برج آزادی توسط چه کسی ساخته شد؟
برج آزادی
برج آزادی که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، به نام برج شهیاد شناخته می‌شد، اصلی‌ترین نمادهای شهر تهران است و تقریباً در همه جای جهان ایران را با این نماد می‌شناسند. در سال ۱۳۴۹ خورشیدی، توسط حسین امانت، معمار ایرانی، طراحی و توسط مهندس محمد پورفتحی ساخته شد. برج شهیاد، به عنوان نماد «ایرانِ مدرن» و برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران در میانه یکی از میدان‌های اصلی غربِ تهران به نام میدان شهیاد و آزادی کنونی طراحی و ساخته شده‌است. میدان آزادی
برج آزادی یا شهیاد، در زمان محمدرضا شاه پهلوی به عنوان نماد پایتخت ساخته شد. طراح میدان شهیاد مهندس معمار حسین امانت بود. حسین امانت
حسین امانت طراح برج شهیاد (آزادی) در تهران است که به مناسبت یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ سالهٔ شاهنشاهی ایران و به عنوان نمادی از «ایران مدرن» و نشانی از «دروازه تمدن بزرگ» در سدهٔ بیستم ساخته شد و هم چنین آرشیتکت و طراح ساختمان‌های اولیهٔ دانشگاه صنعتی شریف و بسیاری از سازه‌های دیگر در ایران و جهان است.
هوشنگ خانشقاقی
در دورانی که مهندس خانشقاقی از دانشگاه فارغ التحصیل می‌شود تمام پروژه‌های عمرانی کشور در دست مهندسان خارجی بود اما این حضور فراگیر خارجی‌ها در ساخت و ساز معاصر ایران و این نقص‌های فنی و کمبود وسایل در دست مهندسان ایرانی که یک لحظه ذهن خلاق و جستجوگر خانشقاقی را راحت نمی‌گذاشت و عشق به وطن و نفرت از حضور بی واسطه بیگانگان او را به تلاش مضاعفی وا می‌دارد که برخی به نتیجه می‌رسد و برخی در پیچ و خم بروکراسی وابسته آن دوران ناکام می‌ماند. شاید به همین انگیزه هم بوده که چند سال بعد و بعد از بازدید از یک ساختمان بلندمرتبه پاریس (یک هتل) و پیش از آن که اجازه دهد این افتخار نصیب بیگانگان شود، به فکر ساخت یک برج در تهران و در شرق میدان مخبرالدوله می‌افتد. برج جده
برج جده که قبلاً با نام برج پادشاهی(برج المملكة)نیز شناخته می‌شد آسمان‌خراش ۱۶۷ طبقه به ارتفاع ۱٫۰۰۰ متر، با کاربری اداری، تجاری، هتل و مسکونی است، که در شهر جده در عربستان سعودی ساخته می‌شود. پروژه ساخت این آسمان‌خراش ماه آوریل ۲۰۱۳ آغاز گردید و قرار بود در سال ۲۰۲۰ تکمیل و افتتاح گردد که در پی دستگیری ولید بن طلال آل‌سعود (مالک کینگدم هولدینگ کمپانی) به‌همراه رئیس هیئت مدیره گروه سعودی بن لادن به دلیل دستگیری‌ها به اتهام فساد در عربستان سعودی در سال ۲۰۱۷ ناتمام مانده است. هوشنگ خانشقاقی
این ساختمان ۱۰ طبقه که هیچ نوع و نمونه و نظیری تا آن زمان در ایران نداشت و بعدها از بالا و بلندا و بام آن می‌شد دومین برج تهران و اثر یک معمار آلمانی (ساختمان پلاسکو) را دید که در سال ۱۳۲۸ آغاز می‌گردد و بدون آن که موجب ریزش ساختمان‌های خشتی و گلی و کناری شود، با یک سری ابتکارات و فناوری‌های ناموجود در ایران با بتن آرمه یکپارچه در سال ۱۳۳۰ به منصه ظهور می‌رسد. این ساختمان نیاز به اسانسور نیز داشت ولی با توجه به قیمت‌های بالای شرکت‌های خارجی مهندس خانشقاقی تصمیم به ساخت آسانسور می‌گیرد. ساختن آسانسور مسلماً ساده نبوده‌است اما مهندس به کمک اشیای رده خارج مانده از جنگ جهانی دوم و تبدیل جعبه دنده‌های مختلف موفق به ساخت آسانسور می‌شود و در نهایت آسانسور را راه اندازی می‌کند. برج آزادی
حسین امانت می‌گوید: این بنا به گذشته‌های درخشان تاریخ ایران نظر دارد؛ به دورانی که ایران در ادبیات، هنر، معماری، صنایع دستی، علوم مختلف و چیزهای دیگر سرآمد بود. من می‌خواستم جمع‌بندی خود از این‌ها را در برج شهیاد ارائه کنم تا اگر کسی از خارج وارد ایران می‌شود یا حتی مردم ایران بدانند که این اثر به کجا و به کدام فرهنگ مربوط است.معماری ایران، بزرگترین منبع الهام من است. هر کاری می‌کنم و در هر طرح من یک علامتی از این معماری بسیار غنی که در دنیا بی‌نظیر است، پیدا می‌شود. حسین امانت در گفت‌وگو با ایران‌وایر در ۵ آوریل ۲۰۲۱در این بنا، خطوط موازی و کشیده پایه‌ها یادآور سبک معماری هخامنشی، قوس اصلیِ میان برج، نمادی از طاق کسری که مربوط به دوره ساسانی ست و قوس بالایی آن که یک قوس شکسته‌است، از دوران بعد از اسلام و نفوذ اسلام در ایران الهام گرفته‌است. رسمی سازیهایی که بین این دو قوس را پر می‌کنند، بسیار ایرانی است و من آن را از گنبد مساجد ایران الهام گرفته‌ام. در واقع تکنیکِ گنبدسازی در ایران بسیار جالب است و شما در هر مسجدی، چیز تازه‌ای می‌بینید. در این گنبدها که نشانه نبوغ ایرانی است، معماران قدیم از قاعدهٔ مربع بنا، وارد دایره گنبد شده‌اند و این کار را با کمک رسمی‌بندی‌ها و مقرنس‌کاری‌ های بسیار زیبا انجام داده‌اند. در برج شهیاد هم همین کار انجام شده‌است. هندسهٔ بنا یک هندسهٔ مربع مستطیل است که از روی چهارپایهٔ خود می‌چرخد، شانزده ضلعی می‌شود و در آخر به صورت یک گنبد شکل می‌گیرد. این گنبد تنها از داخل برج قابل مشاهده‌است.» پل آزادی
پل آزادی فیلم مستندی ایرانی به کارگردانی مهدی مدنی، با موضوع آزادسازی خرمشهر است که در سال ۱۳۶۱ خورشیدی ساخته شد. این مستند داستان تلاش گروه‌های مهندسی مختلف در آستانه عملیات بیت‌المقدس و آزادسازی خرمشهر است، داستان ساخت یک پل روی رود کارون که در انتها با کشته و مجروح شدن بسیاری از آنها در نهایت به آزادی خرمشهر می‌انجامد. این فیلم تولید صدا و سیما است. برج لاجیم
این گنبد شاه توانمند شهریار بن عباس بن شهریار مولی امیرالمومنین است. فرمود کردن (ساختن) دخت راد (بخشنده) سیسپور چهرزاد مادر او. سال سیصد و هشتاد و نه(۳۸۹ یزدگردی، ۴۱۳ ق)، ماه آذر روز سپندارمذ. قنبر رحیمی
سنگ هاي " برج آزادي" يا همان " برج شهياد" سابق از آثار اوست كه توسط " غفار داور پناه" (پدر سنگبري نوين ايران) و صاحب كارخانه "ساخارا" انتخاب شد و از قنبر رحيمي براي تهيه سنگها كمك گرفته شد. نصب بخشي از سنگهاي اين برج هم به عهده پسر عمه آقاي غفار داورپناه، يعني "محمد علي قدسي" گذارده شد، كه خود صاحب سنگبري هاي " اتفاق" و " اتفاق نو" بود. میدان آزادی
میدان آزادی در بخش غربی تهران جای گرفته‌است و مسافرانی که از فرودگاه مهرآباد، ترمینال غرب تهران و بزرگراه لشگری (جاده مخصوص کرج) به تهران وارد می‌شوند، به عنوان نخستین نماد شهری، با این میدان و بنای ویژه آن روبرو خواهند شد. این میدان به شکل بیضی ساخته شده‌است که در مرکز آن برج شهیاد قرار گرفته‌است و در حاشیهٔ آن دو مسیر سواره‌رو که در برخی از بخش‌ها به‌صورت زیرگذر ساخته‌شده، قرار گرفته‌است. در فضای میان بنای برج آزادی و مسیرهای پیرامون میدان نیز باغچه‌های چمن‌کاری شده به‌صورت شش ضلعی ساخته شده‌است. برج ایفل
ساخت برج ایفل در سال ۱۸۸۷ آغاز و در ۳۱ مارس ۱۸۸۹ به پایان رسید. در آغاز برج ایفل برای نمایشگاه جهانی و به مناسبت صدمین سالگرد انقلاب فرانسه ساخته شد ولی پس از ساخت این بنا مورد قبول همگان واقع نشد و ۳۰۰ نفر که در بین آنها می‌توان از امیل زولا، گی دو موپاسان، شارل گارنیه و هم چنین الکساندر دوما نویسنده شهیر فرانسوی نام برد، به ساخت آن شدیداً اعتراض نمودند. موزه آزادی
موزه آزادی، این مجموعه در داخل برج آزادی واقع شده و در آن اشیاء مختلفی از دوره‌های قبل از میلاد هخامنشی، اشکانی، ساسانی و دوره‌های اسلامی از قبیل اشیاء سفالین ظروف مفرغی تابلوهای نقاشی و فرش به نمایش گذارده شده است. برج آزادی
«دو طبقهٔ داخل برج، یکی بالای قوسِ طاق اصلی و دیگری زیر گنبد است که با آسانسور قابل دسترسی‌است. طبقهٔ بالا به عنوان نمایشگاه طراحی و با گنبدی از بتن سفید پوشیده شده‌است. در این گنبد، مُقرنس ایرانی به شیوهٔ تازه‌ای اجرا شده و ارتفاع آن از بام شهیاد بیرون زده، دیده می‌شود و با کاشیهای فیروزه‌ای و معرق ایرانی پوشیده شده‌است. مصرف بتن سفید در این قسمت و در سالن پذیرایی آن، در آن زمان کار نویی در ایران بود.» ورزشگاه آزادی
ورزشگاه آریامهر (آزادی)، با بالاترین معیارهای بین‌المللی دوران خود و برای بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ (تهران) با مساحت ۱۴۱٬۰۰۰ متر مربع در مجموعه ورزشی آزادی ساخته شد. طراحی و ساخت این ورزشگاه را عبدالعزیز فرمانفرماییان به عهده گرفت و در تاریخ ۲۵ مهر ۱۳۵۰ گشایش یافت. و در ۱۰ شهریور ۱۳۵۳ و همزمان با بازی‌های آسیایی سال ۱۹۷۴ (میلادی) تهران رسماً بازگشایی شد. برج آزادی
معماری برج، تلفیقی از معماری هخامنشی، معماری ساسانی و معماری اسلامی است. در محوطه زیرین برج، چندین تالار نمایش، نگارخانه، کتابخانه و موزه قرار دارد. برج‌های دوقلوی پتروناس
این برج‌ها توسط ژاپنی‌ها و کره‌ای‌ها - هر کدام یکی از برجها - طی مسابقه‌ای برای تکمیل پروژه ساخته شده‌اند و سپس دو برج با پلی به هم متصل شده‌اند. این برج‌ها جزو بلندترین برج‌های دوقلوی دنیا به‌شمار می‌روند. برج آزادی
حسین امانت در فروردین ۱۴۰۰ از بی‌توجهی شدید به این بنا گفت و اعلام داشت که «از این بنا برای تبلیغات و موارد مختلف استفاده می‌کنند ولی هیچ‌کس دنبال نگهداری‌اش نیست. اشکالات پر شماری نیز در عدم رسیدگی به بنا هست که نشان‌گر بی‌توجهی کسانی است که مسئول نگهداری این ساختمان‌اند». همچنین وی از سوراخ‌کاری‌های پس از انقلاب ۱۳۵۷ در برج، انتقاد کرد و آنان را باعث آسیب به ساختار بنا، دانست. او از افزودن آگراف و لوله‌های سیم‌کشی با مته‌کاری در برج، در دوران پس از انقلاب ۱۳۵۷ نیز آگاهی داد. همچنین در مورد مشکلات وابسته به آب‌یاری اطراف برج، وی اعلام داشت که قیرگونی زیرساختی سازه، در هنگام کارهای عمرانی پس از انقلاب در محیط، آسیب دیده‌است و باعث از بین رفتن ایمنی در برابر آب شده‌است. به شکل کلی، امانت از بسیاری از پروژه‌های پس از انقلاب ۱۳۵۷ در برج آزادی، انتقاد کرده‌است. حسین امانت
پس از پروژهٔ «برج شهیاد» که پس از انقلاب «برج آزادی» نامیده می‌شد و دانشگاه صنعتی آریامهر (شریف)، نظارت و سرپرستی ساخت موزه پاسارگاد در نزدیکی آرامگاه کوروش کبیر به او واگذار شد. ساخت این موزه زیرزمینی با پیروزی انقلاب اسلامی متوقف شد. امانت هم چنین معمار و طراح ساختمان سازمان میراث فرهنگی، چندین مدرسه، کتابخانه و یک شهرک تفریحی در کناره دریای خزر بوده‌است. او بعدها با گسترش کار خویش بناهایی در بیرون از کشور را نیز طراحی نمود، از آن دست، بنای سفارت ایران در پکن، پایتخت جمهوری خلق چین که متمایزترین سفارتخانه ناحیه دیپلماتیک در پکن است. برج برادوی
طراحی این برج از لنکلوت برون، طراح بزرگ قرن هجدهم میلادی است. طرح او توسط گورگ کاونتری، ششمین کنت کاونتری و با کمک معمار مشهور جیمز وات در سال ۱۷۹۸ تکمیل شد. بیتکس کو
این برج توسط شرکت فرانسوی AREP ساخته شد و معماران آن J.M. Duthilleul , E. Tricaud و کارلوس زاپاتا بودند. این برج با ایده گرفتن از گل ملی ویتنام لوتوس یا لالهٔ مردابی یا لاله تالابی طراحی شد. شهستان پهلوی
«شهستان پهلوی»، که توسط معمار و شهرساز بریتانیایی «لویلین دیویز» (Llewelyn Davies) طراحی شده بود، قرار بود در تپه‌های عباس‌آباد تهران ساخته شود، یکی از بخش‌های این طرح برج شیر و خورشید بود که قرار بود یک برج به شکل پرچم ایران در دوره پهلوی ساخته شود و در وسط آن مجسمه شیر و خورشید قرار گیرد و پس از ساخت می‌توانست به نخستین مجموعه در نوع خود در خاورمیانه و بزرگ‌ترین در آسیا تبدیل شود. اقدامات محمدرضا پهلوی
تاریخچه برج شهیاد به سال ۱۳۴۵ خورشیدی بر می‌گردد. در این سال طرح یک نماد شناسایی ایران میان معماران ایرانی به مسابقه گذاشته شد و در پایان طرح مهندس حسین امانت بیست و چهار ساله و دانش‌آموخته دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران برنده و برای ساخت برگزیده شد. عملیات ساخت برج آزادی در یازدهم آبان ۱۳۴۸ خورشیدی آغاز شد و پس از بیست و هشت ماه کار، در ۲۴ دیماه ۱۳۵۰ با نام برج شهیاد به بهره‌برداری رسید. عباس‌آباد (قلعه)
عباس میرزا این بنا را با کمک مهندسان فرانسوی در سال ۱۸۱۰ ساخته بود. او احسان خان کنگرلو را به عنوان فرمانده قلعه در سال ۱۸۲۷ در طول جنگ ایران و روس برگزید. در طول محاصرۀ روس‌ها احسان خان مخفیانه ترتیبی داد که دروازه‌های قلعه برای سردار پاسکویچ در ۲۲ ژوئیه سال ۱۸۲۷ باز شود. مرکز تجارت جهانی یک
طراح معمار این برج ارتفاع آن را ۱۷۷۶ پا درست عدد سالی که اعلامیه استقلال ایالات متحده آمریکا به امضا رسید انتخاب کرد. گوستاو ایفل
در سال‌های آخر عمر، ایفل خود را وقف مطالعات نظری در زمینه مقاومت باد، علم هواشناسی و آیرودینامیک کرد و به کرات برج ایفل را محل آزمایش‌های خود قرار داد. در سال ۱۹۱۲ او یک لابراتوار تجربی در «اوتِی» تأسیس کرد؛ جایی که او تا سال ۱۹۲۰ در آن به ادامه کار مشغول شد. گوستاو ایفل در نهایت در ۲۷ دسامبر سال ۱۹۲۳ در عمارت مسکونی خود در «رو رابوله» پاریس درگذشت. گوستاو ایفل یکی از با نفوذترین معماران زمان خودش بود. کارهای او انقلابی در زمینه روشی که ساختمان‌ها ساخته می‌شدند ایجاد کرد و راه را به سمت قراردادهای مدرن رهنمون شد. طراحی‌های ایفل تأثیر به سزایی بر جنبه‌های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی دنیا داشت. سازه‌های او به عنوان کارهای هنری همراه باجنبه‌های کاربردی دیده می‌شوند. کارهای او بر روی مجسمه آزادی، برج ایفل و کانال پاناما، سببی شد تا نام او برای همیشه در یاد مانده شود. گوستاو ایفل نه تنها یک معمار عالی بود، بلکه یک طراح و یک محقق بزرگ نیز بود. تحقیقات بسیاری از مباحثی که امروزه در زمینه آیرودینامیک یاد داده می‌شوند، به وسیله خود ایفل انجام شده‌اند. برج مدور
برج مدور از بناهای ساخته‌شده در دورهٔ سلجوقیان در شهر مراغه می‌باشد که در فاصلهٔ ده متری شمال گنبد کبود قرار گرفته‌است. بر روی کتیبهٔ برج به خط کوفی تاریخ احداث بنا سال ۵۶۳ هجری می‌باشد؛ ولی دربارهٔ نام بانی و مدفون داخل آن هیچ‌گونه اطلاعی در دست نیست و مزاری کاملاً ناشناخته‌است. پیشینه نیویورک
شهر نیویورک، یکی از اهداف حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ بود که در پی حمله تروریستی به برج‌های دوقلوی مرکز تجارت جهانی بیش از ۳٬۰۰۰ نفر جان خود را از دست دادند. برج آزادی جایگزین مرکز تجارت جهانی خواهد شد که برطبق برنامه بایستی در سال ۲۰۱۲ میلادی، به بهره‌برداری برسد. برج مخابراتی کویت
برج مخابراتی کویت که با نام برج آزادی نیز شناخته می‌شود برجی است که در شهر کویت، پایتخت کشور کویت قرار دارد. این برج ۳۷۲ متر ارتفاع دارد و دومین سازه بلند این کشور است. عبدالعزیز فرمانفرمائیان
عبدالعزیز فرمانفرمائیان (۱۲۹۹ – ۳۱ خرداد ۱۳۹۲، پالما ده مایورکا، اسپانیا) معمار معاصر ایرانی، استاد دانشگاه تهران و از بنیان‌گذاران نظام مهندسی جدید در ایران بود. او معمار ورزشگاه آزادی بود. برج‌های خرقان
که نشان از ساخت بنا در سال ۴۶۰ (قمری) توسط محمد بن مکی زنجانی دارد. کتیبه برج جدید سال ساخت ۴۸۶ به معماری ابوالمعالی بن مکی زنجانی را نشان می‌دهد اما احتمالاً معمار هر دو برج یک نفر بوده‌است.معمار برج شرقی فرد فوق الاشاره بوده ولی معمار برج غربی ابوالمعالی بن محمد مکی الزنجانی القبه بوده که برج غربی در سال 486 هجری توسط برادر یا پسر معمار برج شرقی ساخته شده است برج قدیمی در زمان سلطان عضدالدین آلپ ارسلان سلجوقی و برج غربی در دوره سلطنت ابوالمظفر برکیارق سلجوقی احداث شده است برج خلیفه
برج خلیفه یا برج دبی آسمان‌خراشی در شهر دبی امارات متحدهٔ عربی است. این برج با ۱۶۳ طبقهٔ قابل استفاده و ۸۲۸ متر بلندی، هم‌اکنون بلندترین سازه و آسمان‌خراش ساخته شده به دست انسان است. ساخت این برج، از ژانویهٔ ۲۰۰۴ آغاز شد و در روز چهارم ژانویهٔ ۲۰۱۰ گشایش یافت. صحن آزادی
صحن آزادی در سال ۱۲۳۳ قمری در عصر فتحعلی شاه قاجار ساخته شد. در حال حاضر، این صحن دارای چهار ایوان و ۵۶ غرفه است. برج بین‌المللی تهران
برج تهران توسط شرکت بین‌المللی توسعه ساختمان (سهامی عام) ساخته شده‌است. این شرکت هولدینگی ساختمانی متشکل از شرکت‌های مطرح در حوزه‌های طراحی و معماری و مشاوره و پیمانکاری ساختمان و مهندسی و نظارت و توسعه ساختمان و هتل است که با استفاده از توان تخصصی و حرفه‌ای شرکت‌های برتر داخل و شرکت فرانسوی «Setec Batiment» این بنا را احداث نموده است. نمایشگاه جهانی (۱۸۸۹)
در سال ۱۸۸۶ مسابقه ای برای ساخت چیزی که «برج سیصد متری» نامیده می‌شد اعلام شد. شرکت ساختمانی گوستاو ایفل، که اخیراً قاب آهنی مجسمه را ساخته بود، برنده شد. ایفل قبلاً از پروژه مطلع بود و از سال ۱۸۸۴ یک برج دقیقاً با این ابعاد طراحی کرده بود. برج هتل دورینت
فروشنده سابق ماشین آلات کشاورزی اوتسبورگ اوتو اشنایتزن‌باومر این برج را به مناسبت بیستمین بازی‌های المپیک مونیخ ۱۹۷۲ و با هزینه ۵۰ میلیون مارک ساخت و از این طریق میل خود را برای ساختن «سمبل مدرن آگوستبورگ» برآورده کرد. برنامه‌ریزی برای این پروژه با مقاومت ساکنان روبرو شد، اما منجر به بنیانگذاری کمپین «حفاظت پارک ویتلزباخر» شد. ساخت و ساز در آوریل ۱۹۷۱ آغاز شد. برج ایفل
نام برج ایفل از نام سازنده‌اش گوستاو ایفل گرفته شده‌است. برج آزادی
از سال ۱۳۹۲ با آشکار شدن وضعیت تخریبی نگران‌کننده برج آزادی هر یک از ارگان‌های درگیر، مسئولیت را به دیگری واگذار می‌کنند و همچنان برج آزادی در انتظار متولی است. به تازگی هم منظر بصری برج آزادی با ساختن مسجدی در نمای شمال غربی آن مخدوش شده‌است و با وجود ثبت ملی این اثر در میراث فرهنگی، هنوز حریم آن مصوب نشده‌است. برج قرمز
ساخت ساختمان برج در اوایل دوره سلطنت سلطان سلجوقی علاالدین کیقباد اول شروع و در سال ۱۲۲۶ کامل شد. سلطان کیقباد، معمار برجسته ابو علی رها از شهر حلب سوریه را برای کامل کردن ساختمان برج به آلانیا آورد. برج قرمز هشت ظلعی آجری از کارخانه کشتی سازی که به تاریخ ۱۲۲۱ بازمیگردد محافظت می‌کند. خیابان آزادی
محله آزادی یکی از محله‌های قدیمی و معروف تهران است که به علت هم‌جواری با برج آزادی و میدان انقلاب به عنوان یکی از مهم‌ترین محله‌های شهر تهران محسوب می‌شود. وجود مترو شادمان به عنوان یکی از ایستگاه‌های مهم مترو تهران اهمیت این محلهٔ تهران را دو چندان کرده‌است. فردریک آگوست بارتولدی
فردریک آگوست بارتولدی (به فرانسوی:Frédéric Auguste Bartholdi؛ زادهٔ ۲ اوت ۱۸۳۴-درگذشتهٔ ۴ اکتبر ۱۹۰۴) تندیس‌گر اهل فرانسه بود که بیشتر به دلیل طراحی تندیس آزادی شناخته می‌شود. میدان آزادی
میدان آزادی (پیش از انقلاب اسلامی: میدان شهیاد) بزرگ‌ترین میدان شهر تهران است که در بخش غربی آن جای گرفته‌است. این میدان به همراه برج آزادی در سال ۱۳۴۹ خورشیدی برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران و به دستور محمدرضا پهلوی و توسط حسین امانت طراحی و ساخته شد و پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به نام «میدان آزادی» نام گرفت. برج بلور
طراحی برج بلور توسط علی‌اکبر صارمی انجام گرفته‌است. این طرح معماری در اردیبهشت سال ۱۳۸۶ از میان ۱۲۰ اثر، موفق به دریافت جایزه طرح برتر همایش ملی معماری نقش جهان اصفهان شد. همچنین سازه پروژه از لحاظ محاسبات، کیفیت فراوری و اجرای عملیات بتنی به عنوان سازه برتر بتنی در پنجمین همایش روز بتن انتخاب شد. گوستاو ایفل
برج ایفل (فرانسه) و مجسمه آزادی (ایالات متحده) دو نمونه از برجسته‌ترین سازه‌های فلزی در تمام دوران هستند. این کارهای فوق العادهٔ هنری نماد افتخار و غرور ملی برای کشورهایشان هستند. هر دو ی این سازه‌ها توسط «گوستاو ایفل» طراحی شده‌اند. دربارهٔ زندگی ایفل اطلاعات زیادی در دست نیست؛ به غیر از اینکه او در شهر «دیژون» در سال ۱۸۳۲ به دنیا آمد، سپس در سال ۱۸۵۰ تعدادی دوره‌های آموزشی پیشرفته در دانشگاه پلی تکنیک گذراند ولی موفق به قبولی در امتحانات سال اول نشد ولی بعدها در دانشگاه مرکزی هنر و ساخت و تولید ثبت نام کرد. جایی که موفق به دریافت مدرک دیپلم در رشته مهندسی شیمی شد. همان سالی که پاریس میزبانی جشنواره جهانی اول را بر عهده داشت. گوستاو حرفه خود را با کار کردن بر روی پروژه پل بزرگ راه‌آهن «بوردو» در جنوب غربی فرانسه آغاز کرد. پس از کار کردن بر روی چندین پروژه مختلف دیگر، گوستاو از خود به عنوان یک «سازنده»، متخصص سازه‌های فلزی نام برد. به زودی از او به عنوان «جادوگر فلز» نام برده شد! او در خلال سال‌های طولانی حرفهٔ خود، هزاران سازه دیگر را در سرتاسر دنیا به اتمام رساند. ورزشگاه آزادی
ورزشگاه آزادی، بخشی از مجموعه ورزشی آزادی است. این مجموعه ورزشی هم‌اکنون با دارا بودن سالن‌های چند منظوره، سالن دوازده هزار نفری و دریاچه مصنوعی یکی از بی‌نظیرترین مجموعه‌های ورزشی خاورمیانه و آسیا می‌باشد. این مجموعه در آغاز با نام مجموعه ورزشی آریامهر تهران جهت برگزاری بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴ (سال ۱۳۵۳) ساخته شد و در دهم شهریور همان سال گشایش یافت. پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ خورشیدی، به مجموعه ورزشی آزادی تهران تغییر نام داد. مجسمه آزادی (لس آنجلس)
مجسمه آزادی تندیسی از فولاد ضد زنگ به رنگ طلایی و نقره‌ای، واقع در بلوار سانتا مونیکا در بورلی هیلز، کالیفرنیا است که در سال ۲۰۱۷ توسط بنیاد فرهنگ ایران به شهرستان لس آنجلس، کالیفرنیا هدیه داده شد. برج آزادی
در آبان ۱۳۹۶، در دوران ریاست‌جمهوری حسن روحانی، این برج به عنوان نماد ایران و نماد سیاسی این کشور، به‌کار رفت که مورد نقد رسانه‌های درون ایران، قرار گرفت. میدان آزادی
این میدان از شرق به خیابان آزادی (خیابان آیزنهاور)، از شمال به بزرگراه محمدعلی جناح، از غرب به بزرگراه لشگری (جاده مخصوص کرج) و از جنوب به بزرگراه آیت‌الله سعیدی (بزرگراه شهیاد) پیوند دارد. برج آزادی نماد تهران است. ارتش جمهوری اسلامی ایران
پس از آیین توپ در کردنِ تحویل سال ۱۴۰۰ در کنار برج آزادی، که دست کم، از دوران قاجار، به دور از بناهای تاریخی ایران انجام می‌شده‌است، در امتداد جایی که توپ‌ها مستقر بودند، ترک‌هایی در برج، پدید آمد. این کار، توسط لشکر ۲۳ نیروی زمینی و دژبان کل ارتش جمهوری اسلامی با همکاری شهرداری تهران انجام شد و مدیر اجرایی برج، از آن، اظهار بی‌اطلاعی کرد. زهرا نژادبهرام از شورای شهر تهران، در دوم فروردین ۱۴۰۰، در واکنش به انتقادهای این رویداد، ادعا کرد که شلیک توپ کنار برج، با تأیید سازمان میراث فرهنگی ایران و فرماندهان ارتش جمهوری اسلامی انجام شده‌است. یک نمایندهٔ مجلس ایران نیز این کار ارتش جمهوری اسلامی را «تعجب‌برانگیز» دانست. برج آزادی
در جشن گشایش این برج شاهنشاه محمدرضا پهلوی و همسرش شهبانو فرح پهلوی حضور داشتند و از منشور حقوق بشر کوروش بزرگ (نخستین نوشته حقوق بشر از کوروش کبیر، پادشاه هخامنشی) برای نخستین بار در این مکان پرده‌برداری کردند. تهران
تهران کانون اقتصادی ایران است و نخستین منطقهٔ صنعتی این کشور محسوب می‌شود، اما فعالیت‌های اقتصادی بین‌المللی نقش چندانی در شمار شاغل‌های آن ندارد. بر اساس آمار سال ۱۳۹۵، سهم تهران در کل تولید ناخالص داخلی ایران ۲۱ درصد است و با اختصاص نیمی از بخش صنعت کشور به خود، نقش مهمی در اقتصاد ایران دارد. این شهر یکی از مهم‌ترین مراکز گردشگری ایران به حساب می‌آید و دارای مجموعه‌ای از جاذبه‌های گردشگری است که شامل کاخ‌ها و موزه‌هایش می‌شود. برج آزادی نماد تهران است و از منشور کوروش بزرگ، برای نخستین‌بار در این مکان پرده‌برداری شد. برج میلاد نیز نماد دیگر تهران و بلندترین برج ایران است. تهران با میزبانی بازی‌های آسیایی ۱۹۷۴، نخستین شهر در خاورمیانه بود که میزبان بازی‌های آسیایی شد و مجموعهٔ ورزشی آزادی به عنوان یکی از پیشرفته‌ترین‌های آن دوران، هم‌زمان با این بازی‌ها در ۱۰ شهریور ۱۳۵۳ گشایش یافت. برج آرامگاه علاءالدین
این برج مدفن حسن علاءالدوله حاکم وقت ری می‌باشد. بر اساس آنچه در کتیبه ذکر شده، حسن علاءالدوله در چهارم صفر ۶۷۵ هجری قمری در گذشته و پسرش فخرالدین بر روی قبر او برجی بنا کرد که از نظر معماری دارای سبکی کاملاً منحصر به فرد و چشم‌نواز است. تاریخ اتمام ساخت این برج که بیش از هفتصد و سی سال قدمت دارد به سال ۶۸۸ هجری قمری(۶۶۷ هجری شمسی) مقارن با اواخر سلطنت ارغون خان بر می‌گردد. اجداد فخرالدین، پسر علاء الدوله، از فرمانروایان ری بوده‌اند. بعد از ساخت برج، فخرالدین پسر علاءالدوله نیز به حکومت بغداد گمارده شد. او در سال ۶۹۱ به سمت بغداد رفت و در سال ۷۰۹ در آن شهر در گذشت. پدر و پسر علاءالدوله هر دو لقب فخرالدین داشته‌اند. حسن علاء الدوله با علاءالدوله سمنانی از بزرگان تصوف ایرانی و از شاعران و نویسندگان سده‌های هفتم و هشتم هجری قمری نیز خویشاوند بوده‌است. زیرا علاءالدوله عمویی داشت به نام سید جمال‌الدین قاسم بن جمال‌الدین محمد که در ورامین اقامت داشت و تنها دخترش، زهره را به حاکم سمنان داد و از آن دختر، دو پسر به نام ملک جلال‌الدین و ملک شرف‌الدین به دنیا آمدند که علاءالدوله سمنانی فرزند اوست. با توجه به کتاب انساب الاشراف نسب علاءالدوله به سجاد، امام چهارم شیعیان، می‌رسد. خانواده علاءالدوله در منطقه نفوذ زیادی داشتند و تعدادی از آن‌ها در ورامین و مناطق دیگر فرمانروا بوده‌اند و از خود آثاری به جا گذاشته‌اند که معروف‌ترین آن‌ها بنای امامزاده یحیی (ورامین) است که به وسیلهٔ فخر الدین، پسر علاءالدوله بنا شده‌است. فخر الدین پسر علاءالدوله در عصر اباقاخان مغول و به توصیهٔ خواجه نصیرالدین طوسی، شهزادهٔ ارغون گردید و به پشتیبانی او در شمار ملوک ری درآمد و در ری مقام سروری یافت. مدفون این بقعه جزو معدود مواردی است که مردم ورامین آن را به نام امامزاده نمی‌شناسند و آن را عموماً برج یا بقعه علاءالدوله معرفی می‌کنند. برخی از معمران منکر وجود قبری در آن شده ولی برخی وجود قبر را در آن رد نکرده بلکه آن را متعلق به رهگذری می‌دانند که در اوایل قرن چهاردهم شمسی بعد از فوت در این محل دفن شده‌است. برج نوآوری باشگاه جاکی
برج نوآوری باشگاه جاکی (به انگلیسی: Jockey Club Innovation Tower) یکی از ساختمان‌های دانشگاه پلی تکنیک هنگ کنگ است که در جاده چاتهام جنوبی در منطقه هونگ هوم واقع شده‌است. این برج توسط زاها حدید طراحی شده‌است. این ساختمان اولین کار وی در هنگ کنگ بود. در ابتدا انتظار می‌رفت که ساخت‌وساز آن در پایان سال ۲۰۱۱ به پایان برسد، اما این ساخت این برج تا سال ۲۰۱۴ به طول انجامید. شرکت زاها حدید در مسابقه طراحی این ساختمان در سال ۲۰۰۷ برنده شد. هدف این مسابقه طراحی سازه ای بود که نماد توسعه هنگ کنگ به عنوان قطب طراحی در آسیا باشد. او و تیمش انعطاف‌پذیری را اصل راهنمای خود قرار دادند. راه حل آنها «انحلال … سکو و تایپوگرافی کلاسیک برج برای ایجاد یک ساختار جدید سیال و یکپارچه بود … ایجاد ساختمانی که ذاتاً سازمان یافته و برای بازدیدکنندگان از نقطه ورود قابل درک باشد.» محمد بن راشد آل مکتوم
هتل برج العرب بر روی یک جزیره مصنوعی ساخته شد که ساختن آن یک سال به طول انجامید و سپس ساخت و ساز در سطح زمین شروع شد. برج العرب در دسامبر سال ۱۹۹۹ افتتاح شد. این هتل که با طراحی WS Atkins در پاسخ به دستور شیخ محمد برای ساختن یک ساختمان حقیقتاً مشهور ساخته شد، خود را به عنوان لوکس‌ترین هتل جهان نشان می‌دهد. عمارت بهارستان
میرزا حسین‌خان سپهسالار قزوینی در سال ۱۲۸۹ قمری تصمیم به ساخت عمارت‌های بزرگ از جمله کاخ بهارستان در اراضی بهارستان گرفت. وی به فکر تغییر سیمای شهر تهران بود. مهم‌ترین این ساختمان‌ها، عمارت بهارستان یا کاخ بهارستان محل زندگی سپهسالار بود. این ساختمان را امروزه به عنوان ساختمان مشروطه یا مجلس شورای ملی می‌شناسیم. بخشی از این ساختمان به موزهٔ مجلس شورای اسلامی و بخشی دیگر به امور تشریفاتی و بخشی دیگر برای برگزاری همایش‌های مختلف اختصاص دارد. مجموعهٔ زمین‌هایی که در نهایت سپهسالار برای ساخت مجموعهٔ عمارت مورد نظر خویش در نظر گرفته بود وسعتی در حدود ۵۳ هزار متر مربع یعنی بیش از ۵ هکتار را شامل می‌شد. سپهسالار برای طراحی و ساخت این عمارت و دیگر عمارت‌های باغ بهارستان از مهم‌ترین مهندسان و معماران آن زمان به‌ویژه میرزا مهدی‌خان ممتحن‌الدوله شقاقی بهره جست. به احتمال خیلی زیاد در سال ۱۲۹۵ قمری ساخت کاخ بهارستان به اتمام رسید. عمارت اعیانی سپهسالار در جهت شرقی ـ غربی، در امتداد سردر، طرح تکامل یافتهٔ کاخ‌سازی قاجاری را با آمیختگی پنهان هُنری مغرب‌زمین یادآور می‌شد. به گونه‌ای که شیوهٔ هنری مغرب زمین تحت تأثیر سلیقهٔ معماران ایرانی در این بنا، با طرح ایرانی در آمیخت و حتی مغلوب آن شد. این عمارت ۳ بار دچار خشم آذر شد و در آتش سوخت و یک بار هم بمباران شد: میدان آزادی
یحیی جمور معاون فنی سازمان نقشه‌برداری کشور در رابطه با وضعیت برج آزادی گفت: با توجه فرونشست های اخیر در تهران و بر اساس گسترش پدیده فرونشست مناطق ۱۷، ۱۸، ۱۹ و ۲۰ تهران تحت تاثیر فرونشست قرار دارند و چیزی نمانده است که فرونشست به میدان آزادی نفوذ کند. یحیی جمور همچنین به تدابیر لازم در رابطه با برج آزادی اشاره کرد که در دست اقدام جهت ایمن سازی آن می باشند. برج شاهزاده
برج شاهزاده یا برج پرنسس و یا برج امیره آسمان‌خراش ۱۰۱ طبقه به ارتفاع ، با کاربری مسکونی، تجاری و هتل است، که در شهر دبی، امارات متحده عربی مستقر می‌باشد. پروژه ساخت این ساختمان در سال ۲۰۰۶ آغاز شد و در سال ۲۰۱۲ تکمیل و افتتاح گردید. گوستاو ایفل
الکساندر گوستاو ایفل (۱۵ دسامبر ۱۸۳۲ – ۲۷ دسامبر ۱۹۲۳) یک مهندس ساختمان، معمار و متخصص سازه‌های فلزی فرانسوی بود. شهرت وی به جهت طراحی برج ایفل است. پارک هیوادای
برج ۳۶ متری (۱۱۸ فوت) این پارک در سال ۱۹۴۰ ساخته شد تا یادبود اولین امپراتور ژاپن، جینمو باشد. نام اصلی برج هاکو ایچیو بود، به معنی «هشت منطقه جهان زیر یک سقف»، که شعار ارتش امپراتوری ژاپن بد. این برج توسط جیتسوزو هیناگو طراحی شده‌است. این برج با هزینه ۶۷۰٬۰۰۰ ین ایجاد شده‌است. پس از شکست ژاپن در جنگ جهانی نام برج به برج صلح تغییر پیدا کرد. بفرایونگسهال
بفرایونگسهال (تالار آزادی و عدالت) بنایی تاریخی است که در کلهایم آلمان قرار دارد. این بنای یادبود به دستور لودویگ یکم پادشاه بایرن و به منظور گرامیداشت خاطره پیروزی‌های وی بر ناپلئون ساخته شد. این برج بین سال‌های ۱۸۴۲ تا ۱۸۶۳ میلادی بنا گردید. تندیس آزادی
این تندیس در جزیره آزادی در بندر نیویورک نصب شده (منطقهٔ منهتن) و به صورت نمادی برای خوش‌آمدگویی به مسافرانی که از راه دریا به نیویورک می‌آیند درآمده‌است. این مجسمه که با رویه‌ای از مس پوشش یافته، در سال ۱۸۸۶ به مناسبت صدمین سال استقلال آمریکا از بریتانیا و به عنوان نمادی از دوستی فرانسه و آمریکا به این کشور اهدا شده‌است. ادموند بیلینگز
در ۲۳ ژانویه ۱۹۱۵، بیلینگز و سایر مقامات گمرک به برج جدید گمرک نقل‌مکان کردند که پس از چهار سال و نیم و با صَرف هزینه‌ای بالغ بر ۱٫۸ میلیون دلار تکمیل شده بود. در سپتامبر ۱۹۱۵، پس از این‌که مردی با پریدن از عرشهٔ دیدبانی برج گمرک خودکشی کرد، بیلینگز دستور داد تا زمان نصب حفاظ، بالکن در معرض دید عموم قرار بگیرد. در ظهر ۶ آوریل ۱۹۱۶، بیلینگز ساعت برج گمرک را نصب کرد. تندیس آزادی
ساخت تندیس آزادی با ۴۶ متر ارتفاع، توسط آرشیتکت فرانسوی، «فردریک آوگوست بارتولدی»، در ۱۸۷۵ آغاز شد و در ۱۸۸۴ به پایان رسید. تندیس آزادی
در سال ۱۹۰۳ شعری از اما لازاروس به نام «غول جدید» بر روی پلاکی برنزی حک شده و داخل طبقه هم‌کف پایه تندیس آزادی نصب شد. یعقوب دانشدوست
یعقوب دانشدوست همراه با مرمت بناهای تاریخی، بناهای مدرن بی‌شماری را سازگار با معماری مدرن ایرانی، طراحی و اجرا نموده است که مهم‌ترین آن‌ها بیمارستان آریا، بنای یادمان میدان آزادی (به سوی نور)، بنای یادمان میدان راه‌آهن (همیشه به سوی او)، بنای یادمان همای رحمت، بنای یادمان والفجر، تهیه نقشه‌های معماری و اجرایی خانه علم و کیهان نمای شهر مشهد هستند. وی همچنین بناهای مسکونی بسیاری در مشهد طراحی واجرا نموده است. طراحی و اجرای باغ آرامگاه فردوسی با طرح باغ ایرانی و آرامگاه کلنل محمدتقی پسیان در مجموعه آرامگاه نادر از دیگر کارهای اوست. مجموعه فرهنگی هنری برج آزادی
این مجموعه با ۵۰۰۰ متر مربع مساحت دارای بخش‌هایی همچون موزه، کتابخانه، نگارخانه و سالن برگزاری کنسرت و تئاتر است. مجموعه برج آزادی همزمان با برج آزادی در سال ۱۳۴۹ افتتاح شده است، پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ تحت نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی اداره شد اما در سال ۱۳۸۲ پس از تشکیل بنیاد رودکی این مجموعه تحت مدیریت این سازمان در آمد. ابوالحسن صدیقی
در جریان انقلاب ۱۳۵۷ مجسمه خیام آسیب جدی دید و به دلیل پرتاب سنگ به این مجسمه صورت و انگشتان‌اش شکست در روز ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ گروهی ناشناس سر مجسمهٔ فردوسی را از تن جدا کردند که بعدها مرمت شد. در هنگام وقوع انقلاب، صدیقی در ایتالیا در کار ساختن مجسمهٔ امیرکبیر بود، ماکت گچی مجسمه تمام شده بود که مسئولین دولت حکومت جدید از پرداخت هزینه‌های بعدی سرباز زدند و مجسمهٔ برنزی که قرار بود ساخته شود هرگز ساخته نشد. این ماکت گچی که ۲۲۵ سانتی‌متر ارتفاع دارد توسط لورنزو نیکولوچی ریخته‌گری شده و ساخته شد اما به دلیل تغییر دولت در ایران در سال ۵۷ انتقال آن به تهران منتفی شد. این مجسمه پس از ۳۳ سال در تاریخ ۱۹ مهر سال ۱۳۸۹ به همت شهرداری وقت تهران، طی مراسمی با حضور خانواده ایشان و مسئولین شهرداری در پارک ملت در فضای زیبایی نصب گردید. محل نصب آن پس از ورودی پارک ملت، کمی بالاتر به پله‌هایی می‌رسید که در دوسوی آن تندیس‌های جاودانهٔ مشاهیر ایران‌زمین خودنمایی می‌کند. درست در نقطه بالایی پله‌ها و در افق زیبایی که به چشم می‌آید، مجسمهٔ رشید و پرابهت امیرکبیر که ۳۳ سال پیش در کارگاه هنرمند ایتالیایی به دست ابوالحسن صدیقی ساخته و توسط لورنزو نیکولوچی ریخته‌گری شده خود را نشان می‌دهد. میدان آزادی (کرمانشاه)
پس از مدتی گروه‌های تئاتر که عمدتاً گرایش روشنفکری و چپ داشتند تعطیل شده و فضای میدان آزادی در اختیار شهرداری و دولت قرار گرفت. ساختمانی به شکل قبةالصخره در سال‌های ابتدای انقلاب در وسط میدان آزادی ساخته‌شد که تا آذرماه سال ۱۳۸۶ برجا بود. در آن سال ماکت مزبور تخریب شده و حوضی بزرگ با فواره جای آن را گرفت. اگرچه سن تئاتر روباز در تمام این سال‌ها باقی‌مانده بود، اما عمدتاً بی‌استفاده مانده و افزایش بار ترافیکی میدان نیز سبب شده‌بود تا امکان استفاده از آن از بین برود. برج گریگورین
این برج توسط معمار بلونیایی اتاویانو نونی (Ottaviano Nonni) طراحی و در حد فاصل سال‌های ۱۵۷۸ تا ۱۵۸۰ میلادی ساخته شده است. ویلیام لی بارون جنی
در آکول سنترل پاریس، او آخرین تکنیک‌های ساخت آهن و همچنین آموزه کلاسیک عملکردی ژان-نیکولاس-لوئیس دوراند (۱۷۶۰–۱۸۳۴) - استاد معماری در پلی تکنیک Ecole را فرا گرفت. وی در سال ۱۸۵۶، یک سال پس از همکلاسی اش، گوستاو ایفل (طراح برج ایفل)، فارغ‌التحصیل شد. برج میلاد
برج میلاد تهران برج مخابراتی ۴۳۵متری در شمال غربی تهران است که بلندترین برج ایران، ششمین برج بلند مخابراتی جهان و نوزدهمین سازهٔ بلند نامتکی جهان می باشد. این برج با ۱۳ هزار متر زیربنا از نظر وسعت کاربری سازهٔ رأس برج در میان تمامی برج‌های مخابراتی دنیا، مقام نخست را دارد. برج میلاد به دلیل بلندی بسیار و شکل ظاهری متفاوتش، تقریباً از همه جای تهران نمایان است و از این رو، یکی از نمادهای پایتخت ایران در کنار برج آزادی به‌شمار می‌آید. برخی بر این باورند که این برج روی سامانه گسل شهرک غرب ساخته شده‌است. برج میلاد از شمال به بزرگراه شهید همت، از جنوب به بزرگراه حکیم، از شرق به بزرگراه شهید چمران و از غرب به بزرگراه شیخ فضل الله نوری محدود میشود. ساخت این برج یازده سال به طول انجامید و یکی از جاذبه های شهر تهران است.  دربارهٔ بیشینهٔ طراحی و ساخت این برج دو دیدگاه عمده وجود دارد. در برخی از منابع سخن از ایده ساخت یک برج مخابراتی آمده‌است که مختصات و مشخصات اجرای آن الزاماً برج میلاد امروزی نیست و ساخت یک برج مخابراتی را بخشی از طرحی بسیار بزرگ‌تر به نام شهستان پهلوی قلمداد می‌کند. میدان آزادی
میدان آزادی با مساحت ۵۰٬۰۰۰ مترمربع پس از میدان نقش جهان با مساحت ۸۹٬۶۰۰ مترمربع، بزرگ‌ترین میدان ایران است و برج شهیاد، یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای تهران، با بلندای چهل و هشت متر در میان آن جای گرفته‌است. مرکز خلیج آدلاید
این برج از آخرین مجموعه‌ای از پروژه‌های ساخت و ساز در مرکز شهر تورنتو است که این ساخت و سازهای عظیم از سال ۱۹۸۰ رونق داشتند. زمانی که تعدادی از برج‌های عظیم مانند اسکوشیا پلازا در این نزدیکی ساخته شدند. این پروژه، پروژه‌ای مشترک بین خواص مارک برو و تریزهان بود. ۵۷ طبقه اداری از برج در گوشه‌ای از خلیج ساخته شده و آدلاید در قلب منطقه مالی تورنتو ساخته می‌شود، با هزینه‌ای بالغ بر یک بیلیون دلار. این ساختمان باعث اختلاف نظر در میان کسانی است که مخالف نصب این سازه عظیم هستند. ارتفاع این برج به مراتب بالاتر از طرح رسمی است که در قوانین به آن اجازه ساخت می‌دهند. برای به دست آوردن تأیید مسوولین مربوطه، توسعه دهندگان متعهد حدود ۸۰ میلیون دلار برای مسکن اجتماعی جدید و پروژه‌های دیگر به شهرداری پرداخت کرده‌اند. بخشی از سایت مورد نظر در شهر برای استفاده به عنوان یک پارک در نظر گرفته شده که در حال حاضر به ابر باغ تبدیل شده‌است. هر دو این معاملات رو به پیشرفت هستند با وجود اینکه برج هنوز تکمیل نشده‌است. ساخت و ساز در سال ۱۹۹۰ آغاز شد، اما توسعه دهندگان به زودی با مشکلات مواجه شدند. اقتصاد را به رکود رفت و تورم در تورنتو به ۲۰٪ افزایش یافت. ساخت و ساز، متوقف شد و در سال ۱۹۹۳، با پرداخت بیش از ۵۰۰ میلیون دلار سرمایه‌گذاری، این پروژه به‌طور دائم در انتظار نگه داشته شد. تمام قسمت‌هایی از ساختمان که کامل شده بود شامل پارکینگ زیرزمینی و چند طبقه بتن ریزی است که از سال ۱۹۹۱ به بعد متوقف شده بود و به عنوان یک بنای تاریخی شکست خورده در مرکز شهر تورنتو بود. قسمتی که بتن ریزی شده بود به عنوان مکان امن و پناهگاه و برای تأمین امنیت مردم شناخته می‌شد. قسمت پارکینگ در عمل بود، و به عنوان یک سطح که در آن برای تبلیغات استفاده می‌شد، مورد استفاده قرار گرفت. در نمای بیرونی از سال ۱۹۹۶، از ساختمان به عنوان یک کلوپ شبانه با صحنه باز استفاده می‌شد و فیلم کمدی مغز آب نبات در آنجا نمایش داده شد. چندین تلاش برای احیای این پروژه وجود داشت. در سال ۱۹۹۸ تریزهان به‌طور مختصرآن را احیا کرد، اما تغییر دیگری در اقتصاد ایجاد شد که دوباره پروژه را متوقف کرد. در سال ۲۰۰۰ مجدداً صحبت از احیای پروژه شد، اما در سال بعد تریزهان ۵۰ درصد از سهم خود را به خواص بروکفیلد فروخت، با ۴۹ میلیون دلار. بروکفیلد به تکمیل ساختار ساختمان با ارتفاع کوچکتر از ۴۰ یا ۵۰ طبقه متعهد شد، اما سال بعد مجدداً اقتصاد دچار تورم شد و پروژه متوقف شد. غفار داورپناه
مهمترین اثر به جا مانده از آقای داورپناه، كاخ مرمر، برج آزادی (شهیاد) و مقبره ي نادرشاده افشار و نصب سنگهاي پارك شهر واقع در تهران ، و بسباري آثار ديگر است.؛ کار انتخاب سنگ و برش را او انجام داد و اجرا را به نوه عمه اش يعني محمد علي قدسي كه بعدها صاحب كارخانه هاي سنگنبري اتفاق، در شهر ري تهران وراتفاق نو، در محمود آباد اصفهان شد سپرد. استاد داورپناه در اين مرحله صنعت و هنر را با هم درهم آمیخت. زيرا طبق گفته ي مخمدس حسين امانت، در ساختار نماي برج، هزاران سنگ بكار رفته است كه هر كدامشان يك شكل است، و هر كدامشان يك پيچيدگي دارند كه اين سنگها سطح صاف نيستند بلكه پيچيده هستند و بايد با آن ديگري بخورد و جور در بيايد. بنابراين متوجه مي شويم كه برش و اجراي سنگ و نصب آنها چه كار پيچيده و دشواري بوده است.  در انتخاب سنگها از معدن، از اوس قنبر رحيمي كمك گرفته بودند. همه ي سنگها سفيد و يكدست هستند و تراش و انتخاب آنها نيز، از دل معادن سخت و سنگين سنگ كار دقيقي را طلب مي كرده است. اين نوع سنگ مرمريت سفيد متعلق به جوشقان قالي بوده است. این برج دهه‌هاست که برای چندین نسل ایرانیان به یادگار مانده است. داورپناه پس از سال ۳۲ با هوشنگ سیحون، معمار و تندیس ساز سرشناس آشنا شد و پروژه‌های زیادی را بطور مشترک انجام دادند؛ ازجمله مقبره نادرشاه به غیر از برج آزادی، از نمونه دیگر کارهایی که استاد داورپناه، می‌توان به ساختمان وزارت کشور، استادیوم تختی ، نمای سینما دیاموند، و آرامگاه محمود نریمان، وزیر دارایی محمد مصدق نام برد. تندیس آزادی
از نظر شمایل ظاهری، طراحی این مجسمه به تندیس باستانی غول رودس و مجسمهٔ کارلو بوروموئه کشیش ایتالیایی شباهت‌هایی دارد. این مکان یک میراث جهانی یونسکو در آمریکا می‌باشد. مجسمه آزادی (لس آنجلس)
این تندیس الهام‌گرفته از منشورِ حقوقِ بشرِ کوروش است که توسط سسیل بالموند، معمار سری‌لانکایی-بریتانیایی طراحی شده‌است که طرح او از میان ۳۰۰ طرح دیگر که برای دریافت بودجه ۲٫۲ میلیون دلاری ساخت مجسمه رقابت می‌کردند انتخاب شده است. برج سفید (برج لندن)
برج سفید () یکی از برج‌های مرکزی و برجک دفاعی قدیمی واقع شده در برج لندن انگلستان است که به دست ویلیام یکم و در تاریخ ۱۰۸۰ میلادی ساخته شده و پس از آن در دوره‌های مختلف گسترش پیدا کرد. برج سفید مستحکم‌ترین نقطهٔ دفاعی برج لندن و محل زندگی پادشاه و همراهان نزدیک وی بود. در سال ۱۲۴۰ میلادی، هنری سوم دستور داد تا این برج به رنگ سفید مزین گردد برج دختر (استانبول)
اولیا چلبی جهانگرد معروف دربارهٔ آن می‌گوید: ” برجی است داخل دریا به فاصله پرتاب یک تیر از خشکی، چهارگوش که به‌طور ماهرانه‌ای ساخته شده. بلندای آن دقیقاً ۸۰ اَرَش (ذرع) است. مساحت سطح آن ۲۰۰ قدم است. در دو طرف آن در وجود دارد. “ زیر ساخت و قسمت اعظمی از زیرزمین برج امروزی، در زمان پادشاهی " محمد دوم " ملقب به " محمد فاتح " ساخته شده است. روی برج بر روی لوحه‌ای مرمرین توسط خطاط سلطان محمد دوم طغرایی با تاریخ ۱۸۳۲ نوشته شده است. ضلع دیگر برج که به سمت امین اونو (Eminönü) است کمی پهن‌تر و یک مخزن آب در آن قرار دارد. تندیس آزادی (کنگره)
این تندیس توسط توماس کرافورد طراحی گردید و بانویی را تجسم می‌کند که شمشیری غلاف شده در دست راست خود دارد. در دست چپش نیز یک تاج به نشانه پیروزی، و سپر نشان رسمی آمریکا دیده می‌شود. درخت آزادی
درخت آزادی (۱۶۴۶–۱۷۷۵) یک درخت نارون معروف بود که در سال‌های قبل از انقلاب آمریکا در نزدیکی کومون بوستون کاشته شده بود. در سال ۱۷۶۵، استعمارگران در بوستون اولین مخالفان و سرکشان علیه دولت انگلیس را روی این درخت دار زدند. این درخت به محل تجمع مقاومت فزاینده در برابر حاکمیت انگلیس بر مستعمرات آمریکا تبدیل شد و زمین اطراف آن به تالار آزادی معروف شد. درخت آزادی توسط یک وفادار، به نام ناتانیل کوفین جونیور، در اوت ۱۷۷۵ قطع شد. برج کاشانه بسطام
از تاریخ بنای این برج آگاهی درستی در دست نیست. به عقیده اهالی بسطام این برج آتشکده زردشتیان قبل از اسلام بوده‌است. برخی از خاورشناسان از جمله آندره گدار بر این گمان است که این بنا از آثار غازان‌خان مغول است و نام اصلی آن "غازانه" بوده که به مرور زمان و بدون توجه به اصل آن کاشانه نامیده شده‌است. ناقوس آزادی
ناقوس آزادی، واقع در فیلادلفیا، نماد فرهنگی انقلاب آمریکا است که در سال ۱۷۵۲ ساخته شده‌است. جایگاه این ناقوس قبلاً در مناره کلیسأ تالار استقلال بوده‌است. این زنگ در کارخانهٔ ناقوس‌سازی وایتچپل واقع در بریتانیا ساخته شده‌است و سپس به پنسیلوانیا منتقل گشته است. شکاف روی این ناقوس پس از اولین زنگ زدن در پنسیلوانیا اتفاق افتاده است. در سال‌های نخستین از این ناقوس برای احضار قانون‌گزاران جهت تشکیل جلسات مربوط به وضع قانون، یا گردآوری مردم برای اعلامیه دادن به آن‌ها استفاده می‌شده‌است. استان گلستان
این برج در سال ۳۹۷ قمری به فرمان شمس‌المعالی قابوس بن وشمگیر ساخته شد و اکنون در درون شهر گنبدکاووس جای دارد. این برج با بلندی ۶۰ متر بر بالای تپه‌ای ساختگی به بلندی ۱۵ متر بر پا شده‌است و بزرگ‌ترین بنای آجری جهان به‌شمار می‌آید. این بنا به شماره ۸۶ در سال ۱۳۱۰خورشیدی به ثبت آثار ملی رسیده و در تیرماه ۱۳۹۱نیز به عنوان پانزدهمین اثر ایران در فهرست میراث جهانی (یونسکو) ثبت شد. معماری در کویت
معماری کویت () شامل تعداد زیادی از مظاهر عمران و آبادی عصر جدید و ساختمان‌ها و برجهای بسیار بلند و پاساژهای بزرگ که به صورت بسیار مدرنی ساخته شده‌اند می‌باشد. در وسط شهر کویت برج آزادی قرار دارد که ساختن آن در زمان اشغال کویت توسط عراق در سال ۱۹۹۰ متوقف شد و بعد از آزادسازی کویت مجدد ساختن آن ادامه یافت و در سال ۱۹۹۶ به پایان رسید، این ساختمان به دلیل آزادسازی کویت از اشغال عراق به اسم برج آزادی نامگذاری شد. در آنزمان این برج شهرت جهانی پیدا کرد؛ برای اینکه در آن موقع پنجمین برج بلند دنیا محسوب می‌شد ولی امروز این برج در رده یازدهم بلندترین برج‌های جهان قرار دارد، از این برج وزرات ارتباطات و بعضی از شرکت‌های ارتباطی استفاده می‌کنند، در این ساختمان مقر بازار سهام و ارز نیز گشایش یافت و افتتاح شد. به‌طور معمول یک بار در سال که غالباً در ماه فوریه می‌باشد این مکان برای عموم بازمی‌گردد و همه می‌توانند به دیدن این برج بیایند و از بالای آن شهر کویت را تماشا کنند. برج ویلیامز
معماران این برج پست‌مدرنیستی، فیلیپ جانسون و جان بورگی هستند. برج آزادی
در سال ۱۳۴۵ خورشیدی طرح یک نمادِ شناسایی ایران میان معماران ایرانی به مسابقه گذاشته شد و در پایان طرح مهندس معمار حسین امانت، بیست و چهار ساله و دانش‌آموخته دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران برنده و برای ساخت برگزیده شد. عملیات ساخت برج شهیاد در یازدهم آبان ۱۳۴۸ خورشیدی آغاز گردید و پس از بیست و هشت ماه کار، در ۲۴ مهرماه ۱۳۵۰ با نام برج شهیاد به بهره‌برداری رسید. برج مدور مردکان (باکو)
سر دروازهٔ برج سه کتیبه وجود دارد، که روی لایه سنگی مستطیلی شکل به زبان عربی نوشته شده‌است. بنابه کتیبهٔ اول، برج در دورهٔ سلطنت «فریبرز سوم» بنا شده‌است. کتیبهٔ دوم حکایت از آن دارد، که صاحب برج مدور مردکان مردکان «اسحق بن کاکولی» بوده و تاریخ ساخت آن به سال ۱۲۳۲ (میلادی) بازمی‌گردد. روی سومین کتیبه نیز نوشته شده‌است، که این ساختمان از سوی معماری به نام «عبد المجعد فرزدن مسعود» بنا گردیده‌است. حادثه ورزشگاه آزادی
عبدالله رمضان‌زاده پس از آن اتفاق گفته بود که نیروی انتظامی مقصر مرگ این تماشاگران است. ضیا آذری، مدیر کل مجموعه آزادی نیز عنوان کرده بود: «ما کلیه درهای مجموعه را بسته به ترتیبی که در شورای تأمین استان و از سوی مقامات امنیتی و انتظامی مقرر می‌شود، ۱۲ تا ۴۸ ساعت پیش از برگزاری دیدار به نیروی انتظامی تحویل می‌دهیم و درهای تمامی مبادی ورودی و خروجی به صراحت بند ۹ مصوبه کمیسیون ورزشی شورای تأمین استان تهران در تاریخ ۲۴ اسفندماه ۸۳ بر عهده نیروی انتظامی قرار دارد». محمد باقر قالیباف در آن سال به عنوان رئیس نیروی انتظامی فعالیت می‌کرد. برج کج پیزا
ساخت این برج در دورهٔ رنسانس در ۹ اوت ۱۱۷۳ آغاز شد. پس از آن که پایه‌های بنا حفر شدند معماری کارآزموده به نام دیوتیسالوی که مسئول ساختمان این برج بود نخستین سنگ آن را بنا نهاد. اما چند سال پس از آغاز ساخت آن، هنگامی که تنها سه طبقه پایینی آن به پایان رسیده بود و پیش از آنکه بلندی برج به ۱۲ متر برسد خمیدگی برج به سوی جنوب‌شرقی نشان داده شده بود. پس از آن ساخت این برج به مدت ۱۰۰ سال متوقف شد. پردیس سینمایی تماشا
تماشا، ساخته و پرداخته گروه مهندسان مشاور توان و به‌طور خاص، معمار بابک شکوفی (نیز طرّاح ساختمان جدید پردیس سینمایی آزادی) است. از دیدگاه معماری، ساختمان علاوه بر برخورداری از هندسه نوآورانه و و فُرم زیبا، به گونه ای طرّاحی شده‌است که از داخل هر واحد تجاری، برای رفتن به سالن‌های سینما دسترس در نظر گرفته شده تا به دور زدن مجتمع و گذر از خیابان و معابر عمومی و محوّطه باز سینما نیاز نباشد. بعلاوه با طرّاحی ساختمان به صورت استوانه ای چرخنده به دور خود و در نظر گرفتن معبری مارپیچ گرداگرد آن، دسترسی به بام ساختمان و لذّت بردن از نمای اطراف بدون نیاز به ورود به بنا برای عموم میسّر است. برج ووئرمن
برج ووئرمن توسط گروهی از معماران به نام‌های :آیناکی آبالوس، خوان هرروس، خواکین کاساریه گو و السا گوئرا طراحی شده است. سکه بهار آزادی
یک روی این سکه بنام علی بن ابیطالب بود سه بار تکرار «علی» به خط معقلی تزیینی در داخل یک شش ضلعی، و قید عبارت «بانک ملی ایران» در زیر آن و بر روی دیگر آن تصویر بارگاه علی بن موسی الرضا به همراه عبارت «اوّلین بهار آزادی» و تاریخ ۱۳۵۸ منقوش بود. از آن پس تا سال ۱۳۷۰، انواع سکه‌های بهار آزادی با همین طرح تولید می‌شد؛ اما کلمه «اوّلین» از آن حذف گردیده بود،. میدان آزادی (کرمانشاه)
خیابان مدرس کرمانشاه در سال ۱۳۱۴ به عنوان خیابان اصلی این شهر و به عنوان مسیری برای رفت‌وآمد اتوموبیل، از ورودی شهر در شمال شرقی به جنوب غربی آن احداث شد. تا سال ۱۳۳۵ مکان کنونی میدان آزادی همچنان با باغ‌های محلهٔ فیض‌آباد پوشیده شده‌بود. با این حال با افزایش استفاده از خودرو، تغییراتی اساسی در معابر ایجاد شد. ورودی شهر کرمانشاه در آن زمان در شمال شرقی شهر نیز به مکانی برای تعمیرگاه‌های خودرو و نیز ترمینالی غیررسمی برای اتوبوس‌ها و خودروهای سواری تبدیل شد. تا اوایل دههٔ ۱۳۵۰ این ناحیه از شهر به عنوان نقطهٔ اتصال کرمانشاه به جادهٔ قدیم تهران ایفای نقش می‌کرد و «گاراژ» نامیده می‌شد. در آن زمان ناحیه‌ای منفصل در شمال شرقی کنونی شهر در جوار کوه طاق‌بستان شروع به رشد کرد و احداث بلوار طاق‌بستان نیز به کشیده‌شدن توسعهٔ شهر در آن جهت جغرافیایی شتاب بخشید. در اوایل دههٔ ۱۳۵۰ و در سال‌های ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۱ که امان‌الله کیهان شهردار کرمانشاه بود، فاصلهٔ میان ورودی شهر تا ابتدای کوی ۶ بهمن (۲۲ بهمن کنونی) و از آنجا تا ابتدای بلوار طاق‌بستان به صورت بلواری جدید درآمد و منطقهٔ پر رفت‌وآمد گاراژ نیز با انتقال تعمیرگاه‌ها و گاراژهای اتوبوس‌های مسافربری به صورت میدانی جدید به مساحت ۴۰ هزار مترمربع بازپیرایی شد. در بازپیرایی این میدان یک زیرگذر پیادهٔ تجاری و یک سن تئاتر برای نمایش‌های خیابانی در آن پیش‌بینی شد. در سال ۱۳۷۳ "بازار روز آزادی" در ضلع شرقی میدان آزادی ساخته شد. نیم‌ور
آتشکده آتشکوه در نزدیکی نیم‌ور علاوه بر موقعیت تاریخی، بزرگ‌ترین منبع سنگ تراورتن تزئینی صادراتی ایران می‌باشد. این معدن توسط قنبر رحیمی، که به سلطان سنگ ایران مشهور است، کشف شده‌است.سنگ‌های به کار رفته در میدان آزادی تهران و همچنین حرم حضرت عباس و امام حسین در کربلا از این معدن استخراج شده و توسط ارباب قنبر رحیمی به عنوان هدیه به این مکان‌ها داده شده‌است. هم‌اکنون مجسمه ارباب قنبر در یکی از میادین شهرهای ایتالیا به عنوان پدر سنگ ایران به نمایش گذاشته شده‌است. برج آزادی
«طرح آب‌نما و فواره‌ها هم ملهم از باغ‌های ایرانی است. همین‌طور شیب میدان با دقت و به منظور خاصی طراحی شده، حد ارتفاع برج آزادی ۴۵ متر است؛ چون نزدیک فرودگاه مهرآباد قرار گرفته و نمی‌شود بلندتر از این ساخت؛ ولی من می‌خواستم وقتی به بنا نزدیک می‌شوید به طرف بالا بروید، در حالی که بالا بردن بنا ممکن نبود. ما برای این که مشکل ارتفاع را حل کنیم، یک سرازیری در میدان به‌وجود آوردیم؛ یعنی شما از طرف فرودگاه که وارد میدان می‌شوید به شکل سرازیر به برج نزدیک می‌شوید و می‌رسید به آن آب‌نمای دایره شکل و وقتی به بنا نزدیک می‌شوید، دوباره بالا می‌آیید. زمین زیر برج کاملاً صاف است. این صافی و آن شیب میدان وقتی به هم می‌رسند، خط‌های قوسی جالبی را ایجاد می‌کنند.» تندیس آزادی
جشن تولد ۱۲۵ سالگی مجسمهٔ آزادی در ماه اکتبر ۲۰۱۱ با آتش بازی و برنامه‌های سرگرم‌کننده مختلف برگزار شد. با ظهور علائم کهولت سن در سر و پیکر مجسمهٔ آزادی، پیکره بانویی ایستاده در آب‌های جاری رودخانه «هادسن» در نیویورک، درهای ورود به داخل این نماد آزادی برای یک سال بر روی جهانگردان و دیدارکنندگان بسته شد تا تعمیرات اساسی بر روی آن انجام شود. به ادعای فریدون جنیدی، ریشهٔ تاریخی نماد مجسمهٔ آزادی، مربوط به ماجرای به آتش کشیده شدن تخت جمشید به دستور اسکندر و توسط زنی با مشعل است. برج میلاد
از سوی دیگر منابعی نیز طراحی و ایدهٔ ساخت آنرا تماماً متعلق به بعد از انقلاب ایران می‌دانند: طرح و ایدهٔ ساختن یک نماد جدید برای شهر تهران، در اوایل دههٔ ۷۰ مطرح شد و از همان زمان شهرداری تهران تحقیقات گسترده‌ای برای پیدا کردن محلی مناسب برای ساخت و طراحی آن آغاز کرد. در مطالعات اولیهٔ برج میلاد، ۲۱ نقطه از تهران برای احداث برج مورد بررسی قرار گرفتند که از میان آنها ابتدا چهار نقطه و سپس در نهایت تپه‌های کوی نصر انتخاب و پروژهٔ طراحی و ساخت برج میلاد آغاز شد. بند قیصر
فردوسی در شاهنامه ساخت این پل را به دوره شاپور یکم ساسانی، توسط معمار رومی برانوش که اسیر جنگی بود، نسب می‌دهد، که در مقابل به برانوش وعده آزادی پس از ساخت پل را می‌دهد. فردوسی در شاهنامه ساخت پل شادروان را چنین آورده‌است. تندیس آزادی
تندیس آزادی (به انگلیسی: Statue of Liberty) که نام رسمی آن «آزادی روشنگر جهان» است (به انگلیسی: Liberty Enlightening the World - به فرانسوی: La liberté éclairant le monde)، مجسمهٔ بزرگی است که در سال ۱۸۸۶ (میلادی) توسط فرانسه به ایالات متحده آمریکا هدیه داده شده‌است. پاریس
در سال ۱۸۸۹ به مناسبت بزرگداشت صدمین سال انقلاب فرانسه و نمایشگاه جهانی صنعت و تکنولوژی، یک برج تمام فلزی توسط مهندس مشهور فرانسوی گوستاو ایفل در مرکز پاریس ساخته شد. این برج که به برج ایفل مشهور است، ابتدا به عنوان یک بنای موقت ساخته شد، اما پس از پایان نمایشگاه پابرجا ماند و نماد زیبای دیگری به پاریس افزود. برج ایفل تا سال ۱۹۳۰ بلندترین برج جهان بود. متروی پاریس نیز هم‌زمان با افتتاح نمایشگاه جهانی در سال ۱۹۰۰ گشایش یافت. برگزاری این نمایشگاه نماد مهمی از جایگاه برتر پاریس به عنوان قطب فناوری، توریستی و تجارت در جهان آن روز به‌شمار می‌رفت. دونالد ترامپ
برج ترامپ -یک آسمان خراش با کاربری مختلط ۵۸ طبقه در شماره ۷۲۵ خیابان پنجم (منهتن) در میدتاون منهتن، نیویورک- توسط ترامپ و شرکت اطمینان زندگی منصفانه ساخته شد و توسط در اسکات معمار شرکت سوئنکی هیدن کانل طراحی شد. امروزه ترامپ تنها مالک آن است. خانهٔ وی پنت‌هاوس و همچنین دفاتر نظارت او در این برج قرار دارند. همچنین برج‌هایی که در باکو، آذربایجان و استانبول ترکیه به دست سازمان ترامپ ساخته شده نیز برج ترامپ نام دارد. برج برادوی
درطول قرن‌ها، این برج الهام بخش افراد بسیاری بوده‌است. از این برج در طراحی چاپ‌خانهٔ سر توماس فیلیپس، یکی از بزرگترین گردآورندگان کتب نسخ خطی در طول تاریخ، الهام گرفته‌اند. اعضای جنبش هنر و صنایع دستی از "برج برادوی" جهت استراحت تعطیلات استفاده می‌کردند. "ویلیام موریس"، "دانته گابریل روزتی" و "ادوارد بورن-جونز" از جمله اعضاء انجمن برادری پیشارافائلی و بازدیدکنندگان دائمی این برج بودند.  درواقع، این برادوی و برج تاریخی‌اش بود که مبارزات انتخابی "موریس" جهت حفظ آثار تاریخی را برانگیخت. برج نوش
عمارت برج نوش یا قصر نوشین بنای ساخته شده در باغی پهناور به نام باغ ایلخانی در تهران قدیم بود. این بنا به فرمان فتحعلی‌شاه، دومین شاه دودمان قاجار ساخته شد. به نوشتهٔ مهدی‌قلی‌خان هدایت (مخبرالسلطنه): برج نوش در باغ ایلخانی (در مالکیت الله‌قلی خان ایلخانی) در شمال شرق میدان مشق جای گرفته بود. باغ ایلخانی که این برج در میانش بر پا شده بود از یک‌سو به خیابان علاءالدوله (خیابان فردوسی امروزی) و از سوی دیگر به چهارراه عزیزخان می‌رسید. اين برج در ضلع شمالی خيابان سوم اسفند (خیابان سرگرد سخايی امروزی) جای داشته است. گفتنی است که این خیابان تا سال‌های آغازین سده کنونی "کوچه برج نوش" نامیده می‌شد که پس از پهن شدن و تعریض آن در دوره رضا شاه نام آن را به "خیابان سوم اسفند" تغییر دادند.