روستای ابیانه در کدام استان قرار دارد؟
شهرستان نطنز
روستای ابیانه: این روستا از روستاهای تاریخی برتر کشور است که در ۳۹ کیلومتری مرکز شهرستان نطنز قرار دارد. آهوئیه
این روستا از توابع شهرستان بافت در استان کرمان می‌باشد. به‌طور خاص این روستا از لحاظ تقسیمات کشوری جزئی از دهستان بزنجان است و در فاصله ۴ کیلومتری آن واقع شده‌است. ابیانه
اَبیانه(ویونا) روستایی سرسبز و خوش آب و هوا از توابع بخش مرکزی شهرستان نطنز در استان اصفهان است. این روستا در 38 کیلومتری شمال غربی نطنز در دامنهٔ کوه کرکس و یکی از بلندترین نقاط مسکونی در ایران است. ارتفاع از سطح دریا در این روستا 2160 متر و دارای آب و هوای سرد و معتدل است. ابیانه به اعتبار معماری بومی و بناهای تاریخی پُرتنوع آن، از روستاهای مشهور ایران است. این روستا در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
علیان (ری)
این روستا در دهستان عظیمیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۷۱ نفر (۶۵خانوار) بوده‌است. اکبرآباد (میانه)
اکبرآباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان گرمه شمالی بخش کندوان شهرستان میانه واقع شده‌است. سورانه
روستای سورانه از توابع شهرستان شازند در استان مرکزی به فاصله ۷ کیلومتر از مرکز شهر شازند واقع شده است. بشانه
بشانه، روستایی از توابع بخش آشار شهرستان سرباز در استان سیستان و بلوچستان ایران است. پیکان (اصفهان)
این روستا در ۷۵ کیلومتری اصفهان و ۵ کیلومتری جنوب غربی نیک‌آباد مرکز شهرستان جرقویه و روستایی است از توابع بخش مرکزی شهرستان جرقویه در جنوب شرقی شهر اصفهان بین مدارهای ۵۲درجه و ۱۰ دقیقه و ۴۰ ثانیه طول جغرافیایی و ۳۲ درجه و ۱۵ دقیقه و ۵۰ ثانیه عرض جغرافیایی و در دامنه‌های شمال رشته کوه محمد نوجوان قرار دارد. کمانه (ارومیه)
کمانه (ارومیه)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ارومیه در استان آذربایجان غربی ایران است. عباس عبداله
این روستا در دهستان جزینک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۵۲ نفر (۱۴ خانوار) بوده‌است. ابی جان
ابی جان (به لاتین: Abi Jan) در افغانستان است که در ولایت هلمند واقع شده‌است. ورازانه
ورازانه، روستایی از توابع بخش گیان شهرستان نهاوند در استان همدان ایران است. مردم آن به زبان لکی و لری تکلم می‌کنند. کشاورزی و دامداری از مشاغل اصلی این روستا است. سراب ورازنه در ۵ کیلومتری جنوب روستا قرار دارد. آب آشامیدنی این روستا از سرچشمه این سراب از طریق لوله‌کشی به طول ۵ کیلومتر تأمین می‌شود. این لوله‌کشی مربوط به سال ۱۳۳۲ است. علی‌آباد (کوهسرخ)
این روستا در مسیر جاده کوهسرخ به نیشابور جای دارد. فاصله این روستا تا کاشمر ۳۵ کیلومتر و تا نیشابور ۹۵ کیلومتر است. این روستا در دامنه کوه آریا واقع شده‌است. این روستا دارای امکانات مخابراتی، خانه بهداشت و آب و برق و مدرسه تا سطح راهنمایی برای دختران و پسران می‌باشد. شغل مردم کشاورزی و مهمترین محصول آن بادام، زعفران، خیار، سیب زمینی، خریزه وهندوانه، چغندر و گندم و جو می‌باشد. این روستا یکی از قطب‌های کشاورزی منطقه محسوب می‌شود. خانه ابیانه‌ای
خانه ابیانه‌ای مربوط به دوره قاجار است و در شهرستان نطنز، روستای ابیانه، محله یوسمان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۲۳۳۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. امام زاده عباس
امام زاده عباس روستایی است از توابع شهرستان کمیجان در استان مرکزی قرار دارد. . دوکوهانه
دوکوهانه یا چشم قوچان روستایی در دهستان بندان بخش مرکزی شهرستان نهبندان استان خراسان جنوبی ایران است. بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا کمتر از ۳ خانوار بوده است. ابنیه
این روستا در دهستان بالاولایت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱٬۰۵۲ نفر (۲۶۰خانوار) بوده‌است. سکانه (خمین)
سکانه (خمین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است. این روستا در ۲۰ کیلومتری جنوب غربی شهرستان خمین قرار گرفته است. لهجه مردم روستا لری با گویشی نزدیک به گویش بروجردی (لری ثلاثی) است. این روستا، تا چند سال پیش یکی از روستاهای شهرستان الیگودرز بوده است که اکنون بخشی از شهرستان خمین گردیده است. ماهی‌آباد (میانه)
ماهی‌آباد یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان کندوان بخش کندوان شهرستان میانه واقع شده‌است. فاصله ان از شهر میانه حدود ۲۰ دقیقه است. اکثر خانه‌های ان به سبک جدید ساخته شده‌اند و خانه‌های نو جای خانه‌های قدیمی را گرفته‌است. به علت ارتباط زیاد با شهر آداب و رسوم این روستا نیز شباهت زیادی به آداب شهری دارد. «اصغری» نام خانوادگی اکثر اهالی این روستا می‌باشد. مرانه (مهاباد)
مرانه روستایی از توابع بخش خلیفان در شهرستان مهاباد است که در استان آذربایجان غربی ایران قرار دارد. امامیه (بستان‌آباد)
روستای امامیه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان عباس شرقی بخش تیکمه‌داش شهرستان بستان‌آباد واقع شده‌است. این روستا دارای یک کاروانسرای قدیمی و بازسازی نشده دارد که با تحقیقات فراوان فهمیده شده که کاروانسرای شاه عباس صفوی میباشد ابی سفلی
ابی سفلی، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خدابنده در استان زنجان ایران است. آوالان
فاصله این روستا از شهرستان هوراند 4 کیلو متر است. آوالان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان دودانگه شهرستان هوراند واقع شده‌است. جمعیت این روستا ۱۵۳ نفر و ۲۵ خانوار می باشد. شهرستان ابی
شهرستان ابی (به لاتین: Abei Township) در جمهوری خلق چین است که در Hulin واقع شده‌است. استان اصفهان
روستای ابیانه ابیانه
مدرکی که دقیقاً قدمت زمانی ابیانه را معلوم کند در دست نیست؛ ولی پیشینهٔ هزار و پانصد ساله را برای آن تخمین می‌زنند و آن را از کهن‌ترین زیست‌گاه‌های انسانی در حاشیه دشت کویر ایران می‌دانند. آثار و بناهای تاریخی که در ابیانه وجود دارد مربوط به دوره‌های ساسانی، سلجوقی، صفوی و قاجار است. این آثار نشان‌دهندهٔ قدمت تاریخی این زیست‌گاه انسانی است. ابیان
این روستا در دهستان بکش یک قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۲ نفر (۳۹خانوار) بوده‌است. تیربیجان
این روستا در دهستان دابوی میانی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۱۱۵۰ نفر (۴۵۰خانوار) بوده‌است.این روستا دارای دو بخش تیرویجان علیا و تیرویجان سفلی است ودارای یک آبندان زیبا در تیرویجان علیا است که تامین کننده آب زمین های کشاورزی اطراف است این روستا از شمال به روستای عظیم آباد از جنوب به روستای اشکارکلا از شرق به روستاهای اوجاک،باریک محله،بیشه محله و دوتیره واز غرب به روستاهای شاهکتی و ولیک متصل است این روستا دارای یک امامزاده به نام امامزاده حسن و حسین و یک سقاخانه است. قایش قورشاق
قایش قورشاق روستایی است که در دامنه کوه حیدربابا و در بخش قره چمن شهرستان بستان آباد استان آذربایجان شرقی واقع گردیده این روستا همان روستای مادری محمدحسین شهریار (محمد حسین بهجت تبریزی) می‌باشد که این شاعر ایرانی، دوران کودکی خویش را در آن گذرانده و با الهام از خاطرات کودکی خود در این روستا و همچنین روستای پدری‌اش، خشکناب دست به خلق منظومهٔ حیدر بابایه سلام زد. این روستا در دهستان عباس شرقی قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۱۰۰ نفر (۳۵ خانوار) بوده‌است. بطانه
این روستا در دهستان اولی قرار دارد و بر اساس سرشماری سال ۱۳۹۵ جمعیت آن زیر سه خانوار یا خالی از سکنه است. امامه
روستای امامه از روستاهای بزرگ بخش لواسان کوچک شهرستان شمیران استان تهران ایران است. امامه دو آبادی است که در کنار هم قرار گرفته، یکی را "امامه بالا" و دیگری را "امامه پایین" می‌نامند. این روستا در بیست کیلو متری پایتخت در شرق تهران و میانه راه اصلی تهران به شمشک و نرسیده به فشم واقع شده و دارای جاده کوهستانی آسفالت است. تکیه (کمیجان)
روستای تکیه طبق تقسیمات اخیر کشوری، ازتوابع دهستان وفس وبخش مرکزی شهرستان کمیجان می‌باشد. این روستا بامختصات جغرافیایی ۵۲درجه و ۲۴دقیقه طول شرقی و۳۴درجه و۵۲دقیقه عرض شمالی در شمال غربی استان مرکزی قراردارد. فاصله روستای تکیه تا کمیجان ۵ کیلومتر می‌باشد. ولوگرد
روستاهای مجاور ولوجرد، روستای چیمه در ضلع جنوبی و روستای هنجن در ضلع شمالی است و تا روستای تاریخی و مشهور ابیانه حدوداً ۲۰کیلومتر فاصله جاده‌ای دارد. این روستا در دهستان برزرود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۵۳ نفر (۸۶خانوار) بوده‌است. بیدبندر
این روستا در دهستان سربنان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر ۱۵ خانوار بوده‌است.این روستا متعلق به بازماندگان خاندان کربلایی علیجان اسلامی می باشد وصرفا یک دانگ آن متعلق به غلامعباس همتی است . بنا به تصمیمات این خانواده در نظر است این روستا به یکی از دهکده های گردشگری ناب منطقه تبدیل شود به گونه ای که آوازه آن در سرتاسردنیا برسد. این روستا بالغ بر 10چشمه آّب شیرین است که صرفاً جهت کشاورزی مصرف می شوند که طعم ومزه منحصر به فردی دارد.به امید همکاری سازمانهای زیربط جهت تحقق این مهم. عباسیه (ملایر)
عباسیه (ملایر) با نام عامیانه بیژن آباد، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ملایر در استان همدان ایران است. طایفه‌ی بیژن‌وند (=بیجنوند) در این روستا ساکن هستند. عشاره بیت یباره
این روستا در دهستان آهودشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۰ نفر (۲۴خانوار) بوده‌است. این روستا که ساکنین آن از عشیرهٔ بنی کعب میناو (بیت کرم الله) می‌باشند همگی به شغل کشاورزی مشغول می‌باشند. به دلیل مرغوبیت زیاد زمین‌های زراعی این روستا، تولید گندم در این روستا به میزان قابل توجهی انجام می پذیرد. تعدادی از ساکنین این روستا جذب مراکز و واحدهای صنعتی استان شده و بعضاً خود کارآفرین شده و در شهر اهواز ساکن شده‌اند. با وجود دوری از مرگز استان و وجود محرومیت‌های رفاهی و عمرانی، اما این روستا با تلاش اهالی خود توانسته است عنوان موفق‌ترین روستا در منطقه را به خود اختصاص دهد.  برخی از اهالی این روستا، پس از گذراندن تحصیلات عالیه در ارگان‌ها و شرکت‌های مهم دولتی استان مشغول به کار شده‌اند. فاریاب (دشتستان)
روستای فاریاب در فاصله ۷۵ کیلومتری برازجان (مرکز شهرستان دشتستان) قرار دارد. اگر کسی از استان فارس قصد مسافرت به این روستا داشته باشد باید ابتدا وارد شهرستان فراشبند سپس به شهر بوشکان، روستای خون، شهر کلمه مرکز بخش بوشکان و در نهایت به روستای فاریاب وارد می‌شود. فاریاب دارای آب و هوای تقریباً معتدل و نسبتاً سر سبز است که طبیعت این روستا از اماکن گردشگری استان بوشهر به‌شمار می‌رود. اگر از سمت بوشهر قصد مسافرت به این روستا را داشته باشیم ابتدا وارد شهر اهرم شده و سپس از جاده اهرم فراشبند با گذشتن از تونل پیامبر اعظم و رودخانه تنگ باهوش وارد فاریاب می‌شویم. از سمت برازجان از جاده بهمرد ابتدا وارد شهر کلمه شده و از آنجا به فاریاب وارد می‌شویم. علیجان
روستای علیجان یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان اوجان غربی و در بخش مرکزی شهرستان بستان آباد واقع شده‌است . این روستا طبیعت بکر و دست نخورده و آب و هوای کوهستانی دارد و دارای مردمانی خونگرم و مهمان نواز و سختکوش و آرام می‌باشند که طبیعت بکر و زیبای آن چشم و دل هر بیننده‌ای را مسحور خود می‌کند . مختصات جغرافیایی آن "شرقی °37 '40 "12 شمالی 46° 45' 13 می‌باشد .آب وهوای روستای علیجان به دلیل قرارگرفتن در دامنه کوهستان سهند در زمستان‌ها سرد و پربرف ودر تابستان‌ها معتدل می‌باشد.جمعیت روستا در سرشماری سال 1394 هجری شمسی در فروردین ماه 142 نفر و دارای 32 خانوار می‌باشد.شبکه گاز رسانی به منازل روستاییان در اسفندماه 1393 هجری .ش. افتتاح شد.روستا دارای خانه بهداشت می‌باشد که خدمات بهداشتی و درمانی به اهالی خونگرم روستا ارائه می نماید.ازنظر مذهب شیعه 12 امامی می‌باشند.با توجه به طبیعت بکر و زیبای آن اردوهای تفریحی و ورزشی در دره‌های زیبا و مسحور آن برگزار می‌شود. عباسیه (ملایر)
این روستا در دهستان موزاران قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵، جمعیت آن ۴۴۵ نفر (۱۳۲خانوار) بوده‌است. بطانه
بَطانه، روستایی است از توابع بخش مرکزی در شهرستان دیر استان بوشهر ایران. علی‌آباد (کمیجان)
روستای علی آباد طبق تقسیمات اخیر کشوری، ازتوابع دهستان خسروبیگ و بخش میلاجرد شهرستان کمیجان می‌باشد . این روستا بامختصات جغرافیایی ۴۹ درجه و ۳۴ دقیقه طول شرقی و ۵۷ درجه و ۴۳ دقیقه عرض شمالی در شمال غربی استان مرکزی قراردارد.فاصله روستای علی آباد تا مرکز شهرستان - کیلومتر می‌باشد . نوزاد (درمیان)
این روستا در ۶۵ کیلومتری مرکز استان خراسان جنوبی و در ۲۵ کیلومتری شهر اسدیه قرار دارد. این روستا در یک دره واقع شده و آب روستا از دو رشته قنات و یک حلقه چاه تأمین می‌شود. هوای روستا در تابستان‌ها بسیار مطبوع می‌باشد. اهالی این روستاها از نظر مذهب، معیشت، شیوه زندگی و اوضاع اجتماعی با یکدیگر وجه اشتراک زیادی دارند. دربارهٔ این روستا هیچ سابقه تاریخی مکتوبی وجود ندارد. فقط مزار بی بی صاحبه در جنوب روستا قرار دارد که بنا بر اقوال ظاهراً از نیکان بوده و مورد احترام و زیارت اهالی است ولی هیچ سند مکتوبی در خصوص انتساب ایشان به امامان شیعه وجود ندارد. در اقدامی اخیراً شورای روستا این مکان را توسعه و بازسازی نموده‌است . ایستگاه میانه
ایستگاه میانه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان میانه در استان آذربایجان شرقی ایران است. کورانه (قزوین)
کورانه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان قزوین در استان قزوین ایران است.این روستا امروزه از مهم ترین روستاهای استان قزوین بشمار می آید. همچنین کورانه را میتوان یکی از زنده ترین روستاهای استان قزوین دانست چون در هر ساعت شبانه روز رفت و آمد وجود دارد. آقاگل
آقاگل، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان بوئین میاندشت در استان اصفهان ایران است. این روستا در منطقه جغرافیایی سرد و معتدل واقع شده‌است و مابین استان‌های لرستان و اصفهان قرار دارد (آخرین روستای استان اصفهان). این روستا دارای چشمه‌ها و قنات‌های بسیار زیادی است (از جمله قنات دره بزرگه (محلی:دره گپه)، قنات کوه چرا (محلی:کوچوره بالا و دوون) بالا و پایین) که مقداری از آنها به دلیل خشکسالی‌های اخیر خشک شده‌اند. اطراف این روستا را کوه‌های زاگرس پوشانده‌اند و پوشش اصلی تپه‌های آن گون می‌باشد. جدیداً جاده اصلی این روستا آسفالت شده‌است. شغل اصلی مردمان این روستا کشاورزی و دامداری است و محصولاتی از قبیل گندم، جو، سیب زمینی، عدس، لوبیا، ماش، یونجه، نوخود و آلبالو، گیلاس، زردآلو، بادام و … را می‌کارند. دشت‌های این روستا دارای گیاهان دارویی بسیاری از قبیل :چای کوهی، گل عقربانه، آویشن، بومادران و… می‌باشد. امیرهنده (ده شال)
امیرهنده، روستایی از توابع دهستان دهشال در بخش مرکزی شهرستان آستانه اشرفیه در استان گیلان ایران است. این روستا یک مکان زیارتی بوده و بقعه امیرالسلطان بن موسی کاظم در این روستا واقع است که اسم این روستا بر گرفته از این نام می‌باشد. از نظر موقعیتی این روستا به روستاهای تجن گوکه، دره پشتان، تهام و به بخش‌های چهارده، کیسم و بازکیاگوراب راه دارد. فراتان
فراتان یک روستا در ایران است که در دهستان عربخانه واقع شده‌است.  روستای فراتان در همسایگی روستای رودره یکی از کهن‌ترین روستاهای عربخانه واقع‌در بخش سرداران و در شهرستان نهبندان و از توابع استان خراسان جنوبی است. این روستا در فاصله‌ای 23کیلومتری از مرکز دهستان که روستای دهک است، قرار گرفته است و با مرکز بخش (شوسف)، فاصله‌ای حدوداً 90کیلومتری دارد. شهرستان نهبندان که به‌واسطۀ شهدا و جانبازان و آزادگان روستای فراتان به خود می‌بالد، 120 کیلومتر از این روستا فاصله دارد. فاصلۀ این روستای شهیدپرور تا مرکز استان، 95کیلومتر از مسیر مود و 125کیلومتر از مسیر خوسف است. قطعاً بزرگ‌ترین افتخار روستای فراتان، تقدیم چهار شهید در دوران دفاع مقدس است که یکی از شهدای گران‌قدر در روستای ملوقان و شهید عزیز دیگری نیز در شهر مقدس مشهد مدفون شده‌اند و خاک فراتان، به خود می‌بالد که دو شهید دیگرش در آرامستان روستا آرام گرفته‌اند. روستای فراتان از شمال به کوه‌های «کُلِ گربه» و «کمرقلعه»نامی متصل گشته و از جنوب در جوار رودخانه قرار گرفته است. روستای ملوقان در شرق فراتان جا خوش کرده و «فراتانابِ» بدون سکنه، که نامش نیز برگرفته از «فراتان» است، غرب‌نشین فراتان است. بلندترین کوه اطراف فراتان، «دیبدا» نام داشته که با فاصله‌ای دوسه‌کیلومتری در مجاورت شمالی روستا قرار دارد. روستای فراتان با پدران و مادرانی زحمتکش، بزرگ‌مردان و شیرزنانی را در بسیاری از بخش‌ها به جامعه معرفی کرده است. اولین فرماندار شهرستان نهبندان، که به‌مدت هفت‌سال‌ونیم بر این مسند تکیه داشت و خدمات فراوانی به این شهرستانِ کماکان محروم ارائه داد، به خود می‌بالد که زادۀ این موطن است. شهرستان نهبندان و همچنین استان خراسان جنوبی، به‌سبب خدماتی که ازجانب این روستا در بخش‌های گوناگون دریافت کرده‌اند، وام‌دار فراتان بوده و می‌بایست خود را ملزم به خدمت به این نقطۀ شهیدپرور بدانند. فراتان‌زاده‌های زیادی در سطح شهرستان، استان و حتی فراتر از استان، پست‌های مدیریتی مهمی را عهده‌دار بوده و هستند. از این روستا تحصیل‌کرده‌های فراوانی در نقطه‌نقطۀ ایران‌زمین، مشغول گذراندن دوران فرامدرکی خود هستند و همچنان امیدوار برای به بالفعل‌رساندن انگیزه‌ها و توانایی‌های بالقوه‌شان هستند؛ تحصیل‌کرده‌های آکادمیکی که تنی چند از آن‌ها در شُرُفِ بورسیه‌شدن هستند، به‌طوری‌که «تِز»های دکتری‌شان در مرحلۀ بررسی و گرفتن تأییدیه است و بعضی نیز تأیید شده‌اند. روستای فراتان دانشجویان بسیاری را در دانشگاه‌های معتبر همچون تهران و فردوسی و... در مقاطع مختلف اعم از کاردانی، کارشناسی، کارشناسی ارشد و همچنین دکترا، تربیت و به جامعه معرفی کرده است. نهاد عظیم مقام معظم رهبری نیز از جوانان فراتان‌زاده، بی‌بهره نیست. امام‌جمعۀ شهرستان سرایان، و همچنین امام‌جمعۀ موقت شهرستان سربیشه، محترمانی هستند که از کوچه‌پس‌کوچه‌های خاکی همین روستا برخاسته‌اند و به این کوچه‌های بچگی‌شان، می‌بالند. رؤسای بسیاری از ارگان‌ها و سازمان‌های دولتی، بانک‌ها، آموزش‌وپرورش، پلیس راهور، مراکز نظامی و انتظامی و... زادۀ فراتان هستند و البته مفتخر به آن. اهالی فراتان، در سیاست نیز دستی بر آتش دارند و حرف‌هایی برای گفتن. در انتخابات مجلس شورای اسلامی، اهالی فراتان سه بزرگوار را به کاندیداتوری معرفی کردند؛ یک نفر را در اولین دورۀ انتخابات مجلس شورای اسلامی در حوزۀ نهبندان و سربیشه (ششمین دورۀ مجلس شورای اسلامی)، و دو عزیزِ دیگر را در دهمین دورۀ انتخابات مجلس شورای اسلامی. شورای اسلامی شهرستان بیرجند و همچنین مشهد، در چند دوره از این انتخابات، دارای کاندیدا از روستای فراتان بوده‌اند. قطعاً نمی‌توان به‌سادگی گذشت از حضور چند تن از فراتان‌زاده‌هایی که در آستان قدس رضوی حضور داشته و همچنین دارای منصب‌های بلندمرتبه نیز هستند. از روستای فراتان، محققان و پژوهشگرانِ نه‌چندان‌اندکی برخاسته‌اند که کتاب‌‌هایشان در سراسر ایران و حتی جهان اسلام، انتشار یافته است. آبِ«‌شِیتور»*خورده‌هایی هستند از فراتان که در سطوح1، 2 و 3 حوزه‌های علمیۀ سراسر کشور همچون حوزۀ علمیۀ قم، مشغولِ فراگیری علوم حوزوی هستند. شهرستان‌نشین‌های فراتانی، در شهرهایی همچون نهبندان، سربیشه، بیرجند، مشهد، زاهدان، قم، تربت‌جام، کاشمر، یزد، قاین، تهران و... سکنی گزیده‌اند که آرزوی ما، خوشیِ دل‌ها و خوشبختی خانواده‌هایشان است. عنایه
این روستا در دهستان میان‌آب قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۳ نفر (۱۰خانوار) بوده‌است. سه (شاهین‌شهر و میمه)
به علت قرار گرفتن روستا در دامنه رشته کوه‌های کرکس، راه‌های دستیابی به روستا محدود می‌باشند. راه اصلی ورود به روستا از جاده تهران به اصفهان (۶۵N) است. در فاصله ۶۰ کیلومتری از شهر اصفهان، مابین شهر میمه و روستای مورچه خورت، مسیری ۳۰ کیلومتری وجود دارد که به سُه می‌رسد. در این مسیر رباط شاه عباسی و روستاهای دهلر و بیدشک نیز هستند. از راه‌های فرعی نیز می‌توان به شهر نطنز و میمه و روستای ابیانه رسید. ارباط
ای ارباط ارباط یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قافلان‌کوه غربی بخش مرکزی شهرستان میانه واقع شده‌است. وهابیه
وهابیه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اهواز در استان خوزستان ایران است. آهوئیه
روستای آهوئیه که به‌طور مختصر روستای آهو نامیده می‌شود در ۱۴ کیلومتری شرق شهرستان بافت واقع شده‌است. جمعیت این روستا هم‌اکنون کمتر از هزار نفر است. اکثریت جمعیت فعال و جوان روستا به دلیل یافتن فرصتهای شغلی بهتر در دو دهه گذشته از آن روستا خارج و در شهرهایی مانند بافت و کرمان ساکن شده‌اند. والایش (ابهر)
والایش، یکی از روستاهای استان زنجان است که در دهستان سنبل‌آباد، بخش سلطانیه، شهرستان ابهر قرار دارد، در سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت این روستا ۸۹۰ نفر در ۲۲۴ خانوار بوده است فامیلی این اقوام که در این روستا واقع شده گروسی است و نام آوران بزرگی همچون شهیدان گروسی از این روستا هستن این روستا در ارتفاعات واقع شده و خانه هایشان در سینه کوه و به صورت پله کانی است این روستا یکی از چشم انداز های استان زنجان است . ابوالحیات
این روستا در دهستان کوهمره قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۵ نفر (۱۷۶خانوار) بوده‌است. اسبیانه
اسبیانه، روستایی از توابع بخش اندیکا شهرستان مسجدسلیمان در استان خوزستان ایران است. کبانه
کبانه (به عربی: کبانة) یک روستا در سوریه است که در استان لاذقیه واقع شده‌است. کبانه ۹۰۲ نفر جمعیت دارد. تکیه ناوه
تکیه ناوه نام روستایی است در بخش پایین طالقان از توابع شهرستان طالقان استان البرز (طبق تقسیمات کشوری سال ۱۳۹۰ شمسی)، وجه تسمیه یا علت نامگذاری این روستا: تکیه به دلیل وجود امامزاده ابراهیم علی بن عباس بن امیر المومنین(ع)... و ناوه نیز بعلت شکل V دره مانند روستا می‌باشد. علی بیات
این روستا در دهستان بی بی سکینه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۴۶ نفر (۱۴۲خانوار) بوده‌است. آهو (آشتیان)
آهو روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان آشتیان در استان مرکزی ایران است. روستای آهو در ۵ کیلومتری شمال آشتیان در استان مرکزی قرار گرفته است. این روستا از غرب به گرکان و از شمال به تفرش و از شرق به روستای فوجرد منتهی می‌شود، کوه میراب، ابراهیم‌باد، استل باغات، باغ پَله، رودخانه راچان و همچنین دو سراب بالا و پایین و باغ آقا، دشت آهو، کوه ایوانک از مکان‌های دیدنی و شناخته‌شده آهوست. ابیانه
قدیمی‌ترین اثر تاریخی ابیانه آتشکده‌ای است که مانند دیگر بناهای دِه در سراشیبی قرار گرفته‌است. آتشکده ابیانه را نمونه‌ای از معابد زرتشتی دانسته‌اند که در جوامع کوهستانی ساخته می‌شد. بازیاب
این روستا در دهستان نخلستان قرار داشته و براساس سرشماری سال ۱۳۸۵جمعیت آن ۴۳نفر (۱۶ خانوار) بوده است. این نام روستایی است کوچک اما در میان دره و دارای زیبایی منحصربه‌فرد این روستا از چند قسمت تشکیل شده به نام های بشکفت . پاپاشی . بیخ دره و ...این روستا در ایران استان اصفهان و در حوضه شهرستان نایین قرار دارد . تعداد خانوار ساکن در این روستا بسیار اندک بوده و آنان نیز از اهالی روستا های مجاور می باشد . از دلایل مهم مهاجرت دیگر روستاه ها به این روستا مانند ایراج . حسین آباد و هفتومان و ... به این روستا : آب و هوایی منحصربه‌فرد حاصلخیزی خاک روستا موقعیت بسیار مهم از لحاظ حجم آبی زیاد و در دل دره بودنش می باشد که موقعیت جالبی دارد. این روستا در قدیم همان پاپاشی نام داشته است .از بزگان قدیم این روستا قربانعلی مسعود می توان نام برد وی برای آبادانی این روستا تلاش ها و زحمات بسیاری کشیده است . از جمله رسیدگی های جهاد کشاورزی و جهاد سازندگی در این روستا و دولت محترم می توان احداث لوله کشی آب داخل روستا . خطوط انتقال برق مخابرات و دکل های مخابراتی و تلویزیونی و رادیویی میباشد . در چند سال اخیر بدلیل آب گوارا و فراوان روستا با استفاده از خطوط لوله کشی به شهرستان خور انتقال داده اند و ماشین های کامیون حمل آب نیز برای انتقال آب این روستا به معادن اطراف از ین آب استفاده می نمایند . در سالهای اخیر دو عدد سد در موقعیت های مناسب در این روستا احداث گردیده که در سیستم آبی این روستا و روستاهای هم جوار تأثیر بسزایی گذاشته است . محصولات باغی این روستا انار . آلو . سیب . گلابی . زردآلو. هلو . گردو توت سیاه و سفید و غیره... است  و محصولات زراعی آن گندم . جو . لوبیا .عدس . کنجد و غیره ... است . اهالی روستا به کار کشاورزی و دیگر مشاغل روستا دامداری و کار در معادن اطراف میباشد. جمع آوری گیاهان کوهی نیز در کنار امور دیگر به آنان کمک می کند. سیستم آبیاری مزارع از طریق چند استخر آب و جوی های سیمانی است. ابیان
ابیان، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ممسنی در استان فارس ایران است.زادگاه طایفه ی خواجه هزار سی و بزرگ جنگ آورانی همچون خواجه خورشید و خواجه جمال بوده. بویین (فومن)
بویین ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان فومن در استان گیلان ایران است.از یک طرف به روستای ازبر راه دارد که راسته کنار جزئ از آن است،همچنین بین جاده فومن و شفت قرار گرفته. بیاضه
نام اصلی این روستا در ادبیات نوشتاری ایران امروزی به صورت " بیاضه " می‌باشد؛ ولی در نقشه‌های منقطع ایران به علت اینکه این روستا دقیقاً در مرز ۳ استان خراسان جنوبی، یزد واصفهان قرار گرفته، گاه از قلم می‌افتد؛ ولی در نقشه‌های پیوسته ایران به صورت "بیاضیه " نوشته می‌شود. در سفرنامه ناصر خسرو قبادیانی به سال "۴۴۴" ه‍.ق نام بیاضه به صورت «پیاده» نوشته شده که مرکزیتی در منطقه داشته‌است. ابایگان
ابایگان، روستایی از توابع بخش فنوج شهرستان نیک‌شهر در استان سیستان و بلوچستان ایران است. گلیانه‌علی‌باقر
این روستا در دهستان جلال‌وند قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۱۶ نفر (۱۱۱خانوار) بوده‌است. سبز (میانه)
سبز یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان قافلان‌کوه غربی بخش مرکزی شهرستان میانه واقع شده‌است. نام اصلی این روستا سبیز می‌باشد که به عنوان سبز شهرت دارد، روستای سبز یکی از بزرگترین روستای شهرستان میانه است. در مجاور این روستا، روستای ارباط می‌باشد.روستای سبز به دلیل موقعیت جغرافیایی و همچنین وجود نیروی کار فراوان موقعیت خوبی برای توسعه و همچنین تبدیل شدن به شهر را داراست. امابعلت نبودحمایت ازسوی مسئولین این روستابه شهرتبدیل نمیشودهمچنین این روستابعد از روستای گلنگدرنزدیکترین روستابه شهرستان میانه می‌باشدیعنی حدود۵کیلومترازمرکزمیانه فاصله دارد. دارای بیش از 950 خانوار می‌باشد، این روستا امکانات رفاهی ورزشی ازقبیل (باشگاه بدنسازی وسالن فوتبال وغیره) رادارامی‌باشد. شکرانه (بیرجند)
شکرانه یا شکراب پایین روستایی است در دهستان القورات از توابع بخش مرکزی شهرستان بیرجند، واقع در استان خراسان جنوبی که بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این روستا ۳۰۲ نفر (در ۹۲ خانوار) بوده است. یگانه
یکانه (همدان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان همدان در استان همدان ایران است. چیانه
این روستا در دهستان پیران قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۹۰ نفر (۶۳ خانوار) بوده‌است. چیانه (نقده)
چیانه (نقده)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نقده در استان آذربایجان غربی ایران است. ونونان
ونونان، روستایی از توابع بخش سلطانیه شهرستان ابهر در استان زنجان است.ونونان، روستایی از توابع بخش سلطانیه شهرستان ابهر در استان زنجان ایران است. ونونان (به معنای پر برکت) روستایی از توابع شهرستان سلطانیه، استان زنجان، کشور ایران است. به عبارت دیگر این روستا یکی از روستاهای طارم محسوب گشته و در دامنه جنوبی قافلانکوه (جزء رشته کوه‌های البرز) واقع شده‌است. عموماً ونونان دارای آب و هوای معتدل و سردسیر می‌باشد.می‌باشد، بدین منظور که دارای زمستانهای بسیار سرد و تابستانهای معتدل است. ونونان دارای باغهای متعدد میوه است که از محصولات آن می‌توان زردآلو، گوجه سبز، هلو، گیلاس گردو فندوق شلیل سیب و … را نام برد. همچنین این روستا دارای تنوع زیاد گیاهان بومی است و از لحاظ ذخیره ژنتیک گیاهی، بسیار غنی می‌باشد همچنین بسیاری از گیاهان دارویی در علفزارها و مراتع اطراف روستا یافت می‌شود. گویش اهالی ونونان به زبان آذری است، شغل اهالی، بیشتر دامداری، زراعت و باغداری، گلیم بافی و جاجیم بافی است. بیشتر اهالی ونونان به شهرهای اطراف (زنجان) یا به شهرهای بزرگ (کرج) و دماوند مهاجرت کرده‌اند و گروه اندکی در حال حاضر در ونونان زندگی می‌کنند، اما در چند سال اخیر مهاجرت معکوس (از شهر به روستا) در این روستا اتفاق افتاده‌است که می‌توان یکی از علل آن می‌توان به ورود برق، خطوط تلفن، وجود مرکز بهداشت بهبود وضعیت جاده و آب وهوای عالی روستا دانست. علی اصغر انصاری|مجید رحیمی. محمدجواد امیده.امیر محمداحمدی. درفرهنگ دهخدا:ونونان . [ وَ ] (اِخ ) دهی است جزء دهستان طارم بخش سیردان شهرستان زنجان . سکنه ٔ آن 432 تن است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2).حسن انصاری بیجند
بیجند یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان حومه بخش مرکزی شهرستان سراب واقع شده‌است. این روستا در فاصلهٔ ۱۵ کیلومتری جنوب شهر سراب قرار دارد. ابی‌آباد
ابی‌آباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. بالابیشه‌سر
این روستا در دهستان فیضیه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۰۷ نفر (۲۰۸خانوار) بوده‌است. بگعان
بگعان، عشیره وهمچنین روستای از توابع شرق اهواز و بخش هویزه شهرستان دشت آزادگان در استان خوزستان ایران است. علاوه بر آن بگعان نام طایفه ایی عرب است که ساکن شرق اهواز میباشند این طایفه خود قسمت بزرگی از یک طایفه ی بزرگتر به نام بریهه میباشد. طایفه بگعان دارای دو روستای محل سکونت میباشند که روستای قدیمی با نام بربوگه معروف است و این نام گذاری بدان سبب است که به هنگام بارش مقدار زیاد باران در این روستا از زمین روستا حباب هایی بیرون می اید که دلیل ان میتواند نفت خیز بودن این زمین ها باشد. روستای دوم نیز بنام شهرک معروف است و در فاصله ۲ الی ۳ کیلومتری شمال شرقی بربوگه است و در مجاورت رشته کوههای حمرین میباشد گفتنی است که روستایی که از توابع هویزه است منتسب به این طایفه میباشد و همچنین قسمت دیگری از این طایفه ساکن ابادان و خرمشهر نیز است. ابگع در عربی به معنای پیسی میباشد که نام گذاری این طایفه براین اساس بوده است که جد اول این طایفه بیماری پیسی داشته و فرزندان او را فرزندان ابگع نامیدند که در عربی بگعان گفته میشود یعنی کسانی که پیسی دارند البته این نام گذاری فقط انتسابی به جد انهاست و انها پیسی ندارند. طایفه بگعان خود به چندین شاخه تقسیم میشوند که شاخه را بیت میگویند. مهمترین شاخه ی بگعانی ها بیت اشحیتی، بیت امخلیف وبیت ابریهی وبیت حمود هستند، اما بیت اشحیتی مهم‌ترین هستند زیرا اشحیتی و با حاج اشحیتی تنها فرزند عطیه بود ولی با وجود داشتن عمو زاده های فراوان، اشحیتی توانست با حکمت و ‌درایت وشجاعت خود شخصیتی بی نظیر برای فرزندان علی الابگع ایجاد کند تا جای که همانند حاتم‌ طایی به ابن الابگع مشهور شد ومضیفش وانصافش زبان زد خاص وعام گردید.. اشحیتی ۲ فرزند داشت؛ حسن وحسین، که اسود فرزند حسن شخصیتی مهم بود که شیخ خزعل خود در فیلیه از او‌استقبال می کرد چون به حکمت ودرایت مشهور بود و شخصی کریم النفس بود.در زمینه شعر وادب بگعان شاعر امسلم البگعانی زبان زد بود و‌اشعار وغزل های عرفانی-فلسفی از او به جای مانده که در میان بگعان و‌عشایر همجوار همانند البو‌عطوی، آلبوبالد، حزبه وغیره نسل به نسل منتقل می شود..امسلم اشعاری در زمینه مشکلات زندگی روزمره، عشق ومحبت،وحتی دوستی با حیوانات داشت که اشعار وی در مورد لاکپشت وخرچنگ و بسته خرما(الرطیلیه) آثاری در حد کلیله و دمنه داشت که به دقت احساسات، روان شناسی، آرزو و امیدها، وحتی زندگی جانداران طبیعت را به شیوه ی زیبا ‌و شاعرانه به تصویر می کشد. از دیگر شخصیتهای بگعان می توان به حاج عبود از بیت اشحیتی اشاره کرد که شیخ بلا منازع عشیره و مردی معروف به شجاعت وسخاوت اشاره کرد، وی ریاست عشیره را تا زمان وفاتش در سال ۲۰۱۲ به عهده داشت. همچنین از شخصیت های معروف بگعان، ملا عبدالکریم بگعان می توان اشاره نمود که مردی است ادیب و‌صاحب دل..که اشعار زیبایی در مورد مسائل اجتماعی سروده است. در روستای بربوگه که در بخش غیزانیه از توابع شهرستان اهواز میباشد جمعیت آن ۱۹۸ نفر (۲۰خانوار) و در روستای بگعان۲ (شهرک) جمعیت ان ۱۴۷ نفر (۱۶خانوار) و در روستایی که در هویزه قرار دارد جمعیت به شرح زیر است. این روستا در دهستان بنی‌صالح قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۱۴ نفر (۱۵خانوار) بوده‌است. احمدآباد (معصومیه)
احمدآباد ، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان اراک در استان مرکزی ایران است. این روستا در دو کیلومتری اتوبان اراک-تهران قرار دارد. اغلب بومیان این روستا به شهر اراک کوچ کرده‌اند و بیشتر غیربومیان با خرید زمین آن‌ها را تبدیل به کارگاه انبار باغ رستوران و… کرده‌اند. این روستا دارای آب لوله‌کشی نیست و از طرفی فاقد خیابان‌بندی یا جدول‌بندی و… است! شاید نبود ساکنین بومی و نداشتن شورای روستایی دلیل آن باشد یا شاید هم غفلت مسولین مربوطه! در سال های نه چندان دور با تشویق حکومت و دولت به کشاورزی وکاشت گندم و جو ویونجه چاه های زیادی در این روستا همانند روستاهای دیگر کنده شد . که گاهی فاصله دو چاه مجاور به چند متر میرسید.درنتیجه ی آن آب های زیرزمینی که طی هزاران ویا حتی میرزا لیون ها سال جمع شده بود درعرض 10 تا 15 سال تخلیه شد! ودرنهایت تمام شد.وکشاورزی در این روستا همانند روستاهای مجاور تقریبا تعطیل شد.وزمین های آن بایر وبی استفاده شدند. لازم به ذکر است که قبلا در این روستا قنات وجود داشته است. علی‌آباد چاه‌شند
علی آباد چاه شند روستایی در دهستان بندان بخش مرکزی شهرستان نهبندان استان خراسان جنوبی ایران است.طایفه هایی به نام چشک وبیشادست و بارانی در این روستا زندگی میکنند.شغل بیشتر مردم دامداری و کشاورزی میباشد واکثر جوانان بیکار هستند بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۰ جمعیت این روستا ۷۱۷ نفر (در ۱۴۸ خانوار) بوده است. علی‌آباد بساب
https://web.archive.org/web/20190515085455/http://basab.rasekhoonblog.com/  این روستا در دهستان سبزدشت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۴ نفر (۲۱خانوار) بوده‌است. آبوویان، آرارات
آبوویان (به ارمنی: Աբովյան) روستایی که در استان آرارات ارمنستان واقع شده‌است. آبوویان در ۱۳ کیلومتری شمال آرتاشات، مرکز استان آرارات واقع شده‌است. این روستا در سال ۱۸۳۰ بنیانگذاری شده‌است. بوانه
بوانه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کامیاران در استان کردستان ایران است. ابودمیعه
این روستا در دهستان ویس قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است. ابونصر
ابونصر (بوانات)، روستایی از توابع بخش سرچهان شهرستان بوانات در استان فارس ایران است. ساری‌قیه (سراب)
ساری‌قیه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان صائین بخش مرکزی شهرستان سراب واقع شده‌است. به دلیل اینکه اطراف این روستا را صخره های زرد رنگ احاطه کرده است ، اسم این روستا را ساریقیه گذاشته اند . این روستا در منطقه ای کاملا بکر در ۳۵ کیلومتری جاده سراب به اردبیل واقع شده است ، طبیعت بی نظیر ، چشمه های گوارا و کوه های سرسبز از دیگر جذابیت های این منطقه می باشد . بوبانه
این روستا در دهستان ملکاری قرار داشته و بر اساس سرشماری سال ۱۳۸۵ جمعیت آن ۳۵۹ (۷۸ خانوار) بوده‌است. شادیان (بافت)
روستای زیبای شادیان یکی از روستاهای معروف شهرستان بافت است که در موقعیت جنوب شرقی این شهرستان قرار دارد و در فاصله تقریبی 60 کیلومتری از مرکز شهرستان می باشد . این روستا دارای سابقه تاریخی قابل توجه ای می باشد ، و در خصوص نام این روستا نظرات متفاوتی وجود دارد عده ای از علاقه مندان به مباحث تاریخی در این منطقه بر این باورند که نام اصلی این روستا شاه دهان بوده و ترکیبی است شامل ؛ شاه و دهان که ظاهرا جمع ده و قریه منظور است عده ای هم برای نام این روستا داستان و جنبه خاصی قائل نیستند . با توجه به تعدد چشمه ساران و قنوات موجود در این روستا که سرسبزی و خرمی خاصی به این منطقه بخشیده و همچنین وجود جنگل بادام صحرایی و به اصطلاح مردم محلی علوک و همچنین رویش درختان بنه یا همان پسته وحشی و سرو کوهی (اورس) و همچنین تنوع زیستی گیاهی و جانوری بالا و به خصوص گیاهان دارویی که در این منطقه وجود دارد این روستا را جزو مکان های گردشگری شهرستان بافت قرار داده که در کنار روستای زیبای طرنگ و سایر روستاهای این منطقه بکر توجه عده ای را به خود جلب کرده که مطمئنا با شناسایی این منطقه توسط طبیعت دوستان ایرانی توانایی ارضای آنها را دارد . کوه های زیبا و منحصر به فرد این منطقه برای کوه نوردان و غارنوردی (صعود به غار آبی طرنگ) و احتمالا بادهایی که در این منطقه می وزد برای ورزش چتر بازی و پاراگلایدر و گلایدر بسیار مناسب باشد ولی در این خصوص نظر ورزشکاران این رشته و همچنین مطالعات هواشناسی باید در نظر گرفته شود . نکته قابل ذکر دیگر در خصوص این روستا و همچنین این شهرستان ، باران های دوره ای شبانه روزی در طول دوره هایی  که بعضا تا چندین سال طول میکشد در اواخر زمستان و اوایل بهار است که این بارش ها باعث می شود در ماه های فروردین و به ویژه اردیبهشت آنچنان که نیاکان ما به درستی بر این ماه نام نهاده اند خداوند این منطقه را به بهشتی بی بدیل در دل کویر های ایران تبدیل کند .  به علاوه در طول دوره های ده ساله باران های سیل آسایی در فصل تابستان در این منطقه و به طور کلی در جنوب شرق ایران می بارد که منشا آن نه دریای مدیترانه بلکه اقیانوس هند است که گفته میشود این باران های دوره‌ای با فعالیت های کیهانی مرتبط است . در خصوص پوشش گیاهی میتوان به بادام کوهی ، سرو کوهی ، بنه ، آویشن ، کلپوره ، زیره ، تره کوهی ، لاله های وحشی و ده ها مورد دیگر اشاره کرد همچنین تنوع جانوری این منطقه شامل گونه هایی همچون بز و میش کوهی ، گرگ ، روباه ، عقاب ، شاهین ، باز ، کبک و بلدرچین و به گفته مردم محلی خرس ، انواع پرندگان آوازه خوان همچون بلبل خرما و سهره و ... و همچنین مرغ مینا و صیاد و ده ها گونه دیگر است و همچنین پلنگ و یوزپلنگ در گذشته (به گفته مردم محلی) بوده است .  مردم این منطقه به کشاورزی و دامداری مشغول هستند و تولیدات با کیفیت این منطقه زبانزد است و محصولات کشاورزی چون ؛ انار ، بادام ، گردو ، انگور ، به ، زردآلو و آلوچه و انجیر و ... اما پرورش دام به نگهداری گوسفند محدود میشود . قیه‌باشی بزرگ
قیه‌باشی بزرگ یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان مولان بخش مرکزی شهرستان کلیبر واقع شده‌است. این روستا در ۲۰ کیلومتری مرز جمهوری آذربایجان و منطقه قره باغ قرار دارد. در تقسیمات کشوری، روستای قیه‌باشی بزرگ یکی از روستاهای بخش مرکزی شهرستان کلیبر است که خود این شهرستان زیر نظر استانداری آذربایجان شرقی است. فاصله تقریبی روستا از شهرستان کلیبر ۴۵ کیلومتر و از شهرستان اهر ۱۰۵ و از مرکز استان یعنی شهر تبریز، ۱۹۵ کیلومتر است.جمعیت این روستا حدود 3000 نفر بوده و بزرگترین روستای منطقه محسوب می شود. شهرستان بافت
در ۸ کیلومتری شرق شهر بافت واقع شده‌است؛ و از تنوع زیستی جانوری و گیاهی زیادی برخورداراست.مهمترین روستای این منطقه روستای انجرک است و از آب و هوای کوهستانی برخوردار است. بن عباس
این روستا در دهستان افرینه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵ نفر (۱۲خانوار) بوده‌است. کرانه (روستا)
روستای کرانه در میانهٔ شمال باختری جزیره اصلی بحرین قرار دارد و از نظر اداری در استان شمالیه طبقه‌بندی می‌شود و شامل مجتمع‌های مسکونی ۴۵۴ - ۴۵۶ - ۴۵۸ - ۴۶۰ می‌باشد. شیخ شبان
این روستا در فاصله ٤٠ کیلومتری شمال غربی شهرکرد میباشد. از طرف شمال به شهر یان چشمه و سد زاینده رود، از طرف غرب به روستاهای کلیچه، از طرف شرق به شهر بن و از طرف جنوب به روستای بارده منتهی می‌شود که تقریباً دور تا دور روستا را کوه‌های بلند احاطه کرده و دارای مراتعی سرسبز با چشمه سارهای گوارا می باشد. آب و هوای این روستا در تابستان بسیار مطبوع و خنک است که باعث جذب گردشگران بسیاری از سرتاسر استان میشود.مردم شیخ شبان فارس هستند ولی با گویشی نزدیک به گویش بختیاری تکلم میکنند و بیشتر مردم از نسل سادات می باشند. ابیات حسین (یمن)
أبیات حُسین روستایی تاریخی از توابع استان حُدَیده در کشور یمن و در شبه جزیره عربستان واقع می‌باشد.  این روستای باستانی در پایهٔ کوه (سُردُد) در اعمال درهٔ وادی (الزهرة) واقع شده‌است. مؤرخ و تاریخ‌نویس مشهور «الجَندی» می‌گوید: در دوران گذشته روستایی بسیار آباد وپررونق بوده‌است، و از این روستا فقها و علماء و شعراء بسیاری برخاسته‌اند و شهرتش آفاق گرفته بوده‌است. اما در حال حاضر روستا به حالت مخروبه ومتروک دیده می‌شود. بوانه
این روستا در دهستان بیلوار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۱۸۶ نفر (۴۵خانوار) بوده‌است. ابیانه
این زیارتگاه در جنوب شرقی ابیانه در دره باریکی قرار دارد. در دل صخره‌های این دره، تو رفتگی وجود دارد که ساختمان امامزاده در جلوی آن ساخته شده‌است، و تو رفتگی نیز همانند غاری، جزئی از ساختمان زیارتگاه شده‌است. ظاهراً این زیارتگاه مربوط به بی بی زبیده خاتون، بنت موسی بن جعفر است. اهالی عنوان می‌کنند که بی بی زبیده خاتون تحت تعقیب بوده و مردم ابیانه وی رادر این اتاقک پناه داده، سپس به روستای هنجن برده‌اند. در هنجن نیز زیارتگاه بزرگی متعلق به ایشان ساخته شده‌است. زیارتگاه هینزا در واقع گذرگاه بی‌بی زبیده خاتون است. برخی نیز عنوان کردند که این زیارتگاه مربوط به زمان آناهیتا است. طبق باور مردم این مکان معجزه‌نما است و در آن مراسم خاصی برگزار می‌شود. این زیارتگاه که در شرق ابیانه در محله هرده قرار دارد، بقعه شاهزاده یحیی و شاهزاده عیسی، فرزندان امام موسی بن جعفر است و برخلاف ساختمان‌های روستا دارای حیاط مرکزی است و آب‌نمای بزرگی که از شاخه اصلی نهر روستا سیراب می‌شود در وسط آن قرار دارد. این زیارتگاه گنبد هشت ضلعی با کاشی کاری فیروزه‌ای دارد. رواق حرم منقش به کتیبه‌هایی است که اخیراً مرمت شده‌است. ایوان جنوبی آن به تپه جنوبی ابیانه مشرف است. در ضریح زیارتگاه نوشته‌ای وجود ندارد؛ ولی در سقف بنا تاریخ‌های مرمت بنا و اشعار و آیاتی نوشته شده‌است. عنوان می‌شود که در پشت تخته‌های سقف قیمت انواع غلات، چون جو و گندم در زمان گذشته را نوشته‌اند. منبری چوبی و قدیمی نیز در ایوان جنوبی زیارتگاه قرار دارد. این زیارتگاه در سال ۱۳۸۶ توسط اهالی ابیانه بازسازی شده‌است. ریحانه
این روستا در دهستان عبدلیه غربی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۶۸ نفر (۷۱خانوار) بوده‌است. علی‌خواجه
علی‌خواجه یکی از روستاهای استان آذربایجان شرقی است که در دهستان بناجوی غربی بخش مرکزی شهرستان بناب واقع شده‌است. گنوئیه
گنوئیه یکی از زیبا روستاهای بخش مرکزی شهرستان بافت در استان کرمانطایفه گیلانی وسروراولادی ها وقلی ها و) ایران است؛ که در موقعیت ۵۶ درجه و ۴۰ دقیقه طول جغرافیایی و ۲۷ درجه و ۴۰ دقیقه عرض جغرافیایی و در دامنهٔ کوه کوشاه با ارتفاع ۴۱۱۲ متر در ۵ کیلومتری شمال شرق و کوه کفنوئیه با ارتفاع ۳۲۸۳متر در ۶کیلومتری شمال این آبادی واقع شده‌است که تاریخچه این روستا به دو قرن می‌رسد. این روستا دارای دو رود است رود فصلی کّکْمی و رود دائمی بیدشیرین. این رودها از کوه شاه سرچشمه می‌گیرند و به سد خاکی بافت می‌ریزند. گنوئیه دارای آب و هوای سرد در زمستان و معتدل در تابستان است.این روستا خیلی باحال میباشد حتماسربزنید،این روستاسال سرمادرختان رامیزند وثمرشان راخشک میکند ابیانه
گویش ابیانه ای یکی از گویش های مرکزی ایران به شمار می رود و مانند دیگر گویش های مرکزی دارای ویژگی های منحصربه فردِ آوایی، صرفی (ساخت واژی) و نحوی است و در حوزه واژگان نیز نسبت به فارسی معیار، متفاوت و قابل بررسی است. اسماعیلان
اسماعیلان، روستایی از توابع بخش انارک شهرستان نائین در استان اصفهان ایران است. اربابی علیا
این روستا در دهستان کوار قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۴۵۸ نفر (۱۰۴خانوار) بوده‌است. بشانه
این روستا در دهستان ایرافشان قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۶ نفر (۶خانوار) بوده‌است. عبدیه
این روستا در دهستان سرولایت قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن زیر سه خانوار بوده‌است. همیانه
اهالی این روستا بیشتر ساکن دورود و بروجرد هستند و نام فامیل اکثر آنها هاشمی است که بر گرفته از نام بزرگ روستا کدخدا هاشمعلی بوده .ایلاتی که در این روستا سکنی یافته اند :ایل زندیه،چگنی(میرزاوند) باجولوند(خرمی)،گراوند. در این روستا تپه باستانی به‌زبان محلی (تپه گردله) وجود دارد که به عهد سلجوقیان برمی‌گردد.تپه سراب همیانه مربوط به دوره اشکانیان است و در ۲۰۰ متری شمال روستای همیانه واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۳ آبان ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۸۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تولید برنج این روستا یکی از با کیفیت‌ترین و مرغوبترین برنج‌های ایران می‌باشد. فاصله این روستا تا مرکز شهر دورود ۲۷ کیلومتر و تا شهرستان بروجرد ۴۴ کیلومتر می‌باشد. روستای همیانه از شمال به روستای افراونده از جنوب به روستای دایی چی و یزد گرد از شرق به روستای دوخواهران و از غرب به روستای قاضی آباد همسایه و هم‌مرز است.