چگونه با الگوهای کاغذی لباس میدوزند؟
طراحی مد
طراحان لباس علاوه بر اینکه به شکل‌های متفاوتی کار می‌کنند، به طرق متفاوتی نیز طراحی می‌کنند. بعضی ایدهٔ اولیهٔ طرح خود را روی کاغذ پیاده می‌کنند در حالیکه بعضی دیگر با آویزان کردن پارچه بر روی فرم ابتدایی لباس، طرحی را که می‌خواهند تصور می‌کنند و برخی نیز به کمک نرم‌افزارهای کامپیوتری طرح لباس مورد نظرشان را ترسیم می‌کنند. زمانی که طراح به‌طور کامل از تناسب و هماهنگی پارچه‌ها راضی باشد با یک طراح الگو حرفه‌ای مشورت می‌کند تا طرح اولیه را روی کاغذ یا از طریق نرم‌افزارهای کامپیوتری کامل کند. کار طراح الگو بسیار دقیق و پر زحمت است، تناسب پوشاک کامل شده در واقع به دقت آن‌ها بستگی دارد، آن‌ها پس از اطمینان از ابعاد اولیه یک نمونه از لباس می‌سازند تا روی تن یک مدل واقعی تست شود و از درست بودن اندازه و ابعاد آن در عمل هم مطمئن شوند.
محصولات فیبر
قبل از صنعتی شدن تولید کاغذ، رایج‌ترین منبع فیبر الیاف بازیافت شده از پارچه‌های استفاده شده به نام دستمال بود. پارچه موصوف از رامی، کنف، کتان و پنبه بود. فرایندی برای از بین بردن جوهرهای چاپی از کاغذ بازیافتی توسط حقوقدان آلمانی جاستوس کلاپروت در سال ۱۷۷۴ اختراع شد. امروزه این روش جوهر زدایی نام دارد. تا زمان ساخت خمیر کاغذ در سال ۱۸۴۳ نگذشت که تولید کاغذ تنها وابسته به بازیافت مواد پارچه‌ای بماند. کاغذ
این کاغذ به‌طور کلی توسط یک فرایند آسیاب مکانیکی انجام می‌شود، یعنی بدون فرایندهای شیمیایی که اغلب برای حذف لیگنین از خمیر استفاده می‌شود. لیگنین باعث می‌شود کاغذ در معرض هوا یا نور خورشید شکننده و زرد شود. به‌طور سنتی، روزنامه از الیاف استخراج شده از گونه‌های مختلف چوب نرم درختان (صنوبر، یا کاج و…) ساخته شده‌است. با این حال، درصد قابل توجهی از روزنامه‌ها در جهان با الیاف بازیافتی ساخته می‌شود که همان کاغذ کاهی است. فرایندهای چاپ سه‌بعدی
یک روش دیگر برای چاپ سه بعدی، ذوب انتخابی موادی است که در یک بستر دانه ای قرار گرفته‌اند. در این تکنیک قسمتهایی از قطعه روی بستر ذوب می‌شود. سپس لایه دیگری از مواد دانه ای اضافه می‌شود و این فرایند تکرار می‌شود تا در نهایت قطعه نهایی ساخته شود. در این فرایند از واسطه‌های ذوب نشده برای پشتیبانی دیواره‌های نازک و بخش‌های آویزان استفاده می‌شود که نیاز به پشتیبانهای موقت را از بین می‌برد. به عنوان مثال در زینتر کردن انتخابی با گرما، یک کلگی پرینت گرما را به لایه‌هایی از جنس ترموپلاستیک پودر شده اعمال می‌کند. پس از این که یک لایه ساخته و تمام شد، بستر پودری به پایین حرکت می‌کند و یک غلتک اتوماتیک لایه جدیدی از پودر را اضافه می‌کند. این لایه نیز زینتر شده تا سطح مقطع دیگری از مدل شکل بگیرد. در زینتر انتخابی با گرما، گرمای با شدت کمتری نسبت به استفاده از لیزر ایجاد شده و نسبت به فرایند لیزری ارزانتر است و در اندازه نمونه‌های دسکتاپ نیز ساخته می‌شود. تکنیکهای زینتر با لیزر شامل زینترینگ انتخابی با لیزر (SLS) که می‌توان هم از فلزات و هم از پلیمرها استفاده نمود و زینتر لیزری مستقیم فلز (DMLS) می‌باشد. فرایند SLS در اواسط دهه ۱۹۸۰ توسط دکتر کارل دکارد و دکتر جوزف بیمن در دانشگاه تگزاس ابداع و ثبت اختراع شد. فرایند ذوب انتخابی لیزر (SLM) از زینتر برای به هم چسباندن دانه‌ها استفاده نمی‌کند بلکه با استفاده از لیزر انرژی بالا، پودر را کاملاً ذوب می‌کند و می‌تواند قطعاتی با ماده کاملاً فشرده ایجاد کند که خواص مکانیکی آن‌ها قابل مقایسه با قطعاتی است که از روشهای تولید سنتی ساخته می‌شوند. فرایند ذوب با استفاده از جریان یون (EBM) روش مشابهی است که برای ساخت افزایشی فلزات به‌طور مثال آلیاژهای تیتانیوم استفاده می‌شود. در این روش قطعه به صورت لایه به لایه و با ذوب پودر در محیط خلأ ساخته می‌شود. برخلاف روشهای زینتر فلز که زیر دمای ذوب انجام می‌شوند، قطعات تولید شده توسط EBM بدون تخلخل هستند. یک فرایند دیگر، شامل سیستم پرینت سه بعدی با جوهرپاش است. در این روش مدل با استفاده از پخش لایه ای پودر (از جنس پلاستر یا رزین) و چاپ یک اتصال دهنده در سطح قطعه با استفاده از روش مشابه جوهرپاش ساخته می‌شود. یزد
-نساجی پارچه‌های طرح دار و ساده ابریشم‌دوزی
به صورت ساتن با نخ‌های دو رنگ دوخته‌می‌شود. لبهٔ برگ که مقداری پهن‌تر است گاهی اوقات با دو دوخت ساتن انجام می‌شود تا با مرکز آن که باریک‌تر است هماهنگی داشته‌باشد. چاپ سه‌بعدی
چاپگر LOM از ورقه‌های چسب‌دار استفاده می‌کند، که در طول صفحهٔ کار و غلتک گرم قرار داده شده‌است. غلتک گرم، با عبور از روی ورقه، چسب آن را ذوب می‌کند. سپس لیزر اندازه‌های دلخواه از قطعه را ترسیم می‌کند. پس از اتمام لایه‌ها، صفحهٔ کار به اندازهٔ یک‌شانزدهم اینچ به سمت پایین حرکت می‌کند. ورقهٔ جدیدی از مواد در طول بستر کشیده می‌شود و توسط غلتک داغی به آن می‌چسبد. این روند بارها و بارها تکرار می‌شود، تا زمانی‌که قطعه به‌طور کامل چاپ شود. پس از جدا شدن مواد اضافی، می‌توان قطعه را سمباده کشید یا رنگ‌آمیزی کرد. اگر در طول چاپ از مواد کاغذی استفاده شود، قطعه مشخصاتی مانند چوب پیدا می‌کند، که باید در مقابل رطوبت محافظت شود. دراین‌صورت رنگ کردن قطعه می‌تواند اقدام مساعدی باشد. بخش چاه‌ورز
لباس سنتی زنان این منطقه بسیار رنگارنگ است و از پارچه‌های اطلس تهیه می‌شود. حاشیه این لباس با نوارهای نقره و گلابتون تزئین می‌گردد. لباس عروس‌های این منطقه در قدیم با سکه‌های قدیمی و انواع زیورها تزئین می‌شده و دامن بسیار بزرگ بود به طوری که برای دوخت آن از چندین متر پارچه استفاده می‌کردند و دور تا دور آن پنبه‌دوزی می‌شده‌است. آرزو ضرغام، مدرس و کارشناس حوزه مد و لباس در این باره به خبرنگار مهر می‌گوید: «ما در این نمونه پارچه که با نوارهای نقره در دامن‌های پرچین استفاده می‌شود در پارچه‌ها، لباس‌ها و مد اسپانیا هم می‌بینیم که دقیقاً به همین شکل و شمایل هستند، در حالی‌که آن‌ها بیشتر دیده شدند و به نوعی جهانی شده‌است و مردم آن را بیشتر و بهتر می‌شناسند، حتی این لباس به مد اسپانیایی هم معروف است…» ضرغام خواستار توجه بیشتر به این نوع لباس‌ها شد. نمونه‌سازی کاغذی
نمونه‌سازی کاغذی () یا الگوسازی کاغذی، روشی در تعامل انسان و رایانه است، که به‌طور گسترده‌ای در فرایند طراحی کاربر-محور مورد استفاده قرار می‌گیرد. این تکنیک در طراحی و آزمایش رابط‌های کاربری، به توسعه‌دهندگان کمک می‌کند تا نرم‌افزاری را ایجاد کنند که انتظارات و نیازهای کاربران را برآورده سازد. در حالی که نمونه‌سازی کاغذی ساده به نظر می‌رسد، این روش بازخوردهای مفیدی را در تست قابلیت کاربری، ارائه دهد که منجر به طراحی محصولات بهتر می‌شود. بکارگیری روش نمونه‌سازی کاغذی از اواسط دهه ۱۹۸۰ آغاز شد و پس از آن در اواسط دهه ۱۹۹۰ که شرکت‌هایی مانند آی‌بی‌ام، هانی‌ول و مایکروسافت، اقدام به استفاده از این تکنیک در تولید محصولات خود نمودند، این روش به‌طور گسترده، رواج پیدا کرد. امروزه تکنیک نمونه‌سازی کاغذی در حوزه طراحی کاربر محور مورد استفاده قرار می‌گیرد. اتوره سوتساس
سوتساس تکنیک چاپ ویژهٔ خود را نیز ابداع کرد. این تکنیک "چاپ اسکوئیگلز" (Squiggles Print) بود که به عنوان "چاپ باکتریو" (Bacterio Print) نیز شناخته می‌شود. برای چاپ، سوتساس از اشکال و بافت سطوح یک معبد بودایی در مادورایِ هند الهام گرفت، سپس این جزئیات را به شیوهٔ مجرد یا انتزاعی در هم تنید و آن را "باکتریو" نامید. سپس از این الگوها در طراحی مبلمان به عنوان روکش و منسوجات استفاده شد. الگو (دوزندگی)
درجه‌بندی الگو به فرایند کوچک یا بزرگتر کردن یک الگوی تمام شده برای متناسب کردن آن با افراد با اندازه‌های مختلف گفته می‌شود. قوانین درجه‌بندی میزان افزایش یا کاهش الگوها را برای ایجاد سایزهای مختلف تعیین می‌کند. نوع پارچه نیز بر استانداردهای درجه‌بندی الگو تأثیر می‌گذارد. هزینه درجه‌بندی الگو بدون در نظر گرفتن برش کار ناقص است. پوشاک آماده
پوشاک آماده ()(به فرانسوی: prêt-à-porter) که اغلب به اختصار RTW خوانده می‌شود، به پوشاک دوخته شده در سایزهای استاندارد و نه به سفارش یک فرد خاص و مطابق با اندازه‌های وی (همان پوشاک اوت کوتور یا دوخت سفارشی) گفته می‌شود که در حالت تکمیل شده و آماده فروخته می‌شوند. پوشاک آماده در حوزه مد و پوشاک کلاسیک تعبیرهای مختلفی دارند. در صنعت مد، طراحان پوشاک آماده را تهیه می‌نمایند به نحوی که به پرو و تغییر مهم در آن نیاز نباشد، زیرا این پوشاک سایزهای استانداردی برای بیشتر مردم دارند. آنها از الگوهای استاندارد، تجهیزات و ماشین آلات کارخانه‌ای و تکنیک‌های تولید سریع استفاده می‌نمایند تا هزینه‌ها در مقایسه با پوشاک سفارشی بسیار پایین‌تر باشد. بعضی از مزون‌های فشن و طراحان مد خطوط تولید ماشینی و صنعتی با تولید انبوه دارند و بعضی دیگر پوشاک و لباس‌هایی ارائه می‌دهند که منحصر بفرد نیستند ولی در تعداد محدود تولید می‌شوند. برند برد اند باتر (Bread & Butter) در برلین مهمترین نمایشگاه تجاری دنیا برای مد و فشن پوشاک آماده محسوب می‌شود. الگوی طراحی
در طراحی نرم‌افزارهای مختلف مسایلی دایماً بروز می‌یابند که در پروژه‌های قبلی، که حتی دارای قلمرو کاربردی مختلفی هستند، نیز وجود دارند. راه حل موجود برای این روش‌های غالباً یکسان است و یافتن طراحی مناسب برای این موارد تکراری وقت‌گیر و هزینه‌بر است. از این رو می‌توان راه‌حل‌هایی را ارائه نمود که مسایل را ساده نماید. از طرفی روح برنامه‌نویسی شیءگرا بر مبنای قابلیت باز-استفادگی و جز-محوری است، موجب ایجاد برنامه‌هایی قابل استفاده در آینده خواهد شد. اریک گاما ،ریچارد هلم، رالف جانسون، جام ولیسایدز که بعدها به دستهٔ۴ معروف شدند در سال ۱۹۹۴ کتاب الگوهای طراحی را به همراه مقدمه‌ای از سوی گریدی بوش به رشتهٔ تحریر درآوردند. این کتاب به دسته‌بندی ۲۳ الگوهای طراحی می‌پرداخت که تا آن زمان ابداع شده‌بودند. گریدی بوش در مقدمهٔ کتاب "الگوهای طراحی" از الگوهای طراحی به عنوان راه حلی برای ایجاد سیستم‌های پیچیده نام می‌برد و از آن به عنوان زبانی نام می‌برد که می‌تواند بر روی دامنه‌های مختلفی مورد استفاده قرار گیرند. ابریشم‌دوزی
برای دوخت آن مهارت کافی و همچنین شناخت رنگ‌ها لازم است. در این نوع، گلبرگ‌های پایینی را با رنگ‌های تیره و گلبرگ‌های تا خورده را با رنگ روشن و لبهٔ آن‌ها را با رنگ‌های روشن لبه‌دوزی می‌کنند. دستگاه ریزسیال کاغذی
استفاده از لیزر یک روش برای ایجاد الگوهای آب دوست بر به صورت انتخابی بر روی سطوح آب گریز است. فرایند ساخت بر اساس بسپارش پلی‌مرهای حساس به نوری است که با موفقیت امکان جریان یافتن مایعات و مهار کردن آن‌ها وجود دارد. هر نوع کاغذ با پوشش آب گریز می‌تواند برای این منظور استفاده شود. به وسیلهٔ اصلاح سطح و ویژگی‌های کاغذ (آب دوستی/آب گریزی)، یک ساختار خیلی متخلخل ایجاد می‌شود که کمک به گیر افتادن مواد بیولوژیک و شیمیایی در واکنش دهنده‌های آبی کرده و آنالیز را راحت‌تر می‌کند. الگوهای دقیق دو بعدی روی سطوح آب گریز کاغذ با استفاده از لیزرهای CO2 که با رایانه کنترل می‌شوند، ایجاد می‌شود. لیزر سطح را از نظر فیزیکی برای ایجاد ساختارهای میکرو/نانو به وسیلهٔ ذوب و سپس سفت کردن دوبارهٔ پوشش کاغذ انجام می‌دهد که کمک به گیر کردن محلول‌های آبی می‌کند. بلوپرینت
در ابتدا برای تولید بلوپرینت‌ها، از مواد گوناگونی همچون کاغذ یا کتان، استفاده می‌شد، اما با گذشت زمان، کتان دچار چروک می‌گردید. برای حل این مشکل، از نوعی چرم گوساله که توسط الیاف پولیستری ساخته شده بود برای چاپ استفاده می‌کردند. با این روش جابجایی‌های وسیع و ترسیم در ابعاد بزرگ امکان‌پذیر شد. گرچه امروزه فناوری چاپ و نمایش، پیشرفت محسوسی نموده‌است، اما بلوپرینت سنتی کماکان به صورت خصوصی، برای انتقال انواعی از تصاویر و نقشه‌های معماری، استفاده می‌شود. پوشاک مازندرانی
نوعی شلوار با الگوی ساده به رنگ تیره معمولاً از جنس پارچهٔ سنتی کرباس یا از جنس پارچه‌های تهیه شده از بازار به نام دبیت حاج اکبری است. در چین کمر تمّون به جای کش، نوار بلند کتانی یا کج استفاده می‌شود. چاپ با جوهر خوراکی
چاپ با جوهر خوراکی به روند ایجاد تصاویر از قبل آماده شده با رنگ‌های خوراکی بر روی انواع گوناگون شیرینی‌جات مانند کلوچه، کیک شیرینی گفته می‌شود. در این روش چاپ تصاویر دیجیتالی توسط یک چاپگر بر روی یک کاغذ خوراکی نازک منتقل می‌شوند و سپس این کاغذ بر روی شیرینی یا کیک قرار می‌گیرد. این کاغذ از نشاسته و شکر درست شده و چاپ بوسیله رنگ‌های خوراکی صورت می‌گیرد. برخی از تصاویر چاپ شدهٔ خوراکی توسط اداره مواد غذائی و داروئی ایالات متحده آمریکا تأئید شده و بطورکلی خوردن آن بی ضرر شناخته شده‌است. این تصاویر کیفیت بالا و شفافیت رنگ را در برابر رطوبت از دست نداده و همچنین رنگ های بکار رفته نیز در اثر رطوبت ثبات خود را از دست نمی‌دهند. در ابتدا چاپ تنها بر روی کاغذ برنج انجام می‌شد اما با پیشرفت این نوع چاپ امروزه می‌توان تصاویر را بر روی برخی مواد دیگر پوششی کیک نیز چاپ کرد. خط الگو
استفاده از از طراحانی مانند نیل الیاس منشأ گرفته است که از آنها برای ضبط نحوه ساخت مدل های خود استفاده می کند. این امر به طراحان پرکارتر این امکان را می داد تا تمام مدل های خود را ردیابی کنند الگوهای چین دار بسیار سریع به عنوان ابزاری برای برقراری ارتباط ایده ها بین طراحان مورد استفاده قرار گرفت. پس از چند سال استفاده از این نوع ، طراحانی مانند رابرت جی لنگ ، مگورو توشیوکی ،ماکاوا و پیتر انگل شروع به طراحی با استفاده از الگوهای چین و چروک کردند. این به آنها اجازه می داد با افزایش سطح پیچیدگی خلق کنند و هنر اوریگامی به رئالیسم بی سابقه ای رسید. اکنون بیشتر مدل های سطح بالاتر با الگوهای چین و چروک همراه هستند. چاپ افست
چاپ افست، رایج‌ترین روش، برای چاپ محصولاتی است که دارای تیراژ بالا هستند. چاپ روزنامه بر روی رول‌های بزرگ کاغذ نمونه‌ای از چاپ افست است.فرآیند کار چاپ افست بدین صورت است که ابتدا در بخش لیتوگرافی، براساس طرح اولیه، صفحاتی از جنس آلومینیوم در قالب زینک (پلیت) ساخته می‌شود. با توجه به این‌که در این روش چاپی از سیستم رنگی CMYK استفاده می‌شود به طور معمول برای طرح‌ها چهار زینک مجزا برای هر رنگ ساخته می شود. البته در برخی موارد یک زینک دیگر برای ترکیب رنگ خاص دستی نیز تهیه می‌گردد. طراحی مد
یک خیاط سفارش لباس‌های طراحی شده را می‌گیرد و بنا به اندازهٔ مشتری آن‌ها را می‌دوزد. به خصوص لباس‌هایی چون کت و شلوار، کت و دامن و غیره. معمولاً یک خیاط باید دورهٔ کارآموزی یا آموزش رسمی دیگری را گذرانده باشد. الگو (دوزندگی)
چندین شرکت مانند Butterick و Simplicity در فروش مستقیم الگوهای درجه‌بندی شده به مصرف‌کننده‌هایی که الگوها را در خانه می‌دوزند تخصص دارند. تولیدکنندگان لباس‌های تجاری به عنوان بخشی از روند طراحی و تولید خود، الگوهای خاص خود را تولید می‌کنند و معمولاً حداقل یک متخصص الگوسازی را به کار می‌گیرند. در لباس‌های سفارشی، برش‌ها و الگوها باید برای هر مشتری ساخته شود، در حالی که برای تولید تجاری، الگوهایی ساخته می‌شود که متناسب با اندازه‌های بدن مختلف باشد. الگوساز معمولاً یکی از دو روش را برای ایجاد یک الگو بکار می‌برد. پارچه لیوسل
پارچهٔ لیوسل (به انگلیسی: Lyocell) یک شکل از ریون است که شامل فیبرهای سلولوزی است که توسط خمیر کاغذ حل شده تولید می‌شود. دوزندگی
دوزندگی یکی از قدیمی‌ترین هنرهای منسوجات پدید آمده در دوران پارینه‌سنگی است. باستان‌شناسان بر این باورند که مردم عصر حجر در سراسر اروپا و آسیا، پیش از اختراع چرخ نخ ریسی و پارچه بافی لباس‌ها را از جنس خز و پوست و به وسیلهٔ سوزن‌هایی از جنس استخوان، شاخ گوزن و عاج و بند و نخ‌هایی که از اندام‌های مختلف بدن جانور شامل رباط و نخ ساخته شده از روده و دستگاه گوارش حیوانات و رگ می‌دوختند. امروزه برای دوزندگی از ابزارها و وسایل صنعتی و کاملا پیشرفته استفاده می‌شود که عمل طولانی دوزندگی را به کاری ساده تبدیل کرده است البته به شرط داشتن خیاطی توانا که آموزش‌های لازم را در جهت کار با ابزارآلات صنعتی دیده باشد. دستگاه بافندگی
گونه‌های مختلفی از ماشین‌آلات بافندگی وجود دارد، از الگوهای حوله‌ای ساده یا تخته‌ای که قطعات در حال حرکت ندارند تا سازوکارهای بسیار پیچیده که توسط سامانه‌های الکترونیکی کنترل می‌شوند. همه، گرچه انواع پارچه‌های بافتنی را، معمولاً به‌صورت صاف یا لوله‌ای، و درجات مختلف پیچیدگی تولید می‌کنند. گره‌های الگو را می‌توان با دستکاری میل‌ها یا با فشار دکمه‌ها و شماره‌گیرها، کارت پانچ‌های مکانیکی یا دستگاه‌های خواندن الگوی الکترونیکی و رایانه‌ها انتخاب کرد. الکتروریسی
الکتروریسی به عنوان یک روش سریع و ساده برای ساخت الیاف پیوسته از ابعاد میکرون تا نانو در مقایسه با سایر روش‌های متداول نظیر کشیدن، سنتز قالبی، جدایی فازی و خود مونتاژی شناخته شده‌است. فرایند کشیدن (Drawing) به یک ماده ویسکوالاستیک نیاز دارد که باید برای تنش‌ها و تغییر شکل‌های زیاد در طول کشیدن تا یک تک رشته از نانو الیاف خیلی بلند مناسب باشد. در سنتز قالبی یک غشاء نانو متخلخل به عنوان یک قالب برای ساخت نانو الیاف به شکل تیوپی (توخالی) یا لیفچه ای استفاده می‌شود. الگو
الگو مدل یا یک سلسله قوانین است که با استفاده از آن می‌توان هر چیزی یا قسمتی از یک چیز را تولید نمود. دانش شناسایی الگوها به شناسایی الگو معروف است. الگو در واقع تولید هر چیزی است که با تکرار عجین و سرشته شده باشد. تکرار می‌تواند زیرالگوها یا زیرالگوهای اصلاح شده بر طبق چند قانون ساده داشته باشند. در فرهنگ سخن آمده که الگو واژه‌ای ترکی است. طراحی پارچه
این نمونه‌ها نشان دهنده اهمیت منسوجات و پارچه در زندگی روزانه ماست. تولید منسوجات نه تنها در اشیا و وسایل زندگی ما مهم است، بلکه در صنعت مد و فشن نقش بسیار مهمی را ایفا می‌کند. طراحی پارچه توانایی الهام دادن، برند کردن و استایل دادن به یک مجموعه مد است. صنعت نساجی نه تنها که یک هنر خلاقانه است بلکه شکلی از کسب و کاری اقتصادی محسوب می‌شود. طراحی مد
در آن زمان لباس‌ها توسط خیاط‌ها و سازندگان لباس حرفه‌ای دوخته می‌شد، توسط ندیمان ماهر و همچنین خانم‌هایی از اندرونی. خیاط‌ها در مغازه خودشان در بازار و همچنین برای امور خصوصی کار می‌کردند. خیاط‌های مخصوص متدهای اروپایی در برش و دوخت لباس‌ها را استادانه تعلیم دیده بودند تا مقامات مرد در دربار آن‌ها را بپوشند. زنان دربار نیز به خدمات دوزندگان اختصاصی لباس که به کاخ سر می‌زدند اعتماد داشتند. دختران در حرمسرا هنر گلدوزی برای تزئین لباس و منسوجات خانگی را آموزش می‌دیدند و استاندارد کارهایشان بالا بود. افزون بر آن قلاب دوزان حرفه‌ای هم بودند که روی طلا و ابریشم کار می‌کردند. با توجه به دسترسی شان برای تأمین پارچه و طراحی و میزان آموزش شان، دوزندگان قادر بودند ذائقه زنان دربار را با سبک‌ها و تزئین‌های جدید تحت تأثیر قرار دهند. موکسرانگا
لباس‌ها از بسیاری جهات خاص هستند. این لباس ها از پیراهن، شلوار، کفش و گاهی کلاه مخصوص تشکیل شده‌اند. این پارچه با نوارهای عمودی قرمز و آبی روی پارچه پایه سفید رنگ شده‌است. به نظر می‌رسد این ظاهر عجیب غیرعمدی است. افراد مسن تر هنوز بخاطرمیاورند که روزی از این پارچه برای روکش تشک‌های قدیمی استفاده می‌شده‌است. طراحی پارچه
طراحی پارچه با فشن، فرش و هر چیزی که با پارچه سروکار دارد، در ارتباط است. طراحی پارچه در انواع وسایل زندگی ما وجود دارد. به عنوان مثال لباسهای ما، فرشها و زیراندازها، پرده‌ها، حوله‌ها و عروسک، همه و همه یک نتیجه از طراحی پارچه هستند. نمونه‌سازی سریع
در این روش یک پرتوی لیزر (مثل برش چاقو) برای بریدن طرحی که روی هر یک از لایه‌ها در نظر گرفته شده‌است استفاده می‌شود. پس از برش یک لایه پلتفرم کمی پایین می‌آید و غلتک کاغذ حرکت می‌کند و لایه جدیدی برای ما آماده می‌کند و مجدد پلتفرم بالا می‌رود تا با سطح لایه بعد مماس شود و به همین ترتیب این عملیات تا پایان یافتن قطعه ادامه می‌یابد. کاغذ
الیافی که در ساخت کاغذ بکار می‌رود معمولاً طبیعی و شامل سلولز است؛ و به دو روش شیمیایی و فیزیکی است. به این صورت که الیاف سلولوزی را در آب قرار می‌دهند تا رطوبت کافی جذب و حالت خمیری و نرم پیدا کند. سپس بر روی یک صفحه شبکه ای قرار می‌دهند تا خشک شود و حالت یکدست پیدا کنند. الیاف نیز با از دست دادن رطوبت خود به یکدیگر نزدیک می‌شوند و در نقاطی که روی یکدیگر قرار گرفته‌اند یک پیوند فیزیکی ایجاد می‌شود که این الیاف را به هم متصل می‌کند. چاپ چهار بعدی
اکثر سیستم های چاپ 4 بعدی از شبکه ای از الیاف استفاده می کنند که از نظر اندازه و خصوصیات مواد متفاوت میباشند . جسم های چاپ شده 4D می توانند در مقیاس های کلان و همچنین در مقیاس های خرد طراحی شوند. طراحی مقیاس های خرد از طریق شبیه سازی های پیچیده مولکول / الیاف که تقریبی از خواص همه مواد جمع شده استفاده شده در نمونه است ، حاصل می شود. اندازه ، شکل ، مدول و الگوی اتصال این بلوک های سازنده مواد با فعال شدن محرک رابطه مستقیمی با شکل تغییر شکل را دارا هستند. دستگاه ریزسیال کاغذی
به‌طور کلی فوتولیتوگرافی روش استاندارد برای ساخت صفحاتی است که بر روی آن‌ها مدار چاپ شده و از نور برای ایجاد مسیر بر روی تراشه استفاده می‌شود. این روش به صورت قرار گرفتن در معرض نور از پشت یک ماسک برای طراحی تصویر یک الگو است که بسیار شبیه به فیلم نگاتیو در عکس‌برداری معمولی است. فوتولیتوگرافی یک روش آسان، سریع و ارزان می‌باشد و با این روش نواحی آب گریزی که الگوهای مورد نظر را ایجاد می‌کنند به وسیلهٔ مواد پلی مری ساخته می‌شوند. کانال‌هایی که به وسیلهٔ فوتولیتوگرافی ساخته می‌شوند، دارای شفافیت بالایی هستند؛ در حالی که مثلاً کانال‌هایی که به وسیلهٔ چاپ موم ایجاد می‌شوند دارای شفافیت پایین هستند و نمی‌توان واکنش را مشاهده کرد. اما فوتولیتوگرافی نیاز به حلال‌های آلی، مواد نگاتیو گران‌قیمت و تجهیزات فوتولیتوگرافی است که استفاده کردن از این روش را کمی مشکل‌تر می‌سازد.fast lithography activation of sheets یک روش تغییر یافتهٔ فوتولیتوگرافی است و یک شیوهٔ سریع برای چاپ آزمایشگاهی دستگاه‌های میکروفلوئیدیک است. این روش تنها نیاز به یک لامپ UV و ظروف شست‌وشو دارد و حتی هنگامی که لامپ UV و ظروف شست‌وشو در دسترس نیست؛ این الگوها می‌توانند در برابر نور خورشید نیز محکم شوند و نیاز به clean room و ابزارهای اختصاصی ندارند. منسوجات بی‌بافت
در روش سوزنی یا needle-punching با استفاده از سوزن‌های خاص و ماشین مخصوص، الیاف در هم میروند و تشکیل یک لایی متراکم نمدی شکل را میدهند که در این روش تولید منسوج بی بافت با گرماژ پایین محدودیت دارد.. لباس‌های ارگانیک
لباس‌های ارگانیک از مواد طبیعی ساخته شده‌اند که به صورت استاندارد در کشاورزی پرورش داده می‌شود. لباس‌های ارگانیک ممکن است از پنبه، جوت (پنبه هندی)، ابریشم یا پشم تهیه شده باشند. خرده فروشندگان هزینه بیشتری برای تولید لباس‌های ارگانیک می‌دهند، چون منبع این لباس‌ها که فیبر باشد از علف کش‌ها، آفت کش‌ها، یا به‌طور کلی اصلاح بذرها می‌باشد. نیاز نیست که لباس‌ها ۱۰۰٪ طبیعی باشند تا برچسب طبیعی روی آن‌ها چسبانده شود. شهرستان کنارک
نوعی گلدوزی است با سوزن و دست روی پارچه؛ لباس زن بلوچ جامه خویش را سر دست‌ها تا روی شانه، دور یقه، مچ پا و دامن پیراهن سوزن دوزی می‌کند. نقوش عمدتاً به صورت اشکال هندسی و معمولاً رنگ‌های روشن و گرم مانند نارنجی و قرمز به عنوان رنگ‌های اصلی و رنگ‌های دیگر مثل سبز، سفید، سیاه و قهوه‌ای به عنوان رنگ‌های فرعی انتخاب می‌شود. گالینگور
گالینگور () که گاهی جلد سخت هم نامیده می‌شود، یک نوع از چاپِ کتاب معروف به جلد گالینگور (نام تجاری پارچه مورد استفاده در جلد کتاب) است که محدوده‌ای با پوشش محافظ سِفت و سَخت دارد که معمولاً با مقوا پوشش داده می‌شود و با پارچه یا چلوار، یا کاغذ ضخیم و گاهی اوقات چرم ایجاد می‌گردد. اندازه و قطع کتاب را معمولاً نحوهٔ بُرِش کاغذ تعیین می‌کند. در حال حاضر ۳۲ قَطع کتاب استاندارد وجود دارد که فِلسفهٔ وجودی آن‌ها این است که در این قَطع‌ها، مقدار کمتری از کاغذ در بُرِش‌ها اتلاف شود. پادشاهان و ملکه‌های مرواریدی
عمل پوشیدن لباس‌هایی که با دکمه‌های مادر مروارید تزئین شده‌اند ابتدا با هِنری کرافت () (۱۹۳۰-۱۸۶۱)، پاک‌بان یتیم خیابانی که برای امور خیریه پول جمع‌آوری می‌کرد در ارتباط است. گیره رخت
گیره رخت یا گیره لباس یا گیره به ابزاری گفته می‌شود که از آن برای آویزان نمودن پوشاک بر روی طناب برای خشک شدن استفاده می‌شود. این گیره‌ها در انواع و طرح‌های گوناگون مورد استفاده قرار می‌گیرند. چاپ
چاپ در حقیقت رنگرزی موضعی یا از بین بردن موضعی رنگ است. گرچه با استفاده از ماشین بافندگی یا کشبافی نیز می‌توان نقشی را با نخ‌های رنگی یا حتی یک نخ رنگی روی پارچه به وجود آورد، ولی چاپ یک نقش روی پارچه غالباً آسان تر بوده و ارزان‌تر تمام می‌شود و تولید بسیار بالاتری را ممکن می‌سازد. پارچه‌های چاپ شده عموماً به علت عدم امکان نفوذ خمیر چاپ به طرف دیگر پارچه فقط در یک طرف نقش دارند. علاوه بر پارچه، فتیله شانه شده، کلاف نخ یا دسته نخ تار (چله) چاپ شود. این روش در ایران بیشتر در تبریز و اسکو رواج دارد و کَلاقه‌ای نامیده می‌شود. واژه باتیک ریشه اندونزیایی دارد[۱]. در چاپ کلاقه‌ای، کلیه طرح‌ها و رنگ‌ها را با استفاده از واکس و عملیات رنگرزی بر روی پارچه منتقل می‌کنند. برای این کار بیشتر از پارچه ابریشم استفاده می‌شود. تاروپود پارچه از واکس پوشیده می‌شود و هر دو روی پارچه یکسان نقش می‌شود. رنگ‌های به کار رفته برای چاپ بیشتر از دسته رنگ‌های گیاهی مانند روناس، اسپرک، پوست انار و زردچوبه است. یکی از ویژگی‌های چاپ کلاقه‌ای ایجاد رگه‌های رنگی است که در اثر شکستن واکس و نفوذ رنگ از میان این شکست‌ها به پارچه در حین عملیات رنگرزی بر روی پارچه پدید می‌آید. ابزار کار چاپ باتیک «تیان» نام دارد که وسیله‌ای فلزی شبیه به قیف نازک است. همچنین قلم‌مو، مهر و کارگاه چوبی (برای مهار کردن پارچه) نیز استفاده می‌شود. روش‌های چاپ باتیک عبارتند از چاپ مستقیم، چاپ برداشت، چاپ با شابلون، نقاشی باتیک روی پارچه ابریشمی، تار عنکبوتی، قلم‌مویی، بدون رنگرزی و باندا (پیچشی). استاد حسین گنجینه از استادان معروف این سبک در ایران است. گره (هنر)
گره شامل طرح‌های هندسی، اغلب از ستاره‌ها و چند ضلعی‌ها می‌باشد که می‌تواند به طرق مختلفی ساخته شود. الگوهای ستاره و چند ضلعی گر با تقارن ۵ و ۱۰ برابر چرخشی مشخص شده‌است که در اوایل قرن ۱۳ ساخته شده‌است. چنین چهره‌ها می‌تواند توسط قطب‌نما و راست کشیده شود. نخستین الگوهای گره با کپی الگو بر روی یک شبکه منظم ساخته شد. الگو با قطب‌نما و راست کشیده شد. امروز، صنعتگران با استفاده از تکنیک‌های سنتی، از یک جفت تقسیم‌کننده استفاده می‌کنند تا یک علامت برش روی ورق کاغذی که در خورشید قرار گرفته‌است را ترک کند تا شکننده باشد. خطوط راست با یک مداد و یک قاعده مستطیل مشخص می‌شوند. alpha1 الگوهای گریی که به این شکل ساخته شده‌اند براساس تسلیت‌ها ساخته شده‌اند، هواپیما را با یک سلول واحد کاشته و بدون شکاف وجود ندارد. از آنجا که کاشی استفاده از عملیات ترجمه و چرخش را انجام می‌دهد، سلول‌های واحد نیاز به تقارن ۲، ۳، ۴ یا ۶ برابر چرخشی دارند. سوزن‌دوزی
در روش‌های اجرای سوزن‌دوزی تنوع زیادی وجود دارد. معمولاً برای سوزن‌دوزی از کارگاه گلدوزی (قابی به شکل مستطیل یا دایره برای صاف نگه داشتن پارچه) استفاده می‌شود. روی پارچه‌های کتان، زربافت، ابریشمی، پشمی و پنبه‌ای روش‌های مختلف سوزن‌دوزی اجرا می‌شود و در آن از نخ‌های ابریشمی، پشمی، الیاف مصنوعی، نخ گلابتون، نخ نقده، نخ ملیله و نخ سرمه استفاده می‌شود. هشت هزار سال پیش مردمی که در غار کمربند در نزدیکی شهر بهشهر و در کنارهٔ جنوبی دریای خزر می‌زیستند به کشت غله و پرورش بز و گوسفند روزگار می‌گذراندند. آنان پشم گوسفندان را می‌چیدند و ظاهراً پارچه می‌بافتند و کار دوختن را نیز با سوزن‌های شاخک‌داری که به جا نهاده‌اند انجام می‌دادند. هنر و صنعت در ایران باستان
تاریخ نساجی در ایران به آغاز عصر نوسنگی می‌رسد. در حفاری‌هایی که در غاری نزدیک دریای خزر به عمل آمد قطعات پارچهٔ بافته شده از پشم گوسفند و موی بز بدست آمد و با روش آزمایش کربن ۱۴ معلوم شد که مربوط به ۶۵۰۰ سال (۲۰۰ سال کمتر یا بیشتر) پیشتر از میلاد مسیح است. دوک سره و خامه‌هایی در خانه‌های اولیهٔ فلات ایران پیدا شده که تاریخ آن به ۵۰۰۰ سال پیش از مسیح می‌رسد.همچنین در بین آثار پیدا شده در تپهٔ سیلک کاشان مربوط به ۶۰۰۰ سال پیش از تاریخ، چاقویی از استخوان یافته‌اند که مردی را می‌نمایاند، بر پیکر استخوانی، پارچه‌ای شبیه لنگ نقش بسته که بر کمر بسته‌است. شیئی نامبرده قدیمی‌ترین نقش انسانی است که بر بین اشیاء ماقبل تاریخی دیده شده‌است. بافندگی پارچه‌های طرح‌دار در حدود ۱۰۰۰ سال پیش از میلاد به شکل طرح دو پودی در غرب ایران ایجاد شد. در این روش دو پود باهم و در یک زمان برده می‌شوند که یکی از آن‌ها برای ساده‌باف است و دیگری فقط در جاهایی که طرح لازم داشته‌باشد به روی پارچه آورده می‌شود وگرنه در همان پشت پارچه آویزان باقی می‌ماند. این شکل سادهٔ پارچهٔ مرکب است که آن را "پود طرح مرکب" می‌نامند. در آغاز عصر مسیحیت روش دیگری در بافت پارچهٔ تار مرکب در چین پیدا شد. در دورهٔ پارت‌ها روش چینی در خاور ایران متداول بود. وقتی که این شیوه به سوی باختر گسترش یافت بافندگان ایران چون به طرح بافت پودی عادت داشتند روش چینی‌ها را معکوس کرده و یکپارچه ترکیبی بافتند. این روش ترکیبی نو هیچ‌گاه از بین نرفت و به همان شکل هم به روم شرقی (بیزانس)، سیسیل، ایتالیا، و شمال اروپا رفت و در آنجا به نام پارچه‌های مرکب شناخته شد. از زمان ساسانیان به این طرف بافت جناغی مرکب بیشتر از پارچهٔ مرکب متداول شد و این نوع بافت تا امروز هم ادامه دارد. خشتک (خیاطی)
در خیاطی، خشتک تکه پارچه مثلثی یا لوزی شکل -خشت‌شکل- است که برای افزودن پهنا یا کاهش تنش ناشی از لباس‌های تنگ، در قسمت درز لباس دوخته می‌شود. خشتک‌ها در شانه، زیر بغل و بین پاها در لباس هاس سنتی استفاده می‌شدند. که در صورتی که در پیراهن استفاده شود به ان خشتک پیراهن و اگر در شلوار استفاده شود به آن خشتک شلوار می‌گویند. سویشرت
بافت سویشرت‌های مدرن بیشتر از نخ و پنبه می‌باشد. سویشرت کلاه ندارد و به همین رو با هودی فرق دارد. سویشرت را می‌توان مانند هودی همراه با زیپ یا دکمه تهیه کرد و مدل پرهوادار سویشرت، به صورت جلو بسته و بدون زیپ و دکمه است. در گذشته، سویشرت در میان ورزشکاران هوادار داشت و بیشتر ورزشکاران در باشگاه و مسابقه آن را به تن می‌کردند اما این روزها سویشرت به عنوان یک پوشاک غیرورزشی نیز کاربرد دارد. مهندسی بافت
در این روش محلول یا مذاب پلیمری از سر سرنگ در یک میدان الکتریکی به سمت یک صفحه و هدف مشخص پرتاب می‌شود. در یک ولتاژ خاص حلال موجود در محلول پلیمری، در مسیر میدان الکتریکی تبخیر شده. الیاف متخلخل به دست می‌آید. در انتها لیف جمع‌آوری می‌شود و سپس به صورت بافته شده می‌توان از آن به عنوان داربست استفاده کرد. از ویژگیهای این روش می‌توان به تولید الیاف در اندازه‌های میکرونی تا نانو اشاره کرد. کاغذ ابر و باد
ابری‌سازی که در واقع یکی از روشهای رنگین کردن کاغذ است، در اصطلاح کتاب آرایی عبارت است از: ایجاد نقوش درهم شبیه به لکه‌های ابر در اثر پاشیدن رنگ‌های گیاهی و معدنی آماده شده بر سطح آب یا آهاری (لعاب) که از قبل آماده شده است و بعضاً شکل دادن به آن لکه‌های رنگی به وسیله سوزن یا شانه، و در نهایت انتقال دادن آن نقوش بر کاغذی که به آرامی و دقت روی سطح آهار گسترانیده می‌شود. تی‌شرت چاپ‌شده
چاپ سابلیمیشن که حداقل از دههٔ هفتاد میلادی به این سو رواج داشته، تحولی در زمینهٔ چاپ طرح دلخواه روی لباس بود. در این روش از پرینترهای چهار رنگ (CMYK) جوهری برای چاپ طرح روی کاغذ مخصوص و انتقال آن روی لباس به وسیلهٔ نوعی اتو استفاده می‌کنند. در روش چاپ سابلیمیشن هر طرحی که بر صفحهٔ کامپیوتر قابل مشاهده باشد را می‌توان چاپ کرد. همچنین این روش چاپ نسبتن ارزان و ساده است. الگو (دوزندگی)
پس از تکمیل الگوی کاغذ / پارچه، اغلب اوقات سازندگان الگوها، الگوهای خود را برای بایگانی و بمنظور ارتباط با فروشنده دیجیتالی می‌کنند. استاندارد قبلی برای دیجیتالی کردن، دیجیتایزینگ تبلت (صفحه دیجیتالی کردن) بود. امروزه گزینه خودکار مانند سیستم‌های اسکنر و دوربین‌ها در دسترس هستند. سرمه‌دوزی
ابتدا پارچه در دستگاه قرار داده می‌شود و از چهار سو کشیده شده و به دستگاه متصل می‌شود. دستگاه مزبور به شکل جدید، کمان دایره یا چهار گوش به صورت سنّتی آن ارائه می‌شود. می‌توان نوع سنتی آن را با اندازه‌های متفاوت با سفارش به نجار و نوع کمانی را از طریق فروشگاه‌ها توزیع‌کننده ابزار و لوازم خیاطی تهیه کرد. سپس طرح را بر روی پارچه از طریق برگردان طرح بر روی آن یا در صورت اشراف کامل به طرح مستقیماً بر روی پارچه طرح زد. برای پاک نشدن خطوط طرح در طول سوزندوزی تمام خطوط با کوک‌های درشت تثبیت می‌شوند. هنر پارچه
از زمان‌های اولیهٔ منسوجات برای پوشش بدن انسان و محافظت از عناصر استفاده شده‌است و همچنین برای ارسال نشانه‌های اجتماعی به دیگران، برای ذخیره کردن، حفاظت و حفظ اموال و برای تسکین عایق‌سازی و تزئین فضاها و سطوح زندگی نیز استفاده شده‌است. استقرار هنر نساجی باستان و تفصیل آن‌ها برای اثر تزئینی می‌توان در دوران ژاکوبن پرتره از هنری فردیک شاهزادهٔ ولز توسط رابرت پیک سالارد دیده شود. کلاه شاهزاده حس می‌شود که از یک ابتدایی‌ترین تکنیک نساجی ساخته شده‌است. لباس آن از پارچه‌ای بافته شده‌است که در آن از ابریشم دوزی به صورت فراوان استفاده شده‌است و جوراب‌های آن به صورت بافت حلقوی نیز می‌باشد. و او بر روی یک فرشی از مشرق زمین از پشم که کف را نرم و گرم می‌کند ایستاده است و پرده‌های سنگین هر دو اتاق را مانع نفوذ سرما از پنجره‌ها می‌شود و همچنین گلدوزی طلا در روی سفره و پرده اعلام وضعیت مالک صاحبخانه را دارد که به همان شیوه‌ای است که کلاه خز، با پیراهن کتان پر زرق و برق به روی لباسهای شاهزاده از موضع اجتماعی او حکایت می‌کند.  پارچه به عنوان هنر به‌طور سنتی، هنر : اصطلاحی برای اشاره به هر مهارت یا تسلط مفهومی است که در طول دوران رمانتیک قرن نوزده تغییر کرده‌است. زمانی که هنر به دانش خاصی از ذهن انسان شناخته شد که با دین و علم طبقه‌بندی می شد. این تفاوت بین صنایع دستی و هنر نیز به هنرهای نساجی اعمال می‌شود. در حالی که اصطلاح هنر، الیاف یا هنر نساجی در حال حاضر برای توصیف اشیاء تزئینی بر اساس نساجی استفاده می‌شود که برای کاربرد عملی نیست. پترن (نقش‌مایه، نگاره)
در مُد، پترن یک الگو (روبُر) است، یک ابزار فنی مسطح است که برای ایجاد هر تعداد لباس یکسان استفاده می‌شود. می‌توان آن را وسیله‌ای برای ترجمه از نقشه به لباس واقعی دانست. صحافی با پوست انسان
صحافی با پوست انسان (به انگلیسی: Anthropodermic bibliopegy) شامل پیچیدن و جلد کردن کتاب با پوست بدن انسان است که یکی از قدیمی‌ترین روش‌های محدود صحافی در برخی کشورها بوده‌است. در دوران گذشته بعضی از مردم از این کار برای جاودانه کردن یاد و خاطره افراد استفاده می‌کردند. بعضی‌ها وصیت می‌کردند که بعد از مرگشان، پوستشان به جلد کتاب تبدیل شود. در قرن هفدهم پزشکان علاقه داشتند کتاب‌هایشان را با پوست جسدها جلد کنند. مخصوصاً جسدهایی که خودشان کالبد شکافی کرده بودند. البته با دباغی کردن پوست، دی ان ای آن را از بین می‌رود، به همین دلیل هم نمی‌توان به‌طور قطع مشخص کرد که کتابی با پوست انسان صحافی شده‌است یا نه واگر روی خود کتاب چیزی در این باره نوشته نشده باشد، راهی برای تشخیص دادن آن وجود ندارد. طراحی مد
اغلب خانه‌های مد ژاپنی در توکیو هستند. لباس‌های سبک ژاپنی شل و گشاد و بدون ساختارند که ناشی از برش‌های پیچیده‌است. پارچه‌ها معمولاً به رنگ‌های تیره و سایه دار متمایل هستند و جنس الیاف لطیف بوده و دارای بافت طرح دار هستند. الگو (دوزندگی)
الگوهای بازار انبوه به‌صورت استاندارد ساخته می‌شود، در حالی که بدن انسان‌ها متفاوت است، بنابراین الگوهای خریده شده از فروشگاه فقط با بخش کمی از افراد به خوبی متناسب است و یک خیاط باتجربه می‌تواند الگوهای استاندارد را متناسب با هر شکلی از بدن منطبق کند. طراحی مد
در همان دوره بود که بسیاری از مزون‌های لباس (خانه‌های مد) شروع به استخدام هنرمندان و نقاش‌ها کردند تا طرح لباس‌ها را بکشند. تصاویر نقاشی شده به مشتری‌ها نشان داده می‌شدند که بسیار ارزان‌تر از نمونه واقعی لباس تولید شده در کارگاه بودند، در صورتی که مشتری‌ها یکی از طراحی‌های آنان را می‌پسندیدند آن لباس را سفارش می‌دادند و خانهٔ مد از این طریق صاحب درآمد می‌شد. به این ترتیب، سنت طراحی لباس به جای ارائهٔ لباس‌های تکمیل شده به عنوان یک کار اقتصادی شروع شد. آزاده یاسمن نبی‌زاده
وی در حال حاضر برای بافنده‌های بومی طراحی پارچه می‌کند. لباس‌ها یش اقتباسی آزاد از تاریخ و جغرافیای ایران هستند، به شاگردانی بافتن یاد می‌دهد، برایشان طرح و نقش می‌کشد و بافته‌هاشان را خریداری می‌کند. چپاقلی
عمدهٔ قالی‌های و قالیچه‌ها بدون الگو و نقشه بافته می شوند ( به جز قالی هایی با نقش‌های جدید کم کاربرد ).دختران از کودکی این الگو و نقش‌ها را که به آنها« گل» می گویند، می آموزند و در ذهن خود حفظ می کنند . پلاستیزول
لباس‌هایی که با استفاده از این جوهر بر روی آن‌ها چاپ انجام می‌شود، بعد از چاپ نیاز به شسته‌شدن ندارند. جوهرهای پلاستیزول برای چاپ روی پارچه‌های رنگی توصیه می‌شوند. بال
الگوهایی که در پرهای پرندگان دیده می‌شود ترکیبی پیچیده از خطوط، نقاط و خال‌هاست. الگوی رنگ‌آمیزی در بسیاری از پرندگان به استتار بهتر کمک می‌کند. این ویژگی علاوه بر پنهان شدن از دست شکارچیان به پرنده در جذب جفت بهتر نیز کمک می‌کند. الگوی رنگ‌آمیزی عمدتاً با حضور دو نوع رنگدانه اتفاق می‌افتد: ملانین که رنگ‌هایی در طیف سیاه، خاکستری، قهوه‌ای و نارنجی را تولید می‌کند و کاروتنوئید که برای تولید رنگ‌ها و سایه‌های روشن‌تر در ساختار پرهای ویژه استفاده می‌شود. طرح‌نگار چاپی
طرح نگار چاپی یا لیتوگرافی چاپی (به انگلیسی: Nano-imprint Lithography) یک روش غیرتابشی است، که مبتنی بر قالبگیری می‌باشد. در این روش ابتدا باید الگویی از طرح ایجاد شود. این الگو می‌تواند از جنس کوارتز یا سیلیکون باشد. برای ایجاد طرح بر روی زیرلایه، مقدار کمی از یک پلیمر بر روی سطح توزیع شده و در اثر اعمال فشار و تغییر دما، الگو بر روی آن، انتقال یافته و آنگاه با فرایند سونش طرح به زیرلایه منتقل می‌شود. چاپ سیلک
ابتدا برای ساختن اِستنسیل از برگهای پاپیروس، پوست حیوانات و پارچه استفاده می‌کردند، بعدها برای ایجاد نقش‌های پیچیده‌تر، لازم بود اِستنسیل‌های ظریف تر از اِستنسیل‌های پیشین بکار رود. برای جلوگیری از پاره شدن چنین اِستنسیل‌هایی بود که استفاده از شبکهٔ نخ‌های ابریشم آغاز شد. دو ورقه را هم‌زمان می‌بریدند، شبکهٔ نخ‌های ابریشم را مابین این دو ورقه قرار می‌دادند و به آان دو می‌چسپاندند. به تدریج معمول شد که به جای شبکهٔ نخ‌های ابریشم، یک تکه پارچهٔ ابریشمین را به پشت ورقهٔ اِستنسیل بچسپانند؛ و بعدها پارچه ابریشمین را بر روی یک کلاف چوبی کشیدند. پیراهن و تنبان
"پیراهن تونبان" محبوب دوزی‌شده برای مردان نوعی است که در قندهار پوشیده می‌شود. پیراهن در طراحی سنتی دوزی‌شده‌است و "تنبان" به صورت ساده است. اعتقاد بر این است که این سبک شیک‌ترین برای مد مدرن است. "پیراهن" مردان تحت الگوهای هندسی متنوع دوزی می‌شوند. پارچه بافتنی
پارچه بافتنی نوعی از پارچه است که بر خلاف منسوجات بی‌بافت و پارچه‌های حاصل از نساجی، به روش بافندگی ایجاد شده و هم جنس نرمتری دارد و هم به خاطر بافته بودن، به سادگی قابل شکل دادن است در نتیجه در تهیه جوراب یا کلاه از آن استفاده می‌شود. تراخت
اگرچه این لباس اصالتاً در منطقه باواریا و کشور اتریش پوشیده می‌شده است اما در سراسر آلمان، سوییس، هلند و سایر مناطق شمال غرب اروپا نیز استفاده می‌شود. این لباس الهام گرفته از لباس دهقانان و روستاییان جنوب آلمان و شمال اتریش است که به "لنداوس‌مد" معروف بوده است. تراخت در دو نوع زنانه و مردانه دوخته می‌شود و هنوز در اتریش و بخشهایی از آلمان مورد استفاده است. طرح‌نگار نوری
ماسک‌ها در اصل صفحات کوارتزی هستند که بر روی‌شان با کُروم، الگویی همانند شکل داده شده‌است. بدیهی است که ساخت یک قطعه با دقت بسیار بالای هندسی و دقیقاً مشابه ماسک امکان‌پذیر نیست. برای ساخت ماسک‌ها از باریکهٔ الکترونی با دقتی حدود کسری از میکرومتر استفاده می‌شود. این تکنیک لیتروگرافی الکترونی است. اگر دقت زیر میکرومتری در دسترس نباشد از روش‌های دیگری نظیر ژل، پرینت با کیفیت بالا روی ماده شفاف و… استفاده می‌شود. هنر پارچه
لغت نساجی (Textile) از یک لغت لاتین (texere) آمده‌است به معنی "بافتن"، "بریدن"، "ساختن" است. ساده‌ترین هنر نساجی احساس کردن است که در الیاف حیوانی با استفاده از حرارت و رطوبت که با هم ترکیب شده‌است. بیشترین هنرهای نساجی شروع می‌شود با تابیدن یا ریسندگی و بازی با الیاف برای تولید نخ، وقتی نخ به صورت‌های مختلف بافت، بافت حلقوی، بافت تاری و پودی بافته می‌شود. یک پارچهٔ قابل انعطاف را به وجود می‌آورد که این پارچه می‌تواند به صورت لباس و یا از آن برای مبلمان نرم استفاده کرد. تمامی این موارد در نخ و پارچه‌ای که به اتمام رسیده احساس می‌شود. که به صورت کلی به منسوجات اشاره می‌شود. هنرهای نساجی همچنین شامل یکسری تکنیک‌هایی است که برای زینت دادن و یا تزئین پارچه‌ها استفاده می‌شود. که از جمله رنگرزی و چاپ برای اضافه کردن رنگ و الگو و دیگر انواع توردوزی، گلدوزی نیز می‌باشد و همچنین روش‌های درست کردن آن‌ها : دوختن، بافت حلقوی، قلاب دوزی و خیاطی و همچنین ابزارهای مورد استفاده (بافندگی و سوزن دوخت) و تکنیک‌های مورد استفاده ( چین دادن، لحاف دوختن) و اشیاء به دست آمده : ( فرش، قالیچه، پتو) که تمام آن‌ها زیر شاخه‌های هنرهای نساجی نیز می‌باشد. الگو (دوزندگی)
بسیاری از الگوها همچنین برای برخی از ویژگی‌ها، مانند جیب از رو، طرح دور (نمای دور) کاملی دارند و تجسم چگونگی کار با هم را آسان می‌کند. اوریگامی
به‌طور کلی، این طرحها با یک برگ کاغذ مربع شکل آغاز می‌شود، که هر روی آن ممکن است به رنگ متفاوتی باشد و بدون بریدن کاغذ و بدون استفاده از چسب یا دوخت ادامه می‌یابد. دستمال کاغذی
دستمال کاغذی‌ها از سبک‌ترین نوع بافت کاغذ (۱۴ ۱۸g/m2) ساخته می‌شوند. سطح دستمال با استفاده از غلتک‌ها نرم‌تر می‌شود. این کاغذها معمولاً از ۲–۳ لایه تشکیل شده‌اند. به دلیل نیاز به کیفیت بالا، معمولاً این دستمال‌ها از خمیرکاغذ شیمیایی ساخته شده، هرچند ممکن است بعداً بافت بازیافتی کارشناسی‌شده‌ای به آن اضافه شود. ممکن است این بافت کاغذی بعداً به نرم‌کننده‌ها، لوسیون‌ها و عطرها برای ایجاد حس درست آغشته می‌شود. پس از پایان تولید این دستمال، آن‌ها دسته‌بندی‌شده و در جعبه یا به صورت بسته جیبی عرضه می‌شوند. روش‌های بانداج
یک لباس طناب از ۱۰–۱۵ متر طناب برای بستن استفاده می‌کند، و شامل چندین عبور طناب از جلو به عقب در اطراف بدن برای ایجاد الگوی طناب الماس شکل مشخص است. این طناب از طناب متصل می‌شود، طناب دوتایی با چهار گره فوق‌العاده قرار گرفته روی بدن می‌افتد و به آرامی از زیر فاق گرفته و تا پشت گردن کشیده می‌شود. رشته‌های منفرد اکنون از عقب به جلو منتقل می‌شوند، به درون ساقه حلقه می‌زنند یا از مانترهیچ استفاده‌می‌کنند. در بعضی موارد، یک دسته طناب ممکن است تا آن قسمت از تنه گسترش یابد و به شبکه‌هایی با طرح الماس تبدیل شود که از طول بازوها یا پاها پایین می‌آیند. الگو (دوزندگی)
روش الگوی مسطح آن است که با استفاده از خط‌کش‌ها، منحنی‌ها و لبه‌های مستقیم، کل الگو از اندازه‌گیری‌ها روی یک سطح صاف طراحی می‌شود. الگو ساز نیز از ابزارهای مختلف مانند notcher، مته و درفش برای علامت گذاری الگو استفاده می‌کند. معمولاً الگوی تخت با ایجاد یک الگوی برش‌دار یا بلوک، یک لباس ساده و متناسب، با اندازه‌گیری پوشنده، شروع می‌شود. برای زنان، معمولاً سرشانه و سینه و دامن باریک، برای مردان برش بالاتنه و برش پایین‌تنه شلوار است. الگوی برشدار نهایی معمولاً از کاغذ یا مقوا ساخته می‌شود، بدون درز یا جزئیات سَبک (کاغذ یا مقوا ضخیم‌تر، امکان رسم و توسعه الگو را از برش اصلی فراهم می‌کند). هنگامی که شکل برش‌دار با ساخت یک سری لباس‌های ماکت به نام "toiles" (انگلستان) یا "muslins" (ایالات متحده) اصلاح شد، از برش نهایی برای ایجاد الگوهای بسیاری از سبک‌های لباس با گردن، آستین، سرشانه‌های مختلف می‌توان استفاده کرد. روش رسم و طراحی الگوی تخت رایج‌ترین روش در لباس‌های مردانه است. در الگوی لباس مردانه به‌ندرت از نصب پارچه (draping) استفاده می‌شود. رسم و طراحی الگو را می‌توانید در بسیاری از دوره‌های طراحی مد یا در یک دوره کوتاه مدت آموزش یا به عنوان بخشی از مدرک مد در یک دانشگاه یاد بگیرید. الگو
به‌صورت کلی می‌توان به‌وسیله مردم الگوها را تشخیص داد یا کشف نمود (در بعضی از حالات نیز می‌توان از رایانه استفاده کرد) هنر پارچه
هُنر پارچه () یا هُنر نساجی و صنایع دستی شیوه‌ای است رایج که با استفاده از گیاه، حیوان، یا الیاف مصنوعی برای ساختِ اشیاء عملی یا تزئینی کاربُرد دارد، پارچه‌ها یک بخشِ اساسی از زندگی انسان در آغاز تمدن بوده‌اند، روش‌های تولید و موارد استفاده از آن‌ها طی قرون مُتمادی بسیار گسترش یافته‌است در حالی که توابعِ تأثیر گرفته از منسوجات به همان شکل باقی مانده، تاریخ هُنرهای نساجی، در حقیقت، تاریخ تجارت بین‌الملل است، جادهٔ ابریشم، پارچه و ابریشم چینی را به هند و از آنجا به آفریقا و سپس به اروپا به ارمغان آورد، سلیقه برای استفاده از پارچه‌های لوکس وارداتی اعلا به قانون تعدیل هزینه در طول قرون وسطی و رنسانس مُنجر شد، انقلاب صنعتی، انقلابی از تکنولوژی منسوجات بود، ماشین پنبه پاک کن و قدرت جلوهٔ تولید مکانیزه مثل مادهٔ منفجرهٔ نیرومندی بود که این هُنر را تحت تأثیر قرار داد. ریخته‌گری
در ریخته‌گری فوم تبخیری از فوم پلی استایرین برای ساخت الگوهای یکبارمصرف در داخل قالب‌های ماسه‌ای خشک غیرچسب‌دار استفاده می‌شود. به این روش، ریخته‌گری لاست فوم یا فرایند پلی استایرین تبخیری نیز گفته می‌شود. الگوها می‌توانند یک تکه یا برای قطعات پیچیده چندتکه باشند. همچنین برای افزایش سرعت می‌توان آنها را به صورت یک خوشه به یکدیگر چسباند. الگو با یک پوشش نازک مقاوم به دمای بالا، معمولاً سیلیس، پوشانده می‌شود. پس از خشک شدن پوشش، الگو در داخل درجه قرار داده شده و اطراف و روی آن با ماسه پر شده و برای تراکم بیشتر و بهتر کل مجموعه به ارتعاش درآورده می‌شود. با ریختن ماده مذاب، فوم پلی استایرین تبخیر شده و از بین می‌رود. ریخته‌گری فوم تبخیری نسبت به فرایندهای ریخته‌گری ماسه‌ای سنتی، چندین مزیت دارد. این مزیت‌ها عبارتند از: کاغذ
اکنون رایج‌ترین قطع برای کتاب، در همه‌جا، قطع وزیری است که ابعاد آن از ۱۳×۲۰ تا ۲۰×۲۶ سانتی‌متر متغیر است. قطع رقعی با ابعاد ۱۵×۲۲ و قطع جیبی با ابعاد ۵/۱۶×۱۱ سانتیمتر از دیگر قطع‌های رایج محسوب می‌شوند. معمولاً در چاپ کتاب‌های هنری و نفیس از قطع رحلی و برای کتاب‌های کودکان از قطع خشتی استفاده می‌شود. باید توجه داشت ابعاد ذکرشده برای هر قطع، تقریبی است، و در برخی منابع، اندازه‌های متفاوتی ارائه شده‌است.کاغذ کاهی یا در اصطلاح کاغذ روزنامه، کاغذی است که از تفاله چوب به دست می‌آید. به این صورت که از تفاله‌های چوب خمیری درست می‌کنند و سپس کاغذ را از آن تولید می‌کنند. کاغذهای نخودی یا بازیافتی یا قهوه‌ای نام‌های دیگری ست که به این کاغذ اطلاق می‌شود. چاپ روی کاغذ کاهی که معمولاً با چاپ افست انجام می‌شود، برای کارهای سریع مانند چاپ روزنامه مفید است. طراحی مد
یک طراح الگو یا الگو بُر طرح اولیه اشکال، اندازه‌ها و تکه‌های لباس را مسوده می‌کند، این پیش‌نویس‌ها ممکن است به صورت دستی با کمک ابزار اندازه‌گیری، روی کاغذ باشد یا با استفاده از نرم‌افزار کامپیوتری CAD انجام شود. روش دیگری که برای درآوردن طرح و اندازهٔ لباس‌ها انجام می‌شود آویزان کردن پارچه‌ها به‌طور مستقیم روی فرم لباس است. حاصل کار طراح الگو این است که می‌توان از اندازه‌ها و قطعات الگوی طراحی شده برای تولید لباس مورد نظر استفاده کرد. معمولاً برای کار کردن به عنوان طراح الگو آموزش رسمی امری الزامی است. الگو (دوزندگی)
ساخت الگوهای صنعتی با یک الگوی بلوک موجود آغاز می‌شود که بیشترین شباهت را به چشم‌انداز طراح دارد. الگوها از کاغذ یا مقوا بریده می‌شوند، با پانچ سوراخ می‌شوند و با قلاب مخصوص آویزان و ذخیره می‌شوند. ابتدا این الگو از نظر دقت بررسی می‌شود، سپس از پارچه‌های نمونه بریده می‌شود و لباس حاصل از آن متناسب (fit) می‌شود. هنگامی که الگوی مورد تأیید طراح مطابقت داشت، تعداد کمی از نمونه‌های تولید شده و سبک آن در بازارهای عمده فروشی به خریداران فروخته می‌شود. اگر این سبک پتانسیل فروش را نشان داده باشد، این الگو برای اندازه‌ها درجه‌بندی می‌شود، که معمولاً توسط رایانه با برنامه CAD مخصوص صنعت پوشاک انجام می‌شود. پس از درجه‌بندی، الگوی باید بررسی شود دقت هر اندازه و مقایسه مستقیم در گستره خطوط دوخته انجام می‌شود. پس از پیگیری این مراحل و اصلاح هرگونه خطا، الگوی تولیدی تأیید می‌شود. هنگامی که شرکت تولیدکننده آماده ساخت سبک (استایل) است، تمام اندازه‌های هر قطعه الگوی داده شده به‌طور معمول توسط رایانه در یک نشانگر قرار می‌گیرند. مارکر به ترتیب تمام قطعات الگو در سطح پارچه برش خورده گفته می‌شود که ضمن حفظ جهت خطوط بافت پارچه مورد نظر، ضایعات پارچه را به حداقل می‌رساند. این به نوعی شبیه الگویی از الگوهایی است که همه قطعات از آن بریده می‌شوند. سپس نشانگر در بالای لایه‌های پارچه گذاشته شده و برش داده می‌شود. نشانگرهای تجاری اغلب شامل مجموعه‌های مختلفی از الگوها برای اندازه‌های همه پسند هستند. به عنوان مثال: یک مجموعه اندازه کوچک، دو مجموعه اندازه متوسط و یک مجموعه اندازه بزرگ. وقتی این سبک یا مدل فروخته شد و به فروشگاه‌ها تحویل داده شد – و اگر اثبات شود کاملاً محبوب است – الگوی این سبک یا مدل با ایجاد الگوهای نسل بعدی از آن، خود به یک بلوک تبدیل می‌شود.الگوهای اصلی دوخت عموماً روی کاغذ پوستی چاپ و در بسته‌های حاوی دستورالعمل دوخت و پیشنهادهای خود را برای پارچه و نوع تزئینات فروخته می‌شوند. آنها همچنین از طریق اینترنت به عنوان پرونده‌های قابل بارگیری در دسترس هستند. دوزندگان خانگی می‌توانند الگوها را در خانه چاپ کنند یا پرونده الکترونیکی را به مغازه‌هایی ببرند که کپی و چاپ انجام می‌دهد. بسیاری از شرکت‌های تولید الگو، الگوهای خیاطی را به عنوان پرونده الکترونیکی به عنوان جایگزین یا به جای بسته‌های از پیش چاپ شده، که دوزنده خانگی می‌تواند در خانه چاپ کند یا به یک فروشگاه محلی چاپ و کپی ببرد، توزیع می‌کنند، زیرا شامل نسخه‌های چاپی با قالب بزرگ است. الگوهای مدرن برای تأمین نیازهای مصرف‌کنندگان، در طیف گسترده‌ای از قیمتها، اندازه‌ها، سبک‌ها و سطح مهارت خیاطی موجود است. خلاقیت
۲- استفاده از الگوهای قالبی ورساچه
جانی همه‌چیز در مورد خیاطی و دوختن لباس را خیلی زود از مادر خود آموخت و توانست به وسیله علاقه و ذوق ذاتی خود اولین لباس‌ها را طراحی کند و در مزون مادرش به فروش برساند. در سن ۱۸ سالگی، جیانی ورساچه فعالیت جدی خود در کارگاه کوچک مادرش را آغاز کرد. وی از ۲۲ سالگی یعنی زمانی که خیاطی محلی وی را برای طراحی یک مجموعه استخدام کرده بود، طراحی لباس را به صورت نیمه حرفه‌ای، آغاز نمود، ولی تا سن ۲۵ سالگی در زمینه معماری تحصیل می‌کرد. شبکه دوایر همپوشان
این الگو و نام امروزی در فرهنگ عامه، مد، جواهرات، خال کوبی ها و محصولات تزئینی در طیف گسترده ای از کاربردها گسترش یافته است. الگوی موجود در لحاف، حلقه عروسی الماس یا "حلقه عروسی مثلث" نامیده می شود تا با الگوی مربع در تضاد باشد. علاوه بر استفاده گاه به گاه در مد از آن در هنرهای تزئینی نیز استفاده می شود. به عنوان مثال، آلبوم "(2013) Sempiternal" توسط Bring Me the Horizon از شبکه با ۶۱ دایره همپوشان به عنوان ویژگی اصلی کاور آلبوم خود استفاده می کند در عین حال، آلبوم "A Head Full of Dreams" (۲۰۱۵) توسط Coldplay شبکه ای از ۱۹ دایره همپوشان به عنوان قسمت مرکزی جلد آلبوم آن استفاده کرده است. پوسترهای تبلیغاتی تیزر که جلد هنری را با "عنوان A Head Full of Dreams" در آخرین هفته اکتبر ۲۰۱۵ به طور گسترده در متروی لندن به نمایش درآمد. دوک (نخ‌ریسی)
دوک ابزاری ساده از جنس چوب یا آهن است برای ریسیدن پنبه و پشم. دوک نخ‌ریسی اولین وسیله پارچه‌بافی است که الیاف را به نخ تبدیل می‌کند و به این خاطر در تاریخ تحول وتکامل بافندگی نقش بسیار مهمی داشته‌است. الیاف توسط دوک نخ‌ریسی تبدیل به رشته‌های طولانی و محکم گردیده که (بنا به مورد مصرف) رنگرزی شده یا به همان رنگ اولیه در نساجی سنتی، قالی‌بافی، گلیم‌بافی و... به‌کار برده می‌شوند. مد دیجیتال
مد دیجیتال () نمایش پوشاک به صورت مجازی روی دستگاه‌های دیجیتال است که با استفاده از برنامه‌نویسی و نرم‌افزارهای سه بعدی ساخته شده‌اند. این پوشاک در متاورس و دنیای مجازی قابل پوشیدن هستند. لباس محلی اقوام ایرانی بر پایه استان‌ها
"پیراهن": در گذشته تمام پیراهن بانوان سوزن دوزی می‌شد ولی به علت سختی و ظریفی طرح‌ها امروزه سه تکه در پیراهن زنان سوزن دوزی می‌شود که تکه بالاتنه را زی یا زیق به معنی یقه می‌گویند، جیب لباس را گفتان یا گپتان و سر آستین را آستینک می‌گویند. این سوزن دوزی‌ها دارای نقش و نگاره‌های رنگارنگ و دوخت‌های متفاوت در مناطق مختلف بلوچستان است که در طرح‌های پرکار ۱) شک و جلر ۲) گل کندی ۳) گل کوین ۴) گل بدون شاخه ۵) پرایز یا فرایز ۵) پیتوشک ۶) پلیرار ۷) چکند ۸)مهسن ۹)سرتوپ استفاده می‌شود. شهر بلقیس
قدیمی‌ترین مدرک مربوط به چاپ پارچه را از نقش دیواره‌های مقابر مصری مربوط به دو هزار و صد سال ق. م بدست آورده‌اند و کهن‌ترین نشانه‌های موجود که از ساختن قالب‌های شبیه قالب‌های قلمکار حکایت دارد نیز در همین زمان با پارچه‌های بازیافته از قبور «سکاها» مکشوفه در سرزمین مصر است. قدیمی‌ترین قالب‌های تراشیده شده از سنگ همراه با آثار سفالی سده‌های چهارم و پنجم میلادی در حفاری‌های نیشابور بدست آمده‌اند که در فواصل نقوش آن آثار باقی‌مانده از پشم به چشم می‌خورد. ایجاد طرح و نقش رنگی به وسیله باسمه یا قالب روی پارچه در سده چهارم پ. م در هند به وجود آمد. در کارنامه‌ها و اسناد چینی نوشته شده که از سال ۱۴۰ پ. م این نوع پارچه از هند به چین وارد شد. این شیوه سپس به اروپا رفت ولی روش آن با شرق متفاوت بود؛ چنان‌که در اروپا مواد رنگی را با نوعی چسب مخصوص آمیخته و به پارچه منتقل می‌کردند. این ماده به پارچه نفوذ نمی‌کرد و فقط روی آن ایجاد نقش می‌کرد. اما در شرق نقاشی روی پارچه به وسیله قالب انجام می‌شد و بنابراین تارو پود پارچه را رنگ می‌کرد. یکی از شیوه‌هایی که در دوره سلجوقی جهت تزیین پارچه استفاده می‌شد، نقاشی روی پارچه بود. علیرغم عقیده عده‌ای که معتقدند نقاشی روی پارچه پس از حمله مغول و به دلیل ورود کالاهای چینی از جمله پارچه‌های نقاشی شده چینی به ایران رایج شد، ولی نقاشی به وسیله قالب و مهر بر روی پارچه گویا قبل از حمله مغول، در دوره سلجوقی مرسوم بوده‌است. درکتاب جوامع احکام النجوم که راجع به صنایع و حرف و آداب و رسوم اشاراتی دارد آمده‌است: «اگر زهره و مریخ در مکان عمل بود، مولود رنگرز بود که کرباس مهر کند» و می‌توان چنین استنباط کرد که شیوه کار به صورت تهیه پارچه‌های قلمکار بوده‌است به‌طور کلی قلمکاری و نقاشی روی پارچه از دوره مغول‌ها در ایران مرسوم و متداول گشته‌است، بدین دلیل که در دوره فوق به علت حمایت و پشتیبانی خوانین مغولی پارچه‌های منقوش چینی در بازارهای ایران فروش فوق‌العاده‌ای پیدا کرده بود؛ و ایرانی‌ها نیز جهت رقابت با چینی‌ها و همچنین به منظور جلب نظر خوانین مذکور دست به ابتکاراتی زدند که از آن جمله ابداع نقاشی روی پارچه یا به اصطلاح اختراع پارچه‌های قلمکار است، سپس در دوره صفویه این هنر گسترش بیشتری پیدا کرد یا به عبارت دیگر دوره صفوی اوج ترقی این رشتهٔ هنری بود و به تدریج در دوره‌های بعدی کارگاه‌های متعدد پارچه‌های قلمکار یکی پس از دیگری تعطیل گردید. طی کاوش‌های باستان‌شناسی در ضلع شمالی ارگ شهر بلقیس یک عدد شی سفالی از جنس گل پخته به رنگ نخودی کشف گردید که متأسفانه این قالب در زمان کشف به دلیل فشار و عوامل جوی شکسته شده بود که وصالی گردید. این قالب به ابعاد ۱۲×۸ سانتی‌متر می‌باشد که در قسمت پشت قالب یک برجستگی جهت گرفتن قالب تعبیه شده‌است. در سطح این قالب نقوش اسلیمی حک شده‌است. با توجه به شکل و نقوش می‌توان گفت احتمالاً این شی یک قالب سفالی بوده که ساکنین شهر تاریخی بلقیس از آن برای نقش اندازی پارچه‌های قلمکار استفاده می‌کردند. این قالب با توجه به تکنیک ساخت و همجواری با مواد مربوط به سده‌های ۸–۶ ه‍. ق به دوره سلجوقی- ایلخانی تاریخگذاری می‌شود. استنتر
پارچه از روی طاقه باز شده، دمش هوا روی آن انجام شده شده و از مسیرهایی عبور می‌کند که تکمیل روی پارچه در آنجا انجام شده و برخی اوقات عمق رنگ آن نیز اصلاح می‌شود. پارچه وارد قسمت ورودی ماشین می‌شود که توسط غلتک ها هدایت می شود غلطکها از جنس فولاد هستند . برخی پارچه ها به نرم کن ،انتی استاتیک ، پر کن ،عمق دهنده نیاز دارند وبرخی به هیچ ماده ای نیاز ندارن و در ابتدای ورودی دستگاه این مواد به پارچه زده می شود .با عبور پارچه از این مرحله و با محکم نگه داشتن پارچه توسط سوزن یا گیره‌ها وظیفه از بین بردن چروک در پارچه را بر عهده دارند. سوزن‌ها یک عیب دارند و آن این است که در لبه‌های پارچه جای سوراخ را ایجاد می‌کنند. اما قدرت کشش‌دهی پارچه توسط سوزن از گیره بیش‌تر است. این گیره‌ها و سوزن‌ها به یک زنجیر که توسط موتور ماشین گردانده می‌شود وصل هستند. هشت تا ده محفظه در هر ماشین وجود دارد. هر محفظه حاوی یک مشعل و فیلترهایی است که گرد و غبار را از هوا جدا می‌کنند. پروانه‌های فن‌ها هوا را از زیر به سمت بالا دمیده و فن‌های تخلیه هوا تمام هوای گرم درون محفظه‌ها را مکش می‌کنند. غلتک‌های کشش نیز برای کشیدن پارچه در راستای نخ تار استفاده می‌شوند. پس از عبور پارچه از استنتر می‌توانیم عرض پارچه را بین دو تا پنج/یک اینچ افزایش دهیم. سرعت ماشین حدود ۷ متر در ثانیه است. در هر محفظه سه متر پارچه می‌تواند حرکت کند. دما نیز با توجه به جنس پارچه قابل تنظیم است. این دما برای پارچه‌های پلی‌استری دویست و ده درجه و برای پارچه پنبه‌ای بین صد ده تا صد سی درجه سانتی‌گراد متغیر است. دستگاه ریزسیال کاغذی
چاپ جوهرافشان یک روش ساخت جدید است که می‌توان ابعاد ماده شیمیایی را با تکنیک‌های دیجیتال چاپ جوهر افشان تعیین کرد. مهم‌ترین موضوعی که در این روش وجود دارد ایجاد افتراق بین موانع آب گریز و کانال‌هایی است که در آن‌ها مواد آب دوست جریان دارد. سیستم‌های چاپ جوهرافشان از فناوری (drop-on-demand(DOD برای چاپ الگوها استفاده می‌کنند که به وسیلهٔ ترشح قطرات جوهر به صورت نقطه به نقطه بر روی یک کاغذ سلولزی در جاهایی که نیاز است، انجام می‌شود. این موارد چاپ جوهر افشان را به یک روش سریع و با دقت بالا تبدیل می‌کنند. چاپ جوهر افشان می‌تواند به‌طور دقیق مولکول‌های زیستی و واکنشگرهای شاخص را به صورت الگوهای میکروفلوئیدی در بیاورد، بنابراین مناطقی که به تغییرات بیولوژیک/شیمیایی حساس هستند در داخل الگو ایجاد می‌کند. برای محدود کردن کانال‌ها بر روی لایه‌های کاغذ، پیوندهای کووالانسی بین رشته‌های سلولزی می‌توانند به وسیلهٔ استفاده از عوامل وابسته به اندازه مثل(alkenyl succinic anhydrine (ASA , (alkylketene dimer(AKD یا روزین اصلاح شوند. این واکنش دهنده‌های آب گریز لایه‌های کاغذ را آب گریزتر می‌کنند و AKD منحصراً برای الگوهای میکروفلوئیدیک کاغذی با روش چاپ جوهر افشان استفاده شده‌است. تی‌شرت چاپ‌شده
منظور از تیشرت چاپ شده تیشرتی ست که روی آن تصویر یا نوشته یی به روش‌های مختلف چاپ شده باشد. به عبارت دیگر طرحی بعد از تهیه و دوخته شدن پارچه روی تیشرت چاپ می‌شود، و نه حین مراحل فرآوری پارچه. سوزن‌دوزی بلوچی
جوک‌دوزی، روی پارچه‌های شش‌تاری و از روی شمارش تار و پود پارچه که در یک ردیف قرار گرفته، انجام می‌گیرد. سوزن را از میان دو تار پارچه درآورده و پس از این‌که تمام تارهای این ردیف تمام شد یک تار کاملاً سفید روی این تارها قرار می‌گیرد. سپس سوزن از میان دو تار بالای خط سفید در می‌آید و این کار تکرار می‌شود تا این‌که جوک‌ها به‌صورت هفت و هشت دوخته شود. پوشه کاغذی
پوشه کاغذی () یک نوع پوشه پرونده است که برای نگهداری انواع مدارک طراحی شده‌است. این پوشه‌های عموماً با تا کردن یک کاغذ بزرگ درست می‌شوند. سوزن‌دوزی بلوچی
گراف: نوعی دوخت ساده که شبیه به شماره دوزی است. به این نوع دوخت افغانی‌دوز هم می‌گویند. زیرا این شیوه بیش‌تر در بین افغان‌ها معمول است و به‌طور نسبی دو سوزن‌دوز می‌توانند در هفت روز یک نوار پنج متری را سوزن‌دوزی کنند و غالباً به مصرف تزیین کیف و لباس می‌رسد. الگوی طراحی نرم‌افزار
در الگوی طراحی از اشیاء ویژه‌ای به نام آداپتور (واسطه) استفاده می‌شود. این آداپتورها به اشیاء مورد نیاز در پروژه مرتبط می‌شوند. نوشتن برنامه تا حد زیادی از طریق این واسطه‌ها انجام می‌شود. الگوهای طراحی را بر اساس دو معیار طبقه‌بندی می‌کنیم. ۱-اولین معیار، که مقصود نامیده شده، منعکس‌کننده آنچه یک الگو انجام می‌دهداست. یک الگو ممکن است هدف ایجادی، ساختاری یا رفتاری داشته باشد. الگوهای ایجادی پروسه ایجاد اشیاء را مورد توجه قرار می‌دهند. الگوهای ساختاری با ترکیب کلاس‌ها و اشیاء سروکار دارند. الگوهای رفتاری طرقی که اشیاء با همدیگر فعل و انفعال انجام داده و وظایف را توزیع می‌کنند مشخص می‌سازند. ۲- معیار دوم، که محدوده نامیده شده، مشخص‌کننده اینکه الگو بر روی کلاس‌ها یا اشیاء اعمال می‌گردد. است. الگوهای در محدوده کلاس‌ها با ارتباطات بین کلاس‌ها و زیر کلاس‌های آن‌ها سر و کار دارند. این‌گونه ارتباطات از طریق وراثت برقرار می‌گردد، که بنابراین در زمان کامپایل ثابت می‌شوند. الگوهای در محدوده اشیاء با ارتباطات بین اشیاء سرو کار داشته که می‌تواند در زمان اجرا تغییر کرده و در نتیجه پویا هستند. تقریباً تمام الگوها از وراثت استفاده می‌کنند؛ بنابراین الگوهایی که با برچسب «در محدوده کلاس» معین شده‌اند آن‌هایی هستند که تنها بر روی ارتباط بین کلاس‌ها تأکید دارند. توجه کنید که بیشتر الگوها در محدوده اشیاء عمل می‌کنند. الگوهایایجادی که در محدوده کلاس‌ها هستند قسمتی از ایجاد اشیاء را به زیر کلاس‌ها محول می‌کنند، در حالیکه الگوهای ایجادی در محدوده اشیاء چنین عملی را به شیء دیگری محول می‌نمایند. الگوهای ساختاری کلاسی از وراثت برای ترکیب کلاس‌ها استفاده کرده در عوض الگوهای ساختاری در محدوده اشیاء روش‌هایی برای آمیختن اشیاء را شرح می‌دهند. الگوهای رفتاری کلاسی از وراثت برای تشریح الگوریتم‌ها و کنترل جریان اجرای برنامه‌ها استفاده می‌کنند در صورتی‌که الگوهای رفتاری شیئی چگونگی همکاری گروهی از اشیاء برای انجام یک وظیفه که یک شیء به تنهایی نمی‌تواند به انجام رساند را شرح می‌دهند. طراحی مد
یک طراح پارچه بافت پارچه را طراحی می‌کند و آن را برای لباس و مبلمان چاپ می‌کند. اکثر طراحان پارچه به‌طور رسمی به عنوان کارآموز و در مدارس عالی آموزش دیده‌اند. برچسب
صنعت پارچه و لباس هم از این قائده مستثنی نیستند. انواع برچسب بصورت اتیکت روی لباس ها، مبلمان و ... خورده اند و اطلاعاتی از قبیل نحوه شستشوی لباس، سایز لباس یا برند پوشاک را نمایش میدهند. لیبل منسوجات به راحتی قابل کپی برداری و تقلب است و برخلاف هولوگرام دارای امنیت زیادی نیست. لباس و فرهنگ لباس پوشیدن در عصر کوشان
گرچه لباس‌ها ساده بودند، آن‌ها اغلب با مهر و موم طلایی یا صفحه‌ای فلزی آراسته بودند و به اشکال مربع، مستطیل، دایره، مثلثی دوخته شده در خطوط یا درزهایی مرکزی کاملاً بسته طراحی شده بودند. هدف از طراحی این لباس‌ها فقط تزیینی نبود بلکه کاربردی بودند آن‌ها همچنین برای کمک کردن به بالا رفتن تونیک در سوارشدن بر اسب بود که با جمع کردن پارچه در امتداد درز این کار میسر می‌شد. بلند شدن بر اسب به وسیله لباس به علت نقطهٔ تیزی در لبه تحتانی لباس است. مزین کردن شلواربیش ازحد پیچیده است که این کار به وسیله صفحات فلزی وطلایی میسر می‌شود. الگو (دوزندگی)
الگوهای خیاطی معمولاً شامل علائم و نشانه‌های استاندارد است که برش دهنده یا دوزنده را در برش و مونتاژ قطعات الگو هدایت می‌کند. الگوها ممکن است استفاده کنند: طراحی مد
طراحان لباس از راه‌های متنوع و متفاوتی می‌توانند کار کنند، برای مثال آن‌ها می‌توانند به شکل تمام وقت در خانهٔ طراحان که متعلق به صاحبان طرح هاست برای یک مد خاص یا به صورت انفرادی یا به عنوان بخشی از یک گروه کار کنند. طراحان مستقل روی طرح‌های خودشان کار می‌کنند و پس از اتمام کار، طرح‌های خود را به خانه‌های مد یا به‌طور مستقیم به مغازه‌ها و تولیدی‌های لباس می‌فروشند و لباس‌ها برچسب خریدار طرح را می‌خورند. برخی از طراحان برچسب‌های خودشان را می‌سازند که تحت آن طرح‌هایشان با نام خودشان در بازار عرضه می‌شوند. بعضی از طراحان نیز خود کارفرما هستند و برای مشتریان منحصر به فرد و خاصی طراحی می‌کنند. بعضی دیگر از طراحان در بخش مد برتر فعالیت می‌کنند و کارهای خود را برای فروشگاه‌های تخصصی یا فروشگاه‌های حوزهٔ مد برتر می‌فرستند، این طراحان که به دنبال بنا نهادن گرایش‌های مد هستند لباس‌های مبتکرانه و بدیع خلق می‌کنند. با این حال اکثر طراحان مد ایده‌های نوآورانهٔ خود را برای بازار انبوه لباس‌های زنانه، مردانه و کودکانه به کار می‌برند و در استخدام تولیدکنندگان پوشاک هستند. طرح‌نگار تماسی
به‌طور کلی، ماسک تصویر خریداری/تولید شده، متشکل از الگوهای کروم مات بر روی یک صفحه شیشه‌ای شفاف است. در این روش، یک نمونه (یا " زیرلایه") با یک فیلم نازک از لاک نوری حساس به اشعه فرابنفش پوشانده می‌شود. سپس نمونه در زیر ماسک تصویر قرار می‌گیرد و در مقابل آن، جهت "تماس" فشار داده می‌شود. نمونه "در معرض تابش نور" قرار می‌گیرد که در طی آن، نور فرابنفش از سمت بالای ماسک تصویر تابانده می‌شود. لاک نوری که در زیر شیشه شفاف قرار دارد، در معرض نور قرار گرفته و توسط یک توسعه دهنده قابل حل می‌شود، در حالی که لاک نوری زیر کروم، هیچگونه اشعه فرابنفشی دریافت نکرده و پس از توسعه سالم باقی خواهد ماند؛ بنابراین الگو ممکن است به صورت ماده مقاوم حساس به نور از ماسک تصویر به یک نمونه منتقل شود. سپس ممکن است الگو از طریق هر تعداد فرایند میکرو ساخت، مانند اچ یا لیفت آف، به‌طور دائمی به زیرلایه منتقل شود. از یک ماسک تصویر ممکن است بارها برای تولید مجدد یک الگو بر روی زیرلایه‌های مختلف استفاده شود. به‌طور کلی برای انجام این عملیات از "تراز کننده تماس " استفاده می‌شود، بنابراین ممکن است الگوهای قبلی روی یک زیرلایه با الگویی که می‌خواهد در معرض تابش قرار داده شود، مطابقت داشته باشد. چاپ اندام
چاپگرهای جوهرافشان اصلاح شده(به انگلیسی:inkjet printer)، برای تولید بافت بیولوژیک سه بعدی بکارگرفته شده‌اند. کارتریج چاپگر با سوسپانسیونی از سلول‌های زنده و ژل هوشمندی پر می‌شود که از آن برای تهیهٔ ساختار استفاده می‌گردد. الگوهای متناوب ژل هوشمند و سلول‌های زنده با بکارگیری یک نازل پرینتی استاندارد چاپ می‌شوند. (منظور از چاپ شدن، پیاده‌سازی روی بستر مورد نظر است) زمانی که فرایند کامل شد، ژل سرد وشسته می‌شود و سلول‌های زنده را برجای می‌گذارد.