کیسه صفرا در کدام قسمت بدن قرار  دارد؟
کیسه صفرا
کیسه صفرا یا زَهره اندامی است که در سطح تحتانی کبد قرار دارد. این عضو از سه قسمت اصلی طاق معده، تنه و اینفاندیبولوم تشکیل شده‌است. وظیفه ی آن نگه‌داری صفرا است. این مایع زرد رنگ به هنگام ورود مواد غذایی به معده از کبد ترشح می‌شود و سپس از طریق مجرایی به کیسه صفرا انتقال می‌یابد. صفرا از طریق مجرای صفراوی مشترک به روده باریک ریخته می‌شود. کار این مایع ایجاد امولسیون پایدار روی چربی‌های غذاست که در دوازدهه انجام می‌گیرد. گاهی اوقات انسان به سنگ کیسه صفرا مبتلا می‌شود که در صورت وخامت بیماری تحت عمل جراحی یا درون‌بینی قرار می‌گیرد. هنگام جراحی معمولاً پزشک معالج کیسه صفرا را از بدن خارج می‌کند. در این صورت پس از گذشت مدتی مجرای صفرا گشاد می‌شود و کار کیسه صفرا را انجام می‌دهد. اندازه ی کیسه صفرا ۳ بند انگشت است. کیسه صفرا
کیسهٔ صفرا گلابی‌شکل است و نوک آن به مجرای کیستیک باز می‌شود. کیسهٔ صفرا به سه بخش انتهایی، بدنه و گردن تقسیم می‌شود. بخش انتهایی یک پایهٔ گرد است، به صورت زاویه‌دار به طوری که با دیوارهٔ شکم روبرو است. بدنه در گودی در سطح کبد تحتانی قرار دارد. کیسه صفرا
کیسه صفرا اندام توخالی است که در گودی کم عمق زیر لوب راست کبد قرار دارد. در بزرگسالان، کیسه صفرا تقریباً ۷ تا ۱۰ سانتی‌متر (۲٫۸ تا ۳٫۹ اینچ) طول و به ۴ سانتیمتر (۱٫۶ اینچ) قطر دارد. کیسه صفرا حدود ۵۰ میلی‌لیتر (۱٫۸ اونس) حجم دارد. کبد
کبد یک عضو گوارشی کمکی است که مایع صفرا را تولید می‌کند. صفرا مایعی قلیایی است که شامل کلسترول و نمک های صفراوی است و به تجزیه چربی کمک می‌کند. کیسه صفرا، کیسه کوچکی است که درست زیر کبد قرار داشته و صفرای تولید شده توسط کبد را در خود ذخیره کرده و سپس این مایع به روده کوچک جهت تکمیل گوارش حرکت می‌کند. کبد، بافت به شدت تخصص یافته‌ای است که اکثراً از هپاتوسیت‌ها تشکیل شده و به تنظیم انواع متنوعی از واکنش‌های حجم-بالای بیوشیمیایی، شامل سنتز و تجزیه مولکول‌های پیچیده و کوچک می‌پردازد که بسیاری از این‌ها برای عملکرد حیاتی طبیعی بدن لازم‌اند. تخمین‌های مختلفی در ارتباط با تعداد عملکردهای کبد صورت پذیرفته، اما کتب مرجع اغلب تعدادشان را حدود ۵۰۰ تا برآورد کرده‌اند.
رحم
رَحِم یا زِهدان اندامی است در بدن جنس ماده پستانداران که جنین در آن به‌وجود آمده و رشد می‌کند تا هنگام زایمان فرا رسد. رحم مانند یک گلابی وارونه در محوطهٔ لگن و در خط وسط، میان مثانه و رکتوم قرار دارد. رحم دارای یک تنه و گردن رحم است و مهبل (واژن) در سمت داخل بدن به رحم متصل می‌شود. رحم دیواره‌های ضخیم عضلانی دارد. در حقیقت این عضلات، قوی‌ترین عضلات بدن یک زن هستند. انقباض همین عضلات است که در هنگام زایمان بسیار شدید می‌شود و باعث خروج نوزاد و نیز درد زایمان می‌گردد. وقتی‌که زنی حامله نیست رحم تنها حدود ۵ تا ۷ سانتی‌متر طول و ۵ سانتی‌متر عرض داشته و در حدود ۳۵ گرم وزن دارد اما پس از بارداری ابعاد و وزن رحم افزایش می‌یابد.۱. فوندوس (Fundus): قسمتی از رحم که بالاتر از محل ورود لوله‌های رحمی قرار می‌گیرد. دستگاه صفراوی
دستگاه صفراوی شامل کیسه صفرا و مجاری صفراوی داخل و خارج کبد می‌باشد. کیسه بیضه
کیسه بیضه یا کیسه خایه یا اسکرُتوم کیسه‌ای است که در جنس نر همه پستانداران وجود دارد. این کیسه از جنس ماهیچه صاف است که به صورت غیرارادی دمای بیضه‌ها (تستیکول‌ها) را تنظیم می‌کند. بیضه‌ها پیش از تولد درون شکم قرار دارند و کمی پس از تولد (از طریق مجرای اینگوئینال) وارد کیسه بیضه می‌شوند. کلیه
کلیه ساختار لوبیا شکلی است که مرزهای محدب و مقعری دارد. ناحیه تورفته‌ای روی مرز مقعر وجود دارد که به «ناف کلیه» معروف است، ناحیه‌ای که سرخرگ کلیوی از آنجا وارد کلیه و سیاهرگ کلیوی و میزنای از آن‌جا خارج می‌شوند. کلیه توسط بافت فیبری سختی به نام کپسول کلیوی احاطه شده، که خود این کپسول توسط چربی اطراف کلیه، فاسیای کلیوی، و چربی پارارنال احاطه شده‌است. سطح قدامی (جلویی) این بافت‌ها را صفاق نامیده، در حالی که سطح خلفی (پشتی) را فاسیای عرضی می‌نامند. دیافراگم (کالبدشناسی)
در بالای دیافراگم ریه‌ها و قلب قرار دارند و در پایین آن دستگاه گوارش، کبد، طحال و دستگاه ادراری. گاه در صورت ضعف یا نقص عضلات دیافراگم فتق دیافراگمی روی می‌دهد. لوزالمعده
لوزالمعده، پانکراس یا بد گوشت غده‌ای پهن و دراز است که در قسمت فوقانی شکم و پشت معده قرار گرفته‌است. لوزالمعده متشکل از سه قسمت سر، تنه و دم است. قسمت سر آن در مجاورت قسمت دوم (دوازدهه) یا دئودنوم قرار گرفته‌است در واقع قسمت سر آن مجاورت داخلی قسمت دوم دئودنوم محسوب می‌شود. تنه لوزالمعده در پشت معده قرار دارد و دم آن تا نزدیک ةهال امتداد دارد. وزن پانکراس حدود صد گرم است [درانسان سالم و بالغ] بزرگ‌سیاهرگ زیرین
بزرگ‌سیاهرگ زیرین بزرگترین سیاهرگ بدن است و خون قسمتهای پایین بدن را به قلب می‌رساند. خون وریدی معده و روده ابتدا بوسیله ورید باب داخل کبد و پس از عبور از کبد بوسیله دو یا سه ورید فوق کلیوی داخل بزرگ‌سیاهرگ زیرین می‌گردد. ورید اجوف تحتانی که به موازات چهارمین مهره کمر از دو ورید خاصره اصلی راست و چپ تشکیل می‌یابد از سمت راست ستون فقرات بالا آمده و وارد دهلیز راست قلب می‌گردد. در این مسیر به ترتیب وریدهای کلیوی، غدد فوق کلیوی، اعضای تناسلی، و وریدهای فوق کبدی داخل آن می‌شوند. غده فوق کلیوی
غدد فوق کلیوی توسط کپسولی از بافت چربی و لایه فاسیای کلیوی احاطه شده‌اند. بافت همبند فاسیا، کلیه‌ها را نیز در بر می‌گیرد. یک دیواره‌ی ضعیف از بافت همبند، این غدد را از کلیه‌ها جدا می‌کند. غدد فوق کلیوی درست در زیر دیافراگم قرار گرفته‌اند، و توسط فاسیای کلیوی به ساق دیافراگم متصل می‌شوند. سنگ کیسه صفرا
در روش لاپاراسکوپی چند سوراخ کوچک حدود ۱ تا ۱٫۵ سانتی‌متری در پوست شکم ایجاد شده و عمل جراحی از این طریق انجام می‌شود. سرطان مری
سرطان مری نوعی سرطان است که در مری یا سرخ نای (بخشی از لوله گوارش) ایجاد می‌شود. مری وظیفه انتقال غذا به معده را دارد و در بین حلق و معده قرار گرفته‌است. علائم این بیماری شامل سختی در بلعیدن و کاهش وزن می‌شود. از نشانه‌های دیگرِ این بیماری می‌توان به درد هنگام بلعیدن، بدصدایی، گره‌های لنفاوی متورم شده، (ایجاد غده) اطراف استخوان ترقوه، سرفهٔ خشک و احتمالاً سرفه کردن یا استفراغ خون اشاره کرد. برآمدگی بزرگ دوازدهه
مجرای پانکراتیک اصلی گاهی اوقات در محل اتصال بین قسمتهای نزولی و افقی دوازدهه یا در قسمت افقی اثنی عشر دیده می‌شود. یک مطالعه موردی بر روی ۱۰۰۰ نفر به ترتیب در ۱۲ و ۸٪ نشان داد. در قسمت سوم دوازدهه، سطح مهره‌ها ممکن است L2-3 باشد و در حدود ۱۰٪ افراد ممکن است صفرا دریافت نکند. بعلاوه در تعداد کمی از افراد، مجرای اصلی تخلیه پانکراس ممکن است در واقع مجرای جانبی پانکراس باشد. میزنای
لوله باریکی که ادرار را از کلیه‌ها به مثانه می‌برد میزنای یا حالِب نام دارد. این مجرا از لگنچه منشأ گرفته و به مثانه ختم می‌شود. لیومیوم
لیومیوم کیسهٔ صفرا یک بیماری نادر است که بیشتر در افرادی گزارش شده که دچار کمبود ایمنی بوده‌اند. البته اخیراً یک مورد از این بیماری در یک زن ۳۹ سالهٔ سالم استرالیایی گزارش شد که هیچ علامتی هم نداشت. چاکرا
چاکرای شبکه خورشیدی یا چاکرای شبکه عصبی زیر معده -مانی پورا (Solar plexus chakra – Manipura/Nabhi) با طیف رنگی زرد و زرد طلایی است که نشانه عقل، هوش و ذهنیت است. این چاکرا بالاتر از ناف قرار گرفته‌است. رنگ زرد تأثیر مثبتی روی کبد، طحال، کیسه صفرا و اعصاب دارد و قدرت درمانی برای بیماری دیابت و یبوست دارد و کنترل‌کننده چاقی است. منطقه: در پشت و امتداد ستون فقرات مقابل ناف، پشت شکم غدد اصلی: پانکراس رنگ: زرد طلائی عطر: اسطوخودوس عضو وابسته: شکم، معده، کبد، دستگاه گوارش، صفرا، رودهٔ کوچک شکل: نیلوفر ده پر کبد
سطح احشایی یا همان سطح تحتانی، ناهموار و مقعر است. این سطح به غیر از مکانی که در آنجا با کیسه صفرا و ناف کبدی متصل شده، توسط صفاق پوشیده شده‌است. حفره مربوط به کیسه صفرا در سمت راست لوب مربعی قرار داشته و توسط کیسه صفرا و مجرای کیسه‌ای آن اشغال شده و در نزدیکی انتهای ناف کبدی واقع شده‌است. سینه
زائده خنجری: زائده کوچک خنجر مانندی است که در بخش تحتانی جناغ سینه قرار دارد. این زائده از جنس غضروف بوده و با یک مفصل ثابت به جناغ متصل شده‌است. در افراد مسن تمام این زائده یا بخش‌هایی از آن که نزدیک به تنه هستند؛ استخوانی می‌شوند.این عضله مهم‌ترین عضله تنفسی است که قفسه سینه را از حفره شکمی، جدا می‌سازد. برخی از اعضاء مهم بدن از قبیل آئورت، مری، بزرگ سیاهرگ زیرین، سوراخ‌هایی را به ترتیب در برابر مهره ۱۲، مهره ۱۰، مهره ۸ سینه‌ای در پرده دیافراگم ایجاد کرده و از آن عبور می‌کنند. دیافراگم به ترتیب به زایده خنجری، ۶ دنده تحتانی و غضروف‌های آن‌ها و تنه مهره‌های اول تا سوم کمری متصل شده و گنبدی شکل است. درصورت ضربه محکم به این بخش امکان قطع تنفس وجود دارد سینه
قفسه سینه یک محفظه استخوانی-غضروفی قابل ارتجاع است که به شکل مخروط ناقص بوده و جایگاه قرارگیری قلب، ریه‌ها، مری و نای است و از مهره‌ها، دنده‌ها و جناغ سینه، تشکیل شده‌است. حفره بدنی
بزرگترین حفره‌های بدن انسان حفره بدنی شکمی و حفره بدنی پشتی است. در حفره بدنی پشتی مغز و نخاع قرار دارد. قاعده جمجمه
قاعده جمجمه () یا پایه جمجمه پایین‌ترین بخش جمجمه است که قسمت‌های بسیار مهمی از مغز و ساقه مغز روی آن قرار می‌گیرند. دوازده جفت اعصاب جمجمه‌ای، نخاع و به ویژه رگ‌های اصلی خون‌رسانی مغز از قاعده جمجمه وارد مغز می‌شوند. کوچکترین ضربه، دستکاری یا تومور این ناحیه به سادگی موجب مرگ یا فلج همیشگی می‌گردد. این بخش از جمجمه روی حدقه چشم، بینی، سینوس‌ها و گوش میانی و داخلی استقرار یافته‌است. به علت وجود این همسایگی است که گاهی بیماری‌های بینی و سینوس موجب درگیری قاعده جمجمه و برعکس می‌شود. مجرای صفراوی
صفرا، برای هضم غذا و چربی‌ها مورد نیاز است. صفرا توسط کبد ترشح می‌شود و به معابر حمل‌کننده صفرا می‌رود. کورروده
کورروده یا سکوم یا روده کور بخش آغازین روده بزرگ (فراخ‌روده) است که زائده آپاندیس نیز به انتهای بن‌بست آن متصل می‌شود. کورروده بین درازروده (ایلئوم) و پس‌روده (کولون) قرار دارد. در ابتدای کورروده دریچه دراز-کورروده‌ای (دریچه ایلئوسکال) قرار دارد که مانع بازگشت مدفوع از روده بزرگ به روده باریک می‌شود. صفاق
ب) کیسه کهتر : قسمت کوچک حفره صفاقی می‌باشد که در خلف معده و چادرینه کوچک قرار دارد. ارتباط بین این دو کیسه یا فضا، از طریق سوراخ چادرینه‌ای صورت می‌گیرد. (حدود سوراخ چادرینه‌ای عبارت است از: در قدام، سیاهرگ دروازه‌ای (ورید باب)؛ در خلف، ورید اجوف تحتانی (IVC) و مهره T12؛ در ناحیه فوقانی، لوب دم‌دار (Caudate Lobe) کبد؛ در ناحیه تحتانی، اولین قسمت دوازدهه و بخش افقی شریان هپاتیک). بینی
بینی یا دماغ (به انگلیسی: Nose) از دیدگاه کالبدشناسی یک برآمدگی معمولاً مخروطی شکل در بدن مهره‌داران بوده و جایگاه قرار گرفتن سوراخ‌های بینی است. عملکرد اصلی بینی انجام دم و بازدم به همراهی دهان و همچنین عضو تشخیص دهندهٔ بوها در بدن موجودات زنده است. بینی اولین قسمت مجاری هوایی و دستگاه تنفس است و در بخش پشتی آن مخاط بویایی و سینوس‌ها قرار دارند. هوا پس از عبور از حفره بینی صاف، گرم و مرطوب شده و از مسیر حلق، وارد نای و بخش‌های بعدی دستگاه تنفس می‌شود. بینی همچنین در هنگام خوردن و آشامیدن و پر بودن دهان، مثلاً در زمان شیر خوردن نوزادان به عنوان مجرای جایگزین دهان جهت تداوم تنفس عمل می‌کند. کبد
در افلاطون، و در فیزیولوژی‌های بعدی، جگر به‌عنوان مکان تاریک‌ترین احساسات تصور می‌شود (به‌طور خاص خشم، حسادت و طمع) که انسان را به واکنش وادار می‌کند. در تلمود (رساله براکهوت ۶۱ ب) کبد به عنوان محل خشم است که با کیسه صفرا خنثی می‌شود. قفسه سینه
قسمتی از تنه است که بین ریشهٔ گردن و شکم قرار دارد که ساختمان‌های مهمی مانند قلب و ریه‌ها درون آن جای گرفته‌اند. قفسهٔ سینه از جلوتر توسط جناغ و غضروف‌های دنده‌ای، در طرفین توسط دنده‌ها و در پشت توسط دوازده مهرهٔ سینه‌ای تشکیل می‌گردد. این فضا دارای دهانهٔ ورودی و دهانهٔ خروجی می‌باشد که دهانهٔ ورودی آن از دندهٔ اول و غضروف آن در طرفین، دسته استخوان جناغ در جلو و مهرهٔ اول سینه‌ای در عقب تشکیل شده و به طرف جلو شیب دارد. این دهانه کلیوی شکل بوده و قطر عرضی آن ۱۰ و قطر جلویی پشتی آن پنج سانتی‌متر می‌باشد. برآمدگی بزرگ دوازدهه
موقعیت مجرای پانکراتیک اصلی در مجاورت قسمت دوم دوازدهه، ۷ تا ۱۰ سانتی‌متر از پیلور، در سطح دوم یا سوم مهره‌های کمر قرار دارد. توسط اسفنکتر اوددی، یک عضله دایره ای شکل، احاطه شده و مخلوطی از آنزیم‌های پانکراس و صفرا از آمپول واتر دریافت می‌کند، که هر دو مجرای پانکراس و سیستم صفراوی را تخلیه می‌کند. کلیه
ماده عملکردی، یا پارانشیم کلیه به دو ساختار عمده تقسیم‌بندی می‌شود: قشر کلیه در خارج و مدولای کلیه در داخل قرار دارد. در مقیاس درشت، این ساختارها به شکل ۸ الی ۱۸ لوب کلیوی مخروطی شکل دیده می‌شوند، که هر کدام شامل قشر کلیوی است که بخشی از مدولا به نام مدولای کلیوی را دربر می‌گیرد. بین هرم‌های کلیوی، زائده‌هایی از قشر به نام ستون‌های کلیوی قرار دارند. نفرون‌ها، ساختارهای عملکردی کلیه اند که کارشان تولید ادرار بوده، و درون قشر و مدولا گسترش یافته‌اند. بخش ابتدایی فیلترکننده نفرون، جسمک کلیویست که در قشر واقع شده‌است. پس از این قسمت ابتدایی، لوله کلیوی قرار گرفته که از قشر به عمق هرم‌های مدولایی می‌رود. بخشی از قشر کلیه به نام اشعه مدولایی، به صورت گردایه‌ای از لوله‌های کلیوی اند که مایعاتشان را به مجرای جمع‌آوری‌کننده می‌برند. مخچه
به زبان ساده‌تر مخچه بخشی از دستگاه عصبی است که در پس سر قرار گرفته‌است و شامل دو نیم کره است که با توده‌ای به نام کرمینه (ورمیس) به هم مرتبط می‌شوند. مخچه در حفظ تعادل بدن و هماهنگی حرکات، نقش مهمی دارد. مخچه دارای دو بخش سفید و خاکستری است. بخش خاکستری مخچه در بیرون و بخش سفید آن، در درون مخچه قرار دارد. سیاهرگ چهره‌ای
سیاهرگ چهره‌ای یا ورید فاسیال (به انگلیسی: anterior facial vein) سیاهرگ نسبتاً بزرگی در صورت انسان است. این سیاهرگ پشت سرخرگ چهره‌ای قرار دارد و از گوشه ریشه بینی آغاز می‌شود و ادامه سیاهرگ گوشه‌چشمی است و در آنجا شمار اندکی انشعابات کوچک دریافت می‌کند. این سیاهرگ از سیاهرگ کامی بیرونی خون دریافت می‌کند و سپس به انشعابات جلویی سیاهرگ پشت‌آرواره‌ای می‌پیوندد و سرانجام به سیاهرگ وداجی (گردنی) درونی می‌ریزد. باور غلط رایج مبنی نبود دریچه در سیاهرگ چهره‌ای، توسط پژوهش‌های اخیر رد شده‌است. دیواره‌های این سیاهرگ سفت‌تر از دیواره‌های سیاهرگ‌های سطحی هستند. معده
معده (به انگلیسی: Stomach) عضو توخالی، عضلانی و حجیمی از لوله گوارش بدن است که به شکل لوبیا می‌باشد که در مرحله دوم گوارش عمل می‌کند و نقش گوارش شیمیایی را بر عهده دارد. محفظه معده از بالا به مری و از پایین به دوازدهه مربوط می‌شود. دستگاه تنفس
ریه ها: ریه‌ها به شکل نیمه مخروطی هستند و قسمت‌های طرفی حفره سینه را پر می‌کنند. قاعده ریه‌ها روی پرده دیافراگم (عضله‌ای که حفره سینه و حفره شکم را از هم جدا می‌کند) قرار گرفته و قله ریه‌ها مجاور دنده اول است. ریه کودکان صورتی رنگ است ولی ریه بزرگسالان به علت ذرات زغال وارد شده از راه تنفس، خاکستری رنگ می‌باشد. حنجره
حنجره اندام تولیدکننده صوت در بدن است، و گذرگاه هوایی است که مابین بخش تحتانی حلق و تراشه واقع شده‌است. کوله‌سیستکتومی
کوله سیستیت حاد و مزمن (التهاب کیسهٔ صفرا) – تومور کیسهٔ صفرا - پارگی کیسه در اثر وارد شدن ضربه و تروما – ناهنجاری‌های مادرزادی - سنگ صفرا که مهم‌ترین علت کوله سیستیت و کوله سیستکتومی محسوب می‌شود سینه
سینه در آناتومی و کالبدشناسی بخشی از بدن مهره‌داران است که بین گردن و شکم قرار می‌گیرد.خود سینه و محدوده آن به بخش‌های مختلف و گوناگونی تقسیم و نام‌گذاری می‌گردد. دستگاه گوارش انسان
دستگاه گوارش انسان که از دهان تا مقعد امتداد دارد، از لولهٔ گوارشی و غده‌های گوارشی تشکیل شده‌است و حدود هفت متر طول دارد. غدد گوارشی شامل غده‌های بزاقی، غده‌های دیوارهٔ معده و روده، لوزالمعده و کبد است. لولهٔ گوارشی نیز شامل دهان، حلق، مری، معده، روده کوچک، رودهٔ بزرگ و راست‌روده می‌شود. هر چیزی که وارد معده می‌شود با آنزیم‌های درون معده مخلوط می‌گردد تا به اجزا ساده‌تری تجزیه شود. سپس این مخلوط که کیموس نامیده می‌شود، از معده خارج شده و به روده‌ها می‌رود تا از آنجا، مواد غذایی تجزیه شده جذب جریان خون شوند. مواد غذایی تجزیه شده از طریق جریان خون در سیاهرگ باب کبدی ابتدا به کبد جریان یافته تا در آنجا برخی مواد در کبد ذخیره شوند و سپس برای مصرف در اختیار یاخته‌های بدن قرار می‌گیرند. اجزای غذایی که جذب نمی‌شوند از طریق مدفوع از بدن دفع می‌گردند. سنگ کیسه صفرا
سنگ کیسه صفرا یعنی تشکیل سنگ در داخل کیسه صفرا که معمولاً به‌دلیل ته‌نشینی ترکیبات صفرا ایجاد می‌شود. کیسه صفرا عضوی در بخش تحتانی کبد است که صفرای ترشح شده از کبد در آن تجمع یافته هنگام نیاز از طریق مجرای صفراوی مشترک (CBD) به روده باریک ریخته می‌شود. سنگ کیسه صفرا بسیاری اوقات (تقریبا در ۸۰ درصد از موارد) هیچ علامتی ندارد و به درمان نیز نیاز ندارد. سنگ کیسه صفرای علامت‌دار ممکن است موجب التهاب کیسه صفرا شود. علائم بیماری به صورت کولیک صفراوی (درد به مدت ساعت‌ها در ربع فوقانی راست شکم که به پشت و شانه راست انتشار دارد) گاه همراه با تهوّع و استفراغ است. گاهی درد به دنبال مصرف غذای چرب می‌باشد. ممکن است فرد، سال‌ها سنگ کیسه صفرا داشته باشد ولی وارد مرحله حاد نشود. فرج
نوک کلیتوریس در بالای فرج و جایی قرار دارد که لب‌های درونی به هم می‌رسند. این قسمت قابل مشاهده در بعضی افراد ممکن است فقط در حد نیم سانتیمتر باشد و در برخی تا ۲–۳ سانتیمتر برسد. از آنجا که این عضو به شدت حساس است، روی آن پوست ظریفی کشیده شده‌است. مابقی کلیتوریس دیده نمی‌شود و بعد از دوشاخه شدن تا حدود ۱۲ سانتیمتر داخل بدن ادامه دارد. این عضو از بافتی اسفنجی تشکیل شده که هنگام برانگیختگی جنسی پرخون و شبیه آلت مردانه نعوظ پیدا می‌کند. نوک کلیتوریس حدوداً دارای ۸۰۰۰ عصب حسی است و هدف آن ایجاد لذت و نوعی از ارضاء کامل هنگام برقراری رابطه جنسی است. مجرای ادرار که از مثانه می‌آید، دقیقاً به زیر نوک کلیتوریس باز می‌شود و ادرار از آنجا دفع می‌شود. کمی پایین‌تر، دهانه واژن قرار دارد که از آن خونریزی عادت ماهانه خارج می‌شود، دخول جنسی صورت می‌گیرد و هنگام زایمان طبیعی، نوزاد از آن خارج می‌شود. خیلی افراد به اشتباه فکر می‌کنند دهانه واژن با پرده بکارت پوشیده شده‌است و هنگام اولین رابطه جنسی باز می‌شود. واقعیت این است که پرده بکارت یک بافت نازک است که تنها قسمتی از ورودی واژن را می‌پوشاند و خونریزی از آن یا از بین رفتن آن لزوماً ارتباطی با اولین تجربه جنسی ندارد. غده پاراتیروئید
غده پاراتیروئید که در واقع چهار غده بیضی شکل و مجزا در قسمت خلفی غده تیروئید هستند که با ترشح هورمون پاراتورمون وظیفه کنترل سطح سرمی کلسیم را برعهده دارند. این چهار غده معمولاً در قسمتهای بالا و پایین لوبهای راست و چپ تیروئید در سطح خلفی قرار گرفته‌اند. کلیتوریس
نقش کلیتوریس صرفاً در برانگیختگی جنسی و رسیدن به اوج لذت جنسی است و کانال زایمان یا میزراه (مجرای دفع ادرار) در کلیتوریس قرار ندارد (برخلاف آلت مردی که از نظر هم‌ساخت‌شناسی (هومولوژی) متشابه کلیتوریس است). تنها مورد استثناییِ یافت‌شده، کفتار خال‌دار است که در کلیتوریس مادهٔ این حیوان، ادرار کردن و زایمان نیز از طریق کلیتوریس انجام می‌شود. کلیتوریس حساس‌ترین ناحیهٔ شهوانی و منشأ اصلی تمایل جنسی در جنس مونث است. صفرا
از جمله بیماری‌های مرتبط به صفرا می‌توان به زردی، کله سیستیت و سنگ کیسه صفرا اشاره کرد. کرمینه مخچه‌ای
کرمینه مخچه‌ای (کلمه "vermis" در لاتین به معنای "کرم" است)، در ناحیه قشری-هسته‌ای داخلی مخچه، در حفره کرانیال قدامی قرار دارد. شکاف اولیه کرمینه، به صورت شکمی-خارجی (شکمی-جانبی)، به سمت سطح مخچه انحناء پیدا کرده و آن را به لوب‌های قدامی و خلفی تقسیم بندی می کند. کرمینه از نظر عملکردی همراه با وضعیت بدن و تحرک آن مرتبط است. کرمینه در موقعیت نخاعی-مخچه‌ای قرار گرفته و اطلاعات حسی پیکری ورودی را از سر و بخش‌های پروگزیمال بدن، از مسیرهای صعودی طناب نخاعی، دریافت می دارد. مار
قلب مار در یک کیسه احاطه شده‌است که به آن پیراشامه می‌گویند. قلب در بخش دو شاخ نایژه قرار دارد؛ اما به گونه‌ای نیست که در آنجا ثابت باشد، بلکه به دلیل نبود دیافراگم می‌تواند حرکت کند. این ویژگی به مار کمک می‌کند تا هنگامی که شکارهای بزرگ را می‌بلعد به قلبش آسیبی وارد نشود. طحال مار به کیسهٔ صفرا و لوزالمعده چسبیده‌است و خون را فیلتر می‌کند. تیموس در بافت چربی بالای قلب قرار دارد و مسئول ساخت گلبول سفید در خون‌است. دستگاه گردش خون در مار بسیار قابل توجه‌است چون یک درگاه سامانهٔ کلیوی دارد به این معنی که خونی که از دُم مار می‌آید نخست از کلیه‌ها رد می‌شود بعد به قلب بازمی‌گردد. راه هوایی
آلوئول‌ها کیسه‌های نازکی در ریه هستند که تبادل گازهای تنفسی در آن‌ها انجام می‌شود، تعداد این کیسه‌ها به‌طور میانگین برابر با ۴۸۰ میلیون می‌باشد. زمانی که دیافراگم منقبض می‌شود در قفسه سینه فشار منفی ایجاد می‌شود در نتیجه هوا برای پر کردن حفره قفسه سینه وارد ریه می‌شود. در ادامه هوا وارد آلوئول‌ها می‌شود، تمام آلوئول‌ها از مویرگ پوشیده شده‌است، در این هنگام گلبول‌های قرمز اکسیژن را جذب می‌کنند و دی‌اکسیدکربن را رها می‌کنند. در نهایت با پایان یافتن انقباض دیافراگم، فشار منفی ایجاد شده در قفسه سینه از بین رفته و قفسه سینه به حالت اول برمی‌گردد و هوا از ریه خارج می‌شود. مجرای صفراوی
21 و 22 کلیه راست و چپ نایژه
نایژه یا برونش (از لاتین: Bronchus) قسمتی از دستگاه تنفسی است که بین نای و نایژک‌ها قرار گرفته‌است. نایژه گذرگاه هوایی ششها، پس از نای است و دیوارهٔ آن دارای ۵ تا ۷ نیم غضروف و غده‌های مخاطی است. برونکوس اصلی سمت راست کوتاهتر و قطور تر است و در امتداد نای قرار دارد. مقعد
مَقعَد یا مُرز بخش پایانی دستگاه گوارش در موجودات زنده است. مقعد سوراخی در بدن است و عملکرد آن دفع مواد زائد غذایی و همچنین مواد زائد داخل بدن است. مخچه
مُخچه عریض‌ترین قسمت پس‌مغز است که در حفرهٔ جمجمه‌ای عقبی (posterior cranial fossa) قرار دارد. سرطان کبد
در کلانژیوکارسینوما (CCA) منشأ سلول‌های سرطانی، سلول‌های اپیتلیال مجاری صفراوی موجود در کبد است. این نوع سرطان، سرطان مجاری صفراوی نیز نامیده می‌شود. به تومورهای خوش‌خیم با منشأ سلول‌های سیستم صفراوی کلانژیوما گفته می‌شود. کارینا (نای)
کارینا یک لبهٔ غضروفی است که در ناحیهٔ تقسیم نای وجود دارد. این قسمت در انتهای نای قرار دارد، غشای مخاطی کارینا حساس‌ترین قسمت تراشه است که باعث رفلکس سرفه می‌شود. التهاب کیسه صفرا
تشخیص کوله‌سیستیت توسط شرح‌حال (درد شکمی، تهوع، استفراغ، تب) و معاینات فیزیکی علاوه بر تست‌های آزمایشگاهی و اولتراسونوگرافی پیشنهاد شده‌است. نشانه بواس که درد در ناحیه شانه راست است، می‌تواند نشانه‌ای از کولسیستیت حاد باشد. بدن انسان
بدن انسان دارای چندین حفره است که بزرگترین آن حفره شکمی است. این حفره‌ها محل قرار گرفتن اندام‌های مختلف بدن از جمله ستون مهره‌ها هستند، که جریان مایع مغزی نخاعی از بطن مغز در آن جاری است. سینوس (کالبدشناسی)
۱- سینوس فکی (maxillary sinuses): در زیر چشم و در استخوان گونه واقع است. و بزرگترین سینوس بدن است. سینوزیت فکّی باعث ایجاد درد و احساس فشار در گونه‌ها می‌شود (دندان‌درد و سردرد). قلب
محلِّ قلب در پشتِ استخوانِ جناغ سینه و حدفاصلِ غضروف‌هایِ دنده‌های سوم تا ششم در سمتِ چپِ قفسهٔ سینه است. یک دیوارهٔ عضلانی قلب را به دو نیمهٔ راست و چپ تقسیم می‌کند. نیمهٔ راست مربوط به خون سیاهرگی و نیمهٔ چپ مربوط به خون سرخرگی است. هر یک از دو نیمهٔ راست و چپ نیز مجدداً به‌وسیلهٔ یک تیغهٔ عضلانی افقی نازک‌تر به دو حفرهٔ فرعی تقسیم می‌شوند. حفره‌های بالایی که کوچک‌تر و نازک‌تر هستند دهلیز نام‌دارند و دریافت‌کنندهٔ خون اَند. حفره‌های پایینی که بزرگ‌تر و ضخیم ترند بطنهای قلبی هستند و خون دریافتی را به سایر اعضای بدن پمپ می‌کنند. پس، قلب متشکل از چهار حفره‌است: دو حفرهٔ کوچک در بالا (دهلیزهای راست و چپ) و دو حفرهٔ بزرگ در پایین (بطن‌های راست و چپ). صفرا
صفرایا زردآب که در زبان پهلوی زهرپوش نامیده می شود. مایعی سبز-زرد رنگ قلیایی با PH بین ۷٫۶ - ۸٫۶ به عنوان یکی از خلط‌های چهارگانه است. توسط هپاتوسیت‌ها ترشح می‌شود که روزانه ۵۰۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌لیتر صفرا تولید می‌کنند.این مایع در کیسه صفرا ذخیره شده و به هنگام عبور غذا از دوازدهه بر روی آن ریخته می‌شود و موجب امولسیون چربی و در نهایت گوارش آن می‌شود. صفرا در اغلب مهره‌داران ترشح می‌شود. از دلایل قلیایی بودن صفرا داشتن مقادیری بی کربنات (HCO3 یک بار منفی)به منظور کاهش اسیدیته و حفاظت از دیواره دوازدهه است.صفرا پس از ترشح توسط هپاتوسیت‌ها وارد کانالیکول‌های صفراوی شده و از طریق مجرای سیستیک از کبد خارج می‌شود. صفرا از طریق مجرای کیسه‌ای به کیسه صفرا انتقال می‌یابد. هنگامی که غذا از دوازدهه عبور می‌کند، کیسه صفرا منقبض شده و مایع درون خود را از طریق مجرای مشترک صفراوی به روده هدایت می‌کند و با غذا مخلوط می‌شود. ماده ای که صفرا تولید می‌کند، خاصیت بازی یا قلیایی دارد که باعث خنثی کردن کیموس می‌شود. واریس
خون ورودی به سیاهرگ‌ها، به قلب و سپس به شش‌ها بازگردانده می‌شود. در شش‌ها، دی‌اکسید کربن از خون گرفته و اکسیژن وارد خون می‌شود و سپس این خون اکسیژن‌دار، به ارگان‌ها و اندام‌های بدن فرستاده می‌شود. سیاهرگ‌ها با توجه به نوع فعالیتی که دارند و جایگاهشان، اندازه‌های مختلفی دارند. بزرگترین سیاهرگ‌ها در مرکز بدن وجود دارند که خون را از رگ‌های کوچکتر جمع کرده و به قلب می‌رسانند. در سطح بدن، سیاهرگ‌های ریزی وجود دارند. این رگ‌های ریز، به‌هم‌پیوسته و به رگ‌های جمع‌آوری کنندهٔ بزرگتر ریخته و نهایتاً خون را به قلب می‌رسانند. وقتی که جریان گردش خون به درستی انجام نشود، رگ‌ها بر اثر جمع شدن خون در آن‌ها برجسته بیشتر می‌شوند که این امر بیشتر در پاها و ران‌ها دیده می‌شوند که به آن‌ها واریس گفته می‌شود. کیسه هوایی
کیسه هوایی یا آلوئول تنفسی انتهایی‌ترین بخش نای و بخشی از پارانشیم شش است. کیسه هوایی در واقع محل اصلی مبادله گازهای هوای تنفسی با گازهای خون است و تنها در پستانداران وجود دارد. این کیسه‌های هوایی در انتها یا در طول نایژک‌ها مبادله ای قرار دارند. کبد
کبد عضوی است که تنها در مهره‌داران یافت شده و به سم‌زدایی متابولیت‌های مختلف پرداخته و پروتئین‌ها و مواد بیوشیمیایی لازم جهت گوارش و رشد را تولید می‌نماید. در انسان‌ها، کبد در ربع سمت راستِ بالایی شکم و زیر پرده دیافراگم واقع شده و سبب دیده نشدن اسفنکتر انتهایی مری از نمای جلویی شده است. نقش‌های دیگر آن در متابولیسم شامل تنظیم ذخیره گلیکوژن، تجزیه گلبول‌های قرمز خون و تولید هورمون‌ها است. آئورت شکمی
آئورت یا بزرگ‌سرخرگ سرخرگ اصلی خون‌رساننده به بدن است. از این شریان، شریان‌های متعددی منشعب می‌شوند که خون را به سراسر بدن می‌رسانند. آئورت سه لایه داخلی، میانی و خارجی دارد که از کلاژن، الاستین و عضلات صاف ساخته شده‌اند. آئورت شکمی (به انگلیسی: Abdominal aorta) بزرگترین قسمت از رگ آئورت و در ناحیهٔ شکمی بدن (از دهانهٔ دیافراگم تا کمر) (به انگلیسی: abdominal cavity) قرار دارد. به عنوان بخشی از آئورت، آئورت شکمی در اصل ادامهٔ بزرگ‌سرخرگ پایین‌رو یا آئورت نزولی، (به انگلیسی: descending aorta) است که در ناحیهٔ قفسه سینه قرار دارد. غده تیروئید
غده تیروئید یا سپردیس غده‌ای پروانه‌ای شکل است که در قسمت عرضی حنجره، در جلوی گلو قرار گرفته‌است. مجرای صفراوی
انسداد مجرای صفراوی توسط سرطان(کلانژیوکارسینوما)، سنگ کیسه صفرا، یا زخم از آسیب‌های کیسه صفرا است، که از ورود صفرا به روده جلوگیری می‌کند و ماده فعال در صفرا (بیلی روبین) به جای حمل و نقل در مجرای صفراوی در خون تجمع می‌یابد. نتایج این وضعیت زردی است، که در آن پوست و چشم از بیلی روبین در خون زرد می‌شوند. این وضعیت همچنین باعث خارش خفیف می‌شود که ناشی از بیلی روبین، در بافت‌ها است. در انواع خاصی از زردی، ادرار به صورت قابل ملاحظه‌ای تیره تر، و مدفوع بسیار روشن تر از حد معمول خواهد شد. اما در حالت عادی بیلی روبین از طریق مدفوع و ادرار دفع خواهد شد. و دلیل زردی ادرار نیز همین می‌باشد. زردی گاهی اوقات توسط سرطان پانکراس، که باعث انسداد مجرای صفرا نیز ایجاد می‌شود. زیرا مجرای صفراوی در عبور از بخش سرطانی بسته می‌شود. التهاب کیسه صفرا
کُله‌سیستیت یعنی التهاب کیسه صفرا، این بیماری اغلب ناشی از سنگ کیسه صفرا (کله لیتیاز) می‌باشد. علائم بیماری به صورت کولیک صفراوی (درد به مدت ساعت‌ها در ربع فوقانی راست شکم که به پشت و شانه راست انتشار دارد) گاه همراه با تهوع و استفراغ است. گاهی درد به دنبال مصرف غذای چرب می‌باشد. ممکن است فردی سال‌ها سنگ کیسه صفرا داشته باشد ولی وارد مرحله حاد نشود. تنها ۲۵ درصد افراد دارای سنگ کیسه صفرا علائم کله سیستیت را تجربه می کنند. در کله سیستیت حاد ما درد شکمی شدید، تب و لرز، زردی، استفراغ و… داریم؛ که اغلب به علت انسداد مجرای کیستیک یا گردن کیسه صفرا توسط سنگ است ولی گاهی نیز سایر علل مانند تومورها موجب انسداد مجرا می‌شوند. غده مقعدی
این غده‌ها در انسان در دیوارهٔ کانال مقعدی جای گرفته و به کمک مجراهای مقعد پنهان شده‌است؛ عمق جایگیری این غده‌ها در دیواره متفاوت است جایی میان لایه‌های اسفنکتر بیرونی و اسفنکتر درونی قرار دارند. احتمالاً به دلیل برخورد این غده‌ها با مواد خارجی و آبسه مقعد یا دیگر مشکلات این غده‌ها به داخل مقعد رانده شده‌اند و کارایی خود را از دست داده‌اند. کیسه مهتر
کیسه مهتر بخش بزرگتر حفرهٔ صفاقی است که توسط روده‌بند پس‌روده (مزانتر کولون) عرضی به دو بخش تقسیم می‌شود: چاکرا
چاکرای خاجی یا مرکز کلیه -سواد هیستانا (Sacral chakra – Swadhisthana) در قسمت پایین شکم قرار گرفته‌است. طیف رنگی مربوط به این چاکرا نارنجی می‌باشد. نارنجی علامت انرژی است. این رنگ قدرت ارتباطی، دفع خشم و کنترل بر خویشتن را متعادل می‌کند و مسائل مربوط به هضم غذا و گردش خون را منظم می‌سازد. منطقه: انتهای ستون فقرات ۱ تا ۱۲ اینچ زیر استخوان خاجی غدد اصلی: غدد جنسی رنگ: نارنجی عطر: چوب صندل عضو وابسته: کلیه‌ها، تخمدان‌ها، بیضهها، رحم، پیشابراه، پوست، طحال، کیسه صفرا شکل: نیلوفر شش پر مجرای سینه‌ای
مجرای سینه‌ای () یکی از مهمترین بخش‌های سیستم لنفاتیک است. این مجرا لنف را از اندام‌های تحتانی و نیمهٔ چپ تنه جمع کرده، از سطح قدامی ستون مهره‌ها به بالا صعود کرده و به ورید زیر ترقوه‌ای می‌ریزد. روده
روده بخش مهمی از دستگاه گوارش است که از دوازدهه (اثنی‌عشر) تا مقعد را تشکیل می‌دهد. روده در انسان و بسیاری از پستانداران به دو بخش رودهٔ باریک و رودهٔ بزرگ تقسیم می‌شود. کیست پستان
سیست پستان، کیست پستان یا کیسه پستان به کیسهٔ پرشده‌ای از محتوای مایع می‌گویند که در داخل پستان می‌باشد. یک فرد می‌تواند یک یا چند سیست‌های پستان داشته باشد و بیشتر به‌واسطه برآمدگی‌های گردوی یا بیضی‌شکل‌شان در لبه‌های متمایز شناخته می‌شوند. سیست پستان از نظر بافت بیشتر همانند یک کیسه حاوی آب کوچک نرم احساس می‌شود، اما گاهی اوقات ممکن است سخت شود. سیست یا کیست به کیسهٔ بسته‌ای می‌گویند که دارای غشاء و تقسیم‌بندی مشخصی در نزدیکی بافت‌ها می‌باشد و بیشتر حاوی هوا، مایعات و نیمه‌جامدات می‌باشد. کره چشم
‌اندام بینایی از کره چشم و عضلات آن، دستگاه اشکی و ابروها تشکیل شده‌است. کُرهٔ چشم () در کاسه چشم قرار دارد و توسط چربی احاطه شده و به شکل کره‌ای است که یک‌ششم آن در جلو برآمده شده باشد. قطر قدامی – خلفی آن حدود ۲۴ میلی‌متر می‌باشد که افزایش یا کاهش همین قطر است که باعث دور و نزدیک‌بینی می‌شود. کره چشم دارای سه لایه است که از خارج به داخل عبارتند از: لایه بیرونی یا لایه رشته‌ای (صلبیه و قرنیه)، لایه میانی یا لایه عروقی (مشیمیه، جسم مژگانی و عنبیه) و لایه درونی یا لایه عصبی (شبکیه). ناف
ناف جایی قرار گرفته که در واقع بندناف در داخل رحم در آنجا به شکم جنین وصل بوده‌است. بندناف که جفت را به جنین متصل کرده بعد از تولد از نوزاد جدا می‌شود. برای جدا کردن بند ناف از دو پنس استفاده می‌کنند و بین آن دو را میبرند. پنس دیگری نزدیک شکم نوزاد قرار داده می‌شود که بعد از دو روز برداشته خواهد شد. بندناف باقی‌مانده طی ۱۵ روز خشک شده و می‌افتد و به جای آن اسکاری طبیعی به جای میماند. البته بر خلاف تصور عامه مردم شکل ناف در اثر بریدن بند ناف به وجود نمی‌آید و پیش از این در شکم مادر حالت ناف شکل گرفته‌است. شکل ناف در میان مردم مختلف متفاوت است و اندازه آن بین ۱.۵ تا ۲ سانتی‌متر است. تمام پستانداران جفت‌زیست ناف دارند. ناف در انسان‌ها به سادگی قابل مشاهده‌است. در انسان ها زیر ناف الت تناسلی قرار دارد دقیقا در زیر شکم وسط دو پا غدد پیازی-میزراهی
غدد پیازی-میزراهی در بخش خلفی و جانبی غشایی مجرای خروجی مثانه قرار دارد. این غدد بین دو لایهٔ فیبر پوششی دیافرگم ادراری تناسلی، در قاعده آلت تناسلی قرار دارند که با الیاف اسفنگتر مجرای خارجی محاصره شده‌اند. روده بزرگ
روده بزرگ یا فراخ‌روده بخشی از لولهٔ گوارش پستانداران است که بین روده باریک و مخرج قرار دارد و شامل کورروده و پس‌روده و راست‌روده است. طول روده بزرگ حدود یک و نیم متر است. آب موجود در غذاها و همچنین بخشی از آبی که نوشیده‌ایم، در روده بزرگ بازجذب می‌شود و باعث می‌شود که مدفوع از حالت مایع به حالت جامد تبدیل شود. کیسه صفرا
کارکرد اصلی کیسهٔ صفرا ذخیرهٔ صفرا، که به آن کیسه نیز گفته می‌شود، برای هضم چربی‌ها در مواد غذایی است. صفرا که توسط کبد تولید می‌شود، از طریق رگ‌های کوچک به مجاری بزرگتر کبدی و در نهایت از مجرای کیستیک (قسمت‌هایی از دستگاه صفراوی) به کیسهٔ صفرا می‌رود، جایی که در آن قرار دارد. در هر زمان ۳۰ تا ۶۰ میلی‌لیتر (۱٫۰ تا ۲٫۰ میلی‌لیتر آمریکا) صفرا در کیسهٔ صفرا ذخیره شده‌است. شکم
شکم محل قرار گرفتن اندامهای متعددی مانند معده، روده، طحال، کبد، لوزالمعده، کیسه صفرا، صفاق، کلیه، حالب، مثانه، رحم، غدد فوق کلیوی، تخمدانها و آپاندیس است. در پشت شکم ستون مهره‌ها قرار دارد. عضلات متعددی در جدار قدامی (جلویی) و خلفی (پشتی) شکم قرار دارند. عضلاتی که در دیوارهٔ قدامی خارجی شکم قرار دارند عبارتند از: عضله راست شکم ، عضله مایل خارجی ، عضله مایل داخلی و عضله عرضی شکمی . دستگاه تولید مثل در زنان
دستگاه تناسلی زن از دو بخش خارجی و داخلی تشکیل شده‌است که ساختارهای داخلی دستگاه تناسلی زنانه (تخمدان ها، لوله رحم، رحم و واژن) در یک سوم پایینی شکم قرار دارند. بخش خارجی فرج نام دارد و شامل کلیتوریس، لب‌های داخلی و لب‌های خارجی و مدخل واژن (واژن) و میزراه (مجرای دفع ادرار) است. گیرنده چشایی
گیرندهٔ مزه شیرین (T1R2/T1R3) را می‌توان در اندام‌های مختلف خارج دهانی در سراسر بدن انسان مانند مغز، قلب، کلیه، مثانه، اپی تلیوم تنفسی در بینی و… نیز یافت. در بیشتر اندام‌ها، عملکرد این گیرنده‌ها نامشخص است. گیرنده طعم شیرین موجود در روده و لوزالمعده نقش مهمی در تنظیم متابولیک فرایند تشخیص کربوهیدرات‌ها در روده و در ترشح انسولین دارد. این گیرنده در مثانه نیز یافت می‌شود، که نشان می‌دهد مصرف شیرین‌کننده‌های مصنوعی که این گیرنده را فعال می‌کنند، ممکن است باعث انقباض بیش از حد مثانه شود. آبسه پاروتید
پاروتید یک غده در قسمت بناگوش قرار دارد ، غدد بزاقی پاروتید زیر زبانی و تحت فکی هستند. ترشح بزاق از جمله وظایف مهم این غدد هستند که رطوبت کافی برای دهان را تامین و نیز به هضم غذا کمک میکند . همچنین این بزاق ها شامل مواد ضدعفونی کننده ای هستند که باعث میشوند در مقابل میکروب ها حفاظت کافی صورت بگیرد. سرطان غدد بزاقی معمولا در غدد پاروتید که در مقابل گوش ها واقع است ، ایجاد می شود. سرطان کیسه صفرا
سرطان کیسه صفرا یک سرطان نسبتاً غیر متداول است و کمتر از ۲ مورد در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر در سال وجود دارد. این بیماری بخصوص در آمریکای مرکزی و جنوبی، اروپای مرکزی و شرقی، ژاپن و شمال هند رواج دارد. اگر به اندازه کافی زود تشخیص داده شود، می‌توان با برداشتن کیسه صفرا، بخشی از کبد و غدد لنفاوی مرتبط، آن را درمان کرد. بیشتر اوقات پس از بروز علائمی مانند درد شکم، زردی و استفراغ یافت می‌شود و در اندام‌های دیگر مانند کبد نیز گسترش یافته‌است. اگر بعد از شروع علائم سرطان پیدا شود، چشم‌انداز برای بهبودی ضعیف است و میزان بقای ۵ ساله آن نزدیک به ۳٪ است.شایع‌ترین و مؤثرترین روش درمانی، برداشتن جراحی کیسه صفرا با بخشی از کبد و گره‌های لنفاوی است. با این حال، با پیش آگهی بسیار ضعیف سرطان کیسه صفرا، اکثر بیماران طی یک سال از جراحی می‌میرند. اگر عمل جراحی امکان‌پذیر نباشد، استنت آندوسکوپی درخت صفراوی می‌تواند زردی را کاهش دهد و استنت در معده ممکن است استفراغ را تسکین دهد. شیمی درمانی و اشعه نیز ممکن است با جراحی استفاده شود. اگر سرطان کیسه صفرا بعد از کوله سیستکتومی برای بیماری سنگ (سرطان حادثه ای) تشخیص داده شود، عمل مجدد برای از بین بردن بخشی از غدد کبد و لنف در اکثر موارد لازم است. هنگامی که این کار در اسرع وقت انجام شود، بیماران بهترین فرصت زنده ماندن طولانی مدت و حتی درمان را دارند. رفلاکس معده
• فتق هیاتال (HIATAL HERNIA): دیافراگم که یک عضله صاف و مسطح است قفسه سینه را از حفره شکم جدا می‌سازد. مری در قفسه سینه و معده در حفره شکم واقع گردیده اند. مری برای رسیدن به معده بایستی از قفسه سینه پایین آمده و از یک دهانه واقع در دیافراگم موسوم به هیاتوس (HIATUS) عبور کند. برخی اوقات هیاتوس دچار کشیدگی شده و بخشی از معده به سمت بالا و قفسه سینه وارد می‌گردد و ایجاد فتق می‌کند. فتق هیاتال باعث جابه جا شدن دریچه اسفنکتر تحتانی مری (LES) و مختل شدن عملکرد آن می‌گردد. قسمتی از دیافراگم که مری را احاطه کرده است هنگام انقباض اسفنکتر، منقبض شده و همراه با آن حین عمل بلع شل می‌گردد. در فتق هیاتال این همکاری مختل شده و انقباضات اسفنکتر بدون پشتیبان باقی می‌ماند. جرقه‌نگاری
اسکن از سیستم صفراوی "cholescintigraphy" نامیده می‌شود و برای تشخیص انسداد مجاری صفراوی توسط یک سنگ صفرا (اینتر مدیا)، تومور، یا علت دیگری است. همچنین می‌تواند بیماری‌های کیسه صفرا، مانند نشت صفراوی فیستول صفراوی را تشخیص دهد. مواد شیمیایی رادیواکتیو تزریقی توسط کبد گرفته شده و به صفرا تزریق می‌شود. سپس داروهای رادیولوژیک به کانالهای صفراوی، کیسه صفرا و روده وارد می‌شوند. دوربین گاما بر روی شکم قرار داده می‌شود تا این ارگانها را به تصویر بکشد. دیگر تست‌های scintigraphic به‌طور مشابه انجام می‌شود. شایعترین روش برای تشخیص آمبولی ریه است، به عنوان مثال، هوا رسانی در ریه‌ها اسکن می‌شود. مواردی که کمتر رایج است شامل ارزیابی پیوند ریه، ارزیابی قبل از عمل، ارزیابی مسیر راست یا چپ ریه می‌باشد. دستگاه درونریز
دستگاه درونریز به همراه دستگاه عصبی نقش هماهنگ و تنظیم کردن فعالیت‌های بدن را بر عهده دارد. این دستگاه به کمک هورمون‌های مترشحه از غدد درونریز به انجام وظایف خود می‌پردازد. نقش اساسی هیپوتالاموس و هیپوفیز در تنظیم سایر غدد قایل توجه‌است. مهمترین غدد بدن عبارتند از تیروئید، لوزالمعده، غدد فوق کلیوی، پاراتیروئید و ... دیکشنری stedman آرواره
آرواره یا آره یا فَک یا چَک، ساختار درون دهان جانوران است که از دو بخش استخوانی آروارهٔ بالایی (فک بالا) و آروارهٔ پایینی (فک پایین) تشکیل شده است و دندان‌ها بر آن قرار گرفته‌اند.  آرواره یا فک بخشی از دهان است که وظیفه جویدن غذا را بر عهده دارد. استخوان آرواره به جمجمه متصل است جسمک کلیوی
کلافک یا گلومرول شبکهٔ مویرگی واقع در انتهای پوشینهٔ بومن (کپسول بومن) در کلیهٔ مهره‌داران است. کلافک شبکه‌ای از مویرگ‌ها است که جریان خون کلیه از طریق سرخرگ آوران وارد کرده و پس از صافی شدن توسط سرخرگ وابران خارج می‌شود. کلافک درون پوشینهٔ بومن قرار دارد. خون با عبور از طریق دیواره‌های مویرگی و لایه داخل پوشینهٔ بومن فیلتر شده و برای صافی شدن نهایی به سمت هنله می‌رود. کلیه
نوک یا پاپیلای هر هرم، ادرار را به کالیس کوچک ریخته، کالیس‌های کوچک نیز داخل کالیس بزرگ محتویاتشان را خالی کرده، و سپس کالیس‌های بزرگ نیز به لگنچه کلیوی محتویاتشان را تخیله می‌کنند. همه این‌ها در نهایت تبدیل به میزنای می‌شوند. در ناف کلیه، میزنای و سیاهرگ خونی از کلیه خارج شده و سرخرگ کلیوی وارد می‌شود. چربی نافی و بافت لنفاوی بهمراه گره‌های لنفاوی، دور این ساختارها را احاطه می‌کنند. چربی نافی با حفره پر از چربی به نام سینوس کلیوی پیوستگی دارد. سینوس کلیوی در مجموع شامل لگنچه کلیه و کالیس‌هاست که این ساختارها را از بافت مدولای کلیوی جدا می‌کنند. مجرای صفراوی
مسیر صفرا به شرح زیر است: صفرا در کبد ← کانال هرینگ ← مجاری صفراوی داخل کبدی ← مجاری کبدی چپ و راست ← مجرای مشترک کبدی ← مجرای صفراوی ← مجرای صفراوی مشترک ← آمپول واتر ← مجرای پانکراس ← دوازدهه دستگاه گوارش انسان
دستگاه گُوارش یکی از دستگاه‌های فعال در بدن انسان و بعضی از جانداران است. این دستگاه در انسان و مهره‌داران به صورت لولهٔ گوارشی، و در جانوران کمتر تکامل‌یافته مانند کیسه‌تنان از جمله هیدر، شقایق دریایی و عروس دریایی به صورت کیسهٔ گوارشی به نام حفره گوارشی وجود دارد. باید توجه داشت که دستگاه گوارش در جانوران براساس نوع غذایی که می‌خورند به شکل‌های مختلفی وجود دارد. اما به‌طور کلی دستگاه گوارش آن‌ها از چهار بخش کلی بلع، گوارش مکانیکی و شیمیایی، جذب و دفع تشکیل شده‌است. بعضی از جانوران که به صورت انگل زندگی می‌کنند مانند کرم کدو اصلاً دستگاه گوارش ندارند و به‌طور مستقیم و با عمل واپخش (انتشار) مواد غذایی تجزیه شده را از طریق پوست وارد بدن خود کرده و مورد استفادهٔ یاخته‌های خود قرار می‌دهند (مثل کرم کدو). کبد
در سمت داخلی برجستگی کلیوی، برجستگی سومی قرار دارد که کمی علامت‌دار بوده و بین آن و گردن کیسه صفرا قرار دارد. این برجستگی ناشی از بخش نزولی دوازدهه بوده و با عنوان برجستگی دوازدهه‌ای شناخته می‌شود. کبد
برآمدگی‌های متعددِ روی سطح کبد، با ساختارها و اعضای متعددی که در مجاورت آن قرار گرفته تطابق دارند. زیر لوب سمت راست و سمت راست حفره کیسه صفرا، دو برجستگی قرار دارند، یکی از این برجستگی‌ها پشت دیگری قرار داشته و توسط نواری جدا شده‌اند. برجستگی‌ای که سمت جلو واقع شده، یک برجستگی سطحی و کم عمق کولیک است که توسط انحنای کبدی تشکیل شده و برجستگی سمت عقب نیز یک برجستگی کلیوی عمیق‌تر است که با بخشی از کلیه سمت راست و غدد فوق کلیوی تطابق دارد. دوازدهه
کارکرد دوازدهه، بیشتر، تجزیه مواد خوراکی در روده ی کوچک است. آنزیم‌ها وبیکربنات سدیم از پانکراس و نمکهای صفراوی از کیسه صفرا ترشح می‌شوند و به این ناحیه می‌ریزند. کیسه صفرا
کیسهٔ صفرا از نظر اندازه، شکل و موقعیت میان افراد مختلف متفاوت است. به ندرت ممکن است دو یا حتی سه کیسهٔ صفرا وجود داشته باشد، یا به عنوان مثانه‌های جداگانه که به مجرای کیستیک تخلیه می‌شوند، یا یک شاخهٔ مشترک که در مجرای کیستیک تخلیه می‌شود، مشترک باشند. افزون بر این، کیسهٔ صفرا ممکن است اصلاً شکل نگیرد. کیسهٔ صفرا با دو لوب جدا شده توسط سپتوم نیز ممکن است وجود داشته باشد. این ناهنجاری‌ها به احتمال زیاد بر عملکرد تأثیر نمی‌گذارد و عموماً بدون علامت هستند. طحال
طَحال یا اِسْپُرْز عضوی از دستگاه تورینه‌ای-پوششی (دستگاه رتیکولو اندوتلیال) است؛ که در میان همه مهره‌داران یافت می‌شود. طحال در افراد بالغ در یک چهارم فوقانی چپ شکم واقع شده‌است و از طریق لیگامان یا رباط طحالی کلیوی به کلیه و توسط لیگامان طحالی معدی به معده متصل شده‌است. سرطان مقعد
مقعد عبارت است از منفذ باز عضلانی که در انتهای روده بزرگ قرار دارد. مقعد توسط حلقه‌ای عضلانی به نام اسفنکتر کنترل می‌شود که از طریق باز و بسته شدن اجازه کنترل حرکات دستگاه گوارش را فراهم می‌آورد. منطقه‌ای که مقعد را به رکتوم متصل می‌کند کانال مقعدی نامیده می‌شود و حدود ۳ تا ۴ سانتی‌متر طول دارد. سرطان مقعد نادر می‌باشد. سالیانه حدود ۹۳۰ نفر در انگلستان به این سرطان مبتلا می‌شوند. شایعترین نوع سرطان مقعد کارسینوم سلول-سنگفرشی می‌باشد. سایر انواع نادر این نوع سرطان شامل کارسینومای سلول‌های قاعده‌ای، آدنوکارسینوم و ملانوم می‌باشد. این اطلاعات دربارهٔ کارسینوم سلول-سنگفرشی می‌باشد. کیسه زرده
کیسه ناف یا متداول‌تر کیسه زرده (به انگلیسی: Yolk sac) یک کیسه غشایی با ساختار اکوژنیک داخل ساک حاملگی و متصل به رویان است و به‌عنوان سیستم گردش خون اولیه جنین شناخته می‌شود. تغییر نام این ساختار از کیسه زرده به دلیل عدم وجود زرده و عملکردی متفاوت از ساختار مشابه در دیگر حیوانات مثل زرده تخم‌مرغ است. این کیسه توسط مجرای ویتلین به روده وصل می‌شود و روده اولیه جنین را تشکیل می‌دهد و قبل از برقراری ارتباط خونی بین جنین و مادر وظیفه تغذیه رسانی را بر عهده دارد. این مجرا معمولاً با پیشرفت بارداری در هفته هشتم به‌طور طبیعی از بین می‌رود، در غیر این صورت می‌تواند باعث ایجاد مشکلات روده‌ای مانند دیورتیکول شود کیسه ناف در سه مرحله تشکیل می‌شود: ناحیه پوسترما
ناحیه پوسترما، ناحیه ای در قسمت تحتانی مغز است که رابطه ی نزدیکی با استفراغ دارد. جالب است که سد خون-مغز در این ناحیه تراواتر از سایر نواحی است و همین امر موجب دسترسی آسان سموم به مرکز استفراغ و دفع سریعتر سموم جذب نشده در نتیجه ی استفراغ می گردد. راست‌روده
راست‌روده یا رِکتوم قسمت انتهایی روده بزرگ در انسان است. قبل از این قسمت خم‌روده (کولون سیگموئید) و بعد از این قسمت مقعد قرار دارد. نقطه شروع آن در سومین مهره استخوان خاجی (ساکرال) است. طول این مجرا ۱۲ سانتی متر است. بخش زیرین راست‌روده گشاد می‌شود و آمپول راست روده‌ای نام دارد. کلانژیوکارسینوما
کلانژیوکارسینوما (انگلیسی:Cholangiocarcinoma) همچنین به نام سرطان مجرای صفراوی (انگلیسی:bile duct cancer) سرطانی است که در مجرای صفراوی شکل می‌گیرد. نشانه‌های این بیماری شامل درد شکمی، یرقان، کاهش وزن، خارش و تب می‌باشند. رنگ روشن مدفوع یا رنگ تیره ادرار نیز می‌توانند دیده شوند. سایر سرطان‌های مجرای صفراوی شامل سرطان کیسه صفرا و آمپول واتر می‌باشند.عوامل خطر بیماری شامل کلانژیت اسکلروزیس اولیه (نوعی بیماری التهابی مجرای صفراوی)، کولیت زخمی، سیروز، هپاتیت سی، هپاتیت ب، ابتلا به برخی فلوک‌های کبد و برخی ناهنجاری‌های مادرزادی می‌باشند. با این حال بیشتر بیماران هیچ نشانهٔ قابل تشخیصی را بروز نمی‌دهند. تشخیص شامل آزمایش خون، تصویربرداری پزشکی، آندوسکوپی و جراحی می‌باشد. تأیید وجود بیماری توسط مشاهده میکروسکوپی سلول‌های توموری انجام می‌شود. این سرطان از نوع آدنوکارسینوم (سرطان غدد و بافت‌های ترشح کننده موسین) است. کلانژیوکارسینوما معمولاً در زمانی که تشخیص داده می‌شود غیرقابل درمان است. در این موارد مراقبت‌های تسکینی شامل جراحی حذف قطعه ای، شیمی‌درمانی، پرتودرمانی و استنت انجام می‌گردند. در حدود یک سوم موارد مجرای صفراوی مشترک و در موارد کمتر شایعی در ساید مناطق مجرای صفراوی، تومور را می‌توان با جراحی خارج نمود. حتی در موارد جراحی موفق هم شیمی درمانی و پرتودرمانی توصیه می‌شوند. در برخی موارد خاص هم جراحی شامل پیوند کبد می‌باشد. حتی پس از جراحی موفق، احتمال بقای ۵ ساله کمتر از ۵۰ درصد است. کلانژیوکارسینوما بیماری نادری در جهان غرب به‌شمار می‌رود و میزان ابتلا به آن ۰٫۵–۲ نفر در هر ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در سال است. این میزان در جنوب شرق آسیا که فلوک کبدی شایع می‌باشد بالاتر است. در برخی نقاط تایلند این میزان به ۶۰ نفر در هر ۱۰۰٬۰۰۰نفر در سال می‌رسد. سن شایع ابتلا به این بیماری در دهه هفتادم زندگی است اگرچه مبتلایان به کلانژیت اسکلروزیس اولیه در دهه ۴۰ زندگی بروز می‌یابد. اخیراً ابتلا به کلانژیوکارسینوما در کبد در غرب افزایش یافته‌است. کلیتوریس
کلیتوریس چوچوله، چوچول یا فنج، بخشی از اندام جنسی زنانه است که در پستانداران، شترمرغ‌ها و تعداد محدودی از دیگر حیوانات وجود دارد. کلیتوریس دارای رگ‌های خونی و اعصاب فراوان است. در انسان، بخش دکمه‌مانند و قابل رؤیت آن نزدیک اتصال لب‌های کوچک به هم، در بالای خروجی میزراه و مهبل قرار دارد. کیسه منی
کیسه منی یا گُشناب‌دان یا وِزیکول سِمینال عضوی از دستگاه تناسلی مردانه است. این عضو دو غده توبولار ساده است که در قسمت تحتانی خلفی مثانه قرار دارد. دور کمر
دور کمر بخشی از شکم است که میان قفسه سینه و بند ران جای می‌گیرد. در مردم با اندام همگون، دور کمر باریک‌ترین بخش تنه می‌باشد. دستگاه ادراری
این دستگاه شامل کلی، میزنای و مثانه می‌باشد ازجمله کارهای این دستگاه را می‌توان گفت دفع مواد زائد بدن تنظیم آب بدن و تنظیم نمک بدن است کیسه منی
کیسه منی در تقسیم‌بندی غدد بدن به درون‌ریز و برون‌ریز، به دلیل اینکه مواد ترشحی آن از راه مجاری به بیرون از بدن می‌ریزد، جزء غدد برون‌ریز محسوب می‌شود. مایع مترشحه از کیسه منی ۶۰٪ مایع منی را تشکیل می‌دهد. این مایع در آمیزش جنسی کار حمل و تغذیه اسپرم را به عهده دارد. حالت قلیایی این مایع، اسپرم را در محیط اسیدی واژن زن حفاظت می‌کند. این مایع همچنین حاوی پروتئین، آنزیم، قند، موکوس، ویتامین C و پروستاگلاندین‌ها است.