در زمان پادشاه اسپانیا فردیناند دوم چه اقداماتی صورت گرفت؟
فرناندو دوم
ار دوران حکومت فردیناند و ایزابلا قدرت پادشاه افزایش یافت، نجبا و پارلمان محدود شدند و کلیسا به‌عنوان ابزاری برای مقاصد سیاسی مورد استفاده قرار گرفت. بسیاری از سیاست‌های فردیناند تأثیراتی طولانی‌مدت داشت از جمله اخراج یهودیان و مسلمان از اسپانیا که پس از آن در شمال آفریقا ساکن شدند، جستجو برای طلاهای آمریکا و تبدیل زمین‌های وسیع کشاورزی به چراگاه به‌منظور توسعهٔ صنعت پشم‌ریسی. اسپانیا در زمان فردیناند دوم به یکی از قدرت‌های دریایی منطقه در اقیانوس اطلس بدل شده بود و تجارت اروپا را دستخوش تغییرات اساسی نمود. فرناندو دوم
در دوران حکومت فردیناند و ایزابلا قدرت پادشاه افزایش یافت، نجبا و پارلمان محدود شدند و کلیسا به‌عنوان ابزاری برای مقاصد سیاسی مورد استفاده قرار گرفت. فردیناند در صدد گسترش قلمرو خود بود و او با متحد ساختن پادشاهی‌های اسپانیا و ایجاد اسپانیایی یکپارچه، آن کشور را وارد عصر جدیدی از توسعهٔ امپریالیستی نمود. فرناندو دوم
حکومت فردیناند و ایزابلا درعین حال نقشی تأثیرگذار در تاریخ جهان و اسپانیا داشت. در ۱۴۹۲ کریستف کلمب با حمایت آنها آغاز سفرهای اکتشافیش شد و توانست دنیای جدید را کشف نماید. در ۱۴۹۴ عهدنامهٔ توردسیلاس بین اسپانیا و پرتغال منعقد شد که به موجب آن این دو کشور اروپایی، جهان غیر کاتولیک را بین خود تقسیم کردند. از سوی دیگر فردیناند که علاقه‌مند به مسایل منطقهٔ مدیترانه بود بر سر ادارهٔ ایتالیا با فرانسه وارد جنگ شد و دوران جنگ‌های ایتالیایی آغاز گردید. در ۱۵۰۴ ژنرال گونزالو فرناندز دو کوردوبا موفق به فتح ناپل شد و فردیناند با عنوان فردیناند سوم به پادشاهی آن سرزمین رسید.
اسپانیای فرانکو
اصلاحات در دهه ۱۹۵۰ انجام شد و اسپانیا خودبسندگی را رها کرد و قدرت جنبش فالانژیست را که مستعد انزواطلبی بود، به گروه جدیدی از اقتصاددانان معروف به فن‌سالاران داد. این امر منجر به رشد گسترده اقتصادی این کشور معروف به "معجزه اسپانیا " شد، که تا اواسط دهه ۱۹۷۰ ادامه و در جهان پس از ژاپن رتبه دوم را داشت. در طی دهه ۱۹۵۰ حکومت نیز از یک رژیم تمامیت‌خواه آشکار و استفاده‌کننده از سرکوب شدید به یک رژیم استبدادی با تکثرگرایی محدود تغییر ماهیت یافت. در نتیجه این اصلاحات، اسپانیا در سال ۱۹۵۵ مجاز به پیوستن به سازمان ملل متحد شد. در دوران جنگ سرد فرانکو یکی از برجسته‌ترین چهره‌های ضد کمونیستی اروپا بود و قدرت‌های غربی، به ویژه ایالات متحده به رژیم وی کمک می‌کردند. فرانکو در سال ۱۹۷۵ در ۸۲ سالگی درگذشت. وی پیش از مرگ سلطنت را بازسازی کرد و جانشین خود را پادشاه خوان کارلوس اول قرار داد، که انتقال اسپانیا به دموکراسی را رهبری کند. انقلاب مه
به گفتهٔ آن مورخان، انقلاب اسپانیا علیه مطلق‌گرایی با جنگ شبه‌جزیره مخلوط شد. وقتی فردیناند هفتم در برابر پدرش چارلز چهارم، که به عنوان یک پادشاه مطلق‌گرایانه در نظر گرفته می‌شد، ایستاد، بسیاری از اسپانیایی‌ها به اشتباه تصور کردند که او می‌خواهد با عقاید روشنگرانهٔ جدید همدردی کند. بنابراین، انقلاب‌هایی که به نام فردیناند هفتم در قاره آمریکا انجام شد (مانند انقلاب مه، انقلاب چوکیساکا یا آنچه در شیلی رخ داد) سعی در جایگزینی قدرت مطلق‌گرایانه با قدرت تدوین شده در ایده‌های جدید داشتند. حتی اگر اسپانیا با فرانسه در جنگ بود، آرمان‌های انقلاب فرانسه (آزادی، برابری، برادری) همچنان مورد احترام آن‌ها بود. این انقلاب‌ها خود را دشمنان ناپلئون معرفی کردند اما با هیچ گونه حملهٔ نظامی جدی از سوی فرانسه روبرو نشدند. آن‌ها در عوض جنگ با ارتش اسپانیا را ترویج می‌کردند که حفظ نظام قدیم یا پذیرش نظام جدید در آن تعیین می‌شد. این وضعیت با شکست نهایی ناپلئون و بازگشت فردیناند هفتم به تخت سلطنت تغییر کرد؛ همان‌طور که او بازسازی نظام مطلق‌گرایی را آغاز کرد و طرفداران ایده‌های آزادی‌خواهانهٔ جدید در اسپانیا را مورد آزار و پیگرد قرار داد. برای افراد در آمریکای جنوبی، ماندن به عنوان بخشی از امپراتوری اسپانیا اما با یک رابطهٔ جدید با کشور مادر، دیگر یک گزینهٔ عملی نبود: تنها گزینه‌های باقی‌مانده در این مرحله، بازگشت به مطلق‌گرایی یا اتخاذ آرمان استقلال‌طلبانه بودند. اسپانیا
جنگ‌های دوران ناپلئون باعث بی‌ثباتی و تفرقه سیاسی و همچنین نابودی اقتصاد اسپانیا شد. در بین این ناآرامی‌ها جنگ‌های استقلال‌خواهانه در مستعمرات اسپانیا در قاره آمریکا به وقوع پیوست و به استقلال مستعمرات سابق اسپانیا در قاره آمریکا انجامید. شاه فردیناند هفتم کوشید تا حرکات استقلال‌خواهانه را سرکوب کند اما نه‌تنها با مخالفت‌ها در مستعمرات روبرو شد به در داخل اسپانیا نیز افسران لیبرال دست به شورش زدند. تا پایان سال ۱۸۲۶ (۱۲۰۴) از تمام مستعمرات اسپانیا در قاره آمریکا تنها کوبا و پورتوریکو باقی ماند. تاریخچه حقوق بشر
فتح آمریکا درقرن‌های ۱۵ و ۱۶ توسط اسپانیا در عصر کاوش باعث یک سری مباحثات شدید در مورد حقوق بشر در آمریکای مستعمره اسپانیا شد. این به انتشار قوانین بارگوس توسط فردیناند دوم (آراگون) به نمایندگی دخترش خوانای اول کاستیل شد. فری انتونیو د مونتسینوس یک راهب فرقه دومینیکن در جزیره هیسپانیولا خطبه ۲۱ دسامبر ۱۵۱۱ در حضور بارتلمه د لاس کاساس انجام می‌داد. گفته می‌شود که اخباری که از دومینیکن هیسپانیولا می‌رسید پادشاه اسپانیا را به اقدام برانگیخت. ان خطبه که به خطبه کریسمس معروف است راه را برای مباحثات بیشتری از ۵۱–۱۵۵۰ بین لاس کاساس و خوان گینیاس د سپولودا در وایادولید باز کرد که از جمله شامل مقررات قوانین باروگوس کودکان کار، حقوق زنان، دستمزد، مسکن مناسب و استراحت/ تعطیلات بود. جنگ‌های استقلال آمریکای لاتین
پس از شکست اسپانیا در جنگ‌های شبه جزیره و به قدرت رسیدن پادشاه فردیناند، استعمار اسپانیا در آرژانتین، بولیوی، پاراگوئه، پرو و اروگوئه کنونی بسیار ضعیف شد. نخبگان محلی، خسته از محدودیت‌های مالی اسپانیا و مالیات، این فرصت را به دست آوردند و در انقلاب ماه مه سال ۱۸۱۰، فردیناند را حذف کرده اولین دولت محلی، را تشکیل دادند. کارول دوم
کارول دوم (۱۵ اکتبر ۱۸۹۳ – ۴ آوریل ۱۹۵۳) از ۸ ژوئن ۱۹۳۰ تا ۶ سپتامبر ۱۹۴۰ میلادی به عنوان شاه رومانی حکومت کرد. او بزرگترین پسر فردیناند اول، شاه رومانی و همسرش ملکه ماری (دختر شاهزاده آلفرد، دوک ادینبورگ که دومین پسر ملکه ویکتوریا بود) بود. وی نخستین فرد در خاندان سلطنتی رومانی بود که در مراسم مذهبی ارتدوکس غسل تعمید داده شد. عملیات گلادیو
گلادیو در کشورهای غیر عضو ناتو نیز حضوری فعال و گسترده داشته است. در گزارش‌ها و اعترافات مقامات ایتالیایی و آمریکایی حضور و فعالیت‌های گسترده عملیات گلادیو در کشورهای سوئد، سوئیس، اسپانیا، فنلاند، اتریش و... به وضوح دیده می‌شود. به‌طور مثال، در سال ۱۹۷۷ پیش از پیوستن اسپانیا به ناتو و حدود کمتر از یکسال بعد از مرگ فرانسیسکو فرانکو، حضور و فعالیت گلادیو در قتل عام آتوچا در مادرید که منجر به قتل پنج نفر از جمله چندین وکیل از اعضای اتحادیه کارگری و زخمی شدن ۸ نفر دیگر گردید کاملا مشهود است. فعالیت‌های ‌گلادیو چنان‌ مخفیانه بوده که آدولف سوارس اولین نخست‌وزیر اسپانیا بعد از دیکتاتوری فرانکو، بعدها اظهار نمود که نام گلادیو را نه تنها در آن زمان، حتی در زمان پیوستن اسپانیا به ناتو نیز نشنیده بوده و از حضور و فعالیت این سازمان در کشورش کاملا بی‌خبر بوده است. همچنین در سال ۲۰۰۵ مورخ سوئیسی دانیل گانسر در کتاب خود ارتش‌های مخفی ناتو، گلادیو را متهم به سعی داشتن در مداخله در سیاست، حکومت و راهبرد دیگر کشورها از طریق ابزار پرچم دروغین (استراتژی انجام عملیات‌های تروریستی و متهم کردن دیگر گروه‌ها و احزاب به انجام آن عملیات‌ها) می‌کند. گانسر ادعا می‌کند که در موارد مختلف، گلادیو در جنبش های تروریستی، جنایت و تلاش برای کودتای راست گرایانه مرتبط است.  گانسر اظهار می‌دارد كه واحدهای گلادیو با ناتو و CIA همکاری نزدیكی داشته و گلادیو به خصوص در ایتالیا مسئول حملات تروریستی علیه مردم غیرنظامی خود است. عملیات گلادیو به باور بسیاری از کارشناسان و حتی سیاستمداران بعد از پایان جنگ سرد و اعلام رسمی انحلالش هم به حضور و فعالیت خود در برخی از کشورها ادامه داده است. فریدریش دوم
سیاست داخلی فریدریش معطوف به‌آباد کردن مناطق بلا استفاده کشور از راه جذب مهاجرین خارجی از طریق دادن کمک‌های مالی و زمین، خشک کردن باتلاقهای غیرقابل کشت و بهبود وضعیت محصولات کشاورزی و صنعتی بود. تأسیس آکادمی علوم در پروس توسط وی و برای توسعه علوم جدید در پروس انجام شد. عبدالحمید دوم
در دوران عبدالحمید انقلاب‌ها و شورش‌هایی در مناطق مختلف از جمله در منطقه هرزگوین شعله‌ور گردید که خواست اولیهٔ آن‌ها اصلاحات بود لیکن بعداً مشخص شد اصلاحات فقط یک بهانه بوده‌است. فرناندو دوم
فردیناند دوم یا فرناندوی دوم ملقب به فردیناند کاتولیک پادشاه آراگون از ۱۴۷۹ تا ۱۵۱۶، پادشاه کاستیا و لئون (با عنوان فردیناند پنجم و به‌طور مشترک با ملکه ایزابلای یکم) از ۱۴۷۴ تا ۱۵۰۴، پادشاه سیسیل (با عنوان فردیناند دوم) از ۱۴۶۸ تا ۱۵۱۶ و پادشاه ناپل (با عنوان فردیناند سوم) از ۱۵۰۴ تا ۱۵۱۶ بود. او با ایزابلای کاستیا ازدواج کرد و آن دو با هدف مدرن‌سازی کاستیا تمامی مذاهب به‌جز کاتولیک رومی را ممنوع کرده و در ۱۴۹۲ دست به اخراج یهودیان زدند. فتح گرانادا امکان حمایت از سفرهای اکتشافی کریستف کلمب را برای فردیناند و ایزابلا امکان‌پذیر ساخت و او دنیای جدید را کشف نمود. کارل پنجم
فردیناند کاتولیک، که سال‌ها کوشیده بود تا از سلطهٔ دودمان هابسبورگ بر اسپانیا جلوگیری کند، در درگذشت. کارلِ شانزده‌ساله به عنوان نائب‌السلطنه مادرش، خوانای دیوانه، کنترل کاستیل و لئون و آراگون را در دست گرفت. فردیناند در وصیت‌نامهاش نوشته بود که کنترل مستقیم کاستیل باید به کف کاردینال فرانسیسکو خیمنز دی سیسنروس، از منتفذترین مشاوران او و ایزابلا، سپرده شود؛ ولی مخالفان کاستیلیِ فردیناند، که در زمان زنده بودنش به بروکسل گریخته بودند، موفق شدند وصیت‌نامهٔ او را باطل کنند و در کارل را به عنوان پادشاه کاستیل به رسمیت شناختند. پدربزرگ کارل ماکسیمیلیان یکم و پاپ لئون دهم هم از انتخاب کارل به پادشاهی حمایت کردند. کارل در پاییز سال ۱۵۱۷ برای اولین بار از کشورهای سفلی خارج شد و با همراهی ویلیام دی کروی و دیگر نزدیکانش در بورگوندی عازم اسپانیا شد. فلیپه دوم
فلیپه دوم در هلند مناصب بالایی را به اسپانیایی‌ها بخشید. او سعی کرد از طریق ایجاد دستگاه تفتیش عقاید، مذهب پروتستان را در هلند از بین ببرد. در نتیجه، مردم هلند در برابر حکومت اسپانیا متحد شدند. دوک آلوا، نایب‌السلطنه اسپانیا در هلند، در دفع این شورش متوسل به خشونت شد. هفت استان پروتستان شمال هلند اتحادیه اوترخت را تشکیل دادند و اعلام کردند که از این پس به اسپانیا وفادار نخواهند بود. با شکل‌گیری این اتحادیه کشتی‌های هلندی به کشتی‌ها و مستعمرات پرتغال و اسپانیا حمله کردند. آن‌ها حتی به خاک اصلی اسپانیا هجوم بردند و چند پایگاه تجاری پرتغال متعلق به هند شرقی را در اختیار گرفتند. استعمارگری اسپانیا در قاره آمریکا
در مناطقی از جمعیت بومی متراکم، طبقه‌بندی شده، به ویژه آمریکای میانه و منطقه آند، فاتحان اسپانیایی اعطای کمک‌های مالی دائمی کار و ادای احترام به شهرک‌های خاص بومی، در محاصره در موقعیت ممتازی برای جمع‌آوری ثروت خصوصی قرار داشتند. اسپانیایی‌ها از شیوه‌های موجود بومی کار و ادای احترام آگاهی داشتند، به طوری که با جزئیات بیشتر یادمی‌گرفتند که خراج‌هایی که مناطق خاص به امپراطوری آزتک تحویل می‌دهند باعث ایجاد دفترنامه مندوزا، تدوین کد برای استفاده در اسپانیا شد. مناطق روستایی بسیار بومی بودند، و رابط کمی بین تعداد زیادی از بومیان و تعداد کمی از República de Españoles، که شامل سیاه پوستان و نژادهای مخلوط بود. کالاهای ادای احترام در مکزیک معمولاً طول پارچه نخی بود که توسط زنان بافته می‌شد و ذرت و سایر مواد غذایی تولید شده توسط مردان بود. این موارد را می‌توان در بازارها فروخت و در نتیجه به پول نقد تبدیل کرد. در دوره اولیه برای اسپانیایی‌ها، مالکیت رسمی زمین کمتر از کنترل کار بومی و دریافت خراج بود. اسپانیایی‌ها شاهد از بین رفتن جمعیت‌های بومی در کارائیب بودند و با این کار، از بین رفتن منبع اصلی ثروت آنها، اسپانیایی‌ها را به سمت گسترش مناطق کنترل خود سوق داد. با فتوحات امپراتوری آزتک و اینکا، تعداد زیادی از اسپانیایی‌ها از شبه جزیره ایبری مهاجرت کردند تا به دنبال ثروت خود باشند یا شرایط اقتصادی بهتری را برای خود دنبال کنند. تأسیس شهرک‌های بزرگ و دائمی اسپانیا طیف وسیعی از ساکنان جدید را به خود جلب کرد، آنها به عنوان نجار، نانوای، خیاط و سایر فعالیت‌های صنعتگری مغازه‌هایی را راه اندازی کردند. روابط اسپانیا و ایران
در زمان پادشاهی صفوی، انریک سوم پادشاه اسپانیا گارسیا د سیلوا ای فیگروا را به دربار شاه عباس اعزام نمود. وی طی ۷ سال در دربار شاه عباس یکم توانست رابطه نزدیکی با پادشاه صفوی ایجاد نماید. شاه عباس یکم پس از برقراری امنیت و آرامش در ایران، تصمیم گرفت روابط با اروپایی‌ها را بسط دهد. او یکی از سرداران خود به نام حسینعلی بیک بیات را رهسپار اروپا کرد و قرار شد که او از دربار اسپانیا و محل استقرار پاپ در روم دیدار نماید. شاه اسپانیا و امپراتور روم با نمایندگان شاه عباس ملاقات کردند. در سال ۱۶۰۲ میلادی سه روحانی از فرقه آگوستینی از گوا به ایران رسیدند. شاه عباس یکم به آنان مجوز داد صومعه‌ای در اصفهان بنا کنند و آن‌ها را در تأمین بحشی از هزینه مالی تأسیس صومعه کمک کرد. رئیس صومعه علاوه بر وظایف دینی، عهده‌دار نمایندگی دولت اسپانیا نیز بود. با این حال، شاه عباس حضور دریائی اسپانیا و پرتقال در جنوب ایران را تحمل نکرد. به تدریج حضور اسپانیا درمنطقه خلیج فارس تضعیف شد. میگل د اونامونو
دومین جمهوری در نهایت توسط کودتای نظامی فرانسیسکو فرانکو یکی از ژنرال‌های ارتش در جنگ داخلی اسپانیا در هم کوبیده شد. وی که در آن زمان تازه حرفه ادبی بین‌المللی خود را شروع کرد بود تبدیل به یک ملی‌گرای اسپانیایی شد چون فکر می‌کرد که اگر زیاد تحت تأثیر نیروهای خارجی قرار بگیرد ارزش‌های ضروری اسپانیا از بین خواهند رفت. به این دلیل وی به مدتی کوتاه کودتای فرانکو را حمایت کرد. در نهایت تاکتیک‌های خشن و بی‌رحمانه نیروهای فرانکو بر جمهوری خواهان باعث شد که وی هم با فرانکو و هم با جمهوری خواهان مخالفت کند. به دلیل این مخالفت‌ها وی برای دومین بار از سمت خود در دانشگاه برداشته شد. جمهوری دوم اسپانیا
این شورش به طرز چشمگیری خالی از ایدئولوژی خاصی بود. هدف اصلی خاتمه بخشیدن به بی نظمی هرج و مرج بود. برنامه مولا برای رژیم جدید به عنوان «دیکتاتوری جمهوری»، با الگوبرداری از پرتغال سالازار و به عنوان یک رژیم استبدادی نیمه کثرت گرا و نه یک دیکتاتوری فاشیست توتالیتر، تصور شد. دولت اولیه یک «دایرکتوری» کاملاً نظامی است که «یک دولت قوی و منظم» ایجاد می‌کند. ژنرال سانجورجو به دلیل محبوبیت و احترام زیاد در ارتش، رئیس این رژیم جدید خواهد بود، اگرچه موقعیت وی به دلیل عدم استعداد سیاسی تا حد زیادی نمادین است. قانون اساسی ۱۹۳۱ به حالت تعلیق درآمده و جایگزین آن «پارلمان موسسان» جدید خواهد شد که توسط یک منتخب تازه تصفیه شده سیاسی انتخاب می‌شود، که در مورد مسئله جمهوری در برابر سلطنت رأی می‌دهد. برخی عناصر لیبرال مانند جدایی کلیسا از دولت و همچنین آزادی دین باقی خواهد ماند. مسایل ارضی توسط کمیساران منطقه ای بر اساس مالکیت‌های کوچک حل می‌شود اما در برخی شرایط کشت جمعی مجاز است. قوانین قبل از فوریه ۱۹۳۶ مورد احترام قرار می‌گیرد. برای از بین بردن مخالفت با کودتا خشونت لازم است، اگرچه به نظر می‌رسد مولا جنایات گسترده و سرکوب را تصور نکرده‌است ایزابل یکم
ایزابلای یکم معروف به ایزابلای کاتولیک و ایزابلای اتحادگر شهبانوی کاستیا از ۱۴۷۴ تا ۱۵۰۴ و پس از ازدواجش با فردیناند دوم در ۱۴۶۹، شهبانوی آراگون از ۱۴۷۹ تا ۱۵۰۴ بود. او و فردیناند با فتح گرانادا در ۱۴۹۲ اسپانیای واحد را پایه گذاردند و ایزابلا حمایت مالی از سفرهای اکتشافی کریستف کلمب در دنیای جدید را برعهده گرفت. ایزابلا و فردیناند نخستین حاکمان اسپانیا بودند و عصر طلایی اسپانیا را بنیاد نهادند و اسپانیا به یکی از قدرت های بزرگ اروپا تبدیل شد. آن‌ها همچنین در همان سال دست به اخراج یهودیان از اسپانیا زدند و در ۱۵۰۲ نیز مسلمانان گرانادا را که مسیحی نشده بودند، اخراج کردند. فرمانروایان کاتولیک
فرمانروایان کاتولیک که پادشاهان کاتولیک یا اعلیحضرتان کاتولیک نیز نامیده می‌شدند، لقبی بود که به فردیناند دوم آراگون و ایزابلای یکم کاستیا در دوران حکومتشان داده شده بود. فردیناند از پادشاهی آراگون و ایزابلا از پادشاهی کاستیا در ۱۴۶۹ و به‌منظور اتحاد دو پادشاهی با یکدیگر ازدواج کردند. با این حال آنان در صدد تشکیل اسپانیای واحد بودند و این امر با فتح پادشاهی مسلمان‌نشین گرانادا در ۱۴۹۲ محقق شد. بدین ترتیب فردیناند و ایزابلا، نخستین فرمانروایان اسپانیا شمرده می‌شوند. فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم
در حوالی سال ۱۲۱۹ بود که شورشیان مسلمان توانستند اسقف‌نشین آگریجنتو را تصرف کنند که سبب نگرانی فریدریش شد و در نتیجه وی نیروهای به سمت جنوب ایتالیا گسیل کرد. در سال ۱۲۲۲، فریدریش مقر شورشیان مسلمانان را محاصره کرد و پس از ۸ هفته، نیروهای شورشی تسلیم شدند و پس از مدتی رهبران همچون ابن عباد و متحدین آنها به دستور امپراتور مقدس روم، کشته و اعدام شدند. نابودی مقر و مرکز رهبری شورشیان مسلمان، دستاوردی مهمی بود که فریدریش در این مقطع کسب کرده بود. با این حال از دیرباز سلسلهٔ دیگری از مسلمانان در منطقه غربی وجود داشت؛ ابن حمود که رهبری گروه‌های ساراسن را برعهده داشت، مورد احترام پادشاهان اولیه نورمن بودند. تا سال ۱۲۲۲، نیروهای باقی‌مانده شورشیِ مسلمان مقاومت کردند. با این حال، شمال آفریقا همچنان مرکز حمایت و تأمین کننده نیروهای شورشی بود که در سال ۱۲۲۳ فریدریش دوم، نیروهای را به سمت جربه، جزیره‌ای در سواحل تونس، که بیشتر آذوقه و تدارکات شورشیان را تأمین می‌کرد، فرستاد. این نیروها توانستند این جزیره را فتح کنند. این فتح منجر شد که یهودیان ساکن در این جزیره، به سمت سیسیل مهاجرت کنند. اسپانیا در دوران انتقال به دموکراسی
پادشاه خوان کارلوس حکومت خود را به عنوان رئیس‌جمهور آغاز کرد بدون آنکه از سیستم قانونی فرانکو خارج شود. او وفاداری اش را به اصول جنبش ملی، تنها حزب حقوقی دوران فرانکو اعلام کرد؛ تاج و تخت را به دست‌آورد و از راه قانونی به حاکمیت رسید و از تغییر نظام سیاسی اسپانیا هم حمایت کرد. فرناندو دوم
فردیناند پسر خوان دوم، پادشاه آراگون بود و پدرش در زمان حیات خود سیسیل را به او بخشید. در ۱۴۶۹ فردیناند به منظور اتحاد دو پادشاهی آراگون و کاستیا با ایزابلای یکم ازدواج کرد و در ۱۴۷۴ با عنوان فردیناند پنجم و به‌طور مشترک با ایزابلا به فرمانروایی کاستیا رسید. خوان دوم، پدر فردیناند در ۱۴۷۹ درگذشت و او با عنوان فردیناند دوم بر تخت پادشاهی آراگون نشست. در این زمان تمامی اسپانیا به‌جز پادشاهی گرانادا به‌صورت متحد درآمد بود، پس زوج سلطنتی فردیناند و ایزابلا که به فرمانروایان کاتولیک شهرت یافته بودند تمام تلاششان را بر این گذاشتند تا این اتحاد را کامل سازند. کوشش‌های آنان نتیجه‌بخش بود و سرانجام گرانادا نیز در ۱۴۹۲ به‌دست آنان افتاد و اسپانیای واحد شکل گرفت. ضد روشنفکری
دولتهای دیکتاتوری از مکتب ضد عقل‌گرایی در سرکوب مخالفین استفاده می‌کنند. در طول جنگ داخلی اسپانیا (۱۹۳۶–۱۹۳۹) جنرال فرانچسکو دیکتاتور، در سرکوب جنبش وایت ترور(۱۹۳۶–۱۹۴۵)، به صورت قابل ملاحظه ای از این طرز فکر استفاده کرد که منجر به کشتار بیش از ۲۰۰۰۰۰ نفر از روشنفکران، آموزگاران فعال سیاسی و علمی، هنرمندان و نویسندگان جمهوری دوم اسپانیا(۱۹۳۱–۱۹۳۹) شد. دردولت کمونیستی دموکرات کامبوج (۱۹۷۵–۱۹۷۹)، رژیم کمر روژ پول پات تمام روشنفکران غیر کمونیست را محکوم به مرگ در «کیلینگ فیلدز» (مناطق کشتار جمعی) کرد. اسپانیا
جنگ‌های پی در پی و ادامه‌دار و وجود مشکلات فراوان در نهایت باعث زوال و اضمحلال امپراتوری شد. حمله ناپلئون به اسپانیا منجر به هرج ومرج شد و جنبش‌های استقلال‌طلب و جدایی‌خواه را که در سراسر امپراتوری پراکنده بودند، بیدار کرد و باعث بی‌ثباتی سیاسی شد. پیش از جنگ جهانی دوم جنگ داخل ویرانگر اسپانیا به وقوع پیوست و پس از آن کشور تحت فرمان حکومتی استبدادی قرار گرفت. در نهایت دموکراسی در قالب قانون اساسی شاهنشاهی پارلمانی حاکم شد. بعدها اسپانیا به اتحادیه اروپا پیوست و دوره رنسانس فرهنگی و رشد باثبات اقتصادی را تجربه کرد. روابط اسپانیا و ایران
تا سال ۱۳۷۹ خورشیدی روابط دو طرفه دچار شدت و ضعف گردید و طی این مدت برخی سفرهای دوطرفه در سطوح وزارت شامل سفر وزیر وقت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران به مادرید صورت گرفت. دیدار وزیر امور خارجه وقت ایران از مادرید در خردادماه ۱۳۷۷ کوششی بود که از سوی ایران برای ایجاد تحرک در روابط به عمل آمد. در جواب این سفر، نخست وزیر وقت اسپانیا در رأس یک هیئت بلندپایه در مهر سال ۱۳۷۹ از ایران دیدار نمود. سفر خوزه ماریا آزنار نخستین دیدار رسمی یک مقام عالیرتبه اسپانیایی به ایران در طول تاریخ مناسبات دو کشور بود. این ملاقات علاوه بر اهمیتی که به دلیل محتوای مذاکرات و اسناد امضاء شده داشت، شروع روندی فزاینده در روابط همه‌جانبه دو کشور بود. در حاشیه این دیدار ۵ سند همکاری به امضای دو کشور رسید. از جمله توافقات انجام شده بیانیه مشترک همکاری بین ایران و شاه وقت اسپانیا و همچنین یادداشت تفاهمی بود که در خصوص مبارزه با مواد مخدر به امضای دو کشور رسید. توسعه همکاری‌های تجاری دو کشور در امور نفت و پتروشیمی، زراعت و شیلات، توریست، ترابری و غیره، از جمله بخش‌هایی بود برای همکاری اقتصادی بین اسپانیا و ایران مورد تأکید قرار گرفت و پیرو آن برگزاری چندین سمینار اقتصادی دوجانبه و امضای پیمان نامه‌های اقتصادی گوناگون بین دو کشور در بهبود همه‌جانبه روابط اقتصادی نقش مهمی ایفاء نمودند. در اردیبهشت ماه سال ۱۳۸۰ اولین کمیته مشترک جهت پیگیری مفاد تفاهم نامه با حضور گونزالس روبلس وزیر وقت مشاور در امور برنامه‌ریزی ملی مواد مخدر اسپانیا در تهران برگزار شد. در این سفرها اسناد مهمی امضاء شد و گفتگوهای سودمندی در جهت بهبود روابط دوجانبه انجام شد. پس دادن حاکمیت به مردم
در سال ۱۸۰۸، پادشاه اسپانیا فردیناند هفتم توسط امپراتوری ناپلئون زندانی شد و پس از آن جوزف بناپارت جایگزین او شد. در قانونی هفت بندی، حق افراد خوب و صادق برای تشکیل خونتا در غیاب پادشاه به رسمیت شناخته شد. در اسپانیا، خونتای مقاومت در برابر حکومت فرانسویان تشکیل شد و در غیاب پادشاه قانونی ادعای حاکمیت کرد. پس از انحلال دولت مرکزی و حکومت خونتای پادشاهی اسپانیا، در سال ۱۸۱۰، مردم آمریکای اسپانیا حق خود برای تعیین مقامات محلی را خواستار شدند و سنت برگزاری کابیلدوی علنی را بازیافتند. اما قانون هفت بندی تأکید داشت که خونتاهای محلی که در قالب این مجالس ایجاد می‌شوند، همچنان بایستی تابع پادشاه محبوس اسپانیا باشند و صرفاً راه‌حلی موقت برای اداره امور واقع گردند. اصل بازگشت حاکمیت این گرایش را اضافه کرد که در چنین حالتی، حق حاکمیت به مردم برمی‌گردد و آن‌ها حق رد اقتدار پادشاه و تعیین مقامات جدید را دارند. امپراتوری بریتانیا
پس از جنگ، فلیپ پادشاه جدید اسپانیا متعهد شد که نه او و نه هیچ‌کدام از جانشینانش (که تا امروز برتخت پادشاهی اسپانیا حضور دارند) هیچ ادعایی بر تاج و تخت فرانسه نداشته باشند (تا از یکی شدن احتمالی فرانسه و اسپانیا در ادامه جلوگیری شود). همچنین، در پیامد صلحِ این جنگ، بریتانیا نیوفاوندلند و اکادیا را از فرانسه و جبل‌الطارق و منورکا را از اسپانیا دریافت کرد که بعدها جبل‌الطارق به منطقه استراتژیک بسیار مهمی برای بریتانیا تبدیل شد و به آنان این اجازه را داد تا ورود و خروج از اقیانوس اطلس به مدیترانه را کنترل کنند. همچنین دولت اسپانیا به بریتانیا این اجازه را داد تا در تجارت برده در آمریکای اسپانیا حضور داشته باشد. فردیناند، گاو نر
این کتاب در کمتر از دو ماه پس از آغاز جنگ داخلی اسپانیا منتشر شد و بسیاری از طرفداران فرانسسیکو آن را به عنوان یک کتاب صلح حمایت کردند. پادشاهی هابسبورگ
در اواخر قرن پانزدهم، با ازدواج فردیناند دوم آراگون و ایزابلای یکم کاستیا که هر یک حاکم قسمتی از اسپانیا بودند، دولت واحد و قدرتمندی در اسپانیا به وجود آمد. اسپانیا در سال ۱۴۹۲ مسلمانان و یهودیان را بیرون راند و با کشف آمریکا، آن کشور نیز تحت سیطرهٔ اسپانیا درآمد. سلطنت فردیناند و ایزابل به دخترشان جوانا رسید. جوانا با فیلیپ ولیعهد اتریش ازدواج کرد؛ فیلیپ وارث سلطنت و قلمرو اتریش، هلند و چند منطقه دیگر بود. از ازدواج فیلیپ و جوانا پسری به نام شارل به دنیا آمد. جنگ سی‌ساله
امپراتور فردیناند دوم پس از پیروزی ارتش امپراتوری، خود را در اوج قدرت دید و از فرصت استفاده برد و در مارس ۱۶۲۹، فرمان اعاده مذهب کاتولیک را صادر کرد. در حکم خود، پیروی از آیین کالونی را ممنوع ساخت و تمام اموال کلیسای کاتولیک را که امرای پروتستان مذهب از کلیسای کاتولیک ستانده بودند، مجدداً به کلیسا بازگرداند اما رشد قدرت ناگهانی امپراتور هابسبورگی بسیاری از امرای آلمانی را با هراس افکند چون می‌ترسیدند که استقلال خود را از دست دهند بنابریان امپراتور وادار به خلع والنشتاین کردند. انقلاب باشکوه اسپانیا
انقلاب باشکوه (به اسپانیایی:La Gloriosa) در ۱۸۶۸ میلادی نظامیان شورشی اسپانیا به فرماندهی خوان پریم به لیبرال‌ها و جمهوری‌خواهان در مادرید پیام دادند که زمینه برای انقلاب فراهم است. رهبران انقلاب که برکناری نخست‌وزیر بسنده نبودند و ملکه ایزابلای دوم اسپانیا را عامل مشکلات اسپانیا می‌دانستند، او را از پادشاهی فروگرفتند و خواستار پادشاهی لئوپلد شاهزاده‌ای از شاخه شوابنی دودمان هوهن‌تسولرن شدند. بیسمارک هواخواه این جانشینی بود. اما ناپلئون سوم از طریق تلگرامی که به تلگرام امس آوازه یافت، از ویلهلم نخست پادشاه پروس خواست که با این درخواست مخالفت کند. بیسمارک که زمینه را برای جنگ با فرانسه مناسب می‌دید، صحنه را چنان آراست که گویی ویلهلم تلگرام امپراتور فرانسه را بی‌پاسخ گذاشته‌است. این واقعه به جنگ فرانسه و پروس انجامید. به هر روی در اسپانیا شاهزاده‌ای ایتالیایی به نام آمادئو را به عنوان شاه برگزیدند. دوران فرمانروایی او دو سال به طول انجامید و سرانجام او نیز توسط انقلاب اول اسپانیا برکنار گردید. حکومت جمهوری نیز تا دو سال بعد پابرجا بود، اما سرانجام در ۱۸۷۵ میلادی رهبران اسپانیایی، پسر ایزابلا را به عنوان آلفونسوی دوازدهم بر تخت سلطنت نشاندند. کرملی‌ها
اصلاح در اسپانیا در دههٔ ۱۵۶۰ با فعالیت‌های سانتا ترسا آغاز شد. او به همراه یوهان صلیبی کرملی‌های پابرهنه را بنیان نهاد. شاه فیلیپ دوم اسپانیا از این فعالیت‌های ترسا استقبال کرد. البته توسعهٔ این نهاد با مقاومت مردمی که درگیر مشکلات اقتصادی بودند، روبرو شد. ترسا تلاش کرد تا جای ممکن معابد به خود متکی باشند و شمار راهبه‌های هر جامعه را محدود کرد. نایب‌الملک‌نشین پرو
پس از فتح پرو توسط اسپانیایی‌ها، کارل پنجم، پادشاه اسپانیا، به فاتحان این حق را اعطا کرد که در آن سرزمین فرماندهی و سیستم قانونگذاری خود را برقرار کنند؛ لذا قبل ازآنکه نایب السلطنه پرو تشکیل شود، چندین فرمانداری اصلی در آن ایجاد شد. این فرمانداری‌ها از جمله کاستیل جدید (۱۵۲۹)، فرمانداری تولدو جدید (۱۵۳۴)، فرمانداری اندلس جدید (۱۵۳۴)، و استان تیرا فیرما (۱۵۳۹) بودند. فردیناند دوم، امپراتور مقدس روم
Wikipedia contributors, "Ferdinand II, Holy Roman Emperor," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ferdinand_II,_Holy_Roman_Emperor&oldid=447030418 (accessed September 12, 2011). فرانسیسکو فرانکو
رژیم فرانکو در طول حکومتش با اهداف سیاسی مرتکب مجموعه‌ای از نقض حقوق بشر علیه ملت اسپانیا شد که از آن با نام «وحشت سفید» (White Terror) یاد می‌شود. از جمله آن‌ها می‌توان به اعدام و کار اجباری در اردوگاه‌ها اشاره کرد که عموماً علیه دشمنان سیاسی و ایدئولوژیک به کار برده می‌شد که به مرگ دویست تا چهارصد هزار نفر انجامید. روابط امپراتوری عثمانی و دودمان نصریان
این گسترش ترک‌ها تهدیدی بیشتر برای پادشاهی اسپانیا در زمان فرناندو بود که باید با حضور مسلمانان در جنوب اسپانیا با پادشاهی قرطبه مقابله می‌کرد. این امر اسپانیا را ترغیب کرد تا با خلع سلاح کردن مدجن‌ها و ممنوعیت دسترسی آنها به قلعه‌ها، برخورد شدیدتری داشته باشد. فرناندو دوم
فردیناند در ۱۵۰۸ به اتحاد کامبرای علیه جمهوری ونیز و در ۱۵۱۱ به اتحاد مقدس علیه فرانسه پیوست و در ۱۵۱۲ موفق شد تا بیشتر خاک ناوار را ضمیمهٔ قلمرو خود کند. موریسکو
اما فیلیپ دوم، پادشاه اسپانیا در ۱۵۶۶ فرمانی را صادر نمود که موریسکوهای گرانادا بر اساس آن دیگر حق استفاده از زبان، پوشش و سنت‌های خود را نداشتند. به‌دنبال این فرمان موریسکوها در ۱۵۶۹ سر به شورش برداشتند که ۲ سال به‌طول انجامید. اما در نهایت آنان از گرانادا بیرون رانده شده و در سرتاسر شمال اسپانیا پراکنده شدند. با این حال آنان همچنان به فعالیت‌های دینی و مذهبی خود که از نظر حکومت اسپانیا خیانتکارانه بود ادامه می‌دادند و همین موضوع سبب شد تا فیلیپ سوم فرمان اخراج آنها را در ۲۲ سپتامبر ۱۶۰۹ صادر نماید. اجرای این حکم ۵ سال به طول انجامید و تقریباً ۳۰۰ هزار موریسکویی مجبور به ترک اسپانیا شده و بیشترشان در الجزایر، تونس و مراکش سکنی گزیدند. جنگ داخلی اسپانیا
در سال ۱۹۳۱ بعد از ده سال آشوب سیاسی، بر اثر قیام جمهوری‌خواهان آلفونس سیزدهم شاه اسپانیا از کشور گریخت و حکومت جمهوری برقرار شد. دولت جمهوری کمر به انجام یک برنامهٔ اصلاحات اجتماعی و اقتصادی بست. برای مبارزه با قدرت کلیسا که از ایام باستان در این کشور ریشه دوانیده بود، قوانینی ضد طبقهٔ روحانیون به تصویب رسید و دیانت از حکومت تفکیک گردید، فرقه یسوعیون (ژزوئیتها) منحل و اموال آن‌ها توقیف شد. مدارس از حوزهٔ نظارت اهل دین بیرون آمد. نهضت قدیمی استقلال کاتالان با اعطای حق خودمختاری داخلی، تسکین یافت. برای طبقهٔ زارعین، دولت مشغول تکه‌تکه کردن املاک وسیع‌تر ملاکین مهم و تقسیم آن گردید. در پی اصلاحات دولت جمهوری‌خواه اسپانیا، آن قدر این اصلاحات اساسی بود که ملاکان مبرز و روحانیون را خشمگین کرد. کارلوس سوم
کارلوس سوم در مسائل مالی و اقتصادی کشور عملکرد رضایت‌بخشی داشت. وی سعی کرد امپراتوری خود را - که سرزمین‌های تابع آن نظیر کشورهای آمریکای لاتین، از اسپانیا دور بودند- از متلاشی شدن حفظ کند. او اصلاحات فراوانی را در اسپانیا به اجرا گذاشت. توپاک آماروی دوم
اگرچه سیستم کار قیمومت اسپانیا، یا انکومیاندا، در سال ۱۷۲۰ لغو شده بود، یک هفتم جمعیت ساکن در جوامع بومی (pueblos the indios) و همچنین کارگران بومی دائمی در آن زمان که در منطقه آند واقع در اکوادور و بولیوی زندگی می‌کردند، که نه دهم جمعیت را تشکیل می‌داد، برای آنچه که از نظر قانونی به عنوان پروژه‌های کار عمومی نامگذاری شده بودند، همچنان به بیگاری کشانده شدند. تغییر از وضعیت کار اجباری به سیستم بکار گرفتن تحت حمایت و کنترل دولت، نیروی کار بومی را در دست دولت محلی و نه در درآمد فردی قرارداد. بیشتر افراد بومی تحت نظارت یک ارباب کار می‌کردند. آن‌ها یا زمین را شخم می‌زدند، یا در کار استخراج بودند، یا در کارخانه‌های نساجی کار می‌کردند. همان دستمزد اندکی که توسط کارگران بدست می‌آمد تحت مالیات سنگین قرار می‌گرفت و صرف بدهی‌های بومیان به اربابان اسپانیایی می‌شد. کلیسای کاتولیک روم نیز در اخاذی این بومیان از طریق جمع‌آوری پول برای مقدسین، مراسم عشا برای مردگان، کارهای محلی و منطقه‌ای در روزهای خاص، هدایای اجباری و غیره نقش داشت. کسانی هم که در کار اجباری شاغل نبودند، باز هم تحت سلطه فرماندار محلی اسپانیا یا "corregidores"، بودند. آن‌ها می‌بایست برای خرید کالاها مالیات سنگین می‌پرداختند و لذا آنها نیز در وضعیت بی‌ثباتی مالی قرار می‌گرفتند. فردیناند اول رومانی
آغاز حکومت فردیناند اول همزمان شد با آغاز جنگ جهانی اول در اروپا. فردیناند در مراسم تاج‌گذاری خود در پارلمان رومانی گفت: پاک‌سازی قومی
مسلمانان اسپانیا در طول حیات خود در آن سرزمین، فراز و فرودهای بسیاری را تجربه کردند. از زمان سقوط آندلس در سال ۱۴۹۲ میلادی به دست فردیناند دوم تا اخراج کامل در تاریخ ۹ آوریل ۱۶۰۹ به دستور فیلیپ سوم، مشکلات و محدودیت‌های بسیاری را از سوی فرمانروایان کاتولیک متحمل شدند. پس از سقوط آخرین قلمرو مسلمانان در اسپانیا یعنی امارت غرناطه، یکدست‌سازی چهره مذهبی اسپانیا، به آرمان حاکمان مسیحی آنجا تبدیل شد. ترکیبی از تبعیض علیه مسلمانان، ظن کمک موریسک‌ها به دشمنان اسپانیا مخصوصاً امپراتوری عثمانی و دیگر فشارهای مذهبی– فرهنگی، از قبیل ممنوعیتِ زبانِ عربی، مراسمِ مذهبیِ اسلامی و پوشیدنِ اجباریِ لباس‌هایِ اروپایی، باعث بروز شورش‌هایی به دست مسلمانان شد. فیلیپ دوم این شورش‌ها را با تمام توان سرکوب کرد و موریسک‌ها را در سرتاسر اسپانیا پراکند. اما چندی بعد افزایش فشارها برای اخراج، بدبینی، طمعِ تَمَلُکِ اموال موریسک‌ها، جبران شکست سنگین اسپانیا از شورشیان پروتستان هلندی و بازسازی چهرهٔ حاکمیتی کاتولیک و مقتدر نزد مردم داخلی، باعث صدور فرمان اخراج موریسک‌ها به شمال آفریقا در آوریل ۱۶۰۹ شد. بدیهی‌ست بسیاری از موریسک‌ها در میانهٔ راه تبعید به شمال آفریقا، به دلیل گرسنگی و درگیری‌ها جان خود را از دست دادند. محاصره عکا (۱۱۸۹–۱۱۹۱)
در سال ۱۱۹۱ فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه، و ریچارد یکم، پادشاه انگلستان، حرکت خود را به سمت شرق آغاز کردند و پس از طی کردن مسافتی، در سیسیل یکدیگر را ملاقات کردند و پس از پایان یافتن زمستان، به سمت سواحل شرقی مدیترانه حرکت کردند. ابتدا فیلیپ در ۲۱ آوریل ۱۱۹۱ به صور رسید و از آن‌جا عازم عکا شد. وی پس از رسیدن به عکا، استحکامات محاصره را قوت بخشید و صفوف صلیبیون را منسجم و آلات و ادوات محاصره را تجدید کرد. با این حال حملات وی تا زمان رسیدن ریچارد به تعویق افتاد. ریچارد یکم نیز بعد از تصرف قبرس، در ۵ ژوئیه ۱۱۹۱ به سواحل شرقی و در ۸ ژوئیه به عکا رسید. صلاح‌الدین نیز با آگاهی از رسیدن نیروهای کمکی صلیبی، حملات خود را ادامه داد اما به موفقیتی نرسید. در مقابل صلیبیون توانسته بودند حلقه محاصره را تنگ‌تر کنند. سرانجام بعد از مذاکرات بین محافظان عکا با صلیبیون، آن‌ها شهر خود را تسلیم نیروهای صلیبی نمودند و در مقابل صلاح‌الدین نیز نیروهای خود را به عقب راند. فهرست رؤسای کشور اسپانیا
در سال ۱۷۰۰ کارل دوم درگذشت. وصیت‌نامهٔ کارل نام فیلیپ ۱۶ ساله، نوهٔ خواهر کارل ماریا ترزای اسپانیا و پادشاه لویی چهاردهم فرانسه را به‌عنوان جانشینش برای حکمرانی بر تمام امپراتوری اسپانیا آورده‌بود. به‌محض هرگونه امتناع ممکن از متصرفات و اموال تقسیم‌نشدهٔ اسپانیا، تاج پادشاهی اسپانیا بر سر برادر کوچک‌تر فیلیپ، شارل، دوک بری، یا بعد از آن بر سر آرشیدوک کارل اتریش نهاده بشود. فرانکلین پیرس
مسئله گسترش برده داری زمانی که فرانکلین پیرس به بریتانیا فشار آورد تا از منافع ویژه خود در بخش‌هایی از سواحل آمریکای مرکزی چشم پوشی کند و حتی زمانیکه قصد داشت اسپانیا را به فروش کوبا ترغیب کند، نگرانی ایجاد کرد. سلیم دوم
سلیم دوم در خصوص اقدامات نظامی دستور تقویت ناوگان دریایی را صادر نمود و با بسیج نیروی قوی دریایی، جزیره قبرس را فتح کرد و دو جزیره کوفو و کتالونیا را در نزدیکی آلبانی فتح نمود. با توجه به این که با فوت سلطان سلیمان اول نیروهای اسپانیا تونس را تسخیر کرده بودند و در یمن و بصره شورش‌هایی علیه تشکیلات و نیروهای عثمانی بروز کرده بود، وی تونس را آزاد و شورش یمن و بصره را سرکوب کرد. اتحادیه ایبری
ولی با پادشاهی فیلیپ چهارم رویهٔ تازه‌ای پی‌گرفته شد. مالیات‌ها بر پرتغالیان افزایش یافت. از ارج بزرگان پرتغالی در کرتس خنرالس (مجلس اسپانیا) کاسته شد و اسپانیایی‌ها بسیاری از مشاغل پرتعال را اشغال کردند. فیلیپ چهارم کوشید تا از قدرت بزرگان پرتغال بکاهد و این کشور را به صورت وفادار به خود درآورد. مجموعه‌ای از اختلافات دیگر نیز رخ داد. سرانجام مردمان پرتغال از ژان چهارم برای رسیدن به پادشاهی پشتیبانی کردند. جنگ احیای پرتغال برای کوتاه کردن دست اسپانیا آغاز شد. در آن زمان نیروهای زبده اسپانیا در مرزهای فرانسه درگیر بودند و بنا بر این نتوانستند کمکی به اسپانیایی‌های مستقر در پرتغال برسانند. ژان چهارم پیروزی‌های قاطعی به دست آورد و به تقویت نیروها و مواضعش پرداخت. او روابط حسنه‌ای را با انگلستان آغازید. سپس کوشید با اسپانیا آشتی کند، ولی این کوشش‌ها تا زمان جانشینش آلفونسوی ششم (پرتغال) میسر نشد. فلیپه دوم
اسپانیا در دوران سلطنت او به اوج نفوذ و قدرت خود رسید. از این رو گاهی این دوره عصر طلایی اسپانیا نامیده می‌شود. عبارت «امپراتوریی که خورشید هرگز در آن غروب نمی‌کند» در زمان فلیپه دوم مطرح شد تا منعکس‌کننده قدرت او و پهناوری سرزمین‌های امپراتوری اسپانیا باشد. فرناندو دوم
در سال ۱۵۰۲ فردیناند پیمان گرانادا (۱۴۹۱) صلح گرانادا را نقض کرد. او آزادی مذهب برای مسلمانان مدجن را که قبلاً تضمین شده بود لغو کرد. او تمامی مسلمانان در کاستیل و آراگون را مجبور کرد که یا به مذهب کاتولیک بگروند یا به تبعید بروند. برخی از مسلمانانی که باقی مانده بودند صنعتگران مودجار بودند، که می‌توانستند به سبک مورها طراحی و ساخت کنند. این امر همچنین توسط تفتیشگران اسپانیایی درمورد جمعیت یهودی مارانو اسپانیا انجام شد. معمار اصلی تفتیش عقاید اسپانیا پادشاه فردیناند دوم بود. فردیناند سوم، امپراتور مقدس روم
زمامداری او مصادف با سال‌های پایانی جنگ سی‌ساله بود. از آنجا که در آن زمان آلمان میان دو دولت متخاصم فرانسه و سوئد قرار گرفته‌بود، وی کوشید تا روابط خارجی را برای محدود کردن این دشمنان منعقد سازد. او در ۱۶۵۶ و در جریان جنگ میان اسپانیا و فرانسه برای اسپانیاییان نیروی کمکی فرستاد. تاریخ اجتماعی زندیان
وقتی کریم خان روی کار آمد به خاطر لشکر کشی‌های نادر به خاطر هرج و مرجی که پس از قتل او به وجود آمده بود امور بازرگانی و اقتصادی به شدت صدمه دیده بود اقدامات کریم خان برای رونق مجدد بازار و بازرگانی به عمل آورد کم‌کم مؤثر واقع شد و امر دادو ستد را دوباره بهبود بخشید یکی ازعوامل رونق بازار امنیت چشمگیری بود که در نتیجهٔ کوشش‌های مستمر کریم خان به وجود آمده بود کریم خان برای بهبود تجارت خارجی دو قدم بسیار مؤثر برداشت قدم اول با په پای امنیت داخلی، برقراری امنیت در خلیج فارس بود و واقعاً او برای ایجاد نظم در این شاهراه مهم دریایی ایران از هیچ کوششی بازنایستاد؛ و قدم دوم عقد قرادادهای بازرگانی خصوصاً با انگلستان بود کریم خان به خوبی تشخیص داده بود که بنیهٔ مالی مردم در نتیجهٔ دادو ستد بسیار ضعیف است و طلا که آن موقع ارز مملکت بود بسیار کمیاب است از این روی اقداماتی انجام داد تا در معاملات خارجی طلای کمتری از کشور خارج شود. امپراتوری دوم فرانسه
او به کاتولیکها امتیازات ویژه‌ای داد. آزادی را بیشتر کرد. در ۱۸۶۱ قانون بودجه را اصلاح کرد؛ ولی با همه اینها جنگ‌های درونی آمریکا بر بحران بازرگانی افزود. فشار مخالفان برای رقابت با انگلیس وی را ناچار کرد تا راه بازرگانی با چین را بگشاید. در سال ۱۸۶۳ در مکزیک مداخله نظامی کرد که البته نافرجام ماند. از ۱۸۶۱ تا ۱۸۶۳ بخت خویش را در گشودن مستعمره‌هایی در چوچین کشور چین و آنام آزمود. در سیاست اروپایی او تناقضی آشکار شد. دلبستگی او به ایتالیا آرزوهایی را در سر او نسب به دیگر ملتهای اروپایی برانگیخت. اعلامیه پادشاهی ایتالیا در ۱۸ فوریه ۱۸۶۱ پس از انضمام توسکانی و پادشاهی ناپل زنگ خطر را به صدا درآورد. اسپانیا
در سال ۱۷۹۳ (۱۱۷۲) اسپانیا وارد جنگی علیه انقلابیان فرانسوی شد. اسپانیا در میدان نبرد شکست خورد و در سال ۱۷۹۵ (۱۱۷۴) صلح با فرانسه برقرار شد. در سال ۱۸۰۷ (۱۱۸۶) طی یک پیمان‌نامه مخفی بین اسپانیا و ناپلئون بناپارت اسپانیا به پرتغال و بریتانیا اعلان جنگ داد. سربازان ناپلئون برای جنگ با پرتغال وارد اسپانیا شدند و تمام استحکامات نظامی را تصرف کردند. پادشاه اسپانیا به نفع برادر ناپلئون ژوزف ناپلئون استعفا داد. اسپانیایی‌ها به ژوزف ناپلئون به عنوان پادشاه دست نشانده نگاه می‌کردند. پیمان فلوریدا
در سال ۱۵۲۱، امپراتوری اسپانیا Virreinato de Nueva España (نایب السلطنه اسپانیا جدید) را برای اداره فتوحات خود در دریای کارائیب، آمریکای شمالی و بعداً اقیانوس آرام ایجاد کرد. در سال ۱۶۸۲، La Salle ادعا کرد که لوئیزیانا برای فرانسه است. برای امپراتوری اسپانیا، این یک نفوذ به مرزهای شمال شرقی اسپانیا جدید بود. در سال ۱۶۹۱، اسپانیا استان Tejas را ایجاد کرد تا کوشش کند محل استقرار فرانسه در غرب رودخانه می‌سی‌سی‌پی را مهار کند. پادشاه لوئیس پانزدهم فرانسه از ترس از دست دادن سرزمین‌های آمریکایی خود در جنگ هفت ساله، لوسیانا را با پیمان مخفی فونتنبلو در سال ۱۷۶۲ به چارلز سوم پادشاه اسپانیا واگذار کرد. رودخانه می‌سی‌سی‌پی به بخشی از آمریکای شمالی انگلیس و بخشی در غرب رودخانه تبدیل به منطقه لوئیزیانا در اسپانیا جدید می‌شود. این تهدید فرانسه را از بین برد و استانهای لوئیزیانا، تجاس و سانتافه دو نوئو مکزیکو در اسپانیا فقط با مرزهای کاملاً مشخص زندگی می‌کردند. در سال ۱۸۰۰، ناپلئون بناپارت اولین کنسول فرانسه، پادشاه چارلز چهارم اسپانیا را مجبور کرد تا با پیمان نامه مخفی سوم سان ایلدفونسو، لوئیزیانا را به فرانسه واگذار کند. اسپانیا مدیریت لوئیزیانا را تا سال ۱۸۰۲ ادامه داد، زمانی که اسپانیا این منطقه را به فرانسه منتقل کرد. سال بعد، ناپلئون این سرزمین را به ایالات متحده فروخت تا برای فعالیت‌های نظامی خود پول جمع کند. جمهوری دوم اسپانیا
در سال ۱۹۳۲ کشیش‌هایی که مسئول بهترین مدارس در سراسر کشور بودند، توقیف شدند و تمام دارایی آنها مصادره شد. ارتش کوچیکتر شد. املاک بزرگ مالکان مصادره شدند. قانون داخلی با پارلمان محلی و رئیس‌جمهور به کاتالونیا اعطا شد. کلیساهای کاتولیک در شهرهای بزرگ در سال ۱۹۳۲ دوباره مورد آتش‌سوزی قرار گرفتند و در همان سال یک اقدام اعتصابی انقلابی در مالاگا مشاهده شد. یک کلیسای کاتولیک در ساراگوسا در سال ۱۹۳۳ به آتش کشیده شد. شورش کمونرس
فردیناند کاتولیک، که برای سال‌ها تلاش کرده بود از سلطه دودمان هابسبورگ بر فرانسه جلوگیری کند، در درگذشت و کارل شانزده ساله به عنوان نایب‌السلطنه مادرش، خوانای دیوانه، کنترل کاستیا و لئون و آراگون را در دست گرفت. فردیناند در وصیت‌نامه‌اش نوشته بود که کنترل مستقیم کاستیا باید در دست کاردینال فرانسیسکو خیمنز دی سیسنروس که از مهمترین مشاوران فردیناند و ایزابل بود باشد، ولی مخالفان اسپانیایی فردیناند که در زمان زنده بودن او به بروکسل گریخته بودند موفق شدند وصیت‌نامه فردیناند کاتولیک را باطل کنند و در کارل را به عنوان پادشاه کاستیا و لئون اعلام کردند. کارل در سال ۱۵۱۷ برای اولین بار از کشورهای سفلی خارج شد و به اسپانیا رفت و برادر کوچکترش فردیناند را دید. کارل در اسپانیا از خود اراده‌ای استوار به نمایش گذاشت و پیشنهاد خانواده‌اش مبنی بر اینکه حکومت هلند یا اسپانیا را به برادرش بدهد را قاطعانه رد کرد. پادشاهی ناپولی
با مرگ فردیناند یکم، شارل هشتم پادشاهی ناپولی را به تصرف خود درآورد و آلفونسوی دوم را از آن بیرون راند. با پشتیبانی فردیناند، پادشاه آراگون، فردیناند دوم پسر آلفونسو توانست دوباره به تاج و تخت ناپولی دست یابد. فرناندو دوم
فردیناند در ۱۵۱۶ درگذشت و میراث او برای نوه‌اش، اسپانیایی واحد به‌علاوهٔ ناپل، سیسیل، ساردینی و مستعمرات ماورای دریاهای اسپانیا بود. پیشامد فرخنده
پس از پایان جنگ با امپراتوری روسیه در سال ۱۸۱۲ میلادی، محمود دوم پیش‌نیازهای پیاده‌سازی برنامه‌های بهسازی و اصلاحی خود را رفته‌رفته فراهم کرد. نقطه آغازین اصلاحات او از حوزه نظامی بود. نیروهای ینی‌چری که در ساختار نظامی امپراتوری بسیار قدرتمند شده بود در برابر تغییر و اصلاحات ایستادگی می‌کردند. سلطان محمود دوم تلاش داشت ینی‌چری‌ها را به پذیرش تغییرات در لشکر امپراتوری راضی کند. اما انعطاف‌ناپذیری ینی‌چری‌ها سلطان محمود دوم را بر آن داشت که باید یک بار و برای همیشه این مانع اصلاحات را از میان برداشت. این رویداد که از سوی احمد جودت پاشا به «فتح دوباره استانبول» تعبیر شده در تاریخ ۱۵ ژوئن ۱۸۲۶ رخ داد. در این روز به دنبال شورش ینی‌چری‌ها در اعتراض به تغییرات در ارتش، این نیروها به طور گسترده سرکوب و کشتار شدند. یک ماه بعد فرقه درویشان بکتاشی که سده‌ها با ینی‌چری‌ها همکار و هم‌دست بودند، غیرقانونی اعلام و خانقاه‌هایشان ویران شد. این رویداد فرخنده با اعلامیه ۱۷ ژوئن، مبنی بر تشکیل ارتش جدیدی با نام ارتش نظام جدید تکمیل شد. جنگ جانشینی اتریش
در قرن شانزدهم، فردیناند اول برادر شارلکن (۱۵۲۶–۱۵۶۴) وصیت کرد که اگر در خاندان سلطنتی اولاد ذکور نباشد، اناث باید به پادشاهی برسند و در قرن هفدهم امپراتور فردیناند دوم نماینده شعبه خاندان هابسبورگ اسپانیا (۱۵۹۸–۱۶۲۱) قراردادی منعقد کرد که به موجب آن هرگاه در یکی از دو شعبه مزبور اولاد مذکوری نباشد سلطنت به اولاد ذکور شعبه دیگری باید برسد. فرناندو بوستامانته هورتا
هنگامیکه در ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ کودتا شد، برغم اینکه ریکاردو دستگیر و شکنجه شد اما از خروج از شیلی پرهیز کرد. مثل آنزمان که به‌طور داوطلبانه طرح رانتانگوا را در منطقه مرکزی اعلام کرد؛ و بعد از او را مجبور کردند تا به تمرین را روزانه انجام دهد. طی دوران دیکتاتوری نظامی شیلی (۹۰-۱۹۷۳) طی یک ترم تحصیلی درس‌هایی را از جمله مدیریت مالیات و مدیریت کسب و کار را در دانشگاه شیلی گذراند؛ و همزمان کار مشاوره‌ای خود را بخش‌های مختلف و شرکت‌ها ادامه داد و در فرصت‌هایی به سهامدار تبدیل شد، مانند شرکت در اتاق چای کوپلیا در پایتخت (او این کار را در سال ۱۹۹۸ کنار گذاشت). ریکاردو لاگوس که رئیس‌جمهور شیلی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶بود، هنگامیکه در دهه هشتاد از تبعیدگاه خود به شیلی بازگشت با فرناندو آشنا شد؛ و این دو روابطشان آنقدر مستحکم شد که به دو دوست صمیمی و تأثیرگذار یکدیگر تبدیل شدند. فرناندو متعاقباً به کارزار سیاسی ریکاردو لاگوس پیوست و مدیریت کمپین رقابتهای مقدماتی ریاست‌جمهوری شیلی ۱۹۹۹ را برعهده گرفت. ریکاردو لاگوس را در مدیریت مترو لاین ۴ سانتیاگو منصوب کردو بعدها او مدیر شرکت تلفن شیلی شد. جمهوری دوم اسپانیا
در سال ۱۹۳۳، کلیه مجامع مذهبی باقیمانده مجبور به پرداخت مالیات و ممنوعیت فعالیتهای تجاری و آموزشی بودند. این ممنوعیت با شدت پلیس و خشونت گسترده اوباش اجباری شد. ماریا کریستینا
ماریا کریستینا دِ بوربون-دوس سیسیلیاس همسرشاه فردیناند هفتم اسپانیا و به مدت ۷ سال نایب‌السلطنه پادشاهی اسپانیا بود. ماریا کریستینا دختر فرانسیس اول، پادشاه سیسیل و شاه‌دُخت ماریا ایسابلا و نوهٔ کارلوس چهارم اسپانیا و همچنین فردیناند چهارم سیسیل بود. دیکتابلاندا
این اصطلاح برای اولین بار در سال ۱۹۳۰ در اسپانیا به کار برده شد. زمانی که Damaso Berenguer به عنوان رئیس حکومت دیکتاتوری جایگزین Miguel Primo de Rivera y Orbaneja شد؛ و با لغو بعضی از اقدامات سختگیرانه که اخیراً اعمال شده بودند، سعی در کاهش تنش‌ها در کشور داشت. این اصطلاح همچنین برای سال‌های پایانی دولت اسپانیا در زمان ژنرال فرانکو؛ ۷۰ سال حکمرانی حزب انقلابی مکزیک، یا زمانی که حکومت آگوستو پینوشه با اتهامات زیر سؤال برده شد، مورد استفاده قرار گرفته شده‌است. فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه
فیلیپ پس از رسیدن به عکا، استحکامات محاصره را قوت بخشید و صفوف صلیبیون را منسجم و آلات و ادوات محاصره را تجدید کرد. با این حال حملات وی تا زمان رسیدن ریچارد به تعویق افتاد. ریچارد یکم نیز بعد از تصرف قبرس، در ۵ ژوئیه ۱۱۹۱ به سواحل شرقی و در ۸ ژوئیه به عکا رسید. صلاح‌الدین نیز با آگاهی از رسیدن نیروهای کمکی صلیبی، حملات خود را ادامه داد؛ اما به موفقیتی نرسید. در مقابل صلیبیون توانستند حلقه محاصره را تنگ‌تر کنند. سرانجام بعد از مذاکرات بین محافظان عکا با صلیبیون، آن‌ها شهر خود را تسلیم نیروهای صلیبی نمودند و در مقابل صلاح‌الدین نیز نیروهای خود را به عقب راند. فرناندو دوم
فردیناند و ایزابلا خواهان مدرن‌سازی کاستیا بودند و به‌عنوان بخشی از کوشش‌هایشان در این زمینه، تمامی مذاهب به جز مسیحیت کاتولیک رومی را ممنوع ساختند. در نتیجهٔ این فرمان آنها دادگاه‌های تفتیش عقاید (انگیزاسیون) در ۱۴۷۸ شکل گرفت و در ۱۴۹۲ تمامی یهودیانی که حاضر به پذیرش مسیحیت نشده بودند از خاک اسپانیا اخراج شدند. اما این کار تأثیرات منفی خودش را داشت و اسپانیا از یکی از جوامع با ارزش فرهنگی و اقتصادی خود محروم شد. آنها سپس حکم به اخراج مورها در ۱۵۰۲ دادند که تأثیراتش کمتر از اخراج یهودیان بود زیرا بسیاری از مورها به گرویدن به مسیحیت تظاهر کرده و در اسپانیا باقی‌ماندند. استعمارگری اسپانیا در قاره آمریکا
در آغاز دوران استعمار، حکومت پادشاهی به مبلغان مذهبی کاتولیک فرقه‌های مختلف از جمله محفل سنت آگوستین، فرقه دومینیکن و فرقه فرانسیسکن اجازه می‌داد تا در زمان اقدام به تغییر کیش بومیان، به عنوان کشیش اختیار عمل تام داشته‌باشند. در در اوایل عصر اکتشاف، روحانیون اسقفی در اسپانیا تحصیلات ضعیفی داشتند و از نظر اخلاقی از نظر حقوقی پایین به نظر می‌رسیدند و سلطنت‌های کاتولیک تمایلی به اجازه دادن به آنها برای پیشبرد بشارت نداشتند. هر سفارش شبکه‌هایی از کلیساها را در مناطق مختلف (استان‌ها) ایجاد می‌کرد، در شهرک‌های بومی موجود، جایی که کلیساهای مسیحی ساخته شده بود و بشارت بومی‌ها در آن مستقر بود. هرنان کورتس تقاضا کرد که بلافاصله پس از تسخیر تنوختیتلان، ناخنک‌های فرانسیسکانی و دومنیکن را برای آغاز بشارت بفرستند. فرانسیسیکن‌ها ابتدا در سال ۱۵۲۵ در یک گروه دوازده نفری، دوازده رسول مکزیک، وارد این منطقه شدند. در میان این گروه اول Toribio de Benavente بود که اکنون به Motolinia معروف است، واژه ناهواتل برای فقرا. اسپانیا
بانک‌ها و موسسه‌های مالی اسپانیا در ابتدا تلاش کردند تا از بحران پیش آمده برای همتایان بریتانیایی و آمریکایی خود دوری کنند. بانک‌های بین‌المللی اسپانیا، بانک سانتاندر و بانک بی‌بی‌وی‌ای که سبدهای سهام متنوع بین‌المللی داشتند خیلی سریع فعالیت خود را در بازار پر خطر مسکن محدود کردند. با این حال با عمیق‌تر شدن رکود اقتصادی و افت قیمت مسکن، بدهی سنگین رو به افزایش بانک‌های پس‌انداز منطقه‌ای، دولت و بانک مرکزی را مجبور به مداخله از طریق تدوین طرح‌های تثبیتی کرد و در نهایت در سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۱) دولت مجبور شد از بانک مرکزی اروپا کمک مالی دریافت کند. شاهزاده فردیناند آستوریاس
شاهزاده فردیناند آستوریاس () پسر فیلیپ دوم (اسپانیا) بود که در ۶ سالگی مرد. کارل پنجم
کارل در اسپانیا از خود اراده‌ای استوار به نمایش گذاشت و پیشنهاد خانواده‌اش را مبنی بر اینکه حکومت هلند یا اسپانیا را به برادر کوچکترش فردیناند—که او را اولین بار در همین سفر ملاقات کرده بود— بدهد قاطعانه رد کرد. کورتس کاستیل در ۱۵۱۸ او را به عنوان پادشاه اسپانیا به رسمیت شناخت و چند ماه بعد کورتس آراگون نیز همین کار را کرد. با این حال حکومت بر اسپانیا با حکومت در بورگوندی فرق داشت. کارل هنوز زبان اسپانیایی را صحبت نمی‌کرد و حضور درباریان بورگوندی در حلقهٔ نزدیکانش مایهٔ وهن اسپانیایی‌ها بود. فرمان‌های کارل در بورگوندی به سرعت و با رضایت خاطر اطاعت می‌شد، ولی اسپانیایی‌ها کارل را خارجی می‌دانستند و منتظر فرصتی بودند تا علیه او شورش کنند. همچنین نارضایتی عمومی بین مردم کاستیل از سیاست‌های ایزابلا و فردیناند کاتولیک، و همچنین فروپاشی نسبی حکومت در جنگ قدرت بین فردیناند و فیلیپ زیبا به تنش‌ها دامن می‌زد. ویلیام دی کروی هم به تنش‌ها و حساسیت اسپانیایی‌ها توجهی نداشت و سرگرم جمع‌آوری ثروتی برای خودش و حلقهٔ بورگوندی‌های اطرافش از خزانهٔ اسپانیا بود. فردیناند دوم، امپراتور مقدس روم
فردیناند دوم(زادهٔ ۹ ژوئیهٔ ۱۵۷۸- مرگ ۱۵ فوریهٔ ۱۶۳۸) امپراتور مقدس روم و پادشاه مجارستان و بوهم از دودمان هابسبورگ بود. رویداد جنگ سی‌ساله همزمان با پادشاهی او بود. فهرست رؤسای کشور اسپانیا
بزرگترین پسر ایزابلای دوم به تاج‌وتخت اسپانیا بازگردانده‌شد. "پادشاه مشروطه اسپانیا". میان درگذشت آلفونسوی دوازدهم و تولد آلفونسوی سیزدهم، یک دوران ۷ ماهه بود که ملکه ماریا کریستینای باردار با لقب "نایب‌السلطنه"ی دخترش ماریا د لاس مرسدس به‌عنوان رئیس کشور عمل‌کرد، که تا جنسیت هم‌نیای نوزادش معلوم بشود، «ملکه به‌نام» اعلام شده‌بود. دومین جمهوری اسپانیا سامانهٔ حکومت اسپانیا میان تواریخ ۱۴ آوریل ۱۹۳۱ وقتی که آلفونسوی سیزدهم به‌دنبال دوره‌ای از آشفتگی‌ها و ناآرامی‌های اجتماعی و دسته‌جمعی پس از فروپاشی دولت دیکتاتوری ژنرال میگوئل پریمو ده ریورا در سال پیش از آن، و ۱ آوریل ۱۹۳۹ وقتی که آخرین از نیروهای جمهوری‌خواهان تسلیم قواهای ناسیونالیست‌ها تحت رهبری فرانسیسکو فرانکو، در پایان جنگ داخلی اسپانیا شد. اسپانیا در قرون وسطی
اختلافات درونی دول اسلامی در اسپانیا و حمایت فرانسه از پادشاهی‌های کوچک برای بازپس‌گیری کامل اسپانیا، منتج به آغاز جنگی معروف به بازپس‌گیری اندلس (reconquista) شد که علاوه صبغه سیاسی، رنگ و بوی مذهبی نیز به خود گیرد. با آغاز جنگ، فتوحات مسیحیان به واسطه عدم اتحاد پادشاهی‌های سرعت کندی داشت اما طی قرن ۱۲، اتحادیه بین پادشاهی‌ها برای بیرون کردن مسلمانان شکل گرفت؛ با این حال، بازپس‌گیری ادامه یافت تا پادشاهی پرتغال بعد از فتح لیسبون طی قرن ۱۲ شکل گرفت. سرانجام پس از ۵ قرن نبرد میان مسیحیان و مسلمانان در اسپانیا، با تسخیر گرانادا در سال ۱۴۹۲، مسیحیان موفق به بیرون راندن مسلمانان از شبه‌جزیره ایبری شدند. جمهوری دوم اسپانیا
نارضایتی از حکم آزانیا توسط میگل د اونامونو، جمهوری خواه و یکی از معتبرترین روشنفکران اسپانیا ابراز شد، که در ژوئن ۱۹۳۶ به خبرنگاری که بیانیه خود را در ال آدلانتو منتشر کرد، گفت رئیس‌جمهور مانوئل آزانیا باید به عنوان یک عمل میهنی خودکشی کند. در ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۶ گروهی از Guardia de Asalto و سایر شبه نظامیان چپ به رهبری گارد مدنی، فرناندو کوندس، پس از تأیید وزیر کشور برای دستگیری غیرقانونی لیستی از اعضای پارلمان، به خانه رهبر مخالفان جناح راست خوزه کالو سوتلو رفتند و در ساعات اولیه ۱۳ ژوئیه و او را در یک کامیون پلیس به ضرب گلوله کشته‌است. این قتل کاتالیزوری برای شورش قدرتمند به رهبری ژنرال امیلیو مولا به یک فراهم آورد. سه روز بعد (۱۷ ژوئیه) کودتای کم و بیش همان‌طور که برنامه‌ریزی شده بود، با یک قیام ارتش در مراکش اسپانیا آغاز شد، و سپس به چندین منطقه از کشور گسترش یافت. شورشیان نظامی قصد داشتند بلافاصله قدرت را به دست بگیرند، اما این قیام با مقاومت جدی روبرو شد و مناطق زیادی از اسپانیا، از جمله بیشتر شهرهای اصلی، به جمهوری اسپانیا وفادار ماندند. در نتیجه، تقریباً نیم میلیون نفر در جنگ پس از آن جان خود را از دست می‌دهند. عبدالرحمن سوم
عبدالرحمن سوم به نسبت دیگر خلفای اموی لایق‌تر و تواناتر بود او توانست کشور آشفته اسپانیا را که بدست عده‌ای از روسا و امرای سرکش و خودسر که از نژادهای مختلف بوده در بیاورد و مانع از ویرانی آن شود و توانست این کشور را وسیع‌تر و قویتر از سابق به دست اخلاف خود سپارد بخاطر سعی و تلاش او دوباره نظم و آرامش در سرتاسر این کشور حکم فرما گشت. او توانست کاری کند سعادت و ارزانی و فراوانی عموم مردم را شامل شود و مزارع همه پرحاصل و رونق کشاورزی به‌طور چشمگیری جلب نظر می‌کرد، استفاده از طرق علمی آبیاری و حاصلخیز کردن زمین‌های از دست رفته یکی از فواید حکومت عبدالرحمن بود، او علاوه بر رواج دادن کار کشاورزی به کارهای دیگر نیز ترقی و رونق بخشید مثل: بازرگانی، علوم و صنعت و هنر در بسیاری از مناطق مهم مثل قرطبه المریه و اشبیلیه مردم از راه صنعت ثروتمند شده بودند و رونق بازرگانی به حدی رسید که هر سال تنها حقوق گمرکی به بیش از دوازده میلیون دینار می‌رسید که ثلث آن صرف هزینه‌ها و مخارج ارتش می‌شد و ربع دیگر آن صرف کارهای عام‌المنفعه و ترقی دادن امور بازرگانی و همچنین صرف هنر و تشویق دانشمندان و دانشجویان می‌گردید و بقیه آن در خزانه شاهی ذخیره می‌شد در زمان او ارتش از پایه قوی گشته و قدرتمند بوده و نیروی دریایی نیز بسیار وسیع بود و به او این امکان را می‌داد که با فاطمیان مصر بر سر تفوق و برتری در دریای مدیترانه جنگ نماید به قول نویسندگان غربی لشکر اسلامی اسپانیای آن دوره بهترین لشکر دنیا بود و همچنین پادشاهان آن دوره آرزو داشتن که جزء هم پیمانان عبدالرحمن باشند، سفرای بعضی از امپراتوری مثل بیزانس، آلمان، فرانسه، ایتالیا به دربار او رفت‌وآمد داشتند. فردیناند دوم
فردیناند دوم ممکن است به یکی از افراد زیر اشاره نماید: فلیپه سوم
در دورهٔ فیلیپ سوم، پادشاهی اسپانیا همچنان حضور مسلمانان را تهدیدی برای امنیت خود تلقی می‌کرد. مسلمانان، قصد داشتند با مسلمانان آفریقا، ترکان عثمانی و هانری چهارم پادشاه فرانسه علیه اسپانیا متحد شوند. از سوی دیگر، مسلمانان نوشیدن شراب و مصرف گوشت را تحریم کرده بودند، و در نتیجه همهٔ مالیاتی که بر این کالاها بسته شده بود، به مسیحیان اسپانیا تحمیل می‌شد. جمهوری دوم اسپانیا
قانون اساسی جمهوری همچنین نمادهای ملی کشور را تغییر داد. سرود ریگو به عنوان سرود ملی تأسیس شد و سه رنگ با سه زمینه افقی قرمز-زرد-بنفش، پرچم جدید اسپانیا شد. طبق قانون اساسی جدید، تمام مناطق اسپانیا حق خودمختاری داشتند. کاتالونیا (۱۹۳۲)، باسک (۱۹۳۶) و گالیسیا (اگرچه اساسنامه خودمختاری گالیسیا به دلیل جنگ نمی‌توانست به اجرا درآید)، آراگون، اندلس و والنسیا قبل از بروز جنگ داخلی از این حق استفاده کردند. قانون اساسی طیف گسترده‌ای از آزادی‌های مدنی را تضمین می‌کرد، اما با اعتقادات اصلی محافظه کار راست، که ریشه در مناطق روستایی داشت، و خواسته‌های سلسله مراتب کلیسای کاتولیک روم، که از مدارس و یارانه‌های عمومی محروم بود، مخالف بود. فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه
در سال ۱۱۸۹، با پخش خبر آماده شدن نیروهای جدید در اروپا برای اعزام به سمت شام، صلاح‌الدین آرایش نیروهای خود را از حالت تهاجمی به حالت دفاعی تغییر داد؛ چون برخلاف نبردهای قبل، از نیروی کافی برخوردار نبود. گی لوزینیان که بعد از مدتی آزاد شد، با استفاده از حالت تدافعی صلاح‌الدین، در اواخر اوت ۱۱۸۹ به عکا حمله برد و شهر را محاصره نمود. صلاح‌الدین بعد از آگاهی از محاصره عکا، به همراه نیروهای خود عازم عکا شد و پس از رسیدن به نزدیکی شهر، اقدام به محاصره نیروهای صلیبی کرد؛ اما قدرت وی کمتر از نیروهای صلیبی بود و نتوانست محاصره آن‌ها را بشکند. در زمانی که نیروهای صلیبی و ایوبی درگیر بودند، گی منتظر نیروهای کمکی از اروپا بود، تا به کمک آن‌ها بتواند صلاح‌الدین را عقب براند و مناطق تصرف شده توسط وی را پس بگیرد. فرناندو، دوک ویزئو
در سال ۱۴۵۲، فردیناند به دنبال ماجراجویی از کشور فرار کرد. برخی می گویند او می خواست به شهرهای شمال آفریقا که تحت کنترل پرتغالی ها بود برود. دیگران می گویند که او می خواست به عمویش، پادشاه ناپل آلفونسو اول، در لشکرکشی های خود در جنوب ایتالیا بپیوندد. به نظر می رسد فردیناند امیدوار بود که پادشاهی عمویش را به ارث ببرد، زیرا او هیچ فرزند قانونی نداشت. ا این حال، برادرش، آفونسو پنجم، پادشاه پرتغال، به محض اطلاع از فرار فردیناند، به کنت اودمیرا که با ناوگان در حال گشت زنی در تنگه جبل الطارق بود، دستور داد تا کشتی او را رهگیری کند و او را به سرزمین اصلی پرتغال بازگرداند.  در سال ۱۴۵۳، برادرش، آفونسو پنجم، پادشاه پرتغال، عنوان اولین دوک بجا را به او اعطا کرد. هنگامی که عموی او، شاهزاده هنری دریانورد درگذشت، در سال ۱۴۶۰، او نیز دومین دوک ویزو شد. او همچنین جانشین عمویش به عنوان استاد نظم مسیحی و مسئول اکتشافات (۱۴۶۰-۱۴۷۰) شد. اسپانیا
سده هجدهم وضعیت امپراتوری کم‌کم بهبود یافت. خاندان جدید حاکم یعنی دودمان بوربون نظام جدید مدرنیزه کردن دولت و اقتصاد را پیاده کرد. جنبش‌های روشنگری در میان برخی از نخبگان دربار و خاندان پادشاهی رسوخ نمود. کمک‌های نظامی به شورشیان در مستعمرات بریتانیا در جنگ انقلاب آمریکا وجه بین‌المللی اسپانیا را بهبود بخشید. فرناندو تورس
اسپانیا اسپانیا
اتحاد دو پادشاهی آراگون و کاستیا به واسطه ازدواج ملکه کاستیا و پادشاه آراگون پایه‌های امپراتوری اسپانیا و اسپانیای امروزی را استوار کرد؛ گرچه هر یک از ممالک پادشاهی به عنوان یک کشور جداگانه با سیاست، قانون، واحد پول و زبان جداگانه باقی ماند. اسپانیا در سده شانزدهم و بیشتر سده هفدهم قدرت برتر اروپا بود. این موقعیت با ثروت حاصل از بازرگانی و مستعمرات تقویت شد. قدرت و شکوه امپراتوری در دوره دو تن از پادشاهان دودمان هابسبورگ، کارلوس یکم (بین ۱۵۱۶ تا ۱۵۵۶ میلادی) و فلیپه دوم (بین ۱۵۵۶ تا ۱۵۹۸ میلادی)، به اوج خود رسید. در این دوره حوادث مهم تاریخی همچون جنگ‌های ایتالیا، شورش اهالی کاستیا علیه کارلوس یکم، انقلاب هلند، شورش مورها در گرانادا، جنگ با امپراتوری عثمانی، جنگ با انگلستان و جنگ با فرانسه به وقوع پیوست. فهرست رؤسای کشور اسپانیا
این دودمان‌ها در نهایت با ازدواج فردیناند دوم آراگون و ایزابلای یکم کاستیا پیوسته شدند. اگرچه پادشاهی‌هایشان به جداگانه‌بودن ادامه‌دادند، با اتحاد شخصی‌شان آنها با یکدیگر به‌عنوان یک قلمرو فرمانروایی‌کردند. فردیناند همچنین بخش جنوبی نابارا را فتح‌نمود و با ضمیمه‌کردن آن به سرزمینش، اسپانیا را پدیدآورد. ایزابلا پادشاهی را برای دخترش خوانای کاستیا به ارمغان نهاد. فردیناند به‌عنوان نایب‌السلطنهٔ وی در طول دیوانگی‌اش خدمت کرد؛ اگرچه اشراف‌زادگان و نجبای کاستیایی او را رد کرده و شوهر خوانا، فیلیپ زیبا را جایگزین او کردند، او نیابت سلطنتش را پس از مرگ فیلیپ از سر گرفت. در ۱۵۱۶، پس از مرگ فردیناند دوم، دخترش خوانا وارث پادشاهی آراگون شد، ولی به‌عنوان دیوانه در توردسیاس زندانی‌شد. به‌عنوان پسر خوانا، امپراتور مقدس روم آینده کارل پنجم، نمی‌خواست که فقط یک نایب‌السلطنه بشود، او خود را به‌طور مشترک با مادرش در بروکسل پادشاه کاستیا و آراگون اعلام‌کرد. متعاقباً، "کورتس" کاستیایی و آراگونی به‌عنوان هم‌پادشاه با مادرش به‌او ادای سوگند کردند. پس از مرگ خوانا، کارل یگانه پادشاه کاستیا و آراگون شد، و بعد از آن تاج‌وتخت‌ها برای همیشه پیوسته شدند. داستان فردیناند
در ایران، انتشارات علمی و فرهنگی این کتاب را با نام «اما فردیناند این کار را نکرد» منتشر کرده‌است. اين كتاب در اسپانيا ممنوع و در آلمان حكم سوزاندن آن صادر شد اما گاندي اين كتاب را دوست دارد. فردیناند دوم، امپراتور مقدس روم
او از آغاز امپراتوری‌اش با شورش‌های پروتستان‌ها در جنگ سی‌ساله رودررو گردید. کاتالونیا
در طول جنگ فرانسه-اسپانیا (۱۶۳۵–۱۶۵۹)، کاتالونیا در برابر حضور گسترده و سنگین حضور ارتش سلطنتی در قلمرو خود، شورش کرد (۱۶۴۰–۱۶۵۲)، و به عنوان یک جمهوری تحت حفاظت فرانسه تبدیل شد. در یک دوره کوتاه فرانسه کنترل کامل کاتالونیا را به عهده گرفت که هزینه اقتصادی بالایی برای کاتالونیا داشت. تا سرانجام ارتش اسپانیا با آن مخالفت کرد و تحت شرایط معاهده پیرنه در سال ۱۶۵۹، که به جنگ گسترده فرانسه و اسپانیا پایان داد، پادشاهی اسپانیا بخش‌های شمالی کاتالونیا را که عمدتاً در روسیسلون در فرانسه مستقر بودند، متوقف کرد. در طول جنگ‌های جانشینی اسپانیا (۱۷۰۱–۱۷۱۴)، پادشاهی آراگون در مقابل بوربن فیلیپ پنجم ایستاد و پیروزی‌های بعدی منجر به لغو نهادهای غیر کاستیلی در کل اسپانیا و جایگزینی زبان‌های لاتین و دیگر زبان‌ها (مانند کاتالان) با اسپانیایی در اسناد قانونی شد. ال گرکو
در رم، ال گرکو موفق به جلب احترام و ستایش برخی از روشنفکران شده بود، اما با خصومت تعدادی از منتقدان هنری نیز مواجه بود. در طول دهه ۱۵۷۰ صومعه بزرگ کاخ ال اسکوریال هنوز در دست احداث بود. فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا برای یافتن نقاشان خوب برای تزئین دیوارهای کاخ با نقاشی‌هایی با ابعاد بزرگ دچار مشکل شده بود. فتح شبه جزیره ایبری از سوی امپراتوری روم
اقدامات رومی‌ها در اسپانیا انفعالی بود. آنها به جای گشودن سرزمین‌های بیشتر سرگرم سرکوب شورش‌های دودمان‌های اسپانیایی‌تبار بودند. اسپانیای هابسبورگ
پس از احکام Nueva Planta ۱۷۰۷ که به‌طور غیررسمی جانشین چندین پادشاهی در قلمروهای سابق خود شد، پس از مرگ آخرین پادشاه هابسبورگ اسپانیا کارلوس دوم در سال ۱۷۰۰، جنگ جانشینی اسپانیا منجر به رسیدن فیلیپ پنجم به پادشاهی اسپانیا و تأسیس سلسله بوربون و تشکیل دولت متمرکز جدیدی را آغاز کرد. الیزابت یکم
در اواخر دهه ۱۵۸۰ اسپانیا و انگلستان به سمت رویارویی سیاسی پیش می‌رفتند. جاسوسان الیزابت سال‌ها اسپانیا را زیر نظر گرفته و به دنبال نشانه‌ای مبنی بر برنامه‌ریزی اسپانیا برای حمله به انگلستان بودند. در سال ۱۵۸۷ الیزابت خبردار شد که فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا با ناوگانی متشکل از ۱۳۰ کشتی جنگی و سی هزار سرباز در حال آماده شدن برای حمله به کشور اوست. ناوگان اسپانیا (آرمادا) برای حمله به انگلستان راهی دریای مانش شد. الیزابت تصمیم گرفت که زودتر و سریع‌تر به اسپانیا حمله کند. او سر فرانسیس دریک، دریاسالار نیروی دریای انگلستان را به جنگ با اسپانیا فرستاد. سر فرانسیس دریک، با ۲۴ کشتی و حدود سه هزار سرباز از پلیمورت انگلستان عازم جنگ و در نوزدهم آوریل ۱۵۸۷ وارد بندر کادیز اسپانیا شد. دریک و مردانش تمام کشتی‌های اسپانیائی این بندر را غارت کردند و به آتش کشیدند. شبیخون انگلیسی‌ها طرح‌های نظامی فیلیپ را بیش از یک سال به تأخیر انداخت. ایزابل یکم
ایزابلا و فردیناند به منظور کامل کردن یکپارچه‌سازی اسپانیا در ۱۴۸۱ وارد نبردی طولانی با پادشاهی مسلمان‌نشین گرانادا شدند که با پیروزی کامل اسپانیایی‌ها در ۱۴۹۲ پایان یافت. صلح نامه‌ای امضا شد و مورهای گرانادا اجازه یافتند تا در دین خود باقی‌مانده و قوانین اسلامی را اجرا کنند. اما دیری نپایید که این مفاد زیر پا گذاشته شد و به‌دنبال شورش آن‌ها در ۱۵۰۲، تمامی مسلمانان بالغی که از پذیرش مسیحیت سر باز زده بودند از اسپانیا اخراج شدند. پیش از این نیز در ۱۴۹۲ همین موضوع در مورد یهودیان اجرا شده بود و فرمانروایان کاتولیک که داشتن هر مذهبی به جز کاتولیک رومی را در اسپانیا ممنوع اعلام کرده بودند پس از برگزاری دادگاه‌های تفتیش عقاید سال ۱۴۷۸، فرمان به اخراج تمامی یهودیان کاستیایی‌ای دادند که غسل تعمید نیافته و مسیحی نشده بودند. فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه
در سال ۱۱۹۱ فیلیپ دوم، پادشاه فرانسه، به همراه ۷۰۰۰ هزار نفر و ریچارد یکم، پادشاه انگلستان، به همراه ۹۰۰۰ از نیروهای خود، حرکت به سمت شرق آغاز کردند و پس از طی کردن مسافتی، در سیسیل یکدیگر را ملاقات کردند و پس از پایان یافتن زمستان، به سمت سواحل شرقی مدیترانه حرکت کردند. اینوسنت نهم
حتی قبل از درگذشت پاپ گرگوری چهاردهم، جناح‌های اسپانیایی و ضد اسپانیایی پاپ بعدی را انتخابات کردند. تا آن زمان دخالت آمرانه فیلیپ دوم (۱۵۵۶–۱۵۹۸) پادشاه اسپانیا (از آنجایی که در آن زمان ایتالیا تحت سلطه اسپانیا بود) در انتخاب پاپ قبلی فراموش نشده بود. او همه کاردینال‌ها بجز هفت کاردینال را از شرکت در شورای انتخاب پاپ منع کرده بود. تا آن زمان کاردینال‌های اسپانیایی مجمع کاردینال‌ها کاری نکرده بود اما آن‌ها همچنان اکثریت رادر اختیار داشتند و پس از یک شور سریع آن‌ها فاسشینتی را به تخت پاپی با عنوان پاپ اینوسنت نهم نشاندند. با توجه به تأثیر اسپانیایی‌ها در انتخاب او، پاپ اینوسنت نهم در جنگ مذهبی فرانسه (۱۵۶۲–۱۵۹۸) بین فیلیپ دوم پادشاه اسپانیا و هنری چهارم پادشاه فرانسه (۱۵۸۹–۱۶۱۰) در طول دو ماه پاپی خود، جانب فیلیپ دوم و مجمع کاتولیک‌ها را گرفت و ارتش پاپ نیز با فرانسه وارد جنگ شد ولی مرگ به او مجال تحقق رویاهایش را نداد. فلیپه چهارم
زوال سیاسی و اقتصادی اسپانیا در دوران زمامداری فیلیپ چهارم نیز ادامه داشت. افزایش حضور این کشور در جنگ‌های سی‌ساله که بار دیگر از ۱۶۲۱ در هلند از سر گرفته شده بود و شروع جنگ با فرانسه در ۱۶۲۲بر سر مسئلهٔ والتلینا سبب افزایش فاجعه‌بار مخارج اسپانیا شد به‌طوری که دولت این کشور در ۱۶۲۷ مجبور گردید اعلام ورشکستگی نماید. با این‌حال آن‌ها همچنان به تلاش‌های جنگی خود ادامه داده و در فاصلهٔ ۱۶۲۸ تا ۱۶۳۱ درگیر عملیات نظامی مانتووا شدند که به افزایش تخاصم با فرانسه در ۱۶۳۵ انجامید. نیروهای اسپانیایی نخست تا نزدیکی پاریس پیشروی کردند اما دیری نپایید که شرایط علیه آنان تغییر یافت. تلاش‌های نافرجام کنت اولیوارس برای تأمین هزینه‌های جنگ باعث بروز مخالفت و قیام‌هایی شد و کاتالونیا در ۱۶۴۰ علناً سر به شورش برداشت. آنان نمایندهٔ پادشاه را کشتند و از کمک فرانسه در مبارزه علیه دولت کاستیا استقبال نمودند. کمی بعد پرتغال نیز سر به شورش برداشت و استقلال خود از اسپانیا را اعلام کرد. فلیپه دوم
فلیپه دوم (۲۱ مه ۱۵۲۷ – ۱۳ سپتامبر ۱۵۹۸)یکی از پادشاهان اسپانیا بود. جمهوری دوم اسپانیا
در ۱۷ ژوئیه ۱۹۳۶، ژنرال فرانکو ارتش اسپانیا در آفریقا را از مراکش برای حمله به سرزمین اصلی هدایت کرد، در حالی که یک نیروی دیگر از شمال به فرماندهی ژنرال امیلیو مولا از ناوارا به سمت جنوب حرکت کرد. واحدهای نظامی همچنین برای در اختیار گرفتن موسسات دولتی در جای دیگری بسیج شدند. طولی نکشید که ارتش حرفه ای آفریقا مناطق جنوبی و غربی را تحت کنترل شورشیان در اختیار داشت. به منظور تحکیم رژیم آینده فرانکو، در هر قطعه از سرزمین «ملی گرایان» تصرف شده خونین پاکسازی شد. اگرچه هر دو طرف کمک نظامی خارجی دریافت کردند، کمکهایی که ایتالیای فاشیست، آلمان نازی (به عنوان بخشی از درگیری آلمان در جنگ داخلی اسپانیا) و پرتغال همسایه به شورشیان کردند، بسیار بیشتر و موثرتر از کمکهایی بود که جمهوریخواهان از اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی، مکزیک و داوطلبان تیپ‌های بین‌المللی. در حالی که قدرتهای فاشیست از صمیم قلب به مبارزات نظامی ژنرال فرانکو کمک می‌کردند، دولتهای فرانسه، انگلیس و دیگر قدرتهای اروپایی نگاه کردند و اجازه دادند نیروهای جمهوری خواه بمیرند، همان‌طور که اقدامات کمیته عدم مداخله نشان می‌دهد. انزوای بین‌المللی جمهوری اسپانیا که به نام بی‌طرفی تحمیل شد، در نهایت به نفع منافع قدرتهای محور آینده بود. اسپانیا
سیر نزولی اسپانیا در سال‌های آغازین سده هجدهم با افزایش رقابت و ستیز بر سر تخت سلطنت به اوج خود رسید و جنگ‌های جانشینی اسپانیا به وقوع پیوست. جنگ‌های جانشینی اسپانیا درگیری‌های گسترده بین‌المللی بود که با زد و خوردهای داخلی درآمیخته بود. پادشاهی اسپانیا تاوان سنگینی به سبب این جنگ‌ها پرداخت و قلمروی اروپایی خود و جایگاه ابرقدرتی در این قاره را دست داد. در پی این جنگ دودمان جدیدی با رگ و ریشه فرانسوی قدرت را در اسپانیا به دست گرفتند. کشور واقعی اسپانیا زمانی تشکیل شد که نخستین پادشاه بوربون، فیلیپ پنجم پادشاهی‌های کاستیل و آراگون را با هم یکپارچه کرد و بسیاری از قوانین و مقررات محلی قدیمی را برانداخت. روابط اسپانیا با ایالات متحده آمریکا
هنگامی که جنگ داخلی اسپانیا در سال ۱۹۳۶ شروع شد، واشینگتن بی‌طرف بود و فروش اسلحه به هر دو طرف را ممنوع کرد. فروش نفت قانونی شد. کنگره با رأی تقریباً اتفاق آرا تحریم را تأیید کرد. پرزیدنت فرانکلین روزولت بی سر و صدا از دولت جمهوری‌خواه (یا "وفادار") جناح چپ پشتیبانی می‌کرد، اما فشار شدید کاتولیک‌های آمریکایی او را مجبور به حفظ سیاست بی‌طرفی کرد. اسپانیا علیرغم روابطش با آلمان نازی در جنگ جهانی دوم با دقت بی‌طرف بود. فریدریش دوم، امپراتور مقدس روم
پس از تاج‌گذاری فریدریش دوم به عنوان پادشاه آلمان در ژوئیه ۱۲۱۵ در آخن، وی اعلان داشت که می خواهد تمامی منافعش را در راه اراضی مقدس صرف نماید و به زودی عازم جنگ صلیبی جدیدی خواهد شد، اما پس از تاج‌گذاری، به همراه فیلیپ دوم فرانسه ــ که حامی وی در مقابل با اتوی چهارم بود ــ درگیر جنگ جانشینی در شامپانی شد. بدین ترتیب نتوانست از آغاز جنگ صلیبی پنجم، در آن جنگ شرکت کند، اما قول داد در اسرع وقت عازم شرق شود. پس از سقوط برج سلسله و در ادامه سقوط دمیاط در نوامبر ۱۲۱۹، صلیبیون خبرهایی از پاپ شنیدند که حاکی از آن بود که امپراتور فریدریش دوم به وی وعده داده‌است که پس از تاج‌گذاری به عنوان امپراتور مقدس روم به‌سوی شرق حرکت خواهد کرد. با این حال پاپ در جدی بودن عزم وی شک داشت، چراکه فریدریش این زمان در نانسی، مرکز دوک‌نشین لورن، قرار داشت و پس از آن در نظر داشت به سمت شبه جزیره ایتالیا حرکت کند تا به امور آنجا رسیدگی نماید. ظاهراً امپراتور مقدس روم در عزم خود جدی بود زیرا تشویق مردمانش برای شرکت در جنگ صلیبی را آغاز کرده و یک نیروی نظامی بزرگ و مجهز به فرماندهی لویی یکم، دوک باواریا، به میدان جنگ گسیل داشته بود، اما خود درگیر شرایط ایتالیا و به‌خصوص سیسیل شده بود.