کلیتوس داردانیایی که بود وچه سمتی داشت؟
کلیتوس اهل ایلیریا
کلیتوس (به یونانی: Κλεῖτος؛ سال‌های فرمانروایی: ۳۳۵ تا ۲۹۵ پیش از میلاد) شاه ایلیریایی دولت داردانیا بود که در سال ۳۳۵ پیش از میلاد بر مسند قدرت نشست.
فلاویا ماکسیمیانا تئودورا
ماکسیمیان در ۱ مارس ۲۹۳، کنستانتیوس کلوروس را به عنوان سزار و جانشین خود در بخش باختری روم منصوب نمود و کنستانتیوس نیز در مقابل به منظور تقویت روابط سیاسی و دودمانی خود با ماکسیمیان، از همسر خود هلنا جدا شده و با تئودورا در همان سال ازدواج نمود. آن دو صاحب شش فرزند شدند: فلاویوس دالماتیوس، ژولیوس کنستانتیوس، هانیبالیانوس، کنستانتیا، آناستازیا و ایوتروپیا. کلیتوس سیاه
کلیتوس سیاه (به یونانی: Κλεῖτος ὁ μέλας؛ ۳۷۵–۳۲۸ پیش از میلاد) افسر ارتش مقدونیه تحت فرماندهی اسکندر کبیر بود. او در نبرد گرانیک جان اسکندر را نجات داد و چند سال بعد در یک نزاع که در حال مستی روی می‌داد توسط خود اسکندر کشته شد. کلیتوس پسر دروپیدس و برادر لانیک، پرستار اسکندر، بود. کراتروس
کراتروس (به یونانی: Κρατερός؛ ۳۷۰ تا ۳۲۱ ق م) سردار مقدونی اسکندر کبیر و از دیادوخوی (جانشینان) او بود. دیائوس
در پاییز ۱۴۷ قبل از میلاد ، کریتولائوس به عنوان ژنرال اتحادیه اخائیه منتخب و جانشین دیایوس شد. اما مرگ او، بار دیگر دیاییوس را در سمت فرماندهی قرار داد. (این نتیجه بر اساس قانون آخائیان بود ، که در چنین مواردی پیش بینی می کرد که سلف متوفی باید اختیارات خود را از سر بگیرد.) تعداد نیروهای ارتش دیایوس با بردگان رهایی یافته و با اخذ مالیات شهروندان افزایش یافت کلئانتس
کلئانتس (؛ ۳۳۰-۲۳۰ پیش از میلاد) اسوسی یک فیلسوف رواقی یونانی بود و به عنوان دومین مدیر مدرسه رواقی در آتن، جانشین زنون رواقی شد. او در ابتدا یک بوکسور بود که به آتن آمد و به یادگیری فلسفه پرداخت و به درس‌های زنون گوش داد. او با کار کردن به عنوان آب‌رسان در شب‌ها هزینه زندگی را در می‌آورد. پس از مرگ زنون در سال ۲۶۲ پیش از میلاد او مدیر مدرسه شد(۲۶۴ تا ۲۳۹) و این پست را به مدت ۳۲ سال نگاه‌داشت. کلئانتس با موفقیت دکترین زنون را حفظ کرد و گسترش داد. او ایده‌های جدیدی در فیزیک رواقی ارائه کرد، و رواقی‌گری را در تطابق با اصول ماده‌باوری و همه‌خدایی گسترش داد. از میان بریده‌های نوشته‌های کلیانتیس که برجای مانده، بزرگترینشان «"سرودی برای زئوس"» است. شاگرد وی کریسیپوس بود که یکی از مهمترین اندیشمندان رواقی شد. لاکتانتیوس
لاکتانتیوس در سال ۳۱۶ میلادی آموزگار کریسپوس (Cryspus)، پسر امپراتور قسطنطین، شد. مهم‌ترین اثرش رساله‌ای است به نام سازمانهای الهی (Institutiones divinae). او به دنبال ترتولیانوس مسیحیت را در مقابل فلسفه‌ها و ادیان یونانی - رومی قرار داد و معتقد بود که فلسفه از معنا تهی و خطا است. منطق بی‌فایده است و طبیعیات و اخلاق را نیز مکاتب مختلف فلسفی به‌طور متضادی بیان کرده‌اند. پس فلسفه به هیچوجه راه گشا به حکمت نیست. موجودات فناپذیر قادر به کسب حکمت به وسیلهٔ نیروهای طبیعی خود نیستند، باید که حکمت از خارج به آنها اعطا شود. یونانیان و رومیان حکمت را از دین جدا می‌کنند، فقط مسیحیت است که بین این دو اتحاد ایجاد می‌کند. فلسفه‌های یونانی - رومی نمی‌توانند بین انسان و خدا رابطه برقرار کنند، در حالی که در مسیحیت روحانی فیلسوف است و فیلسوف روحانی. بدین ترتیب در مسیحیت حکمت با دین جمع می‌شود و خداوند به عنوان منشأ هر دو، ضامن این جمع‌بندی است. مانلیا اسکانتیلا
دیدیوس ژولیانوس در ۲۸ مارس ۱۹۳ با تحریک مانلیا اسکانتیلا و دخترش دیدیا کلارا در مناظره‌ای که تخت روم را به فروش می‌گذاشتند شرکت کرده و با قیمتی کلان پیروز شد و بر تخت امپراتوری نشست و در همان روز به همسر و دخترش عنوان عالی‌قدر «آگوستا» را تحت فرمان سنا اعطا نمود. اما حکومت او بیش از ۳ ماه دوام نیاورد و دیدیوس ژولیانوس در ۱ ژوئن ۱۹۳ به قتل رسید. گفته شده مانلیا و دخترش کلارا حوادث خونین را پیش بینی کرده بودند؛ اما ژولیانوس را تشویق به مقابله که بدون موفقیت بود می‌کردند. با مرگ ژولیانوس امپراتور جدید سپتیموس سوروس، به نفع همسر تاثیرگذار و فیلسوفش امپراتریس جدید جولیا دومنا عنوان آگوستا و جایگاه مانلیا اسکانتیلا و دخترش دیدیا کلارا را از آنها گرفت. بااین‌حال جسد امپراتور پیشین را برای خاکسپاری به او و دخترش بازگرداند. آن دو زن دیدیوس ژولیانوس را در آرامگاهی در کنار جد پدری ژولیانوس خارج از شهر رم به خاک سپردند. اردشیر یکم (هخامنشی)
تمام این رویدادها به‌علاوه این حقیقت که جنگ با ایرانی‌ها، عاقبتی نخواهد داشت، آتنی‌ها را مجبور کرد که با شاه بزرگ از درِ صلح در آیند؛ بنابراین در سال ۴۴۹ پ.م. تصمیم بر این گرفته شده که ناوگان آتنی از مصر و قبرس بازگردانده شود و بعد از آن هیئتی به شوش اعزام شود تا با ایران پیمان صلح منعقد کنند و کالیاس با تجربه‌ترین سیاستمدار آتنی ریاست این هیئت را بر عهده داشت. کشورهای یونانی که متحد آتن بودند نیز سفیرهایی اعزام داشتند. در همان سال یعنی ۴۴۹ پ.م. یک قرارداد صلح بین ایران از یک طرف و اعضای اتحادیه دلوس از طرف دیگر منعقد شد. این صلح کالیاس نام داشت. دکیموس یونیوس بروتوس آلبینوس
دکیموس یونیوس بروتوس آلبینوس (حدود ۲۷ آوریل ۸۰-۸۵ پیش از میلاد - ۴۳ پیش از میلاد) یک سیاستمدار و نظامی جمهوری روم بود. او در قتل ژولیوس سزار مشارکت داشت. ژنرال گریوس
گریووس در حال مقابله با ارتش کلون است و همچنین کنت دوکو را در سفینه خود پناه داده است که دو جدای معروف، اوبی‌وان کنوبی و آناکین اسکای‌واکر از طرف جمهوری مامور می‌شوند تا یکی از اعضای سنا سناتور پالپاتین را نجات دهند در این قسمت کنت دوکو توسط آناکین اسکای‌واکر به قتل می‌رسد ولی ژنرال گریووس به سیاره یوتاپائو فرار می‌کند و پیغامی از طرف دارت سیدیوس دریافت می‌کند که کنت دوکو مرده است و او از این به بعد رهبر اتحادیه تجزیه طلبان است. ولی بعد از مدتی کوتاه گریووس توسط اوبی‌وان کنوبی کشته می‌شود و اتحادیه رسماً منحل می‌شود (هر چند نیمودیان‌ها بعد از این حادثه به فعالیت خود ادامه می‌دهند) کمی بعد نیز امپراتوری سیدیوس به‌طور رسمی تشکیل می‌شود. یکی از تجزیه طلبانی که به‌طور پیوسته در مجموعه انیمیشن «جنگهای کلون» وجود دارد گریووس است. حضور گریووس تقریباً در بیشتر بازی‌های جنگ ستارگان به چشم می خورد. داریوش دوم
داریوش ساتراپ هیرکانیا بود. بنابر گفته کتسیاس، داریوش دوم بعد حکمرانی دو برادر ناتنی خود، خشایارشا دوم (۴۲۴–۴۲۵ پ. م) و سغدیانوس (یا سکیندیانوس؛ ۴۲۴ پ. م)، بر تخت پادشاهی نشست. با این وجود، در اسناد کتیبه‌ای بازرگانی بابلی، از این پادشاهان نامی آورده نشده‌است و داریوش دوم، بی‌درنگ جانشین اردشیر یکم شد. کریستوفر کلیویس
به عنوان یک منجم، کلیویس کاملاً به مدل زمین‌مرکزی منظومه شمسی پایبند بود؛ مدلی که که در آن تمام آسمان‌ها به دور زمین می‌چرخند. وی گرچه با مدل خورشیدمرکزی کوپرنیک مخالف بود، اما مشکلات مدل بطلمیوسی را تشخیص داد. گالیله برای کلیویس احترام زیادی قائل بود و در سال ۱۶۱۱ با او ملاقات کرد. آن‌ها در مورد مشاهدات جدیدی که با تلسکوپ انجام می‌شد، بحث کردند. تا آن زمان کلیویس اکتشافات جدید را معتبر می‌دانست، اگرچه او در مورد وجود کوه روی ماه تردید داشت. بعدها یک دهانه بزرگ در ماه به اسم او نام‌گذاری شد. ژولیوس سزار
قیصر پیش از ترک رم در نیمه مارس ۵۸ پیش از میلاد یکی از متحدان سیاسی خود به‌نام پوبلیوس کلودیوس پولکر ـ که یک تریبون مردم بود ـ را مؤظف ساخت کاری کند که سیسرو ناچار به ترک شهر رم شود. کلودیوس هم لایحه‌ای با ارزشِ حقوقیِ عطف به ماسبق را تصویب کرد که به‌موجب آن هر کس که یک شهروند رومی را بدون لحاظ کردن حق تظلم‌خواهی به مردم به اعدام محکوم می‌کرد مستوجب مجازات می‌بود. بدین‌ترتیب سیسرو ـ کنسولِ سال ۶۳ ق. م ـ به‌خاطر طرز عمل دیکتاتورمآبانه خود در قضیه توطئه کاتیلینا تبعید گشته، ناچار به ترک رم و کناره‌گیری از زندگی سیاسی شد. با اینکار سزار می‌خواست اطمینان یابد که در دوران غیبت او از رم مجلس سنا تصمیماتی که در برنامه‌های بلندپروازانه او اختلال ایجاد می‌کرد اتخاذ نکند. به همین شیوه، قیصر خود را از دیگر نمایندهٔ برجستهٔ اشرافیت سناتوری یعنی مارکوس پورکیوس کاتو نیز خلاص کرد: نامبرده به‌عنوان فرماندار به قبرس فرستاده‌شد. سزار همچنین برای آن‌که خودش موضوع اتهامات قضائی از سوی دشمنان سیاسی‌اش واقع نشود به لایحه مِمیا متوسل شد که به‌موجب آن هیچ کارمند دولتی که در خارج از ایتالیا مشغول خدمت بود نمی‌توانست مورد محاکمه یا اتهام قضائی واقع شود.درنهایت اینکه، اداره امور شخصی خود در رم را به وکالت لوکیوس کورنلیوس بالبوس ـ سوارکاری با اصالت هیسپانیایی ـ سپرد. سزار برای آن‌که مراسلاتی که برای بالبوس می‌فرستاد از سوی دشمن ضبط و خوانده‌نشوند از یک کد رمزنگاری بهره برد که امروزه به رمز سزار شهره است. مهرداد یکم (پنتوس)
مهرداد یکم سیتیس تس (به یونانی Mιθριδάτης Kτίστης; پادشاهی از ۲۸۱–۲۶۶ پ. م)، همچنین با نام مهرداد سوم کیوس نیز شناخته می‌شود، اشراف‌زاده‌ای ایرانی و بنیانگذار پادشاهی پنتوس در آناتولی است.سیتیس تس در نیز ادبیات یونانی به معنای بنیادگذار است. کلودیوس آلبینوس
در زمان امپراتوری کومودوس او آلبینوس را به فرماندهی گالیا بلجیکا و پس از آن بریتانیای روم رساند. اما پس از انتشار شایعهٔ مرگ کومودوس (علی‌رغم زنده‌بودن او)، آلبینوس در برابر سربازانش به صحبت علیه کومودوس پرداخت و او را فردی ستمگر نامید و از نیاز به بازگرداندن قدرت و جایگاه باستانی سنای روم به آن سخن گفت و این کار را برای امپراتوری روم مفید دانست. سنای روم پس از اطلاع از این سخنان بسیار خرسند گردید اما در مقابل، کومودوس که خشمگین شده بود یونیوس سوروس را برای برکناری آلبینوس از فرماندهی و عهده‌دار شدن این مقام به پیش او فرستاد. آلبینوس اما جانشینی یونیوس سوروس به عنوان فرماندهٔ جدید را برنتافت و خود در این مقام تا زمان قتل کومودوس و سپس جانشینش پرتیناکس در سال ۱۹۳ باقی‌ماند. کلیو (اسطوره)
کلیو در اساطیر یونانی نام یکی از ۹ دختر زئوس است و به عنوان موز تاریخ شناخته می‌شود. او صاحب فرزندی بود بنام هیاکینتوس از یکی از پادشاهان (در افسانه‌های گوناگون): با پیروس پادشاه مقدونیه، با اوئبالوس پادشاه اسپارت یا با آمیکلاس جد بزرگ مردم آمیکلای. در بعضی منابع او را مادر هایمن خدای ازدواج نیز می‌دانند. آرسیتس
آرسیتس () یکی از سرداران اردشیر سوم و داریوش سوم هخامنشیان و ساتراپ فریگیه هلسپونت است. او اولی بین برابرها در میان فرماندهان ایرانی در نبرد گرانیک بود. آرسیتس در ۳۴۰ ق. م (در زمان اردشیر سوم) جلوی حملهٔ فیلیپ را به ایران گرفته بود. پس از آن نیز دیگر ساتراپ‌های ایرانی در آسیای صغیر تصمیم گرفتند تا از رخنهٔ اسکندر مقدونی به قلمرو ایران جلوگیری کنند. آرسیتس برخلاف مِمنُن (سردار یونانی ایران) که پیشنهاد گوشه گرفتن سپاه و سوزاندن خانه‌ها را داده بود، با غرور گفت که او اجازه نخواهد داد که حتی یک خانه در ساتراپی او ویران شود. دیگر ایرانیان نیز که به ممننِ یونانی بدگمان بودند، از سیاست آرسیتس پشتیبانی کردند. سپس سپاه ایران به سمت غرب و کرانهٔ شرقی رود گرانیک حرکت کرد و پشت کرانه‌های این رودخانه آرایش نظامی گرفت. نبردی بی درنگ آرزوی سپاه مقدونی بود. اسکندر در مه ۳۳۴ ق. م مقابله با مدافعان ایرانی را آغاز کرد. همین که اسکندر از آب گذشت، ایرانیان از هر سوی به او تاختند. در این نبرد کلاهخود اسکندر شکست، با این حال او از مرگ گریخت. در نبرد کینه توزانهٔ بعدی بیشتر سرداران ایرانی کشته شدند و آرسیتس که با غرور خود در جلوگیری از از حملهٔ اسکندر سبب شکست و کشته شدن سرداران ایرانی شده بود، خودکشی کرد. اسکندر ژنرال خود کالاس را به عنوان ساتراپ فریگیه هلسپونت جایگزین آرسیتس کرد. دیدیا کلارا
پس از آنکه دیدیوس ژولیانوس در اوایل سال ۱۹۳ میلادی موفق به خرید تاج و تخت روم از گاردهای پرتورین شد، سنای روم عنوان «آگوستوس» یا امپراتور را به او اعطا نمود. عنوان آگوستا نیز به همسرش مانلیا اسکانتیلا و دخترش دیدیا کلارا داده شد. کلودیوس گوتیکوس
مارکوس اورلیوس والریوس کلودیوس (زادهٔ مه ۲۱۴ - درگذشتهٔ ۲۷۰) معروف به کلودیوس گوتیکوس و کلودیوس دوم، امپراتور روم از ۲۶۸ تا ۲۷۰ بود. بزرگترین دستاورد او در دوران حکومتش شکست‌دادن گوتهای متجاوز در بالکان در سال ۲۶۹ میلادی بود که نتیجه‌ای سرنوشت‌ساز برای امپراتوری داشت و به همین علت به کلودیوس گوتیکوس معروف شد. کلوتو
"کلوتو" و خواهرانش نقش‌های کلیدی را در افسانه‌های یونانی ایفا کردند؛ او آفرودیته را مجبور کرد با ایزدان دیگر همبستر شود، تایفون هیولا را توسط میوه‌ای سمی کشت، پلوپس را پس از اینکه توسط پدرش تانتالوس قطعه قطعه و پخته شد، به زندگی بازگرداند. آلکستیس، زنی فانی که الهه‌های سرنوشت را مست کرد و آن‌ها را فریب داد تا همسرش آدمتوس را از مرگ نجات دهند. سه خواهر فقط در ازای اینکه کسی جایگزینش شود قبول کردند، آلکستیس چون کسی را نیافت تا قربانی کند، حاضر شد به جای او بمیرد تا آدمتوس جاودانه شود. دومیتیان
دومیتیان با نام کامل تیتوس فلاویوس دومیتیانوس (۲۴ اکتبر ۵۱–۱۸ سپتامبر ۹۶) امپراتور روم و آخرین امپراتور دودمان فلاویان بین سال‌های ۸۱ تا ۹۶ میلادی بود. او یکی از جدی‌ترین و مستبدترین حاکمان تاریخ روم و جهان بود و نقش و موقعیت خود را به عنوان امپراتور از سنای روم جدا می‌کرد و نماد جمهوری را کاملاً کنار می‌گذاشت، به طوری که در زمان او کرسی قدرت دیگر حتی در رم نبود، بلکه در هر کجا که امپراتور بود، حضور داشت و این‌کار اقتدار سنا را آشکارا منحل کرده و افراد را از ادعای تاج و تخت و غضب قدرت دور می‌کرد. گالاتیا
گل‌هایی که از راه مقدونیه به این سرزمین آمده بودند از سپاه برنوس جدا شدند و رهبری ایشان را در این کوچ دو تن به نامهای لئونوریوس و لوتاریوس بر عهده داشتند. اینان در سالهای ۲۷۸–۲۷۷ پیش از میلاد به آسیای میانه رسیدند و شاه بطلمیوس کرائنوس را در تاخت و تازهایشان کشتند ولی سرانجام کسی به نام آنتیگونوس گوناتاس آنها را راند. فوتیوس اول
فوتیوس اول (Fotios,Photius I,Photios) سراسقف کلیسای ارتدوکس شرقی و اسقف اعظم جهانی کنستانتینوپل (قسطنطنیه) بار اول از ۸۵۸ تا ۸۶۷ میلادی و بار دوم از ۸۷۷ تا ۸۸۶ میلادی بوده‌است. مدت و دورهٔ تقریبی حیاتش از حدود ۸۱۰ تا حدود ۸۹۳ میلادی می‌باشد. او در کلیساهای ارتدوکس شرقی با عنوان «قدیس فوتیوس کبیر» شناخته می‌شود. هکاتئوس
هکاته یا هکاتئوس میلتی (ملطی) (Hecataeus of Miletus) (تولد و مرگ در حدود بازه زمانی ۵۶۰ یا ۵۵۰ تا ۴۷۶ یا ۴۱۸ قبل از میلاد)، اسم او را از نام هکاته یکی از خدایان یونانی انتخاب کرده بودند. پژوهش‌گر و جغرافیدان یونانی و طراح نقشه‌ای از دنیا به همراه کتابی است که به توصیف زمین معروف است. گزارش بسیار کوتاه او دربارهٔ کیش مغی یکی از کهن‌ترین شواهد یونانی دربارهٔ عقاید دینی ایرانی شمرده می‌شود که توسط دیوژن نقل شده‌است. او نخستین تاریخ نگار شناخته شده ی یونانی است. دیدیوس ژولیانوس
مارکوس دیدیوس ژولیانوس سربازی رومی و فرماندار پیشین گل بود. او در تاریخ ۲۸ مارس ۱۹۳، پس از آنکه امپراتور وقت روم پرتیناکس پس از سه ماه حکومت به دست پرتورینها به قتل رسید با رشوه دادن به آنها قدرت را در دست گرفت و امپراتور جدید روم شد. دیکتیس
دیکتیس (Dictys) (به معنای"تور ماهیگیری")، طبق اساطیر یونانی، برادر پولیدکتس فرمانروای جزیرهٔ سریفوس در یونان بوده‌است. وی همان فردی است که دانائه و پرسئوس را در ساحل جزیره پیدا کرد. یک نسخه از این روایت اساطیری چنین روایت می‌کند که وی شوهر دانائه بوده‌است. پرسئوس پس از کشتن پولیدکتس، فرمانروایی جزیره را به دیکتیس واگذار کرد. کلادیوس (شخصیت)
کلادیوس () شخصیتی خیالی و اصلی‌ترین ضدقهرمان ویلیام شکسپیر در تراژدی هملت است. او برادر پولونیوس و شوهر گرترود و عموی شاهزاده هملت است. او با مسموم کردن برادرش تخت شاهی دانمارک را غصب می‌کند و سپس با زن برادرش گرترود (مادر شاهزاده هملت) ازدواج می‌کند. دیودوت
دیودوتس یکم یا دیودوت یکم والی یونانی باختر (باکتریا) بود که در زمان آنتیوخوس دوم شورش کرد و از دولت سلوکی جدا شد و دولت مستقل باختر را تشکیل داد. او در زمان پادشاهی تیرداد یکم دومین شاه اشکانی با او برای مقابله با سلوکوس دوم پادشاه سلوکی همپیمان شد. ویتائوتاس
عموی ویتائوتاس، آلگیرداس تا زمان مرگش حاکم دوکنشین بزرگ لیتوانی بود. آلگیرداس و پدر ویتائوتاس، کشتوتیس، به صورت دوگانه بر لیتوانی حکومت می‌کردند، آلگیرداس بر شرق حکومت و کشتوتیس بر غرب حکومت می‌کردند و کشتوتیس، وظیفه دفاع ضد شوالیه‌های تتونیک را بر عهده داشت. پسر آلگیرداس، یوگایلا تاج و تخت پدرس را به ارث برد. در سال ۱۳۸۰ میلادی، یوگایلا با شوالیه‌های توتنیک علیه کشتوتیس قرارداد بست. زمانی که کشتوتیس این را فهمید، ویلنیوس را تصاحب کرد و یوگایلا را زندانی کرد. هرچند یوگایلا فرار کرد و یک ارتش ضد کشتوتیس آماده کرد. هر دو طرف با یکدیگر مقابله کردند ولی هیچ وقت نبرد واقعی صورت نگرفت. کشتوتیس آمادگی خود را برای مذاکره اعلام کرد اما او و ویتائتوس زندانی شدند و به دژ کروا منتقل شدند. یک هفته پس از آن، به دلایل نامشخصی کشتوتیس کشته شد. کرتیر
کَرتیر یا کَردیر (زبان پارسی میانه: 𐭪𐭫𐭲𐭩𐭫) موبد بلندپایهٔ زردشتی در دوران ساسانی بود که در زمان پادشاهی هفت شاهنشاه ساسانی به ترتیب اردشیر بابکان، شاپور یکم، هرمز یکم، بهرام یکم، بهرام دوم، بهرام سوم و نرسه می‌زیسته‌است. اقدامات کرتیر در زمینهٔ ارتقا جایگاه سنت مزدیسنایی و سرکوب اقلیت‌های دینی دیگر، از جمله یهودیان، مسیحیان، بوداییان، و مانویان پراهمیت پنداشته می‌شود. کلودیوس کائکوس
آپیوس کلودیوس کایکوس ، (ح. ۳۴۰ - ۲۷۳ (پیش از میلاد)) سیاست‌مدار و کارمند کشوری جمهوری روم بود که در ۳۱۲ (پیش از میلاد) شهربان شد. بعدها چنان‌که از نامش برمی‌آید نابینا گشت و پس از ۲۸۰ (پیش از میلاد) که کاملاً پیر بود درگذشت. هراکلیتوس
هراکلیتوس، هراکلیت یا هرقلیطوس (به یونانی: ,"Hērákleitos ho Ephésios") (۴۷۵–۵۳۵ ق. م) از فیلسوفان ایونیایی دورهٔ پیشا سقراطی است، که بنا بر گفتهٔ کاترین آزبورن نویسنده و فیلسوف انگلیسی می‌توان او را تأثیرگذارترین فیلسوفِ این دوره نامید. وی شاهزادهٔ اِفِسوس بود و می‌بایست فرمان‌روای اِفِسوس می‌شد، اما از این سِمَت به نفعِ برادرش کناره گرفت. او از همشهریانش بیزاری می‌جست، و آنان را مورد تحقیر و توهین قرار می‌داد. وی حتی هومر و فیثاغورس که پیش از خودش می‌زیستند را نیز از نقد و تحقیر مستثنی نمی‌کرد و معتقد بود هومر را بایستی از میانِ صفحاتِ کتاب بیرون کشید و تازیانه زد. هراکلیتوس به همین دلیلِ بیزاری از مردم، محل اقامتش را ترک کرد و در کوه‌ها و دشت‌ها زندگی‌اش را ادامه داد. وی در این مدت، از گیاهانِ کوهی تغذیه می‌کرد، که همین عمل، باعثِ ابتلایش به بیماری استسقا شد که از همان بیماری نیز درگذشت. کلودیوس آلبینوس
پس از مرگ پرتیناکس، کوئینتوس آملیوس لیتوس، فرماندهٔ پرتورین‌ها و مردانش که ترتیب این سوء قصد را داده بودند، منصب امپراتوری را به سناتور ثروتمندی به نام دیدیوس ژولیانوس فروختند و او را امپراتور ساختند. اما این موضوع به شورش سربازان مستقر در استان‌های امپراتوری انجامید و بی‌درنگ پس از او پسنیوس نیگر از سوی لژیون‌های مستقر در سوریه، سپتیموس سوروس از سوی نیروهای حاضر در ایلیریکوم و پانونیا و آلبینوس از سوی سپاهیان حاضر در بریتانیا و گل امپراتور نامیده شدند. کریتیاس
کریتیاس یکی از نویسندگان و چهره‌های سیاسی یونان باستان بود. او در آتن به دنیا آمد و با افلاطون رابطه خویشاوندی دوری داشت و یکی از مرتبطان با سقراط بود. او در عصر خودش به دلیل تراژدی‌ها، مرثیه‌ها و نثرهایش مورد توجه قرار گرفت. سکستوس امپریکوس معتقد است که قطعه سیسیفوس از اوست. داردانوس
داردانوس ، در اسطوره‌های یونان، بنیان‌گذار شهر داردانیا است. فرزند زئوس و الکترا بود. او را سر سلسله‌ٔ داردانیان می‌دانند. دیودوتس دوم
دیودوتس دوم تئوس (به یونانی: Διόδοτος Θεός; مرگ در ۲۲۵ پ.م) پسر دیودوتس یکم بود که باکتریا را به استقلال از امپراتوری سلوکی سوق داد و پادشاهی باکتریا را تأسیس کرد. دیودوتوس دوم احتمالاً در كنار پدرش به صورت مشترک، پیش از به تخت نشستنش در حدود ۲۳۵ پ.م، سلطنت می كرد. وی از طریق اتحاد با اشکانیان، مانع تلاش سلوکیان برای ادغام مجدد باکتریا در امپراتوری سلوکی شد. او در حدود سال ۲۲۵ پ.م توسط اوتیدموس یکم کشته شد و اوتیدموس جانشین وی به عنوان پادشاه شد. زندگی دیودوتوس توسط آپولودوروس آرته میتا در تاریخ اشکانی بازگو شد، اما این متن از دست رفته است و منابع ادبی باقی مانده تنها او را گذرا ذکر می کنند. بنابراین، بیشتر جزئیات زندگی و حرفه دیودوتوس باید از علم سکه شناسی بازسازی شود. کاریتاس اتریش
کاریتاس اتریش از نه نهاد مستقل با مسئولیت مالی خود در ائتلاف اتریش تشکیل شده‌است. هماهنگی مرکزی در حال حاضر شامل مایکل لانداو به عنوان رئیس‌جمهور و همچنین دو کلینتر کلینتون کریستوف پتریک شوفتر (دبیرکل برنامه‌های بین‌المللی) و برند واکتر است. هر مؤسسه Caritas تنها دارای مجوز قانونی خود است و به عنوان یک سازمان پشتیبانی برای خدمات اجتماعی عمل می‌کند. اکثر آنها به عنوان یک انجمن تحت قانون کلیسا ثبت شده‌اند. بطلمیوس دوازدهم
بطلمیوس نئوس دیونیسوس تئوس فیلوپاتور تئوس فیلادلفوس (به معنای بطلمیوس، دیونیسوس جدید، خداوندگار دوستدار پدر، خداوندگار دوستدار برادر؛ ۱۱۷–۵۱ پیش از میلاد) معروف به «آولتس»، پادشاه مصر باستان و از اعضای دودمان سلطنتی مقدونی‌نژاد بطالسه بود. لقب او، آولتس، به معنای «فلوت‌زن» است و به علاقهٔ وافر شاه به نواختن فلوت اشاره دارد. داتامش
اشخاص دیگری نیز بودند که اسم *Dātama یا Datámās داشتند. یکی از آن‌ها رهبر کادوسیان‌ها در حمله به قلعه گاداتاس تحت رهبری کوروش بزرگ (۵۵۹-۵۲۹ پ.م.) بود، که در نزدیکی بابل کشته شد. Datámās دیگر، میریاچ (رهبر ۱۰ هزار سواره نظام پارسی) بود که در رژه فاتحانه کوروش شرکت کرده بود. یک *Dātama (ایلامی Da-(ad/ud-)da-ma))، مقام رسمی در زمان داریوش اول (۵۲۲-۴۸۶ پ.م) بود که عملکردش نامشخص است،. نام این شخص در لوح‌های قلعه پرسپولیس چندین بار آمده‌است و احتمالاً شخص دیگری که صاحب مهر پوسپولیتن شماره ۲۰ (احتمالاً از دوران حکومت خشایارشا اول تا اردشیر اول بوده) که مربوط به کتیبه آرامی تکه تکه شده «مهر dtm» است. داتامش، یکی از شاهان کاپادوکیه که در شجره نامه جعلی مرتبط با خاندان کوروش بزرگ لیست شده است، گفته می‌شود که پسر آنافاس، یکی از «۷ پارسی» بوده و او را به تخت پادشاهی نشانده است. او همچنین به عنوان پدر آریا(رَ)منش شناسایی شده‌است. این داتامش به عنوان جنجگوی شجاع و کشته شده در جنگ ستایش شده‌است. در آخر، داتامش پارسی وجود داشته که فرمانده ناوگان ۱۰ کشتی که به سمت کیکلدش در ۳۳۴/۳۳۳ پ.م حرکت کرده اند، در حکمرانی داریوش سوم (۳۳۶-۳۳۰پ.م) می‌زیسته است. در حالی که ناوگان در نزدیکی سیفنوس لنگر انداخته بود، او بوسیله پرتیس مقدونی، مورد حمله قرار گرفت و هشت کشتی او به دست پرتیس افتاد. داتامش توسط بدنه اصلی ناوگان پارسی فرار کرد. ژولیوس سزار
کراسوس ثروتمندترین فرد روم بود که در حقیقت کارزار انتخاباتی سزار برای کنسولی را تأمین‌مالی کرده بود و یکی از نمایندگان برجسته طبقهٔ سواران به‌شمار می‌رفت. پومپیئوس نیز پس از آنکه خط پایانی بر امپراتوری سلوکی کشیده و جنگ مهردادی سوم در شرق را با موفقیّت به پایان رسانده‌بود ژنرالی با بیشترین موفقیّت در کارنامه‌اش بود. روابط میان کراسوس و پومپیئوس از نوع آرمانی‌اش نبود امّا سزار با نبوغ دیپلماتیک ظریف خود توانست آنان را با یکدیگر آشتی دهد؛ چه او به اتحاد میان این دو مرد به‌چشم تنها راهی که با آن می‌توانست به رأس هرم قدرت دست یابد می‌نگریست. کراسوس در حقیقت نفرت بخصوصی نسبت به پومپیئوس داشت، از زمانی‌که پومپیئوس یک تریومف (جشن پیروزی) به‌خاطر پیروزی بر کوینتوس سرتوریوس در هیسپانیا و نیز سرکوبی سومین جنگ بردگان برگزار کرده بود. در این تریومف‌ها بیشترین نقش در پیروزی را به پای پومپیئوس نوشتند درحالیکه کراسوس، معمار حقیقی پیروزیِ پُرفلاکت بر اسپارتاکوس، فقط توانست یک اوواتیو (تریومف کوچک) را جشن بگیرد. اورلیان
مشخصاً اورلیان مدعی جایگاه امپراتوری بود، اما کلودیوس گوتیکوس در برابر اورلیان که در امور انضباطی بسیار سختگیر بود، محبوبیت بیشتر داشت و با عنوان کلودیوس دوم در ۲۶۸ میلادی بر تخت نشست. با این حال او با دادن مقام بالای مجیستر اکوئیتوم به اورلیان، او را به احتمالاً قدرتمندترین شخصیت نظامی امپراتوری روم بدل ساخت. دو سال بعد در ۲۷۰ و هنگامی که کلودیوس آمادهٔ نبرد با وندال‌ها می‌شد، به طاعون مبتلا شد و درگذشت. با مرگ کلودیوس، برادرش کوئینتیلوس جانشین او شد. احتمال اینکه کلودیوس او را وارث خود نامیده باشد، اندک است و گمان می‌رود سپاهیان و سنای روم بار دیگر او را به اورلیان سختگیر ترجیح داده بودند. آگاتینوس
کلودیوس آگاتینوس (Agathinus) پزشک یونان باستان از اهالی اسپارت بود که در نیمهٴ دوم قرن اول میلادی برآمد. ماتیاس کلاودیوس
ماتیاس کلاودیوس (؛ – ) یک شاعر، و خبرنگار اهل آلمان بود. تیمائوس (افلاطون)
مباحثه یک روز پس از توضیح اظهارات الگوی سقراط رخ داد. در آثار افلاطون چنین مباحثی در حضور عموم تحقق میافت. سقراط احساس کرد مباحث ارائه شده وی در این خصوص برای جلب انظار کافی نیست. هرموکراتس تمایل داشت به سقراط کمک کند و اشاه کرد که افلاطون فقط علل و شرح وقوع (20b) را میداند. افلاطون در ادامه داستان سفر سولن (مقنن یونانی) به مصر را در جایی که موضوع آتلانتیس را می‌شنود و اینکه چگونه بعدها آتن یکی از بهترین مناطق برای به راه انداختن آتش جنگ علیه آتلانتیس بود اشاره می‌کند. افلاطون معتقد است که او خود می‌تواند پیشروی کند و اشاره می‌کند که تیمائوس قادر به ارائه شرح وقوع از نقطه آغاز جهان، به انسان می‌باشد. داستان آتلانتیس به کریتاس واگذار شد و محتوای اصلی مباحثه و تفسیر آن به کمک تیمائوس ادامه یافت. نرون
اما حکومت بر روم زیر نام امپراتور کلودیوس اگریپینا را راضی نمی‌کرد؛ بنابراین احتمالاً برنامه قتل کلودیوس را کرد و خود پسرش را همچون پادشاهان قدیم با مقدس‌ترین جامه و علامتهای رسمی امپراتور آراست، و در کنار نرون بر تخت سلطنت نشست و خود را الهه پرهیزکار، فلیکس آگوستا، امپراتریس بزرگ و استبدادی همه رومیان اعلام کرد و نخستین زنی بود که به فرمانروایی امپراتوری روم رسید. اما او قبل این کارها برای محکم کردن موقعیت و جایگاه نرون، او را به عقد دختر کلودیوس، اکتاویا درآورد در همین زمان همه چیز به خواست و میل اگریپینا بدون هیچ مشکلی پیش می‌رفت، اما مدتی بعد کلودیوس شروع به بهانه‌گیری کرد، انگار که از ازدواج نرون با دخترش و همچنین از دادن اقتدار، آزادی و نفوذی گسترده به اگریپینا پشیمان شده باشد. آئولوس هیرتیوس
در ۱۵ مارس ۴۴ ق. م سزار ترور شد و هیرتیوس از مارکوس آنتونیوس ــ که قصد داشت انتقام مرگ سزار را بگیرد ــ پشتیبانی کرد تا اینکه سیسرون او را قانع ساخت از جناح سناتورها طرفداری کند. سپس در قامت کنسولِ سال ۴۳ ق. م می‌بایستی به‌همراه کنسول دیگر یعنی پانسا (هر ساله دو کنسول انتخاب می‌شدند) و نیزگایوس اوکتاویانوس روانه مودنا شود، جایی که آنتونیوس ــ که اکنون به دشمن هیرتیوس بدل شده بود ــ در حال قشون‌کشی به‌آنجا بود تا با یکی از قاتلین سزار به‌نام دکیموس بروتوس بجنگد. در نبرد مودنا هر دو کنسول کشته شدند: ابتدا هیرتیوس در ۲۱ آوریل در طول نبرد درگذشت و سپس پانسا بر اثر جراحت در ۲۳ آوریل. کلودیوس آلبینوس
کلودیوس آلبینوس (زادهٔ پیرامون ۱۵۰ – درگذشتهٔ ۱۹ فوریهٔ ۱۹۷) از غاصبان امپراتوری روم بود که در سال ۱۹۳ و پس از به‌قتل رسیدن پرتیناکس، امپراتور وقت از سوی لژیون‌های مستقر در بریتانیای روم و هیسپانیا امپراتور نامیده شد. کلود ماتیو گاردان
کلود ماتیو، کنت دو گاردان (زاده ۱۱ ژوئیه ۱۷۶۶ در مارسی، فرانسه - درگذشته ۳۰ ژانویه ۱۸۱۸ در سن میشل لوبزرواتوار، آلپ-دو-اوت-پرووانس، فرانسه) افسر فرانسوی و رئیس هیئت اعزامی ناپلئون بناپارت در عهد فتحعلی‌شاه قاجار بود. وی پیش از انقلاب فرانسه در سواره نظام منصب سروانی داشت و از ۱۷۹۲ به بعد در نتیجه شجاعت‌هایش زودتر از آن‌چه می‌بایست ترقی کرد، تا اینکه ژنرال مورو سردار معروف فرانسوی در ۱۷۹۹ او را منصب سرتیپی داد و در ۱۸۰۴ فرمانده پاسبانان شخصی و در ۱۸۰۵ آجودان ناپلئون شد. در ۱۸۰۷ مأمور ایران شد و پس از بازگشت از این سفر در ۱۸۰۹ چون چنان‌که می‌بایست از عهده مأموریت بر نیامده بود، از نظر ناپلئون افتاد و پس از چندی لقب کنت و بیست و پنج هزار فرانک به او انعام دادند. بار دیگر در سال ۱۸۱۱.م در مأموریت نظامی که در پرتغال به او محول شده بود نیز شکست خورد و باز از نظر ناپلئون افتاد، ولی بار دیگر به کار برگشت و در دوره صد روزه ناپلئون جزو افسران زیر دستش بود. کوئینتیلوس
کوئینتیلوس برادر امپراتور کلودیوس گوتیکوس بود که پس از مرگ او در ۲۷۰ به امپراتوری روم رسید. روایات گوناگونی در رابطه با چگونگی انتخاب او وجود دارد. برخی منابع از برگزیدن او توسط سنای روم سخن به میان می‌آورند و بعضی دیگر از انتخاب او توسط سپاه تحت فرمانش حکایت دارند. با این حال کوئینتیلوس نتوانست حمایت لژیون‌های حاضر در پانونیا را جلب نماید و آنها فرماندهٔ خود اورلیان را به امپراتوری برگزیدند. این موضوع سبب شد تا سربازان تحت فرمان کوئینتیلوس نیز به او پشت کرده و به اورلیان بپیوندند. داریوش پنتوس
طبق گفته‌های آپیان، مارک آنتونی پادشاهان تحت‌الحمایه را در مناطق شرقی امپراتوری روم که به شرط فرمانبرداری، تحت کنترل وی بودند، به رسمیت شناخت. در آناتولی، داریوش، پسر فرناک دوم و نوه مهرداد ششم، در پنتوس، پلمون که بخشی از کیلیکیه و آمینتاس در پیسیدیا به عنوان حاکم منصوب شدند. در سال ۳۷ قبل از میلاد، قبل از جنگ آنتونی با اشکانیان، هنگامی که او در حال آماده‌سازی برای جنگ پیش از زمستان در آتن و سپس در زمستان ۳۷/۳۶ پیش از میلاد بود. سلطنت داریوش کوتاه مدت بود. استرابو نوشت که پلمون و Lycomedes of Comana به ارشک یکی از فرزندان فرناک دوم در Sagylium حمله کردند، زیرا او "در حال بازی خاندان بود و بدون مجوز هیچکدام از بخشداران [روم] به دنبال انقلاب بود … " و در نهایت فرار کرد و به کوه‌ها گریخت در حالی که گرسنه بود و بخاطر مقررات پومپه بدون آب هم بود؛ زیرا سه دهه قبل پومپه مقرراتی وضع کرده بود که چاه‌ها به وسیله سنگ پر شده و مانع از جلوگیری از پنهان شدن سارقین در کوه‌ها شوند. ارشک در نهایت اسیر و کشته شد. کاسیوس دیو پلمون را به عنوان «پادشاه آن بخش از پونتوس که در مرز کاپادوکیا بود قرار دارد». احتمالاً، پلمون به عنوان پاداش برای سرکوب تلاش ارشک برای به دست گرفتن تاج و تخت پادشاه به عنوان پادشاه پونتوس منصوب شد. پنتوس، که به یک استان رومی تبدیل شده بود، باید به چندین پادشاه تحت‌الحمایه اختصاص داشت که مناطق مختلف آن را اداره می‌کردند. ما نمی‌دانیم که چگونه داریوش درگذشت و ارشک که در تلاش بود تا جانشین بشود آیا یک غاصب بود یا خیر. سلطنت داریوش باید کمتر از یک سال به طول انجامیده باشد زیرا کاسیوس دیو هنگامی که درگیر جنگ مارک آنتونی علیه اشکانیان در ۳۶ سال پیش از میلاد بود، از پلیمون به عنوان پادشاه پونتوس یاد می‌کرد. نیکولاس جی. کلیتون
نیکولاس جوزف کلیتون متولد ۱۸۴۰ در جمهوری ایرلند، معمار آمریکایی ایرلندی-تبار قرن نوزدهم بود. کرزوس
کرزوس (به انگلیسی: Croesus؛ تلفظ: kri:səs، یا: CREE-sus؛ به یونانی: Κροῖσος) (از ۵۹۵ تا حدود ۵۴۷ پیش از میلاد) پادشاه لیدیه بود. کلودیوس گوتیکوس
کلودیوس دوم پس از در دست گرفتن قدرت به سرعت اقدام به سرکوب شورش اورئولوس نمود و قبیلهٔ آلامانی که توسط شورشیان به خدمت گرفته شده بود را از ایتالیا بیرون راند. با این حال حکومت کوتاه‌مدت او تنها در مناطق مرکزی امپراتوری به رسمیت شناخته می‌شد. کلودیوس دوم تلاش کرد تا بار دیگر استان‌های غربی را که تحت فرمان امپراتوران راین درآمده بودند به فرمانبرداری از حکومت روم درآورد اما نتیجه‌ای در برنداشت. علی‌رغم این شکست او موفق شد تا با نابود کردن نیروهای مهاجر گوت در نزدیکی نایسوس (نیش امروزی در صربستان) در موئسیا در ۲۶۹، موفقیت بزرگی را در مناطق تحت فرمان خود به‌دست آورده و به «کلودیوس گوتیکوس» معروف شود. شاهنشاهی هخامنشی
پس از آنکه تهاجم کیمیری‌های آناتولی، گردیوم پایتخت فریگیه را در سال ۶۷۶ پ. م ویران ساخت، لیدیه مهم‌ترین پادشاهی منطقه بود. سارد، پایتخت لیدیه، در حدود هفتاد کیلومتری کرانهٔ غربی ترکیه کنونی قرار داشته‌است. کرزوس افسانه‌ای بر لیدیه فرمان می‌راند و به سبب داشتن طلا و دادن هدیه‌های سخاوتمندانه به کاهنهٔ عبادتگاه دلفی مشهور شده بود. کرزوس پس از شنیدن پاسخ دو پهلوی دلفی که: «کرزوس پس از گذشتن از رود هالیس یک امپراتوری بزرگ را نابود خواهد کرد.» تشجیع شد که به ایرانیان حمله برد. کتزیاس
کتزیاس یا کتسیاس تاریخ‌نگار و پزشک یونانی بود. وی از شهر کنیدوس از مستعمره‌های یونانی دوری‌ها در آسیای کوچک بود. او میان سال‌های ۴۱۵ تا ۳۹۸ پیش از میلاد، پزشک پروشات همسر داریوش دوم و اردشیر دوم پادشاه هخامنشی بود. کتزیاس بمدت هفده سال در دربار اردشیر می‌زیست. کریستوفر کلیویس
در نظام یسوعی، کلیویس تقریباً به تنهایی مسؤل تنظیم یک برنامه درسی دقیق ریاضیات در عصری بود، که ریاضیات اغلب توسط فیلسوفان و هم‌چنین یسوعیان همکار مانند «بنیتو پریرا» مورد تمسخر قرار می‌گرفت. در منطق، قانون کلیویس (استنباط صدق یک قضیه از ناهماهنگی نفی آن) به نام او نام‌گذاری شده‌است. مرتضی‌قلی خان شاملو
مرتضی‌قلی‌خان شاملو (درگذشت ۱۱۰۰ ه‍. ق) فرزند حسن شاملو از شکسته‌نویسان مشهور سده یازدهم و حاکم‌‍ هرات و از امرای دربار شاه سلیمان صفوی بود. هرات در آن روزگار از ولایات مهم ایران به شمار می‌رفت. عده‌ای اعتقاد دارند در اواسط قرن یازدهم سومین خط خالص ایرانی یعنی شکسته‌نستعلیق با تغییر دادن خط نستعلیق توسط مرتضی قلی خان شاملو ابداع شد. اوریچالکوم
Orichalcum یا aurichalcumیک فلز خاطرنشان شده در چندین نوشته باستانی، شامل داستان آتلانتیس در "کریتیاس" از افلاطون است. کریتیاس (۴۶۰–۴۰۳ قبل از میلاد) ادعا می‌کند که اوریچالکوم از لحاظ ارزش مادی بعد از طلا در رده دوم قرار دارد و در بسیاری از نقاط آتلانتیس در دوران باستان پیدا و استخراج شده‌است، اما در زمان خود کریتیاس، تنها نام اوریچالکوم شناخته شده بود. گایوس فلاویوس فیمبریا
فیمبریا به عنوان لگاتوس (ژنرالِ) گایوس والریوس فلاکوس در 86 پیش از میلاد به آسیا (استان روم) فرستاده شد امّا با وی اختلاف پیدا کرد و معاف شد. وی با سودجستن از غیبت فلاکوس و نیز نارضایتیی که بر اثر سخت‌گیری‌ها و حرص و طمع وی در سربازان پدید آمده بود، شورشی علیه او (فلاکوس) ترتیب داد که به مرگش انجامید. سپس خود شخصاً فرماندهی ارتش را عهده‌دار شد و موفقیّت‌های متعددی در برابر مهرداد ششم (پنتوس) کسب کرد و او را در اسپارت شکست داد. اردشیر یکم (هخامنشی)
پس از انعقاد پیمان صلح کالیاس، آتنی‌ها بر آن شدند تا زخم‌های گذشته خود را مرهم نهند، هم از نظر خسارت انسانی و هم از نظر امور اقتصادی، صدماتی که جنگ‌های درازمدت بر آن‌ها وارد کرده بود. اکنون دورانی آغاز شده بود که تقریباً برای مدت دو دهه ادامه یافت، در خلال این مدت نیروهای طرفین برابر هم بودند، از سوی دیگر امکانات فراوانی برای بازرگانی مسالمت‌آمیز و بدون مانع، فراهم شده بود و همین‌طور هم برای رشد اقتصادی، صلح یاد شده هم موقعیت فنیقی‌ها را به ویژه در قبرس مستحکم نمود؛ مثلاً منطقه ایرالیون که در گذشته در دست یونانی‌ها بود، به دست شاه فنیقی شهر کیتیون افتاد. در سالامیس واقع در قبرس که در سابق شاهان یونانی‌تبار فرمانروایی می‌کردند، اکنون مقام‌های فنیقی مهم‌ترین پست‌ها را در اختیار داشتند. خدای جنگ (کمیک)
چندین تن از خدایان المپی، آرتمیس، هادس، هلیوس، هرمس و پوزئیدون تصمیم می‌گیرند با آرس یک شرط‌بندی کنند. هر خدا یک قهرمان انتخاب می‌کند که به دنبال آمبروزیا است و هرکس برنده شود پاداش‌هایی دریافت می‌کند (مانند مجسمه‌های مختلف از او در سراسر یونان). کریتوس دو تا از قهرمانان، هرودیوس و پوتیا را به قتل می‌رساند و حملات جانوران مختلف که خدایان به سوی او فرستاده‌اند را خنثی می‌کند. هادس که ناامید شده بود کاپیتان نیکوس را به قتل می‌رساند و مقام کاپیتان به کریتوس می‌رسد.داناس توسط آلریک کشته می‌شود و او سر آلریک را برای به نگه داشتن قدرت جادویی‌اش نگه می‌دارد. کریتوس «درخت زندگی»، منبع جادوی آمبروزیا را کشف می‌کند که برروی جزیره‌ای کوچک قرار دارد و با سریون روبه‌رو می‌شود. پس از آنکه به‌طور نزدیکی زنده سوزانده شد، کریتوس رقیب خود را شکست داد و او را غرق دریا کرد و با موفقیت آمبروزیا را به دست می‌آورد اما زمانی که او و سربازان اسپارتی در حال ترک جزیره بودند، توسط گله‌ای از سربازان آلریک به آن‌ها حمله می‌شود. پس از آنکه هادس شکست سربازان بربری آلریک توسط اسپارتی‌ها را متوجه می‌شود، تلاش می‌کند که سربازان اسپارتی را به دنیای مردگان بفرستد. آلریک از سر داناس برای اظهار کردن رخ استفاده می‌کند تا به کریتوس حمله کند اما او با یک پرنده که توسط آمبروزیا ساخته شده بود فرار می‌کند. کریتوس آلریک را در یک رخ گرفتار شده تعقیب می‌کند و با دانستن اینکه سربازان اسپارتی با افتخار مرگ برای اسپارت به دنیای مردگان می‌روند، کریتوس و آلریک به نبرد می‌پردازند. در حین نبرد، خیک آمبروزیا سوراخ می‌شود و به هر دو تن از آن می‌پاشد. آلریک به‌طور فجیعی کریتوس را زخمی می‌کند که به کمک آمبروزیا زنده ماند. دکیموس یونیوس بروتوس آلبینوس
با این حال دکیموس بروتوس یکی از توطئه‌کنندگانی بود که دیکتاتور را در نیمه‌مارس ۴۴ قبل از میلاد به قتل رساندند. سزار خود به دکیموس بروتوس بسی اعتماد داشت به‌حدی که هیچگاه به نیت وی سوءظن نداشته و در وصیت‌نامه خود او را دومین وارث خود نامیده‌بود. پس از قتل سزار، دکیموس با مارکوس آنتونیوس (کنسول آن سال) دشمن شد. با آغاز سال ۴۳ قبل از میلاد، هنگامی‌که مارکوس آنتونیوس قصد داشت استان گالیا کیسالپینا را از او بگیرد، دکیموس به تندی واکنش نشان داد و به موتینا (مودنای امروزین) عقب‌نشینی کرد. هنگامی که دکیموس در مودنا محاصره شد، سنا (با تلاش سیسرون) آنتونیوس را «دشمن عامه» شناخت و ارتشی تحت رهبری کنسول‌های آن سال یعنی گایوس ویبیوس پانسا و آئولوس هیرتیوس و همچنین گایوس اوکتاویانوس نوزده‌ساله را ــ که به دور خود کهنه‌سربازان پدرخوانده‌اش (سزار) را جمع‌آوری کرده‌بود ــ با هدف رهایی دادن دکیموس بروتوس از محاصره فرستاد. آنتونیوس در موتینا مغلوب شد و با باقی ارتش به گالیا ناربوننسیس عقب‌نشست. در این هنگام سنا برای دکیموس بروتوس یک تریومف اعلام کرد. کلودیوس
تیبریوس کلودیوس سزار آگوستوس ژرمانیکوس (۱ اوت ۱۰ پ. م - ۱۳ اکتبر ۵۴) چهارمین امپراتور روم از دودمان ژولیو کلودین بود. فلاویوس آییتیوس
فلاویوس آییتیوس (زادهٔ در حدود ۳۹۰ - درگذشتهٔ ۴۵۴) ژنرال رومی اهل موئسیا بود. او در ۴۳۳ به مقام کنسولی رسید و در همان سال فرماندهٔ ارشد سپاهیان شد. او به‌مدت ۲۰ سال توانست از سرزمین‌های امپراتوری روم در برابر متجاوزان و بربرها محافظت نماید و اوج موفقیت‌هایش پیروزی بر هونهای تحت رهبری آتیلا در شالون طی نبردی به همین نام نبرد شالون در ۴۵۱ بود. با این حال سه سال بعد در ۴۵۴، امپراتور والنتینیان سوم که بزرگی نام آییتیوس باعث آزردگی خاطرش شده بود، با دسیسه پترونیوس ماکسیموس او را با ضربهٔ دشنه‌ای به قتل رساند. نبردهای کوروش بزرگ
عموماً، آغاز جنگ ایران و لیدیه را در سال ۵۴۷ پیش از میلاد دانسته‌اند. در جنگی که بین کورش بزرگ و کرزوس پادشاه لیدیه درگرفت، کوروش در «کاپادوکیه» به کرزوس پیشنهاد کرد که پیرو ایرانیان شود. کرزوس این پیشنهاد را نپذیرفت و جنگ بین‌شان آغاز گردید. سرانجام جنگ سختی در «پتریوم» پایتخت هیتی‌ها روی داد، در این نبرد نظم اسبان لیدیایی بر اثر بوی شترهای ایرانیان از هم گسیخت. کرزوس به سمت سارد فرار کرد و در آنجا بست نشست. کورش شهر را دوره کرد و کرزوس را دستگیر نمود. لیدیه گرفته شد و به عنوان یکی از استان‌های ایران به‌شمار آمد. هر چند باستانشناسان پس از هجده حفاری نتوانستند به ارگ کرزوس دست پیدا کنند، اما لایه‌های سوخته و پیکان‌های مانده از حملهٔ ایرانیان را یافتند. کرزوس از این پس مشاور بزرگ هخامنشیان شد. پس از گرفتن لیدی، کوروش متوجه شهرهای یونانی شد و از آن‌ها نیز، تسلیم بی‌اما و اگر را خواست که یونانیان نپذیرفتند. در نتیجه شهرهای یونانی یکی پس از دیگری گرفته شدند. رفتار کوروش با شکست‌خوردگان باعث خوشبینی مردم آسیای صغیر نسبت به او شد. توالی تاریخی جنگ‌های کوروش، پس از فتح آسیای صغیر مبهم باقی مانده‌است. کوروش مسئولیت فتح شهرهای آئونیان را در ساحل دریای اژه و بقیهٔ آسیای صغیر را به فرماندهانش واگذار کرد و به اکباتان برگشت تا مقدمات تسخیر بابل، باختر، سرزمین سکاها و بالأخره مصر را فراهم نماید. اینکه چرا کوروش منتظر پایان کارها در آسیای کوچک نشده و با شتاب به درون ایران بازگشته، می‌تواند ناشی از این باشد که نبرد کوروش با کرزوس بی‌موقع بود و حمله از طرف پادشاه لیدیه صورت گرفت زیرا پس از انقراض دولت ماد، اوضاع ثابتی بر ایران حاکم نبوده و او می‌بایست به امور شرقی رسیدگی می‌کرد. مورخان یونانی دربارهٔ جنگ‌های کوروش در قسمت‌های شرقی ایران سکوت کرده‌اند و به جز هرودوت که آن هم به‌طور مختصر به این جنگ‌ها اشاره می‌کند، دیگران مطلبی ننوشته‌اند. داریوش نام ساتراپ‌های تحت فرمان امپراتوری هخامنشی را در سنگ‌نبشته‌های بیستون، تخت جمشید و نقش رستم ذکر می‌کند که نام سرزمین‌های شرقی ایران نیز در میان آنان است. در بند ششم سنگ‌نبشتهٔ داریوش در بیستون، وی به نام بیست و دو سرزمین اشاره می‌کند که امپراتوری او را تشکیل می‌دهند و چون در زمان نوشتن این سنگ‌نبشته، فقط سه سال از فرمانروایی داریوش می‌گذشت و این مدت هم صرف فرونشاندن شورش‌ها شده بود، می‌بایست این سرزمین‌ها در دوره‌های قبل به امپراتوری هخامنشی افزوده شده باشند؛ دوران پادشاهی کمبوجیه کوتاه بود و او تنها توانسته بود مصر را فتح کند. پس بی‌گمان این سرزمین‌ها را که در سنگ‌نبشتهٔ بیستون از آن‌ها به‌عنوان بخشی از پادشاهی هخامنشی نام برده شده، باید کمابیش همان سرزمین‌هایی بدانیم که به‌دست کوروش به امپراتوری هخامنشی افزوده شده بودند. این ایالات شامل «پارت»، «زرنگ»، «هرات»، «خوارزم»، «باختر»، «سغد»، «گندار»، «ثه‌تَگوش» و «اَرَخواتیش» است. جنگ داخلی سزار
پس از برخوردهایی که میان باندهای تیتوس آنیوس میلو (از اپتیمات‌ها) و پوبلیوس کلادیوس پولکروس (از پوپولارها) رخ داد و به کشته شدن دومی انجامید (۱۸ ژانویه ۵۲ پیش از میلاد)، سزار و پومپیئوس مخفیانه با یکدیگر موافقت کردند بر ضد میلو عمل کنند. فعالیت‌هایی که متعاقب آن انجام گرفتند سنا را واداشتند که پومپیئوس را ــ به پیشنهاد بیبولوس و با تأیید کاتوی کوچک ــ برای سال ۵۲ ق. م به منصب «کنسول بدون همکار» بگمارند. این اقدام دو علت داشت: پاتریسی‌ها با نفرتی که از دیکتاتوری داشتند با این عنوان حداقل به‌طور اسمی از دیکتاتوری اجتناب می‌کردند؛ افزون بر آن با اعطای چنین قدرت زیادی به پومپیئوس می‌توانستند او را اغوا کنند که در برابر سزار (که بیشتر از پومپیئوس مورد نفرت پاتریسی‌ها بود) به خدمت آنان درآید. می‌افزاید که انتصاب پومپیئوس به عنوان «کنسول بدون همکار» در فوریه ۵۲ پیش از میلاد شوکی به تریوم‌ویرات وارد کرد، تریوم‌ویراتی که اکنون با مرگ کراسوس بدون سر شده بود. پونتیوس پیلاطس
پونتیوس پیلاطس ( ؛ "Póntios Pilátos") والی یهودا در بین سال‌های ۲۶ تا ۳۶ پس از میلاد بود. شهرت وی بیشتر به علت محاکمه عیسی بود که بر خلاف میلش به تصلیب عیسی حکم کرد. پونتیوس پیلاطس از سوی امپراتور تیبریوس منصوب شده‌بود. هراکلیتوس
فلسفه و نخستین فیلسوفانِ یونانی در ایونیه، در غرب آناتولی، در سدهٔ ششم پیش از میلاد پدیدار شدند. این مکان در آموختن دانش به یونانیان بسیار پراهمیت است، چنان‌که می‌توان گفت ایونیه، مهدِ تفکر یونانی است؛ و از طرفی می‌توان همین لقب را به میلتوس داد و گفت میلتوس نیز مهد تفکر ایونیه است. میلتوس زادگاه نخستین فیلسوفِ شهیرِ ایونیه است: تالس. کراتینوس
کراتینوس (زادهٔ در حدود ۵۱۹ پیش از میلاد - درگذشتهٔ ۴۲۳ پیش از میلاد) شاعر طنزپرداز یونانی و یکی از سه کمدی‌نویس بزرگ یونان باستان (درکنار اوپولیس و آریستوفان) بود. شاهنشاهی هخامنشی
عموماً، آغاز جنگ ایران و لیدیه را در سال ۵۴۷ پیش از میلاد دانسته‌اند. در جنگی که بین کوروش بزرگ و کرزوس پادشاه لیدیه درگرفت، کوروش در «کاپادوکیه» به کرزوس پیشنهاد کرد که پیرو ایرانیان شود. کرزوس این پیشنهاد را نپذیرفت و جنگ بین‌شان آغاز گردید. سرانجام جنگ سختی در «پتریوم» پایتخت هیتی‌ها روی داد، در این نبرد نظم اسبان لیدیایی بر اثر بوی شترهای ایرانیان از هم گسیخت. کرزوس به سمت سارد فرار کرد و در آنجا بست نشست. کوروش شهر را دوره کرد و کرزوس را دستگیر نمود. لیدیه گرفته شد و به عنوان یکی از استان‌های ایران به‌شمار آمد. هر چند باستانشناسان پس از هجده حفاری نتوانستند به ارگ کرزوس دست پیدا کنند، اما لایه‌های سوخته و پیکان‌های مانده از حملهٔ ایرانیان را یافتند. کرزوس از این پس مشاور بزرگ هخامنشیان شد. پس از گرفتن لیدی، کوروش متوجه شهرهای یونانی شد و از آن‌ها نیز، تسلیم بی‌اما و اگر را خواست که یونانیان نپذیرفتند. در نتیجه شهرهای یونانی یکی پس از دیگری گرفته شدند. رفتار کوروش با شکست‌خوردگان باعث خوشبینی مردم آسیای صغیر نسبت به او شد. کوروش، گرفتن آسیای صغیر را به پایان رساند و سپس متوجه مرزهای خاوری شد. زرنگ، رخج، مرو و بلخ، یکی پس از دیگری در زمره استان‌های تازه درآمدند. کوروش از جیحون گذر کرد و به سیحون که مرز شمال خاوری کشور بود، رسید و در آنجا شهرهایی سخت‌بنیاد، برای جلوگیری از یورش‌های مردم آسیای مرکزی ساخت. کوروش در بازگشت از مرزهای خاوری، عملیاتی در درازای مرزهای باختری انجام داد. ناتوانی بابل، به واسطه بی‌کفایتی نبونعید، پادشاه بابل و فشارهای مالیاتی، کوروش را متوجه آنجا کرد. بابل بدون جنگ شکست خورد و پادشاه آن دستگیر شد. کوروش در همان نخستین سال پادشاهی خود بر بابل، فرمانی بر اساس آزادی یهودیان از بند و بازگشت به کشور و دوباره‌سازی پرستش‌گاه خود در بیت‌المقدس پخش کرد. او دیگر بردگان را هم آزاد کرد، و به گونه‌ای برده‌داری را از میان برداشت. کاتو
کاتو (ولادت ۲۳۵ ق م. وفات ۱۴۹ ق م) معروف به کاتوی بزرگ یا کاتوی کنسور با نام کامل مارکوس پورکیوس کاتو سناتور و تاریخ‌نویس اهل روم باستان بود. او برای محافظه‌کاری و ضدیتش با هلنیسم شناخته شده‌است. کاتوی بزرگ جد کاتوی کوچک، یکی از رقبای ژولیوس سزار است. آلگیرداس کلیمایتیس
به احتمال زیاد کلیمایتیس افسر ارتش لیتوانی بوده‌است. در طول سال‌های پیش از جنگ، وی سردبیر روزنامه تبلیغاتی "Dešimt centų" (ده سنت) بود. نگرش‌های او به ضد کمونیسم و یهودستیزی تغییر کرد. او بعدها به جنبش Voldemarininkai پیوست. کلودیوس آلبینوس
آلبینوس از نظر بدنی مردی زیبا و قوی بود. او همچنین فرمانده‌ای بود با تجربه و گاه بی‌رحم. او یک یا دو پسر داشت که همراه با مادرشان به فرمان سوروس اعدام شدند. همچنین گفته می‌شود که او رساله‌ای نیز در زمینهٔ کشاورزی و مجموعه داستان‌هایی با عنوان Milesian را نوشته بود. دکیموس یونیوس بروتوس آلبینوس
دکیموس یونیوس بروتوس برخواسته از خانواده‌ای پاتریسی و فرزند مردی به همین نام ــ که در سال ۷۷ پیش از میلاد کنسول روم بوده ــ و همسر او به‌نام سمپرونیا بود. بعدها توسط آئولوس پُستومیوس آلبینوس به فرزندخواندگی پذیرفته شد و بدین‌ترتیب دکیموس یونیوس بروتوس آلبینوس نامیده‌شد. نرون
بعد از ازدواج اگریپینا با کلودیوس او به عنوان همسر و امپراتریس امپراتور روم در قدرت بود و می‌توانست به راحتی پسرش را بعد از مرگ شوهرش امپراتور کند، او توانست به تدریج و آرام آرام همه قدرت امپراتوری را در نهان در دست بگیرد و گرچه کلودیوس پسری به نام «بریتانیکوس» (Britannicus) داشت، اما او به خاطر این که کودکی بیمار بود، از رده رقابت به راحتی توسط اگریپینا کنار رفت و نرون ۱۳ ساله با اقتدار بزرگ و نیرنگ‌های کامل مادرش و همچنین بخاطر یوره مارتیس (به واسط حق مادر) چرا که اگریپینا از وارثان و نوادگان اصلی امپراتوری و دودمان ژولیو کلودین بود به عنوان جانشین کلودیوس انتخاب شد. آگریپینا به دلیل زن بودنش، نمی‌توانست هیچ‌گاه امپراتور بشود اما می‌توانست با امپراتور شدن پسرش امپراتوری روم را برحق خودش بدون هیچ مشکلی در کنترل خود به تنهایی بگیرد، اما قبل از آن باید موقعیت خود را در دوره امپراتور کلودیوس تأمین می‌کرد، قاعدتاً اگریپینا در طول سلطنت شوهرش باید به پشت پرده می‌رفت و به جلسات سنا روم گوش داد و تماشا می‌کرد؛ اگریپینا در طول چند سال از سال ۵۰ تا ۵۴ میلادی ظاهراً همین کار را کرده‌است و در سنا در پشت پرده ظاهر می‌شده، اگریپینا در تمام جلسات و مراسم‌های رسمی با ظاهری فروتنانه پشت سر امپراتور پیر و ناتوان گام برمی‌داشت، اما در تمام این مدت ظاهراً زمام همه امور حکومت را بیشتر و محکم‌تر از امپراتور درپنجه‌های خود با حیله‌گری می‌فشرد و نقش بی‌سابقه و برجسته ای را در خانوادگی ژولیو-کلودین و مناسبات قدرت در امپراتوری ایفا کرد. یوهان مارتین کلادینیوس
او در سال ۱۷۱۰ در ویتنبرگ متولد شد و در همین شهر به تحصیل و تدریس فلسفه و الهیات مشغول شد به طوری که در سال ۱۷۴۲ توانست به درجهٔ استادی برسد. بعد از آن در شهر ارلانگن اقامت گزید و تا هنگام مرگ در ۱۷۵۹ در همین شهر ماند و تدریس کرد. کلادینیوس با وجود این‌که تنها ۴۹ سال زندگی کرد اما آثار مختلفی در حوزه‌های الهیات، تاریخ، فلسفه و تعلیم و تربیت از خود به جا گذاشت. آثاری که در شکل‌گیری و توسعهٔ هرمنوتیک روشنگری نقش اساسی داشتند و هرمنوتیک فلسفی آلمان را شکل برجسته‌تر بخشیدند. از جملهٔ این آثار کتاب "علم تاریخ" (۱۷۵۲) و "برترین فلسفهٔ جدید" (۱۷۵۰) است. از کتاب "مقدمه‌ای بر تأویل صحیح گفتارها و نوشتارهای عاقلانه" (۱۷۴۲) هم به عنوان اولین اثر نظام‌مندی یاد شده که در فلسفهٔ تأویل در آلمان منتشر شده است. کلیتوس اهل ایلیریا
پس از سه روز متارکهٔ موقت جنگ، اسکندر اردوی تاولانتی را محافظت‌نشده یافت و با استفاده از تاریکی شب ایلیریایی‌ها را تارومار کرد. کلیوتس از این غائله گریخت و تاج و تختش را با پرداخت خراج به پادشاهی مقدونیه حفظ کرد. کراتوس
کراتوس پسر پالاس و استوکس و برادر نیکه، زلوس و بیا در افسانه‌های یونان باستان است.  "کراتوس" نمایشگر نیرو، توانمندی و فرمانروایی بود. او همراه برادر و خواهرانش به همراهی زئوس پرداخت و فرمان‌های زئوس را بکار بست. دیدگاه آیسخولوس دربارهٔ کراتوس، پیروی کورکورانه او از زئوس و ناتوانی در دریافت دیدگاه و بخشش کسانی است، که مانند او از زئوس پیروی نمی‌کنند، است، او پسر ناتنی زئوس و هرا است و بعد از مدتی زئوس و پوزئیدونو هادس تصمیم گرفتند که برای کشتن ارس او را انتخاب کنند که کراتوس موفق به کشتن خدای جنگ یعنی ارس شد و بر تخت پادشاهی خدای جنگ نشست و با کشتن برادرش ارس خدای جنگ شد، کراتوس بعد از مدتی با عموهایش و با پدرش زئوس بد شدند و داستان‌هایی به وجود آمد و کراتوس عموهایش و جد و خاندانش را در طی انتقامش کشت و در آخر خودکشی کرد اما دوباره توسط زنانی خبیث از جهنم بیرون آمد و بعد از کشتن آن خواهران کراتوس خانه آش را آتیش زد و به روستایی در نروژ رفت و سپس با پسر ناتنی خودش یعنی آترئوس زندگی کرد. آئولوس هیرتیوس
آئولوس هیرتیوس یک نظامی، تاریخ‌نگار و سیاستمدار اهل جمهوری روم بود که متصدی منصب کنسولی پس از قتل ژولیوس سزار بود. او در کنار ژولیوس سزار در طول جنگ‌های گالی از سال ۵۴ قبل از میلاد یک لگاتوس (فرمانده یک لژیون) بود و سپس تحت نظر پومپیئوس در ۵۰ ق. م خدمت کرد. در طول جنگ داخلی میان سزار و پومپیئوس (۴۹ ق. م) در جناح سزار قرار گرفت و نخست در هیسپانیا ــ شاید به‌عنوان تریبون سربازان ــ و سپس در آسیای صغیر خدمت کرد. دومیتیان
دومیتیان در ۲۴ اکتبر ۵۱ در روم زاده شد. او کوچکترین پسر تیتوس فلاویوس وسپاسیانوس، امپراتور وقت روم بود که تا مدت‌ها زیر سایهٔ محبوبیت برادر بزرگش تیتوس به سر می‌برد. با مرگ وسپاسیان، تیتوس جانشین او شد ولی پس از مدت کوتاهی بر اثر بیماری درگذشت و دومیتیان به قدرت رسید. دومیتیان به شدت به مسیحیان و یهودیان مظنون بود و آنها را عوامل نفوذی قوم یهود در دربار روم می‌نامید که از این رو باعث شد آنان را تحت پیگرد قرار دهد. دومیتیان کلمنت اسکندریه را به جرم یهودیت و خیانت اعدام کرد و همسر وی فلاویا دومیتیلا را که نیز به مزدوری برای قوم یهود متهم بود از سرزمین روم اخراج و به جزیره پانداتریا تبعید کرد و پیروان یهودی آنان را نیز تحت پیگرد و مصادره اموال قرار داد. دومیتیان فرمانروایی توانا ولی مستبد بود. درنده‌خویی‌ها و رفتارهای ظالمانهٔ او موجب بروز نارضایتی‌های گسترده از طبقهٔ حاکم شده بود. رفتار مستبدانهٔ دومیتیان پس از شورش مسلحانهٔ ساتورنینوس، فرماندار ژرمانیای علیا علیه امپراتوری روم، بدتر شد و او سوءظنی جنون‌آمیز نسبت به مخالفین خود پیدا کرد. پس از این اتفاق دوران حکومت وحشت در روم آغاز شد که تا زمان مرگ دومیتیان ادامه پیدا کرد. دمتریوس ویکلاس
دمتریوس ویکلاس (؛ – ) اولین رئیس کمیته بین‌المللی المپیک از سال ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۶ بود. کرزوس
هرودوت می‌گوید که آدراتوس پس از اینکه به‌طور تصادفی برادر خودش را کشت، به لیدیا تبعید گردید. پادشاه کروزس از او استقبال کرد اما پس از آن، ناگهان آدراتوس به‌طور تصادفی به قتل پسر کرزوس موسوم به آتیس نیز مبادرت نمود و سپس اقدام به خودکشی نمود. مهرداد ششم (پنتوس)
مهرداد مدعی بود که تبار ایرانی‌اش به کوروش بزرگ و داریوش بزرگ شاهان هخامنشی می‌رسد. همچنین او مدعی بود که تبار یونانی‌اش به آنتیپاتر که یکی از سرداران اسکندر بود و سلوکوس پادشاه پرآوازه سلوکی بازمی‌گردد.وی که از حدود سال ۱۲۰ تا ۶۳ پیش از میلاد سلطنت نمود، بزرگترین دشمن امپراتوری روم در طول یک قرن پیش از میلاد به‌شمار می‌آمد. مهرداد بزرگ به تدریج بر کاپادوکیه، پافلاگونیا، بیثونیا و تقریباً تمامی کرانه‌های دریای سیاه تسلط یافت. مخالفت وی با شاهان بیثونیا و پیشروی نیروهای روم به مدیترانه شرقی، دولت روم را در مقابل وی قرار داد و موجب شد تا سه بار با رومیان بجنگد و این جنگها در تاریخ به نام «جنگهای مهردادی» معروف است. کریستوفر کلیویس
کریستوفر کلیویس (Christopher Clavius) (متولد ۲۵ مارس ۱۵۳۸ – درگذشت ۶ فوریه ۱۶۱۲) ریاضی‌دان و منجم از آلمان و یک یسوعی بود. وی یکی از اعضای کمیسیون واتیکان بود که تقویم پیشنهادی اختراع شده توسط آلویسیوس لیلیوس را که به تقویم گریگوری معروف است، پذیرفت. بعدتر کلیویس شامل تصدیق مؤکد کار لیلیوس، دربارهٔ تقویم اصلاح‌شده دفاعیه‌ها و توضیحاتی نوشت. در سال‌های پایانی، شاید او یکی از محترم‌ترین منجمین اروپا بود و کتاب‌هایش برای آموزش نجوم برای بیش از پنجاه سال، حتی خارج از اروپا مورد استفاده واقع شد. کتلین رین
کتلین رین به خاطر علاقه‌اش به اشکال گوناگون معنویت، به‌طور برجسته فلسفه افلاطونی و مکتب نوافلاطونی شناخته شده‌است. او یکی از اعضای مؤسس آکادمی تمنوس بود. جاشوا کلیتون
جاشوا کلیتون سناتور سابق عضو حزب فدرالیست (آمریکا) بود. وی در سال ۱۷۹۸ میلادی سناتور ایالت دلاویر در سنای ایالات متحده آمریکا بود. داتامش
بهترین کسی که با این نام شناخته شده، داتامش (متولد ۴۰۷ پ.م. یا زودتر- درگذشت ۳۶۲ پ.م.) پسر کامیسارس کاریایی (که اسمش به نظر ایرانی اصل می رسد) است که بر قسمتی از کیلیکیه از اوایل حکومت اردشیر دوم (۴۰۵-۳۵۹ پ.م.) و پافلگونیان سکاثیسه (احتمالاً شاهزاده بوده) فرمانروایی می‌کرده‌است. بیشترین اطلاعات دردسترس درباره داتامش در گزارش زندگانی داماتش توسط کرنلیوس نپوس یافت شده ولی، جدای از قصور بدنامی کارش، کار آسانی نیست که این اطلاعات را با دیگر منابع آشتی دهیم. کلود بارتلون
کلود بارتلون یا کلود بارتولون، ، (تلفظ فرانسوی: [klod baʁtɔlɔn]؛ متولد ۱۹۵۱) یک سیاستمدار فرانسوی است. او از ژوئن ۲۰۱۲ به عنوان رئیس مجلس ملی خدمت کرده‌است. به عنوان یکی از اعضای حزب سوسیالیست، او از سال ۱۹۸۱ به نمایندگی از دپارتمان سن-سن-دنی، نماینده مجلس ملی است. او در دولت به عنوان وزیر امور خارجه شهر از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۲، و او رئیس شورای عمومی سین سنت دنیس از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۱۲ بوده است. جان ام. کلیتون
جان ام. کلیتون سناتور سابق عضو حزب ملی جمهوری‌خواه بود. وی در سال ۱۸۲۹ تا ۱۸۳۶ و ۱۸۴۵ تا ۱۸۴۹ و ۱۸۵۳ تا ۱۸۵۵ و ۱۸۵۵ تا ۱۸۵۶ میلادی سناتور ایالت دلاویر در سنای ایالات متحده آمریکا بود. فدور سلنتسو
فدور گریگوریویچ سلنتسو (روسی: Фёдор Григорьевич Солнцев) (متولد ۱۴ آوریل ۱۸۰۱ - درگذشته ۳ مارس ۱۸۹۲) نقاش و تاریخ‌نگار هنر اهل روسیه بود. آثار هنری وی سهم عمده ای در ثبت و حفظ فرهنگ قرون وسطایی روسیه داشت که موضوع مشترک نقاشی‌های او بود. وی نویسنده اصلی اثر بنیادین دولت روسیه و تزئین‌کننده اصلی فضای داخلی کاخ کرملین بزرگ در مسکو بود. وی موزاییک‌ها و نقاشی‌های دیواری کلیسای جامع و صومعه مقدس صوفیا و کلیسای جامع خوابگاه لاورای کیف پچرکسک کیف و کلیسای جامع مقدس دیمیتریوس را در ولادیمیر کشف و بازسازی کرد. دکیموس یونیوس بروتوس آلبینوس
دکیموس با وجود سربازانی خسته به تعقیب دشمن فراری‌اش ادامه داد و رشته کوه آلپ را دور زد، امّا متعاقباً آنتونیوس و مارکوس امیلیوس لپیدوس نیروهای خود را در یکدیگر ادغام کردند و اکتاویانوس هم که جناح سناتوری را ترک گفته‌بود با اینان وارد اتحادی شد که به تریوم‌ویرات دوم موسوم است. اکنون که دکیموس بروتوس از سوی سربازانش و نیز لوکیوس موناتیوس پلانکوس (فرماندار گالیا کوماتا) رها شده‌بود، ملبس به لباس گالیایی مخفیانه در تلاش برای گریز به‌سوی راین بود تا در مقدونیه به دو قاتل دیگر سزار (مارکوس یونیوس بروتوس و لونگینوس) بپیوندد، در میان راه توسط یک سردسته گالیایی از قبیله سکوان‌ها که در اثر جنگ‌های گالی او را می‌شناخت دستگیر و به فرمان آنتونیوس مقتول شد. دبلیو. کی. سی. گاتری
ویلیام کیت چمبرز گاتری (؛ – ) (عضو آکادمی بریتانیایی)، محقق کلاسیک اهل اسکاتلند بود. او برای اثر مهم‌اش، تاریخ فلسفه یونان، که در شش مجلد و بین سال‌های ۱۹۶۲ تا زمان مرگش منتشر شدند، مشهور است. او بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۷۳، دارنده کرسی استاد لورنس فلسفه باستان در دانشگاه کمبریج و بین سال ۱۹۵۷ تا ۱۹۷۲رئیس کالج داونینگ، کمبریج بود. پوبلیوس لیکینیوس کراسوس
او با ورودش به جنگ‌های گالی به‌عنوان لگاتوس به ژولیوس سزار خدمت کرد: در سال ۵۸ ق. م در نبردی علیه آریوویستوس سواره‌نظام را رهبری کرد. در زمستان ۵۷/۵۶ ق. م لژیون هفتم را رهبری کرد و اردوگاه زمستانی‌اش را نزدیک اقیانوس اطلس قرار داد. در سال بعد قیصر (سزار) او را با دوازده کوهورس (معادل رومی گردان) و شمار زیادی سواره‌نظام به آکوئیتانیا فرستاد، جایی که سوتیات‌ها و دیگر آکوئیتان‌ها را مغلوب و رام ساخت. این نبرد آسانی نبود چرا که آکوئیتان‌ها به‌واسطه کهنه‌سربازان جنگ سرتوریوسی با شیوه جنگیدن رومیان آشنا شده‌بودند. کالیاس
کالیاس (، "Kallias") یک سیاستمدار، سرباز و دیپلمات در یونان باستان پیرامونِ قرنِ پنجم پیش از میلاد بود. او را معمولاً کالیاس دوم می‌نامند تا از پدربزرگش کالیاس اول و پسرش کالیاس سوم که ثروت خانواده را حیف و میل کرد بازشناخته شود. آرتاباز دوم (فریگیه)
در سال ۳۲۸ پیش از میلاد، آرتاباز دوم از ساتراپی خود که به کلیتوس سیاه اعطا شد استعفا داد. ژولیوس سزار
موفقیّت شایان دیگر برای قیصر همانا انتخاب او به مقام کاهنی اعظم در سال ۶۳ ق. م پس از مرگ کوینتوس کایکیلیوس متلوس پیوس بود، کسی که از سوی سولا بدین منصب گمارده شده‌بود. در حقیقت او تلاش بسیاری به خرج داده‌بود تا منصب کهانت‌اعظم بار دیگر ـ پس از اصلاحات سولا ـ به یک منصب انتخابی تبدیل شود، و به‌خوبی آگاه بود که اگر در کسب این منصب توفیق یابد چه پرستیژ و اعتباری به‌عنوان پاسدار حقوق و فرهنگ رومی خواهد داشت. البته در این راه کسانی چون کوینتوس لوتاتیوس کاتولوسو پوبلیوس سرویلیوس واتیا از جناح اپتیمات‌ها حضور داشتند تا رقیب او باشند، اینان بسیار مسن‌تر از او بوده و تا آن هنگام به مناصب بالایی از سلسله مناصب هم دست‌یافته‌بودند. سزار که اکنون توسط مارکوس لیکینیوس کراسوس ثروتمند پشتیبانی می‌شد پول نقد گزافی تحصیل کرد تا با آن به رأی دهندگان رشوه دهد. در روز رأی‌گیری هنگامی‌که از خانه‌اش خارج می‌شد به مادرش وعده‌داد که یا به مقام کهانت‌اعظم انتخاب می‌شود یا اینکه تبعید خواهد شد. پیروزی قاطع سزار در انتخابات اعضای جناح اپتیمات‌ها را به سراسیمگی انداخت و برای این کاهنِ تازه‌وارد اعتبار جدیدی به ارمغان آورد چنان‌که انتصاب به مقام پرایتوری برای سال بعد را برایش ضمانت نمود. در این میان، برای آنکه اهمیت منصبش را مورد تأکید قرار دهد، منزلش را از ناحیه زادگاهی بدنامش یعنی سوبورا به ویا ساکرا منتقل نمود. کلده
پایتخت (یا بزرگترین شهر) کلدانیان بیت یاکین نام داشت و در کرانه سمت چپ فرات، میانِ بصره و ناصریه در عراق کنونی قرار داشت. حاکم کلدانیان نیز پادشاه بیت یاکین نامیده می‌شد. همان‌طور که بابلی‌ها پادشاهِ خود را پادشاهِ بابل می‌نامیدند. کتلین کنیون
کتلین کنیون (; – ) انسان‌شناس، و باستان‌شناس اهل بریتانیا بود. او را از مهمترین باستان‌شناسان سده بیستم و از شاخص‌ترین افراد در زمینه شناخت دوران نوسنگی در هلال حاصل‌خیز می‌دانند. وی در فرهنگ عامه برای کشف و حفاری شهر اریحا (جریکو) که توصیف آن در کتاب مقدس ذکر شده بود شناخته شده است. پاکاتیانوس
پاکاتیان یا پاکاتیانوس با نام کامل تیبریوس کلودیوس مارینوس پاکاتیانوس (درگذشتهٔ ۲۴۸) غاصب امپراتوری روم به‌مدت چند هفته در زمان حکومت فیلیپ عرب، امپراتور وقت روم بود. پاکاتیانوس که فرماندهی سپاهیان روم در پانونیا و موئسیا را برعهده داشت در اوایل تابستان ۲۴۸ از سوی آنان امپراتور نامیده شد اما تنها چند هفته پس از غصب این عنوان به دست سربازان خودش به قتل رسید. دیادوخوی
کراتروس در زمان فتح شاهنشاهی هخامنشی به فرماندهی اسکندر فرمانده پیاده‌نظام و نیروی دریایی بود. پس از شورش ارتش خود در اوپی در دجله در سال ۳۲۴، اسکندر به کراتروس دستور داد که سربازان کهنه‌کار را هنگام بازگشت به مقدونیه فرماندهی کند. آنتی‌پاتر، فرمانده نیروهای اسکندر در یونان و نایب‌السلطنه تاج و تخت مقدونی در غیاب اسکندر، نیروهای تازه‌نفس را به ایران هدایت کرد تا به اسکندر بپیوندند در حالی که کراتروس به جای او نایب‌السلطنه می‌شد. هنگامی که کراتروس در سال ۳۲۳ پ. م به کیلیکیه رسید، خبر مرگ اسکندر به او رسید. اگرچه دوری او از بابل مانع از مشارکت او در تقسیم قدرت شد، کراتروس به مقدونیه شتافت تا از خانواده اسکندر حمایت کند. خبر مرگ اسکندر باعث شورش یونانیان در جنگ لامیان شد. کراتروس و آنتی‌پاتر این شورش را در سال ۳۲۲ پ. م سرکوب کردند. علیرغم غیبت او، ژنرال‌های گرد آمده در بابل کراتروس را به عنوان نگهبان خانواده سلطنتی تأیید کردند. با این حال، چون خانواده سلطنتی در بابل بود، پردیکاس این مسئولیت را تا زمانی که خانواده سلطنتی به مقدونیه بازگردند به عهده گرفت.