قلمرو چه کشورهایی تحت سلطه انگلستان هستند؟
آمریکای شمالی بریتانیا
در سال ۱۷۷۵ امپراتوری انگلستان، شامل ۲۰ قلمرو در نیمکره غربی و شمال اسپانیای نو می‌شد. این قلمروها عبارت بودند از: نیوفاندلند، روپرتزلند، نوا اسکوشیا، جزیره پرنس ادوارد، مستعمرات سیزده‌گانه (که با بریتانیا جنگیدند و در سال ۱۷۸۳ ملت پیشروی ایالات متحده شدند)، فلوریدای شرقی و غربی و استان کبک.
مجموعه فرادریایی
این مجموعه از مستعمره‌های پیشین فرانسه هستند که بر اساس بندی از قانون اساسی فرانسه، که در تاریخ ۲۸ مارس ۲۰۰۳ به تأیید رسید، پنج قلمرو زیر جزو قلمروهای آن سوی دریاها ی فرانسه محسوب می‌گردند. جامعه ملل
مدیریت این سرزمین‌ها تا زمانی که قادر به خودمختاری شناخته می‌شدند، به «قوای قیم»، مثلاً بریتانیا برای فلسطین یا اتحادیه آفریقای جنوبی برای جنوب غربی آفریقا سپرده شده بود. در کل چهارده قیمومت بین هفت قدرت قیم (بریتانیا، اتحادیهٔ آفریقای جنوبی، فرانسه، بلژیک، نیوزیلند، استرالیا، و ژاپن) تقسیم شد. به‌استثنای پادشاهی عراق، که در ۳ اکتبر ۱۹۳۲ به عضویت جامعهٔ ملل درآمد، هیچ‌کدام از این سرزمین‌ها تا جنگ جهانی دوم به استقلال نرسیدند و استقلال برخی حتی تا دههٔ ۱۹۹۰ میلادی روی نداد. پس از فروپاشی جامعهٔ ملل، قیمومت‌های آن تحت عنوان قلمروهای تراست سازمان ملل متحد درآمدند. حاکمیت محلی
در انگلستان، مقررات محلی به طور سنتی با اشاره به استقلال اداری یا قدرت سیاسی ملت‌های زیرمجموعه مانند ایرلند و بعد اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی دارد. در ایالات متحده و دیگر کشورهایی که به صورت فدراسیون اداره می‌شوند، اصطلاح مقررات محلی معمولاً اشاره به روند و ساز و کارهایی دارد که از سوی شهرداری‌ها، شهرها یا سایر سطوح دولت‌های محلی در سطحی پائین‌تر از دولت فدرال صورت می‌گیرد. مثال دیگر آن می‌تواند وضعیت گرینلند و جزایر فارو در ارتباط با دانمارک باشد. قلمرو پاکستان
پاکستان ( '; '), که در آن دوره به عنوان دامنیون پاکستان ، یک قلمرو فدرال مستقل در جنوب آسیا بود که در سال ۱۹۴۷ در نتیجهٔ جنبش پاکستان، و در پی وقایع چندپارگی هند استقلال یافت. این مملکت شامل دو کشور پاکستان و بنگلادش امروزی بود، که مطابق نظریه دو ملت نواحی مسلمان‌نشین هندوستان را در بر می‌گرفت. این سرزمین علی‌رغم استقلال کامل خود، یک قلمرو مشترک‌المنافع و جزئی از قلمروهای امپراتوری بریتانیا بود. قلمرو شمالی
قلمرو شمالی از شرق به کوئینزلند، از غرب به استرالیای غربی و از جنوب به استرالیای جنوبی محدود می‌شود. قلمروهای ایالات متحده آمریکا
قلمروهای ایالات متحده آمریکا (به انگلیسی: Territories of the United States) تقسیمات کشوری زیرملی آمریکا هستند که مستقیماً زیر نظر دولت فدرال ایالات متحده آمریکا قرار دارند (برخلاف ایالات، که در حاکمیت با دولت فدرال سهیمند). پنج قلمروی اصلی دارای فرمانداران و مجالس قلمرویی منتخب مردم محلی و خودگردان هستند. هر یک نمایندهٔ ای فاقد حق رای در مجلس نمایندگان ایالات متحده آمریکا انتخاب می‌کند. امپراتوری بریتانیا
با آغاز قرن بیستم، در بریتانیا این هراس به وجود آمد که لندن نتواند همچنان سیاست انزوای باشکوه را ادامه دهد و همچنین بتواند همه مستعمرات خود را نگاه دارد. از آنجایی که آلمان به سرعت به عنوان یک قدرت نظامی و صنعتی در حال پیشرفت بود، به عنوان رقیبی جدی برای امپراتوری بریتانیا در آینده، دیده می‌شد. در همین رابطه، بریتانیا در سال ۱۹۰۲ پیمان اتحادی با ژاپن به امضا رساند. همچنین به ترتیب در سال‌های ۱۹۰۴ و ۱۹۰۷ با دشمنان قدیمی، فرانسه و روسیه، بر سر میز مذاکره نشست و با آنان نیز متحد شد. همانگونه که در بریتانیا پیش‌بینی می‌شد، سرانجام جنگ با آلمان با آغاز جنگ‌جهانی اول در سال ۱۹۱۴، روی داد. بریتانیا به سرعت بیشتر مستعمرات آفریقایی آلمان را اشغال کرد و مستعمرات آلمان در اقیانوس آرام نیز توسط نیروهای انگلیسی حاضر در استرالیا و نیوزیلند اشغال گردید. در همان زمان بود که بریتانیا و فرانسه به صورت پنهانی برای تقسیم سرزمین‌های امپراتوری عثمانی، یکی از متحدان آلمان، به توافق رسیدند و عهدنامه سایکس–پیکو را به امضا رساندند. با این حال، بریتانیا جزئیات این عهدنامه را به شریف حسین که درحال برنامه‌ریزی شورش اعراب در برابر عثمانی بود و می‌پنداشت که انگلستان به دنبال تأسیس کشورهای مستقل عربی است، اطلاع نداد. امپراتوری بریتانیا
بریتانیا پس از پایان امپراتوری نیز حاکمیت چهارده منطقه خارج از جزیره را برای خود محفوظ داشت. در سال ۱۹۸۳، پارلمان بریتانیا رسماً نام «مستعمره‌های تاج و تخت» را به «مناطق تحت حاکمیت بریتانیا» تغییر داد. مدتی بعد، در سال ۲۰۰۲، این نام باز هم تغییر کرد و نام «سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا» به خود گرفت. از این چهارده منطقه، سه تای آن‌ها خالی از سکنه هستند و یازده منطقه باقی مانده توسط یک دولت محلی اداره می‌شوند، با این حال از سیاست‌های کلی دولت بریتانیا پیروی می‌کنند. قلمرو نیوزیلند
قلمرو وابسته راس ساکن دائمی ندارد، در حالی که توکلائو، جزایر کوک و نیووی جمعیت‌های بومی دارند. سازمان ملل رسماً توکلائو را به عنوان یک منطقه غیر خودمختار طبقه‌بندی کرد؛ جزایر کوک و نیووی به صورت محلی اداره می‌شوند و نیوزلند مسئولیت دفاع و بیشتر امور خارجی را برعهده دارد. استاندار نیوزیلند، نمایندهٔ ملکه بریتانیا در سراسر کشور نیوزیلند است، اگرچه جزایر کوک نمایندهٔ ملکه دیگری دارند. انگلستان
انگلستان به عنوان بخشی از پادشاهی متحده عضو اتحادیه اروپا است. در انگلستان انتخابات منطقه‌ای برای فرستادن اعضای پارلمان اروپا برگزار می‌شود. در انتخابات سال ۲۰۰۹ پارلمان اروپا مناطق انگلستان شاهد انتخاب نمایندگان پارلمان اروپا به این ترتیب بود: ۲۳ محافظه کار، ده نفر از حزب کارگر، نه نفر از حزب استقلال بریتانیا (UKIP)، نه لیبرال دموکرات، دو نفر از حزب سبزها و دو نفر از حزب ملی بریتانیا (BNP). باهاما
باهاما در قبل مستعمره بریتانیای کبیر بوده، در سال ۱۹۷۳ به استقلال رسیده و از آن پس به مانند کانادا و بیش از ۵۰ کشور دیگر، باهاما عضوی از کشورهای اتحادیه کشورهای همسود (مشترک‌المنافع) بریتانیا است و ملکه بریتانیای کبیر، رئیس دولت باهاما نیز به‌شمار می‌آید. شهرک‌های تنگه
شهرک‌های تنگه () سرزمین‌های تحت کنترل امپراتوری بریتانیا واقع در جنوب شرق آسیا بودند. در اصل در ۱۸۲۶ به عنوان بخشی از سرزمین‌های تحت کنترل شرکت هند شرقی انگلیس، شهرک‌های تنگه تحت سلطه قرار گرفتند. پس از پایان جنگ جهانی دوم و اشغال ژاپن، مستعمره بودن این سرزمین‌ها منحل شد. املاک سلطنتی
املاک سلطنتی () مجموعه‌ای از املاک و دارایی‌هایی در انگلستان، ولز و ایرلند شمالی در پادشاهی متحده است که به فرمانروای بریتانیا تعلق دارد. این املاک جزء دارایی‌های دولتی و نیز دارایی‌های خصوصی شخص فرمانروا به حساب نمی‌آیند. اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع
به جز بریتانیا که الیزابت دوم خود در آن حضور دارد، در کشورهای دیگر عضو این اتحادیه «فرماندار کل» که معمولاً به پیشنهاد نخست‌وزیر آن کشور و دستور الیزابت دوم انتخاب می‌شود، وظایف رئیس کشور را ایفا می‌کند. کشورهای عضو قلمروهای همسود زیرمجموعهٔ اتحادیه کشورهای همسود هستند. تاریخ زنان
در سال 1952 الیزابت دوم با درگذشت پدرش در فوریه ۱۹۵۲ رئیس اتحادیه کشورهای همسود و ملکه سلطنتی هفت کشور مستقل مشترک‌المنافع شد: بریتانیا، کانادا، استرالیا، نیوزیلند، آفریقای جنوبی، پاکستان و سیلان. در دوره فرمانروایی او به عنوان یک ملکه مشروطه، تغییرات سیاسی عمده‌ای به وقوع پیوسته‌اند، از جمله تفویض قدرت به دولت‌های محلی در بریتانیا، انتقال حاکمیت ملی کانادا به این کشور از بریتانیا، و استعمارزدایی از آفریقا. سیکیم
قلمرو سیکیم در زمان استعمار بریتانیا جزء مستعمرات این امپراتوری نبود و با پذیرش قدرت و تسلط بریتانیایی‌ها، تحت الحمایت این امپراتوری استقلال داخلی خود را حفظ کرد. با خروج نیروهای غربی از هندوستان، منطقهٔ سیکیم تحت‌الحمایه قلمرو هند درآمد و مدتی بعد جزئی از این کشور شده و تشکیلات سیاسی داخلی خود را از دست داد. ادعاهای ارضی در جنوبگان
ادعاهای ارضی در جنوبگان به قلمروهای مورد ادعای هفت کشور آرژانتین، استرالیا، بریتانیا، شیلی، فرانسه، نروژ و نیوزیلند در جنوبگان گفته می‌شود. این کشورها تمایل به پایه‌گذاری ایستگاه‌های پژوهشی و علمی در سرزمین‌های مورد ادعای خود دارند، با این حال برخی از این مراکز در خارج از محدوده مورد ادعای هر کشور قرار گرفته و برخی از کشورهای بدون ادعای ارضی مانند روسیه و ایالات متحده آمریکا اقدام به ساخت تجهیزات پژوهشی در سرزمین‌های مورد ادعای دیگر کشورها کرده‌اند. راج بریتانیا
راج بریتانیا (راج در زبان سانسکریت به معنای حکومت است) حکومت تاج و تخت بریتانیا بر شبه قاره هند، از سال ۱۸۵۸ تا ۱۹۴۷، بود. این حکومت به نام‌های حکومت تاج در هند و منطقه حکومتی در هند نیز نامیده می‌شد. منطقه ای که تحت کنترل انگلیس بود معمولاً هندوستان نامیده می‌شد و شامل مناطقی بود که مستقیماً توسط انگلستان اداره می‌شدند و در مجموع هند بریتانیایی نامیده می‌شدند و مناطقی که تحت حکمرانی بومی اداره می‌شدند، اما تحت سرپرستی یا برتری انگلیس، به نام ایالت‌های شاهزاده ای اداره می‌شدند. این منطقه گاه امپراتوری هند نامیده می‌شد، اما نه به‌طور رسمی. واحدهای اندازه‌گیری بریتانیایی
دستگاه امپراتوری یا دستگاه بریتانیایی به مجموعه واحدهای اندازه‌گیری‌ای گفته می‌شود که در گذشته تمام مناطقی که زیر مجموعه امپراتوری بریتانیا کبیر بودند از آن برای اندازه گیری طول و وزن و غیره استفاده می‌کردند که البته در سده ۲۰ میلادی به مرور از تعداد کشورها و مناطق تحت سلطه امپراتوری بریتانیا کبیر کاسته شد و آنها به دستگاه متریک روی آوردند و در سال ۲۰۱۱ فقط انگلستان از این دستگاه استفاده می‌کند. انگلستان
یکی از مسائل عمده مسئله لوتیان غرب است، به این معنی که نمایندگان اسکاتلند و ولز می‌توانند دربارهٔ قوانینی که صرفاً انگلستان را تحت تأثیر قرار می‌دهد رأی دهند، در حالی که نمایندگان انگلیسی مجلس چنین حقی دربارهٔ امور آن کشورها ندارند. این مسئله پس از آنکه انگلستان تنها کشوری در بریتانیا شد که درمان و داروی رایگان برای بیماران سرطانی و مراقبت در منزل برای افراد مسن ندارد و همچنین شهریه‌های دانشگاه در آن بالاتر است، منجر به افزایش مداوم ناسیونالیسم انگلیسی شده‌است. برخی پیشنهاد کرده‌اند یک پارلمان تفویضی انگلیسی ایجاد شود ولی سایرین معتقد به روش ساده‌تر محدود کردن رای‌گیری صرف از نمایندگان انگلیسی دربارهٔ امور صرفاً مربوط به انگلستان می‌باشند. پیمان بانکوک
منطقه اعمال این پیمان شامل قلمروی کشورهای عضو و فلات قاره و منطقه انحصاری اقتصادی آن‌ها می‌شود. منظور از از «قلمرو» یعنی آب‌های داخلی، آب‌های سرزمینی، آب‌های مجمع‌الجزایر، بستر دریا، خاک زیر آن، خاک خود سرزمین و مرز هوایی بالای آن. پادشاهی بریتانیا
پادشاهی بریتانیا پادشاهی مشروطه بریتانیا و سرزمین‌های فرادریایی آن است. در این پادشاهی، عنوان فرمانروا برای مرد «شاه» و برای زن «ملکه» است. فرمانروای کنونی الیزابت دوم ملکه سلطنتی بریتانیا است که در پی مرگ پدرش (جرج ششم) در ۶ فوریه ۱۹۵۲ به پادشاهی رسید. قلمرو جنوبگانی
قلمرو جنوبگانی یکی از هشت قلمرو زیست‌جغرافیایی کره زمین است. این قلمرو شامل اقیانوس منجمد جنوبی و چندین جزیره در اقیانوس اطلس جنوبی و اقیانوس هند است. منطقه منجمد جنوبی سرد و خشک است که آب‌وهوای آن را میلیون‌ها سال پیش گیاهان آوندی واقعاً تحمل نمی‌کردند. امپراتوری بریتانیا
این جمله بسیار مبهم و دو پهلو بود، زیرا مشخص نیست که منظور سرزمین‌هایی است که توسط ایتالیا و آلمان اشغال شده‌اند، یا منظور کشورهایی است که توسط اروپاییان استعمار گردیده‌اند. برای همین، بعدها توسط آمریکایی‌ها، بریتانیایی‌ها و هرکدام از کشورهای مستعمره یا اشغال شده برداشت متفاوتی از آن شد. جغرافیای بریتانیا
بریتانیا یا پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی کشوری است واقع در اروپای غربی و به پایتختی شهر لندن. این کشور از چهار بخش تشکیل شده‌است: سه بخش آن کشورهای باستانی انگلستان و اسکاتلند و ولز هستند که روی‌هم بریتانیای کبیر را تشکیل می‌دهند. بخش چهارم ایرلند شمالی است که در جزیره ایرلند قرار دارد. پادشاهی متحد توسط اقیانوس اطلس از غرب و شمال، دریای شمال در شرق، کانال مانش در جنوب و دریای ایرلند در غرب احاطه شده است. امپراتوری بریتانیا
در پایان این دوران، اسپانیا قدرت چالش‌ناپذیر قاره آمریکا و اقیانوس آرام بود، بیشتر سواحل جهان تحت کنترل پرتغال بود و فرانسه به تازگی استعمار منطقه‌ای که بعدها نام «فرانسه نو» را به خود گرفت را شروع کرده بود. قلمروهای ایالات متحده آمریکا
در حال حاضر آمریکا دارای شانزده قلمرو است که پنج تایشان دارای ساکنین دائمی هستند: پورتوریکو، گوآم، جزایر ماریانای شمالی، جزایر ویرجین ایالات متحده آمریکا، و ساموآی آمریکا. ده قلمرو جزایری کوچکند که در دریای کاراییب و اقیانوس آرام پراکنده‌اند و فاقد جمعیت بومی یا دائمی هستند: جزیره مرجانی پالمیرا، جزیره بیکر، جزیره هاولند، جزیره جارویس، آب‌سنگ جانستون، آب‌سنگ کینگمن، جزیره ویک، آب‌سنگ مرجانی میدوی، جزیره ناواسا و جزیره صخره سرانیلا. باهو نوو بنک نامسکون توسط کلمبیا اداره می‌شود ولی مورد ادعای آمریکا قرار دارد. قلمرو جنوبگان بریتانیا
قلمرو جنوبگان بریتانیا یکی از سرزمین‌های فرادریایی بریتانیاست که در جنوبگان واقع شده است. این سرزمین در سال ۱۹۰۸ تحت ادعای مالکیت بریتانیا قرار گرفت و تا سال ۱۹۶۲ بعنوان جزئی از جزایر فالکلند اداره می‌شد. در سوم مارس سال ۱۹۶۲ میلادی "قلمرو بریتانیایی جنوبگان" از بهم پیوستن چندین جزیره و شبه جزیره در جنوبگان تشکیل شد. سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا
نام «سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا» از قانون سال ۲۰۰۲ میلادی سرچشمه می‌گیرد. این نام، جایگزین نام «سرزمین‌های وابسته بریتانیا» شد، که توسط قانون ملیت ۱۹۸۱ بریتانیا معرفی شده‌بود. پیش از ۱۹۸۱ میلادی، این سرزمین‌ها، مستعمره‌های تاج شناخته می‌شدند. انگلیسی‌هراسی
هر چند ایران رسماً مستعمره نبوده‌ است ولی دولت‌های حاکم به شدت تحت نفوذ انگلیس قرار داشتند و در تاریخ معاصر ایران نمونه های فراوانی از دخالتهای بریتانیا در امور داخلی ایران وجود دارد به همین دلیل برخی هنوز هم دیدگاهی منفی نسبت به انگلستان دارند و برخی از وقایع را به انگلستان نسبت می‌دهند. اتحادیه گمرکی اتحادیه اروپا
اتحادیه گمرکی اتحادیه اروپا یک اتحادیهٔ گمرکی مشتمل بر کشورهای عضو اتحادیه اروپا، موناکو و برخی از قلمروهای وابسته به بریتانیا است که عضو اتحادیه اروپا نیستند. برخی از سرزمین‌های غیرمتصل اتحادیه اروپا در اتحادیه گمرکی مشارکت ندارند که این مسأله معمولاً به دلیل جدا بودن آنها از لحاظ جغرافیایی است. اتحادیهٔ اروپا به غیر از اتحادیهٔ گمرکی خود، با کشورهای آندورا، سان مارینو و ترکیه هم از طریق توافق‌های دوجانبه اتحادیهٔ گمرکی دارد اما این توافق‌ها شامل همهٔ کالاها نمی‌شود. فهرست کشورها و قلمروها بر پایه مرزهای دریایی
در اینجا فهرست کشورها و قلمروها بر پایه مرزهای دریایی ارائه شده‌است. کشورهای با «» محصور در خشکی هستند. قلمروی وابسته
در این فهرست آنهایی که به صورت کامل و قانونی یک کشور هستند ولی به عنوان وابسته شناخته می‌شوند و کد کشور برای خود دارند. اکتسابات قلمروانه ایالات متحده آمریکا
قلمروی اورگان، قلمرویی در آمریکای شمالی در شرق کوه‌های راکی به سوی اقیانوس آرام، در کنترل مشترک آمریکا و بریتانیا بود تا این که در سال ۱۸۴۶ در پی پیمانی این قلمرو در مدار ۴۹ درجه شمالی تقسیم شد جزایر سن خوان در ادعا و اشغال مشترک دو کشور بود تا این که پس از ۱۸۷۲ در تملک آمریکا درآمد. زبان انگلیسی
کشورهایی که انگلیسی زبان رسمی آن‌ها است عبارتند از: آنگویلا، آنتیگوا و باربودا، استرالیا، باهاما، باربادوس، بلیز، برمودا، قلمرو بریتانیا در اقیانوس هند، جزایر ویرجین بریتانیا، بخش انگلیسی زبان کانادا، جزایر کیمن، دومینیکا، جزایر فالکلند، جبل طارق، گرنادا، گوآم، جزایر چنل، گویان، بخش‌های انگلیسی ایرلند، جزیرهٔ من، جامائیکا، جرزی، مونتسرات، نائورو، بخش انگلیسی زبان زلاند نو، جزایر پیت‌کرن، سنت هلن، سنت کیتس و نویس، سنت وینسنت و گرنادین‌ها، سنگاپور، جزایر جورجیای جنوبی و ساندویچ جنوبی، ترینیداد و توباگو، جزایر تورکس و کایکوس، بریتانیا و ایالات متحده آمریکا. کادیو
این منطقه در برابر قدرت‌های قوی‌تر، به ویژه ایالات متحده و همچنین بریتانیا آسیب‌پذیر بود. کوبا تا سال ۱۸۹۸ در دست تاج و تخت اسپانیا باقی ماند و می‌توانست منطقه پرتابی برای تلاش‌ها برای تسخیر مستعمرات سابق خود باشد. ایالات متحده منطقه وسیعی از قلمرو مدعی مکزیک را تصرف کرد. بریتانیا تلاش کرد تا در سواحل پشه‌های آمریکای مرکزی یک تحت الحمایه ایجاد کند. دو مرد قدرتمند این قرن، آنتونیو لوپز د سانتا آنا در مکزیک و رافائل کاررا در گواتمالا بودند. جزیره‌های وابسته به تاج‌وتخت بریتانیا
این سه جزیره به صورت حوزه‌های قضایی مستقلی اداره می‌شوند، آنها بخشی از بریتانیا ویا سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا نیستند. آنها خود مختارند و (به گونه‌ای که هر یک جداگانه در هر حوزه تعریف شده) در مالکیت تاج و تخت سلطنتی قرار دارند، با این حال، در سطح بین‌المللی، و در وابستگی‌ها، همه به عنوان «سرزمینی که بریتانیا مسئول آنست» شناخته شده‌اند. در نتیجه، آنها عضو اتحادیه کشورهای همسود یا مشترک‌المنافع نیستند. با این حال، آنها با کشورهای مشترک‌المنافع، اتحادیهٔ اروپا و دیگر سازمان‌های بین‌المللی و اعضای شورای بریتانیا-ایرلندی دارای رابطه هستند. آنها بخشی از اتحادیهٔ اروپا (EU) نیستند، با این که آنها در اتحادیه گمرکی اتحادیه اروپا عضو هستند. فهرست سران کنونی کشورها و حکومت‌ها
کشورهای زیر قلمرو خود را کنترل می‌کنند و حداقل توسط یک کشور عضو سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته می‌شوند. کشورهای زیر قلمرو خود را کنترل می‌کنند، اما توسط هیچ‌یک از کشورهای عضو سازمان ملل شناخته نمی‌شوند. این دولت‌های جایگزین حداقل توسط یکی از اعضای سازمان ملل متحد قانوناً شناخته می‌شوند. مورگان شوستر
در سال‌های آغازین سده ۲۰ (میلادی)، دولت روسیه می‌کوشید قلمرو ش در شرق را بگسترد و در مقابل، دولت انگلستان که از خطر هم‌مرز شدن روسیه با هند آگاه بود، از گوسترش نفوذ روسیه جلوگیری می‌کرد. با جدی شدن خطر آلمان در اروپا، هر دو کشور با میانجی‌گری فرانسه بر این شدند که در باره قلمروهای شرقی دست از دشمنی بردارند. آن‌ها در سال ۱۹۰۷ میلادی (۱۲۸۶ خورشیدی) در سن‌پترزبورگ عهدنامه‌ای را امضا کردند که به قرارداد ۱۹۰۷ آوازه یافت. به‌موجب این عهدنامه مناطق جنوب و شرق ایران به‌عنوان حوزه نفوذ انگلستان، مناطق شمالی به‌عنوان حوزه نفوذ روسیه و مناطق مرکزی به‌عنوان منطقه بی‌طرف تعیین شد. پس از اطلاع دولت ایران، این معاهده مورد مخالفت و اعتراض دولت و مردم این کشور قرار گرفت، اما مثمر ثمر واقع نشد. یکی از پیامدهای این معاهده این بود که روسیه توانست بدون هیچ مخالفتی از سوی دولت انگلستان، از محمدعلی شاه در مقابل مشروطه‌خواهان حمایت کند و آغاز دوران استبداد صغیر را رقم بزند. امپراتوری بریتانیا
۵۲ کشور مستقل که پیش از این مستعمره امپراتوری بریتانیا بودند پس از استقلال خود، داوطلبانه به عضویت سازمان کشورهای هم‌سود درآمدند که مجموع جمعیت این کشورها ۲٫۲ میلیارد نفر است. الیزابت دوم، ملکه انگلیس، به‌طور رسمی و مشروطه ملکه شانزده کشور مستقل است که از جمله آن‌ها می‌توان به کانادا، نیوزیلند، استرالیا و خود پادشاهی متحد اشاره کرد. گامبیا
گامبیا کشوری باریک و کم‌ارتفاع در دو سوی رود گامبیا است. در سال ۱۸۸۹ هنگامی که مرزبندی‌های بین دو ملت سنگال و گامبیا پذیرفته شد، بریتانیا تنها توانست یک باریکه کوچک در امتداد رود گامبیا را برای خود حفظ نماید. گامبیا تحت حکومت بریتانیا و مستعمرگی این کشور «گامبیای انگلیس» نام گرفت. این خطه از سرزمین نیز به‌طور کامل توسط سنگال فرانسوی‌ها احاطه شده بود. تاریخ انگلستان
انگلستان تحت حاکمیت تئودورها و پس از آن تحت حاکمیت سلسلهٔ استوارت تبدیل به یک قدرت استعماری جهانی شد. در طی دوران حاکمیت سلسلهٔ استورات، جنگ‌های داخلی به پا شد. در نتیجهٔ این جنگ‌ها چارلز اول اعدام شد و دنباله‌ای از دولت‌های جمهوری برقرار گردید. قلمرو جنوبگان استرالیا
قلمرو جنوبگان استرالیا بخشی از جنوبگان که استرالیا بر آن ادعای مالکیت دارد است. این قلمرو بزرگترین قلمرو مورد ادعای یک کشور در جنوبگان است. این منطقه از سال ۱۸۴۱ میلادی مورد ادعای بریتانیا بود و در سال ۱۹۳۳ با توجه به اینکه استرالیا کشور مستقلی شده بود به این کشور منتقل شد. همان‌طور که در نقشه مشاهده می‌کنید مبنای ادعای استرالیا نامشخص است چون در این عرض جغرافیایی قرار ندارد و سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا نیز در این منطقه نمی‌باشد. حکومت بریتانیا در برمه
حکومت بریتانیا در برمه از سال ۱۸۲۴ مقارن با جنگ‌های انگلیس-برمه تا سال ۱۹۴۸ هنگام استقلال برمه به طول انجامید. آغاز حکومت بریتانیا با وقوع اولین جنگ از جنگ‌های انگلیس-برمه شروع شد، پس از آن برمه به عنوان استانی از هند بریتانیا تحت سلطه بریتانیا بود. برمه متعاقب مدت زمانی که به عنوان مستعمره مستقل اداره می‌شد در نهایت در سال ۱۹۴۸ از بریتانیا مستقل شد. بخش‌های مختلف سرزمین‌های برمه از جمله آراکان و تناسریم پس از پیروزی بریتانیا در جنگ اول انگلیس و برمه به اشغال درآمد. در سال ۱۸۵۲ و پس از جنگ دوم انگلیس-برمه بود که برمه سفلی اشغال و ضمیمه خاک بریتانیا شد. این سرزمین‌ها در سال ۱۸۶۲ به عنوان استان‌جزئی و زیرمجموعه هند بریتانیا شناخته شدند. برمه علیا پس از جنگ سوم اشغال شد و استان برمه به عنوان یکی از استان‌های اصلی هند بریتانیا رسماً در سال ۱۸۹۷ تشکیل شد. با توجه به نقش اساسی اهالی اسکاتلند در استعمار و اداره برمه، در بعضی از مواقع از برمه به عنوان مستعمره اسکاتلند نیز یاد می‌شود. منطقه نفوذ
بعضی اوقات بخشهایی از یک کشور واحد می‌توانند در دو حوزه نفوذ متمایز قرار بگیرند. در دوران استعمار، کشورهای حائل ایران و تایلند، به ترتیب بین امپراتوری‌های انگلیس / روسیه و انگلیس / فرانسه، بین حوزه‌های نفوذ قدرت‌های شاهنشاهی تقسیم شده بودند. به همین ترتیب، پس از جنگ جهانی دوم، آلمان به چهار منطقه اشغالگر تقسیم شد که بعداً در آلمان غربی و آلمان شرقی ادغام شد، اولی عضو ناتو و دومی عضو پیمان ورشو بود. کارائیب مشترک‌المنافع
گاهی اوقات، این اصطلاح شامل قلمرو خارج از کشور انگلستان هم می‌شود ولی آنها معمولاً به عنوان «هند غربی بریتانیا» نامیده می‌شوند، و عبارتند از: فهرست کشورهای در گستره بیش از یک قاره
جزایر بریتانیا خود در اروپا قراردارد، ولی جزایر پیت‌کرن که بخشی از سرزمین‌های فرادریایی بریتانیاست در اقیانوسیه قرارگرفته. قلمروی دانمارک
قلمروی دانمارک () لفظی رسمی برای حالت روابط بین خود دانمارک و دو کشور جزء جزایر فارو و گرینلند است، که مجموعاً پادشاهی دانمارک را تشکیل می‌دهند. این مفهوم به عنوان یگانگی قلمرو ()،یا به طور کمتر رسمی «مشترک‌المنافع قلمرو» (; ; ) شناخته می‌شود. معنی نام کشورها
جزایر جورجیای جنوبی و ساندویچ جنوبی (South Georgia & the South Sandwich Islands در اختیار انگلستان) امپراتوری بریتانیا
در سال ۱۹۲۲ مصر که از پایان جنگ جهانی اول تحت قیومیت بریتانیا بود، از سوی بریتانیا به یک استقلال نسبی رسید. با این حال تا سال ۱۹۵۴ به صورت رسمی تحت حاکمیت انگلستان بود. همچنین نیروهای نظامی بریتانیا تا سال ۱۹۳۶ در مصر باقی ماندند و پس از آن مصر و انگلیس عهدنامه‌ای را به امضا رساندند که بر اساس آن ارتش بریتانیا به غیر از کانال سوئز، سایر بخش‌های خاک مصر را ترک کند. مصر همچنین به جامعه ملل نیز ملحق شد. عراق نیز که از ۱۹۲۰ تحت قیومیت بریتانیا بود، در سال ۱۹۳۲ به استقلال رسید. قلمرو بریتانیا در اقیانوس هند
بزرگترین جزیره دیگو گارسیا نام دارد (مساحت ۴۴ کیلومتر مربع) که محوطه مشترک نظامی آمریکا و انگلیس است. قلمرو امپراتوری بریتانیا
نخستین استفاده قبلی از قلمرو برای اشاره به یک حکومت خاص مربوط به قرن شانزدهم است که برای توصیف ولز از سال ۱۵۳۵ تا ۱۸۰۱ استفاده می‌شد. فهرست کشورهای در گستره بیش از یک قاره
قلمرو جنوبگان استرالیا بخش مورد ادعای استرالیا است که شامل دو بخش است، یکی محدوده‌ای میان ۱۶۰ درجه شرقی تا ۱۴۲ درجه و ۲ دقیقه شرقی و یکی دیگر بخشی بین ۱۳۶ درجه و ۱۱ دقیقه شرقی تا ۴۴ درجه و ۳۸ دقیقه شرقی است. عرض جغرافیایی این دو سرزمین از قطب جنوب (۹۰ درجه جنوبی) تا مدار ۶۰ درجه جنوبی است. امپراتوری بریتانیا
امپراتوری بریتانیا (به انگلیسی: British Empire) به مجموعه قلمروها، مستعمرات، متعلقات و مناطق تحت حکومت پادشاهی متحد بریتانیای کبیر گفته می‌شود که بنیان آن از سده‌های ۱۶ و ۱۷ میلادی آغاز شد و تا پایان قرن بیستم ادامه داشت؛ مساحت نواحی تحت حکومت امپراتوری بریتانیا در سال ۱۹۲۲ به بیش از ۳۳ میلیون کیلومتر مربع و جمعیت امپراتوری به بیش از ۴۵۰ میلیون نفر رسید، و بدین ترتیب، امپراتوری بریتانیا بر بیش از یک‌چهارم از خشکی‌های کره زمین و یک‌چهارم جمعیت جهان در آن دوران، تسلط یافت. سرزمین‌های تحت فرمان این امپراتوری در سراسر جهان پراکنده بود و گفته می‌شد که "«خورشید هیچگاه در امپراتوری بریتانیا غروب نمی‌کند»". گستردگی امپراتوری بریتانیا به پراکندگی میراث سیاسی و فرهنگی بریتانیا و زبان انگلیسی در سراسر جهان انجامید. در عصر کاوش در سده‌های ۱۵ و ۱۶ میلادی، کشورهای پرتغال و اسپانیا به عنوان پیشروان و پیشتازان اکتشاف و دریانوردی، مستعمرات و مسیرهای بازرگانی بسیاری را در سراسر جهان تأسیس کردند و از این راه ثروت بسیاری اندوختند. در رقابت با آنها، کشورهای فرانسه، انگلستان و هلند نیز کوشش‌های خود را برای ایجاد مستعمرات و شبکه‌های تجاری در سرزمین‌های قاره آمریکا و آسیا افزایش دادند. ایجاد پادشاهی بریتانیای کبیر پس از اتحاد پادشاهی‌های انگلستان و اسکاتلند، و پیروزی این کشور در چندین جنگ بر فرانسه و هلند، بریتانیا را تبدیل به قدرت استعماری برتر در آمریکای شمالی و شبه‌قاره هند نمود. با اینکه بریتانیا سیزده مستعمره مهم خود را پس از استقلال آمریکا در سال ۱۷۸۳ از دست داد، اما گسترش مستعمرات در آسیا، آفریقا و اقیانوسیه و پیروزی بر ناپلئون در سال ۱۸۱۵، بریتانیا را برای بیش از یک قرن به قدرت بلامنازع جهان تبدیل کرد و به آن کشور امکان داد که حیطه قدرت خود را بیش از پیش در جهان بگستراند. در این دوران، برخی از مستعمرات بریتانیا که دارای ساختار جمعیتی مهاجر سفیدپوست بودند خودمختاری نسبی دریافت کردند و برخی از آنان تبدیل به قلمروهای بریتانیا شدند. سرزمین‌های تحت قیمومت سازمان ملل متحد
سرزمین‌های تحت قیمومت سازمان ملل متحد () جایگزین قیمومت‌های جامعه ملل بودند و پس از انحلال جامعه ملل در ۱۹۴۶ ایجاد شدند. سرزمین‌های تحت قیمومت سازمان ملل را شورای قیمومت سازمان ملل متحد اداره می‌کرد. نامبیا تنها قلمرو در جامعه ملل بود که به سرزمین‌های تحت قیمومت سازمان ملل نپیوست. دیگر سرزمین‌های تحت قیمومت سازمان ملل متصرفات آلمان، ژاپن، و ایتالیا در جنگ جهانی دوم بودند. با استقلال جزایر پالائو در ۱۹۹۴ که ۱۸۵مین عضو سازمان ملل محسوب می‌شود نظام قیمومت سازمان ملل متحد خاتمه یافت. جغرافیای بریتانیا
بریتانیا توسط حکومت سلطنت مشروطه مبتنی بر نظام پارلمانی به مرکزیت شهر لندن اداره می‌شود. این سرزمین از چهار کشور: انگلستان، اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی تشکیل شده. سه کشور اخیر دارای دولت‌های محلی هستند که با حدود اختیارات مختلف در چهار پایتخت به نام‌های ادینبرو، کاردیف و بلفاست اداره می‌شوند. هر چند جزایر گرنزی، جرزی و من تحت حمایت پادشاهی متحد هستند ولی جزو آن به شمار نمی‌روند. پادشاهی متحد دارای چهارده سرزمین آن سوی دریا است. این سرزمین‌ها بقایای امپراتوری بریتانیا هستند. راج بریتانیا
راج بریتانیا تقریباً شامل تمام هند، پاکستان، میانمار و بنگلادش امروزی، به جز مناطقی چون گوآ و پوندیچری که مستعمرات دیگر ملت‌های اروپایی بودند، می‌شده‌است. این مناطق بسیار متنوع هستند و شامل کوه‌های هیمالیا، دشت‌های حاصلخیز سیلابی، جلگه سند و گنگ، یک خط ساحلی طولانی، جنگل‌های خشک استوایی، مناطق مرتفع و بیابان تار می‌شوند. علاوه بر اینها، در برهه‌های مختلف، شامل عدن (از ۱۸۵۸ تا ۱۹۳۷)، برمه سفلی (۱۸۵۸–۱۹۳۷)، برمه علیا (۱۸۵۸–۱۹۳۷)، سومالی لند (۱۸۸۴–۱۸۹۸) و سنگاپور (۱۸۵۸–۱۸۶۷) می‌شد. برمه از هند جدا شد و به‌طور مستقیم توسط تاج انگلیس از سال ۱۹۳۷ تا استقلال آن در ۱۹۴۸ اداره می‌شد. برمه از هند جدا شد و از سال ۱۹۳۷ تا زمان استقلالش در سال ۱۹۴۸، به عنوان مستعمره ای جداگانه توسط انگلیس اداره می‌شد. کشورهای ساحل آشتی خلیج فارس و دولت‌های مقیم خلیج فارس و ایالت‌های شاهزاده ای و همچنین استان‌های هند انگلیس تا سال ۱۹۴۷ جزو این حکومت بودند و از روپیه به عنوان واحد پول خود استفاده می‌کردند. معنی نام کشورها
جزیره‌مان (Isle of Man در اختیار انگلستان) جغرافیای ونزوئلا
قلمرو دریایی ونزوئلا با ترینیداد و توباگو، دومینیکا، جمهوری دومینیکن، گرنادا، سنت کیتس و نویس، سنت وینسنت و گرنادین‌ها، فرانسه، بریتانیا، هلند و ایالات متحده آمریکا مرز دارد. قطب جنوب
از بین ۷ کشوری که ادعای مالکیت کرده‌اند نروژ و سرزمین اصلی بریتانیا و فرانسه هیچ عرض جغرافیایی آزادی به قطب جنوب ندارند. سرزمین فرادریایی بریتانیا و سرزمین فرادریایی فرانسه و جزیره بووه نروژ در این میان مؤثر بودند. آرژانتین و بریتانیا و شیلی در ناحیه مورد ادعای خود اختلاف نظر دارند در حالی که استرالیا منطقه ای بسیار از فراتر از عرض جغرافیایی خود را ادعا کرده‌است. منطبق‌ترین ادعا را نیوزلند در عرض آزاد خود کرده‌است. عرض ۹۰ تا ۱۵۰ غربی (سرزمین ماری برد) به دلیل شرایط دشوار دسترسی هنوز مورد ادعای کشوری قرار نگرفته‌است. اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع
بالاترین مقام تشریفاتی دربار بریتانیای کبیر (ملکه الیزابت دوم) عنوان «ریاست کشور» را در ۱۶ عضو کشورهای همسود دارا است. این کشورها به اصطلاح «قلمروهای همسود بریتانیا» خوانده می‌شوند. مقام ریاست کشور مقامی تشریفاتی است و در عمل کارهای روزمره کشورهای قلمرو از طریق دولت انتخابی به ریاست نخست‌وزیر انجام می‌شود. این کشورها شامل استرالیا، نیوزیلند، پاپوآ گینه نو، جزایر سلیمان، تووالو (در اقیانوسیه)، کانادا (در آمریکای شمالی)، بلیز (در آمریکای جنوبی)، و آنتیگوا و باربودا، باهاما، باربادوس، گرنادا، جامائیکا، سنت کیتس و نویس، سنت لوسیا، سنت وینسنت و گرنادین (در هند غربی و جزایر کارائیب) هستند. هر چهار سال یک‌بار المپیک کشورهای همسود در یکی از شهرهای اعضا برگزار می‌شود. ایده برگزاری این بازی‌ها در سال ۱۸۹۱ میلادی مطرح شد، در سال ۱۹۱۱ میلادی به بهانه تاج‌گذاری «جُرج پنجم» پادشاه بریتانیا، بین تیم‌های استرالیا، آفریقای جنوبی، کانادا و بریتانیا انجام گرفت و از سال ۱۹۳۰ میلادی به همه اعضای کشورهای همسود تعمیم یافت. مسقط و عمان
مسقط و عمان کشوری بود که شامل کشورهای امروزی عمان و بخش‌هایی از امارات متحده عربی می‌شد. این حکومت را نمی‌بایست با امارات عمان، شیخ‌نشینی که از ۱۸۲۰ تحت‌الحمایه بریتانیا بود اشتباه گرفت. زن
در سال ۱۹۵۲ الیزابت دوم با درگذشت پدرش در فوریه ۱۹۵۲ رئیس اتحادیه کشورهای همسود و ملکه سلطنتی هفت کشور مستقل مشترک‌المنافع شد: بریتانیا، کانادا، استرالیا، نیوزیلند، آفریقای جنوبی، پاکستان و سیلان. در دوره فرمانروایی او به عنوان یک ملکه مشروطه، تغییرات سیاسی عمده‌ای به وقوع پیوسته‌اند، از جمله تفویض قدرت به دولت‌های محلی در بریتانیا، انتقال حاکمیت ملی کانادا به این کشور از بریتانیا، و استعمارزدایی از آفریقا. قیام و محاصره مشروطه‌خواهان تبریز
روسیه و انگلستان در سال ۱۲۸۶، معاهده‌ای را امضا کرده بودند که به موجب آن، مناطق شمالی ایران به عنوان مناطق تحت نفوذ روسیه و مناطق جنوبی به عنوان مناطق تحت نفوذ انگلستان توسط طرفین به رسمیت شناخته شد. با امضای این معاهده که به قرارداد ۱۹۰۷ شهرت یافت، انگلستان پس از ۷۵ سال، از مخالفت و مقابله با روسیه برای اعمال نفوذ یا تجاوز به مناطق شمالی ایران دست برداشت و روس‌ها اجازه پیدا کردند که برای تضمین منافع خود به هر اقدامی که لازم بود دست بزنند، مشروط بر آن که دامنه این اقدامات به مناطق تحت نفوذشان محدود شود. تبریز و به‌طور کلی منطقه آذربایجان در منطقه تحت نفوذ روسیه قرار داشت. قلمرو بریتانیا در اقیانوس هند
این مجموعه شامل شش جزیره مرجانی و ۱٬۰۰۰ جزیره کوچک با مجموع مساحتی معادل می‌باشد. امپراتوری بریتانیا
قلمروهای بریتانیا در اقیانوس آرام نیز در دهه هفتاد مستقل شدند. نخستین منطقه فیجی بود که در سال ۱۹۷۰ به استقلال رسید و آخرین آن‌ها وانواتو بود که استقلالش تا سال ۱۹۸۰ طول کشیده بود. دلیل این اتفاق مشکلات داخلی میان جمعیت انگلیسی زبان و جمعیت فرانسوی زبان بود. فیجی، تووالو، جزایر سلیمان و پاپوا گینه نو نیز به عضویت قلمروهای همسود درآمدند. فهرست حقوق سران کشورها و دولت‌ها
کشورهای زیر قلمرو خود را کنترل و توسط حداقل یک کشور عضو سازمان ملل به رسمیت شناخته شده. منطقه نفوذ
در طول جنگ سرد، کشورهای بالتیک، اروپای مرکزی، برخی از کشورهای اروپای شرقی، کوبا، لائوس، ویتنام، کره شمالی و تا زمان انشعاب چین و شوروی و انشعاب تیتو استالین، جمهوری خلق چین و فدرال خلق گفته می‌شود جمهوری یوگسلاوی، در میان کشورهای دیگر در دوره‌های مختلف، تحت حوزه نفوذ شوروی قرار دارد. گفته می‌شود که اروپای غربی، اقیانوسیه، ژاپن و کره جنوبی در جاهای دیگر تحت حوزه نفوذ ایالات متحده قرار دارند. با این حال، سطح کنترل اعمال شده در این حوزه‌ها متفاوت بود و مطلق نبود. به عنوان مثال، فرانسه و انگلستان توانستند برای حمله به کانال سوئز (با اسرائیل) به‌طور مستقل عمل کنند (بعداً با فشار مشترک ایالات متحده و شوروی مجبور به عقب‌نشینی شدند). بعداً فرانسه نیز توانست از بازوی نظامی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) خارج شود. کوبا غالباً مواضعی اتخاذ می‌کرد که با متحد شوروی خود در تضاد باشد، از جمله اتحاد لحظه ای با جمهوری خلق چین، سازماندهی مجدد اقتصادی و حمایت از شورشیان در آفریقا و آمریکا بدون تأیید قبلی اتحاد جماهیر شوروی. فهرست کشورها بر پایه جمعیت
این نوشتار فهرستی از کشورها و قلمروهای وابسته بر پایۀ جمعیت است. در این فهرست نام کشورهای مستقل، قلمروهای وابستهٔ مسکونی و در برخی موارد کشورهای تابع بر اساس استاندارد ایزو ۳۱۶۶-۱ آورده شده‌است. برای مثال پادشاهی متحد بریتانیا و قلمروهای وابسته به آن به صورت یک نهاد واحد فرض شده‌اند اما کشورهای تابع پادشاهی هلند به طور جداگانه آورده شده‌اند. همچنین این فهرست شامل کشورهای با رسمیت محدود هم می‌شود که در استاندارد ایزو ۳۱۶۶-۱ موجود نیستند. بریتانیا
پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند شمالی که به‌اختصار بریتانیا یا پادشاهی متحد خوانده می‌شود، حاکمیتی سیاسی است که در شمال غربی اروپای قاره‌ای واقع شده‌است. بریتانیا یکی از مهم‌ترین بازیگران عرصهٔ سیاست و اقتصاد جهانی است و یکی از بزرگ‌ترین اقتصادهای جهان را داراست. پادشاهی متحد بریتانیای کبیر از چهار کشور، تشکیل شده‌است: سه کشورِ انگلستان، اسکاتلند و ولز روی هم جزیرهٔ بریتانیای کبیر را تشکیل می‌دهند. چهارمین کشور، ایرلند شمالی نام دارد که در شمال شرقی جزیره ایرلند واقع شده‌است. لندن پایتخت و بزرگ‌ترین شهر پادشاهی متحد و نیز کشور انگلستان است. بریتانیا را اقیانوس اطلس از غرب و شمال، دریای شمال در شرق، کانال انگلیس در جنوب و دریای ایرلند در غرب احاطه کرده‌است. پادشاهی متحد بریتانیای کبیر یکی از اعضای دائم شورای امنیت سازمان ملل می‌باشد و دارای حق وتو است. زمین
بر پایهٔ داده‌های مارس ۲۰۱۲، بدون در نظر گرفتن سرزمین بی‌صاحب بیرطویل، میان مصر و سودان و بخش‌هایی از جنوبگان: روی هم رفته ۲۰۶ کشور در جهان وجود دارد؛ که در این شمارش، ۱۹۳ کشور عضو سازمان ملل متحد است. همچنین ۵۹ مورد هم قلمروهای وابسته‌اند و شماری هم سرزمین‌های خودمختار یا مورد اختلاف‌اند. از گذشته تا کنون، زمین هرگز یک فرمانروایی یکتا نداشته‌است که در سراسر زمین فرمان براند هرچند فرمانروایی‌هایی بوده‌اند که در دوره‌ای بر بیشتر بخش‌های زمین فرمان می‌رانده‌اند اما امروز از میان رفته‌اند. قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام
همسود جزایر ماریانای شمالی: قانون اساسی جدید آن به صورت محدود در ۱ ژانویه ۱۹۷۸ و به‌طور کامل در ۴ نوامبر ۱۹۶۸ اجرایی شد.ش پرچم بریتانیا
پرچم اتحاد پراستفاده و معروف‌ترین پرچم در سراسر جهان است که به واسطه امپراتوری بریتانیا گسترش یافت. در گذشته بر روی پرچم‌های زیادی از مناطق جهان بود. هم اکنون پرچم اتحاد در بالای سمت چپ پرچم‌های آنگویلا، استرالیا، آکراتاری و داکیلیا، جزیره اسنشن، برمودا، قلمرو جنوبگان بریتانیا، قلمرو بریتانیا در اقیانوس هند، جزایر ویرجین بریتانیا، جزایر کیمن، جزایر فالکلند، مونتسرات، جزایر پیت‌کرن، سنت هلن، جزایر جورجیای جنوبی و ساندویچ جنوبی، تریستان دا کونا، جزایر تورکس و کایکوس، نیوزیلند و ایالت‌های هاوایی، بریتیش کلمبیا، منیتوبا و انتاریو ترسیم شده است. بلیز
در سال ۱۸۴۰ بریتانیا این منطقه را مستعمره خود قلمداد و نام آن را هندوراس بریتانیا نهاد. هندوراس بریتانیا در سال ۱۸۶۲ به مستعمره سلطنتی بریتانیا بدل گشت. خودمختاری داخلی در ژانویه ۱۹۶۴ به هندوراس بریتانیا داده شد. در سال ۱۹۷۳ هندوراس بریتانیا به بلیز تغییر نام داد. کشور بلیز در ۲۱ سپتامبر ۱۹۸۱ رسماً از بریتانیا اعلام استقلال کرد. اما گواتمالا که از سال ۱۸۰۰ ادعای مالکیت بلیز را مطرح کرده بود از به رسمیت شناختن استقلال بلیز خودداری کرد. در همین ارتباط نیروهای بریتانیایی همچنان برای دفاع از بلیز در این کشور باقی‌ماندند و مناقشه بین بریتانیا و گواتمالا بر سر بلیز همچنان حل‌ناشده ماند. سرانجام گواتمالا در سال ۱۹۹۱ حاکمیت بلیز را به رسمیت شناخت، هرچند هنوز هم ادعای مالکیت بر بیش از نیمی از بلیز را تکرار می‌کند. تاریخ اقیانوسیه
استرالیا در سال ۱۷۸۸ و نیوزیلند در سال ۱۸۴۰ مستعمره بریتانیا شدند و به دنبال آن‌ها فیجی نیز در سال ۱۸۷۲ مستعمره شد. در واقع، بسیاری از جزایر اقیانوسی بخشی از امپراتوری بریتانیا شدند. علاوه بر بریتانیا، قدرت‌های اروپایی دیگری نیز که بر بخش‌های خاصی از اقیانوسیه کنترل داشتند. به عنوان مثال، کالدونیای جدید از سال ۱۸۵۳ متعلق به فرانسه بود، همان‌طور که پلی‌نزی فرانسه از سال ۱۸۸۹ به آن کشور تعلق گرفت. آلمان نیز مستعمراتی را در آنجا ترتیب داد (برای نمونه، گینه نو آلمان در سال ۱۸۸۴ و ساموآ در سال ۱۹۰۰). قلمرو
قلمرو یک جامعه و یا سرزمین به همراه قوانین مستقل محسوب میشود. این اصطلاح معمولاً برای توصیف پادشاهی یا دیگر گونه‌های سلسه ها و نظام‌های سلطنتی استفاده می شود. قلمرو اگر پادشاه خود را داشته باشد، ممکن است یک پادشاهی تحت لوای یکامپراتوری نیز باشد، به عنوان مثال امپراتوری آلمان. قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام
با تصویب قطعنامه ۲۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد در ۱۸ ژوئیه ۱۹۴۷ قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام به صورت یک قلمرو تحت قیمومت (امانتی) سازمان ملل متحد در آمد. در این قطعنامه، قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام یک "منطقه راهبردی" خوانده شد. بند ۸۳ منشور ملل متحد می‌گوید که خروج این منطقه از قلمرو تحت قیمومت سازمان ملل متحد، تنها با تصویب شورای امنیت ممکن است و مانند دیگر قلمروهای تحت قیمومت سازمان ملل متحد با تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد ممکن نیست. تا ۱۹۵۱ نیروی دریایی ایالات متحده آمریکا قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام را با برقراری پایگاهی را در گوآم اداره می‌کرد. پس از آن اداره این منطقه به وزارت کشور ایالات متحده آمریکا واگذار شد. وزارت کشور ایالات متحده آمریکا این منطقه را از پایگاهی در سایپن مدیریت می‌کرد. قلمرو بریتانیا در اقیانوس هند
قلمرو اقیانوس هند بریتانیا همراه با مجمع‌الجزایر چاگوس یکی از سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا است. معروف به یکی از مستعمره‌های پادشاهی انگلستان و ایرلند شمالی در اقیانوس هند می‌باشد و موقعیت آن در میان شرق اندونزی، غرب آفریقا و جنوب هند قرار دارد. امپراتوری بریتانیا
بر سر مالکیت چندین منطقه از سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا اختلاف است. اسپانیا خود را مالک جبل‌الطارق می‌داند، آرژانتین مدعی جزایر فالکلند و جورجیای جنوبی و جزایر ساندویچ جنوبی است و بر سر مالکیت «قلمرو اقیانوس هند بریتانیا» با موریس و سیشل اختلاف وجود دارد. همچنین بسیاری از کشورها قلمرو بریتانیایی جنوبگان را به رسمیت نمی‌شناسند و معتقد هستند که هیچ کشوری حق مالکیت بر قطب جنوب ندارد. انگلستان
انگلستان به همراه اسکاتلند ، ولز و ایرلند شمالی کشور پادشاهی متحد بریتانیا را تشکیل می دهند . قلمرو نیوزیلند
قلمرو نیوزیلند () متشکل از کل منطقه (یا کشوری) است که در آن پادشاه نیوزیلند به عنوان رئیس دولت عمل می‌کند. کشور نیوزیلند یک فدراسیون نیست؛ این کشور مجموعه‌ای از ایالات و سرزمین‌هایی است که تحت سلطه پادشاه خود متحد شده‌اند. نیوزیلند یک کشور مستقل است. قلمرو وابسته راس (که از مجموعه‌های ادعاهای ارضی در جنوبگان است) و قلمرو وابسته توکلائو دو عضو همراه (جزایر کوک و نیووی) را در قلمرو نیوزلند واقع شده‌اند. کامن لا
کامن‌لا اساس و پایهٔ حقوق انگلستان است و به جهت مشترک بودن این نظام برای همهٔ بخش‌های انگلستان و ولز آن را کامن‌لا می‌نامند. حدود ۱/۳ از نظام‌های حقوقی کنونی جهان که اکثراً کشورهای انگلیسی زبان می‌باشند از نظام حقوقی این کشور الگوبرداری کرده‌اند. دیگر کشورهایی که تابع این نظام هستند عبارتند از: ایالات متحده آمریکا، مالزی، سنگاپور، بنگلادش، پاکستان، سری‌لانکا، هند، کامرون، کانادا، ایرلند، نیوزلند، آفریقای جنوبی، زیمبابوه، هنگ کنگ و استرالیا فراگیری و توسعهٔ حقوق کامن‌لا که کم‌تر به وسیلهٔ نظام حقوقی مدنی رومی–ژرمنی تحت تأثیر قرار گرفته و دارای رشد طبیعی بوده وام‌دار وجود مردانی هم‌چون براکتون، کک، و لیتلتون است. سینمای اسکاتلند
کشورهای انگلستان، اسکاتلند، ولز و ایرلند شمالی قلمرو پادشاهی متحد را تشکیل می‌دهند. سهم سینماگران اسکاتلند، انگلیس، ولز و ایرلندشمالی در سینمای بریتانیا و تأثیر آن بر سینمای جهان طی ۲ دهه ۲۰ تا ۴۰ مشهود است. گویان بریتانیا
گویان بریتانیا () نام مستعمره بریتانیا و بخشی از هند غربی بریتانیا)، در کارائیب و ساحل شمالی آمریکای جنوبی بود، که هم‌اکنون به عنوان کشور مستقل گویان شناخته می‌شود. فهرست سرزمین‌هایی که انگلیسی یک زبان رسمی در آنجا است
این فهرست شامل کشورهایی است که زبان انگلیسی در آن‌ها زبان رسمی است. البته در برخی، انگلیسی، تنها زبان رسمی نیست و زبان‌های دیگری هم وجود دارد. زبان انگلیسی به سبب گسترش استعمار بریتانیا در بسیاری از کشورهای جهان گسترش یافته‌است. پیش‌بینی می‌شود تا سال 2050، نیمی از جمعیت جهان کمابیش مهارت سخن گفتن به این زبان را پیدا کنند. قلمرو جنوبگان شیلی
قلمرو جنوبگان شیلی () سرزمینی در جنوبگان و مورد ادعای شیلی است. قلمرو جنوبگان شیلی محدوده‌ای میان طول جغرافیایی ۵۳ تا ۹۰ درجه غربی و از قطب جنوب (۹۰ درجه جنوبی) تا مدار ۶۰ درجه جنوبی را در بر می‌گیرد. بخش‌هایی از این سرزمین با جنوبگان آرژانتین و قلمرو بریتانیایی جنوبگان که مورد ادعای این دو کشور است هم‌پوشانی دارد. اداره این سرزمین بر عهده شهرداری کابو د ارنوس است که در خاک اصلی آمریکای جنوبی واقع شده‌است. فهرست سفارت‌های کانادا
کانادا به عنوان قلمرو هم‌سود بریتانیا محسوب می‌شود که با تمام کشورهای همسود دیگر ارتباطی گسترده دارد. کشور کانادا روابط دیپلماتیک گسترده‌ای در جهان دارد که در این فهرست بیش از ۲۷۰ مکان در حدود ۱۸۰ کشور جهان، که با این کشور ارتباط دارند را دربرمی گیرد. قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام
امروزه قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام به چهار کشور مستقل تقسیم شده‌است: قلمروی وابسته
این فهرست شامل مناطقی که توسط حکومت‌های متفاوت مورد ادعا هستند مانند جنوبگان یا مناطقی که سازمان ملل آنها را در فهرست لیست سازمان ملل از قلمروهای غیر خودگردانی قرار داده‌است نیست. مستعمره‌سازی
"استعمارگرایی" در این دوره به استعمارگرایی سرزمین‌های غربی اروپایی در سرتاسر آمریکا، آفریقا، آسیا و اقیانوسیه مربوط است. مهمترین کشورهای اروپایی فعال در زمینه مستعمره‌سازی عبارت اند از: اسپانیا، پرتغال، فرانسه، پادشاهی انگلستان (و قبل تر پادشاهی بریتانیای کبیر)، هلند، پادشاهی پروس (آلمان کنونی) و در اوایل قرن هجدهم میلادی ایالات متحده آمریکا. بیشتر این کشورها دوره‌ای از قدرت تقریبی کامل در تجارت جهانی را در یک دوره زمانی از حدود ۱۵۰۰ تا ۱۹۰۰ داشتند. با آغاز قرن نوزدهم میلادی امپراتوری ژاپن مستعمراتی در هوکایدو و کره بنا نهاد. جدول زمانی جنگ جهانی دوم (۱۹۴۱)
۸: [[سوریه]] و [[لبنان]] که تا این زمان تحت سلطه [[فرانسه ویشی]] بودند، توسط نیروهای استرالیایی، بریتانیایی، هندی و وفاداران به [[دولت در تبعید فرانسه]] مورد تهاجم قرار گرفتند. قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام
نخستین کشور اروپایی که بر این منطقه ادعای مالکیت کرد پادشاهی اسپانیا بود. پس از آن امپراتوری استعماری آلمان مدعی مالکیت قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام شد. این ادعاهای مالکیت، باعث درگیری میان این دو کشور شد. پس از شکست اسپانیا از آمریکا در جنگ آمریکا و اسپانیا در ۱۸۹۸، امپراتوری استعماری اسپانیا در ۱۸۹۹ آبخوست‌های این منطقه را به امپراتوری استعماری آلمان فروخت. در جنگ جهانی اول، امپراتوری ژاپن با گرفتن این منطقه از آلمان، کنترل آن را بدست گرفت. در ۲۸ ژوئن ۱۹۱۹ جامعه ملل رسماً حکمرانی قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام را بر پایه پیمان ورسای با تصویب قیمومت اقیانوس آرام جنوبی به امپراتوری استعماری ژاپن واگذار کرد. در ۱۹۴۴ در هنگام جنگ جهانی دوم قلمرو تحت قیمومت جزایر اقیانوس آرام به دست آمریکا افتاد. فهرست کشورهای در گستره بیش از یک قاره
جزایر بریتانیا خود در اروپا قراردارد، ولی جزایر فالکلند که بخشی از سرزمین‌های فرادریایی بریتانیاست در آمریکای جنوبی قرارگرفته. فهرست کشورهای مستقل و سرزمین‌های وابسته در آسیا
این مقاله فهرست کشورهای مستقل و قلمروهای وابسته در آسیا است. بلوچستان
تحولاتی که در قاره اروپا روی داد، موجب کشیده شدن میدان رقابت کشورهای اروپایی به دیگر قاره‌ها به ویژه آسیا شد. یکی از سرزمین‌هایی که اهمیت زیادی برای دولت‌های اروپایی داشت، هندوستان بود. در جریان رقابت اروپایی‌ها برای تسلط بر هندوستان، سرزمین‌های مجاور آن به عنوان معابر دسترسی بر آن سرزمین، اهمیت ویژه یافتند. یکی از این نواحی بلوچستان بود. انگلیسی‌ها که توانسته بودند، دست دیگر رقیبان خود را از هندوستان کوتاه نمایند، تصمیم گرفتند برای امنیت بخشیدن به سرحدات آن، منطقه حایلی در مرزهای شمال غربی تشکیل دهند و از این زمان سیاست انگلیس، در بلوچستان آغاز شد. دانلا
دانلا (به انگلیسی: Danelaw) یک پادشاهی در انگلستان بود که توسط دانمارکی‌ها کنترل می‌شد. مناطقی که پادشاهی دانلا کنترل می‌کرد شمال و شرق انگلستان بودند. در دانلا قوانین دانمارکی بر قوانین آنگلوساکسون‌ها چیرگی داشتند. سرزمین‌هایی که دانلاو را پدید می‌آوردند در شمال و خاور انگلستان جای داشتند که مدت‌ها دانمارکی‌ها و دیگر اسکاندیناویی‌ها اشغالش کرده‌بودند. پایه‌گذاری دانلا از تاخت‌وتاز ارتش بزرگ بی‌دین‌ها به انگلستان در سدهٔ نهم سرچشمه گرفت، اگرچه این واژه (دانلا) تا سدهٔ یازدهم برای نشان دادن یک سرزمین جغرافیایی به کار برده نمی‌شد. جنگجویان وایکینگ، که به دنبال گنج و شکوه در جزایر بریتانیا بودند، به قول رویدادنویس آنگلوساکسونی در سال ۸۷۶، «شخم زدن خود را پی گرفتند.» انگلستان
این کشور از شمال با اسکاتلند و از غرب با ولز هم‌مرز است. مرزهای آبی این کشور در شمال غرب دریای ایرلند، در جنوب غرب دریای سلتی و در شرق دریای شمال است و در جنوب نیز کانال مانش آن را از اروپای قاره‌ای و کشور فرانسه جدا می‌کند. معنی نام کشورها
جزیره جرسی (Jersey در اختیار انگلستان) قلمروهای ایالات متحده روی تمبرها
از قلمرو واگذار شده توسط بریتانیای کبیر در معاهده پاریس سال ۱۷۸۳، پنج ایالت از قلمرو شمالغرب و دو ایالت از قلمرو جنوب غربی ایجاد شده‌اند. ایالت‌ها براساس اصول کنفدراسیونی، ادعاهای خود بر سرزمین‌های غربی را واگذار کرده و به کنگره اجازه دادند تا سرزمین‌ها را تا زمان تشکیل دولت اداره کند. این عمل طبق قانون اساسی تمدید شد. از قلمرو شمال غربی اوهایو، ایندیانا، ایلینوی، میشیگان و ویسکانسین و از قلمرو جنوب غربی می‌سی‌سی‌پی و آلاباما شکل گرفتند. قلمروی مشترک‌المنافع
قلمروهای مشترک‌المنافع یا قلمروهای همسود از مستملکات و اکثر مستعمرات سابق امپراتوری بریتانیا تشکیل یافته‌است که در آن‌ها ملکه الیزابت دوم به‌طور رسمی به عنوان ملکه و رئیس کشور شناخته می‌شود. به جز بریتانیا که الیزابت دوم خود در آن حضور دارد، در کشورهای دیگر «فرماندار کل» که معمولاً به پیشنهاد نخست‌وزیر آن کشور و به دستور الیزابت دوم انتخاب می‌شود، وظایف رئیس کشور را ایفا می‌کند. کشورهای عضو قلمروهای مشترک‌المنافع زیرمجموعهٔ اتحادیه کشورهای مشترک‌المنافع هستند.