در چه مناطقی از ایران حضور شکارچیان ممنوع است؟
منطقه شکارممنوع
اصفهان: حنا، قمیشلو، کهیاز، قمصرکاشان، دالانکوه و دریاچه آب شیرین، زاگرس مرکزی، عباس‌آباد تنگلها، سد زاینده رود، خارو سمور سنگی
سمورهای سنگی در ایران بسیاری کمیاب هستند و در مناطق حفاظت‌شده معدودی از جمله منطقه شکار ممنوع شمس‌آباد چهارمحال و بختیاری، پارک ملی گلستان، پارک ملی تندوره در شمال خراسان، پارک ملی کیاسر در جنوب ساری، منطقه حفاظت شده شیدا در شهرستان بن و در هرمزگان شهر سندرک نیز دیده شده. در مرداد ماه سال 1397 از طرف اعضای انجمن زمین و زندگی اعلام شد، سمور سنگی در منطقه شکار ممنوع کوه هوا(هما) بخش علامرودشت لامرد به وسیله دوربین‌های تله ای و دید درشب کار گذاشته شده در کنار یکی از آبشخورها مشاهده شده‌است.سمور سنگی در کلاردشت بصورت فراوان وجود دارد که علاقه خاصی به خوردن گیلاس و آلو و سیب دارند.
عکاسی خیابانی
از آن جا که عکس گرفتن از سوژه های انسانی به معنای وارد شدن به حریم شخصی آن هاست بسیاری از کشور ها عکاسی خیابانی کاندید را غیر قانونی کرده اند. در ایران این سبک در مکان های عمومی آزاد است اما در صورت ناراضی بودن سوژه باید عکس پاک شود. در کل کسب رضایت پیش از اینکار از سوژه هایی که در کادر قرار دارند بهتر است اما اینکار دیگر عکس را از سبک کاندید خارج می کند و باید بدانید چه موقع و کجا کسب اجازه کنید. حواصیل
در ایران ۱۳ گونه از سرده حواصیل شناسایی شده‌اند که ۹ گونه آن به صورت بومی و مهاجر عبوری در گیلان وجود دارند که هفت گونه آن در تالاب کرفستان شهرستان رودسر دیده شده‌است. حواصیل‌ها به استناد قانون شکار و صید و مصوبه شورای عالی محیط زیست از گونه‌های حمایت شده در ایران به شمار می‌آیند. سنگسار در ایران
سنگسار در ایران عمدتا در مناطقی گزارش شده که نرخ آموزش و سواد در آن مناطق پایین است و متهمان بعضاً از مفهوم پرونده‌ای که در موردشان تشکیل شده بی‌اطلاع‌اند. از آغاز سال ۲۰۰۳ و در پی قول شفاهی مسئولان قوه قضاییه ایران به مقام‌های اروپایی، صدور احکام سنگسار با بخشنامه‌ای از سوی رئیس قوه قضاییه (محمود هاشمی شاهرودی) متوقف شد. اما مجدداً و در سال ۲۰۰۷ چند مورد سنگسار در مشهد و تاکستان گزارش شد. مسئولان قضایی ایران اجرای حکم سنگسار در تاکستان را حاصل اشتباه قاضی دانستند. منطقه شکارممنوع
خراسان رضوی: هنگام- بزمای- سید مرتضی پناهگاه حیات وحش شیراحمد
این منطقه که بیش از بیست سال از شروع حفاظت آن می‌گذرد در سال ۷۵ به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام گردید. بیش از یک دهه حفاظت سبب ارتقاء ارزش‌ها و غنای منطقه گردید و به همین دلیل در اردیبهشت ۸۱ براساس ارزیابی‌های به عمل آمده شایسته احراز عنوان پناهگاه حیات وحش کویر تشخیص داده شد و براساس مصوبه شورای عالی محیط زیست به پناهگاه حیات وحش کویر شیراحمد تغییر نام داد و در حال حاضر با همین عنوان تحت کنترل و مدیریت می‌باشد.گونه‌های مهم جانوری پناهگاه عبارتند از آهو(زیر گونه یارقند)، جبیر، خرگوش، سیاه‌گوش، گربه وحشی، کفتار، گرگ، سنجاب زمینی، همستر دم دراز، خارپشت ایرانی، خفاش بال سفید، عقاب شاهی، عقاب طلایی، کرکس، دلیجه، سارگپه، بالابان، کبک، هوبره، شاه بوف، سهره، پرستو. گراز
در ایران گراز در بیشتر در باتلاقها دیده می‌شود و تقریباً هر جا باتلاقی وجود داشته باشد زیستگاه گراز است. همچنین در بوته‌زارهای جنوب شرق ایران و به ویژه در جنگل‌های بلوط کوه‌های البرز و زاگرس. هرچند گرازها گاهی در تابستان به مناطق مرطوب مرتفع می‌روند اما بیشتر در ارتفاعات پایین دیده می‌شوند. در اکثر مناطق گرازها در مناطقی که پوشش گیاهی متراکم باشد پیدا می‌شوند اما در جنوب ایران مثل دشت ارژن در دشت‌های نسبتاً باز و در حال چریدن بین درختان پسته وحشی دیده می‌شوند. منطقه ۱۳ شهرداری تهران
پارک ملی خجیر که بخشی از منطقه حفاظت شده جاجرود است در منطقه 13 واقع شده است. این پارک به عنوان اولین منطقه شکار ممنوع ایران می باشد. خجیر نیز مانند سرخه حصار دارای پوشش گیاهی و جانوری متنوعی است ولی چون با فاصله‌ی بیش‌تری از تهران قرار گرفته است، دست نخورده تر باقی مانده است. سیاه‌خروس
سیاه‌خروس‌ها در حاشیه جنگل‌ها و مناطق کوهستانی و مرتفع به سر برده و در زیر بوته‌های کوتاه یا پای صخره‌ها آشیانه می‌سازد. این گونه از پرندگان در ایران در منطقه حفاظت شده ارسباران دیده می‌شود. شکار
فصل شکار دوره‌ای زمانی در هر سال است که شکارچیان قانونی می‌توانند با پرداخت هزینه و دریافت مجوزهای لازم و در محیط‌های تعریف شده از سوی دولت و سازمان محیط زیست به شکار قانونی و کنترل شده بپردازند. یوزپلنگ آسیایی
یوزها شکارچی تخصصی غزالها هستند. در ایران بیشترین شکارشان آهو و جبیر و قوچ و میش، بز و کل و حتی خیلی وقتها خرگوش و دیگران حیوانات حتی از قبیل روباه و شغال را شکار می‌کنند کلاً هر حیوانی را در بیابان بیابند می‌توانند شکار کنند. دیده شده که یوز پلنگ بز و گوسفند را نیز شکار کرده‌است اما به ندرت پیش می‌آید که به حیوانات اهلی حمله کند و معروف نیست که به انسان‌ها نیز حمله کرده باشد. یوز پلنگها در ایران به فلات مرکزی محدود شده‌اند. مهم‌ترین علتی که باعث کاهش شکارهای اصلی این حیوان از قبیل قوچ و میش شده از بین رفتن چراگاه‌ها به علت چرا بیش از اندازه حیوانات اهلی می‌باشد. همچنین از دیگر علل تهدیدکننده جمعیت این حیوان در ایران استخراج معادن در زیستگاه‌های این جانور است. دهستان گشت (سراوان)
منطقه شکارممنوع در کوه سپید در شمال دهستان گشت واقع است منطقه شکارممنوع
گلستان: چلچلی- نیاشک- قازانقایه- عزیز آباد- گمیشان- صوفیکم- سیاه مرزکوه کوکر
کوکرها به هنگام مهاجرت بخصوص در فصل بهار معمولاً در گله‌هایی سه تا هشت هزارتایی پرواز می‌کنند اما پس از ورود به مناطق گرمسیری و بیابانی به گروه‌های متعدد و کوچکتری تقسیم می‌گردند. کوکرهایی که وارد ایران می‌شوند در همه جای کشور به استثناء مناطق جنگلی شمال استان هرمزگان، جنوب فارس و بخش‌هایی از کرمانشاه و کردستان و آذربایجان به زمین نشسته و لانه‌سازی می‌کنند. در کشور پادشاهی عمان این برنده حفاظت شده‌است، مسئولین حفاظت محیط زیست برای جلوگیری از شکار کوکر (قطا) به‌طور جدی می‌کوشند. در سال ۱۹۸۹ میلادی بفرمان فرمانروای عمان سلطان قابوس بن سعید هرگونه شکار برندکان به‌طور قطعی ممنوع شده‌است، وهرکس خلاف آن عمل کند مجازات و جریمه می‌شود. محبوب‌ترین منطقه برای کوکرهای مهاجر دشت صحرای دهنا در عربستان سعودی، و جلگهٔ وادی بنی خالد در پادشاهی عمان در فصل بهار که از ماه ژانویه هر سال آغاز می‌شود؛ که پوششی از بوته‌ها و گیاهان دانه دار می‌روید، که غذای اصلی و مورد علاقه کوکرها را تشکیل می‌دهند. به دلیل باتلاقی بودن ساحل رودخانهٔ وادی بنی خالد، کوکرها ترجیح می‌دهند از برکه‌هایی که در بیابان‌های این اطراف و دشت‌ها ایجاد شده‌اند آب بنوشند و این کار را به صورت دسته جمعی انجام می‌دهند. کوکرها برای رسیدن به برکه‌های آب شیرین گاه تا ۱۲۵ کیلومتر در روز پرواز می‌کنند. «قطا» یا «کوکر» پرنده‌ای بسیار کم جرات است و با دیدن انسان به شدت وحشت می‌کند. به علاوه مانند گنجشک به هیچ عنوان با قفس خو نمی‌گیرد و خانگی نمی‌شود. به همین دلیل اگر آن را در قفس کنید با دیدن اولین انسان آنچنان پر می‌زند و خود را به در و دیوار می‌کوبد تا خونین و مالین شود و بیفتد و بمیرد. تنها اندک کسانی که با آن‌ها به مهربانی رفتار می‌کنند و طرز غذای آن‌ها را می‌دانند می‌توانند کمی آن‌ها را خانگی کنند؛ ولی هیچ جایی محیط باز زندگی برای آن‌ها نمی‌شود. چنان‌که با پرواز کوکرهای مهاجر آنانی که در قفسند صدایی هم آهنگ با آن‌ها مثل (قطا قطا) یا صدای (کَرکَر) سر می‌دهند، و این نشان از دلبستگی آن‌ها به پرواز دارد. ازدیاد جمعیت
در غیاب شکارچیان ، گونه‌ها توسط منابع موجود در مناطق زیستی خود ، محدود می‌شوند ولی این امر دست کم در کوتاه مدت لزوماً منجر به کنترل ازدیاد جمعیت نمی‌شود. گاندو
در این منطقه رابطه مردم بومی با گاندوها بسیار خوب است.از آسیب رساندن به گاندوها خودداری می‌کنند و حتی در زمان خشکسالی برای انتقال گاندوها از برکه‌های خشک شده به برکه‌های پرآب‌تر و تأمین غذای گاندوها اقدام می‌کنند. در نتیجه خطری از ناحیه انسان گاندوها را تهدید نمی‌کند و تاکنون شکار این حیوان در ایران مشاهده نشده‌است. باز خفاشی
باز خفاشی یا باز خفاش‌خوار یک پرنده شکاری موجود در کشورهای جنوب صحرای آفریقا و جنوب آسیا تا گینه نو است. این نام به دلیل رژیم غذایی آن است که عمدتاً از خفاش‌ها تشکیل شده‌است. آن نیاز به فضای باز برای شکار در آن دارد، اما در هر نقطه از جنگل بارانی تا نیمه‌خشک مرغزار زندگی می‌کند. یوزپلنگ آسیایی
یوزها در سرزمین‌های باز و علفزارها، دشتهای کوچک، مناطق نیمه بیابانی و سایر مناطقی که می‌توان در آن شکار یافت زندگی می‌کنند. یوزپلنگ‌ها را در ایران می‌توان در مناطق کویری پیدا کرد که شامل قسمتهایی از استان‌های سمنان، یزد، خراسان شمالی، رضوی و جنوبی، کرمان و تهران می‌شود. همچنین در خرداد ماه سال ۱۳۹۱ در منطقه حفاظت شده درونه شهرستان بردسکن یک قلاده یوزپلنگ آسیایی مشاهده و تصویربرداری شد. منطقه شکارممنوع
هرمزگان: گلزار و نیزار منطقه شکارممنوع
مازندران: کیاسر- لفور- لار- هزار جریب- سیاه بیشه- فریدونکنار- دو هزار و سه هزار- آلاشت- امامزاده علی هراز- سواد کوه- مازی بن و سی بن- چلاو- سیاه بیشه - حدفاصل پلور تا روستای آب سک (ممنوعیت صید) منطقه شکارممنوع
سیستان و بلوچستان: بزمان- نصرت آباد بلبل آب- مک سرخ- پزم مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران
در سال ۱۳۹۹، همزمان با فرا رسیدن فصل جفتگیری مَرال‌ها (گوزن‌های ایران)، سازمان حفاظت محیط زیست ایران، بخشنامه‌ای صادر کرد که حضور زنان فعال محیط زیست و خبرنگاران زن را در مناطق چهارگانه محیط زیست این کشور، ممنوع کرد. هرچند بعداً این موضوع تکذیب شد، اما فرد تکذیب‌کننده، به نحوی موضوع را تأیید کرد و گفت: «حراست یک استان با این ماجرا سلیقه‌ای برخورد کرده‌است…». منطقه شکارممنوع
چهار محال و بختیاری: تالاب چغاخور- شمس‌آباد ممنوعیت در ایران
در قوانین ایران جرمی به عنوان روزه‌خواری تعریف نشده‌است، اما مجازات روزه‌خواری با استناد بر ماده ۶۳۸ قانون مجازات اسلامی برای تظاهر به عمل حرام در نظار، اماکن و معابر عمومی مجازاتی تا ۷۴ ضربه شلاق در نظر گرفته شده‌است. ممنوعیت در ایران
در سال ۱۳۹۰ رئیس پلیس ایران از دستگیری عده‌ای به گفته او «هنجارشکن» در پارک آب و آتش خبرداد که مشغول آب‌بازی بوده‌اند. همچنین او عنوان کرده که «آب‌بازی و هنجارشکنی» ممنوع است و هر جا خارج از این عمل شود پلیس تحمل آن را نخواهد داشت. پناهگاه حیات وحش حیدری
پناهگاه حیات وحش حیدری یک منطقه حفاظت شده محیط زیست در ایران، شهرستان نیشابور، مجاور با رشته کوه بینالود است. منطقهٔ حیدری در حدود ۷۰ کیلومتری شهر نیشابور واقع شده‌است و یکی از شکارگاه‌های شرق کشور ایران محسوب می‌گردد. شیطان تاسمانی
مرکز اصلی زندگی شیطان‌ها ناحیهٔ شرقی و شمال‌غربی تاسمانی است که دارای آب و هوای با باران کم تا معتدل است. آن‌ها همچنین بسیار علاقه‌مند به جنگل‌های خشک و مناطق ساحلی با پوشش جنگلی هستند. با آنکه آن‌ها در ارتفاع‌های بالا در تاسمانی پیدا نمی‌شوند و تراکم جمعیتشان در دشت‌های علفزاری جنوب‌غربی تاسمانی کم است، جمعیت آن‌ها در مناطق خشک بیشتر است. شیطان‌ها جنگل‌های باز را به جنگل‌های با درختان بلند و درهم و جنگل‌های خشک را به باران‌گیر ترجیح می‌دهند. آن‌ها اغلب در کنار جاده‌ها که شکار بیشتری پیدا می‌شود، دیده می‌شوند؛ اگرچه خود در هنگامی که در حال کشیدن لاشه شکار به یک سوی جاده هستند توسط خودروهای عبوری زیر گرفته می‌شوند. بر پایه دیدگاه کمیته علمی جانداران در معرض تهدید، تطبیق‌پذیری زیاد آن‌ها با مظاهر تمدن نوین چون جاده و شهر نشان می‌دهد که تغییر مکان زندگی توسط تخریب انسانی از جمله تهدیدهای جدی ضد این جانور نیست. منطقه شکارممنوع کوه‌سیاه
این منطقه اکنون (سال ۱۳۹۱) در لیست رسمی سازمان محیط زیست ایران قرار ندارد؛ و بنظر می‌رسد ممنوعیت شکار در آن منقضی شده باشد. منطقه شکارممنوع
همدان: اسدآباد- نشر- آلموقولاغ- ملوسان- تالاب آقگل- قینرجه و آق داغ- سراب- الوند گاندو
به گاندو در ایران، «تمساح ایرانی» نیز گفته می‌شود. زیستگاه اصلی این تمساح ۳۸۰ هزار هکتار مساحت دارد که بخشی از آن در شهرستان دشتیاری  و بخش دیگر آن در شهرستان راسک قرار دارد. این مناطق با نام منطقهٔ حفاظت شدهٔ گاندو تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران قرار دارند. بیشتر این تمساح‌ها در برکه‌های میان راسک و باهوکلات و باتلاق‌های دلگان و کلانی (در جنوب بلوچستان) متمرکز هستند. تعداد این گونه در ایران حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ رأس برآورد می‌شود. در گذشته‌های دور قلمرو زیستی این تمساح تا سواحل جنوب عراق نیز امتداد داشته‌است. شیر ایرانی
بر اساس یک روایت، آخرین شکار شیر در ایران توسط ظل‌السلطان پسر ناصرالدین شاه انجام شده اما خود او در خاطراتش (که در ۱۳۲۳ ه‍.ق تنظیم شده) به حسرت در شکار شیر اشاره کرده‌است. ظل‌السلطان که شکارکشی‌های دیوانه‌وار او بسیار معروف است، در این کتاب گفته که در دشت ارژن به شکار شیر می‌رود و علی‌رغم جرگه کردن منطقه با ۱۰ هزار نفر، موفق نمی‌شود شیری شکار کند. او همچنین ضمن توصیف رود قره‌آغاج (در جنوب شیراز) می‌نویسد: «شیر فراوان و زیاد است ولی از قراری که شنیدم به قرب پانزده سال است که دیگر هیچ شیری در شیراز دیده نشده‌است.» به علاوه، این شاهزاده قاجار به منطقه کام‌فیروز اشاره می‌کند که با سران ایل قشقایی برای شکار شیر می‌رود. آن‌ها دو شیر شکار می‌کنند اما ظل‌السلطان دست خالی برمی‌گردد. پناهگاه حیات وحش یخاب
همچنین یخاب نام منطقه‌ای است در شمال شهر ابوزیدآباد و شرق شهر آران و بیدگل. نام منطقه برگرفته از نام چشمهٔ یخاب در دل ارتفاعات یخاب است که در تابستان‌های گرم هم آبی خنک از آن می‌جوشد. منطقهٔ شکار ممنوع یخاب که علاوه بر ارتفاعات یخاب، کوه‌های لطیف و ملک صدرا را در خود جای داده‌است. این منطقه علاوه بر کوها و ارتفاعات کم‌نظیر مناطق دشتی، بیابانی، کویری و تپه ماهوری وسیعی را در خود جای داده‌است. در این منطقه دارای منابع آبی فراوانی بوده و از پوشش گیاهی مناسبی برخوردار می‌باشد. این منطقه به علت دارا بودن گونه‌های نادر مانند یوزپلنگ، سیاه‌گوش، گربه شنی، گربه وحشی، جبیر، زاغ بور و پرندگان شکاری ارزشمند در کشور، از زیستگاه‌ها و ذخیره گاه‌های غنی ایران محسوب می‌شود. در دل این منطقهٔ کم‌نظیر آثار تاریخی متعددی نهفته‌است که از بین آن‌ها می‌توان به قلعه کرشاهی ابوزیدآباد ، قلعه و چاپارخانهٔ گرماب ابوزیدآباد، قلعهٔ سردار، قلعه و کاروانسرای سفیدآب و مجموعهٔ باستانی کوشکو اشاره نمود. منطقه شکارممنوع
قم: پلنگ دره- حوض سلطان- دشت سلطان منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ‌خور
این منطقه با وجود تنوع زیستی بسیار غنی و گونه‌های ارزشمند جانوری و گیاهی همچنان به‌صورت شکارممنوع مدیریت می‌شود. وجود چاه‌های فراوان گاز در کوه‌های هوا و تنگ‌خور، مهم‌ترین دلیل عدم موافقت با ارتقای این منطقه به عنوان یکی از مناطق چهارگانه حفاظت محیط زیست است. منطقه شکارممنوع
خراسان شمالی: منطقه شکار ممنوع مرزی (میسینیو)- درکش و هاور- باغی- تخت ایران (بهکده رضوی)- شاه جهان- سالوک اسدالله تقی‌زاده
در مرداد سال ۱۳۸۶ محل خدمت او در پاسگاه حفاظتی خاریدون در منطقه‌ای کوهستانی مشرف به رشته کوه دنا بوده که در منطقه حفاظت شده دنا قرار دارد. این منطقه به علت تنوع زیستی قابل توجه از سوی یونسکو به عنوان ذخیره گاه زیستکره ثبت شده‌است. او به اتفاق دو همکارش در گشت با پنج نفر از شکارچیان مواجه شدند. شکارچیان به سمت آن‌ها تیراندازی کردند و تقی‌زاده آتش آن‌ها را با گلوله‌ای پاسخ داد که یکی از شکارچیان را از ناحیه شکم مجروح کرد و او بر اثر این جراحت جان باخت. صدور حکم اعدام برای او و تأیید آن توسط دیوان عالی کشور در مهرماه ۱۳۹۰ توجه مردم ایران را به شرایط محیط بانان و نبود قوانین لازم برای حمایت از آن‌ها در سازمان محیط زیست جلب کرد. او در نهایت با رضایت اولیای دم آزاد شد. سیگار کشیدن در ایران
سیگار کشیدن در ایران در تمام اماکن عمومی از سال ۲۰۰۷ ممنوع شده‌است. این قانون شامل تمام نهادهای دولتی و هتل‌ها و رستوران‌ها می‌شود. این قانون همچنین بر ممنوعیت قلیان یا پیپ آبی (قلیان) -که در چای خانه‌های ایران معمول است، نیز حکمفرما است. ممنوعیت مصرف سیگار برای همه رانندگان خودرو از مارس ۲۰۰۶در سراسر کشور به مرحله اجرا گذاشته شد. فروش دخانیات به افراد زیر ۱۸ سال ممنوع است و یکی از مجازات های آن مصادره محصولات توتون و تنباکو فروشنده است. منطقه شکارممنوع
یزد: مرور- باغ شادی- شیرکوه- آریز بافق- کوه عیش اعلی وکفه طاقستان شکار
تا مهرماه ۱۳۹۶ خورشیدی صدونوزده محیط‌بان به‌هنگام انجام مسئولیت محیط‌بانی و در رویاروییِ مستقیم با شکارچیان غیرمجاز، جان خود را از دست داده‌اند. همچنین شکارچیان غیرِ مجاز موجبِ آسیب و آزار جانوران می‌شوند. یکشنبه ۱۸ تیر ۱۳۹۶ خورشیدی و در پناهگاه حیات وحش میاندشت، یک شکارچی متخلف که یک آهو را زنده‌گیری و داخل کیسه کرده بود، به علت ترس از محیط‌بانان، آن را به درون جوی آب پرتاب کرد و باعث خفگی آهو شد. سارگپه بلندا
سارگپهٔ بلندا یک گونه پرنده شکاری از تیرهٔ بازان است. این پرنده دربوتان، چین، هنگ کنگ، هند، پاکستان، ایران، ژاپن، قزاقستان، کره شمالی، کره جنوبی، مغولستان، نپال، روسیه، تاجیکستان، و ازبکستان یافت می‌شود. در ایران نیز به صورت سرگردان و اتفاقی در منطقه‌های تپه ماهوری دیده شده است. این گونه در ایران، "سارگپه کوهی" نامیده می‌شود ولی با توجه به وجود گونه دیگری از سارگپه‌ها با نام Mountain Buzzard بهتر است که نام سارگپه کوهی برای این گونه، و برای گونه Upland Buzzard نام فارسی درست آن یعنی "سارگپه بلندا" به کار رود. مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران
ارومیه (آذربایجان غربی و شرقی)، کنتال  (آذربایجان شرقی)، کلاه قاضی - قمیشلو (اصفهان)، نای‌بند - دیر_نخیلو (بوشهر)، خجیر - سرخه‌حصار - لار (تهران)، تنگ صیاد (چهارمحال و بختیاری)، تندوره (خراسان رضوی)، سالوک - ساریگل (خراسان شمالی)، دز - کرخه (خوزستان)، توران - کویر (سمنان)، بختگان - بمو - قطرویه (فارس)، خبر (کرمان)، گلستان (گلستان)، بوجاق (گیلان)، پابند - کیاسر (مازندران)، سیاهکوه فهرست تفنگ‌های شکاری رایج در ایران
این فهرستی از نام تفنگ‌هایی است که در ایران برای شکار رایج بوده است. منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ‌خور
در سال‌های اخیر با مشارکت اداره حفاظت محیط زیست شهرستان لامرد و انجمن زمین و زندگی علامرودشت و برپایی چادرهای ویژه به منظور جلوگیری از شکار و زنده‌گیری نوزادان حیات وحش در منطقه شکار ممنوع کوه هوا، جمعیت حیات وحش افزایش چشمگیری داشته‌است. این انجمن مردم‌نهاد فعالیت جدی حفاظت از این گونه‌ها را با همکاری اداره حفاظت محیط زیست شهرستان لامرد از سال ۱۳۹۵ آغاز کرد و با احداث ۱۰ باب آبشخور و یک باب پاسگاه قرق‌بانی و استخدام ۳ قرق‌بان در قالب حفاظت مشارکتی سبب افزایش جمعیت حیات وحش منطقه شکار ممنوع کوه هوا و تنگ خور شد؛ به طوری که بر اساس آمار سرشماری حیات وحش این منطقه، جمعیت کَل، بُز و قوچ و میش از تعداد ۸۴ رأس در سال ۹۵ به ۸۰۹ رأس در سال ۹۸ رسید. هوبره آسیایی
امروزه در پاکستان شکار آن به‌طور کامل ممنوع است اما برای خانواده‌های سلطنتی حوزه خلیج فارس مجوز مخصوصی صادر می‌شود. این مجوزها برای شکار حداکثر ۱۰۰ هوبره در خارج از مناطق حفاظت‌شده صادر می‌شود اما خیلی اوقات تعداد شکار از رقم تعیین شده فراتر می‌رود. منطقه شکارممنوع
فارس: سیاه کوه ارسنجان- بصیران- مهارلو- پادنای فیروز آباد- خرمنکوه- مزا یجان داراب- دره باغ- کوه گورم- کوه درا- کوهستان- چاه نفت- دالان- مل بلند- کوه هوا و تنگه خور- توت سیاه- روشن کوه منطقه حفاظت‌شده کوه بافق
گربه‌هایی شکارچی، که به سرعت فوق‌العاده، استعداد و هوش بالایش در شکار مورد توجه و تحسین شکارچیان بوده‌است. در گذشته در کشورهای هند و ایران از کاراکال برای شکار پرندگان، خرگوش یا غزال‌های جوان مورد استفاده قرار می‌گرفت. شکارهای شاهانه در ایران
در دوره پهلوی صید و شکار محدود به گروه‌های خاصی از متمکنین شد و قرق گاه‌ها و شکارگاه‌های سلطنتی فراوانی با خرج هنگفت در گوشه و کنار ایران ایجاد گردید. اداره شکاربانی دربار زیرنظر خانواده آتابای (ابوالفتح و کامبیز) دارای ارج و قرب زیادی بود. از میان خانواده پهلوی، عبدالرضا پهلوی تبدیل به شکارچی بین‌المللی شده بود و حتی در بسیاری از کشورها که ارتباط چندانی هم با ایران نداشتند (مانند کره شمالی و مغولستان) به شکار نایاب‌ترین گونه‌های حیات وحش می‌پرداخت. از مجموعه شکارهای وی موزه نسبتاً وسیعی در کاخ سعدآباد شکل یافته‌است. مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران
مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران، مناطق با ارزش زیست‌محیطی است که توسط سازمان حفاظت محیط زیست ایران مدیریت می‌شوند. این سازمان، مناطق حفاظت‌شده ایران را در قالب ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره، مناطق چهارگانه (پارک‌های ملی، آثار طبیعی ملی، پناهگاه‌های حیات وحش، مناطق حفاظت‌شده) و مناطق شکارممنوع تحت حفاظت دارد. قاچاق انسان در ایران
ایران کشوری است که محل عبور و مقصد قاچاقچیان مردان زنان و کودکان برای کار اجباری می‌باشد. گروه‌های سازمان یافته دست‌اندرکار قاچاق زنان؛ پسران و دختران برای بهره‌برداری جنسی در خود ایران و نیز در امارات متحده عربی و اروپا هستند. در سال میلادی ۲۰۱۳ (۱۳۹۲ شمسی) قاچاقچیان، زنان و دختران را برای روسپیگری به منطقه کردستان عراق می‌بردند. بر اساس گزارش‌های رسیده از سال ۲۰۰۹ تا سال ۲۰۱۵ (۱۳۸۸ تا سال ۱۳۹۴ شمسی) قاچاق و انتقال دختران از طریق ایران و از خود ایران به مقصد کشورهای حاشیه خلیج فارس و سپردن آنها به باندهای سازمان یافته برای وادار کردن آنها به روسپیگری و ازدواج اجباری افزایش یافته‌است. منطقه شکارممنوع
لرستان: رزن نور- قالیکوه الیگودرز – تالاب‌های پل‌دختر - هشتاد پهلو خرم‌آباد- گرین الشتر – چهارشاخ نورآباد-گنجینه سرکن و بابا حبیب منطقه شکارممنوع
اردبیل: تالاب شورابیل، گندیمن، دربند مشکول منطقه شکارممنوع بصیران
پوشش گیاهی آن شامل: درمنه، انواع گون، خار شتر، کما، علف مار، گلرنگ، تاتوره، میخک، فرفیون، لاله واژگون، شاه تره، کلاغک، پنیرک، لاله، بنفشه و اسپند. منطقه شکارممنوع
بوشهر: کوه مند منطقه شکارممنوع انجرک
حیات وحش آن می‌توان به کل و بز، قوچ و میش، پلنگ، گراز، کفتار و پرندگانی مانند کبک، تیهو، باقرقره، کبوتر وحشی، عقاب و انواع پرندگان شکاری اشاره کرد. این منطقه استعداد تولید گونه‌های گیاهی و جانوری را دارا می‌باشد و از چهارپایان علفخوار قابل شکار باارزشی نیز برخوردار است. شکار
پایان فصل شکار هنگامه‌ای است که به منظور محافظت گونه‌ها از شکار و محافظت از جمعیت آن‌ها در زمان جفت‌گیری، کم بودن جمعیت و شرایط بدِ زیستی برقرار می‌گردد. شکار در زمانی که فصل شکار پایان یافته‌است، تخطی از قانون بوده و پیگرد دارد. عمدهٔ تلفات محیط بانان در هنگام انجام وظیفه، در رویارویی با شکارچیان غیرمجاز و در زمانی است که فصل شکار، پایان یافته‌است. منطقه حفاظت‌شده کوه بافق
منطقه حفاظت‌شده کوه بافق با مساحتی حدود ۸۸۵۰۰ هکتار در استان یزد و در شرق ایران واقع شده‌است. کوه بافق ابتدا منطقه شکار ممنوع محسوب می‌شد و در سال ۱۳۷۵ به عنوان منطقه حفاظت‌شده تحت کنترل سازمان حفاظت محیط زیست ایران قرار گرفت. شهر بافق در ۱۱۰ کیلومتری جنوب شرق یزد و منطقه حفاظت شده کوه بافق در فاصله ۱۰ کیلومتری شمال شرق شهر بافق واقع شده‌است. این منطقه رشته‌کوه بزرگی است که از «بیشه درب بهاباد» تا «کوه سنگ قصاب» واقع در دهانه «پنج درخت» در مرز استان یزد با استان کرمان ادامه داشته و طول آن ۷۰ کیلومتر است. منطقه شکارممنوع توت‌سیاه
این منطقه که از مناطق تحت حفاظت محیط زیست استان فارس است در انتهای منطقه بوانات واقع شده و وسعتی نزدیک به ۲۰ هکتار دارد. این محل زیستگاه گونه‌های مختلف گیاهی و جانوری است، اما متأسفانه در حال حاضر از قابلیت‌ها و امکانات گردشگاهی و پژوهشی این شکارگاه استفاده چندانی نمی‌شود. طاووسک
در ایران، این پرنده بومی گیلان و مازندران، جلگه خوزستان و سیستان است. طاووسک در گیلان به‌خاطر خشک‌شدن نیزارها و شکار بی‌رویه در معرض خطر انقراض قرار گرفته‌است و شکار آن ممنوع است. شکارچی شنبه
۸۰ درصد فیلمبرداری «شکارچی شنبه» در طی اقامت ۲۵ روز گروه فیلمسازی در لبنان فیلمبرداری شده و ۲۰ درصد آن در مناطق مختلفی از ایران نظیر چالوس و تهران انجام شده‌است. فیلم شکارچی شنبه در تاریخ جمعه ۲۶ مرداد ۱۳۹۱ (روز قدس)، با حذف برخی از دیالوگ‌ها از صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران پخش شد. منطقه شکارممنوع بصیران
این منطقه از تاریخ ۱۵ اسفند ۱۳۷۸ به مدت ۵ سال شکار در آن ممنوع اعلام شده بود. پناهگاه حیات وحش نایبندان
پناهگاه حیات وحش نایبندان وسیع‌ترین منطقهٔ حفاظت شدهٔ ایران است که در شهرستان طبس، استان خراسان جنوبی واقع شده‌است. این منطقه ۱ میلیون و ۴۲۲ هزار هکتاری که در عمق کویر مرکزی قرار دارد در سال ۱۳۸۰ به عنوان پناهگاه حیات وحش تحت حفاظت قرار گرفت. ویژگی خاص نایبندان دورافتادگی کامل آن و محاصره شدن از هر سو با دشت کویر است. وجود دو قلهٔ مرتفع ۳٬۰۰۹ متری نایبندان و ۲٬۴۵۰ متری علی‌آباد موجب شده تا منابع آبی لازم برای رشد گیاهان و زندگی حیوانات مختلف در این منطقه فراهم شود. پارک ملی کیاسر
شکارچیان پلنگ ایرانیِ کمیاب و در معرضِ خطرِ نابودی، در ۹ تیر ۱۳۹۲ در قائمشهر بازداشت شدند و یک تخته پوست پلنگ که احتمالاً ۳ یا ۴ روز پیش از عملیات بازداشت شکار شده بود از آن‌ها کشف و ضبط گردید. مدیر دیده‌بان محیط زیست و حیات وحش ایران محل شکار این پلنگ تقریباً ۶ ساله را با احتمال پارک ملی کیاسر دانست. منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ‌خور
منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ خور با وسعت ۱۳۰ هزار هکتار شامل کوه‌های هوا، شانول، پرپازنی و کوه تلخ است. تلاقی دو ناحیه رویشی خلیج عمانی و ایران تورانی سبب تنوع گونه‌ای این منطقه شده‌است. این منطقه دارای پوشش جنگلی نسبتاً متراکمی از گونه‌های بَنه، بادام و پسته کوهی در بین کوه‌های زاگرس جنوبی است. آویشن، بومادران، مرو تلخ و آنغوزه از مهم‌ترین گونه‌های دارویی آن به‌شمار می‌رود. کنار، استبرق، کلخنگ، کیکم، انواع گون و گونه‌های مرتعی و گیاهان دارویی از دیگر گونه‌های گیاهی منطقه به‌شمار می‌رود. پلنگ ایرانی
شکار مستقیم این جانور ممکن است به‌عنوان تروفه (شکار افتخاری)، برای فروش پوست (به ویژه در افغانستان)، تیراندازی برای حفاظت از جانوران خانگی (به ویژه در ایران و ترکمنستان) و کشتن به محض مشاهده (بیشتر در قفقاز و شرق ترکیه) صورت گیرد. این موارد شایع نیست ولی با توجه به جمعیت کوچک این جانور تأثیر قابل توجهی بر ادامهٔ حیات گروه‌های کوچک این جانور دارد. به‌ویژه در قفقاز که پلنگ‌ها در تعدادی ناچیز در مناطقی گسترده پراکنده‌اند و از بین رفتن حتی یک عدد از آن‌ها ثبات جمعیتی را برهم می‌زند، به همین دلیل حتی در مناطقی که از نظر شکار غنی هستند، همچون جنوب ارمنستان، تعداد واقعی پلنگ‌ها بسیار کمتر از چیزی است که با توجه به تعداد جانوران شکار آن می‌توان حدس زد. منطقه شکار ممنوع کوه گرم
منطقه شکار ممنوع کوه گُرم یک منطقه شکار ممنوع در کوه گرم واقع در شهرستان‌های جهرم و خفر در استان فارس است. این منطقه با وسعت حدود ۸۰٬۰۰۰ هکتار در شمال غرب شهرستان جهرم در استان فارس واقع شده‌است و در سال ۱۳۷۴ با عنوان منطقه شکارممنوع معرفی گردید. سازمان حفاظت محیط زیست ایران
در سال ۱۳۹۹، همزمان با فرارسیدن فصل جفتگیری مَرال‌ها (گوزن‌های ایران)، سازمان حفاظت محیط زیست ایران، بخشنامه‌ای صادر کرد که حضور زنان فعال محیط زیست و خبرنگاران زن را در مناطق چهارگانه محیط زیست این کشور، ممنوع کرد. هرچند بعداً این موضوع تکذیب شد، اما فرد تکذیب‌کننده، به نحوی موضوع را تأیید کرد و گفت: «حراست یک استان با این ماجرا سلیقه‌ای برخورد کرده‌است…». منطقه شکارممنوع انجرک
منطقه شکارممنوع انجرک در شهرستان بافت استان کرمان قرار دارد. این منطقه در سال ۱۳۶۶مورد حفاظت قرار گرفته‌است. بلندترین قله این منطقه ۲۸۰۹متر ارتفاع دارد. زاغی اوراسیایی
زاغی اوراسیایی بومی ایران نیست و از سرزمین‌های شمالی به ایران کوچ کرده. چند سالی است که به خاطر گستردگی رژیم خوراکی خود (غلات، دانه‌ها، میوه‌ها، سبزی و صیفی و گوشت پرندگان و جانوران دیگر) و نداشتن شکارچی در طبیعت ایران، شمارشان هر روز بیشتر می‌شود و تقریباً در همه مناطق به چشم می‌خوردند. حیات وحش ایران
جانداران سرزمین ایران شامل پلنگ ایرانی، خرس، کفتار، گرازهای وحشی، بز کوهی، آهو و قوچ‌ومیش است که در کوه‌های دارای پوشش گیاهی زندگی می‌کنند. انواع شغال و خرگوش نیز در سراسر کشور وجود دارند. گور ایرانی نیز دشت و بیابان‌ها را برای حیات خود، انتخاب کرده‌است. یوزپلنگ آسیایی در جهان به عنوان یک گونهٔ در معرض انقراض ایرانی، شناخته شده‌است. قرقاول‌های ایرانی در شمال کشور یافت می‌شوند و کبک‌ها در بیشتر مناطق کشور زندگی می‌کنند. پرندگان آبزی همانند پرنده دریایی، اردک و غاز نیز در سواحل دریای خزر و خلیج فارس زندگی می‌کنند؛ در حالی که کرکس‌های ایرانی، در بیابان به حیات خود ادامه می‌دهند. انواعی از گوزن، جوجه‌تیغی، روباه و دست کم ۲۲ گونهٔ جوندگان، در مناطق نیمه صعب‌العبور و بلند این کشور، زندگی می‌کنند. سنجاب نخلی و خرس سیاه آسیایی در سیستان و بلوچستان یافت شده‌اند. ببرها نیز زمانی در جنگل‌های مناطق جنوبی دریای خزر سکونت داشتند اما هم‌اکنون منقرض شده‌اند. شیر ایرانی نیز در ایران منقرض شده‌است اما پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، طرح‌های احیای آن ریخته شد و در سال ۱۳۹۸، با توافق میان باغ وحش ارم و انجمن آبزیگاه و باغ‌وحش‌های اروپا، به ایران بازگشت تا احیای آن در این کشور آغاز شود. آهوی کوهی
آهوی کوهی در فهرست سرخ اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست (ردهٔ آسیب‌پذیر) قرار دارد. آنان مرتب با کاهش زیستگاه خود بر اثر فعالیت‌های انسانی تهدید می‌شوند، افزایش استفاده از مراتع برای چرای دام و نابودی جنگل‌ها برای کشاورزی، ورود گونه‌های غیر بومی مهاجم و شکار توسط انسان مهمترین خطرات پیش روی گونه است. شکارچی اصلی این گونه یوزپلنگ و انسان است. اما شکار توسط سیاه‌گوش، سگ‌های شکاری، کفتار، شغال، پلنگ، روباه قرمز و گرگ نیز مشاهده شده‌است. هیچ‌یک از این شکارچیان به‌جز انسان در حالت طبیعی تأثیری بر جمعیت این گونه ندارند. یوزپلنگ
در ایران، گستره‌ای از بمپور در بلوچستان تا طبس، پارک ملی گلستان در خراسان، منطقه حفاظت شده خوش ییلاق، پارک ملی توران و پارک ملی کویر (سمنان)، نفت شاه در باختران، منطقه حفاظت شده موته در اصفهان، تمام مناطق یزد، منطقه بهرام گور فارس، حاجی‌آباد در بندرعباس و پارک ملی خبر روچون و راور در کرمان در سال‌های قبل از زیستگاه‌های یوز آسیایی به‌شمار می‌آمدند. در سال‌های اخیر یوز فقط در مناطق نایبندانِ طبس، بافق، دره انجیر و کالمند در استان یزد، ذخیره‌گاه زیست‌کره توران و پارک ملی کویر در سمنان، میاندشت در خراسان شمالی و بجستان در خراسان رضوی مشاهده شده‌است. از جمله دیگر مناطق حفاظت‌شده‌ای که به تازگی در آن‌ها یوزپلنگ شناسایی شده می‌توان به منطقه حفاظت شده درونه در شهرستان بردسکن اشاره کرد که در آن با کمک دوربین‌های تله‌ای در خرداد سال ۱۳۹۱ یک قلاده یوز دیده شد. منطقه شکارممنوع بصیران
منطقه شکارممنوع بصیران در قسمتی از شهرستان اقلید در استان فارس محصور است. این منطقه در چهار کیلومتری شرق شهر اقلید قرار گرفته و ۱۵۰٬۰۰۰ هکتار وسعت دارد. منطقه شکارممنوع بصیران به خاطر گونه‌های نادر گیاهی و جانوری مورد حفاظت قرار گرفته و یکی از ارزشمندترین زیستگاه‌های حیات‌وحش ایران و استان فارس به حساب می‌آید. شکاربانی
در ایران اینگونه نهاد امروزه «سازمان حفاظت محیط زیست» نام دارد. منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ‌خور
منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ خور به علت وجود گونه‌های کل، بز، قوچ، میش و پلنگ و راهگذر حیات وحش دارای ارزش است و از نظر تنوع زیستی میزبان زیرگونه قوچ و میش منحصر به فرد لارستان و کل و بز است و یکی از بهترین و بکرترین زیستگاه‌های گونه ارزشمند قوچ و میش لارستانی در استان فارس به‌شمار می‌رود. چهار گونه گربه‌سان مانند پلنگ، کاراکال، گربه جنگلی و گربه وحشی در این منطقه، زیست می‌کنند و همچنین روباه معمولی و شاه‌روباه نیز در آن یافت می‌شود. همچنین این منطقه زیستگاه چندین گونه مار سمی شامل مار جعفری، کبرای سیاه، گرزه‌مار، افعی شاخدار و افعی پلنگی است. گونه‌هایی مانند عقاب دوبرادر نیز در این منطقه زادآوری دارند و پرندگانی مانند کبک و تیهو در آنجا به وفور یافت می‌شود. آهوی ایرانی
این حیوان در صحرای گبی، بلوچستان پاکستان، جنوب شرق ترکیه، شمال آذربایجان و بخش‌هایی از ایران، عراق و افغانستان زندگی می‌کند. بزرگترین زیستگاه آهوی ایرانی در پناهگاه حیات وحش موته (استان اصفهان شهرستان میمه) می‌باشد. زیر گردن جنس نر این حیوان در فصل باد کرده و برآمدگی مشخصی پیدا می‌کند و به همین دلیل به آهوی گواتردار نیز معروف شده‌است. غزال ایرانی مثل دیگر آهوها سرعت بالایی دارد اما برخلاف غزال‌های دیگر بدون جهش می‌دود. به‌طور تاریخی مهم‌ترین دشمن طبیعی این جانور یوزپلنگ بوده‌است که اکنون فقط در بخش‌هایی از ایران باقی‌مانده‌است. منطقه شکار ممنوع کوه گرم
ارس، بنه، کلخنگ، کیکم، بادام کوهی، انجیر وحشی، تنگرس، خشک، مورد، خرزهره، استبرق، کنار، آلبالو وحشی، ورک، گوش بره، گون، فرنیون، خارشتر، درمنه، اسپرس، کاکوتی، کنگر وحشی، آنغوزه، ریش بز، بومادران، شکرتیغال، کما، جاشیر، ارژن، اسپند، ختمی، پیاز کوهی و کلاه میرحسن از عمده‌ترین گیاهان این منطقه هستند. پوشش درختی و درختچه‌ای در دامنه‌های واقع در جهت شرقی کوهستان نسبت به دامنه‌های واقع در جهت غربی غنی‌تر است. زاغ بور ایرانی
این پرنده تنها در مناطق بیابانی و نیمه‌بیابانی شرق و جنوب شرق ایران، در ده استان سیستان و بلوچستان، خراسان جنوبی، خراسان رضوی، خراسان شمالی (یک گزارش ناموثق)، شاهرود ( منطقه خارتوران) ، اصفهان، یزد، فارس، کرمان و تهران محدود است و تنها گونۀ پرندهٔ بومزاد (اندمیک) ایران است. در سال‌های اخیر در غرب افغانستان هم گزارش شده اما بومی بودنش محل تردید است. پازن
کَل‌ها و بزها با جثه‌ی نسبتاً بزرگ، یکی از جانوران مورد علاقه‌ی شکارچیان هستند؛ تا جایی که تعداد آن‌ها مانند بقیه‌ی سم‌داران ایران، در حال کم شدن است. وابستگی پازن‌ها به صخره‌ها و مشخص بودن محل زیست محدود آن‌ها، باعث شده است شکارچیان به‌راحتی آن‌ها را پیدا و شکار کنند. هرچه پازن‌ها در مناطق صخره‌ای قادر به فرار و حرکت سریع هستند، در مناطق صاف، بی‌دفاع می‌شوند. برخی شکارچیان از این خصوصیت استفاده می‌کنند و با رَم دادن آن‌ها به دشت، به شکار این جانوران می‌پردازند. یکی دیگر از خصوصیات پازن‌ها، که باعث ازبین رفتن آن‌ها می‌شود، این است که هنگام فرار گاهی می‌ایستند و به پشت سر خود نگاه می‌کنند. این کار به شکارچیان فرصت خوبی می‌دهد تا آن‌ها را شکار کنند. نودرهنگ
منطقه شکارممنوع كوهنودرهنگ شهرستان زرند (استان کرمان - ایران)جدول-فهرست-مناطق با ‪ ۲۵۰‬هزارهکتار وسعت در ۴۳ کیلومتری زرند و ۴۵ کیلومتري رفسنجان قرار گرفته و از سال ‪ ۱۳۶۶‬ با همین عنوان حفاظت می‌شود. ممنوعیت در ایران
براساس گزارش سازمان گزارشگران بدون مرز در سال ۲۰۱۳ ایران به همراه چین، سوریه، بحرین و ویتنام در صدر بزرگترین دشمنان اینترنت شناخته می‌شود. و در گزارشی دیگر در سال ۲۰۱۵ که توسط بنیاد فریدم هاوس که آزادی اینترنت در سراسر جهان را بررسی می‌کند ایران دارای مقام سوم سانسور اینترنت در جهان است. پارک ملی و پناهگاه حیات وحش قمیشلو
وضعیت عمومی حیات وحش طبق آخرین سرشماری در سال ۹۰، آمار سمداران منطقه به شرح زیر می‌باشد: کل و بز: ۱۱۵ قوچ و میش:۲٬۰۸۶ آهوی ایرانی: ۲٬۵۶۴ گونه‌های شاخص: قوچ و میش اصفهان، آهوی ایرانی، کل و بز وحشی گرگ، کبک، تیهو، کفتار کریدورها: پناهگاه حیات وحش موته در شمال، منطقهٔ شکار ممنوع پلنگ گالون و منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ دالانکوه در غرب پناهگاه حیوانات پردیس
با مصوبه‌ای که توسط فرمانداری و دادستانی تبریز تصویب شد، برای اولین بار در ایران، از تیر ماه ۱۳۹۳ سگ‌کشی در تبریز و استان آذربایجان شرقی غیرقانونی اعلام شده و تمام سگ‌های ولگرد تبریز برای نگهداری به این پناهگاه منتقل می‌شوند. سگ‌ها پس از ورود به پناهگاه حیوانات پردیس، مدتی قرنطینه می‌شوند. بلافاصله پس از ورودِ سگ‌ها به این پناهگاه، شست‌وشو، انگل‌زدایی، واکسینه و در مرحلهٔ بعد عقیم می‌شوند. با عقیم‌سازی حیوانات خیابانی در این مرکز، سالانه از تولید مثل ۷۰۰ حیوان در سطح شهر جلوگیری می‌شود. در این مرکز، همچنین اقداماتی از قبیلِ انجام عمل‌های جراحیِ متعدد، نقل و انتقال و انجام عملیات نجات حیوانات در معرض خطر مرگ انجام می‌گیرد. منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ‌خور
این محدوده از سال ۱۳۷۸ به عنوان منطقه شکار ممنوع انتخاب شده‌است. پاسگاه محیط‌بانی کوه هوا به منظور حفاظت از این منطقه در سال ۱۳۸۰ ساخته شده و چهار نفر محیط‌بان از حیات وحش این منطقه حفاظت می‌کنند. اولین آگهی رسمی در تاریخ ۱۳۷۸/۱۵/۱۲ در روزنامه رسمی کشور جمهوری اسلامی ایران به عنوان منطقه شکار ممنوع به مدت پنج سال اعلام گردید. در آخرین آگهی در سال ۱۳۸۶ ممنوعیت شکار در این منطقه به مدت ۵ سال تمدید گردید. منطقه شکارممنوع دربندمشکول
منطقه شکار ممنوع دربند مشکول در قسمت جنوب استان اردبیل و در مرز شهرستان گیوی در اطراف رودخانه بزرگ و دایمی قزل اوزن قرار گرفته‌است. این منطقه به دلیل داشتن گونه‌های مختلف جانوری تحت حفاظت قرار گرفته‌است. این منطقه با وسعت تقریبی ۱۲۴۵ کیلومتر مربع و حدود ۱۵۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. این منطقه از شمال با شهرستان اردبیل، از شرق با شهرستان خلخال، از غرب و جنوب با شهرستان‌های نیر و میانه همسایه‌است. هم‌مرزی این زیستگاه با دو زیستگاه، منطقه حفاظت شده سفیدکوه خلخال و منطقه شکار ممنوع کاغذ کنان میانه و شمال و زمین طبیعی و وجود رودخانه دایمی قزل اوزن، غذای حیات وحش و پوشش گیاهی خوبی به منطقه بخشیده‌است. منطقه دربند مشکول در ۵۰ کیلومتری شهر گیوی مرکز شهرستان کوثر قرار دارد و وسعت آن در حدود ۲۳۰۰۰ هکتار است. منطقه شکارممنوع
آذربایجان شرقی: قره قشلاق، سهند، میشوداغ، یکانات، دریاچه قوریگل، کاغذ کنان کشتار جانوران
در ایران به دلیل قوانین اسلامی، ذبح روش اصلی کشتار است و خوک به کشتارگاه فرستاده نمی‌شود.  در ایران، گاو و گوساله (معمولا) و انواع پرندگان به روش «گذر دادن جریان قوی برق» بی‌حس و سپس کشتار می‌شوند. برخی از متخصصین اعتقاد دارند در روش ذبح اسلامی و کوشر به علت قطع عروق گردن (ورید و شریان) و خروج سریع خون از ناحیه سر در کسری از ثانیه مغز دچار هایپوکسی و بی حسی کامل می گردد و لذا از روش های رایج بی حسی با تپانچه، جریان برق، اتاق گاز و غیره انسانی تر بوده و آسیب و درد کمتری به حیوان وارد می نماید. طبق قانون، کشتار در معابر همگانی و هر مکانی خارج از نظارت سازمان دامپزشکی ایران ممنوع است. افعی شاخدار ایرانی
مار شاخدار ایرانی Pseudocerastes persicus یکی از مارهای سمی خطرناک و از اعضای خانواده افعی‌هاست. این افعی افزون بر ایران در کشورهای عراق، پاکستان، افغانستان و عمان نیز گزارش شده و در ایران در مناطق شنی، صخره‌ای و بوته‌زارهای استان یزد، خراسان، کرمان، سیستان و بلوچستان، اصفهان، فارس، سمنان، مرکزی، خوزستان، زنجان، تهران، قم و هرمزگان حضور دارد. سازمان حفاظت محیط زیست ایران
بر اساس ماده ۶ قانون فوق، وظایف سازمان شکاربانی و نظارت بر صید از محدوده نظارت و اجرای مقررات ناظر بر شکار فراتر رفته و امور تحقیقاتی و مطالعاتی مربوط به حیات وحش ایران، تکثیر و پرورش حیوانات وحشی و حفاظت از زیستگاه آنها و تعیین مناطقی به عنوان پارک وحش و موزه‌های جانورشناسی را نیز دربر گرفت. جغرافیای ایران
جانداران سرزمین ایران شامل پلنگ ایرانی، خرس، کفتار، گرازهای وحشی، بز کوهی، آهو و قوچ‌ومیش است که در کوه‌های دارای پوشش گیاهی زندگی می‌کنند. انواع شغال و خرگوش نیز در سراسر کشور وجود دارند. گور ایرانی نیز دشت و بیابان‌ها را برای حیات خود، انتخاب کرده‌است. یوزپلنگ آسیایی در جهان به عنوان یک گونهٔ در معرض انقراض ایرانی، شناخته شده‌است. قرقاول‌های ایرانی در شمال کشور یافت می‌شوند و کبک‌ها در بیشتر مناطق کشور زندگی می‌کنند. پرندگان آبزی همانند پرنده دریایی، اردک و غاز نیز در سواحل دریای خزر و خلیج فارس زندگی می‌کنند؛ در حالی که کرکس‌های ایرانی، در بیابان به حیات خود ادامه می‌دهند. گونه‌هایی از گوزن، جوجه‌تیغی، روباه و دست کم ۲۲ گونهٔ جوندگان، در مناطق نیمه صعب‌العبور و بلند این کشور، زندگی می‌کنند. سنجاب نخلی و خرس سیاه آسیایی در سیستان و بلوچستان یافت شده‌اند. ببرها نیز زمانی در جنگل‌های مناطق جنوبی دریای خزر سکونت داشتند اما هم‌اکنون منقرض شده‌اند. شیر ایرانی نیز در ایران منقرض شده‌است اما پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، طرح‌های احیای آن ریخته شد و در سال ۱۳۹۸، با توافق میان باغ وحش ارم و انجمن آبزیگاه و باغ‌وحش‌های اروپا، به ایران بازگشت تا احیای آن در این کشور آغاز شود. شکارچی
شکارچی () یا شکارچی حرفه‌ای، فارغ از دیدگاه تفریحی آن، عنوان افرادی است که به مقولهٔ شکار، کمتر به عنوان حرفه‌ای درآمدزا یا تجاری می‌نگرند و در برخی مناطق همانند انگلستان و ایرلند، این حرفه جنبهٔ تجملاتی دارد و برخی نیز صرفاً دارای عناوینی همانند شکاربان هستند که در قرق‌های مخصوص به این حرفه مشغول هستند. شکارچیان گاهی صرفاً وظیفهٔ هدایت تیم‌های شکار را بر عهده می‌گیرند. برخی شکارچیان در بخش‌های خصوصی یا در سازمان‌های دولتی و در مناطق خاص به فعالیت می‌پردازند و مراقبت و مدیریت گونه‌هایی را عهده‌دار هستند که زاد و ولد بیش از حد آنها می‌تواند عواقبی در پی داشته باشد. یک مثال برجسته برای مورد ذکر شدهٔ اخیر، شکارچیان سازمان خدمات حیات‌وحش فدرال هستند؛ در حدود ۷۵۰ شکارچی این سازمان وظیفهٔ حراست، مدیریت و دفع تعرض احتمالی پرندگان به حریم ۵۶۵ باند فرودگاه سراسر ایالات متحده را بر عهده دارند. سیاهکل
منطقه شکار ممنوع دیلمان و درفک در ‌١٠ کیلومتری جنوب شهرستان سیاهکل قرار گرفته  و از سال ‌١٣٧٤ به‌صورت شکار ممنوع مدیریت شده‌است. این منطقه جنگلی، مرتعی و کوهستانی است. گونه‌های گیاهی مهم منطقه شکار ممنوع دیلمان و درفک شامل افرا، ممرز، پلت، شیردار، راش، توسکا، لیلکی، صنوبر، انار، تمشک، شب خسب ، ون، شمشاد، گردو و ملج است. گونه‌های مهم جانوری شامل مرال، شوکا، پلنگ، خرس قهوه‌ای، شغال، گراز، گربه جنگلی ، سمور و رودک است. محیط زیست ایران
ایران با تنوع زیستی خود بخش‌های مختلفی را برای محافظت از منابع طبیعی، تنوع زیستی و مناظر خود ارائه داده‌است. پارک‌های ملی، آثار طبیعی، پناهگاه‌های حیات وحش، مناطق حفاظت‌شده و مناطق ممنوع شکار بخشی از این دسته هستند. تا سال ۲۰۲۰ م تعداد ۱۳ منطقه در ذخیره‌گاه زیست‌کره یونسکو در ایران به ثبت رسیده‌است. منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ‌خور
این منطقه با توجه به وجود چشمه‌سارها و تنوع پوشش گیاهی و همچنین وجود مناطق بکر دیدنی، به خصوص در فصل زمستان و بهار پذیرای بازدیدکنندگان و گردشگران طبیعی می‌باشد. ممنوعیت در ایران
در تاریخ ۳ دی ۱۳۹۵ صدای تیراندازی ممتد در محدوده خیابان فاطمی، امیرآباد، انقلاب و ستارخان شنیده شد که ساعاتی بعد پدافند هوایی اعلام کرد که به یک فروند «هلی شات» در محدوده انقلاب شلیک کرده‌است و عنوان شد که این پهپاد متعلق به سازمان صدا و سیما بوده و وارد منطقه ممنوعه شده‌است. پرواز کوادکوپترها در فضای تهران ممنوع است، در مواردی این وسیله‌ها مصادره و از پرواز آنها جلوگیری شده‌است. همچنین این محدودیت‌ها در الیگودرز و کهگیلویه و بویراحمد هم گزارش شده‌است. منطقه شکارممنوع بصیران
این منطقه با وسعت ۱۵۰٬۰۰۰ هکتار در طول جغرافیایی ′۱۰ °۵۳ تا ′۳۱ °۵۲ و عرض جغرافیایی ′۰۲ °۳۱ تا ′۳۲ °۳۰ قرار دارد. مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران
کیامکی (آذربایجان شرقی)، تالاب کانی برازان - دشت سوتا و حمامیان (آذربایجان غربی)، قمیشلو - کلاه قاضی - موته - عباس‌آباد (اصفهان)، خارک (بوشهر)، تالاب کجی نمکزار - رباط شور (خراسان جنوبی)، حیدری - شیر احمد (خراسان رضوی)، میاندشت (خراسان شمالی)، شادگان (خوزستان)، انگوران (زنجان)، توران - خوش ییلاق (سمنان)، هامون (سیستان و بلوچستان)، بختگان (فارس)، زریوار (کردستان)، روچون - دربند راور - زریاب - مهروئیه (کرمان)، بیستون (کرمانشاه)، امیرکلایه - لوندویل - سلکه - سرخانگل - چوکام (گیلان)، میانکاله - دودانگه - دشت ناز - سمسکنده - فریدونکنار (مازندران)، جاسب - راسبند (مرکزی)، شیدور - هندورابی (هرمزگان)، بوروئیه - نایبندان طبس - دره انجیر و نی باز (یزد). ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره در ایران
ایران با تنوع زیستی خود بخش‌های مختلفی را برای محافظت از منابع طبیعی، تنوع زیستی و مناظر خود ارائه داده‌است. پارک‌های ملی، آثار طبیعی، پناهگاه‌های حیات وحش، مناطق حفاظت‌شده و مناطق ممنوع شکار بخشی از این دسته هستند. تا سال ۲۰۲۰ م تعداد ۱۳ منطقه در ذخیره‌گاه زیست‌کره یونسکو در ایران به ثبت رسیده‌است. حیوان‌آزاری
برای نخستین بار در ایران، با مصوبه‌ای که توسط فرمانداری و دادستانی تبریز تصویب شد، از تیرماه ۱۳۹۳ سگ‌کشی در تبریز و استان آذربایجان شرقی غیرقانونی اعلام شده و تمام سگ‌های ولگرد تبریز برای عقیم‌سازی و نگهداری به پناهگاه حیوانات پردیس منتقل می‌شوند. منطقه شکار ممنوع کوه گرم
بز و پازن وحشی، قوچ و میش وحشی، آهو، پلنگ، گرگ، روباه، خرگوش، تشی، لاک پشت، کبک، تیهو، قمری، دارکوب، چکچک کوهی، کمرکولی، انواع کبوتر، هدهد، انواع کوکر، لاشخور، عقاب، سنگ‌چشم، چکاوک، چرخ‌ریسک، پرستو، توکا، بلبل خرما، زنبورخوار، سبزقبا، پری‌شاهرخ، سلیم طوقی، کیلو، کلاغ و گنجشک از عمده‌ترین جانوران این منطقه هستند. منطقه شکارممنوع بیان
با توجه به اینکه این منطقه در منطقه شمال و غرب فلات ایران واقع شده لذا از آب و هوای کوهستانی و معتدلی برخوردار است؛ که به لحاظ محصور بودن در میان کوه‌ها - زمستانهای پر برف و تابستان‌های نسبتاً گرمی را داراست. فصول چهارگانه طبیعت به صورت منطقه و مشخص در چهره آن پدیدار است. پناهگاه حیات وحش عباس‌آباد
کل و بز، قوچ و میش، آهو و جبیر از جمله طعمه‌های یوزپلنگ در منطقه عباس‌آباد چوپانان محسوب می‌شوند که به منظور کمک به حفظ یوزپلنگ‌ها و ادامه بقای آنها، شکار آنها در این زیستگاه یوزپلنگ ایرانی ممنوع اعلام شده‌است. منطقه عباس‌آباد از گذشته‌های دور به عنوان یکی از ذخایر حیات وحش استان اصفهان مطرح بوده و بیشترین درصد تقاضای شکار چهارپایان در استان اصفهان را دارا بوده‌است.