در چه سالی اقلیت های مسیحی به رسمیت شناخته شدند؟
حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران
روحانیون دارای نفوذ در اوایل انقلاب ۱۳۵۷، با درخواست نمایندگان جامعه‌های غیرمسلمان (همچون: یهودیان، بهائیان و زرتشتیان…) مبنی بر به رسمیت شناخته شدن دین‌هایشان به عنوان دین‌های رسمی کشور مخالفت کردند و بر این اصرار کردند که نامسلمانان باید مشمول «ذمه» به‌شمار روند. در نهایت اصل ۱۳ قانون اساسی با تنها ۶ رأی مخالف (چهار نماینده غیرمسلمان و دو نماینده دیگر) به تصویب رسید. بر طبق این اصل،  به باور عده‌ای، ذکر قید «تنها اقلیت‌های دینی» در این اصل در نهایت باعث شد تا دیگر جوامع دینی (از جمله بهائیان به عنوان بزرگترین جامعه دینی در ایران پس از مسلمانان) از داشتن حقوق شناخته شده محروم گردند. نقض حقوق اقلیت‌ها در جمهوری اسلامی ایران
روحانیون در اوایل انقلاب ۱۳۵۷، با درخواست نمایندگان جامعه‌های غیرمسلمان (همچون: یهودیان، بهائیان و زرتشتیان…) مبنی بر به رسمیت شناخته شدن دین‌هایشان به عنوان دین‌های رسمی کشور مخالفت کردند و بر این اصرار کردند که نامسلمانان باید مشمول «ذمه» به‌شمار روند. در نهایت اصل ۱۳ قانون اساسی با تنها ۶ رأی مخالف (چهار نماینده غیرمسلمان و دو نماینده دیگر) به تصویب رسید. بر طبق این اصل
اعلامیه نود و پنج ماده‌ای مارتین لوتر
اعلامیه لوتر برای اروپای شمالی شروعی بود برای استقلال از اقتدار پاپ که تغییرات شگرفی را در زمینه‌های مذهبی و اجتماعی در این منطقه فراهم آورد، مانند سرپیچی از قوانین پاپ، افول فئودالیسم و گسترش تجارت. در ۲۷ اکتبر ۱۵۱۹ کلیسای کوچک ویتنبرگ با اجتماع کوچک خود از مذهب کاتولیک روی برگرداند. تا سال ۱۵۲۲ اکثر نقاط شهر، به دستورهای لوتری بجای قوانین کلیسای کاتولیک رومی پرداختند. طرفداران لوتر بسرعت افزایش یافتند که رویگردانی اکثر آنان به دلیل نارضایتی عمومی از اعضای کلیسای کاتولیک رومی و فساد و تمایلات دنیوی اعضای آنان بود. مجلس شورای اسلامی
پس از انقلاب مشروطه با تشکیل مجلس شورای ملی در قانون اساسی مشروطه برای اقلیت‌های دینی هم نمایندگانی در نظر گرفته شد. این موضوع پس از انقلاب ۱۳۵۷ هم در قانون اساسی باقی ماند. هم‌اکنون در مجلس شورای اسلامی، زرتشتیان و کلیمیان، هر کدام یک نماینده، مسیحیان آشوری و کلدانی مجموعاً یک نماینده و مسیحیان ارمنی جنوب و شمال هر کدام یک نماینده دارند.نمایندگان اقلیت‌های مذهبی نیز همین سوگند را ذکر می‌کنند و تنها به جای قرآن نام کتاب مقدس خود —اوستا، انجیل یا تورات— را بر زبان می‌آورند. تاریخ کلیسای کاتولیک
هنگامی که کنستانتین در سال ۳۱۲ عهده‌دار امپراتوری روم غربی شد، پیروزی خود را به خدای مسیحی نسبت داد. بسیاری از سربازان ارتش او مسیحی بودند و ارتش او پایگاه قدرت او بود. او با لیسینیوس (امپراتوری بیزانس)، فرمان میلان را صادر کرد که تحمل همه ادیان را در امپراتوری الزامی می‌کرد. این فرمان تأثیر کمی بر نگرش مردم داشت. قوانین جدیدی برای برخی از باورها و اعمال مسیحی تدوین شد. بیشترین تأثیر کنستانتین بر مسیحیت حمایت او بود. او هدایای زیادی از زمین و پول به کلیسا داد و معافیت‌های مالیاتی و سایر شرایط قانونی ویژه را به اموال و خادمان کلیسایی ارائه کرد. مجموع این هدایا باعث شد کلیسا تا قرن ششم بزرگترین مالک زمین در غرب شد. بسیاری از این هدایا از طریق مالیات شدید بر فرقه‌های بت‌پرست تأمین می‌شد. برخی از فرقه‌های بت‌پرست به دلیل کمبود بودجه مجبور به انحلال شدند. وقتی این اتفاق افتاد، کلیسا نقش قبلی فرقه را در مراقبت از فقرا بر عهده گرفت. یک تغییر مهم در این دوره تن‌پوش روحانی‌های مسیحی بود. روحانیان در انعکاس افزایش جایگاه خود در امپراتوری، لباس خاندان سلطنتی، را انتخاب کردند. فرمان میلان
مسیحیت در سال ۳۰۰ میلادی در ارمنستان به رسمیت شناخته شد و کنستانتین اول امپراتور روم نیز در سال ۳۱۳ میلادی فرمان آزادی مسیحیان را صادر کرد. وی از مسیحیان حمایت می‌کرد و هنگام جنگ، اسقفان و روحانیون مسیحی را به همراه داشت تا برای پیروزی او دعا کنند. کنستانتین حتی در سال ۳۳۷ میلادی و کمی پیش از مرگ، در نامه‌ای خطاب به شاپور دوم، چنین نوشت: «در دین آنها ]مسیحیان[ چیزی با طبیعتی ناپسند وجود ندارد، آنها صلحجویانه خداوند را عبادت می‌کنند، چون او از خونریزی خشنود نمی‌شود و تنها از روح پاکی که وقف نیکی و دین است، لذت می‌برد. پس آنها که چنین باور دارند، شایسته احترامند.«وی به شاپور دوم خاطر نشان کرد که در صورت مدارا با مسیحیان، خداوند با او همراه خواهد بود» و به این ترتیب شاپور دوم را به ضرورت حمایت از اتباع مسیحی در ایران، ملزم ساخت. شاپور به اتحاد مسیحیان و به ویژه مسیحیان ساکن نواحی غربی با رومی‌ها، یقین داشت. در واقع برخی مسیحیان ایران نیز امیدوار بودند که تحت حمایت کنستانتین باشند و از محدودیت‌ها و مشکلاتی که حکمرانان پیش از شاپور بر مسیحیان اعمال کردند، در امان بمانند. بدین ترتیب بود که با شروع مقدمات جنگ بین ایران و روم در ثلث آغازین قرن چهارم میلادی، مسیحیان ساکن مرزهای غربی ایران در جنگ با روم شرکت نکردند و حتی برخی به این پیشگویی باور داشتند که پیروزی ایران در جنگ با روم، نشانه‌ای است از غضب خداوند؛ اما بنا بر پیشگویی‌های مذهبی به پیروزی رومی‌ها امیدوار بودند. جنبش‌های نوپدید دینی
در طول تاریخ مخالفت‌هایی با جنبش‌های نوپدید دینی بوده‌است.جنبش ضد فرقه‌ای مسیحی ، که فعالیت خود را در قرن نوزدهم آغاز کرد، بر مبنای تفاوت‌های دینی با بیشتر جنبش‌های نوپدید دینی مخالفت می‌کند. جنبش ضد فرقه‌ای سکولار که در سال‌های دهه ۱۹۷۰ ظهور کرد مخالف برخی از جنبش‌های نوپدید دینی و همچنین برخی از گروه‌های غیر دینی است، چرا که معتقد است آن‌ها از اعضای خود سوء استفاده می‌کنند. کلیسای ارتدکس روسی
در اواسط قرن دهم، یک جامعه مسیحی در بین اشراف روس، تحت رهبری کشیشان بلغارستان و بیزانس، وجود داشت، اگرچه پاگانیسم به عنوان دین غالب باقی مانده بود. شاهزاده خانم اولگا از کی‌یف اولین فرمانروای کیف روس بود که مسیحی شد. نوه او، ولادیمیر از کی یف، روس را رسماً یک کشور مسیحی کرد. اعتقاد عمومی بر این است که مسیحی شدن رسمی کیف روس در سال ۹۸۸ میلادی رخ داده‌است، زمانی که شاهزاده ولادیمیر خودش تعمید داده شد و دستور داد مردم خود را توسط کشیشان امپراتوری روم شرقی تعمید دهند. ایران
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، اسلام شیعه را دین رسمی ایران اعلام کرده‌است. دست کم ۹۰ درصد از ایرانیان، مسلمان شیعه و حدود ۸ درصد از ایرانیان، مسلمان سنی هستند. مسیحیت با بیش از ۳۰۰ هزار پیرو، بهائیت با حداقل ۲۵۰ هزار پیرو، دین زرتشت با حدود ۳۲ هزار پیرو و یهودیت با حدود ۳۰ هزار پیرو، دیگر ادیان موجود در ایران هستند. قانون اساسی این کشور، مسیحیت، مزدیسنا و یهودیت را به رسمیت می‌شناسد. از مهم‌ترین مباحث تشیع در ایران، نوید بازگشت امام دوازدهم و ادای احترام به پیشوای شهید او است. غیبت امام دوازدهم به‌طور غیرمستقیم در افزایش قدرت روحانیت در ایران نقش داشت. روحانیت شیعهٔ ایران، از زمان انقلاب ۱۳۵۷ تاکنون، نیروی غالب سیاسی و اجتماعی در ایران بوده‌است. ملاها به شکل وسیعی در پست‌های مذهبی در ایران، شاغل هستند. شیعیان این کشور در موارد بسیاری به روحانیون متکی هستند و برای اجتناب از گناه، از یک مرجع تقلید، آموزه‌هایی را دنبال می‌کنند. این امور، قدرت روحانیت در ایران را افزایش داد و نقش آنان را به عنوان میانجی الهی تقویت کرد؛ به اندازه‌ای که در اسلام سنی و شیعهٔ نخستین وجود نداشت. کلیسای کاتولیک و آلمان نازی
آدولف هیتلر و چندین نازی کلیدی کاتولیک بودند، اما در جوانی علیه کلیسا شدند. در حالی که ماده ۲۴ پیمان حزبی NSDAP خواستار به رسمیت شناختن مسیحیان و پیمان Reichskonkordat 1933 با واتیکان بود که خواهان تضمین آزادی مذهب کاتولیک‌ها بود، نازی‌ها اساساً با مسیحیت دشمنی داشتند و کلیسای کاتولیک در آلمان نازی با آزار و اذیت روبرو شد. مطبوعات، مدارس و سازمان‌های جوانان بسته شد، اموال مصادره شد. سلسله مراتب کلیسا در تلاش بود تا با دولت جدید همکاری کند، اما در سال ۱۹۳۷ میلادی، پانتئون انیسیلیک متی بلرنندر دولت را به «خصومت اساسی» با کلیسا متهم کرد. مسیحیت اولیه
تعدادی از مذاهب در طول قرون دوم و سوم میلادی در سراسر امپراتوری روم، پیروانی را برای خود جلب کرده‌اند. مراسم نیایش ایزیس و میتراها طرفداران زیادی داشت اما مسیحیان غالباً توسط امپراتوران رومی مورد شکنجه شدیدی قرار می‌گرفتند. امپراتوری روم در مقابل ادیانی که با مذاهب رسمی و خدایان رومی در جنگ نبودند یا تقدیس امپراتور را به زیر سؤال نمی‌برند، با آزاداندیشی و تحمل برخورد می‌کرد. اعتقادات مسیحیان، از جمله اعتقاد آنان به رستاخیز پس از مرگ که ریشه در رستاخیز عیسی مسیح پس از مصلوب شدنش داشت و همچنین شهامت عده ای از مسیحیان در مقابل شکنجه و کشته شدن توسط حکومت روم، افراد و بینندگان بیشتری را به خود جذب می‌کرد. در نهایت به رغم تمام این محدودیت‌ها و سرکوب‌ها، سرانجام پس از ۴ قرن که گاهی شکنجه و تعقیب مسیحیان اوج گرفته و گاهی کاهش می‌یافت، مسیحیت در حدود سال ۵۰۰ میلادی به عنوان دین رسمی این امپراتوری پذیرفته شد. درباره یهودیان و دروغ‌های آنان
در سال ۱۵۱۹ مارتین لوتر در نوشته‌ای به طرفداری از یهودیان پرداخت و برخورد مسیحیان با آنها را نادرست دانست. او همچنین در سال ۱۵۲۳ در مقاله‌ای دیگر در مورد اینکه عیسی یهودی زاده بود مطالبی نوشت. مسیحیت
این دوره ۷۰ سال نخستین سده میلادی را در بر می‌گیرد که خدمت عیسی از سال ۳۰ میلادی در آن گنجانده شده‌است. پس از به صلیب کشیده شدن عیسی در سال ۳۳ میلادی بدست پنطیوس پیلاطس حواریون وی از جملهٔ پطرس، متی و یوحنا به مژده و گسترش این دین پرداختند. از جمله آثاری که در این زمانه به‌نگارش درآمده‌اند انجیل‌های متی، مرقس، لوقا و یوحنا و رساله‌های حواریون هستند که در روزگار دفاعیات مسیحی (۱۵۰–۴۰۰ میلادی) به صورت یک گروه و با فرنام "عهد جدید" گردآوری شدند. این گِردایه با نام "انجیل" نیز شناخته می‌شود. ماینتس
ماینتس در سال ۷۸۲ میلادی اسقف‌نشین و مرکز مهمی در شاخه کاتولیکی مسیحیت شد. اورشلیم
از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۴۸ جمعیت شهر از ۵۲۰۰۰ نفر به ۱۶۵۰۰۰ نفر افزایش یافته، که دو سوم آن یهودیان و یک سوم اعراب (مسلمان و مسیحی) بودند. با بدتر شدن رابطهٔ بین اعراب مسیحی و مسلمانان و جمعیت رو به افزایش یهودیان، اورشلیم شاهد ناآرامی‌های متعددی شد که شاخص‌ترین آن‌ها قیام ۱۹۲۰ جشنواره حضرت موسی بود. در دورهٔ قیمومیت بریتانیا، باغ‌های متعددی در حومهٔ غربی و شمالی شهر احداث شده و دانشگاه‌هایی از جمله دانشگاه عبری تأسیس شدند. کلیسای قبطی کاتولیک
در قرن هفدهم هیئت‌های اعزامی کلیسای کاتولیک غربی به مصر رسید، اولین هیئت پدر (کشیش) فرانسیسکان بود و بعد از آن یک هیئت اعزامی توسط پدر (کشیش) کبوشیین در قاهره در سال ۱۶۳۰ تأسیس شد، بعد از آن در سال ۱۶۷۵ کشیش‌های یسوعیون (کاتولیکهای متعصب) شروع به فعالیت‌های اعزام هیئتهایی بین کشورهای مسیحی نمودند. بعضی از این فرستادگان در استان الصعید مصر ماندگار شدند و توانستند که بعضی از جمعیت‌های قبطی را جذب نموده و به آیین کاتولیک وارد نمایند، در سال ۱۸۶۷ میلادی پاپ در واتیکان دستور تأسیس یک مقر وابسته به پاپ را تحت سرپرستی کشیش (پدر) فرنسیسکان برای این کاتولیکهای جدید را صادر نمود، علاوه بر این قبطی‌های کاتولیک تعدادی از جوانان خودشان را به روم برای تعلیم علوم مسیحیت و آماده شدن برای برعهده گرفتن مأموریت‌های روحانیت برای جامعه در حال رشد خودشان اعزام نمودند. به این ترتیب تعداد مسیحیان کاتولیک در مصر روبه فزونی نهاد، در سال ۱۷۴۱ میلادی اسقف قبطی ارتدوکس اورشلیم الانبا اثناسیوس به آیین کاتولیک گروید، پاپ در واتیکان پاپ بندیکت چهاردهم وی را با سمت جانشین وابسته به خودش موظف و مکلف نمود که از حقوق قبطی‌های کاتولیک مراقبت و محافظت نماید در حالی که جمعیت آن‌ها در آن زمان تقریباً ۲۰۰۰ نفر بیشتر نبود، بعد از مدتی مجدد الانبا اثناسیوس به آیین کلیسای قبطی ارتدوکس بازگشت ولی این امر نتوانست رشد و نمو قبطی‌های کاتولیک را متوقف یا کند نماید. بعد از وی صالح مراغی مسئول اداره امور قبطی‌های کاتولیک ما بین سال‌های ۱۷۴۴ تا ۱۷۴۸ گردید، بعد از آن سه نماینده پاپ در هیئت‌های فرنسیسکانیه اداره امور قبطی‌ها کاتولیک را مدیریت و سرپرستی کردند، بعد از آن اسقف جرجا الانبا آنطونیوس فلیفل در سال ۱۷۵۸ این مسئولیت را عهده‌دار گردید و بعد از وی این مسئولیت به روکسی قدسی در سال ۱۷۸۱ واگذار شد، بدین شکل تا ۱۸۲۴ به‌طور متناوب نمایندگان وابسته به پاپ اداره امور قبطی‌های کاتولیک را عهده‌دار می‌شدند. فرهنگ آرتساخ
ارمنیان، که جزو نخستین پیروان رسمی مسیحیت (از ۳۰۱م) هستند، میراث کهن انگاره‌ها و نمادهای فرهنگ و سنت خود را با مفهوم روحانی آیین جدید تلفیق کردند و در طول روند تکامل نقشها موفق به بیان قوی و آشکار آن‌ها به صورت نمادهای مسیحی شدند. مسیحیت انجیلی
مسیحیت انجیلی یا اونجلیسم شاخه‌ای از پروتستانتیسم با گستردگی جهانی است که جوهر مژده انجیل، مشتمل بر آموزهٔ رستگاری مبتنی بر لطف از طریق ایمان به تاوان عیسی مسیح می‌پندارد. گرویدن یا تجربه تولد دوباره به اعتقاد انجیلی‌ها اصل مهم رسیدن به رستگاری است. انجیلی‌ها این آیین نخستین‌بار در بریتانیا در دهه ۱۷۳۰ پایه‌گذاری شد و در آمریکا طی متدیسم و بیداری بزرگ در سده‌های ۱۸ و ۱۹ محبوبیت یافت. پیتیسم، تسینتسندرف، پرسبیتری و پوریتن‌ها، فلسفه مسیحیت انجیلی را تحت تأثیر قرار داده‌اند. مسیحیت در کره
مسیحیت در کره عمدتاً مشتمل بر دو شاخه اصلی آن است که به ترتیب ۸٫۶ و ۵٫۱ میلیون نفر عضو دارد. اولین بار در سال ۱۶۰۳ دیپلماتی کره‌ای در بازگشت از پکن کتابی از یک مسیونر یسوعی را با خود آورد و تبلیغ کرد. در ۱۷۵۸ شاه یئونگجو چوسان رسماً کاتولیسیسم را آیینی شیطانی اعلام کرد. مسیحیان کره دچار آزار و سختی بودند ولی این باعث بازداشتن مؤمنین نشد. انجمن جهانی بنیادهای مسیحی
انجمن جهانی بنیادهای مسیحی یک سازمان میان فرقه‌ای است که در سال ۱۹۱۹ (میلادی) توسط آن ویلیام بل ریلی "(William Bell Railey)" بنیانگذاری شد. بعد از جنگ جهانی دوم آنها خود را به عنوان مبلغان انجیل (ایوانجلیست) معرفی کردند و موسسه‌ای به نام اعضای جهانی ایوانجیلی را در سال ۱۹۵۱ به وجود آوردند. ارمنی‌های سوریه
وقتی که مسیحیت در سال ۳۰۱ میلادی مذهب رسمی دولت و مردم ارمنستان شد حلب به مرکز مهمی برای زوار ارمنی بر سر راه بیت‌المقدس تبدیل گشت ولی هنوز یک جامعه قابل ملاحظه سازمان یافته‌ای در این شهر ایجاد نکرده بودند. حضور ارمنیان در شهر حلب هنگامی توسعه یافت که در طی پادشاهی ارمنی کیلیکیه در سده دوازدهم میلادی تعداد قابل توجهی از خانواده‌ها و تجار ارمنی در این شهر، ساکن شده و به ایجاد تجارت، اقامت گاه‌ها، مدارس، کلیساها و حوزه اسقفی خود پرداختند. نام کلیسای ارمنی «چهل شهید» در حلب برای اولین بار در سال ۱۴۷۶ میلادی ذکر شده‌است. در سال ۱۶۲۴ میلادی در نتیجه رشد فزاینده جمعیت ارمنی ساکن و زوار ارمنی، حوزه اسقفی شروع به ساخت محله‌ای نزدیک کلیسا نمود که نام اصلیش تا به امروز «هوکِدون» (خانه روحانی) است. این محل به عنوان اقامتگاهی برای زوار ارمنی بر سر راه بیت‌المقدس عمل می‌نمود. صومعه خور ویراپ
در نتیجهٔ کوشش گریگور روشنگر، تیرداد سوم در سال ۳۰۱ میلادی، مسیحیت را دین رسمی کشور اعلام کرد و ارمنیان را به این آیین نو فراخواند. کلیسای کوچک در سال ۶۴۲ میلادی در منطقه [Virap Kirat] توسط نرسس سوم معروف به سازنده ساخته شد. نرسس سوم کلیسای کوچک را به عنوان نشانه ستایش سنت گریگوری برپا ساخت و در طول سده‌ها بارها بازسازی شده‌است. در سال ۱۶۶۲ میلادی، کلیسای بزرگتر به نام «آستواتساتسین مقدس» [St. Astvatsatsin] به معنی (مادر مقدس خدا) در اطراف خرابه‌های کلیسای کوچک قدیمی، صومعه، سالن ناهار خوری و حجره راهبان ساخته شد. مسیحی‌شدن مردمان ژرمن
اولفیلاس، یا ولفیلا، پسر یا نوه یکی از مسیحیان ساداگولتینا (در نزدیکی پارناسوس) در کاپادوکیه بود که توسط گوت‌ها به اسارت درآمده بود. در سال ۳۳۷ یا ۳۴۱ اولفیلاس توسط امپراتور آریان کنستانتیوس دوم برای دعوت گوت‌ها به مسیحیت به نزد آنها فرستاده شد و او اولین اسقف گوت‌ها (آریانی مسیحی) شد. تا سال ۳۴۸ میلادی، یکی از پادشاهان گوت به نام ریکوس پاگان شروع به آزار و اذیت گوت‌های مسیحی کرد، و اولفیلاس و بسیاری دیگر از گوت‌های مسیحی، به داخل مرزهای امپراتوری روم گریختند. کلیسای حواری ارمنی
با پیدایش و گسترش مسیحیت در سده یکم میلادی، آیین اساطیری و باورهای باستانی اقوامی که در تماس با آن قرار گرفتند سست شد و باورهای پیش از مسیحیت به آرامی رو به نابودی نهاد. دین مسیح در محیطی یهودی پدید آمد، سپس در میان مردمان غیر یهودی گسترش یافت. استان‌های شرقی امپراتوری رم و سرزمین کوهستانی ارمنستان از نخستین جاهایی بودند که مسیحیت در آن ریشه دوانید، پیروانی یافت و در نواحی پیرامون خود گستره شد. عشای آنگلیکان
عشای آنگلیکان () یکی از مذاهب مسیحی است که از نظر شما پیروان در رتبهٔ چهارم قرار دارد. این شاخهٔ مسیحیت در سال ۱۸۶۷ میلادی در لندن (انگلستان) پایه‌گذاری شد و اکنون حدود ۸۵ میلیون نفر پیروان آن هستند. این شاخهٔ مسیحیت جزئی از کلیسای انگلستان است و مبانی آن در دکترین آنگلیکان (نوشته شده در ۱۵۷۱ میلادی) ریشه دارد. اسقف اعظم کانتربری در این مذهب نقش محوری دارد و با عنوان «اولی بین برابرها» شناخته می‌شود، اما او بر کلیساهای آنگلیکانی که خارج از کلیسای انگلستان هستند نفوذی اعمال نمی‌کند. رستم گیو
رستم گیو در شش دوره بعد نیز نماینده زرتشتیان بود. در دوره پانزدهم مجلس که قانون تشکیل مجلس سنا تصویب شد، هیچ سهمی برای اقلیت‌های دینی در نظر نگرفتند و همه اعضای سنا می‌بایستی مسلمان می‌بودند. با اعتراض رستم گیو و دیگر نمایندگان اقلیت‌های دینی، دولت لایحه دیگری برای اصلاح قانون مجلس سنا به مجلس برد. رستم گیو پیشنهاد داد که زرتشتیان یک کرسی در مجلس سنا داشته باشند اما این پیشنهاد تصویب نشد. سپس او همراه با آرام بوداغیان نماینده ارامنه شمال و علی‌اکبر ملکی نماینده تبریز پیشنهاد داد اقلیت‌های دینی به صورت نوبتی در هر دوره مجلس سنا یک نماینده داشته باشند و ترتیب آن‌ها بر اساس حروف الفبا باشد: نخست زرتشتیان، سپس مسیحیان و بعد، یهودیان. این پیشنهاد بهه تصویب رسید. رستم گیو خودش در دوره چهارم مجلس سنا در سال ۱۳۴۲ به عضویت این مجلس انتخاب شد. دین در ایران
بر پایهٔ سرشماری سال ۱۳۹۰، وضع دین در ایران این سال، این‌گونه بود: ۹۹٫۹۸٪ مسلمان و ۰٫۰۲٪ به دیگر اقلیت‌های به رسمیت شناخته باور دارند؛ همانند مسیحیت، یهودیت و زرتشت. بر پایهٔ نظرسنجی انجام‌شده توسط مؤسسه جهانی پیمایش ارزش‌ها (WVS) انجام شده ۹۶٫۵٪ درصد از ایرانیان خود را مسلمان می‌دانند. اگرچه بازنمایی واقعی شکاف دینی در ایران مورد اختلاف نظر است چرا که بی‌دینی و بعضی از دیگر ادیان در ایران توسط دولت به رسمیت شناخته نمی‌شوند. بر پایهٔ اطلاعات نامه جهان-که توسط CIA منتشر شده-۹۰ الی ۹۵ درصد از ایرانیان مسلمان، خود را به عنوان شیعه، که مذهب اصلی در ایران است، می‌شناسند و حدود ۵ الی ۱۰ درصد از آن‌ها خود را سنی یا صوفی می‌دانند. یهودیت، مسیحیت و دین زرتشت نیز به رسمیت شناخته شده و حمایت می‌شوند و در مجلس نماینده مخصوص دارند. گروه بین‌المللی حقوق اقلیت‌ها
این سازمان در دهه ۱۹۶۰ توسط گروهی از فعالان و دانشگاهیان که احساس نگرانی ویژه‌ای نسبت به حقوق اقلیت‌ها برای حفظ و توسعه یکپارچگی فرهنگی خود داشتند که در بسیاری از کشورها نقض می‌شد، برای پشتیبانی از حقوق اقلیت‌ها راه اندازی شد. با مطالعه عینی و سازگار قرار دادن نوعی نقض حقوق اساسی به عنوان منشور سازمان ملل متحد تعریف شده‌است. مسیحیان کلدانی
در قرن هفدهم میلادی، هیئت‌های تبلیغ کاتولیسیزم فرانسوی برای تبلیغ این مذهب در میان مسیحیان شرقی به کردستان آمدند. برای فراهم آوردن زمینهٔ فعالیت آن‌ها، پادشاه فرانسه نزد سلطان عثمانی وساطت کرد. تا قبل از این تغییر دینی، به جز ارمنیان پیروی کلیسای گریگوری، دو گروه جمعیتی مسیحی دیگر در میان کردها زندگی می‌کردند. نخست مسیحیان سریانی که عمدتاً در طور عبدین، جزیره و دیگر شهرهای کردستان شمال غربی می‌زیستند و زبان آن‌ها آرامی و عربی بود. این دسته از مسیحیان به کلیسای ارتدکس سریانی متعلق بودند و یعقوبی نیز نامیده می‌شدند. دستهٔ دوم مسیحیان آشوری (آشوری) بودند که اگرچه در زبان با گروه اول مشترک بودند، اما پیروی کلیسای نسطوری بودند. میسیونرهای کاتولیک فرانسوی تقریباً نیمی از گروه دوم یعنی آشوری‌های ساکن نواحی غرب کردستان را به مذهب کاتولیک گرواندند. این دسته از آشوریان پس از گرویدن به کاتولیسیزم، کلدانی نامیده شدند. اسلام در اتریش
اسلام در اتریش نام یک اقلیت دینی در کشور است. در سال ۲۰۱۰ حدود ۴۰۰٬۰۰۰ تا ۵۰۰٬۰۰۰ مسلمان در اتریش تخمین زده می‌شود، که در حدود ۶٪ از کل جمعیت اتریش است. اکثر مسلمانان در طول دههٔ ۱۹۶۰ به عنوان کارگران مهاجر از ترکیه، بوسنی و هرزگوین همچنین جوامع عربی و پاکستان به اتریش وارد شده‌اند. اسلام از سال ۱۹۱۲ یکی از دین‌های رسمی اتریش بوده‌است. قانون اسلام (Islamgesetz)، توسط امپراتور فرانتس یوزف یکم و پس از الحاق بوسنی و هرزگوین به اتریش، به مجموعه قوانین این کشور اضافه شد. تعاریف سفیدپوست بودن در ایالات متحده آمریکا
از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۴۴، اعضای جوامع عرب آمریکایی در ایالات متحده از طریق به رسمیت شناخته شدن رسمی به عنوان سفیدپوست خواهان تابعیت این کشور شدند. در این دوره، دادگاه‌ها در تعریف اعراب به عنوان سفیدپوست ضدونقیض عمل کردند، به بعضی‌ها شرایط تابعیت را اعطا کردند، در حالی که دیگران را رد می‌کردند؛ بنابراین، در نیمه اول قرن بیستم، بسیاری از اعراب به عنوان شهروندان «سفیدپوست آمریکایی» تابعیت کسب کردند شدند، در حالی که دیگران به عنوان «بیگانگان غیرسفید» اخراج شدند. مسیحیت کاریزماتیک
در حالیکه پنطیکاست‌های سنتی تر در خلال شکل‌گیری جوامع بزرگتر مسیحی به حاشیه رانده می‌شدند، از سال ۱۹۶۰ باورهای پنطیکاستی شروع به نفوذ در فرقه‌های جریان اصلیِ پروتستان کردند و این رخنه از سال ۱۹۶۷ در کلیساهای کاتولیک نیز شروع شد. پذیرش باورهای پنطیکاستی در کلیساهای سنتی ترِ زمانه منجر به شکل‌گیری نهضتی شد به نام نهضت کاریزماتیک. کاریزماتیک‌ها کسانی بودند که در مسألهٔ عطایای روح القدس، با پنطیکاستی‌ها هم عقیده بودند، اما در زمرهٔ فرقه‌های جریان اصلی باقی ماندند. همچنین کاریزماتیک‌ها بر خلاف پنطیکاستی‌ها، بیشتر بدین عقیده معتقدند که «تکلم به زبانها» شرط لازم برای تعمید گرفتن از روح القدس نیست. این نهضت منجر به ایجاد کلیساهای مستقلِ کاریزماتیک-افانگلیش (انجیلی) شد که تأکید بیشتری بر مسألهٔ نزول روح القدس داشتند. کلیسای Calvary Chapel در کالیفرنیای ایالات متحده، یکی از اولین کلیساهای کاریزماتیک-افانگلیش است که در سال ۱۹۶۵ تأسیس شده. با این خط مشی، کلیسای Jesus Army نیز در سال ۱۹۶۹ در انگلستان، تأسیس شد. امروزه در سراسر جهان کلیساهای بسیاری که پیرو نهضت کاریزماتیک هستند، تأسیس شده‌اند. تاریخ کلیسای کاتولیک
علیرغم این آزارها، تبلیغ مسیحیت انجیلی ادامه یافت و منجر به فرمان میلان شد که مسیحیت را در سال ۳۱۳ قانونی کرد و در سال ۳۸۰ مسیحیت به دین رسمی امپراتوری روم تبدیل شد. دین‌های ابراهیمی
مسیحیت در ابتدا فرقه‌ای از یهودیت شناخته می‌شد و سپس در قالب یک دین جداگانه تکامل یافت. عیسی شخصیت محوری این دین است و کتاب‌های مقدس مسیحیان با عنوان انجیل شناخته می‌شود. چندین نگارش مختلف از انجیل وجود دارد. پاتریک فرانسیس هیلی
اگرچه پیشینه دو نژادی هیلی در طول زندگی او به‌طور گسترده‌ای شناخته شده نبود، در اواسط قرن بیستم علاقه دوباره ای به تاریخ او وجود داشت. در اوایل دهه ۱۹۵۰، آلبرت اس. فولی، جامعه‌شناس یسوعی، شروع به تحقیق در مورد تاریخچه خانواده هیلی کرد که در کتابی در سال ۱۹۵۴ که نژاد مختلط آنها را توصیف می‌کرد، به اوج خود رسید. در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰، دانشگاه جورج تاون شروع به شناسایی عمومی هیلی به عنوان سیاه‌پوست کرد. کریسمس
آنچه پیرامون میلاد عیسی مسیح از مَتّی و لوقا نقل شده در انجیل برجسته‌تر است، نوشته‌های نخستین پیرامون مسیحیت چندین روز را برای تولد مسیح ذکر کرده‌اند. نخستین جشن ثبت شده برای کریسمس در رم در سال ۳۳۶ صورت گرفت.در رویکرد جنجالی مسیحیت آریانیسم در سده چهارم، کریسمس نقش مهمی دارد. در آغاز قرون وسطی، خاج‌شویان بر کریسمس سایه انداخت. این جشن با تاجگذاری کارل بزرگ در روز کریسمس در حدود سال ۸۰۰ کاملاً فراگیر شد. اما از آنجاکه مراسم با می‌خواری فراوان و دیگر رفتارهای ناشایست همراه شد، پارسایان در سده ۱۷ام میلادی کریسمس را ممنوع اعلام کردند. این جشن در سال ۱۶۶۰ به عنوان یک تعطیلی رسمی باقی ماند اما با چشم بد و مایه بی آبرویی به آن نگاه شد. در آغاز سدهٔ ۱۹ میلادی، با پیدایش جنبش آکسفرد در کلیسای انگلیس، کریسمس دوباره رونق گرفت. چارلز دیکنز و دیگر نویسندگان با تأکید بر اینکه کریسمس یک جشن خانوادگی، مذهبی و وسیله‌ای برای دادن هدیه است جلوه اجتماعی تازه‌ای به آن بخشیدند و باعث فراموشی گذشتهٔ آن شدند. مسیحیت گوت‌ها
پس از سال ۴۹۳ میلادی، پادشاهی استروگوت‌ها شامل دو منطقه در، ایتالیا و بیشتر سرزمین بالکان می‌شد که دارای کلیساهای بزرگ آریانی بود. آریانیسم در فاصله زمانی بین محکومیت آن در امپراتوری روم و فتح آن توسط استروگوت‌ها در میان رومی‌های ایتالیا حضور خود را حفظ کرده بود. با این حال، از آنجایی که آریانیسم در ایتالیا توسط گوت‌ها که از بالکان آمده بودند تقویت شد، کلیسای آریان در ایتالیا در نهایت در سال ۵۰۰ میلادی خود را «کلیسای گوت‌ها» نامید. کلیسای عیسی مسیح قدیسان آخرالزمان
سرانجام در سال ۱۸۳۰ پس از به دست آوردن این الواح و ترجمه آن‌ها این کتاب‌ها به عنوان [کتاب مورمون: گواهی دیگر بر عیسی مسیح] انتشار یافت. اگر چه ژورف اسمیت از شرایط تحصیلی خوبی برخوردار نبود، اما با پیدا کردن عینک مخصوص در کنار الواح طلایی و گذراندان سه سال موفق به ترجمه متون شد و در انتها الواح طلایی را به فرشته باز پس داد. ژوزف اسمیت و برادرش، هیرام اسمین از طرف حکومت ایالتی ایلینوی بازداشت و در سال ۱۸۴۴ توسط افرادی مسلح که به زندان نفوذ کردند، کشته شدند. بدین شکل ژوزف اسمیت به عنوان اولین شهید کلیسای عیسی مسیح مقدسین آخرین زمان نیز نام گرفت. اسپانیا
طبق قوانین اسلامی، مسیحیان و یهودیان به عنوان اقلیت مذهبی شناخته شدند و به مسیحیان و یهودیان اجازه داده شد تا به عنوان اهل کتاب رسوم دینی خود بپردازند اما آن‌ها باید مالیات ویژه‌ای را می‌پرداختند و نسبت به مسلمانان از حقوق اجتماعی پایینتری برخوردار بودند. کلیسای کاتولیک
کلیسای کاتولیک رسماً در سال ۱۹۶۵ میلادی، اصل اعتقادی قدیمی در الهیات کاتولیک، مبنی بر اینکه «یهودیان جمعاً گناه مصلوب‌شدن عیسی مسیح را بر شانه دارند» را مطرود اعلام کرد. این اصل منجر به قرن‌ها آزار و اذیت یهودیان در جوامع مسیحی شده بود. حقوق اقلیت‌ها
در کنفرانس صلح ورسای، شورای عالی کمیته، در کشورهای جدید و حمایت از اقلیت‌ها را تأسیس کرد. همه ایالات جانشین جدید، مجبور به امضای معاهدات حقوق اقلیت‌ها به عنوان پیش شرط به رسمیت شناختن دیپلماتیک شدند. هر چند که ایالات جدید به رسمیت شناخته شده بودند، آن‌ها قبل از امضای معاهده صلح نهایی به وجود نمی‌آمدند. مسئله حقوق آلمانی و لهستانی نقطه اختلاف بود و به عنوان حقوق لهستانی در آلمان در مقابل حقوق اقلیت آلمانی در لهستان به صورت محافظت نشده باقی‌ماند. همان‌طور که بسیاری از اصول اتخاذ شده توسط اتحادیه، معاهدات اقلیت بخشی از رویکرد آرمانگراهای ویلسون به روابط بین‌الملل و با مجمع خود، معاهدات بین‌الملل به‌طور فزاینده‌ای توسط دولت‌های مربوطه نادیده گرفته می‌شد، تا اینکه کل سیستم در اواخر سال ۱۹۳۰ عمدتاً فرو پاشید. با وجود شکست سیاسی اساس قوانین بین‌الملل آن‌ها باقی‌مانده است. پس از جنگ جهانی دوم، اصول قانونی در منشور سازمان ملل و میزبان از معاهدات بین‌الملل حقوق بشر گنجانیده شد. مسیحیت اولیه
در سال ۳۱۲، کنستانتین در حالی که به طرف روم می‌رفت تا آن را از رقیب پس بگیرد، اعلام کرد که علامت مسیحیت را روی خورشید دیده‌است و جمله «شما با این علامت پیروز خواهید شد»، را به لاتین روی آن خوانده‌است. روی پل میلویان بر روی رودخانه تیبر، ارتش کنستانتین، به پیروزی رسید. در طول مدت کوتاهی، مسیحیت به عنوان مذهب رسمی امپراتوری روم، جایگاه خود را تثبیت کرد. حوزه‌های انتخابیه مجلس شورای اسلامی برای اقلیت‌های دینی
طبق اصل ۶۴ قانون اساسی، زرتشتیان و کلیمیان هر کدام یک نماینده و مسیحیان آشوری و کلدانی مجموعاً یک نمایند و مسیحیان ارمنی جنوب و شمال هرکدام یک نماینده انتخاب می‌کنند. کلیسای پروتستان اعتراف آگسبورگ در اتریش
شورای کلیسایی آ. ب وها. ب. در سال ۱۹۴۹ تصمیم گرفتند یک قانون اساسی کلیسایی جدید را وضع کنند. پس از جنگ جهانی دوم، ۸۰ هزار پناهنده به کلیسای اتریش پیوستند. در سال ۱۹۶۱، برای اولین بار، کلیسا قانون آزادی کامل در قانون به اصطلاح پروتستان (قانون فدرال در رابطه با روابط خارجی حقوقی کلیسای انجیلی) دریافت کرد. این قانون بخشی از قانون اساسی است. پس از جنگ جهانی دوم در کلیسای انجیلی AB در اتریش، مشارکت زنان مجاز شد. برکت دادن به زوج‌های همجنسگرایان در مراسم شام ربانی در کلیسای انجیلی AB در اتریش امکان‌پذیر است. تاریخ کلیسای کاتولیک
پس از سقوط امپراتوری روم غربی در سال ۴۷۶، مسیحیت سه‌گانه با آریانیسم برای تبلیغ دین و ارائه آن به قبایل بربر باهم به رقابت پرداختند. در سال ۴۹۶ کلوویس اول، پادشاه بت‌پرست فرانک‌ها، به مسیحیت گروید و این آغاز افزایش مداوم ایمان در غرب بود. خدا در مسیحیت
عصر اواخر قرن دوم تا آغاز قرن چهارم (تقریباً ۱۸۰ – ۳۱۳) معمولاً بنام «عصر کلیسای بزرگ» و هم‌چنین عصر ماقبل نایسین یاد می‌شود، پیشرفت‌های چشم‌گیر خداشناسی و توحید و ترتیب تعدادی از تعالیم عیسویت در آن رخ داد. تکریت
تکریت قبل از اسلام مرکز مسیحیان یعقوبی بود. نخستین بار در سال ۱۳ قمری پای مسلمانان به این شهر باز شد. در قرن هفتم قمری نیز هلاکو مسیحیان شهر را قتل‌عام کرد و کلیسای آنان را در اختیار مسلمانان گذاشت. ابن حوقل در قرن چهارم نیز می‌گوید اکثریت اهالی تکریت مسیحی می‌باشند و صومعه‌ی بزرگی در آن شهر دارند. امروزه ساکنان اصلی شهر تکریت اعراب ،کردها ، ترکمانان می‌باشند. ایران
نخستین برخورد ایرانیان با مسیحیت را می‌توان دیدار سه مغ با عیسی نوزاد دانست. پادشاهی یزدگرد یکم که کلیسای مشرق را به رسمیت رساند، برای مسیحیان ایران، نقطهٔ عطفی بود. این کارش، منجر به دایر شدن کلیسای ایرانی شد که در سال ۴۲۴ م، استقلال خود را از کلیسای روم اعلام کرد. همچنین در دوره‌هایی، بیزانس تلاش کرد تا در توجه به مسیحیان ایران، در این کشور مداخله کند. سپس پیمان‌هایی میان دو امپراتوری بسته شد که مدارای مذهبی را برای مسیحیان در ایران و زرتشتیان در سرزمین‌های بیزانس فراهم می‌کرد. نقض حقوق مسیحیان در جمهوری اسلامی ایران
وی در ۱۱ تیر ۱۳۷۳ و چند روز پس از ترور شدن کشیش مهدی دیباج، با چند گلوله ترور و کشته شد؛ با این حال، علی‌اکبر ولایتی، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در دیدار با گزارشگر ویژه موضوعی کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد یعنی عبدالفتاح امور ادعا کرد که در جمهوری اسلامی، اقلیت‌های دینی از آزادی کامل برخوردارند و بر اساس رأفت اسلامی، در برخی از موارد، امتیازاتی حتی بیشتر از مسلمانان به آنان داده شده‌است». نمایندگان مسیحی در مجلس شورای ملی ایران
اعطای حق داشتن یک نماینده مجلس برای مسیحیان ایرانی پس از مشروطیت، برای اولین بار در تاریخ کشورمان در ماده هفتم نظامنامه انتخابات دو درجه ای مصوب دهم تیرماه ۱۲۸۸ هجری شمسی پس از استبداد صغیر و فتح تهران، صورت پذیرفت. مسیحی‌شدن مردمان ژرمن
فرانک‌های پاگان که از قرن سوم به گُل مهاجرت کرده بودند همراه با مروونژی‌ها در روز کریسمس در سال ۴۹۸ به کلیسای کاتولیک گرویدند، پس از نبرد تولبیاک، زمانی که کلوویس یکم مسیحی ش شد و در رنس غسل تعمید یافت. جزئیات این رویداد توسط گریگوری تور نقل شده‌است که سال‌ها بعد در قرن ششم آن‌ها را ثبت کرد. پس از تغییر دین، او فرانک‌ها را به عنوان دشمن بدعت‌گذاران و بربرهای آریانی معرفی کرد. با این حال، شواهد نشان می‌دهد که کلوویس در ایجاد اختلاف مذهبی بین ویزیگوت‌های آریانی و گالو-رومی‌ها شکست خورده‌است و هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که مذهب انگیزه جنگ‌های او بوده‌است. بسیاری از اشراف فرانک در گرویدن به مسیحیت از کلوویس پیروی کردند، اما گرویدن همه رعایای او پس از تلاش‌های بسیار و در برخی مناطق طی دو قرن بعدی اتفاق افتاد. "وقایع‌نگاری سنت دنیس" نقل می‌کند که پس از تغییر دین کلوویس، تعدادی از پاگان‌ها که ناراضی بودند در اطراف راگناچار که نقش مهمی در به قدرت رسیدن اولیه کلوویس ایفا کرده بود، گرد آمدند. اگرچه متن در مورد علت دقیق آن نامشخص است، کلوویس راگناچار را اعدام کرد. در درجه اول به دلیل کار شبکه رو به گسترش صومعه‌ها، بر بخش‌هایی که بر پذیرش مسیحیت مقاومت می‌کردند غلبه شد. پلی‌نزی
از آغاز دهه ۱۸۲۰ تعداد زیادی از مبلغین مسیحی در جزایر سرگرم فعالیت بودند و گروه‌های زیادی را به مسیحیت گرواندند. این منطقه به ندرت تبدیل به یکی از مسیحی‌ترین نواحی جهان شد. نسل‌کشی یونانیان
در استرالیا این موضوع در ۴ می ۲۰۰۶ در پارلمان ویکتوریا توسط وزیر دادگستری استرالیا، جنی میکاکوس، به بحث گذاشته شد. و در نهایت در ۳۰ آوریل ٬۲۰۰۹ مجلس پارلمان جنوب استرالیا قانونی را به تصویب رساند که بر مبنای آن «مرگ ۳٫۵ میلیون نفر مسیحی آشوری، ارمنی و یونانی مستقر در منطقهٔ آناتولی که بعدها جزئی از امپراتوری عثمانی گردید با روش‌هایی چون قتل، تبعید، گرسنگی و کشتار تا سال ۱۹۲۳» با عنوان "نسل‌کشی" به رسمیت شناخته شد. کلیسای پروتستان اعتراف آگسبورگ در اتریش
در قرن نوزدهم، کلیسای پروتستان در اتریش توانست همچنان به ایجاد مدارس، کلیساها و بیمارستان‌ها ادامه دهد. از سال ۱۸۴۸، حق نقش اقلیتی برای کلیساهای پروتستان وجود داشت. توسط امپراتور فرانتس ژوسف در ۸. آوریل ۱۸۶۱ مجوز پروتستان صادر شد. برای اولین بار کلیسای پروتستان با این قانون برابری نسبی قانونی بدست آورد. ساختار کلیسا در چهار مرحله تنظیم شد: کلیسا، ارشدیت، اعضای فوق‌العاده و اعضای عادی. تاریخ یهودیان در آرژانتین
اولین حضور یهودیان در آرژانتین، به زمان تأسیس این کشور باز می‌گردد. بسیاری از یهودیان اولیه به تدریج در بین اکثریت مردم حل شدند. بعد از اینکه آرژانتین استقلال خود را از اسپانیا به دست آورد، تبعیض مذهبی علیه یهودیان قطع شد. بسیاری از یهودیان اولیه مارانوهایی بودند که در ظاهر مسیحی بودند ولیکن در خفی به دین یهودیت ادامه می‌دادند. اولین عروسی یهودی ثبت شده در بوئنوس آیرس در سال ۱۸۶۰ میلادی بود. در اواخر قرن ۱۹ یهودیان اشکنازی با تعداد زیاد از روسیه و لهستان به آرژانتین مهاجرت کردند. یهودیان روسی در زبان اسپانیایی روسوس نامیده می‌شدند. در شرایط بد اقتصادی یهودیان مهاجر از بارون موریس دو هیرش تقاضای کمک کردند که او سازمان JCA را تأسیس کرد. این سازمان در اوج قدرت خود ۶۰۰۰۰۰ هکتار زمین داشت و بیش از ۲۰۰۰۰۰ یهودی را استخدام کرده بود. هیرش بعد از مرگ همسرش تمامی وقت خود را به فعالیتهای یهودی اختصاص داد و تعداد زیادی از یهودیان را به آرژانتین برد و مزارع کشاورزی ایجاد کرد. مهاجرت گسترده یهودیان به آرژانتین باعث درگیریها با مردم محلی شد. مسیحیان آرژانتین دارای دید بسیاری منفی نسبت به یهودیان بودند. در سال ۱۹۱۹ درگیریهایی بین مردم و یهودیانی که متهم به حمایت از کمونیسم شده بودند درگرفت. اقلیت
در قرن نوزدهم میلادی درکی درست از همجنسگرایی زنانه، همجنسگرایی مردانه، دوجنسگرایی و تراجنسیتی در مردم به‌عنوان یک گروه اقلیت در جهان غرب به‌دست آمد. در حال حاضر از اصطلاح دگرباشی به‌عنوان مخففِ عام برای نام‌بردن از این هویت‌ها استفاده می‌شود. دگرباشی هنوز در بسیاری از تمدن‌ها، گونه‌ای ناهنجاری تلقی می‌شود. هوموفوبیا، "همجنس‌گراهراسی" و "همجنس‌گراستیزی" نیز دامنه‌ای از نگرش‌های منفی شامل ترس و بیزاری از یا تبعیض نسبت به همجنسگرایان است. مسیحی‌شدن مردمان ژرمن
در قرن چهارم، روند اولیه مسیحی شدن مردمان‌گوناگون‌ژرمن، تا حدی به واسطه نفوذ امپراتوری روم که یک نظام مسیحی بود در میان پاگان‌های اروپایی تسهیل شد. تا زمان سقوط امپراتوری روم غربی، قبایل ژرمنی که به آنجا مهاجرت کرده بودند (به استثنای ساکسون‌ها، فرانک‌ها و لمباردها) به مسیحیت گرویده بودند. بسیاری از آنها، به ویژه گوت‌ها و وندال‌ها آریانیسم را به جای تثلیث پذیرفتند. شورای نخست نیقیه یا "ارتدکس") که مسیحیت خلقیدونی به جزم‌اندیشی در اعتقادنامه نیقیه را تعریف کرده‌است. ظهور تدریجی مسیحیت ژرمنی، به‌ویژه در میان گروه‌های مرتبط با امپراتوری روم، گاهی داوطلبانه بود. از قرن ششم، مردم‌ژرمن توسط مبلغان کلیسای کاتولیک تغییر مذهب دادند (یا از آریانیسم به کاتولیک گرویدند). کلیسای ارتدکس در آمریکا
مسیحیت در سال ۱۷۹۴ توسط ۸ راهب روسی وارد آلاسکا شد که بخشی از مأموریت مسیحی‌ای بود که کافران سیبری و چین و کوره را مد نظر داشت. در آن زمان آلاسکا کماکان یک سرزمین روسی بود ولی بعد از اینکه در سال ۱۸۶۷ به ایالات متحده آمریکا فروخته شد، از آنجا مبلغین ارتدکس در همه جای قاره آمریکای شمالی پراکنده شدند. در سال ۱۸۷۲ اسقف ارتودوکس از سیتکا در آلاسکا به سان فرانسیسکو منتقل شد و بار دیگر در سال ۱۹۰۵ از آنجا به نیویورک منتقل شد و بسیاری از کاتولیک‌های شرق تبار، مهاجران مجارستانی و کولیهای روس با آن ترکیب شدند، همچنین روحانیون ارتدکس کلیساهای محلی را برای حمای از مهاجرانی که از روسیه، اوکراین، یونان، صربستان، آلبانی، رومانی، بلغارستان و سوریه سازماندهی کردند. مسیحیت در فیلیپین
بسیاری از فیلیپینی‌ها در سال ۲۰۲۱، ۵۰۰ سال حضور مسیحیت در فیلیپین را جشن می‌گیرند و پاپ فرانسیس ۱۶ مارس، روزی که ماژلان کاتولیسیزم را وارد این کشور کرد را با یک عشای ربانی گرامی داشت. شام آخر (مستند ایرانی)
مسیحیان سوریه اقلیتی در سوریه که حضورشان قدمت چند هزار ساله دارد و با ورود اسلام سالیان سال همزیستی مسالمت‌آمیزی هم داشته‌اند، اما حالا دستخوش وحشیانه‌ترین رفتارها از جانب عده‌ای شده‌اند که آن‌ها نیز خود را مسلمان می‌خوانند. پس از شروع اختلافات و درگیری‌ها در سوریه آتش جنگ، پیروان این دین را نیز در برمی گیرد و صلح و آرامش از زندگی ایشان می‌رود. پروتستانتیسم
در سال ۱۵۲۹ شاهزاده‌های آلمانی طرفدار دو مکتب کلیسای روم و کلیسای لوتران در دومین جلسه معروف به «Diet of Speyer» گرد هم آمدند. فردیناند شاهزاده اتریش با کمک اکثریت کاتولیک موفق به اجرای طرحی شد که براساس آن هرگونه تغییرات 'دیگر' در قانون اساسی دینی ایالات ممنوع شد. همچنین طبق این طرح تمامی حقوق ملکی و امور عبادی در مناطق پروتستان به کاتولیک‌ها واگذار می‌شد، درحالی که پروتستان‌ها در ایالات کاتولیک از چنین حقی محروم بودند. شاهزاده‌های شش ایالت و چهارده شهر آزاد طرفدار کلیسای لوتران که توان وتو کردن این تصمیم را نداشتند، 'اعتراض نامه' معروف خود را تدوین کردند. آنها در ۱۹ آوریل این اعتراض‌نامه را به امپراتور کارل پنجم، برادر فردیناند، تقدیم کردند و با این اقدام لقب برجسته پروتستان را برای خود به ارمغان آوردند، که از آن زمان تا کنون بخش عمده‌ای از عالم مسیحیت را به خود جذب کرده‌است. در آغاز سده ۲۱ (میلادی) شمار پیروان مکتب پروتستانیسم به ۳۵۰میلیون نفر می‌رسید. نمایندگان مسیحی در مجلس شورای ملی ایران
اگرچه تا پنجاه و چهار سال بعد، به سبب ترکیب جمعیتی، این نماینده همیشه از ارامنه ایران انتخاب می‌شد، اما بنیان اولیه ورود اقلیت‌های دینی به مجلس بود و بعدها، با پیگیری‌های مداوم کلدانیان و آشوریان و موافقت افزایش این تعداد نمایندگان مسیحیان پس از ادغام مجلس سنا در مجلس شورای ملی و تغییراتی در قوانین در سال ۱۳۳۶، یک کرسی مستقلاً به آشوری - کلدانی‌ها تعلق گرفت که تا به امروز ادامه دارد؛ و اولین نماینده آشوری- کلدانی‌ها در دوره بیستم مجلس شورای ملی انتخاب شد، اما به سبب باطل شدن انتخابات، بالاخره در سال ۱۳۴۲ خورشیدی (۱۹۶۳ میلادی) در دوره بیست و یکم مجلس شورای ملی، این امر محقق شد. مسیحیت در جمهوری آذربایجان
مسیحیت در جمهوری آذربایجان به عنوان یک دین اقلیت شناخته می‌شود، که بیشتر ارمنیان وابسته به کلیسای جامع حواریون ارمنی منطقه قره باغ در آنجا سکونت می‌کنند، در داخل جمهوری آذربایجان نیز به دلیل سلطه بیش از یک سده توسط روسیه، و مهاجرت مردم روس، کلیساهای مخصوص به خود را در بیشتر شهرهای بزرگ این کشور مخصوصا باکو دارند. و در سال ۱۹۹۸ میلادی مسیحیان جمهوری آذربایجان در حدود ۲٫۵٪ از جمعیت این کشور برآورد شدند که وابسته به کلیسای ارتدوکس روسی بودند. اولین کلیسای کاتولیک نیز در سال ۲۰۰۷ در شهر باکو افتتاح شد. مسیحیت خلقیدونی
مسیحیت خلقیدونی یا مسیحیت کلسدونی اشاره به شاخه ای از مسیحیت است که از نظرات کلامی و باورهای شورای خلقیدون، شورای چهارم سراسری مسیحیت که در سال ۴۵۱ برگزار شد، تبعیت می‌کند. مسیحیت خلقیدونی تعریف مسیح‌شناسانه شورای خلقیدون که شامل وحدت دو طبیعت (الهی و انسانی) مسیح در یک حقیقت وجودی به نام عیسی مسیح که به عنوان یک شخص واحد شناخته می‌شود را می‌پذیرد. همچنین اعتقادنامه نیقیه را نیز قبول دارد در نتیجه باور به مسیحیت خلیقدونی باور به مسیحیت نیقیه نیز هست. تاریخ مسیحیت
مسیحیت در سرزمین شام در میانه سده نخست پس‌از میلاد٬ ظهور کرد. مسیحیت در ابتدا از اورشلیم در سراسر خاور نزدیک به مناطقی مانند سوریه، آشوریه، بین النهرین، فینیقیه، آسیای صغیر، اردن و مصر گسترش یافت. در سده چهارم پس‌از میلاد٬ به صورت دین رسمی سرزمین‌های ارمنستان قدیم و گرجستان قدیم نهاده‌شد. سپس امپراتوری اکسومیت و در ادامه٬ امپراتوری روم٬ مسیحیت را به عنوان دین رسمی برگزیدند. کریسمس
مسیحیان نخستین، زادروز مسیح را در ۱۴ نیسان (پسح) جشن می‌گرفتند. از آن جایی که پسح در ۱۴ ام ماه بود به آن "چهاردهمی" یا "Quartodecimal" می‌گفتند. تمام رویدادهای مربوط به مسیح حتی مصائب مسیح در این روز بزرگداشت می‌شود. گفته می‌شود که احتمالاً این تاریخ‌ها مربوط به تقویم محلی کورینتوس است. ترتولیان (مرگ در سال ۲۲۰ میلادی) که در بخش لاتین شمال آفریقا زندگی می‌کرد گفته‌است که بزرگداشت مصائب مسیح در ۲۵ مارس صورت می‌گرفته. در سال ۱۶۵ پاپ سوتر عید پاک را اختراع کرد از این رو بزرگداشت رستاخیز مسیح به یک یکشنبه از سال تغییر پیدا کرد و تاریخ مصائب مسیح به آدینه نیک منتقل شد. مطابق فرضیات، جشن "چهاردهمی" در برخی مناطق همچنان ادامه داشت با این تفاوت که دیگر این جشن را مرتبط با حلول مسیح می‌دانستند. تاریخ کلیسای کاتولیک
در ابتدا، مسیحیان در کنار یهودی‌ها به عبادت ادامه می‌دادند، که مورخان آن را مسیحیت یهودی می‌نامند، اما در بیست سال پس از مرگ عیسی، روز یکشنبه به عنوان اولین روز عبادت در نظر گرفته شد. هنگامی که مبلغانی مانند پولس رسول شروع به تغییر دین غیر یهودیان کردند، مسیحیت از شیوه‌های یهودی دور شد تا خود را به عنوان یک دین جداگانه معرفی کند، هرچند مسئله پولس و یهودیت امروزه هنوز مورد بحث است. برای حل اختلافات اعتقادی بین جناح‌های رقیب، حوالی سال ۵۰ حواریون اولین شورای کلیسا، شورای اورشلیم را تشکیل دادند. این شورا تأیید کرد که غیریهودیان می‌توانند بدون اتخاذ تمام قانون موسی مسیحی شوند. تنش‌های فزاینده به زودی منجر به جدایی شدیدتری شد برای مثال در زمانی که مسیحیان از پیوستن به شورش بارکوخبا در سال ۱۳۲ امتناع کردند برخی از گروه‌های مسیحیت تعامل با یهودیان را حفظ کردند. مسیحی‌شدن مردمان ژرمن
بین سالهای ۳۴۸ و ۳۸۳، اولفیلاس کتاب مقدس را به زبان گوتی ترجمه کرد. بنابراین برخی از مسیحیان آریانی در غرب از زبان‌های بومی، در این مورد از جمله زبان گوتی و لاتین، برای موارد مذهبی استفاده می‌کردند. مریدان مسیح
تأسیس فرقه مریدان مسیح (Disciples of Christ) به عنوان یکی از زیر شاخه‌های مذهب پروتستان درآمریکا به سال ۱۸۰۰ بازمی گردد و بیشتر پرسبی‌ترین ها بودند که این فرقه را پایه‌گذاری کرده و به تکامل آن کمک کردند. آزار مسیحیان
آزار و اذیت مسیحیان به‌طور خاص در دوران امپراتوری روم، که بر اکثر سرزمین‌هایی که مسیحیان در آن گسترش یافته بودند تسلط پیدا کرد بیشتر شد. این موضوع از قرن اول تا قرن چهارم، زمانی که فرمان امپراتور کنستانتین، به نام فرمان میلان در ۳۱۳ به پایان رسید ادامه داشت، ولی این دوره آزار و اذیت مسیحیت تبدیل به نقطه عطف مهمی در تاریخ گردید. مسیحیت در اروپا و امپراتوری روم
بزرگ‌ترین حادثه‌ای که در قرن چهارم میلادی اتفاق افتاد، موضوع طرفداری کنستانتین امپراتور روم از مسیحیان در سال ۳۱۳ میلادی بود. مسیحیت
در سال ۳۱۲، کنستانتین در حالی که به طرف روم می‌رفت تا آن را از رقیب پس بگیرد، اعلام کرد که نشان مسیحی را روی خورشید دیده‌است و جملهٔ «شما با این علامت پیروز خواهید شد»، را به لاتین روی آن خوانده‌است. روی پل میلویان بر روی رودخانهٔ تیبر، ارتش کنستانتین، به پیروزی رسید. در مدت کوتاهی، مسیحیت به عنوان مذهب رسمی امپراتوری روم، جایگاه خود را تثبیت کرد. کنستانتین در سال ۳۲۵ شورای را در شهر ننقیه دایر کرد که در آن نزدیک ۳۰۰ اسقف شرکت کردند. طی این شورا بررسی جامعی بر روی کتاب مقدس (عهد عتیق و عهد جدید{انجیل}) انجام گرفت. تلاش‌های تحقیقاتی این شورا در نهایت منجر به استخراج مفاهیم پایه‌ای «ایمان مسیحی» گردید. این مفاهیم پایه تحت عنوان «اعتقاد نامه نیقیه» منتشر و در دسترس عموم قرار گرفت. مسیحی‌شدن لهستان
هر چند گسترش مسیحیت در بین لهستانی‌ها چندین قرن به طول انجامید اما طی چندین دهه لهستان به عنوان یک کشور مسیحی توسط پاپ و امپراتوری روم مقدس به رسمیت شناخته شد و به همین واسطه بسیاری ظهور مسیحیت در لهستان را مایه ایجاد و قوام این کشور می‌دانند. مسیحیت برای گسترش در خاک لهستان راه سخت و مشکلی را پیمود، آنچنان که تا هنگام واکنش کفار در سال ۱۰۶۶ میلادی هنوز عمده مردم ادیان محلی را پیروی می‌کردند. قرون وسطی
پیش از هجوم اعراب، مسیحیت مهم‌ترین عاملی بود که باعث اتحاد و یگانگی شرق و غرب می‌گشت، اما با تسخیر شمال آفریقا ارتباط دریایی میان این نواحی از میان رفت. بیش از پیش تفاوت میان کلیسای بیزانس و کلیسای کاتولیک در زبان، مطالعات و مناجات‌ها بیشتر می‌شد. کلیسای شرق از زبان یونانی استفاده می‌کرد، برخلاف کلیسای کاتولیک که لاتین را برگزیده بود. تفاوت‌های نیز در الهیات و سیاست به وجود آمد و در ابتدا و میانهٔ سده هشتم مسئلی همانند شمایل‌شکنی، ازدواج روحانیون و کنترل دولتی بر کلیسا، تفاوت‌های فرهنگی و مذهبی را به اندازه‌ای بزرگ کرده و گسترش داد که شباهت‌های دو مذهب کم‌رنگتر گردید. شکاف اصلی میان این دو مذهب که با نام جدایی شرق و غرب شناخته می‌شود، در سال ۱۰۵۴ م به وقوع پیوست؛ در آن هنگام نهاد پاپی و پاتریارک قسطنطنیه بر سر برتری پاپ با یکدیگر به مناقشه‌ای پرداختند که منجر به تکفیر کردن یکدیگر گردید و کلیسای مسیحی را به دو شاخه منشعب نمود —شاخه غربی که با نام کلیسای کاتولیک رومی مشهور گردید و شاخه شرقی، یعنی کلیسای ارتدکس شرقی. آزادی مذهب در ایران
آزادی ادیان در ایران همیشه بسته به حکومت دستخوش دگرگونی‌های بسیاری بوده و همواره با فرهنگ ایرانی، دین و سیاست اصلی مشخص شده‌است. اما در چند قرن اخیر تحولی عمیق نسبت به بعضی از ادیان و پیروانشان اتفاق افتاده‌است. طبق قانون اساسی فعلی دین رسمی کشور اسلام و مذهب شیعه ۱۲ امامی می‌باشد. همچنین پیروان سایر ادیان ابراهیمی از قبیل یهودیان، زرتشتیان، مسیحیان و مندائیان به رسمیت شناخته شده و در حدود قانون در انجام مراسم دینی آزاد می‌باشند. با این وجود، علی‌رغم به رسمیت شناختن این اقلیت‌ها، اقدامات حکومت ایران «یک فضای تهدید کننده برای برخی اقلیت‌های مذهبی» را ایجاد می‌کند. اما می‌توان گفت از آغاز انقلاب ۱۳۵۷ تاکنون نه تنها ایرانیان بهائی، یهودی، مسیحی و زرتشتی که حتی اهل تسنن و دیگر فرقه‌های اسلامی چون اهل حق، دراویش گنابادی و حتی شیعیانی که به نام‌های ملی ـ مذهبی یا روشنفکر دینی شناخته می‌شوند، از آزارها و سرکوب‌ها درامان نبوده‌اند. تا آنجا که عده زیادی از آنان، به ویژه یهودیان، مسیحیان و بهائیان، چاره را در جلای وطن یافته، راه مهاجرت به کشورهای دیگر را درپیش گرفته‌اند. بریل
مسیحیت و کلیسا چون حرمت و احترامی برای معلولان قائل نبود بسیار دیر به آموزش نابینایان پرداختند. البته استثناهایی بود و برخی کلیساها کارشان را زودتر شروع کردند. برای نمونه قدیس دیدیموس در سده چهارم میلادی یعنی حدود ۱۶۰۰ سال قبل و حدود دویست سال قبل از ظهور اسلام در اسکندریه، نابینایان را دعوت کرد و به آنان آموزش می‌داد. او متن عهدین را به صورت صوتی آموزش می‌داد. یعنی کسی می‌خواند و آن‌ها گوش می‌دادند. نیز برخی کلیساها در اروپا به نابینایان آموزش می‌دادند. نقض حقوق اقلیت‌ها در جمهوری اسلامی ایران
یوناتن بت کلیا، نماینده آشوریان در مجلس در بیست و چهارم دی ماه ۱۳۹۱ اظهار داشت: مشکلاتی که در سال ۱۳۸۲ رفع شد نابرابری دیه مسلمان و غیرمسلمان بود که بعد از استفتاء از مراجع تقلید و با حکم حکومتی علی خامنه‌ای، دیه مسلمان و غیرمسلمان برابر شد. در این ارتباط دولت لایحه داد سپس مراحل قانونی و مختلف آن در مجلس شورای اسلامی سپری شده و به مجمع تشخیص مصلحت نظام ارجاع داده شد که در نهایت با حکم حکومتی رهبری و با استفتاء مراجع تقلید این قانون اصلاح شد. بیلی گراهام
گراهام اولین پروتستانی است که مدرک افتخاری کلیسای کاتولیک را در سال ۱۹۶۷ دریافت کرد. جوایز دیگر: مسیحی‌شدن مردمان ژرمن
مسیحی شدن انگلستان آنگلوساکسون در حدود سال ۶۰۰ میلادی، تحت تأثیر مأموریت گریگوری از جنوب شرقی و هیئت هیبرنو-اسکاتلندی از شمال غربی آغاز شد. پاپ گریگوری یکم اولین اسقف اعظم کانتربری، آگوستین کانتربری، را در سال ۵۹۷ به جنوب انگلستان فرستاد. روند تغییر مذهب معمولاً از بالای سلسله مراتب اجتماعی به سمت پایین پیش می‌رفت، عموماً به صورت مسالمت آمیز صورت می‌گرفت، با گرویدن یک حاکم محلی به مسیحیت، رعایای او نیز اسماً مسیحی می‌شدند. این فرایند اغلب جزئی بود، شاید به دلیل سردرگمی در مورد ماهیت دین جدید، یا به دلیل تمایل به استفاده از بهترین موارد هر دو سنت. یک مورد معروف در این مورد، پادشاه آنگلیا شرقی رادوالد بود که محراب مسیحی را در معبد پاگانی خود برپا کرد. محل دفن مشکوک او در ساتون‌هو تأثیرات مشخصی از آیین‌های تدفین مسیحی و پاگانی را نشان می‌دهد. ویزیگوت‌ها
در سال ۵۸۷ میلادی «ریکارد» پادشاه ویزیگوت به مسیحیت گروید و پس از آن در توسعه این دین در میان مردم اسپانیا و در شهرها و روستاها کوشید. پادشاهان بعدی اسپانیا در ترویج مسیحیت تعصب زیادی از خود به خرج دادند. آن‌ها با هر گونه آزادی دینی مخالف بودند و برای پیروان سایر ادیان کیفرهای سختی در نظر می‌گرفتند. تاریخ کلیسای کاتولیک
در این دوره، کتاب مقدس به‌طور رسمی در مجامع کلیساها از طریق فرایند مقدس‌سازی رسمی به تثبیت رسید. طبق برخی روایات، در سال ۳۸۲ شورای روم ابتدا رسماً کتاب مقدس را به رسمیت شناخت و کتابهای مورد قبول عهد عتیق و عهد جدید را فهرست کرد و در سال ۳۹۱ ترجمه لاتینی ولگاته کتاب مقدس انجام شد. سایر روایات، شورای کارتاژ در سال ۳۹۷ را به عنوان شورایی که قانون کتاب مقدس را به نحوی که امروزه شناخته می‌شود، برشمرده‌اند. شورای افسوس در سال ۴۳۱ ماهیت تجسم عیسی را روشن کرد و اعلام کرد که او، هم انسان کامل است و هم خدا. دو دهه بعد، شورای خلقیدون برتری پاپ رومی را تحکیم بخشید که بر ادامه روابط تنش‌زا میان روم و قسطنطنیه، مقر مسیحیت شرقی افزود. اختلافات تک‌طبیعت‌گرایی در مورد ماهیت دقیق تجسم عیسی نیز باعث ایجاد اولین کلیساهای ارتدوکس شرقی از کلیسای کاتولیک شد. آفریقا
بسیاری از آفریقایی‌های پایین صحرا، طی دورهٔ استعماری به اشکال اروپای غربی مسیحیت گرویدند. در دهه‌های پایانی قرن بیستم، فرقه‌های مختلفی از جنبش مسیحیت جذبه گرا به سرعت رشد نمودند. تعدادی از اسقف‌های کاتولیک آفریقایی حتی به عنوان نامزدهای احتمالی پاپی در سال ۲۰۰۵ بودند. ظاهراً مسیحیان آفریقایی بیشتر از لحاظ اجتماعی محافظه کارترند تا هم مذهبان خود در بیشتر نقاط جهان صنعتی، که درست در زمان اخیر به تنش بین فرقه‌هایی همچون اتحادیهٔ آنگلیکان و کلیساهای روش‌گرا منجر شده‌است. کلیساهای افتتاح شدهٔ آفریقایی رشد عمده‌ای را در قرن‌های بیستم و بیست و یکم تجربه کرده‌اند. ممنوعیت در ایران
براساس اصل ۱۳ قانون اساسی ایران ایرانیان زرتشتی، مسیحی و کلیمی تنها اقلیت‌های دینی شناخته می‌شوند و جعمیت اقلیت‌های دینی در ایران رو به کاهش است که در نتیجه چهل سال پس از روی کار آمدن جمهوری اسلامی جمعیت شهروندان زرتشتی، یهودی و مسیحی به یک سوم کاهش یافته‌است. ارمنستان
ارمنستان نخستین کشوری بود که در اوایل قرن چهارم میلادی، مسیحیت را به عنوان دین رسمی خود پذیرفت و کلیسای آن، «کلیسای حواری ارمنی»کاملاً خودمختار و متفاوت با کلیساهای دیگر در جهان است. حقوق اقلیت‌ها
نقش مستقیم اتحادیه اروپا (و همچنین قانون EC/EU) در سطحی از حمایت اقلیت‌های ملی هنوز بسیار محدود شده‌است (بعلاوه حمایت عمومی از حقوق بشر). EU بر قانون بین‌الملل عمومی و در یک سیستم منطقه‌ای اروپایی قانون بین‌الملل تکیه کرده (که اساس شده بر هیئتی از اروپا، سازمانی برای امنیت و تعاون در اروپا، و غیره …) و در صورت لزوم هنجارهای آن‌ها پذیرفته شده اما عدم یکپارچگی اقتصاددانان اروپایی که در سال ۱۹۹۰ شروع شد، این موقعیت را تغییر داد. ارتباط سیاسی حفاظت از اقلیت‌های ملی بسیار بالا است. اکنون (۲۰۰۹) اگرچه حمایت از اقلیت‌های ملی به صورت عموم پذیرفته نشده اما اصول EU هم به صورت قانونی مقید نشده‌اند. در چندین عمل قانونی مسائل اقلیت‌های ملی ذکر شده‌اند. در روابط خارجی حمایت از اقلیت‌های ملی یکی از ضوابط اصلی برای تعاون و همکاری با EU تعیین شده‌است. پیوس دوازدهم
در سال ۱۹۳۹ و با مرگ پیوس یازدهم، کاردینال یوجین پاچلی به عنوان پاپ برگزیده شد. این در حالی بود که سخت‌گیری علیه یهودیان آغاز شده بود. در همان دوران کلیسای کاتولیک برای نزدیک ۳۰۰۰ یهودی اروپایی روادیدی ورود به برزیل را صادر کرد؛ به شرط آن که آن‌ها غسل تعمید داده شده و مسیحی شوند. نزدیک دو سوم از این گروه پس از ورود به برزیل دوباره به آئین یهودی بازگشتند و این رویداد، جنجال فراوانی بر پا کرد. تاریخ مسیحیت
در سال ۱۰۵۴ در هنگامه جدایی شرق و غرب٬ کلیسای مسیحیت به کلیسای کاتولیک و کلیسای ارتدوکس شرقی تقسیم شد. الهیات سیاسی مسیحی در خاورمیانه
در اواسط قرن بیستم، بسیاری از مسیحیان خاورمیانه، اتخاذ نوعی سیاست سکولار را به‌عنوان راهی برای خروج از موقعیت سنتی خود به‌عنوان یک جامعه اقلیت در جهان اسلام دانستند. مسیحیان در اواسط قرن بیستم در سراسر جنبش ملی‌گرایی عربیو پان‌عربیسم نقش برجسته‌ای بازی کردند، جایی که تجربه آن‌ها از سیاست غرب و به‌طور کلی تحصیلات عالی، کمک‌های آن‌ها را برای دولت‌های ملی‌گرا در سراسر منطقه ارزشمند ممکن کرد. یکی از نمونه‌های برجسته میشل عفلق، مسیحی کلیسای ارتدوکس شرقی بود که نخستین هستهٔ جنبش بعث را از دانشجویان دمشق در دهه ۱۹۴۰ تشکیل‌داد. اعتقاد وی این بود که مسیحیان باید از اسلام به عنوان بخشی از هویت فرهنگی خود استقبال کنند زیرا برای مسیحیان ناسیونالیسم بهترین راه موفقیت در خاورمیانه است. مسیحیت لیبرال
الهیات لیبرال از عقل‌گرایی عصر روشنگری و رومانتیسیسم قرون هجدهم و نوزدهم میلادی رشد کرد. در اواخر قرن ۱۹ و آغاز قرن بیستم میلادی، مسیحیت لیبرال با پذیرش تکامل داروینی، استفاده از نقد مدرن کتاب مقدس و شرکت در جنبش «انجیل اجتماعی» ، شناخته می‌شد. همچنین در همین دوره بود که الهیات لیبرال در کلیساهای پروتستان بیشترین غلبه را داشت. تأثیرات الهیات لیبرال با ظهور نئو-اورتودوکسی در دهه ۱۹۳۰ میلادی و الهیات آزادی‌بخش دهه ۱۹۶۰ میلادی رو به زوال گذاشت. اشکال کاتولیک از الهیات لیبرال، در اواخر قرن نوزدهم میلادی ظهور پیدا کردند. در قرن بیست و یکم میلادی، مسیحیت لیبرال به یک سنت جهانی تبدیل شده و هم پروتستانت و هم کاتولیک را در بر می‌گیرد. مسیحیت در افغانستان
برخی از منابع قدیمی مانند "کتاب قوانین کشورها" از گسترش مسیحیت در ایران، آسیای میانه و نواحی که امروزه افغانستان نامیده می‌شود پیش از پایان سلسلۀ پارت‌ها در سال ۲۲۴ میلادی نوشته‌اند. همچنین برخی اسناد تاریخی مربوط به سدۀ ششم میلادی از وجود مسیحیان در شهرهای هرات و بلخ، و برخی اسناد دیگر به وجود جوامع مسیحی میان سده‌های ۷ تا ۱۱ در این مناطق اشاره دارند. اما تعداد مسیحیان ساکنِ این مناطق تا سدۀ دهم به طرز چشمگیری کاهش یافت که منابع گوناگون از دلایلی مانند فشارهای اقتصادی، اجتماعی مسلمان و نیز دور بودنِ این مناطق از جوامع مسیحی ساکن غرب نام برده‌اند. کلیسای یعقوبی
عِجل، ضُبیعه و نَمِر نیز از جمله قبایل عرب بودند که در اثر مجاورت مسیحیان بین‌النهرین به آیین مسیحیت گرویدند. این قبایل در زمره مسیحیان نسطوری قرار داشتند. در میان قبایل عرب تنها قبیله طی بود که مذهب یعقوبی را پذیرفتند. بخشی از این قبیله در سواد سکونت داشت. آنان در اختیار لخمیان قرار می‌گرفتند و در شمار سپاهیان ساسانی محسوب می‌شدند. گروهی از آنان پیرو گئورگیوس - جرجیس - اسقف یعقوبی بودند که در سال 742 م. درگذشت. دیر حنظله در عراق متعلق به این قبیله بود. کنستانتین یکم
وی توانست ژرمنهای ویزیگوتها را شکست بدهد. همچنین طی فرمان میلان در سال ۳۱۳ میلادی، مسیحیت را مذهب رسمی روم کرد و در کنار آن به مذاهب دیگر آزادی داد. او مجامع مذهبی کنگره آرل و کنگره نیقیه را به منظور حفظ وحدت در مسیحیت تشکیل داد. او در اواخر عمر به دست یک اسقف آریوسی غسل تعمید داده شد. سپنتا نیکنام
قانون انتخابات شوراها در خرداد سال ۱۳۷۵ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده و حدود سه هفته بعد، از سوی شورای نگهبان تأیید شده و پس از آن نیز اصلاحاتی داشته‌است. ماده ۲۶ این قانون، شرایط انتخاب‌شوندگان (کاندیداها) در هنگام ثبت نام را تعیین می‌کند. بر اساس بند ج ماده ۲۶، «"اعتقاد و التزام عملی به اسلام و ولایت مطلقه فقیه"» یکی از شرایط لازم برای انتخاب شوندگان است. بر اساس تبصره ۱ ماده ۲۶، «"اقلیت‌های دینی شناخته شده در قانون اساسی به جای اسلام باید به اصول دین خود اعتقاد و التزام عملی داشته باشند و…"». قبطی‌ها
قبطی‌ها مسیحی هستند. دین بیشتر آن‌ها اُرتدکس قِبطی است. در قرن ۱۹ میلادی برخی از آنان مسیحی کاتولیک شدند. دوسرشت‌باوری
تکامل دوسرشت‌باوری یا مسیح‌شناسی دوسرشت‌باور تدریجی بود و سرانجام با اصطلاحات پیچیده‌ای به عنوان نتیجه بحث‌های طولانی مدت که در طول قرن چهارم و پنجم بین متکلمین مسیحی انجام می‌شد شکل گرفت. اهمیت دوسرشت‌باوری اغلب توسط نمایندگان برجسته مدرسه انطاکیه مورد تأکید قرار می‌گرفت. پس از بحث‌های زیاد و شوراهای مختلف، دوسرشت‌باوری، کلیسای رسمی خود را در چهارمین مجمع سراسری، که در سال ۴۵۱ در خلقیدون برگزار شد، به دست آورد. تعریف خلقیدونی، مبنای اصول مسیح‌شناسی دو طبیعت عیسی مسیح است که توسط اکثر کلیساهای مسیحی، از جمله: کلیسای ارتدوکس شرقی، کلیسای کاتولیک رومی، کلیساهای کاتولیک شرقی، کلیسای آنجلیکان، کلیسای کاتولیک قدیمی و سایر مسیحیان مختلف تا امروز حفظ شده‌است. سپنتا نیکنام
در روز سه‌شنبه ۲۱ آذر ماه نمایندگان مجلس شورای اسلامی با اکثریت قاطع مقرر کردند که اقلیت‌های دینی شناخته شده در قانون اساسی ساکن در شهرها و روستاهای کشور می‌توانند نامزد انتخابات شوراهای اسلامی همان شهر و روستا شوند. در تبصره ماده یک این طرح آمده که اقلیت‌های دینی شناخته شده در قانون اساسی ایران به جای اسلام باید به اصول دین خود اعتقاد و التزام عملی داشته باشند. اگر شورای نگهبان یا مجمع تشخیص مصلحت این مصوبه مجلس را تأیید کنند، سپنتا نیکنام می‌تواند به شورای شهر یزد بازگردد. کلیسای ارتدکس روسی
اعتقاد بر این است که مسیحی شدن کیف روس، که از آن به عنوان تولد ROC شناخته می‌شود، در سال ۹۸۸ از طریق غسل تعمید شاهزاده روس ولادیمیر و قومش توسط روحانیون کلیسای سلطنتی اکومنیک، که سازنده ROC برای آن باقی مانده بود، رخ داده‌است. شش قرن بعد، در حالی که متروپولیتن کی یف و تمام روس‌ها تا سال ۱۶۸۶ در صلاحیت پاتریارک‌نشین کلیسایی باقی ماندند. در حال حاضر ROC ادعا می‌کند که صلاحیت انحصاری مسیحیان ارتدکس را صرف نظر از قومیت آنها، که در جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی اقامت دارند، به استثنای گرجستان و ارمنستان، در اختیار دارد. کشورهایی مانند استونی، مولداوی و اوکراین با این ادعا مخالفت می‌کنند و به‌طور موازی قواعد ارتدکس متعارف قانونی را ایجاد کرده‌اند: کلیسای ارتدکس قدیسان استونی، کلان‌شهر بسارابیا و کلیسای ارتدکس اوکراین. ROC همچنین دارای صلاحیت کلیسایی در مورد کلیسای خودمختار ژاپن و مسیحیان ارتدکس ساکن جمهوری خلق چین است. شعبات ROC از زمان سقوط اتحاد جماهیر شوروی در دهه ۱۹۹۰ در بلاروس، استونی، لتونی، مولداوی و اوکراین از درجات مختلفی از خودگردانی برخوردار هستند، البته سطح کوچکی از وضعیت خودمختاری رسمی کلیسایی.ROC را نباید با کلیسای ارتدکس در آمریکا (OCA) اشتباه گرفت. این کلیسا از سال ۱۹۷۰ یک کلیسای ارتدکس مجزا بوده‌است، اما با این حال به رسمیت شناخته نشده‌است. پاتریارک‌نشینان کلیسایی از آن به عنوان شاخه ای از ROC می‌نگرند. این تاریخچه خود را در آمریکای شمالی تا اواخر قرن هجدهم دنبال می‌کند، زمانی که مبلغان روسی در آلاسکا (بخشی از امپراتوری روسیه) برای اولین بار کلیساهایی را در میان بومیان آلاسکا و سایر مردم بومی ایجاد کردند.ROC همچنین نباید با کلیسای ارتدکس روسیه در خارج از روسیه (همچنین به عنوان کلیسای ارتدکس روسیه در خارج از کشور یا ROCOR شناخته می‌شود)، که دفتر مرکزی آن در ایالات متحده است، اشتباه گرفته شود. ROCOR در دهه ۱۹۲۰ توسط جوامع روسی خارج از اتحاد جماهیر شوروی تأسیس شد، آنها از به رسمیت شناختن سلطه پاتریارک‌نشین مسکو که عملاً به سرپرستی متروپولیتن سرجیوس استراگورودسکی اداره می‌شد، خودداری کردند. دو کلیسا در ۱۷ مه ۲۰۰۷ آشتی کردند. ROCOR اکنون بخشی خودگردان کلیسای ارتدکس روسیه است. یهودستیزی
تاریخ یهود ستیزی در اروپا اساساً با دوران پیدایش مسیحیت و داعیهٔ پیروان آن برای سلطهٔ انحصاری و به رسمیت شناساندن زورمدارانهٔ دین خود به‌عنوان یگانه مذهب رسمی شروع می‌شود. اولین گروه‌های مسیحی در اروپا، یهودیانی بودند که به آیین عیسوی گرویده و با اتکا به "انجیل"، مسیحیت را به‌عنوان مذهب جانشین برای آیین یهود و به‌مثابهٔ وحدت جدید و اسرائیل حقیقی درک می‌کردند. این اعتقاد به نفی تعلق یهودیان به محدودهٔ متحدین خدا و متهم کردن آن‌ها به آزار و قتل مسیح منجر شد. یهودی‌ستیزی از قرن دوم میلادی در تاریخ، ادبیات و موعظه‌های مسیحی با پیگیری دنبال شد و به شکل تحقیر دینی و قومی در آیین مسیحی تکامل یافت. پرسبیترینیسم
در چنین اوضاعی مارتین لوتر پروفسور و کشیش آلمانی در سال ۱۵۱۷ نهضتی به عنوان رفرم پروتستان راه انداخت. ۲۰ سال بعد کشیش فرانسوی _ سوئیسی به نام ژان کالون به عنوان «الهیات اصلاح شده» به بررسی رابطه خدا و بنده پرداخت. جان ناکس اسکاتلندی که همکلاسی کالون بود تعالیم او را با خود به اسکاتلند برد و پس از آن در انگلستان، هلند و فرانسه نیز می‌شد آموزه‌های کالون را دید. فرانسیس ماکمی در سال ۱۶۸۳ نخستین کلیسای مشایخی را در ایرلند و پس از آن در سال ۱۷۰۶ (میلادی) در فیلادلفیای آمریکا تأسیس کرد. عقیده این فرقه به نگاه متفاوت در رابطه دینی است که آن را با دید اجتماعی نگاه می‌کنند و به نسبت عملگرا به‌شمار می‌آیند. مشایخیان در کنار اسقفی‌ها، معمولاً به‌طور قابل توجهی ثروتمندتر و تحصیل کرده تر (مدرک دانشگاهی و تحصیلات تکمیلی سرانه بیشتری دارند) از بیشتر گروه‌های دیگر مذهبی در ایالات متحده آمریکا هستند،و در بخش‌های برتر گروه‌های کسب‌وکار، حقوق و سیاست آمریکا به طرز نامتناسبی حضور بالایی دارند. حقوق اقلیت‌ها
مسئله حقوق اقلیت برای اولین بار در سال ۱۸۱۴، در کنگره وین که در مورد سرنوشت یهودیان آلمانی و به‌خصوص لهستانی‌هایی که برای بار اول تفکیک شده بودند، مطرح شد. کنگره ابراز امیدواری کرد که پرو، روسیه، و اطریش مایل به مدارا و حمایت از حقوق اقلیت‌هایی است که در یک تبعیض گذاری سازمان دهی شده، حقوق شان نادیده گرفته شده‌است. کنگره پاریس در سال ۱۸۵۶ توجه خاصی را به وضعیت یهودیان و مسیحیان امپراتوری عثمانی کرد. در بریتانیا ویلیام اوارت گلادستن به موضوع قتل‌عام بلغارها توسط لشکرکشی عظیم امپراتوری عثمانی، اعتراض کرد و خواستار توجه جهانی به این موضوع شد. کنگره برلین در سال ۱۸۷۸ وضعیت یهودیان در رومانی، به‌خصوص و همچنین صرب‌ها و بلغارها را مورد بررسی قرار داد. در کل کنگره‌های قرن نوزدهم در اعمال نفوذ قابل توجه اصلاحات شکست خورد. روسیه به صورت خاص در حمایت از مسیحیان ارتودوکس و مردم اسلاوی تحت کنترل امپراتوری عثمانی فعال بودند. زجر و شکنجه و تبعیض خصوصاً علیه اقلیت‌ها به‌طور فزاینده‌ای موضوع توجه رسانه بود، یهودیان شروع به برنامه‌ریزی اعتراضی به برنامه‌های روسیه کردند. به هر حال عصبانیت بین‌الملل در خصوص دیگر اقلیت‌ها کم بود، به عنوان مثال سیاه پوستان جنوب ایالات متحده. کسی توجه زیادی به حمله‌های آمریکایی‌ها نکرد تا در مقیاس وسیع در سال ۱۹۱۵ کشتار دسته جمعی اتفاق افتاد و حتی بعدش اتفاق خاصی رویی نداد. اولین حقوق اقلیت‌ها در ژوئیه سال ۱۸۴۹ با انقلاب پارلمان مجارستان اعلان و تصویب شد. حقوق اقلیت در قانون استرالیا در سال ۱۸۶۷ تدوین شد. Minority rights were codified in Austrian law in 1867. ریچارد ویتلی
ویتلی در ۱۸۲۵ میلادی یک سری رساله‌ها در مورد خصوصیات ویژه دین مسیحیت را منتشر نمود، متعاقباً در ۱۸۲۸ میلادی سری دوم را تحت عنوان در مورد برخی مشکلات در نوشته‌های سنت پاول و در ۱۸۳۰ میلادی سومین سری مقالات خود را تحت عنوان در مورد اشتباهات رومانیسم که به منشأ آن‌ها در ماهیت انسان ردیابی شده‌است منتشر نمود. در ۱۸۳۷ میلادی او کتاب خود مدارک مسیحی را نوشت که در زمان حیات وی به بیش از ده‌ها زبان ترجمه شد. با در نظرداشت شرایط ایرلند، کتاب مدارک مسیحی به کمک جیمز کارلیل به گونه‌ای تفسیر گردید تا برای عقاید کاتولیک پذیرفتنی باشد. مارتین لوتر و یهودی‌ستیزی
نخستین نوشتار از لوتر در مورد یهودیان در نامه‌های خطاب به جرج سپالاتین در سال ۱۵۱۴ میلادی یافت می‌شود: «گرویدن یهودیان (به مسیحیت) کارخدا از درون خواهد بود، و نه کار انسان و بازیهای او از بیرون.» در سال ۱۵۱۹ مارتین لوتر از دکترین «نوکری یهودیان» انتقاد کرد که توسط امپراتور جاستینین یکم در سال ۵۲۹ میلادی ایجاد شده بود. او نوشت: «روحانیون نا آگاه از نفرت از یهودیان دفاع می‌کنند ... چرا یهودیان به مسیحیت بگروند وقتی می‌بینند که ما با آنها اینگونه خشن رفتار می‌کنیم. به دلیل رفتار ما با آنان ما بیشتر به حیوانات شبیه هستیم تا مسیحیان» در سال ۱۵۲۳ میلادی در مقاله‌ای در مورد اینکه عیسی مسیح یک یهودی به دنیا آمده بود لوتر از رفتار بد مسیحیان با یهودیان انتقاد کرده و به آن‌ها توصیه می‌کند که با یهودیان ملایم باشند. لوتر مصمم بود که اگر یهودیان دین مسیحیتِ واقعی را درک کنند حتماً به مسیحیت می‌گروند.