آویشن کوهی جزو کدام گونه گیاهان است؟
آویشن شیرازی
آویشن شیرازی سرده‌ای است از نعنائیان شامل گیاهانی بوته‌ای با ساقه‌های منشعب و شاخه‌های متعدد نازک و برگ‌های کوچک تقریباً دایره‌ای و با حاشیهٔ صاف و بی‌دُم‌برگ و پوشیده از شمار فراوانی غدهٔ ترشحی و گل‌آذین متشکل از چرخه‌های متعدد بیضوی یا کروی گل‌های کوچک و سفید و چهار عدد پرچم و فندقچهٔ تخم‌مرغی با سطح صاف.
آشیانک
آشیانک یک گیاه بدون کلروفیل است. این گونه در ایران در جنگل‌های گیلان و مازندران می‌روید. این گیاه از راستهٔ مارچوبه‌ای‌ها (Asparagales)، تیرهٔ ثعلبیان (Orchidaceae)، جنس آشیانک (Neottia) است. پارک ملی خبر
از نظر رستنی‌ها ۵۲٫۸ درصد از گونه‌های گیاهی پارک ملی خبر و پناهگاه حیات وحش رو چون متعلق به منطقهٔ رویشی ایران - تورانی، ۱۲٫۱ درصد آن تعلق به منطقهٔ رویشی صحرا - سندی و ۹٫۸ درصد. آن مشترک بین این ۲ منطقه است. بر اساس آخرین مطالعات انجام شده در حدود ۷۵۰ گونهٔ گیاهی متعلق به ۲۸۸ جنس و ۷۵ شناسایی شده‌است که از این مقدار ۱۲۰ گونه بومی این منطقه می‌باشد. بیشترین تعداد گونه‌های درختی و درختچه‌ای به جنس ، بیشترین تعداد گونه‌های علفی و بوته‌ای به جنس و بیشترین گونه‌های بوته‌ای به خانوادهٔ Legorminosae اختصاص دارد. پارک ملی خبر در برگیرندهٔ بقایای اجتماعات گیاهی ارزنده‌ای چون بنه، بادام، کیکم و ارس است. همچنین گونه‌های با ارزشی چون انار شیطان، کنار، زیتون وحشی، استبرق و کهور در این محدوده دیده می‌شود. این پارک به دلیل کوهستانی بودن، تنوع اقلیمی و توپوگرافی از توان گونه زایی بالایی برخوردار است. حضور ۸۰ گونهٔ بومی نشان از ارزش حفاظتی بالای منطقه دارد. بر اساس طبقه‌بندی توپوبیوکلیماتیک، ۴ رویشگاه در محدودهٔ مورد مطالعه قابل تفکیک است. این رویشگاه‌ها شامل رویشگاه دشت سردسیری، کوهستان سردسیری، بخش معتدله، دشت گرمسیری و کوهستان نیمه‌گرمسیری است. در بررسی تیپولوژی منطقه، ۲۷ تیپ گیاهی شناسایی شده‌است که ۱۶ تیپ آن درختی و درختچه‌ای است. عناصر اصلی رویش‌های جنگلی منطقه مورد مطالعه را گونه‌های کیکم، بنه، ارچن، بادام کوهی، تنگرس، اُرس، هوم، کُنار، قوسک، رزوک، ترویت، شن، سیاچوب و رزوک خوراکی تشکیل می‌دهد که چهارگونهٔ اول در مجموع ۶۰ درصد فراوانی عناصر رویش‌های جنگلی را به خود اختصاص داده‌اند. درخت بنه به دلیل فراوانی و نقش آن در ساخت تیپ‌های اصلی و سطح تاج پوشش مهم‌ترین عنصر سازنده رویش‌های جنگلی در محدودهٔ پارک به‌شمار می‌آید. در سال‌های اخیر به دلیل شیوع آفت نیمه‌انگلی لورانتوس در پایه‌های بادام کوهی، کیکم، ارچن و تنگس خسارات شدیدی به پوشش گیاهی این پارک وارد آمده‌است به‌طوری‌که تخمین زده می‌شود بیش از دو سوم از پایه‌های یاد شده آلوده به این آفت و در معرض خشکیدن هستند. یاس بنفش
یاس بنفش/ارغوان (نام علمی: Syringa)، ، سرده‌ای از ۱۲ زیرگونه شناخته شده از گیاهان گلدار چوبی بومی مناطقی از شرق آسیا تا جنوب‌شرقی اروپا است که در دیگر مناطق معتدل جهان نیز کاشته (و در کانادای سرد سیر هم به وفور دیده) می‌شود. اوکون-زاکورا
اوکون-ساکورا یا ساکورای زرد نام علمی بر اساس کتاب ساکورای ژاپن  ("Cerasus lannesiana 'Grandiflora' A.Wagner") یک نوع درخت ساکورا است. زمان شکوفایی گل آن نسبتاً دیر و در اواسط ماه آوریل است. از نظر کلروپلاست یا سبزدیسه به گیوایکو شباهت دارد. در میان صدها نوع درخت ساکورا اوکون-ساکورا تنها نوعی است که رنگ گل آن زرد رنگ است. رنگ غنچهٔ آن صورتی کمرنگ است همچنین نزدیک به ریختن رنگ وسط آن کم‌کم صورتی می‌شود. لعل کوهستان
لعل کوهستان یا مشکورک (نام علمی: Oliveria decumbens) یکی از گیاهان است. بهمنیان (گیاه‌شناسی)
تیره بهمنیان گیاهان علفی یا به صورت درختچه یا بوته‌هائی خاردار با ظاهری مشخص می‌باشند. در این تیره حدود ۴۰۰ گونه گیاه در ۱۰ جنس جای دارد برگ‌هائی بدون استیپول، ساده، کامل، منفرد یا گسترده در سطح زمین دارند. کاسه گل آن‌ها مرکب از ۵ کاسبرگ پیوسته بهم (غالباً غشایی) و جام گل آنها به صورت یک قیف منتهی به ۵ لوب مشخص است. کاکتوس
بقیه کاکتوس‌ها فقط در دو جنس کاملاً متفاوت قرار می‌گیرند، کاکتوس‌های گل‌سرخی (پرسیکا) و کاکتوس‌واران. هر توصیف از کاکتوس‌ها به‌طور کلی باید استثنائاتی را برای آن‌ها ایجاد کند. گونه‌های پرسکیا از لحاظ ظاهری به دیگر درختان جنگل‌های گرمسیری شباهت دارند. هنگام بلوغ، آنها دارای ساقه‌های چوبی هستند که ممکن است با پوست و برگ‌هایی با ماندگاری طولانی پوشانده شود که ابزار اصلی فتوسنتز کننده را فراهم می‌کند. گلهای آنها ممکن است دارای تخمدان‌های برتر (یعنی بالاتر از نقاط اتصال کاسبرگ و گلبرگ) و آئرول‌هایی باشند که برگهای بیشتری تولید می‌کنند. دو گونه از کاکتوس‌واران، کروی شکل، کوچک و دارای برگ‌های برجسته در رأس ساقه هستند. مشک آهو
مُشک آهو ماده ای با بویی قوی و ماندگار است که از غدد دُمی آهوهای ختن نر به دست می‌آید. این ماده رنگی تیره دارد و دارای بویی تلخ و قوی و ماندگار است و حاوی ترکیباتی همچون آمونیاک، چربی‌های مختلف، کلسترول، رزین‌ها و مواد آلی است. این ماده قیمت بالایی داشته و هر ساله تعداد زیادی از آهوهای ختن برای استفاده از این ماده شکار می‌شوند. تعداد این آهو در سال‌های اخیر کاهش چشمگیری داشته و شش گونه از هفت گونه این آهوها در خطر انقراض قرار گرفته‌اند. تا سال ۱۹۷۹ به منظور افزایش ماندگاری بوی عطر و ادوکلن‌ها از این ماده به شکلی گسترده در صنایع عطرسازی و در برخی مناطق در درمان‌های طب سنتی استفاده می‌شد اما به دنبال کاهش شدید تعداد آهوهای ختن و خطر انقراض آن‌ها با پیگیری سازمان سایتس، شکار این جانوران ممنوع اعلام شد. دم‌موشیان
دُم‌موشیان (Loganiaceae) تیره‌ای از گل‌سپاسی‌سانان بالارونده چوبی یا درختچه‌ای یا درختی است با سیزده سرده و حدود ۴۰۰ گونه که عمدتاً بومی نواحی گرمسیری جهان هستند، گیاهان این تیره ضمائمی برگ‌مانند در قاعده دمبرگ و گل‌هایی مجتمع در خوشه‌های انتهایی دارند؛ حلقه گلبرگ‌ها از چهار تا پنج لَپ همپوش تشکیل شده‌است و میوه‌های این تیره یا پوشینه‌ای یا شفت آبدار است. کوه دشته
این کوه زیستگاه گیاهانی نظیر آویشن و گون و جانورانی نظیر کبک، خرگوش، روباه و گرگ است. همچنین یکی از ایستگاه‌های تحقیقاتی پژوهشگاه فضایی ایران در بالای قله این کوه واقع شده‌است. گل‌میمونیان
تیره گل‌میمون یا اسکروفولاریاسه دارای ۲۲۲ جنس یا سرده و ۴۵۰۰ گونه است. بیشتر گیاهان علفی یا نیمه درختچهای تعداد معدودی درختچه‌ای یا درختی و بعضی بالارونده هستند. گل‌آذین معمولاً خوشه یا گرزن یا دارای گل‌های منفرد در کنار محورها است. گل‌ها دوجنسی معمولاً نامنظم و گاهی تقریباً منظم‌اند. تنها گیاه اقتصادی مهم این تیره گل انگشتانه است که برگ‌های آن منبع مواد دارویی است. ارس (سرده)
اُرس یا وُرس یا سرو کوهی، سرده‌ای‌ست از ردهٔ ناژویان تیره سرویان که دربردارندهٔ بیش از ۵۰ گونهٔ متفاوت است و در سرتاسر نیمکرهٔ شمالی از شمالگان تا جنگل‌های بارانی آفریقا و از آمریکای شمالی و مرکزی تا خاورمیانه و شمال هیمالیا در ارتفاعات گوناگون رویش دارد. ۵ گونهٔ آن در سه دیسهٔ درختی و درختچه‌ای و خزنده در ایران یافت می‌شود. بنه
بَنِه یا پسته ی کوهی (در متون طب سنتی حبه الخضراء) (نام علمی:" Pistacia atlantica")، درختی از سرده پسته (سرده) بوده که گونه های مختلفی از آن وجود دارد. درختی است دو پایه، دارای برگ‌های تک شانه‌ای (دارای ۱ تا ٧ برگچه) برگچه‌ها بیضوی تخم‌مرغی شکل، شکل میوه آن کروی به قطر حدوداً ۵ میلی‌متر، ابتدا صورتی سپس قرمز و در زمان رسیدن کامل، پوشش میوه سبز رنگ می‌شود. کوکا اریتروکسیلوم
کوکا اریتروکسیلوم (نام علمی: Erythroxylum coca) یکی از دو گونه ی زراعی از گیاهان کوکا است. این گیاه از خانوادهٔ اریتروکسیلاسه بوده و بومی مناطق غربی آمریکای جنوبی بوده و حاوی آلکالوئیدهایی از قبیل کوکائین است. آهوی کوهی
زیستگاه آهوی کوهی ارتباط نزدیکی با زیستگاه گونه‌های درخت اقاقیا دارد. این گونه با افزایش دمای هوا در دورهٔ متأخر عصر هولوسن بخش‌هایی از قلمرو خود را به جبیر دیگر گونهٔ غزال واگذار کرده که به‌خوبی برای زندگی در هوای گرم تکامل یافته‌است. آهوی کوهی
غزال کوهی بومی شبه‌جزیره عربستان، مصر، ایران، فلسطین، لبنان، اردن، عمان، عربستان سعودی، سوریه، یمن و امارات است. آویشن آزوربه
آویشن آزوربه گونه‌ای آویشن است به شکل بوته‌ای با ساقه‌های خیزان و بسیار منشعب و شاخه‌های گل‌دهنده به طول ۸ تا ۱۸ سانتی‌متر و در زیر گل‌آذین پوشیده از کرک‌های نسبتاً کوتاه و خمیده و برگ‌های تخم‌مرغی یا تخم‌مرغی‌ـ سه‌گوش به طول ۸ تا ۱۴ و به عرض ۴ تا ۷ میلی‌متر و با کرک‌های مژه‌ای پراکنده در قاعده و رگبرگ‌های برجسته و ضخیم و کاسهٔ گل استکانی باریک با دندانه‌های زبرین و مژه‌دار در حاشیه و جام گل سفید. آوند چوبی
از انواع آوندهای چوبی می‌توان به نای‌دیس‌ها اشاره کرد که در همهٔ گیاهان آوندی یافت می‌شوند. این نوع از آوندهای چوبی باریک و طویل هستند و در قسمت انتهایی شکل مخروطی پیدا می‌کنند. گیاهان گلدار نوع دیگری از آوندهای چوبی را نیز دارند که عناصر آوندی نامیده می‌شوند. عناصر آوندی گشادتر از نای‌دیس‌ها هستند و در پایانهٔ خود دارای منافذ بزرگی هستند که این منافذ امکان جریان سریع‌تر آب را بین عناصر آوندی فراهم می‌کنند. شمشاد ژاپنی
آکوبا یک درختچه ی همیشه سبز می باشد که بومی شرق آسیا است و جز دسته ی بنسای ها دسته بندی می شود . درختچه آکوبا جز گونه گیاهان مقاوم به کم آبی و مقاوم به سرما می باشد که هم در آپارتمان به عنوان یک گیاه آپارتمانی قابل نگهداری است و هم در محیط بیرون که اگر در محیط بیرون باشد اکسیژن بیشتر و بهتری به جهت رشد مناسب به گیاه می رسد . انجیر کوهی
انجیر کوهی یا انجیر طبیعی یکی از گونه‌های انجیر است که به صورت خودروُ در مناطق کوهستانی حاشیه کویر ایران می‌روید و در مقابل خشک سالی و سرما بشدت مقاوم است. تنها تفاوت این نوع انجیر با انجیر معمولی در مقاومت زیاد آن در مقابل سرما و کم‌آبی است درخت این نوع انجیر در روزنه‌های کوه‌ها و صخره‌ها می‌روید. انجیر رسیده آن شیرین و با طعمی نزدیک به ترش می‌باشد. این میوه یکی از قدیمی‌ترین گونه‌های گیاهی است که برای انسان شناخته شده بوده‌است. هنوز هم انسان و حیوانات و پرندگان و حتی خزندگان از این انجیر به عنوان خوراکی استفاده می‌کنند. انجیر کوهی در مناطق پر باران معمولاً میوه نمی‌دهد. انجیر کوهی میوه دار در کوه‌های قهستان به ویژه در مناطق کوهستانی زیبد به وفور وجود دارد؛ و کشته یا خشک شده آن را در قدیم به عنوان تنقلات و آجیل استفاده می‌کرده‌اند. در اطراف قلعه زیبد و کوه‌های اطراف و تنگل زیبد و رشته کوه زیبد که بخش غربی کوه‌های قهستان است درختان بسیار کهن‌سالی از انجیر کوهی و پسته کوهی تاقوک در روستاهای خوانسار، کرخنگان و برزگر بوانات فارس وجود دارد. تصویر از یک درخت انجیر در داخل ایوان صوفه پیر و قلعه زیبد است. احتمالاً این نوع انجیر در کوه‌های افغانستان نیز وجود داشته باشد. این نوع انجیر خواص بسیار زیاد پزشکی دارد. اومورو-آری‌آکه
اومورو-آری‌آکه نام علمی ("Cerasus lannesiana 'Omuro-ariake' Ohwi") نام یک نوع درخت ساکورای باغی است. در شهر کیوتو در اطراف معبد نین‌ناجی کاشته شده‌است. از نوع نیمه یائه (نیمه پرگلبرگ) است. شکل شاخه‌های آن مخصوص است. شاخه‌های آن کلفت هستند و با فاصله از ساقهٔ اصلی پخش و گسترده می‌شوند. پنجه‌گرگی کوهی
پنجه‌گرگی کوهی نام یک گونه از تیره پنجه‌گرگیان است. در سراسر بسیاری از بخش‌های شمالی نیمکره شمالی می‌روید. کوه شب
محصولات عمل‌آمده در پیرامون کوه شب عبارت است از: قارچ صدفی، انغوزه، آویشن، مروتلخ، پونه، اسطوخودوس (گیاهی خوشبو که با چای مصرف می‌شود)، خاکشیر، کیون، بادام کوهی ومرو خوش. همچنین درختان مانند: بنه، کُوهِنگ، کُور، کُنار، کِرت، سمر، سَلَم وغیره، در زمان قدیم مردمان منطقه از هیزم این درختان برای پخت و پز و برای تدفئه خانه‌هاشان استفاده می‌کرده‌اند، احیاناً از تنه این درختان زغال نیز می‌ساخته‌اند. آویشن کرک‌آلود
آویشن کرک‌آلود نام یک گونه از سرده آویشن است. اویاما-زاکورا
اویاما-زاکورا به معنی ساکورای کوه بزرگ یا ایزو-یاما-زاکورا با یک نوع درخت ساکورای خودرو است که گونه‌های آن در ژاپن، کره ساخارین یافت می‌شود. قطر گل آن ۲ تا ۳ سانتیمتر است و در مقایسه با سومی-یوشینو رنگ گل‌های آن کاملاً صورتی است. اویاما-زاکورا یک درخت برگریز است که ارتفاع آن بین ۷ تا ۱۵ متر است. گیلاس آن بسیار کوچک است و معمولاً توسط پرندگان خورده می‌شود. رنگ برگ آن در پاییز به رنگ‌های قرمز و زرد و نارنجی در می‌آید و یکی از درختان زیبا در پاییز است. این درخت در جاهای پرنور و پرآب بهتر رشد می‌کند. در برابر باد شدید و سرما مقاوم است اما در برابر آلودگی هوا مقاومت کمی دارد. به علت همین خصوصیات برای کشت در حاشیهٔ خیابان‌ها بسیار به کار برده می‌شود. ونک (سمیرم)
در این بخش گیاهان دارویی شناخته شده منطقه را به شما معرفی کرده و برابر بررسی‌های انجام شده چگونگی استفاده از آن‌ها را توضیح می‌دهیم. متأسفانه اطلاعات مکتوب قدمای ونک به دست نیامد اگرچه اکثر صاحبنظران، بر آنند که در ونک کتابی از زمان مرحوم کربلایی خسرو بزرگ و محمدخان جراح وجود داشته و مورد استفاده قرار می‌گرفته‌است، لذا اطلاعاتی که تقدیم شما می‌شود از نوع تجربی و سینه به سینه می‌باشد که امید است جوانان علاقه‌مند منطقه و همچنین دیگر متخصصان از این اطلاعات مختصر بهره جسته و در راه تأمین سلامت مردم گام‌های مؤثری بردارند و این گیاهان جایگزین مناسبی برای داروهایی شیمیایی شوند. پس از مطالعه این قسمت که مردم ونک تجربه کرده‌اند، نظر شما را به اسامی گیاهان دارویی که آقای دکتر صفایی جمع‌آوری کرده‌اند جلب می‌کنم: آندشت: این گیاه در کوه رگ اسپید می‌روید و بادبر (بادشکن) است. مزه تند شبیه پیاز دارد و بوته اش شبیه لیزک است. اوشون ترکی: این گیاه شبیه گیاه مرزن جوش است و به شخص مبتلا به اسهال می‌خورانند. اولیله: چای کوهی هم به آن می‌گویند. دم کرده آن را برای رفع دردهای شکم و کمر استفاده می‌کنند. اووشون جیره یا ژیره: نوعی آویشن معطر گرم است که خاصیت بادبری دارد آن را به صورت دم کرده میل می‌کنند یا کوبیده برگ‌های آن را روی غذا به خصوص تخم مرغ آب‌پز می‌ریزند. دیده‌بان (لارستان)
در خصوص پوشش گیاهی نیز گونه‌های دارویی نظیر گون، درمنه، بادام کوهی، آویشن،آنغوزه، انجیر کوهی و بنه در ارتفاعات و دامنه مشاهده می‌گردد و در قسمت دشت نیز دارای پوشش گیاهی ودرختچه‌های بیابانی می‌باشد. هفت‌کولان
هفت‌کولان یا آدوکساسه (Adoxaceae) تیره‌ای است از گیاهان علفی ریزوم‌دار، با برگ‌های متقابل یا قاعده‌ای، مرکب، بدون گوشواره؛ گل‌ها در قسمت بالا به صورت مجتمع، دوجنسی، منظم، گلپوش بالایی، ۴ تا ۶ گلبرگ پیوسته، ۲ تا ۳ کاسبرگ پیوسته، ۴ تا ۶ پرچم بالائی پیوسته به گلبرگ‌ها، پرچم بالایی ۲/۵ برابر بساک شکافته شده، ۳ تا ۵ برچهٔ پیوسته، ۳ تا ۵ تخمک، تمکن محوری و میوهٔ شفت. این گیاهان بومی مناطق معتدلهٔ شمالی هستند. کویر پلوند
پوشش گیاهی این منطقه، شامل بنه، کسور، اسکنبیل، گز، تاغ، قیچ، بادام کوهی، زرشک وحشی، درمنه، آنغوزه، زیره سیاه، گیاهان علفی، گل بومادران، آویشن، لاله قرمز، خارشتر، افدرا و برخی از گیاهان خانواده کاسنی می‌باشد. برگ‌امرودیان
برگ‌اَمرودیان (Pyrolaceae) تیره‌ای از خلنگ‌سانان است با چهار سرده و ۳۰ گونه که وجه تمایز آنها با انواع چوبی این راسته رویش علفیشان است؛ اعضای این تیره بومی نواحی معتدل سرد و قطبی نیم‌کرهٔ شمالی هستند و در زمرهٔ گیاهان همیشه‌سبز قرار دارند. کوه سفید (کوه)
همچنین بر فراز دره‌های کوه سفید گیاهای دارویی وجود دارد مانند: انغوزه، آویشن، مرو تلخ، پونه، مرو خوش، گونیس، اسوقدوس، سُرُه بَرزُه، بروز، خارشتر، خاکشور، دریمه، زرو، شربتو، کریشکو، کمو، گل عالی عمر، پُدُه، و دیگر گیاهایی که برای دارو وتداوی استفاده می‌شود. پسته کوهی
درختی به ارتفاع ۲–۳ متر و خودرو بوده که زیستگاه اصلی آن در استان‌های فارس(سرچهان)؛خراسان رضوي، خراسان جنوبي و شمالي، كرمان، بلوچستان، خوزستان، چهار محال و بختیاری، کردستان، کرمانشاه و ايلام است ولی در دیگر نقاط کشور به‌طور پراکنده یافت می‌شود. از میوه ی آن بیشتر در تهیه ترشیجات استفاده می‌شود اما حالت خشک شده ی آن دارای مغزی به شکل و طعم پسته بوده و به کردی آن را وهنوشک و قسقوان و در خراسان بنه می‌گویند.در لهجه کردی به آن گُنوشک میگویند در لری و لکی نیز به آن قولنگ یا کولنگ و در زبانبختیاری به نوع پوست دار نرم آن کلخونگ و به نوع پوست سخت آن بن می‌گویند ناصر خسرو در کرمان به آن بنه می گویند و غذای محلی کرمانی هم محسوب میشود در سفرنامه‌اش شرح مفصلی از پسته کوهی کوه‌های قاین و گناباد- فردوس زیبد دارد. پسته کوهی بسیار مقوی است و از آن غذاهای سنتی تهیه می‌شود. امروزه نسل این گیاه در کوه‌های فردوس گناباد از میان رفته‌است. کاسنی
کاسنی معمولی، یک گیاه دارویی پایا با گل‌های آبی یا ارغوانی است. کاسنی در اصل بومی جهان قدیم است و بعداً در قاره آمریکا نیز به‌صورت گیاه خودروی کنار جاده‌ای درآمده‌است. منشأ اصلی این گیاه اروپای مرکزی، مناطق غربی و مرکزی آسیا و شمال آفریقا است و پراکندگی وسیعی در نواحی مختلف ایران به خصوص شهرستان اقلید، محله فسارود،آذربایجان و مناطق کوهستانی خراسان دارد. به آب و هوای خنک، آفتابی یا کمی سایه نیاز دارد و گرمای شدید تابستان را تحمل نمی‌کند. ماهون
چوب ماهون یا ماهوگانی یک نوع چوب راست دانه، با الوار قرمز مایل به قهوه‌ای، سه گونه سخت‌چوب جنگلی منطقه گرمسیری از سرده "Swietenia"، بومی آمریکا، بخشی از تیره chinaberry pantropical، زیتون‌تلخیان است. سه گونه عبارتند از: جنگل باران‌خیز استوایی
تنوع خاک در مناطق استوایی بسیار زیاد است و نتیجهٔ ترکیبی از چندین متغیر مانند آب و هوا، پوشش گیاهی، موقعیت توپوگرافی، مواد مادر و سن خاک است. بیشتر خاکهای گرمسیری توسط بارش زیاد، مواد مغذی درون خود را از دست می‌دهند و درواقع از نظر مواد مغذی ضعیف می‌شوند، با این وجود مناطقی وجود دارند که حاوی خاکهای حاصلخیز هستند. خاکها در سراسر جنگلهای بارانی گرمسیری به دو دسته تقسیم می‌شوند که شامل خاک‌های ultisols خاک‌های oxisols می‌باشد. خاک‌های آلتی سول به عنوان خاک‌های رسی قرمز اسیدی و آب و هوایی شناخته می‌شوند که از نظر مواد مغذی اصلی مانند کلسیم و پتاسیم کمبود دارند. به همین ترتیب، خاک‌های اکسی سول، قدیمی، معمولاً مایل به قرمز، و غرق در آب هستند، اما در مقایسه با اولتیسول‌ها به خوبی تخلیه می‌شوند. محتوای رس آلتی سولها زیاد است و نفوذ و عبور آب از آن را دشوار می‌کند. رنگ مایل به قرمز هر دو خاک نتیجه گرما و رطوبت سنگین تشکیل اکسیدهای آهن و آلومینیوم است که در آب نامحلول هستند و گیاهان به راحتی آنها را جذب نمی‌کنند. خصوصیات شیمیایی و فیزیکی خاک به شدت با بهره‌وری بالای زمین و ساختار جنگل و حاصلخیزی آن ارتباط دارد. خواص فیزیکی خاک میزان گردش مواد به درختان را کنترل می‌کند در حالی که خواص شیمیایی مانند نیتروژن و فسفر موجود در خاک، میزان رشد جنگل را کنترل می‌کند. خاک‌های آمازون شرقی و مرکزی و همچنین جنگل بارانی جنوب شرقی آسیا قدیمی و از نظر معدنی فقیر هستند در حالی که خاک غرب آمازون (اکوادور و پرو) و مناطق آتشفشانی کاستاریکا، جوان و سرشار از مواد معدنی هستند. بهره‌وری اولیه یا تولید چوب در آمازون غربی بیشترین و در شرق آمازون کمترین است که شامل خاکهای به شدت هوازده طبقه‌بندی شده‌اند و به عنوان اکسیدها درنظر گرفته می‌شوند. علاوه بر این، خاک‌های آمازون بسیار هوازدگی دارند و باعث می‌شود که آنها از مواد معدنی مانند فسفر، پتاسیم، کلسیم و منیزیم که از منابع سنگی است، عاری باشد. با این حال، همهٔ جنگل‌های بارانی گرمسیری در خاک‌های فقیر از نظر مواد مغذی وجود ندارد، بلکه در دشت‌های غرقابی غنی از مواد مغذی و خاک‌های آتشفشانی واقع در کوهپایه‌های آند، و مناطق آتشفشانی جنوب شرقی آسیا، آفریقا و آمریکای مرکزی رخ می‌دهد. آویشن واقعی
سیسنبر یا سوسنبر یا آس بویه (نام علمی: "Thymus serpyllum") که در زبان‌های دیگر آویشن وحشی، آویشن خزنده و آویشن برکلند نیز نامیده می‌شود، گیاهی است از تیره نعناعیان، دارای بوی خوش با گل‌های کوچک به رنگ گلی، سفید و ارغوانی. این گیاه در نواحی بحرالروم، ایران، آمریکای شمالی و سیبری می‌روید. چاییان
چاییان (Theaceae) تیره‌ای از خلنگ‌سانان درختچه‌ای یا درختی با هجده سرده و حدود ۵۰۰ گونه است که در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری می‌رویند؛ برگهای همیشه‌سبز آنها ساده و معمولاً براق با آرایش متناوب یا مارپیچی و در حاشیه دندانه‌دار است؛ گل‌هایشان معمولاً بزرگ و صورتی یا سفید و زیبا و اغلب دارای بویی نافذ است و کاسه گل آنها پنج کاسبرگ یا بیشتر دارد و جام گل آنها نیز پنج‌پر است. آویشن
در زبان گزی (گزبُرخوار) به «آویشن»، «اوشنوم» و در زبان کردی کرمانشاهی «هه زوه» و در سایر مناطق کردنشین به آن «آنخ» یا «اَزوِه» یا «هه زوه» گفته می‌شود و در زبان ترکی به «کهلیک اوتو» و در زبان لری به خصوص در مناطق بختیاری به این گیاه «اوشوم» و (اِزبوئه) گفته می‌شود. در زبان مردم رودبار استان گیلان به آن، «پلنگ مشک» می‌گویند و طعم دهنده اصلی غذایی به نام شامی رودباری است. یکی از گونه‌های این گیاه که در مناطق کوهستانی شمال خراسان به وفور یافت می‌شود به زبان کرمانجی «آنخ» نام دارد. آویشن اوراسیایی
آویشن اوراسیایی یا آویشن مجارستانی نام یک گونه از سرده آویشنیان است. آویشن برگ‌گرد
آویشن برگ‌گرد نام یک گونه از سرده آویشن است. سوسن کوهی
سوسن کوهی نام یک گونه از سرده گل سوسن است. چمچمه‌ایان
گیاهان تیره چَمچمه‌ایان (Cunoniaceae) گیاهانی هستند چوبی، با برگ‌های متقابل، معمولاً پَری مرکب، گوشواره‌دار؛ گل‌آذین متنوع، گل‌های دوجنسی، منظم، گلپوش دوری یا بالائی، ۳ تا ۵ گلبرگ و ندرتاً بدون گلبرگ، پرچم زیاد، ۳ تا ۶ کاسبرگ جدا یا پیوسته، تخمک زیاد، تمکن محوری و میوهٔ کپسول یا فندوقه. این گیاهان به‌طور عمده در نیمکره جنوبی می‌رویند. پارک ملی کویر
در مجموع ۳۵۵ گونه گیاهی در این منطقه شناسایی شده که ۲۰ گونه آن بوم‌زادی هستند. گیاهان پارک از انواع خشکی‌پسند و شورپسند هستند که خود را با کمبود آب و شوری خاک سازگار کرده و داشتن برگ‌های کوچک منتهی به خار از ویژگی‌های ظاهری بسیاری از آنهاست. در نقاط هموار گیاه درمنه، در دره‌ها و کوهپایه‌های سنگی گیاه کاروان‌کش، در اطراف چشمه‌ها گز، گرگ‌تیغ و نی و در کوهپایه‌ها درختچه‌های بادام کوهی، شیر خشت و خنجک دیده می‌شوند. آویشن ایرانی
آویشن ایرانی نام یک گونه از سرده آویشن است. بنفشه کوهستانی
بنفشه کوهستانی، بنفشه قفقازی نام یک گونه از سرده بنفشه است. جنس یا سردهٔ بنفشه در ایران ۱۴ گونه گیاه علفی یکساله یا چند ساله دارد. گندنای کوهی
گندنای کوهی یا فراسیون سفید گیاهی گلدار از خانواده نعناعیان است. این گیاه بومی اروپا، شمال آفریقا و آسیا می‌باشد. قوچان
سراسر دره‌های این منطقه پوشیده از گیاهان مختلف می‌باشد که برای دامداران محل مطلوبی است، گیاهان دارویی این منطقه نیز عبارتند از: کتیرا، درمنه ترکی، شه تره، ترنجبین (که عرقیات گیاهی قوچان به همین دلیل معروف است). نوع خاک این منطقه زراعی است و از جنس رسی شنی ـ شنی رسی ـ هوموسی و در بعضی نقاط سیاه می‌باشد. خاک نواحی کوهستانی شمال سیاه و از لحاظ کشاورزی بسیار مناسب است.محصول نباتی روغنی قوچان در حال حاضر سویا، آفتابگردان، گلرنگ و کلزا است. کاسنیان
بسیاری از گیاهان تیره کاسنیان علفی بوده ولی تعداد قابل توجهی از آنها به صورت بوته، پیچان یا درخت هستند. گیاهان این تیره در تمام جهان پراکندگی دارند. آنها به ویژه در مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری (به ویژه آمریکای مرکزی، شرق برزیل، مدیترانه، بخش لوانت خاورمیانه، جنوب آفریقا، آسیای مرکزی و جنوب غربی چین) بسیار زیاد هستند. مرزنگوش (گیاه)
پونه کوهی (نام علمی: "Origanum vulgare") نام یک گونه از سرده مرزنگوش است. آلوئه آکولئاتا
آلوئه آکولئاتا (نام‌های رایج شامل ngopanie ,sekope ,red hot poker aloe) گونه‌ای آلوئه است که بومی دره لیمپوپو و امپومالانگا در آفریقای جنوبی، جنوب و مرکز زیمبابوه و موزامبیک به‌شمار می‌رود. این گیاه در مجاورت صخره‌ها، در علفزارها و بوته‌های خشک رشد می‌کند. "Aculeata" (خاردار) به خارهای سطح برگ و دندانهای حاشیه آن اطلاق می‌شود. مارچوبه کوهی
مارچوبه کوهی نام یک گونه از تیره مارچوبگان است. ثومون
ثومون نام یک گونه از سرده آویشن است. آهوی کوهی
آهوی کوهی روزگرد و به‌شدت قلمروطلب است. قلمرو آن‌ها با فاصلهٔ زیادی از یکدیگر جدا می‌شود. آن‌ها سه نوع گروه تشکیل می‌دهند: گله‌های مادر-فرزندی، گله‌های نرهای جوان و قلمرو نرهای تنها. نبرد بین غزال‌ها با رسیدن نرها به بلوغ مرتباً انجام می‌شود. البته نبرد نرهای همسایه بر سر قلمرو بیشتر نمایشی است و از خشونت کمتری نسبت به نبرد بر سر تصاحب ماده‌ها برخوردار است. نرهای نابالغ در جنگ‌ها، نسبت به نرهای بزرگسال یا صاحب قلمرو، بسیار بیشتر از شاخ خود بهره می‌جویند. آهوی کوهی مرتباً در جستجوی غذا در مسافت‌های بیش از ۱۲۰ کیلومتری مهاجرت می‌کند. سرعت دوی این جانور بسیار بالاست و می‌تواند با سرعت ۸۰ کیلومتر در ساعت چندصد متر بدود. استان اصفهان
از عمده ترین گیاهان داروئی زراعی استان اصفهان پس از گل محمدی و زعفران، میتوان به بابونه، آلوئه ورا،کاسنی، رازیانه، زیره سبز، به لیمو، مریم گلی، بادرنجویه و نعناع فلفلی اشاره کرد. از گیاهان که در مراتع و منابع طبیعی اصفهان می روید میتوان کرفس کوهی، زرین گیاه، آویشن دنایی، موسیر، باریجه و آنغوزه را نام برد. از گونه‌های موجود در مناطق حفاظت شده، پارک‌ها، پناهگاه‌ها و مناطق شکار ممنوع پستانداران مثل، قوچ، میش، گرگ، روباه، کفتار و پرندگانی مانند عقاب، شاهین، کبک، تیهو و خزندگانی مانند انواع مارها، سوسمارها و الک پشت زندگی می‌کنند. همچنین، از نظر زندگی گیاهی انواع گیاهان علفی مانند درمنه، بوته‌های مختلف به ویژه گون، درختانی مانند تاغ، گز، بادام کوهی و انواع گیاهان دارویی به‌طور عمده دیده می‌شود. کوهوش سیاه
Actaea racemosa (cohosh سیاه و سفیدبا سیاه و سفید bugbaneهای سیاه snakerootهای پری شمع; syn. "Cimicifuga racemosa") یک گونه از گیاه گلدار از خانواده Ranunculaceae. آن است که بومی غرب آمریکای شمالی از جنوب انتاریو به مرکزی جورجیا و غرب میسوری و آرکانزاس است. آن رشد می‌کند در انواع زیستگاه‌های جنگلی و اغلب دربرداشت در وودلند دهانه. این ریشه و ریزوم مدت طولانی است که مورد استفاده در دارو توسط آمریکایی‌های بومیاست. از عصاره این گیاه مواد در حال فکر به داشتن ضد دردهای آرام بخشو ضد التهاب خواص. Cohosh سیاه و سفید عصاره در حال مطالعه به عنوان درمان برای علائم مربوط به یائسگیاست. چوب‌ارغوانی
چوب‌ارغوانی نام یک سرده‌ای (جنسی) از گیاهان از تیره باقلاییان است. چوب‌ارغوانی بومی جنگل‌های گرمسیری آمریکای مرکزی و جنوبی، به‌ویژه برزیل، گویان و سورینام است. انجیراوند
پیری اردکانی از دیگر جاذبه‎‎‎های انجیرآوند را وجود کوه‏‏ های کم ارتفاع و مناسب برای کوهنوردی خانوادگی، همچنین وجود گیاهان دارویی از جمله آویشن، زیره سیاه و آنغوزه ذکر می‏‏ کند که هر ساله جمعیت زیادی را برای تهیه این نعمت‏‎‏های خدادادی به این روستا می‎‎کشاند. دماوند
در ارتفاعات مختلف کوه دماوند، گیاهان فراوان و گوناگونی می‌رویند که برخی از آن‌ها فقط در ارتفاعات خاصی دیده می‌شود. گیاهان این منطقه که به اسم دماوند نامگذاری شده‌اند، عبارتند از: کلاه میرحسن دماوندی، کزل دماوندی، بومادران دماوندی، پیرگیاه دماوندی، ریش قوش دماوندی، فراموشم مکن دماوندی، زنگوله‌ای دماوندی، کتانی دماوندی و ماشک دماوندی. در ارتفاع ۳٬۲۰۰ تا ۳٬۵۰۰ متری، علف و بته‌های بلند و خاردار و به هم پیوسته وجود دارند. برخی از انواع بته‌های خاردار دماوند عبارتند از: کلاه میرحسن دماوندی، خارپشتی، گونه‌های هزارخار (مانند گون)، بته‌های بنفش‌رنگ اسپرس پشته‌ای و گچ دوست گل سنگی. از گونه‌های ورموت (افسنتین) نیز در دماوند وجود دارند که عبارتند از: درمنهٔ کوهی، درمنهٔ معطر، درمنهٔ کوهسری و گونهٔ فراوان درمنهٔ شرقی. برخی دیگر از گونه‌های گیاهای دماوند عبارتند از: کاج آلپ، اسپرس کوهی نیمه کروی، گون، یاسمن صخره‌ای، ازمکی کوهسری، پیربهار دنایی، شبدر شاه بلوطی، ترشک کوهسری، دغدغک البرزی، پلاخور بوته‌ای، گالش انگور، تیره گل، نسترن وحشی، قفقازی، رُز گردآلود، گز، علف بره، چمن آراراتی، چمن گندمی آسیای مرکزی، جاروی علفی بامی، علف قرمز، جو چمنزار، ملیکای بی زبانک، علف صورتی، چاودار هراتی، شبه یولاف شکننده، ریش سنبل، خشخاش طناز، شکرتیغال و شکرتیغال مشهدی، چون جاشیر، سریش و در جاهای مرطوب زبان طلا، پیرسنبل، قدومهٔ پرشاخه، جعفری فرنگی معطر، بادرنجبویهٔ دنایی، خاکشیر تلخ کوتوله، گل بی مرگ طلایی، پنجه برگ نقره گون، آزاد بری، پنجه برگ همدانی، دنایی، سنبلهٔ ارغوانی و مینای پرکپهٔ برگ نقره‌ای. دامنهٔ کوه دماوند در ارتفاع ۲٬۰۰۰ تا ۳٬۵۰۰ متری کاملاً پوشیده از شقایق است. این شقایق منحصربه‌فرد، در دنیا شناخته شده‌است و با نام شقایق لار و رینه در کتاب‌های معتبر گیاه‌شناسی جهان به ثبت رسیده. همچنین این منطقه از لحاظ مرتع و چراگاه بسیار غنی است؛ حتی در ارتفاعات بلند دماوند نیز (زیر چهار هزار متر) از این بابت فقر چندانی وجود ندارد. آویشن
آویشن یا آزربه سرده‌ای از تیره نعناعیان است. آویشن حدود ۳۵۰ گونه دارد. در ایران ۱۴ گونه گیاه معطر و چند ساله دارد. این سرده به مرزنگوش بسیار نزدیک است و در مناطق کوهستانی می‌روید. کوه مونت‌همیگویتان
بررسی‌ها نشان داده‌است که جنگل کوهستانی آن با ۴۶۲ گونه بیشترین غنای گونه گیاهی را دارد. پس از آن جنگل دوبال‌میوگان با ۳۳۸ گونه، جنگل خزه ای با ۲۴۶ گونه و مزارع با ۲۴۶ گونه قرار دارد. این کوه همچنین ۴۵ گونه گل ارکیده را در دامان خود جای داده که ۲۳ گونه آنها بومی فیلیپین است. برخی از گیاهان که معمولاً در کوه مونت‌همیگویتان یافت می‌شوند شامل موارد زیر است:اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) در فهرست قرمز خود حداقل ۱۱ مورد از موجودات زنده این ناحیه را ثبت کرده‌است. شورای کشاورزی، جنگلداری و منابع طبیعی و توسعه فیلیپین (PCARRD) گزارش داد که در این کوه پنج گونه در معرض خطر، ۲۷ گونه نادر، ۴۴ گونه بومی و ۵۹ گونه مهم از لحاظ اقتصادی سکونت دارند. منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ‌خور
منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ خور با وسعت ۱۳۰ هزار هکتار شامل کوه‌های هوا، شانول، پرپازنی و کوه تلخ است. تلاقی دو ناحیه رویشی خلیج عمانی و ایران تورانی سبب تنوع گونه‌ای این منطقه شده‌است. این منطقه دارای پوشش جنگلی نسبتاً متراکمی از گونه‌های بَنه، بادام و پسته کوهی در بین کوه‌های زاگرس جنوبی است. آویشن، بومادران، مرو تلخ و آنغوزه از مهم‌ترین گونه‌های دارویی آن به‌شمار می‌رود. کنار، استبرق، کلخنگ، کیکم، انواع گون و گونه‌های مرتعی و گیاهان دارویی از دیگر گونه‌های گیاهی منطقه به‌شمار می‌رود. ارزنک کوهی
ارزنک کوهی، از گیاهان علفی پایا است که دارای ساقه‌های ضخیم، خمیده و خزنده منشعب، و پوشیده از تارهای خشن به طول ۲۰ تا ۶۰ سانتیمتر است. ریشه آن دراز، ضخیم و سفید رنگ است و برگ‌هایی متناوب با دمبرگ دراز و پهنکی قلبی شکل با کناره‌های موج‌دار دارد. گلهای کوچک آن رنگ زرد روشن و به صورت نر و ماده بر روی یک پایه است. گلهای نر آن به تعداد کم بر روی محوری بلند و به صورت خوشه در کنار برگها ظاهر می‌شود، گاهی ممکن است به صورت منفرد یا همراه با یک گل ماده در قسمت‌های فوقانی ساقه باشد. گلهای نر دارای ۵ پرچم هستند، ۴ پرچم آن دو به دو به هم متصل بوده و فقط یکی از آنها آزاد است، به طوری که در مجموع مرکب از ۵/۲ پرچم به نظر می‌رسد. پوشش گلهای ماده این گیاه وضع منفرد بر روی ساقه دارند، شبیه گلهای نر فقط به جای پرچم مادگی مرکب از تخمدانی ۳ خانه است؛ میوه‌هایش بیضوی به رنگ سبز مایل به زرد (پس از رسیدن) و پوشیده از تارهای فراوان است. نعنای کوهی
نعناع کوهی با نام علمی (Mentha Asiatica)، با نعنای مصرفی در سبزی خوردن کاملاً متفاوت می‌باشد. آلوی هندی
آلوی هندی یا قهوه هندی نام یک گونه از تیره بیدیان است. زالی (اسفراین)
به غیر از درختان ارس که در بلندی‌های شاه جهان، و کوه شاه حسن و به‌طور پراکنده قابل مشاهده می‌باشد، اغلب از درختان پسته، انار، زبان گنجشک، زرشک، ارغوان و انجیر وحشی، بومادران، استاقدوس، قسنی، کتیرا، گون ،قوق ،سیقر قوروقو، ورگ و غیره… تشکیل شده‌است. میمونک
پوشش گیاهی کوههای اطراف شامل موارد زیادی از گیاهان داروئی و خوراکی می‌باشد. گیاه گون که برای تهیه کتیرا استفاده می‌شود و نیز آویشن (کهلیگ اوتو) و ( تنگز ) و هچنین سبزیجاتی چون تره کوهی ، کنگر ، سیرک ، والک، چای کوهی(توکلوجه) و غازیاغی در این کوهها به وفور یافت می‌شود.برداشت بی رویه بعضی از اهالی روستا( به منظور کسب درآمد ) از این گیاهان باعث کاهش و یا تخریب پوشش گیاهی اطراف روستا شده است. این گیاه‌ها به دلیل استفاده های گوناگون در پخت و پز و دمنوش و خواص های دارویی فراوانی که دارند نقش اصلی را در جذب ساکنان مناطق شهری به روستا در این منطقه ایفا میکنند. کیوی
کیوی گیاهی است از گروه گیاهان گلدار دولپه‌ای‌های تک لپه‌ای در راسته خلنگ‌سانان و رده کیویان. این گیاه بومی جنوب چین و میوهٔ ملی جمهوری خلق چین است. میوه آن تخم مرغی شکل به اندازه یک تخم‌مرغ بزرگ (به طول ۵–۸ سانتیمتر و عرض ۴٫۵–۵٫۵ سانتیمتر) است و پوست آن قهوه‌ای رنگ و گوشت آن سبز است. گیاهان آکاسیا
سرده Acacia ، آکاسیا یک سرده از تیره باقلا Fabaceae است. این سرده دومین سرده بزرگ در تیره باقلا است (گون بزرگترین سرده از نظر تعداد گونه در این تیره است). کوهوش سیاه
مانند بسیاری از گیاهان cohosh سیاه و سفید بافت‌ها و اندام‌های حاوی بسیاری از ترکیبات آلی با فعالیت بیولوژیکی. استروژن مانند ترکیبات اصل شده‌است و دخیل در اثر cohosh سیاه و سفید عصاره بر علائم وازوموتور در زنان یائسه. دیگر مطالعات آنها نشان داد عدم وجود اثرات استروژنی و ترکیبات در cohosh سیاه و سفید حاوی مواد. یافته‌های اخیر نشان می‌دهد که برخی از clinically relevant اثرات فیزیولوژیکی از cohosh سیاه و سفید ممکن است به دلیل ترکیبات است که اتصال و فعال کردن سروتونین و گیرنده های و مشتق از سروتونین با تمایل بالا به گیرنده‌های سروتونینهای "N"-methylserotoninشناسایی شده‌است در cohosh سیاه و سفید. مجتمع زیستی مولکولمانند triterpene گلیکوزیدهای (به عنوان مثال cycloartanes) و نشان داده شده‌است به کاهش سایتوکینناشی از از دست دادن استخوان (پوکی استخوان) با مسدود کردن osteoclastogenesis در in vitro و in vivo , 23-O-acetylshengmanol-3-O-β-d-xylopyranoside یک cycloartane گلیکوزید از Actaea racemosa شناسایی شده‌است به عنوان یک رمان مؤثر مدولاتور از گیرنده‌های GABAA با آرام بخش فعالیت در موش سوری. آهوی کوهی
ریستگاه این غزال همچنین با زیستگاه گونه‌های مختلف اقاقیا منطبق است، چون توان جوانه‌زنی بذر درخت اقاقیا با گذر از دستگاه گوارش این حیوان افزایش می‌یابد و در نتیجه به گسترش اقاقیا منجر می‌شود. گیاهان دارویی
گیاهانی نظیر بومادران، فاشرای سفید و کتان از گروه غیر طبی این دسته هستند.این گروه شامل گلوکوزیدهای گیاهی است که اثر تقریبی روی کار قلب دارند. این مواد آهنگ کار قلب را تسریع می‌کنند. دفع آب به عنوان اثر جنبی مصرف این مواد شناخته شده‌است. در این گروه می‌توان از گل انگشتانه، آدونیس، گراتیول و خربق سیاه (هلبور سیاه) نام برد.گیاهانی که محتوی آن‌ها برای مبتلایان به تشنجات ریوی همراه با آسم مفید است، عبارتند از:شابیزک (بلادون)، تاتوره. آهوی کوهی
زیستگاه این غزال نواحی کوهستانی و ناهموار، جنگل‌های تُنُک (به‌ویژه بلوط و کاج)، دشت‌ها، علف‌زارها و دشت‌های بیابانی سنگی است. میرسن
در اصل می توان آن را از هر تعداد گیاه ، به عنوان مثال ، آویشن وحشی ، که برگهای آن حاوی 40 درصد وزن میرسن است ، استخراج کرد. بسیاری از گیاهان دیگر حاوی میرسن هستند که گاهی اوقات به مقدار قابل توجهی است. [3] برخی از این موارد شامل حشیش ، [7] رازک ، Houttuynia ، علف لیمو ، انبه ، Myrcia ، Verbena ، درخت خلیج غرب هند و هل است. [8] دشت سهرین زنجان
مهمترین گونه‌های گیاهی منطقه را پیچک، تاتوره، گون، خارشتر، ریش‌بز، گز، درمنه‌دشتی، بومادران، بابونه، کاکوتی، کاروانکش، درمنه، کلاه میرحسن، یولاف، ختمی، زرشک، ارغوان، داغداغان، شیرین‌بیان، گلپر و بید تشکیل می‌دهند. در ارتفاعات این دشت نیز قارجهای خوراکی (دنبلان)، ریواس، کنگر، کاکوتی، آویشن و برخی دیگر از گیاهان که مصارف خوراکی و دارویی دارند می‌روید که همه ساله تعدادی از ساکنین اطراف را برای جمع‌آوری این گیاهان به خود جذب می‌کند. کوهیگان
کوهیگان به معنی هیگان کوچک با یک نوع درخت گیلاس از نوع ساکورای باغی است. از ترکیب ادوهیگان و مامه-زاکورا به وجود آمده‌است. ارتفاع درخت کوتاه است و برای همین برای اینکه با ادوهیگان متمایز شود هیگان کوچک نامیده می‌شود. رازیانه کوهی
رازیانه کوهی (بخورالاکراد) گیاهی علفی و چند ساله از خانواده چتریان است که برگ‌های آن مشابه برگ رازیانه تقسیمات باریک و نخی‌شکل و گل‌های زردرنگ و گل‌آذین دارد. ریشه این گیاه گوشتی و سیاه‌رنگ با بوی تند است. از قسمت‌های مورد استفاده این گیاه ریشه و همچنین نیز صمغ گیاه در طب گیاهی کاربرد دارد. حسن یوسف
حُسن یوسف در گروه گیاهان آپارتمانی برگ رنگی می‌باشد و داری ۱۵۰ گونه است. این گیاه بومی جاوا می‌باشد. ارتفاع آن به بیش از ۶۵ سانتی‌متر و گسترش آن نیز به بیش از ۲۵ سانتی‌متر می‌رسد. این گیاه گرچه دائمی است ولی هنگام فصول سرد اگر خارج از گلخانه یا آپارتمان نگهداری شود از بین خواهد رفت. برگهای زیبای آن به رنگ‌های مخلوط قرمز، سفید، سبز، زرد و قهوه‌ای دیده می‌شوند. گل‌ها در این گیاه کوچک و آبی‌رنگ می‌باشند. این گونه دارای واریته‌های بسیاری است که هر کدام دارای برگ‌هایی به رنگ‌ها یا مخلوطی از رنگ‌های مختلف می‌باشد. انگور
اَنگور سرده‌ای از درختان خانوادهٔ انگورسانان است. در این خانواده حدود ۱۱ جنس و بیش از ۶۰۰ گونه وجود دارد. مهم‌ترین جنس این خانواده جنس انگور است.این گیاه حالت بوته‌ای و رونده دارد و دارای پیچک در مقابل بعضی از برگ‌ها است. گیاه هوازی
شناخته‌شده‌ترین گیاهان هوایی شامل خزه‌ها، ثعلبیان و آناناسیان مثل خزه اسپانیایی هستند، اما گیاهان هوایی ممکن است در هر قلمرو اصلی گیاهان یافت شوند. ۸۹٪ از گونه‌های گیاهان هوازی (حدود ۲۴٬۰۰۰) گیاهان گلدار هستند. دومین گروه بزرگ با حدود ۲۸۰۰ گونه (۱۰٪ از گیاهان هوازی) سرخس‌های باریک‌هاگدان هستند. در واقع حدود یک سوم از همهٔ سرخس‌ها هوایی هستند. ارسنجان
درختان این منطقه شامل درختان کهن بنه، الوک، بلوط، انجیر کوهی، گز، تنگز را شامل می‌شود و گیاهانی چون جاشیر، آویشن برگ پهن، آویشن برگ نازک، کنگر، قارچ کوهی (هکل و دنبل)، بن سرخ، پیازوک، پونه، نعنای وحشی، گل یخ، زعفران و بسیاری از این قبیل می‌باشد. پرسیاوشان
پرسیاوشان نام یک گونه از سرده پرسیاوش است که در ایران می‌روید. این گونه جزو گیاهان دارویی به‌شمار می‌رود. گیاهی است پایا از رده سرخس‌ها با ساقه‌های باریک و برگ‌های ریز که در جاهای گرم و مرطوب می‌روید. شهرستان ایوان
گیاهان دارویی: در ارتفاعات و دشتهای ایوان، انواعی از گیاهان با خواص دارویی شناخته شده می‌رویند که می‌توان به این موارد اشاره کرد: گۆله چه‌رمێ (بابونه)، گل گاو زبان، کاسنی، به‌ڕه‌زا (آویشن)، گایه‌مه (گل ماهور)، علف مار، مورت، اسپرس، سوسنبر، گۆله تیون (شقایق)، کهورک آوندداران
گیاهان آوندی یا آوندداران "(نام علمی: Tracheophyta)" یکی از زیرفرمانروهای گیاهان است. این گروه شامل شاخهٔ سرخس‌گیان و گیاهان دانه‌دار (که خود به دو زیرشاخهٔ بازدانگان و نهان‌دانگان تقسیم می‌شود) است. ویژگی این دسته از گیاهان این است که آن‌ها بر خلاف گیاهان بدون آوند چون خزه‌گیان برای انتقال شیرهٔ خام و پرورده دارای آوند هستند. ویژگی دیگر گیاهان آونددار این است که نسل اسپوروفیت (که دیپلوئید است) بخش اصلی چرخهٔ زندگی گیاهان را تشکیل می‌دهد (در حالی که در گیاهان بدون آوند نسل هاپلوئید، یعنی گامتوفیت غلبه دارد). آلوئه
آلوئه یک گونه از گیاهان گوشتی در زیر خانواده سریشی‌واران از خانواده سریشیان است که از آلوئه ها و اقوام نزدیک آنها تشکیل شده است. آویشن آزوربه
نام‌های علمی آن عبارتند از: Thymus kotschyanus, Thymus eriophorus, Thymus hyrcanus, Thymus arthroclados چای کوهی
این گیاه در ایران، با نام‌های پشموک (استان کهگیلویه و بویراحمد)، گل کوفته، سنبله زیبا، چای کوهی، پشمینه علف، پشم العلف (استان البرز) ،گل کوفته(همدان) گل کوو(کوو=کبود) (کردستان)، توکلیجه (آذربایجان) پشمینه و کرک گربه (الیگودرز، بختیاری و شیراز) ،کُلکِنَه( = کرکینه، لرستان)،کرک خرگوش(لرستان)، گل پهپووک/دێباڤ(کردهای خراسان) گل گُربه (خوانسار، فریدن) شناخته می‌شود.در اصفهان هالوله و دربرخی نواحی اولیله نامیده می شود. موردیان
موردیان نام یک تیره از راسته موردسانان است. درختچه‌ای یا درختی با حدود ۱۵۰ سرده و ۳۳۰۰ گونه که بیشتر در نواحی گرمسیری پراکنده هستند و برگ‌های اغلب آنها چرمی با غده‌های ترشحی روغنی است و برخی از اعضای آن مانند اوکالیپتوس از نظر اقتصادی اهمیت بسیار دارد. آویشن لیمویی
آویشن لیمویی نام یک گونه از سرده آویشن است. زعتر
زعتر یا آویشن برگهای گیاه آویشنیان با خاصیت درمانی است. گلیل
انواع گونه‌های گیاهی منطقه شامل : سرو کوهی (ارس یا مرخ) ، زرشک کوهی ،انواع گونه‌های گون ،کتیرا ، انواع لاله‌ها ،آلاله زرد ، شقایق ، گل پر ، انواع افوربیا ، گونه‌های خانواده چتریان ، کاکوتی (آنخ) ، چای کوهی(پپوک) ، پونه ، بومادران ، گزنه و گونه‌های تیره گل گاو زبان ، گونه‌های چمن و جگن و ... . آآرونشونیا
آآرونشونیا نام یک سرده از تیره کاسنیان است. آآرونشونیا نام یک تیره از خانواده کاسنی‌ها می‌باشد که بومی نواحی استپ‌های نمکی و بیابان در شمال آفریقا و همچنین غرب آسیا است . نام این جنس گیاهی توسط یک بذرشناس به نام آآرون آآرونشون در سال ۱۹۲۷ میلادی گذاشته شده‌است . کوکا
کوکا به هر یک از چهار گیاه زراعی موجود در خانواده "اریتروکسیلاسه(Erythroxylaceae) ک"ه بومی غرب آمریکای جنوبی است گفته می‌شود. این گیاهان به دلیل دارا بودن ترکیب آلکالوئیدی کوکائین مورد توجه هستند. این گیاهان در کشورهای پرو، آرژانتین، کلمبیا، بولیوی و اکوادور کشت می‌شوند. شرکت کوکاکولا طی سال‌های ۱۸۸۵ تا ۱۹۰۳ از عصارهٔ برگ این گیاه در محصولات و تولیدات خود استفاده می‌کرد. استخراج کوکائین خالص از گیاهان کوکا فرایندی نسبتاً ساده بوده و این فرایند با روش استخراج اسید–باز قابل انجام است. این روش نیاز به چند ترکیب و محلول شیمیایی دارد. شهرستان کوهسرخ
از مهم‌ترین محصولات کوهی و دارویی در این شهرستان می‌توان از: ریواس، آنقوزه، ترنگبین، بنه، پیازچهٔ کوهی، زیرهٔ کوهی، آویشن، بومادران، گل گاوزبان و کنگر نام برد. آویشن خراسانی
آویشن خراسانی، آویشن ترکمنی نام یک گونه از سرده آویشن است. زنگ‌آوای دودی کوهی
زنگ‌آوای دودی کوهی نام یک گونه از سرده زنگ‌آواها است. کیویان
کیویان (Actinidiaceae) تیره‌ای از خلنگ‌سانان چوبی بالارونده و درختچه‌ای یا درختی بومی نواحی معتدل و نیمه‌گرمسیری آسیا و آمریکای مرکزی و جنوبی است که برگ‌های متناوب مارپیچی با حاشیه‌ای کامل یا اره‌ای دارند؛ گلهای آنها به صورت منفرد یا مجتمع در گرزنهای انتهایی قرار گرفته است؛ گلبرگ‌هاو کاسبرگ‌های آنها آزاد و تعداد پرچم‌ها زیاد و از پشت به‌هم‌چسبیده است؛ این گیاهان تک‌پایه یا دوپایه یا دوجنسی هستند. ولایت سغد
در دامنۀ رشته‌کوه‌ها تا بلندی ۱٬۰۰۰ متر رستنی‌های آویشن و شورگی و در بلندی ۱٬۵۰۰–۱٬۷۰۰ متر و بیشتر از آن رستنی‌های گوناگون کوه هستند. گیاهان نیمه‌کوهستانی و کوهستانی در بلندی ۲٬۵۰۰–۳۰۰ متر قرار دارند. آویشن
در شهرستان اقلید با نام آویشن شیرازی (Zataria multiflora) می‌روید. در آذربایجان غربی بخصوص مناطق کوهستانی نقده رویش قابل توجهی دارد. در زبان ترکی به آن کهلیک اوتو (کهلیک = کبک و اوت = گیاه) می‌گویند. برخی آن را به دلیل تشابه اسمی با کاکوتی اشتباه می‌کنند. در حالی که کهلیک اوتو (آویشن)، علی‌رغم تشابه اسمی با کاکوتی از آن متفاوت است. در همدان به آن اَزبویه و در کوخرد و همچنین فارغانات هرمزگان به آن اَوشُه درمناطق از کوه تشگرد فارغانات اوشه استکو می‌گویند. در چهارمحال و بختیاری به خصوص در کوهپایه‌های کلار و ناغان (اُورشُم) می‌روید. در جلگه دشتهای میانی استان بوشهر نیز می‌روید و در لریدشتی بوشهری به آن اُوشِوم می‌گویند، این گیاه در نواحی کوهستانی استان سیستان و بلوچستان هم می‌روید و در زبان محلی به آن «ازگند» می‌گویند. ازبوئه اشتباهاً با آویشن اشتباه گرفته می‌شود و نام فارسی آن زوفا می‌باشد. دراستان کهگیلویه و بویراحمد در کوه دنا آویشن دنایی می‌روید که در زبان محلی به آن اوریشم می‌گویند. پسته کوهی
«آکنه» یک بیماری التهابی و مزمن پوستی است که با عواملی از قبیل رژیم غذایی، سیکل قاعدگی، تعرق، نور آفتاب، شغل، استرس روحی، ژنتیک، داروها، مواد شوینده و لوازم آرایشی در ارتباط است و از شایع‌ترین عوامل مراجعه به متخصصان پوست به‌حساب می‌آید. برای درمان آکنه دارو‌های شیمیایی بسیاری وجود دارد؛ اما استفاده از فرآورده‌های گیاهی نسبت به دارو‌های شیمیایی عوارض کم‌تری دارد و اثر بهبودی بهتری بر روی پوست خواهد داشت. در این راستا گروهی از محققین دانشگاه یزد و علوم پزشکی شهید صدوقی این شهر طی آزمایشات و پژوهش‌هایی به تأثیر درمانی عصاره گیاه بنه در رفع جوش‌های صورت پی برده‌اند. طی آزمایشات صورت گرفته مشخص شد افرادی که از عصاره گیاهی بنه یا پسته کوهی استفاده کردند، نشانه‌هایی از بهبودی و رفع آکنه در صورت آن‌ها پدیدار شد. خاصیت آنتی باکتریال عصاره برگ بنه نقش مهمی در اثرات درمانی آن بر عهده دارد. کوکب کوهی (سرده)
کوکب کوهی، ازمکی‌وش، گل ژاپونی یا روبکی نام گونه‌ای گیاهی از کاسنیان است. گونه‌ها معمولاً مخروط‌سانان و گل ژاپونی نامیده می‌شوند که همگی بومی آمریکای شمالی هستند و بیشتر آنها به خاطر رنگ زردبراق و نوک طلایی‌شان در باغ کاشته می‌شوند.