چرا سوارکاری یک نوع ورزش محسوب میشود؟
سوارکاری
سوارکاری از ورزش‌هایی است که در چند دههٔ اخیر مورد توجه خاصی قرار گرفته‌است؛ با این وجود سابقه‌ای طولانی داشته‌است و می‌توان آن را از کهن‌ترین ورزش‌ها به‌شمار آورد. این ورزش امروزه نه تنها به عنوان یک رقابت سالم و مفید، بلکه به عنوان سرگرمی و به منظور گذراندن اوقات فراغت مورد توجه قرار گرفته‌است، و با این که نسبت به بسیاری از ورزش‌ها پرهزینه به نظر می‌رسد، هر ساله تعداد بیشتری طرفدار به سوی خود جلب می‌کند.
نژادهای اسب
بنابراین اگر در فکر خرید اسبی برای سوارکاری حرفه‌ای و شرکت در مسابقات پرش و به ویژه درساژ هستید اسب نژاد هانووری برایتان مناسب است. موفقیت‌هایی که این نوع اسب در رقابتها به دست آورده‌است برتری او را به خوبی نشان می‌دهد. در المپیک سال ۱۹۹۲، ۱۳ مدال به اسب‌های نژاد هانووری تعلق گرفت و ۴ عنوان قهرمانی پی در پی پرورش اسب جهان همراه با ۵ مدال طلا، ۱ نقره و ۲ برنز در مسابقات درساژ و پرش نمایشی در المپیک سال ۱۹۹۶ جایگاه این اسب‌ها را هر چه بیشتر نشان داد. ژیمناستیک
هرچند در گذشته ورزش‌های مشابه ژیمناستیک در مصر و چین باستان هم تمرین می‌شده اما ریشه ژیمناستیک امروزین به یونان باستان می‌رسد و نام این رشته هم از واژه یونانی "gymnazein" آمده که معنای تحت‌اللفظی آن «تمرین کردن برهنه» است. در آن دوران ژیمناستیک همچون ورزش‌های دیگری مانند پرش، دو، پرتاب دیسک، کشتی و بوکس به عنوان بخشی از تمرینات نظامی و آماده‌سازی افراد برای جنگ محسوب می‌شد. این ورزش‌ها برای کسب قدرت و انعطاف عضلانی لازم برای جنگ‌های تن به تن اهمیت داشتند. از آن‌جا که آموزش‌های نظامی برای همه شهروندان یونان لازم بود و و یونانی‌ها پرورش بدن و ذهن را با یکدیگر کاملاً مرتبط می‌دانستند، ژیمناستیک اهمیت فرهنگی زیادی در آموزش‌های و تمرینان آنان داشت. ابتدا این رشته در "ژیمنازیا" "(Gymnasia)" ورزشگاه‌های روباز بزرگ انجام می‌شد و سپس وارد برنامه تحصیلی مدارسی شد که در آن‌ها به جوانان ژیمناستیک را در کنار موسیقی، ریاضی و فن بیان می‌آموختند. ژیمناستیک همچنین راهی برای تمرینات بدنی افراد برای آمادگی در جشنواره ورزشی مهم المپیک بود که از سال ۷۷۶ قبل از میلاد تا ۳۹۳ پس از میلاد هر چهار سال برگزار می‌شد. سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶
سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۶ نام رویداد ورزش سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۹۶ برگزار شد. رقص
رقص یکی از رشته‌های هنرهای نمایشی و از هنرهای هفتگانه به‌شمار می‌آید که متشکل از مجموعه حرکات هدفمند انسانیست. این حرکات ارزش و معنای سمبولیک و زیبایی‌شناسانه‌ای دارند که به وسیله کنشگران و تماشاگران به عنوان پدیده‌ای به نام رقص در یک فرهنگ خاص شناخته شده‌است. رقص را می‌توان بر مبنای سبک رقص‌پردازی، زبان حرکتی رقصنده، یا پیشینهٔ تاریخی و مکانی‌اش به انواع مختلف دسته‌بندی کرد و شرح داد. همچنین انواع دیگری از فعالیت‌های بدنی و فیزیکی انسانی را نیز می‌توان در شمار رقص گنجانید، مانند هنرهای رزمی، ژیمناستیک، شنای موزون، سیرکرقص و انواع دیگر. فدراسیون بین‌المللی سوارکاری
در سال ۱۹۲۱ فدراسیون جهانی سوارکاری با عضویت کشورهای بلژیک، دانمارک، فرانسه، ایتالیا، ژاپن، نروژ، سوئد و ایالات متحده آمریکا تأسیس شد، هم‌اکنون ۱۳۴ کشور در این فدراسیون عضویت دارند. کشتی روغنی
کشتی روغنی ( به انگلیسی : Oil wrestling ) نوعی ورزش است که افراد در آن به کشتی گرفتن می پردازند در حالی که بدن خود را به روغن زیتون آغشته می کنند و ورزشکار در این رشته را پهلوان می نامند. کشتی روغنی در ترکیه، نوعی ورزش ملی و سنتی است. فدراسیون اسکیت ایران
اسکیت ورزشی است آمیخته از هنر و مهارت فردی، این رشته با دارا بودن زیر شاخه‌های مختلف و تنوع حرکتی بسیار، دارای محبوبیت خاصی در بین جوانان است و هر روز بر مخاطبین این رشته مفرح افزوده می‌شود. سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸
سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۸ نام رویداد ورزش سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۲۸ برگزار شد. طبیعت‌گردی
اکوتوریسم و کوه‌پیمایی ورزشی است نشاط‌انگیز، سالم و انسان‌ساز که از ادوار بسیار قدیم، مورد توجه نیاکان ما بوده و ریشه در تاریخ دارد. عشق به ماجراجویی و رویت آثار بدیع طبیعت زنده همواره انسان را وادار به سیر در طبیعت و بازدید از جاذبه‌های حیرت‌انگیز می‌کند. دامپزشکی
علاوه بر این چون اسب در ارتش ایران باستان نقش بسیار ارزنده و مهمی داشته‌است، لذا دامپزشکانی که عهده‌دار تربیت، پرورش و درمان بیماری‌های آن‌ها بوده‌اند، مقامی بسیار والا داشتند. چنان‌که رئیس اداره دامپزشکی ارتش در زمان داریوش دارای مقام سپهبدی و فرماندهی دسته سواره نظام بوده‌است. فن دامپزشکی در حدود ۵۰۰ سال بعد از میلاد مسیح در ایران به صورت علمی و کلاسیک درآمده‌است. باید توجه داشت هدف از تربیت مدرسه دامپزشکی در آن زمان درمان اسبان ارتش بوده‌است لذا احتیاج به داشتن افراد متخصص و کاردان زیاد بوده و دامپزشکان در آن زمان به نگارش کتبی تحت عناوین پرورش اسب، فن سوارکاری، درمان بعضی از بیماری‌های غیر عفونی و عفونی و چگونگی استفاده از اسب در جنگ اقدام نموده‌اند. مسابقه کالسکه‌رانی
مسابقه کالسکه‌رانی نوعی از ورزش اسب‌دوانی است که در آن اسب‌ها به کالسکه‌های دوچرخه بسته می‌شوند و این اسب‌ها تنها اجازه دارند به صورت یورتمه راه بروند. سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶
سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ نام رویداد ورزش سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۳۶ برگزار شد. استان کرمانشاه
از جمله ورزش‌هایی که به صورت سنتی تا قبل از دوران مدرن در استان کرمانشاه رایج بوده و در فرهنگ مردم این منطقه ریشه دارد و در دوران نوین نیز تداوم یافته‌است، می‌توان به کوهنوردی و صخره‌نوردی، سوارکاری و اسب‌دوانی، کشتی کهن کُردی (زوران)، ورزش پهلوانی، شمشیربازی و تیراندازی اشاره کرد. بازی‌های جهانی سوارکاری ۱۹۹۰
بازی‌های جهانی سوارکاری اف‌ئی‌آی ۱۹۹۰ مسابقات سوارکاری بود که در شهر استکهلم و در کشور سوئد از تاریخ ۲۴ ژوئیه تا ۵ اوت ۱۹۹۰ برگزار شد. این مسابقات نخستین دوره از بازی‌های جهانی سوارکاری بود که هر چهار سال یکبار تحت نظارت فدراسیون جهانی سوارکاری برگزار می‌شوند. دشت جیدیر
دشت جیدیر همیشه محل اصلی برگزاری جشنها و رویدادهای ورزشی در شوشا بوده‌است. پس از تأسیس شهر شوشا، مسابقات کشتی جزو مسابقات دوره‌ای بوده‌است که توسط خانان قره‌باغ برگزار می‌شده‌است. چه مسابقه اسب‌دوانی و چه شتردوانی در اینجا برگزار می‌شده‌است. چوگان هم در زمره بازی‌هایی بود، که در این محل بازی می‌شده‌است. حضار این بازی‌ها همچنین در زمینه حرکت‌های نمایشی سوارکاری نیز از مهارت‌های فراوانی برخوردار بودند. ابراهیم خلیل جوانشیر که علاقه شدیدی به اسب‌های قره‌باغ داشت، همزمان با اینکه رقابت‌های مداوم سوارکاری به صورت هفتگی در قلمرو خانات قره‌باغ برگزار می‌شد، مسابقات رسمی نیمه‌سالانه‌ای نیز در این دشت برپا می‌نمود. جوانان دارای قریحه منحصر به فرد در رشته اسب‌سواری جوایز زیادی در این مسابقات به دست می‌آورده‌اند. یکی از این بازی‌های برگزار شده در دشت جیدیر «بهاربندی» نام داشت که بر اساس مقررات آن، ورزشکاران هنگام سوارکاری با سرعت بالا باید پاپاخ، تفنگ، خنجر و سابر را به سمت جاهای تعیین شده دور می‌انداختند. سپس، هنگامی که به نقطه اول بازمی‌گشتند می‌بایست آن‌ها را با انجام حرکات نمایشی و با حفظ سرعت بالای اسب، از روی زمین جمع می‌کردند. افزون بر این، دشت جیدیر به منزله محلی برای برگزاری جشن‌های نوروزی و استقبال از مهمانان از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود. سایر جشنوارههای برگزار شده در این دشت حاوی بندبازی، نمایش‌های دلقکها همراه با موسیقی زنده و غیره… بود. این دشت را اغلب به یک هیپودروم تشبیه می‌کنند. بازی‌های جهانی سوارکاری ۲۰۰۲
۱۵ رویداد در هفت رشته و در شهر خرز ده لا فرونترا برگزار شد. سال ۲۰۰۲ نخستین باری بود که رشتهٔ رینینگ نیز در بازی‌های جهانی سوارکاری انجام می‌شد. اسب
اسب حیوانی است که بیشترین پیشینهٔ همراهی در جنگ را داشته‌است. نخستین نشانه‌های همراهی اسب در جنگ به سال‌های ۴۰۰۰ تا ۳۰۰۰ پیش از میلاد بازمی‌گردد. تا اینکه در پایان عصر برنز همراهی اسب در جنگ فراگیر شده‌است. با گسترش فناوری، ابزارها جایگزین اسب شده‌اند اما همچنان در برخی ارتش‌ها کاربردهای محدودی برای اسب دیده می‌شود. این کاربرد بیشتر برای جشن‌ها یا برای شناسایی و ترابری در منطقه‌هایی با زمین خشن است. در سدهٔ ۲۱ میلادی در نبرد دارفور، نیروی نظامی جنجوید از اسب استفاده کرده‌اند. سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰
سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۶۰ نام رویداد ورزش سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۶۰ برگزار شد. سوارکاری
سوارکاری به معنای نشستن بر پشت یک اسب و کنترل حرکات آن می‌باشد. ویژگی این ورزش این است که انسان و مرکب (معمولاً اسب) را متحد می‌سازد، بنابرین موفقیت اسب و سوارکار به ارتباط و اعتماد و احترامی که آن دو برای یک دیگر قائل‌اند، بستگی دارد. برای شروع به یادگیری سوارکاری نیاز به هیچ دانش و مهارت قبلی‌ای نیست، با این حال به دلیل قدرت جسمی و ذهنی که کنترل کردن اسب نیاز دارد، به کودکان زیر ۷ سال و افراد سنگین‌وزن توصیه نمی‌شود. دوچرخه
دوچرخه سواری یکی از ورزش‌هایی است که به آسانی می‌توان به آن دسترسی داشت و جایگزین مناسبی برای خودروهای شخصی است. به ویژه دوچرخه‌های برقی که همانند خودرو، سریع و بدون خستگی است. دوچرخه نیاز به مصرف سوخت ندارد از این رو کمک شایانی به کاهش آلودگی هوا می‌کند و یکی از راهکارهای مهم برای مقابله با آلودگی هوا است. دوچرخه سواری یک تمرین و ورزش هوازی محسوب می‌شود که موجب استقامت قلب و عروق می‌شود. این ورزش یک فعالیت منظم است که تأثیر بسیار مثبتی در تناسب قسمت بالای پا و مچ پا دارد و موجب تقویت ماهیچه‌های اطراف زانو و پشت ران، مفاصل زردپی- لیگافت‌ها، ماهیچه‌های چهارسر ران، همتسرینگ ولگن می‌شود. اکثر فعالیت‌های ورزشی که دارای ریتم منظم و هماهنگ هستند مانند دویدن و دوچرخه سواری، موجب تقویت و بهبود عملکرد سیستم قلبی و تنفسی می‌شوند. بسیاری از افرادی دوچرخه سواری را یک ورزش تکمیلی برای دو می‌دانند. علاوه بر این، دوچرخه‌سواری به انجام فعالیت‌های کششی نیز یاری می‌رساند. ژیلا صادقی
ژیلا صادقی ورزش سوارکاری را دوست دارد و علاوه بر گذراندن دوره‌های تیر و کمان کلاس‌های غواصی را هم گذرانده‌است. او به غیر از بهره‌مندی از هنر هفتم از هنرهای تجسمی نیز بی بهره نیست و دوره فوق ممتاز خطاطی را گذرانده و به هنر تذهیب نیز همت گمارده‌است. سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸
سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۸ نام رویداد ورزش سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۸۸ برگزار شد. تمام مسابقات به دو صورت انفرادی و تیمی برگزار شد. دوچرخه‌سواری
دوچرخه دارای تنوع بسیار بالایی جهت انواع کاربردهای گوناگون است. از دوچرخه های شهری تا دوچرخه های مسابقات جاده، کوهستان، مسافرتی، و ده ها سبک دیگر میتوان برای آن نام برد. در ضمن ورزش دوچرخه سواری برای بالا بردن سلامتی امکان بهره‌مندی از طبیعت را نیز فراهم می‌کند. به خصوص با دوچرخه کوهستان می‌توان در کمترین زمان ممکن بیشترین بهره و استفاده از طبیعت‌های بکر را برد.همچنین برای شناخت کامل از انواع دوچرخه و سبک های زیر مجموعه آن مقالات منتشر شده در مجله دوچرخه و طبیعت که بصورت رایگان در دسترس قرار دارد را مطالعه نمایید. سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰
سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۰۰ نام رویداد ورزش سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۲۰۰۰ برگزار شد. تمام مسابقات به صورت انفرادی و تیمی برگزار شدند. لپوئی
باشگاه سوارکاری شهر لپویی در زمینی به مساحت ۲۰ هزار متر مربع احداث شده‌است. این مجموعه دارای دومانژ استاندارد تمرین و برگزاری مسابقات، سکوی مجهز و استاندارد تماشاچی، اتاق داوران، جایگاه V.I.P، اصطبل ۶۰ راسی، استخر شستشوی اسب، چمن مصنوعی، زمین تنیس خاکی و مرکز کنترل بهداشت اسب است. این باشگاه سوارکاری مجهز و استاندارد، بر اساس آخرین استانداردهای روز دنیا با نظارت اداره کل ورزش و جوانان استان فارس ساخته شده‌است. مجموعه سوارکاری شهر لپویی استان فارس به لحاظ وسعت، بعد فنی و استانداردهای لازم در کشور بی‌نظیر است. موقعیت جغرافیایی فارس موجب گردیده این استان در آینده یکی از پایگاه‌های اصلی سوارکاری کشور باشد و به خصوص استان‌های جنوبی که برای مسابقات ناچار هستند به زحمت اسب‌های خود را برای مسابقات به تهران منتقل کنند جهت حضور در رقابت‌های بین‌المللی و بازی‌های داخلی، فدراسیون سوارکاری با خیالی آسوده در همه فصول می‌توانند این مجموعه منحصربه فرد را به عنوان میزبان رقابت‌ها انتخاب کنند. امید است که باشگاه سوارکاری شهر لپویی در آینده نزدیک نظر فدراسیون جهانی را هم نسبت به خود تغییر داده و در آینده نه چندان دور در سایر رشته‌های سوارکاری هم استان فارس را به عنوان میزبان مسابقات جهانی برگزیده و خوشحالیم که ارتقا همه‌جانبه صورت می‌گیرد.وبگاه رسمی شهر لپویی بازی‌های جهانی سوارکاری ۲۰۱۰
بازی‌های جهانی سوارکاری اف‌ئی‌آی ۲۰۱۰ (یا به‌طور رسمی بازی‌های جهانی سوارکاری اف‌ئی‌آی ۲۰۱۰ آلتک) مسابقاتی بود که از تاریخ ۲۵ سپتامبر تا ۱۰ اکتبر ۲۰۱۰ در "کنتاکی هرس پارک" و در لکسینگتون، کنتاکی برگزار شد. این مسابقات ششمین دوره از بازی‌های جهانی سوارکاری بود که هر چهار سال یکبار توسط فدراسیون جهانی سوارکاری برگزار می‌شوند. برای نخستین بار در این دوره از بازیها مسابقات سوارکاری معلولین نیز برگزار شد. همچنین این اولین باری بود که بازیها در یک کشور غیر اروپایی برگزار می‌شد. همین‌طور این نخستین باری بود که تمامی رشته ها و رویدادهای این بازیها در یک مکان برگزار شدند. (بااین وجود بازیهای استقامت به دلیل ضرورت در خارج از این پارک برگزار شد. در اصلی دامپزشکی نیز در میان پارک قرار داشت) تورنمنت
نام تورنمنت از مسابقات شوالیه‌های سده‌های میانه ریشه می‌گیرد که در آن ورزیدگی شهسواران در نیزه‌بازی و نبرد آزموده می‌شد. امروزه نیز تورنمنت‌ها بیشتر مربوط به ورزش‌ها می‌شوند اما گاه تورنمنت‌هایی چون تورنمنت سخنوری و تورنمنت سازهای بادی برنجین وتورنمنت ریاضی بین شهرها نیز برگزار می‌شود. فدراسیون بین‌المللی سوارکاری
فدراسیون جهانی سوارکاری () نهاد اداره‌کننده مسابقات سوارکاری در سطح جهان است. سوارکاری
سوارکار می‌تواند از روی حرکات و برخی از اعمال اسب متوجه منظور او شود. حرکات گوش‌های اسب در این مورد بسیار مؤثر است. به‌طور مثال، هنگامی که اسب گوش‌هایش را به سمت جلو می‌چرخاند و سرش را بالا می‌گیرد، به این معناست که صدایی او را نگران کرده‌است و او بادقت در حال پیدا کردن منبع صداست. یا هنگامی که اسب گوش‌هایش را در جهات مختلف می‌چرخاند و حرکت می‌دهد، به این معناست که با دقت اطرافش را تحت نظر دارد. گوش‌های مایل به سمت پایین در دو طرف سر اسب، نشان دهندهٔ تسلیم شدن و اطاعت اسب هستند. البته این حالت گوش‌ها در صورتی که لب‌ها به سمت پایین افتاده باشند، نشانهٔ خواب‌آلودگی است. اسبی که گوش‌هایش را می‌چرخاند و زبانش را بیرون می‌آورد، قصد سربه‌سر گذاشتن و بازی با سوارکار را دارد. اگر اسب گوش‌هایش را به سمت جلو مایل کند و سرش را کمی خم کند، یعنی به سوارکار (یا هر کس دیگری) اعتماد دارد. اگر گوش‌هایش را به سم عقب بچرخاند، یعنی چیزی باعث بی‌اعتمادی یا عصبانیت و ناراحتی او شده‌است. در صورتی که گوش‌هایش را به سمت عقب بخواباند، یعنی بسیار خشمگین است یا این که به شدت ترسیده‌است. در این صورت اسب می‌تواند بسیار خطرناک باشد و حمله کند. حرکت سر و پاهای اسب نیز می‌توانند در درک منظور او کمک کنند. اسبی که سرش را کمی پایین می‌آورد و ناگهان به‌شدت تکان می‌دهد، بدخلقی خود را نشان می‌دهد. هنگامی که پاهای جلویش را بر زمین می‌کوبد، عصبانیت یا بی‌قراری خود را ابراز می‌کند، در حالی که وقتی اسب پاهای عقبش را بر زمین می‌کوبد، می‌خواهد بفهماند که چیزی باعث ناراحتی او شده‌است (مثلاً مگس و…). دوچرخه‌سواری
دوچرخه‌سواری استفاده از دوچرخه برای حمل و نقل، تفریح، تمرینات ورزشی یا ورزش به‌طور مستقل است. افرادی که دوچرخه‌سواری می‌کنند را «دوچرخه‌سوار» یا «دوچرخه‌ران» می‌گویند. دوچرخه‌سواری به‌طور وسیعی به عنوان یک نوع بسیار مؤثر و کارآمد از حمل و نقل در فاصله‌های کوتاه و متوسط در نظر گرفته شده‌است. ورزش
آریایی‌ها یکی از شعب مردمان هند و اروپایی بودند. برخی از باستان شناسان معتقدند که ساکنان اولیه آریان‌ها یا آریایی‌ها در قسمت شرقی و جنوب شرقی دریای خزر بوده و برخی دیگر آن‌ها را به مردمان قفقازیه که به قسمت‌های جنوبی خزر آمده‌اند نسبت می‌دهند. ایشان سربازانی را تشکیل می‌دادند که می‌بایست یک روز جانشین امرایی بشوند که خود در خدمت ایشان بودند؛ بنابراین آریان‌ها مردمانی قوی، سلحشور و صحرا گرد بوده و کار عمده‌شان پرورش حیوانات اهلی و شکار و سواری و تیراندازی بوده‌است. ورزش و تقویت قوای بدنی و مهارت در جنگ و سواری و تیراندازی و راهپیمایی از اصول متداول این مردم بوده‌است قومی که دائماً در حال کوچیدن و منازعه با بومی‌های محلی بوده و به قهر و غلبه زمین‌ها و کشتزارها را تصاحب می‌کرده قطعاً باید چالاک و سلحشور و بردبار و قوی‌اندام باشند. این مردم به تدریج شهرنشین شده و ده و شهر و قصبه به وجود آورده‌اند از وقتی که آریان‌ها شهرنشین شدند همیشه مورد هجوم شعبه دیگر آریایی‌ها – سکاها واقع شدند. قبل از تشکیل دولت ماد، آریان‌ها به شکل ملوک الطوایفی می‌زیسته و رئیس هر خانواده با قدرت کامل خانواده را اداره می‌کرد، و در مواقع جنگ یکی از رؤسای این خانواده فرماندهی لشکر را به عهده می‌گرفتند که بعداً مقام سلطنت از همین اختیارات به وجود آمد. در آن زمان هیچ‌یک از امراء و سلاطین قدرت رئیس خانواده را تهدید نمی‌کردند. سواره‌نظام
سواره‌نظام به رزمنده‌ای گفته می‌شود که سوار بر اسب پیکار می‌کند. سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲
سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۹۲ نام رویداد ورزش سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۹۲ برگزار شد. تمام مسابقات به دو صورت انفرادی و تیمی برگزار شد. پیاده‌راه
پیاده‌راه یا محدوده‌های پیاده بخشی از فضاهای شهری هستند که بنا بر برخی دلایل ویژه و دارا بودن برخی پتانسیل‌های فرهنگی، گردشگری، تجاری و غیره در کلا یا در بخشی از ساعات شبانه روز کاملا بر روی حرکت سواره بسته شده و صرفا آمدوشد رهگذران و‌ پیاده‌ها اختصاص می‌یابند. پیاده‌راه‌ها نه صرفا برای کارکردهای فیزیکی و ترافیکی، یا پدیداری و گسترش برخی کاربری‌ها یا دلابل اقتصادی بلکه به منظور گسترش پیوندها و ارتباطات و اندرکنش‌های اجتماعی- فرهنگی و ساخت فضای انسانی در عرصه همگانی مورد توجه قرار گرفته‌اند. این مناطق ممکن است از آغاز برای گذر و آمدوشد پیاده‌ها و رهگذران ساخته شده باشند و یا این که خیابان‌هایی باشند که به پیاده‌راه تغییر کاربری داده شده باشند. تغییر کاربری منطقه و تبدیل آن به پیاده‌راه را اصطلاحا پیاده‌سازی (Pedestrianization) می‌خوانند.از اثرات و کاربردهای اجتماعی پیاده راه‌ها می‌توان به برگزاری و ارائه شکل‌های مختلف نمایشگاه‌ها، فستیوال‌ها و هنرهای خیابانی و... اشاره کرد. وجود پیاده راه‌های جاذب جمعیت و شکل دهنده تعامل اجتماعی هم حاکی از تمدن، مدنیت وهویت هر شهر و هم تقویت کننده آن است سیزم
سوارکاری سواره‌رو
سواره‌رو به جاده‌هایی گفته می‌شود که محل گذر خودروهای سواری هستند. جاده‌ها و راه‌ها در قدیم به سواره‌رو و مالرو تقسیم می‌شدند. جاده‌های مالرو محل گذر چارپایان و افراد سوار بر آنها بود. یک راه سواره‌رو می‌تواند خاکی باشد یا آسفالته. بسته به بزرگ و کوچکی یا عملکرد یک راهِ سواره‌رو، امروزه نام‌های گوناگونی به آنها داده می‌شود، از جمله: بازی‌های جهانی سوارکاری
بازی‌های جهانی سوارکاری اف‌ئی‌آی مسابقات اصلی قهرمانی بین‌المللی در ورزش سوارکاری است که تحت نظارت فدراسیون جهانی سوارکاری (مخفف:اف‌ئی‌آی) انجام می‌پذیرد. این بازی‌ها هر چهار سال یکبار برگزار می‌شود؛ که از سال ۱۹۹۰ در نیمهٔ بین هر المپیک تابستانی انجام می‌گیرد. پیش از آن هر یک از رشته‌های انفرادی سوارکاری به صورت مجزا و در کشورهای گوناگون برگزار می‌شد. بازیهای جهانی سوارکاری جدید به مدت دو هفته به طول می‌انجامد و به مانند المپیک در بین کشورهای مختلف جهان میزبانی تغییر می‌کند. روند رقابتهای انتخابی سوارکارها و اسبهایشان بسیار سخت و دقیق است. هر یک از کشورهای مشارکت‌کننده بهترین‌های خود را در قالب تیم‌هایی جهت نمایندگی کشورشان به این رقابتها و متناسب با هر یک از رشته‌های سوارکاری می‌فرستند. در بازیهای سال ۲۰۱۰ میلادی ۵۷ کشور توسط ۸۰۰ سوارکار به همراه اسبهایشان نمایندگی می‌شدند. تعداد رشته‌های موجود در بازیهای جهانی سوارکاری به هشت رشته از ده رشتهٔ فدراسیون سوارکاری گسترش یافته‌است. این رشته‌ها شامل ارابه رانی، درساژ، سوارکاری استقامت و سوارکاری رویداد، سوارکاری معلولین، رینینگ ،پرش با اسب و سوارکاری والتینگ می‌شوند. دو رشتهٔ باقی ماندههورسبال و تنت پگینگهستند؛ که همچنان به‌طور مستقل از این بازیها برگزار می‌شوند. کاروان سواره
کاروان سواره به زنجیره‌ای از سواره‌ها یا خودروها گفته می‌شود که معمولاً برای همراهی و محافظت صاحب‌منصب یا فردی مهم به‌راه می‌افتند. به کاروان سواره متشکل از خودروها، اسکورت خودرو، کاروان خودرو یا اسکورت اتوموبیل‌ها هم گفته می‌شود. حق العبور
پاراه حق‌العبوری است که به صورت قانونی برای استفاده در پیاده‌روها درنظر گرفته می‌شود. اسب‌راه، حق‌العبوری است که به صورت قانونی برای استفاده پیاده‌ها، دوچرخه سوارها و سوارکاران درنظر گرفته شده اما برای استفاده وسایط موتوردار نمی‌باشد. در بعضی از کشورها، خصوصاً در اروپای شمالی که آزادی گردش‌گری به صورت تاریخی شکل حقوق کلی عمومی را بخود گرفته‌است، حق‌العبور نمی‌تواند به مسیرها یا راه‌های مشخص محدود گردد. مسابقه اسب‌دوانی
مسابقه اسب‌دوانی یک نوع مسابقهٔ سوارکاری است که قدمت تاریخی دارد. باستان شناسان شواهدی بدست آورده‌اند که نشان می‌دهد این ورزش در یونان باستان، بابل، مصر و سوریه وجود داشته است. در یونان باستان از حدود ۶۴۸ قبل از میلاد هم مسابقهٔ ارابه رانی و هم سوارکاری برگزار می شده است. اسکیت‌بردینگ
اسکیت‌بُردینگ یا اسکیت‌بوردینگ یک ورزش مخاطره‌آمیز است که در برگیرنده سوار شدن، کنترل و انجام حرکات نمایشی با استفاده از یک اسکیت بورد است. اسکیت‌بردینگ می‌تواند به عنوان یک فعالیت تفریحی، یک کار هنری، یک شغل، یا یک روش برای حمل و نقل در نظر گرفته شود. اسکیت‌بردینگ در طی سال‌ها توسط بسیاری از اسکیت‌بازان شکل گرفته و تحت تأثیر قرار گرفته‌است. گزارشی در سال ۲۰۰۹ میلادی نشان داد که بازار اسکیت‌بردینگ به ارزش تقریبی ۴٫۸ میلیارد دلار، در درآمد سالانه و با ۱۱ میلیون و ۸۰ هزار اسکیت باز فعال در جهان است. در سال ۲۰۱۶ میلادی اعلام شد که اسکیت‌بردینگ در بازی‌های المپیک ۲۰۲۰ توکیوی ژاپن حضور خواهد داشت. قرون وسطای میانه
از رسوم دیرینهٔ ابتکار نظامی اقوام ژرمن، توأم با نفوذ سواره‌نظام سنگین اسلحه از ایران و سوریه و اسپانیا و نیز پندارهای مسیحی دربارهٔ سرسپردگی و شعایر دینی بود که شوالیه‌گری، آن پدیده ناقص اما جوانمردانه، نضج گرفت و به درجهٔ کمال رسید. شهسوار شخصی بود اصیل‌زاده ـ یعنی از خانوادهای صاحب عنوان و ملاک ــ که رسماً در سلک شهسواران پذیرفته شده بود. این بدان معنی نبود که کلیهٔ نجیب‌زادگان ــ یعنی افرادی که به سبب اصل و نسب خویش ممتاز ــ واجد شرایط احراز مقام شهسواری یا عنوان باشند؛ معمولاً پسران جوانتر خانواده‌ها، به جز فرزندان و بستگان پادشاهان، املاک و عواید چندان زیادی نداشتند و به همین سبب نمی‌توانستند از عهده مخارج گزافی که در خور زندگی یک شوالیه بود برآیند. این قبیل افراد در زمره سپرداران عمده به‌شمار می‌رفتند، مگر آنکه بتوانند زمین و عنوان جدیدی به دست آورند. سوار کماندار
سوار کماندار یک سواره‌نظام مسلح به کمان است، که می‌تواند در هنگام سوارکاری تیراندازی کند. تیراندازی با کمان گاهی اوقات از پشت حیوانات سواری دیگر هم صورت گرفته‌است. در مناطق باز و بزرگ، شیوه بسیار مؤثری برای شکار، محافظت از گله‌ها و برای جنگ بوده‌است. این کار یکی از خصوصیات شاخص مهاجران اوراسیایی و مردمان ایرانی‌تبار(الانان، سکاها، سرم‌ها، اشکانیان، ساسانیان) در زمان باستان و دوره قرون وسطا بوده‌است. هندیان در زمان باستان ،مجارها، مغول‌ها، چینی‌ها و مردمان ترک در زمان قرون وسطا نیز از این تکنیک استفاده می کرند. با فتوحات این مردمان این عمل به اروپای شرقی، بین‌النهرین و شرق آسیا نیز رسید. در شرق آسیا تیراندازی با اسب در رسوم سامورایی مخصوصاً مورد احترام قرار گرفت و یابوسامه نام‌گزاری شد. حیوانات در هنر
حیوانات اهلی و گونه‌های دست آموز بیشتر در هنر نمایان شده‌اند. اسب از اصلی‌ترین مظاهر هنر است، تصویربرداری سوارکاری، نقاشی شکار و سایر ژانرهای نقاشی تاریخی است. هنر اسب نباید با هنر سوارکاری یا اسب سواری اشتباه گرفته شود. سوارکاری چارلز یکم
این اثر یکی از چندین اثر نزدیک به هم است که چارلز را سوار بر اسب به عنوان وسیله ای برای افزایش قد خود به تصویر می‌کشد. چارلز فقط ایستاد ارتفاع داشت و به شدت از قد خود آگاه بود. علاوه بر نقاشی‌ها، مجسمه سوارکاری چارلز اول توسط هوبرت لو سوئور در اندازه واقعی در سال ۱۶۳۳ در چارینگ کراس ساخته شد (اگرچه در ابتدا در سال ۱۶۳۰ برای باغ لرد وستون در روهمپتون سفارش داده شد؛ این مجسمه اکنون در جنوب نلسون قرار دارد. ستون در میدان ترافالگار). طرحی از اینیگو جونز برای طاق پیروزی در بار معبد قرار بود مجسمه سوارکاری دیگری از چارلز را به تصویر بکشد. سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲
سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۲ نام رویداد ورزش سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۷۲ برگزار شد. پیاده‌نظام سواره
بنیادهای پیاده‌نظام سواره را می‌توان از دوران اولیه تاریخ انسانی مشاهده کرد. وزن سنگین زرههای برنزی پهلوانان را مجبور می‌کرد تا با گردونه به میدان بروند و سپس از آن پیاده شوند. در دوران هوپلیتها بعضی از ایشان با اسب تا میدان نبرد می‌رفتند تا در آنجا از اسب پیاده شده و به فالانژها بپیوندند. در ارتش روم باستان پیش از گایوس ماریوس سربازانی وجود داشتند که به زین سواره‌نظام می‌چسبیدند تا آن‌ها را تا میدان نبرد برساند. گزارش‌هایی وجود دارد که در میان دسته‌های جنگی گل و ژرمن نیز افراد برای فاصله کوتاهی همراه با سوار بر روی اسب می‌نشستند تا به میدان نبرد رسیده و سپس پیاده به جنگ بروند. دودمان هان نیز در جنگ هان-شیونگ‌نو از پیاده‌نظام سواره به صورت گسترده‌ای استفاده نمود. سوارکاری
از سبک غربی بیشتر در رشته‌هایی از سوارکاری که در تاریخچه یشان از کار در مزرعه سرچشمه گرفته‌اند و به مرور زمان توسعه یافته‌اند، مانند استقامت، استفاده می‌شود. ورزش در ایران
ورزش زورخانه‌ای یا ورزش باستانی یا ورزش پهلوانی، نام سری جنبش‌های ورزشی و رزمی است که در زورخانه و با ضرب مرشد از گذشته‌های دور رواج داشته‌است. آیین‌های پهلوانی و زورخانه‌ای در تاریخ ۲۵ آبان ۱۳۸۹ برابر با ۱۶ نوامبر ۲۰۱۰ در فهرست میراث معنوی یونسکو از سوی ایران به ثبت جهانی رسید. سوار زره‌پوش
سواران زره‌پوش یا کاتافراکت‌ها سواره‌نظام سنگین‌اسلحهٔ زبده‌ای بودند که وظیفهٔ اصلی‌شان درهم شکستن پیاده‌نظام و ازبین بردن آرایش سواره‌نظام‌های سبک بود، هرچندکه ممکن بود گاهی به‌عنوان نیروهای تهاجمی نیز به‌کار گرفته شوند. برخی مورخان آنها را اولین شهسواران (شوالیه‌های) دنیا می‌دانند، چراکه از زره‌های سنگین و براق اشرافی بهره می‌بردند. ایرانیان به‌مدت حدود ۱۲۰۰ سال از دوران باستان تا قرون وسطی، از شهسواران زره‌پوش بهره بردند. سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶
سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۷۶ نام رویداد ورزش سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۷۶ برگزار شد. سوارکاری
مهار و تربیت کردن اسب‌ها در زندگی مردم اوراسیا تحول و تأثیرات فراوانی به دنبال داشت. در حالی که در گذشته طی کردن مسافت‌های طولانی غیرممکن به نظر می‌رسید، انسان توانست به کشف سرزمین‌های جدید و کشورگشایی بپردازد. کم‌کم وسایلی برای هدایت و تسلط بیشتر بر اسب مانند زین و رکاب (که از اختراعات چینی‌ها می‌باشند) ساخته شدند و در اختیار سوارکاران گرفتند. تربیت و پرورش اسب نیز، به خصوص در خاورمیانه اهمیت بسیاری یافت و صحرانشینان این مناطق به پرورش و نگاه‌داری اسب‌های اصیل عربی پرداختند. سوارکاری تا اواخر قرن پانزدهم، بیشتر در جنگ‌ها معمول بود. البته در بعضی از کشورها مانند ایران باستان، به‌عنوان ورزش و سرگرمی نیز مورد توجه قرار می‌گرفت (مانند بازی چوگان)، ولی جنبهٔ هنری آن از اواخر قرن پانزدهم میلادی به بعد اهمیت یافت. سرانجام در اواخر قرن نوزدهم، با پیشرفت صنعت و جایگزین کردن اسب‌ها توسط ماشین‌آلات، سوارکاری جنبهٔ ورزشی و سرگرمی که امروزه مشاهده می‌شود را به خود گرفت. سوارکاران (فیلم ۱۹۷۱)
سوارکاران فیلمی محصول ۱۹۷۱ با بازی عمر شریف، به کارگردانی جان فرانکن‌هایمر و فیلمنامه دالتون ترامبو بر اساس کتاب نویسنده فرانسوی به نام ژوزف کسل است. فیلم روایتگر افغانستان و مردمش قبل از جنگ ویرانگر و به ویژه علاقه‌شان به ورزش بزکشی است. قاطر
قاطر یا اَستَر یا خراسب حیوانی است که از جفت‌گیری خر نر و اسب ماده ایجاد می‌شود. قاطر یک گونه به حساب نمی‌آید زیرا توانایی تولید مثل را ندارد و برای به وجود آوردن قاطر دیگری باید حتماً یک خر نر را با یک اسب ماده آمیزش داد. این حیوان معمولاً به عنوان بارکش استفاده می‌شود. در زیست‌شناسی قاطر را زیستا اما نازا خطاب می‌کنند.جثهٔ قاطرها معمولاً از خرها بزرگ‌تر بوده و سری بزرگ و کشیده با گوش‌های نسبتاً بلند دارد. توانایی جسمی و مقاومت آن در برابر بیماری‌ها به مراتب از خرها بیشتر است و به همین دلیل روستاییان ترجیح می‌دهند از قاطر برای باربری استفاده کنند. واژه اَستَر ریشه در زبان سانسکریت دارد که به صورت "اسوتره" ادا می‌شده که جزء اول آن ("اسو") بمعنی اسب است. در برخی گویش‌های ایرانی از آن جمله گویش تاتی عمارلو به این جانور "مول" می‌گویند. فدراسیون سوارکاری ایران
فدراسیون سوارکاری ایران از فدراسیون‌های ورزشی در ایران می‌باشد که رئیس کنونی آن میثم گودرزی است. کلیه فعالیت‌های سوارکاری استان‌ها و مسابقات سوارکاری به عهده این نهاد است. درساژ
درِساژ (به فرانسوی و انگلیسی: dressage) یا خَرامِش رشته‌ای در ورزش سوارکاری است که در آن، سوار اسب خود را به اجرای مجموعه‌حرکات دقیق و هماهنگ، همراه با ترتیب و زمان‌بندی مشخصی وامی‌دارد تا میزان هماهنگی خود با اسب و آزمودگی حیوان را نشان دهد. بازی‌های جهانی سوارکاری ۲۰۱۸
بازی‌های جهانی سوارکاری ۲۰۱۸ که در میل اسپرینگ کارولینای شمالی و در کشور ایالات متحده آمریکا در مرکز سوارکاری تریون از تاریخ ۱۱ سپتامبر تا ۲۳ سپتامبر ۲۰۱۸ برگزار خواهد شد.این مسابقات هشتمین دوره از بازی‌های جهانی سوارکاری است که هر چهار سال یکبار و تحت نظارت فدراسیون جهانی سوارکاری برگزار می‌شود. این دومین باری است که میزبانی در آمریکای شمالی انجام می‌گیرد. پیشتر نیز در سال ۲۰۱۰ این بازیها در ایالات متحده آمریکا برگزار شد. کشور آمریکا نخستین کشوری خواهد بود که این بازیها را برای دو بار میزبانی کرده‌است. شوتینگ بریک
همانند بسیاری از انواع ابتدایی بدنهٔ خوردوها، شوتینگ بریک در اصل نوعی وسیله نقلیه کشیده‌شده بوسیله اسب بوده‌است. واژهٔ «بریک» در واقع به یک شاسی گفته می‌شد که به بدن اسب‌های تازه‌نفس جهت رام کردن آن‌ها متصل می‌شد. با این حال ریشهٔ اصلی این اصطلاح ناشناخته است. این امکان وجود دارد که ریشهٔ این واژه به اصطلاح «بریک» ، که در زبان هلندی به معنی «ارابه» یا «کالسکه» بازگردد. پهنهٔ استفاده از این واژه بعداً گسترده‌تر شد و به‌طور کلی برای اشاره به واگن‌ها مورد استفاده قرار گرفت. مسابقات قهرمانی درساژ اروپا
مسابقات قهرمانی درساژ اروپا نام بازیهای قهرمانی سوارکاری در رشتهٔ درساژ است که در قارهٔ اروپا و هر دو سال یکبار در سالهای فرد برگزار می‌شود. مدالهای طلا، نقره و برنز در هر دو بخش رقابتهای انفرادی و تیمی داده می‌شود. همچنین مسابقاتی برای جوانان و سوارکاران نوجوانان و اسبهای پونی نیز وجود دارد. از سال ۲۰۱۵ تحت یک نام و در یک مکان به همراه رشته‌های والتینگ، رینینگ، پرش، و سواری انجام می‌گیرد. لیبی
سوارکاری دیگر ورزش محبوب در لیبی است. بازی رانندگی
بازی رانندگی (به ) یا بازی رِیْسینگ (به ، معادل «کورس» در فرانسوی و فارسی) یا بازی کورسی (متناظر با مفهوم کورس، به ) که ممکن است به اشتباه و عامیانه به آن ماشین‌سواری و بازی ویدئویی مسابقه‌ای هم گفته شود، یک ژانر بازی ویدئویی است که در آن بازی‌کنندگان با وسایل نقلیه گوناگون با هم به کورس می‌پردازند. بازی‌های این ژانر هم با دید اول شخص و هم از دید سوم شخص وجود دارند و در بیشتر آن‌ها حق انتخاب بین این دو حالت با بازی‌کننده است و مسابقات و مراحل آن‌ها روی خشکی یا دریا یا آسمان انجام می‌شوند. چوگان
چوگان بازی بی‌انگیزه‌ای نبوده‌است و کاملاً یک بازی استراتژیک است که آمادگی سوار و اسب را با هم نیاز داشته‌است. سوار و اسب در بازی چوگان مشق رزم می‌کرده‌اند. اسب وقتی مقابل مانعی قرار می‌گیرد، فرار می‌کند اما اسب چوگان به سمت مانع رفته و خود را در شرایطی قرار می‌دهد که سوار، چوگان بزند. اسبی که خود با شرایط چوگان باز در میدان تطبیق می‌دهد براحتی در میدان جنگ نیز حضور می‌یابد. ورزش
برای نمونه رقابت‌های شنا که در برابر هزاران نفر در یک استخر سرپوشیده ویژه مسابقات انجام می‌گیرد یک گونه از ورزش به‌شمار می‌رود در حالی که شنا در یک استخر معمولی یا در دریا یک تفریح شمرده می‌شود. رشته‌های فراوانی در "ورزش" وجود دارند و مردم زمان و هزینه زیادی را چه به عنوان شرکت‌کننده و چه به عنوان تماشاگر صرف ورزش می‌کنند. ورزش و ورزش کردن طی سالیان طولانی از قالب یک تفریح و سرگرمی به قالب یک حرفه و فعالیت درآمده‌است و تعداد بیشماری از ورزشکاران حرفه‌ای در سراسر جهان از طریق ورزش به ثروت رسیده‌اند. این یکی دیگر از ویژگی‌های ورزش به‌شمار می‌آید. امروزه ورزش زنان نیز جایگاه ویژه‌ای در مجامع بین‌المللی پیدا کرده‌است. ولی با این وجود به ورزش بانوان آنگونه که در خور آن باشد توجه نمی‌شود که امید است در آینده نه چندان دور حمایت‌های ویژه ای از آن به عمل آید. سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰
سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۲۰ نام رویداد ورزش سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۲۰ برگزار شد. اسب
اسب جانوری گیاه‌خوار است. خوراک این حیوان علوفه، چمن و دیگر رشته‌های گیاهی است. اسب به‌طور پیوسته در تمام روز در حال چریدن است بنابراین در مقایسه با انسان، معدهٔ نسبتاً کوچکی دارد ولی در مقابل رودهای بسیار بلند دارد. این روده جابجایی پیوستهٔ مواد خوراکی و تغذیهٔ بدن را آسان می‌کند. یک اسب ۴۵۰ کیلوگرمی در روز ۷ تا ۱۱ کیلوگرم غذا می‌خورد و در یک روز معمولی ۳۸ تا ۴۵ لیتر آب می‌نوشد. اسب‌ها برخلاف بسیاری از جانوران نشخوارکننده مانند انسان اند و تنها یک معده دارند اما برخلاف انسان‌ها می‌توانند سلولز را هضم کنند. هضم سلولز در سکوم و پیش از ورود به رودهٔ بزرگ روی می‌دهد. اسب‌ها نمی‌توانند خورده‌هایشان را بالا بیاورند برای همین اگر اسبی نتواند خوراکش را به خوبی هضم کند دچار درد شکمی، یکی از عامل‌های معمول مرگ، می‌شود. بغداد
این شهر همچنین دارای پیشینه باستانی در زمینه سوارکاری از زمان جنگ جهانی اول است که در بین مردم عراق به نام «مسابقات» نامیده می‌شود. گزارش‌هایی از فشارهای اسلام‌گرایان برای توقف این مسابقات به دلیل شرط‌بندی و قمارهای مربوط به آن دریافت شده‌است. چهار سوار آخرالزمان
سوار اسب قرمز معمولاً به عنوان نماد جنگ شناخته می‌شود ویا نماد خشونت. او اسب قرمز را می‌راند (در بعضی منابع از قرمز آتشین یاد شده‌است) و شمشیری بزرگ در دست دارد و برای ریختن خون آمده‌است. اسب‌سوار دوم معمولاً باعث جنگ داخلی می‌شود تا در مقابل پیروزی‌هایی که اسب‌سوار اول بدست آورده‌است قد علم کند. رینینگ
ابزار و سبک این نوع سوارکاری جهت استفاده برای کابوی‌های غرب ایالات متحده آمریکا تغییر و توسعه یافته‌است. از آنجایی که کابوی‌های غرب آمریکا نیاز داشتند تا در مناطق سنگی و زمین‌های سخت برای ساعت‌های طولانی بر روی زین باشند یا گاهی اوقات احتیاج به استفاده از کمند برای بستن گاوها بوده‌است، این سبک گسترش پیدا کرده‌است.به دلیل ضرورت استفاده از یکدست برای سواری در زمان استفاده از کمند، اسب‌های رینینگ به طناب‌های دور گردن عادت دارند. رینینگ آزاد به اسب و سوارکار هر تیم اجازه میدهد تا یک سری حرکات رینینگ را در اجرای خود به همراه یک قطعه موسیقی بگنجانند.رینینگ مشابه رقابتهای درساژ آزاد است اما با عناصر انسانی مشابه اسکیت نمایشی است.مطابق با قوانین فدراسیون ملی رینینگ آمریکا (مخفف:ان آر اچ) راندن اسب با دو دست و هم با یک دست و حتی بدون دست مجاز است. سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰
سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۸۰ نام رویداد ورزش سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی بود که در سال ۱۹۸۰ برگزار شد. این مسابقات از شش بخش تشکیل شده بود. رینینگ
رینینگ یک سبک سوارکاری غربی است که متأثر از سبک رنچینگ و سنت جنگاوری است که توسط کنکیستادورهای اسپانیایی به آمریکا آورده شده‌است. در این نوع سوارکاری، اسب را به صورت چهارنعل از مسیرهای مشخصی که شامل دوایر، پیچ‌ها و توقف‌های مختلف است عبور می‌دهند. بوئنوس آیرس
عشق آرژانتینی‌ها به اسب‌ها را می‌توان به اشکال مختلف تجربه نمود: سوارکاری در «باشگاه سوارکاری آرژانتین در پالرمو بوئنوس آیرس| پالرمو»، ورزش چوگان در «کمپ آرژانتینی چوگان بازی» (که درست در تقاطع خیابان لبرتادور با پیست سوارکاری" قرار دارد)، و ورزش پاتو، که نوعی بسکتبال بر پشت اسب می‌باشد که به عنوان بازی ملی این کشور در سال ۱۹۵۳ در آن انجام می‌شود. همگام‌سازی (ورزش‌های موتوری)
همگام‌سازی () در ورزش‌های موتوری به فرایند تأیید نوع گفته می‌شود که بر پایهٔ آن یک خودرو، یک میدان مسابقه یا یک قطعهٔ استاندارد شده برای شرکت در یک لیگ یا سری مسابقات مشخص ملزم به دریافت گواهینامه می‌شود. فرایند آزمایش و تصدیق جهت مطابقت با استانداردهای فنی در حوزه‌های قضایی انگلیسی‌زبان معمولاً با عنوان تأیید نوع شناخته می‌شود. آئین‌نامه‌ها و قوانینی که باید رعایت شوند عموماً توسط نهاد ناظر بر سری مسابقات مربوط تعیین می‌شوند. بازی‌های جهانی سوارکاری ۱۹۹۸
بازی‌های جهانی سوارکاری اف‌ئی‌آی ۱۹۹۸مسابقات سوارکاری بود که از تاریخ ۱ اکتبر تا ۱۱ اکتبر ۱۹۹۸ و در شهر رم در کشور ایتالیا برگزار شد.این بازیها سومین دوره از بازی‌های جهانی سوارکاری بود که هر چهار سال یکبار توسط فدراسیون جهانی سوارکاری برگزار می‌شوند. سوارکاری در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸
سوارکاری یکی از ورزش‌های بازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ است که از ۲۰ تا ۳۰ اوت ۲۰۱۸ برگزار شده‌است. دارت
ورزش دارت را باید یکی از شاخه‌های ورزش و حتی آمادگی نظامی دانست که به نوعی آن را یک هنر می‌دانند: هنر پرتاب دارت. اسب
اسب‌ها حیوان‌هایی اند که به چرا می‌روند. خوراک اصلی یک اسب علوفهٔ با کیفیت است که از یونجهٔ خشک یا چراگاه فراهم شده‌است. یک اسب روزانه ۲ تا ۲٫۵ درصد از وزن بدنش را غذای خشک می‌خورد. در نتیجه یک اسب ۴۵۰ کیلوگرمی بزرگسال روزانه تا ۱۱ کیلوگرم غذا می‌خورد. گاهی به جای علف به آن‌ها دانه‌های غلات که مغذی ترند داده می‌شود به ویژه اگر اسب جنب و جوش زیادی داشته باشد. هنگامی که به اسب غلات داده می‌شود هم باید همچنان ۵۰ درصد یا بیشتر از خوراک روزانه اش علف باشد. گذر (مسیر)
سوارکاری و اسب سواری از استفاده‌های پرطرفدار گذرها هستند. ورزش
واقعیت‌های هنری و ساختاری وجود دارد که نشان می‌دهد که در ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح چینی‌ها با ورزش و فعالیت‌های شبیه آن سر و کار داشته‌اند. به‌نظر می‌رسد که ورزش ژیمناستیک یکی از ورزش‌های پرطرفدار و عمومی در چین باستان بوده‌است. آثار باقی‌مانده از فرعونها نشان می‌دهد که تعداد زیادی از ورزش‌ها، شامل شنا و ماهیگیری، به‌طور کامل گسترش یافته و تکمیل شده بود و به‌طور منظمی در چندین هزار سال قبل در مصر باستان انجام می‌شده‌اند. سایر ورزش‌های مصر باستان شامل پرتاب نیزه، پرش ارتفاع و کشتی گرفتن بود. ورزش‌های ایران یا پرشیای باستان مانند هنر نظامی ایرانیان در زمان زرتشتیان ارتباط نزدیکی با مهارت‌های دفاعی و رزمی جنگی داشت. از رشته‌های ورزشی دیگری که در پرشیا رواج داشت از چوگان و شمشیربازی سوار بر اسب می‌توان نام برد. در اروپا، علائم باقی‌مانده از ایرلند باستان شمایلی از آماده کردن جنگاوران برای جنگ را نشان می‌دهد که یادآور ورزش هاکی ایرلندی در عصر حاضر است. پیشینه این تصاویر به ۱۳ قرن قبل از میلاد مسیح بازمی‌گردد. مردم بختیاری
امروزه نیز هر خانوار از عشایر بختیاری حداقل یک قبضه اسلحه (مجاز) در اختیار دارد، تا علاوه بر شکار و حفظ کیان ایل، بتواند در مواقع لزوم به استفاده از مهارت خود به دفاع از مرزهای میهن مبادرت نماید. بزرگان ایل اول فنی را که به فرزندان خود می‌آموزند، تیراندازی و سوارکاری است. تیراندازان بختیاری گاه چنان در این فن مهارت پیدا می‌کنند، که می‌توانند سواره و به تاخت، اشیا متحرک را هدف قرار دهند. از جمله دلاورمردی‌های تیراندازان و سوارکاران بختیاری می‌توان نقش ایشان در فتح هرات (زمان نادرشاه)، جنبش مشروطه ایران، فتح تهران اشاره کرد. ووشو
ووشو (به زبان چینی: 武術 - پین‌یین: whǔshù، یا به مجموعه هنرهای رزمی چینی گفته می‌شود که امروزه با نام‌های سی ام ای نیز شناخته می‌شود و به عنوان یکی از گسترده‌ترین رشته‌های رزمی شناخته می‌شود. ووشو به معنای هنر جنگیدن یا هنر رزم و مهارت می‌باشد. مسابقات ووشو مدرن در دو بخش ساندا (بخش مبارزه که در گذشته سانشو نام داشت) و تالو (بخش اجرای فرم) برگزار می‌شود. در مسابقات ووشو، سنتی برگزار می‌شود که در آن بیشتر به انجام حرکات رکوردی مانند شکستن اجسام سخت و فرم‌های باسلاح و بی‌سلاح می‌پردازند. قدمت ووشو در کشور چین به زمان‌های بسیار دور و در حدود ۱۵۰۰ الی ۲۰۰۰ سال پیش بازمی‌گردد. درمان بیماری‌ها و طول عمر و تعلیم مهارت‌های نظامی به افراد جامعه، حرکاتی ابداع گردید که گسترش آن در طول دوره‌های مختلف به ورزش ووشو بدل شده‌است. پس از انقلاب کمونیستی چین در ۱۹۴۹ این ورزش تحول یافت و دولت چین کلاس‌های آموزشی، کمربند و فنون جدید را به این ورزش رزمی اضافه کرد و نام هنرهای رزمی چینی را به ووشو تغییر داد. ووشو امروزه یک ورزش بین‌المللی است که زیر نظر فدراسیون بین‌المللی ووشوinternational wushu federation اداره می‌شود. مسابقات قهرمانی جهان این رشته از سال ۱۹۹۱ هر دو سال یک بار برگزار می‌شود و همچنین از ۱۹۹۰ در برنامهٔ بازی‌های آسیایی قرار گرفته‌است. کمربندهای ووشو مدرن در فدراسیون جهانی ووشو به ترتیب به شرح زیر نامگذاری شده اند : سفید، زرد، نارنجی، سبز، آبی، بنفش، قهوه‌ای، قرمز، مشکی مشکی دان ۱ -مشکی دان ۲ -مشکی دان ۳ - مشکی دان ۴ - مشکی دان ۵ -مشکی دان ۶ - مشکی دان ۷ -مشکی دان ۸ - مشکی دان ۹. البته در بعضی از سبک‌ها کمربند بنفش حذف می‌شود. همچنین نوع کمربندها در ووشو سنتی، با نوع سبک بسیار فرق می‌کند. ورزش شنا
نوعی مسابقهٔ شنا که شناگر برای طی کردن مسیر مسابقه مجاز است از تمامی شناهای موجود استفاده کند. البته برای هر طول استخر باید یک شنا را انتخاب کند و تا آخر آن طول همان شنا را انجام دهد به عبارتی در بین مسیر نمی‌تواند شنا را به شنای دیگر تبدیل کند. قروق
باشگاه سوار کاری و کالسکه رانی رخش در فاصله حدو ۲۰۰ متری انتهای شمالی ساحل توریستی عمومی قروق تالش قرار دارد. هدف از تأسیس این باشگاه توسعه ورزش سوار کاری و ایجاد مکانی برای برگزاری مسابقات اسب سواری می‌باشد، چون سوارکاری از ورزشهای مورد علاقه زنان و مردان تالشی بوده‌است. باشگاه خدمات آموزش برای تمام گروه‌های سنی اعم از سوار کاری حرفه‌ای و نیمه حرفه‌ای را به مردم بومی و گردشگران ارائه می‌دهد. در این باشگاه حدود ۴۰ راس اسب از نژادهای بومی محلی، اسب کرد، عرب خوزستان، اسب اصیل ایرانی (اسب شاهسون)، اسب خزری، نژاد تروبرد انگلیسی، اسبچه خزری بسیار کمیاب و همچنین اسب اصیل ایرانی که به نام نژاد عرب مصری نگهداری می‌شود. تنت پگینگ
تنت پگینگ یکی از شاخه‌های ورزش اسب‌سواری و سرگرمی سواره‌نظام‌های دوره‌ها باستان بوده‌است. این ورزش امروزه دارای فدراسیون جهانی تنت پگینگ می‌باشد و مسابقات آن در سطح بین‌المللی انجام می‌شود. این اصطلاح به معنای برپاساختن چادر می‌باشد اما به بازی‌هایی اطلاق می‌شود که در آن اشیایی را بر روی زمین و هوا به وسیله سلاح‌های نیزه و شمشیر هدف قرار می‌دهند. تندیس اسب‌سوار
تندیس اسب‌سوار یا سواردیس گونه‌ای تندیس است که در آن افراد مهم به حالت سوارکاری نشان داده می‌شوند. از ساخت و نصب این تندیس‌ها بیشتر برای یادبود سالاران لشکرها، سیاست‌مداران فعال در زمینه نظامی و هم‌چنین شهسواران و پهلوانان استفاده می‌شود. سوارکاری در بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶
سوارکاری یکی از ورزش‌های بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ است که از ۷ تا ۱۹ اوت ۲۰۱۶ برگزار شده‌است. درساژ
مسابقات درساژ برای نخستین بار در سال ۱۹۱۲ در لیست بازی‌های المپیک (استکهلم) قرار گرفت. البته این نوع هنر در یونان باستان نیز رواج داشت و سوارکاران برای نمایش اسب‌های خود و حرکات نمایشی با یک دیگر به رقابت می‌پرداختند. کالسکه‌رانی
کالسکه‌رانی رشته‌ای است در ورزش سوارکاری که در آن سوارکاران در کالسکه‌های دو یا چهارچرخه، با یک یا چند اسب، در مواد مختلف به رقابت می‌پردازند. سوارکاری
بیش از ۲۰۰ نوع نژاد اسب در دنیا وجود دارد. سوارکاری
یک اسب با وزنی حدود ۴۵۰ کیلوگرم تقریباً ۵۰ لیتر خون در بدن دارد. سوار کماندار
از آنجایی که یا استفاده از کمان سوار نیاز دارد تا یا دو دست تیراندازی کند، کمانداران اسب سوار به مهارت‌های فوق‌العاده سوارکاری نیاز دارند تا بتوانند در حال حرکت تیراندازی کنند. بومیان چمنزارهای وسیع برای شکار، حفاظت از گله‌های خود و جنگ از این تکنیک استفاده می‌کردند. تیراندازی با اسب برای بسیاری از گروه‌ها یک مهارت اساسی برای بقا بود و علاوه بر این، هر انسان با بدن آماده را در زمان نیاز تبدیل به یک جنگنده می‌کرد. اسکی
اسکی یا برف‌سُری (یا لَغژه‌سواری به فارسی تاجیکستان) به عنوان یک وسیله رفت و آمد، عمری به قدمت انسان دارد ولی به عنوان ورزش فعالیتی به‌شمار می‌آید که در کشورهای شمال اروپا از حدود ۳۰۰ سال پیش آغاز شده‌است. سوارکاری
اولین گام یادگیری سوارکاری، یادگیری ارتباط برقرار کردن با اسب است. سوارکار باید بتواند خلق‌وخوی اسبی را که قرار است سوار شود درک کند و با او به خوبی ارتباط برقرار کند، تا اسب فرمان‌های او را بهتر درک کند و انجام دهد. اسب با انسان متفاوت است و همین تفاوت است که باعث جذابیت این رابطه می‌شود. هرچه بهتر بتوانیم طرف مقابلمان را درک کنیم و یادبگیریم که غرایز او را بفهمیم، رابطه ما بهتر می‌شود. رفتار پر از ترس اسب مغرضانه نیست، بلکه یک واکنش طبیعی برای حفاظت از خودش است. اگر بتوانیم این احساس را در اسب ایجاد کنیم که ما از او حفاظت می‌کنیم، به ما اعتماد می‌کند و دیگر از هر فرصتی برای فرار استفاده نمی‌کند. با این حال حتی وقتی به ما اعتماد می‌کند، باز هم اسب حیوانی است که به‌طور طبیعی در گله به سر می‌برد. در موقعیت‌های هراس‌آور نیز همواره به گله می‌پیوندد. سواره‌نظام
اشکانیان نخست روش جنگی سلوکیان را به کار بستند و پیاده‌نظامی سنگین‌اسلحه و سواره‌نظامی مرتب پدیدآوردند. یکی از دلایل این کار استفادهٔ اشکانیان از سربازان مزدور در نبردها بود. در تاریخ آمده است که مهرداد یکم ششمین شاه اشکانی که وی را بانی عظمت و اقتدار دولت اشکانی پیروزی‌های خود را مرهون استفاده از این روش بود؛ ولی اشکانیان به زودی این روش را کنار گذاشته و شیوهٔ دیرینهٔ خود را به کار بردند. در این شیوه پیاده‌نظام تنها برای نبرد در بلندی‌ها استفاده می‌شد و سواره‌نظام نیروی اصلی سپاه را تشکیل می‌داد. سواره‌نظام اشکانی به سواران سبک‌اسلحه و سواران سنگین‌اسلحه تقسیم می‌شدند. سواران سبک‌اسلحه ماهرترین تیراندازان زمان خود بودند. سواران سنگین‌اسلحه زرهی داشتند که سرتاپای ایشان را می‌پوشانید و اسبانشان نیز چنین زرهی داشتند. از آنها برای درهم شکستن صفوف دشمن و از سواران سبک‌اسلحه برای پشتیبانی و تیراندازی از دور استفاده می‌شد. شیوهٔ مخصوص اشکانیان و به خصوص سواران سبک‌اسلحهٔ ایشان شیوهٔ جنگ و گریز بود. اگر دشمن ایشان را تعقیب می‌کرد یا فشار خود را بیشتر می‌کرد نیزه‌داران اشکانی از مقابل آنها گریخته، صفوف خود را می‌گستردند و شاخه شاخه می‌شدند. این کار دشمن را تحریک به تعقیب کردن آنها می‌کرد و دشمن به ناچار در جهات مختلف به دنبال آنها می‌تاخت. به این شکل سپاه دشمن پراکنده می‌شد و تیراندازان اشکانی در حال گریز از پس شانه به سوی دشمن تیر می‌انداختند. چون به این ترتیب دشمن پراکنده و ضعیف می‌شد بازگشته و آغاز به حمله می‌کردند. به خاطر این که برد کمان‌های اشکانی بیشتر از کمان‌های دشمنانشان بود در هنگام تیراندازی متقابل تیرهای دشمن به سواران اشکانی نمی‌رسید ولی کمانداران اشکانی به راحتی دشمن را هدف قرار می‌دادند. در آن زمان و به خصوص در نزد رومیان، تیراندازی اشکانی مفهومی هراس‌انگیز یافته بود.روش نبرد اشکانیان مؤثر بود به طوری که رومیان بعدها تلاش کردند تا از این شیوه در نبردها استفاده کنند. اشکانیان با استفاده از این شیوه در نبردهای بسیاری به پیروزی رسیدند. ورزش
تعریف ورزش تنها در افزایش فعالیت جسمانی خلاصه نمی‌شود. بسیاری از ورزش‌های امروزی نظیر پینگ پنگ، اسکیت، اسکی، بسکتبال، هنرهای رزمی، شنا و… حرفه‌ای هستند و نیاز به یادگیری و حتی مربی مجرب دارند و کار فکری زیادی را نیز می‌طلبند؛ بنابراین ورزش‌های امروزی تنها یک فعالیت جسمی ساده نیستند، بلکه توانایی‌های پیچیدهٔ مغز را در کارهای گوناگون از جمله هماهنگی، چالاکی، درست عمل کردن و درست تصمیم گرفتن بهبود می‌بخشد. به‌طور کلی می‌توان گفت ورزش در کلیهٔ اجزای جسم و ذهن بدن و در کلیهٔ مراحل زندگی انسان تأثیر غیرقابل انکار و به سزایی دارد. افراد ورزشکار ذهن فعالتر و خلاقانه‌ای دارند و دیرتر نسبت به بقیه دچار خستگی ذهنی می‌شوند. یکی از ساده‌ترین وبهترین‌ها، طناب زدن سرعتی روزانه به مدت ۱۵ دقیقه هنگام صبح قبل از صبحانه می‌باشد که تأثیر چشمگیری در سلامت جسم و روان دارد. روئینگ (ورزش)
روئینگ نوعی قایقرانی و یک رشتهٔ ورزشی است که در آن ورزش‌کاران بر روی یک قایق با استفاده از پارو در رودخانه، دریاچه یا دریا به رقابت با یکدیگر می‌پردازند. در این رشته قایقرانان رو به عقب در قایق نشسته و با استفاده از دو پارو که با گیره به قایق چسبیده‌است، قایق خود را به سمت جلو هدایت می‌کنند. قایق‌های روئینگ دراز و باریک و دو سوی آن‌ها نیمه مدور است. کایت‌سواری
کایت‌سواری یا هنگ-گلایدینگ نام یک ورزش هوایی است که خلبان در آن به حالت آویزان زیر بال‌های هواگردی بدون موتور بنام کایت (kite) یا سبک‌پَر قرار می‌گیرد و در هنگام فرود روی پاهای خود فرود می‌آید. بازی‌های جهانی سوارکاری ۲۰۱۴
بازی‌های جهانی سوارکاری اف‌ئی‌آی ۲۰۱۴ هفتمین دوره از بازی‌های جهانی سوارکاری بود که تحت نظارت فدراسیون جهانی سوارکاری به فاصله چهار سال یکبار برگزار می‌شوند. این دوره از بازیها به میزبانی فرانسه و در منطقهٔ نرماندی برگزار شد. برای رویدادهای تیمی در رشته‌های درساژ ،ایونتینگ و پرش این بازیها نخستین مسابقات انتخابی جهت بازی‌های المپیک تابستانی ۲۰۱۶ بودند. اسب
اسب حیوانی است که همواره شکار شکارچیان است در حالی که توان بالایی در پاسخ جنگ-یا-گریز دارد. نخستین واکنش اسب به یک خطر، رم کردن و گریز است با این حال اگر گریز را برای جوان‌ترها ناممکن ببیند در جای خود می‌ایستد و دفاع می‌کند. البته اسب جانور کنجکاوی است یعنی با اینکه دوست دارد تا از منطقه بگریزد اما پیش از آن، لحظه‌ای درنگ می‌کند تا از عامل خطر مطمئن شود و اگر برداشتش این باشد که چندان خطرناک نیست معمولاً نمی‌گریزد. بیشتر نژادهای اسب سواری برای سرعت، چابکی، هوشیاری و استقامت پیشرفته شده‌اند. این ویژگی طبیعی نژاد آن‌ها است با این حال امروزه با اصلاح نژادی تلاش شده اسب‌هایی سربه‌زیر و فرمانبر تولید شود. اسب‌ها به صورت گله ای زندگی می‌کنند درحالی که در میانشان هر اسب از رتبهٔ ویژه‌ای برخوردار است و سلسله مراتب دارد. یک گله همیشه یک رهبر دارد و این رهبر بیشتر یک ماده اسب است. همچنین آن‌ها جانورانی اجتماعی اند که می‌توانند با جانورانی از گونهٔ خود یا از میان دیگر جانداران و حتی انسان دوستی برقرار کنند. آن‌ها راه‌های گوناگونی برای برقراری ارتباط دارند از جمله می‌توان به درآوردن صداهایی از خود، تیمار کردن، لمس یکدیگر و زبان بدن اشاره کرد. اگر یک اسب تنها بیفتد چیرگی بر آن دشوار می‌شود اما با آموزش کم‌کم یادمی‌گیرد تا یک انسان را به عنوان دوست و همنشین خود بپذیرد و به دور بودن از هم نوعان خود عادت کند. اگر یک اسب تنها بماند و به اندازهٔ کافی همنشین نداشته باشد یا تمرین و آموزش شبیه‌سازی همنشینی با انسان به جای اسب نداشته باشد دچار بی حوصلگی و ناهنجاری می‌شود و این مشکل خود را با جویدن چوب، لگد زدن به دیوار، حرکت‌های «موجی» (مرتب به عقب و جلو رفتن) و دیگر مشکلات نشان دهد. نژادهای اسب
در اینجا نام و توضیح برخی از نژادهای اسب آورده شده‌است: به گواهی تاریخ اولین کسانی که اسب را رام کرده، آن را در زندگی قومی و عشایری بکار گرفتند اقوام بیابانگردی بودند که اقتصاد شبانی داشتند .در میان این مردم گزینش اسب و رام کردن آن یکی از آداب درآمدن به سلوک پهلوانی بود. هنوز هم نمایش با اسب مثل تاخت کردن از سرازیری، چرخیدن در دو طرف اسب و شکار پرندگان (قیقاج) نشانه تهور وشجاعت سوارکار عشایری محسوب می‌شود، مرد عشایری باید بتواند هنگامی‌که اسب با سرعت زیاد در حال تاختن است تیراندازی کند و به چپ و راست خم شود و یا به سرعت به عقب برگشته و بدون اینکه تیرش به خطا رود شکار کند. دره شوری نام ایلی از ایل دره شوری که ایلی ترک زبان در استان فارس و جنوب استان اصفهان است می‌باشد .همچنین نام یکی از طوایف ایل بزرگ قشقایی و همچنین نام یکی از نژادهای اصیل اسب پرشین عرب که در طایفه دره شوری از ایل قشقایی پرورش می‌یابد و از اصیل‌ترین اسب‌های دنیا می‌باشد. به علت کوچ‌های مداوم و عبور از مناطق مختلف با آب و هوای مختلف و استفاده از اسب به عنوان اصلی‌ترین ابزار، اقدام به تولید این نژاد در این ایل شد به همین خاطر نام اسب دره شوری برای همیشه روی این اسب قرار گرفت. کشتی (ورزش)
کشتی یکی از قدیمی‌ترین ورزش‌ها و احتمالاً در دوران ماقبل تاریخ با تغییر شکل و جایگزین کردن مرگ یا صدمات شدید با یک پیروزی نمادین ایجاد شده‌است. شواهد بسیاری از حضور کشتی در تمامی تمدن‌های آغازین بشری وجود دارد. البته اولین بار در یونان باستان به یک ورزش واقعی تبدیل و در سال ۷۰۴ پ. م وارد المپیک شد. در المپیک باستان قهرمان کشتی پس از قهرمان پرتاب دیسک مهم‌ترین پهلوان یونان شمرده می‌شد. داستان رقابت اودیسه و آژاکس که هومر در ایلیاد روایت کرده‌است از قدیمی‌ترین و باشکوه‌ترین داستان‌های مربوط به کشتی است.