستانی اتروریا اتروسک‌ها بودند که فرهنگ مختلطشان در دولت‌شهرهایی چند -که از دورهٔ ویلانوا از سده نهم پیش از میلاد برخاسته و سپس نیرومند شده بودند- متمرکز بود. فرهنگ ایشان از ۶۵۰ (پیش از میلاد) بر دیگر فرهنگ‌های مردمان دیگر ایتالیای باستان چیرگی یافت و محدوده‌اش به درهٔ رود پو و لاتیوم تا مستعمره‌های یونانی در جنوب ایتالیا و سیسیل می‌رسید. رنسانس ایتالیا
رنسانس ایتالیا، رنسانس ایتالیا (ایتالیایی: Rinascimento [rinaʃʃimento]) نخستین تجلی رنسانس سرتاسری در اروپا بود، یک دورهٔ دگرگونی فرهنگی بزرگ و دستاوردی که در ایتالیا در طی سدهٔ چهاردهم آغاز شد و تا سدهٔ شانزدهم ادامه یافت بود که باعث گذار از دوران سده‌های میانه (قرون وسطی)، و ورود به قرون جدید در اروپای مدرن شد. اصطلاح رنسانس به مفهوم اصلی مدرنیته است که در سدهٔ نوزدهم رواج یافت، و در کار تاریخ‌نگارانی مانند ژول میشله و یاکوب بورکهارت به کار رفته‌است. هرچند که منشأ این جنبش که تا حد زیادی به فرهنگ سواد تلاش روشن‌فکری و پشتیبانی محدود شده بود را می‌توان به بخش پیش از سدهٔ چهاردهم برمی‌گردد، بسیاری از جنبه‌های فرهنگ و جامعهٔ ایتالیایی تا حد زیادی قرون وسطایی باقی ماند؛ رنسانس تا پایان سده، به حرکت کامل در نیامد. واژهٔ فرانسوی رنسانس (Rinascimento در ایتالیایی) به معنی «تولد دوباره»، و این دوران بهترین‌ها را برای تجدید دل‌بستگی به فرهنگ کلاسیک پیشین، پس از دوره‌ای که انسان گرایان آن را با برچسب سده‌های تاریک شناخته‌اند. اپرا
آغاز هنر اپرانویسی در قرن شانزدهم میلادی است. در این زمان عده‌ای از دانشمندان و موسیقیدانان شهر فلورانس، در ایتالیا، تصمیم گرفتند که نمایش و موسیقی را با هم ترکیب کند. در نتیجه کوشش‌های ایشان اپرا به وجود آمد. اگرچه سازندهٔ نخستین اپرای تاریخ موسیقی جاکوپو پری است، اما کسی که اپرا را به معنای واقعی کلمه بنیان گذاشت کلودیو مونته‌وردی بود. قدیمی‌ترین اپرایی که هنوز نمایش داده می‌شود ارائو» اثر کلودیو موتوردی است که در سال ۱۶۰۷ ساخته شده‌است. در قرن ما مهم‌ترین اپراساز ایتالیا جاکومو دو چینی است که برخی از آبراهای او عبارتند از «لا بوهم» یا «بی بند و بارها»)، «توسکا» و «مادام باترفلای». آهنگساز دیگر ایتالیایی جان - کارلو منوتی است که اپرای «آماهل و مهمانان شبانه» را ساخته‌است. این اپرا داستان پسری چلاق و سه پادشاه است که در شب تولد حضرت مسیح برای او هدیه‌هایی می‌برند. تاریخ پیتزا
کلمه "پیتزا" برای اولین بار در سال ۹۷۷ میلادی در گائتا و به‌طور پی در پی در مناطق مختلف ایتالیا مرکزی و جنوبی ثبت شده‌است. پیتزا به‌طور عمده در ایتالیا و در سایر نقاط نیز توسط مهاجران ایتالیایی خورده می‌شده‌است. این موضوع با شروع جنگ جهانی دوم و سربازان متفقین به ایتالیا تغییر کرد و این غذا شهرت بیشتری پیدا کرد. سوسیس ایتالیایی
در ابتدا به عنوان " lucanica " شناخته می‌شد، اولین شواهد مربوط به سوسیس به قرن اول قبل از میلاد برمی گردد، زمانی که مورخ رومی، مارکو ترنزیو وارونه، پر کردن گوشت ادویه دار و نمکی در روده خوک را چنین توصیف کرد: "آنها لوکانیکا را گوشت چرخ کرده‌ای می‌نامند که در یک محفظه پر شده‌است، زیرا سربازان ما طرز تهیه آن را یادگرفته اند." تأیید تولد در باسیلیکاتا نیز نوشته‌های سیسرو و مارسیال است که از لوکانیا به عنوان زادگاه سوسیس یاد می‌کند. گالیا چیسالپینا
گالیا کیسالپینا بخشی از ایتالیا بود که سلت‌ها (گل‌ها) در سده‌های سوم و چهارم پیش از میلاد ساکن آن بودند. جمهوری روم در سال ۲۲۰ پیش از میلاد آن را تصرف کرد و از سال ۸۱ تا ۴۲ پیش از میلاد یکی از استان‌های روم بود تا این که با استان ایتالیا ادغام شد. تا آن زمان، بخشی از سرزمین گل در نظر گرفته می‌شد که به روم نزدیک‌تر بود.زیرا Cisalpina در لاتین به معنای «این‌سویی» و «نزدیک» است، بر خلاف گالیا ترانس‌آلپینا که به معنای «گل آن‌سوی آلپ» است. ایتالیای رومی
در زمان آگوست، مردمان واله دائوستای امروز و کوه های آلپ غربی و شمالی مقهور شدند. (بنابراین مرز غربی ایتالیای روم به رودخانه ور منتقل شد)، و مرز شرقی ایتالیا به آرسیا در ایستریا رسید. سرانجام ، در اواخر قرن سوم، ایتالیا شامل جزایر سیسیل، کورسیکا و ساردینیا و همچنین ریشیه و بخشی از پانونیا شد. شهر امونا (لوبلیانای مدرن، اسلوونی) شرقی ترین شهر ایتالیا بود. پیدایش روم
داستان تأسیس رم در داستان‌های سنتی که توسط رومیان باستان به عنوان اولین تاریخ شهرشان از نظر اسطوره و افسانه نقل شده، بازگو می‌شود. آشناترین این اسطوره‌ها، و شاید مشهورترین افسانه‌های رومی، داستان رومولوس و رموس، دوقلوهایی است که در قرن ۸ قبل از میلاد توسط گرگ به عنوان نوزاد شیر خوردند و مراقبت شدند. در روایتی دیگر که قبل تر بیان شده، ادعا می‌شود که مردم روم از نژاد قهرمان جنگ تروا، آینئاس، که پس از جنگ به ایتالیا گریخت، و پسر او، یولوس، بزرگ خاندان یولیا ـ که ژولیوس سزار خود از آن برخواسته‌است ـ بود. شواهد باستان‌شناسی مربوط به استقرار انسان در منطقه رم امروزی ایتالیا مربوط به حدود ۱۴۰۰۰ سال پیش است. نیروی زمینی ایتالیا
ارتش ایتالیا () نیروی زمینی قوای مسلح جمهوری ایتالیا است که تاریخچهٔ آن به جنگ‌های اتحاد ایتالیا در ده‌های ۱۸۵۰ و ۱۸۶۰ میلادی می‌رسد. این ارتش در جنگ‌های استعماری پیش از جنگ جهانی دوم در چین و آفریقا شرکت داشت. در زمان جنگ جهانی دوم این ارتش در آلبانی، یونان، شمال آفریقا، روسیه و خود ایتالیا جنگید و در دوران جنگ سرد خود را برای نبرد علیه حملهٔ پیمان ورشو از شرق آماده کرد. پس از جنگ سرد، این ارتش به شکل گسترده در عملیات‌های حفظ صلح در افغانستان و عراق شرکت کرده‌است. مقر آن در شهر رم قرار دارد. آشپزی ایتالیایی
در مناطق شمالی ایتالیا ترکیبی از فرهنگ آلمانی و رومی مشاهده می‌شود و در جنوب ایتالیا، نشانه‌هایی از تأثیر فرهنگ عربی آشکار است، از سوی دیگر اعراب نیز حین تجارت، آشپزی مدیترانه‌ای را به دیگر جاها صادر کردند. قدیمی‌ترین کتاب ایتالیایی در مورد غذا، کتابی قرن سیزدهمی‌ست به نام "Liber de coquina" که در ناپل نوشته شده‌است. دو کتاب دیگر که از قرن چهاردهم باقی مانده‌اند شامل دستور العمل‌هایی‌ست برای تهیه پاستلوی رومی و پای لازانیا. در این دستورهای آشپزی استفاده از نمکیتوصیه شده‌است که از ساردینیا یا کیوجا می‌آمد. تاریخ انسان
از دورهٔ میان سنگی (۸۰۰۰ تا ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد) بشر به بیرون از غار آمده و غار را به عنوان پناه گاه استفاده کرد. در آثار این دوره بر خلاف دوره پارینه سنگی پیکره انسان به وفور دیده می‌شود. بیش‌ترین آثار به جای مانده از این دوره در سواحل مدیترانه در اروپا ست. از مشهورترین آن‌ها صخره‌های آداهورا در سیسیل ایتالیا است. در این دوران احتمالاً به دلیل مساعد شدن شرایط آب و هوایی انسان‌ها از درون غارها بیرون آمدند و از غارها به عنوان پناه‌گاه استفاده کردند و نقاشی‌های خود را بر دیوارهای کم عمق غار بر جای گذاشتند این آثار به نقاشی‌های پناه‌گاهی معروف می‌باشند. این نقاشی‌ها کوچک و فوق‌العاده زنده نما می‌باشند و انسان را در صحنه‌های شکار و رقص‌های جادویی نشان می‌دهد. از این تاریخ،ساخته‌های عظیمی از سنگ توسط بشر بر جای مانده که مربوط به ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد می‌باشد. این نوع معماری به درشت سنگ‌ها (مگالیتس) مشهور می‌باشد. این ساخته‌ها را می‌توان پایه‌های اولیه هنر معماری در تاریخ دانست. مانند اثر استون‌هنج که حدود ۱۶۵۰ سال قبل از میلاد در دشت سالزبری انگلستان به‌جای مانده‌است. نمونهٔ دیگر این آثار در غارهای سنگی لون مین در۵/۱۲ کیلومتری حومه جنوبی شهر لویان استان خه نان در مرکز چین در پرتگاه‌های شرقی و غربی دره لون مین قرار دارد. مهمترین آثار این دوره در ایران: تاریخ باستان
اصطلاح علمی «تاریخ» را نباید با ارجاعات محاوره ای به زمان‌های گذشته اشتباه گرفت. تاریخ اساساً مطالعه گذشته‌است و می‌تواند علمی (باستان‌شناسی) یا انسانی (تاریخ از طریق زبان و محاوره ای) باشد. اگرچه نقطهٔ پایان تاریخ باستان مورد مناقشه است، برخی از محققان غربی از سقوط امپراتوری روم غربی در سال ۴۷۶ میلادی استفاده می‌کنند (بیشترین مورد استفاده) و برخی دیگرتعطیلی آکادمی افلاطونی در سال ۵۲۹ میلادی و مرگ امپراتور ژوستینیان اول در سال ۵۶۵ میلادی، برآمدن اسلام یا ظهور شارلمانی. خارج از اروپا نیز بازه زمانی ۴۵۰–۵۰۰ پس از میلاد برای پایان دوران باستان به عنوان یک تاریخ انتقال از دوران باستان به دوران پساکلاسیک با مشکل روبرو شده‌است. تاریخ بر پایه دوره
تاریخ باستان با پیدایش نخستین آثار نگاشته شدهٔ بشر و حدود سال‌های ۳۶۰۰ قبل میلاد آغاز می‌شود. این دوره از تاریخ با پیدایش امپراتوری‌های مهم از قبیل شاهنشاهی هخامنشی در ایران، امپراتوری روم غربی در مدیترانه، دودمان هان در چین، و امپراتوری گوپتا در هند آغاز شده و حدود سال‌های ۵۰۰ پس از میلاد به پایان می‌رسد. رنگ‌های ملی ایتالیا
در میادین ورزشی، ایتالیایی‌ها به طور گسترده‌ای از رنگ لاجوردی به عنوان رنگ اصلی‌شان استفاده می‌کنند. این رنگ نخستین‌بار در سال 1910 به عنوان لباس اصلی تیم ملی فوتبال ایتالیا انتخاب شد که رنگ نمایش‌دهنده‌ی دودمان ساووی، که از سال 1861 تا 1946 بر ایتالیا حکومت می‌کردند. پس از اتحاد ایتالیا در سال 1861 این رنگ به عنوان رنگ اتحاد ملی ایتالیایی‌ها شناخته شد و حتی پس از همه‌پرسی سال 1946 نیز به عنوان یکی از رنگ‌های اصلی کشور ایتالیا شناخته می‌شود. جمهوری روم
خاستگاه تمدن و امپراطوری روم، شهر باستانی رم در ایتالیا است. اما پیش از تشکیل دولت یکپارچه روم، قبایلی چون لاتین‌ها، سابین‌ها و سامنیت‌ها در هزاره دوم پیش از میلاد، از شمال اروپا و با عبور از کوه‌های آلپ وارد سرزمین حاصلخیز و گرم ایتالیا شده، در آنجا سُکنی گزیده بودند. این اقوام در خانه‌های گِلی زندگی می‌کردند و بیشتر به دامداری و کشاورزی مشغول بودند. در قرن نهم اقوام دیگری به نام اتروسک‌ها از آسیای صغیر (ترکیه) وارد ایتالیا شدند و در همسایگی آن‌ها ساکن شدند. اتروسک‌ها به سبب همسایگی با یونانی‌ها هم تحت تأثیر فرهنگ یونانی قرار داشتند و هم در فنون مختلف از جمله معماری، فلزکاری و سفالگری مهارت کسب کرده بودند، حکومت مقتدری در شمال ایتالیا به وجود آوردند. سومین گروه پس از لاتین‌ها و اتروسک‌ها، یونانی‌ها بودند که در قرن هشتم پیش از میلاد وارد سرزمین ایتالیا شدند. در آن زمان، دولت شهرهای قدرتمند یونانی چون آتن، اسپارت و کورنت به منظور توسعه قلمرو حکومت‌های خود به سرزمین‌های اطراف یورش بردند و جزیره سیسیل و بخش اعظمی از جنوب ایتالیا تحت سیطره یونانی‌ها درآمد. به این ترتیب لاتین‌ها از دو طرف در محاصره قرار گرفتند. اتروسک‌ها که در شمال، حکومتی پادشاهی برپا کرده بودند و یونانی‌ها که سواحل جنوب ایتالیا را مستعمره خود ساخته بودند. تاریخ لاتین
لاتین عضوی از خانواده گسترده زبان‌های ایتالی است. الفبای آن، الفبای لاتین، از الفبای ایتالیایی باستان سرچشمه گرفته‌است که آن نیز به نوبه خود از خط یونانی و فنیقی آمده‌است. لاتین تاریخی از زبان پیشاتاریخی منطقه لاتیوم، به ویژه پیرامون رودخانه تیبر، جایی که تمدن روم برای اولین بار در آنجا گسترش یافت، آمده‌است. اینکه رومی‌ها کی و چگونه به لاتین صحبت می‌کردند از پرسش‌هایی است که مدت‌ها مورد بحث بوده‌است. لاتین از گویش‌های سلتی شمال ایتالیا، زبان غیر هندواروپایی اتروسکی در ایتالیای مرکزی و یونانی جنوب ایتالیا تأثیرات فراوانی پذیرفته‌است، اما زمان ورود آن‌ها به لاتین، به‌طور قطعی مشخص نیست. ایتالیای رومی
در شروع امپراتوری روم، ایتالیا از قلمروهای جداگانه با وضعیت‌های سیاسی متفاوت تشکیل شده بود. بعضی شهرها از روم استقلال نسبی داشتند در حالیکه بعضی دیگر یعنی کولونی‌ها توسط خود رومی‌ها ایجاد شده بودند. در هفتمین سال قبل از میلاد آگوستوس طبق خواسته پلینیوس در تاریخ طبیعی (پلینی) ایتالیا را به یازده قسمت تقسیم کرد.ایتالیا توسط آگوستوس و وراثش ممتاز بود با ساخت و ساز، در میان سایر سازه‌های عمومی، و ایجاد شبکه متراکمی از جاده‌های رومی، اقتصاد ایتالیا شکوفا شد. کشاورزی، صنایع دستی و صنعت رشد معقولی داشتند، صادرات کالا به استانهای دیگر نیز افزایش یافت.ممکن است جمعیت ایتالیا نیز رشد کرده باشد: برای ثبت تعداد شهروندان رومی در سراسر امپراتوری. مجموع باقیمانده ۴٬۰۶۳٬۰۰۰ در ۲۸ قبل از میلاد، ۴٬۲۳۳٬۰۰۰ در ۸ قبل از میلاد و ۴٬۹۳۷٬۰۰۰ در ۱۴ میلادی بود، اما هنوز بحث است که آیا اینها همه شهروندان مرد بالغ، یا شهروندان وابسته به کلیسا را حساب کرده‌اند. تاریخ ایتالیا
بدنبال بر خورداری شهروندان ایتالیایی از حق رأی در سال ۱۹۱۳، روند یکپارچه‌سازی سیاسی کشور تکمیل شد و این در حالی بود که چهره بین‌المللی ایتالیا که به‌دنبال اصلاحات آغاز شده از فردای روز اتحاد، هماهنگ تر و مدرنتر شده بود، وجهه بیشتری یافته و تقویت می‌شد. بانک ایتالیا
بانک ایتالیا (به انگلیسی: Bank of Italy) بانک مرکزی ایتالیا محسوب می‌شود که در سال ۱۸۹۳ تأسیس گردیده و هم‌اکنون بخشی از بانک مرکزی اروپا به حساب می‌آید. مقر آن در شهر رم واقع شده و به عنوان بانک دولت مرکزی ایتالیا شناخته می‌شود. رئیس فعلی آن ایگنازیو ویسکو است که از تاریخ ۱ نوامبر ۲۰۱۱ به این سمت منصوب شده‌است. کاپوآ
نام کاپوآ از واژهٔ اتروسکی (ایتالیای باستان) کاپه وا ریشه می‌گیرد که به معنای «شهر باتلاق‌ها» می‌باشد. بنای کاپوآ به کاتوی ارشد و به اتروسکی‌ها منسوب است و تاریخ ارائه شده حدود ۲۶۰ سال پیش از این است که به وسیلهٔ روم تسخیر شود. اگر این درست باشد، تسخیر آن به دومین جنگ کارتاژ (۲۱۱ پ. م) برنمی‌گردد اما برای تابع روم شدن کاپوآ در ۳۳۸ پ. م موقعیت تاریخ بنیان در حدود ۶۰۰ پ. م تا زمانی که قدرت اتروسک در بیش‌ترین حد خود بود. در منطقه زیستگاه‌های پرشماری از تمدن ویلانوی در زمان‌های پیش از تاریخ، موجود بود و این‌ها احتمالاً به وسیلهٔ اسکان‌ها و پس از آن به وسیلهٔ اتروسکی‌ها توسعه داده شدند. برتری اتروسک‌ها در کامپانیا به پایانی با حملهٔ سامنیت‌ها در نیمهٔ پایانی سدهٔ پنجم پیش از میلاد رسید. کاپوآ حدود سال ۴۲۴ پیش از میلاد به وسیلهٔ سامنایت‌ها تصرف شد و در سال ۳۴۳ پیش از میلاد، درخواست کمک روم در برابر کشورگشاهای آن نمودند. موزه متروپولیتن هنر
مجموعه هنرهای یونان و روم در این موزه بیش از سی هزار اثر را شامل می‌شود که از دوره نوسنگی (حدود ۴۵۰۰ سال قبل از میلاد) تا زمان کنستانتین امپراتور روم به مسیحیت درسال۳۱۲ میلادی است. این شامل هنر بسیاری از فرهنگ‌ها است و یکی از جامع‌ترین فرهنگ‌ها در آمریکای شمالی است. مناطق جغرافیایی نشان داده شده یونان و ایتالیا است، اما مرزهای سیاسی مدرن آن را محدود نکرده‌اند: مستعمرات یونان در حوضه مدیترانه و سواحل دریای سیاه ایجاد شدند و قبرس به‌طور فزاینده ای یونانی شد. از نظر هنر روم، محدودیت‌های جغرافیایی با گسترش امپراتوری روم همزمان است. این بخش همچنین هنر یونان ماقبل تاریخ (هلادی، سیکلادی و مینویی) و هنر پیش از روم را در مورد اقوام ایتالیایی، به ویژه اتروسک‌ها به نمایش می‌گذارد. تاریخ ایتالیا
در سال ۱۹۲۵ (میلادی) با ممنوع شدن فعالیت تمامی دیگر احزاب، دوره رژیم فاشیست و رهبری موسولینی آغاز می‌شود که با سیاست استبدادی و در پوشش ملی‌گرایی، باعث دگرگونی‌های ریشه‌ای در زندگی کشور گردید و آزادی‌های سیاسی را محدود نمود. این رژیم برای ممانعت از دشمنی کلیسای کاتولیک، به توافقی با واتیکان (۱۹۲۹) دست یافت. در این سال‌ها اقدامات جدی برای تقویت و توسعه فعالیت‌های صنعتی و کشاورزی صورت گرفت. قانون اساسی ایتالیا
قانون اساسی جمهوری ایتالیا () قانونی اساسی ایتالیا می‌باشد که در ۲۲ دسامبر ۱۹۴۷ توسط مجلس مؤسسان با ۴۵۲ رای موافق و ۶۲ رای مخالف تصویب شد. متن قانون اساسی که تاکنون ۱۵ متمم به آن افزوده شده، در ۲۷ دسامبر ۱۹۴۷ در شماره ۲۹۸ مجله گازتا آفیسیال منتشر شد. مجلس مؤسسان ایتالیا در ۲ ژوئن ۱۹۴۶ توسط حق رای همگانی انتخاب شد. این انتخابات همزمان با رفراندوم لغو سلطنت انجام شد.. قانون اساسی در ۱ ژانویه ۱۹۴۸ یک قرن پس از تصویب اساسنامه آلبرتینو به اجرا درآمد. اگر چه این اساسنامه پس از رژه بنیتو موسولینی در رم در سال ۱۹۲۲ پابرجا ماند، اما پس از این تاریخ ارزش اساسی خود را از دست داد. وحدت ایتالیا
طبق معاهده نهایی بین ناپلئون سوم و امپراتور اتریش فرانسیس جوزف در نوامبر ۱۸۵۹ در ویلافرانکا اتریش لمباردی را به ساردنی واگذار کرد. این نخستین گام در اتحاد ایتالیا بود. بانک
ریشه بانکداری به معنای امروزی این کلمه، می‌توان در دوره رنسانس ایتالیا و در شهرهای ثروتمند آن در شمال مانند فلورانس، ونیس و ژنووا یافت. خانواده‌های باردی و پروزی در ۴ میلادی بانکداری را در فلورانس با توسعه شعبات در بسیاری از بخش‌های دیگر اروپا گسترش دادند؛ و شاید مشهورترین بانک ایتالیا، بانک medici، باشد که توسط جیووانی مدیسی در سال ۱۳۹۷ میلادی تأسیس شد. اولین بانک سرمایه‌گذاری ایالتی شناخته شد. بانک سنت جورج در ژنووا ایتالیا در سال ۱۴۰۷، تأسیس شد. تاریخ باستان
تاریخ اتروسکها را می‌توان با توجه به بررسی مکانهای دفن مصنوعات و نوشته‌ها، به‌طور دقیق ردیابی کرد. فرهنگ اتروسکها که به‌طور مشخص در ایتالیا در حدود ۹۰۰ سال قبل از میلاد تقریباً با فرهنگ عصر آهن ویلانووان توسعه یافته‌است، به عنوان قدیمی‌ترین مرحله تمدن اتروسک شناخته می‌شود.سپس این تمدن در قرن هفتم قبل میلاد جای خود را به یک فرهنگ به‌طور فزاینده جهت گیر داد که تحت تأثیر بازرگانان یونانی و همسایگان یونانی در مگنا گراشیا، تمدن یونانی جنوب ایتالیا بود، که توسط حدود ۱۳۰۰۰ کتیبه با الفبا مشابه الفبای یونانی ایوبو اثبات شده‌است، زبان اتروسک‌ها در زمره ربان‌های هندو اروپایی قرار می‌گرفت. مقبره‌های دفن شده، که بعضی از آنها به گونه ای افسانه وار تزئین شده بودند، ایده یک دولت اشرافی را با ساختارهای متمرکز قدرت با حفظ نظم و ساخت کارهای عمومی مانند شبکه‌های آبیاری، جاده‌ها و سیستم‌های دفاعی شهر گسترش می‌دهند. نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا
نیروی دریایی پادشاهی ایتالیا نیروی دریایی پادشاهی ایتالیا بود که در بازهٔ ۱۸۶۱ تا ۱۹۴۶ خدمت می‌کرد با ایجاد جمهوری ایتالیا "Repubblica Italiana" نام این نیرو به نیروی دریایی ایتالیا ("Marina Militare") تغییر کرد. گالیا چیسالپینا
ممکن است فرهنگ کانگراته نشان دهندهٔ نخستین موج مهاجرت پیشاسلت‌ها در سدهٔ سیزدهم پ.م. از بخش شمال غربی آلپ باشد که پس از گذر از گردنه‌های آلپ به درهٔ غربی رود پو بین دریاچه‌های ماجوره و کومو نفوذ کرد و ساکن شد. آنان به جای به خاک سپردن مردگان، آنها را می‌سوزاندند. همچنین پیشنهاد شده‌است که حضور مردم پیشاسلتی باستانی تر تا آغاز عصر برنز (سده‌های شانزدهم و پانزدهم پ. م) قابل ردیابی است. حاملان فرهنگ کانگراته تنها یک سده همگنی آن را حفظ کردند و پس از آن با جمعیت‌های لیگوری ترکیب شد. به گفتهٔ تیتوس لیویوس، اقوام سلتی در دوران حکومت لوسیوس تارکوینیوس پریسکوس (سدهٔ هفتم و ششم پ. م) به شمال ایتالیا رسیدند و منطقهٔ میان میلان و کرمونا را اشغال کردند. میلان نیز احتمالاً در اوایل سدهٔ ششم پ.م. توسط گل‌ها بنا نهاده شده‌است. نام این شهر ریشهٔ سلتی دارد و به معنی «در میانهٔ دشت» است. در سدهٔ دوم پ.م. پولیبیوس دربارهٔ همزیستی سلت‌ها با اتروسک‌ها در شمال ایتالیا در دوران پیش از غارت رم (در سال ۳۹۰ پ. م) نوشته بود. شیرجه
مورخان بر این باورند که تاریخ مسابقات شیرجه به کشور یونان باستان بازمی‌گردد، ولی تنها اطلاعی که دراین‌باره وجود دارد مربوط به نقوش مقبره‌ای در شهر ناپل در کشور ایتالیا است که قدمت آن به ۲۵۰۰ سال می‌رسد. در روی سقف این مقبره تصویر مردی مشاهده می‌شود که در حال شیرجه‌زدن از روی سکوی مرتفعی است که احتمالاً باید صخره یا پرتگاهی باشد. پیشگامان ورزش شیرجه افرادی بودند که با پرش از روی صخره‌ها و پرتگاه‌ها به درون آب‌های دریای آکاپولکو به شهرت رسیدند. نیروی دریایی سلطنتی ایتالیا
نیروی دریایی پادشاهی ایتالیا در ۱۷ مارس ۱۸۶۱ با تشکیل پادشاهی ایتالیا و به هم پیوستن و اتحاد چندین استان در شبه‌جزیره ایتالیا ایجاد شد در نیروی دریایی از نیروهای همین استان‌ها استفاده شده بود. بخش‌های اصلی این نیروی دریایی از پادشاهی‌های ساردنی و ناپل ساخته شده بود. تاریخ ایتالیا
در نتیجه انقلابی با کنترل امپراتوری ساردنی اتفاق افتاد که موجب اتحاد و وحدت ایتالیا گردید. ایتالیا
در سال ۱۹۲۵ با ممنوع شدن فعالیت تمامی دیگر احزاب، دوره رژیم فاشیست آغاز شد که با سیاست استبدادی و در پوشش ملی‌گرایی، باعث دگرگونی‌های ریشه‌ای در زندگی مردم این کشور گردید. این رژیم برای ممانعت از دشمنی کلیسای کاتولیک، در سال ۱۹۲۹ به توافقی با واتیکان دست یافت. در این سال‌ها اقدامات جدی برای تقویت و توسعه فعالیت‌های صنعتی و کشاورزی صورت گرفت. در زمینه سیاست خارجی، موسولینی سعی کرد با اتکا به سیاست توسعه‌طلبانه و قدرت‌های متحد، برای خود آبرو آفرینی کند که نقطهٔ اوج آن اتحاد با آلمان و ورود به جنگ جهانی دوم (۱۹۴۵–۱۹۴۰) علیه متفقین و متعاقباً سقوط رژیم فاشیست به‌دنبال ناکامی‌های نظامی بود. ایتالیا در مجموع ۳.۵ میلیون را جنگ جهانی دوم بسیج کرد و بین سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۳ متحمل ۲۳۰ هزار نفر تلفات گردید. بازسازی دموکراسی و اداره وضعیت سخت کشور پس از پایان جنگ و کوشش در از بین بردن هر آنچه از رژیم فاشیست به ارث مانده بود، باعث شد تا مجمع قانون اساسی شکل بگیرد. در دوم ژوئیه سال ۱۹۴۶، و به‌دنبال انجام همه‌پرسی «جمهوری ایتالیا» متولد شد و این تاریخ تبدیل به جشن ملی شد. قانون اساسی جدید از تاریخ اول ژانویه ۱۹۴۸ رسمیت یافته و به مرحله اجرا درآمد. ایتالیا
عمده ایتالیایی‌ها رومی‌تبار هستند و زبان‌های رایج در ایتالیا هم تقریباً همگی شاخه‌هایی از زبان رومی به‌شمار می‌روند. با وجود اینکه زبان رسمی ایتالیا زبان ایتالیایی است اما زبان‌های پرگویشور دیگری در این کشور وجود دارند که حالتی نیمه رسمی و گاه محلی دارند. بسیاری از این زبان‌ها در معرض نابودی قرار گرفته‌اند که شروع مرگ تدریجی این زبان‌ها به دوره حکومت فاشیسم بر ایتالیا بازمی‌گردد. ایتالیایی زبان رسمی این کشور است که از سال ۱۸۶۱ تاکنون این مقام را دارد. تاریخ شهر رم
به صورت سنتی تاریخ جمهوری روم از ۵۰۹ تا ۲۷ پ. م می‌باشد، در مقابله با تهاجم سابین‌ها، رومی‌ها با شهرهای لاتین نشین متحد می‌شوند. با پیروزی در نبرد دریاچه ریجیلوس در ۴۹۳پ. م، بر شهرهای لاتین نشین برتری پیدامیکند. این واقعه بعد از فروپاشی نظام سلطنی بوقوع می‌پیوندد. در ۳۹۴پ. م رومی‌ها در مناطق وولسی و آئکویی به پیروزی رسیدند. آنها همچنین بر همسایگان اتروسکی در وی پیروز شدند. قدرت اتروسک‌ها اکنون محدود به اتروری می‌شد و شهر روم قدرت اصلی در لاتیوم بود. در اواخر قرن ششم پ. م کارتاژ نیز از راه دریا روم را تهدید می‌کرد؛ و مشکلاتی برای کشتیرانی و تجارت بین شهرهای ایتالیا ایجاد کرده بود. دشمنان اولیه روم که در تپه‌های نزدیک زندگی میکرند، ولسینزها، اکوئی‌ها، و اتروسک‌ها بودند. باگذشت زمان که قلمرو رومی‌ها بیشتر می‌شود سر و کله دشمنان جدیدی نیز پیدا می‌شود. وهشتناکترینشان گل‌ها بودند. مردمانی پراکنده که بیشتر اروپای شمالی که امروزه شامل شمال و شرق مرکز ایتالیا می‌شوند در کنترل داشتند. در ۳۸۷قبایل سنونس‌ها از شرق ایتالیا به رهبری برونوس در جنگ آلیا در اتروریا رومی‌ها را شکست دادند؛ و روم را غارت و سوزاندند. چندین سند بدست آمده آن دوران نشان می‌دهد، سنونس امیدوار بود روم را به علت شکستن بی‌طرفی اش در اتروریا مجازات کند. سنونس بدون اینکه به سرزمین‌های اطراف آسیبی برساند سپاه خود را ۱۲۰ کیلومتربه سمت روم پیش می‌راند و بعد از غارت، سنونس روم را ترک می‌کند. پس از آن بزودی دیکتاتور فوریوس کامیلوس در توسکالوم، برونوس را شکست می‌دهد. بعد از این واقعه روم با عجله بناهایش را باز سازی می‌کند و آماده حمله می‌شود. در جنگی علیه اتروسک‌ها مناطقی از گل را در شمال از آنها به تصرف درمیآور. بعد از ۳۴۵پ. م علیه دیگر لاتین‌ها به سمت جنوب حرکت می‌کند. دشمنان اصلی آنها سامنیت‌هایی بودند که در ۳۲۱پ. م با پیشدستی در جنگ کادین فورک لژیون‌های رومی‌ها را در دام انداختند. علی‌رغم این شکست و بقیه عقب‌نشینی‌ها، رومی‌ها تا سال ۲۹۰ متناوباً پیشرفت کردنده و کنترل نیمی از شبه جزیره ایتالیا را در دست گرفتند. در قرن سوم پیش از میلاد روم با جنگهای بی پایان شهرهای یونانی جنوب شبه جزیره ایتالیا را هم زیر کنترل خود درآورد. (از ابتدای جمهوری روم تا شروع امپراتوری درهای معبد ژانوس فقط دو بار بسته شد. بازبودن درهای این معبد به این معنی بود که روم در جنگ می‌باشد) روم می‌باید با بحران‌های جدی ای روبرو می‌شد، بحران نزاع فرمانروایی، نزاع میان پلبینها (عوام) و پاتریسین‌ها (اشراف) در جمهوری روم تلاشی بود از طرف پلب‌ها برای کسب تساوی با پاتریس‌ها. این نزاع در پیشرفت قانون اساسی روم نقش مهمی بازی می‌کرد. نزاع میان پاتریسین‌ها و پلب‌ها از ۴۹۴پ. م با شروع جمهوری روم شروع می‌شود. زمانی که روم با دوتا از قبایل همسایه در جنگ بود پلب‌ها از شهر خارج شدند (اولین جدایی پلب‌ها). این جدایی موجب تأسیس تریبون پلب‌ها شد، با به دست آمدن اولین دست‌آورد پلب ها بنابر تاریخ مرسوم روم در ۵۰۹ جمهوری می‌شود. در هر حال چند قرن طول می‌کشد تا رم شهری بزرگ گردد. در قرن سوم پ. م رم شهری مهم در شبه جزیره ایتالیا می‌شود. در طول جنگ‌های پونی بین روم و بزرگترین امپراتوری مدیترانه کارتاژ، (از ۲۶۴ تا ۱۴۶ پ. م)، موقعیت روم هرچه بیشتر پیشرفت می‌کند و برای اولین بار به تسلط کامل دریایی نایل می‌شود. با شروع قرن دوم پ. م، و یورش برده‌ها از سرزمین‌های مفتوحه به زمین‌های موروثی کشاورزان رم، برده‌ها سهم زیادی از جمعیت ایتالیا را تشکیل می‌دادند. برده‌ها در زمینهای کشاورزی که لاتیفوندا نام راشت به کار گرفته می‌شدند. پیروزی بر کارتاژ در اولین جنگ پونی برای اولین بار دو استان را خارج از ایتالیا برای روم به ارمغان آورد، سیسیل و ساردنی. به دنبال آن قسمتی از اسپانیا نیز به مستعمرات روم پیوست؛ و در ابتدای قرن دوم پ. م رومی‌ها امور یونان را نیز دردست داشتند. از آن به بعد تمام پادشاهی‌های یونان و دولت شهرهای یونان به علت جنگ‌های بی پایان و تکیه بر سربازان مزدور رو به اوفول نهاد. رومی‌ها به تمدن یونان با احساس تحسین نگاه می‌کردند؛ و یونانی‌ها نیز در مبارزات مدنی خود به دید هم پیمانان مفیدی به رومی‌ها نگاه می‌کردند. در کمتر از پنجاه سال تمام سرزمین اصلی یونان فرمانبردار می‌شود. در ۱۹۷ و۱۶۸ پ. م لژیون‌های روم دومرتبه فالانکس‌های مقدونیه را شکست دادند، نابودی شهر کورنت در ۱۴۶پ. م توسط کنسول رومی لوسیوس مومیوس پایانی می‌شود بر آزادی یونان. در همان سال روم شهر کارتاژ را نابود می‌کند و کارتاژ یکی از ایلات روم می‌شود. سال بعد روم به رهبری تیبریوس گراکوس مبارزات خود را در اسپانیا ادامه می‌دهد، و هنگامی که آخرین شاه پرگامون پادشاهی خود را به رومی‌ها تحویل می‌دهد به آسیا پا می‌گذارد. ناپل
از سال ۱۸۶۰ تاریخ شهر ناپل به شدت با تاریخ جمهوری ایتالیا گره خورده. در ۷ سپتامبر ۱۸۶۰ جوزپه گاریبالدی پس از غلبه بر جنوب ایتالیا وارد ناپل شد و در ۲۱ اکتبر ۱۸۶۰ مردم ناپل با یک اکثریت غالب در یک همه‌پرسی تعیین کردند که ناپل به حکومت تازه تأسیس شمالی به نام پادشاهی ایتالیا که تقریباً تمام سرزمین‌های ایتالیای امروزی را با هم متحد ساخته بود و تا پس از جنگ جهانی دوم یعنی ۱۹۴۶ نظام سیاسی و حاکم بر ایتالیا بود، ملحق شوند. فرانچسکو دوم، آخرین پادشاه بوربون‌ها در ناپل پس از آن به یکی از دژهای شهر گریخت اما در ۱۳ فوریه ۱۸۶۱ تسلیم شد و سپس به‌طور رسمی از سمت خود عزل گشت. ناپلی‌ها پس از آن هویت خود را با دولت جدید ایتالیا شناختند، دولتی که مرکز قدرت آن در سرزمین‌های غریبه و خارجی شمالی بود. بسیاری از پروژه‌های نوسازی و توسعه و قوانین اجتماعی دولت مرکزی غالباً به شمال کشور سود رساند و در آنجا به اجرا درآمد در حالی که جنوب تحت فشارهای نا شدیدی از قبیل سیاست‌های ناعادلانهٔ مالیاتی قرار داشت. اصلاحات اساسی که برای رفع مشکلات ناشی از زمامداری بوربون‌ها مثل اصلاحات ارضی، به اجرا در نیامد (البته تا حدودی به دلیل دخالت زمین داران بزرگ جنوب). حکومت تنها موفق شد به یک فرم واحد برای اتحاد سیاسی سرزمین‌ها برسد ولی در متحد کردن درونی سرزمین‌ها با هم و یکسان‌سازی آن‌ها شکست خورد. شمال در دههٔ اول پس از تشکیل پادشاهی ایتالیا رونق فزاینده‌ای در اقتصاد گرفت و به زودی توانست با کشورهای صنعتی اروپا ارتباط برقرار کند در حالی که جنوب در فقر و عذاب فرومی‌رفت. دلایل پیدایش تفاوت بارز بین جنوب و شمال ایتالیا که تا به امروز نیز ادامه دارد در همین قسمت از تاریخ ایتالیا نهفته‌است. ناپل نیز مانند دیگر کلان‌شهرهای جنوبی دارای خصوصیاتی در طول این دوران شد که مشخصهٔ شهرهای جنوب ایتالیاست، بروز پدیده‌هایی مانند فقر، جرم و جنایت، بازار سیاه و ساختارهای مافیایی که به بالاترین سطوح سیاسی و اقتصادی رسیدند را می‌توان مثال زد. ناپل از لحاظ زیر ساختی و بهداشتی اوضاع بسیار وخیمی پیدا کرد و این شرایط قربانیان بسیاری گرفت. یکی از اتفاقات ناشی از این شرایط و بر اثر افرایش جمعیت فقرا به وجود آمد، اپیدمی وبا سال ۱۸۸۴ در ناپل بود. بدنبال آن در سال ۱۸۸۵ قانونی تصویب شد که به موجب آن تعمیر شهر آغاز شد و یک سیستم لوله‌کشی جدید آب آشامیدنی بهداشتی و شستشو برای شهر ایجاد شد و یک خیابان جدید در قسمت قدیمی شهر ساخته شد. در اوایل قرن بیستم پروژه‌های اقتصادی و صنعتی در ناپل شروع شد که به دلیل فقدان منابع و زیربناها محکوم به شکست شدند که در نتیجهٔ آن موج مهاجرتی در آن سال‌ها به سمت شمال ایتالیا، آرژانتین و از همه بیشتر ایالات متحده آغاز شد. تاریخ لاتین
نام لاتین از نام قبیله‌ای ایتالی به نام لاتینی آمده‌است که در حدود سده ۱۰ پیش از میلاد در لاتیوم ساکن شدند و به گویشی ایتالی به همین نام تکلم می‌کردند. زبان‌های ایتالی از زیرگروه "سنتوم" خانواده هندواروپایی هستند. این زبان‌ها شامل زبان‌های رومی، ژرمنی، سلتی و هلنی و تعدادی زبان منقرض‌شده هستند. ایتالیادوست
ایتالیادوست یا ایتالوفیل به شخصی گفته می‌شود که دوستار فرهنگ ایتالیا، مردم ایتالیا یا به طور کلی ایتالیا است. در طول تاریخ ایتالیا معمولاً به عنوان روم باستان شناخته و تحسین می‌شد. اما پس قرون وسطی شبه جزیره ایتالیا معمولاً برای ایجاد رنسانس مورد تقدیر قرار می‌گرفت. در زمان معاصر به خصوص پس از جنگ جهانی دوم ایتالیا رشد اقتصادی چشم‌گیری را تجربه کرد و جنبه‌های جدیدی برای طرفداران ایتالیا ایجاد شد. از جملهٔ آن‌ها می‌توان به اتوموبیل‌های فراری و طراحی ایتالیایی اشاره کرد. ایتالیای رومی
ایتالیای رومی یک استان رومی در امپراتوری روم بود. ایتالیا (نام لاتین برای شبه جزیره ایتالیایی) سرزمین رومی‌ها و شهر بزرگ امپراتوری روم در دوران باستان بود. رم شهری از ایالت ایتالیا بود که دولت خود را از پادشاهی به جمهوری تغییر داد و سپس در یک شبه جزیره تحت سلطه سلت‌ها در شمال، اتروس‌ها در مرکز و یونانیان در جنوب رشد کرد. زبان‌های ایتالی
از سده ۷ (پیش از میلاد) زبان‌های اومبری و فالیسکی دارای سامانهٔ نوشتاری بوده‌اند که از الفبای ایتالیک باستانی گرفته شده‌بود. زبان‌های ایتالیک تأثیر اندکی از زبان اتروسکی و زبان‌های یونان باستان گرفته‌اند. سینمای ایتالیا
شروع فیلمسازی در ایتالیا در سال ۱۸۹۶ انجام گرفت. ویتوریو کالسینا که همکار برادران لومیر بود، اولین کارگردان سینمای ایتالیا شناخته می‌شود. او در سال ۱۸۹۶ فیلمی از پاپ لئون سیزدهم تهیه کرد. دهه اول قرن بیستم و تا آغاز شروع جنگ جهانی اول، ساخت فیلم‌های هنری در ایتالیا آغاز شد؛ فیلم‌هایی حماسی که از ادبیات غنی اروپایی اقتباس گردید. "اتللو" محصول ۱۹۰۶ ساخته ماریو کازرینی، "آخرین روزهای پمپی" محصول ۱۹۰۸ساخته آرتورو آمبروزیو، "هوس‌های امپراطور" محصول ۱۹۱۳ ساخته انریکو گواتزونی و مهمتر از همه "کابیریا" محصول ۱۹۱۴ ساخته جیوانی پاسترونه از این جمله‌اند. در اواخر دهه ۲۰ و اوایل دهه ۳۰ با ظهور فاشیسم و ناآرامی‌های سیاسی، رشد سینمای این کشور نیز رو به افول نهاد. پادشاهی استروگوت‌ها
پادشاهی استروگتیک () یا به طور رسمی پادشاهی ایتالیا، توسط استروگت‌ها و از سال ۴۹۳ تا ۵۵۳ میلادی در ایتالیا و مناطق همجوار تاسیس شد. امپراتوری روم غربی
از لحاظ تاریخی، غلبه اقوام خارجی شکل خارجی آنچه را که از درون فاسد شده بود ویران ساخت؛ طومار زندگی پیشین را، که با تمام نعمات و نظم و فرهنگ و قانونش به ضعف پیری گراییده و قدرت رشد و تجدید حیات را از دست داده بود، با وحشیگریی تاسف‌انگیز و از بیخ و بن درنوردید. حال، آغاز یک حیات نوین ممکن بود: امپراتوری غرب از میان رفت، اما کشورهای اروپای نوین زاده شدند. هزار سال قبل از میلاد، متجاوزان شمالی وارد ایتالیا شده، ساکنان آن را مطیع ساخته و با آن‌ها مخلوط گشته، و تمدن آنان را کسب کرده بودند و، همراه با خود آنان، طی هشت قرن، تمدن نوینی بنا نهاده بودند. چهارصد سال پس از مسیح، همان واقعه تکرار شد؛ چرخ تاریخ یک دور کامل گشت؛ آغاز و انجام همانند بودند و همه‌چیز به یک رؤیا می‌مانست، رؤیایی که روم نام داشت. یونان باستان
یونان باستان به تمدنی گفته می‌شود که متعلق به دوره‌ای از تاریخ یونان است که از دورهٔ باستانی ششم تا هشتم قبل از میلاد مسیح شروع شده و تا عصر کلاسیک (حدود قرن ششم تا هفتم) به طول انجامید. بلافاصله بعد از این دوران، آغاز اوایل قرون وسطی و امپراتوری روم شرقی بود. عصر ناپلئون
عصر ناپلئون دورانی از تاریخ فرانسه و اروپا ست که حدود آن از سال ۱۷۹۹ شروع می‌شود و با کنگره وین خاتمه میابد. دلیل این نام‌گذاری در تاریخ موضوعی و زمانی این است که ناپلئون با کشور گشایی‌های خود تاریخ جدیدی را در آن زمانِ اروپا به وجود می‌آورد. نشان ملی ایتالیا
نشان ملی ایتالیا از ۵ مهٔ ۱۹۴۸ به‌عنوان نشان ملی این کشور شناخته شده‌است. از لحاظ فنی این نشان ملی همچون یک نشان معمولی است و شباهت زیادی به سایر نشان‌های ملی ندارد. هدف از این کار این بوده که نشان ملی ایتالیا سنتی و براساس اعتقادات و عقاید باستانی نباشد. پیش از طراحی نشان جدید این کشور، حکومت ایتالیا که در آن زمان به‌صورت پادشاهی اداره می‌شد، یک صلیب سرخ نقره‌ای را به‌عنوان نشان ملی این کشور برگزیده‌بود. پرچم ایتالیا
اولین نهادی که از پرچم سه‌رنگ ایتالیا استفاده نمود، جمهوری کی اسپادانا و در سال ۱۷۹۷ بوده‌است. پس از آن، ارتش ناپلئون بناپارت در ایتالیا بارها پیروز شد. در طی این دوران، بسیاری از جمهوری‌های کوچک عضو فرقهٔ مذهبی مخالف دولت و نیز اکثر ایالات کهن که هر کدام پرچم‌های گوناگونی برای خود داشتند، به‌طور مشخص از پرچم سه‌رنگ ایتالیا که از پرچم فرانسه در سال ۱۷۹۰ الهام گرفته‌بود، استفاده کردند. رنگ انتخاب‌شده برای پرچم توسط جمهوری، رنگ‌های سرخ و سفید بودند؛ رنگ انتخاب‌شده از پرچم میلان هم رنگ سبز بود که برگرفته از رنگ لباس گاردهای شهری میلان بوده‌است. پرچم ایتالیا
پرچم ایتالیا که اغلب در زبان ایتالیایی به‌عنوان «پرچم ملی سه‌رنگ» شناخته می‌شود، از سه رنگ سبز، سفید و سرخ با ویژگی‌های مساوی تشکیل شده که به صورت عمودی هستند. شکل کنونی این پرچم در ۱۹ ژوئن سال ۱۹۴۶ و به‌طور رسمی در تاریخ ۱ ژانویهٔ سال ۱۹۴۸ به تصویب رسیده است. الفبای ایتالیایی باستان
ایتالیایی باستان، الفبایی بود که در شبه‌جزیره ایتالیا در دوران باستان به‌وجود آمد. سلت‌ها
سلت‌ها (یونانی‌ها آن‌ها را کلتوی "Keltoi" و رومیان آن‌ها را سلتای "Celtoe" می‌نامیدند) تا پیش از سال ۵۰۰ قبل از میلاد، به عنوان کشاورزان در سراسر اروپای مرکزی و شمالی پراکنده شده بودند. سلت‌ها آهنگران ماهری بودند که ابزار آهنی، سلاح آهنی و جواهرات ظریف می‌ساختند. آن‌ها جشن‌هایی برگزار کرده و به تفریح می‌پرداختند آن‌ها جنگجویانی خشن اما بی نظم بودند برای همین رومی‌ها آن‌ها را به آسانی شکست دادند. سلت‌ها زبان نوشتاری نداشتند و قوانین، تشریفات مذهبی و داستان‌های خود را به‌طور شفاهی به دیگران منتقل می‌کردند. امپراتوری ایتالیا
از اولین "تقلا"ها ایتالیایی‌ها طرح‌هایی برای امپراتوری اتیوپی داشتند آن‌ها دو بار در قرن ۱۹ام شکست خوردند: اولین بار در نبرد دوغالی به سال ۱۸۸۷ و سپس در اولین اشغال اتیوپی در ۱۸۹۵ تا ۹۶. در طول جنگ جهانی اول ایتالیا آلبانی جنوبی را اشغال کرد تا از افتادن به دست اتریش-مجارستان پیشگیری نماید. در سال ۱۹۱۷ یک تحت‌الحمایه در آلبانی تأسیس نمود که تا سال ۱۹۲۰ باقی ماند. دولت فاشیستی که با به قدرت رسیدن بنیتو موسولینی در سال ۱۹۲۲ سر کار آمد به دنبال افزایش قلمرو امپراتوری ایتالیا و برآوردن مطالبات توسعه طلبان ایتالیایی بود. ما بین سال‌های ۱۹۳۵ تا ۱۹۳۶ دومین اشغال اتیوپی ایتالیا موفق شد آن دوم حمله اتیوپی ایتالیا موفق بود و این سرزمین با مابقی مستعمرات ایتالیا ادغام شده و آفریقای شرقی ایتالیا را تشکیل داد. به سال ۱۹۳۹ ایتالیا آلبانی را اشغال و ضمیمه کشور فاشیست خود کرد. در طول جنگ جهانی دوم (۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵)، ایتالیا چند فتح جدید داشت، اما با پیمان صلح نهایی همه مستعمرات و دول تحت‌الحمایه خود را رها نمود. در سال ۱۹۵۰ کرسی سازمان ملل به دولت سابق سومالی ایتالیا اعطا شد. در هنگام استقلال سومالی در ۱۹۶۰ تجربه هشت دهه استعمار ایتالیایی پایان یافت. هنرهای نمایشی
رنسانس در سال‌های ۱۳۰۰ از ایتالیا آغاز شد و در عرض سه قرن در سراسر اروپا انتشار یافت. به ندرت در دوره‌ای چنین کوتاه از نظر تاریخی، رخدادهای متعددی به وقوع می‌پیوندد. حال آنکه این قرن‌ها سرشار از تغییرات اساسی و فعالیت‌های بزرگ است. جهان امروزی نتیجهٔ همین فعالیت هاست، زیرا رنسانس پایه‌های اقتصادی، سیاسی، هنری و علمی تمدن‌های کنونی غرب را بنا نهاد. رنگ‌های ملی ایتالیا
سبز، سفید و قرمز رنگ‌های ملی ایتالیا را تشکیل می‌دهند، که به جمع آن‌ها در زبان ایتالیایی il Tricolore ، () گفته می‌شود. این سه رنگ نخستین‌بار در تاریخ 21 آگوست 1789، در جنوا اندکی پس ازانقلاب فرانسه به عنوان کلاه‌گره (اشکالی که بر کلاه افراد گذاشته می‌شد) پدیدار گشت، و در 11 اکتبر 1796 در میلان برای نخستین‌بار به عنوان درفش نیروهای نظامی استفاده شد. این در حالیست که تا پیش از تاریخ 7 ژانویه 1797 این رنگ‌های به عنوان پرچم ملی استفاده نشده بود و در این تاریخ در رجونل امیلیا این ترکیب رنگی به عنوان پرچم برافراشته گشت. سبز ، سفید و قرمز همچنین رنگ های ملی بلغارستان ، مجارستان ، ایران ، لبنان و مکزیک می‌باشد. ایتالیا
اتروسک‌ها، یونانی‌ها و سپس رومی‌ها در دوران باستان بر ایتالیا حکمرانی می‌کردند و در قرون وسطی کنترل ایتالیا در دست پاپ‌ها، فرانک‌ها، بیزانسی‌ها و سپس نورمن‌ها در پاره‌ای از اوقات بوده‌است. از میان مشکلات پرشماری که اتحاد ایتالیا (۱۸۷۰–۱۸۴۸) در پی داشت، آنچه بیش از همه اضطراری می‌نمود، همانا یکدست ساختن سرزمینی بود که از لحاظ سیاسی و اقتصادی بسیار متفاوت بود. ایتالیکا
ایتالیکا بر اثر یورش‌های اقوام بربر ویران شد، امّا تا سال ۱۰۰۰ میلادی تحت سکونت اعراب تا حدودی به حیات خود ادامه داد. بسیاری از مواد و مصالحی که در ویرانه‌های این شهر باقی‌مانده بودند، برای تأسیس شهر همسایه‌اش یعنی سویل، به‌کار رفتند. در عصر رنسانس، ویرانه‌های ایتالیکا را «سویلا لا ویه‌خا» به معنای سویل پیر می‌خواندند. سده نوزدهم میلادی
جمهوری ایتالیا در ۱۷ مارس ۱۸۶۱ تشکیل شد. شاه ویکتور امانوئل دوم توانست استان‌های ایتالیایی شبه جزیره را تحت یک ملت با هم متحد سازد. کنت کامیلو بنسو دی کاوور و جوزپه گاریبالدی نقش مهمی در طرح‌ریزی این اتحاد داشتند. شهر رم تا سال ۱۸۷۰ تحت کنترل پاپ بود. در این سال ارتش ایتالیا از طریق راه پورتا پیا به استان واتیکان وارد شدند. رم به ایتالیا ضمیمه شد ولی پاپ از امضای پیمان سر باز زد و به دژ گاندولفو پناه برد. از آنجا نیز حکمی اعلام کرد که طبق آن هرگونه مشارکت کاتولیک‌های ایتالیایی در زندگی سیاسی معادل ارتداد به‌شمار می‌رفت. ترنتینو و تیرول جنوبی در سدهٔ بعدی و پس از سال ۱۹۱۸ به خاک ایتالیا ضمیمه شدند. این چنین شد که روند متحدسازی ایتالیا که توسط ویکتور امانوئل دوم در سلسلهٔ ساووی طرح‌ریزی شده بود به سر انجام رسید. نبرد ایتالیا (جنگ جهانی دوم)
نبرد ایتالیا نبردی است در جنگ جهانی دوم که در تاریخ ۱۰ ژوئیه سال ۱۹۴۳ با حمله ارتش متفقین به خاک ایتالیا و به قصد شکست رژیم فاشیستی در ایتالیا شروع شد. در پی این حمله ارتش آلمان نازی برای شکست ارتش متفقین وارد خاک ایتالیا شد. نبرد میان متفقین و نیروهای محور در ایتالیا یکسال و ده ماه طول کشید و در نهایت با شکست ارتش آلمان نازی همزمان با شکست آنها در جنگ جهانی دوم به پایان رسید. جنگ اجتماعی (۹۱-۸۷ پ.م.)
جنگ اجتماعی (۹۱-۸۷ پ. م) از لاتین ، که "جنگ متحدان" او «جنگ ایتالیایی» یا «جنگ مارسیک» نیز نامیده می‌شود. از سال ۹۱ تا ۸۷ پیش از میلاد بین جمهوری روم و چندین متحد خودمختار آن () در ایتالیا درگرفت. متحدان ایتالیایی خواهان "شهروندی رومی" بودند، چون هم موقعیت و نفوذ به همراه داشت و هم حق رأی در انتخابات و قوانین رومی. باورمند بودند با آنها باید مثل رومیان رفتار شود زیرا آنها پیوندهای فرهنگی و زبانی با تمدن روم ایجاد کرده بودند و برای بیش از دو قرن متحدان وفادار روم بودند. رومی‌ها به شدت با خواسته‌های آنان مخالفت کردند و از اعطای شهروندی به آنها خودداری کردند و بدین ترتیب گروه‌های ایتالیایی با حقوق و امتیازات کمتری مواجه شدند. تاریخ ایتالیا
در سطح اروپا، ایتالیا در آن دوره از جمله کشورهایی بود با حداکثر توان در راستای یکپارچگی اروپا در طی مراحل مختلف آن، چه از نظر اقتصادی و چه سیاسی کوشش نمود. تاریخ یونان
یونان باستان یکی از تمدن‌های باستانی است که از دوران ابتدایی در سدهٔ ۸ و ۶ پیش از میلاد آغاز می‌شود و به اروپای دوران قدیم (حدود ۶۰۰ میلادی) ختم می‌شود. در کاربرد عمومی، به همهٔ دوران تاریخ یونان پیش از امپراتوری روم، یونان باستان گفته می‌شود.