سیستم‌عامل‌های یونیکس و لینوکس چه تفاوتی با هم دارند؟
گوگل فیوشا
به شدت از هسته یونیکس الهام گرفته شده و تفاوت‌های زیادی با آن دارد. به عنوان مثال، از سیگنالهای مشابه یونیکس پشتیبانی نمی‌کند اما شامل برنامه‌نویسی مبتنی بر رویداد و الگوی مشاهده گر است. بیشتر تماسهای سیستم موضوع اصلی را مسدود نمی‌کنند. برخلاف سیستم‌های سنتی یونیکس، منابع به جای فایل به عنوان اشیا نشان داده می‌شوند.
لینوکس
لینوکس با داشتن محیط‌های رومیزی مانند گنوم و کی‌دی‌ئی، رابط کاربری همچون اپل مکینتاش و مایکروسافت ویندوز را در کنار دیگر محیط‌های گرافیکی و رابط خط فرمان یونیکس-مانند سنتی‌اش، عرضه می‌کند. هرچند نرم‌افزارهای گرافیکی لینوکس برای بسیاری از مصارف وجود دارند، در بسیاری زمینه‌ها نرم‌افزارهای خصوصی هنوز از گستره و میزان محبوبیت بیشتری برخوردارند. یونیکس
نسخه‌های سیستم‌عامل یونیکس، توسط ویرایش‌های کتاب راهنمای کاربرانش مشخص می‌شدند. برای مثال «پنجمین ویرایش یونیکس» و «نسخه ۵ یونیکس» هر دو برای اشاره به یک نسخه استفاده می‌شدند. توسعه یونیکس با انتشار نسخه‌های ۴، ۵ و ۶ که در سال ۱۹۷۵ ادامه یافت. در این نسخه‌ها مفهوم تازهٔ لوله‌ها اضافه شده بود که به طراحی ماژولار یونیکس و چرخه توسعه سریع‌تر آن کمک کرد. نسخهٔ ۵ و به ویژه نسخهٔ ۶، به پیدایش نسخه‌های مختلفی از یونیکس، چه در داخل آزمایشگاه‌های بل و چه در خارج از آن انجامید. مانند پی‌دبلیوبی/یونیکس و همچنین اولین نسخه تجاری یونیکس یعنی آی‌اس/۱. همان‌طور که قسمت‌های بیش‌تری از یونیکس به زبان سی بازنویسی می‌شد، پرتابل بودن آن هم افزایش می‌یافت و آسان‌تر می‌شد آن را به دیگر سکوها انتقال داد. یونیکس توسط گروهی در دانشگاه ولونگوگ به اینتردیتا ۷/۳۲ پورت شد. آزمایشگاه‌های بل هم چند نسخه مختلف برای اهداف تحقیقاتی و استفاده داخلی در همان جا توسعه داد. یوسی‌لینوکس
علیرغم اینکه یو سی لینوکس در ابتدا نسخه ۲٫۰ از هسته لبنوکس را برای خود برگزید، هم‌اکنون با نسخه‌های ۲٫۴ و ۲٫۶ هسته لینوکس کار می‌کند. در تاریخچه این توزیع، هرگز تلاشی برای استفاده از هسته لینوکس نسخه ۲٫۲ نشده‌است. جداسازی جدول صفحه هسته
جداسازی جدول صفحه‌ی هسته (Kernel page-table isolation یا KPTI) یکی از ویژگی‌های هسته لینوکس است که سبب کاهش اثر آسیب‌پذیری امیتی Meltdown (که بیشتر بر روی پردازنده‌های مدل x86 شرکت اینتل رخ می‌دهد) و افزایش مقاومت هستهٔ لینوکس در برابر تلاش‌هایی به منطور دور زدن سازوکار KASLR می‌شود. این ویژگی با جداسازی بهتر فضای آدرس کاربر و فضای آدرس هسته لینوکس در حافظهٔ کار می‌کند. KPTI ابتدا در نسخه لینوکس ۴٫۱۵ ارایه شد سپس به نسخه‌های قبلی ۴٫۱۴٫۱۱، ۴٫۹٫۷۵، و ۴٫۴٫۱۱۰ نیز افزوده شد. سیستم‌های عامل Windows و macOS نیز این ویژگی را به خودشان اضافه کردند. KPTI آسیب‌پذیری Spectre را پوشش نمی‌دهد. سیستم‌عامل
یک سیستم تک‌کاره تنها می‌تواند یک برنامه را به‌طور همزمان اجرا کند، در حالی‌که یک سیستم عامل چندمنظوره اجازه می‌دهد تا بیش از یک برنامه به‌طور همزمان اجرا شود. این با به اشتراک‌گذاری زمان حاصل می‌شود، که در آن زمان پردازندهٔ موجود بین چندین فرایند تقسیم می‌شود. این فرایندها هر یک به‌طور مکرر در برش‌های زمانی توسط یک زیر سیستم برنامه‌ریزی کار سیستم عامل قطع می‌شوند. چند وظیفه‌ای ممکن است در انواع پیشگیرانه و تعاونی مشخص شود. در چند وظیفه‌ای پیشگیرانه، سیستم عامل زمان CPU را قطع می‌کند و شکافی را به هر یک از برنامه‌ها اختصاص می‌دهد. سیستم عامل‌های یونیکس مانند، مانند Solaris, Linux و همچنین غیر Unix مانند مانند AmigaOS، از وظیفه‌های پیشگویی‌کننده پشتیبانی می‌کنند. چند وظیفهٔ تعاونی با تکیه بر هر فرایند بدست می‌آید تا زمان دیگری را برای سایر فرایندها به صورت تعریف‌شده فراهم کند. نسخه‌های ۱۶ بیتی مایکروسافت ویندوز از چندکاره تعاونی استفاده می‌کردند. نسخه‌های ۳۲ بیتی ویندوز NT و Win9x از وظایف پیشگیرانه استفاده می‌کنند. مینیکس
مینیکس یک سیستم‌عامل از ردهٔ سیستم‌عامل‌های شبه‌یونیکس است که معماری نرم‌افزار آن بر پایهٔ طراحی به‌صورت ریزهسته می‌باشد. اندرو تننبام این سیستم‌عامل را برای اهداف آموزشی برنامه‌نویسی کرد که بعدها هسته لینوکس با الهام از مینیکس به‌وجود آمد. کلمه مینیکس از ترکیب دو کلمه «مینی» و «یونیکس» گرفته شده‌است. یونیکس فایل سیستم
سیستم فایل یونیکس یا (UFS) یک سیستم فایل است که توسط بیشتر سیستم عامل‌های یونیکس و شبه یونیکس استفاده می‌شود. این سیستم فایل همچنین سیستم فایل سریع برکلی، سیستم فایل سریع بی‌اس‌دی یا FFS نامیده می‌شود. هسته لینوکس
به دلیل اختلافات موجود بین صدها پیاده‌سازی مختلف سیستم عامل لینوکس، اشیاء اجرایی، حتی اگر آنها برای اجرا در یک معماری سخت‌افزاری خاص کامپایل، مونتاژ و پیوند شده باشند (یعنی آنها از ISA سخت‌افزار هدف استفاده می‌کنند)، اغلب نمی‌توانند در توزیع‌های مختلف لینوکس اجرا شوند. این مسئله عمدتاً به دلیل تنظیمات خاص توزیع و مجموعه ای از تکه‌های اعمال شده بر روی کد هسته لینوکس، تفاوت در کتابخانه‌های سیستم، خدمات (Daemons)، سلسله مراتب سیستم فایلها و متغیرهای محیطی است. هسته لینوکس
نسخه ۱٫۰ هسته لینوکس در ۱۴ مارس ۱۹۹۴ منتشر شد. این نسخه از هسته لینوکس تنها از سیستم‌های رایانه ای مبتنی بر تک پردازنده i386 پشتیبانی می‌کند. قابلیت حمل و نقل دغدغه ای شد و به همین ترتیب نسخه ۱٫۲ (منتشر شده در ۷ مارس ۱۹۹۵) پشتیبانی از سیستم‌های رایانه ای با استفاده از پردازنده‌های مبتنی بر معماری Alpha , SPARC و MIPS را بدست آورد. رایانه آپولو
سیستم عامل اختصاصی ماشین آلات آپولو که به خاطر هزینه‌های زیاد مجوزهای CPU Unix در زمان تعریف و ایجاد سیستم، استفاده می‌کرد. Aegis به‌طور کلی برای شبکه‌های رایانهی طراحی شده بود و به این علت متمایز از سایر سیستم‌عامل‌ها بود. نمونه‌های اصلی آن سیستم فایل بود که به‌طور کامل در سراسر ماشین‌ها و دستگاه‌ها به صورت یکپارچه قرار داشت و درست در مقابل آن یونیکس قرار داشت که حتی در حال حاضر نیز بین سیستم فایل بر روی سیستم میزبان و سایر سیستم‌ها تمایز قائل می‌شود. پس این موضوع پایه این جهت‌گیری بود که حتی یک ماشین آپولو مستقل نیز نمی‌تواند بدون کارت شبکه پیکربندی و ساخته شود. توزیع لینوکس
برخی نرم‌افزارهای خاص به هیچ عنوان برای لینوکس وجود ندارند. این مسئله شامل تعداد وسیعی از بازی‌های رایج کامپیوتری می‌شود، اگر چه، در سال‌های اخیر بعضی از سازندگان بازی شروع به انتشار نسخه‌ای از نرم‌افزار هایشان برای لینوکس کرده‌اند. به‌عنوان مثال Epic Games یک نسخه از Unreal Tournament 2004 را برای لینوکس به فروش گذاشته است. این مسئله هم‌چنین مورد توجه قرار گرفته‌است توسط پروژه‌های شبیه‌ساز و مترجم APIهایی همانند Wine و Cadega که امکان اجرای برنامه‌های غیر لینوکسی را در سیستم‌های لینوکس را به کار می‌دهند، امکان‌پذیر می‌باشد. هم‌چنین با شبیه‌سازی سیستم‌عامل‌های اختصاصی یا ترجمهٔ APIهای اختصاصی مانند APIهای WIN32 و DIRECTX مایکروسافت در APIهای محلی لینوکس این امر انجام می‌پذیرد. هم‌چنین می‌توان از ماشین‌های شبیه‌سازی مانند «ویرچوال باکس» یا «وی‌ام‌ویر» نیز استفاده نمود. انتقاد از دسکتاپ لینوکس
به یاد داشته باشید نگرانی‌های دهه ۱۹۸۰ دربارهٔ اینکه چگونه «چنگال» یونیکس می‌تواند به شانس آن سیستم عامل برای تصویب آسیب برساند؟ این چیزی نیست در مقایسه با آشفتگی امروز ما با لینوکس، جایی که به بعد از ۳۰۰ توزیع برای جلب توجه کاربران رایانه ای که به دنبال جایگزینی برای ویندوز هستند، ناخواسته است. لینوکس
در سال‌های آغازین، دشوار بودن پروسۀ نصب سیستم‌عامل‌های بر پایهٔ لنوکیس مانعی برای پذیرش آن بود؛ اما در سال‌های اخیر نصب لینوکس بسیار آسان شده‌ است. بسیاری از توزیع‌ها دارای نصبی آسان و قابل مقایسه با ورژن ‌های ویندوز هستند؛ به‌گونه‌ای که توزیع اوبونتو با چند کلیک نصب می‌شود. علاوه بر این، رایانه‌های شخصی که با توزیع‌های لینوکس وارد بازار شده‌اند و به آسانی از بسیاری از فروشنده‌های اصلی، همچون دل، هیولت-پاکارد و وال-مارت قابل تهیه است. استاندارد پایه لینوکس
پایگاه استاندارد لینوکس (LSB) یک پروژه مشترک توسط چندین توزیع لینوکس تحت ساختار سازمانی بنیاد لینوکس برای استانداردسازی ساختار سیستم نرم‌افزار، از جمله استاندارد سلسله مراتبی سیستم فایل مورد استفاده در هسته لینوکس است. LSB بر اساس مشخصات POSIX، مشخصات یونیکس واحد (SUS) و چندین استاندارد باز دیگر بود، اما در حوزه‌های دیگر نیز توسعه پیدا کرد. جریان بیت
در اکثر سیستم عامل‌ها از جمله شبه‌یونیکس و ویندوز، کتابخانه‌های استاندارد I/O دسترسی به فایل‌های سطح پایین یا بافر شده را به الگویی از جریان بایت‌ها تبدیل می‌کنند. به‌ویژه در سیستم عامل شبه‌یونیکس، هر فرایند دارای سه جریان استاندارد است که این سه جریان، نمونه‌ای از جریان یک‌طرفهٔ بایت‌ها هستند. مکانیسم لوله‌کشی در یونیکس ارتباطاتی از نوع bytestream را بین فرایندهای مختلف فراهم می‌کند. هسته لینوکس
برنامه‌ریز لینوکس کلاس‌ها و خط مشی‌های مختلف را قادر می‌سازد. به‌طور پیش فرض هسته از یک مکانیزم زمانبندی به نام برنامه زمانبندی کاملاً عادلانه استفاده می‌کند که در نسخه ۲٫۶٫۲۳ از هسته معرفی شده‌است. در داخل این کلاس زمانبندی پیش فرض همچنین به عنوان SCHED_OTHER شناخته می‌شود، اما هسته نیز شامل دو کلاس زمانبندی سازگار با POSIX با نام برنامه زمان واقعی به نام‌های SCHED_FIFO (در زمان واقعی اول-اول-اول) و SCHED_RR (بیدرنگ رابین) است، هر دو مورد نسبت به کلاس پیش فرض اولویت دارند. یک برنامه زمان‌بندی اضافی معروف به SCHED_DEADLINE، اجرای اولین الگوریتم مهلت اول (EDF)، در هسته نسخه ۳٫۱۴ اضافه شده‌است، که در تاریخ ۳۰ مارس ۲۰۱۴ منتشر شد. SCHED_DEADLINE نسبت به سایر کلاس‌های برنامه‌ریزی دیگر برتری دارد. تاریخچه یونیکس
در سال ۱۹۷۲، یونیکس از ابتدا و با استفاده از زبان برنامه‌نویسی سی بازنویسی شد. این کار برخلاف باور عمومی در آن زمان بود که عنوان می‌کرد «چیزی به پیچیدگی یک سیستم‌عامل، که باید با رویدادهایی سروکار داشته باشد که از دیدگاه زمان پاسخگویی حساس هستند، می‌بایست منحصراً با زبان اسمبلی نوشته شود. این مهاجرت از زبان اسمبلی به زبان سطح بالاتر C، باعث شد یونیکس با سکوهای سخت‌افزاری مختلف سازگارپذیرتر شود، در حین سازگار کردن یونیکس با یک سکوی سخت‌افزاری جدید، تنها کاری که باید انجام می‌شد این بود که بخش کوچکی از کدهای وابسته به ماشین بازنویسی شوند. هسته لینوکس
هسته رسمی، یعنی شعبه git Linus در مخزن kernel.org، هیچ نوع کد اختصاصی ندارد؛ با این وجود لینوکس می‌تواند سیستم‌های فایل را برای یافتن سیستم عامل اختصاصی، درایورها و سایر ماژول‌های اجرایی جستجو کند، سپس می‌تواند آنها را به فضای هسته بارگذاری و پیوند دهد. هرگاه ماژول‌های اختصاصی به لینوکس بارگذاری می‌شوند، هسته خود را «لکه دار» می‌کند و بنابراین گزارش‌های مربوط به اشکالات هسته‌های رنگی اغلب توسط توسعه دهندگان نادیده گرفته می‌شوند. لینپاس لینوکس
لینپاس لینوکس یک توزیع لینوکس بر پایه فدورا است که توسط مؤسسه تایوانی «لیناپس تکنولوژی» تولید شده‌است. لیناپس برای پشتیبانی کامل از بازار آسیا طراحی شده‌است و از یونیکد برای زبان‌های چینی و ژاپنی پشتیبانی می‌کند. یک نسخه اختصاصی به نام «لینپاس لایت» برای دستگاه‌هایی که از نظر سخت‌افزاری ضعیف‌تر هستند مانند نت‌بوک‌ها طراحی شده‌است. این توزیع بر مبنای دو واسط کاربری «ساده» برای کاربران جدید و «پی‌سی» برای کاربرانی که به چیزی بیشتر از واسط‌های شبه ویندوز نیاز دارند. دامنه هدف این توزیع لینوکس دستگاه‌هایی با صفحهٔ نمایش کوچک است و از وضوح کمتر از VGA پشتیبانی می‌کند. "ایسر اسپایر وان" و "نورتک جکو" با این توزیع لینوکس ارائه شده‌اند، همچنین یک نسخه از ایسر ریوو ۳۶۱۰ و ۳۷۰۰ با لیناپس ارائه شده‌اند. لیناپس یک نسخه معمولی برای کامپیوترهای رومیزی و نسخه سرور نیز دارد، همچنین یک نسخه چندرسانه‌ای با نام "Linpus Media Center" دارد. نسخه چندرسانه‌ای یک بسته بروز رسانی را توصیه می‌کند که برای پشتیبانی از DVD و MP3 و سایر کدک‌ها باید از MPEG-LA خریداری شود. تاریخچه توسعه هسته
در مرحلهٔ طراحی یونیکس، برنامه نویسان چون اعتقاد داشتند منظور از محاسبات، انتقال داده‌ها است، تصمیم گرفتند تا هر دستگاه سطح بالا را به عنوان یک فایل مدل سازی کنند. به عنوان مثال، چاپگرها به عنوان یک” فایل” موجود در یک مکان شناخته شده ارائه می‌شوند. با کپی کردن داده‌ها در یک فایل، خروجی آن چاپ می‌شود. سیستم‌های دیگر قابلیت مشابه‌ای را ارائه می‌کنند که تمایل به مجازی سازی دستگاه‌ها را در یک سطح پایین‌تر دارند؛ بنابراین هر دو دستگاه و فایل‌ها بیانگر مفهوم سطح پایین‌تری می‌باشند. مجازی سازی سیستم در سطح فایل به کاربران اجازه می‌دهد تا کاربر کل سیستم را با استفاده از مفهوم‌ها و کاربرد پذیری مدیریت فایل موجود به‌طور ساده دستکاری نماید. به عنوان توسعه همان دیاگرام، یونیکس به برنامه نویسان اجازه می‌دهد که با به‌کارگیری از یک سری برنامه‌های کوچک و استفاده از مفهوم «لوله‌ها»، فایل‌ها را دست کاری کنند تا آن‌ها را قادر سازد که مراحل بهره‌برداری را با تغذیه فایل، از طریق زنجیره‌ای از ابزارهای تک منظوره کامل کنند. اگرچه نتیجهٔ پایانی مشابه بود، استفاده از برنامه‌های کوچکتر در این روش به‌طور قابل توجهی انعطاف‌پذیری و سهولت توسعه در استفاده از آن را افزایش داد. این کار به کاربر اجازه می‌دهد که جریان کار خود را با اضافه کردن یا حذف یک برنامه از زنجیره اصلاح کند. در مدل یونیکس، سیستم عامل شامل دو قسمت است. اول، مجموعهٔ عظیمی از برنامه‌های نرم‌افزاری که اغلب عملیات را راه اندازی می‌کند و دیگری هسته است که برنامه‌ها را اجراء می‌کند تحت یونیکس، از نقطه نظر برنامه‌نویسی اختلاف دو مورد ذکر شده بسیار ناچیز است. هسته یک برنامه است که در مقام سوپروایزر عمل می‌کند که در نقش بارگذاری و سوپروایزری، برای استفادهٔ برنامه‌های کوچک، باقی‌مانده فعالیت سیستم را جبران می‌کند. این‌گونه برنامه‌ها بمنظور ارائه خدمات قفل کردن و خدمات ورودی-خروجی استفاده می‌شود. فراتر از این بحث، هسته در فضای کاربر دخالتی ندارد. طی گذشت سالیان مدل محاسباتی تغییر کرد، تلقی یونیکس در هر چیز به عنوان یک فایل یا جریان بایت، دیگر کاربرد جهانی مثل سابق را نداشت. اگرچه یک ترمینال می‌توانست به عنوان یک فایل یا جریان بایت تلقی گردد که می‌تواند چاپ یا خوانده شود، لیکن به نظر نمی‌رسید که برای رابط کار گرافیکی صدق کند. توزیع لینوکس
سیستم‌عامل، شامل هستهٔ لینوکس و یک سری کتابخانه‌ها و برنامه‌های سودمند دیگر از پروژه گنو، همراه با قابلیت پشتیبانی از گرافیک که به‌وسیلهٔ سامانه پنجره اکس مهیا شده‌است، می‌باشد. یک سری از توزیع‌ها که از نظر اندازه، بهینه‌سازی شده‌اند، ممکن است سامانه پنجره اکس را نداشته و تمایل بیشتری برای استفاده از برنامه‌های سودمند همانند آن مثل busybox, uclibc یا dietlibc را داشته باشند. هسته لینوکس
اگرچه در اصل برای قابل حمل طراحی نشده بود، اکنون لینوکس یکی از هسته‌های بسیار گسترده سیستم عامل است که در سیستم‌های متنوعی از معماری ARM گرفته تا رایانه‌های اصلی IBM z / Architecture اجرا می‌شود. اولین درگاه فراتر از معماری اصلی ۳۸۶ لینوکس بر روی پلت فرم موتورولا ۶۸۰۰۰ توسط کاربران آمیگا انجام شد که این کار را با جایگزینی بخش‌های اصلی هسته انجام داد. تغییرات در هسته آنقدر اساسی بود که توروالدز نسخه موتورولا را به عنوان یک چنگال و یک سیستم عامل شبیه به لینوکس مشاهده کرد و نه به عنوان یک درگاه واقعی. با این وجود انگیزه ای بود که Torvalds برای بازگرداندن عمده کد هسته به منظور تسهیل در انتقال به معماری‌های محاسباتی رقیب، نیاز به بازسازی عمده ای از هسته داشت. اولین درگاه مورد تأیید لینوکس به پلتفرم ۶۴ بیتی DEC Alpha AXP بود که در ماه مه ۱۹۹۵ در DECUS نشان داده شد، از ۳۸۶ و Alpha در یک درخت منفرد پشتیبانی کرد. DEC مسئول تأمین سخت‌افزار لازم برای Torvalds بود تا در همان سال بتواند درگاه لینوکس را به ۶۴ بیت برساند. سیستم‌عامل
سیستم عامل‌های یک‌کاربره امکان تمایز کاربران را ندارند، اما ممکن است چندین برنامه را به صورت همزمان اجرا کنند. یک سیستم عامل چند کاربره مفهوم اصلی کار چند منظوره را با امکاناتی فراهم می‌کند که فرایندها و منابع را شناسایی می‌کنند، از جمله فضای دیسک، متعلق به چندین کاربر، و سیستم به چندین کاربر اجازه می‌دهد تا همزمان با سیستم ارتباط برقرار کنند. برنامه‌های زمانبندی سیستم عامل برای استفاده کارآمد از سیستم برنامه‌ریزی کرده و ممکن است شامل نرم‌افزار حسابداری برای اختصاص هزینهٔ زمان پردازنده، ذخیرهٔ انبوه، چاپ و سایر منابع برای چندین کاربر نیز باشد. در سیستم عامل‌های شبه‌یونیکس یک حالت تک‌کاربره در هستهٔ پشتیبان وجود دارد که برای وقتی است که دیگر هسته‌ها با مشکل مواجه می‌شوند و نیاز به تعمیر دارند یا رمز کاربر ریشه را بدون دانستن آن بخواهیم تغییر دهیم. مقایسه لینوکس و ویندوز
تشخیص تعداد کاربران این دو سیستم‌عامل روی رایانه‌های شخصی میسّر نیست؛ چراکه کاربر گنو/لینوکس پس از نصب نیازی به رجیسترکردن ندارد واطلاعاتی از سیستم آن‌ها ثبت نمی‌شود به همین علت آمار رسمی از تعداد کاربران گنو/لینوکس موجود نیست. از طرفی بسیاری از کاربران ویندوز به صورت غیرقانونی از ویندوز استفاده می‌کنند و با این که اطلاعاتی ازها ثبت می‌شود در درست بودن آن یقین نیست و تعداد آن‌ها هم قابل اندازه‌گیری نیست؛ بنابراین آمار تعداد کاربران این دو سیستم‌عامل از روش‌های غیردقیق دیگر تخمین زده می‌شود که البته بسیاری آن‌ها را غیر معتبر می‌دانند. شبه‌یونیکس
شبه‌یونیکس یک سیستم عامل شبیه به یونیکس (که گاهی اوقات به آن UN * X یا nix * گفته می‌شود) یک سیستم عامل است که به روشی شبیه به سیستم یونیکس رفتار می‌کند، در حالی که لزوماً مطابق با آن نیست یا به هر نسخه‌ای از مشخصات UNIX منفرد می‌باشد. برنامهٔ یونیکس‌مانند برنامه‌ای است که مانند فرمان یا پوستهٔ مربوطه رفتار می‌کند. هیچ استانداردی برای تعریف اصطلاح وجود ندارد و اختلاف نظر ممکن است در مورد میزان اجرای سیستم عامل یا برنامه خاص «یونیکس‌مانند» امکان‌پذیر باشد. ترجمه دوگانه
به طور معمول معماری سخت‌افزار متفاوت است (به عنوان مثال تدوین برنامه‌ای که برای معماری MIPS در رایانه x86 تنظیم شده‌است) اما در صورت تفاوت در محیط سیستم‌عامل (مانند تنظیم برنامه FreeBSD تحت لینوکس) یا حتی فقط کتابخانه سیستم (مانند هنگام تدوین برنامه ها با uClibc روی میزبان glibc ) لینوس توروالدز
در سال ۱۹۹۰ مطالعات دانشگاهی خود را دوباره ادامه داد و برای اولین بار یونیکس را در قالب یک میکرو ویکس که التراایکس را اجرا می‌کرد منتشر کرد. عنوان مقالهٔ فوق لیسانس او "لینوکس: یک سیستم‌عامل قابل حمل (Portable)" بود. فایل دستگاهی
۲ نوع عمومی فایل دستگاه در سیستم عامل‌های unix وجود دارد. یکی character special file و دیگری Block special file. تفاوت بین آنها در چگونگی نوشتن داده در آنها و خواندن از آنها است که توسط سیستم عامل و سخت‌افزار پردازش می‌شود. برخی از سیستم‌عامل‌ها مثل فری‌بی‌اس‌دی تنها فایل‌های character special file دارند و فاقد Block special file هستند. چرا که دسترسی مستقیم به فایل‌های Block special ممکن است به علت کش شدن اطلاعات در هسته، خطرناک باشد. Init
init کوتاه‌شدهٔ "Initialization"، نام برنامه یا پروسه‌ای در سیستم عامل‌های کامپیوتری مبتنی بر یونیکس است که تمام پروسه‌های دیگر را ایجاد می‌کند و بالا می‌آورد. این برنامه به صورت یک دیمن (سرویس) و معمولاً با PID 1 اجرا می‌شود. بارگذار بوت، هسته را شروع می‌کند و هسته init را شروع می‌کند. اگر init را بدون جایگزین کردنش حذف کنید، سیستم در ریبوت بعدی با «هشدار هسته» مواجه می‌شود. init است که تعیین می‌کند کامپیوتر چگونه کار می‌کند و آن را هدایت می‌کند، پس بدون چنین برنامه‌ریزی‌ای توسط init، سیستم نمی‌داند چه‌کار کند. مینیکس
نسخهٔ ۳٫۱٫۲ این سیستم‌عامل در تاریخ ۸ می، ۲۰۰۶ انتشار یافت. از جمله قابلیت‌های جدیدی که به این سیستم افزوده شده بود می‌توان به X11, emacs, vi, cc, gcc, perl, python, ash, bash, zsh, ftp, ssh, telnet, pine و بیش از ۴۰۰ نرم‌افزار مخصوص یونیکس اشاره کرد که به صورت کامل قادر به اجرا در این سیستم‌عامل می‌باشند. با افزودن X11 (سیستم پنجره اکس)، مینیکس از یک سیستم‌عامل مبتنی بر خط فرمان، به یک سیستم‌عامل با واسط گرافیکی کاربر تبدیل شد. از دیگر قابلیت‌ها و امکانات این نسخه، پایداری و ثبات بیشتر سیستم‌عامل در برابر ایرادات ناشی از درایورهای سخت‌افزاری مختلف بود که با پشتیبانی از محدودهٔ بیشتری از سخت‌افزارهای موجود و همچنین راه‌اندازی آن‌ها بدون نیاز به اجرا پروسه‌های جداگانه، به بهترین نحو این مشکلات را حل کرده و در نتیجه قابلیت اجرای نرم‌افزارها را بالا برده و تبدیل به یک سیستم Self-healing شد. لینوکس
در گذشته یک کاربر لینوکس برای پیکربندی و نصب سیستم خود، نیازمند دانش بالایی از رایانه بود. این دلیل به علاوه جذاب بودن دسترسی به درون سیستم، باعث شده بود که به‌طور سنتی کاربران لینوکس را (بر خلاف کاربران ویندوز یا مک‌اواس) کسانی شکل بدهند که با رایانه بیشتر آشنا هستند. افرادی که معمولاً با القاب «هَکِر» و «گیک» شناخته می‌شوند. این نگرش در سال‌های اخیر با افزایش راحتی کار در لینوکس و گسترده شدن استفاده از بسیاری از توزیع‌ها، اعتبار خود را از دست داده‌ است. لینوکس در بازار سرورها و کاربردهای ویژه (مانند پردازش تصویر و ) پیشرفت قابل ملاحظه‌ای کرده و در حال ورود به بازار بزرگ رایانه‌های رومیزی است. زورین اواس
زورین اواس - Zorin OS یک سیستم عامل رایانه شخصی است که مبتنی بر اوبونتو است. این سیستم به عنوان یک سیستم عامل برای کاربران جدید رایانه‌های مبتنی بر لینوکس طراحی شده‌است. یکی از ویژگی‌های سیستم عامل به کاربران اجازه می‌دهد تا رابط کاربری را تغییر دهند تا شبیه به مایکروسافت ویندوز یا مک‌اواس داشته باشند همچنین این سیستم عامل با استفاده از واین و PlayOnLinux به کاربران اجازه می‌دهد نرم‌افزارهای ویندوز را به راحتی اجرا کنند. سازندگان Zorin OS نسخه‌های مختلف سیستم عامل را توزیع می‌کنند. تاریخچه توسعه هسته
شبکه مشکل دیگری را مطرح می‌کند. اگرچه ارتباط شبکه با دسترسی فایل قابل مقایسه است، لیکن معماری سطح پایین بسته گرا تعامل با کل فایل‌ها را نداشته، بلکه بیشتر با قطعات مجزای داده‌ها در عمل است. همان‌طور که قابلیت کامپیوترها رشد می‌کند، هستهٔ یونیکس با افزایش کدها دچار بهم ریختگی می‌شود. به علت گسترده بودن هسته، این بهم ریختگی قابل اندازه‌گیری است. هسته‌ها ممکن است دارای ۱۰٫۰۰۰ خط کد باشند، در حالی که در دهه ۷۰ و ۸۰ هسته‌های مدرن جانشین یونیکس مانند: لینوکس به بیش از ۱۳ میلیون خط رسیدند. مشتقات یونیکس مدرن به‌طور کلی بر مبنای مدل مقیاس بارگذاری هسته‌های یکپارچه می‌باشند. در این مورد می‌توان از مثال QNX، یک میکروکرنل در مالکیت Black Berry، هسته لینوکس در توزیع‌های زیاد مانند پخش نرم‌افزار Berkeley و انواع هسته‌ها مانند Mac OS ,Open BSD, Net BSD , Dragonfly BSD ,Free BSD نام برد. به غیر از این گزینه‌ها، توسعه دهندگان تازه‌کار (آماتور)، جامعهٔ توسعه سیستم عامل را به صورت فعال حفظ می‌کنند. اجتماعی که با سرگرمی نوشته‌های هسته خود، اغلب منجر به اشتراک گذاشتن بسیاری از ویژگی‌ها می‌شوند، مثلاً ایجاد سازگاری با برنامه‌های FreeBSd , Dragonfly BSd , Open BSd یا هسته‌های NetBSD تاریخچه لینوکس
مینیکس، یک سیستم‌عامل شبه یونیکس که برای استفاده‌های آموزشگاهی در نظر گرفته شده بود توسط اندرو تننبام در ۱۹۸۷ منتشر شد. در حالی که کد منبع سیستم در دسترس بود ولی ویرایش و باز توزیع آن انحصاری بود. به علاوه طراحی ۱۶ بیتی مینیکس با معماری ۳۲بیتی ۳۸۶ اینتل که به‌طور فزاینده‌ای در حال ارزان و محبوب شدن بود سازگار نبود. مقایسه لینوکس و ویندوز
علاقه مندان سیستم عامل‌های لینوکس ادعا میکنند که لینوکس امن تر از ویندوز است. این ادعا تا حدودی درست است، امااین به خاطر که هسته لینوکس امن تر از ویندوز نیست . بلکه ویندوز بیشتر مستعد حمله است. هکرها دوست دارند به نرم‌افزارهایی که بیشتر مورد استفاده است، حمله کنند. زیرا کاربران کامپیوترهای شخصی، بیشتر از ویندوز استفاده می‌کنند. اما لینوکس به علت اوپن سورس بودن و مشارکت تعداد افراد زیاد رفع برای رفع اسیب پذیری ها قابلیت های امنیت قابل قبولی دارد حتی بعضی سیستم عامل های بر پایه لینوکس برای امنیت کاربران سیستم عامل مخصوص امنیت میسازند پس لینوکس برتری متوسط تا زیاد دارد که حتی طرفدار سرسخت ویندوز نیز تا حدی نباید با این ضعف ویندوز چشم پوشی کند اما استفاده کنندگان لینوکس تقریبا نیاز به انتی ویروس نداشت اما در سال2020 -2021 به علت هجوم بدافزار های نیاز به انتی ویروس داره و تقویت امنیت کرنل لینوکس در کرنل 5.12 و 5.13 و احتمالن 5.14 احساس نیاز میشود اما هنوز به خوبی توانسته امنیت را به خوبی حفظ کند مهم ترین ترین فاکتور برای امنیت، زمانی خودش را نشان می‍دهد که نوبت به میزبانی وب شما می‌رسد. مطمئن شوید که شرکت میزبانی شما قابلیت‌های امنیتی بالایی دارد. یک شرکت هاستینگ خوب، تمام تلاشش را می‌کند تا از وب سایت شما در مقابل حمله هکرها محافظت کند. یونیکس
علاوه بر یونیکس‌های تأیید شده که اسامی بعضی از آن‌ها ذکر شد، سیستم‌عامل‌هایی هم وجود دارند که شبه یونیکس نامیده می‌شوند مانند مینیکس، نوادگان بی‌اس‌دی مانند فری‌بی‌اس‌دی, نت‌بی‌اس‌دی، اپن‌بی‌اس‌دی، دراگون‌فلی‌بی‌اس‌دی و لینوکس. این سیستم‌ها با آن که با استانداردهای یونیکس کاملاً یا کمابیش سازگار هستند، اما توسط مؤسسه اپن گروپ تأیید نشده‌اند و حق استفاده از نام Unix را ندارند. اصطلاح "یونیکس سنتی" ممکن است برای توصیف سیستم‌عامل‌هایی که مشخصات و ویژگی‌های نسخه ۷ یونیکس یا نسخه ۵ یونیکس را دارند، استفاده شود. هنگامی که کن تامسون هنوز به مولتیکس دسترسی داشت، شبیه‌سازهایی برای سیستم صفحه‌بندی و فایل سیستم نوشت. او همچنین یک بازی رایانه‌ای به نام سفر فضایی نوشت، اما این بازی برای اجرا شدن به یک ماشین کارامدتر و ارزان‌تر احتیاج داشت و سرانجام او یک پی‌دی‌پی-۷ کم‌استفاده در آزمایشگاه‌های بل پیدا کرد. در سال ۱۹۶۹ تیمی به رهبری تامسون و ریچی، بر روی این ماشین پی‌دی‌پی-۷ یک سیستم فایل سلسله مراتبی، مفاهیم فرایند و فایل دستگاه، یک مفسر خط فرمان و تعدادی برنامه کوچک دیگر نوشتند. معماری یونیکس
سیستم عامل‌های بسیاری هستند که معماری آن‌ها شبه‌یونیکس است که یک مثال قابل توجه آن توزیع لینوکس می‌باشد. تفاوت‌ها میان سیستم‌های یونیکس و سیستم‌های شبه یونیکس موضوع اصلی میان صاحبان نام تجاری یونیکس، اوپن گروپ، و بعضی توسعه دهنده‌ها بوده که علت آن، اعتراض صاحبان نام تجاری یونیکس به عبارت «شبه یونیکس» و عبارت‌های مشابه آن است. فهرست سیستم‌عامل‌ها
موفقیت یونیکس در عرصه‌های مختلف و اختصاصی بودن و همچنین نسبتاً گران بودن آن باعث شد تا برنامه نویسان به فکر تولید سیستم عامل‌هایی بی‌افتند که شبیه یونیکس عمل می‌کند. این شبیه بودن به دلیل استانداردسازی در بخش‌های مختلفی از این ردیف سیستم عامل‌ها موسوم به پوزیکس است. (الزامی به رعایت این استاندارد نیست) در ضمن فقط به ذکر نام "لینوکس" بسنده شده‌است. کتاب راهنمای یونیکس‌بیزاران
کتاب هم‌اکنون از رده‌خارج و قدیمی محسوب می‌شود. بیشتر محتوای آن مربوط به حوالی سال ۱۹۹۰ هستند و بسیاری از مشکلاتی که در آن مطرح شده دیگر صحت ندارند و برطرف شده‌اند. برای مثال، این کتاب از نبود فایل‌سیستم‌های ژورنالی شکایت می‌کند و اظهار می‌دارد که وجود یک رابط گرافیکی برای یونیکس ممکن نخواهد بود، اما این قابلیت‌ها هم‌اکنون در یونیکس جزء استانداردها محسوب می‌شوند. بخش بزرگی از گلایه‌ها در رابطه با ناهنجاری‌های موجود در واسط خط فرمان یونیکس هستند. این کتاب مربطو به پیش از پیشی گرفتن لینوکس است و در نتیجه حول چند نسخه تجاری از یونیکس نوشته شده که در آن هنگام موجود بوده‌اند (ناسازگاری بین آنها یکی دیگر از گلایه‌های موجود در کتاب بود)، که اکثیر آنها دیگر وجود ندارند. اچ‌پی-یواکس
اچ‌پی-یواکس (برگرفته از عبارت Hewlett-Packard UniX) یک سیستم‌عامل انحصاری است که توسط شرکت هیولت-پکرد توسعه می‌یابد. این سیستم‌عامل مبتنی بر سیستم پنج یونیکس است و از جمله چهار سیستم‌عامل انحصاری است که از اوپن‌گروپ گواهی سازگاری با استاندارد UNIX 03 دریافت کرده‌است و قانوناً می‌تواند یک «یونیکس» نامیده شود. اولین نسخه این سیستم‌عامل در سال ۱۹۸۴ منتشر شد و توسعه آن همچنان ادامه دارد. نسخه‌های اخیر این سیستم‌عامل از سری سیستم‌های رایانه‌ای HP 9000 که مبتنی بر معماری PA-RISC و همینطور از سیستم‌های HP Integrity که مبتنی بر معماری ایتانیوم شرکت اینتل هستند پشتیبانی می‌کند. HP-UX اولین سیستم‌عاملی بوده که از لیست‌های کنترل دسترسی برای کنترل دسترسی به فایل‌ها و دایرکتوری‌ها در عوض مجوزهای سنتی یونیکس پشتیبانی می‌کرد. همچنین در بین سیستم‌عامل‌های یونیکسی و شبه یونیکسی، HP-UX اولین سیستم‌عاملی بود که یک logical volume manager توکار داشت. HP شراکت طولانی‌مدتی با وریتاس سافتور داشت و سیستم‌فایل VxFS را به عنوان سیستم‌فایل اصلی در HP-UX گنجانده است. بحث نام‌گذاری گنو/لینوکس
استفاده از واژه «لینوکس» برای اشاره به هسته، سیستم‌عامل و تمام توزیع‌های لینوکس گاهی تمایز بین این سه را مشکل می‌کند. خیلی از بسته‌های گنو قسمت اصلی اکثر توزیع‌های گنو/لینوکس هستند. منابع رسانه‌ای به تکرار جملاتی اشتباه نظیر نوشته‌شدن کل سیستم‌عامل گنو/لینوکس (به جای هستهٔ لینوکس) از پایه توسط تروالدز در سال ۱۹۹۱ رامی‌گویند؛ که به موجب این تروالدز را مسئول بخش‌های دیگر نظیر واسط‌های گرافیکی یا ابزار گنو می‌کند؛ یا با انتشار نسخه‌های جدید هسته دید کاربران را به مانند سیستم‌عامل‌های انحصاری نظیر مایکروسافت ویندوز می‌کند، جایی که در کنار هسته خیلی چیزهای دیگر تغییر می‌کند. ایکس‌باکس لینوکس
ایکس باکس لینوکس پروژه ای بود که سیستم عامل لینوکس را به کنسول بازی ویدئویی ایکس باکس منتقل کرد. از آنجایی که ایکس باکس از یک سیستم امضای دیجیتال برای جلوگیری از اجرای کدهای بدون امضا توسط عموم استفاده می کند، باید از یک مودچیپ یا یک نرم افزار استفاده کرد . در اصل، modchips تنها گزینه بود. با این حال، بعداً نشان داده شد که تراشه TSOP که بایوس Xbox روی آن قرار دارد ممکن است دوباره فلش شود. به این ترتیب، می توانید روی بایوس "کرامول " که به طور قانونی توسط پروژه لینوکس ایکس باکس توسعه یافته است، فلش بزنید. با یک جایزه نقدی بزرگ برای اولین تیمی که امکان راه‌اندازی لینوکس را در ایکس‌باکس بدون نیاز به هک سخت‌افزاری فراهم می‌کرد، هک‌های فقط نرم‌افزاری متعددی نیز پیدا شد. به عنوان مثال، یک سرریز بافر در بازی "" که اجازه بوت شدن یک لودر لینوکس ("xbeboot") را مستقیماً از یک بازی ذخیره می کرد. نسخه ۸ یونیکس
ویرایش ۸ یونیکس یا نسخه ۸ یونیکس یکی از نسخه‌های سیستم‌عامل یونیکس تحقیقاتی بود که در آزمایشگاه‌های بل و چند دانشگاه دیگر به صورت داخلی توسعه داده شده و استفاده می‌شد. این نسخه در فوریه ۱۹۸۵ منتشر شد و بر روی سخت‌افزار وکس اجرا می‌شد. این نسخه در اصل یکی از گونه‌های ۴٫۱سی‌بی‌اس‌دی بود و همچنین برخی از ویژگی‌های خود (بویژه پوسته) را هم از سیستم ۵ گرفته بود. از این نسخه بیشتر به خاطر کتابخانه عبارات باقاعده‌اش یاد می‌شود که بعدها توسط هنری اسپنسر بازنویسی شد و از طریق یوزنت توزیع شد. تا قبل از توسعه استاندارد پازیکس، نسخه ۸ به صورت استاندارد دوفاکتو برای سینتکس عبارات باقاعده و همچنین رابط‌های برنامه‌نویسی سی درآمده بود. همچنین مکانیسم ورودی/خروجی مبتنی بر جریان، سیستم فایل /proc، پشتیبانی از دایرکتیوهای مفسر در هسته و چند ویژگی دیگر هم در این نسخه معرفی شد. واسط کاربری پیشفرض در نسخه‌های قبل از ۸ ترمینال‌های متنی ساده بودند، اما واسط کاربری اصلی در نسخه ۸ ترمینال گرافیکی بلیت بود. از این نسخه همچنین یک سیستم فایل شبکه داشت که دسترسی به کل فایل سیستم‌های ماشین‌های راه دور را ممکن می‌ساخت و امکان اشتراک گذاری فایل‌ها در شبکه فراهم شد. کتاب محیط برنامه‌نویسی یونیکس بر روی یک ماشین VAX-11/750 تهیه شد که نسخه ۸ بر روی آن اجرا می‌شد. سیستم‌عامل بی‌درنگ
این سیستم عامل اساساً در سیستم‌های جاسازی شده بی‌درنگ، در کاربردهایی مانند ارتباطات فضایی و فضانوردی، سیستم‌های نظامی، کنترل فرایند تولید و مخابرات استفاده می‌شود. این سیستم عامل دارای 512 سطح الویت می‌باشد. یک سیستم عامل چند کاره مانند Unix در وظایف بی‌درنگ ضعیف است. برنامه زمانبندی بالاترین اولویت را به کارهایی با کمترین تقاضا در رایانه می‌دهد، بنابراین هیچ راهی برای اطمینان از این که کار مهم و حیاتی دسترسی به منابع کافی دارد، وجود ندارد. سیستم‌های چندکاره باید داده‌های به اشتراک گذاری شده و منابع سخت افزاری را در بین کارهای مختلف مدیریت کنند. این برای دو وظیفه که به‌طور همزمان دسترسی به داده‌های خاص یا منابع سخت افزاری داشته باشند نا امن است. سه روش معمول برای حل این مشکل وجود دارد: اپل یونیکس
این سیستم‌عامل مبتنی بر سیستم پنج یونیکس انتشار ۲.۲ بود و قابلیت‌هایی را هم از سیستم پنج انتشار ۳ و ۴ و هم‌چنین نسخه‌های ۴.۲ و ۴.۳ بی‌اس‌دی یونیکس را در خود گنجانده بود. این سیستم‌عامل با استاندادهای پازیکس و تعریف واسط سیستم پنج سازگار بود و قابلیت شبکه TCP/IP را هم از نسخهٔ دو به بعد در خود گنجانده بود. گنو گراب
گراب به صورت پویا قابل تنظیم است. در زمان راه اندازی تنظیمات پیکربندی خود را بارگذاری می‌کند و اجازه تغییر در زمان راه اندازی مانند انتخاب هسته‌های متفاوت یا تنظیم اولیه حافظه دیسک را می‌دهد. به این منظور، گراب یک واسط خط فرمان ساده و شبه بش را فراهم کرده‌است که به کاربر اجازه می‌دهد علاوه بر لیست منوهای پیش‌فرض در همان زمان توالی بوت جدید بنویسد. گراب بسیار قابل حمل است. از فرمتهای اجرایی متفاوت پشتیبانی می‌کند و مستقل از ترجمه است. گراب از سیستم پرونده‌های معمول یونیکس، سیستم پرونده‌های ویندوز فت ان‌تی‌اف‌اس و LBA پشتیبانی می‌کند. گراب به کاربران اجازه می‌دهد تا محتویات فایل‌ها در سیستم پرونده‌های پشتیبانی شده را ببینند. گراب می‌تواند با انواع واسط کاربری‌های مختلف استفاده شود. بسیاری از توزیع‌های لینوکس از امکان پشتیبانی گراب از رابط گرافیکی به منظور ارائه یک منوی بوت سفارشی با تصویر پس‌زمینه استفاده می‌کنند. رابط متنی گراب می‌تواند برای استفاده از درگاه سریال اصلاح شود در نتیجه یک ترمینال راه دور می‌تواند به یک بوت‌لودر دسترسی داشته باشد. گراب می‌تواند یک تصویر (ایمیج) سیستم عامل را از شبکه دانلود کند و به این ترتیب می‌تواند سیستم‌های بدون دیسک را پشتیبانی کند. گراب از حالت فشرده خارج کردن خودکار تصویرهای سیستم عامل را قبل از بوت شدن آن‌ها پشتیبانی می‌کند. گراب از صفحه نمایش قابل مرور برای منوی بوت سیستم عامل‌های استفاده می‌کند. این به این معنی است که ۱۵۰ یا تعداد بیشتری گزینه بوت را می‌توان به راحتی افزودن آن‌ها به فایل پیکربندی menu.lst توسط گراب کنترل کرد. از کلیدهای جهتی می‌توان برای انتخاب سیستم عاملی که باید بوت شود استفاده کرد. گراب از سیستم عامل‌هایی که قابلیت چند بوت ندارند نیز با استفاده از بارگذاری زنجیره‌ای پشتیبانی می‌کند. گراب از دو یا سه خط فرمان متوالی برای بوت داس، ویندوز، لینوکس، بی‌اس‌دی یا سیستم سولاریس استفاده می‌کند که کار کردن با آن را بسیار آسان کرده‌است. بارگذاری زنجیره‌ای برای پشتیبانی از سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس در گراب ایجاد شده‌است. علاوه بر رابط منوی عادی، گراب می‌تواند واسط خط فرمان شبه بشی (که مجموعه‌ای غنی از دستورها را که به کاربر اجازه نمایش یا تغییر هر بخشی از فرایند بوت را می‌دهد) ارائه کند. با این ابزارها بدون اطلاع از آنچه بروی کامپیوتر نصب است می‌توان از گراب روی یک دستگاه خارجی مانند فلاپی‌دیسک، دستگاه‌های یواس‌بی یا یک سی‌دی‌رام برای بوت سیستم‌عامل‌های نصب شده‌استفاده کرد. نصب گراب برای هر سیستم عامل پشتیبانی شده‌ای می‌تواند از هر سیستم عامل شبه یونیکسی معمولی همچنین با استفاده از پیاده‌سازی گراب برای داس و ویندوز نصب شود. توزیع لینوکس
بسیاری از توزیعهای لینوکس نسخه لایو را علاوه بر نسخه موجود فراهم می‌کنند که خود یک تصویر مبتنی شبکه یا قابل حمل رسانه‌ای است که فقط برای نصب و راه اندازی مورد استفاده قرار می‌گیرد. مانند توزیع شامل SUSE، اوبونتو، لینوکس مینت، MEPIS و فدورا. برخی از توزیع‌ها، از جمله ناپیکس، لینوکس، شیطان-لینوکس، SuperGamer, SliTaz گنو / لینوکس و دین: متابولیک، در درجه اول برای نسخه لایو طراحی شده‌اند. علاوه بر این، برخی از توزیع‌های مینیمال می‌توانند به‌طور مستقیم از فضای کمتر یک فلاپی دیسک بدون نیاز به تغییر محتویات هارد درایو، قابلیت اجرا را فراهم کنند. هسته لینوکس
لینوکس به عنوان سیستم عامل اصلی در نشست IBM و همه سریعترین رایانه‌های رایانه ای، از جمله Sunway TaihuLight طراحی شده و ساخت چینی، که قبلاً سریعترین آنهاست، اجرا می‌شود. از اکتبر سال ۲۰۱۹، همه ۵۰۰ سریعترین رایانه در جهان انواع مختلفی از لینوکس را اجرا می‌کنند، یک تغییر بزرگ از سال ۱۹۹۸ که اولین ابر رایانه لینوکس به لیست اضافه شد و سپس به رتبه ۱۱۳ رسید. یونیکس قبلاً در لیست حاکم بود. در حدود ۲۰۰۳ تقریباً بین یونیکس و لینوکس تقسیم شده‌است. Utmp
utmpx و wtmpx افزونه‌هایی برای utmp و wtmp هستند که اولین بار سان مایکروسیستمز آن‌ها را معرفی کرد. utmpx جزءی از استاندارد پازیکس است. در حالیکه برخی از سیستم‌ها فایل‌های مختلفی را برای گونه‌های utmpx ایجاد می‌کنند و قالب‌های قدیمی منسوخ‌شده‌ای دارند، در همه سیستم‌ها این‌گونه نیست. به عنوان مثال لینوکس تنها ساختاری از نوع utmpx تعریف می‌کند که مشابه utmp است. پایگاه داده utmpx دربرگیرنده اطلاعات ورود و خروج کاربران به سیستم و حساب‌رسی کاربران است، در حالیکه فایل wtmpx تاریخچه مربوط به دسترسی‌های هر کاربر به سیستم را در خود نگه می‌دارد. هسته لینوکس
در آوریل ۱۹۹۱، لینوس توروالدز، در آن زمان دانشجوی ۲۱ ساله علوم کامپیوتر در دانشگاه هلسینکی فنلاند، شروع به کار بر روی برخی از ایده‌های ساده برای یک سیستم عامل کرد. وی با ساخت یک task switcher (رفتن از یک برنامه به برنامه دیگر بدون خروج از برنامهٔ نخست) در زبان اسمبلی اینتل ۸۰۳۸۶ و یک راه انداز ترمینال شروع کرد. در ۲۵ اوت ۱۹۹۱، توروالدز موارد زیر را به “comp.os.minix”، یک گروه خبری در Usenet ارسال کرد:من در حال انجام ساخت یک سیستم عامل رایگان (فقط برای سرگرمی و از روی علاقه، و بزرگ و حرفه‌ای مانند گنو نخواهد شد) برای هم نوع‌های 386(486)AT هستم. این از آوریل در حال ساخته شدن هست، و در حال آماده شدن می‌باشد. من هر بازخوردی در Minix بر روی چیزهایی که مردم می‌پسندند یا نمی‌پسندند را می‌خواهم، با این وجود سیستم عامل من هم تا حدی به این شباهت دارد (بعضی از آرایش‌های فیزیکی فایل‌های سیستم در میان اشیا دیگر) من در حال حاضر (bash (1.08 و (۱٫۴۰) gcc را انتقال داده‌ام، و هم‌چنین بخش‌هایی که بنظر می‌رسند که کار کنند. این نشان می‌دهد که در این چندین ماه، به کجا رسیده‌ام. بله، هیچ کد مینیکسی در آن نیست و یک سامانه پروندهٔ چند رشته‌ای دارد. قابل انتقال نیست (از task switching 386 استفاده می‌کند)، و به درستی از سوی دیسک‌های سخت AT پشتیبانی می‌شود، این تمام چیزیست که من دارم.در ۱۷ سپتامبر ۱۹۹۱ لینوس توروالدز نسخه ۰٫۰۱ هسته لینوکس را آماده کرد و "ftp.funet.fi" - سرور FTP دانشگاه و شبکه تحقیقاتی فنلاند (FUNET) قرار داد. حتی از آنجایی که کد آن هنوز به Minix برای تدوین و بازی نیاز داشت حتی قابل اجرا نبود. سیستم‌عامل
هر سیستم عامل سامانه (های) فایل‌بندی پیش‌فرضی دارد، مثلاً ویندوز از سامانهٔ فایل‌بندی NTFS و لینوکس از EXT4 به‌طور پیش‌فرض استفاده می‌کنند. انتقاد از دسکتاپ لینوکس
ساختار دایرکتوری سنتی، که میراثی از ریشه‌های یونیکس لینوکس در دهه ۱۹۷۰ است، به دلیل نامناسب بودن کاربران نهایی دسکتاپ مورد انتقاد قرار گرفته‌است. به‌طور خاص، ساختار دایرکتوری لینوکس به دلیل پراکندگی مؤلفه‌های خاص برنامه در دایرکتوری‌های مختلف سیستم به جای نگه داشتن آنها در یک فهرست مشترک خاص برنامه، مورد انتقاد قرار می‌گیرد. برخی از توزیعهای لینوکس مانند GoboLinux و moonOS سلسله مراتب جایگزین که مورد بحث قرار گرفته‌است آسان‌تر برای کاربران نهایی، هر چند چنین پیشنهادهایی پذیرش کمی دست یافته‌اند پیشنهاد کرده‌اند. لینوکس
متن پیام او چنین بود: لینوکس برخلاف مینیکس (یک سیستم‌عامل ساده، نوشته شده توسط اندرو تننبام که برای آموزش طراحی سیستم‌ عامل به کار می‌رفت) که از معماری ریزهسته استفاده می‌کرد، با ایده هسته یکپارچه طراحی شده بود. اولین نسخهٔ لینوکس در سپتامبر ۱۹۹۱ در اینترنت منتشر شد. دومین نسخهٔ آن به فاصلهٔ کمی در اکتبر همان سال منتشر شد. از آن پس هزاران برنامه‌نویس و هکر در سراسر دنیا در این پروژه شرکت کردند. مقالهٔ «کلیسای جامع و بازار» اثر اریک ریموند مدل گسترش هسته لینوکس و نرم‌افزارهای مشابه را تشریح می‌کند. هسته لینوکس
برخی از APIهای هسته لینوکس در چندین نسخه ثابت نگه داشته شده‌اند، برخی دیگر اینگونه نیستند. هیچ تضمینی در مورد APIهای هسته وجود ندارد. نگهبانان و مشارکت کنندگان می‌توانند هر زمان که بخواهند تقویت کنند یا آنها را تغییر دهند. با این وجود، APIهای درون هسته وجود دارند که ساختار داده‌ها را دستکاری می‌کنند (به عنوان مثال، لیست‌ها، درختان، صف‌ها) یا کارهای روزمره را انجام می‌دهند (به عنوان مثال کپی کردن داده‌ها از و به فضای کاربر، اختصاص حافظه، خطوط چاپی به سیستم سیستم و غیره) که حداقل از نسخه ۲٫۶ لینوکس پایدار مانده‌اند. نمونه‌هایی از APIهای درون هسته شامل کتابخانه‌های خدمات مشترک سطح پایین است که توسط درایور دستگاه‌ها استفاده می‌شود: یونیکس
سیستم‌های یونیکس امروزی به شاخه‌های مختلفی تبدیل شده‌است که در مرور زمان به دست ای‌تی‌اندتی توسعه داده شده‌اند. یونیکس طوری طراحی شده‌است تا قابل انتقال به هر سیستم چندکاره و چندکاربره باشد. سیستم‌های یونیکس با ایده‌های جدیدی که مطرح کرده‌اند، شناخته می‌شوند: پرونده‌های متنی ساده، مفسر خط فرمان و فایل سیستم سلسله مراتبی و غیره. در مهندسی نرم‌افزار، از یونیکس به خاطر زبان برنامه‌نویسی سی و فلسفه یونیکس یاد می‌شود. حالت امن
در یونیکس فقط کاربر اصلی می‌تواند وارد سیستم کامپیوتر گردد و سیستم عامل یک حساب اجرایی که با نام "ریشه "(روت) شناخته می‌شود برای داشتن یک رمز عبور جدید برای دوباره آغاز نمودن برنامه (بدون اینکه بدانیم از اول چه بوده) را به ما می‌دهد. تاریخچه لینوکس
پس از اینکه ای‌تی اند تی (AT&T) پروژهٔ مولتیکس ر ا رها کرد سیستم‌عامل یونیکس توسط کن تامسون و دنیس ریچی (هر دو از آزمایشگاه‌های بل)در ۱۹۶۹ اجرا و در ۱۹۷۰ منتشر شد. بعداً آن را با زبان برنامه‌نویسی جدیدی، سی، نوشتند تا آن را قابل حمل کنند. دسترسی پذیری و قابل حمل بودن از دلایلی بود که یونیکس توسط مراکز آموزشی و شرکت‌ها پذیرفته و کپی شد و ویرایش یافت. وصله (یونیکس)
در اصل برای سیستم های یونیکس و یونیکس مانند نوشته شده است ، همچنین به ویندوز و بسیاری از سیستم عامل های دیگر نیز منتقل شده است. درگاه های وصله ویندوز توسط GnuWin32 و UnxUtils ارائه می شوند . تاریخچه یونیکس
تا این لحظه، آزمایشگاه‌های بل از این پروژه حمایت مالی نمی‌کرد. وقتی که گروه تحقیقاتی علوم رایانه خواست از یونیکس بر روی ماشینی بزرگ‌تر از یک PDP-7 استفاده کند، تامسون و ریچی موفق شدند تا در ازای افزودن قابلیت‌هایی برای پردازش متن به یونیکس، یک ماشین PDP-11/20 را مبادله کنند. این کار باعث شد تا آزمایش‌گاه‌های بل تا اندازه‌ای از یونیکس حمایت مالی کند. در سال ۱۹۷۰، برای اولین بار، سیستم‌عامل یونیکس به‌طور رسمی نام‌گذاری شد و بر روی یک رایانه PDP-11/20 به اجرا درآمد. یک برنامه قالب‌بندی متن به نام roff و یک ویرایشگر متن به یونیکس اضافه شده بود. تمام این سه، به زبان اسمبلی PDP-11/20 نوشته شده بودند. آزمایشگاه‌های بل از این سیستم پردازش متن اولیه، که از یونیکس، roff و آن ویرایشگر متن تشکیل می‌شد، به منظور پردازش متن تقاضاهای پتنت استفاده می‌کرد. خیلی زود نسخه پیشرفته‌تری از برنامه roff تحت عنوان troff به وجود آمد که اولین برنامه انتشار الکترونیکی با قابلیت حروف‌چینی تمام و کمال بود. «راهنمای برنامه‌نویسان یونیکس» هم در ۳ نوامبر ۱۹۷۱ منتشر شد. لینوکس لایت
هدف این سیستم‌عامل گسترش توسعه سیستم عاملی کاربر دوستانه و با گرافیک و قابلیت های بالا و البته کم حجم است.این سیستم عامل معمولاً برای کسانی که از ویندوز، می خواهند لینوکس را تجربه کنند ساخته شده. ریزهسته
هسته سیستم‌عامل‌های اولیه، به نسبت کوچک بودند، علت این موضوع تا حدی مربوط به کمبود حافظه می‌شد. با رشد کارایی‌های رایانه، تعداد قطعاتی که هسته باید کنترل می‌کرد نیز افزایش یافت. در اوایل ظهور یونیکس، با وجود اینکه هسته شامل درایورهای قطعات و مدیریت‌کننده‌های سیستم فایل می‌شد، اما اغلب هسته‌ها کوچک بودند. هنگامی که فضای آدرس از ۱۶ بیت به ۳۲ بیت افزایش یافت، طراحی هسته دیگر در قید معماری سخت‌افزار باقی نماند و هسته‌ها شروع به رشد کردند. بیزی‌باکس
بیزی‌باکس یک بسته نرم‌افزاریست که چندین ابزار یونیکسی را به صورت ساده شده و تقلیل‌یافته و در قالب یک فایل اجرایی فراهم می‌کند. این برنامه بر روی چندین سیستم‌عامل سازگار با استاندارد پازیکس از جمله لینوکس (و اندروید)، فری‌بی‌اس‌دی و دیگر محیط‌ها همانند هسته‌های انحصاری اجرا می‌شود، هرچند که بسیاری از ابزارهایی که در این بسته گنجانده شده، تنها برای کار کردن با رابط‌های لینوکسی طراحی شده‌اند. این بسته‌نرم‌افزاری به خصوص برای سامانه‌های توکاری که منابع محدودی دارند طراحی شده‌است. نویسنده این برنامه، لقب «چاقوی ارتشی سوئیسی برای لینوکس‌های توکار» را به این برنامه داده‌است، چرا که تنها یک فایل اجرایی، به تنهایی کار بیش از ۳۰۰ دستور مختلف را انجام می‌دهد. این برنامه به صورت یک نرم‌افزار آزاد تحت پروانه جی‌پی‌ال منتشر می‌شود. دایرکتوری ریشه
در سیستم‌عامل‌های یونیکس و شبه یونیکس، یک دایرکتوری به نام /root وجود دارد که نباید آن را با دایرکتوری ریشه اشتباه گرفت. در یونیکس، دایرکتوری ریشه با نماد / مشخص می‌شود و شاخه /root در حقیقت یکی از زیرشاخه‌های دایرکتوری ریشه است و دایرکتوری خانگی کاربر ریشه محسوب می‌شود. پروژه سرور ترمینال لینوکس
لینوکس ترمینال سرور(LTSP) یک ترمینال سروری لینوکسی منبع آزاد و باز است که اجازه می‌دهد تا بسیاری از کاربران به طور همزمان از یک کامپیوتر استفاده کنند. برنامه‌های کاربردی روی سرور اجرا می‌شوند و با یک ترمینال شناخته شده به عنوان تین کلاینت (همچنین شناخته شده به عنوان یک X ترمینال) تبادل ورودی و خروجی می‌کنند. به طور کلی ترمینال‌ها نسبت به دسکتاپ‌ها کمتر نیرو می‌برند و فاقد یک دیسک سخت‌اند و کم‌صداترند و قابل اعتماد تر از رایانه‌های رومیزی‌اند چرا که هیچ قطعه حرکت کننده‌ای ندارند. یونیکس
یونیکس (با علامت تجاری UNIX) یک سیستم‌عامل چند کاربره با قابلیت چندکارگی است که توسعه آن در سال ۱۹۶۹ به دست گروهی از کارمندان آزمایشگاه‌های بل متعلق به شرکت تلفن و تلگراف آمریکا (.AT&T Corp) آغاز شد. اعضای این گروه کن تامسون، دنیس ریچی، برایان کرنیگان، داگلاس مکیلروی مایکل لسک و جو اوسانا بودند. یونیکس در آغاز به زبان اسمبلی نوشته شد اما در سال ۱۹۷۳ به‌طور کلی به زبان سی بازنویسی شد، که این کار توسعه یونیکس و پورت کردن آن به دیگر platform (سکو)ها را ساده‌تر می‌کرد. یونیکس در ابتدا برای استفاده در بل سیستم در نظر گرفته شد ولی از اواخر دهه ۷۰ .AT&T Corp مجوز یونیکس را به طرف‌های بیرونی مختلفی داد که منجر به گونه‌های آکادمیک و تجاری از یونیکس شد، مانند BSD از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، AIX از آی‌بی‌ام، SunOS/سولاریس از سان مایکروسیستمز و زنیکس از مایکروسافت. شرکت تلفن و تلگراف آمریکا در ابتدای دهه ۹۰ حقوق خود در یونیکس را به شرکت نوول فروخت که نوول هم تجارت یونیکس را به شرکت سانتا کروز اوپریشن در سال ۱۹۹۵ فروخت؛ ولی نشان تجاری یونیکس در اختیار اوپن گروپ که یک کنسرسیوم استانداردهای تجاری است قرار گرفت و این گروه این نشان را به نام خود ثبت کرده‌است. تنها سیستم‌هایی که به صورت کامل با مشخصات یونیکس یکتا سازگار باشند و مبلغی پول به کنسرسیوم اوپن گروپ بپردازند، واجد شرایط استفاده از نام یونیکس هستند. دیگر سیستم‌ها می‌توانند شبه یونیکس نامیده شوند، هرچند که مؤسسه اوپن گروپ این نام را رد کرده‌است. لوله‌کشی (یونیکس)
در سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس یک خط لوله معادل همان مفهوم کلی خط لوله نرم‌افزار است. این مفهوم به تعدادی پروسه اشاره دارد که به صورت زنجیر وار به یکدیگر متصل هستند. به این صورت که خروجی استاندارد یک فرآیند به ورودی استاندارد فرآیندی بعدی متصل است و به همین ترتیب. هر اتصال به وسیله یک لوله ناشناس پیاده‌سازی شده‌است. این ایده در ابتدا توسط داگلاس مکیلروی ابداع شد و در حقیقت تمثیلی از یک خط لوله انتقال واقعیست. این ایده به سرعت پذیرفته شد و جزء یکی از ارکان اصلی فلسفه یونیکس درآمد. مفهوم لوله‌کشی فرآیند‌ها در زیر نشان داده شده‌است. خط اول حالت کلی و انتزاعی را نشان می‌دهد و خط دوم هم یک مثال واقعی از اتصال سه برنامه ls, grep و more را نشان می‌دهد. program1 | program2 | program3  ls -l | grep key | more مقایسه سیستم‌عامل‌های خانواده بی‌اس‌دی
به مجموعه سیستم‌عامل‌های شبه یونیکسی که مبتنی بر بی‌اس‌دی یونیکس (یکی از گونه‌های یونیکس که در دانشگاه برکلی توسعه یافته) هستند یا از آن سرچشمه گرفته‌اند، خانواده بی‌اس‌دی گفته می‌شود. سه از برجسته‌ترین سیستم‌عامل‌هایی که از بی‌اس‌دی سرچشمه گرفته‌اند و هم‌اکنون هم در حال استفاده شدن هستند، عبارتند از فری‌بی‌اس‌دی، نت‌بی‌اس‌دی و اوپن‌بی‌اس‌دی که همگی به طرق مختلفی از 386BSD و 4.4BSD منشعب شده‌اند. دو پروژه فری‌بی‌اس‌دی و نت‌بی‌اس‌دی هر دو در سال ۱۹۹۳ بنیان نهاده شدند و در ابتدا مبتنی بر 386BSD بودند، اما هر دو در سال ۱۹۹۴ 4.4BSD را به عنوان پایه کدهای خود انتخاب کردند. اوپن‌بی‌اس‌دی در سال ۱۹۹۵ از نت‌بی‌اس‌دی منشعب شد. از دیگر سیستم‌عامل‌های برجسته خانواده بی‌اس‌دی می‌توان به دراگون‌فلی بی‌اس‌دی اشاره کرد که توسط متیو دیلون از فری‌بی‌اس‌دی ۴٫۸ منشعب شده‌است. همچنین دو تا از سیستم‌عامل‌های شرکت اپل به نام مک اواس ده و آی‌اواس دیگر اعضای برجسته خانواده بی‌اس‌دی هستند. این دو سیستم مبتنی بر داروین هستند که قسمت بزرگی از کدهای آن از فری‌بی‌اس‌دی گرفته شده‌است. توزیع لینوکس
بعضی از توزیع‌ها مثل WinLinux اجازه می‌دهند که کاربر لینوکس روی سیستم موجود نصب شود. لینوکس روی پارتیشنی که ویندوز نصب شده‌است قرار می‌گیرد و از آنجا و داخل ویندوز شروع به کار می‌کند. یک نمونه دیگر coLinux است. همین‌طور ماشین‌های مجازی (مانند ویرچوال باکس و وی‌ام‌ویر) هم اجازه می‌دهند که لینوکس از داخل سیستم‌عامل دیگر اجرا شود. برنامه‌های ماشین‌مجازی، یک محیط ایزوله را شبیه‌سازی می‌کنند که لینوکس داخل آن نصب می‌شود. بعد از اینکه کار نصب تمام شد، ماشین مجازی عیناً مثل یک کامپیوتر مستقل می‌تواند بوت شود. ابزارهای مختلفی برای ایجاد یک بوت دوگانه کامل، روی سیستم‌هایی که سی‌دی‌درایو ندارند وجود دارد. قابل‌توجه‌ترین آن‌ها عبارتند از: یونیکس
در سال ۱۹۷۴ دانشجویان دانشگاه برکلی آغاز به برنامه‌نویسی برای یونیکس می‌کردند و آن را برای دانشگاه‌های دیگر و ای‌تی‌اندتی فرستادند وبا ادامهٔ این کار یونیکس در سال ۱۹۷۷ به یک سیستم‌عامل کامل تبدیل می‌شود. در می ۱۹۷۵، دارپا مزایای سیستم اشتراک زمانی یونیکس که «چند قابلیت جالب ارائه کرده بود» را در RFC 681 مستند کرد. در ۱۹۷۸، یونیکس/۳۲وی برای وی‌ای‌اکس، سیستم جدید DEC عرضه شد. در آن هنگام، یونیکس به اَشکال مختلفی بر روی ۶۰۰ ماشین اجرا می‌شد. آخرین نسخه تحقیقاتی از یونیکس، یعنی نسخه ۷ یونیکس، در سال ۱۹۷۹ منشتر شد. نسخه‌های ۸، ۹ و ۱۰ هم در دهه ۱۹۸۰ نوشته شدند اما فقط در بین چند دانشگاه منتشر شدند. دانشگاه‌های دیگر نیز مانند ام‌آی‌تی، Purdue، استنفورد و... کارهای بسیاری برای یونیکس کردند. با نوشتن برنامه‌های اینترنتی برای یونیکس در سال ۱۹۸۰ به وسیلهٔ دانشگاه برکلی یونیکس در سازمان‌های دولتی و شرکت‌های شبکه و کارگزارها(Servers) به گستردگی به کار گرفته شد. ECos
طراحی این سیستم عامل برای سیستم‌هایی بوده که حافظه در سطح چند ده یا چند صد کیلوبایت دارند. این سیستم عامل می‌تواند با حافظه تصادفی کمتر از دو مگابایت نیز کار کند، در حالی که هسته لینوکس در فضای کمتر از این قادر به کار نیست. ابررایانه
سامانه‌عامل ابررایانه‌ها که اغلب امروزه انواعی از لینوکس و یونیکس هستند و اگر پیچیده‌تر از ماشین‌های کوچک‌تر نباشند همان قدر پیچیده هستند. ظاهری که کاربر می‌بیند ساده‌تر است چون سازندگان OSها منابع برنامه‌نویسی کمتری برای سرمایه‌گذاری بر بخش‌های غیرضروری OSها (یعنی بخش‌هایی که مستقیماً به بهترین کاربرد سخت‌افزار نمی‌شود) دارند. دلیل اصلی آن این است که این رایانه‌ها میلیون‌ها دلار قیمت دارند اما بازار خریدشان بسیار کوچک است لذا بودجه‌های R&D شان اغلب محدود است. وجود یونیکس و لینوکس اجازه می‌دهد ظاهر کاربری (user interface) نرم‌افزار دسکتاپ معمولی دوباره مورد استفاده قرار بگیرد. جالب آنجا ست که در تاریخ صنعت ابررایانه‌ها این روند هم چنان ادامه پیدا کرده‌است و رهبران قدیمی این فناوری از جمله Silicon Graphics در برابر امثال nVIDIA عقب نشسته‌اند چرا که این‌ها می‌توانند محصولات ابتکاری ارزان و پرفایده و پرکاربرد را به لطف مشتریان بسیارشان که R&D آن‌ها را تأمین می‌کنند تولید نمایند. از نظر تاریخی تا ابتدا و میانهٔ دههٔ ابررایانه‌ها اغلب سازگاری گروه دستورات و قابلیت جابجایی کدها را فدای عملکرد و سرعت پردازش و دسترسی به حافظهٔ رایانه می‌کردند. اغلب ابررایانه‌ها تا به امروز برخلاف رایانه‌های گران‌قیمت فنی high end main frames سامانه‌های عامل بسیار متفاوتی دارند. Cray-۱ به تنهایی شش OS ویژه خودش را داشت که جامعهٔ رایانه هیچ خبری از آن‌ها نداشت. مشابه آن کامپایلرهای برداری‌کننده و مواز ی‌کنندهٔ بسیاری هم برای فرترن موجود بود. اگر به خاطر سازگاری گروه دستورات اولیه بین Cray-۱ و Cray x-mp و پذیرش انواع OSهای یونیکس مثل CrayUnicos و لینوکس نبود این اتفاق برای ETA-۱۰ هم می‌افتاد. به همین دلیل در آینده سامانه‌هایی با بالاترین کاربرد احتمالاً رنگ و بویی از یونیکس خواهند داشت اما با خاصیت‌های ویژه سامانه ناسازگار به‌ویژه برای سامانه‌های بسیار فنی و گران‌قیمت با امکانات امن مطمئن. وید لینوکس
وُید لینوکس(به انگلیسی Void Linux) یک توزیع مستقل لینوکسی بر پایهٔ XBPS یا X Binary Package System است، که از پایه طراحی و پیاده‌سازی شده‌ است. با جدا کردن حباب‌های دودویی هسته، یک نصب پایه آن کاملاٌ از نرم‌افزارهای آزاد تشکیل شده‌است. البته کاربران می‌توانند به یک مخزن غیر آزاد (non-free) رسمی برای نصب نرم‌افزارهای انحصاری دسترسی داشته باشند. وُید یک استثناء قابل توجه بین اکثر توزیع‌های لینوکس است زیرا از runit به عنوان شیوهٔ init استفاده می‌کند، و نه از systemd متداول‌تر که بقیهٔ توزیع‌ها از جمله اوبونتو، فدورا و آرچ لینوکس استفاده می‌کنند. وید اولین توزیعی است که LibreSSL را به عنوان کتابخانهٔ رمزنگاری سیستم به‌طور پیش فرض استفاده می‌کند. محیط برنامه‌نویسی یونیکس
محیط برنامه‌نویسی یونیکس کتابی است نوشته برایان کرنیگان و راب پایک (هر دو از آزمایشگاه‌های بل) که اولین بار در سال ۱۹۸۴ توسط انتشارات پرنتیس هال منتشر شد. این کتاب همواره به عنوان یکی از مهم‌ترین و اولین کتاب‌ها دربارهٔ سیستم‌عامل یونیکس در نظر گرفته می‌شود. کتاب با مقدمه‌ای دربارهٔ یونیکس برای مبتدیان آغاز می‌شود و سپس به مفاهیم اساسی مربوط به سیستم فایل و پوسته می‌پردازد. در ادامه کتاب، مباحثی نظیر استفاده از فیلترها، چگونگی استفاده از زبان برنامه‌نویسی سی به منظور نوشتن برنامه‌های کاربردی قدرتمند در یونیکس، مفاهیم اساسی برنامه‌های grep, awk, sed, make و ... تشریح می‌شود. کتاب با خودآموزی دربارهٔ نحوه نوشتن یک تجزیه‌گر زبان برنامه‌نویسی با استفاده از yacc، استفاده از troff به منظور قالب‌بندی کردن مستندات، پیش‌پردازنده‌های tbl, eqn و pic و ایجاد کردن صفحات راهنما با استفاده از مجموعه ماکروهای man خاتمه می‌یابد. پیوست‌های کتاب (ضمائم) نحوه استفاده از ویرایشگر متن ed و زبان برنامه‌نویسی hoc (برگرفته از high-order calculator) را پوشش می‌دهند. کتاب قبل از به وجود آمدن استاندارد آنسی سی نوشته شده‌است و بنابراین کدهای موجود در آن از شیوه کدنویسی K&R پیروی می‌کنند. با این حال کدهای منبع موجود در وبگاه کتاب، برای سازگاری با استاندارد آنسی سی بروز شده‌اند. هسته لینوکس
هسته لینوکس (به انگلیسی: Linux kernel) یک هسته سیستم‌عامل است که با کمک توسعه‌دهندگان در سراسر جهان پیشرفت داده شد است هسته لینوکس، آزاد و متن باز یکپارچه، ماژولار (modular) و شبه یونیکس و بسیار قابل تنظیم است. هسته لینوکس بر روی طیف گسترده‌ای از سیستم‌های محاسباتی، مانند سیستم‌های توکار، دستگاه‌های تلفن همراه (از جمله استفاده از آن در سیستم عامل اندروید)، رایانه‌های شخصی، سرورها، حافظه‌های اصلی و ابر رایانه‌ها مستقر شده‌است. هسته لینوکس در سال ۱۹۹۱ توسط لینوس توروالدز برای رایانه شخصی خود طراحی و ساخته شد، اما از آن زمان به طیف گسترده‌ای از معماری‌های رایانه منتقل شده‌است. با وجود این، هسته لینوکس با استفاده از دستورالعمل‌های خاص معماری (ISA) بسیار بهینه شده‌است، بنابراین قابلیت حمل آن به آسانی مانند سایر هسته‌ها آسان نیست (به عنوان مثال، با NetBSD، که از سال ۲۰۱۹ از ۵۹ پلتفرم سخت‌افزاری پشتیبانی می‌کند). Toor (یونیکس)
به این ترتیب، دو حساب ریشه یکسان در سیستم وجود دارد. یکی کاربر root که دارای یک پوسته ساده است و برای مواقع اورژانسی کنار گذاشته شده و کاربران نباید پوسته آن را تغییر دهند، و دیگری کاربر toor که مدیران سیستم مجاز هستند تا پوسته آن را تغییر دهند و به این ترتیب راحت‌تر از سیستم استفاده کنند. همچنین برعکس این کار هم امکان‌پذیر است؛ به کاربر toor یک پوسته ساده که در (/) قرار دارد اختصاص داده شود و به کاربر root هم یک پوسته پیشرفته‌تر که در /usr قرار دارد اختصاص داده شود. دبیان
چندین طعم هسته لینوکس برای هر درگاه وجود دارد. به عنوان مثال، درگاه i386 دارای رایانه‌هایی برای رایانه‌های IA-32 است که از Physical Address Extension و محاسبات در زمان واقعی، برای رایانه‌های شخصی قدیمی و رایانه‌های x86-64 پشتیبانی می‌کنند. هسته لینوکس به‌طور رسمی حاوی سیستم عامل بدون منبع نیست، اگرچه چنین سیستم عامل در بسته‌های غیر رایگان و رسانه نصب جایگزین نیز موجود است. لینوکس
در اصل، لینوکس پایین ‌ترین سطح اجزای نرم‌ افزاری یک سیستم به‌شمار می‌رود و اگر این بخش آسیب ببیند بقیه نرم‌افزارها هم قادر به استفاده نخواهند بود. از وظایف هسته، آن است که منابع سیستم را به برنامه‌های دیگر موجود در سیستم متصل می‌کند. لینوکس بیشتر برای کارهای امنیتی و نفوذ استفاده می شود. گنو لیب‌تول
برنامه لیب‌تول، به مدیریت کردن ایجاد کتابخانه‌های پویا و ایستا در سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس کمک می‌کند. لیب‌تول این کار را با انتزاعی کردن فرایند ایجاد کتابخانه انجام می‌دهد و تفاوت‌های موجود بین سیستم‌های مختلف را مخفی می‌کند. (برای مثال لینوکس و سولاریس). تاریخچه لینوکس
آن زمان بیشتر ابزارهای پروژه گنو که با زبان برنامه‌نویسی سی و اسمبلی نوشته شده بود آماده کار بود و تنها یک هستهٔ مناسب و آزاد کم بود. حتی سیستم‌عامل مینیکس نیز با وجود در دسترس بودن کد منبع آن، آزاد نبود و حق نشر مخصوص داشت. کار در پروژه گنو به سمت طراحی یک هسته مناسب متمرکز می‌شد اما به نظر می‌رسید که برای ایجاد این هسته حداقل چند سال دیگر زمان نیاز است. سیستم‌عامل ابررایانه
اگرچه اکثر ابر رایانه‌های مدرن از سیستم عامل لینوکس استفاده می‌کنند، هر سازنده تغییرات خاص خود را در مشتقات لینوکس مورد استفاده خود ایجاد کرده‌است و هیچ استاندارد صنعتی وجود ندارد، بخشی به این دلیل است که تفاوت در ساختارهای سخت‌افزاری مستلزم تغییراتی برای بهینه‌سازی سیستم عامل به هر طراحی سخت‌افزاری می‌باشد. لینوکس
اگرچه ابتدا لینوکس فقط برای استفاده روی ریزپردازنده‌هایی با معماری ۸۰۳۸۶ اینتل طراحی شده بود، اما امروزه انواع گوناگون معماری‌ها را پشتیبانی می‌کند و در انواع و اقسام وسایل از رایانه شخصی گرفته تا ابررایانه‌ها و تلفن‌های همراه و سرورها به کار می‌رود. این سیستم‌عامل در ابتدا بیشتر توسط افراد مشتاق، به‌طور داوطلبانه گسترش پیدا می‌کرد و به کار گرفته می‌شد. لینوکس توانسته‌ است پشتیبانی شرکت‌های بزرگی چون آی‌بی‌ام و هیولت-پاکارد را به دست آورد و با بسیاری از نسخه‌های تجاری یونیکس رقابت کند. طرفداران لینوکس و بسیاری از تحلیل‌گران این موفقیت را ناشی از استقلال از فروشنده، کم‌هزینه بودن پیاده‌سازی، سرعت بالا، امنیت و قابلیت اطمینان بودن آن می‌دانند.به‌طور کلی می‌توان گفت هر سیستم عاملی دارای هسته یا کرنل و رابط بین نرم ‌افزار و سخت ‌افزار سیستم است، در واقع می‌توان گفت وظیفه انجام کارهای اساسی و پایه برعهده هسته یا کرنل است. پلان ۹ از آزمایشگاه‌های بل
هر چند که پلان ۹ قرار بود ادامه توسعه مفاهیم یونیکس باشد، اما سازگاری با نرم‌افزارهای یونیکس که از قبل موجود بودند، هیچگاه هدف پروژه نبوده است. هنوز بسیاری از ابزارهای خط فرمانی در پلان ۹ اسامی مستعاری برای دستورهای همتای خود در یونیکس هستند. پلان ۹ می‌تواند از برنامه‌های سازگار با استاندارد پازیکس پشتیبانی کند و همچنین از طریق رابط محیط آنسی/پازیکس می‌تواند سوکت‌های برکلی را شبیه‌سازی کند. برخی از باینری‌های سیستم‌عامل لینوکس را می‌توان به کمک linuxemu اجرا کرد، اما این برنامه هنوز در حال توسعه است. فری‌بی‌اس‌دی
فری‌بی‌اس‌دی دارای چند لایه سازگاری است که قابلیت اجرای فایل‌های باینری دیگر سیستم‌عامل‌ها را ارائه می‌دهد. به کمک لایهٔ سازگاری می‌توان برنامه‌ها و نرم‌افزارهایی که رسماً برای سیستم عاملی منتشر نشده‌اند را بر روی سیستم‌عامل دیگر اجرا کرد. سیستم‌عامل‌هایی که فری‌بی‌اس‌دی لایه سازگاری با آن‌ها را ارائه می‌دهد شامل لینوکس، بی‌اس‌دی/اواس و یونیکس SVR4 هستند. در سپتامبر ۲۰۱۱، وب‌سایت فورونیکس یک بنچ‌مارک بر اساس Phoronix Test Suite منتشر کرد که نشان می‌داد فری‌بی‌اس‌دی نسخه ۸٫۲ توانست تعدادی از بازی‌های رایانه‌ای ویژهٔ لینوکس را، به‌طور میانگین ۸ الی ۱۴ درصد، سریع‌تر از توزیع لینوکس اوبونتو نسخه ۱۱٫۰۴، بر روی یک سیستم با کارت گرافیک nVidia و درایور یکسان اجرا کند. البته هم‌اکنون این لایه تنها می‌تواند باینری‌های ۳۲بیتی لینوکس را اجرا کند. اما از سال ۲۰۱۳، برنامه‌هایی برای پشتیبانی کردن از باینری‌های ۶۴بیتی لینوکس در نسخه ۱۰ و نسخه‌های آینده فری‌بی‌اس‌دی بوده‌است. این لایهٔ سازگاری، گونه‌ای از شبیه‌سازی نیست، بلکه فراخوان‌های سیستمی هستهٔ لینوکس، در هستهٔ فری‌بی‌اس‌دی نیز پیاده‌سازی شده‌اند و بنابراین، کتابخانه‌های اشتراکی و فایل‌های باینری لینوکس، همانند فایل‌های باینری بومی خود فری‌بی‌اس‌دی شناخته می‌شوند. هسته لینوکس
استانداردهای مربوط با هدف دستیابی به قابلیت تغییر کد منبع برنامه‌های کاربر، که توسعه هسته لینوکس، کتابخانه GNU C و برنامه‌های مرتبط با آن سعی در رعایت آن دارند، مشخصات POSIX و Single UNIX هستند. معماری یونیکس
هسته یونیکس - اجزاء کلیدی یا هسته سیستم عامل - شامل بسیاری از زیرسیستم‌ها مانند مدیریت فرایند، زمان‌بندی، مدیریت فایل، مدیریت دستگاه، مدیریت شبکه، مدیریت حافظه، مدیریت وقفه و مدیریت سخت‌افزارها می‌باشد. Systemd
از سال ۲۰۱۵، بسیاری توزیع‌های لینوکس سیستم‌دی را به عنوان سیستم init پیش‌فرض قرار دادند. افزایش استفاده از سیستم‌دی، با مشاجرات منتقدان بحث‌برانگیز شد. منتقدان معتقد بودند که این نرم‌افزار، فلسفه یونیکس را با افزایش پیچیدگی و فشار بر سازگاری بسیاری نرم‌افزارها همچون گنوم۳ نقض کرده‌اند. دنیل رابینز
چیز دیگری که دانیل را به لینوکس متمایل می‌کرد سیستم‌فایل یواف‌اس فری‌بی‌اس‌دی بود که هرچند از ext2 لینوکس قابل اعتمادتر بود اما بسیار کند عمل می‌کرد و حتی با برخی به‌روزرسانی‌های نرم‌افزاری هم به سختی به ext2 می‌رسید. اما با آمدن لینوکس ۲٫۴ و سیستم‌فایل ReiserFS, ext3، JFS و XFS لینوکس کاملاً پیشی گرفت. سیستم‌عامل بی‌درنگ
سیستم‌عامل بی‌درنگ بر پایه Unix که توسط شرکت LynuxWorks ارائه می‌شود. این سیستم عامل منطبق با استاندارد POSIX و سازگار با Linux می‌باشد و دارای ویژگی چند نخی است و برای کاربردهای بی‌درنگ پیچیده ای که نیاز به پاسخگویی‌های سریع و قطعی دارند، طراحی شده‌است. نوعی سیستم‌عامل است که در آن، زمان، پارامتر کلیدی است. برای مثال در سیستم‌های کنترل فرایند، رایانه‌های بی‌درنگ باید داده‌های فرایند تولید را جمع‌آوری کرده و به کمک آن ماشین‌های داخل کارخانه را کنترل کنند. خیلی اوقات باید فرجه زمانی (deadline) به‌طور دقیق برآورده شود؛ یعنی باید کارها در لحظات خاصی از زمان انجام گیرد. برای مثال اگر یک خودرو در خط مونتاژ در حال حرکت باشد و ربات جوشکاری خیلی زود یا خیلی دیر جوش دهد، خودرو خراب خواهد شد. Sysctl
در لینوکس، رابط sysctl از طریق سیستم‌فایل procfs و تحت دایرکتوری /proc/sys هم در دسترس است (که البته با /sys متفاوت است و نباید آنها را با هم اشتباه گرفت). (در بی‌اس‌دی معمولاً از سیستم‌فایل procfs استفاده نمی‌شود و غیرفعال است) این تفاوت‌هایی که بین لینوکس و بی‌اس‌دی وجود دارد به این معنی است که برای بررسی کردن مقادیر این پارامترها در لینوکس، احتیاج است تا فایل مورد نظر در یک سیستم فایل مجازی باز شود، محتوای آن خوانده شود، سپس محتوای خوانده شده باید تجزیه شود و در نهایت فایل بسته شود. فراخوان سیستمی sysctl() در لینوکس وجود دارد، اما یک تابع پوشا برای این فراخوان سیستمی در کتابخانه سی گنو وجود ندارد و استفاده از آن پیشنهاد نمی‌شود. مینیکس
در شروع کار توسعهٔ مینیکس، قیمت آن در مقابل سیستم‌عامل‌های موجود در بازار بسیار ارزان بود (۶۹ دلار). با وجود اینکه اندرو تنباوم خواستار قابل دسترس بودن سیستم‌عاملش برای همهٔ دانش‌آموزان بود، منتها این امکان به‌دلیل مخالفت ناشر کتاب ممکن نشد؛ و در نهایت پس از مذاکره با ناشر کتاب، این سیستم‌عامل را با مجوزی محدودکننده و بدون کدمنبع به همراه با کتاب در دسترس خریداران کتاب قرار گرفت. با معرفی شدن سیستم‌عامل‌های آزاد و متن‌باز مانند گنو/لینوکس و بی‌اس‌دی، بسیاری از کاربران، مینیکس را ترک کردند و به این‌گونه سیستم‌عامل‌ها پیوستند. در نهایت ماه آوریل، سال ۲۰۰۰ میلادی، مینیکس نیز رسماً به جرگه نرم‌افزارهای آزاد و متن‌باز پیوست. منتها به علت دیرهنگام بودن این تغییر این سیستم‌عامل که روزی علاقه‌مندان زیادی داشت امکان رقابت خود را تاحد زیادی از دست داد؛ و تنها توانست در بین دانش‌آموزان و علاقه‌مندان خاص مطرح بماند. ویتکس (سیستم عامل)
نرم‌افزار فضای کاربر سفارشی‌سازی شده برای Whitix شامل طیف وسیعی از برنامه‌های شخص ثالث، Burn (یک پوسته غیر POSIX)، Fruity (یک ویرایشگر متن ساده) و چندین ابزار کاربردی فایل سیستمی است. نرم افزار پورت شده به Whitix شامل محیط اجرای مونو و کامپایلر سی شارپ، پایتون ، مجموعه کامپایلر گنو ، لوا ، mplayer و پورت های دیگر است. این سیستم عامل از اکتبر 2008، زمانی که با زنجیره ساخت گنو ساخته شد، میزبان خود بوده است. برای 0.3، یک پورت GTK و چندین برنامه لینوکس در نظر گرفته شده است. توزیع لینوکس
سخت‌افزار کامپیوتر معمولاً با سیستم عامل‌های دیگر به غیر از لینوکس که در حال حاضر توسط تولیدکننده تجهیزات اصلی (OEM) نصب می‌شود، به فروش می‌رسد. در مورد IBM PC سیستم عامل سازگار معمولاً ویندوز مایکروسافت است، در مورد کامپیوتر اپل مکینتاش همواره یک نسخه از سیستم عامل اپل مورد نیاز است که در حال حاضر MacOS نام دارد. سان مایکروسیستمز با سخت‌افزار SPARC که در سولاریس نصب شده به فروش می‌رسد؛ کنسول‌های بازی ویدئویی مانند ایکس باکس، پلی استیشن، و دیگر دستگاه‌ها سیستم عامل اختصاصی خود را دارند. این قضیه سهم بازار لینوکس را محدودیت می‌کند: مصرف‌کنندگان از وجود یک جایگزین بی‌اطلاع هستند، آن‌ها باید با تلاشی آگاهانه اقدام به استفاده از سیستم عامل‌های مختلف کنند، و باید یا انجام نصب و راه اندازی را خود انجام دهند، یا با کمک یک دوست، فامیل، یا یک حرفه‌ای سیستم را نصب کنند. با این حال، ممکن است سخت‌افزاری همراه با لینوکس نصب شده خریداری شود. لنوو، هیولت پاکارد، دل، Affordy، [۳۶] و System76 و custom-order PC manufacturers سیستم‌های لینوکس را می‌سازند (اما احتمالاً با کلید ویندوز بر روی صفحه کلید). راه حل Fixstars (ترا سافت) کامپیوترهای Macintosh و پلی استیشن ۳ را با لینوکس Yellow Dog نصب شده به فروش می‌رساند. دستگاه‌های رایج تعبیه شده به لینوکس به عنوان پیش‌فرض عبارت اند از: دستگاه ادوات NSLU2 NAS، و TiVos ضبط ویدئوهای شخصی و تلفن‌های مبتنی بر لینوکس (از جمله گوشی‌های اندروید)، PDAها و پخش‌کننده‌های موسیقی قابل حمل. نقد لینوکس
در LinuxCon 2009، لینوس توروالدز، خالق لینوکس گفت که هسته لینوکس «متورم و بزرگ» شده‌است:بوتوملی با استناد به یک مطالعه داخلی اینتل که رهاسازی هسته‌ها را ردیابی می‌کند، گفت که عملکرد لینوکس در هر نسخه حدود دو درصد کاهش یافته‌است، که نسبت به ده نسخه گذشته حدود ۱۲ درصد افت داشته‌است. "آیا این مشکلی است؟" او پرسید. -ما دچار نفخ و عظمت می‌شویم. بله، این یک مشکل است … اوه، من دوست دارم بگویم که ما یک برنامه داریم … منظورم این است که، گاهی اوقات کمی ناراحت‌کننده است که ما قطعاً هسته ساده، کوچک و بسیار کارآمد نیستیم که من ۱۵ سال تصور کردم پیش از این … هسته آن بزرگ و متورم است و رد پای icache ما ترسناک است. منظورم این است که هیچ سؤالی در این مورد وجود ندارد؛ و هر زمان که ویژگی جدیدی اضافه کنیم، فقط بدتر می‌شود.در LinuxCon 2014، لینوس توروالدز، خالق لینوکس اظهار داشت که فکر می‌کند وضعیت نفخ بهتر است زیرا رایانه‌های شخصی مدرن بسیار سریعتر هستند:توروالدز گفت که دوست دارد لینوکس از نظر اندازه کوچک شود «ما در ۲۰ سال گذشته هسته را نفخ کرده‌ایم، اما سخت‌افزار سریعتر رشد کرده‌است.» نت‌بی‌اس‌دی
نت‌بی‌اس‌دی همچنین در معماری‌ها پردازنده مناسب، سیستم‌کال باینری سازگار با چندین سیستم عامل مشتق شده از یونیکس و شبه یونیکس، شامل لینوکس، دیگر انواع بی‌اس‌دی مانند فری‌بی‌اس‌دی، داروین اپل، سولاریس و sunos 4 دارد. این به کاربران نت‌بی‌اس‌دی اجازه می‌دهد تا برنامه‌های زیادی که تنها به صورت باینری و برای دیگر سیستم‌عامل‌ها منتشر شده را (معمولاً بدون از دست دادن کارایی زیاد) اجرا کنند. داکر
داکر تا حدی شبیه به ماشین مجازی (Virtual Machine) است با این تفاوت که در ماشین مجازی، قسمتی از سخت‌افزار سیستم به ماشین مجازی اختصاص داده می‌شود و روی آن یک سیستم‌عامل کامل نظیر ویندوز یا لینوکس نصب می‌شود. در واقع می‌توان گفت در ماشین مجازی امکانات سخت‌افزاری سیستم تقسیم می‌شود و بر روی هر قسمت، سیستم‌عامل بخصوصی بالا می‌آید اما در داکر این طور نیست. در داکر امکانات سخت‌افزاری به تناسب نیاز هر کانتینر به صورت موقت اختصاص داده می‌شود و داکر این امکان را فراهم می‌آورد که اپلیکیشن‌ها برای مثال روی کرنل لینوکس اجرا شوند. در این حالت دیگر نیازی به نصب پیش‌نیازها و نیازمندی‌هایی که اپلیکیشن ما می‌خواهد و به طور پیش‌فرض روی سیستم وجود ندارد، نیست. بحث نام‌گذاری گنو/لینوکس
اندکی بعد تعداد زیادی پیشنهاد برای نامگذاری سیستم‌عاملی که از هسته لینوکس و اجزای گنو استفاده می‌کرد، شد. در سال ۱۹۹۲، توزیع Yggdrasil Linux/GNU/X نام «لینوکس/گنو/اکس» را برگزید. در بحث‌های یوزنت و لیست پستی، شخصی نام «گنو/لینوکس» را در اوایل سال ۱۹۹۲ برگزید و نام «گنو+لینوکس» توسط شخص دیگری در اوایل سال ۱۹۹۳ برگزیده‌شد.» پروژهٔ دبیان نام «گنو/لینوکس» را در اوایل سال ۱۹۹۴ برگزید. بعدها بنیان‌گذار دبیان یان مورداک گفت که این تغییر پاسخ به درخواست ریچارد استالمن بود (کسی که ابتدا نام «لیگناکس» را انتخاب کرد، اما نام «گنو/لینوکس» را به دلیل ایجاد مخالفت جامعه پیشنهاد داد). تابلوی اعلانات گنو در ژوئن سال ۱۹۹۴ «لینوکس» را به عنوان «سیستم یونیکس آزاد برای معماری‌های ۸۰۳۸۶» توصیف کرد (با «تعداد زیادی کتابخانه و ابزار» از گنو)، اما در ژانویه ۱۹۹۵ تابلوی اعلانات گنو آن را به «گنو/لینوکس» تغییر داد. تلاش‌های استالمن و بنیاد نرم‌افزار آزاد برای وارد کردن نام گنو در حدود سال ۱۹۹۴ آغاز شد، اما گزارش شده‌است که آن ارتباط‌ها تا سال ۱۹۹۶ اکثراً خصوصی بوده‌است. در سال ۱۹۹۶، استالمن ایمکس نسخهٔ ۱۹٫۳۱ را منتشر کرد که در سیستم اوتوکانف آن نام «لینوکس» به «لیگناکس» تغییر پیدا کرده‌بود (بعد از مدتی بسیار کوتاه در نسخهٔ ۱۹٫۳۲ آن نام به «لینوکس-گنو» تغییر پیدا کرد)، و مقالهٔ «لینوکس و سیستم گنو» را پیوست آن کرد که به افراد پیشنهاد می‌کرد از نام «سیستم مبتنی بر لینوکس» استفاده کنند (یا «سیستم گنو/لینوکس» یا «لیگناکس» برای کوتاهی). او بعد از مدتی به‌طور منحصر از نام «گنو/لینوکس» استفاده کرد و مقاله‌ای در سال ۱۹۹۷ با نام «لینوکس و پروژهٔ گنو» نوشت. هنر برنامه‌نویسی یونیکس
هنر برنامه‌نویسی یونیکس کتابی نوشته اریک ریموند است که به بررسی تاریخچه و فرهنگ برنامه‌نویسی تحت سیستم‌عامل یونیکس، از سال‌های آغازین پیدایش این سیستم‌عامل از ۱۹۶۹ تا زمان انتشار کتاب در سال ۲۰۰۳ می‌پردازد و هم سیستم‌های مبتنی بر یونیکس که مستقیماً از خود این سیستم مشتق شدند، مثل بی‌اس‌دی و هم سیستم‌هایی مثل لینوکس که از ابتدا نوشته شدند، اما تلاش می‌کنند تا با یونیکس سازگار باشند را مورد پوشش قرار می‌دهد. نویسنده سعی کرده در این کتاب مفاهیم را با مقایسه کردن یونیکس با دیگر سیستم‌عامل‌ها، هم سیستم‌عامل‌های میزکارمحور و هم سیستم‌عامل‌های تحقیقاتی از جمله پلان ۹ از آزمایشگاه‌های بل توضیح دهد. اشخاص زیادی در نوشتن این کتاب مشارکت کردند و کتاب حاوی تعداد زیادی اظهار نظر و نقل و قول است. لینوکس حالت کاربر
لینوکس حالت کاربر ( UML ) چندین سیستم عامل مبتنی بر هسته لینوکس مجازی (مهمان) را فعالسازی می کند تا به عنوان یک برنامه کاربردی در یک سیستم لینوکس معمولی (میزبان) اجرا شوند. از آنجایی که هر مهمان فقط یک برنامه معمولی است که به عنوان یک فرآیند در فضای کاربر اجرا می‌شود، این رویکرد راهی برای اجرای چندین ماشین لینوکس مجازی بر روی یک قطعه سخت‌افزاری به کاربر ارائه می‌دهد، و ایزوله می کند، به طور کلی بدون اینکه بر پیکربندی یا پایداری محیط میزبان تأثیر بگذارد. دنیل رابینز
از نظر دانیل، بسیاری از تفاوت‌های بین فری‌بی‌اس‌دی و لینوکس از یک نقطه سرچشمه می‌گرفت و آن چیزی نبود جز روش گسترش آنها. گسترش لینوکس بسیار نامتمرکز بود و تکه‌های مختلف نرم‌افزار پس از جمع‌آوری در یک نسخهٔ جدید انتشار می‌یافتند در حالی که در فری‌بی‌اس‌دی (یا بی‌اس‌دی‌های دیگر مثل اپن‌بی‌اس‌دی و نت‌بی‌اس‌دی) همه چیز متمرکز بود به منابع اصلی اضافه می‌شد. نتیجه اینکه در فری‌بی‌اس‌دی (بر خلاف لینوکس) مجبور نمی‌شدید همه چیز را باهم پتچ کنید. فهرست سیستم‌عامل‌ها
فهرست سیستم‌های عامل اشاره به سیستم‌های عاملی دارد که می‌توان از دیدگاه‌های گوناگونی آن‌ها را دسته بندی کرد. از دید کاربر آنچه بیشتر مهم است رایگان بودن یا نبودن یک سیستم عامل است که به عنوان دو شاخه اصلی در این فهرست وجود دارد. از دید برنامه نویسان و کاربران حرفه‌ای تر متن باز بودن یا نبودن هم موردی مهم به‌شمار می‌رود که در این فهرست گنجانده شده‌است. همچنین این فهرست شامل سیستم عامل‌هایی است که توسط شرکتی خاص عرضه شده‌است.در بخش سیستم عامل‌های متن باز از نوشتن همه سیستم‌های مبتنی بر هسته لینوکس و ابزارهای گنو خودداری شده‌است.