خاور دور به چه سرزمینهایی گفته می شود؟
خاور دور
خاور دور از سدهٔ ۱۲ وارد ادبیات جغرافیای سیاسی اروپاییان شد با این معنی که خاور دور، دورترین قسمت از سه بخش شرقی است که فراتر از خاور نزدیک و خاورمیانه است. به همین دلیل مردم کشور چین نیز از سدهٔ ۱۹ و اوایل سدهٔ ۲۰ جهان غرب را غرب دور «Tàixī ()» یعنی هر آنچه در غرب جهان عرب قرار دارد نامیدند. خاور دور
خاور دور یک اصطلاح جغرافیایی جایگزین است که در زبان انگیسی (و برابر آن در بسیاری از زبان‌های دیگر) برای اشاره به آسیای شرقی (شامل آسیای شمال شرقی)، شرق دور روسیه (بخش آسیای شمالی) و آسیای جنوب شرقی است. آسیای جنوبی نیز گاهی به دلایل اقتصادی و فرهنگی جزئی از آن محسوب می‌شود. خاور دور
در کل خاور دور به معنای مناطق شرقی آسیا است. خاور دور
از دههٔ ۱۹۶۰ میلادی، آسیای شرقی متداول‌ترین واژه در بیشتر رسانه‌ها برای این منطقه بوده‌است. امروزه خاور دور اغلب یک واژهٔ منسوخ، قدیمی، تهاجمی و گاهی حتی نژادپرستانه است. خاور دور
به بیان دیگر خاور دور ذاتاً یک واژهٔ اروپامحور است زیرا بخشی از یک پارادایم جغرافیایی است که در آن حتی آسیای غربی نیز «خاور نزدیک» یا «خاورمیانه» نامیده می‌شود. تا پایان سدهٔ بیستم مرکز ثقل بودن اروپا در اقتصاد جهانی قابل گفت‌وگو بود که اکنون دیگر واقعیت ندارد. خاورمیانه
واژهٔ «میانه» نیز به دلیل برداشت‌های مختلف باعث سردرگمی‌هایی شده‌است. قبل از جنگ جهانی اول اصطلاح خاور نزدیک در انگلیسی به مناطق بالکان و امپراتوری عثمانی اطلاق می‌شد در حالی که اصطلاح خاورمیانه شامل سرزمین‌های ایران، افغانستان، آسیای مرکزی، ترکستان و قفقاز بود. همچنین اصطلاح خاور دور به کشورهای شرق آسیا نظیر چین، ژاپن، دو کره، هنگ‌کنگ، تایوان و غیره اطلاق می‌شد.
جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی
جغرافیای تاریخی سرزمین‌های خلافت شرقی عنوان کتابی است که به موضوع جغرافیای تاریخی سرزمین‌های بین‌النهرین، ایران و آسیای مرکزی از زمان حمله اعراب تا دودمان تیمور می‌پردازد. نویسنده کتاب گای له استرنج و مترجم آن به فارسی محمود عرفان است. این کتاب فشرده و چکیده ایست از تحقیقات و تالیفات جغرافی نویسان قدیم مسلمین. مقصود مولف از خلافت شرقی، خلافت خلفای راشدین و خلفای اموی و خلفای عباسی است که مرکز دستگاه آنها مشرق زمین یعنی عربستان، عراق و شام بود و چون یکی از افراد خاندان اموی از شام به اسپانیا رفت و در آنجا دستگاه خلافتی ترتیب داد، خلافت آنها را خلافت غربی نامیدند. اسرائیل بزرگ
اسرائیل بزرگ (یا سرزمین کامل اسرائیل، ، "Eretz Yisrael Hashlemah") اصطلاحی با معانی دینی و سیاسی مختلف است. این اصطلاح به طور معمول به شیوه‌ای بازپیوندخواهانه به مرزهای تاریخی یا دل‌خواه اسرائیل اطلاق می‌شود. مغرب عربی
مغرب عربی به مجموعه پنج کشور واقع در شمال و شمال غربی آفریقا اطلاق می‌شود. مغرب یک واژه عربی است و به معنای سرزمین غروب آفتاب است، این کلمه از دیدگاه جغرافیایی اعراب به معنای سرزمین غرب می‌باشد. امروزه عرب‌ها، این لفظ را عمدتاً به منظور اشاره به مجموعه کشورهای آفریقایی مراکش، الجزایر، تونس، لیبی، موریتانی و سرزمین مورد مناقشهٔ صحرای غربی استفاده می‌کنند. سرزمین اصلی
سرزمین اصلی بخشی از یک محدوده سیاسی یا طبیعی چندبخشی است که نسبت به سایر قسمت‌ها مهم تر و معمولاً بزرگتر است. به طور خاص اصطلاح سرزمین اصلی در مورد کشورهای جهان کاربرد دارد و به آن قسمت از خشکی‌های یک کشور گفته می‌شود که بخش اصلی یا مهم کشور محسوب می‌شود. سرزمین اصلی به لحاظ سیاسی، اقتصادی و/یا جمعیتی مهم تر از سرزمین‌های دور مانند برون بومها یا جزایر اقیانوسی واقع در خارج از فلات قاره هستند. خاور نزدیک باستان
دوران نوسنگی را عصر کشاورزی دانسته‌اند. در این دوران، در برخی نواحی آسیای نزدیک (خاورمیانه)، انسان از مرحله جمع‌آوری و شکار به مرحله کشت و اهلی کردن برخی جانوران، انتقال یافت. سرزمین موعود
«و خداوند موسی را خطاب کرده، گفت: (۲) «بنی‌اسرائیل را امر فرموده، به ایشان بگو: چون شما به زمین کنعان داخل شوید، این است زمینی که به شما به ملکیت خواهد رسید، یعنی زمین کنعان با حدودش. (۳) آنگاه حد جنوبی شما از بیابان سین بر جانب ادوم خواهد بود، و سرحد جنوبی شما از آخر بحرالملح به طرف مشرق خواهد بود. (۴) و حد شما از جانب جنوب گردنه عَقْرَبیّم دور خواهد زد و به سوی سین خواهد گذشت، و انتهای آن به طرف جنوب قادش‌برنیع خواهد بود، و نزد حَصَراَدّار بیرون رفته، تا عَصمون خواهد گذشت. (۵) و این حد از عصمون تا وادی مصر دور زده، انتهایش نزد دریا خواهد بود.» سرزمین میانی
منظور از سرزمین میانی، به‌طور خاص، خشکی‌های شرق دریای بزرگ (بلگائر) است؛ بنابراین آمان جزو آن نیست، اما هاراد و بقیهٔ سرزمین‌های میرا که در داستان‌های تالکین سخنی از آن‌ها به میان نیامده جزو سرزمین میانی به‌شمار می‌آیند. به هر حال، تالکین هیچ‌گاه جغرافیای دنیای مربوط به کتاب هابیت و ارباب حلقه‌ها را کامل نکرد. در طراحی سرزمین میانی، جلد چهارمِ تاریخ سرزمین میانی کریستوفر تالکین نقشه‌های قابل توجه متعددی را، هم از دنیای تخت اولیه و هم دنیای گرد منتشر کرد که پدرش در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ خلق کرده بود. کارن وین فونستاد از روی این نقشه‌ها، نقاشی‌هایی شامل جزئیات، اما غیر متعارف کشید با نام «نقشه‌های کامل دنیا» که دنیایی را نشان می‌دهد که در طول دوره‌های تاریخی شرح داده شده در کتاب‌های سیلماریلیون، هابیت و ارباب حلقه‌ها ثابت و پایدار مانده‌است. دفتر امور خاور نزدیک
این دفتر اداره سیاست خارجی آمریکا و روابط دیپلماتیک با کشورها و سازمان‌های جغرافیایی مانند الجزایر، بحرین، مصر، ایران، عراق، اسرائیل، اردن، کویت، لبنان، لیبی، مراکش، عمان، سرزمین‌های فلسطینی، قطر، عربستان سعودی، سوریه، تونس، امارات متحده عربی و یمن را بعهده دارد. خاورمیانه
با نابودی امپراتوری عثمانی در سال ۱۲۹۷ خورشیدی، دیگر اصطلاح خاور نزدیک کاربرد زیادی نداشت و این در حالی بود که اصطلاح خاورمیانه به کشورهای تازه بنیاد جهان اسلام اطلاق شد. با این حال استفاده از اصطلاح خاور نزدیک توسط برخی رشته‌های دانشگاهی نظیر باستان‌شناسی و تاریخ کهن زنده شد. (مراجعه کنید به خاور نزدیک باستان). نام‌های ایران
بر اساس کتاب (صفحه‌های ۲۲ تا ۳۶) اعراب نیز از ایران و شاهنشاهی پارس (ساسانی) به عنوان "سرزمین پارس" () و به عبارت دیگر "سرزمین‌های پرشیا" نام برده‌اند. نام رایج این سرزمین در ادبیات و نوشتارهای مسلمانان نیز از بلاد عجم (عربی: بلاد عجم) به عنوان معادل یا مترادف "پرشیا" استفاده می‌کردند. مردم ترک از "بلاد عجم" که تقریباً از قدیمی‌ترین متون که به عربی باقی‌مانده بود استفاده می‌کردند، در قرآن و دوران جاهلیت نیز از عجم برای اشاره به "پرشین" استفاده می‌شد. خاور نزدیک
خاور نزدیک یا شرق نزدیک اصطلاحی است که برای اشاره به مناطقی چون بخشی از آسیای غربی که در گذشته در قلمرو آسیایی سلطنت عثمانی قرار داشته‌اند گفته می‌شود؛ کشورهایی چون اردن، سوریه، لبنان، ترکیه، قبرس، عراق و فلسطین در این محدوده‌اند. گروه‌های قومی در آسیا
اصطلاح غرب آسیا تا حد زیادی مطابق با عبارت خاورمیانه است. غرب آسیا متشکل از ارمنستان، جمهوری آذربایجان، بحرین، قبرس، ایران، عراق، اسرائیل، اردن، کویت، لبنان، عمان، فلسطین، قطر، عربستان سعودی، سوریه، ترکیه، امارات متحده عربی و یمن است. مکان‌های فرعی در سرزمین میانه
دریاچه‌ای که زیر دروازهٔ خزد-دوم واقع است. این دریاچه را دورف‌ها خود خه‌لد-زارام می‌خواندند. بر اساس افسانه‌های مردمان دورین، دورین بی‌مرگ وقتی در کوه گونداباد (در شمال کوه‌های مه‌آلود) از خواب برخاست، سفری را به سمت جنوب آغازید ولی هنگامی که به این دریاچه رسید توقف کرد و در آن نگریست و تصویر تاج ستارگان را بر سر خود دید. سپس او خزد-دوم را در آن‌جا پیدا کرد. حجاز
حجاز سرزمین بزرگی است که از سوی شمال به فلسطین و از سوی باختر به دریای سرخ و از جانب جنوب به منطقهٔ عسیر در یمن و از سوی خاور به بیابان‌های نجد و شمر و برالشام محدود می‌شود. بخشی از شمال سرزمین تهامه که جزئی از حجاز به‌شمار می‌آید بیابانی ریگزار با کوه‌هایی سنگلاخی و خشک و بی‌گیاه است و از این رو بطلمیوس و دیگر جغرافی‌دانان یونان باستان این بخش را «آرابیا پتریا» یعنی عربستان سنگلاخ می‌خواندند. شرق آسیا
شرق آسیا عبارت نوین برای نام سنتی «شرق دور» است که جایگاه جغرافیایی منطقه را نسبت به اروپا تا به خود آسیا می‌سنجد. خاور دور (فیلم)
خاور دور () فیلمی به کارگردانی جان داگان است که در سال ۱۹۸۲ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به برایان بران و بیل هانتر اشاره کرد. اسرائیل
اسرائیل (; )، با نام رسمی دولت اسرائیل ( "")، یک کشور در غرب آسیا، واقع در ساحل جنوب‌شرقی دریای مدیترانه و ساحل شمالی دریای سرخ است. اسرائیل در شمال با لبنان، در شمال‌شرقی با سوریه، در شرق با اردن، به‌ترتیب در شرق و غرب با سرزمین‌های فلسطینی کرانه باختری و نوار غزه و در جنوب‌شرقی با مصر هم‌مرز است. با وجود اینکه این کشور مساحت نسبتاً کمی دارد، اما از نظر جغرافیایی دارای ویژگی‌های متنوعی است. مرکز اقتصادی و علمی اسرائیل، تل‌آویو است، درحالی که مرکز حکومت آن در اورشلیم، شهری که اسرائیل آن را پایتخت خود می‌داند، واقع است؛ اورشلیم به عنوان پایتخت این کشور توسط بیشتر کشورها، به رسمیت شناخته شده‌است اما چندین کشور آن را به رسمیت نمی‌شناسند. خاور نزدیک باستان
آثار تمدنی مکشوفه در هند - پنجاب و موهنجودارو - نمایانگر تمدن شهری قابل توجهی است که در مقایسه با تمدن میانرودان، اوج آن در ۲۸۰۰ تا ۲۵۰۰ ق.م. بوده‌است. این تمدن از راه سیستان و شوش با تمدن سومر مربوط می‌شده‌است. ویل دورانت، این آثار تمدن را کهن‌ترین آثار تمدن بشر دانسته‌است. سیبری
نام سیبری از واژهٔ سیبیر در یکی از گویش‌های زبان مغولی گرفته شده و به معنی «سرزمین خفته» است. سیبیر در اصل نام دژی از تاتارها بود که در پیوندگاه رودهای توبول و ایرتیش قرار داشت. جوامع عرب دور از وطن
جوامع عرب دور از وطن () اشاره به بازماندگان مهاجران عربی دارد که به طور داوطلبانه یا به عنوان پناهنده، از سرزمین مادری خود به کشورهای غیر عربی در شرق آفریقا، آمریکای جنوبی، اروپا، آمریکای شمالی بخش آسیای جنوبی، آسیای جنوب شرقی کارائیب و آفریقای غربی مهاجرت کردند. سرزمین سیرنی
سرزمین سیرنی () یک منطقه بزرگ در نیمکره جنوبی سیاره مریخ (بهرام) است. این منطقه حول ۳۹.۷° جنوبی و ۱۵۰° غربی واقع شده و در پهن‌ترین محل خود ۳۹۰۰ کیلومتر عرض دارد. نام آن از موجودات افسانه‌ای به نام سیرن گرفته شده است. نیم‌کره شرقی
نیمکرهٔ شرقی یا نیم‌سپهر خاوری واژه‌ای در دانش جغرافیا است و به منطقه‌ای اشاره می‌کند که از نصف‌النهار مبدأ (گرینویچ) آغاز شده و بخشی از کرهٔ زمین شامل قاره‌های آسیا، اروپا، آفریقا و اقیانوسیه و آب‌های اقیانوس هند است. این نیمکره به وسیلهٔ اقیانوس اطلس و اقیانوس آرام از نیمکرهٔ غربی جدا می‌شود. طول جغرافیایی ۲۰ درجهٔ غربی و ۱۶۰ درجهٔ شرقی غالباً مرزهای این نیمکره به‌شمار می‌آیند. تل دور
تل دور (به لاتین: Tel Dor) یک منطقهٔ مسکونی در اسرائیل است که در شام (سرزمین) واقع شده‌است. بازی‌های آسیایی ۱۹۵۱
بازی‌های آسیایی ۱۹۵۱ به عنوان جانشین یک رویداد چند ورزشی در مقیاس کوچک‌تری موسوم به بازی‌های خاور دور شناخته می‌شود که بین یک دوره بیست و پنج ساله از ۱۹۱۳ تا ۱۹۳۸ در شهرهای مختلف ژاپن، فیلیپین و چین برگزار شد. اولین دوره بازی‌های خاور دور پس از تلاش‌های فدراسیون ورزشکاران آماتور فیلیپین (PAAF) در سال ۱۹۱۳ در مانیل، فیلیپین برگزار شد. این بازی‌ها برای ۹ دوره بعدی با موفقیت سازماندهی و برگزار شد، اما در سپتامبر ۱۹۳۷، ژاپن پس از حادثه پل مارکو پولو به چین حمله کرد و جنگ دوم چین و ژاپن (که بعدها جزئی از جنگ جهانی دوم شد) را آغاز کرد، و به همین سبب بازی‌های سال ۱۹۳۸ که قرار بود در اوساکا برگزار شود، لغو شد و بازی‌های خاور دور پس از آن دیگر برگزار نشد. سرزمین موعود
این مرزها چیزی در حدود اسراییل فعلی بعلاوه لبنان، کرانه باختری، نوار غزه، قسمت اعظم سوریه و اردن و مصر تا رود نیل است. ماجرای فتح کنعان به دست بنی اسرائیل و به رهبری یوشع بن نون که به پیروزی آنان بر ساکنان کنعان منجر شد در کتاب یوشع ذکر شده‌است خاور نزدیک باستان
خاور نزدیک باستان را یکی از نقطه‌های رشد بشری می‌دانند. پیشرفت کشاورزی، قشربندی، پدیداری دولت مرکزگرا، ادیان و جنگ‌های سازماندهی‌شده، نخستین امپراتوری‌ها و … از اینجا آغاز شدند. همچنین این منطقه را مهد اختراع موسیقی، دریانوردی، خط، حقوق، چرخ، اخترشناسی و ریاضیات می‌دانند. خاور نزدیک باستان
در گاهشمار ذیل، حاکمان بر مناطق گوناگون خاور نزدیک را با توجه دوره‌های زمانی مختلف مشاهده می‌کنید. بازهٔ زمانی این جدول شامل ۴۰۰۰ سال پیش از میلاد، تا زمان فتوحات اسلامی را در بر می‌گیرد. در میان اشیای مکشوفه، قدیمی‌ترین سند دریانوردی را که ریشه فرهنگی آن به ۶ هزار سال قبل از میلاد برمی گردد کشف شده‌است. این مهر گلین، یک کشتی را با سرنشینانش نشان می‌دهد. سرزمین‌های اشغال‌شده توسط اسرائیل
واژهٔ مناطق اشغالی اولین بار در قطعنامه ۲۴۲ شورای امنیت، پس از جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷ به کار رفت، که خواهان استقرار یک صلح پایدار و منصفانه در خاور میانه از طریق اعمال عقب‌نشینی قوای مسلح اسرائیلی از مناطق اشغالی در نبردهای اخیر و خاتمه همه ادعاها یا حالت‌های تجاوز و احترام به حق همه کشورهای منطقه برای زندگی در مرزهای به رسمیت شناخته شده و امن در صلح بود. عقب‌نشینی از این مناطق، مشروط به یک صلح مذاکره شده بود که دولت‌های عرب پس از قطعنامهٔ ۲۴۲ آن را رد کردند. اسرائیل بزرگ
در حال حاضر در رایج‌ترین تعریف به مجموع قلمروهای دولت اسرائیل و اراضی فلسطینی اسرائیل بزرگ گفته می‌شود. در تعریف قدیمی‌تر که مورد تایید صهونیست‌های ریویزیونیست بود، امارت فرااردن نیز بخشی از اسرائیل بزرگ به حساب می‌آمد. روابط دیپلماتیک در خاور نزدیک باستان
«باشگاه قدرت‌های بزرگ» امپراتوری‌های اواخر هزاره دوم پیش از میلاد را توصیف می‌کند، که عبارت بودند از هاتی، مصر، کاسیت بابل، میتانی و آشور و مردمان و اقوام این تمدن‌ها که برخی با دیگری نزدیک بودند و برخی شان از دو فرهنگ متفاوت می‌بودند. اما حاکمان این قدرت‌ها یکدیگر را برابر می‌دانستند و این در روابط دیپلماتیک آنها مشهود است که با یکدیگر به عنوان «برادر» رفتار می‌کردند. زمانی هم که درگیری‌هایی بین این امپراتوری‌ها اتفاق افتاد، به ندرت بقای هر یک از اشراف را تهدید می‌کرد. سرزمین سیاه
سرزمین سیاه ناحیه‌ای در انگلستان است که در اواخر قرن ۱۹ یکی از اماکن دارای بیشترین مراکز صنعتی جهان به شمار می رفته است. حدود آن عبارتند از: از غرب شهرهای زنجیره‌ای مرکز انگلستان، از شمال و غرب بیرمنگهام و از جانب جنوب و شرق ولورهامپتون در اطراف میادین زغال سنگ استافوردشایر. خاورزمین
یک توضیح دیگر دربارهٔ این لغت به امپراتوری روم بر می‌گردد که به طور خاص در امپراطوری روم شرقی منطقه‌هایی که در زیر شهر رم قرار می‌گرفتند با نام Orient a شناخته می‌شدند. مناطق قطبی زمین
مناطق قطبی به قسمت‌هایی از کرهٔ زمین گفته می‌شود که در قطب شمال و قطب جنوب زمین قرار دارند، این نواحی آب و هوایی بسیار سرد و یخبندان دارد و با یخ‌هایی با ضخامت زیاد پوشیده شده‌است؛ ولی مدتی است که با گرم شدن کره زمین این توده‌های عظیم یخ در حال آب شدن می‌باشند. ۳۱ خرداد ماه شاهد بلندترین شب سال برای ساکنین قطب جنوب و در حقیقت شب یلدا در این بخش از زمین است. جوامع دور از وطن
جوامع دور از وطن یا دیاسپورا به پراکندگی، مهاجرت یا آوارگی گروهی از مردم اطلاق می‌شود که دور از خانه و کاشانه اصلی خویش زندگی می‌کنند و در دنیا پراکنده شده‌اند. این واژه ریشه در متون یهودی داشته و به ماجرای خروج یهودیان از بابل اشاره دارد. اما اخیراً معنای این واژه بسط پیدا کرده‌است و به پراکندگی گروهی از مردم اطلاق می‌شود که دارای ریشه مشترکی هستند و از خانه خود رانده شده یا فرار کرده‌اند. نمونه بارز آن ارمنی‌های ترکیه هستند که توسط دولت عثمانی به سمت دیگری رانده شده‌اند. ایجاد جوامع دور از میهن می‌تواند خودخواسته یا ناخواسته باشد. زحل
زحل از زمان‌های بسیار قدیم شناخته شده‌است. در مصر باستان آن را «رِمفان» می‌نامیدند. در زمان‌های قدیم این سیاره دورترین؛ (بیرونی‌ترین) سیارهٔ شناخته شده نسبت به زمین بود و در تمامی اسطوره‌های گذشتگاه تأثیر مهمی داشت. ستاره شناسان بابل قدیم حرکت سیاره زحل را شناسایی و ضبط می‌کردند. در روم باستان ایزد ساترنوس مرتبط با سیاره زحل و ایزد کشاورزی بود. رومی‌ها اعتقاد داشتند که ساترنوس معادل خدای یونانی کرونوس است. در ستاره‌شناسی هندوها ۹ جرم سماوی وجود دارند که زحل یکی از آنان است شانی نام دارد و اعمال خوب و بد مردم را مورد قضاوت قرار می‌دهد. در زبان عبری و در دین یهودیت زحل به نام شبتای (שבתאי) شناخته می‌شود. فرشته مرتبط با آن کاسیل(Cassiel) نام دارد. روح آن و بعد مثبت آن آگیل (Agiel) و روح منفی آن زازل (Zazel) نام دارد. در متون قدیمی همواره زحل به عنوان سیاره عبریان شناخته می‌شد. همچنین روز مرتبط با زحل (شنبه یا Saturn day) روزی است که خداوند بر قوم یهود به عنوان روز مقدس (سبت) اعلام کرد. در عهد عتیق و عهد جدید نام زحل چندبار تکرار شده‌است. اولین بار در کتاب عاموس فصل ۵ خدای عبریان خطاب به آنان می‌گوید: دور (مجموعه کلاه‌قرمزی)
دور نام سرزمینی خیالی در مجموعهٔ کلاه‌قرمزی است که فامیل دور و دوره از آن‌جا آمده‌اند و بچهٔ فامیل دور نیز تبار دوری دارد. خاور نزدیک باستان
بخش بزرگی از مهرهای چغامیش موضوع‌های نظامی را نشان می‌دهد. روی دیگر نمونه‌هایی از جنگ‌ها دیده شده‌است. روی یک اثر مهر چهره بزرگ تیراندازی دیده می‌شود که تجهیزات وی جزو به جزو پیداست. این صحنه که تا به امروز در هیچ‌کجا مانندی ندارد گروهی مرد را نشان می‌دهد که با گام‌های فشرده راه می‌روند، گویا یک واحد نظامی آزموده و با انضباط است. همچنین در این تپه تعداد زیادی الواح گلی (شمارشی) و قطعات و ظروف و کاسه‌های سفالی مشهور به «لبه واریخته» که از سفالینه‌های شاخص دوره آغاز کتابت است به دست آمده‌است؛ سفال‌هایی که سخت صیقل یافته و اغلب این سفال‌ها با موضوع‌هایی نقاشی شده که به طرز شگفت‌انگیزی به نسبت آن زمان پیشرفته بوده‌است. سفال‌های دوران‌های بعدی با نقش‌های هندسی تزئین شده که تَنگ هم و با موتیف‌های مخصوص قلم خورده‌است.Wikipedia contributors, "Ancient Near East," Wikipedia, The Free Encyclopedia, https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Ancient_Near_East&oldid=705306712 (accessed February 22, 2016) زبان کنعانی
در گذشته به مناطق یهودی‌نشین خاور رود البه کنعان می‌گفتند و نام این زبان نیز از همین منطقه گرفته شده‌است. نام آن منطقه به نوبه خود به سرزمین قدیمی کنعان در خاورمیانه اشاره دارد. خاورمیانه
خاوَرِمیانه یک منطقه جغرافیایی در غرب آسیا و ناحیهٔ آفرو–اوراسیا است که از تنگه باب‌المندب در جنوب‌غربی تا تنگه داردانل در شمال‌غربی و از شرق تا رشته کوه‌های هیمالیا و بندر کراچی امتداد دارد. واژهٔ خاورمیانه تا حدودی دارای ابهام است و تعاریف دیگری نیز از منطقه ارائه شده‌است برای مثال واژهٔ خاورمیانه بزرگ علاوه بر تعریف معمول از خاورمیانه، کشورهای منطقهٔ مغرب عربی یعنی مراکش، تونس، الجزایر، موریتانی و لیبی و همچنین کشورهای دیگری مثل جیبوتی، سومالی، اتحاد قمر، افغانستان، پاکستان و کشورهایی در آسیای مرکزی را نیز در بر می‌گیرد. خاورمیانه
نمی‌توان گفت تمامی خاورمیانه تاریخی مشترک دارد، گو اینکه در پاره‌ای از خصوصیات فرهنگی یکدست است. حبیب برجیان خاور میانه را «قاره فرهنگی» نامیده‌است و به باور او سهم ایران در تاریخ و فرهنگ این منطقه به خصوص در دوره‌های هخامنشی و قبل از صفوی پررنگ بوده‌است. پارس (سرزمین)
سرزمین فارس یا پارس کهن (به پارسی باستان: پارسه 𐎱𐎠𐎼𐎿 (Pārsa)) ناحیه جنوبی ایران منتهی به خلیج فارس که اشتراکات تاریخی، اقلیمی، فرهنگی و بخصوص گویشی دارند و شامل استان‌هایخوزستان، فارس، اصفهان، بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد، استان هرمزگان و استان چهار محال و بختیاری و بخش باختری استان کرمان می‌باشد که آن را خاستگاه و میراث دار پارسی میانه می‌دانند. که تا امروزه نیز بخصوص از جهت فرهنگی و زبانی از تشخص و تمایز برخوردار است. سرزمین اسرائیل
در رسوم ربانی، سرزمین اسرائیل که توسط بازگشت کنندگان از تبعید مشخص شده‌است، هم با مرزهایی که در کتاب مقدس آمده و هم با مرزهای واقعی پادشاهی‌های قبل از تبعید، تفاوت‌های چشمگیری داشت. این سرزمین تقریباً از Acre در شمال تا Ashkelon در جنوب در امتدادمدیترانه و شامل Galilee و جولان بود. با این وجود در سامریا هیچ شهرکی وجود نداشت. خاور نزدیک باستان
رویدادی مهم در هزاره سوم پ. م؛ که تأثیرگذار در زندگی ساکنان فلات ایران و خصوصاً دشت خوزستان است عبارت است از کشف فلز آلیاژی مفرغ. از مراکز مهم فرهنگهای عصر مفرغ ایران غرب ایران و حوزه زاگرس مرکزی (لرستان پیشکوه و پشتکوه) بوده‌است. مفرغ ساخته شده در کوهپایه‌های زاگرس به سومر و عیلام صادر می‌شده‌است. سرزمین ماد
سرزمین ماد سرزمینی باستانی در شمال غربی ایران بود. در آغاز هزارهٔ‌یکم پیش از میلاد، قبایل مادی، سکونت در اراضی غرب ایران را که بعدها ماد نامیده شد، آغاز کردند. جایی که در آن زمان نشیمن‌گاه شاهک‌نشین‌های فراوان و گروه‌های قومی و زبانی گوناگونی مانند کوتی‌ها، لولوبی‌ها، کاسی‌ها و هوری‌ها بود. بعدها، در سده‌های نهم و هشتم پیش از میلاد، قدرت مادها تا حدی زیادی افزایش یافت و نقش آن‌ها برجسته شد و سرانجام در سدهٔ هفتم پیش از میلاد، سرتاسر غرب ایران و برخی از مناطق نزدیک آن به مادها تعلق یافت؛ بنابراین، مرزهای ماد در طول چند صد سال، به‌تدریج و رفته‌رفته تغییر کرد؛ با این حال، گسترهٔ جغرافیایی دقیق ماد برای ما ناشناخته باقی مانده‌است. کنعان
کنعان (سامی شمال‌غربی: ؛ زبان فنیقی: ; ؛ یونانی: Χανααν؛ ) تمدنی سامی‌زبان در خاور نزدیک باستان در هزاره دوم پیش از میلاد بود. این نام در تنخ بارها به کار رفته و حدوداً برابر سرزمین شام، به خصوص جنوب آن، است و مناطقی چون فنیقیه، فلیسطیه و اسرائیل و مناطقی دیگر بخش‌هایی از آن محسوب شده‌اند. امروزه اسرائیل، لبنان، اردن، سوریه و اراضی فلسطین قسمت‌هایی از کنعان را در خاک خود دارند. سرزمین‌های فلسطینی
سرزمین‌های فلسطینی‌نشین یا اراضی فلسطینی به همگی سرزمین‌های کرانه باختری رود اردن (شامل بیت‌المقدس شرقی) و نوار غزه گفته می‌شود. این سرزمین‌ها در جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷ به تصرف اسرائیل درآمدند و از سال ۱۹۹۳ با تأسیس حکومت خودگردان فلسطین ادارهٔ بخش‌هایی از آن‌ها به این نهاد واگذار شد. جنگ داخلی فلسطین در سال ۲۰۰۷ موجب شد که غزه تحت کنترل حماس درآید. خاورمیانه
خاورمیانه از میانه قرن بیستم، مرکز توجه جهانی و شاید حساس‌ترین منطقه جهان از نظر استراتژیکی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی بوده‌است و مکان کشمکش‌های دراز مدت اعراب و اسرائیل است. خاورمیانه زادگاه ادیان مهمی چون یهودیت، مسیحیت، اسلام و ادیان غیر ابراهیمی مثل دین زرتشتی، آیین مهر و مانوی است. خاورزمین
مشرق‌زمین که با نام های دیگری مانند دنیای شرق، خاور، خاورزمین، خاوران و شرق هم شناخته می‌شود نامی است که به مناطق شرقی دنیا اشاره می‌کند. بنی‌اسرائیل
یهودیان میزراهی یهودیان خاورمیانه، آسیای مرکزی و قفقاز هستند. معمولاً این یهودیان در کشورهای دارای جمعیت اکثریت مسلمان زندگی می‌کردند. یهودیان ایرانی، عراقی، سوری، افغانستانی، بخارایی، کردی، گرجی و غیره جزو این گروه هستند. سرزمین میانی
به هر حال، عبارت "سرزمینِ میانی" نه در نوشته‌های اولیهٔ تالکین دربارهٔ دنیای مخلوق‌اش، یعنی نوشته‌های قبل از دههٔ ۱۹۲۰ -که بعدها در کتاب داستان‌های گم‌شده منتشر شدند- دیده می‌شود و نه در کتاب هابیت. تالکین کاربرد عبارت سرزمینِ میانی را در اواخر دههٔ ۱۹۳۰ آغاز کرد، به جای عبارت‌های قدیمی‌تر «سرزمین‌های بزرگ»، «سرزمین‌های بیرونی» و «سرزمین‌های این‌طرفی» که از آن‌ها برای توصیف این منطقه در داستان‌هایش استفاده می‌کرد. عبارت سرزمین میانی در دست‌نوشته‌های ارباب حلقه‌ها پدیدار شد و نخستین مورد انتشار عبارت سرزمین میانی در کارهای تالکین، در مقدمهٔ همان کتاب است: در واقع هابیت‌ها سال‌های سال در آرامش و سکوت در سرزمین میانی زندگی کردند، پیش از آن که دیگر مردمان حتی از وجود آن‌ها آگاه باشند. نوار غزه
نوار غزه یا باریکه غزه (به عربی: قطاع غزة ) ناحیه‌ای است نوار گونه که در کنار دریای مدیترانه و در منطقه خاورمیانه قراردارد. کشور فلسطین شامل دو منطقه جدا از هم به نام‌های کرانه باختری رود اردن و بخش خودگردان نوار غزه است که در دو سوی اسراییل قرار دارند و این سه با هم سرزمین فلسطین را تشکیل میدهند. کرانه باختری در شرق سرزمین فلسطین و غزه در جنوب غربی آن است. روابط دیپلماتیک در خاور نزدیک باستان
روابط دیپلماتیک در خاور نزدیک باستان مابین هیتی، هوری، سوریه و مصر از قرن بیستم تا شانزدهم قبل از میلاد به‌طور گسترده و فعالانه و در شکل‌های مختلف وجود داشته‌است؛ و در این بین، هند و اروپایی‌هایی نقش به سزایی در روابط دیپلماتیک در خاور نزدیک باستان داشته‌اند. خاور دور روسیه
خاور دور روسیه قسمت روسی ناحیه وسیعی از شرق قاره آسیا است که در مجموع با عنوان خاور دور شناخته می‌شود. خاور نزدیک باستان
آسیای غربی زادگاه و پیدایشگاه بزرگ‌ترین و نخستین تمدنهای انسانی دوران باستان بود: جنگ اقیانوس آرام
جنگ اقیانوس آرام نام کلی برای جبههٔ اقیانوس آرام جنگ جهانی دوم است که بین نیروهای محور مانند امپراتوری ژاپن و نیروهای متفقین به‌خصوص ایالات متحده آمریکا، انگلستان و هلند در اقیانوس آرام، جزایر آن و در شرق آسیا که در آن زمان خاور دور خوانده می‌شد، به وقوع پیوست. این لفظ جبهه اقیانوس آرام جنگ جهانی دوم، جبههٔ جنوب غربی اقیانوس آرام جنگ جهانی دوم، جبههٔ جنوب شرقی اقیانوس آرام جنگ جهانی دوم و جنگ دوم چین و ژاپن و همچنین جنگ روسیه-ژاپن را در بر می‌گیرد. بنیاد کمک‌رسانی خاور نزدیک
بنیاد خاور نزدیک یک سازمان ناسودبر توسعه در ایالات متحده آمریکا است که به کمک‌رسانی و انجام کمک‌های بشردوستانه در منطقه خاورمیانه می‌پردازد. روابط دیپلماتیک در خاور نزدیک باستان
روابط دیپلماتیک در خاور نزدیک باستان بخش مهم و تأثیرگذاری از تاریخ خاور نزدیک باستان است. روابط دیپلماتیک در خاور نزدیک باستان
از ۱۶۰۰ قبل از میلاد مسائل سیاسی در «مشرق زمین»، در مقیاس واقعی بین‌المللی، مطرح می‌شوند و دیگر نمی‌توان با عراق به گونه ای برخورد کرد که گویی منزوی است ویا تقریباً منزوی از بقیه جهان قرار داشته‌است. خاورزمین
از قرن نوزدهم «خاورشناس» به کسی گفته می‌شود که در زمینه شرق‌شناسی مطالعه و تحقیق می‌کند. سلسله سارگون
اگرچه سلسله سارگونی‌ها فقط سلطنت چند پادشاه را در بر می‌گیرد، اما حکومت آنها باعث شد که مرزهای امپراتوری به گونه‌ای رشد کند که کل خاور نزدیک باستان، مدیترانه شرقی، آسیای صغیر، قفقاز و بخشهایی از شبه جزیره عربستان و شمال آفریقا را دربرگیرد و شاهد انقیاد رقبایی چون بابل، ایلام، پارس، اورارتو، لیدیه، مادها، فریگیه، کیمریان، اسرائیل، یهودا، فینقیه، کلده، کنعان، امپراتوری کوشی، اعراب و مصر باشد، این دولت‌ها همان‌طور که رقبای آشور بودند یا به‌طور کامل تسخیر شده یا دست نشانده آشور شدند. تاریخ آسیا
خاور نزدیک باستان گهوارهٔ کهن‌ترین تمدن‌ها و دربرگیرندهٔ خاورمیانهٔ کنونی، میان‌رودان (عراق، جنوب باختری ایران، جنوب شرقی ترکیه، شمال شرقی سوریه و کویت کنونی)، مصر باستان، ایران باستان (شامل عیلام و تاریخ ایران)، آناتولی، سرزمین کوهستانی ارمنستان، شام، قبرس و شبه‌جزیره عربستان می‌باشد. مطالعات مربوط به این برهه در زمینه‌های باستان‌شناسی خاور نزدیک و تاریخ باستان انجام می‌پذیرد. در ظاهر تاریخ این جغرافیا سنتاً از هزاره چهارم (پیش از میلاد) و با سومریان آغاز می‌شود اما در واقع آثاری کشف شده در چغامیش (دزفول) نشان از تمدنی بسیار قدیمی تر(۷۰۰۰ سال ق. م) و بسیار قدیمی تر از سومریان و اعصار برنز و آهن را دربرمی‌گیرد. گهواره تمدن
اصطلاح گهواره تمدن در نوشته‌های مختلف برای اشاره به مناطق مختلف به ویژه خاور نزدیک باستان، هلال حاصل‌خیز، آناتولی، شام، و ایران به کار گرفته شده‌است. در بسیاری موارد از یونان باستان به عنوان «گهواره تمدن غرب» نام برده شده‌است. خاور نزدیک باستان
سرزمین اصلی ایلام در شمال دشت خوزستان بوده. فرهنگ و تمدن ایلامی از شرق رودخانه دجله تا شهر سوخته زابل و از ارتفاعات زاگرس مرکزی تا بوشهر اثرگذار بوده‌است. ایلامیان نه سامی نژادند و نه آریایی، آنان ساکنان اولیه دشت خوزستان هستند. ساحل بربر
ساحل بربر () این اصطلاح توسط اروپایی‌ها از قرن ۱۶ تا قرن ۱۹ برای اشاره به بسیاری از سرزمین‌های قوم بربر بکار می‌رفت. امروز، اصطلاح مغرب عربی یا به سادگی «مغرب» تقریباً با آن معادل است و شامل کشورهای واقع در آفریقای شمالی، مراکش، الجزایر، تونس و لیبی می‌شود. جمهوری خاور دور
جمهوری خاور دور که گاهی نیز با نام جمهوری چیتا شناخته می‌شود، یک دولت اسماً مستقل بوده است که در بین سال‌های ۱۹۲۰ تا ۱۹۲۲ در خاور دور روسیه استقرار داشته است. اگرچه این دولت اسماً مستقل خوانده می‌شده است، اما به نحو معتنابهی از سوی جمهوری شوروی فدراتیو سوسیالیستی روسیه کنترل شده و در جریان جنگ داخلی روسیه، نقش کشور حائل میان شوروی و سرزمین‌های اشغال‌شده توسط امپراتوری ژاپن را داشته است. نخستین رئیس جمهور این دولت، الکساندر کراسنوشچیکوف نام داشته است.قلمروی تسلط جمهوری خاور دور شامل سرزمین‌های زابایکالسکی، خاباروفسک، پریمورسکی و استان‌های خودگردان یهودی و آمور در روسیهٔ کنونی بوده است. آسیای داخلی
آسیای داخلی () به مناطق محصور در خشکی در شرق آسیا و شمال آسیا می‌گویند که شامل چین غربی، مغولستان، سیبری و خاور دور روسیه است. خاستگاه کشاورزی در جهان
برای درک چگونگی گذار به کشاورزی در نقاط مختلف جهان، بررسی ژنتیکی جمعیت‌های کشاورز نخستین در سپیده‌دم کشاورزی در ۱۲۰۰۰ تا ۸۰۰۰ سال پیش، نشان دهندهٔ سه گروه متمایز جمعیتی در هلال حاصلخیز است. در ایران، اسرائیل و اردن در دو کرانهٔ هلال حاصلخیز که اخیراً مطرح شده‌است و در آناتولی یا ترکیه امروزی که پیشتر ذکر شده بود. جمعیت آناتولی به اروپای غربی، جمعیت اردن و اسرائیل به شرق آفریقا و مردمان ایران به استپ‌های روسیه و قزاقستان و از آنجا به جنوب آسیا مهاجرت کرده‌اند. خاورزمین
صفت شرقی (Oriental) در دنیای غرب برای اشاره به موارد فرهنگی، مردم، کشورها و کالاهایی از مشرق زمین به کار رفته است. خاورزمین
در گذشته به هر آنچه که در شرق اروپا وجود داشته مشرق زمین اطلاق می‌شده است؛ بنابراین واژه مشرق زمین در ادبیات متعارف اروپایی‌ها به مناطق شرق قاره اروپا مانند خاورمیانه (خاور نزدیک) یا شرق دوردر هر دو اشاره می‌کند. در زبان انگلیسی، orient (شروع با حرف کوچک) به معنای شرق و نیز جهت یابی است. در انگلیسی یک دگرنام محسوب می‌شود و به طور تلویحی متناظر با قاره آسیا است. در فرانسه و دیگر کشورهای اروپای غربی، Orient علاوه بر آسیا همچنین کشورهای شمال آفریقا را هم در بر می‌گیرد. آریانا
این سرزمین گسترده تمامی سرزمین‌های شرقی ماد، پارس و قسمت‌های جنوبی رشته کوه‌هایی که تا بیابان‌های گدروزی و کارمانیا امتداد دارند دربر می‌گرفته؛ بنابراین استان‌های کرمانیا، گدروزی، زرنگ، رخج، هریوا، پارپامیز جزئی از آریانا بودند. استرابو در مجموعه کتاب‌های جغرافیای خود (کتاب ۱۵، فصل ۲، بند ۸)، چند سطر پائین‌تر می‌افزاید: سرزمین‌های ماد، پارس، در شمال باختر و سغد را نیز آریانا گویند، زیرا این مردمان نیز تقریباً به یک زبان حرف می‌زنند. (جزئیات بیشتر در استرابو در کتاب پانزدهم، فصل ۲، بند ۸ موجود است.) گفتنی است که آپولودور آرتمیتایی (Apollodorus of Artemita) از باختر که جزئی از آریانا نیز محسوب می‌شده، به‌عنوان "زیور آریانا به‌طور کل" یاد کرده‌ است. خاور دور روسیه
بر اساس سرشماری سال ۲۰۱۰ روسیه، ناحیه فدرالی خاور دور ۶٫۲۹۳٫۱۲۹ نفر جمعیت دارد. بیشتر این افراد در مناطق جنوبی این ناحیه زندگی می‌کنند. برخلاف پهناوری این ناحیه جمعیت ۶٫۳ میلیونی آن بسیار ناچیز است و پراکندگی جمعیتی این ناحیه کمتر از ۱ نفر در هر کیلومتر مربع است به طوری که از لحاظ پراکندگی جمعیت یکی از کم‌تراکم‌ترین مناطق در جهان محسوب می‌شود. پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی جمعیت این ناحیه به شدت رو به کاهش گذاشت و در عرض ۱۵ سال ۱۴٪ از جمعیت آن کم شد. پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۱۵ جمعیت آن به ۴٫۵ میلیون نفر کاهش یابد، با این حال دولت روسیه بحث‌ها و برنامه‌هایی برای جلوگیری از این روند و بازگرداندن جمعیت دارد. از لحاظ نژادی روس‌ها و اوکراینی‌ها اغلب جمعیت این ناحیه را تشکیل می‌دهند. پارس
پارس یا فارس(اسم خاص) منطقهٔ وسیعی است که قسمتی از جنوب و جنوب غربی کشور ایران را فرا گرفته و تقریباً از یازده قرن پیش از میلاد مسیح محل سکنای رشیدترین طوایف آریایی، بنام پارس بوده و به همین مناسبت به پارس موسوم گردیده‌است. دورین (سرزمین میانی)
برخی مکان‌های مهم در خزد-دوم به نام دورین نام گرفت مانند سنگ دورین، پل دورین و احتمالاً برج دورین. همچنین در تاج پادشاهی نام دورین وجود دارد که به آن تاج دورین می‌گویند، روز دورین نیز مربوط به سال نوی کوتوله‌ها و دوران طلایی خزد-دوم است. ناحیه دریایی جنوب شرق آسیا
ناحیهٔ دریایی آسیای جنوب شرقی یا جزایر جنوب شرق آسیا اشاره به‌ چند‌ بخش‌ جزیره‌‌ای و دریایی منطقهٔ جنوب شرقی آسیا دارد. آسیای جنوب شرقی از دو بخش متمایز محصور در خشکی و مجموعهٔ جزایر تشکیل می‌شود. ناحیهٔ خشکی به عنوان سرزمین اصلی آسیای جنوب شرقی (هند و چین) شناخته‌ می‌شود. منطقهٔ دریایی جنوب شرق آسیا از خشکی قاره آسیا فاصله دارد و شامل برونئی، تیمور شرقی، اندونزی، ایالت‌های ساراواک و صباح (از کشور مالزی)، فیلیپین و سنگاپور می‌باشد. اصطلاح «مجمع الجزایر مالایی» که در قرن ۱۹ رواج داشت، تا حد زیادی معادل ناحیهٔ دریایی آسیای جنوب شرقی است. سرزمین موعود
این سرزمین (نیل تا فرات) شامل، اسراییل، قسمت‌هایی از مصر، لبنان، سوریه، اردن می‌گردد. خاورمیانه
منطقه‌ای از آسیا را که به نام خاور میانه یا آسیای جنوب غربی شناخته شده می‌توان به دو بخش تقسیم نمود یکی بخش شمالی شامل ترکیه و ایران و دیگری بخش جنوبی شامل شبه‌جزیره عربستان. بخش شمالی را به یک گره زینتی تشبیه می‌کنند که مرکز آن در محاذات جنوب قفقاز واقع شده و طرف غربی یا چپ آن را آسیای صغیر دربر گرفته‌است. طرف خاوری یا راست گره مورد بحث را ایران فراگرفته که خود سرزمینی است فلاتی با شیب عمومی به طرف خاور که همه اطراف آن را رشته کوه‌های بلندی به وجود آورده‌است. شبه جزیره عربستان یا بخش جنوبی آسیای جنوب غربی دارای ترکیبی خیلی ساده است بدین معنی که تمام آن از یک تختال (Block) عظیمی تشکیل شده که قسمت‌های برآمده آن در مجاورت دریای مدیترانه و سرخ به چشم می‌خورد. دومین منطقه آسیا را شبه قاره عظیم هند و پاکستان به وجود آورده‌است که رشته کوه‌های بزرگی مانند سلیمان در شمال باختری و قره قوروم -هیمالیا در شمال و اراکان (Arakan) و یوما (Yoma) در خاور آن را از نواحی جدا می‌سازد. سرزمین اسرائیل
اصطلاحات مرتبط با کتاب مقدس، مذهبی و تاریخی انگلیسی شامل سرزمین کنعان، سرزمین موعود، سرزمین مقدس و فلسطین است (اسرائیل (ابهام زدایی) را نیز نگاه کنید). تعاریف حدود این قلمرو بین قسمت‌های موجود در کتاب مقدس عبری متفاوت است، با اشارات خاص در پیدایش ۱۵، خروج ۲۳، شماره ۳۴ و حزقیال ۴۷. نُه بار در جای دیگری از کتاب مقدس، سرزمین مستقر به عنوان «از دن تا بیرشبا» نامگذاری شده‌است؛ و سه بار آن را از ورودی حمات تا رودخانه مصر عنوان می‌کند. خاور نزدیک باستان
خاور نزدیک باستان گهوارهٔ کهن‌ترین تمدن‌ها و دربرگیرندهٔ خاورمیانهٔ کنونی، میان‌رودان (عراق، جنوب باختری ایران، جنوب شرقی ترکیه، شمال شرقی سوریه و کویت کنونی)، مصر باستان، ایران باستان (شامل ایلام و تاریخ ایران)، آناتولی، سرزمین کوهستانی ارمنستان، شام، قبرس و شبه‌جزیره عربستان می‌باشد. مطالعات مربوط به این برهه در زمینه‌های باستان‌شناسی خاور نزدیک و تاریخ باستان انجام می‌پذیرد. در ظاهر تاریخ این جغرافیا سنتاً از هزاره چهارم (پیش از میلاد) و با سومریان آغاز می‌شود اما در واقع آثاری کشف شده در چغامیش نشان از تمدنی بسیار قدیمی تر(۷۰۰۰ سال ق. م) و بسیار قدیمی تر از سومریان و اعصار برنز و آهن را دربرمی‌گیرد. هوری‌ها
هوریانی‌ها یا هوری‌ها یا هوریت‌ها (Hurrians) مردم باستانی شمال میان رودان از کوه‌های زاگرس تا سوریه بودند، که در هزاره سوم پیش از میلاد در این منطقه ظهور یافتند. اطلاعات بسیار کمی از هوریانی‌ها نسبت به سایر تمدن‌های خاور نزدیک در دست می‌باشد. لیکن این تمدن از مهم‌ترین و تأثیر گذارترین تمدن‌های کهن خاور نزدیک می‌باشد.به نظر می‌رسد مهاجرین هندو آریایی از شمال شرق این منطقه به آن وارد شده و پس از تضعیف دولت‌های سامی در سده پانزدهم پیش از میلاد از طریق حکومت میتانی در شمال میانرودان به قدرت سیاسی دست یافتند. ناحیه فدرالی خاور دور
ناحیه فدرالی خاور دور بزرگ‌ترین ناحیه فدرالی روسیه است که شرقی‌ترین بخش‌های خاک روسیه را در خود جای داده است. این ناحیه رتبه هشتم را از لحاظ میزان جمعیت در بین نواحی هشت‌گانه داراست. از نظر تراکم جمعیت نیز ، کم تراکم‌ترین ناحیه فدرال به شمار می‌رود. سفرنامه ناصر خسرو
در اینجا علاوه بر ارائه شرح بخش‌های مختلف سفر نامه نگاهی اجمالی به توصیف او از بلاد عرب می‌شود.ناصر خسرو بیشتر از ۵ سال از هفت سال سفر خود را در سرزمین‌های عرب گذرانده است و توصیف او از سرزمین و مردم عرب بهترین و قدیمی‌ترین توصیف جغرافیایی و گزارش خبری میدانی و مشاهداتی است. سفرنامهٔ دربردارندهٔ یادداشت‌های مشاهدات میدانی و گاه روزانهٔ سفر هفت سالهٔ او از ۴۳۷ تا ۴۴۴ ق. به ایران، آسیای صغیر، شامات، عربستان و مصر است. وی همهٔ دیده‌های خود از اوضاع و احوال شهرها و دستاوردهای سفرش را جمع‌آوری و سپس در این کتاب به اختصارآورده است. سفرنامهٔ ناصرخسرو از نظر تاریخی، جغرافیایی، جامعه‌شناختی و زبان‌شناختی اهمیت فراوان دارد. برخاستم از جای و سفر پیش گرفتم / نه از خانه‌ام یاد آمد و نه ز گلشن و منظر از سنگ بسی ساخته‌ام بستر و بالین / وز ابر بسی ساخته‌ام خیمه و چادر گاهی به زمینی که در او آب چو مرمر / گاهی به جهانی که در او خاک چو اخگر گه دریا گه بالا گه رفتن بی راه / گه کوه و گهی ریگ و گهی جوی و گهی جر پرسنده همی رفتم از این شهر بدان شهر / جوینده همی گشتم از این بحر بدان بحر. او سرزمین‌های عرب را به دو بخش تقسیم کرده بخش مدیترانه‌ای یا رومی که سواحل فلسطین و سوریه و لبنان و مصر هستند و آن‌ها را بسیار غنی و ثروتمند توصیف می‌کند بخصوص مصر از نظر او بهترین کشور است. اما او شبه جزیره عربی و مردمان حجاز را بگونه‌ای دیگر توصیف می‌کند در حجاز مردم افراد بیگانه را صید می‌نامند و به شکارش می‌پردازند مگر اینکه خفیر یا نگهبانی از خود آن قوم داشته باشد فقر و قحطی و گرسنگی از مشخصات حجاز است. سرزمین
سَرزَمین، خِطه یا اِقلیم اصطلاحی برای انواع تقسیمات کشوری است و معمولاً منطقه‌ای که زیر نظر حوزه قضایی یک دولت است. در واژه‌شناسی بسیاری از کشورها همچون ایالات متحده و نیجریه این اصطلاح به یک قسمت سازماندهی شده از یک ناحیه که تحت کنترل یک کشور است اما به‌طور رسمی در واحد سیاسی آن کشور در مقایسه با دیگر واحدهای سیاسی چون دیگر ایالت‌ها یا استان‌های آن کشور به‌طور مساوی بسط داده نشده یا شریک نیست. در روابط و سیاست بین‌الملل این اصطلاح به‌طور ویژه برای ناحیه‌ای جغرافیایی و غیر حاکمیتی استفاده می‌شود که یا تحت قدرت کنترل حکومت دیگری است یا اینکه اختیارات حکومت خودگردان که به‌طور معمول به تقسیمات قلمروی دوم داده می‌شود به آن داده نشده‌است یا هر دو. معنی نام کشورها
«سرزمین تاجیک ها». از فارسی «تاجیک» (تاجدار؛ تاجور) به معنای «کشور آزادگان». این کشور زمانی بخشی از ایران بود و نام آن هم با واژهٔ ایران هم معنی است. نام تاجیکستان در سال ۱۹۲۴ میلادی برای جمهوری شوروی تاجیکان (پارسی زبانان آسیای مرکزی) ساخته شد. سرزمین تاجیکان در کهن‌ترین زمان‌ها توران نام داشت و آن را ورازرود و فرارود و ماوراءالنهر هم می‌خواندند. معنی نام کشورها
. khorasan (نام بین‌المللی پیشین): خراسان در زبان قدیم فارسی به معنای خاور زمین است. این نام در اوایل قرون وسطی به‌طور کلی بر تمام ایالات اسلامی که در خاور کویر لوت تا کوه‌های هند واقع بودند، اطلاق می‌شد و به این ترتیب، تمام بلاد ماوراءالنهر را در شمال خاوری شامل می‌گردید… جغرافیانویسان مسلمان خراسان را به چهار بخش تفسیم کرده و هر کدام را به نام کرسی آن بخش، یعنی نیشابور، مرو، هرات و بلخ می‌خواندند.» مکان‌های فرعی در سرزمین میانه
نامی که مردمان شمال در زبان خود به دره‌ای واقع در شرق خزد-دوم داده‌اند. این دره همچنین به نام‌های ناندوهیریون در سینداری و آزانول‌بیزار در زبان خوزدول خوانده می‌شود. نبردی خونین در آن‌جا در سال ۲۷۹۹ دوران سوم بین دورف‌ها و اورک‌های موریا درگرفت که در آن رهبر اورک‌ها آزوگ کشته شد. در ۲۹۸۹ بالین و یارانش در این دره با اورک‌هایی که جلوی آن‌ها را در سفر به معادن موریا گرفته بودند درگیر شدند. ۳۰ سال بعد یاران حلقه پس از ازدست دادن گندالف و فرار از موریا در آن دره اردوگاهی زدند. ویژگی این دره دریاچه‌ای صاف و تمیز همچون کریستال به‌نام دریاچهٔ آبگین بود که دورین اولین بار تصویر ستارگان را در آن دید. رود سیلورلود از این دره به سمت لورین می‌گذرد. تاریخ فلسطین
کنعان منطقه‌ای باستانی در جنوب سوریه است که حدوداً از دویست سال پیش از میلاد به منطقهٔ فلسطین تعمیم داده‌است و امروزه فلسطین، اسرائیل، لبنان، اردن و سوریه بخشی از آن را در خاک خود دارند. این منطقه در دورهٔ عمارنه در پایان عصر برنز اهمیت ویژه‌ای داشته چرا که محل پیوند روابط امپراتوری‌های باستانی مصر، هیتی و آشور بوده‌است. نام این منطقه در نوشته‌های مربوط به هزارهٔ چهارم پیش از میلاد آمده‌است و بعدها در نامه‌های عمارنه به صورت "کیناحو" ("Kinaḫḫu") ذکر می‌شود. این در حالی است که منابع پادشاهی نوین مصر به عملیات نظامی متعدد در "کا-نا-نا" ("Ka-na-na") اشاره می‌کنند. خاور دور روسیه
خاور دور روسیه در منتهی‌الیه شرق روسیه بین دریاچه بایکال و اقیانوس آرام قرار گرفته و حدود یک سوم از مساحت روسیه را دربر می‌گیرد. جمعیت ناحیه فدرالی خاور دور حدود ۶٫۳ میلیون نفر است که بیشتر آن‌ها روس‌تبار و اوکراینی‌تبار هستند و بیشتر در قسمت‌های جنوبی این ناحیه فدرال زندگی می‌کنند. تاریخ افغانستان (پیش از اسلام)
خاورترین منطقه از دنیای هِلِنی (یونانی) سرزمین باختر (یونانی: Bactria؛ در شمال افغانستان) و سرزمین‌های شمالی آن (که در عصر باستان بنام سُغد، در تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان امروزی، شناخته می‌شد) - یکی از پیامدهای یورش اسکندر مقدونی به آسیا و گذر وی از افغانستان امروزی بود، که در طی این یورش لشکر وی دژهایی بنا کرده و سپاهیان یونانی و مقدونی و همه گونه کارکنان پشتیبانی - از معماران و پزشکان گرفته تا مدیران، هنرمندان، بازرگانان و حتی روسپیان - در سرزمین باختر برجای گذاشتند تا در این سرزمین برای مستقر شدن و ماندن در اواخر سدهٔ چهارم پیش از میلاد، زمانی‌که اسکندر به‌سوی شرق و هند لشکرکشی می‌کرد، آماده شوند. در دو سده پیش از یورش اسکندر در سال ۳۳۰ پیش از میلاد، سرزمین باختر یکی از ساتراپی‌های (پارسی باستان: خَشثَرپاوه، "استان") مهم امپراتوری هخامنشیان (۳۳۰–۵۵۹ ق. م) و، پیش از آن، بخشی از امپراتوری ماد (۵۵۹–۷۲۸ ق. م) بود. هفت کشور (اوستا)
هفت کشور یا هفت بوم یا هفت اقلیم اشاره به هفت کشوری دارد که در اوستا به آنها اشاره شده‌است. آریاییان مرو را کَرشوَر یا اقلیم تقسیم کرده‌بودند. احتمالاً اَرزهی نشان‌دهندهٔ کوهستان‌هایی بود که بخش مرو را از سوی غرب محدود می‌کرد، یعنی کوهستان‌های هیرکانی پیرامون دریای مازندران. سرزمین‌های شمالی و جنوبی دیگر شناخته‌شده نیستند و در سنت اوستائی از روزگار پیش تنها نام‌هایی بودند بدون معنا. طبیعی است که این سرزمین‌ها را باید در دشت‌های اسکیت‌ها در شمال و جنوب شرقی ایران جستجو کرد. در گاتها (یسنای ۳۲، بند۳) نیز از هفت اقلیم سخن رفته‌است ولی نام آنها ذکر نشده‌است. آسیای مرکزی
آسیای میانه یا آسیای مرکزی سرزمین پهناوری در قارهٔ آسیا است که هیچ مرزی با آب‌های آزاد جهان ندارد. (محصور در خشکی) اگر چه مرزهای دقیقی برای این سرزمین تعریف نشده‌است، ولی به‌طور معمول آن را دربرگیرندهٔ کشورهای ازبکستان، تاجیکستان، ترکمنستان، قزاقستان و قرقیزستان می‌دانند. اغلب سرزمین‌های دیگری چون افغانستان، شمال شرق ایران، مغولستان، کشمیر، شمال و غرب پاکستان، و گاه سین‌کیانگ (ترکستان شرقی قدیم) در غرب چین و جنوب سیبری در روسیه نیز شامل آسیای مرکزی می‌شوند. سرزمین اصلی جنوب شرق آسیا
سرزمین اصلی جنوب شرق آسیا، که به عنوان شبه‌جزیره هندوچین یا هندوچین نیز شناخته می‌شود، بخش قاره‌ای جنوب شرق آسیا است. این سرزمین در شرق شبه‌قاره هند و جنوب سرزمین اصلی چین قرار دارد و از غرب با اقیانوس هند و از شرق با اقیانوس آرام هم‌مرز است. هندوچین شامل کشورهای کامبوج، لائوس، مالزی (به ویژه شبه‌جزیره مالزی)، میانمار (برمه)، تایلند و ویتنام است. زاغ‌های خاور دور
زاغ‌های خاور دور نام یک سرده از تیره کلاغیان است. باختر (بلخ)
نام این سرزمین برگرفته از نام مردمی است که تُخار خوانده می‌شدند. تخارها از اقوام آریایی بودند که در سدهٔ سوم پیش از میلاد در نواحی کوچا و تورفان در شمال شرقی سرزمینی که بعدها ترکستان شرقی یا ترکستان چین خوانده شد، به سر می‌بردند. هلال حاصلخیز
هلال حاصلخیز یا داس بارور (به عربی: هلال خصیب، به‌معنی: داس بارور)، نام بخش تاریخی از خاور میانه و دربرگیرندهٔ بخش‌های خاوری دریای مدیترانه، میانرودان و مصر باستان می‌باشد. این نام نخستین بار از سوی جیمز هنری بریستد باستان‌شناس دانشگاه شیکاگو بر این بخش از جهان گذارده‌شد. سرزمین ایران
به گفته ریچارد فرای، کاربرد تاریخی ایران صرفاً محدود به مرزهای کنونی ایران که هم‌اکنون به این نام خوانده می‌شود، نبوده است و تمام قلمروی گسترده تحت تسلط ایرانیان شامل سرزمینی از سیحون و خوارزم و سند تا میان رودان و ارمنستان ایران و جنوب قفقاز را هم در بر می‌گرفته است. فلسطین
فلسطین (به عربی: "فلسطین"، به عبری:"פלסטינה") به‌صورت تاریخی و از دوران روم باستان به ناحیه‌ای گفته می‌شده که بین دریای مدیترانه و کرانه‌های رود اردن واقع شده‌است. خاورمیانه
«خاور میانه منطقه‌ای است که قسمت اعظم آن از بیابان و علفزار تشکیل می‌شود، در مورد وسعت این منطقه بین علما اختلاف فاحشی وجود دارد به‌طوری‌که برخی از آنان حتی اصطلاح «خاور میانه» را اصولاً قبول ندارند چون آن را خیلی مبهم و اشتباه می‌دانند، این اصطلاح از طرف اروپاییان به این منطقه داده شده‌است زیرا اروپاییان سرزمین‌هایی که در شرق اروپا بودند رو به ترتیب به سه قسمت خاوردور (آسیای شرقی)، خاور میانه (جنوب غرب آسیا) و خاور نزدیک تقسیم‌بندی کرده‌اند. معهذا این اصطلاح به عنوان نام یک منطقه طوری تثبیت شد که برانداختن آن آسان نیست.» خاورشهر
خاورشهر نام شهرکی است واقع در بزرگراه امام رضا (ع) و در فاصله ۱۱ کیلومتری از جنوب شرقی شهر تهران. این شهرک از چهار فاز تشکیل شده و جمعیت آن هم طی آخرین آمار 16176 نفر اعلام شده‌است که اکثر آن‌ها را شاغلین و بازنشستگان ارتش و صنایع دفاع تشکیل می‌دهند. شرق
خاور واژه‌ای پارسی برابر با شرق عربی است. گرچه در ابیات رودکی باختر بعنوان شرق نام برده شده است. ولی در شاهنامه فردوسی خاور به معنای شرق و باختر به معنای غرب معرفی گشته است که در ابیات دوره اسلامی نیز بر همین منوال شاهنامه بعنوان غرب بکار رفت. خاور یا خاوران در زبان پارسی، بازماندهٔ واژهٔ خوربران یا «خوروران» (جای بردن خورشید، جای غروب خورشید) یعنی غرب است. در پارسی به شرق، «خورآسان» گفته می شده است که برابر با خورآیان است یا همانجا که خورشید از آنجا برآید (که همین نام را روی استان خراسان گذاشتند زیرا شرق ایران بزرگ بود) و به شمال «اپاختر» (واژهٔ امروزی باختر نیز که به غرب گویند بازماندهٔ اپاختر است) گویند. واژه «خورآیان» (پسوند «ان» پسوند جایگاه است مانند ایران یا سرزمین «ایر» ها یا همان مردمان راد و پاک) برابر با جای برآمدن خور و واژهٔ «خوربران» برابر با جای بردن خورشید است. خاور نزدیک باستان
تاریخ آسیا و تاریخ آسیای غربی، تاریخ فرهنگهای گوناگون است. در دوران باستان، تمدنهای آسیایی، به‌طور کلی، نمایانگر تضاد میان شیوه زندگانی در فرهنگهای یکجانشین (چین، هند، ایران و میانرودان) و اقوام کوچنده ترکستان، فرارود و عربستان بوده‌است.