کدام کشورها به زبان ماندارین صحبت می کنند؟
چینی معیار
هم در سرزمین اصلی چین و هم در تایوان، استفاده از ماندارین به عنوان زبان آموزش در سیستم آموزشی و رسانه‌ها به گسترش آن کمک کرده‌است. در نتیجه، بیشتر مردم در سرزمین اصلی چین و تایوان به زبان ماندارین صحبت می‌کنند، هرچند که این زبان اغلب از نظر تلفظ یا دایره واژگان با گویش معیار متفاوت است. با این حال، وزارت آموزش و پرورش در سال ۲۰۱۴ تخمین زده‌است که فقط حدود ۷۰٪ از مردم چین تا حدی به ماندارین معیار سخن می‌گویند و فقط یک دهم از این افراد می‌توانند به آن «روان و رسا» صحبت کنند. همچنین ۲۰ درصد اختلاف نفوذ بین مناطق شرقی و غربی چین و ۵۰ درصد تفاوت بین مناطق شهری و روستایی وجود دارد. علاوه بر این، هنوز ۴۰۰ میلیون چینی وجود دارند که فقط قادر به شنیدن و درک زبان ماندارین هستند و قادر به صحبت کردن آن نیستند. بنابراین، در برنامه پنج ساله سیزدهم چین، هدف کلی افزایش میزان نفوذ به بیش از ۸۰٪ تا سال ۲۰۲۰ است. چینی ماندارین
ماندارین (چینی ساده‌شده: 官话، چینی سنتی: 官話، پین‌یین: Mǐn yǔ؛ به معنی «گفتار مقامات») یک گروه از زبان‌های چینی است که در قسمت‌های شمالی و جنوب غربی چین صحبت می‌شود. گویش پکنی که پایه و اساس چینی معیار به‌شمار می‌رود، زیرمجموعه این زبان است. از آنجایی که ماندارین از شمال چین ریشه گرفته و بیشتر زبان‌ها و گویش‌های ماندارین در شمال کشور یافت می‌شوند، گاه به ماندارین چینی شمالی (北方话، běifānghuà، «گفتار شمالی») نیز اطلاق می‌شود. بیشتر گونه‌های ماندارین همچون گویش جنوب غربی (شامل سیچوآنی) و یانگ‌تسه پایین (مثل نانجینگی) از فهم متقابل نسبت به یکدیگر برخوردار نیستند و در برابر ماندارین معیار نیز تا حدی فهمیده می‌شوند. ماندارین با حدود یک میلیارد سخنور بومی، نخستین زبان جهان بر پایه جمعیت سخنوران بومی است. چینی ماندارین
ماندارین بزرگترین گروه از هفت یا ده گروه گویش چینی است و توسط ۷۰ درصد از کل سخنوران چینی در یک منطقه جغرافیایی بزرگ از یون‌نان در جنوب غرب تا سین‌کیانگ در شمال غرب و هیلونگ‌جیانگ شمال شرق صحبت می‌شود. این پراکندگی به‌طور کلی به آسانی سفر و ارتباطات در دشت شمال چین در مقایسه با جنوب کوهستانی، همراه با گسترش اخیر ماندارین به مناطق مرزی نسبت داده می‌شود. چینی ماندارین
در بیشتر هزاره اخیر، پایتخت چین همواره در مناطق ماندارین‌زبان قرار داشته و از قرن چهاردهم گونه‌هایی از آن به عنوان زبان میانجی در سرتاسر کشور کاربرد داشته‌اند. در اوایل قرن بیستم، یک گونه استاندارد مبتنی بر گویش پکن همراه با عناصر سایر گویش‌های ماندارین، به عنوان زبان ملی چین پذیرفته شد. چینی معیار زبان رسمی جمهوری خلق چین و تایوان و یکی از ۴ زبان رسمی سنگاپور است. ماندارین همچنین در میان بیشتر گروه‌های شورشی و مناطق چندقومی میانمار زبان رسمی یا زبان میانجی است. از ماندارین به عنوان یکی از زبان‌های کاری سازمان ملل هم استفاده می‌شود و آن همچنین یکی از پرکاربردترین انواع زبان‌های چینی در بین جوامع چینی دور از وطن و متداول‌ترین زبان چینی که به غیرچینی‌زبانان آموزش داده می‌شود است. چینی ماندارین
مناطق مرزی شمال غربی چین در همان زمان مورد هجوم گویشوران ماندارین قرار گرفتند و در نتیجه گویش‌های آن مناطق نیز مشابه با خویشاوندان خود در منطقه اصلی ماندارین است. ماندارین‌زبان‌ها در اوایل در جنوب غربی کشور مستقر شدند، اما این جمعیت به دلایل نامشخصی در قرن سیزدهم افت کرد و تا قرن ۱۷ بهبود نیافت. گویش‌های این منطقه اکنون نسبتاً یکنواخت هستند. با این حال، شهرهای قدیمی حتی بسیار نزدیک به پکن، مانند تیانجین، بائودینگ، شنیانگ و دالیان لهجه‌هایی با تفاوت قابل توجهی دارند.
جزایر مانش
زبان‌های فرانسوی و انگلیسی هر دو صحبت می‌شوند و گویش و فرهنگ نورمنی نیز هنوز در این منطقه باقی است. ماتناداران
بنیاد دستنوشته‌های کهن ماتِناداران (به ارمنی: Մատենադարան) با نام کامل ماتنادارانِ مسروپ ماشتوتس در ایروان از بنیادهای برجسته ارمنستان بشمار میرود که به نام ماشتوتس ابداع‌کننده الفبای زبان ارمنی، نامگذاری شده‌است. موزه ماتناداران تا ۱۹۵۹ میلادی، قریب به یازده هزار متن خطی به زبان ارمنی قدیم (گرابار) و دیگر زبان‌های کهن مشرق زمین در آن نگهداری می‌شده‌است که امروزه بر شمار آن افزوده شده و رقم تقریبی هفده هزار نسخه را در بر می‌گیرد. چینی ماندارین
در زبان انگلیسی، کلمه ماندارین به دو مفهوم اشاره می‌کند: مادارها
مادارها میزان بالایی از کروموزوم Y هاپلوگروپ جی-ام۲۰۱ را نشان می‌دهند. آن‌ها از نظر ژنی ترکیبی از مردم آرژین، مردم قفقازی و ترک هستند. از نظر نام‌شناسی گاهی برخی از کارشناسان مانند آندری زولت بیرو (András Zsolt Bíró) آن‌ها را با مجارها (هونگرین‌ها) مرتبط درنظر می‌گیرند. در حقیقت، هاپلوگروپ جی در مجارستان نادر است (با نرخ حدود ۳ درصد) و در قسمت‌هایی از اروپای غربی و جنوبی (به عنوان مثال ایتالیا و فرانسه) نرخ بسیار بالاتری دارد. جمعیت جنوب آلمان نسبت به جمعیت مجارستان میزان بالاتری از هاپلوگروپ جی دارد. به علاوه، ایمره باسکی نتیجه گرفت که نام گروه قومی مادیار (ساکن در شمال قزاقستان) با مگیار (مجار) مرتبط نیست و بنابراین نمی‌تواند به عنوان اثباتی برای رابطه مادیار و مگیار (مجار) باشد. زبان مالتی
مالتی همواره به خط لاتین نوشته می‌شده و کهن‌ترین متون به آن به قرون وسطای متأخر بازمی‌گردند. این زبان تنها زبان معیار سامی است که به الفبای لاتین نوشته می‌شود. شمار مالتی‌زبانان در سال ۲۰۱۲ برابر با ۵۲۰ هزار نفر اعلام شد. مالتی‌زبانان افزون بر مالت، در استرالیا، آمریکا، کانادا و جبل‌الطارق نیز می‌زیند و بدین زبان گفتگو می‌کنند. ماندارین سنگاپوری
ماندارین سنگاپوری (چینی ساده‌شده: 新加坡华语، چینی سنتی: 新加坡華語، پین‌یین: Xīnjiāpō Huáyǔ) گونه‌ای از چینی ماندارین است که در سنگاپور رایج است. این زبان یکی از چهار زبان رسمی سنگاپور در کنار انگلیسی، مالایی و تامیلی است. ماندارین سنگاپوری را می‌توان به دو گویش ماندارین سنگاپوری معیار و ماندارین سنگاپوری محاوره‌ای تقسیم کرد. بوپوموفو
"Zhuyin Fuhao" و "ژویین" اصطلاحات سنتی هستند، در حالی که بوپوموفو اصطلاح محاوره ای است که توسط ISO و Unicode نیز استفاده می‌شود. بوپوموفو متشکل از ۳۷ نویسه و چهار نواخت است و تمام صداهای ممکن را به زبان ماندارین رونویسی می‌کند. ژویین در دهه ۱۹۱۰ توسط دولت جمهوری‌خواه در چین معرفی شد و در کنار سیستم وید جایلز که از الفبای لاتین اصلاح شده استفاده می‌کرد، استفاده شد. در سال ۱۹۵۸ پین‌یین توسط دولت جمهوری خلق چین و در سال ۱۹۸۲ توسط سازمان بین‌المللی استاندارد جایگزین سیستم وید شد. زبان اکسیتان
اکسیتان در خارج از فرانسه در دره آران در شمال شرق اسپانیا، دره‌های اکسیتان (پیمونت و لیگوریا) در شمال غرب و گواردیا پیمونتزه کالابریا در جنوب شرق ایتالیا و همچنین موناکو گفتگو می‌شود. جوامع پراکنده‌ای از اکسیتان‌زبانان در کشورهای مختلف شامل آلمان (وورتمبرگ)، اسپانیا (سن سباستین در سرزمین باسک)، ایالات متحده (والدس)، کانادا (استان کبک) آرژانتین (پیگوئه) و مکزیک (گواناهواتو) یافت می‌شوند که در نتیجه مهاجرت‌های اخیر بدین مناطق نقل مکان کرده‌اند. شیاو جینگ
شیاو جینگ یا خط چهارم ویا شیوه‌ای برای نوشتن زبان ماندارین به خط عربی می‌باشد که توسط مسلمانان چین استفاده می‌شده است. زبان چینی
گونه‌های چینی در میان سخنوران بومی خودشان بدون در نظر گرفتن میزان فهم متقابل به عنوان گویش محلی زبان چینی درنظر گرفته می‌شوند. اما به دلیل میزان کم فهم متقابل، این گونه‌ها در میان زبان‌شناسان به عنوان زبان‌هایی مستقل (شاید صدها زبان) دسته‌بندی می‌شوند و گاهی عنوان می‌شود زبان‌های چینی از زبان‌های رومی‌تبار متنوع‌ترند. تحقیقات دربارهٔ رابطه تاریخی بین زبان‌های چینی درحال آغاز است. هم‌اکنون بیشتر دسته‌بندی‌ها برای این زبان‌ها ۷ تا ۱۳ گروه اصلی منطقه‌ای را بر اساس تحولات آوایی اغلب سطحی در بر می‌گیرد که از بزرگترین آن‌ها می‌توان به ماندارین با حدود ۸۰۰ میلیون گویشور (مثل سیچوآنی)، مین با حدود ۷۵ میلیون گویشور (مثل هاکین)، وو با حدود ۷۴ میلیون گویشور (مثل شانگهایی) و یوئی با حدود ۶۸ میلیون گویشور (مثل کانتونی) اشاره کرد. سخنوران هر یک از این گروه‌ها نه تنها نسبت به سایر گروه‌ها، بلکه نسبت به هم‌گروه‌های خود نیز فهم متقابل ندارند. برای مثال چینی مین خود شامل زبان‌های بسیاری بدون فهم متقابل است و شاخه‌ی مین جنوبی نیز خود شامل چند زبان است. با این حال، چندین منطقه گذار وجود دارد، که زبان‌ها و لهجه‌ها از شاخه‌های مختلف ویژگی‌های لازم برای درک محدود بین مناطق همسایه را به اشتراک می‌گذارند. همه گونه‌های چینی حداقل در سطح پایینی نواخت‌بر و بسیار تحلیلی هستند. زبان مانکس
لرب مانکس یکی از زیرشاخه‌های زبان‌های گویدئیک است. زبان گویدئیک خود شاخه‌ای از زبان‌های سلتی است. زبان‌های سلتی خود زیرمجموعه‌ای از خانواده زبان‌های هندواروپایی است. مردم جزیره من در غرب بریتانیا به این زبان صحبت می‌کنند. این زبان یک بار در سال ۱۹۷۴ با مرگ آخرین گویشور اصلی خاموش گردید، اما با توجه به اینکه صدها تن دیگر این زبان را بعنوان زبان دوم خود بکار می‌بردند احیا شد و کودکانی که بعدها متولد شدند زبان مادری‌شان مانکس بود. این زبان هم‌اکنون در جزیره من در غرب انگلستان صحبت می‌شود. زبان اسپانیایی
اسپانیایی همچنین در سرزمین‌های وابسته به اسپانیا در شمال آفریقا، شهرهای سئوتا و ملیلیه (پلاساس د سبرانیا) و جزایر قناری (جمعیت ۲٬۰۰۰٬۰۰۰)، در ۱۰۰ کیلومتری سواحل شمال غربی سرزمین اصلی آفریقا، گفتگو می‌شود. در شمال مراکش، که در گذشته تحت‌الحمایه اسپانیا بود و از لحاظ جغرافیایی هم به اسپانیا نزدیک است، حدود ۲۰٬۰۰۰ نفر به عنوان زبان دوم به اسپانیایی صحبت می‌کنند، در حالی که عربی قانوناً زبان رسمی کشور است. شمار کمی از یهودیان مراکشی نیز به گویش اسپانیایی سفاردی هاکتیا (مرتبط با گویش لادینو که در اسرائیل رایج است) صحبت می‌کنند. اسپانیایی همچنین توسط گروه کوچکی در آنگولا به دلیل نفوذ کوبا در جنگ سرد و در سودان جنوبی در میان مردمی که در جنگ‌های سودان به کوبا نقل مکان کردند و پس از استقلال به کشورشان بازگشتند، اسپانیایی صحبت می‌شود. اقیانوسیه
مهاجران تازه نیز زبان‌های خود را به منطقه آورده‌اند، مانند ماندارین، هندی، ایتالیایی، عربی، پرتغالی، لهستانی، آلمانی، اسپانیایی، روسی، کره‌ای، کانتونی و یونانی، از جمله در استرالیا و نیوزلند، یا هندی فیجی در فیجی. ماندینکا
ماندینکا ، یا مالینکه ، یک گروه قومی در غرب آفریقا است که مردمانش عمدتاً در جنوب مالی، شرق گینه و شمال ساحل عاج زندگی می‌کنند. تعداد آنها در حدود ۱۸ میلیون نفر است، آنها از بزرگترین زیر گروه مردم مانده گروه‌های قومی آفریقا هستند. تعدادی آنها به زبان ماندینکایی صحبت می‌کنند، که یکی از زبانهای ماندینگ غربی در خانواده زبان ماندیکایی‌ها است. بیش از ۹۹٪ مردم ماندینکایی مسلمان هستند. جسی چان
جِیسی چان زاده ۳ دسامبر ۱۹۸۲ یک بازیگر و خواننده آمریکایی هنگ کنگی است. وی نخستین آلبوم ماندارین خود را در سال ۲۰۰۴ در هنگ کنگ منتشر کرد. وی همچنین مدتی را در تایوان سپری کرد تا فعالیت موسیقایی خود را ادامه دهد. پدر او رزمی کار و بازیگر مشهور جکی چان و مادرش بازیگر سابق تایوانی جوآن لین است. وی علاوه بر ماندارینی ترانه‌هایش را به زبان کانتنی نیز می‌خواند. ماندارین سیچوآنی
ماندارین سیچوآنی یا گویش‌های سیچوآنی (چینی ساده‌شده: 四川话، چینی سنتی: 四川話، پین‌یین: Sìchuānhuà) شاخه‌ای از ماندارین جنوب غربی است که عمدتاً در استان‌های سیچوآن و چونگ‌کینگ و مناطقی از هوبئی، گوئیژو، یون‌نان، هونان و شاآنشی تکلم می‌شود. بین گویش‌های مختلف سیچوآنی تفاوت‌های زیادی وجود دارد و گاه فهم متقابل یافت نمی‌شود. به علاوه، سیچوآنی زبان میانجی در سیچوآن، چونگ‌کینگ و بخش‌هایی از تبت است و توسط تبتی‌ها و اقوام بسیاری به عنوان زبان دوم صحبت می‌شود. زبان فرانسوی
فرانسوی در موناکو و لوکزامبورگ و همچنین دره استا در ایتالیا زبان رسمی است و در جزایر مانش هم اقلیت‌های فرانسوی زبان وجود دارد. فرانسوی در آندورا نیز صحبت می‌شود. چینی ماندارین
نخستین اثر مکتوب به زبان چینی مربوط به بیش از ۳۰۰۰ سال پیش در زمان دودمان شانگ است. با تکامل چینی در این دوره، گونه‌های مختلف محلی به مرور نسبت به هم غیرقابل درک شدند. در واکنش، دولت‌های مرکزی بارها و بارها در صدد ترویج یک زبان معیار واحد بودند. چینی معیار
سرزمین اصلی چین و تایوان در اکثر زمینه‌های رسمی از ماندارین معیار استفاده می‌کنند. جمهوری خلق چین به‌طور خاص مشتاق است که ماندارین را عنوان یک زبان بین‌المللی معرفی کند و در این زمینه قانونی را به تصویب رسانده‌است ("قانون ملی زبان و نوشتار مشترک") که می‌گوید دولت باید «ماندارین معیار» را «تبلیغ» کند. قصد صریح و رسمی وجود ندارد که چینی معیار جایگزین گونه‌های محلی شود، اما دولت‌های محلی قوانینی (مانند "قوانین ملی زبان گوانگ‌دونگ") وضع کرده‌اند که قانون ملی زبان و نوشتار مشترک را از طریق اقدامات اجباری برای کنترل استفاده عمومی از گونه‌های زبانی محلی و نویسه‌های سنتی را «پیاده‌سازی» می‌کند. برخی از گویشوران سالخورده یا روستایی چینی، عملا چینی معیار را روان نمی‌دانند، هرچند بیشتر آن‌ها قادر به درک آن هستند. گرچه ساکنان شهرها و نسل‌های جوان، که تحصیلات خود را با ماندارین معیار آموزش دیده‌اند، تقریباً همه به میزانی به چینی معیار تسلط دارند و برخی از آن‌ها تا حدی قادر به صحبت با گویش محلی خود نیستند. لادین
لادین یک سلسله گویش از زبان رتی-رومانی از شاخه زبان‌های رومی است که در کشور ایتالیا و منطقه ترنتینو در نواحی شمالی هم مرز با سوییس در حدود سی هزار تن گویشور دارد. در سال ۲۰۰۱ حدود هفده هزار تن از مردم ترنتینو زبان مادری خود را لادین معرفی کردند.این زبان نباید با زبان لادینو که یک زبان رومی دیگر است و به زبان یهودی-اسپانیایی نیز شهرت دارد اشتباه گرفته شود.این گویش نزدیکی زیادی با زبان رومانش یکی از چهار زبان رسمی سوییس در خود دارد. زبان انگلیسی
در چین به دلیل محبوبیت زبان انگلیسی، دانشجویان، دانش آموزان، کارکنان شرکت‌های خدماتی از جمله هتل‌ها، خطوط هوایی، دفاتر پستی و بانک‌ها از این زبان بین‌المللی استفاده می‌کنند. به دلیل سختی یادگیری زبان چینی (مانداریان) دانشگاه‌های چینی برای جذب دانشجویان بین‌المللی، بسیاری از دوره‌های خود را به زبان انگلیسی برگزار می‌کند که با موفقیت توانسته‌است دانشجویان بین‌المللی زیادی را از سراسر جهان به خود جلب کند. در حال حاضر تحصیل در چین به زبان انگلیسی و زبان چینی امکان‌پذیر می‌باشد و هر سال تعداد زیادی از برنامه‌های تحصیلی به زبان انگلیسی ارائه می‌شود. چین یک کشور ایده‌آل برای مدرسین زبان انگلیسی است چرا که سالانه حدود ۳۰۰ میلیون زبان آموز با درآمد مناسب دارد و همچنین به جذب مدرسین زبان از کشورهای خارجی علاقه‌مند است. معلمان برای تدریس زبان انگلیسی در چین، می‌بایست در یکی از رشته‌های مرتبط دارای مدرک لیسانس و مدرک تفل (TEFL) داشته باشند. زبان فرانسوی
فرانسوی زبان هندوچین مستعمره سابق فرانسه که شامل کشورهای ویتنام، لائوس و کامبوجیا می‌شود بود و هنوز هم در لائوس و کامبوجیا زبان اداری است در حالی که تأثیر این زبان در آن مناطق رو به کاهش هست. در زمان استعمار ویتنام طبقه الیت به زبان فرانسه صحبت می‌کردند و خدمتکارانشان نیز لهجه فرانسوی مخصوص خودشان را داشتند که البته امروز از بین رفته‌است. پس از پایان حکومت فرانسه در ویتنام جنوبی کماکان از فرانسوی به عنوان زبان اداری و تحصیل و تجارت استفاده می‌شد. پس از پایان جنگ آمریکا در ویتنام و یکپارچگی مجدد این کشور فرانسوی جای خود را به انگلیسی داد. با این وجود میراث فرانسوی‌ها در ویتنام هنوز از بین نرفته‌است و جمعیت سالخورده توانایی صحبت به این زبان را دارد. همچنین زبان دیپلماسی در ویتنام فرانسوی است و تلاش‌هایی برای احیای آن به عنوان زبان آموزش عالی در جریان است. هر سه کشور ویتنام، لائوس و کامبوجیا فرانسوی جز زبان‌های رسمی است و این کشورها عضو OIF نیز می‌باشند. زبان اکسیتان
زبان اکسیتان، اوکسیتان یا اکسیتانی (به اکسیتان: occitan) یک یا گروهی از چندین زبان رومی است که که در جنوب فرانسه، موناکو، دره‌های اکسیتان ایتالیا و همچنین دره آران اسپانیا گفتگو می‌شود. این مناطق در مجموع اکسیتانیا نامیده می‌شوند. اکسیتان همچنین در درون بوم گواردیا پیمونتزه (کالابریا، ایتالیا) تکلم می‌شود. برخی زبان کاتالان را جزو اکسیتان می‌دانند، چرا که فاصله میان این زبان و برخی از گویش‌های اکسیتان (مانند زبان گاسکون) مانند فاصله بین گویش‌های مختلف اکسیتان است. کاتالان تا پایان قرن نوزدهم گویشی از زبان اکسیتان محسوب می‌شد و هنوز هم نزدیکترین خویشاوند آن باقی مانده‌است. فراگیری زبان دوم
زمان رسیدن به یک سطح بالای سلاست و فصاحت بسته به زبان مبدأ می‌تواند متفاوت باشد. بر اساس تحقیقی که توسط مؤسسهٔ سرویس‌های خارجی وزارات امور خارجه آمریکا بر روی ۶۳ زبان انجام شده، سخت‌ترین زبان‌ها برای رسیدن به مرحله سلاست پیشرفته در خواندن و صحبت کردن عربی، کانتونی، ماندارین، ژاپنی و کره‌ای هستند. برای رسیدن به این مرحله، کارمندان این مؤسسه با زبان مادری انگلیسی که عمدتاً قادر به صحبت به زبان‌های خارجی دیگر نیز بودند نیازمند گذراندن ۸۸ هفته معادل ۲۲۰۰ ساعت کلاس (بیش از سه‌ونیم ساعت در هر روز) بودند. بر اساس گزارش این مؤسسه ژاپنی سخت‌ترین زبان این گروه است. زبان چینی
پس از سقوط دودمان سونگ شمالی، در طی حکمرانی دودمان کین و یوآن در شمال چین، یک گویش مشترک (که امروزه «ماندارین کهن» خوانده می‌شود) بر اساس لهجه‌های دشت شمال چین در اطراف پایتخت توسعه یافت. تا اوایل قرن بیستم، بیشتر مردم چین فقط با گویش محلی خود صحبت می‌کردند. مقامات دودمان‌های مینگ و چینگ در اقدامی، مدیریت امپراتوری را با استفاده از یک زبان مشترک بر اساس گونه‌های ماندارین به نام "گوآنهوا" (官话/官話، به معنای «زبان مقامات») انجام دادند. این زبان در بیشتر این دوران به صورت زبان کوینه برپایه گویش‌های موجود در اطراف نانجینگ درآمد و با این وجود، با هیچ گویشی کاملاً یکسان نبود. در اواسط قرن نوزدهم، گویش پکنی غلبه یافته بود و دانستن آن برای هر کار مرتبط با دربار امپراتوری لازم بود. ماندارین تایوانی
ماندارین تایوانی (چینی ساده‌شده: 国语، چینی سنتی: 國語، پین‌یین: Guóyǔ، به معنای «زبان ملی») گونه‌ای از چینی ماندارین و زبان ملی تایوان است. این گویش برپایه واج‌شناسی گویش پکن به همراه دستور زبان چینی بومی و بسیار شبیه به چینی معیار است. نواخت
برای نمونه چینی ماندارین ۵ نواخت دارد که به شرح زیر است: ماهی ماندارین
ویکی‌پدیا انگلیسی چینی معیار
زبان غالب در چین که به هشت گروه زبان اصلی (که به دلایل سیاسی به عنوان لهجه تقسیم‌بندی می‌شوند) تقسیم می‌شود، به عنوان هانیو شناخته می‌شود و به عنوان یک رشته علمی مجزا در چین در نظر گرفته شده و مطالعه می‌شود. هانیو یا زبان هان، هشت گونه اصلی را شامل می‌شود که از نظر ساخت‌شناسی واژگانی و آوایی از یکدیگر به حدی متفاوت هستند که اغلب از نظر متقابل برای گویشوران خود غیرقابل درک خواهند بود شبیه زبان انگلیسی و زبان آلمانی یا زبان دانمارکی. زبان‌هایی که بیشتر مورد مطالعه و پشتیبانی دولت قرار گرفته‌اند شامل چینی، مغولی، تبتی، اویغوری و ژوانگ است. چین ۳۰۲ زبان زنده دارد که در اتنولوگ ذکر شده‌است. بر اساس برآوردها در سال ۲۰۱۰ میلادی ۹۵۵ میلیون نفر از جمعیت ۱۳۴۰ میلیون نفری چین به گونه‌های مختلف زبان ماندارین به عنوان زبان اول صحبت می‌کنند که در حدود ۷۱ درصد از جمعیت این کشور می‌باشند. مینی (خواننده)
مینی چندزبانه است. او به زبان‌های تایلندی، انگلیسی، کره ای، ژاپنی و ماندارین صحبت می‌کند. زبان انگلیسی
حسن روحانی در دانشگاه گلاسکو کالدونیان تحصیل کرده‌است اما به انگلیسی تسلط ندارد و پیام کوتاهی در شبکه سی‌ان‌ان، به مردم ایالات متحده بیان کرد. آذری جهرمی و مجتبی رضاخاه با روخوانی انگلیسی خود باعث نقدهایی در فضای مجازی شدند. علی خامنه‌ای رهبر جمهوری اسلامی: «اصرار بر ترویج زبان انگلیسی یک کار ناسالم است. امروز کسانی که به زبان اسپانیولی حرف می‌زنند کمتراز کسانی که به زبان انگلیسی می‌زنند نیستند. در کشورهای دیگر جلوی نفوذ و دخالت و توسعهٔ زبان بیگانه را می‌گیرند. من نمی‌گویم که فردا برویم زبان انگلیسی را در مدارس تعطیل کنیم؛ نه، حرف من این است که بدانیم چه‌کار داریم می‌کنیم؛ بدانیم طرف می‌خواهد چگونه نسلی در این کشور پرورش بیابد؛ مثلاً می‌گویم؛ بنده حالا مروّج [زبان] اسپانیا نیستم که بخواهم برای آنها کار بکنم، امّا مثال دارم می‌زنم. چرا زبان فرانسه یا زبان آلمانی تعلیم داده نمی‌شود؟ زبانهای کشورهای پیشرفتهٔ شرقی هم زبان بیگانه است، اینها هم زبان علم است. ۹۵/۲/۱۳» این درحالی است که فهرست زبان‌ها بر پایه مجموع تعداد سخنوران و بیشترین زبان‌های رسمی اینگونه نشان نمی‌دهند. آمریکای لاتین
با وجود آنکه زبان‌های غالب در امریکای لاتین اسپانیایی و پرتغالی‌اند امّا واژه «لاتین» در امریکای لاتین اشاره به این دارد که زبان‌های مزبور جزو زبان‌های رومی و نشأت گرفته از زبان لاتین می‌باشند (نه اینکه در آنجا به لاتین تکلم می‌شود) و وجه تسمیه امریکای لاتین همین است. بنابراین آمریکای لاتین مشتمل‌بر تمامی کشورهای قاره امریکاست که روزگاری بخشی از امپراتوری‌های رومی‌زبانِ اسپانیا، پرتغال و فرانسه بودند. اسپرانتو
به عنوان نمونه، بنابر سرشماری‌های انجام شده در کشور مجارستان، ۹۴۲ اسپرانتودان در سال ۱۹۴۱، و ۲۰۸۳ اسپرانتودان در سال ۱۹۹۰، ۴۵۷۵ در سال ۲۰۰۱ و ۸۳۹۷ در سال ۲۰۱۱ در این کشور وجود داشته‌است. برای تعداد ۹۸۵ تن از این اسپرانتودانان، زبان فراساختهٔ اسپرانتو حکم زبان مادری را داشته و در خانواده صحبت می‌شده‌است. به دیگر سخن، ایشان اسپرانتودان مادرزاد تلقی می‌گردند. زبان نواخت‌بر
برای نمونه چینی ماندارین ۵ نواخت دارد که به شرح زیر است: زبان نورمان
زبان نورماندی زبانی هندواروپایی از شاخه زبان‌های اوییل است که در کشورهای فرانسه، انگلستان، کانادا جمعیت اندکی بدان تکلم می‌کنند.این زبان در گذشته رواج گسترده ای داشته‌است اما هم‌اکنون در برابر زبان‌های فرانسه و انگلیسی بشدت عقب نشینی کرده‌است.منطقه اصلی رواج این زبان منطقه نورماندی در کشور فرانسه می‌باشد .که در آن ناحیه اگرچه جایگاه زبان رسمی ندارد اما به عنوان زبان محلی و منطقه ای پذیرفته شده‌است.چند دانشکده در منطقه یادشده آموزشهایی به این زبان انجام میدهند. زبان انگلیسی
ماه در فرانسوی مؤنث است و خورشید مذکر؛ جنسیت داشتن اسامی در بعضی زبان‌های اروپایی عجیب است. اما در واقع، تقریباً تمام زبان‌های اروپایی به یک خانوادهٔ زبانی تعلق دارند و از میان آن‌ها، تنها انگلیسی است که جنس دستوری را بدین شکل به کار نمی‌بندد. اما واژگانی برای اشاره افراد براساس جنسیت آن‌ها مانند دو «او» مختلف برای مذکر و مؤنث وجود دارد اما جزو زبان‌های بی جنس (Genderless language) محسوب می‌شود. تنها واژگان she و he در زمان حال s سوم شخص می‌گیرند.جغرافیای زبانی انگلیسی مورد تحقیق است. کشورهای انگلیسی زبان بیشتر در قاره آفریقا، اقیانوسیه و دریای کارائیب قرار دارد.  تأثیر هر زبانی ترکیبی از سه اصل است: تعداد کشورهایی که از آن به عنوان زبان رسمی یا زبان مادری خود استفاده می‌کنند، بین‌المللی بودن و تعداد کشورهایی که آن را به عنوان زبان خارجه یا زبان دوم پذیرفته‌اند و آن را در مدارس خود آموزش می‌دهند. انگلیسی، زبان مادری نزدیک به ۳۷۵ میلیون نفر در جهان است. پس از زبان چینی ماندارین و اسپانیایی، انگلیسی سومین زبان جهان از نظر تعداد سخنوران است. اما اگر تعداد کسانی که زبان مادری آن‌ها انگلیسی است و کسانی که تنها به این زبان سخن می‌گویند را با هم بشماریم، آنگاه می‌توان گفت که انگلیسی پرکاربردترین زبان در سطح جهان است. البته اگر با مجموعهٔ زبان‌های چینی مقایسه شود ممکن است که در جایگاه دوم قرار گیرد. (این بسته به این است که در دسته‌بندی میان گویش و زبان تفاوت در نظر بگیریم یا خیر) زبان مارواری
زبان مارواری (Mārwāṛī;मारवाड़ी) یک زبان هندوآریایی است که گویشورانش بیشتر در راجستان هند می‌زیند. جز راجستان در هاریانا و گجرات و همچنین بخش‌هایی از شرق پاکستان نیز گروه‌هایی مارواری‌زبان وجوددارد. مانسکین
در 23 مارس 2018، گروه اولین تک آهنگ ایتالیایی زبان خود، "Morirò da re" را منتشر کرد، که به موفقیت تجاری خود ادامه داد.[21][22] اولین آلبوم کامل استودیویی مونسکین، با حضور "Morirò da re" و قبل از آهنگ تصنیف "Torna a casa"، در 26 اکتبر 2018 منتشر شد.[23] هر دو آلبوم، با عنوان Il ballo della vita، و تک آهنگ "Torna a casa" در صدر جدول در ایتالیا قرار گرفتند.[24] برای تبلیغ این آلبوم، گروه یک فیلم مستند با عنوان This Is Måneskin به صورت تئاتری منتشر کرد. این فیلم در تاریخ 26 اکتبر 2018 در ایتالیا به نمایش درآمد.[25] در ژانویه 2019، گروه چهارمین تک آهنگ خود را با نام Fear for Nobody منتشر کرد، در حالی که در آوریل 2019 پنجمین تک آهنگ آنها به نام L'altra dimensione به رتبه چهارم جدول تک آهنگ های FIMI رسید. ششمین تک آهنگ آنها "Le parole lontane" که در سپتامبر 2019 منتشر شد، به رتبه 5 برتر جدول تک آهنگ های FIMI رسید و گواهی پلاتین دریافت کرد.[26] در طول اولین تور خود که بین سال‌های 2018 و 2019 برگزار شد، آنها بیش از 70 تاریخ را به همراه فروش بیش از 140000 بلیت فروختند، رقمی که شامل اولین تور اروپایی آنها با یازده تاریخ فروش در اسپانیا، فرانسه، سوئیس، آلمان می‌شود. بلژیک و بریتانیا.[27][28][29][30] از اواخر سال 2019 تا بهار 2020، گروه در لندن زندگی می‌کردند و در آنجا روی سبک موسیقی و مواد جدید خود کار می‌کردند.[30][31][32] در اکتبر 2020، هفتمین تک آهنگ آنها "Vent'anni" منتشر شد.[33] در 6 مارس 2021، گروه با آهنگ "Zitti e buoni" در جشنواره موسیقی Sanremo 2021، بالاتر از فرانچسکا میچیلین و فدز، و ارمال متا، برنده جشنواره موسیقی Sanremo شد. پیروزی آنها توسط بسیاری به عنوان یک شگفتی تلقی می شد، زیرا راک به عنوان یک سبک موسیقی رقابتی غیر معمول در تاریخ جشنواره در نظر گرفته می شود.[8][34][35][36] قبل از Sanremo، گروه پروژه ضبط جدید خود را با عنوان Teatro d'ira با دومین آلبوم استودیویی Vol. من در 19 مارس 2021 منتشر شدم.[37] مونسکین به عنوان برنده جشنواره موسیقی Sanremo 2021، به عنوان نمایندگان ایتالیایی در مسابقه آواز یوروویژن 2021، که در روتردام، هلند برگزار شد، با آهنگ "Zitti e buoni" انتخاب شد.[38] در 15 مه، ایتالیا برای برنده شدن در مسابقه به صدر ضریب شرط بندی صعود کرد و از رقبای فرانسه، سوئیس و مالت پیشی گرفت، که همگی در یک نقطه بین تاریخ انتشار آهنگ های خود و شب مسابقه رتبه اول را به خود اختصاص داده بودند. فینال بزرگ.[39] در 22 مه، گروه پیش‌بینی‌های خود را تایید کرد و با اجرای پرانرژی برنده مسابقه شد و در مجموع 524 امتیاز کسب کرد و بدین ترتیب ایتالیا سومین پیروزی خود را در یوروویژن پس از Gigliola Cinquetti در سال 1964 و Toto Cutugno در سال 1990 به ارمغان آورد. اولین گروه و "Zitti e buoni" اولین آهنگ راک که بعد از Lordi با "Hard Rock Hallelujah" برای فنلاند در سال 2006 برنده مسابقه شد.[40][41][42] پس از دریافت جایزه برنده، دامیانو در میکروفون فریاد زد:[40][43][44] ماندارین ایرلاینز
شرکت مندرین ایرلاینز در سال ۱۹۹۱ توسط چاینا ایرلاینز راه‌اندازی شد. دفتر مرکزی این شرکت در شهر تایپه، تایوان قرار دارد و فرودگاه سونگشان تایپه، فرودگاه تیچون و فرودگاه بین‌المللی گاوشیونگ، قطب‌های این شرکت هواپیمایی را تشکیل می‌دهند. زبان چندکانونی
اگرچه این سه زبان معیار به هم نزدیک مانده‌اند اما تا حدودی از هم دور شده‌اند. بیشتر چینی‌ها در تایوان و سنگاپور از سواحل جنوب شرقی چین می‌آیند، جایی که گویش‌های محلی فاقد همخوان‌های ابتدایی /tʂ tʂʰ ʂ/ هستند که در گویش‌های شمالی وجود دارند و بنابراین بیشتر گویشوران، آن‌ها را از همخوان‌های مشابه /ts tsʰ s/ تشخیص نمی‌دهند. همچنین در تایوان و سنگاپور همخوان‌های برگشته تلفظ نمی‌شوند. به علاوه اینکه در واژگان این گویش‌ها نیز تفاوت‌هایی وجود دارد؛ به طوری که ماندارین تایوانی وام‌واژگان بیشتری از مین، هاکا و ژاپنی دریافت کرده درحالی که ریشه بیشتر وام‌واژگان ماندارین سنگاپوری از انگلیسی، مالایی و گونه‌های جنوبی چینی است. زبان‌های منگو
عربی نوین معیار، عربی مصری، عربی عراقی، عربی لوانتین، آرامی جدید کلدانی، ارمنی، آذربایجانی، بنگالی، چروکی، چینی استاندارد، چینی گویش کانتونی، چینی (گویش شانگهای)، کرواتی، کشور چک، دانمارکی، فارسی دری، هلندی، دزونگخا (بوتانی)، فیلیپینی (تاگالوگ)، انگلیسی، انگلیسی (شکسپیرگونه)، فارسی، فنلاندی، فرانسوی، فرانسوی کانادایی، آلمانی، یونانی نو، یونانی باستان، یونانی کوینه (کتاب مقدس)، کریول هائیتی، هاوایی، عبری نو، عبری: کتاب مقدس، هندی، مجارستانی، ایسلندی، ایگبو، اندونزیایی، ایرلندی، ایتالیایی، ژاپنی، جاوایی، قزاقی، کره ای، لاتین، مالایی، مالایایی، نروژی، پشتو، گویش دزدان دریایی، لهستانی، پرتغالی برزیلی، پتاواتومی، پنجابی، رومانیایی، روسی، اسکاتلندی اسکاتلندی، صربی، شانگائینزی، اسلواکی، اسپانیایی کاستیل، اسپانیایی آمریکای لاتین، سواحیلی، سوئدی، تاگالوگ، تامیل، تلوگو، تایلندی، ترکی، تووایی، اوکراینی، اردو، ازبکی، ویتنامی، ییدیش زبان فرانسوی
زبان فرانسوی یک زبان هندواروپایی از خانوادهٔ زبان‌های رومی است که ۱۳۶ میلیون گوینده زبان نخست در فرانسه و آفریقای شمالی و مرکزی دارد. فرانسوی یکی از شش زبان رسمی سازمان ملل متحد، یکی از دو زبانِ کاری این سازمان (همراه با انگلیسی) و زبان کاری یا رسمی سازمان‌های متعدد بین‌المللی یا محلی، از جمله، اتحادیه اروپا می‌باشد. فرانسوی، زبانی است کاملاً علمی و دانشگاهی، و امروزه همچنان، پس از انگلیسی، یکی از مهم‌ترین زبان‌های دیپلماتیک به‌شمار می‌رود. در حدود ۱۹۰ میلیون نفر، فرانسوی را به عنوان زبان دوم صحبت می‌کنند، و ۲۰۰ میلیون نفر دیگر هم آن را به عنوان یک زبان دوم اکتسابی استفاده می‌کنند. اجتماعات گویش کننده به فرانسوی در ۵۷ کشور و قلمرو حضور دارند. اکثر گویش کنندگان بومی این زبان در فرانسه هستند. بقیهٔ گویش کنندگان به طور عمده در کانادا، به ویژه استان کبک، نیو برانزویک و اونتاریو و نیز بلژیک، سوییس، لوکزامبورگ و مناطقی در ایالت مین آمریکا و لوییزیانا حضور دارند. بیشتر افرادی که فرانسوی زبان دوم آن‌هاست در آفریقای فرانسوی‌زبان زندگی می‌کنند، که با تردید می‌توان گفت تعداد آن‌ها از گویندگان بومی بیشتر است. گرچه زبان اسپانیایی از نظر تعداد افرادی که به یک زبان واحد تکلم می‌کنند در مقام دوم قرار دارد (مقام اول متعلق به زبان چینی می‌باشد). گونه‌های چینی
چینی معیار گونه‌ای از ماندارین است که واج‌های خود را از لهجه پکنی این زبان، واژگانش را از گروه ماندارین و دستور زبانش را از ادبیات زبان‌های نوین نوشتاری گرفته‌است. این زبان یکی از زبان رسمی چین است. ماندارین تایوانی زبان رسمی تایوان و ماندارین سنگاپوری نیز یکی از چهار زبان رسمی سنگاپور است. زبان چینی، به‌طور اختصاصی چینی ماندارین، یکی از شش زبان رسمی سازمان ملل متحد است. زبان میراثی
تعریف یک زبان میراثی به‌طور عمومی و برای زبان‌های خاص ادامه دارد و قابل بحث است . بحث در مورد اهمیت در زبان‌هایی مثل چینی، عربی، و زبان‌های هند و فیلیپین است که صحبت کنندگان زبان‌های چند گانه یا چند لهجه‌ای به عنوان صحبت کنندگان موروثی یک زبان خاص که برای اهداف جغرافیایی، فرهنگی و ... ( به ترتیب زبان چینی، ماندریان، عربی قدیمی، هندی یا تاگالوگ ) در نظر گرفته می‌شوند. (Polinsky Tagalog، Valdes، Manderian in Chiness،M and kagan) چینی ماندارین
در ماندارین نوشتار به دو صورت است: موردوین‌ها
مُردوین, مُردوا یا مردوینیایی‌ها (ارزیا: эрзят/erzät, موکشا: мокшет/mokšet, روسی: мордва/mordva), مردمانی هستند که به یکی از زبان‌های اورالی سخن می‌گویند و در جمهوری موردوویا و دیگر بخش‌های پیرامون میانهٔ رود ولگا در روسیه می‌زیند. نیازبان
در موارد دیگر، نیا-زبان در متون به‌جامانده گواهی و تصدیق شده‌است. برای نمونه، لاتین، نیا-زبانِ خانوادهٔ زبان رومی است که زبان‌های نوینی همچون فرانسوی، ایتالیایی، اسپانیایی، پرتغالی، و رومانیایی را شامل می‌شود. به همین ترتیب، زبان نیا-نورسی، نیای زبان‌های اسکاندیناویایی نوین، در کتیبه‌های رونی، هرچند به صورت ناقص اما گواهی و تصدیق شده‌است. اگرچه امروزه کتیبه‌های هندوآریایی خیلی قدیمی وجود ندارند، اما زبان‌های هندوآریایی هند همگی به سانسکریت ودایی (یا گویش‌های بسیار نزدیک به آن) مربوط هستند، که در متون به تواتر رسیده از سنت‌های گفتاری و نوشتاری، در طول سده‌های بسیار حفظ شده است. زبان چینی
برخی از گونه‌های محافظه‌کار امروزی چینی جنوبی، به ویژه در میان واژگان پایه‌ای، بیشتر دارای کلمات تک‌هجایی هستند. با این حال، در زبان ماندارین نوین، بیشتر اسم‌ها، صفت‌ها و فعل‌ها عمدتاً چندهجایی هستند. دلیل اصلی این وضعیت دستوری‌شدگی است و تغییر صوتی نیز با گذر زمان باعث کاهش تعداد هجاهای موجود شده‌است. اکنون در ماندارین نوین، با وجود تفاوت‌های آوایی، فقط وجود حدود ۱۲۰۰ هجا ممکن است؛ در حالی که در ویتنامی حدود ۵٬۰۰۰ (هنوز هم بیشتر زبانی تک‌هجایی است) و در انگلیسی بیش از ۸٬۰۰۰ هجا وجود دارد. مونته‌نگرو
زبان رسمی این کشور مونته نگرویی است. با وجود این، مردم به زبان‌های صربی، بوسنیایی، آلبانی و کرواتی نیز صحبت می‌کنند. طبق یک سرشماری در سال ۲۰۱۱ بیشتر مردم صربی را زبان مادری خود می‌دانند در حالی که ۳۷ درصد افراد، مونته نگرویی را زبان اصلی خود اعلام کردند. این دو زبان از جهات بسیاری به هم شبیه هستند. همچنین، به دلیل اقامت عدهٔ کمی از ایتالیایی‌ها در خلیج کوتور، در این منطقه زبان ایتالیایی نیز رایج است. مالی
در غرب آفریقا زبان پل بسیار کم رواج دارد. زبان سونرای علاوه بر کشور مالی در نیجر و شمال بنین تکلم می‌شود. زبان تماچک با لهجه بربر توسط گروه‌های طوارق و بلا در استان‌های تمبوکتو و گائل تکلم می‌شود. تماچک دارای خط نوشتاری بنام تیفینار است و به عنوان زبان ارتباطی ناحیه صحرا در کشور مالی، نیجر، الجزایر و لیبی تکلم می‌شود. اکثر مالیایی‌ها به بیشتر از یک زبان و برخی اهالی موپتی به زبان‌های متعددی گفتگو می‌کنند. درصد گروه‌های قومی: زبان اکسیتان
منطقه‌ای که اکسیتان در گذشته در آن رایج بوده امروزه تقریباً ۱۶ میلیون نفر جمعیت دارد. پژوهش‌های اخیر نشان داده‌است که ممکن است تقریباً ۷۸۹٬۰۰۰ نفر در فرانسه، ایتالیا، اسپانیا و موناکو آن را به عنوان زبان نخست گفتگو می‌کنند. در موناکو، زبان اکسیتان با لیگوری مونگاسک که دیگر زبان بومی منطقه است همزیستی می‌کنند. برخی از پژوهشگران اظهار داشتند که تا هفت میلیون نفر در فرانسه این زبان را می‌فهمند، در حالی که در سال ۱۹۲۱ دوازده تا چهارده میلیون نفر کاملاً با آن صحبت می‌کردند. در سال ۱۸۶۰، گویشوران اکسیتان بیش از ۳۹٪ از کل جمعیت فرانسه را تشکیل می‌دادند (در برابر ۵۲٪ فرانسوی‌زبان). در دهه ۱۹۲۰ این تعداد به ۲۶٪ تا ۳۶٪ و در سال ۱۹۹۳ به کمتر از ۷٪ رسید. زبان لیموزینی
لیموزینی گویشی از زبان اکسیتان است که در جنوب غرب کشور فرانسه بدان تکلم می‌شود. داده‌های تأیید شده‌ای از شمار اصلی گویشوران این زبان در دست نیست. زبان اکسیتان از زبان‌های رومی است و گویش‌های گسترده و متنوعی دارد. نخستین مدارک بدست آمده از این زبان در حدود سال ۱۰۰۰ میلادی به تحریر درآمده‌است. بیشتر متکلمین لیموزینی بالای پنجاه سال سن دارند و همه گویشوران این زبان فرانسه را به عنوان زبان مادری یا زبان دوم خود به‌خوبی می‌دانند. بدنبال سیاست تک زبانی فرانسه این زبان مقام زبانی رسمی نیافته و به نفع زبان فرانسه در حال پسروی است. ژو یوگوانگ
ژو یوگوانگ (؛ زادهٔ – درگذشته ) زبان‌شناس، بانک‌دار، اقتصاددان، استاد دانشگاه، اسپرانتیست، مترجم، ناشر، و ابرصدسالهٔ اهل جمهوری خلق چین بود. از او به عنوان "پدر پین‌یین" یاد می‌شود. که یک سیستم برای نوشتن چینی ماندارین با حروف رومی یا لاتین است و به‌طور رسمی توسط دولت جمهوری خلق چین در سال ۱۹۵۸، سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) در سال ۱۹۸۲ و سازمان ملل در سال ۱۹۸۶ به تصویب رسید. زبان‌های آفریقا
از دوران استعمار زبان‌های هندواروپایی همچون آفریکانس، انگلیسی، فرانسوی، ایتالیایی، پرتغالی و اسپانیایی در بسیاری از کشورها دارای وضعیت رسمی بوده و به‌طور گسترده‌ای تکلم می‌شوند (بیشتر به صورت زبان میانجی). آلمانی نیز مدتی در مستعمرات آلمان از اواخر قرن نوزدهم تا جنگ جهانی اول (که بریتانیا مستعمرات آلمان را اشغال کرد) در آفریقا رسمی بود. با این حال آلمانی هنوز هم در نامیبیا در میان سفیدپوستان تکلم می‌شود. اگرچه وضعیت رسمی خود را در دهه ۱۹۹۰ از دست داد، اما به عنوان یک زبان ملی مطرح شده‌است. زبان‌های هندی همچون گجراتی توسط مهاجران جنوب آسیایی گویش می‌شوند. در دوره‌های تاریخی پیشین، زبان‌های دیگر هندواروپایی را می‌توان در مناطق مختلف قاره یافت، مانند پارسی باستان و یونانی در مصر، لاتین و وندالی در شمال آفریقا و فارسی نوین در شاخ آفریقا. بوپوموفو
تایوان در سال ۲۰۰۹ پین‌یین سرزمین اصلی چین را به عنوان سیستم رسمی لاتین نویسی برای چینی ماندارین پذیرفت، که تا حد زیادی جایگزین شد که فقط کمتر از یک دهه قبل از آن استفاده می‌شد. با این وجود، بوپوموفو همچنان یک سیستم نویسه نویسی اختیاری در تایوان است که در برخی از دیکشنری‌ها و اسناد دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد و همچنین به عنوان روش ورودی الکترونیکی برای چینی ماندارین در تایوان (ROC) در دسترس است. مین پو-شیان
این زبان در استان فوجیان به ویژه در شهرهای پوتیان و شیانیو (که نام زبان از این دو شهر ریشه گرفته‌است) و بخش‌هایی از فوجو و کوانژو رایج است. گروه‌هایی از گویشوران پو-شیان در مالزی، اندونزی و سنگاپور نیز یافت می‌شوند. بین گویش‌های دو شهر پوتیان و شیانیو تفاوت‌های اندکی یافت می‌شود. تایوان
نژاد ۸۴ ٪ تایوانی‌ها را تایوانی و ۱۴ ٪ را نیز چینی تشکیل می‌دهند، همچنین دین ۹۳ ٪ مردم تایوان، مخلوطی از بودایی، آیین کنفیسیوسی و تائوئیست و ۵ ٪ نیز مسیحی هستند. زبان رسمی تایوانی‌ها، زبان ماندارین است. زبان‌های تایوانی و زبان هاکا نیز رایج است. استان مارانیون
۷۴٫۸۴٪ مردم این استان به زبان اسپانیایی و ۲۴٫۷۵٪ به زبان‌های کچوا صحبت می‌کنند. چینی ماندارین
پس از سقوط دودمان سونگ شمالی، در طی حکمرانی دودمان کین و یوآن در شمال چین، یک گویش مشترک (که امروزه «ماندارین کهن» خوانده می‌شود) بر اساس لهجه‌های دشت شمال چین در اطراف پایتخت توسعه یافت. تا اوایل قرن بیستم، بیشتر مردم چین فقط با گویش محلی خود صحبت می‌کردند. مقامات دودمان‌های مینگ و چینگ در اقدامی، مدیریت امپراتوری را با استفاده از یک زبان مشترک بر اساس گونه‌های ماندارین به نام "گوآنهوا" (官话/官話، به معنای «زبان مقامات») انجام دادند. این زبان در بیشتر این دوران به صورت زبان کوینه برپایه گویش‌های موجود در اطراف نانجینگ درآمد و با این وجود، با هیچ گویشی کاملاً یکسان نبود. در اواسط قرن نوزدهم، گویش پکنی غلبه یافته بود و دانستن آن برای هر کار مرتبط با دربار امپراتوری لازم بود. زبان مندائی نو
زبان مَندائی نو یا نو-مندایی یکی از زبان‌های سامی رایج در منطقه خوزستان ایران و عراق است. این زبان که بازمانده زبان مندائی قدیم است امروزه تنها توسط پنج هزار از ایرانیان مندائی در خوزستان و شهرهای اهواز و آبادان و خفاجیه (سوسنگرد) به‌کار می‌رود. نام دیگر این زبان «رطنه» که از زبان ("raṭna" ) به معنای «زبان نامفهوم و بیگانه» است. امروزه برآورد می‌شود که دست کم ۵۰۰۰ گویشور به زبان نو-مندایی در ایران وجود داشته باشد. همه گویشوران نو-مندایی چندزبانه هستند و به زبان‌های عربی و مندائی سخنورند. از اینرو دستورزبان و واژگان دو زبان یادشده اثرات فراوانی بر زبان نوین-مندایی گذاشته است. مارونی‌ها
مارونی‌ها یکی از گره‌های اصلی جامعه لبنان بوده‌اند هر چند مهاجرت گسترده به قاره آمریکا در آغاز قرن بیستم و جنگ داخلی لبنان بین سال‌های ۱۹۷۵ تا ۱۹۹۰ جمعیت آن‌ها را کاهش داده‌است. امروزه مارونی‌ها بیش از یک چهارم جمعیت لبنان را تشکیل می‌دهند و به جز دو استثناء تمامی رؤسای جمهور لبنان مارونی بوده‌اند. مارونی‌ها امروزه به زبان عربی صحبت می‌کنند اما زبان قدیمی خود که گویشی از زبان آرامی است را به عنوان زبان مذهبی حفظ کرده‌اند. زبان لادینو
زبان لادینو یا یهودی اسپانیایی یکی از زبان‌های خانواده زبان‌های رومی برگرفته از اسپانیایی قدیمی می‌باشد. این زبان تحت تاثیر زبان‌های اسپانیولی، عبری و حتی آرامی، عربی و یونانی و لاتین می‌باشد. این زبان توسط ۱۵۰٬۰۰۰ از یهودیان سفاردی عمدتاً در اسرائیل و اقلیتی در یونان، ترکیه، بوسنی و هرزگوین، کشورهای امریکای لاتین، ایالات متحده، مراکش و اسپانیا صحبت می‌شود. وضعیت این زبان در معرض خطر انقراض می‌باشد و عمده متکلمان این زبان سالخورده می‌باشند. موریتانی
تقریباً صددرصد جمعیت مسلمان و اکثراً سنی هستند. فرقه صوفیه تیجانیه نیز در این کشور (و همچنین مراکش و سنگال) پیروان زیادی دارد. زبان رسمی کشور عربی است. گویش عربی حسانیه و زبان‌های ولوف، سونینکه و فولانی نیز زبان‌های اصلی گفتاری مردم هستند. زبان فرانسوی نیز در رسانه‌ها و میان تحصیلکردگان رواج زیادی دارد. در کلاس اول ابتدایی فقط عربی آموزش داده می‌شود اما از کلاس دوم آموزش زبان فرانسوی آغاز می‌شود و مباحث علمی به این زبان آموزش داده می‌شود. زبان مجاری
این زبان ۱۳میلیون گویشور دارد که ۹٫۵ تا ۱۰میلیون از آنان در مجارستان کنونی و نزدیک به دو میلیون در سرزمین‌هایی می‌زیند که تا پیش از جنگ جهانی یکم در پادشاهی مجارستان جای می‌گرفتند. بزرگ‌ترین بخش از این گروه با ۱٫۴میلیون‌تن جمعیت در رومانی و باقی در کشورهای اسلواکی، کرواسی، صربستان، اوکراین، اتریش و اسلوونی سکنی دارند. از این گذشته نزدیک به یک‌میلیون مجاری‌زبان هم در سراسر جهان پراکنده‌اند. زبان مانسی
زبان مانسی شاخه‌ای از زبان‌های اورالی است که مانسی‌ها در کناره‌های رود اُب و ریزابه‌هایش در ناحیه خودگردان خانتی-مانسی و استان سوردلوفسک در روسیه به آن سخن می‌گویند. بیشترین ارتباط زبان مانسی با خانتی و پس از آن با مجاری است. زبان چندکانونی
تا میانه قرن بیستم بیشتر گویشوران چینی فقط به گونه‌ی محلی خود سخن می‌گفتند. این گونه‌ها به‌طور گسترده‌ای از گونه نوشتاری چینی ادبی جدا شده بودند. مقامات دودمان‌های مینگ و چینگ اداره امپراتوری را با استفاده از یک زبان مشترک بر پایه گویش‌های شمال، به نام "گوانهوا" (官話، به معنای «گفتار مقامات»)، انجام دادند که امروزه به "ماندارین" معروف است. دانستن این زبان برای یک پیشه رسمی بسیار ضروری بود، اما هرگز به‌طور رسمی تعریف نشد. زبان اسپانیایی
اسپانیایی همچنین سومین زبان بزرگ از نظر شمار کل گویشوران پس از ماندارین و انگلیسی است. آمار استفاده از اینترنت در سال ۲۰۰۷ اسپانیایی را به عنوان سومین زبان جهان پس از انگلیسی و ماندارین قرار می‌دهد. چین
زبان رسمی چین گویش استاندارد زبان ماندارین است. حدود ۷۰ درصد مردم چین به گویش‌های مختلف زبان ماندارین صحبت می‌کنند. گویش استاندارد این زبان که برگرفته از گویش پکنی است زبان ارتباطی گروه‌های مختلف زبانی در سراسر چین است. ۲۲۹ زبان زنده دیگر نیز در چین تکلم می‌شود که اغلب آن‌ها به گروه زبان‌های چینی از خانواده چینی-تبتی تعلق دارند. زبان‌های وو (شامل شانگهایی)، یوئی (شامل کانتونی و تایشانی)، مین (شامل هاکین)، شیانگ و هاکا از جمله مهم‌ترین زبان‌های این گروه هستند. مالی
کشور مالی دارای ده زبان ملی است که در میان اقوام مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد اما فرانسه زبان رسمی و اداری کشور است. در این کشور سه خانواده زبانی متمایز را می‌توان برشمرد: در میان زبان‌های فوق چهار زبان هیچ ارتباطی با هم ندارند: بامبارایی، پل، سونقوی و تماچک. اما زبان بامبارایی به دلیل غنای مجموعه لغات و ساده بودن ساختار آن بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. بامبارایی بسیار با زبان دیولا که در ساحل عاج و بورکینافاسو تکلم می‌شود، با زبان ماندیکا (زبان رایج در گینه، گامبیا، لیبریا و سیرالئون) شباهت دارد و در اکثر ادارات کشور کارکنان در ارتباطات شخصی خود از آن استفاده می‌نمایند. زبان‌های فوق به غیر از تماچک هیچ‌کدام دارای خط نوشتاری نیستند اما اخیراً تلاش‌هایی به عمل آمده تا زبان بامبارایی با الفبای لاتین به نگارش درآید. پنسیلوانیا
سال ۲۰۱۰، ۹۰٫۱۵٪ از جمعیت ساکنان پنسیلوانیا که بیش از پنج سال داشتند (۱۰٬۷۱۰٬۲۳۹) زبان اولشان، انگلیسی بود، در حالی که ۴٫۰۹٪ (۴۸۶٬۰۵۸) به زبان اسپانیایی، ۰٫۸۷٪ (۱۰۳٬۵۰۲) به زبان آلمانی و ۰٫۴۷٪ (۵۶٫۰۵۲) به زبان چینی (زبان ماندارین نیز حساب می‌شود) صحبت می‌کنند. در مجموع ۹٫۸۵٪ از جمعیت بالای پنج سال پنسیلوانیا زبان مادری‌شان، زبانی غیرانگلیسی است. چینی ماندارین
از نام ماندارین علاوه بر اشاره به مجموعه این زبان‌ها، برای نامیدن زبانی مشخص به نام ماندارین معیار نیز استفاده می‌شود. این زبان بیش از هر زبانی بر روی کره زمین صحبت می‌شود. چینی ماندارین
در دهه ۱۹۳۰، یک زبان ملی معیار به نام "گویو" (国语/國語، «زبان ملی») در چین پذیرفته شد. پس از درگیری‌های زیاد میان حامیان گویش‌های شمالی و جنوبی و تلاش برای ایجاد یک گویش مصنوعی بی‌طرف، سرانجام کمیسیون ملی وحدت زبان بر پایه گویش پکن در سال ۱۹۳۲ مستقر شد. جمهوری خلق نیز که در سال ۱۹۴۹ تأسیس شد این گویش معیار را حفظ کرد و آن را پوتونگهوا (普通话/普通話 «گفتار مشترک») نامید. اکنون زبان ملی در آموزش، رسانه‌ها و موقعیت‌های رسمی در سرزمین اصلی چین و تایوان استفاده می‌شود و در هنگ کنگ و ماکائو نیز بسیار کاربرد دارد. مادایکس
مادایکس دارای یک جامعه جهانی از کاربران و توسعه دهندگان است. این جوامع مادایکس را به زبان‌های بومی خود ترجمه کرده‌اند. این ترجمه‌ها عبارتند از: [[آلزاس]]، [[زبان بلغاری|بلغاری]]، [[زبان چینی|چینی]]، [[زبان چکی|چکی]]، [[زبان دانمارکی|دانمارکی]]، [[زبان هلندی|هلندی]]، [[زبان فنلاندی|فنلاندی]]، [[زبان فرانسوی|فرانسوی]]، [[زبان آلمانی|آلمانی]]، [[زبان یونانی|یونانی]]، [[زبان عبری|عبری]]، [[زبان ایتالیایی|ایتالیایی]]، [[زبان ژاپنی|ژاپنی]]، [[زبان نروژی|نروژی]]، [[زبان فارسی|فارسی]]، [[زبان فیلیپینی|فیلیپینی]]، [[زبان لهستانی|لهستانی]]، [[زبان پرتغالی|پرتغالی (برزیلی و اروپایی)]]، [[زبان روسی|روسی]]، [[زبان صربی|صربی]]، [[زبان اسپانیولی|اسپانیولی]]، [[زبان سوئدی|سوئدی]] و [[زبان ترکی|ترکی]]. همچنین جوامع فعال دیگری به زبان‌های [[زبان هندی|هندی]] و [[زبان انگلیسی|انگلیسی]] دارد. ترانه‌شناسی ریکی مارتین
ریکی مارتین، خواننده پورتوریکویی، ملقب به پادشاه پاپ لاتین، هفتاد و نه تک‌آهنگ به زبان‌های اسپانیایی و انگلیسی منتشر کرده‌است. مارتین، در سال ۱۹۸۴ به عضویت گروه منودو درآمد و پس از ضبط ۱۱ آلبوم استودیویی به همراه گروه، در سال ۱۹۸۹ از منودو خارج شد تا به این ترتیب مدتی استراحت کند و پس از آن نتیجه بهتری بگیرد و موفق‌تر شود. در سال ۱۹۹۰، با شرکت Sony Discos قرارداد بست و نوامبر سال ۱۹۹۱ نخستین آلبوم انفرادی خود را به نام "ریکی مارتین" منتشر کرد؛ این آلبوم شامل این تک‌آهنگ‌ها بود: "Fuego Contra Fuego", "El Amor de Mi Vida" and "Vuelo". دومین آلبوم انفرادی اسپانیایی-زبان او، "عاشق من خواهی شد" نام داشت که سال ۱۹۹۳ منتشر شد و شامل این تک‌آهنگ‌ها بود: "Me Amarás", "Que Dia Es Hoy" and "Entre el Amor y los Halagos". سومین آلبوم اسپانیایی-زبان ریکی مارتین، "زندگی نیمه"، در سال ۱۹۹۵ منتشر شد و شامل تک‌آهنگ بین‌المللی و پرفروش او، ماریا بود. این ترانه در چارت‌های فرانسه در اوایل سال ۱۹۹۷ به مدت ۹ هفته متوالی در جایگاه اول قرار داشت و پس از فروش ۱٫۴ میلیون نسخه، گواهی الماس را در این کشور دریافت کرد. "ماریاً هم‌چنین به مدت ۱۰ هفته در چارت هفتگی بلژیک و ۶ هفته در چارت هفتگی استرالیا اول بود و وارد ده ترانه برتر در چارت هفتگی کشورهای بریتانیا، آلمان، اتریش، سوئیس، بلژیک، ایتالیا، فنلاند، سوئد، هلند، دانمارک و نیوزیلند شد. هم‌چنین دو گواهی پلاتینیوم در بلژیک، یک گواهی پلاتینیوم در استرالیا و گواهی طلا در آلمان، سوئیس، سوئد و هلند دریافت کرد. "ماریا"، بیش از ۵ میلیون نسخه در سراسر جهان فروخت. زندگی نیمه، هم‌چنین شامل دو تک‌آهنگ موفق دیگر بود: "Te Extraño, Te Olvido, Te Amo" و "Volverás". مالزی
جمعیت چینی‌ها در مالزی عمدتاً شامل فرقه‌های بدائیست ماهایالنا، تائوئیست یا مسیحی می‌باشند. زبان چینی در مالزی به انواع لهجه‌های چینی تکلم می‌شود از جمله چینی ماندارین، هوکین / فوجیان، زبان کانتونی، هاکا و تئوچو. برخی از چینی‌ها به انگلیسی به عنوان زبان اول صحبت می‌کنند. زبان چینی از لحاظ تاریخی در جامعه تجاری مالزی رایج بوده‌است. مایکل ماندو
مایکل ماندور متولد شهر کبک در کشور کاناداست است و توسط پدرش پرورش یافت. وی فرزند میانی در بین ۳ فرزند پسر خانواده است. خانواده وی بسیار مسافرت می‌کردند؛ به طوری که آنها در ۱۰ شهر، ۴ کشور و در بیش از ۳۷ خانه مختلف تا سن ۲۰ سالگی‌شان زندگی کرده بودند. اما با این حال، زبان مادری ماندو فرانسوی است و وی به زبان‌های انگلیسی و اسپانیایی تسلط کامل دارد. ماندارین پکنی
ماندارین پکنی (چینی ساده‌شده: 北京官话، چینی سنتی: 北京官話، پین‌یین: Běijīng Guānhuà) شاخه‌ای بزرگ از چینی ماندارین است که در نواحی پکن، هبئی، مغولستان داخلی، لیائونینگ و تیانجین تکلم می‌شود. مهم‌ترین گویش این شاخه، گویش پکن است که پایه واجی چینی معیار به‌شمار می‌رود. زبان چینی
فرق عمده زبان چینی ماندارین با اکثر زبان‌های دیگر جهان در نواخت‌بر بودن آن می‌باشد. بدین صورت که هر هجا در این زبان (chang, chung, bei, ba, lai و…) در ۴ نواخت و تعدادی از هجاها نیز به صورت استثنائی در ۵ نواخت تلفّظ می‌شوند. ریکی مارتین
خواننده و ترانه‌نویس برزیلی، انیتا طی مصاحبه ای با گاردین توضیح داد که برخی هنرمندان لاتین مثل مالوما و بد بانی می‌توانند به زبان مادری خود، اسپانیایی بخوانند و وارد بازارهای موسیقی جهانی شوند، ولی برزیل هرگز چنین ستارهٔ بین‌المللی ای نداشته و او هر چه بیشتر زبان یادمی‌گیرد تا توجه جهان را به خود جلب کند: «آنها مجبور نیستند انگلیسی بخوانند، چون قبلاً ارائه دهندگانی مثل شکیرا، ریکی مارتین و جیلو را داشته‌اند. پیش از این، کسی در برزیل این کار را نکرده.» زبان خیتانی
سلسله لیائو به زبان خیتان با اصطلاح Guoyu 國語 «زبان ملی» اشاره می‌کرد که همچنین توسط سایر سلسله‌های چینی غیر هان در چین برای اشاره به زبان‌های آنها مانند منچوی چینگ، مغولی کلاسیک در زمان سلسله یوان، یورچن استفاده می‌شد ، اشاره می کردند. حتی امروزه از ماندارین در تایوان با نام Guoyu یاد می‌شود. زبان‌های رومی
کاتالان در آندورا و همچنین همراه با اسپانیایی در کاتالونیا، بخش خودمختار والنسیا و جزایر بالئاری در اسپانیا زبان رسمی است و در لا فرانخا و در آراگون به رسمیت شناخته می‌شود (نه به صورت رسمی). علاوه بر این، کاتالان توسط بسیاری از ساکنان آلگرو، در جزیره ساردینیا، صحبت می‌شود و یکی از زبان‌های رسمی آن شهر است. گالیسی، با بیش از یک میلیون سخنگوی بومی، به همراه اسپانیایی در گالیسیا رسمی است و در قلمروهای همسایه در کاستیا و لئون نیز به رسمیت شناخته شده‌است. چند زبان دیگر دارای رسمیت رسمی در سطح منطقه‌ای یا در غیر این صورت محدود هستند. به عنوان مثال، آستوری و آراگونی در اسپانیا، می‌راندی در پرتغال، فریولی، ساردنیایی و آرپیتان در ایتالیا و رومانش در سوئیس. زبان فرانسوی
قطر و امارات هر دو عضو OIF هستند اما در این کشورها فرانسوی توسط جمعیت محلی یا کارگران خارجی تکلم نمی‌شود. تنها کسانی که در کشورهای عضو OIF سرمایه‌گذاری کرده‌اند یا ارتباط خانوادگی دارند می‌توانند فرانسوی را صحبت کنند. قطر و امارات به این دلیل به عضویت OIF درآمده اند که در کشورهای فرانسوی زبان و همین‌طور خود فرانسه سرمایه‌گذاری مالی زیادی کرده‌اند. این دو کشور می‌توانند نمایندگانشان را به اجلاس این سازمان ارسال کنند اما حق رای تنها مختص کشورهای فرانسوی زبان است. مجارها
مجارها ملت و قومیتی در اروپای مرکزی، در حوضه پانونی و اصالتاً به مجارستان مربوط هستند. حدوداً چهارده میلیون نفر در جهان به زبان مجاری سخن می‌گویند که حدود ده میلیون از آنها در مجارستان، دو و نیم میلیون در کشورهای همسایه به ویژه در بخش‌هایی از رومانی، اسلواکی، صربستان و اوکراین و حدود دو میلیون دیگر در سراسر جهان زندگی می‌کنند. مجارهای کشورهای همسایه پیش از انحلال پادشاهی اتریش-مجارستان و پیمان تریانون (۱۹۱۸–۱۹۲۰) متحد بودند. ماهی ماندارین روانگردان
ماهی ماندارین روانگردان نام یک گونه از تیره بچه‌اژدهاماهیان است. بوپوموفو
ژویین () یا نمادهای آوانگاری ماندارین، همچنین با نام مستعار بوپوموفو، یک سیستم نویسه‌گردانی چینی برای چینی ماندارین و دیگر زبان‌ها و گویش مرتبط است که معمولاً امروزه برای تایوانی ماندارین استفاده می‌شود. این روش همچنین برای رونویسی انواع دیگر چینی، به ویژه انواع دیگر چینی استاندارد و گویش‌های مرتبط ماندارین و همچنین هاوکین تایوانی استفاده می‌شود. زبان‌های رومی
رومانی امپراتوری استعماری ایجاد نکرد، اما زبان رومانیایی فراتر از قلمرو بومی خود در اروپای جنوب شرقی، به عنوان یک زبان اقلیت توسط جمعیت‌های رومانیایی‌تبار در صربستان، بلغارستان و مجارستان، در برخی از مناطق رومانی بزرگ سابق (قبل از ۱۹۴۵) و همچنین در اوکراین (بوکوفینا، بودجاک) و در برخی از روستاهای بین رودهای دنیستر و باگ گویش می‌شود. زبان آرومانی امروز توسط آرومانی‌ها در بلغارستان، مقدونیه، آلبانی، کوزوو و یونان صحبت می‌شود. رومانیایی همچنین به سایر کشورهای دریای مدیترانه (به ویژه سایر کشورهای رومی‌زبان، به ویژه ایتالیا و اسپانیا) و جاهای دیگر مانند اسرائیل، که زبان مادری پنج درصد مردم است، (به دلیل تعداد زیادی یهودی متولد رومانی است که پس از جنگ جهانی دوم به اسرائیل مهاجرت کردند) گسترش یافته و توسط بسیاری دیگر به عنوان یک زبان دوم صحبت می‌شود. و سرانجام، حدود ۲٫۶ میلیون نفر در جمهوری شوروی سابق مولداوی به گونه‌ای از رومانیایی صحبت می‌کنند که توسط آن‌ها مولداویایی نامیده می‌شود. زبان هندی
هندی چهارمین زبان بر پایه جمعیت سخنگویان بومی در جهان پس از ماندارین، اسپانیایی و انگلیسی است و در کنار اردو به عنوان زبان هندوستانی، سومین زبان بر پایه مجموع تعداد سخنوران در جهان پس از ماندارین و انگلیسی به‌شمار می‌رود. ماندارین‌ها
این کتاب در لیست روزنامه گاردین ( ۱۰۰۰ رمان که هر شخص باید بخواند) قرار دارد. ترجمه فارسی این رمان با نام "ماندارن‌ها" توسط پرویز شهدی انجام و نشر دنیای نو آن را در سال ۱۳۸۲ منتشر کرد. بوپوموفو
بوپوموفو نامی است که توسط ISO و یونی‌کد استفاده می‌شود. "ژویین" (注音) در لغت به معنای نت آوایی است. نام رسمی اصلی این سیستم "Guóyīn Zìmǔ)"國音字母) بود که بعداً به 註音字母؛ 注音符號 تغییر نام یافت. در اسناد رسمی، گاهی اوقات "بوپوموفو" "نمادهای آوایی ماندارین I به چینی (國語注音符號第一式) به اختصار MPS I به چینی(注音一式) نامیده می‌شود. این سیستم گاهی اوقات"Chu-in" یا "نمادهای آوایی ماندارین" نیز نامیده می‌شود. یک سیستم آوایی لاتین‌شده نیز در سال ۱۹۸۴ با نام منتشر شد. پین‌یین
از آنجا که هانیو پین‌یین توسط دولت سنگاپور نیز مورد قبول واقع شد، کتابخانه کنگره، انجمن کتابخانه‌های آمریکا و بسیاری مؤسسات دیگر این سیستم را به‌عنوان سیستم نوشتار زبان چینی ماندارین برگزیدند. در سال ۱۹۷۹ سازمان جهانی استاندارد (ISO) این سیستم را به‌عنوان استاندارد لاتین‌نویسی چینی تحت شماره استاندارد ISO-7098:1991 قبول نمود. هم‌اکنون پین‌یین به‌عنوان وسیله‌ای مناسب برای ورود متون چینی در کامپیوترها مورد استفاده قرار می‌گیرد. با ورود متون به کامپیوتر با این سیستم نرم‌افزارهای ویرایش‌گر قادر به تبدیل آن به متون چینی ساده‌شده هستند. زبان چینی
با توجه به اهمیت و نفوذ روزافزون اقتصاد چین در سطح جهان، آموزش ماندارین در مدارس ایالات متحده در حال رایج شدن است و این زبان به‌طور فزاینده‌ای درحال انتخاب شدن به عنوان رشته تحصیلی در بین جوانان در جهان غرب، مانند بریتانیا است. برای مثال در سال ۱۹۹۱ تعداد ۲٬۰۰۰ زبان آموز خارجی در آزمون رسمی مهارت‌سنجی چینی چین (که با نام HSK نیز شناخته می‌شود) شرکت کردند در حالی که در سال ۲۰۰۵، تعداد متقاضیان به شدت افزایش یافته و به ۱۱۷٬۶۶۰ رسید. گویش پکن
گویش پکن (چینی ساده‌شده: 北京话، چینی سنتی: 北京話، پین‌یین: Běijīnghuà) گونه‌ای از چینی ماندارین است که در منطقه شهری پکن در چین رایج است. این گویش پایه واجی چینی معیار است که زبان رسمی چین و تایوان و یکی از چهار زبان رسمی سنگاپور است. با وجود همانندی بسیار با چینی معیار، این گویش دارای برخی از تفاوت‌های «مشخص» با آن است. زبان کانوری
زبان کنوری زبانی‌ست که در کشورهای نیجریه، نیجر، چاد و کامرون استفاده می‌شود. حدود چهار میلیون نفر به این زبان صحبت می‌کنند. چینی جین
زبان‌های جین (چینی ساده‌شده:晋语، چینی سنتی 晉語، پین‌یین: jìnyǔ) گروهی از زبان‌ها یا گویش‌های چینی هستند که توسط ۶۳ میلیون نفر در شمال چین در بیشتر مناطق استان شانشی به جز پایین‌دست دره رود فن، مناطق مرکزی مغولستان داخلی و مناطق همجوار در استان‌های هبئی، هنان و شاآنشی صحبت می‌شوند. دربارهٔ وضعیت جین در بین زبان‌شناسان اختلاف است؛ گروهی آن را گویشی از ماندارین می‌دانند درحالی که گروهی دیگر آن را زبانی مستقل اما مرتبط با ماندارین به‌شمار می‌آورند. نام‌های ژاپن
کلمه انگلیسی ژاپن از مسیرهای تجاری اولیه به غرب آمد. کلمه اولیه "چینی ماندارین یا احتمالاً چینی وو برای ژاپن توسط مارکو پولو به عنوان "سیپانگو ثبت شد". در تایشانی مدرن (زبانی در زیر گروه چینی یوئی)، 日本 به عنوان "Ngìp Bāwn" ] تلفظ می‌شود، که تقریباً یکسان با "Nippon به نظر می‌رسد." واژه‌های مالایی و اندونزیایی Jepang , Jipang و Jepun از زبانهای چینی غیر ماندارین گرفته شده‌است، و این کلمه مالایی نخستین بار توسط بازرگانان پرتغالی در مالاکا در قرن شانزدهم آورده شده‌است. تصور می‌شود تاجران پرتغالی اولین کسانی هستند که این کلمه را به اروپا وارد کردند. اولین بار در سال ۱۵۷۷ با هجی "Giapan" به انگلیسی ضبط شد. زبان چینی
چینی معیار که بر پایهٔ گویش پکن بنا شده‌است، زبان رسمی جمهوری خلق چین و جمهوری چین (تایوان) و یکی از چهار زبان رسمی سنگاپور است. این زبان یکی از ۶ زبان رسمی سازمان ملل می‌باشد. در محاوره روزمره منظور از "ماندارین"، زبان "چینی استاندارد" است نه زبان ماندرین که خود خانواده‌ای از زبان‌ها را پوشش می‌دهد. بحرین
عربی زبان رسمی بحرین است گرچه زبان انگلیسی به‌طور گسترده‌ای در این کشور استفاده می‌شود. عربی بحرانی رایج‌ترین گویش زبان عربی‌است که توسط مردم به کار گرفته می‌شود. در میان جمعیت بحرینی و غیر بحرینی، بسیاری از مردم به فارسی، زبان رسمی ایران یا به اردو، زبان رسمی پاکستان و یکی از زبان‌های منطقه‌ای هند، صحبت می‌کنند. نپالی، زبان مالایالم، مالایالم و هندی در میان جوامع مهاجر رواج دارد. در سال ۲۰۰۱ اتباع این کشور ۶۲٫۴٪ جمعیت این کشور را تشکیل می‌دادند. در سرشماری سال ۲۰۰۱ جمعیت کل این کشور ۶۹۸٬۵۸۵ نفر بود که ۲۳۵٬۱۰۸ نفر معادل ۳۷٫۶٪ خارجی بودهٔاند. جمعیت خارجی کشور در سال‌های اخیر رشد سریعی داشته و بر اساس برآورد دولتی در سال ۲۰۰۷ به ۵۱۱٬۸۶۴ معادل ۴۹٬۲۵٪ کل جمعیت در این سال رسیده‌است. چینی ماندارین
بیشتر شمال شرقی چین، به جز لیائونینگ، تا قرن ۱۸ میلادی مورد مهاجرت زیاد توسط چینی‌های هان قرار نگرفت و در نتیجه، لهجه‌های ماندارین شمال شرقی که در آنجا صحبت می‌شوند، تفاوت چندانی با گویش پکن ندارند. مردم منطقه منچو اکنون به‌طور انحصاری با این لهجه‌ها صحبت می‌کنند. زبان مادری آن‌ها فقط در شمال غربی سین‌کیانگ حفظ شده‌است. هلن (خواننده)
در لس آنجلس، هلن که به بیش از هفت زبان زنده دنیا آواز می‌خواند، به موسیقی پاپ روی آورد و در این مدت چهار سی‌دی به زبان فارسی و یک سی‌دی به زبان آلمانی تهیه کرده‌است. آخرین سی‌دی هلن، نگاه تو نام دارد، با مجموعه ای از تنظیم‌هایی از آندرانیک، اشعاری از شهریار قنبری، زویا زاکاریان، مریم قاضی و هم صدایی مارتیک. گونه‌های چینی
در سرتاسر کشور چین زبان‌ها و گویش‌های مختلفی وجود دارد که اختلاف و فرق اکثر آن‌ها در چگونگی تلفّظ هجاها می‌باشد که در بالا توضیح داده شد. مثلاً یک هجا در زبان یک ناحیه با یک آهنگ خاص یک معنی می‌دهد و در ناحیه‌ای دیگر با همان طرز بیان و آهنگ معنی دیگر. مثلاً همان‌طور گفته شد زبان رسمی یا ماندارین دارای ۴ آهنگ ولی زبان کانتونی (یوئه) که در جنوب این کشور در استان گوانگدونگ (کانتون) رایج است دارای ۸ آهنگ برای تلفّظ هجاها می‌باشد.