آکتینیدها شامل کدام عناصر می شوند؟
فلزات واسطه داخلی
در این عناصر زیرلایهٔ ۵f در حال پرشدن می‌باشد و شامل عناصر از عدد اتمی ۸۹ تا ۱۰۳ می‌باشد، برای مطالعهٔ اکتینیدها ساختارهسته نسبت به آرایش الکترونی عناصر از اهمیت بیشتری برخوردار می‌باشد، مشهورترین اکتینید که امروزه بحث‌های زیادی را در اقتصاد و سیاست و علم به خود اختصاص داده‌است اورانیوم می‌باشد که از آن انواع استفاده‌های صلح‌آمیز و غیر صلح‌آمیز (برای ساخت سلاح‌های اتمی) می‌شود. تمامی این عناصر بجز ۳ عنصر اول یعنی اورانیوم و توریم و پروتاکتینیم بقیه در آزمایشگاه ساخته شده‌اند. پلوتونیم به مقدار بسیار ناچیزی در سنگ‌های اورانیوم دار پیدا شده‌است. این عناصر همگی رادیو اکتیو و چگالند.
آنتی‌اکسیدان
اصطلاح «آنتی اکسیدانت» برای دو گروه کاملاً متفاوت از مواد استفاده می‌شود: مواد شیمیایی صنعتی که برای جلوگیری از اکسیداسیون به محصولات اضافه می‌شوند، و ترکیبات طبیعی که در غذاها و بافت‌ها وجود دارند. آنتی‌اکسیدانت‌های صنعتی کاربردهای گوناگونی دارند، به عنوان مثال: به عنوان مواد نگهدارنده در مواد غذایی و آرایشی و بهداشتی عمل می‌کنند و از اکسیداسیون در سوخت‌ها جلوگیری می‌کنند.اگر چه سیستم‌های آنزیمی گوناگونی برای خنثی کردن رادیکال‌های آزاد در بدن وجود دارند اما آنتی‌اکسیدانت‌های اصلی عبارتند از: ویتامین ای، ویتامین ث و بتاکاروتن. سلنیم نیز بعنوان یک ماده معدنی نقش آنتی‌اکسیدانتی مهمی دارد. بدن قادر به تولید این ویتامین‌ها و ماده معدنی نیست، بنابراین بایستی از راه خوراک آنها را دریافت کرد. اکسیدکننده‌ها به اشکال گوناگونی وجود دارند که معروف‌ترین و خطرناک‌ترین آنها رادیکال‌های آزاد هستند. اکتان
اکتان ترکیبی آلی از دسته آلکان ها با هشت اتم کربن و 18 اتم هیدروژن است. عنصر شیمیایی
معمولاً چنین تمایزاتی را در جدول تناوبی به تفاوت رنگ‌ها نشان می‌دهند. به جز تقسیم‌بندی بر اساس توانایی هدایت جریان الکتریکی، اکتینیدها، فلزهای قلیایی، فلزهای قلیایی خاکی، هالوژن‌ها، لانتانیدها، فلزهای واسطه، فلزهای پسا واسطه و گازهای نجیب نیز در جدول تناوبی حضور دارند. مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی
پروآنتوسیانیدین‌های اولیگومریک موادی هستند که به‌طور طبیعی وجود دارند و در انواع غذاها و منابع گیاهی یافت می‌شوند. آن‌ها فلاونول‌های بی‌نظیری هستند که از قابلیتهای آنتی‌اکسیدانی قوی و دستیابی حیاتی فوق‌العاده‌ای برخوردارند. آزمایش‌های بالینی نشان می‌دهد که پروآنتوسیانیدین‌های اولیگومریک، از نظر فعالیت آنتی‌اکسیدانی پنجاه بار قویتر از ویتامین E و بیست برابر قوی‌تر از ویتامین C می‌باشد. این مواد علاوه بر فعالیت آنتی‌اکسیدانی خود، بافت پیوندی، از جمله سیستم قلبی و عروقی را تقویت نموده، آن را ترمیم می‌کنند و با کاهش میزان تولید هیستامین، واکنش‌های حساسیت‌زا و التهاب‌آور را متعادل می‌سازند. با وجود این، پروآنتوسیانیدین‌های اولیگومریک در سراسر زندگی گیاهی یافت می‌شود و دو منبع اصلی آن عصاره پوست درخت کاج (پیکنوژنول) و عصاره دانه انگور می‌باشد. پیکنوژنول، نخستین منبع پروآنتوسیانیدین‌های اولیگومریک بود، و روش عصاره‌گیری آن در دهه ۱۹۵۰ به ثبت رسید. در نتیجه، هر چند پیکنوژنول نام تجارتی برای عصاره پوست درخت کاج می‌باشد، اغلب برای اشاره به منابع دیگر پروآنتوسیانیدین‌های اولیگومریک، و به خصوص عصاره دانه انگور، به‌طور غیررسمی از این نام استفاده می‌کنند. پرلیت
ترکیب یوتکتوئیدی آستنیت تقریباً دارای 0.77٪ کربن است. فولاد با محتوای کربن کمتر (فولاد هیپوئکتکتوئید) حاوی نسبت متفاوتی از بلورهای فریت نسبتاً خالص است که در واکنش یوتکتوئیدی شرکت نمی کنند و نمی توانند به پرلیت تبدیل شوند. به همین ترتیب فولادهایی که میزان کربن بالاتری دارند (فولادهای هایپر یوتکتویید) قبل از رسیدن به نقطه یوتکتویید ، سیمنیت تشکیل می دهند. نسبت فریت و سیمانیت تشکیل شده در بالای نقطه یوتکتویید را می توان از نمودار فازی تعادل آهن / سمنتیت با استفاده از قانون اهرم محاسبه کرد. از آنجایی که دانسیته فریت و سمنتیت بسیار نزدیک به همدیگر هستند (به ترتیب 7.87 و 7.7 گرم بر سانتی متر مکعب) درصد حجمی فریت و سمنتیت در ساختمان پرلیت، تقریبا برابر همان درصد وزنی آن هاست. فولادهایی پرلیتی (ترکیب یوتکتوییدی) یا ریزساختار نزدیک به پرلیت (ترکیب نزدیک به یوتکتوئید) می توانند به سیمهای نازک کشیده شوند. چنین سیمهایی که اغلب به صورت طناب بسته می شوند ، بصورت تجاری به عنوان سیم پیانو ، طناب برای پل های تعلیق و همچنین برای تقویت تایر استفاده می شوند. کرنش لگاریتمی بالای 3 منجر به استحکام سیمهای پرلیت می شود و پرلیت را به یکی از قوی ترین مواد ساختاری فله روی زمین تبدیل می کند. برخی از سیم های فولادی هایپریوتکتوییدی حتی می توانند حداکثر مقاومت کششی بالاتر از ۶GPa را نشان دهند. اگرچه پرلیت در بسیاری از کاربردهای مهندسی مورد استفاده قرار می گیرد ، اما منشا قدرت فوق العاده آن به خوبی درک نشده است. اخیراً نشان داده شده است كه ترسیم سیم سرد نه تنها با پالایش ساختار لاملا ، پرلیت را تقویت می كند ، بلكه به طور همزمان باعث تجزیه جزئی شیمیایی سیمانیت می شود ، كه با افزایش كربن فاز فریت همراه است ، با ایجاد تغییر در نقص های مشبك در لامل های فریت ، و حتی انتقال ساختاری از بلورین به سیمانیت آمورف. تجزیه ناشی از تغییر شکل و تغییر ریزساختاری سیمنیت با چندین پدیده دیگر مانند توزیع مجدد قوی کربن و سایر عناصر آلیاژ مانند سیلیکون و منگنز در هر دو فاز سیمانی و فریت ارتباط نزدیکی دارد. تغییر شکل در رابط های فاز به دلیل تغییر در شیب غلظت کربن در رابط ها. و آلیاژ مکانیکی. کاروتنوئید
کاروتنوئیدها شامل دو دسته از ترکیبات هستند: اکومینیت
اکومینیت (Acuminite یا Acuminit یا Acuminita) یک کانی استرانسیم، آلومینیم، فلوئورین، اکسیژن و هیدروژن است. فرمول شیمیایی آن عبارت است از: (SrAlF(OH)·(HO سختی موس آن ۳٫۵ و ساختار بلوری آن تک‌شیب است و نام آن از واژهٔ لاتین "acumen" به معنی نوک نیزه گرفته شده‌است. ایکاتیبانت
ایکاتیبانت یک پپتیدومیمتیک (ملکول مقلد پپتید) است که از ۱۰ اسید آمینه تشکیل شده‌است که آنتاگونیست انتخابیِ «گیرندهٔ B2 برادی‌کینین» است. کیتیناز
کیتیناز () دسته‌ای از آنزیم‌های گلیکوزید هیدرولاز هستند. کیتیناز باعث تخریب و شکسته شدن پیوندهای گلیکوزیدی در ساختار کیتین می‌شوند. کیتین ماده سازندهٔ اصلی دیوارهٔ سلولی قارچ‌ها، اسکلت خارجی بندپایانی چون خرچنگ‌ها و حشرات، رادولای نرمتنان و منقار سر پایان، از جمله ماهی مرکب و هشت‌پا است. آلکالوئید
اغلب آلکالوئیدها ترکیبات متبلوری هستند که با اسیدها ترکیب یافته و تولید نمک می‌نمایند. این گروه از ترکیبات ممکن است در گیاهان به حالت آزاد یا به صورت نمک یا به شکل N- اکسیدها یافت شوند. اکثر آلکالوئیدها علاوه بر عناصر کربن و هیدروژن و نیتروژن، دارای اکسیژن نیز می‌باشند. تعداد کمی از آن‌ها مانند کونی ئین در شوکران و نیکوتین در تنباکو فاقد اکسیژن بوده و به صورت مایع هستند. گرچه آلکالوئیدهای رنگی به ندرت یافت می‌شوند ولی ناشناخته نیز نمی‌باشند. برای مثال بربرین به رنگ زرد و نمکهای سنگوئی نارین به رنگ سرخ مسی هستند. دانستن حلالیت آلکالوئیدها واملاح آن‌ها دارای اهمیت قابل توجهی در داروسازی می‌باشد زیرا ترکیبات آلکالوئیدی را اغلب به صورت محلول عرضه می‌کنند و ضمناً با استفاده از تفاوتهای موجود بین حلالیت آلکالوئیدها و املاح آنها، روش‌های تجزای آلکالوئیدها از گیاهان و جداسازی آن‌ها از ترکیبات غیر آلکالوئیدی را پایه‌گذاری نموده‌اند. واقعیت امر این است که در کل، بازهای آزاد معمولاً در آب کم محلول بوده لیکن در حلالهای آلی محلول هستند. برای مثال هیدروکلرید استریکنین در آب خیلی بیشتر از باز استریکنین حل می‌شود. البته استثناهای زیادی از قانون عمومی فوق وجود دارد، برای مثال کافئین (باز) را می‌توان به آسانی با آب از چای عصاره‌گیری نمود و کلشی سین درآب اسیدی یا خنثی یا قلیایی محلول می‌باشد. از طرفی، برخی از املاح آلکالوئیدی کم محلول هستند برای نمونه سولفات کینین فقط در حد یک قسمت در هزار قسمت آب قابل حل می‌باشد، ولی یک قسمت هیدروکلرید کینین در کمتر از یک قسمت آب حل می‌شود. پروکائین آمید
عوامل رده IA مانند کینیدین و پروکائین آمید هم بر آریتمی‌های دهلیزی و هم آریتمی‌های بطنی تأثیر می‌گذارند. این داروها هم کانال‌های سدیم را مسدود می‌کنند و هم پتاسیم فعلی (در جریان) را کاهش می‌دهند. آن‌ها مدت پتانسیل عمل و دوره مقاومت مؤثر را افزایش داده که منجر به کند شدن سرعت هدایت و مهار ضربان سازهای نابجا می‌شود. ممکن است این داروها فاصله QTc را در نتیجه افزایش مدت پتانسیل عمل طولانی کنند. اکتینیم
این عنصر در سال ۱۸۹۹ توسط شیمی‌دان فرانسوی آندره-لویس دبیرن کشف شد.از این عنصر می‌توان به عنوان منبع تولید نوترون استفاده کرد. کارنیتین
کارنیتین یا ال-کارنیتین از اسیدهای آمینه لیزین و متیونین ساخته شده و موجب آزاد سازی انرژی از یاخته های چربی می شود. این ماده موجب انتقال اسیدهای چرب به داخل میتوکندری می‌شود. کارنیتین در بافت عضلات و کبد ساخته می‌شود و در برخی مواد غذایی مانند گوشت، گوشت طیور، ماهی، و برخی از فراورده‌های لبنی وجود دارد. کارنیتین نوعی مکمل غذایی است. کاتالاز
کاتالاز ماده‌ای است که از چهار زنجیره‌ی پلی پپتیدی تشکیل شده که هر کدام دارای بیش از ۵۰۰ آمینو اسید است. این شامل چهار پورفیرین (آهن) است که اجازهٔ واکنش با آب اکسیژنه را می‌دهد. حالت مطلوب برای PH کاتالاز انسان تقریباً هفت است. حالت مطلوب برای بقیهٔ کاتالازها بین چهار تا یازده است که به نوع ان‌ها بستگی دارد. کینین‌ها
کینین‌ها به دسته‌ای از مواد در بدن پستانداران اطلاق می‌شود که در خون و مایع میان‌بافتی برخی از اعضا ساخته‌می‌شود. برادی‌کینین سردستهٔ کینین‌هاست که نیمه عمر کوتاه دارد. این‌ها باعث اتساع عروق، کاهش فشار خون، افزایش نشت مایعات از عروق و ادم به صورت موضعی می‌شوند. کالیکرئین نیز یکی از کینین‌ها است. کتون
نیتریل‌ها ترکیب‌های شیمیایی هستند که دارای گروه عاملی(-C≡N) می‌باشند. در این ترکیب کربن با نیتروژن پیوند سه‌گانه دارد و از سوی کربن به اتم‌های دیگر وصل می‌شود. در شیمی برای نام‌گذاری این ترکیب‌ها از پیشوند سیانو استفاده می‌شود و به یون منفی آن سیانید( (CN گویند. از واکنش نیتریل‌ها با واکنشگر گرینیارد ترکیب‌های به نام ایمین حاصل می‌شوند. ایمین یک گروه عاملی یا ترکیب شیمیایی است که یک پیوند دوگانه کربن-نیتروژن دارد. کتون‌ها را می‌توان از هیدرولیز ایمین به دست می‌آورد. ویژگی‌های فلزات، شبه‌فلزات و نافلزات
فلزها بیشتر عنصرها را تشکیل می‌دهند و می‌توانند به چند دستۀ مختلف تقسیم شوند. از چپ به راست در جدول تناوبی، این عنصرها شامل فلزهای قلیایی با واکنش‌پذیری بسیار بالا، فلزهای قلیایی خاکی با واکنش‌پذیری کمتر و سپس لانتانیدها و اکتینیدهای رادیواکتیو هستند. فلزهای گذار (واسطه) کهن و فلزهای پس‌گذار (پس‌واسطه) از نظر فیزیکی و شیمیایی ضعیف هستند. زیرشاخه‌های تخصصی مانند فلزهای دیرگداز و فلزهای نجیب نیز وجود دارند. پرتو کیهانی
ذرات اولیه که به جو زمین وارد می‌شوند شامل ۹۲.۹ درصد پروتون،۶.۳ درصد هسته هلیوم(ذره آلفا)،۰.۱۳ درصد هسته عناصر لیتیوم، برلیوم و بور ۰.۴ درصد هسته عناصر کربن، نیتروژن، اکسیژن و فلوئور ۰.۱۸ هسته عناصر سنگین و ۰.۰۵ هسته عناصر بسیار سنگین است. آکمیت
آکمیت با از مجموعه کانی هاست و دارای مغناطیس ضعیف. کانی‌های مشابه آن آکتینوت و آرفدسونیت (arfvedsonite) است. از کلمه یونانی akme بمعنای قله گرفته شده‌است ذوب می‌شود - شعله را زرد می‌کند - کمی در اسیدها محلول است. Na2O:۱۳٫۴٪ Fe2O۳:۳۴٫۶٪ SiO۲:۵۲٪ برای اولین بار در روسیه کشف شد و از نظر شکل بلور: منشوری طویل - ماکله، رنگ: سبز تیره - سیاه - قهوه‌ای قرمز - قهوه‌ای سیاه، شفافیت: غیر شفاف - نیمه شفاف، شکستگی: نامنظم، جلا: شیشه‌ای - چرب، رخ: خوب، سیستم تبلور: مونوکلینیک است و منشأ تشکیل آن ماگمایی - دگرگونی - پگماتیتی است. فلزات واسطه داخلی
از آن جا که قرار دادن لانتانیدها و اکتینیدها در خانه‌های پلاک ۵۷ و ۸۹ میسرنمی شد، این دو گروه در پایین جدول تناوبی و به صورت جداگانه اما با ارجاع به دو عنصر لانتانیم (لانتان) و اکتینیم قرارگرفته‌اند. چای
چای شامل کاتچین (Catechin) (نوعی آنتی‌اکسیدان) است. دربرگ تازه چای، کاتچین می‌تواند ۳۰٪ کل وزن برگ خشک را تشکیل دهد. بالاترین مقدار کاتچین در چای‌های سفید و سبز متمرکز شده‌است، اما اساساً چای سیاه به دلیل استعداد اکسید شوندگی خود کمتر از آن برخوردار است. چای همچنین دارای مواد محرکی چون کافئین (حدود ۳٪ وزن چای خشک و برابر با ۴۰ میلیگرم به ازای هر فنجان چای دم کرده)، تئوفیلین و تئوبرومین است، که مقدار این دو ماده بسیار اندک می‌باشد. کالکوژناید
کالکوژناید یک ترکیب شیمیایی است که متشکل از حداقل یک آنیون کالکوژن و حداقل یک عنصر الکتروپوزیتیو دیگر است. اگر چه همه عناصر گروه ۱۶ جدول تناوبی به عنوان کالکوژن تعریف شده‌اند، واژه کالکوژناید معمولاً برای سولفیدها، سلنیدها، تلوریدها و پولونیدها به کار می‌رود تا به جای اکسیدها. بسیاری از سنگ معدن‌های فلزی به شکل کالکوژناید وجود دارند. از شیشه‌های کالکوژناید فوتو رساننده در الکتروفتوگرافی استفاده می‌شود. برخی از رنگدانه‌ها و کاتالیزورها نیز بر اساس کالکوژنایدها ساخته شده‌اند. فلز دی کالکوژناید مولیبدن دی‌سولفید یک روان‌کننده جامد است. نانومواد
آدرینانو اکتینیسم
ضدآفتاب فلز واسطه
با مشاهدهٔ جدول تناوبی دو دسته از عناصر را مشاهده می‌کنید که جدا از جدول تناوبی و در پایین تصویر قرار گرفته‌اند، اینها همان عناصر واسطهٔ داخلی هستند که عناصر دستهٔ اول خواصی مشابه فلز لانتان دارند و به لانتانیدها مشهور هستند و عناصر دستهٔ دوم خواصی مشابه فلز اکتینیم دارند و به اکتینیدها معروف شده‌اند. اکتینوسن
اکتینوسن () دسته ای از متالوسن ها هستند که در آن فلز مرکزی یکی از فلزات آکتینیدها است. در بین این ترکیبات بیشترین مطالعه بر روی اورانوسن انجام شده است. اجسام کتونی
اجسام کتونی سه ترکیب شیمیایی محلول در آب هستند که محصول بینابینی و فرعی متابولیزم و شکست اسیدهای چرب در بدن محسوب می‌شوند. تنه‌های کتونی شکلی قابل انحلال واحدهای اسِتیل در آب هستند که به عنوان منابع انرژی دارای اهمیت هستند. میوکارد قلب و بخش کورتکس کلیه از اسید استواستیک می‌توانند تغذیه کنند و حتی آن را به گلوکز ترجیح می‌دهند و در صورت نرسیدن تغذیه به بدن، درصد بالایی از سوخت مغز توسط اجسام کتونی آماده می‌گردد. این سه ماده اِندوژن (تولید شونده درون بدن) استون، اسیداستواستیک و اسید بتاهیدروکسی‌بوتیریک هستند که البته اسیدبتاهیدروکسی‌بوتیریک در بیان دقیق‌تر، یک اسید کربوکسیلیک است تا یک کِتون. اکسیژن
استون (CH-CO-CH) به‌عنوان یکی از حلال‌های مهم مورد استفاده در صنعت و فنول (CHOH) به‌عنوان یک پیش‌ماده مهم در سنتز بسیاری از مواد مختلف محسوب می‌شوند. سایر ترکیبات مهم آلی که حاوی اکسیژن هستند، عبارت‌اند از: گلیسیرین، فرمالدهید، گلوتار آلدئید، سیتریک اسید، استیک انیدرید و استامید. اپوکسایدها اترهایی هستند که در آنها اتم اکسیژن بخشی از یک ترکیب حلقوی سه عضوی است. این ساختارها که بسیار سمی هستند دارای کاربردهای متنوعی هستند و در فرمول ترکیبات شیمیایی و طبیعی متعددی دیده می‌شوند. دوره ۱ جدول تناوبی
متداول‌ترین ایزوتوپ هیدروژن که به‌طور طبیعی وجود دارد، معروف به پروتیوم، دارای یک پروتون است و هیچ نوترونی ندارد. در ترکیبات یونی، می‌تواند بار مثبتی به خود بگیرد، تبدیل به یک کاتیون متشکل از یک پروتون یا یک بار منفی شود و به یک آنیون، معروف به هیدرید تبدیل شود. بیشتر ترکیب‌های هیدروژن، هیدرید نام دارند. عبارت هیدرید نشان می‌دهد که در آن ترکیب اتم هیدروژن بار منفی گرفته و به صورت H نمایش داده می‌شود. هیدروژن می‌تواند ترکیباتی با اکثر عناصر تشکیل دهد و در آب و بیشتر ترکیبات آلی وجود دارد. این عنصر نقش مهمی به ویژه در شیمی اسید باز ایفا می‌کند، که در آن واکنش‌های بسیاری شامل تبادل پروتون بین مولکول‌های محلول است. هیدروژن با اکسید شدن الکترون خود را از دست می‌دهد در نتیجه H بدست می‌آید که تنها دارای یک پروتون دارد. به همین دلیل H را پروتون نیز می‌نامند. این ویژگی در بحث واکنش‌های اسیدها در خور توجه‌است. به عنوان تنها اتم خنثی که برای آن می‌توان معادله شرودینگر را به صورت تحلیلی حل کرد، مطالعه انرژی و طیف اتم هیدروژن نقشی اساسی در توسعه مکانیک کوانتوم داشته‌است. اکسوهالید
اکسوهالیدهای مولکولی (اکسی‌هالیدها) گروهی از ترکیبات شیمیایی هستند که در آن هر دو اتم اکسیژن و هالوژن به یک عنصر شیمیایی دیگر (A) در یک مولکول متصل می‌شوند. فرمول کلی آن‌ها AO X ،X=F،Cl،Br،I است. عنصر A ممکن است عنصری از گروه عناصر اصلی، یک فلز واسطه یا یک اکتینید باشد. همچنین ممکن است اصطلاح اکسوهالید یا اکسی‌هالید به مواد معدنی و سایر مواد بلوری با همین فرمول شیمیایی کلی گفته شود، اما دارای ساختار یونی باشند. آکتاشیت
آکتاشیت یک کانی و ماده معدنی نادر سولفوسالت آرسنیک با فرمول CuHgAsS است. این کانی دارای عناصر مس و جیوه است و تنها کانی سولفوسالت همراه با مس و جیوه شناخته شده است و منشأ هیدروترمال دارد. این کانی بدون تأیید IMA-CNMNC منتشر شد، اما توسط کمیته فرعی IMA-CNMNC Sulfosalts (2008) به عنوان گونه معتبر شناخته شد. پروتاکتینیم
این عنصر رادیو اکتیو به سال ۱۹۱۷ توسط هان و لیزه مایتنر و به‌طور جداگانه در سال ۱۹۱۸ توسط سادی و کرنستون کشف شد. این عنصر را سرچشمه آکتینیم می‌دانند که توسط نشر ذره آلفا تولید می‌شود. ابتدا به پیشنهاد اسفتن مایر و به افتخار مایتنر قرار بود نام آن «لیزونیوم» یا «لیزوتونیوم» نامیده شود. مکسین
به‌طور کلی مکس فازها از M AX که M از گروه فلزات واسطه ردیفd, A از عناصر گروه sp و X نشان دهنده کربن یا نیتروژن است، تشکیل شده‌است. مقدار اندیس n از یک تا سه متغیر می‌باشد و بسته به ترکیب، می‌تواند تغییر نماید. بسته به مقدار اندیس n، فازهای مکس به سه مجموعه کلی تقسیم‌بندی می‌شوند. مجموعه دویست و یازده با فرمول عمومیMAX نشان داده می‌شود. مجموعه سیصد و دوازده با فرمول عمومیMAX معرفی می‌گردند و در نهایت، مجموعه چهارصد و سیزده با فرمول عمومیMAX مشخص می‌شود (شکل۲). تفاوت اصلی ساختاری در فازهای اصلی این ترکیبات؛ در شمار لایه‌های Mی است که در بین دو لایه A قرار می‌گیرد. تنظیم و چیدمان اتمی، خواص متفاوتی را از فازهای مکس در سری‌های متفاوت، نتیجه می‌دهد.  ساختارهای مکسین از مکس فازها ساخته شده‌است. مکس فازها سه مدل سلول واحد شبکه هگزاگونالی دارند که در شکل ۲ نشان داده شده‌است. لایه‌های M بصورت فشرده در بین لایه‌های A قرار گرفتند و مکان‌های اکتاهدرال با اتم‌های X پرشده اند. پیوندهای مکس فازها فلزی، کووالانسی و یونی هستند. پیوند بین M-X قوی و از نوع کووالانسی و یونی و فلزی و پیوند بین M-A ضعیف است؛ بنابراین امکان حذف گروه A برای رسیدن به مکسین وجود دارد. مشابه با مکس فازها، مکسین‌ها ساختارهای هگزاگونالی دارند و اتم‌های X موقعیت‌های اکتاهدرال آن را پر می‌کنند و سه مدل کلی از نحوه چیدمان آنها وجود دارد: BɣA–AɣB (MX–MX), Bɣ AβC–CβAɣB (MX-MX), and BαCβAɣB–BɣAβCαB (MX–MX). اسپال
در مورد فلزات اکتینید (به ویژه اورانیوم ضعیف شده مورد استفاده در برخی از انواع مهمات)، مواد در اثر قرار گرفتن در معرض هوا چنان منبسط می‌شوند که یک لایه نازک اکسید به سختی از سطح خارج می‌شود. یک شاخه اورانیوم فلزی که به آهستگی اکسید می‌شود، گاهی اوقات می‌تواند شبیه پیازی باشد که تحت لایه برداری قرار گرفته‌است. خطر اصلی با این حال از ذات آتش زا فلزات آکتینید ناشی می‌شود شود که وقتی سطح خاص آنها زیاد باشد می‌توانند به‌طور خود به خودی آتش بگیرند. این خاصیت، همراه با سمیت ذاتی و (تا حدودی به میزان کم) رادیواکتیویته این عناصر ، کنترل آنها را به شکل فلزی در هوا خطرناک می‌کند؛ بنابراین، آنها اغلب تحت جو بی اثر (نیتروژن یا آرگون) درون جعبه دستکش (glove box) بی هوازی اداره می‌شوند. ترکیب یونی
رنگ و شکل ظاهری ترکیبات یونی بسیار متنوع است و به عواملی چون نوع کاتیون‌ها و آنیون‌ها، ساختار بلوری، آب‌پوشیده بودن یا نبودن و همچنین نقص در ساختار بلوری آن‌ها بستگی دارد. بیشتر ترکیبات یونیِ شامل عناصر گروه اصلی جدول تناوبی، بی‌رنگ و پارامغناطیساند؛ در حالی که ترکیبات یونی شامل عناصر واسطه عمدتاً رنگی و دیامغناطیساند و برخی از آن‌ها به‌عنوان رنگدانه نیز کاربرد دارند. یکی از دلایل آن وجود اوربیتال‌های d در حال پر شدن در کاتیون‌های فلزات واسطه است. تک الکترون‌های جفت نشده موجود در این اوربیتال‌ها با جذب طول موج‌های مشخصی از نور مرئی، برانگیخته می‌شوند و به همین دلیل رنگی دیده می‌شوند. در کاتیون‌های فلزاتِ عناصر اصلی به دلیل این که ساختار لایهٔ ظرفیت پرشده و به ساختار گاز نجیب رسیده، تک الکترونی برای برانگیخته شدن وجود ندارد و در نتیجه این ترکیبات بی‌رنگ دیده می‌شوند. کینیدین
عوامل رده IA مانند کینیدین و پروکائین آمید هم بر آریتمی‌های دهلیزی و هم آریتمی‌های بطنی تاثیر می‌گذارند. این داروها هم کانال‌های سدیم را مسدود می‌کنند و هم پتاسیم فعلی (در جریان) را کاهش می‌دهند. آن‌ها مدت پتانسیل عمل و دوره مقاومت مؤثر را افزایش داده که منجر به کند شدن سرعت هدایت و مهار ضربان سازهای نابجا می‌شود. ممکن است این داروها فاصله QTc را در نتیجه افزایش مدت پتانسیل عمل طولانی کنند. پپتید
دکاپپتید به پلی پپتیدهایی اطلاق می‌شود که از ده اسید آمینه تشکیل شده‌اند. به عنوان نمونه، آنژیوتانسین I نوعی دکاپپتید است. دکا یکی از پیشوندهای SI است که برابر است با ده و علامت اختصاری آن در سیستم متریک da می‌باشد. پـپتید (از واژهٔ یونانی πεπτίδια به معنی :هضم شدهٔ کوچک) , پلیمر کوچکی است که از به هم پیوستن اسیدهای آمینه با ترتیب مشخصی تشکیل شده‌است. آنژیوتانسین I نوعی دکاپپتید است که در سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون نقش بازی می‌کند. هورمون رهاکننده گنادوتروپین (GnRH) نیز نوعی دکاپپتید است که مسئول رهاسازی هورمون محرک فولیکول (FSH) و هورمون زردینه ساز (LH) از بخش جلویی غده هیپوفیز است. کتون
واکنشگرهای آلی فلزی (RMgX , RLi) به راحتی به آلکانوئیل هالیدها اضافه می‌گردند ولی محصول نهایی یک الکل خواهد بود (فصل ۶). از جمله دیگر واکنشگرهای آلی فلزی ترکیب‌های آلی لیتیم هستند که از واکنش آلکیل یا آریل‌هالیدها بر اثر فلزلیتیم حاصل می‌گردند. تشکیل کتون به خوبی با استفاده از لیتیم اورگانوکوپرات‌ها امکان‌پذیر است. ترکیب‌های اورگانوکوپرات نسبت به واکنشگرهای گرینیارد یا اورگانولیتیم گزینش‌پذیری بیشتری دارند. بی‌پیریدین
بی‌پیریدین‌ها که با نام‌های بی‌پیریدیل، دی‌پیریدیل و دی‌پیریدین نیز شناخته می‌شوند، خانواده ای از ترکیبات شیمیایی با فرمول (CHN) هستند که از دو حلقه پیریدیل (CHN) تشکیل شده‌است. پیریدین یک هتروسیکل آروماتیک حاوی نیتروژن است. بی‌پیریدین‌ها در ساختار آفت‌کش‌ها اهمیت دارند. کارنالیت
هالیدها هستند. آنها توسط یک هالوژن و یک یون فلزی تشکیل شده‌اند. شیمی ساختاری هالیدها توسط الکترونگاتیوی یون هالوژن، مشخص شده‌است. یعنی یون‌های غالب بزرگ کلر-، برم-، فلور- یا ید-. اینها به راحتی دوقطبی می‌شوند . یون‌ها با کاتیون‌های هم اندازه خود ولی ظرفیت کم و دوقطبی ضعیف، ترکیب می‌شوند. کاتیون‌ها اغلب از گروه فلزات قلیایی هستند. سیلویت یک ترکیب دوتایی با فرمول KCl است. سیلویت اول از ترکیب انحلال +Cl-,Mg2+،K، رسوب کرده و یک نمک غنی از منیزیم که از ترکیب هالید کارنالیت رسوب کرده‌است، رسوب می‌کند. پینایت
آرایش شیمیایی پینایت شامل کلسیم، زیرکونیم، بور، آلومینیوم و اکسیژن (CaZrAl O (BO )) است. این سنگ معدنی همچنین حاوی مقادیر کمی از کروم و وانادیوم است که باعث ایجاد رنگ نارنجی مایل به قرمز تا قهوهای مایل به قرمز پینایت (Painite) است. شبیه به تپاز. کریستال‌ها به‌طور طبیعی شش ضلعی هستند و تا اواخر سال ۲۰۰۴ تنها دو عدد از آن به صورت سنگ‌های قیمتی برش خورده‌اند. شیمی اکتینید
امکان استفاده از خاصیت‌های منحصربه‌فرد لانتانیدها در نانوتکنولوژی در عمل به اثبات رسیده‌است. منشأ خاصیت‌های اپتیکال (نوری) خطی و غیرخطی ترکیب‌های لانتانیدها در هنگام اختلاط با فتالوسیانین‌ها، پروفیرین‌ها، نفتالوسیانیدها و سایر مواد مشابه و پیش‌بینی نحوه واکنش با مواد غیرفعال و واکنش‌ناپذیر در سطح فعال لانتانیدها بحث شده‌است. بر اساس ساختار الکترونی و خاصیت‌های لانتانیدها و ترکیب‌هایشان مانند شاخصه‌های اپتیکی و مغناطیسی، هدایت الکترونی و یونی و تغییرات جاذبه‌ای موتورهای مولکولی طبقه‌بندی شدند: موتورهای با سرعت پرشدن بالا یا موتورهای حافظه ذخیره‌ای، موتورهای مولکولی ثبت‌کننده انرژی‌های نوری بر اساس عنصرهای Ln(II) و Ln(III)، موتورهای مولکولی الکتروشیمیایی دارای بلورهای سیلیکات و فسفات، موتورهای مولکولی که عملکرد آن‌ها بر اساس فاز هدایتی و انتقالی عایق‌های نیمه‌رسانا یا فلز-نیمه‌رسانا یا فلز-ابررسانا است، موتورهای مولکولی الکترولیتی جامد و در آخر موتورهای مولکولی کوچک‌شده برای تجزیه و تحلیل‌های پزشکی. نشان داده‌شده‌است که نانوذرات ترکیب‌های Ln x M y که از لحاظ ترمودینامیکی پایدار هستند می‌توانند توسط عنصرهای دسته d که پس از عنصرهای فلزی منگنز، تکنسیم و رنیوم در جدول تناوبی واقع شده‌اند، تشکیل شوند. آنیلید
آنیلیدها (یا فنیل‌آمیدها) دسته ای از ترکیبات شیمیایی هستند که مشتق آسیل از ترکیب آروماتیک آنیلین محسوب می‌شوند. مکسین
نیتریدهای برپایه مکسین هادی الکتریکی هستند و بنابراین برای استفاده به عنوان الکترود در ابررسانا ها کاربرد دارند. محلول های اسیدی برای اچ کردن عنصرA از مکس فازهای کاربیدی و تولید کاربید و کربونیترید مناسب هستند اما برای تولید نیتریدهای برپایه مکسین این روش مناسب نیست. اوربنکوسکی و همکارانش برای اولین بار TiN را با ترکیبی از نمک مذاب یوتکتیکی سنتز کرد. ترکیب این نمک فلوریدی یوتکتیکی شامل 59 درصد KF، 29درصد LiF و 12 درصد NaF است. ترکیب این نمک به مکس فاز TiAlN اضافه شد و در دمای 550 درجه سانتی¬گراد به مدت 30 دقیقه تحت اتمسفر گاز آرگون قرار گرفت. سپس ذرات چندلایه Ti4N3TX ورقه ورقه شدند تا تک لایه TiNT تولید شود. تصاویر آنالیز XRD و SEM TiNT به عنوان اولین مکسین برپایه نیترید در شکل6 قابل مشاهده‌است. رتینوئید
رتینوئیدها یک کلاس از ترکیبات شیمیایی هستند که از نظر شیمیایی به ویتامین A مرتبط هستند. رتینوئیدها، عمدتاً به دلیل روش آنها در تنظیم رشد بافت پوششی در پزشکی استفاده می‌شوند. اکتینیم فلوئورید
اکتینیم فلوئورید با فرمول شیمیایی AcF3 یک ترکیب شیمیایی متشکل از اکتینیم و فلوئور است. اکسید
اکسید یک ترکیب شیمیایی است که از یک یا چند اتم اکسیژن و یک یا چند اتم از عناصر دیگر تشکیل شده‌است.که اگر اکسیژن + فلز باشد اکسید بازی و اگر اکسیژن + نافلز باشد اکسید اسیدی تشکیل میشود مثال کربن دی‌اکسید یک ترکیب است که از یک اتم کربن و دو اتم اکسیژن تشکیل شده است و آلومینم از چند اتم آلومینیوم و اکسیژن با فرمول AlO تشکیل شده‌است. فهرست عناصر بر پایه نماد شیمیایی
At(آستاتین) اکسیژن
با توجه به الکترونگاتیوی بالا، اکسیژن تقریباً با تمام عناصر دیگر در دماهای بالا پیوندهای شیمیایی تشکیل می‌دهد تا اکسید آن را تولید کند. با این حال، برخی از عناصر به‌طور مستقیم تحت شرایط عادی فشار و دما مانند آهن، آهن اکسید تشکیل می‌دهند. سطح فلزاتی مانند آلومینیوم و تیتانیم در حضور هوا اکسید می‌شود و با یک لایه نازک اکسید پوشیده شده که فلز را غیرفعال می‌کند و موجب کند شدن خوردگی می‌گردد. برخی از اکسیدهای فلزی در طبیعت به عنوان ترکیبات غیر استوکیومتری یافت می‌شوند و مقدار فلز کمتری از حالت استوکیومتری نشان می‌دهند برای نمونه، ماده معدنی وستیت با فرمول مولکولی FeO به صورت FeO نوشته می‌شود جایی که "x" معمولاً در حدود ۰٫۰۵ است. ترکیب یک یا چند اتم اکسیژن و یک یا چند اتم از عناصر دیگر تشکیل اکسید می‌دهد. اگر ترکیب اکسیژن با فلز باشد اکسید بازی و اگر اکسیژن با نافلز باشد اکسید اسیدی تشکیل می‌شود. زنگ زدن عبارتی است که به اکسایش آهن اطلاق می‌شود. اکسایش آهن معمولاً از طریق واکنش با اکسیژن صورت می‌گیرد. اما نوع‌های دیگری از زنگ زدن وجود دارد که حاصل واکنش آهن و کلر است که به آن زنگ سبز می‌گویند. اکتینیسم
Actinism عنصر شیمیایی
از میان نود و چهار عنصری که در طبیعت یافت می‌شوند، شش عنصر یعنی عناصر تکنسیم، پرومتیم، استاتین، پلوتونیم، فرانسیم و نپتونیم تنها به صورت رادیوایزوتوپ طبیعی در مقادیر بسیار ناچیز یافت می‌شوند. تمام این شش عنصر به علاوه عنصری بنام کالیفرنیم در فضا نیز ردیابی شده‌اند. ۲۲ عنصر دیگر که نه بر روی زمین و نه در فضا یافت نمی‌شوند، به‌طور مصنوعی از عناصر سبک‌تر و به روش همجوشی هسته‌ای ساخته می‌شوند. پرتوقارچ
بیشتر اکتینومیست‌ها شاخه‌های هوایی دارند که در انتهای آن‌ها دانه‌های ریزی به نام «کونیدی» وجود دارد. اوکیتیت
اوکیتیت ماده معدنی جدیدی است که از شهاب سنگ اوکیت (Uakit) در روسیه کشف شده‌است. ترکیب شیمیایی آن وانادیوم نیتریت با فرمول شیمیایی VN است. در حالی که ترکیبب شیمیایی اکثر شهاب سنگها از آهن و نیکل تشکیل شده، درصد کمی از آنها همانند اوکیتیت شامل مواد معدنی هستند که فقط در فضا یافت می‌شوند. همانند دیگر مونونیتریتها، این ماده بسیار سخت است و خواص آن به سختی از یک نمونه کوچک و با اندازه ۵ میکرو متر بدست آمده‌است. به دلیل اندازه بسیار کوچک دانه‌های این ماده، پژوهشگران نتوانسته‌اند تمام خواص فیزیکی و اپتیکی آن را بررسی کنند. با این حال آنها دریافتند که اوکیتیت شباهت‌های ساختاری با دو ماده معدنی فضایی دیگر دارد. این ماده دارای رنگ خاکستری روشن است که در انعکاس نور، صورتی رنگ می‌شود و همچنین دارای سختی معدنی قابل توجه ۹ از ۱۰ است. تیتانیوم هیدرید
لایه ی اکسیدی تیتانیوم که در شرایط عادی غیرفعال یا passive است؛ شامل ترکیبی از اکسیدهای مختلف است. این اکسیدها شامل (Ti(IV) , Ti(III), Ti(II هستند. این لایه‌ی اکسیدی موجب محافظت از فلز در برابر نفوذ هیدروژن می شود. لازم است ذکر شود برای محافظت بهتر، از روش های آندش برای ضخیم سازی این لایه‌ی حفاظتی استفاده می شود. آندایز کردن در محلول سولفات آمونیوم 10 درصد آلودگی سطحی را از بین برده و منجر به ضخیم ­شدن فیلم اکسید می­ شود. در مصارف شیمیایی که دما به گونه ­ای است که می­ تواند به درون فیلم اکسیدی محافظ نفوذ کند، اگر فیلم اکسیدی محافظ تخریب شود تردی شدیدی می­ تواند رخ دهد. برای نمونه، در اسیدهای به شدت احیاکننده که فیلم اکسید تیتانیوم ناپایدار است هیدرید می­ تواند به سرعت تشکیل شود. انباشت هیدروژن نیز تحت شرایط با سرعت بالا که فیلم محافظ به همان سرعتی که تشکیل می­ شود ساییده می­ شود ملاحظه شده است. کربن
پروتئینها، که ساختار موجودات زنده از آنها ساخته می‌شود تقریباً شامل تمام آنزیم‌هایی هستند که واکنش‌های شیمیایی آلی را کاتالیز می‌کنند، نوکلئیک اسیدها، که اطلاعات ژنتیکی را حمل می‌کنند، کربوهیدراتها، که انرژی را به شکلی ذخیره می‌کند که می‌تواند توسط سلول‌های زنده استفاده شود، لیپیدها، که انرژی را برای مدت طولانی در بدن حیوانات ذخیره می‌کنند مشهورترین درشت مولکول‌های بیولوژیکی مورد استفاده در فرایندهای اساسی موجودات زنده هستند. کربن بیش از هر عنصر دیگر توانایی تشکیل ترکیبات گوناگون را دارد، تقریباً ده میلیون ترکیب تا به امروز شرح داده شده‌است و با این حال این تعداد تنها کسری از تعداد ترکیبات نظری ممکن در شرایط استاندارد است. به همین دلیل، اغلب از کربن به عنوان «پادشاه عناصر» یاد می‌شود. در یک مطالعه سال ۲۰۱۸، مشخص شد که کربن تقریباً ۵۵۰ میلیارد تن از کل حیات کره زمین را تشکیل می‌دهد. اکتینولیت
اکتینولیت (Actinolite) با فرمول شیمیایی Ca(Mg,Fe)SiO(OH) به فراوانی در: اتریش، چکسلواکی، ایتالیا و… یافت می‌شود. ترد است و نامحلول در اسیدها و ساختار بلوری آن تک‌شیب است. از کانی‌های مشابه آن می‌توان آکمیت، تورمالین و اپیدوت را نام برد؛ تفاوت این کانی با کانی‌های مشابهش در سختی و واکنش‌های شیمیایی آن است. نوکلئیک اسید
پورین‌ها شامل بازهای آدنین و گوانین هستند؛ که در آر ان ای و دی ان ای دیده می‌شوند. سیتوزین و یوراسیل وتیمین سه باز پیریمیدینی مهم هستند. سیتوزین در آر ان ای و دی ان ای وجود دارد؛ در حالی که یوراسیل تنها در آر ان ای و تیمین در دی ان ای یافت می‌شود. در موارد نادر ممکن است تیمین در آر ان ای و یوراسیل در دی ان ای نیزدیده شود. کاتینون
کاتینون یک سایکو اکتیو محرک است. این ماده یک آلکالوئید مونو آمین می‌باشد که در درختچه قات یافت می‌شود. از لحاظ شیمیایی شباهت زیادی به افدرین، کاتین، مت‌کاتینون و سایر آمفتامین‌ها دارد. به علت داشتن گروه عاملی کتون از سایر آمفتامین‌ها متمایز تلقی می‌شود. سایر فنتیل‌آمین‌هایی که مانند کاتینون دارای گروه کتونی هستند شامل مت‌کاتینون، ام‌دی‌پی‌وی، مفدرون و داروی ضدافسردگی بوپروپیون می‌باشد. اکسیژن
مهم‌ترین ترکیبات آلی حاوی اکسیژن عبارت‌اند از: (در این ترکیبات "R" یک گروه آلی است): الکلها (R-OH)، اترها (ROR)، کتون (R-CO-R)، آلدهیدها (R-CO-H)، کربوکسیلیک اسیدها (R-COOH)، استرها (R-COO-R)، انیدرید اسیدها (R-CO-O-CO-R)، و آمیدها (R-CO-NR). بسیاری از حلال‌های مهم آلی که حاوی اکسیژن هستند عبارت‌اند از: استون، متانول، اتانول، ایزوپروپانول، فوران، تتراهیدروفوران، دی‌اتیل اتر، دیوکسان، اتیل استات، دی‌متیل فرم‌آمید، دی‌متیل سولفوکسید و استیک اسید. رادرفوردیم
قطعی‌ترین مطالعات شیمیایی دربارهٔ خواص رادرفوردیم توسط تیمی ژاپنی در موسسهٔ انرژی اتمی ژاپن با استفاده از ایزوتوپ Rf صورت گرفته‌است. آزمایش‌هایی مبنی بر استخراج رادرفوردیم از محلول‌های هیدروکلریک اسید حاوی توریم و عناصر گروه ۴ یعنی رادرفوردیم، هافنیم، زیرکونیم و تیتانیم؛ و درنهایت ثابت کردند که رادرفوردیم مانند آکتینیدها رفتار نمی‌کند. یک مقایسه با عناصر سبک‌تر گروه ۴، آن را دقیقاً در همین گروه قرار داد. همچنین تشکیل کمپلکس هگزاکلرید رادرفوردات در محلول‌های کلریدی، هم اطمینان بیشتری به تیم تحقیقاتی دربارهٔ شباهت رادرفوردیم به هافنیم و زیرکونیم داد. formula_19 زمانی که آزمایش با اسید هیدروفلوئوریک انجام شد نتایجی بسیار مشابه به‌دست آمد. تفاوت‌ها در استخراج به‌عنوان ضعفِ میلِ ترکیب شدن برای یون فلوئور تفسیر شد که تولید یون هگزافلوئورید رادرفوردات را توضیح می‌دهد: formula_20 در اینجا انرژی تغییرات پیچیدهٔ شکل‌گیری واکنش‌های مشخص‌شده، به اثرات نسبیتی تابع محاسبات چگالی هیدرات و هیدرولیز کمپلکس‌های فلوئور زیرکونیم، هافنیم و رادرفوردیم بستگی دارد. آنیون فلوئور بررسی‌شده مخلوط هافنیم و اسید نیتریک بوده که در آن ثابت تفکیک (Kd) زیرکونیم و هافنیم یکسان است و مقدار ثابت تفکیک رادرفوردیم از آن دو کمتر بوده‌است. شیمی اکتینید
شیمی اکتینید یا شیمی اکتینیدها یکی از شاخه‌های اصلی علم شیمی هسته‌ای است که پیرامون فرایندها و سیستم‌های مولکولی متشکل از عنصرهای اکتینید بحث می‌کند. نام شیمی اکتینیدها برگرفته از عنصر آکتینیوم از گروه سوم جدول تناوبی است. نماد شیمیایی غیررسمی An در مباحث کلی شیمی اکتینیدها برای نشان دادن هر یک از عنصرهای اکتینید به کار می‌رود. به جز یکی از اعضای گروه اکتینیدها، بقیه عنصرها جز عنصرهای دسته f جدول تناوبی به‌شمار می‌روند و در تمامی آن‌ها زیرلایه الکترونی 5f در حال پرشدن است. لورنسیوم که یکی از عنصرهای دسته d جدول تناوبی است نیز در میان اکتینیدها طبقه‌بندی می‌شود. در مقایسه با لانتانیدها و به خصوص عنصرهای دسته f آن‌ها، اکتینیدها ناپایداری بیشتری از خود نشان می‌دهند. دسته اکتینیدها دربرگیرنده ۱۵ عنصر شیمیایی فلزی است که این عنصرها از آکتینیوم تا لورنسیوم اعداد اتمی ۸۹ تا ۱۰۳ را به خود اختصاص داده‌اند. تیادی‌آزول‌ها
در شیمی، تیادی‌آزول‌ها زیر خانواده‌ای از ترکیبات آزول هستند. از نظر ساختاری، ترکیبات هتروسیکلی پنج عضوی شامل یک اتم گوگرد و دو اتم نیتروژن هستند. این ترکیبات به دلیل دو پیوند دوگانه و جفت ناپیوندی بر روی اتم گوگرد آروماتیک محسوب می‌شوند. چهار ساختار ممکن بسته به موقعیت نسبی هترواتم‌ها وجود دارد. این ساختارها به یکدیگر تبدیل نمی‌شوند و بنابراین ایزومرهای ساختاری هستند و نه توتومر. خود این ترکیبات به ندرت سنتز می‌شوند و کاربرد خاصی ندارند، با این حال ترکیباتی که در آن این حلقه‌ها ساختار اصلی مولکول را تشکیل می‌دهند در داروسازی نسبتاً رایج هستند. مواد شیمیایی گیاهی
گلوکوزیدها از سوخت و ساز ثانویهٔ گیاهان به دست می‌آیند و از دو قسمت تشکیل شده‌اند. یک قسمت آن مانند گلوکز محتوی قند و در اکثر موارد غیرفعال است و اثر مناسبی روی حلال بودن گلوکوزید و جذب آن و حتی انتقال آن از یک عضو به عضو دیگر دارد. اثر درمانی مربوط به قسمت دوم است که به آن اگلیکن (یا اگلوکن) گفته می‌شود. برحسب ترکیبات گلوکوزیدها را به چندین گروه تقسیم می‌کنند: الف) تیوگلوکوزیدها: حاوی گوگرد که به‌طور آلی به آن متصل و مثلاً به وسیلة خانوادة کلم مشخص می‌شوند. آن‌ها به همراه یک آنزیم، میروزیناز که اثرش تجزیة آن‌ها به گلوکز و ایزوتیوسیانات‌های سی نه وول‌ها (خردل، دانه‌های خردل سفید یا سیاه دانة گیاه لادن) است. ب) گلوکوزیدهای مشتق از اسید سیانیدریک متصل به یک قند تشکیل می‌شود. با تأثیر آنزیم آن‌ها تجزیه (اغلب در آب دهان انسان) و به اسید سیانیدریک آزاد که یک نوع سم است تبدیل می‌شود (بادام‌های تلخ، گل آقطی سیاه و آلو و برگ‌های گیلاس). ج) گلوکوزیدهای آنتراکینونیک در اکثر موارد پیگمان‌های شفافی هستند که به آسانی مورد اشتباه قرار می‌گیرند. آن‌ها شش تا هشت ساعت پس از جذب اثر ملین دارند (ساقة زیر زمینی ریوند). د) کاردیوگلوکوزیدها (گلوکوزیدهای دیژیتال) که موارد بسیار مهمی هستند و به مقدار کمی فعالیت قلب را تنظیم می‌کنند. بر حسب ساختمان شیمیایی آن‌ها را به کاردنولیدها: گل انگشتانه، موگه و آدونیس و بوفادینول‌ها (ریشة هلبور) تقسیم می‌کنند. هـ) گلوکوزیدهای فنلیک که متعلق به گروه عناصری هستند که اثرات و در بیشتر موارد عطر خاصی نیز دارند. به همین دلیل برخی مواقع آن‌ها را در میان عناصر معطر طبقه‌بندی می‌کنند (مشتقات سالیسیلیک موجود در پوست درخت بید، ریش بز، و جوانه‌های صنوبر آربوتین و متیل آربوتین موجود در بوسرول، مورد و خزه). جدول تناوبی
چون لایهٔ آخر الکترونی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، جدول تناوبی به بخش‌هایی وابسته به این لایه‌های الکترونی تقسیم شده‌است. به هر یک از این بخش‌ها یک بلوک می‌گویند. بلوک اس دربردارندهٔ دو گروه نخست جدول (فلزهای قلیایی و قلیایی خاکی) و دو عنصر هیدروژن و هلیم است. بلوک پی دربردارندهٔ شش گروه آخر جدول، گروه‌های ۱۳ تا ۱۸ آیوپاک (۳A تا ۸A در نامگذاری آمریکایی) است. همهٔ شبه‌فلزات و نافلزها در این بلوک جای می‌گیرند. بلوک دی دربردارندهٔ گروه‌های ۳ تا ۱۲ آیوپاک (۳B تا ۸B در نامگذاری آمریکایی) و همهٔ فلزات واسطه است. بلوک اف که بیشتر در پایین بدنهٔ اصلی جدول جای می‌گیرد دربردارندهٔ لانتانیدها و اکتینیدها است. کارمیناتیف
کارمیناتیف از مجموعه گیاهان زیر تشکیل شده است : دانه زیره سیاه ۱۵% Carim carvi، دانه زیره سبز ۱۰% Curninum cyminum، دانه انیسون ۱۵% Pimpinella anisun، برگ نعناع ۲۰% Mentha piperita، برگ بادرنجبویه ۵% Melissa officinalis، دانه رازیانه ۲۰% Foeniculum vulgare، دانه گشنیز ۱۵% Coriandrum sativum آنیون
ازت، اکسیژن و فلوئور از غیرفلزاتی هستند که در اثر قرار گیری در کنار اتم‌های فلزی در ترکیبات شیمیایی آنیون می‌دهند. این غیر فلزات به ترتیب از عناصر گروه‌های پنجم ششم و هفتم جدول تناوبی عناصر شیمیائی اند. گلن سیبورگ
گلن تئودور سیبورگ (انگلیسی Glenn Theodore Seaborg) شیمیدان هسته‌ای آمریکایی بود که در سال ۱۹۵۱ به علت همکاری در کشف ده عنصر فرااورانیمی، برنده جایزه نوبل شیمی شد. وی برای نخستین بار مفهوم آکتینیدها را ارائه کرد و عنصرهای ۹۰ (توریم) تا ۱۰۳ (لورنسیم) جدول تناوبی را "اکتینیدها" نامید و آن‌ها را در ردیفی جداگانه زیر لانتانیدها طبقه‌بندی کرد. سیبورگ برای نخستین بار اصطلاح جزیرهٔ پایداری را در فیزیک هسته‌ای ابداع کرد. اکثر فعالیت‌های علمی وی در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی انجام شد. عنصر ۱۰۶ جدول تناوبی به افتخار وی سیبورگیوم نام‌گذاری شد. او در این باره گفت: "این بزرگترین افتخاری است که تاکنون به من داده شده‌است. حتی فکر میکنم بزرگتر از جایزهٔ نوبل". جدول تناوبی
گروه سه جدول از چهار عنصر ساخته شده‌است که دو عنصر نخست یعنی اسکاندیم و ایتریم مورد پذیرش همه است. اما بر سر دو عنصر بعدی اختلاف است، برخی می‌گویند دو عنصر بعدی، لانتان و اکتینیم هستند و برخی دیگر اعتقاد دارند، دو عنصر باید لوتتیم و لارنسیم باشند. بر سر ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی این عنصرها در نظم جدول بحث است که هنوز همگان را قانع نکرده‌است. آنتی‌آندروژن
آنتی‌آندروژن‌ها را می توان بر اساس ساختار شیمیایی به چند نوع مختلف تقسیم کرد، از جمله آنتی‌آندروژن‌های استروئیدی، آنتی‌آندروژن‌های غیراستروئیدی و پپتیدها. آنتی‌آندروژن‌های استروئیدی شامل ترکیباتی مانند سیپروترونولاکتون، استرادیول، آبیراترون استات و فیناستراید هستند. آنتی‌آندروژن‌های غیراستروئیدی شامل ترکیباتی مانند بیکالوتامید، الاگولیکس، دی‌اتیل‌استیل بسترول، آمینوگلوتتیمید، و کتوکونازول؛ و پپتیدها شامل آنالوگ‌های GnRH مانند لوپرورلین و سترورلیکس هستند. کاروتنوئید
بعضی از کاروتنوئیدها مخصوصاً بتا کاروتن نقش پیش ویتامین A را ایفا کرده و در بدن تبدیل به ویتامین A می‌شوند. ازآنجائیکه افزایش مصرف غذاهای غنی از کاروتنوئیدها با کاهش خطر ابتلا به بعضی از بیماری‌های تخریبی همراه است چنین برمی آید که این مواد در بهبود عملکرد سیستم ایمنی نقش ویژه‌ای را ایفا می‌کنند. حتی این احتمال وجود دارد که کاروتنوئیدها به عنوان آنتی اکسیدان‌های ویژه نقش مؤثری در جلوگیری از ابتلا به سرطان داشته باشند. در موجودات فتوسنتز oxygenic، به‌طور خاص گیاهان و سیانو باکتری‌ها، کاروتینوئید β-کاروتن نقش حیاتی در مرکز واکنش فتوسنتزی دارند که، به دلایل مکانیک کوانتومی ناشی از تقارن این مولکول، برای مکانیسم photoprotection در برابر اکسیداسیون خودکار نقش ایفا می‌کند. آن‌ها همچنین در فرایند انتقال انرژی شرکت کنند. در موجودات غیر فوتوسنتز، مانند انسان، کاروتنوئیدها به مکانیسم جلوگیری از اکسیداسیون مرتبط شده‌اند. عنصر شیمیایی
تمام عناصر دارای عدد اتمی ۱ تا ۴۰ پایدارند. عناصر دارای اعداد اتمی ۴۱ تا ۸۲ به جز تکنتیوم و پرومتیوم متااستیبل می‌باشند که نیم عمر آن‌ها به اندازه ای بلند است (حداقل ۱۰۰ میلیون برابر بیش از سن تخمین زده شده کیهان که ردیابی واپاشی هسته ای آن‌ها هنور به شکل تجربی امکان‌پذیر است. عناصر با عدد اتمی ۸۳ تا ۹۴ به شکلی ناپایدارند که واپاشی آن‌ها قابل ردیابی است. سه عنصر از این عناصر یعنی بیسموت (عنصر ۸۳)، توریوم (عنصر۹۰)، و اورانیوم (عنصر ۹۲) دارای یک یا بیش از یک ایزوتوپ با نیم عمری به اندازه ای بلند هستند که از فرایند هسته زایی ستاره ای که به نوبه خود عناصر سنگین را پیش از پدید آمدن سامانه خورشیدی تولید نموده‌است، باقی مانده‌اند. ۲۴ عنصر باقی مانده (از پلوتونیوم به بعد) عناصر سنگین دارای نیم عمر پایینی هستند که به صورت طبیعی یافت نمی‌شوند. سوخت‌وساز
نوکلئوتیدها از آمینواسیدها، دی‌اکسید کربن و اسید فرمیک در مسیری که نیاز به مقدار زیادی از انرژی دگرگشتی دارد تشکیل می‌شوند. در نتیجه، بیشتر ارگانیسم‌ها سیستم‌های کارآمدی برای مازاد نوکلئوتیدهای تشکیل شده دارند. پورین‌ها به عنوان نوکلئوزیدها ساخته می‌شوند (بازهای متصل شده به ریبوز). آدنین و گوانین از پیش‌ماده‌های نوکلئوزیدی اینوزین مونوفسفات تشکیل شده‌اند، که آن‌ها نیز از اتم‌های آمینواسیدهای گلیسین، گلوتامین و آسپارتیک اسید، همچنین فرمات منتقل شده از کوآنزیم تتراهیدروفولات سنتز شده‌اند. از طرف دیگر، پریمیدین‌ها، از باز اوروتات که از گلوتامین و آسپارتات تشکیل شده، ساخته می‌شوند. آن‌بایکادیوم
به عنوان یک عضو از سری superactinide، انتظار می‌رود که شباهت‌هایی به اورانیوم داشته باشد و الکترونهای آنبایکادیوم به راحتی در واکنشهای شیمیایی شرکت کنند، اگرچه اثرات نسبی ممکن است به‌طور قابل توجهی بر برخی از خواص آن تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، پیکربندی الکترون محاسبه شده‌است که تفاوت قابل توجهی با آنچه در اصل اصل آفبا پیش‌بینی شده‌است، دارد. ترکیبات خوشه‌ای فلزی
ترکیبات Zintl دارای خوشه‌های آنیونی برهنه هستند که با احیای عناصر سنگین گروه "p"، اغلب فلزات یا نیمه فلزات، با فلزات قلیایی، اغلب به صورت محلول در آمونیاک مایع بدون آب یا اتیلن دی‌آمین ایجاد می‌شوند. نمونه‌هایی از آنیون‌های Zintl عبارتند از [Bi], [Sn], [Pb], [Sb] اگرچه این گونه‌ها «خوشه‌های برهنه» نامیده می‌شوند، اما معمولاً به شدت با کاتیون‌های فلزات قلیایی مرتبط هستند. برخی از نمونه‌ها با استفاده از کریپت کمپلکس‌های کاتیون فلزات قلیایی، به عنوان مثال، آنیون [Pb]، که دارای یک درپوش به شکل ضد منشوری مربعی است، جدا شده‌اند. طبق قوانین وید (2n+۲)، تعداد الکترون‌های خوشه ای ۲۲ است و بنابراین یک خوشه نزدیک ا. این ترکیب از اکسیداسیون KPb توسط Au در PPh AuCl (با واکنش اسید تتراکلراوریک و تری فنیل فسفین) در اتیلن دی آمین با 2.2.2-crypt تهیه می‌شود. این نوع خوشه قبلاً به عنوان Ni@Pb درون هدرال، شناخته شده بود (محفظه حاوی یک اتم نیکل است). خوشه بیست وجهی قلع Sn یا آنیون stannaspherene یکی دیگر از ساختارهای پوسته بسته مشاهده شده با طیف‌سنجی فوتوالکترون است. با قطر داخلی ۶٫۱ آنگستروم، اندازه آن با فولرن قابل مقایسه است و باید مانند فولرن‌های درون‌ودرال اتم‌های کوچکی داشته باشد، در واقع یک خوشه Sn وجود دارد که حاوی یک اتم Ir است: [Ir@Sn]. کاتین (شیمی)
کاتین یک ماده سایکو اکتیو محرک است و در دسته فنتیل‌آمین‌ها و آمفتامین‌ها قرار می‌گیرد. همراه با کاتینون به‌طور طبیعی در گیاه قات موجود است. کاتین تقریباً ۱۰ الی ۱۴٪ شدت اثر آمفتامین را دارد. آکتینیدیا
آکتینیدیا نام یک سرده از تیره کیویان است. انیدرید اسید
انیدرید اسیدها دسته‌ای از ترکیبات آلی هستند که از دو گروه آسیل متصل به یک اکسیژن به عنوان گروه عاملی مشترک، تشکیل شده‌اند. یکی از کاربردهای این ترکیبات در تولید انواع استرها است. سرکوب کننده
از برجسته‌ترین دپرسنت‌ها می‌توان به الکل اتانول که در نوشیدنی‌های الکلی موجود است نام برد. همچنین تمامی اپیوئیدها (افیون‌ها) در دسته دپرسنت‌ها قرار می‌گیرند. کانابیدیول (CBD) موجود در کانابیس نیز اثر دپرسنت دارد. از داروهای شاخص سرکوب کننده می‌توان به بنزودیازپین‌ها و باربیتورات‌ها اشاره کرد. همچنین داروهای خواب‌آور، آرام‌بخش، ضد درد، ضدصرع، آنتی سایکوتیک، آنتی هیستامین، آنتی کولینرژیک، آلفا بلاکرها و بتا بلاکرها از انواع داروهای دپرسنت محسوب می‌شوند. اتانیمین
اتانیمین یک ترکیب ارگانونتوژن است که به عنوان یک ایمین طبقه‌بندی می‌شود. این ماده با واکنش استالدهید و آمونیاک تشکیل می‌شود اما به سرعت در ترمیم آمونیاک استالدهید پلیمریزه می‌شود. این ترکیب به خوبی در زمین شناخته شده نیست، اما به وفور در ساگیتاریوس ب۲ شناسایی شده‌است. . تلسکوپ‌های رادیویی مانند تلسکوپ بانک سبز رصدخانه رادیو تلسکوپ گرین بنک و کسانی که در رصدخانه ملی رادیویی آمریکا (اندازه‌گیری نور فرکانس رادیویی لامبدا از ۱–۳۰۰ گیگاهرتز شروع می‌شود) قادر به شناسایی مولکولهای آلی مانند اتانیمینها هستند زیرا انتقال انرژی داخلی آن، به‌طور خاص انتقال چرخشی در فرکانس رادیویی ۱۴۰۸۵ مگاهرتز تا ۱۴۰٫۸ گیگاهرتز است. فهرست عناصر بر پایه نماد شیمیایی
Ac(اکتینیم) کود
مواد درشت‌مغذی در مقادیر بیشتری مصرف می‌شوند و در بافت گیاه با مقادیر مختلف از ۰٫۱۵٪ تا ۶٪ برپایه ماده خشک (رطوبت ماده ۰٪) وجود دارند. گیاهان از چهار عنصر اصلی ساخته می‌شوند: هیدروژن، اکسیژن، کربن و نیتروژن. کربن، هیدروژن و اکسیژن به‌صورت گسترده‌ای در آب و کربن دی‌اکسید وجود دارند. با اینکه نیتروژن بیشترین گاز موجود در اتمسفر است، گیاهان نمی‌توانند آن را به صورت گاز جذب کنند. نیتروژن مهم‌ترین کود است چرا که در پروتئین‌ها، DNA و دیگر ترکیبات (برای مثال کلروفیل) موجود است. برای اینکه گیاهان بتوانند نیتروژن را جذب کنند این ماده باید به شکلی «ثابت» دربیاید. تنها برخی باکتری‌ها و گیاهان میزبان آن‌ها (به‌صورت ویژه حبوبات) می‌توانند نیتروژن را با تبدیل آن به آمونیاک «ثثبیت» کنند. وجود فسفات برای تولید DNA و آدنوزین تری‌فسفات، اصلی‌ترین حامل انرژی در سلول‌ها، الزامی است. نیترات آلومینیوم تیتانیوم
نیترید آلومینیوم تیتانیوم(TiAlN) یا نیترید تیتانیوم آلومینیوم (AlTiN)؛ محتوی آلومینیوم بالاتر از 50 درصد) برای گروهی از پوششهای سخت پایدار فلزی متشکل از عناصر فلزی آلومینیوم و تیتانیوم و نیتروژن است. چهار ترکیب مهم (محتوی صد در صد فلز) در مقیاس صنعتی با استفاده از روش های رسوب دهی بخار فضایی ذخیره می شوند : دلایل اساسی این که چرا پوشش های TiAlN نسبت به پوشش های تیتانیوم نیترید (TiN) کاربرد بیشتری دارند عبارت است از: پدیده پیرسختی نشان داده شده است که عدم سازگاری در ساختار الکترونیکی مکانیکی کوانتومی منجربه ایجاد TiN و AlN شده است. کاهش کربونیل
ترکیبات کربونیل متداول عبارتند از: کتون ، آلدهید ، اسیدهای کربوکسیلیک ، استرها و هالیدهای اسید. بسته به قدرت ماده کاهنده، اسیدهای کربوکسیلیک ، استرها و اسیدهای هالید اسید می توانند به آلدهیدها یا یک مرحله فراتر به الکل های نوع یک کاهش پیدا کنند. آلدهیدها و کتون‌ها می توانند به ترتیب به الکل های نوع اول و دوم کاهش یابند. ترکیب زیست‌فعال
برخی از مواد زیست‌فعال عبارتند از: فلاونوئیدها، کافئین، کاروتنوئیدها، کارنیتین، کولین، کوآنزیم Q، کراتین، دی‌تیول‌تیون‌ها، فیتواسترول، پلی ساکاریدها، فیتواستروژن‌ها، گلوکوزینولات‌ها، پلی‌فنول‌ها، آنتوسیانین‌ها پروبیوتیک‌ها و تائورین. اکسی‌آنیون
اکسی‌آنیون(oxyanion) یا اکسوآنیون(oxoanion)، یک یون با فرمول عمومی (که در آن A یک عنصر شیمیایی و O یک اتم اکسیژن را نشان می دهد.) است. اکسی‎آنیون ها توسط تعداد زیادی از عناصر شیمیایی تشکیل می شوند . فرمول های اکسی‌آنیون های ساده توسط قانون اوکتت تعیین می شوند. پلوتونوسن
پلوتونوسن , Pu(CH) یک ترکیب آلی متشکل از یک اتم پلوتونیوم است که به صورت ساندویچی بین دو حلقه آنیون سیکلواکتاتتراانید (COT) قرار دارد. این ماده، به صورت جامد قرمز تیره و بسیار حساس به هوا است که به میزان کمی در تولوئن و کلروکربن‌ها محلول است. پلوتونوسن عضو دسته اکتینوسن‌ها است که در آن آکتینیدها در حالت اکسایش ۴+ خود قرار دارند. اکتینوسن‌ها خود نوعی ترکیب متالوسن محسوب می‌شوند. مکمل‌های اسیدآمینه
اگر میزان هیستیدین در سطح بالایی باشد، باعث فشار روحی و حتی اختلالهای روانی نظیر اضطراب و اسکیزوفرنی می‌گردد. محققان به این نتیجه رسیده‌اند که مقدار هیستیدین در بدن افراد مبتلا به اسکیزوفرنی در سطح بالایی می‌باشد. کمبود میزان هیستیدین می‌تواند باعث بیماری آرتریت روماتوئید و ناشنوایی عصبی گردد. متیونین میزان هیستیدین را پایین می‌آورد. هیستامین که ماده شیمیایی مهمِ دستگاهِ دفاعی بدن می‌باشد، از هیستیدین به دست می‌آید. هیستامین به تحریک جنسی کمک می‌کند. چون وجود هیستیدین بر روی تولید هیستامین اثر می‌گذارد، به همین دلیل مصرف هیستیدین تکمیلی- به همراه ویتامینهای B¬۳ (نیاسین) و B6 (پیریدوکسین)، که برای تبدیل هیستیدین به هیستامین مورد نیاز می‌باشند- در بهبود اعمال و امیال جنسی مؤثر است. چون هیستامین میزان ترشح شیره معده را افزایش می‌دهد، به همین دلیل مصرف هیستیدین برای اشخاص مبتلا به سوء هاضمه ناشی از کمبود اسید معده مفید می‌باشد. افراد مبتلا به بیماری شعف - غمگینی (افسردگی دو قطبی یا مانیک - دپرسیو) باید از مصرف هیستیدین تکمیلی خودداری نمایند؛ مگر این که کمبود آن مشخص شود. منابع طبیعی هیستیدین شامل برنج، گندم و چاودار می‌باشد. ضایعات هسته‌ای
در میان مواد باقی‌مانده در یک چرخه هسته‌ای اورانیوم مصرف شده از همه مهم‌تر است. یک رآکتور هسته‌ای بزرگ هر سال در حدود سه متر مکعب (۲۵ تا ۳۰ تن) اورانیوم مصرف شده تولید می‌کند. این مواد مصرف شده از مقداری اورانیوم و همچنین مقداری پلوتونیوم و کوریوم تشکیل شده‌است و به‌طور کلی حدود ۳٪ از آن از مواد باقی‌مانده از شکافت تشکیل شده. اکتینیدها (اورانیوم، پلوتونیوم، و کریوم) موجود در این ترکیب موجب به وجود آمدن تششعات بلند مدت و کوتاه مدت رادیواکتیویته می‌شوند. کیتین
کیتین از آن جهت که از زنجیره های گلوکزی ساخته شده و غیر قابل حل در آب است، شبیه سلولز می باشد. اما در ترکیب کیتین آمینو اسیدها نیز شرکت دارند. کیتین از آن جهت جالب است که علاوه بر گیاهان در پوشش خارجی حشرات، میگوها و خرچنگ ها نیز وجود دارد. کیتین نیز همچون سلولز  و لیگنین در طول مسیر گوارشی انسان دست نخورده باقی می ماند . این ماده سازندهٔ اصلی دیوارهٔ سلولی قارچ‌ها، اسکلت خارجی بندپایانی چون خرچنگ‌ها و حشرات، رادولای نرمتنان و منقار سر پایان، از جمله ماهی مرکب و هشت پا است. کیتین یکی از کربوهیدرات هایی است که در طبیعت یافت شده و با گذشت زمان در طبیعت تجزیه می شود کیتین پلی ساکارید تغییر یافته‌ای است که نیتروژن دارد؛ و از واحدهای استیل گلوکز امین (به طور درست‌تر، ۱-(استیل امینو)-۲-دئوکسی گلوکز) ساخته شده است. این واحدها دارای اتصال بتا-۱،۴ (مشابه اتصال بین زیرواحدهای گلوکز در سلولز) می‌باشند. در نتیجه کیتین می‌تواند به عنوان سلولزی که یک گروه هیدروکسیل در هر مونومرش با یک گروه استیل امین جایگزین شده است، توصیف شود. این موضوع موجب افزایش پیوندهای هیدروژنی بین مولکول‌های درگیر در پیوند می‌شود که خودعاملی در افزایش مقاومت غشاهای کیتینی است. نوکلئوزید
چهار نوکلئوزیدی که در ساختمان اران ای یافت می‌شوند؛ عبارتند از آدنوزین، گوانوزین، سیتیدین و یوریدین و چهار دئوکسی ریبونوکلئوزید موجود در پیکر دی ان ای عبارتند از داکسی آدنوزین، داکسی گوانین، داکسی سیتیدین و داکسی تیمیدین. عنصر دوره ۶
یک عنصر دوره ۶ می‌تواند یکی از عناصر دوره ششم جدول تناوبی-که شامل لانتانیدها نیز هست-باشد. هورمون
هورمون‌هایی که فقط از یک اسیدآمینه (مشتقات اسیدآمینه تیروزین) تشکیل یافته‌اند که شامل هورمون‌های تیروییدی و کتکول آمینها می‌باشند برخی از قسمت مرکزی غده فوق کلیوی ترشح می‌شوند. کاتکول آمین‌ها عبارتند از دوپامین، آدرنالین و نورآدرنالین. پکتین
ویتامین A0%ویتامین C0%کلسیم0%آهن15%ویتامین B-60%کابالامین0%منیزیوم0%به‌طور خلاصه یک پلی ساکارید منشعب، ساختاری و از نوع هوترو می‌باشد (یعنی به جز قند دارای اسید نیز هست) مکمل‌های غذایی طبیعی
خیارهای دریایی که به بی چه دیمِر و ترِپانگ نیز معروف می‌باشند، در حقیقت خیار نیستند، بلکه جانورانی آبزی از گروه ستاره‌های دریایی و توتیای دریایی می‌باشند. هزاران سال است که در چین برای درمان آرتریت، از خیارهای دریایی استفاده می‌کنند. تحقیقات جدید اثبات کرده‌است که این مواد برای درمان بیماری‌های التهابی مربوط به عضلات و اسکلت، به خصوص آرتریت روماتوئید، استئوآرتریت و آرتریت روماتوئید مهره‌ها سودمند می‌باشد. محققان معتقدند که خیارهای دریایی میزان پروستاگلاندین را متعادل نگه می‌دارند و بدین وسیله از بروز التهاب حاد جلوگیری می‌کنند. آن‌ها همچنین حاوی موادی معروف به موکوپلی ساکاریدها و کندروایتین‌ها می‌باشند، که اغلب اشخاص مبتلا به آرتریت و اختلالهای بافت پیوندی فاقد این مواد هستند. علاوه بر این، خیارهای دریایی ویتامینهای A، ویتامین B1 (تیامین)، B2 (ریبوفلاوین) و B3 (نیاسین) و ویتامین C و عناصر معدنی نظیر کلسیم، آهن، منیزیم و روی را تأمین می‌کنند. هالید
هالیدها ترکیباتی هستند که در آن یک آنیون از جنس هالوژن به یک کاتیون فلزی یا یک کاتیون چند اتمی متصل شده باشد. همچنین به آنیون‌های (فلورید (F), کلرید (Cl), برمید (Br), یدید (I) و آستاتین (At)) که همگی از یک هالوژن مشتق شده‌اند، یون‌های هالید گویند. هالیدها معمولاً به صورت MX نشان داده می‌شوند که در آن X نماد یون هالید است. یون‌های هالید به تنهایی به صورت X نشان داده می‌شوند. مکمل‌های اسیدآمینه
اگر میزان آهن، ویتامین B1 (تیامین)، ویتامین B6 (پیریدوکسین) و اسیدهای آمینه لیزین و متیونین در بدن کافی باشد، بدن انسان می‌تواند کارنیتین تولید کند. علاوه بر این، تولید کارنیتین به وجود مقدار مناسبی ویتامین C بستگی دارد. مصرف ناکافی هر یک از این مواد غذایی، باعث کمبود کارنیتین می‌شود. کارنیتین را می‌توان از طریق مواد غذایی، در درجه اول گوشت قرمز و سایر غذاهایی که منشأ حیوانی دارند، به دست آورد. مشخص شده‌است که در بسیاری از موارد کمبود کارنیتین تا حدودی منشأ ژنتیکی دارد، که ناشی از نوعی نقص وراثتی در سنتز کارنیتین می‌باشد. علایم احتمالی این کمبود شامل گیجی، درد قلب، ضعف عضلانی و چاقی می‌باشد. چون معمولاً حجم عضلات مردان بزرگتر از زنان است، به همین دلیل مردان به کارنیتین بیشتری نیاز دارند. گیاه‌خواران احتمالاً بیشتر از افراد غیر گیاه‌خوار در معرض کمبود کارنیتین قرار دارند، زیرا این اسید در پروتئین گیاهی وجود ندارد. علاوه بر این، متیونین و لیزین دو عنصر مهمی که بدن از طریق آن‌ها کارنیتین تولید می‌کند را نمی‌توان به مقدار کافی از منابع گیاهی به دست آورد. گیاه‌خواران برای اطمینان از تولید کارنیتین به میزان کافی، باید از مکملها یا غلاتی نظیر آرد ذرت، که با لیزین غنی شده‌اند، استفاده نمایند. کارنیتین تکمیلی به شکلهای گوناگونی، از جمله -D کارنیتین،L کارنیتین،DL کارنیتین، و استیل -L کارنیتین که نوع مناسبتری است، تولید می‌شود. سنتز دی‌اکسیندول مارتینت
در مرحله اول، گروه آمینویِ رویِ آنیلین (۱) به کربونیلِ اتیل اگزومالونات (۲) حمله می‌کند. یک پروتون از نیتروژن توسط اکسیژن استخراج می‌شود و یک گروه الکل تشکیل می‌شود(۳). کربونیل دوباره تشکیل می‌شود تا یک گروه کتو بسازد و یک مولکول اتانول از ساختار ترک شود(۴). در مرحله بعد، یک واکنش بسته شدن حلقه رخ می‌دهد. حلقه بنزنِ آروماتیک به کربونیلِ تا حدی مثبت حمله می‌کند و یک حلقه پنج عضوی تشکیل می‌دهد (۵). پس از انتقال پروتون (۶)، ایزومری‌شدن یا یک جابجایی هیدرید [۳٬۱] رخ می‌دهد و آروماتیک‌بودن در حلقه شش عضوی، بازیابی می‌شود (۷). در حضور باز، استر، هیدرولیز می‌شود، و اتانول از بین می‌رود (۸) و کربوکسیل‌زدایی رخ می‌دهد (۹). محصول به دست آمده، دی‌اکسیندول مورد نظر(۱۰) است. گلوکوزید
گلوکوزیدها از سوخت و ساز ثانویهٔ گیاهان به دست می‌آیند و از دو قسمت تشکیل شده‌اند. یک قسمت آن مانند گلوکز محتوی قند و در اکثر موارد غیرفعال است و اثر مناسبی روی حلال بودن گلوکوزید و جذب آن و حتی انتقال آن از یک عضو به عضو دیگر دارد. اثر درمانی مربوط به قسمت دوم است که به آن اگلیکن (یا اگلوکن) گفته می‌شود. برحسب ترکیبات گلوکوزیدها را به چندین گروه تقسیم می‌کنند: الف) تیوگلوکوزیدها: حاوی گوگرد که به‌طور آلی به آن متصل و مثلاً به وسیلهٔ خانوادهٔ کلم مشخص می‌شوند. آنها به همراه یک آنزیم، میروزیناز که اثرش تجزیهٔ آن‌ها به گلوکز و ایزوتیوسیانات‌های سی‌نه‌وول‌ها (خردل، دانه‌های خردل سفید یا سیاه دانهٔ گیاه لادن) است. ب) گلوکوزیدهای مشتق از اسید سیانیدریک متصل به یک قند تشکیل می‌شود. با تأثیر آنزیم آن‌ها تجزیه (اغلب در آب دهان انسان) و به اسید سیانیدریک آزاد که یک نوع سم است تبدیل می‌شود (بادام‌های تلخ، گل آقطی سیاه و آلو و برگ‌های گیلاس). ج) گلوکوزیدهای آنتراکینونیک در اکثر موارد پیگمان‌های شفافی هستند که به آسانی مورد اشتباه قرار می‌گیرند. آن‌ها شش تا هشت ساعت پس از جذب اثر ملین دارند (ساقهٔ زیر زمینی ریوند). د) کاردیوگلوکوزیدها (گلوکوزیدهای دیژیتال) که موارد بسیار مهمی هستند و به مقدار کمی فعالیت قلب را تنظیم می‌کنند. بر حسب ساختمان شیمیایی آن‌ها را به کاردنولیدها: گل انگشتانه، موگه و آدونیس و بوفادینول‌ها (ریشهٔ هلبور) تقسیم می‌کنند. هـ) گلوکوزیدهای فنلیک که متعلق به گروه عناصری هستند که اثرات و در بیش تر موارد عطر خاصی نیز دارند. به همین دلیل برخی مواقع آنها را در میان عناصر معطر طبقه‌بندی می‌کنند (مشتقات سالیسیلیک موجود در پوست درخت بید، ریش بز، و جوانه‌های صنوبر آربوتین و متیل آربوتین موجود در بوسرول، مورد و خزه). کینتین
کینتین با فرمول شیمیایی CHNO یک هورمون گیاهی است. که جرم مولی آن ۲۱۵٫۲۱ g/mol می‌باشد. شکل ظاهری این ترکیب، پودر غیربلوری سفید است. کینتین یکی از سیتوکینین های شناخته شده است که دارای اثرات مختلفی می‌باشد که مهمترین آن تقسیم سلولی است. سیتوکینین‌ها بطور عمده در مریستم‌های انتهایی ریشه، گل آذین‌ها ومیوه‌های در حال رشد ساخته می‌شوند. آلدئید
علاوه بر موقعیت کربونیلی به عنوان محل اصلی و مهم برای انجام واکنش در آلدهیدها و کتون‌ها، کربن و هیدروژن مجاور گروه کربونیل که موقعیت آلفا (α) نامیده می‌شوند نیز محلی برای انجام انواع واکنش‌های سنتزی می‌باشد. هیدروژن موجود بر روی کربن آلفا به علت گروه الکترون‌کشنده بودن گروه کربونیل خاصیت اسیدی دارد. این قدرت اسیدی باعث ایجاد تعادلی بین هیدروژن آلفا و اکسیژن می‌شود. در نتیجه ترکیب‌های کربونیل‌دارد و حالت تعادلی (نه رزنانسی) دارند که به این فرم‌ها توتومر (یا تاتومر) گویند. در یکی از این دو فرم، که معمولاً فرم ناپایدارتر است، یک گروه هیدرکسیل به کربن دارای باند دوگانه متصل است که به آن فرم اِنول می‌گویند. تعادل بسته به نوع حلال ممکن است به سمت تشکیل فرم اِنول یا کتو متغیر باشد. ثابت تعادل کتو به فرم اِنول در مورد آلدهیدها و کتون‌های ساده، بسیار کوچک است و فقط مقدار کمی اِنول تشکیل می‌شود. البته ایجاد این تعادل معمولاً مستلزم وجود محیط اسیدی یا بازی می‌باشد. خاصیت اسیدی هیدروژن آلفا (H) باعث می‌شود که این هیدروژن توسط بازها جذب گردد و کربانیون (یون اِنولات) تولید شود (شرایط بازی). یون اِنولات دارای دو فرم رزنانسی است و به‌طور کلی هرچه بتوان آنیون تولید شده را پایدارتر کرد، قدرت اسیدی هیدروژن بیشتر خواهد شد و جداکردن آن آسان‌تر خواهد بود. برای جداکردن هیدروژن آلفا (H) معمولاً به بازهای قوی همچون (NaNH)، (R-ONa) یا لیتیم‌دی‌ایزوپروپیل‌آمید (LDA) نیاز است. اِنولات حاصل توانایی حمله به ترکیب‌های الکترون‌دوست به عنوان یک هسته دوست را دارد. معمولاً واکنش از طریق کربن اِنولات که حامل بار منفی خواهد بود، رخ می‌دهد. به‌طور مثال در حضور یک گروه آلکیلی با گروه ترک‌کننده مناسب و بدون ممانعت فضایی کربن حاوی بار منفی به عنوان هسته‌دوست به آلکیل حمله می‌کند. در حضور هالوژن‌ها نیز واکنش مشابهی رخ می‌دهد و امکان هالوژن‌دار شدن در کربن آلفا وجود دارد. این واکنش هم در محیط اسیدی و هم در محیط بازی رخ می‌دهد. واکنش در محیط اسیدی قابل کنترل است و می‌توان محصولی با یک هالوژن یا بیشتر در کربن آلفا بدست آورد. در حضور اسید، هالوژن‌دار شدن معمولاً بعد از ورود اولین هالوژن، متوقف می‌شود. علت آن است که برای تکرار هالوژن‌دار کردن، ترکیب هالوکربونیل دوباره باید انولیزه شود ولی قدرات الکترونگاتیویتهٔ هالوژن، اولین مرحله انولیزاسیون، یعنی پروتون‌دار شدن را مشکل‌تر از ترکیب کربونیل‌دار می‌سازد. در این واکنش سرعت هالوژن‌دار شدن مستقل از غلظت هالوژن است ولی به غلظت کتون و اسید بستگی دارد. در صورت استفاده از آلدهید در شرایط اسیدی، به جای جانشینی هالوژن در موقعیت آلفا، واکنش اکسایش رخ می‌دهدو الدهید به کربوکسیلیک اسید تبدیل می‌شود. در شرایط بازی این امکان وجود دارد که تمام هیدروژن‌های آلفا توسط هالوژن جایگزین شوند. این واکنش به خصوص وقتی گروه متیل در کنار گروه کربونیلی قرار دارد بسیار ارزشمند است. در این شرایط اگز از ید به استفاده کنیم امکان تشکیل تری‌یدومتان (یدوفرم) وجود دارد که با حذف از کربونیل اولیه به صورت رسوب زرد رنگ در محیط ته‌نشین خواهد شد و شاهد خوبی برای اثبات ساختار متیل‌کربونیل خواهد بود.