فیلم‌های شمشیر و صندل در چه دورانی در اوج بود؟
شمشیر و صندل
شمشیر و صندل، همچنین به عنوان دامن‌کوتاه (پِپلوم) نیز شناخته شده، زیرژانری از حماسه‌های تاریخی یا کتاب مقدس عمدتاً ایتالیایی است که بیشتر در دوره یونان-روم یا قُرونِ وسطایی اتفاق می‌افتد. این فیلم‌ها سعی در تقلید از حماسه‌های تاریخی هالیوودی با بودجه کلان آن زمان، مانند "بن هور"، "کلئوپاترا"، کجا می‌روی، "ردا"، "اسپارتاکوس"، "سامسون و دلیله" و "ده فرمان" دارند. این فیلم‌ها از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۵ بر صنعت فیلم ایتالیا تسلط داشتند و سرانجام در سال ۱۹۶۵ فیلم‌های وسترن اسپاگتی و جاس‌اروپایی جایگزین شدند.
موج نوی فرانسه
موج نو در فرانسه در دو دوره اتفاق افتاد. دورهٔ اول از سال ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۲ طول کشید و از مشخصه‌های آن تأکید بر مؤلف و میزانسن بود. فیلم‌سازان این دوره از قواعد فیلم‌سازی دههٔ ۵۰ میلادی، هم به لحاظ روایی و هم تصویری، روی‌گردان شدند. روایت و داستان یا آغاز و پایانی برای فیلم‌ها وجود نداشت. تنها برشی از زندگی در فیلم نشان داده می‌شد و به این ترتیب اقتباس ادبی در این سینما از بین رفت. ادبیات جای خود را به قصه‌های عامه‌پسند داد و زمان در فیلم‌ها همان دههٔ حاضر بود و حرف‌هایی که در فیلم‌ها زده می‌شد، دربارهٔ جوانان بود. صحبت از تمایلات جنسی که نشان از پدیدهٔ «عشق آزاد» داشت، در سینمای موج نو رواج یافت و هویت آدم‌ها در فیلم‌ها مطرح شد. نقش زنان هم در روایت محوری تر و مثبت تر شد. استفاده از نماهای معمول که زمان و مکان را توصیف می‌کرد منسوخ شد و جامپ کات و نماهای نامنطبق در تدوین جای خود را باز کرد. دوربین‌های سبک برای فیلمبرداری در خیابان‌ها به کار می‌رفت و دیگر فیلم‌ها در استودیو ساخته نمی‌شد. البته تنها نمادی که در سینمای موج نو تغییر نیافت همان شهر پاریس بود. دورهٔ دوم موج نو بین سال‌های ۱۹۶۶ تا ۱۹۶۸ اتفاق افتاد. در این دوره گفتمانها سیاسی‌تر شد و ایدئولوژی کم رنگ تر. فیلم‌های گدار مانند دو سه چیزی که از آن زن می‌دانم(۱۹۶۶) و زن چینی و آخر هفته، هر دو محصول سال ۱۹۶۷، از این دسته هستند. در این دوره اسطوره‌های بورژوازی از بین رفت و مسایلی مانند ازدواج و خانواده در فیلم‌ها مطرح نمی‌شد. به جای آن‌ها موضوعاتی مانند سیاست‌ورزی دانشجویان، بلوغ، مصرف‌گرایی و ویتنام در فیلم‌ها رواج یافت. رویهٔ فیلم‌سازی در این دوره یعنی تکنولوژی آن، رویهٔ اجتماعی یعنی مصرف را برملا می‌کرد. به این معنی که دیگر فیلم‌های هالیوودی با تولیدات عظیم، سرمشق نبودند و دوربین روی دست، حذف ستاره‌ها و استودیو به عنوان ضد سینما در برابر تکنولوژی فیلم‌سازی در آمریکا، به روی کار آمد. تنش‌های شخصی و بعد از آن تنش‌های سیاسی‌ای که نسل‌های جوان‌تر با آن‌ها روبرو بودند، درون مایهٔ فیلم‌ها را تشکیل می‌داد. بورلی سیلس
اوج دوران حرفه‌ای او مابین دهه‌های ۵۰ تا ۷۰ میلادی میلادی بود که بیشتر در نقش‌های «کولوراتورا سوپرانو» ظاهر می‌شد و برندهٔ جوایز گوناگونی همچون جایزه گرمی و جایزه مرکز کندی نیز شد. محسن مخملباف
مخملباف در دهه‌های ۶۰ و ۷۰ خورشیدی، از پرکارترین سینماگران پس از انقلاب در ایران بود. سیر تحول اندیشه، باورها و اصول او در آثارش بازتاب داده‌شده‌است. فرهنگ در انگلستان
بریتانیا برای بیش از یک قرن صنعت فیلم‌سازی قابل توجهی داشته است. با اینکه تولید فیلم در سال ۱۹۳۶ در این کشور به اوج خود رسید اغلب باور می‌رود که «عصر طلایی» سینمای بریتانیا در دهه چهل میلادی در دوره‌ای که کارگردانانی همچون دیوید لین، مایکل پاول (همراه با امریک پرسبرگر) و کارول رید مورد تحسین‌ترین کارهایشان را ساختند رخ داده است. رومئو و ژولیت
رومئو و ژولیت نمایشنامه‌ای است که بیشترین فیلم ممکن از آن ساخته‌شده‌است. از برجسته‌ترین آثار می‌توان به فیلم رومئو و ژولیت محصول ۱۹۳۶ اثر جورج کوکور که نامزد دریافت ۲ اسکار بود، فیلم رومئو و ژولیت محصول ۱۹۶۸ اثر فرانکو زفیرللی و فیلم رومئو + ژولیت از باز لورمان اشاره کرد. دو مورد آخر، در زمان خود، بیشترین فروش را در بین آثار شکسپیر داشتند. فیلم رومئو و ژولیت برای نخستین بار، در دوره صامت، توسط جورج ملیس ساخته‌شد، اگرچه این اثر اکنون موجود نیست. نخستین نسخه شنیداری از فیلم‌ها، مربوط به فیلم جنگ هالیوود ۱۹۲۹ بود که دران جان گیلبرت صحنه بالکن را رودرروی نورما شیرر اجرا کرد. ضد وسترن
اغلب فیلم‌های وسترن از دهه ۱۹۶۰، تم ضدوسترن دارند. بسیاری از این فیلم‌ها توسط کارگردانان بزرگی ساخته شده‌است که وسترن را موقعیتی برای بیان نقد خود بر جامعه آمریکا و ارزش‌ها در ژانر جدید، دیده‌اند. فیلم‌های این دسته‌بندی شامل "بر دشت مرتفع بتاز" (۱۹۶۲) و "این گروه خشن" (۱۹۶۹) اثر سام پکینپا، "کت بالو" (۱۹۶۵) اثر الیوت سیلورستاین، "بزرگ‌مرد کوچک" (۱۹۷۰) اثر آرتور پن و مک‌بی و خانم میلر (۱۹۷۱) اثر رابرت آلتمن می‌شود. شمشیرزن (فیلم)
شمشیرزن () فیلمی در ژانر ماجرایی به کارگردانی جوزف اچ. لوئیس است که در سال ۱۹۴۸ منتشر شد.در این فیلم بازیگرانی چون لری پارکز، الن درو، جورج مکریدی، ادگار بیوکانان، ری کالینز، هولمز هربرت، ندریک یانگ، بیلی بوان بازی کرده اند. شمشیر و صندل
اصطلاح «پِپلوم» دامن‌کوتاه (کلمه ای لاتین با اشاره به لباس یونان باستان "پپلوس") توسط منتقدان فیلم فرانسوی در دهه ۱۹۶۰ معرفی شد. منتقدان سینما از اصطلاحات «پپلوم» و «شمشیر و صندل» به طرزی فروماینده استفاده کردند. بعداً، اصطلاحات مورد علاقه هواداران فیلم‌ها قرار گرفتند، شبیه اصطلاحات «اسپاگتی وسترن» یا «شوتم آپ». در نسخه‌های انگلیسی آنها، فیلم‌های پپلوم می‌توانند بلافاصله با فیلم‌های «خام‌دست و نامناسب» دوبله زبان انگلیسی از فیلم‌های هالیوودی متفاوت شوند. یک مستند ۱۰۰ دقیقه ای در مورد تاریخ ژانر پپلوم ایتالیا توسط آنتونیو "آواتی در سال ۱۹۷۷ با عنوان کولوسال: ماسیس باشکوه" (معروف به "کینو کولوسال") تولید و کارگردانی شد. محسن مخملباف
مخملباف در سه فیلم بعدی خود، از زوایای مختلف به موضوع سینما پرداخت. "ناصرالدین شاه آکتور سینما" (۱۳۷۰) نگاهی سورئالیستی به تاریخ سینمای ایران و سانسور در آن است. "هنرپیشه" (۱۳۷۱) به درگیری‌های ذهنی و کاری هنرپیشه‌ای سرشناس (اکبر عبدی با بازی خودش) می‌پردازد، و "سلام سینما" (۱۳۷۳) داستان مستندی از برگزاری آزمون بازیگری در مرکز سینمایی باغ فردوس تهران به‌وسیله مخملباف با حضور انبوهی از علاقه‌مندان بازیگری و کاوشی در دلایل علاقهٔ آنها به سینما است. در فیلم "نون و گلدون" (۱۳۷۴)، مخملباف با دستمایه قراردادن حمله چریکی خود به پاسبانی در جریان انقلاب، به نقد خشونت برای مبارزه پرداخته‌است. شمشیر (فیلم ۲۰۲۰)
شمشیر (به زبان هندی: "Shamshera") یک فیلم سینمایی هندی در ژانراکشن و ماجراجویی محصول سال ۲۰۲۰ با بازیگری رانبیر کاپور، سانجی دات و وانی کاپور است. تئاتر پانچون
در دورهٔ برده‌ها و شمشیر زن‌ها در دوره چوسان، یونهو وارث یک خانوادهٔ ثروتمند است و می‌خواهد تا با یک دختر ثروتمند ازدواج کند ولی نامزداو کس دیگری را دوست دارد:یوچون. شمشیر زن نقابداری که برای خانوادهٔ یونهو کار می‌کند و همچنین بهترین دوست اوست و بعد از چندین اتفاق یونهو متوجه می‌شود که بهترین دوست او عاشق نامزدش شده‌است و تبدیل به دشمن یوچون می‌شود و نقشه می‌کشد تا این دو را از هم جدا کند... یونیورسال پیکچرز
دهه ۴۰ میلادی سالن‌های سینما شاهد رونق حضور مردمی بود که سعی می‌کردند راهی برای از بین بردن تلخی و مصیبت جنگ جهانی دوم بیابند. یونیورسال در این سال‌ها فیلم‌های هیولایی، وسترنهای ارزان قیمت و فیلم‌های دنباله‌دار می‌ساخت. همچنین محصولات متجددی چون شرلوک هلمز در این زمان متولد شدند و تا سال ۱۹۴۵ و داغ شدن تنور جنگ، فیلم‌های جنگی نیز از راه رسیدند. این دوره همچنین شاهد حضور نخستین درام‌های جنایی بود که برخی از برجسته ترین محصولات تاریخ یونیورسال را نیز در برمی‌گیرند. فیلم‌هایی چون سایه یک شک (۱۹۴۳) به کارگردانی آلفرد هیچکاک، مظنون (۱۹۴۴) ساخته روبرت زیودماک و خیابان اسکارلت (۱۹۴۵) به کارگردانی فریتس لانگ. سینمای آلمان
پس از جنگ جهانی دوم، مهاجرت هنرمندان تئاتر و سینما به غرب هنوز ادامه داشت. با تقسیم دو آلمان و ایجاد دیوار برلین، بین دو دهه ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ سینمای هر دو آلمان در افول مطلق به سر ‌برد. اگرچه در دهه ۷۰ با ظهور بزرگانی مثل ورنر هرتسوگ با فیلم‌های "آگیره خشم پروردگار"، معمای کاسپار هاوزر و "فیتزکارالدو" و همچنین ویم وندرس با فیلم‌های "پاریس تگزاس" و "آسمان فراز برلین" دوباره جرقه‌هایی از استعداد در سینمای آلمان بروز و ظهور یافت. مسعود کیمیایی
تیغ و ابریشم در سال ۱۳۶۴ و سرب در سال ۱۳۶۷ نیز با با سبک سیاسی و عقیده‌ای توسط کیمیایی ساخته شد که اثر قابل توجه است. در حالی که برخی از منتقدین سرسخت نیز سرب را بهترین فیلم ساخته شده کیمیایی بعد انقلاب می‌دانند. این فیلم از فیلم نامه هاگانا برگرفته شد و تمی کلاسیک داشت. فیلم سرب روایت گر تهران دهه ۳۰ خورشیدی است که در آن یک زوج یهودی عزم سرزمین موعود دارند. گروهبان در سال ۱۳۶۹ اثر بعدی وی کیمیایی بود. این فیلم مانند فیلم بعدی او در حال گرفتن حق شخصی بود. گروهبان در فهرست نامزد جایزه شیر طلایی جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز نیز قرار گرفت اما به دور نهایی راه نیافت. نظارت و سانسور سینما در ایران پیش از انقلاب ۱۳۵۷
با ساخت نخستین فیلم ناطق ایرانی به نام دختر لر به کارگردانی عبدالحسین سپنتا، نخستین مورد سانسور در سینمای ایران هم شکل گرفت. این فیلم داستان یک زوج ایرانی است که از ایران ناامن زمان مشروطه به هند پناه می‌برند. با فشار مستقیم دربار، در انتهای فیلم ساخته شده، جعفر و گلنار به ایران بر می‌گردند و دلیل بازگشت آن‌ها به ایران هم در میان‌نویس پایانی فیلم «امنیت دوران رضا شاه کبیر» عنوان می‌شود. آژانس شیشه‌ای
به گفتهٔ درستکار، سال‌های ۱۳۷۳ تا ۱۳۷۷، از سخت‌ترین روزهای دوران کاری حاتمی‌کیا است. او با "بوی پیراهن یوسف" و "برج مینو" در جشنواره چهاردهم فجر، و با "آژانس شیشه‌ای" در جشنواره شانزدهم حضور پیدا کرد. در دورهٔ جایگزینی‌های مکرر مدیران سینمایی، چهار نوع سلیقه و طرز فکر در دو بازوی مدیریت سینما یعنی معاونت امور سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و بنیاد سینمایی فارابی به کار گمارده شدند. این تغییرات مداوم، اجازهٔ برنامه‌ریزی بلندمدت را از مدیریت سینمای ایران گرفت و تولیدات در هر سال، تابع موازین خاصِ همان سال و مدیرانِ وقت بود. در این دوره، حاتمی‌کیا با به‌کارگیری عناصر مهم و دخیل در سینما، به پالایش سینمای خود و کشف و شهودها مشغول بود ولی این کشف و شهودها به مذاق مدیران سینما خوش نیامد. "بوی پیراهن یوسف" و "برج مینو" که هر دو را حاتمی‌کیا در سال ۱۳۷۴ ساخته بود، از سوی وزارت ارشاد با پایین‌ترین درجهٔ کیفی یعنی «ج» درجه‌بندی شد. این اتفاق موجب سرخوردگی وی شده و برای مدتی، او را از فیلم‌سازی دور کرد. اما این پایان حاشیه‌های حاتمی‌کیا نبود. او پس از نمایش "برج مینو"، برای ادای توضیحات پیرامون شایعاتی که بر سر زبان‌ها بود، به معاونت امور سینمایی فراخوانده شد. به نظر درستکار، احضار به دلیل «شایعات تخیلی»، خاطرهٔ تلخی در حافظهٔ حاتمی‌کیا بود که به دو سال سکوت او انجامید. شمشیرزن یک دست
شمشیرزن یک دست ( به انگلیسی One-Armed Swordsman ) عنوان فیلمی رزمی از استودیو برادران شاو به کارگردانی چانگ چه محصول ۱۹۶۷ میلادی - هنگ کنگ می باشد . این فیلم به یکی از پرفروش‌ترین فیلم های آسیا تبدیل شد و دو دنباله رسمی موفق و پرفروش ( بازگشت شمشیرزن یک دست و انتقام شمشیرزن یک دست ) هر دو به کارگردانی چانگ چه و چندین دنباله غیررسمی و ناموفق به خود دید .بهترین دنباله سازی رسمی این فیلم قسمت سوم آن به کارگردانی چونگ چین چوا به نام شمشیر زن بی دست ( no -armed swordman ) در سال ۱۹۸۲ بود. آژانس شیشه‌ای
به گفتهٔ حمیدرضا صدر، "آژانس شیشه‌ای" نخستین فیلمی بود که تنش‌های اجتماعی دههٔ ۱۳۷۰ را از نگاه بنیادگرایان و تندروهای سیاسی نقد کرد. این فیلم توانست به مدلی کارآمد برای ساخت فیلم‌های منتقدِ اوضاع سیاسی و اجتماعی ایران تبدیل شود. اگرچه "آژانس شیشه‌ای" در درجه اول، به عنوان هجوِ تندروی عمل می‌کرد اما توانست نوعی از درامِ روز را محبوب کند که هنوز بر [دورانِ] جنگ متمرکز است، کسانی را که آن سال‌ها را به یاد ندارند را مخاطب قرار داده، و بر روی تنش‌هایی که از زمان‌های گذشته باقی مانده — اما به دلیل عادی‌شدن، غیرقابل تشخیص هستند — متمرکز است. این گونه بود که "آژانس شیشه‌ای" یکی از جنجالی‌ترین و سیاسی‌ترین فیلم‌های دورانِ خود شد. حمید نفیسی، "آژانس شیشه‌ای" را یکی از محبوب‌ترین و در عین حال، جنجالی‌ترین فیلم‌های سینمای ایران پس از انقلاب یاد کرده‌است. به گفتهٔ او، بعضی‌ها مدعی هستند که "آژانس شیشه‌ای"، قصد احیای ارزش‌های واقعیِ اسلامی را دارد در حالی که برخی دیگر، فیلم را متهم به تشویق به تروریسم و خودسری کرده‌اند. نفیسی معتقد است که این تضاد دربرداشت‌ها از فیلم، نمادی از تنش‌های جامعه‌ای است که با انتخاب سید محمد خاتمی به ریاست جمهوری، قصد حرکت به سوی اصلاحات اجتماعی را داشت. امیر قادری یک دهه پس از نمایش فیلم، "آژانس شیشه‌ای" را در کنار "هامون" (داریوش مهرجویی، ۱۳۶۸)، ماندگارترین فیلم‌های بیست سال اخیر سینمای ایران یاد کرده بود. به نظر محمدتقی فهیم، "آژانس شیشه‌ای" نه‌تنها فیلمِ زمان خودش، بلکه فیلمِ دههٔ آتی نیز بود. فیلم، اثری هشداردهنده به سکان‌داران و تازه‌به‌صندلی‌رسیده‌ها است که فراموش نکنند از کجا به این مقام رسیدند و برای چه رسالتی آمدند. حاج کاظم، قهرمانِ "آژانس شیشه‌ای"، در "بادیگارد" (۱۳۹۴) هم با بازی پرویز پرستویی اما این بار در شمایلی جدید، به طرح همان هشدار به مسئولان می‌پردازد. انتقادهای شدیدِ "دیدن این فیلم جرم است!" به مسئولان سیاسی، اقتصادی و نظامی هم بازتولید جدیدی از "آژانس شیشه‌ای" است. آندری وایدا
دهه هفتاد میلادی پربارترین دوره آفرینش هنری وایدا به‌شمار می‌آید. او در این دهه ده فیلم ساخت: چشم‌انداز بعد از نبرد (۱۹۷۰)، چوب غوشه (۱۹۷۰)، پیلاتس و دیگران (۱۹۷۱)، عروسی (۱۹۷۲)، سرزمین موعود (۱۹۷۴)، مرد مرمرین (۱۹۷۴)، خط سایه (۱۹۷۶)، شکنجه (عنوان دیگر: بدون آنستازیا)(۱۹۷۸)، دوشیزگان ویلکو (۱۹۸۰)، رهبر ارکستر (۱۹۸۰)، فیلم شمشیربه‌دستان
فیلم شمشیربه‌دستان یکی از زیرژانرهای ژانر اکشن است که در آن ماجراهای شمشیربه‌دستان به تصویر کشیده می‌شود. شمشیربه‌دستان گونه‌ای از افراد هستند در دسته‌ای از داستان‌های ماجرایی که به عنوان نمونه‌های برترِ مرام و سلحشوری به تصویر درمی‌آیند. شمشیربه‌دستان معمولاً بانوان گرفتار را آزاد می‌کنند، دست ضعفا را می‌گیرند، و با دلاوری‌ها و شمشیربازی‌های خود، کارها را به سرانجام نیکی می‌رسانند. مک سنت
مک سنت را مبتکر سبک کمدی بزن و بکوب در سینما می‌دانند. در دوران خودش به «سلطان کمدی» مشهور بود. فیلم کوتاهش با عنوان «کُشتی با شمشیرماهی» برندهٔ اسکار بهترین فیلم کوتاه سال ۱۹۳۲ شد و خودش در سال ۱۹۳۷ یک جایزه اسکار افتخاری گرفت. هارولد مک گراس
"هارولد مک گراس" زمانی که بسیار جوان بود به عنوان خبرنگار و مقاله نویس برای روزنامه "سیراکیوز هرالد" تا اواخر سال ۱۸۹۰ میلادی کار می‌کرد، همان زمانی که اولین کتاب رمان خود با نام "اسلحه و زن" را نوشت، کتاب بعدی او عروسک خیمه شب بازی تاج و تخت نام داشت که این کتاب اخیر باعث عمده شهرت او گردید و بر اساس آن فیلمی هم به کارگردانی جورج ملفورد ساخته شد، این اثر وی به عنوان پرفروش‌ترین کتاب ایالات متحده در سال ۱۹۰۱ تا آن زمان گردید، "مک گراس" گاهی به صورت انبوه کتاب می‌نوشت آن هم در همهٔ زمینه‌ها، از عشق و عاشقی گرفته تا ماجراجویی همین‌طور از رمز و راز گرفته تا جاسوسی، سه کتاب از کتاب‌های او به‌طور همزمان در طول یک سال در زمرهٔ پرفروش ترین‌ها قرار داشت که به نوبهٔ خودش یک رکورد محسوب می‌شد، "مک گراس" چندین داستان کوتاه هم برای مجلات آمریکایی همچون پست عصر شنبه، ژورنال بانوان خانه، و مجلهٔ کتاب قرمز نوشت، تعدادی از رمان‌های "مک گراس" به شکل پاورقی در این مجلات چاپ می‌گردید و او این کار را تا آخرین لحظات عمرش به سال ۱۹۳۲ ادامه داد. صمد و قالیچه حضرت سلیمان
صمد و قالیچه حضرت سلیمان عنوان فیلم سینمایی به کارگردانی پرویز صیاد در سال ۱۳۵۰ است. جرج و اژدها (فیلم)
جرج و اژدها () یا شمشیر اژدها () یک فیلم آمریکایی تاریخی فانتزی قرون وسطی انگلیسی است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. این فیلم بر اساس افسانه جورج قدیس و اژدها ساخته شده‌است. فیلم داستان شوالیه‌ای را روایت می‌کند که پس از بازگشت از جنگ‌های صلیبی با یک اژدها روبه‌رو و تبدیل به یک افسانه می‌شود. مظفر سلطانی
مظفر سلطانی تبریزی در سال ۱۳۱۸ در شهر رشت متولد شد و در سال ۱۳۷۶ درگذشت. بازی در سینما را از سال ۱۳۵۰ با «صمد و قالیچه حضرت سلیمان» به کارگردانی «پرویز صیاد» آغاز کرد. مردی در اتاق شیشه‌ای
مردی در اتاق شیشه‌ای فیلمی در ژانر درام به کارگردانی آرتور هیلر است که در سال ۱۹۷۵ منتشر شد که فیلم و تئاتر آمریکا این فیلم را تهیه و پخش کرد. از بازیگران آن می‌توان به ماکسیمیلیان شل، لوئیس نتلتون، لارنس پرسمن، لوتر ادلر، و لئوناردو چیمینو اشاره کرد. ماکسیمیلیان شل به خاطر ایفای نقش در این فیلم نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد. "مردی در اتاق شیشه‌ای" الهام گرفته شده از داستان آدولف آیشمان، آلمانی نازی و عضو اس‌اس می‌باشد که ربوده شده و محاکمه می‌گردد. نئو-نوآر
پس از شاهین مالت ساخته جان هیوستون در سال ۱۹۴۱ فیلم نوآر تا یک دهه پیشتازی خود را حفظ کرد. فیلم‌های این دوره عموماً سیاه و سفید؛ سرشار از نامیدی و بدون قهرمان رایج سایر گونه‌ها ساخته می‌شدند. سبک دیداری فیلم‌های نوآر در دهه چهل عمدتاً در حد سینمای هیجان نمایی آلمان بود. سایه‌های پرمعنا؛ استفاده از سبک نورپردازی خاص و همچنین دکورهای استودیویی از مهمترین عناصر تشکیل دهنده فیلم‌های نوآر اواخر دهه ۴۰ و اوایل دهه ۵۰ به‌شمار می‌آیند. دوران طلایی سینمای مکزیک
عصر طلایی به طور نمادین با فیلم بیا با پانچو بی‌یا برویم در سال ۱۹۳۵، به کارگردانی فرناندو د فوئنتس آغاز شد. در سال ۱۹۳۹، در طول جنگ جهانی دوم، صنعت فیلم در ایالات متحده و اروپا کاهش یافت. زیرا مواد اولیه که پیش از این برای تولید فیلم در حال تولید بود، برای صنعت اسلحه جدید بود. بسیاری از کشورها شروع به تمرکز در ساخت فیلم‌های مربوط به جنگ کردند، این فرصت را برای مکزیک فراهم کردند تا فیلم‌های تجاری برای بازارهای مکزیک و آمریکای لاتین تولید کند. این محیط فرهنگی، به دنبال ظهور نسل جدیدی از مدیران و بازیگران به حساب می‌آید، شامل مکزیک، کشورهای اسپانیایی و مخاطبان اسپانیایی زبان. هامفری بوگارت
از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۴۰ در ۲۸ فیلم ظاهر شد که اکثر آن‌ها گانگستری و تنها ۲ مورد در ژانر وسترن بود. حضور در فیلم‌های شاهین مالت در نقش سم اسپید به کارگردانی جان هیوستون و کازابلانکا از مایکل کورتیز از جمله چشمگیرترین نقش آفرینی‌های بوگارت محسوب می‌شود. بوگارت در سال ۱۹۵۱ برای بازی در ملکه آفریقایی برنده جایزه اسکار و در سال‌های ۱۹۴۲ و ۱۹۵۴ برای فیلم‌های کازابلانکا و شورش کین نامزد کسب این جایزه شد. سینمای آلمان
از ۱۹۰۵ تا ۱۹۲۱ اوج و شکوه سینمای واقعی آلمانی‌ها است و این روند به ۲ علت به وقوع پیوست: اول روح ماجراجوی صنعتگران و مخترعان آلمانی که مدام ابزار تازه برای دوریین ها می‌ساختند و استودیوها را مجهز می‌کردند و دیگری حضور کارگردانان بزرگ تئاتر که پیشینه گرانقدر خود را به سینمای نوظهور هدیه دادند. سینمای دفاع مقدس
در یک تقسیم‌بندی اولیه می‌توان سینمای جنگ را به دوره مشخص تفکیک نمود: بسیاری از سینماگران، سینما را با جنگ تجربه کردند و فیلم‌هایی که در بستر جنگ ساخته شده هیجان و حادثه را با حالات عرفانی و عدالت طلبی افراد را در بطن جنگ پیوند می‌زند که می‌توان به فیلم‌های نینوا (رسول ملاقلی‌پور ۱۳۶۳)، آوای غیب (سعید حاجی‌میری ۱۳۶۳)، پرواز در شب (رسول ملاقلی‌پور ۱۳۶۵)، انسان و اسلحه (مجتبی راعی ۱۳۶۸) در مسلخ عشق (کمال تبریزی ۱۳۷۰) اشاره کرد. در طرف دیگر جنگ به مدد جلوه‌های ویژه تحرک بیشتری می‌یابد ولی موضوع داستان و پایان آن کاملاً مشخص است. فیلم‌هایی مانند بلمی به سوی ساحل (رسول ملاقلی‌پور ۱۳۶۴)، کانی مانگا (سیف‌الله داد ۱۳۶۷)، عقاب‌ها (ساموئل خاچیکیان ۱۳۶۴)، افق (رسول ملاقلی‌پور ۱۳۶۷) و عروسی خوبان (محسن مخملباف ۱۳۶۷) نمونه‌های موفق این نوع سبک‌ها در زمان جنگ هستند. در طول سالهای جنگ دوربین‌های سینماگران روی صحنه‌های جنگی بیشتر ذوم کردند و اگر گاهی هم گوشه چشمی به پشت جبهه داشت بازهم بیشتر می‌خواستند، میدان جنگ را نشان دهد. خاتمه جنگ دوران تازه‌ای را برای فیلم‌های تازه دفاع مقدس و جنگی رقم زد. به فیلم‌هایی که در این دوران ساخته می‌شوند می‌توان گفت که به نوعی توانسته‌اند هم به جبهه و هم به پشت جبهه بپردازند یعنی در واقع جنگ را در پشت خاکریزها هم نشان داده‌اند، که می‌توان به فیلم‌های: دیده‌بان (ابراهیم حاتمی‌کیا ۱۳۶۷)، دندان مار (مسعود کیمیایی ۱۳۶۸)، مهاجر (ابراهیم حاتمی‌کیا ۱۳۶۸)، در کوچه‌های عشق (خسرو سینایی ۱۳۶۹)، بازی بزرگان (کامبوزیا پرتوی ۱۳۶۹)، باشو، غریبه کوچک (بهرام بیضایی ۱۳۶۹)، هور در آتش (عزیزالله حمیدنژاد ۱۳۷۰)، عملیات کرکوک (جمال شورجه ۱۳۷۰)، از کرخه تا راین (ابراهیم حاتمی‌کیا ۱۳۷۱)، سجاده آتش (احمد مراد پور ۱۳۷۲)، جنگ نفت‌کش‌ها (محمد بزرگ‌نیا ۱۳۷۲)، آخرین شناسایی (علی شاه‌حاتمی ۱۳۷۲)، حمله به اچ۳ (شهریار بحرانی ۱۳۷۳)، کیمیا (احمدرضا درویش ۱۳۷۳)، سفر به چزابه (رسول ملاقلی‌پور ۱۳۷۴)، بوی پیراهن یوسف (ابراهیم حاتمی‌کیا ۱۳۷۴)، لیلی با من است (کمال تبریزی ۱۳۷۴)، دکل (عبدالحسن برزیده ۱۳۷۴)، سفر به چزابه (رسول ملاقلی‌پور ۱۳۷۴)، مردی شبیه باران (سعید سهیلی ۱۳۷۵)، آژانس شیشه‌ای (ابراهیم حاتمی‌کیا ۱۳۷۶)، یورش (محسن محسنی‌نسب ۱۳۷۶)، براده‌های خورشید (محمدحسین حقیقی ۱۳۷۶)، هیوا (رسول ملاقلی‌پور ۱۳۷۷)، روبان قرمز (ابراهیم حاتمی‌کیا ۱۳۷۷) و متولد ماه مهر (احمدرضا درویش ۱۳۷۸) اشاره کرد. سینمای عراق
از سال ۱۹۸۰ و با شروع جنگ ایران و عراق، سینمای عراق با اندکی مکث مواجه شد و تعداد اندک فیلم‌هایی نیز که ساخته می‌شدند از تاریخ اسطوره‌ای عراق یا حکومت صدام تمجید می‌کردند. در سال ۱۹۸۱ حکومت عراق، فیلمساز مصری به نام صلاح ابوسیف را مأمور ساخت فیلمی حماسی در مورد جنگ قادسیه کرد که در سال ۶۳۵ میلادی، بین ایران و اعراب اتفاق افتاده بود و به پیروزی اعراب منجر شده بود. کارگردانی به نام محمد شکری جمیل نیز مأمور ساخت فیلمی درباره قتل جرالد لیچمن (کشته شده در زمان انقلاب ۱۹۲۰ عراق) با بازی الیور رید شد. در سال ۱۹۸۰ صدام حسین دستور ساخت یک فیلم حماسی ۶ ساعته به نام «روزهای طولانی» در مورد خودش را داد. منوچهر وثوق
وی فعالیت در سینما را از سال ۱۳۴۳ با بازی در فیلم "جاهل‌ها و ژیگول‌ها" آغاز کرد. پس از آن نخستین نقش اول خود را در فیلم "مرد نامرئی" ایفا کرد و پس از بازی در فیلم "چرخ بازیگر" به کارگردانی مهدی امیرقاسم خانی در سال ۱۳۴۷ به شهرتِ بیشتر رسید. وی در بیش از ۹۰ فیلم سینمایی به ایفای نقش پرداخت. "حق و ناحق"، "زرخرید" و "زخم خنجر رفیق" از آخرین فیلم‌هایی بودند که وی تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران در آن‌ها بازی کرد. وی که پس از انقلاب ۱۳۵۷ ممنوع‌الکار شده بود، بازیگری را در تئاترهای لاله‌زار ادامه داد اما پس از مدتی به همراه عدهٔ دیگری از هنرمندان، به دادگاه زندان اوین احضار و پس از بازجویی و ارائهٔ تعهد آزاد شد اما هرگز اجازه و امکان ادامهٔ فعالیت‌های هنری به وی داده نشد. فهرست پرهزینه‌ترین فیلم‌ها
تورم، تکنیک‌های فیلمبرداری و نیروهای خارجی در بازار، عوامل تأثیرگذار در مسائل مالی فیلم‌هاست. هزینهٔ ساخت فیلم در دورهٔ صامت به صورت تدریجی افزایش یافت. "بن هور" پُر هزینه‌ترین فیلم دوران صامت بود و رکورد آن حتی تا بخشی از دورهٔ ناطق نیز ادامه یافت. در دهه‌های ۵۰ و ۶۰ میلادی تلویزیون به عنوان رقیب سینما، نقش عمده‌ای در افزایش بودجهٔ فیلم‌ها داشت. "کلئوپاترا" (۱۹۶۳) در این دوره رکورد پرهزینه‌ترین فیلم را ثبت کرد و با وجود این که پرفروش‌ترین فیلم سال شد، نتوانست هزینهٔ ساختش را بازگرداند. دههٔ ۹۰ میلادی، شاهد دو رکورد شکنی بزرگ بود؛ "دروغ‌های حقیقی" در سال ۱۹۹۴ با بودجهٔ ۱۰۰ میلیون دلاری و "تایتانیک" در سال ۱۹۹۷ با بودجهٔ ۲۰۰ میلیون دلاری ساخته شد که هر دوی آن‌ها به کارگردانی جیمز کامرون بودند. از آن موقع تاکنون صرف بیش از ۱۰۰ میلیون دلار بر روی یک فیلم به امری عادی بدل گشته و فیلم‌های با بودجهٔ بیش از ۲۰۰ میلیون دلار در حال افزایش هستند. مسعود جعفری جوزانی
همچنین منتقد سرشناس سینمایی در روزنامه کانادایی "گلوب اند میل" در مورد فیلم سینمایی "جاده‌های سرد" نوشت:فروش فیلم "جاده‌های سرد" که در سال ۱۳۶۵ در سینماهای ایران، اکران شد، غیرمترقبه بود.جی اسکات در بخش دیگری از نقدش در مورد فیلم سینمایی "شیرسنگی" نوشته‌است:"شیرسنگی" کار کاملاً متفاوتی است؛ این فیلم، بیشتر به جان فورد، آکیرا کوروساوا و کارگردان فقید ترکیه ییلماز گونی نزدیک است تا به پاراجانف. داستان که در دهه ۳۰ اتفاق می‌افتد، داستان خشونت‌آمیز یک چوپان بختیاری را بازگو می‌کند که ایلش برای خارجی‌ها از لوله‌های نفت حفاظت می‌کند. طی این پروسه، فرهنگ ایلاتی در حال نابودشدن است. نقش چوپان که به‌وسیله علی‌رضا شجاع‌نوری تهیه‌کننده جوزانی بازی می‌شود؛ به اشتباه، متهم به قتل یک انگلیسی است که جسدش را پیدا کرده و ماهرانه به خاک سپرده‌است. این اتهام نادرست، باعث جنگی طایفه‌ای می‌شود که استعاره‌ای آشکار از مبارزات سیاسی ایران معاصر است. در یک سو تکنوکرات‌های ترقی‌خواه که طرفدار کنار گذاشتن سنت هستند؛ صف کشیده‌اند و از سوی دیگر ، سنت گرایانی که تغییر را امر بدی تلقی می‌کنند.این منتقد سرشناس سینمایی در ادامه مطلبش نوشته‌است:نسبیت گرایی سیاسی و فرهنگی جوزانی با سال‌ها زندگی در آمریکا شکل گرفت. در سال ۱۹۷۲، هنگامی که نمایشنامه ای که او نوشته بود به دلیل ماهیت سیاسی مورد تأیید رژیم شاه قرار نگرفت، به کالیفورنیا رفت، سه سال در مودستو زندگی کرد و بعد به سانفرانسیسکو نقل مکان کرد. جایی‌که لیسانس و فوق لیسانس هنرهای ارتباطی را دریافت کرد. قلم‌زنی
ساخت پیکره‌ها از جنس زر و نقره و مفرغ به شیوه ریخته‌گری در دوره اشکانی از رونق ویژه‌ای برخوردار شد و زیورآلات مرصع با سنگ‌های قسمتی با همان شیوهٔ هخامنشی ادامه یافت. در این دوره به دلیل هجوم اسکندر آثار هنری مهمّی در دست نیست و به سبب هرج و مرج و کم‌توجّهی پارتیان اولیه به هنر، تنها در اواخر این دوره ساخت آثار قلم‌زنی رو به رشد نهاد. شمیم بهار
شمیم بهار در سال ۱۳۴۲ به همراه تنی چند از دوستانش در مجله اندیشه و هنر مشغول به کار شدند بنا به گفته آیدین آغداشلو: شمیم بهار را باید پیش از هر چیز حاصل جریانی دانست که در دههٔ چهل تا پنجاه در نشریات نوجوی ادبی اتفاق افتاد. این دوران بی‌شک محمل نوگراترین جریان‌های ادبی ایران است. او در اویل دههٔ چهل با آیدین آغداشلو در دورهٔ پنجم مجلهٔ اندیشه و هنر مشغول کار شد و بین سال‌های ۱۳۴۴ تا ۱۳۴۷ سرپرستی بخش ادبیات و هنرهای این مجله را به عهده داشت. وی این نشریه را تبدیل به مجالی برای تجربهٔ نوگرایی در داستان‌نویسی معاصر ایرانی کرد و کوشید معیارهای نقد ادبی جدید جهان غرب را در بررسی ادبیات و هنر جدید ایران (داستان‌نویسی، شعر، تئاتر و سینما) به کار گیرد. کار اصلی وی نوشتن نقدهای سینمایی بود. شمیم بهار در این کار، چنان جدی بود که می‌گویند وقتی فیلم خوبی می‌دید برای نوشتن نقدی بر آن فیلم، چند بار به سینما می‌رفت و هر بار در جای متفاوتی می‌نشست تا فیلم را از زوایای مختلف ببیند و دقیق‌تر درباره‌اش بنویسد. ناندو تامبرلانی
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "خشم آشیل"، "اسب تروآ"، "شمشیر و صلیب"، "صلیبیون توانا" و "گلادیاتور رم" اشاره کرد. پزشک (فیلم ۲۰۱۳)
ابن‌سینا در دوران سلسله سامانیان و غزنویان و دیلمیان می‌زیسته و سلجوقان تازه درحال بدست گرفتن امور بودند و در فیلم سعی بر تسخیر اصفهان و تثبیت قدرت خود هستند که شاید به درستی نشان نمی دهد زمان تاریخی به چه موقعی می باشد اما می توان گفت حدود زمانی آن درست است. تاریک‌ترین لحظات (فیلم)
فیلم در مورد سیاست راهبردی دولتمردان انگلیس به رهبری وینستون چرچیل است. چرچیل از یک سو تحت فشار قرار گرفته بود تا یک قرارداد صلح با آدولف هیتلر امضا کند و از سوی دیگر هنوز از حمایت مردمی و سیاسی برای خواسته‌اش که شروع جنگ با هیتلر بود، برخوردار نبود. در این شرایط چرچیل سیاست ایستادگی و مقاومت در برابر زیاده خواهی‌های هیتلر را انتخاب کرد. وضعیت انگلیس در آن برهه زمانی و تاریخی عملاً به لحاظ توان نظامی یارای مقاومت در برابر ارتش تا دندان مسلح آلمان نازی را نداشت؛ ولی با اتخاذ یک سیاست راهبردی توسط چرچیل و حمایت مردمی توانستند در برابر هیتلر مقاومت کرده و بدون دادن کوچکترین امتیازی به آنها، آلمان ها را شکست بدهند.در ۵ فوریه ۲۰۱۵ اعلام شد که وورکینگ تایتل فیلمز فیلمی را به نام "تاریک‌ترین لحظات" و با نویسندگی فیلمنامه‌نویس نظریهٔ همه چیز، آنتونی مک‌کارتن در رابطه با وینستون چرچیل در روزهای آغازین جنگ جهانی دوم خواهد ساخت. در ۱۹ مارس ۲۰۱۶ گزارش شد که جو رایت این فیلم را کارگردانی خواهد کرد. در ۱۴ آوریل ۲۰۱۶ گری اولدمن اعلام کرد که در نقش وینستون چرچیل به ایفای نقش خواهد پرداخت. در ۶ سپتامبر ۲۰۱۶ گزارش داده شد که فوکس فیچرز این فیلم را در تاریخ ۲۴ نوامبر ۲۰۱۷ در سطح ایالات متحده آمریکا منتشر خواهد کرد. در ۳ نوامبر ۲۰۱۶ فیلمبرداری آغاز شد. همچنین در نوامبر ۲۰۱۶ اعلام شد که داریو ماریانلی ساخت موسیقی فیلم را بر عهده خواهد داشت. شمشیر در صحرا
به نوشتهٔ دیلی تلگراف در آن زمان، دیدن خشونت ناخواستهٔ نیروهای بریتانیایی در این فیلم با غیر نظامیان یهودی؛ برای مخاطبان انگلیسی خوشایند نخواهد بود. فیلم چهرهٔ تأثیرگذاری از انگلیس در طی رویدادها ترسیم نکرده است و به همین دلیل نمایش آن پس از مدتی در انگلستان ممنوع شد. در استرالیا پس از کاهش مدت آن به نمایش درآمد اما در تاسمانی به دلیل محتوای بحث‌برانگیز آن است، نمایش داده نشد. شمشیر بی‌رحم
شمشیر بی‌رحم () فیلمی در ژانر اکشن و فانتزی است که در سال ۱۹۷۱ منتشر شد. ناصر ملک‌مطیعی
ملک‌مطیعی از سال ۱۳۴۱ با پوشیدن لباس جاهل‌ها و کلاه مخملی‌ها، که پیش از او عباس مصدق و مجید محسنی به تن کرده بودند، در نقش‌هایی ظاهر شد. ملک مطیعی در فیلم‌های: "کلاه مخملی" (اسماعیل کوشان، ۱۳۴۱)، "با معرفت‌ها" (حسین مدنی، ۱۳۴۲)، "مردها و جاده‌ها" (ناصر ملک‌مطیعی، ۱۳۴۲)، "ابرام در پاریس" (اسماعیل کوشان، ۱۳۴۳)، "سالار مردان" (نظام فاطمی، ۱۳۴۷) و "مردان روزگار" (مازیار پرتو، ۱۳۴۸) با کت و شلوار مشکی، پیراهن سفید و کفش چرمی نوک تیز، کلاه مخملی و دستمال ابریشم یزدی و تسبیح شاه مقصود، اگرچه مصداق زنده‌ای از نمونه اجتماعی سنخ «جاهل» نبود، اما مجموعهٔ اجرای نقش، به‌ویژه حرکات دست‌ها و بالا انداختن ابرو، تکیه کلام‌ها و نقل‌هایش، عامهٔ بینندگان را مجذوب خود کرد. سفر سنگ
کیمیایی شامه تیزی دارد و اغلب با توجه نشان دادن به مسائل اجتماعی و سیاسی زمان خود، و تلفیق این مسائل با مایه های مردم پسند، فیلمهای موفقی ساخته است. "سفر سنگ" هنگامی ساخته شد و به نمایش درآمد که نخستین جرقه های انقلاب ۵۷ در ایران زده شده بود. این فیلم مانند همه فیلم های کیمیایی از ساخت و تکنیک خوبی برخوردار است و باز مانند بسیاری از آنها، از ضعف در فیلمنامه و شخصیت پردازی نیز رنج می برد. به علاوه که در این فیلم، جنبه های بسیار قوی شعاری در فیلم، آن را از سینما دور کرده است. سفر سنگ، تنها به عنوان یک شعار در یک مقطع خاص، ارزش زیادی دارد. عصر طلایی پورن
اصطلاح عصر طلایی پورن به فاصلهٔ زمانی تقریباً پانزده ساله (بین ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۴ میلادی) گفته می‌شود که اوج شکوفایی سینمای پورن در آمریکا بود. در این دوره فیلم‌های شهوانی (اروتیک) با استقبال فراوانی از سینماها و عموم مردم مواجه شدند. فرزند شمشیر
فرزند شمشیر فیلمی به کارگردانی و نویسندگی حسن ساسان پور محصول سال ۱۳۵۲ است. زیر سایه
وقایع فیلم «زیر سایه» در دهه ۱۹۸۰ در اوج دوران جنگ ایران و عراق در تهران رخ می‌دهد. فیلم، ماجرای مادر جوانی به نام شیده (با بازی نرگس رشیدی) و دختر خردسال او، درسا، (آوین منشادی) است که در غیاب پدر خانواده که پزشک جبهه جنگ است، خانه‌شان مورد اصابت موشکی قرار می‌گیرد که عمل نمی‌کند و منفجر نمی‌شود. پروانه و شمشیر
پروانه و شمشیر (به انگلیسی: Butterfly and Sword) که همچنین با عنوان شمشیرباز بزرگ نیز شناخته می‌شود یک فیلم سینمایی هنگ کنگی محصول سال ۱۹۹۳ در ژانر "ووشیا به "کارگردانی مایکل ماک است. تایتان‌ها
تایتان‌ها یا پسر من، قهرمان (ایتالیایی عنوان: "Arrivano i titani" - بازگشت تا"یتان‌ها؛" عنوان جایگزین بریتانیایی: پسران رعد) یک فیلم کمدی شمشیر و صندل اسطوره‌ای ۱۹۶۲ به کارگردانی دوچو تساری و با بازی جولیانو جما، ژاکلین ساسار، پدرو آرماندریز، آنتونلا لوالدی و سرژ نوبرت. استنلی دانن
سال‌های دهه ۱۹۵۰ (میلادی) دوران شکوفایی ذوق و استعداد استنلی دانن بود. او در سال ۱۹۵۱ برای نخستین بار خود کارگردانی فیلمی را به عهده گرفت و فرد آستر، بازیگر محبوب خود را روی صحنه به رقص درآورد. او با فرد آستر موزیکال‌های پرشکوهی مانند "عروسی سلطنتی" (۱۹۵۱) و "مضحک‌روی" (۱۹۵۷) تهیه کرد. استنلی دانن در کمدی‌های دهه ۱۹۶۰ (میلادی) خود برخی از مهمترین هنرپیشه‌های هالیوود مانند آدری هپبورن، اینگرید برگمان، یول برینر، و کری گرانت به را خدمت گرفت. او در سال‌های پایانی زندگی و پس از شکست تجاری فیلم موزیکال "شازده کوچولو" کار مهمی عرضه نکرد و بیشتر در تلویزیون کار بود. مبدل‌پوشی در فیلم و تلویزیون
مبدل‌پوشی در فیلم و تلویزیون به بازیگری در نقش مخالف به واسطه مبدل‌پوشی گفته می‌شود. مبدل‌پوشی در فیلم از روزهای اول سینما و فیلم‌های صامت آغاز شد. چارلی چاپلین و استن لورل، از نخستین کسانی بودند که مبدل‌پوشی در فیلم را به نمایش گذاشتند. آنها در سال ۱۹۱۰ با گروه کاری کمدی به کارگردانی فرد کارنو به ایالات متحده آمدند. هر دوی آن‌ها یعنی چاپلین و لورل گاه به عنوان زنان در فیلم‌هایشان لباس پوشیدند. حتی بازیگر آمریکایی والاس بیری در یک سری فیلم‌های صامت به عنوان یک زن سوئدی ظاهر شد. سه کله‌پوک، به ویژه کارلی هاوارد، گاهی اوقات در فیلمهای کوتاه خود در نقش جنس مخالف ظاهر شدند. این سنت برای سال‌ها ادامه یافته‌است، که معمولاً برای نمایش‌های خنده‌دار مورد استفاده قرار می‌گرفت. فقط در دهه‌های اخیر فیلم‌های جالبی وجود داشت که در آن پوشش مبدل گنجانده شده بود، احتمالاً به دلیل سانسور شدید فیلم‌های آمریکایی تا اواسط دهه ۱۹۶۰ کمتر مورد استفاده قرار می‌گرفت. یک استثناء اولیه، فیلم قتل! به کارگردانی آلفرد هیچکاک بود، در قتل! ساخته هیجان انگیز آلفرد هیچکاک، بازیگران بازیگری در نقش مخالف را نشان دادند. منوچهر وثوق
عباس رضایی وثوق (۱۴ بهمن ۱۳۲۲ – ۸ اسفند ۱۴۰۰) که با نام منوچهر وثوق شناخته می‌شود، بازیگر اهل ایران بود. او که قبل از انقلاب ۱۳۵۷ یکی پرکارترین بازیگران ایران بود، با فیلم "جاهل‌ها و ژیگول‌ها" (۱۳۴۳) ساختهٔ حسین مدنی به سینما آمد و برای نقش‌آفرینی در فیلم "چرخ بازیگر" (۱۳۴۷) به شهرت رسید. سینمای قزاقستان
در دوران پرسترویکا در اتحاد جماهیر شوروی، موج جدیدی از فیلم‌سازان جوان قزاق به بدنه سینمایی این کشور تزریق شدند. مهمترین چهره این دوره رشید نوگمانوف است. فیلم او با عنوان "سوزن" محصول ۱۹۸۸ سرآغاز موج جدیدی در سینمای قزاقستان شد. شعله (فیلم ۱۹۷۵)
شعله (به هندی: शोले، به اردو: شعلے) فیلمی اکشن ماجرایی هندی محصول سال ۱۹۷۵ به کارگردانی رامش سیپی است. این فیلم از بزرگ‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای هند محسوب می‌شود. در جشنی که به مناسبت یک‌صدسالگی سینمای بالیوود برگزار شد، به‌عنوان برترین فیلم سینمایی هند در یک سده گذشته و در کل تاریخ سینمای هندوستان معرفی شد. بازیگران اصلی فیلم دارمندرا، آمیتاب باچان، سانجیو کومار و هما مالینی بودند. رامش سیپی کارگردان شعله با نیم‌نگاهی به هفت سامورایی که در این‌جا به دو نفر کاهش یافته‌اند، فیلمی بسیار پرتنش می‌سازد؛ با زمان تقریبی ۳ ساعت و ۴۰ دقیقه (قابل‌مقایسه با حماسهٔ ۳ ساعت و ۲۷ دقیقه‌ای لئونه: روزی روزگاری در آمریکا) که ریتمش هیچ‌گاه افت نمی‌کند. هفت برده علیه روم
هفت برده علیه روم همچنین به عنوان هفت برده علیه جهان شناخته می‌شود یک فیلم ماجراجویی شمشیر و صندل ایتالیایی در سال ۱۹۶۴، به کارگردانی میکله لوپو، تهیه کنندگی الیو اسکاردامگلیا، نویسندگی لوپو و روبرتو است. جیانویتی و بازیگری راجر براون، گوردون میچل و آرنالدو فابریزیو. اولین بار در ایتالیا در سال ۱۹۶۴ منتشر شد، اولین نمایش آن در شهر نیویورک، ایالات متحده در ۱۸ اوت ۱۹۶۵ بود. ریچارد اتنبرا
دهه ۶۰ دههٔ شکوفایی استعدادهای پنهان اتنبرا می‌باشد. سال ۱۹۶۳ در فیلم برجسته فرار بزرگ ،(جان استرجس) به همراه استیو مک‌کوئین حضور خاطره انگیزی داشت. پس از فرار بزرگ بازی‌های اتنبرا قدرتمند تر از گذشته شد و در سال ۱۹۶۴ به خاطر بازی در دو فیلم جلسه احضار ارواح در یک بعدازظهر بارانی و تفنگ‌های باتاسی جایزه با اعتبار بافتا را دریافت کرد در سال ۱۹۶۵ اتنبرا درفیلم پرواز بر فراز فونیکس (رابرت آلدریچ) به همراه جیمز استوارت، پیتر فینچ و ارنست بورگناین بازی کرد در سال‌های ۱۹۶۶ و ۱۹۶۷ اتنبرا در دو فیلم دانه‌های شن ،(رابرت وایز) به همراه مک کویین و دکتر دولیتل، (ریچارد فلیشر) در کنار سر رکس هریسون ایفای نقش کرد که برای هر دو فیلم جایزه گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را دریافت کرد. وی در سال ۱۹۶۹ برای اولین بار در مقام کارگردانی قرار گرفت و فیلم اوه چه جنگ دوست داشتنی را ساخت. سینمای آرژانتین
با شروع حکومت دیکتاتوری خوان پرون، سینمای آرژانتین عملاً بین سالهای ۱۹۴۵ تا ۱۹۵۵ رو به افول می‌گذارد. چند سال پس از سقوط پرون؛ لئوپولدو توره نیلسون در فاصله سال‌های ۱۹۵۷ تا ۱۹۶۲ خود را در سینمای آرژانتین مطرح می‌کند و در سال‌های بعد به تثبیت می‌رسد. مهمترین فیلم او "شمشیر مقدس" محصول ۱۹۷۰ از مهمترین آثار سینمای آرژانتین محسوب می‌شوند. اکسپرسیونیسم
سینمای اکسپرسیونیستی در کشور آلمان آغاز شد و به اوج رسید و پس از مدتی سینمای وحشت به عنوان شاخهٔ مورد پسند اکثریت مردم از همین جنبش منشعب شد. از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۴ که کشور آلمان به دلیل شکست در جنگ جهانی اول، شورش و کودتا، کاهش ارزش پول و گرسنگی در شرایط اقتصادی وحشتناکی به سر می‌برد، غنی‌ترین دوران سینمای آلمان ساخته شد. با به قدرت رسیدن حکومت رایش سوم در سال ۱۹۳۳ عده‌ای از کارگردانان پیشروی سینمای اکسپرسیونیستی که می‌دانستند با شرایط جدید امکان کار در کشور را نخواهند داشت، دست از کار کشیدند. نسخهٔ فیلم دانشجوی پراگ محصول سال ۱۹۱۳ یکی از پیش‌زمینه‌های مهم سینمای اکسپرسیونیستیِ آلمان است. کیمیوشی یاسودا
کیمیوشی یاسودا (به انگلیسی: Kimiyoshi Yasuda) کارگردان ژاپنی که حوزه فعالیت او ما بین سالهای ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ بود. او حداقل شش فیلم دربارهٔ کارکتر زاتوایچی و شمشیرزن کور کارگردانی کرد. ماریو مونیچلی
فیلم‌سازی او در ژانر کمدی تلخ در سبک نئورئالیسم، در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم شکل گرفت. او در طول دوران فعالیتش جوایز سینمایی بسیاری دریافت کرد و سه بار نامزد دریافت اسکار بهترین فیلم خارجی برای فیلم‌های "جنگ بزرگ" (۱۹۵۹)، "برنامه‌ریز" (۱۹۶۳) و "دختری با هفت تیر" (۱۹۶۸) شد. مهمترین جایزه‌های سینمایی او شامل جایزه شیر طلایی از جشنواره فیلم ونیز برای فیلم جنگ بزرگ (۱۹۵۸)، جایزه دستاورد یک عمر فعالیت هنری از جشنواره ونیز و سه بار جایزه خرس نقره‌ای از جشنواره فیلم برلین هستند. یکی از ساخته‌های این کارگردان با نام "بورژوای کوچک کوچک" (۱۹۷۷) در جشنواره جهانی فیلم تهران به نمایش در آمد و مورد استقبال قرار گرفت. شمشیر پنهان
شمشیر پنهان () فیلمی در ژانر اکشن به کارگردانی یامادا یوجی است که در سال ۲۰۰۴ منتشر شد. یونیورسال پیکچرز
در ابتدای دهه ۱۹۲۰ و در حالی که سایر استودیوها به ساخت فیلم‌های بلند روی آورده بودند، تمرکز یونیورسال به‌ طور عمده روی ساخت فیلم‌های وسترن و ملودرام‌های کوتاه و ارزان قیمت بود. هر چند در این دوران هم آن‌ها دو فیلم بلند ساختند که هر دو به فیلم‌های صامت کلاسیک تاریخ سینما تبدیل شدند. گوژپشت نتردام (۱۹۲۳) با بازی لان چینی و کارگردانی والاس بدل تحسین منتقدان را برانگیخت و در گیشه نیز موفق عمل کرد و همچنین شبح اپرا (۱۹۲۵) که جمعی زیادی از ستاره‌های آن زمان را در اختیار داشت. در این زمان یونیورسال به بازار اروپا نیز دسترسی پیدا کرده بود؛ جایی که فیلم‌های اکشن و وسترن‌های آمریکایی طرفداران خود را پیدا کرده بود. سینمای ترکیه
دوران اوج شکوفایی یشیل‌چام ده‌های ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۰ میلادی با ساخت حدود ۲۵۰ تا ۳۵۰ فیلم در سال بود. سینمای دفاع مقدس
از دهه ۸۰ تا به حال سینمای دفاع مقدس با فیلم‌های متفاوت تری روبرو بوده‌است، گرچه اصل سینمای دفاع مقدس در فیلم‌ها دنبال می‌شود. از دهه ۸۰ تولید و ساخت فیلم‌های ژانر دفاع مقدس با افت روبرو بوده‌است اما از این دهه به سینمای دفاع مقدس آثارها با پختگی بیشتری ساخته شده‌است. عیسی می‌آید (علی ژکان ۱۳۸۰)، ترکش‌های صلح (علی شاه‌حاتمی ۱۳۸۰)، نغمه (ابوالقاسم طالبی ۱۳۸۰)، آوازهای سرزمین مادری‌ام (بهمن قبادی ۱۳۸۱)، دیوانه‌ای از قفس پرید (احمدرضا معتمدی ۱۳۸۱)، اشک سرما (عزیزالله حمیدنژاد ۱۳۸۲)، خداحافظ رفیق (اپیزود اول) خداحافظ رفیق (اپیزود دوم) خداحافظ رفیق (اپیزود سوم) (بهزاد بهزادپور ۱۳۸۲)، دوئل (احمدرضا درویش ۱۳۸۲)، طبل بزرگ زیر پای چپ (کاظم معصومی ۱۳۸۳)، گیلانه (رخشان بنی‌اعتماد ۱۳۸۳)، شب بخیر فرمانده (انسیه شاه‌حسینی ۱۳۸۴)، اتوبوس شب (کیومرث پوراحمد ۱۳۸۵)، پاداش سکوت (مازیار میری ۱۳۸۵)، روز سوم (محمدحسین لطیفی ۱۳۸۵)، میم مثل مادر (رسول ملاقلی‌پور ۱۳۸۵)، نفوذی (احمد کاوری مهدی فیوضی ۱۳۸۷)، شب واقعه (شهرام اسدی ۱۳۸۸)، بدرود بغداد (مهدی نادری ۱۳۸۸)، سیزده ۵۹ (سامان سالور ۱۳۹۰) و ملکه (محمد علی باشه آهنگر ۱۳۹۱) و تنگه ابوقریب (بهرام توکلی ۱۳۹۶) از موفق‌ترین فیلم‌های دفاع مقدس از دهه هشتاد تاکنون شمارده می‌شوند. گای همیلتون
او نیز همچون تعداد زیادی از کارگردانان آن دوران هالیوود، حاضر به ساخت فیلم جیمز باندی دکتر نو نشد اما پس از ترنس یانگ، وی سومین فیلم از سری فیلم‌های جیمز باند با نام پنجه طلایی را در سال ۱۹۶۴ کارگردانی کرد. همیلتون فیلم‌های الماس‌ها ابدیند (۱۹۷۱)، زندگی کن و بگذار بمیرد (۱۹۷۳) و مردی با تپانچهٔ طلایی (۱۹۷۴) را ساخت و همچنین در مرحله پیش تولید از پروژه جاسوسی که مرا دوست داشت کنار رفت. لمس دزدی (۱۹۵۹) با حضور جیمز میسون، مانوئلا (۱۹۵۷) با بازی ترور هاوارد از مشهورترین فیلم‌های غیر جیمز باندی وی می‌باشند. هرکول در جهان خالی از سکنه
هرکول در جهان خالی از سکنه (ایتالیایی: "Ercole al centro della Terra") یک فیلم شمشیر و صندل ایتالیایی محصول سال ۱۹۶۱ به کارگردانی ماریو باوا است. بدنساز بریتانیایی رج پارک نقش هرکول را بازی می‌کند و بازیگر انگلیسی کریستوفر لی در نقش لیکو دشمن هرکول ظاهر می‌شود. انتقام شمشیرزن یک‌دست
انتقام شمشیرزن یک‌دست که در آمریکا تحت عنوان شمشیرزن یک‌دست جدید شناخته می‌شود، (همچنین تحت عنوان Triple Irons) عنوان فیلمی حماسی، رزمی و درام به کارگردانی چانگ چه و محصول سال ۱۹۷۱ میلادی است. انتقام شمشیرزن یک دست در سری فیلم "شمشیرزن یک دست" ساخته شده اما از لحاظ داستان و شخصیت‌ها هیچ ارتباطی با دو فیلم قبلی ("شمشیرزن یک دست" و "بازگشت شمشیرزن یک دست") ندارد. از این فیلم به عنوان یکی از برترین و محبوبترین آثار در ژانر خود یاد می‌شود. جمهوری وایمار
برلین در دهه ۱۹۲۰ به «کلانشهر تئاتر جهان» تبدیل شد، جایی که مهمترین کارگردانان، با استعدادترین بازیگران و مشهورترین منتقدان تئاتر را به همراه مشتاق‌ترین مخاطبین تئاتر می‌شد یافت. تئاتر آن زمان در آلمان منعکس کننده روح زمانه بود و صحنه تئاتر یک نهاد مردمی را به مخاطب تداعی می‌کرد: «در مورد کارهای جدید تئاتر چنان بحث‌های داغی درمی‌گرفت که گویی مهم‌ترین وقایع سیاسی یا اجتماعی هستند. افتتاحیه یک نمایش جدید چنان مورد استقبال قرار می‌گرفت که همانند معرفی یک رمان جدید بود [...] و به نقدهای تئاتر توجه فوق‌العاده‌ای می‌شد.» از جمله کارگردانان مشهور تئاتر در آن دوره، ماکس راینهارد استاد درام نئو-رمانتیک امپرسیونیستی و لئوپولد یسنر بودند که با کارهای نمادین خود احترام مخاطبان را به خود جذب می‌کردند. تئاتر پرولتری اروین پیسکاتور و نمایشنامه‌های برتولت برشت هم دارای موضوعات بشدت سیاسی بودند. در کنار این، اشتیاق عمومی به تئاتر در خارج از تماشاخانه‌ها نیز بین صدها گروه تازه‌کار به همراه گروه‌های سیاسی و فرهنگی بالا بود که خود را در فعالیت‌های عمومی با موضوعات سیاسی و اجتماعی و تحرکات خیابانی به نمایش می‌گذاشت. سینما از اواسط دهه ۲۰ مخاطبان زیادی را در آلمان به خود جذب کرد. در آن دوره روزانه دو میلیون نفر در سراسر آلمان به سینما می‌رفتند. تمام مردم مخاطب سینما نبودند، اما برخی از افراد بیشتر از دیگران به سینما می‌رفتند. در دوره‌ای که فیلم‌های صامت تولید می‌شدند، نام‌هایی همچون روبرت وینه (با فیلم مطب دکتر کالیگاری)، فریتس لانگ (فیلم‌های ، متروپولیس)، فریدریش ویلهلم مورنائو (با فیلم نوسفراتو) و گئورگ ویلهلم پابست (با فیلم خیابان اندوه) از کارگردان‌های مشهور آن دوره بودند. فیلم‌های چارلی چاپلین و فیلم‌های ساخت روسیه همچون رزم‌ناو پوتمکین اثر سرگئی آیزنشتاین نیز محبوبیت زیادی یافتند. با پیشرفت تکنولوژی‌ها برای تولید فیلم‌های صدادار، مفاهیم هنری که در موضوع و بطن فیلم برای تولید فیلم صامت مورد نیاز بود بنیان خود را از دست دادند. تکنولوژی‌های جدید برای تولید فیلم سرمایه‌گذاری‌های بیشتری می‌طلبید و به همین دلیل تمرکز سرمایه‌گذاران روی صنعت سینما افزایش پیدا کرد. ژانر جدیدی که از سال ۱۹۲۹ در سینمای آلمان شروع شد و نوعی سینمای موزیکال بود، توانست مخاطبان زیادی را به خود جذب کند و تا حدی افکار عمومی را از موضوعات همانند بحران اقتصادی دور کند. فیلم‌هایی همچون فرشته آبی (۱۹۳۰) و رقص‌های کنگره (۱۹۳۱) فیلم‌هایی از این دست بودند. لیلیان هاروی و ویلی فریچ اولین زوج رؤیایی در تاریخ سینمای آلمان بودند که توانستند میلیون‌ها نفر را به پای پرده‌های سینما بکشند. در اولین سال‌های استقرار جمهوری وایمار، موسیقی روز آلمان تحت سلطه جنبش اکسپرسیونیسم درآمده بود که نقطه اوج آن افتتاحیه نمایش "اپرای ووتسک" (Wozzeck) در اپرای دولتی برلین در سال ۱۹۲۵ بود. در همان دوره آرنولد شونبرگ تغییر آتونالیته به موسیقی دوازده‌نغمه‌ای را آغاز کرده بود. با اینکه سبک موسیقی جدید نوعی حس رهایی از قیود را به مخاطب القا می‌کرد، عده‌ای نیز دوباره به سمت موسیقی‌های دوره پیش ذهن‌گرایی رجوع کردند؛ آهنگسازان دوباره باروک همانند گئورگ فریدریش هندل یا یوهان سباستین باخ در این دوره طرفداران خاص خود را یافتند و اجراهای سمفونیک از این آهنگسازان مخاطب‌های فراوانی داشت. مخاطبان فراوانی نیز به سمت موسیقی جاز کشیده شدند. اپرای جاز ارنست کرنک با نام "یونی بازی می‌کند" (Jonny spielt auf محصول ۱۹۲۷)، جُنگ نمایشی "شکلات بچه‌ها" (Chocolate Kiddies محصول ۱۹۲۴) با موسیقی دوک الینگتون و اپرای جاز "نگره" (Nègre محصول ۱۹۲۰) با درخشندگی ژوزفین بیکر و لوئیس داگلاس از جمله آثار پرمخاطب در آن دوره بود. با این حال این اجراهای جاز که تصاویری کلی و گاهی کلیشه‌ای از زندگی سیاهان آمریکایی به مخاطب ارائه می‌دادند، هر از گاهی همانند موسیقی جاز در آلمان هدف حملات ملی‌گرایانه و نژادپرستانه واقع می‌شدند. موسیقی عامه‌پسند در آلمان وایماری متأثر از موسیقی آمریکایی بود که توانست از شبکه ضبط، توزیع و همچنین موسیقی فیلم برای گسترش خود استفاده کند. موسیقی فیلم تأثیر فراوانی روی ذائقه موسیقایی مردم می‌گذاشت؛ هنرمندان فعال در این صنعت که در موسیقی جاز و موسیقی فولک هم دستی داشتند توانستند با فیلم‌هایی همانند "سه نفر در پمپ بنزین" (محصول ۱۹۳۰) در صنعت موسیقی بدرخشند. در کنار این، آهنگ‌هایی "همانند زمان فقط یکی‌ست و بر نمی‌گردد" اثر ورنر ریشارد هیمان (که در فیلم کنگره رقص (۱۹۳۱) اجرا شد) یا "من از سر تا پا برای عشق آماده‌ام" با آهنگسازی فردریک هالندر (که در فیلم فرشته آبی (۱۹۳۱) اجرا شد) توانستند در سطح بین‌المللی به شهرت برسند. ادبیات دوره وایمار، با شروع خود دارای نویسندگانی مانند گرهارد هاوپتمان، هاینریش مان یا اشتفان گئورگه بود که درخشان‌ترین آثارشان را قبل از سال ۱۹۱۸ خلق کرده بودند. در دوره وایماری رمان‌های معاصر پیشرفت زیادی داشتند و نویسندگانی همانند لیون فویشتواگنر، آرنولد تسوایگ، یاکوب واسرمن، هانس فالادا و اریش ماریا رمارک آثار درخشانی را در سبک رمان معاصر عرضه کردند که در آثارشان به‌طور مستقیم به معضلات اجتماعی می‌پرداختند. رمان‌های رمان‌های برلین الکساندرپلاتس اثر آلفرد دوبلین یا کوه جادو اثر توماس مان نقاط عطفی در ادبیات واقع‌گرایانه آلمان در دوره وایمار بودند. شعر انتقادی و هجو که در کارهای اریش کستنر یا کورت توخولسکی دیده می‌شد نیز طرفداران خود را داشت. رمان‌های معاصر فروش بالایی در دوره جمهوری وایمار داشتند. بعنوان مثال تا ماه مه ۱۹۳۰ بیش از یک میلیون نسخه از رمان در جبهه غرب خبری نیست اثر اریش ماریا رمارک به فروش رفت. آثار نویسندگان غیرآلمانی همانند کنوت هامسون، جان گالزورثی و جک لندن فروش بالایی در آلمان داشت. با این حال کارهای ادبی در سبک ضدمدرن در برخی از موارد فروش بسیار بالایی داشت. آثاری از ورنر بویملبورگ و ارنست یونگر به همراه گوستاو فرنسن و لودویگ گانگهوفر از نمونه‌های شاخص ادبیات ملی‌گرایانه با موضوع جنگ هستند. رمان‌های با موضوعات تخیلی (آثاری از کارل مای) و رمان‌های پلیسی (آثاری از ادگار والاس) نیز بسیار پرفروش بودند. با این وجود رکورد بالاترین نسخه‌های چاپ شده به هدویگ کورتس-ماهلر تعلق داشت. رائول والش
رائول والش بین سال‌های ۱۹۰۹ تا ۱۹۶۴ میلادی فعالیت می‌کرد. از فیلم‌های او می‌توان به "دزد بغداد"، "سیدی تامسون "، "اوج التهاب"، "بازآیش"، "زنی با موهای شرابی بلوند"، "کارمن"، "زنان همه ملت‌ها"، "دهه پرشور بیست"، "استر و شاه"، "مردان قدبلند" و "سیرای مرتفع" اشاره کرد. شرک ۲
"شرک ۲" در تاریخ ۱۶ نوامبر ۲۰۰۴ در انگلستان و آمریکا اکران شد. فیلم با واکنش مثبتی از سوی منتقدان مواجه شد و توانست ۹۱۹ میلیون دلار در سرار جهان فروش کند که آن را تبدیل به پرفروش‌ترین فیلم سال ۲۰۰۴ می‌کند. "شرک ۲" در زمان اکران، پس از تایتانیک، بازگشت پادشاه، هری پاتر و سنگ جادو، دو برج و جنگ ستارگان قسمت اول: تهدید شبح هفتمین فیلم پرفروش تاریخ و پر فروش ترین انیمیشن تاریخ سینما لقب گرفت و در حال حاضر نیز رتبه پنجاه وهفتمین را این جدول در اختیار دارد. جنگ ستارگان
سری فیلم جنگ ستارگان تا به امروز تأثیر قابل توجهی در فرهنگ عامه به جا گذاشته‌است. عباراتی مانند «امپراتوری شرور» و «باشد تا نیرو همراه تو باشد» تبدیل به بخشی از واژگان محبوب شده‌اند. می‌توان گفت که این فیلم در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل ۱۹۸۰، به رونق کسب کار فیلم علمی–تخیلی کمک کرد. کتاب‌ها و کُمیک‌های بسیاری بر اساس مجموعه فیلم‌های جنگ ستارگان نوشته شده و بازی‌های کامپیوتری، انیمیشن‌های تلویزیونی، کارت‌های بازی و تجاری، اسباب بازی‌ها و بسیاری محصولات تجاری دیگر نیز با الهام از آن ساخته شده‌اند. مجموعه این آثار و محصولات که به موضوعاتی فراتر از داستان اصلی فیلم‌ها می‌پردازند، به «جهان گسترش یافته» معروف شده که نقطه آغاز آن کتاب‌های مصور دنباله‌دار کمپانی ماروِل کامیکس و رمان «تراشه‌ای از چشم ذهن» اثر الن دین فاستر، در سال ۱۹۷۸ است. در دهه نود میلادی، رمان‌های «سه‌گانه تران» یا «وارث امپراتوری»، نوشته تیموتی زان به شهرت رسید و کمپانی دارک هورس کامیکز امتیاز چاپ و نشر کتاب‌های مصور (کمیک) جدید جنگ ستارگان را از آن خود کرد. علی حاتمی
فیلم بعدی حاتمی با نام بابا شمل (۱۳۵۰)، بازگشتی بود به سینمای ریتمیک و موزیکال مورد علاقه حاتمی و دربارهٔ لوطی و لوطی‌گری. حاتمی در سال ۱۳۵۱ فیلم‌ساز پرکاری بود و سه فیلم در کارنامه خود ثبت کرد، فیلم‌های قلندر، ستارخان و خواستگار. این سه فیلم نیز همچنان برخوردار از ویژگی‌های سایر آثار حاتمی هستند. در این میان فیلم ستارخان، رویکردی تازه به یک حادثه تاریخی بود و ماجرای مشروطیت و قیام ستارخان و باقرخان را از زاویه‌ای دیگر بیان می‌کرد. منتقدان این فیلم را تحریفی از ماجرای اصلی دانستند. حاتمی سپس به تلویزیون رفت و دو سریال داستان‌های مولوی (۱۳۵۲) و سلطان صاحبقران (۱۳۵۴) را ساخت. صمد (شخصیت)
صَمَد (صمد آقا) شخصیتی سینمایی است توسط پرویز صیاد اجرا شده‌است. شکل‌گیری این شخصیت از اواخر سریال سرکار استوار که در نقش پسری روستایی همراه بزش حادثه آفرینی می‌کرده، آغاز شد و سپس با تکمیل این کاراکتر، خود سریال نیز تبدیل به سریال صمد و چندین فیلم سینمای (کمدی) شد. اولین فیلم سینمایی صمد در سال ۱۳۵۰ در فیلم صمد و قالیچه حضرت سلیمان بود. سایر فیلم‌های این مجموعه از این قراراند. برخی از مهمترین شخصیت‌هایی که همراه صمد در فیلم‌هایش حضور دارند، عبارت اند از: شمشیرزن دوره‌گرد: آغاز
"شمشیرزن دوره‌گرد: آغاز" در ۴ ژوئن ۲۰۲۱ در سینماهای ژاپن اکران شد. در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۱ در نتفلیکس به صورت جهانی منتشر شد شمشیر و صلیب
شمشیر و صلیب فیلمی ایتالیایی محصول سال ۱۹۵۸ و به کارگردانی کارلو لودوویکو براگالیا است. در این فیلم بازیگرانی همچون ایوان دکارلو، خورخه میسترال ، ماسیمو سراتو، روسانا پودستا، ماریو جیروتی، آندره‌آ آئورلی، فیلیپه هرسنت و جولیو باتیفری ایفای نقش کرده‌اند. شاهزاده و گدا (فیلم ۱۹۳۷)
«شاهزاده و گدا» () فیلمی در ژانر درام به کارگردانی ویلیام کیلی و ویلیام دیترله است که در سال ۱۹۳۷ منتشر شد.? - بابی ماچ (شاهزاده ادوارد) جکی چان
در سال ۱۹۸۶ سومین فیلم پرفروش دهه ۸۰ هنگ کنگ را با نام «شمشیر خدایان» بازی کرد. در همین فیلم بود که هنگام یک بدل‌کاری در زمان فیلمبرداری در یوگسلاوی سقوط کرد و استخوان جمجمه‌اش خرد شد و تحت عمل جراحی مغز قرار گرفت. جکی چان در سال ۱۹۹۵ در هنگام بازی درفیلم «جنجال در شهر» مچ پایش شکست. او تاکنون در بیش از ۱۵۰ فیلم بازی کرده‌است. جکی چان هنرپیشه فیلم‌های اکشن سینمای آمریکا، از سوی سازمان ملل متحد به‌عنوان سفیر حسن نیت صندوق حمایت از کودکان بی‌سرپرست (یونیسف) و انجمن کمک به کودکان مبتلا به بیماری ایدز این سازمان انتخاب شد. ساموئل خاچیکیان
واپسین فیلم خاچیکیان در استودیو دیانا، "خون و شرف" (۱۳۳۳) بود که یک فیلم جنگی با بودجه بالا به‌شمار می‌آمد. این فیلم دربارهٔ نبرد نیروهای ژاندارمری با چپاول گران یک روستای دورافتاده در خراسان بود. فیلم‌برداری در فریدون‌کنار، مازندران، انجام گرفت. "خون و شرف" قرار بود یک «حماسه ملی–میهنی» باشد و تهیه‌کنندگان آن (ساناسار خاچاطوریان و شاهرخ رفیع) امید زیادی به آن بسته بودند؛ به ویژه که گفته می‌شد در نخستین شب اکران آن، محمدرضا شاه پهلوی نیز حضور خواهد داشت و احتمال دارد به فرمان او، عوارض شهرداری برای این فیلم لغو بشود. با این حال هیچ‌کدام از این خواسته‌ها برآورده نشد. خود خاچیکیان هم از "خون و شرف" خاطره و دل خوشی نداشت و به گفته‌اش «اوج دوران حزب‌بازی و مشت تکان دادن‌ها بود و فیلم، بایکوت شد و فروش نکرد.» در فاصله تعطیل شدن دیانا فیلم و تأسیس آژیرفیلم (۱۳۳۶)، خاچیکیان به درخواست مهدی میثاقیه برای سروسامان دادن به فیلم "شب‌نشینی در جهنم" به استودیو بدیع رفت. "شب‌نشینی در جهنم" شاخص‌ترین فیلمی بود که در سال ۱۳۳۶ به روی پرده رفت. ساختن این فیلم در «استودیو بدیع» ده ماه طول کشید، و دو نفر آن را کارگردانی کردند. کارگردان نخست موشق سروری بود که بر اثر اختلاف با میثاقیه، تهیه‌کنندهٔ فیلم، کار را در میانه راه رها کرد. خاچیکیان که به عنوان کارگردان دوم برگزیده شده بود، بیشترین قسمت فیلم را ساخت. البته موفقیت و شهرت "شب‌نشینی در جهنم" مرهون موشق سروری بود چرا که دکورهای عظیم فیلم را او ساخته بود و سبب فروش خوب فیلم شد. در فیلم همچنین از رقص راک اند رول استفاده شده بود. در این فیلم عزت‌الله وثوق و رضا ارحام صدر نفش آفرینی کردند. شمشیر نوری
شمشیر نوری یا لایت سِیبر نوعی جنگ‌افزار تخیلی در دنیای خیالی "جنگ ستارگان" و بازی های ویدئویی و فیلم و سریال های جنگی_تخیلی است، که دستۀ فلزی آن حدود ۲۸ سانتی‌متر و تیغۀ نوری آن حدود ۹۰ سانتی‌متر طول دارد. تیغ آن نوعی پلاسما است. این شمشیر نماد فرقه جدای به‌شمار می‌رود؛ و اولین بار در ( سال ۱۹۷۷) نمایش داده شد. در یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۸، شمشیر نوری محبوب‌ترین جنگ افزار تاریخ فیلم‌ها با طرفداران زیاد انتخاب شد. شمشیر خدایان (فیلم)
این فیلم در اواسط ۱۹۸۶ در ژاپن منتشر شد. این فیلم در هنگ کنگ در تاریخ ۲۱ ژانویه ۱۹۸۷ منتشر شد. این فیلم در کل هنگ کنگ توانست ۴۰٬۴۴۶٬۴۰۸ دلار هنگ کنگ به فروش رسید؛ و تبدیل به پر فروش‌ترین فیلم سال ۱۹۸۶ هنگ کنگ شود. شهرک سینمایی و تلویزیونی ایران
احداث شهرک سینمایی در سال ۱۳۵۸، به طرح و پیشنهاد علی حاتمی، کارگردان شهیر سینمای ایران، آغاز شد. طرح علی حاتمی و ولی‌الله خاکدان تولید سریالی با مضمون تاریخ سیاسی معاصر ایران بود که فاصله‌ای کوتاه از اوایل دوره رضاشاه را در بر می‌گرفت. در این دوره، عده‌ای از آزادی خواهان پنهانی، با تشکیل کمیته مجازات، اقدام به ترور سران مملکتی می‌کردند که در آشفتگی اوضاع اقتصادی و افزایش فقر دست داشتند. هزاردستان (که علی حاتمی طرح اولیه آن را به نام «جاده ابریشم» در سال ۱۳۵۵ نوشته بود) به قدرت‌های سیاسی پنهانی می‌پرداخت که نقش مهمی در حذف و ترور اشخاص سیاسی داشتند. هم‌زمان با آغاز تولید هزار دستان، از آن جا که این سریال شرایط جغرافیایی و شهری مناسب همان دوران اوایل قرن چهاردهم شمسی را می‌طلبید، احداث شهرک سینمایی نیز با طراحی خاص آغاز شد. ۱۰ هکتار مساحت برای ساخت و بازسازی تهران قدیم در نظر گرفته شد، و سپس عکس‌هایی از ساختمان‌ها، عمارت‌های دولتی، محله‌ها، خیابان‌های تهران و لباس و نوع پوشش و… تهیه شد. حاتمی عکس‌ها و اسناد را در شهرک سینمایی ایتالیا، به نام چینه‌چیتا با کمک نقاشی ایتالیایی اتود زد و تابلوهای کوچکی به وجود آورد. سپس با کمک یکی از بهترین دکوراتورهای ایتالیایی به نام جانی کورتینا و گروه بزرگ او، نقشه شهرک را در مقیاس ۱:۱۰۰ ترسیم کرد و با ساخت ماکتی از شهرک به ایران بازگشت و پس از مدتی با بررسی اراضی کناره بزرگراه تهران کرج، احداث شهرک در اسفند سال ۱۳۵۸ آغاز شد. از مکان‌های سریال هزار دستان به میدان توپخانه، ساختمان شهرداری، ساختمان عدلیه، خیابان لاله‌زار، خیابان اکباتان، جواهر فروشی قازاریان، گراند هتل، ساختمان شاهآباد و کافه پارس تهران قدیم می‌توان اشاره کرد. نماهایی از خیابان اکباتان، لاله زار، و تهران قدیم بین سال ۱۳۱۵ تا ۱۳۲۰، نیز موجود است. یکی دیگر از بناهای مهم سریال هزار دستان، ساختمان سینما تابان است که نبش خیابان لاله زار واقع شده‌است و جزو اولین سینماهای تهران است که اولین فیلم ناطق ایرانی نیز به نام دختر لر، ساخته عبدالحسین سپنتا، در آن اکران شد. علاوه بر نماهای مربوط به تهران قدیم، سعی شده‌است تا نماهایی از باشتین و سبزوار به نمایش گذاشته شوند. اسکروبال
اسکروبال ، نوعی فیلم کمدی است که در دههٔ ۱۹۳۰ بسیار رایج شد و محصول دوران رکود اقتصادی در آمریکا و اوضاع نابسامان مردم در این دوران بود. فیلم جاس‌اروپایی
جاس‌اروپایی (فیلم جاسوسی اروپایی) یا فیلم جاسوسی اسپاگتی (در هنگام اشاره به فیلم‌های تولیدشدهٔ ایتالیایی در این ژانر)، ژانر ازفیلم‌های جاسوسی است که در اروپا، به ویژه در ایتالیا، فرانسه و اسپانیا تولید می‌شود. صادقانه یا اینکه از فیلم‌های جاسوسی انگلیسی جیمز باند تقلید می‌کند موج اول فیلم‌های جاس‌اروپایی در سال ۱۹۶۴، دو سال پس از اولین فیلم جیمز باند، "دکتر نو"، و در همان سال اکران آنچه بسیاری از آن به عنوان اوج سریال باند، گلدفینگر می‌دانند. در بیشتر موارد، جنون جاسپا تا حدود ۱۹۶۷ یا ۱۹۶۸ ادامه داشت. در ایتالیا، جایی که بیشتر این فیلم‌ها تولید می‌شدند، این روند جایگزین ژانر در حال زوال شمشیر و صندل شد. تونی اسکات
تونی اسکات کار سینمایی خود را در ۱۶ سالگی با بازی در اولین فیلم برادر ۲۳ ساله‌اش ریدلی اسکات آغاز کرد. در سال ۱۹۸۶ فیلم «تاپ گان» (سلاح برتر) او با بازی تام کروز جوان پرفروش‌ترین فیلم سال شد و ۱۷۶ میلیون دلار در گیشه سینماها فروخت. فیلم‌های پلیس بورلی هیلز ۲، انتقام، گرفتن پلهام ۱۲۳، مردی در آتش، هوادار، روزهای تندر، دشمن کشور و توقف‌ناپذیر از دیگر آثار تونی اسکات بودند. گرگ تنها و توله: شمشیر انتقام
گرگ تنها و توله: شمشیر انتقام فیلمی در ژانر سینمای سامورایی به کارگردانی کنجی میسومی است که در سال ۱۹۷۲ اکران شد. از بازیگران آن می‌توان به تومیسابورو واکایاما و فومیئو واتانابه اشاره کرد. آخرین شمشیرزن
شمشیرزن گمشده فیلمی در ژانر اکشن و رزمی به کارگردانی فلیکس چونگ است که در سال ۲۰۱۱ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به دانی ین، جیانگ ون، و سون لی اشاره کرد. هفت شمشیر
هفت شمشیر (به انگلیسی: Seven Swords) یک فیلم ووشیا هنگ کنگی محصول سال ۲۰۰۵ به کارگردانی و نویسندگی تسوی هارک است. نام فیلم از اقتباس یک رمان "است" و به‌طور کامل به رمان نامربوط می‌باشد، به جز برای برخی از اسم‌های شخصیت‌های فیلم. جمشید هاشم‌پور
جمشید هاشم‌پور در سال ۱۳۶۰ به دعوت مسعود کیمیایی برای بازی در فیلم "خط قرمز" دوباره به سینما بازگشت. در ابتدا هاشم پور به کیمیایی می‌گوید که چند سالی است از سینما دور بوده و کار نکرده‌است. کیمیایی هم در جواب می‌گوید که قبلاً از اوچند فیلم دیده و دوست دارد که در فیلمش نقش یک مأمور امنیتی را بازی کند (که البته در همان سال این فیلم به دلیل نداشتن حجاب به مدت ۳۷ سال توقیف بود). هاشم پور نیز می‌پذیرد و نقش را بازی می‌کند. بعد هم بلافاصله و در مدت کوتاهی پس از این فیلم، در فیلم «فرمان» ساخته کوپال مشکات به همراه سعید راد بازی می‌کند. بازی او در نقش «زینال بندری» در فیلم "تاراج" ساختهٔ ایرج قادری بود که جمشید هاشم‌پور (آریا) را با سرِ تراشیده میان مردم مطرح کرد؛ تا جایی که تیپ قهرمان سرتراشیده تا سال‌ها مخاطبان بسیاری را روانهٔ سینماها می‌کرد. او ستاره سینمای ایران در دهه هفتاد بود. شمشیر (فیلم ۲۰۱۵)
شمشیر یا مجرم فیلمی محصول سال ۲۰۱۵ و به کارگردانی مغنا گلزار است. در این فیلم بازیگرانی همچون عرفان خان، کونکونا سن شارما، نیراج کابی، تابو ایفای نقش کرده‌اند. سینمای بریتانیا
بریتانیا برای بیش از یک قرن صنعت فیلمسازی قابل توجهی داشته‌است. با اینکه تولید فیلم در سال ۱۹۳۶ در این کشور به اوج خود رسید، اغلب باور می‌رود که «عصر طلایی» سینمای بریتانیا در دهه چهل میلادی در دوره‌ای که کارگردانانی همچون دیوید لین، مایکل پاول (همراه با امریک پرسبرگر) و کارول رید مورد تحسین‌ترین کارهایشان را ساختند، رخ داده‌است. بسیاری از هنرپیشگان بریتانیایی از جمله مایکل کین، شان کانری و کیت وینسلت با شهرت و موفقیت جهانی مواجه شده‌اند. برخی از فیلم‌هایی که در باکس آفیس بیشترین سود را در تاریخ داشته‌اند، در بریتانیا ساخته شده‌اند؛ از جمله دومین و سومین مجموعه فیلم‌های پرفروش، "هری پاتر" و "جیمز باند". شمشیر اژدها
داستان فیلم در دوران سلسلهٔ هان اتفاق می‌افتد و دربارهٔ عده‌ای سرباز رومی می‌باشد که سر از چین درمی‌آورند و با محافظان جاده ابریشم که به آنجا تبعید شده‌اند مواجه می‌شوند. هرکول شکست‌ناپذیر
هرکول شکست‌ناپذیر یک فیلم سینمایی شمشیر و صندل ایتالیایی محصول سال ۱۹۶۴ به کارگردانی آلوارو مانکوری و لوئیس مان با بازی دان وادیس در نقش هرکول است. جسور و شجاع
جسور و شجاع فیلمی در ژانر جنگی و در دوران جنگ جهانی دوم به کارگردانی لوئیس آر. فاستر است که در سال ۱۹۵۶ منتشر شد. رابرت لوین فیلمنامهٔ این فیلم را بر اساس بعضی از تجربه‌های شخصی خودش در نبرد ایتالیا نوشت. این فیلمنامه اولین تجربه وی در امر نویسندگی بود. ستارگان این فیلم وندل کوری، میکی رونی و دان تیلور بودند. "جسور و شجاع" توسط فیلم‌میکرز پروداکشن تهیه و توسط آر.ک.ئو پخش شد. تهران
از سال ۱۳۴۴ که سینمای ایران در اوج بود، فیلم‌هایی همانند قیصر، گنج قارون و گاو سینماهای تهران را درنوردیدند. شمشیر در صحرا
شمشیر در صحرا () فیلمی در ژانر درام جنگی به کارگردانی جورج شرمن است که در سال ۱۹۴۹ منتشر شد. از بازیگران آن می‌توان به دانا اندروز، مرتا تورن، استیون مک‌نالی، و جف چاندلر اشاره کرد. شمشیر دیو
شمشیر دیو () فیلمی به کارگردانی هیدئو گوشا است که در سال ۱۹۶۵اکران شد. از بازیگران آن می‌توان به گو کاتو، شیما ایواشیتا، میکیجیرو هیرا و کونیه تاناکا اشاره کرد. تجاوز به زنان اهل سابین
در سال ۱۹۶۱ میلادی نیز، یک فیلم اسپانیایی با عنوان: «شمشیر و صندل»، بر اساس داستان تجاوز به زنان سابینی، ساخته شد که کارگردانی آن را آلبرت گات بر عهده داشت. موج نوی سینمای انگلستان
موج نوی سینمای انگلستان مشهور به "سینمای مطبخی لندن" یک نهضت سینمایی پویا بود که بین سالهای ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۷ بروز و ظهور یافت. این جنبش سینمایی اگرجه در ابتدا تاثیرپذیر از موج نو سینمای فرانسه و نئورئالیسم ایتالیا نشان می‌داد؛ اما در ادامه به طرز فکر بومی خود رسید. سوژه‌هایی نظیر حقوق کارگری زنان؛ سقط جنین؛ اجاره خانه؛ مالکیت حقوقی جزو سوژه‌های رایج برای فیلمسازی بود. فانتزی
در ۱۹۵۰ ادبیات «شمشیر و جادوگری» خوانندگان زیادی یافته بود، زیرا کتاب‌های کنان بربر نوشتهٔ رابرت ای. هووارد و ال. اسپراگ دی کمپ و فافرد و موش‌گیر خاکستری نوشتهٔ فریتز لایبر به موفقیت بسیاری دست یافته بود. اما ظهور خیال‌پردازی والا و بیشتر از همه محبوبیت هابیت و ارباب حلقه‌ها اثر جی. آر.آر تالکین در دههٔ شصت میلادی، خیال‌پردازی را وارد ادبیات اصلی کرد. مجموعه‌های دیگر مثل سرگذشت نارنیا نوشتهٔ سی اس لوئیس و دریا-زمین نوشتهٔ اورسلا لوگویین به محبوبیت این‌گونه استحکام بخشید. سری فیلم‌های تک‌تیرانداز
تک تیرانداز (انگلیسی: Sniper) مجموعه ای از فیلم‌های اکشن و جنگی است که با فیلم "تیرانداز" در سال ۱۹۹۳ میلادی شروع می‌شود، که بر شخصیت‌های سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده آمریکا در موقعیت‌های مختلف جنگی را روایت می‌کند.