به موجوداتی که از دست و پا برای راه رفتن استفاده میکنند چه میگویند؟
اندام حرکتی
پا و پیش‌پای انسان و دوپایان برای تحرک روی دو پا سازگار شده‌اند. اما بیشتر گونه‌های پستانداران از چهار اندام حرکتی خود برای قدم برداشتن و دویدن استفاده می‌کنند. برخی جانوران نیز توانایی پرواز پیدا کرده‌اند. دست انسان، نسبت به پا اندام ضعیف‌تری است. اما توانایی چرخش زیادی دارد و به انسان اجازه می‌دهد به زاویه و فاصله‌های گوناگونی دست پیدا کند. دست‌های تخصص‌یافته انسان توانایی خوبی در چنگ زدن و دستکاری اجسام دارند.
پنجه‌رو
پنجه‌روها معمولاً نسبت به دیگر جانوران سرعت بیشتری دارند و بی‌سروصداتر راه می‌روند. در حالیکه انسان بر روی کف پا راه می‌رود و حرکت کف‌روی دارد، حیوانات پنجه‌رو بر روی بندهای میان‌انگشتی و سرانگشتی خود راه می‌روند. شکل ویژه و خم‌شده لِنگ‌های سگ بخاطر همین جاپیمایی پنجه‌روانه است. پاراپودیوم
پارپودیوم یک وسیله کاملاً مکانیکی می‌باشد، که توان بالاتنه شخص را به پایین‌تنه او منتقل می‌کند و شخص می‌تواند با استفاده از پیاده‌سازی الگوی راه رفتن، از آن برای قدم برداشتن استفاده کند. مفصل
مَفصَل یا بَندگاه، محل و همچنین وسیله اتصال استخوان با یک یا چند استخوان است. مفصل مجموعه‌ای از عناصر تشریحی است که دو یا چند استخوان مجاور را باهم متصل می‌سازد و برای حرکت و پشتیبانی استخوان‌ها ساخته شده‌است. گاه به این مجموعه عناصر، دستگاه مفصلی هم گفته می‌شود. مفاصل بر اساس عملکرد و ساختار تقسیم‌بندی می‌شوند. تمام حرکاتی که توسط انسان صورت می‌گیرد بدون وجود بندگاه‌ها انجام‌پذیر نیست. مفصل قسمت مهمی از بدن است و اصول بسیار دقیقی در ساختار مفصل به کار رفته‌است تا توانایی حرکت برای انسان بوجود بیاید. توانایی یک دونده استقامت به هنگام دویدن‌های طولانی، توانایی یک بازیکن هندبال به هنگام پاس و شوت یا توانایی یک وزنه‌بردار به هنگام بالا بردن وزنه سنگین، و نیز انجام تمام حرکات ورزشی به دلیل ارتباط محکم بین استخوان‌ها و وضعیت عالی قرار گرفتن ساختار مفصلی و خصوصیات آن‌ها می‌باشد. سیاست
جامعه به عنوان بستر اساسی فرایند پرفراز و نشیبی را طی کرده‌است، انسان‌ها از تشکیل ابتدایی به قالب پیشرفت بیولوژیک و فیزیولوژیک کرده‌اند. برای مثال آنچه در گذشته‌های دور به انسان چهار دست و پا یا (Homo - neeptus) با گذر زمان طولانی به صورت انسان راست‌قامت (homo - erectus) درآمد. چهار دست و پا بودن انسان شاید به دلیل شرایط زیستی و نوع فعالیت معیشتی او بود. به این معنا که او در مرحلهٔ آغازین حیات خود به جمع‌آوری دانه‌ها و گیاهان خوراکی (Food gathering/ collecting) می‌پرداخت. نیام کف‌پایی
وقتی انگشتان پا به پشت بالا برده می‌شوند (دورسی فلکشن) نیام کف‌پایی تحت کشش قرار گرفته و قوس کف پا زیاد می‌شود. این فرایند در چرخه راه رفتن درست در زمانی انجام می‌شود که فرد در حین بلند کردن پای خود از زمین است. در حین راه رفتن درست در لحظه‌ای که فرد می‌خواهد پایش را از زمین بلند کند انگشتان پایی خود را به پشت می‌برد. این سازوکار در روند کم و زیاد شدن قوس کف پا در حین راه رفتن و در نتیجه ذخیره انرژی کمک می‌کند. آخوندک
آخوندک هنگامی که آرام می‌ایستد پاهای جلویی خود را مانند دو دست به سمت جلو نگه می‌دارد و در این حالت از این جهت که انگار دارد دعا می‌خواند، آن را در زبان فارسی "آخوندک" و در بسیاری از زبان‌های اروپایی، Mantis و Mantodea یا مانند آن می‌خوانند؛ چون که Mantis واژه‌ای در زبان یونانی به معنای پیغمبر است. برای تأکید بر این معنا در زبان انگلیسی، گاه نام این جانور را با صفت «نیایشگر» همراه و آن را "Praying Mantis" می‌خوانند. کجاوه
معمولاً در قدیم زنان و مردان مهم و صاحب مقام را سوار بر کجاوه می‌کردند و مردان بر پشت چارپا نشسته و سفر می‌کردند. در لغت‌نامه‌های فارسی در مورد کجاوه شرح کافی داده شده‌است: کجاوه. [ ک َ وَ / وِ ] (اِ) کژاوه. گژابه. کزابه. کزاوه. قزاوه. قژاوه. کجابه. کجبه. کجوه، عماری، محمل یا پالکی. (فرهنگ فارسی معین). کجابه‌است که به عربی هودج خوانند. (برهان). آنچه بر پشت شتر بندند و دو شخص در آن مقابل یکدیگر نشینند. (غیاث اللغات). مَحمِل. (منتهی الارب). نشیمن و جایگاهی که بر استر و شتر بار کنند و در هر طرفی یکی بنشیند و در اول کرسی‌واری از چوب ساختند و باریسمان کجن از پهلوی استر آونگ کردند و در آن نشستند و کژاونگ و کژاوه خواندند چون زاء پارسی با جیم تبدیل می‌پذیرد کجاوه گفتند و او را با باء عربی بدل نمودند کجابه نیز نامیده شد. (از آنندراج). نشیمن روپوش دار مانند هودج که از چوب سازند و یک جفت آن را به یکدیگر بندند و بر شتر یا استر بار کنند و در هر یک از آن یک کس نشیند و چوپله نیز گویند. (از ناظم‌الاطبا). دو اتاقک چوبین روباز یا با سایبان که آن‌ها را در طرفین شتر یا استر بندند و در هر اتاقک مسافری نشیند و آن در قدیم وسیلهٔ حمل و نقل مسافران بود. (فرهنگ فارسی معین). پیاده‌راه
پیاده‌راه یا محدوده‌های پیاده بخشی از فضاهای شهری هستند که بنا بر برخی دلایل ویژه و دارا بودن برخی پتانسیل‌های فرهنگی، گردشگری، تجاری و غیره در کلا یا در بخشی از ساعات شبانه روز کاملا بر روی حرکت سواره بسته شده و صرفا آمدوشد رهگذران و‌ پیاده‌ها اختصاص می‌یابند. پیاده‌راه‌ها نه صرفا برای کارکردهای فیزیکی و ترافیکی، یا پدیداری و گسترش برخی کاربری‌ها یا دلابل اقتصادی بلکه به منظور گسترش پیوندها و ارتباطات و اندرکنش‌های اجتماعی- فرهنگی و ساخت فضای انسانی در عرصه همگانی مورد توجه قرار گرفته‌اند. این مناطق ممکن است از آغاز برای گذر و آمدوشد پیاده‌ها و رهگذران ساخته شده باشند و یا این که خیابان‌هایی باشند که به پیاده‌راه تغییر کاربری داده شده باشند. تغییر کاربری منطقه و تبدیل آن به پیاده‌راه را اصطلاحا پیاده‌سازی (Pedestrianization) می‌خوانند.از اثرات و کاربردهای اجتماعی پیاده راه‌ها می‌توان به برگزاری و ارائه شکل‌های مختلف نمایشگاه‌ها، فستیوال‌ها و هنرهای خیابانی و... اشاره کرد. وجود پیاده راه‌های جاذب جمعیت و شکل دهنده تعامل اجتماعی هم حاکی از تمدن، مدنیت وهویت هر شهر و هم تقویت کننده آن است پا
در زبان فارسی واژه‌های «لِنگ» و «پا» برای اشاره به اندام تحتانی به کار می‌روند هر چند «پا» برای بخش انتهایی اندام تحتانی یعنی قدم (شامل مچ و کف پا و انگشتان پا) نیز به کار می‌رود. چنان‌که دهخدا می‌گوید: «پا. (اِ) رِجل. از اندامهای بدن و آن از بیخ ران تا سر پنجهٔ پای باشد شامل ران و زانو و ساق و قدم. پای؛ و گاه بمعنی قسمت زیرین پا آید که عرب قدم گوید و آن از اشتالنگ تا نوک ابهام است.» فرگشت آب‌بازسانان
در طی زمان، الگوی حرکتی آب‌بازسانان از راه رفتن بر روی چهار پا به سوی نوعی جنبش نوسانی دمی دگرگون شد. این حرکت شبیه به پای انسان در شنای پروانه، در آغاز از مرحلهٔ حرکت به جلوی چهارپایی شکل گرفت. سپس، این حرکت در راهرونهنگ‌ها تبدیل به حرکت لگنی شد، سپس لگنی موج‌دار در کوچیستوس، و در نهایت به شکل امروزین آن که در نهنگ‌ها و دلفین‌ها دیده می‌شود. آمبولوستوس بر روی زمین راه می‌رفت ولی در عین حال در دریا با کمک پدال زدن لگنی خود به جلو بخزد. این حرکت را امروزه می‌توان در شنگ‌ها نوین دید. دست‌های آمبولوستوس همچنین کوچک بودند و در پیش‌رانش نقشی نداشتند و به نظر می‌رسد که پاهایش پره‌دار بوده‌اند. کوچیستوس بیشتر وقتش را در آب می‌گذراند؛ کمر او بلند و ماهیچه‌ای بود و دمی صاف داشت. نوع حرکت او در آب همانند شنگ بزرگ آب شیرین آمریکای جنوبی بود. با پدیدار شدن پیش‌نهنگانی چون جرجیاستوس، توانایی حرکت بر روی زمین به آرامی از میان رفت. لگن جرجیاستوس به پاهای عقبی متصل نبود و این نشان از عدم توانایی پاها در پشتیبانی از حرکت بر روی زمین دارند. در این هنگام، حرکت در آب تنها توسط نوسان لگنی صورت می‌گرفته‌است. این روند بعدها با پدید آمدن دم‌باله در دورودونتیان کامل شد و آن‌ها – همانند نهنگ‌های امروزین – توسط حرکت پشتی–بطنی به پیش می‌رفتند. پروانه (حرکت ورزشی)
پروانه یا جامپینگ جَک عنوان یک حرکت ورزشی است که در آن فرد در حالی که دست‌هایش در کنار بدنش قرار گرفته است می‌ایستد، سپس با یک جهش پاها را از هم باز و همزمان دست‌ها را بالای سر می‌برد، و پس از کمی مکث دوباره با جهشی دیگر به حالت اول باز می‌گردد. این حرکت باعث قوی‌تر شدن پاها و بازوها می‌شود. کف پا
انسان‌های در بسیاری از نقاط جهان، به‌ویژه مناطق سردتر برای محافظت از کف پا در برابر اثرات ناخوشایند و زیان‌مند محیط در حین جابجایی، از کفش بهره می‌گیرند. حساسیت کف پا گاه آن را هدف لمس حسی، قلقلک دادن یا تحریک جنسی قرار می‌دهد. میکروباتیک
استفاده از میکروبات‌ها به ابزارهای پیشرفته و حسگرهایی نیازمند است که در مقیاس میکرو کار می‌کنند. اما مقیاس‌بندی پدیده‌های فیزیکی حتی یک دستکاری ساده را هم چالش‌برانگیز می‌کند. نحوهٔ حرکت میکروبات‌ها تابعی از هدف و اندازهٔ آن‌هاست. در اندازه‌های کوچکتر از میلی‌متر، دنیای فیزیک نیازمند راه‌های عجیبی برای حرکت است. عدد رینولدز برای روبات‌های پرنده تقریباً برابر با یک است؛ در واقع «پرواز» در این روبات‌ها به حای اصل برنولی، از گرانروی هوا استفاده می‌کند. روبات‌هایی که در مایعات حرکت می‌کنند ممکن است مانند نوع متحرک باکتری E. coli، به تاژکهای چرخشی احتیاج داشته باشد. حرکت جهشی از لحاظ مصرف انرژی بسیار کارآمد است و به روبات این اجازه را می‌دهد که بر روی سطوح مختلف حرکت کند. بابا یاگا
شوهر یا معشوق در زندگی او نقشی ندارد، اما مادر چندین دختر است. شیوهٔ جابه‌جا شدن او منحصر به فرد است. او پاهای خود را در یک هاون قرار می‌دهد و با استفاده از دسته هاون به عنوان پارو با سرعت زیاد به پیش می‌رود و با یک جارو رد پای خود را پاک می‌کند. ورودش با یک باد توفانی اعلام می‌شود که یادآور استفاده از باد به عنوان وسیلهٔ نقلیه توسط موجودات شیطانی است. ولگشت
ولگشت یا گام تصادفی یا گشت تصادفی یا قدم‌زدن تصادفی ، مطالعهٔ رفتار یک مسیر تشکیل شده از گام‌های تصادفی و پی در پی با استفاده از ابزار ریاضیات است. نتایج کاوش در مورد این موضوع در شاخه‌های مختلف علم همچون علوم کامپیوتر، فیزیک، بوم‌شناسی، اقتصاد، روانشناسی و موارد دیگر به عنوان مدلی پایه برای فرایندهای تصادفی در طول زمان، استفاده شده‌است. به عنوان مثال، مسیر طی شده توسط یک مولکول هنگام حرکت درون گاز یا مایع، مسیر حرکت یک حیوان علف‌خوار، نوسانات قیمت سهام و وضعیت مالی یک قمارباز؛ مواردی است که می‌تواند با ولگشت مدل‌سازی شود. عنوان ولگشت را نخستین بار کارل پیرسون در سال ۱۹۰۵ میلادی به کار برد. بال
بال اندام پروازی در جانورانی است که توانایی پرواز دارند. این معنا به ابزار بلند شدن از زمین در ماشین‌های با توانایی پرواز ساخته دست بشر نیز گسترانده شده‌است. در زبان پهلوی بدان بالَگ می‌گفتند. نوع بال در انواع پرندگان متفاوت است. تنبل (جانور)
تنبل‌ها در دنیا ۶ گونه مختلف دارند که متعلق به دو خانواده تنبل‌های دوانگشتی (پاها دارای سه انگشت و دست‌ها دارای دو انگشت) و تنبل‌های سه‌انگشتی (پاها و دست‌ها دارای سه انگشت) هستند. تنبل‌های سه‌انگشتی، رژیم غذایی کم‌کالری‌ای دارند که صرفاً از برگ چند نوع از درختان تشکیل می‌شود، از این‌رو ناچارند تا متابولیسم پایینی داشته باشند تا فعالیت‌های حیاتی بدنشان با مشکلی مواجه نشود. اما تنبل‌های دوانگشتی طیف وسیع‌تری از غذاها که شامل میوه‌ها، حشرات، گیاهان و گاهی مارمولک‌های کوچک می‌شود را تغذیه می‌کنند. این دو گروه به هم شبیه‌اند، ولی اعتقاد دانشمندان بر این است که با هم خویشاوندی نزدیکی ندارند و دچار فرگشت موازی شده‌اند. نیام کف‌پایی
در مرحله بعدی راه رفتن وقتی فرد شروع به برداشتن کف پا از زمین می‌کند به علت کشش نیام کف‌پایی قوس کف پا مجدداً برقرار می‌شود. این حالت کششی و فنری که در نیام کف‌پایی وجود دارد موجب می‌شود تا در حین زمین گذاشتن پا انرژی در فنر (نیام کف‌پایی) ذخیره شده و با برداشتن پا انرژی مجدداً به پا برگردد. بدین طریق بدن انسان راهی پیدا کرده‌است تا بتواند مقداری از انرژی راه رفتن را ذخیره کرده و کارایی راه رفتن را بیشتر کند. با بالا آوردن انگشتان پا نیام کف‌پایی تحت کشش قرار گرفته و قوس کف پا بیشتر می‌شود. فتیش پا
فتیش پا به داشتن هر گونه میل جنسی چشمگیر به پا یا پاپوش مانند کفش و جوراب گفته می‌شود. زیگموند فروید، رسم بستن پاها در چین باستان را هم گونه‌ای از فتیش پا می‌داند. برای کسی که فتیش پا دارد، نکات قابل توجه و جذاب عبارتند از شکل و اندازه پاها و انگشتان (انگشت‌های بلند، انگشت‌های کوتاه، ناخن‌های براق و جلا داده شده، قوس‌های بلند ساق پا و غیره)، جواهرات زینتی (انگشتر پا و پابند) حالت پوشیدگی پاها (پابرهنه، چکمه و غیره)، بو و عطر پاها، تعامل حسی با پاها (بوییدن، لیسیدن، بوسیدن، قلقلک دادن و غیره). انواع مختلفی از فتیش پا وجود دارد مانند فتیش با جوراب، فتیش با کفش، فتیش با پاهای چرک و گل آلود، که از این میان فتیش پا مورد توجه بیشتری قرار دارد. عابر پیاده
عابر پیاده به فردی گفته می‌شود که یک مسافت را با پا به صورت پیاده‌روی یا دو طی می‌کند. در بعضی از جوامع افرادی که از وسایل سبک و کم‌سرعتی مانند: اسکیت‌برد، ویلچر، roller skates، scooter و موارد مشابه برای حمل و نقل استفاده می‌کنند نیز جزو عابر پیاده محسوب می‌گردند. خواب
کسانی که دچار این وضعیت‌ها باشند، به دلیل حرکت‌های پا (و در موارد کمتری، بازو) از خواب می‌پرند و به دلیل کمبود خواب، خسته و تحریک‌پذیر باقی می‌مانند. در اختلال حرکت دوره‌ای دست و پا (PLMD)، این گونه حرکت‌ها غیرارادی است و فرد کنترلی بر روی آن‌ها ندارد و غالباً از آن‌ها آگاه نیست. امّا در سندروم (نشانگان) پاهای بیقرار (RLS)، فرد نوعی حس فیزیکی، مثل خارش، سوزش یا گزگز در پاهای خود دارد. تنها راهی که فرد می‌تواند از این حس‌های مزاحم خلاصی یابد، حرکت دادن پاها (و در موارد اندکی، بازوها) است. پزشکان می‌توانند PLMD و RLS را درمان کنند. RLS معمولاً با رفع کمبود آهن در بدن از بین می‌رود. در بعضی موارد نیز به نوع دیگری از دارو درمانی نیاز می‌باشد. توتیای دریایی
توتیاهای دریایی همانند دیگر خارپوستان قرینگی پنج‌گانه دارند (که پنج‌پاری نامیده می‌شود). حرکت آن‌ها به‌وسیلهٔ صدها پای لوله‌ای کوچک، شفاف و چسبناک انجام می‌گیرد و در برخی ازکشور ها از مغز داخل بدن او به عنوان غذا استفاده می شود. خر سه‌پا
خر سه‌پا یا خَرَ یا موجودی بسیار شگفت‌انگیز است که خاستگاه او روشن نیست و این نکته نیز در مورد او آشکار نشده که وی را بر کدامین حیوان اسطوره‌ای می‌توان منطبق نمود. یکی از محققین معتقد است که این اسطوره در اصل بخشی از اسطورهٔ آسمانی است، چراکه در روایاتی همچون روایت زیر، که از بندهش نقل شده، از این که او آب‌های کیهانی را به جنبش درمی‌آورد، سخن گفته شده‌است: خوردن
خوردن یا مصرف کردن، به عمل جویدن و بلعیدن غذا می‌گویند. خوردن یک فعالیت روزانه حیاتی است که به‌طور معمول برای تأمین انرژی و امکان رشد است و در صورت اختلال در این فعالیت ممکن است بدن دچار بیماری‌های گوناگون شود. همهٔ موجودات زنده برای زنده ماندن و بقا به خوردن نیاز دارند، گوشتخواران: خوردن حیوانات دیگر، گیاهخواران: خوردن گیاهان. بعضی جانداران مانند انسان‌ها، هم از گوشت و هم از گیاه تغذیه می‌کنند. سرپایان
رده سرپایان دارای بازو در اطراف سر خود هستند که این بازوها برای شنا، خزیدن و چسبیدن به سنگ و بدست آوردن طعمه بکار می‌رود. این بازوها به دهان آن‌ها می‌رسد و دهان در وسط این بازوها قرار دارد. در برخی از این گونه‌ها روی بازوها، کلاهک‌های مکنده وجود دارد. دوپایان
دوپایان گروهی از جانداران هستند که برای جابه‌جایی و پیمودن راه بر روی خشکی از اندام‌های پشتی یا دو پای خود بر روی زمین استفاده می‌کنند. برخی ربات‌های ساخته شده نیز دوپا هستند. جابجایی دوپایی می‌توان به صورت پیاده‌روی، دویدن یا جهیدن باشد. انگشت‌بندی
به جاندارانی که در هر دست یا پا پنج انگشت دارند جانداران پنج‌انگشتی می‌گویند. به‌طور سنتی باور بر این است که نیاکان همه چهاراندامان زنده امروزی دست و پاهای پنج‌انگشتی داشته‌اند، اگرچه بسیاری از گونه‌ها در حال حاضر برخی یا تمام انگشت‌های خود را با فرایند فرگشت از دست داده‌اند یا دچار دگرگونی شده‌اند. با این حال، این دیدگاه توسط استیون جی گولد در مقاله ۱۹۹۱ او به نام «هشت (یا کمتر) خوکچه کوچک» به چالش کشیده شد. او در این نوشتار، چندانگشتی بودن در چهارپایان اولیه را بررسی کرده و تخصصی شدن کار انگشت‌ها از طریق کاهش تعداد آن‌ها را توصیف کرده‌است. چنگر اوراسیایی
چنگر انگشت‌های بلندی دارد که هریک پرده‌ای مجزا دارند. این پرده‌ها شبیه برگ‌های کوچکی هستند که انگشت‌های چنگر را پوشانده‌اند. این نوع عجیب پرده‌ی انگشتی، به پرنده کمک می‌کند با پاهایش به شاخه‌های گیاهان بچسبد یا روی گیاهان سطح آب راه برود. چنگر برای شنا کردن در آب هم از پرده‌های انگشتی خود استفاده می کند. افتادگی پا
افتادگی پا با راه رفتن استپاژ مشخص می‌شود. افراد مبتلا به این وضعیت در حال راه رفتن انگشتان پای خود را بر روی زمین می‌کشند و زانوان را خم می‌کنند تا پا بالاتر از حد طبیعی قرار گرفته و از کشیده شدن انگشتان بر روی زمین جلوگیری شود. این امر باعث می‌شود تا پا به قدر کافی از سطح زمین بلند شود تا انگشتان پا بر زمین کشیده نشوند و از ضربه خوردن پنجه و افتادگی جلوگیری شود. برای تطبیق حرکت فرد ممکن است در پای مخالف بر روی انگشتان پا راه برود و ران را بیش از حد بالا آورد (مانند بالا رفتن از پله‌ها). دیگر انواع راه رفتن نیز ممکن است نشان‌گر افتادگی پا باشند. ماهی
ماهی نام دسته‌ای از جانداران خون‌سرد آبزی است. آنها به کمک باله در آب حرکت می‌کنند، هنگام دور زدن از باله‌های سینه‌ای و هنگام حرکت سریع از بالهٔ دُمی استفاده می‌کنند. پوست بدن ماهی‌ها از پولک پوشیده شده و لغزنده است. ماهی‌ها با آب‌شش‌های دو طرف سر خود در آب تنفس می‌کنند. ادامهٔ نسل ماهی‌ها با تخم ریزی در آب صورت می‌گیرد که از هر تخم یک ماهی متولد می‌شود. به‌طور کلی می‌توان گفت ماهی‌ها در دستهٔ آبزیان جای دارند و تخم‌گذار هستند. گازانبر
تعدادی از بندپایان مانند خرچنگ و عقرب پنجه‌های گازانبر مانندی دارند که به وسیله آنها از خود دفاع می‌کنند، تغذیه می‌کنند یا حتی اظهار عشق می‌کنند. انت (موجود خیالی)
گندالف از درخت ریشو به عنوان کهن‌سال‌ترین موجود زنده که می‌تواند در سرزمین میانی راه برود یاد می‌کند که قدی برابر با ۴ متر داشته‌است. انت‌ها نخستین بار هنگامی در سرزمین میانی دیده شدند که الف‌ها در این سرزمین زندگی کردند. آن‌ها احتمالاً توسط ارو ایلوواتار به دستور یاوانا ایجاد شده‌اند. یاوانا می‌خواست موجوداتی خلق شود که مانند چوپان و نگهبان از درختان جنگل در برابر کوتوله‌ها و دیگر موجودات حفاظت کند. چهارپایان
پرندگان، انسان‌ها، حشرات، سخت‌پوستان و مارها چهارپا به‌شمار نمی‌روند. البته در این میان استثناهایی هم وجود دارد. برای نمونه در میان حشرات، آخوندک یک چهارپا به‌شمار می‌رود. بعضی از پرندگان هم در شرایط ویژه برای جابجایی مانند یک چهارپا رفتار می‌کنند. لک‌لک نیل از این دسته‌است. این جانور در هنگام یورش ناگهانی به سمت طعمه، برای راست نگه داشتن خود از بال‌هایش، هم استفاده می‌کند. قدم (اسب)
قدم به نوعی از راه رفتن اسب یا دیگر چهارپایان مشابه آن گفته می‌شود که حیوان طی آن به آرامی راه می‌رود و پاهای جلو و عقب او پشت سر هم به ترتیب خاصی روی زمین می‌آید. قدم همان حالتی است که وقتی سوار با آرامش تمام با اسب در مانژ حرکت می‌کند اتفاق می‌افتد. مژک
یاخته‌ها از نظر توان حرکت به دو گروه ثابت و متحرک تقسیم می‌گردند. یاخته‌های ثابت فاقد اندام حرکتی بوده و اگر هم حرکتی در آنها صورت پذیرد وابسته به موجودات دیگر یا جریانات طبیعی مانند آب و باد است. به عنوان مثال پلانکتونها موجودات تک سلولی گیاهی و جانوری هستند که در آب زیست نموده و توسط جریانات آب از نقطه‌ای به نقطه دیگر برده می‌شوند. برخی از یاخته‌ها اصولاً ثابت بوده و حرکتی ندارند مانند سلولهای گیاهی که به دلیل داشتن دیواره سلولی انعطاف‌پذیری را که لازمه حرکت است از دست داده‌اند. یاخته‌های متحرک به کمک اندامهای حرکتی قادر به حرکت هستند. کوتوله‌پایان
کوتوله‌پایان در خاک زندگی می‌کنند و شبیه به صدپاویسان (centipedes) هستند، اما بدنی کوچک‌تر و شفاف دارند؛ این جانوران می‌توانند به‌سرعت جابه‌جا شوند و از سوراخ‌های درون خاک عبور کنند؛ نوزاد آنها شش جفت پا دارد، ولی در هر مرحلهٔ پوست‌اندازی یک جفت پا به آنها افزوده می‌شود به‌طوری‌که در مرحلهٔ بلوغ دوازده جفت پا دارند؛ این جانوران فاقد چشم هستند و شاخک‌های بلندی دارند که نقش حسگر را ایفا می‌کند. قدم برداشتن
متغیرهای اصلی قدم برداشتن ۱) فاکتور وظیفه و ۲) رابطه فاز اندام جلویی و پشتی است. فاکتور وظیفه، خیلی ساده، به معنی درصدی از کل چرخه است که یک اندام مشخص، بر روی زمین قرار دارد. این مقدار، معمولاً برای اندام جلویی و پشتی، برابر است. مگر اینکه جانور برای قدم برداشتن ویژه‌ای آموزش دیده باشد یا سرعت خود را کم و زیاد کند. فاکتور وظیفه بالای ٪۵۰ "پیاده‌روی" و فاکتور وظیفه زیر ٪۵۰ "دویدن" انگاشته می‌شود. فاز اندام جلویی و پشتی، رابطه موقتی بین جفت اندام‌ها است. اگر اندام‌های جلویی و پشتی یک طرف بدن، فاز وضعیتی خود را همزمان آغاز کنند، فاز اندام جلویی و پشتی، ٪۰ یا ٪۱۰۰ است. اگر اندام جلویی یک طرف بدن، در نیمی از چرخه با زمین تماس داشته باشد و اندام پشتی همان طرف بدن در نیمی دیگر از چرخه با زمین تماس داشته باشد فاز اندام جلویی و پشتی، ٪۵۰ است. دفیله
راه رفتن مدل‌های جامه از راه رفتن گربه برگرفته شده چرا که گربه‌ها در هر گام، یک دست را به صورت ضربدری جلوی دست دیگر گذاشته و راه می‌روند و همچنین این شیوه جنباندن دست و پای گربه راه‌رفتن را خرامان می‌نمایاند. گربه‌رو گونه‌ای شمرده گام برداشتن است و از همین رو در نمایش جامه‌ها کاربرد دارد. همچنین این گونه راه رفتن دلربایی دارد که بایستهٔ نمایش جامه است. شنل و لویی ویتون از پیشگامان ایجاد گربه رو هستند. بازوپیمایی
بازوپیماهای اصلی در میان حیوانات، میمون‌ها، میمون‌های درازدست و سیامانگ‌ها هستند. میمون‌های درازدست می‌توانند با سرعت ۵۵ کیلومتر در ساعت حرکت کنند و در هر تاب‌خوردن مسافت ۶ متر را بپیمایند. میمون‌های عنکبوتی و اورانگوتان‌ها را جانورانی نیمه‌بازوپیما می‌نامند. مچ پا
مچ پا از سه مفصل تشکیل شده‌است که موجب حرکت به سمت بالا و پایین و دو طرف می‌شوند. مفاصل از نوع زُلاله‌ای (سینوویال) هستند که در انتها غضروف دارند و در محیط مایع زلاله‌ای حرکت می‌کنند. رباط‌ها نوارهای محکمی هستند که موجب اتصال استخوان‌ها به یکدیگر می‌شوند. ماهیچه‌ها و زردپی‌ها نیز به مفاصل کمک می‌کنند و نیروی کافی برای حرکت آنها را تأمین می‌نمایند. آردی
اگرچه مشخص نیست که آیا گونه‌های آردی با انسان امروزی مرتبط است یا خیر، اما این کشف از اهمیت زیادی برخوردار است و به بحث در مورد آردی‌کپی و جایگاه آن در تکامل انسان افزوده‌است. با توجه به ترکیب بدن آردی، باستان شناسان خاطر نشان می‌کنند که او نمونه ای بی نظیر بوده و هم دارای خصوصیات انسان‌های امروزی بوده و هم دارای خصوصیات پستانداران نخستین بوده‌است. هنوز نکته قابل بحث است که آیا آردی قادر به حرکت با دوپا بوده یا خیر. انگشتان شست پای بزرگ واگرای آردی مشخصه دوپا بودن نیست. با این وجود، بقایای پاها، پاها، لگن و دستهای وی حاکی از آن است که هنگام حرکت روی زمین به‌طور راست قدم می‌زده اما هنگام حرکت در اطراف درختان چهار پا بوده. به عنوان مثال، انگشتان شست پاهایش کمی به سمت خارج از دیگر انگشتان مجزا شده که او را قادر به گرفتن شاخه‌های درختان می‌کرده. برخلاف شامپانزه‌ها، پای او حاوی استخوان کوچک و منحصر به فردی در داخل تاندون است که انگشت بزرگ را محکم نگه داشته‌است. مشاهده این استخوان منحصر به فرد به همراه سایر ساختارهای استخوانی آردی، به او کمک می‌کرد تا به صورت دوپا راه برود در حالی که از لوسی کم کارآمدتر است. استخوانهای مچ دست او نیز قابلیت انعطاف‌پذیری را فراهم می‌آورد اما استخوان کف دستش کوتاه بود. حرکت
حرکت یا جنبش در فیزیک، به معنی تغییر مکان جسم در ارتباط با زمان است. حرکت یعنی تغییر مکان جسم نسبت به ناظر(حرکت امری نسبی است) حرکت در فیزیک از نیرو ناشی می‌شود و با مفاهیم سرعت، شتاب، جابجایی و زمان مرتبط است. بنا بر قانون اول نیوتن، سرعت یک جسم تنها در حالتی تغییر می‌کند که نیرویی جدید به آن وارد شود؛ این مفهوم تحت عنوان لَختی شناخته می‌شود. پیاده‌روی
پیاده‌روی انواع مختلفی دارد، از جمله پیاده‌روی‌های پیاده‌روی ساده، پیاده‌روی در ساحل، کوهپیمایی، پیاده‌روی نوروژی، پیاده‌روی سگی و یخ پیمایی. بعضی از افراد ترجیح می‌دهند در فضای بسته روی تردمیل یا در یک سالن بدنسازی قدم بزنند. برخی دیگر ممکن است از یک گام‌شمار برای شمارش قدم‌های خود استفاده کنند. Hiking کلمه ای معمول است که در کانادا، ایالات متحده و آفریقای جنوبی برای پیاده‌روی‌های شدید استفاده می‌شود. در بخش انگلیسی زبان آمریکای شمالی اصطلاح پیاده‌روی برای پیاده‌روی‌های کوتاه به خصوص در شهرها استفاده می‌شود. رأی دادن با پا
رأی دادن با پا () نظریه ای ایست در حوزهٔ انتخابات‌پژوهی که بیان می‌کند برخی از افراد جامعه اعلام رای و نظر سیاسی یا اجتماعی خود را نه از شیوهٔ مرسوم شرکت در انتخابات و رای دادن، بلکه از طریق از حضور یا عدم حضور در یک مکان یا جغرافیای خاص، همین‌طور نقل مکان کردن، مثلاً مهاجرت داخلی اعلام می‌کنند. این نظریه که اولین بار توسط ایلیا سومین (Ilya Somin) ارائه شده، به مهاجرت داخلی (در مقابل مهاجرت برون مرزی) اختصاص دارد. چهارپایان
یک تفاوت مهم زیست‌شناسی تکاملی بین چهارپایان و چهارعضوی و به ویژه در دوپایان، وجود بال یا اندامی است که قابلیت سازگاری پیدا کرده‌است. تمامی این جانوران چهار عضو هستند اما چهار پا به حساب نمی‌آیند. با این‌حال در مارها که عضو به صورت وستیجیال درآمده یا اثر دست و پای خود را از دست داده‌اند یک چهار عضوی به حساب می‌آیند. مشت‌پیمایی
مُشت‌پیمایی شیوه‌ای از جاپیمایی (حرکت مکانی) در حیوانات چهارپا است. در این شیوه، حیوان، ساعدها و مچ‌های دست خود را کمی خمیده نگه می‌دارند و بر روی پیش‌مشت‌ها راه می‌رود. خارپوستان
خیار دریایی حیوان خزنده‌ای است که به آهستگی به روی گل سنگ‌ها یا صخره‌ها می‌خزد و تکه‌های غذا را از محیط اطراف جمع کرده و مصرف می‌کند دست‌های او مایع چسبنده‌ای ترشح می‌کند که جمع‌آوری غذا از روی زمین را برای او آسان می‌کند پاهای ردیفی قرمز روشن و مجموعه دست‌های تغذیه‌کننده بنفش و زرد بسیاری از گونه‌های خیار دریایی برای استتار مناسب نمی‌باشند. ناجنبندگی (جانورشناسی)
در زیست‌شناسی به جانورانی که به سطحی چسبیده‌اند و در زندگی خود جابه‌جایی ندارند ناجُنبَنده یا بَرجا گفته می‌شود و این ویژگی ناجنبندگی نام دارد. ناجنبندگان معمولاً به سطحی ثابت مانند کف دریا، ساقه درخت یا یک صخره متصل‌اند. به جانورانی که ناجنبنده نیستند، جنبنده گفته می‌شود. روزگردی
روزگردی () یک رفتار جانوری است و به جانوران یا گیاهانی اطلاق می‌شود که در طول روز فعال بوده و در شب هنگام خواب هستند. دیگر موجوداتی که روزگرد نیستند ممکن است پگاه‌رو یا شب‌زی باشند. بسیاری جانوران نظیر پستانداران، حشرات، پرندگان و خزندگان روزگرد هستند. برخی از گونه‌های جانوری نظیر گونه‌هایی از سگ و گربه که به عنوان حیوان خانگی هستند، ساعت زیستی خود را با انسان هماهنگ کرده و به مرور آنها را تغییر داده و روزگرد شده‌اند. چهاراندامان
چهاراندامان (Tetrapoda) به هر جانوری اطلاق می‌شود که دارای چهار اندام باشد. پستانداران، پرندگان، دوزیستان، خزندگان چهارعضوی هستند. مارها و دیگر خزندگان بدون دست و پا اجدادشان به چهاراندامان بازمی‌گردد. موجودات چهارعضوی از گوشتی‌بالگان در دوران دوونین مشتق شدند. این موجودات در حال حاضر در زمرهٔ تکامل‌یافته‌ترین جانوران هستند. خرس
خرس‌ها جثه‌ای بزرگ، پاهای کلفت، دم کوتاه، موهای زبر و پوزه دراز دارند. هر کدام از دست‌ها و پاهایشان دارای پنج انگشت است که قابلیت جمع شدن ندارد و از لحاظ حرکتی، کف‌رو هستند. خرس‌ها در مقایسه با سایر گوشت‌خواران بزرگ، دارای سرعت کمتری هستند اما توانایی فیزیکی و استقامت بیشتری دارند. دست و پای آن‌ها کوتاه‌ و ناحیه لگن خاصره و کتف و سایر استخوان‌ها، قطور و مستحکم است. دست و پاها برای بالا رفتن از درخت و شکافتن خانه موریانه و کندوی عسل و جابجایی سنگ‌ها و کندن ریشه گیاهان و گرفتن طعمه، تکامل پیدا کرده است. راه رفتن خرس‌ها نیز با ر‌اه رفتن بسیاری از گوشت‌خواران تفاوت دارد و خرس‌ها، جانورانی کف‌رو هستند. آن‌ها می‌توانند با سرعت ۵۵ کیلومتر در ساعت بدوند. خرس‌ها همچنین می‌توانند مثل انسان بر روی پاهای عقبی خود بلند شده و بابستند. خرس قطبی عمدتاً گوشت‌خوار است و خرس پاندا تقریباً به‌طور خاص از گیاه بامبو تغذیه می‌کند اما شش گونه دیگر خرس همه‌چیزخوارند راه رفتن قیچی‌وار
در راه رفتن قیچی‌وار در هنگام ایستادن و راه رفتن، زاویهٔ اندام‌های تحتانی به صورت بیست و هشت درجه دورشدگی و چهارده درجه چرخش رو به بیرون است. (یعنی دو تا پا ۲۸درجه از هم فاصله دارند و هرکدام به اندازهٔ ۱۴درجه به خارج چرخیده‌اند.) وقتی فردی درهنگام راه رفتن، این زاویه را کمتر می‌کند، دچارراه رفتن قیچی وار خواهد بود. استخوان‌بندی انسان
انجام حرکات بدن در یک جانور پرسلولی فقط بر عهده ماهیچه‌ها نیست و جانوری که تنها از ماهیچه‌های خود برای حرکت کردن استفاده کند، حرکاتش بسیار کند خواهد بود. در عوض جانورانی که برای ماهیچه‌های خود تکیه‌گاهی دارند حرکتشان هم به نسبت سریع است این تکیه‌گاه را اسکلت می‌نامند. ماهی
عبارت «ماهی» به صورت دقیق‌تر توصیف‌کنندهٔ هر جانور غیرچهاراندام جمجمه‌داری (جانوری با جمجمه و در بیشتر موارد دارای استخوان پشت) است که در طول زندگی آبشش دارد و دست و پاهایش (اگر داشته باشد) همانند باله‌اند. برخلاف گروه‌های پستانداران و پرندگان، ماهی‌ها یک کلاد تکی نیستند بلکه مجموعه‌ای نافراگیر از آرایه‌های زیستی‌اند. شامل: مخاطی‌واران، مکنده‌ماهی‌ها، غضروف‌ماهیان، پرتوبالگان، تهی‌خارها و شُش‌ماهیان بندپایان
بَندپایان (Arthropoda) شاخه‌ای بزرگ از جانوران بی‌مهره و پریاخته هستند. شاخه بندپایان دربرگیرنده جانورانی چون حشرات، عنکبوتیان،هزارپایان و سخت‌پوستان است. فرهنگستان زبان فارسی در مصوبات تازه خود برای شاخه‌های جانداران پسوند «-تباران» را در نظر گرفته و بنا بر این شیوه بندپایان را «بندپاتباران» نیز نامیده است. سرپایان
سَرپایان (Cephalopods) رده‌ای از جانوران شاخهٔ نرم‌تنان هستند. به آن‌ها سرپاوَران هم گفته شده‌است. ویژگی سرپایان، قرینه بودن دو بخش بدن، داشتن سر برجسته، و داشتن بازو یا شاخک است. همگی سرپایان دریازی هستند. از آنجا که سرپایان قادر به ترشح مرکب از بدن خود هستند ماهیگیران به آن‌ها ماهی‌های مرکب می‌گویند. کاکاتریس
کاکاتریس (Cockatrice) یا باسیلیسک (Basilisk)، موجودی افسانه ای با سر خروس و بدن اژدهاست که بر روی دوپا راه می‌رود. این موجود افسانه ای به‌طور برجسته ای برای قرون متمادی در خیالات و اسطوره‌های مردم انگلیسی زبان وجود داشته‌است. هشت‌پای
معنی لغوی هشت پای ٬ «هشت پا» یا «هشت پایه» است. چون این بازی همراه شطرنج و نرد آمده می‌توان دریافت که اگر سواری و چوگان و آموزش فنون رزمی برای پرورش جسم به کار گرفته می‌شده‌است، از هشت پای همچون شطرنج و نرد برای تقویت ذهن استفاده می‌کرده‌اند. هشت‌پا
هَشت‌پا یا اُختاپوس یک جانور آبزی از رده چند پایان است که در بخش‌های گوناگونی از اقیانوس‌های جهان، به‌ویژه در آب‌سنگ‌های مرجانی زندگی می‌کند. ۳۰۰ گونه از هشت پا شناسایی شده که این تعداد، یک‌سوم از تمامی گونه‌های سرپایان را تشکیل می‌دهد. هشت‌پاه، از زیرردهٔ نیام‌داران ("Coleoidea")، بالاراستهٔ هشت‌پاریختان ("Octopodiformes") و راستهٔ هشت‌پایان ("Octopoda") است. هشت‌پا
هشت پا در امتداد محور خلفی-شکمی خود دو طرفه است. سر و پا در یک انتهای بدن کشیده قرار دارند و به عنوان قدامی (جلوی) حیوان عمل می‌کنند. سر شامل دهان و مغز است. پا به مجموعه ای از زائده‌های قابل انعطاف، پیش تنش، معروف به «بازو» تبدیل شده‌است که دهان را احاطه کرده و در نزدیکی پایه خود توسط یک ساختار تار به یکدیگر متصل می‌شوند. بازوها را می‌توان براساس موقعیت جانبی و توالی (مانند L1، R1، L2، R2) توصیف کرد و به چهار جفت تقسیم کرد. دو پیوست عقب معمولاً برای راه رفتن در کف دریا استفاده می‌شود، در حالی که شش مورد دیگر برای خوردن غذا استفاده می‌شود. از این رو برخی از زیست شناسان از این حیوانات به عنوان شش «بازو» و دو «پا» یاد می‌کنند. گوشته پیازی و توخالی در پشت سر ذوب شده و به قوز احشایی معروف است. این شامل بیشتر اعضای حیاتی است. حفره گوشته دیواره‌های عضلانی دارد و حاوی آبشش است. با قیف یا سیفون به قسمت خارجی متصل می‌شود. دهان هشت پا، که در زیر بازوها قرار دارد، دارای منقاری تیز است. دوال‌پا
کتاب عجائب المخلوقات و غرائب المخلوقات محمدبن محمود طوسی (قرن ششم هجری) ضمن نقل حکایتی نام دوال‌پا را به کار می‌برد و آن را گونه‌ای نسناس می‌نامد. البته در لغت‌نامه دهخدا، داستان وامق و عذرا را منبع دیگری هم نقل می‌کند. از آن‌جا به کتاب‌هایی هم‌چون سلیم جواهری و وغ‌وغ ساهاب صادق هدایت راه یافته‌است. راه رفتن معلولان
راه رفتن دوباره معلولان به کمک ربات‌های پوشیدنی امکان‌پذیر است. این ربات‌های پوشیدنی به بیماران سکته مغزی، افراد مبتلا به ام اس، ضایعه نخاعی و افراد مسن که نیاز به کمک دارند، کمک می‌کند تا دوباره راه بروند. بازگرداندن توانایی راه رفتن به افراد کم توان و ناتوان بیش از هر چیز بر روحیه، اعتماد به نفس و امید آنها اثر قابل توجهی دارد. افزون بر این امکان ایستادن، نشستن و راه رفتن کاربران به آنان استقلال بیشتری در زندگی می‌دهد. همچنین تحرک بیشتر موجب بهبود وضعیت فیزیکی از جمله بهبود گردش خون، تنظیم فشار خون، بهبود تنفس، جلوگیری از مشکلات گوارشی و کلیوی، زخم بستر، دردهای مزمن و تضعیف ماهیچه ها می‌شود. تائوئیسم
شیر دریایی به هزار پا می‌گوید من در آرزوی یک پای دیگر هستم ولی به مراد خود نمی‌رسم. تو این همه پا را از کجا آورده‌ای؟ او می‌گوید: طبیعت من چنین است و من در ساختن آن هیچ نقشی ندارم. هزار پا به مار می‌گوید: چگونه من با این همه پا نمی‌توانم به تندی تو که هیچ پا نداری حرکت کنم؟ مار می‌گوید: این یک ساختمان طبیعی است و در آن هیچ تغییری روانیست؛ و به پا هیچ حاجتی ندارم. مار به باد می‌گوید: من می‌توانم در یک جهت به سرعت حرکت کنم اما شکل و اندام دارم. چطور تو که هیچ شکل و اندام نداری می‌توانی از شمال به جنوب و از شرق به غرب بوزی و همه جا را درنوردی؟ باد می‌گوید: درست است که همه دنیا را درمی‌نوردم و حتی درختان تنومند را می‌شکنم و حتی بناهای بزرگ را ویران می‌کنم اما آن که بتواند مرا پس بزند از من تواناتر است. هشت‌پا
بخش بسیار زیادی از بدن هشت‌پاها از بافت ماهیچه ای ساخته شده و به عبارت دیگر، فاقد استخوان‌بندی هستند که همین موضوع به آنها اجازه می‌دهد خود را برای مدت‌های طولانی به راحتی انقباض و انبساط نمایند. به دلیل همین ویژگی، هشت‌پا می‌تواند با فشرده‌نمون بدن، از روزنه‌های کوچک عبور نماید. این ویژگی خاص باعث می‌شود تا حتی گونه‌های بزرگ‌تر نیز توان عبور از روزنه‌هایی به قطر را داشته باشند. ردپا
ردپاها آثار یا تصاویری هستند که از یک فرد در حال راه رفتن یا دویدن باقی می‌ماند. ردسُم و ردپنجه باقی گذاشته حیوانات با سم یا پنجه‌ها به جای پا، در حالی که «ردکفش» اصطلاح خاصی برای رد ایجادشده توسط کفش است. آنها ممکن است فرورفتگی‌هایی در زمین باشند یا چیزی روی سطحی باشند که به پایین پا چسبیده‌است. «مسیر رفت و آمد» مجموعه ای از ردپاها در زمین نرم است که توسط موجود-زنده به جا مانده‌است. ردپای حیوانات ردپا، ردسم یا ردپنجه یک حیوان است. فرگشت انسان
ماهیچه کف‌پایی در انسان نیز شاهدی است بر فرگشت انسان‌های خردمند امروزی. این ماهیچه در حیوانات برای گرفتن و کنترل اشیاء با پاهایشان استفاده می‌شود و به آن‌ها این قابلیت را می‌دهد که از پاهایشان مانند دست‌هایشان برای گرفتن اشیا استفاده کنند. در انسان‌ها نیز این عضله وجود دارد ولی در فرایند فرگشت چنان کارایی خود را از دست داده‌است که امروزه پزشکان هنگام نیاز به بافت‌های ترمیمی برای سایر قسمت‌های بدن آن را خارج و از آن استفاده می‌کنند. این عضله چنان برای بدن انسان بی‌اهمیت شده که ۹٪ انسان‌های امروزی بدون آن متولد می‌شوند. مدرک دیگری بر فرگشت اندام ژاکوبسون است که بخشی از کالبد حیوانات می‌باشد. ریشهٔ این اندام را در انسان می‌توان در پیشینهٔ جنسی انسان‌ها در ماقبل تاریخ جستجو کرد. این اندام که در مجرای بینی واقع است، فرومون‌ها را که مواد شیمیایی تحریک‌کنندهٔ جنسی، هشدار دهنده یا یابندهٔ غذا هستند، ردیابی می‌کند. این اندام به حیوانات اجازه می‌دهد که هم‌نوعانشان را برای جفت‌گیری یا اعلام خطر تعقیب کنند. انسان‌ها با اندام ژاکوبسون به دنیا می‌آیند، ولی قابلیت‌های این اندام در مراحل اولیهٔ پس از تولد رفته رفته کم می‌شود تا جایی که دیگر استفاده‌ای ندارد. در مواردی برای اندام‌هایی که به عنوان اندام‌های زائد شناخته می‌شدند کاربردهایی پیدا شده‌است. دندان‌های عقل دلایل دیگری بر فرگشت انسان هستند. نیاکان انسان به مقدار زیادی از گیاهان تغذیه می‌کردند و نیاز داشتند تا مقادیر زیادی از گیاهان را در طول یک روز با سرعتی کافی بخورند تا بتوانند مواد مورد نیاز بدنشان را تأمین کنند. این موضوع خصوصاً زمانی اهمیت داشت که بدن انسان قابلیت هضم سلولز به میزان کافی را نداشت. هنگامی که عادات غذایی بشر تغییر کرد، آروارهٔ انسان کوچک‌تر شد و دیگر نیازی به دندان آسیای سوم یا دندان عقل نبود. دوال‌پا
دَوال‌پا یکی از موجودات خیالی در افسانه‌ها و داستان‌های ایرانی است که بالاتنه انسان دارد و پاهایش مانند تسمه دراز و پیچنده‌اند. دوال‌پا در زبان فارسی مصداق آدم‌ سمجی است که به هر دلیل به حق یا ناحق به جایی یا کسی می‌چسبد و آن‌جا را رها نمی‌کند، چنان‌که وقتی بچه‌ای سماجت می‌کند و به مادر اصرار می‌ورزد، مادر به او می‌گوید: «چرا مثل دوال‌پا به من چسبیده‌ای؟!» قدم برداشتن
به خاطر سرعت حرکت جانوران، مشاهده ساده مستقیم (بدون ابزار)، برای بررسی دقیق الگوی قدم برداشتن، بسیار دشوار است. نخستین تلاش‌ها برای دسته‌بندی قدم برداشتن بر پایه ردپا یا صدای پا انجام می‌شد. ولی پس از تلاش‌های ادوارد مایبریج و اتین-ژول ماره برای استفاده از عکس‌برداری سریع بود که امکان برای بررسی علمی شیوه قدم برداشتن، ممکن شد. جانوران
جانوران خصوصیاتی دارند که آن‌ها را از دیگر موجودات زنده متمایز می‌کند. به‌طور کلی، همهٔ جانوران دست‌کم در مراحلی از چرخه زندگی خود، توانایی حرکت دارند. برخی از جانوران، از جمله اسفنج‌ها‌، مرجان‌ها، صدف سیاه و کشتی‌چسب، در بخش عمده‌ای از زندگی خود، ساکن و غیرمتحرک هستند. پاراپودیوم
راه رفتن با پاراپودیوم از آنجا که به وسیله توان بدنی شخص انجام می‌پذیرد و طرز ایستادن کاربر در داخل دستگاه کاملاً طبیعی و مشابه ایستادن واقعی می‌باشد، در نتیجه بهترین شبیه‌ساز راه رفتن شخص را برای او فراهم می‌کند و درد و خستگی غیرعادی که در استفاده از وسایل معمول همچون، واکر، بریس و… وجود دارد را ندارد. خزش
لغزیدن و کشیدن بدن بدون دست‌وپا به سمتی را خزیدن و این گونه حرکت را خزش می‌گویند. کرم‌ها و مارها از جمله جانوران خزشی هستند. بازوپیمایی
ویژگی‌های جسمانی انسان امروزی نشان می‌دهد که انسان‌ها نیایی بازوپیما داشته‌اند. مفصل‌های انعطاف‌پذیر شانه‌ها و انگشت‌های مناسبِ گیرش در انسان‌ها، از جملهٔ این نشانه‌ها هستند. کالبدشناسی انسان نشان می‌دهد که بازوپیمایی احتمالاً یک پیش‌سازگاری برای راه رفتن بر روی دو پا بوده‌است. دستک
در برخی گیاهان، دَستَک () یا ساقهٔ رونده () ساقه تغییر شکل یافته‌ای است که به صورت افقی رو یا زیر زمین حرکت می‌کند. دو
دو یا دویدن نوعی حرکت در جانوران گوناگون است. پستانداران، پرندگان و خزندگان توانایی حرکت سریع دارند که به آن «دویدن» گفته می‌شود. همچنین، دو به دسته‌ای عمده از ورزش‌های دو و میدانی گفته می‌شود که ورزشکاران در آن به شیوه‌های گوناگون می‌دوند. راه رفتن روی انگشت پا
Wikipedia contributors, "Toe walking," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Toe_walking&oldid=514935742 (accessed December 16, 2012). ددپایان
ددپایان یا تروپودا کلادی از دایناسورها هستند که بیش از ۲۳۰ میلیون سال پیش در آمریکای جنوبی از خزنده‌کفلان آغازین به وجود آمدند و سپس در سایر قاره‌ها گسترش یافتند. تمام دایناسورهای ددپا بر روی دوپا حرکت می‌کردند و استخوان‌های آن‌ها به منظور کاهش وزن بدن توخالی بود. بیشتر انواع ددپایان گوشت‌خوار بودند با این وجود در طول فرگشت این گروه چند خانواده از آن‌ها رژیم غذایی خود را به گیاه‌خواری و همه‌چیزخواری تغییر دادند. دوره شکوفایی ددپایان از اواخر دوره تریاس (حدود ۲۲۰ میلیون سال پیش) آغاز می‌شود و در پایان دوره کرتاسه (حدود ۶۶ میلیون سال پیش) همزمان با وقوع رویداد انقراض کرتاسه-پالئوژن پایان می‌پذیرد. بیشتر ددپایان با پایان همان دوره از بین رفتند. با این‌حال یک تبار از آن‌ها یعنی پرندگان توانستند پس از این دوره نیز به بقای خود ادامه دهند و امروزه شامل ۱۰٫۵۰۰ گونه مختلف می‌شوند. این نام از یونانی به معنای جانور وحشی+پا گرفته شده‌است. ویرایش دهم سامانه طبیعت
لینه "حشره" خود را (شامل همه بندپایان، از جمله حشرات، سخت‌پوستان، عنکبوتیان و دیگران) چنین توصیف کرد: "طبقه بسیار متعدد و متنوعی متشکل از جانوران کوچک، از طریق مارپیچ‌های جانبی تنفس می‌کنند، از هر طرف مسلح به پوست استخوانی یا پوشیده شده‌اند. با مو؛ مجهز به پاهای زیاد و آنتن‌های متحرک (یا شاخ‌هایی) که از سر بیرون می‌آیند و ابزار محتمل حس هستند.» پیاده‌روی
قابلیت پیاده‌روی اخیراً در بین برنامه ریزان شهری در برخی جوامع مورد توجه قرار گرفته‌است تا زمین‌ها و جاده‌های مناسب برای عابران پیاده ایجاد شود که اجازه می‌دهد تا رفت و آمد، خرید و تفریح با پیاده‌روی انجام شود. مفهوم قابلیت پیاده‌روی به عنوان معیاری از میزان تطبیق پذیری یک منطقه با پیاده‌روی بوجود آمده‌است. برخی از جوامع حداقل تا حدی فاقد اتومبیل هستند، و آنها را به ویژه طرفدار پیاده‌روی و سایر شیوه‌های حمل و نقل می‌کند. در ایالات متحده، شبکه فعال زندگی نمونه ای از تلاش هماهنگ برای توسعه جوامع دوستانه‌تر به پیاده‌روی و سایر فعالیت‌های بدنی است. انگشت دست
اندام انسان معمولاً ۵ انگشت دارد، هر انگشت توسط یک تعداد استخوان بند انگشت ساخته می‌شود. پرنده‌ها و ددپایان دایناسور (اجداد پرنده‌ها) سه انگشت دست دارند. قدم برداشتن
میلتون هیلدبرند پیشگام تحلیل علمی و دسته‌بندی قدم برداشتن در دوران امروزی بود. حرکت هر یک از اندام‌ها به فازهای وضعیتی ، تفکیک می‌شد. این فازها به ۱) تماس پا با زمین ۲) نوسان پا ۳) بلند کردن پا از زمین، و ۴) حرکت به سوی جلو بودند. هر اندام باید یک چرخه را در یک بازه زمانی مشابه، کامل می‌کرد. وگرنه ارتباط هر اندام با دیگر اندام‌ها با گذر زمان می‌توانست تغییر کند و پدید آوردن یک الگوی پایدار، ممکن نبود. بنابراین قدم برداشتن را می‌توان به طور کامل به صورت آغاز و پایان فاز وضعیتی سه اندام در ارتباط با چرخه یک اندام مرجع، تعریف کرد که معمولاً اندام پشتی سمت چپ است. بال
انواع دیگری مانند حواصیل و درنا برای چرخ زدن یا تغییر جهت، پاها را به شکلی خاص در امتداد و پشت بدن می‌چرخانند. در این پرندگان پا نقش مهمی در پرواز دارد اما در برخی دیگر پا نقش مهمی در برخاستن به منظور پرواز دارد. پرندگانی مانند چنگر، فلامینگو، قو و گونه‌های کمی از اردک‌ها هنگام برخاستن ابتدا مسافتی را بر روی آب می‌دوند. همزمان با این دویدن، بال‌ها به صورت پره‌هایی در اطراف بدن عمل می‌کند. هنگامی که این پرندگان به سرعت لازم رسیدند، پاها را در امتداد بدن جمع می‌کنند و به پرواز در می‌آیند. فیت (سگ دوپا)
فیث (Faith)، سگ ماده‌ای است که دسامبر ۲۰۰۲ در ایالات متحده آمریکا با سه پا به دنیا آمد؛ دو پای کامل عقبی و یک پای بدشکل جلویی؛ که پای جلویی در ۷ماهگی پس از شروع کاهیدگی (کاهیدگی) قطع شد. مالک او جود استرینگ فیلو هنگامی که سگ مادر سعی داشت توله ناقصش را خفه کند او را پیدا کرد و به خانه آورد. بسیاری از مردم، از جمله پزشکان، پیشنهاد کردند که فیث را با روش اتونازی از بین ببرند. درعوض جود با یک قاشق کره بادام زمینی فیث را تشویق به راه رفتن به شیوه لی لی کردن کرد اما فیث تصمیم گرفت که مثل آدمیان روی دو پا راه برود! کُرکی سگ دیگر خانواده با واق واق کردن فیث را به حرکت کردن بر روی دو پا تحریک می‌کرد. فیث تنها سگ دو پای جهان نیست، سگ دیگری در چیهواهوا در ایالت تگزاس با همین شرایط زندگی می‌کند اما ناگفته پیداست که فیث مشهورترین سگ دو پای جهان است. کتابی با عنوان، با کمی ایمان(with a little faith) بر اساس داستان زندگی فیث منتشر شده‌است. فیث و صاحبش جود به برنامه تلویزیونی اپرا نیز دعوت شده‌اند. پارامسی
پارامسی‌ها( ، ) پروتوزوئرهای تک سلولی هستند و در شاخه مژک‌داران و سلسله پروتیستا طبقه‌بندی می‌شوند. آنها در آب‌های آرام و آبگیرهای راکد زندگی می‌کنند و بخش اصلی زنجیرهٔ غذایی را تشکیل می‌دهند. آنها از پسماندهٔ جلبکها و سایر موجودات ریز تغذیه می‌کنند و خودشان توسط موجودات کوچک دیگر خورده می‌شوند. تمام اعضای شاخه مژک‌داران به وسیله برآمدگی‌های ریز مو مانندی که مژک (پنیکول) نامیده می‌شود حرکت می‌کنند. دست
دست قسمتی از بدن جانوران است که در انسان از مچ به پایین قرار گرفته و شامل پیش‌مشت و انگشتان و کف دست است. دست انسان قادر به انجام حرکات مختلف ارادی و لمس است. بیشتر کارهای روزمره هر انسانی با دست انجام می‌گیرد. چهارپایان
به جانور یا ماشینی که با کمک چهار پا بر روی خشکی جابجا می‌شوند، چهارپا گفته می‌شود و در فارسی ادبی به جمع چهارپایان سُتوران هم می‌گویند.‎ قدم (اسب)
در حالت قدم، پاهای اسب به صورت منظم و با ترتیب خاص روی زمین می‌آید: پای سمت چپ جلو، پای سمت راست عقب، پای سمت راست جلو، پای سمت چپ عقب. اگر پاهای جلوی اسب را "دست" بنامیم، قدم رفتن اسب به این صورت ساده‌تر بیان می‌شود: دست چپ، پای راست، دست راست، پای چپ. روآبروک
روآبروَک یا (جاکانا) نام یک تیره به نام روآبروکان از راسته سلیم‌سانان است. روآبروَک (جاکانا) نام گروهی از پرندگان جهان است که نام انگلیسی آنها Jacana است. جاکاناها گاهی پرندگان مسیح (Jesus birds) یا رونده‌های روی سوسن (Lily trotters) هم نامیده می‌شوند.  جاکاناها یک خانواده از پرندگان گرمسیری هستند که بیشتر در کنار آب‌ها زیست می‌کنند و مانند چنگرها دارای سپر پیشانی هستند. این پرندگان دارای پاها و انگشتان بلند با ناخن‌های دراز هستند. بنابر این، توانایی گام برداشتن و راه رفتن روی برگ‌های پهن گیاهان آبزی و شناور روی سطح آب را دارند. هزارپا
هزارپا نوعی از بند پایان است که دارای دو جفت پا در هر بخش از بدن ( به جز ناحیه سر ) می باشد . بیشتر هزار پاها دارای بدن استوانه ای شکل هستند، ولی انواع کمی از آن‌ها شکل های گوناگون دیگری دارند. هزار پاها می توانند بدور خود بپیچند و بدن خود را مانند توپ گرد کنند. هزار پاها آهسته حرکت می‌کنند و بیشتر به خوردن برگ ها علاقه دارند. در اکثر موارد آن‌ها نوعی آفت برای گلخانه ها محسوب می شوند و می توانند خسارت زیادی به بار بیاورند . هزار پاها موجودات شکارچی نیستند و با توجه به رفتار آرام و رژیم غذایی ساده برای نگهداری در خانه به عنوان حیوان خانگی ایده آل می‌باشند. پا
مثلاً محدوده بین انگشت سوم الی پنجم را با چشم یا پاشنه را با عصب سیاتیک مرتبط دانسته و امروزه نیز بسیاری از محققان بر این باور اند. در بدن، پاها یکی از حیاتی‌ترین اعضای بدن انسان است که معروف به قلب دوم است. زمانی همین پاها علایمی از خود بروز می‌دهد که نشانه سلامت کل بدن بوده و از روی این علایم می‌توان از وجود مشکلی پی برد. قسمت پایین پا که از بدن حیوان دورتر عضوی متصل شده که تمام وزن بدن بر روی آن قرار می‌گیرد و آن قسمت بر روی زمین قرار می‌گیرد. سمندر
سَمَندَر (به انگلیسی: Salamander) یا آتَش‌خوار یکی از انواع دوزیستان از راسته سمندرسانان است. یکی از ویژگی‌های ظاهری بارز این جانوران حالت بدنی مشابه با مارمولک‌ها است. سمندرها جانورانی هستند که در حالت لاروی و همچنین هنگام بلوغ و تا پایان عمر دارای دم هستند و از این جهت با دوزیستانی چون قورباغه‌ها و وزغ‌ها تفاوت دارند. این ویژگی باعث شده که سمندرها در گروه دوزیستان دم‌دار قرار بگیرند. این حیوانات بدن دراز و باریک، دم بلند و پاهای کوتاه و پرده‌دار برای شنا کردن دارند. این جانوران از دم قوی خود برای جلو رفتن در آب استفاده می‌کنند. سمندرها مانند قورباغه‌ها پوست نمناکی دارند و در مناطق مرطوب زندگی می‌کنند. غذای آن‌ها حشره و کرم است. بعضی از سمندرها برای گرفتن طعمه از زبانشان استفاده می‌کنند. بیشتر سمندرها دوران بلوغ خود را در خشکی می‌گذرانند، ولی بعضی از آن‌ها بیشتر عمرشان در آب زندگی می‌کنند. سمندرها به ندرت بیش از چهار انگشت در پاهای جلو و پنج انگشت در پاهای عقبی دارند. بعضی از آن‌ها تعداد انگشتان کمتری داشته و بعضی فاقد پاهای عقبی هستند. سمندرها عموماً قادر به ترمیم و بازسازی اعضای بدن و بعضی از اندام‌های بدنی قطع شدهٔ خود هستند. پیکسی
پیکسی‌ها موجوداتی بسیار کوچکند و به راحتی درون دست جا می‌شوند. پیکسی‌ها معمولاً دوبال دارند و می‌توانند به راحتی پرواز کنند اما گروهی هم هستند که بال ندارند. آن‌ها موجوداتی بسیار باهوش‌‌اند و یکی از مهم‌ترین بخش‌های صنعت جن‌ها را به وجود آورده‌اند. آن‌ها موجودات شروری‌‌اند و مانند یک بچه از شیطنت‌های مردم آزارانه لذت می‌برند، البته پیکسی‌هایی هم هستند که مهربان باشند. مار
نداشتن دست و پا در مارها، آن‌ها را از جابه‌جایی بازنداشته‌است. آن‌ها چند روش حرکتی برای خود پیدا کرده‌اند که بسته به محیط‌های مختلف متفاوت است. در جانورانی که دست و پا دارند، جابه‌جایی به صورت یک عمل پیوسته‌است، درحالی که جابه‌جایی در مارها به صورت گسسته و متفاوت از دیگری است و انتقال بین یک نوع از جابه‌جایی به نوع دیگر کاملاً ناگهانی روی می‌دهد. آمیب
آمیب‌ها یک زیر رده از پروتوزوا می‌باشند. از این واژه برای اشاره به گروه آمیبوزوا (Amoebozoa) یا برای اشاره کلی به تمامی تک سلولی‌هایی که با پای کاذب حرکت می‌کنند (آمیب‌شکل‌ها) استفاده می‌شود. چون دیواره سلولی ندارند پاهای کاذب از هر بخشی از بدن ممکن است بیرون بزند در این هنام بقیه محتوای سلولی وارد پای کاذب می شود و جاندار را به سمت ان می کشد. انگشت
هر یک از اجزای متحرک پنجهٔ دست یا پای انسان یا جانور را «اَنْگُشْت» گویند. بسیاری از مهره‌داران نیز مانند انسان، انگشت دارند مانند میمون، راکون، قورباغه و …. انسان به صورت معمول در هر دست یا پا پنج انگشت دارد. میمون درازدست
روش حرکت غالب آنها بازوپیمایی است که از شاخه‌ای به شاخهٔ دیگر در فواصلی تا ۱۵ متر تاب می‌خورند، و با سرعت ۵۶ کیلومتر بر ساعت پیش می‌روند. آنها همچنین قادر به پریدن تا ۸ متر، و راه رفتن روی دوپا هستند درحالیکه بازوان‌شان را برای تعادل بالا نگه می‌دارند. آنها تند و تیزترین پستانداران درختی غیرپرنده به‌شمار می‌روند. پیاده‌روی
پیاده‌روی یا راه رفتن یکی از بخش‌های اصلی از نقل و انتقال حرکت در میان حیوانات، جانوران، موجودات زنده و انسان‌ها است و عموماً راه رفتن یکی از بخش‌های اصلی موجودات زنده به‌شمار می‌آید. جنبش جانوری
جنبش جانوری مفهوم و رفتاری در رفتارشناسی جانوران است که به بررسی شیوه حرکت جانوران در هنگام جابجا شدن می‌پردازد. جانوران با روش‌هایی چون راه رفتن، دویدن، شنا کردن، پریدن، پرواز کردن، در هوا چرخ زدن، لیز خوردن خودجوش و غریزی جابجا می‌شوند. برخی از جنبش‌های جانوری را جنبش جانوری بی‌کنش (Passive locomotion) می‌گویند که در آن جانور به وسیله محیط جابجا می‌شود. نمونه آن، غلتیدن برخی گونه‌های سوسک یا حرکت عروس دریایی با جریان‌های آبی هستند. ایکتیوستگا
ایکتیوستگا یک جانور چهاراندام اولیه است که در دوره پایانی دوونین در حدود ۳۵۹-۳۷۴ میلیون سال پیش می‌زیسته. این جانور دارای شُش و دست و پا بوده که آن‌ها به جانور کمک می‌کردند تا در مرداب یا آب‌های کم عمق حرکت کند. بدون شک این موجودات دوزیستان اولیه بودند که در دوره کربونیفر به تکامل رسیدند. ایکتیوستگا از جانوران اولیه‌ای بود که پس از آن‌که جو زمین برای تنفس آماده شد از آب به خشکی روی آوردند.. راه رفتن قیچی‌وار
راه رفتن قیچی‌وار نوعی راه رفتن اسپاستیک شدید است که بیمار برای گام برداشتن و حرکت به جلو یک پا را با گام‌های کوتاه جلوی پای دیگر می‌گذارد. در حالی که پنجه پا رو به داخل قرار می‌گیرد. این گونه راه رفتن در فلج مغزی دیده می‌شود. این نوع راه رفتن به علت اسپاسم عضلات هردو اندام تحتانی پیش می‌آید. داینئین
حرکاتی در سلول با استقاده از همکاری داینئین و ریزلوله‌ها صورت می‌گیرد. اما اینکه چطور داینئین و ریزلوله موجب این حرکات می‌شوند جای بحث دارد. در کل نحوه گام به این صورت است که معمولاً داینئین‌ها دو پا دارند و با استفاده آدنوزین تری‌فسفات (ATP) روی توبول راه می‌روند. چند حرکت مهم توسط همکاری این دو پروتئین صورت می‌گیرد که شامل: