پلی فنل اکسیداز چیست وچرا مهم است؟
پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
پارچه کامپوزیت Dyneema (DCF) یک ماده چند لایه متشکل از شبکه ای از نخ های Dyneema است که بین دو غشای پلی استر شفاف نازک قرار گرفته است. این ماده نسبت به وزن خود بسیار قوی است و در اصل برای استفاده در بادبان های قایق های تفریحی با نام «فیبر کوبن» ساخته شد. اخیراً کاربردهای جدیدی پیدا کرده است، به ویژه در ساخت تجهیزات کمپینگ و کوله پشتی سبک و فوق سبک مانند چادر و کوله پشتی.
اسیدهای فنولیک
اسیدهای فنولیک از متابولیت‌های گیاهی هستند. آنها به عنوان یک نوع فیتوکمیکال (ترکیب شیمیایی گیاهی) تحت عنوان پلی‌فنول در نظر گرفته می‌شوند. آنها علاوه بر فلاونوئیدها و استیلبن‌ها، پلی‌فنول‌های اصلی و مهمی بوده که به‌طور طبیعی در گیاهان یافت می‌شوند. پلی‌فنول‌ها اغلب توسط گیاهان جهت دفاع از خود در برابر پاتوژن‌ها (عوامل بیماری‌زا) تولید می‌شوند. اسیدهای فنولیک همچنین به عنوان مولکول‌های پیام‌رسان عمل کرده و نقش مهمی در رشد و تولید مثل گیاه دارند. پیروات دهیدروژناز
پیروات دهیدروژناز () یکی از مهمترین آنزیم‌های چرخه اسید سیتریک است. این آنزیم اولین آنزیم این چرخه است و پیروات را به استیل کوآ تبدیل می‌سازد. در موجودات هوازی، گلوکز و سایر قندها، اسیدهای چرب و بیشتر اسیدهای آمینه، نهایتاً از طریق چرخه اسید سیتریک (کربس) وزنجیره تنفس، به آب و دی‌اکسید کربن، اکسیده می‌گردند. قبل از ورود به چرخه اسید سیتریک، اسکلتهای کربنی قندها واسیدهای چرب به گروه استیل موجود دراستیل کوآ تجزیه می‌شوند که شکل اصلی ورود مواد سوختی به داخل این چرخه می‌باشد. بسیاری از اسیدهای آمینه نیز به همین طریق وارد چرخه شده، هرچند تعدادی از اسیدهای آمینه نیز به شکل سایر ترکیبات واسط وارد چرخه می‌گردند. اکسیداسیون پیروات مشتق از گلیکولیز گلوکز وسایرقندها، به استیل کوآ و2 CO توسط کمپلکس پیروات دهیدروژناز انجام می‌شود؛ این کمپلکس از سه آنزیم تشکیل شده‌است که در داخل میتوکندری سلول‌های یوکاریوتی وسیتوزول سلول‌های پروکاریوتی قرار دارد. اکسیداسیون جزئی
اکسیداسیون جزئی به انگلیسی Partial oxidation به صورت خلاصه POX یک نوع واکنش شیمیایی است که هنگامی که مخلوطی از هوا-سوخت به صورت جزئی در یک اصلاحگر می‌سوزد، اتفاق می‌افتد و باعث تشکیل یک گاز سنتز سرشار از هیدروژن می‌شود. این گاز در جاهای دیگر مانند پیل سوختی کاربرد دارد. میان "اکسیداسیون جزئی گرمایی" (TPOX) و "اکسیداسیون جزئی کاتالیزی" (CPOX) تفاوت وجود دارد. مهندسی ژنتیک
حال نوبت به آن رسیده تا ژن خارجی از دنا نوترکیب جدا شود. برای جداسازی باید از همان آنزیم محدودکننده‌ای استفاده کرد که در مرحله ساخت دنا نوترکیب استفاده شد، زیرا جایگاه تشخیص آنزیم تغییر نکرده و همان جایگاه است. حال در ظرف آزمایش، دو نوع دنا مختلف وجود دارد؛ یکی ژن خارجی و دیگری پلازمید. برای جداسازی این دو از یکدیگر از دستگاه الکترو فورس(الکتروفورز) در ژل استفاده می‌شود. اساس جداسازی دنا در این دستگاه، بر اساس بار الکتریکی است (دنا دارای بار الکتریکی منفی است). ژل ورقه‌ای مستطیلی شکل و دارای سوراخ‌های ریز بسیار است. در یک سمت دستگاه الکترو فورز تعدادی چاهک وجود دارد. مخلوط حاوی پلازمید و ژن خارجی درون این چاهک‌ها ریخته می‌شود. حال جریان الکتریکی در این دستگاه بر قرار می‌شود. چاهک‌ها در نزدیکی قطب منفی قرار دارند تا بتواند باعث دفع دناها (که دارای بار منفی است) شود و دناها به سمت قطب مثبت حرکت کند. ژن‌های خارجی اندازه‌ای به مراتب کوچک‌تر نسبت به پلازمیدها دارند و از سوراخ‌های ریز موجود در ژل به سمت قطب مثبت حرکت می‌کنند و پلازمیدها که اندازه‌ای بزرگ‌تر دارد توانایی حرکت از این سوراخ‌های ریز را ندارند و در همان سمت می‌مانند. حال در دستگاه دو نوار دیده می‌شود. یکی در نزدیکی قطب مثبت (ژن خارجی) و دیگری در نزدیکی قطب منفی (پلازمید). پراکسیداز
در حالی که مکانیسم‌های دقیق هنوز مشخص نشده‌اند، شناخته شده‌است که پراکسیدازها نقشی در افزایش دفاعی گیاه در برابر عوامل بیماری‌زا دارند. بسیاری از اعضای بادنجانیان، به ویژه بادنجان و انواع هانبانرو / فلفل قرمز) از گویاکول و آنزیم گویاکول پراکسیداز به عنوان سپر دفاعی در برابر انگل باکتریایی Ralstonia solanacearum استفاده می‌کنند. فنیل آلانین هیدروکسیلاز
بیماری فنیل کتونوری یک نقص متابولیکی مادرزادی نادر است. اختلال اصلی در این بیماری، تجمع اسید آمینه فنیل آلانین در مایعات بدن و سیستم عصبی است. تجمع این اسید آمینه به دلیل عدم وجود آنزیم مورد نیاز برای تبدیل فنیل آلانین به تیروزین رخ می‌دهد. تجمع غیرطبیعی این اسید آمینه در بدن کودک، خطرناک است و منجر به بروز اختلالاتی در مغز و پوست می‌شود. فنیل آلانین پس از ورود به بدن توسط آنزیمی به نام «فنیل آلانین هیدروکسیلاز» شکسته و به تیروزین تبدیل می‌شود. فنیل آلانین هیدروکسیلاز آنزیمی است که باعث هیدروکسیله شدن اسید آمینه فنیل‌آلانین و تبدیل آن به اسید آمینه تیروزین می‌شود و کوآنزیم این واکنش، تتراهیدروبیوپترن (BH۴) می‌باشد. سپس تیروزین شکسته شده و به مواد متعددی از جمله رنگ‌دانه پوست و مو تبدیل شده و متابولیت‌های نهایی آن از بدن دفع می‌شود. پس چنانچه آنزیم «فنیل آلانین هیدروکسیلاز» که فقط در کبد ساخته می‌شود به دلیل اختلالات ژنی وجود نداشته باشد «فنیل آلانین» وارد شده به بدن، در بافتهای مختلف از جمله مغز تجمع یافته و سبب آسیبهای متعددی به بافت مغز می‌شود. تنها راه سنتز تیروزین در انسان از همین طریق است. در افراد مبتلا به فنیل کتونوری تیروزین، اسید آمینه ضروری می‌شود و باید از غذا تأمین شود. در این افراد فنیل آلانین خون نیز به میزان زیادی بالا می‌رود. در افراد طبیعی مقدار کمی از فنیل آلانین، به فنیل پیروات، فنیل استات و فنیل لاکتات تبدیل می‌شود اما در افراد مبتلا به فنیل کتونوری به علت بالا بودن میزان فنیل آلانین، مقدار زیادی از این فنیل کتون‌ها تولید شده که وارد خون و ادرار می‌شوند. مقدار زیاد فنیل پیروات در خون، از عمل آنزیم پیروات دکربوکسیلاز در مغز به صورت آلوستریک، جلوگیری می‌کند. این عمل به نوبه خود در تشکیل میلین اشکال ایجاد می‌کند و منجر به عقب ماندگی ذهنی می‌شود. یکی دیگر از دلایل عقب ماندگی ذهنی در افراد مبتلا به فنیل کتونوری کاهش تولید نوروترانسمیترهایی مانند دوپامین می‌باشد. تیروزین پیش ساز سنتز این نوروترتنسمیترها است. در این بیماران مقدار دوپامین و سزوتونین در ادرار کمتر از حد طبیعی است. مصرف غذاهای پرتئینی از جمله شیرخشک‌های معمولی و به میزان کمتر شیرمادر باعث افزایش شدید غلظت خونی فنیل آلانین و تجمع آن در بدن، اختلال در تکامل مغز و اعصاب و در نهایت ضایعه مغزی و عقب ماندگی ذهنی پایدار در مبتلایان می‌شود. تجمع فنیل آلانین و مشتقات غیرطبیعی آن در نسوج مختلف، فعالیت سلول‌ها، به خصوص سلول‌های سیستم عصبی را تحت تأثیر قرار داده و از رشد آن جلوگیری می‌کند. این ضایعات متأسفانه در هفته‌های اول تولد، نشانه‌های واضحی ندارند در نتیجه بیماری بموقع تشخیص داده نشده و درمان آن به تأخیر می‌افتد. در چنین دوران بحرانی که حیاتی‌ترین مرحله شکل‌گیری و تکامل مغز کودک است، تغذیه با شیرمادر یا شیرخشک معمولی یا هر ماده پروتئینی دیگر اگر ادامه یابد منجر به ضایعه عصبی می‌شود و توان هوشی و قدرت ادراک کودک به تدریج تضعیف می‌شود و در نهایت منجر به معلولیت شدید ذهنی می‌گردد. متأسفانه گذشت زمان، شانس طلایی درمان را از بین برده و رژیم غذایی و درمان‌های بعدی، دیگر نتیجه مطلوب را نخواهند داشت. تریوز فسفات ایزومراز
این آنزیم در فرایند گلیکولیز نقش مهمی دارد و برای تولید مؤثر انرژی بسیار مهم است. آنزیم تریوز فسفات ایزومراز تقریباً در تمام ارگانیسم‌هایی که تاکنون از نظر آنزیمی بررسی شده‌اند، از جمله جانوران شامل پستانداران و حشرات و نیز در گیاهان، قارچ‌ها و باکتری‌ها یافت شده است. با این حال برخی باکتری‌هایی که گلیکولیز را انجام نمی‌دهند، مانند اوره آ پلاسماها (Ureaplasmas) فاقد این آنزیم هستند. در انسان، کمبود این آنزیم با یک نقص عصبی پیشرونده شدید به نام «کمبود تریوز فسفات ایزومراز» همراه است. کمبود تریوز فسفات ایزومراز با کم خونی همولیتیک شدید خود را نشان می‌دهد. جهش‌های گوناگونی باعث بروز این بیماری می‌شوند که بیشتر آن‌ها مربوط به جهش در اسید گلوتامیک در موقعیت ۱۰۴ و تبدیل آن به اسید آسپارتیک است. تریوز فسفات ایزومراز یک انزیم بسیار توانمند است و سرعت واکنش بالا را میلیاردها برابر افزایش می‌دهد. سرعت این آنزیم تنها به وسیله سرعت ورود و خروج سوبسترا به جایگاه فعال آن محدود می‌شود. PCK1
این آنزیم یکی از نقاط کنترلی اصلی در تنظیم فرایند نوگلوکززایی است و به‌همراه گوانوزین تری‌فسفات، ساخت اسید فسفوئنول‌پیروویک را از اگزالواستیک اسید سبب می‌شود. پلی‌اکریل‌آمید
برای بالا بردن عدد اکتان بنزین از ان استفاده می شود پکتیناز
پکتیناز () آنزیمی است که سبب تجزیهٔ پکتین می‌شود که نوعی پلی‌ساکارید است که در دیوارهٔ سلول گیاهان یافت کمی شود. این آنزیم را به همراه پکتولیاز و پلی‌گالاکتوروناز، «آنزیم‌های پکتیک» می‌نامند. اتیلن اکساید
آلرژی زا و در غلظت 700 پی پی ام نیز بدون بو می‌باشد.یعنی در صورت نشت در محیط ، توسط انسان قابل شناسایی نمی‌باشد. به تازگی یکی از عوامل سرطان زا محسوب شده و نیز مخرب لایه ازون می‌باشد. این گاز برای استریل کردن لوازمی که تحمل درجه حرارت 50-60 درجه سانتی گراد را دارند ، کاربرد دارد. روش کلروهیدرین و روش اکسیداسیون مستقیم کاتچین
در چای سبز به نسبت چای سیاه کاتچین‌ها به مقدار قابل ملاحظه‌ای یافت می‌شوند. پلی فنول‌ها رایج‌ترین آنتی اکسیدان‌های مواد غذایی هستند و از طریق مهار رادیکال‌های آزاد نقش مهمی در پیشگیری از بیماری‌های مزمن از جمله سرطان دارند. رادیکال‌های آزاد با حمله به غشای سیتوپلاسمی سلول و نابود کردن آن، به DNA داخل سلول دسترسی پیدا می‌کنند و از طریق تغییر DNA باعث سرطان می‌شوند. پلی‌فنول‌ها علاوه بر نابودکردن رادیکال‌های آزاد با تسریع مرگ سلول‌های سرطانی از سلول‌های سالم نیز حفاظت می‌کنند. پلی‌آدنیله شدن
در حیوانات و مته‌تن‌سانان، میتوکندری شامل هر دو حالت دنبالهٔ آدنین پایدار و ناپایدار است. چندآدنینه شدن ناپایدار آران‌ای‌های پیام‌رسان و آران‌ای‌‌های بی رمز را هدف قرار می‌دهد. دنبالهٔ آدنین به‌طور متوسط 43 نوکلئوتید طول دارد که در حالت پایدار از رمز پایان شروع می‌شوند و بدون آن‌ها رمز پایان (UAA) مانند ژنومی که فقط ناحیه U یا UA را کد می‌کند، کامل نیست. میتوکندری گیاهان فقط چند آدنینیه ناپایدار دارند و میتوکندری مخمرها به‌طور کلی چندآدنینه شدن ندارد.  بیشتر باکتری‌ها و میتوکندری علاوه بر پلیمراز چند ، نوع دیگری از چندآدنینه شدن که توسط خود فسفریلاز پلی نکلئوتید اجرا می‌شود، را نیز دارند. این آنزیم در باکتری، میتوکندری و دیسه یافت شده و همچنین در اگزوزوم ارکیا هم وجود دارد(در آرکی‌هایی که اگزوزوم دارند). این انزیم می‌تواند پسوند 3’ در محلی که بیشتر آدنین وجود دارد را سنتز کند. مانند باکتری و آرکی‌ها، پلی‌آدنیله شدن توسط فسفوریلاز پلی نوکلئوتید تجزیه آران‌ای را در دیسه‌ها جلو می‌اندازد. بیفنیل پلی‌کلر شده
بیفنیل پلی‌کلر شده یا (PCB) یک ترکیب آلی کلر با فرمول CHCl است. بیفنیل پلی‌کلر شده در دوره‌ای به فراوانی به عنوان دی‌الکتریک و سیال سردکننده در ابزارهای الکتریکی، دستگاه‌های کپی بدون کربن و سیال‌های انتقال حرارت کاربرد داشت. همچنان PCB به دلیل طول عمر بالایی که دارد به فراوانی کاربرد دارد البته از دههٔ ۱۹۶۰ پس از آنکه یک سری مشکلات دربارهٔ این ماده معلوم شد، تولید آن به شدت کاهش یافت. بیفنیل پلی‌کلر شده برای محیط زیست، سمی است و در ردهٔ آلاینده‌های آلی دیرپا جای دارد. در ۱۹۷۹ کنگرهٔ آمریکا تولید PCB را ممنوع کرد همچنین کنوانسیون آلاینده‌های آلی دیرپای استکهلم هم در سال ۲۰۰۱ همین رای را اعلام کرد. مرکز جهانی تحقیقات سرطان PCB را قطعاً برای انسان، سرطانزا اعلام کرد. همچنین آژانس حفاظت محیط زیست ایالات متحده آمریکا (EPA) این ماده را برای حیوانات، سرطانزا و برای انسان احتمالاً سرطانزا اعلام کرد. اکسیژناز
از میان مهم‌ترین منو اکسیژنازها می‌توان به سیتوکروم P450 اشاره کرد که مسئول تجزیه شمار زیادی از مواد شیمیایی در بدن هستند. پلی‌اتیلن
پلی اتیلن ها از دسته پلیمر های گرمانرم محسوب میشوند و به محض رسیدن به نقطه ذوب به مایع تبدیل میشوند و همچنین به محض رسیدن به نقطه انجماد فرایند منجمد شدن اتفاق می افتد. سنتز شیمیایی اتیلن که از نفت خام بدست می آید را میتوان پلی اتیلن نامید که به اختصار PE و یا polythene مینامند. وجود کاتالیست و پلیمریزاسیون سبب میشود که شاخص مشخصی از قلی شبکه ای شدن و وزن مولکولی و همین‌طور درجه شاخه ای در آن به‌طور دقیق کنترل شود. دو اتم هیدروژن در کنار دو کربن به صورت زنجیره ای قرار گرفته اند. لوله های LDPE دارای نیرو بین مولکولی هستند و استحکام کششی آنها کمتر است. روش تولید این نوع لوله ها پلیمریزاسیون رادیکالی بوده بنابر این این نوع لوله برای استفاده در مکان هایی که انعطاف پذیری مورد نیاز است استفاده میشود. پلی الفین
عملاً تمام پلی الفین‌هایی که دارای هر گونه اهمیت عملی یا تجاری هستند، پلی-آلفا-الفین (یا پلی-α-الفین یا پلی آلفا الفین، که گاهی اوقات به اختصار PAO نامیده می‌شود)، پلیمری است که از پلیمریزاسیون یک "آلفا-"الفین ساخته می‌شود. "آلفا" الفین (یا α-الفین) آلکنی است که در آن پیوند دوگانه کربن-کربن از اتم آلفا کربن شروع می‌شود، یعنی پیوند دوگانه بین کربن‌های #۱ و #۲ در مولکول است. آلفا الفین‌ها مانند ۱-هگزن ممکن است به عنوان کومونومرها برای تولید یک پلیمر شاخه‌دار آلکیل استفاده شوند (ساختار شیمیایی زیر را ببینید)، اگرچه ۱-دکن (آلکن) بیشتر برای ذخایر پایه روان‌کننده استفاده می‌شود. پلی هیدروکسی بوتیرات والرات
پلی (۳-هیدروکسی بوتیرات-کو-۳-هیدروکسی والرات)، که معمولاً به‌عنوان PHBV شناخته می‌شود، پلیمری از نوع پلی هیدروکسی آلکانات است. این پلاستیک زیست‌تخریب پذیر، غیر سمی و زیست سازگار است که به‌طور طبیعی توسط باکتری‌ها تولید شده و جایگزین مناسبی برای بسیاری از پلیمرهای مصنوعی غیر زیست‌تخریب پذیر است. این پلی‌استر آلیفاتیک خطی ترموپلاستیک است و با کوپلیمریزاسیون ۳-هیدروکسی‌بوتانوئیک اسید و ۳-هیدروکسی‌پنتانوئیک اسید به‌دست می‌آید. PHBV در بسته‌بندی‌های تخصصی، دستگاه‌های ارتوپدی و آزادسازی کنترل شده داروها استفاده می‌شود. PHBV در محیط زیست تحت تجزیه باکتریایی قرار می‌گیرد. پلی فنیلن سولفید
پلی فنیلن سولفید (PPS) یک پلیمر آلی است که از حلقه‌های آروماتیک متصل شده توسط سولفیدها تشکیل شده‌است. الیاف مصنوعی و پارچه‌های حاصل از این پلیمر در برابر واکنش شیمیایی و حرارتی مقاومت می‌کنند. PPS در فیلتر دیگهای بخار ذغال سنگ، نمدهای کاغذ سازی، عایق الکتریکی، خازن‌های فیلم، غشاهای مخصوص، واشرها و بسته‌بندی‌ها استفاده می‌شود. PPS پیش ماده یک پلیمر رسانا از خانواده پلیمرهای میله ای نیمه انعطاف‌پذیر است. PPS، که در غیر این صورت عایق است، می‌تواند با اکسیداسیون یا استفاده از مواد شیمیایی به فرم نیمه رسانا تبدیل شود. پلی‌دی‌متیل‌سیلوکسان
در پرینت سه بعدی به روش استریولیتوگرافی(SLA) نور به یک رزین فتوکیورینگ تابیده می‌شود و نواحی مشخصی از رزین را به صورت انتخابی سخت می‌کند. بعضی از انواع پرینترهای SLA از زیر تانک رزین پخت می‌شوند بنابراین لازم است تا مدل ایجاد شده از سطح کنده شود تا لایه بعدی رزین بتواند آن را بپوشاند. وجود یک لایه PDMS در زیر تانک با مکانیزم جذب اکسیژن به این پروسه کمک می‌کند: وجود اکسیژن در مجاورت رزین مانع از چسبندگی رزین به PDMS می‌شود. همچنین شفافیت اپتیکی PDMS اجازه عبور بدون انحراف نور به رزین را می‌دهد. واکنش زنجیره‌ای پلیمراز بی‌درنگ
در سیستم واکنش زنجیره‌ای پلیمراز بی‌درنگ جهت بررسی میزان بیان یک ژن، ابتدا با کمک آنزیم رونوشت‌بردار معکوس مولکول‌های آران‌ای را به دی‌ان‌ای مکمل تبدیل می‌کنند. سپس به نمونه دی‌ان‌ای، رنگ سبز سایبر I اضافه می‌گردد که به آن خاصیت فلورسانسی می‌دهد. سرانجام نمونه را وارد چرخه‌های واکنش زنجیره‌ای پلیمراز بی‌درنگ می‌کنند و به ازای ساخته شدن هر رشتهٔ دی‌ان‌ای جدید، رنگ سبز سایبر به رشته متصل می‌شود و دستگاه توسط سیستم اپتیکی خود خوانش فلورسانتی را شروع می‌کند و برای هر نمونه یک نمودار تکثیر ترسیم می‌کند. هر نقطه از نمودار تکثیر نشان دهنده میزان اتصال سایبر سبز به رشته دی‌ان‌ای می‌باشد و بدین صورت به میزان دی‌ان‌ای بیان‌شده در هر نمونه پی‌برده می‌شود. اکسیدازی
چندین اکسیداز وجود دارد که می‌توانند اکسیژن را به یون‌های هیدروژن حاصل از مواد شیمیایی مختلف داخل سلول متصل کنند و پراکسید هیدروژن تولید کنند. پراکسید هیدروژن ماده‌ای به شدت اکسید کننده است و به همراه کاتالیز استفاده می‌شود. کاتالاز آنزیم اکسیداز دیگری است که به مقدار زیاد در پراکسیزوم وجود دارد تا بسیاری از مواد که می‌توانند برای بدن سمی باشند را اکسید کند. مثلن نیمی از الکل مصرفی را پراکسیزوم‌های سلول‌های کبدی بدین طریق سم زدایی می‌کند. پلی فسفات
پلی فسفات‌ها بازهای ضعیفی هستند. یک جفت الکترون تنها روی یک اتم اکسیژن را می‌توان به یک یون هیدروژن (پروتون) یا یک یون فلز در یک برهمکنش معمولی اسید لوئیس-باز لوئیس اهدا کرد. این در زیست‌شناسی اهمیت عمیقی دارد. به عنوان مثال، آدنوزین تری فسفات حدود ۲۵٪ در محلول آبی در۷PH پروتونه می‌شود. فیوز بازنشان‌پذیر
فیوز بازنشان‌پذیر یا قطعه ضریب دمای مثبت پلیمری (PPTC) یک قطعه الکترونیکی غیرفعال است که برای محافظت در برابر خطاهای اضافه‌جریان در مدارهای الکترونیکی استفاده می‌شود. این قطعه به عنوان چندفیوز یا پُلی‌فیوز یا پُلی‌سوئیچ نیز شناخته می‌شود. آنها از نظر عملکرد مشابه ترمیستورهای PTC در شرایط خاص هستند اما به جای اثرات حامل بار در نیم‌رساناها بر روی تغییرات مکانیکی عمل می‌کنند. این افزاره‌ها برای اولین بار توسط جرالد پیرسون در آزمایشگاه‌های بل در سال ۱۹۳۹ کشف و توصیف شد و در ثبت اختراع ایالات متحده شماره ۲٬۲۵۸٬۹۵۸ شرح داده شد. اکسین
این فرایند همچنین دو مکانیس زم را به صورتیر پیشنهاد می‌کند. اکسیداسیون IAA به وسیلهٔ اکسین سبب از دست دادن گروه کربوکسیل و ۳- متیلن اکسیندول می‌شود محصول تفکیکی اصلی. IAA اکسیداز آنزیمی است که این فعالیت را کاتالیز می‌کند. Conjugates IAA و اکسین‌های ساختگی مثل ۴، ۲ D نمی‌تواند به وسیلهٔ این فعالیت تخریب شود. C۲ حلقه هتروسیکلیک ممکن است اکسیده شود سبب ایجاد اکسیندول ۳- استیک اسید شود. C3 ممکن است اکسیده شود علاوه بر C۲سبب دی اکسیندول ۳- استیک اسید شود. مکانیسمهایی به وسیلهٔ بیوسنتز و تخریب مولکول‌های اکسین رخ می‌دهند مهم برای کاربرد کشاورزی آینده هستند اطلاعات دربارهٔ متابولیسم اکسین بیشتر مثل هدایت، هدایت به سمت ژنتیک و دستکاری شیمیایی سطح هورمون داخلی سبب رشد مطلوب و تفاوت انواع محصول مهم می‌شود. سرانجام امکان وجود تنظیم رشد گیاهی بدون استفاده از هربیسیدهای خطرناک و کودها. اوروتیدین '۵-فسفات دکربوکسیلاز
اوروتیدین '۵-فسفات دکربوکسیلاز () یا اوروتیدیلات دکربوکسیلاز یک آنزیم است که در بیوسنتز پیریمیدین نقش دارد. این آنزیم در واکنش کربوکسیل‌زدایی از کلروتیدین ۵-مونوفسفات (OMP) و تبدیل کردن آن به اوریدین مونوفسفات (UMP) نقش دارد. عملکرد این آنزیم جهت ساخت نوکلئوتیدهای جدید اوریدین تری‌فسفات، سیتیدین تری فسفات و تیمیدین تری‌فسفات ضروری است. این آنزیم به سبب قابلیت‌های کاتالیزوری شدید و همچنین سودمندی‌اش به‌عنوان یک نشانگر زیستی در مهندسی و ساخت گونه‌های مخمر، یکی از اهداف مکرر پژوهشی بوده‌است. پلی فسفات
پیش از این، آن را یا به عنوان «فسیل مولکولی» یا تنها به عنوان یک منبع فسفر و انرژی برای بقای میکروارگانیسم‌ها در شرایط شدید در نظر می‌گرفتند. این ترکیبات در حال حاضر به عنوان نقش‌های تنظیمی نیز شناخته شده‌اند و در انواع تمام گونه‌های موجودات زنده وجود دارند که در تصحیح و کنترل متابولیک در هر دو سطح ژنتیکی و آنزیمی شرکت می‌کنند. پلی فسفات به‌طور مستقیم در تغییر برنامه ژنتیکی مشخصه مرحله رشد نمایی باکتری‌ها تا فرایند بقای سلول در شرایط ثابت، «زندگی در مسیر کند» نقش دارد. آنها در بسیاری از مکانیسم‌های تنظیمی که در باکتری‌ها رخ می‌دهد شرکت می‌کنند: بنزوئیک اسید
فنول (CHOH) از کربوکسیل زدایی همراه با اکسایش در دمای ۳۰۰C الی ۴۰۰C بدست می‌آید. البته این فرایند می‌تواند در حضور کاتالیزور نمک کبالتII در ۲۰۰C هم انجام پذیرد. فنول (Phenol) نیز استفاده‌های بسیاری دارد، که مهم‌ترین آن‌ها تبدیل فنول به سیکلوهگزانول می‌باشد که سرآغازی برای تولید نایلون است. الکتروفورز ژل پلی آکریل آمید
الکتروفورز ژل پلی آکریل آمید (به انگلیسی Polyacrylamide gel electrophoresis PAGE) تکنیکی است که به‌طور گسترده در بیوشیمی، پزشکی قانونی، ژنتیک، بیولوژی مولکولی و بیوتکنولوژی به منظور جداسازی ماکرومولکول‌هایی همچون پروتئین‌ها و اسیدهای نوکلئیک مورد استفاده قرار می‌گیرد. جداسازی ماکرومولکول‌ها بر اساس حرکت اللکتروفورتیک آن‌ها انجام می‌گردد. میزان این حرکت به طول، کونفورماسیون و بار مولکول بستگی دارد. احیای اکسید فلزات
اکسید پلاتین (PtO) در دمای بالای ۵۰۰ درجه سانتی گراد و همچنین اکسید پالادیوم (PdO) در دمای بالای ۹۰۰ درجه سانتی گراد به فلزشان احیا می‌شوند که طی این فرایند گاز اکسیژن آزاد می‌شود. فرایند پچینی
در سال ۱۹۶۷ به عنوان تکنیک رسوب فیلم‌های دی الکتریک تیتانات و نیوبات عناصر سرب و قلیایی خاکی در تولید خازنها پیشنهاد شد. بعداً، این فرایند برای سنتز آزمایشگاهی مواد چند جزئی پراکنده ریز در مواد اکسیدی استفاده شد. این روش برای سنتز بیش از ۱۰۰ اکسید فلز مخلوط از جمله منگانیت لانتانیم برای سلولهای سوختی اکسید جامد و BaTiO استفاده شده‌است (لسینگ 1989). بر خلاف فرایند سل-ژل که در آن آلک اکسید فلز در واکنش‌های تشکیل ژل شرکت می‌کند، این فرایند بر اساس واکنش ژل سازی بین الکل و اسید مورد استفاده به عنوان حلال است. یک رزین پلیمری با توزیع خوبی از کاتیون‌ها بدست می‌آید که هنگام تکلیس اکسید را تولید می‌کند. استفاده از پلی اکریلیک اسید با عملکرد بالاتر منجر به رزینهای با پیوند زیاد می‌شود که حاوی توزیع یکنواخت تری از کاتیونهای واکنش دهنده است. ساختار ژل بسته به نسبت اسید به الکل متفاوت است. برای بدست آوردن مواد ریزدانه با مقدار کربن کم، مقدار کم ماده آلی ترجیح داده می‌شود تا زمان و دما را کاهش دهد. پلی‌اورتان
اخیراً تعدادی از شرکت‌ها در کف پوش‌های مورد استفاده خود، سیمان‌های اصلاح شده پلی‌اورتانی را بکار برده‌اند. از جمله خواص مهم در این ترکیب می‌توان به کم بودن گاز دی‌اکسید کربن به وجود آمده، مسطح شدن خوب و زمان کاری حدود ۳۰ دقیقه آن اشاره کرد. هر سه جزء سازنده روی خواص پوشش کف بر پایه سیمان اصلاح شده با پلی‌اورتان اثر می‌گذارند. در این نوع سامانه‌های پلی‌اورتانی از واکنش اجزای سازنده با آب، اوره و گاز دی‌اکسید کربن به وجود می‌آید که علت آن وجود MDI در فرمول است. MDI با گروه‌های هیدروکسی در روغن کرچک که نوعی تری گلیسیرید اسید الکل چرب است، واکنش می‌دهد مخلوط سیمان – پلی‌اورتان پوشش سختی به وجود می‌آورد که می‌توان انواع پوشش‌های به حالت مایع را برای تزئین روی آن بکار برد. آهک موجود در ترکیب آب را جذب می‌کند و سرعت سخت شدن سیمان به این روش کنترل می‌شود. در ضمن آهک مقداری از دی‌اکسید کربن حاصل از واکنش MDI و آب را نیز جذب خود می‌کند. واکنش آهک با دی‌اکسید کربن و آب بشرح زیر است: اکسیژن
استون (CH-CO-CH) به‌عنوان یکی از حلال‌های مهم مورد استفاده در صنعت و فنول (CHOH) به‌عنوان یک پیش‌ماده مهم در سنتز بسیاری از مواد مختلف محسوب می‌شوند. سایر ترکیبات مهم آلی که حاوی اکسیژن هستند، عبارت‌اند از: گلیسیرین، فرمالدهید، گلوتار آلدئید، سیتریک اسید، استیک انیدرید و استامید. اپوکسایدها اترهایی هستند که در آنها اتم اکسیژن بخشی از یک ترکیب حلقوی سه عضوی است. این ساختارها که بسیار سمی هستند دارای کاربردهای متنوعی هستند و در فرمول ترکیبات شیمیایی و طبیعی متعددی دیده می‌شوند. واکنش پریلژااف
واکنش پریلژااُف، که با نام اپوکسیددار کردن پریلژااُف نیز شناخته می‌شود، واکنش شیمیایی یک آلکن با یک پراکسی اسید برای تشکیل یک گروه اپوکسید است. این نام به افتخار نیکولای پریلژااُف، که اولین بار این واکنش را در سال ۱۹۰۹ گزارش کرد، نامگذاری شده‌است. پراکسی اسید پر کاربرد در این واکنش، متا-کلروپروکسی‌بنزوئیک اسید ( "m"-CPBA) می‌باشد، که از پایداری و حلالیت خوبی در اکثر حلال‌های آلی برخوردار است. یک مثال از این واکنش بین اپوکسیددا کردن بین "ترانس"-۲-بوتن با "m"-CPBA برای تولید "ترانس"-۳٬۲-اپوکسی‌بوتان است: پردازش پلاسما
الکترولیز محلول آبی توسط تعدادی از فرایندهای الکترولیتی انجام می‌شود. در حالت خاص آزادسازی گاز اکسیژن یا اکسیداسیون فلز در سطح آند رخ می‌دهد. بسته به اکتیویته شیمیایی الکترولیت نسبت به فلز، فرایند اکسیداسیون هم می‌تواند منجر به تجزیه سطح شود یا اینکه منجر به تشکیل لایه اکسیدی شود. همچنین آزادسازی گاز هیدروژن یا احیاء کاتیون می‌تواند در سطح کاتد رخ دهد. وقتی که یک فرایند الکترولیز معمولی مورد بررسی قرار می‌گیرد، معمولاً فرایندهای الکترودی در چهارچوب یک مدل ساده شده مورد توجه قرار می‌گیرد. یکی از نکات جالب توجه در فرایند PEO شکل‌گیری فازهای نیمه پایدار، محلول جامد غیر تعادلی، ترکیبات کمپلکس، فازهای شیشه ای و … در اثر فرایند می‌باشد. این مواد در نتیجهٔ واکنش‌ها می‌توانند در تخلیه‌های گسترش یافته در محیط بخار یا مستقیماً در لایه سطحی رخ دهند. متعاقباً واکنش‌های پلاسمایی در فاز بخار و جامد رخ خواهند داد. پراکسیداز
از پراکسیداز می‌توان برای تصفیه فاضلاب‌های صنعتی استفاده کرد. به عنوان مثال، فنول‌ها، که آلاینده‌های مهمی هستند، می‌توانند با استفاده از پلیمریزاسیون کاتالیز شده با آنزیم، با استفاده از پراکسیداز ترب کوهی حذف شوند؛ بنابراین فنول‌ها به رادیکال‌های فنوکسی اکسید می‌شوند، که در واکنش‌هایی که در آن پلیمرها و الیگومرهایی تولید می‌شوند که سمیت کمتری نسبت به فنول‌ها دارند، شرکت می‌کنند. همچنین می‌تواند برای تبدیل مواد سمی به مواد کم خطرتر مورد استفاده قرار گیرد. پلی‌فنیلن سولفید
پلی فنیلن سولفید (PPS) یک پلیمر آلی است که از حلقه‌های آروماتیک متصل شده توسط سولفیدها تشکیل شده‌است. الیاف مصنوعی و پارچه‌های حاصل از این پلیمر در برابر واکنش شیمیایی و حرارتی مقاومت می‌کنند. PPS در فیلتر دیگهای بخار ذغال سنگ، نمدهای کاغذ سازی، عایق الکتریکی، خازن‌های فیلم، غشاهای مخصوص، واشرها و بسته‌بندی‌ها استفاده می‌شود. PPS پیش ماده یک پلیمر رسانا از خانواده پلیمرهای میله ای نیمه انعطاف‌پذیر است. PPS، که در غیر این صورت عایق است، می‌تواند با اکسیداسیون یا استفاده از مواد شیمیایی به فرم نیمه رسانا تبدیل شود. سامانه افزونی ناپایدار جهش‌ها
اساس این روش بر پایه تفاوت نوکلئوتید انتهای ۳ʼ پرایمرها برای آللهای مختلف بنا شده‌است. این روش تکثیر اختصاصی آللها توسط واکنش زنجیره‌ای پلیمراز نیز خوانده می‌شود. در این روش دو واکنش PCR با استفاده از یک ملکول دی‌ان‌ایی الگو انجام می‌شود، که در هر واکنش پرایمر مشترک به همراه یکی از دو پرایمر اختصاصی آلل مورد استفاده قرار می‌گیرد. در یکی از واکنشها پرایمر جهت تکثیر از روی یک آلل و در واکنش دوم پرایمردیگر آلل دوم را تکثیر می‌کند. حالت اختصاصی این پرایمرها برای هر یک از این آللها ناشی از تفاوت در نوکلئوتید انتهای ۳ʼ آنها است و مربوط به محل متفاوت بین دو آلل می‌باشد. لازم است ذکر شود که در این واکنش استفاده از Tag دی‌ان‌ای پلی مراز یا یک دی‌ان‌ای پلی مراز مشابه که فاقد خاصیت اگزونوکلئازی ۳ʼ به ۵ʼ می‌باشد ضروری است. استفاده از یک آنزیم اصلاح کننده باعث برداشته شدن باز جفت نشده انتهای ۳ʼ شده و توانایی افتراق دو آلل در واکنش منتفی می‌گردد. پیرووات دهیدروژناز (لیپوآمید) آلفا ۱
پیرووات دهیدروژناز E1 زیرواحد ساختمانی آلفا، فرم غیرجنسی، میتوکندریایی () یک آنزیم است که در انسان توسط ژن «"PDHA1"» کُدگذاری می‌شود. کمپلکس پیرووات دهیدروژناز، یک ترکیب آنزیمی ماتریکس میتوکندری و کدشونده در هسته است که ارتباط اولیه مابین گلیکولیز و چرخه اسید سیتریک را، از طریق تبدیل برگشت‌ناپذیر پیروویک اسید به استیل-کوآ فراهم می‌کند. ویتامین ب۶
حالت کوانزیمی این ویتامین پیریدوکسال فسفات PLP است که در حضور فسفات و به کمک آنزیم پیریدوکسال کیناز از پیروکسیدین، پیریدوکسال و پیریدوکسامین (اشکال مختلف B6) بدست می‌آید و نقش بسیار مهمی در واکنش‌های بیوشیمیایی دارد از جمله متابولیسم پروتئین (اسیدهای آمینه)،انتقال دهنده‌های عصبی (اسید گاما-آمینوبوتیریک، سروتونین و…)، گلیکوژن فسفریلاز و … ویتامین B6 ضروری است برای تولید نیاسین (ویتامین B3) از اسید آمینه تریپتوفان، متابولیسم هموگلوبین (پروتئین موجود در گلبول قرمز) و… وجود دارد. پلی‌الفین
پلی الفین نوعی پلیمر با فرمول کلی (CH2CHR)n است که در آن R یک گروه آلکیلی است. آنها معمولاً از مجموعه کوچکی از اولفین‌های ساده (آلکن‌ها) مشتق شده‌اند. این مواد غالباً در مفهوم تجاری پلی اتیلن و پلی پروپیلن هستند. پلی اولفین‌های تخصصی‌تر عبارتند از پلی ایزو بوتیلن و پلی متیل پنتن. همه آنها روغن‌ها یا جامداتی، بی‌رنگ یا سفید هستند. بسیاری از کوپلیمرها مانند پلی بوتن که از مخلوطی از ایزومرهای مختلف بوتن به دست می‌آید، شناخته می‌شوند. نام هر پلی اولفین نشان دهنده اولفینی است که از آن تهیه شده‌است. به عنوان مثال، پلی اتیلن از اتیلن و پلی متیل پنتن از ۴-متیل-۱-پنتن مشتق شده‌است. پلی اولفین‌ها خود اولفین نیستند زیرا پیوند دوگانه هر مونومر اولفین برای تشکیل پلیمر شکسته می‌شود. مونومرهایی که بیشتر از یک پیوند دوگانه دارند مانند بوتادین و ایزوپرن، در ساختار پلیمرهای تولید شده از آنها حاوی یک پیوند دوگانه هستند (پلی بوتادین و پلی ایزوپرن) و معمولاً پلی اولفین در نظر گرفته نمی‌شوند. پلی الفین‌ها پایه بسیاری از صنایع شیمیایی هستند. پلی‌الفین
عملاً تمام پلی اولفین‌هایی که دارای هر گونه اهمیت عملی یا تجاری هستند، پلی-آلفا-اولفین (یا پلی-α-اولفین یا پلی آلفا اولفین، که گاهی اوقات به اختصار PAO نامیده می‌شود)، پلیمری است که از پلیمریزاسیون یک "آلفا-"الفین ساخته می‌شود. "آلفا" اولفین (یا α-اولفین) آلکنی است که در آن پیوند دوگانه کربن-کربن از اتم آلفا کربن شروع می‌شود، یعنی پیوند دوگانه بین کربن‌های #۱ و #۲ در مولکول است. آلفا اولفین‌ها مانند ۱-هگزن ممکن است به عنوان کومونومرها برای تولید یک پلیمر شاخه‌دار آلکیل استفاده شوند (ساختار شیمیایی زیر را ببینید)، اگرچه ۱-دکن (آلکن) بیشتر برای ذخایر پایه روان‌کننده استفاده می‌شود. پلی‌آدنیله شدن
اگرچه چندآدنینه شدن در تقریباً تمام موجودات دیده می‌شود، اما حقیقتی فراگیر نیست. با این حال، توزیع گسترده از این تغییر و این که در حال حاضر در تمام سه دامنه موجودات زنده وجود دارد نشان دهنده این است که در جد مشترک فرض شده برای تمامی این موجودات نیز سیستم چندآدنینه شدن وجود داشته‌است. و اینکه در تعداد کمی از موجودات چندآدنینه شدن آران‌ای‌ پیام‌رسان ندارند، نشان دهنده این است که در روند تکاملی این موجودات، این سیستم از بین رفته‌است. اگرچه هیچ مثالی از موجودات یوکاریوتی که چندآدنینه شدن نداشته باشند وجود ندارد، اما آران‌ای‌های پیام‌رسان باکتری مایکوپلاسما گالی سپتیکوم و آرکی‌های بدون قابلیت تحمل نمک هالوفراکس ولکانی این نقص را دارند.  قدیمی‌ترین آنزیم چندآدنینی، فسفوریلاز پلی نکلئوتید است. این آنزیم بخشی از هر عامل تجزیه باکتری و اگزوزوم ارکیا است،دو ترکیب نسبتا نزدیک که آران‌ای‌ را به نوکلئوتیدهای سازنده اش بازیافت می‌کند. این انزیم ا آران‌ای‌ را با حمله به پیوند بین نکلئوتیدهای انتهای 3’ با فسفات‌ها و شکستن نکلئوتید فسفات، تجزیه می‌کند .این عملی بازگشت‌پذیر است و بنابراین این آنزیم می‌تواند با اضافه کردن نوکلئوتیدها، آران‌ای‌ را گسترش دهد. پلی فسفات
ΔG formula_1 -۳۶٫۸ kJ mol بر اساس استانداردهای بیولوژیکی بزرگ است. P مخفف فسفات معدنی است که در pH بیولوژیکی پروتونه می‌شود. با این حال، از نظر استانداردهای معدنی بزرگ نیست. اصطلاح «انرژی بالا» به این واقعیت اشاره دارد که نسبت به مقدار انرژی آزاد شده در واکنش‌های شیمیایی آلی که می‌تواند در سیستم‌های زنده رخ دهد، زیاد است. ۴-هیدروکسی‌فنیل‌پیرووات دی‌اکسیژناز
۴-هیدروکسی‌فنیل‌پیرووات دی‌اکسیژناز تقریباً در تمامی جانداران هوازی یافت می‌شود. فیلامنت چاپگر سه‌بعدی
پی‌ال‌ای (PLA) یا پلی لاکتیک اسید بسیار بین آماتورها و حرفه ای‌ها محبوب است. از پوست ذرت و نیشکر بدست آمده و برای همین تجزیه پذیر و طبیعت دوست است. این ماده در دمای بین ۱۹۰ تا ۲۱۰ درجه سانتیگراد ذوب می‌شود. هنگام کار بوی شیرینی پراکنده می‌کند. محصول پی‌ال‌ای کیفیت چاپ بهتری نسبت به ای‌بی‌اس دارد. پلی‌تیونیک اسید
پلی‌تیونیک اسید یک اکسی‌اسید است که از زنجیره مستقیمی از اتم های گوگرد تشکیل شده و دارای فرمول شیمیایی S(SOH) ("n"> 2) هستند. سنتز نوپدید
فرایند لیپوژنز نوپدید توسط دو آنزیم مهم تنظیم و کنترل می‌شود: استیل کوآ کربوکسیلاز و سنتاز اسید چرب. آنزیم اولی ارائه‌کنندهٔ عامل کربوکسیل به استیل کوآ است که آنرا به مالونیل کوآ مبدل می‌سازد. سپس آنزیم دومی، مالونیل کوآ را به زنجیرهٔ اسید چرب تبدیل می‌کند. فرایند لیپوژنز نوپدید معمولاً در بدن انسان فعال نیست، چرا که بیشترِ چربی‌ها از طریق مواد غذایی به بدن می‌رسند. در موش‌ها، سنتز نوپدید اسید چرب در اثر مواجهه به سرما، در «بافت سفید چربی» افزایش می‌یابد که احتمالاً در حفظ سطح تری‌گلیسرید در خون و همچنین تأمین اسید چربمورد نیاز برای گرمازایی در سرمای طولانی حائز اهمیت است. پلی‌اورتان
عدم انتشار گاز سمی در هنگام آتش‌سوزی پلی‌بوتیلن سوکسینات
مانند سایر پلی‌استرها مانند پلی اتیلن ترفتالات، دو مسیر اصلی برای سنتز وجود دارد: فرایند تبادل استری (از دی‌استرهای سوکسینات) و فرایند استری شدن مستقیم که از دی اسید شروع می‌شود. استری شدن مستقیم اسید سوکسینیک با 1،4-بوتان‌دی‌ال رایج ترین روش برای تولید است که شامل یک فرایند دو مرحله‌ای می‌باشد. ابتدا مقدار اضافی دی‌ال با دی‌اسید استری شده تا با حذف آب، اولیگومر پلی‌بوتیلن سوکسینات ایجاد شود.سپس، این اولیگومر تحت خلاء تبادل استری می‌شوند تا یک پلیمر با جرم مولی بالا تشکیل دهند. این مرحله به یک کاتالیزور مناسب مانند مشتقات تیتانیوم، زیرکونیوم، قلع یا ژرمانیوم نیاز دارد. الکتروفورز ژل پلی آکریل آمید
اگر نمونه مورد نظر درون بافت یا سلول باشد به منظور دسترسی به نمونه‌ها از روش‌های مکانیکی یا ترکیبی از روش‌های بیوشیمیایی و مکانیکی استفاده می‌گردد. دستگاه‌هایی مانند هموژنایزر، سونیکیتور، سانتریفیوژ و فیلتراسیون در این زمینه کاربرد زیادی دارند. سپس در صورت نیاز نمونه‌ها با یک ماده شیمیایی دناتوره‌کننده (مانندSDS برای پروتئین‌ها و اوره برای اسیدهای نوکلئیک) ترکیب می‌شوند. با افزودن SDS به پروتئین ساختارهای دوم، سوم و چهارم از بین رفته و پروتئین به شکل پلی پتید خطی در می‌آید. با گرم کردن نمونه‌ها (تا حدود ۶۰ درجه سانتی گراد) دناتوراسیون تسهیل می‌گردد. همچنین به منظور ردیابی نمونه‌ها در ژل، به آن‌ها رنگ افزوده می‌شود. اسید پلی‌لاکتیک
پلی (لاکتیک اسید) یا اسید پلی‌لاکتیکیا پلی لاکتاید (پی ال ایPLA) نوعی پلی‌استر آلفاتیک ترموپلاستیک قابل تجزیه زیستی و فعال زیستی می‌باشد که از منابع تجدید پذیر مانند نشاسته ذرت (در ایالات متحده و کانادا) کاساوا ریشه‌های چیپس یا نشاسته (عمدتاً در آسیا) یا نیشکر (در بقیه جهان) به دست می‌آید. در سال ۲۰۱۰ پی ال ای بیشترین حجم مصرف نسبت به گونه‌های دیگر بیوپلاستیک را در جهان به خود اختصاص داده بود. تخریب پلیمر
اگرچه سطح اکسیژن در داخل تجهیزات پردازش معمولاً پایین است، نمی‌توان آن را به‌طور کامل کنار گذاشت، و اکسیداسیون حرارتی معمولاً سریعتر از تخریبی که منحصراً حرارتی است (یعنی بدون هوا) انجام می‌شود. واکنش‌ها از مکانیسم عمومی خوداکسیداسیون پیروی می‌کنند که منجر به تشکیل پراکسیدهای آلی و کربونیل‌ها می‌شود. افزودن آنتی‌اکسیدان‌ها ممکن است چنین فرآیندهایی را مهار کند. پلی‌آدنیله شدن
چندآدنینه شدن برای اولین بار در دهه‌ 1960 به عنوان یک فعالیت آنزیمی در هسته سلول شناخته شد که می‌توانست ATP را به پلی‌آدنین تبدیل کند. اگرچه در بسیاری از سلول‌ها وجود این آنزیم مشخص شد اما تا سال 1971 که دنباله پلی آدنین در آران‌ای‌‌های پیام‌رسان شناخته شد، هیچ وظیفه‌ای برای این فعالیت تشخیص داده نشد. در ابتدا تصور میشد تنها وظیفهٔ این دنباله‌ها محافظت انتهای 3’ آران‌ای‌ از نوکلئوتید هاست اما بعدا نقش چندآدنینه شدن در خروج آران‌ای‌ پیام‌رسان از هسته و ترجمهٔ آن شناخته شد. پلیمراز چندآدنینه شدن اولین بار دردههٔ 1960 و 1970 شناسایی شد اما پروتئین‌های جانبی آن که این فرایند را کنترل می‌کنند در ابتدای دههٔ 1990 کشف شد. فسفوئنول‌پیرووات کربوکسی‌کیناز
در حیوانات این است که یک مرحله کنترل سرعت در گلوکونئوژنز است که توسط سلول‌های سازنده گلوکز از پیش سازهای متابولیک پردازش می‌شود. تداوم تعادلی دقیق سطح گلوکز خون تا حدودی توسط تنظیم دقیق بیان ژن PEPCK کنترل می‌شود. برای تأکید بر اهمیت این آنزیم در سوخت و ساز گلوکز لازم است توجه کنیم که افزایش بیان آن در موش‌ها سبب بروز نشنانه‌های دیابت ملیتوس نوع دو می‌شود که شایع‌ترین نوع دیابت در انسان به‌شمار می‌رود. به دلیل اهمیت سوخت وساز گلوکز و تعدیل سطح تولید گلوکز، تعدادی از هورمون‌ها مسول تنظیم گروهی از ژن‌ها (شامل PEPCK) در کبد هستند. فسفوئنول‌پیرووات کربوکسی‌کیناز
PEPCK-C یک مرحله برگشت‌ناپذیر را در گلوکونئوژنز کاتالیز می‌کند که طی آن گلوکز تولید می‌شود؛ بنابراین یتوان گفت که این آنزیم در سوخت وساز گلوکز نقش حیاتی دارد و نتایج در موش‌های آزمایشگاهی نیز موئد وقوع دیابت نوع دو در نتیجه افزایش بیان PEPCK-C بوده‌اند. پیاز
پیازهای مختلف از نظر داشتن پلی‌فنل با هم تفاوت‌های قابل توجهی دارند. موسیر بالاترین میزان موجود و شش برابرِ میزانِ موجود در پیاز ویدالیا را دارد که دارای کمترین میزان است. پیاز زرد بالاترین فلوفنوئید را دارد که ۱۱ برابر موجودیِ پیازِ سفید است. پیازِ قرمز مقدار قابل توجهی رنگدانه آنتیوسیانین با حداقل ۲۵ ترکیب دیگر دارد که مشخص شده‌است که ۱۰٪ محتوی فلوفنوئید را نمایش می‌دهد. استخراج روغن زیتون
با دکانتر روغنی ۳ مرحله‌ای بخشی از پلی فنول روغنی شسته می‌شود به خاطر اینکه مقدار بالای آب افزودنی (در مقایسه با روش سنتی)، مقدار بیشتری از آب گیاهی را تولید می‌کند که نیازمند تصفیه است. دکانتر روغنی ۲ مرحله‌ای به عنوان تلاشی برای راه حل مسئله ایجاد می‌شود. بخش خطر آفرین استخراج، قابلیت افزودن مقدار کمتر آب است که منجر به کاهش شستن فنول می‌شود. خمیر زیتون در ۲ فاز جدا می‌شود: روغن و تفاله مرطوب. این نوع دکانتر به جای اینکه ۳ خروجی داشته باشد (روغن، آب و مواد جامد) فقط ۲ خروجی دارد. آب به وسیله دکانتر مارپیچی به همراه تفاله تخلیه می‌شود که منتهج به تفاله مرطوب می‌شود که نسبت به پروسه صنعتی خیلی سخت‌تر است. بخش عمده‌ای از تسهیلات در نظر گرفته شده برای تفاله استخراج شده روغن را نمی‌توان استفاده کرد زیرا که هزینه‌های انرژی خشک کردن تفاله برای استخراج روغن هگزان اغلب منجر به این می‌شود که پروسه استخراج مقرون به صرفه نباشد؛ بنابراین در عمل، دو مرحله دکانتر مسئله شکستن فنول را حل می‌کند ولی بر مدیریت پسماند مشکل ایجاد می‌کند. با این وجود، این مشکل مدیریت پسماند از طریق گردآوری این تفاله‌های مرطوب و حمل آن به ظروف مخصوص که معروف به استخراج‌کننده است نگهداری می‌شود و این تفاله‌ها را در دمای ۴۵ و ۵۰ درجه سانتی گراد گرم نگه می‌دارند و می‌توانند با تنظیم دکانترهای ۲ مرحله‌ای بیش از ۲ لیتر روغن از ۱۰۰ کیلو تفاله استخراج کنند. چای
«حسن مختار» متخصص پوست که یک مطالعه منتشر نشده را راهبری کرده، می‌گوید: «در آینده چای یکی از راه‌های محافظت پوست در برابر آفتاب خواهد بود.» دانشمندان تذکر می‌دهند، این که چای ممکن است در برابر برخی سرطان‌ها محافظ باشد به دلایل گوناگون بودن عوامل بیماری‌هاست. سرانجام این‌که چون چای حاوی فلوراید است، می‌تواند مقاومت دندان‌ها را زیاد و از پوسیدگی آن‌ها جلوگیری کند. در مطالعات آزمایشگاهی محققان ژاپنی پی بردند که چای با پیشگیری از تشکیل پلاک دندانی برخی باکتری‌های دندانی را که می‌توانند باعث بیماری لثه شوند، نابود می‌کند. چای دارای انواع پلی فنول است که آنتی‌اکسیدان‌هایی هستند که سلول‌های انسان را از صدمه محافظت می‌کنند. فلاونیدها گروهی از پلی فنول‌ها هستند که به‌طور طبیعی در چای وجود دارند. به نظر می‌رسد سطوح بالای این پلی فنول‌ها در بدن می‌تواند علاوه بر ویروس‌ها با سرطان‌های لوزالمعده، روده بزرگ، مثانه، پروستات و سینه نیز مقابله کند. ذکر این نکته نیز بجاست که چای سبز دارای سطوح بالاتری از پلی فنول‌هاست لذا در مقایسه با چای سیاه (تخمیری) مفیدتر است. پیرووات دهیدروژناز (لیپوآمید) آلفا ۲
کمپلکس پیرووات دهیدروژناز مسئول دِکربوکسیلاسیون اکسیداتیو پیروویک اسید است که در نهایت منجر به تولید استیل-کوآ می‌گردد. پراکسیداز
تحقیقات زیادی در مورد استفاده از پراکسیداز در بسیاری از فرآیندهای تولید مانند چسب‌ها، تراشه‌های رایانه، قطعات خودرو و روکش‌های طبل و قوطی انجام شده‌است. مطالعات دیگر نشان داده‌است که از پراکسیدازها می‌توان با موفقیت برای پلیمریزاسیون آنیلین‌ها و فنول‌ها در ماتریس‌های حلال آلی استفاده کرد. پلی‌اکسی‌متیلن
پلی‌اکسی‌متیلن با فرمول شیمیایی (CHO) یک ترکیب شیمیایی است. شکل ظاهری این ترکیب، جامد بی رنگ است. این ماده بدلیل بالا بودن سفتی و ثبات ابعادی در برابر تغییرات دما و نیز پایین بودن اصطکاک سطحی بعنوان پلاستیک صنعتی مناسب در کاربر های قطعات دقیق بکار میرود. فنول
فنول یکی از ترکیبات ساده آلی بوده که از اتصال یک گروه هیدروکسیل و یک حلقه بنزنی تشکیل می‌شود. فنول با فرمول(CHOH) با نام‌های هیدروکسی بنزن (hydroxyl benzene) و کربولیک اسید (carbolic acid) نیز شناخته می‌شود. فنول خالص جامدی سفید رنگ با دمای ذوب ۴۲°C یا ۱۰۸°F است. فنول به‌طور معمول قابل انحلال در آب می‌باشد و خاصیت اسیدی ضعیفی دارد (pK=۹٫۹). فنول به عنوان یک گند زدا استفاده می‌شود. فنول با غلظت بالا می‌تواند باعث سوختگی پوست شود. ترکیباتی که در آن بیش از یک گروه هیدروکسیل متصل به حلقه بنزن باشد را ترکیبات پلی هیدریک فنول(poly hydric phenols)می‌نامند. فنول یکی از ترکیبات مهم آلی مورد استفاده در صنعت است. فنول در بسیاری از صنایع به عنوان ماده اولیه کاربرد دارد. برخی از موادی که از این ماده تولید می‌شوند عبارتند از: نایلون، شوینده‌ها، افزودنی‌های بنزین، آسپرین، پلی اورتان، رنگها، علف کشها، نرم‌کننده‌ها، ضد اکسنده‌ها، روغن‌های روان‌کننده، قارچ کش‌ها. پلی فسفات
پلی فسفات‌ها از پلیمریزاسیون مشتقات اسید فسفریک به وجود می‌آیند. این فرایند با ترکیب دو واحد فسفات در یک واکنش تراکم آغاز می‌شود. تری‌فلوروپراستیک اسید
تری‌فلوروپراستیک اسید (تری‌فلوروپروکسی‌استیک اسید، TFPAA) یک ترکیب آلی حاوی فلوئور، آنالوگ پراکسی اسید از تری‌فلورواستیک اسید، با فرمول ساختاری متراکم است. این ماده یک اکسیدکننده قوی برای واکنش‌های اکسایش آلی، مانند اکسایش بایر–ویلیگر در کتونها است. این ماده واکنش‌پذیرترین پروکسی‌اسید آلی است، که اکسایش آلکنهای نسبتاً واکنش‌ناپذیر به اپوکسیدها را امکان‌پذیر می‌کند. دیگر پروکسی اسیدها در این واکنش اثری ندارند. همچنین می‌تواند کالکوژنها را در برخی از گروه‌های عاملی اکسید نماید، مانند تبدیل سلنواترها به سلونها. این ماده یک ماده بالقوه انفجاری است و از نظر تجاری در دسترس نیست، اما در صورت لزوم به سرعت آماده می‌شود. استفاده از آن به عنوان واکنشگر آزمایشگاهی نخستین بار توسط ویلیام دی. امونز معرفی شده و توسعه یافت. کمبود دی هیدروپیریمیدین دهیدروژناز
کمبود دی هیدروپیریمیدین دهیدروژناز یک اختلال متابولیک با توارث اتوزومی مغلوب است که در آن فعالیت آنزیم دی هیدروپیریمیدین دهیدروژناز در حد صفر یا بسیار پایین است. این آنزیم در متابولیسم اوراسیل و تیمین نقش دارد. افراد مبتلا به این بیماری ممکن است در پی مصرف ۵-فلوئورواوراسیل دچار مسمومیت‌های کشنده شوند. این ترکیب، نوعی دارو شیمی درمانی است که در درمان سرطان استفاده می‌شود. بجز ۵-فلوئورواوراسیل، مصرف داروی خوراکی فلوئوروپیریمیدین کاپسیتابین (Xeloda) نیز که در شیمی درمانی مصرف زیادی دارد می‌تواند در این بیماران منجر به مسمومیت‌های شدید و حتی کشنده شود. روغن پلیول استر
روغن پلی اُل اِستر یا POE نوعی روغن ترکیبی است که در کمپرسورهای تبریدی که با مبردهای R-134a و R-410A و R-12 کار می‌کنند، مورد استفاده قرار می‌گیرد. خاصیت روانکاری این روغن با روغن های معدنی مورد استفاده با CFCها و HFCها برابری می کند. کشت سلولی در میکروفلوئیدیک باز
Polydimethylsiloxane (PDMS) ماده متداول برای دستگاه‌های میکرو فلوئیدیک باز است که مزایا و معایب دیگری را ایجاد می‌کند. جذب مولکولهای بیولوژیکی کوچک از نمونه‌های کشت سلول و همچنین آزاد شدن الیگومرها به محیط کشت هر دو به عنوان مسائل استفاده از PDMS برای مطالعات بیولوژیکی مطرح شده‌اند، اما با استفاده از روشهای پیش آماده‌سازی برای ایجاد محیطهای بهینه می‌توان این موارد را کاهش داد. مزایای استفاده از PDMS شامل سهولت اصلاح سطح، هزینه کم، سازگاری با فضای بیولوژیک (زیست سازگاری) و شفافیت نوری است. علاوه بر این، PDMS یک ماده مورد استفاده برای تولید شیب اکسیژن برای کشت سلولی در مطالعاتی است که شامل نظارت ROS اداره مسیرهای سلولی به دلیل نفوذ پذیری اکسیژن است. پلاستیک‌هایی مانند پلی استایرن می‌توانند با استفاده از روش‌های برجسته سازی و اتصال، فرزهای CNC، قالب‌گیری تزریقی یا استریولیتوگرافی برای ایجاد دستگاه‌های میکرو فلوئیدیک مورد استفاده قرار بگیرند. دستگاه‌های ایجاد شده با پلی استایرن با این روش‌ها شامل سیستم عامل‌های میکرو فلوئیدیکی هستند که چندین سیستم میکرو فلوئیدیک را در خود ادغام کرده و آرایه‌هایی را برای مطالعه چندین نوع سلولی به‌طور همزمان ایجاد می‌کنند. نوع دیگری از موادی که برای کشت سلول‌های میکرو فلوئیدیک باز استفاده می‌شود، میکرو فلوئیدیک‌های مبتنی بر کاغذ است. کشت سلول روی دستگاه‌های میکرو فلوئیدیک مبتنی بر کاغذ یا با کپسوله کردن سلولها در یک هیدروژل انجام می‌شود یا به‌طور مستقیم آنها را در کاغذهای فیلتر شده سلولزی جمع‌آوری می‌کند و محیط کشت سلول به صورت منفعلانه به مناطق کشت منتقل می‌شود. یک سری از مزیت‌های عمده این نوع از میکروفلوئیدهای باز شامل هزینه کم، تنوع ابعاد صفحات متخلخل که از نظر تجاری در دسترس هستند، بهبود بقای سلول، چسبندگی و مهاجرت بر روی صفحات کشت بافت است. علاوه بر این، این یک بستر جذاب برای دستگاه‌های کشت سلولی سه بعدی است. این ویژگی به دلیل توانایی آن در ترکیب ویژگی‌های اساسی مانند گرادیان اکسیژن و مواد مغذی و جریان مایعات است که می‌تواند مهاجرت سلولی را کنترل کند و همین طور باعث می‌شود جمع‌آوری صفحات فیلتر با سلول‌های مختلف در هیدروژل برای نظارت بر برهم کنش‌های سلولی یا جمعیت‌های پیچیده به حالت تعلیق درآید. پلی‌اورتان
به علاوه، به جای گروه‌های هیدروکسیل، ترکیباتی مثل اسیدهای کربوکسیلیک و آمین‌ها که دارای هیدروژن فعال هستند نیز می‌توانند در ترکیب با ایزوسیانات‌ها مورد استفاده قرار گیرند. به همین دلیل، زمانی‌که صحبت از پلی‌اورتان‌ها می‌شود، می‌توان گفت که گونه‌های بیشماری از آن‌ها وجود دارد. با توجه به آنچه گفته شد می‌توان نتیجه گرفت، پلی‌اورتان‌ها در موارد گوناگونی مانند: فوم‌های نرم، فوم‌های سخت، الاستومرها، چسب‌ها، روکش‌ها و پایه‌های رنگی بکارگرفته می‌شوند. دی‌ان‌ای لیگاز
مکانیسم دی‌ان‌ای لیگاز، تشکیل دو پیوند کووالانسی فسفو دی استر بین انتهای ´۳ هیدروکسیل از یک نوکلئوتید ("گیرنده")، با انتهای ´۵ فسفات دیگر ("دهنده") است. لیگاز به منظور این که بتواند نقش خود را ایفا کند، به ATP نیاز دارد که طی ۴ مرحله فراهم می‌شود: لیگاز، اتصال انتهاهای صاف (blunt end) را نیز کاتالیز می‌کند؛ هرچند غلظت‌های زیاد آنزیم و واکنش‌های مختلفی مورد نیاز است. پلی فنیلن سولفید
پلی فنیلن سولفید یک پلاستیک مهندسی است که امروزه معمولاً به عنوان یک ترموپلاستیک با کارایی بالا استفاده می‌شود. PPS را می‌توان قالب‌گیری، اکسترود یا ماشین کاری کرد تا به تلرانس‌های محکم تبدیل شود. در حالت جامد خالص، ممکن است به رنگ سفید مات و روشن مات نیز باشد. حداکثر دمای کاری این پلیمر است. در حال حاضر PPS که بتواند در دمای کمتر از در یک حلال حل شود یافت نشده‌است. پلی‌پروپیلن
پلی‌پروپیلن از پلیمریزاسیون پروپیلن در شرایط دما و فشار نسبتاً ملایم و در حضور کاتالیست معروف زیگلر – ناتا انجام می‌شود. وجود این کاتالیزور، پلیمری به صورت ایزوتاکتیک را تشکیل می‌دهد که قادر به متبلور شدن تا حدود ۹۰ درصد می‌باشد. فرآیند تابش پرتو الکترونی
لوله های پلی اتیلن با نام PEX که اتصال عرضی در آنها صورت گرفته است امروزه معمولا به عنوان جایگزینی برای لوله های مسی برای خطوط آب در ساخت خانه های جدید استفاده می شود. لوله‌کشی PEX دوام و عمر بیشتری از مس دارد و نسبت به مس خواص بهتر برتری دارد. . پلی‌پپتید پانکراسی
پلی‌پپتید پانکراسی نوعی عامل خودتنظیمی است و رهاسازی سایر ترشحات درونریز و برونریز لوزالمعده را کنترل میکند ، همچنین بر سطح گلیکوژن کبدی و ترشحات معده ای روده ای مؤثر است. سطح پی. پی خون پس از غذا خوردن افزایش می‌یابد. امکان دارد با افزایش سن و در اثر ابتلا به برخی بیماری‌ها مانند دیابت و سرطان لوزالمعده هم میزان پی. پی خون بیشتر شود. اکسایش پاریخ–دورینگ
اکسایش پاریخ–دورینگ یک واکنش اکسایش است که الکل‌های نوع اول و دوم را به آلدهیدها و کتون‌ها تبدیل می‌کند. این روش از دی‌متیل سولفوکسید (DMSO) به عنوان اکسنده استفاده می‌کند، که توسط کمپلکس سولفور تری‌اکسید پیریدین در حضور باز تری‌اتیل‌آمین فعال می‌شود. پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
UHMWPE نوعی پلی اولفین است . این از زنجیره های بسیار طولانی پلی اتیلن تشکیل شده است که همگی در یک جهت قرار دارند. قدرت خود را تا حد زیادی از طول هر مولکول (زنجیره) به دست می آورد. نیروهای واندروالس بین مولکول‌ها برای هر اتم همپوشانی بین مولکول‌ها نسبتاً ضعیف است، اما از آنجایی که این مولکول‌ها بسیار طولانی هستند، همپوشانی‌های بزرگی ممکن است وجود داشته باشد که به توانایی حمل نیروهای برشی بزرگ‌تر از مولکولی به مولکول دیگر افزوده می‌شود. هر زنجیره با نیروهای واندروالسی زیادی به سوی زنجیره های دیگر جذب می شود که باعث میشود کل استحکام بین مولکولی زیاد باشد . به این ترتیب، بارهای کششی بزرگ با ضعف نسبی هر نیروی واندروالسی موضعی محدود نمی شود. ۴-هیدروکسی‌فنیل‌پیرووات دی‌اکسیژناز
این آنزیم با بیماری‌های ادرار سیاه (آلکاپتونوری) که سطحِ هموجنتیسیک اسید در آن پائین است و همچنین تیروزینمی نوع سه در ارتباط است. تثبیت کننده‌های پلیمر
به دلیل واکنش سریع رادیکال آلکیل اولیه (R •) با اکسیژن، مهار آن دشوار است و تنها با استفاده از آنتی اکسیدان های مخصوص پاک می‌شود اکثر آنتی اکسیدان های اولیه به جای واکنش با رادیکال‌های آلکیل اولیه با رادیکال های پراکسی ماندگارتر (ROO •) واکنش نشان می دهند. جدایش اتم هیدروژن معمولاً مرحله تعیین کننده سرعت تخریب پلیمر است و رادیکالهای پراکسی می توانند با اهدای هیدروژن از یک منبع جایگزین ، یعنی آنتی اکسیدان اصلی ، از بین بروند. این کار آنها را به هیدروپراکسید آلی (ROOH) تبدیل می کند. مهمترین تثبیت کننده تجاری برای اینکار فنول های محدود شده مانند BHT و آمین های معطر ثانویه مانند دی‌فنیل‌آمین هستند . آمین ها به طور معمول موثرتر هستند ، اما باعث تغییر رنگ مشخص می شوند ، که اغلب نامطلوب است (به عنوان مثال ، در بسته بندی مواد غذایی ، لباس). واکنش کلی با فنل ها در زیر نشان داده شده است: روغن پنبه‌دانه
همچون روغن دانه سویا، روغن پنبه دانه را هم اغلب به‌طور جزئی یا کلی هیدروژنه می‌کنند. مشکلی که در زمینه هیدروژنه نمودن چربی ترانس وجود دارد این است که این گونه روغن‌ها بسیار برای سلامتی مضرند. روغن پنبه دانه اولین روغنی بود که آن را هیدروژنه نمودند و البته در آن زمان برای مصارف خوراکی به کار نمی‌رفت، بلکه در تولید شمع از این روغن استفاده می‌کردند.  ثابت شده‌است که مصرف pix سبب افزایش در نسبت اسیدهای چرب غیر اشباع (اولئیک و لینولئیک ) به اسیدهای چرب اشباع مانند مرستئیک، پالمئیک و اسید استئاریک در روغن پنبه دانه می‌شود.[2]  pix یک تنظیم‌کننده رشد ( کندکننده رشد ) است که برای جلوگیری از رشد رویشی پنبه در زمان گلدهی مصرف می‌شود[3] پلی پیرول
پلی پیرول (PPy) نوعی پلیمر آلی است که از پلیمیزه کردن پیرول به دست می آید. پلی پیرول در دسته پلیمرهای رسانای الکتریکی مثل پی آنیلین، پلی تیوفن و پلی استیلن قرار می‌گیرد. جایزه نوبل شیمی در سال ۲۰۰۰ برای کار بر روی پلیمرهای رسانا مثل پلی پیرول تعلق گرفت. برخی از اولین نمونه‌ها از پلی پیرول در سال ۱۹۶۳ توسط ویس و همکاران گزارش شد. پلی پیرول به‌طور معمول از اکسایش پیرول به دست می آید. برای این منظور می‌توان از محلول کلرید آهن در متانول استفاده نمود: شکل رسانای پلی پیرول را می‌توان با اکسید کردن پلیمر به دست آورد (آلایش پی یا P-DOPPING): پلیمریزاسیون و P-دوپینگ را می‌توان به صورت الکتروشیمیایی نیز انجام داد. پلیمر رسانای تولید شده را می‌توان از روی آند جدا کرد. از روش‌های ولتامتری چرخه ای و کورنوکولومتری نیز می‌توان برای سنتز پلی پیرول استفاده نمود. پپتید فعال‌کننده آدنیلات سیکلاز هیپوفیز
پُلی‌پپتید فعال‌کننده آدنیلات سیکلاز هیپوفیز () یا به‌اختصار PACAP یک پروتئین است که در انسان توسط ژن «"ADCYAP1"» کدگذاری می‌شود. ریزسیستم‌های زیست‌الکترومکانیکی
اکسیژن عامل بیوشیمیایی مهمی است که از طریق تأثیر بر HIF (hypoxia-induced transcription factors) و الگوهای سیگنالینگ مرتبط، در فرایند تمایز دخیل است؛ خصوصاً در مورد خون و بافت‌های عروقی، جفتی و استخوان پلی اتیلن با وزن مولکولی بسیار بالا
تلاش دوم برای اصلاح UHMWPE با تبلور مجدد فشار بالا بود. این UHMWPE دوباره تبلور یافته به صورت بالینی به عنوان "Hylamer" توسط DePuy در اواخر دهه 1980 انجام شد. هنگامی که گاما در هوا تابش می شود، این ماده حساسیت به اکسیداسیون را نشان می دهد، که منجر به عملکرد بالینی پایین تر نسبت به UHMWPE خالص می شود. امروزه، سابقه بالینی ضعیف Hylamer تا حد زیادی به روش استریل‌سازی آن نسبت داده می‌شود و علاقه دوباره به مطالعه این ماده (حداقل در میان محافل تحقیقاتی خاص) افزایش یافته است. Hylamer در اواخر دهه 1990 در ایالات متحده با توسعه مواد UHMWPE highly cross-linked مورد توجه قرار گرفت، با این حال گزارش های بالینی منفی از اروپا در مورد Hylamer همچنان در ادبیات ظاهر می شود. فنتیل‌آمین
اگر این ماده بهمراه یک MAOI از دسته B (بدلیل تاثیر آنزیم مونوآمین اکسیداز B بر اکسیداسیون فنتیل آمین) مصرف شود، می تواند تاثیرات امپاتوژنی مشابه با اکستازی ایجاد کند، هر چند این اثرات به نسبت نیمه عمر کمتر و عوارض جانبی بیشتری خواهند داشت. از جمله این اثرات می توان به احساس شدید خوشحالی، لذت، صمیمیت، نزدیکی به دیگران، افزایش حس جنسی، افزایش انگیزه، سرخوشی فیزیکی، افزایش دقت و تمرکز و خلاقیت اشاره کرد. لازم به ذکر است که 3 پیام رسان عصبی مهم مغز یعنی دوپامین، نوراپی نفرین و آدرنالین از این ماده مشتق شده اند. پلی‌اورتان
به منظور ساخت رزین‌های پراکنشی پلی‌اورتانی (PUD)، روش مرسوم در ساخت رزین‌های پراکنشی پلی‌یورتانی بر پایه آب، تهیه پیش پلیمری با گروه پایانی ایزوسیانات است که پلی ال اصلاح‌کننده در ساختار زنجیر، گروه عاملی کربوکسیلیک اسید را به وجود می‌آورد و در مرحله بعد این ماده با آمین نوع سوم در آب پخش می‌شود تا مراکز یونی به وجود آورد. به این ترتیب ذرات پلیمر پایدار می‌گردند. حضور یک پلی آمین موجب می‌شود طول زنجیر اجزای تشکیل دهنده زیادتر شود. در برخی مخلوط‌ها نسبت مولی گروه‌های NCO به OH دقیقاً ۲ به ۱ است. در نسبت مولی حدود ۱ به ۱، گرانروی بسیار زیاد می‌شود و تهیه رزین‌های پراکنشی پلی‌اورتانی با مشکل روبرو می‌شود. در ضمن خطر ژله‌ای شدن نا به هنگام هم وجود دارد؛ ولی اگر این نسبت کمتر از ۱٬۵ به ۱ باشد امکان بروز چنین خطری کمتر می‌شود. برای پایین آوردن سریع دما در حین تهیه مخلوط‌های پلی‌اورتانی از یخ استفاده می‌شود. در نتیجه سرعت واکنش بین آب و گروه ایزوسیانات کم می‌گردد. بهترین حالت آن است که پیش پلیمر با گروه پایانی NCO با افزاینده زنجیر آمینی واکنش دهد. با این حال پراکنده کردن پیش پلیمر در آب، به ویژه در یک واحد صنعتی نیازمند زمان مشخصی است. در هر صورت واکنش‌های جانبی نامطلوب بین آب و ایزوسیانات رخ می‌دهد. با سرد کردن مخلوط خنثی تا زیر دمای ۵۰ درجه سانتی گراد واکنش‌های جانبی به حداقل میزان خود می‌رسند. راه‌های زیادی برای اصلاح خواص و کارایی رزین‌های پراکنشی پلی‌اورتانی وجود دارد. یکی از روش‌های اصلاح به فناوری اختلاف معروف است. رزین‌های پراکنشی پلی‌اورتانی در حضور سایر پلیمرها تهیه می‌شوند. یا به عبارت دیگر با آن‌ها مخلوط می‌شوند و قبل از پراکنده شدن پلی‌اورتان، پیش پلیمر تازه که برای تهیه رزین پراکنشی پلی‌اورتانی بکار می‌رود باید اصلاح شود. با وارد کردن نوعی اصلاح‌کننده اپوکسی دار به درون ساختار پیش پلیمر، می‌توان استحکام چسبندگی رزین‌های پراکنشی پلی‌اورتانی را زیاد کرد. برای مثال، پروپیلن اکسید بر پایه دی گلیسیدیل اتر با وزن مولکولی بیش از ۷۰۰ با دی اتانول آمین به نسبت مولی یک به یک در دمای ۶۰ درجه سانتی گراد واکنش می‌دهد و ترکیبی با گروه پایانی اپوکسی و سه گروه OH به وجود می‌آید. با NMP به عنوان حلال کمکی، می‌توان گرانروی را کنترل کرد. پیش از افزودن ایزوسیانات ترکیب حد واسط را به مخلوط پلی ال و DMPA اضافه می‌کنند. گروه انتهایی اپوکسی با گروه‌های ایزوسیانات یا افزاینده زنجیر پلی آمین واکنش نمی‌دهد، چرا که واکنش با ایزوسیانات و آمین به ویژه زمانی که دما پایین باشد، بسیار کند است. می‌توان از رزین‌های پراکنشی پلی‌اورتانی اصلاح شده برای پوشش دادن انواع پلاستیک‌های مصرفی در صنایع خودروسازی استفاده کرد یا آنکه این مخلوط‌ها را در ترکیب یک ایروسل بر پایه آب بکار برد. در این حالت به ماده‌ای مانند دی متیل اتر نیاز است. یکی از روش‌های کاهش قیمت، اختلاط رزین‌های پراکنشی پلی‌اورتانی با پلیمرهای آکریلیک است. مدت مدیدی است که در اروپا از پوشش‌های رنگدانه دار بر پایه آب حاوی مخلوط ۵۰:۵۰ از مخلوط معلق پلی‌اورتانی و رزین‌های امولسیونی آکریلیکی در تهیه کفپوش‌ها استفاده می‌شود. این پوشش‌ها در حالت خشک سطح نیمه براق سفید رنگی را ایجاد می‌کنند که برای پوشش کف‌های بتنی یا تزئین کفپوش‌های چوبی به ویژه در مواردی که مقاومت در برابر الکل یا آب حائز اهمیت است، بسیار مناسب تشخیص داده شده‌اند. یکی از مزایای بسیار مهم مخلوط معلق پلی‌اورتانی بر پایه آب، کامل شدن واکنش سامانه‌ها در این مدت است، به‌طوری‌که در پایان واکنش هیچ ایزوسیانات آزادی بر جای نمی‌ماند. در دراز مدت با حرکت صنعت پوشش دهی به سوی سامانه‌های عاری از ایزوسیانات این مورد یک مزیت جدی تلقی می‌گردد. فنلزین
فنلزین یک مهار کننده غیر انتخابی و برگشت ناپذیر آنزیم مونوآمین اکسیداز (MAO) است. این ماده هر دو ایزوفرم مربوطه MAO ، MAO-A و MAO-B را مهار می کند و تقریباً به طور مساوی این کار را انجام می دهد ، با کمی ارجحیت نسبت به مورد اول. با مهار MAO، فنلزین از اکسید شدن مونوآمین انتقال دهنده های عصبی سروتونین ، ملاتونین ، نوراپی نفرین ، اپی نفرین و دوپامین جلوگیری می کند ، و همچنین به عنوان neuromodulators مانند فنتیلآمین ، تیرامین ، اکتاپامین و تریپتامین عمل می کند. این عمل منجر به افزایش غلظت خارج سلولی این مواد شیمیایی عصبی و در نتیجه تغییر در شیمی عصبی و انتقال عصبی می شود . تصور می شود این عمل واسطه اصلی در مزایای درمانی فنلزین باشد. نشان داده شده است که فنلزین به فنیل آمین (PEA) متابولیزه می شود. PEA به عنوان ماده آزاد کننده نوراپی نفرین و دوپامین عمل می کند و اثراتی بسیار مشابه اثر آمفتامین ایجاد می کند ، البته با فارماکوکینتیک کاملاً متفاوت از جمله مدت زمان عمل بسیار کوتاه تر. افزایش فنلزین در سطح PEA ممکن است تا حدی به اثرات ضد افسردگی کلی آن کمک کند. علاوه بر این ، فنیل آمین یک بستر برای MAO-B است ، و نشان داده شده است که درمان با MAOIs که MAO-B را مهار می کند مانند فنلزین به طور مداوم و به طور قابل توجهی غلظت آن را افزایش می دهد فنل زین معمولاً به شش تا هشت هفته درمان و حداقل دوز 60 میلی گرم در روز ، برای رسیدن به اثرات درمانی نیاز دارد.به طور معمول ، یک پاسخ درمانی به MAOIs با مهار حداقل 80-85 of از فعالیت مونوآمین اکسیداز همراه است. فنلزین به صورت خوراکی به صورت سولفات فنلزین تجویز می شود و به سرعت از دستگاه گوارش جذب می شود. زمان رسیدن به اوج غلظت پلاسما 43 دقیقه و نیمه عمر آن 11.6 ساعت است. برخلاف اکثر داروها ، فنل زین به طور غیرقابل برگشت MAO را غیرفعال می کند و در نتیجه ، برای پایداری اثرات آن لزوماً لازم نیست که همیشه در خون وجود داشته باشد. به همین دلیل ، با متوقف شدن درمان با فنلزین ، اثرات آن به طور معمول از بین نمی‌روند تا زمانی که بدن ذخیره آنزیم های خود را دوباره جبران کند ، این روند ممکن است به مدت 2-3 هفته طول بکشد.فنلزین عمدتاً در کبد متابولیزه می شود و متابولیت آن در ادرار دفع می شود. عوارض جانبی رایج فنلزین ممکن است شامل سرگیجه ، تاری دید ، خشکی دهان ، سردرد ، بی حالی ، آرامبخشی ، خواب آلودگی ، بی خوابی ، بی اشتهایی ، افزایش یا کاهش وزن ، حالت تهوع و استفراغ ، اسهال ، یبوست ، احتباس ادرار ، میدیاریس ، لرزش عضلات ، فشار خون بالا ، تعریق ، فشار خون یا افت فشار خون ، افت فشار خون ارتاستاتیک ، پارستزی ، هپاتیت و اختلال عملکرد جنسی (شامل از دست دادن میل جنسی و آنورگاسمیا ) باشد. عوارض جانبی نادر که معمولاً فقط در افراد مستعد دیده می شود ممکن است شامل هیپومانیا یا شیدایی ، روان پریشی و نارسایی حاد کبدی باشد که آخرین مورد معمولاً فقط در افرادی است که از قبل دچار آسیب کبدی ، پیری ، اثرات طولانی مدت الکل یا عفونت ویروسی باشند. MAOI ها محدودیت های غذایی و تداخل دارویی خاصی دارند. میزان چنین محدودیتها و تداخلهایی به مراتب کمتر از آن است که قبلاً تصور می شد ، و MAOI ها در صورت تجویز صحیح معمولاً داروهایی بی خطر هستند. بحران فشار خون معمولاً هنگام مصرف MAOI اتفاقی نادر است اما ممکن است در اثر مصرف بیش از حد غذاهای حاوی تیرامین ایجاد شود. در نتیجه ، بیماران هنگام مصرف فنلزین و سایر MAOI ها باید از مصرف مقادیر اضافی برخی غذاهای خاص حاوی تیرامین مانند پنیرهای کهنه و مانده و گوشت های نمک سود شده و کهنه خودداری کنند. سندرم سروتونین ممکن است در اثر تداخل با داروهای خاصی باشد که باعث افزایش فعالیت سروتونین می شوند مانند مهارکننده های انتخابی جذب مجدد سروتونین ، عوامل آزادکننده سروتونین و آگونیست های سروتونین ایجاد شود. چندین مرگ به دلیل سندرم سروتونین مربوط به تداخل دارویی مانند مورد لیبی صهیون گزارش شده است .همانطور که در مورد دیگر MAOI ها است، یک نگرانی در مورد فنلزین و استفاده همزمان از هر کدام از داروهای بیهوشی عمومی و بیحسی موضعی وجود دارد. هر کسی که از فنل زین استفاده می کند قبل از اقدام به جراحی دندان و جراح در هر زمینه دیگر باید به دندانپزشک خود اطلاع دهد. پلی‌فنیلن سولفید
پلی فنیلن سولفید یک پلاستیک مهندسی است که امروزه معمولاً به عنوان یک ترموپلاستیک با کارایی بالا استفاده می‌شود. PPS را می‌توان قالب‌گیری، اکسترود یا ماشین کاری کرد تا به تلرانس‌های محکم تبدیل شود. در حالت جامد خالص، ممکن است به رنگ سفید مات و روشن مات نیز باشد. حداکثر دمای کاری این پلیمر است. در حال حاضر PPS که بتواند در دمای کمتر از در سک حلال حل شود یافت نشده‌است. افزودنی‌های پلیمری
دی اکتیل فتالات (DOP) یکی از مهم‌ترین نرم‌کننده‌های پودر پی وی سی است روش تولید این ماده در یک رآکتور مجهز به همزن در مجاورت کاتالیزور پاراتولوئن سولفونیک اسید (PSTA) با دو ماده اولیه دو اتیل هگزانول و انیدرید فتالیک تولید می‌شود و مراحل تولید DOPعبارتند از استریفاکسیون، بازیابی الکل مازاد و صاف کردن محصول. کاربرد در صنایع چرم مصنوعی، کفش، رنگسازی، شیلنگ سازی، اسباب بازی کابل سازی، گرانول سازی، فیلتر هوا، توپ سازی، نوار دور شیشه و… تشدید فانو
تشدید فانو (Fano resonance )یکی از پدیده های مهم فیزیکی است که اولین بار توسط آقای فانو(Ugo Fano) به عنوان یک تداخل کوانتومی در جفتشدگی یک حالت گسسته با یک حالت پیوسته مطرح شد، و کاربردهای فراوانی در طیف نگاری، سوئیچ های نوری، موجبرهای کم اتالف، اپتیک غیرخطی و حسگرهای شیمیایی و زیستی یافته است . در یک ساختار متشکل از اتم و مد پالسمونی، با توجه به پهنای بزرگ طیفی مد پالسمونی و پهنای کم جذب اتمی، تشدید فانو مشاهده میشود، و تقویت چشمگیر میدان موضعی را در ساختارهای پالسمونی به همراه دارد. میتوان از تشدید فانوی حاصل از جفتشدگی اتمهای فلز قلیایی با پالسمون پالاریتونهای سطحی و جایگزیده در کاربردهایی چون سوئیچ تمام نوری و حسگر بهره گرفت. به منظور تحلیل رفتار تشدید نامتقارن فانو، تاکنون در مدلهای مختلفی مورد بررسی قرار گرفته. از جمله این روشها میتوان به مدل مبتنی بر ماتریس پراکندگی و یا مدل دونوسانگر کلاسیکی جفت شده اشاره کرد انتخاب هر مدل بستگی به اهداف مورد نظر در هر کاربرد دارد. شکل خط تشدید Fano به دلیل تداخل بین دو دامنه پراکندگی است ، یکی به دلیل پراکندگی در یک پیوستار حالت (روند پس زمینه) و دوم به دلیل تحریک حالت گسسته (فرایند تشدید). انرژی حالت تشدید باید در محدوده انرژی حالت های پیوستار (پس زمینه) باشد تا اثر رخ دهد. نزدیک به انرژی تشدید ، دامنه پراکندگی پس زمینه به طور معمول با انرژی به آرامی تغییر می کند در حالی که دامنه پراکندگی تشدید هم از نظر اندازه و هم به سرعت تغییر می کند. همین تنوع است که نمای نامتقارن را ایجاد می کند. الکتروفورز
برای تفکیک اسیدهای نوکلئیک در صورت امکان از ژل آگارز استفاده می‌شود. تهیه ژل مزبور به مراتب سریعتر وآسانتر از ژل پلی اکریل آمید بوده و هزینه کمتری را در بر می‌گیرد. معمولاً برای تفکیک قطعات بزرگ دی‌ان‌ای (بزرگ‌تر از صد جفت باز) در صورتی‌که هدف صرفاً بررسی کیفی و تفکیک باشد استفاده از ژل آگارز انتخاب اول است. برای تفکیک قطعات کوچک دی‌ان‌ای دو رشته‌ای و قطعات دی‌ان‌ای تک رشته‌ای از ژل پلی اکریل آمید استفاده می‌شود. قدرت تفکیک ژل‌های مزبور ارتباط مستقیمی با غلظت آن‌ها دارد. برای مثال، برای تفکیک قطعاتی به اندازه صد تا هزار جفت باز از آگاروز یک درصد و برای قطعات بزرگتر از درصدهای کمتر از یک آگارز استفاده می‌شود. در صورتی‌که نیاز به تفکیک دی‌ان‌ای به صورت تک رشته‌ای باشد، از مواد تغییر دهنده نظیر اوره، فرمالدهید یا فرمامید در ژل هم‌زمان با الکتروکوچ استفاده می‌شود. به این نوع ژل‌ها، ژل واسرشت‌کننده می‌گویند. چنین ژل هائی پیچ و تاب‌های اسیدهای نوکلئیک را از هم باز کرده و بنابراین تفکیک مولکول‌ها فقط براساس طول و نه ساختار دوم انجام می‌شود. در این ژل‌ها مولکول‌های کوچک‌تر در مقایسه با مولکول‌های بزرگ‌تر سریعتر حرکت کرده و مسافت بیشتری را طی می‌کنند. از روش PAGE برای بررسی جهش‌ها و تعیین توالی دی‌ان‌ای استفاده می‌شود. پلی‌فنل
پلی‌فنل‌ها یک کلاس ساختاری عمدتاً طبیعی، بلکه مصنوعی یا نیمه‌مصنوعی، مواد شیمیایی آلی هستند با حضور تقسیم عددی بر مضرب زیادی از واحدهای ساختاری فنل. آزمایش آب و هوای پلیمرها
نقش آب اول از همه نقش فیزیکی آن (شستشو) است که به طور ویژه و خاص در پلی اولفین ها (پلی اتیلن، پلی پروپیلن) اهمیت دارد. محصولات تخریب قطبی و وزن‌های مولکولی کم می‌توانند از سطح ماده حذف شوند و در نتیجه میتوان پدیده فرسودگی را مخفی کرد. SEPAP MHE را می توان با آبپاش‌های دوره‌ای آب البته با اجتناب از پاشیدن بیش از حد مجاز که می‌تواند منجر به دست‌کم‌گرفتن فرسودگی شود، به کار انداخت. پاشش بیش از اندازه مکرر آب همچنین می تواند باعث استخراج زودهنگام پایدار کننده هایی که وزن مولکولی کم دارند شود و به اشتباه مواد پلیمری را رد صلاحیت کند. برای بررسی و آزمایش نقش ترکیبی آب با سایر محدودیت‌های فیزیکی و شیمیایی موجود (فرابنفش - گرما - اکسیژن)، نمونه اولیه و خام واحد SEPAP 12-24 H توسعه یافت. در این واحد، نگهدارنده نمونه در آب مایع که دمای آن کنترل شده است غوطه ور می شود که در گردش در فضای باز دوباره تبدیل به اکسیژن می شود. دی‌هیدرولیپویل ترانس‌استیلاز
دی‌هیدرولیپویل ترانس‌استیلاز () یا دی‌هیدرولیپوآمید استیل‌ترانسفراز یک آنزیم است که از اجزاء کمپلکس چندآنزیمی پیرووات دهیدروژناز محسوب می‌شود و در انسان توسط ژن «DLAT» کُدگذاری می‌گردد. کمپلکس پیرووات دهیدروژناز، مسئول مرحلهٔ دکربوکسیلاسیونِ پیرووات است که گلیکولیز را به چرخه اسید سیتریک مرتبط می‌سازد. در نتیجهٔ عملکرد این آنزیم پیرووات حاصله از چرخهٔ گلیکولیز به استیل-کوآ مبدل می‌شود که در چرخه اسید سیتریک کاربرد دارد تا تنفس یاخته‌ای انجام شود. PLA2G6
این آنزیم در تنظیم سطح فسفاتیدیل کولین در پوستهٔ سلول نقش دارد. این آنزیم همچنین در آسیلاسیون کاردیولیپین مؤثر است و وجودش برای تعیین جهت حرکت و سرعت کموتاکسی مونوسیت‌ها ضروری است. دی‌اکسین
دی اکسین یک واژه با فرمول کلی CHClO برای خانواده‌ای از ترکیبات آلی کلرینه است که بعضی ازانواع آن حتی در مقادیر کم اثرات فوق‌العاده سمی دارند. مولکول دی اکسین از دو حلقه بنزنی که با دو پل اکسیژنی به هم وصل شده تشکیل یافته و در مجموع ۷۵ ترکیب مختلف را تشکیل می‌دهند. فرمول کلی تمامی ۷۵ ایزومرهای دی بنزو –p دی اکسین‌های پلی کلرینه (PCDDS) نامیده می‌شود. در میان ایزومرهای دی اکسین سمی‌ترین ترکیب که تاکنون شناخته شده‌است ۲، ۳، ۷ و ۸ تتراکلرودی بنزو پارادی اکسین (TCDD) است که وزن مولکولی متوسط آن حدود ۳۲۲ است. این ترکیب در شرابط استاندارد جامد است . نقطه ذوب آن حدود FE 577 و FE 581 است. حلالیت آن در آب ۰/۰۰۰۲ در بنزن ۵۷ و در اکتانول ۱ میلی‌گرم در لیتر است. ترکیبات PCDD تا دمای FE1300 پایدار و بالاتر از این دما تجزیه می‌شوند. فشار بخار بسیار پایینی دارند (کمتر از یک میلینیوم میلی‌متر جیوه در شرایط استاندارد) که حاکی از عدم تبخیر این ماده است. این خاصیت فیزیکی همراه با پایداری دمایی و حلالیت در آب از مهم‌ترین خواص دی اکسین‌ها در محیط است. دی بنزو فوران‌های پلی کلرینه (PCDFS) ساختمان و شیمی مشابه دی اکسین‌ها دارند. این دو گروه می‌توانند ۲۱۰ ترکیب مختلف را داشته باشند که حدود ۷۵ عدد آن متعلق به گروه PCDDS و ۱۳۵ عدد آن متعلق به PCDFS می‌باشد. این ترکیبات سمی اکثراً در محیط و بدن موجودات پایدار و مقاوم می‌باشند. دی اکسین‌ها می‌توانند از طرق مختلف مثل خوردن مواد غذایی آلوده و حتی از طریق جفت یا شیر مادر وارد بدن انسان گردد. پیرولیزین
پیرولیزین (Pyrrolysine) که در حالت مخفف به صورت Pyl یا O نشان داده می‌شود، نوعی اسید آمینه است که به طور طبیعی وجود داشته و توسط ژنوم رمزگذاری می‌شود. این اسید آمینه جزء سازنده آنزیم‌های دخیل در متابولیسم تولید متان در برخی آرکی باکتری‌های متانوژن و همچنین یک نوع باکتری شناخته شده است. این اسید آمینه مشابه لیزین است، اما دارای یک حلقه پیرولین نیز هست که به انتهای زنجیره جانبی لیزین متصل است. این اسید آمینه بخشی از یک رمز ژنتیکی غیرطبیعی را در این ارگانیسم‌ها تشکیل می‌دهد. اسید آمینه پیرولیزین به عنوان بیست و دومین اسید آمینه پروتئین ساز (Proteinogen) در نظر گرفته می‌شود. کمیته مشترک نامگذاری آیوپاک/ IUBMB به طور رسمی نماد سه حرفی "Pyl" و نماد تک حرفی "O" را برای این اسید آمینه در نظر گرفته است. پلی‌بوتیلن سوکسینات
سنتز پلی‌استرهای مبتنی بر اسید سوکسینیک برای اولین بار در سال ۱۸۶۳ انجام شد. در آن زمان دانشمند پرتغالی، آگوستینیو ویسنته لورنچو، در تحقیق درمورد ترکیبات چند اتمی، واکنش بین اسید سوکسینیک و اتیلن گلیکول را برای ایجاد آنچه او "سوکسینو اتیلنیک اسید" نامید، توصیف کرد. او متوجه شد که این اسید وقتی در دمای بالا گرم می‌شود آب را از دست می‌دهد (۳۰۰ درجه سانتی‌گراد) و یک توده کریستالی پس از خنک شدن بدست می‌آید. متأسفانه، لورنچو ساختار مواد به دست آمده را زیاد مطالعه نکرد. فنیل آلانین دهیدروژناز
این آنزیم به خانواده آنزیم های اکسیدوردوکتاز (Oxidoreductase) تعلق دارد. آنزیم های این خانواده به طور اختصاصی بر روی گروه CH-NH2 در مولکول های دهنده ای که دارای NAD+ یا NADP+ به عنوان گیرنده هستند عمل میکنند. نام سیستماتیک آنزیم نامبرده, (دآمینه کننده) می باشد. نام دیگر این آنزیم , L-فنیل آلانین دهیدروژناز (PHD)است. این آنزیم در متابولیسم فنیل آلانین و سنتز فنیل آلانین, تیروزین و تریپتوفان نقش دارد. پلی الفین
پلی الفین نوعی پلیمر با فرمول کلی (CH2CHR)n است که در آن R یک گروه آلکیلی است. آنها معمولاً از مجموعه کوچکی از الفین‌های ساده (آلکن‌ها) مشتق شده‌اند. این مواد غالباً در مفهوم تجاری پلی اتیلن و پلی پروپیلن هستند. پلی الفین‌های تخصصی‌تر عبارتند از پلی ایزو بوتیلن و پلی متیل پنتن. همه آنها روغن‌ها یا جامداتی، بی‌رنگ یا سفید هستند. بسیاری از کوپلیمرها مانند پلی بوتن که از مخلوطی از ایزومرهای مختلف بوتن به دست می‌آید، شناخته می‌شوند. نام هر پلی الفین نشان دهنده الفینی است که از آن تهیه شده‌است. به عنوان مثال، پلی اتیلن از اتیلن و پلی متیل پنتن از ۴-متیل-۱-پنتن مشتق شده‌است. پلی الفین‌ها خود الفین نیستند زیرا پیوند دوگانه هر مونومر الفین برای تشکیل پلیمر شکسته می‌شود. مونومرهایی که بیشتر از یک پیوند دوگانه دارند مانند بوتادین و ایزوپرن، در ساختار پلیمرهای تولید شده از آنها حاوی یک پیوند دوگانه هستند (پلی بوتادین و پلی ایزوپرن) و معمولا پلی الفین در نظر گرفته نمی‌شوند. پلی الفین‌ها پایه بسیاری از صنایع شیمیایی هستند. پلی‌آدنیله شدن
انتخاب ناحیه پلی آدنین می‌تواند توسط محرک‌های خارج سلولی و وابسته به بیان پروتئین‌هایی که در چند آدنینه شدن نقش دارند، تأثیر پذیرد. برای مثال، بیان CstF-64، یک زیرواحد از فاکتور تحریک‌کننده شکاف (CstF)، در ماکروفاژهای پاسخ به لیپوپلی ساکارید(یک گروه از ترکیبات باکتریایی که باعث یک پاسخ ایمنی می‌شوند) افزایش می‌یابد. این اتفاق نتیجهٔ انتخاب محل‌های پلی ادنین ضعیف است و در نتیجه رونوشت کوتاه‌تر می‌شود. این عناصر تنظیم‌کننده در ناحیه ترجمه نشده3’ از آران‌ای‌ پیام‌رسان برای محصولات مرتبط با دفاع مثل لیزوزم و عامل نکروز توموری آلفا را حذف می‌کند .این آران‌ای‌‌های پیام‌رسان نیمه-عمر طولانی‌تری دارند و تعداد بیشتری از این پروتئین‌ها را تولید می‌کنند. پروتئین‌های ضروری آران‌ای‌ نسبت به دیگر پروتئین‌هایی که در مکانیزم چندآدنینه شدن نقش دارند می‌توانند این که آیا یک سایت برای چندآدنینه شدن استفاده شود یا نه و همچنین دی‌ان‌ای متیلاسیون نزدیک نواحی چندآدنینه شدن را تحت تأثیر قرار دهند. چندآدنینه شدن در سیتوزول برخی از انواع سلول‌های حیوانی وجود دارد،یعنی در راستای نطفه، در رویان‌زایی و در محل‌های پسا-سیناپسی در یاخته عصبی. این پلی‌آدنیله شدن سیتوزولی سبب افزایش طول دنباله آدنین در آران‌ای‌‌های پیام‌رسان با دنباله ادنین کوتاه می‌شود بنابراین این آران‌ای‌‌های پیام‌رسان ترجمه خواهند شد. طول‌های کوتاه حدودا 20 نوکلئوتید دارند و به حدود 80-150 نوکلئوتید افزایش پیدا خواهند کرد.  در جنین ابتدایی موش، چندآدنینه شدن سیتوزولی در آران‌ای‌‌های مادر سلول تخم، اجازه می‌دهند سلول زنده مانده و رشد کند حتی اگر رونویسی تا میانه‌های سطح 2-سلول (سطح 4سلول در انسان) آغاز نشده باشد. درمغز، چندآدنینه شدن سیتوزولی در طول یادگیری فعال شده و می‌تواند نقش مهمی را در تقویت انتقال سیگنال از یک سلول عصبی به سلول دیگر و برای یادگیری و شکل‌گیری حافظه داشته باشد. چندآدنینه شدن سیتوپلاسمی به پروتئین‌های CPSF و CPEB ویا حتی پروتئین‌های دیگری مثل پومیلیو نیاز دارد. بسته به نوع سلول، پلیمراز می‌تواند هم‌نوع پلیمراز چندآدنینی (PAP)که در فرایند هسته استفاده می‌شود یا پلیمراز سیتوپلاسمی GLD-2 باشد.  برای بسیاری از آران‌ای‌‌های بی رمز، مثل آران‌ای‌‌ حامل، و آران‌ای ریبوزومی و آران‌ای کوچک هسته‌ای، پلی‌آدنیله شدن یک راه برای علامت‌گذاری برای تجزیه شدن آران‌ای است، حداقل در مخمرها. این پلی‌آدنیله شدن در هسته و توسط ترکیب TRAMP انجام می‌شود، به این ترتیب که یک دنباله با طول حدود 40 نوکلئوتید را به انتهای 3’ اضافه می‌کند. سپس آران‌ای توسط اگزوزوم تجزیه می‌شود. دنبالهٔ آدنین همچنین در بخش‌هایی از آران‌ای ریبوزومی انسان در هر دو شکل هموپلیمر (فقط شامل آدنین) و هتروپلیمر (بیشتر شامل آدنین) یافته شده‌است.  در بسیاری از باکتری‌ها هم آران‌ای‌های پیام‌رسان و هم آران‌ای‌‌های بی رمز می‌توانند چندآدنینه شوند. این دنبالهٔ آدنین، تجزیه توسط دیگرادوزوم که شامل دو آنزیم تجزیه‌کنندهٔ آران‌ای‌ است (پلیمراز چندآدنینه و RNase E)را جلو می‌اندازد. پلیمراز چندآدنینه به انتهای 3’ آران‌ای‌ متصل شده و به این ترتیب پسوند3’ تولید شده توسط دنبالهٔ آدنین اجازه پیدا می‌کند که به آران‌ای‌ متصل شود و ساختار دوم برای آن ایجاد شده و انتهای 3’ مسدود شود. دورهای بعدی چندآدنینه شدن و تجزیه انتهای 3’ توسط پلیمراز چندآدنینه اجازه می‌دهند که دگرادوزوم بر این ساختارهای دوم غلبه کند. دنبالهٔ آدنین همچنین می‌تواند با به کارگیری RNases آران‌ای‌ را به دو قسمت تقسیم کند. این دنباله‌های آدنینی باکتریایی حدود 30 نوکلئوتید طول دارند.