منطقه‌ای حفاظت‌شده تپه ماهور در کجا قرار دارد؟
تپه‌ماهور (الشتر)
تپه‌ماهور تپه‌ای مربوط به عصر برنز است و در شهرستان سلسله (الشتر)، بخش فیروزآباد، دهستان فیروزآباد، ۱۰۰متری شرق روستای بهارآباد واقع شده‌است. این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۳۱۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است.
تپه‌حصار شماره ۱
تپه حصار شماره ۱ مربوط به سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کبودرآهنگ، بخش مرکزی، دهستان راهب، ۱/۵ کیلومتری غرب روستای حصار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۱۸۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه شهباز
تپه شهباز مربوط به عصر مفرغ - ایلام - دوره اشکانیان -قرون میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان گیلانغرب، بخش مرکزی، دهستان دیره، ۱/۵ کیلومتری جنوب روستای میان رود واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۴۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه مراوه
تپه مراوه تپه‌ای دست‌ساز مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است که در جنوب غربی شهر مراوه تپه در شمال شرق استان گلستان واقع شده‌است. این اثر در تاریخ ۲۳ فروردین ۱۳۴۶ با شمارهٔ ثبت ۷۲۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این تپه در حدود دو کیلومتری شهر مراوه‌تپه و یک کیلومتری روستای یازگلدی قرار دارد. اسپند و شقایق از گونه‌های گیاهی شاخص بر روی این تپه است. پناهگاه حیات وحش و پارک ملی موته
پناهگاه حیات وحش موته با وسعت ۲۰۵ هزار هکتار در شمال غربی استان اصفهان، شمال بخش میمه و جنوب غربی شهرستان دلیجان قرار دارد. پناهگاه حیات وحش موته در مابین شهرستان شاهین‌شهر و میمه، شهرستان محلات ،جنوب شهر نیم ور و شهرستان گلپایگان قرار دارد. طبق سرشماری سال ۱۳۹۵ حدود ۸۵۱۰ راس آهو و ۱۹۶۶ راس کل و بز و ۷۵۷۶ راس قوچ و میش در منطقه حفاظت‌شده موته زندگی می‌کنند. از این روی از این منطقه حفاظت‌شده به عنوان مهم‌ترین پناهگاه آهوی ایرانی یاد می‌شود. تپه کاووسیه
تپه کاووسیه مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - هزاره سوم و ۴ قبل از میلاد است و در استان تهران، شهرستان قدس، شهر قدس، انتهای بلوار کاوسیه، داخل باغ ماهان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۸۷۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده بولا
این منطقه در نزدیکی پارک ملی کیاسر و هم‌مرز با پناهگاه حیات وحش دودانگه و چهاردانگه و منطقه حفاظت‌شده پرور قرار دارد. بخش دودانگه‌ی شهرستان ساری و دهستان پشتکوه شهمیرزاد محل دقیق این منطقه می‌باشد. بولا، جائیست کوهستانی با دو دامنهٔ شمالی و جنوبی و شیبهای تند، که در حد بالایی جنگل‌های خزری واقع شده‌است و بخش‌هایی از آن را نیز مرتع‌های ییلاقی تشکیل می‌دهد. منطقه گردشگری میگوره
منطقه گردشگری میگوره منطقه نمونه گردشگری از توابع شهر بانه‌وره در شهرستان پاوه می‌باشد که زیستگاه تابستانی و ییلاق طایفه امامی نیز محسوب می‌شود. این منطقهٔ سرسبز و توریستی از چشمه‌های فراوانی چون چشمه میراندره، درختان و کوه‌های سرسبز مملو است و از طرفی وجود غار سنگی خالو حسین کوهکن در آن‌ست که این منطقه را بیش از پیش حائز اهمیت کرده‌است. پناهگاه حیات وحش دربند راور
پناهگاه حیات وحش دربند راور در شمال و شرق شهر راور واقع گردیده که از شمال به ارتفاعات کلاغ‌پر و کوه طبس، از غرب به ارتفاعات ملخ خورده و مارکش، از جنوب به ارتفاعات تیغه‌سیاه و غفار و از شرق به تپه‌های سنگ‌انداز و دشت لوت منتهی می‌شود. منطقه حفاظت‌شده گلپرآباد
گلپرآباد با وسعتی حدود ۸۳۲۶ هکتار، در فاصله حدود ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان ملایر، و در محدوده جغرافیایی ۳۴ درجه و ۹ دقیقه تا ۳۴ درجه و ۱۵ دقیقه عرض شمالی و ۴۸ درجه تا ۴۹ درجه و ۷ دقیقه طول شرقی واقع گردیده‌است. این منطقه شامل تپه ماهورها و قسمتهایی از آن صخره‌ای و در پایین دست مناطق دشتی وجود دارد و در کل دارای سیمای کوهستانی است. زمستان این منطقه سرد ونزولات جوی اغلب به صورت برف می‌باشد. دراین منطقه تعداد ۶ چشمه شناسایی شده که پراکنش مناسبی دارند. ازاین رو در تأمین آب وحوش بسیار مهم وحیاتی می‌باشند. در پیرامون منطقه سه روستای ده میانه، گرجائی و گلپرآباد قرار دارند. این منطقه دارای بسیاری از قابلیتهای منطقه لشگردر می‌باشد و جزء پیش کوه‌های زاگرس غربی به‌شمار می‌آید و از شمال و جنوب با ارتفاعات متعددی محدود شده‌است و تحت تأثیر جریانات عمومی هوا در این بخش اززاگرس می باشد و به رغم کم بودن میزان نزولات جوی (حدود ۳۰۰ میلی‌متر میانگین سالانه) و محدودیت منابع آبی و استقرار در اکوسیستم سرد وخشک، از تنوع حیاتی به ویژه پوشش گیاهی بسیار غنی برخوردار است. از این رو رشد و تکثیر حیات وحش آن در خور توجه‌است. براین اساس در سال ۱۳۸۵ به عنوان منطقه شکار ممنوع معرفی و سپس به‌دلیل داشتن شرایط مساعد زیستی و تنوع گونه‌ای مناسب در سال ۱۳۸۶ به عنوان منطقه حفاظت شده ارتقاء سطح یافته‌است. پناهگاه حیات وحش دربند راور
پناهگاه حیات وحش دربند راور با وسعت ۱۳۶۴۰۰۰ هکتار در شهرستان راور که شمالی‌ترین شهرستان استان کرمان است، قرار دارد. این شهرستان به علت قرار گرفتن در فلات مرکزی ایران و همجواری با کویر مرکزی ایران دارای تنوع زیستی بسیار بالایی بوده به‌طوری‌که اکثر گونه‌های گیاهی و جانوری استان کرمان در این شهرستان یافت می‌شود. پست‌ترین نقطه منطقه، دشت لوت با ارتفاع ۴۵۰ متر از سطح دریا و بلندترین نقطه، ارتفاعات لکرکوه با ارتفاع ۲۹۷۶ متر از سطح دریا است. آب و هوای این منطقه گرم و نیمه‌خشک است. تپه موداران
تپه موداران مربوط به سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ملایر، بخش سامن، دهستان آورزمان، روستای موداران / میخواران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۷۱۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده لیسار
منطقه حفاظت شده لیسار به وسعت ۳۱۰۴۴ هکتار در غرب استان گیلان و در ۱۳ کیلومتری شمال شهر تالش قرار دارد که بخشی از جاده تالش به آستارا از آن عبور می‌کند، تپه حسین
تپه حسین مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان پل‌دختر، بخش مرکزی، دهستان جایدر، ۳۰۰ متری جنوب غرب روستای هلوش واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۴۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. بیجار
منطقه حفاظت‌شده بیجار در استان کردستان و در موقعیت N۳۶۰۰ تا N۳۶۱۲ عرض شمالی و E۴۷۲۵ تا E۴۷۵۳ طول شرقی واقع شده‌است. مساحت آن ۳۱٬۶۱۲ هکتار می‌باشد. این منطقه مهم‌ترین زیستگاه طبیعی استان است که با وسعتی معادل ۲۳٬۰۰۰ هکتار در شمال شرقی استان قرار گرفته‌است این منطقه از شمال به روستای حسن چاروق، حسن‌آباد یاسوکند و رودخانه قم‌چقای، از غرب به جاده آسفالته در دامنه‌های غربی کوه سلیم و از طرف جنوب به جاده کمر زرد و امتداد رودخانه قزل‌اوزن و از طرف مشرق به جاده قدیمی زنجان محدود می‌گردد. این منطقه به دلیل قرار گرفتن در میان سلسله ارتفاعات و تحت تأثیر جریان‌های رطوبتی، از ریزش‌های جوی نسبتاً کافی برخوردار بوده و تعداد زیادی چشمه دائمی و فصلی در آن دیده می‌شود و از لحاظ حیات وحش غنی بوده و توده‌های مختلف پستانداران و پرندگان، خزندگان، و انواع ماهی در این منطقه وجود دارد که از آن جمله می‌توان به قوچ و میش ارمنی، آهو، خرس قهوه‌ای، گراز، گربه وحشی، خرگوش و انواع پرندگان مانند حواصیل خاکستری، کبک، چکاوک و جانداران آبی مانند سگ آبی، عروس ماهی، سیاه ماهی و سس ماهی اشاره نمود. تپه قلعه خواجه سنگاور
تپه قلعه خواجه سنگاور مربوط به سده‌های میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان جاجرم، بخش مرکزی، دهستان میاندشت، ۱ کیلومتری شمال غربی شهر درق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۶۹۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. تپه مووه دره
تپه مووه دره مربوط به عصر مس است و در شهرستان هرسین، بخش بیستون، دهستان شیرز، ۳/۵ کیلومتری ضلع شرقی روستای چهر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۵۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ‌خور
این منطقه شکار ممنوع کوه هوا و کوه تنگ خور را شامل می‌شود. این دو کوه که به ترتیب میدان‌های گازی هما و شانول را در خود جای داده‌اند، در سال‌های اخیر به علت فعالیت‌های اکتشاف، استخراج و بهره‌برداری از منابع گاز آسیب فراوانی دیده‌اند و چهره بکر طبیعی آن دستخوش تغییر گردیده‌است. علاوه بر تخریب‌های متعدد توسط شرکت ملی گاز ایران و فعالیت‌های اکتشافی و حفاری جهت استخراج گاز، خشک‌سالی‌های پی‌درپی و در نتیجه کاهش منابع آب و غذا و وجود پروانه چرای متعدد و چرای بی‌رویه از جمله تهدیدات در منطقه به‌شمار می‌رود. منطقه حفاظت‌شده کوه خامین
این منطقه که در جنگل‌های زاگرس قرار دارد از پوشش گیاهی خوبی بر خوردار است که شامل: بلوط، بنه، انجیر وحشی، گون و زالزالک است. دیگر گونه‌های جانوری و حیات وحش این منطقه شامل: خوک وحشی، سمور، جغد، گرگ، خرگوش، شاهین، خرس قهوه‌ای، گراز، سنجاب ایرانی است. تپه ابو عمود نجات
تپه ابو عمود نجات در شهرستان شوشتر، روستای ابوعموه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده گلپرآباد
منطقه حفاظت شده گلپرآباد با مساحت ۸۳۲۶ هکتار، در فاصله حدود ۴۰ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان ملایر، استان همدان واقع گردیده‌است. این منطقه شامل تپه ماهورها و قسمت‌هایی از آن صخره‌ای و در پایین دست مناطق دشتی وجود دارد و در کل دارای سیمای کوهستانی است و جزء پیش کوه‌های زاگرس غربی به‌شمار می‌آید. زمستان این منطقه سرد و نزولات جوی اغلب به صورت برف می‌باشد. براین اساس در سال ۱۳۸۵ به عنوان منطقه شکار ممنوع معرفی و سپس به‌دلیل داشتن شرایط مساعد زیستی و تنوع گونه‌ای مناسب در سال ۱۳۸۶ به عنوان منطقه حفاظت شده ارتقاء سطح یافته‌است. این زیستگاه در امتداد رشته کوه آهنگران و در ضلع جنوب شرقی لشگردر می‌باشد. پوشش گیاهی غالب در مناطق دشتی مرتعی و در تپه ماهورها به صورت بوته‌ای و در ارتفاعات درختچه‌ها وجود دارند. از گونه‌های گیاهی این منطقه می‌توان ورک، سنجد، بادام کوهی، زالزالک، آلبالو وحشی، کنگر، گون، شکر تیغال، گراس، جو وحشی، بله گوش، جگن، جاروکوهی، آویشن، چای کوهی، بومادران و… نام برد. این منطقه زیستگاه گونه حمایت شده قوچ و میش ارمنی می‌باشد. از دیگر پستانداران منطقه گرگ، کفتار، شغال، تشی، رودک، روباه و از پرندگان این منطقه کبک، تیهو، انواع گنجشک سانان، کمر کولی، سار، پری شاهرخ، عقاب طلایی و دلیجه را می‌توان نام برد. تپه گلور
تپه گلور مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در شهرستان مانه و سملقان، شرق حصه گاه کیکانلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۴۳۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده پرور
منطقه حفاظت‌شده پرور واقع در استان سمنان و قسمت کوچکی از آن در استان مازندران می‌باشد. تپه کیورز جلوگیر
تپه کیورز جلوگیر مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان الیگودرز، روستای کیورزعلیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۳۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. خواف
در فاصله ۴۵ کیلومتری شرق خواف و در ۱۹ کیلومتری جنوب سنگان منطقهٔ ییلاقی روستای نیازآباد واقع شده‌است. این ناحیه از باغات پسته پوشیده شده و بافت روستایی کهن زیبایی مضاعفی بخشیده‌است. در منطقه روستای نیازآباد تپه‌ای موسوم به قلعه شاپور و آرامگاه مجد ماضی نیز قرار دارد. تپه مزیوره
تپه مزیوره مربوط به هزاره اول قبل از میلاد است و در شهرستان سقز، بخش زیویه، روستای سنته واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۰۸۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. پناهگاه حیات وحش نایبندان
پناهگاه حیات وحش نایبندان وسیع‌ترین منطقهٔ حفاظت شدهٔ ایران است که در شهرستان طبس، استان خراسان جنوبی واقع شده‌است. این منطقه ۱ میلیون و ۴۲۲ هزار هکتاری که در عمق کویر مرکزی قرار دارد در سال ۱۳۸۰ به عنوان پناهگاه حیات وحش تحت حفاظت قرار گرفت. ویژگی خاص نایبندان دورافتادگی کامل آن و محاصره شدن از هر سو با دشت کویر است. وجود دو قلهٔ مرتفع ۳٬۰۰۹ متری نایبندان و ۲٬۴۵۰ متری علی‌آباد موجب شده تا منابع آبی لازم برای رشد گیاهان و زندگی حیوانات مختلف در این منطقه فراهم شود. کرایی سفلی
مهمترین گونه شاخص منطقه حفاظت شده کرایی قوچ و میش می‌باشد که به راحتی در منطقه قابل مشاهده است و به دلیل شرایط منطقه و حفاظت صورت گرفته از جمعیت نسبتا مطلوبی برخوردار است. منطقه حفاظت شده کرایی تنها زیستگاه پویای گونه قوچ و میش در استان خوزستان است. تپه آقا میر
تپه آقا میر مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، بخش ضیاءآباد، روستای قلعه جوق واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۰۱۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده ارس سیستان
منطقه حفاظت‌شده ارس سیستان، در استان خراسان رضوی در شمال غرب مشهد واقع شده‌است. این منطقه در رشته کوه هزار مسجد در راستای رشته‌کوه البرز قرار دارد. ارتفاع بلندترین کوه این منطقه به نام هزارمسجد ۳۱۰۰ متر می‌باشد. وسعت این منطقه ۹۲ هزار هکتار بوده‌است ولی به علت قطع بی‌رویه از درختان این جنگل، اکنون به چهار هزار هکتار رسیده‌است. نزدیک‌ترین روستا به این جنگل، روستای لایین از توابع شهر کلات می‌باشد. منطقه حفاظت شده ارس سیستان، پوشیده از درختان جنگلی ارس است. وسعت آن ۱۱۲۷۱۴ هکتار بوده و گونه‌های جانوری آن شامل پلنگ هزار مسجد، کل و بز وحشی، قوچ و میش اوریال، گراز، خوک، گرگ و پرندگانی چون کبک دری، کبک معمولی، تیهو، انواع سهره و انواع پرندگان شکاری می‌باشند. حفاظت از آن به عهده اداره حفاظت محیط زیست شهرستان کلات نادری می‌باشد. از گونه‌های جانوری مهم در منطقه، گرگ، قوچ و میش و پلنگ را می‌توان نام برد. ارس سیستان از سال ۱۳۷۶ منطقه شکار ممنوع اعلام گردید و در سال ۱۳۷۸ به منطقه حفاظت شده ارتقاء یافت. در حال حاضر به معرفی تعدادی از پستانداران در تعقیب، کشتن و خوردن جانوران دیگر تخصص دارند. دندان‌های نیش در این پستانداران کاملاً رشد کرده و دندان‌های آسیا برای دریدن گوشت مناسب است. تپه تم مهتر
تپه تم مهتر مربوط به هزاره سوم و ۱ قبل از میلاد - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان میناب، بخش توکهور، دهستان چراغ آباد، روستای چراغ آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۰۹۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده کبیرکوه
کبیرکوه مهم‌ترین و بزرگترین رشته کوه استان ایلام است که در زبان محلی به نام‌های لری کۆوِر یا که ۆوِر معروف است. طول این رشته کوه ۱۶۰ کیلومتر است که در جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی به صورت دیواری منظم امتداد دارد. منطقه حفاظت شده کبیرکوه منطقه‌ای است کوهستانی از سلسله جبال زاگرس که در دامنه ارتفاعی ۹۵۰ تا ۲۸۱۰ متر از سطح دریا قرار دارد. این منطقه به لحاظ داشتن تنوع ارتفاعی دارای اکوسیستم‌های مختلف بوده که اغلب غیرقابل دسترس هستند و نسبت به سایر مناطق، به صورت بکر و دست نخورده باقی مانده‌اند. با توجه به تنوع و تغییرات شرایط فیزیکی که در سطح منطقه وجود دارد، علاوه بر برخورداری از غنای زیستی دارای ارزش‌های گردشگری و اکوتوریسم بالایی نیز می‌باشد. منطقه کبیرکوه طی مصوبه شماره ۲۱۶ شورای عالی محیط زیست مورخ ۱۳۸۰/۷/۲۵ با مساحت ۱۷٬۹۲۳ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته‌است. از آن تاریخ به بعد این منطقه شاهد تحولات مثبتی در روند افزایش گونه‌های گیاهی و جانوری بوده و امروزه این منطقه یکی از مناطق شاخص استان ایلام در راستای تنوع گیاهی و جانوری محسوب می‌شود. بلندترین قله کبیرکوه «کان صیفی» نام دارد که در ناحیه «ورزین یا ورزرین» شهرستان ملکشاهی واقع شده‌است. این قله ۲۸۱۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد. شهرستان‌های ملکشاهی، مهران، آبدانان در غرب کبیرکوه قرار دارند ودره شهر و بدره در شرق این رشته کوه واقع هستند. شهرستان‌های ایلام، شیروان و چرداول وایوان در کوهستانهای شمال و شمال شرقی استان واقع شده‌اند. منطقه حفاظت شده سرولات و جواهر دشت
منطقه حفاظت شده سرولات و جواهر دشت، با پهنای ۲۱۲۵۴ هکتار در مجاورت روستای ییلاقی جواهردشت در دهستان سیاهکلرود در بخش چابکسر از شهرستان رودسر در شرق گیلان واقع شده است. این منطقه، طی مصوبه‌ایی به شماره ۱۷۷ در تاریخ ۱۳۷۸/۱۰/۱۵ در شورای عالی محیط زیست مورد حفاظت قرار گرفت. تپه سامره
تپه سامره مربوط به مس وسنگ - سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کرمانشاه، بخش ماهیدشت، دهستان ماهیدشت، ۱/۵ کیلومتری شمال غرب روستای سامرهٔ علیا واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۷۴۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه بیوه زنان
تپه بیوه زنان در شهرستان ملایر، بخش سامن، دهستان حرم رود سفلی، روستای کرتیل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۷۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه قلعه مانیزان
تپه قلعه مانیزان مربوط به سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ملایر، بخش مرکزی، روستای مانیزان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۶۳۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده شالو و منگشت
منطقه حفاظت شده شالو و منگشت با مساحت ۱۲۹۹۱ هکتار واقع در استان خوزستان، شهرستان ایذه در سال ۱۳۷۸ حفاظت شده اعلام شد. منطقه این کوه از دیرباز قلمرو بختیاری ها  بوده و هم اکنون نیز متعلق به آنهاست. این منطقه در ۲۵ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان ایذه و ۱۵ کیلومتری شهرستان باغملک قرار دارد و دسترسی به منطقه تنها از ضلع شرقی و غربی آن امکان‌پذیر می‌باشد. تپه سران ماران (ک - ۹۳)
تپه سران ماران (ک - ۹۳) مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کنگاور، کنار سراب ماران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۱۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده دز
دو پاسگاه محیط‌بانی یکی در میانرود دزفول و دیگری در جاده شوشتر-هفت تپه (پل رانکین) قرار دارد. با توجه به گستردگی منطقه حفاظت‌شده دز، این منطقه مستقیماً زیر نظر اداره کل محیط زیست خوزستان اداره می‌شود. منطقه حفاظت‌شده سرخ‌آباد
منطقه حفاظت شده سرخ آباد، در ۱۸ کیلومتری جنوب شرق زنجان قرار گرفته ‌است. آهوی ایرانی زیباترین و بارزترین پستاندار این منطقه ‌است. تشی بزرگترین جونده منطقه ‌است که در نزدیک باغها و مزارع زندگی می‌کند و آفت محصولات باغی و جالیزی است. انواع پرندگانی چون کبک و کبک دری و ... انواع مار‌ها، مارمولک‌ها و ماهی‌ها در این منطقه زندگی می‌کنند. در این منطقه پوشش گیاهی فراوان و با ارزشی مانند باریجه و اورس وجود دارد. گردو, بلوط, سیاه تلو, بنه, زالزالک, گون, آویشن, درمنه نیز از دیگر گونه‌های گیاهی آنست. ... این منطقه، بیش از نیمی جنگل‌های طبیعی و خودرو استان زنجان را در خود جای داده‌است. تپه ماسه کو
تپه ماسه کو در شهرستان دورود، بخش سیلاخور، دهستان چالانچولان، ۱/۵ کیلومتری جنوب روستای حشمت آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۲۰۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه زیارت خواجه مراد
تپه زیارت خواجه مراد در شهرستان زابل، بخش شیب‌آب، دهستان محمدآباد، ۱۱۰ متری جنوب غرب روستای ده میر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۲۶۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه موسی تپه
تپه موسی تپه در شهرستان شازند، بخش سربند، روستای سارجلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۵۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. گردشگاه هفت‌برم
این منطقه حفاظت شده در۵۵ کیلومتری باختر شیراز واقع شده و دارای چشم‌اندازهای بسیار زیبا از تپه ماهورها و برم‌های چند گانه است. آب و هوای آن در زمستان‌ها سرد و خشک و در تابستان‌ها معتدل است. نزدیکی این منطقه به شیراز، تنوع چشم‌اندازها و آب و هوای مطبوع آن سبب شده‌است که در اکثر فصل‌های سال با وجود کمبود امکانات خدماتی و رفاهی، بسیاری از اهالی شهرستان‌های شیراز، کازرون و سپیدان به این مکان مسافرت کنند. منطقه حفاظت‌شده زاو
منطقه حفاظت‌شده زاو در مرز استان سمنان و استان گلستان و در جنوب شهر «زاو بالا» قرار دارد. این منطقه‌ای کوهستانی با بخشهای مراتع ییلاقی آن، در حد بالایی جنگل‌های خزری واقع شده‌است. از گونه‌های مهم درختی منطقه راش، ممرز، بلند مازو، توسکای ییلاقی، گلاب وحشی، گیلاس وحشی و آلوچه و از گونه‌های اصلی جانوری آن: مرال، شوکا، بز و پازن، خرس قهوه‌ای، گراز، روباه معمولی، تشی، سمور جنگلی، کبک و کبک دری می‌باشد. تپه مهدی‌آباد - کد (۱۴ - k)
تپه مهدی‌آباد - کد (۱۴ - k) مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کنگاور، جنوب غربی تپه گودین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۸۱۰۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه عاشق حصار ۲
تپه عاشق حصار ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان تاکستان، کیلومتر۱۲جاده تاکستان به نیکویه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۶۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده دولتی بادخیز
منطقه حفاظت‌شده دولتی بادخیز () منطقه‌ای حفاظت‌شده در ترکمنستان است که در سال ۱۹۴۱ تأسیس شده‌است. مساحت آن ۸۷۷ کیلومتر مربع است (۳۳۹ مایل مربع) است و در جنوب استان مرو، در نزدیکی مرز ایران، قرار دارد. منطقه حفاظت‌شده ملوسان
منطقه حفاظت شده ملوسان در غرب استان همدان در ۲۴ کیلومتری شمال غربی نهاوند واقع شده و از شرق به شهرستان تویسرکان متصل می‌باشد و بخشی از آن نیز در شرق استان کرمانشاه قرار دارد. این منطقه از سال ۱۳۸۹ به عنوان منطقه حفاظت شده معرفی گردیده‌است. منطقه حفاظت‌شده انگوران
منطقه حفاظت‌شده انگوران یکی از کهن‌ترین مناطق حفاظت‌شدهٔ ایران است که در مرز ۳ استان زنجان، آذربایجان غربی و کردستان قرار گرفته‌است. منطقه انگوران حدود ۱۲۵ هزار هکتار (۱۲۵۰ کیلومتر مربع) وسعت دارد که نزدیک به ۳۰ هزار هکتار آن پناهگاه حیات وحش انگوران و بقیه به عنوان منطقه حفاظت شده تعیین شده‌اند. حفاظت از این منطقه از سال ۱۳۴۹ آغاز شده‌است. انگوران، منطقه‌ای کوهستانی است و زمستان‌هایی سرد و تابستان‌هایی خنک دارد و از نظر تقسیمات کشوری در شهرستان ماه‌نشان در بخش غربی استان زنجان قرار دارد. تپه ملا مهدی
تپه ملا مهدی مربوط به دوره اشکانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نیر، بخش مرکزی، دهستان دورسون خواجه، روستای وله زاقرد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۴۹۵۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده شیله
منطقه حفاظت شده شیله در استان سیستان و بلوچستان، در جنوب منطقه حفاظت شده هامون با مساحت ۶۵۲۵ هکتار که در سال ۱۳۷۸ تحت حفاظت قرار گرفت. دارای آب و هوای گرم و خشک صحرایی و پوشش گیاهی ضعیفی است. گونه‌های جانوری منطقه شامل: جبیر، گربه وحشی، روباه معمولی، شغال، تشی، خرگوش، هوبره، دراج، عقاب صحرایی، انواع سارگپه، دلیجه، چکاوک هدهدی، چکاوک کاکلی، انواع گنجشک سانان می‌باشد. جاده زابل - زاهدان در شرق این منطقه قرار دارد. تپه مزارستان تنوردر
تپه مزارستان تنوردر مربوط به عصر مفرغ - عصر آهن دو I است و در شهرستان دورود، بخش مرکزی، دهستان ژان، ۱/۵ کیلومتری شمال روستای تنودر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۷۶۱۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده هلن
منطقه حفاظت شده هلن در استان چهارمحال و بختیاری با ۴۰ هزار هکتار وسعت که غالباً پوشیده از جنگل بلوط غرب است؛ و یک چهارم آن مرتعی است. نام این منطقه به نشان پاس‌داشت از خدمات ارزنده هلن جفریز بختیار پرستار و فرمانده ارشد نیروی دریایی آمریکا که همسر ابوالقاسم بختیار بوده، هلن جفریز بختیار در این منطقه به مداوای مردم بختیاری می‌پرداخته‌ است. این منطقه در دهستان مشایخ شهرستان‌ کیار، و بخش میانکوه شهرستان اردل و دهستان سپیداربخش ارمند شهرستان خانمیرزا از توابع استان چهارمحال و بختیاری با فاصله تقریبی ۱۱۰ کیلومتری از مرکز استان واقع شده‌است. علاوه بر رودخانه ارمند و رود کارون که از میان آن می‌گذرد، دارای چشمه‌های متعددی نیز هست. منطقه حفاظت‌شده هلن پس از سبزکوه، دومین منطقه حفاظت شده در چهارمحال‌وبختیاری با ۴۰هزار هکتار وسعت، تنها منطقه حفاظت‌شده جنگلی است که ۳۰هزار هکتار آن پوشیده از جنگل عمدتاً از نوع بلوط غرب است. تراکم پوشش گیاهی و درختان جنگلی در این منطقه تا ۳ دهه پیش به اندازه‌ای بود که کمتر کسی به خودش اجازه وارد شدن به جنگل را می‌داد، اما اینک بر اثر تجاوز و تخریب، بخش‌هایی از جنگل در معرض تنک شدن و نابودی پوشش گیاهی قرار دارد. این منطقه نام خود را از کوهی که در همین محل واقع شده و به نام هلن مشهور است گرفته که گفته می‌شود نام پرستاری آمریکایی است که با یک پزشک ایرانی بختیاری ازدواج کرده و در سال ۱۹۳۱ به ایران آمده و به همراه همسرش با ایل بختیاری کوچ می‌کرده و به مداوای مردم می‌پرداخته‌است. حضور وی در آن زمان مصادف با نقشه‌برداری و تهیه نقشه‌های توپوگرافی منطقه بوده که احتمالاً اختصاص کوهی به نام هلن به خاطر قدردانی از وی بوده‌است. بین عرض جغرافیایی ۳۱/۵۵ و ۳۱/۴۰ شمالی و طول جغرافیایی ۵۰/۵۳ و۳۲ /۵۰ شرقی در شهرستان‌های اردل،کیار و لردگان از توابع استان چهارمحال و بختیاری با فاصله تقریبی ۱۱۰ کیلومتری از مرکز استان واقع شده و نزدیک‌ترین شهر به آن شهر ناغان است که در فاصله حدود ۲۰ کیلومتری از آن قرار گرفته‌است. منطقه حفاظت شده جنگلی هلن دارای وسعتی حدود ۴۰ هزار و ۲۰۰ هکتار بوده که ۳۰ هکتار آن جنگل و مابقی به صورت مرتع است. تپه روستای حصار مهتر
تپه روستای حصار مهتر مربوط به هزاره اول قبل از میلاد دوران‌های تاریخی پیش از میلاد است و در شهرستان رباط کریم، روستای حصار مهتر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۰۳۲۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. گفتنی است یکی از بزرگترین و قدیمی‌ترین تپه‌های این منطقه، تپهٔ مندکان نام دارد که به فاصلهٔ حدود دو کیلومتر در شرق تپهٔ حصار مهتر قرار دارد. تپه ماوران
تپه ماوران مربوط به هزاره ۵ قبل از میلاد است و در شهرستان نقده، بخش محمدیار، دهستان حسنلو، روستای حسنلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۵۷۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده شالو و منگشت
قسمت عمده منطقه کوهستانی برف‌گیر و ارتفاع آن بین ۷۸۰ تا ۳۶۱۸ متر از سطح دریاست. متوسط دما و بارندگی سالیانه ۲۲ درجه سانتیگراد و ۵۵۰ میلی‌متر موجب تشکیل اقلیم نیمه‌مرطوب معتدل در ناحیه شده‌اند. رودخانه پرآب کارون در شرق منطقه جریان دارد. جلوه‌های زیبای طبیعی، وجود رودخانه کارون در نزدیکی منطقه و راه‌های دسترسی مناسب، زمینه فعالیت‌های گردشگری را در منطقه فراهم نموده‌اند. کوهستان منگشت در شهرستان‌های لردگان و ایذه و باغملک، مرکب از کوه‌های شناز، تنوش، ناشلیل ,گره اسبید، مهولی، زردحلقه، نشا، گندمکار، سه‌پران، سرچاه، قوچه، بدرنگان، برآفتاب، کله، کلمه و دوزرد قرار دارد. بلندترین قله این کوهستان سه هزار و ششصد و سیزده متر ارتفاع دارد که در ۵۵ کیلومتری جنوب شرقی ایذه و در پنجاه و دو کیلومتری گرمان و در سیزده کیلومتری شمال غربی روستای لیراب واقع شده‌است. جنگل ها تا ارتفاع ۲۱۰۰ متری هستند از ارتفاع بالای۲۱۰۰متری دیگر جنگلی دیده نمیشود و به مراتع ییلاقی و سرد میرسد تپه موالی
تپه موالی مربوط به سده‌های اولیه، میانه و متاخر دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ملایر، بخش جوکار، دهستان ترک شرقی، روستای اسلام‌آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۶۴۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده سبزکوه
منطقه حفاظت‌شده سبزکوه به همراه پارک ملی و منطقه حفاظت‌شده تنگ صیاد، بخشی از منطقه حفاظت‌شده هلن، تالاب چغاخور و تالاب‌های گندمان، علی‌آباد و سولقان در ۱۹ خرداد ماه ۱۳۹۴ در ۲۷مین نشست برنامه جهانی انسان و کره مسکون (MAB) یونسکو در فرانسه تحت عنوان ذخیره‌گاه زیست‌کره تنگ صیاد و سبزکوه به فهرست ذخیره‌گاه‌های زیست‌کره جهان افزوده شد. این ذخیره‌گاه، یازدهمین ذخیره‌گاه زیست کره ایران و دومین ذخیره‌گاهی است که پس انقلاب ۱۳۵۷ در ایران ثبت جهانی شده‌است و نخستین ذخیره‌گاهی است که برنامه جامع مدیریتی دارد. منطقه حفاظت‌شده مند
منطقه مند در جنوب رودخانه مند و منتهی به خلیج فارس می‌باشد. نوار ساحلی خلیج فارس از دهانه رودخانه مند تا پوزه ماشه در جنوب منتهی به روستای مل‌گنزه با جزایر چهارگانه را دربر می‌گیرد و از روستای مل‌گنزه در فاصله نزدیک امتداد جاده ارتباطی بوشهر - بردخون - بندر دیر به روستای بردخون کهنه و سپس در مسیر شوسه به قریه غیر مسکونی زیررود و شالک در جنوب رودخانه مند متصل می‌شود. اما در نقشه‌های ترسیم شده و به‌طور عملیاتی انتهای شمالی آن تا روستای شهنیاء در امتداد جاده ارتباطی مذکور و پل رودخانه مند را نیز شامل می‌شود. میر محمد تپه
میر محمد تپه مربوط به دوره ساسانیان - سده‌های اولیه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کبودرآهنگ، بخش مرکزی، دهستان راهب، ۳۰۰ متری غرب روستای اورقین واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۱۲۰۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه هاشم تپه سی
تپه هاشم تپه سی مربوط به دوره اشکانیان است و در شهرستان مشگین‌شهر، بخش مرکزی، دهستان مشگین غربی، روستای عور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۹۸۴۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه ماسور
تپه ماسور مربوط به هزاره ۶ تا دوره ساسانیان است و در شهرستان خرم‌آباد، محله ماسور واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۵۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه شکارممنوع بیان
منطقه شکار ممنوع بیان در حد فاصل شهرستانهای تکاب و شاهین دژ در جنوب استان آذربایجان غربی واقع است. . این منطقه در محور جاده شاهین‌دژ به تکاب واقع شده که از شرایط طبیعی خوبی برای زندگی حیوانات وحشی نظیر قوچ و میش وحشی برخوردار است. این منطقه در نزدیکی روستای قوزلوی افشاردر ۲۳ کیلومتری جنوب شرقی شاهین‌دژ واقع است. کوه بیان با ارتفاعی در حدود ۲۲۳۲ متر از سطح دریا در این منطقه واقع است. تپه پناهگاه ملهوسان
تپه پناهگاه ملهوسان در شهرستان نهاوند، بخش مرکزی، دهستان گاماسیاب، شمال روستای ملهوسان واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۱۴۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده مند
ـ حاشیه جنوبی رودخانه مند: (یک چهارم منطقه را تشکیل می‌دهد) به صورت جلگه ایست که از مراتع و پوشش گیاهی گرامینه‌ها (گندمیان)، درختان کنار، کهور و گزستان‌ها تشکیل شده‌است که محل زیست اصلی آهو است و گزستان‌ها زیستگاه گراز می‌باشد. در زمستان‌ها مسیل‌ها برکه‌هایی به وجود می‌آورند که محل زمستان گذرانی پرندگان مهاجری چون درنا و… می‌باشد. تپه مهین‌آباد
تپه مهین آباد مربوط به سده‌های اولیه و میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان نهاوند، بخش گیان، دهستان گیان، چسبیده به روستای مهین آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۷۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.خان و مالک مهین آباد در قرون پیش تقی خان جلالوند و سپس فرزندان و نوادگانش که عبارت اند از:محمدخان _بهرام خان _آقاخان _عزیزخان _ابراهیم خان ظفرسلطان _شکرالله خان یاور _رحمت الله خان یاور _ جهانگیرخان جلالوند _منصورخان جلالوند بوده اند که علاوه بر مهین آباد نهاوند،ملایر و تویسرکان را نیز در اختیار داشتند و قریه مهین آباد را به عنوان مرکز حکومت خود برگزیدند. منطقه حفاظت‌شده پروند
منطقه حفاظت‌شده پروند با وسعت ۱۶۹۰۰ هکتار در شهرستان سبزوار در غرب روستای پروند واقع شده‌است. چهره طبیعی این منطقه به صورت کوهستانی، تپه ماهوری و دارای آب و هوای خشک می‌باشد.منطقه پروند طی مصوبه شماره ۳۴۰ شورای عالی محیط زیست (کمیسیون زیر بنائی دولت) مورخ ۱۳۸۹/۹/۲۹ به عنوان منطقه حفاظت شده به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته‌است. احتمالاً پیشتر صرفاً به عنوان منطقه شکارممنوع بوده‌است.حداکثر ارتفاع منطقه از سطح دریا ۱۴۵۵متر در کوه‌های پروند و حداقل آن در حاشیه دشت زرقانی ۹۶۰ متر می‌باشد. محوطه تپه ماران
محوطه تپه ماران مربوط به عصر مس و سنگ است و در شهرستان سرپل ذهاب، بخش مرکزی، دهستان دشت ذهاب، ۶۰۰ متری غرب روستای تپه ماران واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۲۷۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده کرایی
منطقه حفاظت شده کرایی با وسعتی حدود ۴۰ هزار هکتار در شهرستان شوشتر در استان خوزستان واقع شده‌است. منطقه حفاظت شده کرائی در سال ۱۳۷۶ به عنوان منطقه شکار ممنوع تحت حفاظت قرار گرفت و پس از آن طی مصوبه شماره ۲۸۸ شورای عالی محیط زیست مورخ ۱۳۸۶/۱۱/۱۲ به دلیل اینکه تنها زیستگاه پویای قوچ و میش در خوزستان به حساب می‌آمد بعنوان منطقه حفاظت شده به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوست. منطقه حفاظت‌شده رئیسی
منطقهٔ حفاظت شدهٔ رئیسی با وسعتی بالغ بر ۵۰ هزار هکتار در بخش میان جلگه، جنوب شهرستان نیشابور، سمت شرق محور نیشابور-کاشمر قرار دارد. از حدود ۱۹ کیلومتری جنوب نیشابور، منطقهٔ رئیسی، شروع می‌شود. رئیسی منطقه‌ای کویری شامل دشت، تپه‌ماهور و مسیل‌های پراکنده‌است و این عامل بر تنوع زیستی منطقه، افزوده‌است. پوشش گیاهی منطقه دارای تنوع زیاد بوده و در آن گیاهانی چون ورک، درمنه، گل‌گندم و… وجود دارند. قسمت‌هایی از منطقه را جنگل‌های تاغ، پوشانده‌است. حیوانات این منطقه، شامل آهو (زیر گونه یارقند)، گرگ، روباه و…، انواع خزندگان، نظیر انواع مارها، مارمولک، لاک‌پشت و…، و انواع پرندگان بومی از قبیل شاهین، بالابان، عقاب، قرقی، هوبره و… می‌باشد. منطقه حفاظت‌شده قرخود
منطقه حفاظت شده قرخود یا (قره خود) در شمال غربی استان خراسان، غرب شهرستان بجنورد و در مجاور پارک ملی گلستان قرار دارد. قرخود نام کوهی در شرق این ناحیه می‌باشد و به زبان محلی معنای ترسناک می‌دهد زیرا به علت ارتفاع زیاد و صخره‌ای و صعب‌العبور بودن، مردم از رفتن به آن کوه امتناع می‌نمایند و مرتفع‌ترین نقطه قرخود یکی از قلل کوه قرخود با دو هزار و ۶۷۹ متر ارتفاع از سطح دریا است و نیز کم ارتفاع‌ترین منطقه آن، در دشت میرزا بایلو با یکهزار و ۲۵۰ متر ارتفاع از سطح دریا قرار دارد. منطقه حفاظت‌شده کوه بافق
منطقه حفاظت‌شده کوه بافق با مساحتی حدود ۸۸۵۰۰ هکتار در استان یزد و در شرق ایران واقع شده‌است. کوه بافق ابتدا منطقه شکار ممنوع محسوب می‌شد و در سال ۱۳۷۵ به عنوان منطقه حفاظت‌شده تحت کنترل سازمان حفاظت محیط زیست ایران قرار گرفت. شهر بافق در ۱۱۰ کیلومتری جنوب شرق یزد و منطقه حفاظت شده کوه بافق در فاصله ۱۰ کیلومتری شمال شرق شهر بافق واقع شده‌است. این منطقه رشته‌کوه بزرگی است که از «بیشه درب بهاباد» تا «کوه سنگ قصاب» واقع در دهانه «پنج درخت» در مرز استان یزد با استان کرمان ادامه داشته و طول آن ۷۰ کیلومتر است. منطقه حفاظت‌شده دولتی بادخیز
محل آن بین رودخانه‌های قشقه و تجن است. سطح این منطقه متشکل است از تپه‌ماهورهای تک‌افتاده یا کنار هم که بین ۲۰ تا ۲۰۰ متر ارتفاع دارند. منطقه حفاظت‌شده رئیسی
منطقه حفاظت‌شده رئیسی یک منطقه حفاظت شده محیط زیست در ایران، شهرستان نیشابور، است. الوند (لکان)
منطقه حفاظت شده الوند استان مرکزی به وسعت ۸۶۱۸ هکتار در ۲۰ کیلومتری غرب شهرستان خمین و ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی شهرستان شازند واقع شده است که دارای اقلیمی کوهستانی با کمربندهای ارتفاعی متفاوت، کوه ها و تپه ماهورهای بلند و دره های متعدد است که به لحاظ تنوع زیستی جایگاه ویژه ای دارد. تپه سوره تو
تپه سوره تو مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان کامیاران، بخش مرکزی، روستای تیلکوه واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۴۰۰۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه‌ماهور
تپه‌ماهور نوعی زیستگاه است که در مناطق کوهسار در مناطق چمنزارها، گرم‌دشت‌ها و درختچه‌زارهای معتدله و چمنزارها و درختچه‌زارهای کوهستانی در برخی زیست‌بوم‌ها است که ویژگی آنها پوشش گیاهی کوتاه و پی‌اچ خاک اسیدی است. امروزه، تپه‌ماهورها عموماً به معنی تپه کشت‌نشده است (مانند دارت موور در جنوب غربی انگلستان، اما تالاب‌هایی از قبیل سژمور و نیز جنوب غربی انگلستان را نیز دربر می‌گیرد). همچنین نزدیک به خلنگزار است، اگرچه متخصصان از نظر معنی دقیق پوشش گیاهی با آن موافق نیستند. معمولا مور، کوهساری در مناطق بارانی مرتفع است، در عوض، خلنگزار به مناطق پستی گفته می‌شود که احتمالا در نتیجه فعالیت‌های انسانی هستند. زیستگاه‌های تپه‌ماهوری، بیشتر در منطقه گرمسیری آفریقا، شمال اروپا و غرب اروپا و نیز قلمرو نوگرمسیری در آمریکای جنوبی یافت می‌شوند. منطقه حفاظت‌شده پرور
روستاهای رودبارک،پرور، کاورد، تمام، تلاجیم، فینسک و ملاده در آن قرار دارند. چشم‌اندازهای طبیعی، انواع گونه‌های جانوری شامل خرس، گربه وحشی، ییلاق‌های متعدد، انواع گیاهان دارویی و بناهای تاریخی گوناگون و کاخ ابراهیم‌خان در ملاده از جاذبه‌های گردشگری منطقه است. منطقه حفاظت‌شده بیجار
منطقه حفاظت‌شده بیجار در شهرستان بیجار، استان کردستان واقع شده‌است. منطقه بیجار طی مصوبه شماره ۲۷۶ شورای عالی محیط زیست مورخ ۱۳۸۵/۱/۱۹ با وسعت ۳۱٬۷۶۹ هکتار به عنوان منطقه حفاظت شده به مناطق تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست پیوسته است. منطقه حفاظت‌شده بیجار در ۱۵ کیلومتری شمال غرب شهر بیجار و جنوب شرقی تکاب در استان کردستان، زیستگاه بسیاری از وحوش بوده و از پوشش گیاهی مناسبی برخوردار است. تقریباً نیمی از منطقه را اراضی با شیب کمتر از ۱۲٪ تشکیل می‌دهند و بقیه منطقه اغلب به صورت تپه ماهوری می‌باشد. ارتفاع حداقل و حداکثر منطقه به ترتیب ۱۵۳۳ و ۲۱۸۷ متر می‌باشد. تپه شاه عباسی
تپه شاه عباسی مربوط به مفرغ است و در شهرستان کوهدشت، بخش مرکزی، دهستان گل گل، ۳۰۰ متری جنوب غرب روستای کمیر مالمیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۵۸۶۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ازبکستان
زمین‌های هموار بیابانی تقریباً ۸۰ درصد پهنه ازبکستان را پوشانده‌اند. در بخش جنوب شرقی کشور تپه‌ماهورهای کوهستان تیان‌شان قرار دارد که در کشورهای همسایه یعنی قرقیزستان و تاجیکستان ارتفاع می‌گیرد و مرزی طبیعی را بین آسیای مرکزی و چین به وجود می‌آورد. شهرستان دیر
منطقه مند با مساحت ۴۶۴۰۰ هکتار، منطقه‌ای جلگه‌ای و کویری است که در بخش بردخون از توابع شهرستان دیر در ۱۳۰ کیلومتری جنوب بوشهر واقع گردیده و یکی از زیستگاه‌های مهم آهو در استان بوشهر به‌شمار می‌رود. این منطقه در سال ۱۳۵۵ به عنوان منطقه حفاظت شده تحت پوشش اداره کل حفاظت محیط زیست بوشهر قرارگرفت. رودخانه مند که از کوه‌های استان فارس سرچشمه گرفته و در خور زیارت به خلیج فارس می‌ریزد، مرز شمالی منطقهٔ مند را تشکیل می‌دهد. آب این رودخانه به دلیل عبور از کوه نمک واقع در جنوب خورموج شور و تلخ‌مزه گردیده، در فصل تابستان و پاییز به دلیل پایین آمدن سطح آب و تبخیر شورتر، و در فصل زمستان و بهار اندکی شیرین می‌شود و روی‌هم‌رفته مهم‌ترین آبشخور منطقه را تشکیل می‌دهد. در مرز غربی منطقه و در حاشیه سواحل خلیج فارس جزایر کوچک ام سیله (خان)، جزیره تهمادو، نخیلو و گرم واقع گردیده‌اند. این جزایر و آب‌های اطراف آن‌ها که بخش قابل توجهی از منطقه حفاظت شده مندرا شامل می‌گردد، زیستگاه مهمی جهت زمستان گذرانی پرندگان مهاجر آبزی و تخم‌گذاری پرندگان و لاک‌پشتان دریایی محسوب می‌شوند. مرز جنوبی منطقه از پوزه گرم (پوزه ماشه) در ساحل خلیج فارس تا روستای مل گنزه واقع درحاشیه جاده ساحلی و مرز شرقی منطقه را جاده ساحلی تشکیل می‌دهد که پس از عبور از روستای مل گنزه، درواحمد (درومل.Dorvamal)، نرکوه، گزخون، زیدون، شیبرم، بردخون کهنه، بردخون نو و مخدان به رودخانه مند می‌پیوندد. تپه سه تپه
تپه سه تپه مربوط به عصر برنز - عصر آهن است و در شهرستان ملایر، بخش سامن، دهستان حرمرود سفلی، روستای کرتیل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۶۱۵۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. ماهاهاوی-کینکنی
ماهاهاوی-کینکنی (به لاتین: Mahavavy-Kinkony) یک منطقه حفاظت‌شده در ماداگاسکار است که در Western Madagascar واقع شده‌است. تپه مه مو ۲
تپه مه مو ۲ مربوط به دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان قزوین، روستای گزگیر واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۳۱۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه کوچک
تپه کوچک در شهرستان ملایر، بخش سامن، دهستان حرم رود سفلی، روستای کرتیل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۶۸۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه گلور ۱
تپه گلور ۱ مربوط به عصر مفرغ است و در شهرستان مانه و سملقان، بخش مرکزی، دهستان حومه، ۱/۵ کیلومتری شمال شرقی روستای بیار واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۲۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. دستگرد امامزاده
منطقه حفاظت شده تنگ صیاد، با وسعت ۲۷ هزار هکتار در ۲ کیلومتری روستای دستگرد امام‌زاده واقع شده‌است. این منطقه یکی از زیستگاه‌های ارزشمند و با اهمیت استان چهارمحال و بختیاری است. از مهم‌ترین گونه‌های حیات جانوری این منطقه می‌توان به بز کوهی، قوچ، میش، خرس قهوه‌ای، گراز، گرگ، روباه، شغال، خرگوش، کبک و تیهو و کرکس اشاره نمود. منطقه حفاظت‌شده مند
منطقه حفاظت‌شده مُند، در بخش بردخون از شهرستان دیر در استان بوشهر ایران در ۱۳۰ کیلومتری جنوب بندر بوشهر می‌باشد. شهرستان مراوه‌تپه
آرامگاه شاعر و عارف ترکمن و پدر بزرگوار ایشان دولت‌محمد آزادی در ۳۰ کیلومتری غرب شهر مراوه و در مسیر جاده مراوه به داشلی برون و در روستای آق تقه واقع شده است. سالیانه در اردیبهشت ماه، مراسم بزرگداشت این شاعر و عارف ایرانی با حضور هزاران نفر از مهمانان داخلی و خارجی برگزار می شود. جاده آن آسفالته و امکانات زیر بنایی آن عبارت است از: نماز خانه ، سرویس بهداشتی ، آب ، برق و ...مدرسه علمیه سید قلیچ ایشان یک حوزه علمیه اهل سنت است که در سال ۱۲۲۱ ه.ق توسط سید قلیچ ایشان در روستای کریم ایشان در ۴۲ کیلومتری شمال شرق شهر کلاله ساخته شد. این مدرسه اولین حوزه علمیه ترکمن‌های ایران است و در تاریخ ۱۰ آبان ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.این چشمه زیبا در جنوب شرقی و دو کیلومتری شرقی شهر مراوه واقع شده است و ازکوههای حاجی داغ سرچشمه گرفته و آب شرب مراوه تپه و روستاهای اطراف از این چشمه تأمین می گردد و منطقه ای بکر و آرام جهت گردشگری می باشد.این غار در جنوب شرقی شهر مراوه و در جوار روستای یکه چنار قرار دارد. این غار زیبا حدود ۱۰ کیلومتر از مرکز شهر فاصله دارد و جاده آن آسفالته–شنی می باشد. با توجه به اینکه در دامنه های جنوبی کوههای حاجی داغ واقع شده است از مناظر و طبیعت بسیار زیبایی برخوردار است و سالانه پذیرای هزاران مهمان از دور و نزدیک است.این آبشار در ۲۰ کیلومتری جنوب شهر مراوه و در مسیر جاده مراوه به کلاله واقع شده و جاده آن تا دوراهی روستای بالی قایه اسفالته و از جاده تا آبشار شنی می باشد و با داشتن مناظر بکر و سرسبز یکی از تفرجگاههای زیبای شهرستان مراوه تپه محسوب می شود.این تپه زیبا در قسمت شرقی شهر واقع شده و نام شهر مراوه تپه نیز از این تپه گرفته شده است.بنا به قولی این تپه زاغه مهمات بوده که مردم محلی را به جهت دور نگه داشتن از آن منطقه، هشدار می دادند که مرو به تپه(تپه مرو)که به علت استعمال فراوان به مراوه تپه تغییر نام پیدا نموده است.این جنگل زیبا در جوار روستای آق امام واقع شده و فصل بهار بر طراوت و زیبایی آن می افزاید و سالانه پذیرای خیل عظیم گردشگران می باشد. تپه چال تپه
تپه چال تپه مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ملایر، بخش سامن، دهستان حرم رود سفلی، روستای کرتیل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۶۹۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. شهرستان تاکستان
منطقهٔ حفاظت شده باشگل:این منطقه با مساحت ۲۶۰۰۰ هکتار در۸ کیلومتری شمال باختری تاکستان و در محدوده دهستان قاقازان قرار دارد. این منطقه با توجه به موقعیت خاص جغرافیایی دارای زیستگاه گوناگونی است. در بخش‌های جنوبی این زیستگاه آهو و در باقی نقاط تپه ماهور آن زیستگاه قوچ و میش است. به دلیل خالی از سکنه بودن برخی از روستاهای این منطقه، ناحیهٔ یادشده برای حیات وحش بسیار مناسب است. افزون بر آهو، قوچ و میش جانوران دیگری چون گرگ، روباه، شغال، گراز و خرگوش … نیز در آن زندگی می‌کنند. قلعهٔ دختر و بنای امامزاده هفت صندق در این منطقه قرار دارند منطقه حفاظت‌شده سبزکوه
منطقه حفاظت‌شده سبزکوه یکی از مناطق تحت حفاظت سازمان محیط زیست ایران است که در استان چهارمحال و بختیاری قرار دارد. این منطقه حفاظت‌شده با وسعت ۵۴۲۰۰ هکتار در فاصله ۱۵۰ کیلومتری شهرکرد و در محدوده جغرافیایی شهرستان‌های بروجن، لردگان و کیار قرار دارد. استان زنجان
تپه ماهورهای پاپایی منطقه حفاظت‌شده کوه بافق
این منطقه، ناحیه‌ای کوهستانی با دشت‌ها و تپه‌ماهورهای پراکنده‌است و بین ۴ تا ۶ یوزپلنگ آسیایی را درخود جای داده‌است. آب و هوای آن فراخشک و خشک است و میانگین‌های دما و بارندگی سالیانه آن به ترتیب ۱۶ درجه سلسیوس و ۷۰ میلی‌متر است. ارتفاع منطقه بین ۱۰۶۰ تا ۲۸۶۰ متر است. منبع اصلی آب منطقه از چشمه‌ها، چاه‌ها، تلمبه‌های بادی و سدهای کوچک ساخته شده در ارتفاعات است. با وجود این منابع آبی، پوشش گیاهی منطقه بسیار غنی است. منطقه حفاظت‌شده بهرام گور
منطقه حفاظت‌شده بهرام گور، منطقه‌ای حفاظت‌شده در شرق استان فارس و در مثلث بین سه شهر نی‌ریز در شمال شرق در فاصله ۲۵ کیلومتری نی ریز و شهر مشکان در فاصله ۱۵ کیلومتری جنوب شرقی و ۵ کیلومتری غرب شهر قطرویه واقع شده است. این منطقه، که در سال ۱۳۵۱ خورشیدی بنیان‌گذاری شده، ۴۰ هزار و ۸۰۰ هکتار مساحت دارد و در بلندترین نقطه به ۲،۷۸۷ متر می‌رسد. آب و هوای منطقه بهرام گور گرم و خشک است و حدود ۲۰۰ میلی متر در سال بارندگی دارد. اهمیت این منطقه به جمعیت قابل توجه گورخر ایرانی ساکن در آن است. تپه منیرآباد
تپه منیر آباد مربوط به سده‌های میانی دوران‌های تاریخی پس از اسلام - دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان ازنا، بخش مرکزی، دهستان سیلاخور شرقی، ۱ کیلومتری شمال غربی روستای پازردآلو واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۱۸۲۸۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. تپه تاج خاتون
تپه تاج خاتون در شهرستان ملایر، بخش سامن، دهستان حرم رود سفلی، روستای کرتیل آباد واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۳۶۶۳ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. منطقه حفاظت‌شده پرور
این منطقه که در البرز شرقی واقع شده از شمال به شهرستان ساری و شهرستان سوادکوه، از جنوب به شهرستان مهدیشهر، از شرق به شهرستان دامغان و از غرب به شهرستان فیروزکوه محدود شده‌است. موقعیت جغرافیایی آن از ۵۳ درجه و ۲۳ دقیقه تا ۴۸ دقیقه در طول جغرافیایی و ۳۵ درجه و ۵۳ دقیقه تا ۳۶ درجه و ۱۰ دقیقه در عرض جغرافیایی است. تپه سید میر حسین
تپه سید میر حسین مربوط به سدهٔ ۷ تا ۱۰ ه.ق است و در شهرستان تایباد، بخش باخرز، شهر باخرز، میدان امام خمینی، انتهای بلوار امام خمینی واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۲۰۵۶۵ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.