گل نرگس جزو کدام تیره از گلهاست و در کجا می روید؟
نرگس
سردهٔ نرگس گیاهی از خانواده نرگسیان (Amaryllidaceae) و راسته مارچوبگان و گیاهی دائمی و پیازدار می‌باشد. پیازهای آن درشت و دارای ورقه‌های فلسی و یا مطبق است. به عبارت دیگر پیاز آن می‌تواند چندین سال متوالی گل دهد و گل آن همه ساله درشت تر شود. گل‌های نرگس به رنگ سفید، زرد، نارنجی کم رنگ و پُر رنگ هستند. برگ‌های این گیاه از بن ریشه به صورت صاف یا شیاردار بیرون می‌آیند و در طول ساقه قرار می‌گیرند. نرگس‌ها به اندازه‌های مختلف یافت می‌شوند از گل‌های ۵ اینچی روی ساقه های ۲ فوتی گرفته تا گل‌های ۵/۰ اینچی روی ساقه ۲ اینچی.
نمدار
نمدار پیش از این در تیره نمداریان (Tiliaceae) رده‌بندی می‌شد ولی در ایران این گیاه پژوهش‌های جدید نشان داد که از نظر ژنتیکی باید در تیره پنیرکیان قرار گیرد. ابن درخت به صورت پراکنده در جنگلهای شمال ایران می‌روید، چوبی نرم، راست تار، و سبک دارد. قابل ورق شدن است و وزن مخصوص آن ۰/۵۲ است، نقش و نگار مشخصی ندارد. به رنگ صورتی روشن یا کدر است و بافت آن ریز است. پالونیا
پالونیا نام یک سرده از تیره پالونیاییان در راسته نعناسانان است. این سرده بسته به روش طبقه‌بندی، ۶ تا ۱۷ گونه دارد. آن‌ها گاه با گل‌میمونیان مشترک دانسته می‌شوند. گونه‌های مختلف آن بومی شمال آمریکا، چین، لائوس و ویتنام، و مناطق دیگر شرق آسیا، به ویژه ژاپن و کره هستند. پالونیاها درختان برگریزی هستند که برگ قلبی شکل و شکوفه‌هایی شبیه به گل انگشتانه دارند. این درختان به نام دوشس آنا پاولونا (Anna Pavlovna؛ ۱۷۹۵–۱۸۶۵)، دختر پاول یکم تزار روسیه نامگذاری شده‌است. درختی زیبا با برگ‌های بزرگ و گل‌های خوشه ای به رنگ سفید مایل به بنفش است که بومی مرکز و غرب چین است، این درخت در شرایط اقلیمی و خاکی گوناگون سازگاری نشان داده و در دشت‌های پست تا ارتفاعات ۲۰۰۰ متری کشور چین گسترده شده‌است. این درخت امروزه به‌طور گسترده در آمریکا کاشته می‌شود. پالونیا از اواسط دهه هشتاد وارد ایران شده و در شیراز و استان گلستان کشت می‌شود. این درخت به دلیل گل‌های بسیار زیبا و خوشه مانندی که دارد، درخت زینتی بسیار محبوبی به‌شمار می‌آید و به وفور در پارک‌ها و باغ‌ها کاشته می‌شود و جایزه انجمن شایستگی باغ انگلستان را از آن خود کرده‌است. نخل
تیره نخلیان (Arecaceae) گیاهانی هستند درختی، درختچه‌ای یا بالارونده، خاردار، با برگ‌های بزرگ و چین‌خورده، دارای تقسیمات پَری یا پنجه‌ای؛ گل‌آذین گوشتدار، پانیکول یا سُنبله، اغلب دارای براکته‌های اسپات‌مانند، گل‌های یک یا دو-جنسی، منظم، ۶ گلپوش آزاد یا پیوستهٔ گوشتدار، ۶ پرچم یا بیشتر، معمولاً ۳ برچهٔ پیوسته و ندرتاً آزاد، یک تخمک، تخمدان فوقانی ۱ تا ۳خانه‌ای، ۳ تخمک و میوهٔ سته، و گاهی بسیار بزرگ. این گیاهان بومی نواحی گرمسیری هستند. در گویش بندری که در بخش اعظمی از هرمزگان رایج است به این درخت مُغ گفته می‌شود که کلمه‌ای باستانی است. نجم طلایی
نجم طلایی نام یک سرده از گیاهان گلدار است. گیاه کوچک با یک پیاز و دارای یک یا دو برگ قاعده‌ای هستند. در گروهی از گیاهان این جنس ساقه برگدار بوده ولی در سایر گروه‌ها ساقه در حد فاصل بین پیاز و برگ‌های زیرین گل آذین چتری یا کم و بیش منشعب خود عاری از برگ است. گیاهان این جنس دارای گل‌های کوچک به رنگ زرد یا خیلی به ندرت مایل به سفید معمولاً متمایل به سبز در سطح خارجی بوده و میوه کپسول آن دانه‌های مسطح یا تقریباً مدوری دارد. این جنس بیش از ۱۰۰ گونهٔ پراکنده در نواحی مدیترانه و اروپا و آسیا دارد و در ایران حدود ۱۵ گونه و احتمالاً بیشتر یافت می‌شود که کمتر شناسایی گردیده‌اند. چند گونه از این گیاهان که نسبتاً فراوان هستند در کوهستان‌ها و معمولاً در نواحی تقریباً مرطوب یا زیر صخره‌ها پراکنده بوده و اغلب ۴ تا ۵ گونهٔ آن با یکدیگر دیده می‌شوند . رز دورگه چای
رز دورگه چای ، نام یکی از طبقه‌بندی‌های رسمی گل رز است. رز دورگه چای قدیمی‌ترین نوع گل رز جدید است. این گل در سال ۱۸۶۷ در کشور فرانسه از ترکیب Hybrid Perpetual و رز چای ایجاد شده‌است. این گل در میانه پدر و مادر خود قرار دارد و صفات والدین خود را داراست. دارای گل‌های بزرگی است که شکل آن به صورت "محور غنچه بالا" است که گل توسط یک شاخه راست یا سربزیر حمایت می‌شود. هر گل ۱۲٫۵–۸ سانتیمتر پهنا دارد. رز دورگه چای محبوبترین نوع رز در سرتاسر جهان است. نیلیا
نیلیا یا نلیا نام یک سرده از تیرهٔ گل‌سرخیان و زیرتیرهٔ آمیگدالوئیده است. تا قبل از سال ۲۰۱۱ این سرده جزو زیرتیرهٔ پیچ‌وشان دسته‌بندی می‌شد، اما پس از آن مطابق قوانین جهانی نام‌گذاری برای جلبک‌ها، قارچ‌ها و گیاهان سه زیرتیرهٔ آمیگدالوئیده، اسپیره‌اوئیده (پیچ‌وشان) و مالوئیده با هم ادغام شدند و تشکیل یک زیرتیرهٔ واحد با نام آمیگدالوئیده دادند. عنوان نیلیا از یک طبیعت‌شناس به نام پاتریک نیل گرفته شده است. بیشترین پراکندگی و گسترش گونه‌های مختلف نیلیا در کشور چین به‌ویژه در نواحی جنوب غربی آن دیده می‌شود. افراسانان
افراسانان (Sapindales) یکی از راسته‌های گیاهان گل‌دار است. از اعضای مشهور این راسته می‌توان به مرکبات، افرا، انبه، بادام هندی و پسته اشاره نمود. نام‌های دیگر آن ناترک‌سانان و صابون‌هندی‌سانان است. سیستم طبقه‌بندی APG III این راسته را در کلاد Malvids (در Rosids، در دولپه‌ایهای حقیقی) قرار می‌دهد و تیره‌های زیر در آن قرار دارند: سنبل
سُنبُل نام سرده‌ای از گل‌ها است که به تیرهٔ "Hyacinthaceae" تعلق دارد. این سرده در گذشته جزو تیرهٔ سوسنیان محسوب می‌شد. خاستگاه سنبل، شرق دریای مدیترانه، ایران، ترکمنستان و آفریقای جنوبی است. یاس
اصل این گیاه را از ایران می‌دانند و از آنجا به سایر نقاط دنیا برده شده‌است. گل‌های یاس بسیار معطر و به رنگ قرمز و سفید یا زرد با بنفش می‌باشد. سرخس انگوری
سرخس انگوری نام یک سرده سرخس از تیره مارزبانیان است با برگ‌های شانه‌ای و سرشاخه‌های منشعب که هاگدان‌ها را حمل می‌کنند. عنابیان
عنابیان (Rhamnaceae) تیره‌ای از گل‌سرخ‌سانان اغلب درختی یا درختچه‌ای و گاهی بالارونده است با حدود ۵۰ سرده و ۹۰۰ گونه که گسترش جهانی دارند و در مناطق گرمسیری و نیمه‌گرمسیری تنوع بسیار دارند؛ برگهای آنها ساده با آرایش متقابل یا فراهم یا مارپیچی است که در برخی سرده‌ها تبدیل به خار شده و گلهایشان شامل چهار یا پنج کاسبرگ و چهار یا پنج گلبرگ و گاهی بدون گلبرگ با تقارن شعاعی است. رنگرزی
رنگ‌های طبیعی به دو دسته تقسیم شده‌اند: دستهٔ اول دسته‌ای که بدون وجود دندانه اساساً جذب پشم نشده یا مقدار جذب آن‌ها بسیار ناچیز می‌باشد؛ و دسته دوم آن‌هایی هستند که رنگ جذب الیاف می‌گردد اما ثبات آن بسیار کم می‌باشد. دسته‌ای از گیاهان دارای رنگینه‌هایی با ثبات عالی و متوسط هستند و در رنگرزی سنتی نقش مؤثری دارند. روناس، اسپرک، نیل، گل بابونه، برگ انگور عسگری، چغندر، پوست پیاز، برگ درخت توت، وسمه، گل رنگ، گل جعفری، برگ انجیر، پوست انار، بلوط، پوست گردو، هلیله، سماق، زعفران، جا شیر و غیره از گیاهانی هستند که در ایران یافت شده و از مواد رنگزای آن‌ها در رنگرزی استفاده می‌شده‌است. توت‌فرنگی
توت‌فرنگی (نام‌های دیگر: چیلک، چلیک یا چیالک جنگلی، چَلَم و شالکَه) گیاهی نهان‌دانه از تیرهٔ گل سرخ است. رشد این گیاه علفی پایا در آب و هوای معتدل گرم و در بستر غنی از گیاخاک و خاک اسیدی بسیار خوب است. گل‌های توت‌فرنگی نسبت به سرما به شدت حساس هستند ولی عطر و طعم نهنج (قسمت خوراکی گیاه) با انجماد از بین نمی‌رود.در نزهت نامه علایی این میوه کهج خوانده شده است. نرگس
در توصیف گل نرگس هر نرگس را به دو بخش تقسیم می‌کنیم نعنا
نعنا گیاهی است از رده دولپه‌ای‌های پیوسته گلبرگ که سردسته تیره نعناعیان و از سبزی‌های خوراکی است. این گیاه تمام اسانس‌ها و خواص پونه را دارد؛ ولی برگ‌هایش کرک کم‌تری دارند و بریدگی‌های کنار برگ‌های آن بیش‌تر از پونه و اسانس آن نیز ملایم‌تر است. ختمی
ختمی یا خطمی سرده‌ای از گیاهان، از تیره پنیرکیان است. گل و میوه و ریشه آن مصرف دارویی دارد. گل ختمی به ارتفاع دو متر، گل‌های صورتی، قرمز و سفید دارد که برای روکش داروها استفاده می‌شود. جنس بزرگی از گیاهان گلدار دارای ۲۰۰–۲۲۰ گونه از نهان‌دانگان می‌باشد. بومی مناطق گرم، زیر گرمسیری استوایی و نواحی گرمسیری بین دو مدار شمال و جنوب استوا در جهان می‌باشد. آماریلیس بلادونا
آماریلیس بلادونا نام یک گونه از تیره نرگسیان است. زنبقیان
زنبقیان تیره‌ای از گیاهان گل‌دار است که حدود ۱۵۰۰ گونه در ۶۰ جنس را در بر می‌گیرد. پراکنش این تیره به طوری است که در نواحی مختلف کره زمین دیده می‌شوند. زنبق معمولاً در خاک‌های خنثی یا قلیایی و سبک و قابل نفوذ رشد می‌نماید. گل‌مغربیان
گُل‌مغربیان (Onagraceae یا Oenotheraceae) تیره‌ای از موردسانان اغلب علفی است با حدود بیست سرده و ۶۴۰ گونه که از مناطق شمالی گرفته تا مناطق جنوبی گرمسیری پراکنده هستند و آرایش برگ‌های آنها غالباً متقابل یا چرخه‌ای با جام و کاسهٔ چهارقطعه‌ای و مادگی غالباً تحتانی است. انگور خرس
انگور خرس گونه‌ای از تیره خلنگیان است. نام‌های دیگر آن انگور گرگ، و آقطی سیاه است. انگور گرگ بومی مناطق کوهستانی شمال اروپا، آسیا و آمریکای شمالی است. این گیاه در بیشتر نقاط کانادا و آمریکا می‌روید. گل آفتابی
گل آفتابی ، شبه رز نام یک سرده از تیره گل‌آفتابیان است. درختچه‌ای کوتاه یا متوسط با هجده گونه که بومی نواحی مدیترانه‌ای هستند و از قدیم در باغبانی به کار می‌رفته‌اند؛ این سرده دارای تعدادی گیاه دوررگهٔ باغی است که در نواحی گرم و اغلب در باغ‌های صخره‌ای کشت می‌شوند. شمعدانیان
تیره شمعدانی یا قیطران (geraniacea) تیره‌ای از گیاهان گلدار که از راسته شمعدانی‌ها می‌باشند. برگها و گل آن مانند گل عطری است، ولی ساقه‌های آن ضخیم و بسیار بلند و بوی آن متعفن می‌باشد. این گیاه در غالب نقاط اروپا و شمال آفریقا و آسیا (از جمله ایران ) می‌روید. سرده شمعدانی از جمله این تیره از گیاهان می‌باشد. نرگس
نرگس‌ها از میان خانواده تمام گل‌ها نگهداری ساده تری دارندو برای افراد مبتدی در باغبانی ایده‌آل هستند. پیاز و برگ‌ها حاوی کریستال‌های سمی هستند که فقط حشرات اصلی می‌توانند بدون آسیب رساندن به گل از آن مصرف کنند هر چند ممکن است جانوران آن‌ها را از زیر خاک بیرون بیاورند. گل و ساقه این گیاه سمی نیست و فقط پیاز این گیاه بسیار زهرآگین است. نوع زرد رنگ آن از نوع سفید رنگش سمی تر است. سقراط این گیاه را به دلیل سمی بودن «گردنبند خدایان دوزخ» می‌نامید. نرگس دریایی
پانکراتیوم ماریتیموم نام یک گونه از تیره نرگسیان (آماریلیداسه) است. در انگلیسی به نام نرگس دریایی نیز شناخته شده‌است. بومی هر دو طرف دریای مدیترانه و دریای سیاه بوده و پرتقال، مراکش، شرق ترکیه، سوریه، اسرائیل، بخشهایی از قفقاز مشاهده شده و جزء گیاهان در منشأ انقراض رده‌بندی شده‌است. گل گاوزبان
گل گاوزبانیان دارای دو سرده معروف در ایران هستند که نباید با هم اشتباه گرفته شوند: گل گاو زبان (از سرده "Echium")، (به عربی "لسان الثور") در دامنه کوه‌های البرز می‌روید و با گیاه گاوزبان (از سرده "Borage") (به عربی "مرماخوز") که در اصفهان و آذربایجان و شهرهای دیگر ایران و کشورهای دیگر می‌روید و به غلط به گل گاو زبان مشهور شده‌است، متفاوت است. هر دو گیاه از تیره گاوزبانیان هستند ولی از نظر سرده با هم متفاوت‌اند. برای اینکه این اشتباه که حدود چند سده است پزشکان و داروسازان را گمراه کرده‌است، از بین برود می‌توان "Echium" را "گل گاوزبان ایرانی" و "Borage" را "گیاه گاوزبان اروپایی" نامید. این دو گیاه متفاوت هستند، تنها گل‌هایشان کمی به هم شبیه است. گل مریم
گل مریم گیاهی شب گل‌ده، بومی مکزیک و گونه شناخته شده دیگری از سرده گل مریم است. این گیاه در خوشه‌های دراز تا ارتفاع ۴۵ سانتیمتر رشد می‌کند و ازخوشه‌های معطر و مومی گل‌های سفید استفاده می‌شود که از بخش‌های پایین به سمت بالا رشد می‌کنند. در زبان انگلیسی آن را Tuberose می‌گویند که از واژهٔ لاتین Tuberosa به معنی ورم یا غده گرفته شده‌است. گل مریم در هندوستان دارای اهمیت ویژه‌ای است و در مراسم عروسی، عزا و آیین‌های مذهبی استفاده می‌شود. در ایران نیز این گل به صورت تجاری تولید می‌شود. شاه‌سرخس
شاه‌سرخس، دهان شور، سرخ سلطنتی سرده‌ای از تیره شاه‌سرخسیان با پنج تا ده گونه که اساساً مختص نواحی معتدل هستند؛ گیاهان این سرده دارای برگ‌شاخه‌های کاملاً دوریختی یا نیمه‌دوریختی با فتوسنتز سبز سترون هستند و برگچه‌های غیرفتوسنتزی بارور با هاگدان‌های بزرگ و برهنه دارند. نیلگون نخودی
نیلگون نخودی گونه‌ای پروانه است که در تیره پرنیان‌بالان قرار دارد. آسیای جنوبی، آسیای جنوب شرقی، استرالیا، آفریقا و اروپا زیستگاه این پروانه است. لارو پروانه از گل‌ها، نیامک، غلاف و دانه‌های گیاهان باقلایی نظیر خلر، گل طاووسی و نخود شنی تغذیه می‌کند. نرگسیان
نرگسیان (Amaryllidaceae) نام یکی از تیره‌ها از گیاهان گلدار است. نرگسیان تیره‌ای از مارچوبه‌سانان است که دارای پیاز یا غده یا زمین‌ساقه‌اند و اغلب گل‌آذین گرزن‌چتری (گل‌آذین معین و سرمسطح) دارند. گیاه علفی
بیش‌تر گونه‌های این گیاهان دولپه‌ای (دارای دو برگ‌چه) هستند. خانوادهٔ کلم، تربچه، شلغم، گل کلم و کلم ایتالیایی، بهترین نمونه‌های آن به‌شمار می‌آیند، و خانوادهٔ پنچه‌غازی که اسفناج و چغندر از اعضای آن هستند. گل بنفشه فرنگی، همیشه بهار و اطلسی گونه‌هایی از این گیاهان هستند که بیشتر در باغچه‌ها کاشته می‌شوند. قسمت‌های هوایی گیاهان علفی ـ ساقه‌ها، برگ‌ها و دُم‌گل‌ها ـ معمولاً در فصل پاییز خشک می‌شوند. گونه‌های یک ساله فقط یک فصل رشد دارند که در انتهای آن تمام گیاه از بین می‌رود. چرخه زندگی گیاهان دو ساله طی دو فصل رشد تکمیل می‌گردد. گیاهان پایا، مثل خانوادهٔ زنبق نیز از جمله گیاهان علفی هستند. هر سه نوع یاد شده بسیار جالب توجه‌اند زیرا بعضی اوقات فاصله بین آغاز رویش بذر تا گل دادن آن بیش از چند هفته نیست، و از درختان و بوته‌هایی که سال‌ها طول می‌کشد تا گل بدهند، به مراتب سریع‌تر تکثیر می‌شوند. البته، پرورش‌دهندگان گل در مناطقی که آب و هوای معتدل دارند، گونه‌هایی مانند همیشه‌بهار را نیمه مقاوم به‌شمار می‌آورند، چون بذرهای آن در مرحله جوانه زدن تاب تحمل سرمای شدید را ندارند. لاله نیلوفرآبی
لالهٔ نیلوفرآبی نام یکی از گونه‌های سردهٔ لاله است. وطن اصلی این گیاه در آسیای مرکزی است. به دلیل اینکه در هنگام باز شدن کامل، مسطح و ستاره‌ای شکل می‌شوند، و به نیلوفرآبی شباهت پیدا می‌کنند، به این نام خوانده می‌شوند. ارتفاع آن بین ۲۵–۱۵ سانتیمتر است. برگ آن نسبتاً کم عرض و به رنگ سبز مایل به خاکستری است. اوایل بهار می‌روید. رنگ گلبرگ آن کرم و مرکز آن زرد رنگ است. گلبرگ‌ها ستاره‌ای شکل هستند. در سطح خارجی گلبرگ دارای یک سایه به رنگ قرمز است. این گونه در گروه ۱۲ گونه‌های لاله جای دارد. انواع آن به رنگ‌های صورتی، نارنجی و قرمز هستند. گل ملی
گل ملی به گل یا گیاهی که نماد یک کشور است، گفته می‌شود. در حال حاضر حدود ۱۰۰ کشور جهان دارای گل ملی هستند. در برخی از کشورها مانند کانادا، آلمان و لبنان یک درخت نماد ملی گیاهی کشور است. همچنین برخی از کشورها گیاهانی را به عنوان گل ملی انتخاب کرده‌اند که گل این گیاهان چندان جالب توجه نیست. انتخاب یک گیاه به عنوان گل ملی ارتباط عمیقی با ویژگی‌های یک کشور دارد و عواملی چون کثرت انتشار، اختصاص رویش گیاه در نواحی یک کشور، مذهب، تاریخ، اسطوره‌ها و خصوصیات فرهنگی مردم کشور در ارتباط با این انتخاب هستند. از گل‌های ملی‌ای که روئیدن آن‌ها به‌طور طبیعی تنها به حوزهٔ یک کشور به‌خصوص محدود شده‌است، می‌توان از گل زنگوله‌ای شیلی در شیلی، گل شکرپاره در آفریقای جنوبی، آکاسیای طلایی در استرالیا، سرخس نقره‌ای در زلاند نو نام برد. گل رز از نظر کثرت قرار گرفتن در جایگاه گل ملی مقام نخست را دارد و در ۱۰ کشور آمریکا، انگلستان، ایتالیا، ایران، رومانی، عراق، عربستان سعودی، مراکش، لوکزامبورگ، بلغارستان به عنوان گل ملی انتخاب شده‌است. رتبه دوم به گل ارکیده تعلق دارد. ۷ کشور که بیشتر در آمریکای جنوبی قرار دارند، ارکیده را به عنوان گل ملی خود انتخاب کرده‌اند. در رتبه‌های بعدی لاله و یاس قرار دارند. ۴ گل نیلوفر آبی، سرو ناز، گل محمدی و لاله گل‌های ملی ایران هستند. نرگس درختی
نرگس درختی نام یک گونه از سرده نرگس درختی است. لپه (گیاه‌شناسی)
تیره نخل‌ها (Palmaceae): گیاهانی هستند درختی یا علفی با ساقه راست و استوانه‌ای مانند درخت خرما (phoenix) و نارگیل نرگس
در استان خراسان جنوبی به ویژه در روستای پیرحاجات در شهرستان طبس؛ نرگس به صورت گسترده ای کِشت می‌گردد. گل نرگسی
گل نرگسی یک رنگ زرد است. این رنگ برآمدگی لوله‌مانند استوانهٔ مرکزی در گل نرگس است. این رنگ نام خود را از گونه‌ای گیاه به نام "Narcissus jonquilla" گرفته‌است که دارای خوشه‌هایی از گل‌های زرد معطر کوچک و بومی مدیترانه است. سنجدیان
سنجدیان (Elaeagnaceae) تیره‌ای از گلسرخ‌سانانِ درختچه‌ای یا درختی است با برگ‌های متناوب علفی یا چرمی و گلهای منفرد و میوهٔ معمولاً فندقه که گل‌بُنه‌ای (hypanthium) گوشتی آن را احاطه می‌کند و در رده‌بندی کرونکوئیست ۱۹۸۸ در راستهٔ افراسانان قرار دارد. سرخس (گیاه)
سرخس‌ها بیشتر در جاهای مرطوب زندگی می‌کنند مثلاً استان‌های شمالی کشور. در این مناطق سرخس‌ها به‌طور خودرو رشد می‌کنند، یعنی خودشان تولید مثل می‌کنند و نیازی نیست انسان آنها را بکارد و از آنها مراقبت کند. کاکتوس
کاکتوس گیاهی است از تیره کاکتوسان (Cactaceae)، متعلق به راسته گیاهی میخک‌سانان که گیاهانی گوشتی و دارای خار هستند. خانوادهٔ کاکتوس‌ها شامل حدود ۱۲۷ سرده و ۱۷۵۰ گونه شناسایی‌شده هستند. این گیاهان، از رده دولپه‌ای‌های جداگلبرگ و بسیار مقاوم به کم‌آبی و خشکی به‌شمار می‌آیند. با وجود این‌که برخی از کاکتوس‌ها بومی مناطق مرطوب هستند، بسیاری از آن‌ها در مناطق گرم و خشک، از جمله در بیابان آتاکاما، یکی از خشک‌ترین نقاط دنیا نیز رشد می‌کنند. پیچ‌اناری گل
پیچ اناری گل (Tecoma Leucoxylon) یا آبنوس قهوه‌ای گونه‌ای گیاه است از پیچ‌اناریان که در نواحی گرم آمریکا می‌روید. برگ آن اثر تصفیه‌کننده خون دارد، و چوب آبنوس قهوه‌ای از آن به دست می‌آید. از گیاه مذکور، نمونه‌های زینتی چندی در ایران پرورش می‌یابد که مهم‌ترین آن‌ها T. Grrandiflora می‌باشد و به «پیچ‌اناری گل‌درشت» موسوم است. این گیاه بومی چین و ژاپن است و از آن جا به ایران راه یافته‌است. مریم‌گلی (سرده)
مریم‌گلی یا درونه یا سال‌ویا نام یک سرده از تیره نعناعیان است. این سرده شامل بیش از ۱۰۰۰ گونه از درختچه‌ها، گیاه علفی، گیاهان پایا، و گیاهان یک ساله می‌شود. نارونیان
ناروَنیان (Ulmaceae) تیره‌ای از گل‌سرخ‌سانان درختی یا درختچه‌ای همیشه‌سبز یا خزان‌دار است با پانزده سرده و ۲۰۰ گونه که در نواحی معتدل شمالی می‌رویند؛ برگهای آنها معمولاً ساده با آرایش متناوب و حاشیه‌ای صاف یا دندانه‌دار و قاعده‌ای معمولاً نامتقارن است. نرگس (گیاه)
نرگس نام یک گونه از سرده نرگس است. ثعلبیان
ثعلبیان ، تیره‌ای بزرگ و جهانی از مارچوبه‌سانان از گیاهان گلدار تک‌لپه‌ای است. ثعلبیان گاه تیره ارکیده (در یونانی کهن: ὄρχις، "orchis"، به معنای بیضه؛ به خاطر شکل بخش میانی و آویزان گل) نامیده می‌شود. نام‌های دیگر آن در فارسی تیره ثعلب، تیره صعلب، خُصَی‌الثعلب (بیضه روباه)، ثعلبی، شاطریون، و سعلب است. به نظر می‌رسد ثعلبیان دومین تیره بزرگ گیاهان گلدار باشد (فقط گل‌ستاره‌ای بزرگ‌تر است)، که فقط بین ۲۱٬۹۵۰ و ۲۶٬۰۴۹ گونه قبول شده در خود دارد. تعداد گونه‌های زیررده ارکیده دوبرابر تعداد گونه‌های پرندگان و چهار برابر تعداد گونه‌های پستانداران است؛ که حول و حوش ۶–۱۱٪ تمام گیاهان دانه‌دار را شامل می‌شود. انزروت
انزروت عمدتاً در جنوب ایران به خصوص سرزمین فارس می‌روید. برگ آن شبیه برگ مورد و کندر است و دارای صمغی است که و بهترین نوع صمغ آن سفیدرنگ و تازه است که ترد و طعم تلخ مخلوط با کمی شیرینی دارد. این گیاه معمولاً در اواخر زمستان و فصل بهار به گل می‌نشیند و گل‌های آن حالت بادکنک مانند دارد و به رنگ صورتی و سفید هستند. گل نرگس آفریقایی
گل نرگس آفریقایی نام یک گونه از تیره نرگسیان است. تاغ
البته گونهٔ سوم از خانوادهٔ اسفناجیان به نام ترات یا رمس، گاهی اوقات در شمار گونه‌های جنس تاغ با نام تاغ بوته‌ای آورده می‌شود. این گونه را از جنس دیگری با نام لاتین hammada salicornica دانسته‌اند، که در گذشته جزو تاغ محسوب می‌شد اما بعداً به عنوان جنسی جدا گانه معرفی شد. تفاوت آن با تاغ از لحاظ شکل این است که در رمس گل‌ها فقط در نوک شاخه‌ها هستند ولی در تاغ گل‌ها در تمام طول شاخه پراکنده‌اند. ضمن اینکه شاخه‌های ترات سفید رنگ و زمخت هستند. به لحاظ کشت بیشتر توصیه می‌شود تا سیاه تاغ را که به خاکهای سنگین و رسی و شوری مقاوم تر است، در این گونه محیط‌ها کشت شود در حالیکه زرد تاغ بیشتر به خاکهای سبک و شنی و کم‌آبی مقاوم است و برای تثبیت تپه‌های شنی، به کار می‌رود. گل فردوس
گیاه فردوس از خانواده ساکولنت‌ها محسوب می‌شود و بومی مناطق خشک است و نیاز کمی به اب دارد. چشم خروس
چشم خروس یا آدونیس نام یک سرده از تیرهٔ آلالگان است. برگ‌های آدونیس بریده و از برگ‌های آلاله پهن‌تر است. آدونیس گل‌های زرد و قرمز دارد و در مزارع گندم پراکنده است. اسطوخدوس (سرده)
اسطوخودوس یا لاوندر (به انگلیسی: "Lavandula")، سرده‌ای متشکل از ۴۷ گونهٔ مختلف از دسته گیاهان گل‌دار و از خانوادهٔ نعنائیان است. گیاهان این سرده، بومی بر قدیم بوده و در مناطق وسیعی از آسیا، آفریقا و اروپا به‌صورت طبیعی رویش دارند. گونه شاخص این سرده، اسطوخودوس انگلیسی است. گل ستاره
گل ستاره (نام علمی: Trientalis borealis) نوعی گیاه پایا است که در جنگل‌های شمال آمریکای شمالی و در ماه های ژوئن و می می روید. گل‌های ستاره ریزوم های خزنده ای هستند که طول ساقه‌شان تا ۲۰ سانتی متر نیز می رسد. هر ساقه ی این گیاهان معمولاً در نوکشان ۵ تا ۹ برگ نوک تیز دارند با یک یا دو گل سپید رنگ که از ساقه های کوچک تری که از حلقه ی میان برگ ها رشد کرده اند روییده اند. این گل‌ها در کل قطری معادل ۱۱ میلیمتر دارند و دارای ۷ گلبرگ هستند که در کنار یکدیگر گل ستاره مانندی را پدید می آورند. بنفشه دورگه
بنفشه دورگه نام یک گونه از سرده بنفشه است. همچنین به این نوع بنفشه viola pansy نیز می‌گویند که در جهان بیشتر معروف است. در ایران این نوع بنفشه اغلب در مزارع رو باز در پاکدشت مرکز گل و گیاه ایران کشت می‌شود و به صورت جعبه ای برای فروش ارسال میشود . بنفشه پنسی داری بیست و چهار نوع رنگ گل است و محیط خنک و آفتابی را بیشتر می پسندد. این گل در مقابل خشکی مقاوم است و نیاز به آبیاری چندانی ندارد . با توجه به علاقه روزافزون مردم و شهرداری ها نسبت به گل بنفشه پنسی تولید این گل در ایران سال به سال در حال افزایش است. گل خون
گل خون، سوسن سرخ نام یک گونه از تیره نرگسیان است. سرخس‌باتلاقیان
سرخس‌باتلاقیان (Thelypteridaceae) تیره‌ای از پرسرخس‌سانان با ۹۰۰ گونه که اگرچه اغلب آنها در مناطق گرمسیری پراکنده هستند، تعدادی از آنها در نواحی معتدل نیز می‌رویند؛ گیاهان این تیره به‌استثنای تعدادی از آنها که صخره‌رُست‌اند، اغلب زمین‌رُست هستند؛ زمین‌ساقة این گیاهان معمولاً خزنده‌است و برگ‌شاخه‌های آنها از شانه‌ای تا شانه‌ایشکافت‌شانه‌ای متغیر است؛ رگ‌بندی آنها هم باز و هم پیوسته‌است و هاگینه‌هایشان اغلب به شکل کلیه است. نرگس
W- سفید (سفید گونه) G- سبز Y- زرد P – صورتی O- نارنجی R- قرمز رازک
رازک گیاهی علفی، چندساله و بالا رونده با ریشه‌ای عمیق و منشعب است. این گیاه دوپایه (نر و ماده) بوده و اعضای آن پوشیده از تارهای خشن است. برگ‌های گیاه، متقابل، دندانه دار و مرکب از ۳ تا ۵ لوب نامساوی است. گل‌های نر به صورت مجتمع و خوشه‌ای از بغل برگ‌ها می‌رویند. گل‌های ماده، به صورت مخروطی بیضی شکل و به رنگ سفید مایل به حنایی می‌باشند. قسمت مورد استفاده گیاه، مخروط‌های ماده (گل‌های ماده) آن است که دارای بوی معطر و مطبوع با طعم تلخ است. این گیاه بیشتر در نواحی شمال ایران از جمله گرگان، چالوس، تنکابن، رشت، لاهیجان و آستارا می‌روید. آرگس‌ها
آرگس‌ها نام یک سرده از تیره ثعلبیان است. از این سرده حدود ۵۰گونه شناسایی شده است که بیشتر گونه‌های آن در آفریقا می‌رویند، اما تعدادی نیز در جزایر کومورو، ماداگاسکار و سری لانکا رشد و نمو می‌کنند. لاله شنل‌قرمزی
لالهٔ شنل‌قرمزی نام یکی از گونه‌های سردهٔ لاله است. منشأ اصلی این گیاه آسیای مرکزی است. بین ۲۵–۱۵ سانتیمتر ارتفاع دارد. برگ آن دارای نوارهایی به رنگ بنفش است. از انواع زود گل‌دهندهٔ بهار است. رنگ گلبرگ آن به رنگ‌های قرمز اسکارلت، زرد و رنگارنگ است. میانهٔ گل به رنگ زرد و سیاه است. این گونه در گروه ۱۴ گروه‌های گل لاله قرار دارد.tulipa-linifolia نرگس
گل نرگس به جهت داشتن زیبایی و بوی ویژه مشهور است بطوریکه در سال ۱۹۹۲ میلادی در جشنواره گل هلند رتبه نخست را به خود اختصاص داد. اما در ایران به علت نبود آگاهی و عدم تبلیغ کافی از این گیاه و خاستگاه آن، اطلاعات کافی منتشر نشده‌است و با وجود همه مزیت‌هایی که گل نرگس دارد تاکنون این گل سهم ناچیزی از گردشگری گل را به خود اختصاص داده است. کوله‌خاس (سرده)
سردهٔ کوله‌خاس نام یک سرده از گیاهان گلدار است. درختچه‌هایی با ریزوم‌های رونده و شاخه‌هایی شبیه برگ‌های سبز و تیغ‌دار پهن بوده، در حالیکه برگ‌های حقیقی به صورت فلس‌های کوچک غشایی هستند. گل‌ها از قسمت میانی شاخه‌های پهن (برگ‌ها) خارج می‌شوند که بسیار کوچک و مایل به سبزند ولی این گل‌های کوچک به میوه‌های سته نسبتاً بزرگ یک دانه‌ای و به رنگ قرمز تبدیل می‌گردند. این جنس در حدود ۷ گونه دارد که در نواحی مدیترانه تا قفقاز و جنگل‌های خزر پراکنده است و در ایران فقط یک گونهٔ آن به نام کوله‌خاس گرگانی یافت می‌شود. نارون برگ‌ریز
نارون برگ‌ریز یا نارون گل‌پشه‌ای نام یک زیرگونه از نارون است که تنها در کشور ایران می‌روید. این‌گونه در استان‌های کرمانشاه (قصر شیرین و بیستون) و کرمان دیده شده‌است. این‌گونه در سال ۱۹۷۷ بدست ایرینا گرودزینسکایا، گیاه‌شناس روسی، شناسایی شد و نام علمی آن به احترام (۱۸۱۰–۱۸۸۵)، گیاه‌شناس سوئیسی که در غرب آسیا گونه‌های زیادی را گردآوری کرد، Ulmus boissieri گذاشته شد. نرگس
بخش اعظم نرگس‌زارهای استان فارس در منطقه «جره»، «بلبلک»، «سرمشهد»، «فامور»شهرستان کازرون قرار دارند که گونه‌های متعددی را تولید می‌کنند. در این نرگس‌زارها چهار نوع گل نرگس شناسایی شده که نرگس «شهلا» وسعت بیشتری از مناطق تحت کشت را به خود اختصاص داده‌است. از انواع دیگر آن هم می‌توان به «پُرپر یا شصت پر»، «پنجه گربه‌ای» و «مسکین» اشاره کرد. نخل مرداب
نَخل مُرداب گیاهی است از تیره جگنیان (Cyperaceae) از جنس مردابی‌ها ("Cyperus"). این گیاه علفی بومی باتلاق‌های ماداگاسکار و از خویشان نزدیک پاپیروس مصر هاست. این گیاه پنجه کلاغی هم نامیده می‌شود. این گیاه در مناطق باتلاقی و مردابی مخصوصاً کنار جوی و کانالهای دفع پساب میروید. گل ببری
گل ببری نام یک سرده از تیره زنبقیان است. این سرده حدود ۳۵ گونه دارد که در نیم‌کره غربی، از مکزیک تا شیلی، می‌رویند. گل ملی
انتخاب یک گیاه به عنوان گل ملی ارتباط عمیقی با ویژگی‌های یک کشور دارد و به غیر از کثرت انتشار، مختص بودن رویش گیاه، نادر بودن و زیبایی، مذهب، تاریخ، اسطوره‌ها، محصول محلی بودن و خصوصیات فرهنگی مردم کشور نیز به نوع این انتخاب ارتباط دارند. از گل ملی‌ای که به‌طور طبیعی به جز حوزهٔ یک کشور در جای دیگری انتشار ندارند می‌توان از سرخس نقره‌ای در زلاند نو، آکاسیای طلایی در استرالیا و خرزه هندی درختی در نپال نام برد. از گل‌هایی که به دلایل مذهبی انتخاب شده‌اند لوتوس گل ملی هند و سریلانکا است. در اساطیر کهن هندی نیلوفر یکی از نشانه‌های بزرگ آفرینش و از نشانه‌های ایزدان و ایزد بانوان معروف هند به‌شمار می‌رفته‌است. مثلاً نیلوفر نشانهٔ خاص ویشنو است و در دست چهارم او نیلوفری به نام پدمه (Padama) قرار دارد. همچنان این داستان نیز وجود دارد که وقتی ویشنو در خواب بود، برهما به صورت گل نیلوفری از ناف ویشنو رویید. از این جهت برهما به القاب نیلوفرزاده و نیلوفردار نیز موسوم است. لاله واژگون اشک مریم
'"لاله واژگون اشک مریم یا تاج قیصر" گونه‌ای از رده گلهای لاله واژگون است کف بومی منطقه گسترده‌ای از فلات ایران، آناتولی و کوه‌پایه‌های هیمالیااست. وجه تسمیه اشک مریم به داستان‌های اسطوره‌ای بازمی‌گردد. این که این لاله، شاهد مرگ سیاوش بوده و از غصه این اتفاق سربه زیر شده و اشک می‌ریزد. اشک‌های لالهٔ واژگون در حقیقت شیرهٔ بی‌رنگی هستند که در درون لاله قرار دارند و گاهی به سمت پائین سرازیر می‌شوند. آن را گُل اَشک نیز نامیده‌اند زیرا مقداری شبنم در بین این گل‌ها جمع می‌شود و سپس از گل به پائین می‌چکد. رز
گل سرخ متعلق است به تیره‌ای از گیاهان به نام تیرهٔ گل‌سرخ، به غیر از گونه‌های گل سرخ، گیاهانی از قبیل توت فرنگی، تمشک، آلو، هلو و گیلاس نیز در این تیره جای می‌گیرند. گل‌های گیاهان تیره گل‌سرخ همه دارای پنج کاسبرگ و سیزده گلبرگ و پرچم‌های بسیار هستند. در مورد گل سرخ چون گونه‌های پیوندی و تربیت شده بر اثر پرورش حاصل شده‌اند، غالباً تعداد گلبرگ‌ها زیاد می‌شود. تیرهٔ گل‌سرخ به دو زیرتیره تقسیم می‌شود که یکی از آنها رزوئیده نام دارد. سردهٔ گلِ رز که شامل تمامی رزهای خودرو است از زیرتیرهٔ رزوئیده منشعب می‌شود. سردهٔ رز خود به ۴ زیرسرده تقسیم می‌شوند. یکی از این زیر سرده‌ها رز نامیده شده‌است و زیرسردهٔ رز نیز به ۱۰ بخشه تقسیم می‌شود. شقایق
بر پایه پژوهش کازیمیرسکی نزد ایرانیان هر گل که گلبرگ‌های آن به رنگ خون و وسط آن سیاه باشد بنام لاله یا شقایق خوانده می‌شده‌است. ولی بیشتر tulipe را شقایق نعمانی نامیده‌اند. سه گل لاله، شقایق، و شقایق نعمانی گیاهان کاملاً متفاوتی هستند. اما گونه‌هایی از این سه گیاه که دارای گل‌هایی قرمز رنگ همراه با لکه‌ای سیاه در مرکز گل هستند بسیار به یکدیگر شباهت دارند. مترجمان اروپایی شعرای شرقی "شقایق نعمانی" را anemone (آنِمون) ترجمه کرده‌اند و یکی دانستن این گیاه با شقایق و همچنین لاله خطاست؛ زیرا سردهٔ شقایق متعلق به تیرهٔ کوکناریان یا شقایقیان است در صورتی که شقایق نعمانی به تیرهٔ آلاله تعلق دارد. ارس (سرده)
اُرس یا وُرس یا سرو کوهی، سرده‌ای‌ست از ردهٔ ناژویان تیره سرویان که دربردارندهٔ بیش از ۵۰ گونهٔ متفاوت است و در سرتاسر نیمکرهٔ شمالی از شمالگان تا جنگل‌های بارانی آفریقا و از آمریکای شمالی و مرکزی تا خاورمیانه و شمال هیمالیا در ارتفاعات گوناگون رویش دارد. ۵ گونهٔ آن در سه دیسهٔ درختی و درختچه‌ای و خزنده در ایران یافت می‌شود. نرگس
یک گلدان سفالی بهترین گزینه برای کاشت پیاز نرگس است. این گلدان را می‌توانید با پیچیدن فویل‌های گل یا پارچه در اطرافش تزیین کنید. زمانی که گیاه شکوفه زد آن را از زیر نور مستقیم بردارید. این کار زمان شکوفه دادن را طولانی‌تر می‌کند. نخود فرنگی
نخود فرنگی یا نخود سبز ، گیاهی از دستهٔ حبوبات است. دانه‌های نخود فرنگی داخل غلافی کیسه مانند قرار گرفته‌اند. این کیسه‌ها از گل به عمل آمده و در خود دانه‌هایی را جای می‌دهند، از این رو این کیسه‌ها نوعی میوه هستند، ولی طبق تعریف، دانه‌های نخود فرنگی در دستهٔ گیاهان طبقه‌بندی می‌شوند. نرگس
عرضه این گل در بسته‌هایی که در فروشگاه‌های گل و دستفروشان حاشیه خیابان ارائه می‌شود نوید در راه بودن بهار را می‌دهد. نارگیل
نارگیل یا گُوز هندی، از اعضای خانواده نخل (Arecaceae) است و تنها گونه‌ای است که در سرده نارگیل ("Cocos") طبقه‌بندی می‌گردد. بارانک
بارانَک درختی است از تیره گل سرخ که بومی رشته‌کوه البرز، بخش‌هایی از اروپا و قفقاز و آسیای کوچک و جنوب تا شمال باختری آفریقا است. گلسرخیان
تیرهٔ گل‌سرخ، گُلسُرخیان، رزاسه (Rosaceae) یکی از تیره‌های گیاهی از راستهٔ گل‌سرخ‌سانان است. آلو، ازگیل، زردآلو، سیب، هلو در این تیره قرار دارند. گل نرگسی
نخستین استفاده ثبت‌شده از گل نرگسی به عنوان یک نام رنگ در انگلیسی در سال ۱۷۸۹ بود. لاله
گل لاله سرده‌ای از تیرهٔ سوسنیان است که در حدود ۱۰۰ تا ۱۵۰ گونه دارد. محل اصلی رویش لالهٔ خودرو در آسیای مرکزی در نظر گرفته می‌شود. این گل در ایران، افغانستان، ترکیه، قسمتی از غرب سوریه، سواحل دریاچه آرال، دریاچه خزر و دریای سیاه، یونان، ایتالیا، اسپانیا و سواحل دریای مدیترانه در شمال آفریقا به‌صورت خودرو یافت می‌شود. در بین کشورهای اسلامی لاله در فرهنگ دو کشور ایران و ترکیه نفوذ عمیقی دارد. ۱۹ گونه از گونه‌های لاله از ایران گزارش شده‌است. از لحاظ گیاه‌شناسی لاله به دو گروه بزرگ پرورشی و خودرو تقسیم می‌شود. لاله‌های پرورشی دارای گل‌های بزرگ، جام گل بزرگ‌تر و تنوع رنگی بیشتری نسبت به گل‌های خودرو هستند. لاله‌ها به‌طورکلی در چهار طبقهٔ کلیِ زود گل‌دهنده، میان‌رس، دیر گل‌دهنده و گونه‌ها قرار می‌گیرند. از سال ۱۹۸۱ تقسیم‌بندی گل‌های لاله توسط انجمن سلطنتی پیاز لاله هلند آغاز شد و لاله‌ها بر اساس شکل گیاه و شکل و زمان باز شدن گل به ۱۵ گروه تقسیم شدند. از طریق درآوردن پیاز بوته اصلی از خاک و جدا کردن پیازچه‌های نوچه اطراف پیاز مادری و کاشت بذر کاملاً تازهٔ ارقام جدید تکثیر و ازدیاد می‌شوند. در حال حاضر از نظر تولید و صادرات پیاز و گل شاخه‌ای لاله، هلند در جایگاه نخست در بین کشورهای جهان جای دارد. لاله گل ملی کشورهای ایران، افغانستان، ترکیه، هلند، مجارستان و بلژیک به‌شمار می‌آید. پنجه‌گرگیان
اگرچه پنجه‌گرگیان خویشاوندان سرخس‌ها می‌باشند، ولی چندان شباهتی به آن‌ها ندارند. یکی از نمونه‌های مشهور پنجه‌گرگیان؛ پنجه‌گرگ می‌باشد. چندین گونه پنجه گرگ وجود دارد که بیشتر آن‌ها در مناطق کوهستانی و زمین‌های بایر می‌روید. این گیاهان معمولاً بر روی زمین می‌خزند و اغلب شبیه شاخه‌های سروی می‌باشند که بر روی خاک دراز کشیده باشد. در فاصله‌های معینی از ساقهٔ گیاه، ریشه‌هایی خارج شده و در زمین فرومی‌روند. [[رده:پنجه‌گرگیان]] [[رده:خانواده‌های گیاهی]] گیاهان گوشت‌خوار
طبقه‌بندی تمام "گیاهان گل‌دار فعلاً در حالت تغییرات پی در پی قرار دارد. در سیستم خانواده ژاله‌پوشان (Droseraceae) و خانواده گیاه کوزه ("Nepenthaceae") بر اساس تقارن شعاعی گل‌ها و داشتن تله حشرات در راسته "" قرار گرفتند. شیپوری‌کوزگان (Sarraceniaceae) هم در راسته "Nepenthales" و هم در راسته خود Sarraceniales قرار داده شده. خانواده تیراژه‌برگ (Byblidaceae)، کوزه‌گیاه استرالیایی (Cephalotaceae) و مگس‌بوته (Roridulaceae) در راسته خاراشکن‌سانان (Saxifragales) قرار دارند. خانواده علف‌انبانیان (Lentibulariaceae) در Scrophulariales (اکنون در نعناسانان () جای گرفته‌است). در طبقه‌بندی مدرن‌تر، مانند گروه "، خانواده‌ها حفظ شده‌اند، اما در میان چندین راسته متفاوت تقسیم شده‌اند. همچنین توصیه می‌شود که "" در یک خانواده منفرد بیرون از خانواده ژاله‌پوشان (Droseraceae) در نظر گرفته شود چون احتمالاً به خانواده " نزدیکتر" است. گل‌حسرت زاگرسی
گل‌حسرت زاگرسی نام یکی از گونه‌های سردهٔ سورنجان (گل حسرت) است. این گیاه در حدود ۱۰ سانتیمتر ارتفاع دارد. این گل در دامنه‌های خشک و سنگلاخی و هم چنین در اراضی مسطح زاگرس هم مشاهده شده‌است. این گونه دارای گل‌هایی با رنگ تیره‌تر از گل‌حسرت یاسمنی کم‌رنگ بوده و اغلب به صورت چندین گل مجتمع که از یک غده می‌باشند، دیده می‌شود. بهترین طریقه برای تشخیص دو گونهٔ اخیر طول بساک‌های پرچم است که در گل‌حسرت یاسمنی کم‌رنگ تقریباً هم طول با میله‌های پرچم و در گل حسرت زاگرسی به اندازهٔ نصف طول آنهاست. گل مینا
گل مینا نام یک سرده از تیره کاسنیان از راسته میناسانان است. گل مینا در شمال ایران رویش فراوانی دارد.ولی در شهر تاریخی کهریزسنگ که از قدمت چند هزار ساله برخوردار است این گل به عنوان نماد کشاورزی شهر بوده و این شهر معروف به شهر گل مینا است. طول گیاه ۳ تا ۶ اینچ، با گل‌های زرد لیمویی که میوه‌ای با روپوش مودار می‌باشد. نخل والاسیدوکسا
نخل والاسیدوکسا (نام علمی: والاسیدوکسا راجه آمپات - wallaceodoxa raja-ampat) گونه ای از درختان نخل (خانواده "Arecaceae") بومی جزایر راجا آمپات (raja-ampat) واقع در در غرب استان پاپوآی غربی در کشور اندونزی و شمال غربی جزیره گینه نو می‌باشد. این گیاه تنها نماینده از گونه (یکنواخت) خود در سرده wallaceodoxa است. گل گاوزبان ایرانی
گل گاو زبان (از سرده "Echium")، (به عربی "لسان الثور") در دامنه کوه‌های البرز می‌روید و با گیاه گاوزبان (از سرده "Borage") (به عربی "مرماخوز") که در اصفهان و آذربایجان و شهرهای دیگر ایران و کشورهای دیگر می‌روید و به غلط به گل گاوزبان مشهور شده‌است، متفاوت است. هر دو گیاه از تیره گاوزبانیان هستند ولی از نظر تیره با هم متفاوت‌اند. برای اینکه این اشتباه که حدود چند سده است پزشکان و دارو سازان را گمراه کرده‌است، از بین برود می‌توان "Echium" را "گل گاوزبان ایرانی" و "Borage" را "گیاه گاوزبان اروپایی" نامید. این دو گیاه متفاوت هستند، تنها گل‌هایشان کمی به هم شبیه است، گیلاس
بسیاری از گیلاس‌ها عضو زیرسرده Cerasus هستند که با داشتن گل در گل‌آذین دیهیم چندگانه (نه به صورت منفرد و نه گل‌آذین خوشه‌ای) و با داشتن میوهٔ صافی با یک شیار کم‌عمق در امتداد یک طرف یا بدون شیار مشخص می‌شوند. این زیرسرده بومی مناطق معتدل نیم‌کره شمالی هستند که دو گونه از آن در آمریکا، سه گونه در اروپا و بقیه در آسیا وجود دارند. بقیه آنها عضو زیرسرده گیلاس‌های پرنده هستند. گل سنگ
گل سنگ گونه‌ای گیاه گلدار از تیره پاخرسیان است که بومی آفریقای جنوبی، ماداگاسکار و جنوب شرق آسیاست. برگهای گل سنگ معمولاً از نقاط رنگی صورتی، سفید یا قرمز پوشیده شده‌است. فنچ نرگسی
فِنچ نرگسی، فنچ مصری، فنچ جاوه، فنچ جاوا، فنچ برنج یا گنجشک برنج نام یک پرنده‌است. نام علمی آن Padda oryzivora است. این نژاد دارای جثه‌ای بزرگ بوده و منقارهای قوی و محکمی دارد و می‌تواند ضررهای زیادی وارد کند، اما به‌طور کلی پرندگان بی آزار و صلح جویی هستند. فنچهای نر و ماده شبیه هم هستند و همانند بسیاری از اعضای این خانواده تفریق بین نر و ماده از طریق آوازخوانی صورت می‌گیرد. البته افراد خبره با دقت فراوان به جفت‌های بسیاری از این نژاد می‌توانند نر و ماده را از هم تشخیص دهند، چرا که نرها بروی قاعده منقار یک برآمدگی سرخ رنگ دارند که در ماده‌ها دیده نمی‌شود و برخی دیگر معتقدند که رنگ حلقه دور چشم‌ها در نرها پر رنگ تر از ماده هاست، اما به نظر می‌رسد که تشخیص جنسیت از برآمدگی روی منقار راحت‌تر است. بر خلاف حجم جثه و منقار بزرگ شان، پرندگان بسیار صلح جویی هستند و به راحتی می‌توان آن‌ها را با فنچ‌های کوچک جثه در یک قفس نگهداری کرد. این پرنده ممکن است که با هم نژادهای خود درگیر شود، اما دیده نشده که با پرندگان نژادهای دیگر درگیر شده باشد.جمعیت این پرنده در حال کاهش است. کتانی طناز
کتانی طناز نام یک گونه از تیره بارهنگیان است.این گونه بومی غرب آسیا و جنوب شرقی اروپا می‌باشد و در بقیه منطق به عنوان علف هرز شناخته می گردد.این گیاه با این اسامی نیز شناخته می‌شود:گل کتانی بالکان٬گل کتانی برگپهن و گل کتانی بالماسی یا ابلق. گل کتانی طناز در ۱۲ایالت امریکا به عنوان علف هرز مضر معرفی گردیده است.این گیاه مهاجم علفزار بومی منطقه مدیترانه می‌باشد و از اواخر سال ۱۸۰۰ وارد آمریکای شمالی گردیده است.این گیاه دارای ریشه‌های قوی با سرعت رشد بالا می‌باشد که به شکل افقی رشد کرده ومقاوم به سرما هستند و مشکل بزرگی در کشتزارهاوعلفزارهای منطقه بریتیش کلمبیا محسوب می گردد. منشا اصلیاین گیاه همانگونه که اشاره شد قسمتهای اروپایی مدیترانه می‌باشد و در حال حاضر حداقل در۳۴ ایالت امریکاوکشورکانادا دیده می‌شود.این آفت تا حد زیادی باعث کاهش بازدهی دام و محصولات دامی در این مناطق گردیده است.وجود این گیاه در واشینگتن به شکل رسمی در تاریخ ۱۹۲۰رویت و ثبت گردیده است.دلیل استفاده و وروداین گیاه درابتدا به امریکا برای رنگزدایی پارچه٬مصارف پزشکی و موارد تزئینی بوده‌است. ناثیر مخرب این گیاه به دلیل این می‌باشد که هیچگونه خاصیت علوفه‌ای نداشته و حاوی سم گلوکوزید می‌باشد که باعث مسمومیت دام می گردد.چرخه زندگی همیشگی و پایدار دارد که دلیل آن داشتن ریشه‌های بلندی که به یک متر میرسند و به شکل افقی رشد می‌کنند به سرعت گسترش می یابد است.این گیاه توسط دانه و ریشه‌های جانبی نیز قادر به ازدیاد می‌باشد.شکل ظاهری آن به شکل گیاهی عمودی می‌باشد که ساقه‌های جانبی آن از یک ساقه واحد جدا شده‌اند.گلهای آن به رنگ زرد و نارنجی بوده و از اواسط بهار تا پایان تابستان گلدهی می‌کنند.یک گیاه بالغ قادر به تولید ۵۰۰،۰۰۰ دانه در یک فصل می‌باشد که این دانه‌ها قادرند تا مدت ده سال در داخل خاک زنده بمانند. برای کنترل این گیاه میتوان ریشه‌های آن را در خاکهای نرم از زمین کنده و معدوم کرد.البته باید توجه داشت که ریشه‌های باقیمانده میتوانند دوباره رشد وتولید گیاه نمایند بنابراین باید پاکسازی ریشه‌ها را برای چند سال تکرار کرد.اگر گیاه در مرحله دانه دهی می‌باشد ابتدا دانه‌ها را توسط کیسه پوشانده و سپس ریشه‌ها را نابود کنید تا خطر پخش دانه‌ها به حداقل برسد.کوتاه کردن مرتب مزرعه به کنترل آن در مزارع سبزی کاری کمک میکند.این گیاه رقابت شدیدی با گیاه جعفری دارد.در مزارع بزرگ به دلیل شخم مرتب زمین کمتر قابلیت پخش ورشددارد.سم پاشی این گیاه مشکل بسیار می‌باشد و حتماً باید در اواخر بهار هنگامی که گیاه شروع به گلدهی می‌کند یا اواخر پاییز قبل از مرگ گیاه انجام گیرد. نگون‌سار
نیای نخستین نگون‌سارها از کوه‌های ایران قدیم منشأ گرفته‌اند که شامل ایران امروز، میان‌رودان، سوریه، مصر، بخش‌هایی از آسیای کوچک و هند بوده‌است. نگون‌سارها در سرتاسر منطقه مدیترانه رشد می‌کنند، از جمله در مناطق حاشیه ای شامل ساحل جنوب غربی دریاچه خزر در شمال ایران و مکانی در سومالی در شاخ آفریقا. نگون‌سار وحشی ایرانی به دلیل گل‌های ظریف آن بسیار محبوب است و گلبرگ‌های آن از سفید خالص تا صورتی تغییر نموده و بوی مطبوعی دارد. در بین گیاهان آلی، سرده نگون‌سار به دلیل تولید برخی ترکیبات آلی در بخش‌های زیرزمینی و هوایی توجه خاصی را به خود اختصاص داده‌است. بسیاری از گونه‌های نگون‌سار به‌طور گسترده در طب سنتی برای درمان بواسیر و پوست‌آماس و دفع کرم‌های مجرای گوارشی به کار رفته‌اند. گل‌آتشیان
گُل‌آتشیان (Polemoniaceae) رده‌ای از خلنگ‌سانان علفی یک یا چند ساله یا به‌ندرت چوبی با هجده سرده و ۳۰۰ گونه که اغلب در آمریکای شمالی می‌رویند، ولی در نواحی معتدل غرب آمریکای جنوبی و اوراسیا نیز یافت می‌شوند؛ گل‌های لوله‌ای پنج لَپی قیف‌شکل آنها به صورت خوشه یا سرمانند است؛ تخمدان این گیاهان سه‌حجره‌ای است و خامه‌های آنها به سه کلاله باریک منتهی می‌شود. گل سرخ (ابهام‌زدایی)
گل سرخ یا رز رده‌ای از تیرهٔ گلسرخیان است. اورنج (نمین)
2ـ اورنج . [ اَ رَ ] (اِ) گیاهی است از طایفة سلانه و در داروها به کار برند و تاجریزی و سگ انگور و روپاس و به تازی عنب الثعلب خوانند. (از ناظم ... نگون‌سار
نگونسار گیاهی است علفی از خانوادهٔ پامچالیان (پریمولاسه). این گیاه ساقه‌ای غده‌ای و زیرزمینی و برگ‌هایی پهن و قلبی شکل یا کنارهٔ دندانه‌دار به رنگ‌های سبز روشن یا نقره‌ای، و گل‌هایی به رنگ‌های سفید، بنفش مایل به ارغوانی تیره یا صورتی و قرمز و سرنگون در میان برگ‌ها دارد. یکی از انواع مشهور آن نگون‌سار ایرانی است. خاس
کولِخاس یا خاس (نام‌های دیگر کولخس، هس) یا راج (رهاج) سرده‌ای از گیاهان دارای حدود ۲۷۰ تا ۶۰۰ گونه گیاه گلدار است. جنس خاس (Ilex) در تیره خاسیان (Aquifoliaceae) در راستهٔ خاس‌سانان (aquifoliales) قرار دارد. خاس‌سانان به شکل درخت یا درختچه هستند و گل‌های منظم و میوهٔ سِته دارن نرسرخسیان
نَرسَرَخسیان نام یکی از تیره‌های گیاهی از سرخس‌سانان است که دارای پهنک‌های منقسم شانه‌ای با حاشیه دندانه‌دار هستند و پوشش هاگینه آنها کلیوی‌شکل است. توت‌فرنگی (سرده)
سرده توت‌فرنگی سردهای از گیاهان گلدار و از تیرهٔ گل‌سرخیان یا رزاسه می‌باشد. ارغوان
نام علمی این گیاه cercis siliquastrum است و به یونانی به آن sixia می‌گویند. ریشهٔ واژهٔ فارسی ارغوان که هم‌ریشه‌هایش در بسیاری از زبان‌های دیگر از جمله آرامی، عربی، عبری، و اوگاریتی هم وجود دارد، نهایتاً به واژهٔ باستانی اکدی argamannu می‌رسد (که از طریق اکدی گونهٔ آشوری جدید وارد این زبان‌ها شده‌است، که در آن /m/ میان دو مصوت به /w/ تحول می‌یافته‌است: argawannu) که به معنی رنگ بنفش مایل به قرمز است. ارغوان درختی از خانواده پروانه‌آسا است. این درخت در اول بهار می‌روید و گل‌های آن زودتر از برگ‌های آن در می‌آید و دارای شاخه‌های متقابل است. این نام در ایران به عنوان نام دختر نیز استفاده می‌شود. قمصر
سرخ گل فرانسه نسترن گل چای سرخ گل با گل‌های متعدد سرخ گل مینیاتور سرخ گل بنگال سرخ گل ایران در بین گونه‌های متنوع رزها و سرخ‌گل‌ها، سرخ گل ایران یا گل محمدی، که از خانوادهٔ Rosaceus است و در منابع مختلف و در کشورهای غربی و انگلیسی زبان به Domask Rose معروف است، منحصر به ایران است و طبق نظر اکثر کارشناسان زیست گیاهی گونهٔ مذکور از ابتدا در ایران پرورش یافته و از این کشور به دیگر نقاط جهان پخش شده‌است. شهرستان بهبهان
بهبهان؛ یکی از قدیمی‌ترین نرگس‌زارهای طبیعی ایران در شهرستان بهبهان است که قدمت آن به قبل از میلاد مسیح باز می‌گردد که از دیرباز تاکنون این گل را منتسب به این شهرستان می دانند. نرگس‌زار بهبهان هم‌اکنون نیز از جمله مناطق مهم و باسابقه رویش و پرورش گل نرگس بوده و از نرگس‌زارهای طبیعی و معروف ایران محسوب می‌شود.بهبهان پر از نرگس‌هایی است که در گرمای ملایم پاییز و زمستان این منطقه آماده برداشت می‌شوند. انبوه گل نرگس در بهبهان به قدری زیاد بوده که رنگ یکپارچه و طلایی گل نرگس از دور نمایان بوده و بوی عطرآگین آنها به مشام هر رهگذری می‌رسد. گل دهی نرگس همه ساله از نیمه دوم سال آغاز و تا پایان بهمن و گاهی نیز نیمه اول اسفند در بهبهان ادامه دارد. در نرگس زارهای بهبهان چهار نوع گل نرگس شناسایی شده که نرگس «شهلا» وسعت بیشتری را در این مناطق به خود اختصاص داده است. نارنج
نارنِج (همچنین نارنج ترش یا نارنج تلخ) نام درخت و میوه ای ست از زیرردهٔ رُزمانندها، راستهٔ ناترک‌سانان، تیره سدابیانو از جنس مرکبات. مریم‌گلی
این گیاه از راسته لب‌گلی‌ها (Lamiales) و تیره نعنائیان (Lamiaceae) است. زمان گلدهی این گیاه، بهار و رویشگاه آن در دامنه‌های صخره ای در منطقه ایرانی – تورانی می‌باشد. این گیاه، انحصاری ایران است و در ناحیه فارس (اقلید) پراکنش دارد و تحت عنوان مریم گلی اقلیدی شناخته می‌شود.