خرس قهوه‌ای در چه مناطقی زندگی می کند؟
خرس
خرس قهوه‌ای بیشترین پراکندگی جغرافیایی را در میان خرس‌ها دارد به طوری که از غرب اروپا تا شرق آسیا و همچنین در غرب آمریکای شمالی یافت می‌شود. خرس سیاه آمریکایی فقط در آمریکای شمالی و خرس قطبی فقط در قطب شمال یافت شده و سایر خرس‌ها نیز در آسیا زندگی می‌کنند. خرس قهوه‌ای
با آن که قلمرو زیست خرس قهوه‌ای کاهش یافته و در بسیاری از مناطق منقرض شده‌است ولی همچنان در فهرست کمترین نگرانی آی‌یوسی‌ان باقی‌مانده و با جمعیت تقریبی ۲۰۰ هزار رأس خطر انقراض وی را تهدید نمی‌کند. بیشترین شمار خرس قهوه‌ای به ترتیب در روسیه، آمریکا (بیشتر در آلاسکا)، کانادا، منطقهٔ کارپات (به‌ویژه رومانی) و فنلاند، جائی‌که حیوان ملی این کشور نامیده می‌شود، سکونت دارند. البته سه زیرگونهٔ این گونه خرس یعنی خرس قهوه‌ای آفریقای شمالی (خرس اطلس)، کالیفرنیایی و مکزیکی در قرن نوزدهم و بیستم منقرض شدند و برخی از زیرگونه‌های جنوب آسیایی این حیوان نیز به شدت در خطر انقراض هستند. زیرگونه ای از خرس قهوه ای محدود شده در مرکز ایتالیا موسوم به خرس قهوه‌ای مارسیکایی وجود دارد که تعداد آن ها بین 50-60 فرد بوده و در خطر انقراض هستند.در ایران نیز در مناطق شمالی به ویژه مازندران این خرس زندگی می‌کند. خرس قهوه‌ای
خرس قهوه‌ای (نام علمی: "Ursus" "arctos") گونه‌ای خرس بزرگ‌جثه و درشت‌اندام است که در بسیاری از مناطق آمریکای شمالی و شمال اورآسیا پراکنده است. وزن این نوع خرس از ۷۰ تا ۷۸۰ کیلوگرم متغیر است و بزرگ‌ترین زیرگونهٔ آن خرس کودیاک در قامتی هم‌اندازهٔ خرس قطبی با وی بر سر عنوان بزرگ‌ترین گونهٔ خرس و بزرگ‌ترین حیوان شکارچی روی خشکی رقابت می‌کند.زیرگونه خرس قوه ای (خرس قهوه ای کودیاک)بزرگ ترین وقوی ترین گوشتخوار موجود در خشکیست.
شهباز قهوه‌ای
شهباز قهوه‌ای در استرالیا، والاسیا، گینه نو، کالدونیای جدید، وانواتو و فیجی گسترده‌است. در استرالیا عمدتاً در جنگل‌های اکالیپتوس و درختزارها و همچنین در زمین‌های کشاورزی و مناطق شهری یافت می‌شود. در اقیانوس آرام، عمدتاً در جنگل‌های بارانی زندگی می‌کند. همچنین تا حدود سال ۱۷۹۰ در جزیره نورفولک یافت می‌شد و این ممکن است یکی دیگر از زیرگونه‌های توصیف نشده باشد. با این حال، نبود نمونه از جزیره نورفولک (۱ پوست تاریخی و ۹ استخوان نیمه‌فسیلی تمام موادی است که پیدا شده‌است) به این معنی است که هیچ آزمایش ژنتیکی نمی‌تواند انجام شود. گوزن زرد ایرانی
در گذشته پراکندگی وسیعی از شمال آفریقا تا عراق، ترکیه، و ایران داشت. در حال حاضر زیستگاه اصلی و ممتاز بین‌المللی گوزن زرد ایرانی بین منطقه کر از کرخنگان مروست و چاهک هرات در شهرستان خاتم یعنی جنگل‌های باغ شادی این شهرستان مابین استانهای فارس و یزد قرار گرفته که این منطقه همان آراتا (هرات) یعنی مرکز آریاییان می‌باشد تعدادی نیز در خوزستان در نزدیکی مرز ایران و عراق وجود دارند زیستگاه گوزن زرد ایرانی در جنگل باغ شادی چاهک هرات مرکز تخصصی و بسیار مناسب با محافظت بسیار شدید می‌باشد، در ایران این گوزن در مناطق جنگلی زاگرس و جنگل‌های گرمسیری خوزستان نیز زندگی می‌کرد، ولی پس از قرار گرفتن این پستاندار در وضعیت بقای هشدار، تعدادی از این گوزن‌ها به دیگر مناطق ایران و جهان منتقل شدند تا جمعیت‌های دیگری از آن پدید آیند. باغ وحشی در آلمان در سال ۱۹۷۳ یک جفت نر و ماده از این حیوان را خریداری کرد اما حیوان نر خیلی زود از دنیا رفت و جانور ماده از گوزن‌های زرد اروپایی نر صاحب فرزند شد. بعدها تعدادی از این گوزن‌های زرد دورگه دوباره به ایران منتقل شده و به باغ وحش‌های دیگری هم فروخته شدند اما برای جلوگیری از اختلاط ژنتیکی جدا از گوزن‌های زرد نژاد خالص نگهداری می‌شوند. خرس آبی
این جانوران در خزه‌ها و گلسنگها زندگی می‌کنند که با میکروسکوپ‌های معمولی هم قابل رویت هستند. ستبرخروس نوک‌سیاه
ستبرخروس نوک‌سیاه، ستبرخروس شرقی، ستبرخروس سیبری، ستبرخروس خالدار، یا (در روسی) ستبرخروس سنگی ، یک گونه سیاه‌خروس بزرگ است که نزدیک به ستبرخروس اوراسیایی گسترده‌تر است. این یک گونه کم‌تحرک است که در جنگل‌های تایگای کاج اروپایی در شرق سیبری و همچنین بخش‌هایی از شمال مغولستان و چین زادآوری می‌کند. در غرب‌ترین پراکنش، ستبرخروس نوک‌سیاه به دورگه‌زایی با سنبرخروس غربی شناخته شده است. در مقایسه با پسرعموی غربی خود، ستبرخروس سیبری همچنین با زیستگاه باز سازگارتر است، زیرا جنگل‌های کاج اروپایی که در آن زندگی می کنند، معمولاً تراکم کمتری نسبت به سایر جوامع تایگا دارند. بنابراین، آنها تمایل دارند که از جنگل‌های مخروطی انبوه پرهیز کنند. قو
قوها در بیشتر مناطق نیم‌کره شمالی یافت می‌شوند. در قاره استرالیا و آمریکای جنوبی نیز دو گونه از این پرنده زندگی می‌کنند. آن‌ها در مناطق آبگیری و مردابگونه زندگی و تخم‌گذاری می‌کنند و با آمدن و رفتن فصل‌ها به مناطق دیگر مهاجرت می‌کنند. ایران از جمله مناطقی است که قوهای مهاجر زمستان‌ها را در آن می‌گذرانند و سه گونه قو به مناطق شمالی ایران و دیگر مناطق خاورمیانه مهاجرت می‌کنند. خرس (سرده)
خرس نام سرده‌ای از خرس‌ها است که شامل خرس قهوه‌ای، خرس قطبی، و خرس‌های سیاه می‌شود. دراج سیاه
دُرّاج سیاه (نام علمی: "Francolinus francolinus") پرنده‌ای از تیره قرقاولیان و زیرتیره کبکیان است. این پرنده بومی غرب و جنوب آسیا از بنگلادش تا ترکیه و قبرس است. دراج زیستگاه‌های دارای پوشش گیاهی مناسب و علفزارهای کم‌درخت در نزدیکی منابع آبی را ترجیح می‌دهد و یک گونهٔ زمینی است که تا خطری آن را تهدید نکند پرواز نمی‌کند. در گذشته این پرنده جمعیت زیادی داشت و زیستگاه آن گسترده‌تر بود اما شکار بسیار زیاد نسل آن را در بسیاری از مناطق برانداخته‌است. خفاش زرد
خفاش زرد یا خفاش بُتا گونه‌ای خفاش است که در بخش‌هایی از آسیای میانه در کشورهای ازبکستان، ترکمنستان، افغانستان همچنین کشورهای خاورمیانه همچون ایران و مناطق کرانه‌ای شبه‌جزیره عربستان و یمن و اسرائیل، لبنان، سوریه و ترکیه زندگی می‌کند. در ایران، این خفاش در مناطق شمال غربی و شرق کشور یافت می‌شود. خفاش بال‌سفید
خفاش بال‌سفید یا خفاش کول گونه‌ای خفاش است که در بخش‌های گسترده‌ای از اروپا، شمال آفریقا، منطقه بالکان، خاورمیانه، و آسیای مرکزی زندگی می‌کند. در ایران، این خفاش به جز در بخش‌های مرکزی کویری و شمالی (خراسان)، در همه بخش‌های دیگر یافت می‌شود. کفتار راه‌راه
کفتارهای راه‌راه در شمال آفریقا و جنوب غرب آسیا زندگی می‌کنند این در حالیست که هر سه نوع کفتار دیگر یعنی کفتار خال‌دار، کفتار قهوه‌ای و گرگ خاکی فقط بومی آفریقا هستند. محدوده زیستگاهی کفتارهای راه‌راه در آسیا از شبه‌جزیره عربستان به سوی ایران، افغانستان، بلوچستان و از آسیای صغیر به سوی جنوب آسیای میانه امتداد پیدا می‌کند. در ایران در بخش‌های مختلف کشور دیده می‌شوند اما در مجموع در سواحل خلیج فارس جمعیت بیشتری دارند و در بخش‌های شمالی کشور کمتر دیده می‌شوند. خرس قهوه‌ای
دیده شده‌است که خرس‌های قهوه‌ای به سمت شمال و به سمت قلمرو خرس‌های قطبی حرکت کرده‌اند. خرس‌های قهوه‌ای تمایل دارند قلمرو آنان را اشغال کنند تا از لاشخورها در امان باشند و توله‌های مرده خرس قطبی در لانه خرس قهوه‌ای یافت شده‌است و توله خرس‌های پاندا نیز توسط خرس‌های قهوه‌ای خورده شده‌است. خرس کودیاک
خرس کودیاک نوعی خرس قهوه‌ای بزرگ است که در سواحل آلاسکا زندگی می‌کند و خرس قهوه‌ای آلاسکا هم نامیده می‌شود. سرخو قهوه‌ای
در آبهای کم عمق ساحلی تا عمق ۱۵۰ متر زیست می‌کند و معمولاً اطراف مناطق سنگی و صخره‌ای مرجانی نیز دیده می‌شود. تغذیه از ماهیها و سخت پوستان صورت می‌گیرد. خرس قهوه‌ای
آلاسکا دارای جمعیت حدود ۷۵۰۰ خرس قطبی، ۳۵۰۰۰ خرس قهوه‌ای و ۱۱۰۰۰۰ خرس سیاه می‌باشد با این حال خرس‌های قهوه‌ای عامل بیش از ۸۶٪ کل حملات در این نقطه می‌باشند. رویارویی با خرس قهوه‌ای ۱۳ برابر خطرناک تر از خرس‌های قطبی و ۲۲ برابر خطرناکتر از خرس‌های سیاه می‌باشد. اسمیت معتقد است که این اختلاف ناشی از عوامل زیادی است. خرس‌های سیاه به‌طور طبیعی از خرس‌های قهوه‌ای و گریزلی ترسوتر می‌باشند و زیستگاه خرس‌های قطبی به مناطق دور افتاده با تعداد کمی از مردم محدود شده‌است. در مناطق با استفاده مشترک (مانند تمشک زارها، جویبارهای ماهی و مناطق شکار) انسان‌ها با خرس‌های قهوه‌ای بیشتر از سایر گونه‌های خرس در تعامل هستند. محل اشتباه، زمان اشتباه آمار نشان می‌دهد که حملات خرس‌ها در طبیعت فصلی می‌باشد و تعداد حملات در پاییز در خلال فصل شکار بیشتر از بهار اتفاق می‌افتد. فصل تمشک تابستانه نیز زمان اوج برخورد دیگر بین انسان و خرس‌ها می‌باشد ساعت روز نیز می‌تواند در اینکه حمله چگونه شکل می‌گیرد نقش بازی کند. احتمال برخورد شما با یک خرس در طی یک پیاده روی شبانه در مجاورت یک رودخانه پر ماهی نسبت به همان پیاده‌روی در طی روز در حالیکه سرو صدا می‌کنید بسیار بیشتر است. خرس
خرس‌ها در اقلیم‌ها و مناطق مختلف جغرافیایی پراکنده هستند. گونه‌های مختلف خرس‌، در چمنزارها، بوته‌زارها، جنگل‌های مناطق حاره‌ای، جنگل‌های پهن‌برگ و سوزنی‌برگ، دشت‌ها، مناطق استپی، کوهستان‌های مرتفع و سردسیر، توندرا، تایگا و رانه‌یخ‌ها، پراکندگی دارند. سیاه‌خروس دودی
سیاه‌خروس دودی یک گونه از باقرقره‌های جنگلی است که بومی مناطق رشته‌کوه‌های ساحلی اقیانوس آرام در آمریکای شمالی است. ارتباط نزدیکی با باقرقره تیره ("Dendragapus obscurus") دارد و این دو قبلاً به عنوان یک گونه واحد، خروس آبی‌رنگ در نظر گرفته می‌شدند. منطقه حفاظت‌شده کبیرکوه
خرس قهوه‌ای، پلنگ، گربه وحشی، کاراکال، گرگ، شغال، روباه معمولی، کفتار، سمور، راسو، کل و بز، گراز، خرگوش، سنجاب ایرانی، خارپشت اروپایی، خارپشت گوش بلند، هامستر خاکستری و موش خانگی. کرکس سیاه
کرکس سیاه در آمریکای شمالی و آمریکای جنوبی پراکنده‌است. محدودهٔ پراکندگی آن شامل ایالت‌های میانه ساحل اقیانوس اطلس، دامنهٔ جنوبیِ غرب میانهٔ ایالات متحده آمریکا، مکزیک، آمریکای مرکزی و بسیاری از مناطق آمریکای جنوبی می‌شود. معمولاً اقامت این پرندگان دائمی است. البته پرندگانی که عمدتاً در عرض‌های شمالی زندگی می‌کنند، ممکن است در فواصل کوتاه مهاجرت‌هایی داشته باشند. در باقی موارد نیز ممکن است به خاطر شرایط نامطلوب زیست‌محیطی، این پرندگان زیستگاهشان را ترک کنند. در آمریکای جنوبی، محدودهٔ زیستگاه کرکس سیاه از امتداد مرکز شیلی تا آرژانتین است. همچنین این پرنده در جزایر کارائیب یافت می‌شود. کرکس سیاه زمین‌های باز که دارای درخت و بوته باشند را ترجیح می‌دهد و معمولاً در دشت‌ها، علفزارها، تالاب‌ها، مرداب‌ها و جنگل‌های تخریب‌شده یافت می‌شود. این پرنده به ندرت در کوهستان‌ها دیده می‌شود و زمین‌های پست را ترجیح می‌دهد. همچنین، معمولاً در حال اوج گرفتن یا نشستن بر روی ستون‌های حصارها یا درختان خشکیده دیده می‌شود. خرس ماه
کوهستانهای شهرستان نیکشهر کوهای شوشیم در جنوب سیستان و بلوچستان (ایران) یکی از زیستگاه‌های اصلی این خرس محسوب می‌شود و رویشگاه‌های پراکنده درختچه داز و زیتون واقع در بلوچستان شامل مناطق کوهستانی مهرستان، نیک شهر، قصرقند، لاشار، آهوران و رشته کوه بیرک از مهم‌ترین مناطق زندگی خرس سیاه بلوچی است. این خرس در گویش مردم بلوچ با نام‌های «مَم» و «هرس» شناخته می‌شود. خفاش قهوه‌ای کوچک
این خفاش دشمنان و شکارچیان طبیعی کمی دارد، اما ممکن است توسط پرندگان شکاری مانند جغدها و همچنین شکارچیان زمینی مانند راکون‌ها کشته شود. از دلایل اصلی مرگ و میر این خفاش، بیماری‌هایی مانند هاری و سندرم بینی سفید است. سندرم بینی سفید از سال ۲۰۰۶ دلیل مهمی در مرگ و میر این جانور بوده‌است و تا سال ۲۰۱۱ باعث مرگ بیش از یک میلیون خفاش قهوه‌ای کوچک شده‌است. خلاش
تعدادی از سازمان‌های حفاظت طبیعت و جانوران، برکه‌های خزه‌ای را زیستگاه‌های بسیار مهمی برای انواعی از گونه‌ها در نظر گرفته‌اند. پستاندارانی مانند گوزن کانادایی، گوزن شمالی، سگ آبی به علاوه گونه‌هایی از پرستوهای دریایی مانند «درنای سیبری» و «آبچلیک پازرد بزرگ» نیز در این زمین‌های اسفنجی و مرطوب زندگی می‌کنند. حتی حشرات این نواحی نیز متمایز هستند. نوعی مگس زرد که به آن «مگس قناری مودار» می‌گویند در انگلستان و گونه‌ای پروانه در آمریکای شمالی از آن جمله هستند. کشور انگلستان در طرح کاربردی تنوع زیستی خود، برکه‌های خزه‌ای را در اولویت تمهیدات حفاظتی قرار داده‌است. روسیه نیز در زمین‌های پست غرب سیبری، سامانه وسیعی از پناهگاه‌های حیات وحش را فراهم کرده‌است. خرس قهوه‌ای
خرس‌های قهوه‌ای جزیره کودیاک در مقایسه با خرس‌های قطبی اندکی بزرگترند. بعضی منابع، این دو خرس را هم‌اندازه معرفی کرده‌اند. این دو خرس، بزرگ‌ترین شکارچیان زمین‌اند. خرس‌های قهوه‌ای از ۹۰ کیلوگرم (خرس‌های ماده کوچک) تا بیش از ۸۰۰ کیلوگرم (برای خرس‌های بزرگ نر) وزن دارند. جمعیت خرس قهوه‌ای بر حسب این که از چه نوع رژیم غذایی استفاده می‌کند به‌طور قابل ملاحظه‌ای فرق دارد. به‌طور کلی آن‌هایی که در کنار دریا هستند و ماهی می‌خورند بیشتر عمر می‌کنند و وزنشان هم بیشتر است. مثلاً خرس قهوه‌ای که در آلاسکا زندگی می‌کند بیش از ۸۰۰ کیلوگرم وزن و ۲۳۰ سانتی متر قد دارد. خرس قهوه‌ای دمی به طول ۱۰ الی ۱۳ سانتی متر دارد. خرس قهوه‌ای در طول شانه‌هایش ماهیچه‌های برآمده تری دارد که آن را از انواع دیگر خرس‌ها متمایز می‌سازد. کوچک‌ترین نوع خرس قهوه‌ای، خرس قهوه‌ای اوراسیایی است که بالغ ماده آن ۹۰ کیلوگرم وزن دارد. وشق اوراسیایی
در روسیه اروپایی و غرب سیبری که شوکا زندگی نمی‌کند، خرگوش صحرایی و سیاه‌خروس از شکارهای اصلی این حیوان است. خرگوش‌ها و پرندگان در آسیای میانه هم که محیط خشک‌تر و کمتر جنگلی دارد از طعمه‌های مهم وَشَق به‌شمار می‌روند. بلوچستان
کشور ایران با داشنن ۹ ذخیره گاه زیستی (اکوتوریسم) مقام نهم را در جهان به خود اختصاص داده‌است. بالغ بر ۹/۴ میلیون هکتار (۴۸ منطقه) از این ذخیره کاه‌ها مربوط به مناطق حقاظت شده‌است که ۲ مورد آن در بلوچستان ایران واقع شده‌است به نام‌های "گاندو (تمساح پوزه کوتاه)" و "خرس سیاه". منطقه حفاظت شده " گاندو" با وسعتی در حدود ۳۸۳۰ هکتار در جنوب شرقی چابهار واقع شده و به لحاظ دارا بون اکوسیستم خاص و شرایط زیستی مناسب برای تمساح، تنها زیستگاه عمده این جانور در کشور ایران به حساب می‌آید. هم چنین شرایط خاص اکوسیستم رودخانه ای این منطقه امکانات زندگی نوعی ماهی عجیب به نام " گل خور" را فراهم آورده که قادر به زیست در آب‌های کم عمق و بستر گلی رودخانه است. منطقه حقاظت شده "خرس سیاه" که در ارتفاعات شمالی شهرهای قصر قند و نیک شهر قرار دارد با وسعتی حدود ۲۴۰۰ کیلومتر مربع و با ارزش زیست‌محیطی بسیار بالا گونه ای منحصر به فرد از خرس سیاه را در خود جای داده‌است. این دو منطقه محل زندگی انواعی از حیوانات است و به دلیل جلوه‌های دیدنی خاصشان می‌توانند جاذب سیاحان و گردش گران داخلی و خارجی باشند.پلنگ گونه ای کمیاب که نسل ان در حال انقراض است در مناطق اطراف کوه بیرک در اطراف شهرستان سراوان زندگی می‌کند. خرس قهوه‌ای
خرس قهوه‌ای در حالت عادی در شب فعالیت می‌کند. در تابستان بیش از ۱۸۰ کیلوگرم چربی ذخیره می‌کند که او را قادر می‌سازد در طول زمستان که خیلی سست می‌شود مقاومت کند. با این حال آن‌ها زمستان‌خواب نیستند و به آسانی بیدار می‌شوند. هم نر و هم ماده این حیوان در زمستان در غار یا لانه به سر می‌برند. خرس قهوه‌ای بسیار گوشه‌گیر است، با این حال ممکن است آن‌ها در تعداد زیادی به دور منبع غذایی بزرگ، در کنار هم جمع شوند و یک سلسله‌مراتب اجتماعی را بر پایه سن و اندازه‌شان تشکیل دهند. خفاش قهوه‌ای کوچک
خفاش ماده سالانه یک فرزند به دنیا می‌آورد. فرزندان یا توله‌ها به سرعت از شیر گرفته می‌شوند و طی سه هفته به اندازه بزرگسالان می‌رسند. عمر خفاش کوچک قهوه‌ای به‌طور متوسط ۶٫۵ سال است اما نمونه ایی نیز در طبیعت گزارش شده که به سن ۳۴ سالگی رسیده‌است. خفاش پستانداری شب‌زی بوده و شب‌ها به شکار حشرات پرداخته و در طول روز، در میان درختان توخالی یا شکاف‌های ساختمان‌ها، به استراحت می‌پردازد. حیات وحش استان کرمانشاه
بقایای به جا مانده در غار وزمه در شمال شرقی دشت اسلام‌آباد غرب نشان می‌دهد که گونه‌های متنوعی در این غار وجود داشته‌اند. این یافته‌ها شامل بقایای روباه سرخ، کفتار خال‌دار، خرس قهوه‌ای، گرگ، گربه‌سانان(شیر، پلنگ، سیاه‌گوش/وشق و گربه‌وحشی)، راسویان (گورکن، گربه قطبی، سمور‌)، زبادان (خدنگ)، جفت‌سم‌سانان (گاوان، گوزن، گراز)، اسبیان، کرگدن، همچنین حیوانات کوچک شامل (خرگوش صحرایی قهوه‌ای، تشی، لاکپشت زمینی، مارها و پرندگان) بوده که تا حدود ۷۰ هزار سال پیش در این ناحیه می‌زیسته‌اند. خرگوش صحرایی قهوه‌ای
خرگوش صحرایی قهوه‌ای بومی آفریقا و غرب آسیاست و توسط انسان به بخش‌هایی از اروپا و استرالیا نیز وارد شده‌است. این خرگوش صحرایی یک پستاندار گیاه‌خوار و شبگرد و خویشاوند نزدیک خرگوش صحرایی اروپایی است. زیستگاه این دو نوع خرگوش در بخش‌های غربی آسیا از جمله غرب ایران با یکدیگر همپوشانی پیدا می‌کند. خرس قهوه‌ای اوراسیایی
خرس قهوه‌ای اوراسیایی نام یک زیرگونه از گونه خرس قهوه‌ای است. تیره‌خروس‌ها
همه گونه‌ها دارای جمعیت سالم هستند، به جز کاهش جمعیت و از دست دادن زیستگاه، «سیاه‌خروس دودی» در انتهای جنوبی محدوده آن در جنوب کالیفرنیا، و سیاه‌خروس روسی (سیبری) که تقریباً نزدیک تهدید در نظر گرفته می‌شود. خرس قطبی
خرس قطبی یک پستاندار دریایی به‌شمار می‌رود چون بیشتر ماه‌های سال را در آب به سر می‌برد. اما تنها پستاندار دریایی زنده است که دست و پاهای بسیار قوی دارد و می‌تواند مسافت‌های طولانی را راه برود یا بدود. خرس‌های قطبی بیشتر دوست دارند در یخ دریا که سطح آب‌های فلات‌قاره را پوشانده و مجمع‌الجزایر شمالگان زندگی کنند. به این مناطق «حلقه‌های زندگی شمالگان» گفته می‌شود؛ چون از نظر زیستی نسبت به آب‌های عمیق شمالگان پربارترند. خرس‌ها هر چند وقت یک بار به جاهایی که یخ دریا به آب منتهی می‌شود می‌روند چون می‌توانند در آنجا به شکار فُک‌ها که غذای اصلی شان است بپردازند. در محیط زندگی آن‌ها دسترسی به آب شیرین بسیار محدود است چون بخش زیادی از آن به شکل برف است. خرس‌های قطبی می‌توانند طی یک فرایند زیستی از چربی سطح بدن فُک‌ها، آب تولید کنند از این رو خرس‌های قطبی بیشتر در مناطقی دیده می‌شوند که فک‌ها در آن بیشترند. سالانه با تغییرات فصلی میزان یخ‌های منطقه تغییر می‌کند و این امر باعث کوچ فک‌ها می‌شود و در نتیجه خرس‌های قطبی هم به دنبال آن‌ها کوچ می‌کنند. در مناطقی مانند خلیج هادسون و خلیج جیمز، یخ‌ها به‌طور کامل آب می‌شود از این رو خرس‌ها مجبورند به خشکی روند و چند ماه صبر کنند تا دوباره آب دریا یخ بزند. خیار دریایی صخره‌ای قهوه‌ای
خیار دریایی صخره‌ای قهوه‌ای بومی منطقه گرمسیری غرب اقیانوس اطلس، دریای کارائیب و خلیج مکزیک است؛ محدوده آن شامل هند غربی نیز می‌شود. این جاندار در در ژرفای صفر تا ۴۲ متری در فلوریدا، مکزیک، هندوراس، نیکاراگوئه، کاستاریکا، پاناما، کلمبیا، ونزوئلا، گویان، سورینام، گویان فرانسه و برزیل یافت می‌شود. این خیار دریایی زیر سنگ‌ها و در مناطقی با حرکت قابل توجه آب زندگی می‌کند. مریوان
منطقهٔ مریوان به دلیل موقعیت جغرافیایی و شرایط مساعد طبیعی، وجود فضاهای کوهستانی، پوشش گیاهی مناسب، تنوع زیستگاه‌ها و رویشگاه‌های آن و هم چنین منابع آبزیستی مناسبی را برای انواع جانوران وحشی پرندگان و ماهی‌ها را به وجود آورده‌است. از شکارگاه‌ها و مناطق مهم شکارخیز مریوان می‌توان به «ارتفاعات گاران» اشاره کرد. اکثر نقاط کوهستانی این منطقه در گذشته تا به امروز مأمن و زیستگاه حیوانات وحشی مانند: «سیاه گوش، خرس قهوه‌ای، پلنگ، گرگ، کل و بُز، قوچ و میش، خوک وحشی، شغال، روباه، سگ آبی، گراز، سمور جنگلی، سنجاب، راسو، خرگوش و … بوده‌است.» سیاه‌خروس یالدار
سیاه‌خروس یالدار پرنده‌ای با جثه متوسط از تیره قرقاولان، زیرخانواده تذرویان (سیاه‌خروسیان) است که در جنگل‌های کوه‌های آپالیشین در کانادا تا آلاسکا زندگی می‌کند. قو
این نوع قو در کشورها و مناطق ایسلند، نروژ، سوئد، فنلاند، روسیه، سیبری، کانادا، آلاسکا، و نیز جزایر ژاپن و برخی از نواحی آسیای مرکزی زندگی می‌کند. این پرندگان در زمستان به سوی مناطق جنوبی کوچ کرده و عازم مناطق غرب و مرکز اروپا و اطراف دریای سیاه، رشته‌کوه‌های آرال، دریای مازندران، انگلیس، شمال هند، چین و ژاپن می‌شوند. قوهایی که در زمستان به اسکاتلند کوچ می‌کنند در حوالی ماه اکتبر بدین منطقه می‌رسند و در طی ماه آوریل دوباره به ایسلند بازمی‌گردند. خفاش قهوه‌ای کوچک
خفاش قهوه‌ای کوچک یا میوتیس قهوه‌ای کوچک (نام علمی: "Myotis lucifugus") گونه ای از خفاش‌های کوچک گوش‌موشی است که در آمریکای شمالی یافت می‌شود. این جانور بدنی کوچک و پوشیده شده از خز قهوه‌ای براق دارد. این خفاش از نظر ظاهری مشابه چندین خفاش دیگر از جمله خفاش ایندیانا، خفاش گوش بلند شمالی و میوتیس آریزونا می‌باشد. خفاش قهوه‌ای کوچک بر خلاف نام آن، ارتباط تکاملی نزدیکی با خفاش قهوه‌ای بزرگ نداشته و به یک سرده ی متفاوت تعلق دارد. اکراس سیاه
اکراس سیاه یا اکراس براق از اکراس‌های راسته لک‌لک‌سانان است. زیستگاه این پرنده آمریکای شمالی، استرالیا، اروپا، آفریقا و آسیا است. حیات وحش استان کرمانشاه
استان کرمانشاه یکی استان‌های متنوع از نظر ‌بوم‌شناسی در ایران است و به دلیل پستی و بلندی ها و تنوع اقلیمی زیاد، گونه‌های جانوری متنوعی در این استان یافت می شوند. تا کنون در این استان ۱۸۰ گونه پرنده، ۴۵ گونه پستاندار، ۳۳ گونه ماهی و ۳۴ گونه خزنده شناسایی شده‌اند. مناطق حفاظت شده در حدود ۶.۷ درصد از مساحت کل استان کرمانشاه را تشکیل می‌دهند و در حدود ۶۰ محیط‌بان در آن فعالیت می‌کنند که تعداد کم محیط‌بانان باعث شکار بی‌رویه و انقراض گونه‌های نادر این استان شده است. کرمانشاه زیستگاه یک چهارم گونه‌های پستاندار ایران و گونه‌های در حال انقراضی مثل خرس قهوه‌ای و شوکا است. خرس قهوه‌ای اوسوری
خرس قهوه‌ای اوسوری، خرس قهوه‌ای هوکایدو، خرس قهوه‌ای آمور یا گریزلی سیاه نام یک گونه از سرده خرس است. قو
قوی سیاه در دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و باتلاق‌های آب شور زندگی می‌کند و ترجیح می‌دهد که در جاهایی که گیاهان آبزی به فراوانی یافت می‌شوند زندگی کند و در هنگام خشکسالی نیز به ناچار به کشتزارهای موجود در زمین‌های خشک روی می‌آورد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند که جمعیت قوهای مهاجر زمستانی در زلاندنو به صورت مستقیم با میزان جرمی گیاهان آبزی در ارتباط است. آن‌ها در ۱۸ تا ۲۴ ماهگی به بلوغ جنسی می‌رسند و در میان ماه‌های ژوئن تا اوت در غرب استرالیا و فوریه تا مه در شمال‌شرقی استرالیا در کوئینزلند تخم‌گذاری می‌کنند. هر آشیانه به‌طور معمول ۵ تخم دارد و قوهای سیاه میان ۳۶ تا ۴۰ روز بر روی تخم‌ها می‌خوابند؛ زمانی که یکی از بیشترین طول‌های زمانی خوابیدن بر تخم در میان خانواده اردکیان است. خر خاکی شیرازی
خر خاکی شیرازی (با نام علمی: "Hemilepistus schirasi") گونه‌ای از خرخاکی است که در داخل و اطراف بیابان‌های مرکزی و جنوبی ایران زندگی می‌کند. خرس عینکی
خرس عینکی که به خرس آندی هم معروف است نوعی خرس است که در آمریکای جنوبی زندگی می‌کند. این نوع خرس تنها خرسی است که در نیمکره جنوبی زمین زندگی می‌کند. دور چشم این خرس‌ها موهایی با رنگ متفاوت دارد که از دور شبیه عینک به نظر می‌رسد. خیار دریایی صخره‌ای قهوه‌ای
خیار دریایی صخره‌ای قهوه‌ای () گونه‌ای از خیار دریایی از سَردهٔ خیار دریایی چرمی (Holothuria) است که در اقیانوس اطلس غربی، دریای کارائیب و خلیج مکزیک زندگی می‌کند. خفاش دم‌آزاد مصری
خفاش دم‌آزاد مصری گونه‌ای خفاش است که در آفریقای جنوبی، مصر، عربستان، بخش‌های جنوبی ایران، و شبه‌قاره هند زندگی می‌کند. این خفاش همانندی زیادی به خفاش دم‌آزاد اروپایی دارد ولی جثه‌اش کوچکتر است و رنگ بدنش نیز قهوه‌ای روشن. قو
این پرنده در غرب استرالیا به فراوانی یافت می‌شود و در شرق و جنوب‌شرقی استرالیا و تاسمانی نیز زندگی می‌کند. این قو بیشتر در تالاب‌های جنوبی و جنوب‌غربی استرالیا تخم‌گذاری می‌کند و تمایلی به زندگی در مناطق شمالی ندارد. پس از کشف قاره استرالیا توسط سفیدپوستان، قوی سیاه به زلاندنو و انگلستان در قاره اروپا نیز وارد شد. قوی سیاه در آغاز به عنوان جانور خانگی وارد اروپا شد ولی اکنون می‌توان آن را به صورت وحشی نیز در این قاره پیدا کرد به گونه‌ای که بعضی از آن‌ها در ایسلند نیز دیده می‌شوند. تعداد این نوع قو در مناطقی از استرالیا از جمله نیوساوت ولز به هزاران عدد می‌رسد. خرس خاکستری
خرس خاکستری یا خرس گریزلی گونه‌ای از خرس قهوه‌ای می‌باشد که عموماً در ارتفاعات مناطق غربی آمریکای شمالی زندگی می‌کند. گمان می‌رود که خرس خاکستری از نژاد خرس‌های گریزلی سیاه مشتق شده باشد که در حدود ۱۰۰۰۰۰ سال پیش، از مناطق شرقی روسیه وارد آلاسکا و ۱۳۰۰۰ سال پیش با عبور از آلاسکا وارد مناطق جنوبی شده‌است.خرس‌های گریزلی معمولاً حیواناتی منزوی بوده و به تنهایی زندگی می‌کنند. البته خرس‌های گریزلی در زمان مهاجرت ماهی‌های آزاد در کناره سواحل و رودخانه‌ها و دریاچه‌ها و تالاب‌ها برای صید ماهی تجمع می‌کنند. خرس‌های ماده هر دو سال یک بار، یک تا چهار توله به دنیا می‌آورند (معمولاً دو توله) که دارای جثه کوچکی بوده و فقط در حدود ۵۰۰ گرم وزن دارند. خرس ماده نسبت به توله‌هایش حساس است و اگر احساس خطر کند دست به حمله می‌زند. در مجموع این حیوان معمولاً از انسان‌ها دوری کرده و تا زمانی که احساس خطر یا نگرانی نکند به انسان حمله نمی‌کند. خرس
خرس ها پستاندارانی هستند که در خانواده خرسان (Ursidae) جای می‌گیرند. خرس‌ها به فروراسته‌ی سگ‌واران تعلق دارند. هرچند فقط هشت گونه وجود دارد؛ اما پراکنش جغرافیایی وسیعی دارند و در زیستگاه‌های متنوعی از قطب شمال گرفته تا برخی نقاط نیمکره جنوبی سکونت دارند. خرس‌ها در قاره‌های آمریکای شمالی، آمریکای جنوبی، اروپا و آسیا دارای پراکندگی هستند. خرس‌ها ممکن است در روز یا شب‌ها فعالیت داشته باشند و تقریباً در اکثر مواقع به استثنای زمان تولید مثل و هنگام نگهداری از توله‌ها زندگی انفرادی دارند. خرس‌ها معمولا حفره‌ها و غارها را به عنوان پناهگاه انتخاب کرده و عموماً در فصل سرد به خواب زمستانی می‌روند. خواب زمستانی خرس‌ها ممکن است تا صد روز به درازا بیانجامد. خرگوش صحرایی شرقی
خرگوش صحرایی شرقی گونه‌ای خرگوش صحرایی است که بیشتر در آب‌وهوای نیمه‌خشک، استپ و جنگل در مناطق آسیای مرکزی، مغولستان، مرکز و شمال چین زندگی می‌کند. خرس غارنشین
خرس غارنشین نام یک گونه از تیره خرس است. این جانور حدود ۲۵۰ تا ۲۷ هزار سال پیش در اوراسیا زندگی می‌کرد. خرس آفتاب
خرس آفتاب یا خرس آفتاب مالایایی کوچک‌ترین عضو خانواده خرس‌ها است که کمترین مطالعه در این گروه بر روی آن صورت گرفته‌است. این خرس حدود ۱۰۰ سانتی متر طول دارد و در جنگل‌های جنوب شرق آسیا زندگی می‌کند. غذای این حیوان عبارتست از: میوه‌ها، پرندگان، موشها و سایر جانوران کوچک. از موریانه هم تغذیه می‌کند. خرس سیاه هیمالیایی
خرس سیاه هیمالیایی نام یک زیرگونه از خرس سیاه آسیایی است که در کوه‌های هیمالیا، در هند، تبت، نپال، چین و پاکستان زندگی می‌کند. پارک ملی اوره پاسفیک
خرس قهوه‌ای از حیوانات این پارک است. سایر پستانداران متداول شامل روباه سرخ، قاقم، راسوی کوچک، میناکور آمریکایی و سمور جنگلی است همچنین جمعیت موس در این پارک رو به افزایش است. موش قطبی نروژی و وشق اوراسیایی از حیوانات نادر این پارک هستند. پاسفیک یکی از مناطق در نروژ است که حشره‌خوار لاکسمان در ان وجود دارد. دامداری گوزن شمالی در پارک مجاز است، اگرچه این منطقه بیشتر در زمستان استفاده می‌شود زیرا گله‌ها برای تابستان‌ها به Varangerfjorden منتقل می‌شوند. سگ‌راکون از گونه‌های معرفی‌شده در اروپا است که اولین بار در سال ۱۹۸۳ در منطقه پارک ملی مشاهده شد. خرس قهوه‌ای
در یک مطالعه با استفاده از رادیو تله‌متری در در خاور دور روسیه ۴۴ مورد رویارویی بین خرس قهوه‌ای و ببر سیبری مشاهده شد که از این تعداد در ۲۰ مورد کار به جدال دو حیوان کشید. در ۵۰ درصد نبردها خرس قهوه‌ای کشته شده، در ۲۷ درصد ببرها کشته شده و در ۲۳ درصد نیز هر دو حیوان زنده مانده و به نبرد پایان دادند. یکی از دلایل برخورد زیاد این دو جانور این است که بعضی خرس‌های قهوه‌ای گرسنه پس از بیدار شدن از خواب زمستانی به دنبال ببرها می‌روند تا شکار آن‌ها را بدزدند. در نتیجه ممکن است حضور ببرها به نفع خرس‌های قهوه‌ای به ویژه خرس‌های بزرگ باشد که با تعقیب رد پای آن‌ها به سراغ لاشه جانورانی بروند که خودشان توانایی شکارشان را ندارند. خفاش دم‌موشی بزرگ
خفاش دم‌موشی بزرگ گونه‌ای خفاش است که در بخش‌های گسترده‌ای از جنوب صحرای بزرگ در کشورهای موریتانی، مالی، نیجر، چاد، سودان و اریتره، همچنین بخش‌هایی از خاورمیانه چون مصر، سوریه، اردن، عربستان، بخش‌های جنوب و جنوب غربی ایران، و نیز شبه‌قاره هند زندگی می‌کند. سیاه‌گوش
"سیاه‌گوش" تک‌زی و به‌شدت قلمروطلب است. عمدتاً شب‌گرد و شب‌کارند ولی گاهی، به‌ویژه در نواحی خنک‌تر، در روز هم دیده می‌شوند. "سیاه‌گوش" در مناطق خشک قلمرو وسیعی دارند. در مراتع نامیبیا قلمرو سه "کاراکال" نر به‌طور میانگین ۳۱۶ کیلومتر مربع و در عربستان قلمرو یک "کاراکال" ۲۷۰ تا ۱۱۱۶ کیلومتر مربع (در فصل‌های مختلف) اندازه‌گیری شده‌است. در یک منطقه کشاورزی در صحرای نگو اسرائیل هم قلمرو نرها به‌طور میانگین ۲۰۰ کیلومتر مربع بوده‌است. وسعت قلمرو ارتباط مستقیمی با وزن بدن جانور و ارتباط معکوسی با فراوانی طعمه‌ها دارد. قلمرو نرها تا ۵۰ درصد با یکدیگر همپوشانی پیدا می‌کند و می‌تواند شامل قلمرو چندین ماده بشود. در مناطق پرآب آفریقای جنوبی قلمروها بسیار کوچکتر است و قلمرو دو "کاراکال" نر به‌طور میانگین ۲۶٫۹ کیلومتر مربع و سه ماده به‌طور میانگین ۷٫۴ کیلومتر مربع بوده‌است. قلمرو ماده‌ها به‌طور کامل در داخل قلمرو نرها قرار می‌گرفت اما همپوشانی قلمرو ماده‌ها با یکدیگر بین صفر تا ۱۹ درصد بود. خفاش خوک‌بینی کیتی
خفاش خوک‌بینی کیتی خفاشی از خانواده خوک‌بینیان (Craseonycteridae) است که در تایلند و جنوب خاوری برمه زندگی می‌کند. این خفاش از گونه‌های آسیب‌پذیر خفاش‌سانان است. کوچکترین خفاش، خفاش خوک‌بینی کیتی است که قد آن ۲۹ تا ۳۴ میلی متر و سنگینی آن ۲ تا ۲٫۶ گرم است و اگر بال‌هایش باز باشد طول آن به ۱۵ سانتی متر می‌رسد. احتمالاً خفاش خوک‌بینی کیتی کوچک‌ترین پستاندار روی زمین است اما در مورد این مساله که کوچک‌ترین پستاندار حشره‌خوار اتروسک است یا خفاش‌های خوک‌بینی کیتی هنوز بین جانورشناسان بحث و اختلاف نظر وجود دارد. کرم قهوه‌ای
یک زیرگونه از خرس قهوه‌ای هیمالیایی ("Ursus arctos isabellinus") به دلیل رنگ آن نامیده می‌شود و گاهی به عنوان خرس ایزابلین نیز شناخته می‌شود. قو
در میان نژادهای این پرنده چندین نژاد مهاجر هستند. قوی گنگ در اروپای غربی مهاجرت پاره‌ای دارد حال آنکه مهاجرت کامل خود را میان اروپای شرقی و آسیا انجام می‌دهد. قوهای فریادزن و توندرا نیز مهاجرت‌کننده هستند. همچنین قوی سیاه مهاجرت خود را در میان بخش‌های شرقی و غربی قاره استرالیا انجام می‌دهد. در ایران، قوهای فریادکش را می‌توان در فصل زمستان در مناطق شمالی کشور از جمله سرخ‌رود در استان مازندران، دید. این قوها به صورت فصلی به نواحی شمالی ایران مهاجرت می‌کنند و با گرم‌شدن هوا منطقه را به سوی عرض‌های بالاتر ترک می‌کنند. در کل سه گونه قوی سوت‌زن، کوچک، و گنگ به مناطق شمالی و مرکزی ایران و خاورمیانه مهاجرت می‌کنند. کورکور شانه‌سیاه
کورکور شانه‌سیاه "(Elanus axillaris)،" پرنده شکاری است که زیستگاهش در سراسر استرالیاست. شبیه گونه‌های مشابهی چون کورکور بال‌سیاه است که در آفریقا، اوراسیا و آمریکای شمالی یافت می‌شود. اندازه آن حدود و طول بال‌های گسترده است. کورکور شانه‌سیاه بالغ دارای پرهای عمدتاً خاکستری مایل به سفید و خطوط سیاه برجسته در بالای چشمان قرمز خود است. نام خود را از لکه‌های سیاه روی بال‌هایش گرفته‌است. اقلیم کردستان عراق
جانوران در اقلیم کردستان، دارای تنوع بالایی هستند. تعدادی از آن‌ها شامل خرس قهوه‌ای سوری، گراز، گرگ، شغال زرد، گوزن زرد ایرانی، کفتار راه‌راه، لاک‌پشت فراتی، گنجشک صخره‌ای کمرنگ، تیهو و شبگرد معمولی هستند. خرس قهوه‌ای هیمالیایی
. این جانور یکی از زیر گونه های خرس قهوه ای است . تیره‌خروس‌ها
اینها سیاه‌خروس‌های بزرگی هستند که در مناطق مرتفع آمریکای شمالی و اوراسیا زندگی می‌کنند. «سیاه‌خروس دودی» در رشته‌کوه‌های ساحلی اقیانوس آرام و سیرا نوادا و باقرقره تیره در کوه‌های راکی یافت می‌شود. این دو گونه در ابتدا به عنوان گونه‌های جداگانه در نظر گرفته می‌شدند، اما در بیشتر قرن بیستم هم‌نوع در نظر گرفته می‌شدند. با این حال، در سال ۲۰۰۶ اتحادیه پرنده‌شناسان آمریکا آنها را دوباره تقسیم کرد، پیرو کاری مبتنی بر DNA باروکلاف و همکاران (۲۰۰۴) که نتایج آن از کار قبلی بروکس (۱۹۲۹) که این دو گونه را بر اساس ریخت‌شناسی، رفتار و صداها در نظر می‌گرفت، به عنوان گونه‌های جداگانه به‌شمار آوردند. محدوده‌های دقیق این دو گونه در جنوب به خوبی مشخص است، که توسط مناطق وسیعی از زیستگاه‌های نامناسب بدون جنگل از هم جدا شده‌است، اما در شمال محدوده این سرده که در آن جدایی وجود ندارد، تا حدودی نامشخص است. مطالعه باروکلاف و همکاران این جمعیت شمالی را شامل نشد. قو
این پرنده بومی مناطق شمالی روسیه، از دلتای کانین تا دلتای لنا بوده و زمستان‌ها را در شمال ژاپن، جزایر انگلستان، شمال اروپا، دانمارک و ایرلند می‌گذراند. قوی کوچک لانهٔ خود را به گونه معمول در جزایر کوچک در مصب رودخانه‌ها، دریاچه‌ها و نزدیک آبگیرهای توندرا می‌سازد. به صورت مهاجر زمستانی، در شمال ایران، ترکیه، و اوکراین و همچنین غرب چین و شبه‌جزیره کره رفت‌وآمد می‌کند. خرس
خواب زمستانی کبک چیل
کبک چیل یا کبک خاکستری یا کبک اروپایی گونه‌ای کبک است. کبک‌ها از خانواده قرقاولان در رده ماکیان‌سانان هستند. کبک خاکستری امروزه در مناطق زیادی از جهان زندگی می‌کند مانند قاره‌های آسیا، اروپا، اقیانوسیه و امریکا. غراب گردن‌قهوه‌ای
زیستگاه این پرنده منطقهٔ وسیعی از تقریباً تمام شمال آفریقا تا کنیا و شبه‌جزیره عربستان تا خاورمیانه بزرگ و جنوب ایران را در بر می‌گیردو عمدتاً مناطق کویری، واحهها و نخلستانها را شامل می‌شود. توسکای سیاه
توسکای قشلاقی تقریباً در تمام قاره اروپا (بجز در دو قطب شمال و جنوب) همچنین در انگلستان و ایرلند است. در دامنه‌ای از آسیا شامل ترکیه، ایران و قزاقستان و در آفریقا در تونس، الجزایر و مراکش وجود دارد. آن بومی آزورس است. این به صورت تصادفی یا هدفدار به کانادا، ایلات متحده، شیلی، آفریقا جنوبی، استرالیا و نیوزلند معرفی شده‌است. زیستگاه طبیعی آن در زمین مرطوب در نزدیکی رودخانه‌ها، برکه‌ها و دریاچه است اما آن را نیز می‌توانید در مکان‌های خشکی و گاهی اوقات در زمین‌های جنگلی مخلوط و در لبه جنگل یافت. تحمل طیف وسیعی از خاک‌ها را دارد و در انواعی از آن‌ها رشد می‌کند اما بهترین PH برای آن بین ۵/۵ و ۲/۷ است. به خاطر ارتباط با تثبیت نیتروژن در باکتری "Franika alni" می‌تواند در خاک‌های فقیر از مواد مغذی که تعداد کمی از درختان قابلیت رشد دارند، رشد کند. خرس قهوه‌ای هیمالیایی
خرس قهوه‌ای هیمالیایی نام یک زیرگونه از گونه خرس قهوه‌ای است. کرکس سیاه
کرکس سیاه در مناطق نسبتاً باز و جنگل‌های پراکنده زندگی می‌کند. بازهٔ بال این پرنده در حدود ۱٫۵ متر (۵ فوت) است و در مقایسه با دیگر کرکس‌ها، پرنده‌ای کوچک محسوب می‌شود. این پرنده دارای پرهای سیاه است. در سر و گردن این پرنده پری وجود ندارد و رنگ سر و گردنش خاکستری است و دارای نوک کوتاه و قلاب‌مانند است. خرس روسی
خرس روسی ()، (به‌طور کلی یک خرس قهوه‌ای اوراسیایی) مورد استفاده در کارتون‌ها، مقالات و نمایشنامه‌ها، از اوایل قرن شانزدهم بر سر زبان‌ها افتاد و مربوط به امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی تا کنون است. این اسم غالباً توسط غربی‌ها استفاده می‌شد و در بعضی مواقع از این امر استفاده می‌شد که روسیه «بزرگ، خطرناک و دست و پا چلفتی» است (به کارتون قرن نوزدهم در زیر مراجعه کنید). شاهین قهوه‌ای
شاهین قهوه‌ای (نام علمی: "Falco berigora") نام یک گونه از سرده شاهین است که بیشتر در قاره اقیانوسیه زندگی می کند. قهوه‌ای نرم‌چشم
پروانه قهوه‌ای نرم‌چشم از گونه‌هایی است که در سال ۱۷۷۵ توصیف علمی شد. زیستگاه این پروانه در جنوب آسیا (مثل هند و سری لانکا) و استرالیا می‌باشد. در قدیم در هند به آن «پروانه کاکاسیاه» می‌گفتند اما به خاطر بار معنایی توهین‌آمیز نژادی این نام، در کتب زیست‌شناسی استرالیایی نام آن به پروانه قوه‌ای نرم‌چشم تغییر یافت. سری‌لانکا، بیهار، بنگال غربی، سیکیم، آسام، ناگالند، پنجاب (هند)، اوتار پرادش، میانمار، تایلند، یون‌نان، جزایر آندامان، مالزی، اندونزی، فیلیپین، گینه نو، جزایر نیکوبار و استرالیا زیست‌گاه این گونه می‌باشد. خرس سیاه بلوچی
خرس سیاه بلوچی نام یک زیرگونه از خرس سیاه آسیایی است. این زیرگونه که با نام خرس سیاه پاکستانی نیز شناخته می‌شود در کوهای بلوچستان در جنوب ایران و پاکستان وجود دارد. خفاش حنایی
خفاش حنایی یا خفاش ژفروآ گونه‌ای خفاش با جثه کوچک است که در بخش‌های گسترده‌ای از اروپا، شمال آفریقا، قفقاز، آناتولی، آسیای میانه، و بخش‌های مرکزی و زاگرس ایران زندگی می‌کند. قو
قوی گردن‌سیاه کوچک‌ترین نوع قو در جهان است، همچنین تنها گونه‌ای از قو است که رنگ بدن آن کامل سفید است و تنها رنگ گردنش سیاه. آن‌ها در آمریکای جنوبی و در زیر خط °۲۵ جنوبی زندگی می‌کنند. این ناحیه از جنوب‌شرقی برزیل و پاراگوئه آغاز می‌شود، آرژانتین و شیلی را ر بر می‌گیرد و به تیرا دل فوئگو و جزایر فالکلند می‌رسد. تخمین‌های زده شده دربارهٔ جمعیت آن‌ها در این منطقه تعداد زیر ۱۰۰٬۰۰۰ قو را نشان می‌دهند. جمعیت این گونه وضعیتی پایدار دارد و به دلیل آنکه جمعیت این پرنده در سال‌های گذشته به نسبت ثابت مانده و میزان زایش در وضعیت مطلوبی قرار دارد، این گونه کمترین نگرانی از انقراض را در وضعیت بقا دارد. خرس قطبی
خرس قطبی گونه‌ای از خرس است که بومی محدودهٔ مدار شمالگان، اقیانوس منجمد شمالی و دریاها و خشکی‌های پیرامون آن است. خرس قطبی یکی از بزرگ‌ترین گونه‌های خرس است و تقریباً از لحاظ بزرگی با خرس کودیاک برابری می‌کند. یک نر بالغ وزنی میان ۳۵۰ تا ۷۰۰ کیلوگرم دارد درحالی که خرس‌های ماده تقریباً نصف یک خرس نر وزن دارند. با اینکه خرس قطبی گونهٔ خواهر برای خرس قهوه‌ای به‌شمار می‌رود اما چنان فرگشت یافته که کنام کوچک‌تری را پوشش دهد و برخلاف خرس قهوه‌ای همه‌چیزخوار این جانور تقریباً گوشت‌خوار است. بسیاری از ویژگی‌های فیزیکی خرس قطبی چنان بهینه شده که بتواند در دمای پایین دوام آورد و در برف، یخ و آب جابجا شود و فک‌ها را که بخش مهمی از فهرست خوراکی‌های آن است شکار کند. با اینکه بیشتر خرس‌های قطبی در خشکی به دنیا می‌آیند اما آن‌ها بیشتر عمرشان را در یخ‌های دریا به سر می‌برند. نام علمی آن‌ها یعنی خرس دریایی هم از همین واقعیت گرفته شده‌است. خرس‌های قطبی به دلیل وابستگی شان به دریا در گروه پستانداران دریایی جای می‌گیرند. خرس قطبی
تنها خرسی که از دیدگاه بزرگی با خرس قطبی برابری می‌کند، خرس کودیاک است که یک زیرگونه از خرس قهوه‌ای است. سنگینی خرس‌های قطبی نر بالغ بین ۳۵۰ تا ۷۰۰ کیلوگرم است آن‌ها بین ۲٫۴ تا ۳ متر طول دارند. رکوردهای جهانی گینس متوسط وزن خرس‌های نر بالغ را بین ۳۸۵ تا ۴۱۰ کیلوگرم و فاصلهٔ شانه‌های آن‌ها تا زمین را ۱۳۳ سانتیمتر اعلام کرده‌است که اندکی از متوسط خرس‌های کودیاک کوچکتر است. البته گفته شده که متوسط خرس‌های نر دریای بوفورت ۴۵۰ کیلوگرم سنگینی دارند. سنگینی خرس‌های ماده نزدیک به نصف سنگینی خرس‌های نر است آن‌ها بین ۱۵۰ تا ۲۵۰ کیلوگرم سنگینی دارند و طول آن‌ها در مجموع ۱٫۸ تا ۲٫۴ متر است. در مواردی هم سنگینی متوسط خرس‌های ماده برابر با ۲۶۰ کیلوگرم اعلام شده‌است. البته سنگینی ماده‌ها در دوران بارداری تا ۵۰۰ کیلوگرم می‌رسد. خرس‌های قطبی در میان پستانداران به بالا بودن میزان دودیسی جنسی شهره اند، تنها پستانداران قابل مقایسه با آن‌ها از این نظر، خانوادهٔ فک بندری مانند فک‌های فیلی است. داده‌های ثبت شده از بزرگترین خرس قطبی در جهان، مربوط به یک خرس نر است که در سال ۱۹۶۰ در شمال غرب آلاسکا شکار شد، این خرس ۱۰۰۲ کیلوگرم سنگینی داشت. طول این خرس در حالت ایستاده ۳٫۳۹ متر بود. ارتفاع شانه‌های یک خرس قطبی بالغ بین ۱۲۲ تا ۱۶۰ سانتیمتر است. همهٔ انواع خرس، دم کوتاهی دارند با این حال دم خرس قطبی از همه کوتاه‌تر است و بین ۷ تا ۱۳ طول دارد. گراز
گراز یا خوک وحشی اورآسیا نوعی خوک است که نیای اکثر خوک‌های اهلی به‌شمار می‌رود. این حیوان، بومی بیشتر مناطق شمالی و مرکزی اروپا،و نواحی مدیترانه‌ای (از جمله کوه‌های اطلس در شمال آفریقا) و بیشتر مناطق آسیا است. نسل این حیوان در شمال آفریقا و برخی نقاط اروپا منقرض شده‌است. گراز توسط انسان به نقاط دیگر دنیا از جمله بخش‌هایی از ایالات متحده و آرژانتین و نیز استرالیا وارد شده‌است. گراز دارای ناخن‌های درازی است و در صورت مواجهه با خطر ناخن می‌کشد. خفاش جنگلی معمولی
خفاش جنگلی معمولی یا خفاش نکتیول گونه‌ای خفاش با جثه به نسبت بزرگ و موی بدن کوتاه است که در بخش‌های گسترده‌ای از اروپا، شمال ایران در استان‌های گیلان تا گلستان، آسیای مرکزی، و بخش‌های محدودی از شمال هند و نپال زندگی می‌کند. خرس کوچک
خرس کوچک یا دُبِّ اصغر (در لاتین: Ursa Minor، در انگلیسی: Little Bear) صورت فلکی کوچکی در آسمان شمالی (نیم کره شمالی) می‌باشد. این صورت فلکی را "بنات النعش صُغریٰ" یا "هفت اورنگ کِهین" هم نامیده‌اند. خرس کوچک یکی از ۸۸ صورت فلکی امروزی است. ستاره قطبی در این صورت فلکی قرار دارد، که همیشه سمت قطب شمال را نشان می‌دهد. خفاش قره‌قوم
خفاش قره‌قوم گونه‌ای خفاش است از تیره خفاش‌ناهیدیان که در کشورهای ایران، ترکمنستان، ازبکستان، قزاقستان، و سیبری روسیه زندگی می‌کند. منطقه شکارممنوع کوه‌سیاه
منطقه شکارممنوع کوه‌سیاه در منطقه کوهستانی دشتی، استان بوشهر قرار دارد. این منطقه محل قشلاق عشایر قشقایی است. در حدود ۷هزار رأس کل، بز، قوچ و میش وحشی در این زیست‌پناهگاه زندگی می‌کنند. این منطقه در ۸۳ کیلومتری جنوب شرقی خورموج با ارتفاع ۱۶۹۱ متر قرار دارد. در مناطق حفاظت شده شکارممنوع کوه سیاه با اجازه سازمان محیط‌زیست و اخذ پروانه، امکان شکار در فصول معینی وجود دارد. حفره درخت
خرس‌های سیاه آسیایی، همچنین برای نمونه خرس هیمالیا (Lat.: "Ursus thibetanus") شناخته می‌شوند، در مناطق شمالی دامنه، مانند استان پریموری (Primorye) روسیه، چین و هر دو کره ترجیح می‌دهند دوره‌های زمستانی را در حفره درختان بزرگ بگذرانند، جایی که ماده‌ها نیز توله‌ها را می‌زایند. تهدیدها شامل جنگل‌زدایی گسترده در این کشورها، همراه با شکار مستقیم خرس‌های زمستانی - با تخریب انتخابی بهترین درختان حفره‌دار است. در روسیه، تلاش‌هایی (گاه موفق) برای بازسازی چنین درختان شکسته انجام می‌شود. متأسفانه تنها بخش کوچکی از درختان آسیب دیده را می‌توان در پریموری جایی که جنگل‌ها بدون در نظر گرفتن نیازهای جانوری بزرگ قطع شده‌اند ترمیم نمود. خرگوش صحرایی شرقی
خرگوش صحرایی شرقی از لحاظ ظاهری تشابه زیادی به خرگوش صحرایی اروپایی دارد ولی کمی کوچک‌تر است. پراکندگی زیستگاه این خرگوش در نیمه شرقی ایران از جنوب شرقی دریای مازندران، میانکاله تا مرز افغانستان است. تا به حال پژوهش‌های زیادی در خصوص مشخصات ظاهری، محدوده زیستی و عادات و رفتار این گونه انجام نشده است. خر وحشی هندی
خر وحشی هندی پستانداری است که در شمال غربی هند و جنوب پاکستان زندگی می کند. خفاش
در حدود ۱۰ درصد معادن موجود در غرب آمریکا گروه‌های مهم خفاش‌ها زندگی می‌کنند و برای معادنی که در شمال و شرق این کشور هستند این مقادیر به مراتب بیشتر است. حفاظت از خفاش‌ها اغلب ساده‌تر و کم خرج تر از حفاظت از دیگر حیوانات است. خفاش‌ها نیاز به توجه خاص دارند که البته تأمین این نیاز آن‌ها خیلی سخت است، طبق مطالعات انجام شده توسط دانشگاه شیکاگو، دولت حدود ۵میلیون دلار برای حفاظت از یک پلنگ در فلوریدا، ۱۸۴ هزار دلار برای خرس و بیشتر از ۱/۵ میلیون دلار برای کرکس کالیفرنیایی خرج می‌کند و این در حالی است که در مورد خفاش خاکستری که در حال انقراض است این بودجه کمتر از ۳دلار بوده‌است. خرس
خرس‌های نر نقشی در بزرگ کردن توله‌ها ایفا نمی‌کنند. نوزادکشی در میان خرس‌های قطبی، خرس قهوه‌ای و خرس سیاه آمریکایی مشاهده شده و خرس‌های نر توله‌ی دیگر خرس‌ها را می‌کشند. با کشتن توله‌ها، خرس ماده می‌تواند دوباره فحل و آماده ی جفت‌گیری شود. خرس‌های ماده، به‌شدت از توله‌های خود محافظت کرده و برای نجات آن‌ها تا حد مرگ، تلاش و مبارزه می‌کنند. خرگوش صحرایی قهوه‌ای
خرگوش صحرایی قهوه‌ای مثل بیشتر خرگوش‌ها پاهایی مناسب برای دویدن و جهیدن و چشم‌هایی درشت برای نگریستن اطراف دارد. بیشتر آنها حلقه سفیدی به دور چشم خود دارند. پوشش نرم و لطیفی بدن آن را پوشانده که رنگ آن از قهوه‌ای روشن و سرخ‌فام تا خاکستری متغیر است. ماده‌ها از نرها بزرگترند که در پستانداران نامعمول است. غاز خاکستری
غاز خاکستری دسته‌ای از غازها است که در مناطق تالابی، باتلاق‌ها، دشتهای سیلابی، ساحل دریاچه‌ها و رودخانه‌ها به سر برده و در کنار اراضی باتلاقی و روی زمین آشیانه می‌سازد. در ایران، به صورت مهاجر و در بیشتر مناطق زیستگاهی دیده می‌شود. خرس قهوه‌ای
در فصل بهار غذای اصلی خرس‌های قهوه‌ای در اغلب نقاط دنیا لاشه‌های باقی‌مانده از زمستان، علوفه، شاخه‌ها و گل‌هاست. در تابستان و اوایل پاییز میوه‌ها به ویژه انواع توت اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند و در مناطقی که میوه کمیاب باشد ریشه و پیاز گیاهان نقش مهمی در سبد غذایی خرس‌ها پیدا می‌کند. آن‌ها معمولاً به سراغ غذاهای حیوانی هم می‌روند. در تابستان و پاییز حشرات، لاروها، کرم‌ها و کندوی زنبور عسل از غذاهای مهم این جانوران است. خرس‌های قهوه‌ای که در حوالی ساحل زندگی می‌کنند معمولاً از صدف‌ها و خرچنگ‌ها هم تغذیه می‌کنند. این حیوانات ممکن است پرندگان و تخم‌های آن‌ها را هم بخورند و رژیم غذایی خود را با شکار جوندگان و دیگر پستانداران کوچک تکمیل کنند. خرس قطبی
برخلاف خرس‌های قهوه ای، خرس‌های قطبی اهل درست کردن قلمرو نیستند. با اینکه آن‌ها به شدت وحشی و خشن اند اما در هنگام روبرویی با یک مزاحم معمولاً ترجیح می‌دهند احتیاط کنند و به جای درگیری، فرار می‌کنند. خرس قطبی اگر سیر باشد معمولاً به انسان حمله نمی‌کند مگر آنکه از سوی انسان به شدت تحریک شود. البته از آنجایی که خرس‌های قطبی عادت ندارند با انسان‌ها اندرکنش داشته باشند، اگر گرسنه باشند می‌توانند به شدت غیرقابل پیش‌بینی و نسبت به انسان‌ها نترس باشند دیده شده که خرس قطبی به انسان حمله کرده و حتی انسان را خورده‌است. بیشتر حمله‌هایی که از سوی خرس‌های قهوه‌ای صورت گرفته به دلیل غافلگیری حیوان بوده اما این مسئله در مورد خرس‌های قطبی مطرح نیست. خرس‌های قطبی شکارچیان بسیار ماهری اند و قربانیان آن‌ها تا پیش از حمله از حضور آن‌ها آگاه نمی‌شوند. اما خرس‌های قهوه‌ای معمولاً فرد را زخمی می‌کنند و بعد محل را ترک می‌کنند اما حمله‌های خرس‌های قطبی معمولاً برای شکار قربانی صورت می‌گیرد و تقریباً همیشه منجر به مرگ قربانی می‌شود. البته به دلیل حضور اندک انسان‌ها در منطقهٔ شمالگان چنین حمله‌هایی خیلی کم دیده می‌شود. میچیو هوشینو که یک عکاس حیات وحش ژاپنی است گفته‌است که یک بار در آلاسکا مورد حملهٔ یک خرس قطبی نر قرار گرفته، طبق گفتهٔ او، خرس به دنبال او دویده اما هوشینو توانسته خود را به خودرویش برساند و پیش از آنکه بتواند با خودرو از محل فرار کند خرس قطبی یکی از درهای ماشین را پاره می‌کند. کاغذکنان
گونه‌های شاخص جانوری: گونه‌های شاخص جانوری منطقه حفاظت‌شده کاغذکنان اعم از پستانداران شامل پلنگ، کل و بز، آهو، سیاه‌گوش، خرس قهوه‌ای، گربه وحشی، کفتار، رودک، تشی، راسو، جوجه‌تیغی، سمور سنگی، شنگ، گراز، گرگ، روباه، خرگوش، سنجاب زمینی، خفاش نعل اسبی مدیترانه‌ای و انواع مختلفی از جوندگان می‌باشند. عسل‌خوار قهوه‌ای
عسل‌خوار قهوه‌ای یکی از گونه‌های پرندگان در خانوادهٔ عسل خوار است که در زیستگاه‌های مختلفی در اقیانوسیه و مجمع الجزایر مالایی زندگی می‌کنند. خرس اطلس
خرس اطلس (نام علمی: "Ursus arctos crowtheri") نام یک زیرگونه از گونه خرس قهوه‌ای است. خرس ماه
خرس ماه یا خرس سیاه آسیایی یا خرس یقه‌دار گونهای خرس در اندازه متوسط است که روی قفسهٔ سینه‌اش لکه سفیدی به علامت V نقش بسته‌است. این خرس به‌خوبی برای زندگی بر روی درخت انطباق یافته و در مناطق وسیعی از جنوب آسیا، شمال شرق چین، خاور دور روسیه و ژاپن می‌زید. آی‌یوسی‌ان این حیوان را در فهرست گونه‌های در خطر انقراض و در ردهٔ آسیب‌پذیر قرار داده‌است که بیشتر به‌دلیل جنگل‌زدایی و شکار این حیوان برای استفاده از برخی اعضای بدن اوست. خرس سیاه شباهت ریخت‌شناسانه بسیار زیادی با خرس‌های ما قبل تاریخ دارد و برخی دانشمندان وی را نیای دیگر گونه‌های امروزین خرس می‌دانند. خرس سیاه هرچند بیشتر گیاه‌خوار است اما رفتاری پرخاش‌گرانه نسبت به انسان دارد و حملهٔ بدون هشدار این حیوان به آدمی بارها گزارش شده‌است. قوی شیپورچی
این قو در مرداب‌های کم‌عمق و رودهای با سرعت آب کم در مناطق شمال‌غربی و مرکزی آمریکای شمالی زندگی و تخم‌گذاری می‌کند. بیشترین تعداد این قوها در آلاسکا یافت می‌شوند. گروه‌هایی از این پرنده در کرانه‌های اقیانوس آرام به مهاجرت می‌پردازند. آن‌ها در هنگام مهاجرت به صورت حرف انگلیسی V به پرواز می‌پردازند. در زمستان آن‌ها به مناطق جنوبی کانادا، مناطق شرقی شمال‌غرب ایالات متحده، به ویژه منطقه حیات وحش رد راک لیکس در مونتانا، و شمال ایالت واشنگتن می‌روند. خرس آبی
خرس آبی یا خوکچه خزه‌ای جانور آبزی کوچکی با هشت پا است که به عنوان گونه‌ای از پیچیده‌ترین جانوران شدت‌دوست شناخته شده‌است. این جانور یک شاخه از پوست‌اندازان است که کندرو تباران نیز خوانده می‌شود. انگور خرس
انگور خرس گونه‌ای از تیره خلنگیان است. نام‌های دیگر آن انگور گرگ، و آقطی سیاه است. انگور گرگ بومی مناطق کوهستانی شمال اروپا، آسیا و آمریکای شمالی است. این گیاه در بیشتر نقاط کانادا و آمریکا می‌روید. خرس
خرس‌های قهوه‌ای و خرس سیاه آمریکایی عموماً روزگرد بوده و روزها، در حال فعالیت هستند اما آن‌ها بسته به شرایط ممکن است در شب هم فعالیت کنند. سایر خرس‌ها عموماً شب‌زی هستند و شب‌ها به فعالیت می‌پردازند. خرس‌ها در بیشتر دوران زندگی خود به طور انفرادی زندگی می‌کنند و انفرادی‌ترین گروه گوشت‌خواران محسوب می‌شوند. حواصیل سیاه
یک حواصیل آفریقایی است. این پرنده دارای متوسط (۴۲٫۵–۶۶ سانتی‌متر قد است)، این حواصیل در مناطق جنوب صحرای آفریقا از جمله ماداگاسکار وجود دارد، و ترجیح می‌دهد در آب‌های کم عمق مانند لبه‌های دریاچه‌های آب شیرین و حوضچه‌ها ماهی بگیرد. همچنین ممکن است در تالاب‌ها، لبه‌ رودخانه‌ها، زمین‌های برنجی و چمنزارهای فصلی یافت شود. در مناطق ساحلی، ممکن است در طول رودخانه‌های جزر و مد و یونجه، دریاچه‌های قلیایی و آپارتمان‌های جزر و مدی در حال تغذیه یافت شود. محدوده زیست آن بین سنگال و سودان و جنوب است. عمدتاً در نیمی از شرق قاره آفریقا یافت می‌شود. همچنین در یونان نیز مشاهده شده‌است.