روستای الموت در چند کیلومتریشهر قزوین قرار دارد؟
رزجرد
این روستا در فاصله ۲۱ کیلومتری شمال شرقی شهر قزوین و در مسیر جاده الموت واقع شده است و به دلیل داشتن آب و هوای مناسب، باغچه‌سراهای تفریحی و کوهستانی بودن؛ پذیرای اهالی قزوین به ویژه در تعطیلات است. گردشگران و بازدیدکنندگان قلعه الموت و دریاچه اوان نیز از این روستا می‌گذرند.
دریاچه اوان
دریاچه زیبای اُوان در نیمه شمالی الموت، در دامنه کوه خشچال، در فاصله ۷۵ کیلومتری قزوین و در میان چهار روستای اوان، وربن، زواردشت و زرآباد شهر قزوین قرار دارد. آیین، قزوین
آیین، روستایی از توابع بخش رودبار الموت شرقی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. ملکوه
این روستا در دوازده کیلومتری شهر عقدا و در فاصله میان شهر عقدا و دهستان مزرعه نو در سمت چپ در کنار رشته کوه‌هایی نسبتا بلند در دامنه کوهی مشهور به کوه کلاغ قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۹ نفر (۳۰خانوار) بوده‌است. اهالی این بخش از ایران بیشتر با قدمتی چند صد ساله و با قدمتی طولانی ساکن همان حوالی بوده‌اند. قسمت مدوا که اکنون به علت خشک سالی دچار خرابی و تا حدود زیادی نابودی شده است بقایای خانه‌های ساکنان اصیل این بخش را حکایت می‌نماید. خانه‌های ساخته شده با سنگ‌های ریز و درشت. اکنون اهالی روستا بیشتر به شهر اردکان مهاجرت نموده با این حال روستا دارای منازلی تازه ساز است که در فاصله سالهای ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۱ ساخته شده است. ایام تاسوعا و عاشورا و همچنین ایام شهادت فاطمه زهرا اوج حضور و گردهم آیی مردم روستا با روستاهای اطراف و برپایی مراسم‌های با شکوه و نذورات گسترده است. از این روستا مردانی بلندقامت در عرصه علم و تلاش علمی نیز تجلی یافته است. گردنه قسطینلار
گردنهٔ قُسطینلار یا قُسطینلر گردنه‌ای با ارتفاع حدود ۲۲۰۰ متر از سطح دریا بر سر راه قزوین به الموت است. اغلب افرادیکه با این گردنه آشنایی دارند آن را از جمله مناطق بسیار زیبای ایران میدانند. مرتفعترین نقطهٔ آن با ارتفاع ۲۳۰۰ متر از سطح دریا کنار راهدارخانه قرار دارد. خورهشت
این روستا در دهستان قاقازان شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۲٬۱۴۷ نفر (۴۸۷خانوار) بوده‌است. روستای خورهشت از بزرگترین و پرجمعیت ترین روستاهای استان قزوین محسوب می‌شود. الموت
در اکثر نقاط استان قزوین، رودبار، طارم، بخش شاهرود، قوچان، ساوجبلاغ، برخی نقاط استان مرکزی، و برخی نقاط آذربایجان شرقی مردم زبان خود را تاتی می‌نامند و همچنین می‌توان در روستاهای دیگری نیز در کشور پاره‌ای از جمعیت آنان را مشاهده کرد، که البته زبان تاتی ممکن است با اندکی تفاوت صحبت شود. گصاد
روستای مگرن ۲ یا (گصاد) در ۴۸ کیلومتر بعد اهواز در عبدالخان و پشت روستای «فهد کعب عمیر»، است. فاصله این روستا تا اتوبان اهواز - اندیمشک بیش از سه کیلومتر جاده خاکی است.  برای رسیدن به روستای مگرن ۱ باید از رودخانه کرخه عبور کرد. دلیل نبودن پل برای تردد مردم این روستا از وسیله‌ای موسوم به دوبه که نوعی شناور ساده برای عبور افراد و خوردوهایشان است استفاده می‌کنند. به دلیل مشکل تردد برای اهالی این روستا، چهار نفر به دلیل دوری مسیر قبل از رسیدن به بیمارستان جان خود را از دست داده‌اند. این روستا تنها یک مدرسه دارد که کلاس‌های آن کانتینری و از سال ۷۳ دایر شده‌اند. اهالی روستای مگرن و مگرن ۳ نیز از این مدرسه استفاده می‌کنند. دانک (روستا)
این روستا از توابع بخش کلنجین , شهرستان بوئین‌زهرا استان قزوین می‌باشد و در منتهی الیه جنوب شرقی استان و همجوار استان مرکزی قراردارد، فاصله روستا با شهرستان بوئین‌زهرا حدود ۱۰۰ کیلومتر است، همه مردم روستا به زبان ترکی آذربایجانی سخن می‌گویند، روستا با قرار گرفتن در کنار رودخانه و بهره‌مندی از منابع آبی مناسب، از پوشش گیاهی خوب برخوردار بوده و یکی از سرسبزترین روستاهای استان می‌باشد، وجود. تاکستان‌های (باغ انگور) گسترده و درختان سربه فلک کشیده گردو و سایر میوه‌ها این روستا را به یکی از معروفترین روستاهای استان تبدیل کرده‌است، سایر محصولات کشاورزی روستا عبارتند از گندم، جو، حبوبات و...، زنان روستایی علاوه بر کمک در امور کشاورزی و باغداری در زمینه صنایع دستی مانند قالیبافی، بافت دستکش و جوراب و سایر اقلام ضروری که عمدتاً از پشم گوسفندان در افزایش درآمد خانواده نقش زیادی دارند.جنگل‌ها، باغ‌های انگور و رودخانه چهار فصل و تپه ماهور‌های که در اردیبهشت ما سر سبزیش بهشت را تداعی می‌کند. میلک (قزوین)
میلَک (Milak) یکی از روستاهای بخش رودبار الموت غربی در رشته کوه البرز در شمال شهرستان قزوین به‌شمار می‌رود. رودبار شهرستان و رودبار الموت، منطقه کوهستانی و تاریخی معروف رودبار الموت (قزوین) را تشکیل می‌دهند که طی سال‌های گذشته به دو بخش تقسیم شدند. مردم روستای میلک دیلمی هستند و به گویش دیلمی تکلم می‌کنند. الموت
عده‌ای هم اشاره به این می‌کنند که بن مایه کلمه الموت، ارموت، ارمود، امروت، اربو و امبرود (نوعی گلابی) است و از آنجا که در زبان تاتی گاهی «ر» به «ل» تبدیل می‌شود مثل «برگ» (بلگ)، پس الموت همان ارموت است که «ر» به «ل» تبدیل شده‌است. محققان بر این نکته متفق‌القولند که الموت نام مصطلح منطقه کوهستانی شمال قزوین و جایی است که خداوند الموت، قلعه‌های تاریخی این منطقه را مقر و پایگاه تبلیغ آیین اسماعیلیه قرار داده بودند. این منطقه در طول تاریخ از «رودبار» به «رودبار و الموت» تغییر کلمه پیدا کرده‌است، پس از مدتی «رودبار الموت» به بخشی گفته شد که قلعه حسن صباح (در گازرخان) در آن قرار دارد و «رودبار محمدزمان خانی» یا «خشکه رودبار» به منطقه‌ای که قلعه لمسر (لمبه سر یا لمه در یا لمبسر) در آن جاست اما در آخرین تقسیمات کشوری منطقه‌ای که قلعهٔ گازرخان (قلعه نظامی حسن صباح) در آن است رودبار الموت شرقی و منطقه‌ای که قلعه لمبسر (قلعه سیاسی و زندان حسن صباح) در آن است رودبار الموت غربی خوانده می‌شود. ینگی کهریز
ینگی کهریز، روستایی از توابع بخش رامند شهرستان بوئین‌زهرا در استان قزوین ایران است. روستای ینگی‌کهریز یکی از روستاهای بخش رامند در شهرستان بوئین‌زهرا است که در قسمت جنوبی استان قزوین قرار گرفته است. فاصله ینگی کهریز تا تهران ۱۸۵ کیلومتر، تا قزوین ۹۳ کیلومتر، تا بوئین زهرا ۵۳ کیلومتر و تا دانسفهان ۲۳ کیلومتر است. ینگی‌کهریز در ارتفاع ۱۵۸۳ متری از سطح آبهای آزاد واقع شده و دارای آب و هوای سرد و خشک است. زمین های اطراف ینگی کهریز از چمنزار تشکیل شده و بلندترین نقطه نزدیک به آن کوه رامند به ارتفاع ۲۵۵۵ متر است. از روستاهای نزدیک به ینگی کهریز می‌توان به چسگین، چنار سفلی، یزن، سنجدر ، بندسر، قشلاق چرخلو و نوده نام برد. روچ علیا
این روستا آبشارها و چشمه‌های متعددی دارد و غرب و شرق این روستا به دو دره عمیق متصل می‌شود. عمق این دره‌ها آنقدر است که رودخانه انتهای دره همچون نخی مارپیچ دیده می‌شود؛ که بعد از این دره‌ها از طرف شرق به روستای ورک و از غرب به روستای پایین روچ می‌رسیم. این سه روستا موازی با هم در سه دامنه قرینه یک کوه قرار گرفته‌اند و شباهت زیادی با هم دارند اما هیچ‌کدام به اندازه بالاروچ از آب فراوان برخوردار نیستند. بالاروچ از شمال با شیب نسبتاً تندی به رودخانه شاهرود می‌رسد و در کنار رودخانه به روستاهای خوبان و زوارک و نسا و سیلیکان می‌رسیم. از سمت جنوب به قلل البرز و در پشت آنها به منطقه طالقان منتهی می‌شود. فاصله تقریبی بالا روچ از قزوین ۱۳۰ کیلومتر است. مرقد امازادگان ایوب و ذکریا هم در این روستا قرار دارد. ضمناً قسمتی از داستان تاریخی عزیز و نگار هم در بالاروچ اتفاق افتاده که کل احمد بالاروچی هم یکی از شخصیتهای این داستان عاشقانه منطقه الموت و طالقان است. بالاروچ روستاییست تقریباً ییلاقی چون زمستانهای سختی دارد. در تابستان جمعیت این روستا به بالای ۱۰۰ خانوار می‌رسد اما در زمستان حدود ۲ خانواده در آن ساکن هستند و همین امر باعث تداخل فرهنگ شهرنشینی در این روستا شده و بافت روستایی و طبیعی این روستا در حال تخریب است. اندیس الموت
الموت یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر لنکران استان قزوین قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، طلا است. گیلک‌های قزوین
قشر عظیمی از کارگران شهر صنعتی استان قزوین گیلک بوده و در مکالمات روزمره با هم در محیط کار و دیگر موقعیت‌های اجتماعی به زبان گیلکی گفت و گو می‌کنند. همچنین یکی از گویش‌های درون شهر قزوین نیز گیلکی می‌باشد. در شمال استان قزوین، زبان مردم الموت هم رگه‌های پررنگی از زبان گیلکی دارد و حتی گویشوران الموتی و گیلکی به راحتی می‌توانند بخش مهمی از گفته‌های همدیگر را بفهمند. فرهنگ و امثال و حکم و قصه‌های فولکلور یا مردمی این دو فرهنگ نیز در طول تاریخ همنشینی‌شان با یکدیگر تلفیق شده و تا حدودی برهم انطباق یافته‌است. همچنین دانشنامه ایرانیکا به سه زبان ترکی و تاتی و گیلکی در الموت اشاره می نماید. مخور (کبودرآهنگ)
مخور روستایی از توابع بخش گل‌تپه در شهرستان کبودرآهنگ است که در استان همدان قرار دارد. روستای مخور، یکی از روستاهای بخش گل تپه منطقه مهربان سفلی می باشد که درفاصله 85 کیلومتری مرکز استان شهر همدان قرار دارد. مردم این روستا کرد زبان هستند. شغل مردم این روستا کشاورزی و دامداری است که عمده محصول کشاورزی این روستا گندم می باشد. دراین روستا یکی از بهترین نژادهای گوسفند ایران و جهان به نام گوسفند مهربان پرورش داده می‌شود و هم چنین در روستاهای منطقه مهربان، بهترین و زیباترین فرش های دست‌بافت ایران و جهان بافته می‌شود. فاصله این روستا تا غار علیصدر حدود 30 کیلومتر می باشد. گوجعلی یکی از مناطق بسیار زیبا و کاملا بکر روستای زیبای مخور است که درفاصله تقریبی 3 کیلومتری این روستا قرار دارد و باغ‌های انگور این روستا در آنجا می‌باشند. در گوجعلی حیوانات و پرندگان بسیار زیبا و کمیابی سکونت دارند که یکی از معروف‌ترین و کمیاب‌ترین پرنده‌های این روستا عقاب طلایی و دیگری کمنزیل می‌باشد. همچنین حیواناتی مثل گرگ، روباه، شغال و گراز هم دراین منطقه زندگی می‌کنند.(محمود سعادتی) آمره (کمیجان)
روستای آمره طبق تقسیمات اخیر کشوری، از توابع دهستان وفس و بخش مرکزی شهرستان کمیجان می‌باشد. این روستا با مختصات جغرافیایی ۴۹ درجه و ۲۹ دقیقه طول شرقی و ۳۴ درجه و ۸۱ دقیقه عرض شمالی در شمال غربی استان مرکزی قرار دارد. فاصله روستای آمره تا کمیجان ۱۵ کیلومتر می‌باشد. رودبار و الموت
الموت کلمه‌ای است مرکب از دو واژه " آله" و "آموت". نویسنده برهان قاطع این کلمه را به فتح الف و لام بر وزن جبروت می‌داند. می‌نویسد: نام قلعه‌ای است مشهور که مابین قزوین و گیلان واقع است و آن را به سبب ارتفاعی که دارد آله آموت گفتندی یعنی عقاب آشیان چه " اله" عقاب و " آموت " آشیان باشد. میدانک (کمیجان)
روستای میدانک طبق تقسیمات اخیر کشوری، ازتوابع دهستان وفس و بخش مرکزی شهرستان کمیجان می‌باشد. این روستا بامختصات جغرافیایی ۳۴ درجه و ۴۲ دقیقه طول شرقی و ۴۸ درجه و ۵۱ دقیقه عرض شمالی در شمال غربی استان مرکزی قراردارد.فاصله روستای میدانک تا مرکز شهرستان ۵۷ کیلومتر می‌باشد. استان قزوین
باغستان‌های سنتی در شهر قزوین و همچنین به‌طور پراکنده در کل استان به ویژه الموت و تاکستان دیده می‌شوند. ملاعلی (قزوین)
قدمت این روستا با توجه به گبر‌های (آرامگاه‌های زرتشتیان) کشف شده در آن به دوران پیش از اسلام برمیگردد چاپار خانه که ۲۵۰۰ سال قبل و در زمان هخامنشیان تاسیس شد، منطقه چاپارخانه ملاعلی هنوز به این نام و در زبان محلی چپرخانه در فاصله ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ متری از محل فعلی روستا قرار دارد.قدیمی ترین عکسهای به جای مانده از روستا مربوط به بیشتر از یکصد سال و در زمان اواخر حکومت قاجار و خیمه احمد شاه و همراهان در این روستا هست. موقعیت این روستا در ۶۵ کیلومتری جاده قزوین رشت می باشد. آب و هوای این منطقه مدیترانه‌ای است میانگین دمای آن ۵c- الی ۳۰c می‌باشد. مورآباد
مورآباد روستایی در استان قزوین شهرستان آبیک بخش بشاریات غربی کیلومتر ۳ جاده خاکعلی به کارخانه قند قرار دارد.این روستا دارای آب و هوایی گرم است .شغل اصلی مردم این روستا کشاورزی و دامپروری میباشد .در این روستا یک مدرسه وجود دارد و بچه های این روستا فقط میتوانند دوران ابتدایی را فرا بگیرند و پس از آن برای تحصیل مجبورند ب روستاهای همجوار مانند خاکعلی بروند .این روستا دارای یک امامزاده هست و سالیانه میزبان صدها نفر از عزاداران و زاعران در محرم میباشد .در این روستا فرهنگ زیبای نوع دوستی دایر است و مردم مهربان این روستا خیرین گرانقدری هستند ک از کمک ب هم نوع و نهاد های حمایتی خوشحال میشوند .در این روستا مراسم ازدواج طبق آداب و رسوم خاصی برگزار میشود که زیبایی این مجلس را دوچندان میکند .متاسفانه در این روستا هیچ بازیگاهی برای کودکان وجود ندارد که همت و پشتکار مسئولین را طلب میکند تا در اسرع وقت یک بازیگاه کوچک برای کودکان این روستا دایر شود .زبان بومی این روستا ترکی می باشد. حیرت
روستای حیرت حدود ۵۰ کیلومتری شهر بندری نوشهر واقع شده‌است. این روستا از شمال به روستاهای گندیسکلا و لشکنار، ازجنوب به روستای دشت نظیر، از مشرق به روستای عالیدره و از مغرب به روستای کینس مشرف است. روستای حیرت دارای پنج بخش می‌باشد که عبارتند از: گته محله، اکرشت، قسبونی سر، مسیح آباد و زاربن گته محله: جنوب غربی روستای حیرت را در بر می‌گیرد و بافت قدیمی روستا محسوب می‌شود در این بخش خانه‌های قدیمی بدون سکنه زیادی را می‌توان مشاهده کرد همچنین حمام قدیمی از جنس ساروج و گنبدی شکل که در حال از بین رفتن است در این منطقه قرار دارد. اکرشت: شمال غربی روستای حیرت را در بر می‌گیرد و تقریباً مسطح و دارای باغ‌های فراوانی می‌باشد. قسبونی سر :جنوب غربی روستای حیرت را در بر می‌گیرد و قبرستان قدیمی و مسجد که از قداست خاصی نزد اهالی منطقه کجور و روستای‌های اطراف برخوردار است در این بخش قرار دارند. مسیح آباد: شمال شرقی روستای حیرت را در برمی گیرد و ورودی روستای حیرت در این منطقه‌است و چشمه و باغ‌های بسیار زیبایی را در این بخش می‌توان مشاهده کرد. زاربن: شمال روستای حیرت را در برگرفته‌است و بافت تازه روستا محسوب می‌شود که در حال توسعه می‌باشد و اکنون ساخت و ساز در این بخش رونق خاصی دارد. استان قزوین
دولت اسماعیلیه در سال ۴۸۳ (هجری قمری) با تسخیر قلعه الموت در قزوین پایه‌گذاری شد؛ و دوره فرمانروایی آن تا ۶۵۴ (هجری قمری) ادامه یافت. مرکز فرماندهی اسماعیلیان، الموت و عمده فعالیت آن‌ها مبارزه با خلفای بنی عباس و قبایل مغول بود. حسن صباح به عنوان شاخص‌ترین فرمانروای اسماعیلیان با انجام تبلیغات وسیع در بین کشاورزان و بینوایان توانست حوزه ی قدرت خود را تا سوریه کنونی گسترش دهد. سرانجام دولت اسماعیلیه پس از ۲۰۰ سال حکومت در الموت با حمله هلاکو خان مغول از بین رفت. رود الموت
الموت یک رودخانه در البرز مرکزی است .این روداز کوههای هفت خانی در البرز مرکزی سرچشمه می‌گیرد و در نهایت به رودخانه شاهرود می‌ریزد. شیرکوه (قزوین)
شیرکوه (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. زبان مردم شیرکوه، مانند بسیاری دیگر از روستاهای الموت تاتی است. میر (طالقان)
میر به معنای بزرگ و از نظر لغوی مخفف امیر نیز آمده‌است که در گذشته و حال از بزرگ‌ترین روستاهای پایین طالقان محسوب می‌شود. فاصله تهران تا میر ۱۵۲ کیلومتر است که ۱۰۰ کیلومتر آن بزرگراه تهران - قزوین است. ارتفاع این روستا از سطح رودخانه تا سطح دریای آزاد حدود ۱۸۰۰ متر است. حداکثر متوسط دما در تابستان ۳۳درجه سانتی گراد و در سردترین ماه ۱۱- درجه سانتی گراد می‌باشد. موشقین
موشقین، روستایی در بخش رودبار الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین است. این روستا در دهستان بهرام آباد و ۳۴ کیلومتری شهر رازمیان قرار دارد. مردم این روستا به مراغی که از گویش‌های زبان تاتی است، سخن می‌گویند. فعالیت مردم این روستا کشاورزی و پرورش دام (برای مصرف خود) می‌باشد و عمده محصولات کشاورزی آن‌ها گیلاس، آلبالو و انگور می‌باشد . البته در گذشته کشاورزی شامل محصولات بسیار متنوع تری بوده‌است ولی همچنان پرورش دام برای مصرف شخصی (ولی بیشتر از امروز) بوده‌است. کلایه (رودبار الموت)
کلایه روستایی در دهستان الموت پائین، بخش رودبار الموت شرقی، شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. در سرشماری ۱۳۸۵ این روستا ۲۶۹ نفر جمعیت (۱۰۳ خانوار) داشته است. دریاچه اوان
دریاچه اُوان در استان قزوین و در منطقه معروف الموت در جوار روستاهای اوان و وربن قرار دارد. میمونک
این روستا به جهت قرارگیری مابین دو استان زنجان و قزوین به میونک نام دارد که از قدیم به اشتباه میمونک نام گرفته است. دودهه
دودهه، روستایی از توابع بخش کوهین شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. روستای دودهه بر سر جاده قدیم قزوین-رشت و در بیست و چهار کیلومتری غرب شهر قزوین در منطقه‌ای نسبتاً کوهستانی و در نزدیکی گردنه کوهین قرار دارد.اطراف روستارا باغات میوه و تاکستان‌های انگور فرا گرفته‌اند. توان (الموت)
توان روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. شهرستان بهبهان
این روستا در ۲۰ کیلومتری شمال شهرستان بهبهان، نواحی اطراف کارخانهٔ سیمان و در نزدیکی سد بزرگ مارون، در دامنهٔ کوه تنگ‌تکاب واقع شده‌است که به‌طور کامل بر شهر بهبهان و رودخانهٔ مارون که در پای آن جریان دارد مسلط بوده، مخصوصاً در شب چشم‌انداز شهر بسیار دیدنی است. باغ‌های انبوهی در دامنه کوه واقع شده‌اند و هرکدام دارای چشمه و استخر است؛ کوهستانی بودن، وجود مناظر زیبای طبیعی و دور بودن از هیاهوی شهر باعث شده‌است تا در همهٔ فصول سال علاقه‌مندان زیادی برای تفریح و استراحت به این منطقه بیایند. معلم‌کلایه
این شهر در منطقهٔ کوهستانی استان قزوین واقع شده و الموت‌رود در فاصله‌ای از جنوب آن می‌گذرد. قلعه الموت
تنها راه ورود به قلعهٔ الموت در انتهای ضلع شمال شرقی، چند متر پایین‌تر از برج شرقی دژ واقع شده که کوه‌هودکان با فاصلهٔ نسبتاً زیاد بر آن مشرف است. در این محل تونلی در تخته سنگ بریده شده که دارای ۶ متر طول، ۲ متر عرض و ۲ متر ارتفاع است. در دامنهٔ جنوبی کوه قلعه، خندقی به طول تقریبی ۵۰ متر و ۲ متر عرض کنده و آن را از آبی که از داخل قلعه می‌آمده پر می‌کرده‌اند تا هیچ راه نفوذی از آن جبهه متصور نباشد. بر روی دامنه‌های دیگر نیز هرجا بیم بالا رفتن مهاجمان می‌رفته خندق‌هایی کنده شده و دیوار بالایی آن‌ها را مورب برآورده‌اند تا امکان هر عبوری را محدود نماید. این قلعه در شوال ۶۵۴ هجری قمری به‌دستور هلاکوخان‌مغول به آتش کشیده و ویران شد و از آن پس به‌عنوان تبعیدگاه و زندان مورد استفاده قرار گرفت. در همان زمان براندازی اسماعیلیان و انهدام قلعه الموت، عطاملک جوینی توانست با جلب رضایت هلاکوخان، قسمتی از آثار کتابخانه را از نابودی نجات دهد. همچنین از سال ۹۳۰ هجری قمری و ابتدای حکومت شاه تهماسب صفوی تا سال ۱۰۰۶ هجری قمری قلعه کالبدی سالم داشته‌است. حفاری‌هایی که در دورهٔ قاجار برای یافتن گنج در قلعهٔ الموت انجام شده، سبب ویرانی آن شده‌است. دیکین
دیکین نام دهی است از دهستان رودبار الموت شرقی بخش معلم کلایهٔ شهرستان قزوین. این ده در مسیر قلعه الموت و دریاچه اوان واقع شده‌است. بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت روستا ۳۳۴ نفر می‌باشد. عالی‌حسینی
روستای عالی‌حسینی، جنوبی‌ترین روستای بخش مرکزی شهرستان تنگستان از استان بوشهر است که از طرف شمال به روستای گلکی و قنبری و از طرف جنوب به روستای کلل دشتی محدود می‌شود. این روستا از سمت غرب و شرق به ترتیب به کوه‌های کار و مند و روستای اقماریش امام زاده میر احمد (آبگرم میر احمد) منتهی می‌گردد. این روستا در فاصله ۲۰ کیلومتری مرکز شهرستان (اهرم) و در ۲۰ کیلومتری مرکز شهرستان دشتی (خورموج) و ۶۰ کیلومتری مرکز استان بوشهر واقع شده است. آب و هوای آن مانند سایر مناطق همجوار، گرم و خشک است و زمستان‌های معتدل و خوش آب و هوایی دارد. رودخانه شور از شرق این روستا سرچشمه می‌گیرد و به رودخانه مند سرازیر می‌گردد. جمعیت این روستا امروزه بالغ بر ۳۰۰۰ نفر می‌باشد که با توجه به کمی مهاجرت، یکی از روستاهای پر جمعیت منطقه تنگستان محسوب می‌شود. ملاکلایه
ملاکلایه یکی از روستاهای بخش رودبار الموت شرقی در رشته کوه البرز در شمال شهرستان قزوین به شمار می‌رود. رودبار شهرستان و رودبار الموت، منطقه کوهستانی و تاریخی معروف رودبار الموت (قزوین) را تشکیل می‌دهند که طی سال‌های گذشته به دو بخش تقسیم شدند. بایقوت
بایقوت یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گاودول غربی بخش مرکزی شهرستان ملکان واقع شده‌است.  این شهر در ۴ کیلومتری ملکان و ۶۶۰ کیلومتری تهران واقع شده‌است. موته
پناهگاه حیات وحش موته با وسعت ۲۰۵ هزار هکتار در شمال غربی استان اصفهان، شمال میمه و جنوب غربی شهرستان دلیجان قرار دارد. پناهگاه حیات وحش موته در مابین شهرستان شاهین‌شهر و میمه، شهرستان محلات و شهرستان گلپایگان قرار دارد. از پناهگاه حیات وحش موته به عنوان مهم‌ترین پناهگاه آهوی ایرانی یاد می‌شود. میانخره
میانخره در ۲۰ کیلومتری جنوب غربی خورموج (مرکز شهرستان) واقع شده است این روستا در طول جغرافیائی ۵۱ درجه و ۱۰ دقیقه شرقی و عرض جغرافیائی ۲۸ درجه و ۱۲ دقیقه شمالی قرار گرفته است. از شمال به روستای چارک و جنوب به روستای وراوی و از غرب به کوه مند محدود می‌گردد. اشتران
روستای اَشتران در فاصله ۳۸ کیلومتری جنوب غربی شهر همدان و ۲۱ کیلومتری شمال غربی شهرستان تویسرکان واقع گردیده‌است. از شمال و شمال شرقی با رشته کوه‌های الوند و از غرب با قله خانگرمز محصور شده‌است. نیاق
نیاق یکی از روستاهای بخش مرکزی شهرستان قزوین در شمال استان قزوین است و در ۱۵ کیلومتری شمال‌ این شهر و در امتداد جاده ای که بعد از دانشگاه بین المللی امام خمینی واقع شده است، قرار دارد. این روستا در دامنه کوه های به هم پیوسته و در دو طرف دره قرار گرفته و خانه‌های قدیمی آن عموماً با سنگ و خشت ساخته شده است. در ضلع غربی روستا سلسله کوه هایی معروف به ایوان نیاق قرار دارد و در قسمت شرقی آن باغات و معدن بزرگ گل سفید نیاق واقع شده است. از میان روستا رودخانه ای عبور می کند که به سمت شهر قزوین جاری است و سبب رونق کشاورزی در این محل شده است. نیاق یکی از مراکز مهم کشت انگور در استان قزوین است. انواع انگورهای بی دانه، یاقوتی، چفته، میش مستان، یزن دایی، عسکری و ... در باغستان سنتی نیاق کشت می شود و این موضوع سبب شده است که محصولات فرعی فرآوری شده از انگور شامل شیره انگور و کشمش این روستا با پیشینه ای کهن و با کیفیت در میان مردم استان زبانزد باشد. اگر چه انگور مهم ترین محصول کشاورزی روستا می‌باشد، با این حال سایر محصولات کشاورزی از جمله پسته، گردو، شاتوت و بادام نیز به طور گسترده در این منطقه کشت می گردد. ایوان نیاق در قسمت غربی روستای نیاق قزوین قرار دارد و در اصل یک پدیده طبیعی متعلق به دوره دوم زمین شناسی است. این پدیده بر بالای کوهی مشرف به روستا دیواره صخره ای نسبتا مرتفعی وجود دارد که رو به شرق گسترش یافته ونیم طاقی طبیعی از سنگ به ارتفاع تقریبا 10 متر بر روی آن قرار دارد. این صخره در طول تاریخ به عنوان یک قلعه طبیعی نیز مورد استفاده قرار می گرفته است و به همین خاطر در بین محلی ها به قلعه نیاق نیز شهرت دارد. در زیر این نیم طاق دو حفره بزرگ بر اثر عوامل طبیعی پدید آمده و در داخل این حفره ها حوضچه های مستطیل شکل با ابعاد چهار در دو توسط ساکنان احتمالی گذشته آن ساخته شده است. احتمالا از این حوضچه ها در فصول کم باران برای ذخیره آب استفاده می شده است. درک (قزوین)
درک (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبار شهرستان شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. زبان اهالی درک مثل هر روستای دیگری در الموت، تاتی است. بخش رودبار الموت شرقی
دربارهٔ نام الموت سه دیدگاه وجود دارد:  «نام قلعه‌ای است مشهور که مابین قزوین و گیلان واقع است و آن را به سبب ارتفاعی که دارد آله آموت گفتندی یعنی عقاب آشیان چه «اله» عقاب و «آموت» آشیان باشد.»مرکز این بخش معلم‌کلایه است. مینودشت (قزوین)
رودخانه کم آب گزارود از میان آن می‌گذرد و به الموت رود می ریزد. این روستا در جنوب روستای گازرخان قرار دارد. دارای جاده آسفالته است که آن را به قزوین متصل می‌کند. روستاییان به کشاورزی و دامپروری می‌پردازند. از جمله محصولات آن می‌توان برنج، گندم، سیب، آلبالو، گیلاس، فندق و گردو را نام برد. استان قزوین
همچنین منطقه تاریخی الموت که تا سال ۱۳۷۳ با عنوان رودبار الموت معروف بود، در قزوین واقع است و شامل دو بخش شرقی و غربی می باشد، که بخش غربی که بزرگترین بخش آن است در منطقه کوهستانی استان قرار دارد و بخش شرقی آن در قسمت های هموارتری در مقایسه با بخش غربی آن قرار دارد.استان قزوین یکی از مناطق عمده تولید مرغ و تخم مرغ، فندق، گیلاس، پسته، زغال‌اخته، انگور، گلابی، کشمش و گوجه فرنگی در ایران است. لات (قزوین)
لات (قزوین)، روستایی از توابع بخش رودبار الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. استان قزوین
با توجه به شرایط توپوگرافی و میزان بارش، استان قزوین به دو حوضهٔ جداگانه تقسیم می‌شود. این حوضهٔ (الموت) در شمال استان واقع شده و منطقه‌ای کاملاً کوهستانی را شامل می‌شود. شیب دامنه‌ها در حوضهٔ رود شاهرود بسیار تند بوده و به علت کوهستانی بودن منطقه و بارش فراوان آن پرآب‌ترین حوضهٔ آبگیر استان را تشکیل می‌دهد. شاهرود از دو شاخهٔ اصلی طالقان رود و الموت رود تشکیل می‌شود. این دو شاخه در غرب روستای شیرکوه (دوآب) به یکدیگر ۴۸۲ میلیون / متصل شده و با نام شاهرود، موازی ارتفاعات البرز به سمت غرب جریان می‌یابد. میزان آب دهی شاهرود در رجایی دشت ۵ مترمکعب برآورد شده‌است (سال آبی ۸۵ ۸۴) این رودخانه پس از طی ۱۶۰ کیلومتر در لوشان وارد دریاچهٔ سدّ منجیل می‌شود. حوضهٔ آبگیر رود شور؛ وسیع‌ترین حوضهٔ آبریز استان است که تمامی دشت قزوین و بخش زیادی از نواحی کوهستانی جنوبی استان را در بر می‌گیرد. مهم‌ترین رودهای این حوضه، ابهر رود، حاجی عرب، کلنجین رود و خر رود (خرّه رود) می‌باشد. علی‌رغم اینکه حوضهٔ رود شور ۷۰ درصد مساحت استان را شامل می‌شود، درصد بسیار کمی از آب‌های سطحی استان را به خود اختصاص داده‌است. میزان آب دهی خر رود در پل شاه عباسی حدود ۱۲ میلیون مترمکعب در سال برآورد شده‌است (سال آبی ۸۵ ۸۴) این رقم ۲ درصد آب دهی شاهرود در رجایی دشت است؛ بنابراین، حوضهٔ رود شور علی‌رغم وسعت بسیار زیاد از نظر منابع آب بسیار / تنها ۵فقیر است. کمبود منابع آب ناشی از بارش کم، تبخیر شدید و فراوانی رسوبات تبخیری دوران سوم نظیر نمک، سبب شده که استفاده از آب‌های سطحی و زیرزمینی در این حوضه با مشکلات فراوانی همراه باشد. رودهای فوق پس از اتصال با نام رود شور به دریاچه مَسیلهٔ قم منتهی می‌شود. رشد سریع صنعت در دشت قزوین به همراه تمرکز زیاد جمعیت در نواحی کوهپایه‌ای و کمبود منابع آب مورد نیازکشاورزی سبب شد تا در دههٔ ۱۳۴۰ بخشی از آب‌های حوضهٔ شاهرود از طریق رودخانهٔ طالقان به دشت قزوین منتقل شود. برای انجام این طرح مهم مراحل زیر اجرا شده‌است: با بهره‌برداری از این طرح در سال ۱۳۵۶ و انتقال حداکثر ۳۰ مترمکعب در ثانیه آب به دشت قزوین، بیش از ۷۰۰۰۰ هکتار از اراضی، زیر کشت رفت که منجر به تحول بسیار مهم در کشاورزی استان قزوین شد. پس از احداث و بهره‌برداری از سدّ مخزنی طالقان در سال ۱۳۸۵ و ساخت تأسیسات تصفیه و انتقال آب به سمت تهران به مقدار پنج مترمکعب در ثانیه آب انتقالی به دشت قزوین به ۲۵ مترمکعب در ثانیه کاهش یافت. رشد سریع جمعیت استان طی دهه‌های اخیر و کمبود آب‌های سطحی به خصوص در دشت قزوین سبب برداشت بی‌رویه از آب‌های زیرزمینی و افت سطح این آب‌ها شده‌است. رودبار و الموت
الموت پایین به مرکزیت روستای زوارک اکوجان
این روستا در شمال شرق شهر قزوین در ″۳۵٫۵ ′۳۸°۳۶عرض شمالی و″ ۳۰٫۷ ′ ۸°۵۰ طول خاوری واقع شده‌است، این روستا یکی از روستاهای الموت غربی (رودبار شهرستان) می‌باشد در ۲۰ کیلومتری شمال غربی شهر رازمیان قراردارد. ونجان
روستای ونجان یا به تلفظ اهالی ونگان واقع شده دردهستان تیرچایی بخش کندوان حدود ۱۰کیلومتری قسمت شمالی روستای اونلیق همجواربا روستای کسلان که فاصله تقریبی آن با شهرستان میانه حدود ۲۵ کیلومتراست. ونجان
ونجان روستایی از توابع شهرستان میانه استان آذربایجان شرقی است که در دهستان تیرچایی بخش کندوان شهرستان میانه واقع شده‌است. كانال تلگرامي روستاvanjankati فاصله روستای ونجان تا میانه، حدود۳۵ کیلومتر است. مردم روستا به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می‌کنند. جمعیت ونجان حدود ۸۰ خانوار می‌باشد. جمعیت این روستا پس از انقلاب ۱۳۵۷، بعلت مهاجرت به شهرهای بزرگ کاهش یافت ولی در سالهای اخیر با اتخاذ سیاست‌های حمایتی از سوی دولت و ایجاد امکانات رفاهی نظیر اب بهداشتی، برق، گاز و جاده‌های اسفالته، روند مهاجرت از شهر به روستا به‌طور نامحسوسی افزایش یافته‌است. روستای ونجان استعداد سرمایه‌گذاری در زمینه‌های گردشگری، کشاورزی و باغداری را با توجه به شرایط اب و هوای معتدل و نیمه کوهستانی را دارد. در زمینه گردشگری نیز کارهای صورت پذیرفته‌است و با طرح هادی متأسفانه بافت قدیمی این روستا از بین رفت ولی باعث ارتقا مدنیت در این روستا شده‌است. الموت
بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش رودبار الموت قزوین در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۲۱۸۸۶ نفر بوده‌است. الموتی ها به گویش الموتی صحبت می کنند. تعیین جایگاه گویش الموتی نسبت به دیگر گویش‌های شمال غربی، کار دشواری است، به طوری که برخی آن را گونه‌ای از گیلکی و برخی آن را مازندرانی (طبری) و برخی دیگر نیز آن را تاتی می‌نامند. قلعه الموت
پیرامون دژ از هر سو پرتگاه است و تنها راه ورود به قلعه در انتهای ضلع شمال شرقی است که کوه هودکان با فاصله‌ای نسبتاً زیاد بر آن مشرف است. این قلعه یکی از جاذبه‌های گردشگری الموت و استان قزوین محسوب می‌شود. این دژ به عنوان پایگاه مرکزی فعالیت حسن صباح بنیادگذار حکومت نزاریه اسماعیلیان (حشاشین) و دیگر رهبران آن‌ها به‌شمار می‌رفت. به دلیل شرایط سخت جغرافیایی، این دژ از دسترسی خلفای بغداد و سپاهیانش به دور بود و دستیابی یا اشغال آن بسیار سخت بود. آهوئیه
روستای آهوئیه که به‌طور مختصر روستای آهو نامیده می‌شود در ۱۴ کیلومتری شرق شهرستان بافت واقع شده‌است. جمعیت این روستا هم‌اکنون کمتر از هزار نفر است. اکثریت جمعیت فعال و جوان روستا به دلیل یافتن فرصتهای شغلی بهتر در دو دهه گذشته از آن روستا خارج و در شهرهایی مانند بافت و کرمان ساکن شده‌اند. حسن صباح
الموت از نظر طبیعی صخرهٔ برج‌گونه‌ای دارای دامنه‌های شیب‌دار در اطرافش است و قلهٔ آن به حدی بزرگ است که می‌توانند بر روی آن ساختمان‌هایی ایجاد کنند. بدین ترتیب، قلعهٔ الموت که بر روی این کوه بنا شده‌بود، در منطقه‌ای کوهستانی و استراتژیک قرار داشت و دسترسی به آن ساده نبود. قلعه مشرف بر راه کوتاهی بین قزوین و مازندران بود و نظارت بر آن، جادهٔ بین عراق عجم و مازندران را می‌بست. ساکنان این منطقه جنگجو و با گرایش شیعی بودند. صباح پس از سال ۴۸۵ ه‍.ق / ۱۰۹۲ م یعنی در دوران نزاع‌های خانگی سلجوقیان، الموت را به شکل غیرقابل دسترسی سازمان داد. او استحکامات قلعه را توسعه داد و انبارهای بسیار بزرگی برای آذوقه و تدارکات خود ترتیب داد. گفته شده‌است او انبارهایی را در دل کوه حفر کرد، که مقدار فراوانی غذا در آن نگهداری می‌شد، بدون این که ضایع شود. همچنین سیستم آبیاری برای مزارع اطراف الموت شکل داد و قلعه را از نظر طبیعی بی‌نیاز کرد، به شکلی که الموت توان مقاومت در برابر محاصره‌های طولانی‌مدت را داشته و تسخیرناپذیر باشد. صباح سپس نفوذ خود را در سرتاسر دیلم و رودبار افزایش داد و همچنین مردم بیشتری را به مذهب اسماعیلی دعوت کرد. وی قلعه‌های بسیاری را تسخیر ساخت یا بنا کرد. پس از مدت کوتاهی، سپاه سلجوقی به فرماندهی امیر یورنتاش، که نواحی الموت جز اقطاع او بود، به قلعهٔ الموت حمله کرد و از این هنگام اسماعیلیان ایران وارد مبارزه طولانی مدت با سلجوقیان شدند. شهرستان علیا
شهرستان علیا و شهرستان سفلی که با نام شهرستان در طول تاریخ شناخته میشده‌اند از مهمترین شهرهای الموت بوده اند. ابواسحاق صابی از شهرستان در قصبه اشکورجان به عنوان محل استقرار وهسودان بن مرزبان دومین حاکم آل جستان یاد کرده است.  جستانیان در اواخر قرن هشتم و اوایل قرن نهم میلادی (اواخر قرن دوم تا اوایل سوم هجری) از رودبار در دیلم، بخش کوهستانی گیلان، فرمان می‌راندند. آنان در نواحی کوهستانی رودبار الموت امارتی کوچک و محلی داشتند که تختگاه‌شان بود (و امروزه در استان قزوین واقع است) و وسعت قلمروشان طالقان و سواحل شاهرود و سفیدرود را در بر می‌گرفت. منصور (آوج)
منصور، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آوج در استان قزوین ایران است. در فاصله ۱۲۰ کیلومتری از شهر قزوین و ۲۵ کیلومتری شمال غربی شهر آوج در شهرستان آوج قرار گرفته است. بخش رودبار الموت شرقی
الموت شرقی از شمال به دهستان‌های دو هزار و سه هزار تنکابن، از شرق به قله شاه البرز و طالقان، از غرب به بخش رودبار الموت غربی و از جنوب غربی به قزوین و بخش محمدیه محدود می‌شود. اتو (سوادکوه)
اتو، روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان سوادکوه در استان مازندران ایران. روستاهای امیرکلا،پیرنعیم ،سی پی و ولیلا و لاجیم در مجاورت روستای اتو واقع شده اند۔ ورود مردم غیربومی و ساخت وسازهای نامانوس موجب تغییر چهره روستا گردیده است۔این روستا در پانزده کیلومتری شهر زیراب است و مرکز منطقه کسلیان می باشد۔روستای اتو دارای شهدای گرانقدری مانند شهیدان بزرگی،رستمی ،یزدانی،رشیدی،عطایی ،طالبی و شهید جاویدالاثر محمد عباسی می باشد۔ نوده (آبیک)
نوده روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آبیک و طالقان در حد فاصلاستان تهران و استان قزوین ایران است. این روستا در فاصله حدودي ١٠٠ كيلومتري از شهر تهران و كمتر از ٥٠ كيلومتري قزوین واقع شده است ، که با خودروی سواری شخصی مي توان از قزوين اين مسافت را در زماني كمتر از ۱ ساعت طي نمود. فاصله اين روستا از اتوبان تهران- قزوين در حدود ١٦ کيلومتر مي باشد. مسیر آن جاده ای است فرعي که از روستای کوندج واقع در حد فاصل بین شهرک حصارک و نیروگاه حرارتی شهید رجایی از اتوبان و جاده اصلی کرج -قزوین به سمت شمال اتوبان جدا شده و پس از گذشتن از روستاهای انجیلاق و شکرناب به روستاهاي نوده و كياده که در جوار هم قرار دارند می‌رسد.این روستا دارای مناظر زیبای کوهستانی در ارتفاعات خود بوده و برخی بناهای تاریخی روستا به زمان ایلخانی برمی‌گردد. نوده با توجه به موقعیت جغرافیایی آن بیشتر مناسباتش با قزوین بوده و از نظر تقسیمات کشوری از توابع شهرستان آبیک استان قزوین می‌باشد ؛ اما از نظر فرهنگی و اجتماعی، زبان تاتی، آداب و رسوم، باورها و سنتها، شیوه و سبک زندگی جزئی از طالقان است. زبان تاتی یکی از گویش‌های بسیار قدیمی و پیشینه‌دار است و مردم منطقه خود را جزء پایین طالقان می‌دانند. در پی اقداماتی که زمان صفويه ، قاجاريه و از دوره مشروطه در راستای گسترش دایره نفوذ حکومت در اقصی نقاط کشور صورت گرفت، تغییراتی در ابعاد مختلف مدیریت روستایی از جمله طالقان در منصب کدخدایی و ساختار و کارکردهای آن ایجاد گردید. در متون تاریخی و ادبی قرن سوم و چهارم، برای واژه کدخدا معانی متفاوتی همچون فرد دانا، رئیس خانه و مرد خانه، نگهبان شهر، وزیر و پیشکار بزرگان، معتمد و رئیس هر یک از محلات شهر، متصدی امور روستا ذکر شده است. آخرين كدخداي روستاهاي نوده ، كياده و غريب مزرعه از سنه ١٣١٨ش/۱۹۳۸م كدخدا اصغر بابائي فرزند غلامرضا از نوادگان كدخدا پهلوان سليمان بود(سازمان اسناد و کتابخانه ملی، سند شماره: ۲۹۱ و٩٨٤). اين منصب با ظهور دوره پهلوي دوم و پس تصويب قوانيني در سراسر روستاهاي طالقان كمرنگ گرديد. این روستا در دهستان کوهپایه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۹ نفر (۴۸خانوار) بوده‌است. این روستا تا سال‌های دهه ١٣٥٠ حدود ١٠٠ خانوار و جمعیتی حدود ٥٠٠ نفر داشت. جمعیتی که اغلب به کار کشاورزی مشغول بودند. اما با شکل گیری موج‌های مهاجرت به شهرها برخی از ساکنان این روستا به ویژه نسل جوان آن جهت ادامه تحصيلات و كار به تهران يا قزوین مهاجرت نموده و در شهرها ساکن شدند ، كه این امر موجب کاهش جمعیت این روستا گردید. البته در حال حاضر جمعیت این روستا در فصل‌های بهار و تابستان با فصلهای پائیز و زمستان متفاوت است . در فصل بهار و تابستان بسیاری از جمعیت به روستا بر می‌گردند ، لذا جمعیت در این فصول افزایش می یابد؛ اما در فصول پائیز و زمستان مجددا برخی از ساکنان به شهر بازگشته که اين امر موجب کاهش جمعیت در این فصول می‌گردد. ینگی‌کندی
ینگی‌کندی یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در 15کیلومتری جاده تبریز-اورمیه واقع شده‌است.این روستا بدلیل قرارگیری در کنار جاده تبریز اورمیه و عبور راه آهن تبریز مشهد از وسط روستا دارای امتیازات منحصر به فردی می‌باشد که آن را از سایر روستاهای همجوار متمایز میکند.از جمله آن راه اندازی واحد های صنعتی متعدد در مسیر و اطراف روستا و همچنین تاسیس شهرک صنعتی غرب تبریز که باعث رونق کسب و کار و اشتغال در منطقه و بخصوص در این روستا شده است. روستای ینگی کند از شمال به روستای شیخ حسن از غرب به آخولا از جنوب به بارانلو و از شرق به جاده تبریز اورمیه و روستای اسفهلان متصل میباشد. قرار گیری این روستا در دشت تبریز و جلگه ی وسیع دریاچه ی اورمیه و همچنین عبور رودخانه ی آجی چای از غرب روستا،این روستا را از لحاظ وجود کشاورزی و دامداری و باغداری پررونق کرده است. وجود باغ های میوه ی زرد آلو،آلو،بادام،هلو،شفتالو همچنین محصولاتی چون پیاز،سیبزمینی،ذرت،خربزه،لوبیا،باقلا،زیره،آفتابگردون، گوجه فرنگی و انواع کلم و کاهو و سبزی خوردنی باعث ایجاد رونق کشاورزی و ارتقاء سطح زندگی مردم شده است ینگی کند در سال 92جمعیتی بالغ بر1558نفر را دارا بود که تعداد848 نفر را آقایان و 710 نفر را خانمها تشکیل داده اند سطح تحصیلات در بین جوانان در سطح بالایی قراردارد.بطوری که اکثریت جوانان بخصوص در قشر مردان حداقل تحصیلات، کاردانی(فوق دیپلم)محسوب میشود. در این روستا استعدادهای فراوانی همچون دندانپزشک؛پزشک،داروساز،وکیل،قاضی،اساتید دانشگاه و چندین و چندین مهندس برق و عمران وسایر رشته ها وجوددارد که در اقصی نقاط کشور مشغول خدمتگزاری وکسب روزی میباشند. این روستا دارای دو مسجد به نامهای مسجد جامع و مسجد_امام_حسین(ع) ،خانه بهداشت،مدرسه،پارک 9 واحد هایپر مارکت،یک واحد فست فود،یک واحد پیرایشگاه،3 واحد بنگاه املاک،2 واحد جوشکاری ،یک واحد تعمیرگاه موتورسیکلت،دو واحد نانوایی،شعبه مالی اعتباری ،عابربانک،واحد توزیع سوموم کشاورزی وحیوانی،سه واحد کافه و زمینهای خاکی فوتبال و والیبال میباشد . حمیدآباد (قزوین)
فاصله این روستا تا شهر قزوین تنها حدود ده کیلومتر است. هیر (قزوین)
هیر روستایی در ۶۵ کیلومتری شمال قزوین قرار دارد. در لغت‌نامه دهخدا هیر، به مفهوم آتش معنی شده و روستای هیر، روستای زیبا با اقلیمی خوش و دارای رودخانه‌ای زیبا به نام نینه رود شرح داده شده‌است. روستای هیر در کنار کوهی سنگی به نام «لتر تله» قرار دارد. «تله» در زبان محلی این روستا به معنی صخره می‌باشد. باغستانهای زیبا و سرسبز نیز چون نگینی آن را در بر گرفته‌است. این روستا در شمال استان قزوین در بخش رودبار الموت غربی و در بین کوه‌های مرتفع البرز واقع است . روستای هیر با روستاهای ویار، دربند، سوگاه، زردچال، لتر، پراچان، قسطین، میلک، ورگیل و چهارناحیه همسایه بوده و از شمال با ناحیه اشکورات استان گیلان همجوار است. جاده آن آسفالته بوده و از شمال شهر قزوین بعد از گذشتن از مناطق باراجین، زرشک، فلار، بهرام آباد، رازمیان و زردچال به روستای هیر می‌رسد و از آنجا نیز به رحیم آباد و رودسر منتهی می‌شود. مطابق آمارهای رسمی دهه ۴۰ شمسی، هیر بزرگترین و پرجمعیت‌ترین روستای منطقه الموت بوده که طی چند دهه اخیر حدود نیمی از جمعیت ۳۵۰۰ نفری آن به قزوین مهاجرت نموده‌اند. انارده
انارده یا همان اناده به گویش محلی، روستایی است از روستاهای استان قزوین. این روستا در جنوب شهر معلم کلایه از روستاهای منطقه الموت می‌باشد. محصولات کشاورزی آن عبارتنداز: سیب، گیلاس، گلابی، گندم، انگور. نقاط دیدنی انارده: منطقه حاصلخیز جیردشت، رانه کوله، تخت سنگ عظیم و عجیب اسکول به ضمه الف مانند اردو. آب و هوای انارده در فصل بهار نسبتاً خنک و دارای طراوت خاصی می‌باشد. در تابستان هوا گرم و در فصل پائیز و زمستان هوا کاملاً سرد و خنک می‌باشد. از مناطق همجوار انارده، روستاهای شمس کلایه، اسطلبر، باغدشت و شهر معلم کلایه را می‌توان نام برد. قبل از تبدیل معلم کلایه به شهر در تقسیمات کشوری، مردم منطقه، چهار روستای همجوار معلم کلایه در غرب، اسطلبر در شرق، شمس کلایه در شمال و انارده در جنوب را به واژه چهارنایه (در گویش محلی) یا همان چهار ناحیه می‌شناختند. مسعودآباد (قزوین)
این روستا از شمال شرقی به کوه معروف الموت و از شرق به کوه هودکان و از غرب به تپه لیز و از شمال به شاتان کوه محدود می‌شود. زرشک (قزوین)
این روستا با فاصله حدود 17 کیلومتری از شهرقزوین در شمال شهر قزوین قرار دارد. همچنین از مسیر این روستا می‌توان به منطقه زیبای الموت و استان‌های گیلان شهر رحیم آباد و مازندران شهر تنکابن با فاصله حدود 140 کیلومتر دسترسی داشت و از مناطق و روستاهای بکر و زیبا دیدن کرد از دیگر جاذبه‌های این روستا دریاچه‌ای با نام محلی دریا بک و تله کابین و پیست اسکی دو منظوره چمن و برف در دست ساخت نام برد که در طرح توسعه فضاهای گردگشگری توریستی تفریحی استان قزوین مورد توجه ویژه شهرداری قزوین قرار دارد همچنین در ابتدای مسیر این روستا به یکی از بزرگترین پارک جنگلی‌های کشور با نام فدک قرار دارد. خوبکوه
این روستا در دهستان الموت پایین قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است. گویش الموتی
اکثریت مردم الموت به گویش الموتی صحبت می‌کنند که این گویش شامل رودبار الموت شرقی و غربی می‌شود همچنین مراغی‌ها علاوه بر گویش الموتی به گویش مراغی نیز صحبت می‌کنند؛ روستاهای مدان، هرانک، کافرکش و آوه جز معدود روستاهای الموت می‌باشند که زبان ترکی در آن رایج است. پناهگاه حیات وحش و پارک ملی موته
پناهگاه حیات وحش موته با وسعت ۲۰۵ هزار هکتار در شمال غربی استان اصفهان، شمال بخش میمه و جنوب غربی شهرستان دلیجان قرار دارد. پناهگاه حیات وحش موته در مابین شهرستان شاهین‌شهر و میمه، شهرستان محلات ،جنوب شهر نیم ور و شهرستان گلپایگان قرار دارد. طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ حدود ۸۵۱۰ راس آهو و ۱۹۶۶ راس کل و بز و ۷۵۷۶ راس قوچ و میش در منطقه حفاظت‌شده موته زندگی می‌کنند. از این روی از این منطقه حفاظت‌شده به عنوان مهم‌ترین پناهگاه آهوی ایرانی یاد می‌شود. آجر بند
آجر بند یا آجربند یا آجاربند نام روستایی است در شهرستان قزوین و استان قزوین و در کشور ایران. این روستا طبق سرشماری سال ۲۰۰۶، ۲۷۰ نفر جمعیت داشته است. زبان مردم این روستا ترکی آذربایجانی با سخن می‌گویند و فاصله روستا تا شهر قزوین حدود ۱۶ کیلومتر است. نورالدین الموتی
بین سال‌های ۱۳۰۷ و ۱۳۰۸ الموتی از کسانی بود که برای اولین‌بار یک باب مدرسه چهار کلاسه در زوارک الموت به مدیریت شیخ حسین کیایی قزوینی تأسیس کرد. یک باب کتابفروشی هم در قزوین به راه انداخت که عصرها مرکز تجمع فضلا و روشنفکران آن دوره بود. او علاقه بسیار زیادی به زادگاهش الموت داشت و برای آبادانی آن بسیار می‌کوشید. او بود که راه ارتباطی الموت به قزوین را پایه‌گذاری کرد و اولین مسیر ارتباطی الموت را به انجام رساند. اربدیان
اربدیان، روستایی از توابع بخش رودبار الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. مردم اربدیان به زبان تاتی سخن می‌گویند. بخش رودبار الموت غربی
بخش الموت غربی یکی از بخش‌های شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. تقریباً تمام اهالی این بخش از اقوام تات هستند و به گویش الموتی و گویش مراغی صحبت می‌کنند. جولاده
جولاده نام یکی از روستاهای الموت غربی، (بخش رازمیان)، استان قزوین است. از طریق جاده (بارجین) و کیلومتر ده جاده بهرام‌آباد(رودبار شهرستان)، به چهارراه روستایی می‌رسید که جاده سمت چپ، جاده کوهستانی انگورازوج است. بعد از پنج کیلومتر به سمت انگورآزوج(به معنی: انگور و گردو) روستای تاریخی جولاده یا جلفاده قرار دارد. این روستای پنج هزارساله در منطقه مرتفعی نسبت به سه روستای دیگر اطراف خود قرار دارد. ریشه نژادی ساکنین این روستا به مادها که آریایی هستند می‌رسد. زبان و گویش ساکنین مراغی (زبان مردمان تات) است. ساکنین این روستا عمدتا دام‌دار و باغ‌دار هستند. از محصولات باغی این روستا می‌توان به: آلبالو، گیلاس، زردآلو، انگور و گردو اشاره نمود. بیشتر ساکنان به علت نبود امکانات و سختی زندگی در کوهستان در دهه‌های سی و چهل خورشیدی به شهرهای قزوین، رشت، کرج، تهران، مشهد و قم کوچ مهاجرت کردند. در دهه‌های هشتاد و نود خورشیدی با افزایش امکانات مجددا جمعیت روستا رو به افزایش است. الموت
رازمیان شهری است در بخش رودبار الموت غربی، شهرستان قزوین و استان قزوین و در کشور ایران. از همسایگان رازمیان می‌توان به بهرام آباد و شهرستان‌های علیا و سفلی اشاره نمود. این شهر طبق سرشماری سال ۲۰۰۶ ۹۶۵ نفر جمعیت دارد. مردم شهر رازمیان تات هستند و به گویش الموتی که گویشی از زبان تاتی است صحبت می‌کنند. سالشمار فرمانروایی الموت
اَلَموت منطقه ای تاریخی در شمال استان قزوین است که به علت فرمانروایی اسماعیلیان اهمیت زیادی در تاریخ ایران داراست. حکومت این گروه مذهبی با فرمانروایی حسن صباح به مرکزیت قلعه الموت آغاز و با حمله هلاکوخان به پایان رسید. این فرمانروایی توسط امامان اسماعیلی و با شیوه‌های مختلف اغلب مذهبی صورت می‌گرفته‌است. تلاتر
تلاتر، روستایی از توابع بخش الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. گویش مراغی
این گروه بنا به قول مشهوری توسط فردی به نام «ملاعباس ورتوانی» از رسمها و باورهای خود دست کشیده‌اند، ولی گویش مراغی را به خوبی تکلم می‌کنند. این پنج روستا در بخش رودبار الموت غربی (شهرستان) قزوین قرار دارند، عبارتند از: سپوهین، موشقین، ورتوان، زناسوج و هلارود. استان قزوین
لهجه قزوینی یکی از لهجه‌های زبان ترکی است که توسط مردم شهر قزوین بدان تکلم می‌شود. لهجه قزوینی از معدود لهجه‌هایی است که دستور زبان مختص خود را دارد. همچنین این لهجه شباهت زیادی به گویش‌های شمال شرقی ایران دارد. سکنهٔ الموت به گویش الموتی که گویشی از زبان تاتی است صحبت می‌کنند. روستای عشق آباد مانه
روستای عشق آباد در حدود ۵۵ کیلومتری شمال غرب شهر بجنورد قرار دارد. فاصله این روستا تا پیش قلعه (مرکز بخش مانه) حدود ۱۰ کیلومتر و تا آشخانه (مرکز شهرستان مانه و سملقان) حدود ۲۳ کیلومتر است. روستای آغمزار در حدود یک کیلومتری جنوب، روستای گزآباد در حدود پنج کیلومتری شرق و روستای شش خانه در حدود شش کیلومتری غرب عشق آباد قرار دارند. رودخانه اترک از پانصد متری جنوب این روستا می‌گذرد. این رودخانه منبع اصلی تأمین آب مورد نیاز بخش کشاورزی شهرستان و این روستا می‌باشد. احداث سد شیرین دره باعث شده در طول سال آب کمی در قسمت‌های پایین دستی رودخانه، از جمله در قسمت عشق آباد، جاری باشد. دکتر محمدحسن نظافتی، فوق تخصص جراحی قلب و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی مشهد از اهالی این روستا بوده که در سن پنج سالگی به همراه خانواده به مشهد مهاجرت کرده اند. پرسبانج
منطقه آوج تا سال 1379 دارای مساحت کلی 2776کیلومتر مربع بود واز دو بخش خرقان شرقی وغربی با 54 آبادی تشکیل شده بود ولی در سال 1379 با تصویب هیات دولت قسمتهایی از خرقان شرقی و غربی به بخش جدید آبگرم داده شد واکنون منطقه آوج در قسمت جنوب غربی استان قزوین واقع شده ویک شهرستان مستقل می باشد . آوج نقطه مرزی بین استان قزوین وهمدان است . پرسبانج در ۲۲ کیلومتری جنوب غربی آوج واقع شده است که روستاهای جوبینه - قهوج - گوو یک (شهید آباد ) - خسروآباد -هرایین در مسیر جاده پرسبانج به آوج واقع شده اند که هرکدام ازاین روستا ها هزران سال دارای قدمت تاریخی می باشند. شهرستان علیا
شهرستان علیا، روستایی از توابع بخش الموت غربی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. سکنهٔ الموت به گویش الموتی که گویشی از زبان تاتی است صحبت می‌کنند. آقاگیر
این روستا در دهستان الموت بالا قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۰۸ نفر (۳۶خانوار) بوده‌است. این روستادرشرق الموت قرار دارد،وباروستاهای شیرکوه,چاله،اکبرآباد،زردین،همسایه می‌باشد,این روستادر جواررودخانه الموت رود قراردارد,شغل اکثرمردم روستادامداری و کشاورزی می‌باشد؛محصول اصلی این روستاگیلاس می‌باشد. میمونک
روستای میونک (اوجاقلار) در ۱۵۵ کیلومتری استان قزوین و ۵۷ کیلومتری شهر منجیل قرار دارد و مسیر ارتباطی این روستا ابتدا از شهر گیلوان سپس به جاده آلتین کش منتهی میگردد و به سمت روستای شیزر و دیزجین ختم میشود. این روستا به جهت قرارگیری از سمت غرب و جنوب غربی به روستای شیزر و دیزجین، شمال شرقی به روستای بابا و از قسمت جنوب شرقی به روستای چوبه در مختصات قرار دارد. آتان
روستای آتان یکی از زیباترین روستاهای ایران واقع در الموت در استان قزوین می‌باشد که اسلوب ساخت خانه‌های آن جزء میراث حفاظت شده فرهنگی می‌باشد. بافت ساختمانی این روستا پلکانی است بدین ترتیب که حیاط یک خانه سقف خانهٔ پایینی است. نیق
این روستا در تقسیمات کشوری در استان آذربایجان شرقی شهرستان اهر و جزو توابع شهر هوراند قرار گرفته‌است. از شهر تبریز حدود ۱۷۰ کیلومتر فاصله دارد. پس از گذشتن از شهر اهر در سه راهی سامبران پس از دو شاخه شدن مسیر به طرف هوراند، حدود۱۰ کیلومتر مانده به هوراند در محلی به نام کافه عظیم آقا در سمت چپ راه آسفالته مسیر خاکی اختصاصی روستا شروع و تا خود روستا به طول تقریبی ۱۷ کیلومتر ادامه پیدا می‌کند. این روستا از شمال به روستاهای آوالان و گاوار، ازشمال شرق به روستای میدان، ازمشرق به روستاهای اینجار وبوزیلان، از جنوب شرق به روستای جابان، از جنوب به روستاهای خودی اوغلی و مرادلو، از جنوب غرب به روستاهای لروم و هوری درق و از مغرب به روستاهای محمدآباد و تازه کند محدود می‌گردد. اندیس الموت (خوب کوه)
الموت( خوب کوه ) یک اندیس فلزی است که در حوالی شهر قزوین استان قزوین قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، مس است. زرآباد (قزوین)
زر آباد روستایی در شمال شهرستان قزوین و در منطقه الموت بخش رودبار الموت شرقی می‌باشد. این روستا در نزدیکی دریاچه اوان واقع شده است. روستای زر آباد به واسطه داشتن درخت چنار خونبار معروف است. دراطراف زر آباد روستاهای اوان، زواردشت و ازگنین قرار گرفته‌اند.. آهو (آشتیان)
آهو روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. روستای آهو در ۵ کیلومتری شمال آشتیان در استان مرکزی قرار گرفته است. این روستا از غرب به گرکان و از شمال به تفرش و از شرق به روستای فوجرد منتهی می‌شود، کوه میراب، ابراهیم‌باد، استل باغات، باغ پَله، رودخانه راچان و همچنین دو سراب بالا و پایین و باغ آقا، دشت آهو، کوه ایوانک از مکان‌های دیدنی و شناخته‌شده آهوست. کلاته عبدل (مشهد)
کلاته عبدل (مشهد)، روستایی از توابع بخش رضویه شهرستان مشهد در استان خراسان رضوی ایران است. این روستا در فاصله ۱۱۰کیلومتری مشهد مقدس واقع شده‌است و در مسیر جاده سرخس از خروجی روستای خارزار به سمت راست (مسیر مشهد به سرخس) و در ادامه روستاهای کلاته منار، چرخشک علیا، پسخوری و قبل از روستاهای قلعه پختوک و قرنه قرار دارد. این روستا دارای اب وهوای کوهستانی بوده روستایی سرسبز و پوشیده از جنگل‌های پسته وحشی می‌باشدبهار دراین روستا بسیار دیدنی است طبیعت مملو از گل های سرخ وپوشیده از علف میباشد از مهمترین سوغات روستا به جز پسته و محصولات لبنی میتوان به اسفناج محلی و سقچ(سقز، ادامس) مندلاق نام برد رودبار و الموت
عده‌ای هم اشاره به این می‌کنند که بن مایه کلمه الموت، ارموت، ارمود، امروت، اربو و امبرود ( نوعی گلابی ) است و از آنجا که در گویش تاتی گاهی " ر " به " ل " تبدیل می‌شود مثل " برگ " : " بلگ "، پس الموت همان ارموت است که " ر " به " ل " تبدیل شده است. محققان بر این نکته متفق القولند که الموت نام مصطلح منطقه کوهستانی شمال قزوین و جایی است که خداوندان الموت، قلعه‌های تاریخی این منطقه را مقر و پایگاه تبلیغ آیین اسماعیلیه قرار داده بودند.  این منطقه در طول تاریخ از " رودبار " به " رودبار و الموت " تغییر کلمه پیدا کرده است، پس از مدتی " رودبار الموت" به بخشی گفته شد که قلعه حسن صباح ( در گازرخان ) در آن قرار دارد و "روبار محمدزمان خانی" یا "خشکه رودبار" به منطقه‌ای که قلعه لمسر ( لمبه سر یا لمه در یا لمبسر ) در آنجاست. نیاق
نیاق، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. این روستا در ۱۱ کیلومتری شمال شهر قزوین و دارای دسترسی محلی از اتوبان قزوین-زنجان می باشد. بنا بر روایات اهالی وجه تسمیه نام این روستا در زمان های کهن نه یاغ بوده که اشاره به نه برادر یاغی داشته که در این روستا سکنی گزیده اند. در طول زمان این نام دستخوش تغییرات شده و به شکل امروزی نیاق درآمده است. الموت
راه دسترسی به این منطقه زیبا از پارک جنگلی باراجین و عبور از روستای زرشک و فلار و همچنین گذر از گردنه‌های پر پیچ و خم و مرتفع کامان و همچنین رودخانه شاهرود می‌باشد. دهستان معلم کلایه
دهستان معلم کلایه نام دهستانی در بخش الموت شرقی شهرستان قزوین، استان قزوین در ایران است. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۳۲۹ نفر (۷۶۱ خانوار) بوده‌است. ونداده
ونداده در ۸۰ کیلومتری غرب اصفهان در کنار جاده اصلی تهران-اصفهان قرار دارد. ونداده از شرق با مورچه خورت، از جنوب با روستای خسروآباد، از شمال به روستای اَزان و از غرب با میمه و وزوان همسایه می‌باشد. شغل اکثر مردم آن کشاورزی و دامداری است. این روستا از روستاهای تاریخی با قدمت بسیار است. اما اکنون فقط حمام عهد صفوی روستا به عنوان یک اثر تاریخی و قنات تاریخی روستا باقیمانده است. خشکچال
خشکچال، روستایی از توابع بخش رودبارالموت شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است. روستای "خشکچال "در درهٔ الموت و به فاصلهٔ ۱۲۰ کیلومتری از شهر قزوین واقع شده‌است. خشکچال از شمال به شهرستان تنکابن از جنوب به روستاهای توان و گازرخان از مشرق به آتان و از مغرب به روستاهای اندج و کوچنان محدود است. این محدوده با مختصات ۳۴–۵۰تا "۲۸ - "۳۶ و ارتفاع حدود ۲۴۰۰متر سطح دریا و در نزدیکی قلعهٔ الموت واقع شده‌است. شهرستان آوج
شهر آوج ودر ۱۱۰ کیلومتری جاده قزوین_همدان و در منطقه‌ای کوهستانی واقع شده‌است که این امر باعث گردیده که دارای تابستان‌های بسیار خنک و زمستان‌های پر برفی باشد. جمعیت ساکن در این شهرستان در حدود ۴۵ هزار نفر می‌باشد. محوطه اواتر
محوطه اواتر مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، بخش الموت، روستای اواتر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۵۰۱۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.