در چه سختی کانی رمزیئیت چقدر است؟
لازوریت
سختی این کانی حدود ۵/۵ تا ۵ موس و وزن مخصوص آن ۴۵/۲تا ۴/۲ می‌باشد. جلای شیشه ای داشته و رنگ آن آبی و سبز متمایل به آبی است و رنگ خاکه آن آبی روشن است. چنانچه لازوریت با کمی کلسیت مخلوط شده باشد به آن لاجورد گفته می‌شود که یک سنگ قیمتی است.
شهاب‌سنگ
بسیاری از سنگ‌های آسمانی، به ویژه شهاب سنگ‌های فلزی، بسیار سنگین‌تر و چگال‌تر از سنگ‌های زمینی هستند. چگالی فلز آهن در حدود ۸ گرم بر سانتی‌متر مکعب است، چنان‌که بیشتر سنگ‌های آسمانی دارای چگالی بالاتر از ۳٫۳ گرم بر سانتی‌متر مکعب هستند. تنها چگالی شمار کمی از سنگ‌های زمینی، البتّه به جز سنگ‌های معدن فلزی، بالاتر از این است، که آن‌ها هم به‌طور نوعی اکسید آهن (مانند سنگ آهن مغناطیسی یا هماتیت) هستند.البته نا گفته نماند چگالی و وزن مخصوص بسیار متغیر بوده و ملاک تشخص برای شهاب سنگ ها نمی باشند. آلومینیوم اکسید
همچنین از اکسید آلومینیوم برای سختی و مقاومت استفاده می‌شود. شکل طبیعی آن یعنی Corundum، نه درجه سختی معدنی در مقیاس Mohs است (به منظور سنجش سختی کانیها ده کانی به عنوان مبنای سختی انتخاب شده‌است که از لحاظ سخت بودن هرکدام یک درجه کامل فرق دارند؛ زیرا بعضی کانی‌ها از هم دیگر نیم درجه یا به صورت کسری تفاوت دارند؛ و با خراشیدن یکی بر روی یکی دیگر از این ده کانی می‌توان سختی سایر کانی‌ها را با آن‌ها مقایسه کرد. این مقیاس به نام مقیاس موس معروف است) روبیدیم
روبیدیم با نشانهٔ شیمیایی آربی و عدد اتمی ۳۷ از عنصرهای گروه نخست جدول تناوبی عناصر است. روبیدیم یک فلز قلیایی نرم و به رنگ نقره‌ای - سفید است و جرم اتمی آن ۸۵٫۴۶۷۸ می‌باشد. روبیدیم در حالت عنصری با ویژگی‌هایی شبیه دیگر فلزهای قلیایی، به شدت واکنش پذیر است، مانند واکنش شدید با اکسیژن در هوای محیط. Rb تنها ایزوتوپ پایدار روبیدیم است. Rb ایزوتوپ دیگر روبیدیم است که دچار واپاشی هسته‌ای می‌گردد و نیمه‌عمری برابر با ۴۹ میلیارد سال دارد بیش از سه برابر عمر برآورد شده برای جهان. Rb نزدیک به ۲۸٪ روبیدیم طبیعی موجود را تشکیل می‌دهد. شیمی‌دان آلمانی روبرت بونزن و گوستاو کیرشهف در سال ۱۸۶۱ روبیدیم را کشف کردند آن‌ها به کمک روش طیف‌سنجی تابشی این عنصر را پیدا کردند. روبیدیم به آسانی بخار می‌شود و بازهٔ گسترده‌ای از طیف‌ها را جذب می‌کند و این باعث می‌شود که این عنصر هدف معمول دستکاری لیزری اتم‌ها شود. فلز
اگرچه بیشتر فلزات عنصری چگالی بالاتری نسبت به بسیاری از غیرفلزها دارند، تنوع زیادی در چگالی آنها وجود دارد، لیتیوم کمترین چگالی (۰٫۵۳۴ گرم بر سانتی‌متر مکعب) را داشته و اسمیم (۲۲٫۵۹ گرم بر سانتی‌متر مکعب) بالاترین چگالی را دارد. منیزیم، آلومینیوم و تیتانیوم فلزات سبکی هستند که اهمیت تجاری زیادی دارند. چگالی آنها ۱٫۷، ۲٫۷ و ۴٫۵ گرم بر سانتی‌متر مکعب را می‌توان با فلزات ساختاری قدیمی تر، مانند آهن در ۷٫۹ و مس در ۸٫۹ گرم بر سانتی‌متر مکعب مقایسه کرد؛ بنابراین وزن یک توپ آهنی به اندازه سه توپ آلومینیومی با حجم برابر است. سختی
روش‌های سختی سنجی دیگری نیز وجود دارند که کمتر رایج هستند. مثلاً در سختی سنجی به روش التراسونیک از نیروهای تا ۸۰۰ گرم استفاده شده و عمق اثر را با یک پروب اندازه می‌گیرند و عدد سختی در معیار راکول یا ویکرز به صورت دیجیتال گزارش می‌شود. از ویژگی‌های مهم این روش قابلیت خودکار شدن آن است به طوری که در صورت وجود تمهیدات لازم، می‌توان تا ۱۲۰۰ قطعه را در ساعت سختی سنجی کرد. گرانیت
سنگ خارا یا گرانیت گونه‌ای سنگ آذرین درونی اسیدی است. به همین دلیل، بافتِ آن دارای دانه‌های متوسط تا درشت است و دارای کوارتز (دُرّ کوهی)، میکا، فلدسپات ،و پاره‌ای کانی‌های دیگر می‌باشد. بسته به کانی‌هایِ موجود در سنگ خارا و شیمی آن، این سنگ به رنگ‌های گوناگونی، از صورتی تا سفید و خاکستریِ یافت می‌شود. این سنگ از سنگین‌ترین سنگ‌ها با چگالی ۲٫۷۵ گرم بر سانتی‌متر مکعب به‌شمار می‌رود. مواد فراسخت
اکسید بور (B6O) دارای سختی حدود 35 GPa است. ساختار آن شامل هشت واحد ایکوزاهدرال B12 است که در رأس یک سلول واحد رومبوهدرال نشسته‌اند و دو اتم اکسیژن در امتداد جهت رومبوهدرال (۱۱۱) قرار دارند. آلیاژهای سری ۲۰۰۰ آلومنیوم
سختی برینل در آلیاژ 2011T3 برابر ۹۵ در آلیاژ 2011T8 برابر ۱۰۰ و در 2014O برابر ۴۵ هم چنین در 2014T4 برابر ۱۰۵ و در 2014T6 برابر ۱۳۵ می‌باشد. در آلیاژ 2017O این میزان برابر ۴۵ و در 2017T4 برابر ۱۰۵ می‌باشد. در آلیاژ 2024O سختی برینل ۴۷ و در 2024T3 و 2024T4 برابر ۱۲۰ می‌باشد. اسکوترودیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - اشعه X - واکنشهای شیمیاییآرسنوپیریت - کلوآنتیت - اولمانیت- سافلوریت- کلوآنتیت- نیکلین و غیره است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات توده‌ای - دانه‌ای - خشن کمیاب است و بیشتر در آلمان شرقی و غربی، چک اسلواکی، اطریش، نروژ، مراکش یافت می‌شود. کلومبیت
کلومبیت با از مجموعه کانی هاست و گاه بر حسب داشتن انکلوزیون دارای خاصیت رادیواکتیویته‌است. ازنام قدیمی(Nb(Columbium گرفته شده‌است. از سری ایزومرفیک - نیوبیت - تانتالیت برای اولین بار در گروئنلند کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری - پهن و کوتاه، رنگ: قهوه‌ای سیاه - سیاه، شفافیت: غیر شفاف، شکستگی: صدفی - نامساوی، جلا: شیشه‌ای - چرب - نیمه فلزی، رخ: خوب - مطابق با ناکامل - مطابق با، سیستم تبلور: ارترومبیک و در رده‌بندی اکسید است و منشأ تشکیل آن پگماتیتی - آبرفتی است. کوارتز دودی
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - رخ پذیری - انحلال در اسیدها - واکنش‌های شیمیایی -اشعه Xآپاتیت - پولوسیت - بریل - توپاز -فناکیت- آپاتیت- اورتوز- آلبیت- اکسینیت- تورمالین- میکا است ،از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات دانه‌ای - توده‌ای کمیاب است و بیشتر در آلمان غربی، سوئیس، ایتالیا، اطریش، لهستان، روسیه، آمریکا، هند، اسپانیا و استرالیا یافت می‌شود. پیروتیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی، خاصیت مغناطیسی، واکنشهای شیمیائی و اشعة Xکالکوپیریت - بورنیت- کالکوپیریت- مارکازیت- پیریت و غیرههاکانالی است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات‌های دانه‌ای - توده‌ای تا صفحه‌ای (ورقه‌ای) فراوان است و بیشتر در آلمان شرقی و غربی، یوگسلاوی، رومانی، کانادا یافت می‌شود. همچنین مرکز تحقیقاتی اتمی واقع در شوروی نیز دارای منابع این عنصر است. بریل (کانی)
کانی بریل () یک سیلیکو سیلیکات آلومینیم‌دار بریلیوم است با فرمول شیمیایی Be3Al2(Sio3)6 بلورهای شش‌گوشه بریل ممکن است بسیار کوچک باشند. شکست بریل صدفی و سختی آن ۷/۵ – ۸ و گرانش آن ۲/۶۳ – ۲/۸۰ است. جلای این نوع کانی شیشه ای است که به صورت شفاف و نیمه شفاف است. رخ بریل از نوع قاعده‌ای و نمود آن به صورت شش‌گوشه دوگانه (دی‌هگزاگونال) دوهِرمی است. اسمیم
این فلز بسیار شکننده با چگالی زیاد می‌باشد. ساخت این فلز به صورت غیرطبیعی بسیار دشوار می‌باشد. پودر اسمیوم وقتی در معرض هوا قرار بگیرد، تترواکسید اسمیوم(OsO4) را که ماده ای بسیار سمی است، می‌سازد. اکسید آن یک ماده اکسید کننده قوی بوده و بوی شدیدی دارد و در دمای ۱۳۰ درجه سلسیوس به جوش می‌آید. مارتنزیت
مارتنزیت در فولادهای کربنی با خنک کردن سریع (quenching) آهن با ساختار آستنیتی بدست می‌آید. سرعت این خنک کاری بقدری بالا است که اتم‌های کربن فرصت لازم برای پخش شدن به مقادیر کافی در ساختار کریستالی و تشکیل سمنتیت (FeC) را پیدا نمی‌کنند. آستنیت، آهن فاز-گاما (γ-Fe)، یک محلول جامد از آهن و عناصر آلیاژی است. آستنیت با ساختار مکعب مربعی مرکز-وجهی (fcc)، پس از کوئنچ شدن (خنک کاری بسیار سریع) به ساختاری مکعب مستطیلی مرکز بدنی (bct) شدیداً کشیده شده به نام مارتنزیت تبدیل می‌شود که با کربن، فوق اشباع شده‌است. تغییر شکل ایجاد شده تعداد زیادی نابجایی (dislocation) ایجاد می‌کند، که مکانیزم اصلی سخت شدن فولادها است. بالاترین سختی فولادهای پرلیتی نهایتاً می‌تواند ۴۰۰ برینل باشد در حالی که سختی فولادهای مارتنزیتی تا ۷۰۰ برینل نیز می‌رسد. مواد فراسخت
رنیوم به دلیل خصوصیات فیزیکی و شیمیایی مطلوب مثل تراکم الکترون زیاد، شعاع اتمی کوچک و مدول بالک زیاد به عنوان گزینه‌ای برای ساخت بوریدهای فلزی فوق‌سخت بررسی شد. ترکیب رنیوم با بور منجر به تشکیل کریستالی با پیوند بسیار کووالانسی و دارای سختی بالقوه و فشرده ناپذیری می‌شود. مجموعه گسترده‌ای از بوریدهای رنیوم از جمله Re3B , Re7B3، Re2B , ReB , Re2B3، Re3B7، Re2B5، ReB3 و ReB2 بررسی شده‌است. هر یک از این مواد مجموعه‌ای از خواص و ویژگی‌های خاص خود را دارند. برخی خواص ابررسانایی و برخی دیگر خاصیت الاستیک و الکترونیکی منحصر به فردی دارند، اما مهمترین خواص مربوط به مواد فوق سخت ReB2 است. Rhenium diboride)ReB2) یک ترکیب نسوز است که برای اولین بار در دهه ۱۹۶۰ با استفاده از کوره‌های ذوب قوس، zone melting یا optical floating zone سنتز شد. یکی از روش‌های سنتر این ماده روش فلاکس است که با قرار دادن فلز رنیوم و بور آمورف در یک بوته آلومینایی به همراه آلومینیوم اضافی به عنوان محیط رشد با نسبت ۱: ۲: ۵۰ برای Re: B: Al انجام می‌شود. بوته در تیوب آلومینایی قرار داده می‌شود و در یک کوره دارای جریان گاز آرگون قرار می‌گیرد و به مدت چند ساعت در ۱۴۰۰ درجه سانتیگراد زینتر می‌شود. پس از خنک شدن، آلومینیوم در NaOH حل می‌شود. هر روش سنتز ReB2 اشکالات خاص خود را دارد و این روش نیز شامل اجزا کوچکی از آلومینیوم که در شبکه بلوری حل شده‌اند می‌باشد. دی‌بورید رنیوم دارای نقطه ذوب بسیار بالای حدود ۲۴۰۰ درجه سانتیگراد و ساختار بلوری لایه‌ای بسیار ناهمسانگرد است. دارای تقارن هگزاگونال (گروه فضایی P63mc) یا ارتورومبیک (Cmcm) است و همان‌طور که در مثال بالا مشاهده می‌شود لایه‌های فشرده Re با لایه‌های مثلثی جمع شده بور در امتداد صفحه (۰۰۱) جایگزین می‌شوند. ReB2 یکی از کمترین مقادیر چگالی را در بین بوریدهای فلزی دارد که نشان دهنده پیوند کووالانسی قوی و سختی زیاد است. سختی در بورید رنیوم به دلیل ناهمسانگرد بودن ساختار آن به جهت بلوری بستگی دارد. صفحه (۰۰۲) حاوی کووالانسی‌ترین حالت است و حداکثر مقدار سختی ویکرز 40.5 GPa را نشان می‌دهد، در حالی که صفحات عمود سختی ویکرز 38.1 GPa یعنی ۶ درصد کمتر را دارند. این مقادیر با افزایش بار اعمالی به حدود 28 GPa کاهش می‌یابند. مقادیر nanoindentation برای صفحات (۰۰۲) و عمود به ترتیب برابر 36.4 GPa و 34.0 GPa است. مقادیر سختی به خلوص و ترکیب مواد بستگی دارد، هرچه بور بیشتر بورید سخت‌تر می‌باشد، مقادیر فوق برای نسبت کرومیت
عنصر کروم در طبیعت دارای ۴ ایزوتروپ (۵۰)Cr، (۵۲) Cr، (۵۳)Cr و (۵۴)Cr می‌باشد که ایزوتوپ (۵۲)Cr از همه فراوانتر می‌باشد، این فلز دارای دو ظرفیت ۳ و ۶ بوده که ۳+Cr دارای پایداری بیشتری است و در طبیعت نیز فلز کروم تقریباً همیشه با این ظرفیت ظاهر می‌شود. ۶+Cr تنها در محیط‌های قلیائی قوی (PH بالا) موجود است، شعاع یونی آن ۶۴/۰ آنگستروم بوده و مشابه آهن سه ظرفیتی (۶۷/۰ آنگستروم)، وانادیم (۶۵/۰ آنگستروم) و آلومینیوم (۵۷/۰ آنگستروم) می‌باشد. کروم به دلیل میل شدید به عناصر دو ظرفیتی مانند Fe, Mg,Ni, Co و... به صورت اکسید مضاعف با این فلزات یافت می‌شود. فولاد کربنی
فولاد کربنی همچنین می‌تواند درصد بالای وزنی بین 0.30 تا 1.70 کربن داشته باشد. ناخالصی‌های کمیاب عناصر مختلف دیگر می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر کیفیت فولاد حاصل داشته باشد. مقادیر کمی از گوگرد داخل فولاد، می‌تواند موجب رخ دادن شود. این موضوع به این دلیل است که دمای ذوب گوگرد به شدن از فولاد کمتر است و سریع‌تر ذوب می‌شود. همین موضوع سبب می‌شود که نواحی قرمز رنگ آتشینی در داخل فولاد جامد شکل بگیرد که باعث ترد شدن فولاد می‌شود. فولادهای کربنی کم آلیاژ مانند حدود 0.05% گوگرد دارند و در بازه دمایی 1,426–1,538 °C ذوب می شود. همچنین منگنز غالبا برای بهبود سختی فولاد استفاده می‌شود. این اضافات باعث تعاریف جدیدی از فولاد کم آلیاژ می‌شود اما طبق تعاریف ، فولاد کربنی می‌تواند تا 1.65% وزنی،منگنز داشته باشد. وادسلیت
کانی‌های وادسلییت عموماً دارای بافت میکروکریستالی بوده و خرد می‌شوند. به دلیل اندازه کریستال‌های کوچک، اطلاعات نوری دقیق به دست نمی‌آید. با این حال، وادسلییت ناهمسانگرد می‌باشد و دارای رنگ‌های دو شکستی درجه پاییناست. وادسلیت کانی ای دو محوری می‌باشد با میانگین ضریب شکست n = ۱٫۷۶ و چگالی نسبی ۳٫۸۴ محاسبه‌شده‌است. در پراش پودر پرتو ایکس، پر انرژی‌ترین نقاط الگوی آن عبارتند از: ۲٫۸۸6(50)(۰۴۰)، ۲٫۶۹1(40)(۰۱۳)، ۲٫۴۵2(100141)، ۲٫۰۳8(80)(۲۴۰)، 1.442(80)(244). دگرشکلی‌های آهن
فاز اولیه فولاد کم کربن یا نرم و بیشتر چدن‌ها در دمای اتاق، آهن آلفای فرومغناطیس است. سختی آن تقریبا ۸۰ برینل است. حداکثر انحلال‌پذیری کربن در آن در حدود ۰.۰۲ درصد وزنی در دمای ۷۲۷ درجه سانتی‌گراد و ۰.۰۰۱ درصد وزنی در دمای ۰ درجه سانتی‌گراد است. وقتی که اتم‌های کربن در آهن حل می‌شوند، حفره‌های بینابینی را اشغال می‌کنند. اتم‌های کربن که حدود دو برابر قطر حفره‌های تتراهدرال (چهاروجهی) در ساختار آهن هستند، یک میدان کرنشی قوی را ایجاد می‌کنند. معادن کرومیت افغانستان
این فلز زنگ نمی‌زند. نقطهٔ ذوبان این فلز ۲۱٬۳۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد می‌باشد. معمولاً با آهن و مگنیزیم یکجا یافت می‌شود. از این لحاظ فابریکه‌های ذوب‌آهن از مخلوط نمودن کروم با آهن برای آهن قوت مقاومت را می‌دهند. طور عموم فابریکه‌های ذوب فلزات از کرومیت غرض صنایع متالوژی، کیمیاوی و مقاوم گردیدن فلزات استفاده می‌نمایند. از این لحاظ خدا پاکستان را داد تا این فلز را از دزدان افغانستان به قیمت ارزان خریداری نماید. کازولیت
کازولیت با از مجموعه کانی هاست و رادیواکتیویته قوی دارد. از نام محل Kasolo در زئیر اقتباس شده‌است. به سختی در اسیدها حل می‌شود PbO:۳۷٫۵۴٪ UO۳:۴۹٫۲۶٪ SiO۲:۱۰٫۱۷٪ H2O:۳٫۰۳٪ و ادخال‌های Ba, P, As برای اولین بار در زئیر کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری، رنگ: قهوه‌ای زرد - قرمز نارنجی، شفافیت: شفاف - نیمه کدر، جلا: نیمه الماسی - مات، رخ: کامل- مطابق با سطح، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی سیلیکات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن زون‌های اکسیدان ثانویه است. نیترید کربن بتا
سختی برابر یا حتی بالاتر از الماس (سخت‌ترین ماده شناخته شده تا کنون) برای نیترید کربن بتا پیش‌بینی می‌شود اما هنوز این موضوع به‌طور کامل مشخص نشده‌است. مدول حجمی الماس 4.43MBar است در حالی که β-CN مدول حجمی برابر با (۰٫۱۵±)4.27MBar دارد و این نزدیک‌ترین مدول حجمی به الماس در میان مواد است. ولفرامیت
ولفرامیت با از مجموعه کانی هاست و از کلمه آلمانی wolf گرگ و Rahm بمعنای رنگ کرم گرفته شده‌است. به سختی در H2SO4 , HCl حل می‌شود. FeO:۱۱٫۸۴٪ MnO:۱۱٫۷٪ WO۳:۷۶٫۴۶٪ برای اولین بار در رومانی کشف شد و از نظر شکل بلور: قرصی شکل - منشوری، رنگ: سیاه - قهوه‌ای تیره، شفافیت: کدر(اپاک)، شکستگی: نامنظم، جلا: فلزی - چرب، رخ: کامل، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی ولفرامات است همچنین خاصیت مغناطیسی متوسط و منشأ تشکیل آن پنوماتولیتی است. تیتانیوم نیترید
عدد سختی ویکرز تیتانیوم نیترید در حدود ۱۸۰۰ تا ۲۱۰۰، مدول الاستیسیته آن ۲۵۱ گیگاپاسکال، ضریب انبساط گرمایی آن 9.35x10 k و دمای تبدیل ابررسانای آن ۵٫۶ کلوین است. تیتانیوم نیترید در دمای ۸۰۰ درجه سلسیوس در اتمسفر معمولی اکسید می‌شود. در دمای ۲۰ درجه سلسیوس به صورت شیمیایی پایدار است. این ماده در دماهای کرایوژنیک خاصیت ابررسانایی پیدا می‌کند و دمای بحرانی آن برای کریستال تکی برابر ۶ کلوین می‌باشد. با سرد کردن لایه نازکی از این ماده تا نزدیک صفر مطلق، مقاومت به‌طور ناگهانی با ضریب ۱۰۰۰۰۰ افزایش می‌باید که اینکار باعث تولید اولین شناخته شده گردید. مویزنیت
ساختار کریستالی توسط پیوند کووالانسی قوی شبیه الماس کنار هم قرار گرفته‌اند که باعث می‌شود مویزنیت بتواند تا فشار ۵۲٫۱ گیگا پاسکال را تحمل کند. رنگ‌ها محدوده گسترده ای دارند و در محدوده I-J-K از معیار رتبه بندی رنگ الماس قرار می‌گیرند. موزینت در سال ۱۹۹۸ به بازار جواهر معرفی شد و به‌عنوان جایگزینی برای الماس که بعضی از ویژگی‌های نورشناسی آن به الماس هم غلبه می‌کرد مورد توجه قرار گرفت. قیمت کمتر و سهولت استخراج آن در مقایسه با الماس آن را تبدیل به جایگزینی محبوب برای الماس کرد. رسانندگی گرمایی مشابه مویزنیت و الماس آن را به هدف محبوبی برای کلاهبرداران تبدیل کرده‌است، با اینحال رسانندگی الکتریکی بالاتر و انکسار دوگانه مویزنیت می‌تواند هشداری برای خریدار باشد. بعلاوه مویزنیت خاصیت گرماتابی از خود نشان می‌دهد، حرارت دادن تدریجی آن باعث تغییر رنگ در حدود ۱۵۰ درجه فارنهایت می‌شود. این تغییر رنگ می‌تواند روش تشخیص مویزنیت از الماس باشد هرچند که انکسار دوگانه و رسانندگی الکتریکی تفاوت‌های تشخیصی کاربردی تری هستند. عدد سختی موس مویزنیت ۹٫۵ و عدد الماس ۱۰ است. در بسیاری از کشوهای توسعه یافته‌استفاده از مویزنیت در جواهرسازی انحصاری شده‌است. این امتیازها برای آمریکا در سال ۲۰۱۵ و بقیه کشورها در سال ۲۰۱۶ منقضی می‌شود. گوهر موزنیت اغلب تحت نام تجاری برزلیان خرید و فروش می‌شود، بجهت ارجاع به کارهای برسلیوس روی SiC. فولاد ابزاری
فولادهای ابزاری سختکاری شونده در آب کمترین میزان عناصر آلیاژی را در میان فولادهای ابزاری دارند و اساساً این فولادها، فولادهای کربنی هستند. به همین دلیل قابلیت سختکاری آنها پایین بوده و برای تشکیل مارتنزیت باید آنها را در آب کوئنچ کرد. حتی با وجود کوئنچ کردن در آب ممکن است فقط سطح فولاد سختکاری شود. با این حال درصد بالای کربن در فولادهای ابزاری سختکاری شونده در آب این اطمینان را می‌دهند که در هر جایی که مارتنزیت شکل بگیرد، سختی بالایی وجود خواهد داشت. به دلیل درصد پایین عناصر آلیاژی در فولادهای ابزاری سخت شونده در آب، با عملیات حرارتی فقط کاربیدهای آهن شکل خواهند گرفت. موسکویت
سختی موس موسکوویت بین 2 تا 2.25 است.وزن مخصوص موسکوویت بین 2.76 تا 3 است.می تواند بی رنگ،خاکستری،قهوه‌ای سبز،زرد (و به ندرت) بنفش یا قرمز باشد.این کانی ناهمسانگرد است.سیستم تبلور منوکلینیک دارد.موسکوویت‌های سبز و غنی از کروم را با نام فوشیت می شناسند.ماریپوزیت هم یکی دیگر از موسکوویت‌های غنی از کروم است. کاربید تنگستن
کاربید تنگستن حدوداً دو برابر سفت تر از فولاد است، به صورتی که مدول یانگ آن تقریباً ۵۳۰ تا ۷۰۰ گیگا پاسکال می‌باشد. و چگالی ان حدوداً دو برابر فولاد می‌باشد. آزوریت
آزوریت (Azurite) با فرمول شیمیایی Cu[OH|CO] کانی نرم مس است که در اثر هوازدگی رسوب‌های سنگ معدن مس ایجاد می‌شود. پس از آنکه اولین بار در شسی له مین نزدیک لیون فرانسه کشف شد آن را با نام "شسیلیت" نیز می‌شناسند. این کانی در زمان باستان نیز شناخته شده بود، در تاریخ طبیعی پلینیوس از آن با نام یونانی "kuanos" به معنی «آبی سیر» یاد شده‌است. نام لاتین آن نیز "caeruleum" است. به دلیل رنگ آبی کم‌نظیر این کانی از زمان باستان همیشه تمایل بوده که این کانی را به رنگ آسمان آبی بی‌ابر مرتبط کنند؛ ولی نام انگلیسی امروزی آن "Azurite" به این دلیل انتخاب شده‌است که هر دو کلمه‌های "azurite" و "azure" (به معنی رنگ نیلی یا لاجوردی) از عربی شدهٔ کلمهٔ پارسی "لاژورد" "lazhward" منطقه‌ای که به دلیل داشتن سنگ لاجورد معروف است، گرفته شده‌اند. این کانی بسیار فراوان است و در آلمان، فرانسه، شیلی، استرالیا و آمریکا یافت می‌شود. مواد فراسخت
ساختار نیترید کربن بتا (β-C3N4) برای اولین بار توسط امی لیو و ماروین کوهن در سال ۱۹۸۹ ارائه شد. این ساختار با Si3N4 هم ساختار و سخت‌تر از الماس می‌باشد. طول پیوند در این ساختار ۱٫۴۷ آنگستروم است که ۵ درصد کوچکتر از طول پیوند c-c ساختار الماس است. مدول برشی نیترید کربن ۶۰ درصد الماس است و نسبت به c-BN از سختی کمتری برخوردار است. با وجود دو دهه تلاش برای این ترکیب، هیچ نمونه سنتزی C3N4 سختی پیش‌بینی شده را تأیید نکرده‌است که این امر به سختی سنتز و بی‌ثباتی C3N4 نسبت داده شده‌است. نیترید کربن فقط در فشار بالاتر از فشار تحول گرافیت به الماس پایدار است در نتیجه شرایط سنتز نیاز به فشارهای بسیار زیاد دارد زیرا کربن چهار بار منفی دارد و چهار پیوند می‌تواند ایجاد کند ولی در این ساختار عدد همسایگی شش دارد.به علاوه C3N4 اگر در ماشین‌کاری فلزات آهنی استفاده شود، خطر ایجاد کاربید را به همراه دارد. اگرچه نشریات تهیه C3N4 را در فشارهای کمتر از آنچه گفته شده گزارش کرده‌اند اما فوق سخت بودن آن هنوز اثبات نشده‌است. تلوریم
سفید نقره‌ای شکننده، جامد جلادار با مشخصات فلزی. چگالی ۶٫۲۴ گرم بر سانتیمتر مکعب(۳۰ سانتی گراد) سختی ۲٫۳ مو، نقطه ذوب ۴۵۰ درجه سانتی گراد، نقطه جوش ۹۹۰ درجه سانتی گراد.با اسید سولفوریک، اسید نیتریک، هیدروکسید پتاسیم و محلول سیانید پتاسیم واکنش می‌دهد؛ در آب نامحلول است.بوی آن نظیر سیر است؛ می‌تواند سبب ریزش مو شود. از نیم رسانای نوع پی است و رسانایی آن نسبت به نور حساس است. کریزولیت
کریزولیت با از مجموعه کانی هاست و از واژه کووسویی اخذ شده‌است. محلول در HNO۳ و مقدار Mg تحت تأثیر اسیدها کم می‌شود. MgO:۲۳٫۴۱٪ FeO:۴۱٫۷۱٪ SiO۲:۳۴٫۸۸٪ (خالص ۱/۱: Mg / Fe) (سری ایزومورف فورستریت تافایالیت) برای اولین بار در چک اسلواکی کشف شد و از نظر، رنگ: سبز- قرمز، شفافیت: نیمه کدر، شکستگی: صدفی، جلا: شیشه‌ای - صدفی، رخ: کامل - مطابق با سطح، ناقص - مطابق و در رده‌بندی سیلیکات است همچنین خاصیت مغناطیسی پارامغناطیس و منشأ تشکیل آن ماگمایی - پگماتیت‌ها ی بازیک - دگرگونی مجاورتی - آبرفت‌ها - است. کونزیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - اشعه Xاسکاپولیت - آمیتست- لپیدولیت- کوارتز- بریل- تورمالین است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات فشرده - دسته علفی - شعاعی- رخ دار کمیاب است و بیشتر در آمریکا، ماداگاسکار، برزیل و افغانستان یافت می‌شود. اسفرودیت
خواص کششی چهار فولاد به عنوان یک تابع کمی از ابعاد اندازه‌گیری سازه‌های سنگدانه پرلیت و اسفرودیت و درجه تجزیه آستنیت برای ساختارهای پرلیت و بینایت تعیین شده‌است. مطالعات اثر مجدد در ارتباط با اندازه‌گیری دمای واکنش انجام شده‌است. شاخص‌های قدرت (تنش درتناظر کرنش، استحکام کششی، سختی) به‌طور خطی با دمای واکنش و لگاریتم ابعاد دانه تفاوت دارند. مخلوطی از پرلیت و بینایت با قدرت متوسط هستند. شاخص‌های انعطاف‌پذیری برای ساختارهای مخلوط، پرلیت‌های درشت و بینایت با دمای کم هستند و بالاتر برای بینایت و پرلیت در وسط محدوده دما واکنش برای هرکدام است. مشاهده شده‌است که نمونه‌های یکتویید اسفرودیت دارای نقطه عملکرد معمولی فولاد ملایم هستند. نمونه‌های پرلیتی از همان قدرت کششی نیستند. فاصله‌ای از پرلیت نشان داده شده‌است متناسب با ضریب انتشار کربن در آستنیت، لگاریتم توزیع فاصله به عنوان یک خط مستقیم در برابر متقابل درجه حرارت مطلق واکنش، با شیب مشابه به عنوان یک طرح مشابه برای ضریب انتشار است. به همین دلیل نتیجه‌گیری می‌شود که اندازه‌گیری فاصله در یک درجه حرارت، محاسبه آن را با استفاده از انرژی اندازه‌گیری فعال برای انتشار کربن در فولاد مجاز می‌کند. بر طبق این مطالعات، قاعد دهی قدرت برای سنگدانه‌ها به شرح زیر است: مقاومت در برابر تغییر شکل فلزی متشکل از یک فاز سخت پراکنده در یک نرمتر، متناسب با لگاریتم متوسط مسیر مستقیم از طریق فاز پیوسته است. این قانون برای مقایسه خواص پریلیت و اسفرودیت و همچنین برای پرلیت به تنهایی در طیف گسترده‌ای از فاصله‌ها عمل می‌کند و به اندازه ذره‌های معقول برای بهترین اسفرودیت‌ها (مارتنزیت ملایم) کمک می‌کند. یک توضیح ساده از شخصیت نیمه گرمسیری رابطه وجود دارد. هماتیت
هماتیت که به معنی "خون قرمز" است، در متن‌های کهن فارسی به نام شادنه، شادنج، حجرالدم، حجر هندی، آهن چینی، حجرالطور و شابانگ آمده‌است، با از مجموعه کانی هاست و محلول در اسید کلریدریک تغلیظ شده - با آب و اسید کلریدریک تمیز می‌شود. و از نظر ترکیب شاملFe:69.94% O:۳۰٫۰۶٪ با انکلوزیون‌های Mn,Al,Ti است. از نظر شکل بلور: فلسی - دانه‌ای - توده‌ای - نودولار - شعاعی بوده و دارای طیف رنگی قهوه‌ای،قرمز خاکستری،سیاه و شفافیت: نیمه شفاف - کدر مانند (اپاک) است. از نظر شکستگی به صورت صدفی و دارای جلا: فلزی - مات است. از نظر سیستم تبلور رمبوئدریک و هگزاگونال و در رده‌بندی اکسید است و منشأ تشکیل آن ماگمائی- هیدروترمال است. همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن گوتیت - لیمونیت - پیروفانیت -ایلمنیت -مگنتیت - کرومیت- سیدریت- لیمونیت- مگنتیت- پیریت- کوارتز و غیردگرگونی - رسوبیاالیت - پسودومرف. و برش سنگ آن به صورت سنگ ظریف تحت عنوان حدید در زینت آلات مصرف می‌شود. از کاربرد آن میتوان به رنگ سازی و تولید ضد زنگ و استخراج کانی‌های دیگر اشاره نمود. از نظر ژیزمان شکننده و فلسی - پهن و کوتاه - رومبوئدری - ماکل فراوان است. هماتیت بیشتر در آلمان، اتریش، ایتالیا، سوئد، انگلستان، کانادا، استرالیا، لیبریا، برزیل، روسیه و جزیره هرمز در ایران یافت می‌شود. رنگ سرخ مریخ که آن را به سیاره سرخ یا بهرام مشهور نموده به دلیل وجود این کانی و بازتاب نور خورشید در شبکه بلوری‌اش است. این موضوع از طریق مدارگرد اودیسه به اثبات رسید. آرفودسونیت
آرفودسونیت (Arfvedsonite) با فرمول شیمیایی [Na][Na][(Fe)Fe][(OH)|SiO] کانی آمفیبول سدیم با ساختار بلوری تک‌شیب است. این کانی ترد است و رنگ آن در برابر شعله سبز رنگ می‌شود و در اسیدها نامحلول است. کانی مشابه آن آکمیت است و بوسیلهٔ تفاوت آن‌ها در واکنش‌های شیمیایی و واکنش در برابر اشعهٔ X می‌توان آن‌ها را از هم تشخیص داد. ضریب شکست‌های آن nα=۱٫۶۵۲ - ۱٫۶۹۹ ،nβ=۱٫۶۶۰ - ۱٫۷۰۵ و nγ=۱٫۶۶۶ - ۱٫۷۰۸ است. از کانی‌های مرتبط با آرفودسونیت، می‌توان از کوارتز، نفلین، کاتوفوریت، آلبیت، آئگرین و ریبکیت را نام برد. آرفودسونیت، کمیاب است و می‌توان آن را در آلمان، نروژ، گرینلند، روسیه، آمریکا و ... پیدا کرد. این کانی در سال ۱۹۲۳ کشف شد و نام آن به افتخار شیمی‌دان سوئذی یوهان آگوست آرفودسون (۱۸۴۱-۱۷۹۲) انتخاب شده‌است. مگنتیت
مگنتیت سیاه یا قهوه ای مایل به سیاه با درخشش فلزی است، دارای سختی موس ۵–۶ است و رگه سیاهی بر جای می‌گذارد. دانه‌های ریز مگنتیت در سنگ‌های آذرین و دگرگونی بسیار رایج است. زونریت
زونریت با از مجموعه کانی هاست و دارای رادیواکتیویته شدید - روی زغال یک رسوب سفید As2O۳ می‌دهد-کانی مشابه آن توربرنیت است. از نام فیزیکدان آلمانی G.A.Zeuner گرفته شده‌است. محلول در HNO3 CuO:۶٫۷۵٪ UO۳:۴۸٫۵۷٪ As2O۵:۲۶٫۳۳٪ H2O:۱۸٫۳۵٪ برای اولین بار در آلمان شرقی کشف شد و از نظر شکل بلور: پهن و کوتاه، رنگ: زرد متمایل به سبز - زمردی، شفافیت: شفاف (چنانچه هیدراته باشد)، جلا: شیشه ای، رخ: عالی، سیستم تبلور: کوادراتیک و در رده‌بندی آرسنیات است و منشأ تشکیل آن ثانوی است. فلز واسطه
این دسته از فلزات را می‌توان در خود جدول تناوبی مشاهده کرد در عناصر واسطه خارجی زیر لایهٔ d در حال پرشدن است، این عناصر نسبت به فلزات گروه اول و دوم سختی، چگالی و دمای ذوب و جوش بالاتری دارند، همه فلزات (اعم از قلیایی، قلیایی خاکی و واسطه و فلزات اصی دسته p) جامد می‌باشند به جز جیوه که در دمای اتاق به حالت مایع می‌باشد و یک استثناء به‌شمار می‌آید. در آرایش الکترونی این عناصر بی نظمی‌های متعددی دیده می‌شود، برای مثال دو نمونه از این بی نظمی‌ها در دو عنصر Cr و Cu دیده می‌شوند، گروه یازدهم یا IB با نام فلزات سکه ساز نیز شناخته می‌شوند که شامل سه عنصر مس، نقره و طلا می‌باشد، البته در بین فلزات واسطه خارجی نامگذاری‌های دیگری نیز وجود دارد؛ که به صورت دسته‌ای صورت گرفته‌اند و نظمی بین این دسته‌بندی‌ها دیده نمی‌شود، برای مثال دو نمونه از این دسته‌بندی‌ها عبارتند از: روزازیت
روزازیت با از مجموعه کانی هاست و از نام معدن Rosas در ساردنی اخذ شده‌است. محلول در اسیدها بر اثر حرارت شعله CuO:۴۱٫۱۵٪ ZnO:۳۰٫۹۹٪ CO۲:۱۹٫۷۷٪ H2O:۸٫۰۹٪ از نظر شکل بلور: قرصی شکل، رنگ: آبی - سبز آبی روشن، شفافیت: نیمه کدر- کدر(اپاک)، جلا: شیشه ای، رخ: در جهات مختلف فرق دارد.، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی کربنات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن ثانوی است. بورنیت
بورنیت با از مجموعه کانی هاست و کانی‌های شبیه آن کوولین - ژرمانیت - امانژیت - پیروتیت - رنیئریت - نیکلین - که از نظر سختی، وزن مخصوص با هم فرق داشته و توسط اشعه X و واکنش‌های شیمیائی تشخیص داده می‌شوند. از اسم یک کانی‌شناس اتریشی VonBorn مشتق شده‌است. حل شونده در HNO3 Cu:48.42% As:19.02% S:۳۲٫۵۶٪ همراه با Fe,Sb,Zn برای اولین بار در روسیه کشف شد و از نظر شکل بلور: هگزائدر- به ندرت دودکائدر - ماکله، رنگ: برنزی - قرمز، شفافیت: کدر (اپاک)، جلا: نیمه فلزی - فلزی، رخ: ناکامل - در سطح، سیستم تبلور: مکعبی و در رده‌بندی سولفور است و منشأ تشکیل آن هیدروترمال - پنوماتولیتی - ماگمایی - ثانوی است. سختی
سختی پذیری، که مقیاسی تجربی برای اندازه‌گیری قابلیت سخت شدن ماده است، نباید با «سختی» یا با «حداکثر سختی مارتنزیت پس از کوئنچ شدن» اشتباه گرفته شود. سختی بستگی به درصد کربن و عمق فاز مارتنزیت شکل گرفته در قطعه دارد. برای یک فولاد با درصد کربن مشخص، حداکثر سختی قابل دسترسی از طریق تولید قطعه ای ۱۰۰٪ مارتنزیتی است، که فقط ممکن است بر روی سطح یا نمونه‌های فولادی کوچک امکان‌پذیر باشد. نرخ خنک سازی در قطعات با ضخامت بالا ممکن است به قدر کافی بالا نباشد تا بتواند یک ریزساختار ۱۰۰٪ مارتنزیتی ایجاد کند، و در نتیجه باعث کاهش عمق مارتنزیت تولید شده و سختی شود. سیلیسیم کاربید
کاربید سیلیسیم گاهی به عنوان گوهر در جواهرآلات استفاده می‌شود و به آن «مویسانیت مصنوعی» یا به‌طور خلاصه «مویسانیت» می‌گویند. مویسانیت از چند جنبه مهم شبیه به الماس است: شفاف و سخت است (در مقیاس موس ۹–۹٫۵، در مقایسه با الماس که ۱۰ است)، با ضریب شکست بین ۲٫۶۵ و ۲٫۶۹ (در مقایسه ضریب شکست الماس ۲٫۴۲ است). مویسانیت تا حدی سخت‌تر از زیرکونیا مکعبی معمولی است. برخلاف الماس، مویسانیت می‌تواند به شدت دوشکستی شود. به همین دلیل، جواهرات مویسانیت در محور نوری کریستال برش داده می‌شوند تا اثرات دوشکستی به حداقل برسد. مویسانیت نسبت به الماس سبک‌تر (چگالی ۳٫۲۱ گرم بر سانتیمتر مکعب در برابر ۳٫۵۳ گرم بر سانتیمتر مکعب) و بسیار مقاوم تر به گرما است. این عوامل منجر شده مویسانیت سنگی بسیار درخشنده تر، با وجوه تیز تر و انعطاف پذیرتر باشد. اوکیتیت
اوکیتیت ماده معدنی جدیدی است که از شهاب سنگ اوکیت (Uakit) در روسیه کشف شده‌است. ترکیب شیمیایی آن وانادیوم نیتریت با فرمول شیمیایی VN است. در حالی که ترکیبب شیمیایی اکثر شهاب سنگها از آهن و نیکل تشکیل شده، درصد کمی از آنها همانند اوکیتیت شامل مواد معدنی هستند که فقط در فضا یافت می‌شوند. همانند دیگر مونونیتریتها، این ماده بسیار سخت است و خواص آن به سختی از یک نمونه کوچک و با اندازه ۵ میکرو متر بدست آمده‌است. به دلیل اندازه بسیار کوچک دانه‌های این ماده، پژوهشگران نتوانسته‌اند تمام خواص فیزیکی و اپتیکی آن را بررسی کنند. با این حال آنها دریافتند که اوکیتیت شباهت‌های ساختاری با دو ماده معدنی فضایی دیگر دارد. این ماده دارای رنگ خاکستری روشن است که در انعکاس نور، صورتی رنگ می‌شود و همچنین دارای سختی معدنی قابل توجه ۹ از ۱۰ است. کرمزیت
کرمزیت با از مجموعه کانی هاست و با آب یا با اسید کلریدریک شسته و پاک می‌شود. سبک بوده و می‌شکند. از کلمه قرمز فارسی Chapman ۱۸۴۳ گرفته شده‌است. با آب یا با اسید کلریدریک شسته و پاک می‌شود. در اسید نیتریک حل می‌شود. Sb:۷۴٫۹۶٪ S:۲۰٫۰۴٪ O:۵٪ برای اولین بار در ساکس آلمان کشف شد و از نظر شکل بلور: منشورهای طویل شیاردار طولی، رنگ: قرمز گیلاسی که در طول زمان سیاه می‌شود.، شفافیت: نیمه شفاف، جلا: الماسی - نیمه فلزی، رخ: کامل - مطابق باسطح، سیستم تبلور: تری کلینیک و در رده‌بندی سولفور است و منشأ تشکیل آن هیدروترمال - ثانوی است. کروکوئیت
کروکوئیت با از مجموعه کانی هاست و با چاقو بریده می‌شود-لومینسانس قهوه‌ای تیره-ازکانیهای مشابه آن رآلگار و سینابراست. از کلمه یونانی Krokos به معنای زعفران گرفته شده‌است. محلول در HCL گرم و KOH با فسفر و براکس به رنگ سبز زمرد درمی آید. PbO:۶۹٫۰۶٪ CrO۳:۳۰٫۹۴٪ برای اولین بار در استرالیا کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری - ندرتاً رومبوئدر، رنگ: قرمزنارنجی - نارنجی تیره، شفافیت: شفاف، شکستگی: صدفی - نامنظم، جلا: الماسی، رخ: خوب، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی کرومات است و منشأ تشکیل آن ثانوی است. معادن کرومیت افغانستان
این معادن در منطقهٔ سپارکی یعنی طرف غرب تیره غری ناحیهٔ سرحدی ولایت خوست قرار دارد. به تعداد ۱۰ عدد سنگ خیلی بزرگی از کرومیت درین منطقه وجود دارد. طول هر سنگ ۱۱۰ متر با عرض ۱–۱۰ می‌باشد. ترکیب کیمیاوی این معادن ۴۳٫۱۱ الی ۵۳٫۴۸٪ کروم (Cr2O3) و مقدار آهن آن از ۵٫۵۷ الی ۷٫۲۳٪ می‌رسد. درین مناطق ۳۴ محل شناخته شده از سنگ کرومیت وجود دارد. طول سنگ کرومیت این محلات از ۳–۴۰ متر ضخامت آن ۰٫۲ الی ۰٫۴ می‌باشد. فیصدی کومیت این سنگ‌ها ۴۴٫۳۶ درصد ظرفیت مجموعی آن به ۴۰۰۲ تن می‌رسد. آیرینیت
آرینیت یا آیرنیت (به انگلیسی: Aerinite) (فرمول شیمیایی: Ca4(Al,Fe,Mg)10Si12O35 (OH)12CO3·12H2O) به رنگ آبی مایل به بنفش است. در سیستم مونوکلینیک متبلور می‌شود و به‌صورت توده و پوشش فیبر دیده می‌شود. وزن مخصوص این کانی ۲/۴۸ است؛ همچنین دارای سختی موهس ۳ است. سنگ آهن لیمونیت
سختی لیمونیت متغیر است، اما به طور کلی در محدوده 4 تا 5.5 است. وادارندگی
وادارندگی اندازه دشواری رمزگذاری اطلاعات بر روی نوار مغناطیسی است. یک کارت بانکی استاندارد دارای وادارندگی حدود ۳۰۰ اورستد (واحد اندازه‌گیری Coercivity) می‌باشد که جزو وادارندگی پایین محسوب می‌شود. به عنوان مثال در ژاپن بر روی کارت مغناطیسی، نوار مغناطیسی دومی با وادارندگی ۶۰۰ اورستد وجود دارد. استفاده از وادارندگی بالا به ارزش ۲۱۰۰، ۲۷۵۹، ۳۶۰۰ و ۴۰۰۰ اورستد معمول و رایج است. نوار مغناطیسی با وادارندگی بالا، باعث ایجاد مجموعه جدیدی از پارامترها به دنیای نوار مغناطیسی می‌شود، ولی بالاتر بودن همیشه مفید نیست. وادارندگی اولیه توسط نوعی از ذرات مورد استفاده در ساخت نوار تعیین می‌شوند. اکسید آهن گاما نوار وادارندگی پایین، و فریت باریم نوار وادارندگی بالایی را ارائه می‌دهد. ذرات به تنهایی تعیین‌کننده وادارندگی نهایی بر روی نوار نیستند، از آنجایی که روند فرایند تولید، ارزش را تغییر داده و در مسیر دیگری قرار می‌دهد، این امکان وجود دارد که وادارندگی ذرات در ماده آبکی به وسیله عوامل دیگری نیز بالا برود. وادارندگی مقیاس تعیین اندازهٔ دامنه سیگنال نیست. نسخه‌های اولیه از نوار وادارندگی بالا، غلب دارای خروجی سیگنال بالایی بودند، ولی صرفاً نیازی به وادارندگی بالا نیست. بیشتر کارتخوان‌های در دسترس امروزی قادر به تنظیم در خواندن سیگنال‌هایی در سطح مشابه مطابق با استاندارد تعریف شدهٔ ISO/IEC7811 می‌باشند. نگه داشتن خروجی در این ردیف (range) باعث می‌شود میزان خواندن ریدرها افزایش یابد. زوئیزیت
زوئیزیت با از مجموعه کانی هاست و از واژه اتریشی زوئیزیت اخذ شده‌است. نا محلول در اسیدها و دارای تخلخل‌های توده‌ای سیاه رنگ است. CaO:۲۴٫۶۹٪ Al2O۳:۳۳٫۶۶٪ SiO۲:۳۹٫۶۸٪ H2O:۱٫۹۷٪ و ادخال‌های Fe,Mn,Cr,Ti,K,Na,V تولیت) برای اولین بار در آمریکا کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری، رنگ: آبی - خاکستری سیاه - قرمز - قهوه‌ای (شبیه تولیت) - صورتی (شبیه، شفافیت: شفاف - نیمه کدر- غیر شفاف، شکستگی: نامنظم، جلا: شیشه‌ای - صدفی، رخ: ضعیف - مطابق با سطح، سیستم تبلور: ارترومبیک و در رده‌بندی سیلیکات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن دگرگونی - پگماتیتی است. سختی
این قابلیت را می‌توان در مواد با عملیات‌های حرارتی یا روش‌های مختلف تغییر داد. برای مثال کاهش اندازه دانه‌ها در مواد، باعث افزایش سختی آن‌ها می‌شود. افزودن کربن به آهن نیز (فولاد) سختی آلیاژ را افزایش می‌دهد. اسمیت زونیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - واکنش هایشیمیایی و اشعه Xکلسیت - همی مورفیت - کالسدونیت- گالن- هیدروزینکیت- اسفالریت- همی مورفیت است ، از نظر ژیزمان بلوری - بخشی استالاکتیتی - آگرگات دانه‌ای و اولیه فراوان است و بیشتر در آلمان غربی، اتریش، یونان، ایتالیا، انگلستان، نامبیا، الجزایر، آمریکا، ویتنام، استرالیا، URSS یافت می‌شود. رودوکروزیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی و انحلال در اسیدهادولومیت - رودونیت- گالن- اسفالریت- پیریت و غیره است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات دانه‌ای - توده‌ای - نامنظم فراوان است و بیشتر در آلمان غربی و شرقی، رومانی، چک اسلواکی، فرانسه، پرو، آمریکا، مکزیک و آرژانتین یافت می‌شود. امفاسیت
گروه فضایی آن بسته به تاریخچه حرارتی می‌تواند P2/n یا C2/c باشد. شکاف معمولی نزدیک به ۹۰ درجه پیروکسن را نشان می‌دهد. با وزن مخصوص ۳٫۲۹ تا ۳٫۳۹ و سختی Mohs 5 تا ۶ شکننده است. آدامیت
آدامیت (Adamite) هیدروکسید آرسنات روی با فرمول شیمیایی ZnAsOOH که معمولاً روی سطح اکسیدشده یا دچار هوازدگی‌شده روی تشکیل می‌شود.آدامیت خالص بی‌رنگ است اما معمولاً رنگ زرد به دلیل حضور ترکیبات آهن در آن یافت می‌شود و رنگ سبز در آن به دلیل حضور مس است. این کانی تقریباًَ کمیاب است و می‌توان در آلمان غربی، یونان، اتریش، مکزیک، شیلی و امریکا به‌دنبال آن گشت. آلیاژ آلومینیوم ۷۰۷۵
دمای عملیات T6 معمولاً به صورت یکسان‌سازی شده از آلیاژ ۷۰۷۵ در ۴۵۰ درجهٔ سانتی‌گراد به مدت چندین ساعت به کوئنچ و سپس در دمای ۱۲۰ درجهٔ سانتی‌گراد به مدت ۲۴ ساعت به پیر سختی می‌رسد. نوع T6 بالاترین حد استحکام تسلیم را در بین آلیاژهای ۷۰۷۵ است. عمدتاً منشأ اصلی این استحکام به پراکندگی و زمان رسوب‌دهی بین درون دانه‌ها و در امتداد مرز دانه‌ها بستگی دارد و در مقابل مقاومت به خوردگی تنشی کاهش می‌یابد. اکسید منیزیم
بسیاری از فلزات سنگین مانند سرب و کادمیوم در pH اسیدی (زیر ۶) و همچنین pH بالا (بالاتر از ۱۱) در آب حلالیت بیشتری دارند. حلالیت فلزات سنگین بر تحریک و نوع حیات زیست توده‌ها و تحرک آنها در خاک و آب زیرزمینی تأثیر می‌گذارد. بیشتر گونه‌های فلزی در غلظت‌های خاصی برای انسان سمی هستند، بنابراین ضروری است که ورود آنها به آب صورت مستقیم زیست توده‌ها قابل دسترس و تحرک به حداقل برسد. کاربید سیلیسیم
کاربید سیلیسیم گاهی به عنوان گوهر در جواهرآلات استفاده می‌شود و به آن «مویسانیت مصنوعی» یا به‌طور خلاصه «مویسانیت» می‌گویند. مویسانیت از چند جنبه مهم شبیه به الماس است: شفاف و سخت است (در مقیاس موس ۹–۹٫۵، در مقایسه با الماس که ۱۰ است)، با ضریب شکست بین ۲٫۶۵ و ۲٫۶۹ (در مقایسه ضریب شکست الماس ۲٫۴۲ است). مویسانیت تا حدی سخت‌تر از زیرکونیا مکعبی معمولی است. برخلاف الماس، مویسانیت می‌تواند به شدت دوشکستی شود. به همین دلیل، جواهرات مویسانیت در محور نوری کریستال برش داده می‌شوند تا اثرات دوشکستی به حداقل برسد. مویسانیت نسبت به الماس سبک‌تر (چگالی ۳٫۲۱ گرم بر سانتیمتر مکعب در برابر ۳٫۵۳ گرم بر سانتیمتر مکعب) و بسیار مقاوم تر به گرما است. این عوامل منجر شده مویسانیت سنگی بسیار درخشنده تر، با وجوه تیز تر و انعطاف پذیرتر باشد. اورانینیت
اورانینیت با از مجموعه کانی هاست و دارای رادیو اکتیویته شدید است-محلول در HCl و H2SO۴ و کمی در HCl غلیظ نام آن ازترکیب شیمیایی اش گرفته شده‌است. محلول در HCl و H2SO۴ و کمی در HCl غلیظ U:۸۶٫۸۶٪ O:۱۳٫۱۴٪ با انکلوزیون Th,Pb,Ac,Ra,Po برای اولین بار در چک اسلواکی کشف شد و از نظر شکل بلور: ندرتاً هگزائدر - اکتائدر، رنگ: سیاه-خاکستری سبز، شفافیت: کدر(اپاک)، شکستگی: صدفی، جلا: چرب - مات - نیمه فلزی، رخ: ناکامل، سیستم تبلور: مکعبی و در رده‌بندی اکسید است و منشأ تشکیل آن پگماتیتی - هیدروترمال - رسوبی - دگرگونی مجاورتی است. ابسوورمبخیت
ابسوورمبخیت (Abswurmbachite) کانی مس، منگنز و سیلیکات است. فرمول شیمیایی آن عبارت است از: Cu،Mn)MnOSiO) این کانی اولین بار در سال ۱۹۹۱ توصیف شد و نام آن نیز پس از "ابس وورمبخیت"، کانی‌شناس آلمانی انتخاب شد. ساختار بلور آن چهارگوشه است و سختی موس آن ۶٫۵ و وزن مخصوصش ۴٫۹۶ می‌باشد. رنگ آن سیاه و رنگ خاکهاش قهوه‌ای است و جلای فلزی دارد. فولاد ابزاری
فولادهای ابزاری کلاس کار سرد شونده سری D، که در اصل شامل فولادهای D2 و D3 و D6 و D7 است، حاوی ۱۰ تا ۱۳ درصد عنصر کروم است. این فولادها معمولاً سختی خود را تا ۴۲۵ درجه سلسیوس حفظ می‌کنند. از کاربردهای متداول این گروه می‌توان به قالب‌های فورجینگ، بلوک قالب‌های دایکستینگ و قالب‌های ساخت قطعه به روش کشش (drawing) اشاره کرد. به دلیل درصد بالای کروم آنها برخی فولادهای سری D به عنوان فولاد زنگ نزن یا «شبه-زنگ نزن» شناخته می‌شوند. اما به دلیل رسوب کروم و محتوای کربن آنها به صورت کاربید، خاصیت مقاومت به زنگ زدگی آنها پایین است. روی
وزن اتمی۶۵٫۳۸ چگالی ۷٫۱۳۳ نقطه ذوب۴۱۹٫۸۳ درجه سانتیگراددرجه سختی بر حسب واحد موهس ۵/۲ دارای ظرفیت۲ درگروهIIB جدول تناوب دارای ایزوتوپ‌های طبیعی۷۰ -۶۸-۶۶-۶۴ وایزوتوپ‌های رادیواکتیو۷۲-۷۱-۶۹-۶۵-۶۳-۶۰ روی فلز نرم و سفیدباقابلیت چکش خواری باجلای خاکستری متمایل به آبی قابل حل دراسیدهاوبازهاوغیرقابل حل درآب می‌باشد. فیروزه
بهترین نوع فیروزه به حداکثر سختی موس، کمی کمتر از ۶ یا کمی بیشتر از شیشه پنجره می‌رسد. به‌طور مشخص یک ماده معدنی کریستوکریستالی، فیروزه ای تقریباً هرگز بلورهای منفرد تشکیل نمی‌دهد و تمام خواص آن بسیار متغیر است. آزمایش پراش اشعه ایکس نشان می‌دهد که سیستم بلوری آن سه حلقه ای است. با سختی کمتر، وزن مخصوص کمتری (۲٫۶۰–۲٫۹۰) و تخلخل بیشتر به وجود می‌آید. این خصوصیات به اندازه دانه بستگی دارد. درخشش فیروزه به‌طور معمول مومی تا زیر متخلخل است و شفافیت آن معمولاً مات است، اما ممکن است در مقاطع نازک نیمه شفاف باشد. رنگ به اندازه سایر خواص مواد معدنی متغیر است، از سفید تا آبی پودری تا آبی آسمانی و از سبز آبی تا سبز مایل به زرد متغیر است. رنگ آبی را به مس ایدیوکروماتیک نسبت می‌دهند در حالی که ممکن است رنگ سبز ناشی از ناخالصی آهن (جایگزین آلومینیوم) یا کم‌آبی باشد. مارگاریت
مارگاریت با از مجموعه کانی هاست و انعطاف‌پذیر و شکننده‌است. از واژه یونانی مارگارون Margaron یعنی مروارید گرفته شده‌است. به ندرت در HCl حل می‌شود. CaO:۱۴٪ Al2O۳:۵۱٫۳٪ SiO۲:۳۰٫۱٪ H2O:۴٫۶٪ و ادخال‌های Na , Mg , Cr , Li , Mn , Fe از نظر شکل بلور: قرص شکل - ماکله، رنگ: سفید - خاکستری - خاکستری صورتی - متمایل به قرمز، شفافیت: نیمه شفاف، جلا: صدفی، رخ: ناقص - مطابق با سطح، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی سیلیکات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن دگرگونی است. زئولیت
به‌طور کلی تراکم زئولیت‌های طبیعی در دامنه ۹/۱ تا ۲/۲ میلی‌گرم در متر مکعب است. با وجود این تراکم زئولیت‌هایی که مقادیر زیادی باریم و استرانسیم دارند، ممکن است در حدود ۵/۲ تا ۸/۲ میلی‌گرم در متر مکعب باشند. اکثر مواد زئولیتی بی‌رنگ یا سفید هستند. با این حال بعضی از آن‌ها که حاوی مقادیر جزئی یا کم آهن هستند، به رنگ زرد کم رنگ یا قهوه‌ای مایل به قرمز دیده می‌شوند. زئولیت‌ها در حالت تعلیق باعث به وجود آوردن pHهای ۵/۹ تا ۵/۱۰ شده و در نتیجه تجزیه کامل یا نسبی موجب ایجاد pHهای بالاتری نیز می‌گردند. اگر چه اغلب زئولیت‌های حاوی Si کم یا متوسط (نسبت Si به Al به ترتیب برابر ۵/۱ به ۱ و ۲ به ۵/۱) در محلول‌های اسیدی با pH پایین‌تر از ۳ متلاشی می‌شوند، بعضی گونه‌های حاوی Si زیاد مثل کلینوپتیلولیت و موردنیت در pH حدود ۲ نیز پایدار هستند و برای دوره‌های کوتاه‌تر حتی در pH پایین‌تر از ۲ نیز پایدار می‌باشند. به‌طور کلی نوع رسوبی یک گونه زئولیت خاص، در مقابل اسید پایدارتر از نوع آتشفشانی آن است. زیرا معمولاً حاوی Si بیش‌تری می‌باشند. روبیدیم
روبیدیم فلزی است نرم، شکل‌پذیر و به رنگ نقره‌ای - سفید. این فلز در دمای ۳۹٫۳۱ درجهٔ سانتی گراد (۱۰۲٫۷ فارنهایت) ذوب می‌شود و در ۶۸۸ درجهٔ سانتی گراد به جوش می‌آید. در میان فلزهای قلیایی غیر پرتوزا دومین عنصری است که بیشترین الکترونگاتیوی را دارد. مانند دیگر عناصر گروه خود به شدت با آب وارد واکنش می‌شود، با جیوه تشکیل ملغمه و با طلا، آهن، سزیم، سدیم و پتاسیم می‌تواند تشکیل آلیاژ دهد. با وجود آنکه روبیدیم و لیتیم هر دو در یک گروه جای دارند ولی نمی‌توانند با هم تشکیل آلیاژ دهند. این واکنش‌های روبیدیم اغلب بسیار شدید است و باعث آتش گرفتن (سوختن) گاز هیدروژن آزاد شده می‌شود. حتی گزارش شده‌است که هیدروژن در هوای محیط هم توانسته خود به خود آتش بگیرد و واکنش دهد. انرژی یونیزه شدن هیدروژن بسیار پایین است و تنها می‌باشد. در آزمون شعله هر دو رنگ بنفش بسیار نزدیک به همی را از خود نشان می‌دهند برای همین برای تشخیص این دو از هم حتماً باید از روش‌های طیف‌سنجی بهره جست. یوکسپوریت
مقیاس موهس (سختی مقاومت یک ماده در برابر تغییر شکل پلاستیک در سطح آن است. بر مبنای این تعریف روش‌های متنوعی برای اندازه‌گیری سختی مواد ابداع شده‌است. به عنوان مثال برخی از این روش‌ها بر مبنای سایش و ایجاد خراش و برخی دیگر بر مبنای میزان فرورفتگی جسمی خارجی، سختی ماده را اندازه‌گیری می‌کنند. آزمایش سختی سنجی موس یکی از مهم‌ترین آزمایش‌ها برای تعیین سختی کانی‌ها و مواد معدنی است):1/2mohs4تا۵ ابناکیت
ابناکیت (formula_1) یا (IMA۱۹۹۱-۰۵۴) کانی سدیم، سریم، نئودیمیم، پرازئودیمیم، توریم، ساماریم، لانتان، اکسیژن، گوگرد، کربن، فسفر و سیلیسیم است. فرمول شیمایی آن عبارت است از: Na(Ce،Nd،La،Pr،Th،Sm)-[O|SO|(CO)|(PO)|SiO] سختی موس این کانی بین ۴ تا ۵ است. فولاد ضدزنگ آستنیتی
به هنگام سرد کردن آرام از گستره دمایی بحرانی یعنی ۸۵۰-۴۰۰ درجه سانتی گراد، تعداد ناکافی از اتم‌های کروم از زمینه دانه نفوذ می‌کند، تا جایگزین اتم‌هایی شود که به وسیله کاربیدهای کروم از مرزدانه ها خارج شده‌اند. در نتیجه، میزان کروم در مناطق نزدیک به مرزدانه ها کمتر از میزان بحرانی لازم، ۱۲%، برای مقاومت به خوردگی است، و از این رو آلیاژ مستعد خوردگی بین دانه ای است. کاماسیت
چگالی اندازه گیری شده برای کاماسیت، 7.9 گرم بر سانتی متر مکعب است. هیچ صفحه شکافی در کاماسیت وجود ندارد که باعث شکستگی هکری شود. کاماسیت مغناطیسی و ایزومتریک است و همین باعث می‌شود به صورت ایزومتریک نوری رفتار کند. تردی فلز مذاب
آلیاژ شدن فلز جامد، LME آن را تغییر می دهد. برخی از عناصر آلیاژی ممکن است شدت را افزایش دهند در حالی که برخی دیگر ممکن است از LME جلوگیری کنند. عمل عنصر آلیاژی به صورت تفکیک مرزهای دانه فلز جامد و تغییر خصوصیات مرزی دانه شناخته شده است؛ بر این اساس، حداکثر LME در مواردی دیده می شود که عناصر افزودنی آلیاژی، مرزهای دانه فلز جامد را اشباع کرده باشند. سختی و رفتار تغییر شکل فلز جامد بر حساسیت آن به LME تأثیر می گذارد. به طور کلی، فلزات سخت تر به شدت ترد می شوند. اندازه دانه تا حد زیادی بر LME تأثیر می گذارد. جامدات با دانه های بزرگ تر با شدت بیشتری ترد می شوند و تنش شکست به طور معکوس با ریشه دوم قطر دانه تغییر می کند. همچنین دمای تبدیل شکست ترد به شکست نرم، با افزایش اندازه دانه افزایش می یابد. آلیاژهای منیزیم
لیتیوم به عنوان سبکترین فلز با چگالی ۰٫۵۳۴ گرم بر سانتی‌متر مکعب در منیزیم باعث کاهش چگالی و افزایش داکتیلیتی مستقل از اندازه دانه می‌شود. یعنی خواص منیزیم به عنوان یک فلز سازه‌ای بهبود می‌یابد. گوتیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی (منگانیت) - چگالی (هماتیت)اشعه X و واکنش‌های شیمیاییماگنتیت - لپیدوکروکیت - هماتیت- سیدریت- پیریت- هماتیت و غیره است ، از نظر ژیزمان بلوری - استالاکتیتی - آگرگات توده‌ای - شعاعی - اوولیتی DDD کنکرسیونی - پسودومرف فراوان است و بیشتر در آلمان غربی و شرقی، چک اسلواکی، URSS، آمریکا، مکزیک، استرالیا یافت می‌شود. فلزات مایع
فلز مایع، فلز یا آلیاژ فلز است که در دمای اتاق یا نزدیک آن مایع باشد. تنها فلز بنیادی مایع پایدار در دمای اتاق جیوه (Hg) است که در بالای − ۳۸٫۸ درجه سانتیگراد (234.3 K، −۳۷٫۹ درجه فارنهایت) ذوب می‌شود. سه فلز بنیادی پایدارتر دقیقاً بالاتر از دمای اتاق ذوب می‌شوند: سزیم (Cs)، که دارای نقطه ذوب ۲۸٫۵ درجه سانتیگراد است. گالیم (Ga) (30 درجه سانتیگراد)؛ و روبیدیوم (Rb) (39 درجه سانتیگراد [۱۰۲ درجه فارنهایت]). فلز رادیواکتیو فرانسیوم (Fr) احتمالاً نزدیک به دمای اتاق نیز مایع است. محاسبات پیش‌بینی می‌کند که فلزات رادیواکتیو کوپرنیسیم (Cn) و فلروویوم (Fl) نیز باید در دمای اتاق مایع باشند. نیترید گالیم
گالیوم نیترید دارای سختی بالا حدود 2GPa ۱۲± است. ماده نمیه هادی با گاف بالا با پایداری مکانیکی بالا است که دارای رسانش دمایی و ظرفیت حرارتی بالایی است. این ماده در حالت خالص خود با ترک خوردن مقاومت می‌کند و می‌توان بر رویسافایر، سیلیکون کاربید لایه نشانی شود. به خارج از میسمچ‌هایی که در ثابت شبکه دارند. با دوپکردن سیلیکون واکسیژن در گالیوم نیترید می‌توان نوع ران (n-type) این ماده را بدست آورد و همین‌طور برای نوع پی (p-type) منیزیوم را می‌توان وارد کرد. لازم بذکر است که وارد کردن ناخالصی‌هایی چون سیلیس یا منیزیوم ساختار شبکه را تغییر داده که منجر به شکسته شدن این بلور می‌شود. ترکیبات گالیوم نیتریدی دارای دیسلوکیشن بالا هستند در10 تا 10 بر سانتی‌متر مربع. سختی
برای برخی مواد، مانند مواد معدنی، یکی از بهترین روش‌های سختی سنجی، اندازه‌گیری مقاومت آن‌ها نسبت به سایش است. سختی خراش طبق مقیاس موس اندازه‌گیری می‌شود. در این روش، این مقیاس شامل ۱۰ ماده معدنی استاندارد است که به ترتیب قابلیت خراشیده شدنشان مرتب می‌شوند. نرم‌ترین ماده معدنی در این مقیاس، تالک می‌باشد (با سختی خراش ۱)، در حالی که الماس سختی برابر ۱۰ دارد. بر اساس این نوع سنجش سختی، مواد مطابق با توانایی شان برای خراشیدن یکدیگر، ارزیابی می‌شوند. اگر ماده بتواند روی ماده ای دیگر خراش ایجاد کند، از آن سخت‌تر است. بدین ترتیب در این آزمون، نمونه‌های استاندارد توسط ماده مورد ارزیابی خراشیده می‌شوند و عدد سختی ماده بین عدد سختی دو نمونه استاندارد متوالی قرار می‌گیرد. لابرادوریت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - انحلال در اسیدها -اشعه X - خواص نوری - واکنش هایشیمیاییآمبلی گونیت - اسکاپولیت - ژهلنیت -میلیلیت - اورتوز - سانیدین -میکروکلین- مسکویت- بیوتیت- اورتوز- کوارتز است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات دانه‌ای - توده‌ای کمیاب است و بیشتر در ایتالیا، فنلاند، روسیه، گروئنلند، کانادا و آمریکا یافت می‌شود. لابرادوریت اثر بصری رنگین تابی ( یا شیلر) را دارد که لابرادورسنس نامیده می‌شود عبارت لابرادورسنس توسط بالتازار بوگلید که آن را (لابرادوریزاشن) نامید اختراع شد: لابرادوریسم انعکاس عجیبی از ذرات زیر میکروسکوپی است که در یک جهت جهت‌گیری دارند(به ندرت در دو جهت) که هرگز موقعیتی ندارند که بتوان با یک شاخص ساده آن‌ها را توصیف کرد، همچنین آن‌ها در زیرر میکروسکوپ مستقیما قابل مشاهده نیستند.https://twelvethunder.com مواد فراسخت
اندازه‌های اتمی مشابه بور، کربن و نیتروژن و همچنین ساختارهای مشابه پلی‌مرف‌های نیترید کربن و بور، امکان سنتز فاز شبه الماس حاوی هر سه عنصر را نشان می‌دهد. همچنین می‌توان ترکیبات حاوی B-C-O , B-O-N یا B-C-O-N را تحت فشار بالا ایجاد کرد، اما سنتز آن‌ها یک فرایند شیمایی پیچیده دارد و علاوه بر این، خواص الاستیک آنها کمتر از الماس می‌باشد. از سال ۱۹۹۰، علاقه زیادی به مطالعه امکان سنتز فازهای متراکم B-C-N که از نظر حرارتی و شیمیایی پایدارتر از الماس و سخت‌تر از c-BN می‌باشند و مواد عالی برای برش‌های با سرعت بالا و پرداخت آلیاژهای آهنی هستند، ایجاد شد. این ویژگی‌ها به دلیل ساختار شبه الماس همراه با پیوندهای sp3 σ موجود در بین کربن و اتم دیگر است. پوشش‌های نازک BCxNy با استفاده از رسوب بخارات شیمیایی در سال ۱۹۷۲ سنتز شد. با این حال، داده‌های گزارش شده در مورد تلاش برای سنتز فاز متراکم B-C-N توسط نویسندگان مختلف متناقض بوده‌است. مشخص نیست که محصولات سنتز به صورت محلول جامد شبه الماس بین کربن و نیترید بور هستند یا فقط مخلوط مکانیکی از الماس پراکنده و c-BN. در سال ۲۰۱۱ ساختار شبه الماسی c-BC2N در فشار بالاتر از ۱۸ گیگاپاسکال و دمای بالاتر از ۲۲۰۰ درجه کلوین به روش انتقال فاز مستقیم حالت جامد از شبه گرافیت BN)0.48C0.52) سنتز شد. سختی ویکرز و نوپ گزارش شده مابین الماس و c-BN بود که موجب شد که ماده جدید، دومین ماده سخت شناخته شود. فازهای سه تایی B-C-N را می‌توان به روش چدن نشکن
تأثیر عناصر آلیاژی روی کاربید اهمیت ویژه ای داشته چون اندازه و پخش کاربید روی خواص چدن نشکن تأثیر بسیار زیادی دارد. سیلیسیوم و نیکل تمایل به کاربیدزایی نداشته و گرافیت زا می‌باشند. منگنز کاربیدزای ضعیفی بوده و بیشتر در کاربید آهن حل می‌شود. در ساختار میکروسکوپی، کاربید ناشی از منگنز به صورت ورق‌های سمنتیت در پرلیت ظاهر می‌شود. کروم، مولیبدن و وانادیوم عناصر کاربیدزای قوی بوده و حلالیت آنها در سمنتیت محدود است. ذرات کاربید کروم نسبتاً درشت و سخت بوده و برای استحکام قطعه مضر هستند و باعث ترد شدن آنها می‌شوند. در بعضی موارد وجود کروم به میزان ۰٫۱۵٪ تأثیر کاملاً مشخصی روز تردی قطعه می‌گذارد. ذرات کاربیدهای مولیبدن، مخصوصاً اگر نیکل موجود باشد، کوچکتر هستند. به‌دلیل اندازه کوچک و پراکندگی ذرات کاربید مولیبدن، اثر آن بر چقرمگی محدود است. وانادیوم نیزی چون عنصر کاربیدزای قوی می‌باشد در تولید چدن نشکن استفاده کمی دارد. زیرا باعث تشکیل کاربیدهای درشت در مرز دانه‌ها شده که در نتیجه موجب کاهش چقرمگی و افزایش تردی قطعه می‌گردد. مواد فراسخت
یک مزیت مهم بوریدهای فلزی در مقایسه با سیستم‌های مبتنی بر کربن این است که بوریدهای فلزی را می‌توان به راحتی در مقادیر زیاد در شرایط محیط سنتز کرد.بیشتر بوریدهای فلزی سخت هستند؛با این وجود، تعداد کمی از آن‌ها به دلیل سختی بالا ویژه خود برجسته‌تر هستند، به عنوان مثال WB4، RuB2، OsB2 و ReB2. بوریدهای فلزی به دلیل تراکم الکترونی بالای خود جز فلزات قرار می‌گیرند و نیمه هادی یا عایق نیستند. به علاوه، پیوندهای کووالانسی اضافی B-B و M-B (M = فلز) منجر به سختی بالا می‌شود. فلزات سنگین متراکم، مانند اوسمیم، رنیوم، تنگستن و غیره به دلیل تراکم الکترون زیاد، شعاع اتمی کوچک، مدول بالک زیاد و توانایی پیوند شدید با بور، برای تشکیل بوریدهای سخت مناسب هستند. کونزیت
کونزیت با از مجموعه کانی هاست و لومینسانس سبز تیره تا نارنجی دارد. از واژه آمریکایی مروارید گرانبها اخذ شده‌است. نامحلول در اسیدها - رنگ شعله را قرمز می‌کند. Li2O۸:۸٫۱٪ Al2O۳:۲۷٫۴٪ SiO۲:۶۴٫۵٪ برای اولین بار در آمریکا کشف شد و از نظر شکل بلور: قرصی شکل - طویل - منشوری - ماکله، رنگ: بنفش - بنفش تیره - صورتی، شفافیت: شفاف - نیمه کدر، شکستگی: صدفی - نامنظم، جلا: مات - شیشه ای، رخ: ضعیف - مطابق با سطح، کامل - مطابق، سیستم تبلور: مونوکلینیک و در رده‌بندی سیلیکات است همچنین خاصیت مغناطیسی ندارد و منشأ تشکیل آن پگماتیتی - مجاورتی است. هلیوم
هلیوم I گران‌روی بسیار کمی دارد و چگالی آن در گستره دمایی صفر تا چهار درجه کلوین بین ۰٫۱۴۵ تا ۰٫۱۲۵ گرم بر میلی‌لیتر است که این مقدار، یک چهارم مقداری است که توسط فیزیک کلاسیک پیش‌بینی می‌شود. برای توضیح این خاصیت هلیوم I، به مکانیک کوانتومی نیاز است و در نتیجه هر دو حالت هلیوم مایع شناخته شده (هلیوم I و هلیوم II)، مایعات کوانتومی نامیده می‌شوند؛ به این معنی که آنها در سطح ماکروسکوپی، خواص اتمی از خود نشان می‌دهند. این موضوع ممکن است به‌خاطر نزدیکی بیش از حد نقطه جوش هلیوم به صفر مطلق باشد که موجب می‌شود جنبش تصادفی مولکولی نتواند بر روی ویژگی اتمی سایه افکند و مانع از بروز آن‌ها شود. برنج (آلیاژ)
کار بر روی قطعه در حالت سرد (Cold Working) این نوع برنج‌ها به ویژه هنگامی که میزان روی آنها نزدیک به ۱۵ درصد باشد به راحتی قابل انجام است. این برنج‌ها از قابلیت شکل‌پذیری خوب و مقاومت خوردگی بالایی برخوردارند، اما به سختی ماشینکاری می‌شوند. آلیاژهایی که در این گروه قرار می‌گیرند عبارتند از: "برنج طلاکاری" (با ۵ درصد روی)، "برنز صنعتی" (با ۱۰ درصد روی)، و "برنج قرمز" (با ۱۵ درصد روی). برنج طلاکاری بیشترین کاربرد را در صنعت طلا و جواهرسازی برای ساخت روکش‌های طلایی رنگ دارد. شکل‌پذیری این برنج مانند مس است اما استحکام آن بیشتر است؛ در ضمن قابلیت ماشینکاری ضعیفی دارد. برنز صنعتی به علت قابلیت شکل‌پذیری آن در جواهرسازی، آهنگری و پرسکاری بکار می‌رود. قابلیت ماشینکاری آن ضعیف است، اما دارای خواص کار در حالت سرد بسیار خوبی است. به همین علت از آن برای ساخت لوله‌های کویل رادیاتورها و کندانسورها استفاده می‌شود. کاربید سیلیسیم
کاربید سیلیسیم دارای ساختار کریستالی هگزاگونال یا مکعبی است. چگالی این ماده برابر ۲۱/۳ گرم بر سانتی‌متر مکعب است و دارای مقاومت شیمیایی بالا و مقاومت الکتریکی پایینی است. سختی این ماده در مقیاس موس، بین کوراندوم و الماس است. کاربید سیلیسیم می‌تواند بدون بروز دادن تغییرات شیمیایی و فیزیکی قابل توجه، تا دمای ۱۰۰۰ درجه سلسیوس را نیز تحمل کند. لحیم‌کاری
این فرایند برای اتصال فلزات قیمتی یا نیمه قیمتی مانند طلا، نقره، برنج و مس به یکدیگر استفاده می‌شود. فلز لحیم نقره معمولاً به سه دسته نرم، متوسط و سخت تقسیم می‌شود که معیاری برای مشخص کردن نقطه ذوب است و نه استحکام اتصال لحیم شده. لحیم فوق نرم شامل ۵۶ درصد نقره است و نقطه ذوب آن ۶۱۸ درجه سانتیگراد (۱۱۴۵ درجه فارنهایت) است. آلیاژ فوق سخت این فرایند شامل ۸۰ درصد نقره است و دمای ذوب آن ۷۴۰ درجه سانتیگراد (۱۳۷۰ درجه فارنهایت) است. در صورت نیاز به اتصالات متعدد، فرایند با آلیاژ لحیم فوق سخت یا سخت شروع شده و برای اتصالات بعدی از فلزات لحیم کاری با نقطه ذوب پایین‌تر استفاده می‌شود. لحیم حاوی نقره تا حدودی در فلز اطرافش نفوذ کرده و اتصالی را نتیجه می‌دهد که از فلز مورد لحیم‌کاری هم محکم‌تر است. لینئیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - و محتوای ASگرسدورفیت - کوبالتیت- گالن- کالکوپیریت- تترائدریت و غیره است. ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات دانه‌ای اشباع شده کمیاب است و بیشتر در آلمان غربی، زئیر، اوگاندا یافت می‌شود. یوکسپوریت
نشان می‌دهد Yuksporite plochroism با X رنگ پریده گل رز زرد و Y, Z گل رز زرد. دارای سختی است تا ۵، بین فلوریت و آپاتیت، و وزن مخصوص ۳٫۰۵، مشابه فلوریت. رادیواکتیویته به سختی قابل تشخیص است. آکمیت
آکمیت با از مجموعه کانی هاست و دارای مغناطیس ضعیف. کانی‌های مشابه آن آکتینوت و آرفدسونیت (arfvedsonite) است. از کلمه یونانی akme بمعنای قله گرفته شده‌است ذوب می‌شود - شعله را زرد می‌کند - کمی در اسیدها محلول است. Na2O:۱۳٫۴٪ Fe2O۳:۳۴٫۶٪ SiO۲:۵۲٪ برای اولین بار در روسیه کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری طویل - ماکله، رنگ: سبز تیره - سیاه - قهوه‌ای قرمز - قهوه‌ای سیاه، شفافیت: غیر شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: نامنظم، جلا: شیشه‌ای - چرب، رخ: خوب، سیستم تبلور: مونوکلینیک است و منشأ تشکیل آن ماگمایی - دگرگونی - پگماتیتی است. ربیت
ربیت از کلیدی ۱۲۸ بیتی و IVی ۶۴ بیتی استفاده می‌کند. این سیستم رمز با این ذهنیت طراحی شده بود تا دارای کارآیی بالا در نرم‌افزار باشد، که یک پیاده‌سازی کاملاً بهینه از آن به سرعت رمزگذاری بیش از ۳٫۷ سیکل در بیت (CPB) در پنتیوم ۳، و ۹٫۷ سیکل در بیت در ARM۷ نائل می‌شود. با این وجود، این سامانه رمز همچنین در سخت‌افزار نیست بسیار سریع و فشرده عمل خواهد کرد. عملیات حرارتی بر روی مارتنزیت
در دمای بین 100 تا حدود 200 درجه سانتی‌گراد، مارتنزیت تتراگونال اشباع از کربن و نیمه پایدار به کاربید- یعنی FeC و مارتنزیتی که کربن کمتری دارد (0.25%) و دارای شبکه مکعبی است تبدیل می‌شود.ذرات کاربید- به اندازه‌ای ریزند که فقط با میکروسکوپ الکترونی قابل تشخیصند اما مارتنزیت مکعبی با جدا شدن این کاربید آسان‌تر از آستنیت باقی‌مانده اچ می‌شود و به این دلیل به رنگ تیره در ریزساختار نمایان می‌گردد. این تبدیل ، در دیلاتومتری مرحله اول با کوتاه شدن نمونه شناخته می‌شود. به طوری که در دمای 200 درجه سانتی‌گراد شروع می‌گردد. آستنیت باقی‌مانده در پایین‌تر از 200 درجه سانتی‌گراد هنوز تغییر نمی‌کند.رسوب به دست آمده در این مرحله ، می‌تواند دلیلی برای افزایش ناچیز سختی به ویژه در فولادهای پرکربن باشد. این فولاد دارای استحکام و سختی بالا انعطاف پذیری پایین است و بسیاری از تنش‌های باقی مانده در آن برطرف شده است. ابتدا در مرحله دوم بین 100 تا 200 درجه سانتی‌گراد(دما به عناصر آلیاژی بستگی دارد) آستنیت باقی‌مانده به کاربید- و مارتنزیت مکعبی تبدیل می‌شود.در کنار کاربید- مقداری سمنتیت هم می‌تواند ظاهر شود. تبدیل آستنیت باقی‌مانده به کمک دیلاتومتری با افزایش حجم شناخته می‌شود. در قطعات سخت شده اغلب مهم است که آستنت باقیمانده کاملا تبدیل شود ، در غیر این صورت خطر تبدیل به مارتنزیت در حین اعمال تنش‌های مکانیکی وجود دارد. به این ترتیب ابعاد قطعه تغییر می‌یابد که این پدیده در قطعاتی که باید دارای دقت بسیار زیاد در ابعاد باشند ( برای مثال در بلبرینگ‌ها) سبب تخریب آن‌ها می‌شود. در این مرحله از استحکام و سختی به اندازه جزئی کاسته می‌شود ولی هنوز هم مقدار آن‌ها بسیار بالاست ، انعطاف پذیری اندکی افزایش می‌یابد اما تافنس هنوز هم پایین است.  در مرحله سوم کاربید- به سمنتیت تبدیل می‌شود و ذرات سمنتیت رشد می‌یابند. انتقال FeC به Fec به تدریج صورت می‌گیرد.بنابراین در نمونه‌ای که در دمای 220 تا 260 درجه سانتی‌گراد حرارت داده شده است، FeC به خوبی با میکروسکوپ الکترونی قابل تشخیص است، در حالی که در فولادی که در 300 درجه سانتی‌گراد حرارت داده‌شده، کاربید- هنوز به طول کامل تبدیل نشده است. اضافه کردن سیلیسیوم سبب پایدار شدن کاربید- می‌شود. قسمت‌هایی از شبکه که از کربن آزاد می‌گردند، به تدریج به آهن فریت(BCC) تبدیل می‌شوند. به عبارت دیگر کربن مارتنزیت مکعبی به اندازه‌ای پایین می‌آید که به ترکیب فریت می‌رسد. سمنتیت ابتدا به شکل صفحات بسیار ریز و نازک ایجاد می‌شود که در دماهای بالاتر و به مدت زمان طولانی‌تر به شکل دانه‌های کروی شکل در‌ ‌می‌آید. این دانه‌ها به کمک میکروسکوپ با بزرگنمایی بالا قابل رویت هستند. این ریز ساختار نرم بوده و دارای تافنس بالا و شبیه به ریزساختار سمنتیت کروی شکل است.که به طور مستقیم از آستنیت با آنیل کردن کامل به دست می‌آید. بین 300 و 400 درجه سانتی‌گراد در دیلاتومتر مجددا مانند مرحله اول انقباضی در فولاد صورت می‌گیرد . شبکه مارتنزیت مکعبی در مقایسه با فریت با قرار گرفتن اتم‌های کربن به صورت فوق اشباع در آن به شدت کشیده شده است. در مرحله سوم، سختی فولاد با شدت بیشتری کاهش می‌یابد در صورتی که انعطاف پذیری آن به شدت افزایش خواهد یافت. آندزین
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی - چگالی - انحلال در اسیدها -اشعه X - خواص نوری - واکنش هایشیمیاییآمبلی گونیت - اسکاپولیت - ژهلنیت -میلیلیت - اورتوز - سانیدین -میکروکلین- مسکویت- بیوتیت- اورتوز- کوارتز است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات دانه‌ای - توده‌ای فراوان ; گدازه‌های آندزیتی، دیوریتی و سینیتی درآلمان غربی، فرانسه، ایتالیا، فنلاند، گروئنلند و آمریکای جنوبی یافت می‌شود. کولمانیت
همایند کانی‌شناسی (پارانژ) آن سختی و چگالیاولکسیت - اینوئیت - پریکیت -داتولیت- اولکسیت- ژیپس- کلسیت- سلستین و غیره است ، از نظر ژیزمان بلوری - آگرگات توده‌ای - دانه‌ای فراوان است و بیشتر در آمریکا، URSS، ترکیه، آرژانتین یافت می‌شود. کربن
در ضخامت برابر، تقریباً ۱۰۰ برابر قوی‌تر از فولاد است. با این وجود چگالی آن به‌طور چشم‌گیری از فولاد پایین‌تر است و جرم سطحی آن ۰٫۷۶۳ میلی‌گرم در هر متر مربع است. هدایت گرما و الکتریسیته را بسیار کارآمد انجام می‌دهد و تقریباً شفاف است. گرافن همچنین یک دیامغناطیس است. محققان اثر ترانزیستور پیوندی دوقطبی، جریان پرتابیک و نوسانات کوانتومی زیادی را در مواد آن شناسایی کرده‌اند. ماری کوری
کوری‌ها برای این که دستاوردهایشان را بدون هیچ شک و شبهه‌ای به اثبات برسانند، تلاش کردند که عنصرهای پولونیوم و رادیوم را به‌صورت خالص تهیه کنند. اورانینیت یک کانی پیچیده‌است که جداسازی شیمیایی اجزای آن کاری بسیار طاقت‌فرسا است. کشف پولونیوم نسبتاً راحت‌تر بود، چراکه این عنصر از لحاظ شیمیایی مشابه عنصر بیسموت بود و پولونیوم تنها عنصر بیسموت‌مانند موجود در سنگ‌های معدن مورد بررسی بود. با این‌حال، رادیوم داستان متفاوتی داشت و خالص‌سازی آن دشوارتر بود. این عنصر بیشتر شبیه باریوم بود و سنگ معدن اورانینیت حاوی هر دو بود. ماری و پیر تا سال ۱۸۹۸، موفق به تهیه مقادیر بسیار ناچیزی از رادیوم شدند، با این‌حال تهیهٔ رادیوم خالص و فاقد آغشتگی به باریوم دست نیافتنی به‌نظر می‌رسید. کوری‌ها روشی بسیار طاقت فرسا و دشوار را برای جداسازی رادیوم با کمک روش‌های مختلف تبلور مجدد به‌کار گرفتند. سرانجام و در سال ۱۹۰۲، آنها موفق شدند که از یک تن سنگ معدن اورانینیت به حدود ۰/۱ گرم رادیوم کلرید برسند. ماری در سال ۱۹۱۰ موفق شد که رادیوم خالص فلزی را تهیه کند. با این‌حال، او هرگز موفق به خالص‌سازی و جداسازی عنصر پولونیوم که دارای نیمه‌عمری برابر ۱۳۸ روز بود، نشد. کوارتز
کوارتز یا دّر کوهی سنگی با سختی ۷ در مقیاس موس است. کوارتز به رنگ و اسامی مختلف دیده شده‌است که یکی انواع آن عقیق است که به رنگهای کهربائی- زرد- سفید- جگری- جگری مایل به سیاه و سبز دیده شده‌است. تفروئیت
تفروئیت با از مجموعه کانی هاست و کانی مشابه آن الیوین است. از کلمه یونانی tephros بمعنای خاکستری گرفته شده‌است محلول در HCl - به سختی ذوب می‌شود. MnO:۷۰٫۲۵٪ SiO۲:۲۹٫۷۵٪ با انکلوزیونهای Zn, Ca, Mg برای اولین بار در آمریکا(فرانکلین) کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری کوتاه، رنگ: خاکستری - خاکستری زیتونی - قرمز روشن - قهوه‌ای قرمز، شفافیت: شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: صدفی، جلا: شیشه‌ای - چرب، رخ: کامل - مطابق با و، سیستم تبلور: رمبوئدریک و در رده‌بندی سیلیکات است و منشأ تشکیل آن دگرگونی مجاورتی است. هنکسیت
هنکسیت می‌تواند بی‌رنگ، سفید، خاکستری، سبز یا زرد و شفاف یا ترانما باشد. سختی این کانی تقریباً ۳ تا ۳٫۵ است. وزن مخصوص آن تقریباً ۲٫۵ (کمی کمتر از حد متوسط) است. طعم آن شور است و گاهی اوقات در نور فرابنفش به رنگ زرد کم‌رنگ می‌درخشد. رفتار رشد معمولی آن منشورهای شش‌ضلعی یا جدولی با انتهای هرمی هستند. رگه هنکسیت سفید است. این می‌تواند حاوی اجزاء خاک رس باشد که بلور در حین رشد در اطراف آن تشکیل شده‌است. توریانیت
توریانیت با از مجموعه کانی هاست و دارای رادیو اکتیویته شدید است. از نظر ترکیب شیمیایی به این نام خوانده می‌شود. محلول در NO3H , H2SO۴ ٪ ThO۲:۱۰۰ انکلوزیونهای ثابت: UO2,UO3,U۳O۸ برای اولین بار در سریلانکا کشف شد و از نظر شکل بلور: هگزائدر - اکتائدر، رنگ: قهوه‌ای - سیاه، شفافیت: کدر(اپاک)، شکستگی: صدفی - نامساوی، جلا: نیمه فلزی - رزینی، رخ: ناکامل، سیستم تبلور: مکعبی و در رده‌بندی اکسید است و منشأ تشکیل آن پگماتیت‌ها - کربناتیت‌ها - آبرفت‌ها است.