موشک جاولین  چه مشخصاتی دارد؟
اف‌جی‌ام-۱۴۸جاولین
جاولین موشکی با قابلیت شلیک کن و فراموش کن است که پیش از شلیک توسط کاربر (فرد شلیک کننده) به اصطلاح روی هدف قفل می‌کند و دارای سامانه هدف یابی خودکار است. این موشک دارای قابلیت حمله از بالا به هدف خود می‌باشد، بدین صورت که ابتدا موشک مسافتی را به سمت بالا طی می‌کند و سپس به بخش بالای هدف شیرجه می‌رود. با توجه به اینکه معمولاً زره بالای تانک از بخش‌های دیگر آن ضعیفتر است، حمله از بالا احتمال بالاتری برای از بین بردن تانک دارد. این موشک قابلیت حمله مستقیم جهت انهدام سنگر یا ساختمان و همچنین موقعیت‌هایی که امکان حمله از بالا وجود ندارد نظیر شلیک از داخل یک ساختمان را نیز دارد. این موشک همچنین قابلیت انهدام بالگردها را در حالت حمله مستقیم دارد. این موشک در حالت حمله از بالا حداکثر ۱۵۰ متر و در حالت حمله مستقیم ۵۰ متر از سطح زمین ارتفاع می‌گیرد. جاولین مجهز به سامانه رهگیری هدف با روش پردازش تصویر فرو سرخ است. سرجنگی دو مرحله‌ای این موشک مجهز به دو خرج متمرکز است که اولی زره واکنشی انفجاری تانک را از بین می‌برد و دومی زره اصلی تانک را منهدم می‌سازد. موشک جاولین به‌طور گسترده‌ای در تهاجم به عراق در سال ۲۰۰۳ به کار رفت و باعث انهدام تعداد زیادی تانک تی-۷۲ و تایپ-۶۹ عراق شد. اف‌جی‌ام-۱۴۸جاولین
اف‌جی‌ام-۱۴۸ جاولین گونه‌ای موشک هدایت شونده ضدتانک و ضد نفربر قابل حمل و شلیک توسط نفر پیاده ساخت ایالات متحده آمریکا است. جاولین (به معنی زوبین) نخستین موشک ضد زره قابل حمل توسط نفر پیاده با قابلیت شلیک و بعد هیچ است که توسط ارتش آمریکا مورد استفاده قرار گرفته‌است. موشک زمین‌به‌هوای جولین
جَوِلین (Javelin) نام موشک بریتانیایی دوش‌پرتاب زمین به هوایی است که سابقاً در ارتش بریتانیا و ارتش کانادا از آن استفاده می‌شد.
موشک شهاب ثاقب
موشک شهاب ثاقب موشک پدافندی است که به منظور منهدم کردن اهداف گوناگون در ارتفاعات پست ساخته شده‌است و از جمله دستاوردهای صنایع دفاعی ایران است. موشک شهاب ثاقب از هدایت-رادیویی در خط دید استفاده می‌نماید. طول آن تقریباً ۲٫۹ متر، سرعت آن ۷۴۰ متر بر ثانیه و داری وزنی برابر با ۸۴ کیلوگرم می‌باشد. این موشکِ پدافندی دارای بُردی برابر با ۵۰۰ تا ۸۵۰۰ متر در مقابل هدفهایی با سرعت ۴۰۰ متر برثانیه است. همچنین، بُردِ این موشک ۱۰ کیلومتر در مقابل اهدافی با سرعت سیصد متر بر ثانیه و یازده کیلومتر در برابر بالگردها می‌باشد. ذوالفقار (موشک)
شکل دماغه موشک ذوالفقار نیز از حالت نوک تیز موشک‌های قبلی فاتح به حالت منحنی تغییر یافته‌است. همین رویه در ناحیه بالک کنترلی موشک ذوالفقار نیز دیده می‌شود که در مقایسه با فاتح-۱۱۰، ناحیه لبه حمله (لبه جلویی بالک) به صورت مدور در ذوالفقار نسبت به تیز و گوه ای در فاتح-۱۱۰ درآمده است. نکته دیگر اینکه بالک‌های پایدارساز موشک ذوالفقار در عقب بدنه دارای لبه‌های تیز هستند که نشان می‌دهد این بخش از موشک قرار نیست تا انتها، بخش جلویی یا سرجنگی را همراهی کند. موشک هوابه‌سطح
مهمترین مزیت این موشک نسبت به انواع دیگر مهماتی که هواگردها قادر به استفاده از آن‌ها هستند این است که این موشک‌ها را می‌توان از فاصله قابل توجهی شلیک کرد و به این ترتیب از رویارویی با پدافند هوایی فشرده‌ای که معمولاً در نزدیکی هدف قرار دارد، اجتناب کرد بیشتر موشک‌های هوابه‌سطح امروزی از ویژگی شلیک و بعد هیچ برخوردار هستند. این یعنی هواگرد پرتابگر موشک پس از شلیک لازم نیست کاری برای هدایت موشک انجام دهد و می‌تواند بلافاصله به جای امنی برود. برخی از این موشک‌ها به اندازه‌ای بلند برد هستند که می‌توان آنان را به سمت بالا شلیک کرد. این موشک‌ها (که یا موشک کروز هستند یا موشک ضد کشتی) باید توانایی پیدا کردن هدف را به صورت مستقل داشته‌باشند. توسن (موشک)
طول موشک توسن تقریباً ۱۳۰ سانتیمتر است و دارای قطری نزدیک به ۱۳۵ میلیمتر، وزن ۵٫۲۶ کیلوگرم، نوع سرجنگی در آن heat و نوع سوختش جامد دوپایه می‌باشد. از دیگر مشخصات این موشک: «نداشتن وزن زیاد، امکان حمل موشک‌انداز، سرعت عمل در شناسایی اهداف، قابلیت تغییر سریع ۳۶۰ درجه‌ای با منظور رهگیری هدف» می‌باشد که آنرا به سلاحی تهاجمی، نفوذی و مرگبار مبدل می‌نماید. نیروهای مسلح ایران از این موشک به منظور عملیات‌های نفوذی، تهاجمی و جنگ و گریز استفاده می‌نماید و موشک توسن منطبق با اصل نبرد ناهمگون و تهدیدات روز به مرحله تولید رسیده‌است. نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
سجیل نسلی از موشک‌های بالستیک ایران است. این موشک زمین‌به‌زمین دو مرحله‌ای، ۲ موتور سوخت جامد مرکب و حدود ۲٫۵۰۰ کیلومتر برد دارد. سجیل سریع‌ترین موشک ایرانی است و با سرعت ۱۳ ماخ بر سر هدف فرود می‌آید. موشک حیدر
موشک حیدر، موشکِ هوا به زمین ایرانی است که در تاریخ پنجم اردیبهشت سال ۱۳۹۸ درحالیکه روی بالگرد کبرا نصب شده بود، رونمایی شد. موشک حیدر یک موشک هدایت اپتیک-حرارتی به شکل «شلیک‌کن و فراموش‌کن» می‌باشد و بُرد آن ۸ الی ۱۲ کیلومتر است و دارای قابلیت نصب سیستم جستجوگر برای بکارگیری در شرایط‌های آب‌وهوایی گوناگون است. این موشک دارای امکان نفوذ بیش از یک متر در اهداف زرهی، تجهیزات زمینی و تجمع نفرات بصورت نقطه‌زن می‌باشد. این موشک توسط متخصصان وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و هوانیروز ارتش جمهوری اسلامی ایران طراحی و ساخته شده‌است. لاکهید پی-۳ اوریون
پی -۳ اوراین یک جایگاه داخلی بمب در زیر بدنه جلویی هواپیما دارد که معمولاً اژدر مارک ۵۰، اژدر مارک ۴۶، و همچنین جنگ‌افزارهای خاص هسته‌ای روی آن نصب می‌شود. جایگاه‌های دیگر زیر بال، جنگ‌افزارهای دیگری نظیر ای‌جی‌ام-۸۴ هارپون، ای‌جی‌ام-۸۴ ای اس‌ال‌ای‌ام، ای‌جی‌ام-۸۴اچ/کی اس‌ال‌ای‌ام-ئی‌آر، ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک، راکت زونی ۱۲۷ میلیمتری و دیگر انواع موشک‌ها، مین دریایی، و بمب‌های گرانشی را در خود جای می‌دهند. ۲کا۱۲ کیوب
کیوب از موشک‌های دومرحله‌ای با سوخت جامد و رام جت استفاده می‌کند که ۵٬۷ متر طول و ۳۳۵ میلی‌متر قطر دارند. وزن هر موشک ۵۹۹ کیلوگرم و کلاهک آن حاوی ۵۶ کیلو مواد منفجره است. فیوز موشک پس از حدود ۵۰ متر پرواز فعال می‌شود و بنابراین در فاصله نزدیکتر از این منفجر نمی‌شود، البته حداقل ارتفاع درگیری با استفاده از کنترل راداری موشک حدود ۱۰۰ متر است. حداکثر ارتفاع مفید موشک ۱۱ کیلومتر و در مدل‌های جدیدتر تا ۱۴ کیلومتر است. زمان آماده‌سازی سیستم برای نبرد حدود ۵ دقیقه است و فاصله عکس‌العمل از زمان یافتن هدف تا شلیک بین ۲۰ تا ۲۲ ثانیه است. این سیستم در دمای منفی ۵۰ تا مثبت ۵۰ درجه سانتیگراد کار می‌کند. زمان بارگذاری مجدد موشک‌های حدود ۱۰ دقیقه است و حدود ۱۵ دقیقه پس از بستن سیستم امکان انتقال آن به مکان دیگر وجود دارد. فاجعه موشکی ندلین
موشک در آخرین مراحل آماده‌سازی به سر می‌برد. اصول ایمنی در چنین شرایطی اقتضا می‌کند که تمامی افرادی که وظیفه ای در سایت پرتاب ندارند بایستی آنرا ترک و به محل امنی بروند اما ندلین دستور داده بود تا ۱۵۰ نفر از پرسنل، از جمله یانگل در سایت حضور داشته باشند. بیشتر متخصصانی که در سایت حضور داشتند، همگی فاقد تجربه بودند و برای نخستین بار بود که یک موشک را در وضعیت عملیاتی قرار می‌دادند. پرسنل حدود ۷۲ ساعت و به‌صورت شبانه‌روزی بر روی موشک کار می‌کردند. در اواخر کار، یک ایراد فنی سر برآورد و مشخص شد که سوخت موشک درحال نشت کردن است. طبق اصول ایمنی، اگر موشک نیاز به تعمیر داشته باشد، به دلیل جلوگیری از سوانحی همچون انفجار و آتش‌سوزی و خطری که سوخت کرایوژنیک برای افراد و محیط دارد، سوخت موشک باید تخلیه و خود موشک از سکو جدا گشته تا به سایت‌های کنترل بازگردد. اما چون ندلین بر اتمام کار در اسرع وقت اصرار داشت، دستور داد تا موشک بر روی سکو تعمیر شود و برای جلوگیری از انتقال موشک به سایت ۴۲، میز کار خود را به کنار سکو منتقل کرد تا شخصاً بر فرایند تعمیرات نظارت داشته باشد. همان‌طور که پیشتر ذکر شد، در موشک‌های سوخت مایع، دو مخزن در بدنه قرار دارد و محتوای مخزن‌ها توسط یک توربوپمپ به درون محفظهٔ احتراق پمپاژ می‌شوند. پیش از محفظهٔ احتراق، شیر کنترل واقع شده‌است. یاندل در طراحی آر-۱۶ بجای شیر کنترل از صفحات مخصوصی استفاده می‌کرد که مسیر ورود سوخت و اکسید کننده به محفظهٔ احتراق را مسدود می‌کرد، با کنار رفتن صفحات، سوخت کرایوژنیک وارد محفظهٔ احتراق می‌شد. این صفحات مشکلات متعددی داشتند از قبیل قابل تعویض نبودن، قابل کنترل و نظارت نبودن (برخلاف شیرهای کنترل که از طریق سیستم‌های نظارت قابل کنترل است) و اینکه تنها یکبار می‌شد این صفحات را باز کرد و بستن آنها غیرممکن بود. نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی
دزفول نام یک موشک بالستیک هوشمند زمین به زمین است، که در ۱۸ بهمن ۱۳۹۷ در کارخانه زیرزمینی تولید موشک‌های بالستیک سپاه، رونمایی شد. این موشک دارای برد ۱٫۰۰۰ کیلومتر است. دزفول (موشک)
موشک دزفول یک موشک بالستیک هوشمند زمین به زمین ایرانی است که در ۱۸ بهمن ۱۳۹۷ در کارخانه زیرزمینی تولید موشک‌های بالستیک سپاه رونمایی شد. این موشک دارای برد پروازی ۱۰۰۰ کیلومتر است. موشک
سامانه‌های موشکی از چهار جزء اصلی تشکیل شده‌اند: سامانه هدف‌گیری‌ و هدایت، سامانه پرواز، موتور و کلاهک جنگی. موشک‌ها همچنین برای کاربرد در شرایط مختلف تطبیق داده شده‌اند: سطح‌به‌سطح، هوابه‌سطح، سطح‌به‌هوا، هوابه‌هوا، و جنگ‌افزار ضدماهواره. سرعت مازل
این سرعت در سلاح‌های گرم از حدود ۱۲۰ تا ۳۷۰ متر بر ثانیه برای تفنگ‌های فتیله ای و تا سرعت بیش از ۱۲۰۰ متر بر ثانیه در تفنگ (Rifle )های مدرن می‌باشد. ناسا برای شبیه سازی برخورد زباله‌های فضایی مداری (مداری به معنی زباله‌هایی که ناخواسته و تصادفی در یک مدار حرکت می‌کنند) با سفینه‌ها و فضاپیماها ،پرتابه‌هایی را توسط تفنگ نوری-گازی (light-gas guns) با سرعتی که تا ۸۵۰۰ متر بر ثانیه می‌رسد شلیک می‌کند. دزفول (موشک)
موشک دزفول یک موشک بالستیک هوشمند زمین به زمین است که به لحاظ ابعاد و اندازه به هندسه موشک ذوالفقار بسیار نزدیک است؛ موشک ذوالفقار دارای برد ۷۰۰ کیلومتر است؛ اما موشک دزفول ۱۰۰۰ کیلومتر برد دارد. به گفته امیرعلی حاجی‌زاده قدرت انهدام و تخریب این موشک به دلیل نوع موادی که در سر جنگی آن به‌کارگیری شده، دو برابر موشک ذوالفقار است. موشک هوابه‌هوا
با پیشرفت تکنولوژی، امکان نصب یک سامانه رادار کامل در یک موشک هوا به هوا ایجاد شد. به این ترتیب این نسل از موشک‌ها دارای یک سامانه راداری کامل و مستقل است. این سامانه پیش از شلیک موشک اطلاعات مربوط به هدف را از رادار هواپیما دریافت می‌کند و هدف را مشخص می‌نماید. بلافاصله پس از شلیک رادار داخلی موشک فعال شده و هدف مشخص شده را به صورت مستقل رهگیری و تعقیب می‌نماید. به این ترتیب مزیت اصلی این موشک قابلیت شلیک کن و فراموش کن بودن آن است. موشک ایم۱۲۰ آمرام و ایم-۵۴ فینیکس از نمونه‌های معروف چنین موشک‌هایی هستند. شناور کلاس هندیجان
بر پایهٔ گزارش‌ها، شناورهای کلاس "هندیجان،" مجهز به یک توپ ۲۰ میلی‌متری GAM-BO1 و دو مسلسل ۱۲٫۷ میلی‌متری هستند. حداقل دو مورد از آن‌ها (به‌نام‌های "کلات" و "سیریک") برای شلیک موشک کروز ضدکشتی نور، از سال ۲۰۱۵ اصلاح شده‌اند. این موشک‌ها، دارای هدایت آشیانه‌یابی راداری فعال هستند و بردی معادل با سرعت ۰٫۹ ماخ دارند. نصیر (موشک)
موشک نصیر، موشک کروز ضد کشتیِ ساخت وزارت دفاع ایران است. به گفتهٔ وزیر دفاعِ (وقتِ) ایران، از جمله ویژگی‌های این موشک می‌توان اشاره کرد به: سرعت بالا در آماده‌سازی و انجام واکنش، ارتفاع پروازیِ پایینِ آن، بالا بودن دقت این موشک در ناوبری و اصابت به هدف، بالا بودن توان آن در تخریبِ اهداف، توانایی ضد جمینگ بالا بسبب دارا بودنِ رادار پیشرفته، و توانایی پرتاب از روی شناورهای تندرو. همچنین، تحویل انبوهِ موشک-نصیر به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در تاریخ ۰۲ اردیبهشت ۱۳۹۶ انجام گردید. ختس
در سال ۲۰۰۵ موشک ختس-۲ علیه موشک بالیستیک مشابه شهاب-۳ با موفقیت آزمایش شد. نتیجه آزمایش نشان داد که این موشک قادر به رهگیری موشک‌های مجهز به کلاهک‌های جداشونده و دام‌های تعبیه‌شده برای فریب سیستم‌های دفاع موشکی است. فرمانده نیروی دفاع موشکی اسرائیل معتقد است که حتی در صورت مجهز بودن موشک دشمن به کلاهک هسته‌ای یا سلاح‌های غیرمتعارف دیگر از آن‌جا که انفجار در ارتفاع بسیار بالا انجام می‌شود مواد منفجره موشک منهدم و پراکنده شده و تلفاتی به جا نخواهد گذاشت. در درگیری احتمالی با موشک‌های بالیستیک ایران از ختس به عنوان سلاح ردیف اول استفاده شده و پدافند آمریکایی پاتریوت که در جنگ خلیج فارس ۱۹۹۱ علیه موشک‌های اسکاد عراق استفاده شدند به عنوان سیستم دفاع موشکی پشتیبان و یدک فعالیت خواهند کرد. کرم ابریشم (موشک)
اولین موشک از این خانواده "اچ‌وای-۱" بود. "سی ۲۰۱" مدل جدیدتری بود که بدنه طولانی‌تری برای حمل سوخت بیشتر و در نتیجه برد بالاتر داشت. یک بال مثلثی و سه سکان و یک دم شکل ظاهری هر دو این موشک‌ها را معرفی می‌کرد. سی-۲۰۱ در چندین مدل ساخته شد که اس‌وای-۱آ برای شلیک از کشتی و "اچ‌وای-۲" برای شلیک از زمین طراحی شده بود. این موشک در ارتفاع پایین حرکت کرده و سیستم ضد-پارازیتی برای جلوگیری از اخلال الکترونیکی دشمن در آن تعبیه شده بود. کلاهک جنگی بزرگ آن این قدرت را به آن می‌داد که یک کشتی ۳ هزار تنی را غرق کرده یا به شدت صدمه بزند. آخرین آزمایش‌های اچ‌وای-۲ در سال ۱۹۷۰ انجام شد. وزن مدل اچ‌وای-۲ این موشک ۲۹۸۸ کیلو، طول آن ۷٫۳۶ متر، قطر آن ۷۶ سانتی‌متر است. کلاهک آن حاوی ۵۱۳ کیلو مواد منفجره ضدزره است و از یک موتور راکتی سوخت مایع در کنار یک موتور راکتی تقویتی سوخت جامد استفاده می‌کند. سرعت آن به ۰٫۸ ماخ رسیده و حداکثر برد مفید آن تا ۱۰۰ کیلومتر است شیء ناشناس پرنده
موشک‌های پرتاب‌شده توسط هواپیما، ماهواره‌های برخاسته از زمین، شهاب، قطعات شهاب‌سنگ خردشده که با انعکاس نور خورشید روشن دیده می‌شوند، روشن شدن ابرهای ارتفاع‌پایین توسط خورشید، طبقات موشک‌های حامل، نورهای به رنگ‌های مختلفِ حاصل از سوختن ماهواره‌ها در جو، گلوله‌های منور نظامی، هواپیماهایی که فرود آمدنشان را علامت می‌دهند، بالون‌های آزمایش، کره‌های درخشان یا قرص‌های براق و روشن حاصل از انعکاس نور توسط سطوح خارجی هواپیماهای مدرن، دنبالهٔ بخار هواپیماها، سطح بالون‌های آزمایشی و هر سطح صیقل‌داده‌شده، حشراتی که در ارتفاعات خیلی بالا پرواز می‌کنند، پرندگان، هالهٔ نورانیِ اطراف خطوط سیم‌های انتقال برق فشار قوی بر اثر احاطه شدن با کریستال‌های یخ در زمستان، سیارات، ستاره‌های درخشان، نورافکن، اعلانات نورانی بدنهٔ هواپیما، امواج انعکاس‌یافتهٔ رادارهای دوربرد روی صفحهٔ رادار (بر اثر تغییرات محلیِ جو)، هواپیماهای بدون خلبان، سراب نوریِ جو، سراب الکترونیکیِ یونوسفری، کاغذ سفید سرگردان در هوا که بر اثر تابش نور خورشید درخشان دیده می‌شوند، حباب کف و غیره. تندر (موشک)
موشک ضد زره تندر، دارای جِرمی بیشتر از ۱۷٫۲ کیلوگرم است که ۳٫۵ کیلوگرم آن مربوط است به سرجنگی ۲ مرحله‌ای آن است. عمق نفوذِ این موشک در زره تا ۷۰۰ میلیمتر می‌باشد. همچنین دارای بُرد ۱۰۰ تا ۴هزار متر، بیشینه سرعتی برابر با ۳۷۰ و سرعت متوسط ۳۱۰ متر بر ثانیه می‌باشد. به گزارش باشگاه خبرنگاران جوان: با بکارگیری این موشک، قابلیت تانک‌های تی-۷۲ در رویارویی با اهداف زرهی متحرک و بالگردها افزایش زیادی پیدا کرده‌است. به گفتهٔ فرمانده ارتش جمهوری اسلامی ایران در منطقه فارس: برای اولین بار در رزمایش بیت‌المقدس۲۶، سه موشک «دهلاویه»، «تندر» و «توسن» آزمایش شدند. اثر کوریولیس
به نظر می‌رسد که موشک‌های بالستیک و ماهواره‌ها، هنگامی که مسیر حرکت آنها را بر روی نقشه رسم می‌کنیم در یک مسیر منحنی حرکت می‌کنند، زیرا زمین کروی بوده و کوتاه‌ترین فاصله بین دو نقطه بر روی سطح زمین، به صورت یک خط مستقیم نمی‌باشد. هر نقشه دو بعدی (تخت) نیازمند خم کردن برای انحنای سطح زمین می‌باشد. (سه بعدی) معمولاً در نقشه برجسته نما (دارای نصف‌النهارات متوازی) این انحنا در مجاورت قطب‌ها افزایش می‌یابد. برای مثال در نیمکره شمالی، موشک بالستیک که به سمت هدف دور دستی در سمت بالا پرتاب می‌شود، که از کوتاه‌ترین مسیر ممکن استفاده می‌کند (یک دایره بزرگ) بر روی نقشه به سوی مسیر شمال در خط مستقیم به سمت هدف به نظر می‌رسد و سپس منحنی به سمت بالای استوا بر می‌گردد. فالکن ۹
فالکون ۹ یک وسیله نقلیه پرتاب آسانسوری بردِ متوسط دو مرحله ای تا مدار است که امکان استفاده مجدد دارد و توسط SpaceX در ایالات متحده طراحی و ساخته شده‌است. فالکون ۹ از موتورهای مرلین استفاده می‌کند، همچنین توسط SpaceX ساخته شده‌است، و سوخت اکسیژن مایع کریوژنیک و نفت سفید موشک (RP-1) را به عنوان پیشرانه می‌سوزاند. نام آن برگرفته از سفینه فضایی تخیلی Star Wars Millennium Falcon و نه موتور مرلین مرحله اول موشک است. موشک با نسخه‌های v1.0 (2010–2013)، v1.1 (2013–2016)، v1.2 «Full Thrust» (۲۰۱۵ – حال)، از جمله نوع Block 5 Full Thrust، از ماه مه سال ۲۰۱۸ پرواز کرد. برخلاف اکثر راکت‌ها، که سیستم پرتابی یکبار مصرف و پر هزینه هستند، از زمان معرفی نسخه کامل، فالکون ۹ تا حدودی قابل استفاده مجدد است. مرحله اول موشک قادر به ورود مجدد به جو و فرود آمدن عمودی پس از جدا شدن از مرحله دوم است. این شاهکار برای اولین بار در پرواز ۲۰ با نسخه v1.2 در دسامبر ۲۰۱۵ حاصل شد. هدایت موشک
هر مکانیزمی که در سیستم هدایت در فضاپیما استفاده می‌شود، هر چیزی که باشد، باید حاوی اطلاعات از پیش تعیین شده در مورد هدف باشد. ویژگی اصلی این سیستم، فقدان ردیاب هدف است. کامپیوتر هدایت و ردیاب موشکی در موشک قرار دارند. کمبود ردیابی هدف در GOLIS الزاماً استفاده از هدایت ناوبری را نشان می‌دهد. ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک
موشک ماوریک قادر نیست که خودش روی اهداف قفل شود و این کار باید بوسیله خلبان یا افسر مسئول تسلیحات انجام شود. برای مثال در هواپیمای ای-۱۰ تاندربولت ۲ سیستم تصویری با بهره‌گیری از جستجوکننده‌های واقع در روی نوک موشک تصویر را به روی صفحه نمایشی که در کابین خلبان قرار دارد، نشان می‌دهد تا خلبان بتواند هدف خود را در صفحهٔ نمایش‌گر، قبل از شلیک مشخص کند. علامت هدف بر روی صفحه نمایش (HUD) آماده می‌شود تا خلبان محدوده مکانی هدفش را تقریب بزند و مشخص کند تا موشک به‌طور اتوماتیک هدف را پیدا کرده و روی آن قفل کند. وقتی که موشک پرتاب شد دیگر نه به هواپیمای حاملش وابسته‌است و نه به جای دیگر و خودش به صورت خودکار هدفش را پیدا می‌کند بنابراین یک سلاح با قابلیت شلیک و بعد هیچ است. سامانه موشکی یا زهرا
این سامانه از موشک شهاب ثاقب با طول ۲/۹۳ متر، جرم ۸۴ کیلوگرم و با سرعت ۷۴۰ متر بر ثانیه استفاده میکند. این موشکِ پدافندی دارای بُردی برابر با 500 تا 8500 متر در مقابل هدفهایی با سرعت چهارصد متر برثانیه است، همچنین بُردِ این موشک ده کیلومتر در مقابل اهدافی با سرعت سیصد متر بر ثانیه و یازده کیلومتر در برابر بالگردها می‌باشد. چانگ ژنگ ۵
در حال حاضر دو نوع CZ-5 وجود دارد: «CZ-5» و «CZ-5B». برای «CZ-5B» حداکثر ظرفیت بارگیری تقریباً ۲۵٬۰۰۰ کیلوگرم (۵۵٬۰۰۰ پوند) تا مدار نزدیک زمین است. برای «CZ-5» ظرفیت تقریبی بارگیری ۱۴٬۰۰۰ کیلوگرم (۳۱٬۰۰۰ پوند) برای رسیدن به مدار انتقال زمین است. "چانگ ژنگ ۵" تقریباً با قابلیت‌های وسایل نقلیهٔ پرتاب سنگین NSSL آمریکایی مانند Delta IV Heavy برابری دارد. در حال حاضر این وسیله قدرتمندترین عضو خانواده موشک‌های راه‌پیمایی طولانی و سومین وسیلهٔ نقلیهٔ پرتاب مداری عملیاتی قدرتمند جهان به دنبال فالکن هوی و دلتا ۴ هوی است. سیستم موشک‌انداز عمودی
سیستم‌های موشک انداز عمودی شناورهای سطحی آمریکایی از سلول‌های موشکی استفاده می‌کنند که به صورت مشبک در کنار هم قرار گرفته‌اند و هر سلول قابلیت نگهداری یک موشک را دارد که و همچنین دارای سیستم شلیک گرم هستند، بنابراین هر سلول باید دارای لوله اگزوزی جهت تخلیه شعله و گازهای خروجی موشک باشد. فرانسه، ایتالیا و بریتانیا دارای سیستم‌های سیلور هستند که در سیستم دفاع موشکی ضدهوایی اصلی به کار می‌روند و سیستم‌های شلیک گرم مشابه با سیستم‌های آمریکایی هستند. روسیه هم یک سیستم مشبک با یک موشک در هر سلول و هم یک سیستم ششلولی چرخان با بیش از یک موشک در هر سلول پرتابگر تولید می‌کند که هر دو سیستم‌های شلیک گرم هستند. روسیه همچنین در بعضی از سیستم‌های موشک انداز عمودی خود مثل سیستم موشکی تور از سیستم شلیک سرد استفاده می‌کند. جمهوری خلق چین در ناوشکن Type 052C از یک سیستم شلیک سرد دایره ای شکل استفاده می‌کند که موشک را از لوله موشک انداز به بیرون پرتاب می‌کند و همچنین در ناوچه Type 054A از سیستم شلیک گرم مستطیل شکل با یک موشک در هر سلول و به صورت مشبک بهره می‌برد. فاجعه موشکی ندلین
۱۱۰۰۰ کیلومتر با سرجنگی ۵ مگاتنی بوئینگ یال-۱
لیزر هوابرد برای مقابله با موشک های بالستیک تاکتیکی طراحی شده است. این وسیله دارای دامنه کوتاه تر و پرواز آهسته تر از موشک های قاره پیما میباشد . MDA اخیراً اعلام کرده که لیزر هوابرد در طول فاز تقویتی ممکن است علیه موشک های قاره پیما استفاده می شود. نیاز به پرواز بسیار طولانی جهت در موقعیت مناسب قرار گرفتن ، ممکن است بدون پرواز در فضای خصمانه ،ممکن نباشد . موشک های قاره پیما سوخت مایع، که بدنه نازک تر دارند و در فاز تقویتی بیش از موشکهای بالستیک تاکتیکی در فضا باقی می ماند، ممکن است راه ساده تری برای مقابله با موشکهای بالستیک باشند.اگر اهداف طراحی لیزر هوابرد بدست آمده بود، می توانست موشک های قاره پیما سوخت مایع را تا فاصله ۶۰۰ کیلومتری از بین برد.بر مبنای گزارش سال ۲۰۰۳ انجمن فیزیک آمریکا به دفاع موشکی ملی ، محدوده تخریب موشک قاره پیما با سوخت جامد احتمالاً به ۳۰۰ کیلومتر محدود شده است، که خیلی کوتاه تر برد مورد نیاز میباشد. برنامه موشکی ایران
در ۷ فوریهٔ ۲۰۱۹، موشک بالستیک دزفول با برد ۱٬۰۰۰ کیلومتر (۶۰۰ مایل) رونمایی شد. تلویزیون ایران به نقل از حاجی‌زاده گفت که سپاه پاسداران آزمایش‌های موشکی را ادامه خواهد داد و قصد دارد هر سال بیش از ۵۰ آزمایش موشکی انجام دهد. فاتح ۳۱۳
موشک فاتح ۳۱۳ یک موشک سوخت جامد، بالستیک کوتاه برد ساخت ایران است که در ۳۱ مرداد ۱۳۹۴ (۲۱ اوت ۲۰۱۵) با حضور حسن روحانی در سازمان هوافضای وزارت دفاع رونمایی شد. این موشک نسل جدید خانواده موشکهای فاتح است. مشخصات این موشک تقریباً مشابه نسل قبلی خود یعنی موشک فاتح ۱۱۰ بوده و تغیرات وزنی کمی داشته‌است. درجریان «حمله جمهوری اسلامی ایران به پایگاه عین‌الاسد» از این موشک استفاده شد. عمده تفاوت این مدل نقطه زن بودن و برد ۵۰۰ کیلومتری آن است. آماتول
مشخصات کلی آماتول نزدیک به تی ان تی است. بلوری شکل و رنگ آن زرد متمایل به قهوه‌ای بوده و در مقابل اصطکاک غیر حساس و در اثر ضربات شدید منفجر می‌شود. حساسیت آن از تی ان تی کمتر و به آسانی در مقابل فولیمینات جیوه و دیگر چاشنی‌های قوی منفجر می‌شود. در مقابل رطوبت حساس بوده و با آلیاژهای مسی ترکیبات خطرناکی ایجاد می‌کند بطوریکه انفجار نابهنگام مهمات را همراه خواهد داشت. مقادیر مختلف تی ان تی و نیترات آمونیوم که به صورت مخلوط بنام آماتول مورد استفاده قرار می‌گیرند بنابه تغییر مقدار هر یک از آن‌ها خواص مشخصی نشان می‌دهد. اماتول ۵۰–۵۰ قدرت شکنندگی اش با تی ان تی مساوی و آماتول ۸۰–۲۰ کمتر از تی ان تی می‌باشد. آماتول ۲۰–۸۰ هنگام انفجار دود سفید رنگ و آماتول ۵۰–۵۰ دود سیاه رنگ ایجاد می‌کند. آماتول ۵۰–۵۰ به راحتی ذوب شده و درون گلوله‌ها ریخته می‌شود و آماتول ۲۰–۸۰ شبیه شکر خیس قهوه‌ای و کرم ان شبیه خمیر بودهه که بداخل مهمات ریخته می‌شود. موارد مصرف آماتول ۵۰–۵۰ در مهمات ۳ اینچی و آماتول ۲۰–۸۰ در گلوله‌های ۱۵۵ میلیمتری و همچنین در بمب‌های بزرگ و اژدر بنگال می‌باشد. موشک زمین‌به‌هوای جولین
واژهٔ انگلیسی Javelin به معنی ژوبین است. سجیل (موشک بالستیک)
سجیل نسلی از موشک‌های بالستیک میان‌برد ساخت جمهوری اسلامی ایران است. این موشک زمین‌به‌زمین دو مرحله‌ای، دارای ۲ موتور سوخت جامد مرکب و ۲۰۰۰ تا ۲۵۰۰ کیلومتر برد دارد. آوانگارد (موشک)
موشک آوانگارد چندین بار در سال ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ مورد آزمایش قرار گرفت و سرعت آن به بیش از ۹ ماخ (۱۱۲۰۰ کیلومتر درساعت) رسید و اهداف خود را مورد اصابت قرار داد. مسئولین روسیه اعلام کردند که این موشک توانایی رسیدن به حداکثر سرعت ۲۷ ماخ را نیز دارد. در فاصله‌های نزدیک با نقطه اصابت، سرعت این موشک بسیار بالا خواهد بود و با وجود اینکه هدایت‌پذیر بوده و قابلیت مانورپذیری دارد، دربرابر سامانه‌های دفاع موشکی کاملاً ایمن خواهد بود. ولادیمیر پوتین در سخنرانی خود در مورد این موشک گفت که «آوانگارد می‌تواند همانند شهاب سنگ یا آذرگوی به هدف خود اصابت کند.» درصورتی که یک کلاهک هسته‌ای به‌وسیلهٔ موشک آوانگارد پرتاب شود، قدرت تخریب آن برابر با دو مگاتن تی‌ان‌تی خواهد بود. ولادیمیر پوتین موشک‌های کینژال، سارمات و آوانگارد را به عنوان سه‌ مورد از شش جنگ‌افزار برتر روسیه نام برده است. مین گوجه‌ای
مشخصات ای‌جی‌ام-۱۱۴ هل‌فایر
هل‌فایر علاوه بر کاربرد اصلی خود یعنی نابودی تانک‌های دشمن علیه دیگر اهداف سطحی نیز قابل استفاده است. این موشک از توانایی حملات ضربتی دقیق برخوردار است و می‌توان آن را از روی سکوهای زمین‌پایه، دریاپایه و هواپایه شلیک نمود اما معمولاً بر روی بالگردهای جنگنده اصلی ارتش ایالات متحده آمریکا سوار می‌شوند و موشک هوابه‌زمین اصلی ارتش آمریکا و چندین ارتش دیگر دنیا در کلاس موشک‌های ۵۰ کیلویی است. اف‌آی‌ام-۹۲ استینگر
موشک این سلاح ۱.۵۲ متر طول و ۷۰ میلی‌متر قطر دارد و از باله‌های ده سانتیمتری برخوردار است. موشک این سلاح ۱۰.۱ کیلوگرم و به همراه پرتابگر ۱۵.۲ کیلوگرم وزن دارد. استینگر به وسیلهٔ یک موتور کوچک به بیرون پرتاب می‌شود که آن را تا مسافتی ایمن از اپراتور پیش برده و سپس موتور راگتی سوخت جامدسوز خود موشک فعال می‌شود که استینگر را به سرعتی بالغ بر ۲.۲ ماخ (۷۵۰ متر بر ثانیه) می‌رساند. سر جنگی ۳ کیلوگرمی موشک از یک فیوز ضربه‌ای و تایمر خودنابودگر بهره می‌برد. به منظور شلیک موشک، یک (BCU (Battery Coolant Unit درون قبضهٔ سلاح جا زده می‌شود. این باتری جریانی از گاز آرگون را به سیستم تزریق می‌کند و در همان حال با شارژ شیمیایی آن، نشانگرهای دستگاه و موشک به کسب انرژی می‌پردازند. این باتری‌ها به دستکاری حساس بوده و تنها میزان معینی گاز درون آن‌ها قرار دارد. این باتری‌ها با گذشت زمان و نداشتن سرویس مناسب کارآیی خود را از دست می‌دهند. آنتن شناسایی دوست یا دشمن (آنتنی که توانایی تشخیص تجهیزات دوست از دشمن را به دست می‌دهد) این موشک نیز نیروی خود را از یک باتری قابل شارژ دریافت می‌کند. هدایت موشک به سمت هدف در ابتدا از طریق ناوبری نسبی صورت می‌گیرد و سپس به تعقیب آن از طریق قاب هوایی هدف و نه حرارت اگزوز تغییر حالت می‌دهد. هدایت موشک
سیستم CLOS تنها از مختصات زاویه‌ای بین موشک و هدف برای اطمینان از برخورد استفاده می‌کند. این نوع موشک‌ها ساخته شده‌اند تا در خط دید بین پرتاب و هدف (LOS) قرارگیرند، و هر انحراف موشک از این خط را اصلاح کنند. از آنجایی که بسیاری از انواع موشک‌ها از این سیستم هدایت استفاده می‌کنند، معمولاً آن‌ها را به چهار گروه تقسیم می‌کنند: یک نوع خاص از راهنمایی و ناوبری که در آن موشک همیشه فرمان را در خط دید (LOS) بین واحد ردیابی و هواپیما دنبال می‌کند به عنوان خط فرمان (CLOS) یا راهنمایی سه نقطه شناخته می‌شود. این سیستم به این صورت کار می‌کند که موشک تا نزدیکترین حد امکان در LOS تا هدف کنترل می‌شود. این فرایند پس از قفل کردن روی موشک برای انتقال سیگنال‌های هدایت از کنترل‌کننده زمین به موشک صورت می‌گیرد. راهنمایی CLOS است که بیشتر در سامانه‌های دفاع هوایی و ضد تانک برد کوتاه استفاده می‌شود. اگزوسه
اگزوسه موشکی نسبتاً جمع‌وجور در کلاس خود محسوب می‌شود و نزدیکترین همتای اگزوسه از نظر مشخصات ظاهری و قابلیت‌ها موشک آمریکایی هم‌دورهٔ آن یعنی هارپون است. موشک‌های ضدکشتی ِ سوئدی آربی‌اس-۱۵، چینی سی-۸۰۲، روسی خا-۳۵ و بریتانیایی سی ایگل از دیگر موشک‌های مشابه با اگزوسه به شمار می‌روند. هارپون (موشک)
هارپون نوعی موشک ضد کشتی با قابلیت استفاده در تمامی شرایط جوی و رادار فراافق‌نگر است.این موشک کروز در شرکت مک‌دانل داگلاس - که اکنون بخشی از بوئینگ است - طراحی و تولید شده‌است. در سال ۲۰۰۴ بوئینگ، ۷ هزارمین هارپون (از زمان تولید این موشک یعنی ۱۹۷۷ تا به امروز) را تحویل داد. هارپون از هدایت راداری فعال بهره می‌برد و قادر به پرواز در ارتفاع بسیار پایین است. همچنین نوع ارتقایافته موشک هارپون با قابلیت حمله به اهداف زمینی با نام SLAM (موشک حمله به زمین دورایستا) نیز از سال ۱۹۹۰ تولید می‌شود. عملیات شهید سلیمانی
بنابر ادعاهای رسانه‌های نزدیک به سپاه پاسداران، ایران در حمله به این پایگاه از موشک‌های ایرانی فاتح و قیام استفاه کرد. موشک قیام به کلاهک بارانی و سامانه مختل کننده رادار مجهز بود که برای اولین بار از هر ۲ این مولفه‌ها در حمله استفاه می‌شد و بابت همین، به‌نظر مشرق، پدافند پایگاه آمریکا موفق به رهگیری آنان نشد. موشک شهید حاج قاسم
موشک شهید حاج قاسم با نام کامل: «موشک بالستیک شهید حاج قاسم سلیمانی» یک موشک بالستیک ساخت ایران است که در تاریخ ۳۰ مرداد ۱۳۹۹ از آن رونمایی گردید. این موشک، جدیدترین موشک بالستیک ایرانی است که دارای بُرد ۱٬۴۰۰ (تا ۱٬۸۰۰) کیلومتر می‌باشد. نام این موشک بالستیک از نام فرماندهٔ پیشین نیروی قدس سپاه پاسداران (قاسم سلیمانی) برگرفته شده‌است. طبق گزارش خبرگزاری تسنیم موشک حاج قاسم نسل جدید موشک‌های نقطه‌زن فاتح ۱۱۰ محسوب می‌گردد و دارای قابلیت عبور از سامانه‌های دفاع موشکی می‌باشد. سپکت جگوار
جگوار با دو توپ مسلسل ۳۰ میلی‌متری DEFA مسلح شده که برای هر یک از آن‌ها ۱۵۰ گلوله حمله می‌شود. فقط ۵ جایگاه حمل جنگ‌افزار برای این هواپیما پیش‌بینی شده که چهار تای آن‌ها زیر بال و یکی در زیر بدنه قرار گرفته و در مجموع ظرفیت حمل چهار تن مهمات شامل راکت‌های ۶۸ میلی‌متری هوابه‌زمین، موشک ضدرادار ِ آاس.۳۷ مارتل، موشک هدایت لیزری آاس. ۳۰ال، موشک‌های هوابه‌هوای ماترا ار۵۵۰ ماژیک، انواع مختلف بمب‌های معمولی یا هدایت لیزری، بمب هسته‌ای دبلیوئی۱۷۷آ یا بمب هسته‌ای ای‌ان-۵۲ می‌شود. اس‌پی‌جی-۹
از ویژگی‌های این جنگ‌افزار، توانائی اجرای آتش به صورت تیر منحنی (با استفاده از زاویه یاب) و همچنین تیر مستقیم (توسط دوربین و دستگاه نشانه روی مکانیکی) می‌باشد. کولاس این سلاح چرخشی بوده و بوسیله دست، باز و بسته می‌شود، و توسط نفرات قابل حمل است. موشک گابریل
موشک گابریل("GABRIEL")، موشکی کوتاه برد و هوا به زمین و ساخت اسرائیل است که توسط هواپیما و کشتی قابل شلیک می‌باشد و در سال ۱۹۷۲ وارد ارتش اسرائیل شد و همچنین در جنگ یوم گیپور در سال ۱۹۷۳ استفاده شد. تکنولوژی ساخت این موشک در سال۱۹۷۸ به تایوان صادر و در سال ۱۹۷۹ به آفریقای جنوبی صادر شد. کشورهای آرژانتین، برزیل، شیلی، اکوادور، مالزی، سنگاپور و تایلند دارای آین موشک می‌باشند. گابریل توسط هواپیماهای فانتوم و انواع هواپیماهای تجسسی دریایی قابل پرتاب است. در سال ۱۳۴۹ دولت اسرائیل فشار زیادی به ایران برای خریداری این موشک وارد کرد که نهایتاً موفق نبود. موشک بینا
ای‌جی‌ام-بینا (Air to Ground tactical Missile Bina) یک موشک جنگی هوا به سطح است که برای شرایط بد آب و هوایی طراحی شده‌است و در برابر هدفهای دور و نسبتاً بزرگ مؤثر است. از هدفهای این موشک می‌توان پدافندهای هوایی، کشتی‌ها، ماشینهای ترابری زمینی، و مخازن نفت را نام برد. این موشک از برخی جهات داخلی شباهت‌هایی به ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک دارد. این موشک قابل شلیک از لانچرهای زمینی نیز می‌باشد. اما عمده و اصلی‌ترین مأموریت آن هوا به زمین و هوا به سطح است. قادر (موشک)
برخی از ویژگی‌های موشک قادر: سیستم هدایت :رادار فعال توان پرواز در ارتفاع 3 تا 5 متری اب خیبرشکن
موشک "خیبرشکن" از سوخت جامد استفاده می‌کند و وزن کمتری نسبت به موشک‌های مشابه دارد. شعاع عملیاتی قطعی آن بیش از ۱۴۰۰ کیلومتر (۹۰۰ مایل) بوده، در حالی که قدرت مانور این موشک در مقایسه با موشکهایی از همین رده بسیار بالاست. از این موشک به عنوان موشک بالستیک دوربرد و نقطه زن نیز یاد شده است. ناوشکن
ناوشکن‌های مدرن، که به نام ناوشکن موشک‌انداز شناخته می‌شوند، قدرت آتش برتری فوق‌العاده‌ای دارند مجهز به انواع رادارهای هوایی، سطحی، زیرسطحی و موشک‌های پدافند هوایی و سطحی و اژدر زیردریایی و توپ‌های ضد ساحل و دفاع نزدیک و قادر به شلیک موشک‌های دارای کلاهک اتمی نیز هستند. ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک
موشک ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک اف توسط نیروی دریایی ایالات متحده استفاده گردیده‌است و یک سامانه بهینه‌سازی شده جهت‌یابی بوسیله مادون قرمز دارد و علیه کشتی ساخته شده‌است و کلاهک با جرم ۵۷ کیلوگرم(۱۲۵ پوند) آن قابل نفوذ به زره‌است. این نوع ماوریک که ۱۳۶ کیلوگرم (۳۰۰ پوند) وزن دارد، توسط تفنگداران دریایی آمریکا و نیروی هوایی ایالات متحده استفاده می‌شود. وقتی خلبان می‌خواهد موردی را هدف قرار دهد دوربین تلویزیونی مادون قرمز فعال می‌شود و خلبان باید هدفش را به سختی و با ابهام تعیین کند تا موشک روی هدف قفل کند. جستجوکننده‌های دوربین‌های تلویزیونی صحنه‌ای را نشان می‌دهند و محدودیت آن‌ها در هدفیابی به اندازه چشم خلبان است. موشک ای‌جی‌ام-۶۵ دارای دو نوع کلاهک است. اولین نوع در دماغه‌اش دارای یک فیوز است و دومین نوع یک کلاهک سنگین‌وزن است و دارای یک فیوز به تأخیر افتاده می‌باشد که قبل از اینکه منفجر شود بوسیله انرژی جنبشی‌اش به درون اجسام نفوذ می‌کند. کلاهک دوم در مناطق وسیع کارآمد تر است. نیروی محرکه موتور هم برای هر دو نوع با راکت سوخت جامد است و موتور موشک پشت کلاهک قرار گرفته‌است. موشک ژرفاسنج
موشک ژرفاسنج یا موشک پژوهش ، یک موشک حمل‌کننده ابزار است که برای اندازه‌گیری و انجام آزمایش‌های علمی در طول پرواز زیر مداری خود طراحی شده‌است. از این راکت‌ها برای حمل ابزار از ۵۰ تا ۱۵۰۰ کیلومتر (۹۳۲ مایل به ۳۱) ارتفاع بالاتر از سطح زمین استفاده می‌شود، به طور کلی این ارتفاعی است بین بُرد بالون‌های هواشناسی و ماهواره‌ها؛ (حداکثر ارتفاع برای بالون حدود ۴۰ کیلومتر (۲۵ مایل) است و حداقل برای ماهواره حدود ۱۲۰ کیلومتر (۷۵ مایل)) است.برخی "راکت‌های ژرفاسنج" مانند بلک برانت‌های X و XII، یک اوج بین ۱۰۰۰ و ۱۵۰۰ کیلومتر (۶۲۰ و ۹۳۰ مایل) دارند که این حداکثر اوج کلاس آنهاست. "راکت‌های ژرفاسنج" اغلب از موتورهای مازاد موشک‌های نظامی استفاده می‌کنند. موشک دهلاویه (هواپایه)
موشک دهلاویه (هواپایه) موشک هوا به زمینِ ایرانی است که دارای هدایت لیزری و بُردی بیشتر از ۸ کیلومتر است. وزنِ کم در این موشک به منظور اهداف زرهی به‌طور نقطه‌زن با قدرت نفوذ ۱۲۰ سانتی‌متر می‌باشد. این موشک هواپایه پیش از این، کاربرد زمین-پایه داشت اما در حال حاضر به سطح «هوا پایه» ارتقا یافته‌است. شهاب ۶
شهاب ۶ موشکی ایرانی است که قابلیت حمل کلاهک متعارف و اتمی را دارا می‌باشد و اولین موشک دور برد ایران است.که بعضی از منابع برد این موشک دوربرد را در حدود ۱۴۰۰۰ کیلومتر بیان کرده اند. موشک هوابه‌سطح
تفاوت موشک‌های هوابه‌سطح از بمب‌های هدایت‌شونده داشتن یک سامانهٔ نیروی محرکه در موشک‌ها و فقدان چنین سامانه‌ای در بمب‌هاست. این سامانه در اغلب موشک‌های هوابه‌سطح موتور راکت است. موتور جت هم در موشک‌های کروز هوابه‌سطح استفاده می‌شود که معمولاً برد بسیار بالاتری از موشک‌های دیگر دارند. همچنین برخی از موشک‌های ساخت شوروی سابق از موتورهای رم‌جت بهره می‌گیرند که به آنان سرعت و برد بالایی می‌دهد. میل -۲۴
مدل آ و بی داری کابین یکپارچه است که بعدها و از مدل دی به بعد دماغۀ میل دوباره طراحی شد و کابین خلبان و مسئول جنگ‌افزار کاملاً از هم جدا شدند و به شکل حبابی به صورت پشت سر هم ساخته شدند. هر کدام از بال‌ها دارای سه جایگاه حمل تسلیحات هست که شامل غلاف موشک‌های غیر هدایت شونده، بمب و موشک‌های ضد تانک هدایت شونده می‌باشد. در سال ۱۹۷۵ موشک‌های فلانگا با موشک‌های جدید ضد تانک اشتورم(9K114 Shturm) جایگزین شدند. بدنه میل-۲۴ می‌تواند از سرنشینان خود در برابر گلوله‌های ۱۲/۷ میلیمتری محافظت کند، همین‌طور پره‌های ۵ پر ساخته شده از تیتانیوم نیز در مقابل گلوله‌های ۱۲/۷ میلیمتری مقاوم می‌باشند. کابین میل در برابر سلاح‌های بیولوژیک و شیمیایی مقاوم است. شلیک و بعد هیچ
در سیستم هدف‌گیری «شلیک-کن-فراموش-کن» فقط کافیست اطلاعات کلی هدف قبل از شلیک در حافظه موشک برنامه‌ریزی شوند. این اطلاعات شامل نشانه‌گیری به سوی هدف، اندازه‌گیری‌های راداری (از جمله شتاب هدف) و تصویر مادون قرمز (حرارتی) هدف می‌شود. بعد از شلیک موشک سامانه هدایتی موشک با استفاده از گردش‌بین‌ها (ژیروسکوپ)، شتاب‌سنج‌ها، جی‌پی‌اس، رادار داخلی خود و دید حرارتی (مادون قرمز) خود به سوی هدف می‌رود. هر موشکی که از یکی از امکانات بالا برای راهیابی بهره بگیرد موشکی با قابلیت شلیک کن و فراموش کن شناخته می‌شود. اژدر
در سال ۸۵ و در جریان برگزاری رزمایش پیامبر اعظم سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، خبر شلیک «اژدر حوت» در خلیج فارس رسانه‌ای شد. اژدر حوت سریع‌ترین اژدر دنیا در آن زمان معرفی شد. این سلاح سرعت پیمایش ۱۰۰ متر بر ثانیه با سرجنگی ۲۱۰ کیلوگرمی و پیشرانه سوخت جامد است. «حوت» قابلیت شلیک از قایق‌های تندرو و زیردریایی را دارد و می‌تواند در شعاع ۱۵ کیلومتری اهداف سطحی و زیر سطحی را منهدم کند. آنچه که باعث تمایز حوت در میدان نبرد می‌شود، سرعت زیاد آن است که عملاً شناور هدف، قابلیت فرار را ندارد. سامانه حباب‌سازی که در قسمت ابتدایی حوت قرار دارد هم باعث می‌شود که موشک مسیر خود را در لایه‌ای از هوا سیر کند و کمترین تماس را با آب داشته باشد. موشک با سوخت مایع
موشک با سوخت مایع به موشکی گفته می‌شود که به وسیله گازهای گرم حاصل از ترکیب سوخت با یک مایع اکسیدکننده طبق قانون سوم نیوتون جلو رانده می‌شود. طراحی و ساختمان این موشک‌ها پیچیده تر از موشک با سوخت جامد است. با این وجود برخی از مزایا از جلمه امکان کنترل نرخ سوزش باعث کاربرد وسیع این نوع موشک‌ها در عرصه‌های مختلف گشته است. داسو رافال
مساحت بال هواپیما ۴۶٫۵ متر، بارگیری بال آن ۳۰۶ کیلوگرم بر متر مربع، و طول آن ۱۵٫۳ متر است و به یک توپ مسلسل ۳۰ میلی‌متری "جیات 30/719B" با ۱۲۵ گلوله مجهز است. نسبت قدرت به وزن هواپیما در مدل M با سوخت داخلی کامل و چهار موشک هوابه‌هوای "MBDA MICA" به رقم ۰٫۹۸۸ می‌رسد. سقف پروازی این هواپیما ۱۸٬۲۹۰ متر است و فشار جی بین ۹ تا -۳٫۲ را تحمل می‌کند. رافال می‌تواند در یک ثانیه تا ۳۰ درجه چرخش ناگهانی داشته باشد و سرعت غلت زدن آن ۲۷۰ درجه در یک ثانیه است. اویونیک هواپیما ساخت شرکت تالس است و از یک رادار آرایه فازی غیرفعال، سیستم جنگ الکترونیک "SPECTRA" و یک سیستم جستجو و پیگیری امواج فروسرخ تشکیل می‌شود. هویزه (موشک)
موشک هویزه یک موشک کروز زمینی از خانواده موشک سومار با قابلیت رادارگریزی است. به گفته امیر حاتمی وزیر دفاع ایران، موشک هویزه قابلیت «آماده‌سازی و واکنش سریع، ارتفاع پروازی پایین، دقت بالای ناوبری و اصابت به هدف و قدرت تخریب زیاد» را دارد و علیه اهداف زمینی ثابت استفاده می‌شود. نیروی موشکی ارتش آزادی‌بخش خلق
طبق گزارش فایننشال تایمز و وال‌استریت جورنال، در ژوئیه ۲۰۲۱، چین موشک اَبَرصوت دور زمین‌گَرد را آزمایش کرد که شامل پرتاب موشک دیگری از این وسیله در سرعت بسیار بالا بود. این دو روزنامه نوشتند که این آزمایش نشان می‌دهد که چین در حال توسعه تسلیحات استراتژیک با قابلیت حمل سلاح هسته‌ای است که از آن چیزی که تصور می‌شد، پیشرفته‌تر است. این موضوع، باعث غافل‌گیری مقامات پنتاگون شد. نه ایالات متحده و نه روسیه توانایی مشابهی را از خود نشان نداده‌اند که مستلزم پرتاب موشک از وسیلهٔ پروازی مادری است که با سرعتی معادل پنج برابر سرعت صوت حرکت می‌کند. بر اساس گزارش فایننشال تایمز، این سیستم تسلیحاتی، از دو بخش تشکیل شده‌است: یک سیستم بمباران مداری کسری (FOBS) و یک وسیلهٔ پروازی اَبَرصوت (HGV). قایق موشک‌انداز کلاس کمان
این شناورهای سریع و تهاجمی به چهار (دو لانچر دوتایی) موشک کروز ِ ضدکشتی ِ آمریکایی هارپون (قایق‌های آلمانی و فرانسوی به موشک مشابه فرانسوی اگزوسه مسلح شده‌اند)، یک توپ اتوماتیک ۷۶ میلی‌متری ایتالیایی اوتوملارا (یا مدل ایرانی آن فجر ۲۷)، یک توپ ضدهوایی ۴۰ میلی‌متری بوفورس و دو تیربار ۱۲.۷ میلی‌متری آمریکایی ام۲ برونینگ (که آن‌ها احتمالاً با تیربار مشابه روسی دوشکا جایگزین شده‌اند) مسلح شده‌اند. در سال ۱۹۹۵ لانچرهای موشک‌های هارپون برداشته شده و پنج سال بعد لانچرهای موشک نور مدل تولید ایران موشک کروز چینی سی-۸۰۲ بر روی این شناورها نصب شد. رادار کنترل آتش شناورهای کلاس کمان هم رادارهای WM-28 ساخت هلند بود. نصب موشک‌های ضدهوایی ِ آمریکایی ریم-۶۶ استاندارد (که کاربرد دوگانه ضدکشتی هم دارند) بر روی این قایق‌ها هم گزارش شده‌است. ژ۳
ب – دستگاه نشانه‌روی اپتیکی (دوربین): که توسط یک پایه استاندارد بر روی قبضه نصب می‌گردد و خود دوربین در دون نوع متفاوت (۱ – دوربین دید در شب. ۲ – دوربین معمولی) می‌باشد. این تفنگ در دو گونه قنداق ساخته می‌شود:ژ۳ به عنوان سلاحی برای کاربرد یک‌نفره بسیار سنگین است. وزن نهایی آن هنگام اتصال سرنیزه با غلاف و پر بودن خشاب، نزدیک به ۵ کیلوگرم است و این وزن زیاد، مانعی برای فرد حمل‌کننده برای مانور راحت و سرعت‌بخشی به انجام عملیات نظامی است. با اینکه برد نهایی ژ۳ نزدیک به ۳۷۵۰ متر است، اما در بردهای زیاد دارای دقت پایینی است. از معایب دیگری که برای ژ۳ ذکر شده‌است، لگد بسیار سنگین آن است. در عین حال، دقت ژ۳ در برد کمتر از ۴۰۰ متر بسیار بالاست. این سلاح در صورت سهل‌انگاری در تمیز کردن و نگهداری نامناسب، دارای گیر بسیار بالا است و به این دلیل در جنگ‌های چریکی و شهری استفادهٔ محدودی دارد.از دیگر معایب ژ3 عدم تغذیه با خشاب بیشتر از 20 تیری بعلت بلندی طول فشنگ است. توسن (موشک)
از جمله ویژگی‌های این موشک می‌توان اشاره کرد به اینکه: با داشتن دو سرجنگی در فواصل ۷۵ متری بعد از پرتاب از موشک‌انداز مسلح می‌گردد و قادر است اهداف مختلفی را در فاصلهٔ دور منهدم نماید، و علت آن، نوع هدایتش است که از انواع saclos می‌باشد؛ در این مدل هدایت ردیابی به صورت دستی است ولی ردیابی و کنترل موشک بگونه ای خودکار انجام می‌شود. همچنین، هدایتِ مذکور سبب آن می‌شود که موشک از نقطهٔ نامرئی برای کاربر حرکتش را آغاز کند و با سادگیِ بیشتری عمل نماید؛ بنابراین علت اینست که از این نوع هدایت در مقابل هدفهای زمینی همانند تانکها و پناهگاه‌ها استفاده می‌گردد. از دیگر خصیصه‌های این موشک، قابلیت پرتاب آن از روی نفربر زرهی بی‌ام‌پی-۲ و لانچر زمینی است، این درحالیست که این لانچر دارای امکان نصب بر روی خودروی جیپ هم می‌باشد و امکان مجهز کردن آن به دوربین حرارتی دید در شب نیز امکان‌پذیر است. دیگر ویژگی‌های موشک توسن عبارتند از: میلان (موشک ضد تانک)
موشک ضد زره Milan-۲ این نوع موشک که نسل دوم موشک میلان محسوب می‌شود در سال ۱۹۸۳ طراحی و یک سال بعد در خط تولید قرار گرفت. در سال ۱۹۸۴ به خدمت ارتش کشورهای فرانسه، آلمان و انگلیس درآمد. در سال ۱۹۸۵ آمریکا این سامانه موشکی را مورد ارزیابی قرار داد. سرجنگی آن از نوع خرج گود است که توانایی نفوذ به زره‌های کامپوزیتی و پیشرفته را داراست. موشک میلان ۲ نسبت به موشک پایه دارای توانایی عمق نفوذ بیش تری است. این ویژگی به خاطر پراپ دماغه موشک است که موجب افزایش فاصله دورایستایی موشک شده‌است. موشک میلان ۲ دارای هدایت نیمه خودکار فرمان به خط دید با استفاده از سیم است. بیشینه برد موشک ۲۰۰۰ متر و کمینه برد ۲۵ متر است. مشک با سرعت متوسط ۷۲۰ کیلومتر در ساعت در ۱۲/۵ ثانیه به پیشینه برد خود می‌رسد. موشک دارای طول ۹۱۸ میلیمتر، قطر ۱۲۵ میلی‌متر و وزن ۶/۷۳ کیلوگرم است. امکان شلیک ۳ تا گلوله در دقیقه فراهم است. سرجنگی موشک به وزن ۲/۷۰ کیلوگرم و قطر ۱۱۵ میلی‌متر است که دارای ۱/۷۹ کیلوگرم ماده شدیدالانفجار و قدرت نفوذ ۲۵۳ میلیمتری در زره‌است. موشک بالستیک
موشک بالستیک در حقیقت یک ماشین تحویل موشک-مولد، شامل سامانه رهیابی و محفظه حمل مهمات است که اساساً علیه اهداف زمینی و سطحی مورد استفاده قرار می‌گیرد. انواع گوناگون موشک‌های بالستیک معمولاً بر حسب برد طبقه‌بندی می‌شوند. نوع خاصی از موشک‌های بالستیک وجود دارد که از زیردریایی‌ها شلیک می‌شود و SBLM نام دارد. در ساخت موشک‌های بالستیک، مبحث پیشرانه که مشخص‌کننده برد موشک است مهمترین مسئله محسوب می‌شود و پس از آن میزان توانایی حمل مهمات که قدرت تخریب آن را افزایش می‌دهد. گلوله
گلوله‌ها ویژگی‌های مشترک منحصر به فردی دارند. به عنوان نمونه ویژگی‌های نظیر مُهر کالیبر با فونت بخصوص، آلیاژ پوسته گلوله و سه دندانه در جایی که چاشنی به پوکه فشنگ وصل می‌شود، نشان‌دهنده یک سازنده مشترک است. فاجعه موشکی ندلین
فاجعهٔ موشکی ندلین، حادثه‌ای بود که در پی آزمایش ناموفق دومین موشک قاره‌پیمای اتحاد جماهیر شوروی به نام آر-۱۶ به وقوع پیوست. این فاجعه، که انفجار ناشی از آن از فاصلهٔ ۵۰ کیلومتری قابل رویت بود، به کشته و زخمی شدن ده‌ها تن از اشخاص مهم و دانشمندان موشکی اتحاد شوروی، از جمله مارشال میتروفان ندلین، فرماندهٔ یگان استراتژیک موشکی اتحاد جماهیر شوروی انجامید. با کلید خوردن برنامه موشکی اتحاد جماهیر شوروی از اوایل عصر اتم که نخستین حاصل آن موشک آر-۱ بود (در واقع نسخه روسی موشک وی-۲ ساخت آلمان نازی)، این کشور تا پایان دههٔ ۱۹۵۰ میلادی به سه نوع موشک استراتژیک دست یافت. موشک‌های آر-۵ (اس. اس ۳)، آر-۱۲ (اس اس-۴) و موشک آر-۷ (اس اس-۶)، که به ترتیب موشکهای کوتاه برد، میان برد و قاره‌پیما بودند. در آغاز، خاک ایالات متحده به دلیل فاصلهٔ زیاد با اتحاد جماهیر شوروی از تیررس موشکهای این کشور که قادر به حمل کلاهک هسته‌ای نیز بودند در امان بود اما ورود موشک آر-۷ بعنوان نخستین موشک قاره‌پیمای جهان این معادله را دگرگون ساخت. این موشک با برد ۸۰۰۰ کیلومتری خود می‌توانست خاک ایالات متحده را هدف قرار دهد اما در این بین مشکلات مهمی نیز ظاهر شدند از قبیل: شهاب ۶
بر اساس گزارش‌هایی که در سال ۱۹۹۶ منتشر شده این موشک حدود ۱۴۰۰۰ کیلومتر برد با یک کلاهک ۲۰۰۰ تا ۳۵۰۰ کیلوگرمی دارد و تکنولوژی ساخت آن از روسیه و کره شمالی به دست آمده‌است. بر اساس این گزارش‌ها موشک شهاب ۶ تا سال ۲۰۱۴عملیاتی شده‌است؛ و یک مدل کاملاً باز طراحی شده از موشک بالستیک کره شمالی تائپودونگ ۲ (ان‌کااس‌ال-ایکس-۲) است. بنیامین نتانیاهو نخست‌وزیر اسرائیل در سال ۱۹۹۸ نیز گفته بود که ایران در حال توسعه شهاب ۶ که قادر به هدف قرار دادن مستقیم ساحل شرقی خاک آمریکا است. تاماهاک بی‌جی‌ام-۱۰۹
تاکنون چندین مدل برای موشک تاماهاک بی جی ام-۱۰۹ تولید شده که از کلاهک‌های مختلف در آن‌ها استفاده می‌شود. گونه‌های مورد استفاده شامل مدل متعارف برای حملات زمینی (تی ال ای ام-سی)، تاماهاک با بمب منشعب شونده برای حملات زمینی (تی ال ای ام-دی)، تاماهاک مجهز به کلاهک هسته‌ای (تی ال ای ام-ای) و (تی ال ای ام-ان) و موشک تاماهاک ضد موشک ناوهای جنگی (تی ای اس ام) می‌شود. موشک‌های تی ال ای ام بلاک ۳ که در سال ۱۹۹۳ به کار گرفته شدند دارای برد بیشتر و مجهز به گیرنده‌های سامانه موقعیت‌یاب جهانی بودند که دقت آن‌ها را در هدف یابی بیشتر می‌کرد. تی ال ای ام‌های بلاک ۴ نیز مجهز به سامانه‌های تطبیق دهنده موقعیت هدف دیجیتالی (دی اس ای ام سی) همراه با توربوجتهای پیشرفته تر بودند. موتورهای مدل دبلیو آر-۴۰۲ در تی ال ای ام‌های بلاک ۳ مجهز به کنترل کننده‌های سوختی بودند که قابلیت سرعت کم یا سرعت زیاد را به تاماهاک در طول پرواز می‌داد. این موتور همچنین از لحاظ سوختی مقرون به صرفه بود. موشک‌های تاماهاک بلاک ۴ فاز ۲ توانایی حملات ضربتی تر و عمیقتر را دارند و مجهز به سیستم‌های هدف یاب متحرک هستند که اجسام متحرک را در روی زمین هدف یابی می‌کنند. ذوالفقار (موشک)
موشک بالستیک ذوالفقار یک موشک کوتاه برد بالستیک زمین به زمین با سوخت جامد، تاکتیکی و نقطه زن، دارای قابلیت ضد جمینگ است، یعنی با استفاده از سیگنال‌های الکترونیکی از مسیر خود منحرف نمی‌شود. این موشک برای نخستین بار در رزمایش‌های پیامبر اعظم در بندرعباس رونمایی شده بود. از جمله ویژگی‌های برجسته این موشک می‌توان به سکوی پرتاب متحرک، رادارگریزی، قابلیت نقطه‌زنی و سبک بودن آن اشاره کرد که با حالت پرتاب مایل، اهداف خود را تا فاصله ۷۰۰ کیلومتری منهدم می‌سازد. این موشک مجهز به کلاهک ۵۰۰ کیلوگرمی معرفی شد. این موشک جایگزین موشک قیام شده‌است. سلمان (موتور فضایی)
وزن موتور سلمان ۱۹۰۰ کیلوگرم است ، قطر آن ۱ متر است و مدت عملکرد سوزش سوخت آن ۶۰ ثانیه است . بر خلاف طرح های قبلی موشک های غیر نظامی و نظامی ایرانی که بدنه آنها از جنس فولاد بوده است، بدنه سلمان از جنس کامپوزیت الیاف کربن است، این مقوله به شدت وزن بدنه را کاهش می دهد و در نتیجه کرایی عملکرد سامانه را بالا میبرد و قابلیت حمل بار بیشتری را فراهم می کند. نکته تفاوت دیگری در طراحی سلمان با طرح‌های گذشته ایرانی اولین استفاده از سیستم جهت‌دهی رانش گیمبالی برای هدایت و چرخش موشک است، که جایگزین سیستم های قدیمیتری مانند سطوح کنترل آیرودینامیکی ، بالک های موتور یا موتورهای ورنیه است که قبلاً مورد استفاده بوده است شده است. موشک هدایت سیمی
این سیستم هدایتی همچنان مرسوم‌ترین شیوه هدایت موشک‌های ضدزره به خصوص انواع کوچکتر آن‌هاست. البته روش‌های هدایتی جدیدتری چون هدایت لیزری در موشک‌هایی چون جاولین و هل‌فایر آمریکایی‌ها و کورنت روس‌ها یا تصویربرداری فروسرخ در مدل‌های جدید تاو هم در موشک‌های ضدزره دیده می‌شود اما هدایت سیمی بسیار رایجتر است. ذوالفقار (موشک)
قابلیت متفاوت موشک ذوالفقار نسبت به سایر سامانه‌های برد کوتاه تا متوسط، امکان جداشدن سرجنگی این موشک است. در واقع ذوالفقار از این نظر مشابه موشک‌های بالیستیک برد متوسط و بلند عمل می‌کند. این امر ضمن کاستن از اثرات منفی اتصال بدنه به سرجنگی در فاز نهایی حمله بر روی برد موشک، سبب کاهش امکان ردیابی و کاهش احتمال اصابت موشک‌های پدافندی دشمن به سرجنگی ذوالفقار می‌شود. یاعلی (موشک)
علاوه بر موشک یاعلی، صنعت دفاعی جمهوری اسلامی ایران در سالهای گذشته چندین مدل از این موشکها را --در عرصه دریایی-- با بُردهای گوناگون تولید کرده است. موشک‌های کوتاه بُرد «نصر»، «کوثر»، «ظفر» و همچنین موشک «نور» دارای بُرد ۱۲۰ کیلومتر، موشک «قادر» با بُرد ۲۰۰ کیلومتر و موشک «قدیر» با بُرد ۳۰۰ کیلومتر از جملهٔ موشک‌های کروز دریایی ساخت جمهوری اسلامی ایران می‌باشند. میلان (موشک ضد تانک)
موشک Milan-2ER این موشک که برد آن به ۳۰۰۰ متر افزایش یافته و جدیدترین نسل میلان محسوب می‌شود با همکاری فرانسه و هندوستان تولید شده و از توانایی پیشرفته و برد بیش تر برخوردار است. سرجنگی آن می‌تواند تا ۱۰۰۰ میلی‌متر در زره واکنشگر انفجاری یا زره همگن نفوذ کند. قدرت نفوذ آن در بتون مسلح نیز ۳ متر است. برای این موشک یک موضع شلیک دیجیتالی جدید طراحی و ساخته شده‌است. در این موضع شلیک یک تصویربردار حرارتی یکپارچه به همراه یک خروجی ویدئویی وجود دارد که موجب می‌شود موقعیت تیرانداز و موشک انداز از هم فاصله پیدا کند. وزن این شلیک جدید با احتساب دو موشک کمتر از ۴۵ کیلوگرم است. فیوژن راکت
فیوژن راکت یا موشک فیوژن یک طراحی نظری برای موشک است که توسط پیشرانه فیوژن رانده می‌شود و می‌تواند شتاب کارآمد و طولانی مدت در فضا را بدون نیاز به حمل سوخت فراهم کند. طراحی متکی به توسعه فناوری قدرت فیوژن فراتر از توانایی‌های فعلی و ساخت موشک‌های بسیار بزرگتر و پیچیده‌تر از هر فضاپیمای فعلی است. رآکتور کوچکتر و سبک‌تر فیوژن ممکن است در آینده امکان‌پذیر باشد که روشهای پیچیده تری برای کنترل سلول مغناطیسی و جلوگیری از بی‌ثباتی پلاسما ابداع شده باشد. هم‌جوشی محصورسازی لختی می‌تواند جایگزین سبک‌تر و فشرده تری را فراهم کند، همان‌طور که ممکن است یک موتور فیوژن بر اساس پیکربندی معکوس شده در این زمینه ارائه شود. پیشرانه پالس هسته ای فیوژن یک رویکرد برای استفاده از انرژی همجوشی هسته ای برای تأمین نیروی موشکی است. اسپیس‌اکس
فالکون ۹ قادر به تحویل ۱۰٬۴۵۰ کیلوگرم (۲۳٬۰۰۰ پوند) به مدار است، و برای رقابت با موشک‌های دلتا ۴ و اتلس ۵ در نظر گرفته شده‌است. این موشک برای مرحله اول نه موتور مرلین دارد. در ژوئن ۲۰۱۰، موشک فالکن ۹ در نخستین تلاشش موفق به رسیدن به مدار شد. خا-۵۵
نیروی پیشرانهٔ خا-۵۵ را یک موتور توربوفن "آر ۳۰۰-۹۵" تأمین می‌کند. این موشک مثل اغلب موشک‌های کروز در ارتفاع پایین پرواز می‌کند تا ردیابی آن برای سامانه‌های راداری مشکل‌تر شود. خا-۵۵ در ارتفاع زیر ۱۱۰ متری و با سرعت ۵۷۱ تا ۹۱۷ کیلومتر پرواز کرده و با ۱۲۰۰ کیلوگرم وزن یک کلاهک هسته‌ای ۲۰۰ کیلوتنی (ده برابر قویتر از بمب اتمی ناگازاکی) را حمل می‌کند. سی-۸۰۲
"وای‌جی-۸۲" با بازتاب راداری کمی، ارتفاع پروازی پایین (تنها ۵ تا ۷ متر بالاتر از سطح دریا) و دارا بودن سیستم هدایت با قابلیت مقابله با جمینگ قوی باعث می‌شود تا کشتی مورد هدف شانس کمی برای رهگیری و منحرف نمون این نوع موشک داشته باشد. براساس برخی منابع، شانس اصابت به هدف موشک "وای‌جی-۸۲" تقریباً بالای ۹۸ درصد تخمین زده شده‌است. هدایت موشک
سلاح‌ها را می‌توان به دو دسته کلی دیگر نیز تقسیم کرد: دسته اول به سمت سمت هدف حرکت می‌کنند. فارغ از اینکه هدف حرکت می‌کند یا ثابت است، در حالیکه دسته دوم محدود به ایستگاه‌ها یا اهداف نزدیک هستند. مسیر حرکتی که یک موشک به سمت هدف طی می‌کند کاملاً وابسته به تحرکات هدف است. علاوه بر این، یک هدف متحرک می‌تواند یک تهدید فوری برای فرستندهٔ موشک باشد. برای حفظ امنیت و یکپارچگی پرتاب‌کننده، هدف باید به موقع از بین برود. در سیستم GOLIS مشکل ساده‌تر است، چراکه هدف در حال حرکت نیست. مهمترین روش هدایتی گروه اول ناوبری اینرسیایی است. این سیستم به دلیل دقت پایینی که دارد فقط در جنگ‌افزارهای استراتژیک مثل موشک‌های بالستیک مورد استفاده قرار می‌گیرد که دقت قابل توجه چندان برای آن‌ها مهم نیست. موشک استاندارد
ریم-۱۶۱ استاندارد معروف به استاندارد ۳ که برای دفاع از کشتی‌های جنگی در برابر موشک‌های بالستیک ساخته شده است. این موشک که با همکاری ریتیونز و آئروجت تولید شده با برد عملیاتی ۷۰۰ تا ۲۵۰۰ کیلومتر و توانایی پرواز در ارتفاع ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ کیلومتری به عنوان بخشی از سامانه پدافند هوایی ایجس از شناورهای نیروی دریایی آمریکا حفاظت می‌کند. این موشک هزار و پانصد کیلوگرمی و شش و نیم متری با برد فوق‌العادهٔ خود حتی قدرت سرنگونی برخی ماهواره‌های فعال در مدارهای نزدیک به زمین را هم دارد. موشک سوخت جامد
از مزایای این موشک‌ها می‌توان به سادگی ساختمان و کارکرد و نگهداری آسان آن‌ها اشاره کرد. در مقابل امکان کنترل جریان سوخت در این موشک‌ها وجود ندارد، بدین معنی که بر خلاف موشک سوخت مایع هنگامی که عمل احتراق در موشک شروع شود نمی‌توان آن را کند یا متوقف ساخت. بسیار خطرناک نیز می‌باشد و دارای حساسیت بالایی است. یاعلی (موشک)
«این یک موشک کروز زمینی است که توسط هوافضای سپاه ساخته شده و علاوه بر آن، کروز زمینی دیگری نیز در وزارت دفاع ساخته شده است.» این موشک، جزو اولین موشکهای کروز (زمینی) ساخت ایران با بُرد هفتصد کیلومتر است. موشک یاعلی، جدای از قابلیت پرتابِ آن از روی سکوهای ساحلی-شناورها، دارای امکان پرتاب از روی مدلهای مختلفی از هواگردها یعنی جنگنده‌ها، بالگردها و پهپادها می‌باشد که این مطلب سبب افزایش قابل توجهِ بُرد آن می‌گردد. موشک هوابه‌هوا
موشک‌های دارای سامانه هدایتی آشیانه‌یابی فروسرخ یا موشک‌های گرمایاب از قدیمی‌ترین و ساده‌ترین انواع موشک‌های هوابه‌هوا هستند. راهکاری که جهت رهگیری و تعقیب اهداف هوایی در این موشک‌ها استفاده می‌شود اختلاف دمای بسیار زیاد گازهای خروجی از موتور هواپیما و محیط اطراف است. به این ترتیب که یک حسگر حرارتی که در واقع یک دوربین فروسرخ است، در سر موشک نصب شده و به‌طور مرتب در حال دمانگاری می‌باشد. به دلیل اختلاف دمای زیاد گازهای خروجی از موتور هواپیماها و محیط اطراف، موقعیت هواپیما به صورت یک توده بسیار روشن در تصاویر این حسگر مشخص است که همین توده روشن به عنوان هدف مورد تعقیب موشک قرار می‌گیرد. از آنجا که این موشک هیچ نوع وابستگی به رادار ندارد، پس از شلیک کاملاً مستقل عمل نموده و به اصطلاح شلیک و بعد هیچ می‌باشد. به این ترتیب خلبان پس از شلیک صحیح موشک می‌تواند تغییر مسیر داده و حتی منطقه را ترک کند. این موشک‌ها برد مفید کمی داشته و فقط برای مسافت‌های در محدوده میان دید استفاده می‌شوند اما نسبت به موشک‌های هدایت راداری ساده‌تر و ارزان‌تر و سبک‌تر هستند. ایم۹ سایدوایندر از رایج‌ترین و موفق‌ترین انواع موشک‌های گرمایاب است که اولین نوع موشک هوا به هوای ساخته شده توسط ایالات متحده هم به حساب می‌آید. اما مدل‌های بهینه‌سازی شده مانند ایم۹-ایکس که در جنگنده اف-۲۲ راپتور هم استفاده می‌شود تا ۱۵ مایل هم برد عملیاتی دارند. آژانس کاوش‌های هوافضای ژاپن
جاکسا از موشک HIIA استفاده می‌کند و از مشابه آن به نام HIIB نیز برای پرتاب ماهواره‌های آزمایشی، هواشناسی، الخ استفاده می‌کند. جاکسا برای مأموریت‌های علمی اخترشناسی پرتو ایکس از موشک اپسیلون استفاده می‌کند. دهلاویه (موشک)
موشک دهلاویه با بهره‌برداری از سیستم هدایت بومی و بسیار پیشرفته که توسط وزارت دفاع جمهوری اسلامی ایران ساخته شده‌است در مقابل انواع جنگ‌های الکترونیکی مقاوم است، به گفته احمد وحیدی سرجنگی بسیار قدرتمند، قابلیت نفوذ در زره واکنشی انفجاری، موتور پرواز موشک‌انداز و قابلیت حمل توسط نفر موجب شده که سامانه موشکی ضد زره دهلاویه به یک جنگ‌افزار بسیار کارآمد در انهدام اهداف زرهی تبدیل شود. اتومات (موشک)
اتومات با توجه به اینکه تاکنون در هیچ جنگی استفاده نشده موشک نسبتاً ناشناخته‌ای است اما از نظر سطح فناوری و قابلیت‌های عملیاتی یک سلاح ضدکشتی بسیار پرقدرت است. موتور توربوجت این موشک حدود ۵۰ درصد از موتور موشک مشابه آمریکایی‌ها یعنی هارپون پرقدرت‌تر است. نیروی قابل توجه این موتور باعث شده تا مقدار زیادی سوخت، یک کلاهک سنگین و پرقدرت و یک دیتالینک (در مدل ام‌کا۲) برای به‌روزرسانی اطلاعات هدف را بتوان در بدنه موشک جای داد. ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک
ای‌جی‌ام-۶۵ ماوریک (AGM مخفف air-to-ground tactical missile) یک موشک هوابه‌سطح است که با هدف پشتیبانی هوایی نزدیک، طراحی شده‌است. این موشک، به‌طور گسترده‌ای در جهان غرب، مورد استفاده قرار گرفته‌است. این موشک در برابر هدف‌های دور و نسبتاً بزرگ در شرایط مختلف آب‌وهوایی، قابل استفاده و مؤثر است. از هدف‌های این موشک می‌توان خودرو زره‌پوش رزمی، سیستم‌های پدافندی زمین‌به هوا، کشتی‌ها، خودروهای ترابری زمینی و مخازن نفت را نام برد. توسعهٔ این موشک در ۱۹۶۶ توسط شرکت هواپیماسازی هیوز آغاز و از ۱۹۷۲ در نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا وارد خدمت شد. از آن هنگام، ماوریک به بیش از ۳۰ کشور صادر و برای استفاده توسط ۲۵ نوع هواگرد، تأیید شده‌است. تاکنون گونه‌های متعددی از این موشک با سیستم‌های هدایتی به روش‌های هدایت الکترو-نوری، هدایت لیزری و آشیانه‌یابی فروسرخ، تولید گردیده‌است. قیام-۱
به گفته منابع جمهوری اسلامی، ویژگی‌های این موشک بدین قرار است: اتومات (موشک)
این موشک ضدکشتی ۷۷۰ کیلو وزن داشته و به یک کلاهک جنگی ۲۱۰ کیلوگرمی مجهز است. برد مفید اولین مدل این موشک ۶۰ کیلومتر بود اما در مدل "ام‌کا۲" که تولید آن از ۱۹۷۸ آغاز شد به ۱۸۰ کیلومتر با قابلیت شلیک فراافقی افزایش یافت. مدل ضدزیردریایی این موشک نیز MILAS نام دارد که از یک اژدر سبک برای حرکت در آب بهره می‌برد و برد مؤثر آن بین ۵ تا بیش از ۳۵ کیلومتر است. موشک کروز
موشک کروز برای مخفی ماندن از دید سیستم‌های راداری، دارای این خصوصیت‌ها است: ۱-سطح مقطع راداری کمی دارد که ردیابی آن را برای سیستم‌های ضدموشکی راداری مشکل می‌کند. ۲-به خاطر استفاده از موتور توربوفن، حرارت کمی تابش می‌کند و در نتیجه امکان قفل حرارتی روی آن نیز کم است. ۳- به خاطر پرواز در سطح پایین عمدتاً از دید رادارها پنهان می‌ماند. ردیابی و انهدام موشک‌های کروز با کلاهک اتمی به دلیل پرواز نزدیک به زمین برای سیستم‌های ردیاب و رادار مشکل است و به این دلیل جزو سلاح‌های هسته‌ای استراتژیک محسوب می‌شوند. پروتون-ام
ویژگی پرتون-ام، تغییرات در مراحل ابتدایی برای کاهش وزن ساختارش است که باعث افزایش قدرت فشار و بهره‌وری کامل از نیروی پیشران است. از یک سامانهٔ حلقه‌ایی-بسته برای مرحلهٔ اول موشک استفاده شده که اجازهٔ مصرف تمام پیشرانش را به وی می‌دهد افزایش کارایی موشک در مقایسه ا گونه‌های قدیم‌اش و نیز کاهش مادهٔ تاکسیک از خصوصیات این نسل جدید از موشک‌های سری پروتون است. در نتیجه قادر است تا ۲۱ تن بار را به مدار نزدیک زمین حمل نماید. مرحله سوم این موشک توانیی حمل ۳ تون محموله به مدار زمین‌ساکن یا ۵٫۵ تن محموله مدار انتقالی‌زمین را داراست. تلاش‌هایی براش کاهش وابستگی قطعات به خارج نیز از سوی سازندگان صورت گرفته است. جاولین (ناوشکن فرانسوی)
جاولین (ناوشکن فرانسوی) یک کشتی است که طول آن می‌باشد. این کشتی در سال ۱۹۰۲ ساخته شد. ویژگی‌های فلزات، شبه‌فلزات و نافلزات
جیوه میلان (موشک ضد تانک)
میلان ER نسل جدید سلاح پیاده‌نظام برای حمایت از آتش تاکتیکی و دقیق نزدیک عملیات رزمی در عراق است. این تکامل از میلان مبارزه با اثبات شده و فوق‌العاده قابل اعتماد است در حال حاضر در حال استفاده در بیش از ۴۰ کشور در سراسر جهان است و ایده‌آل برای الحاق به آینده جنگ شبکه محور (NCW) سیستم مناسب است. میلان ER با حفظ تمام عملکرد و ویژگی‌های عملیاتی خانواده میلان (ارگونومی، قابلیت اطمینان، صحت، استحکام و انعطاف‌پذیری استفاده تاکتیکی) شامل بروزرسانی‌هایی شده‌است. همچنین دارای فناوری‌های نسل آینده لازم برای پاسخگویی به نیازهای جدید در مبارزه در حالی که هزینه‌های زندگی در کل چرخه سازگار با محدودیت‌های بودجه‌ای از نیروهای مسلح. این فناوری‌های جدید باعث بروز رسانی‌هایی شامل بهره‌برداری از کلاهک پیشرفته، سیستم نیروی محرکه، که در پرواز قدرت مانور و میدان عملیاتی (در حال حاضر تا ۳٬۰۰۰ متر به عنوان مخالف ۲٬۰۰۰ متر از مهمات نسل میلان قبلی) نقش مؤثری دارند. موشک دارای سرعت ۲۰۰ متر در ثانیه برد ۴۰۰ تا ۲۰۰۰ متر و سرجنگی دو مرحله‌ای ضد تانک با قدرت انفجاری بسیار بالا است. موشک به طول ۱/۲ متر، وزن ۷/۱ کیلوگرم، قطر ۰/۱۲۵ متر دارای پیشرانش راکت سوخت جامد است. سامانه پرتاب و تجهیزات نشانه روی این موشک با هم بوده و در پرتاب‌های زمینی این مجموعه روی سه‌پایه قرار می‌گیرد. این مکانیزم باعث می‌شود که بتوان میلان را از روی تجهیزات ضد و خودروهای نیمه زرهی شلیک کرد. سامانه پرتاب متشکل از یک سامانه دید و یک مجموعه هدایت است که روی سه‌پایه نصب می‌شود. تعیین‌کننده فروسرخ، انحراف زاویه بین موشک و خط دید به هدف را اندازه‌گیری می‌کند. تمام سامانه‌های پرتاب موشک میلان را می‌توان به سامانه‌های پرتاب میلان ۳ ارتقاء داد و از آن برای شلیک گونه‌های مختلف موشک میلان استفاده می‌شود. موشک برای شلیک به دو خدمه نیاز دارد. یکی تیرانداز که سه‌پایه شلیک را حمل می‌کند و دیگری کمک تیرانداز یا بارکننده موشک که دو موشک را با خود حمل می‌کند. شلیک موشک در وضعیت عادی ه این صورت است که تیرانداز علامت دوربین را روی هدف قرار داده و دکمه شلیک را فشار می‌دهد. موشک از داخل لوله پرتاب شلیک می‌شود و خود لوله پرتاب نیز پشت موشک انداز پرتاب می‌شود. پس از آن می‌توان موشک را دوباره بارگذاری کرد. مرحله اول پیشرانش به مدت ۱/۵ ثانیه می‌سوزد و موشک را از داخل موشک انداز تا یک فاصله تقریباً ۳ متری پرتاب می‌کند و مرحله دوم پیشرانش نیز ۱۱ ثانیه‌است که سرعتی فراتر از ۲۰۰ متر بر ثانیه و بیشینه برد ۲ کیلومتر برای یک زمان پرواز ۱۲/۵ ثانیه به موشک می‌دهد. پس از شلیک موشک بالک‌های موشک باز شده و موشک را در وضعیت ثابت قرار می‌دهند. وقتی موشک از دید تیرانداز ناپدید می‌شود. تیرانداز با نگه داشتن علامت + دوربین که در طول پرواز موشک روی هدف متمرکز است کار ردگیری هدف را به آسانی دنبال می‌کند. در طول پرواز موشک روی هدف متمرکز است کار ردگیری هدف را به آسانی دنبال می‌کند. در طول پرواز به منظور برخورد نکردن با موانع موشک به صورت خودکار ۰/۵ متر بالاتر از دوربین حرکت می‌کند. به محض برخورد موشک با هدف حتی در زاویه‌های بالا یعنی تا زاویه ۸۰ درجه مواد انفجاری آن آتش می‌گیرد سامانه موشکی بوک
این سامانه برای موشک ۲کا۱۲ کیوب (سام-۶) تولید شده و از هنگام شروع به خدمت به طور مداوم بهینه‌سازی شده و ارتقا یافته است. اولین مدل‌های این سیستم با نام آمریکایی "سام-۱۱" و نام ناتو "گادفلای" شناخته می‌شدند و سامانه‌های بوک-ام۱-۲ و بوک-ام ۲ دارای موشک‌های جدید در ناتو با نام "گریزلی (Grizzly)" و در وزارت دفاع آمریکا با نام "سام-۱۷" شناخته می‌شوند. برنامه‌هایی نیز برای تحویل بوک-ام۳ به نیروهای مسلح روسیه در سال ۲۰۱۶ وجود دارد. موشک کروتال
تولید نوع ارتقایافتهٔ این سیستم در سال ۱۹۹۰ آغازشد. این سیستم از موشک‌های جدید VT-1 استفاده‌می‌کند. ویژگی‌های این موشک‌ها عبارت‌انداز: سرعت ۳٫۵ ماخ، برد ۱۱ کیلومتر، سرجنگی ۱۳ کیلوگرم و حداکثر ارتفاع حرکت ۶۰۰۰+ متر. این سیستم دارای رادار داپلر باند Sبا برد ۲۰ کیلومتر، رادار رهگیر باندKu با برد ۳۰ کیلومتر، دوربین گرمایی با برد ۱۹ کیلومتر، دوربین CCD با برد ۱۹ کیلومتر و سیستم رهگیر لیزری است. Multi-Shield 100