پرنده مرغ عشق چه مشخصاتی دارد؟
مرغ عشق
مرغ عشق (نام رایج در ایران)، (نام علمی: "Melopsittacus undulatus)" یک گونه طوطی کوچک‌جثه و دانه‌خوار از خانوادهٔ طوطیکان بوده و بومی استرالیا است. این پرنده دارای پرهای دُمی نسبتاً بلندی است و در طبیعت به رنگ‌های سبز و زرد با رگه‌های سیاه در نقاط مختلفی از بدن دیده می‌شود. این پرنده پس از سگ و گربه، محبوب‌ترین حیوان خانگی در دنیاست. مرغ عشق‌ها در اسارت به رنگ‌های آبی، سفید، خاکستری، سبز، بنفش، زرد و ترکیبی از این‌ها نیز قابل مشاهده هستند. مطالعات فیلوژنتیک نشان می‌دهند که این پرنده، ارتباط تکاملی بسیار نزدیکی با طوطی‌های زبان‌جارویی و طوطی انجیرخوار دارند. مرغ عشق
مرغ عشق‌ها بهتر است به صورت بیش از یک جفت نگه‌داری شوند. مرغ عشق به محیط اطراف خود خو می‌گیرد و نباید جای قفس پرنده را تغییر داد. قفس پرنده باید جایی باشد روشن و تا حد ممکن ساکت؛ و در محل‌های پر رفت‌وآمد و پشت پنجره که نور آفتاب دائم به آن‌ها بتابد محل مناسبی نیست، زیرا اگر مرغ عشق زیاد زیر نور آفتاب بماند سکته می‌کند. درصورت مهیا بودن شرایط، ماهی سه بار پرواز در محیط خانه یا محل بسته نگهداری به شدت توصیه می‌شود. قفس پرنده باید در بالا باشد تا پرنده به همه چیز مسلط باشد و احساس ترس نکند. اگر مثلاً قسمتی از قفس رو به دیوار باشد به‌طوری‌که مرغ عشق از پشت خود خیالش راحت باشد بسیار برای او مناسب خواهد بود.کف قفس را با شن مخصوص پرندگان یا روزنامه غیر رنگی (رنگ استفاده شده در چاپ روزنامه برای پرنده مضر است) بپوشانید و حداقل یکبار در هفته آن را تعویض کنید. در قفس باید میله‌هایی به قطر ۲٫۵ تا ۳ سانتیمتر قرار داده شود تا مانع ابتلای پرنده به بلندی ناخن شود. همچنین باید در قفس از شاخه درختان نیز برای نشستن پرندگان استفاده شود. مرغ عشق برای اینکه منقارش بیش از اندازه بلند نشود باید همیشه با آن کار کند، وجود شاخه درختان در قفس باعث می‌شود مرغ عشق با نوکش آن‌ها را بکند. این شاخه‌ها باید دائماً عوض شوند.ظروف آب و غذای مرغ عشق‌ها نیز نباید زیاد تعویض کرد زیرا به آن ظرف عادت می‌کنند و از ظرف جدید ممکن است بترسند و این باعث گرسنگی آن‌ها بشود. در صورت تمایل به نگهداری بیش از یک جفت مرغ عشق در یک قفس باید حتماً به این موضوع اشاره شود که هر جفت مرغ عشق برای داشتن بهترین بازده برای زندگی به فضایی معادل یک مکعب با اضلاع ۵۰ سانتی‌متر نیازمند می‌باشند و در صورت داشتن فضایی کم‌تر از این حدود بی شک میان جفت‌ها درگیری بر سر قلمرو زیستی پیش خواهد آمد. البته اگر آن‌ها را با جوجه‌هایشان (جوجهٔ ۲ ماه به بالا) دریک قفس انداخته به جان یکدیگر افتاده و ظرف ۳ الی ۴ روز یکدیگر را می‌کشند. طوطی برزیلی
طوطی برزیلی یا لاوبِرد (lovebird) از دسته طوطی سانان و کوچکترین سایز از اون‌هاست. جالبه بدونید در مناطقی که خاستگاه این پرنده بوده مرغ عشق نامیده شده، اما پرنده‌ای که ما در ایران با اسم مرغ عشق می‌شناسیم پرنده دیگه‌ای هست و ظاهر متفاوتی داره. نام اصلی پرنده ای که در ایران با نام مرغ عشق معروف شده، باجریگار هست دلیل این که اسم این پرنده رو مرغ عشق گذاشتند به رفتارهای عاشقانه و رابطه طولانی او برمی‌گرده که نسبت به جفتش نشون می‌ده. مرغ عشق
مرغ عشق اهلی از هم‌نوعان وحشی خود بزرگ‌تر است. طول بدن نوع وحشی در طبیعت حدود ۱۸ سانتی‌متر و وزن آن‌ها ۳۰ تا ۴۰ گرم است. طول عمر مرغ عشق اهلی بین ۵ تا ۱۰ سال هست، البته در مواردی تا ۱۷ سال و بیشتر هم گزارش شده. طول عمر آن‌ها بستگی زیادی به نحوهٔ نگهداری، نوع تغذیه، تمرینات بدنی و نژاد پرنده دارد. نوع انگلیسی عمر کوتاه‌تری نسبت به نوع معمولی دارد و به‌طور متوسط بین ۴ تا ۶ سال عمر می‌کند. آمار دقیقی در مورد طول عمر نوع وحشی در طبیعت در دسترس نیست.رنگ طبیعی این حیوان سبز چمنی بوده و پشت سینه و شکم، سبز و پشت سر آبی است. بالای شانه و روی بال‌ها زرد همراه با خط‌های سیاهی به صورت موجی می‌باشد. دو پر بزرگ از میان دم پرنده بیرون آمده که آبی تیره‌اند. پرهای دم سبز بوده و دارای نوار زردی می‌باشد. صورت مرغ عشق تا گلو زرد روشن است. نوک این پرنده مانند سایر طوطی‌ها خمیده و نیمهٔ پایینی آن کوچک‌تر از نیمهٔ بالایی است.
تالاب عشق‌آباد
این تالاب یکی از مراکز بسیار عالی برای پرنده نگری در حاشیه تهران است و تاکنون ۱۵۱ گونه پرنده از این تالاب مشاهده شده‌است که از این میان، ۱۵ گونه شکاری، ۱۲ گونه مرغابی و ۲۵ گونه سلیم و آبچلیک است. بیشتر پرندگان تالاب از راستهٔ گنجشک­سانان از جمله کلاغ ابلق، زاغی، کلاغ سیاه، گنجشک خانگی، دم جنبانک ابلق، قمری خانگی، کبوتر چاهی، سنقر تالابی، کورکور سیاه، آبچینک، حواصیل خاکستری، حواصیل سفید، خروس کولی، سلیم، خوتکا، قار، چلچله، چکاوک، اردک، سینه سرخ، سار معمولی، چنگر نوک سرخ، پرستوی دریایی، قرقی و سنگ چشم دم سرخ هستند. پوشش گیاهی حاشیهٔ تالاب، گیاه نی است و حجم آب تالاب در فصول مختلف تغییر می­کند. مرغ مقلد شمالی
مرغ مقلد شمالی "(Mimus polyglottos)" تنها مرغ مقلدی است که به‌طور معمول در آمریکای شمالی یافت می‌شود. این پرنده عمدتاً اقامت دائمی دارد، اما ممکن است با فرارسیدن فصل سرما و پدید آمدن شرایط غیرقابل تحمل، به مناطق جنوبی‌تر که هوای گرم‌تری دارد پرواز کند. در اروپا گونه نادری به‌شمار می‌رود. این گونه نخستین بار در سال ۱۷۵۸ توسط کارل لینه در "کتاب سامانه طبیعت" با عنوان "Turdus polyglottos" معرفی شد. این عنوان به معنی «طُرقه چند زبانه» می‌باشد که گویای توانایی بالای این پرنده در تقلید و تولید اصوات مختلف است. مرغ مقلد شمالی دارای پرهای خاکستری مایل به قهوه‌ای و شکمی کمی سفید است. دم و بالهای آن دارای لکه‌های سفید رنگ است که در هنگام پرواز قابل مشاهده است. عشقه (سرده)
عَشَقِه، پاپیتال، هِدِرا (نام علمی:Ashcanoktay") نام یک سرده از تیرهٔ عشقه‌ایان با ۱۵–۱۲ گونه است. هدراها نسبت به خاک و چگونگی شرایط حساس و پرتوقع نبوده و به کمک ریشه‌های نابجای هوایی، خود را به بالای هر سطحی می‌رسانند. برای جلوگیری از رشد زیادی و سرکشی، پیچک زینتی هدرا در بهار باید شدیداً هرس شود. از قلمهٔ ساقه‌های روندهٔ هدراها، برای ازدیاد عشقه‌های رونده و از قلمه شاخه‌های بالغ شده و قدیمی‌تر برای تکثیر عشقه‌های غیررونده یا بوته‌ای استفاده می‌شود. عَشَقِه را با نام‌های «پاپیتال»، «پیچک انگلیسی» و «داردوست» نیز می‌شناسند. این گیاه با ساقه‌های نرم و بالارونده، برگ‌هایی کوچک و قلبی‌شکل دارد و به درخت، دیوار یا هر داربست دیگری می‌چسبد و بالا می‌رود. در غیر این صورت روی زمین می‌خزد. بهترین شرایط برای رشد این گیاه، در کنار پنجره و در معرض نور خورشید است. عشقه گیاهی است که سموم هوا را جذب می‌کند؛ ضمن اینکه پرورش آن نیز بسیار ساده است. عشقه ابلق را می‌توان هم به صورت گلدانی پرورش داد و هم آن را آویز کرد. گیاه عشقه چه کمکی می‌کند؟! شاخ و برگ‌های متراکم و به هم فشرده این گیاه در جذب فرمالدئید نقش موثری دارد. این گیاه از سوی ناسا به‌عنوان بهترین گیاه برای تصفیه هوای خانه معرفی شده است. وجود این گیاه در اتاق می‌تواند به عنوان یک عامل ضدآلرژی تلقی شود؛ چراکه پس از شش ساعت از آوردن این گیاه به یک اتاق آلوده، حدود ۶۰ درصد از قارچ‌ها و آلودگی‌های هوازی و معلق در هوا را جذب می‌کند و باعث می‌شود افرادی که به آلرژی‌های تنفسی دچار هستند در اتاق‌هایی که این گیاه در آن حضور دارد، بهتر زندگی کنند. میش‌مرغ
این پرنده دارای گردن و پاهای کشیده، بالها و منقار پهن و پرهای رنگارنگ است و روی زمین لانه‌سازی می‌کند. میش مرغ در فصل بهار تخمگذاری می‌کند و در هر دوره تخمگذاری نیز دو تا چهار تخم می‌گذارد؛ پس از ۲۵ الی ۲۷ روز جوجه‌ها به دنیا می‌آیند. میش مرغ یکی از بزرگترین پرندگان ایران است و از نظر شکل و جثه شباهت زیادی به بوقلمون دارد. طول بدن آن به یک متر و وزنش به بیش از ۱۵ کیلوگرم می‌رسد. پرهای میش‌مرغ در قسمت پشت نخودی سیر با راه‌های عرضی سیاه و در قسمت شکمی، کاملاً سفید رنگ است. میش مرغ پاهای قوی و بلندی دارد که به سه انگشت ختم می‌شود. این پاهای قوی، برای میش‌مرغ که کمتر پرواز می‌کند، اهمیت زیادی دارد. این پرنده بسیار زودرَم و محتاط است و با اینکه پروازش قوی است، اغلب در مقابل خطر می‌دود یا مخفی می‌شود. نر و ماده این پرنده شبیه به هم هستند ولی نرها جثه بزرگتری دارند. پرنده نر بالغ نوار بلوطی رنگی در ناحیه سینه دارد و پرهای سبیل‌مانندی مرکب از موپرهای سفید در دو طرف صورت آن دیده می‌شود. میش‌مرغ‌ها، بیشتر در کشتزارهای مسطح مانند مزرعه‌های گندم، نخود، یونجه و... زندگی می‌کنند. تغذیه این پرنده بسیار متفاوت و شامل مواد گیاهی و حیوانی مختلف است، از جمله حشرات، قورباغه و سوسمار. چنگ‌مرغ
چنگ‌مرغ یا مرغ چنگ پرنده‌ای از راستهٔ گنجشک‌سانان است که بیش از همه برای توانایی‌اش در تقلید صدا شناخته شده‌است. این پرنده می‌تواند هر صدایی را که از پیرامونش به گوش می‌رسد، بازسازی کند. این پرنده دم ویژه‌ای دارد که به صورت طبیعی رنگ‌آمیزی شده ‌است. اگه بدونی یا نه
دختر داستان به نام"آدیتی ماهانت "خصوصیات اخلاقی گربه‌ها را دارد شر و شیطون و پر انرژی، اما بر عکس آن جای سینگ یعنی پسرداستان مثل موشها می‌ماند موذی، آرام. حال قصه عشق یک موش و گربه را تصور کنید. آنهادر مقابل با هم جنگ و دعوا می‌کنند اما در خلوت برای هم اشک می‌ریزند و هیچ‌کس ازقصه عشق آنها اطلاع ندارد. فولا (عروسک)
فواز عابدین، مدیر بازاریابی فولا می‌گوید: «عروسک و شخصیت آن باید به گونه‌ای ساخته و پرداخته شود که هم پدر و مادر و هم بچه‌ها بتوانند با آن ارتباط برقرار کنند.» وی همچنین به ویژگی‌های عروسک فولا به عنوان یک الگوی رفتاری اشاره می‌کند: «[فولا] راستگو و مهربان است و به پدر و مادر خویش احترام می‌گذارد.» مرغ
خروس را می‌توان از رنگ تندتر آن نسبت به مرغ و پرهای بلند دم و همچنین پرهای نوک تیز گردن و کمر از مرغ تشخیص داد. با این حال در برخی نژادها مانند "سبرایت" مرغ و خروس تفاوت بسیار اندکی دارند. خروس را همچنین می‌توان با دقت در بلندی تاج و سیخک (برآمدگی نیزه مانند در پای مرغ) از مرغ باز شناخت. در بعضی نژادها و نژادهای دورگه مرغ و خروس را از رنگ آن‌ها می‌توان تمیز داد. در مرغ بالغ گوشت بالای سر (کاکل =تاجcomb/cock's comb) و همچنین زائدهٔ زیر حلقوم پرنده (wattleزیرحلقوم یا غبغب) اندکی رشد می‌نماید. در اکثر نژادها رشد تاج و زیر حلقوم در خروس‌ها بیشتر از مرغان است به طوری که کاکل خروس بزرگتر از کاکل مرغ می‌باشد. در برخی نژادها هم پرهایی اضافه در ناحیه صورت و غبغب پرنده می‌روید که ناشی از یک تغییر ژنتیکی بوده و به آن ریش (beard/muff) گفته می‌شود. منگوله‌دم شگفت‌انگیز
منگوله‌دم شگفت‌انگیز یک مگس‌مرغ متوسط‌جثه (بیشتر از ۱۵ سانتی‌متر) به رنگ‌های سفید، سبز و برونزی مزین به دم تاج پر آبی رنگ، یک طوقه درخشان فیروزه‌ای، و خطی سیاه‌روی بخش سفیدرنگ زیربدنش است. این پرنده عضو سردهٔ منحصر به فرد لودیگزیا است. آن‌ها همچنین دارای رفتار دودیسی جنسی هستند. این گونه بوم‌زاد پرو است و در جنگل حاشیه رودخانه اوتکوبامبا یافت می‌شود. وجود آن اولین بار توسط اندرو ماتیو جمع‌آوری کننده پرنده‌ای که برای جورج لودیگز(که بعداً نام گونه از اسم او گرفته شد) کار می‌کرد، در ۱۸۳۵ گزارش شد. خاک‌بازی
در مورد خاکبازی در مرغ‌های خانگی تحقیقات بسیاری صورت گرفته است. در خاکبازی معمولی، پرنده با پاها و نوک خود زمین را چنگ می‌زند و می‌خراشد. سپس پرهای خود را سیخ می‌کند و در خاک می‌نشیند. وقتی نشست، رفتار پرنده چهار وجه مشخصه دارد: لرزاندنِ عمودی پرها، مالیدن سر، کاویدن زمین با نوک، خراش زمین با یک پا. با این اعمال خاک بین پرها جمع و سپس تکانده می‌شود تا خاک باقی‌مانده در پرها لیپید زیادیِ پرها را بزداید و پرها خاصیت عایق بودن خود را حفظ کنند و نیز به دفاع پرنده در برابر انگل‌های خارجی کمک شود. مرغابی
۴. نژاد پکنی (Pekin): منشأ این نژاد کشور چین است و اولین بار در سال ۱۸۷۳ به عنوان یک نژاد مشخص معرفی شده‌است و در حال حاضر بیشتر مزارع پرورش مرغابی گوشتی در آمریکا از این نژاد استفاده می‌کنند. وزن مرغابی نر بالغ در حدود ۴ تا ۵/۴ کیلوگرم و مرغابی ماده بالغ ۶/۳ تا ۴ کیلوگرم است. این نژاد تخم‌گذار خوبی نیز هست به‌طوری‌که سالیانه بین ۱۵۰ تا ۱۸۰ عدد تخم می‌گذارد و وزن هر یک عدد تخم آن در حدود ۸۵ گرم بوده و رنگ پوسته آن سفید کرمی ویا سبزفام است. این نژاد دارای بدنی کشیده و سینه‌ای پهن بوده و رنگ آن سفید کرمی و رنگ پوست آن زرد و رنگ منقار و پاها پرتقالی است. وجه تمایز مرغابی نر از ماده، وجود دو پر کوچک تابیده در انتهای دم است. امتداد بدن از شانه به طرف پشت، شیب دار بوده و در حقیقت قسمت انتهایی بدن ودم نزدیک زمین قرار گرفته‌است. این طرز ساختمان بدن و همچنین طرز راه رفتن، پرنده را شبیه به پنگوئن‌ها می‌سازد. طرز ساختمان بدن سبب شده‌است که جانور نتواند به آسانی بر روی زمین جفتگیری کند، از این رو برای جفتگیری باید در آب برود. بهترین سن برای عرضه در بازار سن ۸ تا ۱۲ هفتگی است و در این سن وزن اردک بین ۲ تا ۳ کیلوگرم خواهد بود، و پس از آن به تدریج از کیفیت گوشت کاسته می‌شود. این نژاد آرام بوده و شرایط محیطی را به خوبی تحمل می‌کند و در مقایسه با سایر نژادها از بال کوچک‌تری برخوردار است و زیباتر به نظر می‌رسد. مرغابی ماده آن علاقه چندانی به خوابیدن بر روی تخم ندارد. عروس هلندی
تعیین جنسیت از دو نظر برای پرورش دهندگان اهمیت دارد، اول آن که پرورش دهنده‌ای که علاقه به جوجه‌کشی از عروس هلندی دارد، ممکن است که دو جوجه را در کنار هم پرورش دهد، به این امید که بتواند از آن‌ها جوجه بگیرد، اما بعد از مدت‌ها متوجه خواهد شد که هردو پرنده نر، یا هر دو پرنده ماده می‌باشند، دوم آن که پرورش دهنده ممکن است قصد آموزش پرنده را داشته باشد و با توجه به این که توانایی پرنده نر و ماده در این زمینه متفاوت است و با در نظر گرفتن این موضوع که آموزش معمولاً از سنین پایین آغاز می‌شود و رنگ پر و بال جوجه‌ها پس از اولین پرریزی تغییر می‌کند و اولین پر ریزی عروس هلندی معمولاً در سن شش ماهگی اتفاق می‌افتد، از این رو تعیین جنسیت پرنده تا قبل از سن شش ماهگی خیلی مشکل خواهد بود. در کل برای تعیین قطعی جنسیت پرنده باید از تست DNA استفاده کرد، این تست می‌تواند قبل از پرریزی هم انجام شود. نشانه دوم آواز خواندن پرنده است. صدای پرنده ماده فقط به صورت جیغ و سوت اما در نرها به صورت ریتمیک شنیده می‌شود. از نشانه‌های دیگر رنگ سر، خط‌های دم و خط‌های شاه‌پرها است. مشخصه‌های دیگری نیز هم وجود دارد که قطعی نیست اما تا حدودی جنسیت را مشخص می‌کند. نرها معمولاً سر بزرگ‌تر، سر مربعی شکل، نترس و بازیگوش هستند؛ اما این نشانه‌ها دلیل بر نر یا ماده بودن پرنده نیست. باغ پرندگان پارک شهر تهران
باغ پرندگان پارک شهر دارای ۸ قفس وسیع و ۲ محوطه باز بوده و گونه‌های مختلفی چون طوطی‌های برزیلی، هفت رنگ، سبز، آرا و رنگی، کپک، بلدرچین، مرغ عشق، عروس هلندی، انواع کبوترهای غیرمتعارف زینتی، انواع طاووس، انواع واریته‌های قرقاول، انواع بوقلمون، مرغ‌های زینتی هلندی و مرغابی در آن در معرض دید عموم شهروندان قرار گرفته است. بیدگیاه
مَرغ گیاه علفی پایا میباشد که دارای ریزوم های سفید مایل به زرد به قطر ۳ ـ ۱ میلی‌متر با دسته های باریک و ریشه چه های کوچک است. ساقه گیاه مرغ همیشه عمودی و معمولاً بدون کرک میباشد.رنگ برگ های گیاه مرغ سبز رنگ یا مایل به کبود و به ندرت پهن‌تر از ۱۵ میلی متر هست. گل‌ها و میوه‌های گیاه علف مرغ بر روی یک محور زیگزاگ شکاف دار و در داخل یک غلاف مسطح و شل محصور شده است. گل‌های آن در فاصله‌ی خرداد و تیر ظاهر می‌شوند. طعم ریزوم آن کمی شیرین‌می باشد. مگس‌مرغ زنبوری
همانند سایر گونه‌های مگس‌مرغان، این پرنده عمدتاً از شهد گل‌ها تغذیه می‌کند و در طول فرایند تغذیه، مقداری گرده را نیز روی نوک حمل می‌کند که وقتی از گلی به گل دیگر پرواز می‌کند، باعث انتقال گرده و به طبع آن، کمک به فرایند گرده‌افشانی می‌شود. در طول ۱ روز، مگس‌مرغ زنبوری ممکن است که به حدود ۱۵۰۰ گل سر بزند و آنها را به عنوان منبع غذایی بررسی کند. این پرنده روزپرواز است و می‌تواند با سرعت پرواز نماید و بین ۸۰ تا ۲۰۰ مرتبه در ثانیه بال می‌زند که همین موضوع کمک می‌کند تا پرنده بتواند در هوا ثابت مانده و از شهد گل‌ها تغذیه کند. مگس‌مرغ زنبوری تا ۷ سال در طبیعت و تا حدود ۱۰ سال در اسارت عمر می‌کند. چنگ‌مرغ
یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های این پرنده، آوازخوانی است. آن‌ها در تمام سال آواز می‌خوانند اما از ماه ژوئن تا اوت هنگام جفت یابی آن‌هاست و این آوازخوانی بیشتر از همیشه دیده می‌شود. در این بازه آن‌ها چهار ساعت در روز آواز می‌خوانند. این مدت برابر با نیمی از روز آن‌ها است. آواز این پرنده آمیخته‌ای از هفت بخش است که بخشی از آن ساختهٔ خودش است و باقی‌مانده، آوازها و سر و صداهایی است که از پیرامونش شنیده ‌است. سوتک یا عضو آوازی این پرنده پیچیده‌ترین در میان گنجشک‌سانان (پرندگان آوازه خوان) است. این پرنده توانایی بی‌مانندی در درآوردن صداهایی که می‌شنود دارد بدون آنکه تغییر زیادی در آن بدهد. برای نمونه صدای جانوران پیرامونش مانند دینگو، سگ و کوآلا یا صدای آوازهای تکی پرندگان یا پچ پچ‌های میان آن‌ها را به خوبی بازسازی می‌کند، علاوه بر آن صدای سوت، موتور درون‌سوز، ارهٔ دستی چوب، ارهٔ زنجیری، دزدگیر خودرو، آجیر آتش، تفنگ، صدای بسته شدن دریچهٔ دوربین عکاسی هنگام عکس گرفتن، گریهٔ نوزاد و حتی صدای صحبت انسان را بازسازی می‌کند. البته بازسازی صدای انسان کمی برای آن غیرمعمول است. ذخیره‌گاه زیست‌کره پروانه شهریار
پروانه‌های شهریار با داشتن عرض بالی برابر ۱۰ سانتیمتر از قابلیت زیادی برای پرواز در مسیرهای طولانی برخوردارند از این رو تنها گونه از پروانه‌ها هستند که مانند بسیاری از پرنده‌ها مهاجرت شمال به جنوب دارند. این پروانه‌ها سالانه از آمریکای شمالی راهی مکزیک شده و دوباره بازمی‌گردند. بسیاری از این پروانه‌های زیبا با طی مسیری بیش از ۴۵۰۰ کیلومتری از کانادا و آمریکا به مکزیک کوچ می‌کنند، اما از آنجایی که طول عمر آن‌ها تنها دو ماه است، تکمیل این سفر طولانی به چهار نسل از این پروانه‌های زیبا نیاز خواهد داشت. میلیون‌ها پروانه شهریار، در فصل مهاجرت خود با پرواز دسته‌جمعی در آسمان و نشستن دسته‌جمعی بر روی شاخه‌های درختان کهنسال، مناظر دیدنی را خلق می‌کنند. عشق
ماهیت عشق از نگاه اسلام نژادهای کبوتر
مهم‌ترین مشخصه این نژاد منقار کوتاه آن است که به آن شکلی زیبا می‌دهد و در انواع اصیل معمولاً منقار پرنده کوتاه وپهن است. منشاء این نژاد سرزمین خاورمیانه ومخصوصاً مصر می‌باشد. نژاد اصیل آن چشم‌های درشت با پلکی سفید رنگ دارد وبر روی سینه کاکلی نیم دایره‌ای به صورت کروات دارد وبر روی پاها پرهای کوچکی دارد واگر از گوشه به آن نگاه شود، چشم‌ها وپاها در یک راستا دیده می‌شوند. شکل سرپرنده، چیزی بین کروی وبیضی شکل است ورنگ حدقه چشم آن پرتقالی است که این حالت در پرندگانی که سر سفید دارند، تیره رنگ می‌باشد. این پرنده به شدت با ادمی انس والفت می‌گیرد و از او نمی‌ترسد. با غرور می‌ایستد وتحمل خوبی دارد و از جهت پرواز وحرکت نیرومند است و به خوبی زاد وولد می‌کند و برخی از پرورش دهندگان معتقدند که پرورش آن با دیگر کبوترها متفاوت است اما حقیقت این است که پرورش آن با سایر انواع پرندگان زینتی تفاوتی ندارد و فقط باید توجه داشت که مانند تمامی انواع پرندگان زینتی بهتر است که تخم این نوع پرنده را در زیر پرندگان معمولی قرار داد و از آن‌ها جوجه گرفت، زیرا که پرندگان زینتی اصولاً قادر به نگهداری از تخم وجوجه آوری نیستند. قیمت آن در بازار متفاوت است ولی معمولاً نژادهای خالص آن بسیار گران قیمت می‌باشند . بنظر من این نژاد از بهترین نژاد های کبوترسانان است به دلیل نوک کوتاه و داشتن پر در کنار پاهایشان که در بالا عرض کردم مرغ سحر
شعر این تصنیف مضمونی سیاسی-اجتماعی دارد و مفاهیم انقلابی در آن به وفور دیده می‌شود. بهار این شعر را کمی پس از استبداد صغیر و در دوره‌ای سرود که جنبش مشروطه ایران به تازگی به پایان و رضاشاه تازه به پادشاهی رسیده بود. از همین رو، شعر مرغ سحر منعکس‌کنندهٔ روحیات انقلابی مردم در آن دوره دانسته می‌شود. متن شعر روایتگر گفتگوی شاعر با یک پرنده («مرغ سحر») است که هر دو ناامید هستند. شاعر از مرغ سحر می‌خواهد که از قفس بیرون بیاید و نغمه‌سرایی کند، اما مرغ محبوس آه و ناله سر می‌دهد تا جایی که شاعر را به تنگ می‌آورد. موسیقی این تصنیف را نی‌داوود در منزل خودش ساخت. این موسیقی در دستگاه ماهور است و بخش‌هایی از آن به دستگاه شور نیز وارد می‌شود. الگوی عمل ثابت
فرضیهٔ دیلگر این بود که اگر رفتار انتخاب و حمل مواد آشیانه‌سازی ژنتیکی باشد؛ بنابراین دورگه‌های حاصل از آمیزش این دو نوع مرغ عشق رفتار حد واسطی از خود نشان خواهند داد. او این دو گونه را با هم آمیزش داد و مشاهده کرد که دورگه‌ها مصالح آشیانه‌سازی را به تناوب بین نوک و پرهای ناحیهٔ دمی جابه‌جا می‌کردند. مرغ کنفوسیوس
مرغ کنفوسیوس از شناخته‌شده‌ترین پرندگان دوران میانه‌زیستی است و صدها نمونه‌ی آن را یافته‌اند. بر خلاف کهن‌بال و دیگر پرندگان ابتدایی، مرغ کنفوسیوس هیچ دندانی نداشت. دیگر ویژگی غیرعادی این پرنده برآمدگی تیرکیِ استخوانی و ستبر پشت چشم و چنگال‌های خمیده و بسیار بزرگ شستش بودند. قو
به دلایل گوناگون از جمله وفاداری زوج‌ها به هم در میانشان یا داشتن ظاهری زیبا و باوقار، این پرندگان در داستان‌ها و افسانه‌های سراسر زمین جایگاه ویژه‌ای داشته‌اند. از گذشته‌های دور از این پرنده در ادبیات و هنر جهان، به ویژه اروپا، به نیکی یاد شده و رنگ سفید پرهایش نشانه‌ای از معصومیت و پاکی آن به‌شمار می‌آمده‌است. بسیاری از افسانه‌های مردمان جهان پیرامون قو آن را مرتبط با افسانه آفرینش و نشانه‌ای از خدایان دانسته‌اند. کشیم کلارک
کشیم کلارک یا مرغابی شانه‌به‌سر کلارک (، ) نام یک گونه از تیره کشیم است. این گونه از مرغ‌های آبی که سرهای بزرگی دارند در زمان جفت‌گیری مراسم رقصی شگفت‌انگیز را به نمایش می‌گذراند. این رقص ابتدا با خم کردن هماهنگ گردن دو جفت برای فرو بردن نوک در بال‌ها شروع می‌شود که نوک پرنده الزاما در درون پر فرو نمی‌رود سپس پرنده نر یک ماهی شکار کرده و به پرنده ماده هدیه می‌کند و هر دو پرنده با پایین آوردن سر چشم در چشم خیره شده و ناگهان مشهورترین رقص‌شان را با بلند کردن بدن از روی سطح آب و پا زدن سریع هماهنگ و راه رفتن روی سطح آب به نمایش می‌گذارند که در بین تمام پرندگان منحصر به فرد است. مرغ ابریشمی
در قرن بیست و یکم، مرغ‌های ابریشمی یکی از محبوب‌ترین گونه‌های مرغ زینتی به‌شمار می‌روند. آنها اغلب به عنوان مرغ زینتی یا حیوان خانگی در حیاط خلوت خانه‌ها نگهداری می‌شوند و معمولاً برای جوجه‌کشی و پرورش جوجه‌های دیگر پرندگان آبزی مانند اردک‌ها و غازها و پرندگان مناسب برای شکار مانند بلدرچین و قرقاول به‌کار گرفته می‌شوند. سینه‌بادکنک بزرگ
کارشناسان فرانسوی همچنین معتقدند: این گونه از پرنده می‌تواند تا ارتفاع ۴۰۲۳ متری پرواز کند. همچنین این پرندگان تنها ۱۰ درصد زمان خود را صرف پیدا کردن غذا می‌کنند. علاوه بر این مرغ دله بزرگ در طول سفرهای طولانی به هنگام پرواز و در آسمان می‌خوابد. مرغ حق رنگ‌پریده
مرغ حق رنگ‌پریده یا "مرغ حق مخطط" (در ایران: مرغ حق جنوبی) گونه‌ای مرغ حق کوچک است. این جغد در مناطق نیمه‌بیابانی، باغ‌های درون شهرها و نخلستان‌ها در سرزمین‌های غرب و مرکز آسیا و همچنین خاورمیانه زندگی می‌کند. مرغ‌های حق رنگ‌پریده از حشرات، انواع مارمولک، عنکبوت و پستانداران کوچک تغذیه می‌کنند. این پرنده حدود ۲۱ سانتی‌متر درازا دارد. گونه‌های جوان‌تر با زیر تنه‌ای کاملاً خط دار (برخلاف پرندهٔ بالغ و پرندهٔ جوان مرغ حق) دیده می‌شوند. این پرنده شب‌زی بوده صدایش بهترین ویژگی شناسایی آن است. مرغ عشق
بعد از تولد جوجه‌ها ماده آن‌ها را به وسیله خوراک نرم معده اش تغذیه می‌کند و بعد از چند روز بچه‌های بزرگتر از غذای نیمه هضم شده لوله مری و کوچکترها هنوز از طریق معده تغذیه می‌شوند. به منظور جداسازی تغذیه کودکان ابتدا بچه‌های بزرگتر از طریق لوله مری تغذیه می‌شوند و سپس جوجه‌های کوچکتر از طریق معده تغذیه می‌گردند. بعد از به دنیا آمدن جوجه ا ماده کمتر از قبل مبادرت به خروج از لانه می‌کند و تنها مواقع ضروری برای دفع فضله، تغذیه یا تمیز کردن خود خارج می‌شود. مرغ ابریشمی
مرغ‌های ابریشمی همچنین با ویژگی پرانگشتی بودن شناخته می‌شوند. مرغ‌های ابریشمی معمولاً ۱ یا ۲ پنجهٔ اضافی روی پای خود دارند. دلیل ژنتیکی این پدیده، وجود SNP در تنظیم‌کنندهٔ ژن SHH است که توالی تنظیم‌کنندهٔ زدپی‌ای (ZRS) خوانده می‌شود. این امر موجب اکتوپیک SHH ظاهری در جوانهٔ اندام شده و به افزایش رشد و تعداد بافت منجر می‌شود. علاوه بر پدیدهٔ پرانگشتی بودن در مرغ‌های ابریشمی پدیدهٔ داکتیلی نیز مشاهده می‌شود. مرغ ابریشمی ژاپنی در دوران جنینی خود دارای پنجه‌های اضافی است، اما پیش از خروج از تخم، آن‌ها را از دست می‌دهد. علت ژنتیکی پرانگشتی بودن مرغ‌های ابریشمی متفاوت از پدیدهٔ پرانگشتی در نژاد مرغ دورکینگ بوده که ناشی از اکتوپیک فاکتور رشد فیبروبلاست ۴ ظاهری در خط‌الرأس اکتودرمال آپیکال، به همراه یک اثر ثانویهٔ اکتوپیک SHH است. پروین اعتصامی
ای مرغک، از معروف‌ترین شعرهای پروین است که وی در دوازده سالگی سروده‌است. قالب این شعر «اعنات» است، یعنی علاوه بر حفظ قافیه در مصراع‌های زوج، در مصراع‌های فرد نیز کلمات قافیه مانند آورده شده‌است. به‌طور مثال کلمات «پریدن» و «چمیدن» کلمات قافیه هستند اما در مصراع‌های فرد نیز کلمات «آشیانه» و «کودکانه»، هم‌وزن و قافیه مانند هستند. این شعر در کتاب درسی اول راهنمایی یا متوسطه اول دوره اول قرار دارد. همچنین پیروی پروین از سبک شعری و اصطلاحات سعدی، به خوبی دیده می‌شود. به عنوان نمونه، مصراع آخر این شعر این‌گونه است: «بر مردم چشم دیدن آموز» که معنی کلمه مردم در این‌جا، مردمک چشم است که در شعرهای سعدی نیز بیشتر جاهایی که کلمه مردم به کار رفته، منظور مردمک چشم است. شعر «آرزوی پرواز»، مناظره‌ای در قالب مثنوی بین جوجه کبوتر و مادرش است که در کتاب فارسی پایه هفتم با نام علم زندگانی، قرار دارد. سبک شعری این مثنوی نشان دهنده پیروی پروین از سبک مولانا است؛ زیرا در این شعر، آرایهٔ ادبی تمثیل دیده می‌شود که اغلب سبک شعرهای مولانا است. در این شعر جوجه کبوتر با خودسری شروع پرواز می‌کند اما چون هنوز پرواز را بلد نیست، از پا می‌افتد و مادرش شروع به نصیحت کردن جوجه کبوتر می‌کند؛ و در پایان شعر به مفهوم «باتجربه شدن در سایهٔ سعی و تلاش» اشاره می‌شود. شعر متاع جوانی در کتاب سال اول دبیرستان یا متوسطه اول دوره دوم چاپ شده‌است که مناظره‌ای بین جوان و پیرمرد است. محتوای این شعر، استفاده از تجربه‌های دیگران و غنیمت شمردن دوران جوانی است. قالب این شعر، غزل است و دارای ۷ بیت است. شاهین
شاهین پرنده‌ای است فرخنده و خجسته و در توانایی و شکوه سرآمد پرندگان است این پرنده هوشیار و چالاک در بیشه زارها و مناطق کوهستانی دیده می‌شود و ایران هم نشیمنگاه این مرغ بوده و هست. مرغابی سرسبز
پرنده ماده قهوه‌ای یا کرم رنگ است. جثه آن‌ها بزرگتر از سایر اردک‌های ماده است و جز به هنگام خطر در آب فرونمی‌رود. در فصل بهار به هنگام جفت‌گیری چند نر یک ماده را احاطه کرده و بینشان برسرماده جنگ درمی‌گیرد. ماده‌ها می‌توانند در یک دوره تخم‌گذاری تا ۱۵ تخم بگذارند. غریزه مادری درماده‌ها بسیار قوی است و بر خلاف نرها همواره با جوجه‌های خویش به آب می‌روند و به هنگام خطر بال‌ها را به شدت به هم می‌کوبند. پرنده نر وقتی تغییر رنگ می‌دهد و به شکل ماده در می‌آید دیگر قدرت پرواز ندارد. به‌طور کلی کله سبزها را نمی‌توان از اردک‌های غواص دانست. آن‌ها تنها به هنگام خطر سر در آب فرو می‌برند. غذای اصلی آن‌ها گیاهان آبزی، لارو، حلزون و بچه ماهی می‌باشد. محدوده زیست این اردک در نواحی شمالی شوروی، سیبری کامچاتکا، شمال ژاپن، آفریقای شمالی و شمال ایران و حتی آمریکای شمالی می‌باشد. مگس‌مرغ خال‌ریز
مگس‌مرغ خال‌ریز یک گونهٔ تک‌ریخت است که باعث می‌شود ماده‌ها و نرها قابل تشخیص نیستند. اندازه بالغان تقریباً ۸ سانتی‌متر یا ۳ اینچ (از نوک تا لبهٔ دم) است. پرهای روتنه سبز/برنزی براق است. سطح زیرتنه رنگ‌پریده، با خال‌های ریز سبز و برنزی است. دارای یک لکه سیاه روی گونه در زیر چشمش با یک نوار سفید در بالا است. مرغ چتری غبغب‌دراز
مرغ چتری غبغب‌دراز نام یک گونه از تیره جواهرمرغ است. آویزان شدن غبغب بلند از سینه و تاج بزرگ کشیده شده به سمت منقار در پرنده نر، مرغ چتری دارای غبغب بلند را بسیار شگفت‌آور می سازد. غبغب آن ها به ۳۵ سانتی‌متر می رسد و پوشیده از پر هست که قابلیت باد کردن دارد و در زمان اظهار عشق بکار می رود. فنچ راه‌راه
محبوبیت شدید فنچ‌های راه راه به دو خصوصیت رنگین بودن و قابلیت زاد و ولد آسان آن‌ها نسبت داده می‌شود. معمولاً دارندگان فنچ‌ها فرصتهای مکرری برای دیدن رفتارهای جنسی، جفت‌گیری و تولد جوجه‌های فنچ‌ها خواهند داشت. یکی دیگر از جذابیت‌های عمده فنچ‌های راه راه صدای جیک جیک لطیف آن‌ها می‌باشد. عده‌ای صدای شیرین و مطبوع جیک جیک فنچ‌های راه راه را بسیار آرامش بخش و خوش آیند توصیف کرده‌اند. در فنچ راه راه رنگ و شکل پرنده نر و ماده با هم تفاوت دارند و می‌توان به راحتی از روی رنگ و شکل ظاهری نر و ماده را از یکدیگر تشخیص داد. فنچ‌های نر معمولاً پرهای نارنجی روشنی بر روی گونه‌شان دارندو یک منقار سرخ رنگ (در مقابل منقار نارنجی ماده) و همراه با یک طرح سیاه و سفید مشخص. در برخی موارد رنگ منقار تنها گزینه بیان‌کننده جنسیت هست، چون رنگ نارنجی روی گونه بعضی وقتها کم رنگ می‌شود یا اصلاً از بین می‌رود. جوجه‌ها نیز معمولاً شبیه رنگ پدر و مادرشان هستند و گاهی نیز با رنگ آن‌ها اختلاف دارند. جوجه‌های درون لانه خاکستری هستند که در برخی جاها با رنگ سفید کامل شده‌است. این اختلاف‌ها به علت جفت‌گیری‌های مختلف بین انواع مختلف فنچ‌ها در یک مکان خاص که آن‌ها در کنار هم نگهداری می‌شوند مثل مغازه پرنده فروشی بروز می‌کند. به هر حال پرنده گونه نارنجی که بسیار فعال و سرسخت‌تر هستند مطمئناً یک نر جوان است و گونه‌های نارنجی نیز از دو ماهگی ظاهر می‌شوند. همچنین فنچ‌های بسیار جوان منقاری سیاه رنگ دارند و وقتی به سن بلوغ برسند رنگی می‌شود. در برخی گونه‌های دیگر نر و ماده کاملاً شبیه به هم بوده و امکان تعیین جنس مقدور نمی‌باشد برای مثال در فنچ طلایی علائم چندانی برای تشخیص نر و ماده وجود ندارد ولی به میزان زیادی می‌توان جنس پرنده را با بازرسی مخرج آن تعیین کرد و رنگ آن در پرنده نر به رنگ روشن و در پرنده ماده به رنگ تیره تا مشکی است. فنچ‌های نابالغ رنگ‌شان تیره‌تر از فنچ‌های بالغ است. فقط در حالی که رنگ پرهای فنچ‌ها تیره‌تر است، می‌توان به سن تقریبی آن‌ها پی برد. فنچ‌ها در سن سه ماهگی دارای پرهای کامل شده و جثه آن‌ها همانند جثه بزرگ دارد خورشیدفرشته گلوبنددار
این مگس‌مرغ از نظر جنسی دوشکلی است، اما فقط کمی این حالت را دارد. هر دو جنس در روتنه به رنگ سبز می‌درخشند و دارای یک خال سفید کوچک پس‌چشمی و یک دم آبی مایل به سیاه است. زیرتنه آنها نیز به رنگ سبز می‌درخشد که در بالا با طوق سینه‌ای سفید حاشیه دارد. نر گلوی صورتی مایل به قرمز دارد که از یقه سفید تا تقریباً پایهٔ منقار امتداد دارد. ماده یک چانه سیاه با نوارهای سفید و یک لکه گلویی صورتی مایل به قرمز کوچک دارد. مرغ آمین
در ادبیات فارسی نیز مرغ آمین با ویژگی‌های پیش‌گفته مورد توجه قرار گرفته‌است. از جمله معروف‌ترین نمونه‌های ادبی که در آن به مرغ آمین اشاره شده‌است، شعر مشهور شاعر ایرانی، نیمایوشیج است که به همین نام معروف است؛ هرچند که «مرغ آمین» در روایت نیما هیبت مرغی به خود گرفته و از عالم فرشتگان به دنیای مرغان و سپس به جهان نمادهای نیما وارد شده‌است. گارودا
سیمرغ و گارودا هر دو پرندگانی بزرگ، با عظمتی خارق‌العاده و موجوداتی افسانه‌ای و شگفت‌آورند. پرهای گسترده گارودا به ابری فراخ می‌ماند که از آب کوهساران لبریز است. در پرواز خود پهنای کوه را فرا می‌گیرد. از هر طرف چهار بال با رنگ‌های نیکو دارد. منقارش چون عقاب، کلفت و صورتش چون چهره آدمیان است. فیل را به آسانی شکار می‌کند و از این رو به «شهریار مرغان» شهرت یافته‌است. سیمرغ نیز به ویژه در روایت عطار «پادشاه مرغان» نامیده می‌شود. چنگ‌مرغ
چنگ‌مرغ، شناخته شده‌ترین پرندهٔ بومی استرالیا است. جنس نر این پرنده علاوه بر تقلید صدا، دارای دم بلندی است که برای معاشقه و جفت‌یابی از آن بهره می‌برد. کاموف-۵۰
مشخصات پروازی مرغ عشق
مرغ عشق قادر به تقلید کلمات هست. قدرت فراگیری سخن گفتن در مرغ عشق از بسیاری از طوطی سانان دیگر از جمله عروس هلندی قوی تر هست. برای آموزش دادن یک مرغ عشق به تقلید صداها و کلمات باید توجه داشت که اولاً مرغ عشق جوجه باشد و دوما باید تنها نگهداری شود. مرغ عشق‌های نر یکی از تواناترین طوطیها در یادگیری کلمات است و قادر به آموختن آسان کلمات، عبارات و سوت زدن است. گزارش شده‌است که یک مرغ عشق نر می‌تواند بیش از ۱۷۰۰ کلمه را یادگرفته و تکرار کند. قو
این پرنده زیبا و افسانه‌ای جایگاه مهمی در هنر و ادبیات نوین دارد. در داستان‌های کودکان، داستان "جوجه اردک زشت" نمایش‌دهندهٔ جوجه اردکی است که به دلیل زشتی و کم‌تحرک‌تر بودن نسبت به همسالان خود رانده می‌شود ولی پس از رانده شدن از گروه به شکل قویی به بلوغ رسیده و زیبایی بی‌نظیر به دست می‌آورد. قو همچنین به دلیل وفاداری و عشق خود نسبت به جفتش دستمایه تعدادی از آثار هنری رمانتیک از جمله اپراهای پارسیفال و لوهنگرین اثر ریچارد واگنر شده‌است. قوی سپید و قوی سیاه شخصیت‌های اصلی بالهٔ نامدار دریاچه قو اثر چایکوفسکی را تشکیل می‌دهند. سیبلیوس آهنگ "قوی توئونلا" را بر پایه افسانهٔ کهنی فنلاندی نوشت. در غالب این آثار هنری قو نماد پاکی، بی‌گناهی، و تجسم باکره‌ای دست‌نخورده‌است. زادن و مرگ فریبای قو در دریا در شعری از مهدی حمیدی شیرازی، شاعر ایرانی معاصر، با مطلع زیر به‌زیبایی توصیف می‌شود: مرغابی
مرغابی یکی از اولین گونه‌های پرندگان است که توسط آدمی اهلی شده‌است و به نظر می‌رسد که نخستین بار، اهلی کردن آن در کشور مصر صورت گرفته‌ باشد، زیرا در حفاری‌های به‌عمل‌آمده بر روی گور آمنهوتپ سوم، یکی از فراعنهٔ باستانی مصر، که در حوالی ۱۵۰۰ سال قبل از میلاد می‌زیسته‌است، تصویر یک اردک در بین گل‌های لوتوس مشاهده شده‌است، و گفتنی است که مصریان باستان یکی از اولین اقوام کهن بشری هستند که اقدام به جوجه‌کشی از این پرنده نمودند، و شاید علت توجه مصریان باستان به پرورش این پرنده، کانال‌های متعدد آبی و رودخانه طویل و ممتد نیل بوده باشد. امروزه نیز پرورش مرغابی به شدت در مصر متداول است. مرغ ابریشمی
مرغ ابریشمی از نظر تخم‌گذاری، معمولی است و تخم‌های آن کرم رنگ است. اما اغلب به دلیل کرچ شدن، تخم‌گذاری مرغ ابریشمی متوقف شده و تولید ۱۰۰ تخم در سال، مناسب محسوب می‌شود. با این وجود، مرغ ابریشمی از توانایی بالا و منحصر به فردی در نگهداری از جوجه‌ها برخوردار است و همین امر موجب شده تا از آن‌ها به منظور پرورش جوجهٔ سایر نژادهای پرندگان استفاده شود. مرغ‌های ابریشمی علاوه بر اینکه مادران خوبی برای جوجه‌ها هستند، به آرامی و مهربانی در سراسر جهان مشهور هستند. آن‌ها در نگهداری از تخم‌ها و تعامل با جوجه‌ها عالی هستند. وقتی مرغ‌های ابریشمی در کنار سایر پرندگان نگهداری می‌شوند، به علت طبیعت آرامشان گاه قربانی قلدری گونه‌های پرخاشگر قرار می‌گیرند. طوطی برزیلی فیشر
طوطی برزیلی فیشر یا مرغ عشق فیشر نوعی طوطی کوچک است و در سال ۱۸۸۷م توسط دانشمندی به نام «فیشر» شناسایی گردید. آراکانا
استاندارد امروزی برای آراکانا در جهان (بغیر از آمریکای شمالی)، تصویر گر پرنده‌ای است با سایز متوسط تا بزرگ و دم دار که تخم‌های آبی و سبز می‌گذارد. خصوصیات ظاهری آن شامل داشتن تافت، ریش، تاج بسیار کوتاه، کاکلی کوچک و عدم وجود هر گونه زیرحلقوم می‌باشند. استاندارد حال حاضر آمریکای شمالی خواهان پرنده‌ای بیدم (همان‌طور که قبلاً ذکر شد به دلیل فقدان مهرهٔ آخر)، دارای تافت و همچنین تخم آبی است. در ایالات متحده و کانادا، داشتن ریش و دم در این نژاد به عنوان خصایصی نامطلوب تلقی می‌شوند. زاغ نوک‌زرد
این پرنده با پرهای زینتی براق سفید و مشکی، نوک زرد، پاهای قرمز و صداهای خاص از دیگر پرندگان متمایز است. این پرنده می‌تواند یک پرواز آکروباتیک منظم داشته باشد. رنگ تخم‌های این پرنده سفید و قهوه‌ای می‌باشد. این پرنده به عنوان غذا، در فصل تابستان عمدتاً از شکار حیوانات (بی مهرگان) بهره می‌برد و در فصل زمستان از میوه‌ها استفاده می‌کند. دوران عاشقی
در آیین جفت‌یابی بسیاری از گونه‌های حیوانات نیز دوران «مهرورزی» وجود دارد. معاشقه با حیوانات ممکن است شامل رقص‌های پیچیده یا لمس کردن، صداگذاری، یا نمایش زیبایی یا قدرت مبارزه باشد. بیشتر معاشقه‌های حیوانات دور از چشم انسان‌ها اتفاق می‌افتد و بنابراین اغلب رفتارهای حیوانی کمتر مستند است. یکی از حیواناتی که آداب معاشقه‌اش به خوبی مورد مطالعه قرار گرفته‌است، مرغ کریچ‌ساز است، جفت نر از اشیاء جمع‌آوری شده یک «طاق» می‌سازد. پرنده
پَرَنده یا مُرغ به جانوران مهره‌داری گفته می‌شود که بدنی پوشیده از پر دارند، خونگرم اند، بال دارند، بر روی دوپا راه می‌روند و تخم می‌گذارند. بیشتر پرندگان توانایی پرواز دارند. تا کنون حدود ۱۰٬۰۰۰ گونه پرنده در سراسر جهان شناسایی شده و پیشبینی می‌شود که به همین تعداد گونه‌های شناسایی نشده از پرندگان نیز بر روی زمین وجود داشته باشد. مرغ دوزنده
این پرنده منقار تیز خود را به جای سوزن به کار می‌برد و به جای نخ از تکه‌های علف یا الیاف سبزیجات و تار عنکبوت استفاده می‌کند. برا ی ساختن لانه‌ها برگ‌های بزرگ را به هم می‌دوزد و از آنها کیسه‌ای می‌سازد. ته کیسه را با پشم یا موهای نرم و علف پر می‌کند. مرغ دوزنده ماده هر بار ۳ تا ۴ تخم به رنگ مایل به زرد یا سبز می‌گذارد. مرغ دوزنده در هند و سری‌لانکا و مالایا و چین جنوبی و جزایر فیلیپین زندگی می‌کند. پرهای پشت آن سبز زیتونی است ولی پرهای شکم زرد کم‌رنگ است. پرهای سرش به رنگ شاه‌بلوط است. این پرنده کوچک دو قطعه از الیاف گیاهی را با منقارش به هم می‌دوزد به همین دلیل به او دوزنده می‌گویند. او شاخه باریک و بلندی را انتخاب می‌کند که از تنه فاصله زیادی داشته و حداقل یک برگ پهن روی آن باشد، سپس منقارش را که بسیار شبیه سوزن باریک و محکم خیاطی است به کار می‌گیرد. پروانه‌ماهی
بدن بیضی شکل، دهانه آبششی وسیع، خط جانبی منحنی، باله دمی هوموسرک مسطح، فلس‌های شانه‌ای، دهان خیلی کوچک و انتهایی از جمله ویژگی‌های آنها می‌باشد. پری‌شاهرخ
پری شاهرخ پرنده‌ای به طول حدود بیست سانتیمتر است. پرنده نر با بال‌ها و انتهای دم سیاه و پرهای زینتی به‌رنگ زرد درخشان در قسمت سر، شکم و کناره‌های دمش است، ولی ماده و نابالغ این پرنده سبز مایل به زرد با بالها و دم پررنگ‌تر و سطح شکمی تقریباً خاکستری که تا حدی رگه‌رگه می‌باشد است و در بین شاخ و برگ درختان تشخیص آن دشوار می‌باشد. نژادهای اردک
پرندهٔ نر سر سبز رنگ و براق، طوق گردنی باریک و سفید، سینه بلوطی رنگ، سطح پشتی و شکمی خاکستری، دم سفید با شاهپرهای وسطی سیاه و برگشته، و منقاری زرد رنگ دارد. پرنده ماده قهوه ای خال خالی است با منقار تقریباً قهوه ای که اغلب در طرفین نارنجی رنگ می‌باشد. آینه بالی در هردو جنس به رنگ بنفش و محدود به دو خط سفید است که در پرواز به خوبی دیده می‌شود. پاهایش نارنجی است. پرنده نر در دوران تو لک شبیه ماده ولی پررنگ تر است با آینه روشن‌تر، تارک پررنگ تر، سینه خرمایی و منقار زرد رنگ. تفاوت ماده کله سبز با با ماده اردک ارده ای در اندازه بزرگتر، پروبال قهوه ای تر، آینه بال بنفش رنگ و تیزی کمتر نوک بال است و بدن آن در حالت نشسته بیشتر در آب فرومی‌رود. از فیلوش ماده با سر و منقار درشت، گردن ضخیم‌تر، خط سفید در دو طرف آینه بالی ودم کوتاه‌تر و سفید قابل تشخیص است، و از نوک پهن ماده با اندازه بزرگتر، منقار خیلی کوچکتر و گردن درازتر باز شناخته می‌شود. پرواز کله سبز سریع و با بال زدن‌های کم دامنه همراه است و می‌تواند یکباره از سطح آب برخیزد. مرغ حق
مرغِ حق یکی از کوچک‌ترین انواع جغد است، اندازه‌اش ۱۹ سانتی‌متر است و بر روی شاخه‌های درختان زندگی می‌کند. این پرنده بیشتر در درخت‌های نزدیک به مناطق مسکونی، باغ‌ها و باغچه‌ها و هم‌چنین در ساختمان‌های قدیمی دیده می‌شود و پرنده منزوی و گوشه‌گیری است. همان‌گونه که در جغدها معمول است، مادهٔ مرغ حق نیز جثه بزرگ‌تری از نر آن دارد. همهٔ گونه‌های مرغ حق کوچک‌جثه و چابک هستند. عروس هلندی
تاج این پرنده بیانگر وضعیت احساسی آن در مواقع مختلف است. در وضعیت عادی و آرام پرنده، تاج کمی به سوی عقب خمیده‌است. در هنگام هیجان و همچنین ترس، تاج کاملاً صاف و رو به بالا است و در مواقع عصبانیت پرنده، تاج به صورت کاملاً خوابیده در می‌آید. این پرنده بر خلاف اکثر طوطی‌های کاکلی دارای پرها و دمی بلندی است که طولشان حدوداً نیمی از طول کل بدن پرنده است. طول این پرنده حدوداً ۳۰ تا ۳۳ سانتی‌متر است و در واقع کوچک‌ترین گونه از طوطی‌های کاکلی به شمار می‌آید. رنگ‌های پرنده شامل: خاکستری، سفید، کرم، زرد و قهوه‌ای است. بر روی سر پرنده کاکلی بلند و زیبا قرار دارد و بر روی گونه‌های آن یک لکه سرخ رنگ دیده می‌شود، این لکه در ساختار رنگی وایت‌فیس (Whiteface) دیده نمی‌شود. پر و بال این پرنده معمولاً نیمه خاکستری است و در قسمت زیرین بدن روشن‌تر است. یک لکه نارنجی رنگ بر روی گونه‌ها و سفیدی حاشیه بال‌ها از دیگر علایم مشخصه این پرنده است. یک ردیف از لکه‌های زردرنگ بر قسمت زیرین بال پرنده ماده دیده می‌شود که در نرها وجود ندارد. همچنین ماده‌ها پرهایی هاشور خورده در دم و نرها پرهای دم ساده دارند. بعضی از انواع جهش یافته عروس هلندی به رنگ زرد روشن و چشم‌های قرمز رنگ هستند و جنس ماده آن‌ها پرهای دم باریک‌تری دارد. به این ساختار رنگی لوتینو (Lutino) گفته می‌شود. در اثر جهش ژنتیکی ساختار رنگی دیگری با نام وایت‌فیس (Whiteface) نیز وجود دارد که رنگ‌های بدن این پرندگان را رنگ‌های خاکستری یا قهوه‌ای و سفید تشکیل می‌دهد و این ساختار فاقد لپ قرمز رنگ است. گونه کاملاً سفیدرنگ زیرمجموعه ساختار وایت بوده و دارای چشم‌های قرمز رنگ می‌باشد و به این گونه اصطلاحاً آلبینو (Albino) گفته می‌شود. طول بدن آن با احتساب بلندی دم در حدود ۳۲ سانتی‌متر بوده و وزن آن در حدود ۷۸ تا ۱۲۵ گرم است. برخی از گونه‌ها نظیر عروس هلندی لوتینو و آلبینو ممکن است که وزنی بین ۷۸ تا ۹۰ گرم داشته و برخی از گونه‌های اصلاح نژاد شده و درشت هیکل آن نیز ممکن است که وزنی بین ۱۱۰ تا ۱۲۵ گرم داشته باشند. سلیم خرچنگ‌خوار
این پرنده پاهای بلند آبی- خاکستری و پرهای زینتی سیاه و سفید و منقار سنگین و بزرگ و قوی و خنجرشکل دارد. پری دم‌بلند
پردی دم‌بلند نر، در قسمت دم دارای پرهای متمایز کشیده‌ایست. این پرها به‌طور عجیبی بلند است طوری‌که در پرواز پرنده خلل ایجاد می‌کند: برای او دشوار است که چنین زیورآلاتی را هر روز با خود حمل کند آن هم در شرایطی که برای زنده ماندن به مهارت‌هایش در پرواز متکی است. پری‌های ماده، که دم‌شان اندازهٔ معتدل‌تری دارد، نرهایی را که بلندترین پر را در دم‌هایشان دارند برمی‌گزینند. بنابراین آن‌ها مطمئن می‌شوند با نری جفت می‌شوند که ایدئال و سالم است تا بتواند آنقدر و تا زمان فرارسیدن شرایط جفت‌گیری زنده بماند، حتی با وجود حمل یک بار سنگین. مورچه‌مرغ راه‌راه
مورچه‌مرغ راه‌راه نام یک گونه از تیره مورچه‌مرغ است. این پرنده در مرکز و جنوب قاره آمریکا حضور دارد. مورچه‌مرغ راه‌راه دارای بدنی است نسبتاً بزرگ به طول، ۱۷ تا ۱۸ سانتی‌متر با وزنی در حدود ۳۵ تا ۴۰ گرم. دودیسی جنسی در این گونه زیاد واضح نیست. اردک دم‌دراز
این پرنده بسیار زیبا دارای دو بزرگ پر سوزنی‌شکل و بلند در قسمت دم است. در فصول سرد سال بیشتر قسمت‌های بدن از پر سفید پوشیده شده است و تنها کناره‌های گردن و پشت و قسمتی از سینه را پرهای قهوه‌ای تیره رنگ پوشانده است. در فصول گرم سال پرهای سفید ریخته شده و پرهای قهوه‌ای رنگ جایگزین آن‌ها می‌شود. نوک این پرنده بسیار کوتاه و نازک و به رنگ نارنجی است. محل زیست این اردک در کنار دریاها بوده و از جانوران آبزی تغذیه می‌نماید. از دیگر صفات این مرغابی مهارت در غواصی، کشیده راه رفتن روی زمین و گذاردن ۱۲ تخم در هر دوره است. خاستگاه آن‌ها شمال شوروی سابق و شمال کانادا است و زمستان‌ها به مناطق گرم مهاجرت می‌کند. این گونه در ایران هم یافت می شود. هفت شهر عشق (نمایش)
"هفت شهر عشق" روایت پرندگانی است که برای یافتن سیمرغ با یکدیگر همراه شده و به طور نمادین از هفت مرحله سلوک عرفانی می‌گذرند. سی پرنده‌ای که باقی می‌مانند در انتها به سی‌مرغ می‌رسند. بانتام
بانتام‌ها به عنوان حیوانات خانگی و تزیینی و نمایشگاهی به شدت طرفدار پیدا کرده‌اند، چرا که از رنگهای متنوع و زیباتری نسبت به دیگر نژادهای مرغ برخوردارند و از آن‌ها کوچکتر هم هستند. این نژاد به دلیل کوچکی نیاز به فضای بزرگی نداشته و برای نگهداری در حیاط پشتی کاملاً مناسب است. بانتام تخم‌گذار خوبی هم است اما تخمهایش نصف اندازه تخمهای معمولی است. عروس هلندی
قفس عروس هلندی باید به اندازه‌ای بزرگ باشد که پرنده بتواند بال‌های خود را کامل باز کرده و بر روی تیرک‌های قفس جابه‌جا شود. از آنجاکه جثه عروس هلندی از مرغ عشق و قناری بزرگ‌تر است، باید قطر تیرک از قطر تیرک‌های عادی بزرگ‌تر باشد. قفس باید حداقل هفته‌ای یک بار تمیز شود و جای غذا و آب شسته شود. طوطی‌ها به تمیزی خود بسیار اهمیت می‌دهند و در اکثر مواقع در حال تمیز کردن بال و پر خود هستند (بعضی از صاحبان از این مسئله نگران‌اند، باید گفت که اصلاً جای نگرانی نیست)، بنابراین باید آن‌ها را در قفس رها کرد و نباید فقط به غذای آن‌ها توجه کرد، تمیز بودن قفس هم یک امر مهم در سلامتی پرنده است. مرغ‌مقدسیان
مرغ‌مقدسیان یا اکراسان خانواده‌ای از پرندگان است که در آب و خشکی راه می‌روند و منقار برجسته و گردن و پاها و انگشتان جلوی بلند دارند. تخم عشق
تخم عشق می‌تواند از لاستیک طبیعی، سیلیکون، فلز، پلاستیک، شیشه و مواد کامپوزیتی مختلف ساخته شود. مهمترین ویژگی برای تخم عشق صاف بودن سطح آن است که مواد ذکر شده در بالا همگی دارای این ویژگی هستند. به‌طور کلی مواد نرم مانند ژله یا سیلیکون لذت خاصی را در اثر تماس ایجاد می‌کنند. به منظور سرگرمی کاربران تخم‌های عشق در رنگ‌های گوناگون عرضه می‌شوند. مرغ ابریشمی
مرغ ابریشمی () یکی از نژادهای مرغ است که به دلیل پرهای زینتی غیرمعمول خود که شبیه ابریشم (سیلک) و اطلسی است، به این نام خوانده می‌شود. این‌گونه از مرغ دارای ویژگی‌های غیرمعمول متعددی است که عبارتند از پوست و استخوان‌های سیاه رنگ، لاله‌های گوش آبی رنگ، و پنج پنجه بر روی هر پا؛ در حالیکه اغلب گونه‌های مرغ تنها چهار پنجه روی پاهای خود دارند. این‌گونه از مرغ در اغلب نمایش‌های ماکیان و با رنگ‌های متنوع دیده می‌شوند. همچنین مرغ ابریشمی به سبب ویژگی‌های جسمی خاص خود، طبعی آرام و دوستانه دارند. مرغ ابریشمی از اهلی‌ترین گونه‌های مرغ خانگی به‌شمار می‌رود و دارای خصوصیات تخم‌گذاری و مراقبت استثنایی از جوجه‌هاست. اگر چه میزان تخم‌گذاری این‌گونه از مرغ، متوسط و حدود ۳ عدد در هفته است، اما به دلیل ویژگی خاص آن‌ها در نگهداری جوجه‌ها، از مرغ‌های ابریشمی برای پرورش تخم‌های سایر گونه‌ها و جوجه‌کشی استفاده می‌شود. عروس هلندی
عروس هلندی از خانوادهٔ طوطی‌ها و کوچکترین عضو این خانواده از نظر جثه در استرالیاست. این پرندگان به عنوان جانوران خانگی محبوبیت زیادی در سطح جهانی دارند و تکثیر آن‌ها نیز به نسبت آسان است. این پرندگان پس از مرغ عشق محبوب‌ترین پرندگان زینتی محسوب می‌شوند. مرغ مقلد شمالی
اگرچه بسیاری از گونه‌های مرغ مقلد صدای سایر پرندگان را تقلید می‌کنند، اما مرغ مقلد شمالی بهترین آنها به‌شمار می‌رود. از گونه‌هایی که مرغ مقلد شمالی آوازشان را تقلید می‌کند می‌توان به رن کارولینای، کاردینال شمالی، چرخریسک پرزی، آدمگریز شرقی، گنجشک خانگی، برفک چوب و کبود مرغ شرقی اشاره کرد، اصوات دارکوب طلایی شمالی و مرغ‌مگس کاکل‌دار و جیجاق کبود و سینه‌سرخ آمریکایی نیز از دیگر صداهایی است که این گونه تقلید می‌کند. این پرنده نه تنها آواز و اصوات پرندگان بلکه صداهای حیوانات دیگر مانند گربه، سگ، قورباغه و جیرجیرک و صداهای وسایل مصنوعی مانند صدای چرخدنده‌های روغنکاری نشده و حتی صدای دزدگیر اتومبیل را نیز تقلید می‌کند. به همان اندازه که این تقلیدها ممکن است برای انسان گمراه کننده باشد، آنها اغلب نمی‌توانند پرندگان دیگر مانند جیجاق خاشاک فلوریدا را گول بزنند. پرنده
بیشتر پرندگان برای پرواز سازش یافته‌اند. شکل آن‌ها چنان است که مقاومت هوا را در هنگام پرواز کم می‌کند. افزون بر این، پرندگان پروازی نسبت به جثه‌ای که دارند سبک اند. سبکی آن‌ها تا حدی به جهت آن است که بیشتر استخوان‌های آن‌ها توخالی است. علاوه بر این، کیسه‌های هوادار کوچک در همه جای بدن خود دارند؛ کیسه‌های هوادار مانند بالن‌های کوچک کار می‌کنند. پرهای بال و دم پرندگان کمک خوبی برای پرواز آن‌ها است. ماهیچه‌های نیرومند بال‌ها نیز در پرواز به آن‌ها یاری می‌کند. پرندگان مانند پستانداران خونگرم بوده و بدن آن‌ها حتی از بدن انسان گرم‌تر است. بدن برخی از پرندگان دمای در حدود ۴۵ درجه دارد. پرنده
امروزه پرندگان با این ویژگی‌ها شناخته می‌شوند: منقار و بدنی پوشیده از پر دارند، دندان ندارند، تخم‌هایی با پوستهٔ سخت می‌گذارند، سوخت‌وساز بالا، قلب چهارحفره‌ای، استخوان‌بندی نیرومند و هم‌زمان سبکی دارند. امروزه تمامی پرندگان زنده دو بال دارند، تنها استثنای این مطلب پرنده‌ای با نام موآ از زلاندنو است که هم‌اکنون منقرض شده. در پرندگان زائده‌های حرکتی پشتی برای راه رفتن، نشستن یا شنا کردن سازگاری یافته‌است و زائده‌های حرکتی جلویی به صورت بال تغییر شکل یافته. به این ترتیب بال یک عضو پیشرفته و تکامل یافته‌است و به بیشتر پرندگان توان پرواز می‌دهد. بی‌تیغه‌ها، پنگوئنها و گونه‌های انگشت شماری از پرندگان توان پرواز ندارند. دستگاه گوارش و دستگاه تنفسی پرندگان بسیار ویژه‌است و به خوبی به نیازهای آن‌ها برای پرواز پاسخ می‌دهد. برخی پرندگان مانند کلاغ‌ها و طوطیها در میان باهوش‌ترین گونه‌های جانوران جای می‌گیرند. دیده شده که برخی پرندگان توان ساخت و کاربرد ابزارها را دارند. همچنین بسیاری از گونه‌هایی که زندگی اجتماعی دارند آشکارا دانش خود را در اختیار نسل‌های بعد قرار می‌دهند. الگوی عمل ثابت
ویلیام دیلگر رفتار آشیانه‌سازی در دو گونه مرغ عشق آفریقایی از سرده Agapornis را مورد مطالعه قرار داد. مرغ عشق صورت‌هلویی باریکه‌های منظم و دراز از مواد مورد استفاده برای آشیانه‌سازی را برش می‌دهد؛ سپس این باریکه‌ها را در لابه‌لای پرهای نزدیک به دمش جای می‌دهد و آن‌ها را به سمت محل آشیانه حمل می‌کند. مرغ عشق فیشر، مواد سخت‌تر مانند چوب را با نوک خود به محل آشیانه می‌برد. مرغ مگس‌خوار
صدای بال‌های آن‌ها با فرکانس‌های بالا برای انسان قابل شنیدن می‌شود. آن‌ها در هوای میانه به کمک سرعت سریع بال‌زدن شناور می‌شوند. سرعت بال زدن در بزرگ‌ترین گونهٔ این پرنده از حدود ۱۲ ضربه در ثانیه متغیر است و در برخی از کوچک‌ترین‌ها به بیش از ۸۰ ضربه در ثانیه رسیده‌است. سرعت برخی از گونه‌ها در تونل‌های بادی اندازه‌گیری شده‌است و حداکثر سرعت آن‌ها از ۱۵ متر در ثانیه (۵۴ کیلومتر در ساعت) تجاوز می‌کند. بعضی از گونه‌ها در هنگام جفت‌یابی، می‌توانند با سرعت بیش از ۲۳ متر بر ثانیه یا ۸۳ کیلومتر در ساعت شیرجه بزنند. میانگین دفعات تپش قلب مگس‌مرغ حدود ۱٬۲۶۰ بار در دقیقه است. شگفت‌مرغان
1. استخوان بازو با فرورفتگی بیضی شکل مشخص در محل ورود ماهیچه scapulohumeralis cranialis. 2. حداقل 23 مهره پیش‌خاجی (presacral). 3. حداقل چهار مهره قفسه سینه به یک notarium جوش‌خورده است. 4. انتهای دیستال ulna با فرورفتگی radialis بیضی مشخص. 5. Phalanx proximalis digiti majoris خیلی دراز و از نظر جمجمه ای باریک. 6. لبه Distal از کندیلوس مدیالیس تیبیوتارسوس به طور مشخص بریدگی دارد. 7. Pars acetabularis از ماهیچه iliotibialis lateralis وجود ندارد. 8. Pars caudalis از ماهیچه caudofemoralis وجود ندارد. 9. بال با 12 شاهپراولی. 10. کاروتیس شریان چپ کاهش یافته یا وجود ندارد. 11. تخم‌ها پوشیده از یک لایه گچی بی‌رنگ فسفات کلسیم." مرغ شاخدار
مرغ شاخدار پرنده‌ای زیبا بوده که همانند کبوتر قادر به پرواز است. این پرنده در حدود ۱۰ تا ۱۵ عدد تخم می‌گذارد و در دمای ۳۷ درجه در حدود ۲۵ تا ۲۸ روز طول می‌کشد تا تخم‌ها به جوجه تبدیل شود. مرغ شاخدار بین ۴۰ تا ۷۰ سانتی‌متر طول و بین ۷۰۰ تا ۱۶۰۰ گرم وزن دارد. مرغ دوزنده
مرغ دوزنده بال‌های گرد کوتاه، دم کوتاه، پاهای قوی و منقار خمیده درازی دارد. دمش را معمولاً مانند الیکایی ایستاده نگه می‌دارد. آنها را معمولاً می‌توان در جنگل‌های باز، درختچه زارها و باغ‌های آفت. شمشیربال بنفش
این پرنده ۱۵ سانتی‌متر طول دارد؛ نر آن ۱۱٫۵ گرم و ماده ۹٫۵ گرم می‌باشد. بزرگترین مرغ مگس یافت شده در آمریکا جنوبی و بزرگترین شمشیربال است. نر بالغ بنفش رنگ، با پشت سبز پررنگ است. ساق‌پرهای پرهای پرواز اولیه خارجی کلفت و پهن هستند که این ویژگی بارز نام شمشیربال را به آن می‌بخشد. قو
یک قوی سیاه دارای پرهای سیاه بر روی بدن خود و پرهای سفید بلند برای پرواز است. نوک این پرنده قرمز رنگ با باریکه‌ای به رنگ سفید است. پاها نیز به رنگ سیاه خاکستری هستند. گردن این پرنده، که در میان همسانان خود بلندترین است، شکلی S مانند دارد. چشم‌ها به رنگ قرمزند. طول بدن آن‌ها میان ۱۱۵ تا ۱۴۰ سانتی‌متر است. صدای تولید شده توسط این پرنده موسیقایی است و آن را در هنگام پرواز یا بر روی آب تولید می‌کند. مرغ طوفان ویلسون
طول مرغ طوفان ویلسون ۱۶ تا ۱۸/۵ سانتیمتر و عرض بال‌های آن ۳۸ تا ۴۲ سانتیمتر است. این پرنده در خاورمیانه کمیاب است اما گاه به گاه دیده می‌شود. همانند اغلب مرغان طوفان، مرغ طوفان ویلسون دمگاه سفید دارد ولی ویژگیش بیرون زدن پاها در انتهای دم مربع شکل در پرواز، و گستردگی دمگاه از دو طرف تا بالای دم است. همچنین روتنه و کنارهٔ بال‌ها قهوه‌ای تیره و زیر تنه کاملاً تیره است. پرواز این پرنده به صورت بال زدن همراه با بال‌بازروی است. به دلیل شباهت ظاهری، شناسایی این پرنده از سایر مرغ‌های طوفان بسیار دشوار است. مرغ مگس‌خوار
مگس‌مرغ‌ها یا مرغ‌های مگس ، که با نام‌های مرغ مگس‌خوار، پرنده مگسی، مرغ زرین‌پر و مرغ زمزمه‌گر نیز شناخته می‌شوند، خانواده‌ای از پرندگان از راستهٔ بادخورک‌سانان است. حدود ۳۶۰ گونه از این پرندگان شناسایی شده‌است. مگس‌مرغ‌ها تنها بومی قارهٔ آمریکا هستند و در سراسر این قاره از آلاسکا تا تیرا دل فوئگو در جنوب آرژانتین یافت می‌شوند. اکثر این گونه‌ها در مناطق گرمسیر آمریکا پراکندگی دارند. آن‌ها جزو کوچک‌ترین پرندگان هستند و بیشتر گونه‌ها به درازای ۷٫۵ تا ۱۳ سانتی‌متر (۳–۵ اینچ) هستند. کوچک‌ترین گونهٔ موجود از این پرندگان، مگس‌مرغ زنبوری به درازای ۵ سانتی‌متر (۲ اینچ) و به وزنی کمتر از ۲ گرم (۰٫۰۷ اونس) است. بزرگ‌ترین آن‌ها نیز مگس‌مرغ غول‌پیکر با طول ۲۴ سانتی‌متر و وزنی معادل ۱۸ تا ۲۴ گرم است. مرغ مقلد شمالی
هر دو زن نوع نر و ماده مرغ مقلد آواز می‌خوانند. شروع آواز نوع نر از اواخر ژانویه تا فوریه است و تا تابستان و استقرار قلمرو در پاییز ادامه می‌یابد. فرکانس در آوازهای زنانه پراکنده‌تر است و در تابستان و پاییز کمتر آواز می‌خوانند و تنها وقتی که مرد از قلمرو دور است آواز می‌خواند. مرغ مقلد همچنین دارای یک آوار بزرگ آهنگ است که از ۴۳ تا ۲۰۳ نوع آهنگ متفاوت را شامل می‌شود و طول آن بسته به منطقه متفاوت است. یک پژوهش در تگزاس آمریکا اندازه این آوازها را بین ۱۴ تا ۱۵۰ آواز در تگزاس و دو تحقیق در فلوریدا تعداد آنها را ۱۳۴ و ۲۰۰ تخمین زده‌اند. این به نظر می‌رسد که مرغ مقلد به‌طور مستمر تعداد آواهای خود را در طی عمر خود گسترش می‌دهد. هر چند به‌طور کلی در مقایسه با غله پاک قهوه ای محدودتر هستند.فارغ از آوازهای مرغ مقلد شمالی، چهار صوت تماسی نیز برای برقراری ارتباط با دیگر اعضای جمعیت شناخته شده‌اند: "صوت تسکین دهنده لانه"، "صوت بریده"، صوت مشاجره و "گپ‌وگفت" و "صوت درخواست". تماس بریده عمدتاً توسط هر دو جنس برای توجه دادن در مورد شکارچیان احتمالی لانه، تعقیب درون گونه ای و تعامل‌های مختلف بین جفتهای مختلف استفاده می‌شود. تفاوت بین "گپ‌وگفت‌ها" و "مشاجرات" فراوانی در استفاده است، زیرا "گپ‌وگفت‌ها" در تمام طول سال هستند و مشاجرات در پاییز رخ می‌دهند. تفاوت دیگر این است که به نظر می‌رسد مشاجرات در پاییز در دفاع از قلمرو مورد استفاده قرار می‌گیرند و "گپ‌وگفت" توسط هر دو جنس در هنگام آزار دیدن استفاده می‌شود. اصوات "تسکین" و "درخواست" فقط توسط نرها استفاده می‌شوند. خروس
خروس معمولاً بیش از یک جفت (مرغ) برای خود انتخاب می‌کند ولی چون نمی‌تواند محافظت از تک تک لانه مرغ‌ها را انجام دهد، عموماً از منطقه‌ای که مرغ‌هایش در آنجا هستند مراقبت می‌کند و چنانچه خروس دیگری به محدوده او نزدیک شود به او حمله خواهد کرد. در طی روز خروس در جایی بلندتر از زمین (بین یکی دو متر) می‌نشیند و مراقبت از محدوده و مرغ‌هایش را در مقابل خطر حمله دیگر جانوران و خروسهای دیگر انجام می‌دهد، و چنانچه احساس خطری کند با درآوردن صداهایی از خود به مرغها اعلام خطر می‌کند. خروس دارای نژادهای متعدد و متفاوتی است که در هر نژاد خصوصیات منحصربه‌فردی مشاهده می‌شود. نژادهای مرغ و خروس از لحاظ تقسیم‌بندی به پنج گروه تقسیم می‌شوند: نژادهای آمریکایی، انگلیسی، آسیایی، مدیترانه‌ای و متفرقه. با توجه به این که نژادهای خروس به تنهایی ذکر نمی‌شوند، معمولاً نژادهای مرغ (ماکیان) به معنی نژاد مشترک مرغ و خروس مطرح می‌شود، هرچند که در برخی از نژادها شکل ظاهری خروس با شکل ظاهری مرغ از همان نژاد تفاوت آشکاری دارد، برای مثال فرق در تاج کاکل خروس، اما معمولاً در اغلب نژادهای ماکیان شباهت‌های زیادی بین مرغ و خروس در یک نژاد مخصوص دیده می‌شود. صحرای استرالیا
آوت‌بک زیستگاه شمار زیادی پرنده نیز هست که بیشتر آنها را می‌توان در صبحگاه و غروب در کنار چاله‌های آبگیر دید. مرغ عشق از پرنده‌هایی است که در این نواحی زیاد دیده می‌شود. شترمرغ استرالیایی، نوک‌روشن‌ها، طوطی‌کاکلی‌ها و طوطی‌کاکلی‌های سینه‌صورتی هم به‌شمار فراوان در صحرای استرالیا زندگی می‌کنند. انواع مارها و مارمولک‌ها زمستان‌ها بر روی زمین‌های خشک و جاده‌های منطقه آفتاب می‌گیرند اما در تابستان‌ها دیده نمی‌شوند. مرغ عشق
مرغ عشق همانند سایر پرندگان به بسیاری از بیماری‌های طیور مبتلا می‌شود و مهم‌ترین این بیماری‌ها عبارتند از: بیماری نیوکاسل، بیماری پر ریزی فرانسوی، بیماری جوجه مرغ عشق، بیماری آبله، بیماری پستیاکوز، بیماری سالمونلوز بیماری مگا باکتریوز، بیماری تریکومونیازیس، بیماری کوکسیدیوز، بیماری جرب، بیماری اسپرژیلوز. هر کدام از بیماری‌های یادشده علایم و نشانه‌های خاصی دارد و برای درمان آن‌ها باید به دامپزشک مراجعه کرد. علائمی مانند عطسه‌های متوالی و مشاهده آبکی تر شدن فضله در این پرنده طی چند روز متوالی، نشانه خطر شناخته شده و باید سریعاً نسبت به بر طرف کردن آن اقدام کرد؛ بدین صورت که از جریان هوای مستقیم جلوگیری به عمل آمده، پرنده را در دمای بالاتر نسبت به محیط بیرون نگهداری کرده و با استفاده از نور مادون قرمز (با فاصله۳۰ سانتی از پرنده) گرما دهی کنید تا جریان خون در پرنده بالا رفته و با افزایش دما، این علائم خطرناک بهبودی یابند. عشق
فروغ فرخزاد، موضوع اصلی شعرهای فروغ عشق است و این عشق را از نگاه متفاوت و زنانه و بسیار شخصی خود به نمایش می‌گذارد؛ کاری که پیش از این هیچ زن شاعری نکرده بود. زنانگی طوری در تاروپود شعر فروغ تنیده شده که نمی‌توان آن را از شعر، یا شعر را از آن جدا کرد. مگس‌مرغ زنبوری
مگس‌مرغ زنبوری از انواع گیاهان و به‌ندرت از حشرات و عنکبوت‌ها تغذیه می‌کند و اندازه تخم‌های این پرنده درست به اندازه دانه‌های قهوه است. قسمت‌های بالایی تنه این پرنده کوچک مایل به رنگ آبی است در حالی که در قسمت‌های زیر عمدتاً سفید و متمایل به خاکستری است. نوک پرهای دم این پرنده دارای لکه‌های سفیدی است. در طول فصل جفتگیری، سر و گلوی نرها قرمز و تا حدودی متمایل به صورتی است. منگوله‌دم شگفت‌انگیز
منگوله‌دم شگفت‌انگیز دارای چهار پر در میان پرندگان منحصر به فرد در قسمت دم است. قابل توجه‌ترین ویژگی‌شان پرهای بیرونی بسیار بلند راکت‌شکل دم‌شان در جنس نر است که از کنار یکدیگر عبور می‌کنند و با دیسک‌های آبی-بنفش یا "اسپاتولتیل" پایان می‌گیرند، می‌باشد. پرنده می‌تواند آن‌ها را به صورت مستقل به حرکت درآورد.با توجه تداوم تخریب زیستگاه، جمعیت اندک و محدودیت دامنه، منگوله‌دم شگفت‌انگیز در فهرست سرخ آی.یو.سی.ان، به عنوان گونه در خطر انقراض طبقه‌بندی شده‌است.همچنین این گونه در فهرست کنوانسیون تجارت بین‌المللی گونه‌های در معرض تهدید گیاهان و جانوران وحشی (CITES) (کنوانسیون واشنگتن) قرار دارد. گوشت مرغ
نژاد پلیموث راک (Plymouth Rock) اولین بار در سال ۱۸۲۹ در بوستون آمریکا، به معرض نمایش گذاشته شد. معتقدند که اصلیت این پرنده‌ها و هویت آن‌ها از دست رفته‌است؛ و این نوع مرغ مخلوطی از چند نژاد می‌باشد. اولین و برجسته‌ترین آمیزش، آمیزش خروس دومینیکو با کوشین سیاه یا مرغ جاوای سیاه است که خاستگاه اولیه آن پوتنام در کانتیکت می‌باشد. این نژاد در اولین استانداردهای آمریکایی طیور در سال ۱۸۷۴ پذیرفته شد. این نژاد همیشه به خاطر پرهای استثنایی و در هم محبوب بوده‌است. اگر از فاصله نزدیک به پرهای این مرغ نگاه شود، مشاهده خواهد شد که انتهای همه پرها سیاه رنگ است. نژاد پلیموث راک نقره‌ای که خاستگاه آن نیویورک است از آمیزش برهمایی تیره رنگ و ویندوت نقره‌ای به وجود آمده‌است. سلیم کوهی
سلیم کوهی، ۲۱ سانتی‌متر طول دارد؛ پرنده‌ای است بسیار آرام و نــر آن کوچکتر از ماده می باشد. نشانه‌های تشخیص این پرنده عبارتند از نوار سفید در حد بین سینه و سطح شکمی بلوطی مایل به نارنجی ، تارک تقریباً سیاه با نوارهای چشمی سفید پهن که امتداد آنها در پس گردن به شکل ( V ) بهم متصل می شوند . شکمش سیاه و حاشیه دم آن سفید است، پاهایش زرد است، در پرو بال زمستانی و در پرنده نابالغ نوار چشمی تیره و طرح مشخص سطح شکمی وجود ندارد، سینه و پهلوها قهوه‌ای است و نوار سینه‌ای تا حدی نامشخص می باشد. در پرواز گلو، نوار سینه‌ای و پوشپرهای زیر دم سفید آن با سینه تیره و شکم سیاهش تضاد خاصی دارد. در زمستان این نشانه‌ها زیاد واضح نیست ولی نوار چشمی و نوار سینه‌ای آن همواره وسیله تشخیص خوبی است گرچه گاهی اوقات دیدن آنها مشکل است. سلیم کوهی در پرواز بدنش نسبتاً گرد و دمش کوتاه بنظر می‌رسد. مرغ باران بزرگ جنوبی
مرغ باران بزرگ جنوبی که با نام مرغ باران بزرگ جنوبگان و مرغ بوگندو نیز شناخته می‌شود، پرنده دریایی بزرگی است که در اقیانوس‌های جنوب کره زمین زندگی می‌کند. گسترهٔ زندگی این پرنده همپوشانی بسیاری با مرغ باران بزرگ شمالی دارد، اگرچه مرکز اصلی زندگی آن اندکی به سوی جنوب متمایل است. دو پرنده را می‌توان از روی رنگ سر نوکشان تشخیص داد؛ سبز در گونهٔ جنوبی و قرمز در گونهٔ شمالی. خوتکای ابروسفید
این پرنده که دارای ابروی سفید رنگیست دارای پروازی تیز و تند است. رنگ کلی نرها سبز فلزی و براق است و تنها روی بال‌ها، پرهای سفید رنگ دارند. پاها و نوک آن‌ها خاکستری رنگ بوده و ماده‌ها کم رنگ تر از نرها هستند. در یک دوره تخمگذاری حداکثر ۲۶ تخم زردرنگ گذاشته و در آب‌های کم عمق زندگی می‌نمایند. زمستان‌ها در مرداب انزلی و استان مازندران دیده شده‌اند. زادبوم اصلی آن‌ها اروپای شمالی است. مرغابی
۱. نژاد روئن (Rouen): منشأ این نژاد شهر روئن در ایالت نرماندی فرانسه است که نام نژاد نیز از نام آن گرفته شده‌است و این نژاد تا حدودی شبیه نژاد پکین است. این نژاد در اصل از نژاد اردک وحشی سرسبز منشعب شده و مرغابی نر آن دارای بال و پرهای زیبای آبی و سبز و سیاه است و در لابلای آن خطوطی سفید قرار دارند. وزن مرغابی نر در حدود ۵/۴ کیلوگرم و وزن مرغابی ماده ۴ کیلوگرم است. از نظر رنگ، نر و ماده در این نژاد اختلاف دارند و رنگ نرها زیباتر از رنگ ماده‌ها می‌باشد. جثه نرها نیز از جثه ماده‌ها بزرگ‌تر است. رنگ مرغابی ماده سفید و قهوه‌ای روشن است و پاها و منقار به رنگ پرتقالی و پوست به رنگ زرد است و مرغابی ماده آن علاقه چندانی به خوابیدن بر روی تخم ندارد. ماده مرغابی‌ها سالیانه ۸۰ عدد تخم می‌گذارند که رنگ پوسته تخم خاکستری آبی‌فام تا سبز می‌باشد. گوشتشان بسیار لذیذ و خوش‌خوراک است. مهرگیاه
ذیل مدخل بوقلمون آمده‌است: نام مرغی هم هست. (برهان). پرنده‌ای از راسته ماکیان‌ها که دارای گردنی برهنه و گوشتی و پنجه‌های قوی می‌باشد. رنگ آن بیشتر سیاه، سر و گردن وی بدون پر است. دارای آویزه‌های نرم گوشتی است و نر آن دارای دم پهنی است. (فرهنگ فارسی معین). یک قسم مرغ بزرگی از طایفه ماکیان‌ها که بومی هندوستان بوده و از آنجا بسیار جاها برده شده و آن را یبروح نیز می‌گویند. (ناظم الاطباء). قمری معمولی
این پرنده دمی دراز، پرهایی زینتی بر گردن و لکه‌یی کمابیش سپید بر شکم دارد. پرنده‌ای خوش‌آواز به طول ۲۷ سانتی‌متر با بدنی کمابیش لاغر و دم سیاه، باکناره‌های سفید که شاهپرهای آن رفته‌رفته از وسط به کنار کوتاه‌تر است. سطح پشتی قمری به رنگ خرمائی مایل به خاکی است که باپرهائی در وسط آن‌ها سیاه است، و در کنار گردنش لکه‌ای مرکب از رگه‌های سفید و سیاه یا رنگارنگ و گلو سینه‌اش تقریباً صورتی است. پرندهٔ نابالغ لکه‌های کنار گردن ناحیه گلو وسینه رنگ تقریباً صورتی ندارد. پرندهٔ قمری جفت جفت یا به صورت گله‌های کوچک دیده می‌شود. پرواز تند ومستقیم وحرکات بال آن با تکانهای شدید همراه است. پروانه شیشه‌ای
کرم‌های پیله‌ساز پروانه شیشه‌ای دارای اندامی سبز با نوارهای بنفش و قرمز روشن هستند و عموماً بر روی گیاهان سرده محبوبه شب یافت می‌شوند. کرم‌ها دارای شکل استوانه‌ای هستند در حالی که پشت آنها با رشته‌هایی شفاف و منعکس‌کننده پوشیده شده است و اساساً همین سازوکار جهات در آناتومی باعث می‌شود که کرم‌ها برای شکارچیان، چندان قابل رویت نباشند. مرغ
مرغها توانایی پریدن وپرواز کردن برای مسافتهای بلند و طولانی را ندارند، اما در نژادهای سبک‌تر و مینیاتوری مانند مرغ و خروس سبرایت می‌توانند که بر روی نرده یا شاخه‌ها، جایی که به‌طور طبیعی استراحتگاه آنهاست، به خوبی در ارتفاع کم پرواز کنند مرغها معمولاً عمل پریدن را برای جستجو یا اجتناب از خطر انجام می‌دهند. مرغ
مرغ‌های تخم‌گذار امروزی به ندرت کرچ می‌شوند و در صورت کرچ شدن در نیمهٔ دورهٔ جوجه کشی از روی تخم‌ها بلند می‌شوند. با این وجود چندین نژاد چند منظوره (utility) مانند مرغ کوشین، مرغ کورنیش و سیلکی (مرغ ابریشمی) هستند که به‌طور مرتب کرچ شده و نه تنها برای جوجه مرغها، بلکه برای سایر گونه‌های پرندگانی که طول دورهٔ جوجه کشی آن‌ها کوتاهتر یا بلندتر از مرغ است (مانند بلدرچین، قرقاول، غاز، بوقلمون و …) مادران خوبی هستند. تخم مرغ را می‌توان در زیر پای اردک نیز گذاشت، اما میزان موفقیت آن متغیر است. رفتار همجنس‌گرایانه در جانوران
طبیعت تک‌همسر پرندگان باعث می‌شود که رهگیری زوج‌های همجنس ساده باشد. در بسیاری از پرندگانی همچون قوی سیاه و مرغ نوروزی نوک‌حلقه‌ای، پیوندی زوجی تا همهٔ عمر برقرار می‌ماند، مگر آنکه یکی از زوج‌ها بمیرد یا آنکه به ندرت از هم جدا شوند. در میان پستانداران، وجود روابط همجنسگرایانهٔ بلندمدت نادر است. در این میان، استثناهایی همچون دلفین‌های پوزه‌بطری وجود دارند که روابط بلندمدتی برقرار می‌کنند که گاه تا ۱۰ سال یا حتی تا پایان عمر هم طول می‌کشد. فراخوان جفت‌گیری
بیش‌تر پرندگان ماده رپرتوارهای آوازهای طولانی را ترجیح می‌دهند. یک فرضیه برای این امر این است که رپرتوار آواز با اندازه هسته کنترل آهنگ مغز در پرندگان (HVC) ارتباط مثبت دارد. آچ‌وی‌سی بزرگ نشان دهنده موفقیت در رشد است. در گنجشک‌های آوازخوان، نرهای با رپرتوارهای بزرگ، دارای اچ‌وی‌سی بزرگتر، وضعیت بدن بهتر و نسبت هتروفیل به لنفوسیت پایین‌تری بودند که این نشان‌دهنده ایمنی بدنی بالاتر است. این مطلب نشان‌گر این است که گنجشک‌های آوازخوان با رپرتوارهای آواز بزرگ از تناسب اندام بیشتری در طول زندگی برخوردار هستند و این‌که رپرتوارهای آواز شاخصی صادق برای سنجش «کیفیت» نر هستند. یک توضیح احتمالی برای این سازگاری می‌تواند این باشد که چنین سازگاری برای جنس ماده مزایای مستقیم مانند مراقبت والدینی بهتر یا دفاع بهتر از قلمرو، و مزایای غیرمستقیم مانند دستیابی به ژن‌های خوب برای فرزندان آن‌ها دربردارد. تیهو
مشخصات ۳۵ سانتیمتر پرنده‌ای با سطح پشتی خاکستری، گلویی نخودی‌رنگ، با نوار حاشیه‌ای پهن و سیاه با راه‌راه عرضی و خیلی واضح پهلوها مشخص می‌شوند. منقار و پاهایش سرخ رنگ است. رنگ خرمائی شاه پرهای کناری دُمَش در پرواز نمایان می‌گردد. معمولاً جفت جفت یا به صورت دسته‌های کوچک دیده می‌شوند. اما در زمستان به صورت گله‌های بزرگ هستند هنگام خطر کمتر پرواز می‌کند و بیشتر به سوی سربالایی کوهستان می‌رود تا خود را از خطر دور سازد. در بهار و تابستان پرنده‌ای پر صدا است. و همچنین از اول پاییز بمانند کبک دسته‌های بزرگتری از انان را می‌توان در طبیعت مشاهده نمود. مرغابی
مرغابی پرنده‌ای با بدن کشیده و پاهای کوتاه است که باعث می‌شود بدنش نزدیکِ زمین قرار گیرد. مرغابی از پرندگان نوک‌پهنی است که در جانورشناسی به آن‌ها لاملیورستر یا Lamellirostrate می‌گویند. درازا و حجم بال مرغابی نسبت به سایر طیور متوسط است و مرغابی اهلی بدین دلیل به خوبی نمی‌تواند پرواز کند. حرارت طبیعی بدن مرغابی ۷/۴۰ درجهٔ سانتی‌گراد و تعداد نبض آن به‌طور متوسط ۳۱۲ دفعه در دقیقه و تعداد تنفسش ۱۶ – ۲۸ بار در دقیقه است. سر بزرگ و قطر منقار آن در بالا و پایین کم است. بدین ترتیب، از اتصال منقار به یکدیگر برجستگی خاصی از نیمرخ در آن‌ها دیده نمی‌شود. حجم منقار در مرغابی‌ها نسبت به سایر طیور و به خصوص غاز زیادتر است و سطح بیشتری را نسبت به سر و جثّهٔ حیوان اشغال می‌کند. منقار در محل اتصال به سر نازک‌تر از قسمت آزاد است؛ از این رو تقریباً به صورت یک بیلچه درآمده است. منقار از غشایی صاف و هموار پوشیده شده‌است که لبه آن از یک قسمت شاخی پوشیده می‌شود. زبان در مرغابی قوی و عضلانی است و غدد چشائی فراوانی دارد که به وسیلهٔ آن‌ها می‌تواند تا اندازه‌ای طعم مواد غذایی را حس کند. گردن مرغابی کوتاه و قطر آن متوسط است. پرها تمام بدن اردک‌ها را پوشانده و غشای ضخیمی را در روی پوست تشکیل می‌دهد. این پرها به خوبی روغنی اند و این امر مانع از رسیدن آب و رطوبت به بدن آن می‌شود. مرغ آمین
«فرشته‌ای است که در آسمان پرواز می‌کند و مدام آمین می‌گوید و اگر دعایی به آمین او اصابت کند مستجاب می‌شود.»