دیوسکوریدس در چه دوره ای زندگی می کرد؟
دیوسکوریدس
دیوسکوریدس (در حدود ۴۰ - ۹۰ پس از میلاد) پزشک، داروساز و گیاه شناس یونانی که در رم در زمان نرون زندگی می‌کرد. دیوسکوریدس نویسنده دانشنامه ۵ جلدی در مورد طب گیاهی و مطالب مرتبط با مواد دارویی بوده که به‌طور گسترده‌ای برای بیش از یک هزار سال خوانده می‌شد، و امروزه از ارزش تاریخی زیادی برخوردار است. اصلیت او به آنازاربوس در کیلیکیه آناتولی می‌رسید. او پزشک جراح ارتش امپراتوری بود و به همین دلیل امکان سفرهای بسیاری را به همراه ارتش در سرزمین‌های رومی یافت و توانست گیاهان و مواد دارویی بسیاری را گرد آورد و بشناسد.
پزشکی در روم باستان
پزشکی در روم باستان با استفاده از ابزارها، روش‌ها و مواد و داروهای مختلف، تکنیک‌های مختلفی را ایجاد کرد. طب روم باستان بسیار تحت تأثیر طب یونانی بود اما در نهایت از طریق دانش قبلی در مورد هیپوکرات پیکروس همراه با استفاده از درمان رژیم غذایی، رژیم، همراه با روش‌های جراحی، سهم خاص خود را در تاریخ پزشکی داشت. این امر به ویژه از طریق آثار دو پزشک برجسته یونان، از جمله دیوسکوریدس و جالینوس که طبابت می‌کردند و اکتشافات خود را در امپراتوری روم ثبت می‌کردند، مشاهده شد. این برخلاف دو پزشک دیگر مانند سورانوس افسسی و آسکلپیادس است که بعداً در خارج از کشور و در قلمرو روم باستان طبابت می‌کردند. دیوسکوریدس یک پزشک ارتش روم بود. سورانوس نماینده مکتب پزشکی متدیک بود. جالینوس جراحی‌های عمومی را انجام می‌داد و آسکلپیادس پزشک برجسته رومی بود. این چهار پزشک همگی از پزشکی، بیماری‌ها و معالجه‌هایی شفابخش، طولانی مدت و تأثیرگذار در تاریخ بشر آگاهی داشتند. هالسکارپتور
این دایناسور گردنی بلند شبیه اردک سرسبز، پنجه‌هایی بسیار بلند، دمی مانند خزندگان و نوکی مملو از دندان داشته‌است و ۷۵ میلیون سال قبل در دوره کرتاسه زندگی می‌کرده‌است. فسیل این دایناسور در مغولستان یافت شده است . پریونوسوکوس
مانند بیشتر دوزیستان پریونوسوکوس نیز برای ادامه ی حیات نیاز داشت تا در محیط های مرطوب و پرآب زندگی کند با گسترش دشت ها و بیابان ها در طول دوره پرمین زیستگاه های این جانور به تدریج از میان رفت و نسل این جانور نیز سرانجام در ۲۷۲ میلیون سال پیش منقرض شد آخرین خویشاوندان نزدیک پریونوسوکوس نیز حدود ۲۵۲ میلیون سال پیش منقرض شدند پس از انقراض پریونوسوکوس و خویشاوندانش فیتوسورها در دوره تریاس جایگزین آنان شدند. فهرست دایناسورها
دایناسورها گروهی متنوع از خزندگان از کلان‌راستهٔ «دایناسورسانان» هستند که برای اولین بار در طول دوره تریاس، حدود ۲۴۳ تا ۲۳۳ میلیون سال قبل ظهور کردند. البته تحقیقات دربارهٔ خاستگاه و زمان دقیق ظهور و تکامل دایناسورها همچنان ادامه دارد. این جانوران پس از وقوع رویداد انقراض تریاس٫‌ژوراسیک در حدود ۲۰۱٫۳ میلیون سال پیش، مهره‌داران غالب بر روی خشکی شدند. تسلط آن‌ها بر خشکی، در سرتاسر دوره‌های ژوراسیک و کرتاسه ادامه داشت. شواهد به‌دست‌آمده از سنگواره‌ها بیانگر آن است که پرندگان امروزی گونه‌ای تغییریافته از دایناسورهای پردار هستند که از تکامل تروپودها (دَدپایان) اولیه در دوران ژوراسیک پسین پدید آمده‌اند. بدین ترتیب، پرندگان تنها بازماندگان از نسبهٔ دایناسورها بودند که پس از رویداد انقراض کرتاسه٫‌پالئوژن که حدود ۶۶ میلیون سال پیش رخ داد، زنده ماندند. بنابراین می‌توان دایناسورها را به دو گروه دایناسورهای پرنده‌سان یا همان پرندگان، و دایناسورهای غیرپرنده‌سان که شامل سایر دایناسورها می‌شوند، تقسیم‌بندی کرد. هاپلوکانتوسور
هاپلوکانتوسور (به معنی سوسمار تک خار)، یک دایناسور گیاه‌خوار مربوط به دورهٔ ژوراسیک پسین می‌باشد که در ۱۵۵ تا ۱۵۲ میلیون سال پیش می‌زیست. سنگوارهٔ این دایناسور در آمریکای شمالی کشف شده‌است و در سال ۱۹۰۳ به وسیله جان بل هاتکر نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس هاپلوکانتوسور پریسکوس نام دارد. دیکایارخوس
دیکایارخوس (Dicaearchus) جغرافی‌دان و مورخ یونانی نیمه دوم سده چهارم قبل از میلاد بود که در مسینا واقع در سیسیل برآمد.وی شاگرد ارسطو و معاصر آریستوگزنوس بود. هیپسبیما
هیپسبیما (به معنی سکوبالا)، یک دایناسور گیاه‌خوار مربوط به دورهٔ کرتاسه پسین می‌باشد که در ۸۳ تا ۷۳ میلیون سال پیش می‌زیست. سنگوارهٔ این دایناسور در کارولینای، ایالات متحده کشف شده‌است و در سال ۱۸۶۹ به وسیله ادوارد درینکر کوپه نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس هیپسما کراسیکاودا نام دارد. کتاب دده قورقود
Cemal Kafadar استاد مطالعات ترک هاروارد با تأکید بر نامشخص بودن مکان قطعی، زمان کتابت دده قورقود را در دوره حسن اوزن و محل را تقریبی بین آق‌قویونلو و امپراتوری عثمانی، یعنی بین آناتولی شرقی و غربی می‌داند. او می‌نویسد «دقیقاً مشخص نیست داستان‌های دده قورقود چه زمانی کتابت شدند اما پیش از سده ۱۵ میلادی نبوده‌است. بر اساس این واقعیت که نویسنده، حکمرانان آق‌قویونلو و سلاطین امپراتوری عثمانی را در داستان‌ها مخلوط کرده‌است، احتمالاً کسی که در زمان اوزون حسن (۱۴۶۶–۷۸) در محدوده تقریبی بین این دو سرزمین می‌زیسته تدوین کرده‌است.» او ادامه می‌دهد «از سوی دیگر، لوئیس کتابت را «حداقل در اوایل قرن پانزدهم» تخمین زده‌است. علاوه بر این که باید بپرسیم زمان داستان‌ها به چه زمانی برمی‌گردد، یا چه زمانی به شکل امروزی خود نوشته شده‌اند (سؤالی که لوئیس می‌پرسد)، باید بپرسیم که چه زمانی تصمیم گرفته شد که این داستان‌ها به صورت کتبی نوشته شوند. در پاسخ به سؤال آخر، «عثمانیان» از آنچه لوئیس در نظر گرفته بود موجّه‌تر است. ددکمانان
دَدکَمانان یا تراپسیدها (نام علمی: "Therapsida") یک راسته یا به عبارتی دقیق‌تر کلاد از رده هم‌کمانان است که شامل پستانداران و خویشاوندان منقرض‌شده آن‌ها می‌شود. تراپسیدها در اوایل دوره پرمین از پلیکوسورها فرگشت یافتند و در میانه این دوره جایگزین آن‌ها شدند. در پایان دوره پرمین ددکمانان جانوران حاکم بر خشکی بودند اما با وقوع رویداد انقراض پرمین-تریاس بسیاری از آن‌ها منقرض شدند و شاه‌خزندگان جای خالی ددکمانان در اکوسیستم زمین را پر کردند. نخستین پستانداران در حدود ۲۲۵ میلیون سال پیش از گروهی ددکمانان با نام سینودونت‌ها به وجود آمدند آخرین تراپسیدهای غیرپستاندار نیز که سه‌تکمه‌دندانان نام داشتند از همین گروه بودند و در دوره کرتاسه حدود ۱۰۰ میلیون سال پیش منقرض شدند. اساسینز کرید
داستان این بازی در دو زمان ۲۰۱۲ میلادی و جنگ صلیبی سوم (۱۱۹۱) در سرزمین مقدس رخ می‌دهد. شخصیت اول آن در زمان حال، فردی به نام دسموند مایلز و در زمان گذشته، یکی از اعضای فرقه حشاشین به نام الطائر بن لا أحد است. دسموند زندگی جدش را با کمک دستگاهی به نام «آنیموس» شبیه‌سازی و بازآفرینی می‌کند. الطائر، از اجداد او، یک حشاشی ماهر در دوران جنگ صلیبی سوم بوده که به دلایلی آبروی خویش را در جامعه حشاشین از دست می‌دهد و برای بازگردانی این آبروی از دست رفته، باید مأموریت‌های متفاوتی را به اتمام برساند. بازیکن آزادانه الطائر را در چهار شهر دمشق، اورشلیم، عکا و مصیاف کنترل می‌کند. انجمن مخفی حشاشین از نزاریه و رمان "الموت" الهام گرفته شده‌است. این بازی اولین نسخه از مجموعه بازی‌های "اساسینز کرید" به‌شمار می‌رود. دومیناته
گذار میان دو شکل حکومت با سپتیمیوس سوروس شروع شد (در حکومت وی بود که اصطلاح "dominus" به صورت رسمی و پروپاگاندیستی ظاهر شد)، و بعدها از ۲۳۵ با روی کار آمدن ماکسیمینوس ترکسشدت یافت و در سراسر دورهٔ آنارشی نظامیپابرجا ماند، و می‌توان گفت که در ۲۸۵ با آغاز دوران دیوکلسین و نظام تترارشی او تکمیل شد. "دومیناته" آخرین شکل حکومت بود که تا پایان امپراتوری روم غربی به منصه اجرا گذاشته شد. دوگانه‌انگاری
در سال ۱۴۴ میلادی در رم زندگی می‌کرد. آنان از نظر کلیسا بدعت‌گذار به‌شمار می‌آمدند، مرقیونیه عالم را یکسره بر ساخته و آفریدهٔ خدای عهد قدیم می‌دانستند که هیچ رابطه و پیوندی با خدای متعالی و نیک عهد جدید ندارد و خود خدایی خشن، سخت‌گیر و تندخو ست. آنان خدای عهد قدیم را «دمیورگ» می‌خواندند و او را «خدای عادل» می‌دانستند که با «خدای نیک» و سراسر عشق عهد جدید، که کوچک‌ترین رابطه‌ای با مخلوقات این عالم ندارد، به کلی متفاوت است. در قرن سوم میلادی در سوریه زندگی می‌کرد. ابن دیصان طریقتی نو در مسیحیت بنیاد نهاد که بر دو اصل نور و تاریکی گرایش داشت. وی نور را دارای اختیار در رساندن خیر می‌دانست و تاریکی را مجبور به شر. او همچنین به وجود چند عنصر در جهت‌های جغرافیایی گوناگون باور داشت؛ نور در شرق، باد در غرب، آب در شمال و آتش در جنوب. جهان‌بینی اورفئوسی تقابل مابین خدای آفریننده رع و با مار اژدهای بزرگ تاریکی یا آپوفیس و همچنین تقابل ازیریس (خدای باروری و حاصلخیزی) با ست (خدای سترونی و خشکی) کرتاسه
دوره کرتاسه یا ‌گِل‌سِفیدی بعد از تریاس و ژوراسیک سومین دوره دوران میانه‌زیستی است که در ۱۴۵٫۵ تا ۶۵ میلیون سال پیش بود و در واقع هشتاد میلیون سال به طول انجامید و از این لحاظ طولانی‌ترین دوره در میانه‌زیستی است. نام این دوران اولین بار در سال ۱۸۲۲ (میلادی) توسط امالیوس دالوا به رسوبات کربناته گِل‌سفیدی در جنوب انگلستان گرفته شد. کرتاسه به دو دوره کرتاسه پیشین و کرتاسه پسین تقسیم می‌شود. در دوره کرتاسه آب و هوا گرم و معتدل بوده و گیاهان پرگل و گیاهان نهان‌دانه در سطح زمین پراکنده شدند.بی‌مهرگانی همچون شاخ‌قوچی‌ها و فشنگچه‌ها نیز در این دوران وجود داشتند. در اواخر دوره کرتاسه برخی پستانداران کوچک به وجود آمدند و همچنین دراین دوره دایناسورها و آمونیت‌ها منقرض شدند. قاره‌ها در دوره‌های قبلی از یکدیگر جدا شده بودند و تنها قاره آفریقا از آمریکای جنوبی در دوره کرتاسه پیشین از هم جدا شدند. همچنین دانشمندان به این نتیجه رسیدند که در این دوره و در ۹۱ الی ۹۲ میلیون سال قبل به مدت دویست هزار سال هوای زمین به حدی گرم بوده که تنها ۵۰-۶۰٪ قاره قطب جنوب پوشیده از یخ بوده. ددپایان
ددپایان یا تروپودا کلادی از دایناسورها هستند که بیش از ۲۳۰ میلیون سال پیش در آمریکای جنوبی از خزنده‌کفلان آغازین به وجود آمدند و سپس در سایر قاره‌ها گسترش یافتند. تمام دایناسورهای ددپا بر روی دوپا حرکت می‌کردند و استخوان‌های آن‌ها به منظور کاهش وزن بدن توخالی بود. بیشتر انواع ددپایان گوشت‌خوار بودند با این وجود در طول فرگشت این گروه چند خانواده از آن‌ها رژیم غذایی خود را به گیاه‌خواری و همه‌چیزخواری تغییر دادند. دوره شکوفایی ددپایان از اواخر دوره تریاس (حدود ۲۲۰ میلیون سال پیش) آغاز می‌شود و در پایان دوره کرتاسه (حدود ۶۶ میلیون سال پیش) همزمان با وقوع رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن پایان می‌پذیرد. بیشتر ددپایان با پایان همان دوره از بین رفتند. با این‌حال یک تبار از آن‌ها یعنی پرندگان توانستند پس از این دوره نیز به بقای خود ادامه دهند و امروزه شامل ۱۰٫۵۰۰ گونه مختلف می‌شوند. این نام از یونانی به معنای جانور وحشی+پا گرفته شده‌است. آرنوبیوس
او یکی از نخستین بربریان مسیحی شده بود و در زمان دیوکلسین (۲۸۴–۳۰۵) می‌زیست. هیپسلوسور
هیپسلوسور (به معنی سوسمار برآمدگی بزرگ)، یک دایناسور گیاه‌خوار مربوط به دورهٔ کرتاسه پسین می‌باشد که در ۷۳ تا ۶۵ میلیون سال پیش می‌زیست. سنگوارهٔ این دایناسور در فرانسه کشف شده‌است و در سال ۱۸۶۹ به وسیله فیلیپ ماترون نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس هیپسلوسور پرسیکوس نام دارد. تاریخچه اندیشه فرگشتی
شعر "در طبیعت اشیاء" لوکرتیوس بهترین منبع باقی مانده‌است که به توضیح اندیشه‌های فیلسوفان اپیکورگرای یونانی می‌پردازد. این شعر به توصیف تشکیل یافتن کیهان، زمین، موجودات زنده، و جامعه بشری از راه سازوکارهای کاملاً طبیعی، بی هیچ گونه دخالت فراطبیعی، می‌پردازد. بعدها، "در طبیعت اشیاء" بر اندیشه‌های کیهانی و فرگشتی فیلسوفان و دانشمندان طی و پس از دوران رنسانس تأثیر مهمی گذاشت. دیدگاه لوکرتیوس در تقابل آشکار با دیدگاه فیلسوفان رومی اهل مکتب رواقی‌گری همچون سیسرو، سنکای جوان (تقریباً ۴ پ. م تا ۶۵ پس از میلاد)، و پلینیوس (۲۳ تا ۷۹ پس از میلاد) بود که دارای دیدگاه‌های قوی غایت‌گرایانه از جهان طبیعی بودند و بعدها الهیات مسیحی را تحت تأثیر بسیار قرار دادند. سیسرو می‌نویسد که دیدگاه رواقی از طبیعت به عنوان بنیادی که در آن حیات در اصل برای «آنانی که مناسب‌تر [از دیگران] برای بقا بودند» بود، به ویژه به مذاق اشراف جامعه هلنیستی یونان خوش می‌آمد. گئورگیوس سینکلوس
این اثر عظیم روایتگر آن دوره از تاریخ جهان بود که از آفرینش آن بر اساس روایات کتاب مقدس آغاز و تا تاریخ بر تخت نشستن دیوکلتیان (دیوکلسین، دیوکلتیانوس)، امپراتور روم در سال ۲۸۴ میلادی ادامه می‌یافت. سینکلوس احتمالاً می‌خواست اثر خود را تا آنجا پیش ببرد که وقایع دوران خودش را نیز دربرگیرد اما این کار با مرگ او در حدود سال ۸۱۰ ناتمام ماند. پس از او تئوفانس این گاهنامه را تا زمان خودش (سال ۸۱۳ میلادی) گسترش داد و پس از او نیز دیگر مشارکت‌کنندگان این اثر را تا سال ۹۶۱ میلادی پیش بردند. هسپروسور
هسپروسور (به معنی سوسمار غربی)، یک دایناسور گیاه‌خوار مربوط به دورهٔ ژوراسیک پسین می‌باشد که در ۱۵۰ تا ۱۴۹ میلیون سال پیش می‌زیست. سنگوارهٔ این دایناسور در وایومینگ، ایالات متحده کشف شده‌است و در سال ۲۰۰۱ به وسیله کنث کارنپتر نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس هسپروسور مجوسی نام دارد. فلسفه دوران باستان
۱- کلبیان: در حقیقت یک کردار سقراط باعث زایش این روش فلسفی شده‌است. بدین قرار که روزی سقراط در مقابل دوکانی ایستاد و به اجناس درون آن خیره شد و سپس گفت: «نگاه کنید، آتنی‌ها برای زندگی شان به چه چیزهایی نیاز دارند!» منظور سقراط از این بیان چه بود؟ در واقع سقراط می‌خواست به دیگران تفهیم کند که او به این چیزها احتیاجی ندارد. این بیان و رفتار سقراط مبنای فلسفهٔ کلبی قرار گرفت. این فلسفه در حدود سال ۴۰۰ ق. م در آتن به وجود آمد و بنیان‌گذارش شخصی به نام آنتیستنس (Antisthenes) بود که از شاگردان سقراط به‌شمار می‌رفت. کلبیان معتقد بودند که خوشبختی واقعی در ظواهری فریبنده چون تجملات، قدرت سیاسی یا سلامت نهفته نیست. این خوشبختی زمانی به دست می‌آید که انسان خود را از قید و بند تمامی آنچه اتفاقی و گذرا است رها سازد. چون خوشبختی واقعی وابسته به پدیده‌های موقتی و بی‌ثبات نیست، ممکن است برای همه وجود داشته باشد. خوشبختی واقعی وقتی به دست بیاید، دیگر از دست نمی‌رود. معروف‌ترین کلبی دیوجانس(Diogens) نام داشت. او یکی از شاگردان آنتیستنس بود. گفته‌اند که او لباس پاره‌ای به تن می‌کرد، عصایی به دست می‌گرفت، توبره‌ای بر دوش داشت و در بشکه‌ای می‌خوابید. به این ترتیب گرفتن این خوشبختی از او زیاد هم ساده نبود! روزی اسکندر مقدونی به سراغ او آمد و از او خواست تا آرزویی کند و چیزی از وی بخواهد. دیوجانس از اسکندر خواسته بود که کنار برود و جلوی آفتاب را نگیرد. او از این طریق نشان داد که غنی تر و خوشبخت تر از فرمانروای بزرگ است، زیرا آنچه را می‌خواست، در اختیار داشت. کلبیان معتقد بودن که انسان نباید نگران سلامتی اش باشد و حتی درد و مرگ هم نباید انسان را نگران کند. انسان نباید نگران رنج و درد دیگران باشد. این گروه از فیلسوفان را به همین خاطر «کلبی» می‌گفتند، زیرا زندگی شان بیشتر به زندگی سگ شباهت داشت. دیمترودون
دیمترودون یک سرده منقرض‌شده از هم‌کمانان گوشت‌خوار درنده مربوط به دورهٔ پرمین می‌باشد. از این سرده تا کنون گونه‌های متنوعی شناسایی‌شده که بین ۲۹۵ تا ۲۷۲ میلیون سال قبل و پیش از پیدایش دایناسورها می‌زیسته‌اند. دیمترودون از اجداد پستانداران به شمار می‌آید و سنگواره‌های آن در آمریکای شمالی و اروپا به طور مشخص در کشورهای ایالات متحده آمریکا و آلمان کشف شده، بعلاوه یک کشف مهم از جای پای دیمترودون بدست جری مک‌دونالد در جنوب ایالت نیومکزیکو آمریکا کشف شده‌است. ادمونتوسور
ادمونتوسور (به معنی سوسمار ادمونتو)، یک دایناسور گیاه‌خوار مربوط به دورهٔ کرتاسه پسین می‌باشد که در ۷۳ تا ۶۵٫۵ میلیون سال پیش می‌زیست. سنگوارهٔ این دایناسور در آمریکای شمالی کشف شده‌است و در سال ۱۹۱۷ به وسیله لامبه نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس ادمونتوسور رجالیس نام دارد. چهاراندامان
یک گروه کوچکی از چهاراندامان به نام دوکاوان توانستند گسترش یابند (از جمله دایناسور‌ها) در اواخر دوره میان‌زیستی و پرندگان به عنوان دایناسور پرنده در اواسط دوره ژوراسیک. یک گروه دیگر هم نام سینودت که نیای پستانداران است گسترش یافت و در دوره نوزیستی تکامل یافت. پلاسریاس
پلاسریاس (نام علمی: Placerias) یک سرده منقرض‌شده و گیاه‌خوار از راسته ددکمانان و فروراسته دوسگ‌دندان است که در دور تریاس پسین در آمریکای شمالی زندگی می‌کرد. پلاسریاس از آخرین ددکمانان گیاه‌خوار بزرگ و برجسته در دوران میانه‌زیستی محسوب می‌شد و با انقراض این جانور و خویشاوندانش در اواخر دوره تریاس دایناسورها جایگزین آن‌ها شدند. اسکندر افرودیسی
وی‌ از شهر افرُدیسیاس‌ در شمال‌ خاوری‌ ناحیه کاریا در آسیای‌ صغیر بوده‌ است‌ که‌ اکنون‌ ویرانه‌های‌ آن‌ در استان آیدین، در ترکیه ‌ قرار دارد. هرچند تاریخ‌ دقیق‌ زندگی‌ اسکندر شناخته‌ نیست‌، اما می‌دانیم‌ که‌ وی‌ در میان‌ نیمه دوم‌ سده ۲ و آغاز سده ۳م‌ می‌زیسته‌، و هم‌ عصر امپراتوران‌ رُم‌ سِپتیموس‌ سِوِروس‌ (۱۹۳- ۲۱۱م‌) و پسر وی‌ کاراکالا (۲۱۱-۲۱۷م‌) بوده‌ است‌. ایشان‌ در حدود ۱۹۸م‌، یا اندکی‌ پس‌ از آن‌، اسکندر را برای‌ تدریس‌ به‌ آتن ‌ فراخواندند و وی‌ برای‌ سپاسگزاری‌، یکی‌ از نوشته‌های‌ خود با عنوان‌ «درباره سرنوشت‌» را به‌ آنان‌ تقدیم‌ کرد. دیوکلس
دیوکلس ریاضیدان و فیزیکدان یونانی بود که احتمالاً در سدهٴ دوم ق م می‌زیست. او پس از ارشمیدس و پیش از گمینوس می‌زیست. او کتابی دربارهٴ آینه‌های سوزاننده نوشت؛ مسئلهٴ تقسیم کره را به نسبت معین به وسیلهٴ یک مقطع افقی حل کرد؛ منحنی پیچک‌وار را ابداع کرد و آن را برای تضعیف مکعب به کار برد. آدافوسور
آدافوسور (به معنی سوسمار پیاده‌رو)، یک سیناپسید گیاه‌خوار مربوط به دورهٔ کربونیفر و پرمین می‌باشد که بین ۳۰۳ تا ۲۶۵ میلیون سال پیش می‌زیست. سنگوارهٔ این سیناپسید در اروپا و آمریکای شمالی کشف شده‌است و در سال ۱۸۸۲ نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس آدافوسور پوگونیاس نام دارد. کتاب دده قورقود
مجموعه دوازده حکایت دده‌قورقود، داستان‌هایی قهرمانی از ترکان غز (اغوز) است. به نظر فاروق سومر حکایت‌های دده قورقود دربارهٔ غزهایی‌ست که در قرن چهارم و پنجم هجری در حوضه سیحون می‌زیستند. قهرمانان این داستان‌ها بیگ‌های غز هستند. خاطرات جنگ‌های این غزها با بیگ‌های قبچاق همسایه و کشمکش‌های درونی خود آنها در آسیای مرکزی را احتمالاً نوادگان این غزها در نیمه اول قرن هفتم هجری با خود به خاور نزدیک بردند. این خاطرات در اوایل قرن هشتم مکتوب شد و اغوزنامه نام گرفت. اصل کتاب اغوزنامه در دست نیست ولی گفته می‌شود تفاوتهایی با کتاب حاضر داشته‌است. حکایت‌های اغوزنامه توسط اوزان‌ها که خواننده و نوازنده بودند حفظ شده و بازگو شد. سپس در نیمه دوم سدهٔ دهم هجری این حکایت‌ها در کتاب دده‌قورقود مکتوب شد. به اعتقاد پرتو نایلی بوراتاو، دده قورقود تنها متن حماسی غُز است که به زمان حال منتقل شده‌است. از نظر او داستان‌های حماسی کتاب دده قورقود متعلق به دو دوره زمانی متفاوت هستند که در هم آمیخته شده‌اند: درآمیختن این دو دوره بدین شکل است که در کتاب، «سالور قازان» داماد و پیرو «بایندر خان» معرفی شده‌است، و داستان سالور قازان یعنی داستان غز‌ها پیش از رفتن به آناتولی با داستان بایندُر خان-آق قویونلو یعنی داستان دوره حضور غزها در آناتولی و داستان قبایل ترکمن درآمیخته است. بازسازی دی‌ان‌ای
سنگوارهها نشان می‌دهند که آغاز زندگی بر روی نقاط سیاره در برخی مکان‌ها در طول دوران پرکامبرین به صورت تک سلولی بوده‌است، اگر چه پیدایش اولیه حیات نیز اکنون دقیقاً مشخص نیست. اسید نوکلئیک کل اطلاعات ژنتیکی را در سرتاسر دنیا کدگذاری می‌کنند و مکانیسم‌های بازسازی دی‌ان‌ای مورد نیاز را تعیین می‌کنند که شکل اصلی آن‌ها توسط همه شکل‌های گسترش یافته زندگی از اجداد گذشته ما به ارث رسیده‌است. با افزایش یافتن میزان اکسیژن در اتمسفر به دلیل فوتوسنتز ارگانیسم‌ها، و به علاوه حضور رادیکال‌های آزاد آسیب‌رسان در سلول به دلیل فوسفوریلاسیون فعال، بررسی سیر تکاملی مکانیسم‌های بازسازی دی‌ان‌ای ضروری است که به صورت خاصی برای مقابله با استرس ناشی از اکسیداتیو ضروری است. دومیناته
در دوران دومیناته، وظایف و مسئولیت های امپراتور میان دو امپراتور تقسیم شد، و به آن "Consortium imperii"(اشتراک اقتدار) می گفتند. این دیوکلسین بود که این شیوهٔ حکومت را برای اولین بار با نام تترارشی به منصهٔ اجرا گذاشت؛ و مشتمل بود بر تقسیم امپراتوری به چهار بخش که هر یک توسط دو امپراتور مشاعی (آگوستوس ها) و دو امپراتور زیردست شان (سزارها) اداره می شدند. مدل تترارشی یا «حکومت چهارنفره» از 293 تا 324 به طول انجامید و بر اثر جنگ های داخلی میان این چهارنفر که به پیروزی کنستانتین کبیر انجامیدند منحل شد. بحران قرن سوم
بین سال‌های ۲۳۵ تا ۲۸۴ میلادی، بیش از ۲۵ امپراتور مختلف، بر روم حکومت کردند که همگی آن‌ها جز دو تن یا به قتل رسیدن یا در میدان جنگ کشته شدند. در این دوران، ترکیب و سازماندهی ارتش روم که بیشتر در مرزهای شمالی و شرقی متمرکز شده بود، دیگر نمی‌توانست برای سرکوب حملات خارجی چاره ای بیندیشد. کاهش مشارکت شهروندان در ادارهٔ حکومت محلی نیز امپراتوران را نیز مجبور به مداخله کرد و به این ترتیب مسئولیت دولت مرکزی آرام آرام افزایش یافت. این دوره با امپراتوری دیوکلتیان پایان یافت. دیوکلتیان یا با مهارت و چیره‌دستی یا صرفاً با خوش شانسی، بسیاری از مشکلات حاد و شدید را که خود آنها را تجربه کرده بود، حل کرد. با این وجود مشکلات اصلی حل نشدند و سرانجام باعث خرابی و ویرانی در امپراتوری غربی شدند. تحولات این دوره، شروع عصر طلایی زودگذر و پایان دوران باستانی روم بود. فلسفه دوران باستان
دموکریتوس یا دموکریت ذیمقراطیس((Democritus حدود(۴۶۰–۳۷۰ ق. م) از آنجاییکه بر ارزش شادمانی تأکید می‌کرده‌است، معروف به " فیلسوف خندان" و آخرین فیلسوف طبیعت‌گرا بود. او از اهالی بندر آبدرا در شمال دریای اژه بود. دموکریتوس (دموکریت) نظامی فلسفی تأسیس کرد که تبیینی مادی از جهان طبیعی به حساب می‌آید و در این راه البته وی از معلمش لئوسیپوس متأثر است. دموکریتوس بعد از مرگ پدرش برای یافتن دانش و حکمت سفرهای متعددی را آغاز کرد به‌طوری‌که ارثیه فراوانش صرف انجام این سفرها شد. گفته می‌شود که او از مصر، اتیوپی (حبشه) , آریانا و هند دیدن کرده‌است. هنگامی که دموکریتوس به زادگاهش آبدرا برگشت نه چیزی از ارثیه پدر برایش باقی‌مانده بود، نه وسیله امرار معاشی داشت به همین سبب برادرش داموسیس در این زمینه به او کمک کرد. او باقی‌مانده عمرش را صرف آزمایش‌هایی دربارهٔ طبیعت کرد. آشنایی او با پدیده‌های طبیعی و قدرت او در پیش‌بینی وضع هوا موجبات شهرت دموکریتوس را فراهم آورده بود. او از این توانایی‌هایش برای متقاعد ساختن مردم به اینکه آینده قابل پیش‌بینی است استفاده می‌کرد. دموکریتوس در حالی که بیشتر از صد سال داشت در گذشت. دموکریتوس از ساز و برگ الکترونیکی و دیجیتالی امروزی هیچ آگاهی و اطلاعی نداشت. عقل او یگانه ابزار واقعی او بود. عقل، انتخاب دیگری را برای او اجازه نمی‌داد. اگز پذیرفته یاشیم که هیچ چیزی به خودی خود نمی‌تواند به چیزی دیگری مبدل شود، هیچ چیزی از هیچ به وجود نمی‌آید و هیچ چیزی از میان نمی‌رود، آن وقت طبیعت باید از ذره‌های کوچکی ساخته شده باشد که به یکدیگر بپیوندند؛ و دوباره از یکدیگر جدا شوند. دموکریتوس به وجود نوعی "نیرو" یا "روح" در تغییرات طبیعی معتقد نبود. از نظر او تنها چیزی که امکان وجود داشت، اتم‌ها بودند و فضایی خالی. چون دموکرایتوس تنها به "ماده" توجه داشته‌است، او را ماده گرا نامیده‌اند. او معتقد بود که حرکت اتم‌ها تحت تسلط اراده‌ای مشخص قرار ندارد. اما این نکته به آن معنی نیست که حرکت آن‌ها صرفاً اتفاقی است. وی اعتقاد داشت که برای هر رویدادی، دلیلی طبیعی وجود دارد و این دلیل درخود اشیاء نهفته‌است. دموکریتوس را عقیده برین بود که حتی احساس ما از جهان بر اساس نظریهٔ ذره‌های تجزیه نا پذیر قابل توجیه است. اگز چیزی را حس می‌کنیم، به خاطر حرکت اتم‌ها در فضای خالی است. اگر من می‌توانم مهتاب را ببینم، به این خاطر است که اتم‌های ماه به چشمان من می‌خورد. دموکریتوس پیرامون رابطه ادراک با اتم اعتقاد داشت که روح انسان از نوعی اتم‌های گرد و صاف تشکیل شده‌است. وقتی کسی می‌میرد اتم‌های روح او از هر سوی جسمش خارج می‌شوند و سپس روح دیگری به وجود می‌آورند، که به جسمی جدید تعلق می‌گیرد. این نظر به آن معنی است که روح انسان هیچ‌گاه نمی‌میرد. تا هنوز هم در جهان قرن بیست و یکمی، بسیاری از مردم آن همانند دموکریتوس معتقدند که روح آدمی در پیوند با مغز اوست و وقتی انسان از میان برود، ممکن نیست ادراکی وجود داشته باشد. یعنی دموکریتوس روحی جاودانه و غیر مادی را در بشر قبول نداشت به نظر او روح انسان از ماده‌ای رقیق با اتم‌هایی صاف گرد تشکیل شده بود که اتم‌های این ماده هنگام مرگ از هم جدا و پراکنده می‌شوند. دموکریتوس پایان فلسفه طبیعت‌گرایی یونانی را، با طرح نظریهٔ ذره‌های تجزیه ناپذیر خود اعلام کرد. او با هراکلیتوس در مورد این نظریه که همه چیز در " حرکت " است، هم داستان بود. به نظر او همه چیز در تغییر بود. اما دموکریتوس بر این باور بود که در پشت هر آنچه در حرکت است، شی جاودانه و غیرقابل تغییر قرار دارد که ثابت است و اتم است. به عقیده او نیروی ماوراءالطبیعه یا چیزی خارج از طبیعت وجود ندارد. برای دموکریتوس تنها وجودی قابل قبول است که از اتم تشکیل یافته باشد از این روست که او را فیلسوفی کاملاً ماتریالیست (ماده گرا) می‌شناسیم. به نظر او همه چیز در طبیعت مکانیکی و جبری و تخلف ناپذیر است. چون همه چیز از اتم ساخته شده و آن هم فقط از قوانین ذاتی خود پیروی می‌کند. پس با کشف قوانین طبیعت به راحتی قادر خواهیم بود آینده را پیش‌بینی کنیم. بیشتر فلسفه دموکریتوس دربارهٔ اتم می‌باشد. اتم در زبان یونانی به معنای تجزیه ناپذیر است. دموکریتوس به این نتیجه رسیده بود که ماده را نمی‌توان به صورت نامحدود به ذرات ریزتر تقسیم کرد و پس از تقسیم کردن متوالی ماده به ذره‌ای تجزیه ناپذیر به نام اتم خواهیم رسید. اتم‌ها در نظر دموکریتوس جاودانی بودند یعنی ازلی و ابدی دلیل آن هم این است که نه هیچ چیز از عدم پدید می‌آید نه وجود قابل تبدیل به عدم است. از این جهت دموکریتوس با الئایی‌ها موافق است ولی برخلاف آن‌ها دموکریتوس خلأ و حرکت و تغییر را قبول دارد. به اعتقاد او اتم‌ها با یکدیگر فاصله دارند و حرکت می‌کنند و فاصله بین اتم‌ها نیز خلأ است. او معتقد بود که اجسام از اتم‌های گوناگونی تشکیل شده‌اند که این اتم‌ها با هم پیوند یافته‌اند، اگر جسم تجزیه شود این اتم‌ها دوباره از هم جدا خواهند و پراکنده می‌گردند. نظریات ارسطو دربارهٔ طبیعت باعث شد که تئوری اتم دموکریتوس تقریباً به دست فراموشی سپرده شود تا اینکه بالاخره قریب دو هزار سال بعد دوباره همین نظریه توسط شیمیدان انگلیسی جان دالتون دوباره مطرح شد. دموکریت همیشه آماده استقبال از چیزهای خوب و محبوب زندگی بود. آفرینش را کامل می‌دانست و پیوسته در شکوه نبود. آثار دموکریت که در عهد عتیق شهرت فراوان یافته بود به دست ما نرسیده‌است تنها دیوژن عنوان چند اثر از آثار او را یاد کرده‌است: دربارهٔ آرامش روان، دربارهٔ طبیعت انسان، دوزخ‌ها، درباه سه نسل، علل زمینی هماهنگی و اعداد. دیودوتس دوم
امپراتوری سلوکی کنترل باکتریا و مناطق اطراف آن را بین ۳۰۸ تا ۳۰۵ پ.م به دست آورد و آن را یک ساتراپی (استان) امپراتوری خود را ساخت. پدر دیودوتس، دیودوتوس یکم در منطقه باکتریا به عنوان یک ساتراپ (فرماندار) حکومت می کرد و به تدریج در زمان سلطنت پادشاه آنتیوخوس دوم تئوس اعلام استقلال کرد (۲۶۱-۲) در بین سال های ۲۵۵ تا ۲۴۵ پ.م، دیودوتس خود را پادشاه خواند و پادشاهی باکتریا بوجود آمد.سکه های ضرب شده دیودوتس یکم از دو ضرابخانه جداگانه ضرب شده است. روی سکه یک ضرابخانه یک مرد بالغ در روبرو دیده می شود - که به عنوان دیودوتس یکم شناخته می شود، در حالی که روی سکه تولید شده در ضرابخانه دیگر شکل مشابه، اما جوان تر است. فرانک ال. هولت حدس می زند که فرد دوم دیودوتس دوم باشد. او حدس می زند که کنترل بخشی از قلمرویی را که دیودوتس یکم در اختیار داشت به دیودوتوس دوم سپرده شده باشد. به این ترتیب آن ها طبق الگویی که توسط سلوکیان تعیین شده بود، ولیعهد را به عنوان شریک در سلطنت منصوب کرده و کنترل قسمت شرقی امپراتوری (از جمله باکتریا) را به آنها می سپردند. مکان منطقه تحت کنترل دیودوتوس دوم مشخص نیست. هولت حدس می زند كه او منطقه غربی را كه در معرض حمله از پارت قرار داشت و پایگاه خود را در باكتریا قرار داشت، كنترل كرد. گورگوسور
گورگوسور یک سرده منقرض‌شده از دایناسورهای ددپا گوشت‌خوار متعلق به خانواده بیدادگرخزندگان است که در دوره کرتاسه پسین و بین ۷۶٫۶ تا ۷۵٫۱ میلیون سال پیش در غرب آمریکای شمالی زندگی می‌کرد. این سرده شامل تنها یک گونه شناخته شده با نام گورگوسور لیبراتوس است که سنگوارههای آن در استان آلبرتا کانادا و ایالت مونتانا آمریکا کشف شده‌است. چند گونه نیز به اشتباه به سرده گورگوسور نسبت داده شده‌اند. پیشاشاخ‌خزندگان
پیشاشاخ‌خزندگان یا پروسراتوساریدها (نام علمی: "Proceratosauridae") یک تیره از دایناسورهای گوشتخوار تیرانوسور بودند که بین ۱۶۵ تا ۱۲۰ میلیون سال پیش در آسیا و اروپا می زیستند این خانواده از دایناسورها ابتدایی ترین گروه تیرانوسورها به حساب می آمدند. هالتیکوسور
هالتیکوسور (به معنی سوسمار متحرک)، یک دایناسور گوشت‌خوار مربوط به دورهٔ تریاس پسین می‌باشد که در ۲۲۲ تا ۲۰۸ میلیون سال پیش می‌زیست. سنگوارهٔ این دایناسور در آلمان، وورتمبرگ کشف شده‌است و در سال ۱۹۰۸ به وسیله فردریش وان هیون نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس هالتیکوسور لونگوتارسوس نام دارد. ماکروکرانیون
ماکروکرانیون ("Macrocranion") سرده‌ای از پستانداران منقرض شده هستند که در دوره ائوسن (۵۶ تا ۳۳/۹ میلیون سال پیش) زندگی می‌کردند. زیستگاه ماکروکرانیون‌ها شمال قاره آمریکا و اروپا بوده است. یک سنگواره استثنائی از این سرده در منطقه سنگواره‌ای مسل پیت واقع در غرب آلمان کشف شده است. ماکروکرانیون‌ها شکارچیان جنگلی بودند و اندام‌های حرکتی آنها شبیه سنجاب‌های امروزی بوده است. دیوژن لائرتی
دیوگنس لائرتیوس زندگی‌نامه‌نویس فیلسوفان یونانی بود. برخی لقب او لائرتیوس را وابسته به شهر لائرته در آسیای کوچک می‌دانند و برخی او را به خاندان رمی لائرتی‌ها پیوند زده‌اند. از زندگی او چیزی دانسته‌نیست، می‌پندارند که او باید پس از سکتوس امپیریکوس -که دیوژن از او یادکرده‌است- و پیش از استفانوس بیزانتیومی - که از او نقل قول کرده- زندگی کرده‌باشد، به دیگر سخن میان سال‌های ۲۰۰ تا ۵۰۰ میلادی. احتمال داده‌می‌شود که او در نیمهٔ نخست سدهٔ سوم میلادی زمان پادشاهی الکساندر سوروس (۲۲۲-۲۳۵ میلادی) زیسته باشد. ددسران
ددسران (نام علمی: "Therocephalia") زیرراسته‌ای از هم‌کمانان گوشت‌خوار و منقرض‌شده از راسته ددکاوان است که بین اواسط دوره پرمین تا اواسط دوره تریاس زندگی می‌کردند. ددسران خویشاوندی نزدیکی با سگ‌دندان‌ها و با نسبتی دورتر با زشت‌سیمایان داشتند. سنگواره‌های بیشماری از این جانوران از آفریقای جنوبی به‌دست آمده اما تعداد قابل‌توجه‌ای سنگواره نیز در روسیه، چین و جنوبگان نیز کشف شده‌است. ددسران از معدود سیناپسیدهایی بودند که پس رویداد انقراض پرمین-تریاس توانستند مدتی به زندگی خود ادامه دهند. با این وجود این جانوران در تریاس میانه احتمالاً به دلیل رقابت با سگ‌دندان‌ها و خزندگان از میان رفتند. کیانژوساروس
کاشف دایناسور لو ژوچانگ از انستیتوی زمین شناسی ، آکادمی علوم زمین شناسی چین اظهار داشت که "کشف جدید بسیار مهم است. همراه با "آلیوراموس" که در مغولستان کشف شد، نشان می دهد که تیرانوسوریدهای ددپا به طور گسترده در آسیا پخش شده بودند. اگرچه ما فقط شروع به یادگیری و کشف در مورد آنها می کنیم ، تیرانوسارید ها مدت ظاهراً یکی از گروه های اصلی دایناسورهای درنده در آسیا بودند. " وجود تیرانوسور به دلیل سایر یافته های فسیل غیرمستقیم مشکوک بود، اما همکار کاشف زوچانگ استفان ال. براست از دانشگاه ادینبورگ گفته: که این یافته به ما می گوید. کاملاً به طور واضح و روشن تیرانوسارید ها یک نژاد متفاوت بودند ، درست در اواخر دوره دایناسورها زندگی می کردند. " بررسی سنگهای حاوی فسیل نشان می دهد که احتمالاً ازتخته سنگ های قرمز ماستریختی هستند، که حدود 72-66 میلیون سال پیش می رسد (مرحله ماستریختین ). استوریکوسور
استوریکوسور (به انگلیسی:Staurikosaurus) دایناسوری گوشتخوار بود در حدود ۲۲۵ میلیون سال پیش در اواسط دورهٔ تریاسه زندگی می‌کرد. از این دایناسور تنها یک سنگواره در سال ۱۹۷۰ میلادی در جنوب برزیل و در شهر ریودوژانیرو توسط ادوین کُلبرت یافته شده است این فسیل شامل ستون فقرات، فک زیرین و استخوان پاهای او بود استوریکوسور یکی از اولین دایناسورها بود نام استوریکوسور به معنای سوسمار چلیپا است. د ماتریا مدیکا
د ماتریا مدیکا یک دائرةالمعارف از گیاهان دارویی است که توسط دیوسکوریدس در حدود سال ۷۸ میلادی نوشته شده است. پستانداران
ددکمانان در پرمین میانی، نزدیک به ۲۵۶ میلیون سال پیش، از پلیکوسورها فرگشت یافتند و مهره‌داران حاکم بر خشکی شدند. تفاوت آن‌ها با هوپلیکوسورسانان در چندین خصیصه در جمجمه و آرواره‌ها بود؛ از جمله حفره گیجگاهی بزرگتر و دندان‌های پیشی که دارای اندازه یکسان بودند. تبار فرگشتی ددکمانان که به پستانداران منتهی شد مراحل گوناگونی را تجربه کرد، که با جانورانی آغاز شد که شباهت زیادی به نیاکان پلیکوسور خود داشتند، و در پایان به سگ‌دندان‌هایی رسید که بعضیشان را به سادگی می‌توان با پستانداران اشتباه گرفت. تفاوت میان این مراحل، اغلب به صورت زیر نشان داده می‌شود: ماقبل تاریخ ایالات متحده
دوره تریاس، اولین دوره از دوران مزوزوئیک پیش آمد. دایناسورها تکامل یافتند و شروع به تسلط خود کرده و به سرعت در ایالات متحده گسترش یافتند. به زودی پانگه آ شروع به منقسم شدن کرده و آمریکای شمالی شروع به حرکت به سمت شمال و غرب نمود. در طول ژوراسیک دوم، دشت‌های سیلابی ایالت‌های غربی خانه دایناسورهایی مانند آلوسور، آپاتوسور و استگوسور بود. در دوران کرتاسه، خلیج مکزیک گسترش یافته تا این‌که آمریکای شمالی را به دو نیم تقسیم کرد. پلسیوسورها و موساسورها در آب‌های آن شنا می‌کردند. بعداً در این دوره شروع به عقب‌نشینی کرده و دشت‌های ساحلی ایالت‌های غربی خانه دایناسورهای مانند ادمونتوزاروس، تریسراتوپس و تیرانوزاروس گردید. یک انقراض دسته جمعی دیگر به سلطنت دایناسورها پایان داد. جیرود، سوریه
در دوران رومیان ، جیرود به عنوان جرودا شناخته می شد . این شهر در سفرنامه آنتونی ذکر شده است که در زمان سلطنت دیوکلسین نوشته شده است. دموکدس
دموکدس (Democedes) بزرگ‌ترین پزشک یونانی عصر خویش بود. وی در کروتون زاده شد و در اگینا، آتن‌، ساموس‌ و سپس از ۵۲۱ تا ۴۸۵ ق م در دربار داریوش در شوش، و سرانجام در کروتون به سر برد. او داریوش و ملکه‌اش آتوسا را معالجه کرد. دموکدس فیثاغوری بود. دیودور سیسیلی
دیودوروس سیکولوس یا دیودور سیسیلی (Diodorus Siculus,Diodorus of Sicily) تاریخ‌نگار هم‌دوره ژولیوس سزار (۴۰-۱۰۰ پ. م.) و آگوستوس (۶۳ پ م – ۱۴م) و نویسنده کتابخانه تاریخی است. او کتابی در ۴۰ جلد، به نام «تاریخ جهان» نوشت که امروز حدود ده جلد از آن‌ها به دست ما رسیده است. پوک‌مهرگان
پوک‌مهرگان (نام علمی: "Lepospondyli") نام یک زیررده از superclass چهاراندامان است.اين جانوران در دوره كربونيفر و در گشتواره ميسيسيپين زندگى مى كردند بعضى ابزى بودند و در باتلاق هاى اب شيرين زندگى مى كردند كه مانند كوچك بازو(microbrachis)كاملا ابزى بودند. مايكروسور هاى سمندر مانند خشكى زى شدند و يا نقب زن هاى ماهرى شدند و اما پوك مهرگانى همانند لايسورفيايى ها و ادلسپوندايليد(adelspondylids) ها كاملا ابزى شده و دست و پا هاى كوچك ترى يافتند سمندرك وشانى مانند دو شاخسر(diplocaulus)هم ابزى شدند گرچه از بقيه بزرگ تر بودند. اپیکور
آموزه‌های اپیکور شدیداً تحت‌تأثیر فیلسوفان پیشین، به ویژه دموکریتوس، است. در عوض اپیکور در چندین مورد دربارهٔ جبرگرایی دیدگاهی متفاوت از پیشینیان داشت و آنان را «سردرگم» می‌دانست و تأثیر پذیرفتن خود از آن‌ها را شدیداً انکار می‌کرد. او اصرار داشت که «خودآموز» است. بنا بر گفتهٔ د ویت، تعلیمات اپیکور همچنین تأثیر مکتب کلبیون، که معاصر آن بوده، را بروز می‌دهد. زمانی که اپیکور برای تمرین‌های نظامی، در قلمرو آتن به سر می‌برد، دیوژن کلبی هنوز در قید حیات بود و امکان ملاقات این دو وجود دارد. همچنین شاگرد دیوژن کلبی به نام کراتس تبس ( 365 – ۲۸۵ پ‌م)، هم‌عصر با او بوده‌است. اپیکور آرای کلبیون در زمینهٔ صداقت را پذیرفت، اما «گستاخی و ابتذال» آنان را مورد نکوهش قرار داد و معتقد بود صداقت باید همراه با ادب و مهربانی باشد. اپیکور این دیدگاه را با نویسندهٔ معاصر طنز، مناندر، به اشتراک گذاشت. کتاب دده قورقود
جوادی و بوریل معتقدند که داستان دده قورقود، به قرن پنجم و ششم هجری (یازدهم و دوازدهم میلادی) به دوران پیش از مسلمان شدن ترک‌های اغوز بر می‌گردد. با این حال، متن موثق این داستان در قرن نهم هجری (پانزدهم میلادی) نگاشته شده‌است. دایناسور
دایناسورها گروهی از خزندگان مهره‌دار بودند که حدود ۲۳۵ میلیون سال پیش در دورهٔ تریاس پسین به وجود آمدند. آنها در جریان رویداد انقراض تریاس-ژوراسیک به صورت جانوران برتر در خشکی درآمدند و سلطه آن‌ها بر خشکی تا پایان دوره کرتاسه ادامه یافت. با وقوع رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن بیشتر آن‌ها به غیر از دو تبار پرندگان و تمساح ها منقرض شدند. دیوکلسین
دیوکلسین در سال ۲۴۵ متولد شده و مرگ او در سال ۳۱۱ بود. او در دوران آشوب‌های امپراتوری، امپراتوری روم را بین چهار نفر تقسیم کرد و خود به حکومت بر متصرفات شرقی پرداخت که شامل مصر، یونان، مقدونیه و ارمنستان بود و بدین ترتیب باعث ثبات امپراتوری شد. با روی کار آمدن وی دوران پرینکیپاته به اتمام رسیده و نظام جدید دومیناته آغاز شد. پس از دوران اصلاحات بنیادی او ساختار دولت را دگرگون ساخت و به پایایی اقتصاد امپراتوری و ارتش یاری رساند و و آن را برای یک سدهٔ دیگر تندرست نگاه داشت. داچونگواسور
داچونگواسور (به معنی سوسمار داچونگوا)، یک دایناسور گیاه‌خوار مربوط به دورهٔ ژوراسیک پیشین می‌باشد که در ۱۹۹ تا ۱۷۶ میلیون سال پیش می‌زیست. سنگوارهٔ این دایناسور در چین کشف شده‌است و در سال ۱۹۸۵ به وسیله چاو نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس داچونگواسور یونانتسیس نام دارد. کتاب زکریا
دوره زکریا برابر با دوره زندگی داریوش بزرگ بوده‌است (), که همدوره حجی و بعد از آزادسازی اسیران یهودی بابل و بعد از سقوط اورشلیم در تاریخ ۵۸۶/۷ پ. م. بود. این کتاب چهارده بخش دارد که شش بخش اول آن رویاهای است که بیان زمان تجدید موعود اسرائیل و تائب شدن قوم‌های بت‌پرست (احتمالاً پگانیسم) و ظهور مسیح است. باب‌های ۷ و ۸ درباره روزه‌داشتن اسیران یهودی است و باب‌های ۹ تا ۱۱ ترقی یهودیه در دوره مکابیان را می‌نویسد. و سه باب انتهایی در مورد آخرالزمان است. فلسفه شادی
دموکریتوس (۴۶۰ تا ۳۷۰ پیش از میلاد) به نام فیلسوف خندان مشهور بود زیرا تأکید زیادی روی گشاده‌رویی داشت. خزندگان
در پایان دوره پرمین رویداد انقراض عظیمی با عنوان رویداد انقراض پرمین-تریاس رخ داد که باعث انقراض بسیاری از جانوران از جمله دَدکاوان بزرگ شد. انقراض تراپسیدها زمینه را برای رشد و شکوفایی دوکمانان که تا پیش از آن از جانوران کم‌اهمیت‌تر اکوسیستم بودند فراهم کرد و این جانوران خیلی زود به خزندگان غالب در طول دوران میانه‌زیستی مبدل شدند. شاخص‌ترین گروه دوکمانان در این زمان دایناسورها بودند که شامل بزرگ‌ترین مهره‌داران خشکی‌زی تاریخ می‌شوند. در پایان دوران میانه‌زیستی انقراض بزرگ دیگری به دلیل برخورد یک شهاب‌سنگ بزرگ به زمین رخ داد که باعث انقراض تمامی دایناسورها (به جز پرندگان) و نیز تمام پتروسورها (خزندگان بال‌دار) و انواع مختلفی از خزندگان دریایی از جمله پلسیوسورها شد. زمین‌شناسی تاریخی
در دوره تریاس دایناسورها، پرندگان ابتدایی و پستانداران کوچک گسترش یافتند. از مهم‌ترین بی مهرگان دوران میانه‌زیستی آمونیتها هستند. در دوره کرتاسه گیاهان گلدار، درختان میوه و برگ ریزان ظاهر شدند دوران نوزیستی که از ۶۵ میلیون سال قبل شروع شده‌است به دو دوره ترشیاری و کواترنری تقسیم می‌شود که دوره نئوژن یا کواترنر از حدود ۲ میلیون سال قبل شروع شده و هنوز نیز ادامه دارد. فعالیت تکنونیکی (زمین ساختی) در این دوران افزایش یافت که نتیجه آن به وجود آمدن رشته کوه‌هایی مانند هیمالیا، البرز، زاگرس و آلپ بود. مهم‌ترین حادثه این دوران گسترش و تنوع پستانداران است که به این علت این دوران را دوره پستانداران لقب داده‌اند. نومولیت‌ها که نوعی از آغازیان و از گروه روزنداران بوده‌اند از فسیل‌های راهنمای مهم اوایل دوران نوزیستی محسوب می‌شوند. دوره کوارتنر با ظهور یخبندان عظیم در سطح کره زمین مشخص می‌شود که باعث تغییرات شدید آب و هوایی و انقراض بعضی از جانوران و ظهور انواع دیگر شده‌است در این دوره است که انسان پا به عرصه وجود می‌گذارد و گیاهان و جانوران امروزی پدیدار می‌شوند. خداناباوری
بی‌خدایی در غرب ریشه در فلسفهٔ پیشاسقراطی در یونان باستان دارد، ولی تا اواخر عصر روشنگری به شکل متمایز خود درنیامده بود. دیاگوراس در سده ۵ قبل از میلاد نخستین بی‌خداً نامیده شده‌است و سیسرون در کتاب "در باب طبیعت خدایان" از او یاد نموده‌است. اتم‌گرایانی چون دموکریت سعی در توضیح جهان به صورت کاملاً ماتریالیستی و بدون توسل به نیروهای ماوراءالطبیعه و معنوی کردند. کریتیاس، ادیان را ساخته بشر می‌دید و معتقد بود برای ترساندن مردم برای دنباله‌روی از دستور اخلاقی ساخته شده‌اند. پرودیکوس نیز اظهارات آشکارا بی‌خدایانه در آثار خود دارد. فیلودموس دربارهٔ پرودیکوس گزارش نموده که او معتقد بوده «خدایان باورهای عامه نه وجود دارند نه می‌فهمند، بلکه انسان بدوی، [از روی تحسین، خدا می‌داند] میوه‌های زمین و هر چیزی که باعث به وجود آمدنش شده‌است.» پروتاگوراس گاهی بی‌خدا تلقی شده، ولی بیشتر عقاید ندانم‌گرایانه داشته‌است. وی اظهار نموده «در مورد خدایان، من قادر به کشف آن نیستم که آیا وجود دارند یا ندارند، یا به چه شکل هستند، زیرا که موانع بسیاری برای دانستن وجود دارد، از جمله ابهام موضوع و کوتاهی عمر بشر.» در سده ۳ قبل از میلاد، فیلسوفان یونانی تئودوروس اهل سرینه و استراتو اهل لمپساکوس به وجود خدا اعتقاد نداشتند. هیستریاسور
هیستریاسور (به معنی سوسمار ایسترین)، یک دایناسور گیاه‌خوار مربوط به دورهٔ کرتاسه پیشین می‌باشد که در ۱۳۰ تا ۱۲۹ میلیون سال پیش می‌زیست. سنگوارهٔ این دایناسور در کرواسی کشف شده‌است و در سال ۱۹۹۸ به وسیله دالا وکیا نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس هیستریاسور بوسکارولی نام دارد. دیوژن آپولونی
دیوژن اهل آپولونیا، فیلسوف پیشاسقراطی بود. وی در آپولونیا، شهری در آسیای صغیر، در نیمه دوم سدهٔ پنجم پیش از میلاد می‌زیست. دیوژن از ملطیان و به ویژه از آناکسیمنس بسیار تأثیر پذیرفته بود. دوسگ‌دندان
دوسگ‌دندان یا دیساینودونت‌یا (نام علمی: "Dicynodontia") یک فروراسته منقرض‌شده و گیاه‌خوار از راسته ددکمانان است که از اواسط دوره پرمین تا اواخر دوره تریاس می‌زیستند. بیشتر دیساینودونت‌ها دارای منقاری شبیه به منقار دایناسورهای سه‌شاخ‌چهره در جلوی دهان و دو دندان عاج‌مانند در دو طرف دهان بودند. این جانوران موفق‌ترین هم‌کمانان غیر پستاندار تاریخ محسوب می‌شوند و تا کنون ۷۰ سرده از آن‌ها در سراسر جهان کشف و توصیف شده‌است. تنوع اندازه در گونه‌های این فروراسته بسیار زیاد بود و از گونه‌هایی به کوچکی موش تا گونه‌هایی به بزرگی فیل در میان آن‌ها وجود داشتند. لوکرتیوس
تیتوس لوکرتیوس کاروس یا لوکرس، شاعر و فیلسوف اپیکورگرای اهل روم باستان بود. احتمال داده می‌شود که در ۹۹ پیش از میلاد به دنیا آمده باشد و در ۵۵ پیش از میلاد درگذشته باشد. از جملهٔ آثار به‌جامانده از لوکرتیوس، می‌توان به منظومهٔ بلند "در طبیعت اشیا" اشاره کرد که در آن به نظریهٔ اتمی قدیم پرداخته‌است. یکی از دهانه‌های ماه به یاد او نام‌گذاری شده‌است. دینوسوکوس
دینوسوکوس بین ۸۰ تا ۷۳ میلیون سال پیش در آمریکای شمالی می زیست جثه بزرگ دینوسوکوس به او این امکان را می داد تا بتواند طیف گسترده ای از جانوران دیگر از جمله دایناسورهای گیاهخوار سراتوپسید و هادروسارید ، خزندگان پرنده یا پتروسورها و نیز لاکپشت ها و ماهی های بزرگ جثه را شکار کند با وجود این مزیت ها جثه ی بزرگ دینوسوکوس باعث آسیب پذیری آن نسبت به تغییرات آب و هوایی می شد که در نهایت عامل انقراض این جانور گشت زیرا این خزنده غول پیکر برای بقا نیاز به حجم انبوهی از مواد غذایی و نیز سرپناه مناسب برای مقابله با شرایط دشوار محیطی داشت شواهدی وجود دارد که نشان می دهد احتمالاً این جانور نیز مانند یکی از خویشاوندان امروزین خود یعنی تمساح آب شور می توانسته در دریا و اقیانوس ها نیز به زندگی و شکار بپردازد اگرچه این مسئله هنوز به صورت قطعی اثبات نشده است البته آرواره او قدرت مند تر از تمساه آب شور است بعضی وقت ها تیرانوسورس یا تی رکس هم حمله میکرد منبع‌شناسی تاریخ ساسانی
وی در دوران دیوکلسین می‌زیست. تألیفی با عنوان تاریخ قیصران روم دارد که می‌توان اطلاعاتی را از آن، دربارهٔ حوادث اوایل عهد ساسانی استخراج نمود. آمفیاسپیس آرگو
آمفیاسپیس آرگو نام یک سرده از زیررده دگرزرهان است. گوش‌های این سرده منقرض شده در دوران زمین‌شناسی دوونین زندگی می‌کرده‌اند. اعضای این سرده در شبه جزیره تایمیر، سیبری زندگی می‌کردند. سراتوسور
سراتوسور به معنی سوسمار شاخ‌دار یک سرده از دایناسورهای ددپا متعلق به دوره ژوراسیک پسین است که بین ۱۵۳ تا ۱۴۸ میلیون سال پیش می‌زیست. گونه شاخص این سرده سراتوسور نسیکورنس نام دارد که بر اساس یک اسکلت تقریباً کامل توسط اتنیل چارلز مارش دیرینه‌شناس آمریکایی در سال ۱۸۸۴ نام‌گذاری و توصیف شد. در سال ۲۰۰۰ دو گونه دیگر نیز از سراتوسور شناسایی شد که هنوز درباره اعتبار آن‌ها اختلاف نظر وجود دارد. سنگوارههای موجود از سراتوسور تا کنون به طور قطعی در آمریکای شمالی کشف شده اما بقایای منصوب به آن در اروگوئه، تانزانیا، سوئیس و پرتغال نیز شناسایی شده‌است. کنفوسیوس
شاید بارزترین وجه غالب در شخصیت و تفکر کنفوسیوس را همان کنفوسیوس دولتمرد خواند. این استاد یگانه تقریباً تمامی عمر خود را بر سر تفکر دربارهٔ دولت آرمانی صرف کرده‌است. کنفوسیوس در زمانه‌ای می‌زیست که از قدرت مرکزی «جو» کم می‌شد و دولت‌های کوچکترِ دست نشانده هر کدام پادشاهی را از آن خود می‌دانست. تاریخدانان این دورهٔ پر آشوب را دورهٔ بهار و پاییز (تقریباً از ۷۷۱ پ.م. تا ۴۷۶ پ. م) نام‌گذاری کرده‌اند و دورهٔ پس از آن را عصر دولت‌های جنگ‌طلب (تقریباً از ۴۷۶ پ.م. تا ۲۲۱ پ. م) توصیف کرده‌اند که در واقع زمان زوال قدرت مرکزی و نابودی سراسری تمام ساختار قانونی و اجتماعی کشور بود. کنفوسیوس که هواخواه نظم و شکوه گذشتگان بود و رؤیای چنان پادشاهی را در سر می‌پروراند و حتی آنرا در کلاس‌های خود به شاگردانش تعلیم می‌داد، سعی در به تصویر کشیدن جامعهٔ آرمانی خود بر مبنای تفکر انسان مدارانه‌اش بود. والاترین آرمان کنفوسیوس حکومت جهانی بود که آن را «هماهنگی بزرگ» می‌خواند. او بیش ازهر چیز خواستار یک جامعهٔ بی‌کشاکش و ستیز بود. از این رو او آنگونه قوانین و قواعد حکومت را ارج ویژه می‌نهد که در پی تعادل اجتماعی و محیط عدل و انصاف‌اند. دموکریت
دموکریت در آبدرا در تراس یونان متولد شد. سال تولد دموکریت را از این جملهٔ خود او که گفته «در هنگام کهن سالی آناکساگوراس، من جوان بودم.»؛ حدفاصل ۴۳۰ تا ۴۶۰ پیش از میلاد حدس زده‌اند. کتاب دده قورقود
اغلب پژوهشگران نویسنده دیباچه کتاب دده قورقود را مجزا از نویسنده حکایات کتاب می‌دانند. درحالیکه پژوهشگری چون پرتو نایلی بوراتاو بر این باور است که نویسنده دیباچه و حکایات کتاب یک تن بوده و به باور وی، نویسنده با خانلارخانی (خان خانان) نامیدن بایندر خان (جد افسانه ای قره قویونلوها) برای قره قویونلو‌ها جایگاه ویژه ای در نظر داشته و از سویی دیگر با دادن بشارت پایدار ماندن خلافت عثمانیان سعی در جلب خرسندی آنان نیز داشته‌است. به باور «اورخان شایق گوگ یای» پژوهشگر تُرک، کتابت دده قورقود آنگونه بوده که نویسنده پس از شنیدن داستان‌ها و سپردن آنها به حافظه، اقدام به نگارش نموده‌است. به باور محمد فؤاد کوپرولو تاریخ نگاران عثمانی در قرن دهم نخستین بار دده قورقود را دیده‌اند. در بین حکایات دده قورقود گاه عناصر افسانه ای کهن تری دیده می‌شود. می توان به حکایت هشتم داستان کشته شدن «دپه گوءز» به دست «بساط» پسر (اُروزبیگ) اشاره نمود. ابن آیبک الدواداری داستانی مانند همین را با تغییراتی اندک در مقایسه با روایت دده قورقود، با برداشت از متون «اغوزنامه» هایی که اصل شان امروزه در دست نیست، در کتاب درر التیجان وغرر تواریخ الزمان در سده‌های هفتم یا هشتم هجری آورده‌است. محمد فؤاد کوپرولو بر این باور است که متون «اغوزنامه» هایی که ابن دواداری دیده و از آنها اقتباس و برداشت نموده، همان «دده قورقود» است. از سویی دیگر با توجه به اینکه نظر اغلب پژوهشگران چون «اورخان شایق گوگ یای» و «فاروق سومر» و «فرهاد زینالوف» و «صمد علیزاده» بر آن است که نسخ موجود کتاب دده قورقود در سده نهم یا جتی در سده دهم به کتابت درآمده بنابر این اغوز نامه‌هایی که ابن دواداری از آن بهره‌برداری نموده نمی‌توانسته گتاب دده قورقود باشد، مگر اینکه نسخ موجود کتاب دده قورقود از روی نسخ کهن تری برداشت شده باشد. جامع التواریخ اثر رشیدالدین فضل‌الله همدانی رای می‌توان یکی از نخستین کتبی دانست که در آن به دده قورقود اشاره شده‌است. جایگاه قورقوت آتا (دده قورقود) در این اثر قرن هفتمی، همان جایگاه قورقوت آتا در کتاب دده قورقود است. پسران را نام گذاری می‌کرده و به خاقان‌ها مشاوره می‌داده و گره گشای کار خان‌ها و مردم، صاحب کرامات و عمر وی ۲۹۵ سال بوده‌است. به باور پژوهشگر «عبدالقادر اینان» آنچه که در کتاب جامع التواریخ آمده، ترجمه ای از «اغوزنامه» بوده‌است و ابوالغازی بهادرخان نیز اغلب مطالب خود را از جامع التواریخ اقتباس و برداشت نموده‌است. نام دده قورقوت و عناصر حکایات ددده قورقود به خماسه ماناس قرقیزها نیز راه یافته‌است. از حکایت‌های دده قورقود دو نسخه موجود است که یکی از آنها در درسدن و دیگری در واتیکان یافته شده‌است. نسخه اول را نخستین بار هاینریش فردریش فون دیتس در قرن هجدهم میلادی (دوازدهم قمری) در بین نسخ خطی کتابخانه عمومی سلطنتی درسدن دیده و آن را به اشتباه با عنوان اثری از «قورقوت» شاهزاده عثمانی ثبت کرده‌است. فون دتیس برای نخستین بار در بخش دوم کتاب خود با عنوان «خاطرات آسیا» که در سال ۱۸۱۵ میلادی (۱۳۲۰ قمری) به تفضیل معرفی کرده‌است. همچنین نسخه ای را از همان نسخه درسدن برای کتابحانه سلطنتی برلین تهیه کرد که در این نسخه اشتباهاتی وارد شده‌است؛ که بعد همت کیلیسلی و معلم رفعت همین نسخه اخیر را پایه و اساس چاپ نخستین نسخه امروزی آن با الفبای عربی در استانبول به سال ۱۹۱۶ (۱۳۳۴) قرار دادند. تئودور نلدکه خاورشناس آلمانی یادداشت‌های خود دربارهٔ کتاب دده قورقود را برای چاپ نسخه ای به زبان آلمانی، در سال ۱۸۹۲ میلادی به شاگردش بارتولد واگذار کرد. بارتولد ضمن نوشتن مقالات تحقیقی پیرامون دده قورقود، حکایت‌ها را در سال ۱۹۲۲ میلادی (برابر با ۱۳۰۱ خورشیدی) نسخه ای از کتاب دده قورقود را به زبان روسی چاپ و منتشر نمود که همان ترجمه روسی در سال ۱۳۲۹ خورشیدی (۱۹۵۰ میلادی) در باکو توسط «حمید آراسلی» و «محمد حسین طهماسب» منتشر شد. درسال ۱۹۵۰(۱۳۲۹ خورشیدی) «اتوری روسی» خاورشناس ایتالیایی موفق به کشف نسخه خطی دیگری از کتاب «دده قورقود» در کتابخانه واتیکان شد و سپس با انتشار متن ان با عنوان «حکایت اغوز نامه قضان (قزان، قازان) بک و غیره» ،پژوهش‌ها دربارهٔ این کتاب را وارد مرحله جدیدی کرد. این اثر مشتمل بود بر مقدمه و شش خکایت و مقدمه ای تحقیقی و جامع و تصاویری از نسخه خطی کتاب توضیحات ضمیمه آن. پس از آن بود که متن کتاب دده قورقود بارها در ترکیه و جمهوری آذربایجان منتشر شد. «محرم ارگین» پژوهشگر و نویسنده اهل ترکیه متنی تازه بر پایه نسخه‌های درسدن و واتیکان با دیباچه ای در معرفی و نقد و بررسی کارهای انجام گرفته دربارهٔ این اثر منتشر کرد. در جمهوری آذربایجان، «حمید آراسلی» متن حکایات را در سال ۱۳۱۸ خورشیدی (۱۹۳۹ میلادی) با الفبای لاتین و در سال ۱۳۴۱ خورشیدی (۱۹۶۲ میلادی) و همچنین ۱۹۷۷ میلادی با الفبای سیریلیک و به زبان ترکی آذربایجانی در باکو منتشر کرد. «فرهاد زینالف» و «صمد علیزاده» متن بر تصحیح حکایات بر پایه نسخه‌های درسدن و واتیکان و اثر «محرم ارگین» با اشاره به شیوه کار خود، به همراه آوا نویسی و ساده نویسی در سال ۱۳۶۷ خورشیدی در باکو به چاپ رساندند. در ایران نحستین بار توسط «محمد علی فرزانه» در سال ۱۳۵۸ به چاپ رسید. «حسین محمد خانی» نیز متن کتاب را با عنوان «دده قورقود کیتابی» به همراه فهرست لغات و اعلام در سال ۱۳۷۸ به زبان زبان ترکی آذربایجانی چاپ کرده‌است دیوکوسه
دیوکوسه یک گونه کمیاب کوسه است ، که اطلاعات کمی از آن در دسترس است و در ژرفای دریا زندگی می‌کند. این کوسه گاهی با نام "سنگوارهٔ زنده" نامیده می‌شود زیرا تنها بازمانده خانواده دیوکوسگان که تبار برخی از آنان به ۱۲۵ میلیون سال پیش برمی‌گردد، می‌باشد. این کوسه با پوزه‌ای کشیده و تخت و آرواره‌ای بسیار برآمده همراه با دندان‌های برجسته و ناخن مانند صورتی ، مانند هیچ کوسه دیگری نیست.این کوسه معمولاً هنگامی که بالغ می‌شود به درازای ۳ تا ۴ متر می‌رسد البته می‌تواند به شکل قابل توجهی بزرگتر از این نیز بشود. دیوکوسه در سراسر جهان در کناره فلات قاره‌ها و در آبکوه‌ها و دره‌ها زیر دریایی تا ژرفای ۱۰۰ متر زندگی می‌کنند.البته کوسه‌های بالغ را می‌توان در ژرفای بیشتری نسبت به نوجوانان یافت. اساطیر یونانی
پل ارتباطی دوره‌ای که ایزدان به تنهایی زندگی می‌کردند و دوره‌ای که دخالت الهی در امور انسان محدود شد، یک دوره انتقالی است که در آن، خدایان و انسان‌های فانی به سمت هم حرکت می‌کنند. این همان روزهای اول جهان است که گروه‌ها با آزادی بیشتری نسبت به بعد، با یکدیگر مخلوط می‌شدند. بیشتر این داستان‌ها را اوید در کتاب دگردیسی‌های خود بیان کرده‌است و آن‌ها اغلب به دو دسته موضوعی تقسیم می‌شوند: داستان‌های عشق، و داستان‌های مجازات. اپیکور
اپیکور یا اپیکورس که در منابع اسلامی به او ابیقور هم گفته شده‌است (؛ ۳۴۱ – ۲۷۰ پیش از میلاد)، فیلسوف و حکیم اهل یونان باستان بود که مکتب اپیکوریسم را بنا نهاد. او در جزیرهٔ یونانی ساموس در حدود آتن زاده شد. وی تحت تأثیر دموکریت، آریستیپوس، پیرهون، و احتمالاً مکتب کلبیون قرار گرفت و با عقاید افلاطونی ناسازگاری نمود و مکتب خود را در آتن با نام «باغ» تأسیس کرد. اپیکور و پیروانش به خورد و خوراک ساده و بحث دربارهٔ طیف گسترده‌ای از موضوعات فلسفی شناخته‌شده بودند. گفته می‌شود که اپیکور بشخصه بیش از ۳۰۰ اثر در موضوعات مختلف تألیف کرد، لیکن بخش گسترده‌ای از این نوشتارها باقی نمانده‌اند. تنها سه نامهٔ او — نامه‌هایش به "منوسئوس"، "پیتوکلس" و "هرودوت" — و دو مجموعه از گفتاوردهایش — "آموزه‌های بنیادین" و "گفتارهای واتیکان" — دست‌نخورده و سالم باقی مانده‌است؛ همچنین برخی نوشته‌های ناقصش جسته و گریخته به دست آمده‌اند. غالب آموزه‌های او از نوشته‌های نویسندگان متأخرتر به‌دست آمده‌است؛ به خصوص شرح‌حال‌نویس دیوژن لائرتیوس، شاعر اپیکوری رومی لوکرتیوس و فیلسوف اپیکوری فیلودموس. همین‌طور در میان نقدهای مخالف اپیکور، توسط فیلسوف مکتب پیرهونی، سکستوس امپریکوس، و سیاستمدار شک‌گرا، سیسرون، نقل‌قول‌های دقیقی از او آورده شده‌است. چندسردم
داسنتروس (به معنی دم بسیار نوک تیز)، یک دایناسور گیاه‌خوار مربوط به دورهٔ ژوراسیک پسین می‌باشد که در ۱۵۴ تا ۱۵۰ میلیون سال پیش می‌زیست. سنگوارهٔ این دایناسور در انگلستان،پرتقال و فرانسه کشف شده‌است و در سال ۱۹۰۲ به وسیله لوکاس نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس داسنتروس آرماتوس نام دارد. پادشاهی بسفور
برپایهٔ گزارش دیودور سیسیلی میان سال‌های ۴۸۰ تا ۴۳۸ پیش از میلاد پادشاهی از خاندانی حکومتگر به نام آرکایانتید نام می‌برد. میان سال‌های ۴۳۸ تا ۴۳۱ یک تراکیه‌ای به نام اسپارتوکوس با جباریت حکومت منطقه را تصاحب نمود. او دودمانی را برپانمود که به نام خودش اسپارتوکی خوانده‌می‌شد و تا ۱۱۰ پیش از میلاد نیز توانست به حکومت خود ادامه دهد. از آنان آثار چندی به دست امده‌است. فرمانروایان نخستین این خاندان با لقب آرکنت خوانده می‌شدند. پایریسادس پنجم واپسین فرمانروای این دوده هنگامی که در برابر تازش قبایل کوچ‌نشین خود را ناتوان دید، دست به دامان مهرداد ششم پادشاه پنتوس شد. خود پایریسادس ولی به زودی در شورش یکی از سکاهای زیردستش به نام سائوماکوس کشته‌شد. دولیکورینکوپس
دولیکورینکوپس (به معنی بینی‌درازچهره) نوعی خزنده انقراض یافته از نوع پلسیوسورها بوده که در آمریکای شمالی و در دوره کرتاسه پسین زیست می‌کرده‌است. دولیکورینکوپس، چهار اندام پارو مانند، پوزه‌ای بلند، باریک و نوک تیز داشت که پر از دندان بود و گردنی کوتاه داشت. این جانور در سال ۱۹۰۳، توسط ویلیستون نامگذاری شد. فسیلهای آن در کانزاس و وایومینگ ایالات متحده کشف شده‌اند. دیکینسونیا
دیکینسونیا نام یک سرده از شاخه دوسوئیان است. دیکینسونیا از روی مولکول‌های چربی که روی فسیلی در روسیه نزدیکی دریای سفید یافتند، این فسیل متعلق به دومین حیوان قدیمی بوده بر روی زمین زندگی کرده و حدود 550 میلیون سال پیش وجود داشته است. دیکینسونیا، موجودی مانند عروس دریایی بوده که مدت‌ها است برای جامعه علمی یک معما است. آن را متعلق به دوره زمین‌شناسی ادیاکاران می‌دانند که یک شکل از زندگی بوده که در حال حاضر منقرض شده است و570 میلیون سال پیش در دریاها ظاهر شده است. موجودات زیستی دوره ادیاکاران، اولین زندگی پیچیده در زمین هستند. دیکینسونیا همچنین در دسته قارچ‌ها، آغازیان یا یک حیوان طبقه بندی شده است، اما هیچ کس درباره هیچ‌کدام مطمئن نبود. تولدستیزی
«خرد سیلنوس» نیز در یونان باستان زمینه‌ای است که در آن تلقی‌ای تولد ستیز مطرح می‌شود. فریدریش نیچه در بخش‌های ابتدایی «زایش تراژدی» داستانی اسطوره‌ای را از یونان باستان ذکر می‌کند که در آن حکایت تلاش‌های شاه میداس در جنگل برای شکار سیلنوس، همزاد دیونیسوس، روایت می‌شود. پس از سال‌ها تلاش، شاه میداس بالأخره سیلنوس را در جنگل به چنگ می‌آورد و از او این سؤال را می‌پرسد که خواستنی‌ترین و بهترین چیز در زندگی برای آدمی چیست. سیلنوس در ابتدا سکوتی گزنده اختیار می‌کند؛ و در نهایت با فشارهایی که از سوی شاه میداس بر او وارد می‌شود، با خنده‌ای گستاخانه این‌گونه لب به سخن می‌گشاید که «آه، ای نژادِ مصیبت‌زدهٔ فانی… چرا مرا وادار به بیان چیزی می‌کنید که به صلاح شماست هرگز آن را نشنوید؟ خواستنی‌ترین و بهترین چیز مطلقاً از دسترسِ شما خارج است: زاده نشدن، نبودن، هیچ بودن. اما در درجهٔ دوم بهترین و خواستنی‌ترین چیز همانا… هر چه زودتر مُردن است.» نیچه بر آن است که یونانیان به خوبی وحشت هستی و وجود را درک می‌کردند؛ از همین رو برای برای پوشاندن این حقیقت تلخ (حقیقت دیونیسوسی هستی)، هنرهای زیبا و خدایان المپی خویش را همچون یک لفّافه و استتارِ رؤیا گونه (وجه آپولونی فرهنگ یونانی) آفریدند. نیچه در تراژدی کلاسیک آتن شکلی هنری را می‌یابد که در آن بدبینی موجود در «خردِ سیلنوس» استعلا می‌یابد. تماشاگران یونانی با کنکاش در ورطهٔ تاریک رنج‌های بشری که توسط شخصیت‌های تراژدی بر صحنه بازنمایی می‌شد، شادمانه و با شور و حالی وصف‌ناپذیر به زندگی آری می‌گفتند و آن را شایسته و سزاوار زیستن می‌یافتند. تریاس پسین
جانداران در این دوره به شدت با محیط زیست خشن خود سازگار شده بودند. گونه‌های متفاوت جدیدی به وجود آمدند که می‌توان به ائودیمورافودن Eudimorphodon که گونه‌ای بود که گویا با بالهای چرمین پرواز می‌کرده و همچنین آدلوباسیلئوس Adelobasileus که به گونه‌ای مشهور ست که به عقیدهٔ بعضی پژوهشگران جزو اولین پستانداران بوده و نسل بسیاری از کیسه داران و پستانداران پیشرفته تر از این موجودست. به علت وجود اقیانوس عظیم پانتلسا و دریای برزگ تتیس (که بر روی خاورمیانهٔ امروزی قرار داشته‌است) حیات دریایی بسیار غنی بوده و گونه‌های بسیاری در دریاها زندگی می‌کردند. هم چنین تعداد دایناسورهای دو پا هم در این دوران با افزایش چشمگیری همراه بوده‌است. سهمگین‌سران
سهمگین‌سران یا داینوسفالیان (نام علمی: "Dinocephalia") گروهی از ددکمانان اولیه بودند که بین ۲۷۲ تا ۲۶۰ میلیون سال پیش زندگی می‌کردند. این جانوران برای مدت کوتاهی در دوره پرمین صاحب تنوع بزرگی بودند و شامل انواع گیاه‌خوار، همه‌چیزخوار و گوشت‌خوار بودند. سنگواره‌های داینوسفالیان تا کنون در روسیه، چین، برزیل، آفریقای جنوبی، زیمباوه و تانزانیا کشف شده‌است. اپیکور
"نامهٔ منوسئوس" که احتمالاً اثر اولیهٔ اپیکور است، به سبک فصیحی شبیه به بلاغت آتنی ایسوکراتس (۴۳۶–۳۳۸ پیش از میلاد) نوشته شده‌است، ولی در آثار بعدی اپیکور، او علناً از روش روشن‌فکرانهٔ ریاضیات اقلیدس بهره برده‌است. معرفت‌شناسی اپیکور به میزان نامشخصی، تحت‌تأثیر باورهای ارسطو (۳۸۴–۳۲۲ پ‌م) بود که باور اساسی عقل افلاطونی را رد می‌کرد و در عوض از طبیعت و شواهد تجربی به عنوان منابع آگاهی بشر از جهان، نام می‌برد. در سال‌های فعالیت اپیکور دانش یونان دربارهٔ بقیه جهان به دلیل گسترش هلنیسم در خاور نزدیک و ظهور دیادوخوی، افزایش یافته بود. نتیجتاً فلسفهٔ اپیکور از جهان‌بینی شامل‌تر و جهانی‌تری نسبت به پیشینیانش برخوردار بود زیرا هم از اقوام غیر یونانی و هم از یونانیان شناخت داشت. شاید او به نوشته‌های گم‌شدهٔ مورخ و مردم‌شناس، مگاستنس، که در زمان سلوکوس یکم (حکمرانی در ۳۰۵–۲۸۱ پ‌م) نوشته شده‌بود، دسترسی داشت. هوپلیتوسور
هوپلیتوسور (به معنی سوسمار هوپلیت)، یک دایناسور گیاه‌خوار مربوط به دورهٔ کرتاسه پیشین می‌باشد که در ۱۳۵ تا ۱۱۹ میلیون سال پیش می‌زیست. سنگوارهٔ این دایناسور در داکوتای جنوبی، ایالات متحده کشف شده‌است و در سال ۱۹۰۲ به وسیله فرددریک لوکاس نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس هوپلیتوسور مارشی نام دارد. دیساد
دیساد یک شخصیت خیالی ابرشرور در کتاب‌های کامیک آمریکایی منتشر شده توسط دی‌سی کامیکس است. این شخصیت توسط نویسنده/طراح جک کربی خلق شده‌است که برای اولین بار در شمارهٔ ۲ از مجموعه "نیو گادز" (مه ۱۹۷۱) حضور پیدا کرد. او یکی از پیروان شخصیت بد ذات دارک‌ساید از سیارهٔ آپوکالیپس است. دیساد فردی سادیسمی، شکنجه‌گر، خائن و مشاور ارشد دارک‌ساید است. نام او اشاره به مارکی دو ساد، نویسنده و فیلسوف فرانسوی دارد. او که در اصل یکی از ساکنین سیارهٔ نیو جنسیس بود، همیشه فردی سادیسمی به‌شمار نمی‌رفت و قبل از ملاقات با دارک‌ساید تنها یک جوان بی‌گناه بود. دندان‌نیزه‌ای
دورودون سرده‌ای از کهن‌آب‌بازان متعلق به تیره خسروسوسماران بود که در ائوسن پسین (۴۰٫۴ تا ۳۳٫۹ میلیون سال پیش) در دریاهای گرم سراسر جهان زندگی می‌کردند. این پستانداران دریازی اندازه به نسبت بزرگی داشتند و از ماهیان تغذیه می‌کردند. سنگواره‌های آن‌ها در اقیانوس تتیس (مصر و پاکستان کنونی)، ایالات متحده، نیوزیلند، و صحرای غربی یافت شده‌اند. درازمهره
ماسوسپوندیلوس ، یک دایناسور گیاه‌خوار مربوط به دوره ژوراسیک پیشین می‌باشد. این جانور ۲۰۰ تا ۱۸۳ میلیون سال پیش می‌زیسته که بیش از ‍۶ متر طول داشت‌است. سنگوارهٔ ماسوسپوندیلوس در زیمبابوه کشف شده‌است و در سال ۱۸۵۴ به وسیله ریچارد اوون نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس ماسوسپوندیلوس کارینتاتوس نام دارد. سرود کریسمس
دیویس با تجزیه و تحلیل تغییرات ایجاد شده در اقتباس‌ها با گذشت زمان، تغییراتی را در تمرکز داستان و شخصیت‌های آن مشاهده می‌کند تا بازتاب تفکر جریان اصلی دوره باشد. در حالی که تماشاگران دیکنز این داستان را به عنوان یک تمثیل معنوی اما سکولار تلقی می‌کردند، در اوایل سده بیستم این فیلم تبدیل به یک داستان کودکانه شد، توسط والدینی که والدین خود را به یاد می‌آوردند هنگام کودکی برایشان می‌خواندند. در پیش رو و در طی آن، رکود بزرگ، دیویس تصریح می‌کند که در حالی که برخی داستان را "نفی سرمایه داری می‌دانند، … بیشتر آن را به عنوان راهی برای فرار از واقعیتهای اقتصادی سرکوبگر خواندند. " نسخه‌های فیلم دهه ۱۹۳۰ در انگلستان و ایالات متحده آمریکا متفاوت بود. فیلم‌های انگلیسی ساخته شده توسط انگلیس حکایت سنتی از این داستان را نشان می‌دادند، در حالی که آثار ساخته شده توسط آمریکا. کراچیت را در نقشی محوری تر نشان داد و از افسردگی ناشی از بانکداران اروپایی فرار کرد و از آنچه دیویس آن را "کریسمس انسان معمولی" می‌نامد تجلیل کرد. در دهه ۱۹۶۰ اسکروج بعضاً به عنوان یک چهره فرویدی با کشتی‌های گذشته خود ترسیم می‌شد. در دهه ۱۹۸۰ او دوباره در دنیای افسردگی و عدم قطعیت اقتصادی قرار گرفت. زوسیموس
زوسیموس کتابش را در حدود سال‌های ۴۹۸ تا ۵۱۸ نوشته‌است. کتاب نخست خلاصه‌ای از سه سدهٔ نخستین امپراتوری روم است که از آگوستوس آغاز می‌شود و تا پایان دورهٔ دیوکلسین را در بر می‌گیرد که امروزه قسمت مربوط به دیوکلسین گم شده‌است. در کتاب‌های ۲–۴ گزارش‌های دقیق‌تری از سدهٔ چهارم به‌دست می‌دهد و از دورهٔ آغاز امپراتوری کنستانتیوس کلوروس و گالریوس تا مرگ تئودئوس یکم را شامل می‌شود. در کتاب‌های ۵–۶ که برای تاریخ‌نگاران مفیدترند، رویدادهای سال‌های ۳۹۵–۴۱۰ یعنی زمانی که پریسکوس آتالوس از سلطنت خلع شد را روایت می‌کند که مهم‌ترین منبع تاریخی برای این دوره محسوب می‌شود. در این دوره، او تنها منبع زنده و مهم غیرکلیسایی است. دموکریت
دِموکریت (به فرانسوی: Démocrite، به آلمانی: Demokrit) یا دِموکریتوس (به انگلیسی: Democritus، به یونانی باستان: Δημόκριτος (تلفظ: Dēmókritos)، یا ذیمقراطیس به‌معنی «منتخبِ مردم» از آخرین فیلسوفان یونانی پیشاسقراطی بود. او مهم‌ترین شارح و بسط‌دهندهٔ افکار لئوکیپوس دربارهٔ اتم‌گرایی بود. اساطیر یونانی
درحالی که دوره خدایان، برای دانشجویان امروزی از جذابیت بیشتری برخوردار است، نویسندگان یونانی دوران کهن و کلاسیک علاقه بیشتری به دوره قهرمانان دارند، و بعد از پاسخ به سؤالات مربوط به چگونگی ایجاد جهان، یک گاه‌شمار و ثبت از دستاوردهای بشری ایجاد کرده‌اند. برای مثال ایلیاد و ادیسه، هم در تئونوگیا و هم در سروده‌های هومری، بیشتر مورد توجه قرار گرفته و محبوب‌تر است. تحت تأثیر کار هومر، «تفکر قهرمانی» موجب بازسازی زندگی روحانی شده، که جدا از قلمرو خدایان و مردگان مطرح شده‌است، و می‌توان آن را در زندگی در زیر زمین برگرفته از آثار المپی دریافت. هزیود، در کتاب کارها و روزهای خود، یک طرح از دوره‌های انسان (۴ دوره یا مسابقه انسان) ارائه می‌کند: طلایی، نقره‌ای، برنزی و آهنی. این دوران عبارتند از دوره ایجاد خدایان یا عصر طلایی، که به آیین کرونوس مربوط است، و رقابت‌های بعدی به خلق زئوس مربوط می‌شود. ظهور شیطان با اسطوره پاندورا توصیف می‌شود، زمانی که تمام بهترین قابلیت‌های انسان، به‌جز امید، به دست او نابود می‌گردند. اوید در دگردیسی‌ها، از مفهوم ۴ دوره هزیود حمایت می‌کند. دددندانان
دددندانان آغازین که در دوره پرمین فرگشت یافتند نسبت به جانوران پیش از خود از جمله داینوسفالیان به پستانداران شباهت بیشتری داشتند و احتمالاً مانند پستانداران جانورانی خون‌گرم بودند. نخستین دددندانان گوشت‌خوار بودند ولی برخی از آن‌ها در طول دوره تریاس رژیم غذایی خود را به گیاه‌خواری و همه‌چیزخواری تغییر دادند. دندان‌های تریودونت‌ها در مقایسه با سایر ددکمانان تکامل یافته‌تر بود و به آن‌ها امکان جویدن بهتر مواد غذایی را می‌داد. همچنین چند استخوان که در فک پایین آرواره خزندگان و هم‌کمانان اولیه یافت می‌شود در دددندانان به درون گوش رفت و به شکل استخوان‌های رکابی، سندانی و چکشی درآمد که این موضوع باعث تقویت قدرت شنوایی و نیز آزادی بیشتر دهان برای باز و بسته شدن شد. این مزیت‌ها باعث شد که دددندان‌ها که با وجود تجربه سه رویداد انقراض بزرگ تا به امروز همچنان بتوانند به بقای خود ادامه دهند و موفق‌ترین گروه هم‌کمانان باشند. مونوکلونیوس
مونوکلونیوس (نام علمی: "Monoclonius") نام یک سرده از تیره شاخ‌چهرگان بود که در دورهٔ کرتاسه پسین، بین ۷۴ تا ۷۷ میلیون سال قبل در آمریکای شمالی می‌زیست. "مونوکلونیوس" یکی از اولین شاخ‌چهره‌سانان با اندازه‌ای متوسط و یک دایناسور پرنده‌کفلان به شمار می‌رفت. آن‌ها طولی برابر با ۵ الی ۶ متر و وزنی بیش از ۲ تن داشتند. منبع‌شناسی تاریخ سلوکی و اشکانی
در سده سوم میلادی و در زمان امپراتور روم سمپتیموس سوروس (۱۹۳ تا ۲۱۱) می زیست. وی به منظور ثبت دقیق وقایع جنگ،‌ خود در جبهه‌ها شرکت می‌کرد. از جمله در نبرد رومیان با پارتیان شرکت داشت. اثر او به نان «پنج کتاب کرنولژی» حاوی ابتکار تازه وی در ابداع کورنولژی جدید است. در این زمینه،‌ وی تاریخ باستان را با تاریخ میلادی مقایسه نمود. آفریکانوس مقدار قابل توجهی یادداشت‌های نظامی و سیاسی از خود به جای گذاشته که مشروط بر تحلیل تاریخی و انتقادی آنها، برای تحقیق در تاریخ پارتیان سودمند است. آکریستاوس
آکریستاوس نام یک سرده از تیره اردک منقاران است. فسیل های کشف شده از آکریستاوس در یوتا ایالات متحده آمریکا متعلق به اشکوب کامپانین میباشد که اثبات میکند این دایناسور در دوره کرتاسه پسین میزیسته. وی برخلاف اکثر اردک منقاران همانند ادمونتوسور فاقد شاخ بر روی جمجمه خود بود. کشف آکریستاوس بسیار از نظر دیرینه شناسی اهمیت دارد. جمجمه آکریستاوس این موضوع را پیش میکشد که شاید نیاکان اردک منقاران بدون شاخ و هیچ سلاح دفاعی در جمجمه بودند. گونه خاص این جانور Acristavus gagslarsoni نام دارد. دیوژن لائرتی
انگاشته‌اند که او باید پیرو یکی از دو فلسفهٔ سوفسطائیان یا اپیکوریان بوده‌باشد. اثر او "زندگی و باورهای فیلسوفان برجسته" است که به یونانی نگاشته‌شده‌است. او جستارهای کتابش را به دو بخش آموزشگاه‌های ایونی و ایتالیایی بخش می‌کند. زندگی‌نامهٔ فیلسوفان بخش یکم در کتاب او از آناکسیماندر آغاز می‌شود و به کلیتوماخوس، تئوفراستوس و خروسپیپوس می‌انجامد. بخش دوم نیز با فیثاغورث آغازیده و با اپیکور به پایان می‌رسد. فرگشت پستانداران
فرگشت پستانداران دارای مراحل گوناگونی از نخستین پدیدار شدن نیاکان هم‌کمان آن‌ها در دوره کربونیفر پسین بوده‌است. دو گروهی از هم‌کمان‌ها که به پستانداران امروزین ختم شدند شامل گوه‌ای‌دندان‌ها و ددکمان‌ها هستند. در کهن‌ترین اشکال خود، پستانداران آغازین به صورت پیش‌ددانی تخم‌گذار بودند. تا تریاسه میانی، تعداد زیادی از گونه‌های ددکمان شکلی همچون پستانداران امروزین داشتند. خط فرگشتی که به پستانداران امروزین می‌رسد در ژوراسیک جدا شد؛ ددکمان‌های این دوره شامل "Dryolestes" بودند که رابطه نزدیک‌تری با جفت‌داران و کیسه‌داران داشتند تا تک‌سوراخیان داشت، و نیز "Ambondro" که به تک‌سوراخیان نزدیک‌تر بود. بعدها، خطوط فرگشتی هوددان و پس‌ددان از هم جدا شدند؛ هوددان ارتباط نزدیکی با جفت‌داران دارند، در حالی که پس‌ددان به کیسه‌داران نزدیک‌تر هستند. از آنجا که قدیمی‌ترین هودد شناخته شده، "Juramaia"، در ۱۶۰ میلیون سال پیش زندگی می‌کرد، به احتمال زیاد جدا شدن هوددان و پس‌ددان در همان دوران رخ داده است. یوسکلوسور
یوسکلوسور (به معنی سوسمار پادارخوب)، یک دایناسور گیاه‌خوار مربوط به دورهٔ تریاس پسین می‌باشد که در ۲۲۸ تا ۲۰۰ میلیون سال پیش می‌زیست. سنگوارهٔ این دایناسور در آفریقا کشف شده‌است و در سال ۱۸۶۶ به وسیله هوکسلی نام‌گذاری شد. گونه خاص این جنس یوسکلوسور برونی نام دارد. پریکلس
پریکلس (; "Periklēs", در لهجه آتنی کلاسیک؛ حدود ۴۹۵ – ۴۲۹ پیش از میلاد) دولتمرد، سخنور و ژنرال برجسته و تأثیرگذار آتنی در دوران طلایی این شهر، به ویژه در زمان بین جنگ‌های پارس و پلوپونزی بود. او از سمت مادری خود، از خانوادهٔ قدرتمند و بانفوذ آلکمائون بود. پریکلس چنان تأثیر عمیقی در جامعه آتن داشت که توسط توسیدید، مورخ معاصر، به عنوان «اولین شهروند آتن» تحسین شد. پریکلس لیگ دلوس را به امپراتوری آتن تبدیل کرد و طی دو سال اول جنگ پلوپونز آتنیان را رهبری کرد. دوره‌ای که وی در آن حاکم آتن بود، تقریباً از سال ۴۶۱ تا ۴۲۹ قبل از میلاد است، گاهی اوقات این بازهٔ زمانی به عنوان «عصر پریکلس» هم شناخته می‌شود، اما دورهٔ مذکور می‌تواند شامل عصر جنگ‌های پارسیان یا اواخر قرن بعدی هم باشد. دیسک‌پران
مجسمه دیسک‌پران ، دیسک‌انداز، دیسکوبولوس یا پرتاب دیسک (به ، "Diskobólos "؛ به انگلیسی:" Discobolus") یک مجسمه یونان باستان است که توسط مایرون در پایان دوره شدید حدود ۴۶۰–۴۵۰ پیش از میلاد ساخته شد. مجسمه اصلی یونانی از جنس برنز بود که از بین رفته‌است اما از طریق از کپی‌های متعدد ساخته شده در روم باستان این مجسمه به خوبی شناخته شده‌است. این کپی‌ها در هر دو مقیاس کامل یا کمی کوچکتر ساخته شده‌اند. نسخه مقیاس کامل از سنگ مرمر و نسخه کمی کوچکتر از برنز است. اساسینز کرید ادیسه
وقایع بازی در سال ۴۳۱ قبل از میلاد اتفاق می‌افتد، قبل از اتفاقات "اساسینز کرید ریشه‌ها" و در طول جنگ پلوپونز میان اسپارت و آتن جریان دارد و بازیکن قادر خواهد بود برای یکی از اسپارتا یا آتن مبارزه کند. شما با یکی از کاراکترها که مذکر (الکسیوس) و مؤنث (کاساندرا) است بازی را شروع خواهید کرد. در این روایت از داستان شخصیت انتخاب شده کاساندراست. اپیکور
مانند ارسطو، اپیکور یک تجربه‌گرا بود، یعنی معتقد بود که حواس تنها منابع قابل اتکای انسان در شناخت دنیای اطراف هستند. او بخش عظیم فیزیک و کیهان‌شناسی خود را از فیلسوف درگذشته، دموکریتوس (460 –۳۷۰ پ‌م)، به دست آورد. همچون دموکریتوس، اپیکور هم قائل به بی‌نهایت و ابدی بودن دنیا بود و معتقد بود هر ماده‌ای از اجزای بسیار ریز و نامرئی تشکیل شده‌است. این دیدگاه، که به مکتب اتم‌گرایی معروف است، همچنین می‌گوید که تمامی وقایع موجود در جهان طبیعی نتیجهٔ حرکت‌ها و تعاملات اتم‌ها در فضای خالی است. اپیکور با شرح مبحث «انحراف» اتم‌ها، تغییراتی در تعلیمات دموکریتوس ایجاد کرد؛ اتم‌ها در نظر او می‌توانستند از مسیری که برایشان مقدر شده‌است منحرف شوند و این تفاوت به ارادهٔ آزاد انسان و نقض باور جبرگرایی می‌انجامید. دیگرخزندگان
دیگرخزندگان یک خانواده از دایناسورهای ددپا گوشت‌خوار هستند که در پایان دوره ژوراسیک در آمریکای شمالی، اروپا و احتمالاً آفریقا زندگی می‌کردند. دیگرخزندگان یک آرایه قدیمی از ددپایان است که در سال ۱۸۷۸ توسط اتنیل چارلز مارش دیرینه‌شناس آمریکایی ابداع شد.