نام علمی گیاه آویشن چیست؟
آویشن شیرازی
آویشن شیرازی (نام علمی: "Zataria multiflora")، ازکند، تنها گونهٔ سرده Zataria در خانواده نعناعیان است که در جنوب ایران، افغانستان و پاکستان می‌روید و خواص دارویی و خوراکی دارد. آویشن (نام علمی: Thymes) سرده دیگری از نعناعیان است.
موچسب زینتی
موچسب زینتی (نام علمی: Parthenocissus tricuspidata)، که اگرچه یک پیچک نیست اما با نام‌های پیچک بوستون، پیچک ژاپنی و پیچک انگوری نیز شناخته می‌شود، گیاهی گلدار از خانواده انگوریان است که بومی شرق آسیا در کشورهای ژاپن، کره و شمال و شرق چین است. مشک
مُشک دسته‌ای از مواد معطر است که معمولاً به عنوان نت پایه در عطرسازی استفاده می‌شود. آنها شامل ترشحات غده‌ای از جانورانی مانند آهوی ختن، گیاهان متعددی با عطرهای مشابه و مواد مصنوعی با بوهای مشابه هستند. "مشک" در اصل نام ماده‌ای با بوی قوی بود که از غده آهوی ختن بدست می‌آمد. این ماده از زمان‌های بسیار قدیم به عنوان یک ثابت کننده عطر محبوب مورد استفاده قرار می‌گرفته و یکی از گرانترین محصولات حیوانی در جهان است. تصور می‌شد که غده آهو شبیه به کیسه بیضه باشد. این ماده در گیاهان و حیوانات مختلف با بوی مشابه پیدا می‌شود (به عنوان مثال گاو مشک) و با وجودی که ساختارهای شیمیایی و اشکال مولکولی آنها اغلب متفاوت هستند، طیف گسترده‌ای از مواد معطر با بوی مشابه را در بر می‌گیرد. حسن یوسف
(گل حُسن یوسف)؛ این گل را می‌توان در گروه گیاهان آپارتمانی که دارای برگ‌های رنگی می‌باشند قرار داد. این گیاه دارای صد و پنجاه گونه است. ارتفاع این گل زیبا به بیش از ۶۵ سانتی‌متر و پرورش و گسترش آن نیز به بیش از ۲۵ سانتی‌متر می‌رسد. اگر این گیاه را در فصول سرد سال خارج از گلخانه یا آپارتمان نگهداری کنید نابود شده و از بین می‌رود. برگ‌های آن اغلب به رنگ‌های سفید، سبز، زرد و قهوه ای وجود دارند. گل حسن یوسف به شدت آفتاب و نور خورشید را دوست دارد زیرا نور خورشید باعث زیبایی و تغییر رنگ این گیاه می‌شود. برای آبیاری آن نیز هر بار که خاک خشک شداقدام کرد. اگر در باغچه حیاط و فضای باز این گل را نگهداری میکنید باید هر روز به آن آب دهید .گل حسن یوسف از جمله گلهای آپارتمانی بسیار خاص و زیبا محسوب می‌گردد که طرفداران زیادی نیز دارد. این گل یکی از گیاهان آپارتمانی است. نام گیاه‌شناسی این گیاه "Solenostemon scutellarioides" می‌باشد. اسم علمی حسن یوسف "Coleus blumei"، خانوده "Labiatae" و نام آلمانی آن "Buntnessel" می‌باشد. گیاهان آپارتمانی آووکادو
آووکادو یا گلابی تمساح یا خوجدیس (نام علمی: "Persea americana") نام درخت و میوه ای است که در مناطق گرمسیری و مناطقی با اقلیم مدیترانه‌ای می‌روید و میوه‌ای گوشتی و سبز و براق با هسته‌ای درشت دارد. تکثیر این گیاه معمولاً از طریق پیوند زدن انجام شده و این کار باعث بهبود کیفیت و افزایش محصول این درخت می‌شود. در سال ۲۰۱۷ کشور مکزیک ۳۴ درصد مجموع تولید جهانی آووکادو را در اختیار داشته‌است.پس از مکزیک کشورهای دومنیکن ، اندونزی ، کلمبیا ، پرو و آمریکا بزرگترین تولید کنندگان آووکادو هستند. جینسنگ
این گیاه در زمره گیاهان بومی مناطق شرقی آسیا و شمال آمریکا به‌شمار می‌آید ریشه آن به عنوان دارویی اساطیری، بیش از هزاران سال است که در میان مردم کشورهای چین، کره، تایلند، ویتنام، منچوری و نیز در بین سرخپوستان آمریکایی مورد مصرف قرار می‌گیرد. این گیاه قرن هاست که به منظور بهبود عملکرد حافظه، کاهش استرس، درمان ناتوانی، سستی و سایر علائم ناشی از فرسودگی و افزایش سن و همچنین برای افزایش طول عمر افراد مورد استفاده قرار می‌گیرد. این گیاه در دوران گذشته از چنان ارزش والایی در شرق برخوردار بود که به عنوان مثال در چین تنها امپراتوران حق جمع‌آوری و نگهداری ریشه‌های آن را داشتند و در دوران‌های بعد نیز به عنوان جزئی جدایی ناپذیر از وعده غذایی پادشاهان و امپراتوران به منظور افزایش قوای جسمانی، ذهنی، و به عنوان اکسیر جوانی و شادابی جایگاه خود را همچنان حفظ نمود. آویشن شیرازی
**(برای از بین بردن نفخ شکم می توان مقداری پودر آویشن همراه غذا میل کرد یا نصف قاشق چایخوری در آب داغ یا در نبات داغ حل شود و نوشیده شود ؛ بخور ملایم آویشن خلط آور است و التهاب شش ها را می کاهد همینجور التهاب سینوزها را کم می کند و در بهبود سردرد موءثر است ، بهتر است کم کم پودر آویشن در آب درحال جوش ريخته شود زیر شعله باید کم باشد تا باعث اذیت نشود و بخار حاوی عصاره آویشن شیرازی کم کم استنشاق شود )** نره‌سنگ بالا
کوهای این روستا منبع گیاهان دارویی از قبیل آویشن کاکوتی و... که منبع درآمدی برای مردم این روستا است. آلوئه آکولئاتا
آلوئه آکولئاتا (نام‌های رایج شامل ngopanie ,sekope ,red hot poker aloe) گونه‌ای آلوئه است که بومی دره لیمپوپو و امپومالانگا در آفریقای جنوبی، جنوب و مرکز زیمبابوه و موزامبیک به‌شمار می‌رود. این گیاه در مجاورت صخره‌ها، در علفزارها و بوته‌های خشک رشد می‌کند. "Aculeata" (خاردار) به خارهای سطح برگ و دندانهای حاشیه آن اطلاق می‌شود. گاوکرن
گاوکرن یا گائوکرن یا گائوکرنا، در افسانه‌های فارسی زبان و ایرانی، اسطوره ای از گیاه هوم بود که با نام "گئوکرن توانا" نیز خوانده می‌شد. این اسطوره [که با عنوان "درخت شگفت‌انگیز گئوکرن" نیز خوانده شده]، هرگاه که خورده شود، دارای خواص شفابخش خواهد بود و همچنین از طریق احیاء بدنهای مُرده، جاودانگی را اعطا خواهد نمود. همچنین عصاره یا افشره‌ای که از میوه این درخت حاصل می‌شود، حاوی اکسیر جاودانگی خواهد بود. به لحاظ لغوی نام گئوکرن، به معنای «شاخ گاو» می‌باشد. اسطوخودوس انگلیسی
پیشینه گیاه اسطوخودوس در منطقه خاورمیانه و هند فعلی به حدود ۲۵۰۰ سال پیش برمی‌گردد. مردم اسطوخودوس را گیاه مقدسی می‌دانستند و از آن علاوه بر مصارف خوراکی برای خوشبوسازی مو، البسه و وسایل شخصی استفاده می‌کردند. بادیان رومی
بادیان رومی و یا انیسون گیاهی با دانه‌های بسیار معطر است و بسیار شبیه به رازیانه. که این گیاه در ایران کهن مورد استفاده های پزشکی وغذایی داشته است .  در بین مردم سیستان مصرف زیادی دارد و به باد‌یون مشهور است و مورد علاقه و مصرف زیادی از دیرباز تا کنون داشته است و بخصوص در خمیر نان مخلوط و از آن استفاده میشود .  بادیان رومی از تیره چتریان است و با دانه‌هایی سبز رنگ، گلابی شکل و کوچک که قسمت فوقانی آن نوک تیز بوده و پنج خط برجسته (ده شیار) بر روی آن کاملاً مشهود است. انیسون غالباً با دانه‌های هشت شیاری رازیانه اشتباه گرفته می‌شود. در صابون نیز از این گیاه استفاده می شود آویشن خراسانی
آویشن خراسانی، آویشن ترکمنی نام یک گونه از سرده آویشن است. آشپزی یونانی
آویشن آویشن تفلیسی
آویشن تفلیسی نام یک گونه از سرده آویشن است. کوکائین
کوکائین که با نام غیررسمی کُک نیز شناخته شده، یک داروی محرک قوی اعتیادآور است که از برگ‌های گیاه کوکا بومی آمریکای جنوبی استخراج می‌شود. از این ماده به‌طور گسترده برای انگیزه‌های تفریحی غیرقانونی و در پزشکی از آن برای بی‌حسی موضعی پیش از عمل جراحی استفاده می‌کنند. این محرک به شکل‌های گوناگون تهیه می‌شود و شکل خیابانی آن پودری کریستالی ریز و سفید رنگ است. توسیان
آویشن آکاسیا
نام آکاسیا برگرفته از زبان یونانی است. کارل لینه در سال ۱۷۷۳ این سرده را بر اساس گونه آفریقایی درخت بابل ("Acacia nilotica") توصیف کرد. در حدود ۱۳۰۰ گونه مختلف از آکاسیا وجود دارد که حدود ۹۶۰ گونه آن‌ها بومی استرالیا هستند و بقیه در مناطق گرم و معتدل اروپا، آفریقا، جنوب آسیا و آمریکا در هر دو نیمکره شمالی و جنوبی پراکنده‌اند. آدنیوم
آدنیوم، عَدن یا (به انگلیسی: Adenium) سرده‌ای از گیاهان گلدار و خرزهره‌ایان است. برخی از گونه‌های این سرده مانند آدنیوم اوبسام (به انگلیسی: Adenium obesum) به عنوان گل‌های تزئینی و خانگی استفاده می‌شوند، آدنیوم اوبسام در فیلیپین و تایلند با نام «اسب صحرا» نیز شناخته می‌شود. بر اساس دسته‌بندی‌هایی که در پایان قرن ۲۰ انجام شد، سردهٔ آدنیوم شامل ۵ گونهٔ اصلی می‌شود، سابقاً این عدد ۱۲ بود. آویشن شیرازی
این درختچه تنها گونه آویشن بومی ایران است و در اصفهان (ده کیلومتری شمال نجف‌آباد، ۲۷ کیلومتری جنوب اصفهان، کلاه‌قاضی جنوب اصفهان، شاه‌کوه)، لرستان (شهبازان، چم سنگر: مرگ سر)، خوزستان (۶۰ کیلومتری شمال شرق دزفول، بهبهان: بابا احمدی)، فارس (فیروزآباد، کوه سیوند، ارتفاعات مشرف به دریاچه مهارلو، بخش خبریز ارسنجان و کوههای مشرف به دریاچه بختگان،میان جنگل، بین جهرم و منصورآباد، نزدیک طارم داراب)، بوشهر (خورموج نزدیک بوشهر، اهرم)، کرمان (بین کرمان و زرند، علی‌آباد به طرف اسفندقه)، هرمزگان (۲۰–۳۰ کیلومتری شرق حاجی‌آباد، گهره، کوه‌های گنو، کوه هماگ از فارغان و تیدر، آبگرم گنو)، بلوچستان (ده کیلومتری خاش به طرف ایرانشهر، شمال بزمان، شمال ایرانشهر، تنگ سرحه، دره رودخانه کاجو شمال قصر قند، اطراف نیک‌شهر)، خراسان (گردو ۷۰ کیلومتری جنوب ازبگو، ازبگو) و یزد (۱۵ کیلومتری غرب چاه‌ملک به طرف چوپانان، مهریز: خورمیز، بین جندق و یزد، بافق: قطروم، بین اشنیز و ندوشن) می‌روید. استفاده دمنوش آویشن شیرازی باعث رقیق شدن خون می شود و بخشی از عفونت های ریه را از بین می برد. دمکرده آویشن همچنین ضد درد مفاصل ، ضد سکسکه و ضد نفخ شکم است . آویشنک
آویشنک نام یک سرده از تیرهٔ نعناعیان است. این جنس ۲ گونه گیاه علفی دارد. علاوه بر ایران در عراق، تالش، ترکمنستان، افغانستان، جنوب اروپایی روسیه، مناطق شرقی مدیترانه، آناتولی، قفقاز و ماورای قفقاز نیز می‌روید. آلوکازیا
آلوکازیا نام یک سرده از گیاهان پایا از تیره گل‌شیپوریان است. ۷۹ گونه آن بومی آسیای گرمسیری و نیمه‌گرمسیری تا شرق استرالیاست و به طور گسترده‌ای در سایر نقاط کشت داده شده است. آویشن ایرانی
آویشن ایرانی نام یک گونه از سرده آویشن است. بابونه
بابونه نامی عمومی است که برای انواع مختلفی از گیاهان هم‌خانواده با مینای چمنی (از تیرهٔ کاسنیان) به کار می‌رود. در طب سنتی از دو گونه از این گیاهان، شامل بابونه آلمانی و بابونه رومی برای ساخت خیسانده و دمنوش استفاده فراوان می‌شود، هر چند هیچ گونه شواهدی علمی بر تأثیر بابونه در سلامتی یا بیماری وجود ندارد. زیره سبز
زیره سبز با نام علمیL. Cuminum cyminum(ال. کومینوم سمینوم) گیاهی است از خانواده apiaceae (آپیاسه)، یکساله، معطر، بدون کرک (جز میوه) ساقه علفی با انشعابات دو تایی و گاهی سه تایی می‌باشد. ساقه گیاه شیار دار بوده و دارا ی بافت کلانشیم محیطی است. همچنین گیاهی است یکساله کوچک و علفی که ارتفاع آن ۶۰ سانتیمتر است ریشه آن دراز و باریک برنگ سفید، ساقه آن راست و برگهایش به شکل نوار باریک و نخی شکل و برنگ سبز می‌باشد. تیمیان
این شربت حاوی عصاره گیاهان آویشن، مرزه، رازیانه و اکالیپتوس می‌باشد. اسانس وعصاره آویشن (Thyme) دارای اثر ضد عفونی‌کننده قوی و ضدسرفه در عین حال سمیت کم می‌باشد. در مطالعات حیوانی ثابت شده‌است که اثرات ضد اسپاسمی مربوط به فلاون و اثرات خلط‌آور مرتبط با ترپن‌ها می‌باشد. توت معجزه‌آسا
توت معجزه آسا یا توت سرندی پیتی آفریقایی (نام علمی: Thaumatococcus daniellii (بیان: تاوماتوکوککوس دنییللی) نام گیاه گلداری است که در غرب آفریقا (مناطقی چون جمهوری دموکراتیک کنگو و سیرالئون) یافت می‌شود و منبع توماتین نوعی پروتئین‌های مرتبط با بیماریزایی بسیار شیرین می‌باشد که برای تولید جایگزین‌های شکر مورد استفاده قرار می‌گیرد. بیشتر این توماتین در زمین‌ساقه یا ریزوم گیاه ذخیره شده است. در سالهای اخیر این گیاه به عنوان یکی از گونه‌های معرفی شده در مناطقی چون استرالیا و سنگاپور نیز کشت می‌گردد. توت معجزه آسا تا ارتفاع ۳ تا ۴ متری رشد می‌کند و برگ‌های بزرگ کاغذ مانندی دارد که تا طول ۴۶ سانتی‌متر نیز می‌رسند. همچنین در زمان ویژه‌ای از سال گل‌های بنفش کم رنگی و میوه‌های نرم حاوی چند دانه سیاه براق از این گیاه می‌رویند. برگ‌های این گیاه به دلیل خواص درمانی توسط مردم بومی منطقه به عنوان دارو و ترکیبی در غذاها استفاده می‌شوند و دمبرگ‌های این برگه‌ها به دلیل استحکام بالایشان در ساخت ابزار گوناگون توسط بومیان منطقه مورد استفاده قرار می‌گیرند. به هنگام تحقیقاتی در دانشگاه علوم زیستی ورشو ژن‌هایی از گیاه توت معجزه آسا به خیار منتقل شدند که سبب رشد خیارهایی با طمع شیرینتر می‌شوند. مخروط‌سانان
مخروط‌سانان نام یک سرده از زیرخانواده کاسنیان آستروئیده است. این سرده جزء گیاهان استفاده شده در داروهای آمریکایی‌های بومی بوده‌است. این گیاه دارای ریشه ی قوی و پایا بوده و برگ‌های آن بیضی شکل نیزه‌ای و کشیده و نوک تیز است و اگر دست را بر آن بمالید زیر و خشن می‌باشد. گل‌های آن به رنگ ارغوانی و شرابی است که روی ساقه‌هایی به طول ۱ تا ۱٫۵ متر قرار دارند، قسمت دایره‌ای مرکزی گل به رنگ قهوه‌ای روشن و مخروطی شکل به قطر حدود دوازده سانتی‌متر می‌باشد. گل‌های زیبای آن در اواخر تابستان وم اوایل پاییز باز می‌شوند. ریشه و ساقه زیرزمینی ضخیم آن سیاه و قابل خوردن است. این گیاه، بومی آمریکای شمالی است که در سال ۱۷۷۹ به اروپا برده شد. خون را تصفیه کند، ضد سرطان است ، آرتروز و رماتیسم را درمان می‌کند برای تحریک و کمک به سیستم دفاعی بدن و مبارزه با عفونت‌ها مؤثر است، و برای درمان: مؤثر است. همچنین اگر آب جوشانده آن را دهانشویه کنید، برای کاهش درد دندان، ضد عفونی کردن دهان و رفع ناراحتی‌های لثه نافع است. همچنین ضماد آن برای التیام: مفید می‌باشد. زعتر
زعتر یا آویشن برگهای گیاه آویشنیان با خاصیت درمانی است. گیاهان آکاسیا
گیاهان آکاسیا () به مجموع چند سردهٔ چندنیا درختچه و درخت متعلق به زیرتیره کهوریان از تیره باقلاییان گفته می‌شود. آویشن مورودر
آویشن مورودر نام یک گونه از سرده آویشن است. آآرونشونیا
آآرونشونیا نام یک سرده از تیره کاسنیان است. آآرونشونیا نام یک تیره از خانواده کاسنی‌ها می‌باشد که بومی نواحی استپ‌های نمکی و بیابان در شمال آفریقا و همچنین غرب آسیا است . نام این جنس گیاهی توسط یک بذرشناس به نام آآرون آآرونشون در سال ۱۹۲۷ میلادی گذاشته شده‌است . ورون
ورون (Vervaine) یا به‌لیمو یا گل ماهور، گیاهی از تیره «میمون Scrophulariacrca» است که نام علمی آن «Verbascum» می‌باشد که آن را با نام «شاه پسند طبی» نیز می‌شناسند. ورون علاوه بر خواص زیر نارسایی کبد، یرقان و امراض گلو و چشک را نیز درمان می‌نماید. این گیاه را به علت کمک به خروج سنگ از مثانه ورون نامیده‌اند. علاوه بر آن، ورون را علف مقدس یا علف جادوگر نیز، نامگذاری کرده‌اند. زیرا که جادوگران با آن، روغن‌ها و شربت‌های سحرآمیز و شفابخش می‌ساختند. اصل ورون متعلق به آمریکای جنوبی است و از آن جا به جنوب فرانسه و آفریقا آورده شده‌است. ورون یا «شاسترن»، انواع مختلفی دارد. اما نوع معطر آن که عطر لیمویی دارد و به همین جهت نیز به آن «به لیمو» هم می‌گویند مورد نظر است. ورون معطر به چای عربی نیز معروف است. این گیاه در قدیم ونوس نامیده می‌شده‌است. زیرا که معتقد بودند که این گیاه دارای خاصیت تقویت‌کننده و محرک بوده و موجب توالد و تناسل می‌باشد. در سال‌های اخیر، برخی از شرکت‌های سازندهٔ داروهای گیاهی، اقدام به تهیه و بسته‌بندی چای ورون به صورت کیسه ای، و در بسته‌های ۲۰ تایی نموده‌اند که این گونه مصرف چای ورون هم از نظر بهداشتی و هم به جهت سهولت مصرف، مناسب تر است و همانند چای می‌توان یک کیسه از چای ورون را در یک لیوان آب جوش قرارداد، و ۵ دقیقهٔ بعد آن را شیرین کرده و مصرف نمود.این چای در آفریقای شمالی مصرف بسیار معمولی دارد، و برای تهیه آن ۲۰–۱۵ گرم از برگ آن را در ۴ لیوان آب جوش ریخته و دم می‌کنند و مانند چای، بعد از غذا مصرف می‌نمایند. مصرف چای ورون بعد از غذا، برخلاف چای معمولی، اختلال در جذب آهن به وجود نمی‌آورد. برای مصرف فردی، می‌توان مقدار ۵ گرم از برگ ورون را در یک لیوان آب جوش ریخته و پس از دم کشیدن، صاف نموده و با نبات میل کرد. طرز تهیهٔ شربت ورون، شربت ورون همانند چای گلاسه است. کافی است یک لیوان از چای آماده شدهٔ ورون را با کمی شکر و چند قطعه یخ مخلوط نموده و پس از سرد شدن قابل استفاده است گل و گیاه در هزار سال شعر فارسی
آلاله (در اشعار سعدی، و به معنی لاله در اشعار بابا طاهر)، آلو، آویشن (گیاهی معطر، در اشعار ناصر خسرو)، اِسپست یا سپست (یونجه)، اشنان که گازران با کوبیدهٔ آن جامه می شویند. افتیمون (گیاهی دارویی به صورت پیچک به‌دور گیاهان دیگر)ارغوان نام درختی است از جنس cercis و گونه siliquastrum متعلق به خانواده leguminosae یا تیرهٔ بقولات. آن را در انگلیسی «درخت عشق» یا «درخت یهودا» می‌نامند. لهجه گراشی
آویشن=اَوِشَه مکمل‌های غذایی طبیعی
این گیاه به دلیل اثر شفادهنده و کاربرد آن در محصولات آرایشی و مو معروف می‌باشد. بیش از ۲۰۰ نوع گیاه صبر زرد گوناگون وجود دارد که در نواحی خشک سراسر دنیا می‌رویند. گیاه صبر زرد اغلب به عنوان التیام دهنده پوست، ماده مرطوب‌کننده و نرم‌کننده شناخته می‌شود. این گیاه به طوری چشمگیر در درمان انواع سوختگیها مؤثر است، و نیز برای درمان بریدگیها، نیش حشرات، خون مردگی‌ها، آکنه، اثر زخم و جراحات، پیچک سمی، جای ضربه، زخمهای پوستی و اگزما مناسب می‌باشد. محققان به این نتیجه رسیده‌اند که مصرف خوراکی گیاه صبر زرد با درجه خلوص ۹۸ یا ۹۹٪، به بهبودی اختلالهای معده، زخمها، یبوست، بواسیر، احساس خارش در مقعد، کولیت و انواع ناراحتیهای مربوط به روده کمک می‌کند. این ماده از بروز بیماری‌های عفونی، واریس، سرطان پوست و آرتریت جلوگیری می‌کند و در درمان ایدز مورد استفاده قرار می‌گیرد. محققان با استفاده از مواد پاک‌کننده روده، شامل سبوس سیلیوم به همراه عصاره صبر زرد، به نتایج فوق‌العاده‌ای دست یافته‌اند، این ترکیب برای بیماران مبتلا به حساسیت غذایی و اختلال روده بزرگ مفید می‌باشد. سیلیوم انحناها و حفره‌های درون روده بزرگ را از هر گونه ماده سمی محافظت می‌کند. گیاه صبر زرد (آلوئه ورا) نه تنها تأثیری التیام بخش دارد، بلکه در صورت ابتلا به یبوست یا اسهال، این ماده مدفوع را به حالت طبیعی برمی‌گرداند. چند هفته طول می‌کشد تا گیاه صبر زرد روده بزرگ را پاک کند، اما استفاده مرتب و متناوب از این گیاه روده بزرگ را تمیز نگه می‌دارد. همان‌طور که در مورد هر ماده دیگری نیز پیش می‌آید، ممکن است فرد نتواند عصاره صبر زرد یا سبوس سیلیوم را تحمل نماید. در این صورت، نباید به‌طور مداوم این روش درمانی را به کار ببرد. ریواس
ریواس یا به فارسی افغانستان چوکری یا رواش گیاهی است از تیره هفت‌بندان "(Polygonaceae)" بومی آسیا (به احتمال سیبری یا هیمالیا) که از سده شانزدهم در اروپا کشت می‌شد. نوشته‌ها حاکی از آن است که پیش از میلاد مسیح در چین به عنوان دارو مصرف می‌شد ریواس در صنعت رنگ سازی باعث تولید رنگ ریواسی میشوددر صنعت رنگ سازی کاربرد دارد زیتون‌تلخ
زیتون‌تلخ نام یک سرده از تیره زیتون‌تلخیان است با گل‌های کوچک معطر و برگ‌های بلند تقریباً به طول ۵۰ سانتی‌متر و دُمبرگی طویل که از جنوب شرقی آسیا تا استرالیا پراکنده هستند درختی است که در ایران با نام‌های مختلفی شناخته می‌شود و از جمله در مازندران «زیتون تلخ- سنجد تلخ»، در نور «شال پستانه»، در لاهیجان «شال زیتون»، در رامسر «دیوزیت»، در تهران «سنجد تلخ» و در آستارا «زی‌بیل آغاجی» نامیده می‌شود. به فرانسویAzedarac وAzadarach وAzedarach وArbre chapelets وLilas des Indes وLilas de perse وLilas persan و به انگلیسیAzedarac وChina berry tree وChina tree وBead tree وPersian Lilac گفته می‌شود. گیاهی است از خانوادهMeliaceae نام علمی آنMelia azedarach L. و مترادفهای آنM .Japonica D .Don وM .Toosendan Sieb .Zucc. وM .austeralis Sweet وM .angustifolia Schm .Thonn وM .Pinnata Stokes می‌باشد. مشخصات زیتون تلخ درختی است زیبا برگهای آن مرکب، برگچه‌ها بیضی نوک‌تیز و به رنگ سبز تیره و دندانه‌دار. گلهای آن بنفش معطّر که در اواخر بهار ظاهر می‌شود. میوه آن کوچک تخم مرغی شکل و سفید مایل به زرد که تا زمستان سر درخت می‌ماند و شبیه میوه کنار است. هسته سخت داخل میوه آن دارای سوراخ است که از آن برای درست کردن نوعی تسبیح استفاده می‌شود، به همین علت به فرانسوی و انگلیسی آن را درخت تسبیح می‌نامند. این درخت بومی هیمالیاست و در شمال ایران در جنگلهای ساحلی دریای خزر ازلاهیجان تا مازندران و میاندرّه گرگان می‌روید. در بعضی باغها و منازل نیز به عنوان گیاه زینتی کاشته می‌شود. ترکیبات شیمیایی در میوه آن یک ترکیب سمّی یافت می‌شود. در آن آلکالوئید آزاریدین و یک رزین و تانن و ملیوتانیک اسید و بنزوئیک اسید وجود دارد. عصاره آبی آنکه به خرگوش تزریق شده ایجاد تشنج و مرگ نموده‌است. در تجزیه میوه آن باکایانین، استرول و یک ماده عامل تلخ به نام مارگوزین که ضد تب است و یک روغن ثابت که دارای سولفور می‌باشد، مشخص گردیده‌است(G .I .M .P) گزارش بررسیهای دیگری نشان می‌دهد که در پوسته خارجی گوشتی میوه زیتون تلخ یک ماده عامل به نام باکایانین وجود دارد و به علاوه یک استرول و باکایانیک اسید از آن جدا شده‌است [چاند]. در پوست درخت وانیلیک اسید و دی- ال کاتچول یافت می‌شود [اوکاکارا- تانی‌گوچی‌]. وانیلیک اسید خاصیت کرم‌کشی دارد و ضد انگلهایAscaris suilla وHymenolepis nana می‌باشد [تانی‌گوچی‌]. در بررسی دیگری آمده‌است که از گیاه یک فراورده مایع به نام باکالاکتون گرفته می‌شود(S .G .I .M .P). در همین گزارش آمده‌است که جزء ضد کرم و ضد انگل پوست درخت شامل وانیلیک اسید و دی- ال- کاتچین می‌باشد(S .G .I .M .P). آگاپانتوس
نام این گیاه آگاپانتوس با نام علمی AGAPANTHUS ORIENTALIS و نام انگلیسی AFRICAN LILY میباشد. سوسن قایقی
سوسن قایقی یا روئه (نام علمی: Tradescantia spathacea) گیاهی دارویی از خانوادهٔ برگ‌بیدیان است و نخستین بار در سال ۱۷۸۸ توصیف شد. زنیان
زنیان نام یک سرده از تیره چتریان شامل گیاهان یک‌ساله با برگ‌های شانه‌ای مرکب و گلبرگ‌های سفید است. در طب سنتی با نامهای نانخواه و ننه حوا آمده است. در گویش سیستانی به آن اَجغون می‌گویند. ائوزین
در حقیقت دو ترکیب بسیار نزدیک به هم وجود دارند که معمولاً به عنوان "ائوزین" از آنها یاد می‌شود. اغلب اوقات اصطلاح ائوزین دربارهٔ ائوزین وای (ý eosin) مورد استفاده قرار می‌گیرد (ý eosin همچنین به عنوان‌های زیر نیز شناخته می‌شود: ائوزین زرد یا همان eosin yellowish، ائوزین قرمز اسیدی ۸۷ یا همان Acid Red ۸۷، نوع CI ۴۵۳۸۰، برم ائوزین bromoeosine، اسید بروموفلورسیک bromofluoresceic، و سرانجام: D&C Red شماره ۲۲)؛ این نوع ائوزین طرح یا قالب تا حدودی مایل به زرد رنگ دارد. ترکیب دیگر ائوزین، ائوزین نوع بی یا همان eosin B می‌باشد (این نوع ائوزین با عناوینی چون این موارد شناخته می‌شود: ائوزین مایل به آبی یا همان eosin bluish، ائوزین قرمز اسیدی ۹۱ یا همان Acid Red ۹۱، نوعCI ۴۵۴۰۰، ائوزین سافروزین Saffrosine، ائوزین ارغوانی یا همان Eosin Scarlet، یا نوع قرمز شاهنشاهی)، این نوع ائوزین طرحی به رنگ آبی بسیار کم رنگ یا مایل به آبی دارد. ائوزین‌های هر دو رنگ قابل تعویض با یکدیگر هستند، و استفاده از هر کدام از آنها بر حسب ترجیح یا سنت و روش معمول انجام می‌پذیرد. آویشن
آویشن یا آزربه سرده‌ای از تیره نعناعیان است. آویشن حدود ۳۵۰ گونه دارد. در ایران ۱۴ گونه گیاه معطر و چند ساله دارد. این سرده به مرزنگوش بسیار نزدیک است و در مناطق کوهستانی می‌روید. گل گوشواره
گل گوشواره، گل آویز، گل آویزمنگوله‌ای، فوشیا از گیاهان گل‌دار است. گل‌های این گیاه به شکل زنگ‌های سرازیر و به رنگ قرمز، ارغوانی یا صورتی و شبیه گل انار است. نام این گیاه از نام لئونهارت فوکس پزشک و گیاه‌شناس آلمانی گرفته شده‌است. آکاسیای دکوری
آکاسیای دکوری () گیاه بومی منطقهٔ شرقی استرالیاست. این اسم به خاطر ویژگی دکوری بودن آن بر روی آن گمارده شده است. بادیان رومی
انیسون گیاه چند ساله و بلند با برگهایی دارای بریدگیهای زیاد است و بومی مناطق مدیترانه است. آویشن تالشی
آویشن تالشی نام یک گونه از سرده آویشن است. آویشن آزوربه
آویشن آزوربه گونه‌ای آویشن است به شکل بوته‌ای با ساقه‌های خیزان و بسیار منشعب و شاخه‌های گل‌دهنده به طول ۸ تا ۱۸ سانتی‌متر و در زیر گل‌آذین پوشیده از کرک‌های نسبتاً کوتاه و خمیده و برگ‌های تخم‌مرغی یا تخم‌مرغی‌ـ سه‌گوش به طول ۸ تا ۱۴ و به عرض ۴ تا ۷ میلی‌متر و با کرک‌های مژه‌ای پراکنده در قاعده و رگبرگ‌های برجسته و ضخیم و کاسهٔ گل استکانی باریک با دندانه‌های زبرین و مژه‌دار در حاشیه و جام گل سفید. انوکسولون
انوکسولون یا اسید گلیسیریتینیک به انگلیسی: (Enoxolone)، دارویی گیاهی است که در درمان برخی التهابات پوستی، آفتاب‌سوختگیها، اگزما و ... به کار برده می‌شود. اقونیطون
اقونیطون مدت‌ها است که در آیورودا و طب سنتی چین مورد استفاده پزشکی قرار گرفته‌است. این گیاه همین‌طور در طب یونانی و رومی نیز موارد استفاده داشته که گمان می‌رود گونه مورد نظر گونه مختص آلپ بوده‌است. استفاده دارویی از گونه‌های آلپ اقونیطون هنوز هم در برخی مناطق اسلوونی مرسوم است. سم موجود در ریشه اقونیطون به دلیل داشتن مقادیر زیادی از ترکیبات آلکالوئید سود اکونیتین به شدت کشنده است. از سم چندین گونه مختلف از اقونیطون، در ادوار مختلف برای زهرآگین نمودن نوک پیکان‌ها استفاده شده‌است. مردمان لداخ ساکن هیمالیا برای شکار بز کوهی آیبکس به کرات از این ترکیب استفاده کرده‌اند. قوم آینو نیز از گونه‌های سمی اقونیطون برای شکار خرس استفاده می‌نمودند. چینی‌ها، از ترکیبات سمی این گیاه هم برای شکار و هم جنگ استفاده می‌کردند. مردمان آلیوت در جزایر آلیوتی آلاسکا نیز از سم اقونیطون برای شکار نهنگ بهره می‌جستند که برای چنین منظوری، معمولاً یک مرد سوار بر کایاک ضمن نزدیک‌شدن به نهنگ با پرتاب نیزهٔ سمی آغشته به زهر اقونیطون باعث فلج‌شدن شکار می‌شد. به استفاده از پیکان‌های آغشته به زهر اقونیطون در ریگ‌ودا هم اشاره شده‌است. بومادران
بومادران نام یک سرده از تیره کاسنیان است. بومادران یک گیاه علفی چند ساله است و تقریباً تمام قسمت‌های گیاه از نظر پزشکی مفید هستند. این گیاه که بومی مناطق زیادی در نیم کره شمالی است، هزاران سال قدمت دارد ؛ حتی به افسانه‌های یونان باستان هم می‌رسد. نام‌های عامیانه زیادی برای این گیاه وجود دارد، از جمله فلفل سیاه پیر، گیاه خونریزی بینی، ملوفیل، سرباز و غیره. هم برگ‌ها و هم گل‌های بومادران خوراکی هستند، ساقه‌هایش را هم می‌توان برای مرهم موضعی خرد و استفاده کرد.برگ‌های گیاه بومادران بوی خاصی دارند که کمی تند یا فلفلی هستند، به خصوص وقتی که برای آزاد کردن ترکیبات آروماتیک خرد می‌شوند. آمریکایی‌های بومی و بریتانیایی باستانی از این گیاه به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌کردند و در طب سنتی چینی نیز تا حد زیادی به عنوان یک ماده سفت کننده و منقبض کننده، وجود دارد با این حال، این گیاه یکی از متنوع‌ترین و بهترین گیاهان دارویی در التیام طبیعی در سراسر جهان است. چیا
چیا (نام علمی: "Salvia hispanica"؛ نام انگلیسی: chia) گیاهی است یک‌ساله از سرده نو خانواده نعناعیان. این گیاه بومی آمریکای مرکزی است. این گیاه را برای مصرف دانه آن می‌کارند، گرچه خود گیاه کاربرد تزئینی هم دارد. کلزا
کلزا با نام علمی "Brassica napus"، یکی از گیاهان دانه‌روغنی مهم در مناطق معتدل بوده و دارای طیف نسبتاً وسیعی از سازگاری اقلیمی است. آلوئه‌ورا
آلوئه‌ورا گیاهی بومی جنوب‌شرق شبه‌جزیره عربستان بوده و مناسب آب‌وهوای گرمسیری و نیمه‌گرمسیری و خشک و نیمه‌خشک است. این گیاه در سده‌های گذشته به بسیاری مناطق دنیا از جمله خاورمیانه، آفریقا، کارائیب، ایالات متحده، آمریکای لاتین، اروپا و شرق آسیا برده شده و امروزه در بسیاری از مناطق گرم و خشک در سراسر دنیا پراکندگی دارد. عایشه (نام)
عایشه یا آیشا (؛ آوایش فصیح: ، همچنین با آوایش‌ها گوناگون) نامی مؤنث عربی به‌معنای «زنی که خوش می‌زیَد» یا «زنانه‌وار» است. " عایِشَه " (با استاندارد لاتین Ayesha) آوایش رایج در جهان عرب است و و به‌طور جهانی در کشورهای با جمعیت بالای مسلمانان سنی مانند ایالات متحده، در رتبهٔ ۲٬۲۰۰ از ۴٬۲۷۵ نامِ برگزیده شده برای دختران، در سرشماری دهه ۱۹۹۰م قرار گرفت. نام عایشه در جهان انگلیسی‌زبان پس از آنکه در اثر اچ. رایدر هگرد با عنوان «او: تاریخچهٔ ماجراجویی» آمد، محبوب شد. گاسترولیت
این دارو از اسانس گیاه آویشن شیرازی با نام علمی Zataria multiflora از خانواده نعنائیان (Labiatae) تهیه شده‌است. اسانس آویشن شیرازی دارای اثرات واضح آنتی اسپاسمودیک بر روی عضلات صاف روده (مانند ایلئوم و …) بوده و موجب بهبود حرکت روده می‌گردد. آویشن برگ‌گرد
آویشن برگ‌گرد نام یک گونه از سرده آویشن است. کاتچین
کاتچین یا کتیچین یک فلاوان-۳-ال، یک نوع فنل و آنتی‌اکسیدان طبیعی و متابولیت ثانویه یک گیاه است. به گروه فلاوان-۳-ال (یا به طور ساده فلاونول‌ها) بخشی از خانواده زردینه تعلق دارد. آهوی رنگ‌پریده
آهوی رنگ‌پریده (نام علمی: "Ourebia ourebi") نام یک گونه از تیره گاوان است. بادیان ختایی
بادیان خَتایی یا انیسون ستاره‌ای یا انیسون بَرّی یک نوع ادویه است که شباهت زیادی به انیسون دارد. این ادویه از درختچه‌ای همیشه‌سبز از تیره ماگنولیاها به دست می‌آید. این درخت بومی شمال ویتنام تا جنوب کشور چین است. میوه ستاره‌ای شکل این درخت درست قبل از رسیدن برداشته می‌شود. آپونوژتون ماداگاسکاری
آپونوژتون ماداگاسکاری (به انگلیسی: Madagascar laceleaf) گیاهی است آبزی از راسته گیاهان و از گونه‌های آپونوژتون‌ها. این گیاه آبزی جنبه زیبایی خاصی داشته و بدین سبب از آن در زیبا سازی محیط آکواریوم‌ها استفاده می‌شود. از میان حدود ۵۰ گونه آپونوژتون‌ها ۱۵ گونه آن به آکواریوم‌ها راه یافتند. خاستگاه آپونوژتون ماداگاسکاری یا گیاه برگ توری، ماداگاسکار می‌باشد. در بازار جهانی بسیار مورد توجه قرار گرفته که بی شک علت اصلی آن شکل توری مانند برگ‌هایش است. گویی برگ‌های پهن یک گیاه را برهنه کرده و فقط اسکلت آن را باقی گذاشته‌اند. آویشن قشنگ نیست
آویشن قشنگ نیست مجموعه داستانی از حامد اسماعیلیون است. این کتاب در سال ۱۳۸۸ برندهٔ نهمین دورهٔ جایزهٔ بنیاد هوشنگ گلشیری در بخش بهترین مجموعه داستان اول شد و نیز در جایزهٔ ادبی روزی روزگاری در همان سال مورد تقدیر قرار گرفت. شوید
شِوید یا شوِد یا شبِت (نام علمی: Anethum graveolens dhi) گیاهی است یکساله یا دوساله که گاهی بلندی آن به یک متر نیز می‌رسد. ریشه آن راست و مخروطی شکل و سفید است. این گیاه بومی جنوب غربی و آسیا و آسیای میانه‌است و امروزه در بیشتر نقاط گیتی از جمله بخش‌های جنوب اروپا، ایران، مصر، آمریکا و چین پرورانده می‌شود. تیمیان
آویشن وانیل
وانیل یا ورق قٌماری میوه گیاهی است از خانواده ثعلب هاOrchidaceae، این گیاه دارای پایه‌ای رونده بوده بومی جنگلهای مرطوب قاره آمریکا است. بائوباب
آدانسونیا یا بائوباب (نام علمی Adansonia) هشت گونه شناخته شده دارد که شش گونه از این درخت در ماداگاسکار یکی بومی سرزمین اصلی آفریقاست، دو گونه دیگر یکی در شبه‌جزیره عربستان و یکی در استرالیا رشد می‌کند. بلندی آن به ۱۸ متر می‌رسد. میوه بائوباب به نام نان میمون شهرت دارد و طول آن به ۴۰ متر می‌رسد. بخش اسفنجی این میوه دارای ماده‌ای لعاب دار و خوراکی است و رنگی مایل به قرمز و طعمی ترش و شیرین دارد و از آن برای معطر کردن نوشابه‌ها استفاده می‌شود. تنه بلند و بشکه مانند آن قهوه‌ای رنگ است و قطر آن به ۹ تا ۱۲ متر می‌رسد. مشک آهو
مُشک آهو ماده ای با بویی قوی و ماندگار است که از غدد دُمی آهوهای ختن نر به دست می‌آید. این ماده رنگی تیره دارد و دارای بویی تلخ و قوی و ماندگار است و حاوی ترکیباتی همچون آمونیاک، چربی‌های مختلف، کلسترول، رزین‌ها و مواد آلی است. این ماده قیمت بالایی داشته و هر ساله تعداد زیادی از آهوهای ختن برای استفاده از این ماده شکار می‌شوند. تعداد این آهو در سال‌های اخیر کاهش چشمگیری داشته و شش گونه از هفت گونه این آهوها در خطر انقراض قرار گرفته‌اند. تا سال ۱۹۷۹ به منظور افزایش ماندگاری بوی عطر و ادوکلن‌ها از این ماده به شکلی گسترده در صنایع عطرسازی و در برخی مناطق در درمان‌های طب سنتی استفاده می‌شد اما به دنبال کاهش شدید تعداد آهوهای ختن و خطر انقراض آن‌ها با پیگیری سازمان سایتس، شکار این جانوران ممنوع اعلام شد. پیچ‌اناری گل
پیچ اناری گل (Tecoma Leucoxylon) یا آبنوس قهوه‌ای گونه‌ای گیاه است از پیچ‌اناریان که در نواحی گرم آمریکا می‌روید. برگ آن اثر تصفیه‌کننده خون دارد، و چوب آبنوس قهوه‌ای از آن به دست می‌آید. از گیاه مذکور، نمونه‌های زینتی چندی در ایران پرورش می‌یابد که مهم‌ترین آن‌ها T. Grrandiflora می‌باشد و به «پیچ‌اناری گل‌درشت» موسوم است. این گیاه بومی چین و ژاپن است و از آن جا به ایران راه یافته‌است. حنا (گیاه)
حَنا (نام علمی: "Lawsonia inermis") گیاهی است از رده دولپه‌ای‌ها که خود سرده مشخصی را به نام حنا ("Lawsonia") می‌سازد. این گیاه به صورت درختچه‌ای است که بومی آفریقای شمالی، آسیای جنوبی و غربی، و شمال استرالیا است. آووکادو (سرده)
آووکادو نام یک سرده از تیره برگ‌بوئیان است. سرو سیمین
سرو سیمین یا سرو نقره‌ای یا سرو آریزونا با نام علمی Cupressus arizonica Greene بومی ایالت آریزونا و کالیفرنیاست، برگهای فلسی به رنگ سبز-آبی یا خاکستری دارد، تاج گیاه موزون و مخروطی و میوه آن مخروط کروی به رنگ قهوه‌ای است. ریشه‌های جانبی و گسترده سطحی دارد. حداکثر بلندی آن ۱۵–۱۰ متر و گستردگی آن ۵–۳ متر است ولی با عمل هرس می‌توان اندازه آنرا در حد مورد نظر نگهداشت شاخ و برگ و میوه آن معطر است و به ویژه بعد از هرس و آبیاری عطر خوشی در محیط پخش می‌کند. جاشیر
جاشیر با نام علمی Prangos ferulacea (L.) Lindl. گیاهی دارویی و بومی نواحی جنوبی ایران است که در طب سنتی در درمان بسیاری از اختلالات مورد استفاده بوده و تحقیقات متعددی در جهت شناسایی ترکیبات گیاهی و خواص درمانی آن انجام گرفته‌است.در استان کهگیلویه و بویراحمد در کوه دنا به وفور جاشیر می روید که برای دام زده می شود که خطر انقراض و تخریب گونه های گیاهی و جانوری در کوه دنا بسیار زیاد می باشد.جاشیر خرا یعنی قابل خوردن برای انسان در استان کهگیلویه و بویر احمد نیز یافت می شود. آلوئه‌ورا
آلوئه‌ورا یا آلوئه‌ورا که در ایران با نام‌های شَب‌یار، صَبر یا صبر زرد یا شاخ بزی شناخته می‌شود، گیاهی از سردهٔ سِگِل‌ها، راسته مارچوبه‌سانان و خانواده سریشیان است. آلوئه‌ورا معمولاً با نام آلوئه نیز شناخته می‌شود. این گیاه از دیرباز به‌عنوان گیاه زینتی و گیاه داروئی کشت می‌شده‌است و می‌توان از آن به‌عنوان گیاه آپارتمانی و در گلدان نیز نگهداری کرد. نام گیاه‌شناسی
هدف از برگزیدن نام رسمی این است که در سراسر جهان بتوان گیاهان را با نام یکسان خواند و اطلاعات مربوط به آنها را مبادله کرد. برای نمونه گیاهی با نام گیاه‌شناسی "Bellis perennis" که بیشتر بومی اروپا و خاورمیانه است با نام‌های بسیار گوناگون رایج و عامیانه خوانده شده‌است. این گیاه به سراسر جهان نیز برده شده و نام‌های گوناگون بیشتری در زبانهای دیگر هم پیدا کرده‌است. نام‌های انگلیسی این گونه گیاه عبارتند از: دیزی، دیزی انگلیسی، و دیزی چمن. در فارسی ما آن را مینای چمنی می‌نامیم. با انتخاب نام گیاه‌شناسی مردمان سراسر جهان می‌توانند دربارهٔ یک گیاه یکسان با هم گفتگو کرده و داده‌هایی را مبادله کنند. رقم "Bellis perennis" 'Aucubifolia' نوع مینای چمنی است که وسط آن زرد طلایی است. درختان در اسطوره‌شناسی
به نوشته دکتر مهرداد بهار: هَومَ (هُومه) Haoma نام ایزدبانوی درمان و نگاهبان گیاه مقدس و آیینی (هوم) است. جایگاه این ایزدبانو درون درخت «گوکرن» (Gokarn) است. یسنه- هاتهای ۹ تا ۱۱ که هوم یشت خوانده می‌شود، و نیز بیستمین یشت اوستا به نام «هوم یشت» سرود ستایش و نیاش اوست. هوم در اوستا و سوم در سنسکریت نام گیاه مقدسی است که افشره آن گونه‌ای آشامیدنی آیینی بشمار می‌آید و آیین‌ها و نیایش‌های مربوط بدان در اوستای نو و در دین زرتشتی جای ویژه‌ای دارد. از نوشابه هوم با صفت «دوردارنده مرگ» یاد می‌شود و به نوشته بندهش هوم سرور و شهریار گیاهان است و در فرشکرد، بی‌مرگ (اَنوش) را او می‌آرایند. اومورو-آری‌آکه
اومورو-آری‌آکه نام علمی ("Cerasus lannesiana 'Omuro-ariake' Ohwi") نام یک نوع درخت ساکورای باغی است. در شهر کیوتو در اطراف معبد نین‌ناجی کاشته شده‌است. از نوع نیمه یائه (نیمه پرگلبرگ) است. شکل شاخه‌های آن مخصوص است. شاخه‌های آن کلفت هستند و با فاصله از ساقهٔ اصلی پخش و گسترده می‌شوند. اویار سلام زرد
اویار سلام زرد نام یک گونه از سرده اویار سلام است. نام‌های دیگر این گیاه عبارتند از سُعد کوفی، سُعد سلطانی، و اسکنو. اوزون‌برون
اوزون‌بُرون (از ترکی و به معنی "دراز دماغ")، تیریج (نام اصلی این ماهی) ماهی (استورژون sturgeon)، یکی از گونه‌های ماهیان خاویاری است که به خاطر تولید خاویار ارزش اقتصادی بالایی دارد. خاویار استحصالی از آن، منبع درآمد ارزی مهمی برای کشورهای تولیدکننده‌است. تیریج نام گیلکی این ماهی است. آویشن‌ماهی استرالیایی
آویشن‌ماهی استرالیایی نام یک گونه از سرده آویشن‌ماهی‌های جنوبی است. یاس بنفش
یاس بنفش/ارغوان (نام علمی: Syringa)، ، سرده‌ای از ۱۲ زیرگونه شناخته شده از گیاهان گلدار چوبی بومی مناطقی از شرق آسیا تا جنوب‌شرقی اروپا است که در دیگر مناطق معتدل جهان نیز کاشته (و در کانادای سرد سیر هم به وفور دیده) می‌شود. آویشن‌ماهی قطبی
آویشن‌ماهی قطبی نام یک گونه از سرده ماهی بلندباله است. جینسنگ
اگر چه جینسنگ بیش از ۴۰۰۰ سال است که مورد استفاده قرار می‌گیرد و نام آن به عنوان ارزنده‌ترین و محبوب‌ترین گیاه در میان نوشته‌های بدست آمده از ۲۰۰۰ سال پیش در چین قابل رویت است، اولین بار توسط گیاه‌شناسی به نام کولینسون (Collinson) در سال ۱۷۴۰ به جامعه علمی انگلستان شناسانده شد در قرن ۱۹ هم‌زمان یک کشیش که به عنوان مبلغ مذهبی پا به سرزمین چین نهاده بود پس از آشنایی با فواید این گیاه اعجاب‌آور مقاله‌ای ارائه داد با عنوان «شرحی دربارهٔ گیاهی تاتاری به نام جینسنگ» و در مورد خواص درمانی آن مطالبی منتشر ساخت و نقش بسزایی را در شناساندن این گیاه به مردم دیگر کشورها ایفا کرد. آویشن واقعی
سیسنبر یا سوسنبر یا آس بویه (نام علمی: "Thymus serpyllum") که در زبان‌های دیگر آویشن وحشی، آویشن خزنده و آویشن برکلند نیز نامیده می‌شود، گیاهی است از تیره نعناعیان، دارای بوی خوش با گل‌های کوچک به رنگ گلی، سفید و ارغوانی. این گیاه در نواحی بحرالروم، ایران، آمریکای شمالی و سیبری می‌روید. حرجند
گیاهان دارویی: آویشن، آلاله، زیره، گل گاو زبان، گل ختمی، خاکشیر، پونه، بومادران، بالنگ، اشترک، کاکوتی، ازگن و گل بابونه. آویشن
هم‌چنین از آویشن در صنایع غذایی (پیتزا، پاستا، ماهی، پنیر، لیکور، ذرت مکزیکی و…)، دارویی، بهداشتی و آرایشی استفاده می‌شود. آجیل نان
از نام های رایج و دیگر این گیاه میشود به Maya nut ، Ramon Nut ، Ojoche ، Capomo اشاره کرد. هماور طبی
هماور یک گیاه دارویی بادوام و که بومی اروپا و مناطق گرم آسیا است. ترکیبات گیاه فراورده‌های حاص از هماور از برگها یا سایر قسمتهای بالای گیاه (نه ریشه آن) تهیه می‌شوند. البته از ریشه آن نیز می‌توان فراورده تهیه کرد، لیکن فراورده‌های حاصل از آن به احتمال زیاد سبب مسمومیت می‌شوند. هماور حاوی «آلانتویین»، «اسید رزمارینیک» و «الکالویدهای نوع پایرولیزیدین» است. برخی تصور می‌کنند که هماور گیاه مفیدی است، اما تحقیقات علمی نشان داده است که این گیاه می‌تواند خیلی سمی باشد. اگر فراورده‌های هماور را مثل نوشیدنیها مصرف کنید یا آنرا به طرق دیگر برای مصارف داخلی بدن مورد استفاده قرار دهید، خود را با احتمال خطر مسمومیت مواجه می‌کنید. بعضی افراد حتی در اثر خوردن یا نوشیدن فراورده‌های حاصل از هماور برای اهداف درمانی تلف شده‌اند. بسیاری از گیاهان تیره هماور حاوی مواد سمی به نام الکالویدهای پایرولیزیدین (PA) است، که برای کبد سمی است. «اکی میدین» سمی‌ترین الکالوید پایرولیزیدین است که در هماور یافت می‌شود. هماور رایج (Symphytum officinale) معمولاً فاقد الکالویدهای پایرولیزیدین سمی است (مگر بعضی اوقات). برخی فراورده‌های هماور از سایر گونه‌های آن نظیر هماور تیغ دار (S.asperum) و هماور روسی (S.uplandicum) که به میزان خطرناکی دارای «اکی میدین» بالایی هستند، تهیه می‌شوند. ریشه تمامی گونه‌های گیاه هماور ده برابر بیشتر از برگهای آنها دارای مواد سمی است، لذا از مصرف ریشه این گیاه پرهیز کنید، مگر اینکه پزشک معالج از نزدیک بر روند مصرف آن نظارت کند. آویشن زیره‌ای
آویشن زیره‌ای نام یک گونه از سرده آویشن است. اکسین
بیشتر دانش اخیر ما از کاربرد اکسین بدست می‌آید. کار Went یک اثر بزرگی در تحقیق دربارهٔ ماده محرک رشد گیاه داشت. او اغلب با عمل پیراستن به دوره اکسین مهلت داد اما کشف اصلی اکسین‌ها زمانی بود که Kogl وHaagen-Smit ترکیب auxentriolic acid را از ادرار انسان در سال ۱۹۳۱ تصفیه کردند. بعداً Kogl دیگر ترکیبات را را از ادرار جدا کرد که در ساختمان و وظیفه شبیه اکسین A بودند، یکی ایندول ۳- استیک اسید در ابتدا به وسیلهٔ Salkowski در سال ۱۹۸۵ کشف شد. در سال ۱۹۵۴ یک انجمن از فیزیولوژیستهای گیاهی در مشخص کردن گروه اکسین‌ها دائر شد. فرفیون
فرفیون گیاهی است از تیره فرفیون euphorbiaceae و از جنس فرفیون euphorbia که به‌افتخار پزشک یونانی euphorbus، که از شیرابه این گیاه برای معالجه یکی از پادشاهان روم استفاده کرد، نام‌گذاری شده است. نام علمی گونه درختچه‌ای ایران euphorbia larica است. خرخیار
خرخیار گیاهی است علفی چندساله و پایا از تیرهٔ کدوییان است که از عصاره میوه آن به نام الاتریوم در پزشکی گیاهی استفاده می‌کنند. نام‌های دیگر آن خیار خر، خیار دشتی، خیار وحشی، خیارشنگ، سیم‌آهنگ، سماهنگ، کربز، خیارزه، اسپند، کموزسگی، کموزکول و خیار آب‌پران، خرخیار پران است. آلوی کاکادو
آلوی کاکادو (Kakadu plum) میوه‌ایست گیاهی با نام علمی Terminalia ferdinandiana و بومی کشور استرالیا است. کاکادو سرشار از ویتامین سی است و میزان ویتامین سی آن ۵۰ برابر بیشتر از ویتامین سی موجود در پرتقال است. کاکادو یک آنتی‌اکسیدان بسیار قوی است و به علت وجود گالیک اسید دارای فعالیت‌های ضد باکتریایی، ضد ویروسی، ضد قارچی، ضد التهابی، ضد تومور و سرطانی است. گل گاوزبان
گل گاوزبان یا افعی گیاه نام یک سرده از تیره گاوزبانیان است و یکی از مهمترین گیاهان دارویی در طب سنتی ایرانی است. آویشن آزوربه
نام‌های علمی آن عبارتند از: Thymus kotschyanus, Thymus eriophorus, Thymus hyrcanus, Thymus arthroclados آجیل نان
نام این گیاه آجیل نان با نام علمی BROSIMUM ALICASTRUM و نام انگلیسی BREADNUT میباشد. وج
وج، اگیر ترکی یا سوسن صغیر با نام علمی Acorus calmus نوعی گیاه خودرو است که در کنار رودخانه‌ها و جریانهای آب می‌روید و دارای ریزوم افقی و استوانه‌ای شکل، برگ‌های متناوب و دارای غلاف، باریک و دراز به طول ۵۰ تا ۶۰ سانتیمتر و دارای ۲ لبه نسبتاً تیز است. میوه‌های آن دارای ۳ سطح مشخص، محتوی ۳ دانه و محصور در کاسه گل است. آهوی ختن
آهوی ختن (نام علمی: "Moschus") نام یک سرده از راسته جفت‌سم‌سانان است که دارای هفت گونه می‌باشد. با وجود این که گاهی نام گوزن توسط عموم به این گروه از جانوران اطلاق می‌شود ولی این جانوران جزو خانوادهٔ گوزنیان نیستند و دارای تفاوت‌های زیادی با گوزن‌ها هستند. این حیوانات تولید کنندهٔ مادهٔ مُشک هستند، بر خلاف گوزن‌ها فاقد شاخ و غده پیش اوربیتال هستند، فقط یک جفت پستان داشته و دارای کیسهٔ صفرا و غدد مخرجی هستند. کرت (گیاه)
کرت، سلم، چِش، صمغ عربی ( استان هرمزگان ) یا چش ( استان سیستان و بلوچستان ) نام درختی است که در استان‌های ساحلی جنوب ایران می‌روید. این درخت گونه‌ای اقاقیا است و بومی شبه قاره هند، جنوب ایران، شبه جزیره عربستان و بخش‌هایی از آفریقا می باشد. نام این درخت احتمالاً هندی است، زیرا در هند نیز «بابول» (Babul - Babool) نامیده می‌شود. نام علمی این درخت Acacia nilotica است و نام علمی مترادف آن Acacia arabica می باشد . عمر این درخت بسیار طولانی است و به صدها سال می‌رسد. بلندی درخت معمولاً حدود ۱۰ متر است، ولی مواردی هم وجود دارند که ارتفاعشان تا ۲۰ متر هم می رسد. درخت تاج گرد و پرپشتی ایجاد می‌کند. پوست تنه آن بسیار تیره و تقریباً سیاه رنگ و چاک چاک است. میوه ی قابل خوردن ندارد و برگ‌های آن شانه‌ای و ریز است و دانه‌های آن در یک غلاف بلند قرار دارند. آهو (آشتیان)
در خصوص نحوه نامگذاری روستا، برخی معتقدند چون در حوالی آن روستا، حیوان آهو به تعداد زیاد زندگی می‌کرده، پس نام روستا را آهو نام نهادند. نظر دیگری معتقد است واژه آهو در زبان سانسکریت «آسورا» می‌باشد که از ریشه آسو یا آهو به به معنی زندگی و توانایی می‌باشد. بنار مندرجات تاریخی، آهو یکی از ایزدان آریایی بوده‌است و کلمه در مفهوم اولیه باقی‌مانده و تا امروز نیز حفظ شده‌است. گاودانه
این گیاه دارای اسامی متنوعی است. در فرهنگ دهخدا آمده کرسنه گیاهی است که به دانه‌اش گاودانه گویند. در افغانستان به آن مشنگ گویند و در آذربایجان به آن کوروشنه گویند. در کردی به آن کرزن و در ترکیه به آن بورچاک گویند. در اسپانیایی یرو و یونانی رووی و بالاخره در انگلیسی به bitter vetch معروف است. آلوئه‌ورا
آلوئه‌ورا گیاهی بدون ساقه یا با ساقه‌ای بسیار کوتاه است. این گیاه ۶۰ تا ۱۰۰ سانتی‌متر رشد می‌کند و از طریق پاگیاه تکثیر می‌شود. برگ آن نیزه‌ای کلفت و گوشتی با لبه‌های دندانه‌دار سفید است و رنگ برگ، سبز تا خاکستری می‌باشد. گل‌های آن در تابستان و بر روی سنبله‌ای می‌رویند که گاه تا ۹۰ سانتی‌متر درازا دارد. گل‌های آن آویخته و دارای کاسبرگ‌هایی ۲–۳ سانتی‌متری هستند. نام‌های دیگر آلوئه‌ورا عبارتند از: چادُروار، صبر سقوطری، آلوئه‌ورا، صبر، صبر کموار، صبر زرد، ازوال، ازوادزرد خزانه، مقر، ایلوا، صبارا، آلوئه کوراسائو، آلوئه هندی، آلوئه بارباد، الوا، صباره، برمس، سولع، مقرا، چادروا و صعدنا.