چه بیماریهایی از حیوانات به انسان منتقل می شود؟
کنه‌های سفت
از نظر انتقال بیماری کنه‌های سخت ناقل چندین بیماری به انسان هستند که مهمترین آنها شامل بیماری لایم است. از بیماریهای ویروسی منقله می‌توان به بیماری جنگلی کیاسانور، تب هموراژیک کنگو کریمه، تب کنه ای کلرادو و آنسفالیتهای منتقله به وسیله کنه اشاره کرد. بیماری تولارمی و تب Q نیز ممکن است توسط کنه‌ها منتقل شوند.
بانیاویرالز
بیشتر بانیاویروس‌ها یک ناقل دارند. به جز ویروس هانتا و ویروس آرنا همه در راستهٔ بانیاویرالز توسط بندپایانی مانند پشه، شن‌مگس و کنه می‌توانند منتقل شوند. خود ویروس هانتا توسط موش‌های آهویی منتقل می‌شود. پدیدهٔ انتقال ویروس به بحث وجود ناقل بسیار مرتبط است از این رو ویروس‌هایی که با نیش پشه می‌توانند منتقل شوند در تابستان بیشتر دیده می‌شوند. ویروس زاده خفاش
ویروس‌هایی که خفاش میزبان آنها است از راه گازیدگی خفاش، آب دهان، قطرات ترشحات دهان در هوا، مدفوع یا ادرار منتفل می‌شود. مانند ویروس هاری، ویروس‌هایی که به تازگی از خفاش جهش یافته‌اند می‌توانند مستقیم از خفاش به انسان منتقل شوند از جمله می‌توان به سارس، ابولا و کرونای جدید اشاره کرد. بیماری انگلی
بیماری‌های انگلی می‌توانند عملاً بر روی تمام موجودات زنده از جمله گیاهان و پستانداران تأثیرگذار باشند. مطالعه بیماری‌های انگلی، انگل‌شناسی نامیده می‌شود. هرچند جانداران تک سلولی مانند باکتری نیز می‌توانند انگل محسوب شوند ولی اصطلاح بیماری‌های انگلی به بیماری‌های ناشی از انگلهای پرسلولی مانند کرمها (نظیر آسکاریس) ، قارچها مانند مالاسزیافورفور ، حشراتی مانند شپش و تک یاخته‌ها مانند پروتوزوآ و مالاریا اطلاق می‌شود. انگل‌شناسی پزشکی شاخه‌ای از انگل‌شناسی است که این بیماری‌ها را در انسان بررسی می‌کند. بسیاری از بیماری‌های انگلی می‌توانند بین انسان و سایر جانداران مشترک باشند مانند کرم کدو.به این دسته از بیماری‌ها زئونوز می‌گویند یعنی بیماری مشترک بین انسان و حیوان. بیماری‌های انگلی از شایعترین و قدیمیترین بیماری‌ها هستند. بالانتیدیوم کولای
بالانتیدیوم تنها مژه‌داری است که می‌تواند باعث عفونت در انسان شود.بالانتیدیازیز یک بیماری مشترک انسان و دام است و می‌تواند ار میزبان طبیعی و بدون علایم مثل خوک، از طریق مدفوعی دهانی به انسان منتقل گردد.همچنین آب آلوده شایع‌ترین سازوکار انتقال به حساب می‌آید. طاعون
بیماری طاعون، بیشتر از راه کک‌های بدن موش مبتلا، به انسان سرایت می‌کند. موش صحرایی سیاه مهم‌ترین مسیر انتشار بیماری طاعون است؛ اما برخلاف تصور عمومی، جوندگان مخزن این بیماری نیستند؛ چه بسا خودشان نخستین قربانی آن اند و مرگ دسته‌جمعی موش‌ها می‌تواند نشانهٔ شیوع طاعون باشد. وقتی کک مبتلا به طاعون موش را گاز می‌گیرد، باکتری طاعون را به او منتقل می‌کند. سپس کک‌های دیگر با گاز گرفتن آن موش صحرایی به این بیماری مبتلا می‌شوند و با گاز گرفتن انسان آن را به انسان منتقل می‌کنند. بیماری نیوکاسل
این بیماری بین انسان و حیوان مشترک می‌باشد و می‌توان گفت کسانی که با این پرندگان بیمار به نوعی در ارتباط می‌باشند قابل انتقال می‌باشد این ارتباط می‌تواند به صورت مستقیم با پرندگان زینتی ویا فراورده‌های طیورو حتی ترشحات و گوشت مرغ انتقال یابد و این بیماری در انسان به صورت ریختن اشک از چشم بی خوابی، سر گیجه را از علائم این بیماری دانست و در انسان‌ها قابل درمان می‌باشد. باکتری بیماری‌زا
حامل یا ناقل(carrier): انسان یا حیوان مبتلا به عفونت بدون علامت بالینی که قادر است عفونت را به انسان یا حیوان حساس دیگر منتقل کند. دیستمپر سگ‌سانان
دیستمپر سگ‌سانان (به انگلیسی: Canine distemper) یک بیماری ویروسی است که گونه‌های مختلفی از پستانداران مانند سگ‌سانان، گربه‌سانان، راسوها، کفتارها، پانداها، گربه‌های زباد و بعضی از پریمات‌ها را آلوده می‌کند. تا مدت‌ها تصور می‌شد که این بیماری، گربه‌سانان را مبتلا نمی‌کند اما در سال‌های اخیر، مواردی با علائم خفیف از ابتلا به این بیماری در گربه‌سانان بزرگ و کوچک مشاهده شده‌است. بیماری پنلوکوپنی، نوعی عفونت ویروسی متفاوت از این بیماری است که تنها گربه‌سانان را آلوده می‌کند. دیستمپر در سگ‌سانان بخش‌های مختلفی از بدن حیوان از جمله دستگاه گوارش، سیستم عصبی، دستگاه تنفس و مغز و نخاع را آلوده می‌کند. کشاورزی
کشاورزی با تخریب بافرهای طبیعی بین انسان و حیوانات، کاهش تنوع زیستی و ایجاد گروه‌های بزرگی از حیوانات مشابه از نظر ژنتیکی منجر به افزایش بیماری‌های مشترک انسان و حیوان مانند بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ می‌شود. آمیزش جنسی دهانی
البته احتمال انتقال برخی از این بیماری‌های مقاربتی مثل پاپیلومای انسانی و کلامیدیا بسیار ناچیز است. محاسبه دقیق احتمال ابتلا به این بیماری‌ها در مقایسه با سکس واژنی و مقعدی غیرممکن است چون بسیاری از افراد همزمان از هر دو روش سکس استفاده می‌کنند و تعیین دلیل ابتلا در این موارد ناممکن است. همچنین انزال مرد در هنگام سکس دهانی احتمال انتقال بیماری به زن را افزایش می‌دهد. برای انتقال ویروس اچ‌آی‌وی از این طریق باید ویروس از منی، ترشحات واژنی یا خون شخص مبتلا وارد خراشیدگی‌ها و غشای مخاطی دهان و حلق طرف مقابل شود. انتقال این ویروس از طریق بزاق ممکن نیست، در نتیجه بوسه‌های دهان به دهان قابلیت انتقال ویروس را ندارند مگر زمانی‌که خون در دهان وجود داشته باشد. ویروس آنفلوانزای A زیرگروه H1N1
در میانهٔ قرن بیستم بود که شناسایی زیرگروه‌های ویروس‌ها و تشخیص دقیق انتقال به انسان امکان‌پذیر گشت. از آن هنگام، تنها ۵۰ مورد انتقال حیوان به انسان گزارش شده‌است. چنین سویه‌هایی از آنفلوانزای خوکی به‌ندرت از انسان به انسان منتقل می‌شود. علائم آنفلوانزای زئونوز مشابه علائم آنفلوانزای معمولی است و شامل تب، لرز، گلودرد، دردهای عضلانی، سردرد شدید، سرفه، ضعف و یک احساس عمومی ناخوشایند است. مدت‌زمان توصیه‌شده برای جداسازی بیمار حدود ۵ روز است. ویروس‌های آر ان ای رشته منفی
بسیاری از بیماری‌های ناشی از ویروس‌های −اس اس آر ان ای در طول تاریخ شناخته شده‌اند، از جمله عفونت هانتاویروس، سرخک و هاری. در تاریخ مدرن، برخی مانند ابولا و آنفولانزا باعث شیوع بیماری‌های مرگبار شده‌اند. ویروس استوماتیت تاولی که برای اولین بار در سال ۱۹۲۵ جدا شد و یکی از اولین ویروس‌های حیوانی مورد مطالعه قرار گرفت، زیرا می‌توان آن را در کشت‌های سلولی به خوبی مطالعه کرد، به عنوان یک ویروس -اس اس آر ان ای شناسایی شد که در آن زمان منحصربه‌فرد بود زیرا سایر ویروس‌های آر ان ای که قبلاً شناسایی شده بودند. کشف شده حس مثبت بودند. در اوایل قرن بیست و یکم، بیماری آفت گاو که توسط ویروس آفت گاو −اس اس آر ان ای ایجاد می‌شود، پس از آبله که توسط یک ویروس DNA ایجاد می‌شود، به دومین بیماری ریشه‌کن‌شده تبدیل شد. گاسترودیسکوئیدس هومینیس
انسانها در حال حاضر به عنوان میزبان اتفاقی در نظر گرفته می‌شوند، زیرا انسانها نیازمندی اولیه برای چرخه زندگی نیستند؛ خوک‌ها به عنوان میزبان اصلی قطعی شناخته می‌شوند. عفونت باعث یک بیماری کلیه به نام gastrodiscoidiasis می‌شود. پزشکی گرمسیری
بیشتر عفونت‌هایی که یک پزشک گرمسیری با آن‌ها سر و کار دارد به مناطق گرمسیری مرتبط است. برخی از شناخته شده‌ترین آنها شامل مالاریا، ایدز و سل است. آن‌ها همچنین باید در مورد ۱۸ بیماری گرمسیری مغفول نیز آگاهی داشته باشند، که شامل بیماری‌های شاگاس، هاری و تب دنگی است. شرایط نامساعد زندگی در کشورهای گرمسیری توسعه نیافته منجر به افزایش تعداد بیماری‌های غیر واگیر شده‌است. این بیماری‌ها شامل سرطان و بیماری‌های قلبی عروقی است که در گذشته در کشورهای توسعه یافته نگرانی بیشتری داشته‌اند. پزشکانی که در پزشکی گرمسیری آموزش دیده‌اند نیز باید برای تشخیص و درمان این بیماری‌ها آماده باشند. آنفلوانزای پرندگان
تجربیات گذشته در آسیای جنوب شرقی نشان می‌دهد که این ویروس به راحتی به انسان منتقل نمی‌شود و موارد ابتلای انسان بر اثر مصرف گوشت یا تخم مرغ پخته شده اثبات نشده‌است. کروناویروس
منشأ ویروس‌های کرونا که در گذشته همه‌گیر شده بود، در حیوانات بود. ویروس سارس اول در خفاش شروع شد و بعد به گربه‌های ولگرد منتقل شد و بعد هم به انسان رسید. در سال ۲۰۱۴، ویروس مرس در خاورمیانه موجب مرگ ۸۵۸ نفر از ۲۴۹۴ بیمار مبتلا شد. این ویروس، از شتر به انسان منتقل شده بود. منبع طبیعی اولیه در ویروس کووید ۱۹، طبق تحقیقات پژوهشگران، خفاش‌های نعل اسبی هستند و پانگولین‌ها، میزبان حد واسط این ویروس، بین خفاش و انسان هستند. البته ممکن است جانوران دیگری هم در شیوع نقشی داشته باشند. لیشمانیاز احشایی
لیشمانیاز احشایی (visceral leishmaniasis) یا کالاآزار (kala-azar) یک بیماری انگلی مزمن است که در حیوانات (سگ، روباه و شغال و جوندگان) وجود دارد و بر اثر گزش نوعی پشه خاکی از این حیوانات آلوده یا انسان مبتلا به فرد سالم منتقل می‌شود. عامل این بیماری انگلی به نام لیشمانیا اینفانتوم (در ایران) است. این بیماری پس از مالاریا دومین علت مرگ بر اثر بیماریهای انگلی می‌باشد و سالانه نیم میلیون ابتلای جدید به آن گزارش می‌شود. این بیماری در گذشته در ایران دارای دو کانون در استان‌های اردبیل و فارس بوده است ولی امروزه دارای کانون‌های متعددی است که یکی از مهمترین این کانون‌های جدید کانون خراسان شمالی می‌باشد آنفلوانزای خوکی
موارد انسانی آنفلوانزای خوکی ابتدا بیشتر در افرادی رخ می‌داد که در فاصلهٔ نه چندان دوری در نزدیکی خوک‌ها به‌سر می‌برند اما الان ویروس از انسانی به انسان دیگر منتقل می‌شود. گندیدگی کبد
مطالعات اخیر فاسیولوزیس انسانی را به صورت یکی از مشکلات مهم در بخش بهداشت عمومی مطرح کرده‌است. وقوع فاسیولوزیس انسانی از کشورهای واقع در قاره‌های آمریکا، اروپا، آسیا، آفریقا و اقیانوسیه گزارش شده‌است و در ۵۱ کشور آمار مبتلایان رو به افزایش بوده‌است. تجزیه و تحلیل قوع بیماری در سطح جهان نشان داده‌است رابطه‌ای که میان وقوع بیماری بین انسان و حیوان مورد انتظار است، در سطح پایینی قرار دارد یعنی موارد شیوع بالای بیماری ضرورتاً در نواحی نیستند که فاسیولوزیس از نظر دامپزشکی مشکل ساز باشد. مثلاً در آمریکای جنوبی، در پرو و بولیوی که فاسیولوزیس انسانی حالت اندمیک دارد و تعداد مبتلایان از متوسط به بالا ست، فاسیولوزیس از نظر دامپزشکی اهمیت کمی دارد در حالیکه در کشورهای آرژانتین، اروگوئه و شیلی فاسیولوزیس انسانی وقوع بسیار کم و تک گیر دارد. دیوید بناتار
بناتار گیاه‌خوار است. به گفته او انسان‌ها «مسئول رنج و مرگ میلیاردها انسان و حیوان هستند. اگر این میزان تخریب توسط گونه دیگری ایجاد شده‌بود، ما بلافاصله توصیه می‌کردیم که اعضای جدید آن گونه به وجود نیایند.» او باور دارد شیوع بیماری‌های مشترک انسان و حیوانات، مانند کووید-۱۹، اغلب محصول بدرفتاری انسان با حیوانات است. کنه پاسیاه
کنه‌ها از جمله انگلهای اجباری هستند که با خونخواری از حیوانات مختلف و دام‌ها باعث ایجاد کم‌خونی می‌گردند اما مهمتر از آن بیماریهایی مانند بیماری لایم، بابزیوز و (HGA) است که توسط آنها عامل بیماری منتقل می‌گردند. آران‌ای ویروس
آراِن‌اِی ویروس‌ها یا ویروس‌های دارای آراِن‌اِی (به انگلیسی: RNA virus)، انواعی از ویروس‌ها هستند که ژنوم یا ماده ژنتیکی آن‌ها از نوع آران‌ای (RNA) است. آران‌ای این ویروس‌ها معمولاً آران‌ای تک‌رشته‌ای (ssRNA) و در برخی موارد، آران‌ای دو رشته‌ای (dsRNA) است. بیماری‌های قابل توجه انسانی ناشی از ویروس‌های RNA شامل بیماری ویروسی ابولا، سارس، هاری، سرماخوردگی، آنفلوانزا، هپاتیت C، هپاتیت E، تب نیل غربی، فلج اطفال، سرخک، ویروس تی و بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ (کووید ۱۹) است. کلامیدیوفیلا پسی‌تاسی
عفونت در پرندگان به شکل سیستمیک، شدید، حاد یا مزمن است. عفونت در پرندگان، سلول‌های مخاطی و ماکروفاژهای سیستم تنفسی را آلوده می‌سازد. عفونت خون در پرنده ایجاد می‌شود و باکتری در بافت‌ها مانند طحال وجود دارد. باکتری از طریق مدفوع پرنده نیز دفع می‌شود. تنفس مدفوع خشک شده یا جابجا کردن بافت‌های آلوده (گوشت) پرنده می‌تواند انسان را آلوده کند. پریون
تمام بیماری‌های پریونی شناخته شده در مجموع انسفالوپاتی‌های اسفنجی شکل قابل انتقال (TSEs) نامیده می‌شوند که غیرقابل درمان و کشنده‌اند. گونه‌های زیادی از پستانداران به بیماری‌های پریونی مبتلا می‌شوند، به‌طوری‌که پروتئین پریون (PrP) در تمام پستانداران خیلی به هم شبیه است. با توجه به اختلافات کم بین PrP گونه‌های مختلف، انتقال بیماری پریونی از یک گونه به دیگری غیرمعمول است. بااین‌حال بیماری پریونی انسانی کورتز فلدت جاکوب به وسیلهٔ پریونی که به‌طور معمول گاوها را آلوده می‌کند، ایجاد می‌شود. این پریون موجب ایجاد آنسفالوپاتی اسفنجی شکل گاوی می‌شود و از طریق گوشت آلوده به انسان منتقل می‌شود. بیماری خراش گربه
بیماری خراش گربه یا چنگ گربه (Cat-scratch disease) از بیماری‌های منتقله از حیوانات به انسان است. انتقال بیماری در بیش از ۹۰ درصد موارد در اثر پنجه زدن و گاهی لیس زدن بچه گربه به بدن کودک است و گهگاه نیز توسط سگ‌ها یا خار و تراشه‌های چوب که با سگ و گربه در ارتباط بوده منتقل می‌شود. این باکتری گربه را دچار بیماری نمی‌کند و در بزاق گربه زندگی می‌کند تا از راه خراش یا گازگرفتن گربه -به‌خصوص بچه گربه- به انسان منتقل می‌شود. عامل این بیماریِ معمولاً خوش خیم، باکتری داخل سلولی بارتونلا (Bartonella henselae) است. نزدیک به نیمی از گربه‌ها در طول زندگی خود مدتی ناقل این باکتری بوده‌اند. این بیماری باکتریایی بیشتر برای افراد با سیستم ایمنی پایین یا افراد مسن ایجاد دردسر می‌کند. تب نیل غربی
ویروس نیل غربی از عوامل عفونی منتقل شونده توسط ناقل است که در چرخه انتقالی موجود میان پرندگان و حشرات حفظ می‌شود. بیماری ایجاد شده توسط این عامل در انسان و اسب‌سانان معمولاً بدون علامت یا به صورت بیماری با تب خفیف می‌باشد که تب نیل غربی نامیده می‌شود. با این حال مننگوآنسفالیت یا آنسفالیت کشنده نیز ممکن است دیده شود. بانیاویرالز
این راسته از ویروس‌ها در گروه پنجم دسته‌بندی بالتیمور جای دارند، آنها ویروسِ آران‌ای با سوی منفی و تک-رشته‌ای اند که معمولاً در بندپایان یا جوندگان یافت می‌شوند. برخی از ویروس‌ها در این راسته انسان را آلوده می‌کنند و برخی گیاهان را هم می‌توانند آلوده کنند. از جمله آلودگی‌های منتقل شده به انسان توسط بانیا ویروس‌ها می‌توان به تب خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو اشاره کرد. آمیزش جنسی دهانی
بیماری‌های آمیزشی مانند کلامیدیا، پاپیلومای انسانی (HPV)، سفیلس، سوزاک، زونا، هپاتیت و دیگر بیماری‌های آمیزشی (STD) مانند ویروس اچ‌آی‌وی (عامل ایدز) می‌توانند از راه آمیزش دهانی منتقل شوند. اینکه چرا HIV از این راه می‌تواند منتقل شود هنوز روشن نیست ولی برخی گمان می‌کنند که احتمال انتقال بیماری در این روش نسبت به دیگر آمیزش‌ها پایین‌تر است ولی صفر نیست. و بیشترین میزان خطر در آمیزش جنسی واژینال و مقعدی است. آنفلوانزای خوکی
آنفلوانزای خوکی از راه سرفه، عطسه و تماس با اشیای آلوده به ویروس و تماس دهان و بینی یا چشم خود منتقل می‌شود. ویروس از راه فراورده‌های خوراکی و خوردن گوشت خوک منتقل نمی‌شود. آنفلوآنزای خوکی بیشترین سرایت‌پذیری را در ۵ روز اول بیماری دارد که در بچگی این دورهٔ انتقال تا ۱۰ روز هم می‌تواند طول بکشد. تشخیص بیماری با نمونه‌گیری در این ۵ روز میسر است. انتقال عمودی
بیماری‌هایی مانند کلامیدیا تراکوماتیس، اچ‌آی‌وی، ویروس تی-لنفوتروپیک انسانی، سیفیلیس می‌توانند به شکل انتقال عمودی به فرزند منتقل شوند. پاکس ویریده
پاکس ویریده (به انگلیسی: Poxviridae) خانواده‌ای از ویروس‌ها است که در انسان و سایر مهره‌داران و همچنین در بندپایان ایجاد بیماری می‌کنند. در حال حاضر ۸۳ گونه از پاکس‌ویروس‌ها شناسایی شده‌اند و این ویروس‌ها در ۲۲ سرده و دو زیرخانواده طبقه‌بندی شده‌اند. از مهم‌ترین بیماری‌های ایجاد شده توسط پاکس‌ویروس‌ها می‌توان به آبله انسانی، آبله گاوی و آبله میمون اشاره‌کرد. بیماری آبله‌مرغان با وجود تشابه اسمی با پاکس‌ویروس‌ها در این خانواده نیست و در خانوادهٔ ویروسی هرپس‌ویریده طبقه‌بندی شده‌است. آمیزش جنسی در انسان
برخی از بیماری‌های منتقله از راه جنسی مانند ایدز و هپاتیت تظاهرات موضعی خاصی ندارند؛ برخی از این بیماری‌ها عامل غیرمیکروبی دارند مثلاً قارچ تنیا کروریس یا حشره جرب (گال) و شپش عانه. البته عوامل غیرمیکروبی مانند شپش عانه و جرب هر چند ممکن است ناحیه تناسلی را درگیر سازند ولی چون از راه آمیزشی منتقل نمی‌شوند بلکه از راه تماس مستقیم پوست فرد آلوده با فرد سالم منتقل می‌شوند، بهتر است جزء بیماری‌های منتقلهٔ جنسی محسوب نشوند. گاستروانتریت
بسیاری از عوامل ایجادکننده التهاب معدی روده‌ای در حیوانات همان عوامل ایجادکننده این بیماری در انسان‌ها هستند. از شایعترین این ارگانیسم‌ها می‌توان به: «کمپیلوباکتر»، «کلوستریدیوم دیفیسیل»، «کلوستریدیوم پرفرینج»، و «سالمونلا» اشاره داشت. بسیاری از گیاهان سمی نیز ممکن است باعث بروز علائم این بیماری شوند. برخی از عوامل ایجاد بیماری ویژه گونه‌های خاصی هستند. کوروناویروس قابل انتقال التهاب معدی روده‌ای (TGEV) در خوک‌ها اتفاق می‌افتد که باعث استفراغ، اسهال، و کم‌آبی در این جانوران می‌شود. اعتقاد بر این است که این بیماری از طریق پرندگان وحشی به خوک‌ها منتقل شده باشد و هیچ درمان خاصی برای آن وجود ندارد. سرطان منتقل‌شونده
سرطان منتقل‌شونده یا سرطان انگلی گونه‌ای سلول سرطانی است که می‌تواند از یک جاندار به جاندار دیگر منتقل شود. با آنکه سرطان به صورت معمول از جانداری به جاندار دیگر منتقل نمی‌شود، بعضی سرطان‌های ویژه جانورانی چون سگ، شیطان تاسمانی، و همستر سوری می‌توانند در پی تماس گونه آلوده با دیگر نمونه‌ها، به آن‌ها منتقل شوند. تیفوس آندمیک
تیفوس ککی یک بیماری مشترک انسان و جانوران است . مخزن عفونت موش است. در موش عفونت به شکل ناپیدا، دراز مدت و غیر کشنده‌است . انتشار عفونت بین موشها به وسیلهٔ کک موش (x.Cheopis) است . هرگاه یک x.Cheopis سرگردان بماند، انسان راآلوده می‌کند و سبب انتقال عفونت به انسان می‌شود . در اصل، راه انتقال بیماری به انسان گزش کک نیست. ضربه انسان بر محیط زیست
آلودگی‌های بیولوژیکی مانند باکتری‌ها، ویروس‌ها و قارچ‌ها در فاضلاب نیز می‌توانند به اکوسیستم اطراف منتقل شوند. حشرات خارج شده از این فاضلاب ممکن است عوامل بیماری زا را به منابع آب نزدیک منتقل کند. عوامل بیماری زایی از انسانها، می توانند از این فاضلاب به ارگانیسم‌هایی که در این تصفیه خانه‌ها مشغول جستجوی غذا هستند منتقل شوند. این ممکن است منجر به عفونت‌های باکتریایی و ویروسی یا دیس‌بیوز‌میکروبیوم شود. کروناویروس
بسته به نوع کروناویروس، روش‌های انتقال آن متفاوت است. در برخی از موارد روش‌های انتقال بیماری از انسان به انسان شبیه بیماری آنفلوانزا از طریق سرفه و عطسه است. با این حال احتمال انتقال بیماری در فضای باز بسیار محدود بوده و موارد انتقال انسان به انسان در مواردی رخ داده‌است که افراد به مدت طولانی در فضای بسته در کنار فرد بیمار بوده‌اند مانند افرادی که در بیمارستان‌ها با بیماران در ارتباط هستند. هنوز مشخص نیست که این بیماری نخستین بار به‌طور مستقیم از طریق جانوران به انسان منتقل شده‌است یا از طریق سطوح آلوده به ویروس. باکتری بیماری‌زا
به عنوان مثال یرسینیاپستیس عامل طاعون دارای چرخه حیاتی است که به خوبی با جوندگان و کک‌های آن‌ها تطابق یافته‌است و انتقال آن به انسان از طریق کک‌ها اتفاقی است.باسیلوس آنتراسیس عامل سیاه زخم در محیط زیست می‌نماید وگاهی موجب عفونت حیوانات می‌شود و همچنین از طریق فراورده‌هایی مانند پشم فرآوری نشده آن‌ها قابل انتقال به انسان است. مقدمه‌ای بر ویروس
از جمله بیماری‌های ویروسی که در انسان‌ها شایع هستند می‌توان به سرماخوردگی، آنفلوانزا، آبله‌مرغان و تب‌خال اشاره کرد. بیماری‌های جدی مانند ابولا و ایدز نیز در اثر ویروس‌ها ایجاد می‌شوند. بسیاری از ویروس‌ها بیماری‌زا نیستند یا باعث بیماری‌های خفیف می‌شوند و گفته می‌شود که «خوش‌خیم» هستند. ویروس‌های مضرتر به عنوان بیماری‌زا توصیف می‌شوند. بسته به نوع سلول آلوده شده، ویروس‌ها باعث ایجاد بیماری‌های مختلف می‌شوند. بعضی از ویروس‌ها می‌توانند باعث عفونت‌های مادام‌العمر یا مزمن شوند که در این بیماری‌ها، ویروس با وجود مکانیسم‌های دفاعی میزبان همچنان در بدن تکثیر می‌شود. این اتفاق در هپاتیت ب و هپاتیت سی شایع است. افرادی که به شکل مزمن بیماری ویروسی مبتلا می‌شوند به عنوان ناقل شناخته می‌شوند. آنها به عنوان مخزن مهم ویروس عمل می‌کنند. اگر تعداد بالایی از ناقلین در یک جمعیت معین وجود داشته باشد، به این حالت، بیماری بومی یا (آندمی) گفته می‌شود.روش‌های زیادی وجود دارد که ویروس‌ها از میزبانی به میزبان دیگر گسترش پیدا کنند اما هر ویروس فقط از یک یا دو روش استفاده می‌کند. بسیاری از ویروس‌هایی که باعث آلوده شدن گیاهان می‌شوند توسط یک ارگانیسم ناقل منتقل می‌شوند. برخی از ویروس‌هایی که حیوانات از جمله انسان‌ها را آلوده می‌کنند نیز توسط ناقلین و معمولاً حشرات خون‌خوار گسترش می‌یابند. با این حال ، انتقال مستقیم ویروس در این گروه شایع‌تر است. برخی از عفونت‌های ویروسی، مانند نوروویروس و روتاویروس، توسط مواد غذایی آلوده و آب، دست‌ها و اشیاء عمومی و با تماس نزدیک با فرد آلوده دیگر پخش می‌شوند، در حالی که برخی دیگر از راه هوایی (ویروس آنفلوانزا) منتقل می‌شوند. ویروس‌هایی مانند اچ‌آی‌وی، هپاتیت ب و هپاتیت سی اغلب توسط رابطهٔ جنسی محافظت نشده یا فرورفتن سوزن آلوده به زیرجلد منتقل می‌شوند. برای جلوگیری از عفونت‌ها و همه‌گیری‌ها، مهم است که راه‌های انتقال ویروس شناخته شوند. آنفلوانزای پرندگان
بررسی نمونه‌های کلینیکی و همچنین ویروس‌های بدست آمده از انسان‌ها و طیور و ارجاع این نمونه‌ها به مراجع تحت حمایت فائو، WHO و OIE این امکان را فراهم می‌آورد که پروژه‌های تحقیقاتی در مورد خطرات این بیماری برای انسان‌ها به خوبی پیشرفت نموده و ساخت واکسنی مؤثر در برابر این بیماری، مسیر خود را با سرعت طی کند. کروناویریده
کروناویروس‌ها در گونه‌های جانوری مختلف، عفونت و بیماری‌های متفاوتی ایجاد می‌کنند. در مرغ‌ها باعث ایجاد عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی و در خوک‌ها و گاوها ایجاد اسهال می‌کنند. پاروویریده
در انسان، برجسته‌ترین ویروس‌هایی که باعث بیماری می‌شوند، پارواویروس بی۱۹ و ویروس بوکاویروس انسانی شماره ۱ است. عفونت بی۱۹ اغلب بدون علامت است اما می‌تواند به روش‌های مختلفی از جمله بیماری پنجم با بثورات پوستی در کودکان، کم‌خونی مداوم در افراد مبتلا به نقص ایمنی و در افرادی که هموگلوبینوپاتی زمینه‌ای دارند، بیماری‌زا باشد. رتیکولوسیتوپنی گذرا، خیز جنینی در زنان باردار و آرتروپاتی ناشی از بوکاویروس انسانی شمارهٔ ۱، یکی از علل شایع عفونت حاد دستگاه تنفسی است، به ویژه در کودکان خردسال، که خس‌خس یکی از علائم رایج این عفونت است. پاروویروس‌های دیگر مرتبط با بیماری‌های مختلف در انسان شامل پاروویروس انسانی ۴ و بوفاویروس انسانی است. کیربه‌کیرمالی
در این عمل همان‌طور که گفته شد به سبب غیر دخولی بودن، احتمال بیماری‌های آمیزشی که از راه تماس مستقیم غشاء مخاطی و مذی یا منی دو فرد با یکدیگر منتقل می‌شوند بسیار کم است. اچ‌آی‌وی از این دست است و از راه آلت به آلت مالی منتقل نمی‌شود (به شرطی که ناحیه آلت زخم نباشد). با این حال برخی بیماری‌ها همچون پاپیلوم (که سبب ایجاد زگیل تناسلی می‌شود) و شپش عانه از این طریق قابل انتقالند. مالاریا
تعداد زیادی از آنوفل‌ها تمایل زیادی به خوردن خون حیوان‌ها دارند، یعنی حیوان‌دوست (Zeophile)هستند و برحسب اتفاق از انسان تغذیه می‌کنند. در مناطق انتشار این آنوفل‌ها وجود اغنام و احشام و کثرت آن‌ها سبب جلب آنوفل به سمت احشام شده، در نتیجه بیماری در انسان کمتر دیده می‌شود. تعداد کمی از آنوفل‌ها انسان‌دوست (Anthropophilia)هستند و در صورتی‌که خون انسان در اختیارشان باشد آن را ترجیح می‌دهند. این گروه در انتقال مالاریا توان چشمگیری دارند. تعدادی از پشه‌ها خونخواری را در داخل اماکن انسانی انجام می‌دهند (Endophagous)و پس از خونخواری در همان‌جا استراحت می‌کنند (Endophil)و حال آنکه عده‌ای دیگر خارج از مکان‌های انسانی عمل خونخواری را انجام می‌دهند (Exophagous)و در خارج از خانه افراد و در پناهگاه‌های طبیعی مانند تنه درختان، غارها، شکاف کوه‌ها، دهانه چاه‌های آب و زیر پل رودخانه‌ها استراحت نموده یا خونخواری دارند. این گروه در عمل از نظر مبارزه با مالاریا و اجرای عملیات سمپاشی مشکل‌های را ایجاد می‌کنند، ولی خطر واقعی از نظر انتقال بیماری را آنوفل‌هایی دارند که در مکان‌های انسانی استراحت و تغذیه می‌کنند. دنیاگیری آنفلوانزا
"همه‌گیری‌های آنفلوانزا" زمانی اتفاق می‌افتد که یک گونهٔ جدید از ویروس آنفلوانزا از گونه‌های جانوری دیگری به انسان منتقل می‌شود. گونه‌هایی که در ظهور نژادهای جدید آنفلوانزای انسانی مهم به نظر می‌رسند خوک‌ها، مرغ‌ها و اردک‌ها هستند. این نژادهای نوظهور در برابر هرگونه ایمنی که ممکن است افراد به نژادهای قدیمی تر داشته‌باشند مقاومند، بنابراین می‌توانند به سرعت گسترش یافته و تعداد بسیار زیادی از افراد را آلوده کنند. گاهی هم ویروس‌های آنفلوانزای A از پرندگان وحشی به گونه‌های دیگر منتقل می‌شوند و باعث شیوع آن در مرغان خانگی می‌شوند و ممکن است منجر به "همه‌گیری‌های آنفلوآنزا" شوند. به نظر می‌رسد که بخشی از انتشار ویروس‌های آنفلوانزا در سراسر جهان با کوچ پرندگان مهاجر انجام می‌شود، اگرچه محموله‌های تجاری فراورده‌های پرندگان زنده نیز ممکن است نقش داشته باشد. شیوه‌ها و شبکه‌های سفر انسان نیز می‌تواند در "همه‌گیری آنفلوانزا" مؤثر باشد. هاری
انتقال فرد به فرد بیماری بین انسان‌ها نادر است و با تماس‌ها و ارتباطات عادی افراد مانند لمس کردن یا دست دادن، ویروس هاری منتقل نمی‌شود اما با توجه به حضور ویروس هاری در اسپرم و ترشحات واژن، احتمال انتقال از طریق رابطه جنسی وجود دارد. همچنین احتمال انتقال بیماری از طریق پیوند اعضا و انتقال خون از شخص بیمار نیز وجود دارد. گوشت شکار
گوشت شکار فرصت بیشتری را برای انتقال چندین ویروس مشترک بین انسان و دام از میزبان جانوری به انسان فراهم می‌کند، مانند ویروس ابولا و اچ‌آی‌وی. گربه
بیماری‌های گربه‌ایان آن دسته از عفونت‌ها یا بیماری‌هایی هستند که گربه‌ها و گربه‌ایان و گربه‌ایان کوچک را آلوده می‌کنند. تعداد زیادی از این بیماری‌ها در سگ‌ها نیز به وفور یافت می‌شود. همچنین بیش تر آن‌ها قابل سرایت به انسان نیز می‌باشد که می‌تواند خطرناک و در برخی موارد کشنده نیز باشد. جرب خرمن
برخی از هیره‌ها مانند جرب خرمن ناقل بیماری‌های مهمی مانند تیفوس بوته‌زار (ناشی از باکتری) و برخی دیگر ناقل بیماریهای ویروسی هستند. علاوه بر آن بسیاری از افراد نسبت به هیره‌ها و گزش آن‌ها حساسند که این موضوع، منجر به واکنش‌ها و حساسیت‌های شدید پوستی در این افراد می‌شود. هیره‌هایی که برای جانداران به ویژه انسان می‌توانند بیماری پوستی ایجاد کنند: ۱. هیره‌های گزنده (چیگر) ۲. هیره‌های مولد گال یا جرب ۳. هیره‌های گرد و غبار ۴. هیره فولیکول مو کیسه‌داران
به تازگی بیماری ژنتیکی نوینی در میان شیطان‌های تاسمانی فراگیر شده که باعث ایجاد سرطان بر صورت در این جانوران و مرگ همهٔ مبتلایان در کمتر از ۱ سال می‌شود. هنوز درمانی برای این بیماری پیدا نشده‌است. شایع‌ترین گونه عفونت در میان وامبت‌ها نیز بیماری "سارکوپتیک مانژ" است که تلفات بسیاری به این جانور وارد می‌کند. این بیماری منتقل‌شونده باعث اریتما و پاراکراتوزیس می‌شود و توانایی حرکت وامبت‌ها را مختل می‌کند. مانژ می‌تواند به انسان‌هایی نیز که وامبت‌ها را در دست می‌گیرند منتقل شود و درمان آن توسط ایفرمکتین صورت می‌گیرد. کووید ۱۹
انتقال انسان به انسان معمولاً زمانی اتفاق می‌افتد که شخصی با مایعات ترشحی شخص آلوده (مثلاً قطرات سرفه) در تماس باشد. بسته به بیماریزایی ویروس، سرفه، عطسه و دست دادن می‌تواند سبب انتقال شود. تماس با لوازم و اشیایی که شخص آلوده لمس کرده‌است نیز می‌تواند باعث انتقال بیماری شود. بورخولدریا مالئی
این باکتری سبب ایجاد بیماری مشمشه می‌گردد که بیماری ویژه اسب، قاطر و الاغ می‌باشد و واز حیوانات به انسان انتقال می‌یابد. عفونت در انسان ممکن است کشنده باشد. اغلب بیماری با یک زخم پوستی یا لایه‌های مخاطی آغاز می‌گردد و سپس لنفانژیت و سپسیس رخ می‌دهد. ویروس نقص ایمنی گربه‌سانان
FIV به صورت ساختاری از دو [[ویروس پسگرد|رتروویروس]] دیگر گربه‌ای [[ویروس لوکمی گربه‌ای]] (FeLV) و [[ویروس فوامی گربه‌ای]] (FFV) متفاوت است؛ و ارتباط نزدیکی با ویروس نقص ایمنی انسانی ([[اچ‌آی‌وی]]) دارد. FIV تنها لنتی‌ویروس غیر نخستی‌سانی است که نشانه‌هایی همچون ایدز در انسان پدیدمی‌آورد ولی اغلب تنها برای گربه‌ها کشنده نیست و آن‌ها می‌توانند به عنوان ناقل و مبتلا به ویروس برای سال‌ها به زندگی ادامه دهند. [[واکسن|واکسنی]] برای بیماری این ویروس ساخته شده اما کارایی‌اش مورد تردید است و گربه‌ها به آزمایش‌های [[پادتن]] FIV پس از واکسیناسیون پاسخ مثبت نشان می‌دهند. درمان با داروی zidovudine انجام می‌شود تولارمی
تولارمی (Tularemia) یا تب خرگوش (Rabbit fever)، بیماری ناشایع ناشی از فرانسیلا تولارنسیس می‌باشد. باکتری فرانسیسلا تولارنسیس (Francisella tularensis) کوکوباسیل کوچک، گرم منفی و دارای کپسول ضخیم پلی ساکاریدی کپسول می‌باشد، این باکتری قادر به آلوده کردن بیش از ۱۰۰ گونه از جانوران مانند انسان، جوندگان، ماهیان، حشرات است اما خرگوش و کنه درماسنتور اندرسونی بعنوان منبع اصلی بیماری شناخته شده‌است. گرگ
برخی از بیماری‌های باکتریایی منتقل شونده توسط گرگ‌ها عبارت اند از: تب مالت، بیماری لایم، تب شالیزار، تولارمی، سیاه زخم، سل گاوی و لیستریوسیس تأثیرات تغییر اقلیم بر انسان
دانشمندان در سازمان بهداشت جهانی، معتقداند افزایش دمای کره زمین می‌تواند باعث شیوع مالاریا، تب زرد، تب استخوان شکن و سایر بیماری‌ها شود. عوامل گسترش این بیماری‌ها و سایر موارد مشابه مانند پشه‌ها بیشتر در محیط‌های گرم و مرطوب رشد می‌کنند. خود عوامل بیماری‌زا نیز در شرایط گرم و مرطوب عمر بیشتری می‌کنند. جنون گاوی
این بیماری برای نخستین بار در یک مزرعه در سال ۱۹۸۵ در انگلستان گزارش گردید پیش از سال ۱۹۸۵ هیچ‌کس شناختی از بیماری جنون گاوی نداشت مدت‌ها قبل دامپزشکان پاتولوژیست یک بیماری ناشناخته را که غیرقابل تشخیص بود گزارش دادند و تا سال ۱۹۸۷ هیچ مشکلی دلیل بر اینکه این بیماری به گونه اپیدمی در حال پیشرفت باشد وجود نداشت پژوهش‌های انجام گرفته بر روی موارد آلوده منتج به این شد که پودر استخوان و پودر گوشت تولیدی تنها فرضیه‌ای بود که به عنوان عامل بیماری غیرقابل تشخیص اعلام گردید. در ۱۹۹۰ انتقال گاو به گاو از راه تزریق داخل وریدی و داخل مغزی تأیید گردید. در سال ۱۹۸۹ در کشور انگلستان و پس از این در اسکاتلند و ایرلند محدودیت برای مصرف گوشت گاوسانان در جیره انسانی اعمال گردید و اتحادیه اروپا نیز در همان سال محدودیت‌های گسترده‌ای را به دنبال گزارش ۴۰ موارد بیماری انسفالوپاتی اسفنجی شکل گربه سانان بر اثر تغذیه با مواد غذائی بامنشاء دامی برای واردات گونه‌های دام زنده و فراورده‌های آن‌ها اعمال کردند. گاسترودیسکوئیدس هومینیس
سطح عفونت در حیوانات آزمایشگاهی می‌تواند در بین پستانداران آسیا بسیار زیاد باشد. مناطقی از وقوع بالا می‌توانند به جاهایی که استاندارد بهداشتی کمتری نسبت داده شوند، مانند مزارع روستایی و روستایی که از خاک‌های شبانه استفاده می‌شود. عفونت در هر دو انسان و حیوانات از طریق مصرف گیاهانی که در آب آلوده یافت می‌شوند، بیشتر است. همچنین فرض بر این است که انتقال از ماهی آلوده که زیر پخته شده یا خورده خام است، که در میان آسیای جنوب شرقی آسیب دیده‌است. شیر (گربه‌سان)
گونه‌های مختلفی از کنه گوش‌ها، گردن، و کشاله ران بیشتر شیرها را آلوده می‌کنند. از آنجا که شیرها از گوشت جانورانی چون آهو تغذیه می‌کنند، چندین گونه کرم کدو در روده‌های این جانوران شناسایی شده‌است. شیرهای انگورونگورو در سال ۱۹۶۲ مورد حمله تعداد زیادی پشه اصطبل قرار گرفتند؛ این رویداد باعث شد که بدن شیرها را لکه‌های خونی فرا بگیرد و لاغر و نحیف شوند. شیرها تلاش بی‌نتیجه‌ای برای گریز از نیش این پشه‌ها می‌کردند یا به بالای درختان می‌رفتند یا به سوراخ‌های زیرزمینی کفتارها می‌خزیدند. در نتیجه این اتفاق، بسیاری از آن‌ها کشته شدند یا از منطقه مهاجرت کردند به گونه‌ای که جمعیت شیرهای ساکن از ۷۰ عدد به ۱۵ رسید. شیوعی جدید از این پشه‌ها در سال ۲۰۰۱، تعداد ۶ عدد شیر قربانی گرفت. شیرها، به ویژه در اسارت، می‌توانند به بیماری‌هایی چون ویروس هاری سگ‌سانان (CDV), ویروس نقص ایمنی گربه‌سانان (FIV), و پریتونیتیس واگیردار گربه‌سانان (FIP) مبتلا شوند. CDV در میان سگ‌های اهلی و دیگر گوشت‌خوارسانان شایع است؛ در سال ۱۹۹۴، همه‌گیری این بیماری در پارک ملی سرنگتی باعث آن شد که بسیاری از شیرها علایمی عصبی همانند حمله‌های ناگهانی پیدا کنند. در هنگام این همه‌گیری، تعداد زیادی از شیرها به دلیل سینه‌پهلو و آنسفالیت تلف شدند. FIV همانند اچ‌آی‌وی است ولی کمتر دیده شده‌است که شیرها را به صورت مستقیم آلوده کند. با این حال مسوولان باغ‌وحش‌ها آزمایش‌های هر از چند گاه یکباری برای تشخیص زودهنگام شیرها در صورت ابتلا به آن انجام می‌دهند. شیرهای آسیایی و نامیبیایی کمتر به این ویروس آلوده می‌شوند. تب دره ریفت
عامل بیماری تب دره ریفت ویروسی از جنس فلبوویروس می‌باشد که واجد غشاء بوده، و ژنوم آن به صورت آران‌ای تک‌رشته‌ای و سه قسمتی می‌باشد که به صورت سه ناحیه مجزای ریبونوکلئوکسپیدی در ویروس قرار می‌گیرند انتقال بیماری از حیوانات بیمار معمولاً توسط نیش حشرات ناقل (بخصوص پشه‌ها) به حیوانات دیگر و انسان‌ها صورت می‌گیرد . قابل توجه‌است که تماس مستقیم با خون، ترشحات و بافت‌های آلوده حیوانات نیز می‌تواند باعث انتقال ویروس به بدن انسان (از طریق زخم‌های پوستی یا افشانه‌ها) گردد. ضمناً خوردن شیر غیر پاستوریزه حیوانات آلوده، عامل دیگر انتقال بیماری به انسان می‌باشد. شیوع ناگهانی بیماری در بین حیوانات اهلی، می‌تواند متعاقباً با شیوع ناگهانی در انسان‌ها دنبال گردد که گاهی، منجر به مرگ و میرهای بالایی می‌شود (به عنوان مثال در سال ۱۹۷۷ همه‌گیری بیماری در مصر منجر به ابتلای ۲۰۰۰۰۰ نفر به تب دره ریفت و ۶۰۰ مرگ گردید). بیماری تب دره ریفت بومی قاره آفریقا می‌باشد و تا سپتامبر سال ۲۰۰۰ میلادی از سایر قاره‌های جهان گزارش نشده بود. اچ‌آی‌وی
مدارکی موجود است که نشان می‌دهد انسان‌هایی که در شکار یا فروش حیوانات دخالت داشتند دچار ویروس SIV شده‌اند. اگرچه SIV ویروس ضعیفی است که سیستم دفاعی بدن انسان با آن مقابله می‌کند و بیش از چند هفته در بدن انسان باقی نمی‌ماند، اما انتقال سریع و متوالی آن بین انسان‌های مختلف زمان کافی را به این ویروس برای تبدیل آن به HIV می‌دهد. علاوه بر این، با توجه به نرخ پایین انتقال فرد به فرد بیماری، SIV فقط می‌تواند از طریق تعداد زیادی افراد در معرض خطر پخش شود که باور بر این است که تا قبل از قرن بیستم چنین جمعیتی وجود نداشته‌است. ویروس نقص ایمنی گربه‌سانان
ویروس نقص ایمنی گربه‌سانان یا (FIV) از خانواده روتراویروس است و در زیر خانواده اورتورتراویروس قرار می گیردو زیر گروه لنتی ویروس است که [[گربه های سراسر جهان را مبتلا می‌کند و عامل پدید آمدن [[ایدز]] گربه‌ای است. میان ۲٫۵ تا ۴٫۴ درصد گربه‌های جهان آلوده به این ویروس هستند. آبله گاوی
آبلهٔ گاوی (به انگلیسی: Cowpox) یک بیماری عفونی ناشی از آلودگی با ویروس آبله گاوی است. این ویروس، از سردهٔ ویروسی ارتوپوکس‌ویروس بوده و از نظر طبقه‌بندی زیستی ارتباط نزدیکی با ویروس واکسینیا دارد. این ویروس از ویروس‌های زئونوز انسان و حیوانات است و بین گونه‌های مختلف حیوانات مانند گاو و انسان قابل انتقال است. دامپزشکی
دامپزشکی شاخه‌ای از پزشکی است که به شناخت، پیش‌گیری، تشخیص و درمان آسیب‌ها و بیماری‌های حیوانات با تمرکز ویژه بر بیماری‌های مشترک بین انسان و حیوان می‌پردازد. همچنین نظارت بر مراحل تولید و تضمین سلامت محصولات با منشأ حیوانی مورد استفادهٔ انسان (من‌جمله محصولات لبنی، گوشتی، پوششی و…)، دامپروری، رفاه حیوانات از جمله امور مرتبط با دامپزشکی است. توکسوکارا کنیس
انسان ممکن است فقط با نوازش پوست سگ آلوده و به‌طور تصادفی خوردن تخم عفونی که ممکن است بر روی پوست سگ باشد توسط این کرم‌های گرد آلوده شود، وضعیتی که توکسوکاریازیس نام دارد، هنگامی که انسان تخمهای عفونی را مصرف می‌کند، بسته به محل رسوب لارو در بدن، بیماریهایی مانند هپاتومگالی، میوکاردیت، نارسایی تنفسی و مشکلات بینایی ایجاد می‌شوند. در انسان، این انگل معمولاً در پشت چشم رشد می‌کند، که می‌تواند منجر به کوری یا کبد یا ریه‌ها شود. با این حال، مطالعه در سال ۲۰۰۴ نشان داد، از ۱۵ قلاده سگ آلوده، تنها هفت تا تخم را در کرک خود داشتند و بیش از یک تخم بر روی هر سگ پیدا نشد. بعلاوه، فقط ۴٪ از آن تخمها عفونی بودند. با توجه به غلظت کم تخمهای بارور بر روی کرک سگهای آلوده (کمتر از ۰٫۰۰۱۸۶٪ در گرم)، قابل باور است که چنین تخمهایی در تماس با رسوبات مدفوع در محیط به کرک سگ منتقل شده و باعث شود کرک‌های سگ به عنوان وسیله حمل و نقل غیرفعال میزبان باشند.. با این حال، اگرچه خطر آلوده شدن با نوازش سگ بسیار محدود است، اما یک توله سگ آلوده می‌تواند بیش از ۱۰۰۰۰۰ تخمک کرم گرد در هر گرم مدفوع تولید کند. کووید ۱۹
برخی از افراد هیچ علامتی ندارند، یا فقط علائم خفیف دارند. اما در افراد دیگر، کووید ۱۹ می‌تواند منجر به مشکلات جدی مانند سینه‌پهلو، عدم دریافت اکسیژن کافی و حتی مرگ شود. این نشانه‌ها بیشتر در افرادی که مشکلات زمینه‌ای دیگری دارند، دیده می‌شود. گمان می‌رود که حیوانات فروخته شده برای غذا منشأ یا واسطه این ویروس باشند زیرا بسیاری از نخستین کسانی که مبتلا شدند کارگرانی در بازار غذاهای دریایی هوانان بودند. در نتیجه، آنها در معرض تماس بیشتر با حیوانات قرار داشتند. بازاری که با فروش حیوانات زنده برای غذا نیز در شیوع سارس در سال ۲۰۰۳ مقصر شناخته شد. چنین بازارهایی برای عوامل بیماری‌زای جدید به عنوان انکوباتور در نظر گرفته می‌شوند. این شیوع باعث تحریم موقت تجارت و مصرف حیوانات وحشی در چین شده‌است. با این حال، برخی محققان گفته‌اند که بازار غذاهای دریایی هوانان ممکن است منبع اصلی انتقال ویروس به انسان نباشد. با این‌که تحقیقات اخیر در چین نشان می‌دهد که خفاش می‌تواند منشأ احتمالی این ویروس باشد، مصرف سوپ خفاش چندان در این کشور متداول نیست و تحقیقات دربارهٔ منشأ دقیق این ویروس ادامه دارد. ویروس آنفلوانزای A زیرگروه H1N1
وجود آنفلوانزای خوکی در خوک‌ها، در سرتاسر جهان پدیده‌ای عادی است، اما انتقال آن از خوک به انسان شایع نیست و در بیشتر مواقع هم موجب بروز بیماری نمی‌شود، بلکه تنها موجب ساخت پادتن در بدن انسان می‌شود. اگر در اثر این انتقال، بیماری ایجاد شود، به آن آنفلوانزای زئونوز می‌گویند. افرادی که در تماس بیشتری با خوک‌ها باشند، شانس بیشتری برای ابتلا دارند. اگر خوکی آلوده باشد، خوردن گوشت آن در صورت پختِ کافی، خطری برای انسان ندارد. توکسوکارا
توله سگها از طریق بند ناف در دوران جنینی و نیز از طریق خوردن شیر مادر پس از تولد آلوده می‌گردند. اما گربه‌ها فقط از طریق خوردن شیر مادر آلوده می شوند. این انگل نه تنها در سگ و گربه باعث بیماری می‌گردد، بلکه مهاجرت لارو انگل در بدن انسان خصوصاً بچه‌ها ایجاد بیماری می‌کند. در ایالات متحده آمریکا تخمین زده می‌شود که سالانه حدود هزار مورد از آلودگی به این انگل در انسان مشاهده شده‌است. آنفلوانزای خوکی
این بیماری در انسان از طریق تماس با فرد مبتلا نیز سرایت می‌کند و نشانه‌های معمول آن تب، سرگیجه، خشکی مفصل‌ها، حالت تهوع و در موارد پیشرفته، بیهوشی و مرگ است. عفونت کرمی
تب حلزون و عفونت کرمی منتقل‌شده از خاک از عفونت‌های کرمی مهم و از بیماری‌های گرمسیری مغفول هستند. عفونت‌های کرمی منتقل‌شده از خاک مسئول عفونت‌های انگلی در تقریباً یک چهارم از جمعیت بشر در سراسر جهان است. آسکاریازیس یک نمونه شناخته شده ازین نوع عفونت‌هاست. حیوان‌هراسی
زیگموند فروید گفته‌است که ترس از حیوانات یکی از شایع‌ترین بیماری‌ها در میان کودکان است. حیوان‌هراسی مربوط به جانوران خطرناک یا ترسناک نیست برای نمونه ترس از گرگ، دینگو یا کایوت در ردهٔ حیوان‌هراسی قرار نمی‌گیرد. اکتیما
بیماری اکتیمای مسری یک بیماری ویروسی اکتیمای مسری یک بیماری ویروسی پوستی با قابلیت انتقال بالا و همچنین قابل انتقال از حیوان به انسان می باشد و معمولاً گوسفندها و بزها را درگیر می کند. در اثر این بیماری زخم های پوستی دردناکی اغلب در ناحیه دهان و پوزه دام ایجاد شده که باعث آنوروکسی و گرسنگی می شود. به دنبال این بیماری، عفونت های باکتریایی ثانویه ممکن است اتفاق افتند و در موارد نادر بیماری به اندام های داخلی بدن نیز پیشروی کند و منجر به مرگ شود که در این صورت از نظر اقتصادی خسارات سنگینی به دامپرور وارد می کند. بیماری اکتیمای مسری از طریق آلودگی با ویروس Orf از جنس پاراپاکس ویروس ها و زیرخانواده کوردوپاکس ویرینه و خانواده پاکس ویریده ایجاد می شود. ویروس Orf از طریق تماس مستقیم با زخم و جراحت های روی پوست منتقل می شود و در زخم های خشک باقی مانده در محیط نیز به مدت چند سال پایدار و فعال باقی می ماند. هاری
در کل دنیا بیش از ۹۹ درصد موارد هاری در انسان از طریق سگ منتقل می‌شود اما در قاره آمریکا اکثر موارد هاری در انسان‌ها از طریق خفاش‌ها منتقل می‌شوند و انتقال از طریق سگ فقط کمتر از ۵ درصد کل موارد هاری را شامل می‌شود. بیماری هاری در حدود ۱۵۰ کشور دنیا وجود دارد. در بیشتر نقاط اروپا و استرالیا ویروس هاری فقط در خفاش‌ها وجود دارد. در برخی جزایر هم این ویروس اصلاً وجود ندارد. باکتری بیماری‌زا
برخی از باکتری‌ها که به‌طور معمول در انسان بیماری ایجاد می‌کنند به‌طور اولیه در حیوانات وجود دارند و انسان هارا به‌طور اتفاقی آلوده می‌سازند به عنوان مثال گونه‌های سالمونلا و کمپیلوباکتر به‌طور مشخصی حیوانات را آلوده می‌سازند و از طریق فراورده‌های غذایی آن‌ها به انسان قابل انتقال می‌باشند. سایر باکتری‌ها در اثر تصادفی و بروز اشتباه قادر به ایجاد عفونت شدید در انسان می‌باشند. تب دنگی
دنگی رایج‌ترین بیماری ویروسی است که بندپایان عامل انتقال آن هستند. باور بر این است که دنگی موجب هزینهٔ بیماری حدود ۱۶۰۰ سال تقریبی ناتوانی در طول عمر به ازای هر یک میلیون نفر است. این یعنی در هر یک میلیون نفر، دنگی موجب از دست رفتن ۱۶۰۰ سال زندگی می‌شود. این میزان حدوداً برابر با هزینهٔ بیماری سایر بیماری‌های کودکان و مناطق گرمسیری مانند سل می‌باشد. دنگی پس از مالاریا به‌عنوان دومین بیماری مهم مناطق گرمسیری شناخته می‌شود. هم‌چنین سازمان سلامت جهانی تب دنگی را به‌عنوان یکی از ۱۶ بیماری نادیده‌گرفته شدهٔ مناطق گرمسیری (یعنی دنگی آن‌قدر که باید جدی گرفته نشده‌است) به حساب می‌آورد. تیفوس
تیفوس (به فرانسوی: Le typhus) یک بیماری حاد تبدار ناشی از یک باکتری (ریکتزیا) منتقله از بندپایان آلوده است. این بیماری دارای سرایت فرد به فرد است. این عفونت ممکن است پوست، دستگاه عصبی مرکزی، لوله گوارش و عضلات را درگیر سازد. کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲
انتقال ویروس از انسان به انسان تأیید شده‌است. ویروس‌های کرونا در درجه اول از طریق تماس نزدیک، به ویژه از طریق قطرات تنفسی ناشی از سرفه و عطسه تا حدود ۲ تا ۴٫۵ متر پخش می‌شوند. RNA ویروس همچنین در نمونه‌های مدفوع از بیماران آلوده یافت شده‌است. مطالعات نشان داده‌اند که این ویروس می‌تواند حتی در دوره نهفتگی عفونی شود، اما برپایه اعلام سازمان جهانی بهداشت در این زمان به احتمال زیاد، انتقال از افراد بدون علامت است و عامل اصلی انتقال نیست. آسپرژیلوسیس
آسپرژیلوسیس در انسان، پرندگان و سایر جانوران رخ می‌دهد. موارد آسپرژیلوسیس حاد در افراد دارای دستگاه ایمنی به‌شدت ضعیف، مانند افراد تحت پیوند مغز استخوان رخ می‌دهد. مزمن شدن این عفونت در بدن انسان می‌تواند باعث ایجاد عوارضی شدیدتر در افراد مبتلا به بیماری‌های تنفسی زمینه‌ای مانند آسم، فیبروز سیستیک، سارکوئیدوز، سل یا بیماری انسدادی مزمن ریوی شود. به‌طور معمول، آسپرژیلوسیس به انواع آسپرژیلوسیس مزمن ریوی (CPA)، آسپرژیلوما یا آسپرژیلوسیس برونکو-تنفسی آلرژیک (ABPA) رخ می‌دهد. آنفلوانزا
بیماری‌هایی چون قلبی، ریوی، کلیوی، دیابت، آسم، بارداری و کهنسالی امکان مبتلا شدن افراد به آنفلوانزا را افزایش می‌دهند. همچنین کودکان به علت سیستم دفاعی ضعیف بیشتر به این بیماری مبتلا می‌شوند. چون این ویروس از طریق تنفسی انتقال می‌یابد در مکان‌های عمومی امکان انتقال آن بیشتر است. آلودگی از انسان به انسان است و از پرندگان به انسان، یا از تخم‌مرغ به انسان نمی‌باشد. آسکاریس لومبرکوئیدس
آلودگی با آسکاریس در همه جا دیده می‌شود. بیشترین موارد بیماری، در کشورهای با آب و هوای گرم است. آسکاریس یک عفونت منتقل شونده از راه خاک است. دفع غیربهداشتی مدفوع و استفاده از کود انسانی دو عامل عمده غیربهداشتی هستند که مسئول بروز آسکاریازیس (عفونت آسکاریس) می‌باشند. عفونت در انسان از طریق خوردن تخم جنین دار موجود در خاک و با خوردن سبزیجات آلوده ایجاد می‌شود. تخم پس از وارد شدن به بدن انسان، در روده باز و لارو آزاد می‌شود. لارو پس از عبور از دیواره روده و سیر مراحل تکاملی خود در کبد، قلب، ریه‌ها مجدداً به روده بازمی‌گردد و به صورت بالغ در آنجا زندگی می‌کند. کرم بالغ با انسداد مجرای گوارشی یا صفراوی یا با دخالت در تغذیه بیمار، بیماری گوارشی ایجاد می‌کند. وجود کرم بالغ در روده کوچک علائم مبهمی مانند درد شکم و نفخ ایجاد می‌کند. انسداد روده که بسیار نادر است و حداکثر سن بروز آن ۱ تا ۶ سالگی است، ناشی از توده کرم‌ها در کودکان خیلی آلوده‌است. همه‌گیری
اپیدمی به هر بیماری قابل انتقال یا غیرقابل انتقال یا هر چیزی که سلامتی انسان و حیوانات را به خطر بیندازد، چنانچه موارد ابتلای آن بیش از حد انتظار باشد، گفته می‌شود. به عنوان مثال چون بیماری آبله به‌طور کلّی در دنیا ریشه‌کن شده اگر یک مورد بیمار مبتلا به آبله مشاهده گردد می‌گویند که اپیدمی آبله رخ داده‌است پنلوکوپنی
در هر نقطه ای که ضدعفونی نشده احتمال حضور این ویروس وجود دارد. برخی از بچه گربه‌ها از طریق انتقال آنتی‌بادی‌ها از مادر خود طی دوران جنینی دارای ایمنی موقتی هستند و برخی دیگر پس از مواجهه با ویروس یا طی واکسیناسیون نسبت به این بیماری به مدت طولانی ایمن می‌شوند. گربهٔ بیمار مقادیر زیادی از ویروس را در کلیهٔ ترشحات بدنی از جمله بزاق، مخاط، استفراغ، ادرار و مدفوع منتشر می‌کند و حتی بعد از بهبود بالینی ممکن است تا ۶ هفته ناقل بیماری باشد و ویروس را انتقال دهد. ویروس ممکن است از طریق اشیا و وسایل حیوان، غذاها، مو، حشرات یا انسان به حیوان سالم انتقال یابد. جنگ بیولوژیک
در بعضی از عوامل بیماری‌زا انتشار شخص به شخص نیز مهم است. این بیماری‌ها شامل آبله و طاعون ریوی می‌شود و در صورتی که واسطه انتقال باکتری یا ویروس در محیط حضور داشته باشد (پشه یا مگس) چرخه انتقال آن شروع خواهد شد. پاروویریده
پاروویروس‌های بیماری‌زا برای جانوران گوشت‌خوار "در سرده پروتوپاروویروس هستند و ب"ر خلاف پاروویروس‌های انسانی، خطرناک و گاهی کشنده‌اند. پاروویروس سگباعث ایجاد بیماری شدید در سگ‌ها می‌شود که شایع‌ترین علامت آن آنتریت خونریزی دهنده است، این بیماری در ۷۰٪ از توله سگ‌های مبتلا شده، باعث مرگ و میر می‌شود اما این بیماری معمولاً در کمتر از ۱٪ از سگ‌های بالغ مبتلا، کشنده است. پنلوکوپنی، یا پاروویروس گربه‌سانان ویروسی مشابه پاروویروس سگ است. این ویروس، باعث عوارض شدیدی در گربه‌ها می‌شود. پاروویروس خوک‌ها، از دلایل اصلی ناباروری در خوک‌ها بوده و این عفونت، اغلب منجر به مرگ جنین می‌شود. بهداشت جهانی
مالاریا یک بیماری عفونی منتقله از طریق پشه است که ناشی از انگل‌های جنس پلاسمودیوم است. علائم ممکن است شامل تب، سردرد، لرز و تهوع باشد. سالانه حدود ۵۰۰ میلیون مورد مالاریا در سراسر جهان ثبت می‌شود که بیشتر در میان کودکان و زنان باردار در کشورهای در حال توسعه است. در سال ۲۰۱۶، آفریقا ۹۰ درصد موارد ابتلا به مالاریا و ۹۱ درصد از مرگ و میرهای ناشی از مالاریا را تشکیل می‌دهد. گاومیش
تب برفکی ـ طاعون ـ شاربن علامتی ـ سل ـ بروسلوز ـ آبله ـ اسهال ویروسی گاو فاسیولوز ـ ننیازین ـ سارکوسیت ـ تیلریوز ـ بابزیوز ـ کوکسیدیوز و بیماری‌های انگلی ناشی از بند پایان مانند جرب ـ کنه ـ شپش ـ ورم پستان و غیره کرم تریشین
پستاندارانی همچون گربه، سگ، روباه، خوک و گراز نیز معمولاً پس از خوردن گوشت موش یا سایر حیوانات آلوده، به این بیماری مبتلا می‌شوند. انسان هم ممکن است با مصرف گوشت خوک یا گوشت گراز به این بیماری دچار شود. در کشورهای اسلامی که از گوشت خوک استفاده نمی‌کنند شیوع این بیماری نادر است اما در اروپا و آمریکای جنوبی، شیوع این بیماری تا حدود ۱۲ درصد جمعیت انسانی است. زیرا پختن کامل گوشت یا انجماد گوشت به خوبی صورت نمی‌گیرد. آمیزش جنسی در انسان
بیماری‌های آمیزشی یا جنسی، یا مقاربتی، بیماری‌های گوناگونی هستند که از طریق انواع روش‌های آمیزش جنسی (آمیزش جنسی دهانی، مهبلی، مقعدی) انتقال پیدا می‌کنند مانند هپاتیت ب، ایدز، سیفلیس، سوزاک، کلامیدیا تراکوماتیس، شانکروئید، تبخال، CMV، شپش عانه، کوندیلوما آکومیناتوم و… برخی از این بیماری‌ها از روش‌های غیر جنسی نیز منتقل می‌شوند مثلاً از طریق انتقال خون، سوزن مشترک در معتادان به مواد مخدر تزریقی یا در زایمان. بیماری‌های مقاربتی "(STD)" یا منتقله از راه جنسی یا آمیزشی را بر اساس تظاهرات عمده اولیه (موضعی) می‌توان به سه گروه تقسیم کرد: موربیلی‌ویروس
موربیلی‌ویروس ("Morbilivirus")، یک سرده از ویروس‌ها از خانوادهٔ پارامیکسوویریده است. میزبانان طبیعی این ویروس‌ها، انسان‌ها، سگ‌ها، گربه‌ها، گاوها و پستانداران دریایی مانند فُک‌ها هستند. این سرده شامل هفت گونه ویروس است. از بیماری‌های انسانی مرتبط با این ویروس‌ها می‌توان به سرخک اشاره کرد. اسلحه، میکروب و فولاد
در حالی که سرزمین‌های جنوب صحرای آفریقا عمدتاً از پستانداران وحشی برخوردار بوده‌اند، اورآسیا بر حسب شانس بیشترین حیوانات بزرگ سربزیر (رام شدنی) را در سرتاسر جهان در اختیار دارد: اسب و شتر که می‌توانند به راحتی برای حمل و نقل بشر مهار می‌شوند، بز و گوسفند برای پوست، پوشاک، و پنیر؛ گاو برای شیر و ورزا برای خیش زدن زمین و حمل و نقل و حیوانات خوش‌خیم مانند خوک‌ها و مرغ برای خوردن. آفریقایی‌ها، بر حسب تصادف جغرافیایی، با شیر، پلنگ و امثالهم طرف بوده‌اند. دایموند اشاره می‌کند که تنها جانورانی مفید برای استفاده بشر در گینه نو در واقع از شرق آسیا آمده‌اند. اینها حدود ۵٬۰۰۰–۴٬۰۰۰ سال پیش و هنگام گسترش استرانیزی به گینه نو وارد شده‌اند. آدنوویروس
این ویروس‌ها، عفونت‌های متنوعی را در بسیاری از گونه‌های مختلفی از مهره‌داران، ایجاد می‌کنند. تا ژانویه ۲۰۱۹، بیش از ۸۸ سروتیپ از آدنوویروس‌ها در بدن انسان شناسایی شده که عامل برخی از عفونت‌های تنفسی و گوارشی در انسان می‌باشند. این عفونت‌ها می‌توانند عامل یک عفونت سادهٔ تنفسی مانند سرماخوردگی باشند یا در افراد دارای نقص ایمنی، عفونت‌های خطرناک منتشرشونده در تمام بدن بیمار ایجاد کنند. آدنوویروس‌ها، عامل ۲ تا ۵ درصد از عفونت‌های تنفسی کودکان و بسیاری از موارد سرماخوردگی در بزرگسالان هستند. فهرست بیماری‌های گربه‌ها
فهرست بیماری‌های گربه‌ها یا بیماری‌های گربه‌ایان آن دسته از عفونت‌ها یا بیماری‌هایی هستند که گربه‌ها و گربه‌ایان و گربه‌ایان کوچک را آلوده می‌کنند (گربه‌ها زیرمجموعه گربه‌ایان و گربه‌ایان زیرمجموعه گربه‌سانان هستند). تعداد زیادی از این بیماری‌ها در سگ‌ها نیز به وفور یافت می‌شود. همچنین بیش تر آن‌ها قابل سرایت به انسان نیز می‌باشد که می‌تواند خطرناک و در برخی موارد کشنده نیز باشد. این بیماری‌ها باعث ایجاد نشانه‌ها، بیماری‌ها یا مرگ حیوان می‌شوند. برخی از این‌ها در یک گربه علامت دار هستند اما در گربه‌های دیگر نیستند. برخی از آن‌ها فرصت طلب هستند و در گربه‌هایی که در حال حاضر بیماری‌های دیگری نیز دارند جدی تر می‌شوند. بعضی از این‌ها قابل درمان هستند و حیوان می‌تواند بهبودی کامل داشته باشد. برخی از این‌ها مانند بیماری‌های ویروسی نمی‌توانند با آنتی‌بیوتیک درمان شوند. دلیل آن این است که آنتی‌بیوتیک‌ها در برابر ویروس‌ها مؤثر نیستند. حیوانات خانگی به‌طور معمول و اغلب باکتری‌ها، ویروس‌ها، انگل‌ها، کرم‌ها و قارچ‌هایی را حمل می‌کنند که می‌توانند در صورت انتقال به انسان‌ها بیماری ایجاد کنند. انسان‌ها این بیماری‌های حیوانی را وقتی گاز گرفته می‌شوند یا خراشیده می‌شوند یا با مدفوع و سایر زباله‌های حیوانی، بزاق، پوست، مو یا پرز آن‌ها تماس پیدا می‌کنند، می‌گیرند و دچار مشکل می‌شوند. این بیماری‌ها از بسیاری جهات می‌توانند بر انسان تأثیر منفی بگذارند.https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_feline_diseases هاری
کلیه حیوانات خونگرم پستاندار چه وحشی و چه اهلی به این بیماری حساس هستند. البته در پرندگان ابتلاء به این بیماری فقط به‌طور مصنوعی در آزمایشگاه گزارش شده‌است. بسیاری از حیوانات از جمله راکون‌ها، خفاش‌ها، راسوها، میمون‌ها، گرگ‌ها، خرسها و روباه‌ها و حیوانات اهلی مثل سگ و گربه و گاو به این بیماری حساس بوده و قادر به انتقال بیماری به انسان و سایر حیوانات هستند. زئونوز
امروزه یک حوزه بین بخشی به نام طب حفاظت در حال گسترش است که دربرگیرنده پزشکی، دامپزشکی و علوم محیط زیست بوده و هدف آن به‌طور عمده بر روی زئونوزیس متمرکز است. دلایل مختلفی می تواند باعث انتقال این گونه بیماری ها شود که برخی از آن ها شامل موارد زیر است: جنون گاوی
بیماری جنون گاوی یک بیماری کشنده و دژنراتیو عصبی مغزی قابل انتقال در گاو است که یک هفته تا چند ماه پس از بروز نشانه‌ها بالینی و آغاز مراحل پیشرفته بیماری مایه مرگ گاو می‌شود. نشانه‌ها بالینی این بیماری دربرگیرنده تغییر رفتار (لگد زدن، عدم همکاری با دامدار، تهاجم) کاهش وزن و بروز رفتارهای عصبی است. میانگین زمانی میان آلودگی دام تا بروز نشانه‌ها بالینی حداکثر تا پنج سال است. همچنین تشابهاتی میان جنون گاوی و بیماری کورو در انسان هست. این بیماری در ابتدا در گربه سانان اثر نداشت ولی بر اثر مصرف گوشت آلوده توسط گربه‌ها بعد از مدتی جهش کرد و نوع جدیدی را که هم بر گاو هم گربه سانان اثر می‌کرد به وجود آمد. الان خطر این وجود دارد که با جهش دیگر به گونه‌های دیگر نیز انتقال پیدا کند کرم انگلی منتقل‌شده از خاک
کرم‌های انگلی منتقل‌شده از خاک گروهی از کرم‌های انگلی متعلق به شاخهٔ کرم‌های لوله‌ای هستند که در درجه اول از طریق خاک آلوده منتقل می‌شوند. این کرم‌ها چرخه زندگی مستقیم و بدون نیاز به میزبان میانی یا ناقل دارند و آلودگی به آن‌ها از طریق آلودگی خاک، مواد غذایی و منابع آب به مدفوع رخ می‌دهد. شکل‌های بالغ اساساً انگل انسان هستند و باعث ایجاد عفونت کرمی منتقل‌شده از خاک می‌شوند و همچنین روی پستانداران اهلی نیز تأثیر می‌گذارند. این کرم‌ها باعث عفونت مداوم بیش از دو میلیارد نفر و مرگ ۱۳۵٬۰۰۰ نفر در هر سال می‌شوند. کروناویروس
ویروس کرونا ، گروهی از ویروس‌ها متعلق به خانوادهٔ ویروسی کروناویریده هستند که از طریق ایجاد عفونت دستگاه تنفسی در پرندگان و پستانداران، ایجاد بیماری می‌کنند. این ویروس‌ها می‌توانند عامل ایجاد برخی از انواع سرماخوردگی معمولی تا عامل بیماری‌های شدیدتری همچون سارس، مرس و کووید ۱۹ باشند. کروناویروس‌ها در دههٔ ۱۹۶۰ کشف شدند و مطالعه بر روی آن‌ها به‌طور مداوم تا اواسط دهه ۱۹۸۰ ادامه داشت. اندازهٔ ژنوم ویروس‌های کرونا از ۲۶ تا ۳۲ کیلوباز، متغیر است که از بزرگ‌ترین ژنوم‌ها در بین ژنوم تمام آران‌ای ویروس‌ها هستند. این ویروس‌ها به‌طور طبیعی در انسان‌ها و پستانداران و پرندگان شیوع پیدا می‌کنند، با این حال تاکنون میلیون‌ها کروناویروس منتقل شده به انسان، کشف شده‌است. آخرین نوع آن‌ها، کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ (SARS-CoV-2)، در دسامبر ۲۰۱۹ در شهر ووهان چین با همه‌گیری در انسان شیوع پیدا کرد. شیوع این کروناویروس پس از مدت کوتاهی تبدیل به دنیاگیری شد و تمام جهان را نگران کرد و تبدیل به بحران بین المللی رسید. حیوانات قابل کنترل از راه دور
حیوانات قابل کنترل از راه دور (به انگلیسی: Remote control animal) جانورانی هستند که حرکات آنها از راه دور توسط بشر قابل کنترل است. بسته به اهداف کاربردی، در بعضی از موارد، تحمیل یک مکانیزم هدایت از راه دور، نیاز به عمل جراحی دارد. در موارد نیازمند به جراحی، الکترودهای گیرندهٔ پیامهای رادیویی، مستقیماً به بافت دستگاه عصبی جانور پیوند زده شده و تجهیزات تقویت کننده مربوط، بر پشت جانوار مستقر می‌شوند. پیامهای الکترونیک، آنطوری که در یک دستگاه مکانیکی مرسوم است، فرمان حرکتی نیستند، بلکه با تقلید و جعل پیامهای عصبی تولید شده در اثر فعالیت عصبی خود جانور که حین تجارب قبلی ضبط شده، سعی می‌کنند، تکرار نوعی رفتار را به جانور تلقین کنند. متعاقباً در صورت بروز رفتار مورد انتظار، مراکز پاداش در مغز جانور، توسط مکانیزم پیوندی، از راه دور تحریک شده و القای رفتار مورد نظر در جانور تدقیق و تقویت می‌شود. بر اساس ارزش و باورهای اخلاقی و تداخل آزار دهنده فعال، در جسم و رفتار جانور، این سری مطالعات با انتقادات جدی روبرو شده‌است. این انتقادات به ویژه توسط سازمانهای حمایت از حیوانات طرح شده و می‌شوند. در این میان روشهای دیگری نیز وجود دارند که با تداخل کمتر و بدون نیاز به عمل جراحی، همین هدف را دنبال کرده‌اند. برای مثال استفاده از فرمان صوتی و فراصوتی که توسط جانور (عمدتاً سگ) درک و بر پایه آموزش قبلی، به صورت رفتاری خاص اجرا می‌گردد. در حال حاضر انواع مختلفی از جانوران با تکیه به روشها و فنون مختلفی، با هدف تحمیل رفتار از راه دور توسط انسان، مورد مطالعه قرار گرفته و پیشرفتهای موفقی صورت گرفته‌است. از جمله: پروانه، سوسک، موش، کوسه ماهی، سگ و کبوتر تا به حال تحت آزمایش قرار گرفته اند. تب مالت
بیماری تب مالت یکی از مهم‌ترین بیماری‌های مشترک انسان و دام* بوده و به‌شدت مسری است. مصرف شیر غیرپاستوریزه، گوشت خام یا نیمه‌خام و تماس نزدیک با ترشحات بدن حیوان مبتلا به بیماری، از دلایل اصلی انتقال این بیماری به انسان هستند. این بیماری با نام‌های بروسلوز، تب مدیترانه و تب ناخواسته نیز شناخته می‌شود. تب خونریزی‌دهنده کریمه-کنگو
بیماری در حیوانات اهلی هیچ گونه علائم مشخصی ندارد و خطر انتقال بیماری در انسان در هنگام ذبح یا یک دوره کوتاه پس از ذبح حیوان آلوده (به دنبال تماس با پوست یا لاشه حیوان) وجود دارد. با وجود اینکه پرندگان (به غیر از شترمرغ) به این بیماری مقاومند اما می‌توانند با پخش کنه‌های آلوده باعث ایجاد شیوع بیماری شوند.