علی‌اکبر ایجی اصفهانی در چه سالی متولد شد؟
علی‌محمد ایزدی
در سال ۱۳۰۶ خورشیدی در شیراز متولد شد و ریشهٔ خانوادگی وی در خاندان ابراهیمی ارسنجان است. پدرش را در کودکی از دست داد. با سه برادر کوچک‌ترش تحت سرپرستیِ مادر قرار گرفت. دوره‌های ابتدایی و متوسطه را در شیراز گذراند و در رشته کشاورزی از دانشگاه تهران فارغ‌التحصیل شد و به خدمت وزارت آموزش و پرورش در آمد. ابوتراب اصفهانی
وی در یک خانوادهٔ بزرگ و توانگر اصفهانی زاده شد. در منابع از تاریخ تولد او سخنی نرفته، اما از آنجا که به نوشته میرزای سنگلاخ به هنگام مرگ ۸۳ ساله بوده، می‌بایست در ۹۸۹ق به دنیا آمده باشد. در جوانی «مدتی به مقتضای سن به هرزه گردی» مشغول بود و سپس به تزکیهٔ نفس پرداخت و در این راه کوشش بسیار کرد.
علی‌اکبر استاداسدی
علی‌اکبر استاداسدی (زاده ۲۶ شهریور۱۳۴۴ در تبریز)، بازیکن سابق تیم ملی فوتبال ایران است وی در ۳۳ بازی در سالهای ۱۳۷۴–۱۳۷۶ در ترکیب تیم ملی ایران قرار گرفت. استاداسدی برای برخی باشگاه ها بازی کرد که نامدارترین آن‌ها ذوب‌آهن اصفهان بود. وی در جام جهانی ۱۹۹۸ عضو تیم ملی ایران بود. استاد اسدی به مدت ۶ سال در تیم گسترش فولاد دستیار بود ولی بعد از سرمربی شدن رسول خطیبی او برکنار شد. محمدباقر نجفی اصفهانی
محمدباقر نجفی مسجدشاهی (زاده: ۱۲۳۵ هجری قمری، اصفهان - درگذشت: ۱۳۰۱ هجری قمری، نجف) از علمای برجسته شیعه بود که در زمان حیاتش در صدر حوزه علمیه اصفهان قرار داشت. محمدعلی فروغی
محمّدعلی فروغی در ۱۲۵۶ هجری خورشیدی در تهران چشم به جهان گشود. پدر و نیاکانش بازرگان بودند و ارباب خوانده می‌شدند. نیای بزرگش، میرزا ابوتراب، نمایندهٔ اصفهان در شورای کبیر مغان و «از فضلا و ادبای بنام بود و تألیفات متعدد داشته‌است. من‌جمله کتابی در باب تاریخ و جغرافیای اصفهان به نام "نصف جهان"...». پدربزرگش محمدمهدی ارباب اصفهانی از بازرگانان معتبر اصفهان و به‌ویژه آگاه در تاریخ و جغرافیا و هیئت بود. میرزا حبیب اصفهانی
میرزا حبیب اصفهانی در سال ۱۲۵۰ قمری در خانواده‌ای روستایی و کاتب در روستای بِن چهارمحال (اکنون مرکز شهرستان بن در  استان چهارمحال و بختیاری) به دنیا آمد. وی به سبب اقامت طولانی در استانبول، به «حبیب‌افندی» و «میرزاحبیب‌افندی» نیز شهرت داشته‌است. خود او در مقدمه ترجمه کتاب حاجی بابای اصفهانی، خود را حبیب اصفهانی معرفی کرده‌است. یوگنی یفتوشنکو
یوگنی الکساندرویچ یفتوشنکو در تاریخ ۱۸ ژوئیه ۱۹۳۲ میلادی در شهر زیما واقع در منطقه سیبری روسیه زاده شد. اولین اشعارش را در ۱۶ سالگی سرود و در دوران حکومت نیکیتا خروشچف در جوانی به اوج شهرت رسید. اگر چه در ابتدا تحت تأثیر مایاکوفسکی بود اما به تدریج سبک و لحن خاص خود را پیدا کرد.وی دانش‌آموخته رشته ادبیات در انستیتو گورکی مسکو بود. یکی از مشهورترین آثار وی، منظومه «بابی‌یار» (سال بلوا) بود که در سال ۱۹۶۱ به یاد قربانیان قتل‌عام حدود ۳۳ هزار یهودی در نزدیکی کیف پایتخت اوکراین به دست ارتش نازی سرود و برایش شهرت بین‌المللی به ارمغان آورد. سمفونی سیزدهم (اپوس ۱۱۳) دمیتری شوستاکوویچ، آهنگساز برجسته روس، بر پایه این منظومه تصنیف شده‌است. آغازین این منظومه با نهیبی لرزاننده است: جلال اکبری
جلال اکبری کلیشادی (۱۴ تیر ۱۳۶۲ در اصفهان) وی در حال حاضر سرمربی تیم فوتبال نوجوانان سپاهان اصفهان می‌باشد و در اولین تجربه مربیگری اش نایب قهرمانی در لیگ کشور را صاحب شد. علی‌اکبر اشعری
علی‌اکبر اشعری (متولد ۱۳۳۲ در تهران) مشاور فرهنگی رئیس‌جمهور ایران، محمود احمدی‌نژاد بود. علی‌اکبر خمسوی
علی‌اصغر خمسوی از اساتید بنام فیزیک در ایران بود. وی در سال ۱۲۸۹ در زنجان متولد شد و در ۲ آبان ۱۳۸۴ درگذشت. از وی در سال‌های ۱۹۴۶ و ۱۹۴۷ میلادی سه مقاله در حوزه فیزیک در مجله نیچر چاپ گردیده است. رضا منصوری مدعی است که عدم موفقیت و سرشناسی او در ایران، به رغم درخشش او در جهان، به دلیل نحوه برخورد محمود حسابی بوده است. مهدی گلشنی این ادعا را مطلقاً دروغ دانست. مشتاق اصفهانی
میر سید علی، متخلص به مشتاق (زاده سال ۱۱۰۰ یا ۱۱۰۱ هجری قمری) از سادات حسینی اصفهان است. وی از شاعران عصر نادر شاه افشار است. وی از بنیانگذاران دوره بازگشت بود. او به سبک عراقی شعر می‌سرود. مشتاق، هم‌دورهٔ آذر بیگدلی و هاتف اصفهانی بود. او در سال ۱۱۶۹ یا ۱۱۷۰ هجری قمری، در اصفهان درگذشت و در گورستان تخت پولاد اصفهان به خاک سپرده‌شد. علی‌اکبر صفایی فراهانی
علی‌اکبر صفایی فراهانی در سال ۱۳۱۸ در تهران به دنیا آمد. پس از تحصیلات ابتدایی وارد هنرستان صنعتی تهران شد. وی در این دوران هم‌زمان با تحصیل به کار در چاپخانه نیز می‌پرداخت. صفایی فراهانی در دوران تحصیل در هنرستان با سعید کلانتری آشنا شد و به همراه وی و جلیل انفرادی به مطالعه پرداخته و "گروه کوهنوردی کاوه" را به وجود می‌آورند. پس از پایان تحصیل در هنرستان صنعتی در سال ۱۳۴۲ به ساری رفته و در هنرستان این شهر به تدریس مشغول شد. وی در ساری با عباس مفتاحی آشنا می‌شود. علی‌اکبر غفاری
علی اکبر غفاری سال ۱۳۰۳ خورشیدی به دنیا آمد و در آبان ۱۳۸۳ از دنیا رفت. وی که شاگرد آیت‌الله سید کاظم گلپایگانی، آیت‌الله شیخ محمد حسین زاهد، استاد سید جلال الدین محدّث ارموی و میرزا ابوالحسن شعرانی بود، در حدود ٣٠ سالگی به تحقیق و نشر آثار شیعی روی آورد و حـدودا ۶۰ عنـوان کتاب را با ١٥٠ مجلد منتشر ساخت . وی برای ترجمه‌ی کتاب مستدرک الاخبار الدخیله  برنده‌ اولین دوره کتاب سال ایران شد. «علی اکبر غفاری صفت» در سال ۱۳۰۳ هجری شمسی در تهران در یک خانواده متوسط و مذهبی به دنیا آمد و پس از تکمیل تحصیلات ابتدایی، به تحصیل دروس مربوط به تفسیر قرآن پرداخت و دروس سطح حوزه را در خارج از مدرسه در کنار مدرسین مدرسه «خان مروی» آموخت. او با شرکت در درس تفسیر قرآن آیت‌الله «اشراقی» در قم و همزمان حضور در درس «حاج میرزا خلیل کمره‌ای» و آیت‌الله سیدکاظم گلپایگانی در تهران، جوانی خود را با مفاهیم قرآنی طی کرد. تحصیل علوم اسلامی، او را با استادانی چون محدث ارموی و سپس میرزا ابوالحسن شعرانی آشنا کرد و با ایشان همکاری بسیار نزدیک داشت. در این میان ارتباط نزدیک علی اکبر غفاری با سید محمدحسین طباطبایی و عبدالحسین امینی نیز زمینه‌های تحقیق در متون روایی و حدیثی و کسب علم رجال را برای او تسهیل کرد. غفاری در دو دهه گذشته در کنار تحقیقات و مطالعاتی که داشت، به تدریس در حوزه و دانشگاه نیز مشغول بود و شاگردانی تربیت کرد. او پس از سال‌ها تلاش در احیا و اصلاح متون اسلامی و انتشار بیش از صد جلد کتاب در سال ۸۲ به عنوان چهره ماندگار برگزیده شد و در آبان ماه سال ۸۳ دیده از جهان فروبست و در کنار مزار شیخ صدوق در قبرستان ابن بابویه آرام گرفت. ابن ترکه اصفهانی
وی در ماه ذیحجه سال ۸۳۶ (ژوئیه ۱۴۳۳) در شهر اصفهان زاده شده‌است. وی نخست به مدت ۲۵ سال نزد برادرش علوم دینی و قضایی را فراگرفته‌است و سپس برای تکمیل تحصیلاتش عزم سفر کرد و بدین منظور راه خانه خدا را در پیش گرفت. در این مسافرت او با عده ای از استادان و عالمان و مشایخ طریقت دیدار کرد و در صحبت آنان مراتب کسب علوم و تزکیه نفس و مراحل سلوک را سپری کرد. مدتی با شاه نعمت‌الله ولی، سید قاسم انوار و شرف الدین علی یزدی (م ۸۵۸ق) همراه بود و از مجلس درس و صحبت بعضی استادان مانند سید حسین اخلاطی (م ۸۲۸ق)، شمس الدین فناری (م۸۳۴ق) و سراج الدین بلقینی (م۸۰۵ق) استفاده کرد. بعد از پانزده سال -که از علمای بلاد حجاز، مصر و شام استفاده کرد.- با اشارت عده ای از یارانش به اصفهان بازگشت و به تدریس علوم دینی مشغول شد و شهرتی پیدا کرد. ابوالحسن شیرازی
در سال ۱۱۹۰ (قمری) در شیراز متولد شد. وی خواهرزاده و داماد حاجی ابراهیم‌خان اعتمادالدوله شیرازی و پسر میرزا محمدعلی خان بود. در سال ۱۲۱۵ قمری فتحعلی شاه، میرزا ابراهیم خان کلانتر شیرازی را که از عوامل انگلستان بود از صدارت برکنار و به زندان انداخت. در آن هنگام میرزا ابوالحسن خان، حاکم شوشتر بود و به دستور فتحعلی شاه به تهران احضار شد. شاه قصد نابودی وی را داشت ولی با وساطت عده‌ای از درباریان من جمله رضا قلی خان نوایی بخشیده شد و از مرگ نجات یافت و عازم زیارت بیت اله الحرام شد و پس از آن به مدت ۴ سال در هند روزگار گذرانید. میرزا ابوالحسن خان هنگامی که شنید شاه تا حدودی بستگان حاج ابراهیم کلانتر را بخشیده عازم شیراز شد و در تشکیلات حکومتی حسین علی میرزا فرمانفرما که پسر فتحعلی شاه بود به منصب "یساولی و هم صحبتی " منصوب شد. وی به سال ۱۲۲۴ قمری به فرمان فتحعلی شاه به عنوان سفیر ایران به همراه جیمز موریه منشی سفارت انگلستان و مؤلف کتاب حاجی بابای اصفهانی روانه لندن شد. میرزا ابوالحسن خان ایلچی از همان ابتدا تحت تأثیر پیشرفت‌های مادی اروپا قرار گرفت و با شگفتی به سیر و سیاحت در آن دیار پرداخت و در نهایت کتاب حیرت نامه سفرا را به عنوان تحفه سفر با خود به ایران آورد. سفرنامه ایلچی که از اولین نمونه‌های سفرنامه‌نویسی دوران قاجار است، تأثیر زیادی در شناساندن نهادهای مدرن اروپایی در میان نخبگان قاجار داشت، به طوری که برخی مورخان این نوشته‌ها را در شکل‌گیری جنبش تجددخواهی ایران در دوره‌های بعد مؤثر می‌دانند. سید محمدعلی نجفی یزدی
سید محمد علی نجفی یزدی در سال ۱۳۲۶ هجری شمسی، در شهر نجف متولد شد. پدرش سید سید محمد باقر نجفی بود.وی پس از مدتی شاگردی نزد سید اسماعیل شفیعی آنچنان در دروس توحیدی به جامعیت رسید که شفیعی به او گفت: «شما مجتهد در توحید هستی …» علی‌محمد احمدی (زاده ۱۳۳۵)
علی‌محمد احمدی (زاده ۱۳۳۵ – درگذشته ٢٥ دى ماه ١٣٩٩)، نماینده دوره‌های سوم و ششم مجلس شورای اسلامی از شهرستان الیگودرز، و رئیس سابق سازمان انرژی‌های نو در سازمان انرژی اتمی ایران بود. وی در رشته مهندسی مکانیک از دانشگاه علم و صنعت ایران دانش‌آموخته شد. وی اولین فارغ‌التحصیل دکترای مدیریت استراتژیک زیر نظر الوانی است. احمدی از همان ایام دانشگاه به فعالیتهای سیاسی پرداخت و از اعضای ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی بود. علی‌اکبر مرادی
علی‌اکبر مرادی در ۱۵ اسفند سال ۱۳۳۶ خورشیدی در روستای بان‌زلانی در نزدیکی شهر گهواره در شهرستان دالاهو در استان کرمانشاه در یک خانوادۀ کُرد یارسان به دنیا آمد. عاشق اصفهانی
آقامحمد عاشق اصفهانی (زادهٔ ۱۱۱۱ ه. ق در اصفهان - درگذشت ۱۱۸۱ ه. ق در اصفهان) یکی از شاعران غزل‌سرای قرن دوازدهم هجری در ایران است. محمد اشرفی اصفهانی
محمد اشرفی اصفهانی خوزانی (زاده ۱۳۲۳ در خوزان - )، سیاستمدار اصلاح طلب و نمایندهٔ دورهٔ دوم و نماینده دوره سوم مجلس شورای اسلامی از حوزهٔ انتخابیهٔ کرمانشاه یا باختران سابق در استان کرمانشاه است. همچنین وی هم‌اکنون رئیس هیئت بدوی تخلفات نهاد ریاست جمهوری است. او یکی از طرفداران سید محمد خاتمی پنجمین رئیس جمهور ایران است. او فرزند عطاءالله اشرفی اصفهانی روحانی و شهید محراب است. نعیم اصفهانی
نعیم بن عبدالکریم سدهی در ۱۸۵۶م/۱۲۷۲ ق در ده فروشان، سدهٔ اصفهان (خمینی‌شهر کنونی) زاده شد. مقدمات فارسی و عربی را همان‌جا یادگرفت، سپس در اصفهان ادامه داد. «نعیم طبعی لطیف و ذوقی سرشار داشت و از آغاز جوانی شعر می‌سرود.» در ۱۸۸۱م به تهران کوچ کرد و کارمند سفارت بریتانیا شد. اصفهانی در صبح ۹ جمادی‌الاول ۱۳۳۴/ ۱۴ مارس ۱۹۱۶ در تهران درگذشت؛ ماده‌تاریخ آن از نظمی تبریزی: محمدعلی ییلاقی اشرفی
محمد علی ییلاقی اشرفی در ۲۴ خرداد ۱۳۱۸ در بهشهر به دنیا آمد. پدر او سیف‌الله نام داشت و از کسبه و بازاریان قدیم بهشهر و پدربزرگ وی حبیب‌الله معروف به شیخ حبیب‌الله از مذهبی‌ها و خیرین قدیمی بهشهر بود. وی پس از کسب درجه دیپلم در رشته ریاضی در سال ۱۳۳۸ وارد دانشسرا شد. ابراهیم ایجی
ابراهیم بن احمد ایجی ملقب به "مجدالدین" (؟ -۱۳۰۰م) متکلّم ایرانی در سدهٔ هفتم هجری بود. از اهالی ایج، در استان فارس بود. «المطالع» در شرح "طوالع الأنوار" از قاضی بیضاوی دربارهٔ علم کلام و «معراج الوصول فی شرح منهاج الأصول» از آثار اوست. خیرالدین زرکلی ذکر کرده که نسخه‌های خطی این دو اثر را در کتابخانه چستر بتی دیده است. محمدتقی خلجی
محمد تقی خلجی (۱۱ فروردین ۱۳۲۷ در فریدن اصفهان)؛ روحانی شیعه و اصلاح طلب اهل ایران است. محمد اصفهانی
محمدمهدی واعظی سحرگاه روز ۱۴ تیر ماه سال ۱۳۴۵ در خیابان ۱۷ شهریور تهران به دنیا آمد. پدر او محمدعلی واعظی، پزشکی بود که مدتی کوتاه پس از انقلاب نیز استانداری اصفهان به عهده او بود، اصالتی اصفهانی داشت و مادر او نیز متولد تهران بود. محمدمهدی تحصیلات ابتدایی و دبیرستان را در مدرسه علوی به پایان برد و در مسابقات قرآن قبل از انقلاب در رده نوجوانان مقام کسب کرد. به خاطر کسب مقام در مسابقات قرآن قرار شد به کویت اعزام شود که این سفر به خاطر مخالفت مادرش لغو شد. او از اوایل کودکی قرائت قرآن کریم را به سه روایت نزد استادان وقت آموخته و از شیوه‌های مختلف این فن به ویژه شیوه مصطفی اسماعیل بهره‌مند شده‌است. محمدمهدی به دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ایران راه یافت و در سال ۱۳۷۶ فارغ‌التحصیل شد. وی متأهل است و سه فرزند دارد. میرزا علی احمدی میانجی
میرزا علی احمدی میانجی، در چهارم محرم ۱۳۴۵، برابر با ۱۳۰۵ در روستای پورسُخلو، در چهار فرسخی شهرستان میانه از توابع استان آذربایجان شرقی متولد گردید. علی عبداللهی (نظامی)
علی عبداللهی علی‌آبادی در سال ۱۳۳۸ در روستای علی‌آباد واقع در شهرستان رودبار، استان گیلان زاده شد. وی پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷، در اواخر سال ۱۳۵۷ به کمیته انقلاب اسلامی پیوست و در بدو تشکیل سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در اردیبهشت ۱۳۵۸ به عضویت این نهاد درآمد. با شروع ناآرامی‌های غرب کشور، به کردستان رفت و با آغاز جنگ ایران و عراق، به عنوان مسئول سپاه در محور سرپل ذهاب، به این منطقه اعزام شد و تا سال ۱۳۶۶ بعنوان نیروی اطلاعات و عملیات در قرارگاه‌های مختلف سپاه در جنوب فعالیت می‌کرد و در مجموع سابقه ۹۶ ماه حضور فعال در جنگ را در سوابقش دارا می‌باشد. وی در سال ۱۳۶۵ دوره دافوس را در دانشگاه فرماندهی و ستاد آجا گذراند و از ۱۳۶۶ تا ۱۳۷۰ فرماندهی لشکر ۱۶ قدس (گیلان) را برعهده داشت. او در سال ۱۳۶۹ درجه سرتیپی دریافت کرد. اکبر خواجویی
اکبر خواجویی در سال ۱۳۲۶ در اصفهان متولد شد و در دهه ۱۳۴۰ به عنوان بازیگر پا به عرصه سینما و تلویزیون گذاشت. او پیش و پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران چند سریال را برای تلویزیون ایران کارگردانی کرد. سریال «پدرسالار» یکی از پرمخاطب‌ترین آثار اکبر خواجویی بود. این سریال در دهه ۷۰ از شبکه دوم تلویزیون ایران پخش می‌شد و داستان یک پدر سنتی و مواجهه‌های او با فرزندانش را روایت می‌کرد. او مؤسس و بنیانگذار مؤسسه سینمای جوان در اصفهان بود. صفای اصفهانی
صفای اصفهانی در سال ۱۲۶۹ در فریدن متولد شد. تحصیلات ابتدایی را در فریدن و اصفهان فرا گرفت و سپس به همراه برادرش علیمحمد متخلص به حکیم به تهران رفت و در تهران به تحصیل مشغول گشت، در این ایام به عرفان و تصوف گرائیده و در سال ۱۳۰۹ به مشهد رفت و با عنایات میرزا محمدعلی مؤتمن ملقب به مؤتمن السلطنه، وزیر خراسان در مشهد ساکن شد. او در مشهد با چند تَن از فضلای معروف خراسان از جمله ادیب نیشابوری معاشرت داشت. محمدحسین صفای فریدنی در سال ۱۳۲۲ هجری قمری از دنیا رفت. احمد وائلی
وی در یکم سپتامبر ۱۹۲۸ در نجف دیده به جهان گشود. مدرک دکتری خود را از دانشگاه الازهر کسب نمود. اما آنچه بیش از همه موجب شهرت او شد، سخنرانی‌های او در منابر به عنوان یک روحانی مذهبی بود. احمد وائلی از چهارده سالگی منبری شد تا تبدیل به مشهورترین روحانی روضه خوان عصر حاضر (در بین عرب های شیعه) شود. سبک علمی منبر او از آنجا که تحصیلات آکادمیک داشت همه را مبهوت خود نموده بود. علی‌آقا آقایف
علی‌آقا آقایف ۲۲ مارس سال ۱۹۱۳ در در شهر باکو در امپراتوری روسیه به دنیا آمد. پیروی آنکه در سال ۱۹۳۰ از کلاس هفتم مدرسه فارغ‌التحصیل شد، وارد هنرستانی تخصص یافته در تعمیر کشتی شد. پس از دو سال دانش‌آموخته شده و شروع به کار در یک کارخانه کرد. سپس، به جامعه درام همان کارخانه ملحق شد. وی اولین بار نقش «حاج قارا» را در کمدی هم‌نام که اثر میرزا فتحعلی آخوندزاده بود، ایفا کرد. صغیر اصفهانی
محمد حسین صغیر اصفهانی در سیزدهم ماه رجب ۱۳۱۲ هجری در اصفهان متولد شد. در اثر تربیت پدرش که آقا اسدالله نام داشت و یکی از مداحان بود به اشعاری که دیگران در مدح و مصیبت «چهارده معصوم» سروده بودند آشنا گردید و در سنین هشت و نه سالگی شروع به گفتن اشعار کرد به همین دلیل صغیر تخلص گرفت. آقا نجف اصفهانی
آقا نجف اصفهانی فرزند «آقابابا نقاش» است که در سال ۱۱۶۷ خورشیدی در اصفهان به دنیا آمده است. وی برجسته‌ترین قلمدان نگار دوره قاجار اصفهان است. آثار لاکی بسیار نفیسی ازوی به یادگارمانده‌است که همگی دارای ارزش هنری ومادی فراوانی در نوع خود هستند. وی در نقاشی قلمدان سبکی ابداع کرد که پس از او بسیاری از آن تقلید کرده‌اند. آثار وی بیشتر شامل قلمدان، قاب آینه و جعبه‌های آرایش زنانه نیز می‌باشد که با نقش و نگارهای ویژه اش تزیین شده‌اند. میرزا یحیی مدرس اصفهانی
آقا میرزا یحیی مدرس بیدآبادی درحدود سال۱۲۱۷ ش (۱۲۵۴ ق) در کربلا متولد گردید ودر شانزده سالگی به همراه پدر و تمام خانواده به اصفهان رفت. میرزا یحیی مدرس بیدآبادی، معروف به کاشی پز، فرزند محمد اسماعیل بن محمد باقر از طرف مادر به آقامحمد بیدآبادی واز طرف پدر به محمدباقر محقق سبزواری می‌رسد میرزا مهدی اصفهانی
میرزای اصفهانی در اوایل سال ۱۳۰۳ هجری قمری در اصفهان به‌دنیا آمد. پدرش میرزا اسماعیل اصفهانی نام داشت. وی در ۹ سالگی پدر را از دست داد. مقدمات فقه و اصول را در اصفهان خواند و در سن ۱۲ سالگی راهی نجف شد. محمدرضا حکیمی در کتاب خود مکتب تفکیک، به‌نقل از پسر میرزا مهدی، زندگی علمی او را به سه دوره تقسیم کرده‌است: علی منتظری
علی منتظری (علی منتظری مقدم، زاده ۲ سپتامبر ۱۹۵۸ در قم) یک دانشمند بهداشت عمومی و همه‌گیرشناس ایرانی در مرکز تحقیقات سنجش سلامت وابسته به پژوهشکده علوم بهداشتی جهاد دانشگاهی است. او از ابتدای تأسیس جهاد دانشگاهی در این سازمان مشغول به فعالیت بوده و دو دوره ریاست این نهاد را به عهده داشته‌است. منتظری همچنین عضو شورای عالی انقلاب فرهنگی (۱۳۸۵–۱۳۷۶) و عضو پیوسته فرهنگستان هنر از آغاز تأسیس بوده‌است. علی‌اکبر عین‌القضایی
علی‌اکبر عین‌القضایی در سال ۱۲۹۸ در گذر صاحب‌جمع در شهر کرمانشاه به دنیا آمد. پدرش علی‌عسگر کلوچه‌پز نام داشت و دایی‌ای حسن خراباتی از درویشان و موسیقی‌دانان شناخته‌شدۀ‌ کرمانشاه بود. پدرش وی را در کودکی نزد حبیب‌الله‌خان سیم‌نگار از استادان قلم‌زنی در منطقۀ‌ کرمانشاه فرستاد که در منزل خود واقع در مقابل مسجد امام حسن مجتبی اقدام به آموزش شاگردانش می‌کرد. با این حال به دلیل تعلق حبیب‌الله‌خان به طبقۀ اشراف و اعتقادات عارف‌مسلکانۀ پدر و دایی‌اش، از ادامۀ آموزش او نزد این استاد جلوگیری شد و به صلاح‌دید پدر و دایی‌اش آموختن فنون قلم‌زنی را نزد میرزا ابوالقاسم معتمدی ادامه داد. این در حالی بود که معتمدی شاگرد نمی‌پذیرفت،‌ اما به دلیل هم‌مسلکی وی با علی‌عسگر کلوچه‌پز و حسن خراباتی پدر و دایی علی‌اکبر عین‌القضایی او را پذیرفت و در کارگاهی واقع در بالاخانۀ کاروانسرایِ مقابل مطب دکتر همایون و گمرک کهنه اقدام به آموزش وی کرد. علی‌اکبر عین‌القضایی از این پس با میرزا ابوالقاسم معتمدی همراه شد و با تغییر محل کارگاه به همراه او به کارگاه جدیدی در هوری‌آباد رفت که در آنجا به صورت مشترک با عباسقلی دواتگر (ورشویی) در یک مکان کار می‌کردند. پس از مدتی عین‌القضایی مجبور به ترک کارگاه به دلیل خدمت سربازی شد. بازگشت او از سربازی در شرایطی اتفاق افتاد که میرزا ابوالقاسم به دلیل کهولت سن دست از کار کشیده و از این زمان تنها به راهنمایی او در برخی فنون پیچیده می‌پرداخت. علی‌یار علی‌اف
علی‌یار علی‌اف در ۱۴ دسامبر ۱۹۵۷ میلادی در روستای هایکازیان (قاضیان) در شهرستان قبادلی زاده شد. در سال ۱۹۷۹، وی با افتخار از آکادمی دولتی ورزش و ورزش فیزیکی جمهوری آذربایجان فارغ‌التحصیل شد و به عنوان معلم ورزش در مدرسه راهنمایی روستای دوندارلی در شهرستان قبادلی کار کرد. علی‌اکبر فروتن
علی‌اکبر فروتن (۲۹ آوریل ۱۹۰۵ – ۲۵ نوامبر ۲۰۰۳) معلم، سخنران، و نویسندهٔ بهایی بود. در خانواده‌ای بهایی در سبزوار خراسان متولد شد. در ۱۹۱۴ همراه خانواده‌اش به عشق‌آباد (جزو روسیهٔ ترازی) رفت تا از آزارهای مذهبی در امان باشد. در عشق‌آباد در مدرسهٔ بهائیان به زبان روسی تحصیل کرد. در ۱۹۲۶ برای تحصیل در دانشگاه به مسکو رفت. در ۱۹۲۸ به عضویت محفل روحانی مسکو درآمد. در ۱۹۳۰ از دانشگاه مسکو در رشتهٔ روان‌شناسی و تعلیم و تربیت فارغ‌التحصیل شد. همان سال به دلیل فعالیت در امور مذهبی از شوروی اخراج شد. به تبریز رفت و در آنجا بود که شروع به آموزش والدین و معلمان در مورد نحوهٔ تربیت کودکان و نوجوانان کرد. در ۱۹۳۱ (۲۲ اردیبهشت ۱۳۱۰) ازدواج کرد. سپس به روستای سیسان در همان حوالی رفت و مدرسه‌اش را سامان داد. در ۱۹۳۴ به عضویت اولین محفل ملی بهائیان ایران انتخاب شد و ۲۴ سال آتی در تهران به عنوان منشی عضو هیئت عامل محفل مرکزی بود. همزمان به نشر مجلهٔ "اخبار امری" پرداخت. در سخنرانی تبحر داشت و در سفرهایش به نقاط مختلف ایران دربارهٔ اخلاقیاتِ آموزش و نیز نحوهٔ ادارهٔ امور جوامع صحبت می‌کرد. در ۱۹۳۴ به مدیریت مدرسهٔ تربیت پسرانه (مدرسهٔ بهایی) منصوب شد و شیوه‌های آموزشی نوین را برای اولین بار در ایران پیاده کرد (به استثنای مدارس میسیونرها) از جمله ترک تنبیه بدنی و در عوض به کار بردن روش‌های تشویقی. در ۱۹۴۶ در رادیو ایران حضور یافت و طی ۲۴ جلسه از نحوهٔ تعلیم و تربیت کودکان صحبت کرد. در ۱۹۵۱ از سوی شوقی افندی به سمت ایادی امرالله منصوب شد و به بیش از ۶۰ کشور جهان برای سخنرانی رفت. در ۱۹۵۷ پس از درگذشت شوقی افندی به یکی از ۹ ایادی امرالله مستقر در حیفا تبدیل شد. در این سِمَت، نمایندگی بیت‌العدل اعظم را در کنفرانس‌ها بر عهده داشت و چندین محفل روحانی در نقاط مختلف جهان تأسیس کرد. در ۲۵ یا ۲۶ نوامبر ۲۰۰۳ در ۹۸ سالگی در حیفا درگذشت. علی‌اصغر یوسفی‌نیا
او در سال ۱۳۲۱ هجری خورشیدی در یکی از خانواده‌های سرشناس منطقه مازندران غربی، در روستای گل کوه از توابع شهرستان عباس‌آباد امروزی متولد شد. تحصیلات مقدماتی و دبیرستان خود را در همان منطقه سپری کرد و سپس برای امرار معاش شغل آموزگاری را برگزید. در پی رخداد انقلاب اسلامی ایران و متأثر از فضای خاص آن دوران، به دلیل جایگاه اجتماعی خانواده خود در پیش از انقلاب، پس از ۱۸ سال فعالیت در آموزش و پرورش از ادامه این شغل معاف گردید. علی اقبالی دوگاهه
سید علی اقبالی زادهٔ ۷ مهر ماه ۱۳۲۸ محله دوگاهه پایین بازار رودبار گیلان بود. اقبالی مدرک دیپلم خود را از دبیرستان امیرکبیر تهران گرفت و در ۱۳ آذرماه ۱۳۴۶ به استخدام نیروی هوایی شاهنشاهی ایران درآمد. علی‌اکبر شیخ‌الاسلام
علی‌اکبر شیخ‌الاسلام (۱۲۴۶–۱۳۱۱ ه‍.ش) (۱۲۸۴–۱۳۵۰ ه‍.ق) از علما و فعالان سیاسی و اجتماعی بانفوذ اصفهان در اواخر دورهٔ قاجاریه بود. او در سال ۱۲۷۰ ه‍.ش (۱۳۰۹ ه‍.ق) در اصفهان به سمت شیخ الاسلام منصوب شد و پس از استقرار مشروطیت در قحطی اصفهان ۱۲۹۶ ه‍.ش (۱۳۳۶ ه‍.ق) رئیس بلدیه (شهرداری) اصفهان و از تاریخ ۱۳۰۰/۴/۱ ه‍.ش تا ۱۳۰۲/۳/۳۰ ه‍.ش نماینده اصفهان در دوره چهارم مجلس شورای ملی بود. مکتب نقاشی قاجار
علی اشرف (متولد در حدود ۱۱۲۰ ه‍. ق) از نقاشان و استادان برجسته قلمدان نگاری بود و به موضوع گل و مرغ می‌پرداخت او شاگرد محمد زمان بود. از آثار او می‌توان به قلمدان شیخ صنعان و دختر ترسا، قلمدان گل و مرغ و قاب آیینه گل و مرغ اشاره کرد. علی‌اکبر ناصری
زندگی نامه و مدارج علمی علی‌اکبر ولایتی
در ۴ تیر ماه ۱۳۲۴، در رستم‌آباد شمیران به دنیا آمد. پس از گذراندن دوران ابتدایی و دوره نخست دبیرستان در زادگاهش، به دبیرستان جم واقع در قلهک تهران رفت و دوره دوم دبیرستان را با اخذ دیپلم طبیعی در سال ۱۳۴۲ به پایان رساند. در سال ۱۳۴۳ در کنکور سراسری دانشگاه‌ها شرکت کرد و پس از کسب رتبه ۴۹ کشوری، برای تحصیل در رشته پزشکی به دانشگاه تهران رفت. پس از اتمام دورهٔ دکتری، تخصص اطفال را در مرکز طبی کودکان دانشگاه تهران و فوق تخصص بیماری‌های عفونی را در دانشگاه جانز هاپکینز آمریکا گذراند. او طب اطفال را از محمّد قریب بنیان‌گذار طب اطفال در ایران آموخت. ولایتی در کنار تحصیل، در سال‌های ۱۳۴۲ تا ۱۳۵۰، در مدرسه قائمیه و سپس در دبیرستان جهان آرای قلهک به تدریس اشتغال داشت. میرزا علی بهروز اصفهانی
میرزا علی بهروز اصفهانی (؛ ۳۰ اکتبر ۱۹۵۰ – ۲۳ ژانویه ۲۰۱۷) کارآفرین اهل بنگلادش بود. علی‌اکبر شیدا
علی اکبر، پسر مرشدعلی، در سال ۱۲۵۹ قمری برابر با ۱۸۴۴ (میلادی) در یکی از پر حادثه‌ترین دوران پادشاهی محمد شاه قاجار در شیراز به دنیا آمد. یک ساله بود که غائله سید علی محمد باب در شیراز بالا گرفت. پنج ساله بود که محمد شاه درگذشت و ناصرالدین شاه تاجگذاری کرد. نه ساله بود که امیر کبیر به قتل رسید. پنجاه و چهار ساله بود که ناصرالدین شاه به قتل رسید و مظفرالدین شاه به تخت نشست (۱۳۱۳). هنگامی که شورش‌های منجر به جنبش مشروطیت بالا گرفت شصت و چهار ساله بود و در سال ۱۳۲۴ در ۶۵ سالگی و در همان سالی که فرمان مشروطیت امضا شد، درگذشت. عضدالدین ایجی
عضدالدین ایجی عبدالرحمان بن احمد، معروف به قاضی عضدالدین ایجی، دانشمند ایرانی، زاده روستای ایج در استان فارس شهر ایج امروزی واقف بر حکمت و علم کلام و اخلاق و مذهب در سده هشتم بود که در سال 756 هجری درگذشت. کتاب المواقف او از مفصل‌ترین و رایج‌ترین کتب کلامی اهل سنت به‌شمار می‌آید. بر این کتاب چندین شرح نگاشته شده‌است، که مهم‌ترین شان به قلم میرسیدشریف جرجانی است. علی‌اکبر گلپایگانی
علی‌اکبر گلپایگانی (زاده ۱۳۲۳ تهران) تهیه‌کننده، نویسنده و بازیگر سینمای ایران در سال‌های ۱۳۴۷ تا ۱۳۵۵ است. او فیلم‌های سینمایی بسیاری را از کشورهای ایتالیا، هند، انگلیس، آمریکا به ایران وارد کرد که یکی از معروف‌ترین آنها "المپیک مونیخ" است. گلپایگانی در زمینه‌های هیپنوتیزم و ماورا و امور روح و روان کار کرده‌است. غفور حسن‌پور
غفور حسن پور اصیل شیرجو پشت معروف به ایرج متولد سال ۱۳۲۱ در شهر لاهیجان است. حسن پور را باید یکی از اعضای فعال و سازمان دهنده، سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران برشمرد. حسن پور سمپات محمد مجید کیان زاد (ناصری) و عضو گروه اول (گروه جزنی - ضیاء ظریفی) می‌باشد. شروع فعالیت حسن پور مصادف با اوایل دهه چهل شمسی و پس از ورود او به دانشگاه پلی تکنیک تهران در سال ۱۳۴۱ می‌باشد. حسن پور از طریق محمد الهی پناه و در زمان اوج فعالیت‌های جبهه ملی و با مطالعه آثاری مانند اطاعت کورکورانه نوشته خسرو روزبه که توسط الهی پناه در اختیارش قرار گرفته بود به حزب توده و مسائل سیاسی گرایش پیدا کرد. به واسطه علاقمندی حسن پور به مسائل سیاسی روز، حسن پور علاوه بر مطالعه کتب امانی که از دفتر سازمان نگهبانان آزادی می‌گرفت و همچنین مطالعه نشریه پیام دانشجو و گوش دادن به نطق‌های مظفر بقائی رهبر حزب زحمتکشان ایران و از طریق ارتباط با محمد الهی پناه و شعاع الله مشیدی، اقدام به فراگیری زبان انگلیسی نمود و کتب زیادی را در خصوص مسائل اقتصادی و اجتماعی مطالعه کرد. او همچنین از بانیان و فعالان انجمن صنفی دانشگاه پلی تکنیک بود. علی بن جعفر صادق
بنابر برخی روایات در منابع شیعی، وی به سال ۱۲۹ یا ۱۳۰ ه‍.ق به دنیا آمده‌است. وی پدرش، جعفر صادق را در سن ۱۸ سالگی به سال ۱۴۸ از دست داد. وی که کوچکترین فرزند جعفر صادق بود، پس از مرگ پدرش، در نزد برادرش موسی کاظم رشد کرد و تعالیم موسی کاظم بر وی اثر گذاشت. وی را به جهت انتساب به خاندان بنی‌هاشم، به نام‌های هاشمی، علوی و حسینی خوانده می‌شد و به جهت زندگی در مدینه، مدنی نام گرفته بود. او و فرزندانش را عریضی نیز می‌خواند. جهت این تسمیه، زندگانی وی در منطقه عریض، در نزدیکی مدینه بود. وی دوران امامان شیعه بسیاری را درک کرده‌است؛ از جمله: جعفر صادق، موسی کاظم، علی بن موسی، محمد تقی و علی نقی. علی‌اکبر درخشانی
علی اکبر در ۹ اسفند ۱۲۷۴ در تهران زاده شد. خانواده وی آذربایجانی و شیعه مذهب بودند. پدرش علی نقی خان کنگرلو (فرزند خان محمدخان) از اولین افسران ایرانی بریگاد قزاق بود که در سال ۱۲۴۲ شمسی در قریه خانقاه سرخ در حوالی ارومیه متولد شد و در سال ۱۲۸۲ شمسی در تهران درگذشت و در امامزاده معصوم به خاک سپرده شد. جدّ وی رضا قلیخان در سال ۱۲۰۶ در پی عهدنامه ترکمانچای میان دولت‌های ایران و روسیه همراه تعداد زیادی از اهالی و سرخیلان ایلات حاضر به قبول تابعیت روسیه نشده و از منطقه نخجوان به جنوب رود ارس کوچ نمودند. وی تحصیلات ابتدائی را در مکتب‌خانه و در دبستان همّت و متوسطه را در مدرسه نظامی بریگاد قزاق در تهران طی کرد و سپس در سن ۱۸ سالگی وارد آموزشگاه افسری ژاندارمری شد و تا درجه نایب (ستوان) یکمی ارتقا یافت. او در دوران خدمت در ژاندارمری در معیت فوج ششم مأمور قلع و قمع اشرار لرستان شد و پس از جنگ‌های بسیار شدید و تأمین انتظامات منطقه به همراه فوج ششم به اصفهان مأمور و سپس با این فوج در سلطان آباد به کمیته دفاع ملی ملحق شد و در جنگ‌های گردنه بید سرخ بین نیروهای ایران و قوای روسیه تزاری شرکت کرد و به دریافت نشان‌های جنگی نایل گردید. حزین لاهیجی
محمدعلی بن ابوطالب متخلص به حَزین و معروف به شیخ علی حزین ، شاعر، عارف و دانشمند ایرانی در سال ۱۱۰۳ قمری در اصفهان زاده شد. او از تبار زاهدی‌ها و نوادگان شیخ زاهد گیلانی است. از استادان حزین می‌توان به امیر سید حسین طالقانی اشاره کرد. علی‌اکبر رائفی‌پور
علی‌اکبر رائفی‌پور (زادهٔ ۸ اردیبهشت ۱۳۶۳)، سخنران ایرانی است که با سخنرانی‌های متعددی که در دانشگاه‌ها دربارهٔ شیطان‌پرستی، فراماسونری، صهیونیسم، مهدویت و تئوری‌های توطئه انجام می‌دهد، شهرت پیدا کرده‌است. به ادعای خودش دارای مدرک کارشناسی حسابداری است. رائفی‌پور در سال ۱۳۸۹، مؤسسهٔ فرهنگی «مصاف ایرانیان» و جنبش مصاف را افتتاح کرد. مصاف مخفف «مبارزه با صهیونیسم، اومانیسم و فراماسونری» است. علی‌اشرف صادقی
صادقی در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۲۰ در خانواده‌ای مذهبی در قم به‌دنیا آمد. پدرش معلم و پدربزرگش، اشرف‌الواعظین، واعظ بود. پدرِ پدربزرگش نیز مجتهد بود. صادقی، پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه در حکیم نظامی قم ، در ۱۳۳۸ به دانشگاه تهران رفت و در ۱۳۴۱ لیسانس ادبیات فارسی گرفت. وی در ۱۳۴۲ به دانشگاه سوربن در فرانسه رفت و در آنجا در رشتهٔ زبان‌شناسی عمومی ادامهٔ تحصیل داد و در سال ۱۳۴۶، پس از اخذ مدرک دکتری به ایران بازگشت. علی‌اشرف صادقی در سال‌های ۱۳۴۰ تا ۱۳۴۲ با مؤسسهٔ لغت‌نامهٔ دهخدا در تنظیم بخشی از حرف «گ» "لغت‌نامهٔ دهخدا" همکاری داشته‌است.  پس از بازگشت به ایران، صادقی در دانشکدهٔ ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران مشغول به کار شد و تا کسب رتبهٔ استادی پیش رفت. او سرانجام در آغاز سال تحصیلی ۱۳۸۶–۱۳۸۷، به درخواست خود، بازنشسته شد؛ زیرا می‌خواست تمام همت خود را مصروفِ تدوین "فرهنگ جامع زبان فارسی" کند. این فرهنگ طرحی است که از اواسط دههٔ ۱۳۷۰، با حمایت فرهنگستان زبان و ادب فارسی و زیرنظر علی‌اشرف صادقی آغاز شده و جلد اول آن، مشتمل بر حرف «آ»، در سال ۱۳۹۲ منتشر شد. صادقی مدیر گروه فرهنگ‌نویسی فرهنگستان است و دبیریِ "مجلهٔ فرهنگ‌نویسی" را برعهده دارد. او همچنین پایه‌گذار "مجلهٔ زبان‌شناسی" است و تا سال ۱۳۸۶ سردبیر آن بود. صادقی همچنین از ویراستاران "دانشنامهٔ ایران و اسلام"، "دانشنامهٔ جهان اسلام" و "دائرةالمعارف بزرگ اسلامی" بوده‌است. عبدالحسین امینی
امین الشرع در سال ۱۲۵۷ هجری قمری به دنیا آمد و مدتی از زندگی خود را در سردها (یکی از روستاهای شهرستان سراب) گذرانید.در سن ۱۴ سالگی به تبریز رفته و پس از ۶ سال به نجف رفت. امین الشرع شعر نیز می‌سرود و قصائدی در مدح امامان شیعه دارد که هم‌اکنون در دست است. او در شعر خود به «واثق» تخلص می‌کرد و نقش مهر او- آنطوری که در پشت بعضی از رسائلش مشهود است- «الواثق بالله الغنی عبده نجفقلی» بوده‌است.وی در سن ۷۰ سالگی در شب جمعه هفتم جمادی‌الاولی سال ۱۳۴۰ هجری در تهران درگذشت. روز بعد پیکر وی در تهران تشییع و پس از چند روز در نجف در وادی السلام بخاک سپرده شد. احمد که پدر علامه امینی می‌باشد در سال ۱۲۸۷ هجری در «سردها» شهرستان سراب به دنیا آمد.وی از فقها و فضلا و مجتهدین مسلم زمان خویش و در زهد و تقوی زبانزد خاص و عام بود. بقدری سلیم‌النفس و خلیق بود که کسی او را در طول عمرش- جز در مسائل مذهبی- خشمگین ندیده بود. چنان به آداب اخلاقی متخلق بود که اطرافیان را به اعجاب وامی‌داشت. با آنکه از مقام علمی شایسته‌ای برخوردار بود همواره از شهرت و معروفیت دوری می‌جست و از هرگونه تظاهر و ریا پرهیز می‌کرد. سید میرزا ابوالحسن انگجی تبریزی (متوفای ۱۳۵۷ هجری) که از مراجع عظام زمان خویش بود؛ همواره در مجالس و محافل خود می‌گفت: « میرزا احمد امینی از کسانی است که در زهد و تقوایش شکی نیست و بدون تردید فردی مجتهد است منتها از خوف تظاهر به ریا و از ترس شهرت طلبی همیشه فضائل خویش را مخفی می‌نماید». احمد مقدمات علوم دینی را نزد پدر بزرگوارش در تبریز کسب نمود و سپس از دیگر اساتید موجود در تبریز استفاده کرد و نزد افاضل تبریز نظیر میرزا اسدالله بن حاج محسن تبریزی- که از نوادر فقها و از عالمان جامع معقول و منقول زمان خود بود- به تلمذ پرداخت. از تألیفات وی- که شیخ آقا بزرگ در کتاب نقباء البشر و همچنین عمر رضا کحاله در معجم المولفین نیز به آن اشاره نموده‌اند- کتاب تعلیق او بر مکاسب مرتضی انصاری است. نوشته‌های دیگری چون تعلیق بر لمعه و رساله‌ای در فقه نیز از آثار علمی اوست. از جمله علمایی که به او اجازهٔ روایت اعطا نموده‌اند آیات زیر می‌باشند: ۱- سید میرزا علی شیرازی (متوفای ۱۳۵۵ هجری). ۲- سید ابوالحسن موسوی اصفهانی (متوفای ۱۳۶۵ هجری). ۳- محمد حسین غروی اصفهانی (متوفای ۱۳۶۱ هجری). ۴- سید حسین طباطبائی بروجردی (متوفای ۱۳۸۰ هجری مطابق با ۱۳۴۰ هجری شمسی). ۵- میرزا علی ایروانی (متوفای ۱۳۵۴ هجری). ۶- میرزا رضی بن محمد حسن زنوزی تبریزی (متوفای ۱۳۶۰ هجری). ۷- میرزا احمد مجتهد تبریزی قراچه داغی. ۸- میرزا فتاح شهیدی (متوفای ۱۳۷۲ هجری). ۹- میرزا خلیل آقا مجتهد بن میرزا حسن (متوفای ۱۳۶۸ هجری). [۲]. احمد- مانند پدرش امین الشرع- در سن ۸۳ سالگی در بیست و نهم ربیع‌الاول سال ۱۳۷۰ هجری (مطابق با هفدهم دیماه ۱۳۲۹ هجری شمسی) در تهران وفات یافت و در شهر قم در «قبرستان نو» بخاک سپرده شد ابوشجاع اصفهانی شافعی
قاضی شهاب الدین احمد بن حسین بن احمد بن طیب اصفهانی شافعی مشهور به ابوشجاع، فقیه و دانشمند دینی سنی مذهب ایرانی است؛ او در سال ۴۲۰ هجری خورشیدی در خانواده‌ای اصفهانی‌تبار در شهر بصره زاده شد و بیش از چهل سال در مدرسه‌های بغداد دانش‌های دینی آموخت و آموزاند. علی امینی
علی امینی مجدی معروف به علی امینی (۲۱ شهریور ۱۲۸۴ تهران – ۲۱ آذر ۱۳۷۱ پاریس)، سیاست‌مدار ایرانی، از اعضای جبهه ملی و یک دوره از اردیبهشت ۱۳۴۰ تا تیر ۱۳۴۱ نخست‌وزیر ایران بود. ایرج جهانشاهی
ایرج جهانشاهی قاجار، نویسنده، مترجم، و ویراستار ادبیات کودک و نوجوان در اول اسفند ۱۳۰۵ زاده شد. او در رشته تاریخ و جغرافیا و علوم تربیتی در دانشکده ادبیات و دانشسرای عالی تهران تحصیل کرد. جهانشاهی نخستین کتاب فارسی اول دبستان را با همکاری عباس سیاحی نوشت که مدت‌ها در مدارس تدریس می‌شد. او از سال ۱۳۵۷ سرپرست شورای ویراستاری فرهنگنامه کودکان و نوجوانان در شورای کتاب کودک بود. از دیگر فعالیت های او انتشار « سالنامه فرهنگ خوزستان »، انتشار« سالنامه فرهنگ مسجد سلیمان »، و انتشار مجله های پیک نو آموز، پیک کودک، پیک معلم، پیک نوجوانان و پیک جوانان درمرکز انتشارات آموزشی بود. ایرج جهانشاهی ۲۹ تیر ۱۳۷۰ در تهران درگذشت. باباجعفر ابهری
جعفر ابن محمّد بن حسین ابهری معروف به باباجعفر (زادهٔ ۳۵۰ قمری در ابهر - درگذشته ۴۲۸ ق.)، از صوفیان، شاعران و حدیث‌دانان ایرانی نیمهٔ دوم قرن چهارم و اوایل قرن پنجم هجری قمری است. بابا جعفر ابهری در ۳۵۰ قمری در ابهر زاده شده و در همدان زیسته‌است. وی در سال ۴۲۸ در سن هفتاد و هشت سالگی درگذشت. علی فدوی
علی فدوی در سال ۱۳۴۰ در شهر اردستان، استان اصفهان زاده شد و دوران کودکی و نوجوانی، تا مقطع دیپلم متوسطه را در این شهر گذراند و پس از قبولی در آزمون کنکور سراسری، در سال ۱۳۵۸ در دانشگاه اصفهان پذیرفته شد. وی هم‌چنین دوره ای از تحصیلات خود را در دانشگاه شهیدرجایی گذرانده است. با وقوع انقلاب فرهنگی و تعطیلی دانشگاه‌ها، مدتی را در قم و تهران سپری نمود. عمادالدین اصفهانی
محمد بن محمد بن حامد اصفهانی معروف به عمادالدین کاتبِ اصفهانی (جمادی الثانی یا شعبان ۵۱۹ هجری- ۱ رمضان ۵۹۷ هجری)(۱۱۲۵–۱۲۰۱ میلادی) مورخ و دانشمند فارسی‌زبان بود که مجموعه شعری بسیار مهم به زبان عربی به همراه کتب مهم تاریخی از او به جای مانده‌است. او همچنین رئیس دیوان در دودمان زنگیان و ایوبیان بوده‌است. عمادالدین در جنگ‌های صلیبی همراه صلاح‌الدین ایوبی حضور داشت. وی در خاندانی دیوانی در اصفهان متولد شد. در سال ۵۳۴ همراه پدرش به بغداد رفت و در نظامیه بغداد به تحصیل پرداخت. همچنین، سه سال در مدرسه شافعی در بغداد فقه آموخت. از سال ۵۵۰ هجری مناصب دیوانی در بخش‌های جنوبی عراق نظیر واسط و بصره را عهده‌دار شد و نهایتاً معاون ابن هبیره وزیر عباسیان گردید، تا آنکه ابن هبیره در سال ۵۶۰ درگذشت. وی مدتی را دستگیر و سپس آزاد شد و در سال ۵۶۲ به جانب شام رفت. در دمشق وی مورد حمایت کمال الدین شهرزوری، وزیر نورالدین زنگی، قرار گرفت. در ابتدا به عنوان رئیس دیوان انشاء استخدام شد و بتدریج در دیوان ارتقا یافت. با قدرت گرفتن صلاح الدین ایوبی، به واسطه دوستی پدر و عمومی صلاح الدین با عموی عمادالدین و نیز با حمایت وزیر وی، قاضی فاضل، وی موقعیتی در دربار صلاح الدین یافت و منشی او شد. عمادالدین، جز زمان کوتاهی، پیوسته با صلاح الدین بود و امور مربوط به مکاتبات، قراردادها، انتصابات و ارتباط با سفیران فارسی‌زبان را بر عهده داشت. با مرگ صلاح الدین در سال ۵۸۹، جایگاه عمادالدین از دست رفت و جز برخی امور دیپلماتیک برای العادل سیف الدین، برادر صلاح الدین، وقت خود را تا زمان مرگ به کتابت سپری کرد. ابوطاهر اصفهانی
ابوطاهر اصفهانی همچنین مشهور به حافظِ سلفی (؟ -۱۱۸۰م) (به‌شیوهٔ کهن: ابوطاهر عمادالدین احمد بن محمد اصفهانی) محدث ایرانی-مصری در سدهٔ ششم هجری که بیشتر عمرش را در اسکندریه ساکن بود؛ او استاد ابن قلاقس و تقیه صوریه بوده است. عبدالله حاجی صادقی
عبدالله حاجی صادقی در تاریخ ۲ تیر ۱۳۳۹ در دهاقان، استان اصفهان زاده شد. وی در سال ۱۳۵۴ وارد حوزه علمیهٔ اصفهان (مدرسهٔ ذوالفقار) شد و یک سال پس از وقوع انقلاب و در سال ۱۳۵۸ وارد حوزهٔ علمیهٔ قم گردید. حاجی‌صادقی با شروع جنگ ایران و عراق، به عضویت سپاه پاسداران درآمد و مسئولیت‌های مختلفی در نمایندگی ولی فقیه در سپاه را عهده‌دار بود. پس از جنگ به عنوان عضو هیئت علمی دانشکدهٔ شهید محلاتی نمایندگی ولی فقیه سپاه در قم، به تدریس اشتغال داشت. حاج‌صادقی در سال ۱۳۷۵ به عنوان نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه امام حسین منصوب شد. در سال ۱۳۷۸ به قم بازگشت و مسئولیت گروه الهیات دانشکدهٔ شهید محلاتی را پذیرفت و پس از اتمام دورهٔ دکتری در سال ۱۳۸۱ به‌عنوان مسئول پژوهشکدهٔ تحقیقات اسلامی سپاه منصوب شد و مدتی نیز معاونت ارتباطات حوزوی رهبر جمهوری اسلامی ایران را برعهده داشت. در سال ۱۳۹۰ و پس از اینکه مجتبی ذوالنور جانشین وقت نمایندهٔ ولی فقیه در سپاه، جهت شرکت در انتخابات مجلس شورای اسلامی درخواست بازنشستگی از سپاه پاسداران را کرد، عبدالله حاج صادقی با تأیید و موافقت سیدعلی خامنه‌ای و با حکم علی سعیدی شاهرودی؛ نمایندهٔ ولی فقیه در سپاه، به عنوان جانشین نمایندهٔ ولی فقیه در سپاه منصوب شد. وی تا سال ۱۳۹۶ جانشین ولی فقیه در سپاه بود. حسنعلی نخودکی اصفهانی
حسن‌علی در سال ۱۲۷۹ قمری در اصفهان متولد شد و بر اثر برخوردی با محمد صادق تخت فولادی وارد عرفان شد. علی شایگان
سیدعلی شایگان (زاده ۱۰ اسفند ۱۲۸۱ خورشیدی در شیراز - درگذشته ۲۳ اردیبهشت ۱۳۶۰ در نیوجرسی) روزنامه‌نگار و حقوق‌دان ایرانی، از رهبران سیاسی طراز اول ایران و از همکاران محمد مصدق، از رهبران جبهه ملی ایران بود که پس از کودتای ۲۸ مرداد توسط حکومت پهلوی به زندان محکوم شد و تا سال ۱۳۳۴ در زندان به سر برد. دکتر علی شایگان مورد احترام در کشور و از بنیادگذاران نهضت مقاومت ملی پس از کودتای ۲۸ مرداد بود. دکتر علی شایگان را همراه با دکتر فاطمی چهره‌های برجستهٔ جناح چپ دولت مصدق می‌نامیدند. علی‌اکبر ابرقویی‌نژاد
علی اکبر ابرقویی نژاد (زاده ۱۳۳۶ در اصفهان)، رئیس هییت فوتبال استان اصفهان است. وی دارای فوق لیسانس مدیریت دولتی است. حمزه اصفهانی
نام کامل وی ابوعبداللّه حمزة بن حسن اصفهانی است که به صورت حمزة بن حسین یا علی‌بن حمزه و با کنیهٔ ابوالحسن، ابوعبدالرحمان و ابوالفرج نیز ضبط شده‌است. تاریخ ولادت حمزه اصفهانی روشن نیست، اما برخی پژوهشگران با استناد به پاره‌ای قرائن، تولد او را حدود ۲۸۰ هجری قمری در اصفهان دانسته‌اند. علی‌اکبر گلشن
علی‌اکبر بن محمد در سال ۶ جمادی‌الاولی ۱۳۱۹ق/ ۳۰ مرداد ۱۲۸۰ش/ ۲۱ اوت ۱۹۰۱م در تربت حیدریه زاده شد. پدرش بازرگان و یزدی‌الاصل بود که در هفت سالگی علی‌اکبر درگذشت. تحصیلات ابتدایی و بخشی از فنون شعر را در زادگاه خود از احمد سهیلی و احمد بهمنیار فراگرفت. در هجده سالگی به مشهد کوچید و به روزنامه‌نگاری پرداخت. سپس روزنامهٔ "آزادی" را پایه‌گذاری نمود و به مدت پنجاه سال آن را بی‌وقفه منتشر کرد. او از چهارده‌سالگی به سرودن شعر پرداخت، دیوان اشعارش که به پنج هزار بیت می‌رسد در سال ۱۳۳۲ش/۱۹۵۳م چاپ نمود. به تألیف و تصحیح نیز پرداخت. گلشن با محمود فرخ خراسانی دوست نزدیک بود و آخرین روز زندگی‌اش را در منزل وی گذراند؛ در ۲۹ تیر ۱۳۵۳/ ۲۰ ژوئیه ۱۹۷۴ در مشهد درگذشت و در باغ خواجه ربیع دفن شد؛ ماده‌تاریخ آن از نظمی تبریزی: صفی‌علی‌شاه
میرزا حسن اصفهانی، ملقب به صفی‌علی‌شاه (زاده:سه‌شنبه ۳ شعبان ۱۲۵۱ (قمری) برابر با ۳ آذر ۱۲۱۴ در اصفهان، درگذشت: جمعه ۲۴ ذی‌الحجه ۱۳۱۶ (قمری) برابر با ۱۵ اردیبهشت ۱۲۷۸ در تهران)، از مشهورترین مشایخ و بزرگان تصوف در اواخر سده سیزدهم و اوایل سده ۱۴ هجری و از جمله بزرگان سلسله نعمت‌اللهی صفی‌علیشاهی بود. وی که شاعر بود، نخست از جمله مریدان منورعلی‌شاه شیرازی قطب سلسله نعمت‌اللهی مونس‌علیشاهی (ذوالریاستین) محسوب می‌شد؛ اما پس از اینکه به نمایندگی از وی به تهران مهاجرت کرد و مدتی در این شهر اقامت نمود، خود، ادعای قطبیت کرد و سلسلهٔ نعمت‌اللهی صفی‌علی‌شاهی را بنیان نهاد. علی‌اکبر نقی‌پور
علی‌اکبر نقی‌پور در سال ۱۳۱۵ در روستای برف‌آباد علیا در نزدیکی اسلام آباد غرب به دنیا آمد. پس از دریافت دیپلم در کرمانشاه، به دانشگاه تبریز رفت و در آنجا در رشته پزشکی به تحصیل پرداخته و پزشک عمومی شد. سپس در سال ۱۳۵۱ به ادامه تحصیل در رشته جراحی عمومی پرداخت و در نهایت در زمینه سوختگی و جراحی ترمیمی تحصیلات خود را تکمیل نمود. وی همزمان به فعالیت در زمینه ادبیات فارسی نیز می پرداخت. نخستین اثر وی در زمینه ادبیات در سال ۱۳۵۲ با عنوان «نوآوری در شعر معاصر فارسی(بحثی در تحول شعر فارسی از کهن سرائی به نوگوئی)» در مشهد چاپ شد. نقی‌پور در تاریخ ۲۹ مهر ۱۳۹۲ در تهران درگذشت و بنا به وصیتش در زادگاهش روستای برف‌آباد علیا به خاک سپرده شد. آقا نجفی همدانی
سید محمد حسینی همدانی در ۱۲۸۳ خورشیدی (۱۳۲۲ ق) در نجف به دنیا آمد. پدرش سید علی بن سید کاظم همدانی معروف به میرسید علی عرب، از شاگردان آخوند خراسانی، سید محمدکاظم یزدی و ملا حسینقلی همدانی و از نوادگان محقق اَعْرَجی بود. شکیبی اصفهانی
محمدرضا بن ظهیرالدین عبدالله اصفهانی در سال ۹۶۴ق/۱۵۵۷م در اصفهان زاده شد. خاندان او به امامی نیز شهرت داشتند. به شعر گرایید و به تحصیلات مقدماتی در زادگاهش پرداخت، از استادان او امیر روزبهان صبری از شاعران عهد صفوی بود که شکیبی خواهرزاده‌اش به شمار می‌رفت؛خویشاوندی‌اش با او، در تربیت شاعری‌اش تأثیر گذاشت. شکیبی در ابتدای جوانی به مسافرت‌های رفت، در مشهد و هرات به تحصیل پرداخت و به اصفهان بازگشت. در ۹۹۸ق/ از اصفهان به هند کوچید و نزد میرزا عبدالرحیم خان‌خانان خدمت نمود، مورد توجه او گشت و در سفرهای سند و دکن همراهش بود. شکیبی در مالوه بیمارشد و «نذر کرد اگر شفا یابد، به زیارت حرمین شتابد و چنین کرد.» سه سال در مکه و مدینه و دیگر مکان‌های مقدس شیعه در عراق گذراند و به هند بازگشت. مدتی از سوی جهانگیرشاه، صدارت دهلی (منصب دینی) به وی تفویض شد و همان‌جا در سال ۱۰۲۳ق/۱۶۱۴م درگذشت. محمد جعفری اراکی
محمد جعفری اراکی زاده ۱۳۱۰ شمسی برابر با ۱۳۵۰ قمری بوده که در اراک متولد شد. دوران دبستان را در مدارس آن زمان گذراند و در سال ۱۳۲۱ در سن یازده سالگی، تحصیلات حوزوی خویش را در مدرسه حاج محمد ابراهیم اراک آغاز نمود. پس از چهار سال در سال ۱۳۲۵ شمسی و در آغاز ورود سید حسین بروجردی، برای ادامه تحصیلات خود به حوزه علمیه قم رفت و در مدرسه فیضیه، به همراه مرتضی مطهری و حسینعلی منتظری و تعدادی دیگر از علمای حوزه، به تحصیل پرداخت و چند سالی در مدرسه حجتیه ساکن و مشغول به تحصیل می شود. سید محمد علی مبارکه‌ای
سید محمد علی مبارکه‌ای (زاده ۱۲۷۷ خورشیدی، مبارکه - درگذشت ۱۳۲۵ اصفهان) از شعرا، مجتهدین و روحانیون مبارکه و اصفهان در سده ۱۳ هجری بود. سید ابوالحسن انگجی
سید ابوالحسن انگجی فرزند میرزا محمدآقا (از سادات حسینی) در سال ۱۲۸۲ هجری قمری در "انگج" یکی از محلات تبریز به دنیا آمد. وی در سال ۱۳۰۴ هجری قمری برای ادامه تحصیلات به نجف رفت و در درس شیخ محمدحسن مامقانی، فاضل ایروانی و میرزا حبیب‌الله رشتی شرکت کرد و در فقه و اصول به درجه اجتهاد رسید. سپس بعد از نزدیک شش سال اقامت در نجف به تبریز مراجعت کرد و تا آخر عمر به تدریس مشغول شد. شیخ محمد خیابانی، محمدحسین طباطبایی، عبدالحسین غروی، اسدالله مدنی، قاضی طباطبایی از شاگردان وی بودند. منوچهر احمدی
منوچهر احمدی (زادهٔ ۱۳۲۵ تهران) هنرپیشه ایرانی است که دارای مدرک دیپلم است. وی فعالیت سینمایی را سال ۱۳۴۶ به عنوان بازیگر فیلم «مردی از اصفهان» به کارگردانی امیر شروان آغاز کرد. از دیگر فعالیت‌های او می‌توان به بازی در نمایش و مجموعه‌های تلویزیونی نیز اشاره کرد.۱ - بهار (۱۳۶۴) علی نقی‌اف
علی نقی‌اف در سال ۱۹۵۸، در شهرستان بابک جمهوری خودمختار نخجوان در آذربایجان شوروی سابق متولد شد. علی آهی
وی در روز دوشنبه ۲۱ جمادی‌الاول ۱۳۴۶ مطابق با ۱۴ آبان ماه ۱۳۰۷ برابر با ۵ نوامبر ۱۹۲۸ در تهران، بازارچهٔ پامنار در یک خانواده مذهبی متولد شد. پدر وی حاج قربانعلی آهی، متولّد دهستان آه بوده است. آه به مجموع ۶ پارچه آبادی گفته می‏‌شده که امروز مشهور به شهر آبعلی است و در ۶۰ کیلومتری جاده تهران آمل قرار دارد. عبدالحسین آیتی
عبدالحسین بافقی یزدی (۱۲۸۸ ـ ۱۳۷۱ قمری / ۱۳۳۲ - یزد) (معروف به آیتی) پسر محمد تقی آخوند تفتی بوده و متخلص به «ضیایی»، «آواره» و «آیتی»، از شعرا، محققان، نویسندگان و قرآن‌پژوهان معاصر، و از مبلغین بهائی که به او عنوان رئیس‌المبلغین داده شد وی بعد از درگذشت عبدالبهاء به امید رسیدن به ریاست در جامعه بهائی اصرار داشت که بیت العدل عمومی بلافاصله تشکیل شود. اما شوقی افندی رهبر وقت جامعه بهائی به این نتیجه رسیده بود که برای انتخاب بیت العدل اعظم که یک نهاد بین‌المللی است ابتدا باید نهادهای انتخابی بهائی در سطوح پایین‌تر (سطوح محلی و ملی) تشکیل شود. آیتی مخالف این شیوه شوقی افندی بود و شروع به مخالفت با او کرد و نامه‌هایی اعتراض‌آمیز به بهائیان نوشت و در نهایت از آئین بهائی روی گرداند و بعد از ۱۸ سال دوباره مسلمان شد. و از منتقدان آئین بهائی شد. او همچنین به مدت شش سال گاهنامه نمکدان را منتشر می‌کرد و از اعضای مؤسس انجمن ادبی یزد بود. پرتو اصفهانی
میرزا علی‌رضا اصفهانی فرزند محمدعلی، متخلص به پرتو و مشهور به میرزا آقاجان (یا آقاجان)، شاعر و خوشنویس (به ویژه نسخ‌نویس) سدهٔ سیزدهم هجری قمری (سدهٔ نوزدهم ترسایی) است. او در مراکز ادبی دوره قاجار، جایگاه بلندی داشت و در منابع مختلف، شعر، خط و نیک‌خوییش را ستوده‌اند. از آنجا که پرتو اصفهانی در لنجان اصفهان زاده شده بود و پدرش هم «آقامحمدعلی لنجانی اصفهانی» نام داشت، در برخی منابع، از او با نام پرتو لنجانی نیز نام می‌برند. زادروز او به درستی روشن نیست، ولی چون با بررسی منابع و گفته‌های به‌جامانده، می‌توان بدین نتیجه رسید که او پس از نود سال عمر، در ۱۳۰۳ (قمری) در اصفهان درگذشته‌است، باید در حدود ۱۲۱۳ (قمری) به دنیا آمده باشد. ابوالفرج اصفهانی
علی بن حسین بن محمد اموی قرشی مشهور به ابو الفرج اصفهانی، محدث و مورخ و ادیب و شاعر و موسیقی‌شناس از اعقاب مروان حمار، آخرین خلیفه اموی بود. خاندانش در اصفهان ساکن و بعضی از آنها محدث و عالم بودند و مذهب تشیع داشتند. او در عهد المعتضد (۲۴۲–۲۸۹ ق) در اصفهان متولد شد. محمدتقی رازی
محمدتقی رازی اصفهانی، شیخ رازی یا محمدتقی ایوانکی معروف به صاحب حاشیه، سر سلسلهٔ خاندان نجفی اصفهانی است. صاحب کتاب هدایه المسترشدین است که به صاحب حاشیه نیز معروف است. در بین سال‌های (۱۱۸۷–۱۱۸۵ هـ. ق) در شهرستان ایوانکی به دنیا آمد. وی سر سلسله خاندان مسجد شاهیان بوده که در حدود سال (۱۲۲۰ هـ. ق) به اصفهان آمده و آن جا را برای سکونت دائمی خود انتخاب کرده‌است. محمد حسین اصفهانی ایوانکی صاحب کتاب فصول (کتابی پر اهمیت در علم اصول)، برادر وی بوده است. غلامحسین محسنی اژه‌ای
غلامحسین محسنی اژه‌ای در سال ۱۳۳۵ در شهراژیه در ۲۵ کیلومتری شهرستان ورزنه استان اصفهان به دنیا آمد. وی پس از پایان سطح عالی در مدرسه حقانی، چند سال در درس خارج در حوزهٔ علمیه قم شرکت کرد. محسنی اژه‌ای علاوه بر تحصیلات حوزوی، دارای مدرک دکترای حقوق بین‌الملل خصوصی نیز است. اشرف مراغه‌ای
اشرف‌الدین حسین بن حسن مراغه‌ای مشهور به اشرف مراغه‌ای و درویش اشرف (؟ - ۱۴۶۰م/ ۸۶۴ ق) شاعر فارسی‌زبان ایرانی در سدهٔ نهم هـ/ پانزدهم م بود. حسین بن ابوعلی حسن مراغه‌ای در سالی نامعلوم در مراغه در خانواده‌ای شریف‌تبار زاده شد. به خدمت پیر بوداق فرزند جهانشاه قراقویونلو درآمد و در نزد وی بسیار گرامی بود. در سرودن، علاوه بر غزلیات و قصاید که چهار دیوان است، خمسه‌ای به مانند خمسهٔ نظامی به نظم درآورد. اشرف مراغه‌ای با شاه نعمت‌الله ولی معاصر و معاشر بوده‌است و در رثای او قصیده و ماده‌تاریخی سرود. او را شاعری «نیک‌سیرت و بلندهمت» می‌دانستند که از «تملق» دوری می‌کرد و با اینکه از نزدیکان شاهزاده پیر بوداق خان بود، اما مدیحه‌ای برای او نسرود. در سال‌های پایانی عمر عزلت گزید و به تصوف گرایید و در ۱۴۶۰م/ ۸۶۴ ق در زادگاهش درگذشت. نظمی تبریزی در اثرش "دویست سخنور" به تاریخ ۱۹۷۶م/ ۱۳۹۶ ق ذکر نموده که دیوان خطی اشرف مراغه‌ای در کتابخانه‌های معتبر موجود است. علی‌اکبر کنی‌پور
علی اکبر کنی پور، شاعر و نویسنده معاصر متخلص به مستی است که در ۲۰ مرداد ۱۳۰۲ هجری شمسی در خانواده مذهبی و علمی در بازارآهنگران تهران به دنیا آمد. میرزا آقا اصفهانی
میرزا آقا اصفهانی یا میرزا آقا اسلامبولی (تولد ۱۲۸۲قمری) از رجال دوره مشروطیت و نماینده دوره اول مجلس شورا از تبریز بود. میرزا آقا در تهران به تجارت نفت مشغول بود به همین جهت به میرزا آقا نفتی مشهور بود. در سال ۱۳۱۳ قمری به استانبول رفت و به تجارت پرداخت و در همانجا با نشریات فارسی‌زبان اختر و حبل‌المتین آشنا گردید و این آشنایی اندیشه تجددگرایی را در وی بیدار کرد. در سال ۱۳۲۳ همزمان با سفر مظفرالدین شاه به پاریس او نیز در این شهر بود و موفق به ملاقات با رجال دربار ایران بخصوص صدراعظم وقت عبدالمجید میرزا عین‌الدوله شد و تصمیم گرفت که به عین الدوله که نماد قدرت بود نزدیک شود. میرزا آقا در ۱۳ رجب ۱۳۲۳ به تهران برگشت و بلافاصله فعالیت سیاسی خود را آغاز کرد. سید علی‌محمد باب
سیّد علی‌محمد شیرازی (۲۷ مهر ۱۱۹۸ هـ. ش – ۲۷ تیر ۱۲۲۹ هـ. ش) که با لقب باب نیز شناخته می‌شود، به اعتقاد بهائیان قائم اسلام، پیامبر جدید و بنیانگذار دین بیان بود. با اتمام هزاره اول پس از درگذشت حسن عسکری، امام یازدهم شیعیان در سال ۲۶۰ هـ ق، او جنبش بابی را در ایران بنیان گذاشت و پیروانی از قشرها و اصناف جامعه از مناطق مختلف ایران را به خود جذب کرد. علی‌اکبر ولایتی
علی‌اکبر ولایتی (زاده ۴ تیر ۱۳۲۴،  رستم‌آباد) سیاستمدار، پزشک، مشاور امور بین‌الملل رهبر جمهوری اسلامی ایران، عضو حقیقی مجمع تشخیص مصلحت نظام، رئیس هیئت مؤسس و امنای دانشگاه آزاد اسلامی، استاد دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، عضو شورای سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی ایران، دبیرکل مجمع جهانی بیداری اسلامی، رئیس شورای مرکزی انجمن اسلامی پزشکان ایران، سخنگوی جبههٔ متحد اصولگرایان، عضو مجمع جهانی اهل بیت و رئیس بیمارستان مسیح دانشوری است. او تا سال ۱۴۰۰ عضو حقیقی شورای عالی انقلاب فرهنگی بود. اشرف عامری
اشرف عامری در سالی نامعلوم در شیراز در خانواده‌ای عرب‌تبار عامری زاده شد. فنون شعری را در زادگاهش از میرعلی مشتاق اصفهانی فراگرفت. در فن سیاق برجسته بود، دیوانش حدود دو هزار و پانصد بیت است. همچنین تاریخی در چهار جلد نگاشته که از میان رفته‌است. او در زمان نادر شاه در خدمت دولت بود، «ولی بر اثر اشتباهی مورد خشم واقع شد و نادر به چشم راستش میل کشید و میرزا اشرف از شغلش استعفا کرد و تا پایان عمر در شیراز به گوشهٔ فقر و درویشی نشست و در به روی آشنا و بیگانه بست.» عامری در سال ۱۱۸۰ق/ ۱۷۶۶م در شیراز درگذشت و در بقعهٔ شاهچراغ دفن شد؛ ماده‌تاریخ آن از نظمی تبریزی: سید علی‌اصغر غروی
سید علی اصغر غروی در مهر ماه ۱۳۲۵ در اصفهان زاده شد. او عضو شورای مرکزی حزب نهضت آزادی ایران و مسئول شاخه اصفهان این حزب می‌باشد. وی از فعالین ملی مذهبی به‌شمار می‌رود. وی از مترجمین، محققین و مفسرین قرآن می‌باشد. او دانش آموخته فلسفه اسلامی، نماینده دولت موقت در لبنان در آغاز پیروزی انقلاب ایران، فرستادهٔ دولت شورای انقلاب به لبنان در سه ماههٔ آخر سال ۱۳۵۸ بوده‌است. علی‌اشرف درویشیان
علی‌اشرف درویشیان در ۳ شهریور سال ۱۳۲۰ در یک خانواده کارگری کُرد در محله آبشوران شهر کرمانشاه به دنیا آمد. به دلیل فقر، در سال ۱۳۳۲ به کارگری مشغول شد. وی تحصیلات ابتدایی تا دبیرستان خود را در کرمانشاه و در سال ۱۳۳۷ دانشسرای مقدماتی را گذراند و سپس برای معلمی به روستاهای اطراف کرمانشاه و گیلانغرب رفت. در سال ۱۳۴۵ تحصیل در رشته ادبیات فارسی را در دانشگاه تهران آغاز کرد و پس از دریافت مدرک کارشناسی، تحصیلات خود را در مقطع کارشناسی ارشد در رشته روان‌شناسی تربیتی ادامه داد و هم‌زمان در دانشسرای عالی تهران در رشته مشاوره و راهنمای تحصیلی به تحصیل پرداخت. وی همچنین در اواخر سال ۱۳۵۲ با شهناز دارابیان ازدواج کرد. محمدعلی نجفی
محمدعلی نجفی، در ۲۳ دی ۱۳۳۰ در تهران به دنیا آمد و در دبیرستان مروی (۱۳۳۷–۱۳۴۹) واقع در خیابان ناصر خسرو تحصیلات متوسطه را با مدرک دیپلم ریاضی به پایان رساند و برای تحصیل مهندسی وارد دانشگاه صنعتی آریامهر شد که بعداً به ریاضی تغییر رشته داد. نجفی در مسابقات ملی ریاضی ایران که در سال ۱۹۷۴ در دانشگاه پهلوی شیراز برگزار شد، مقام نخست کشوری را کسب کرد. جلال‌الدین طاهری
سیدجلال الدین موسوی طاهری حسین‌آبادی (زاده ۱۳۰۵ در اصفهان – درگذشته ۱۲ خرداد ۱۳۹۲ در اصفهان) معروف به جلال‌الدین طاهری اصفهانی امام جمعه شهر اصفهان (از سال ۱۳۵۱ تا سال ۱۳۸۱ که استعفا داد)، نماینده منتخب مردم استان اصفهان در مجلس خبرگان قانون اساسی و همچنین مجلس خبرگان رهبری بود. او تا دهه هفتاد، محور یکی از دو جریان سیاسی اصفهان و از آن پس از جمله روحانیان بلندپایه منتقد و هوادار اصلاح‌طلبان ایران شناخته می‌شد. انتشار نامه سرگشاده استعفای او خطاب به رهبر ایران در اعتراض به رفتار حاکمیت به ویژه در ارتباط با حصر حسینعلی منتظری جنجال زیادی به پا کرد. علی‌اکبر اصفهانی
استاد علی اکبر اصفهانی (استاد) از هنرمندان نامی سده یازدهم هجری است. وی از معماران دوره صفوی در ایران است. مسجد شاه اصفهان (امروزه مسجد امام) یکی از مهم‌ترین آثار ساختمانی اوست. ساخت این مسجد به فرمان شاه عباس اوّل بوده و در سال ۱۰۲۵ هجری قمری پایان یافته‌است. مسجد شاه در ضلع جنوبی میدان نقش جهان قرار دارد. علی رضا اصفهانی، خوشنویس معروف صفوی کتیبه‌های این مسجد را نگاشت. احمد آذری قمی
احمد بیگدلی آذری قمی در سال ۱۳۰۳ در قم زاده شد و از نوجوانی به تحصیل علوم حوزوی روی آورد. او سپس در درس خارج علمای قم و نجف مانند میرزا هاشم آملی، سید ابوالقاسم خویی، سید حسین طباطبایی بروجردی، سید محمد محقق داماد، سیدمحمد حسین طباطبایی، سید روح‌الله خمینی، و سید محمد تقی خوانساری حاضر شد و به اجتهاد دست یافت. احمد آذری قمی در سال ۱۳۳۷ با همکاری عده‌ای از دوستان خود نهادی را در حوزه علمیه قم پی ریزی کردند که به عنوان جامعه مدرسین حوزه علمیه قم شناخته شد. او به سبب مبارزات ضد رژیم پادشاهی بارها به زندان افتاد و تبعید شد. پس از انقلاب اسلامی در مشاغلی از جمله دادستانی انقلاب اسلامی، نمایندگی دوره دوم مجلس شورای اسلامی از قم، نمایندگی دو دوره مجلس خبرگان رهبری از تهران و دبیری جامعه مدرسین پرداخت. علی‌اکبر ناطق نوری
علی‌اکبر جمشیدی معروف به علی‌اکبر ناطق نوری (زاده ۱۴ مهر ۱۳۲۳ در نور) سیاستمدار، مفسر قرآن و فقیه ایرانی و پیش از این وزیر کشور، رئیس مجلس شورای اسلامی و رئیس دفتر بازرسی رهبر ایران بوده‌است. او در حال حاضر عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام و هیئت مؤسس دانشگاه آزاد اسلامی است. زادگاه وی روستای اوزکلا (در نزدیکی روستای یوش زادگاه نیما یوشیج) از توابع شهرستان نور در استان مازندران است. نمایندگی سید روح‌الله خمینی در جهاد سازندگی و وزیر کشور در دولت اول میرحسین موسوی (۱۳۶۰ تا ۱۳۶۴) از دیگر سمت‌های او بوده‌است. علی‌اکبر سعیدی سیرجانی
علی‌اکبر سعیدی سیرجانی (۲۰ آذر ۱۳۱۰ سیرجان – ۶ آذر ۱۳۷۳ تهران) ادیب، پژوهشگر، نویسنده و فعالِ سیاسی اهل ایران و از منتقدان جمهوری اسلامی پس از انقلاب بود. میرزا عبدالله اصفهانی افندی
عبدالله بن عیسی بن محمد صالح اصفهانی جیرانی افندی (۱۰۶۶ – ۱۱۳۰ هـ ق / ۱۶۵۶ –۱۷۱۸ م) در علوم منقول و معقول تبحر داشت و در کتاب‌شناسی متخصص بود. او در اصفهان در خانواده‌ای تبریزی‌تبار متولد شد. پدر میرزا عیسی بیک نام داشت. مادرش را در نوزادی و پدرش را در هفت سالگی از دست داد. عبدالله نزد برادر بزرگ‌تر و دایی‌اش بزرگ شد. نوجوانی را در اصفهان گذراند و سپس به تبریز رفت و ازدواجی ناموفق در آنجا داشت. او بسیار اهل سفر بود و در اکثر بلاد اسلامی از هند و افغانستان و ترکستان تا حجاز و عثمانی و . . . را سیاحت کرد. او در عثمانی اقامت می‌کرد و در آنجا تقیه می‌کرد به گونه‌ای که همه او را سنی می‌پنداشتند. بسیار مورد احترام سلطان بود و همانجا به افندی ملقب گشت. صفی‌علی‌شاه
محمد حسن اصفهانی، در سوم شعبان ۱۲۵۱ هجری قمری در شهر اصفهان به دنیا آمد. پدرش محمدباقر اصفهانی بود که وی نیز لقب صفی داشت. پدرش تاجر بود، از اصفهان به یزد رفت و در آنجا مسکن گزید. وی خردسالی و نوجوانی خود را در یزد گذرانید و تا ۲۰ سالگی در این شهر بود و تحصیلات خویش را در این شهر به انجام رسانید. محمدتقی نجفی اصفهانی
آقا نجفی اصفهانی یا محمدتقی رازی نجفی مسجد شاهیان اصفهانی (زاده: ۲۵ فروردین ۱۲۲۵، اصفهان - درگذشت: ۱۳ تیر ۱۲۹۳، اصفهان) از علمای معاصر شیعه بود که فعالیت‌های گسترده‌ای در زمینه‌های سیاسی و اجتماعی نیز داشت. روز اصفهان
برخی نیز سوم اردیبهشت را به عنوان زادروز شیخ بهایی، روز اصفهان می‌دانند در حالی که او در روز ۲۶ ذیحجه سال ۹۵۳هجری قمری برابر با ۸ اسفندماه سال ۹۲۵هجری شمسی متولد شده‌است ولی در تقویم رسمی کشور سوم اردیبهشت، روز شیخ بهایی نام گرفته و اخیراً نیز این روز، روز ملی کارآفرینی نامیده شده‌است.