عوارض داروی هماتینیک چیست؟
دیفن‌هیدرامین
عوارض شایع این دارو عبارتند از گیجی، سردرد، بدخلقی و عوارض پسیکوموتور، عوارض ضد موسکارینی مانند خشکی دهان، تاری دید، دوربینی و عوارض دستگاه گوارشی. جفیتینیب
شایع‌ترین عارضهٔ این دارو راش‌های آکنه‌مانند است. سایر عوارض نسبتاً شایع (در بیش از ۱٪ بیماران) عبارتند از: اسهال، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی، استوماتیت، دهیدراسیون، عقربک، افزایش بدون علامتِ آنزیم‌های کبدی، سستی ماهیچه، التهاب ملتحمه و بلفاریت. عوارض ناشایع آن شامل بیماری بینابینی ریه، خراش قرنیه، تریکیازیس و رشد موی اضافی است. داروناویر
عوارض جانبی شایع شامل اسهال، تهوع، درد شکمی، سردرد و راش است. عوارض شدید نیز شامل واکنش‌های آلرژیک، مشکلات کبدی و راش‌های پوستی نظیر «نکرولیز اپیدرمی سمی» است. با آنکه مطالعات جامعی در دوران بارداری انجام نشده، اما احتمالاً برای جنین بی‌خطر است. ارلوتینیب
عوارض جانبی شایع دارو شامل راش (ضایعه پوستی)، اسهال، خستگی، بی‌اشتهایی و گاهی هم ریزش مو است. در برخي بيماران اين عوارض بسيار جدي بوده تا جايي كه بيمار از زندگي عادي باز مي ماند. همچنين امكان اعتياد به اين دارو در بيمار بسيار بالاست. سیبوترامین
سردرد و بیخوابی از عوارض شایع این دارو می‌باشند که به ترتیب در ۳۰ ٪ و ۱۱ ٪ موارد دیده می‌شوند. خشکی دهان (۱۷ ٪)، بی اشتهائی(۱۳ ٪) و یبوست(۱۲ ٪)گزارش شده‌است. عوارض قلبی عروقی شامل: تپش قلب، افزایش فشار خون و درد قفسه سینه دیده می‌شوند. عوارض دستگاه عصبی مرکزی شامل عصبانیت، اضطراب، افسردگی، خواب آلودگی و تحریک در مواردی موجود بوده‌است. عوارض گوارشی مثل افزایش اشتها (۹٪)، تهوع، درد شکمی، سوء هاضمه و ورم معده گاهی وجود دارند. عوارض عصبی عضلانی و اسکلتی:درد پشت، ضعف، درد مفاصل، درد عضلات، درد گردن و بی حسی اندامها دیده شده‌است. عوارض تنفسی آن شامل رینیت (التهاب مخاط بینی)، سینوزیت و سرفه هستند. از عوارض دیگر می‌توان به تستهای کبدی غیر طبیعی، نامنظمی قاعدگی، ضایعات پوستی، علائم شبیه آنفلوآنزا، تشنگی، واکنش‌های آلرژیک و عرق کردن زیاد را برشمرد. دزونلافاکسین
عوارض جانبی معمول شامل سرگیجه، مشکل خواب، افزایش تعریق، یبوست، خواب آلودگی ، اضطراب و مشکلات جنسی است. عوارض جانبی جدی تر عبارتند از، سندرم سروتونین، خونریزی ، شیدایی و فشار خون بالا باشد. اگر دوز دارو به سرعت کاهش یابد، ممکن است سندرم قطع داروی ضدافسردگی ایجاد شود. مشخص نیست که آیا استفاده در دوران بارداری یا شیردهی بی خطر است.
ناپروکسن
اثرات جانبی مصرف ناپروکسن عبارت‌اند از: سرگیجه، کوفتگی، واکنش‌های آلرژیک، سوزش سر دل و درد معده. اثرات شدید جانبی این دارو می‌تواند شامل بیماری قلبی، سکته مغزی، خون‌ریزی لوله گوارش و زخم معده باشد. ممکن است میزان ریسک ابتلا به بیماری قلبی بر اثر این دارو در مقایسه با سایر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی کمتر باشد. برای افرادی که مبتلا به مشکلات کلیوی هستند، مصرف این دارو توصیه نمی‌شود. همچنین مصرف این دارو به زنانی که در مرحله سوم دوران بارداری خود هستند، نیز توصیه نمی‌شود. نشانگان همولیتیک اورمیک
سندرم همولیتیک اورمیک (HUS) این سندرم ناشایع از عوارض خطرناک بیماری‌ها به خصوص دیسانتری (اسهال خونی) و گاه شیمی درمانی، لوپوس، پیوند کلیه، بارداری و مصرف برخی دارو‌ها است و بر دستگاه انعقاد خون و کلیه تأثیر دارد. عارضه متعاقب ابتلا به عفونت با شیگلا دیسانتری یا باکتری ای کلای ۷: H157 OE.coli اتفاق می‌افتد. به سه شکل تیپیکال، اتیپیکال و ایدیوپاتیک دیده می‌شود. کلومیفن سیترات
مهم‌ترین عوارض عبارتنداز تشکیل کیست تخمدان، بزرگ شدن بیش‌از حد تخمدان، بزرگ شدن بافت فیبروئید رحم، شکم درد و بروز سندرم قبل از قاعدگی . همچنین در حاملگی به دنبال مصرف کلومیفن احتمال چندقلوزایی وجود دارد. همودیالیز
همودیالیز غالباً با جذب مایعات و آب بدن در پروسه اولترافیلتراسیون همراه است. با از دست رفتن بیش از حد مایعات یا سرعت بالای آب‌کشی از خون، عوارض جانبی همودیالیز نمود یافته که ازآن‌جمله می‌توان به افت فشارخون، خستگی و کوفتگی، کرامپ در ماهی‌چه پا و تهوع و سردرد اشاره نمود. از دیگر عوارض ناخواسته می‌توان به راه یافتن عفونت به سیستم گردش خون از طریق کاتتر مرکزی و پیامد آن اندوکاردیت و استئومیلیت اشاره نمود. کاهش این خطر از طریق کنترل عفونی و مهارت پرستار در هنگام اتصال خط جریان خون و پانسمان پایانی پس از اتمام همودیالیز قابل پیشگیری خواهد بود. هماتینیک
هماتینیک برای درمان کم خونی تجویز می‌شود. لیوتیرونین
در صورت مصرف بیش از حد دارو ممکن است عوارض جانبی ایجاد شود که شامل کاهش وزن، تب، سردرد، اضطراب، مشکلات خواب، آریتمی قلبی، و نارسایی قلبی است. استفاده در دوران بارداری و شیردهی به‌طور کلی بی خطر است. آزمایشات منظم خون برای اطمینان از مناسب بودن دوز مصرفی توصیه می‌شود. مت‌آمفتامین
«بر اساس تخمین‌های اخیر ۴۰ درصد مصرف‌کنندگان مت‌آمفتامین با مصرف در حد وابستگی علایمی از نقایص عصبی روانشناختی کلی را نشان می‌دهند. اثرات متآمفتامین بر کارکرد عصب روانشناختی می‌تواند بر اساس کمیت مصرف، دفعات مصرف و شدت وابستگی متفاوت باشد، گرچه در برخی مطالعات شواهد مبنی بر چنین ارتباطی تأیید نشد. دوزهای منفرد به صورت جالب توجهی با تقویت عملکرد در حوزه‌های عصبی روانشناختی مختلف در آزمودنی‌های انسانی طبیعی مرتبط است. برعکس این، بر اساس یک فراتحلیل اخیر در خصوص اثرات سوءمصرف و وابستگی به مت‌آمفتامین، مصرف مزمن آن با نقایص در حوزه‌های متعدد شامل نقایص با شدت متوسط در فرایند درگیرسازی مدارهای فرونتواستریاتال و لیمبیک همچون حافظه دورهای، کارکردهای اجرایی و تکالیف سایکوموتور می‌شود. تا حد کمتری، مصرف مت‌آمفتامین با اثرات منفی بر توجه، حافظه کارکردی، زبان و کارکردهای دیداری همراه است. شدت نقایص عصبی، شناختی می‌تواند درطول دوره اولیه پرهیز در مقایسه با مصرف‌کنندگان فعال بدتر شود و می‌تواند برای ۹ ماه یا بیشتر متعاقب پرهیز اولیه ادامه پیدا کند، گرچه، تداوم پرهیز با بهبودی در کارکرد پایانه دوپامین و حداقل بهبودی نسبی در کارکردشناختی در افراد وابسته به مت‌آمفتامین همراه است. مصرف‌کنندگان مت‌آمفتامین ممکن است حرکات هیپرکینتیک شامل رفتارهای تکراری و کلیشه‌ای نشان دهند. این اثرات حتی به صورت گسترده‌ای در مطالعات حیوانی نشان داده شده‌است. اختلالات حرکات کره آتتویئد نیز مشاهده شده‌است. به علاوه، گرچه پیشنهاد شده‌است که نقایص دوپامینرژیک مصرف مت‌آمفتامین می‌تواند علایم پارکینسون ایجاد کند اما شواهد پژوهش بالینی در حمایت از این نظریه محدود باقی مانده‌است. نشان داده شده که مصرف مزمن مت‌آمفتامین باعث سمیت عصبی به صورت کاهش فعالیت انتقال دهنده دوپامین استریاتال شده و این می‌تواند به لحاظ بالینی با نقایص شناختی و کندی سایکوموتور همراهی داشته باشد.» آفاتینیب
عوارض جانبی دارو بر حسب میزان بروز به شرح زیر است: مروپنم
هر دارو به موازات اثرات درمانی ممکن است باعث بروز برخی عوارض ناخواسته نیز بشود. اگر چه کلیه این عوارض در یک فرد مشاهده نمی‌شود ولی در صورت بروز هر یک از عوارض زیر با پزشک معالج خود مشورت نمایید. عوارض گوارشی: تهوع، استفراغ، یبوست، بی اشتهایی، هپاتیت، نقص کبدی، سوء هاضمه، مسدود شدن مجاری گوارشی، مشاهده خون در مدفوع، بزرگ شدن شکم و درد لگن عوارض قلبی و عروقی: نارسائی قلبی، تاکی کاردی، ایست قلبی، افزایش فشار خون، سکته قلبی، آمبولی ریوی، کاهش ضربان قلب، کاهش فشار خون و سنکوپ عوارض خونی: آنمی، آنمی هیپوکرومیک و زیاد شدن حجم خون، ادم محیطی و هیپوکسی عوارض عصبی: بی خوابی، سرگیجه، گیجی، صرع، اضطراب، افسردگی، ضعف و ناتوانی و هالوسیناسیون عوارض تنفسی: آپنه، اختلال تنفسی، آسم، افزایش سرفه و ادم ریوی عوارض پوست: کهیر، خارش، احساس سرما، قرمزی، تعرق و زخم‌های پوستی عوارض ادراری: نقص کلیوی، احتباس ادراری و بی‌اختیاری ادرار جمتوزومب اوزوگامیسین
عوارض شایع این دارو شامل تب، لرز، تهوع، استفراغ است. عوارض جانبی جدی آن نیز شامل نارسایی مغز استخوان شدید (در ۹۸٪ بیماران)، اختلال در دستگاه تنفس، سندرم لیز تومور، واکنش افزایش حساسیت نوع ۳، انسداد وریدی و مرگ است. لنواتینیب
از آنجایی که این دارو به میزان متوسط زمان QT را در چرخهٔ الکتریکی قلب افزایش می‌دهد، مصرف همزمانِ آن با داروهایی که چنین عوارضی دارند، ممکن است خطر بروز آریتمی‌های قلبی نظیر سندرم تورساد دوپونت افزایش می‌یابد. انتظار نمی‌رود که لنواتینیب با بازدارنده‌های آنزیمی و القاکننده‌های آنزیمی تداخل دارویی مشخصی داشته باشد. کتورولاک
مانند سایر داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی اختلالات و خونریزی‌های دستگاه گوارشی، و ایجاد زخم پپتیک، کرامپ شکمی، واکنش‌های آلرژیک مثل شوک آنافیلاکسی، دیگر عوارض جانبی گزارش شده خواب آلودگی، سرگیجه، سردرد و تغییرات مغزی و حسی، واکنشهای روانی، تعریق، خشکی دهان، تشنگی، تب، تشنج، درد عضلات، مننژیت غیرعفونی، فشار خون، تنگی نفس، ادم ریوی، برادیکاردی، درد قفسه صدری، تپش قلب، احتباس مایعات، افزایش اوره و کراتینین خون، نارسائی حاد کلیوی، ادم، کاهش سدیم خون، افزایش پتاسیم خون، تکرار یا احتباس ادرار، سندرم نفروتیک، درد پهلو همراه هماچوری یا بدون آن، پورپورا، ترومبوسیتوپنی، خون دماغ، مهار تجمع پلاکتی، افزایش زمان خونروی، خونریزی از زخم پس از عمل جراحی، هماتوم، قرمز شدن یا رنگ پریدگی و پانکراتیت. واکنشهای شدید پوستی شامل سندرم استیون جانسون و سندرم لیل Lyell گزارش شده‌است. تغیرات عملکرد کبدی می‌تواند اتفاق افتد. هپاتیت و نارسائی کبد گزارش شده‌است. درد در محل تزریق ممکن است وجود داشته باشد. دکس‌متیل‌فنیدات
عوارض جانبی شایع عبارتند از درد شکم، کاهش اشتها و تب. عوارض جانبی شدید ممکن است شامل سوءمصرف، روان پریشی، ایست قلبی، شیدایی، آنافیلاکسی، تشنج و نعوظ طولانی مدت خطرناک باشد. ایمنی مصرف این دارو در دوران بارداری و شیردهی نامشخص است. دکس‌متیل‌فنیدات یک محرک سیستم عصبی مرکزی (CNS) است. نحوه عملکرد آن در ADHD مشخص نیست. این دارو انانتیومر فعال‌تر مولکول متیل‌فنیدات است. کورتیکواستروئید
وقتی بیماران کورتیکواستروئید استفاده می‌کنند غده‌های فوق کلیوی (غدد آدرِنال) میزان ترشح کورتیزول طبیعی خود را کم یا قطع می‌کنند. داروهای کورتیکواستروئید (کورتون) عواض جانبی زیادی دارند مانند تجمع آب و الکترولیت در بدن (ایجاد ظاهر پف آلود و شبه چاق در بیماران)، اختلال در عملکرد غدد فوق کلیوی، ناراحتی‌های گوارشی به ویژه زخم معده، بروز پوکی استخوان، آکنه و پرمویی، آب مروارید چشمی، افزایش فشار خون و قند خون، افسردگی، تغییرات خلقی، افزایش احتمال عفونت و همچنین آزاد کردن اتم های سنگین و رادیکالی در بدن که باعث بروز سرطان میشوند و... لوراتادین
این دارو از نسل جدید آنتی هیستامینها بوده به دلیل اختصاصی بودن و عدم عبور از سدخونی مغزی برخلاف اغلب آنتی هیستامینها دارای اثرات سداتیو و آنتی کلرژنیک نیست. ولی سردرد، سرگیجه، اختلال بینایی، ضعف عضلانی یا خستگی غیرمعمول، طپش یا تندی ضربان قلب، احساس گرفتگی در سینه و اشکال در دفع ادرار در برخی بیماران دیده می‌شود، گاه خواب‌آور و همچنین در صورت استفاده مداوم موجب کم شنوایی نیز میشود. آلترتامین
مصرف همزمان آلترتامین با بازدارنده‌های مونوآمین اکسیداز، موجب افت شدید فشار خون وضعیتی خواهد شد. همچنین مصرف همزمان با سایمتیدین، نیمه‌عمر آنرا بالا برده و سمیت آنرا تشدید می‌کند. تجویز ویتامین B عوارض عصبی آنرا کاهش می‌دهد اما باعث می‌شود اثربخشی ترکیب سیس‌پلاتین/آلترتامین را کاهش می‌دهد. پمولین
پمولین را یک دوپامینرژیک می‌دانند اما نحوهٔ دقیق عملکرد آن هنوز مشخص نشده‌است. این دارو از سد خونی مغزی می‌گذارد و نقش دوپامین را بازی می‌کند اما اثری بر دوپامین درون‌زاد بدن ندارد. از آنجایی که این دارو اثری بر گیرنده‌های آدرنالین ندارد، یک داروهای مقلد سمپاتیک نیست و عوارض جانبی آنها همچون خشکی دهان، کاهش اشتها، افزایش فشار خون، تندتپشی، انقباض عضلات صاف، فشار بر روی قلب، گشاد شدن مردمک چشم‌ها و بی‌خوابی را ندارد. برخی پژوهش‌ها نشان داده‌اند که پمولین اثرات نوتروپیک در مراکز حافظهٔ مغز دارد و قدرت حافظه را بیشتر و ساخت آران‌ای را در مغز یاری می‌کند. نیمودیپین
گیجی ، سردرد ، آریتمی قلبی ، ادم و هایپرتروفی لثه، اختلالات سایکوتیک،کاهش فشارخون،تاکی کاردی، درماتیت،بثورات جلدی، تهوع، اسهال، تنگی نفس،کرامپ‌های عضلانی ترامادول
عوارض مشابه دیگر داروهای شبه‌تریاک (تهوع، سرگیجه، خواب آلودگی، منگی، خشکی دهان. دیر انزالی، یبوست، افت فشار خون، تعریق، خارش در ترامادول هم دیده می‌شود اما احتمال بروز دپرسیون تنفسی که کشنده‌ترین با ترامادول خوراکی نسبت به مرفین کمتر است. مصرف این دارو به علت افزایش سطح سروتونین، بیشتر از دیگر مواد اپیوئیدی ایجاد حالت تهوع می‌کند، همچین باعث بی‌خوابی می‌شود. مصرف بیشتر از ۲۰۰ میلی‌گرم ترامادول برای افراد بدون مقاومت بدنی در مقابل مواد اپیوئیدی خطرناک است. مصرف همزمان با داروهای مهارکننده بازجذب سروتونین مانند سیتالوپرام، بوپروپیون، فلوکستین و مهارکننده منوآمینواکسیداز موجب تشدید عوارض دارو و گاهی سندرم سروتونین می‌گردد. هیدروکینون
احتیاط: این دارو باید شبها استفاده شود. شایع‌ترین عارضه درماتیت تماسی است. ایماتینیب
عوارض شایع ایماتینیب شامل استفراغ، اسهال، درد ماهیچه‌ای، سردرد و راش پوستی است. عوارض شدیدتر مشتمل بر احتباس مایعات، خونریزی گوارشی، نارسایی مغز استخوان، مشکلات کبدی و نارسایی قلب است. مصرف این دارو در دوران بارداری ممکن است به جنین صدمه بزند. دیاتریزوئیک اسید
از عوارض جانبی شایع آن، استفراغ، اسهال و قرمزی پوست می باشد. از سایر موارد نظیر خارش، مشکلات کلیوی، افت فشار خون و پاسخ های حساسیتی نیز می توان نام برد.در افرادی که حساسیت به ید دارند استفاده از این دارو توصیه نمی‌گردد. دیاتریزوئیک اسید یک عامل رادیوکنتراست یونی یددار با اسمولالیته ی بالا می باشد. لاموتریژین
در نارسایی کبدی نباید مصرف شود.بثورات جلدی، تب، علائم شبه آنفلوانزا، خواب آلودگی، اختلال در عملکرد کبد، لنفادنوپاتی، لوکوپنی، ترومبوسیتوپنی، حساسیت به نور، اختلالات بینایی، گیجی، عدم تعادل، خستگی، اختلالات گوارشی، و تحریک‌پذیری از عوارض جانبی این دارو هستند.عوارض جانبی جدی شامل عدم وجود گلبول‌های قرمز، افزایش خطر خودکشی، سندرم استیونز-جانسون و واکنش‌های آلرژیک است. نگرانی‌هایی وجود دارد که استفاده در دوران بارداری یا شیردهی ممکن است منجر به آسیب شود. المزارتان
این دارو می‌تواند باعث عوارض گوارشی همچون تهوع، استفراغ، اسهال، کاهش وزن و نیز اختلالات الکترولیتی شود. سازمان غذا و داروی آمریکا در سال ۲۰۱۳ در وب-سایت خود هشدار داد که که مصرف این دارو میتواند باعث مشکل در روده شود(sprue-like enteropathy) این مشکل در روده به صورت اسهال مزمن یا حاد بروز خود را نشان میدهد که در نتیجهٔ آن بیمار با کاهش چشمگیر وزن روبرو میشود. این مشکل ممکن است بعد از هفته‌ها یا ماه‌ها بعد از شروع و ادامهٔ مصرف این دارو بروز کند و در مواردی به بستری شدن بیمار منجر شود. پرفنازین
آثار خارج هرمی به خصوص دیستونی، به‌ویژه با مقادیر مصرف زیاد شایع‌تر بوده و در مصرف طولانی مدت دیسکینزی دیررس ممکن است بروز نماید. خواب آلودگی، سستی، کابوس شبانه، بیخوابی، بی‌ثباتی، افسردگی، خشکی دهان، یبوست، احتباس ادرار، بدتر شدن علائم منفی اسکیزوفرنی تاری دید و احتقان بینی از عوارض شایع دارو هستند. عوارض خارج هرمی
عوارض خارج هرمی اغلب نتیجه مصرف داروهای آنتاگونیست دوپامین هستند مانند داروهای آنتی سایکوتیک (فنوتیازین‌ها، بوتیروفنون‌ها ، الانزاپین ، تیوگزانتین ها و... )که موجب نوعی پارکینسونیسم کاذب میشوند. تتراکائین
واکنش‌های سیستمیک ممکن است به سرعت یا با تأخیر و تا ۳۰ دقیقه پس از تجویز دارو بروز کند، عوارض با شیوع کم آن عبارتند از کبودی‌رنگ پوست، اختلال بینایی یا دوبینی، تشنج، سرگیجه، زنگ زدن گوش، لرزش یا رعشه، عصبانیت یا بی‌قراری غیرعادی و تهوع و استفراغ، اریتم، ادم و خارش نیز درمصرف موضعی دارو گزارش شده است. تریمیپرامین
مصرف همزمان فراورده‌های حاوی الکل و سایر داروهای مضعف CNS، ممکن است سبب بروز ضعف شدید CNS، ضعف تنفسی و کاهش فشارخون، شود.مصرف همزمان این دارو با داروهای ضد تیروئید ممکن است خطر بروز آگرانولوسیتوز را افزایش دهد. در صورت مصرف همزمان فنوتیازین‌ها با این دارو، اثرات آنتی‌کولینرژیک یا تسکین‌بخش این دارو یا تریمیپرامین ممکن است طولانی یا تشدید شود. سایمتیدین ممکن است متابولیسم این دارو را مهار نموده و غلظت پلاسمایی آن را افزایش دهد. اثرات کاهنده فشار خون کلونیدین در صورت مصرف همزمان با این دارو ممکن است کاهش یابد. مصرف همزمان این دارو با داروها مقلد سمپاتیک ممکن است سبب تشدید عوارض قلبی – عروقی و احتمالاً بروز آریتمی، تاکی‌کاردی یا افزایش فشار خون شود. تیوتیکسین
عوارضی مانند آثار آنتی کولینرژیک (خشکی دهان، یبوست)؛ تهوع، استفراغ و دارد.واکنشهای اکستراپیرامیدال، افت فشارخون، کاهش دید، لکوپنی و به ندرت نشانگان نورولپتیک بدخیم نیز ممکن است بروز کنند. هالوتان
هالوتان ممکن است باعث سمیت کبدی به‌صورت یرقان خفیف تا نکروز کبدی شود. داروهای بیهوشکننده همچنین ممکن است باعث اختلال درمهارتهای روانی ـ حرکتی شوند. هذیان وتوهم بعد از بیهوشی از عوارض نسبتاً شایع هالوتان است. هیپوکسمی، کاهش فشارخون و آریتمی گذرا نیز ممکن است بروز نماید. در کشورهای پیشرفته، از هالوتان در بیهوشی بالغین – مگر در موارد خاص با اندیکاسیون مشخص و اثبات شده – استفاده نمی‌شود و این دارو با جایگزین‌ها ی مناسب دیگری که هپاتوتوکسیسیتی کمتری دارند، جایگزین شده‌است. وراپامیل
یبوست،افزایش میل جنسی [[تهوع]]، استفراغ، برافروختگی، سردرد، [[سرگیجه]]، کسالت، خیز مچ پا و به ندرت عیب برگشت‌پذیر کار کبد. واکنش‌های آلرژیک، ژینکوماستی و [[هیپرپلازی لثه]] با مصرف این دارو گزارش شده‌است. پس از تزریق وریدی، کاهش فشار خون، برادی کاردی، انسداد قلبی و آسیستول نیز مشاهده شده‌است.[[رده:آنتاگونیست‌های گیرنده گلیسین]] [[رده:بلوک‌کننده‌های کانال کلسیم]] [[رده:ترکیب‌های ایزوپروپیل]] [[رده:داروهای ضد آریتمی]] [[رده:داروهای ضروری سازمان بهداشت جهانی]] [[رده:داروهای قلبی]] [[رده:فنتیل‌آمین‌ها]] [[رده:فنول اترها]] [[رده:نیتریل‌ها]] [[رده:هپاتوتوکسین‌ها]] نیستاتین
نیستاتین با اتصال به استرول‌های موجود در غشاء باعث می‌شود که محتویات ضروری داخل سلولی قارچ از آن خارج شوند. تهوع، استفراغ، اسهال و تحریک پوستی که قبل از درمان وجود نداشته از عوارض جانبی دارو است. در صورت مصرف موضعی دارو از پانسمان بسته در موضع باید خودداری شود و در صورت مصرف آن در نوزادان از پیچیدن سفت پای بچه یا استفاده از شلوارک پلاستیکی نیز اجتناب شود. سولفادوکسین/پیریمتامین
عوارض جانبی شامل اسهال، بثورات پوستی، خارش، سردرد و ریزش مو است. به ندرت ممکن است یک واکنش آلرژیک شدید یا بثورات پوستی مانند نکرولیز سمی اپیدرمی رخ دهد. به‌طور کلی در افراد مبتلا به آلرژی به سولفونامید یا بیماری جدی کبد یا کلیه توصیه نمی‌شود. این دارو با مسدود کردن توانایی مالاریا در استفاده از فولینیک اسید عمل می‌کند. سسیتوزومب گوویتیکان
مهمترین عوارض جانبی این دارو، تهوع، نوتروپنی، خستگی، اسهال، کم‌خونی، استفراغ، ریزش مو، یبوست، بی‌اشتهایی، راش پوستی و درد شکمی است. در جعبهٔ بسته‌بندی این دارو هشداری دربارهٔ احتمال وقوع نوتروپنی شدید (کاهش سطح گلبول‌های سفید خون) و اسهال شدید وجود دارد. این دارو ممکن است به جنینِ در حال رشد یا نوزاد آسیب بزند. گارداسیل
عوارض شدید گزارش شده واکسن گارداسیل عبارتند از: ناباروری، کم‌خونی همولیتیک خودایمنی، اریتم مولتی‌فرم، واسکولیت، ترومبوسایتوپنی پورپورا، التهاب حاد منتشره مغزی، میلیت عرضی، آتاکسی حاد مغزی، سندرم گیلن باره، لوپوس اریتماتوس سیستمیک، اسکلروز جانبی آمیوتروفیک(ALS) میلین‌زدایی سیستم عصبی مرکزی، ام‌اس به ویژه در کودکان، التهاب عصب بینایی، التهاب روده، پانکراتیت، هپاتیت خود ایمنی، شوک آنافیلاکسی و مرگ. بازدارنده بازجذب سروتونین
این داروها عوارض جانبی کمتری از داروهای دیگر ضد افسردگی دارند. عوارض شایع‌تر اضطراب، بی‌خوابی، مشکلات گوارشی (به ویژه تهوع)، سردرد، کاهش اشتها، اختلال کارکرد جنسی (کاهش میل جنسی) هستند. در مصرف‌کنندگان فلوکستین کاهش وزن، مشکلات پوستی و بی‌قراری بیشتر دیده شده‌است. اکثر عوارض جانبی این دارو پس از چند هفته برطرف شده به جز اختلال کارکرد جنسی (کاهش میل جنسی). بیشترین درصد قطع مصرف دارو به دلیل عوارض نامطلوب مربوط به فلووکسامین و کمترین آن در سرترالین بوده‌است. مواد افیونی
اپیوییدها به خودی خود به سیستم ارگانیک بدن آسیب چندانی نمی‌رسانند، چراکه هدفمند بر روی گیرنده‌های مخصوص خود اثر می‌گذارند، با وجود این مصرف دائمی و طولانی مدت این مواد ممکن است همراه با آسیب‌های جسمی باشد که عوارض جانبی آن‌ها به وجود آورده‌اند، اما به‌طور کلی می‌توان اعتیاد را خطرناکترین آسیب این گروه داروها دانست. اثرات منفی این مواد بر روی مغز هنوز به‌طور کامل بررسی نشده‌است ولی احتمال بروز اختلالات مغزی در این گروه از داروها بسیار ضعیف است. عوارض جانبی این گروه از داروها، خشکی دهان، تهوع، یبوست می‌توانند برای بدن ایجاد اختلالاتی نمایند. مصرف ترامادول با برخی از داروهای ضد افسردگی می‌تواند باعث ایجاد سندروم سروتونین و دیگر اختلالات مغزی شود. برعکس مسکن‌های غیر استروئیدی (NSAID) مانند ایبوپروفن و استامینوفن که مصرف آن‌ها در درمان دردهای مزمن به کبد و کلیه آسیب‌های جدی می‌رسانند، اپیوییدها به خوبی در بدن تحمل می‌شوند. هماتینیک
کم خونی آمینوگلیکوزید
مسمومیت شنوایی (اتوتوکسیسیتی) به ویژه بر دهلیز شنوایی، مسمومیت کلیوی (نفروتوکسیسیتی)، نارسایی حاد کلیه، نفروز کلیه (آسیب به غشای پایه گلومرول‌های کلیه) از عوارض مشترک این داروها است البته شدت عوارض داروهای مختلف یکسان نیست. میرتازاپین
از مهمترین عوارض جانبی آن می‌توان به افزایش وزن و اشتها و همچنین گیجی یا خواب‌آلودگی اشاره کرد که بیشتر در طی هفته‌های اول ظاهر می‌شود. منگی، سردرد، ادم و افزایش آنزیمهای کبدی نیز با شیوع کمتری گزارش شده‌اند، یرقان نیز ممکن است رخ دهد. سایرعوارض جانبی نادر شامل هیپوتانسیون وضعیتی، اگزانتم، کابوس شبانه، آشفتگی، مانیا، هالوسیناسیون، پارستزی، تشنج، ترمور، میوکلونوس، سندرم پاهای بی قرار، درد مفاصل و عضلات، آگرانولوسیتوز برگشت پذیر، لکوپنی و گرانولوسیتوپنی، هیپوناترمی نیز ممکن است بدنبال ترشح نامتناسب هورمون ضد ادراری، بخصوص در افراد مسن دیده شود. از عوارض دیگر آن می‌توان به ایجاد علائم خارج هرمی از جمله آکاتیژیا و همچنین سندرم سروتونینی اشاره کرد. کاربامازپین
تهوع، تب، استفراغ، سر گیجه، گیجی، سردرد، آتاکسی، بیقراری (در افراد مسن)، اختلالات بینایی (خصوصاً دوبینی که مرتبط با پیک پلاسمایی داروست)، یبوست یا اسهال، بی اشتهایی، راش‌های اریتماتوز ملایم، لکوپنی و سایر اختلالات خونی. عارضه بسیار مهم: اختلال پوستی (سندرم پوستی استیون جانسونز)  اگر در حین مصرف دارو متوجه خارش پوست ، ایجاد لکه یا دانه های قرمز روی پوست خود شدید؛ سریعاً مصرف دارو رو قطع کرده و به پزشک مراجعه کنید. سولبوتیامین
عوارض جانبی مشاهده شده در آزمایشات بالینی شامل اسهال، عفونت مثانه، برونشیت، درد آرتروز، کمر درد، آسم، درد شکمی، بی خوابی، یبوست، ورم معده و روده، درد منتشر، سینوزیت، سردرد، درد کلیه، سرگیجه و گلو درد است. ستیریزین
این دارو نیز مانند سایر داروها می‌تواند عوارض جانبی به همراه داشته باشد. شما ممکن است یک یا چند مورد از این عوارض را تجربه کنید یا هیچ‌کدام از عوارض در شما مشاهده نشود. سیتالوپرام
سیتالوپرام به لحاظ نظری با افزایش غلظت سروتونین در سایر قسمت‌های بدن (به عنوان مثال روده‌ها) باعث عوارض جانبی گوارشی می‌شود. عوارض جانبی دیگر، مانند بی اشتهایی و کاهش هیجان، ممکن است در اثر کاهش رها شدن دوپامین همراه با افزایش سروتونین ایجاد شود. سیتالوپرام همچنین یک آنتی هیستامین خفیف است، که ممکن است مسئول برخی از خواص آرام بخش آن باشد. ریتوکسی‌مب
عوارض نسبتاً شایع که اغلب ظرف ۲ ساعت از آغاز تزریق به وجود می‌آیند، شامل راش پوستی، خارش، فشار خون پایین و تنگی نفس است. باقی عوارض که ممکن است شدید باشد، شامل «فعال‌شدنِ دوبارهٔ هپاتیت ب» در آن‌هایی که سابقهٔ ابتلا به این بیماری را داشته‌اند، «لکوانسفالوپاتی چندکانونی پیش‌رونده» (PML) و «نکرولیز سمی پوستی» است. هنوز معلوم نیست که مصرف این دارو در دوران بارداری چه تأثیراتی بر جنین دارد. کاپتوپریل
کاهش زیاد فشارخون، سرگیجه، سرفه خشک، هایپرکالمی، ناتوانی جنسی، شب ادراری، تکرر ادرار، از دست دادن قدرت چشایی، تهوع، استفراغ،اسهال، خشکی دهان و بی‌خوابی از عوارض جانبی مصرف این دارو است. ملاتونین
استفاده مقدار کم آن در دورهٔ زمانی ۳ ماهه اثبات شده که عوارض جانبی بسیار کمی دارد. اگرچه عوارض زیر ممکن است در استفاده طولانی‌مدت رخ دهند: در صورت مصرف ملاتونین، هنگام مراجعه به هر پزشکی، باید آن را با او در میان گذاشت.دوز مناسب ملاتونین از فردی به فرد دیگر، تفاوت زیادی می‌کند. دوز توصیه شده معمولاً ۰/۵ میلی‌گرم است. ملاتونین در بزرگسالان با دوزهای متفاوت از ۰/۲ تا ۲۰ میلی‌گرم، بسته به نوع استفاده از آن مصرف می‌شود. اگر مشکل به خواب رفتن یا در خواب ماندن دارید، می‌توانید در مورد دوز مناسب با پزشک مشورت کنید. افزایش فراموشی‌ها هموزن افزایش مدت زمان مصرف دیده شده استفاده فقط برای یک دورهٔ ۲۰ یا ۳۰ و حداکثر ۴۰ شب کافی است. در مورد عوارض جنسی هم تأثیر دارد و با جایگزین شدن بجای هورمون تستوسترون سبب کاهش قدرت جنسی در آقایان می‌شود عوارض خارج هرمی
راه هرمی متوپرولول
عوارض جانبی شایع دارو عبارتند از مشکلات خواب احساس خستگی مفرط (پزشکی)، احساس غش، برادی کاردی علامتی (سرگیجه)، اسپاسم برونش (اشکال درتنفس)، نارسایی احتقانی قلب (تورم اندام‌های تحتانی، تنگی نفس)، افسردگی و کاهش گردش خون محیطی (سردی دست‌هاو پاها)، اختلالات خواب، تهوع، استفراغ، اسهال، یبوست و دردهای شکمی. مصرف دوز بالای دارو ممکن است منجر به مسمومیت شود. احتمال خطر مصرف دارو در زنان باردار وجود دارد. به نظر می‌رسد مصرف دارو در زمان شیردهی منعی نداشته باشد. استفاده از دارو در کسانی که مشکلات کبدی یا آسم دارند نیاز به احتیاط بیشتری دارد. توقف مصرف دارو باید به آهستگی صورت بگیرد تا از خطرات بعدی برای سلامت جلوگیری شود. پرومتازین
آثار تضعیف عصبی مانندخواب آلودگی، سرگیجه، خستگی مفرط، وزوز گوش و آثار ضد موسکارینی مانند خشکی دهان و تاری دید از عوارض شایع این دارو هستند. در بارداری با احتیاط مصرف شود و در زمان شیردهی منع مصرف دارد. پاکلیتاکسل
نوروپاتی محیطی، افت فشار خون (هیپوتانسیون)، نوار قلب غیرطبیعی، تهوع، استفراغ، اسهال، التهاب مخاط‌ها (موکوزیت)، اختلالات خونی (مانند نوتروپنی، لکوپنی، ترومبوسیتوپنی، خونریزی)، افزایش سطح آنزیم‌های کبدی، درد عضلانی و مفصلی (میالژی، آرترالژی)، ریزش موها (آلوپسی)، واکنش حساسیت مفرط، التهاب (سلولیت) محل تزریق، عفونت رالوکسیفن
گر گرفتگی، خونریزی‌واژن، توقف قاعدگی، خارش فرج، اختلالات گوارشی، التهاب تومور]]، کاهش تعداد پلاکتها، احتباس مایعات، طاسی، فیبروم رحم، اختلالات بینایی (تغییرات قرنیه، آب مروارید و رتینوپاتی) کاهش‌پلاکت‌ها یا گلبول‌های سفید خون، به‌ندرت کاهش نوتروفیل‌ها و تغییرات آنزیم‌های‌کبدی از عوارض جانبی دارو هستند. توبرامایسین
آسیب بخش حلزونی گوش، مسمومیت برگشت‌پذیر کلیه، نارسایی حاد کلیه، به ندرت کاهش منیزیم خون به‌ویژه در مصرف طولانی‌مدت و کولیت پسودوممبران از عوارض‌احتمالی این دارو هستند. سم‌شناسی
از نظر سم‌شناسی دارویی: عوارض جانبی:تهوع، استفراغ، اختلال تمرکز و حواس، بی اشتهایی، تغییرات فشار خون توجهات:این دارو اغلب در مراکز اورژانس و بیمارستانی تزریق می‌شود. ریفامپین
آسیب کبدی (هپاتوتوکسی سیتی hepatotoxicity) مهم‌ترین عارضه این داروست و از این رو افرادی که این دارو را دریافت می‌کنند پیوسته باید تحت آزمایش‌های مربوط به کارکرد کبد (liver function tests) قرار گیرند. ریفامپیسین همچنین عوارضی چون تب، بثورات پوستی و مشکلات دستگاه گوارشی ایجاد می‌کند. این دارو ترشحات بدن مانند ادرار و اشک را به رنگ نارنجی یا قرمز در می‌آورد که گرچه خوش‌خیم است، ممکن است باعث ترس بیمار شود. تریمیپرامین
اثرات آنتی‌کولینرژیک (تاری دید، اغتشاش شعور، هذیان و توهم، یبوست، اشکال در دفع ادرار) تپش آهسته سریع یا نامنظم قلب، لرزش به ویژه در دست‌ها، بازو و زبان، کاهش فشار خون، عصبانیت و بی‌قراری، سندرم پارکینسون، نقص عملکرد جنسی، سرگیجه، خشکی دهان، سردرد، افزایش اشتها، تهوع، کاهش فشارخون وضعیتی، خستگی یا ضعف، طعم ناخوشاینددر دهان و افزایش وزن با مصرف این دارو گزارش شده‌است. بوسنتان
علاوه بر موارد یادشده، احتمال بروز ورم، بیماری انسداد عروق ریوی، کاهش تعداد اسپرم‌ها و افتِ هموگلوبین و هماتوکریت هم با این دارو وجود دارد. به‌طور کلی، عوارض بسیار شایع بوسنتان (بروز بیش از ۱۰٪ مصرف‌کنندگان) عبارتند از سردرد، افزایش سطح آنزیم‌های کبدی و ورم. عوارضی که در ۱٪ تا ۱۰٪ مصرف‌کنندگان دیده می‌شود عبارتند از کم‌خونی، افتِ هموگلوبین، واکنش‌های حساسیتی، التهاب پوستی، خارش، قرمز شدنِ پوست و چهره، سنکوپ، تپش قلب، افت فشار خون، احتقان بینی، بازگشت اسید به مری و اسهال. داکتینومایسین
اصولاً داروهای شیمی درمانی پرعارضه اند و عارضه اصلی این دارو اختلالات خونی، سلولیت، تورم پوست، تاول پوستی، زردی، خستگی، ضعف عمومی، تب و درد عضلانی، زخم دهان است. آگوملاتین
عوارض جانبی شایع شامل افزایش وزن، احساس خستگی، مشکلات کبدی، حالت تهوع، سردرد و اضطراب است. به دلیل مشکلات احتمالی کبد، انجام آزمایش خون به صورت مداوم توصیه می‌شود. استفاده از این دارو در افراد مبتلا به زوال عقل یا بالای ۷۵ سال توصیه نمی‌شود. پامیدرونات
اعصاب مرکزی: خستگی، تب، درد عمومی، سردرد، تشنج، خواب آلودگی؛ قلبی-عروقی: فیبریلاسیون دهلیزی، افزایش فشار خون، سنکوپ، تاکی کاردی؛ دستگاه گوارش: درد شکم، بی اشتهایی، یبوست، خون ریزی گوارشی، تهوع، استفراغ؛ ادراری-تناسلی: نارسایی کلیه؛ خون: آنمی، لکوپنی، ترومبوسیتوپنی؛ متابولیک: هیپو کلسمی، هیپوکالمی، هیپومنیزمی، هیپوفسفاتی؛ پوست: واکنش در محل تزریق؛ عضلانی-اسکلتی: درد استخوان، استئونکروز فک. بنداموستین
عوارض جانبی شایع عبارتند از: کاهش سلول‌های خونی، تب، تهوع، اسهال، کاهش اشتها، سرفه و راش پوستی. عوارض جانبی شدید هم شامل واکنش آلرژیک و افزایش احتمال ابتلا به عفونت‌هاست. مصرف این دارو در دوران بارداری ممکن است به جنین صدمه بزند. ریتودرین
ریتودرین برای جلوگیری اززایمان زودرس تجویز میشود. این دارو به‌طور انتخابی‌گیرنده‌های بتاـ دو آدرنرژیک را تحریک وموجب شل شدن عضلات صاف رحم‌می‌گردد. هیپرگلیسمی، سردرد، بی‌قراری، اضطراب، عصبانیت، تعریق، لرز، خواب‌آلودگی، رعشه، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهائی، کسالت، نفخ، یبوست، اسهال، تغییر تعداد ضربان قلب مادر و جنین، فشارخون، دیس‌ریتمی، تپش قلب، درد قفسه سینه.  سمپاتومیمتیک کلرمتیازول
از جمله عوارض ناشی از مصرف این دارو احساس سوزش در بینی و عطسه، هیپوتانسیون جزئی و موقتی، فلبیت سطحی است. ترفنادین
مهمترین عارضه جانبی این‌دارو احتمال بروز آریتمی قلبی است. اثرات تسکینی و ضدموسکارینی آن بسیار کم‌است و معمولاً با مقادیر مصرف زیاد دیده‌می‌شود. به همین دلیل امروزه از این دارو کمتر استفاده می‌شود. بیماری پارکینسون
عوارض جانبی این دارو عبارتست از تهوع، سرگیجه، بیخوابی، خواب‌آلودگی و (درخصوص سلژیلین و راساگیلین) افت فشار خون وضعیتی. مصرف بازدارنده‌های MAO-B همراه با لوودوپا باعث افزایش سروتونین می‌شود بنابراین ممکن است در ترکیب با برخی داروهای ضدافسردگی خطرناک باشد و باعث ایجاد سندرم سروتونین شود. ابی دوکسیم
اکسیم‌هایی شبیه ابی دوکسیم دارای عوارض جانبی زیر هستند : آسیب کبدی، صدمه به کلیه، حالت تهوع، استفراغ. ولی این داروها آنتی دوتهای بسیار کارآمدی در درمان مسمومیت با گازهای عصبی محسوب می‌شوند. معمولاً درمان مسمومیت ارگانوفسفره‌ها بااستفاده از آتروپینatropine که داروی در دسترستری است آغاز می‌شود، تا از سرعت عمل سم بکاهد و زمان بیشتری برای درخواست نمودن اکسیم را در اختیار بگذارد. تربوتالین
لرزش خفیف (معمولاً دردست‌ها)، فشارعصبی، سردرد، گشادی‌عروق محیطی، تپش قلب، تاکیکاردی، به ندرت دردهای عضلانی، کاهش پتاسیم سرم متعاقب تجویز مقادیر زیاد، واکنش‌های حساسیت بیش از حد شامل‌اسپاسم برونشیال پارادوکسیمال، کهیر وآنژیوادم از عوارض جانبی دارو هستند. زیدوودین
کم‌خونی، کاهش گلبولهای سفید یا نوتروفیل‌ها، تغییر در تعداد پلاکت‌ها، سردرد شدید، بی‌خوابی، دردعضلانی و تهوع از عوارض جانبی مهم و نسبتاً شایع دارو می‌باشند. استیل‌سیستئین
عوارض این دارو خیلی شایع نیست ولی می‌توان به عوارض واکنش‌های حساسیتی،انقباض برونش و کاهش spo2 ،ادم صورت،بثورات جلدی اشاره نمود. مصرف طولانی مدت مداوم آن منجر به اسیب ریه می‌شود. سیتالوپرام
حالت فراموشی، اختلالات جنسی، خواب‌آلودگی، خشکی دهان، تهوع و منگی و در برخی موارد تاری دید، اختلال ادراک، اختلالات خواب، اشکال در تنفس، تب، اختلالات قاعدگی، افزایش حجم و دفعات ادرار، بثورات جلدی، خارش، درد شکمی و ناراحتی معده، یبوست بی‌اشتهایی، اضطراب، درد مفاصل، بی‌حالی، نفخ شکم، کاهش فشار خون یا کاهش فشار خون وضعیتی، افزایش بزاق، تعریق زیاد، میگرن، آبریزش بینی، سینوزیت، اختلالات مانیک و لرزش از عوارض جانبی این دارو هستند. هماتروپین
تاری دید و افزایش حساسیت چشم‌ها، تشدید گلوکوم با زاویه بسته، به خصوص در افراد مسن، برافروختگی و خشکی پوست همراه با دانه‌های جلدی در کودکان، از عوارض این دارو هستند. بعلاوه، مصرف طولانی مدت هماتروپین ممکن است موجب بروز التهاب موضعی، احتقان عروقی، خیز، درماتیت تماسی، اگزودا و ورم ملتحمه آلرژیک شود. لوراتادین
آنتی‌هیستامین‌ها اثرات هیستامین را در بدن (گیرنده۱ H) مهار می‌کنند. هیستامین ماده‌ای است که باعث بروز آبریزش بینی، عطسه، قرمزی چشم‌ها و اشک ریزش می‌شود. این علایم در بیماری رینیت (التهاب مخاط بینی) آلرژیک فصلی یا دایمی، آسم آلرژیک و تب یونجه دیده می‌شوند. لوراتادین در درمان بیماران دچار کهیر مزمن ناشناخته نیز استفاده می‌شود. لوراتادین که با نام‌های تجاری کلاریتین و کلاریتین-دی (که حاوی لوراتادین و سودواِفدرین (Pseudoephdrine) است) به‌فروش می‌رسد، یکی از انواع داروهای آنتی‌هیستامین یا ضد حساسیت است و بدون نسخه‌ی پزشک می‌توان آن را از داروخانه تهیه کرد. از این دارو اغلب برای درمان حساسیت بینی (التهاب مخاط بینی)، کهیر، قرمزی و خارش پوست استفاده می‌کنند. تیوریدازین
Thioridazine فاصله QTc را بصورت وابسته به دوز طولانی‌تر می‌کند.عوارض جانبی اکستراپیرامیدال به مراتب کمتر از اکثر داروهای ضد روانپریشی نسل اول ایجاد می‌کند. استفاده از آن، همراه با استفاده از سایر داروهای ضد روانپریشی تیپیک، با رتینوپاتیهای دژنراتیو همراه بوده‌است. گرایش بالاتری برای ایجاد عوارض جانبی آنتی کولینرژیک همراه با میل کمتری در ایجاد عوارض جانبی اکستراپیرامیدال و آرام بخشی نسبت به کلرپرومازین دارد، اما همچنین شیوع بالایی ازهایپوتانسیون و کاردیوتوکسیسیتی دارد. همچنین نسبت به سایر داروهای ضد روانپریشی نقش نسبتاً بالایی در ایجاد ارتوستاتیک هایپوتانسسیون دارد. به‌طور مشابه با سایر داروهای ضد روانپریشی نسل اول، اثر نسبتاً بالایی در افزایش پرولاکتین دارد. این یک خطر متوسط برای ایجاد افزایش وزن است. همان‌طور که با تمام داروهای ضد روانپریشی، تیوریدازین به مواردی از dyskinesia tardive (یک اختلال عصبی غالباً دائمی که با حرکات کند، تکراری، بدون هدف و غیرارادی همراه است، اغلب در عضلات صورت مرتبط است، که معمولاً با سالها ادامه درمان با داروهای ضد روانگردان صورت می‌گیرد، به خصوص آنتی سایکوتیک‌های نسل اول (یا "معمولی") مانند تیوریدازین) و سندرم بدخیم نورولپتیک (یک عارضه بالقوه کشنده در درمان آنتی سایکوتیک). دیسکرازی خونی مانند اگرانولوسیتوز، لکوپنی و نوتروپنی با درمان تیوریدازین امکان‌پذیر است. Thioridazine همچنین پس از سالها استفاده با رنگدانه غیرطبیعی شبکیه همراه است. فنتانیل
این دارو تأثیراتی مشابه هروئین و حتی مخرب‌تر از آن ایجاد می‌کند. فنتانیل به سرعت بروی دستگاه تنفس و کارکرد قلب تاثیر می‌گذارد. گاهی حتی پیش از سرخوشی با از کار افتادن دستگاه تنفسی، مصرف‌کننده دچار بیهوشی شده و در آستانه مرگ قرار می‌گیرد. اوسیمرتینیب
عوارض بسیار شایع این دارو (بیش از ۱۰٪ افراد در کارآزمایی‌های بالینی) شامل اسهال، استوماتیت، راش پوستی، خشکی و خارش پوست، عقربک، افتِ پلاکت‌های خون، افتِ گلبول‌های سفید و کاهش نوتروفیل‌ها است. سم‌شناسی
عوارض جانبی از نظر سم‌شناسی دارویی: خواب آلودگی روز بعد ازمصرف، گیجی و آتاکسی (به‌خصوص درافراد مسن) فراموشی، وابستگی، تحریک‌پذیری غیرعادی و در برخی موارد سردرد، سرگیجه، افت فشار خون، افزایش ترشحات بزاق، کرامپ و درد در ناحیه شکم، بثورات جلدی، اختلال بینائی، تغییردر میل جنسی، احتباس ادرار، افت قوای ذهنی؛ خواب آلودگی شدید؛ تکلم نامفهوم؛ ضربان قلب کند؛ تنگی نفس؛ عدم تعادل؛ بثورات جلدی؛ گلودرد؛ تب؛ لرز؛ کبودی یا خون‌ریزی غیرعادی؛ زخم‌های دهانی؛ زردی پوست یا چشمان؛ از دست رفتن حافظه؛ بی خوابی؛ اضطراب؛ یا تحریک پذیری. اتامبوتول
مهمترین و شایعترین عوارض اتامبوتول، اختلالات بینایی می‌باشد. این اختلالات شامل: کاهش میدان بینایی (کاهش VA)، نوریت اپتیک، کوررنگی قرمز-سبز و رتینوپاتی می‌باشند. اغلب اختلالات بینایی ناشی از اتامبوتول با قطع دارو از بین می‌روند. سایر عوارض جانبی این دارو عبارتند از : سردرد، سرگیجه، بی اشتهایی، تهوع، استفراغ، اختلال عملکرد کبد هروئین
یبوست ناشی از مصرف هروئین اغلب با تداوم مصرف در معتادان هروئین منجر به هموروئید می‌شود. سوء مصرف هروئین می‌تواند موجب بی‌خوابی، اختلال‌های جنسی زودانزالی یا کاهش میل جنسی در مردان، عفونت دریچه‌های قلب، عفونت شش‌ها و آسیب‌های کبدی و کلیوی شود. مصرف دراز مدت هروئین باعث ابتلا به اختلالات روانی افسردگی و اختلال شخصیت می‌شود. بروز اختلال و بی‌نظمی در عادت‌های ماهانه زنان از دیگر عوارض آن است. در افرادی که آن را تدخین کنند، می‌تواند مشکلات ریوی نظیر برونشیت مزمن را به‌وجود آورد و از سوی دیگر آن دسته از افرادی که هروئین را استنشاق کنند، باعث آسیب به بافت داخل بینی و تیغهٔ بینی آنان می‌شود. آمانتادین
از عوارض جانبی می توان به خواب آلودگی (به ویژه هنگام رانندگی) ، سبکی سر ، زمین خوردن و سرگیجه اشاره کرد. بیماران مبتلا به آمانتادین از ترکیب با سایر عوامل سرکوب کننده سیستم عصبی مرکزی (CNS) مانند الکل اجتناب می کنند. مصرف بیش از حد الکل ممکن است اثرات CNS مانند سرگیجه ، گیجی و سبکی سر را افزایش دهد. افاویرنز
عوارض جانبی رایج عبارتند از: بثورات پوستی، حالت تهوع، سردرد، احساس خستگی و مشکل در خواب. برخی از بثورات ممکن است شدید باشند مانند سندرم استیونز-جانسون. سایر عوارض جانبی جدی عبارتند از افسردگی، افکار خودکشی، مشکلات کبدی و تشنج. استفاده از آن در دوران بارداری ایمن نیست. این دارو یک مهارکننده ترانس کریپتاز معکوس غیر نوکلئوزیدی (NNRTI) است و با مسدود کردن عملکرد ترانس کریپتاز معکوس عمل می‌کند. تیزانیدین
عوارض جانبی عبارتند از سرگیجه، خواب آلودگی، ضعف، نگرانی، توهم، افسردگی، قی، خشکی دهان، یبوست، اسهال، درد معده، سوزش سر دل، افزایش اسپاسم عضلانی، درد پشت، بثورات، عرق کردن و احساس سوزش در بازوها، پاها و دست‌ها. مت‌آمفتامین
مت‌آمفتامین عوارض فاجعه بار و جبران‌ناپذیری بر روی افراد نرمال دارد که با ورود به سیستم عصبی مرکزی باعث آزاد شدن ناگهانی انتقال دهنده عصبی دوپامین در مغز می‌شود که باعث تحریک سلولهای مغزی و افزایش حالت تهاجمی و افزایش حرکات جسمی می‌شود. بعد از پایان یافتن اثرات این ماده، علایم بدخلقی و افسردگی و علایم اختلال حرکتی مثل پارکینسون در فرد نرمال ظاهر می‌شود. همچنین این ماده در همان ابتدای مصرف صدمات جبران‌ناپذیری را در مغز وارد می‌آورد که افت حافظه، پرخاشگری و تهاجم، رفتارهای جنونآمیز و آسیب‌های قلبی و مغزی از عوارض مصرف آن در اشخاص بدون اختلال در تمرکز است. این ماده به صورت داخل بینی و خوراکی و تزریق وریدی و کشیدنی یا تدخین مصرف می‌شود و بلافاصله بعد از مصرف حالتی به نام rush یا flash در فرد ایجاد می‌گردد. با مصرف این ماده حالاتی مثل هیجان زدگی، بی تابی، سخن‌گفتن تند، کاهش خواب و کاهش اشتها و افزایش فعالیت‌های فیزیکی به وجود می‌آید. هیدرالازین
تاکی کاردی، احتباس‌مایعات، تهوع و استفراغ، سردرد، سندرم‌لوپوس اریتماتوز سیستمیک (با مصرف‌مقادیر بیش از mg/day ۱۰۰ به مدت‌طولانی)، بثورات جلدی، تب، تغییر درشمارش سلول‌های خونی، نوریت محیطی واختلالات خونی با مصرف این داروگزارش شده‌است. هماتینیک
مانند عوارض مصرف آهن خوراکی (قرص فروس سولفات) می‌باشد داروهای مقلد سمپاتیک
این داروها به صورت کلی موجب افزایش ضربان قلب، افزایش فشارخون، انقباض عروق پوستی و احشایی و کاهش احتقان، افزایش قند خون، انبساط مجاری تنفسی(برونکودیلاتاسیون)، گشادشدن مردمک، شل شدن رحم و ... میشوند. ایرینوتکان
شایع‌ترین عوارض جانبی این دارو عبارتند از: اسهال، استفراغ، نارسایی مغز استخوان، ریزش مو، تنگی نفس و تب. عوارض جانبی شدید آن هم شامل ترومبوز، التهاب روده بزرگ واکنش‌های حساسیتی است. افرادی که دارای هر دو نسخهٔ واریانِ ژنیِ UGT1A1*28 هستند، بیشتر از سایرین در معرض عوارض جانبی این دارو هستند. مصرف این دارو در دوران بارداری ممکن است به جنین صدمه بزند. ایکسازومیب
عوارض شایعِ ترکیب سه‌دارویی ایکسازومیب، لنالیدوماید و دگزامتازون، اسهال، ترومبوسیتوپنی، پلی‌نوریت، تهوع، ادم محیطی، استفراغ و پشت‌درد است. اسهال، ترومبوسیتوپنی شدید و جدی تنها در ۲٪ بیماران رخ می‌دهد. سورافنیب
عوارض شایع این دارو (با احتمال بروز بیش از ۱۰٪) عبارتند از: لنفوپنی، کاهش فسفات خون، خونریزی، فشار خون بالا، اسهال، راش، ریزش مو (در بیش از ۳۰٪ موارد)، قرمز شدنِ کف دست‌ها، خارش، اریتما، افزایش سطح آمیلاز، افزایش سطح لیپاز، خستگی، درد، تهوع و استفراغ. پروپافنون
یبوست، تاری دید، خشکی‌دهان، گیجی، تهوع، استفراغ، خستگی، مزه‌فلزی و تلخ، اسهال، سردرد، واکنش‌های آلرژیک پوستی، افت فشارخون وضعیتی، کاهش ضربان قلب، بلوک سینوسی ـدهلیزی، بطنی و داخل بطنی و اثرات‌آریتمی‌زایی از عوارض جانبی داروهستند. لنواتینیب
شایع‌ترین عارضهٔ این دارو، فشار خون بالاست که در ۷۳٪ بیماران مشاهده می‌شود. عوارض شایع دیگر اسهال (۶۷٪)، خستگی (۶۷٪) و همچنین کاهش اشتها، فشار خون پایین، ترومبوسیتوپنی، تهوع و دردهای عضلانی-استخوانی است. سوفوسباویر
عوارض جانبی شایع آن شامل احساس خستگی، سردرد، حالت تهوع و مشکل خواب است. عوارض جانبی به‌طور کلی در رژیم‌های حاوی اینترفرون بیشتر است. سوفوسباویر ممکن است هپاتیت ب را در کسانی که قبلاً آلوده شده‌اند دوباره فعال کند. در ترکیب با لدیپاسویر، داکلاتاسویر یا سیمپراویر به دلیل خطر ضربان قلب غیرطبیعی ، آمیودارون توصیه نمی‌شود. سوفوسباویر در خانواده دارویی آنالوگ نوکلئوتید است و با جلوگیری از پروتئین NS5B هپاتیت C کار می‌کند. زونیساماید
شایع‌ترین عوارض این دارو شامل بی‌اشتهایی، خواب‌آلودگی، گیجی، تحریک‌پذیری عصبی، افسردگی، دوبینی، اختلالات حافظه و کاهش سطح بی‌کربنات خون است. انفورتومب ودوتین
شایع‌ترین عوارض جانبی این ترکیب دارویی، خستگی، نوروپاتی محیطی (آسیب عصبی که منجر به بی‌حسی و گزگز می‌شود)، کاهش اشتها، راش، ریزش مو، تهوع، تغییر درک مزه‌ها، اسهال، خشکی چشم، خارش و خشکی پوست است. رالتگراویر
عوارض جانبی رایج شامل مشکلات خواب، احساس خستگی، حالت تهوع، افزایش قند خون و سردرد است. عوارض جانبی شدید ممکن است شامل واکنش‌های آلرژیک از جمله سندرم استیونز–جانسون، تجزیه عضلات و مشکلات کبدی باشد. بی خطر بودن استفاده از این دارو در دوران بارداری یا شیردهی مشخص نیست. رالتگراویر یک مهارکننده انتقال رشته اینتگراز HIV است که عملکرد اینتگراز HIV-که برای همانندسازی ویروس لازم است-را مسدود می‌کند. برملانوتید
بیشترین عارضه جانبی برملانوتید حالت تهوع (۴۰٫۰٪) است، که برای برخی تحمل ناپذیر باشد. استفاده از داروهای ضد تهوع (مثلاً اوندانسترون) پیش از تجویز برملانوتید ممکن است به کاهش حالت تهوع یاری کند. عوارض جانبی دیگر ممکن است شامل گرگرفتگی (۳/۲۰ درصد)، واکنش در محل تزریق (۱۳٫۲ درصد)، سردرد (۱۱٫۳ درصد)، استفراغ (۴٫۸ درصد)، سرفه (۳٫۳ درصد)، خستگی (۳٫۲ درصد)، گرگرفتگی (۲٫۷ درصد)، خواب رفتگی (۲٫۶٪)، سرگیجه (۲٫۲٪) و احتقان بینی (2.1%). تغییر رنگ پوست، به‌طور خاص هیپرپیگمانتاسیون، ممکن است رخ دهد، به خصوص اگر bremelanotide است بیش از ۸ بار در یک ماه استفاده می‌شود. تغییر رنگ ممکن است با متوقف کردن استفاده از برملانوتید برطرف نشود و ممکن است روی صورت، لثه‌ها یا سینه‌ها ایجاد شود. آزمایش در حیوانات، حتی در دوزهای بالا ، نتیجه منفی برملانوتید بر باروری پیدا نکردند. سدیم کلسیم ادتات
عوارض جانبی شایع شامل درد در محل تزریق است. سایر عوارض جانبی ممکن است شامل مشکلات کلیوی، اسهال، تب، دردهای عضلانی و افت فشار خون باشد. به احتمال زیاد، فواید این دارو در صورت لزوم در هنگام بارداری، بیشتر از خطرات آن است. پریمیدون
خواب آلودگی، عدم تعادل، تهوع، نیستاگموس، اختلالات بینایی و بثورات جلدی، بخصوص در شروع درمان بروز می‌کند و معمولاً با ادامه درمان برگشت‌پذیر هستند. سایر عوارض دارو شامل افسردگی، تحرک پذیری، بیقراری و اغتشاش شعور در سالمندان، هیجانات و فعالیت زیاد و غیر عادی در کودکان و آنمی مگالوبلاستیک هستند. ممانتین
ممانتین است به‌طور کلی به خوبی تحمل می‌شود. عوارض رایج (≥۱٪ از بیماران) شامل سردرگمی و سرگیجه و خواب آلودگی، سردرد، بی خوابی، اضطراب و توهم. عوارض کمتر شایع عبارتند از: استفراغ، عفونت ادراری، هیپرتونیا و افزایش میل جنسی. همچنین عوارض عصبی برگشت‌پذیری در بیماران مبتلا به ام اس گزارش شده است، درموارد نادر عوارض خارج هرمی در بیماران جوان گزارش شده‌است. سوماتریپتان
گرگرفتگی، خواب آلودگی و سرگیجه، خواب‌رفتگی، تهوع، استفراغ، اسهال، بالا رفتن آنزیم‌های کبدی، واکنشهای حساسیتی به صورت خارش، راش پوستی، تنگی نفس، خواب آلودگی، خستگی، احساس فشار، سردرد ناشی از دارو، درد محل تزریق و مشکلات قلبی. مصرف این دارو برای بیماران مبتلا به میگرن بازیلار و میگرن همی پلژیک ممنوع است و ممکن است موجب افزایش شدت بیماری و یا عوارض جبران ناپذیری بشود. متیل‌فنیدات
عوارض جانبی رایج متیل‌فنیدات شامل اختلال خواب، کاهش اشتها، خشکی دهان، اضطراب و کاهش وزن است. عوارض جانبی جدی‌تر ممکن است شامل روان‌پریشی، واکنش‌های آلرژیک، نعوظ طولانی مدت، سوء مصرف مواد و مشکلات قلبی باشد. اعتقاد بر این است که متیل فنیدات با مهار بازجذب نوراپی‌نفرین و دوپامین توسط یاخته‌های عصبی (نورون‌ها) عمل می‌کند. متیل‌فنیدات یک محرک سیستم عصبی مرکزی (CNS) از گروه فنتیل‌آمین و پیپریدین است.