سبک هوی متال در چه سالی رواج یافت؟
موسیقی هوی متال
ارجاعات به «موسیقی هوی»، با این تعریف که معمولاً از انواع دیگر موسیقی عامه‌پسند سرعت کمتر و قدرت بیشتری داشت، رواج یافته بود. آیرن باترفلای برای اولین بار در سال ۱۹۶۸ آلبومی به نام «هِوی» منتشر کرد و توضیح روی جلد آلبوم بدین صورت بود: «آیرن- سمبل چیزی سنگین در آهنگ، باترفلای- نور، جذاب و متحرک… شیئی که براحتی می‌توان در تخیلات از آن استفاده کرد. موج نوی هوی متال بریتانیایی
موج نوی هوی متال بریتانیایی (در انگلیسی به اختصار NWOBHM نوشته می‌شود) جنبشی بود در سبک هوی متال که در دههٔ ۷۰ میلادی در بریتانیا اتفاق افتاد و در دههٔ ۸۰، این جنبش توانست که نظر همگان را در جهان معطوف به خود کند تا حدی که بعضاً این جنبش را با دوره بیتل مانیا مقایسه کرده‌اند. آغاز این دوره که با آلبوم بریتیش استیل گروه جوداس پریست شروع شد در واقع واکنشی بود به خاموشی تدریجی جلال و شکوه موسیقی هوی متالی گروه‌های بزرگی چون دیپ پرپل، لد زپلین و بلک سبث که به‌مرور در حال ترک صحنه بودند. گروهای موسیقی که در این جنبش فعالیت می‌کردند با کاستن از تأثیرات سبک موسیقی بلوز و عناصر کلیشه‌ای پانک و بالا بردن سرعت تمپو و استفاده از جلوه‌های خشن تر برای اصوات، توانستند تصویری پرابهت‌تر و خشن‌تر را برای این سبک هوی متال، ارائه کنند و این تغییرات، چشم‌انداز جذاب و بسیار هیجان انگیزی را برای هوادران این سبک فراهم می‌نمود. این دوره مانند چشمه جوشانی بود که بسیاری از گروه‌های متال مانند متالیکا تحت تأثیر موسیقی گروه‌های این جنبش همچون جوداس پریست، آیرن میدن، ساکسن، موتورهد و دایمند هد قرار گرفتند.
بلک متال
بلک متال یکی از زیرشاخه‌های موسیقی هوی متال است. ضرب‌آهنگ بالا و سریع، اشعار بیمار گونه، کلام هارش، همراه با جیغ‌های گوش‌خراش، صدای کمپرس نشدهٔ دیستورشن مازاد بر ساز و استفادهٔ زیاد از تکنیک‌های غیر مسترینگ، مانند ترمولوپیکینگ، فیدبک گیتار الکتریک، دابل کیک () درامینگ، ریتم‌های زوج بلاست بیت ()، گام‌های کمتر استفاده‌شده و بکر، فواصل رعب‌آور و ساختار کلی غیر متعارف آهنگ‌ها از مشخصه‌های این سبک هستند. موسیقی هوی متال
Sympothy Of Destruction موسیقی هوی متال
اوج اقبال این گونهٔ موسیقی نزد مخاطبان در دهه‌های ۷۰و۸۰میلادی بود و در این دوره شاخه‌های متعددی از هوی متال ایجاد شد که از بسیاری از آن‌ها صرفاً تحت عنوان «متال» یاد می‌شود. هوی متال در سرتاسر دنیا طرفداران بسیاری دارد که اصطلاحاً به آن‌ها «متال هد» و «هدبنگر» می‌گویند. یوفو (گروه موسیقی)
یوفو یک گروه هارد راک و هوی متال انگلیسی است که در ۱۹۶۹ در لندن شکل گرفت. یوفو گروهی است که دوران فعالیتش از انتقال بین سه سبک هارد راک، هوی متال و موج نو هوی متال انگلیسی شکل گرفته‌است. موسیقی یوفو در دههٔ ۸۰ میلادی بر روی موسیقی بسیاری گروه‌ها تأثیر گذاشته‌است از جمله می‌توان به استیو هریس از آیرن میدن، کرک همت از متالیکا و دیو ماستین از مگادث اشاره کرد. فیث نو مور
فِیث نُو مور یک گروه نوآور موسیقی راک آمریکایی است که در سال ۱۹۸۱ پایه‌گذاری شد.موسیقی فیث نو مور دربرگیرندهٔ عناصر سبک‌های مختلفی هم‌چون هوی متال، فانک، جَز، هیپ هاپ، هاردکور پانک و ترش متال است و از آن‌ها به‌عنوان یکی از گروه‌های تاثیرگذار موسیقی راک یاد می‌شود. دث متال
سبک دث متال از اواسط دهه ۱۹۸۰ میلادی پدید آمد و منبع الهامش سبک گروه‌های ترش متال و بلک متال اولیه، همچون اسلیر، کریتور، کلتیک فراست و ونوم بود. از پوسسد و دث، به همراه گروه‌هایی همچون اتوپسی، آبیچوآری، کارکاس، دیساید، کنیبال کورپس و ماربید انجل به عنوان پیشتازان این سبک یاد می‌شود. در اواخر دههٔ ۸۰ و اوایل ۹۰ دث متال توانست توجه رسانه‌ها را به سوی خود جلب کند و این موضوع سبب شد تا لیبل‌های معروف مانند کامبت، ایرِک و رودرانر به سرعت با این گروه‌ها قرار داد امضا کنند. از آن زمان به بعد دث متال دارای زیر شاخه‌های متنوع‌تری شد. تونی آیومی
آیومی تنها عضو بلک سبث است که از زمان شکل‌گیری این گروه مهم و پیشروی موسیقی هوی متال در سال ۱۹۶۹، بدون وقفه در آن حضور داشته‌است. از آیومی و جیمی پیج به‌عنوان دو گیتاریست مهم و تأثیرگذار در تاریخ موسیقی هوی متال یاد می‌شود. یوریا هیپ (گروه موسیقی)
یوریا هیپ یک گروه پُرسابقهٔ راک انگلیسی است که از سال ۱۹۶۹ تاکنون فعال است. از یوریا هیپ به خاطر ملودیک بودن آهنگ‌های‌شان و استفاده از صداهای متعدد خواننده‌های هم‌آوا همراه با خوانندهٔ اصلی، با عنوان «بیچ بویزِ موسیقی هوی متال» هم یاد می‌شود. موسیقی آن‌ها تاثیرگرفته از پراگرسیو راک، هارد راک، هوی متال، جَز و حتی در پاره‌ای اوقات، موسیقی کانتری است. پست-متال
به‌طور کلی گرایش این سبک بیشتر به سمت پُست راک است تا هوی متال. Aaron Turner از Isis می‌گوید: «فرمت استاندارد Verse-Chorus چیزی است که به حد کافی به آن پرداخته شده و وفادار بودن به آن به نظر نوعی بی هدف بودن است در حالی که هنوز راه‌های بی شماری برای پیمودن و تجربه کردن باقی مانده.» با این اوصاف موسیقی پُست متال اغلب از نظر مدت آهنگ بلند است، یک قطعه موسیقی پُست متال به‌طور معمول بین ۶ تا ۱۱ دقیقه است. به همین علت یک ترک به سبک پُست متال اغلب برای پخش در رادیو مناسب نیست و موسیقی پُست متال یک موسیقی غیر تجاری محسوب می‌شود. موسیقی هوی متال
محبوبترین ژانر فرعی هوی متال در ایالات متحده ظاهر شد که از گروه‌های گلم متال متعلق به دهه هشتاد قرن بیستم بود مرکز این رشد ناگهانی عمدتاً در سان ست استریپ از لوس آنجلس، کالفرنیا بود. اولین موج گلم متال شامل مواردی از قبیل موتلی کرو، رت، وسپ، داکن و تویستد سیستر می‌شد. گروه‌های اولیه گلم متال تحت تأثیر برنامه‌های هوی متال از قبیل دیپ پرپل، بلک سبث و کیس قرار داشتند که تک نوازی گیتار را با اکثر آوازهایشان می‌آمیختند. گروه‌هایی مثل موتلی کرو و وسپ پایه‌های نهاده شده توسط آلیس کوپر و کیس را از لحاظ برنامه‌های سن گسترش دادند و به خود جرئت حضور در قلمرو شاک راک را دادند. گلم متال به نحوی از انحا می‌بایست از اوائل دهه هشتاد قرن بیستم تا حدود سال ۱۹۹۲؛ یعنی زمانی که جنبش گرانژ از سیاتل، واشینگتن و رپ محبوب شدند، بر موج‌های جریان اصلی تسلط می‌یافت. در آن زمان که گروه‌هایی نظیر دیو، آزی آزبورن و جوداس پریست مدل‌های گلم متال را در موسیقی خود آزمایش کردند. این ژانر باعث به وجود آمدن نوعی شکاف در جامعه روبه تکامل متال در دهه هشتاد شد، که علت اصلی آن ایماژ گروه‌های گلم متال، به ویژه گروه‌هایی از قبیل پویزن که ظاهری زنانه داشتند بود. موج نوی هوی متال بریتانیایی
باوجود آنکه موج نو هوی متال بریتانیایی در ابتدا از دید منتقدان در انگلستان و آمریکا دور ماند ولی توانست که در اوایل دههٔ ۸۰ میلادی چهره غالب هارد راک را به خود بگیرد. مشخصه‌های موسیقایی این سبک عبارتند از ضرب آهنگ‌هایی با تمپوی بالا، استفاده از پاور کوردها، بکارگیری سولوهای سریع و آهنگین، خوانندگی با کوک اصوات بالا و اشعاری که اغلب حال و هوای افسانه‌ای و خیالی دارند. آرایش و لباس گروه‌های موج نوی هوی متال بریتانیایی اغلب شامل موهای بلند و لباس‌های چرمی (به تقلید از جوداس پریست) بود که معمولاً زنجیری فلزی هم همراه آن بود، این سبک لباس و آرایش در دههٔ ۸۰ میلادی به‌عنوان مُد هوی متال فراگیر شد. آغاز این دوره را هم‌زمان با فعالیت گروه‌هایی چون آیرن میدن، ساکسن، موتورهد، جوداس پریست، سامسن، دف لپارد، تانک و انجل ویچ می‌دانند. اما اولین گروه و پیشرو این سبک گروه ولزی باجی است. موسیقی راک
سبکی که اوج درخشش آن در دهه ۹۰ اتفاق افتاد و تبدیل به محبوب‌ترین سبک هارد راک این دهه شد و این درخشش نتیجه خلاقیت کرت کوبین و بقیه اعضای نیروانا بود. سبکی که از دل بلک سبث برخاست و حاصل ترکیب موسیقی پانک و هوی متال بود و البته گرایشش بیشتر به سمت پانک بود تا هوی متال، بخصوص در انتخاب اشعار و نوع اعتراض موسیقایی آن. اما در نحوه نواختن ریف‌ها به هوی متال شباهت بیشتری داشت. این سبک دارای دو نسل و دورهٔ مشخص است: نسل اول شامل گروه‌های گرین ریور، ماد هانی می‌شد که این موج هنوز هم ادامه دارد و ریف‌های آن سنگین تر و خشن تر از ریف‌های دورهٔ دوم است. مشهورترین گروه از موج دوم نیروانا است که موسیقی آن ملودیک تر از سایر گروه‌های گرانج است و مهم‌ترین ویژگی آن stop-start زیاد آنست. تول
تول در سال ۱۹۹۳ خود را با آلبومی در سبک هوی متال به نام «Undertow» معرفی کرد. در سال ۱۹۹۵ دومین آلبوم خودشان با نام «Ænima» را منتشر کردند و خود را به عنوان یکی از نقش‌های برجسته در جنبش آلترنتیو متال معرفی کردند. در سال ۲۰۰۱ آلبوم "لترالس" را منتشر کردند و با استفاده از مفاهیم فلسفی در اشعار این آلبوم، جلوه‌های ویژه در موزیک ویدئوها تجربهٔ جدیدی را رقم زدند و با انتشار آلبوم "۱۰٫۰۰۰ روز" در سال ۲۰۰۶ این مسیر را ادامه دادند و توانستند تحسین منتقدین را برانگیزند و به موفقیت‌های بین‌المللی نیز دست یابند. پراگرسیو متال
پراگرسیو متال که به اختصار Prog Metal نیز خوانده می‌شود، نوعی زیر شاخه از موسیقی سبک هوی متال است که در آن هوی متال با پراگرسیو راک ترکیب شده و معمولاً دارای ساختاری بسیار پیچیده است. این سبک تظاهری به موسیقی کلاسیک هم دارد. موسیقی هوی متال (آلبوم)
این آلبوم پس از پیوستن مایک ماشوک، عضو گروه استیند پخش شد که مدتی پس از انتشار آلبوم چندآهنگه "متال"، به عنوان گیتارنواز عضویت گروه درآمده بود. نسخهٔ استاندارد آلبوم دارای یازده آهنگ است که دو آهنگ آن پیش‌تر به صورت اولیه در آلبوم چندآهنگه "متال" پخش شده بود.جیسون نیوستد، خواننده و باسسیت گروه ابتدا در نظر داشت که قطعات منتشرنشده را در قالب سه آلبوم چندآهنگه پخش کند، اما پس از پخش " متال" در آیتیونز و بازخوردهای مثبتی که از سوی طرفداران دریافت کرد، با ناشر خود صحبت کرد تا کارهای منتشرنشده را در قالب یک آلبوم استودیویی پخش کند. پست-متال
همان طور که گفته شد این سبک ترکیبی است از پُست راک و هوی متال. این یعنی فعل و انفعال تاریکی و روشنایی. ویزگی‌های این سبک به‌طور فهرست‌وار عبارت‌اند از: پاور متال
پدید آمدن پاورمتال آمریکایی را مربوط به دهه۸۰می دانند و آن را شاخه نوظهوری از کلاسیک متال، ترش متال و اسپیدمتال دانسته‌اند. این سبک معمولاً سریع، رک و بی پرده، سنگین و مهاجم‌گونه است که حال و هوای حماسی رزم گونه خاصی را القا می‌کند. در این گونه هیچ گاه کیبورد نقش بزرگی را ایفا نکرده و در عوض توجه بیشتر بر روی خوانندگی و ریف‌هاست. از این گونه می‌توان به منو وار، آیسد ارث و جگ پنزر اشاره کرد. گوتیک متال
با آغاز قرن بیست و یکم گوتیک متال حرکت رو به جلواش در اروپا را ادامه داد، به‌خصوص در فنلاند که آثار گروه‌هایی مانند ۶۹ آیز، اِنتواین، لولاکرای، هیم و پویزن‌بلک با استقبال مخاطبان همراه شدند و به رده‌های بالای جدول‌های فروش موسیقی راه یافتند. در ایالات متحده گروه‌های معدودی از این سبک مانند لاکونا کویل به موفقیت تجاری دست یافته‌اند. سپولترا
سپولترا یک گروه هوی متال برزیلی است که در سال ۱۹۸۴ در بلو هوریزونته به اسم sepultura شکل گرفت. این گروه در اواخر دههٔ ۸۰ و اوائل دههٔ ۹۰ میلادی تأثیر عمده‌ای بر دث متال و ترش متال گذاشتو در سال‌های بعد با پرداختن به هاردکور پانک، اینداستریال و اکستریم متال منشأ الهام گروه‌های سبک گروو متال شد. موسیقی هوی متال
در اواخر سال ۱۹۶۸ اصوات هوی بلوز برای بسیاری از مردم آشنا بودند؛ بسیاری از طرفداران و موسیقی‌دانان بازخوانی «Summertime Blues» -اثر ادی کوچران- توسط گروه بلو چیر را از اولین آهنگ‌های هوی متال می‌دانند. بسیاری از متخصصان بیتلز از آهنگ «Helter Skelter» در آلبوم"بیتلز (آلبوم)" و تک‌آهنگ انقلاب(۱۹۶۸) یاد می‌کنند که استانداردهای جدیدی برای میزان تغییر و خشونت صوت در آلبوم‌های پاپ وضع کرد. در نوامبر همان سال گروه Love Sculpture به همراه گیتاریست‌اش دیو ادموند کاوری خشن از موومان "Sabre Dance" اثر آرام خاچاطوریان را خلق کرد. آلبوم "حقیقت" (در اواخر سال ۱۹۶۸) ساخته گروه جف بک از آثار مهم و تأثیرگذار راک بود که کمی پیش از اولین آلبوم لدزپلین منتشر شد. در اینجا از تک‌آهنگ «دربارهٔ آن فکر کن» ساخته گروه یارد بردز در سال ۱۹۶۸ نیز باید یاد کرد که در آن از اصواتی استفاده شده بود که مشابه‌اش را جیمی پیج در لدزپلین استفاده کرد. اکسیس
ریشه موسیقی اکسیس به راک و هوی متال دهه‌های ۷۰ و ۸۰ میلادی باز می‌گردد. سبک ویژه خواننده گروه در خوانندگی، یکی از نقاط تمایز این گروه‌است. موسیقی هوی متال (آلبوم)
موسیقی هوی متال عنوان نخستین آلبوم گروه موسیقی آمریکایی نیوستد است که در سال ۲۰۱۳ پخش شد. گوتیک متال
گوث متال در سال‌های آغازین دههٔ ۹۰ میلادی در اروپا، به عنوان سبکی مشتق از دث/دوم-که خود ترکیبی از دث متال و دوم متال بود- پدید آمد. این گونهٔ موسیقی که آمیزه‌ای از جو ماتم‌زده و غم‌افزای گوتیک راک و صدای بلند گیتار و فرم تهاجمی هوی متال است، با شیوهٔ روایت ملودرام و اشعاری که عمدتاً از مفاهیمی مانند مذهب و وحشت آکنده‌اند در فضایی مابین این دو سبک سیر می‌کند. هنرمندان گوث متال با درهم‌آمیختن المان‌های گوتیک با ژانرهای مختلف هوی متال، تنوع زیادی در این سبک ایجاد کرده‌اند. از گروه‌های پیشگام گوتیک متال پارادایز لاست، آناتما و مای داینگ براید هستند که خاستگاه هر سه‌شان شمال انگلستان است. از گروه‌های مهم دیگر این سبک که در نیمهٔ اول دههٔ ۱۹۹۰ ظهور کردند می‌توان به تایپ او نگاتیو از آمریکا، تیامات از سوئد و د گدرینگ از هلند اشاره کرد. گروه نروژی تیتر آو تراژدی با همراه کردن صدای پرخاشگر خوانندهٔ اصلی مرد و نوای زلال گروه کر زنان، ترکیبی «دیو و دلبر وار» از صداها را ایجاد کردند. اکثر گروه‌های گوتیک متال از چنین تضادی در اجرای آثارشان بهره می‌برند. راک قرون‌وسطایی
راک قرون وسطایی خیلی زود با از هم پاشیدن گروه‌های مرتبط با آن از رونق افتاد اما تأثیر بسزایی در گسترش پراگرسیو راک (و از رهگذرِ آن موسیقی هوی متال) داشت. اخیراً راک قرون وسطایی در قالب سبک‌های دارک وِیو، موسیقی نوقرون‌وسطایی و متال قرون‌وسطایی، مجدداً مطرح شده‌است. بلک سبث
در سال ۱۹۸۰ با انتشار آلبوم «بهشت و دوزخ» بلک سبث دوباره به صف گروه‌های طراز اول متال دنیا بازگشت. آهنگ‌های سطح بالایی چون "شوالیه‌های نئونی"، "بهشت و دوزخ" و "بچه‌های دریا" شاهدی بر اعتبار و قابلیت این پیشتازان هوی متال در رقابت با گروه‌های جوان نوظهور این سبک بود. سال ۱۹۸۲، گروه یک آلبوم دوتایی از اجراهای زنده خود در تورهای دو آلبوم قبلی منتشر کرد. بعد از انتشار این آلبوم رانی جیمز دیو از گروه اخراج شد. از این زمان تا اوایل دههٔ نود گروه ترکیب‌های متفاوتی را به خود دید. در ابتدای دههٔ نود ۱۹۹۴ آلبومی با نام «ان‌آی‌بی» یا "پیدایش در تاریکی" که هم نام یکی از آهنگ‌های آلبوم اول یا N.I.B گروه بلک سبث را اجرا کردند. این آلبوم بزرگداشت و ادای دینی بود نسبت به این به وجود آورندگان موسیقی هوی متال. آخرین آلبوم بلک سبث در دههٔ ۹۰، آلبوم موفق «ممنوع»(۱۹۹۶) بود که در آن از اعضای اصلی بلک سبث تنها تونی آیومی بازمانده بود و تونی مارتین عهده‌دار وکال بود. گوتیک متال
گوتیک متال یا گوث متال یکی از زیرشاخه‌های موسیقی هوی متال است. لمی
لِمی با نام اصلی یان فریزر کیلمیستر (زاده ۲۴ دسامبر ۱۹۴۵-درگذشته ۲۸ دسامبر ۲۰۱۵) شاعر، آهنگ ساز، خواننده و نوازندهٔ گیتار بیس انگلیسی بود که بیشتر به‌عنوان بنیان‌گذار گروه هوی متال موتوهد شناخته می‌شد. خال‌های گوشتی درشت روی صورتش، سبیل دسته دوچرخه‌ای و صدای خش‌دار لمی، از او یک چهرهٔ منحصربه‌فرد نزد مخاطبان ساخته بود. برای بسیاری، کلمهٔ هوی متال تداعی‌کنندهٔ خواننده و بیسیست فراموش‌نشدنی گروه موتوهد است. موسیقی هوی متال
موسیقی بلوز که خاستگاه‌اش آمریکا بود در میان هواداران راک در انگلستان بسیار تأثیرگذاربود و محبوبیت خاصی داشت. گروه‌هایی مثل رولینگ استونز و د یارد بردز بسیاری از آهنگ‌های کلاسیک بلوز را با بالا بردن ضرب‌آهنگ و استفاده از گیتار الکتریک بازخوانی کردند. در حالی‌که آهنگ‌های اصلی با گیتار آکوستیک اجرا شده بودند. این تغییرات در موسیقی بلوز و دیگر موسیقی‌هایی که ریشه در فرهنگ مهاجران آفریقاییِ آمریکا داشت منجر به پیدایش اولین نمونه‌های موسیقی راک اند رول شد که الویس پرسلی از پیشگامان آن به‌شمار می‌آید. گلم متال
گلم متال یا هِر متال اصطلاحی است که برای توصیف برخی گروه‌های موسیقی هوی متال و هارد راک دههٔ ۸۰ میلادی به‌کار می‌رود. جادوی متال
جادوی متال اولین آلبوم گروه موسیقی هوی متال پنترا است که در سال ۱۹۸۳ میلادی منتشر شد. دیو ماستین
دیو ماستین در ۱۳ سپتامبر ۱۹۶۱ در منطقه‌ای در جنوب کالیفرنیا به دنیا آمد. پدرش معتاد به الکل و شخصی تندخو بود و مادرش اغلب اوقات دیو را به بستگان‌شان می‌سپرد تا از او مراقبت کنند. او بیشتر جوانی خود را با مادر و خواهرانش می‌گذراند در حالی که به خاطر اجتناب از رابطه با پدرش مجبور بودند دائماً نقل مکان کنند. ماستین از طریق خواهر بزرگترش با موسیقی آشنا شد. این آشنایی، اوائل در حد علاقه به خوانندگانی چون کت استیونس خلاصه می‌شد اما مدتی بعد و زمانی که به سن نوجوانی رسید به یک طرفدار سرسخت موسیقی متال تبدیل شد. ماستین هیچ‌گاه بابت اشتیاقش به این موسیقی تشویق نشد و غالباً به خاطر علاقه‌اش به هوی متال تحقیر می‌شد. از هفده سالگی به دلیل ناسازگاری‌های پدرش خانه را ترک گفت و در آپارتمانی که کرایه کرده بود به تمرین گیتار می‌پرداخت. مدتی بعد به الکل و در پی آن به مصرف مواد مخدر روی آورد و در یک دورهٔ کوتاه به فروش مواد مخدر مشغول شد. این کسب و کار جدید به آشنایی بیشتر او با بزرگان موسیقی متال انجامید. این اتفاق زمانی افتاد که یکی از مشتریانش به وی پیشنهاد کرد به جای پرداخت وجه، تعدادی از آلبوم‌های موج نو هوی متال انگلیسی، از قبیل آیرون میدن، ونوم، ساکسون و موتورهد را به دیو ماستین بدهد. گلم متال
گروه‌های گلم متال که در اواخر دههٔ ۷۰ و اوایل دههٔ ۸۰ میلادی در ایالات متحده آمریکا ظهور کردند بیشتر شهرت‌شان را مدیون دیده‌شدن تصویرشان از شبکه‌هایی مانند ام‌تی‌وی بودند. از مشخصه‌های ظاهری گروه‌های گلم متال-که غالباً بیشتر از موسیقی‌شان مورد توجه قرار می‌گرفت- لباس‌های تزئین شدهٔ زرق و برق‌دار، آرایش‌های سنگین و موهای پوش داده و بسیار بلندشان بود. از بزرگان گلم متال میتوان به گروه نامدار امریکایی ، گانز ان روزز اشاره کرد . آن‌ها که در طول دههٔ ۱۹۸۰ تا سال‌های آغازین دههٔ ۱۹۹۰ در میان هواداران محبوبیت داشتند، ظاهر پُر زرق و برق‌شان را از گروه‌های گلم راک به عاریت گرفتند و از مشخصات موسیقی‌شان استفادهٔ فراگیر از پاور کورد بود که در موسیقی هارد راک ریشه داشت. موسیقی هوی متال (آلبوم)
عنوان آلبوم، فهرست آهنگ‌ها، طرح روی جلد و زمان پخش آلبوم، توسط جیسون نیوستد در صفحه فیسبوک او در چهارم ژوئن ۲۰۱۳ اعلام شد. در تاریخی مشابه، نخستین آهنگ این آلبوم نیز توسط کانال یوتیوب جیسون نیوستد برای عموم در دسترس قرار گرفت. بخش‌هایی از برخی ترانه‌های آلبوم، در دوره‌ای که جیسون با گروه‌ها و پروژه‌های دیگر مشغول بود نوشته شد، از جمله آهنگ‌های چهارم و هشتم که او برای دو آلبوم "لود" و "ری‌لود" متالیکا نوشته بود. آهنگ هفتم هم برای پروژهٔ راک استارسوپرنوا نوشته شده بود. دومین آهنگ آلبوم با تاثیرپذیری از سرنوشت پت تیلمن ساخته شده، کسی که در ابتدا در لیگ ملی فوتبال (آمریکا) به عنوان یک فوتبالیست حرفه‌ای (فوتبال آمریکایی) بازی می‌کرد، اما پس از حملات یازده سپتامبر ۲۰۰۱ به افغانستان رفت و در آنجا به اشتباه توسط نیروهای خودی کشته شد. رمشتاین
رامشتاین نام یکی از گروه‌های مطرح آلمانی در زمینهٔ موسیقی اینداستریال متال، هوی متال، و به‌ویژه سبک به‌خصوص خودشان، نویه دویچه هرته یا دنس متال است. آهنگ‌های این گروه بیشتر از روی صدای بم و قوی خواننده‌شان همراه با سبک صنعتی‌شان و البته زبان آلمانی شان شناخته می‌شود. گروه Rammstein (رامشتاین) سال ۱۹۹۴ پا گرفت. نام گروه البته با یک m اضافه برداشتی از حادثه‌ای در آلمان غربی است که تراژدی مرگ ۸۰ نفر از اهالی در آن جا شکل گرفت. در طول سال‌های فعالیت این گروه، اعضای شش نفرهٔ گروه هیچ‌گاه تغییر نکرده‌است. تیل لیندمان که روزگاری قهرمان شنای المپیک بود خوانندهٔ این گروه است. آلبوم اول گروه با عنوان قلب‌درد (Herzeleid) نامشان را مطرح می‌کند و گروه شهرتی به هم می‌زند. گروه در خارج از آلمان هم به شهرت می‌رسد و سراسر اروپا با نام رامشتاین آشنا می‌شود. رامشتاین در طول این سال‌ها دامنهٔ شهرت خود را افزایش داده و سعی کرده با نمایش‌هایی غیرمنتظره وجهه‌ای قابل توجه از موسیقی هوی متال آلمان را به دید عموم بگذارد. موسیقی هوی متال
گروه رینبو نیز هر از گاهی به عنوان پیشروی یک نوع هوی متال اصیل خوانده می‌شود. این ادعا را می‌توان در مورد آلبوم‌های آخر دیپ پرپل از قبیل "سوزش" و "طوفان زا" مطرح کرد، لیکن این گروه‌ها عموماً گروه‌های «هاردراک» قلمداد می‌شوند. گروه‌های متال به تدریج فراتر از استفاده تقریباً انحصاری گام‌های غمگین رفتند و مدهایی دیاتونیک را با سولوهای خود تلفیق کردند. این اتفاق نخستین بار توسط جوداس پریست رقم خورد و این رویکرد از آن زمان تاکنون به موارد زیادی گسترش یافته‌است. موسیقی هوی متال
برخی از موسیقی دانان گروه‌های برجسته هوی متال، معتقدند که پایه‌های سبک خاص و صدای اصیل هوی متال توسط جریان موج نو هوی متال انگلیسی، از طریق سه آلبوم اولیه و شاخص گروه جوداس پریست یعنی «بالهای غمگین سرنوشت» (۱۹۷۶)، «گناه پشت سر گناه» (۱۹۷۷)، و «کلاس لکه دار» (۱۹۷۸) گذاشته شد. فانک راک
در دهه‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ فانک راک از آمیزش با انواع سبک‌های دیگر، به‌خصوص هوی متال، هیپ‌هاپ، موسیقی تجربی و پانک‌راک احیا شد؛ گروه‌هایی مانند ریج اگنست د ماشین، اینکیوبوس، اینفکچس گرووز (Infectious Grooves)، رد هات چیلی پپرز، فیث نو مور و پرایمس (Primus) در این میان نقش بسزایی داشتند. سبک فانک متال برآمده از این اوج‌گیری دوباره است. سیتی پاپ
در پایان دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ میلادی، این سبک موسیقی به علت تغییر ذائقه نسل جوان بعدی به حاشیه رانده شد و مقبولیت پیشین خود را از دست داد؛ اما در دهه ۲۰۱۰ میلادی به سبب ظهور سایت های مثل یوتوب و سایت های اشتراک گذاری موسیقی، این سبک توانست محبوبیت بسیار بالایی در جوامع بین المللی و سایت های اینترنتی خارج از ژاپن پیدا کند که باعث شد ناشران موسیقی ژاپنی بعد از نزدیک به سه دهه دوباره انتشار این سبک از موسیقی را آغاز کنند؛ همچنین ظهور مجدد این سبک سبب متولد شدن سبک ها و زیر سبک های جدیدی مثل ویپورویو، فیوتر فانک، هاردویپور، اَستَتیک و لو-فی هیپ هاپ شد. ولف (گروه)
در سال ۱۹۹۵ بود که نیکلاس استالویند، نوازنده گیتار و خواننده، به میکائیل گودینگ، نوازنده گیتار بیس، پیشنهاد تشکیل یک گروه هوی متال را می دهد. ۲ سال بعد یعنی در ۱۹۹۷ دنیل برگوفسکی، نوازنده درامز، به آن دو ملحق می‌شود. موسیقی کلمبیا
راک در کلمبیا در طول دههٔ ۱۹۸۰ با محبوبیت گروه‌هایی مانند Soda Stereo (آرژانتین), Los Prisioneros (شیلی) و Hombres G (اسپانیا) همراه شد. طی دههٔ ۹۰ میلادی، باندهای هوی متال و پانک بسیاری در بوگوتا، مدلین و کالی پدیدار شدند. کلمبیا در این دوره بیشترین موسیقی راک زیرزمینی را داشت و در آمریکای لاتین به «کوه پانک» مشهور بود. Aterciopelados, Kraken و Masacre مهم‌ترین گروه‌های کلمبیایی راک بودند. با من بمان (ترانه میکی ماتسوبارا)
در دهه ۷۰ میلادی سبک «"موسیقی نو"» در ژاپن در حال شکل گرفتن بود، این سبک از شاخص های موسیقی غربی مانند پاپ، فولک و جاز وام گرفته بود. افرادی مانند «"هارومی هوسونو"»، «"ایچی اوتاکی"»، «"تاتسورو یاماشیته"»، «"تاِکو اونوکی"» و «"یومی ماتسوتویا"» از سردمنداران این سبک بودند. هرچند که این افراد بعدها به موسیقی دانان مشهوری تبدیل گشتند، اما در دهه ۷۰ میلادی موسیقی آن ها مورد توجه و خواسته عموم قرار نگرفت و اغلب در زیر سایه سبک های دیگر موسیقی مانند هارد راک و پاپ ژاپنی قرار میگرفت. جادوی متال
"جادوی متال" همانند ۳ آلبوم بعدی پنترا از لحاظ سبک به گلم متال/هارد راک و موسیقی گروه‌هایی همچون کیس و ون هیلن گرایش داشت. اعضای پنترا از آلبوم "کابوهایی از جهنم" به بعد سبکی به نام گروو متال را ارائه کردند که باعث شهرت‌شان در دههٔ ۹۰ میلادی شد. یوجین ویکتور هوگلن
اولین کیت درامز خود را در سن ۱۳ سالگی و به صورت کاملاً خودآموز با نواختن آهنگ‌های از گروه راش و کیس فرا گرفت. سبک هوی متال توانایی نواختن سازهای درام پرکاشن و گیتار را به دست آورد. وی از سال ۱۹۸۲ تا کنون فعالیت می‌کند. دیپ پرپل
دیپ پارپل نام یک گروه راک انگلیسی است که کار خود را از سال ۱۹۶۸ در هارفوردشایر شروع نمود. دیپ پرپل را یکی از پیشگامانِ موسیقی هوی متال و هارد راکِ مدرن در نظر می‌گیرند، گرچه برخی اعضای دیپ پرپل مدعی هستند که موسیقی آن‌ها نمی‌تواند در این سبک‌ها دسته‌بندی شود. گروه در طول فعالیت خود تغییرات زیادی در ترکیب نفرات خود دیده، و بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۴ فعالیتی نداشت. ترکیب اعضای گروه مابین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۷۶ با عناوین مارک۱٬۲٬۳ و ۴ شناخته می‌شود. ترکیب مارک ۲ موفق‌ترین ترکیب دیپ پرپل بود به رهبری ایان گیلان (خواننده) و ریچی بلکمور (گیتار) که مابین سال‌های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ فعالیت کرد و در سال‌های ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۹، و دوباره در سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۳ احیا شد. گروه مابین سال‌های ۱۹۶۸ تا ۱۹۶۹ با ترکیبی که رود ایوانز به عنوان خواننده، مابین سال‌های ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۶ و با حضور دیوید کاوردیل به عنوان خواننده، مابین سال‌های ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۲ و با حضور جان لین ترنر؛ موفقیت‌های متوسطی را بدست آورد. ترکیب کنونی گروه شامل استیو مورس (از ۱۹۹۴) و ایان گیلان (خواننده) است که تداوم بیشتری داشته‌است، هرچند که با بازنشستگی جان لرد (کیبوردیست) از گروه در سال ۲۰۰۲، ایان پیس (درام) تنها عضو گروه است که از ابتدای شکل‌گیری گروه در آن باقی‌مانده‌است. ونوم (گروه موسیقی)
ونوم یک گروه پیشرو هوی متال انگلیسی است. عنوان آلبوم دوم آن‌ها با نام "بلک متال" که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد سرآغاز استفاده از این نام در صنعت موسیقی متال بود. "بلک متال" و "به جهنم خوش‌آمدید"(۱۹۸۱) از برجسته‌ترین آثار ونوم به‌شمار می‌آیند. موسیقی هوی متال
اولین نمونه موسیقی‌ای که به‌عنوان هوی متال نامگذاری شد در اواخر دهه ۱۹۶۰ از منطقه بیرمنگام در انگلستان شنیده شد. زمانی‌که گروه‌هایی همچون لدزپلین و بلک سبث رویه‌ای کاملاً غیرسنتی را نسبت به استانداردهای بلوز در پیش گرفتند و موسیقی‌ای جدید بر پایهٔ گام‌ها و تنظیمات موسیقی بلوز ابداع کردند. لد زپلین اولین گروهی بود به شکلی همه‌جانبه در سازها و آهنگسازی و ترانه‌نویسی به سوی ساخت هوی متال قدم گذاشت. وکن اوپن ایر
وکن اُپن ایر یک جشنواره موسیقی هوی متال از نوع فضای باز در کشور آلمان است. این جشنواره برای نخستین بار در سال ۱۹۹۰ به عنوان یک رویداد کوچک منطقه‌ای برای گروه‌های هوی متال آلمانی برگزار شد. از سال ۱۹۹۸ این جشنواره به رویدادی بزرگ در تقویم متال اروپا تبدیل گشت و بیش از ۷۰ گروه از آمریکای شمالی،استرالیا و نواحی مختلف اروپا در آن به اجرا پرداختند. این جشنواره معمولًاً در ماه اوت و در مدت حداقل سه روز برگزار می‌شود و از سوی هوادارن سبک‌های مختلف متال مانند بلک متال،متال‌کور،دث متال،گوتیک متال، ترش متال و فولک متال مورد توجه قرار می‌گیرد. در سال ۲۰۱۱ بیش از ۸۶ هزار نفر در این جشنواره حضور داشتند که ۶ هزار نفرش را پرسنل تشکیل می‌دادند. موسیقی هوی متال
بعضی معتقدند تک نوازی ادی ون هیلن در آهنگ «فوران» آلبوم "ون هیلن" (۱۹۷۸) نقطه عطفی در تک‌نوازی گیتار بود. ریچی بلکمور، رندی رودز و اینگوی مالمستین کارهای بیشتری را با گیتار ارائه کردند و در پاره‌ای موارد گیتارهایی که سیم‌های نایلونی داشت در کنسرت‌های هوی متال و آلبوم‌های هوی متال نواخته می‌شد. نوازندگان شاخص گیتار کلاسیک همچون لیونا بوید نیز با دخالت دادن عناصر نیو ایج و راک در موسیقی‌شان به ستاره‌های هوی متال پیوستند. این روند باعث شد نوازندگان کلاسیک و تجددطلب برای رد و بدل کردن قسمت‌هایی از موسیقی نواخته شده با گیتار در کنار هم قرار گیرند. ترش متال
سبک ثرش متال عموماً شامل ضرب آهنگ سریع، ریف‌های پیچیده گیتار و درام نوازی با درام بیس (کیک) است. این سبک در اوایل دهه ۸۰ میلادی و با تلفیق بیت‌های درام متعلق به هاردکور پانک و استایل‌های گیتار متعلق به موج نوی هوی متال انگلیسی پدید آمد. بسیاری از بیسیست‌های این سبک حین نواختن از پیک گیتار بهره می‌برند. هرچند بسیاری از آنها همچون کلیف برتون، رابرت تروهیو، Frank Bello, Greg Christian, Steven DiGiorgio از انگشتان خود استفاده می‌کنند. دث متال
دِث متال یکی از سبک‌های موسیقی و از زیرشاخه‌های هوی متال است. در این سبک از ضرب‌آهنگ‌های میانه، گیتارهای با صدای بسیار دیستورت شده، خواندن با صدای غُرش بم، استفاده از تکنیک بلست بیت در نوازندگی درامز و ساختار پیچیدهٔ موسیقی به همراه تغییرات بسیار ضرب‌آهنگ استفاده می‌شود. بر خلاف تصور عموم گروه‌های دث متال مروج خشونت نیستند. دث متال در واقع نوعی بررسی موشکافانهٔ زندگی باتوجه ویژه به جنبه‌های جسمانی (مادی)، خوفناک و پرخاشگرانهٔ آن است. هارد استپ
هارد استپ زیرسبکی از درام اند بیس است که در سال ۱۹۹۴ ظهور کرد. (این سبک نباید با دارک استپ یا سبک جدید درام اند بیس/هارداستایل که با نام «درام‌استایل» شناخته می‌شود، اشتباه گرفته شود) از مشخصه‌های این سبک می‌توان به ساختار خشن و جسورانه اشاره کرد. فرجه‌ها و وقفه‌ها نسبت به اولدسکول جانگل دارای صداهای برش خوردهٔ کمتری هستند، همچنین در این سبک، از ملودی‌های سادهٔ الکترونیک سریع‌تر و شدیدتر استفاده شده‌است. یکی دیگر از مشخصه‌های این سبک در واقع استفاده از سازهای ضربی کم‌حجم برای ساخت ضرب قطعه است. بت قرمز
بُت قرمز ۵اُمین آلبوم استودیویی گروه هوی متال وسپ است که اول بار در سال ۱۹۹۲ و با لیبل کپیتال رکوردز منتشر شد (در آمریکا ۱۹۹۳). موسیقی هوی متال
درون مایه‌های هوی متال عموماً عمیق‌تر از درون مایه‌های پاپ دهه‌های ۱۹۵۰، ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ است؛ که توجه آن معطوف به جنگ، نابودی اتمی، مسائل زیست‌محیطی، و تبلیغات سیاسی یا مذهبی بود. لد زپلین اولین گروهی بود که با ساخت ترانه‌های حماسی و اسطوره‌ای نظیر immigrant song موسیقی راک را از فرم هنری به شکل اپیک و حماسی تغییر داد. «خوک‌های جنگی» اثر بلک سبت، «قاتل بزرگان» اثر آزی آزبورن، "و عدالت برای همه‌ی" متالیکا، «دو دقیقه به نیمه‌شب» اثر آیرن میدن و بسیار از آوازهای سیستم آو ا داون و اشعار گروه مگادث است. گاهی اوقات تفسیر بیش از حد ساده می‌شود چرا که واژگان شعری متال در اصل به دوگانگی تاریکی در برابر روشنایی، امید در برابر نومیدی یا خوب در برابر بد می‌پردازد و جایی برای سایه‌های پیچیده خاکستری باقی نمی‌گذارد. موسیقی هوی متال
در ماه مه ۱۹۷۱ مایک ساندرز-منتقد موسیقی راک- در مجلهٔ Creem کلمهٔ «هوی متال» را در یک نقد مساعد راجع به آلبوم "Kingdom Come" گروه سِر لُرد بالتیمور به‌کار برد. تا به امروز این نقد، اولین منبع چاپی است که در آن از عبارت «هوی متال» برای اشاره به یک «ژانر موسیقی» استفاده شده‌است. هارد راک
هارد راک یا هوی راک یکی از زیرشاخه‌های موسیقی راک است که ریشه در سبک‌های سایکدلیک راک و گاراژ راک اواسط دههٔ ۱۹۶۰ میلادی دارد. اصوات این‌گونهٔ موسیقی به شکلی آشکار از صداهای راکِ معمول سنگین‌تر و خشن‌تر هستند(نه به اندازهٔ هوی متال). هنرمندان هارد راک برای خلق آثارشان از نوای اعوجاج یافته (دیستُرت شدهٔ) گیتار الکتریک، گیتار بیس، درامز، پیانو و کیبورد بهره می‌برند. موسیقی هوی متال
بسیاری هوی متال را بیشتر با شیطان‌پرستی مترادف می‌دانند. با این‌حال استفاده از نمادهای شیطان‌پرستانه و ضدمسیح به مرور و پس از یکی دو دهه از آغاز به کار گروه‌های هوی متال، و بیشتر در زیرگونه‌های فرعی متال رایج است. بیشتر گروه‌های نخستین در دهه‌های هفتاد و هشتاد نوعی عرفان مسیحی را دنبال می‌کردند و استفاده از گردن‌بند و نشان صلیب به هنگام اجرای زنده یا حتی بر روی آلات موسیقی کاملاً معمول بود. اکستریم متال
اکستریم متال به معنی متال افراطی یک چترواژه است که به طور غیردقیق و ناواضح تعریف شده‌است و برای تعدادی از زیر-گونه‌های مرتبط بایکدیگر در موسیقی هوی متال که از اوایل دهه ۱۹۸۰ توسعه یافتند به‌کار گرفته‌می‌شود. اکستریم متال به عنوان «یک خوشه از زیر-گونه‌های متال که با سروصدای زیاد و عصیان‌گری شفاهی و بصری شخصیت‌پردازی شده‌است» تعریف‌می‌شود. این اصطلاح معمولاً اشاره‌دارد به یک سبک بیش‌تر پرسروصدا، خشن‌تر یا زمخت‌تر، زیرزمینی و غیر-تجاری که با اسپید متال، ترش متال، دث متال، بلک متال، و دووم متال ارتباط و هم‌پیوندی دارد. به استثنای دوم متال همه گونه‌های ذکر شده با تمپوهای سریع، که نشان از وجود ریشه‌های آنها در هاردکور پانک است شخصیت‌پردازی شده‌اند، و از تلفیق هاردکور پانک با گونه‌های اکستریم متال، زیر-گونه‌های دیگری همچون اسلاج متال، متال‌کور ، گرایندکور، کراست پانک پدید آمده است. خرده‌فرهنگ هوی متال
شیوه رقص: طرفداران متال اغلب احتمال دارد که به جای رقص معمولی به ماشینگ و هدبنگینگ مشغول شوند. (ماشینگ یک آیین رایج در کنسرتهای راک است و کوبیدن خود به سمت دیگران در صحنه رقص می‌باشد و هدبنگینگ حرکت تکانی سر به سمت بالا و پایین و هم‌زمان با ریتم موسیقی است.) موج نوی هوی متال بریتانیایی
مانند هر سبک و جنبش دیگر موسیقی این سبک هم در دوره‌ای دچار نقصان و افول شده‌است، بسیاری از طلایه داران و پیشروان این جنبش نتوانستند از مراحل اولیه موفقیت‌آمیز خود گذر کنند و آن را گسترش دهند. همچنین طلوع یک جنبش دیگر متال در لس آنجلس که به وسیلهٔ گروه‌هایی چون گانز ان روزز، ون هیلن و ماتلی کرو و جذب هواداران جوان و شرکت‌های نشر نیز در افول موج نوی هوی متال بریتانیایی بی‌تأثیر نبود. شرکت‌های نشر آثار موسیقی، گروه‌های لس آنجلسی را به گروه‌های زیرزمینی موج نوی هوی متال بریتانیایی ترجیح می‌دادند و از آن‌ها حمایت بیشتری می‌کردند. ظهور ترش متال در همان زمان نیز عامل دیگری بود که باعث شد خیلی از هواداران جذب آن شوند. بلک سبث
بلک سبث از پیشگامان موسیقی هوی متال می‌باشد. گروه در پی انتشار آلبوم چهار–پلاتینی «پارانوئید» در سال ۱۹۷۰، کمک بسیاری به پیشرفت این سبک از موسیقی کرد. آن‌ها در رده‌بندی ام‌تی‌وی به‌عنوان "بزرگترین متال بند" در تمام دوران شناخته شده و جایگاه دوم را در رده‌بندی "۱۰۰ هنرمند بزرگ هارد راک" وی‌اچ‌وان به خود اختصاص دادند (پس از لد زپلین). همچنین رولینگ استون، بلک سبث را "پادشاه هوی‌متال در دههٔ ۷۰" نامید. آن‌ها فروش ۱۵ میلیون در ایالات متحده و بیش از ۷۰ میلیون فروش جهانی را برای خود رقم زدند. بلک سبث سال ۲۰۰۵ در تالار مشاهیر موسیقی بریتانیا و در سال ۲۰۰۶ به تالار مشاهیر راک اند رول وارد شد، همچنین نام گروه درمیان "۱۰۰ هنرمند بزرگ تمام زمان‌هاً از مجلهٔ رولینگ استون به چشم می‌خورد. پاور متال
پاور متال یکی از زیر مجموعه‌های سبک هوی متال است که از هم درآمیزی متال سنتی و ترش متال یا اسپید متال پدید آمده‌است و معمولاً حال و هوای سمفونیک دارد. پاور متال را به دو گونه متفاوت اما مربوط به هم تقسیم می‌کنند: یکی را به آمریکای شمالی نسبت می‌دهند که تا حد زیادی در همان جا جلوه و نمایانگر شده و این قسم با اصواتی سنگین، شبیه اسپید متال همراه شده‌است. گونه دیگر را پایه‌ریزی شده در اروپا می‌دانند بخصوص آلمان، انگلستان و اسکاندیناوی که نقش ویژه‌ای داشته‌اند. تفاوت این گونه با شکل آمریکای شمالی را در وجود اصوات ملودیک آرام‌تر و استفاده از ساز کیبورد در آن می‌دانند. موسیقی فری‌استایل
فری‌استایل یا لاتین فری‌استایل گونه‌ای از دنس پاپ یا موسیقی رقص الکترونیک است که در میانهٔ دههٔ ۱۹۸۰ میلادی و در ایالات متحده ظهور کرد. این سبک دوران اوج محبوبیت خود را از اواخر دههٔ ۱۹۸۰ تا اوایل دههٔ ۱۹۹۰ تجربه کرد. موسیقی فری‌استایل تا به امروز نیز همچنان در حال تهیه و ساخته شدن بوده و دارای محبوبیتی نسبی می‌باشد، به‌ویژه در جوامع شهرنشینی که در آن‌ها افراد آمریکایی با اصالت لاتین و ایتالیایی یافت می‌شوند. موسیقی هوی متال
بی‌پروایی موسیقایی «لد زپلین» در تمامی ابعاد و نه فقط نوازندگی گیتار در سال ۱۹۶۸ توجه جهانیان را به شکل‌گیری ژانر جدیدی معطوف کرد. از گروه‌های شاخص اولیهٔ هوی متال لد زپلین، دیپ پرپل، یوریا هیپ، یوفو، بلک سبث بودند که جامعهٔ مدرن متال در حال حاضر اغلب آن‌ها را گروه‌های هاردراک می‌نامد تا هوی متال. به‌ویژه آن‌دسته از گروه‌هایی که صدای‌شان بیشتر شبیه به موسیقی راک سنتی بود. به‌طور کلی واژه‌های «هوی متال» و «هاردراک»، خصوصاً درهنگام بحث در مورد موسیقی دهه هفتاد، اغلب به یک معنا به کار می‌روند. بسیاری از چنین گروه‌هایی به‌خودی خود گروه‌های هوی متال نیستند، بلکه آهنگ‌ها یا آثاری از خود به جای گذاشته‌اند که به این ژانر کمک کرده‌است. به عنوان مثال کمتر کسی می‌تواند جترو تال را به معنای واقعی هوی متال در نظر بگیرد، اما از طرف دیگر کمتر کسی می‌تواند منکر آن شود که آهنگ «وسایل تنفس» (از آلبوم ۱۹۷۱ گروه با همین نام) آن‌ها یکی از اولین آهنگ‌های هوی متال بوده‌است. راک جنوبی
در دهه ۹۰، شاهد تحت تأثیر قرار گرفتن بعضی گروه‌های متال از راک جنوبی هستیم، چنان که گروه‌هایی چون آی‌هیت‌گاد، اسیدبث، سویلنت گرین و داون در تولید آثار خود ترکیبی از موسیقی هوی متال بلک سبث، هاردکور پانک و راک جنوبی را بکار بردند و بدین صورت سبک اسلاج متال پدید آمد. نکته قابل توجه این است که اکثر گروه‌های مطرح در این سبک از ایالت‌های جنوبی آمریکا هستند. هون اند هل
هون اند هل نام یک گروه موسیقی است که از همکاری چهار دوست قدیمی و اعضای گروه هوی متال بلک سبث تشکیل شده است. این چهار نفر که شامل رانی جیمز دیو، تونی آیومی، گیزر باتلر و وینی اپایس می‌شوند از ۱۹۸۰تا ۱۹۸۲ و ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۲ در بلک سبث با هم همکاری می کرده اند. در سال ۲۰۰۶ میلادی هنگامی که این جمع چهار نفره مشغول ضبط ۳ آهنگ جدید خود برای آلبوم بلک سبث - سال‌های دیو بودند، تصمیم گرفتند تا در میان سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸ تور اجرای زنده‌ای را برگزار کنند. ایومی پیشنهاد تغییر نام گروه به هون اند هل را مطرح می‌کند و دلیل آن عنوان پروژه‌ای دیگری بود با نام «لد بلک سبث» که توسط آزی آزبورن اجرا می‌شد. عنوان هون اند هل، الهام گرفته شده از اولین اثر بلک سبث با خوانندگی دیو است. رندی رودز
در سال‌های آغازین دههٔ ۸۰ میلادی و در دوره‌ای که گیتاریست‌های نوپای هوی متال سعی می‌کردند شبیه ادی ون هیلن باشند، رَندی رودز یکی از معدود گیتاریست‌های جوانی بود که شیوهٔ منحصربه‌فرد خودش را در نوازندگی ارائه کرد. رودز به جای آن‌که سعی کند مانند دیگران به تقلید تکنیک تپینگ دودستی ون هیلن بپردازد با اتکا به پیشینهٔ نوازندگی‌اش در سبک کلاسیک، یکی از اولین نوازندگان هوی متال بود که موسیقی کلاسیک را در اجرای قطعات هوی متال دخالت داد.(شیوه‌ای که در سال‌های بعد با نام نئو کلسیکال متال شناخته شد و توسط بزرگانی چون مالمستین گسترش داده شد.) نیکلاس استالویند
شیوه استثنایی نیکلاس در خوانندگی هوی متال یادآور روزگاران پیشین متال و سال‌های دهه ۸۰ است و به گواه بسیاری از منتقدان سبک او بسیار شبیه سبک خوانندگی خواننده اسطوره‌ای راک، راب هالفرد، در جوداس پریست است و البته سبک و سیاق آهنگسازی او در ولف نیز بی شباهت به موج نو هوی متال انگلیسی نیست و این باعث شده که نظر طرفداران بسیاری را به خود جلب کند. موسیقی هوی متال
این سبک ریشه در موسیقی گروه‌های هارد راک بریتانیایی و آمریکایی دارد که سال‌های پایانی دههٔ ۶۰ و آغازین دههٔ ۷۰ میلادی با الهام از بلوز راک و سایکدلیک راک و آمیزه‌ای از صداهای حجیم، خشن (دیستورشن) و تقویت شدهٔ گیتار، تک‌نوازی‌های طولانی گیتار الکتریک و ضرب‌آهنگ‌های سنگین، «موسیقی هوی متال» را آفریدند. سازهای استفاده شده در این سبک عمدتاً گیتار الکتریک، گیتار بیس و درامز هستند که در شاخه‌های مختلف سازهای دیگر همانند کیبورد، ویولن، ویولن‌سل و گیتار آکوستیک به این مجموعه اضافه می‌شوند. پنترا
پنترا به عنوان یکی از بزرگترین گروه‌های سبک هوی متال در تمام دوران شناخته می‌شود و تا کنون حدود ۲۰ میلیون نسخه از آلبوم‌های آن به فروش رفته‌است. گروه ابتدا در ژانر گلم متال شروع به فعالیت کرد ولی با ورود انسلمو به گروه، ژانرش را گروو متال تغییر داد. پنترا برای گروو سنگین و صداهای ترش در آلبوم "کابوهایی از جهنم" که در سال ۱۹۹۰ منتشر شد، به شهرت رسید. آلبوم بعدی آن‌ها "نمایش عوامانهٔ قدرت" که در سال ۱۹۹۲ منتشر شد، صدای سنگین تری از آلبوم "کابوهایی از جهنم" را در خود داشت. در سال ۱۹۹۴ آلبوم "به فراتر رانده شده" منتشر شد، که در رتبه اول بیلبورد ۲۰۰ قرار گرفت. بیا و سر و صدا رو حس کن
گروه هوی متال کوایت رایت در سال ۱۹۸۳ نسخهٔ جدیدی از «بیا و سر و صدا رو حس کن» را اجرا کردند که در ایالات متحده فروشی بیش از یک میلیون نسخه داشت و پنجمین تک‌آهنگ ۱۰۰ آهنگ داغ بیلبورد شد. موسیقی هیپ هاپ
موسیقی هیپ هاپ در اواسط دهه نود قرن بیستم در کره جنوبی محبوبیت یافت. اجراکنندگان اصلی و مشهور هیپ هاپ کره اغلب شبیه موسیقی آر اند بی یا موسیقی پاپ هستند که در آن هنرمندان سبک‌های آواز (و رقص) حرکات رپ را از ایالات متحده تقلید می‌کنند. اجراکنندگان اولیه که به ندرت آهنگ‌هایشان را خودشان می‌نوشتند، شامل کیم گان مو سئو تایجی، و بویز، دئوکسو دی جی داک هستند. برخلاف دیگر آهنگ‌های هیپ هاپ کره‌ای که در آن زبان کره‌ای با زبان انگلیسی شکسته بسته‌ای آمیخته می‌شود، در این نوع موسیقی در ابتدا منحصراً زبان کره‌ای مورد استفاده قرار می‌گرفت. سئو تایجی که دارای پیشینه موسیقی هوی متال سؤال برانگیزی بود، گیتارهای هوی متال را اغلب در میکس‌های خود به کار می‌برد و سایر هنرمندان نیز برخی قسمت‌های تکنو را در آثار خود تلفیق می‌کردند. اسپید متال
اسپید متال یکی از زیر شاخه‌های موسیقی سبک هوی متال است که در اوایل دههٔ ۸۰ میلادی پدید آمد، ریشه‌های این سبک به موج جدید هوی متال انگلیسی و هاردکور پانک بر می‌گردد. این سبک در سایت آل میوزیک اینگونه تعریف شده‌است : «موسیقی به شدت سریع، سوزان و به‌طور سخت و طاقت فرسا تکنیکال». و همچنین در همین سایت عنوان شده‌است که اگر سرعت و تکنیک‌های طاقت فرسا را از اسپید متال بگیریم آنگاه ترش متال را خواهیم داشت. فولک متال
اولین گروهی که موسیقی فولک را با قطعات متال درهم آمیخت گروه انگلیسی اسکای‌کلد بود. آلبوم آغازین آن‌ها با نام "پسران خیره‌سر مام زمین" در سال ۱۹۹۱ منتشر شد. پس از آن و تا سال‌های میانی دههٔ ۹۰ گروه‌های دیگری در مناطق مختلف اروپا و اسرائیل به فولک متال روی آوردند. در این میان، گروه ایرلندی Cruachan، گروه اسرائیلی ارفند لند و گروه آلمانی ساب‌وی تو سالی هرکدام پیش‌قراول گونه‌های متنوع فولک متال بر حسب بن‌مایهٔ موسیقایی مناطق مختلف شدند و زیرشاخه‌های سلتیک متال، اورینتال متال و مدیوال متال را پدید آوردند. موسیقی عامه‌پسند
در اواخر دهه ۶۰ و در اوایل ۷۰ ازدیاد دسته‌های آمریکایی و انگلیسی به اوج خود رسید. تاریخ موسیقی مردمی در دهه ۷۰ و ۸۰ و ۹۰ میلادی در اصل همان تاریخ موسیقی راک است که با سبک‌های دیگر آن از جمله موسیقی پانک، رپ، متال، دیسکو و… در سراسر جهان گسترش یافت و معیار موسیقی جوانان در بسیاری از کشورها شد.فراهانی، ا. (1400). "شبح تام جود: موسیقی عامه پسند در امریکا از وودی گاتری تا بروس اسپرینگستین". تهران: نشر آگه. نویه دویچه هرته
نویه دویچه هِرته یک سبک موسیقی هوی متال است. نام این سبک به وسیله گروه آلمانی اومف! در آلبوم اسپرم (۱۹۹۴) ابداع شد. خرده‌فرهنگ هوی متال
طرفداران هوی متال با نامهای مختلفی ازجمله متال هد، هدبنگر و تراشر شناخته می‌شوند. این اصطلاحات در زمان‌ها و مناطق مختلف متفاوت است ولی دو کلمه "هدبنگر" و "متال هد" به‌طور جهانی برای اشاره به این خرده فرهنگ و طرفداران آن مورد پذیرش قرار گرفته‌است. موسیقی هوی متال
این حقیقت که لد زپلین (که نام آن تا حدودی ارجاع به تمسخر کیت مون که «مثل بالونی سربی فرومی‌روند» است) هوی متال را در نام آلبومش افزود ممکن است دلیل عدم استفاده بیشتر از این واژه باشد. تکنیکال دث متال
تکنیکال دث متال ، همچنین با نام پراگرسیو دث متال زیر شاخه‌ای از سبک دث متال است که بیشتر بر روی ساختار آهنگ و ریف و ریتم‌های پیچیده تمرکز کرده‌است. این نوع تجربه‌ها بر روی سبک دث متال، از اواخر دههٔ ۱۹۸۰ میلادی و توسط گروه‌هایی مانند دث، سینیک و آتئیست آغاز شده‌است. عدد اهریمن (ترانه)
تک‌آهنگ «عدد اهریمن» در زمان اولین انتشارش (۱۹۸۲) تا ردهٔ هجدهم جدول تک‌آهنگ‌های بریتانیا صعود کرد و پس از بازنشر در سال ۲۰۰۵، سومین ترانهٔ پُرفروش روز بریتانیا شد. وی‌اِچ‌وان در رده‌بندی «۴۰ ترانهٔ برتر متال» رتبهٔ هفتم را به این قطعه داده‌است. «عدد اهریمن» یکی از آثار نمادین موسیقی هوی متال و جزو محبوب‌ترین ترانه‌های آیرن میدن است اما در زمان انتشارش مخالفانی هم داشت. در ایالات متحدهٔ آمریکا نام آلبوم، طرح جلد آن و متن آهنگ خشم مذهبی‌های تندرو را برانگیخت. آن‌ها صفحه‌های «عدد اهریمن» را آتش می‌زدند و دربعضی موارد از بیم استنشاق دود شیطانی متصاعد شده از صفحه‌ها، آن‌ها را با چکش خرد می‌کردند. جاز
در دههٔ ۱۹۵۰ ضرورت جاز آزاد با اجراهایی بدون متر خاص و ساختمان موسیقایی غیرعادی احساس شد. در اواسط این دهه، هارد باپ که معرف تأثیرات ریتم اند بلوز، موسیقی گاسپل و بلوز به خصوص در نوازندگی پیانو و ساکسوفون بود، توسعه یافت. مُدال جاز در اواخر دههٔ ۱۹۵۰ با استفاده از بداهه نوازی توسعه یافت. جاز راک فیوژن در اواخر دههٔ ۱۹۶۰ و اوایل دههٔ ۱۹۷۰ با تلفیق بداهه‌نوازی جاز با سازهای الکتریکی رایج در موسیقی راک، ظهور کرد. در اوایل دههٔ ۱۹۸۰، یک فرم تجاری از جاز فیوژن با نام جاز ملایم با پخش رادیویی قابل ملاحظه‌ای که یافت، موفقیت چشمگیری بدست آورد. باقی سبک‌ها و ژانرها از قبیل لاتین جاز و آفرو-کوبایی در دهه ۲۰۰۰ محبوب شدند. بلک متال
در طول دهه ۱۹۸۰ برخی گروه‌های ترش متال نمونه‌های اولیه بلک متال را خلق کردند. این گروه‌ها که اصطلاحاً به آن‌ها «موج اول» هم گفته می‌شود ونوم، بورزوم و میهم (گروه موسیقی) بودند. «موج دوم» که در اوائل دههٔ ۱۹۹۰ پدیدار شد عمدتاً شامل گروه‌های نروژی میهم، بورزوم، دارک‌ثرون، ایمورتال و امپرور بود. در واقع این گروه‌های موج دوم بودند که بلک متال را به عنوان یک سبک مشخص و متمایز توسعه دادند و به‌زودی بلک متال از اروپا به آمریکای شمالی راه یافت. لمی
جیمز هتفیلد در یک اجرای مشترکِ متالیکا با موتوهد از لمی به عنوان «پدر خواندهٔ هوی» متال یاد کرد (از آزی بیش‌تر به عنوان پدرخواندهٔ هوی متال یاد می‌شود) و پس از فوت لمی کیلمستر آهنگی به نام Murder One را در سال ۲۰۱۶ برای ادای احترام به او ساختن، جیمز هتفیلد در یک مصاحبه در مورد موتورهد گفت: اگر موتورهد نبود مطمئاً متالیکا هم وجود نداشت، لمی در را برای ورود گروه‌های هوی متال به عرصه جهانی باز کرد. ملودیک دث متال
دث متال سوئدی در محبوبیت این سبک تاثیرگذار بود. از گروه‌های کلیدی دیگری که در گسترش ملودیک دث متال نقش داشتند گروه انگلیسی کارکاس بود که در ابتدا کار خود را با سبک گریندکور آغاز کرد، اما در ادامه به سبک ملودیک دث متال روی آورد که این تلاش آن‌ها در آلبوم ۱۹۹۳ آن‌ها، "هارت‌وُرک"، بیشتر نمود پیدا کرد. گروو متال
گروو متال (که بعضی اوقات پُست-ترش یا به اختصار گروو نامیده می‌شود) زیرسبکی از موسیقی هوی متال است. این سبک موسیقی در دههٔ ۹۰ میلادی فراگیر شد و محبوبیت آن در دههٔ آغازین قرن بیست و یکم هم ادامه پیدا کرد. گروه موسیقی پنترا از پیشگامان گروو متال به‌شمار می‌آید. موسیقی هیپ هاپ
گفته می‌شود که هیپ هاپ ژاپنی (نیپ هاپ یا جی-هیپ هاپ) در سال ۱۹۸۳؛ یعنی زمانی که فیلم سبک وحشی چارلی آهیرنز در توکیو به نمایش درآمد، آغاز شد. این فیلم بر هنرمندان دیوارنوشته‌ها متمرکز بود، اما با این حال در آن برخی از ام سی‌های اولیه مدرسه قدیمی، از زنبور پرکار و مشکل دوگانه، دی جی‌هایی مانند گراند مستر فلاش و موفقیت‌هایی نظیر راک استدی کرو به نمایش درآمده بود. گوتیک متال
در سال‌های میانی دههٔ ۹۰ میلادی گروه‌هایی مانند کریدل او فیلث، تیترز دس ومپایرز و مون‌سپل گوث متال را به سمت بلک متال سوق دادند. با استمرار این حرکت و در پایان آن دهه، گونه‌ای سمفونیک شدهٔ گوث متال به‌وجود آمد. گروه‌های تریستانیا از نروژ و ویثین تمپتیشن از هلند از گروه‌های شاخص سیمفونیک متال هستند. موسیقی هوی متال
در هوی متال نیز مانند دیگر سبک‌های پرطرفدار موسیقی، تصاویر بخشی از موسیقی را تشکیل می‌دهد. گرچه جلد آلبوم و نمایش‌های صحنه‌ای هیچ‌گاه از خود موسیقی اهمیتی بیشتر نیافتند اما به اندازه خود موسیقی ابزاری برای نشان دادن محتوا شدند. بسیاری از هنرمندان از طریق هوی متال با هم همکاری می‌کنند تا مجموعه‌ای از تجربه‌های‌شان را در هر قطعه ارائه کنند و از این طریق تجربیات متنوع‌تری برای شنوندگان ایجاد کنند. در این رابطه هوی متال از دیگر انواع هنر که تنها یک روش برای ابراز خود داشتند از تنوع بیشتری برخوردار است. در حالیکه بایک تابلوی نقاشی از طریق تصویر ارتباط برقرار می‌شود یا یک سمفونی از طریق شنیداری درک می‌شود، ایماژ هوی متال و درون مایه عمومی که تمامی موسیقی آن‌ها را شامل می‌شود علاوه بر صدای موسیقی از طریق تصاویر روی آلبوم، اجرای صحنه، اشعار، لباس و آرایش گروه‌ها ابراز می‌شود. آزی آزبورن
جان مایکل «آزی» آزبورن (متولد ۳ دسامبر ۱۹۴۸) که بیشتر با نام هنری آزی یا آزی آزبورن شناخته می‌شود، خواننده، ترانه‌سرا، بازیگر و شخصیت تلویزیونی سرشناس بریتانیایی است. او در دهه ۷۰ میلادی با نام مستعار «شاهزاده تاریکی» به عنوان خواننده اصلی گروه هوی متال بلک سبث فعالیت می‌کرد. از او (و گاهی از لمی) به عنوان «پدرخواندهٔ هوی متال» یاد می‌شود. موسیقی هوی متال
اولین استفاده از واژه «هوی متال» در غزلیات آوازی در اصطلاح «heavy metal thunder» در سال ۱۹۶۸ می‌باشد: I like smoke and lightning Heavy metal thunder Racin' with the wind And the feelin' that I'm under متال همر
مطالب متال همر طیف وسیعی از موضوع‌ها، از جریان‌های اصلی موسیقی متال تا گروه‌های غیر متعارف این سبک را شامل می‌شود. متال همر پرفروش‌ترین مجلهٔ هوی متال در بریتانیا است و اغلب به‌عنوان یک نشریهٔ زیرزمینی مورد توجه قرار می‌گیرد. این مجله در آلمان از سال ۱۹۸۴ منتشر می‌شده است. موسیقی هوی متال
«هوی متال» در حال حاضر دارای دومعنای مجزاست: یکی نام گونه‌ای از موسیقی به همراه زیرگونه‌های آن و دیگری سبکی است که گروه‌های اولیهٔ هوی متال در دههٔ ۱۹۷۰ داشتند که گاهی اوقات متال سنتی نیز نامیده می‌شود.مشخصه‌های اصلی هوی‌متال که آن را از راک جریان اصلی جدا می‌کردند عبارتند از ۱- بهره‌گیری از ریتم و ریف‌های سنگین‌تر و خشن‌تر گیتار الکتریک، ۲- به‌کارگیری ملودی و تک‌نوازی‌های گیتار لید (سولو) با زمانی طولانی، ۳- استفاده از درون‌مایه‌های هارمونی سبک‌های کلاسیک و بلوز و شکستن قالب‌های راک‌اندرول ۴- ریتم‌های سنگین‌تر و قوی‌تر با صدای کوبنده‌تر درامز و ۵- آواز جیغ‌گونه و آزادتر نسبت به آواز راک؛ که باید تفاوت در محتوای ترانه‌ها را نیز به موارد پیش افزود. به گونه‌ای که وجود اعتراض، سیاه‌نمایی وضع موجود، ضدجنگ بودن، عرفان و فرقه‌گرایی مذهبی (در دهه ۱۹۷۰) یا ضدمذهبی (بعداً) از ضروریات آثار هوی‌متال در دهه‌های نخستین بود. وایکینگ متال
در سال‌های بعدی و با ظهور گروه‌هایی مانند این‌اِسْلِیْوْدْ از نروژ، وایکینگ متال بسط و توسعهٔ بیشتری یافت. آلبوم آغازین آن‌ها با نام "Vikingligr Veldi" که در سال ۱۹۹۴ منتشر شد دربرگیرندهٔ قطعاتی بود که درآن‌ها گونه‌ای حس شرارت و ضرب‌آهنگ بالا، با عناصر برگرفته از موسیقی فولک کشورهای اسکاندیناوی درهم‌آمیخته بود. این‌اِسْلِیْوْدْ با الهام از گروه بفوری، گونه‌ای از وایکینگ متال را ارائه می‌کردند که بازگوکنندهٔ افسانه‌های کهن و سُنت‌های باستانی کشور نروژ بود. دومین آلبوم آن‌ها با نام Frost که آن‌هم در سال ۱۹۹۴ منتشر شد یک اثر موسیقایی مهم از لحاظ ارائهٔ «صورتی تکامل‌یافته از وایکینگ متال» به‌شمار می‌آید. با در نظر گرفتن ویژگی‌هایی هم‌چون بکارگیری تِم‌های وایکینگی، تنظیم‌های هوشمندانهٔ گیتار، استفاده از ضرب‌های انفجاری درامز، تنظیم‌های گوش‌نواز و در عین حال پیچیدگی سازبندی، هارمونی‌های خوب و زمان‌بندی‌های درست، این‌اِسْلِیْوْدْ به‌عنوان یکی از تحسین‌برانگیزترین و مهم‌ترین رواج‌دهندگان ژانر وایکینگ متال شناخته می‌شود. نئو-کلاسیکال متال
شکل‌گیری فرم ناب موسیقی نئو-کلاسیکال متال را در دههٔ ۸۰ میلادی می‌توانیم ببینیم. اگرچه که تأثیر این سبک را در آثار آهنگسازان قدیمی‌تری مانند ریچی بلکمور، اولی جان روث و رندی رودز می‌توان دید. این سبک بیشتر در قطعاتی که نوازندگان گیتار اجرا می‌کردند به چشم می‌خورد اگرچه که نوازندگان دیگر سازها هم از این سبک بی‌بهره نبودند مانند نوازنده کیبورد ریک ویکمن. در اوایل دههٔ ۷۰ میلادی و از آغاز پیدایش راک، تکنیک‌های اجرا شده توسط گیتار الکتریک به‌طور پیاپی پیشرفت می‌کردند ولی هنوز تکنیک‌ها برای اجرای ناب این سبک کافی نبودند. بدون شک در دههٔ ۸۰ بود که این تکنیک‌ها از نظر فنی فوران کردند و رشد چشم‌گیری حاصل آمد. سبک نئو-کلاسیکال متال به همان اندازه‌ای که بخاطر فرم و قوانین موسیقی‌اش شهرت دارد برای تکنیک‌های پیشرفته‌اش هم مشهور است. یکی از دلایل محبوبیت و گسترش این سبک را در وجود قطعات فوق‌العاده زیبای اجرا شده توسط گیتار می‌دانند و آن هنگامی است که اکثر گیتاریست‌ها در این سبک از آثار جذاب و فوق‌العاده زیبای آهنگسازان دوره کلاسیک مانند نیکول پاگانینی و فردریش شوپن استفاده می‌کردند. بفوری
پس از آلبوم خون مرگ آتش، گروه از سبک بلک-متال اولیه‌ی خود فاصله گرفت. آلبوم پنجم بفوری، همرهارت (۱۹۹۰)، نخستین و اولین نمونه از سبک وایکینگ-متال بود. گفته می‌شد که این آلبوم متاثر از گروه پاور-متال آمریکایی منووار است، هرچند که کوئورتون این شایعه را یک تصور غلط دیگر توصیف کرد. نماهنگی برای قطعه‌ی "یک سوار به آسا بی" (به انگلیسی: One Rode to Asa Bay) از آلبوم همرهارت ساخته شد. سبک این آلبوم در آلبوم‌های بعدیشان یعنی "سپیده‌دم خدایان" (۱۹۹۱) (به انگلیسی: Twilight of the Gods) و "خون بر یخ" (در ۱۹۸۹ آغاز به ضبط شد ولی در ۱۹۹۶ کامل شد) ادامه یافت. سایکدلیک راک
سایکدلیک راک بر خلق سبک‌هایی نظیر سایکدلیک پاپ و سایکدلیک سول نیز تأثیر گذاشت. همچنین پُلی شد برای انتقال فُرم‌های اولیهٔ موسیقی بلوز و فولک مبتنی بر راک (مانند بلوز راک و فولک راک) به پراگرسیو راک، گلم راک و هارد راک و نتیجهٔ این دگردیسی گسترش زیر شاخه‌هایی مثل هوی متال بود. از اواخر دهه هفتاد میلادی سایکدلیک در شکل‌های جدیدی مانند نئو سایکدلیا احیا شد. موسیقی هوی متال
با توجه به تاریخ انتشار این کتاب‌ها چنین به نظر می‌رسد که بوروگز قصدی در مورد مرتبط ساختن این واژه با موسیقی راک نداشته‌است؛ با این وجود ممکن است نوشته‌های بوروگز بر کابردهای بعدی این واژه تأثیراتی گذاشته باشند. موسیقی راک
در دهه شصت میلادی که از آن به عنوان عصر طلایی یا دوره کلاسیک راک یاد می‌شود، شماری از سبک‌های زیرمجموعه موسیقی راک پدید آمدند نظیر بلوز راک، فولک راک، کانتری راک، جز- راک فیوژن که بسیاری از آن‌ها سهم بسزایی در گسترش سایکدیلیک راک داشتند که متأثر از جلوه‌های ضد فرهنگی بود. سبک‌های جدیدی که از این جلوه‌ها زاده شدند شامل پراگرسیو راک بود که عناصر هنری را گسترش می‌داد؛ گلم راک که سبک‌های بصری و نمایشی را پررنگ می‌کرد؛ و زیر شاخه‌های اصلی هوی متال که در عین تنوع بر قدرت صدا و سرعت تأکید داشتند. در نیمه دوم دهه هفتاد پانک راک هم‌زمان با تقویت کردن و به مقابله برخاستن با این گرایش‌ها به تولید شکل نوپا و پرانرژی موسیقی می‌پرداخت که با نقدهای آشکار سیاسی و اجتماعی هویت می‌یافت. پانک با گسترش پی در پی دیگر سبک‌ها که شامل نیو ویو و پست پانک و در نهایت جنبش آلترناتیو راک بود، به دهه هشتاد نفوذ کرد. از دهه نود آلترناتیو راک بر راک غالب شد و خودش به زیر شاخه‌های گرانج، بیت پاپ و ایندی راک تقسیم گشت. بعلاوه سبک‌های فرعی از جمله پاپ پانک و رپ راک و رپ متال از آن تاریخ پدید آمدند و نیز بازنگری تاریخ راک نشان از آن دارد که سبک‌هایی نظیر گاراژ راک/ پست پانک و سینت پاپ در آغاز هزاره جدید جانی دوباره یافتند. هارد راک
آلبوم سوم لدزپلین با نام "لدزپلین ۳" که در سال ۱۹۷۰ منتشر شد نسبت به آلبوم دوم گروه، بیشتر به فولک راک گرایش داشت اما سنگینی موسیقی قبلی‌شان هم در آن حفظ شده بود. سال ۱۹۷۱ با انتشار آلبوم تحسین‌شدهٔ "Who's Next" از گروه دِ هو همراه بود. آلبوم سوم دیپ پرپل هم که با نام "Machine Head" در سال ۱۹۷۲ منتشر شد از تلاش‌های هنرمندان راک این دوره در جهت گسترش هارد راک به شمار می‌آید. از این اثر به عنوان یکی از اولین آلبوم‌های هوی متال گروه دیپ پرپل هم یاد می‌شود که البته بعضی از اعضای گروه این عنوان را برای "Machine Head" نمی‌پذیرند. دو آهنگ «ستارهٔ بزرگراه» و «دود بر فراز آب» از آهنگ‌های موفق این آلبوم هستند. محبوبیت آهنگ «دود بر فراز آب» نزد هواداران به اندازه‌ای است که بسیاری، ریف ابتدای آهنگ را که از ۴ پاورکورد تشکیل شده به عنوان شناسهٔ موسیقایی دیپ پرپل می‌شناسند. موسیقی راک
هارد راک در اواخر دههٔ ۶۰ رشد خود را آغاز کرد و تحولی در زمینه موسیقی راک ایجاد کرد. در هارد راک کمتر از بلوز از بداهه نوازی استفاده می‌شود و در عین حال به خشونت سبک هوی متال نیست، اگرچه همان ریف‌ها و سولوهای طولانی و صداهای خشن در هارد راک نیز هست. در این سبک این ریتمها و ریف‌ها هستند که بیشترین اهمیت را دارند و باید به بلندترین شکل ممکن نواخته بشوند. موسیقی هوی متال
رودز در بخش آغازین آهنگ «خاطرات یک دیوانه» در سال ۱۹۸۲، تأثیر بسیاری از «Etude #۶» اثر آهنگساز کوبایی گیتار کلاسیک لئو بروور گرفت. او همانند بسیاری دیگر از گیتاریست‌های متال دهه ۱۹۸۰ صراحتاً از مطالعات «آموخته» نظریه موسیقی برای تثبیت صنعت ضعیف مجلات آموزشی گیتار از جمله «گیتار برای آهنگسازان حرفه‌ای» که طی دهه شکل گرفته بود استفاده کرد. با این وجود در اکثر موارد، آهنگسازان متال که تکنیک و بلاغت موسیقی کلاسیک را به عاریت گرفته بودند تلاشی نکردند تا آهنگساز کلاسیک باشند.