ردیاب هواپیما چگونه هواپیما ها را ردیابی می کند؟
هواپیما
به قسمت متحرک پایدارکنندهٔ عمودی را در (Rudder) می‌گویند. خلبان به وسیلهٔ پدال‌هایی که در زیر پایش قرار دارد را در را حرکت می‌دهد. حرکت را در و تأثیر آن روی هواپیما به این صورت است که با حرکت را در به سمت چپ، هوایی که از سمت چپ پایدارکنندهٔ عمودی به را در برخورد می‌کند، آن را فشرده می‌کند و به آن اعمال نیرو می‌کند و باعث می‌شود که قسمت دم هواپیما به سمت راست حرکت کند و این گشتاور ایجاد شده حول محور عمودی باعث چرخش نوک هواپیما به سمت چپ می‌گردد. در اصل را در کمک می‌کند هواپیما بدون تغییر ارتفاع به چپ و راست برود.
رهیاب ناسا
رهیاب ناسا و رهیاب پلاس ناسا اولین هواپیماها از سری تکاملی هواپیماهای بدون سرنشین با سیستم انرژی خورشیدی یا پیل سوختی بودند. شرکت ارووایرنمنت AeroVironment این هواپیماها را در چارچوب برنامه تکنولوژی هواپیما و سنسور تحقیقاتی زیست‌محیطی یا اراست (ERAST) ناسا طراحی کرده‌است. این هواپیماها برای توسعه تکنولوژی‌هایی ساخته شده‌اند که به هواپیمای دوربرد بلند پرواز امکان تحقیقات جوی به عنوان "ماهواره‌های جوی" و نیز عمل به عنوان سکوی مخابراتی را می‌دهد. این هواپیماها به ناسا سنتیورین NASA Centurion و ناسا هلیوس NASA Helios توسعه داده شده‌اند. رادار۲
رادار۲ (Radare2) دارای یک خطایاب داخلی است که آن سطح پایین‌تر از خطایاب گنو (GDB)کلاسیک است. با این حال، همچنین می‌تواند خود را با خطایاب گنو یا حتی WineDBG برای خطایابی دوتایی‌های ویندوز در سایر سیستم‌ها متصل کند. حتی با استفاده از VMWare می توان آن را به عنوان یک خطایاب هسته ای استفاده کرد. همچنین پشتیبانی از پروتکل WinDBG وجود دارد. لاکهید مارتین آرکیو-۱۷۰ سنتینل
این هواپیما، یک هواپیمای بدون سرنشین از نوع لاکهید مارتین آر کیو-۱۷۰ سنتینل بود. از آنجا که آمریکا سعی کرده‌است مشخصات این هواپیما را محرمانه نگه دارد، اطلاعات بسیار کمی دربارهٔ آن در دست است. این پهپاد که تخمین زده شده قادر به پرواز تا ۱۵ الی ۱۸ کیلومتری سطح زمین است، یک موتور دارد، تا حد زیادی رادارگریز بوده و در حال پرواز به سختی با چشم انسان قابل رویت است. این پهپاد ساخت سال ۲۰۰۷ است و با توجه به تصاویر منتشرشده، به نظر می‌رسد که مطابق با آخرین تکنولوژی‌های سال ساختش نیست و سعی شده با کمترین هزینه، و با خودداری از استفاده از تمام تکنولوژی‌های حساس، فقط دارای قابلیت‌های «قابل قبول و در حد نیاز» باشد. دلایل این ادعا، آن است که در طراحی بخش‌هایی از آن، تمامی قواعد رادارگریز کردن رعایت نشده‌است؛ مثلاً ورودی‌های هوای موتور با سرپوشی مشبک پوشیده شده در حالی که این روش امروزه برای هواپیماهای جاسوسی رادارگریز منسوخ شده‌است، یا این که خروجی‌های هوای موتور به جای روی بدنه در انتهای آن قرار دارد، نوک بال‌ها نیز بیش از حد منحنی به نظر می‌رسند و دریچه‌های ارابه فرد، به جای منطبق بودن با خطوط لبه حمله چهارگوش است. به‌طور کلی از اطلاعات در دست می‌توان برداشت کرد که آر کیو ۱۷۰ یک هواپیمای «تاکتیکی عملیاتی» و نه یک هواپیمای «ویژه جاسوسی» است.اسرائیل مدعی شده که ایران یک کپی از مدلRQ-170 در پوشش ارائه اطلاعات در مورد پهپاد کاربردی ScanEagle آمریکا به روسیه تحویل داده‌است اسرائیل برای این ادعا شواهدی ارائه نداده‌است در نهایت ایران در ۲۱ اردیبهشت سال ۱۳۹۲ ادعا کرد توانسته این پهپاد را به‌طور کامل مهندسی معکوس نماید و از مدل کپی ایرانی آن رونمایی خواهد کرد سیستم مراقبت غیرفعال ویرا
سیستم مراقبت غیر فعال ویرا یک سیستم مراقبت هوایی غیر فعال، یا رادار غیر فعال، است که در جمهوری چک تولید می‌شود. از این سیستم برای مراقبت پرواز استفاده می‌شود. ممکن است از این سیستم برای دفاع هوایی کشور استفاده بشود. در واقع ویرا رادار نیست. ویرا یک سیستم الکترونیکی است که به وسیله چهار موج‌گیر موجهای هواپیما را دریافت می‌کند و محل هواپیما را در آسمان محاسبه می‌کند. ویرا چهار پایگاه دارد. یک پایگاه مرکزی که سیستم الکترونیکی موج‌گیر وای‌اس‌ام دارد و سه پایگاه که تنها موج‌گیر دارد. این سه پایگاه سیگنال‌های ای‌اس‌ام می‌پذیرند. این سیگنال پذیرفته به وسیله سیستم زیر موج به پایگاه مرکزی فرستاده می‌شود. ای اس ام موج گیر در صندوق استوانه‌ای است و این صندوق روی ستونی ۲۵ متری واقع شده‌است. کل سیستم به وسیله چهار خودرو منتقل می‌شود. جنگنده نمی‌تواند سیستم ویرا را به وسیله موشک ضد رادار خود نابود کند برای اینکه هیچ موجی از سیستم ویرا منتشر نمی‌شود. اما استفاده از هر گونه موشک ضد این سیستم برای این جنگنده خطرناک است چون جنگنده باید برای حمله به هدف رادار خود را باز کند و به این ترتیب موجهای راداری منتشر کند. سیستم ویرا می‌تواند موجهای رادار را تشخیص دهد و جای جنگنده را دنبال کند. اختلال و فریب رادار
پس از تسخیر دروازه‌های ردگیر رادار و انجام RGPO، سامانه EA ارسال هدف دروغین را قطع کند و بدین وسیله رادار هدف را گم می‌کند و مجبور می‌شود از نوع هدف را بیابد (دقت داریم پرتو آنتن در این حالت به سمت هدف نشانه رفته ولی دروازه ردگیری محل صحیحش را گم کرده‌است). یافتن دوباره هدف به این معنی است که رادار جستجو مجدد بایستی به کار بیفتد، پس از یافتن هدف، رادار ردگیر هدف را تسخیر کند و مجدداً به ردگیر بپردازد. ملاحظه می‌شود زمان مهم و حساسی از دست دادیم که ممکن است جبران‌ناپذیر باشد. این مطلب برای همگی روش‌های که از طریق EA فریب، قفل رادار ردگیر را می‌شکنند، صادق است؛ و از دست ندادن ردگیری هدف از اهمیت قابل ملاحظه‌ای برخوردار می‌باشد. سامانه EA برای تکرار پالس نیاز به یک حافظه ماکروویو دارد یا از طریق یک حافظه صوتی ماکروویو و یک حافظه RF دیجیتال ماکروویو تأمین می‌شود بدین ترتیب سیگنال فریب به صورت پالس به پالس تأمین می‌شود و بنابرین تکنیک‌های چابکی فرکانسی و PRF متغیر، چندان مؤثر نخواهد بود. (البته چنانچه خواهیم دید می‌تواند به عدم فریب کمک کنند) اگر رادار از نوع کلیدزنی گلبرگ یا conical scan باشد اغلب از یک مدولاسیون دامنه نیز روی پالس گمراه‌کننده استفاده می‌شود در این صورت رادار علاوه بر انحراف فاصله در زاویه نیز به‌طور هم‌زمان منحرف می‌شود. (این روش البته روی رادار ردگیری از نوع منو پالس مؤثر نیست). خواهیم دید انحراف در برد و زاویه، اثر مخرب بیشتری روی ردگیری می‌گذارد اثر مدولاسیون دامنه روی ردگیری زاویه‌ای رادارهای ردگیری از نوع ذکر شده را بعداً شرح خواهیم داد. روش یاد شده، اختلال فریب دهنده برد و زاویه نامیده می‌شود. روتر
مسیریاب، رهیاب یا رُوتِر دستگاهی از تجهیزات شبکۀ رایانه‌ای است که بسته‌های داده (Data Packets) را در یک شبکه برای رسیدن به مقصدشان، هدایت می‌کند. مسیریابی در لایهٔ سوم مدل مرجع OSI (لایهٔ شبکه) رخ می‌دهد . مسیریاب جهت اتصال دو یا چند شبکه محلی به هم یا اتصال چندین خط شبکه بزرگ به هم مورد استفاده قرار می‌گیرند . مسیریاب می‌تواند انواع مختلف شبکه را به هم وصل کند. یک مسیریاب، یک سیستم‌عامل اختصاصی (مانند IOS از سیسکو یا JUNOS از ژونیپر نتوکرز و ...)، حافظه فلش، NVRAM ، RAM و یک یا دو پردازشگر دارد. موشک هوابه‌هوا
در نوع راداری از امواج رادار و انعکاس از سمت هواپیمای هدف جهت ردیابی و تعقیب هدف استفاده می‌شود. اما در نوع حرارتی، گرمای گازهای خروجی از موتور هواپیمای هدف توسط یک آشکارساز فروسرخ رهگیری و موشک را تا برخورد به هدف هدایت می‌کند. سیستم فرود ابزاری
آی‌ال‌اس از دو سیگنال رادیویی جهت‌دار استفاده می‌کند، "محلی‌ساز (لوکالایزر) ۸۸۵" (فرکانس ۱۰۸ تا ۱۱۲ مگاهرتز)، که هدایت افقی را ارائه می‌دهد، و شیب "گلاید" (فرکانس ۳۲۹٫۱۵ تا ۳۳۵ مگاهرتز) نیز هدایت عمودی را ممکن می‌کند. رابطه بین موقعیت هواپیما و این سیگنال‌ها بر روی یک نشانگر نمایش داده می‌شود که اغلب یکی نشانگرهای اضافی در نشانگرهای وضعیت هواپیما است. خلبان سعی می‌کند هواپیما را طوری مانور دهد که این نشانگرها را در مرکز نگه دارد. آی‌ال‌اس همچنین ممکن است شامل نورپردازی با شدت بالا در انتهای باند باشد. رهیاب ناسا
در سال ۱۹۹۳ پس از ده سال ماندن در انبار این هواپیما برای یک مأموریت کوچک توسط سازمان دفاعی موشک بالستیک NASA Dryden یا BMDO به وضعیت پرواز بازگردانده شد. با افزودن آرایه‌های خورشیدی کوچک و ترکیب انرژی خورشیدی و باتری، پنج پرواز کم ارتفاع آزمایشی در چارچوب برنامه BMDO در NASA Dryden (مرکز اصلی تحقیقات هواپیمایی ناسا) در پائیز ۱۹۹۳ و اوایل ۱۹۹۴ انجام گرفت. رادار۲
از آنجایی که دارای یک دیس‌اسمبلر (disassembler) و یک خطایاب سطح پایین است، رادار۲(radare2) می‌تواند برای توسعه دهندگان سوء استفاده مفید باشد. این نرم‌افزار دارای ویژگی‌هایی است که در توسعه سوء استفاده می‌شود، مانند موتور جستجوگر ابزار ROP و تشخیص رفع خستگی. به خاطر انعطاف‌پذیری نرم‌افزار و پشتیبانی از بسیاری از فرمت‌های فایل، اغلب برای ضبط تیم‌های پرچم و دیگر پرسنل امنیتی به کار گرفته می‌شود. رادار۲(radare2) همچنین می‌تواند در ایجاد شل کد با ابزار "ragg2"، شبیه به metasploit باشد. قفل راداری
در دوران پس از جنگ جهانی دوم، این اصطلاح بیشتر در ارتباط با مفاهیم هدایت موشک مورد استفاده قرار گرفت. بسیاری از موشک‌های سطح‌به‌هوای مدرن از نوعی رادار نیمه‌فعال استفاده می‌کنند. در این موشک‌ها بخش جستجوگر موشک به بازتاب‌های رادار اصلی سکوی پرتاب وابسته است و برای ارائهٔ پیوستهٔ سیگنال راداری، بر روی هدف قفل می‌شود و آن را در طول پرواز موشک دنبال می‌کند. کشتی‌ها و موشک‌های سطح‌به‌هوا اغلب یک رادار آشکارساز اختصاصی برای این منظور دارند ردیاب نوترینو
ردیاب نوترینو () یک آشکارساز ویژه جهت مطالعه خواص نوترینوها هستند. از آنجایی که نوترینوها فقط توسط نیروی هسته‌ای ضعیف با دیگر ذرات بنیادی برهمکنش نشان می‌دهند، در نتیجه باید ردیاب‌های آن‌ها در ابعاد بزرگی ساخته شوند تا تعداد قابل توجهی از نوترونوها را ردیابی کنند. همچنین به جهت کاهش اختلالات ناشی از پرتوهای کیهانی و دیگر آثار زمینه‌ای بر ردیاب، این دستگاه‌ها در زیر زمین ساخته و مورد استفاده قرار می‌گیرند. جهت‌یابی رادیویی
منظور از جهت‌یابی رادیویی اندازه‌گیری جهت بر اساس انتقال سیگنال دریافتی است که می‌تواند رادیویی یا انواع دیگر ارتباطات بی‌سیم باشد. با استفاده از ترکیب اطلاعات مکانی دو یا چند گیرنده رادیویی (یا یک گیرنده سیگنال موبایل)، فرستنده سیگنال که می‌تواند در فضا باشد با استفاده از مثلث‌سازی مکان مورد نظر را تشخیص می دهد. این نوع مکان‌یابی در عملیات امداد و نجات و ردیابی گونه‌های جانوری بسیار کاربرد دارد. سیستم پیشرفته بینایی پرواز
سیستم پیشرفته بینایی پرواز (EFVS گاهی اوقات EVS) () فناوری است که تصویری با اطلاعات اضافی از محیط خارج هواپیما ارائه می‌دهد. این سیستم با کمک چند حسگر از جمله دوربین رنگی، دوربین مادون قرمز یا رادار، دیدی وسیع و بهتر از دید انسانی را برای خلبان هواپیما فراهم می‌کند. تصویر نهایی تهیه شده توسط EFVS می‌تواند بر روی نمایشگرهای اصلی کابین یا حتی نمایشگر بالای سر خلبان (HUD) قرار گیرد. این سیستم با ارائه اطلاعات مفید به خلبان، امکان پرواز در شرایط دید کم را فراهم می‌کند. قوانین نهایی استفاده از این سیستم در هواپیماهای غیرنظامی در سال ۲۰۱۷ توسط اداره فدرال هوانوردی ایالات متحده تدوین شد. ارتفاع‌سنج راداری
ارتفاع‌سنج راداری (نام‌های دیگر: ارتفاع‌سنج الکترونیکی، ارتفاع‌سنج بازتابی، ارتفاع‌سنج رادیویی) ابزاری است در هواگرد یا فضاپیما که ارتفاع هواگرد یا فضاپیما را تا ناهمواری‌های زمین نشان می‌دهد. این نوع ارتفاع‌سنج فاصلهٔ میان آنتن هواگرد یا فضاپیما تا سطح زمین زیر آن را نشان می‌دهد که از این لحاظ با ارتفاع‌سنج بارومتریک تفاوت دارد، زیرا ارتفاع‌سنج بارومتریک ارتفاع هواگرد تا داده‌ای معین شده که معمولاً میانگین سطح آب‌های آزاد است را نشان می‌دهد. بر اساس زمان بازتاب اشعه خروجی از هواپیما از سطح زمین، فاصله هواپیما تا سطح زمین بدست می‌آید. ردیابی کامپایل درجا
از آنجا که ردیابی با دنبال کردن یک مسیر اجرای بتونی حلقه ثبت می‌شود، اجراهای بعدی از آن ردیابی می‌تواند از آن مسیر منحرف شود. برای شناسایی مکان‌هایی که می‌تواند در آن اتفاق بیفتد، دستورالعمل‌های نگهبان ویژه در ردیابی قرار می‌گیرند. یک مثال برای چنین مکانی در صورت بیان است. نگهبان یک بررسی سریع است برای تعیین اینکه آیا شرط اصلی هنوز صحیح است یا خیر. اگر یک نگهبان نتواند، اجرای ردیابی قطع می‌شود. رهیاب ناسا
قدرت مورد نیاز رهیاب توسط هشت موتور الکتریکی - بعداً به شش موتور کاهش پیدا کرد - تأمین می‌شد که ابتدا توسط باتری‌ها تأمین می‌شد. پهنه بال آن ۳۰ متر بود. دو محفظه در زیر بال هواپیما حاوی ارابه فرود، باتری‌ها، سیستم ابزار دقیق و کامپیوتر کنترل پرواز بودند. هنگامی که هواپیما در اواخر ۱۹۹۳ در پروژه اراست پذیرفته شد سلولهای خورشیدی به آن افزوده شدند و تمامی سطح بالایی بال را پوشاندند. سلولهای خورشیدی توان مورد نیاز موتورهای الکتریکی هواپیما، اویونیک، مخابرات و دیگر سیستمهای الکترونیکی هواپیما را تأمین می‌کنند. رهیاب همچنین یک سیستم باتری پشتیبان دارد که توان مورد نیاز را به مدت دو تا پنج ساعت برای پروازهای محدود پس از تاریکی هوا فراهم می‌کند. ابزار هماهنگ ساز
ابزار هماهنگ ساز یا هماهنگ ساز اسلحه، که گاهی اوقات با دقت کمتر قطع کننده نامیده می‌شود، ابزاری است که در هواپیماهای تک موتوره با پیکربندی کشنده (کشش هواپیما رو به جلو توسط پروانه) به تسلیحات متصل می‌شود تا خلبان بتواند از بین پروانه در حال چرخش بدون اینکه گلوله‌ها به تیغه‌های آن اصابت کند، تیراندازی نماید. در این ایده تسلیحات ثابت مانده و به جای نشانه‌گیری با خود اسلحه، کل هواپیما به سمت هدف نشانه می‌رود. شبیه‌سازی
یک شبیه‌ساز پرواز برای آموزش خلبانان روی زمین مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این شبیه‌سازی، به خلبان اجازه داده می‌شود تا به هواپیمای شبیه‌سازی شده اش آسیب برساند بدون آن که خود دچار آسیب شود. شبیه‌سازهای پرواز اغلب برای آموزش خلبانان استفاه می‌شوند تا هواپیما را در موقعیت‌های بسیار خطرناک مثل زمین نشستن بدون داشتن موتور یا نقص کامل الکتریکی یا هیدرولیکی هدایت کنند. پیشرفته‌ترین شبیه‌سازها دارای سیستم بصری با کیفیت بالا و سیستم حرکت هیدرولیک هستند. کار با شبیه‌ساز به‌طور معمول نسبت به هواپیمای واقعی ارزان‌تر است. نورثروپ گرومن آرکیو-۴ گلوبال هاوک
هواپیما در زیر و جلوی دماغه دارای سنسورهای مختلفی است. از جمله سنسورهای این هواپیما می‌توان به دوربین در دماغه مجهز به دید پانوراماتیک و سامانه دید حرارتی با توان تصویربرداری از فاصله ۷۰ کیلومتری از یک جسم دو متری و توان تصویربرداری در شب. همچنین این هواپیما دارای یک رادار ارائه فازی SAR-MTI با دو دیش در دو طرف هواپیما برای تصویر برداری دو بعدی رادار است. این رادار توان تصویر برداری از فاصله ۱۰۰ کیلومتری را با دقت کمتر از ۶ متر و در برد ۳۷ کیلومتری با دقت ۱٫۶ متر را دارا می‌باشد. رادار و اپتیک با هم هماهنگ بوده و هدفی که توسط یکی از این دو کشف شود توسط دیگری بلافاصله رهگیری می‌شود. همچنین هواپیما دارای سامانه هشدار دهنده لیزری ای وی آر ۳، هشدار دهنده راداری ای پی آر ۴۹ و پرتاب‌کننده شراره و پوشاله‌ای ال ایی ۴۹ می‌باشد و دارای سرعت پرواز ۵۷۵ کیلومتر بر ساعت و برد پروازی ۱۴۰۰۰ کیلومتر است (البته بدون تجیهزات شناسایی) که مداومت پرواز آن ۲۸ ساعت می‌باشد. گلوبال هاوک توان گشت هوایی در ارتفاع ۱۸٬۲۲۸ متری سطح زمین را دارد. همچنین در فاجعه زلزله و سونامی فوکوشیما در ژاپن، آر کیو-۴ ها بیش از ۳۰۰ ساعت عملیات تصویربرداری و شناسایی هوایی بر فراز مناطق آلوده‌شده و تخریب‌شده داشتند. فناوری رادارگریزی
امکان طراحی هواپیماهایی با منظور کاهش سطح دید رادار در اواخر دهه ۱۹۳۰، زمانی که اولین سیستم ردیابی رادار استفاده شد، شناخته شده‌است و حداقل از زمان دهه ۱۹۶۰ شناخته شده که شکل هواپیما تفاوت قابل توجهی دارد. در تشخیص Avro Vulcan، یک بمب افکن بریتانیا در دهه ۱۹۶۰، به رغم اندازه بزرگ آن، قابلیت کم دیده شدن بسیار بالایی در رادار داشت و به‌طور کلی از صفحه نمایش رادار کاملاً ناپدید می‌شد. در حال حاضر فهمیده شده‌است که آن را به صورت تصادفی مخفیانه جدا از عنصر عمودی دم ساختهاند. علی‌رغم اینکه قبل از یک مقطع رادار کوچک (RCS) و دیگر عوامل، رادارگریز طراحی شده بود، یک یادداشت تأسیسات تکنیکی هواپیمایی سلطنتی در ۱۹۵۷ اعلام کرد که از همه هواپیماهای مورد مطالعه تا کنون، Vulcan به نظر می‌رسدبا توجه به شکل آن ساده‌ترین و یک شیء اکولوژیک رادار است: تنها یک یا دو جزء که به‌طور قابل توجهی به اکو در هر جنبه‌ای کمک می‌کنند، در مقایسه با سه یا بیشتر در اکثر انواع دیگر آن. در هنگام نوشتن دربارهٔ سیستم‌های رادار، نویسندگان سیمون کینگزلی و Shaun Quegan، شکل وی را به عنوان اقدام به کاهش RCS انتخاب کردند. در مقابل، روسیه توپولف ۹۵ بمب افکن دوربرد (گزارش ناتو) در رادار ظاهر شد. در حال حاضر شناخته شده‌است که پروانه‌ها و تیغه‌های توربین جت یک تصویر رادار با نور را تولید می‌کنند؛ یکی دیگر از عوامل مهم ساخت این‌ها داخلی است. برخی از هواپیماهای خاموش، پوستی دارند که رادار شفاف است یا موج رادار را جذب می‌کند، پشت سر این سازه مثلث باز پسگیری نامیده می‌شود. امواج رادار در حال نفوذ به پوست در این ساختارها به دام افتاده‌اند، و تماماً در حال انعکاس و هدر رفت انرژی در پوسته داخلی هستند. این روش برای اولین بار در سری A-12/YF-12A/Lockheed SR-71 Blackbird به کار رفته‌است. هدایت موشک
آشیانه‌یابی فروسرخ یک سیستم انفعالی است از این جهت که موشک با دریافت امواج فروسرخ ساطع شده از هدف برای تشخیص و اصابت به آن استفاده می‌کند. این روش که به «هدایت گرمایاب» هم معروف است برای اهدافی که گرمای زیادی را از خود ساطع می‌کنند مثل موتورهای جت بسیار کارساز است و تا حد کمتری علیه خودروهای زمینی هم کارایی دارد. در این روش به یک دوربین تلویزیونی برای تصویربرداری نیاز است تا با گرمانگاری از محیط پیش روی موشک محل انتشار گرما را مشخص کند. موشک‌های گرمایاب فقط در مسافت‌های کوتاه قابل استفاده هستند و و اولین انتخاب برای موشک‌های سطح‌به‌هوا و هوابه‌هوای کوتاه‌برد محسوب می‌شوند. پیو پنی
پیو پنی فقط دارای ۱۴/۵ کیلوگرم وزن است که پرتو لیزر بازتاب شده از لیزرافکن‌های دیگر که به وسیلهٔ نیروهای هوایی و زمینی خودی تابانده شده را جستجو می‌کند و اطلاعات هدف را روی سیستم هاد هواگرد نشان می‌دهد. کاربرد این دستگاه این است که خلبان بتواند از هدف گرفتن هدف‌هایی که نیروهای خودی از پیش آن را هدف گرفته‌اند خودداری کند و به سراغ هدف دیگری برود تا چند سلاح برای نابودی یک هدف به هدر نرود. فلزیاب
سیستم حرارتی راداری زمینی از منابع زیر دست یا پائین دست رادار زمینی دستی می‌باشد. این دسته سیستم‌ها از نظر عملکرد دارای قدرت بالایی می‌باشد و با تعیین عدد(VDI) و ابعاد هدف ترشهولد (THRESHOLD) می‌تواند واکنش دقیقی را برای تشخیص هدف ، طلا یا انواع فلزات با رنگ مربوط را داشته باشد ، اما برای عملیات نیازمند تجربه بالا اپراتور است. تخصص در زمینه عملیات با این سیستم‌های حرارتی راداری به تشخیص نوع رنگ ، اعداد ، تصاویر ، لکه رنگ ، صدا و حرکت آنتن نیز بستگی دارد که تشخیص آن به نوع مهارت اپراتور فلزیاب بستگی دارد. سیستم فلزیاب حرارتی راداری یا رادار زمینی دستی حرارتی با نرم‌افزارهای گوناگون عمل می‌نماید که مخصوص خود این سیستم‌ها می‌باشد. فلزیاب حرارتی راداری یا رادار زمینی دستی حرارتی توانائی کاوش اهداف را با رنگ و اعداد (VDI) متعلق به همان هدف یا طلا را دارا می‌باشد و با هر دو نرم‌افزار برنامه لکه رنگ سه رنگ و نرم‌افزار تفکیک رنگ (COLOR PRO) عمل می‌نماید. رهیاب ناسا
سرعت رهیاب محدود به ۲۴ تا ۴۰ کیلومتر در ساعت است. گرچه تغییر مسیر عمودی (کنترل pitch) با اهرمهای کوجکی در لبه انتهایی بال انجام می‌شود، غلت زدن (کنترل turn) و تغییر مسیر افقی (کنترل yaw) با کاهش و افزایش سرعت موتورها در بخشهای بیرونی بال صورت می‌گیرد. ابزار راهیابی جی‌پی‌اس
ابزار راهیابی جی‌پی‌اس ابزاری است که موقعیت مکانی را با دقت بسیار بالا به وسیله دریافت داده‌ها از ماهواره جی‌پی‌اس محاسبه می‌کنند. در ابتدا دانش این ابزار تنها در اختیار نیروهای ارتش آمریکا بود ولی اکنون در خودروها و بیشتر تلفن‌های هوشمند وجود دارد. این ابزار با استفاده از سامانه موقعیت‌یاب جهانی که داده‌ها را از ۲۴ ماهواره دریافت و پردازش و نمایش می‌دهند کار می‌کند. دستیابی به پهپاد آرکیو ۱۷۰ آمریکا در خاک ایران
ایران می‌گوید که با رخنه کردن نیروهای جنگ الکترونیکش در سامانه هدایتگر پهپاد، آن را تحت کنترل خود درآورده و نشانده‌است پایگاه اینترنتی دبکا فایل وابسته به نهادهای اطلاعاتی اسرائیل معتقد است متخصصان چینی در تصرف این هواپیما با ایرانی‌ها همکاری داشتند ولی اینکار بدون مشارکت روسها انجام شده‌است؛ از طرف دیگر آمریکا می‌گوید هواپیما بر اثر نقص فنی سقوط کرده‌است. هدایت پهپاد با بهره‌گیری از خط ارتباط پایدار ۲۵۶ بیتی با ماهواره انجام می‌پذیرد که توسط کدی ۱۰ یا ۱۱ رقمی محافظت می‌شود. این ارتباط رمزشده از نظر امنیت در سطحی خوب و قابل توجه‌است. اما خود ارتباط می‌تواند بسیار آسیب‌پذیر باشد، چرا که اولاً ممکن است کاربر هدایت‌کننده پهپاد اشتباه کند و همچنین قطع ارتباط ماهواره‌ای هرچند برای مدتی کوتاه بارها دیده شده‌است. همچنین می‌توان با ارسال پارازیت در منطقه سامانه موقعیت‌یاب جهانی را مختل کرد. همین مدت کوتاه برای از دست رفتن کنترل پهپاد و سقوط آن کافی است. کد آر کیو در ابتدای نام پرنده به هواپیمایی بدون سرنشین و غیرمسلح اشاره دارد اما کد عددی آن یعنی ۱۷۰ خارج از عرف و ترتیب مرسوم نامگذاری است. این امر می‌تواند بیانگر تلاش برای جلوگیری از حدس زدن در مورد وجود برنامه باشد. هواپیما
پرندهٔ هدایت‌پذیر از دور (با نماد اختصاری پَهپاد) یا هواپیمای بدون سرنشین چیزهای پرندهٔ هدایت‌پذیر از راه دور است. کنترل پهپاد بدون استفاده از انسان در درون آن صورت می‌گیرد. اگر چه انسان نیز می‌تواند به عنوان محموله در آن باشد. این وسیله پرنده از نیروهای ایرودینامیکی برای پرواز در مسیر دلخواه استفاده می‌کند. پهپادها یا به وسیلهٔ کنترل از راه دور یا با برنامه‌های پیش پروازی ریخته شده از قبل یا با سامانه‌های خودکار دینامیک هدایت می‌شوند. پهپادها در حال حاضر در برنامه‌های نظامی که شامل جاسوسی و حمله می‌شود فعالیت می‌کنند. این هواپیماها همچنین در برنامه‌های غیرنظامی مانند خاموش کردن آتش‌سوزی‌ها یا جایی که پرواز برای خلبان خطر دارد یا کنترل پلیس در ناآرامی‌ها و صحنه‌های جرم یا شناسایی بیشتر حوادث غیرمترقبه طبیعی استفاده می‌شوند. سیستم فرود ابزاری
خلبان، هواپیما را طوری کنترل می‌کند که نشانگر شیب گلاید، در مرکز نمایشگر باقی بماند تا اطمینان حاصل شود که هواپیما مسیر گلاید تقریباً ۳ درجه بالاتر از افقی (سطح زمین) را دنبال می‌کند تا بالای موانع باقی بماند و در نقطه تماس مناسب به باند فرودگاه برسد (یعنی هدایت عمودی را فراهم می‌کند). ردیاب خورشیدی
برای سامانه‌های فوتوولتاییک پنل مسطح، ردیاب خورشیدی برای تنظیم زاویه تابش با سطح استفاده می‌شود. هرچه نور قائم‌تر به پنل اصابت کند میزان برق تولیدی نیز افزایش می‌یابد لذا این دستگاه به صورت خودکار هنگام طلوع خورشید تا غروب پنل را در جهت خورشید تنظیم می‌کند. سامانه ناوبری هوایی تاکتیکی
قدم بعدی پس از شناسایی و دریافت موقعیت جغرافیایی ایستگاه زمینی، تعیین فاصله بین هواپیما و ایستگاه زمینی می‌باشد. سامانه TACAN برای تعیین فاصله بین هواپیما و ایستگاه زمینی از تکنیک مشابه رادار استفاده می‌کند، بیاد بیاورید که یک رادار برای تعیین موقعیت یک هواپیما یک سیگنال مشخص را ارسال نموده و سپس با استفاده از زمان رفت و برگشت این سیگنال (ناشی از انعکاس از بدنه هواپیما)، فاصله هواپیما از خود را تعیین می‌کند. نمایشگر سرعت هوا
هواپیمای جت مانند هواپیمای با موتور پیستونی سرعت بهینه حداکثر یعنی"V"و "V" ندارد ولی در عوض حداکثر سرعت عامل "V"و حداکثر میزان سرعت ماخ "M" را دارد. به منظور مشاهده کردن هر دو محدوده خلبان هواپیمای جت الزاماً هم نشانگر سرعت هوایی و هم ماخ سنج را با هر یک از خطوط قرمز مناسب احتیاج دارد. در هواپیماهای عمومی جت: ماخ سنج با یک ابزار که شامل جفت نشانگر هم مرکز می‌باشد، تر کیب می‌شود. یکی برای نشان دادن سرعت هوایی و دیگری برای نشان دادن عدد ماخ. ریتیون سنتینل
رادار اصلی هواپیما راداردو حالته (رادار دهانه ترکیبی/رادار تشخیص حرکت هدف) (SAR/MTI) ساخت شرکت ریتیون سیستمز می باشد که به نام سنسور رادار دو حالته سنتینل (DMRS) شناخته می شود. ریتیون مدعی شده است که می‌تواند برای مطابقت با توانایی پایش دریایی هواپیمای منسوخ شده نیمرود ام آر اِی۴ این هواپیما را بهینه سازی کند و نیز پایگاه های زمینی می توانند برای دریافت داده ها از هواپیماهای تجسسی واتچکیپر و ام کیو-۹ ریپر و برنامه ای آینده این نوع هواپیماها مطابقت داده شوند. ای‌دی‌اس-بی
سامانه ADS-B به سامانه موقعیت یاب جهانی برپایه ماهواره (GPS) برای تعیین موقعیت دقیق هواپیما در فضا متکی است. سامانه ADS-Bموقعیت دریافت شده از GPS را با اطلاعات دیگری نظیر نوع هواپیما، میزان سرعت، شماره پرواز، نحوه چرخش، کاهش یا افزایش ارتفاع، ادغام کرده و به صورت کد دیجیتالی ارسال می‌نماید. این اطلاعات کد شده چندین بار در ثانیه به روزرسانی شده و از هواپیما از طریق یک شبکه مخابراتی رادیویی خاص بر روی فرکانس حامل مجزای مشخصی پخش می‌گردد. این اطلاعات توسط هواپیماها و ایستگاه‌های زمینی که در محدوده ۱۵۰ مایلی قرار دارند دریافت و در صورت قابل استفاده بودن توسط کاربر بر روی صفحه نمایشگر مربوطه نمایش داده می‌شود. خلبانان در کابین ترافیک را روی «نمایشگر اطلاعات ترافیک کابین» می‌بینند و کنترل‌کننده‌های زمینی می‌توانند اهداف مربوط به ADS-B را همراه سایر اطلاعات راداری بر روی صفحه نمایشگر ترافیک مشاهده کنند. به منظور ارسال و دریافت سیگنال ADS-B، ابتدا پیام‌هایی که به‌صورت کد شده آماده انتشار می‌باشند پس از انتقال به یک تقویت‌کننده مقدماتی LNA از طریق آنتن فرستنده انتشار داده می‌شود. در مرحله بعد، سیگنال در گیرنده فیلتر شده و پالس‌های حاوی اطلاعات با استفاده از یک تراشه تقویت‌کننده لگاریتمی استخراج می‌شود. این پالس‌ها به صورت آنالوگ بوده و برای تبدیل به دیجیتال به یک مبدل آنالوگ به دیجیتال فرستاده می‌شوند، سپس بر روی FPGA داخل گیرنده مد S ارسال می‌گردد. در مرحله بعد، بسته‎‌های اطلاعاتی موجود در گیرنده مد S آشکارسازی شده و از طریق درگاه USB به کامپیوتر سامانه ارسال می‌گردند. در نهایت اطلاعات موجود در کامپیوتر به شکلی مناسب برای کاربر بر روی نمایشگر اطلاعات ترافیک کابین نشان داده می‌شود. پیمان‌نامه آسمان‌های باز
در معاهده آسمان‌های باز، استانداردهایی برای هواپیماهای به کار رفته در پروازهای شناسایی تعیین شده‌است. هواپیما اجازه دارد مجهز به چهار گونه حسگر ۱) دوربین‌های پانوراما و قاب‌دار، ۲) دوربین‌های ویدیویی با نمایش زمان حال، ۳) دستگاه‌های اسکن فروسرخ، و ۴) رادار کنارنگر با روزنه ترکیبی باشد. در سه سال نخست اجرای معاهده آسمان‌های باز، هواپیماهایی شناسایی باید دست‌کم مجهز به یک دوربین پانوراما، یا دو دوربین قاب‌دار می‌بودند. هم‌اکنون کشورهای عضو معاهده می‌توانند در مورد نصب حسگرهای اضافی بر روی هواپیماها توافق کنند. هواپیمای رسمی آمریکا برای عملیات در چارچوب معاهده آسمان‌های باز، بوئینگ اوسی-۱۳۵بی اوپن اسکایز یا «اوپن اسکایز» بود. کانادا از یک هواپیمای لاکهید سی-۱۳۰ هرکولس مجهز به یک محفظه حاوی حسگرها موسوم به «سامسون» استفاده می‌کند که کنسرسیومی از کشورهای اروپایی و خود کانادا مالک آن هستند و هزینه آنرا می‌پردازند. هواپیمای مورد استفاده بلغارستان، رومانی، روسیه و اوکراین، آنتونوف ای‌ان-۳۰ است. روسیه برای پروازهای شناسایی، هواپیمای توپولف تو-۱۵۴ را هم به کار می‌برد. آلمان هم پیشتر از همین هواپیما استفاده می‌کرد تا آن که در سال ۱۹۹۷ هواپیما در سانحه‌ای از بین رفت و با ایرباس ای۳۱۹ جایگزین شد. ای‌دی‌اس-بی
سامانه ADS-B یک سامانه نظارتی پخش‌کننده است که به‌صورت هوا به هوا (هواپیما به هواپیما) و هوا به زمین (هواپیما به ایستگاه زمینی (مراقبت پرواز)) مورد استفاده قرار می‌گیرد. سامانه‌های الکترونیکی ADS-B شناسه پرواز، موقعیت، ارتفاع، جهت و دیگر داده‌ها را در هر نیم ثانیه به صورت خودکار پخش می‌کنند. این سامانه به سامانه‌های دیگر هواپیما نظیر سامانه ماهواره‌ای ناوبری جهانی (GNSS) و کدکننده فشارسنج وابسته می‌باشد. ایستگاه زمینی ADS-B از یک واحد گیرنده، یک آنتن و یک صفحه نمایش تشکیل شده‌است. ADS-B از رادار دوم(ATC) و TCAS مستقل می‌باشد، اگرچه بعضی از ترانسپوندرهای پیشرفته رادار نظارتی ثانویه می‌توانند داده‌های ADS-B و رادار نظارتی ثانویه را به صورت هم‌زمان ارسال نمایند. دانشکده صنعت هواپیمایی کشوری
کنترلرها (کارشناسان کنترل پرواز) با چشمانی دقیق و مراقب، تغییرات لحظهای و کامپیوتری صفحات رادار را زیر نظر دارند و با استفاده از رادار و فرکانس‌های رادیویی، هواپیماها را در آسمان هدایت می‌کنند و برای خلبانها مشخص می‌کنند که به کدام سمت گردش کنند، اوج بگیرند، فرود آیند و سرعتشان را زیاد یا کم کنند و بسیاری مسائل دیگر تا اینکه تداخلی پیش نیاید و از جدایی و ایمنی کامل برخوردار گردند. نشانگر وضعیت
نشانگر وضعیت ()، افق چرخش‌نما یا افق مجازی، یک دستگاه هدایت پرواز است که خلبان را از وضعیت و زاویه هواپیما با افق زمین باخبر می‌سازد و به محض کوچک‌ترین تغییر، علامت می‌دهد. هواپیمای کوچک و نوار افق موجود در نشانگر، رابطه میان هواپیما و افق حقیقی را نشان می‌دهند. ناو هواپیمابر
هواپیما‌ها برای به پرواز در آمدن باید به سرعت معینی برسند ولی باندهای پرواز در ناوهای  هواپیمابر به نسبت کوتاه هستند و این امکان را برای هواپیماها فراهم نمی‌آورند. از این رو در ناوهای هواپیمابر از وسیله‌ای به نام منجنیق استفاده می‌شود. منجنیق‌ها که با موتور  بخار کار می‌کنند به هواپیما شتاب لازم برای پرواز را می‌دهند. قدرت این منجنیق‌ها به قدری است که در طول تنها ۲ ثانیه سرعت هواپیما را از ۰ به ۱۶۵ مایل در ساعت می‌رسانند. این کار باعث می‌شود که هواپیما سرعت لازم برای پرواز را کسب کند همچنین برای فرود آمدن هواپیمایی که ۱۵۰ مایل بر ساعت سرعت دارد مجهز به یک دم زنجیری  است که باید آن را به یکی از ۴ کابل موجود روی باند گیر بیندازد که بعد از ۹۶ متر مسافت متوقف می‌شود در ناوهای هواپیمابر ، برعکس فرودگاه‌ها برای فرود آمدن هواپیما نباید  سرعت خود را به کمترین حالت برساند بلکه باید دارای سرعت کافی باشد که در صورت ناتوانی خلبان در درگیر کردن دم زنجیری و کابل‌ها هواپیما با سرعتش بتواند از سوی دیگر ناو دوباره به  پرواز در آید به علت مشکل بودن این کار معمولاً از برجسته‌ترین خلبانان برای ناوهای هواپیمابر استفاده می‌شود. رادار
رادار، با ارسال و دریافت موج‌های رادیویی کار می‌کند. هدف‌هایی که رادار تشخیص می‌دهد، معمولاً هدف‌های فلزّی یا اجسامی با انعکاس زیاد امواج رادیویی هستند. ویژگی‌های رادار نسبت به دید چشمی: تور (سامانه نرم‌افزاری)
ربودن پاسخ‌های ردیاب‌ها نظارت
نظارت هوایی، به معنی گردآوری اطلاعات، معمولاً به صورت نگاره یا ویدئو با یک وسیله پرنده است. این وسیله پرنده، می‌تواند پهپاد، بالگرد، یا هواگرد شناسایی باشد. هواپیمای تجسسی، از گروهی از حسگرها (مانند رادار) برای نظارت بر میدان جنگ استفاده می‌کند. هواپیماربایی
هواپیماربایی همچنین راهزنی هوایی یا دزدی هواپیما، به‌طور خاص در قلمرو ویژه هواپیمایی ایالات متحده، و به‌طور غیررسمی به عنوان دزدی هوایی است و به عملی گفته می‌شود که طی آن یک هواپیما بر اساس هر نوع اهداف شخصی، تلافی‌جویانه یا سیاسی، توسط یک فرد یا یک گروه دزدیده شود. معمولاً پس از ربایش هواپیما، ربایندگان خلبان را مجبور به اجرای دستورها و تغییر مسیر عادی پرواز می‌کنند و هواپیما را به نقطه از پیش تعیین شده می‌برند. با این حال، گاهی اوقات، هواپیماربایان خودشان خلبانی هواپیما، مانند حملات ۱۱ سپتامبر، را بدست می‌گیرند. در حداقل سه مورد، هواپیما توسط خلبان یا کمک خلبان رسمی ربوده شده‌است. ردیاب خورشیدی
ردیاب خورشیدی () وسیله‌ای است که بار مفید را در جهت خورشید حمل می‌کند. بار مفید معمولاً پنل خورشیدی، آینه خورپا و … است. مسیر زمینی
مسیر زمینی یا ردیابی زمینی مسیری است که روی سطح یک سیاره مستقیماً در زیر یک هواپیما، قمر یا ماهواره قرار دارد. در مورد ماهواره، این مسیر طرح مدار ماهواره بر روی سطح زمین یا هر جسم فضایی دیگری است؛ که ماهواره در حال چرخش بر گرد آن است. فهرست پیش‌وندهای ثبتی هواپیما
فهرست پیش‌وندهای ثبتی هواپیما، فهرست حاوی حروف است که برای شناسایی هواپیماهای غیرنظامی استفاده می‌شود. هر هواپیمای مسافربری دارای یک کد ثبتی (کد رجیستر) است که با آن هواپیما شناخته می‌شود. دستگاه‌های هدایت پرواز
دستگاه‌های هدایت پرواز ابزارهایی در کابین خلبان یک هواپیما است که با اطلاعاتی که دربارهٔ وضعیت پرواز هواپیما مانند ارتفاع، سرعت و جهت پرواز را امکان پذیر می‌کند. این ابزارها در شرایط دید ضعیف مانند پرواز در هوای ابری که این اطلاعات با چشم قابل ارزیابی نیست نقش اساسی ایفا می‌کنند. ماشین بردار پشتیبانی
سیستم آنالیز ریسک، کنترل هواپیما بدون خلبان، ردیابی انحراف هواپیما، شبیه‌سازی مسیر، سیستم راهنمایی اتوماتیک اتومبیل، سیستم‌های بازرسی کیفیت، آنالیز کیفیت جوشکاری، پیش‌بینی کیفیت، آنالیز کیفیت کامپیوتر، آنالیز عملیاتهای آسیاب، آنالیز طراحی محصول شیمیایی، آنالیز نگهداری ماشین، پیشنهاد پروژه، مدیریت و برنامه‌ریزی، کنترل سیستم فرایند شیمیایی و دینامیکی، طراحی اعضای مصنوعی، بهینه‌سازی زمان پیوند اعضا، کاهش هزینه بیمارستان، بهبود کیفیت بیمارستان، آزمایش اتاق اورژانس، اکتشاف روغن و گاز، کنترل مسیر در دستگاه‌های خودکار، ربات، جراثقال، سیستم‌های بصری، تشخیص صدا، اختصار سخن، کلاسه بندی صوتی، آنالیز بازار، سیستم‌های مشاوره‌ای محاسبه هزینه موجودی، اختصار اطلاعات و تصاویر، خدمات اطلاعاتی اتوماتیک، مترجم لحظه‌ای زبان، سیستم‌های پردازش وجه مشتری، سیستم‌های تشخیص ترمز کامیون، زمانبندی وسیله نقلیه، سیستم‌های مسیریابی، کلاسه بندی نمودارهای مشتری/بازار، تشخیص دارو، بازبینی امضا، تخمین ریسک وام، شناسایی طیفی، ارزیابی سرمایه، کلاسه بندی انواع سلول‌ها، میکروب‌ها و نمونه‌ها، پیش‌بینی فروش‌های آینده، پیش‌بینی نیازهای محصول، پیش‌بینی وضعیت بازار، پیش‌بینی شاخص‌های اقتصادی، پیش‌بینی ملزومات انرژی، پیش‌بینی واکنش‌های دارویی، پیش‌بینی بازتاب محصولات شیمیایی، پیش‌بینی هوا، پیش‌بینی محصول، پیش‌بینی ریسک محیطی، پیش‌بینی جداول داوری، مدل کردن کنترل فرایند، آنالیز فعالیت گارانتی، بازرسی اسناد، تشخیص هدف، تشخیص چهره، انواع جدید سنسورها، دستگاه کاشف زیر دریایی به وسیلهٔ امواج صوتی، رادار، پردازش سیگنال‌های تصویری شامل مقایسه اطلاعات، پیگیری هدف، هدایت جنگ‌افزارها، تعیین قیمت وضعیت فعلی، جلوگیری از پارازیت، شناسایی تصویر /سیگنال، چیدمان یک مدار کامل، بینایی ماشین، مدل کردن غیر خطی، ترکیب صدا، کنترل فرایند ساخت، آنالیز مالی، پیش‌بینی فرایندهای تولید، ارزیابی بکار گیری یک سیاست، بهینه‌سازی محصول، تشخیص ماشین و فرایند، مدل کردن کنترل سیستم‌ها، مدل کردن ساختارهای شیمیایی، مدل کردن سیستم‌های دینامیکی، مدل کردن سیگنال تراکم، مدل کردن قالب‌سازی پلاستیکی، مدیریت قراردادهای سهام، مدیریت وجوه بیمه، دیریت سهام، تصویب چک بانکی، اکتشاف تقلب در کارت اعتباری، ثبت نسیه، بازبینی امضا از چکها، پیش‌بینی ارزش نسیه، مدیریت ریسک رهن، تشخیص حروف و اعدا، تشخیص بیماری و… رهیاب یاری شده
رهیاب یاری شده یا سیستم جهانی موقعیت یابی یاری شده (به انگلیسی: Assisted GPS و A-GPS)، تکنیکی است که مدت زمان اولین تنظیم در سیستم‌های جی پی اس را بهبود می‌بخشد. این سیستم در همه تلفن‌های همراه و تبلت‌هایی که مجهز به GPS هستند استفاده می‌شود. سیستم جی پی اس مستقل، اطلاعات موقعیت را فقط از طریق ماهواره بدست می‌آورد. اما "جی پی اس" "یاری شده" (A-GPS) در مواقعی که سیگنال ماهواره جی پی اس ضعیف است از طریق اتصال به اینترنت یا اطلاعات دکل مخابراتی تلفن همراه (BTS)، برای بالا بردن دقت و کیفیت موقعیت یابی استفاده می‌کند. در مناطق شهری به علت برخورد امواج جی پی اس با ساختمان‌های بلند مرتبه و درختان یا شرایط بد جوی، امواج ارسالی از ماهواره جی پی اس تغییر جهت داده و به شدت تضعیف می‌شود. برخی از ابزارهای راهیابی جی‌پی‌اس که در این شرایط مورد استفاده قرار می‌گیرند، نمی‌توانند موقعیت مکانی را تعیین کنند و باید در انتظار سیگنال قوی تر بمانند. حتی ممکن است این زمان انتظار تا ۱۲٫۵ دقیقه نیز برسد تا گیرنده جی پی اس بتواند اطلاعات دقیق مکانی را نشان دهد. ره‌گیر دنباله‌دار
ره‌گیر دنباله‌دار، یک مأموریت فضاپیمایی رباتیک به رهبری آژانس فضایی اروپا (ESA) است که برای راه‌اندازی در سال ۲۰۲۸ برنامه‌ریزی شده‌است. این فضاپیما در نقطهٔ لاگرانژی L2 مدار خورشید-زمین به‌صورت «پارک شده» قرار خواهد گرفت و تا مدت ۳ سال برای رسیدن فرصت انجام یک مأموریت پرواز کناری با یک دنباله‌دار غیردوره‌ای دراز مدت در یک مسیر و سرعت قابل دسترسی صبر خواهد کرد. یوروفایتر تایفون
این هواپیما از یک سیستم پیچیده شدیداً درونساز شده دفاعی کمک می‌گیرد که پراتورین نام دارد. ردگیری تهدید با گیرنده هشدار راداری (RWR) و اخطار دهنده نزدیک شدن موشک (MAW) و یک سیستم گیرنده اخطار لیزری (LWR فقط در تایفون‌های انگلیسی) صورت می‌گیرد. حفاظت توسط خاشه‌های گمراه‌کننده راداری و شراره‌های گمراه‌کننده موشک‌های حرارت‌یاب و سیستم اخلال الکترونیکی و همچنین دکوی راداری یدک‌کشی شده‌است. هدایت موشک
آشیانه‌یابی فعال با استفاده از یک سیستم راداری انجام می‌شود که بر روی موشک قرار گرفته‌است. به‌طور معمول، سامانه‌های الکترونیکی در موشک، رادار را به‌طور مستقیم در هدف قرار می‌دهد و موشک به زاویه خط مرکزی خودش نگاه می‌کند تا خود را هدایت کند. رادار اطلاعات هدف را به دست آورده و مسیر حرکت موشک را با توجه به آن مشخص می‌کند. از آن‌جا که برای افزایش دقت رادار به آنتن بزرگتری نیاز است و با توجه به این نکته که اهداف کوچک بازتاب راداری کمتری دارند و همچنین با در نظر گرفتن هزینه زیاد این سیستم، این نوع موشک‌ها فقط برای حمله به اهداف بزرگ و باارزش کاربرد دارند. برای مثال موشک‌های ضدکشتی معمولاً از این سیستم هدایتی استفاده می‌کنند. موشک‌های هوابه‌هوای «شلیک و بعد هیچ» مثل آمرام، ایم-۵۴ فینیکس و آر-۷۷ هم این سیستم هدایتی را به کار می‌گیرند. اویونیک
برای تعیین موقعیت و مسیریابی وسیله نقلیه مانند هواپیما، کشتی و فضاپیما از ناوبری استفاده می‌شود. ناوبری اینرسیایی و ناوبری با هدایت رادیویی دو روش اصلی برای ناوبری است. در سال‌های ابتدایی صنعت هوانوردی، قطب‌نما، نقشه و ناوبری کور (Dead reckoning) از جمله روش‌های مورد استفاده برای ناوبری بوده‌است. امروزه از سامانه‌های نوین نظیر INS ,GPS ,DME و VOR و برای ناوبری هوایی استفاده می‌شود. ناوبری هواپیما تنها در مسیریابی آن خلاصه نمی‌شود، بلکه باید هواپیما را از برخورد به عوارض زمینی و هواپیماهای دیگر حفظ نمود. سامانه اجتناب از برخورد هوایی (TCAS) و سامانه هشدار نزدیکی زمین به ترتیب برای جلوگیری از برخورد هوایی و زمینی هواپیما مورد استفاده قرار می‌گیرد. سامانه INS یک روش ناوبری کاملاً مستقل برای هدایت هواپیما است که با استفاده از دیگر سامانه‌های جدید و تلفیق آن‌ها دقت آن به حد قابل قبولی افزایش یافته‌است. سامانه GPS یک سامانه موقعیت‌یاب جهانی بر پایه ماهواره است که موقعیت را بر اساس طول و عرض جغرافیایی ارائه می‌دهد. سامانه DME یک دستیار رادیویی برای ناوبری برد متوسط است که فاصله برد مستقیم هواپیما تا ایستگاه تجهیزات DME را اندازه می‌گیرد و با توجه به موقعیت جغرافیایی تجهیزات آن عملیا ناوبری انجام می‌شود. سامانه VOR یک سامانه کمک ناوبری است که جهت نشان دادن سمت پرواز به سوی یک ایستگاه زمینی و ناوبری بین مسیرها استفاده می‌شود. سامانه اجتناب از برخورد هوایی یکی از مهم‌ترین سامانه‌های موجود در هر هواپیمای مسافربری برای نظارت بر اطراف خود است. در این سامانه با شناسایی هواپیماها و مشخصات پروازی آن‌ها نظیر سرعت، ارتفاع و جهت، پروازی ایمن را برای هواپیما فراهم می‌کند. این سامانه درج‌های از هشدار یا اعلام فرمان و مانور لازم را برای جلوگیری از برخورد تأمین می‌کنند. سامانه EGPWS برای جلوگیری از برخورد هواپیما با عوارض زمین مورد استفاده قرار می‌گیرد. این سامانه در هنگام خطر اخطارهایی را به صورت دیداری و شنیداری برای خلبان ارسال می‌کند. شنود الکترونیک
دانستن اینکه کدام یک از سیستم‌های توپخانه ای موشکی و ضدهوایی هواپیما به سطح زمین و هوا است و نوع آن به این معنی است که حملات هوایی می‌تواند به منظور جلوگیری از مناطق دفاع شده بیشتر مورد استفاده قرار بگیرد و بر روی نمای پرواز پرواز کند تا هواپیما بهترین فرصت را برای از بین بردن گشت زنی آتش و جنگنده. این همچنین اجازه می‌دهد تا برای مداخله یا دروغ گفتن از شبکه دفاعی دشمن (نگاه کنید به جنگ الکترونیکی). هوش الکترونیکی خوب می‌تواند برای عملیات خنثی بسیار مهم باشد؛ هواپیماهای مخفی کاملاً غیرقابل کشف نیستند و باید بدانند که چه مناطقی باید اجتناب کنند. به‌طور مشابه، هواپیماهای معمولی باید بدانند که سیستم‌های دفاع هوایی ثابت یا نیمه متحرک به طوری که می‌توانند آن‌ها را بسته یا در اطراف آن‌ها پرواز کنند. فهرست حوادث هوایی ساقط کردن هواپیماهای مسافربری
هواپیماهای رهگیری مأموریت شناسایی هواپیمای ناشناس، جمع‌آوری اطلاعات، اخطار به خلبان و اسکورت هواپیما به خارج از حریم هوایی شوروی را داشتند که با پرواز در نزدیکی بوئینگ-۷۴۷ اقدام به شلیک اخطار با مسلسل هواپیما برای جل توجه خلبان‌های هواپیمای کره‌ای کردند که واکنشی در پی نداشت؛ در همین حال خلبان هواپیمای مسافربری برای صرفه‌جویی در مصرف سوخت پس از تماس با برج مراقبت توکیو اقدام به کاهش سرعت و افزایش ارتفاع پرواز کرد. این اقدام که باعث خروج هواپیمای کره‌ای از مسیر اسکورت جنگنده‌های سوخو گردید از دید خلبانان شوروی عملی تحریک آمیز تلقی شد و بر احتمال نظامی بودن آن بیش از قبل افزود؛ در کنار این موضوع عبور هواپیمای کره‌ای از حریم ممنوعه کامچاتکا و استان ساخالین در شوروی دلیل کافی برای تهدید بودن پرواز ۰۰۷ قلمداد شد و جنگنده سوخو-۱۵ با شلیک دو تیر موشک R-8 به سمت این هواپیما باعث انفجار، سقوط و در نتیجه کشته شدن تمام سرنشینان و خدمه پرواز شد. مراقبت پرواز
مراکز کنترل عموماً ترافیک هوایی را به کمک رادارهای دوربرد کنترل می‌کنند. در نقاطی که دسترسی به رادار میسر نمی‌باشد کنترل و ایجاد جدایی بین هواپیماها با بهره‌گیری از روش پیچیده و سنتی کنترل بدون رادار صورت می‌پذیرد. تا کنون مبالغ زیادی برای طراحی نرم‌افزارهایی که بتوان از آن‌ها در بهینه‌سازی روش کنترل ترافیک هوایی استفاده کرد، هزینه شده‌است؛ ولی با این حال کماکان در برخی از مراکز کنترل ترافیک اطلاعات مربوط به هر پرواز بر روی نوارهای کاغذی، که مخصوص این کار در اختیار کنترلرهای ترافیک می‌باشد، ثبت می‌شود، و در ادامه و تکمیل اطلاع‌رسانی در مورد مسیر پروازهای یاد شده برخی از اطلاعات مستقیماً بین کنترلرها رد و بدل می‌شود. در مراکز کنترل جدیدتر برای ثبت اطلاعات پروازی نشاندهنده‌های رایانه‌ای جایگزین نوارهای کاغذی شده‌اند. به همان سرعت که دستگاه‌های جدیدتر وارد سامانه کنترل ترافیک می‌شود مراکز کنترل ترافیک بیشتری نیز استفاده از نوارهای کاغذی ثبت اطلاعات را متوقف می‌کنند. تخصیص و نامگذاری خطوط هوایی مسافری، با بکارگیری علائم شناسایی خاص (نام رادیویی)، که حداکثر شامل چهار عدد می‌باشد که به دنبال نام اختصاصی خطوط هوایی قرار می‌گیرد، شرط لازم برای ایمنی پرواز و ایجاد جدایی کافی بین هواپیماها می‌باشد. در این راستا همواره بهتر است که در برنامه پروازی هر هواپیما در طول هفته یک نام و علامت شناسایی ثابت در نظر گرفته شود، حتی اگر زمان تعیین شده برای پرواز از فرودگاه مبدأ در روزهای هفته به مقدار جزیی تغییر داشته باشد. در مسیر برگشت نیز غالباً فقط آخرین عدد از علائم شناسایی هر پرواز، نسبت به پرواز رفت، تغییر می‌کند. در مراقبت پرواز قطعه یا بخشی از فضا که از نظر ابعاد مشخص می‌باشد و کنترل ترافیک هوایی آن به یکی از کنترلرها سپرده شده اصطلاحاً ناحیه (sector) یا به عبارت دیگر «ناحیهٌ پروازی» اطلاق می‌شود. بر مبنای شرایط حاکم (از قبیل حجم ترافیک و غیره…)، هر کنترلر می‌تواند در مقاطع خاص، مسئولیت کنترل یک یا دو ناحیه را مستقیما در اختیار داشته باشد. سامانه پدافند هوایی ۱۵ خرداد
این سامانه توانایی درگيري موثر با اهداف هوايي با قابليت‌هاي آفندي بالا مانند هواپيماهاي شناسايي، بمب افكن‌ها و جنگنده‌هاي تاكتيكي را دارا می‌باشد. این سامانه همچنین توانایی کشف و درگیری اهداف کروز در ناحیه کشندگی سامانه سلاح، رادارا می‌باشد.یکی دیگر از ویژگی های مهم این سامانه تاکتیکی بودن و تحرک پذیری بالای این سامانه می‌باشد به طوری که تنها با یک رادار عمل کشف و رهگیری رو همزمان انجام می‌دهد و به نوعی سامانه ای با کمترین اجزا می‌باشد. از دیگر ویژگی‌های این سامانه سرعت عکس العمل این سامانه می‌باشد به طوری که در زمان پنج دقیقه قابلیت عملیاتی پیدا می‌کند که درسطح سامانه های روز دنیا من جمله اس ۳۰۰ می‌باشد.از دیگر اقداماتی که در این سامانه انجام شده شاید در مرحله اول اقدام مثبتی به نظر بیاد یکسان بود پست فرماندهی رو کامیون رادار می‌باشد این کار شاید در نگاه اول این طور نمود پیدا کند که تحرک سامانه بیشتر شده و یکپارچه سازی بیشتر انجام گرفته ولی این کار یه عیب بزرگ نیز داره و ان این زمانی است که از موشک ضد رادار برای سرکوب رادار استفاده بشود یعنی اگر رادار منهدم شود پست فرماندهی هم از بین خواهد رفت درواقع پست فرماندهی و رادار تبدیل به هدف می‌شوند. توپولف تو-۱۶۰
این هواپیما از سیستم کنترل با فرامین الکتریکی (FBW)استفاده می‌کند. در این هواپیما از کامپیوتر استفاده بسیاری شده و این بمب افکن از یک سیستم هدفگیری یکپارچه و سیستم ضد جنگ الکترونیکی و کنترل خودکار سود می‌جوید. در دماغه این هواپیما، سیستم رادارای آبزور K قرار گرفته‌است که از آن هم برای اسکن آسمان و همین‌طور برای بررسی و مطالعه اهداف زمینی استفاده می‌شود. همچنین در دماغه رادار سپوکا نیز برای بررسی سطح زمین هنگام پرواز سینه مال یا بسیار نزدیک به زمین و در ارتفاعات پایین نیز تدارک دیده شده‌است. برای هدایت موشک‌ها، از سیستم پیشرفته راداری ناوبری/حمله اختاپوس که هم برای هدایت هواپیما و هم به منظور هدایت سلاح‌ها به کار برده می‌شود، استفاده می‌شود. این سیستم اطلاعات و مختصات محوری لازم را برای موشک‌های کروز شلیک شده به خوبی فراهم می‌آورد. همچنین این سیستم نقشه‌ای دیجیتالی را از سطح زمین قبل از پرتاب موشک به آن تحویل می‌دهد که عمل هدایت را دقیق تر می‌کند. هواپیما
هواپیمای جنگنده یا شکاری نوعی هواگرد نظامی با سرعت بالا و مانورپذیری بسیار است و از سلاح‌هایی برای از میان بردن هواپیماهای دشمن برخوردار است. جنگنده‌ها در درجه اول برای تضمین کنترل فضای هوایی طراحی می‌شوند. جنگنده‌ها در مقایسه با هواپیماهای نظامی دیگر اندازه کوچکی دارند، آن‌ها به جنگ هوایی با هواپیماهای دیگر پرداخته، بمب‌افکن‌های دشمن را سرنگون کرده و مأموریت‌های تاکتیکی متنوع دیگری را انجام می‌دهند. هواگرد شناساگریز
موتور این نوع هواپیماها صدای کمی تولید می‌کند و موتورها به‌طوری خنک می‌شوند که از زمین توسط گیرنده امواج مادون قرمز شناسایی نشوند. بخارات خروجی گرم پیش از خروج درون محفظه‌ای خنک می‌شوند و در نتیجه علائم مادون قرمز هواپیما به حداقل می‌رسد. هدایت موشک
LOSBR از نوعی پرتو رادیویی باریک "beam"، عموماً رادار، لیزر یا رادیو استفاده می‌کند که روی هدف متمرکز شده‌است و آشکارسازهای عقب موشک آن را در مرکز پرتو قرار می‌دهد. سامانه‌های پرتو عموماً از نوع SACLOS هستند اما الزامی در آن نیست. در سامانه‌های دیگر، پرتو بخشی از یک سیستم ردیابی خودکار رادار است. یک مورد در نسخه‌های بعدی موشک RIM-8 Talos که در ویتنام مورد استفاده قرار می‌گرفت، به کمک پرتوهای رادار روی هدف در ارتفاع بالا قفل می‌کند و سپس به تدریج به‌طور عمودی روی هدف قرار می‌گیرد. برای دقت بیشتر SARH نیز روی آن نصب شده که در لحظات آخر برخورد واقعی را رقم می‌زند. این سیستم به خلبان دشمن این امکان را می‌دهد تا متوجه شود که توسط رادار هدایتگر موشک نشانه‌گیری شده‌است. این یک تمایز مهم است، به عنوان یک ماهیت تفاوت سیگنال‌ها، و به عنوان یک نشانه برای اقدام به فرار استفاده می‌شود. هواگرد رهگیر
هواپیمای رهگیر جنگنده‌ای است که به طور خاص برای جلوگیری از مأموریت هواپیماهای دشمن، به ویژه بمب افکن‌ها و هواپیماهای شناسایی طراحی شده است. رهگیرها معمولاً به منظور انجام هر چه سریعتر مأموریت و آمادگی برای مأموریت بعدی به سرعت بالا و جنگ‌افزارهای قدرتمند خود متکی هستند. پرواز شماره ۷۵۲ هواپیمایی بین‌المللی اوکراین
سازمان‌های اطلاعاتی غربی از طریق اطلاعات ماهواره‌ای و شنود ارتباطات با اطمینان بالا برخورد موشک به هواپیما را تأیید کردند. ماهواره‌های آمریکا که برای نظارت فضایی و رصد موشک‌های شلیک شده از سوی دشمن در سطح جهان مورد استفاده قرار می‌گیرند پرتاب موشک زمین به هوا را آشکارسازی کردند. این ماهواره‌ها معروف به SBIRS با استفاده از فناوری مادون قرمز سطح زمین را در جستجوی رد گرما که پرتاب پرتابه را نشان می‌دهد اسکن می‌کنند. بنا بر این داده‌ها در زمان آشکارسازی رد فروسرخ دو موشک، این هواپیما دو دقیقه بود که از تهران پرواز کرده بود. کشورهای غربی رویه‌هایی برای تبادل اطلاعاتی نظیر این دارند ولی به دلایل امنیتی و نظامی این رویه‌ها علنی نمی‌شود. نشانگرهای پرواز
این نشانگر، مسیر حرکت هواگرد نسبت به جهت قطب‌نما را نشان می‌دهد. این نشانگر یک قطب‌نما نیست، ولی وضعیت قرارگیری بدنهٔ هواپیما نسبت به قطب را نشان می‌دهد. این قطعه بسیار پراشتباه بوده و پس از هربار استفاده باید یک بار ریسِت شود تا خطای آن برطرف گردد. در هواگردهای نوین، این ابزار حذف شده و جای خود را به افق‌یاب HSI داده‌است. ای‌ان/اس‌پی‌اس-۴۸
با اهداف هوا دقیق محل 3D آن را برای رهگیری / حذف از طریق سیستم سلاح کشتی یا از طریق سلاح‌های سلاح‌های مرتبط است که در جای دیگر در دسترس است. این سلف سیستم AEGIS در حال حاضر در ناوشکن کلاس آرلی بروکس و کریزر کلاس Ticonderoga استفاده می‌شود. رادیو AEGIS AN / SPY-1B / D از آرایه‌های فاز شمسی الکترونیکی اسکن شده‌است، در حالیکه SPS-48E فرکانس اسکن شده در ارتفاع را دارد و بر روی یک سوار چرخشی نصب می‌شود که رادار را در زیموت چرخان می‌کند. AN / SPS-48 توسط کشتی‌های نیروی دریایی ایالات متحده مانند کلاس هواپیماهای جنگنده کلاس Nimitz، کشتی‌های نفوذی دریایی کلاس Wasp، کشتی‌های تهاجم دریایی کلاس Tarawa و اسکله حمل و نقل دریایی صنف آنتونویو حمل می‌شود. نمایشگر سرعت هوا
نمایشگر سرعت هوا ابزاری است که در هواپیما برای نشان دادن سرعت هوا به خلبان بر حسب فوت بر ساعت به کار می‌رود. نشانگر سرعت هوا توسط خلبان در طی تمام فازهای پرواز از جمله برخاست، صعود، کروز، نزول و فرود به منظور حفظ سرعت هوابا توجه به نوع هواپیما و شرایط عملیاتی که در کتابچه راهنمای عامل مشخص شده‌است، به کار می‌رود. ردیابی چشم
این فرایند با استفاده از دستگاه ردیاب چشم (eye tracker) ممکن می‌شود بدین ترتیب که دستگاه قادر است مشخص کند که تمرکز چشم شما دقیقاً روی کدام نقطه است یا چه میزان چشم شما از نقطه‌ای به نقطهٔ دیگر حرکت می‌کند. این دانسته‌ها می‌تواند هوشیاری، میزان توجه، تمرکز، خواب‌آلودگی و بسیاری دیگر از حالات ذهنی را مشخص کند. سامانه پدافند هوایی ۱۵ خرداد
سامانه 15 خرداد می تواند اهدافی نظیر جنگنده و پهپادهای مهاجم را در برد 150 كيلومتر شناسايي و تا برد 120 كيلومتر ردگيري نمايد و توانايي شناسايي اهداف پنهان‌کار در برد 85 كيلومتر و درگیری و انهدام آن‌ها را در برد 45 كيلومتری را دارا می‌باشد . سامانه پدافند هوایی “15 خرداد” قادر است تعداد 6 هدف را بطور همزمان شناسايي و ردگيري نموده و عليه 6 هدف عمليات شلیک و انهدام را انجام دهد . از ديگر ويژگي‌هاي بارز اين سامانه سلاح قابليت تحرك پذيري آن مي‌باشد، بگونه‌اي كه زمان حاضر به جنگ و عملیاتی شدن آن کمتر از 5 دقیقه است .اين سامانه مجهز به رادار آرايه ‌فازي با امکان درگیری همزمان با چند هدف و سکوهای پرتاب مستقل مي‌باشد یکی از مزیت های خوب این سامانه امکان لود و استفاده از دونوع موشک مختلف با بردهای مختلف در یک پرتابگر هست به طوری که همزمان توان لود و پرتاب موشک صیاد دو با برد ۷۵ کیلومتر و صیاد ۳ با برد ۱۲۰ کیلومتر میباشد استفاده از چند نوع مهمات از یک سامانه باعث صرفه جویی در هزینه ها میشود یعنی شما میتوانید بسته به نوع تهدید و همچنین امکان کشف ورهگیری در فاصله مشخص از مهمات خاصی استفاده کنید در سامانه های روسی مثل ویتاژ و اس ۴۰۰ شاهد این قضیه هستیم البته در سامانه های ساخت داخل هم به این موضوع پرداخته شده به عنوان مثال دیگر سامانه سوم خرداد که میتواند چن نوع مهمات من جمله موشکهای طائر با برد پنجاه کیلومتر و نوع ارتقا یافته ان با برد ۱۰۵ کیلومتر رو لانچ کند همچنین امکان لود ولانچ موشک صیاد دو با برد هفتاد دوپنج کیلومتر و نهم دی با برد سی کیلومتر از این سامانه فراهم شده است. رادار سامانه ۱۵ خرداد، نجم-۸۰۴B نام دارد و توان درگیری همزمان با ۶ هدف را داراست. موشک هوابه‌هوا
موشک‌های دارای سامانه هدایتی آشیانه‌یابی فروسرخ یا موشک‌های گرمایاب از قدیمی‌ترین و ساده‌ترین انواع موشک‌های هوابه‌هوا هستند. راهکاری که جهت رهگیری و تعقیب اهداف هوایی در این موشک‌ها استفاده می‌شود اختلاف دمای بسیار زیاد گازهای خروجی از موتور هواپیما و محیط اطراف است. به این ترتیب که یک حسگر حرارتی که در واقع یک دوربین فروسرخ است، در سر موشک نصب شده و به‌طور مرتب در حال دمانگاری می‌باشد. به دلیل اختلاف دمای زیاد گازهای خروجی از موتور هواپیماها و محیط اطراف، موقعیت هواپیما به صورت یک توده بسیار روشن در تصاویر این حسگر مشخص است که همین توده روشن به عنوان هدف مورد تعقیب موشک قرار می‌گیرد. از آنجا که این موشک هیچ نوع وابستگی به رادار ندارد، پس از شلیک کاملاً مستقل عمل نموده و به اصطلاح شلیک و بعد هیچ می‌باشد. به این ترتیب خلبان پس از شلیک صحیح موشک می‌تواند تغییر مسیر داده و حتی منطقه را ترک کند. این موشک‌ها برد مفید کمی داشته و فقط برای مسافت‌های در محدوده میان دید استفاده می‌شوند اما نسبت به موشک‌های هدایت راداری ساده‌تر و ارزان‌تر و سبک‌تر هستند. ایم۹ سایدوایندر از رایج‌ترین و موفق‌ترین انواع موشک‌های گرمایاب است که اولین نوع موشک هوا به هوای ساخته شده توسط ایالات متحده هم به حساب می‌آید. اما مدل‌های بهینه‌سازی شده مانند ایم۹-ایکس که در جنگنده اف-۲۲ راپتور هم استفاده می‌شود تا ۱۵ مایل هم برد عملیاتی دارند. نظارت جهانی
ردیابی تلفن همراه به معنی دست‌یابی به موقعیت و مختصات جغرافیایی تلفن همراه است. بر پایه واشینگتن پست آژانس امنیت ملی آمریکا از طریق شنود ارتباطات مخابراتی کابل‌هایی که شبکه‌های جهانی تلفن‌های همراه را به هم وصل می‌کنند موقعیت همه تلفن‌ها همراه را در تمام جهان ردیابی می‌کند. با انجام این کار، آژانس امنیت ملی آمریکا مختصات جغرافیایی ۵ میلیارد تلفن همراه را در هر روز بدست می‌آورد. این کار به آژانس امنیت ملی امکان می‌دهد که با ردیابی و تعیین همبستگی بین موقعیت مکانی و حرکت گوشی‌های تلفن همراه در طول زمان، از همراهی و آشنایی بین میلیون‌ها نفر آگاهی پیدا کند. شناسایی دوست یا دشمن
در حالت A و B هویت هواپیما مورد سؤال قرار می‌گیرد. بسیاری از کشورها برای شناسایی فقط از حالت A استفاده می‌کنند. پرسش‌های حالت A یا B ج ترانسپوندر به ارسال اطلاعات شناسایی هواپیما از جمله نام و شماره شناسایی که توسط خلبان، قبلاً روی دستگاه تنظیم شده‌است، مبادرت می‌کند. بسیاری از ترانسپوندرها فقط در حالت A و C کار می‌کنند و این دو حالت برای عملکرد صحیح یک ترانسپوندر تقریباً کافی به نظر می‌آید. حالت B در مواقعی به کار می‌رود که به علت خرابی ترانسپوندر، حالت A کار نکند و اغلب استفاده نمی‌شود. مراقبت پرواز
سامانه مراقبت پرواز همواره فناوری‌های قابل توجه‌ای را مورد استفاده و بهره‌برداری قرار می‌دهد. بهره‌گیری از سامانه‌های رادار «اولیه» و رادار «ثانویه»، آگاهی و شناخت بهتر از موقعیت و محدوده فضای تحت نظارت هر کنترلر را مقدور می‌سازد. نحوه عملکرد سامانه‌های راداری بدین گونه است که: امواج الکترومغناطیسی که توسط آنتن رادارها ارسال می‌شود، پس از برخورد به پوسته خارجی بد نه انواع هواپیماها که اکثراً از جنس فلز می‌باشد، منعکس شده، و به نسبت بزرگی بدنه هواپیماهای مزبور بر روی صفحهٌ نمایشگر (مانیتور) رادار به نحوی نشان داده می‌شود که برای کنترلر مراقبت پرواز قابل روئیت باشد، و هم‌زمان با این فرایند هواپیماهایی که مجهز به سامانه پاسخگر (transponder) باشند توسط ردیاب (interrogator) رادار ثانویه رد یابی شده، و اطلاعاتی از قبیل: کد معرف (mode A)، ارتفاع (mode C) و علائم شناسایی یا به عبارت دیگر نام رادیویی (mode S) هر هواپیما بر روی صفحه نشان‌دهنده رادار نمایش داده می‌شود. انعکاس شرایط جوی خاص نیز معمولاً بر روی صفحه نشان‌دهنده رادار قابل روئیت می‌باشد. رادار
ردیاب، رادار (به فرانسوی و انگلیسی: Radar)، یک دستگاه رادیویی است که برای مشاهده، تشخیص یا آشکارسازی اجسام و نیز اندازه‌گیری برخی ویژگی‌های آن‌ها به کمک موج‌های رادیویی به کار می‌رود. کاربرد اولیهٔ رادار و محل پیدایش و رشد آن در صنایع نظامی و هوانوردی بوده‌است. در صنایع نظامی، نقش اصلیِ یک سامانهٔ راداری، نظارت بر یک گسترهٔ بزرگ و تشخیص جسم‌های متحرک، ردیابی هدف‌ها و استخراج مشخصه‌هایی مانند فاصله، جهت، سرعت، ارتفاع و اندازهٔ هدف است. رادارهای نظامی برای کاربردهای نظارت، ردیابی هدف، هدایت و ناوبری، و دیدن از پشت موانع ساخته می‌شوند. کاربردهای غیرنظامیِ رادار در سیستم‌های تصویربرداری ماهواره‌ای، هدایت کشتی و هواپیما، هواشناسی، کنترل ترافیک و اتومبیل‌های هوشمند است. فرود
آنتن‌ها و نورهایی که موقعیت‌نما نام دارند بر روی باند به مسیریابی خلبان کمک می‌کنند. بر روی باند، ردیفی از چراغ‌ها کار گذاشته شده‌است که تقرب چشمی را برای خلبان امکان‌پذیر می‌سازد و اصطلاحاً «شیب‌نمای تقرب چشمی» یا چراغ‌های واسی نامیده می‌شوند. ردیفی دیگر از چراغ‌های راهنمای روی باند نیز کار گذاشته شده‌اند که که تقرب دقیق را برای خلبان امکان‌پذیر می‌سازد. این ردیف چراغ را «مسیرنمای تقرب دقیق» یا چراغ‌های پاپی می‌گویند. هواپیما
شایع‌ترین و مورد استفاده‌ترین نوع ارابهٔ فرود نوع چرخ‌دار آن است که حداقل سه چرخ داشته باشد. این نوع دارای دو چرخ اصلی در عقب مرکز ثقل و یک چرخ کمک در جلوی مرکز ثقل است. بیشتر هواپیماهای مسافری و همین‌طور جنگنده‌هایی همانند اف-۱۶ ایالات متحده یا میگ-۲۹ روسیه دارای ارابهٔ فرود سه چرخی هستند اما در برخی هواپیماها اسکی (برای روی برف) و محفظه هوا (برای روی آب) نیز به جای چرخ بکار می‌رود. در بیشتر هواپیماها ارابه فرود پس از برخاستن هواپیما جمع می‌شود تا از نیروی پسار بکاهد به عبارتی دیگر برای آن که هواپیما سرعتش زیاد شود، باید کمترین مقاومت را در برابر هوا داشته باشد یعنی باید به بیشترین حالت آیرودینامیکی ممکن برسد. اگر چرخ‌ها جمع نشوند یک مقاومت جدی در برابر باد ایجاد خواهد شد و مانند ترمز باعث کاهش سرعت می‌شوند. ردیابی حافظه نهان
یک ردیابی که توالی دستورالعمل پویا نیز نامیده می شود ، ورودی در حافظه پنهان ردیابی است. با "حداکثر تعداد دستورالعمل" و "حداکثر بلوک های اساسی می تواند مشخص شود" . ردیابی ها می توانند در هر دستورالعمل پویا شروع شوند. چندین ردیابی می تواند دارای همان دستورالعمل شروع ، یعنی همان اولین شمارنده برنامه (PC) و دستورالعمل های مختلف از بلوک های مختلف به عنوان نتایج شاخه داشته باشد. برای شکل بالا ، ABC و ABD ردیابی معتبری هستند. هر دو با یک PC (آدرس A) شروع می شوند و طبق پیش بینی D ، بلوک های اساسی مختلفی دارند. مسافت‌یاب لیزری
توانایی ابزارهای سوار شده بر هواپیما برای تشخیص درون سایه‌های غلیظ و سطوح نیمه انعکاسی دیگر مانند اقیانوس کاربردهای زیادی را برای ابزارهای حمل و نقل هوایی تأمین می‌کند، مانند: نشانگرهای پرواز
نشانگر دامنهٔ همه‌جهته، موقعیت جانبی هواپیما را نسبت به مسیر شعاعی نشان می‌دهد. این ابزار برای مسیریابی، جهت‌یابی، شناسایی مسیر و پیش‌بینی مقصد مسیر استفاده می‌شود. در این نشانگر، سوزن عمودی بیان کنندهٔ موقعیتِ جانبیِ مسیرِ انتخاب شده‌است. همچنین سوزن افقی این امکان را فراهم می‌کند تا خلبان با ترکیب اطلاعات سامانه فرود ILS بتواند از شیب سرخوردن در هنگام گلاید کردن پیروی کند. پیو پنی
لاکهید مارتین ای‌ان/ای‌ای‌اس-۳۵(وی) پیو پنی یک ردیاب لیزر است که در هواگرد تهاجمی و شکاری-بمب‌افکن‌های نیروی هوایی ایالات متحدهٔ آمریکا به کار می‌رود تا این جنگنده‌ها بتوانند نقاط لیزر را روی زمین ردیابی کنند. این ردیاب خود پرتو لیزر تولید نمی‌کند، بنابراین هواگردهای مجهز به این سیستم بدون داشتن سخت افزارهای اضافی توانایی پرتاب بمب هدایت لیزری را ندارند. واژهُ Pave سرواژهٔ Precision Avionics Vectoring Equipment به معنی "ابزار مسیریاب دقیق اویونیک" می‌باشد. پیو پنی در میانهٔ دههُ ۱۹۷۵ بر پایهٔ ردیاب لیزری ای ان/ای دی کیو-۱۱ پیو اسورد که در جنگندهٔ اف-۴ فانتوم ۲ در خلال جنگ ویتنام به کار می‌رفت ساخته شد. شنود الکترونیک
اول، شرایط جوی، لکه‌های خورشیدی، برنامه انتقال هدف و ویژگی‌های آنتن و سایر عوامل باعث ایجاد عدم اطمینان می‌شود که یک حسگر سیگنال سیگنال داده شده قادر به شنیدن سیگنال مورد علاقه است، حتی با یک هدف جغرافیایی ثابت و یک رقیب بدون تلاش برای فرار از رهگیری مقابله با اقدامات اصلی علیه رهگیری شامل تغییر مکرر فرکانس رادیویی، قطبی شدن و سایر ویژگی‌های انتقال است. هواپیمای رهگیر نمی‌تواند از زمین خارج شود اگر آنتن‌ها و گیرنده‌ها را برای هر فرکانس و نوع سیگنال احتمالی برای مقابله با چنین اقدامات مقابله ای حمل کند. نورثروپ گرامن
رادار باند اس تی‌پی‌اس-۷۰اس‌اس، پیشرفته‌ترین و کارآمدترین رادار مراقبت پدافند هوایی است، که تاکنون در جهان ساخته شده‌است. این رادارها قادرند به صورت کاملاً خودکار، انواع اهداف؛ از جمله هواپیماها و پهپادهای دشمن و نیز موشک‌های بالستیک شلیک شده را تشخیص داده و رهگیری نمایند. ضمناً این رادارها قادر به تشخیص و رهگیری هم‌زمان بیش از ده‌ها هدف به‌طور همزمان، می‌باشند. ارابه خودراهنما
در این روش از یک اسکنر لیزری که اطلاعاتی از قبیل مختصلت X و Y می‌دهد استفاده می‌شود. اسکنر لیزی ارتفاع بالایی از AGV نصب می‌شود و باید میدان دید بالایی نسبت به اهداف ( target ) داشته باشد و اهداف ( target ) نوارهایی با توانایی بازتاب بالایی هستند که بر روی یک استوانه پلاستیکی یا شتاب نصب می‌شود. حداقل سه هفته در طول هر سفر باید یافت شوند و به‌طور معمول در هر مسیر از پنج هدف استفاده می‌شود و حداکثر فاصله آن‌ها با AGV باید 30 متر باشد. اسکنر لیزری فاصله و زاویه را با استفاده از هدف‌های اندازه‌گیری می‌کند و مختصات X و Y را به سریال پورت می‌دهد، اسکنر لیزری به‌طور مستقیم به صفحه کنترل AGV متصل است. نشانگرهای پرواز
نشانگرهای پرواز نشانگرهایی در اتاقک خلبان هستند که دادههای مربوط به وضعیت هواگرد را به خلبان نشان می‌دهند. این نشانگرها داده‌های مهمی ازجمله، فرازا، سرعت هوا و سرعت عمودی را در اختیار خلبانان می‌گذارند. در صورتی که این نشانگرها عقربه‌ای باشند، سامانه‌ای به نام سامانه ایستای پیتو به وسیلهٔ کنترل فشار باد، عقربه‌ها را در جایگاه مناسب تنظیم می‌نماید. در هواگردهای نوین، نمایشگر دیجیتالی وظیفهٔ نمایش داده‌ها را برعهده دارد. آواکس
سیستم‌های آواکس می‌توانند وظیفه‌ای مشابه مراقبت پرواز در شرایط جنگی ایفا کرده و با هواپیماهای خودی ارتباط برقرار کنند، محدوده شناسایی آن‌ها را افزایش دهند و آنها را از دید دشمن مخفی کنند چرا که هواپیماهای خودی قادر هستند از سیستم رادار آواکس استفاده کرده و نیازی به استفاده از سیستم رادار خود ندارد. با این وجود، هواپیماهای آواکس ممکن است توسط هواپیماهای دشمن که خارج از محدوده‌شان قرار دارند ردگیری شوند. دلیل این امر این است که قدرت پالس با دور شدن از منبع کاهش می‌یابد؛ بنابراین سیگنالی که می‌بایست به هدف برخورد کند و برگردد می‌بایست آنقدر قوی باشد که دو برابر فاصله بین فرستنده و هدف را پوشش دهد. رهیاب ناسا
در ۱۹۹۴ هواپیما برای توسعه فناوری سکوی علمی هوایی به برنامه اراست ناسا منتقل شد. این هواپیما را رهیاب نام نهادند زیرا "اساساً" رهیابی برای هواپیماهای خورشیدی آینده بود که می‌توانند هفته‌ها یا ماه‌ها برای مأموریتهای تصویربرداری و نمونه برداری علمی در هوا باقی بمانند." با انجام تعدادی پرواز نشان داده شد که یک هواپیما فوق‌العاده سبک و آسیب‌پذیر با نسبت ابعاد بسیار زیاد (نسبت طول و عرض بالها) می‌تواند با موفقیت بلند شدن و فرود را در فرودگاه انجام دهد و با نیروی رانش حاصل از انرژی خورشیدی در ارتفاعهای بسیار زیاد پرواز کند (بین ۱۵ تا ۲۴ هزار متر). به علاوه، پروژه اراست می‌خواست توانایی این UAV را در حمل ابزارهای لازم در انواع مطالعات علمی تعیین کند. هواپیمای تجسسی
هواپیمای تجسسی به هواگردی گفته می‌شود که برای پایش و جمع‌آوری اطلاعات توسط نیروهای نظامی و سایر سازمان‌های حکومتی از آن استفاده می‌شود. از این هواگردها برای فعالیت‌هایی چون جاسوسی، پایش صحنه نبرد یا منطقه هوایی، نظارت (مثل هدایت توپخانه)، گشت مرزی و حفاظت ماهیگیری استفاده می‌شود. نوعی هواپیمای نظامی است که برای دیده‌بانی فعالیت‌های دشمن به‌کار می‌رود. هواپیما
موتور توربو رم‌جت از دو جزء ساخته می‌شود:۱-موتور رم جت ۲- توربوفن. در این نوع جنگنده‌ها ابتدا برای شروع پرواز خلبان موتور توربوفن را روشن می‌کند تا انرژی لازم برای برخاست به وجود آید. سپس بعد از این که هواپیما به سرعت ۱ ماخ (سرعت صوت) یا نزدیک به آن رسید خود به خود موتور توربوفن خاموش شده و دریچهٔ آن بسته می‌شود. سپس باد موجود وارد همان موتور گشته ولی به جای ورود به داخل توربوفن، از کنار آن عبور و به داخل موتور رم‌جت می‌رود و در همان حال است که با فشار موجود در هوا، موتور روشن شده و در عرض ۱۵ ثانیه هواپیما از یک ماخ به ۳/۵ الی ۷ ماخ می‌رسد. گفتنی است که این موتور فقط در ۲ هواپیما ساخته شده‌است. لاکهید اس آر-۷۱ (SR-71) و لاکهید آر-کیو ۱۷۰ (RQ-170). هواپیمای لاکهید اس آر-۷۱ (SR-71) نوعی هواپیمای سرنشین‌دار شناسایی دوربرد بود که اولین فروند آن در سال ۱۹۶۴ به پرواز درآمده و از سال ۱۹۶۶ تا ۱۹۹۸ در خدمت نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا بود. این هواپیما با بیشینه سرعتی بالای ۳ ماخ همچنان با اختلاف قابل توجه، رکورددار سریعترین هواپیمای سرنشین‌دار تاریخ است. در مجموع ۳۲ فروند از این هواپیما ساخته شد که ۱۲ فروند آن بر اثر سوانح مختلف از دست رفتند اما هیچ‌یک مورد اصابت آتش دشمن قرار نگرفتند. این هواپیما در عمل قابلیت رادارگریزی ندارد به‌طوری‌که حتی از فواصل بسیار دور توسط رادارهای کنترل هوایی مسافربری نیز قابل ردگیری است. اما با این حال، خصوصیت اصلی‌ای که آن را دربرابر تمام حملات موشکی طی ۳۵ سال خدمتش ایمن ساخت، سرعت بالای آن بود. به‌طوری‌که در طی مدت خدمتش بیش از چهار هزار تلاش برای رهگیری آن شکست خورد و از ۳۲ فروند تولید شده آن هیچ‌کدام توسط دشمن سرنگون نشدند. آشیانه‌یابی راداری فعال
آشیانه‌یابی راداری، فعال دو مزیت عمده دارد:آشیانه‌یابی راداری فعال، به ندرت به عنوان تنها روش هدایت موشک استفاده می‌شود. این روش اغلب در مرحله پایانی درگیری‌ها فعال می‌شود. دلیل این موضوع، عمدتاً این است که قطعهٔ راداری موشک باید به اندازه کافی کوچک باشد تا در داخل موشک قرار گیرد و باید از باتری تغذیه شود؛ بنابراین موشک‌های راداری فعال دارای شاخصERP نسبتاً پایینی بوده و بُرد آن‌ها محدود است. برای غلبه بر این مشکل، اکثر این موشک‌ها از ترکیبی از هدایت بر مبنای دستور و یک سیستم ناوبری اینرسیایی (INS) استفاده می‌کنند تا از نقطهٔ پرتاب تا زمانی که هدف به اندازه کافی نزدیک شود تا توسط موشک شناسایی و ردیابی شود، پرواز کنند؛ بنابراین موشک نیاز به به‌روزرسانی‌های هدایتی از طریق پیوند داده (Data Link) از سکوی پرتاب تا این مرحله دارد و ممکن است در صورتی که هدف در حال مانور دادن باشد، موشک به نقطهٔ رهگیری پیش‌بینی‌شده برسد و متوجه شود که هدف در آن‌جا نیست. گاهی اوقات سکوی پرتاب (مخصوصاً اگر هواپیما باشد) ممکن است در خطر باشد، در حالی که به هدایت موشک پرتاب‌شده به این روش، تا زمانی که «فعال شود» ادامه می‌دهد. در این صورت ممکن است هواپیما تغییر مسیر داده یا دور بزند و این را به شانس بسپارد که وقتی موشک فعال می‌شود، هدف در نقطهٔ پیش‌بینی شده قرار گیرد. این امکان همچنین وجود دارد که سیستمی غیر از سکوی پرتاب مورد استفاده، موشک را پیش از روشن شدن رادار خود هدایت کند. این سیستم می‌تواند هواگرد جنگنده‌ای دیگر یا شاید یک آواکس باشد. گرومن اف-۱۴ تام‌کت
اف-۱۴ تامکت دماغه بزرگی دارد و این به خاطر آن است که هواپیما نه تنها دو سرنشین دارد، بلکه تعداد زیادی از سامانه‌های هوانوردی را هم دارد. ای‌سی‌ام (ECM) و قسمت جستجوگر خیلی فراگیر و بزرگ هستند. قسمت اصلی رادار هاگز ای‌دابلوجی-۹ ایکس-باند است که در مدل‌های ابتدایی سامانه دیجیتالی ۵۴۰۰ بایتی سبکی با حافظه دسترسی تصادفی ۳۲ کیلوبایتی را به همراه داشت. دیش آنتن، دیش عریض ۹۱ سانتیمتری مسطح است که ۱۰ کیلووات برق مصرف می‌کند و آنتن‌های پیچیده آی‌اف‌اف (IFF) دارد. چندین دستگاه جستجوگر و ردگیری دیگر نظیر ردگیری به هنگام جستجو، حرکت دادن به هنگام جستجو، تعقیب تک هدف پالس دوپلر (PDSTT)، و دستگاه تعقیب (JAT) نیز وجود دارند. این هواپیما قادر است ۲۴ هدف هوایی را به‌طور هم‌زمان رهگیری نموده و در آن واحد به سمت ۶ هدف در حالت ردگیری به هنگام جستجو تا حدود ۱۰۰ کیلومتر موشک شلیک کند. در حالت فقط-پالس (STT) برد حدود ۱۵۰ کیلومتر است. حداکثر برد جستجوگری فراتر از ۱۹۰ کیلومتر است، که حتی روی جنگنده‌ای دیگر در ۱۲۰ الی ۱۴۰ کیلومتری هم می‌توان قفل راداری انجام داد. موشک‌های کروز هم می‌توانند هدف این هواپیما با رادار ای‌دابلیوجی-۹ قرار بگیرند. چون این رادار در حالت دوپلر-پالس روی اهداف کوچک در ارتفاعات پائین هم قفل می‌کند و آن‌ها را تعقیب می‌کند. دیش آنتن رادار در دماغه هواپیما قرار گرفته‌است و بیشتر سامانه‌های هوانوردی رادار درست در قسمت پشت دماغه نزدیک جایگاه خلبان جاسازی شده‌اند. سامانه‌های هوانوردی دیگر نیز (نظیر آی‌اف‌اف، رادیوهای برقراری ارتباط، ابزارهای جهت‌یاب و غیره) در نزدیکی جایگاه افسر رادار رهگیری قرار گرفته‌اند و بیشتر باسامانه‌های نمایشگر رادار ای‌ان‌دابلیوجی-۹ ترکیب شده‌اند. عملیات شناسایی هوایی
عملیات شناسایی هوایی () نوعی از عملیات شناسایی برای مقاصد نظامی یا استراتژیک است که به کمک یک هواگرد شناسایی انجام می‌گیرد. نمایشگر سرعت هوا
نشانگر (نمایگر) سرعت هواپیما به‌طور خاص برای مونیتورینگ سرعت هنگام راه اندازی هواپیمامهم است. به هر حال در هواپیماهای بزرگ سرعت آن می‌تواند با توجه به ارتفاع از سطح افق فرودگاه، وزن و دمای هواپیما متفاوت باشد به همین دلیل دامنه رنگ شده مبتنی بر ASI در هواپیماهای سبک استفاده نمی‌شود.در عوض دستگاه اشاره گرهای متحرکی با نام bugs دارد که این ممکن است به وسیله پیلوت (راهنما) از پیش تنظیم شده باشد تا سرعت مناسب مناسب را برای شرایط فعلی نشان دهد. رادار (ابهام‌زدایی)
رادار، یک دستگاه رادیویی برای مشاهده، تشخیص یا آشکارسازی اجسام به کمک موج‌های رادیویی است. رادار داپلر
رادار داپلر وسیله ایست که با استفاده از اثر داپلر سرعت اجسام در فواصل دور را مشخص می‌کند. این وسیله این کار را با فرستادن سیگنال مایکروویو به سمت هدف مورد نظر و دریافت انعکاس آن، انجام می‌دهد. رادار داپلر تغییرات سیگنال منعکس شده را نسبت به سیگنال اصلی آنالیز می‌کند. تغییرات در فرکانس سیگنال به ما اندازه دقیق و مستقیم سرعت مورد نظر نسبت به منبع رادار و جهت پرتو مایکروویو را می‌دهد. رادار داپلر در صنعت هوانوردی، ماهواره‌های صوتی، دوربین‌های سرعت سنج اجسام، رادیولوژی و... استفاده می‌شود. سامانه ناوبری هوایی تاکتیکی
اما در این سامانه بجای سیگنال منعکس شده از بدنه هواپیما (اصطلاحاً سیگنال "پاسخ")، سامانه خود سیگنال‌های پاسخ مصنوعی تولید می‌کند. در قدم اول فرستنده هواپیما سیگنال‌هایی تحت عنوان سیگنال‌های بازجویی (interrogation Signal) را می‌باشد، با زمان‌بندی مشخصی منتشر می‌کند. ایستگاه زمینی پس از دریافت این سیگنال بمدت کوتاهی تأخیر (۵۰ میکروثانیه) اعمال کرده و سپس سیگنال پاسخ را ارسال می‌کند. حال هواپیما می‌تواند با اندازه‌گیری فاصله زمانی بین ارسال سیگنال بازجویی و دریافت سیگنال پاسخ (منهای ۵۰ میکرو ثانیه تاخیر)، فاصله خود را از ایستگاه تعیین کند. (هر ۱۲ میکرو ثانیه تأخیر برابر یک مایل می‌باشد) هواگرد شناسایی
هواگرد شناسایی به هواگرد (هواپیما و سایر وسایل پرنده) گفته می‌شود که ماموریت‌های شناسایی شامل تصویربرداری و جاسوسی سیگنال را انجام می‌دهد. پرواز شماره ۹۵۲۵ جرمن‌وینگز
کارشناس سرویس رهگیری حمل و نقل هوایی FlightRadar24 با تجزیه و تحلیل داده‌های دریافتی رادار رهگیر می‌گوید: یک نفر تنظیم ارتفاع هواپیما را از حالت اتوماتیک آن که ۳۸۰۰۰ فوت بوده؛ به صورت دستی به ۱۰۰ فوت تغییر داده‌است. یعنی ۵۹۰۰ فوت پایین‌تر از ارتفاع منطقه‌ای که هواپیما در آن سقوط کرد. موشک هوابه‌هوا
در سیستم هدایت راداری نیمه فعال، موشک جهت رهگیری و تعقیب هدف از رادار هواپیمای شلیک‌کننده استفاده می‌کند. به این ترتیب که ابتدا خلبان توسط رادار خود هدف را شناسایی و رادار هواپیما را به اصطلاح روی هدف "قفل" می‌کند. چنانچه تمام شرایط شلیک فراهم باشد، خلبان موشک را رها می‌کند. از این پس حسگر موجود در سر موشک امواج رادار منعکس شده هواپیمای مادر از سمت هدف را تعقیب می‌کند. به همین دلیل خلبان ناگزیر است تا زمان برخورد موشک به هدف، هواپیمای هدف را تعقیب نموده و رادار خود را نیز بر روی آن قفل نگه دارد. مشکل اساسی این نوع موشک نداشتن سامانه رادار مختص خود موشک می‌باشد. از آنجا که رادار به منزله چشم خلبان در آسمان می‌باشد، خلبان در مدت حرکت موشک تا برخورد فقط به دید چشمی خود متکی است و برای هدایت مؤثر موشک حتی نمی‌تواند از مانورهای فرار استفاده کند. از این رو این موشک‌ها در عین دقت و کاربرد بسیار، تا حدودی خطرناک نیز هستند. آواکس
سیستم‌های آواکس پیشرفته می‌توانند هواپیماهایی با فاصله ۴۰۰ کیلومتری را شناسایی کنند. این فاصله دور از تیررس اکثر موشک‌های زمین به هوا است. یک هواپیمای آواکس در ارتفاع ۳۰۰۰۰ پایی می‌تواند منطقه‌ای با مساحت ۳۱۲٬۰۰۰ کیلومتر مربع را پوشش راداری بدهد؛ بنابراین سه فروند آواکس در یک عملیات مشترک، می‌توانند مساحتی معادل مساحت اروپای مرکزی را به‌کلی پوشش دهند. هواگرد شناساگریز
هواپیماهای پنهان‌کار سلاح‌های خود را در داخل بدنه هواپیما نگهداری می‌کنند چرا که بازتاب راداری موشک‌ها و بمب‌ها موجب کشف هواپیما خواهد شد و این باعث می‌شود تا دارای ظرفیت حمل سلاح محدودی باشند. البته وقتی هواپیما درهای محفظه سلاح را باز کند دیگر از چشم رادارها پنهان نخواهد بود به همین دلیل مدت زمان بین باز شدن در محفظه سلاح و شلیک آن‌ها بسیار کوتاه است. البته در صورت نیاز می‌توان سلاح‌ها را بر روی جایگاه‌های خارجی نیز حمل کرد اما در این صورت پنهان‌کاری هواپیما به شدت کاهش خواهد یافت. رادار دوم نظارتی
رادار دوم نظارتی سیستم راداری است که در مراقبت پرواز استفاده می‌شود. در این سیستم اطلاعات اضافه‌تر از رادار معمولی که فقط موقعیت هواپیما را تشخیص می‌دهد، مخابره می‌کند.