سردبیر نشریه نیویورک تایمز کیست؟
هنری هزلیت
از سال ۱۹۳۴ تا ۱۹۴۶ هزلیت سرمقاله‌نویس اصلی نیویورک تایمز در حوزه اقتصاد بود که هر هفته ستونی ثابت با امضا و تعداد بسیار زیادی مقالات بدون امضا در این حوزه منتشر می‌کرد و حجم بالایی از کار اقتصادی را در این دوره آفرید. دین باکت
دین باکت (؛ زادهٔ ) یک روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در سال ۱۹۸۸ برنده جایزه پولیتزر شده‌است. باکت از تاریخ ۱۴ می ۲۰۱۴ سردبیر نیویورک تایمز می‌باشد. بین سال‌های ۱۹۷۴ تا ۱۹۷۸ در دانشگاه کلمبیا تحصیل نمود. با این وجود به خاطر فعالیت در عرصه روزنامه‌نگاری تحصیل در دانشگاه را نیمه کار رها کرد. سیمور تاپینگ
تاپینگ دومین سردبیر ارشد نیویورک تایمز بود. او در زمان مرگ، به لحاظ شناخته شدگی استاد برجسته روزنامه‌نگاری در دانشگاه کلمبیا در سانپائولو بود. تاپینگ همچنین طی سال‌های ۱۹۹۳ تا ۲۰۰۲ به عنوان مدیر توزیع جایزه پولیتزر خدمت کرد.
اینترنشنال نیویورک تایمز
این روزنامه در سال ۱۸۸۷ با نام «پاریس هرالد» به‌عنوان نسخه اروپایی نیویورک هرالد توسط "جیمز گوردون بنت پسر" بنیان گذاشته شد. در سال ۱۹۱۸ پس از مرگ بنت، "فرانک اندرو مونسی" نیویورک هرالد و پاریس هرالد را خرید. مونسی در سال ۱۹۲۴، این دو روزنامه را به نیویورک تریبیون فروخت و پاریس هرالد به پاریس هرالد تریبیون و نیویورک هرالد به نیویورک هرالد تریبیون تغییر نام دادند. در سال ۱۹۵۹، "جان ویتنی" بازرگان و سفیر آمریکا در بریتانیا، نیویورک هرالد تریبیون و نسخه اروپایی‌اش را خرید. در سال ۱۹۶۶، نیویورک هرالد تریبیون بسته شد، اما خانواده ویتنی روزنامه پاریسی را حفظ کردند. در دسامبر ۱۹۶۶، واشینگتن پست یکی از مالکان این روزنامه شد. در مه ۱۹۶۷ نیویورک تایمز نیز به دیگر مالکان هرالد پیوست که در نتیجه این روزنامه به اینترنشنال هرالد تریبیون تغییر نام داد. به نیویورک خوش آمدید (ترانه)
«به نیویورک خوش آمدید» () ترانه‌ای از تیلور سوئیفت، خواننده-ترانه‌سرای آمریکایی، برگرفته از پنجمین آلبوم استودیویی‌اش "۱۹۸۹" (۲۰۱۴) است. این اثر را سوئیفت و رایان تدر نوشته‌اند و توسط هردو با تولیدات افزوده نوئل زانکانلا تهیه شده‌است. این ترانه در ۲۴ اکتبر ۲۰۱۴ از طریق بیگ مشین رکوردز به عنوان تک‌آهنگی تبلیغاتی از آلبوم منتشر شد. این یک اثر سینث-پاپ مجهز به سینث‌سایزر‌های ضربان‌دار است که با الهام از نقل مکان او در مارس ۲۰۱۴ به شهر نیویورک، آزادی تازه کشف‌شده سوئیفت را بررسی می‌کند. آرتور او. سالزبرگر
آرتور او. سالزبرگر (زاده ۲۲ سپتامبر ۱۹۵۱) کارآفرین، خبرنگار و مدیر ارشد اجرایی آمریکایی است، که که از ۱۹۹۷ تا ۲۰۲۰ به‌عنوان رییس هیئت مدیره شرکت نیویورک تایمز کمپانی فعالیت می‌کرد. خبرنگاری زرد
این واژه در عصر حکمفرمایی سرمایه‌داری مابین دهه‌های ۱۹ و ۲۰ بین دو نفر از اصحاب مطبوعات رخ داد. این جنگ تیراژ، بین جوزف پولیتزر مدیر روزنامه جهان نیویورک و ویلیام راندولف هرست مدیر روزنامه نیویورک ژورنال- آمریکایی در طی سالهای ۱۸۹۸ تا ۱۸۹۵ رخ داد. منتقدین هر دو روزنامه را متهم می‌کردند که برای بالا بردن تیراژ روزنامه‌های خود، دست به تحریف و احساسی کردن اخبار می‌زنند برای همین مطبوعات نیویورک واژهٔ «روزنامه‌نگاری بچه زرد» را در سال ۱۸۹۷ برای این منظور در نظر گرفتند. این نام از یک کمیک استریپ مردمی که در آن زمان معروف شده بود و دو روزنامه را به صورت کاغذهایی زرد به تصویر می‌کشید، برگرفته شد. والتر دورانتی
والتر دورانتی (; – ) روزنامه‌نگار اهل بریتانیا بود که در دوران شوروی، ریاست دفتر روزنامهٔ "نیویورک تایمز" در مسکو را برعهده داشت. ایلین شولینو
ایلین شولینو متولد ۱۹۴۹ در بوفالو، نیویورک، روزنامه نگار ارشد و رئیس دفتر نیویورک تایمز در پاریس بین ۲۰۰۲-۲۰۰۸ بود. در منابع فارسی گاهی (به اشتباه) از او با نام الین اسکیولینو نام برده شده‌است. دکستر فیلکینس
دکستر فیلکینس (زادهٔ ۱۹۶۱ میلادی) یک ژورنالیست آمریکایی است که به سبب پوشش اخبار پیرامون جنگ عراق و جنگ افغانستان در "نیویورک تایمز" شهرت یافته است. او در سال ۲۰۰۹ برندهٔ جایزه پولیتزر شد، و از فینالیست‌های این جایزه در سال ۲۰۰۲ بود. او هم‌اکنون برای "نیویورکر" مقاله می‌نویسد. خوان ویلیامز
خوان ویلیامز (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا و از مجریان فاکس نیوز است. او برندهٔ جوایزی همچون جایزه امی شده‌است و برای نشریاتی چون واشینگتن پست، نیویورک تایمز، وال استریت ژورنال، آتلانتیک و تایم مقاله می‌نویسد. فرانک دلانی
فرانک دلانی (; – ) رمان‌نویس، روزنامه‌نگار و گوینده اهل جمهوری ایرلند بود. او از نویسندگان روزنامه نیویورک تایمز بود. امید معماریان
پس از مدتی معماریان به سطح عمومی‌تر رسانه‌های غربی راه پیدا کرد. وی به عنوان نویسنده‌ی مستقل مقالاتی برای نیویورک تایمز؛ لس انجلس تایمز؛ وال استریت جورنال؛ سن فرانسیسکو کرانیکل؛ و تارنمای تایم ادامه کار داد. واشنگتن تایمز
"واشینگتن تایمز" به‌عنوان روزنامه‌ای متعلق به محافظه‌کاران سیاسی و اجتماعی شناخته می‌شود. اولین ویراستار و ناشر واشنگتن تایمز جیمز آر ویلان بود. جفری گلدبرگ
گلدبرگ پیش از این که سردبیر آتلانتیک شود روزنامه‌نگار آن بود. او پیشتر برای "نیویورکر", مجله نیویورک تایمز و "نیویورک کار می‌کرد". گلدبرگ اساساً در زمینه سیاست خارجی با تمرکزی بر خاورمیانه و آفریقا می‌نویسد. اعتراض‌ها به کشته‌شدن جورج فلوید
در پی اعتراض خوانندگان و کارکنان روزنامه نیویورک تایمز به انتشار یادداشتی از تام کاتن، سناتور جمهوری‌خواه، که خواستار اعزام ارتش برای مقابله با ناآرامی‌های نژادی شده بود، جیمز بنت، سردبیر بخش نظرات این روزنامه استعفا داده‌است. روزنامه نیویورک تایمز در ابتدا با تأکید بر لزوم انعکاس نظرات مختلف، انتقادها را رد کرده بود. یادداشت سناتور کاتن در تأیید سخنان آقای ترامپ چهارشنبه در نسخه دیجیتال نیویورک تایمز منتشر شد و گروهی از کارکنان این روزنامه برای نشان دادن اعتراض خود پنجشنبه به سر کار نرفتند. هشتصد نفر از کارکنان نیویورک تایمز هم با امضای یک نامه اعلام کردند «یادداشت تام کاتن حاوی اطلاعات گمراه کننده بوده‌است.» جیمز بنت که در چهار سال گذشته سردبیر بخش نظرات نیویورک تایمز بوده، پس از بالا گرفتن اعتراض‌ها اعلام کرد یادداشت آقای کاتن را پیش از انتشار نخوانده بود. او روز جمعه با انتشار یک یادداشت، یادداشت سناتور کاتن را فاقد استانداردهای این روزنامه دانست و انتشار آن را نادرست خواند. به گفته آقای بنت، در نوشته آقای کاتن بر نقش گروه‌های چپ‌گرا مانند گروه آنتی فا در ناآرامی‌ها تأکید شده در حالی که این اتهام‌ها تأیید نشده‌است. او همچنین پلیس را قربانی اصلی خشونت‌ها عنوان کرده بود که به آقای بنت این حرف اغراق‌آمیز است. سناتور کاتن با رد انتقادها، این اقدام نیویورک تایمز را توهین آمیز خوانده‌است. کالین هوور
کالین هوور (متولد ۱۱ دسامبر ۱۹۷۹) نویسنده پرفروش نیویورک تایمز برای ۷ رمان و یک رمان کوتاه است. رمان‌های هوور در زمینه ادبیات بزرگسالان و جوانان است. شیکاگو (مجله)
در مارس ۲۰۱۶، سردبیر مجله، بث فنر، پس از گذشت بیش از چهار سال از کار اخراج شد و ناشر مجله، تام کنرادی نیز از پست وی حذف شد. در جاهای آنها، سوزانا هومن سردبیر و ناشر معرفی شد. کایل نیومن
کایل نیومن (؛ زادهٔ ) کارگردان و نویسنده نیویورک تایمز اهل ایالات متحده آمریکا است. ساخت آلمان
روزنامه نیویورک تایمز Made in Germany نیویورک تایمز کمپانی
شرکت نیویورک تایمز در سال ۱۸۵۱ توسط هنری جارویس ریموند و جرج جونز تأسیس شد و نخستین شماره از روزنامه نیویورک تایمز در تاریخ ۱۸ سپتامبر ۱۸۵۱ منتشر گردید. این شرکت هم‌اکنون مالک نیویورک تایمز، اینترنشنال هرالد تریبیون، بوستون گلوب و ابوت.کام می‌باشد. سلطان منادی
منادی در سال ۲۰۰۲ پس از خروج طالبان از کابل و تشکیل دولت موقت، به کارکنان افغان نیو یورک تایمز پیوست. منادی به عنوان خبرنگار محلی در دفتر نیویورک تایمز در کابل کار می‌کرد و گزارش‌هایی را به دفتر مرکزی آن در نیویورک می‌فرستاد. او همچنین مدارک و گزارشهایی را برای روزنامه به فارسی افغانستان، زبان پشتو و زبان انگلیسی ترجمه می‌کرد. منادی تا ۲۰۰۶ در نیویورک تایمز کار کرد. فرناز فصیحی
فرناز فصیحی شیرازی (زادهٔ ۱۹۷۴) روزنامه‌نگار ایرانی-آمریکایی است. او در مورد مسائل خاورمیانه برای "نیویورک تایمز" می‌نویسد. وی پیش از این ۱۷ سال نویسنده ارشد روزنامهٔ "وال‌استریت جورنال" و گزارشگر مسائل خاورمیانه بود. گام اروپایی
مطابق با جناتان آبرامز نویسنده نیویورک تایمز، دیوید فرانکل
فرانکل در نیویورک به دنیا آمده‌است. او پسرِ توبیا سایمون و مکس فرانکل، سردبیر اجرایی سابق نیویورک تایمز و مقاله‌نویس است. ویلیام فینه‌گن
ویلیام فینه‌گن (؛ زادهٔ ۱۹۵۲) یک روزنامه‌نگار مشهور و نویسندهٔ هفته‌نامهٔ ادبی نیویورکر اهل ایالات متحده آمریکا است. میل ملوی
میل مِلوی داستان‌نویس آمریکایی در ژانویه ۱۹۷۲ در ایالت مونتانا به دنیا آمد. سال ۱۹۹۴ با مدرک لیسانس از دانشگاه هاروارد فارغ‌التحصیل شد. برای اولین مجموعه داستان‌های کوتاهش برنده جایزه پن/ مالامود شد. در سال ۲۰۰۳ مجله معتبر ادبی گرانتا، نام او را در لیست ۲۱ رمان‌نویس برتر جوان آمریکایی آورد. سال ۲۰۰۴ موفق به دریافت بورسیه و کمک هزینه گوگنهایم از انجمن نویسندگان ملی آمریکا گردید. مِلوی در حال حاضر از اعضای هیئت تحریریه مجله نیویورک تایمز است. جان لی اندرسون
جان لی اندرسون (؛ زادهٔ ) زندگی‌نامه‌نویس آمریکایی، نویسنده، گزارشگر تحقیقی، خبرنگار جنگ و نویسنده نیویورکر است و از مناطق جنگی مانند افغانستان، عراق، اوگاندا، فلسطین، السالوادور، ایرلند، لبنان، ایران، و سراسر خاورمیانه گزارش تهیه می‌کند. همچنین گزارش‌های وی در طول تلاش‌های نجات در توفند کاترینا در نیویورکر ثبت شده‌است. اندرسون همچنین برای نیویورک تایمز، مجله هارپر، لایف و نیشن نوشت. دیوید ایگلمن
دیوید ایگلمن (متولد ۲۵ آوریل ۱۹۷۱) یک نویسنده و دانشمند آمریکایی رشته عصب‌شناسی است. او در دانشگاه استنفورد تدریس می‌کند و مدیر عامل شرکت "NeoSensory"، توسعه دهندهٔ دستگاه‌های جایگزینی حسی است. او همچنین هدایت مؤسسه غیرانتفاعی علم و قانون، که به دنبال هماهنگ‌کردن سیستم حقوقی با علوم مدرن اعصاب می‌باشد را عهده‌دار است. ایگلمن برای فعالیت‌هایش در زمینه نوروپلاستی درک زمان حس‌آمیزی synesthesia و حقوق عصب‌شناختی شناخته شد. او همچنین نامزد دریافت کمک هزینه گوگنهایم و نویسندهٔ پر فروش‌ترین کتاب "نیویورک تایمز" است که به ۳۲ زبان دنیا ترجمه شده‌است. ایگلمن نویسنده و مجری مجموعه تلویزیونی بررسی مغز با دیوید ایگلمن، کاندیدای دریافت جایزه ایمی، است. ایگلمن نویسندگی، اجرا و تهیه‌کنندگی مجموعه مستند بین‌المللی "بررسی مغز با دیوید ایگلمن را به عهده داشت. این مجموعه در سال ۲۰۱۵ در شبکه PBS در آمریکا به روی آنتن رفت و به دنبال آن در شبکهٔ بی‌بی‌سی در بریتانیا و شبکهٔ SBS استرالیا قبل از توزیع در سراسر جهان پخش شد. نیویورک تایمز The New York Times" آن را به عنوان یکی از بهترین برنامه‌های تلویزیون معرفی کرد. در سال ۲۰۱۶ این سریال نامزد دریافت جایزه ایمی شد. نشنال جئوگرافیک
سردبیر کنونی آن کریس جانز (Chris Johns) عکاس معروف بین‌المللی است. جان کیو گیرفین (John Q. Griffin) معاون اجرایی انجمن و مسئول مجلات انگلیسی زبان نشنال جئوگرافیک بوده و تری آدامسون (Terry Adamson) معاون اجرایی، مسئول ویرایش و انتشار مجلات بین‌المللی به سایر زبان‌هاست. جودیت میلر
او پس از ۲۸ سال نوشتن برای نیویورک‌تایمز، با این روزنامه به توافق رسید که به شرط نوشتن یک جوابیه در دفاع از خود که در روزنامه چاپ شود کارش را ترک کند. لوئیس روستو
لوئیس روستو (زاده ۱۹۴۹) یک خبرنگار ایتالیایی-آمریکایی و یک «لیبرتریان رادیکال» است. او بیش از هر چیز به عنوان بنیان‌گذار و ناشر سابق مجله وایرد شناخته می‌شود. در سال ۱۹۹۲،  کوین کلی توسط لوئیس روستو استخدام شد تا به عنوان سردبیر اجرایی مجله وایرد خدمت کند. نیویورک هرالد
این روزنامه نخستین بار در ۶ مه ۱۸۳۵ توسط جیمز گوردون بنت پدر، منتشر شد. نیویورک هرالد در سال ۱۸۴۵عامه‌پسندترین و سودآورترین روزنامه ایالات متحده بود. در سال ۱۸۶۱، به شمارگان ۸۴٬۰۰۰ نسخه رسید. در سال ۱۸۸۷ نسخه اروپایی نیویورک هرالد توسط جیمز گوردون بنت پسر با نام «پاریس هرالد» در پاریس تأسیس شد. در سال ۱۹۲۴، نیویورک هرالد به نیویورک تریبیون رقیب کوچکتر فروخته شد و به نیویورک هرالد تریبیون تغییر نام یافت. فهرست کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز
فهرست کتب پرفروش نیو یورک تایمز () به‌طور گسترده برجسته‌ترین فهرست کتب پرفروش در آمریکاست. این فهرست به‌طور هفتگی در ریویوی کتاب نیو یورک تایمز منتشر می‌شود و از ۱۲ اکتبر ۱۹۳۱ منتشر شده‌است. تایمز
تایمز ، یک روزنامهٔ سراسری در کشور بریتانیا است که از ۱ ژانویه ۱۷۸۵ میلادی در لندن توسط جان والتر شروع به نشر کرد. نام این روزنامه در سال ۱۷۸۸ از Daily Universal Register به تایمز تغییر کرد. تایمز و "ساندی تایمز" هر دو از نشریات News International یا شاخه بریتانیایی نیوز کورپوریشن هستند که از سال ۱۹۸۱ میلادی در مالکیت روپرت مرداک، سرمایه‌دار آمریکایی-استرالیایی قرار دارد. با وجود آن که "تایمز" و "ساندی تایمز" هر دو در مالکیت یک شرکت هستند، ولی کادر سردبیری و خبرنگاران آن‌ها متفاوت است. نیویورک تریبون
نیویورک تریبون یک روزنامهٔ آمریکایی بود که نخستین بار در سال ۱۸۴۱ میلادی توسط ویراستار هوراس گریلی تأسیس شد. بین سال‌های ۱۸۴۲ و ۱۸۶۶ نام نیویورک-دیلی تریبون را داشت. از سال ۱۸۴۰ تا سال‌های ۱۸۶۰ روزنامهٔ اصلی حزب ویگ و سپس روزنامهٔ حزب جمهوری‌خواه بود. این روزنامه در سال‌های ۱۸۵۰ به تیراژی حدود ۲۰۰٬۰۰۰ نسخه رسید و آن را به بزرگترین روزنامه در شهر نیویورک و در کشور ایالات متحده آمریکا بدل ساخت. سرمقاله‌های نیویورک تریبون در شهرهای دیگر به‌طور گسترده‌ای پخش، کپی و خوانده می‌شد و باعث ایجاد یک نظر ملی واحد در میان آمریکاییان می‌گشت. نیویورک تریبون یکی از مهم‌ترین روزنامه‌ها در شمال ایالات متحده بود که بسیاری از گزارشگران، خبرنگاران و تصوریرگران را به کارزارهای جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۱–۱۸۶۵) می‌فرستاد. در زمان انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۷۲ ایالات متحده آمریکا مؤسس ، انتشاراتچی و ویراستار آن هوراس گریلی نامزد حزب دموکرات در مقابل یولیسیز سایمن گرانت هجدهمین رئیس‌جمهور و ژنرال جنگ داخلی آمریکا که برای دومین بار توسط جمهوری خواهان نامزد شده بود قرار داشت که در آن رقابت گریلی شکست خورد و مدت کوتاهی پس از آن نیز درگذشت. نیل بارسکی
ترامپ در دوران روزنامه‌نگاری بارسکی، چندین بار او را تهدید به شکایت کرد، اگرچه هرگز آن را عملی نکرد. ترامپ در کتاب خود به نام «هنر بازگشت» که در سال ۱۹۹۷ به رشتهٔ تحریر درآورد، دربارهٔ بارسکی نوشت: «از میان همهٔ نویسندگانی که دربارهٔ من نوشته‌اند، احتمالاً هیچ‌کدام خبیث‌تر از نیل بارسکی خبرنگار وال استریت ژورنال نبوده‌اند». لزلی هزلتون
لزلی هزلتون (، متولد ۱۹۴۵) یک نویسنده آمریکایی-بریتانیایی است که آثارش در مورد سیاست، دین و تاریخ خصوصاً خاورمیانه است. او گزارشگر نیویورک تایمز بوده‌است و برای ناشران زیادی در زمینه خاورمیانه قلم زده‌است. جان کارامانیکا
جان کارامانیکا (؛ زادهٔ ۱۹۷۵) روزنامه‌نگار و منتقد موسیقی پاپ است که برای "نیویورک تایمز" کار می‌کند. او به خاطر نوشتن در مورد موسیقی هیپ هاپ نیز مشهور است. تهران تایمز
تهران تایمز نام یک روزنامه انگلیسی‌زبان چاپ ایران است که از تاریخ ۳۱ اردیبهشت ۱۳۳۳ با نام تهران جورنال رسماً انتشار خود را آغاز کرد. روزنامه «تهران تایمز» علاوه بر انتشار اینترنتی، در ۱۲ صفحه در موضوعاتی شامل سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، ورزشی، فرهنگی ،بین الملل و توریسم عنوان‌بندی و منتشر می‌شود. سازمان تبلیغات اسلامی صاحب امتیازی این روزنامه تهران تایمز را برعهده دارد و مدیرمسئول تهران تایمز همزمان مدیریت خبرگزاری مهر را نیز عهده‌دار است. مدیر مسئول کنونی روزنامه تهران تایمز و خبرگزاری مهر، محمد شجاعیان زنجانی  است. جو تالبوت
او پسر روزنامه‌نگار / فعال دیوید تالبوت، نوه لایل تالبوت بازیگر آمریکایی و برادرزاده مارگارت تالبوت ستون نویس ستاد نیویورکر است. آزادی از فقر (نقاشی)
نورمن راکول (۳ فوریه ۱۸۹۴ – ۸ نوامبر ۱۹۸۷) نویسنده، نقاش و تصویرگر آمریکایی بود. آثار او به خاطر انعکاس دادن فرهنگ و هنر آمریکایی به شکل گسترده‌ای در ایالات متحده آمریکا محبوب بود و خریدار داشت. بیشتر شهرت راکول به خاطر بیش از پنج‌دهه تصویرسازی برای جلد مجله "ستردی ایونینگ پست" است. راکول بین سال‌های ۱۹۱۶ و ۱۶ دسامبر ۱۹۶۳ که تاریخ طراحی جلد یادبود جان اف. کندی است برای مجله "ستردی ایونینگ پست" ۳۲۲ جلد طراحی کرد که از جمله پرمخاطب‌ترین مجلات آمریکایی به حساب می‌آید. جان میچم
جان میچم (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، تاریخ‌نگار، و زندگی‌نامه‌نویس اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۱۹۹۵ میلادی تاکنون مشغول فعالیت بوده‌است. او همچنین دبیر اجرایی انتشارات راندوم هاوس است و پیش‌تر سردبیر نیوزویک و دبیر تایم بوده‌است. نیکلای اوروسف
نیکلای اوروسف (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. او از ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۱ منتقد معماری "نیویورک تایمز" بود. نیویورک ژورنال-امریکن
نیویورک ژورنال-امریکن یک روزنامه روزانه بود که از سال ۱۹۳۷ تا ۱۹۶۶ در شهر نیویورک منتشر می‌شد. این روزنامه نتیجه ادغام دو روزنامه نیویورک متعلق به ویلیام راندولف هرست بود: نیویورک امریکن که روزنامه چاپ صبح بود (در اصل نیویورک ژورنال ("New York Journal") که در سال ۱۹۰۱ به "امریکن" تغییر نام داد) و نیویورک ایونینگ ژورنال ("New York Evening Journal") که عصرها چاپ می‌شد. هر دو توسط ویلیام هرست از ۱۸۹۵ تا ۱۹۳۷ منتشر شدند. روزنامه "امریکن" و "ایونینگ" در ۱۹۳۷ ادغام شدند. سیمور تاپینگ
در ۱۹۹۳، تاپینگ از نیویورک تایمز کناره‌گیری کرد و به‌طور افتخاری و بدون رای‌گیری به‌عنوان دبیر و مدیر توزیع جایزه پولیتزر منصوب شد. وی تا ۲۰۰۲ در این سمت خدمت کرد. تاپینگ از ۱۹۹۴ تا زمان بازنشستگی‌اش در ۲۰۰۲ به تدریس تحصیلات عالی روزنامه‌نگاری در دانشگاه کلمبیا و همچنین به عنوان استاد روزنامه‌نگاری بین‌المللی در سن پائولو تدریس کرد. نیویورکر
نیویورکر یک هفته‌نامه ادبی آمریکایی است که اولین شماره خود را در ۱۷ فوریه ۱۹۲۵ (میلادی) منتشر کرد و هم‌اکنون گزارش، مقاله، نقد ادبی، شعر و داستان منتشر می‌کند. نیل پستمن
پستمن در مارس ۱۹۳۱ متولد شد. وی حدود چهل سال استاد علوم و فنون دانشگاه نیویورک بود. او یکی از منتقدان و صاحب‌نظران پرآوازه در عرصه رسانه و تکنولوژی می‌باشد. از پستمن حدود ۲۰ کتاب و بیش از ۲۰۰ مقاله به چاپ رسیده است. مشهورترین (و بحث برانگیزترین) اثر وی سرگرم کردن خود تا سرحد مرگ (۱۹۸۵) بود، با موضوعی علیه تلویزیون و اینکه چگونه همه چیز را به سرگرمی‌های پیش پا افتاده تبدیل می‌کند(از جمله آموزش و اخبار). رابرت مک‌فادن
مک فادن برنده ۱۷ جایزه مهم روزنامه‌نگاری و ۸ جایزه ناشر نیویورک تایمز شده‌است. او همچنین در ژانویه ۱۹۹۰ به عنوان نویسنده ارشد انتخاب شد. تایم
تایم یک مجله خبری هفته‌نامه و روزنامه آنلاین آمریکایی است که در نیویورک مستقر شده و منتشر می‌شود. تایم نخستین بار در ۳ مارس ۱۹۲۳ در شهر نیویورک منتشر شد و سال‌ها توسط بنیانگذار مشترک و تأثیرگذار آن هنری لوس اداره می‌شد. هم‌اکنون سردبیر این مجله ادوارد فلسنتال است. مجله "تایم" به بررسی رویدادها در زمینه‌های سیاست، اقتصاد، هنر، مذهب، علم، ورزش، تجارت و علوم اجتماعی می‌پردازد. درآمد مجله "تایم" از طریق آگهی‌های بازرگانی تأمین می‌شود. وینسنت کنبی
وینسنت کَنبی (؛ – ) منتقد فیلم و تئاتر اهل ایالات متحده آمریکا بود که در نیویورک‌تایمز قلم می‌زد. لو لومنیک
لو لومنیک (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار و منتقد فیلم اهل ایالات متحده آمریکا است. او از ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۶ سردبیر بخش فیلم و منتقد اصلی فیلم روزنامه "نیویورک پست" بود. او پس از بازنشستگی از نیویورک پست، کار خود را در تحقیقات تاریخ فیلم شروع کرد. نام لومنیک در سال ۲۰۰۷ به تالار مشاهیر ارتباطات کالج شهری نیویورک اضافه شد. او همچنین از اعضای حلقه منتقدان فیلم نیویورک است. سالنامه آکادمی علوم نیویورک
سالنامه آکادمی علوم نیویورک () نشریه ای علمی است که توسط وایلی-بلک‌ول منتشر می شود. این نشریه از سال ۱۸۲۳ تاکنون در حال انتشار است. حادثه ۱۴۰۰ نطنز
نیویورک تایمز: مارک تامسون
مارک تامسون، (زاده ۳۱ ژوئیه ۱۹۵۷) کارآفرین، بازرگان و مدیر ارشد اجرایی بریتانیایی است، که در حال حاضر به‌عنوان مدیر عامل اجرایی شرکت نیویورک تایمز کمپانی فعالیت می‌نماید. پروژه ۱۶۱۹
تحلیلی در "مجله نیویورک" توسط اندرو سالیوان، مشارکت کننده سابق مجله نیویورک تایمز، این پروژه را به عنوان چشم‌انداز مهمی که باید شنیده شود، مورد نقد قرار داد، اما آن را چشم‌اندازی مغرضانه دانست که تحت پوشش عینیت ارائه شده. وی گفت که این گواه تغییر "نیویورک تایمز" از گزارش دادن بی طرفانه به کنشگری است. پیتر باینارت
او که از دبیران سابق "نیو ریپابلیک" است، برای "تایم", "نیویورک تایمز", "The New York Review of Books" و دیگر نشریات نوشته، و نویسنده سه کتاب است. او دانشیار روزنامه‎نگاری و علوم سیاسی در دانشگاه شهری نیویورک است. او ستون‌نویس ارشد "هاآرتص" است که دیدگاه‌هایش در خصوص اسرائیل مجادله برمی‌انگیزد. او همچنین در "The Atlantic" و نشنال ژورنال و برنامه‌های سی‌ان‌ان حضور می‌یابد. منولا دارگیس
او به همراه ای. او. اسکات در نیویورک تایمز، نقدهای سینمایی و تلویزیونی می‌نویسند. اینترنشنال نیویورک تایمز
این روزنامه تیتر یک ندارد و صفحه نخست آن کاملاً بین‌المللی و شامل موضوعاتی مختلف است. اینترنشنال هرالد تریبیون با ده روزنامه بین‌المللی دیگر روابط حرفه‌ای دارد. نیویورک دیلی نیوز
نیویورک "دیلی نیوز" با عنوان اصلی "دیلی نیوز" () شرکت انتشار روزنامه‌ای مستقر در نیویورک است. در ابتدا این روزنامه در حالت نیم‌قطع منتشر شد. در سال ۱۹۴۷ با ۲٬۴ میلیون چاپ در روز این روزنامه به اوج خود رسید. در سال ۲۰۱۹ این روزنامه یازدهمین روزنامه منتشرشده در ایالات متحده آمریکا بود. سه‌گانه نیویورک
سه‌گانهٔ نیویورک ( به انگلیسی: The New York Trilogy ) مجموعهٔ سه رمان از نویسندهٔ پست‌مدرن آمریکایی، پل استر است. این سه رمان که هر یک داستان جنایی و شخصیت‌های داستانی مجزایی از هم دارند تنها به سبب مکان مشترک سه گانه تشکیل داده اند. این سه رمان شامل شهر شیشه ای، ارواح و اتاق دربسته هستند. عبدالله احمد (روزنامه‌نگار)
عبدالله احمد (؛ زادهٔ ۴ ژوئیه ۱۹۳۷-درگذشت ۱۲ ژوئیه ۲۰۱۶) نویسنده، روزنامه‌نگار و سیاست‌مدار اهل مالزی بود. پیش از آن وی سردبیر روزنامه نیو استریت تایمز مالزی بود. اراگون
کتاب سال نیویورک تایمز سیمور تاپینگ
تاپینگ از جمله در سمت رئیس اساتید برجسته دانشگاه کلمبیا، رئیس انجمن سردبیران روزنامه‌های آمریکا (۱۹۹۳–۱۹۹۲)، رئیس هیئت مشاوره بین‌المللی دانشکده روزنامه‌نگاری و رئیس دانشکده در دانشگاه چینهوا خدمت کرد. وی عضو کمیته ارتباطات بین‌المللی انجمن ویرایشگران آمریکا و همچنین عضو کمیته ملی روابط ایالات متحده و چین در شورای روابط خارجی و عضو انجمن آسیا و انجمن قرن بود. رابرت مک فادن، روزنامه‌نگار نیویورک تایمز در خصوص تاپینگ اظهار داشت که وی «یکی از خبره‌ترین خبرنگاران خارجی نسل خود بود، وی رهبری اتاق خبر نیویورک تایمز را که تحت سردبیر مشهور آن ا.ام. روزنتال بود، برعهده داشت.» جان دانیشوسکی سردبیر ارشد آسوشیتد پرس تاپینگ را «خبرنگار ویژه نسل خود در آسوشیتد پرس و نیویورک تایمز» توصیف کرد. آدام آلتر
آدام آلتر نویسندهٔ کتابهایی در حوزهٔ بازاریابی است و همزمان در دانشکدهٔ بازرگانی استرن در دانشگاه نیویورک تدریس می‌کند. او نویسندهٔ کتاب‌های پرفروش نیویورک تایمز نیز هست. رابرت مک‌فادن
مک‌فادن در میلواکی، ویسکانسین متولد شد و در شیکاگو و در شهر کوچک کومبرلند، ویسکانسین رشد کرد. او در دانشگاه ویسکانسین دراو کلر تحصیل کرد و در ۱۹۶۰ با مدرک کارشناسی از دانشکده خبرنگاری دانشگاه ویسکانسین-مدیسن فارغ‌التحصیل شد. رابرت در ۱۹۶۱ به شهر نیویورک نقل مکان کرد و هدف و آرزویش کار کردن با یک روزنامه بود، به همین منظور به زودی به استخدام نیویورک تایمز درآمد. سبک نوشتاری و ادبی او، همچنین پایبندی‌اش به اصول خبرنگاری و توانایی خستگی ناپذیر او در «شکست دادن ضرب‌الاجل» باعث افتخارات وی به عنوان یک نویسنده و خبرنگار موفق شد، رابرت از آن زمان جوایز زیادی به دلیل برتری‌اش در حرفه خبرنگاری کسب کرده‌است. مک‌فادن با قریب به ۵۰ سال سابقه کار در نیویورک تایمز، نویسنده مشهور و ارشد این روزنامه به‌شمار می‌رود. در ۱۹۹۶ مک‌فادن با نگارش مقاله «شکست دادن ضرب الاجل» در (۱۹۹۵) برنده جایزه سالانه پولیتزر شد. جان وایترو
جان وایترو (؛ زادهٔ ) ویراستار و روزنامه‌نگار و سردبیر روزنامه انگلیسی تایمز از سال ۲۰۱۳ است. وی پیش از این به‌عنوان روزنامه‌نگار با رویترز همکاری می‌کرد. در سال ۱۹۸۰ به نیوز اینترنشنال پیوست و در ۱۹۹۴ به عنوان سردبیر روزنامه ساندی تایمز فعالیت کرد. هیل (روزنامه)
نشریهٔ هیل ، یک روزنامه و وبگاه روزنامه‌نگاری سیاسی آمریکا است که در واشینگتن دی سی از سال ۱۹۹۴ توسط تاجر نیویورکی جری فینکلشتاین منتشر شد. اولین سردبیر هیل، مارتین تولچین، خبرنگار سابق دفتر نیویورک تایمز در واشینگتن بود. تمرکز این نشریه بر روی موضوعاتی همچون سیاست، تجارت و روابط بین‌الملل می‌باشد. نشریه هیل رویدادهایی مانند:کنگره ایالات متحده، ریاست جمهوری و مبارزات انتخاباتی را پوشش می‌دهد. بیل کانینگهام
ویلیام جان بیل کانینگهام جونیور (؛ – ) یک عکاس اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی عکاس مد نیویورک تایمز بود، و به واسطه عکاسی خیابانی و عکاسی کندید شهرت داشت. کانینگهام که تحصیل در دانشگاه هاروارد را نیمه کاره رها کرده بود، ابتدا شروع به طراحی کلاه زنان کرد و سپس به نوشتن در مورد مد برای روزنامه شیکاگو تریبون و مجله ویمنز ویر دیلی پرداخت. کانینگهام پس از آن به عکاسی کندید در خیابان‌های شهر نیویورک پرداخت و در سال ۱۹۷۸ هنگامی که از گرتا گاربو در یک لحظه بدون محافظ عکاسی کرد، توجه نیویورک تایمز به او جلب شد. نیویورک تایمز کمپانی
نیویورک تایمز کمپانی شرکت رسانه‌ای آمریکایی است، که در زمینه مدیریت بر شمار زیادی از روزنامه‌ها، مجلات، ایستگاه‌های رادیویی و تلویزیونی فعالیت می‌نماید. پنج معمار نیویورکی
ARCHITECTURE VIEW در نیویورک تایمز سعاد مخنت
سعاد مخنت (زاده ۱۹۷۸ آلمان) خبرنگار و نویسنده آلمانی است. او برای رسانه‌هایی چون نیویورک تایمز ، واشینگتن پست و کانال تلویزیونی آلمانی زد د اف نویسندگی یا کار کرده‌است. گی تایمز
این مجله زیرنظر شرکت محدود گی تایمز منتشر می‌شود. مدیر عامل اجرایی آن از ژانویهٔ ۲۰۱۹، تگ وارنر است. سلوین راب
سلوین راب (؛ زادهٔ ) یک روزنامه‌نگار، نویسنده و خبرنگار جناییِ روزنامهٔ نیویورک تایمز اهل ایالات متحده آمریکا است. نیوشا توکلیان
نیوشا توکلیان (زاده ۷ دی ۱۳۶۱ تهران) خبرنگار و عکاس ایرانی است. از سال ۲۰۰۲ عکسهای وی در نشریات معتبر بین‌المللی مثل تایم، نیویورک تایمز، اشترن، فیگارو و برخی دیگر از نشریات آمریکایی و اروپایی به چاپ رسیده‌است. او عکاس خودآموخته‌ای است که عکاسی حرفه‌ای را در سن ۱۶ سالگی در نشریه زن آغاز کرد و در نشریات دیگر ادامه داد. توکلیان تا کنون در کشورهای عراق، لبنان، سوریه، عربستان و پاکستان به عکاسی پرداخته‌است. او با توماس اردبرینک روزنامه‌نگار نیویورک تایمز در تهران ازدواج کرده‌است.گالری «تامس ایربن» در نیویورک مجموعه‌ای از عکس‌های او را در سال ۲۰۱۳ به نمایش گذاشته‌است، این مجموعه آثار نگاه کن نام دارد. افرادی که موضوع این عکس‌ها هستند در ساختمان محل سکونت توکلیان زندگی می‌کنند. نکته جالب در مورد این مجموعه این است که همه این تصاویر در برابر پنجره‌ای که نمایی از ساختمان‌های اطراف در پس آن دیده می‌شوند در ساعت ۸ شب گرفته شده‌اند. نیوشا توکلیان جایزه ۵۰ هزار یورویی بنیاد ˝فتوژورنالیسم کارمینیک˝ را پس داد، توکلیان این جایزه را بعد از دریافت، برای این بنیاد پس فرستاد و بالطبع برگزاری نمایشگاه مجموعه عکس‌هایش توسط این بنیاد هنری فرانسوی و همچنین چاپ کتاب این مجموعه لغو شد. سوژه اصلی این عکس‌ها جوانان ایرانی و زندگی روزمره آن‌ها است. آدم‌های معمولی که شاید به ظاهر جذابیت خاصی برای دوربین نداشته باشند اما به گمان او اگر کمی دقیق‌تر نگاه کنید، زندگیشان پر از داستان است… کارمینیک تأکید کرد که نام این مجموعه باید به «نسل سوخته» تغییر پیدا کند. عنوانی که به گمان نیوشا توکلیان سرشار از قضاوت بود و به هیچ وجه با نگاه او، به‌عنوان‌خالق‌اثر، همخوانی و سنخیت نداشته‌است. البته او پیش از این چندین بار در نمایشگاهایی با عنوان نسل سوخته شرکت داشته بود در نهایت پس از دو بار سفر به فرانسه در سه ماه و چندین جلسه گفتگو برای رسیدن به یک نقطه مشترک، نیوشا توکلیان به این نتیجه می‌رسد که راه دیگری ندارد جز آنکه جایزه ۵۰ هزار یورویی، نمایشگاه و کتاب را فراموش کند. چراکه چاپ کتاب مجموعه عکس‌هایش با چنین عنوانی برایش غیرقابل تحمل می‌بود. وی توضیح می‌دهد که چگونه رئیس این بنیاد با اصرار بر تغییر در شرح‌ها، نام، و گزینش عکس‌های این مجموعه، قصد داشته آن را، برخلاف نگرش و خواست توکلیان، در جهت کلیشه‌های متعارف در مورد ایران هدایت کند. رئیس بنیاد کارمنیاک می‌خواسته که نیوشا نام پروژه‌اش را «نسل گمشده» یا «نسل از دست رفته» بگذارد. پس از ماه‌ها جدل با حامی جایزه که می‌خواست بر کارهای وی کنترل داشته باشد، و در آخر، بنیاد کارمینیاک تجدیدنظر اساسی کرد و قول داد که از این به بعد هیچ دخالتی در پروژهٔ نیوشا توکلیان نخواهد کرد و وی بعد از چند روز مجدداً این جایزه را دریافت کرد. آدم‌های نیویورک
استنتون که در آتلانتا بزرگ شده و در دانشگاه جورجیا تحصیل کرده، پس از سه سال کار به عنوان معامله‌گر اوراق قرضه در شیکاگو به نیویورک آمد. آدم‌های نیویورک در شبکه‌های اجتماعی توجه زیادی را به خود جلب کرده‌است و تا اوت ۲۰۱۵ بیش از ۱۴٫۶ میلیون هزار پیگیری کننده در فیسبوک و ۳٫۷ میلیون نفر در اینستاگرام داشته‌است. علاوه بر این وبسایت رسمی آدم‌های نیویورک و صفحه‌ای در تامبلر راه‌اندازی شده‌است. انسانهای نیویورک Tumblr. دیوید کارپ مؤسس تامبلر آدم‌های نیویورک را از وبلاگ‌های مورد علاقه‌اش در این وبگاه خوانده‌است. نیکلای اوروسف
در سال ۲۰۱۱ اعلام شد که او نیویورک تایمز را برای نگارش یک کتاب ترک خواهد کرد. مایکل کیملمن به عنوان منتقد معماری جایگزین او شد. مایکل لدین
مایکل آرتور لدین (; متولد ۴ مرداد ۱۳۲۰ در لوس آنجلس، آمریکا)، مورخ، فیلسوف، خبرنگار، نویسنده و تحلیل‌گرسیاست خارجی نومحافظه‌کار آمریکایی است که در دوره‌های مختلف به عنوان مشاور در شورای امنیت ملی و وزارت امور خارجه ایالات متحده آمریکا خدمت کرده‌است. او به مدت بیست سال کرسی محقق آزادی را در مؤسسه نومحافظه‌کار امریکن انترپرایز دراختیار خود داشت. لدین هم‌اکنون در جایگاهی مشابه، در بنیاد دفاع از دمکراسی‌ها مشغول به کار است.خصومت این تاریخ‌نگار با نفوذ آمریکایی با ایران به حدی است که روزنامه «نیویورک‌تایمز» سال ۲۰۰۷ نوشت از نظر او «مقصر هر چیزی نهایتاً ایران است.» راس دوتت
راس گرگوری دَوتِت () (زاده ۱۹۷۹) تحلیلگر سیاسی محافظه کار، وبلاگ نویس و نویسنده آمریکایی و ستون نویس "نیویورک تایمز" است. او دبیر ارشد "اتلنتیک" بود. وی دربارهٔ موضوعات محافظه کارانه متنوعی از جمله وضعیت مسیحیت در آمریکا و «انحطاط پایدار» در جامعه معاصر نوشته‌است. ویلیام ال. لاورنس
ویلیام ال. لاورنس (؛ زاده درگذشته ) یک خبرنگار یهودی تبار اهل ایالات متحده آمریکا بود. از او بیشتر به خاطر فعالیت هایش در نیویورک تایمز یاد می شود. سان فرانسیسکو کرونیکل
بیل ناگل ناشر فعلی کرونیکل است، آدری کوپر در ژانویه ۲۰۱۵ به عنوان اولین زن در پست مدیر مسئول روزنامه منصوب شد و متعاقباً در ژوئن ۲۰۲۰ روزنامه را ترک کرد تا در سمت مدیر مسئول رادیو نیویورک در نیویورک سیتی قرار گیرد. در اوت ۲۰۲۰ کمپانی هرست امیلیو گارسیا لوئیز را به عنوان مدیر مسئول انتشارات معرفی کرد. آن کیلون نویسنده مقالات ورزشی است و کارل لوانته روزنامه‌نگار و تامی استین‌استرا ستون‌نویس می‌باشد. نیویورک تایمز
نیویورک تایمز روزنامهٔ آمریکایی است که مرکز آن در شهر نیویورک قرار دارد و هر روزه به‌طور هم‌زمان در ایالات متحده آمریکا و در دیگر نقاط جهان چاپ و منتشر می‌شود. میلتون گلیزر
میلتون گلِیزر (؛ زادهٔ - درگذشتهٔ ۲۶ ژوئن ۲۰۲۰) طراح گرافیک اهل ایالات متحده آمریکا بود. برخی آثار او مانند روانگردانی پوستر باب دیلان و لوگوی I ❤ NY (من عاشق نیویورکم) شهرت جهانی دارند. طراحان سراسر جهان از شیوه کار گلیزر به گونه بی‌سابقه ای تقلید کردند. میلتون گلیزر همچنین به‌همراه کلی فلکر بنیانگذار مجله نیویورک بود. واشنگتن تایمز
واشینگتن تایمز روزنامه‌ای در قطع بزرگ است که در شهر واشینگتن دی.سی. پایتخت آمریکا منتشر می‌شود. این روزنامه در سال ۱۹۸۲ توسط یک رهبر دینی کره‌ای به نام سان میونگ مون بنیان گذاشته شد. این روزنامه به صورت روزانه و به‌طور گسترده در سراسر منطقه کلمبیا و در مناطقی از مریلند و ویرجینیا توزیع می‌شود. همچنین یک نسخه تبلوید هفتگی برای مخاطبین منتشر می‌شود. نیل بارسکی
جو نوسرا، روزنامه‌نگار نیویورک تایمز گفت که بارسکی در سال‌های مدیریتش بر صندوق سرمایه‌گذاری تأمینی، منبع مهمی از اطلاعات در خصوص عملکرد تأمین مالی برای نوسرا بود، اما عموماً به‌طور ناشناس منابع را منتشر می‌کرد، زیرا مدیران صندوق‌های تأمینی واهمه داشتند که شفافیت سرمایه‌گذاران را به این فکر می‌اندازد که آن‌ها وظیفهٔ خود را انجام نمی‌دهند. دیوید بروکس
دیوید بروکس روزنامه‌نگار است و یکی از مفسران سیاسی و فرهنگی روزنامه نیویورک تایمز و یکی از ویراستاران روزنامه واشینگتن تایمز است. همچنین او یکی از ویراستاران و خبرنگاران روزنامه وال استریت ژورنال نیز هست. او همچنین با روزنامه نیوزویک و مجلات The Weekly Standard و ماهنامه آتلانتیک و همچنین به عنوان مفسر در رادیوی ملی فعالیت می‌کند. نقد کتاب نیویورک تایمز
نقد کتاب نیویورک تایمز () یک مجله هفتگی ضمیمه از نیویورک تایمز می‌باشد که صرفاً به نقد کتاب می‌پردازد دیلی بیست
وب‌سایت دیلی بیست با سرمایه تینا براون انتشار می‌یابد که وی انتشاردهنده سابق این وب‌سایت نیز هست. تینا براون سردبیر پیشین ونیتی فیر و نیویورکر و هم‌چنین سردبیر تاک‌مگزین بود. براون در سپتامبر ۲۰۱۳ از سردبیری دیلی بیست کناره گرفت. اتهامات تقلب در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۲۰ ایالات متحده آمریکا
روزنامه نیویورک تایمز خطاب به ترامپ نوشت: تو را به عنوان یک انقلابی به خاطر نخواهند سپرد، بلکه به عنوان یک آنارشیست و هرج و مرج طلب در خاطرها خواهی ماند. این یک کودتای غیردموکراتیک است. بن شاپیرو
شاپیرو برای نیوزویک می‌نویسد و به عنوان سردبیر دیلی‌وایر فعالیت می‌کند. او پیش از این از سال ۲۰۱۲ تا ۲۰۱۶ به عنوان سردبیر دورکار برایتبارت فعالیت می‌کرد و به دلیل اختلاف عقیده در مورد دونالد ترامپ از این رسانه کناره‌گیری کرد. شاپیرو همچنین در دیلی‌وایر، پادکست و برنامه اختصاصی خودش را میزبانی می‌کند. دیوید رمنیک
دیوید رمنیک (؛ زادهٔ ) روزنامه‌نگار، نویسنده، و سردبیر آمریکایی است. دیوید رمنیک در سال ۱۹۹۴ به خاطر نگاشتن کتاب "آخرین روزهای امپراتوری شوروی" جایزه پولیتزر را تصاحب کرد. وی از سال ۱۹۹۸ تا کنون سردبیر مجله معتبر نیویورکر است. رمنیک پیش از پیوستن به مجله نیویورکر، خبرنگار روزنامه واشینگتن پست در مسکو بود. فوربز
"فوربز" در سال ۱۹۱۷ میلادی توسط یک مهاجر اسکاتلندی به نام برتی چارلز فوربز بنا نهاده شد. او مقاله‌نویسی برجسته در زمینهٔ مسائل اقتصادی بود و برای مجلهٔ هرست قلم می‌زد. بعد از مرگش در سال ۱۹۵۴ پسرش بروس جانشین وی شد. بروس نیز در سال ۱۹۶۴ درگذشت و برادرش مالکوم استیونسن فوربز سردبیر و ناشر شد. (۱۹۹۰–۱۹۱۷ میلادی) بعد از مرگ مالکوم پسر بزرگ او، مدیر فوربز و ویراستار مجلهٔ فوربز شد. هم‌اکنون استیو فوربز ویراستار این مجله می‌باشد.در ژانویه ۲۰۱۰، فوربس به توافق رسید تا ساختمان دفتر مرکزی خود را در خیابان پنجم در منهتن به دانشگاه نیویورک بفروشد. شرایط این معامله به‌طور علنی اعلام نشده بود، اما فوربس با یک قرارداد اجاره ۵ ساله فروش و اجاره به کار خود ادامه می‌داد. دفتر مرکزی شرکت در سال ۲۰۱۴ به بخش نیوپورت در مرکز شهر جرسی سیتی، نیوجرسی نقل مکان کرد. حسین شریعتمداری
او بعداً سردبیر روزنامه کیهان بوده؛ که مستقیماً از سوی رهبر جمهوری اسلامی ایران، خامنه‌ای منصوب می‌شود. روزنامه نیویورک تایمز در مصاحبه‌ای که با حسین شریعتمداری (سال ۲۰۰۷) انجام داده‌است، دربارهٔ او می‌نویسد: «… او صدای ایران تندرو است. نه تنها تندرو بلکه رادیکال، امنیتی و غیرقابل انعطاف. او مدیرمسئول روزنامه کیهان است که به شما دید کلی از افراطی‌ترین دیدگاه‌های رهبران ایران، طرز فکر و برنامه‌های افرادی که در راس قدرت هستند، می‌دهد». شریعتمداری در مناظره با حبیب‌الله عسکر اولادی به عنوان «سردار قلم» خوانده شد. زنان (ماهنامه)
روزنامه نیویورک تایمز سرمقاله روز جمعه ۷ فوریه ۲۰۰۸ خود را به توقیف مجله زنان اختصاص داد و نوشت: «پرزیدنت محمود احمدی‌نژاد و متحدان تندرو وی، مدام ایالات متحده و دیگر دشمنان خارجی را سرزنش می‌کنند، اما آنچه که آنها به راستی از آن وحشت دارند، شهروندان خودشان است. راه حل بزدلانه آنها دور کردن رقبا از رای مردم و ساکت کردن هر کس که می‌تواند صدایی از مردم ایران باشد – مانند زنان، مجله برجسته‌ای برای زن‌های ایرانی و شهلا شرکت، مدیر مسئول پرشهامت این مجله». هومان مجد
مجد تا کنون برای نیویورک تایمز و نیویورکر ستونهایی به تحریر درآورده است. مجله نیویورک تایمز
مجله نیویورک تایمز () هفته‌نامه‌ای برای پخش در روزهای یکشنبه است که به همراه نسخه روز یکشنبه روزنامه نیویورک تایمز منتشر می‌شود. مقالات این مجله طولانی‌تر از مقالات روزنامه‌هاست و نویسندگان سرشناسی در آن قلم می‌زنند. "نیویورک تایمز" برای تصاویرش به‌خصوص عکس‌هایش در زمینه مد و سبک زندگی نیز شهرت دارد. ساختمان نیویورک تایمز
ساختمان نیویورک تایمز نام یک برج مرتفع در شهر نیویورک در نیویورک است. زهرا نوربخش
او یکی از نویسندگان نیویورک تایمز است "که" دارای بخش‌های ویژه ای به نام "عشق انشالله: زندگی مخفی عشق زنان مسلمان آمریکا"، با ستون ماهانه با عنوان «شوهر کافر من» داشته‌است. نوربخش یک کمدین برجسته در اولین جشنواره خندوانه مسلمانان در شهر نیویورک بود. سفر محمود احمدی‌نژاد به نیویورک (اردیبهشت ۱۳۸۹)
روزنامه کریستین ساینس مانیتور در مورد واکنش مقامات آمریکایی به این سفر نوشت:«هر چند آمریکا به‌طور رسمی نمی‌تواند مانع سفر احمدی‌نژاد به نیویورک و حضور وی در نشست سازمان ملل بشود اما با این حال اقداماتی در دست انجام است تا محدودیت‌هایی برای هیئت ایرانی در نیویورک وجود داشته باشد. در همین رابطه برخی از اعضای کنگره آمریکا از مقامات شهر نیویورک خواسته‌اند تا به هتل‌های این شهر دستور بدهند تا از پذیرش هیئت ایران خودداری کنند». روز قبل از سفر احمدی‌نژاد به نیویورک، وال استریت ژورنال همراه با نقل قولی مایکل بلومبرگ، شهردار یهودی نیویورک نوشت: «نیویورکی‌ها، از شهردار گرفته تا هتل‌داران، بسیار بعید است برای احمدی‌نژاد، که در نظر دارد روز دوشنبه در کنفرانس سازمان ملل متحد شرکت کند، فرش قرمز پهن کنند.» وی در یک کنفرانس خبری گفته‌بود: «من احتمالاً با هرچیزی که این مردک تا به حال گفته‌است مخالفم. من برای او اهمیتی قائل نیستم.» تایم ۱۰۰
تایم ۱۰۰ فهرستی سالیانه از نام ۱۰۰ فرد تأثیرگذار در جهان است که توسط مجلهٔ "تایم" از سال ۲۰۰۴ گزینش و منتشر می‌شود. قبل از انتشار تایم ۱۰۰، فهرستی از ۱۰۰ فرد تأثیرگذار قرن بیستم در سال ۱۹۹۹ منتشر شد که در پی موفقیت آن فهرست، از سال ۲۰۱۴ هر ساله منتشر می‌شود. تایم ۱۰۰ از زمان انتشار، به دلیل قرار ندادن برخی نام‌های مهم و تأثیرگذار جهان در فهرستش، بارها مورد انتقاد قرار گرفته‌است. باراک اوباما چهل و چهارمین رئیس‌جمهور ایالات متحده دارای رکورد بیشترین حضور در فهرست مجله تایم می‌باشد. کلیفا سانا
کلیفا تی. سانا (؛ زادهٔ ۱۹۷۵ میلادی) روزنامه‌نگار و متقد موسیقی اهل ایالات متحده آمریکا است. وی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۸ برای "نیویورک تایمز" می‌نوشت و صحنه‌های موسیقی راک اند رول، هیپ هاپ و پاپ را پوشش داد. از سال ۲۰۰۸ وی نویسنده "نیویورکر" بود. نشنال ریویو
نشنال ریویو () نشریه‌ایست که ماهی دوبار منتشر می‌شود و توسط ویلیام باکلی، جونیر، در سال ۱۹۵۵ تأسیس شده و مقر آن در نیویورک است. این مجله خود را اثرگذارترین و پرخواننده‌ترین مجله و وبسایت آمریکایی در خصوص اخبار، نظرات و گزارش‌های محافظه‌کاری در ایالات متحده توصیف می‌کند. گرچه نسخهٔ چاپی مجله به صورت آنلاین در دسترس مشترکین است، محتوای رایگان روی وبسایت اساساً نشریه‌ای جداگانه است و جهت تحریریهٔ متفاوتی دارد. گادفری چشایر
گادفری چشایر (؛ زادهٔ ) منتقد و نویسنده و روزنامه‌نگار اهل ایالات متحده آمریکا است. وی در تأسیس مجله تماشاگر رالی در سال ۱۹۷۸ نقشی اساسی داشت. وی مدتی تیز به عنوان رئیس حلقه منتقدان فیلم نیویورک فعال بود. وی در سال ۱۹۹۱ به نیویورک نقل مکان کرد و برای بسیاری از نشریات ملی و بین‌المللی از جمله نیویورک تایمز و ورایتی نوشت.