سرود ملی ایران در دوره پهلوی سروده کیست؟
سرود ملی ایران
مجموعهٔ سه‌گانهٔ «سرود شاهنشاهی»، «سرود پرچم» و «سرود ملی» در دورهٔ رضاشاه تهیه گردید. این مجموعه دارای وزن و آهنگ یکسانی است. آهنگساز این مجموعه داوود نجمی مقدم و شاعر سرود شاهنشاهی و ملی محمدهاشم افسر و شاعر سرود پرچم عبدالرحمان پارسای تویسرکانی است. لحن دو بیت نخست این سرود کاملاً در درآمد دستگاه ماهور است، بیت سوم در گوشهٔ فِیْلی است و مصراع آخر فرود به درآمد ماهور می‌باشد. سرود شاهنشاهی ایران
در سال ۱۳۱۲ شمسی هنگامی که رضاشاه به دعوت آتاتورک قصد سفر به ترکیه را داشت، به انجمن ادبی ایران تکلیف کرد که برای ایران سرودی ملی تهیه نمایند تا در مراسم رسمی نواخته شود. همان روز هیئت رئیسه انجمن ادبی ایران با حضور شیخ الرئیس افسر، ملک الشعرای بهار، شیخ الملک اورنگ، مرتضی میرزا قهرمان، بدیع الزمان فروزانفر، عبدالرحمن پارسا تویسرکانی، سعید نفیسی و عباس فرات تشکیل جلسه داده و اشعاری در سه قسمت (سه بند) سروده شد که شیخ الرئیس افسر سراینده اشعار بند اول "سرود شاهنشاهی" و بند سوم "سرود ملی" و عبدالرحمن پارسا تویسرکانی سراینده بند دوم آن "سرود پرچم" بودند. داوود نجمی‌مقدم نیز آهنگ آن را ساخت. سرود ملی ایران
مجموعهٔ سه‌گانهٔ سرود شاهنشاهی، سرود پرچم و سرود ملی ایران در دورهٔ رضاشاه و پیش از سفر او به ترکیه تهیه گردید. این سه سرود دارای وزن و آهنگ یکسانی هستند. شاعر «سرود شاهنشاهی» و «سرود ملی» محمدهاشم افسر (شیخ‌الرئیس افسر) و شاعر «سرود پرچم» پارسا تویسرکانی می‌باشد. آهنگساز این مجموعه داوود نجمی مقدم است.
جمال صفوی
جمال صفوی (زادهٔ ۱۲۸۷ در اصفهان – درگذشتهٔ ۱۳۸۴ در اصفهان) خوانندهٔ موسیقی ایرانی در اوایل دوران پهلوی، اهل ایران بود. جمال صفوی خواننده‌ای اهل اصفهان بود. او صدایی «زیر» داشت که گاهی با صدای خوانندگان زن اشتباه گرفته می‌شد. در سال ۱۳۰۷ «ملک‌الشعرای بهار»، برای خوانندگی و ضبط آثاری از «درویش‌خان» و «مرتضی نی‌داوود» همراه با اشعار خودش، جمال صفوی را که در آن زمان ۲۰ سال داشت، برگزید. صدای او در پاییز سال ۱۳۰۷ در تهران، با صدابرداری «فرانک آرتور فلوید» برای کمپانی کلمبیا به مدیریت برادران «ارسطوزاده» به ضبط رسید. وی نخستین خواننده‌ای بود که آثارش در اولین سِری ضبط صفحات کمپانی کلمبیا، ضبط شد. او هم‌چنین از جوان‌ترین خوانندگانی بود که صدایش در صفحات موسیقیِ آن‌زمان، به ثبت رسیده‌است. گروه ۴ نفرهٔ «حسین استوار» (پیانو)، «سالاری» (تار)، «ابراهیم منصوری» (ویلن) و «مهدی غیاثی» (تمبک) در تمامی آثار جمال صفوی او را همراهی کرده‌اند. سرود ملی فدراسیون روسیه
پس از فروپاشی اتحاد شوروی و در دوره ریاست جمهوری بوریس یلتسین، سرود ملی دوره شوروی بازنشسته و موسیقی ملی جدیدی جایگزین آن شد که توسط میخائیل گلینکا تصنیف شده بود. این سرود از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ میلادی سرود رسمی روسیه قلمداد می‌شد. ای ایران
پیشینهٔ این ترانه به دوران جنگ جهانی دوم در ایران بازمی‌گردد. در سپتامبر ۱۹۴۱، متفقین ایران را اشغال کرده‌بودند. ایدهٔ این شعر از دیدن وضعیت اسفبار کشور، به‌خصوص اهتزاز پرچم متفقین از پادگان استرآباد به شاعر الهام شد. روزی حسین گل‌گلاب در راه ملاقات با آقای خالقی در خیابان شاهد درگیری دو سرباز ایرانی و انگلیسی بود که در آن وضع، سرباز انگلیسی به سرباز ایرانی که درجه بالاتری نیز نسبت به آن داشت سیلی زد و سرباز ایرانی به خاطر شرایط وقت که ایران در اشغال بود هیچ کاری نکرد. گل‌گلاب با دیدن این صحنه با چشمانی اشکبار به دیدار خالقی رفت و جریان را بازگو کرد. او می‌گوید شعری خواهم گفت تا ایران و روح ایرانی در آن زنده ماند. خالقی نیز می‌گوید که من آهنگ آن را تنظیم می‌کنم و بنان که آنجا بود نیز می‌گوید من هم شعر را خواهم خواند. حسین گل‌گلاب در این باره گفته‌است: سرود ملی تاجیکستان
سرود ملی تاجیکستان (که در فارسی تاجیکی نیز با نام سرود ملی معروف است) پس از استقلال تاجیکستان از اتحاد جماهیر شوروی، از سال ۱۹۹۱ رسمیت یافته‌است. این سرود را گل‌نظر کِلدی سروده است و سازندۀ موسیقی آن سلیمان یوداکوف است. موسیقی این سرود، همان موسیقی سرود ملی جمهوری شوروی سوسیالیستی تاجیکستان است و تنها شعر آن تغییر کرده است. اپرای عاشورا
اپرای عاشورا اولین اپرای ملی ایران است که در سال ۱۳۸۷ لیبرتو آن توسط بهروز غریب پور نوشته و موسیقی آن توسط بهزاد عبدی ساخته شد. این اپرا برای اولین بار به شکل عروسکی در تالار فردوسی به کارگردانی بهروز غریب پور به روی صحنه رفت و پس از آن اجرا بارها به مناسبت روز عاشورا در ایران و خارج از ایران به اجرا درآمده است. آذرخش بر فراز تاترا
در دوران چکسلواکی، این سرود در بسیاری از شهرهای اسلواکی در ساعت دوازده ظهر پخش می‌شد. اما پس از جدایی دو ملت، این سنت بازایستاد. شعر اصلی «آذرخش بر فراز تاترا» که مبنای سرود ملی کنونی به‌شمار می‌رود، در سال ۱۸۴۴ توسط "یانکو ماتوشکا" شاعر ۲۳ ساله سروده شد. قطعه نخست شعر این سرود به همراه قطعه نخست سرود ملی جمهوری چک، به‌عنوان سرود ملی چکسلواکی در ۱۳ دسامبر ۱۹۱۸ پذیرفته شد. پس از فروپاشی چکسلواکی، قطعه دوم شعر دوباره افزوده شد و به‌عنوان سرود ملی اسلواکی در ۱ ژانویه ۱۹۹۳ مورد پذیرش و تصویب قرار گرفت. سرود شاهنشاهی ایران
سرود شاهنشاهی سرودهای ملی افغانستان
پس از کودتای هفت ثور ۱۳۵۷، سرود ملی تغییر کرد. سرود ملی این دوره به زبان پشتو بود که توسط سلیمان لایق سروده شده بود و آهنگساز آن جلیل زلاند بود. متن این سرود از این قرار است: دودمان پهلوی
پایه‌گذار این سلسله رضاشاه بود که با استعفای وی پس از اشغال ایران در جنگ جهانی دوم، پسرش محمدرضا پهلوی به پادشاهی رسید. این دو نفر تنها پادشاهان این سلسله بودند که در مجموع ۵۳ سال در ایران پادشاهی کردند. رضاخان میرپنج با کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ به قدرت رسید و وزیر جنگ و سیدضیاء نخست‌وزیر شد، پس از سه ماه، سیدضیاء از نخست‌وزیری برکنار شد و قوام به جای او نخست‌وزیر شد و رضاخان وزیر جنگ باقی‌ماند. بعدها وی به مقام رئیس‌الوزرایی رسید. رضاشاه پهلوی، شاه ایران از ۱۳۰۴ تا ۱۳۲۰ و بنیانگذار سلسلهٔ پهلوی بود. سلامتی دولت علیه ایران
نت پیانوی سرود ملی در سال ۱۳۰۱ش/۱۳۴۱ق/۱۹۲۲م، در ژنو با عنوان «سرود سلامتی دولت عَلیّهٔ ایران» چاپ شده‌است. سلامتی دولت علیه ایران
گریس کرزن همسر لرد کرزن در کتاب خاطراتش از نواخته شدن سرود ملی ایران در مراسم پذیرایی از احمد شاه در بریتانیا یاد کرده‌است که این نیز سندی دیگر برای وجود سرود ملی در دورهٔ احمد شاه قاجار می‌باشد. حسن ریاحی
سرود ملی فعلی ایران از ساخته‌های او است که چند سال بعد، انتقاداتی در مورد کپی برداری وی از سرود ملی کره جنوبی در تدوین سرود ملی ایران در دوران جمهوری اسلامی مطرح شد. امروز بر فراز مقدونیه
امروز بر فراز مقدونیه () نام سرود ملی مقدونیه شمالی می باشد. ترانه و آهنگسازی این کار در اوایل دهه ۱۹۴۰ میلادی صورت گرفت. آهنگسازی این کار بر عهده تئودور اسکالوسکی و متن آن توسط ولادو مالسکی نوشته شد. این سرود از سال ۱۹۴۲ تا ۱۹۹۲ به عنوان سرود ملی بود. یک سال بعد از استقلال مقدونیه، جمهوری فدرال سوسیالیستی یوگسلاوی اعلام کرد این سرود که پیشتر به عنوان سرود ملی شناخته می شد به عنوان یک سرود جمعی از جمهوری سوسیالیستی مقدونیه شناخته می شود. سرگئی میخالکوف
سرگئی ولادیمیرویچ میخالکوف (به ؛ به انگلیسی Sergey Vladimirovich Mikhalkov؛ ۱۳ مارس ۱۹۱۳–۲۷ اوت ۲۰۰۹) نویسنده و شاعر کتاب‌های کودکان و حکایتهای طنز و نمایشنامه‌نویس اهل روسیه و اتحاد جماهیر شوروی بود. او سراینده سرود ملی اتحاد جماهیر شوروی و روسیه مدرن است و این فرصت را یافت تا سه بار شعر سرود ملی کشور را در سه دوره زمانی مختلف به‌سراید که تقریباً ۶۰ سال را پوشش می‌دهد. داوود نجمی‌مقدم
در مدت زمان اندکی، داوود نجمی‌مقدم موسیقی سرود را می‌سازد و وزارت امور خارجه، متن سرودهای چند کشور را برای انجمن ارسال می‌کند. از طرف ستاد ارتش، سرهنگ نصرالله مین‌باشیان (فرزند ارشد سالار معزز)، رئیس دسته‌جات موزیک نظام و داوود نجمی‌مقدم مأمور می‌شوند که موسیقی را که توسط نجمی‌مقدم ساخته شده بود، در انجمن ادبی ایران بنوازند تا بر طبق موسیقی، وزن ابیات انتخاب و شعر سروده شود. داوود نجمی مقدم در محل انجمن ادبی ملودی سرود را با کلارینت (قره‌نی) می‌نوازد و هم‌زمان ابیات توسط اعضای انجمن سروده می‌شود. بندِ اول و سوم ابیات سرود توسط شیخ الرئیس افسر و بند دوم (قسمت دوم) توسط پارسا تویسرکانی سروده می‌شود و برای رضا شاه فرستاده می‌شود. متن سرود با ویرایشی که توسط خود رضا شاه انجام می‌شود (با مطلع: شاهنشه ما زنده بادا) مورد رضایت قرار می‌گیرد. سرود ملی عراق
سرود ملی عراق، موطنی (به فارسی «میهن من») نام دارد. این سرود در سال ۱۹۳۴ توسط ابراهیم طوقان نوشته شد و با سرود دوران رژیم بعث سابق متفاوت است. سیاوش بیضایی
«نخستین سرود ملی ایران» اثر آلفرد ژان باتیست لومر برای اولین بار توسط سیاوش بیضایی در سال ۱۳۸۴ با اصلاحاتی در هارمونی و فرم و افزایش بخش‌هایی به آن، برای ارکستر تنظیم و نوشته شد. این اثر نخستین بار، مهر ۱۳۸۴ در تالار وحدت تهران به رهبری پیمان سلطانی و با خوانندگی سالار عقیلی اجرا شد و مورد استقبال مردم ایران قرار گرفت. سرود ملی جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی
این سرود از سال ۱۹۴۴ تا سال ۱۹۹۲ مورد استفاده قرار گرفته‌ است. این سرود توسط حاجی بیگف ساخته شده ‌است که همچنین سازنده سرود ملی فعلی جمهوری آذربایجان است. متن این سرود توسط سلیمان رستم، صمد وورغون و حسین عارف نوشته شده‌است. در سال ۱۹۷۸ به حذف اشاره ژوزف استالین متن سرود ملی جمهوری شوروی آذربایجان تغییر کرد. مانند بسیاری از سرودهای ملی از جمهوری های اتحاد جماهیر شوروی این آهنگ ستایش ولادیمیر لنین (و قبلاً ژوزف استالین نیز) انقلاب اکتبر و کمونیسم است. متن این سرود خطاب به ستایش دوستی با جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی است. همچنین سرود جمهوری آذربایجان که استقلال خود را در سال ۱۹۹۲ به دست آورد، مارش آذربایجان مورد استفاده قرار گرفت. پیمان سلطانی
پیمان سلطانی در خصوص تاریخچه ساخت و اجرای قطعه «ایران جوان» (وطنم) می‌گوید: حدود ۱۲ سال تحقیقی بر روی تصنیف‌هایی با تم ملی و میهنی را آغاز کردم و بیشترین توجهم بر روی آثار با کلام معطوف بود چراکه آثار ملی و میهنی باید جنبه تراژیک و دراماتیک آن‌ها قوی تر باشد و در مجموع تحقیق‌های خود دیدم که بسیاری از این آثار متعلق به دوران مشروطه به بعد است؛ در برخی از آثار به ندرت نتی موجود بود از بعضی از آن‌ها هم تنها یک ملودی صوتی یا یک روایت ساده به دست آوردم البته در این بین آثاری هم بود که هیچ‌یک از این عناصر را نداشت و تنها یک تم ساده بود و سرود «ایران جوان» که به وطنم معروف شده از این دست آثار بود. تم اولیه این قطعه متعلق به لومر از آثار آهنگسازان فرانسوی بود و قدمت این اثر به ۱۳۰ سال پیش برمی گردد و اصولاً سرود ملی و میهنی نبوده‌است اما من این اثر را با توجه به ویژگی‌هایی که داشت به اثری ملی و میهنی تبدیل کردم و از آن پس در مطبوعات به اشتباه عنوان شد که این قطعه نخستین سرود ملی در ایران است درحالی که هیچگاه چنین نبوده و نیست. ایران جوان (سرود)
ناصرالدین شاه قاجار پیش از نخستین سفرش به اروپا در سال ۱۸۷۳ م (برابر ۱۲۵۲ ه‍.خ و ۱۲۹۰ ه‍.ق) دستور ساخت مارشی را به آلفرد لومر استاد فرانسوی موسیقی دارالفنون می‌دهد که در دیدارهای رسمی شاه در کنار سرودهای ملی دیگر کشورها نواخته شود. این مارش بی‌کلام، «سلام شاه» نامیده شد و در مراسم‌های رسمی به جای سرود ملی ایران به کار رفت و به همین دلیل اروپاییان از آن به عنوان سرود ملی ایران یاد کرده‌اند. این آهنگ در دورهٔ مظفرالدین شاه قاجار بر روی صفحه ضبط شد و وقتی شاه برای سلام رسمی به تخت مرمر می‌آمد و بر تخت می‌نشست دستهٔ موزیک این آهنگ را اجرا می‌کرد و این کار تا دورهٔ محمدعلی شاه قاجار معمول بود. بر روی برچسب صفحهٔ گرامافون این سرود عنوان «سلام شاه با سلامتی، ارکس شاهی به‌فرمان مسیو لمر ژنرال» درج شده‌است. نت این سرود در آرشیو ملی فرانسه موجود است. محمدعلی ابرآویز
محمدعلی ابرآویز در سرایش ترانه مهارت زیادی داشت و برخی از ترانه‌های شهرت بسیاری دارند. آثار او ویژگی هنری بارزی داشت و آن هم این بود که از شعارهای مردم در موسیقی خود الهام می‌گرفت. سرودهای وی ارکستر نداشت و شعارهای مردمی تنها با سنج و طبل بیان می‌شد؛ به شکلی که با ضرب صدای سنج، صدای مرگ بر شاه به گوش می‌رسید. ۱۸ سرود و ترانه مشهور وی که در روزهای نخستین انقلاب اسلامی ساخته بود از جمله: و... سرودهای ملی افغانستان
اولین سرود ملی افغانستان در زمان سلطنت امان‌الله شاه، پس از استقلال افغانستان در ۱۹۱۹ در سال ۱۹۲۶ میلادی ساخته شد. این سرود فقط یک قطع موسیقی بدون کلام بود. این سرود به «سرود امانی» معروف بود و آهنگساز آن رجب بیگ ترکی بود. شیخ‌الرئیس افسر
افسر مدتی ریاست انجمن ادبی ایران را بر عهده داشت که خود از نخستین اعضای مؤثرش بود و تا زمانی که زنده بود، جلسات انجمن ادبی به مدت هفده سال در منزل شخصی‌اش برگزار می‌شد. "کلیات اشعار" افسر شامل ۴ هزار بیت به کوشش عبدالرحمان پارسا در ۱۳۲۱ چاپ شد. محمدتقی بهار دربارهٔ او چنین سروده است: «قطعه‌های افسر از روی یقین – هست طرز قطعهٔ ابن یمین – لیک محدود است این» او سرایندهٔ سرود شاهنشاهی ایران است. سرود ملی سوریه
حُماة الدیار (به معنی: پاسداران سرزمین) نام سرود ملی کشور سوریه است. متن این سرود توسط خلیل مردم بک (۱۸۹۵–۱۹۵۹) سروده شده و موزیک آن توسط محمد فلیفل (۱۸۹۹–۱۹۸۵) تهیه شده است. سرود ملی شیلی
سرود ملی شیلی () ترانه ملی و رسمی کشور شیلی می‌باشد. این سرود، از ددو متن و دو آهنگ تاریخی که با هم سه نسخه گوناگون را ساخته‌اند، تشکیل شده است. نسخه اول، در سال ۱۸۱۹ میلادی، به درخواست دولت، از روی شعری از دکتر برناردو ورا و با آهنگسازی مانوئل روبلس ساخته و در ابتدای تئاتر دومینگو آرتگا به عنوان موسیقی ملی به اجرا درآمد. این نسخه تا سال ۱۸۲۸ میلادی به عنوان سرود ملی شیلی استفاده می‌شد. نسخه دوم که بخش‌هایی از آن نسخه کنونی سرود ملی شیلی را تشکیل می‌دهد، از روی شعر خوزبیو لیلو با آهنگسازی رامون کارنیه، زمانی که به دلیل عقاید آزادی خواهانه در انگلستان، در تبعید بود، در شش بخش به همراه هم خوانی ساخته شده است. در دوران حکومت نظامی شیلی به رهبری آگوستو پینوشه، بخش سوم شعر که در تحسین نیروهای نظامی و انتظامی بود، به عنوان سرود ملی خوانده می‌شد، ولی از سال ۱۹۹۰ میلادی به بعد، تمام شعر به عنوان سرود ملی محسوب می‌شود، ولی معمولاً تنها بخش پنجم آن به همراه بخش همخوانی به عنوان سرود ملی خوانده می‌شود. سرود ملی السالوادور
سرود ملی السالوادور توسط ژنرال خوآن خوزه کانیاس نوشته شده و آهنگ آن را جوآن آبرله ایتالیایی در سال ۱۸۵۶ نوشته‌است. این سرود در ۱۵ سپتامبر ۱۸۷۹ به عنوان سرود ملی انتخاب شد و دولت السالوادور در ۱۱ دسامبر ۱۹۵۳ آن را رسمی کرد. ایران من
ایران من یا مرداد گران، نام یکی از سرودهای انقلابی ایران است که در دوران انقلاب ۵۷ در آلبومی بنام «شراره‌های آفتاب» توسط سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران منتشر و از معروفیت فراوانی برخوردار شد. متن این ترانه توسط سعید سلطانپور سروده شده و با صدای داوود شراره‌ها خوانده شده‌است. موسیقی این ترانه را مهرداد بران ساخته و تنظیم کرده‌است. صدای خواننده را گروه کر دانشجویان ایرانیِ واشینگتن همراهی می‌کند. سکه پهلوی
سکّهٔ پهلوی به سکه‌های طلای رسمی ایران از سال ۱۳۰۵ تا سال ۱۳۵۷ خورشیدی اطلاق می‌گردد و عبارت «پهلوی» واحد پول این سکه‌ها بوده‌است. این سکه‌ها با روی کار آمدن رضاشاه پهلوی در سال ۱۳۰۴ خورشیدی و تغییر نظام پولی کشور در سال ۱۳۰۵ جایگزین سکه‌های طلای قاجار با واحد تومان گردیدند. پس از وقوع انقلاب ۱۳۵۷ خورشیدی در ایران، سکه بهار آزادی جایگزین سکه پهلوی شد. به لاله در خون خفته
به لالهٔ در خون خفته نام یکی از سرودهای انقلابی مشهور ایران است که در سال ۱۳۵۷ و در اوج انقلاب توسط مجتبی میرزاده ساخته شد. شاعر این سرود جهانبخش پازوکی است. احمدعلی راغب
ساخت این سرود پیش از نوروز ۱۳۵۸ از سوی مجید حداد عادل که رئیس وقت رادیو بود به احمدعلی راغب سفارش داده شد. شعر آن را حمید سبزواری سرود و محمد گلریز آن را خواند. این سرود نخستین بار همزمان با پیام نوروزی سید روح‌الله خمینی در نوروز سال ۱۳۵۸ پخش شد و از سوی مردم به‌عنوان سرود ملی جمهوری اسلامی ایران پذیرفته شد. مسئولان بلندپایه و اعضای شورای انقلاب، با وجود تحسین فراوان از این سرود، به دلیل طولانی‌بودن آن، تشخیص دادند که سرود دیگری به عنوان سرود ملی ساخته شود. این سرود همچنان هر روز پیش از خبر ساعت چهارده رادیو سراسری، پخش می‌شود و به یکی از ماندگارترین آثار مرتبط با انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران تبدیل شده‌است. سرود ملی صربستان
متن سرود ملی صربستان به نام «خدای عدالت» (Bože pravde) در سال ۱۸۷۲ توسط یووان دوردویچ نوشته شد و آهنگ آن را داوورین ینکو تنظیم کرد. زمانی که این سرود در دوران پادشاهی صربستان سرود ملی بود اشاراتی در آن به پادشاه شده بود اما پس از آن‌که صربستان جمهوری شد این اشارات از آن حذف شدند. شهرستان گناباد
سرود ملی شهرستان گناباد توسط ذبیح‌الله صابری (شاعر گنابادی) سروده شد. رقص‌های محلی در هر منطقه نشان دهنده فرهنگ مردم و روحیات مردم آن منطقه می‌باشد. در این شهرستان برخی از رقص‌ها انفرادی، برخی دو نفره و برخی دسته‌جمعی می‌باشد که اجرای برخی از آنها بسیار مشکل و سخت می‌باشد و احتیاج به تمرین و مهارت زیادی دارد. به‌طور کلی به رقص‌های انفرادی در قدیم خانم‌بازی می‌گفتند. رقص‌های دو نفره معمولاً چوب بازی می‌باشد و رقص‌های دسته‌جمعی که به رقص دوره معروف است به شکل خاص مربوط به خود انجام می‌گیرد که بسیار دیدنی است. سرود ملی ایران
ترانهٔ تاجگذاری احمدشاه قاجار مورد توجه او قرار گرفت و مقرر شد آهنگ آن به عنوان «مارش ملی ایران» شناخته شود. این مارش با نام سلامتی دولت عَلیّهٔ ایران ساختهٔ غلامرضاخان امیرپنجهٔ سالار معزز رئیس کل موزیک بود. برای این مارش شعری نیز سروده شد. ظاهراً نت این سرود، نخستین بار تحت نام «مارش ملی ایران» (فرانسوی:Marche Nationale Persane) در غُرّهٔ (روز نخست) رجب ۱۳۲۷ ه‍.ق برابر با ۹ ژوئیهٔ ۱۹۰۹ میلادی (۲۸ تیر ۱۲۸۸ ه‍.خ) یعنی چند روز پس از فتح تهران به‌دست مشروطه‌خواهان و شکست محمدعلی شاه قاجار در «مطبعهٔ فاروس» در تهران به چاپ رسیده‌است. این سرود توسط سالار معزز برای کلیهٔ سازهای نظامی تنظیم شد و برای دولت‌هایی که انقلاب مشروطیت ایران را پذیرا شدند، ارسال گردید. نت پیانوی سرود ملی در سال ۱۳۰۱ش/۱۳۴۱ق/۱۹۲۲م، در ژنو با عنوان «سلامتی دولت عِلّیهٔ ایران» چاپ شد. سرود پرچم شیر و خورشید ایران
سرود پرچم شیر و خورشید ایران در دوره پادشاهی رضا شاه پهلوی و به دستور وی در سال ۱۳۱۲ شمسی تنظیم گردید. سراینده این شعر عبدالرحمن پارسا تویسرکانی است که پیش از سفر رضا شاه به ترکیه از طرف انجمن ادبی ایران این سرود را آماده کرد. موسیقی این سرود همان موسیقی سرود شاهنشاهی ایران است. این سرود در مراسم پیش‌آهنگی، مراسم نظامی یا مراسم رسمی دولتی که شامل تشریفات افراشتن پرچم شیر و خورشید بوده، پیش از سرود ملی اجرا، خوانده یا پخش می‌شده‌است. حسن ریاحی
موسیقی سرود ملی فعلی ایران از آثار او است. سرود ملی مجارستان
هیمنوس یا سرود ملی مجارستان در واقع یک دعای شاعرانه موسیقایی است که در سال ۱۸۴۴ به عنوان سرود ملی رسمیت یافت. متن آن را فرنتس کولچِی شاعر مجار، در سال ۱۸۲۳ نوشته و آهنگ آن را فرنتس اِرکل ساخته‌است. محمد گلریز
گلریز فعالیت خود را از سال ۵۸ و پس از پیروزی انقلاب اسلامی با آهنگ «سرود نیایش» از رضاقلی ملکی شروع کرد. سپس سرود «این بانگ آزادی» با شعر حمید سبزواری و آهنگ احمدعلی راغب را خواند. گلریز سپس سرودهای ای شهید مطهر، رفتند یاران، خجسته باد این پیروزی، ای شهیدان خدایی نامتان پاینده باد را خواند. گلریز برای آهنگی با عنوان شهید مطهری با روح‌اله خمینی دیدار کرد. وی آهنگ «دریغا» با آهنگسازی محمد علی شکوهی را به مناسبت درگذشت سید روح‌الله خمینی اجرا کرد. مستند گلبانگ گلریز در مورد زندگی وی ساخته شده‌است. سرخیو اورتگا
اجرای‌های متعددی از آهنگ خلق متحد پیروز او در کشورهای مختلف اجرا شده‌است. در جریان انقلاب ۵۷ ایران نیز سرود "برپا خیز" با شعری از علی ندیمی ساخته شد که به یکی از سرودهای معروف انقلاب تبدیل شد. سرود ملی ترکمنستان
سرود ملی ترکمنستان معروف به «سرود ملی ترکمنستان مستقل بی‌طرف» سرودی است که متن آن توسط صفرمراد نیازف (ملقب به ترکمن‌باشی)، نخستین رئیس‌جمهور ترکمنستان نوشته شده‌است. احمدعلی راغب
او این سرود را بر روی شعری از حمید سبزواری ساخت و محمد گلریز آن را خواند. سرودی که با استقبال گستردهٔ مردم مواجه شد. روح‌الله خمینی نیز عوامل این سرود را در خرداد ۱۳۵۹ به حضور پذیرفت و آن را مورد تأیید و تحسین فراوان قرار داد. این اتفاق با بازتابی که داشت، در واقع باعث رسمی شدن فعالیت‌های موسیقی پس از انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران شد و به دنبال آن با تأسیس واحد موسیقی در رادیو، فعالیت‌های موسیقی با آزادی و انسجام بیشتری دنبال شد و گروه‌های موسیقی شکل کامل‌تر و رسمی‌تری به خود گرفتند. سرود ملی ایران
در سال ۱۳۸۳ ه‍.خ بیژن ترقی بر روی اجرای جدید این قطعه که توسط سیاوش بیضایی تنظیم شده بود شعری سرود و این کار برای نخستین بار توسط ارکستر ملل به رهبری پیمان سلطانی در تالار وحدت اجرا شد که خوانندهٔ آن سالار عقیلی بود. سلامتی دولت علیه ایران
به‌دلیل نبود رادیو و تلویزیون در آن زمان، این سرود چندان شناخته نگردید و حتی برخی به‌غلط غلامرضا مین‌باشیان را آهنگساز سرود ملی ایران در دورهٔ پهلوی می‌پندارند؛ در حالی که آهنگساز سرود اخیر داوود نجمی مقدم است. ماجرای منقول از دکتر جلال گنجی دربارهٔ دانشجویان ایرانی مقیم آلمان در زمان احمد شاه قاجار و ناآگاهی آنان از سرود ملی کشورشان و اجرای ترانهٔ «عمو سبزی‌فروش» به جای سرود ملی ایران در برابر امپراتور آلمان نیز نشان از کمتر شناخته بودن این سرود دارد. سرود ملی ایران
سرود شاهنشاهی سرود ملی فدراسیون روسیه
سرود فعلی گونه‌ای تغییر یافته از سرود ملی اتحاد جماهیر شوروی است که موسیقی حماسی آن در سال ۱۹۴۴ توسط الکساندر الکساندروف تصنیف شده است. متن سرود ملی شوروی توسط سرگئی میخائیلوف در سال‌های ۱۹۴۳ و ۱۹۷۷ نوشته شده بوده است. ناصرالدین‌شاه
عده موسیقی‌دانان در دربار ناصرالدین شاه بسیار بیش از شمار آنان در دربار پدرش بود. نوازندگان برجسته‌ای چون آقا علی‌اکبر خان فراهانی، میرزا عبدالله، آقاحسینقلی، آقا غلامحسین، سرورالملک و سماع حضور در دربار ناصری حضور داشتند. بعضی از این نوازندگان، مانند سرورالملک، از شاه لقب گرفتند و استادان با عناوینی همچون آقا و میرزا خوانده شدند که از ترقی شأن موسیقیدانان در این زمان حکایت دارد. در این دوره یادگرفتن موسیقی در میان خانواده سلطنتی رایج شد، چنان‌که عصمت‌الدوله و تاج‌السلطنه، دختران شاه، نواختن پیانو آموختند. در این زمان، نخستین دسته موسیقی سلطنتی توسط دو موسیقیدان فرانسوی ایجاد شد. همچنین به خواست ناصرالدین شاه موسیقیدانی فرانسوی به نام موسیو لومر به ایران آمد و شعبه موسیقی دارالفنون را راه‌اندازی کرد. در مورد ارزش خدمات برجستهٔ ژان باتیست لومر به موسیقی ملی ایران هیچ شکی نیست. او برای اولین بار موسیقی ایران را که در پستوها و به دور از اقبال عموم اجرا می‌شد با سختی فراوان به رشته تحریر درآورد. آهنگ جاودانه ای به نام سلام شاهی در تاریخ موسیقی ایران ماندگار است که نخستین سرود ملی ایران نیز نامیده می‌شود و به دست لومر ساخته شده که بعدها با شعر درآمیخت و به تصنیف وطنم وطنم با مطلع: نام جاوید وطن… مشهور شد. بوی گندم
شهیار قنبری در مقدمه کتاب "دریا در من" گفته‌است که مأموران ساواک از وی خواستند تا در اِزای آزادی ترانه‌ای در ستایش از محمدرضا پهلوی بخواند، اما نپذیرفت. سپس ایرج جنتی‌عطایی دو ترانهٔ "طلایه‌دار" و "رسول رستاخیز" را سرود و با صدای داریوش ضبط و پخش شد. این دو ترانه در مدح شاه سابق است، بخصوص که "رسول رستاخیز" اشاره‌ای به نام حزب رستاخیز در خود نهفته دارد. سرود ملی عمان
!|متن عربی ||برگردان فارسی بهاران خجسته باد
سال‌ها پس از آن «کرامت دانشیان» با چند بیت از این شعر، سرودی ساخت که خود آن را می‌خواند و حتی به بچه‌های مدرسه روستای «سلیران» هم آموخته بود و آنها صبح‌ها سر صف مدرسه، به جای سرود شاهنشاهی ایران می‌خواندند. زمانی‌که «دانشیان» بار اول به‌خاطر فعالیتهای سیاسی به زندان افتاد، این سرود را به همراه دیگر رفقا در زندان می‌خواندند. بعدها با اوج‌گیری قیام مردمی و آزادی زندانیان سیاسی، این سرود نیز توسط زندانیانی که آن را می‌شناختند به میان مردم آمد و در یک هفته فاصله بین انقلاب بیست و دوم بهمن ۵۷ و سالروز اعدام "دانشیان" و خسرو گلسرخی، رفقای کرامت دانشیان که خود را آماده برگزاری بزرگداشت این سالروز می‌نمودند به پیشنهاد پدرام اکبری، تصمیم به اجرای آن سرود که به «بهاران خجسته باد» در بین آنان معروف شده بود می‌گیرند. آلفرد ژان باتیست لومر
همچنین او قطعه‌ای بی کلام به نام سلام شاه (نام جاوید وطن) به دستور ناصرالدین شاه ساخت. شاه پیش از نخستین سفرش به اروپا در سال ۱۸۷۳ م. (برابر ۱۲۵۲ ه‍. خ و ۱۲۹۰ ه‍.ق) دستور ساخت مارشی را به او داده بود که در دیدارهای رسمی شاه در کنار سرودهای ملی دیگر کشورها نواخته شود. این مارش بی‌کلام «سلام شاه» نامیده شد و در مراسم‌های رسمی به جای سرود ملی ایران به کار رفت. به همین دلیل، اروپاییان از آن به عنوان سرود ملی ایران یاد کرده‌اند. سرود ملی (ترانه لانا دل ری)
در ترانه، لانا دل ری می‌خواند: «بهم بگو که من سرود ملی توئم / قرمز، سفید و آبی توی آسمونن، تابستون شده و عزیزم بهشت سرود ملی مصر
میهنم، میهنم، میهنم سرود ملی کشور مصر است. آهنگ آن ساخته سید درویش (۱۸۹۲–۱۹۲۳) است و این سرود در سال ۱۹۷۹ رسمیت یافت. انترناسیونال
در ایران سرود انترناسیونال چندین بار به زبان فارسی ترجمه شده‌است. اولین بار ابوالقاسم لاهوتی، شاعر و ترانه‌سرای ایرانی این سرود را به فارسی ترجمه کرد. سلامتی دولت علیه ایران
در دورهٔ رضا شاه پهلوی با ساخت مجموعهٔ سه‌گانهٔ «سرود شاهنشاهی»، «سرود پرچم» و «سرود ملی»، این سرود کنار گذاشته شد. سرود ملی ایران
پس از انقلاب و پیش از سال ۱۳۷۱، سرود جمهوری اسلامی ایران براساس شعری از ابوالقاسم حالت و موسیقی محمد بیگلری‌پور ساخته شد. این سرود «پاینده بادا ایران» نام دارد و برخی معتقدند که آهنگ ساخته شده برای آن به سرود شاهنشاهی شباهت داشت. در ۳ خرداد سال ۱۳۷۱ "سرود جمهوری اسلامی ایران (مهر خاوران)" به عنوان سرود ملی جدید ایران جایگزین این سرود گردید. دشتی (آواز)
اما پس از دورهٔ قاجار آهنگ‌سازان مختلفی از آواز دشتی برای ساختن ترانه‌ها و تصنیف‌های مهیج و حماسی نیز استفاده کرده‌اند؛ از جمله علینقی وزیری که سرود «ای وطن» را در این آواز ساخت و روح‌الله خالقی (از شاگردان وزیری) که سرود مشهور ای ایران را در این آواز آفرید. هدف خالقی از ساختن سرود ای ایران در مایهٔ دشتی مشخصاً اثبات این بود که آواز دشتی لزوماً برای فضاهای غمگین نیست. سرود ملی جمهوری آذربایجان
مارش آذربایجان ()، سرود ملی جمهوری آذربایجان است. این سرود توسط عُزیر حاجی‌بیگف، که یکی از مشهورترین موزیسین های سبک کلاسیک در شرق اروپا و آسیا در زمان خود بود، ساخته شد و شعر آن توسط احمد جواد به زبان ترکی آذربایجانی سراییده شده‌است. نسخه اولیه این سرود رسماً در سال ۱۹۲۰ طی فرمانی بتصویب رسید اما تنها پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بود که حکومت جدید آن را به عنوان سرود ملی پذیرفت. شاعر در این سرود، بیشتر به ستایش وطن و پرچم جمهوری آذربایجان و آمادگی برای دفاع از کشور و آباد سازی وطن پرداخته است. سرود ملی ایران
مارش یوهان اشتراوس سرود ملی ایران
سراینده این سرود، ساعد باقری است آهنگ آن نیز توسط حسن ریاحی ساخته شده‌است. سرود ملی ایران
در دوران پس از انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷، ابتدا سرود پاینده بادا ایران و سپس در شب سوم خردادماه ۱۳۷۱ سرود جمهوری اسلامی ایران (مهر خاوران) به عنوان سرود ملّی به کار رفته‌اند. احمد جواد
احمد جواد () شاعر آذربایجانی که یکی از مشهورترین آثار وی سرود ملی جمهوری آذربایجان است. این سرود ملی در دوران جمهوری دمکراتیک آذربایجان در سال ۱۹۱۸ تا ۱۹۲۰ سرود رسمی جمهوری بود. این سرود بعد از استقلال دوباره جمهوری آذربایجان در سال ۱۹۹۱ میلادی مجدداً به عنوان سرود ملی انتخاب شد. سرود ملی هندوراس
سرود ملی هندوراس () در سال ۱۹۱۵ رسمیت یافت. متن آن نوشته آگوستو کنستانسیو کوئلو و آهنگ‌ساز آن کارلوس هارتلینگ است. سرود ملی یمن
سرود ملی یمن توسط عبدالله عبدالوهاب نعمان سروده شده است. ای ایران
در سال ۱۳۶۹ گلنوش خالقی، دختر روح‌الله خالقی که برای بیست و پنجمین سالروز درگذشت پدرش در تهران بود، این سرود را دوباره برای ارکستر، تکخوان و آواز گروهی تنظیم کرد که در آلبوم "می ناب" توسط انتشارات سروش منتشر شد. تکخوان در این نسخه، رشید وطندوست است. سرود ملی چین
با ویمن ده شرو جلیل زلاند
جلیل زلاند، آهنگ‌ساز سرود ملی افغانستان در دوران زمام‌داری محمد ظاهرشاه و محمد داوود بود. بهاران خجسته باد
«بهاران خجسته باد» نام سرودی انقلابی و امیدبخش و جزو نخستین و از مشهورترین سرودهایی هست که پس از انقلاب ۱۳۵۷ و سقوط نظام شاهنشاهی(حکومت پهلوی)، در گرامیداشت سالروز ورود روح الله موسوی خمینی از رادیو و تلویزیون پخش شد و هنوز پخش می‌شود. کر ملی ایران
برای نخستین بار در سال ۱۳۵۱ بنیان نهاده شد. پیش از آن البته دسته‌های آواز گروهی به شکل پراکنده چندین دهه در ایران فعالیت داشتند ولی فعالیت‌هایشان به شکل عمده روی اجرای آثار آهنگسازان غربی متمرکز بود. مهرداد پهلبد (مین‌باشیان)، وزیر وقت فرهنگ و هنر، به داشتن یک کُر ملی برای اجرای آثار ایرانی گرایش داشت و این کار را به آلفرد ماردویان سپرد. بیژن ترقی
در ۱۳۸۴ ه‍.خ سیاوش بیضایی اجرای جدید از قطعه مارش بی‌کلام ""«سلام شاه»"" (که در نزد بسیاری به عنوان «نخستین سرود ملی ایران» شناخته می‌شود) ساخت که بیژن ترقی بر روی آن شعری با نام ""ایران جوان"" یا ""وطنم"" سرود و این کار برای اولین بار توسط ارکستر ملل به رهبری پیمان سلطانی در تالار وحدت اجرا شد که خوانندهٔ آن سالار عقیلی بود. سرود ملی ایران
قسمت دوم لیلا کسری
لیلا کسری قبل از انقلاب اسلامی ایران برای خوانندگانی چون نوش آفرین، حبیب، نسرین، ستار، مهستی، ابی، ایرج، گلپا، الهه و بعد از انقلاب برای خوانندگان دیگری همچون هایده، مهستی، حمیرا، معین، ویگن، داریوش، اندی، سیاوش شمس، فرزین و … ترانه سرود. با این وجود شاخص‌ترین و به‌یادماندنی‌ترین آثار او، کارهایی است که وی با هایده انجام داده‌است. چراکه او ترانه‌سرای اختصاصی هایده به‌شمار می‌آمد و سرودن اغلب ترانه‌های این خواننده را بر عهده داشت و در طی این مدت با آهنگسازان ایرانی همکاری نمود. فهرست ترانه‌های تیم ملی فوتبال ایران
ایران پس از باخت در پلی اف بین قاره ای جام جهانی ۲۰۰۲ مجدداً به جام جهانی فوتبال صعود کرد. تهیه و تولید ترانه تیم ملی که برای اولین بار اتفاق می‌افتاد با حواشی بسیاری همراه بود و نام‌های فراوانی برای خواندن ترانه تیم ملی مطرح شدند. حتی خود فدراسیون فوتبال نیز دو نام متفاوت، علیرضا عصار و امیر تاجیک، را به عنوان خوانندگان ترانه تیم ملی معرفی می‌کرد. در نهایت پس از کش و قوس‌های فراوان با تأیید محمد دادکان رئیس وقت فدراسیون فوتبال، ترانه علیرضا عصار با نام ای ایران به عنوان ترانه رسمی تیم ملی در جام جهانی برگزیده شد. سرود ملی جمهوری افغانستان
سرود ملی جمهوری افغانستان سومین سرود ملی افغانستان پس از روی کار آمدن حکومت جمهوری بوسیلهٔ داودخان در افغانستان بود، ترانهٔ این اثر توسط عبدالرئوف بنوا به زبان پشتو سروده و آهنگ آن توسط عبدالغفور برشنا و جلیل زلاند کمپوز شده‌است. این سرود در سال ۱۹۷۳ تصویب و در سال ۱۹۷۸ بی‌استفاده شد. سازمان‌های تحت ریاست فرح پهلوی
تالار رودکی: ۳ آبان ۱۳۴۶ محمد رضا پهلوی و فرح پهلوی تالار رودکی را گشودند. این تالار برای اجرای کنسرت‌های موسیقی ایرانی و اروپایی به ابتکار فرح پهلوی بنا شد. در کنار کنسرت‌های هنرمندان ایرانی، ویولونیست‌ها، پیانیست‌ها و رهبران ارکستر نامی جهان چون هنریک شرینگ، کلادیو آرائو در تالار رودکی کنسرت دادند. موریس بژار با همکاری هنرمندان ایرانی رقصی را طراحی کرد که در تخت جمشید در جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران به اجرا درآمد. رهبر نامی کنسرت هربرت فون کارایان، ارکستر مجلسی اشتوتگارت و برلین فیلارمونیک و دیگر گروه‌های اپرا و باله و ارکستر مجلسی و هم چنین نابغه پانتومیم ماسل مارسو در تالار رودکی برنامه اجرا کردند. سرود ملی ایران
برخی از موسیقی دانان این سرود را به عنوان نخستین سرود ملی ایران یاد می‌کنند. این آهنگ در اصل قطعه‌ای موسیقی بی‌کلام با نام سلام شاه با سلامتی بوده‌است که توسط موسیو لومر فرانسوی (موسیقیدان نظامی اعزامی به ایران در دورهٔ قاجار) و به دستور ناصرالدین شاه در سال ۱۲۵۲ ه‍.خ ساخته شده‌است. این آهنگ برای پیانو نوشته شده و بعدها در دورهٔ مظفرالدین شاه بر روی صفحه هم ضبط شده‌است. وقتی شاه برای سلام رسمی به تخت مرمر می‌آمد و بر صندلی مخصوص می‌نشست دستهٔ موزیک این آهنگ را اجرا می‌کرد و این کار تا دورهٔ محمدعلی‌شاه معمول بود. بر روی برچسب صفحهٔ این سرود عنوان "سلام شاه با سلامتی، ارکس شاهی به فرمان مسیو لومر ژنرال" حک شده‌است که نت این سرود در آرشیو ملی فرانسه موجود بوده‌است. سرودهای ملی افغانستان
پس از سقوط کمونیستان و با به قدرت رسیدن مجاهدین، سرود ملی افغانستان تغییر نمود. سرود ملی افغانستان در زمان حکومت مجاهدین به زبان فارسی بود که شعر آن را داود فارانی سروده بود. انجمن ادبی ایران
محمدعلی ناصح، مردی ادیب و دانشمند بود و شاگردان متعددی را تربیت کرد که در رده استادان دانشگاه قرار گرفتند. از جملهٔ آنان: خلیل خطیب رهبر (استاد ادبیات دانشگاه تهران)، سید حسن سادات ناصری، عباس کی منش و در رده شاعران: ابوالقاسم حالت، یحیی سمیعیان (ریحان)، مهرداد اوستا، مشفق کاشانی، غلامحسین مولوی (تنها)، سیمین بهبهانی، علی اکبر کنی پور (مستی)، ادیب برومند، منوچهر صدوقی سها، سید حسن امین، هادی رنجی، سید محمود گلشن کردستانی، عبدالرفیع حقیقت (رفیع)، عبدالصمد حقیقت، خلیل سامانی (موج)، علی اشتری (فرهاد)، محمد کلانتری (پیروز)، واجد قمی، محمد شادکام، سپیده کاشانی، جواد آذر، گلشن کردستانی، نصرت‌الله نوحیان (نوح)، محمد شهریاری، حسین مظلوم (کیفر)، مصطفی قمشه ای (مژده)، رضا شمسا، یاور همدانی، عباس میرخانی، حسین آهی و محمد صادق نیاز کرمانی و بودند.در سال ۱۳۱۲ خورشیدی هنگامی که رضاشاه به دعوت آتاتورک قصد سفر به ترکیه را داشت، به انجمن ادبی ایران تکلیف کرد که برای ایران سرودی ملی تهیه نمایند تا در مراسم رسمی نواخته شود. همان روز هیئت رئیسه انجمن ادبی ایران با حضور شیخ الرئیس افسر، ملک الشعرای بهار، شیخ الملک اورنگ، مرتضی میرزا قهرمان، بدیع الزمان فروزانفر، عبدالرحمن پارسا تویسرکانی، سعید نفیسی و عباس فرات تشکیل جلسه داده و اشعاری در سه قسمت (سه بند) سروده شد که شیخ الرئیس افسر سراینده اشعار بند اول "سرود شاهنشاهی" و بند سوم "سرود ملی" و عبدالرحمن پارسا تویسرکانی سراینده بند دوم آن "سرود پرچم" بودند. داوود نجمی‌مقدم نیز آهنگ آن را ساخت. در جلسه انجمن قرار شد شاهزاده افسر و مین باشیان (غلامرضاخان سالار معزز) با هم سرود را بسازند؛ بدین ترتیب که شاهزاده افسر شعر آن را تهیه کند و آهنگ آن را مین باشیان. به زودی سرود شاهنشاهی آماده شد و به دربار تقدیم گردید. شراره‌های آفتاب
شراره‌های آفتاب نام یک آلبوم موسیقی انقلابی است که در آذر ۱۳۵۷ توسط کنفدراسیون دانشجویان ایرانی-هوادار سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران در شهر واشینگتن تنظیم، ضبط و تکثیر شد. این آلبوم به صورت نوار کاست وارد ایران شد و در مدت کوتاهی ۲/۲ میلیون نسخه از آن توسط سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران تکثیر و در سراسر ایران توزیع شد. همچنین سرودهای آن به صورت پی در پی از رادیو انقلاب که مدت کوتاهی در دست چریک‌های فدایی بود پخش می‌شد و علاوه بر آن هوادارن سازمان و دوستداران آلبوم نیز آن را کپی و دست به دست می‌کردند. اشعار این سرودها عمدتاً توسط سعید سلطان‌پور در زندان محمدرضاشاه پهلوی سروده شده و خوانندهٔ اصلی آن داوود شراره‌ها است که در برخی از ترانه‌ها گروه کر دانشجویان دانشگاه واشینگتن صدای وی را همراهی می‌کند. سرود ملی ایران
ترانهٔ این سرود از حسین گل گلاب و آهنگساز آن روح‌الله خالقی است.پاینده باشی ای سرزمین من ملوک ضرابی
ملوک ضرابی علاوه بر مهارت در آواز، صحنه‌گردان خوبی بود. خود تنبک می‌نواخت و لابه‌لای تصنیف‌هایش با طنز یکتای خود مخاطبان را سرگرم می‌کرد. همهٔ این ویژگی‌ها در کنار کار با اساتید مسلم موسیقی ایران از او هنرمندی منحصر به فرد ساخت. بذله‌گویی‌های ملوک در کنار صدای رسایش، او را محبوب بسیاری از جمله دربار پهلوی کرده بود. او بارها در جشن تولد محمدرضا پهلوی برنامه اجرا کرد. گوسان
در زبان پهلوی به کسانی که ترانه ملی و مردمی می‌خواندند و حماسه سرایی می‌نمودند گوسان یا کوسان می‌گفتند. واژه گوسان تا جایی که می دانیم در دو متن فارسی به کار رفته‌است. یکی از آشناترین آنها، منظومه ویس و رامین می‌باشد که این واژه در آن به شکل کوسان بکار رفته‌است. رشید نخله
رشید نخله ( ۱۸۷۳ - ۱۹۳۹) شاعر عربی لبنانی بود. سرود ملی لبنان معروف به همگی برای میهن را سرود. زجل‌هایش چاپ شده است. جناب دماوندی
جناب دماوندی (زادهٔ ۱۲۶۴ - درگذشتهٔ ۱۳۵۲) خواننده، ردیف‌دان و منبری‌خوان دورهٔ قاجار، از زمان ناصرالدین شاه تا اوایل دورهٔ پهلوی دوم بود. نخستین ضبط اذان در ایران با صدای او است. سرود ملی جمهوری اسلامی افغانستان
سرود ملی جمهوری اسلامی افغانستان (به - "Milī Surūd)،" سرود ملی پیشین افغانستان است که در سال ۸۵ به وسیله لویه جرگه به تصویب رسید. تصنیف آن بدست عبدالباری جهانی سروده شده و آهنگ آن را ببرک وسا که اکنون رهبر ارکستر سمفونی کشور آلمان است ساخته و در ماه مه سال ۲۰۰۶ میلادی در شهر برلین ثبت شد که خوانندگان آن عبدالوهاب مددی، صادق فطرت (ناشناس) پیکر افسانه، حسین ارمان، مشعل ارمان، شهنا و دو، سه هنرمند جوان دیگر بودند. اصل متن این سرود به زبان پشتو سروده شده بود که در آن اسامی برخی از اقوام باشندهٔ افغانستان چون بلوچ‌ها، ازبک‌ها، پشتون‌ها، هزاره‌ها، ترکمن‌ها، تاجیک‌ها، عرب‌ها، گوجرها، پامیری‌ها، نورستانی‌ها، براهویی‌ها، قزلباش‌ها، ایماق‌ها، و پشه‌ای‌ها ذکر گردیده‌است"." سرود ملی
سرود السلام الملکی الاردنی، سرود ملی کشور اردن است این سرود پس از استقلال کشور اردن در سال ۱۹۴۶ به تصویب رسید. متن سرود را عبدالمنعم الرفاعی سروده و آهنگ آن را عبدالقادر التنیر تهیه کرده‌است. نسخه اول این سرود بسیار کوتاه بود اما بعدها کامل‌تر شد. علی‌محمد خادم میثاق
خادم میثاق آثار گوناگونی آفریده که اهم آنها سرودهای ملی است. وی در گفتگویی که در در سال ۱۳۳۶ با علیمحمد رشیدی در مجله موزیک ایران داشت اظهار نمود: «باید از آهنگ‌های استادان قدیم و از اصول و مبانی موسیقی بین‌المللی که فراخور موسیقی ایران باشد کمال استفاده را کرد. باید در عین حال که موسیقی ایرانی به گوش می‌رسد طوری باشد که قابل معرفی به دنیای امروز باشد…» الهه (خواننده)
الهه با اجرای ترانه معروف «رسوای زمانه» که شعر آن را بهادر یگانه سروده بود با آهنگسازی همایون خرم به رادیو راه یافت و به مدت پانزده سال از خوانندگان اصلی برنامه گلها بود. بسیاری از ترانه‌هایی که با صدای الهه خوانده شده از ساخته‌های همایون خرم است. از جمله مشهورترین اجراهای او خواندن ترانه «از خون جوانان وطن لاله دمیده»، ساخته و سروده عارف قزوینی بود که روح‌الله خالقی آن را برای ارکستر بزرگ تنظیم کرد و با صدای الهه اجرا شد. سلامتی دولت علیه ایران
پیش از این، سرود سلام شاه متعلق به دوره ناصرالدین شاه در مراسم نظامی و رسمی نواخته می‌شد. سرود ملی (ترانه لانا دل ری)
«سرود ملی» ترانه‌ای توسط لانا دل ری خواننده و ترانه‌سرای اهل ایالات متحده آمریکا از دومین آلبوم استودیویی زاده‌شده برای مردن وی است که در ۶ ژوئیه ۲۰۱۲ بعنوان پنجمین تک‌آهنگ آلبوم از طریق اینتراسکوپ رکوردز منتشر شد. نماهنگ سرود ملی نخستین‌بار در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۲ انتشار یافت. نماهنگ توسط انثنی مندلر کارگردانی شد. در این نماهنگ، لانا دل ری را بعنوان مریلین مونرو و ژاکلین کندی و آساپ راکی را بعنوان جان اف. کندی به تصویر می‌کشد، و ترور جان اف کندی را توصیف می‌کند. تفسیر انتقادی همراه با ترانه و ویدئو. چهارگاه
سرود ایران جوان که اولین سرود ملی ایران دانسته می‌شود و توسط موسیو لومر ساخته شده نیز در دستگاه چهارگاه است. از اجراهای اخیر این سرود می‌توان به اجرای سالار عقیلی اشاره کرد. داوود شراره
داوود شراره‌ها در آذر ۱۳۵۷ در واشینگتن با همکاری کنفدراسیون دانشجویان ایرانی-هوادار سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران سرودهای آلبوم شراره‌های آفتاب را خواند. این آلبوم به آهنگسازی مهرداد بران به صورت نوار کاست وارد ایران شد و در مدت کوتاهی ۲/۲ میلیون نسخه از آن توسط سازمان چریک‌های فدایی خلق ایران تکثیر و در سراسر ایران توزیع شد. همچنین سرودهای آن به صورت پی در پی از رادیو انقلاب که مدت کوتاهی در دست چریک‌های فدایی بود پخش می‌شد و علاوه بر آن هواداران سازمان و دوستداران آلبوم نیز آن را کپی و دست به دست می‌کردند. اشعار این سرودها عمدتاً توسط سعید سلطان‌پور در زندان محمدرضاشاه پهلوی سروده شده‌است. در برخی از ترانه‌ها گروه کر دانشجویان دانشگاه واشینگتن صدای وی را همراهی می‌کند. سرود ملی قطر
درود بر امیر نام سرود ملی کشور قطر است. متن سرود نوشته مبارک بن سیف الثانی است. سلامتی دولت علیه ایران
ظاهراً نت این سرود، نخستین بار تحت نام «مارش ملی ایران» در غُرّهٔ (روز نخست) رجب ۱۳۲۷ ه‍.ق برابر با ۹ ژوئیهٔ ۱۹۰۹ میلادی (۲۸ تیر ۱۲۸۸ ه‍.خ) یعنی چند روز پس از فتح تهران به‌دست مشروطه‌خواهان و شکست محمدعلی شاه قاجار در «مطبعهٔ فاروس» در تهران به چاپ رسیده‌است. سرود ملی فدراسیون روسیه
موسیقی سرود ملی روسیه توسط الکساندر الکساندروف تصنیف شده است، و قبل از انتخاب به عنوان موسیقی ملی در چندین سرود دیگر، از جمله سرود بلشویک در سال ۱۹۳۸ میلادی، بکار رفته بوده است. پس از تغییر در ساختار حکومت شوروی، این موسیقی پس از تأیید ژوزف استالین در سال ۱۹۴۴ برای سرود ملی شوروی انتخاب شد. روح‌الله خالقی
در آن روزها، اشغال ایران در جنگ جهانی دوم به‌دست نیروهای متفقین، انگیزه‌ای شد تا روح‌الله خالقی تحت تأثیر اوضاع آن زمان، یکی از مشهورترین آثار خود را آهنگسازی کند. او در شهریور سال ۱۳۲۳ بر روی شعری از حسین گل‌گلاب، سرود «ای ایران» را برای صدای غلامحسین بنان و گروه کًر ساخت. این اثر را سرود ملی غیررسمی ایرانیان دانسته‌اند. در همین زمان انجمن موسیقی ملی نیز با تلاش‌های خالقی شکل گرفت و در نخستین برنامهٔ رسمی این انجمن در مهر ۱۳۲۳ ه‍. ش، پس از سخنرانی علینقی وزیری، سرود «ای ایران» برای نخستین‌بار به اجرا درآمد و به قدری مورد توجه قرار گرفت که در همان کنسرت سه بار تکرار شد. این ارکستر در طول فعالیت‌های خود، برنامه‌های متعددی در تهران و چند شهر ایران برگزار کرد. سرود ملی پادشاهی افغانستان (۱۹۲۶–۱۹۴۳)
نخستین سرود ملی افغانستان، که به «سرود امانی» نیز معروف بود در دوره شاه امان‌الله خان ساخته شد. این سرود بی‌کلام بود و بوسیله خالد رجب بیگ، یکی از استادان ترکی در مکتب صنایع و موزیک که در کابل مصروف تدریس موسیقی بود ساخته و تنظیم شد. این سرود ملی تا پایان سلطنت شاه امان‌الله به کار می‌رفت. ساعد باقری
ساعد باقری (زاده ۱۳۳۹ در نازی‌آباد تهران)، شاعر ایرانی معاصر، مجری رادیو و تلویزیون و سرایندهٔ سرود ملی جمهوری اسلامی ایران است. کر ملی ایران
آلفرد ماردویان در آغازِ شکل‌گیری کُر ملی از تنظیم‌های گریگوریان بهره بُرد ولی کمی بعد خودش هم گردآوری ترانه‌ها و تنظیم آنها برای آواز گروهی را آغاز کرد. ماردویان به جز تنظیم و اجرای ترانه‌های محلی مانند ترانه محلی «تو بیو» با تنظیم روبیک گریگوریان، تعدادی از آثار آهنگسازان معاصر ایران را هم برای آواز گروهی بازسازی کرده‌است. مانند ترانه «بوی جوی مولیان» از روی اثر روح‌الله خالقی. سرود شاهنشاهی ایران
رضاشاه پس از شنیدن شعر شخصاً دو جای آن را اصلاح کرد. یکی آنجا که گفته بود: «از اجنبی جان می‌ستانیم» که رضاشاه گفت: «از دشمنان جان می‌ستانیم» و دیگر آنجا که گفته شده بود «شهنشه زنده بادا» که رضاشاه تغییر داد به «شاهنشه ما زنده بادا»هرچند بر اساس اوزان و آهنگ سرود ملی چنین چیزی نادرست به نظر می‌رسد. علی الصقلی الحسینی
علی الصقلی الحسینی ( – ) نویسنده، و نویسنده کودکان اهل مراکش بود. وی در سال ۱۹۷۰ سرود ملی مراکش را با عنوان النشید الشریف سروده است. مارش ایرانی
این مارش، شعری به زبان فرانسوی دارد که سرودهٔ میرزا رضا خان دانش (پرنس ارفع) است و در آلبوم‌های نت به‌دست‌آمده از کاخ گلستان که متعلق به دوران قاجار هستند، عنوان این مارش «سرود ملی ایران» است.