ولایت بدخشان چند ولسوالی دارد؟
ولایت بدخشان
ولایت بدخشان به ۲۸ ولسوالی تقسیم شده‌است:یک لایه اطلاعاتی جهت تقسیمات ولایت بدخشان ولایت بدخشان
ولایت بدخشان (ساسانی: بَدَخش؛ پهلوی: bythš؛ اشکانی: bthšy؛ پارسی میانه: pituaxou؛ یونانی: bdeašx؛ ارمنی: pəṭaḥšā؛ سریانی: مُفَتِّش؛ فرانسوی: balais؛ لاتین: balas؛ قفقازی: Bałasakan؛ چینی: Po-to-chang؛ انگلیسی: Badakhshan) یکی از ۳۴ ولایت افغانستان است که در شمال شرقی آن واقع شده‌است. بدخشان از سطح دریا ۱٬۸۰۰ متر ارتفاع دارد و مرکز آن شهر فیض‌آباد است. این ولایت دارای مرز بین‌المللی از شمال با تاجیکستان از شرق با چین و از جنوب با پاکستان است. ولایت بدخشان با ۲۸ ولسوالی، پر ولسوالی‌ترین ولایت افغانستان می‌باشد.
ولایت بدخشان
بررسی‌های زمین‌شناسی اخیر، محل سایر ذخایر سنگ قیمتی، به ویژه یاقوت و زمرد را نشان داده‌است. بهره‌برداری از این ثروت معدنی می‌تواند کلید شکوفایی بدخشان باشد. در ۵ اکتبر ۲۰۱۸ در واشینگتن دی سی، مقامات افغان قراردادی ۳۰ ساله با ۲۲ میلیون دلار سرمایه‌گذاری توسط گروه سرمایه‌گذاری سنتر و شرکت بهره‌بردار آن با شرکت طلا و مواد معدنی افغانستان، برای اکتشاف استخراج طلا و توسعه منطقه ای بدخشان امضا کردند. بر اساس آمار وزارت معادن و پترولیم افغانستان، ذخایر آهن در ساحه ساجر و فارماره، مس در گلیک، سرب و جست در بایقره، لاجورد و قلعی ده گال، تورمالین در رباط، طلا در ویکادور، کوارتز در مندوقول، تراورتین در سرجنگل، زغال در اندمین و بیروج در کفتر خانه ولایت بدخشان می‌باشند. ولسوالی گذرگاه نور
ولسوالی گذرگاه نور یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر گذرگاه نور در شمال افغانستان است. گذرگاه نور از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت بغلان بوده، ۲۹۴ کیلومترمربع مساحت دارد و پانزدهمین ولسوالی بزرگ‌ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۱۱٬۴۲۳ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، پانزدهمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است. ولسوالی ارچی
ولسوالی اَرچی یا ولسوالی دشتِ اَرچی یکی از ۷ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت کندز، به مرکزیت شهر ارچی در شمال افغانستان است. دشتِ اَرچی از ولسوالی‌های درجه اول ولایت کندز بوده، پهناوری آن ۹۷۴ کیلومتر مربع است و با ۱۰۳٬۳۹۴ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، چهارمین ولسوالی پر جمعیت ولایت کندز می‌باشد. استان چهارمحال و بختیاری
بر پایه آخرین بخش‌بندی سیاسی کشور، استان چهار محال و بختیاری دارای ۱۰ شهرستان، ۴۳ شهر، ۲۶ بخش و ۵۱ دهستان است. شهرستان‌های این استان عبارتند از: شهرکرد، بروجن، لردگان، فارسان، اردل، کوهرنگ، کیار، بن، سامان و خانمیرزا. ولسوالی شهر بزرگ
شهرستان شهر بزرگ یکی از شهرستان های استان بدخشان در شمال شرقی افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۶۷٬۰۰۰ نفر. درین شهرستان مردم به زبان‌ فارسی و ازبکی صحبت می‌کنند. ولایت‌های افغانستان
ولایت، یکی از واحدهای تقسیمات کشوری افغانستان و معادل استان در ایران است. ولایت نخستین سطح تقسیم‌بندی کشوری در افغانستان محسوب می‌شود؛ همچنین، هر ولایت از چند ولسوالی تشکیل شده‌است. افغانستان دارای ۳۴ ولایت می‌باشد که قرار ذیل اند: ولسوالی ورسج
ورسج یکی از ولسوالی (شهرستان)های ولایت (استان) تخاربوده درقسمت شرقی شهرتالقان به امتداد ولسوالی فرخار موقعیت دارد. موقعیت جغرافیایی این ولسوالی و ساختار فزیکی آن به گونه‌ای بوده که زیبایی حیرت‌آوری را به پیش روی هربیننده عرضه می‌دارد، ساختاراین ولسوالی را یک بدنهٔ طویل و سه دره بزرگ و خوش‌منظر قَوُندوز، میانشهر و تَرُشت و دره‌های کوچک دیگری که نقاط مرزی وصل و فصل با ولایت‌های بدخشان، پنجشیر و بغلان می‌باشد تشکیل می‌دهد. ولسوالی واخان
واخان یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۱۸٬۳۲۸ نفر در قسمت شرق مرکز ولایت بدخشان موقعیت دارد که از شرق به کشور چین، از شمال به ولایت مختار کوهستان بدخشان، تاجیکستان، از جنوب به ساحهٔ گلگت، پاکستان و از غرب به ولسوالی اشکاشم متصل است. ولسوالی شهدا
مرکز آن شهر سرِ میدان و مساحت آن ۱۱۶۰ کیلومتر مربع به فاصله‌ی ۶۵ کیلومتر به‌طرف شرق شهر فیض آباد موقیعیت دارد. این ولسوالی پیوست است از شرق با ولسوالی‌های اشکاشم، از غرب ولسوالی‌های ارغنج‌خواه و بهارک، از شمال به ولسوالی شغنان و جنوب ولسوالی وردوج. این ولسوالی در سال ۱۳۷۳ خورشیدی در زمان زمام‌داری پروفیسور استاد برهان الدین ربانی از ولسوالی بهارک این استان جدا و به حیث یک واحد اداری مستقل عرض اندام نمود. نخستین فرمان‌دار ولسوالی شهدا آقای سیدولی ولی بوده و به مدت چندین سال ایفای وظیفه نموده‌است. جمعیت اسلامی افغانستان
جدا از پنجشیر، بدخشان ، پروان، تخار، جوزجان و سمنگان و بلخ جمعیت اسلامی افغانستان در ولایات هرات، قندهار، هلمند، بادغیس و غور به صورت سنتی دارای نفوذ بسیار مستحکم بوده اعضای بسیاری در این نقاط دارد. ولسوالی پل حصار
ولسوالی پُلِ حصار یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر مرکزپل در شمال افغانستان است. پُلِ حصار از ولسوالی‌های درجه سوم و ولایت بغلان بوده، ۸۹۸ کیلومترمربع مساحت دارد و دهمین ولسوالی بزرگ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۳۶٬۱۳۷ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، هشتمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است. ولایت بغلان
این ولایت به ۱۵ وُلُسوالی (شهرستان) تقسیم شده‌است پل خمری مرکز آن می‌باشد که تقریباً ۲۴۲٬۸۵۹ نفر جمعیت دارد. جمعیت کل ولایت بغلان به ۱٬۰۱۴٬۶۳۴ تن بالغ می‌شود ۱۶۹٬۱۰۵ خانواده در این ولایت وجود دارد و هر خانواده به‌طور میانگین شش عضو دارد. ولایت بدخشان
در اوایل قرن شانزدهم الی اواسط قرن هجدهم بدخشان تحت سیطره خانات ازبک بخارا قرار داشت که وقتی از امپراتوری درانیان شکست خوردند، طی معاهده صلحی در ۱۷۵۰ میلادی بین مراد بیگ بخارا و احمد شاه درانی، جز قلمرو درانیان گردید. بدخشان تحت سلطه درانی‌ها و به دنبال آن سلسله بارکزی قرار گرفت و طی سه جنگ افغان و انگلیس هم، دست نخورده باقی ماند. ولسوالی سانچارک
ولسوالی سانچارَک یا سَنگچارَک، سانچایرَک یکی از ۷ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت سرپل، به مرکزیت شهر تکزار در شمال افغانستان است. سانچارَک از ولسوالی‌های درجه اول ولایت سرپل بوده، ۱۰۳۶٫۹ کیلومترمربع مساحت دارد و چهارمین ولسوالی بزرگ‌ سرپل می‌باشد. این ولسوالی با ۱۱۵٬۰۵۰ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، دومین ولسوالی پر چمعیت ولایت سرپل است. ولایت اروزگان
ولایت ارزگان از زمان پادشاهی امیر شیرعلی خان تا سال ۱۳۴۲ ه‍. ش. بخشی از ولایات کندهار، غور، بامیان و کابل بود، که در سال ۱۳۴۳ ه‍. ش. به ولایت جداگانه مبدل شد. این ولایت دارای ۶ ولسوالی می‌باشد.ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۸ نوامبر ۲۰۰۶. ولسوالی خواهان
ولسوالی خواهان یکی از ٢٧ ولسوالی ولایت بدخشان افغانستان است. این ولسوالی در ١۶۰ کیلومتری شمال شهر فیض‌آباد موقعیت دارد. مرکز این ناحیه شهرخواهان است و جمعیت این ولسوالی ١٨٬٧٣۴ نفر برآورد شده‌است. ولایت بدخشان
در بدخشان زبان‌های دیگری به نام زبان‌های پامیری (از خانوادهٔ زبان‌های ایرانی‌شرقی) هنوز زنده هستند و مردم به آن‌ها گفتار می‌کنند. در ناحیهٔ پامیر نیز عدهٔ اندکی به زبان قرقیزی سخن می‌گویند. ولسوالی خواهان
این ولسوالی از جنوب‌غرب با ولسوالی راغستان، از جنوب شرق با ولسوالی کوف آب، از شمال شرق با ولایت ختلان، از شمال غرب با ولایت مختار کوهستان بدخشان تاجیکستان، از جنوب با ناحیۀ درواز و ناحیۀ شوراآباد هم سرحد است. خواهان دارای زمستان های نسبتاً معتدل و تابستان های بسیار گرم است. ولسوالی مایمی
ولسوالی درواز پایین (مایمی) یکی از ۲۷ ولسوالی‌های ولایت بدخشان افغانستان است. از ولسوالی درواز در سال ۱۳۷۴خ جدا گردیده که به فاصلۀ ۳۲۰ کیلومتری به طرف شمال شهر فیض‌آباد جای دارد. جمعیت آن ۲۲٬۰۰۰ نفر در ۷۱ قریه و با مساحت ۱٬۱۸۰ کیلومتر مربع بوده، که دارای هوای مطبوع و خوشی است. فهرست والیان افغانستان
افغانستان شامل ۳۴ ولایت می‌باشد و والیان آن توسط رئیس‌جمهور تعیین می‌شود. لیست زیر فهرست والیان افغانستان می‌باشد که در دوره حکومت جمهوری اسلامی در افغانستان در سمت والی فعالیت داشته‌اند. ولایت بدخشان
بدخشان به داشتن معادن لعل، لاجورد، زمرد، فیروزه و طلای خویش مشهور است. عمده‌ترین معادن بدخشان؛ لاجورد یُمگان به مساحت سیصد کیلومتر طول و ۴۷ کیلومتر عرض، معدن لعل در سرغیلان و معادن طلای راغ و یفتل و همچنین معدن مُنجان (مشترک با پنجشیر) می‌باشد. لاجورد بیش از ۶۰۰۰ سال است که در معادن سر سنگ واقع در منطقه کران و منجان بدخشان استخراج می‌شود. این معادن بزرگترین و شناخته شده‌ترین منابع دوران باستان بودند. بیشتر فعالیتهای معدنی اخیر بر روی سنگ لاجورد متمرکز بوده‌است، درآمد حاصل از معادن سنگ معدن برای تأمین بودجه نیروهای اتحاد شمال و قبل از آن، مجاهدان ضد شوروی استفاده می‌شده‌است. لعل بدخشان در بیشتر متون ادبی جهان و به ویژه فارسی کهن، به دلیل کیفیت بسیار بالای خود شهرتی ویژه داشته و زبان زد عام و خاص است. به گونه ای که بیشتر ادبا در سطح جهان، سرخیِ لب یار را به آن تشبیه کرده‌اند. در نتیجه بررسی‌های که اخیراً در مورد نفت در افغانستان صورت گرفته‌است، این ولایت را دارای ذخایر بزرگ نفتی تثبیت کرده‌اند. ولسوالی فیروزنخچیر
ولسوالی فیروزنخچیر یکی از ۷ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت سمنگان، به مرکزیت فیروزنخچیر در شمال افغانستان است. فیروزنخچیر از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت سمنگان بوده، پهناوری آن ۱۲۱۱ کیلومتر مربع است و با ۱۵٬۰۰۴ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، هفتمین ولسوالی پر جمعیت ولایت سمنگان می‌باشد. بنی افغان
پشتون های "مشرقی" و "جنوبی" برای پشتو پختو و برای پشتون پختون و برای پشتانه (پشتون ) "پختانه" می گویند. تا سال ١٣٤٣ خورشیدی تقسیمات اداری افغانستان پنج ولایت های بزرگ یا ممالک (استان ) مانند قندهار٬ بلخ٬ هرات٬ کابل و قطغن و بدخشان و چهار حکومت اعلی: سمت مشرقی٬ سمت جنوبی٬ فراه و چخانسور و میمنه و حکومت مستقل ارگون بود. محمد ظاهرشاه در سال ١٣٤٣ خورشیدی (۱۹۶۴ میلادی) افغانستان را به ٢٩ ولایت تقسیم کرد. در یادداشت دیپلماتیک در سال ۱۹۶۳ میلادی رئیس شورای ملی افغانستان عبدالظاهر خان ، تحت سلطنت مطلقه محمد ظاهر شاه (تا اکنون نخست وزیر از خانواده دربار سلطنت مطلقه محمد ظاهر شاه بود ) سفارتخانه ها و نمایندگی های کشورهای خارجی معتبر منجمله سفارت ایالات متحده در کابل را آگاه ساخت که در قانون اساسی سلطنت مشروطه افغانستان (در آینده اعضای خانواده دربار سلطنتی از سوی شاه نامزد نمی‌شود) . است. ولایت بغلان
ولایت بغلان از جمله ولایات صنعتی افغانستان می‌باشد که در شمال کشور موقعیت دارد و قبلاً مربوط به ولایت قطغن و بدخشان می‌شد. این ولایت همزمان با ولایات بلخ و تخار انکشاف نموده از تاریخ کهن برخوردار است و طبق کاوش‌های باستان‌شناسان فرانسوی در معبد سرخ‌کوتل واقع در ۱۲ کیلومتری شهر پلخمری، این منطقه مرکز کنیشکا، امپراتور معروف کوشانی بوده‌است. علاوه بر مراکز تفریحی و توریستی زیادی که در ولایت بغلان وجود دارد، دره خنجان و اندراب از مناطق بزرگ گردشگری این ولایت به‌شمار می‌رود. بدخشان
بَدَخشان سرزمینی شامل پاره‌ای از شمال خاوری افغانستان و جنوب خاوری تاجیکستان می‌باشد. بدخشان در سروده‌های شاعران فارسی‌زبان به کیفیت «لعل» خویش معروف بوده‌است. ساکنان این منطقه را «تاجیکان» تشکیل داده و به زبان فارسی سخن می‌گویند. در «بدخشان» تاجیکستان زبان‌های دیگری به نام زبان‌های «پامیری» از خانواده زبان‌های خراسانی هنوز وجود دارد که مردم آنجا بدانها تکلم می‌کنند. ولایت بدخشان
مجموع ساحات جنگلات بدشان به ۴۵۰٬۰۰۰ هکتار می‌رسد که درختان سوزنی‌برگ، صنوبر، بلوط، سرو و ناجو در ارتفاعات بلند و درختان چنار، کج‌بید، بادام و چهارمغز در ارتفاعات پایین آن می‌روید. در جنوب فیض آباد، پوشش گیاهی متداول شامل بوته‌های خار، زیزیف، اقاقیا و آمیگداتوس است. زمین‌های جنگلی پاروپامیزوس را می‌توان در مناطق شمال غربی و مرکزی ولایت یافت. پوشش گیاهی متداول دیگر مناطق ولایت، شامل چمنزارها، گرم‌دشت‌ها و درختچه‌زارهای معتدله، مریم‌گلی و خارخسک می‌شوند. ولسوالی پلخمری
ولسوالی پُلِ خُمری یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بغلان، به مرکزیت شهر پلخمری در شمال افغانستان است. پُلِ خُمری از ولسوالی‌های درجه اول و صنعتی ولایت بغلان بوده، ۶۴۰ کیلومترمربع مساحت دارد و یازدهمین ولسوالی بزرگ بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۲۴۲٬۸۵۹ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، پر چمعیت ولسوالی ولایت بغلان است. ولایت بدخشان
عبدالرحمان خان هزاران فامیل از حامیان قوم درانی پشتون خودش را که مالدار بودند، از قندهار به ترکستان، قطغن و بدخشان انتقال داد و برای آن‌ها در آن‌جا چراگاه‌ها و مزرعه‌های رایگان اعطا کرد. امان‌الله (۱۹۲۹–۱۹۱۹)، نوهٔ امیر عبدالرحمان تهداب هژمونی پشتونیزم را با جابجا کردن ناقلین پشتون به‌صورت دسته‌جمعی و ترویج فرهنگ شان در ترکستان، قطغن و بدخشان گذاشتند. ولایت بدخشان
دالان واخان در غرب بدخشان شامل دو منطقه مرتع و بوته زار کوهستانی است: استپ آلپی کاراکروم در غرب فلات تبت و استپ درواز در کوه‌های پامیر. این منطقه توسط دولت افغانستان ساحه حفاظت شده اعلان گردیده و یکی از پارک‌های ملی افغانستان می‌باشد. تقسیمات کشوری تاجیکستان
تقسیمات کشوری تاجیکستان از ۲ ولایت، ۱ ناحیهٔ تابع جمهوری، ۱ پایتخت، ۴۷ ناحیه و ۳۶۸ جماعت تشکیل می‌شود که ولایت‌ها شامل ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان، ولایت سغد، ولایت ختلان و ناحیه‌های تابع جمهوری می‌شوند. هر ولایت به چندین ناحیه و هر ناحیه به چندین جماعت و هر جماعت به چندین ده تقسیم می‌گردد. ولسوالی کران و منجان
کران و منجان یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است با جمعیت نزدیک به ۸۰۰۰ نفر. ولایت کابل
پهناوری ولایت کابل ۴٬۵۵۸ کیلومتر مربع است و دارای ۱۵ ولسوالی (شهرستان) است که قرار ذیل است: ولسوالی آقچه
ولسوالی آقچه به مرکزیت شهر آقچه یکی از ولسوالی‌های ولایت جوزجان در شمال افغانستان است. جمعیت آن در سال ۱۳۹۱ میلادی، ۹۰،۶۵۲ نفر اعلام شده‌است. ولسوالی آقچه در ۵۵ کیلومری شرق شهر شبرغان قرار داشته، این ولسوالی در شرق با ولسوالی های مردیان و فیض آباد، در غرب با ولسوالی خانقاه و شبرغان در شمال با ولسوالی‌های منگجک و مردیان و در جنوب با ولایت سرپل محدود است. ولسوالی خاش
خاش یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است، که در فاصله ۳۳ کیلومتری به طرف جنوب شهر فیض آباد قرار دارد و در سال ۱۳۷۴ هجری شمسی در زمان حکومت مجاهدین از ولسوالی جرم جدا گردید. مرکز آن شهران است. جغرافیای افغانستان
۳. بدخشان (۵٬۳۵۵ متر) شهرستان بولاغ‌باشی
شهرستان بولاغ‌باشی(به ازبکی: Buloqboshi tumani/Булакбашинский район) یکی از شهرستان‌های استان اندیجان کشور ازبکستان است. شهرستان بولاغ‌باشی متشکل از ۱ دهستان (اندیجان) و ۵ سلساویت (شورای دهستان) به شرح ذیل تشکیل شده‌است که مجموعاً شامل ۳۱ روستا می‌شود. فهرست دهستان‌های استان سیستان و بلوچستان
براساس آخرین تقسیمات کشوری در تیرماه ۱۴۰۰ خورشیدی، استان سیستان و بلوچستان دارای ۲۶ شهرستان، ۶۷ بخش و ۱۴۲ دهستان است. ولایت قندهار
قَندَهار (سانسکریت: گندهارا؛ ریگ‌ودا Gandhārīnām avikā؛ پارسی باستان: Harauvatiš/هَرَووَتیش؛ عیلامی: کن‌ده‌ره؛ اوستایی: Haraxᵛaitī-/هَرَخوَیتی؛ یونانی باستان: Ἀραχωσία/اَراخوزیا ؛ Alexandria in Arachosia/اسکندریه اَراخوزیا؛ لاتین: Arachosia/اَرَکُسیا؛ عربی: رُخَج؛ پشتو: کندھار، بلوچی: قندہار) یکی از سی و چهار ولایت افغانستان به مرکزیت شهر قندهار است که در قسمت جنوبی کشور واقع شده است. قندهار از جنوب با ایالت بلوچستان پاکستان از غرب با ولایت هلمند، از شمال با ولایت ارزگان و از شرق با ولایت زابل هم‌مرز است. منطقه بزرگ اطراف این ولایت لوی قندهار نامیده می شود. آب و هوای قندهار گرم و خشک است.زبان رایج در قندهار پشتو فارسی و بلوچی میباشد. ولسوالی کوهستان (ولایت بدخشان)
ولسوالی کوهستان یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان است که در شمال خاوری افغانستان بطرف شمال شرق شهر فیض آباد مرکز ولایت بدخشان با جمعیت نزدیک به ۲۲۰۰۰ نفر موقعیت دارد. ولسوالی راغ در سال ۱۹۹۴ میلادی نسبت ازدیاد نفوس و دوری مناطق به سه ولسوالی بنام های کوهستان راغستان و یاوان تقسیم گردیده و از آن روز به بعد بحیث یک واحد اداری در ولایت بدخشان جای گرفت. این ولسوالی متصل است از شرق با ولسوالی ارغنجخواه و از شمال با ولسوالی راغستان و غرب با ولسوالی یاوان و یفتل پایان و از جنوب با ساحه مرکزی شهر فیض آباد و ولسوالی ارغنجخواه. ولسوالی به نام راغ دیگر وجود ندارد. ولسوالی شهدا
این ولسوالی دارای ۱۵۳ روستا خرد و بزرگ بوده که بر بنیاد آخرین گزارش نفوس آن در سال ۲۰۱۴ به ۵۰۳۸۰ نفر می‌رسد. در ده موسوم به یاسیج که درقسمت‌های بالایی ولسوالی موقعیت دارد دارای چشمهٔ از آب گوگرد (سلفر) بوده که همیشه آب گرم داشته و بدین لحاظ، محل تفریح شماری زیادی از مردم استان بدخشان می‌باشد. ولسوالی شینواری
ولسوالی شینواری یکی از ولسوالی‌‌‌‌های ولایت پروان، به مرکزیت شهر قاقشال در شمال خاوری افغانستان است. شینواری در دامنه جنوبی هندوکش واقع شده و ٦٧٧ کیلومترمربع مساحت دارد. جمعیت آن در سال ١٣٩٩ حدود ٤٦٫٥٠١ نفر می‌باشد. این ولسوالی از جنوب با ولسوالی چاریکار و ولایت کابل، از شرق با ولسوالی‌های سالنگ جبل‌سراج و چاریکار از غرب با ولسوالی غوربند ولایت کاپیسا و از شمال با ولایت بغلان هم‌مرز است. ولایت تخار
تخار بر اساس توزیع واحدهای اداری (۱۶) ولسوالی دارد و شهر تالقان مرکز این ولایت می‌باشد. ولسوالی کشم
کِشم یکی از ۲۸ ولسوالی ولایت بدخشان به مرکزیت شهر مشهد در شمال خاوری افغانستان است که ۱۰۶۸۷۰ نفر جمعیت و ۹۱۰ کیلومتر مربع پهناوری دارد. ولسوالی راغستان
ولسوالی راغستان یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است. این ولسوالی در سال ۱۹۹۵ میلادی از ولسوالی «راغ» جدا شد. دیگر ولسوالی‌های تشکیل شده از ولسوالی راغ عبارتند از کوهستان و یاوان. ولسوالی به نام راغ دیگر وجود ندارد. این ولسوالی همسرحد است با ولسوالی‌های کوهستان، یاوان، شغنان، دروازبالا (مایمی), خواهان کوف آب و با ناحیهٔ شورا آباد، ولایت ختلان تاجیکستان. این ولسوالی به‌طرف شمال شهر فیض‌آباد به فاصلهٔ ۱۱۲ کیلومتری موقعیت داشته، این ولسوالی قسمی که از نامش پیداست عموماً تپه‌زار بوده که اکثر ساحات آن علفزار و سرسبز می‌باشد. مرکز آن زیرکی، از سطح دریا ۲٬۴۲۰ ارتفاع داشته و پایین‌ترین ساحهٔ آن دشت یوزدرلبی دریای پنج موقعیت داشته که از سطح دریا ۶۴۰ متر ارتفاع و بلندترین قلهٔ آن میرزای جانان نام دارد که از سطح دریا ۴٬۲۰۰ متر ارتفاع دارد. راهای مواصلاتی به شکل ابتدایی و موسومی از طریق ولسوالی یفل پایان و یاوان به این ولسوالی ساخته شده صرف در فصل گرما به روی ترافیک باز می‌باشد. ولار
ولار (به لاتین: Volar) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت بدخشان (افغانستان) واقع شده‌است. فهرست شهرستان‌های استان سیستان و بلوچستان
استان پهناور سیستان و بلوچستان از ۲۶ شهرستان ۶۵ بخش(فهرست بخش ها) و ۵۷ شهر(فهرست شهرها) تشکیل گردیده‌است.  بزرگترین و پرجمعیت‌ترین شهرستان استان زاهدان با بیش از ۶۷۹،۵۸۲ هزار نفر جمعیت می‌باشد و کم جمعیت‌ترین شهرستان این استان، شهرستان زرآباد است که ۲۰،۱۹۷ تن جمعیت دارد . ولایت‌های افغانستان
بعد از حکومت مشروطه و تصویب قانون اساسی در سال ۱۳۴۳ خورشیدی/۱۹۶۴ میلادی در دورهٔ سلطنت محمد ظاهرشاه (۱۹۳۳–۱۹۷۳)، افغانستان به ۲۶ ولایت تقسیم شده که هر کدام به دلیل اهمیت و چگونگی انکشاف آن به گروه‌های یک، دو و سه تقسیم گردیده بودند. کابل، غزنی، گردیز، جلال‌آباد، مزار شریف، هرات و قندهار جزء مراکز «درجه یک»، ارزگان، غزنی، هلمند، فاریاب، جوزجان، فراه، بغلان، بدخشان، تخار و پروان جزء مراکز «درجه دو» و کنر، میدان وردک، زابل، غور، بامیان، بادغیس، نیمروز، سمنگان، کاپیسا و لغمان جزء مراکز «درجه سه» ولایات در تقسیمات کشوری قرار گرفتند. هر کدام از این ولایات به وسیله فرمانداری «والی»، اداره می‌شد که در برابر وزارت داخله در کابل مسئولیت داشتند. مضافاً این که نماینده‌هایی در هر ولایت وجود داشت که روند اجرایی کار را مستقیماً به کابل گزارش می‌دادند. هر ولایتی دارای چندین «ولسوالی» بود که به وسیله مسئولی به نام «ولسوال» اداره می‌شدند و ولسوالی‌ها در برابر «والی» مسئولیت داشته و می‌بایست گزارش کار را به آن‌ها می‌دادند، البته هر ولسوال امکان داشت چندین علاقه‌داری را نیز اداره کند. علاقه‌داری‌ها در روستاهای مهم مستقر و در قبال ولسوالی‌ها مسئولیت مستقیم داشتند، علاقه‌داری‌ها به تناسب جمعیت آنان به چهار گروه تقسیم می‌شدند. ولسوالی جرم
جرم یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است. مرکز آن شهر جرم بوده و جمعیت ولسوالی نزدیک به ۳٬۰۰۰ نفر برآورده شده‌است. بلندترین قلهٔ هندوکش با بلندای ۶٬۷۲۹ متر در این ولسوالی قرار دارد. فهرست بخش‌های استان سیستان و بلوچستان
استان پهناور سیستان و بلوچستان از ۲۶ شهرستان(فهرست شهرستان ها) ۶۷ بخش(فهرست بخش ها) و ۵۷ شهر(فهرست شهرها) تشکیل گردیده‌است.  فهرست بخش‌های استان سیستان و بلوچستان براساس برپایه جمعیت در سال ۱۳۹۵: ولسوالی غوریان
مرکز این ولسوالی از چهار ناحیه اصلی به نام‌های قیسان، فاقدان، سرآسیاب و غنجان تشکیل گردیده که هر ناحیه از محلات کوچکتر تشکیل شده‌اند و دارای ۲۱۱ روستای خرد و بزرگ است. جمعیت ولسوالی غوریان در حدود ۱۵۰٬۰۰۰ نفر می‌باشد. ولایت قطغن-بدخشان
ولایت قطغن-بدخشان یکی از ولایت‌های بزرگ افغانستان بود. این ولایت در ابتدا در سال ۱۸۹۰ (میلادی) ایجاد شد زمانی که ولایت قطغن و ولایت بدخشان از ترکستان افغانستان جدا شد. در سال ۱۹۶۳ (میلادی) ولایت قطغن-بدخشان لغو شد و از آن زمان، این قلمرو به چهار ولایت مجزا مانند ولایت بدخشان، ولایت بغلان، ولایت قندوز و ولایت تخار تقسیم شد. ولایت بادغیس
ولسوالی غورماچ در شمال ولایت بادغیس موقعیت دارد که حدود اربعه آن را شمالا سرحد ترکمنستان، در شرق ولسوالی قیصار وولایت فاریاب، از طرف جنوب غرب به ولسوالی مرغاب هم سرحد میباشد. مرکز این ولسوالی نیز خود غورماچ است، این ولسوالی در کشت خشخاش چی در دوران طا لبان و نیز در سالهای چندی بعد از طا لبان شهرت بسزای خویش را داشت هر چند پروگرام ریشه کنی تریاک توسط دولت جناب حامد کرزی تغیرات چشم گیری را بوجود آورده است. نفوس این ولسوالی در نتیجه سرشماری سا ل ٢۰۰٣ توسط دولت انتقالی افغانستان به ۶١٩٥۶ نفر میرسید باوجودیکه ارقام پیش شمار شده توسط احسائیه مرکزی کابل نفوس این ولسوالی را ٣٨٩۰۰ نفر در سال ٢۰۰٢ میلادی اعلام نمودند. به تعداد ٢٢١ قریه مربوط ولسوالی غورماچ در لست دفتر یونما به ثبت رسیده است. قریه جات قابل تذکر این ولسوالی عبارتند از: آبگرمک، ارزنک، دوآبی، غوربند، حسین، جوی شور، کاریز، خاتون، خوشکی، پاماختو، پتو، رنگین، راشد، سرتکت، سوریوون، سنجیدک و شر شاری میباشند. ولسوالی درایم
نفوس آن بیشتر از ۶۵۰۰۰ نفر، بیشتراز ۷۰ قریه بوده و مساحت آن ۶۷۰ کیلومترمربع تخمین گردیده است. که در سال ۱۳۷۴ از حوزه مرکزی فیض آباد جدا گردید. این ولسوالی در امتداد یک درهٔ هموار و در میان رشته کوه‌های صخره ای و کوه‌بچه‌های صخره ای(انترزیف، پکماتیت، سلانس، گنایس، کوارسیت، برکچیا، کانگلومرات وغیره) - خاکی(گیل رس) واقع است. این ولسوال زمین نرم و بیشتر تپه‌ها و مناطق آن کشت للمی می‌شود. در بهار و تابستان منظرهٔ دلپذیری دارد. باغ‌های انبوه، دریایی نسبتاً خروشان و منطقهٔ سر سبز است. در این محیط مدارس دینی با داشتن علمای بسیار ورزیده و کلاسیک از رونق بسیار خوب در طول تاریخ برخوردار بوده‌است. قسمت‌های وسط درایم دارای زمین‌های آبی و حاصل خیز است. مردم آن به دامداری و دهقانی مشغول‌اند. رونق تمدن و دانش در اینجا نسبت به سایر نقاط بدخشان بسیار خوب است و اکثر مردم آن به متون کلاسیک دینی دسترسی دارند. در اکثر قریه‌های این ولسوالی مکاتب دولتی عصری وجود دارد. دختران هم به مکتب می‌روند. مردمان دامدار آن در تابستان به قسمت‌هایی بالا و سردسیر می‌روند و آنجا را به نام ییلاق یاد می‌کنند، که مراد از آن عکس قشلاق و محله نشیمند دایمی است. مردم بالای درایم به زبان دری تاجیکی صحبت می‌کنند و مردم پایان درایم به زبان ازبکی تکلم میکنند ولسوالی رستاق
ولسوالی رستاق از طرف شمال با ولسوالی چاه‌آب، و شمال شرق با ولسوالی رستاق، ینگی‌قلعه، از طرف غرب با ولسوالی خواجه‌غار، از طرف جنوب شرق با ولسوالی کشم بدخشان و از طرف شرق با فیض‌آباد و مرکز بدخشان و ولسوالی شهر بزرگ ولایت بدخشان همسایه است. ولسوالی خاش
مساحت آن به ۳۶۰ کیلومتر مربع برآورد شده است. جمعیت این ناحیه نزدیک به ۱۸۰۰۰ نفر و در ۱۹ قریه زندگی می‌نمایند. این ولسوالی از شرق با ولسوالی‌های بهارک و جرم، از غرب با ولسوالی‌های ارگو و درایم، از شمال با ولسوالی‌های بهارک وارغنجخواه، و از جنوب باولسوالیهای جرم و درایم متصل است. شهرستان آباده
در سنه ۱۲۹۱ خورشیدی فارس به ۸ ناحیه تقسیم گردید: ۱- حومه شیراز ۲- ولایت آباده ۳- ولایت قشقایی ۴- ولایت کهگیلویه ۵- ولایت مرکزی ۶- ولایت خمسه ۷- دشتی و دشتستان ۸- لارستان. ناحیه شغنان
ناحیه شغنان در میان رشته‌کوه‌های روشان و شغنان واقع است. در شمال با ناحیه روشان، در شرق با ناحیه مرغاب، در جنوب با ناحیه اشکاشم تاجیکستان و در غرب با ولسوالی شغنان ولایت بدخشان افغانستان هم‌مرز است. از شرق ناحیه شغنان به غرب آن رود غند گذر می‌کند، که به رود پنج می‌ریزد. ناحیه شغنان حدوداً ۵۰۰۰ کیلومتر مربع مساحت دارد. ولسوالی بهارک
از نگاه فرهنگی مهد پرورش علما، شاعران و روحانی‌های پیر و جوان می‌باشد. جمعیت این ولسوالی طبق آمار به ۴۵٬۰۰۰ نفر می‌رسد که مردم آن عمدتاً تاجیک‌تبار بوده و به زبان فارسی تکلم می‌کنند. درین ولسوالی اقلیتی از ازبک‌ها نیز زندگی می‌کنند که به نسبت داشتن روابط خانوادگی عمیق با تاجیک‌ها، تفکیک شده نمی‌توانند. از آنجائیکه شماری از شهروندان این ولسوالی از سایر ولسوالی‌های بدخشان و مرکز ولایت، شهر فیض آباد، درین ولسوالی مسکن گزیده‌اند، لهجه‌های متفاوت و اصطلاحات متفاوت در آن مشاهد می‌گردد که حتی در دانشگاه‌های افغانستان روی اصطلاحات و واژه‌های محلی این سرزمین تحقیق و بررسی صورت می‌گیرد. تقسیمات اداری افغانستان
افغانستان دارای ۳۴ ولایت (استان) و حدود چهارصد ولسوالی (شهرستان) است. هر ولایت توسط یک "والی" اداره می‌شود که رئیس‌جمهور، وی را به این مقام منصوب می‌کند و هر ولسوالی به دست یک "ولسوال" که از سوی والی منصوب می‌شود. در هر ولایت یک شورای ولایتی وجود دارد که اعضای آن در انتخابات عمومی انتخاب می‌شوند. نقش شوراهای ولایتی مشارکت در برنامه‌ریزی‌های توسعه ولایت و نظارت و ارزیابی عملکرد نهادهای دولتی ولایت است. ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان
این ولایت از جنوب با افغانستان، از شرق با چین و از شمال با قرقیزستان همجوار است. این ولایت دارای مساحت ۶۳٬۷۱۰ کیلومتر می‌باشد و مرکز آن شهر خاروغ است که براساس سرشماری سال ۲۰۰۸ حدود ۲۹ هزار نفر جمعیت داشته‌است. ولسوالی زیباک
ولسوالی زیباک یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در افغانستان است که دارای دره‌های سرسبز و کوهای سر به آسمان کشیده و قله‌های بلند است که دقیقاً سرچشمه دریای خروشان کوکچه از سمت کوه توپخانه به سوی کران و منجان و از سمت شرق سرچشمه بخش دیگر دریای کوکچه از سمت زیباک می‌باشد. ولسوالی کوف‌آب
شهرستان کوف‌آب یا (ولسوالی کوف آب) یکی از ۲۸ ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است؛ جمعیت این ناحیه نزدیک به ۲۴٬۴۰۰ نفر می‌باشد. و در سال ۱۳۷۳ هجری خورشیدی از ولسوالی خواهان جدا شد. این ناحیه هم‌سرحد با ولسولی‌های خواهان، راغستان ، شغنان، و مایمی، شکی، و با ناحیهٔ درواز، است. ولسوالی بهارک
ولسوالی بهارک (بهارستان) یکی از ولسوالی‌های مرکزی ولایت بدخشان می‌باشد که تاریخچۀ بسیار طولانی داشته که از لحاظ ترانزیتی یکی از شاهراه‌های بسیار مهم راه ابریشم و فعلاً اکمال‌کنندۀ مواد غذایی چندین ولسوالی همجوار خود می‌باشد که می‌توان این ولسوالی زیبا را از لحاظ موقعیت جغرافیایی، فرهنگی و اقتصادی مورد توجه قرار داد. این ولسوالی در کنارۀ دریای خروشان که یکی آن از درۀ ولسوالی شهدا، دیگری آن از درۀ وردوج و دریای دیگری که در حقیقت دیوار طبیعی به‌حساب می‌‌آید که از ولسوالی همجوار خود موسوع به ولسوالی جرم سرازیر شده که در ناحیۀ «شش پل» این ولسوالی باهم یکجا می‌گردند، احاطه شده‌است. تاجیکستان
شیوه‌ی کشورداری تاجیکستان ریاستی است که چهار استان/ولایت دارد. اکثر هشت میلیون نفر جمعیت تاجیکستان، تاجیک‌ها هستند که به زبان فارسی سخن می‌گویند. بسیاری از تاجیکستانی‌ها به زبان روسی نیز بعنوان زبان دوم مسلط هستند. ولایت خودمختار کوهستان بدخشان با اینکه جمعیت پراکنده دارد، دارای مردمانی با زبانهای گوناگون است؛ گویش‌هایی همچون روشنی، شُغنانی، اشکاشمی و وَخی. ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان
ولایت مختار کوهستان بدخشان (به فارسی تاجیکی: Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон) یا ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان یک ولایت خودگردان در خاور تاجیکستان است. ولایت بدخشان
در زمان ساسانیان به این منطقه بِدِخش bidix و در زمان اشکانیان bthšy می‌گفتند؛ در سنگ‌نوشته‌های ساسانی در کعبه زرتشت این نام به‌شکل Bałasakan نیز آمده‌است. نام بدخشان، در زبان پهلوی به‌صورت bythš، در سنگ‌نوشته‌های پارسی میانه به‌صورت pitiaxou، در زبان یونانی به‌صورت bdeašx، در زبان ارمنی به‌صورت pəṭaḥšā یا afṭaḥšā و به زبان سریانی به‌صورت مُفَتِّش آمده‌است. این نام در منبع چینی از سدهٔ هفتم میلادی به صورت Po-to-chang-na ثبت شده‌است. تاجیکستان
تقسیمات کشوری تاجیکستان از ۳ ولایت، ۱ ناحیهٔ تابع جمهوری، ۱ پایتخت، ۵۸ ناحیه و ۴۰۱ جماعت تشکیل می‌شود که ولایت‌ها شامل ولایت مختار کوهستان بدخشان، ولایت سغد، ولایت ختلان و ناحیه‌های تابع جمهوری می‌شوند. هر ولایت به چندین ناحیه و هر ناحیه به چندین جماعت و هر جماعت به چندین ده تقسیم می‌گردد. ولسوالی شهدا
１شیرکانی۲پوشستان۳وجینج ۴- آفریچ بالا (دیجبان)۵- آفریچ بین۶آفریچ پایان (دونشیب) ۷ یبابک۸- ارغندنگ ۹- آواچ۱۰ ایونیک ۱۱ بیکا۱۲- تروازه ۱۳- جوی بار۱۴ دره بالا ۱۵ درهٔ قلات۱۶ دره نوک۱۷ دشت شاه عارف۱۸ دشت هزاره‌ها ۱۹ دشت چکران ۲۰ ده بالا۲۱ سری پل ازریو۲۲ ازریو ۲۳ زرغاب۲۴ زیروینج ۲۵ سراسک۲۶ سرهنگان۲۷ مغایب بالا۲۸ مغایب پایان ۲۹ترسنگان۳۰ محمودان ۳۱ لیوانی۳۲ میان ده۳۳ لبی دره۳۴ مشستان۳۵ سرپل۳۶ سری تل۳۷ سرهنگان ۳۸ سنگاب۳۹ سنگریان۴۰ نوآباد۴۱ دیوانا ۴۲ جوی پریان ۴۳کلان تران۴۴ پیتاو۴۵ بیکان۴۶ یاریم بالا۴۷ یاریم پایان۴۸ دشتک ۴۹ یارخاب۵۰ یباب میان ده ۵۱ یباب مغایب ۵۲ یباب کلان ۵۳ جوی بار ۵۴ یاغان ۵۵ پل زاغ ۵۶ سری پل جوی بار ۵۷ وینج ۵۸ غزالیو۵۹ درهٔ قلات ۶۰پس خم ۶۱ بوشت پایین۶۲ بوشت بین ۶۳ بوشت بالا ۶۴ سری بند ۶۵ آب چشمه۶۶ میان‌ده ۶۷ ده قاضیان ۶۸ ده پایان۶۹ مدرسه۷۰شهر میدان۷۱ چاکول ۷۲پالیل۷۳ دشت مرازق۷۴ واییم۷۵ رضوان ۷۶ ده‌خاله۷۷ سرخان۷۸ مزار۷۹ یخچیو۸۰ دشت آخون سعید۸۱ تروازه۸۲ یاسیچ۸۳ ذرغاب۸۴ یواسه۸۵ دره ناوک۸۶ فته۸۷ کورخودره۸۸ غوزه‌کانی۸۹ سیلاب۹۰ پیجوج ۹۱سری لوله۹۲ فرخچ۹۳سیکی تیچ۹۴شاکران. فهرست والیان بدخشان
به‌طور سنتی بدخشان توسط یک میر اداره می‌شد. این ولایت در سال ۱۸۴۹ تحت تصرف پادشاهان افغان درآمد. هرچند میرها قدرت را در دست داشتند اما پادشاه افغانستان یک حاکم را در این ولایت منصوب کرد. در قرن ۱۹ بدخشان با ولایت قطغن ادغام و ولایت قطغن بدخشان تشکیل شد. مرکز ولایت قطغن بدخشان شهر خان آباد که اکنون در ولایت قندوز قرار دارد بود. در سال ۱۹۶۳ این ولایت دوباره تجزیه و اکنون مرکز ولایت بدخشان شهر فیض آباد است. در برخی منابع نشان می‌دهد در یک زمان ممکن است بیش از یک والی در این ولایت منصوب شده باشد. ولسوالی یاوان
یاوان یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است که بطرف شمال شهر فیض آباد مرکز ولایت بدخشان به مصافه ۸۴ کیلومتر با جمعیت نزدیک به ۴۲۰۰۰ نفر موقعیت دارد. در سال ۱۹۹۵ میلادی دو ولسوالی دیگر به نامهای راغستان و کوهستان از این ولسوالی «راغ» جداشده مرکز ولسوالی (راغ) قدیم بنام مرکز آن یاوان مسما گردید. ولسوالی به نام راغ دیگر وجود ندارد. ولسوالی شکی
ولسوالی شِکَی، یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان است، و در شمال‌شرق کشور افغانستان قرار دارد. این ولسوالی در سال ۱۳۷۳ خورشیدی از ولسوالی درواز جدا گردید. این ولسوالی هم‌مرز است از شرق و جنوب با نسی، از جنوب کوف‌آب، و از شمال‌غرب و غرب با رود پنج و ناحیهٔ درواز ولایت مختار کوهستان بدخشان، تاجیکستان. راه‌های مواصلاتی به شکل ابتدایی و موسومی از طریق ولسوالی‌های یفتل پایان، یاوان ولسوالی راغستان و ولسوالی کوف‌آب به این ولسوالی ساخته شده، صرف مدت ۴ تا ۵ ماه در فصل گرما بر روی ترافیک باز می‌باشد مرکز این ولسوالی ۱٬۰۵۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. مشهد (بدخشان)
مشهد (به لاتین: Mashhad) شهری در زون شمالشرق افغانستان است که مرکز ولسوالی کشم ولایت بدخشان می‌باشد. ولایت نورستان
نورستان در تقسیمات کشوری کنونی افغانستان به ۸ ولسوالی/شهرستان تقسیم می‌شود: ولسوالی وردوج
ولسوالی وردوج یکی از ۲۸ ولسوالی‌ ولایت بدخشان به مرکزیت شهر وردوج در شمال خاوری افغانستان است که ۳۱۰۰۰ نفر جمعیت و ۱،۰۴۰ کیلومتر مربع پهناوری دارد. این ولسوالی در سال ۲۰۰۵ میلادی از ولسوالی بهارک جدا شد و در مسیر خیابان ولسوالی‌های زیباک، اشکاشم، واخان و شغنان موقعیت دارد. این ولسوالی از ولسوالی‌های درجه سوم ولایت بدخشان بوده و ۴۵ روستا در آن قرار دارد. باشندگان وردوج ۹۰٪ تاجیک و ۱۰٪ اوزبیک می‌باشند و به زبان‌های وردوجی، دری، اوزبیکی صحبت می‌کنند. ولسوالی لعل و سرجنگل
لعل و سرجنگل یکی از ولسوالی‌های ولایت غور در افغانستان است که در شرق چخچران و در فاصله ۵۷ مایلی غرب پنجاب واقع است. این ولسوالی حداقل متشکل از هشتصد روستاست. جمعیت آن در سال ۲۰۱۳ (میلادی) ۲۵۰٬۰۰۰ نفر اعلام شده بود؛ و در سال ۲۰۱۹ (میلادی) به اساس سروی از طرف وزارت احیا و انکشاف دهات جمعیت ۳۳۶٬۵۰۰ نفر اعلام شد. لعل و سرجنگل با ولسوالی‌های مرغاب و دولت‌یار ،یکاولنگ پنجاب ولایت بامیان سنگ تخت ولایت دایکندی مرز مشترک دارد. ولسوالی شهدا
ولسوالی شهدا یکی از ۲۸ ولسوالی‌ ولایت بدخشان است که به‌طرف شرق شهر فیض‌آباد موقعیت دارد. نام قدیمی آن زردیو و سرغیلان است. ولسوالی نسی
ولسوالی نسی یا ولسوالی درواز بالا یکی از ۲۸ ولسوالی‌‌‌‌ ولایت بدخشان، به مرکزیت شهر نسی در شمال شرقی افغانستان است. نسی از ولسوالی‌های درجه دوم ولایت بدخشان بوده، پهناوری آن ۱۰۴۰ کیلومتر مربع است و با ۲۶٬۱۷۳ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، پر جمعیت‌ترین ولسوالی ولایت بدخشان می‌باشد. ولسوالی سنگ تخت
بر پایهٔ آمار توزیع درصدی نفوس ولسوالی سنگتخت و بندر نسبت به ولایت دایکندی ۱۲٫۴ است. از نظر نسبیت جنسیتی ۱۰۸ مرد در برابر ۱۰۰ زن است. این ولسوالی دارای ۲۹۰ قریه، ۵۲۵۶ کیلومتر مربع مساحت و طبق برآورد اداره مرکزی احصائیه در سال ۱۳۹۹ تقریباً ۵۹٬۰۴۳ نفوس دارد که از آن جمله ۲۹٬۹۳۰ نفر مرد و ۲۹٬۱۱۳ نفر آن زن می‌باشد، طوایف عمده این ولسوالی ،روشن بیگ،حیدر بیگ،نیکه،پیرستان،چاووش،سرخک، خاله و ...میباشد ولسوالی شهدا
ولسوالی شهدا از سرسبزترین منطقه در آستان بدخشان بوده که دارای درختان سرکشیده از چارمغز(گردو)،توت، بادام، سیب،گیلاس، آلبالو، زردآلو، ناک، شفتالو و انواع میوه‌ها می‌باشد که بیش‌تر فراورده‌های صنعت باغ‌داری آن از اقلام تجارتی و صادراتی خوبی افغانستان امروزی محسوب می‌گردد. ولسوالی چغچران
فیروزکوه در گذشته به نام چغچران یاد می‌شد و نظر به فیصلهٔ تاریخی ۱ ثور ۱۳۹۳ شورای وزیران افغانستان به فیروزکوه تغییر نام یافت. این ولسوالی با ۵۲۹ قریه پر قریه‌ترین ولسوالی افغانستان می‌باشد. ولسوالی خاش
۱- سرلوله ۲- دشت سرلوله ۳- ظلم آباد ۴- کج گردن بالا ۵- کج گردن پائین ۶- بوق لک بالا ۷- بوق بک پائین ۸- ده پاره ۹- نوآباد ۱۰- ده نو ۱۱- خوش دره ۱۲-شهران ۱۳- تاجیکان ۱۴- مغلها ۱۵-یوزنمد ۱۶- درخان۱۷- زرشخ ۱۸- کزر چقل ۱۹- کزر نشر ولایت بدخشان
این منطقه حدود ۱۰۰ سال در صلح به‌سر می‌برد تا اینکه شعله‌های جنگ داخلی افغانستان و اتحاد جماهیر شوروی به بدخشان هم زبانه کشید. کشورهای فارسی‌زبان
بیشتر فارسی‌زبانان افغانستان در نیمه شمالی کشور زندگی می‌کنند. فارسی‌زبان بیشینه مردم ولایت‌های بدخشان، تخار، کاپیسا، بلخ، جوزجان، پروان، کابل، بغلان، پنجشیر، کندز، سمنگان، بامیان، سرپل، دایکندی، غزنی، بادغیس، غور، فراه و هرات به‌شمار می‌رود. اقلیت‌های بزرگ فارسی‌زبان نیز در ولایت‌های لغمان، ننگرهار، پکتیا، پکتیکا، اروزگان، جوزجان، قندهار، فاریاب، زابل، کنر، نیمروز، هلمند، لوگر و میدان وردک این کشور یافت می‌شوند. ولایت بدخشان
این ولایت بیش از ۳۹۰ هزار هکتار زمین آبی و ۶۰۰ هزار هکتار زمین للمی دارد؛ اکثر اهالی بدخشان زراعت پیشه و مالدار بوده، فرآورده‌های عمدهٔ این ولایت جو، گندم، جودر، ارزن و جواری است. از جمله میوه‌ها، توت، چهارمغز، زردآلو، آلوبالو و سیب آن مشهور است. سیب بهارک، توت یفتل، انار خواهان و چهارمغز سرغیلان از شهرت خوبی برخوردار است. ناک بدخشان خیلی نازک و شیرین است که شبیه آن در جاهای دیگر پیدا نمی‌شود. این ولایات دارای ساحات وسیع جنگلات بادام کوهی و سنجد نیز می‌باشد. بر اساس آمار ریاست زراعت ولایت بدخشان در سال ۱۳۹۹، این ولایت انواع مختلف لوبیا مانند سرخ، ژاله، سفید و سفید ژاله دارد که بیش‌تر این نژادها، در ولسوالی‌های بهارک، کشم، شهدا، وردوج، جرم و فیض‌آباد کشت و تولید می‌شود. سالانه حدود ۷۰۰ هکتار زمین در این ولایت تحت کشت لوبیا است که حدود ۱٬۲۴۰ تُن لوبیا از آن حاصل می‌شود و هر سیر آن (معادل ۷ کیلوگرام) ۵۶۰ افغانی فروخته می‌شود. بر اساس آمار ریاست زراعت ولایت بدخشان در سال ۱۳۹۹، چهارمغز در ولسوالی شهدا پرورش داده می‌شود. بدخشان ۱۸۰۰ هکتار باغ چهارمغز دارد که از همین مقدار سالانه حدود ۵۳۰ تُن چهارمغز برداشت می‌شود و هر سیر آن (معادل ۷ کیلوگرام) ۲۰۰۰ افغانی فروخته می‌شود. بدخشان انواع مختلف ناک مانند یخ‌ناک، چینایی، ایتالیایی، بلخی، خواجه صادقی، نشپاتی و قیام را تولید می‌کند. قرار ریاست احصائیه وزارت زراعت ولایت بدخشان در حدود ۲۷ هکتار باغ ناک دارد که از همین مقدار سالانه حدود ۷۰۰ تُن ناک برداشت می‌شود. بدخشان بیش از ۵۹۰ فارم تولید عسل دارد که در سال ۱۳۹۹، از آن ۲۸۳ تُن عسل به‌دست آورده‌است. هر کیلوگرام عسل در بدخشان بین ۴۵۰ الی ۱۲۰۰ افغانی فروخته می‌شود بر اساس آمار ریاست زراعت ولایت بدخشان گیاه زیره به شکل طبیعی در تمام کوهستان‌های این ولایت وجود دارد و در ولسوالی‌های شغنان، اشکاشم و شهدا نیز کشت و تولید می‌شود. سالانه حدود ۴۰۰ هکتار زمین در این ولایت تحت کشت زیره است که حدود ۱۰۰ تُن از آن حاصل می‌شود و هر سیر آن (معادل ۷ کیلوگرام) در بازارهای داخلی به دو هزار و ۵۰۰ افغانی فروخته می‌شود. بر اساس آمار ریاست زراعت ولایت بدخشان گیاه هینگ در ولسوالی‌های درایم و تیشکان کشت و تولید می‌شود. سالانه حدود ۲۵۹ هکتار زمین در این ولایت تحت کشت هینگ است که حدود ۳۵ تُن از آن حاصل می‌شود. بر اساس آمار ریاست زراعت ولایت بدخشان در سال ۱۳۹۹، حدود ۵۵۰ تن پسته از پسته‌زارهای بدخشان حاصل شده‌است و نسبت به‌سال ۱۳۹۸ که ۲۰۰ تُن پسته به‌دست آمده‌بود، ۶۴٪ افزایش را نشان می‌دهد. ریاست زراعت ولایت بدخشان عامل افزایش تولیدات پسته را جلوگیری از قطع جنگلات پسته این ولایت اعلان می‌کند. ولایت بغلان
تعداد مکان‌های باستانی ولایت بغلان به ۲۶ عدد می‌رسد که در جملهٔ آنها تپه زارو، تپه صفاری، شورتپه شمرق، تپه رستم، شوربابا، زرد کمر، مسجد سفید، لالاقًدق، دشت کیله گی، قندرای‌ها و سرخ کوتل شامل می‌شوند. این مکانها در شهر پلخمری، ولسوالی‌های خوست، دوشی، بغلان مرکزی ودهنه غوری موقعیت دارند. فهرست والیان بدخشان
والیان بدخشان که به حاکمان بدخشان نیز یاد می‌شود، والی/استاندار ولایت/استان بدخشان یکی از ۳۴ ولایات افغانستان هستند. بدخشان از قرن ۱۹ تا سال ۱۹۶۳ به همراه قطغن به عنوان ولایت قطغن-بدخشان شناخته می‌شد و پس از تجزیه در سال ۱۹۶۳ اکنون فقط با نام بدخشان شناخته می‌شود. بدخشان در شمال شرقی افغانستان و هم‌مرز با چین و در بین رشته کوه‌های هندوکش و رودخانه آمو قرار دارد و مرکز آن شهرستان فیض آباد هست. ولایت غور
در سال ١٣٩۰ ولایت غور دارای چهار شفاخانه و ١٥۰ بستر می باشد: شفاخانه ولایتی غور با ٨۰ بستر در موقعیت مرکز چغچران؛ شفاخانه ده بستر تداوی معتادین در مركزچغچران، شفاخانه ٣۰ بستر ولسوالی لعل و سر جنگل ، شفاخانه ولسوالی تیوره با ٢۰ بستر که در مرکز آن ولسوالی موقعیت دارد و کلینیک جامع ولسوالی شهرک با ٢۰ بستر که در آن امکانات وتسهیلات جراحی صغیره وجود دارد. ولسوالی درواز بالا
ولسوالی درواز بالا (نِسَی) یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است؛ که دو ولسوالی دگر بنام شکی و درواز بالا در سال ۱۳۷۳ خورشیدی ازاین ولسوالی «دروازقدیم» جدا گردید. جمعیت این ناحیه نزدیک به ۲۴۶۰۰ نفر اعلام شده‌است. درگذشته آن بخشی از شاهزادگی نیمه خودسالاری با فرمانروایی درواز بود. ولایت‌های افغانستان
از سال ۱۷۷۳ میلادی به بعد درست از زمانی که تیمور شاه کابل را پایتخت خود قرار داد، شاهزادگان ولایت را کم و بیش خودمختاری داده بودند. مهم‌ترین ولایات تحت کنترل شاهزادگان و امیران، کابل، قندهار، هرات، ترکستان افغانستان، قطغن و بدخشان بودند. امیر عبدالرحمن‌خان (۱۹۰۱–۱۸۸۰) دامنه قلمرو سلطنتی‌اش را به ولایات هرات، ترکستان افغانستان، هزاره‌جات، نورستان و بدخشان گسترش داد. امان‌الله شاه (۱۹۱۹–۱۹۲۹) با کسب استقلال کشور، در سیستم اداری هم تغییراتی بوجود آورد که به شکل کشورهای دموکراتیک آن وقت بود. او ساحات کشور را به پنج ولایت اصلی یا عمده و چهار حکومت اعلی تقسیم نمود. در دورهٔ سلطنت محمد نادرشاه (۱۹۲۹–۱۹۳۳) این تقسیمات عبارت بودند از: ولایت قطغن
ولایت قطغن یکی از ولایت‌های پیشین و بزرگ افغانستان بود در آن زمان ولایت‌های فعلی بغلان، قندوز و تخار را شامل می‌شد و مرکز آن شهر بغلان بود که در سال ۱۹۶۳ (میلادی) از بین رفت. از قرن ۱۹ تا سال ۱۹۶۳ (میلادی) ولایت قطغن و همسایه او ولایت بدخشان به یک ولایت واحد به نام ولایت قطغن-بدخشان یاد می‌شد و این دو ولایت بزرگ توسط یک حاکم اداره می‌شد. ولایت خودمختار کوهستانی بدخشان
در جریان جنگ داخلی تاجیکستان که از ۱۹۹۲ آغاز شد، حکومت محلی ولایت خودمختار بدخشان کوهستانی در سال ۱۹۹۲ اعلام استقلال کرد. در جریان جنگ داخلی، بسیاری از پامیری‌ها هدف حملات کشندهٔ گروه‌های رقیب قرار گرفتند و بدخشان یکی از دژهای گروه‌های مخالف دولت شد. مدتی پسانتر ولایت خودمختار بدخشان کوهستانی اعلام استقلال خود را ملغی کرد.بلندترین کوه‌های رشته‌کوه پامیر و سه قله از پنج قلهٔ ۷٬۰۰۰ متری منطقهٔ آسیای میانه شوروی پیشین در این ولایت قرار گرفته‌است. سه قلهٔ بلند بدخشان عبارت‌اند از قلهٔ اسماعیل سامانی (نام پیشین: قلهٔ کمونیسم) (۷٬۴۹۵ متر)، قلهٔ استقلال (نام پیشین: قلهٔ لنین) (۷٬۱۳۴ متر) در مرز قرقیزستان، و قلهٔ کورژنیوسکی (۷٬۱۰۵ متر).ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخهٔ ۱۳ سپتامبر ۲۰۰۷. Middleton, Robert. 2008. Tajikistan and the High Pamirs: a companion and guide. Hong Kong: Odyssey Books. ولسوالی مایمی
این ولسوالی متصل است از شرق با آمودریا مرز ولایت مختار کوهستان بدخشان جمهوری تاجیکستان، غرب ولسوالی نسی درواز، شمال رود آمو مرز ولایت مختار کوهستان بدخشان و جنوب ولسوالی شغنان، ارغنج‌خواه و کوف‌آب. منوجان
از نظر تقسیمات کشوری این شهرستان دارای دو بخش مرکزی و آسمینون است که مجموعاً ۱۰۸ روستا و آبادی را شامل می‌شود. در این شهرستان یک شورای شهر، یک شورای شهرستان، دو شورای بخش، ۶۴ شورای اسلامی روستایی به فعالیت مشغولند و شامل ۶ دهستان به ترتیب قلعه، نودژ، بجگان، دهگان، گشمیران و چاه شاهی است. ولایت پنجشیر
مناطق این ولایت تا سخورشیدی، خورشیدی بخشی از ولایت پروان بودند و ولسوالی‌های پنجشیر، حصهٔ اول پنجشیر و حصهٔ دوم پنجشیر را در پروان تشکیل می‌دادند. ولسوالی‌های اضافی عبارت‌اند از: آبشار، انابه، بازارک، پریان، خِنج، دَره، روخه و شُتُل. ولسوالی تاله و برفک
ولسوالی تاله و برفک یکی از ۱۵ ولسوالی‌‌‌‌ [|ترک نشین]] ولایت بغلان، به مرکزیت شهر تاله و برفک در شمال افغانستان است. تاله و برفک از ولسوالی‌های درجه دوم و ولایت بغلان بوده، ۳٬۱۸۱ کیلومترمربع مساحت دارد و بزرگ‌ترین ولسوالی بغلان می‌باشد. این ولسوالی با ۴۴٬۸۵۲ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۹، هشتمین ولسوالی پر چمعیت ولایت بغلان است. ولایت بدخشان
پارک ملی دهلیز واخان از مناطق حفاظت شده بدخشان بوده که با با گونه‌های زیستی منحصر به‌فرد، یکی از مقاصد گردشگری چینی‌ها و تاجیک‌ها می‌باشد؛ دریاچه شیوا با آب بسیار شفاف و زلال از دیگر منطقه گردشگری این ولاین می‌باشد. شهرستان بهار
این شهرستان که شامل سه بخش ۱- بخش مرکزی به مرکزیت شهر بهار، ۲- بخش لالجین به مرکزیت شهر لالجین و ۳- بخش صالح آباد به مرکزیت شهر صالح آباد است. دهستان‌های این شهرستان عبارت از شش دهستان است ۱- دهستان سیمینه رود به مرکزیت ۲- دهستان آبرومند به از توابع بخش مرکزی بهار، ۳- دهستان سفالگران ۴ - دهستان مهاجران از توابع بخش لالجین ۵- دهستان صالح آباد ۶- دهستان دیمکاران از توابع بخش صالح آباد می باشد. ولسوالی شغنان
ولسوالی شغنان یکی از ولسوالی‌های ولایت بدخشان در شمال خاوری افغانستان است که به فاصلۀ ١٥٠ کیلومتری به‌طرف شرق شهر فیض‌آباد و در مسیر رود پنج واقع گردیده که مرکز آن بهشار است. ولسوالی پنجاب
این ولسوالی در نقطه قرار دارد. پنجاب در ۱۳۵ کیلومتری جنوب غرب ولایت بامیان قرار دارد. از طرف شرق با ولسوالی حصه دوم بهسود ولایت میدان وردک و بخشی از ولسوالی یکاولنگ بامیان، از طرف غرب با ولسوالی‌های اشترلی ولایت دایکندی و ورس ولایت بامیان، از طرف شمال با ولسوالی یکاولنگ بامیان و لعل سرجنگل ولایت غور و از طرف جنوب با ولسوالی ورس بامیان و ولسوالی حصه دوم بهسود ولایت میدان وردک هم سرحد است. ولسوالی شبرغان
ولسوالی شبرغان (به انگلیسی: Shibirghan District) به مرکزیت شهر شبرغان یکی از ولسوالی‌های ولایت جوزجان در شمال افغانستان است. جمعیت آن در سال ٢٠٢٠ میلادی، ١٩٢٬٧٢۴ نفر اعلام شده‌است. این ولسوالی از غرب با ولایت فاریاب، از شمال با ولسوالی خواجه دوکوه، از شرق با ولسوالی آقچه و ولایت سرپل هم مرز است. فرودگاه شبرغان هم بین شهر شبرغان و ولسوالی آقچه واقع شده است.