یوکاریوت توسط کدام میکروبیولوژیست کانادایی معرفی شدند؟
یوکاریوت
مفهوم یوکاریوت را به ادوارد شاتون، زیست‌شناس فرانسوی (۱۸۸۳–۱۹۴۷) نسبت می‌دهند. با قطعیت بیشتر می‌توان گفت که عبارات پروکاریوت و یوکاریوت توسط میکروبیولوژیست کانادایی راجر استنیر و میکروبیولوژیست هلندی-امریکایی سی. بی. فان نیل در ۱۹۶۲ معرفی شده‌اند. شاتون در اثر ۱۹۳۷ خود به نام "Titres et Travaux scientifiques" این دو لغت را پیشنهاد داده بود و باکتری‌ها را پروکاریوت‌ها و جانداران هسته‌دار را یوکاریوت می‌نامید. با این حال، او نکته اخیر را تنها در یک پاراگراف ذکر کرد و این ایده به‌طور مؤثر تا زمانی که جمله شاتون مجدداً توسط استنیر و فان نیل کشف شد، مورد بی‌توجهی قرار گرفت.
سرماخوردگی
در انگلستان، واحد تحقیقاتی سرماخوردگی (CCU) توسط شورای تحقیقات پزشکی در سال ۱۹۴۶ تأسیس شد و راینو ویروس در همان زمان در سال ۱۹۵۶ کشف شد. کروناویروس‌ها در سال ۱۹۶۵ کشف شدند و مطالعه بر روی آن‌ها تا به‌طور مداوم تا اواسط دهه ۱۹۸۰ ادامه داشت. در دهه ۱۹۷۰، CCU اثبات کرد که درمان با اینترفرون در طول دوره نهفتگی عفونت راینو ویروس مقداری محافظت در مقابل بیماری پدیدمی‌آورد، اما هیچ درمان عملی نمی‌توانست ایجاد شود. این واحد در ۱۹۸۹ بسته شد، دو سال بعد از آن که تحقیقات قرص‌های لوزی شکل گلوکونات روی در پیشگیری و درمان سرماخوردگی‌های ناشی از راینو ویروس تکمیل کرد و این تنها درمان موفق ایجاد شده در سابقه CCU است. روبرت کخ
در سال ۱۸۸۳ کخ به‌همراه تیمی پزشکی از فرانسه در مصر به مبارزه با وبا برخاست و در آنجا باکتری ویبریو را که عامل اصلی بیماری وبا می‌باشد، دوباره شناسایی کرد. این باکتری پیشتر توسط پزشکی ایتالیایی بنام فیلیپو پاچینی در سال ۱۸۵۴ یعنی تقریباً سی سال پیشتر از کخ کشف شده بود ولی به این کشف اهمیتی نداده بودند. نظریه درون‌همزیستی
نظریهٔ درون‌همزیستی (Endosymbiotic theory)، نظریه‌ای که براساس آن یوکاریوت‌های فعلی از الحاق پروکاریوت‌ها و یاخته‌های هسته‌داران اولیه منشأ گرفته‌اند. این نظریه، خاستگاه میتوکندری‌ها و کلروپلاست‌ها را از باکتری‌ها می‌داند. این نظریه را لین مارگولیس اولین بار ارائه کرد. خانه‌داری اجتماعی
eutiخانه داری اجتماعی همچنین سعی در آگاهی بیشتر از سایر عوامل در حوزه داخلی بیماری داشت. عادات نادرست شستشو به این معنی است که افراد توانایی ابتلا به عفونت را دارند. ماریا الیوت در متن ۱۹۰۷ خود با عنوان «باکتری‌شناسی خانگی» از آزمایش ها، داده‌ها و نمودارها برای کشف خطرات ناشی از گرد و غبار استفاده کرد. این تحولات با نظریه euthicsکه بر بهبود استاندارد مراقبت در محیط زندگی با استفاده از تصمیم‌گیری تأثیرگذار متمرکز بود، مصادف شد. کارل وایگرت
وی مقالات متعددی دربارهٔ رنگ‌آمیزی باکتریها جهت ریزبینی نگاشت. او در سال ۱۸۸۴ میلادی، روشی دقیق جهت رنگ‌آمیزی غلاف میلین ابداع کرد. وی همچنین کاشف «سل عروقی» است و نخستین کسی است که اثبات کرد ذرات سلی می‌توانند به جریان خون راه یابند. فردیناند کوهن
فردیناند یولیوس کوهن (زاده ۲۴ ژانویه ۱۸۲۸ - درگذشته ۲۵ ژوئن ۱۸۹۸) زیست‌شناس آلمانی بود که از او به عنوان پایه‌گذاران اصلی میکروبیولوژی و باکتری‌شناسی یاد می‌شود. فردیناند کوهن در سال ۱۸۲۸ در شهر وروتسواف که در لهستان امروزی در خانواده‌ای یهودی به دنیا آمد. او اولین شخصی بود که موفق به طبقه‌بندی جلبک‌ها در گروه گیاهان و انواع مختلف باکتری‌ها شد. طبقه‌بندی علمی جانداران
سامانه سه‌حوزه‌ای (Three-domain system) یک روش آرایه‌شناسی است که توسط کارل ووز در سال ۱۹۷۷ پیشنهاد شد که یاخته‌ها را بر اساس فرمشان به سه حوزه باستانیان، باکتری‌ها، و یوکاریوت‌ها تقسیم می‌کند. سامانه سه‌حوزه‌ای تقسیم‌بندی جدید «حوزه» را بالای پنج یا شش «فرمانرو» قبلی اضافه می‌کند. میکروسکوپ یونی
کریستال نایسریا مننژیتیدیس
آنتون وایکسلبام میکروب‌شناس اتریشی اولین بار این باکتری را در سال ۱۸۸۷ کشف کرد. منگگوکوک تاکنون فقط از انسان جدا شده‌است. باکتری هرگز از جانوران جدا نشده‌است زیرا باکتری توانایی گرفتن آهن از منابعی غیر از منابع انسانی (ترانسفرین و لاکتوفرین) را ندارد. تصور می‌شود باکتری به شکل فلور نرمال (غیر بیماریزا) در حلق ۵٪ تا ۱۵٪ افراد بالغ حضور داشته باشد. مننگوکوک از طریق ترشحات تنفسی و بزاق مانند عطسه، سرفه و جویدن اسباب بازی‌ها منتقل می‌شود. علائم اولیه شامل خستگی، تب بالا همراه با سفتی گردن و سردرد است که در صورت عدم درمان منجر به کما و مرگ بیمار خواهد شد. علائم مننژیت نایسریا مننژیتیدیس شبیه علائم بالینی مننژیت‌های استرپتوکوک پنومونیه و هموفیلوس آنفلوآنزا است. افرادی که دچار اختلال در سیستم ایمنی خود هستند (مانند مبتلایان به سندرم نفروتیک و بیمارانی که طحال آن‌ها برداشته شده‌است)، در معرض خطر بالای ابتلا به مننژیت می‌باشند. بیماری مننژیت در پزشکی همواره به عنوان یک مورد اورژانسی مطرح بوده‌است. اوگلنا
اوگلنا سرده‌ای از جانداران تک‌یاخته‌ای تاژکدار یوکاریوت است. موجود ریز تک‌سلولی است که همیشه زیست‌شناسان را متعجب می‌سازد، زیرا معلوم نیست که این موجود یک گیاه است یا یک جانور. چندین نوع اوگلنا وجود دارد. بعضی از آن‌ها دارای کلروفیل بوده و مانند جلبک‌های دیگر ماده‌سازی می‌کنند، اما بعضی دیگر از آن‌ها بدون کلروفیل بوده و مانند جانوران از غذای جامد استفاده می‌کنند. تمامی انواع اوگلناها در داخل آب زندگی کرده و توسط حرکت تاژک درازی که دارند جابجا می‌شوند. اوگلنا شناخته‌شده‌ترین عضو تاژکدارن است که بسیار مورد مطالعه قرار می‌گیرد. تاژکداران گروه متنوعی است که شامل حدود ۵۴ سرده و ۸۰۰ [[گونه (زیست‌شناسی)|گونه]] است. اوگلنا دارای یک ردیاب نوری است که سلول را به سمت نور جهت می دهند و دارای لکه چشمی هستند تا فقط نور از جهت های خواص توسط ردیاب نوری جذب شود.[[گونه (زیست‌شناسی)|گونه‌های]] اوگلنا در آب‌های تازه و دارای نمک یافت می‌شود. آنها اغلب در آب‌های آرام درون مرز (دور از دریا) فراوان هستند، در این آب‌ها ممکن است تعداد آن‌ها آنقدر باشد که سطح تالاب‌ها و گودال‌ها به رنگ سبز یا قرمز درآید.اوگلنا های دارای کلرپلاست در حضور نور فتواتوتروف(غذا ساز نوری) و در شرایط بدون نور هتروتروف(شکار گر) بوده و دیگر آغازیان را فاگوسیتوز(ذره خواری) می کنند.  [[رده:آغازیان]] [[رده:آرایه (زیست‌شناسی) نام‌گذاری‌شده توسط کریستیان گتفرید ارنبرگ]] یوکاریوت
یوکاریوت‌ها ممکن است هم به صورت غیرجنسی از طریق میتوز و هم به صورت جنسی از طریق میوز و هم‌جوشی گامت‌ها تولیدمثل کنند. در میتوز، یک سلول به دو سلول که از نظر ژنتیکی یکسانند، تقسیم می‌شود. در میوز، پس از همانندسازی DNA، دو مرحله تقسیم سلولی برای تشکیل چهار سلول دختری هاپلوئید، صورت می‌پذیرد. این سلول‌های هاپلوئید تولیدی، به عنوان سلول جنسی (گامت) عمل می‌کنند. هر گامت تنها یک دست کرومزوم دارد، که هر کدام مخلوط منحصربفردی از جفت کروموزوم‌های والدین متناظرشان اند در نتیجه این ترکیب منحصربفرد، عمل نوترکیبی ژنی طی میوز رخ می‌دهد. هیدروژنوزوم
هیدروژنوزوم‌ها در اوایل دهه ۱۹۷۰ توسط دی.جی. لیندمارک و ام. مولر در دانشگاه راکفلر جداسازی، خالص‌سازی، شناسایی بیوشیمیایی و نام‌گذاری شدند. علاوه بر این مطالعه اولیه روی هیدروژنوزوم‌ها، آن‌ها همچنین برای اولین بار حضور پیروات:فردوکسین اکسیدوردوکتاز و هیدروژناز را در یوکاریوت‌ها نشان دادند. متعاقباً مطالعات بیشتری بر روی سیتولوژی بیوشیمیایی و سازمان‌دهی درون‌سلولی چندین انگل تک‌یاخته‌ای بی‌هوازی (مانند: "تک‌تارچه مهبل، تریکوموناس فوتئوس، ژیاردیا لامبلیا، و انتامیبا") انجام شد." ازتوباکتر
"اَزتوباکتر (Azotobacter)" یک سرده از باکتری‌های معمولاً متحرک، بیضی‌شکل یا کروی است که کیست‌های با دیواره‌ای ضخیم را تشکیل می‌دهند و همچنین پوشش سختی دارند. آن‌ها میکروب‌های هوازی و آزاد خاک هستند که نقش مهمی در چرخه نیتروژن در طبیعت دارند و نیتروژن اتمسفر را که برای گیاهان، غیرقابل دسترسی است دریافت و آن را به شکل یون آمونیوم در خاک آزاد می‌کنند (تثبیت نیتروژن). برخی "ازتوباکترها" علاوه بر این‌که ارگانیسمی مدل برای مطالعات علمی هستتد، توسط انسان برای تولید کودهای زیستی، افزودنی‌های غذایی و برخی بیوپلیمرها استفاده می‌شوند. نخستین گونه از این سرده، "Azotobacter chroococcum"، در سال ۱۹۰۱ توسط میکروبیولوژیست هلندی و گیاه‌شناس مارتینوس بایرینک کشف و توصیف شد. گونه‌های "ازتوباکتر" باکتری‌های گرم منفی هستند که در خاک‌های خنثی و قلیایی، در آب و در ارتباط با برخی گیاهان یافت می‌شوند. N-گلیکولیزاسیون
فرایند N-گلیکولیزاسیون در یوکاریوت‌ها، باستانیان و خیلی به‌ندرت، در باکتری‌ها رخ می‌دهد. ماهیت گلیکان‌های حاوی پیوند نیتروژنی که به گلیکوپروتئین متصل می‌شوند، بر حسب آنکه در کدام سلول بیان می‌شوند، متفاوت است. این موضوع همچنین در گونه‌های مختلف با هم تفاوت دارد و گونه‌های مختلف جانوری، انواع متفاوتی از گلیکان‌های دارای پیوند نیتروژنی را می‌سازند. یوکاریوت
یوکاریوت‌ها (با تلفظ: ) موجوداتی اند که هسته سلول‌هایشان دارای پوشش مشخصی می‌باشد. یوکاریوت‌ها به حوزه Eukaryota یا Eukarya تعلق دارد؛ این نام از ریشه یونانی εὖ (که "eu" خوانده شده و به معنای "خوب") و κάρυον (که "karyon" به معنای "مغز" یا "هسته" است). حوزه یوکاریوتا یکی از سه حوزه سامانه سه‌حوزه‌ای است؛ دو حوزه دیگر باکتریا (Bacteria) و آرکی (Archaea) می‌باشند (به این دو در مجموع پروکاریوت‌ها می‌گویند). اکنون یوکاریوت‌ها را برآمده از آرکی‌ها، یا خواهر آسگارد آرکیا (Asgard Archaea) می‌دانند. آسگارد آرکیاها را اکنون توانسته‌اند کشت دهند. یوکاریوت‌ها نمایشگر اقلیت اندکی از موجودات زنده اند؛ با این حال، به علت این که عموماً اندازه بزرگتری دارند، تخمین زده می‌شود که زیست توده جهانیشان تقریباً برابر با پروکاریوت‌ها باشد. یوکاریوت‌ها در حدود ۲٫۱–۱٫۶ میلیارد سال پیش، طی ابردوران پیشین‌زیستی (Proterozoic Eon)، و احتمالاً به صورت تاژک‌داران بیگانه‌خوار پدیدار گشتند. پروکاریوت
در مقابل یوکاریوت‌ها جاندارانی مثل گیاهان، جانوران، قارچها و بعضی از آغازیان، غشایی دارد که آن را دربر می گیرد. بیشتر باکتری‌ها جاندارانی تک‌سلولی هستند برخی دیگر هم مانند سیانوباکتری ها تشکیل کلنی می‌دهند. سلول‌های پروکاریوتی فاقد هسته، میتوکندری و هر اندامک غشا دار دیگری هستند و تمام اجزای آن‌ها از جمله آنزیم‌ها و ریبوزوم‌ها و ماده ژنتیک و… در تماس مستقیم با مایع سیتوپلاسم قرار دارد. زیاگان فرانس‌ویلین
در توصیف این فسیل‌ها، ال آلبانی و همکارانش آنها را به عنوان موجوداتی کلنیال با قرابت‌های احتمالی با یوکاریوت‌ها، شبیه بسترهای. میکروبی توصیف کردند، البته بر خلاف ساختارهای شناخته شده موجود در فسیل‌ها، اما به پیچیدگی فسیل‌ها و وجود استران به عنوان پیشنهادیِ احتمالیِ اشاره کرده‌اند. هویت یوکاریوتی در یک گزارش خبری همزمان در "نیچر"، دیرین‌شناس، فیلیپ دونوگو از دانشگاه بریستول، از روش محافظه‌کارانه‌تری حمایت می‌کند تا قبل از اثبات شواهد بیشتر، آنها را یوکاریوت بخواند. کریسپر
اولین بار سیستم کریسپر در Escherichia coli به عنوان یک توالی تکراری ۲۹ نوکلئوتیدی با فاصله ۳۲ نوکلئوتیدی توسط یوشیزومی ایشی نو ژاپنی در سال ۱۹۸۷ مطرح شد که باکتری‌ها و آرکی باکتری‌ها را از حمله باکتریوفاژها و پلاسمیدها محافظت می‌کند. این سیستم‌های دفاعی به یک RNA کوچک شناساگر توالی خاص تکیه می‌کنند و اسیدهای نوکلئیک خارجی را خاموش می‌کنند. Francisco Mojica و همکارانش در سال ۱۹۹۳ تکرارهای مشابهی را در چندین گونه میکروبی دیگر یافتند. برون‌کافتگان
برون‌کافتگان یک گروه بسیار بزرگ از جانداران تک‌یاخته‌ای متعلق به دامنه یوکاریوتها است. این گروه نخستین بار در سال 1999 توسط سیمپسون و پترسون پیشنهاد شد و به عنوان یک طبقه ی مشخص در سال 2002 توسط توماس کاوالیر-اسمیت معرفی شد. این گروه شامل گونه هایی مختلف از جانداران آزادزیست و مستقل، گونه های همزیست و تعدادی گونه های بیماری زا مانند ژیاردیا لامبلیا می باشد. آرکی‌ها
البته این نگرش که یوکاری‌ها از آرکی‌ها انشعاب پیدا کرده‌اند یا از باکتری‌ها، بحث‌های زیادی به دنبال داشته‌است. اما امروزه به دلیل تشابهات ژنتیکی و بیوشیمیایی، برخی دانشمندان معتقدند که یوکاری‌ها از آرکی‌ها انشعاب پیدا کرده‌اند و نه از باکتری‌ها. تک‌تاژکان
تک‌تاژکان (Unikonta) نام یک زیرحوزه از حوزه یوکاریوت است. این یوکاریوتها فقط یک تاژک دارند. کارنوتیت
کارنوتیت با از مجموعه کانی هاست و دارای رادیواکتیویته شدید-ازکانیهای مشابه آن کوپیاپیت و تیویامونیت است. از نام شیمیدان فرانسوی M.A.Carnot گرفته شده‌است. دراسیدها محلول است. K2O:۱۰٫۴۴٪ UO۲:۶۳٫۴۲٪ V2O۵:۲۰٫۱۶٪ H2O:۵٫۹۸٪ برای اولین بار در آمریکا (آریزونا) کشف شد و از نظر شکل بلور: پهن و کوتاه - رمبوئدر، رنگ: زرد قناری -زرد - سبز، شفافیت: شفاف، جلا: مات - خاکی - صدفی، رخ: عالی، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی وانادات است و منشأ تشکیل آن هیپرژن است. یواس‌بی کیل
توسعه دهنده این برنامه که با نام آنلاین Hephaest0s شناخته می‌شود، آن را در پاسخ به چگونگی دستگیری پایه‌گذار مؤسسه ابریشم راس اولبریکت نوشته است، که در طی آن نمایندگان فدرال ایالات متحده بدون نیاز به همکاری خود او به شواهد متقاعدکننده‌ای در لپ تاپ او دست یافتند. این رویداد به وسیلهٔ کپی کردن اطلاعات از فلش مموری او با پرت کردن حواس او رخ‌داد. این نرم‌افزار لیست سفیدی از دستگاه‌های مجاز برای اتصال به پورت USB کامپیوتر را دربر دارد. اگر دستگاهی درون سیاهه‌ی آن نباشد، این برنامه می‌تواند واکنش‌های گوناگونی مانند بازگشت به صفحه قفل به‌منظور رمزگذاری دیسک سخت, یا حتی پاک کردن همه اطلاعات روی دیسک را انجام دهد. پشت‌تاژکان
پشت‌تاژکان () گروه بزرگی از یوکاریوت‌ها هستند که شامل فرمانروهای جانوران و قارچ‌ها می‌شوند. میکروب
ابن سینا دانشمند ایرانی سده‌های دهم و یازدهم میلادی به این موضوع پی برده بود که موجودهای ریزی موجب بیماری می‌شوند. ابوبکر زکریای رازی، دانشمند دیگر ایرانی نیز پیش از ابن سینا، به وجود این اجرام ریز پی برده بود و از الکل به عنوان ضد عفونی کننده، استفاده می‌کرد. البته کشف دقیق و قطعی میکروب‌ها توسط آنتونی فان لیوونهوک انجام شد. هوک با میکروسکوپ ابتدایی‌اش به مشاهده آب برکه پرداخت و دریافت که موجودهای ریزی در آن وجود دارد. از دیگر افراد مهم این زمینه می‌توان به رابرت کُخ اشاره کرد که باکتری بیماری سل را کشف نمود. کوآنزیم کیو ۱۰
کوآنزیم Q10، که به نام‌های دیگر همچون یوبی‌کینون، یوبی‌دکارِنون و کوآنزیم Q نیز شناخته شده و اختصاراً CoQ، CoQ10 و Q10 نوشته می‌شود، یک بنزوکینون است که در آن حرف Q به گروه شیمیایی کینون و عدد ۱۰، به تعداد زیرواحد شیمیایی ایزوپرنیل اشاره می‌کند. کوآنزیم کیوتن (CoQ10) که همچنین یوبی کینول به فرم احیا و یوبی کینون به فرم اکسید نیز نام دارد، اولین بار توسط Crane و همکارانش در سال 1957 در میتوکندری قلب گاو یافت شد. تاریخچه اندیشه فرگشتی
میکروبیولوژی از سوی نخستین دانشمندان فرگشت‌شناس مورد کم‌توجهی بسیار قرار گرفت. دلیل چنین چیزی اغلب در دسترس نبودن ویژگی‌های ریخت‌شناختی و نبود ایده وجود گونه‌های مختلف در میکروبیولوژی، به ویژه در میان پروکاریوت‌ها، بوده‌است. امروزه دانشمندان فرگشتی از درک بهبودیافته خود از فیزیولوژی میکروبی و بوم‌شناسی – که نتیجه سادگی نسبی ژنومیک میکروبی بوده‌است – بهره می‌گیرند تا آرایه‌شناسی و فرگشت این یاخته‌ها را بیشتر بررسی کنند. این پژوهش‌ها نشان داده‌اند که بر خلاف انتظارها، تنوع بسیار گسترده‌ای در میان میکروب‌ها وجود دارد. گامی مهم در مطالعه فرگشت میکروبی در سال ۱۹۵۹ در ژاپن با کشف انتقال افقی ژن برداشته شد. این انتقال ساختارهای ژنتیکی میان گونه‌های مختلف باکتری‌ها توجه دانشمندان را به دلیل نقش مهمشان در گستراندن مقاومت آنتی‌بیوتیکی جلب کرد. به تازگی و با گسترش آگاهی از ژنوم، ادعا شده‌است که انتقال افقی ساختارهای ژنتیکی نقشی مهم در فرگشت همهٔ یاخته‌ها داشته‌است. چنین میزان بالایی از انتقال جانبی ژن باعث پدید آمدن این ایده شده‌است که درخت فرگشتی همه یاخته‌های امروزین – که «درخت حیات» نامیده می‌شود – بیشتر همانند تاری درهم تنیده یا تور است تا درختی با شاخه‌های مجزا. در حقیقت، نگره درون‌هم‌زیستی یا سیمبیوژنز برای منشأ اندامک‌ها تکیه بر اهمیت بنیادین انتقال افقی ژن در فرگشت یوکاریوت‌هایی چون قارچ‌ها، گیاهان، و جانوران دارد. درون‌هم‌زیستی مطرح می‌کند که اندامک‌ها درون سلول‌های یوکاریوت‌هایی چون میتوکندری و کلروپلاست‌ها، بازماندگان باکتری‌های مستقلی هستند که در میان دیگر سلول‌ها به حیات سیمبیوتیکی پرداختند. پیشتر در پایان سده ۱۹ام میلادی شباهت‌ها میان میتوکندریا و باکتری‌ها مشاهده شده بودند، اما اهمیت چندانی به آن داده نشد تا اینکه در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، لین مارگلیس نه تنها این مبحث را دوباره گشود، که توانست با شواهد تازه نشان دهد که اندامک‌ها دارای دی‌ان‌ای از آن خود بودند که به شکل مستقل از دی‌ان‌ای موجود در هسته سلول به ارث برده‌اند. گیرنده حلقه-سیستئینی
گیرنده‌های حلقه-سیستئینی تنها در یوکاریوت‌ها یافت شده‌است؛ اما جزئی از یک اَبَرخانوادهٔ کانال یونی دریچه-لیگاندی پنج‌تایی است. فقط کلاد گیرنده حلقه-سیستئینی است که یک زوج پیوند دی‌سولفیدی میان ریشهٔ سیستئینی دارد. ذره شناسایی سیگنال
در یوکاریوت‌ها سه حوزه میان ذره شناسایی سیگنال و گیرنده آن وجود دارد که در اتصال و هیدرولیز گوانوزین تری‌فسفات (GTP) کار می‌کنند. این‌ها در دو زیرمجموعه مرتبط در گیرنده ذره شناسایی سیگنال (SRα و SRβ) و پروتئین ذره شناسایی سیگنال SRP54 (در باکتری‌ها با نام Ffh شناخته می‌شود) جای دارند. نشان داده شده‌است که اتصال هماهنگ گوانوزین تری‌فسفات توسط ذره شناسایی سیگنال و گیرنده ذره شناسایی سیگنال پیش‌نیاز هدف‌گیری موفقیت‌آمیز ذره شناسایی سیگنال به گیرنده ذره شناسایی سیگنال است. یوکوریتیدی
یوکوریتیدی یک گونه انگلی ساختار یافته برای زندگی انگلی در بدن مورچه‌ها است، به این معنی که معمولاً هر موجود فقط در یک جنس مورچه سکنی می‌گزیند. علاوه بر این، آنها با وجود سیستم دفاعی مؤثر مورچه‌ها در برابر بیشتر پارازیتوئیدها، جزو معدود پارازیتوئیدها هستند که قادر به استفاده از مورچه‌ها به عنوان میزبان هستند. سیمبیوت
سیمبیوت‌ها (بعداً معلوم شد که به عنوان کلینتار شناخته می‌شوند) یک نژاد خیالی بیگانه در کتاب‌های کامیک آمریکایی هستند و منتشر شده توسط مارول کمیکس هستند. سیمبیوت‌ها یک نوع انگل (ویروس) فضایی هستند که با استفاده از پیوند با میزبان خود، توانایی‌ها، دانش و خاطرات میزبان را کسب می‌کنند. آن‌ها همچینین می‌توانند میزبان‌های خود را تغییر بدهند، و با کنترل‌کردن یا خواستهٔ خود میزبان را وادار به آن کار کنند و نیمهٔ تاریک میزبان را شکل دهند، و میزبان دارای قدرت ابرانسانی می‌شود. نخستین حضور سیمبیوت‌ها رخ می‌دهد در مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز شمارهٔ ۲۵۲ مرد عنکبوتی خارق‌العاده شمارهٔ ۹۰ و تیم مارول شماره ۱۴۱ (در ماه مه ۱۹۸۴ به‌طور همزمان منتشر شد)، که در آن مرد عنکبوتی پس از جنگ‌های مخفی آن را به زمین می‌آورد (جنگ‌های مخفی شمارهٔ ۸ که چند ماه بعد منتشر شد، نخستین برخورد او را با جزئیات کامل می کند). این مفهوم توسط خوانندهٔ مارول کمیکس ایجاد شد، و ناشر این ایده را با ۲۲۰ دلار خرید. طرح اصلی توسط مایک زک اصلاح شد، و تبدیل به ونوم سیمبیوت شد. این مفهوم در تمام داستان‌های چندگانه، کمیک‌های اسپین خاموش و پروژه‌های مشتق‌شده مورد بررسی و استفاده قرار می‌گیرد؛ نال خدای سیمبوت‌ها است. یوویت
یوویت با کانی کمیابی است که در سنگ‌های آتشفشانی سرشار از کلسیم یافت می‌شود. خواص فیزیکی و شیمیایی آن شبیه تورمالین است و کانی‌های مشابه آن دراویت و بوئرژریت است. در ترکیب شیمیایی درصد بزرگی از Ca و Mg و درصد کمی از Al وجود دارد ترکیب شیمیایی بسیار متغیر با انکلوزیون‌های مهم Fe , Mn , Ca و گاه حتی Cr , Ti , V , Li و ...  یوویت از نام ایالت Uva در سری لانکا گرفته شده‌است این کانی برای اولین بار در چک اسلواکی کشف شد و از نظر شکل بلور: کوچک، رنگ: قهوه‌ای زرد - قهوه‌ای تا قهوه‌ای سیاه - استثنائا آبی سیاه، شفافیت: غیر شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: صدفی - نامنظم، رخ: ناکامل - مطابق با سطح است و منشأ تشکیل آن پگماتیت - اسکارن است. سوییت اند لو
ساخارین اولین بار در سال ۱۸۷۸ توسط کنستانتین فالبرگ، شیمی دان مشغول در دانشگاه جان هاپکینز کشف شد. با اینکه ساخارین در مدت کوتاهی پس از کشف به صورت تجاری مورد استفاده قرار گرفت، قرن‌ها بعد استفاده از آن به صورت عمومی رایج شد. سوییت اند لو اولین بار در سال ۱۹۵۷ توسط بنجامین آیزنشتات و پسر اون، ماروین آیزنشتات معرفی شد. آیزنشتات پدر پیش تر شکرهای پاکتی را ابداع کرده بود و شیرین کننده‌های مصنوعی در قالب جدید و با کمک تجارت قبلی گسترش بافت. این پدر و پسر اولین کسانی بودند که شیرین کننده‌های مصنوعی را در قالب پودر تولید و عرضه کردند. شرکت کامبرلند که بسته‌بندی این محصولات را بر عهده داشت، همچنان مدیریت این محصول را بر عهده دارد. سرگئی وینوگرادسکی
او مفاهیم اولیه و مهم چرخه بیوژئوشیمی را کشف و ارائه نمود. وینوگرادسکی نخستین نوع شناخته‌شدهٔ لیتوتروفی را حین بررسی سرده میکروبی «بجاتو» () در سال ۱۸۸۷ کشف کرد. او گزارش نمود که باکتری «بجاتو» سولفید هیدروژن را اکسیده می‌کند و قطرات گوگرد می‌سازد که نخستین نمونهٔ لیتوتروفی (و نه اُتوتروفی) بود. اوکیتیت
اوکیتیت ماده معدنی جدیدی است که از شهاب سنگ اوکیت (Uakit) در روسیه کشف شده‌است. ترکیب شیمیایی آن وانادیوم نیتریت با فرمول شیمیایی VN است. در حالی که ترکیبب شیمیایی اکثر شهاب سنگها از آهن و نیکل تشکیل شده، درصد کمی از آنها همانند اوکیتیت شامل مواد معدنی هستند که فقط در فضا یافت می‌شوند. همانند دیگر مونونیتریتها، این ماده بسیار سخت است و خواص آن به سختی از یک نمونه کوچک و با اندازه ۵ میکرو متر بدست آمده‌است. به دلیل اندازه بسیار کوچک دانه‌های این ماده، پژوهشگران نتوانسته‌اند تمام خواص فیزیکی و اپتیکی آن را بررسی کنند. با این حال آنها دریافتند که اوکیتیت شباهت‌های ساختاری با دو ماده معدنی فضایی دیگر دارد. این ماده دارای رنگ خاکستری روشن است که در انعکاس نور، صورتی رنگ می‌شود و همچنین دارای سختی معدنی قابل توجه ۹ از ۱۰ است. اسکوربوت
در سال ۱۵۳۶، ژاک کارتیه، مکتشف فرانسوی که در حال اکتشاف رودخانهٔ سن لوران بود، با استفاده از دانش بومی آن منطقه مردان خود را که به اسکوربوت دچار بودند از مرگ نجات داد. او با استفاده از برگ‌های سوزنی یک نوع درخت، چایی درست کرد که بعدها ثابت شد دارای ۵۰ میلی‌گرم ویتامین ث در هر ۱۰۰ گرم است. جولیوس ریچارد پتری
یولیوس ریشارد پتری (۳۱ مه ۱۸۵۲ - ۲۰ دسامبر ۱۹۲۱) میکروب‌شناس آلمانی بود که به خاطر اختراع ظرف پتری شناخته شده است. او این ابزار آزمایشگاهی را هنگامی اختراع کرد که به عنوان دستیار رُبرت کُخ، باکتری‌شناس سرشناس، مشغول به کار بود. سلول جانوری
به همین منوال، به فرمانروی جانداران تک سلولی و پرسلولی که سلول‌های آنها هستهٔ واقعی و غشا دارد، یوکاریوت (Eukaryotae) می‌گویند. فیلیپ آلن شارپ
فیلیپ آلن شارپ (؛ زاده ) یک متخصص ژنتیک و زیست شناس مولکولی آمریکایی است که پیرایش RNA را کشف کرد. وی در سال 1993 همراه با ریچارد جی رابرتز موفق به دریافت جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی شدند. شارپ متوجه شد که " ژن ها در یوکاریوت ها به صورت پیوسته نبوده و حاوی قطعاتی به نام اینترون هستند. اینترون ها در مرحله پیرایش RNA از طریق روش های مختلف حذف شده و این امکان را فراهم می سازند که پروتئین های مختلفی از یک توالی DNA تولید شود". تاژک
برخی یوکاریوت‌ها از گروه دوتاژکان و برخی از تک‌تاژکان هستند. دانشگاه تورنتو
اولین میکروسکوپ الکترونی در سال ۱۹۳۸ توسط بخش فیزیک ساخته شد. در طول جنگ جهانی دوم، این دانشگاه لباس ضد شتاب (به انگلیسی: G-Suit) را توسعه داد، لباسی که توسط خلبانان هواپیماهای جنگنده متفقین پوشیده می‌شده و بعدها توسط فضانوردان به کار برده شد. همچنین این دانشگاه با توسعه تکنیک نور افشانی شیمیایی مادون‌قرمز، تجزیه و تحلیل رفتار انرژی در واکنش‌های شیمیایی را بهبود بخشید. در سال ۱۹۶۳، سیارک ۲۱۰۴ تورنتو در رصدخانه دیوید ای‌هایم در ریچموند هیل کشف شد هم نام دانشگاه شد. در سال ۱۹۷۲، مطالعات بر روی ماکیان ایکس یک به انتشار اولین مدرک مشاهداتی که وجود سیاه چاله را اثبات کرد منجر شد. اختر شناسان تورنتو همچنین قمر اورانوس و Sycorax، کهکشان‌های کوتوله آنرومد I , II و III، و ابرنواختر SN 1987A را کشف کرده‌اند. باکتریوسین
باکتریوسین‌ها برای نخستین بار توسط آندره گراتیا در سال ۱۹۲۵ میلادی کشف شد. وی درگیر جستجوی فرایند و راه‌های از بین بردن باکتری‌ها بود که در این میان باکتریوسین‌ها را کشف کرد. آزمایش‌های او همچنین منجر به تولید آنتی‌بیوتیک و کشف باکتریوفاژ شد. تمامی این رویدادها در طی چند سال رخ داد. وی نخستین کشف خود را "کولیسین" نامید، زیرا باعث از بین رفتن "اشریشیا کلی می‌شد." تاریخچه ویروس‌شناسی
تاریخچه ویروس‌شناسی مطالعه علمی ویروس‌ها و عفونت‌های ناشی از آنها در سال‌های پایانی قرن ۱۹ آغاز شد. اگرچه لویی پاستور و ادوارد جنر اولین واکسن‌ها را برای محافظت در برابر عفونت‌های ویروسی تهیه کردند، اما آنها نمی‌دانستند که ویروس‌ها وجود دارند. اولین شواهد از وجود ویروس‌ها از آزمایش‌هایی با فیلترهایی که منافذی به اندازه کافی کوچک برای حفظ باکتری‌ها دارند، حاصل شد. در سال ۱۸۹۲، دیمیتری ایوانفسکی از یکی از این فیلترها استفاده کرد تا نشان دهد که شیره حاصل از یک گیاه از جنس تنباکوییان، با وجود فیلتر شدن، برای سایر گیاهان سالم همان جنس عفونی باقی می‌ماند. مارتینوس بایرینک ماده فیلتر شده و عفونی را «ویروس» خواند و این کشف آغاز ویروس‌شناسی به حساب می‌آید. البته قبل از دیمیتری ایوانفسکی بیجیرینگ موفق به کشف ویروس موزاییک تنباکو شده بود، وی را پدر علم ویروس‌شناسی می‌خوانند۰ کشف‌های بعدی و یافتن خصوصیات جزئی باکتریوفاژها توسط فردریک توورت و فلیکس درل سرعت بیشتری به پیشرفت این علم بخشید و تا اوایل قرن بیستم ویروس‌های زیادی کشف شدند. در سال ۱۹۲۶، توماس میلتون ریورز ویروس‌ها را به عنوان انگل‌های اجباری تعریف کرد. وندل مردیت استنلی نشان داد که ویروس‌ها ذره هستند نه مایع، و اختراع میکروسکوپ الکترونی در سال ۱۹۳۱، امکان دیدن ساختارهای پیچیده آن‌ها را فراهم آورد. کلرتتراسایکلین
کلرتتراسایکلین (با نام تجاری Aureomycin) یک آنتی‌بیوتیک از دسته تتراسایکلین‌ها است که به عنوان نخستین تتراسایکلین شناخته می‌شود. این آنتی‌بیوتیک در سال ۱۹۴۵ در شرکت لدرله لابراتوریز تحت نظارت دانشمند هندی یلاپراگادا سوبارو و دستیارش بنجامین مینج داگر کشف شد. گندزدا
مدتها قبل از کشف پنی‌سیلین بشر آموخته بود که به‌طور تجربی بعضی مواد خام را به عنوان عامل ضد میکروب مورد استفاده قرار دهد. ۶۰۰–۵۰۰ سال قبل از میلاد، چینیها شیره کپک زده لوبیای شور را برای درمان عفونتها بکار می‌بردند. اصطلاح آنتی بیوز (Antibiosis) اولین بار در سال ۱۸۸۹ به‌وسیله ویلمین برای توجیه ماهیت رقابتی جوامع بیولوژیک که در آن فقط قویترین و اصلح‌ترین زنده می‌ماند، بکار برده شد و چند سال بعد این اصطلاح برای آنتاگونیسم میکروارگانیسمها نیز مورد استفاده قرار گرفت. کشف اولین ماده آنتی‌بیوتیک به سال ۱۹۲۸ توسط الکساندر فلمینگ صورت گرفت، او به‌طور اتفاقی متوجه اثر ضدباکتریایی ماده مترشحه توسط قارچ پنی‌سیلیوم نوتاتوم شد. هاوارد فلوری این ماده را تخلیص کرد و با تجویز آن موفق به درمان عفونتها به روش سیستمیک شد. پس از این یافته دانشمندان مواد طبیعی دیگری را هم به عنوان آنتی‌بیوتیک شامل تتراسایکلین، استرپتومایسین و سفالوسپورینها به دست آوردند. پس از شناسایی ساختار این مواد توسط شیمیدانها، با ایجاد تغییرات در آن‌ها انواع آنتی‌بیوتیکهای صنعتی تولید شدند. در نهایت انواع جدید این گونه آنتی‌بیوتیکها با اثر بخشی و ثبات شیمیایی بیشتر نیز تولید شدند. کپک مخاطی
کپک مخاطی () نام غیررسمی برای انواع گوناگون جانداران یوکاریوت است که می‌توانند آزادانه به شکل تک سلولی زندگی کنند اما گرد هم می‌آیند و ساختاری چندسلولی و تناسلی می‌سازند. کپک‌های مخاطی در گذشته در دستهٔ قارچ‌ها طبقه‌بندی می‌شدند اما اکنون دیگر در آن فرمانرو طبقه‌بندی نمی‌شوند. هرچند که این جانداران از یک نوع نیستند، هنوز هم گاه در گروه نافراگیر آغازیان طبقه‌بندی می‌شوند. طبیعت
دسته جانوران، دارای چند ویژگی است که آن‌ها را از سایر اشیا زنده جدا می‌کند. حیوانات یوکاریوتی و معمولاً چندیاخته‌ای هستند (مخاط‌زیان را ببینید)، که آن‌ها را از آغازیان، باکتری‌ها و بیشتر باستانیان جدا می‌کند. آن‌ها دگرپرورده اند و به‌طور کلی غذا را در محفظه‌ای داخلی هضم می‌کنند، که این ویژگی آن‌ها را از گیاهان و جلبک‌ها جدا می‌کند. آن‌ها همچنین با داشتن دیواره یاخته از گیاهان، جلبک‌ها و قارچ‌ها متمایز می‌گردند. ضدعفونی‌کننده
مدتها قبل از کشف پنی‌سیلین بشر آموخته بود که به‌طور تجربی بعضی مواد خام را به عنوان عامل ضد میکروب مورد استفاده قرار دهد. ۶۰۰–۵۰۰ سال قبل از میلاد، چینی‌ها شیره کپک زده لوبیای شور را برای درمان عفونتها بکار می‌بردند. اصطلاح آنتی بیوز (Antibiosis) اولین بار در سال ۱۸۸۹ به‌وسیله ویلمین برای توجیه ماهیت رقابتی جوامع بیولوژیک که در آن فقط قویترین و اصلح‌ترین زنده می‌ماند، بکار برده شد و چند سال بعد این اصطلاح برای آنتاگونیسم میکروارگانیسم‌ها نیز مورد استفاده قرار گرفت. کشف اولین ماده آنتی‌بیوتیک به سال ۱۹۲۸ توسط فلیمینگ صورت گرفت، او به‌طور اتفاقی متوجه اثر ضد باکتریایی ماده مترشحه توسط قارچ پنی‌سیلیوم نوتاتوم شد. هاوارد فلوری این ماده را تخلیص کرد و با تجویز آن موفق به درمان عفونتها به روش سیستمیک شد. پس از این یافته دانشمندان مواد طبیعی دیگری را هم به عنوان آنتی‌بیوتیک شامل تتراسایکلین، استرپتومایسین و سفالوسپورین‌ها به دست آوردند. پس از شناسایی ساختار این مواد توسط شیمیدانها، با ایجاد تغییرات در آن‌ها انواع آنتی‌بیوتیک‌های صنعتی تولید شدند. در نهایت انواع جدید این گونه آنتی‌بیوتیک‌ها با اثر بخشی و ثبات شیمیایی بیشتر نیز تولید شدند. باکتری‌شناسی
باکتری‌ها گوناگون‌ترین و مهم‌ترین میکروارگانیسم هستند. شمار کمی از آن‌ها در انسان و جانوران و گیاهان بیماری‌زا است. به‌طور کلی بدون فعالیت آن‌ها، حیات بر روی زمین مختل می‌شود. به یقین یوکاریوتها از موجودات زندهٔ باکتری‌مانند به وجود آمده‌اند. نظر به اینکه باکتری‌ها ساختمان ساده‌ای داشته و می‌توان به آسانی بسیاری از آن‌ها را در شرایط آزمایشگاه کشت داد و تحت کنترل درآورد، میکروب‌شناسان مطالعهٔ گسترده‌ای دربارهٔ فرایندهای حیاتی آن‌ها انجام داده‌اند. سلول جانوری
یاخته‌های جانوران یا یاخته های حیوانی با یاخته گیاهی کمی تفاوت دارد. یاخته جانوران، یک یاخته هوهسته ای یا همان  یوکاریوت  است. نانوفیلتراسیون
پژوهش‌هایی که برای توسعهٔ غشاهای اسمز معکوس توسط جان کدوت صورت می‌گرفت، در سال ۱۹۸۴ میلادی منجر به گونهٔ جدیدی از غشا شد که اولین نمونه در دسته‌بندی نانوفیلتراسیون شناخته می‌شود. غشاهای ساخته شده توسط کدوت یون‌های کلرید را با شار بالا از خود عبور می‌دادند و در مقابل، یون‌های سولفات را به خوبی و به سرعت جدا می‌کردند. والری یاورسکی
وی در سال ۱۸۹۹ میلادی یک باکتری در معدهٔ انسان کشف کرد که نامش را «ویبریو روگولا» گذاشت. او معتقد بود که این باکتری عامل ایجاد زخم گوارشی، سرطان معده و فقدان اسید معده است. وی یکی از نخستین کاشفان هلیکوباکتر پیلوری است. یوبی‌بایت
این واحد در سال ۲۰۰۵ توسط کمیسیون الکتروتکنیکی بین‌المللی (آی‌ئی‌سی) ثبت شد و از طرف تمامی سازمان‌های اصلی مورد قبول واقع گردید. یوبی‌بایت طراحی شده بود تا جایگزین یوتابایت، که در علوم رایانه به معنی ۱۰ بایت است، شود چرا که با معنی یوتا در دستگاه بین‌المللی یکاها مغایرت دارد. فرضیه یوسیت
فرضیه یوسیت (Eocyte hypothesis) یک آرایه‌شناسی است که یوکاریوت‌ها را منشاء گرفته از چشمه‌باستانیان که شاخه‌ای باستانیان که پروکاریوت هستند و قبلاً یوسیت (eocytes) نامیده می‌شدند، می‌داند. میکروسکوپ هم-کانونی
در سال ۱۹۸۹، Fritz Karl Preikschat، به همراه پسرش Ekhard Preikschat، میکروسکوپ دیود لیزر روبشی را برای تجزیه و تحلیل اندازه ذرات اختراع کرد. او و ایکارد پریکشات برای تجاری سازی لازنتک با هم تأسیس کردند. در سال ۲۰۰۱، لازنتک توسط متلر تولدو خریداری شد. از آنها بیشتر در صنعت داروسازی استفاده می‌شود تا کنترل درجا فرایند تبلور را در سیستم‌های تصفیه بزرگ انجام دهند. پروژه پایگاه داده ژنوم آنسامبل
علاوه بر ژنوم انسان، ژنوم‌های توصیف‌شدهٔ برخی مدل‌های جانوری و مهره‌داران در این پایگاه داده فراهم آمده‌است که همگی یوکاریوت هستند. تا سال ۲۰۰۸ این موارد توصیف شده‌است: انتامیبا
انتامیبا نام یک سرده از حوزه یوکاریوت است. اغلب گونه‌های این جنس در داخل بدن جانداران دیگر زندگی همسفرگی یا انگلی دارند. گونه انتاموبا هیستولیتیکا در انسان بیماریزاست. جنیفر داودنا
داودنا برای کارهای اساسی و رهبری خود در زمینه ویرایش ژنوم با واسطه CRISPR چهره برجسته ای در آنچه "انقلاب CRISPR" نامیده می‌شود بوده‌است. در سال ۲۰۱۲، داودنا و امانوئل شرپانتیه اولین کسانی بودند که پیشنهاد کردند CRISPR-Cas9 (آنزیم‌های باکتری‌هایی که ایمنی میکروبی را کنترل می‌کنند) برای ویرایش قابل برنامه‌ریزی ژنوم‌ها استفاده شود، که اکنون به عنوان یکی از مهمترین کشفیات در تاریخ زیست‌شناسی شناخته شده‌است. پاراکوکسیدیویدس براسیلینسیس
"Paracoccidioides brasiliensis" یک یوکاریوت بدون حالت سنتتیکی نوری با دیواره سلولی سفت و محکم است که بسیار شبیه به یوکاریوت‌های پیشرفته تر است. به عنوان یک قارچ دیمورفیک، قادر به رشد به شکل مخمر بیضوی در ۳۷ ° C و یک فرم میلوئالی بلند که در دمای اتاق تولید می‌شود. فازهای Mycelial و مخمر در مورفولوژی، بیوشیمی و فراصوت آن‌ها متفاوت است. فرم مخمر شامل مقدار زیادی از گلوکان α- (۱،3) -linkedاست. محتوای کیتین فرم قارچ بیشتر از فرم مخمر است، اما محتوای چربی در هر دو فاز یکسان است. مخمر توسط جوانه زنی غیرمعمول تولید می‌شود، که در آن سلول‌های دختر به‌طور غیرمستقیم در چندین موقعیت تصادفی در سطح سلول قرار می‌گیرند. جوانه‌ها در لایه‌های دیواره سلولی تولید می‌شوند. هنگامی که جوانه به وجود آمده‌است، یک شکاف بین سلول‌های سرطانی و سلول مادر ایجاد می‌شود. پس از انهدام، زخم جوانه ناپدید می‌شود. در بافت، جوانه زدن در مرکز گرانولوماتوز ضایعه بیماری ایجاد می‌کند، همان‌طور که با رنگ آمیزی بخش‌های بافت‌شناسی هماتوکسیلین و ائوزین (H & E) مشخص می‌شود. سلول‌های Nonbuddingدارای ۵ تا ۱۵ μm قطر هستند، در حالی که سلول‌های جوانه‌های کروی چندگانه را از ۱۰–۲۰ میکرو متر اندازه‌گیری می‌کنند در میکروسکوپ الکترونی، سلول‌هایی با جوانه‌های متعدد یافت می‌شود که هسته و سیتوپلاسم در محیط اطراف محصور شده‌اند. در فرم بافت "P. brasiliensis"، سلول‌های مخمر با دیواره‌های نازک‌تر و پایه‌های باریک‌تر از آن‌هایی که از قارچ‌های دیمورفیک آن، "Blastomycosis dermatitidis"، موجود است دیده می‌شود. شکل مخمر مانند "P. brasiliensis" شامل هسته‌های چندگانه، غشاء هسته دو لایه متخلخل و یک دیواره سلولی ضخیم غنی از الیاف است، در حالی که فاز میسیلی دیواره سلولی نازک با لایه بیرونی الکترونی دارد.۳ میکروب
آنتونی فان لیوونهوک (۱۶۳۲–۱۷۲۳) تقریباً اولین انسانی بود که توانست میکروارگانیسم‌ها را ببیند. او این کار را با میکروسکوپی انجام داد که خودش ساخته بود. او اولین کسی بود که از ابزاری به نام میکروسکوپ برای مشاهده اشیا استفاده کرد. کتاب میکروگرافی که در سال ۱۶۶۵ توسط فان لیوونهوک منتشر شد، به بررسی میکروسکوپی سلول‌های گیاهی پرداخته‌است. ضد میکروبی
اولین بار بیش از ۲۰۰۰ سال قبل ترکیباتی با ویژگی‌های ضد میکروبی مورد استفاده قرار گرفت. مصریان و یونانیان باستان از عصاره‌های گیاهی خاص برای درمان عفونت‌ها استفاده می‌کردند. بعدها میکروبیولوژیست‌هایی مانند پاستور و ژوبرت خاصیت آنتاگونیستی بین برخی از باکتری‌ها را مشاهده نمودند و دربارهٔ نقش این برهم کنش‌ها در درمان بیماری‌ها تحقیقاتی انجام دادند. سلول جانوری
در زیست‌شناسی به جانداری که سلول های آن هسته واقعی دارند یوکاریوت (Eukaryote) گفته می‌شود. دستگاه غشایی درونی
خاستگاه دستگاه غشایی درونی به خاستگاه خود یوکاریوت‌ها و خاستگاه یوکاریوتی‌ها به خاستگاه درون‌هم‌زیستانهٔ میتوکندری مرتبط است. مدل‌های زیادی برای توضیح خاستگاه دستگاه غشایی درونی ارائه شده‌است (بررسی شده در). جدیدترین پیشنهاد نشان می‌دهد که دستگاه غشایی درونی، از وزیکول‌های ترشح‌شده غشای خارجی میتوکندری (OMV)، تکامل یافته‌است. این مدلِ مبتنی بر OMV برای توضیحِ خاستگاه دستگاه غشایی درونی، مدلی است که در حال حاضر پذیرفته شده‌است و نیاز چندانی به تازه‌اندیشی برای یافتن منشأ یوکاریوت‌ها ندارد و بسیاری از پیوندهای میتوکندری را با دیگر بخش‌های یاخته توضیح می‌دهد. یوسی‌لینوکس
یو سی لینوکس (با نماد μClinux) توزیعی از سیستم‌عامل لینوکس است. دو حرف اول نماد این سیستم‌عامل (μC) به معنای میکروکنترولر می‌باشد. این توزیع مخصوص میکروکنترولرهایی طراحی شده که فاقد واحد مدیریت حافظه می‌باشند. این سیتم عامل در سال ۱۹۹۸ میلادی توسط Jeff Dionne و Kenneth Albanowski برای شرکت موتورولا ساخته شد و بر روی میکروکنترولرهای سری 68k (به‌طور خاص ۶۸۳۲۸) از خانواده DragonBall و با هسته لینوکس نسخه ۲٫۰٫۳۳ به کار گرفته شد. بعد از اولین انتشار این سیستم‌عامل جامعه توسعه دهندگان علاقه روزافزونی به گسترش آن برای معماری‌های مختلف میکروکنترولرها و با استفاده از نسخه‌های جدیدتر هسته لینوکس نشان دادند. در اوایل سال ۱۹۹۹ میلادی قابلیت پشتیبانی برای پردازنده‌هایی باهسته ColdFire از شرکت موتورولا (این شرکت هم‌اکنون با نام فری اسکیل شناخته می‌شود) نیز به آن افزوده شد. پشتیبانی از میکروکنترولرهای دارای هسته ARM نیز چندی بعد در همان سال امکان‌پذیر شد. قارچ سیلوسایبین
در سال ۱۹۵۵، Valentina Pavlovna Wasson و R. Gordon Wasson اولین افراد مشهور اروپایی آمریکایی بودند که به‌طور فعال در یک مراسم قارچ بومی شرکت می‌کردند. واسون‌ها بر روی تبلیغات تجربیات خود بسیار کار کردند، حتی در ۱۳ مه ۱۹۵۷ "مقاله ای در مورد تجربیات خود در زندگی منتشر کردند." در سال ۱۹۵۶ راجرهایم، قارچ روان گردانی را که واسونها از مکزیک به آنجا آورده بودند با نام "Psilocybe شناسایی کرد" و در سال ۱۹۵۸، آلبرت هافمن اولین بار psilocybin و psilocin را به عنوان ترکیبات فعال این قارچها شناسایی کرد. گروه تحقیقاتی سیستم‌های کامپیوتری
در سال ۱۹۷۴ پروفسور باب فابری از دانشگاه برکلی، یک مجوز یونیکس از AT&T دریافت کرد. پس از آن برکلی شروع به سازگار کردن یونیکس کرد و نسخه جدیدی که ماحصل این سازگاری بود تحت نام بی‌اس‌دی منتشر شد. پروفسور فابری در آوریل ۱۹۸۰ قرارداری با دارپا به امضا رساند تا یونیکس را هر چه بیشتر با نیازهای دارپا سازگار سازد. با حمایت مالی دارپا، فابری گروه تحقیقاتی سیستم‌های کامپیوتری را ایجاد کرد. سیستم فایل سریع برکلی و سوکت‌های برکلی برخی از نوع‌آوری‌های قابل توجه این گروه هستند. رابط سوکت‌ها مشکل پشتیبانی از پروتکل‌های چندگانه (برای مثال TCP و XNS) را حل کرد و این فلسفه یونیکس که «همه چیز یک فایل است» را به این پروتکل‌های شبکه گسترش داد. سیستم فایل سریع برکلی هم اندازه بلاک‌های تخصیص را از ۵۱۲ بایت به ۴۰۹۶ بایت (یا بیشتر) افزایش داد، کارایی نقل و انتقالات داده‌ها از/به دیسک را بهبود بخشید و همچنین از«میکرو-بلاک‌هایی» به کوچکی ۱۲۸ بایت بودند پشتیبانی می‌کرد که استفاده از دیسک را بهبود بخشید. از جمله کمک‌های قابل توجه دیگر می‌توان به سیگنال‌های کنترل کار اشاره کرد که به یک کاربر اجازه می‌داد یک کار در حال اجرا را با کلیدهای ctrl-z معلق کرده و اجرای آن را در پس‌زمینه سی‌شل ادامه دهد. ضد میکروبی
در سال ۱۹۲۸ الکساندر فلیمینگ برای اولین بار قارچی با ویژگی‌های ضد میکروبی را کشف کرد این قارچ "Penicillium rubens" نامیده شد. ترکیب استخراج شده از این قارچ پنی سیلین نام گرفت و در سال ۱۹۴۲ به صورت موفقیت آمیزی برای درمان عفونت‌های ناشی از باکتری استرپتوکوکوس مورد استفاده قرار گرفت توماس بورودی
توماس بورودی () پزشک، پژوهشگر و متخصص برجستهٔ پزشکی گوارش اهل استرالیا است که شهرتش به‌واسطهٔ ابداع روش درمان سه‌گانه برای ریشه‌کن‌سازی هلیکوباکتر پیلوری در معده و همچنین روش نوین درمانی موسوم به پیوند میکروبیوتای مدفوع است. وی بابت روش‌های درمانی نوآورانه و پژوهش در زمینهٔ بیماری‌های گوارشی پیچیده و بیماری‌های عفونی شهرت دارد. ضد میکروبی
ترکیبات ضد قارچ جهت کشتن یا ممانعت از رشد بیشتر قارچ‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند. برخلاف باکتری‌ها، قارچ و انسان هر دو یوکاریوت هستند بنابراین سلول‌های آن‌ها در سطح مولکولی دارای شباهت‌هایی می‌باشد. از این رو یافتن هدفی برای یک داروی ضد قارچ که در موجود آلوده شده به قارچ وجود نداشته باشد دشوار است. به همین دلیل برخی از داروهای ضد قارچ دارای اثرات جانبی بوده که برخی از این اثرات در صورت مصرف نادرست، تهدید کننده سلامت انسان می‌باشند. دیکیت
دیکیت با از مجموعه کانی هاست و با آب مقطر و الکل شسته و تمیز می‌شود. کانیهای مشابه اشعه X و از سریسیت توسط انحلال در اسید سولفوریک قابل تشخیص است. از نام شیمیدان کرس (A.B.Dick) گرفته شده‌است. قابل حل در اسید سولفوریک، با آب مقطر و الکل شسته و تمیز می‌شود. Al2O۳:۳۹٫۵٪ SiO۲:۴۶٫۵٪ H2O:۱۴٪ برای اولین بار در چک اسلواکی کشف شد و از نظر شکل بلور: پهن و کوتاه - فلسی، رنگ: سفید - بیرنگ - متمایل به زرد، شفافیت: شفاف، جلا: صدفی، رخ: کامل - مطابق باسطح، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی سیلیکات است و منشأ تشکیل آن هیدروترمال است. تنظیم بیان ژن
تنظیم ژن کاری حیاتی در ویروسها، پروکریوتها و یوکریوتها است چون به سلول‌ها اجازه می‌دهد پروتئین‌های مورد نیاز را در زمان نیاز و به مقدار نیاز تولید کنند و بنابراین به این موجودات قابلیت انعطاف‌پذیری و تطابق‌پذیری با شرایط مختلف محیط را می‌دهد. گرچه در سال ۱۹۵۱، باربارا مک‌کلینتاک تعامل بین دو ناحیهٔ ژنتیکی، فعال‌کننده و جداکننده، را در تشکیل رنگ‌دانه‌های ذرت نشان داد، اکثریت کشف سیستم تنظیم ژن را شناسایی ورزهٔ لاک توسط ژاک مونو می‌دانند، که در آن بعضی آنزیم‌های مشارکت‌کننده در سوخت و ساز لاکتوز در ای. کولای فقط در حضور لاکتوز و نبودن گلوکوز بیان می‌شوند. یوکسپوریت
مزیت این نوع از شتابدهنده‌ها نداشتن محدودیت در انرژی است که باعث می‌شود ذرات بنیادی را بتوان به انرژی‌های چندین گیگا الکترون ولت و بیشتر رساند. سینکروترونها اصولاً از جمله شتابدهنده‌های دایره‌ای هستند که از سه دهه پیش تا کنون کاربرد صنعتی داشته‌اند. کاربرد نور سینکروترون در نانوتکنولوژی، زیست‌فناوری، بیوفیزیک، محیط زیست، صنایع پتروشیمی و مواد، پزشکی و عکسبرداری، ژنتیک و شناخت و تولید داروهای جدید و نیز در علوم باستانشناسی و در مواردی در صنایع نظامی و صنایع فضایی کاربرد دارد. نور سینکروترون هنگام حرکت دایره‌ای ذرات باردار تولید می‌شود و از طریق خروجیهایی بنام خط باریکه نور به اتاقهای آزمایش و تجهیزات آزمایشگاهی هدایت می‌شود. اغلب سنکروترونهای نسل سوم در کشورهای اروپایی، ایالات متحده و نیز چین و ژاپن قرار دارد) فرضیه یوسیت
نظریهٔ رقیب آن، سامانه سه‌قلمرویی که در سال ۱۹۷۷ توسط کارل ووز پیشنهاد شد در جهان علمی پذیرفته‌تر شده است. البته با پیشرفت‌های ژنومیک و کشف شواهد جدید، فرضیه یوسیت در میانه دهه ۲۰۰۰، جان تازه گرفته است. تاریخچه ویروس‌شناسی
علیرغم موفقیت‌های دیگر، لویی پاستور (۱۸۲۲–۱۸۲۲) نتوانست عامل ایجاد کننده بیماری هاری را پیدا کند و حدس زد که عامل آن آنقدر کوچک است که با میکروسکوپ دیده نمی‌شود.در سال ۱۸۸۴، میکروبیولوژیست فرانسوی چارلز چمبرلند (۱۹۷۱–۱۹۸۱) فیلتری را اختراع کرد (امروزه با نام فیلتر چمبرلند شناخته می‌شود) که منافذی کوچکتر از باکتری‌ها داشت؛ بنابراین، او می‌توانست یک محلول حاوی باکتری‌ها را از فیلتر عبور داده و آن‌ها را به‌طور کامل از محلول خارج کند. در سال ۱۸۷۶، آدولف مایر نخستین کسی بود که نشان داد که آنچه که او بیماری موزاییک تنباکو نامید، عفونی است. او تصور می‌کرد که این بیماری ناشی از سموم یا یک باکتری بسیار کوچک است. بعداً، در سال ۱۸۹۲، زیست‌شناس روسی دیمیتری ایوانوفسکی (۱۹۲۰–۱۸۶۴) از فیلتر چمبرلند برای مطالعه آنچه اکنون به عنوان ویروس موزائیک توتون شناخته می‌شود، استفاده کرد. آزمایش‌های او نشان داد که عصاره‌های برگ خرد شده گیاهان تنباکوییان آلوده پس از فیلتراسیون، عفونی باقی می‌مانند. ایوانوفسکی اظهار داشت این عفونت ممکن است توسط سمی تولید شده توسط باکتری‌ها ایجاد شود، اما این ایده را دنبال نکرد. در سال ۱۸۹۸، میکروب‌شناس هلندی، مارتینوس بایرینک استاد میکروب‌شناسی در دانشکده کشاورزی واخنینگن، آزمایش‌های آدولف مایر را تکرار کرد و متقاعد شد که مایع تصفیه شده حاوی شکل جدیدی از عامل عفونی است. وی مشاهده کرد که این عامل فقط در سلول‌هایی که در حال تقسیم هستند تکثیر می‌شود و وی آن را «جرم زنده محلول» نامید. بایرینک اظهار داشت که ویروس‌ها از نظر ماهیت مایع هستند، نظریه ای که بعدها توسط بیوشیمیست و ویروس‌شناس آمریکایی وندل مردیت استنلی (۱۹۰۴–۱۹۹۴) بی‌اعتبار شد و ثابت کرد که آنها در واقع ذرات هستند. در همان سال، فردریش لوفلر (۱۹۵۲–۱۸۲) و پل فروس (۱۹۶۰–۱۸۶۰) اولین ویروس حیوانی را از طریق یک فیلتر مشابه عبور داده و علت بیماری پا و دهان را کشف کردند. بیوانفورماتیک
پس از اینکه توالی انسولین در اوایل ۱۹۵۰ توسط فریدریک سانگر مشخص شد، وجود رایانه‌ها در زیست مولکولی ضرورت پیدا کرد. چرا که مقایسهٔ توالی‌های متعدد به صورت دستی طاقت فرسا بود. در این زمینه مارگارت دایهوف پیشگام شد و نخستین پایگاه داده توالی پروتئینی را گردآوری و به عنوان کتاب و روش‌های پیشگام در هم ترازی (alignment) توالی و ارزیابی مولکولی منتشر کرد. از جمله افراد دیگر در حوزه شکل‌گیری بیوانفورماتیک الوین کابات بود که در تجزیه و تحلیل توالی زیستی در سال ۱۹۷۰ پیشقدم شد. سیلیکون سیاه
یک تیم که توسط النا ایوانوا در رهبری دانشگاه تکنولوژی سوینبرن در ملبورن در سال ۲۰۱۲ کشف که زنجره و جیرجیرک دشتی بال قاتلان قوی بودند "سودوموناس آئروژینوزا"، یک جوانه فرصت طلب است که انسان نیز آلوده می‌کند و در حال تبدیل شدن به آنتی‌بیوتیک مقاوم در برابر. این اثر از «نانو ستون‌هایی» با فاصلهٔ منظم ناشی می‌شد که باکتری‌ها روی سطح آن‌ها را تکه‌تکه می‌کردند. یوکسپوریت
سنکروترون(به فرانسوی: synchrotron)که نخستین بار توسط لوییس آلوارز ابداع شد، نوعی از شتاب‌دهنده ذرات به شکل یک حلقه دایره‌ای است که با کمک میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی، تابش الکترومغناطیسی تولید می‌کند ذراتی که با سرعتی نزدیک به سرعت نور در یک محیط الکترومغناطیسی حرکت می‌کنند، در جهت حرکتشان، نوری منتشر می‌کنند که تابش سینکروترون یا نور سنکروترون نامیده می‌شود. تابش سنکروترن یک امکان توانمند برای مطالعه ساختمان مولکولی و تغییرات شکل و ترکیبات سلولی در هنگام واکنش‌های شیمیایی است که در زمینه‌های مختلف تحقیقاتی و کاربردی در فیزیک، پزشکی، صنعت، زیست‌شناسی، باستان‌شناسی و … کاربرد دارد. استفاده از تابش سینکروترون برای علوم بنیادی و فناوری‌های کاربردی، رشد فزاینده‌ای را در چند دهه اخیر تجربه کرده‌است. یونولیت
یونولیت در ایران بنام پلاستوفوم، یونولیت و آکاسیف شناخته می‌شود که نام اصلی آن پلی‌استیرن انبساطی ("Expanded Polystyrene") یا EPS است. در بسیاری از کشورهای آمریکا شمالی این محصول با نام استایروفوم (Styrofoam) شناخته می‌شود. یونولیت ماده‌ای سبک و متخلخل و معمولاً سفید که در بسته‌بندی و عایق کاری کاربرد دارد در بعضی مواقع به آن فیبر سفید نیز می‌گویند. اما در حقیقت یونولیت نوعی پلیمر سفید رنگ و عایق رطوبت و صدا و دما است که از فرایندهای پتروشیمی تهیه می‌شود. پلی استیرن در سال ۱۸۳۹ توسط ادوارد سیمون کشف گردید؛ و در سال ۱۹۵۹ به وسیلهٔ کمپانی کوپر پلی استایرن انبساطی تولید گردید از این ماده برای عایق‌سازی، ساخت وسایل نیازمند عایق حرارتی و بسته‌بندی ابزار حساس الکتریکی، الکترونیکی و مکانیکی، ساخت یخدان جهت حمل دارو_ فراورده‌های خونی، حمل محصولات دریایی (ماهی و میگو) استفاده می‌شود. دی‌ان‌ای ژیراز
آنزیم ژیراز در سلول‌های پروکاریوتها و برخی از یوکاریوتها وجود دارد، اما بدین شکل نیست که آنزیم ژیراز در تمام سلول‌های این موجودات کاملاً یکسان باشند. این آنزیم در سلول‌های مختلف دارای ساختار و توالی پروتئینی متفاوتی است که این خاصیت سبب می‌شود تا هدف مناسبی برای آنتی‌بیوتیکها باشد. برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها می‌توانند به صورت خاص بخش‌های خاصی از ساختمان آنزیم ژیراز یعنی قسمت‌های gyrA و gyrB را مختل کنند مانند اسید نالیدیکسیک. اما دو دسته از مهمترین آنتی‌بیوتیک‌هایی که اثر بازدارندگی بر روی آنزیم ژیراز دارند به شرح زیر است: ناکریت
ناکریت با از مجموعه کانی هاست و با آب مقطر تمیز می‌شود. کانیهای مشابه آن کائولینیت و دیکتیت است که ازنظر عکس العملهای شیمیایی و اشعه X تفاوت دارند. از کلمه nacre به معنای صدف گرفته شده‌است. با آب مقطر تمیز می‌شود. Al2O۳:۳۹٫۵٪ SiO۲:۴۶٫۵٪ H2O:۱۴٪ مانند کائولینیت برای اولین بار در چک اسلواکی کشف شد و از نظر شکل بلور: پهن و کوتاه، رنگ: سفید - خاکستری سفید - زرد، شفافیت: نیمه شفاف، جلا: صدفی، رخ: کامل - مطابق با سطح، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی سیلیکات است و منشأ تشکیل آن ثانوی - هیدروترمال است. ریاسین
ریاسین (Rhyacian؛ ؛ به معنای جریان گدازه، دومین دوره زمین‌شناسی از پیشین‌زیستی دیرینه است و ۲٫۳ تا ۲٫۰۵ میلیارد سال پیش رخ داد. توده‌های نفوذی مانند Bushveld در این دوره شکل گرفتند. یخبندان هورونی در دوره ریاسین آغاز شد. در میان جانداران، نخستین یوکاریوتِ شناخته شده، در دوره ریاسین پدید آمد. هم‌یوغی باکتریایی
پدیده هم یوغی در سال ۱۹۴۶ توسط "جاشوا لیدربرگ" و ادوارد تیتوم کشف شد. بازسازی توالی
با پیشرفت علم و فناوری، در ابتدا ژنوم ویروسهای ساده، سپس باکتریها و در نهایت یوکاریوتها مورد بررسی قرار گرفتند، و پیچیدگی مسئلهٔ بازسازی ژنوم با افزایش طول و پیچیدگی توالی‌های یافته شده بیشتر شد، پیچیدگی‌هایی از قبیل; دانشمندان برای بازسازی توالی‌های پیچیدهٔ ژنوم یوکاریوتهایی چون مگس سرکه (در سال ۲۰۰۰ میلادی) و انسان (در سال ۲۰۰۱ میلادی) ابزارهای بازسازی توالی‌ای همچون Celera Assembler و Arachne را ارائه کردند که قادر به بازسازی توالی‌هایی به طول ۱۰۰ تا ۳۰۰ میلیون حرف‌اند. پیروی این ابداعات، در مراکز بازسازی توالی‌های ژنوم، گروه‌هایی به ساخت ابرابزارهای بازسازی پرداختند که نمونهٔ متن بازی از آن AMOS است که تلاشی برای گردآوری دست‌یافته‌های مختلف در این زمینه بود. ناجورتاژکان
ناجورتاژَکان ("heterokonts") یا کاه‌مویان ("stramenopiles") شاخه بزرگی از گیاهان یوکاریوت هستند که شامل ۱۰۵۰۰ گونهٔ شناخته‌شده می‌شود. یوبیکوتین
بافت شناسی پایه جان کوئیرا آران‌ای پیام‌رسان
به طور کلی دوره زندگی در mRNAهای پروکاریوتی کوتاه‌تر از یوکاریوت‌ها است. پروکاریوت‌ها پیام‌ها را با استفاده از ترکیبی از ریبونوکلئازها که شامل اندونوکلئازها، ۳َ اگزونوکلئاز و ۵َ اگزونوکلئاز می‌باشد، از بین می‌برند. در بعضی موارد، مولکول‌های کوچک mRNA یا همان[sRNA]ها که به طول ده‌ها تا صدها نوکلئوتید می‌باشد توسط جفت شدن بازها با رشته‌های مکمل می‌تواند موجب ازهم‌پاشیدگی mRNAهای خاصی شود و شکسته شدن ریبونوکلئاز را فراهم نمایند. اخیراً نشان داده شده‌است که باکتری‌ها گونه‌ای از[ کپ۵'] را دارند که یک تری‌فسفات روی[5' end]دارد. حذف دو فسفات، یک ۵َمونوفسفات بر جا می‌گذارد که سبب می‌شود تا[اندونوکلئاز] RNase E پیام را نابود کند. میکروبادی
میکروبادی‌ها نخستین بار در سال ۱۹۵۴ توسط رودین کشف و نام‌گذاری شدند. دو سال بعد در سال ۱۹۵۶، رویلر و برنهارد اولین تصاویر پذیرفته شده در سراسر جهان از میکروبادی‌ها را در یاخته‌های کبدی ارائه دادند. سپس در سال ۱۹۶۵، کریستین دو دوو و همکارانش میکروبادی‌های بدن را از کبد موش جدا کردند. دی دوو معتقد بود که نام میکروبادی خیلی عمومی است و به دلیل ارتباط با هیدروژن پراکسید، نام پراکسی‌زوم را انتخاب کرد. در سال ۱۹۶۷، بریدنباخ و بیورز نخستین کسانی بودند که میکروبادی‌ها را از گیاهان جدا کردند و چون مشخص شد دارای آنزیم‌های چرخه گلی‌اگزالات هستند آن‌ها را گلی‌اکسی‌زوم نامیدند. سوخت‌وساز
کشف آنزیم‌ها در آغاز سده بیستم توسط ادوارد بوخنر انجام شد که مطالعه واکنش‌های شیمیایی دگرگشت را از مطالعه زیست‌شناختی یاخته‌ها جدا کرده و آغاز زیست‌شیمی را مشخص کرده‌است. یکی از برجسته‌ترین زیست‌شیمی‌دان‌های نوین هانس آدولف کربس می‌باشد که کمک بسیار بزرگی در مطالعه دگرگشت انجام داده‌است. او چرخه اوره را کشف کرده و بعدها، با همکاری هانس کورنبرگ، چرخه سیتریک اسید و چرخه گلی‌اکسیلات را کشف کرده‌است. تحقیقات مدرن زیست‌شیمی تا حد زیادی با گسترش روش‌هایی از جمله کروماتوگرافی (سَوانِگاری)، بلورشناسی پرتو ایکس، طیف‌سنجی تشدید مغناطیسی هسته‌ای، برچسب ایزوتوپی، میکروسکوپ الکترونی و شبیه‌سازی دینامیک ملکولی پیشرفت زیادی کرده‌است. این روش‌ها کشف و تجزیه و تحلیل دقیق بسیاری از مولکول‌ها و مسیرهای متابولیکی را در سلول امکان‌پذیر کرده‌اند. مرکورکرم
دکتر یونگ و وایت خاصیت گندزدایی این ماده را در سال ۱۹۱۹ میلادی در بیمارستان جان هاپکینز کشف کردند. این ماده به سرعت توسط پزشکان و پدر و مادرها بر روی زخم‌ها به کار برده شد؛ اما به دلیل احتمال مسمومیت جیوه توسط اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۹۸ از فهرست داروهای ایمن خارج شد. ژنتیک میکروبی
آرکی‌ها، پروکاریوت وتک سلولی هستند. قدمت آرکی‌ها بر روی زمین به حدود ۴ بیلیون سال قبل می‌رسد و با باکتری‌ها جد مشترک دارند. اما در مقایسه با باکتری‌ها، شباهت بیشتری به یوکاریوت‌ها دارند. آرکی‌ها
در بیشتر قرن بیستم، پروکاریوتها به عنوان یک گروه واحد از موجودات در نظر گرفته می‌شدند و براساس بیوشیمی، مورفولوژی و متابولیسم طبقه‌بندی می‌شدند. میکروبیولوژیست‌ها می‌توانند میکروارگانیسم‌ها را بر اساس ساختار دیواره‌های سلولی، شکل‌ها و موادی که مصرف می‌کنند طبقه‌بندی کنند.در سال ۱۹۶۵، امیل زاکراندل و لینوس پائولینگدر عوض با استفاده از توالی‌های ژن‌ها در پروکاریوت‌های مختلف پیشنهاد شد که نحوه ارتباط آنها با یکدیگر بررسی شود. این روش فیلوژنتیک روش اصلی است که امروزه استفاده می‌شود. نوترکیبی ژنی
برای نوترکیبی در موجودات مختلف آنزیم‌های مختلف به کار می‌رود. در پروکاریوت‌ها آنزیم RecA در نوترکیبی با شکست دورشته‌ای نقش دارد در مخمرو دیگر یوکاریوت‌ها، دو نوترکیب‌ساز برای شکست‌های دورشته‌ای نیاز است یکی RAD51 که هم در میوز و هم در میتوز نقش دارد؛ و دیگری DMC1 که تنها در میوز این عمل را به انجام می‌رساند. ژرژ کوویه
ژان لئوپولد نیکلای فردریک کوویه معروف به ژرژ کوویه زیست‌شناس فرانسوی و بنیانگذار دیرینشناسی است. مویزنیت
مویزنیت () نامی است که به سیلیسیم کاربید و پلی مرف‌های کریستالی آن که به صورت طبیعی به رخ می‌نمایند اطلاق می‌شود. این ماده با فرمول شمیایی SiC یک کانی نادر است که اولین بار توسط شیمیدان فرانسوی آنری مواسان () در سال ۱۸۹۳ میلادی کشف شد. سال‌ها بعد آن را به صورت مصنوعی در آزمایشگاه‌ها تولید کردند. دی‌ان‌ای
نوکلئیک اسیدها برای نخستین بار در زمستان ۱۸۶۹ توسط دانشمند سوئیسی به نام فردریش میشر کشف شد. میشر ترکیبات سفید رنگی را از هستهٔ گلوبول‌های سفید انسان و خون ماهی استخراج کرد که مقدار نیتروژن و فسفات در آن باعث شد میشر گروه جدیدی از مواد آلی را با نام نوکلئیک اسیدها بنیان‌گذاری کند. سپس فردریک گریفیت در آزمایشی موسوم به آزمایش گریفیت به‌طور اتفاقی پی برد صفات و ویژگی‌ها می‌توانند از یک باکتری (سلولی) به باکتری (سلولی) دیگری انتقال یابند (اثبات وجود و انتقال مادهٔ وراثتی از سلولی به سلول دیگر). اندامک
یاخته‌های یوکاریوتی دارای ساختاری پیچیده هستند. غشای این یاخته‌ها دولایه‌ای و از جنس لیپید است و این یاخته‌ها دارای اندامک‌های بزرگ و کوچکی هستند که می‌توان با میکروسکوپ نوری، اندامک‌های بزرگ‌تر همچون هسته و واکوئل را مشاهده کرد. مخمر
مُخَمِّرها دسته‌ای از یوکاریوت‌های تک‌سلولی هستند که در فرمانرو قارچ‌ها و شاخه آسکومیست‌ها دسته‌بندی می‌شوند. معروف‌ترین آنها ساکارومایسس سرویزیه نام دارد که به مخمر نان نیز معروف است و در تخمیر الکلی خمیر نان و آبجو و دیگر منابع کربوهیدراتی نقش دارد. در طی این فرایند مخمر با تغذیه از قند، الکل و دی‌اکسید کربن تولید می‌کند. مخمرها اغلب به روش تقسیم سلولی (جوانه زدن) تکثیر می‌شوند ولی ممکن است تکثیر جنسی (حاصل ادغام دو سلول) نیز داشته باشند. ساکارومایسس بایانوس و ساکارومایس سرویزیه یا مخمر نان در ساخت شراب کاربرد دارد و ساکارومایسس بولاردی در پزشکی کاربرد دارد. کاندیدا آلبیکنس از مخمرهای بیماری‌زا است که ایجاد کاندیدیازیس می‌کند. از دیگر مخمرها می‌توان به پیچیا و شیزومایسس پومبه اشاره کرد. از مخمر نان برای تغذیه ارتمیا نیز استفاده می‌شود. این نوع مخمرها در شراب‌گیری نیز کاربرد دارند. تورت وئیتیت
تورت وئیتیت با از مجموعه کانی هاست و از نام مهندس نروژی O.Thortveit گرفته شده‌است. کمی در HCl محلول است - به سختی ذوب می‌شود. Sc2O3:53.5% SiO۲:۴۶٫۵٪ تا میزان ۱۰٪ محتوی Y2O۳ است. برای اولین بار در نروژ کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری، شفافیت: غیر شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: صدفی - نامنظم، جلا: شیشه‌ای - الماسی، رخ: کامل- مطابق با، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی سیلیکات و منشأ تشکیل آن پگماتیتی است. ویتریت
ویتریت با از مجموعه کانی هاست و دارای شکستگی ناصاف است و کانیهای شبیه آن آراگونیت، استرونتیانیت، سروزیت، کوارتز است. از نام یک طبیعی دان انگلستانی (W.Withering) گرفته شده‌است. حل شونده در HCl و HNO3 BaO:۷۷٫۷٪ CO۲:۲۲٫۳۰٪ برای اولین بار در بریتانیای کبیر کشف شد و از نظر شکل بلور: بی پیرامید - منشوری - ورقه ای، رنگ: سفید - زرد - خاکستری - قهوه ای، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: ناصاف، جلا: شیشه‌ای - چرب، رخ: ناقص، سیستم تبلور: ارترومبیک و در رده‌بندی کربنات است و منشأ تشکیل آن هیدروترمال است. سانتروزوم
سانتروزوم در سال ۱۸۸۳ به وسیله ادوارد فن‌بندن دانشمند بلژیکی یافته شد و در سال ۱۸۸۸ به وسیله تئودور بووری، دانشمند آلمانی توصیف گردید. این اندامک در قارچ‌ها یافت نمی‌شود و آنها اندامک‌های دیگری به عنوان مرکز ساماندهی ریزلوله دارند. اگرچه نقش سانتروزوم‌ها در میتوز بسیار کلیدی است، با این حال این اندامک در حالت معمولی، زیاد ضروری نیست.