به کنده کاری روی چوب چه می گویند؟
کنده‌کاری روی چوب
کنده‌کاری روی چوب خود انواعی دارد چون خراطی، ساخت تندیس‌های چوبی، مُنَبَّـت‌کاری، مُعرّق‌کاری و خاتم‌کاری. این هنرها با بهره‌گیری از ابزار برش تیز مانند اسکنه و مغار و ابزار کوبشی نظیر پتک دستی انجام می‌گیرند. هنرهای چوبی
هنرهای چوبی یا کارهای چوبی شامل مهارت‌های ساخت وسایل کاربردی و هنری از چوب است. هنرهای چوبی را می‌توان به سه دسته درودگری (نجاری)؛ کنده‌کاری روی چوب؛ و ساخت کابینت و مبلمان با چوب تقسیم کرد. کنده‌کاری روی چوب خود زیربخش‌هایی دارد چون مُنَبَّـت‌کاری، مُعرّق‌کاری و خاتم‌کاری.
چوب‌پرده
چوب‌پرده یا میل‌پرده، میلهٔ پهن و دراز بدرازای عرض در یا پنجره یا کمی طولانی‌تر است که آن را بر بالای در یا پنجره کوبند و از آن پرده آویزند. در عین اینکه بدان چوب‌پرده گفته می‌شود جنس آن می‌تواند فلزی هم باشد. چوب‌پرده وسیله‌ای است برای نگه‌داشتن پرده‌ها که معمولاً در بالای پنجره یا در راستای لبه‌های حمام یا هرجایی که پرده‌ها به کار روند، قرار می‌گیرد. معمولاً چوب‌پرده‌ها در حمام‌ها ته‌باز و خودنصب هستند، در حالی که میله‌ها در دیگر جای‌های خانه اغلب با سگدست یا گلدسته تزئینی همراهند. پاک‌تراشی
پاک‌تراشی یا بریدن همه درختان، یک روش جنگلداری / درخت‌بری است که در آن اکثر یا همه درختان یک منطقه به‌طور یکنواخت قطع می‌شوند. همراه با برداشت درختان پناهگاه و بذر، جنگل‌بانان از آن برای ایجاد انواع خاصی از بوم‌سازگان‌های جنگلی و ترویج گونه‌های انتخابی که نیاز به نور خورشید فراوان دارند یا در توده‌های بزرگ و همسن رشد می‌کنند، استفاده می‌شود. شرکت‌های چوب‌بری و اتحادیه‌های کارگران جنگلی در برخی کشورها از این عمل به دلایل علمی، ایمنی و اقتصادی حمایت می‌کنند، در حالی که مخالفان آن را نوعی جنگل‌زدایی می‌دانند که زیستگاه‌های طبیعی را از بین می‌برد و به تغییرات آب و هوایی کمک می‌کند. کیکم
کَرکُو نام یک گونه از سرده افرا است. از گونه‌های پهن‌برگ مناطق نیم‌خشک سرد است که حفظ آن به‌عنوان یکی از ذخایر توارثی گونه‌های جنگلی، از اهمیت خاصی برخوردار است. در ایران زیرگونه‌های تحت عنوان‌های کرکو، کی‌کف یا کیکم کردستانی (subsp. Assyriacum (Pojark) Rech.f.1969)، کهوک یا کیکم قفقازی (subsp. ibericum (M.B.) Yaltrik.1967)، سیاه کرکو یا کیکم ترکمنی (subsp. turcomanicum (Pojark) Rech.f.1969)، کیکم شیرازی (subsp. cinerascens (Boiss) Yaltrik 1967) و کهکم یا کیکم ایرانی (subsp. persicum (Pojark) Rech.f.1969) که انحصاری ایران است، وجود دارد. در استان فارس این گونه تا ارتفاع ۲۸۰۰ متری از سطح دریا در جوامع ارس حضور دارد. چوب آن دارای گره‌های زیبایی است که در کارهای کنده کاری روی چوب و منبت کاری استفاده می‌شود. در ضمن از چوب آن در صنایع خاتم استفاده می‌شود. برخی منابع فارسی Acer monspessulanum را کیکم دانسته‌اند و برخی دیگر منابع آن را کرکو دانسته‌اند و واژه کیکم را برای Acer cinerascens به‌کار برده‌اند. کنده‌کاری سبزیجات
همان‌طور که قرن‌ها گذشت، شور و شوق برای این هنر مومی و مشکلاتی روبرو شد. در سال ۱۸۰۸، رامای دوم سیام پادشاه تایلند بقدری به کنده کاری‌های گیاهی علاقه‌مند بود که شعری در مورد آن نوشت. با این حال، در طول انقلاب ۱۹۳۲ در تایلند، علاقه به کنده‌کاری‌های گیاهی کمرنگ شد. به منظور احیای علاقه، این هنر از سن ۱۱ سالگی در مدارس ابتدایی تا دبیرستان در تایلند آموزش داده شود. همچنین دروس اختیاری نیز در دانشگاه‌های سراسر تایلند ارائه می‌شود. مته
این نوع مته Forstner Flang Bit یا webfoot Augers نیز نامیده می‌شود. بعد از آنکه مخترع آن، بنجامین فورستر، آن را طراحی کرد جهت سوراخ‌کاری‌های تخت Flat – Botto در جهت‌های مختلف روی بدنهٔ چوب مورد استفاده قرار گرفت. آن‌ها می‌توانند لبه کار را تراش دهند و همچنین قسمتی از کار که روی هم افتاده (Over lapping) را هم سطح سوراخ کنند. به واسطه تخت بودن کف حفره آن‌ها برای سوراخ کاری سر تا سر چوب‌ها روکش دار قبل از چسباندن صفحات نازک چوب (خاتم کاری) بسیار مناسب‌اند. این مته نیاز به نیروی زیاد جهت سوراخ کردن مواد دارد همچنین به‌طور معمول در دریل‌های فشاری مورد استفاده قرار می‌گیرد (دریلهایی که به صورت ثابت روی گیره بسته می‌شوند فقط حرکت بالا و پایین را دارد) بر خلاف بیشتر مته‌های موجود این مته‌ها را نمی‌توان با دریل‌های دستی استفاده کرد. تیغه مته (الماس) دارای نوک مرکزی است که در مدت تراش کمک می‌کند تا مته منحرف نشود. تراش دهنده پیرامون بافت چوب لبه‌ها و قطر داخلی را برش می‌دهد همچنین کمک می‌کند که چوب با دقت و بدون انحراف تراشیده (یا سوراخ) شود. عکس‌های نمایش‌داده‌شده دارای دو لبهٔ تراش در بالای لولهٔ استوانه‌ای‌اند. این نوع مته بسیار سریع عمل می‌کند، ولی سوراخ‌های نامسطح و دارای ناهمواری‌های بسیار از خود جا می‌گذارند. این مته دارای لبه‌های محوری برند برای صاف کردن مواد زیر حفره می‌باشد. مته‌های درون تصویر دارای دو لبه محوری می‌باشند. اما طرح‌های دیگر ممکن است بیش از دو لبه داشته باشد. این نوع مته‌ها دارای سازوکارِ پاک کردن پلیسه‌های درون سوراخ هستند. مته‌های یادشده معمولاً در سایزهای «۱۶/۵» ۸ میلی‌متر تا «۲» ۵۰ میلی‌متر موجودند. در ابتدا این مته در کارخانجات اسلحه‌سازی موفقیت چشمگیری کسب کرد، چراکه هر دو کار سوراخ‌کاری و صاف کردن سطح سوراخ (پرداخت‌کاری) را هم‌زمان انجام می‌دهد. صنایع دستی استان مازندران
لاک تراشی در مناطق روستایی و جنگلی مورد توجه پیشه وران هنرمندان بوده و انواع سازه‌های آن براساس نیاز زندگی روزمره گسترش یافته‌است. روستاییان ساکن مناطق جنگلی درگذشته بیشترین نیازهای خود را از چوب تهیه می‌کردند و در ساخت لوازم چوبی از مهارت خوبی برخوردار بودند. استادکاران بااستفاده از ریشه و تنه درختان بدون بهره‌گیری از ابزار کار امروزی ظروف چوبی مانند جوله، کلز، لاک دانه پاش، قند چوله، تنباکو چوله، قاشق، ملاقه، کترا، می‌ساختند. هنر لاک تراشی یک کار ابتکاری است و جنگل نشینان با شناختی که از انواع درختان جنگلی دارند برای ساخت مصنوعات چوبی از ریشه و چوب درختان ویژه‌ای با استفاده از ابزار کار بسیار ابتدایی استفاده می‌کنند. درختانی که از چوب آن‌ها برای این کار بهره می‌گیرند افرا، راش، ملج، توسکا، ممرز، شمشاد، نم دار و انجیلی است. ظروفی که از ریشه درختان ساخته می‌شود سبک‌تر و در برابر سرما و گرما مقاوم تر است ترک برنمی‌دارد و در اثر ضربه به سادگی نمی‌شکند لاک تراشان معتقدند ظروفی که از ریشه درختان تهیه می‌شود، اگر خوب نگهداری شود عمر مفید آن‌ها دست کم بالای صد سال خواهد بود. در صورتی که لوازم تهیه شده از ساقه و تنها درختان همین خاطر در گذشته لاک تراشان لوازم مورد نیاز در خانه را از ریشه زیرین ریشه‌هایی که از ساقه با شیب ملایمی در خاک نفوذ کرده‌اند استفاده کنند زیرا از دیدگاه آنان قسمت زیرین این نوع ریشه‌ها کمتر در معرض برف و باران قرار داشت. برخی از ظروف چوبی که در مازندارن کاربرد دارد عبارتند از: کنده سوخته
برق ویک خط تلفن منبت‌کاری
منبت‌کاری نام یکی از صنایع دستی در چندین کشور از جمله ایران است. ریشهٔ کلمهٔ منبت از کلمهٔ نبات گرفته شده و به معنی رویانیده می‌باشد؛ و به این دلیل بوده‌است که برجستگی گل و گیاه بر روی چوب، سنگ، و مانند روئیدن گیاه بر روی آن بوده‌است. هنر منبت که در آن حکاکی و کنده کاری روی چوب می‌باشد قدیمی‌ترین اثر منبت یک لنگه در چوبی متعلق به مسجد جامع عتیق شیراز است. کاه
کاه ساقه و پوسته‌ای است که اطراف دانه‌های غلات مانند گندم و جو را می‌پوشاند و هنگام خرمن‌کوبی، خرد شده، از دانه جدا می‌شود. کاه از محصولات جانبی کشاورزی است. کنده‌کاری میوه در تایلند
کنده‌کاری میوه در تایلند () یکی از هنرهای سنتی کشور تایلند است. این هنر نیاز به پاکیزگی و تمیز کاری، دقت، مدیتیشن، و توانایی شخصی دارد. کنده‌کاری میوه در تایلند به عنوان یک هنر قابل احترام، چندین قرن است که در این کشور سابقه دارد. این هنر در اصل تنها برای تزئین میز غذای خانواده سلطنتی مورد استفاده قرار می‌گرفت. هونینگ
هونینگ (به انگلیسی: Honing) یا سنگ‌کِشی یک فرایند ماشینکاری پرداخت سطح است که براده‌بردای از قطعه به وسیلهٔ سایش سنگ هونینگ صورت می‌گیرد و هدف آن اصلاح دقت ابعادی و بهبود صافی سطح است. این عملیات معمولاً در آخرین مرحله پس از عملیات‌هایی نظیر سوراخ‌کاری، بورینگ و سنگ‌زنی انجام می‌شود. یک تفاوت آن با سنگ‌زنی، سرعت پایین هونینگ و تفاوت دیگر آن، بیشتر بودن سطح تماس بین قطعه و ابزار در هونینگ است که به تصحیح ابعاد کمک می‌کند. سنگ هونینگ از دانه‌های ساینده سخت تشکیل شده که توسط یک ماده زمینه کنار هم قرار گرفته‌اند. عملیات هونینگ به شیوه‌های مختلفی انجام می‌شود ولی استفاده متداول آن، پرداخت سطوح داخلی استوانه‌ای مانند سطوح داخل سیلندر موتورها به خصوص با هدف ایجاد سطح مناسب برای روغنکاری است. برای دیگر کاربردهای آن می‌توان به پرداخت دنده‌های چرخندههای با کیفیت بالا و سطوح خارجی محورها، پین‌ها و یاتاقانهای استوانه‌ای اشاره کرد. پوست‌کنی
پوست‌کَنی یا سَلّاخی، کندن پوست کالبد جانوران یا انسان پس از کشتن را گویند. در واژگان سیاسی از این گزاره، بیشتر برای توصیف «کشتن به صورتی فجیع» استفاده می‌شود. معمولاً از فرد قربانی با عنوان «سلاخی‌شده» یاد می‌شود. کوبکاری
یکی از کاربردهای رایج فرایند کوبکاری را می‌توان در صنایع تعمیر خودرو و ساخت سفارشی خودرو مشاهده کرد که در آن از کوبکاری دستی یا ماشینی برای کشش ورق فلزی نازک برای ایجاد سطوح منحنی استفاده می‌شود. در روش دستی از چکش دستی استفاده می‌شود و نوعی طرح‌ریزی است. همچنین روش‌هایی به کمک ماشین وجود دارد که از نسخه‌ای از چکش برقی برای باز کردن ورق فلز استفاده می‌کنند. کنده‌کاری سبزیجات
استفاده از کنده کاری‌های گیاهی امروزه در بسیاری از رستوران‌های مختلف آسیایی، کشتی، هتل، و دیگر مکان‌های مختلف رایج است. در میانه قرن بیستم، هنر کنده‌کاری‌های گیاهی شروع به گسترش به خارج از شرق آسیا کرد. از آن زمان فرهنگ‌های دیگر به آرامی شروع به درک زیبایی و فرهنگ در ارتباط با این هنر کردند. امروزه، می‌توان کنده‌کاری‌های گیاهی را در سراسر جهان مشاهده کرد. زیروروکاری
به ساخت تزئینات دارای نوارهای زیر و رو و درهم‌بافته در معماری نیز زیروروکاری می‌گویند ولی امروزه به طور کل به هر طرح درهم‌بافته‌ای که بر روی فلز، چوب یا سنگ حک شود یا به شکل چاپ شده نقش ببندد زیروروکاری یا گیوش گفته می‌شود. حکاکی روی فلز
همان‌طور که از نامش پیداست، حکاکی روی فلز، یکی از انواع حکاکی است و از بسیاری جهات به دیگر انواع کنده کاری روی دیگر مواد از جمله چوب، شباهت دارد. با این تفاوت که حکاکی روی مواد سخت، مانند فلز، علاوه بر جنبه تزئینی، مقدمه ای برای ابداع و تکمیل صنعت ابتدایی چاپ بوده‌است. برای شروع، تصویر یا نوشته‌ای انتخاب شده و با کاغذ نازکی روی آن پوشانده می‌شود. سپس عین این تصویر یا نوشته که از زیر کاغذ نازک، قابل مشاهده است، نقاشی می‌شود. سپس کاغذ نقش دار را پشت و رو می‌کنند و بار دیگر خطوط قابل رویت در پشت کاغذ را پررنگ می‌کنند. سپس کاغذ نقش دار پشت و رو را طوری که تصویر یا نوشته آن به صورت وارونه، به راحتی قابل دیدن باشد را روی صفحه فلزی که معمولاً مس بوده‌است، قرار می‌دهند. برای ثابت ماندن کاغذ روی صفحه فلزی، در هنگام کنده کاری، فنون مختلفی وجود دارند. از جمله این که قبل از گذاشتن کاغذ روی صفحه فلزی، سطح صفحه فلزی را موم اندود می‌کنند. البته لایه موم باید نازک و یکنواخت باشد. بعد از آنکه کاغذ به خوبی روی صفحه فلزی تثبیت شد با چاقوی مخصوص یا مغار که دارای شیار براده است، خطوط روی کاغذ، روی صفحه فلزی تراشیده می‌شود. تراشیدن خطوط نیاز به مهارت شخصی دارد، اما انتخاب مغار مناسب؛ و ایجاد خراشهای متعدد کم عمق، اساس آن است. بعد از آن که نقش روی کاغذ، به صورت وارونه، روی صفحه فلزی، تا اندازه ممکن، حک شد، کاغذ از روی صفحه برداشته می‌شود. در این مرجله صنعت‌گر باید با اتکاء به مهارت خود، شیارهای رو صفحه فلزی را تکمیل کند و سایه و روشنها را با تنظیم عمق شیارها، اعمال کند. بعد از تکمیل کار، می‌توان سطح صفحه را مرکب زد، طوری که اگر کاغذی روی آن قرار دهیم نقش روی صفحه فلزی به صورت نقش اولیه روی آن بماند؛ یعنی اگر کاغذی را روی صفحه فلزی آلوده به مرکب قرار دهیم، بعد از وارونه کردن کاغذ، نقش نوشته‌ای که روی آن باقی مانده، قابل خواندن باشد. (به صورت عکس نگاتیو)این روش بعدها برای تولید مهر تکمیل شد. اگر تصویر اصلی را معکوس نکنیم طوری که نوشته روی صفحه فلزی مستقیماً قابل خواندن باشد. می‌توان روی صفحه را با موم، سرب یا ماده نرمی پوشاند و از میان دستگاه غلطک عبور داد یا زیر دستگاه پرس گذاشت. تا تصویر یا نوشته روی صفحه به صورت برجسته روی سطح لایه موم، ثبت شود. نقش ثبت شده نوعی مهر ابتدایی مومی خواهد بود. قلمکاری
مطلب قابل ذکر این است که بین نقش‌های مربوط به قلمکاری و قالی و کاشی و همچنین تا اندازه‌ای گچبری و کنده کاری روی چوب وجه تشابه بسیاری هست که می‌رساند طراحان نقش‌های قلمکاری و قالی و کاشی و همچنین اغلب نقش سازان کنده کاری چوب و منبت‌کاری و گچبری با استفاده از طرح‌ها و نقش‌هایی که در این چند صنعت بکار می‌رفته و از تلفیق آن‌ها با یکدیگر طرح و نقش جدیدی فراهم می‌ساخته‌اند، به‌علاوه اینکه نقش‌های کاشی ایران بخصوص از دوره صفویان به بعد اغلب مأخوذ از نقش‌های قلمکاری و قالی ایران است و مطلب دیگری که در جای خود جالب دقت می‌باشد اینست که اگر قبول شود که سابقه قلمکاری بعلت معمولتر بودن شیوه تکنیک اجرا و ساخت آن قدیمی‌تر از قالیبافی بوده‌است باید این نتیجه را قبول کرد که ابتدا نقش‌های قلمکاری بدست اهل فن فراهم شده و سپس نقش‌های مربوط به قالی با استفاده از آن‌ها فراهم گردیده و نیز در گچبری‌ها و کنده کاری‌های روی چوب تأثیر بسیار بجا گذارده‌است. موکی‌مونو
موکی‌مونو یک هنر ژاپنی برای تزیین چاشنی غذا است. برای مثال کنده‌کاری‌های سنتی بر روی پوست میوه‌ها و سبزیجات، و همچنین کنده‌کاری سبزیجات (مانند دایکون، هویج، بادمجان) و در آوردن آنها به شکل‌های جذاب مانند گل، پیچ خورده و بادبزن است. اشکال کوچک آن به عنوان چاشنی وعده غذایی سرو می‌شوند، یا بر روی یک قسمت از ظرف غذا قرار داده می‌شوند. قلم‌سوزنی
روش قلم‌سوزنی نوعی از کنده‌کاری است که در آن با یک قلم بسیار نوک‌تیز فولادی یا الماس خطوط کپی‌شده روی لوح فلزی (معمولاً مس) را برش می‌دهند. در نتیجه این کار، کناره‌های خطوط از هر سو به‌طور یک‌نواخت و نامحسوس برآمدگی پیدا می‌کند. کتام
کَتام در فارسی به طور کلی به تالار یا سازه‌ای می‌گویند که از چوب و تخته بسازند. کنده‌کاری سبزیجات
در سال ۱۳۶۴، یکی از خادمان پادشاه تایلند، تصمیم گرفت که یک تزیین منحصر به فرد برای قایق پادشاه برای شرکت در جشنواره لوی کراتونگ تهیه کند. او یک گل از سبزیجات حک شده و با استفاده از یک گل واقعی، به عنوان یک الگو درست کرد. او همچنین یک پرنده حک شده را در کنار این گل قرار داد. با استفاده از این کنده‌کاری، او یک قایق درست کرد که بالاتر از بقیه قایق‌ها در سطح آب قرار گرفته بود. پادشاه تحت تأثیر زیبایی این کنده‌کاری قرار گرفت و فرمان داد که هر زنی باید این هنر جدید یاد بگیرند. کنده‌کاری سبزیجات
یکی دیگر از نظریه مطرح در تاریخ کنده‌کاری‌های گیاهی این است که این هنر از تایلند سرچشمه گرفته است. این نظریه عنوان می‌کند که این هنر در هنگام برگزاری جشنواره لوی کراتونگ (جشنواره فانوس‌ها) در تایلند در قرن ۱۴ آغاز شده است. در طول لوی کراتونگ، قایق‌های مینیاتوری شناور بر آب، به صورت جداگانه با استفاده از اشیاء بسیاری، از جمله برگ موز و گل تزئین شده است. منبت‌کاری
مُنَبَّت‌کاری یکی از هنرها و صنایع دستی است. در این هنر نقش‌ها به صورت نقش برجسته روی زمینه کار قرار می‌گیرند. منبت‌کاری چوب یکی از شاخه‌های منبت‌کاری است و بیشتر به صورت کنده‌کاری روی چوب اجرا می‌شود. صحافی با پوست انسان
صحافی با پوست انسان (به انگلیسی: Anthropodermic bibliopegy) شامل پیچیدن و جلد کردن کتاب با پوست بدن انسان است که یکی از قدیمی‌ترین روش‌های محدود صحافی در برخی کشورها بوده‌است. در دوران گذشته بعضی از مردم از این کار برای جاودانه کردن یاد و خاطره افراد استفاده می‌کردند. بعضی‌ها وصیت می‌کردند که بعد از مرگشان، پوستشان به جلد کتاب تبدیل شود. در قرن هفدهم پزشکان علاقه داشتند کتاب‌هایشان را با پوست جسدها جلد کنند. مخصوصاً جسدهایی که خودشان کالبد شکافی کرده بودند. البته با دباغی کردن پوست، دی ان ای آن را از بین می‌رود، به همین دلیل هم نمی‌توان به‌طور قطع مشخص کرد که کتابی با پوست انسان صحافی شده‌است یا نه واگر روی خود کتاب چیزی در این باره نوشته نشده باشد، راهی برای تشخیص دادن آن وجود ندارد. لحیم
لحیم کاری چیست؟ چوب‌زنی
Wikipedia contributors، «Caning،» Wikipedia، The Free Encyclopedia پتینه‌کاری
در واژه، «پتینه» () به لایهٔ نازکی بر سطوح سنگ، مس، مفرغ و دیگر فلزات، یا اثاثیه چوبی گفته می‌شود که نشان از قدمت و کهنگی دارد. معرق‌کاری
فرهنگستان زبان فارسی برای معرق واژه پاره‌چین و معرق‌کاری، پاره‌چینی، را برگزیده است. در زبان‌های غربی برای این مفهوم کلمه «موزائیک» استفاده می‌شود که معنی روزمره موزائیک در زبان فارسی تفاوت دارد. موزائیک در فارسی به معنی کفپوشی است متراکم، در حقیقت یک جور بتن، که تراکم خود را یا از طریق فشار پرسی موزاییک پرسی یا از طریق لرزش موزاییک ویبره‌ای به دست می‌آورد و از ماسه، سیمان، سنگ‌دانه، پودر سنگ و آب در ابعاد و طرح‌های گوناگون تولید می‌شود. پیشینه کاغذ
پیش از ساختن کاغذ، مردمان باستان برای ماندگار کردن نظرهای خود از کنده‌کاری روی سنگ و چوب و لوح‌های گلی بهره می‌گرفتند. وایت اسمیت
آهنگر سفیدکار، فلزکاری است که کارهای اتمام کار بر روی آهن و فولاد مانند پر کردن، روکش کاری، سوختن یا پرداخت را انجام می‌دهد. این اصطلاح همچنین به شخصی گفته می‌شود که با فلزات «سفید» یا رنگ روشن کار می‌کند و گاهی اوقات به عنوان مترادف قلع ساز استفاده می‌شود. سختکاری پوسته
اصطلاح سخت کاری سطحی از کاربردهای خودکار کربوراسیون ، که در اصل همان فرآیند باستان است ، گرفته شده است. قطعه کار فولادی داخل یک محفظه ی بسته محکم با یک ترکیب سخت کاری کربن قرار می گیرد. این مجموعه در مجموع به عنوان یک بسته کرباس کننده (carburizing pack) شناخته می شود. بسته را برای مدت زمان متغیری درون کوره داغ قرار می دهند. زمان و دما تعیین می کند که تا چه اندازه در عمق سطح سخت شود. با این حال ، عمق سخت شدن در نهایت به دلیل عدم توانایی انتشار کربن در فولاد جامد محدود می شود و عمق معمول سخت شدن سطح با این روش تا 1.5 میلی متر است. سوندگذاری میزراهی
تحریک میزراه‌ یا میزراه‌بازی عبارتی است که در متون جنسی برای به‌کارگیری سوند میزراهی به منظور تحریک جنسی به کار می‌رود. در محاوره و در رابطه با مردان، تحریک میزراه‌ را سوراخگیری کیر به انگلیسی: Cockstuffing (سوراخگیری آلت مردانه) نیز می نامند. پتینه‌کاری
پتینه کاری هنریست که با رنگ‌های دکوراتیو و ابزارهای مختلف روی سطوح مختلف بافت خاصی را ایجاد می‌کنند. پتینه ظاهری زیبا و دلنشین تر از رنگ‌های دیگر دارد که در اصطلاح هنری (نقاشی ساختمان) پتینه یا مانور روی سطوح اطلاق می‌شود. پارکت
پارکت به کفپوش‌هایی اطلاق می‌شود که بایستی از جنس چوب ساخته شده و به صورتهای مختلف قابل اجرا بر روی کف ساختمان می‌باشند. در گذشته بیشتر از مدلهایی که از چوب طبیعی با تکه‌های کوچک به صورت پازلی در کنار هم قرار می‌گرفت استفاده می‌شد. تعمیرکردن و ساب و لاک زدن پارکت بستگی به مکان استفاده شده و نظافت آنجا بستگی دارد. کنده‌کاری روی چوب
کَنده‌کاری چوب هنر ایجاد طرح‌ها و نقوش سطحی و کم‌عمق روی چوب با استفاده از ابزاری ساده و مبتنی بر ذوق و خلاقیت هنرمند کنده‌کار است. هاکی
بازیهای انجام شونده با چوب دستی خمیده و یک توپ در تاریخ بسیاری از ملت‌ها یافت می‌شود. در مصر، کنده کاری‌هایی با ۴۰۰۰ سال قدمت نشان دهنده تیم‌ها با چوب دستی‌ها که تاریخ آن‌ها به قبل از ۱۲۷۲ سال قبل از میلاد در ایرلند می‌باشد، و همچنین تصویری مربوط به ۶۰۰ قبل از میلاد مسیح در یونان باستان که به آن kerētízein or kerhtízein (κερητίζειν) می‌گفتند زیرا با شاخ یا چوب دستی‌هایی شبیه شاخ بازی می‌شدند. در مغولستان، برای مدت ۱۰۰۰ سال، مردم بازی را انجام می‌دادند که شبیه به هاکی روی چمن امروزی است، هاکی روی چمن یک ورزش گروهی است که بین دو تیم ۱۱ نفره بر روی یک زمین چمن با هدف وارد کردن یک توپ کوچک به وسیله چوب هاکی به دروازه حریف انجام می‌شود. نهاد اداره‌گر این رشته ورزشی فدراسیون بین‌المللی هاکی است و مهم‌ترین مسابقات این رشته ورزشی المپیک و جام جهانی هاکی است که هر ۴ سال یک‌بار برگزار می‌شوند. هاکی روی یخ (در انگلیسی: Ice hockey) نام یکی از رشته‌های ورزشی پرطرفدار است که در آمریکای شمالی (ایالات متحده و کانادا) تنها به عنوان هاکی نامیده می‌شود. بازی هاکی، یک بازی تیمی است که بر روی یخ انجام می‌شود. ورزش هاکی در کشورهای سردسیری که فصل سرما و یخبندان در آنان طولانی است دارای محبوبیت بسیار زیادی است. زیروروکاری
زیروروکاری یا گیوش (Guilloché) یکی از تکنیک‌های کنده‌کاری تزئینی است که در آن الگویی خیلی دقیق و معمولاً ریز، به طور مکانیکی به دفعات زیاد بر روی سطح جسمی حک می‌شود. گره‌چینی
گره‌ها اتصالات کوچکی از چوب هستند که به صورت زبان‌های به یکدیگر قفل می‌شوند و نقش‌های زیبایی را به وجود می‌آورند که هر چه ظریف تر باشند، از نظر هنری ارزش بیشتری دارند. برای ایجاد نقش گره، چوب‌ها به ضخامت بند رسم شده بریده و در عین حال چوبهای واگیره (قطعاتی که در کار تکرار می‌شود) از قالب‌های آماده شده تهیه می‌شود. سپس به وسیله اره پشتبنددار، زاویه‌های اتصالات روی چوب را برش می‌زنند و با رنده ابزار، روی آلت‌ها ابزار می‌زنند. سپس دو سر هر یک از آلت‌ها فاق و زبانه (یا هر نوع اتصال دیگر که مورد نظر استاد کار باشد) می‌زنند و در آخر، کار چیدن گره و درگیر کردن اتصال‌های ساخته شده و شیشه‌های رنگی برش خورده کار به پایان می‌رسد. هنر ایرانی
یکی از هنرهای برجسته پارت‌ها، ظروف کنده کاری شده از عاج است که در نسا پیدا شده و نقوشی از حیوانات، الهه‌ها و موجودات تخیلی بر آن‌ها نقش بسته‌است. این ظروف مربوط به قرن دوم قبل از میلاد است. کنده کاری بر روی استخوان نیز از هنرهای دوره پارتیان است که در شهر الویا در ساحل دریای سیاه یافت شده‌است. مهرها و مسکوکاتی که تصویر پادشاهان بر آن‌ها نقش بسته‌است همچنین از جمله آثار هنری دوره اشکانی محسوب می‌گردد. یکی از خصوصیات هنر نقاشی و مجسمه‌سازی پارتیان موضوع نماسازی است که به عنوان میراث به ساسانیان انتقال پیدا کرده و سپس به هنر بیزانس نیز راه یافت. آجرچینی
آجرچینی، به روش‌های گوناگون چیدمان آجر گفته می‌شود. به‌عبارتی هنر چیدن آجر در بناها، به منظور عرضهٔ نماهای تزئینی متناسب با شکل و هیئت کلی بنا را آجرکاری یا آجرچینی می‌نامند. چوب
این تخته معمولاً از چوبهای ملایم و نرم که میخ در آن‌ها نشست داشته باشد و از قطعات گردبینه در ارتفاع و عرض لازم و به ضخامت ۱۰ تا ۲۰ میلی‌متر برش می‌شود. چنانچه قطعه گردبینه بزرگ باشد ابتدا به صورت دوبینه درآمده و سپس هر بینه با برشهایی به صورت ورق به شکل تخته درآمده و در بسیاری از کارها مصرف می‌شود. توجه ۱: کناره‌های تخته درآمده وسیله برش یک عرض می‌گردد. توجه ۲: چنانچه گردبینه به چهارسوک تبدیل شود و سپس از آن تخته تهیه گردد کاری اصولی انجام شده‌است. حمورابی
کنده کاری‌ها در بالای ستون سنگی نشان می‌دهد که این قوانین از خدا یا مردوک دریافت شده‌اند. تشابه زیادی بین این روایت و روایت عبرانیان باستان زمان حضرت موسی وجود دارد. البته تفاوت‌های بارزی هم بین این دو روایت وجود دارد. چوب‌بر
در قاره آمریکای شمالی به کسی که کارش درخت‌بری و الوارسازی است چوب‌بُر لامبرجک یا درخت‌انداز می‌گویند. چوب‌بر یک کارگر در صنعت چوب‌بری است که برداشت اولیه از محصولات جنگل شغل اوست. ریشه این اصطلاح به زمانی در آمریکا باز می‌گردد که از ابزارهای دستی برای بریدن درختان استفاده می‌شد. کار آن چوب‌بران سخت و طاقت‌فرسا بود و درآمد کمی به دست می‌آوردند. تکه‌دوزی
در معنای وسیع اش تکه‌دوزی وسیلهٔ تزیینی کوچکی است که در سطح دیگری به کار برده می‌شود. تکه دوزی با انواع پارچه‌ها خیلی رایج است ولی مواد دیگری هم می‌توان به کار برد. در مورد سرامیک، برای مثال، تکه دوزی تکهٔ جداگانه‌ای از سفال است که به کار اولی، عموماً با هدف تزیین اضافه می‌شود قم
منبت کاری: منبت کاری هنری است مشتمل بر حکاکی و کنده‌کاری بر روی چوب. بیش از ۲۰۰۰ کارگاه منبت کاری در قم فعال هستند. قم با داشتن هنرمندان و صنعت‌گران مطرح در زمینه منبت کاری، اصلی‌ترین و بزرگ‌ترین قطب این هنر در ایران است. منبت کاران این شهر محصولات خود را در شهرهای مختلف خاورمیانه و سایر نقاط جهان عرضه می‌کنند. هنر منبت کاری شاید پرقدمت‌ترین هنر در قم باشد. قدیمی‌ترین اثر منبت کاری ثبت شده در قم، مربوط به هفت هزار سال پیش است. این هنر در دو نوع ریز و درشت بر روی چوب و عاج و استخوان انجام می‌شود و شامل مجسمه‌سازی نیمرخ و تمام‌رخ، گلبرگ‌های اسلیمی، ختنی و… است. سنگ‌نوشته
سنگ‌نوشته به تخته‌سنگ، کاشی‌کاری یا سطح دیگری گفته می‌شود که معمولاً واقعه‌ای تاریخی بر روی آن کنده‌کاری یا نوشته شده باشد. معمولاً کتیبه به نوشته‌ای اطلاق می‌شود که بر روی سنگ، در حاشیهٔ سردرِ ساختمان‌ها؛ یا گوشه‌های پارچه‌های خاص نظیر پرده، سفره، و بیرق؛ یا بر صفحه‌های کتاب نگارش می‌یابد. ماشین‌کاری سایشی
نوعی فرایند براده برداری است که طی آن با استفاده سنگ‌های سمبادهٔ ظریف مقدار بسیار کمی فلز برداشته می‌شود. سرعت تراش در این فرایند به مراتب کمتر از سنگ زنی است. این فرایند به منظور پرداخت سوراخ‌های تراشکاری شده، برداشتن خراش‌های معمولی ناشی از سوراخ تراشی (شیب، تموج و اثر ابزار) یا از بین بردن اثرات باقی‌مانده از سنگ زنی استفاده می‌شود. مقدار فلز برداشته شده معمولاً حدود ۰٫۱۲ میلی‌متر (۰٫۰۰۵ اینچ) یا کمتر است. هر چند سنگ کاری پرداخت گاهی با دست انجام می‌گیرد، ولی معمولاً از تجهیزات ویژه استفاد می‌شود. بیشتر سنگ کاری‌های پرداخت روی سطوح استوانه‌ای داخلی نظیر دیوارهٔ سیلندر موتور اتومبیل انجام می‌شود. معمولاً سنگ‌های پرداخت را در یک سرسنگ بسته و با فشار کم و کنترل شده با سطح پرداخت کردنی در تماس قرار می‌دهند. سرسنگ از خارج هدایت نمی‌شود، ولی در عوض با غوطه ور شدن در سوراخ، به وسیلهٔ سطح کار هدایت می‌شود. به منظور پرهیز از تکرار مسیر یک دانه روی سطح کار، به سنگ پرداخت حرکت مرکب می‌دهند (مثلاً چرخش همراه با حرکت نوسانی محوری). برای پرداخت سطوح خارجی و تخت حرکت‌های نوسانی متناوب به کار می‌روند. طول مسیر این حرکت‌ها باید به گونه‌ای باشد که در انتهای هر مسیر سنگ قدری از سطح کار بگذرد. تقریباً در تمام سنگ کاری‌های پرداخت واقعی از سیال تراشکاری استفاده می‌شود. تقریباً تمام عملیات سنگ کاری پرداخت به وسیلهٔ سنگ‌هایی صورت می‌گیرد که از به هم چسبانیدن دانه‌های سایندهٔ مصنوعی ظریف ساخته شده‌اند. تفاوت سنگ‌های پرداخت با چرخ‌های سمباده، وجود مواد اضافی نظیر گوگرد، چسب پلاستیکی یا موم، در مادهٔ چسبانندهٔ آن هاست که غالباً برای اصلاح عمل تراش به کار می‌روند. اندازهٔ دانه‌های ساینده بین ۸۰ تا۶۰۰ است. معمولاً این سنگ‌ها به صورت ابزارهای محیطی ساخته می‌شوند. ماشین‌های سنگ کاری پرداخت تک یا چند محوره در هر دو نوع افقی و عمودی وجود دارند. پاره‌ای از این ماشین‌ها به وسایل اندازه‌گیری ویژهٔ حساسی مجهز هستند که پس از رسیدن اندازهٔ قطعه به حد مطلوب سرسنگ را خم می‌کنند تا از کار جدا شود. غالباً برای پرداخت سطح داخلی یک استوانهٔ کوچک، آن را با دست نگه می‌دارند و با ایجاد حرکت رفت‌وآمدی در مقابل سنگ چرخان پرداخت می‌کنند. اگر حجم کار زیاد باشد، سنگ کاری پرداخت فرایند نسبتاً کم هزینه‌ای است. دورهٔ کامل عمل پرداخت به انضمام بازکردن و بستن قطعه کار، غالباً کمتر از یک دقیقه است. کاشی‌کاری
کاشی‌کاری، به معنی پرکردن یک صفحه با مجموعه‌ای از اشکال هندسی است، به نحوی که این اشکال نه برهم برآیند و نه شکافی بین‌شان ایجاد شود. کاشی‌کاری می‌تواند تنها بخشی از سطح یک صفحه، یا دیگر سطوح هندسی را در بر بگیرد. تعمیم کاشی‌کاری به ابعاد بالاتر نیز ممکن است. حکاکی روی فلز
حکاکی روی فلز یک نوع روش چاپ دستی است. از این روش فنی، هم برای حک تصویر و هم حک حروف و کلمات استفاده می‌شود. سابقه این فن به صنعت ساخت نقش و نگار بر روی اسلحه و زینت آلات در قرون وسطی برمی گردد. قدیمی‌ترین نمونه‌های شناخته شده از جنس مس بوده و مربوط به سال ۱۴۴۶ میلادی می‌شوند. این نمونه‌ها در آلمان ساخته شده‌اند و ظاهراً این فن درآنجا تکامل داده شده‌است. حکاکی روی صفحهٔ فلزی که سابقاً بیشتر از جنس مس بوده‌است توسط قلم حکاکی و مغار کنده کاری انجام می‌شود. استفاده از قلم، چاقو و مغار حکاکی نیاز به مهارت شخصی دارد. قالب‌بندی (بتن‌ریزی)
قالب بندی(shuttering) عبارت است از کارهای معین در مدت زمان معین برای انجام یک سری عملیات ویژه به صورت دائم یا موقت برای پر کردن آن محل توسط بتن یا مصالح مشابه.معمولاً در کارهای بتنی داربست به عنوان تکیه گاههای قالب بندی استفاده می گردد.انواع مصطلح قالب بندی به چند گونه مختلف می باشد: از انواع چوب و تخته سه‌لایی یا نئوپان ضدآب در محل کار ساخته می شود.این نوع قالب بندی از لحاظ کار بسیار ساده بوده ولی برای پروژه های بزرگ وقت گیر می باشد.ضمناً رویه نئوپان های مصرفی به‌طور معمول طول عمر کمی دارند.با این وجود در مناطقی که قیمت نیروی کار به نسبت تهیه قالب های پربازده کمتر است استفاده گسترده‌ای دارد.از سوی دیگر قالب بندی چوبی به دلیل انعطاف بالای آن در کنار سایر سیستم های قالب بندی به عنوان راه‌حلی برای محلهای بغرنج بکار می رود. این نوع از قالب ها معمولاً توسط یک سری قطعات و اتصالات حاضری از جنس فلزاتی چون فولاد یا آهن ساخته می شوند که سطوح در تماس با بتن آنها با ساختار مدنظر طرح نهائی المان ها پوشیده می شود.چهار ویژگی اساسی این سیستم در قیاس با سیستم قالب بندی سنتی چوبی سرعت کار بالا و جلوگیری از هدر رفت منابع ارزشمند چوبی در دسترس و قابلیت بازیافت مصالح مورد مصرف ازکارافتاده و کارایی بالای قطعات مصرفی حداقل به میزان یکصد برابر سیستم چوبی می باشد.جکهای فلزی و قالب های فلزی و نشیمن های خرپائی از جمله نمونه های رایج این سیستم می باشدFormwork: A guide to good practice کنده‌کاری سبزیجات
کنده‌کاری سبزیجات یا کنده‌کاری گیاهان () به هنر کنده کاری بر روی و دادن اشکال زیبا به سبزیجات از قبیل شکل گل یا پرندگان است. کاشی‌کاری
در نفشه‌برداری این مفهوم در مورد یک صفحه، به مجموعه‌شکل‌هایی گفته می‌شود که صفحه را بدون همپوشانی و بدون جاافتادگی پر کند. در نقشه‌برداری برای اشاره به آن «پاره‌بندی»‌‎ هم گفته می‌شود. کرت‌بندی (خاک‌کاری)
کرت‌بندی یا کردبندی در کشاورزی به زمینِ ناهموار یا شیب‌داری گفته می‌شود که آن را پکانی به شکل ردیف‌هایی در آورده‌اند که در آن بخش‌های تختی درست شده باشد که بتوان برای کشاورزی یا منظره‌سازی به‌کار برد. انجام کرت‌بندی در زمین‌های تپه‌ای یا کوهستانی ضروری است و بدون آن کشاورزی در این جاها دشوار خواهد بود. زمین‌های کرت‌بندی‌شده فرسایش خاک و نیز رواناب سطحی را کاهش می‌دهد. همچنین برای پشتیبانی از محصولاتی مانند برنج که نیاز به آبیاری به شکل غرقابی دارند به کار گرفته می‌شود. سوراخ‌کاری اندام جنسی
این گونه سوراخ‌کاری‌ها تحریک جنسی بیش‌تری را برای مرد به ارمغان می‌آورند و لذت جنسی را برای شریک وی نیز بیش‌تر می‌کنند. سوراخ‌کاری روی حشفه یا نوک کیر بیش‌ترین و مستندترین گونه سوراخ‌کاری انجام گرفته در تاریخ است. سوراخ‌کاری غلفه تنها زمانی قابل اجرا است که مرد ختنه نشده باشد. در سوراخ‌کاری لگام (frenum Piercing) جسم زینتی از پوسته نوک کیر که در زیر حشفه است عبور می‌کند. لازم به یادآوری است که این قسمت در مردان ختنه شده وجود ندارد. سوراخ‌کاری هافادا (Hafada Piercing) روی پوست کیسه بیضه انجام می‌شود. سوراخ‌کاری لروم در نقطه اتصال کیر با کیسه بیضه صورت می‌گیرد. نردبان جیکوب نیز از پوست نوک کیر تا کیسه بیضه می‌تواند کار گذاشته شود. این نوع سوراخ‌کاری‌ها بیش‌تر برای جنبه زیبایی و نه تحریک جنسی انجام می‌شوند. از جمله بخش‌های اندام جنسی زنانه که قابل سوراخ‌کاری باشند می‌شود به تپه ونوس، کلیتوریس، غلفه، لبه‌های داخلی و خارجی و دهلیز کس اشاره کرد. عملیات حرارتی موضعی
سخت کاری موضعی (که با نام‌های کوئنچ موضعی، کوئنچ انتخابی، سخت کاری انتخابی یا سخت کاری موضعی نیز خوانده می‌شود) معمولاً در آهنگری برای افزایش چقرمگی تیغه و در عین حال حفظ سختی و استحکام خیلی بالا در لبه استفاده می‌شود. این امر به تیغه کمک می‌کند که در برابر شکست بسیار مقاوم باشد، چرا که پشت تیغه بسیار نرم و قابل خمش است، اما لبه امکان دارد که بسیار سخت‌تر باشد نسبت به حالتی که تیغه به صورت یکنواخت کوئنچ و بازپخت شود. این امر کمک می‌کند که تیغه نرمی ایجاد شود که لبه بسیار تیز و مقاوم در برار سایش خود را حتی در حین استفاده‌های خشن مثل مبارزه و جنگیدن حفظ کند. یک تیغه سخت کاری شده به روش موضعی همواره با یک لایه عایق مثل خاک رس پوشیده می‌شود، اما لبه بدون پوشش می‌ماند. وقتی تیغه تا مرحله تفتیدگی حرارت می‌یابد و کوئنچ می‌شود، لبه به سرعت سرد شده و سختی زیادی پیدا می‌کند، اما بقیه آن به آرامی سرد می‌شود و نرم‌تر می‌شود. لاک (پوشش)
لاک نوعی پوشش یا پوشش سخت و بالقوه براق است که بر روی موادی مانند چوب یا فلز اعمال می‌شود. این واژه از کلمه زبان سانسکریت lākshā (लाक्षा) سرچشمه می‌گیرد و بیانگر عدد صد هزار است که هم برای شپشک‌های لاک ساز (به دلیل تعداد بسیار زیاد آنها) و هم برای ترشح صمغی قرمز استفاده می‌شود و سرشار از شلاکاست که به عنوان روکش چوب در هند قدیم و مناطق اطراف مورد استفاده قرار می‌گرفت. کاهگل
کاه چرونده: به کاهی گفته می‌شود که از دهان احشاء افتاده و بر اثر بازدم و بزاق حیوان به رنگ زرد تبدیل شده‌است. این کاه به کاه نرم نیز معروف است و برای اندود پشت بام و بدنه استفاده می‌شود. ادموند ایوانز
در طول دورهٔ ویکتوریا، هنر تصویر سازی کتاب محبوبیت بسیاری به دست آورد، این کار نتیجهٔ استفاده از سازوکار حکاکی بر روی چوب بود، در آن زمان حکاکی بر روی چوب که در آسیا شکل گرفته و گسترش یافته بود و اکنون در اروپا مراحل ترقی خود را می‌پیمود، این شیوه به طراح و ناشر اجازهٔ چاپ همزمان تصاویر به همراه متن مرتبط را می‌داد، "توماس بویک" توسعه دهندهٔ این شیوه و تکنیک در قرن هیجدهم میلادی بود که تا قرن نوزدهم ادامه یافت، عمدهٔ کار بر روی ایدهٔ استفاده از چوب و حکاکی بر روی آن بوسیلهٔ قلم‌های فلزی بود، "بویک" تکنیک‌های خود را به کارآموزان از جمله "لاندلس" انتقال داد که به نوبهٔ خود لاندلس نیز شاگرد خود یعنی "ایوانز" را با این تکنیک آشنا ساخت، در سال ۱۸۶۰، "توماس بولتون" روش جدید دیگری برای انتقال تصویرهای حکاکی شده بر روی چوب در جهت چاپ روی کاغذ ابداع کرد که بیشتر تحت عنوان، کار بر روی سطح مشهور بود. تمیز کردن کفپوش
تمیز کردن کفپوش یکی از شغلهای متداول در سرتاسر دنیا می باشد و کار اصلی اکثر پاک کننده ها تمیز کردن کفپوش است. کفپوش چوبی انواع مختلفی از کفپوش چوبی بسته به اینکه موم زده، روغنی شده یا دارای روکش پلی اورتان باشند، ممکن است به مراقبت های کاملاً متفاوتی نیاز داشته باشند. شناسایی نوع پرداخت نهایی کفپوش چوبی بسیار مهم است و همیشه باید به روشی صحیح و مناسب با آن رفتار کرد. برای مثال پاک کردن موم کف چوب از سطح پوشیده شده با پلی اورتان کار دشواری خواهد بود. کنده (درخت)
کُنده بخشی از تنه درخت است که پس از بریده شدن اصل تنه درخت بر روی زمین باقی می‌ماند و ریشه‌ها به آن وصل است. در بیشتر کنده‌ها حلقه‌هایی مربوط به دوره‌های رشد درخت دیده می‌شود که مطالعه آن‌ها شاخه‌ای علمی به نام تاریخ‌شماری درختی را تشکیل می‌دهد. سوخت‌نگاری
سوخت‌نگاری یا نقاشی چوب‌سوز تکنیک هنری ایجاد طرح‌های تزیینی بر روی چوب یا چرم از طریق سوزاندن آن‌ها با میلهٔ فلزی داغ است. به‌طور معمول برای ایجاد این نقوش از هویه استفاده شده و با استفاده از حرارت و تکنیک‌های خاص از قبیل تغییر دما و تغییر سرعت دست در زمان سوخت‌نگاری، طیفی از رنگ قهوه‌ای روی چوب ایجاد می‌شود. همچنین آن می‌تواند با به‌کارگیری ابزارهای سوخت‌نگاری نوین ویژه‌شده، یا به‌کاربردن یک تکهٔ فلزی داغ‌شده در آتش، یا حتی آفتاب هم‌مرکزشده با یک عدسی ذره‌بین نیز ورزیده شود. از چرم برنزه گیاهی ویژه باید برای سوخت‌نگاری استفاده شود (زیرا روش‌های برنزه‌کننده نوین مواد شیمیایی در چرم باقی می‌گذارند که وقتی سوخته شوند سمی اند)، معمولاً در رنگ‌های روشن برای تضادیابی خوب. قلمکاری
در قرن ده هجری بازار قیصریه اصفهان به صورت مرکز تجمع قلمکار سازان درآمد و کارگاه‌های تولید از سردر قیصریه تا انتهای بازار ادامه داشت. در حال حاضر قلمکار به وسیله قالب‌های چوبی که دارای نقوش برجسته است انجام می‌شود (چیت سازی) و در حقیقت رکن اصلی قلمکارسازی (به عبارت بهتر چیت سازی) را قالب‌سازی تشکیل می‌دهد که معمولاً توسط افرادی که حرفه و تخصص شان قالب تراشی است به تفکیک رنگ و حداکثر در چهار رنگ بر روی چوب‌های مانند گلابی و زالزالک تراشیده می‌شود. معرق‌کاری
تعریف:قرار گرفتن چوبهای رنگی در کنار هم و به وجود آوردن شکل مشخص را معرق می‌گویند. معرق چوب تلفیقی از انواع چوبهای خودرنگ و موادی مثلاً استخوان، صدف، روی، عاج، خاتم که روی سطح چوب نقشی را به وجود می‌آورد. مواد و مصالح مورد نیاز در ساخت معرق چوب موادی که به کارمی رود به دوگروه چوبی وغیر چوبی تقسیم می‌شود. الف) مواد و مصالح چوبی درمعرق چوب از انواع چوب‌های خودرنگ که شامل:عناب، نارنج، گردو، سنجد، زبان گنجشک، راش، گلابی، فوفل، وغیره، ب) مواد غیر چوبی:هنرمند معرق کار طبق سلیقه خود و طرح مورد نظر از موادی مانند استخوان، صدف، عاج، خاتم، مس، برنج، فیبرهای مصنوعی، به کارمی برند. لوازم موردنیاز معرق شامل (میزکار، اره‌مویی، کمان اره، چوبسای، چکش، میخ کش، میخ سایه، تیزک، رنده، تخت پیشکار) و طرز ساخت آن۱-رنگ‌بندی:طرح مورد نظر را با توجه به جنس، رنگ، بافت مصالح مورد استفاده بروی کاغذ نازک می‌کشند سپس آن را روی چوبی سه لایه از جنس چوب فوفل یا رزبا میخهای سوزنی روی زمینه کار نصب می‌کنند. بعد از آن به ترتیب علامت‌گذاری و خرد کردن طرح، برش کاری، جفت و جور کردن، پر کردن زمینه باچوب، پولیستر کاری، این رشته هم مثل منبت در اکثر شهرهای ایران رواج دارد. ماشین‌کاری فتوشیمیایی
ماشین‌کاری فتوشیمیایی () یا PCM که به آن فرزکاری فتوشیمیایی یا کنده‌کاری نوری نیز می‌گویند، فرآیندی شیمیایی بر پایه سونش (اچینگ) است. در این روش با استفاده از لاک‌ نوری (Photo-resist) و همچنین مواد اچ کننده، سطوح انتخاب شده‎‌ از ورقی‌ فلزی به روش خوردگی، ماشین‌کاری می‌شود تا قطعه ساخته شود. این فرآیند در دهه 1960، به عنوان روشی برای ساخت برد‌های مدار چاپی به وجود آمد. روش مشابه آن طرح‌نگاری نوری است که در ساخت مدار‌های مجتمع به کار می‌رود. کوبکاری
کوبکاری فرایند کار برای بهبود خاصیت مواد روی سطح فلز است، معمولاً با ابزارهای مکانیکی، مانند ضربه چکش، انفجار با ساچمه (ساچمه‌زنی) یا انفجار پرتوهای نور با لیزر. کوبکاری معمولاً یک فرایند کار سرد است، که سختکاری سطحی با لیزر یک استثنا قابل توجه دارن و آن هم تمایل به انبساط سطح فلز سرد است، در نتیجه تنش‌های فشاری ایجاد می‌کند یا تنش‌های کششی موجود را کاهش می‌دهد. لایه برداری همچنین می‌تواند سخت شدن کرنش سطح فلز را تشدید کند. کنده (درخت)
در اصطلاح جنگلداری، آنچه پس از قطع درخت از رویش جوانه‌های موجود در کُنده به وجود می‌آید «جَست» نام دارد. جست‌ها به صورت پاجوش یا ریشه‌جوش می‌رویند. بدین منوال، جنگلی که اکثر درختان آن از جوانه‌های روییده از کُنده تشکیل شده باشد جنگل کُنده‌زاد نامیده می‌شود. جنگلی متشکل از درختانی با دو منشأ دانه‌ای و جَستی که سرانجام به جنگل دواُشکوبه تبدیل شود «جنگل دانه و کُنده‌زاد» نامیده می‌شود. قلمه
قلمه زدن عبارت است از رشد و نمو و تکامل بعضی از قسمت‌های گیاهی قطع شده از پایه اصلی. قلمه زدن یکی از طرق بسیار متداول ازدیاد غیر جنسی گیاهان است. یک قلمه می‌تواند قطعه‌ای از ساقه، ریشه یا برگ باشد. در قلمه ساقه، ریشه‌های نابه جا بایستی تشکیل یابند و در قلمه ریشه شاخه‌های نابه جا باید به وجود آیند و قلمه برگ برای اینکه رشد کند و به اصطلاح بگیرد باید در روی آن هم ریشه‌های نابجا و هم شاخه‌های نابه جا رشد و تکامل یابند. آثار هنری مرتبط با دیوان حافظ
در بعضی موارد، یک یا دو غزل به‌طور کامل بر روی اثر فلزیْ کنده‌کاری شده‌است. از نمونه‌های معروف آن می‌توان به پارچِ مسیِ کنده‌کاری‌شده توسط حبیب‌الله بن علی بهارجانی در سال ۸۶۶ ه‍.ق در خراسان و احتمالاً هرات اشاره کرد که در موزهٔ ویکتوریا و آلبرتِ لندن نگهداری می‌شود و ۱۳ سانتی‌متر ارتفاع و ۱۲/۸ سانتی‌متر قطر دارد. ۴ ردیف کتیبه به خطِ نسخ، حاوی غزلِ «خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست / ساقی کجاست گو سبب انتظار چیست» در دو ردیفِ میانی و غزلِ «سحرم دولت بیدار به بالین آمد / گفت برخیز که آن خسرو شیرین آمد» در دو ردیفِ بالایی و پایینی در دورادور این پارچ، کنده‌کاری شده است. مثال خوب دیگر یک بادیه در موزهٔ ارمیتاژ به‌شمارهٔ IR-2173 است که به‌طور ویژه برای امامقلی کیانی ساخته شده است. بر لبهٔ داخلی آن سه بیت اول غزل «صبح است ساقیا قدحی پر شراب کن / دور فلک درنگ ندارد شتاب کن» نقش بسته است، ابیاتی که در بسیاری از ظروف بعدی — از جمله چندین مورد ساخته‌شده برای مشتریان ارمنی احتمالاً در سدهٔ هفدهم میلادی در اصفهان — استفاده شده است. لبهٔ بیرونی بادیهٔ ارمیتاژ اشاراتی به جام جادویی جمشید می‌کند. طومارهای روی بدنهٔ آن، دربردارندهٔ ابیاتی در ستایش شراب‌نوشی است. در جدول زیر به برخی اشیاء که شعر روی آن به کارکرد شیء مرتبط است پرداخته شده‌است. تیکی
به‌طور کلی تیکی یک تندیس بزرگ یا کوچک چوبی یا سنگی به شکل انسان‌نما است، اگرچه این تا حدودی کاربرد قدیمی در زبان مائوری دارد. کنده‌کاری‌هایی شبیه به تیکی‌ها و نمایندگی از اجداد خدایی شده در اکثر فرهنگ‌های پلی‌نزی یافت می‌شود. آنها اغلب برای نشان دادن مرزهای مکان‌های مقدس یا مهم استفاده می‌شود. عیدی سازی
عیدی سازی به مجموعه آثار هنری عامیانه از جنس چاپ چوب در دورهٔ قاجار گفته می‌شود. این آثار باسمه‌ای، موضوعهای رزمی، بزمی، دینی و گاه صحنه‌های زندگی روزمره را نشان می‌دادند. وجه تسمیه عیدی سازی از آنجاست که تصویرهایی که روی کاغذ چاپ می‌شدند، در نوروز به مکتبخانه‌ها، شاگردان مکتبی و مکتبدارها به عنوان عیدی داده می‌شد. چوب
چوب، از نظر گیاه‌شناسی، بخش جامد و سخت زیر پوست ساقه درخت یا دیگر گیاهان چوبی است که به شکل بافت آوندی وجود دارد. تراشه سنگی
در باستان‌شناسی، تَراشه سنگی به ورقه‌ای از سنگ گفته می‌شود که به وسیله ضربه یا فشار از سنگ بزرگ‌تر (سنگ مادر) کنده شده‌باشد. کلاژ
تکنیک چسباندن عکس یا تکه‌های عکس برای ایجاد یک ترکیب جدید فوتوکلاژ یا فتومونتاژ نامیده می‌شود. انواعی از تکه‌چسبانی هم وجود دارد که شامل مواد دارای حجم مانند تکه‌های چوب، ظروف شکسته، دکمه، پیچ و مهره یا هرچیز سه‌بعدی دیگر بر روی یک سطح می‌شود. کنده (ابهام‌زدایی)
کنده ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد: هنر ایرانی
قَلَم‌زنی عبارت است از تزیین و کندن نقوش بر روی اشیای فلزی به ویژه مس، طلا، نقره، برنج یا به عبارت دیگر ایجاد خطوط و نقوش به وسیله قلم با ضربه چکش و بر روی اجسام فلزی. قلم‌زنی یکی از رشته‌های هنرهای سنتی ایران است که در دسته‌بندی، در رده هنرهای صناعی و در گروه فلزکاری قرار دارد. قلمزنی روی مس. ساختن اشیاء با فلز مس، برنج، نقره و… به روش سرد را «دواتگری» گویند. کلاژ
چسبانه‌کاری یا کلاژ نام تکنیکی در هنرهای بصری و نیز نام اثر هنریِ ساخته شده به وسیلهٔ این تکنیک است. در این روش مواد و چیزهای گوناگونی مانند تکه‌های روزنامه، کاغذهای رنگی، مقوا، پارچه، عکس، اشیای دورریختنی و جز اینها را بر روی یک سطح صاف مانند بوم، تخته یا مقوا می‌چسبانند تا یک ترکیب جدید به وجود آورند. گاهی نیز با طراحی یا نقاشی آن را تکمیل می‌کنند. چوب صنعتی
تخته لایه عبارت است از چند لایه چوب نازک (روکش) که پس از چسب زنی به‌طور متقاطع روی هم قرار می‌گیرند و از طریق فشار یا حرارت دادن به هم می‌چسبند. زاج‌کاری
آبی‌کاری را فرهنگستان زبان فارسی این‌گونه تعریف کرده‌است: قرار دادن سطح زنگارزدایی‌شدهٔ آلیاژ آهنی در معرض هوا یا بخار آب، یا مواد دیگر در دمای مناسب و در نتیجه تشکیل لایهٔ آبی‌رنگ اکسیدی نازک در سطح آن که شکل ظاهری آن را بهبود می‌دهد و بر مقاومت آن در برابر خوردگی می‌افزاید. عملیات حرارتی موضعی
سخت کاری موضعی روشی است که در عملیات حرارتی شمشیرها و چاقوها برای افزایش سختی لبه بدون ترد ساختن کل تیغه استفاده می‌شود. بدین منظور، لبه بسیار سریع تر از پشت تیغه (از طریق افزودن یک عایق حرارتی به پشت تیغه قبل از کوئنچ) سرد می‌شود. خاک رس یا ماده دیگری برای عایق استفاده می‌شود. این امر همچنین از طریق پاشیدن دقیق آب (که به تازگی گرم شده) بر لبه تیغه نیز حاصل می‌شود، چنان‌که در مورد ساخت کوکری ( (چاقوی بلند نپالی) به کار می‌رود. سخت کاری موضعی از چین نشأت گرفته و سپس به کره و ژاپن بسط یافته‌است. این روش عمدتاً در جیان (Jian) چین و کاتانا (katana) شمشیر سنتی ژاپنی و کوکری (چاقوی سنتی نپالی) استفاده شده‌است. اغلب تیغه‌های ساخته شده به این روش خطوط بازپخت موضعی نامیده می‌شود، اما این عبارت به صورت دقیق تر به روش دیگری اطلاق می‌شود که از قداره‌های اروپایی نشأت می‌گیرد. ماله
ماله ابزاری است که در بنایی بکار می‌رود. برای ماله کشی در بنایی مهارت بسیار زیادی لازم است . از ماله در ساختمان‌سازی و تعمیرات ساختمانی برای مسطح کردن، مخلوط کردن، برداشتن یا شکل‌دهی موادی چون سیمان و گچ و ماسه یا ملات و نیز برای شکستن آجر استفاده می‌کنند. همچنین ماله کشی در ایران از هنر های مسبوق به سابقه است که به دوران رضا شاه پهلوی بر میگردد.اخیرا نیز در پی ناکارآمدی مسولین دولتی این هنر ارزشمند رونق گرفت تا جایی که در بزرگترین ماله کشی قرن ایران از برجام بعنوان فتح الفتوح و افتخار ایرانیان توسط حسن فریدون یاد شد و کمتر مقامی در نقد این هنرنمایی مطلبی بیان کرد. آخرین سابقه استفاده از این هنر ارزشمند به طیفی از افراد بر میگردد که بدون نقد کردن اظهارات مسولین اقدام به حمایت بی چون و چرا از انها کردند. کنده‌کاری
کَنده‌کاری عمل شکل دادن به چیزی از یک ماده، با استفاده از ابزاری برای خراشیدن آن ماده را گویند. این تکنیک می‌تواند روی هر ماده جامدی که بتواند هنگام خراش دادن، انسجامش را حفظ کند و در عین حال، به قدر کافی نرم باشد تا بتوان آن را خراشید، اجرا شود. کنده‌کاری، در معنایی که در مجسمه‌سازی کاربرد دارد، با روش‌هایی که از مواد نرم و انعطاف‌پذیر مانند رس، میوه و شیشه مذاب استفاده می‌شود، تفاوت دارد. چراکه در این‌گونه موارد، ماده را هنگامی که نرم است، شکل می‌دهند تا هنگام سفت شدن، آن شکل را حفظ کند. کنده‌کاری در مجسمه‌سازی، نسبت به روش‌های استفاده از مواد نرم، دشوارتر است و کار بیشتری می‌طلبد. نمونه‌هایی از این روش، منبت‌کاری، کنده‌کاری عاج، سنگ‌تراشی، کنده‌کاری تراشه‌ای و سنگ‌نگاره‌ها هستند. داغداغان
در زبان‌های کردی و لری به درخت داغداغان، «تاوی» گفته می‌شود. در فرهنگ عامیانۀ مردم کرد و لر، درخت تاوی مقدس است. در منطقۀ کرمانشاه برای جلوگیری از چشم زخم و آسیب و نیز به عنوان تبرک، از چوب درخت تاوی به گردن، دست، گهوارۀ نوزادان و حتی برخی حیوانات مانند گاو و گوسفند که در زندگی عشایری برای مردم مهم هستند، می‌آویزند. مردم کرد در منطقۀ‌ کرمانشاه و مردم لک معتقدند بدترین چوب برای ساختن عصای چوپان‌ها چوب انار است و بهترین چوب، چوب تاوی است که با خیر و برکت گله همراه است. در جنوب شرقی روستای قلعه هرسم در استان کرمانشاه، محلی به نام دارتاوی قرار دارد که یک درخت کهنسال داغداغان (تاوی) در آنچا و همینطور در حنفیه بوانات فارس در کنار نیایشگاه میترا واقع است و چشمه‌ای بزرگ در پای آن قرار دارد. تخته سه‌لایی
= فرایند تولید = تولید این محصول نیاز به گرده بینه باکیفیت دارد که هم قطورتر و هم صافتر از گرده بینهای است که برای چوب بری استفاده می‌شود. گرده بینه به‌صورت افقی در دستگاه پیلر قرار گرفته و سپس در حالیکه حول محور طولی خود در گردش است، تیغه بلندی به موازات محور طولی آن به درون گرده بینه در حرکت است و کار برش را انجام می‌دهد. در قسمت بالای تیغه، ضد تیغه (nosebar) قرار دارد که منجر به حرکت لایه جدا شده از گردهبینه از بالای تیغه می‌شود. ضدتیغه همچنین در کنترل ضخامت لایه و کاهش ارتعاش تیغه عمل می‌کند. تراشکاری
به عمل ایجاد شیارهای منظم و با اشکال مختلف در طول قطعه آج زنی می‌گویند. اره
در اره‌های مویی بجای دسته از یک چوب یا فلز دراز استفاده می‌شود که «کمان اره» نام دارد. در نجاری به خرده‌چوب‌های پس از اره‌کاری و در صنایع به ضایعات باقی‌مانده از اره‌کشی، بُراده و به خرده‌های ریزتر خاک‌اره گفته می‌شود. هنر گچ‌بری در ایران
سابقهٔ استفاده از گچ و اینکه از چه زمانی به صورت یکی از عناصر مهم کاربردی معماری ایرانی در امد ه کاملاً روشن نیست. قدیمی‌ترین آثار بدست امده از گچ مربوط به دوران ایلامی که از هفت تپه خوزستان بدست امده است. در دوران هخامنشی نیز گچ مورد استفاده قرار می‌گرفته (برای پوشش ستون‌های چوبی) همچنین از کاخ شوش متعلق به دوران هخامنشی قطعه‌ای از گچ بری گل‌های لاله بدست امده است. در دوران ساسانیان نیز علاوه بر جنبهٔ کار بردی ان به صورت ملاط یا پوشش دیوارها و گچبری کنده کاری و گچبری قالبی نیز متداول بودهگچبری با استفاده از تکنیک‌های مختلفی صورت می‌گرفته که معمول‌ترین نوع ان موسوم به کنده کاری یا گچ بری عمقی است. گره‌چینی
گره چینی به هنری ایجاد شده با قطعات برش خورده چوب و شیشه‌های رنگی در اشکال مختلف و متعدد الاجرا و وحدتگرای هندسی که به‌طور هماهنگ در یک کادر مشخص و تکرار شونده در کنار هم قرار گرفته باشند گفته می‌شود. در واقع هندسه نقوش و گره کشی جزء جدانشدنی این هنر به حساب می‌آید. آشپزی بختیاری
میوه بلوط توسط زنان ومردان از درخت چیده می‌شود. میوه‌ها را با چاقویی بنام «ورنجوک» پوست می‌گیرند. عمل پوست‌گیری میوه بلوط را «کیکه» می‌گویند. بلوط‌های پوست گرفته شده را درون چاله‌ای بنام «لهه» که در آن آتش افروخته‌اند می‌ریزند. پس از قرار گرفتن بلوط در لهه، مقداری آتش نیز روی بلوط‌ها می‌ریزند تا حرارت حاصل از بالا و پایین، آن را کاملاً بپزد. پس از گذشت مدتی لهه را خاموش می‌کنند و بلوط‌ها را از آن بیرون می‌آورند و در آفتاب پهن می‌کنند تا کاملاً خشک شود. سپس بلوط‌ها را در آسیاب دستی بنام «برد ار» (bard ar)که نوعی آسیای بسیار ساده و ابتدایی است، آرد می‌کنند. به این عمل «تلو» می‌گویند. پس از اینکه بلوط‌ها آرد شد ماده حاصله را با آب جوش خمیر می‌کنند. خمیر کردن آرد بلوط ممکن است در تغار یا کیسه صورت گیرد. خمیر بدست آمده را سه روز گرم نگه می‌دارند تا کاملاً به عمل بیاید و به اصطلاح محلی تب کند. کند و سوز
کَند و سوز یا آبلاسیون () فرایند جدا کردن ماده از سطح توسط یک واسطه از طریق تبخیر، تراش یا فرسایش است. مواد کند و سوخته از فضاپیماها در صعود و ورود به جو، کند و سوز لیزری، جداسازی بافت‌های زیستی سطحی و یخ و برف در یخچال‌شناسی مثال‌هایی از این فرایند هستند. ازاره
یکی از اقداماتی که برای استحکام ازاره‌ها بسیار انجام می‌شده ریختن دوغاب گچ در پشت ازاره بوده که این کار با توجه به ضریب انبساطی گچ موجب وارد آمدن فشار به سنگ و بیرون آوردن آن از جایگاهش می‌شد. دوغاب گچ مانند یک گوه می‌ماند که در شکاف چوب گذاشته می‌شود و آن شکاف را بیشتر می‌کند. وصالی، لقمه گذاری یا تکه بری روش دیگری است که بیشتر برای مرمت گلدونی‌ها و ستونچه‌های آسیب دیده که دچار خوردگی یا شکستگی شده‌اند بکار می‌رود. در این روش تکه سنگی را در اندازه مورد نیاز فراهم آورده و به بخش آسیب دیده با ملات یا چسب مخصوص می‌چسبانند. در مواردی بر روی بخش‌های شکسته و خورده شده و ترک‌ها با ملاتهای مختلف به ویژه سیمان اندود می‌کشیدند. این ملاتها بیشتر سیمان و چسب و خرده سنگ بوده که البته بیشتر در اثر انقباض و انبساط طبله کرده و کنده می‌شدند. به اندود در معماری سنتی پوسته چسبانی نیز گفته می‌شود. نقاشی بر روی تخته
نقاشی بر روی تخته تابلویی است که بر روی یک صفحه مسطح ساخته شده از چوب، یک تکه یا تعدادی از قطعات چوب به هم متصل شده رسم شده‌است. و این شیوه تا زمانی که بوم در قرن شانزدهم به عنوان ابزار نقاشی محبوب‌تر تبدیل شد، ادامه داشت. شکل معمولی پشتیبانی از یک نقاشی نه روی دیوار (فرسکو) یا روی مخمل (برای مینیاتور در تذهیب) و همچنین برای نصب نقاشی‌های مخملی استفاده می‌شود. اتصالات چوب‌کاری
اتصال بخشی از چوب‌کاری است که شامل متصل‌کردن قطعات چوب، برای تولید وسایل پیچیده‌تر است. در بعضی پیوندهای چوبی از محکم‌کننده، چسب یا بست استفاده می‌شود و در برخی، فقط عناصر چوبی به‌کار می‌رود. تاریخ ایران
یکی از هنرهای برجسته پارت‌ها، ظروف کنده کاری شده از عاج است که در نسا پیدا شده و نقوشی از حیوانات، الهه‌ها و موجودات تخیلی بر آن‌ها نقش بسته‌است. این ظروف مربوط به قرن دوم قبل از میلاد است. کنده کاری بر روی استخوان نیز از هنرهای دوره پارتیان است که در شهر الویا در ساحل دریای سیاه یافت شده‌است. مهرها و مسکوکاتی که تصویر پادشاهان بر آن‌ها نقش بسته‌است همچنین از جمله آثار هنری دوره اشکانی محسوب می‌گردد. یکی از خصوصیات هنر نقاشی و مجسمه‌سازی پارتیان موضوع نماسازی است که به عنوان میراث به ساسانیان انتقال پیدا کرده و سپس به هنر بیزانس نیز راه یافت. چهل‌تکه
چهل تکه دوزی به آن خاتمی دوزی یا لندره دوزی یا تکه دوزی نیز می‌گویند. آنچه که از اسناد و مدارک محدود بر می‌آید بیانگر این است که چهل تکه دوزی به ویژه زمانی که با آجیده دوزی یا مطلسه دوزی همراه باشد در گروه رودوزی‌های سنتی ایران جای می‌گیرد. اصطلاح رودوزی یا روکاری به هنری گفته می‌شود که در آن نقوش مختلف بر روی پارچه‌های بدون نقش از طریق دوختن یا کشیدن قسمتی از نخ‌های تار و پود پارچه و با دوختن تکه پارچه‌های ریز و درشت و رنگارنگ به یکدیگر ایجاد می‌شود. به این ترتیب با دوختن قطعات ریز و درشت و رنگارنگ تکه‌ها و اضافات پارچه‌های مختلف به یکدیگر رویه کرسی، رختخواب پیچ، سجاده، پشتی، رو مبلی، پرده‌های مختلف، بقچه سوزنی، رویه لحاف، رویه پشتی، رو تختی، رو قوری، کوسن، تابلوی تزیینی، دیوار کوب و … تهیه می‌شود. هر چند که زمان پیدایش «رودوزی» که در آغاز برای آذین البسه بوده دقیقاً مشخص نیست اما اسناد و مدارک موجود و نمونه‌های به دست آمده حکایت از رواج رودوزی‌ها در دوران ایران باستان دارند. جاذبه چهل تکه دوزی در تناسب رنگ‌ها و اندازه آن‌ها با یکدیگر است. اگر این تکه‌ها مربع یا مستطیل و به ویژه مثلث و هم اندازه باشند، چون شبیه به خاتم می‌شوند به آن خاتمی دوزی نیز می‌گویند. اگر این قطعات رنگی پارچه با طرح گل یا گلدانی یا منظره تهیه شود به آن تکه دوزی می‌گویند. با قطعات نازک و رنگی نمد نیز تکه دوزی‌های زیبایی تهیه می‌شود. به‌طور کلی این کار در ایران در زمان‌های متفاوت رایج بوده به گونه‌ای که تکه پارچه‌های مختلف با مهارت هر چه تمام‌تر و با توجه به هماهنگی رنگ‌ها در کنار یکدیگر دوخته می‌شدند و روی جای دوخت‌ها نیز با گل دوزی‌های ابریشمی (آجیده دوزی) زیباسازی می‌شد. این کار زحمت زیادی دارد و افراد در ازای آن در گذشته دستمزد دریافت می‌کردند. در این زمینه از محمد علی جمالزاده نقل شده‌است که: «خاتمی دوزی سابقاً در ایران بسیار رواج داشته و امروزه روز به روز از بین می‌رود و آن عبارت است از مقداری خرده پارچه‌های مختلفه الوان و مختلفه الشکل که از روی استادی طوری پهلوی یکدیگر دوخته می‌شود که شباهت کامل به شال‌های کشمیر پیدامی‌کند و بخیه دوزی‌ها را نیز با گلدوزی‌های ابریشمی ملمون می‌پوشانند و یک قطعه پنج تا شش ذرعی این نوع کار ۵۰ تا ۶۰ تومان قیمت دارد و بعضی پرده‌ها را از ۱۰۰ تا۲۵۰و یک زین پوش را از ۲۰ تا ۱۲۰ تومان می‌فروشد.» سختکاری پوسته
سختکاری پوسته یا سختکاری سطح ، فرایند سخت شدن "سطح" یک شیء فلزی است، در حالیکه عمق زیرین فلز نرم باقی می‌ماند. به این ترتیب یک لایه نازک فلزی سخت به نام "پوسته" در سطح تشکیل می‌شود. برای آهن یا فولاد کم‌کربن، که به‌خودی‌خود شکل‌پذیر و نرم است، برای فرایند "سختکاری پوسته"، کربن یا نیتروژن اضافی به لایه سطحی افزوده می‌شود. سخت کاری سطحی معمولاً پس از تشکیل شکل نهایی قطعه انجام می‌شود، اما می‌توان برای افزایش سختی محتوای عناصر میله‌ها نیز از آن استفاده کرد تا در فرایند ساخت قطعات جوشکاری و فرایندهای مشابه استفاده گردد. اصطلاح "سخت کاری سطحی" همچنین برای توصیف این تکنیک، هنگام بحث در مورد زره‌های مدرن استفاده می‌شود. نازک‌کاری
پوشش نهایی که بر روی ساختار زیرین ساختمان قرار می‌گیرد و روکشی که در داخل ساختمان برابر چشم بیننده قرار می‌گیرد، نازک کاری خوانده می‌شود. مصالح نازک کاری آخرین مصالحی هستند که کفها، دیوارها و سقف‌ها را پوشش می‌دهد. اهم نکاتی که در انتخاب مصالح نازک کاری باید در نظر داشت شامل کاربری ،بهره‌برداری، اقتصاد، سرعت اجرا، نگهداری می‌باشند. چوب
در کاوش‌های باستان‌شناسی که بر روی تپه چراغعلی انجام شده‌است، مجسمه چوبی گاو و گاوآهنی به دست آمده که حکایت از #تغییرمسیر چوبسازی هزاره دوم و اول قبل از میلاد دارد. مسلماً در آن زمان چوب نقش مهمی در این سرزمین داشته‌است. داریوش در فرمان بنیاد شهر شوش می‌گوید: «تخته و چوب یکا از گاندرا و کرمانیا آورده شد)». واژه (یکا) در زبان فارسی همان درخت جگ است که چوبی قهوه‌ای رنگ و سخت دارد. از این نقش برجسته قصر آپادانا در دوره هخامنشی آشکار می‌شود که چوب را برای استفاده کاربردی و تزئینی در دوران مادها نیز به کار می‌گرفتند. در قسمتی از این نقش برجسته یک درباری ماد در حال حمل یک صندلی چوبی مشاهده می‌شود که مربوط به سده پنجم پیش از میلاد است. خانکشی
خان‌کشی (به انگلیسی: Broaching) نوعی عملیات براده برداری تولیدی است که برای ایجاد سطوح تخت، شیارها، هزارخاری، دندانه‌های چرخ‌دنده‌های داخلی و سوراخ با اشکال دایره‌ای، مربعی یا هر شکل نامتعارفی می‌باشد. در روش متداول خان‌کشی، از ابزارهایی به نام تیغه‌ها یا سوزن‌های خان‌کشی که دارای دندانه‌های برنده متوالی و با اندازه‌های در حال افزایشند، استفاده می‌شوند و ابزار تراش اجباراً از یک مسیر مستقیم به کمک دستگاه خان کشی گذشته و با تنها یک بار عبور ابزار، شکل نهایی ایجاد می‌شود به‌طوری‌که تا عمق ۳۸ میلی‌متر در یک پاس براده برداری ممکن است صورت گیرد. جلادهی غلتکی
جلادهی غلتکی یک تکنیک افزایش عمر خستگی است که در آن از غلتک‌های سخت برای کاهش ناهمواری سطح استفاده می‌شود. جلادهی غلتکی متفاوت از تکنیک‌های سایندگی سطح است؛ در آن مواد به جای حذف شدن، جابجا می‌شوند. ابزار به‌طور معمول از یک کره سخت شده یا غلتک استوانه ای تشکیل شده‌است. ابزار به روی سطح قطعه فشرده می‌شود و می‌چرخد (در برخی از کاربردهای خاص، ابزار به جای قطعه چرخانده می‌شود). ابزار جلادهی درمقابل سطح قطعه با سرعت ثابت می‌چرخد و باعث افزایش عمر خستگی در سراسر قطعه می‌شود. یک اثر جانبی این است که سطح بیرون قطعه دچار کار سختی می‌شود. کنده‌کاری میوه
بسیاری معتقدند که کنده‌کاری میوه در طول دودمان تانگ، (۶۱۸–۹۰۶ میلادی) به وجود آمده است. کنده‌کاری میوه در چین معمولاً ویژگی‌های موجودات اساطیری، و حیوانات را در خود دارند. کنده‌کاری میوه نه تنها در این کشور در مراسم فرهنگی و سنتی مورد استفاده قرار می‌گیرد، بلکه خانواده‌های عادی نیز برای تزئین ظرف غذا در زمان پذیرایی از مهمان‌ها از این روش تزیینی استفاده می‌کنند. به‌خصوص کنده‌کاری هندوانه هنوز هم مانند قدیم در چین بسیار محبوب است. معمولاً، روش کنده‌کاری خربزه بدین صورت است که سطح خارجی آن حک شده و گوشت میوهٔ خربزه از داخل آن بیرون آورده می‌شود، به طوری که می‌توان آن را به عنوان یک ظرف برای قرار دادن غذا یا گل استفاده کرد. کنده‌کاری میوه چینی افسانه‌ها و داستان‌های این کشور را بازگو می‌کنند.