عملیات نظامی آمریکا علیه افغانستان در چه سالی پایان یافت؟
خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان (۲۰۲۱)
نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا خروج خود را از افغانستان در ۳۰ اوت ۲۰۲۱ به پایان رساندند، که پایانی بر جنگ در افغانستان از سال ۲۰۰۱ تا سال ۲۰۲۱ بود. این خروج با پیش‌زمینه توافقنامه دوحه (۲۰۲۰) (با عنوان رسمی توافق آوردن صلح به افغانستان)، که در ۲۹ فوریه ۲۰۲۰ توسط دولت ترامپ و طالبان به امضا رسید، و از مفاد آن خروج تمامی نیروهای خارجی از افغانستان، در ازای تعهد طالبان به جلوگیری از فعالیت القاعده در نواحی تحت کنترل طالبان و گفتگوها بین حکومت افغانستان و طالبان برای یک آتش‌بس دائمی بود، در اوت ۲۰۲۱ انجام شد. خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان (۲۰۲۱)
با خروج این نیروها به عملیات دیده‌بان آزادی و مأموریت حمایت قاطع ناتو خاتمه داده شد. آمریکا و نیروهای همپیمانش در پی حملات ۱۱ سپتامبر در سال ۲۰۰۱ به افغانستان حمله و آن را اشغال کردند، جنگ در افغانستان طولانی‌ترین درگیری نظامی ایالات متحده شد. در تاریخ ۲۹ فوریه سال ۲۰۲۰، ایالات متحده و طالبان توافق‌نامه صلحی را در دوحه قطر امضا کردند که رسماً عنوانش "توافق‌نامه آوردن صلح به افغانستان" است. مفاد این معامله شامل خروج همه نیروهای آمریکایی و ناتو از افغانستان، تعهد طالبان برای جلوگیری از فعالیت القاعده در مناطق تحت کنترل طالبان و مذاکرات بین طالبان و دولت افغانستان است. ایالات متحده با کاهش اولیه سطح نیروهای خود از ۱۳٬۰۰۰ به ۸٬۶۰۰ تا ژوئیه سال ۲۰۲۰، و پس از آن خروج کامل تا ۱ مه ۲۰۲۱ در صورت عمل طالبان به تعهدات خود موافقت کرد.
نظام جمهوری اسلامی افغانستان
نظام جمهوری اسلامی افغانستان با سقوط حکومت طالبان و با حمله نیروهای ائتلاف به رهبری آمریکا شکل گرفت. هرچند نیروهای بین‌الملل توانست حکومت طالبان را سرنگون کند اما جنگ در افغانستان هنوز ادامه دارد. نیروهای بین‌الملل (آیساف) در سال ۱۳۹۳ به مأموریت خود پایان داد و پس از آن وظیفه آموزش و مشاوره به نیروهای افغانستان را در اختیار گرفت. در مهر/میزان ۱۳۹۳ توافق‌نامه امنیتی میان افغانستان و آمریکا به امضا رسید که طی آن حدود ۱۰ هزار نیرو خارجی می‌توانستند در افغانستان باقی بمانند و مأموریت آموزش و مشاوره و حمایت از نیروهای افغانستان را بر عهده بگیرند. اداره بازرسی آمریکا (سیگار) در گزارش خود در سال ۱۳۹۵ اعلام کرد که حکومت افغانستان تنها بر ۶۵ درصد از اراضی خود تسلط دارد. محمد اشرف غنی رئیس‌جمهور افغانستان اعلام کرد که دولت افغانستان با ۲۰ گروه تروریستی در حال جنگ است. شاخه خراسان گروه تروریستی داعش در سال ۲۰۱۵ در ننگرهار اعلام موجودیت کرد و از آن زمان دست به حملات تروریستی متعدد زد. داعش مسئولیت حمله به جنبش روشنایی در سال ۱۳۹۵ را بر عهده گرفت و در حمله به روستای میرزاولنگ با طالبان همکاری کرد. دولت افغانستان برای پایان دادن به جنگ گفتگوهای صلح را تشکیل داد و خواهان مذاکره با نیروهای مخالف حکومت شد. هرچند گفتگوها دستاورد چندانی به همراه نداشت اما توانست با گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی که از مخالفین حضور نیروهای خارجی در افغانستان و حکومت مورد حمایت آن بود صلح کند. تلفات غیر نظامیان از نگرانی‌های اصلی جامعه جهانی در افغانستان بوده‌است. یوناما در گزارشی که در ماه دلو/بهمن ۱۳۹۵ منتشر کرد از سال ۲۰۰۹ که شروع به ثبت تلفات غیر نظامیان کرد تا سال ۲۰۱۶، در اثر جنگ، حدود ۲۵ هزار نفر کشته و بیش از ۴۵ هزار نفر زخمی شده‌اند. حمله آمریکا به افغانستان
در دسامبر ۲۰۰۱، شورای امنیت سازمان ملل متحد برای نظارت بر عملیات نظامی در این کشور و آموزش نیروهای امنیت ملی افغانستان ، نیروی بین‌المللی کمک به امنیت (ISAF) را تأسیس کرد. در کنفرانس بن در دسامبر ۲۰۰۱، حامد کرزی به عنوان سرپرست دولت موقت افغانستان برگزیده شد، که پس از یک جلسه لویه جرگه (گردهمایی بزرگ) در سال ۲۰۰۲ در کابل به عنوان دولت انتقالی افغانستان درآمد. در انتخابات مردمی سال ۲۰۰۴، کرزی به عنوان رئیس‌جمهور کشور انتخاب شد که اکنون جمهوری اسلامی افغانستان نامیده می‌شود. در اوت ۲۰۰۳ ناتو نیز به عنوان یک متحد وارد درگیری شد و سکان ISAF را به دست گرفت. بخشی از نیروهای آمریکایی در افغانستان تحت فرماندهی ناتو فعالیت می‌کردند و سایرین تحت فرماندهی مستقیم ایالات متحده قرار داشتند. ملا عمر رهبر طالبان این جنبش را دوباره سازماندهی کرد و در سال ۲۰۰۲ شورشی علیه دولت و ISAF به راه انداخت که تا سال سقوط کابل در ۲۰۲۱ به طول انجامید. محمد اسماعیل‌خان
او بار دیگر با پیوستن به ائتلاف شمال که ائتلافی از گروهای مخالف طالبان در افغانستان بود با تشکیل جبهه دیگری، به مناطق مرکزی و شمال افغانستان رفت و تا زمان فروپاشی طالبان با حمله ائتلاف بین‌المللی ضد تروریسم (به رهبری آمریکا) به عملیات نظامی ادامه داد تا سرانجام با فروپاشی طالبان، در ماه عقرب (آبان) ۱۳۸۰، دوباره وارد هرات شد. تاریخ ایالات متحده (۲۰۰۸-تا امروز)
در تاریخ سپتامبر ۲۰۰۸ میلادی، رئیس‌جمهور، جورج بوش اعلام نمود که ۴۵۰۰ سرباز آمریکایی را از عراق به منطقهٔ درگیری افغانستان اعزام خواهد نمود. این موضوع با روی کار آمدن رئیس‌جمهور باراک اوباما هم پیگیری گردید و در فوریه ۲۰۰۹، وی اعلام نمود که ایالات متحده ۱۷۰۰۰ نیروی ذخیره را به افغانستان اعزام خواهد نمود. عملیات سایکلون
عملیات سایکلون نام رمز برنامه آژانس اطلاعات مرکزی ایالات متحده (CIA) برای تسلیح و تأمین مالی مجاهدین افغان در افغانستان از ۱۹۷۹ تا ۱۹۸۹، قبل و در حین مداخله نظامی اتحاد جماهیر شوروی در حمایت از دولت وابسته به شوروی یعنی جمهوری دموکراتیک افغانستان بود. MI6 نیز طی این مدت، با انجام اقدامات مخفیانه‌ای به حمایت از مجاهدین می‌پرداخت. این برنامه عمدتاً معطوف به حمایت از گروه‌های پیکارجوی اسلامی بود، از جمله گروه‌های دارای پیوندهای جهادی که مورد حمایت رژیم محمد ضیاءالحق در کشور همسایه یعنی پاکستان بودند و از سایر گروه‌های مقاومت افغان که چندان ایدئولوژیک نبودند پشتیبانی نمی‌کرد. جبههٔ مقاومت ملی افغانستان
پس از خروج نظامیان آمریکایی و ناتو از افغانستان در سال ۲۰۲۱ و هجوم دوبارهٔ طالبان به مناطق تحت کنترل جمهوری اسلامی افغانستان، تمام شهرها و ولایات افغانستان در مدت زمان کوتاهی یکی پس از دیگری سقوط کرده و بدست نیروهای طالبان افتادند. سرانجام در ۲۴ اسد ۱۴۰۰ و به دنبال نزدیک‌شدن جنگجویان طالبان به شهر کابل، محمداشرف غنی رئیس‌جمهور قانونی افغانستان، کابل را ترک کرده و پایتخت افغانستان نیز به تصرف نیروهای طالبان درآمد. بدین ترتیب ۳۳ ولایت افغانستان به جز ولایت پنجشیر پس از حدود ۲۰ سال تحت کنترل دوبارهٔ طالبان درآمد و گروه طالبان که پس از عملیات آزادی بلندمدت در سال ۲۰۰۱ از صحنهٔ سیاسی افغانستان کنار زده شده بود مجدداً توانست با ایجاد امارت اسلامی افغانستان به قدرت برسد. عملیات آزادی بلندمدت
OEF به صورت اصلی به جنگ در افغانستان رجوع می‌شود، دیگر عملیات‌ها به صورت اعطا شدگی به آن ربط داده می‌شوند. اگرچه تمام عملیات‌ها بر روی ضد تروریسم تمرکز می‌کردند. «عملیات آزادی بلند مدت - افغانستان» کاری مشترک از سوی ایالات متحده، بریتانیا و افغانستان بود که کاملاً جدا از آیساف (ISAF) که عملیات ناتو در مورد ایالات متحده و بریتانیا می‌باشد، اجرا می‌شد. سیما ولی
وی همچنین یک منتقد جسورانه نسبت به آنچه دولت آمریکا از افغانستان در فاصله ۱۲ سالی که جنگ اتحاد جماهیر شوروی در افغانستان به پایان رسید و حمله به رهبری آمریکا به افغانستان انجام شد، می‌باشد. جنگ شوروی در افغانستان
در اواسط سال ۱۳۶۶ (۱۹۸۷)، اتحاد شوروی اعلام کرد که قصد آغاز خروج از افغانستان را دارد. صبغت الله مجددی از جانب گروه‌های مجاهد در جهت کوشش برای دفاع از حقانیتشان و مشروعیتشان در مقابل رژیم دست نشانده مسکو، به عنوان ریاست دولت موقت اسلامی افغانستان منصوب شد. مجددی به عنوان رئیس دولت موقت افغانستان طی ملاقاتی با معاون رئیس جمهور آمریکا، جرج هربرت واکر بوش (بوش پدر)، به پیروزی مهمی برای جنبش مقاومت افغان نایل شد. به عقیده آنان شکست و کنار رفتن رژیم کابل، راحل حل نهایی ایجاد صلح بود. این اعتقاد همراه با شدت یافتن بدگمانی مجاهدین نسبت به سازمان ملل، عملاً تضمینی بر خودداری ایشان از پذیرفتن هر گونه سازش سیاسی شد. حمله آمریکا به افغانستان
رئیس‌جمهور آمریکا جورج دابلیو. بوش خواستار تحویل اسامه بن لادن و اخراج القاعده بود. بن لادن از سال ۱۹۹۸ تحت تعقیب اف‌بی‌آی بود. طالبان از استرداد او مگر با نشان دادن آنچه را که آن‌ها شواهد قانع کننده‌ای از دست داشتن وی در حملات ۱۱ سپتامبر می‌دانستند خودداری می‌کرد و درخواست‌ها برای تعطیل کردن پایگاه‌های تروریست‌ها و تحویل سایر مظنونان تروریست به غیر از بن لادن را نادیده می‌گرفت. این درخواست توسط ایالات متحده به دلیل تاکتیک تأخیر بی‌معنی رد شد و این کشور همراه با انگلستان عملیات آزادی بلندمدت را در ۷ اکتبر ۲۰۰۱ آغاز کرد. بعداً نیروهای دیگری از جمله نیروهای ائتلاف شمال در زمین به این دو پیوستند. ایالات متحده و متحدانش تا ۱۷ دسامبر ۲۰۰۱ به سرعت طالبان را از قدرت رانده و پایگاه‌های نظامی در نزدیکی شهرهای بزرگ کشور ایجاد کردند. بیشتر اعضای القاعده و طالبان دستگیر نشدند یا به پاکستان همسایه فرار کردند یا در طی نبرد تورا بورا به مناطق کوهستانی روستایی یا دور افتاده عقب‌نشینی کردند. عملیات آشیل
عملیات آشیل (به انگلیسی: Operation Achilles)، عملیاتی نظامی از نیروهای ناتو، به‌عنوان بخشی از جنگ در افغانستان، با هدف پاکسازی ولایت هلمند از وجود طالبان بود که در ۶ مارس ۲۰۰۷ آغاز شد. این حمله بزرگ‌ترین عملیات ناتو در افغانستان تا آن هنگام بود. خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان (۲۰۲۱)
در فوریه ۲۰۲۰، ایالات متحده با طالبان توافقی امضا کرد تا اگر طالبان به شرایط توافق پایبند بماند، سربازان را ظرف ۱۴ ماه خارج کند. طرفین با یک خروج تدریجی، مبتنی بر شرایط ظرف ۱۴ ماه توافق کردند و توافق خروج «همه نیروهای نظامی ایالات متحده، متحدان آن، و شرکای ائتلاف از جمله کارکنان غیرنظامی غیردیپلماتیک، پیمانکاران امنیتی خصوصی، مربیان، مستشاران و کارکنان تدارکاتی خدماتی» را در بر می‌گیرد. در فاز اول آمریکا تعداد نیروهای خود را ظرف ۱۳۵ روز از ۸۶۰۰ به ۵۰۰۰ نفر کاهش می‌دهد. اما در ۱ مارس ۲۰۲۰، با اظهارات غنی رئیس‌جمهور افغانستان در یک کنفرانس مطبوعاتی که دولت افغانستان از طرفین توافق صلح نیست و فراخوان آن برای مبادله زندانیان با طالبان تا شروع مذاکرات بین الافغانی در ۱۰ مارس ۲۰۲۰ را نمی‌پذیرد و حتی این که دولت افغانستان تعهدی نسبت به آزاد کردن ۵۰۰۰ زندانی طالبان ندارد، این توافق به مشکل برخورد کرد. او گفت این توافق پشت درهای بسته امضا شده و فردا در پیاده‌سازی با مشکلات ابتدایی مواجه خواهد شد، آزادی زندانیان در اختیار آمریکا نیست، بلکه در اختیار دولت افغان است. غنی همچنین اعلام کرد آزادی زندانیان نمی‌تواند پیش شرط مذاکرات باشد. جنگ عراق
فیلیپ کراولی، سخنگوی وزارت خارجهٔ آمریکا بیان کرد: «... کار ما در عراق پایان نیافته. ما تعهدی طولانی‌مدت به عراق داریم.» اوباما در ۹ شهریور ۱۳۸۹ از اتاق کار خود پایان عملیات آزادی عراق را اعلام کرد. او در سخنان خود به نقش قدرت نرم ایالات متحده، تأثیر جنگ بر اقتصاد آمریکا و میراث جنگ‌های افغانستان و عراق برای این کشور پرداخت. عملیات‌های عمده برون‌مرزی ارتش آمریکا
۲۰۰۱ : افغانستان . در پی وقوع حادثه ۱۱ سپتامبر . آمریکا حمله به افغانستان را در ۷ اکتبر آغاز کردند . این عملیات Operation Enduring Freedom نام گرفت. خروج سربازان آمریکایی از عراق (۲۱-۲۰۲۰)
در ژوئیه ۲۰۲۱، جو بایدن رئیس‌جمهور آمریکا اعلام کرد که مأموریت جنگی ایالات متحده در عراق تا پایان سال ۲۰۲۱ به اتمام خواهد رسید و نیروهای باقی مانده جهت مشاوره و کمک به نیروهای عراقی نقش ایفا خواهند کرد. مأموریت جنگی ایالات متحده در ۹ دسامبر ۲۰۲۱ رسماً پایان یافت در حالی که ۲۵۰۰ سرباز آمریکایی همچنان در عراق باقی مانده بودند. افول آمریکایی
پاول کِندی تصریح می‌دارد که تداوم کسری بودجه، خصوصاً در عرصه تقویت نظامی، یگانه دلیل مهم افول هر قدرت بزرگ به‌حساب می‌آید. مصارف جنگ‌های عراق و افغانستان در حال حاضر ۴٫۴ تریلیون دلار تخمین زده می‌شود که کنِدی آن را پیروزی بزرگ برای اسامه بن لادن می‌داند. چون هدف اعلام شدهٔ اسامه، ورشکست کردن آمریکا از طریق کشانیدن آن به یک دام بود. در سال ۲۰۱۱، بودجه نظامی ایالات متحده آمریکا، تقریباً با بودجه نظامی تمامی کشورها برابر بود که بیشترین بودجه نظامی این کشور بعد از جنگ جهانی دوم به حساب می‌آمد. هجوم طالبان (۱۴۰۰)
در ۲۱ ژوئیه، رئیس ستاد مشترک نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا «مارک الکساندر میلی» گزارش داد که نیمی از مناطق افغانستان تحت کنترل طالبان است.در ۲۲ ژوئیه ۲۰۲۱، پنتاگون تأیید کرد که نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا به درخواست مقامات افغانستان چهار حمله هوایی در افغانستان انجام داده‌است. دو حمله هوایی با هدف از بین بردن تجهیزات نظامی به غنیمت گرفته شده توسط طالبان از نیروهای امنیتی افغانستان. یک قبضه توپ و یک خودروی نظامی منهدم شدند. در همین حال، نبرد در شهر قندهار همچنان ادامه داشت، در حالی که شهر در حقیقت توسط شورشیان محاصره افتاده‌است و فقط میدان هوایی قندهار (که برای تأمین نیروهای امنیتی محلی بسیار مهم) تحت کنترل کامل دولت باقی مانده بود. براساس ژورنال جنگ طولانی FDD، سقوط بالقوه ولسوالی به دست شورشیان، نگهداری و بازپس‌گیری شهر قندهار برای نیروهای دولتی را بسیار دشوار می‌کند. در ۲۲ ژوئیه، در تیراندازی گسترده در سپین‌بولدک، ولایت قندهار، ۱۰۰ تن کشته شدند. هیلاری کلینتون
کلینتون قویاً از مداخلهٔ نظامی آمریکا در افغانستان در سال ۲۰۰۱ حمایت کرد و گفت این اقدام فرصتی برای مبارزه با تروریسم و در عین حال ارتقای زندگی زنان افغانی است که در دولت طالبان در رنج هستند. کلینتون در اکتبر ۲۰۰۲ به قطعنامه جنگ عراق که به رئیس‌جمهور جرج دبلیو بوش اجازهٔ استفاده از نیروی نظامی علیه عراق را می‌داد رأی موافق داد. پیشینه طالبان
در ماه‌های نخستین سال ۲۰۲۱ میلادی، پنتاگون و رهبری افغانستان به حمایت مستمر ایالات متحده از کابل اعتقاد داشتند. با این حال، رئیس‌جمهور جو بایدن همچنان به اراده مداوم ترامپ برای خروج ایالات متحده از جنگ خارجی بی پایان باور داشت، حتی در حالی که جمهوری اسلامی افغانستان همچنان بر نیروی انسانی و پشتیبانی ایالات متحده متکی بود. دولت بایدن در آوریل ۲۰۲۱ اعلام کرد که خروج را فراتر از مهلت اولیه ادامه می‌دهد و تاریخ اتمام آن تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ پیش‌بینی می‌شود. در ۸ جولای، بایدن مهلت خروج ایالات متحده را به ۳۱ اوت تغییر داد. طالبان و گروه‌های شبه‌نظامی هم‌پیمان در ۱ مه ۲۰۲۱ همزمان با خروج بیشتر نیروهای آمریکایی از افغانستان یورش گسترده‌ای را آغاز کردند. به دنبال شکست سریع ارتش افغانستان در سراسر کشور، ارتش ملی افغانستان در هرج و مرج قرار گرفت و تنها دو واحد در اواسط ماه اوت عملیاتی باقی ماندند: قول اردوی ۲۰۱ و لشکر ۱۱۱، هر دو مستقر در کابل. پس از سقوط مهترلام، شرن، گردیز، اسعدآباد، و دیگر شهرها و همچنین ولسوالی‌هایی در شرق، خود پایتخت محاصره شد. کابل، پایتخت، در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ به دست نیروهای طالبان افتاد. این تصرف ساعاتی پس از فرار رئیس‌جمهور اشرف غنی از کشور صورت گرفت. جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
در مارس ۲۰۱۹، وزارت دفاع ایالات متحده تخمین زده‌است که ۷۳۷٫۵۹۲ میلیارد دلار در طول سال مالی ۲۰۰۱ تا سال مالی ۲۰۱۸ در افغانستان هزینه شده‌است و به ازای هر مالیات دهنده ۳۷۱۴ دلار هزینه شده‌است. با این حال تحقیقات دانشگاه براون رقم بالاتری را ۹۷۵ میلیاردمیلیارد دلار برای سال مالی ۲۰۰۱ تا سال مالی ۲۰۱۹ را به دست آورده‌است مأموریت حمایت قاطع
مأموریت حمایت قاطع با شعار تعلیمات، کمک، مشورت، آخرین عملیات ناتو در افغانستان بود که در ۱ ژانویه ۲۰۱۵ پس از به پایان رسیدن کار آیساف در افغانستان شروع آغاز شد و در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۱ پایان یافت. راهبرد آمریکا در افغانستان (۲۰۱۷)
راهبرد آمریکا در افغانستان (۲۰۱۷) روز دوشنبه ۲۱ اوت توسط دونالد ترامپ رئیس‌جمهور آمریکا، طی یک سخنرانی در برابر نظامیان ویرجینیا، در پایگاه فورت مایر اعلام شد. این سخنرانی پس از چند ماه انتظار برای تعیین راهبرد دولت جدید ایالات متحده در افغانستان انجام شد و طی آن ترامپ گفت که با خروج شتاب زده نیروهای نظامی از افغانستان موافق نیست، اما در عین حال قصد صحبت پیرامون شمار نظامیان آمریکایی یا جزئیات عملیات نظامی در این کشور را ندارد. ترامپ گفت، «شانزده سال پس از حملات تروریستی یازده سپتامبر، مردم آمریکا از آن بیم دارند که این جنگ به پیروزی منتهی نشود، جنگی که بیش از شانزده سال طول کشیده‌است؛ طولانی‌ترین جنگ تاریخ آمریکا.» خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان (۲۰۲۱)
رئیس‌جمهور ترامپ در سپتامبر ۲۰۱۷ بازگرداندن سربازان به افغانستان را آغاز کرد جیمز متیس وزیر دفاع اعلام کرد با اعزام ۳۰۰۰ سرباز جدید شمار سربازان آمریکایی برای تقویت نبرد با طالبان، القاعده و دولت اسلامی در عراق و شام به ۱۴۰۰۰ نفر رسید. جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
طبق پروژهٔ هزینه‌های جنگ در دانشگاه براون، این جنگ ۱۷۶۰۰۰ نفر را در افغانستان کشته‌است. ۴۶٫۳۱۹ غیرنظامی، ۶۹٫۰۹۵ نظامی و پلیس و حداقل ۵۲٫۸۹۳ جنگجوی طالبان.همچنین این جنگ برای آمریکا مبلغی نجومی - ۲٫۲۶ تریلیون دلار هزینه دربرداشته است. جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
در آوریل ۲۰۲۱، جو بایدن، رئیس‌جمهور ایالات متحده، خروج همه نیروهای آمریکایی از افغانستان تا سپتامبر ۲۰۲۱ را اعلام کرد، در حالی مدعی بود که بر ۳۰۰۰۰۰ نیروی آموزش دیده افغان برای حفظ امنیت در این کشور اعتماد کرده‌است. اما نیروهای افغان آموزش دیده توسط ایالات متحده طی چند هفته به راحتی مغلوب طالبان شد.تا ۱۶ اوت، کابل و بخش اعظم کشور به دست طالبان افتاده بود. که به سرعت اقدامات آشتی جویانه ای را به غرب نشان دادند و عفو عمومی را به افغانهایی که در عملیات علیه هموطنان خود به آمریکاییها کمک کردند و همچنین در ابتدا اجازه انتقال اتباع خارجی به فرودگاه را برای خروج از کشور دادند، اعطا کردند.تخلیه کامل نیروهای آمریکایی، اکثر شهروندان و برخی متحدانش تا ۳۰ اوت ۲۰۲۱ به پایان رسید و به دخالت این کشور در جنگ پایان داد. با این وجود، هزاران شهروند آمریکایی و دارندگان گرین کارت با وجود وعده‌های جو بایدن، رئیس‌جمهور آمریکا به مردم آمریکا مبنی بر ماندن سربازان آمریکایی تا خروج هر آمریکایی از افغانستان، توسط وزارت خارجه آمریکا رها شدند.گفته می‌شود که بایدن پیش از خروج آمریکا به این نتیجه رسیده بود که این یک «جنگ غیرقابل پیروزی» و یک وضعیت بدون «راه حل نظامی» است. افغانستان در ۲۰۰۲
شنبه، ۲ مارس – استنلی هریمن، افسر ارشد ارتش ایالات متحده و از گروه سوم نیروهای ویژه و دو افغان در یک حمله‌ای غیرعمدی و اشتباه جنگنده آمریکایی AC-130 که کاروان نظامی آن‌ها را به فکر دشمن کرد، کشته شدند. در حمله بر مواضع در عملیات اناکوندا، سه سرباز آمریکایی و ۱۴ سرباز افغان زخمی شدند. در نخست گزارش شده بود که آن‌ها با یک کمین برخورده اند. خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان (۲۰۱۱–۲۰۱۶)
از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۶ نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا در جنگ در افغانستان عقب‌نشینی کردند. بیشتر سربازان رزمی در سال ۲۰۱۴ افغانستان را ترک کردند، و برنامه‌هایی برای حضور در بعد از سال ۲۰۱۴ ریخته شد. حمله آمریکا به افغانستان
حمله آمریکا به افغانستان یا اشغال افغانستان به دست آمریکا در پی حملات ۱۱ سپتامبر در اواخر سال ۲۰۰۱ رخ داد و مورد حمایت متحدان نزدیک ایالات متحده قرار گرفت. این درگیری به جنگ آمریکا در افغانستان نیز معروف است. اهداف عمومی آن از بین بردن القاعده و همچنین پایگاه امن عملیات‌ها در افغانستان با حذف طالبان از قدرت بود. بریتانیا متحد اصلی ایالات متحده بود و از آغاز آماده‌سازی برای حمله، از اقدامات آمریکا پشتیبانی می‌کرد. این جنگ پس از جنگ داخلی ۲۰۰۱ تا ۱۹۹۶ افغانستان که میان طالبان و گروه‌های ائتلاف شمال بود، رخ داد، اگرچه طالبان ۹۰ درصد کشور را تا سال ۲۰۰۱ کنترل می‌کرد. حمله آمریکا به افغانستان به مرحله اول جنگ در افغانستان (۲۰۰۱-۲۰۲۱) تبدیل شد. جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
نیروهای ائتلاف که نتوانستند طالبان را از طریق نظامی ریشه کن کنند، برای پایان دادن به درگیری به دیپلماسی روی آوردند. این تلاش‌ها در ۲۹ فوریه ۲۰۲۰ به اوج خود رسید، زمانی که ایالات متحده و طالبان توافقنامه صلح مشروطی را در دوحه امضا کردند که بر اساس آن نیروهای آمریکایی تا ۱۴ ماه از افغانستان خارج می‌شدند و طالبان برطبق شرایط توافق تعهد می‌کرد «"به هیچ‌یک از اعضا، افراد یا گروه‌های دیگر، از جمله القاعده، اجازه ندهد از خاک افغانستان برای تهدید امنیت ایالات متحده و متحدانش استفاده کنند"». با این حال، شورشیان وابسته به القاعده در شبه قاره هند و "داعش-خراسان" به فعالیت خود در مناطقی از این کشور ادامه دادند. دولت افغانستان طرف معامله نبود و مفاد آن را در مورد آزادی زندانیان رد کرد. جو بایدن پس از رئیس‌جمهور شدن، تاریخ خروج را از ۱ مه ۲۰۲۱ به ۱۱ سپتامبر همان سال و سپس به ۳۱ اوت منتقل کرد. طالبان این تغییر زمانی را رد کرد و پس از پایان مهلت اولیه، و همزمان با خروج نیروها، حمله گسترده‌ای را آغاز کرد که در آن بیشتر افغانستان، و سرانجام کابل را در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ تصرف کردند. در همان روز، اشرف غنی، رئیس‌جمهور افغانستان از کشور فرار کرد و طالبان پیروزی و پایان جنگ را اعلام کرد. در ۱۶ اوت، بایدن تسلط طالبان را تأیید کرد و در ۳۰ اوت، آخرین هواپیمای نظامی آمریکایی از افغانستان خارج شد و به ۲۰ سال حضور نظامی غربی در این کشور پایان داد. توافق‌های ایالات متحده آمریکا
در سال ۱۹۷۳ با مذاکره نیکسون و برژنف دو کشور در مواردی به توافق رسیدند: که در نهایت در ۱۹۷۹ توسط کارتر و برژنف به امضاء رسید. با اشغال افغانستان توسط شوروی، کارتر این پیمان را از سنا پس گرفت و قرارداد بی‌نتیجه ماند. خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان (۲۰۲۱)
مطابق آنچه در توافق صلح آمریکا-طالبان الزام شده بود تعدادی از سربازان آمریکا در ۹ مارس ۲۰۲۰ افغانستان را ترک کردند. در ۱۰ مارس ۲۰۲۰ ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا گزارش‌ها مبنی بر این که ارتش آمریکا برنامه ای برای خارج کردن همه سربازان آمریکایی از افغانستان تدوین کرده را رد کرد. اما کنت اف. مکنزی جونیور فرمانده سنتکام این را هم گفت که برنامه این است که در یک بازه ۱۴ ماهه سربازان آمریکایی در افغانستان کم شوند. با این حال ارتش آمریکا گفت سربازان بیشتری در تابستان ۲۰۲۰ اعزام می‌شوند. جنگ در افغانستان (۱۹۹۲–۱۹۸۹)
بعد از خروج شوروی از افغانستان آژانس‌های اطلاعاتی آمریکایی انتظار داشتند که دولت نجیب‌الله در طول سه تا شش ماه آینده سقوط کند. اما این برآورد، ظرفیت‌های موجود دولت افغانستان را در نظر نگرفته بود. مهمترین آنها حجم عظیمی از تجهیزات نظامی که شوروی در اختیار دولت متحد خود در افغانستان قرار بوده بود. در سال ۶۸ ارتش و شبه‌نظامیان حامی دولت ۱۵۶۸ تانک، ۸۲۸ نفربر زره‌پوش، ۴۸۸۰ ادوات توپخانه‌ای، ۱۲۶ جنگنده-بمب‌افکن مدرن و ۱۴ بالگرد تهاجمی در اختیار داشتند. دولت افغانستان همچنین از کمک‌های شوروی به ارزش دو تا شش میلیارد در سال برخوردار بود و مشاورین نظامی شوروی هم در افغانستان حضور داشتند. ارتش افغانستان تعداد زیادی موشک اسکاد نیز در اختیار داشت و در این مقطع از جنگ بیش از دو هزار اسکاد به پایگاه‌های مجاهدین شلیک کرد و این عظیم‌ترین میزان موشک بالستیکی است که از جنگ جهانی دوم تاکنون استفاده شده‌است. این قدرت آتش آنها مجاهدین را از پیشروی عاجز می‌کرد. هجوم طالبان (۱۴۰۰)
در ۱۳ مارس، رئیس‌جمهور آمریکا، جو بایدن، اعلام کرد که تا ۱۱ سپتامبر نیروهای نظامی خود را از افغانستان خارج خواهد کرد.به گفته یک مقام وزارت دفاع ایالات متحده، خلأ امنیتی ایجاد شده با خروج نیروهای نظامی آمریکا می‌تواند زمینه‌ای برای سازماندهی مجدد القاعده و دیگر گروه‌های تروریستی ایجاد کند. این مقام افزود: در حالی که ایالات متحده همچنان قدرت حمله به اهداف القاعده در افغانستان را حفظ می‌کند، عدم حضور پررنگ ایالات متحده در زمین، توانایی شناسایی اهداف بالقوه را مختل می‌کند. ژنرال مکنزی جونیور فرمانده سِنتکام گفت که او چیزی ندیده‌است که باعث شود طالبان مانع استفاده القاعده از افغانستان برای تقویت و دوباره سازمان دهی القاعده شود. حملات پنجشیر
حملات پنجشیر (روسی : Пандшерская операция - Panjsher Operations)، رشته‌جنگ‌هایی بود میان نیروهای ارتش سرخ و ارتش جمهوری دموکراتیک خلق افغانستان با مجاهدین تحت امر احمدشاه مسعود برای کنترل درهٔ استراتژیک پنجشیر در نه سال اشغال افغانستان توسط اتحاد جماهیر شوروی میان سال‌های ۱۳۵۹ الی ۱۳۶۷ خورشیدی. جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
در ۲۹ مارس، نیروی دفاعی نیوزلند نیروهای خود را از افغانستان خارج کرد و به دخالت نیوزلند در جنگ پایان داد. تلفات نیروهای ائتلاف در افغانستان
تلفات نیروهای ائتلاف در افغانستان از زمان حملهٔ آمریکا به افغانستان در اکتبر ۲۰۰۱ تا تاریخ ۱۸ مه ۲۰۲۰ به ۳۵۰۲ نفر رسید. این سربازان در ماموریت‌های مختلف تحت عملیات بلندمدت آزادی و آیساف خدمت می‌کردند. در مجموع، آمار آمریکایی مربوط به کشته شدگان «در داخل و اطراف افغانستان» است، که طبق تعریف وزارت دفاع ایالات متحده، شامل تعدادی از کشته شدگان در پاکستان و ازبکستان و کشته شدن ۱۸ تن از عوامل سیا است. توافقنامه دوحه (۲۰۲۰)
علیرغم توافق صلح میان ایالات متحده و طالبان، گزارش بر افزایش حملات شورشی علیه نیروهای امنیتی افغانستان در کشور شد. در ۴۵ روز پس از توافق (بین ۱ مارس و ۱۵ آوریل ۲۰۲۰) طالبان بیش از ۴۵۰۰ حملات در افغانستان انجام دادند که یک افزایش بیش از ۷۰٪ در مقایسه با همان دوره در سال قبل را نشان می‌داد. بیشتر از ۹۰۰ نیروی امنیتی افغان در این دوره کشته شدند، در حالی‌که سال قبل در همان دوره حدود ۵۲۰ نیروی افغان کشته شده بودند. در همین حال به دلیل کاهش قابل توجه در تعداد حملات زمینی و هوایی نیروهای افغان و نیروهای ایالات متحده در برابر طالبان، تعداد کشته‌شده‌گان طالبان ۶۱۰ نفر گزارش شد، در مقایسه با سال قبل در همین دوره حدود ۱۶۶۰ نفر کشته شده بودند. سخنگوی پنتاگون جاناتان هافمن گفت که با این وجود که طالبان حملات علیه نیروهای ائتلاف تحت رهبری ایالات متحده را در افغانستان متوقف کرده، خشونت‌های آنها «غیرقابل قبول» بود و «به یک راه حل دیپلماتیک منجر نشد.» وی افزود: «ما همچنان به انجام حملات دفاعی برای کمک به دفاع از شرکای ما در منطقه ادامه خواهیم داد.» حمله آمریکا به افغانستان
بخش عمده هزینه‌های مالی این جنگ به عهده ایالات متحده آمریکا، ناتو و دیگر همپیمانان آمریکا در این جنگ است. در حالی که هزینه‌های بی‌شمار جسمی، روحی و نیروی انسانی نیز متوجه مردم افغانستان است. افغانستان از نیمه دوم قرن بیستم به دلیل جنگ‌های متعدد داخلی و خارجی مهاجرت‌های گسترده‌ای را شاهد بوده‌است. شروع جنگ آمریکا در قرن بیست و یکم، همچمنان پناهجویان افغان را در صدر جمعیت پناهجویان در جهان قرار داده‌است. سقوط کابل (۱۴۰۰)
سقوط کابل یا سقوط دولت افغانستان، به وقایعی در دورهٔ پایانی جنگ آمریکا در افغانستان و هجوم طالبان اشاره می‌کند، که در پی آن در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ (۲۴ اسد ۱۴۰۰) رئیس‌جمهور اشرف غنی از کشور فرار کرد و طالبان پس از ۲۰ سال کنترل دوبارهٔ افغانستان را بدست گرفت. عملیات‌های عمده برون‌مرزی ارتش آمریکا
۱۹۹۸ : افغانستان و سودان . در ۲۰ اوت، حملات موشکی آمریکا به افغانستان و سودان با عملیات Operation Infinite Reach آغاز شد. روابط افغانستان و ایالات متحده آمریکا
روابط میان کشورهای افغانستان و ایالات متحده از سال ۱۹۱۲ میلادی تحت رهبری امان‌الله خان از افغانستان و وارن جی. هاردینگ از ایالات متحد آغاز گردید. نخستین تماس میان دو ملت پیشتر از آن در دهه ۱۸۳۰ میلادی زمانی‌که اولین تبعه ایالات متحده به افغانستان آمد برقرار گردید. ایالات متحده شروع به سرمایه‌گذاری مقداری پول در افغانستانِ محاط به خشکی نمود، که این سرمایه‌گذاری قبل از انقلاب ثور در ۱۹۷۸ میلادی پایان یافت. ایالات متحده با آغاز ۱۹۸۰ میلادی شروع به اسکان‌دهی به هزاران مهاجر افغان نمود و از طریق سازمان اطلاعات نظامی پاکستان، برای مجاهدین پول و سلاح فراهم کرد. جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
بعد از رد طالبان مبنی بر قطع کردن پشتیبانی از القاعده، دولت ایالات متحده عملیات نظامی خود را در ۷ اکتبر ۲۰۰۱ در افغانستان آغاز نمود. تیم‌هایی از بخش عملیات‌های خاص (Special Activities Division)، سیا اولین نیروهای آمریکایی بودند که پای به خاک افغانستان برای جنگ گذاشتند. آن‌ها بعداً همراه با نیروهای ویژه (نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا) که با نام مستعار «کلاه سبزها» (Green Berets) نیز شناخته می‌شوند، گروه نیروهای ویژه ۵ام و دیگر واحدهای نظامی از ستاد فرماندهی عملیات ویژه ایالات متحده آمریکا ادغام شدند. این نیروهای بیشتر همراه با نیروهای افغان مخالف طالبان (بیشتر اتحاد شمال) کار می‌کردند. بریتانیا و استرالیا نیز بعداً نیروهای ویژه‌ای را برای حمایت از نیروهای آمریکایی و افغان وارد افغانستان کردند که با حمایت بسیاری از کشورها روبرو شد. مأموریت حمایت قاطع
اجرای این عملیات توسط وزرای خارجه کشورهای عضو ناتو و موافقت‌نامه وضعیت نیروها در اواخر ژوئن ۲۰۱۴ تصویب شد و توسط رئیس‌جمهور افغانستان محمد اشرف غنی و نماینده ارشد ملکی ناتو در افغانستان در کابل در ۳۰ سپتامبر ۲۰۱۴ به امضا رسید. شورای امنیت سازمان ملل متحد در حمایت از مأموریت جدید بین‌المللی در افغانستان قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد ۲۱۸۹ به اتفاق آرا به تصویب رساند. عملیات‌های عمده برون‌مرزی ارتش آمریکا
۹۵- ۱۹۹۲: سومالی . در ۱۰ دسامبر ۱۹۹۲، جورج هربرت واکر بوش رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا گزارش داد که دستور داده‌است نیروهای آمریکایی برای کمک به اموررسانی در جریان بحران داخلی سومالی از کاروان‌های بشردوستانه سازمان ملل متحد حفاظت نمایند. عملیات بازگشت امید Operation Restore Hope در ۴ مه، ۱۹۹۳ پایان یافت . دیوان کیفری بین‌المللی
در نوامبر ۲۰۱۷ دادستان دیوان کیفری بین‌المللی از قاضیان این دیوان خواست تا مجوز لازم برای آغاز بررسی رسمی دربارهٔ ادعاهای مربوط به جنایاتی جنگی در افغانستان هم در مورد نظامیان آمریکایی، هم در مورد طالبان و حتی دولت افغانستان را صادر کنند؛ زیرا بر اساس گزارش سال ۲۰۱۶ این دادگاه، احتمال ارتکاب جرایم جنگی توسط ارتش و سازمان مرکزی اطلاعات آمریکا (سیا) در افغانستان وجود دارد. بر اساس این گزارش، بین ۱ ماه مه سال ۲۰۰۳ و ۳۱ دسامبر سال ۲۰۱۴ نظامیان و مأموران اطلاعاتی آمریکا در جریان جنگ افغانستان اقدام به شکنجه دست کم در مورد ۶۱ تن از بازداشت شدگان در داخل خاک افغانستان کردند که مصداق ارتکاب جرایم جنگی است. همچنین ممکن است نیروهای طالبان و دولت افغانستان نیز در جریان جنگ داخلی مرتکب اقداماتی مانند شکنجه شده باشند. سقوط دولت کمونیستی افغانستان
سقوط دولت کمونیستی افغانستان: در ۸ ثور سال ۱۳۷۱، بعد از چهارده سال جنگ مجاهدین افغانستان، با ارتش شوروی و دولت حزب دموکراتیک خلق افغانستان رخ داده است. در این جنگ علاوه براحزاب اسلامی منطقه آسیا ۱۲۰ کشور غربی وشرقی با یک هزینه سنگین با دولت افغانستان که همرزم و متحد با افکار سیاسی دولت اتحاد شوروی بود در ستیز بودند. در این جنگ دو سوم افغانستان بر باد گردید. خروج سربازان آمریکایی از عراق (۲۱-۲۰۲۰)
در ۹ دسامبر، عراق و ائتلاف تحت رهبری ایالات متحده اعلام کردند که مأموریت جنگی ائتلاف به پایان رسیده‌است و به‌طور رسمی نقش نیروهای آمریکایی باقی مانده در این کشور به مشاوره، کمک و آموزش به نیروهای عراقی تغییر یافته‌است. سرلشکر جان برنان، فرمانده ائتلاف، اظهار داشت: «بسیاری از مردان و زنان شجاع جان خود را دست دادند تا اطمینان حاصل شود که داعش هرگز باز نخواهد گشت، و ما با وجود خاتمه نقش رزمی خود همچنان در اینجا [عراق] برای مشاوره، کمک و توانمندسازی نیروهای امنیتی عراق خواهیم ماند.» وی در ادامه افزود که «داعش شکست خورد اما با این وجود کاملا از بین نرفته‌است.» حدود ۲۵۰۰ نیروی آمریکایی در زمان اعلام این خبر در عراق باقی مانده بودند، همچنین سربازان آمریکایی از اوایل سال ۲۰۲۰ در هیچ مأموریت رزمی شرکت نکرده‌اند. ژنرال فرانک مکنزی، فرمانده سنتکام تأیید کرد که نیروهای آمریکایی برای کمک به نیروهای امنیتی عراق، از جمله ارائه پشتیبانی هوایی و کمک‌های نظامی، در عراق باقی خواهند ماند. جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
پس از خارج شدن اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۸۹ از خاک افغانستان، دولت کمونیست جمهوری دموکراتیک افغانستان به دست مجاهدین افغان در سال ۱۹۹۲ سقوط کرد. بعد از آن، در بین مجاهدین منازعات مختلفی برای گرفتن کنترل قدرت از دست یکدیگر باعث جنگ‌هایی در بین خود آن‌ها شد که سال‌ها به طول انجامید. جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
در ۱۳ آوریل، جو بایدن ، رئیس‌جمهور آمریکا، خروج تمام نیروهای باقی مانده در افغانستان را تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ اعلام کرد. (تاریخی که بعداً ۳۱ آگوست تعیین شد) مدال لشکرکشی افغانستان
مدال لشکرکشی افغانستان () جزو مدال‌ها و جایزه‌های نیروهای مسلح آمریکا می‌باشد که در ۲۹ نوامبر ۲۰۰۴ بدست جرج دابلیو. بوش به اجرا گذاشته شد. جنگ عراق
با شکست گفتگوها پیرامون تمدید اقامت نیروهای ایالات متحده بیش از ۲۰۱۱ و این مسئله که دولت عراق هیچ مصونیتی برای سربازانی که بیش از این تاریخ در این کشور بمانند قائل نخواهد بود، اوباما رئیس‌جمهور وقت آمریکا در ۲۹ مهر ۱۳۹۰ طی یک کنفرانس مطبوعاتی در کاخ سفید اعلام کرد که طبق برنامه‌ریزی‌های پیشین تمام نیروها و مربیان آمریکایی باقی‌مانده در عراق تا پایان سال میلادی این کشور را ترک خواهند کرد و به این ترتیب مأموریت ایالات متحده در عراق به پایان خواهد رسید. مرگِ واپسین سربازِ آمریکایی که پیش از خروج رسمی ارتش آمریکا در عراق کشته شد در ۲۳ آبان در بغداد و بوسیلهٔ یک بمب کنارجاده‌ای رقم خورد. عملیات آزادی بلندمدت
روز یکشنبه هفتم اکتبر سال ۲۰۰۱، نیروهای آمریکایی و بریتانیایی با وجود نداشتن اجازه جنگ از سازمان ملل متحد بمباران هوایی بر کمپ‌های طالبان و القاعده را در افغانستان شروع کردند. نیروهای اتحاد شمال (مجاهدین) که در مقابل طالبان می‌جنگیدند با تضعیف شدن طالبان از سوی آمریکا توانستند شهر مزار شریف را در ۹ نوامبر به تصرف خود درآورند. این‌کار باعث شد به سرعت نیروهای طالبان از بخش‌های شمالی خارج شده و در ۱۳ نوامبر ۲۰۰۱ بعد از اینکه طالبان شهر را خالی گذاشتند کنترل کابل را نیز به دست بگیرند. طالبان آرام آرام کمتر شدند و تنها بخش کوچکی از آن‌ها در شهر کندز دیده می‌شد. آخرین گروه طالبان نیز در ۲۶ نوامبر دستگیر شدند و مابقی به پاکستان متواری شدند. جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
جنگ در افغانستان درگیری بود که از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۲۱ در افغانستان ستیزه شد. این جنگ با حمله ایالات متحده و متحدانش، پس از حملات تروریستی ۱۱ سپتامبر، آغاز شد که امارت اسلامی افغانستان تحت حاکمیت طالبان را سرنگون و القاعده را از یک پایگاه امن عملیات در این کشور محروم کرد. این جنگ، بیشتر بین طالبان که مخالف ناتو و نیروهای مسلح افغانستان بودند، درگرفت. طالبان ۱۹ سال و ۸ ماه بعد پس از شکست نیروهای مسلح افغانستان پس از عقب‌نشینی بیشتر نیروهای ناتو قدرت را به دست آوردند. این طولانی‌ترین جنگ در تاریخ آمریکاست که از جنگ ویتنام (۱۹۷۵–۱۹۵۵) تقریباً پنج ماه پیشی گرفت. جنگ عراق
این جنگ با خروج آخرین تیپ رزمی آمریکایی در ۲۸ مرداد ۱۳۸۹ (۱۹ اوت ۲۰۱۰) به‌طور رسمی خاتمه یافت. هر چند بعد از آن هم حدود ۵۰ هزار نیروی آمریکایی عمدتاً برای آموزش سربازان عراقی در این کشور باقی ماندند. در آن هنگام زمانِ خروج این نیروها با توافق دو کشور تا پایان سال ۲۰۱۱ اعلام شده بود. خروج آخرین سربازان آمریکایی از این کشور در دسامبر ۲۰۱۱ اتفاق افتاد. جنایات جنگی در افغانستان
تحقیقات دیوان کیفری بین‌المللی در افغانستان پس از جمع‌آوری اطلاعات از قربانیان در طول سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸، درخواست سال ۲۰۱۹ برای آغاز تحقیقات، رد درخواست، و لغو رد درخواست، در سال ۲۰۲۰ ادامه یافت. این تحقیقات شامل پیگری جنایات جنگی و جنایات علیه بشریت که از ۱ مه ۲۰۰۳، در چارچوب جنگ در افغانستان، توسط طالبان و گروه‌های مسلح وابسته به آن، جنایات جنگی توسط نیروهای امنیت ملی افغانستان، و جنایات جنگی مرتکب شده در افغانستان، لهستان، رومانی و لیتوانی توسط نیروهای مسلح ایالات متحده و آژانس اطلاعات مرکزی بود. تلفات غیرنظامیان جنگ در افغانستان (۲۰۰۱–۲۰۲۱)
با توجه به پایگاه داده گسترده مارک دبلیو هرولد، «"پرونده قربانیان غیرنظامی بمب‌گذاری هوایی ایالات متحده»"، بین ۳٬۱۰۰ و ۳٬۶۰۰ غیرنظامی به‌طور مستقیم توسط بمباران ایالات متحده در عملیات آزادی پایدار و حملات نیروهای ویژه ایالات متحده بین ۷ اکتبر ۲۰۰۱ و ۳ ژوئن ۲۰۰۳ کشته شدند. این برآورد تنها تعداد «"مرگ فوری"» – یعنی مرگ و میری که بلافاصله پس از انفجار یا تیراندازی رخ داده‌است – را نشان می‌دهد و نه تعداد مرگ و میری که بعد از آن به صورت غیر مستقیم و به عنوان یک نتیجه از حملات هوایی آمریکا و تهاجم رخ داده‌است. ائتلاف شمال
ائتلاف شمال در سال ۱۳۸۰ با کمک حملات هوایی ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا در عملیات آزادی بلندمدت موفق شد تا کابل و اغلب نقاط افغانستان را از طالبان پس بگیرد. جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
جنگ راه‌اندازی شده توسط ایالات متحده با عنوان «عملیات آزادی بلندمدت» در ۲۰۰۱، با یک کمپین هوایی اولیه آغاز شد، که بلافاصله موجب نگرانی در مورد تلفات غیرنظامیان افغان شده و موجب تظاهرات بین‌المللی شد. افزایش حملات هوایی و تعداد کشته‌شده‌گان غیرنظامی افغان توسط عملیات نظامی خارجی، تنش را بین کشورهای خارجی و دولت افغانستان افزایش داد. در ماه مه ۲۰۰۷، رئیس‌جمهور حامد کرزی فرمانده‌های نظامی خارجی را احضار کرده و به آنها هشدار داد از عواقب مرگ و میر غیرنظامی بیشتر در افغانستان آگاه باشند و از آن جلوگیری کنند. البته تلفات در این دوره از جنگ، ادامهٔ تلفات غیرنظامی بسیار بالا در طول جنگ شوروی و افغانستان در دهه ۱۹۸۰ و سه دوره جنگ داخلی پس از آن: ۱۹۸۹–۱۹۹۲, ۱۹۹۲–۱۹۹۶ و ۱۹۹۶–۲۰۰۱ است. جنگ شوروی در افغانستان
در ۱۲ تیر ۱۳۵۸ (۳ ژوئیه ۱۹۷۹) ریاست جمهوری ایالات متحده جیمی کارتر اولین دستورها را مبنی بر کمک به مبارزین (مجاهدین افغان) علیه حکومت تحت پشتیبانی شوروی را به امضا رساند. هدف ایالات متحده از این طرح که بر اساس تز زبیگنیو برژینسکی مشاور امنیت ملی آمریکا انجام می‌گرفت، کشاندن اتحاد شوروی به «تله افغانستان» بود لیکن حضور نظامی روس‌ها در منطقه دارای سابقه‌ای طولانی در تاریخ است. در جریان رقابت‌های سیاسی_نظامی امپراتوری‌های بریتانیا و روسیه در آسیای میانه که به اصطلاح " بازی بزرگ " مطرح است، در سال ۱۲۶۴ (۱۸۸۵) منجر به درگیری نظامی با نیروهای افغان در دوران امیر عبدالرحمان خان در منطقه پنجده در شمال افغانستان شد که در نهایت با پیروزی قوای تزاری و تصرف نواحی جنوبی رود آمودریا به پایان رسید. عملیات مشترک
عملیات «مشترک» ( Operation Moshtarak)، نام عملیات نظامی وسیعی است که در آن نیروهای ارتش کشور افغانستان به همراه نیروهای بین‌المللی ایساف در منطقه هلمند افغانستان با گروه طالبان به نبرد می پردازند. این عملیات ۱۳ فوریه ۲۰۰۹ / ۲۴ بهمن ۱۳۸۸ آغاز شده و بزرگترین عملیات علیه طالبان از زمان تسخیر افغانستان توسط نیروهای بین‌المللی خوانده شده‌است. جنگ شوروی در افغانستان
جیمی کارتر، رئیس جمهورایالات متحده اظهار داشت که تهاجم شوروی به افغانستان بیشترین تهدید را پس از جنگ جهانی دوم برای صلح داراست. کارتر به وضع ممنوعیت بازرگانی ضد شوروی در حمل کالاهایی از قبیل غله و سلاح قائل شد. افزایش تیرگی روابط به راحتی از نگرانی غرب در خصوص حضور ده‌ها هزار نظامی شوروی در نزدیکی مناطق نفت خیز خلیج فارس به دوره تنش زدایی خاتمه داد. جنگ شوروی در افغانستان
با عقب‌نشینی شوروی، فعالیت‌های آمریکا در زمینه افغانستان تا حد زیادی در بسیاری موارد متوقف شد. ایالات متحده تصمیمی به همکاری در بازسازی کشور نداشت و به عوض آن افغان‌ها هم عملاً منافع و مصلحت کشورشان در اختیار متحدان آمریکا اصلی آمریکا در موضوع افغانستان، پاکستان و عربستان سعودی قرار گرفت که پاکستان به سرعت به برقراری ارتباط قوی تر و تقویت جنگ سالاران به ویژه بعدها طالبان پرداخت. فعالیت‌های سیا در افغانستان
میخائیل گورباچف در سال۱۹۸۵ به عنوان رهبر اصلاح طلب اتحاد جماهیر شوروی ظاهر شد و مصمم بود که کشورش را هر چه سریعتر از افغانستان خارج کند و آشکارا در اظهارات سال۱۹۸۶ که به‌طور گسترده گزارش شده بود، جنگ را "زخم خونریزی" نامید. تا نوامبر ۱۹۸۶، تصمیم برای خروج نیروهای شوروی گرفته شد، اگرچه جدول زمانی دقیق همچنان در معرض بازنگری قرار داشت. نجیب الله "در ماه دسامبر از این عمل انجام" شده مطلع شد. تقریباً در همان زمان، سیا به اشتباه پیش‌بینی کرد که اتحاد جماهیر شوروی در مسیر افغانستان باقی خواهد ماند و احتمالاً اطلاعات را برای حمایت از دیدگاه‌های جنگ طلبانه مقامات دولت ریگان تحریف می‌کند. حتی یک سال بعد گیتس قاطعانه بود که عقب‌نشینی قریب‌الوقوع یک حیله شوروی بود، اگرچه مقامات دیگر، مانند جورج شولتز، وزیر امور خارجه (پس از صحبت با وزیر امور خارجه شوروی، ادوارد شواردنادزه)، تا آن زمان پذیرفتند که شوروی صادق است. ایالات متحده درخواست‌های شوروی را برای همکاری با یکدیگر برای جلوگیری از جنگ داخلی یا ظهور آنچه که ولادیمیر کریوچکوف، رئیسKGB به گیتس گفت که یک "دولت اسلامی بنیادگراً در افغانستان خواهد بود، رد کرد. مذاکره کنندگان ایالات متحده در ابتدا تمایل خود را برای تعلیق حمایت سیا از مجاهدین در ازای عقب‌نشینی شوروی نشان دادند، اما رئیس‌جمهور ریگان شخصاً مداخله کرد تا زمانی که شوروی به رژیم نجیب الله کمک می‌کرد، قطع کمک‌ها را غیرقابل قبول اعلام کرد. با این وجود، خروج شوروی از افغانستان در ماه می۱۹۸۸ بر اساس مفاد توافقنامه ژنو آغاز شد و در فوریه ۱۹۸۹ تکمیل شد. این وقایع باعث ایجاد شور و شوق زیادی در دولت ایالات متحده شد که با کشته شدن رئیس‌جمهور ضیا، اختر، و آرنولد لوئیس رافل سفیر ایالات متحده درپاکستان در سقوط هواپیمای اوت۱۹۸۸ و باهشدار فرستاده ویژه در مقاومت افغانستان، ادموند، اندکی کاهش یافت. مک ویلیامز که آی‌اس‌آی با حکمتیار تبانی می‌کرد تا با کشتن یا ارعاب مخالفان حکمتیار، یک رژیم اسلام‌گرا را در افغانستان روی کار بیاورد و از این طریق ادعاهای آمریکا مبنی بر حمایت از «خود تعیینی» افغانستان را به سخره بگیرد. جانشین رافل، رابرت بی. اوکلی و بیردن، با تلاش برای تضعیف اعتبار مک ویلیامز از طریق تحقیقات داخلی که هیچ اطلاعات تحقیرآمیز شخصی را فاش نکرد، به مخالفت مک ویلیامز پاسخ دادند. در همین حال، رئیس‌جمهور ضیا میراث عظیمی از خود بر جای گذاشت که شامل افزایش تقریباً ده برابری تعداد مدارس در پاکستان (بخش بزرگی از آنها در امتداد مرز افغانستان و پاکستان ساخته شده‌است) و تبدیل ISI به یک دولت قدرتمند در داخل یک کشور. دولت، که کشور سابقاً با کمبود نقدینگی پاکستان نمی‌توانست بدون کمک مالی سیا، عربستان سعودی و سایر کشورهای عربی خلیج فارس به آن بپردازد. بسیاری ازاین مدارس، نسل جدیدی ازطلاب دینی افغان یا «"طالبان"» را از قندهار به تفسیری شدید و تحت تأثیر دیوبندی از اسلام معرفی کردند که قبلاً نقش مهمی درتاریخ یا فرهنگ افغانستان بازی نکرده بود. طالبان
طالبان پس از تصرف افغانستان، از سال ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۱م با نام امارت اسلامی افغانستان تقریباً بر سه چهارم این کشور حکومت کرد. در این سال‌ها، تنها کشورهای پاکستان، امارات متحده عربی و عربستان سعودی طالبان را به رسمیت شناختند. طالبان پس از حمله آمریکا به افغانستان که موجب برکناری آنان از قدرت شد، از سال ۲۰۰۶ بار دیگر با بازآرایی خود به صورت جنبشی شورشی علیه دولت مورد حمایت آمریکای حامد کرزای و نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (آیساف) به رهبری ناتو جنگیدند. در پی سقوط کابل در ۱۵ اوت ۲۰۲۱، طالبان دوباره قدرت را در افغانستان در دست گرفتند. عملیات پناه به متحدان
عملیات پناه به متحدان یک عملیات نظامی توسط ایالات متحده بود، که در ۱۳ اوت ۲۰۲۱ به منظور حمل و نقل هوایی غیر نظامیان واجد شرایط افغان که در معرض خطر بودند، مترجمان، کارکنان سفارت آمریکا در کابل و دیگر متقاضیان روادید مهاجرت ویژه (اس.آی.وی)، در پی فروپاشی جمهوری اسلامی افغانستان، آغاز شد. این عملیات همزمان با خروج بیشتر ارتش آمریکا از افغانستان و تخلیه خارجیان و افغانهای آسیب‌پذیر انجام شد و در ۳۰ اوت ۲۰۲۱ به پایان رسید. حمله آمریکا به افغانستان
پایان جنگ آمریکا در افغانستان بیشتر شبیه به یک آغاز است. گویی در این ۲۰ سال هیچ دست‌آوردی نداشته‌ایم. این نظر حامد کرزی رئیس‌جمهور پیشین افغانستان است در خصوص شکست آمریکا که تصاویر او در روزهای اول جنگ افغانستان با نیروهای ویژه سیا موجود است. تخلیه از افغانستان ۲۰۲۱
در حین خروج نیروهای ناتو از جنگ در افغانستان و هجوم طالبان در اوت ۲۰۲۱، تلاش‌های گسترده‌ای برای تخلیهٔ شهروندان خارجی و "آسیب‌پذیر" افغان در افغانستان راه اندازی شد. پس از سقوط کابل در ۱۵ اوت ۲۰۲۱ و فروپاشی جمهوری اسلامی افغانستان، تنها مسیر برای خروج از کشور فرودگاه بین‌المللی حامد کرزی بود که در دست طالبان نبود و توسط چندین هزار سرباز ناتو محافظت می‌شد. سقوط کابل (۱۳۸۰)
سقوط شهر کابل در ۱۳۸۰ در اوایل جنگ آمریکا در افغانستان رخ داد. نیروهای ائتلاف شمال حملات خود را در ۱۳ نوامبر ۲۰۰۱ آغاز کردند و سریعاً علیه نیروهای طالبان که به شدت توسط حملات هوایی آمریکا و بریتانیا تضعیف شده بودند، پیشرفت کردند. روز بعد نیروهای ائتلاف شمال (پشتیبانی شده توسط "ODA 555") وارد کابل شده و با هیچ مقاومتی در داخل شهر روبرو نشدند. نیروهای طالبان در جنوب به قندهار عقب‌نشینی کردند. فهرست حملات هواپیمای بدون سرنشین در افغانستان
تا سال ۲۰۲۱، در مجموع حداقل ۱۳٬۰۷۴ حملهٔ هوایی توسط دولت ایالات متحده انجام شده که به کشته شدن حداقل ۴٬۱۳۸ نفر، از جمله ۳۱۰ غیرنظامی و ۷۳ تا ۱۹۱ کودک انجامید. علاوه بر دولت ایالات متحده، نیروی هوایی افغانستان نیز از ۱ ژوئن ۲۰۱۶ حداقل ۴۱ حملهٔ هوایی در افغانستان انجام داد. پس از سقوط کابل در ماه اوت ۲۰۲۱ و بازگشت طالبان به قدرت در افغانستان و نیت اعلام به برقراری مجدد امارت اسلامی افغانستان، دو حملهٔ هواپیماهای بدون سرنشین علیه کشور انجام شده‌است. نتیجهٔ این حملات هوایی، به کشته‌شدن حداقل ۱۲ نفر و زخمی شدن یک نفر در امارات اسلامی افغانستان منجر شد. جنگ داخلی افغانستان (۲۰۰۱–۱۹۹۶)
حادثه بمبگذاری اوت ۱۹۹۸ سفارت آمریکا از سوی رییس جمهور بیل کلینتون به بن لادن نسبت داده شده بود و کلینتون دستور حمله موشکی به کمپ‌های تعلیمی القاعده در افغانستان را صادر کرد. در همان زمان در سال ۱۹۹۹ آمریکا از طالبان خواست که بن لادن را به آنها تحویل دهند که طالبان این خواسته‌ها را رد کردند. سازمان اطلاعاتی آمریکا در دهه ۹۰ در افغانستان فعالیتهایی داشت که به دنبال دستگیری یا کشتن بن لادن بودند. این تیم چندین عملیات را انجام دادند اما هیچ‌وقت دستور قتل او را از طرف رییس جمهور دریافت نکردند. البته این ماموریت‌ها باعث روابط بسیار خوبی شد که در سال ۲۰۰۱ ورود آمریکا به خاک افغانستان را تسریع بخشید. افغان بیسیم
در یک گزارش ٢۰١١ توسط مجله وانیتی فیر به ویراستاری "دیوید روز (خبرنگار)", اظهار شده بود که افغان بیسیم به یک پروژه جاسوسی بنام عملیات فاکسدن, از اداره فدرال سرمایه گزاری و آژانس امنیت ملی آمریکا (NSA) بود که تلاش می نمودند تا از طریق زیربنای افغان بیسیم رژیم طالبان را برای جمع آوری اطلاعت جاسوسی سمع نمایند. اگرچه بنابر گفته بعضی ها اختیارات آنها تا هشتم سپتامبر ٢۰۰١, ادامه یافت اما عملیات فاکسدن با حملات ١١ سپتامبر و تهاجم به افغانستان لغو شد. آقای روز اظهار داشت که در مراحل اجرای پلان, اف بی آی و ان اس اِ در انتقال مالکیت شرکت افغان بیسیم به شرکت مجازی (نت موبایل), در لختن اشتاین, کمک نمودند. پیرامون ١٩٩٩, تجارت شهروندان آمریکایی با طالبان قدغن شد. در واکنش به این موضوع, بیات دست داشتن آژانس جاسوسی آمریکا را در ارتباط به تغیر مالکیت رد کرد, و در واکنش به آن گفت: "درخواست من برای ضمانت اجرایی پیگیری قضیه اختلاس از سوی ایالات متحده رد شد." بیات همچنان اظهار داشت که او و هیچیک از شرکت هایش مرتکب کدام عمل غیر قانونی, نصب دستگاه های سمع, یا فعالیت کردن به حیث یک مأمور یا یک جاسوس, نشده اند." افغانستان
ایالات متحده تا پیش از به قدرت رسیدن طالبان مهمترین شریک همکاریهای امنیتی و اقتصادی افغانستان بود. ساختارهای دولتی و سیاسی کشور پس از سرنگونی رژیم طالبان در سال ۲۰۰۱ در بیشتر موارد تحت هدایت و نظارت ایالات متحده طراحی شده‌اند. ایالات متحده تا پیش از روی کار آمدن مجدد طالبان بزرگترین اهدا کننده کمک‌های توسعه ای در این کشور بود. اداره هلمند و دره ارغنداب
دولت ایالات متحده از سال ۱۹۴۹ تا هنگام تهاجم شوروی به افغانستان در سال ۱۹۷۹ به‌طور رسمی دست‌اندرکار این پروژه بود و بین سالهای ۱۹۴۹ تا ۱۹۷۱ آمریکا تأمین مالی هشت سد را در رودخانه هلمند برعهده داشت. از سال ۱۹۶۰ آژانس توسعه بین‌المللی و جانشین بعدی‌اش، آژانس همکاری‌های فنی قریب به ۸۰ میلیون دلار برای انجام ۲۵ پروژه عمرانی در افغانستان کمک مالی کرد و در این میان آژانس HAVA به ویترین کمک‌های خارجی ایالات متحده تبدیل شد. جمهوری اسلامی افغانستان
امارت اسلامی افغانستان در پی حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و حملهٔ آمریکا به افغانستان فروپاشید. در ماه مه و ژوئن ۲۰۰۳, مقامات ارشد طالبان گرد هم جمع شدند و آماده برای جنگ چریکی برای اخراج نیروهای آمریکایی از افغانستان شدند. جنگ شوروی در افغانستان
در ۶ جدی/دی ۱۳۵۸ش (۲۴ دسامبر ۱۹۷۹م) به فرمان لئونید برژنف رهبر شوروی، سپاه چهلم این کشور از طریق مرزهای شمالی وارد افغانستان شد و در دوران میخائیل گورباچف آخرین رهبر این اتحادیه و براساس توافق ژنو (فروردین ۱۳۶۷ش/آوریل ۱۹۸۸م) عقب‌نشینی نیروهای شوروی در ۲۵ اردیبهشت ۱۳۶۷ (۱۵ می ۱۹۸۸) آغاز و آخرین گروه در ۲۶ بهمن ۱۳۶۷ (۱۵ فوریه ۱۹۸۹) از افغانستان خارج شدند. روابط افغانستان و ایالات متحده آمریکا
بعد از خروج آمریکا در سال ۲۰۲۱ از افغانستان و به قدرت رسیدن طالبان در این کشور، صندوق بین المللی افغانستان به حالت تعلیق در آمده و به موجب آن ۹ میلیارددلار از دارایی های افغانستان در خارج از این کشور  که ۷ میلیارد آن در آمریکا است، مسدود شد. تلفات نیروهای ائتلاف در افغانستان
در طول پنج سال اول جنگ، اکثریت کشته شدگان ائتلاف آمریکایی بودند، اما بین سالهای ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۱، بخش قابل توجهی در بین سایر ملل، به ویژه انگلستان و کانادا بود، که مسئولیت استانهای نقطه اشتعال هلمند و به ترتیب قندهار را در درست داشتند. این بدان دلیل است که آیساف در سال ۲۰۰۶ حوزه قضایی خود را به مناطق جنوبی افغانستان که قبلاً تحت اختیار مستقیم ارتش آمریکا بود، گسترش داد. در ۱۰ ژوئن ۲۰۱۱ رابرت گیتس به عنوان وزیر دفاع ایالات متحده در «آخرین سخنرانی سیاستی» خود اشاره کرد، «بیش از ۸۵۰ سرباز از اعضای ناتو غیرآمریکایی فداکاری خود را در افغانستان نشان داده‌اند. برای بسیاری از کشورهای متحد، این اولین تلفات نظامی بود که از زمان پایان جنگ جهانی دوم متحمل شدند.» علاوه بر این، ۹۵ کشته در میان نیروهای غیرمتخصصان ناتو در ائتلاف (گرجستان، استرالیا، سوئد، نیوزلند، فنلاند، اردن، کره جنوبی و آلبانی) رخ داده‌است. افغانستان در ۲۰۱۹
نیروهای ایالات متحده آمریکا در سه ماه اخیر ۲۰۱۸ عملیات موسوم به «نبرد آهنین» را خاموشانه پایان دادند؛ سلسلهای از حملات هوایی و شلیک توپ که در اواخر ۲۰۱۷ به هدف جلوگیری از عواید غیرقانونی مواد مخدر برای طالبان آغاز شده بود. طبق گزارش سرمفتش ویژه برای بازسازی افغانستان (سیگار)، جنگی که دربرگیرنده پیچیده‌ترین قابلیت‌های حمله هوایی بود، تأثیر اندکی روی تجارت غیرقانونی مواد مخدر داشته‌است. افغانستان بلندترین تولید تریاک را همچنین ادامه می‌دهد؛ آنچه که بیش از دو برابر در زمان مداخله نظامی ایالات متحده در سال ۲۰۰۱ است.به گفته دولت و سازمان‌های مدد رسان، محصولات گندم تیرماهی در ماه ژوئن و ژوئیه به دلیل خشک‌سای شدید سال قبل همراه با وقوع سیلاب‌های سنگین در حال حاضر با مشکلات جدی مواجه خواهد شد. ذخایر حبوبات یا غله‌جات قبلاً مورد استفاده قرار گرفتند و برخی دهاقین از محصولات شان برای تهیه نان استفاده نمودند. زیرساخت‌های کشاورزی از قبیل؛ کانال‌ها، چاه‌ها و مخزن‌ها تخریب گردیده‌اند و آب شدن بی‌درنگ برف بر می‌تواند محصولات رسیده را از بین ببرد.بر اساس شاخص جهانی صلح از سوی مؤسسه اقتصاد و صلح مستقر در استرالیا، افغانستان با پیشی گرفتن از سوریه به عنوان ناآرام‌ترین کشور جهان شد. در سال گذشته، افغانستان همچنین با ۳۲ درصد کاهش، بیشترین کاهش اعتماد به پلیس محلی را در میان تمامی کشورها داشت. خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان (۲۰۲۱)
در آوریل ۲۰۲۱، گزارش‌های خبری بیان کردند که رئیس‌جمهور جو بایدن برنامه دارد تا ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۱ در بیستمین سال حملات ۱۱ سپتامبر نیروها را به‌طور کامل خارج کند. عملیات پناه به متحدان
در ۱۲ اوت ۲۰۲۱، سه روز پیش از سقوط کابل، وضعیت افغانستان بدتر شد، دولت بایدن اعلام کرد که ۳٬۰۰۰ نیروی ایالات متحده را به فرودگاه بین‌المللی کابل اعزام می‌کند تا به منظور تضمین تخلیهٔ کارکنان سفارت، اتباع ایالات متحده و متقاضیان ویزای ویژه، کمک کنند. نام عملیات به‌طور رسمی در ۱۴ اوت توسط ادارهٔ بایدن انتخاب شد. حمله آمریکا به افغانستان
پس از انقلاب ثور و دخالت‌های شوروی در افغانستان ایالات متحده آمریکا برای تضعیف اتحاد جماهیر شوروی در جنگ افغانستان از نیروهای اسلامگرا حمایت کرد. به این ترتیب نخستین همکاری‌های بین آمریکا و اسلامگرایان در افغانستان شکل گرفت. خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان (۲۰۲۱)
در ۱ ژوئیه ۲۰۲۰, مجلس سنای ایالات متحده آمریکا تلاش رند پال برای تصویب متممی برای خروج همه سربازان آمریکایی از افغانستان ظرف یک سال و پایان دادن به جنگ ۱۹ ساله را شکست داد. در ۸ اوت ۲۰۲۰, وزیر دفاع مارک اسپر گفت آمریکا تا پایان نوامبر ۲۰۲۰ سطوح سربازان را به زیر ۵۰۰۰ نفر کاهش می‌دهد. جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
اگرچه در دفاع از مشروعیت این جنگ، آمریکا اعلام نمود که اجازه جنگ از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد از آنجا که این جنگ براساس نوعی دفاع شخصی زیر ماده ۵۱ منشور سازمان ملل متحد حساب می‌شود، نیاز نیست و این یک حمله متجاوزانه نیست. همچنین انتقادهای وجود داشت که حمله به افغانستان و تجاوز آن تحت ماده ۵۱ به هیچ وجه قانونی نیست و توجیه آن برای حملات ۱۱ سپتامبر به دلیل آنکه این حمله یک «حمله مسلحانه» (Armed Attack) از طرف کشوری نبود بلکه حمله‌ای تروریستی از جانب گروه‌ها بود غیرقابل قبول است. جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
بنا بر گزارش‌ها، هزینه جنگ عامل مهمی بوده‌است که مقامات ایالات متحده در سال ۲۰۱۱ تصمیم گرفتند نیروهای خود را کاهش دهند. برآورد متوسط هزینه اعزام تنها یک سرباز آمریکایی در افغانستان بیش از ۱ میلیون دلار آمریکا در سال است. افغانستان
افغانستان در دههٔ ۱۹۷۰ میلادی پس از انقلاب ثور، که تأثیر یافته از اتحاد جماهیر شوروی بود، به حکومتی سوسیالیست تبدیل شده و شاهد جنگی طولانی با مجاهدین افغان بود که در طول یک دهه، جان بیش از دو میلیون غیرنظامی را گرفت و باعث آواره شدن بیش از پنج میلیون نفر شد. پس از چند کودتای پی‌درپی و پیروزی مجاهدین بر دولت محمد نجیب‌الله جنگ داخلی افغانستان آغاز شد و وارد دوره‌ای از جنگ میان احزاب مختلف مجاهدین شد. گروه بنیادگرای اسلامی طالبان در میانه‌های دهه ۱۳۷۰ کنترل بیشتر مناطق افغانستان را به دست گرفتند و بر آن تحت رژیم تمامیت‌خواهانه امارت اسلامی افغانستان حکومت کردند. اما با یورش ائتلاف بین‌المللی به رهبری آمریکا در سال ۱۳۸۰ از حکومت برکنار شدند ولی همچنان بخش قابل توجهی از این کشور را تحت کنترل داشتند. در دسامبر ۲۰۰۱، شورای امنیت سازمان ملل متحد نیروهای بین‌المللی کمک به امنیت (ایساف) را مأمور کمک به حفظ امنیت و دولت جدید افغانستان به ریاست حامد کرزی کرد. جنگ بیست ساله بین حکومت و طالبان با هجوم طالبان در سال ۱۴۰۰ و سقوط متعاقب کابل پایان یافت که طالبان را به قدرت بازگرداند. جنگ شوروی در افغانستان
نیمه ابتدایی سربازان شوروی از ۲۵ اردیبهشت تا ۲۵ مرداد ۱۳۶۷ (۱۵ می‌تا ۱۶ اوت ۱۹۸۸) و نیمه بعدی از ۲۴ آبان ۱۳۶۷ تا ۲۶ بهمن ۱۳۶۷ (۱۵ نوامبر تا ۱۵ فوریه ۱۹۸۹) از افغانستان عقب کشیده شدند. در فرمانی برای خروج ایمن قوای نظامی مذاکراتی جهت آتش‌بس با فرمانده هان محلی مجاهدین صورت گرفت که در نتیجه آن عبور به‌طور کلی در آرامش صورت گرفت، به استثنای «عملیات طوفان». جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
تا ۳۰ ژوئن، هم آلمان (که دو ماه قبل برنامه خروج خود را اعلام کرده بود) و هم ایتالیا نیروهای و تجهیزات خود را به‌طور کامل از افغانستان خارج کرده و به دخالت خود در جنگ پایان دادند. در همان روز، آخرین سربازان لهستانی افغانستان را ترک کردند و در نتیجه به دخالت لهستان در جنگ پایان دادند. حدود ۳۳۰۰۰ سرباز لهستانی در طول جنگ در افغانستان خدمت کرده بودند که ۴۴ نفر در عملیات کشته شدند. در ۲ ژوئیه، مقامات اعلام کردند که نیروهای غربی پایگاه هوایی بگرام را بدون اطلاع قبلی ترک کرده و کنترل آن پایگاه را به دولت افغانستان واگذار کرده‌اند. عملیات سایکلون
برنامه ریگان به پایان اشغال افغانستان به دست شوروی، کمک کرد و شوروی نتوانست شورشیان را سرکوب کند. در ۲۰ ژوئیه ۱۹۸۷، عقب‌نشینی نیروهای شوروی از خاک افغانستان اعلام شد و آخرین سربازان شوروی در ۱۵ فوریه ۱۹۸۹ افغانستان را ترک کردند. عقب‌نشینی شوروی از افغانستان در تسریع فروپاشی خود شوروی نیز مؤثر بود. عملیات‌های عمده برون‌مرزی ارتش آمریکا
۱۹۸۰: ایران . در ۲۶ آوریل، جیمی کارتر رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا دستور داد با اجرای عملیات Operation Eagle Claw، گروگانهای آمریکایی در تهران آزاد شوند . این علمیات در طبس شکست خورد. روند صلح افغانستان
روند صلح افغانستان به پیشنهادها و تلاش‌های برگزاری مذاکرات صلح به منظور پایان دادن به جنگ در افغانستان اشاره دارد. اگرچه از زمان آغاز جنگ در سال ۲۰۰۱ تلاش‌های پراکنده‌ای صورت گرفته بود، اما مذاکرات و جنبش صلح با شدت بیشتری در سال ۲۰۱۸ با گفتگوهایی بین طالبان، اصلی‌ترین گروه شورشی که علیه دولت افغانستان و سربازان آمریکایی می‌جنگید، انجام گرفت؛ این درحالی بود که ایالات متحده، تعداد ۲۰٬۰۰۰ سرباز را به منظور حمایت از دولت افغانستان در داخل کشور افغانستان داشت؛ ولی بیشتر مذاکرات در دوحه، پایتخت قطر انجام شد. انتظار می‌رفت که توافق متقابل بین طالبان و ایالات متحده با عقب‌نشینی مرحله‌ای آمریکا و آغاز مذاکرات صلح در داخل افغانستان دنبال شود. علاوه بر این ایالات متحده آمریکا و همسایگان افغانستان، از جمله پاکستان، چین و هند وایران همچنین روسیه نیز در تسهیل روند صلح نقش دارند. خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان
ایالات متحده دو بار نیروهای آمریکایی خود را از افغانستان خارج کرده‌است: عملیات آزادی بلندمدت
این عملیات پس از ۱۳ سال در تاریخ ۲۸ دسامبر ۲۰۱۴ با فرمان باراک اوباما پایان یافت. ایالات متحده در ۱ ژانویه ۲۰۱۵ عملیات جدیدی را با نام عملیات آزادی سنتینل تحت پرچم جنگ با تروریسم در افغانستان آغاز کرد. جنایات جنگی در افغانستان
جنایات جنگی در افغانستان دورهٔ جنگ از سال ۱۹۷۹ تاکنون را در بر می‌گیرد. با تهاجم شوروی به افغانستان در سال ۱۹۷۹، چهل سال جنگ داخلی به اشکال مختلف افغانستان را درهم شکست. جنایات جنگی از سوی تمام طرفین انجام شد، اگرچه طالبان مسئول اکثریت آن‌ها بوده‌اند. جمهوری اسلامی افغانستان
جمهوری اسلامی افغانستان یک جمهوری اسلامی بود که از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۲۱ در طول "جنگ آمریکا در افغانستان" روی بیشتر مناطق افغانستان حکومت کرد. این حکومت پس از حملهٔ آمریکا به افغانستان و سرنگونی امارت اسلامی افغانستان در ۲۰۰۱ تأسیس شد و بیست سال بعد در پی شورش و هجوم طالبان در سال ۲۰۲۱ سقوط کرد. این دولت عضوی از سازمان ملل متحد، سازمان همکاری اسلامی، اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا، گروه ۷۷، سازمان همکاری اقتصادی و جنبش عدم تعهد بود. خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان (۲۰۲۱)
در ۲ ژوئیه ۲۰۲۱ , آلمان و ایتالیا سربازان خود را از افغانستان خارج کردند. در همان روز نیروهای آمریکایی میدان هوایی بگرام را تخلیه کردند. مسئولان افغان شکوه کردند که آمریکایی‌ها تا دو ساعت پس از رها کردن پایگاه به فرمانده افغان خبر ندادند. در نتیجه، این پایگاه پیش از این که آنها بتوانند کنترل آن را در دست بگیرند مورد هجوم غارتگران قرار گرفت. در این حال، جنگ بین طالبان و نیروهای دولت افغانستان بالا گرفت، و تحلیلگران الجزیره گفتند طالبان در «دروازه‌های کابل است." در ۸ ژوئیه ۲۰۲۱ , رییس جمهور بایدن اعلام کرد ختم رسمی جنگ در افغانستان در ۳۱ اوت ۲۰۲۱ خواهد بود. در ۱۲ ژوئیه ۲۰۲۱ , آستین میلر از مقام خود به عنوان فرمانده نیروهای آمریکا و ناتو در افغانستان کناره گرفت. سرانجام در ۳۰ اوت، نیروهای آمریکایی به‌طور کامل از افغانستان خارج شدند. حمله آمریکا به افغانستان
پس از کشته شدن اسامه بن لادن (بنیان‌گذار و رهبر القائده)، در سال ۲۰۱۱ و درز خبر درگذشت ملا عمر (بنیان‌گذار و رهبر طالبان) در سال ۲۰۱۳ ایالات متحده آمریکا به اهداف تعیین شده خود در افغانستان دست یافته بود. بن لادن دیگر در افغانستان نبود، پایگاه‌های القائده در افغانستان برچیده شده بود و حکومتی در افغانستان برسرکار بود که از ترورست‌ها حمایت نمی‌کرد. عملیات بال‌های سرخ
عملیات بال‌های سرخ یکی از عملیات‌های نیروهای مسلح آمریکا در طول جنگ افغانستان بود که در دره‌پیچ، ولایت کنر افغانستان، در منطقه‌ای کوهستانی در ۳۵ کیلومتری غرب اسعدآباد، انجام گرفت. این عملیات، در اواخر ژوئن ۲۰۰۵، آغاز و تا میانهٔ ژوئیهٔ همان سال، ادامه یافت. هدف عملیات، ایجاد ثبات در منطقه از طریق مقابله با تعدادی از عناصر طالبان به رهبری شخصی به‌نام احمدشاه، از اهالی ننگرهار، و در آستانهٔ انتخابات سال ۱۳۸۴ مجلس افغانستان، انجام گرفت. حمله آمریکا به افغانستان
ایالات متحده در افغانستان دو دسته هدف داشت. یکی از میان برداشتن عوامل حادثه یازدهم سپتامبر و دیگری توسعه جامعه مدنی در افغانستان و تبدیل افغانستان به یک متحد در آسیای مرکزی. این که آمریکا به تمام اهداف خود از این حمله ۲۰ ساله که طولانی‌ترین جنگ تاریخ ایالات متحده آمریکا رسیده باشد، باید بحث شود. حمله آمریکا به افغانستان
ایالات متحده آمریکا دلیل رسمی جنگ را «تاکتیک بی‌معنی تأخیر» دولت وقت افغانستان در پاسخ به درخواست‌های آمریکا بیان کرد و در مهر/میزان ماه سال ۱۳۸۰ حمله به افغانستان را آغاز کرد. جنگ در افغانستان (۲۰۲۱–۲۰۰۱)
در ۱۷ دسامبر۲۰۱۸، دیپلمات‌های آمریکایی با طالبان در امارات متحده عربی دربارهٔ احتمال پایان جنگ مذاکره کردند. طالبان پیش از هرگونه مذاکره با دولت کابل، شرایط خروج نیروهای تحت رهبری آمریکا را اعلام کرده و از واشینگتن خواسته‌است که با استقرار حکومت اسلامی مخالفت نکند. با این حال، مقامات آمریکایی بر حفظ برخی نیروهای و حداقل چند پایگاه در این کشور اصرار دارند. مقامات آمریکایی این دیدار را «بخشی از تلاش‌های ایالات متحده و سایر شرکای بین‌المللی برای ترویج گفتگوی بین الافغانی با هدف پایان دادن به درگیری در افغانستان» توصیف کردند.