اشغال کرانه باختری و نوار غزه توسط اسرائیل چه تاثیری در خاورمیانه  دارد؟
محاصره نوار غزه
اسرائیل به علت کنترل نوار غزه توسط حماس، عنوان «سرزمین دشمن» بر این منطقه گذاشت و اعلام کرد که تحویل گازوئیل و بنزین به غزه را به میزان ۱۵ درصد کاهش خواهد داد ولی تحویل سوخت به نیرو گاه‌ها کاهش نخواهد یافت. اسرائیل استدلال می‌کرد که با تحت کنترل دشمن اعلام شدن غزه، اسرائیل دیگر مجبور نیست از قوانین بین‌المللی ناظر به اداره مناطق اشغالی تبعیت کرده و خدمات عمومی مورد نیاز ساکنان غیرنظامی منطقه را تأمین کند. امّا مدتی بعد ارسال سوخت مصرفی را به‌طور کامل قطع کرد. بعد از این مرحله نوبت به قطع کامل سوخت تنها نیروگاه برق غزه رسید. از زمانی که سوخت تنها نیروگاه برق نوار غزه به پایان رسید، برق این ناحیه هر روز چندین ساعت قطع می‌شد. اسرائیل دلیل چنین اقدامی را تلاش برای متوقف کردن پرتاب موشک از سوی حماس به سوی اسرائیل اعلام کرد.
عمق استراتژیک
اسرائیل باریکه ای محسوب شده و بر اساس مرزهای به رسمیت شمرده شده بین‌المللی عرض این کشور در بیشترین حالت ۱۳۷ کیلومتر و در کمترین حالت ۱۴ کیلومتر است. از سال ۱۹۶۷ اسرائیل کرانه باختری را اشغال کرد، و تا حدی این مساحت را افزایش داد. برای جبران این مسئله (نداشتن عمق استراتژیک)، اسرائیل به همه جنگ‌ها به چشم "باید ببریم" نگاه می‌کند. این مسئله باعث می‌شود سیاست انباشتن سلاح‌های اتمی -به منظور بازدارندگی دشمن احتمالی از حمله-، و به کار بردن جنگ‌های پیشدستانه برای جلوگیری از تهدیدهای احتمالی نسبت به اشغال مرزهای اسرائیل، اهمیت زیادی پیدا کند. نوار غزه
در حال حاضر [تا سال ۲۰۱۴] منطقه غزه توسط کابینه حماس به ریاست اسماعیل هنیه (نخست‌وزیر) اداره می‌شود. این در حالی است که منطقه کرانه باختری توسط کابینه خودگردان فلسطین به ریاست محمود عباس مدیریت می‌شود. نبرد ۲۰۰۷-۲۰۰۸ غزه
گروه‌های مختلف حقوق بشر در اسرائیل نیز این اقدام دولت اولمرت را محکوم کردند و خواستار رفع محاصرهٔ غزه شدند. همچنین خانواده‌های گروهی از سربازان اسرائیلی در خصوص حملهٔ گستردهٔ نظامی به غزه، به اولمرت هشدار دادند. گیلعاد شلیط
اسارت وی در مرز اسرائیل-غزه و حمله کماندوهای حزب‌الله لبنان به گروهی از سربازان اسرائیلی در خاک اسرائیل، در تاریخ ۱۲ ژوئیه ۲۰۰۶ میلادی و به اسارت گرفتن دو سرباز اسرائیلی به نام‌های اهود گولدواسر و الداد رگب منجر به بحران غزه و جنگ اسرائیل و لبنان شد. غزه در بحران
در این مقاله در سال ۲۰۰۷، که در ابتدا در نشریهٔ "ریس اند کلس" منتشر شد، پاپه بر پنج گروه متمایز از تاریخ و چگونگی تأثیر آنها بر سیاست ایالات‌متحده در مورد فلسطین تمرکز می‌کند. ۱. مبلغین انجیلی ویلیام یوجین بلکستون و سیروس اسکوفیلد که صهیونیسم مسیحی را رواج دادند و بر سیاست حزب جمهوری‌خواه به نفع اسرائیل تأثیر می‌گذارد. ۲. کمیسیون کینگ کرین به رهبری دانشگاهیانی مثل هنری چرچیل کینگ و چارلز کرین که یک جنبش مختصر تأثیرگذار بر مواجهه با اعراب در وزارت خارجه ایالات متحده را تبلیغ کردند. ۳. هرگونه مخالفت سیاسی با اسرائیل در ایالات متحده توسط فیورلو اچ لاگاردیا، سیاستمدار آمریکایی، پیشگام سیاست هویت، و روزنامه‌نگار کانادایی ایسایا الکنن، بنیانگذار گروه لابی کمیته روابط عمومی اسرائیل آمریکایی، تضعیف شد. ۴. کشف نفت در خاورمیانه توسط پنج شرکت نفتی آمریکایی، ملقب به پنج خواهر، منجر به پیوند نظامی-صنعتی با نفوذ در داخل حزب جمهوری‌خواه با موضع طرفدار اعراب شد، که این دیدگاه تا حد زیادی از سوی صهیونیست‌های مسیحی کنار گذاشته شد. ۵. مذاکرات صلح آمریکا با الهام از مکتب واقع‌گرای دانشگاهیان هانس مورگنتائو و کنت والتز، بدون درنظرگرفتن دیدگاه‌های فلسطینیان، همهٔ تلاش‌ها را به‌شکست محکوم کرده‌است. پاپه نتیجه می‌گیرد که محصول تعامل این گروه‌ها، لزوماً حمایت ایالات متحده از اسرائیل نیست و می‌تواند در آینده تغییر کند. غزه (شهر)
شهر غزه در باقی نواحی نوار غزه در کنار فرودگاه بین‌المللی یاسر عرفات قرار دارد. آن در سال ۱۹۹۸ بازگشایی شد، اما فعلاً فاقد هرگونه عملیاتی است، باندها و تأسیسات پشتیبانی آن به‌طور گسترده‌ای طی انتفاضه الاقصی از سوی نیروهای نظامی اسرائیلی ویران شده‌است. در پی خروج اسرائیل از نوار غزه در پاییز ۲۰۰۵، بحث‌هایی میان طرف‌های فلسطینی و اسرائیلی بر سر بازگشایی آن صورت گرفت. تاکنون، مذاکره‌کنندگان اسرائیلی با اجازه بازگشایی آن موافقت نکرده‌اند. جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)
درحالی که ۳ هفته از آغاز نبرد هوایی، زمینی و دریایی در نوار غزه می‌گذشت؛ اسرائیل در روز شنبه ۱۸ ژانویه ۲۰۰۹ میلادی، با اعلان آتش‌بس یک‌جانبه، خبر از دست‌یابی به اهداف مورد نظر خود در «عملیات سرب گداخته» کرد. این در حالی است که تحلیل‌گران روزنامه آمریکایی یواس‌ای تودی معتقدند نیروی نظامی حماس بعد از جنگ تضعیف نشده و پابرجاست. مهم‌ترین اهداف بدست آمده از دید اسرائیل، آسیب زدن به شاخه نظامی حماس، کاهش توانایی پرتاب موشک از نوار غزه به سوی اسرائیل و جلوگیری از ورود سلاح قاچاق به غزه عنوان شده‌است. دولت اسرائیل همچنین این حمله را پیغامی برای حزب‌الله لبنان و نظام جمهوری اسلامی ایران خواند. جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)
اجلاس بین‌المللی کمک به بازسازی ویرانی‌های جنگ در نوار غزه در تاریخ ۲ مارس ۲۰۰۹ و با شرکت مقامات ارشد و نمایندگان بیش از هفتاد کشور جهان از جمله فرانسه، آلمان، ایتالیا، بریتانیا، اسپانیا، ترکیه و اردن، محمود عباس رئیس دولت خودگردان فلسطین و بان کی مون برگزار شد. از اهداف این نشست گفتگو دربارهٔ راه‌های تحکیم ثبات در نوار غزه پس از جنگ ۲۲ روزه اسرائیل و حماس می‌باشد. در این اجلاس از اسرائیل و حماس که کنترل نوار غزه را در اختیار دارد، دعوت به عمل نیامد. شرکت‌کنندگان مجموعاً مبلغ ۲ میلیارد دلار کمک را برای کمک به بازسازی غزه در نظر گرفتند. نوار غزه
این فرودگاه در اکتبر ۲۰۰۰ به دستور اسرائیل بسته شد و باند آن توسط نیروهای دفاعی اسرائیل در دسامبر ۲۰۰۱ تخریب شد. این فرودگاه از آن زمان فرودگاه بین‌المللی یاسر عرفات نام گرفته‌است. تشکیلات خودگردان فلسطینی
اسرائیل هر دو منطقه را در سال ۱۹۶۷ و در طی جنگ شش روزه به تسخیر خود درآورده و این مناطق از همان زمان تحت کنترل اسرائیل باقی‌مانده‌اند. بعد از جنگ، به معرفی قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت سازمان ملل منازعه مفهومی زمین برای صلح فرمولی جهت عادی‌سازی روابط اسرائیل با همسایگانش پرداخت. بلندی‌های جولان
در سال ۲۰۱۹ پس از آنکه آمریکا اشغال اسرائیل بر بلندی‌های جولان را به رسمیت شناخت، امید به صلح از همیشه کمرنگ‌تر شد. بازگشت اسرائیل به پشت مرزهای سال ۱۹۶۷ دست این کشور را از سراسر سواحل خاوری دریاچه طبریه کوتاه می‌کند. این دریاچه، بخشی از مرز اسرائیل و سوریه است. امروز دریاچه طبریه، منبع اصلی آب آشامیدنی اسرائیل است و اشغال جولان باعث شده تا اسرائیل کنترل همه اطراف این دریاچه مهم را در دست داشته باشد. تاریخ اسرائیل
در پی تأسیس کشور اسرائیل، ارتش‌های مصر، سوریه، اردن، لبنان و عراق به یکدیگر ملحق شدند و جنگ مشترکی را علیه اسرائیل به راه انداختند و به این ترتیب مرحله دوم از جنگ‌های اعراب و اسرائیل آغاز شد. پیشروی لبنان، عراق و سوریه از شمال تقریباً در نزدیکی مرز متوقف شد. حمله اردنی‌ها از شرق باعث تصرف شرق اورشلیم و محاصره بخش غربی آن توسط ارتش این کشور شد. اگرچه هاگانا موفق شد جلوی پیشروی آن‌ها را بگیرد و در جبهه جنوبی نیز نیروهای ایرگون موفق به عقب راندن نیروهای مصری شدند. سازمان ملل در ابتدای ژوئن آتش‌بسی را برقرار کرد و در طول مدت همین آتش‌بس نیروی‌های رزمی اسرائیل شکل گرفتند. پس از چند ماه جنگ مجدد، آتش‌بس دیگری در سال ۱۹۴۹ شکل گرفت و مرزهای اولیه‌ای موسوم به خط سبز تعیین گشت. به این ترتیب اسرائیل توانست ۲۶٪ دیگر از منطقه غرب رودخانه اردن را تصرف کند. اردن نیز بخش‌هایی از جمله کوهستان‌های وسیع جودیا و سمیرا را در اختیار گرفت که بعداً کرانه باختر نامیده شد. مصر نیز کنترل ناحیه باریکی از ساحل مدیترانه را در اختیار گرفته که با نام نوار غزه شناخته می‌شود. نبرد غزه ۲۰۰۷
پس از پایان درگیری‌ها و کنترل کامل این منطقه توسط اعضای حماس، به فرمان محمود عباس رئیس‌جمهور حکومت خودگردان فلسطین «دولت وحدت ملی فلسطین» به ریاست اسماعیل هنیه منحل و فعالیت حماس در فلسطین غیرقانونی اعلام شد و اسرائیل نیز کنترل خود بر گذرگاه‌های مرزی این منطقه را شدیدتر کرده و اجازه خروج فلسطینان را تنها در صورت تأیید مأموران امنیتی می‌دهد. تشکیلات خودگردان فلسطینی
اسرائیل حکومت فلسطین را متهم به بی‌اساس بودن و به‌طور نهانی حمایت از خشونت ضد اسرائیل می‌کند. این دیدگاه در تابستان سال ۲۰۰۲ به صورت رسمی از جانب ایالات متحده پذیرفته و متعاقب آن تصمیم بر آن شد که اکثر مذاکرات فی‌مابین با حکومت فلسطین به حال تعلیق درآمده و تغییرات بنیادین سازمانی نیز معلق شود. شورای روابط خارجی ایالات متحده افراد صاحب نظر دولتی ادعا کردند که حکومت فلسطین در زمان عرفات جایگاه تروریست واقع شده‌است. در طول مقاومت انتفاضه، اسرائیل کراراً کارکنان و منابع حکومت فلسطین را مورد هدف قرار داد. خصوصاً بسیاری از افرادی که دستگیر، مورد سوءقصد یا کشته شدند و از سوی اسرائیل مورد اتهام فعالیت‌های تروریستی قرار گرفتند، از مستخدمان نیروهای امنیتی و شبه نظامیان حکومت فلسطین بوده‌اند. در عملیات ایجاد سپر دفاعی اسرائیل مدعی کشف اسنادی شد که ثابت می‌کرد حکومت فلسطین به طور رسمی از «فعالیت‌های تروریستی» که توسط عوامل آن و تحت عنوان «شغل‌های کاذب» انجام می‌شد، حمایت می‌کند. به عنوان مثال، اسرائیل اقدام به دستگیری و محکومیت مروان برقوتی، یکی از رهبران شاخص جنبش فتح به اتهام رهبری گردان‌های شهدای الاقصی کرد. برقوتی موفق به اثبات بی گناهی خود شد و عدم بیطرفی دادگاه‌های اسرائیل را نیز محکوم کرد. تاریخ اردن
در ماه مه سال ۱۹۶۷، اردن با سوریه یک پیمان دفاعی مشترک به امضا رساند و در پی آن به همراه سوریه، مصر و عراق در جنگ ژوئن ۱۹۶۷ علیه اسرائیل شرکت کرد. در طی این جنگ، کرانه باختری و شرق بیت‌المقدس به تصرف اسرائیل درآمد. (بخش غربی آن از قبل تحت تصرف اسرائیل بود). در سال ۱۹۸۸، اردن از کلیه ادعاهای خود نسبت به کرانه باختری چشم‌پوشی کرد اما تا زمان حل و فصل مشکلات نقش سرپرستی این مناطق را به عهده گرفت، و پیمان صلح ۱۹۹۴ این کشور با اسرائیل به اردن اجازه می‌داد تا در اماکن مقدس اسلامی و مسیحی اورشلیم به نقش خود ادامه دهد. سازمان ملل معتقد است کرانه باختری قلمرویی است که توسط اسرائیل اشغال شده و معتقد است که طبق قطعنامه ۴۲۴ شورای امنیت سازمان ملل و قطعنامه ۳۳۸ شورای امنیت سازمان ملل وضعیت نهایی آن باید از طریق مذاکرات مستقیم میان طرفین درگیر مشخص شود. معامله قرن
این طرح قرار است برای پایان دادن به بیش از ۷۰ سال منازعه فلسطین-اسرائیل پیشنهاد شود. بر اساس این طرح بخش‌هایی دیگر از فلسطین شامل نیمی از کرانهٔ باختری و بخشی از بیت‌المقدس شرقی که از نظر جامعهٔ جهانی به دولت فلسطین تعلق دارد، به اسرائیل واگذار می‌شود و در عوض اسرائیل با تشکیل کشور مستقل فلسطین در نیمهٔ دیگر کرانهٔ باختری و تمام نوار غزه و چندین محله از بیت‌المقدس شرقی موافقت می‌کند. بر اساس این طرح شهر ابودیس به جای بیت‌المقدس به‌عنوان پایتخت فلسطین در نظر گرفته خواهد شد. همچنین طبق این طرح ، فلسطینیان باید از حق بازگشت به سرزمین خود که در طبق قطعنامهٔ ۱۹۴ شورای امنیت به رسمیت شناخت شده صرف‌نظر کنند. جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)
نبرد اسرائیل و حماس در غزه بخشی از نزاع عرب‌ها و اسرائیل است که از ۲۷ دسامبر سال ۲۰۰۸ تا ۱۷ ژانویه سال ۲۰۰۹ به طول انجامید. در اسرائیل با نام عملیاتی عملیات سرب گداخته ، و در میان اعراب با نام کشتار غزه یاد می‌شود. از آن‌جا که اولین روز نبرد با بیشترین شمار کشته و زخمی فلسطینی در یک روز از سال ۱۹۴۸ تاکنون پایان یافت، این روز در میان بخشی از عرب‌ها به روز "کشتار شنبه سیاه" معروف شد. جنگ نیابتی ایران و اسرائیل
برخی تحلیلگران جنگ اسرائیل و لبنان، جنگ اسرائیل و غزه، پروژه‌های جنگ سایبری مانند ساخت بدافزارهای استاکس‌نت و شامون، بمب‌گذاری‌های منسوب به ایران علیه دیپلمات‌های اسرائیلی در کشورهای ثالث و جنگ داخلی سوریه را در چارچوب این جنگ نیابتی تفسیر می‌کنند. تحلیلگران معتقدند در این جنگ نیابتی اسرائیل از حمایت ایالات متحده آمریکا برخوردار است. استان‌های فلسطین
پس از امضای پیمان اسلو، کرانهٔ باختری و نوار غزه که در اشغال اسرائیل بود به سه ناحیه تقسیم شد (منطقهٔ الف، منطقهٔ ب، منطقهٔ ج) و ۱۶ استان که تحت قلمرو حکومت خودگردان فلسطین قرار گرفت. از سال ۲۰۰۷ میلادی و پس از اختلاف حماس و فتح، دو دولت ادعا می‌کرد که دولت قانونی فلسطین است که یکی به سرپرستی محمود عباس و جنبش فتح کرانهٔ باختری رل و دیگری به نخست‌وزیری اسماعیل هنیه و جنبش مقاومت اسلامی غزه را اداره می‌کرد، تا سال ۲۰۱۳ میلادی که با تشکیل دولت توافق ملی اختلاف به پایان رسید. جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)
خبرگزاری ای‌بی‌سی در گزارشی نوشت که بسیاری در جهان عرب حکومت مصر را به جهت انسداد گذرگاه رفح همدست و شریک جرم اسرائیل می‌دانند. در نبود ناظران بین‌المللی و وجود نمایندگان صاحب اختیار فلسطینی که مطابق توافق انجام شده با جامعه اروپا به آن‌ها نیاز بود، مصر این گذرگاه را در سال ۲۰۰۷ یعنی زمانی که حماس کنترل غزه را بدست گرفت بست. دولت مصر در توجیه باز نکردن مرز رفح تأکید کرد که بازگشایی این نقطهٔ مرزی ضمن آنکه سبب هجوم غیرنظامیان فلسطینی به صحرای سینا و خالی شدن نوار غزه از سکنه و در نتیجه باز شدن دست ارتش اسرائیل برای نابودی تمام اهداف مورد نظر خود می‌شود، در عمل نیز مسئولیت‌های مربوط به اسرائیل در برابر ساکنان نوار غزه را به مصر منتقل می‌کند. جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)
همچنین یکی از اهداف اصلی اجلاس شرم‌الشیخ مصر، حمایت از حسنی مبارک و ارتقای جایگاه سیاسی وی و دولت مصر در منطقه می‌باشد. وجهه وی و دولت مصر در طول جنگ غزه، با بستن گذرگاه‌های امدادرسانی بسیار مخدوش شده‌بود. اردوگاه پناهندگان مغازی
قبل از بستن نوار غزه توسط اسرائیل در سال ۲۰۰۰ و پس از پایان دومین انتفاضه فلسطینیان، اکثر ساکنان اردوگاه درکارهای مختلفی در اسرائیل شاغل شدند یا به عنوان کشاورزان محلی در محل به زراعت پرداختند. روزهای یکشنبه یک بازار هفتگی یا آزاد در فضای باز دائر می‌شود که ساکنان از کارگاه‌ها، نانوایی‌ها، کافه‌ها، رستوران‌ها مواد غذایی خود به این بازار آورده و می‌فروشند. نبرد ۲۰۰۷-۲۰۰۸ غزه
کابینهٔ اسرائیل، در روز ۱۸ ژانویه، نوار غزه را به عنوان یک «ماهیت خصمانه» قلمداد کرد و به این ترتیب اسرائیل اجازه یافت تا عرضهٔ برق، آب و سوخت را به این بخش از اراضی فلسطینی که تحت کنترل حماس است، قطع کند. نوار غزه
در طول دوران اسکان یهودیان در نوار غزه، ساکنان شهرک‌های یهودی‌نشین مبادرت به ساخت گلخانه در این مناطق کرده و به اشکال جدیدی از کشاورزی دست یافتند. این گلخانه‌ها فرصت کاری برای صدها فلسطینی ساکن نوار غزه فراهم آورد. زمانی که اسرائیل در تابستان ۲۰۰۵ از نوار غزه خارج شد، بانک جهانی این گلخانه‌ها را خرید و در اختیار فلسطینیان قرار داد تا با آن اقتصاد خود را متحول کنند. بیشتر این گلخانه‌ها در حال حاضر توسط کشاورزان فلسطینی مورد استفاده قرار می‌گیرد، گرچه مواردی از غارت و خرابکاری در برخی از مناطق گزارش شده‌است. تشکیلات خودگردان فلسطینی
بدنبال انتخابات قانونگذاری سال ۲۰۰۶ که در آن مقاومت حماس به پیروزی رسید، اسرائیل تحویل ۵۵ میلیون دلار مالیات اخذ شده به پی. ای. را متوقف نمود؛ از آنجائیکه پی. ای. فاقد نقاط دسترسی (بندرگاه، فرودگاه و غیره) جهت جمع‌آوری مالیات است، اسرائیل اینکار را بر عهده داشت. این وجوه تشکیل دهنده ثلث بودجه پی. ای. بوده که دو سوم آن به عنوان بودجه اصلی و پشتوانه پرداخت حقوق ۱۶۰۰۰۰ کارمند کشوری (که در بین آن‌ها ۶۰۰۰۰ نیروی امنیتی و پلیس وجود دارند) بودجه‌ای که یک سوم مردم فلسطین از آن بی‌بهره هستند. اسرائیل همچنین تصمیم گرفت تا کنترل‌های خود را در پست‌های بازرسی که از آغاز انتفاضه دوم عامل اصلی بحران اقتصادی سال‌های ۲۰۰۲–۲۰۰۱ که بانک جهانی به مقایسه آن با بحران اقتصادی سال ۱۹۲۹ مقایسه نمود، محسوب می‌گردید، نمود. افزون بر آن، ایالات متحده و اتحادیه اروپا کمک‌های مستقیم خود به پی. ای. را قطع نمودند. این در حالی بود که ایالات متحده اقدام به مسدود کردن فعالیت‌های اقتصادی بانک‌های پی. ای؛ و مانع تراشی در پرداخت برخی وجوه کمکی لیگ عرب (بعنوان مثال عربستان سعودی و قطر) بحساب‌های پی. ای. نمود. در ۶ و ۷ ماه مه سال ۲۰۰۶، صدها نفر از فلسطینیان در غزه و کرانه باختری طی تظاهراتی خواستار پرداخت حقوق خود شدند. با افزایش «فشار اقتصادی» بروی پی. ای. تنش بین حماس و فتح رو به افزایش گذارد. جرج گلووی
پس از حمله زمینی اسراییل به غزه و شکست جنگ ۲۲ روزه، محاصره غزه بیشتر شد و مصر به طور کامل مرز رفح را بست. شبکه پرس تی‌وی با کمک جرج گلووی و سازمان خیریه «زنده باد فلسطین» یک کاروان بزرگ کمک به غزه راه انداخت؛ این کاروان از لندن راه افتاد و کشورهای آفریقایی را به شکل زمینی طی کرد و به مصر رسید. در تمام طول مسیر گزارش‌های زنده از استقبال مردم این کشورها از کاروان پخش می‌شد. یک جریان رسانه‌ای قوی ایجاد شده بود. این حرکت آنچنان تأثیرگذار بود که حکومت مبارک در مصر بعد از چند روز جلوگیری از ورود این کاروان و حتی حمله به تجهیزات و وارد کردن خساراتی به ماشین اِس اِن جی جهت از کار انداختن آن ناچار شد مرز رفح را برای کاروان حامل ۲۵۰ خودرو باز کند و عملا برای اولین بار بعد از جنگ، محاصره غزه شکسته شد. این کاروان مورد استقبال نخست وزیر و سایر مسئولان حماس و مردم غزه قرار گرفت و کمک‌های جنسی و نقدی شامل پنج میلیون دلار تحویل آنها شد. انتفاضه اول
انتفاضه شکلی از اشکال اعتراض مردم فلسطین علیه اوضاع نابسامان مردم فلسطین در اردوگاه‌ها، افزایش بیکاری، تبعیض نژادی و سرکوب مردم فلسطین به دست دولت اسرائیل بود. هدایت انتفاضه در ابتدا به وسیلهٔ رهبری ملی موحد صورت می‌گرفت که در ادامه سازمان آزادی‌سازی فلسطین به آن ملحق شد، انتفاضه در ۱۸ آذر ۱۳۶۶ (پائیز ۱۹۸۷) در جبالیا در نوار غزه آغاز شد و سپس به دیگر شهرها، روستاها و اردوگاه‌های فلسطینی انتقال یافت. عامل ایجاد جرقهٔ اول انتفاضه حادثه‌ای بود که در آن چند کارگر فلسطینی توسط یک رانندهٔ کامیون اسرائیلی در نزدیکی دیوار «اریز» زیر گرفته شدند؛ دیوار اریز نوار غزه را از خاک اسرائیل از تاریخ ۱۹۹۸ میلادی جدا کرده‌است. آمریکاستیزی
خاورمیانه مانند دیگر نقاط جهان، دارای جهش‌های ضد آمریکایی در منطقه با اتخاذ یا تکرار برخی سیاست‌های دولت آمریکا، به ویژه حمایت از اسرائیل در اشغال فلسطین و جنگ عراق، است. به عنوان نمونه در مورد ۱۱ سپتامبر، بر اساس نظرسنجی گالوپ، مسلمانان با این حمله مخالف بودند، ۷ درصد از آنها (که در نظرسنجی «رادیکال» نامیده می‌شد)، با استناد به منافع خود، از آن حمایت کردند. دیدگاه‌های مذهبی، اما انزجار از سیاست‌های ایالات متحده بود. در واقع، گروه‌های مسلح رادیکال در خاورمیانه، از جمله القاعده، هنگام هدف قرار دادن دارایی‌های آمریکا یا دیگر دارایی‌های غربی در منطقه، حملات خود به علت سیاست‌های آمریکا و جنایات علیه بشریت عنوان کرده‌اند. برای مثال، برای توضیح بمب‌گذاری در برج خوبر (که در آن ۱۹ نیروی هوایی آمریکایی کشته شدند)، بن لادن، اگرچه ثابت کرد که این حمله را انجام نداده‌است، اما در مواردی از حملات علیه مسلمانان مانند قتل‌عام صبرا و شتیلا، به حمایت آمریکا از اسرائیل اشاره کرد. و قتل‌عام قانا، به عنوان دلایل این حمله اشاره کرد. نوار غزه
جمعیت بسیار بزرگ نسبت به میزان اندک زمین، به همراه نرخ باروری و رشد جمعیت بالای غزه (۲/۱۳ درصد سالانه) به تراکم جمعیتی بسیار بالا (۵/۳۲۸ تن در هر کیلومتر مربع) انجامیده که از این دید غزه در میان کشورهای جهان از متراکم‌ترین هاست. تنها دو کشور مستقل جهان (ماکائو و سنگاپور) تراکم جمعیتی بیش از این دارند. با چنین جمعیت بسیاری، به گزارش ۲۰۱۸ سازمان ملل متحد، غزه تا سال ۲۰۲۰ درخور زیست نخواهد بود. نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه
اسرائیل در ۸ مرداد ۱۳۹۳ و در جریان حمله به غزه مدرسه سازمان ملل در جبلیه واقع در نوار غزه را هدف قرار داد. اسرائیل پیش از فلسطینیان خواسته بود تا خانه‌های خود را ترک کنند در غیر اینصورت با خطر مرگ مواجه‌اند. پس از آن و هنگامیکه بیش از سه هزار تن که اغلب آنان زن و کودک بودند در این دبستان دخترانه پناه گرفته بودند در آستانه سحر این مدرسه هدف حمله اسرائیل قرار گرفته و صدها تن کشته و زخمی شدند. اغلب قربانیان زن و کودک بودند. این حمله موجی از محکومیت جهانی را برانگیخت و حتی انتقادات آمریکا را نیز در پی داشت. منابع سازمان ملل گفتند که اسرائیل اجازه تخلیه این ساختمان را پیش از حمله تانک‌های خود، نداده‌است. بیش از ۱۱۸۰۰۰ تن از فلسطینیان از هراس یورش و کشتار اسرائیل به مدارس سازمان ملل پناه برده‌اند و بیش از ۴۴٪ از باریکه غزه در نتیجه این حملات غیرقابل سکونت شده‌است. ارتش اسراییل در پی این کشتار کودکان ۴ ساعت اعلام آتش‌بس کرد. سازمان ملل این حمله را ننگ جهانی برای اسرائیل دانست. یولاندز-پستن
ما از جنگ اسرائیل علیه حماس در غزه پشتیبانی بی وقفه می‌کنیم و اینکه افراد مهم در جامعه بین‌المللی حملات اسرائیل به غزه را محکوم نمی‌کنند خوشحالیم. این جنگ به هیچ وجه پیچیده نیست اما حماس و فلسطینیان مسئول حملات اسرائیل می‌باشند. اسرائیل باید از کشتن غیرنظامیان خودداری کند، اما جنگ جنگ است و غیرنظامیان همیشه در جنگ‌ها کشته شده‌اند. بحران ۲۰۲۱ اسرائیل و فلسطین
تنش میان اسرائیل و فلسطینیان در روزهای اخیر به طرز خطرناکی بالا گرفته‌است. دوشنبه شب ۱۹ مه (۲۰ اردیبهشت) شبه‌نظامیان فلسطینی در نوار غزه موشکی به اسرائیل را آغاز کردند. اسرائیل نیز به تلافی اهدافی در نوار ساحلی غزه را که توسط حماس کنترل می‌شود، مورد حمله هوایی قرار داد. روز نکسه
روز نکسه یا روز شکست (۵ ژوئن 1967) () سالروز شکست کشورهای عربی از اسرائیل در جنگ شش روزه سال ۱۹۶۷ است که با آوارگی مردم فلسطین همراه شد. به عنوان یکی از نتایج جنگ، اسرائیل کنترل کرانه باختری و نوار غزه را که پیش از آن ضمیمه اردن شده و توسط مصر کنترل می‌شد، به دست گرفت. جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)
اسرائیل و حماس یکدیگر را در این مدت به نقض توافق‌نامه ۱۹ ژوئن که با میانجی‌گری مصر امضا شده بود متهم می‌کردند. اسرائیل اعلام می‌کرد که موشک‌پرانی بعد از این توافق‌نامه هیچ‌گاه به‌طور کامل متوقف نشده‌است و قاچاق اسلحه به نوار غزه ادامه دارد. حماس نیز عنوان می‌نمود که محدودیت‌های ورود کالا به نوار غزه به‌طور کامل برطرف نشده‌است. همچنین نیروهای اسرائیلی نیز حملاتی به درون منطقه غزه داشته‌اند و نیروهایی از حماس در این حملات کشته شده‌اند. غزه در بحران
در این گفت و گو که پس از حمله به ناوگان غزه در سال ۲۰۱۰ تکمیل شد، پاپه و چامسکی در مورد مناقشه اسرائیل و فلسطین با فرانک بارات بحث کردند. شرکت‌کنندگان ابتدا با اشاره به تغییر اخیر نگرش‌های بین‌المللی نسبت به اسرائیل به دلیل موضع تهاجمی و خودداری از پذیرش انتقادات از سوی مقامات این کشور، شروع می‌کنند. شرکت‌کنندگان بر این باورند که با وجود موضع طرفداری از اسرائیل از سوی دولت اوباما در آن زمان، حمایت بی‌دریغ دولت آمریکا از اسرائیل در آینده می‌تواند تغییر کند. پاپه از ایدهٔ تحریم‌های بین‌المللی برای پیشبرد این امر حمایت می‌کند در حالی که چامسکی در مورد احتمال موفقیت آن‌ها بیشتر محتاط است. از نظر هردو علیه انتفاضه احتمالی سومبعید به نظر می‌رسد که موفقیت‌آمیز و برای این اهداف مؤثر باشد. شرکت کنندگان در پایان حمله ۳۱ سپتامبر ۲۰۱۰ غزه به عنوان یک اقدام جنایتکارانه خشونت‌آمیز برای محافظت از محاصره جنایی را محکوم می‌کنند و پاپه در ادامه اشاره می‌کند که چگونه این واقعه و واکنش بعدی اسرائیلی موضع تجاوزکارانه قبلی و امتناع از پذیرش انتقاد توسط مقامات کشور، که مانعی پایدار برای صلح هستند را تأیید می‌کند. تاریخ دولت فلسطین
در طول این نبردها که هم‌اکنون نیز ادامه دارد، آسیب‌های شدیدی به فلسطینیان به‌ویژه در نوار غزه وارد آمده و گزارش‌های متعددی از نقض فاحش حقوق انسان‌دوستانه وجود دارد. برخی از مقامات از جمله وزیر خارجه مصر احمد ابوالغیط ایران را متهم به تشویق و تجهیز حماس برای آغاز این نبرد می‌کنند تشکیلات خودگردان فلسطینی
برای مدت ۱۹ سال پس از قراردادهای ترک مخاصمه ۱۹۴۹ و تا جنگ شش روزه سال ۱۹۶۷، نوار غزه توسط مصر اشغال شد و اردن کرانه باختری و بیت‌المقدس شرقی را اشغال نمود، و هیچ دولتی عربی شکل نگرفت. در سال ۱۹۵۰، اردن مناطق اشغالی را به خاک خود ضمیمه کرد، اما دیگر کشورها این تغییرات را به رسمیت نشناختند. فقط یک استثناء در این رابطه وجود داشت و آن انگلستان بود. (و نه آنطور که اغلب گفته می‌شود، پاکستان). نوار غزه
منطقه گوش کتیف از محلات اسرائیل سابقاً در منطقه سند دون در همجواری رفح و خان یونس، در طول منطقه جنوب غربی ساحل ۴۰ کیلومتری دریای مدیترانه واقع شده بود. چند ماه پس از آنکه اسرائیل در دسامبر ۲۰۰۵ طرح تخلیه یکجانبه نوار غزه را اجرا کرد، یک منطقه حائل جنجال‌برانگیز در مرز شمالی با اسرائیل ایجاد شد. بخشی از این مرز ۵/۲ کیلومتر به منطقه تحت کنترل تشکیلات خودگردان فلسطین نفوذ می‌کند، که این منطقه سابقاً محلات شمال اسرائیل را تشکیل می‌داد، و در حال حاضر گردان‌های عزالدین قسام از این منطقه برای شلیک موشک به اسرائیل استفاده می‌کنند. رفح
تحلیلگران روزنامه یواس‌ای تودی آمریکا معتقدند یکی از دلایل مخالفت اسرائیل با بازگشایی گذرگاه‌های نوار غزه بیم اسرائیل از محبوبیت حماس و دیگر گروه‌های مبارز فلسطینی نزد اهالی غزه و فراموشی خاطرات تلخ جنگ غزه می‌باشد. سیاست در اردن
جنگ اعراب و اسرائیل که هنوز هم ادامه دارد، جنگ خلیج فارس و سایر درگیریهای که در خاورمیانه رخ داده‌است، تأثیرات بسیار زیادی بر اقتصاد اردن داشته‌است. این حقیقت که اردن با کشورهای همسایه خود پیمان امضاء کرده، در کنار ثبات آن، باعث شده‌است تا اردن گزینش نخست برای بسیاری از فلسطینیان، مردم لبنان، مهاجران و پناهندگان خلیج فارس باشد. اگرچه این روند باعث فعالیت بیشتر اقتصاد اردن شده، اما در عین حال با کاهش فراوان مقدار منابعی که هر کس حق استفاده از آن را دارد، صدماتی نیز به اقتصاد آن وارد آورده‌است. اردن قانونی وضع کرده‌است که می‌گوید غیر از فلسطینی‌های یهودی دیگر فلسطینی‌ها می‌توانند به اردن کوچ کرده و شهروندی آن را به دست آورند. این قانون همیشه در مورد دادن اجازه ورود به فلسطینی‌ها اعمال نمی‌شود. همچنین خرید زمین در پادشاهی اردن توسط یهودیان عملی غیرقانونی محسوب می‌شود. خشونت همچنین باعث ظهور و به وجود آمدن افراطی گری در اردن شده‌است. به دنبال بمب‌گذاری‌های انتحاری که در شهر بندری امان رخ داد، ملک عبدالله در نوامبر ۲۰۰۵ خواستار مبارزه بر ضد افراطی گری شد. نوار غزه
تا قبل از تابستان ۲۰۰۵، منطقه غزه در اشغال نظامی اسرائیل بود که ۷۷۰۰ اسرائیلی در چند شهرک در غزه زندگی می‌کردند اما پس از عقب‌نشینی از این منطقه، این شهرک‌ها تخلیه شدند. جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)
سازمان عفو بین‌الملل در گزارشی از مسدود کردن منابع آبی نوار غزه توسط اسرائیل خبر داد و عنوان کرد که هریک از اهالی غزه روزانه در حدود ۲۰ لیتر آب برای استفاده در اختیار دارد؛ این در حالی است که هر شهروند اسرائیلی روزانه از ۳۰۰ لیتر آب بهره‌مند می‌شود. بر اساس همین گزارش، در طول جنگ سال۲۰۰۹ - ۲۰۰۸ در حدود ۶ میلیون دلار به زیرساخت‌های آبی فلسطینیان آسیب خورده است. جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)
هفته‌نامه آمریکایی تایم در شماره مورخ ۸ ژانویه ۲۰۰۹ در مقاله‌ای به بررسی نتایج جنگ پرداخت. تایم اظهار می‌کند که آنچه از این جنگ در اذهان ماند، تصویر غیرنظامیان کشته شده‌ای بود که در خارج یکی از مدارس متعلق به سازمان ملل پناه گرفته بودند. فرماندهان جنگی و سیاستمداران اسرائیل به خوبی از این واقعیت آگاهی دارند که حذف حماس تقریباً غیرممکن می‌باشد. نتیجه جنگ برای اسرائیل راضی‌کننده نیست، حماس صدمه خورده است اما قادر به بازسازی خود است و اسرائیل تنها موقتاً توانسته که از حملات مصون باشد. همچنین افکارعمومی خشمگین منطقه به سبب اقدامات اخیر اسرائیل، امکان نزدیکی دولت‌های عرب منطقه را به این رژیم برای تعامل در مورد ایران، کشور حامی حماس، را مشکل‌تر ساخته است. جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)
جنگ غزه به زیرساخت‌های صنعتی، اقتصادی و بهداشتی نوار غزه خسارات متعددی را وارد آورد. برنامه توسعه سازمان ملل متحد هشدار داد به علت خسارات وارده به دارایی‌ها و امکانات امرار معاش ده‌ها هزار نفر از ساکنین غزه، جنگ اثری طولانی مدت خواهد داشت. همچنین تأثیرات روانی حملات موشکی به جنوب اسرائیل موجب فلج شدن زندگی عادی و امرار معاش مردم این مناطق شده‌است. روزشمار نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه
رهبرِ ایران آیت الله خامنه‌ای خواستار آن شد تا تمام فلسطین، شامل نواز غزه و کرانهٔ باختری، مسلح شوند. همچنین افزود: «"مردم مسلمان باید تنفر خود از اسرائیل را بیان کنند و به مقابلهٔ اقتصادی و سیاسی با صهیونیست‌های حکمرانِ تل‌آویو بپردازند."» جنگ داخلی فلسطین
در طول این نبردها که هم‌اکنون نیز ادامه دارد، آسیب‌های شدیدی به فلسطینیان بویژه در نوار غزه وارد آمده و گزارش‌های متعددی از نقض فاحش حقوق انسان‌دوستانه وجود دارد. برخی از مقامات از جمله وزیر خارجه مصر احمد ابوالغیط ایران را متهم به تشویق و تجهیز حماس برای آغاز این نبرد می‌کنند نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه
در پی این آدم‌ربایی که منجر به پیداشدن سه جنازهٔ ربوده‌شدگان شده‌است، نیروهای اسرائیلی ۱۰ فلسطینی زیر ۱۸ سال را به قتل رسانده‌اند. و صدها نفر را نیز در کرانهٔ باختری بازداشت کرده‌اند. در طیِ جستجو برای برای ۳ مفقود اسرائیلی،N.D.A.A تمامی فلسطینی‌هایی را که در پی آزادی گیلعاد شالیت آزاد کرده‌بود، را مجدداً بازداشت نمود. بین ۳۵۰ تا ۶۰۰ تن از فلسطینان را بازداشت کرد. که شامل تقریباً تمام اعضای حماس در باریکه غربی رود اردن می‌شد در شب ۶ ژوئیه، در یک حمله از سوی اسرائیل، ۶ پیکارجویِ حماس کشته شدند. در ۷ ژوئیه () حماس در پاسخ به این اقدام ۱۰۰ موشک را از غزه به سمت سرزمین اسرائیل پرتاب کرد و نیروی هوایی اسرائیل نیز اهدافی را در غزه بمباران نمود. در ۸ ژوئیه () نیروی هوایی اسرائیل ۵۰ هدف را در نوار غره مورد حمله قرار داد. اسرائیل نفوذی را از سمت دریا خنثی کرد. در همان روز حماس اعلام کرد که تمام اسرائیلی‌ها را اهداف قانونی می‌دانند. و بر این موضوع که اسرائیل باید تمام دستگیرشدگان در جریان اخیر را آزاد نماید. همچنینی خواستار بازدن مرکز غزه و بازگشت به آتش‌بس سال ۲۰۱۲ شد. همچنین ده‌ها نقطه در نوار غزه را هدف حملات موشکی قرار داد. حماس نیز این اقدام را به پرتاب راکت‌هایی به سمت اسرائیل پاسخ داده و به آتش‌بس میان خود و اسرائیل که در پی عملیات ستون دفاعی در سال ۲۰۱۲ آغاز شده بود، پایان داد. حماس اعلام نموده که یکی از شروطِ آتش‌بس، آزادی افراد دستگیر شده توسط اسرائیل است در ۱۴ ژوئیه مصر طرحی را برای آتش‌بس میان دو سو ارائه کرد. براساس این طرح اسرائیل «می‌بایست به تمام اقدامات متخاصمانه از زمین، هوا و دریا در نوار غزه پایان دهد و نیروهای زمینی اعزامی را عقب نِشانَد.» همچنین گروه‌های فلسطینی نیز می‌بایست «تمام اقدامات متخاصمانهٔ خود از غزه علیه اسرائیل را پایان دهد». طرحِ آتش‌بس خواهان اتمام اقدامات نظامی برایِ «پایدارسازی وضعیت حفاظتی» شد. نتانیاهو پیشنهاد کرده که این قراردادِ صلح همراه با «خلعِ سلاح کامل» باشد دولت اسرائیل این طرح را پذیرفت و به صورت موقت و از صبح ۱۵ ژوئیه آن را عملی کرد. اگرچه حماس همچنان به پرتاب راکت‌هایش ادامه می‌داد «حماس»، «جهاد اسلامی» و «گردان‌های عزالدین قسام» از پذیرفتن شروط آتش خودداری کردند. این طرح که حماس آن را اولتیماتومی از سوی مصر و اسرائیل می‌داند، از سوی سران حماس رد شده، چراکه این طرح هیج دستاورد خاصی برای حماس و غزه نداشته‌است. به خصوص در مورد محاصرهٔ زمین و دریاییِ غزه که از سوی اسرائیل و مصر در ۷ سال گذشته اجرا شده‌است هیچ صحبتی نشده‌است. در ۱۶ ژوئیه () «حماس» و «جنبش جهاد اسلامی» پیشنهاد آتش‌بسی ۱۰ ساله را ارائه داد که مهم‌ترین خواستهٔ آن پایان دادن به محاصرهٔ غزه بود. روابط عراق و اسرائیل
در طول جنگ غزه (۰۹-۲۰۰۸) ، دولت فدرال عراق اسرائیل را به دلیل حمله محکوم کرد و اظهارداشت: "دولت عراق خواستار توقف عملیات نظامی است، زیرا زندگی غیرنظامیان نباید بی‌مورد در معرض خطر قرار بگیرد و از جامعه‌جهانی درخواست می‌کند به مسئولیت‌های خود عمل‌کرده و اقدام‌های لازم را برای متوقف‌کردن حمله اتخاذ کنند". حزب الدعوه، حزب نخست وزیر وقت، نوری المالکی از کشورهای اسلامی خواست روابط خود با اسرائیل را قطع کرده و به تمام "گفتگوهای مخفی و عمومی" با آن پایان‌دهند. همچنین، سیدعلی سیستانی ، رهبر شیعیان عراق، خواستار اقدام قاطع کشورهای عربی و مسلمان برای پایان‌دادن به حملات اسرائیل به غزه شده است. اگرچه او این عملیات را محکوم کرد، اما اظهار داشت که "با توجه به فاجعه‌ی بزرگی که درحال وقوع است حمایت صرفاً لفظی از برادرانمان معنی ندارد. پس از حمله ۲۰۱۰ به ناوگان غزه، یک مقام دولت عراق ، خیرالله البصری نماینده‌ی مجلس(عضو ائتلاف دولت قانون به رهبری نخست وزیر سابق نوری المالکی)، حمله را محکوم کرد و آن را "فاجعه‌ی انسانی جدید" و "نقض حقوق بشر و نقض استانداردها و هنجارهای بین‌المللی" توصیف کرد. در ژوئیه ۲۰۱۲ ، نوری المالکی گفت که عراق با همه‌ی کشورها به جز اسرائیل روابط دیپلماتیک برقرار خواهد کرد. غزه (شهر)
در پی جنگ جهانی اول، غزه به بخشی از قیمومیت بریتانیا بر فلسطین تبدیل شد. پس از شروع جنگ اول اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۴۸، مصر کنترل غزه را به دست گرفت و نواحی اطراف آن را تسخیر نمود. مصری‌ها هرگز ساکنان آن را به عنوان شهروندان مصری نپذیرفتند و و خروج آن‌ها را از نوار غزه ممنوع کردند. اسرائیل طی جنگ شش روزه ۱۹۶۷، این شهر را تسخیر کرد و نوار غزه به مدت ۲۷ سال پس از آن تحت اشغال اسرائیل قرار گرفت. غزه و ناحیه کوچکتری از بخش بزرگ این سرزمین توسط اسرائیل غصب شده‌است. این موضوع باعث تراکم زیاد جمعیت و فقر در نوار غزه شد. نبرد ۲۰۰۷-۲۰۰۸ غزه
شورای حقوق بشر سازمان ملل نیز طی قطعنامه‌ای، حملات نظامی اسرائیل به غزه و شهر نابلس در کرانه باختری را «نقض جدی حقوق» غیرنظامیان فلسطینی خواند. همچنین کمیسر عالی حقوق بشر سازمان ملل نیز «کاربرد نامتناسب زور و کشتارهای هدفمند» اسرائیل و همچنین «اقدام پیکارجویان فلسطینی در پرتاب راکت به اسرائیل» را محکوم کرد. ستیز اسرائیل و اعراب
در سال ۱۹۶۷ میلادی ارتش اسرائیل در پی تحریکات کشورهای عربی، طی ۶ روز صحرای سینا، کرانه باختری رود اردن، نوار غزه، ارتفاعات جولان (بلندی‌های گولان) و شهر قنیطره را به اشغال درآورد و بر تمام اورشلیم مسلط گردید. در پایان، اراضی تحت اداره اسرائیل به بیش از ۳ برابر افزایش پیدا کرد. اورشلیم
حسین علیزاده که دیپلمات سابق جمهوری اسلامی ایران است دربارهٔ اینکه برخی منکر وجود کشور اسرائیل می‌شوند گفت: دسامبر ۲۰۱۲ در دوران محمود احمدی‌نژاد، محمود عباس قطعنامه‌ای را در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به رأی گذاشت که از نقشه تاریخی سرزمین فلسطین به نسبت ۲۲ به ۷۸ بین فلسطین و اسرائیل تقسیم می‌شد تا صلح برقرار شود که رأی بسیاری آورد از جمله رأی مثبت جمهوری اسلامی ایران به عنوان رئیس جنبش عدم تعهد در آن زمان که به ۱۲۰ عضو جنبش عدم تعهد توصیه کرد که به طرح محمود عباس رأی مثبت بدهند. از طرفی افزود که سید علی خامنه‌ای نیز در گفته‌هایش مخالفتی با مرزهای ۱۹۶۷ برای تشکیل کشور فلسطین نداشته‌است چیزی که مورد تأیید حماس نیز می‌باشد و در اردیبهشت ۱۳۹۶ خالد مشعل گفته‌است: «در سند سیاسی جدید حماس آمده‌است که برپایی کشور مستقل فلسطین در مرزهای ۱۹۶۷ یک توافق ملی است» اما از طرفی به نقل از خبرگزاری‌های ایران در حالی که حماس فراخوان آشکار نابودی اسرائیل را حذف کرده همچنان کشور اسرائیل را به رسمیت نمی‌شناسد و سعی می‌کند که نزاع را به جای یهودیان (یا یهودیت) روی صهیونیسم (به گفته وی اشغالگر) متمرکز کند از این رو دیوید کیز سخنگوی نخست‌وزیر اسرائیل این رویکرد حماس را صلح‌آمیز ندانسته و حماس را در تلاش برای فریب جامعه جهانی برای کاهش فشارها می‌داند و کیز می‌گوید که حماس در تلویزیون عربی زبان خود و مساجد و مدارس هر روز تبلیغ می‌کند که: «اسرائیل را از بین ببرید؛ و نسل "یهودیان" را باید از بین برد.» شهرک یهودی‌نشین
در پی جنگ شش روزه اعراب و اسرائیل در سال ۱۹۶۷، اسرائیل برخی مناطق باقیمانده از سرزمین‌های تحت قیمومت بریتانیا بر فلسطین را تحت کنترل خود درآورد، از جمله بخش شرقی اورشلیم که از زمان جنگ عرب‌ها و اسرائیل (۱۹۴۸) تحت کنترل اردن قرار داشت، نوار غزه که از سال ۱۹۴۹ تحت کنترل دولت مصر بود، شبه‌جزیره سینا که جزو خاک مصر بود و بخش اعظم بلندی‌های جولان که خاک سوریه بود. بلندی‌های جولان از سال ۱۹۸۱ بر اساس «قانون بلندی‌های جولان» اداره می‌شود. نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه
بعضی از خطوط هوایی نیز پروازشان را لغو کردند: از جمله: امریکن ایرلاینز، دلتا ایرز، یواس ایرویز، یونایتد ایرلاینز، ایر کانادا،ایر فرانس، ایر برلین، آلیتالیا، بریتیش ایرویز، ایزی جت، کی‌ال‌ام، هواپیمایی لهستان ال‌اوتی، لوفتهانزا، رویال جردنین، هواپیمایی اسکاندیناوی و ترکیش ایرلاینز. وزیر اصتاد اسرائیل هزینهٔ این عملیات را ۸٫۵ میلیارد (معادل با ۲٫۵ میلیارد دلار آمریکا) اعلام کرد که برابرِ نبرد سال ۲۰۰۹ با غزه است. همچنین از کاهش ۰٫۴٪ تولید ناخالص داخلی در ۲۰ روز آغازین جنگ خبر داد. نبرد ۲۰۰۷-۲۰۰۸ غزه
بحران غزه در سال‌های ۲۰۰۷ و ۲۰۰۸، به مجموعه حوادث و رویدادهایی اطلاق می‌شود که با محاصرهٔ کامل نوار غزه توسط ارتش اسرائیل، و به دلیل آنچه اسرائیل آن را تشدید پرتاب راکت از سوی گروه حماس از داخل خاک غزه به درون خاک خود می‌داند آغاز شد. به دلیل ناتوانی مردم غزه در تأمین سوخت و غذا، و با منفجر شدن دو سوم دیوار مرزی غزه-مصر، دامنهٔ این بحران به خاک مصر کشیده شد. حماس
در سال ۲۰۰۸ میلادی احمد ابوالغیط وزیر خارجه مصر در دولت حسنی مبارک، ضمن اعلام اینکه مصر هرگز سیطره حماس بر نوار غزه را به رسمیت نمی‌شناسد، مقاومت حماس را مضحک خواند وحملات موشکی حماس به اسرائیل را فرصتی برای حمله اسرائیل به فلسطین قلمداد کرد. دولت مصر همچنین تدابیر امنیتی گسترده‌ای رابرای کنترل مرزهای خود در طول نوار غزه برای جلوگیری از قاچاق اسلحه از مصر به سرزمین‌های تحت سیطره حماس در نظر گرفته‌است. اورشلیم
از بین سرزمین‌های اشغال‌شده توسط اسرائیل بعد از ۱۹۶۷، در ۱۹۸۲ نیروهای دفاعی اسرائیل از شبه‌جزیره سینا عقب‌نشینی یک‌جانبه کرده و مطابق معاهده صلح اسرائیل و مصر این منطقه دیگر اشغالی شناخته نشد. همچنین در سپتامبر ۲۰۰۵ به‌طور یک‌جانبه اعلام آزادی نوار غزه را اعلام کرد اما تا سال ۲۰۰۹ به گزارش سازمان عفو بین‌الملل اسرائیل کنترل حریم هوایی غزه، آب محلی، برق و ارتباطات آن را در دست داشته و خروج و ورود کالا و مردم به صورت هوایی یا دریایی از غزه و مرز آن با مصر را کنترل می‌کند همچنین حمله‌های کنترل شده در غزه از جمله دستگیری مردان تحت تعقیب یا عملیات‌هایی اصطلاحاً کشتارهای هدفگیری‌شده که در حملات هوایی حجم بالایی از غیرنظامیان نیز در آن گزارش شدند و همچنان از سوی سازمان ملل، آمریکا، بریتانیا و غیره همچنان نیروی اشغالگر در نوار غزه شناخته می‌شود اگرچه اسرائیل انکار می‌کند. ضمیمه شرق اورشلیم و بلندی‌های جولان به اسرائیل توسط هیچ کشوری به رسمیت شناخته نشد (قطعنامه ۴۹۷ سازمان ملل). فلسطین
اسرائیل علاوه بر مناطقی که سازمان ملل متحد تقسیم‌بندی کرده بود ۲۶ درصد از سرزمین‌های تحت قیمومت در غرب رود اردن را نیز تصرف کرد. اردن نیز ۲۱ درصد از سرزمین‌های تحت قیمومت را تصرف و به خاک خود ضمیمه کرد. بیت‌المقدس به دو بخش تقسیم شد، و اردن بخش‌های شرقی از جمله شهر باستانی را در اختیار گرفته، و اسرائیل بخش غربی را در اختیار گرفت. مصر نیز باریکه غزه را در اختیار گرفت. نوار غزه
نوار غزه از جنوب غربی با مصر و از شمال و شرق با اسرائیل هم‌مرز است. نوار غزه درازای ۴۱ کیلومتر و پهنای ۶ تا ۱۲ کیلومتری و مساحتی برابر ۳۶۰ کیلومتر مربع دارد. نوار غزه نامش را از شهر غزه که بزرگ‌ترین شهر در منطقه نوار غزه‌است، می‌گیرد. بخش‌هایی از همین سرزمین کوچک هم به عنوان منطقه‌ی حائل میان غزه و اسراییل به شمار می‌آید و از این رو برای غزه‌ای ها استفاده از آن نشدنی است. نبرد غزه ۲۰۰۷
از آن زمان تاکنون سرزمین‌های فلسطینی‌نشین در عمل به دو بخش تقسیم شده‌اند؛ نوار غزه که توسط حماس کنترل می‌شود و کرانه باختری که توسط حکومت خودگردان فلسطین اداره می‌شود. نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه
عملیات اسرائیل با تمرکز بر تضعیف توان راکتی حماس آغاز شد اما سپس تخریب تونل‌ها به یکی از اولویت‌های آن تبدیل شد. بنیامین نتانیاهو گفت نیروهای اسرائیلی تا نابود کردن شبکه تونل‌ها در غزه به عملیات خود ادامه می‌دهند، همچنین عملیات تخریب تونل‌ها فارغ از اینکه آتش‌بس برقرار شود یا نه ادامه خواهد داشت. اسرائیل حداقل شش تا از پناهگاه‌های غیرنظامی زیرنظر سازمان ملل را عامدانه مورد حمله قرار داده‌است که مورد انتقاد کشورها (ازجمله آمریکا) و نهادهای بین‌المللی واقع شد. مقایسه اسرائیل با آپارتاید
مخالفان مشابهت، شهروندان عرب اسراییل را شهروندانی دارای حقوق برابر با دیگر شهروندان اسرائیلی می‌دانند. آنها بدین نکته اشاره می‌کنند که قانون اسرائیل به‌طور مشخص برابری کامل سیاسی و اجتماعی همه شهروندان اسرائیل، بی‌توجه به نژاد، عقیده و جنسیت، را تضمین کرده‌است. آنها همچنین استدلال می‌کنند که رفتار اسرائیل با فلسطینیان در اراضی اشغالی به دلیل ملاحظات امنیتی است، نه به دلیل نژادپرستی ضد عربی، و این واقعیت که فلسطینیان هرگز شهروند اسراییل نبوده‌اند و بنابراین از حقوق اسرائیلی برخوردار نیستند. آنها می‌گویند که مقایسه ناشی از یک معیار دوگانه‌است که به اسرائیل و نه به کشورهای عرب همسایه اعمال شده‌است. آنها همچنین خاطرنشان می‌کنند که اسراییل کرانه غربی و نوار غزه را نه قسمتی از اسراییل، بلکه مناطقی می‌داند که آینده آنها باید تعیین شود. وضعیت به آلمان و ژاپن پس از جنگ جهانی دوم مانند شده‌است. (در شرق بیت‌المقدس و بلندی‌های جولان، که به‌طور یکجانبه توسط اسراییل ضمیمه شده‌اند، همه شهروندان شهروندی کامل دریافت کرده‌اند. ضمیمه شدن این مناطق به اسراییل به‌طور بین‌المللی به رسمیت شناخته نشده‌است) نوار غزه
نوار غزه در موقعیت جغرافیایی در خاورمیانه قرار گرفته‌است. این منطقه دارای مرزی ۵۱ کیلومتری با اسرائیل و مرزی ۱۱ کیلومتری با مصر در نزدیکی شهر رفح است. خان یونس در ۷ کیلومتری شمال شرقی رفح واقع شده، و شهرهای متعدد در طول ساحل بین این منطقه و شهر غزه واقع شده‌است. بیت لاهیا و بیت حانون به ترتیب در شمال و شمال شرقی شهر غزه واقع شده‌اند. محاصره نوار غزه
پس از ایجاد محاصره غزه، میزان بیکاری اوج گرفته، دادوستد مختل شده، و قیمت بسیاری از کالاها سه یا چهار برابر شده و تنها راه تأمین غذا و مایحتاج مردم کمک‌های بشر دوستانه سایر ملل بود. قاچاق کالاهایی همچون سیگار، لباس، شکلات، سوخت و دارو از مصر به نوار غزه سود فراوانی را نصیب قاچاقچیان کرده‌است. پس از انقلاب ۲۰۱۱ مصر و سقوط حکومت حسنی مبارک که همپیمان و متهد اسرائیل به شما می‌رفت، سیاستمداران جدید مصر از لزوم پایان یافتن محاصره نوار غزه و بازگشایی گذرگاه رفح سخن گفتند. رفح
گذرگاه رفح به مرز میان غزه و مصر گفته می‌شود. دولت مصر، گذرگاه رفح را در سال ۲۰۰۷ زمانی که حماس کنترل غزه را بدست گرفت بست. دولت مصر در توجیه بازنکردن مرز رفح تأکید کرد که بازگشایی این نقطهٔ مرزی ضمن آنکه سبب هجوم غیرنظامیان فلسطینی به صحرای سینا و خالی شدن نوار غزه از سکنه و در نتیجه باز شدن دست ارتش اسرائیل برای نابودی تمام اهداف مورد نظر خود می‌شود، در عمل نیز مسئولیت‌های مربوط به اسرائیل در برابر ساکنان نوار غزه را به مصر منتقل می‌کند. صدام حسین
هنگامی که گفتگوها و تهدیدهای پس از جنگ هنوز در جریان بود، صدام توجه مجددی به قضیهٔ فلسطین کرده و اعلام کرد که اگر اسرائیل از نوار غربی رود اردن، بلندی‌های جولان و نوار غزه عقب‌نشینی کند او نیز از کویت باز پس می‌نشیند. این پیشنهادِ صدام باعث بروز شکاف بین کشورهای عرب شد و آمریکا و کشورهای عرب غربی را در مقابل فلسطینی‌ها قرار داد. ائتلاف ضداشغال در پایان، هرگونه ارتباطی بین موضوع فلسطین و کویت را رد کرد. نوار غزه
بازده اقتصادی نوار غزه در طول سال‌های بین ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶ یک سوم کاهش یافت. این سقوط به فساد و سوء مدیریت یاسر عرفات، بسته شدن مرزهای نوار غزه توسط اسرائیل و اعمال کنترل گسترده بر مرزها در پاسخ به تروریسم در فلسطین نسبت داده شده‌است. در نتیجه حملات فلسطینیان به اسرائیل روابط بازار کالا که پیش‌تر بین اسرائیل و نوار غزه ایجاد شده بود مختل شد. منفی‌ترین تأثیر اجتماعی این سقوط ظهور بیکاری فزاینده بوده‌است. بحران ۲۰۲۱ اسرائیل و فلسطین
با آغاز دومین شب از حملات متقابل اسرائیل و فلسطینیان در نوار غزه، بر ابعاد و شدت حملات راکتی و بمباران‌های طرفین به میزان چشمگیری افزوده شده‌است. نوار غزه
پس از شکست نیروهای امپراتوری عثمانی از بریتانیا در طول جنگ جهانی اول، دولت وقت بریتانیا در ۲۵ آوریل ۱۹۲۰ میلادی کنترل نوار غزه را به همراه دیگر سرزمین‌های فلسطین برعهده گرفت و با تشکیل یک سیستم حکومتی تحت عنوان قیمومیت بریتانیا بر فلسطین به کنترل نوار غزه و دیگر سرزمین‌های فلسطین پرداخت. پس از جنگ استقلال اسرائیل در سال ۱۹۴۸ میلادی و تأسیس کشور اسرائیل در بخشی از سرزمین‌های تحت قیمومیت بریتانیا و تصرف نوار غزه توسط ارتش مصر، پیمان صلح موقت ۱۹۴۹ میان اسرائیل و مصر، اردن، سوریه و لبنان به امضا رسید که بنابر مفاد آن نوار غزه تحت کنترل کشور مصر قرار داشت. این عهدنامه تا آغاز جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷ و شکست اعراب دوام داشت تا اینکه در این جنگ نوار غزه تحت اشغال نظامی نیروهای دفاعی اسرائیل درآمد. حمله اسرائیل به کاروان کمک‌رسانی غزه
سعید جلیلی، دبیر شورای عالی امنیت ملی ایران، این حمله را «وحشیانه و نشانه اوج عجز این حکومت» خواند و ضمن توصیف این اقدام به نوعی «راهزنی تروریستی» گفت: «رژیم جنایت‌کار و تروریست صهیونیستی که در برابر فشار روزافزون افکار عمومی جهان قرار گرفته، اینک به آدمکشی دریایی روی آورده‌است.» کاظم جلالی سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، حمله اسرائیل به کاروان آزادی غزه را اقدامی وحشیانه عنوان کرد. سید علی خامنه‌ای حمله به کاروان دریایی عازم غزه را حمله به افکار عمومی و وجدان‌های بشری سراسر جهان دانست و گفت: «آمریکا، انگلیس و فرانسه و دیگر دولت‌های اروپایی که از این جانیان بالفطره حمایت سیاسی و رسانه‌ای می‌کنند و همواره با کمک‌های نظامی و اقتصادی خود پشت سر فاجعه‌آفرینی‌های آنان ایستاده‌اند، در مقابل این جنایت باید جداً پاسخگو باشند... جنایت دریایی روز دوشنبه نه نشانه قدرت؛ بلکه نشانه ضعف و درماندگی و سراسیمگی رژیم غاصب است.» میرحسین موسوی با محکوم کردن حمله اسرائیل به کشتی حامل کمک به غزه، آن را نشانه «خوی خشونت جوی رژیم اشغالگر قدس» توصیف کرده‌است و محمد خاتمی حمله اسرائیل را قتل‌عام خیرخواهان از ملیت‌های گوناگون که با دست‌های تهی حرکت می‌کردند، توصیف کرد. عملیات ستون دفاعی
ایالات متحده آمریکا، انگلستان، کانادا، آلمان و کشورهای غربی دیگر حمایت‌شان را از حق دفاع اسرائیل ابراز داشتند یا حملات راکتی حماس به اسرائیل محکوم کردند. جمهوری اسلامی ایران، مصر، ترکیه و چند کشور عربی و مسلمان دیگر نیز حملات و عملیات اسرائیل را محکوم کردند. شورای امنیت سازمان ملل جلسه‌ای اضطراری در رابطه با این موضوع برگزار کرد که نتیجه‌ای از این جلسه حاصل نشد. چین و روسیه نیز نگرانی خود را از احتمال افزایش تلفات غیرنظامیان عنوان داشته و خواستار خویشتن‌داری طرفین شدند. در تاریخ ۲۱ام نوامبر توافق برسر آتش‌بس پس از انجام چند روز مذاکره بین حماس و اسرائیل با میانجی‌گری مصر اعلام شد. هر دو طرف مدعی پیروزی در این عملیات شدند. اسرائیل اعلام کرد که به هدف خود در فلج‌ساختن توانایی پرتاب راکت توسط حماس دست یافته‌است، در حالی که حماس اعلام کرد "گزینه حمله به غزه پس از این پیروزی از بین رفته و هرگز باز نخواهدگشت" و از ایران و مصر برای کمک های‌شان تشکر کرد. جنگ شش‌روزه
در تاریخ ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ اسرائیل آخرین حملات به بلندی‌های جولان را تکمیل نموده بود. قرارداد آتش‌بسی به پیشنهاد کشورهای عربی در روز بعد از آن یعنی ۱۱ ژوئن به امضاء رسید. به این ترتیب اسرائیل نوار غزه، صحرای سینا، کرانه باختری رود اردن (شامل اورشلیم شرقی) را تصرّف کرد. در مجموع با پیروزی‌های به دست آمده و سرزمین‌های تازه اشغال شده مساحت اسرائیل ۳ برابر شد و در حدود یک میلیون عرب که در مناطق اشغال‌شده زندگی می‌کردند به زیر کنترل مستقیم اسرائیل درآمدند. هیئت حقیقت‌یاب سازمان ملل درباره مناقشه غزه
با تصویب قطعنامه شورای حقوق بشر، گزارش ویژه قاضی ریچارد گلدستون در مورد جنایات جنگی غزه، در شورای امنیت سازمان ملل پیگیری خواهد شد. گلدستون از این قطعنامه شورای حقوق بشر به علت آنکه تنها اسرائیل را محکوم کرده و ذکری از حماس نداشته‌است انتقاد کرد. مقامات اسرائیل تصویب این گزارش را "دیپلماسی خنده‌آور ضد اسرائیلی" نامید، ولی فلسطینیان از تصویب گزارش استقبال کردند. جمال عبدالناصر
همزمان با هجوم اسرائیل به غزه، پیمان بغداد بین هم‌پیمانان منطقه ای بریتانیا منعقد شد. ناصر این پیمان را خطری برای تلاش‌های پاکسازی خاورمیانه از نفوذ نظامی بریتانیا می‌دانست و این پیمان را ابزار بریتانیا برای فروپاشی اتحاد اعراب و «ادامهٔ وابستگی اعراب به صهیونیسم و امپریالیسم غربی» برشمرد. ناصر این‌گونه پنداشت که اگر می‌خواهد جایگاه رهبری منطقه‌ای مصر را حفظ کند، باید اسلحه‌های مدرن به دست آورد تا ارتش مصر را نوسازی کند او وقتی به این نتیجه رسید که جهان غرب فقط تحت شرایط نظامی و مالی مورد تأیید خودشان به او اسلحه می‌دادند، در نتیجه نگاه ناصر به بلوک شرق متوجه شد و در ۲۷ سپتامبر قراردادی تسلیحاتی با چکسلواکی به مبلغ ۳۲۰ میلیون دلار آمریکا منعقد کرد. بعد از این قرارداد، توان نظامی بین مصر و اسرائیل متعادل‌تر شد، که جایگاه ناصر را به عنوان رهبر اعراب -که غرب را به مبارزه می‌طلبید- تقویت کرد. جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)
اسراییل این حملات را در تاریخ ۲۷ دسامبر ۲۰۰۸ میلادی و در ساعت ۱۱:۳۰ به وقت محلی آغاز کرد و در شبانگاه تاریخ ۱۷ ژانویه ۲۰۰۹ میلادی و پس از سه هفته عملیات نظامی همه‌جانبه علیه حماس در نوار غزه، «آتش‌بس یکجانبه» اعلام کرد. اسرائیل بعد از اعلام آتش‌بس از بازگشایی گذرگاه‌های نوار غزه امتناع ورزیده و در نتیجه بازسازی ویرانه‌های این منطقه عملی نشده‌است. اسرائیل دلیل این کار را جلوگیری از ورود سلاح‌های بیشتر به این منطقه عنوان کرده. بعد از اعلام آتش‌بس، هر از چندگاهی درگیری‌های پراکنده‌ای میان طرفین گزارش شده‌است. جنگ غزه (۲۰۰۸–۲۰۰۹)
سازمان ملل متحد و منابعی اسرائیلی پرتاب راکت و خمپاره از نوار غزه به خاک اسرائیل در طول تابستان ۲۰۰۸ را گزارش نموده‌اند. اسرائیل از روز ۵ نوامبر با بستن گذرگاه‌های باریکه غزه، ارتباط ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار فلسطینی را با جهان خارج کاملاً قطع کرد. در تاریخ ۱۹ دسامبر ۲۰۰۸ میلادی (آخرین روز از آتش‌بس شش‌ماهه)، حماس اعلام کرد که آتش‌بس شش‌ماهه با اسرائیل خاتمه یافته‌است. حماس محاصره اقتصادی غزه را دلیلی برای خودداری از تمدید آتش‌بس ذکر کرد. پس از ایجاد محاصره غزه، ارتباط این منطقه با دنیای خارج قطع شد. در این زمان صدمات اقتصادی به اقتصاد غزه وارد شد. به‌طور مثال تمام کارخانجات پوشاک و نود درصد کارخانجات ساختمانی تعطیل و کارگران آن بیکار شدند. سازمان ملل در ماه اوت ۲۰۰۸ هشدار داد که با ادامه این وضع طی چند هفته آینده، غزه صد درصد محتاج به کمک‌های بشر دوستانه خواهد بود. دفتر هماهنگی کمک‌های انسانی سازمان ملل متحد در غزه گزارش داد که نیمی از دستگاه‌های بیمارستان شفای غزه به خاطر فقدان انرژی و قطعات یدکی از کار افتاده بود. به گزارش نهاد امدادی اوکسفوم، تأمین آب آشامیدنی هم با اشکال روبرو شده و به علت عدم دسترسی به کلر، تصفیه آن از نیمه دسامبر غیرممکن بود. نوار غزه
انتفاضه الاقصی منجر به بسته شدن مرز اسرائیل توسط نیروهای نظامی اسرائیل و نیز اعمال مکرر محدودیت بر تردد فلسطینیان در مناطق خودگردان شد و در نتیجه به شدت جابجایی تجاری و نیروی کار را مختل کرد. در سال ۲۰۰۱، و حتی شدیدتر از آن در سال ۲۰۰۲، آشوب بین‌المللی و اقدامات نظامی اسرائیل در مناطق تحت کنترل تشکیلات خودگردان فلسطین منجر به تخریب طرح سرمایه و ساختار اجرایی، اختلال شایع در فعالیت‌های تجاری، و کاهش شدید در تولید ناخالص داخلی شد. یکی دیگر از عوامل اصلی کاهش درآمد کاهش تعداد آن دسته از ساکنان غزه بوده که اجازه ورود به اسرائیل را داشته‌اند. پس از خروج اسرائیل از نوار غزه، شمار محدودی از کارگران فلسطینی بار دیگر به سمت اسرائیل روانه شدند اما پس از پیروزی حماس در انتخابات مجلس فلسطین در سال ۲۰۰۶ اعلام شد فلسطین قصد دارد پروانه کار این افراد را محدود کرده یا کلاً لغو کند. پائول لارودی
لارودی از کمپین انزوا، عدم سرمایه‌گذاری و تحریم فرهنگی ــ اقتصادی اسرائیل حمایت کرده و دیگران را نیز برای حمایت از این طرح بارها تشویق کرده‌است. او معتقد است که اسرائیل برنامه‌ای را هدایت می‌کند که نتیجه آن فقط جنایت علیه فلسطینیان است. او همچنین معتقد است که اسرائیل زمین فلسطینیان را مصادره کرده و شهرهای فلسطینی را به اردوگاه اسرا تبدیل کرده‌است. اورشلیم
وضعیت اورشلیم یکی از مهم‌ترین موضوعات در مناقشه اسرائیل و فلسطین بوده‌است. در سال ۱۹۴۷ قطعنامه ۱۸۱ مجمع عمومی سازمان ملل متحد در مورد حکومت آینده فلسطین مقرر کرد تا این شهر برای یک دوره ده ساله تحت کنترل هیچ‌کدام از دو کشور فلسطین و اسرائیل قرار نگیرد و با یک رژیم ویژه بین‌المللی با نظارت سازمان ملل متحد اداره شود. اما این طرح هیچگاه اجرایی نشد. با پایان جنگ ۱۹۴۸ بخش غربی شهر به تصرف اسرائیل و بخش شرقی به تصرف اردن درآمد و اسرائیل در جنگ شش روزه بخش شرقی را نیز تصرف کرد. جامعه جهانی حضور اسرائیل در بیت‌المقدس شرقی و بخش‌های دیگر کرانه باختری رود اردن را «اشغال نظامی» می‌داند و به همین دلیل هم با ساخت شهرک‌های یهودی‌نشین در این مناطق مخالف است. عملیات ستون دفاعی
به گفتهٔ دولت اسرائیل، این عملیات در پاسخ به حملات راکتی شبه‌نظامیان از نوار غزه و حملات علیه سربازان اسرائیلی در مرز غزه - اسرائیل آغاز شد. مقامات حماس، که اداره نوار غزه را دردست دارند، ضمن تکذیب متجاوز بودن حماس در این قضیه، اعلام کردند آن‌ها نمی‌خواسته‌اند شاهد افزایش خشونت‌ها باشند. حمد قاضی معاون وزیر امورخارجه حماس گفت "ما هنوز می گوییم که ما قربانیان اشغال هستیم و ما هدف حمله قرار گرفته‌ایم،" و با این استدلال که حماس حق دفاع از مردم را داشته بنابراین به حملات اسرائیل پاسخ داده‌است، وی اضافه کرد "اگر غزه درامان نباشد، شهرهای شما هم درامان نخواهد بود." بحران نفتی سال ۱۹۷۳
بحران تأثیر مهمی را روی روابط بین‌الملل گذاشت و از هم‌گسیختگی‌ای را در ناتو پدیدآورد. برخی از کشورها و ملت‌های اروپایی و ژاپن خود را از سیاست‌های خارجی اتخاذی آمریکا در خاورمیانه جدا کردند. تولیدکننده‌های نفتی غرب هرگونه سیاست آینده که منجر به صلح در بین متحاربین و جنگ طلبان بود را یکپارچه نمود. بر همین اصل، مدیران و وزرای نیکسون مذاکرات چند جانبه و چند منظوره‌ای را با جنگ‌کننده‌ها و محارب به انجام رساندند. آن‌ها برنامه‌ریزی کردند تا اسرائیل از شبه جزیره سینا و ارتفاعات گولان عقب‌نشینی کند. در ۱۸ ژانویه سال ۱۹۷۴ وزیر امور خارجه آمریکا، هنری کسینجر با ارتش و نظامیان اسرائیل مذاکراتی را مبنی بر صرف نظر کردن از بخش‌هایی از شبه جزیره سینا را به انجام رساند. تفاهم نامه و توافق مذاکره شده بین اسرائیل و سوریه برای تولیدکننده‌های نفت عربی کافی بود تا در سال ماه مارس ۱۹۷۴ تحریم‌ها را بردارند. به‌طور آزادانه، اعضای OAPEC در استفاده از قدرت نفوذی خود در زمینه قیمت جهانی نفت موافقت کردند تا به وسیلهٔ آن بالا بردن قیمت جهانی نفت بعد از شکست‌های اخیر مذاکرات با شرکت‌های نفتی غربی درآمد حاصله از نفت را ثابت و استوار نمایند. تحریم دقیقاً در زمان افزایش مصرف نفت و گاز توسط کشورهای صنعتی (صنعتی شده) اتفاق افتاد و با افزایش بسیار زیاد واردات نفتی توسط بزرگترین مصرف‌کننده نفت در جهان یعنی آمریکا هم‌زمان شد. تاریخ اسرائیل
در ۲۸ ژوئن ۲۰۰۶، شبه نظامیان حماس از مرز غزه گذشتند و یک سرباز اسرائیلی را اسیر کردند. پس از این رویداد اسرائیل عملیات باران تابستانی را آغاز کرد که شامل بمباران سنگین اهداف حماس و تأسیسات زیربنایی شامل پل‌ها، جاده‌ها و تنها کارخانه برق در غزه و بستن مرزها می‌شد به‌طوری‌که دسترسی مردم به آب آشامیدنی و برق قطع و از نظر دارو و غذا در مضیقه قرار گرفتند. همچنین سربازان اسرائیلی وارد خاک غزه شدند که این عمل، انتقادات گسترده‌ای از اسرائیل را به دلیل استفاده بی‌تناسب از قوه قهریه و مجازات دسته‌جمعی شهروندان بی‌گناه و عدم اجازه به دیپلماسی به همراه داشت. در حالی که اسرائیل مدعی بود راه دیگری برای بازپس گرفتن سرباز به اسارت گرفته شده و پایان حملات موشکی به این کشور وجود ندارد. جنگ شش‌روزه
این جنگ با حمله هوایی ناگهانی اسرائیل به پایگاه‌های هوایی مصر در ۵ ژوئن ۱۹۶۷ آغاز شد و اسرائیل طی ۶ روز موفق شد تا نوار غزه و صحرای سینا را از کنترل مصر، شرق اورشلیم و کرانه باختری رود اردن را از کنترل اردن و بلندی‌های جولان را از کنترل سوریه خارج کند. کشورهای عربی همچون عراق، عربستان سعودی، تونس، سودان، مراکش، الجزایر، لیبی و کویت نیز به اسرائیل اعلام جنگ داده و با اعزام نیروهای کمکی به یاری اردن، مصر و سوریه شتافتند. نتایج این جنگ در ساخت ژئوپلتیک منطقه خاورمیانه تأثیرگذار بوده‌است. ستیز اسرائیل و اعراب
قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت در پایان جنگ اسرائیل را ملزم به تخلیه این مناطق اشغال شده توسط اسرائیل کرد، اما این قطعنامه تاکنون به مرحله اجرا درنیامده‌است. تشکیلات خودگردان فلسطینی
اسرائیل همچنین اهداف زیر بنائی حکومت فلسطین را مورد تهاجم قرار داد؛ به‌طور مشخص این رژیم به بستن و تخریب بخشی از فرودگاه‌ها و بنادر فلسطینی اهتمام ورزید که بر اساس ادعای آن برای نقل و انتقال تروریست‌ها و تجهیزات آنان به کار می‌رفت. همچنین تاخت و تاز اسرائیل در طول جنبش انتفاضه موجب وارد آمدن خسارات به برخی ساختارهای زیر بنائی کامپیوتری فلسطین شد که البته میزان عمدی بودن آن مشخص نیست. سرزمین‌های اشغال‌شده توسط اسرائیل
پس از عقب‌نشینی یک‌جانبه نیروهای دفاعی اسرائیل از شبه‌جزیره سینا در ۱۹۸۲، به عنوان بخشی از معاهده صلح اسرائیل و مصر، این منطقه دیگر منطقه اشغالی شناخته نشد. اسرائیل به‌طور یک‌جانبه در سپتامبر ۲۰۰۵ از نوار غزه عقب‌نشینی و اظهار داشت که دیگر این منطقه را اشغال نکرده‌است اما اسرائیل تا سال ۲۰۰۹ به گزارش سازمان عفو بین‌الملل کنترل حریم هوایی غزه، آب محلی، برق و ارتباطات آن را در دست داشته و خروج و ورود کالا و مردم به صورت هوایی یا دریایی از غزه و مرز آن با مصر را کنترل می‌کند. همچنین حمله‌های کنترل شده در غزه از جمله دستگیری مردان تحت تعقیب یا عملیات‌هایی اصطلاحاً کشتارهای هدف‌گیری‌شده که در حملات هوایی حجم بالایی از غیرنظامیان نیز در آن گزارش شدند. اسرائیل همچنان از سوی سازمان ملل، آمریکا، بریتانیا و بسیاری از سازمانهای حقوق بشری در نوار غزه نیروی اشغالگر شناخته می‌شود. اسرائیل بودن نیروی اشغالگر در نوار غزه را رد می‌کند. ضمیمه شدن شرق اورشلیم در ۱۹۸۰ و بلندی‌های جولان در ۱۹۸۱، توسط هیچ کشوری به رسمیت شناخته نشده‌است (قطعنامه ۴۹۷ سازمان ملل). سرزمین‌های اشغال‌شده توسط اسرائیل
واژهٔ مناطق اشغالی اولین بار در قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت، پس از جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷ به کار رفت، که خواهان استقرار یک صلح پایدار و منصفانه در خاور میانه از طریق اعمال عقب‌نشینی قوای مسلح اسرائیلی از مناطق اشغالی در نبردهای اخیر و خاتمه همه ادعاها یا حالت‌های تجاوز و احترام به حق همه کشورهای منطقه برای زندگی در مرزهای به رسمیت شناخته شده و امن در صلح بود. عقب‌نشینی از این مناطق، مشروط به یک صلح مذاکره شده بود که دولت‌های عرب پس از قطعنامهٔ ۲۴۲ آن را رد کردند. نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه
تا ۵ اوت ۲۰۱۴ سازمان ملل گزارش داده‌است که بیش از ۵۲۰٬۰۰۰ فلسطینی که بیش از ۳۰٪ جمعیت کل غزه را تشکیل می‌دهد، آواره شده‌اند. از این میزان ۲۷۳٬۰۰۰ نفر در ۹۰ مدرسهٔ تحتِ نظرِ سازمان ملل اسکان یافته‌اند. «دفترِ هماهنگیِ امور انسانی» (د.ه.ا. ا) از اسکان بیش از ظرفیت خبر داده و امکان بیماری‌های اپیدمی را محتمل دانسته‌اند. ۲۶ مرکز بهداشتی آسیب دیده‌اند، ۹۶۸ منزل (که منزلگاهِ ۶۴٬۶۵۰ نفر بود) از بین رفته یا آسیب جدی دیده‌است و ۳۳٬۱۰۰ خانه نیز آسیب دیده ولی ساکنینش همچنان در آن باقی‌مانده‌اند مردم غزه به‌طور کلی روزانه به ۲ ساعت برق دسترسی دارند. حملهٔ اسرائیل به تنها نیروگاه غزه که منجر به از کار افتادن آن شد، سلامت عمومی و خدماتِ تصفیهٔ آب را مختل کرده‌است و بیمارستان‌ها را متکی به ژنراتورها نموده‌است. بیش از ۲۲۵٬۰۰۰ نفر نیازمندِ کمکِ ضروریِ غذایی هستند. دفترِ «ده.ا. ا» سازمان ملل تقاضای ۳۹۰٬۳۳۸٬۸۲۴ دلار کمک ضروری برای فلسطین به منظورِ حل بحران نموده‌است که تاکنون ۴۳٪ آن تأمین شده‌است جان کری، وزیر امور خارجه ایالات متحده، بیان داشت که نتانیاهو در یک تماس تلفنی، خواستار تلاش مجدد برای برقرار آتش‌بس شده و اظهار داشته که «در این باره کاملاً جدی است». به گزارش خبرگزاری فرانسه، نتانیاهو در یک تماس تلفنی به کری گفته‌است که با آتش‌بسی که به اسرائیل این اجازه را بدهد از خود در برابر تونل‌های غزه دفاع کند و آسیبی به امنیت اسرائیل نرساند و برای کشورش قربانی نیافریند، موافق است. بعد از بمباران مکرر مدارس تحتِ نظر سازمان ملل، دبیرکل سازمان ملل بان کی مون در ۳۰ ژوئیه () طی بیانیه‌ای اقدامات اسرائیل در بمباران غزه را محکوم کرد و گفت: «هیچ چیز منزجرکننده‌تر از این نیست که به کودکان در حین خواب حمله کنند.» سرزمین‌های فلسطینی
اسرائیل علاوه بر مناطقی که سازمان ملل متحد تقسیم‌بندی کرده بود ۲۶ درصد از سرزمین‌های فلسطین تحت قیمومت در کرانه باختری رود اردن را نیز تصرف کرد. اردن نیز ۲۱ درصد از سرزمین‌های تحت قیمومت را تصرف و به خاک خود ضمیمه کرد. بیت‌المقدس به دو بخش تقسیم شد؛ اردن بخش‌های شرقی از جمله شهر باستانی را در اختیار گرفته، و اسرائیل بخش غربی را در اختیار گرفت. مصر نیز باریکه غزه را در اختیار گرفت. جمال عبدالناصر
در نتیجه جنگ شش روزه، اسرائیل بر سینا و نوار غزه از مصر، کرانهٔ باختری و قدس شرقی از اردن و بلندی‌های جولان از سوریه تسلط یافت. با این وجود مردم عرب، ادعاهای ایستگاه رادیو عربی مبنی بر پیروزی نزدیک اعراب را باور کرده بودند. روز ۹ ژوئن، ناصر در تلویزیون مصر شکست کشورشان را اعلام کرد. ناصر اندکی بعد در آن روز، در تلویزیون از رئیس‌جمهوری به سود زکریا محیی‌الدین کناره‌گیری کرد. محیی‌الدین که اطلاع پیشینی از این تصمیم نداشت، این پست را قبول نکرد. هزاران تن از هواداران ناصر به خیابان‌ها ریختند و تظاهرات‌های گسترده‌ای در خیابان‌های مصر و تمامی کشورهای عرب برپا شد و مخالفت خود را با این تصمیم ناصر اعلام کردند. مردم شعار می‌دادند: «ما سربازانت هستیم، ای جمال!». ناصر در روز بعد از تصمیمش منصرف شد. موشه دایان
در سال ۱۹۶۷ و جنگ شش روزه وی مقام وزارت دفاع اسرائیل را عهده‌دار بود و دستورها و پیش‌بینی‌های وی در طول جنگ شش روزه عامل مهمی در پیروزی نیروهای دفاعی اسرائیل بر ارتش‌های چند کشور عربی بود. اسرائیل در پایان جنگ شش روزه، نوار غزه، صحرای سینا، کرانه باختری رود اردن (شامل اورشلیم شرقی) و بلندی‌های گولان را تصرف کرد. در کل با پیروزی‌های بدست آمده و سرزمین‌های به غنیمت گرفته شده، مساحت اسرائیل ۳ برابر افزایش یافت. نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه
پخش اخبارِ این نبرد، بازخوردهای متفاوتی داشته‌است. در بخش رسانه‌های انگلیسی زبان، منابع خبری آمریکایی با اسرائیل همراهی می‌کردند و منابع خبری بریتانیایی نیز انتقادهایی به اسرائیل را وارد کردند. دو جریان رسانه‌ای یکدیگر با به طرفداری یا ضد با اسرائیل متهم می‌کردند. در اسرائیل هاآرتص با عنوان «شِنِ نرمِ غزه … می‌تواند طوفان به پاکند» از عملیات اسرائیل خبر داد و اخطار داد که امکان دارد منجر به کشته‌شدن شهروندان فلسطینی در «ابعاد وسیع» گردد؛ و عنوان کرد: «اینجا از پیروزی خبری نیست». ایربی‌ان‌بی
در سال ۲۰۱۸ ایربی‌ان‌بی اعلام کرد که تقریباً ۲۰۰ «فهرست در شهرک‌های اسرائیلی در کرانه باختری اشغالی را که در هستهٔ اصلی اختلاف بین اسرائیلی‌ها و فلسطینی‌ها هستند» حذف خواهد کرد. فهرست‌های شهرک‌های اسرائیلی دربیت‌المقدس شرقی یا بلندی‌های جولان تحت تأثیر قرار نگرفت. این حرکت توسط جنبش بایکوت، عدم سرمایه‌گذاری و تحریم اسرائیل، فلسطینی‌ها, دیده‌بان حقوق بشر، و عفو بین‌الملل مورد ستایش قرار گرفت. نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه
این جنگ برای ارتش اسرائیل بین سه تا چهار میلیارد دلار هزینه داشت که دو و نیم میلیارد دلار آن مربوط به از دست دادن تجهیزات نظامی و سلاح و مهمات بود و علاوه بر این بیش از ۴۵۰ میلیون دلار به شهرک‌نشینان خسارت وارد شد. از ۲۰ ژوئیه () بیمارستان‌هایِ غزه دچار کمبود در برخی از داروهای ضروری، تجیهزات پزشکی و سوخت شدند. مصر به صورت موقت مرز رفح را گشود تا به کمک‌های پزشکی اجازهٔ ورود به غزه را دهد. همچنین برخی از آسیب‌دیدگان فلسطینی را برای دریافت درمان راهی مصر شدند. در طی جنگ، قیمت مواد غذایی از جمله ماهی به شدت افزایش یافت. تا ۵ اوت بیش از ۵۰۰٬۰۰۰ نفر از ساکنان غزه بی‌خانما شده‌اند. یک میلیون و هشتصدهزار نفر فلسطینی در معرض بیماری‌هایِ اپیدمی هستند. این امر به خاطرِ نبود آب سالم و تجهیزات پزشکی است. ۱۳۷ مدرسه و ۲۴ مرکز بهداشتی توسط اسرائیل آسیب دیده‌اند و ۹۶۸ خانه تخریب و ۳۳٬۱۰۰ خانه نیز آسیب دیده‌اند بیش از ۲۲۵٬۰۰۰ نفر نیازمندِ کمکِ ضروریِ غذایی هستند. دفترِ «ده.ا. ا» سازمان ملل تقاضای ۳۹۰٬۳۳۸٬۸۲۴ دلار کمک ضروری برای فلسطین به منظورِ حل بحران نموده‌است واکنش‌های بین‌المللی به جنگ غزه ۲۰۰۹–۲۰۰۸
جنگ غزه ۲۰۰۸–۲۰۰۹ همراه با موضع‌گیری بسیاری از کشورها و سازمان‌ها در سطح جهان بود. همچنین تظاهرات‌های مردمی قابل ملاحظه‌ای در کشورهای گوناگون برگزار شد که گاه با مواضع رسمی کشورها تفاوت آشکاری داشت. وقوع این جنگ به روابط بین اسرائیل با برخی کشورهای عربی که به سمت عادی‌سازی پیش می‌رفت آسیب زد. یک مقام اسرائیلی همچنین اظهار کرد که این جنگ احتمالاً روابط رو به پیشرفت اسرائیل با کشورهای اروپایی را تحت تأثیر قرار داده و موجب معکوس شدن سیر پیشرفت تعاملات می‌شود. اتحادیه بین‌المللی علمای مسلمان در بیانیه‌ای سکوت دولت‌های اسلامی را مغایر موازین شرع دانسته و از مسلمانان و دولت‌های کشورهای اسلامی خواست تا دفاع از مردم غزه را وظیفه شرعی دانسته و از همه توان خود برای کمک به مردم آن بهره برند. روزشمار نبرد ۲۰۱۴ اسرائیل و غزه
اسرائیل و حماس برای آتش‌بسی ۷۲-ساعته موافقت کردند. این آتش‌بس از ۱ اوت راس ساعتِ ۰۸:۰۰ آغاز می‌شد. وزیر امور خارجهٔ آمریکا، جان کری، اعلام کرد «این یک فرجه است. این یک فرصت است نه پایان». نتانیاهو نیز اعلام داشت که با وجود آتش‌بس به تخریبِ تونل‌های حماس ادامه خواهد داد. نمایندگان اسرائیل، آمریکا، سازمان ملل و سایرِ گروه‌های دیگر برای ملاقات در قاهره توافق کردند. حماس نیز نمایندگانی را خواهد داشت؛ اگرچه آمریکا و اسرائیل با نمایندگان حماس مذاکره نخواهند کرد. مصر میانجی بین محورِ آمریکا-اسرائیل و حماس خواهد بود جمال عبدالناصر
در بین ۱۹۵۴–۱۹۵۵ ناصر با اسرائیل رایزنی‌های پوشیده‌ای را با هدف آشتی برگزار کرد، ولی پس از آن به این نتیجه رسید که آشتی با اسرائیل غیرممکن است و اسرائیل را «کشوری توسعه‌طلب که عرب را به چشم حقارت نگاه می‌کند» توصیف کرد. روز ۲۸ فوریهٔ ۱۹۵۵، اسرائیل به نوار غزه هجوم برد. این منطقه آن زمان جزء مصر بود و اسرائیل اعلام کرد که هدفش از بین بردن حمله‌های فدائیان فلسطینی است. ناصر اعتقاد داشت که ارتش مصر آمادهٔ جنگ نیست، برای همین واکنش نظامی از خود نشان نداد، که باعث شد به محبوبیت رو به رشدش ضربه وارد شود. بعداً ناصر دستور داد که محاصرهٔ کشتی‌رانان اسرائیلی در تنگه تیران شدیدتر شود. اسرائیل نیز در ۲۱ سپتامبر، دوباره منطقهٔ مرزی و غیرِ نظامی شدهٔ عوجه حفیر را نظامی‌سازی کرد. نوار غزه
مطالعه‌ای که دانشگاه جانز هاپکینز آمریکا و دانشگاه القدس در اورشلیم در اواخر سال ۲۰۰۲ میلادی برای سازمان بین‌المللی کایر (CARE) انجام داده‌اند، حکایت از درصد بالای سوء تغذیه در میان جمعیت فلسطینی ساکن در نوار غزه دارد. براساس این بررسی ۱۷٫۵ درصد از کودکان بین ۶ تا ۵۹ ماه مبتلا به سوءتغذیه مزمن بوده‌اند. بر همین اساس ۵۳ درصد از زنانی که در سن بارداری قرار داشته‌اند و نیز ۴۴ درصد از کودکان مبتلا به کم‌خونی بوده‌اند. پس از تخلیه یکجانبه نوار غزه از نیروهای اسرائیل در اوت و سپتامبر ۲۰۰۵ وضعیت بهداشت در نوار غزه با چالش‌های خطیری مواجه شده‌است. محاصره نوار غزه
در سال ۲۰۰۸ درگیری‌های پراکنده میان اسرائیل و حماس در سال ۲۰۰۸ تشدید شد. براساس توافقنامه‌ای که در ۱۹ ژوئن ۲۰۰۸ میلادی بین اسرائیل و حماس و ۱۲ گروه شبه نظامی با میانجی‌گری کشور مصر به امضا رسیده بود، حماس و نیروهای دفاعی اسرائیل متعهد شده بودند تا از دست‌زدن به عملیات مسلحانه علیه خاک یکدیگر خودداری کنند. در این قرارداد در ابتدا چند روز آتش‌بس از سوی دوطرف در نظر گرفته شده‌است. در طول شش ماه بعد از قبول توافقنامه، حماس و اسرائیل بارها یکدیگر را به نقض قرارداد متهم کردند. از طرفی اسرائیل پرتاب راکت به سمت خاک خود را نقض آتش‌بس در نظر گرفته و از طرف دیگر حماس ادامه محاصره اقتصادی و سوختی غزه توسط اسرائیل را نقض آتش‌بس عنوان کرد. اسرائیل لغو محاصره غزه را از شرایط آتش‌بس ندانسته و لغو آن را به پایان حملات موشکی حماس منوط دانست. حماس نیز علت پرتاب راکت به سمت اسرائیل را محاصره اقتصادی غزه اعلام کرده بود. در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۸ شورای حقوق بشر سازمان ملل از اسرائیل خواست در جهت کاهش تنش محاصره نوار غزه را پایان دهد. اسرائیل از ۵ نوامبر ۲۰۰۸ با بستن گذرگاه‌های باریکه غزه، ارتباط ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار فلسطینی را با جهان خارج کاملاً قطع کرد. گزارشگر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل، ریچارد فالک، ادامه محاصره غزه را "جنایت علیه بشریت" و "مجازات جمعی مردم فلسطین" خوانده و با بیان اینکه اسرائیل تنها هنگامی اجازه امدادرسانی داده که مردم غزه در آستانه قحطی آشکار بوده‌اند، به نقد از اسرائیل پرداخت. سرزمین‌های اشغال‌شده توسط اسرائیل
اراضی اشغال شده توسط اسرائیل، مناطقی هستند که توسط سازمان ملل متحد و بسیاری از دیگر سازمان‌های بین‌المللی، دولت‌ها و دیگران برای اشاره به مناطق اشغال شده توسط اسرائیل از مصر، اردن و سوریه پس از جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷، به عنوان منطقه اشغال شده تعیین شده‌اند. اسرائیل همچنین بخشی از جنوب لبنان را طی سال‌های ۱۹۸۲ تا ۲۰۰۰ و همچنین جزیره‌های صنافیر و تیران را از هنگام جنگ شش روزه تا مدتی در اشغال خود داشت. مناطق اشغالی شامل کرانه غربی، نوار غزه و بیشتر بلندی‌های جولان و تا ۱۹۸۲، شبه‌جزیره سینا است. به کرانه غربی رود اردن و نوار غزه، اراضی فلسطینی یا مناطق اشغال شده فلسطینی هم گفته می‌شود. حکومت فلسطین، اتحادیه اروپا، و شورای امنیت سازمان ملل متحد (قطعنامه ۴۷۸) شرق بیت‌المقدس را بخشی از کرانه غربی می‌دانند، موضوعی که اسرائیل آن را انکار می‌کند. اسرائیل شرق بیت‌المقدس را طبق قانون بیت‌المقدس ضمیمه خود کرده‌است.