مسجد کزیم کزی در چه سالی بنا شد؟
مسجد کیزیمکازی
ساخت این مسجد به مهاجران شیرازی در سال ۵۰۰ قمری، مطابق با ۱۱۰۷ میلادی نسبت داده می‌شود. تاریخ دیگری نیز مرمت مسجد را در سالهای ۱۷۷۲–۱۷۷۳ میلادی نشان می‌دهد. در نتیجه با وجود اینکه سنگ مرجان‌های به کار گرفته شده، ستون‌ها و بخشی از کتیبه‌های کوفی همه در قرن دوازدهم میلادی ساخته شده‌اند اما بیشتر بنایی که امروز مشاهده می‌شود در قرن هجدهم مرمت شده‌است.
معماری اسلامی
مسجد قبة الصخرة در بیت‌المقدس (۶۹۱ میلادی) یکی از مهم‌ترین بناها در بین تمام بناهای اسلامی محسوب می‌شود. این طرح با الگوگیری از کلیسای مقبره مقدس و با به‌کارگیری هنرمندان مسیحی بیزانس برای اجرای موزائیک‌های پیچیده آن در زمینه طلایی، ساخته شده‌است. مسجد جامع بوکان
در سال ۱۳۴۵، بنای مسجد گسترش یافت و ۴ گنید آجری و ۳ ستون به آن اضافه شد. در حال حاضر این بنا برای برگزاری نماز جمعه بوکان مورد استفاده قرار می‌گیرد. مسجد جامع بوکان را علی اصفهانی در سال ۱۳۱۰ قمری برابر با ۱۲۷۱ هجری شمسی با ۱۲ گنبد و ۶ ستون از جنس سنگ‌های آهکی تراشدار بنا کرد. مسجد جامع بوکان یکی از بناهای تاریخی و مذهبی است که محبوبیت خاص و عام مردم برخورد دارست. هر هفته مراسم نماز جمعه در این مسجد برگزار می‌شود. مسجد کوفه
مسجد کوفه (به ) یکی از چهار مسجد مهم مسلمانان اعم از شیعه و سنی است. که در شهر کوفه ((عراق)) ساخته شده‌است. این مسجد در ۱۲ کیلومتری شمال شهر نجف واقع است.مسلمانان معتقدند این مسجد ابتدا توسط آدم ساخته شده و پس از مسجدالحرام قدیمی‌ترین مسجد جهان است. در دهه‌های اول هجری قمری این مسجد توسط سعد بن ابی وقاص بازسازی و سپس توسط علی ابن ابی طالب مرکزی مهم برای خلافت در نظر گرفته شد. مقبره برخی از بزرگان و علمای دینی در آنجا قرار دارد. به عقیده شیعه پس از ظهور حجت بن الحسن، این مسجد وسعت بسیاری خواهد یافت. این مسجد یکی از مکان‌هایی است که شیعیان حتی اگر آن جا مسافر باشند می‌توانند نماز خود را تمام بخوانند. مسجد اعظم قم
مسجد اعظم قم هم‌چنین معروف به مسجد آیت‌الله بروجردی مسجد بزرگی در جوار آرامگاه فاطمه معصومه است که در سال ۱۳۳۷ خورشیدی به سعی و اهتمام سید حسین طباطبایی بروجردی ساخته شد. مسجد جامع قائن
مسجد جامع قاین مربوط به سدهٔ ۸ ه‍. ق است و در قائن، مرکز شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. به استناد کتیبه موجود در ایوان مسجد جامع، این بنا در سال ۷۹۶ هـ. ق به دستور امیر جمشید قارنی ساخته شده‌است؛ بنابراین مسجد جامع قائن از آثار ساخته شده در اواخر دوره ایلخانی و اوایل دوره تیموری است. شماخی
مسجد جمعه شماخی بزرگترین بنای مذهبی شهر است. در طول تاریخ این مسجد چند بار تخریب یا ویران شده‌است، اما هر بار بازسازی شده‌است، آخرین بار در سال 2009. این مسجد قدیمی‌ترین مسجد در قلمرو آذربایجان است که در سال‌های ۷۴۳–۷۴۴ ساخته شده‌است. این مسجد بعد از مسجد جمعه دربند (ساخته شده در سال ۷۳۴) از نظر قدمت در قفقاز جنوبی دومین است. این مسجد توسط وزارت فرهنگ و گردشگری جمهوری آذربایجان به عنوان یکی از آثار تاریخی و فرهنگی این کشور به ثبت رسیده‌است. مسجد شاه ابوالقاسم
مسجد شاه ابوالقاسم مربوط به سدهٔ ۵ و ۶ ه.ق است و در یزد، محله شاه ابوالقاسم، مقابل بقعه سید عبدالنبی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۳۲۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد بغدادی‌ها
مسجد بغدادی‌ مربوط به دوره آل مظفر است که با توجه به نوشته ای که بر سنگ محراب مسجد حک شده است، سال ۷۶۸ هجری قمری(ثمان و ستین بعد سبع مأة) را نشان می‌دهد، تعمیر کلی شده است و در دوره قاجار نیز به خاطر زلزله های شدیدی که رخ داده است، دوباره تعمیر کلی شده است.زمان ساخت اولیه مسجد نا مشخص است. همچنین در جوار این مسجد، آرامگاه امامزاده "بی بی سته" که گفته می شود از نوادگان امام صادق علیه السلام است.قرار دارد‌. قم
این مسجد که قدیمی‌ترین مسجد شهر قم است، در ضلع شمالی میدان بزرگ امام خمینی قرار گرفته‌است. مسجد امام حسن عسگری، در سده سوم هجری توسط «احمد بن اسحاق قمی» وکیل و نماینده حسن عسکری، پیشوای یازدهم شیعه ساخته شده‌است. این مسجد محل تدریس سید محمدتقی خوانساری بود که شخصیت‌هایی مانند سید روح‌الله خمینی و محمد علی اراکی از شرکت کنندگان در این درس بودند. مسجد حاج غنی
مسجد حاج غنی مربوط به دوره قاجار و ساخته و هدیه شده از طرف حاج غنی، جد بزرگ خانواده غنی زاده به شهر شیراز است. این بنا در شیراز، دروازه اصفهان، ابتدای بازار وکیل واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۶۰۳۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. همایون غنی زاده کارگردان سرشناس تئاتر از نوادگان این بزرگ‌مرد می‌باشد. و این مسجد در سالهای۱۳۹۴تا ۱۳۹۶ توسط چند تن ار کسبه بازار و جوانی به نام حاج مهدی مرادی بازسازی و زیباسازی شد. معماری مسجد : در سردر این مسجد کتیبه ای به خط نستعلیق شامل نام بانی مسجد(حاجی حسین)، تاریخ ساخت (1301) و اتمام مسجد (1303) بر روی سنگی از جنس مرمر حکاکی شده است. هنر اسلامی
مهمترین آثار معماری این دوره مسجد جامع دمشق در سوریه است که بر روی کلیسای سن ژان (سنت جان) در سال ۶۳۵ میلادی ساخته شد. مسلمانان به آن محرابی افزودند که در واقع اولین محراب در دنیای اسلام است. همچنین از بناهای مهم این دوره قبه الصخره یا گنبد سنگی در فلسطین است که در سال ۶۹ هجری آغاز و ۷۳ هجری پایان یافت و توسط عبدالملک اموی ساخته شد. این بنا کهن‌ترین اثر اسلامی است که در نهایت کمال باقی مانده؛ سبک معماری مسیحی در آن کاملاً آشکار است و دارای ۴ دروازه در چهار جهت اصلی است. تحول چشمگیر بناها و مساجد ساده صدر اسلام با این بناها قابل توجه است. مسجد الاقصی هم از بناهای مهم اموی است. این بنا نیز توسط عبدالملک اموی ساخته شد این اثر بر روی یک کلیسای نیمه خراب به نام مریم مقدس بنا شد. بر اثر زلزله از بین رفت و صلاح الدین ایوبی آن را تعمیر کرد. یکی از زیباترین منبرها که منبت کاری شده‌است در این مسجد وجود دارد. دو محراب معروف به نام محراب عمرو و زکریا نیز دارد. در ایران مسجد تاریخانه دامغان، مسجد جامع ابرقو و فهرج بناهایی هستند که به این دوره منسوب شده‌اند. افزون بر مساجد امویان به سبب تجمل‌گرایی به ساختن کاخ‌های عظیم و باشکوه روی آوردند. ازجمله کاخ‌های الخضرا، قصر الحیر شرقی و قصر خرانه که یکی از کوچکترین قصرها در دنیای اسلام است. مسجد پل خشتی
مسجد پل خشتی بزرگترین مسجد کابل، افغانستان است. این مسجد در مرکز کابل قدیم بنا شده است. این مسجد در قرن ۱۸ میلادی بنا شد اما بازسازی و توسعه آن در دهه‌ی ۱۹۶۰ به فرمان محمد ظاهرشاه صورت گرفت. این مسجد در جریان درگیری‌های دهه‌ی ۱۹۹۰ آسیب دید اما دوباره بازسازی شد. مسجد امام حسن عسکری(قم)
البته گفته شده است که قدمت این مسجد بیش از این است و بر روی ویرانهٔ آتش کده شهر قم بنا شده است. بر اساس این نظر پس از این که اشعریان در اواخر قرن اول هجری به قم آمدند، آتشکده قم را خراب و به جای آن مسجدی در این شهر ساختند که در واقع این نخستین مسجدی بود که در شهر بنا شد. مسجد الازهر
مسجد جامع الازهر (۳۵۹–۳۶۱ هـ) / (۹۷۰–۹۷۵ م)، از مهمترین مسجدهای مصر و مشهورترین مسجدهای جهان اسلام است که بیش از هزار سال که دارای دو کاربری مسجد و مدرسه است. مسجد قصر
این مسجد یک مسجد سلطنتی متعلق به کاخ سالار حسین، محل اقامت پادشاهان خراسان بود و مسجد در زمان احمد بن خراسان (۱۱۰۰–۱۱۲۸) ساخته شد. در ۱۵۹۸ مسجد در سلک مذهب حنفی که ترکهای عثمانی پیرو آن بودند درآمد. در این مسجد کارهای تعمیر و نگهداری و نوسازی زیادی انجام شده‌است. مناره مسجد توسط فرماندار نظامی تونس حاج محمد لاز دای (دای از کلمه دایی فارسی که در ترکی هم به همین معناست گرفته شده‌است و در اینجا به فرماندار نظامی تونس در آن سالها اطلاق می‌شده‌است) در سال ۱۶۴۷ بازسازی شده‌است. مسجد امام سجاد (تهران)
در سال ۱۳۲۳ کار ساخت این مسجد آغاز شد و در سال ۱۳۲۶ به پایان رسیده و گشایش یافت. با این حال کل ساختمان مسجد در سال ۱۳۴۲ به انجام رسید. علی آشتیانی ناظر این بنا و طراح آن حسین لرزاده بودند. معمار و ناظر ساخت آن حسین علی ایزدمهر و کار کاشی‌کاری آن برعهدهٔ محمد گودرزیان بوده‌است. مسجد کوفه
مسجد کوفه در زمان خلاف عمر بن خطاب و پس از آن در زمان سعد بن ابی وقاص با هدف محل استقرار دائم لشکر مسلمانان ساخته شد. و مسجد را در مرکز اصلی و محوری شهر ساختند. مساحت آن را به پرتاب تیر از چهار سمت مشخص کردند تا گنجایش چهل هزار را داشته باشد. بعد از آن زیاد بن ابیه مسجد را توسعه دادند تا ظرفیت بیست هزار نفر دیگر هم داشته باشد. در دوره حاکمیت زیاد بن ابیه بر عراق، بر وسعت مسجد افزوده شد. مسجد معزی
مسجد معزی مربوط به اواخر دوره قاجار -اوایل دوره پهلوی است و در دزفول، محله بازار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۷۱۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد ضیایی
مسجد ضیایی مربوط به دوره قاجار است و در دزفول، خیابان امام خمینی (ره واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۷۷۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد کیزیمکازی
کتیبه‌های کوفی مزهر در کنار محراب نام سفارش دهنده را "شیخ سعید بن ابی عمران مفومه الحسن بن محمد" در ذی القعده ۵۰۰ قمری معرفی می‌کنند. همچنین در سمت راست محراب با دستخط معمولی عبارت «المسجد الزهراء سنه ۱۱۸۴» نوشته شده که مرمت آن را در ۱۱۸۴ قمری مطابق سال‌های ۱۷۷۲–۱۷۷۳ میلادی به همراه نام منتسب به مسجد، با نام "فروزنده" نشان می‌دهد. مسجد جامع خوزان
مسجد جامع خوزان خمینی شهر مسجدی است چهار ایوانی که در قرن ۸ هجری بر روی آثار دورهٔ سلجوقی در زمان ایلخانی مغول بنا شداست. مسجد جامع کبیر نی‌ریز
در بازسازی‌هایی که در سال‌های ۳۶۳، ۴۶۰ و ۵۶۰ هجری قمری انجام شد، ساختمان و محوطهٔ مسجد گسترش یافت و ایوان کوچک‌تری روبروی ایوان اصلی بنا گردید. اسلام در ژاپن
اولین مسجد ژاپن، مسجد کوبه، در سال ۱۹۳۵ ساخته شده‌است. مسجد یوکوهاما در بخش یوکوهاما زوزوکی به وسعت ۲۰۰ مترمربع هر جمعه با نمازجماعتی حدود ۷۰ نفره از مسلمانان کشورهای آفریقایی، آسیایی و دیگر ملیت ها تشکیل می‌شود. مسجد دیگر مسجد توکیو است که در سال ۱۹۳۸ در توکیو بنا شد. این مسجد در دهه ۱۹۹۰ کاملاً بازسازی شد. مسجد چقچن
به گفته برخی از منابع، میر سید علی همدانی مسجد چقچن را بنا کرده‌است.در حالی که در دیگر منابع گفته شده است که در هنگام ورود صوفی، سید محمد نوربخش خراسانی از کشمیر به بلتستان راجه، حاکم محلی، اسلام را پذیرفته و سفارش ساخت مسجد را در سال ۱۳۷۰ میلادی داده‌است. اما تاریخ ارائه شده در نظریه دوم با منابع تاریخی که ساخت مسجد را دو دهه قبل از تولد سید محمد نوربخش خراسانی می‌دانند، در تضاد است. مصلای قم
این مصلی از سال ۶۶ به مدت ۱۹ سال میزبانی مراسم نماز جمعه را به عهده داشت اما در سال ۱۳۸۵ تعطیل شد و به مدت ۱۰ سال متروک بود. با مدیریت محمد باقر ولدان به عنوان مدیر دفتر شورای سیاستگذاری ائمه جمعه استان قم، این بنا پس از گذشت ۱۰ سال و پس از انجام بازسازی در سال ۱۳۹۵ مجدداً افتتاح شد. در تاریخ ۱۱ بهمن ماه ۱۳۹۷ بخشی از فضای مصلای قم مسجد شد. مسجد جامع کرمانشاه
از شعری که بر روی کتیبه‌ای در مسجدبه جای مانده، سال ساخت مسجد ۱۱۹۶ هجری قمری (۱۷۸۱ میلادی) دانسته شده‌است. این شعر به شاعری به نام شهاب، از شاعران هم‌عصر با الله‌قلی‌خان زنگنه حاکم کرمانشاه دانسته شده که در محفل شعر هفتگی او شرکت می‌کرده‌است. بغداد
مسجد کاظمیه در بخش شمال غربی بغداد (در کاظمین) از مهم‌ترین ساختمان‌های مذهبی شیعیان به‌شمار می‌آید. بنای این مسجد در سال ۱۵۱۵ به اتمام رسیده‌است و آرامگاه‌های امام هفتم (ابوالحسن موسی الکاظم) و نهم (ابوجعفر محمد الجواد) شیعه در این مکان قرار دارد. مسجد جامع قائن
در یکی از کتیبه‌های ایوان بسال ۷۹۶ هجری قمری نوشته شده :این بنا به فرمان جمشید قارن از خاندان معروف قارن که در دوره امیر تیمور جهانگشا حاکم قائن و مدتی حاکم ساری و دامغان بود تعمیر و مرمت شد. مسجد کاظم‌بیگ
این مسجد در سال ۱۳۹۵ مجددا تعمیر و بازسازی شد و از جمله کار های انجام شده اضافه شدن مناره به دروازه ی ورودی و حوض به حیاط و منقش شدن حجره های مسجد به معماری اصیل ایرانی است . مسجد طوبی شاهی
کتیبه‌ای که در مسجد حک شده‌است تاریخ ساخت آن را مطابق با ۱۴۴۸–۱۴۴۲ میلادی نشان می‌دهد. کتیبهٔ دیگری هم روی پله‌های مارپیچ نزدیک ورودی مسجد که به پشت بام منتهی می‌شود، وجود دارد. به نظر می‌رسد این کتیبه متعلق به مسجدِ قدیمی‌تر روستا است و تاریخ ساخت آن محرم سال ۷۷۴ هجری قمری (۱۳۷۲ میلادی) را نشان می‌دهد و نام بانی آن صدر حاجی بهاالدین است. مسجد حاج فرامرز اسدی
این مسجد در مرکز شهر ارکواز ملکشاهی به سال ۱۳۳۲ هجری قمری مطابق با ۱۲۹۲ خورشیدی به فرمان عالیجاه افتخار الحاج توشمال فرامرز اسدی ریاست ایل ملکشاهی و حاکم پشتکوه (استان ایلام امروزی) و توسط استادکاران اصفهانی ساخته شده‌است. این مسجد اولین مسجد ساخته شده در استان ایلام محسوب می‌شود. این مسجد علاوه بر نام مسجد حاج فرامرز اسدی به نام مسجد مقدس رسول الله نیز شناخته می‌شود. مسجد النبی قزوین
مسجد النبی یا مسجد شاه معروف به مسجد سلطانی مسجدی در شهر قزوین است. این مسجد که مساحتی قریب به ۱۴۰۰۰ متر مربع دارد، کتیبه‌هایی دارد که بر طبق آن فتحعلی‌شاه قاجار بانی مسجد ثبت گردیده. اما شواهدی دال بر وجود مسجد در دوران صفوی نیز وجود دارد، و معمار بنا را شخصی بنام "استاد میرزای شیرازی" دانسته‌اند و سال بنا را ۱۱۶۶ هجری شمسی. مسجد النبی
چهل کارگر رومی با یکصدهزار مثقال طلا، چندین بار کاشی‌های رنگارنگ، قندیل‌های درزنجیر زرین‌کشیده، بازسازی را به دوش داشتند و عمر عبدالعزیز در طول کار از پاداش و خلعت بی‌بهرهٔشان نمی‌گذاشت. ستون‌های سنگی تراشیده با روکش‌های فلزی، دیوارهای بلند و گچ‌کاری‌شده و کاشی‌کاری آن‌ها و برپایی دیواربست‌ها، نگارگری سقف و زیورآرایی‌اش به چوب ساج و جای‌گزینی بنای استواری سنگی به‌جای خانه‌های گلی محمد و… چنان مسجدی بنا نهاده شد که تا آن هنگام بنایی به سانش در جزیرهٔ عرب نبود. این بازسازی‌ها و نوسازی‌ها به گفتهٔ محمدِ جریر طبری، ابن زباله و ابن نجار از سال ۸۸ تا ۹۱ ه‍.ق برابر ۸۵ تا ۸۹ ه‍.خ به درازا کشید. مسجد هاشمی کرمانشاه
تاریخ احداث این بنای مذهبی شهر کرمانشاه به سال ۱۳۱۴ هجری خورشیدی بر می‌گردد. نی‌ریز
این مسجد هنوز قسمتی از شکل معماری گذشته خود را دارا است تاریخ بنای آن مربوط به قبل از سال ۱۰۸۷ه‍.ق بوده‌است در این مسجد، دو کتیبه موجود است، کتیبه نخست مربط به تاریخ بنای آن است که متأسفانه قابل خواندن نیست و کتیبه دوم آن مربوط به تعمیر آن در دوره شاه سلیمان دوم صفوی در سال ۱۰۸۷ ه‍.ق است. مسجد جامع کبیر نی‌ریز
یکی از اصلی‌ترین قسمت‌های این مسجد تک ایوان اصلی آن می‌باشد که می‌توان آن را اولین مسجد تک ایوانی دانست که در سبک خراسانی بنا شده‌است. البته این ایوان در قدیم قسمت اصلی مسجد بوده و بعدها به آن ایوان دیگری اضافه شده‌است. این ایوان به صورت ناودانی ممتدی است رو به قبله که انتهای جنوبی آن کاملاً بسته شده و محراب در آن جای گرفته‌است. ساخت ایوان مربوط به قبل از عصر سلجوقیان است و به گفته‌ای با معماری ساسانی ساخته شده‌است. اندره گدار در کتاب آثار ایران تاریخ ساخت این ایوان را متعلق به اواسط قرن چهارم هجری می‌داند. در گذشته بر هر یک از اضلاع جانبی این ایوان پنج طاق نمای گود وجود داشته‌است که امروزه این شکل را از دست داده و پشت تکیه‌گاه‌های ایوان بخش‌هایی به رنگ سیاه (یعنی قدیمی) که پایه‌های پشتیبان بنا می‌باشد. مسجد جامع سقز
مسجد جامع سقز یا مسجد جمعه سقز بنای مهم قدیمی و مذهبی واقع در کردستان شهر سقز است که قدمت آن به سالهای ۱۲۴۰ تا ۱۲۵۰ هجری قمری دوره محمدشاه قاجار بر می‌گردد که به دستور مجیدخان اردلان از امرای سلطانی اردلان در محل کنونی بنا گردید. این مسجد در نبش جنوبی سه راهی مسجد جامع و در خیابان آزادی یکی از قدیمی‌ترین خیابان‌های این شهر و نزدیک به میدان مرکزی و مسجد دومناره واقع شده‌است. موقعیت قرارگیری این مسجد به گونه ای است که از بسیاری از نقاط شهر قابل رویت می‌باشد. مسجد کیزیمکازی
روایات و داستان‌های محلی مختلفی خاستگاه نام کیزیمکازی را به‌گونه‌ای تعریف می‌کنند. بر اساس یکی از این روایات، سعید بن ابی عمران، معماری را به‌نام کیزی استخدام کرد تا مسجدی بسازد. او خیلی ماهر و زبر دست بود، از آن زمان مسجد به افتخار او کیزی زبردست نام گرفت. فیض‌آباد (کرمانشاه)
قدیمی‌ترین بنای شهر کرمانشاه، مسجد آقاشیخ هادی جلیلی که نخستین مسجد کرمانشاه نیز هست، در محلۀ فیض‌آباد قرار دارد. این مسجد در سال ۱۱۸۵ هجری قمری (۱۷۷۱ میلادی) توسط شفیع‌خان زند بنا شد. چاه زمزم
در اصل در زمان اولیه چاه زمزم دو مخزن داشت، یکی برای نوشیدن و دیگری برای شستشو. در آن زمان چاه زمزم فقط یک چاه ساده با دوری پوشیده از سنگ بود. بعد در زمان خلیفه عباسی ابوجعفر منصور (۱۴۹ هجری قمری) یک قبه کاشیکاری شده با مرمر بر روی چاه درست کردند. در سال ۱۵۳ هجری قمری، خلیفه المهدی چاه را بازسازی کرد و قبه را با استفاده از چوب درخت ساج ساخت و آن را با موزاییک پوشاند. یک گنبد چاه بر روی چاه قرار دارد و گنبدی بزرگتر اتاق زائران را می‌پوشاند. در سال ۲۱۳ هجری بازسازی بیشتری بر روی چاه صورت گرفت و در زمان خلافت معتصم گنبد آن با سنگ مرمر مزین گردید. مسجد جامع قیروان
مسجد در سال ۵۰ هجری قمری (۶۷۰ میلادی) توسط عقبه بن نافع در ابتدای تأسیس شهر قیروان در زمینی به مساحت ۹٬۰۰۰ مترمربع ساخته شد و یکی از کهن‌ترین مساجد جهان اسلام و الگویی برای سایر مساجد ساخته شده در مغرب عربی است. مسجد قیروان یکی از تأثیرگذارترین و بزرگ‌ترین یادبودهای اسلامی در شمال آفریقا است. فضای آن شامل یک نمازخانه با ستون‌های موازی، حیاط دارای سنگفرش مرمری و یک گلدستهٔ بزرگ مربعی است. مسجد جامع شماخی
مسجد در سال‌های ۷۴۳–۷۴۴ بنا شد. مسجد در دوران حکومت «ابو مسلم» برادر خلیفه «والد» که در قرن ۸ شیروان و داغستان را فتح نموده و دین اسلام را در این مناطق ترویج کرده بود، ساخته شد. محتملا شکل‌گیری طرح ساخت و ساز مسجد هنگام رونق فرهنگ و هنر آذربایجانی در قرون وسطی (قرون ۱۲–۱۳م) تکمیل شده باشد. هر یک از تالارها برای مقاصد جداگانه مورد استفاده قرار گرفته‌است. می‌توان احتمال داد که، از آن وقت تا به حال بنابه بازسازی‌ها به جز روش‌های معماری و ساخت و سازی تغییرات اساسی در شکل طرح بنای مسجد صورت نگرفته‌است. مسجد شیخ زاید
هزینهٔ ساخت این مسجد (دو میلیارد و ۱۶۷) میلیون درهم امارتی بوده‌است. اولین نماز در مسجد نماز عید قربان (عید الأضحی)، سال ۱۴۲۸ هجری قمری برابر با ماه دسامبر ۲۰۰۷ میلادی برگزار شد که هنوز اعمال بناء مسجد بطور کامل پایان نیافته بود. مساحت اجمالی مسجد (۴۱۲٬۲۲) متر مربع است، مسجد کیقباد
تاریخ ساخت و گشایش این مسجد به‌صورت دقیق مشخص نیست و مورد بحث است اما مشخص است که در سده چهاردهم میلادی ساخته شده‌است. از نظر تاریخی، مسجد کیقباد یک مسجد و مدرسه بود که در نزدیکی مقبره درویش جای داشت. عباس‌قلی آقا باکیخانف دربارهٔ تعلیم و عبادت خود در مسجد دربارهٔ باکوی نوشت: شروانشاه کیقباد در سال‌های ۱۳۱۷ تا ۱۳۴۸ میلادی در این ناحیه فرمانروایی می‌کرده و گفته می‌شود که او پدربزرگ شیخ ابراهیم (ابراهیم یکم از فرمانروایان شروانشاهان) بوده‌است. عبدالعزیز خنجی
در سال۱۲۹۹ هجری شمسی (۱۳۳۸ هجری قمری) مسجد جامع شهر خنج که کاملاً ویران شده بود به هزینه وی ساخته شد. مسجد جامع سقز
پس از ساسانیان و در سه قرن نخستین حکومت اسلامی در ایران، مساجد به شیوهای بسیار ساده و به پیروی از معماری ساسانی ساخته می‌شد. بر این اساس قدمت و موجودیت مسجد جامع برای برگزاری نمازهای جمعه و اجتماع مردم نمازگزار در شهرستان سقز به همان اوایل دوران ورود اسلام به ایران و کردستان بر می‌گردد. مساجد در این دوران با معماری ساده و با مصالح خشت و چوب ساخته می‌شدند و هر بار بسته به شرایط موجود، تخریب و نوسازی می‌شدند. ساخت مسجد جامع در محل کنونی به دوران قاجار و محمدشاه بر می‌گردد که به دستور مجیدخان اردلان از سلسله امرای سلطانی اردلان حاکم منطقه، ساخته شد. آخرین بار شبستان اصلی این مسجد در سال ۱۳۶۴ شمسی در همان محل بازسازی گردید و ساختمان پشتی که مناره‌های مسجد در آن واقع شده و به نمازگزاران زن اختصاص داده شده‌است، دست نخورده باقی مانده و نیازی به بازسازی آن نبود. مسجد ملک
مسجد جامع ملک بزرگترین و قدیمی‌ترین مسجد کرمان و دارای شبستان‌های متعدد و صحن وسیعی است. این مسجد در هنگام حکومت سلجوقیان کرمان یعنی قرن پنجم و به سال ۴۷۸ ه. ق ساخته شده و بانی آن ملک توران شاه یکم است. مسجد قدمتی هزار ساله دارد و هم‌اکنون در بخش جنوبی ناحیه تاریخی بازار کرمان واقع است. این مسجد ۱۰۱ متر طول و ۹۱ متر عرض دارد و از جمله مساجد چهارایوانی به‌شمار می‌رود. برج سلجوقی آجری نیز در همین محدوده واقع شده‌است که در ضلع شمال شرقی مسجد ملک قرار گرفته‌است. سه محراب گچبری شده زیبا نیز از دیگر نمادهای این مسجد هستند. در گذشته قناتی به نام مستوره (منسوب به دختر ملک توران شاه یکم) وجود داشته که آب قنات از میان مسجد عبور می‌کرده‌است. نی‌ریز
به مسجد بازار نیز شهرت دارد (مسجد امام خمینی کنونی). بنای قدیمی این مسجد چند سال پیش تخریب شد. تاریخ بنای آن به‌طور دقیق دانسته نیست. برخی تاریخ آن را سال ۶۸ ه‍.ق گفته‌اند که البته بعید به نظر می‌رسد، زیرا مقدسی که در سده چهارم ه‍.ق از این شهر دیدن کرده، فقط از یک مسجد جامع خبر داده که به احتمال زیاد می‌بایست منظور مسجد جامع کبیر باشد. همچنین تاریخ بنای آن را در سال ۷۳۳ ه‍.ق نیز گفته‌اند. کتیبه‌ای سنگی بر سردر مسجد موجود بوده که تاریخ ۸۴۰ ه‍.ق را داشته‌است. در این مسجد دو کتیبه تاریخی بوده‌است. نخست، کتیبه فرمان شاه طهماسب اول صفوی و کتیبه دیگر شرح وقایع سید یحیی دارابی در دوره ناصرالدین شاه است. این مسجد پس از خراب شدن از طرف شخصی به نام کلو یعقوب خان قصاب تعمیر گردیده که در کوچه گچی مربوط به این تعمیر این جمله خوانده شده:«امر بعمارت هذا المسجد الشاب المکرم کلو یعقوب قصاب». مسجد حیدریه قزوین
این مسجد یکی از نمونه‌های کامل مساجد چهارطاقی می‌باشد که با کمی تغییر به شکل کنونی درآمده، محراب و تزئینات آن از نظر طرح در نوع خود جز بهترین و نفیسترین نمونه‌های هنر گچبری ایران به‌شمار می‌رود.همچنین هماهنگی طرح پیچیده گچبری و سادگی طرح آجر کاریبی نظیر است کتیبه‌های کوفی این مسجد که به‌شکل کوفی گلدار , کوفی گل و برگدار و کوفی پیچیده و مارپیچگچبری شده‌اند.بسیار به کتیبه‌های مقصوره مسجد جامع قزوین شباهت دارند مقصوره مسجد حیدریه تنها بازمانده شکوه این مسجد بوده که در دوره‌های بعد تخریب گردیده و قسمت‌های دیگر بدان ملحق شده گنبد رفیع مقصوره در دوران صفویه و به سال ۱۰۴۹ هجری قمری فرو ریخته و برای حفاظت ظرایف تزئینات آن سقفی شیروانی در دوران پهلوی بر آن بنا نموده‌اند. قدمت بنای نخستین مسجد تقریباً به دوران آل بویه می‌رسد و متأسفانه بانی بنا هم مشخص نیست و همان مسجدی می‌باشد که رافعی آن را بنام جامع اصحاب ابوحنیفه خوانده است . مسجد الوزیر
مسجد الوزیر () یکی از قدیمی‌ترین مساجد و آثار باستانی بغداد است؛ این بنا توسط وزیر حسن پاشا سه و نیم قرن پیش در زمان دولت عثمانی در سال ۱۰۷۰ هجری برابر با ۱۶۶۰ میلادی ساخته شد. مساجد تاریخی تبریز
در جانب غربی بقعه سید حمزه واقع شده‌است. مسجدی بدون ستون و در ابعاد ۸*۲۰ متر دارای گنبدی بزرگ است. تزیینات و نوشته‌های سقف مسجد (مذهب) هستند. بانی این مسجد ظهیرالدین پسر صدرالدین وزیر آذربایجان است که بقعه و مدرسه سید حمزه را تعمیر و این مسجد را در سال ۱۰۸۷ هجری احداث کرده‌است. این مسجد دارای وقف نامه‌ای است و آخرین بار در ۱۲۹۷ در زمان ناصرالدین شاه دوباره سازی شده‌است. مسجد جامع قیروان
در زمان تأسیس قیروان در ۵۰ قمری (۶۷۰ میلادی)، عقبه بن نافع فرماندهٔ عرب مکان مسجد را در مرکز شهر، نزدیک به امارت حکومتی برگزید. در حدود ۶۹۰ میلادی، بربرها پس از تصرف شهر، مسجد را تخریب کردند. سپس مسجد در سال ۷۰۳ توسط حسن بن نعمان غسانی بازسازی شد. با افزایش تدریجی جمعیت قیروان و افزایش تعداد نمازگزاران، هشام بن عبدالملک اموی، به فرماندار خود، بشر بن صفوان دستور داد که شهر را توسعه دهد که شامل نوسازی و توسعهٔ مسجد در حدود سال‌های ۷۲۴ تا ۷۲۸ نیز بود. در این فرایند توسعه، همهٔ مسجد را به جز محراب بازسازی کرد. ساخت گلدسته نیز زیر نظر او آغاز شد. یک دورهٔ دیگر بازسازی در سال ۷۷۴ شامل تغییرات و تزئیناتی در مسجد، زیر نظر یزید بن حاتم فرماندار عباسی انجام شد. مسجد قبه
براساس تابلویی که در خارج از مسجد گذاشته شده‌است این مسجد در قرن ۱۱ میلادی ساخته شده‌است. علت معروف بودن آن این است که محل فراگیری آموزش علامه ابن خلدون می‌باشد. این مسجد یک اثر باستانی است که در ۲۶ نوامبر ۱۹۲۸ ساخته شده‌است. مسجد جمعه شکی
این مسجد در سده‌های ۱۸ تا ۱۹ میلادی ساخته شده است و شامل طاق‌ها، ستون‌ها و یک سالن است که توسط سنگ‌ها و قسمت‌های چوبی تقسیم شده است. فهرست آثار ملی شهرستان کاشمر
ترشیز را به داشتن جامع‌های ارزشمند و پررونق، شهرت داشته‌است، شمس‌الدین مقدسی در "احسن التقاسیم فی معرفة الاقالیم" نوشته‌است که شهر طرشیث مرکز ولایت پشت، جامعی دارد که پس از جامع دمشق ثروتمندتر از آن جامعی نیست، زیبا و پاکیزه‌است و این در صورتی است که مسجد جامع دمشق را معماران ایرانی، هندی و رومی با هزینه‌ای معادل ۷ سال خراج منطقهٔ شام بنا کرده بودند و ۱۸ کشتی طلا و نقره در آن صرف شده بود که زیبایی، ثروت و هنر، مسجد جامع ترشیز نیز از این قرار جزء عجایب آن دوره بوده‌است. اما اکنون بر اثر گذر زمان هیچ ردی از مسجد جامع ترشیز باقی نمانده‌است. لاکن بنای کنونی مسجد جامع کاشمر مربوط به دورهٔ قاجار است و زمانی که طایفهٔ میش‌مست در سال ۱۲۱۳ قمری ترشیز را در دست داشتند، بنا شد. مدرسه حاج سلطان العلماء دارای یک میانسرای مرکزی و از چهار طرف توسط حجره‌های دوطبقه و دو ایوان شمالی و جنوبی احاطه شده‌است و ۴۰ اتاق مخصوص دین‌آموزان، به یکی از مدارس علمیه شناخته شده در استان خراسان رضوی کرده‌است. به گزارش خبرگزاری مهر در تاریخ ، قسمتی از این بنا به دلیل بی‌توجهی تخریب شده‌است. مسجد کوفه
از نوشته ابن‌جبیر چنین برمی‌آید که برخلاف شهر کوفه که در قرن ششم به مخروبه‌ای تبدیل شده، مسجد کوفه از خرابی مصون مانده‌است. علامه سید مهدی بحرالعلوم در سال ۱۱۸۱ ه‍. ق، مسجد را بازسازی نمود. در جریان این بازسازی، بخش‌ها و ستون‌های قدیمی مسجد، خراب شد و کف مسجد روی بخش‌های خراب شده، به ارتفاع چهار متر، بالا آورده شد و در محل مقام‌های مسجد که زیر خاک دفن شده بود، مقام‌های جدیدی ساخته شد. مسجدجامع قشم (جزیره قشم)
«مسجد جامع قشم» یکی از بزرگ‌ترین وقدیمیترین مساجد شهر قسم است، که گفته می‌شود از آثار «صوغیه» (همسر حاکم وقت) بوده و در سال ۱۲۰۲ هجری قمری ساخته شده‌است. طرح شبستان مسجد مستطیلی شکل است و در وسط آن، در دو ردیف، شانزده ستون تعبیه شده‌است. داخل مسجد در جهت طولی از ۷ دهانه و در جهت عرضی از ۴ دهانه فرش انداز شکل گرفته‌است و محراب و منبر آن در وسط دیوار طولی جنوبی قرار دارد. پوشش سقف به کمک دیوارهای دو طرف و قوس‌های تیره‌دار بر روی ستونهای ۱۶ گانه استوار شده‌است. در حال حاضر نیز در این مسجد به طور مرتب در روزهای جمعه نمازهای جمعه و در اعیاد مذهبی برگزار می‌شود. مسجد سلطان حسن
مسجد سلطان حسن (به عربی: مسجد و مدرسة السلطان حسن) مسجدی‌است در قاهره، که در سال ۷۶۲ قمری برابر با سال ۱۳۶۱ میلادی ساخته شده‌است. در این مسجد چهار اتاق بزرگ طاق‌دار وجود دارند که به حیاط اندرونی باز می‌شود و از آن‌ها همچون شبستان و جایگاه موعظه بهره‌گیری می‌شود و نیز مدرسه‌ها و حجره‌های طلاب علوم و آرامگاه سلطان. ابعاد اصلی این مسجد ۱۵۰ متر در ۶۸ متر است. این ساختمانی‌است در مساحتی مستطیل که درازای آن در امتداد قبله قرار دارد. این بنا بین ۱۳۵۶ تا ۱۳۶۳ در دوره سلطنت ممالیک بحری و به دستور سلطان الناصر حسن ساخته شد. این مسجد از نظر عظمت و اجزای معماری بدیع قابل توجه بود و امروزه نیز یکی از چشمگیرترین آثار تاریخی قاهره محسوب می‌شود. مسجد حاجی هیبت
این مسجد در سال ۱۷۹۱ میلادی (۱۲۰۶ تقویم هجری) ساخته شده‌است. این بنا توسط معمار حاجی هیبت امیر علی اوغلو ساخته شده‌است. مسجد شیخ زاید
به غیر از دریاچه‌های اطراف خارجی مسجد. مسجد شیخ زاید، سومین مسجد جهان است از ناحیهٔ مساحت، ودهمین مسجد جهان از لحاظ حجم وبزرگی مسجد. در سال ۱۹۹۶ میلادی، بفرمان شیخ زاید بن سلطان آل نهیان حاکم وقت امارت ابوظبی دستور بنا این مسجد صادر شد. مسجد روی تپه أی به‌ارتفاع ۹ متر از سطح زمین بنا شده‌است. مسجد جامع مکی زاهدان
ساخت اولیه این بنا به سال۱۳۵۳برمی گردد و اولین مرحله توسعه آن در سال۱۳۷۰بیست سال پس از تأسیس مسجد انجام شد. درطول اولین مرحله توسعه که مربوط به ساخت یک طبقه بر روی طبقه همکف و یک طبقه زیرزمین است بیشتر به بازسازی و طراحی داخلی نمای مسجد مکی پرداخته شد. درسال۱۳۹۰بازسازی نمای بیرونی شروع و سعی شد که با معماری بقیهٔ مساجد ایران متفاوت ترباشد.نمای بیرونی مسجد مکی شبیه مساجد ترکیه است و در این میان بیشترین شباهت را به مسجد سلطان احمد دارد. درون آن سعی شده که از مسجد النبی الهام گرفته شود. طراحی بنای مسجد و معماری داخلی مسجد مکی کاری از هنرمندان ایرانی است. مردم بومی داوطلبانه و بدون دریافت دستمزد در ساخت این بنا همکاری کرده‌اند، و با این باور که مسجد را مردم نماز گزار باید بسازند، هزینه آن را خود تأمین می‌کنند و تاکنون هیچ هزینه‌ای از سازمانهای دولتی دریافت نکرده‌اند. . نماز جمعه از سال ۱۳۶۵ در مسجد مکی برگزار می‌شود. مسجد جامع چشم
مسجد جامع چشام (چشم) مربوط به سدهٔ ۸ ه.ق است و در شهرستان داورزن، بخش باشتین، دهستان مهر، روستای چشام واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۸۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد قیزیللی
این مسجد با شمارهٔ ۱۶۶۷۱ در ۳ دی ۱۳۸۵ در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. مسجد برخ (شهرستان قشم)
مسجد شیخ بَرُخ اولین مسجدی است که در حدود سال ۲۴۴ هجری قمری در جزیره قشم ساخته شده و قدمت آن به اوایل قرن دوم هجری قمری می‌رسد و توسط همت زاهدی به‌نام خواجه برخ یا پیر تم ساخته شده‌است. مهریز
بر اساس متن کتیبه، این مسجد در اوایل سده هشت هجری قمری توسط «محفوظ بن محمد» ساخته شده‌است. این مسجد با بیش از ۹۰۰ سال قدمت، یکی از باارزش‌ترین آثار به جای مانده در این شهرستان است و دارای گنبد، ایوان، شبستان، منار و نیز فضاهای تابستانه و زمستانه به ترتیب با هزار و هزار و ۸۰۰ متر مربع مساحت است. مسجد آقابزرگ
ساختمان این بنا در روزگار پادشاهی محمدشاه قاجار آغاز گردید و در سال‌های نخستین سلطنت ناصرالدین‌شاه (۱۲۶۴–۱۳۱۳ق)، به پایان رسید. مسجد شاهزاده (کرمانشاه)
مسجد شاهزاده یا مسجد شازده مسجدی در شهر کرمانشاه است که در محله تیمچه و خیابان جوانشیر این شهر واقع شده‌است و از آثار دورهٔ قاجاریه به شمار می‌رود. این مسجد در حدود سال ۱۲۳۷ قمری (۱۲۰۰ خورشیدی و ۱۸۲۱ میلادی) توسط محمدعلی میرزای دولتشاه بنا شده‌است. مسجد چقچن
مسجد چقچن (; "به معنی «مسجد معجزه آسا» ") مسجدی واقع در شهر خپلو در گلگت-بلتستان، در شمال پاکستان است. این مسجد متعلق به سال ۱۳۷۰ میلادی است و یکی از قدیمی‌ترین مسجدها در منطقه است و مربوط به زمانی است که مردم این منطقه یکباره از آیین بودایی به اسلام، تغییر دین دادند. طراحی مسجد به شدت تحت تأثیر معماری دره کشمیر است و به احتمال زیاد، صنعتگران کشمیری آن را ساخته‌اند. مسجد قیزیللی
بانی مسجد «حاج میرزا یوسف طباطبائی» بوده و عمارت آن نیز در ربع آخر قرن سیزدهم هجری قمری صورت گرفته‌است. نادر میرزا درباره این مسجد می‌نویسد: «... این مسجد را حاجی میرزا یوسف طباطبائی بنا نهاد و جمعی از بازرگانان و مخلصان زر دادند که این عمارت به انجام رساند. چون بنیان او همی کندند، دو کوزه بزرگ پر از مسکوکات طلا و نقره از زیر خاک به در آمد. مردم و کارگران بریختند و آن سیم‌ها به غارت بردند. فراشان دیوان برسیدند، آنچه مانده بود بستادند و به حضرت ولیعهد بردند؛ ولیعهد آن سیم‌ها را به حاجی میرزا یوسف داد که به عمارت آن مسجد صرف کند. میرزا گفت که باقی‌مانده، هفت من هزار مثقال بود. سکه‌های آن سیم‌ها مختلف بود. بیشتر به نام پادشاهان سلجوقی که به روم (عثمانی امروزی) بودند چون کیقباد، کیکاوس و سکه‌ای دیگر بود، به خط ارمنی به نام «لیون» پادشاه ارامنه. این سکه را فرنگیان به قیمت گزاف همی خریدند. فردای آن روز در همین مسجد کوزه‌ای کوچک یافت شد. همه از زر ناب. کارگران و مردم و همان فراشان که نگهبان بودند، بریختند. بیشتر از هشتاد و پنج عدد به دست نیامد. تعداد همهٔ آن سکه‌ها از نشان درون کوزه پانصد عدد قیاس شد. زرها همه به نام «ناصر و معتز» از خلفای عباسی بود. وزن سیم‌ها (نقره) بیست نخود کمتر و بیشتر بود. وزن زرها دو مثقال و سه مثقال بود. اکنون نیز آن سکه‌ها به بازار صرافان به دست آید.» مسکو
کلیسای جامع کازان Казанский собор: در ضلع شمال شرقی میدان سرخ واقع شده و نمای بسیار زیبایی دارد. این کلیسا یکی از پربازدیدترین بناهای مذهبی در مسکو به‌شمار می‌رود و در سال ۱۶۲۵ میلادی بنا شد. بعد از ۷ سال این سازه دچار آتش‌سوزی شد. پادشاه وقت؛ تزار میخائیل اول در سال ۱۶۳۶ دستور ساخت کلیسایی آجری را داد. کلیسای کازان به یکی از مهم‌ترین کلیساهای کشور مبدل گشت اما به دستور استالین در زمان شوروی تخریب شد تا میدان سرخ فضای بیشتری برای رژه‌های نظامی ارتش داشته باشد. بنایی که اکنون در این محل وجود دارد در سال ۱۹۹۳ میلادی و پس از فروپاشی شوروی به جای کلیسای تخریبی توسط آلگ ایگاروویچ ژورین Олег Игоревич Журин و گِنادی یاکوولویچ ماکِیِف Генна́дий Я́ковлевич Моке́ев ساخته شد. مسجد جامع جویم
" لفضل عمل البانین المساجد روا بقوله من بنی مسجدا ولو مثل مفحص قطاه بنی الله له بیتاً فی الجنه ماشاء و علی علی بن ابی طالب امیرالمومنین و علی فاطمه الزهرا بضعه سیدالمرسلین رسول الله و علی الائمه الاطهار المعصومین. امّا بعد فحیث کان المرحوم المبرور حد برون المولد والجود حاج صفی قلی ابن المقدس المغفور سالار محمّدالجویمی من الراغبین فیما وعدالله و رسوله و حججه من النعیم السرمدی الخالد علی بناالمساجد علی امر الملک الصاهر ربنا هذا لک المسجد الجامع منه الله تعالی و غفر له و کان ذلک بتاریخ سنه السابعه و التسعین و الف ۱۰۹۷ کتب حسین بن جعفر الحسینی البحرانی. "این کتیبه به خط نستعلیق کهن و بسیار درهم پیچیده، بر روی لوحی به ابعاد ۴۷×۷۰ سانتی متر، در هفت ردیف حکاکی گردیده و به آیات شریفه قرآن کریم زینت یافته‌است. در سنگ نوشته موصوف چنین می خوانیم:  "بسم الله الرحمن الرحیم" الحمدلله الذی جعل المساجد بیوته فی الارض للذین براون الی الصلوه فیها و تعاهده جمله-المصلین فضلها و مدح بها فی اعلی کتاب المبین فقال انما یعمر مساجدالله من امن بالله والیوم الاخر و اقم الصلوه و اتی الزکوه و لم یخش الاالله فعسی اولئک ان یکونوا من المهتدین. و یوعد علی بها و جراالمنع من ذکر اسمه فیها بالعذاب المهین فقال من اظلم ممن منع مساجدالله ان یذکر فیها اسمه و سعی فی خرابها اولئک ما کان لهم ان یدخلوها الا خائفین و صلی الله علی محمّد خاتم النبیین. فرغ و نسخه الموصح محمّدصادق بن محمود الجویمی، ۱۱۱۹ قمری مسجد حاج میرزا محمد صادق
مسجد در کنار چهارسو آجری قرار دارد و بانی آن، حاج میرزا محمد صادق، بین سال های ۱۲۳۷ تا ۱۲۴۲ قمری آن را بنا نمود و خود نیز در سال ۱۲۳۸ قمری (۱۲۰۵ شمسی) درگذشته و در شبستان مسجد به خاک سپرده شده است. مصلای قم
این بنا در سال ۱۳۶۶ با توجه به این که در شهر قم مکانی برای نماز جمعه وجود نداشت با زیربنای بالغ بر ۱۵ هزار متر مربع تأسیس شد. این بنا ظرفیت حدود ۲۵ هزار نفر را دارا می‌باشد. مسجد شیخ الاسلام
مسجد شیخ الاسلام یا مسجد مسعودیه قزوین این بنا در انتهای کوچه‌ای در جانب شرقی خیابان شهدای قزوین واقع گردیده و بنای آن در سال ۱۳۲۱ ه-. ق توسط میرزا مسعود شیخ الاسلام قزوینی به بنای مدرسه‌ای قدیمی مربوط به دوره قبل الحاق شده‌است. این مسجد نسبتاً بزرگ و دارای شبستان ستونداری با ستون‌های سنگی و پوشش طاق و گنبد است. مجموعه بنای مسجد و مدرسه به شماره ۱۳۳۵/۳ به ثبت تاریخی رسیده‌است. مسجد کوشه (قشم)
«مسجد کوشه» مسجدی تاریخی واقع در روستای کوشه، وجود لوحه‌ای به خط کوفی، در مسجد کوشه در دشت مرکزی جزیره قشم، بیان‌گر آن است که این مسجد، در سال ۲۴۴ هجری قمری تعمیر شده‌است.  گمان می‌رود این مسجد، در پیش از اسلام، آتشکده بوده که در زلزله سال ۸۲۶ هجری قمری، خراب می‌شود. گویا مسجد در زمان خلیفه دوم ساخته شده‌است. مسجد حاجی قربان‌قلی
شروع این پروژه توسط معماران عشق‌آبادی کاکاجان دوردیف و دورلی دوردیف در سال ۲۰۰۱ بود. در حالی که تکمیل این بنا به دلیل مشکلات مالی با وقفه‌ای طولانی مواجه شد. در سال ۲۰۰۷ و در نشست مشترک شورای مردمی ماری ترکمنستان با رئیس‌جمهورشان، از وی برای تکمیل پروژه مسجد درخواست کمک شد. در این خصوص قربان‌قلی بردی‌محمدف از اختصاص ۱ میلیون دلار از صندوق خیریه ریاست جمهوری برای تکمیل ساخت این بنا خبر داد. مسجد جامع قائن
لوحه‌ای به خط رقاع در داخل رواق پنجم درضلع شمالی حیاط مسجد می‌باشد و تاریخ آن اول رجب سال ۹۲۱ است. مضمون کلی آن مربوط به زمان فرمانروایی امیر سلطانی است که در (۹۱۹–۹۲۱) هجری از سوی شاه اسماعیل صفوی در قائن به این مقام منصوب شد. سنگ لوحی در سمت راست ورودی ایوان مسجد به ابعاد ۱۲۰×۵۰ سانتی‌متر و با خط بسیار زیبای رقاع که شاه سلیمان صفوی امر به بازسازی مسجد داد بتاریخ ۱۰۸۰ هجری قمری کرده‌است. مسجد بازار بوکان
مسجد بازار یا مسجد محمدحسین خان سردار مُکری، از مسجدهای تاریخی بوکان است که در میدان اسکندری در خیابان انقلاب شهر بوکان واقع شده‌است. این مسجد در سال ۱۳۰۰ هجری قمری برابر با ۱۲۶۲ خورشیدی (۱۸۸۳ میلادی) بنا شده‌است و به‌نام حاکم وقت بوکان یعنی سردار محمدحسین خان نامگذاری شده‌است. این بنای قاجاری دومین مسجد قدیمی شهر بوکان پس از مسجد جامع است. به اصرار محمدحسین خان عالم نامدار منطقه «مولانا ملامحمدحسن ابن قزلجی» در سال ۱۳۱۲ هجری قمری (۱۲۷۴ خورشیدی) به عنوان امام جمعه و مدرس از ترجان به بوکان و این مسجد نقل سکونت کرد. مسجد بغدادی‌ها
بنا بر گفته محمدهادی امامی بغدادی، در قرن هشتم هجری، مبلغی از جانب یک تاجر بغدادی به والی فارس فرستاده می‌شود تا با آن، مسجدی در شیراز بنا گردد اما چون آن بودجه، کفاف خرید زمین و ساخت مسجد را نمی‌داده است والی فارس نامه ای به آن تاجر می نویسد: که این مبلغ برای ساخت مسجد کم است، اما مسجد نیمه مخروبه ای در شیراز وجود دارد(مسجد بغدادی کنونی) که با این هزینه می‌توان آن را تعمیر کلی و قابل استفاده کرد. تاجر نیز قبول می کند و این مسجد تعمیر کلی می شود و از آن زمان مورد بهره برداری مجدد قرار می گیرد و مقداری از سکه های ارسالی آن تاجر که از مخارج بازسازی مسجد اضافه آمده بوده است نیز زیر یکی از ستون های مسجد دفن شده است.  لذا نام این مسجد بغدادی است که در عوام گاهی بغدادی‌ها خوانده می شود که صحیح نیست. این مسجد در محله قدیمی سردُزَک(سر‌ دِژَک-دژِ کوچک) شیراز واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۹۶۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ائمه جماعت  در مورد ائمه جماعت این مسجد از سال ۱۲۵۴ هجری شمسی تا سال ۱۲۹۹ هجری شمسی به مدت چهل و پنج سال شیخ محمود شیرازی(ره) و پس از آن تا بهمن ماه سال ۱۳۵۹ شمسی فرزند آن، شیخ محمد نبی امام بغدادی(ره) به مدت ۶۱ سال امام جماعت این مسجد بوده اند و از سال ۱۳۶۰ تا ۱۳۶۵ نیز آیت الله حاج سید مصطفی محمدی امامت جماعت مسجد را عهده دار بوده اند و پس از آن نیز تا کنون تعدادی از علما به صورت پراکنده امام جماعت بوده اند. در زمان مظفر الدین شاه قاجار نیز در سفری به شیراز به والی فارس دستور می دهد که تمام علمای شیراز را در شاهچراغ جمع کن میخواهم با آن‌ها دیدار حضوری داشته باشم.والی فارس هم همه‌ی علما را جمع می کند اما تنها امام جماعت مسجد بغدادی که سیدی پیر بوده و در زیر درختی در مسجد به گیوه دوختن گیوه مشغول بوده از دیدار با شاه امتناع می ورزد. شاه پس از دیدار به والی فارس می گوید همه علما را حاضر کردی؟ می گوید بله قربان اما تنها یک عالم حاضر به حضور نشد شاه می گوید پس خود ما به دیدارش می رویم و شاه با خدم و حشم به سوی مسجد بغدادی روانه می‌شود. اطرافیان شاه زودتر نزد سید می آیند و عزیمت شاه به مسجد را خبر می دهند اما سید با بی اعتنایی مشغول به دوختن گیوه می شود تا شاه به درب مسجد می‌رسد، سید هم به درب مسجد می آید و خوش‌آمد می‌گوید و پس از تفقد و جویا شدن احوال سید به او می گوید درخواستی از ما داشته باش! سید می گوید درخواستی ندارم دوباره اصرار می کند، سید کنایتا می گوید زیر این درخت که مشغول کار هستم پشه ها اذیتم می کنند اگر می توانی این پشه ها را از من دور کن! شاه می گوید ملکی در شهر آباده را وقف بر این مسجد کنم سید می‌گوید مانعی نیست و تشکر می‌کند محمد هادی امامی از قول پدرش نقل می کند که این ملک تا ابتدای حکومت پهلوی اول (حدود سال ۱۳۰۵) وقف بر مسجد بود و در ماه محرم نیز از درآمد آن توسط والیان حکومتی در مسجد، مجلس سوگواری برگزار می‌شد و پس از منع عزاداری سید الشهداء علیه السلام توسط رضاخان به مرور این ملک از دست والیان خارج و مقرری هر ساله قطع شد به طوری که اکنون اثری از آن وقف و وقف‌نامه نیست. مسجد جامع قم
مسجد جامع قم یا مسجد جامع عتیق یکی از مساجد قدیمی در شهر قم است مسجد جامع قم، در مرکز شهر قم و در محله لب چال در خیابان آذر و نزدیک دروازه ری واقع شده‌است. از راه خیابان آذر، بزرگراه "عمار یاسر" و تونل غدیر می‌توان به این مسجد دسترسی پیدا کرد. این مسجد، مجموعه‌ای از بناهای چند عصر و دوره است. سال احداث بنای کنونی گنبد خانه ۵۲۹ هـ. ق است، این تاریخ تا پیش از تعمیرات دوران فتحعلی شاه در کتیبه‌های گچبری موجود در بنا به وضوح نمایان بوده‌است. به بیان صنیع الدوله در کتاب مرآت البلدان در نیمه دوم قرن سوم ساخته شده‌است. مسجد جامع قم از بناهای قدیمی شهر است که بانی آن معلوم نیست اما در کتاب گنجینه آثار قم آمده‌است که بانی این مسجد و مدرسه روبه روی آن که جانی خان نام دارد سلطان جانی خان پادشاه تاتار ترکستان است و تاریخ بنای آن هم سال ۷۵۵ بوده‌است. قدیم‌ترین منبعی که در آن به وجود مسجد در این مکان اشاره شده است کتاب تاریخ قم، نوشته حسن بن محمد قمی است که در سال ۳۸ هجری نوشته شده است و در آن تصریح شده که ابوالصدیم حسین بن علی بن آدم اشعری مسجد جامع قم را که در میان قم و کمیدان بوده است در میانه قرن چهارم هجری بنا کرده است. مسجد الکتبیه
تاریخ ساخت مسجد به دوران و عهد تمدن‌های هنری برمی‌گردد و خود مسجد گواه تاریخ هنری خودش می‌باشد. همانا این مسجد از طرف خلیفه عبدالمومن بن علی الکومی در سال ۱۱۴۷ میلادی بر روی خرابه‌های قصر سنگی سلسله مرابطون در مراکش که باقی‌مانده این قصر در کاوش‌های باستانشناسی در این محل کشف شده، ساخته شده‌است. اما مسجد دوم که از بابت حجم و اندازه مشابه همان ساختمان اول مسجد است در سال ۱۱۵۸ میلادی ساخته شده‌است، در نمازخانه مستطیلی شکل این مسجد تعداد هفده طاق‌های گنبدی به شکل عمودی رو به قبله به‌طور منظم در کنار هم مشاهده می‌گردد، این نمازخانه همچنین دارای طاقها و ستونهای متقارن و هم شکل می‌باشد، این نمازخانه با غنچه‌های گل منحصر بفردی آراسته و تزئین شده‌است که فقط در مسجد القرویین در فاس مراکش وجود دارد. در کنار هم قرار گرفتن و طاق قبله مسجد با پنج گنبد و طاق مرکزی این مسجد بیانگر طراحی خاص ساختمان دین‌های یکتاپرست می‌باشد که در تمامی نقاط مختلف مغرب (مراکش) اسلامی تأثیر به سزایی داشته‌است. نویسنده کتاب «تجزیه وتحلیل گام به گام در یادآوری خبرهای مراکش» نوشته‌است: عبدالمومن ساختمان مسجد دیگری را اداره و مدیریت کرد که در آن مردم در روز جمعه جمع شوند، وی شروع به ساختن مسجد جامع در این شهر نمود و مسجد دیگری را که در پایین شهر قرار داشت و توسط علی بن یوسف بنا شده بود را از بین برد و منهدم ساخت. مسجد جامع جویم
بنای مسجد جامع جویم مربوط به دوران ایلخانیان است که در دوره صفوی توسط حاج صفی قلی بن محمّدالجویمی ، در سال ۱۰۹۷ قمری مصادف با سلطنت شاه سلیمان صفوی، مرمت گردیده است. این مسجد تاریخی در سال ۱۳۹۲ شمسی تجدید مرمت گردید. مسجد جامع جویم در مرکز بافت قدیم شهر جویم، واقع شده، این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۳۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. از نظر ارزش دیرینگی این مسجد یکی از سه مسجد قدیمی استان فارس و هم ارزش با مسجد وکیل  شیراز شمرده می‌شود.این کتیبه مزین به احادیثی در فضیلت بنای مسجد و ستایش حضرت رسول (ص) و ائمه معصومین (ع)، خصوصاً علی بن ابی طالب (ع) و فاطمه زهرا (س) و همچنین نام بانی و حجّار و تاریخ ساخت آن می‌باشد . در سال ۱۰۹۷ قمری ساخته و پرداخته شده‌است. متن کامل کتیبه مذکور چنین است: مسجد محمدعلی
مسجد محمد علی پاشا یا مسجد رخام گچی (به عربی: مسجد محمدعلی ترکی: "Mehmet Ali Paşa Camii") مسجدی واقع در ارگ قاهره در مصر که توسط محمد علی پاشا بین سال‌های ۱۸۳۰ و ۱۸۴۸ راه اندازی شده‌است. مسجد جدید
ساختمان این بنا به دستور حسین بن علی بنیانگذار دولت حسینیه در سال ۱۱۳۹ هجری قمری برابر با ۱۷۲۶ میلادی داده شد. این مسجد جزئی از یک مجموعه ساختمانی شامل یک مدرسه و مقبره سیدی قاسم الصبابطی که اولین نماز را در این مسجد در سال ۱۱۳۹ هجری قمری برابر با ۱۷۲۶ میلادی اقامه نمود می‌باشد. از بین پیشنمازان و سخنرانان که در این مسجد بودند می‌توان به‌طور خاص از شیخ احمد بن علی مصطفی النمیسی الحنفی یاد نمود کما اینکه از بین استادانی که در مدرسه این مجموعه درس دادند می‌توان از شیخ حمدة بن محمد بن احمد الشریف یاد نمود. کاشی‌هایی که دیواره این مسجد را پوشانده‌است از ترکیه آورده شده‌است. مسجد جامع قم
مسجد جامع قم مجموعه‌ای از بناهای چند عصر و از جمله مساجد دو ایوانی به شکل مربع مستطیل است. در قرن سوم هجری یکی از علما و محدثین قم به نام "ابوالصدیم حسین بن علی بن آدم اشعری" که در زمره صحابه علی النقی و حسن عسگری به‌شمار می‌رفت، مسجدی در قم بنا کرد. طبق نوشته کتاب تاریخ قدیم قم که در قرن چهارم هجری نوشته شده‌است چهار احتمال برای این مسجد ساخته شده در قم داده شده‌است که یکی از آنها همین مسجد جامع است. مسجد میرزا حاجی
مسجد میرزا حاجی مربوط به دوره قاجار است و در نائین، خیابان دکتر طبی، محله کلوان، پلاک ۱۳ واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۸۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد جامع هنزا
مسجد جامع هنزا مربوط به سده‌های متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مهریز، بخش مرکزی، دهستان میانکوه، روستای هنزا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۷۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد بی‌بی خانم
تیمور با غنایم زیادی که (۹۰ فیل آن‌ها را حمل می‌کردند) از هند در سال ۷۷۸ خورشیدی آورده بود خیلی زود دستور ساخت مسجد را داد و در ۵ سال ساخت مسجد به پایان رسید. به دلیل سرعت زیاد در ساخت این مسجد، بنای آن استحکام کافی را نداشت و به تدریج در سال‌ها و سده‌های پسین دچار آسیب‌های زیادی شد، در پی زلزله سال ۱۲۷۶ خورشیدی، بخش زیادی ازین بنا فروریخت. در سال ۱۳۵۳ این مسجد بازسازی شد. مسجد اموی دمشق
بنای مسجد در دوران ولید بن عبدالملک آغاز شد. روایت‌های مختلفی دربارهٔ آغاز بنای مسجد جامع اموی نقل شده‌است که ۸۶، ۸۷ و ۸۸ق، به عنوان آغاز بنای این مسجد در منابع مختلف آمده‌است. ساخت مسجد اموی که در دوران ولید بن عبدالملک آغاز شده بود، در سال ۹۶ق به پایان رسید؛ در حالی که ولید درگذشته بود و ساخت مسجد را برادرش سلیمان بن عبدالملک به پایان رساند. در طول قرون مختلف تعمیرات و توسعه‌هایی در آن انجام شده و همچنین بر اثر چندین آتش‌سوزی، بسیاری از قسمت‌های آن در آتش سوخت. مسجد بایزید
مسجد بایزید از مساجد تاریخی شهر استانبول است که به دستور بایزید دوم سلطان و خلیفه امپراتوری عثمانی ساخته شد. بنای این مسجد از سال ۱۵۰۱ تا سال ۱۵۰۶ میلادی به طول انجامید. معمار این مسجد یعقوب شاه بود. امامزاده سیدحمزه کاشمر
ساختمان این مسجد دارای گنبدی بلند با کاشی‌کاری سبز رنگ و ایوان آینه‌کاری شده و ۲ گلدسته است. نمای درون گنبد و اطراف رواق نیز آینه‌کاری شده‌است و در باغ آن، سروهای کهن برپاست. مجموعهٔ باغ‌مزارِ کاشمر، حدود هشت هکتار مساحت دارد و در مرکز شهر جای گرفته‌است. ساختمان و بارگاه امامزاده سیدحمزه بر سکویی مرتفع قرار گرفته و تزئینات آن شامل کاشی‌کاری معرق، آینه‌کاری و دیگر عناصر تزئینی می‌شود. بازسازی بنای فعلی امامزاده با تلاس "مهندس فتحی" بوده که با سرمایهٔ خود آن را نوسازی کرده‌است. بیشترین تغییرات ساختمان، از سال ۱۳۹۹ قمری است، صحن و غرفه‌های آن در فاصلهٔ سال‌های ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶ با تلاش ادارهٔ اوقاف کاشمر احداث شد که با سنگ مرمریت طوسی گسترده و دیوارها با کاشی‌کاری لعابی آرایش شده‌است. مسجد جامع کاشمر
مسجد جامع کاشمر در سال ۱۷۹۱ میلادی / ۱۲۰۵ قمری به هنگام پادشاهی فتحعلی شاه قاجار و به هنگام امارت عبدالعلی‌خان میش‌مست بر ترشیز ساخته شد و امروزه از آثار تاریخی کاشمر و مهم‌ترین مسجد شهرستان و محل برگزاری نماز جمعه (مصلی) است. این مسجد در تاریخ به شماره ۵۱۵۲ توسط سازمان میراث فرهنگی ایران در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. مسجد جامع کاشمر تا پیش از ساخت و سازهای دههٔ ۸۰ و ۹۰ سدهٔ کنونی، مهم‌ترین ساختمان بافت قدیمی شهر کاشمر به‌شمار می‌رفت. معماری این مسجد نسبتاً ساده و بی پیرایه است؛ یک صحن با ۱۲ اتاق و یک ایوان با ۱۰ متر پهنا و ۱۵ متر بلندا دارد. محراب مسجد در مرکز ایوان جای دارد که هنر کاشی کاری اصفهانی و مقرنس و چند کتیبهٔ قرآنی در آن به دست دو هنرمند ناشناس به نام‌های «محمد اصفهانی» و «اسماعیل اذانی» به کار رفته‌است، و سال ساخت این‌ها را ۱۷۹۹ میلادی/ ۱۲۱۳ قمری نشان می‌دهد. این مسجد حوض یا آبنما ندارد؛ امّا یک حوض زیرزمینی در زیر آن وجود دارد؛ در این مسجد ۳ نوبت (صبح، ظهر، مغرب) نماز جماعت بر پا می‌شود که شمار نماز گزاران در نماز جماعت مغرب و عشا به اوج می‌رسد. به جز نماز، مراسم‌های بسیار دیگری در روزهای گوناگون در این مسجد برگزار می‌شود؛ از جمله مراسم تحویل سال، شب قدر و مراسم‌های ویژه شیعیان. مسجد ملک زوزن
این مسجد یکی از قدیمی ترین بناهای ایرانی است که در تزیین نمای خارجی آن از کاشی هایی دو رنگ استفاده شده و بنا به دلایلی برخی از محققان این مسجد را متعلق به کاخ ملک زوزن می دانند؛ “قوام الدین موید الملک ابوبکر علی الزوزنی یکی از رجال نامدار دوران سلطنت خوارزمشاه است، علاء الدین محمد بن تکش که از ۵۹۶ تا ۶۱۷ هجری قمری سلطنت کرده بود هنگامی که ایالت کرمان به نام خوارزمشاه فتح شد ملک زوزن حکمران آن جا شد و چند سال بعد درگذشت، او در زوزن یک قصر باشکوه بنا کرد. مسجد حاج میرزا کریم صراف
به استناد سنگ نوشته ی سردر ورودی، این مسجد دردوره قاجار تعمير شده است و هنوز بقاياي تزيينات ساده کاشيکاری و آجرکاری در این بنا قابل رویت است. مسجد حسینی
مسجد حسینی قاین مربوط به دوره قاجار است و در قائن، مرکز بافت قدیم شهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۸۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مسجد قبا
این مسجد بارها بازسازی شده‌است. نخستین تغییر در مسجد قبا، تغییر در محراب آن بود. زمانی که قبلهٔ مسلمانان از بیت‌المقدس به جانب مسجدالحرام تغییر کرد، پیامبر اسلام به قبا آمد و با کمک اصحابش، قبلهٔ مسجد را به سوی کعبه قرار داد. بعد آن در زمان عثمان مورد بازسازی قرار گرفت. در زمان عمر بن عبدالعزیز در اواخر دهه قرن اول هجری بنای اولیه مسجد را خراب و از نو استوار کرد و رواق‌هایی به آن افزود. در سال ۵۵۵ قمری به دست جمال الدین ابومنصور اصفهانی نیز بازسازی گردید. در سال ۱۳۸۸ قمری مجدد توسط ملک فیصل بازسازی و رواق‌های شرقی آن توسعه یافت. در سال ۱۴۰۶ با معماری جدید بازسازی گردید و هم‌اکنون از زیباترین مساجدی است که در مدینه منوره قرار دارد. چهار گلدسته به ارتفاع ۴۷ ساخته شد، شش گنبد بزرگ به قطر ۱۲ ساخته شد و در نهایت، مساحت شبستان به ۵۰۳۵ افزایش یافت. قم
این مسجد اخیراً مورد بازسازی قرار گرفت و ساختمان جدید آن در سال ۱۳۹۴ افتتاح شد. ساختمان جدید در زمینی به مساحت ۶ هزار متر مربع و زیربنای ۱۰ هزار متر مربع ساخته شده‌است. مسجد جامع قروه
بنا بر تحقیقات انجام یافته بنای مسجد جامع با استفاده از مصالح بنایی قدیمی، در تاریخ ۴۱۳ ه‍.ق احداث گردیده است. بنا از سه قسمت اصلی گنبد خانه و شبستان در اضلاع شرقی و غربی تشکیل یافته است که بعد از گذشت زمان و بر اثر عوامل طبیعی و غیرطبیعی تخریب گردید، و در تاریخ ۵۷۵ ه‍.ق مورد مرمت و باسازی قرار می‌گیرد. در حین گمانه زنی یک لایه از خاکستر همراه با زغال به قطر ۴ سانتی‌متر بدست آمد که نمونه‌های آن جهت انجام آزمایش‌های کربن ۱۴ به آزمایشگاه مرکزی ارسال گردیده است. مسجد امام حسن عسکری(قم)
پس از آن به سال ۱۸۹ ق حمزه بن الیسع اشعری پس از آن که قم از اصفهان به صورت کوره (شهرستان) جدا شد؛ سپس مسجد دیگری به نام «مسجد دژپل» (درپل) به احتمال قوی در مکان کنونی «مسجد امام حسن علیه السلام» بنا شد. مسجد میرزا محمدعلی
مسجد میرزا محمدعلی در نیاکی‌محله آمل و کنار تکیه نیاکی می‌باشد. این بنا در سال ۱۲۵۵ هجری قمری توسط "میرزا محمد علی نیاکی" ساخته شده و در دوره‌های بعد، تغییرات و تعمیراتی در آن انجام شده است. بر بالای محراب، لوحه‌ای چوبین به تاریخ ۱۲۵۵ هجری قمری نصب شده است.