صدراعظم فعلی آلمان چه نام دارد؟
صدراعظم آلمان
صدراعظم کنونی آلمان اولاف شولتس است که در انتخابات فدرال آلمان، ۲۰۲۱ پس از ۱۶ سال صدراعظمی آنگلا مرکل به قدرت رسید.
آنگلا مرکل
پس از کسب نتایج بهتر در انتخابات فدرال سال ۲۰۰۹، مرکل دولتی ائتلافی با حزب دموکرات آزاد آلمان تشکیل داد. اما این ائتلاف در انتخابات فدرال سال ۲۰۱۳ با وجود کسب ۴۱/۵٪ آرا از سوی اتحادیه دموکرات مسیحی، به دلیل اینکه حزب دموکرات آزاد نتوانست وارد بوندستاگ شود ادامه نیافت و سومین دوره زمامداری مرکل دوباره در ائتلاف با حزب سوسیال دموکرات آغاز شد. با وجود ریزش آرای اتحادیه دموکرات مسیحی در انتخابات فدرال ۲۰۱۷ در آلمان، این حزب در چهارمین دوره متوالی بیشترین آرای انتخابات را از آن خود کرد و مرکل برای بار چهارم به مقام صدراعظمی آلمان رسید. این دوره از زمامداری مرکل نیز در ائتلافی بزرگ با حزب سوسیال دموکرات آلمان سپری شد. انتخابات فدرال آلمان (۲۰۱۳)
یکی از گزینه‌های تشکیل دولت غیر از ائتلاف دو حزب بزرگ، ائتلاف سوسیال دموکرات‌ها با حزب چپ بود. اما بسیاری از اعضای حزب سوسیال دموکرات نمی‌خواستند با حزب چپ وارد ائتلاف شوند. یک روز بعد از انتخابات مرکل در اظهارنظری اعلام کرد که با حزب سوسیال دموکرات وارد مذاکره شده، اما سایر گزینه‌ها را نیز رد نکرد. یک نظرسنجی کمی بعد از انتخابات نشان داد که ۶۵٪ اعضای حزب سوسیال دموکرات مخالف وارد شدن به یک ائتلاف بزرگ با حزب مرکل بودند. با وجود این هیئت رئیسه حزب سوسیال دموکرات با این شرط به شروع مذاکرات در مورد ائتلاف با مرکل رای مثبت داد که آنان از اعضای حزب قبل از ورود به ائتلاف رای‌گیری به عمل بیاورند. سبزها مخالفتی برای مذاکرات در مورد ائتلاف با اتحادیه دمکرات مسیحی نداشتند اما رهبران اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن مخالف چنین ائتلافی بودند. از سوی دیگر سبزها اعلام کردند که تصمیمی برای ائتلاف با حزب چپ ندارند. گفتگوهای رسمی در اولین هفته اکتبر با دیدار مرکل با رهبران حزب سوسیال دموکرات در روز ۴ اکتبر آغاز شد. مرکل گفت: اروپا به ما می‌نگرد، دنیا به ما می‌نگرد، ما مسئولیتی مشترک برای برقراری یک دولت پایدار داریم. او همچنین تصمیم گرفت که هفته بعد از آن گفتگوهایی را با رهبران حزب سبزها آغاز کند. بعد از گذشت پنج هفته از مذاکرات، که در تمام طول شبانه‌روز ۲۷ تا ۲۸ نوامبر به اوج خود رسید، اتحادیه دموکرات مسیحی و سوسیال مسیحی بایرن به توافق با حزب سوسیال دموکرات برای تشکیل دولت ائتلافی دست پیدا کرد. موضوعات حل شده در گفتگوها، اعلام حداقل دستمزد ۸٫۵ یورو در ساعت از شروع سال ۲۰۱۵ و برقرار نکردن مالیات‌های بیشتر بودند. این توافق با شرط پذیرفته شدن آن توسط یک همه‌پرسی در روز ۶ دسامبر درون حزب سوسیال دموکرات صورت پذیرفت. در روز ۱۴ دسامبر ۷۶٪ اعضای حزب سوسیال دموکرات به توافق برای دولت ائتلافی رای مثبت دادند و سومین دولت تحت رهبری صدراعظم آنگلا مرکل در روز ۱۷ دسامبر کار خود را آغاز کرد. دولت سوم آنگلا مرکل
دولت سوم آنگلا مرکل (به آلمانی: "Kabinett Merkel III") دولت جمهوری فدرال آلمان در هجدهمین دوره قانونگذاری بوندستاگ بود که پس از انتخابات فدرال ۲۰۱۳ بر سرکار آمد و در ۱۴ مارس ۲۰۱۸ کار خود را به پایان رساند و دولت چهارم مرکل جایگزین آن شد. این دولت به رهبری صدراعظم آنگلا مرکل، با ائتلافی از اتحادیه دموکرات مسیحی، اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن و سوسیال دموکراتها تشکیل شد مانوئلا شوازیگ
مانوئلا شوازیگ (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل آلمان و عضو حزب سوسیال دموکرات این کشور است. او از ۴ ژوئیه ۲۰۱۷ نخست‌وزیر ایالت مکلنبورگ-فورپومرن و رئیس حزب سوسیال دموکرات آلمان در این ایالت است. او از ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳ تا زمان کسب پست نخست‌وزیریِ ایالتِ مکلنبورگ-فورپومرن، وزیر خانواده، جوانان، زنان و سالمندان آلمان در کابینه آنگلا مرکل بود. پیشتر او از ۶ اکتبر ۲۰۰۸ تا زمان احراز مقام وزارت خانواده، جوانان، زنان و سالمندان، در ایالت مکلنبورگ-فورپومرن وزیر سلامتی، بهداشت و امور اجتماعی بود. انتخابات فدرال آلمان (۲۰۲۱)
آنگلا مرکل صدراعظم فعلی در این انتخابات شرکت نکرده و این پایان دوره ۱۶ساله صدراعظمی وی است. این اولین بار در تاریخ پس از جنگ است که صدراعظم فعلی به دنبال انتخاب مجدد نیست. انتخابات فدرال آلمان (۲۰۲۱)
در قرارداد ائتلاف، سه حزب شرکت کننده بر سر یک سری از اصول مشترک توافق کردند؛ از جمله اینکه آلمان استفاده از زغال سنگ برای تولید انرژی را تا سال ۲۰۳۰ یعنی هشت سال زودتر از موعدی که پیش‌تر پیش‌بینی شده بود پایان دهد، حداقل حقوق در آلمان ۱۲ یورو در ساعت تعیین شود، شرایط برای اخذ شهروندی آلمان آسان‌تر شود. در این قرارداد سن رای دادن نیز ۱۶ سال تعیین شد. احزاب ائتلاف توافق کردند که آنالنا بائربوک یکی از رهبران حزب سبز وزارت امور خارجه را در اختیار بگیرد، رهبر دیگر حزب سبز روبرت هابک نیز وزارت تازه تاسیس شده محیط زیست، انرژی و اقتصاد شود و همچنین کریستیان لیندنر رهبر حزب دموکرات‌های آزاد عهده‌دار مقام وزارت امور مالی شود. مراسم سوگند خوردن اولاف شولتس صدراعظم جدید و کابینه او برای اوایل ماه دسامبر تعیین شد. در روز ۴ دسامبر کنوانسیون حزب سوسیال دموکرات با ۹۸/۸٪ به قرارداد ائنلافی رای مثبت داد. حزب دموکرات‌های آزاد نیز در روز ۵ دسامبر با ۹۲/۴٪ تشکیل دولت ائتلافی را به تصویب رساندند. روز بعد در روز ۶ دسامبر اعضای حزب سبز با ۸۶٪ آرا این قرارداد را تایید کردند.. مارکوس مکل
مارکوس مکل (؛ زادهٔ ) یک خداشناس و سیاستمدار اهل آلمان است. وی از ۱۲ آوریل ۱۹۹۰ تا ۲۰ اوت ۱۹۹۰ وزیر امور خارجه جمهوری دموکراتیک آلمان بود. یوزف ویرت
کارل یوزف ویرت (زادهٔ ۶ سپتامبر ۱۸۷۹ – درگذشته ۳ ژانویه ۱۹۵۶) سیاست‌مدار آلمانی، عضو حزب مرکزی آلمان و صدراعظم این کشور میان سال‌های ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۲ بود. وی در ۴۱ سالگی به مقام صدراعظمی آلمان رسید. او جوان‌ترین صدراعظم تاریخ آلمان بوده‌است. انتخابات فدرال آلمان (۲۰۱۳)
در این انتخابات از آن‌جایی که آنگلا مرکل به عنوان رهبر اتحادیهٔ دمکرات مسیحی پست صدراعظمی را از هشت سال پیش از آن به عهده داشت، این حزب با چالش چندانی برای معرفی کاندیدای پست صدراعظمی مواجه نبود اما شرایط برای حزب سوسیال دموکرات به گونهٔ دیگری بود. در بحث‌های درون‌حزبی چهار نفر دارای بخت بیشتری برای رسیدن به این پست بودند: دبیر کل این حزب، زیگمار گابریل؛ رهبر کمیته پارلمانی این حزب و وزیر خارجهٔ سابق آلمان، فرانک-والتر اشتاین‌مایر؛ و وزیر سابق اقتصاد و نخست‌وزیر سابق ایالت نوردراین-وستفالن و رهبر این حزب، پر اشتاینبروک. البته در این حزب هانه‌لوره کرافت، نخست‌وزیر وقت ایالت نوردراین وستفالن از کاندیداتوری برای این پست امتناع کرد. آنگلا مرکل
آنگلا مرکل رهبر دفاکتو اتحادیه اروپا خوانده شده‌است و مجله فوربز دو بار او را دومین شخص قدرتمند جهان نامید که بالاترین رتبه‌ای است که یک زن تاکنون بدان رسیده‌است. مرکل در سال ۲۰۱۵ از سوی مجله تایمز به عنوان شخصیت سال برگزیده شد و این نشریه او را صدراعظم دنیای آزاد نامید. وی از روز ۲۶ مارس ۲۰۱۴ رکورد طولانی‌ترین دوره تصدی دولت را در بین سران کشورهای عضو اتحادیه اروپا از آن خود کرده‌است. همچنین وی در سال ۲۰۱۶ برای دهمین سال به عنوان قدرتمندترین زن دنیا از سوی مجله فوربز برگزیده شد. صدراعظم آلمان
صدراعظم جمهوری فدرال آلمان ، که بیشتر با عنوان کوتاه صدراعظم آلمان نامیده می‌شود، رئیس دولت آلمان است. در سیاست آلمان، صدراعظم معادل نخست‌وزیر در بسیاری از کشورهای دیگر است. معادل مستقیم کلمه نخست‌وزیر به آلمانی (Ministerpräsident) در آلمان برای اشاره به مسئولان دولت‌های ایالات آلمان بکار می‌رود. آنگلا مرکل
در انتخابات بوندس‌تاگ در سال ۲۰۰۵ مرکل خود را نامزد صدراعظمی از طرف دو حزب متحد کرد. بر خلاف انتظار همه، اتحادیه دموکرات مسیحی رأی بالایی آورد به‌طوری‌که اتحادیه دموکرات مسیحی‌ها و سوسیال مسیحی‌های بایرن یا سوسیال دموکرات‌ها هیچ‌کدام به تنهایی نتوانستند اکثریت پارلمانی را بدست بیاوردند. احزاب کوچکتر مانند حزب سبزهای آلمان (اتحاد ۹۰/سبزها) یا دمکرات‌های آزاد که به‌طور سنتی شرکای ائتلافی احزاب بزرگ هستند، این‌بار هیچ‌کدام به میزان کرسی موردنیاز برای ائتلاف با احزاب بزرگتر دست نیافتند. به این ترتیب ائتلاف دمکرات مسیحی‌ها و اتحادیه سوسیال-مسیحی بایرن مجبور شدند برای اداره کشور با سوسیال دموکرات‌ها ائتلاف بزرگ تشکیل دهند. بر طبق مذاکرات ائتلاف بزرگ، سوسیال دموکرات‌ها به صدراعظمی مرکل و کناره‌گیری شرودر از سیاست رضایت دادند به شرط این‌که ۸ وزارت‌خانه بزرگ در دستان آن‌ها باقی بماند. به این صورت آنگلا مرکل نخستین زن صدراعظم کشور آلمان معرفی شد. زیگمار گابریل
زیگمار گابریل (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل آلمان از حزب سوسیال دموکرات این کشور است. وی از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ وزیر اقتصاد و معاون صدراعظم آلمان و از ژانویه ۲۰۱۷ تا مارس ۲۰۱۸ نیز وزیر امور خارجه بود. گابریل از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۷ رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان بود که طولانی‌ترین مدت رهبری بر این حزب را بعد از ویلی برانت داراست. وی در روز ۲۵ ژانویه ۲۰۱۷ از رهبری حزب کناره‌گیری کرده و رهبری آن را به مارتین شولتس، رئیس سابق پارلمان اروپا سپرد تا زمینه برای کاندیداتوری شولتس برای مقام صدراعظمی در انتخابات فدرال سال ۲۰۱۷ فراهم شود. صدراعظم آلمان
در دوران‌های مختلف نقش صدراعظم متفاوت بوده‌است. از ۱۸۷۱ تا ۱۹۱۸ صدراعظم تنها به امپراتور پاسخگو بود. با انقلاب آلمان در ۱۹۱۸، پارلمان اختیار برکناری صدراعظم را کسب کرد. بر اساس قانون اساسی وایمار سال ۱۹۱۹، صدراعظم توسط رئیس‌جمهور منصوب می‌شد و در برابر پارلمان پاسخگو بود. اما پس از مرگ رئیس‌جمهور پاول فن هیندنبورگ قانون اساسی وایمار عملاً در دوران نازی کنار گذاشته شد. در قانون اساسی ۱۹۴۹ اختیارات بیشتری به صدراعظم داده شد و رئیس‌جمهور تقریباً به مقامی تشریفاتی تبدیل شد. دولت اول آنگلا مرکل
دولت اول آنگلا مرکل (به آلمانی: Kabinett Angela Merkel I) دولت جمهوری فدرال آلمان از ۲۲ نوامبر ۲۰۰۵ تا ۲۷ اکتبر ۲۰۰۹ همزمان با شانزدهمین دوره قانونگزاری مجلس فدرال آلمان بوندستاگ فعال بود. رهبر این دولت آنگلا مرکل از اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان بود و اولین زنی بود که در تاریخ آلمان به مقام صدراعظم آلمان می‌رسید. کابینه این دولت ائتلافی از اتحادیه دموکرات مسیحی و حزب خواهر آن در ایالت بایرن، اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن به همراه حزب سوسیال دموکرات آلمان بود. این دولت پس از انتخابات فدرال ۲۰۰۵ در آلمان به قدرت رسید و جانشین دولت دوم گرهارد شرودر شد و در روز ۲۸ اکتبر ۲۰۰۹، پس از انتخابات فدرال سال ۲۰۰۹ به کار خود پایان داد و متعاقب آن دولت دوم مرکل کار خود را آغاز کرد. آنگلا مرکل
سومین دوره صدراعظمی مرکل پس از انتخابات فدرال ۲۰۱۳ آغاز شد که در آن اتحادیه دموکرات مسیحی ۴۱٪/۵ از کل آرا را به‌دست‌آورد. اما هم‌پیمانانش در حزب دموکرات‌های آزاد در این دوره از انتخابات از ورود به بوندس‌تاگ بازماندند و در نتیجه مرکل دولتی ائتلافی با سوسیال دموکرات‌ها تشکیل داد. آلمان
پارلمان مرکزی فدرال آلمان به نام بوندس‌تاگ صدراعظم را برمی‌گزیند. وی را پیش از انتخابات مجلس فقط می‌توان با «رأی عدم اعتماد سازنده» برانداخت. منظور از سازنده این است که مجلس باید جانشینی برای او داشته باشد و تا زمانی که مشخص نباشد چه کسی به جای او می‌نشیند، نمی‌توان او را برکنار کرد. حکومت یا به اصطلاحی دیگر کابینه تشکیل شده‌است از صدر اعظم و وزیران. صدراعظم لزوماً عضو مجلس است، وزیران معمولاً از دل مجلس در می‌آیند، اما حتماً لازم نیست چنین باشد. صدراعظم در عمل قدرتمندترین مقام سیاسی است اما مقام تشریفاتی آن پس از رئیس‌جمهور و رئیس بوندس‌تاگ قرار دارد. اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان
مانفرد وبر از اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن کاندیدای اصلی حزب مردم اروپا در انتخابات ۲۰۱۹ پارلمان اروپا بود. اگرچه گروه پارلمانی حزب مردم اروپا سرانجام اورزولا فن در لاین از اتحادیه دموکرات مسیحی را نامزد ریاست کمیسیون اروپا کرد. او که در ژوئیه ۲۰۱۹ به این مقام برگزیده شد اولین زنی بود که ریاست این کمیسیون را بر عهده داشت. کرامپ کارنبائور در روز ۱۰ فوریه ۲۰۲۰ پس از رسوایی در دولت ایالتی تورینگن از رهبری اتحادیه دموکرات مسیحی کناره‌گیری کرد. در آن زمان مذاکرات برای تشکیل دولت ایالتی تورینگن در جریان بود و شعبه ایالتی اتحادیه دموکرات مسیحی در تورینگن برای جلوگیری از به قدرت رسیدن حزب چپ مذاکراتی را با حزب راست افراطی آلترناتیو برای آلمان برای تشکیل دولت ایالتی آغاز کرده بود. در آلمان بعد از جنگ جهانی دوم همکاری احزاب دموکراتیک با راست‌های افراطی تابو شمرده می‌شد. کارنبائور متهم شد که قادر به اجرای انضباط در داخل حزب در طول بحران نبوده، در حالی که به گفته او مواضع نامشخص حزب در قبال همکاری با حزب آلترناتیو برای آلمان و حزب چپ باعث این مشکل بوده‌است. در حالی که بحران دولت ایالتی تورینگن به استعفای کارن باور سرعت بخشید، او معتقد بود که تصمیمش را برای استعفا مدتی پیش از آن گرفته بود در حالی که رسانه‌ها این استعفا را به ضعف مدیریتی وی نسبت دادند. با این حال کرامپ کارن‌باور در مقام وزیر دفاع آلمان و رهبر داخلی حزب تا انتخابات داخل حزبی فوریه ۲۰۲۱ باقی ماند. این انتخابات که قرار بود در آوریل ۲۰۲۰ برگزار شود به دلیل همه‌گیری کووید ۲۰۱۹ بارها به تعویق افتاد و سرانجام به‌طور آنلاین برگزار شد. در این انتخابات آرمین لاشت نخست‌وزیر ایالت نوردراین وستفالن با ۵۲/۸٪ درصد آرای اعضای حزب به رهبری اتحادیه دموکرات مسیحی رسید. رقیب وی فریدریش مرتس که ۴۷/۲٪ آرا را بدست آورد در انتخابات داخل حزبی سال ۲۰۱۸ هم از کرامپ کارنبائور شکست خورده بود. انتخاب لاشت در نگاه ناظران تداوم میانه‌روی مرکل و اتحادیه دموکرات مسیحی به‌شمار می‌آید. صدراعظم آلمان
در نهم نوامبر ۱۹۱۸، صدراعظم ماکس فن بادن مقامش را به فردریش ابرت تحویل داد. ابرت به خدمت به عنوان رئیس حکومت در دوران ۳ ماهه بین پایان امپراتوری آلمان و تشکیل مجلس ملی ادامه داد ولی از عنوان صدراعظم استفاده نکرد. انتخابات فدرال آلمان (۲۰۱۳)
بعد از علنی شدن طرح‌های نجات اقتصادی کشورهای اروپایی از بحران اقتصادی بحث‌های داغی در محافل داخلی آلمان بالا گرفت. در آن هنگام وزیر خارجه وقت دولت مرکل، ولفگانگ شویبله خاطر نشان کرد که یونان به سومین بسته طرح نجات اقتصادی نیاز دارد. این اظهارنظر در تضاد شدید با همکارانش بود که از صحبت در چنین مواردی در دورهٔ انتخابات اجتباب می‌ورزیدند که به‌طور مشخص از سیاست‌های مرکل برای عدم اجرای چنین طرح نجاتی ناشی می‌شد. در واکنش به این اظهارات، پیر اشتاینبروک از حزب سوسیال دموکرات گفت که وقت آن رسیده که خانم مرکل حقیقت را به مردم بگوید. یورگن تریتین از حزب سبزها نیز مرکل را در این خصوص به چالش کشید. اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان
بعد از سقوط دولت آلمان شرقی در سال ۱۹۸۹، هلموت کهل با پشتیبانی دولت‌های آمریکا، فرانسه و بریتانیا، خواستار اتحاد مجدد آلمان شد. در روز ۳ اکتبر ۱۹۹۰ دولت آلمان شرقی فروپاشید و مناطق آن ضمیمه دولت آلمان غربی شدند. حزب اتحادیه دموکرات مسیحی در آلمان شرقی با متحد غربی‌اش ادغام شدند و نمایندگان آن در یک لیست واحد در انتخابات بوندستاگ ۱۹۹۰ شرکت کردند. در این انتخابات ائتلاف اتحادیه دموکرات مسیحی و حزب دموکرات آزاد پیروز شدند. با اینکه هلموت کهل دوباره بعنوان صدراعظم آلمان انتخاب شد، اما محبوبیت حزب بخاطر رکود شدید اقتصادی در ایالت‌های جدید شرقی و مالیات‌های سنگین در ایالت‌های غربی کاهش شدیدی پیدا کرد. با این حال اتحادیه دموکرات مسیحی با اختلاف ناچیزی پیروز انتخابات فدرال ۱۹۹۴ شد که دلیل آن بهتر شدن اوضاع اقتصادی آلمان بود. هلموت کهل تا زمان شکست حزبش در انتخابات ۱۹۹۸ رهبر حزب باقی ماند و سپس ولفگانگ شویبله بعنوان رهبر حزب انتخاب شد. کمی بعد از آن در سال ۲۰۰۰ شویبله به دلیل رسوایی اقتصادی درون حزبی از مقام خود استعفا کرد و آنگلا مرکل جای او را گرفت که تا سال ۲۰۱۸ رهبری حزب دموکرات مسیحی را بر عهده داشت. در انتخابات فدرال ۱۹۹۸ اتحادیه دموکرات مسیحی به همراه اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن بدترین شکست خود را از زمان تأسیس حزب در سال ۱۹۴۹ متحمل شدند. در این انتخابات حزب سوسیال دموکرات به رهبری گرهارد شرودر در ائتلاف با حزب سبز به رهبری یوشکا فیشر اکثریت کرسی‌های بوندستاگ را بدست گرفتند و تا ساعت ۲۰۰۵ در دولت باقی ماندند. در انتخابات سال ۲۰۰۲ اتحادیه دموکرات مسیحی نتایج بهتری بدست آورد، اما به دلیل نرسیدن به حد نصاب اکثریت از تشکیل دولت بازماند. مارتین شولتس
مارتین شولتس (زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل آلمان می‌باشد. او از مارس ۲۰۱۷ تا فوریه ۲۰۱۸ رهبری حزب حزب سوسیال دموکرات آلمان را بر عهده داشت و از سپتامبر ۲۰۱۷ عضو پارلمان آلمان می‌باشد همچنین از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۷ رئیس پارلمان اروپا بود. آلمان نازی
آدولف هیتلر روز ۳۰ ژانویه سال ۱۹۳۳ توسط پاول فن هیندنبورگ، رئیس‌جمهور آلمان، به عنوان صدراعظم برگزیده شد؛ پس از آن حزب نازی شروع به تحکیم قدرت خود و حذف مخالفان نمود. هیندنبورگ روز ۲ اوت ۱۹۳۴ درگذشت و هیتلر با ادغام دو پست ریاست‌جمهوری و صدارت‌عظمی، پس از یک همه‌پرسی ملی در روز ۱۹ اوت همان سال، به پیشوای آلمان (آلمانی: "Führer") بدل شد. در جریان رکود بزرگ، نازی‌ها ثبات اقتصادی را به آلمان بازگرداندند و جمعیت بیکاران را به طرز چشم‌گیری کاهش دادند. ساخت پروژه‌های گسترده عمومی، به‌خصوص اتوبان‌ها از جمله مسائلی بود که موجب بازگشت ثبات به اقتصاد آلمان و افزایش محبوبیت این حکومت در میان آلمانی‌ها گردید. رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان
"رهبر حزب سوسیال دموکرات"' ("Vorsitzender der Sozialdemokratischen Partei Deutschlands") ارشدترین شخصیت سیاسی در حزب سوسیال دموکرات آلمان است. از دسامبر سال 2019، زاسکیا اسکن بطور مشترک به همراه نوربرت والتر-بوریانس این مقام را عهده‌دار هستند. دولت چهارم آنگلا مرکل
در ژوئن ۲۰۱۸ به دلیل اختلافات بین وزیر فدرال داخله و رهبر اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن هورست زیهوفر با صدراعظم آنگلا مرکل، دولت فدرال در خطر سقوط قرار گرفت. در آن زمان هورست زیهوفر طرحی را ارائه کرد که بر مبنای آن پناهندگانی که در سایر کشورهای اتحادیه اروپا ثبت‌نام کرده‌اند باید باز پس فرستاده شوند. آنگلا مرکل با این طرح مخالف بود و زیهوفر در روز ۱ ژوئیه تهدید به استعفا کرد. در واقع با خروج اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن، دولت مرکل از اکثریت بازمی‌ماند و سقوط می‌کرد. با این حال در روز ۲ ژوئیه دو حزب به توافق دست یافتند. مارتین شولتس
نوامبر ۲۰۱۶ شولتس اعلام کرد که قصد ندارد برای سومین بار رئیس پارلمان اروپا بشود و می‌خواهد به عنوان نماینده حزب سوسیال دموکرات در انتخابات فدرال ۲۰۱۷ آلمان شرکت کند. بدین ترتیب زیگمار گابریل با کنارگیری از سمت ریاست حزب سوسیال دموکرات جای خود را به شولتس داد. آلفرد هوگنبرگ
آلفرد فرانتس ویلهلم ماریا هوگنبرگ (زاده ۱۹ ژوئن ۱۸۶۵ – درگذشته ۲۱ مارس ۱۹۵۱) سرمایه‌دار و سیاستمدار مشهور آلمانی بود. وی یکی از شخصیت‌های برجسته ملی‌گرا در آلمان است. هاگنبرگ نقش پررنگی در تبلیغات برای هیتلر داشت و کمک شایانی در فعالیت‌های تبلیغاتی آدولف هیتلر انجام می‌داد. آلفرد هاگنبرگ در رشته حقوق دانشگاه گوتنبرگ فارغ‌التحصیل شد. وی در طول جنگ جهانی اول فعالیت‌های مستمری در صحنه سیاسی آلمان داشت و در این دوره اعتقادات پان‌ژرمنیسم پیدا کرد. اما پس از جنگ جهانی و تأسیس حزب ملی سوسیالیست کارگران آلمان توسط آدولف هیتلر، هاگنبرگ علاقه خود را به حزب هیتلر نشان داد و حزب نازی هم حمایت خود را از هاگنبرگ و حزب ملی مردم آلمان اعلام کرد. پس از صدراعظم شدن آدولف هیتلر، رئیس جمهور پاول فون هیندنبورگ پیشنهاد داد تا وزارت اقتصاد و کشاورزی به آلفرد هاگنبرگ واگذار شود. آنالنا بربوک
آنالنا شارلوت آلما بِربوک (؛ متولد ۱۵ دسامبر ۱۹۸۰) سیاستمداری آلمانی است که از سال ۲۰۲۱ وزیر امور خارجه آلمان است. او از ۲۰۱۸ به‌طور مشترک با روبرت هابک رهبری حزب سبز (اتحاد ۹۰ / سبزها) آلمان را برعهده دارند . از انتخابات فدرال ۲۰۱۳، وی همچنین کرسی نمایندگی براندنبورگ در بوندستاگ را در اختیار داشت. فرانتس ورانیتسکی
فرانتس ورانیتسکی (آلمانی: Franz Vranitzky؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل اتریش است. ورانیتسکی در حال حاضر ۸۲ سال دارد. او یکی از اعضای حزب سوسیال دموکرات اتریش (SPÖ) واز سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۷ صدراعظم اتریش بوده‌است.وی پس از فرد زینواتس به این سمت رسید. آلیس وایدل
آلیس الیزابت وایدل (زاده ۶ فوریه ۱۹۷۹) سیاستمداری آلمانی است و از اکتبر ۲۰۱۷ رهبر حزب آلترناتیو برای آلمان (AfD) در بوندستاگ می‌باشد. او از انتخابات فدرال ۲۰۱۷ عضوی از بوندستاگ (MdB) است و در آن انتخابات به همراه الکساندر گائولند نامزد اصلی حزب خود بود. وی همچنین از نوامبر ۲۰۱۹ معاون سخنگوی حزب آلترناتیو برای آلمان در سطح فدرال و از فوریه ۲۰۲۰، رئیس انجمن حزبی در ایالت در بادن-وورتمبرگ بوده‌است. هلموت کوهل
هلموت کوهل در ۳ آوریل ۱۹۳۰ در شهر لودویگسهافن آلمان در یک خانواده کاتولیک به دنیا آمد. فعالیت‌های سیاسی اش را از ۱۶ سالگی شروع کرد و به اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان پیوست. کوهل در سال ۱۹۷۳ میلادی، در سن ۴۳ سالگی به ریاست این حزب انتخاب شد و در راس یک ائتلاف حزبی با حزب دموکرات آزاد آلمان در سال ۱۹۸۲، صدر اعظم این کشور شد. تئوری توطئه پیرامون مرگ آدولف هیتلر
در خردادماه ۱۳۹۶ مرد سالخورده‌ای در شهر سالتا در کشور آرژانتین ادعا کرده که رهبر سابق آلمان آدولف هیتلر است که در ۷۰ سال گذشته مخفی شده‌است. این پیرمرد در مصاحبه‌ای با روزنامه ال-پاتریوت گفت که در سال ۱۹۴۵ با پاسپورتی به نام هرمن گونتربرگ از آلمان به آرژانتین مهاجرت کرده‌است. او می‌گوید که پاسپورتش جعلی بوده و از سوی گشتاپو در روزهای آخر جنگ صادر شده و او رهبر سابق نازی‌ها یعنی آدولف هیتلر است. صدراعظم آلمان
آدولف هیتلر در ژانویه ۱۹۳۳ صدراعظم آلمان شد. هیتلر از همان آغاز شروع به کسب قدرت بیشتر و تغییر ماهیت صدراعظم کرد. تنها پس از ۲ ماه از به قدرت رسیدن هیتلر و پس از آتش‌سوزی در ساختمان رایشس‌تاگ، قانون اختیاردهی را تصویب شد که به صدراعظم اختیارات کامل قانون‌گذاری برای یک مدت ۴ ساله می‌داد. بر اساس این، صدراعظم می‌توانست هر قانونی را بدون در جریان قرار دادن پارلمان تصویب کند. قدرت صدراعظم همچنان در حال افزایش بود تا اینکه رئیس‌جمهور پاول فن هیندنبورگ از دنیا رفت. هیتلر از قانون اختیاردهی استفاده کرد تا مقام ریاست‌جمهوری را با مقام صدراعظم ادغام کند و مقام جدیدی به نام فورِر یا پیشوا ایجاد کند. با آن‌که مقام‌ها در هم ادغام شده بودند، همچنان هیتلر را «صدراعظم و پیشوا» می‌خواندند، که نشان می‌داد مقام‌های رهبر کشور و رئیس دولت همچنان دو مقام جدا در دست یک نفر هستند. این جدا بودن زمانی مشخص‌تر شد که در آوریل ۱۹۴۵ هیتلر اعلام کرد پس از مرگش مقام پیشوا از بین خواهد رفت و دوباره یک رئیس‌جمهور و یک صدراعظم جداگانه وجود خواهد داشت. در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵ هیتلر خودکشی کرد و به مدت کوتاهی یوزف گوبلس آن گونه که در وصیت‌نامهٔ هیتلر خواسته شده بود، جانشین او به عنوان صدراعظم شد. پس از مدت کوتاهی گوبلز نیز خودکشی کرد و قدرت به دریاسالار کارل دونیتس به عنوان رئیس‌جمهور آلمان رسید. دونیتس در مقابل لوتز گراف شورین فن کروسیک را به ریاست دولت آلمان منصوب کرد. دونیتس و شورین دربارهٔ تسلیم شدن با متفقین مذاکره کردند. آنگلا مرکل
پس از انتخابات فدرال ۲۰۰۵ در آلمان و شکست حزب سوسیال دموکرات، مرکل جانشین گرهارد شرودر بعنوان صدراعظم آلمان در یک دولت ائتلاف بزرگ از اتحادیه دموکرات مسیحی و اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن -حزب خواهر آن در ایالت بایرن- و حزب سوسیال دموکرات آلمان شد. مرکل اولین زن در تاریخ آلمان و اولین شهروند سابق آلمان شرقی بعد از اتحاد مجدد آلمان بود که به مقام صدراعظمی آلمان می‌رسید. صدراعظم آلمان
صدراعظم توسط پادشاه پروس به عنوان رهبر کنفدراسیون آلمان شمالی منصوب شده بود. نقش و قدرت‌های او بسیار شبیه به نقش و قدرت صدراعظم آلمان از سال ۱۸۷۱ بود. اولاف شولتس
بعد از موافقت حزب سوسیال دموکرات به شرکت در دولت ائتلافی در دولت چهارم آنگلا مرکل، شولتس هم‌زمان عهده‌دار دو مقام وزیر امور مالی و معاون صدراعظم آلمان شد. شولتس در سال ۲۰۱۹ در تلاشی برای به‌دست گرفتن رهبری حزب سوسیال دموکرات به‌طور مشترک با کلارا گیویتس، نماینده پیشین ایالت براندنبورگ، خود را نامزد مقام رهبری حزب کرد. این زوج با وجود پیروزی در دور نخست رای‌گیری، در دومین دور با ۴۵ درصد آرا از نوربرت والتر بوریانس و زاسکیا اسکن شکست خوردند. متعاقب این شکست، شولتس از پست معاون حزب سوسیال‌دموکرات کناره‌گیری کرد. در روز ۱۰ اوت ۲۰۲۰ کمیته رهبری حزب، اولاف شولتس را به‌عنوان کاندیدای مقام صدراعظمی آلمان از حزب سوسیال‌دموکرات در انتخابات فدرال سپتامبر ۲۰۲۰ کرد. رئیس‌جمهور آلمان
درجه قدرتی که به رئیس‌جمهور در قانون اساسی داده شده، مبهم است. اگرچه عملاً، دارندگان آن را به عنوان یک مقام بسیار تشریفاتی می‌شناسند و با نظر دولت فدرال اعمال خود را انجام می‌دهند. برخلاف بسیاری از قانون‌اساسی دیگر کشورها، قانون اساسی آلمان، رئیس دولت را به عنوان فرمانده کل قوای نظامی (حتی تشریفاتی) در نظر نمی‌گیرد. مطابق به ماده ۶۵a از قانون اساسی آلمان این نقش در روزهای صلح به وزیر دفاع و در روزهای جنگ به صدراعظم اعطا می‌شود. علی‌رغم این ماده، دولت فدرال آلمان هیچ وقت اجازه اعلان جنگ را بدون موافقت رئیس‌جمهور ندارد. رئیس‌جمهور به‌طور کلی وظایف زیر را به دوش می‌گیرد:رئیس‌جمهور دارای قدرت‌های استردادی بسیار مهمی است که در بیشتر مواقع به‌خصوص موارد بحران به کار می‌آید. عده‌ای اعتقاد دارند که قانون اساسی رئیس‌جمهور را برای پیروی کردن تمام دستورنامه‌های دولت در هر شرایطی مکلف نمی‌داند. برای مثال، پیشنهاد شده که رئیس‌جمهور می‌تواند امضاء نمودن قوانین جدید را به این خاطر که با محتوای آن راضی نیست رد کند و به این صورت آن را نفی یا «وتو» کند یا از تصویب انتصاب یک کابینه خاص امتناع کند. از جایی که تاکنون هیچ رئیس‌جمهوری در تاریخ آلمان «وتو» انجام نداده و این گفته‌ها هیچ وقت محک زده نشده‌اند، بحث‌هایی روی آن جریان دارد. انتخابات فدرال آلمان (۲۰۱۳)
با اینکه تعیین کاندیدای احتمالی پست صدراعظمی (Kanzlerkandidaten) از سوی هر حزب اهمیت ویژه‌ای دارد، اما این مورد در قانون اساسی آلمان پیش‌بینی نشده‌است. با این وجود حزب‌های بزرگ آلمان قبل از برگزاری انتخابات به معرفی کاندیدای صدراعظمی از سوی حزب خود اقدام می‌کنند. حزب‌های دمکرات مسیحی و اتحادیهٔ سوسیال مسیحی و نیز حزب سوسیال دمکرات قبل از انتخابات کاندیدای این پست را اعلام می‌کنند. البته احزاب کوچکتر همانند حزب دموکرات آزاد، حزب سبز و حزب چپ با اطلاع از شانس کم رسیدن به اکثریت پارلمان، به ندرت به این کار اقدام می‌کنند. با این وجود این حزب‌ها یک یا دو عضو خود را به عنوان چهرهٔ شاخص یا Spitzenkandidaten برای کمپین‌های انتخاباتی اعلام می‌کنند. آنه‌گرت کرامپ-کارنباوئر
آنه‌گرت کرامپ-کارنباوئر (؛ زادهٔ ) از سیاستمداران آلمانیِ اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان که از سال ۲۰۱۸ به عنوان رهبر اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان فعالیت کرده‌است. او پیشتر از ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۸ رئیس‌الوزرای زارلاند بوده‌است. او در سال ۲۰۱۸ و پس از پایان کار آنگلا مرکل به عنوان رهبر این حزب برگزیده شد. کرامپ-کارنباوئر در فوریه ۲۰۲۰ اعلام کرد تا پایان سال از سمت خود کنار خواهد رفت و در انتخابات سال بعد برای صدارت عظمی نامزد نخواهد شد. آنگلا مرکل
در سال ۲۰۰۷ مرکل ریاست شورای اروپا و گروه هشت را به عهده داشت و دومین زنی بود که به این مقام برگزیده می‌شد. او همچنین نقشی کلیدی در پیمان لیسبون و اعلامیه برلین ایفا کرد. تقویت پیمان تجاری و سرمایه‌گذاری ترنس-آتلانتیک از اولویت‌های مرکل در تجارت خارجی بوده‌است. وی همچنین نقشی تعیین‌کننده در مدیریت بحران اقتصادی اروپا داشت و از وی به عنوان تصمیم گیرنده اصلی در حل بحران یاد می‌شود. در سیاست‌های داخلی آلمان، اصلاحات سیستم خدمات درمانی، مشکلات مربوط به آینده توسعه بخش انرژی و همچنین سیاست‌های درهای باز برای سیل مهاجران در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ از عمده‌ترین مسائلی بود که مرکل و دولتش را درگیر کرد. گوستاف باوئر
گوستاف آدولف باوئر (زادهٔ ۶ ژانویه ۱۸۷۰ – درگذشته ۱۶ سپتامبر ۱۹۴۴) رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان و صدراعظم این کشور در میان سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ بود. صدراعظم آلمان
قدرت صدراعظم از مواد قانون اساسی سرچشمه می‌گیرد و در عمل از موقعیتش در رهبری حزبی که بیشترین تعداد کرسی را در پارلمان داشته باشد. به استثنای هلموت اشمیت، صدراعظم معمولاً رئیس حزب خود نیز هست. البته در مورد گرهارد شرودر در سال ۱۹۹۹ هم چنین بود تا اینکه در سال ۲۰۰۴ از رهبری حزبش استعفا داد. گیدو وستروله
وی از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ قائم مقام صدراعظم و از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۳ نیز وزیر خارجه آلمان بود. فهرست صدراعظم‌های آلمان
حزب سیاسی: انتخابات فدرال آلمان (۲۰۲۱)
در روز ۱۸ ژوئیه تصویری از آرمین لاشت، نامزد حزب دموکرات مسیحی آلمان در رسانه‌ها منتشر شدن که نشان می‌داد او در شهر ارفتشتات در جریان مراسم ادای احترام به قربانیان این فاجعه، در حین سخنرانی رئیس‌جمهور آلمان فرانک والتر اشتاین‌مایر می‌خندید. با وجود عذرخواهی لاشت از این رفتار خود، وی بشدت مورد انتقاد رسانه‌ها و افکار عمومی آلمان قرار گرفت. متعاقب آن، آرای حزب اتحادیه در نظرسنجی‌های پیش از انتخابات روندی بشدت نزولی را آغاز کرد و همزمان آرای حزب سوسیال دموکرات در این نظرسنجی‌ها افزایش یافت.حزب سوسیال دموکرات آلمان با بدست آوردن ۲۵ درصد آرا، بهترین نتیجه انتخاباتی خود را بعد از انتخابات فدرال سال ۲۰۰۵ کسب کرد و به قدرتمندترین حزب در بوندستاگ تبدیل شد. همچنین این حزب برای اولین بار از سال ۲۰۰۲ تمام کرسی‌های تک نماینده در ایالت‌های براندنبورگ و زارلند را از آن خود کرد و برنده تمام کرسی‌های حوزه‌های انتخابیه از ایالت مکلنبورگ فورپورمن شد، بخصوص حوزه انتخابیه فورپورمن-روگن-گرایفسوالد که حوزه انتخابیه آنگلا مرکل صدراعظم وقت از اتحادیه دموکرات مسیحی بود. سوسیال دموکرات‌ها همچنین برای اولین بار از سال ۲۰۰۵ تمام کرسی‌های تک نماینده از ایالت‌های زاکسن-آنهالت و تورینگن را از آن خود کردند. رهبر حزب سوسیال دموکرات آلمان
رهبر حزب سوسیال دموکرات توسط یک دبیرکل (که از دسامبر سال ۲۰۱۷ به عهده لارس کلینگ بایل است) پشتیبانی می‌شود و دارای ۵ معاون است که در حال حاضر کلارا گیویتس، هوبرتوس هایل، کوین کوهنرت، سرپیل میدیاتلی و آنکه رلینگر هستند. زباستیان کورتس
زِباستیان کورْتْس (زادهٔ ۲۷ اوت ۱۹۸۶) سیاستمدار اتریشی و صدراعظم پیشین اتریش. او از ژانویه ۲۰۲۰ تا ۹ اکتبر ۲۰۲۱ صدراعظم بود و در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۱ تا ۶ دسامبر ۲۰۲۱ الکساندر شالنبرگ سمت صدراعظمی این کشور را بعد از کورتس بعهده داشت. کورتس پیشتر دسامبر ۲۰۱۷ تا مه ۲۰۱۹ نیز صدر اعظم بود. وی از اعضای حزب مردم اتریش و وزیر خارجه این کشور از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۷ بوده‌است. وی در ۱۸ دسامبر ۲۰۱۷، در سن ۳۱ سالگی صدراعظم اتریش شد. کورتس جوان‌ترین رئیس دولت در اروپا بوده‌است. پس از واقعه ایبیزا و بدنبال دادن رأی عدم اعتماد به دولت کورتس از جانب شورای ملی پارلمان اتریش، کورتس در ۲۷ مه ۲۰۱۹ از کار برکنار شد و فردای آن روز هارتویگ لوگر توسط الکساندر فان در بلن جانشین کورتس شد. شش روز بعد در تاریخ ۳ ژوئن ۲۰۱۹ رئیس‌جمهور هارتویگ لوگر را بر کنار کرد و بریگیته بیرلاین را تا برگزاری انتخابات بعنوان صدراعظم اتریش اعلام کرد. تا ۷ ژانویه ۲۰۲۰ بریگیته بیرلاین صدراعظم این کشور بود و با برگزاری انتخابات اتریش، کورتس بار دیگر صدراعظم شد و در ۹ اکتبر ۲۰۲۱ به اتهام فساد مالی از سمت خود کناره‌گیری کرد و الکساندر شالنبرگ را به جای خود منصوب کرد و در ۱۱ اکتبر ۲۰۲۱ رئیس‌جمهور اتریش دولت شالنبرگ را به رسمیت شناخت. انتخابات فدرال آلمان (۲۰۱۳)
گابریل، اشتاین‌مایر و اشتاین‌بروک هر سه سوابق نه چندان درخشانی از انتخابات‌های گذشته در حزب سوسیال دموکرات کسب کرده بودند. گابریل و اشتاین‌بروک در سال‌های ۲۰۰۵ پست نخست‌وزیر ایالت‌های خود را از دست داده بودند و اشتاین‌مایر در انتخابات سال ۲۰۰۹ از رسیدن به پست کاندیدای صدراعظمی در حزب سوسیال دموکرات باز مانده بود. سرانجام در روز ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۲، حزب سوسیال دموکرات پر اشتاینبروک را به عنوان کاندیدای صدارت اعظم از سوی خود انتخاب کرد. دولت چهارم آنگلا مرکل
کابینه بیست و چهارم آلمان از صدراعظم به همراه ۱۵ وزیر تشکیل شده‌است. در این کابینه اتحادیه دموکرات مسیحی هفت وزارت‌خانه، حزب سوسیال دموکرات شش وزارت‌خانه و اتحادیه سوسیال مسیحی سه وزارت‌خانه را بدست آوردند. هاینریش برونینگ
هاینریش برونینگ (زادهٔ ۲۶ نوامبر ۱۸۸۵ – درگذشته ۳۰ مارس ۱۹۷۰) سیاستمدار آلمانی و صدراعظم این کشور بود. او از ۳۰ مارس ۱۹۳۰ تا ۳۰ مه ۱۹۳۲ صدارت آلمان را بر عهده داشت و به این ترتیب طولانی‌ترین زمان صدر اعظمی جمهوری وایمار از آن اوست. اتحادیه دموکرات مسیحی آلمان
در سال ۲۰۰۵ اتحادیه دموکرات مسیحی توانست در ده انتخابات ایالتی در آلمان به پیروزی برسد. بعضی از این ایالت‌ها برای حزب سوسیال دموکرات ایالت‌های کلیدی محسوب می‌شدند. گرهارد شرودر صدراعظم سوسیال دموکرات که موقعیت حزب خود را ضعیف می‌دید با این تصور که در صورت برگزاری انتخابات پیروز خواهد شد، درخواست انتخابات زودهنگام کرد. اتحادیه دموکرات مسیحی با اختلاف بسیار اندکی از حزب سوسیال دموکرات پیش افتاد اما قادر به تشکیل دولت نبود. دو حزب بعد از هفته‌ها مذاکره بر سر تشکیل یک ائتلاف بزرگ از دو حزب به توافق رسیدند. با این توافق آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان می‌شود و حزب سوسیال دموکرات هشت وزارت‌خانه کلیدی در آلمان را به دست می‌گرفت. . توافق ائتلاف در یک کنفرانس خبری حزبی در روی ۱۴ نوامبر تأیید شد. و آنگلا مرکل در روز ۲۲ نوامبر ۲۰۰۵ بعنوان اولین زن صدر اعظم در آلمان سوگند یاد کرد. . اولین چالش‌های آنگلا مرکل در اولین دوره زمامداری‌اش در سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۹ بحث‌هایی بود که آیا اتحادیه دموکرات مسیحی به اندازه کافی حزبی محافظه‌کار است یا اینکه در حال حرکت به سمت سوسیال دموکراسی است. در مارس ۲۰۰۹ مرکل در سخنانی اعلام کرد: گاهی من لیبرال، گاهی محافظه‌کار، گاهی سوسیال مسیحی هستم و و این چیزی است که به اتحادیه دموکرات مسیحی معنا می‌بخشد. اتحادیه دموکرات مسیحی و اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن در انتخابات بوندستاگ ۲۰۰۹ نتایج ضعیف‌تری از انتخابات سال ۲۰۰۵ کسب کردند، اما حزب دموکرات آزاد در این حزب بهترین نتایج انتخاباتی خود را بدست آورد و امکان بدست آوردن اکثریت کرسی‌های بوندستاگ در صورت ائتلاف با این حزب ممکن شد که اولین دولت راست میانه بعد از ۱۹۹۸ در آلمان بود. از اواخر سال ۲۰۱۰ تصمیماتی همانند معلق کردن سربازی اجباری و تعطیل کردن نیروگاه‌های اتمی (کمی بعد از فاجعه فوکوشیما در ژاپن) که اصول اساسی محافظه‌کارانه اتحادیه دموکرات مسیحی را می‌شکست، باعث حرکت بیشتر حزب به سمت لیبرالیسم و آزردگی برخی از اعضا و رای‌دهنده‌های محافظه‌کار این حزب شد. در کنفرانس حزبی نوامبر ۲۰۱۱، اتحادیه دموکرات مسیحی بعد از سال‌ها مخالفت با تعیین حداقل حقوق در آلمان، کف درآمدی را برای مزدبگیران پیشنهاد کرد. پریزم
بر پایه گزارش رویترز، آلمان هیچ داده خامی از پریزم دریافت نکرده‌است. صدراعظم آلمان آنگلا مرکل برای اینکه سرشت برنامه پریزم را روشن کند گفت: "اینترنت برای همه ما چیز تازه‌ای است." متیو شوفیلد از دفتر واشینگتن شرکت مکلچی گفت: "مرکل در بیان خود فریاد می‌کشید." رئیس پیشین دفتر پاسداری از قانون اساسی و ضد تروریسم اتریش گرت-رنه پلی در سال ۲۰۱۳ گفت: برای مقامات آلمانی، "این حرف، چرند و غیر طبیعی است" که وانمود کنند چیزی نمی‌دانند. در اوایل سال ۲۰۱۱ ارتش آلمان از پریزم برای عملیات خود در افغانستان استفاده می‌کرد. انتخابات فدرال آلمان (۲۰۰۲)
صدراعظم وقت دولت فدرال گرهارد شرودر (از حزب سوسیال دموکرات) مجدداً نامزد حزب خود برای سمت صدارت اعلام شد. حزب اتحادیه پس از آنکه آنگلا مرکل از کاندیداتوری خود در ژانویه ۲۰۰۲ انصراف داد، ادموند اشتویبر را برای کاندیداتوری صدارت عظمای آلمان برگزید. در این انتخابات حزب دموکرات آزاد - برای اولین بار در تاریخ خود - نامزد اصلی و رهبر حزب، گیدو وستروله را به عنوان کاندیدای صدارت عظمی انتخاب کرد. با این کار این حزب خود را به عنوان یک نیروی مستقل نشان می‌داد و امیدوار بود (با اینکه نتیجه انتخابات بی فایده بودنش را نشان داد) به نتیجه قابل توجهی بالاتر در انتخابات دست پیدا کند. فهرست صدراعظم‌های اتریش
حزب: صدراعظم آلمان
چنانچه صدراعظم آلمان، مرد باشد، به‌طور رسمی "Herr Bundeskanzler" (هِر بوندِس‌کانتسلِر) خوانده می‌شود. نام صدراعظم زن (فعلاً فقط آنگلا مرکل) به‌طور رسمی "Frau Bundeskanzlerin" (فِراوْ بوندِس‌کانتسلِرین) است. انتخابات فدرال آلمان (۲۰۱۷)
انتخابات فدرال آلمان در روز ۲۴ سپتامبر ۲۰۱۷ برابر با ۲ مهر ۱۳۹۶ برای انتخاب اعضای نوزدهمین مجلس فدرال (بوندستاگ) برگزار شد. بوندستاگ جدید باید صدراعظم آلمان را با اکثریت مطلق آرا انتخاب کند. این صدراعظم مسئول تشکیل دولت است. کردهای آلمان
آنگلا مرکل صدر اعظم آلمان، طی صحبت‌هایی تامل‌برانگیز، ضمن حمایت از ورود آوارگان به کشورش اعلام کرد: روزی به فرزندانمان خواهیم گفت، آوارگان مسلمان، به کشور ما پناه آوردند، درحالی که کشورهای مسلمان به آنها نزدیک تر بودند. این سخنرانی مرکل بازتاب گسترده‌ای در رسانه‌های جهان، به خصوص کشورهای مسلمان داشته‌است. فهرست وزرای خارجه آلمان
وزیر امور خارجه آلمان سرپرست وزارت خارجه فدرال و عضو کابینه دولت آلمان است. در حال حاضر هایکو ماس عهده‌دار این مقام است. از سال ۱۹۶۶، وزیر امور خارجه اغلب به طور همزمان سمت معاون صدراعظم را نیز بر عهده داشته است. اولاف شولتس
این سیاست‌مدار کهنه‌کار آلمانی، بعد از کناره‌گیری آنگلا مرکل از رهبری حزب محافظه‌کار دموکرات مسیحی و سپردن رهبری به آرمین لاشت و با توجه به شکست حزب محافظه‌کار دموکرات مسیحی در انتخابات مجلس فدرال یا همان بوندستاگ در سال ۲۰۲۱ میلادی، به صدراعظمی این کشور رسید. هوبرتوس هایل
هایل در سال ۲۰۰۵ به مقام دبیرکل حزب سوسیال دموکرات آلمان رسید. در سپتامبر ۲۰۰۹ بعد از شکست سنگین حزب سوسیال دموکرات در انتخابات فدرال ۲۰۰۹، هایل اعلام کرد که در ماه نوامبر از این مقام کناره‌گیری خواهد کرد. آندریا نالس در نوامبر ۲۰۰۹ جانشین وی به عنوان دبیرکل شد حزب. پس از انتصاب کاتارینا بارلی به عنوان وزیر امور خانواده فدرال، سالمندان، زنان و جوانان هایل دوباره از ۲ ژوئن تا ۸ دسامبر ۲۰۱۷ عهده‌دار مقام دبیرکل حزب سوسیال دموکرات شد. هلموت کوهل
پس از فروریختن دیوار برلین در ۱۰ نوامبر ۱۹۸۹ هلموت کوهل که صدراعظم وقت آلمان بود از بالکن ساختمانی در برلین به ایراد سخنرانی پرداخت و گفت: «هدف اتحاد است و حق و آزادی. زنده باد سرزمین پدری، آلمان، زنده باد اروپایی آزاد و متحد». آلترناتیو برای آلمان
حزب آلترناتیو برای آلمان نخستین و اصلی‌ترین حزب مخالف سیاست‌های مهاجرتی دولت آلمان و ورود مهاجرین به این کشور است. موفقیت‌های این حزب ظرف سال گذشته عمدتاً برخاسته از نارضایتی عمومی مردم آلمان از سیاست مهاجرپذیری آنگلا مرکل بوده‌است، به‌ویژه گشودن درهای کشور بر روی پناهجویان سوری و دیگر کشورهای عربی باعث نارضایتی مردم شده‌است. از سال ۲۰۱۵ تا کنون بیش از یک میلیون و ۵۰۰ هزار نفر مهاجر وارد آلمان شده‌اند. حزب آلترناتیو برای آلمان خواستار بستن مرزهای اتحادیه اروپا و کنترل کامل مرزهای آلمان است. این حزب در ضمن خواهان آن است تا با ایجاد کمپ‌های پناهندگی در خارج از مرزهای کشور، از ورود پناهجویان به آلمان جلوگیری شود. این حزب خواستار اخراج فوری همه کسانی است که درخواست پناهندگی سیاسی آن‌ها رد شده‌است. حزب آلترناتیو برای آلمان در عین حال مایل است که با پشتیبانی مالی، خارجیان ساکن آلمان را به ترک این کشور و بازگشت به کشور خود ترغیب کند. این حزب معتقد است که آن دسته از خارجیانی که اجازه سکونت در آلمان را دریافت می‌کنند، می‌باید کاملاً به وظیفه همگرایی در جامعه آلمان پایبند باشند. از این رو، فراگیری زبان آلمانی و آشنایی با فرهنگ بومی آلمان از نظر آنان، برای زندگی در این کشور الزامی است. به باور این حزب، اسلام بخشی از جامعه و فرهنگ آلمان نیست. کابینه شولتس
پس از انتخابات فدرال آلمان (۲۰۲۱)، سه حزب در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۱ ائتلاف کردند. شولتس در ۸ دسامبر ۲۰۲۱ توسط بوندستاگ به عنوان صدراعظم آلمان انتخاب شد. کابینه وی، همان‌طور که در توافقنامه ائتلاف مشخص شد در همان روز به‌طور رسمی توسط فرانک والتر اشتاین‌مایر رئیس‌جمهور آلمان منصوب شد. ولفگانگ کلمنت
ولفگانگ کلمنت (به آلمانی: Wolfgang Clement) (زاده ۷ ژوئیه ۱۹۴۰ در بوخوم) سیاست‌مداری آلمانی از حزب سوسیال دموکرات آلمان است. او از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲ رهبر ایالت نوردراین-وستفالن و از ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۵ وزیر فدرال اقتصاد و کار آلمان بود. اتو فون بیسمارک
اتو ادوارد لئوپولد فون بیسمارک (۱ آوریل ۱۸۱۵ – ۳۰ ژوئیه ۱۸۹۸)، زمام‌دار معروف دولت پروس، دوک لاونبورگ و نخستین صدراعظم در تاریخ آلمان بود. وی به «صدر اعظم آهنین» معروف بود. او در  ۳۰ ژوئیهٔ ۱۸۹۸ درگذشت. بیسمارک در ۱ آوریل ۱۸۱۵ در شونهاوزن متوّلد شد. در گوتینگن به تحصیل حقوق پرداخت و پس از اینکه مدتی به عنوان دیپلمات در سن پترزبورگ و در پاریس مشغول بود، در سال ۱۸۶۲ از سوی ویلهلم اول صدراعظم و وزیر امور خارجه پروس برگزیده شد. ویلهلم در نظر داشت ارتش پروس را گسترش دهد و این امر با مخالفت مجلس ایالتی (رایشتاگ) روبرو بود و بیسمارک تنها کسی بود که می‌توانست از عهده مقابله با رایشتاگ بر بیاید. در سال ۱۸۶۴ بیسمارک با اتریش متحد شد و در جنگ آلمان-دانمارک ایالت اشلسویگ-هولشتاین را متصرف شد. دو سال بعد جنگ پروس-اتریش را آغاز کرد که به نابودی کنفدراسیون آلمان و در نهایت بیرون راندن اتریش از شهریارنشین‌های آلمانی انجامید. سال ۱۸۶۷، کنفدراسیون آلمان شمالی تاًسیس شد که در آن بیسمارک به عنوان صدراعظم منصوب گشت. در پایان جنگ پروس-فرانسه و با شکست ناپلئون سوم در ۱۸ ژانویه ۱۸۷۱، ویلهلم یکم در ورسای به عنوان امپراتور (آلمانی: Kaiser) خوانده شد و از این رو بیسمارک توانست با همت و تلاش خود امپراتوری آلمان را تاًسیس کند. بیسمارک صدراعظم امپراتوری شد و لقب "صدراعظم آهنین" را از آن خود کرد. نوربرت روتگن
نوربرت راتگ (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل آلمان است. راتگن از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۲ وزیر محیط زیست آلمان بود ولی شکست او در یک انتخابات مهم منطقه راین-وستفالی شمالی، باعث شد که خانم مرکل او را برکنار کند. نخست‌وزیر لهستان
هفدهمین نخست‌وزیر لهستان و نخست‌وزیر کنونی این کشور ماتئوش موراویه‌تسکی از حزب قانون و عدالت است. او یک سیاست‌مدار، مدیر، بانکدار، اقتصاددان، تاریخ‌دان و وکیل بوده‌است. ماتئوش موراویه‌تسکی جانشین بئاتا شد که در ۷ دسامبر ۲۰۱۷ استعفا داد. انتخابات فدرال آلمان (۲۰۱۳)
هجدهمین انتخابات فدرال آلمان به منظور انتخاب اعضای مجلس فدرال آلمان (بوندستاگ) در روز ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۳ برگزار شد. تعداد کرسی‌های انتخاب شوندهٔ این مجلس ۶۳۲ کرسی بود. در این انتخابات اتحادیه دمکرات مسیحی به رهبری صدراعظم آنگلا مرکل، با کسب ۴۲٪ آرا و حدود ۵۰٪ کرسی‌های مجلس (که تنها ۵ کرسی با کسب اکثریت ساده فاصله داشتند)، بهترین نتیجه انتخابات را از سال ۱۹۹۰ کسب کردند. البته حزب دموکرات آزاد که در دولت قبلی شریک دولت ائتلافی با دموکرات مسیحی‌ها بود با کسب بدترین نتیجه در انتخابات از زمان تأسیس خود، برای اولین بار از کسب حد نصاب حداقل ۵٪ آرای لازم برای ورود به بوندستاگ بازماند. دانیلا شات
دانیلا شات (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل آلمان و از سال ۲۰۰۰ میلادی، همخانه قانونی یوآخیم گاوک، رئیس جمهوری آلمان است. گاهی در رسانه‌ها از وی به عنوان بانوی اول آلمان نیز یاد می‌شود. هایکو ماس
هایکو یوزف ماس (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار آلمانی است که وزیر امور خارجه کابینه چهارم آنگلا مرکل بود. ماس این سمت را از ۱۴ مارس ۲۰۱۸ تا ۸ دسامبر ۲۰۲۱ بر عهده داشت. او از ۱۷ دسامبر ۲۰۱۳ تا ۱۴ مارس ۲۰۱۸ وزیر وزارت دادگستری و حمایت از مصرف‌کنندگان آلمان بود. ماس عضو حزب سوسیال دموکرات می‌باشد. ینس استولتنبرگ
ینس استولتنبرگ (زادهٔ ۱۶ مارس ۱۹۵۹)، سیاست مدار نروژی، نخست‌وزیر سابق این کشور و دبیرکل منتخب ناتو از مارس ۲۰۱۴ تا کنون است. او عضو حزب کارگر نروژ است. آدریان هاسلر
آدریان هاسلر (؛ زادهٔ ) سیاست‌مدار اهل لیختن‌اشتاین و نخست وزیر کنونی این کشور است. هاسلر یک اقتصاددان آموزش‌دیده است و رئیس پلیس لیختن‌اشتاین نیز بوده است. آدریان Hasler در ۲۸ مه ۲۰۰۳ با گوردون الکخ (زاده ۵ سپتامبر ۱۹۷۳)ازدواج کرد و دو پسر به نام‌های پاسکال و لوییس دارد. انتخابات فدرال آلمان (۲۰۰۲)
انتخابات فدرال آلمان در روز ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۲ برای تعیین اعضای پانزدهمین دوره بوندستاگ برگزار شد. گرهارد شرودر صدراعظم وقت آلمان از حزب سوسیال دموکرات با اختلاف اندکی برنده شد و دولت چپ میانه خود را با ائتلاف با حزب سبز تداوم بخشید. حزب سوسیال دموکرات آلمان نیز بزرگ‌ترین حزب بوندستاگ باقی ماند. فهرست رئیس‌جمهورهای آلمان
رئیس‌جمهور آلمان اورزولا فن در لاین
اورزولا فن در لاین در سال ۲۰۰۳ (میلادی) با تکیه بر پیشینه خانوادگی خود، کار پزشکی را ترک کرد و پا به جهان سیاست گذاشت، با انتخاب آنگلا مرکل به صدراعظمی آلمان وارد کابینه دولت شد. او سیاستمدار محبوبی نیست. تا جاییکه نظرسنجی ژوئن ۲۰۱۹ مجله اشپیگل، او دومین سیاستمدار نامحبوب آلمان نشان می‌دهد. هلموت کوهل
هلموت یوزف میشائل کوهل (کهل) (زادهٔ ۳ آوریل ۱۹۳۰ – درگذشتهٔ ۱۶ ژوئن ۲۰۱۷) سیاست‌مدار محافظه‌کار آلمانی، صدراعظم آلمان از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۸ (از ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰، آنِ آلمان غربی و از ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۸، آنِ آلمان پس از فروپاشی دیوار برلین و اتحاد دو آلمان) و دبیرکل اتحاد دموکرات مسیحی آلمان از ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۸ بود. کهل را «پدر اتحاد دو آلمان» می‌دانند، مردی که رهبری اتحاد دو آلمان را در پایان جنگ سرد به عهده داشت. او از حامیان اروپای متحد بود و آلمان تحت رهبری او به یورو واحد پول اروپا پیوست. کورت بک
کورت بک (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل آلمان است. او از اعضای حزب سوسیال دموکرات آلمان(SPD) می‌باشد. در ۱۴ ماه مه سال ۲۰۰۶ او به عنوان رئیس حزب سوسیال دموکرات آلمان (SPD) شد. پس از مرگ پیتر زده در سال ۲۰۱۲، کورت بک همراه با دیتر شولتی رئیس بنیاد ابرت فردریش گرفت. انتخابات فدرال آلمان، ۲۰۰۹
بعد از گفتگوها برای ایجاد ائتلاف، حزب دموکرات مسیحی آلمان به همراه حزب متحدش، اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن، با ائتلاف با شریک سنتی‌شان حزب دموکرات آزاد موفق به تشکیل دولت راست میانه در آلمان شدند. در این دولت آنگلا مرکل، رهبر اتحادیه دموکرات مسیحی مقام صدارت اعظم را برای دومین دورهٔ چهار ساله به عهده گرفت و معاونت صدر اعظم و وزارت خارجه به رهبر حزب دموکرات آزاد گیدو وستروله رسید. حزب دموکرات مسیحی در این انتخابات آرای کمتری به نسبت چهار سال قبل از آن بدست آورد و حزب متحدش در ایالت بایرن، اتحادیه سوسیال مسیحی بایرن نیز کمترین میزان آرای چند دههٔ گذشته را کسب کرد. در مجموع این دو حزب که با همدیگر اتحادیه دموکرات مسیحی را تشکیل می‌دهند در این دوره از انتخابات بدترین آرای ۶۰ سال گذشته خود را کسب کرد. این در حالی بود که شریک ائتلافی سنتی اتحادیه دموکرات مسیحی، حزب دموکرات آزاد با کسب ۱۴٫۶٪ توانست بهترین آرا در طول فعالیت خود را کسب کند. انتخابات فدرال آلمان (۲۰۱۷)
بر پایهٔ نظرسنجی‌هایی که پس از انتخابات فدرال ۲۰۱۳ در آلمان انجام گرفته، ائتلاف اتحادیه دموکرات مسیحی و اتحادیه سوسیال مسیحی (CDU/CSU) به رهبری آنگلا مرکل با اختلاف دورقمی از حزب سوسیال دموکرات (SPD)جلوتر بود. البته فاصله این دو حزب در برهه زمانی کوتاهی در اوایل سال ۲۰۱۷ که مارتین شولتس به رهبری حزب سوسیال دموکرات برگزیده شده بود کمتر شده بود. پناهندگی ادوارد اسنودن
در تاریخ ٣١ اکتبر ، هانس-کریستین اشتروبله ، نماینده آلمان به مسکو سفر کرد تا با اسنودن دیدار کند ، وی وی را برای شهادت در پارلمان آلمان دعوت کرد تا به تحقیقات در زمینه نظارت بر NSA تلفن آنگلا مرکل ، صدراعظم آلمان از سال ٢٠٠٢ کمک کند. پس از بازدید ، اسنودن تمایل به شهادت را نشان داد ، اگرچه آلمان از مسکو درخواست نکرد. اسنودن گفت که ترجیح می دهد قبل از کنگره ایالات متحده شهادت دهد ، گزینه دوم او برلین است. یوناس گار استوره
یوناسْ گار اِستوُرِه‌ (به انگلیسی: Jonas Gahr Støre؛ زاده ۲۵ اوت ۱۹۶۰) یک سیاستمدار و عضو حزب کارگر نروژ است. وی از ۱۴ اکتبر سال ۲۰۲۱ میلادی، نخست‌وزیری نروژ را بر عهده دارد. یوناسْ گار اِستوُرِه، دارای سوابق خدمات و مدیریت دولتی است. از سال ۲۰۱۴ میلادی، وی رهبری حزب کارگر نروژ و گروه نمایندگان این حزب در مجلس ملی نروژ را بر عهده داشته‌است. پس از انتخابات سال ۲۰۲۱ میلادی در نروژ، یوناسْ گار اِستوُرِه، بعد از توافق با حزب سنترپارتی، دولت ائتلافی حزب کارگر نروژ و سنترپارتی که علایق کشاورزان نروژ را منعکس می‌کند را تشکیل داد. یوناسْ گار اِستوُرِه، بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲ میلادی در دولت دوم ینس استولتنبرگ وزیر امور خارجه و از ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۳ وزیر خدمات درمانی و بهداشت بوده‌است. در دوره بین سالهای ۲۰۱۳–۲۰۱۴ وی رهبری گروه نمایندگان حزب کارگر نروژ در کمیته مالی مجلس نروژ را بر عهده داشته‌است.. یوناسْ گار اِستوُرِه، در سال ۱۹۸۱ میلادی از آکادمی نیروی دریایی در برگن با درجه افسری فارغ‌التحصیل شده‌است. سپس در تکمیل تحصیلات، وارد مؤسسه مطالعات سیاسی پاریس شده و در سال ۱۹۸۵ میلادی از این مؤسسه مدرک کارشناسی دریافت کرده‌است. بریگیته تسیپریس
بریگیته تسیپریس (؛ زادهٔ ) یک سیاست‌مدار اهل آلمان و از ۲۷ ژانویه ۲۰۱۷ وزیر اقتصاد و انرژی این کشور است. وی در سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۰۹ نیز وزیر دادگستری آلمان بود. رئیس‌جمهور آلمان
رئیس‌جمهور فدرال توسط رای مخفی (ورقه رای مخفی دارای اسامی چاپی کاندیداها) بدون بحث و مناقشه توسط هیئت فدرال آلمان که برای همین منظور دایر شده‌است انتخاب می‌شود. این هیئت شامل تمامی اعضای بوندس‌تاگ به همراه چندین نفر از نمایندگان که توسط قوه مقننه شهرها انتخاب شده‌اند، است. اعضای این هیئت در پایان بالغ بر یک‌هزار نفر می‌شود. قانون اساسی آلمان، اینطور بیان می‌دارد که این گردهمایی هر چه زودتر تشکیل شده و نباید به ۳۰ روز قبل از انقضاء وقت رئیس‌جمهور فعلی برسد. این هیئت توسط رئیس بوندس‌تاگ گردهمایی و اداره می‌شود. از سال ۱۹۷۹، تمام این گردهمایی‌ها پیش از ۲۳ مه، تاریخ انتصاب جمهوری فدرال در ۱۹۴۹، انجام می‌شود. استثنایی از این کار در سال ۲۰۱۰، زمانی انجام شد که در طول انتخابات ۲۰۱۰ هورست کوهلر پیش از زمان معین از دفتر خود خارج شد. یوهان اشنایدر-آمان
یوهان اشنایدر-آمان (؛ زادهٔ ) یک تاجر و سیاستمدار اهل سوئیس است که در سال ۲۰۱۶ ریاست جمهوری سوییس را بر عهده داشت. او در سال ۱۹۷۷ با مدرک مهندسی برق از انستیتو تکنولوژی فدرال زوریخ و ام بی ای از اینسید در فرانسه در سال ۱۹۸۳ فارغ‌التحصیل شد. فردوس فرودستان
فردوس فرودستان (زاده ۲۹ سپتامبر ۱۹۶۰ میلادی در فرایبورگ) خبرنگار آزاد ایرانی‌تبار آلمان سخنگوی یواخیم گاوک، رئیس جمهور آلمان شد. به‌گزارش دفتر ریاست جمهوری آلمان، خانم فرودستان از اول سپتامبر سال ۲۰۱۲ کار خود را در پست جدید آغاز کرده است. حزب سوسیال دموکرات آلمان
از آنجا که آلمان یک جمهوری فدرال است، هر یک از ایالت‌های آلمان شعبه حزب سوسیال دموکرات خود را در سطح ایالت دارند. رهبران فعلی احزاب سوسیال دموکرات ایالتی به شرح زیر هستند: انتخابات فدرال آلمان (۲۰۲۱)
در روز ۱۶ نوامبر دبیرکل‌های سه حزب شرکت کننده در گفتگوهای ائتلافی اعلام کردند که سندهای توافق برای تشکیل دولت به مراحل پایانی خود رسیده و در این سند تاکید شد که صدراعظم شدن اولاف شولتس رهبر حزب سوسیال دموکرات مورد توافق دو حزب دیگر ائتلاف قرار گرفته است و جزئیات این سند هفته بعد از آن اعلام خواهد شد. در روز ۲۳ نوامبر توافق برای ائتلاف موسوم به چراغ راهنمایی (ائتلاف قرمز، سبز و زرد) مرکب از احزاب سوسیال دموکرات، سبز و دموکرات آزاد نهایی شد و این توافق در بعد از ظهر روز ۲۴ دسامبر به امضای احزاب شرکت کننده رسید و زمان معرفی کابینه جدید به بوندستاگ برای ماه دسامبر تخمین زده شد. اولاف شولتس رهبر حزب سوسیال دموکرات و گزینه محتمل برای صدراعظمی آلمان بعد از این توافق اعلام کرد که فضای گفتگوها دوستانه ولی فشرده و سرشار از اعتماد بود. هلموت رایشلت
او یکی از نویسندگان اصلی نظریه «»، و یکی از اثرگذارترین نظریه پردازان در زمینه نظریه ارزش مارکس در اقتصاد است. او در حال حاضر رئیس فعلی آلمان است. هلگا اشمیت
این دیپلمات آلمانی در سپتامبر سال ۲۰۲۰(شهریور۱۳۹۹) به پیشنهاد «هایکو ماس» وزیر امورخارجه و «آنگلا مرکل» صدراعظم این کشور به عنوان نامزد دبیرکل سازمان امنیت و همکاری اروپا (OSCE) معرفی شد و پس از تصویب این پیشنهاد در شورای وزیران اروپا رسما دبیرکل این سازمان شد. یوآخیم گاوک
پس از استعفای رئیس‌جمهور کریستیان وولف در ۱۷ فوریه ۲۰۱۲، یوآخیم گوواک به عنوان نامزد مشترک برای رئیس‌جمهور آلمان در تاریخ ۱۹ فوریه توسط احزاب دولت، CSU و CDU و FDP معرفی شد. او در نتیجه توسط همه احزاب عمده ارائه شده در کنوانسیون فدرال، به جز یک حزب، مورد حمایت قرار گرفت. بر اساس یک نظرسنجی انجام شده برای استرن، نامزدی گوواک با حمایت بالایی مواجه شد. گوواک در ۱۸ مارس ۲۰۱۲، با ۹۹۱ از ۱۲۲۸ رأی در کنوانسیون فدرال به عنوان رئیس‌جمهور آلمان انتخاب شد. کابینه شولتس
کابینه شولتس () کابینه فعلی آلمان است. این کابینه توسط صدراعظم آلمان اولاف شولتس رهبری می‌شود و از ائتلاف حزب سوسیال دموکرات آلمان-شولتس و اتحاد با حزب سبز آلمان و حزب دموکرات آزاد آلمان تشکیل شده‌است. اولاف شولتس
شولتس یک حقوق‌دان است که کار وکالت خود را از سال ۱۹۸۵ با تخصص کار و حقوق استخدامی آغاز کرد. در سال ۱۹۷۰ به حزب سوسیال‌دموکرات آلمان پیوست و از ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۱ عضوی از بوندستاگ (مجلس فدرال آلمان) بود. در سال ۲۰۰۱ عضو دولت محلی ایالت هامبورگ تحت رهبری شهردار اوروین رونده شد و سپس در سال ۲۰۰۲ به‌عنوان دبیرکل حزب سوسیال‌دموکرات آلمان انتخاب شد که در کنار رهبر حزب و صدراعظم وقت گرهارد شرودر به فعالیت می‌پرداخت. شولتس بعد از استعفا از مقام دبیرکلی حزب در سال ۲۰۰۴، ناظم حزب خود در بوندستاگ شد و در سال ۲۰۰۷ در اولین دولت آنگلا مرکل عهده‌دار مقام وزیر کار و امور اجتماعی آلمان شد. در پی انتخابات فدرال آلمان در سال ۲۰۰۹ که حزب سوسیال‌دموکرات دولت ائتلافی به رهبری آنگلا مرکل و حزب اتحادیه را ترک کرد، شولتس به هامبورگ برگشت و رهبری حزب سوسیال‌دموکرات در شهر هامبورگ را به عهده گرفت و سپس به‌عنوان معاون رهبر حزب انتخاب شد. تحت رهبری او، حزب سوسیال دموکرات آلمان در انتخابات محلی هامبورگ به پیروزی خیره‌کننده‌ای رسید و شولتس به‌عنوان شهردار هامبورگ انتخاب شد که این مقام را تا سال ۲۰۱۸ حفظ کرد. رئیس‌جمهور آلمان
رئیس‌جمهور آلمان، رئیس دولت آلمان است. عنوان رسمی او در زبان آلمانی «بوندس‌پرزیدنت» (به آلمانی:"Bundespräsident") به معنی رئیس‌جمهور فدرال است. آلمان کشوری با نظام پارلمانی است، به همین دلیل مقام ریاست جمهوری بسیار تشریفاتی است. با این‌حال رئیس‌جمهور دارای «قدرت استردادی» (به آلمانی: "Recht vorbehalten") بسیاری مهمی است که در زمان بی‌ثباتی سیاسی به کار می‌آید. (بند ۸۱، قانون اساسی) رئیس‌جمهور سابق تا ۲۰۱۷ آقای «یوآخیم گاوک» بوده‌است، رئیس‌جمهور توسط «هیئت فدرال آلمان» (به آلمانی: "")، که برای همین منظور دایر شده‌است، انتخاب می‌شود. آخرین رئیس‌جمهور تاکنون که در انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۱۷ آلمان انتخاب شد، فرانک والتر اشتاین مایر است. محل سکونت اصلی و رسمی رئیس‌جمهور، قصر بلویو در برلین است. دومین محل سکونت رسمی واقع در همرشمیت ویلا در بن است. کورت گئورگ کیزینگر
کورت گئورگ کیزینگر (زادهٔ ۶ آوریل ۱۹۰۴ در ابینگن – درگذشتهٔ ۹ مارس ۱۹۸۸ در توبینگن) سیاستمدار آلمانی از حزب (س د او) که از سال (۱۹۵۸ تا ۱۹۶۶) نخست‌وزیر ایالت بادن در آلمان بود و از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۹ سومین صدر اعظم جمهوری فدرال آلمان بود و از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۱ ریاست حزب (س د او) را در آلمان به عهده داشت. معاون صدراعظم آلمان
قائم مقام صدراعظم فدرال ()، که معمولاً به عنوان معاون صدراعظم ("Vizekanzler") شناخته می‌شود، دومین عضو عالی‌رتبه کابینه آلمان است. صدراعظم رئیس حکومت است و طبق قانون اساسی این عنوان قائم مقام را به یکی از وزرای فدرال می‌دهد. معمول است که این عنوان به وزیر عمده ای اعطا می‌شود که از شریک (کوچکتر) ائتلاف است. مارکو بوشمان
مارکو بوشمان (؛ زادهٔ ) سیاستمدار و وکیل اهل آلمان است، که هم‌اکنون به‌عنوان وزیر دادگستری آلمان فعالیت می‌کند. رئیس‌جمهور اتریش
صدراعظم اتریش انتخابات فدرال آلمان (۲۰۰۵)
گفتگوهای جزیی‌تر تا ۱۴ نوامبر ادامه داشت و در این روز احزاب ائتلافی در کنفرانسی تشکیل دولت جدید را اعلام کردند. در اولین جلسه پارلمان جدید در روز ۲۲ نوامبر اکثریت اعضای احزاب ائتلافی آنگلا مرکل را بعنوان صدراعظم آلمان برگزیدند. در این جلسه ۳۹۱ عضو مجلس به صدارت عظمای آنگلا مرکل رای مثبت دادند که نشان می‌دهد ۵۱ نفر از نمایندگان احزاب شرکت کننده در ائتلاف، از ائتلاف حمایت نمی‌کردند.نتایج انتخابات آنه‌گرت کرامپ-کارنباوئر
این دومین بار است که یک خانم به ریاست حزب دموکرات مسیحی آلمان برگزیده می‌شود و در صورت انتخاب به عنوان صدراعظم، دومین خانمی است که به این مقام خواهد رسید. هوبرتوس هایل
هوبرتوس هایل (زاده ۳ نوامبر ۱۹۷۲) سیاستمدار آلمانی از حزب سوسیال دموکرات آلمان (SPD) است که از ۱۴ مارس ۲۰۱۸ به عنوان وزیر فدرال کار و امور اجتماعی در کابینه چهارم نخست‌وزیر آنگلا مرکل مشغول به کار است.