چگونه می توان در سرمایه‌گذاری به حداکثر سود رسید؟
استراتژی سرمایه‌گذاری
سرمایه‌گذاری رشد سود سهام: این استراتژی شامل سرمایه‌گذاری در سهام یک شرکت بر اساس سود سهام تقسیمی پیش‌بینی شده در آینده است. شرکت‌هایی که سود ثابت و قابل پیش‌بینی پرداخت می‌کنند، قیمت‌های سهامشان تغییر کمتری دارند. شرکت‌های معتبر که سود سهام پرداخت می‌کنند، تلاش می‌کنند تا سالانه سود سهام پرداختی خود را افزایش دهند. به شرکت‌هایی که به مدت ۲۵ سال پیاپی این سود را افزایش می‌دهند، اشراف‌زادگان سود سهام می‌گویند. سرمایه گذارانی که مجدداً این سود را سرمایه‌گذاری می‌کنند، چه به‌طور مستقیم و چه از طریق یک برنامهٔ سرمایه‌گذاری مجدد سود سهام (DRIP)، می‌توانند در بلند مدت از بهرهٔ مرکب سرمایه‌گذاری‌شان استفاده کنند.
صندوق سرمایه‌گذاری مشترک
با توجه به این که در صندوق‌های سرمایه‌گذاری در حجم بالایی معاملات سرمایه‌گذاری انجام می‌شود، هزینه‌های سرمایه‌گذار به مقدار قابل توجهی صرفه جویی می‌شود و از طرفی این صندوق‌ها برای افرادی که اطلاعات کافی در مورد سرمایه‌گذاری ندارند موجب صرفه جویی در زمان خواهد بود. مالیات مستقیم
مالیات بر درآمد شرکت‌ها از مقدار وجوهی که در سرمایه‌گذاری جدید به کار می‌افتد می‌کاهد، زیرا این نوع مالیات باعث می‌ شود که از سرمایه‌گذاری مجدد مقدار وجوهی که به عنوان مالیات به دولت پرداخت می‌شود جلوگیری به عمل آید و سود قابل توزیع بین صاحبان سهام نیز کاسته شود. واضح است که کاهش پس‌انداز شرکت و هم‌چنین تنزل پس‌انداز صاحبان سهام به علت تقلیل سود سهام که در نتیجه وضع مالیات حاصل شده‌ است، در بازار پول و سرمایه اثر می‌گذارد و نتیجتاً در کاهش سرمایه‌گذاری مؤثر واقع می‌شود. به همین جهت در بسیاری از کشورها سود توزیع نشده شرکت‌ها از پرداخت مالیات معاف می‌‌شود و در تعیین نرخ‌های مالیات بر درآمد شرکت‌ها نیز جانب اعتدال رعایت می‌شود. سرمایه‌گذاری خطرپذیر
شرکت‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر عموماً در شرکت‌هایی سرمایه‌گذاری می‌کنند که به تکنولوژی جدیدی یا روش کار نویی دست پیدا کرده باشند، و این سرمایه‌گذاران در ازای پولی که سرمایه‌گذاری می‌کنند، سهام آن شرکت را تصاحب می‌کنند و از این طریق تولید پول می‌کند. سرمایه مخاطره پذیر سرمایه‌گذاری شده عموماً هنگامی که سهام آن مبادله می‌شود نقد می‌شود. بهینه‌سازی سبد سرمایه‌گذاری
بهینه‌سازی سبد سرمایه‌گذاری عبارتست از تعیین نسبت سرمایه‌گذاری در دارایی‌هایی که قرار است در سبد نگهداری شود؛ به شکلی که سبد انتخابی بهتر از هر سبد دیگری باشد. این بهتر بودن براساس معیارهایی مشخص می‌شود. معیارهایی که به صورت مستقیم یا غیرمستقیم ترکیبی از ملاحظات بازده مورد انتظار سبد، پراکندگی بازده‌ها و سایر پارامترهای ریسک مالی است. مدیریت سرمایه‌گذاری
مدیریت سرمایه‌گذاری مدیریت حرفه‌ای اوراق بهادار (سهام، اوراق قرضه و دیگر اوراق بهادار) و دارایی‌ها (مثل املاک) به منظور رسیدن به اهداف مشخصی از سرمایه‌گذاری (سود سرمایه‌گذاران)، می‌باشد. سرمایه‌گذاران می‌توانند مؤسسات (شرکت‌های بیمه، صندوق‌های بازنشستگی، کمپانی‌ها، خیریه‌ها، مؤسسات خدمات تحصیلی و…) یا سرمایه‌گذاران شخصی (هم به صورت سرمایه‌گذاری مستقیم و هم در نوع رایج‌تر آن یعنی سرمایه‌گذاری از طریق شرکت‌های واسطه مثل صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک) باشند. معامله‌گر سهام
بسیاری از شرکت‌ها دوره‌های آموزشی سرمایه‌گذاری سهام را ارائه می‌کنند وکارشناسان متعددی گفته‌اند که با کمک تجزیه و تحلیل تکنیکال و بنیادی در بازار سهام موفق عمل کردند. با این حال اقتصاددانان و دانشگاهیان بیان می‌کنند که به دلیل فرضیه بازار کارا بعید است که سرمایه‌گذار بتواند در بازار کارای سهام از طریق هر گونه تجزیه تحلیل، سود غیرعادی به دست آورد. در رابطه با منحنی توزیع نرمال سرمایه‌گذاران، بسیاری از دانشگاهیان معتقدند که، ثروتمندترین سرمایه‌گذاران‌ها، صرفاً نقاط پرت در چنین توزیعی هستند (یعنی در یک بازی شانسی، آن‌ها در هر دسته از پرتاب هاشون، بیست بار شیر آورده‌اند). ورود پول به بازار سهام با هدف ایجاد بازده روی سرمایه‌گذاری انجام شده، می‌باشد. بسیاری از سرمایه‌گذاران تلاش می‌کنند تا علاوه بر بازده بیشتر عملکرد بهتری در بازار داشته باشند. با این حال، کارایی بازار، با دفاع از فرضیه بازار کارا(EMH) توسط یوجین فاما در سال ۱۹۷۰ فرموله شد. این فرضیه بیان می‌کندکه قیمت سهم در هر زمان، منعکس‌کننده تمام اطلاعات موجود در مورد سهام می‌باشد. سود قبل از بهره و مالیات
یک سرمایه‌گذار خبره که هر تغییر در ساختار سرمایهٔ یک شرکت را در نظر می‌گیرد، ابتدا پتانسیل کسب درآمد بنیادیِ شرکت را (که توسط درآمد پیش از بهره، مالیات و هزینهٔ استهلاک وام (EBIT, EBITDA) منعکس می‌شود) می‌سنجد و سپس نسبتِ بهینهٔ بدهی به موجودی را تعیین می‌کند. برای محاسبهٔ درآمد قبل از بهره و مالیات، هزینه‌ها (مانند هزینهٔ محصولات فروخته‌شده، هزینهٔ فروش و هزینه‌های مدیریت) از عایدی‌ها کم می‌شوند. سود خالص نهایتاً از کسر بهره و مالیات از این مقدار به‌دست می‌آید. صورت حساب سرمایه
در هر موسسه، پس از سرمایه گذاری اولیه، در اثر فعالیتهای موسسه، در پایان دوره مالی ممکن است سود یا زیان داده باشد. از طرفی صاحب موسسه ممکن است در طول این دوره برداشتهایی توسط صاحب سرمایه صورت گرفته باشد. این دو عامل در صورت حساب سرمایه مؤثر میباشند. صورت حساب سرمایه با توجه به فرمول زیر محاسبه میگردد: تحلیل تکنیکال
تقریباً همه سرمایه‌گذاران با انگیزه رقابت و کسب سود، به پیش‌بینی قیمت‌ها و تغییرات روند آینده علاقه نشان می‌دهند. این یک رفتار طبیعی در بین انسان‌هاست که دوست دارند تا پیش از دیگران، زمان حرکت‌های بزرگ و سودآور را بیابند. دسته‌ای از سرمایه‌گذاران تلاش می‌کنند تصویری روشن و مطمئن از شرایط آینده بازار را ترسیم کنند. در قلب بازار و محل تجمع معامله گران، اغلب صحبت‌های زیادی در مورد پیشنهادها خرید و فروش، قیمت یا زمان معامله رد و بدل می‌شود. تحلیل تکنیکی ممکن است برای بسیاری از پرسش‌های معامله گران پاسخ داشته باشد، اما نمی‌توان همواره و به طور دقیق و با قابلیت اتکا بالا قیمت‌های آینده، زمان معامله، دارایی مناسب یا میزان رشد قیمت را در یک زمان مشخص، تعیین کند. اگر تنها به دنبال یافتن روابط دقیق و راهکارهای مطمئن برای سرمایه‌گذاری هستید، تحلیل تکنیکی روش ایده‌آلی نیست. طراحی تجربه کاربری
در طراحی تجربه کاربری، سعی می‌شود طراحی کاربر محور به نحوی که بهترین بازخورد در کنار بهینه‌ترین حالت سوددهی انجام شود. در طراحی تجربه کاربری، مقصود از سود، رسیدن به هدف تعامل مشتری (کاربر) با محصول است و صرفاً مقاصد مالی ملاک قرار نمی‌گیرد. کتابخانه زیربنایی فناوری اطلاعات
برطبق اصول سود و منافع، در سرویس‌های IT مهم‌ترین سرمایه‌گذاری، نیازمند پیاده‌سازی بزرگ پروژه هاست (ST). هنگامی که انتقال (Transition) به اتمام می‌رسد و عملیات (Operation) آغاز می‌شود، سرویس شروع می‌کند به پشتیبانی از فرایندهای تجاری، و درآمدهای جدید، هزینه‌ها را تعدیل می‌کند. پس از چند بازه بهینه‌سازی سرویس، ” سود و زیان ” شروع می‌کند به سودرسانی و به ” شکستن توانهای زوج (break even point) ” میل می‌کند. سرمایه‌گذاری
دردارائی، تعهد سرمایه‌ها به وسیلهٔ خرید سهام قرضه یا موارد پولی دیگر یا دارائی‌های کاغذی (مالی) در بازارهای پولی یا بازارهای سرمایه‌ای یا در دارائی‌های واقعی قابل تغییر منصفانه مثل طلا یا کلکسیون است. ارزیابی روشی است برای تشخیص اینکه یک پتانسیل سرمایه‌گذاری برابر با قیمت آن است. عملکردهای سرمایه‌گذاری طیف عملکرد ریسک را دنبال می‌کنند. نوعی از سرمایه‌گذاری‌های مالی سهم‌ها، سرمایه‌گذاری منصفانه دیگر، و اوراق قرضه، شامل اوراق قرضه نام‌گذاری شده درپولهای رایج خارجی) شامل می‌شود. این دارائی‌های مالی هستند پس انتظار داریم درآمد یا جریان‌های نقدی مثبت آینده را فراهم آورند و ممکن است با افزایش یا کاهش در ارزش بازده سرمایه‌گذار سودببرد یا ضرر کند. تجارت در خواسته‌های ممکن یا سهام قرضه مشتق جریان‌های نقدی انتظار داشته مثبت آینده را در برندارد، و بنابراین دارائی‌های بررسی نشده یا اگر بخواهیم دقیق شویم، سهام قرضه یا سرمایه‌گذاری‌ها را. با این وجود، از وقتی که جریان‌های نقدی آن‌ها به‌طور نزدیک وابسته شدن (یا هدایت شدن) آن سهام قرضه ویژه، آن‌ها اغلب در مورد سرمایه‌گذاری‌ها مطالعه می‌کنند یا بحث می‌کنند. سرمایه‌گذاری اغلب به‌طور غیرمستقیم از میان واسطه‌ها، مثل بانکها، سرمایه‌های متقابل، سرمایه‌های بازنشستگی، شرکت‌های بیمه، طرح سرمایه‌گذاری جامع وسرمایه‌گذاری ساخته می‌شوند. اگرچه جزئیات شیوه‌ای و قانونی آن‌ها فرق دارد. یک واسطه عمومی می‌گوید که یک سرمایه‌گذاری استفاده از پول افراد زیادی است. هر کدام از آن‌ها یک ادعا علیه واسطه را تحمل کردند. در دارائی شخصی، پول استفاده شده به منظور خریدسهم‌ها، گذاشتن درطرح سرمایه‌گذاری جامع یا استفاده شده به منظور خرید هر دارائی که یک رکن از خطر سرمایه فرض شده یک سرمایه‌گذاری است. پس‌اندازدر دارائی شخصی به پول کنار گذاشتن، به‌طور نرمال دریک اساس قانونی برمی گردد. این فرق مهم است، به‌طوری‌که ریسک سرمایه‌گذاری می‌تواند باعث ضرر سرمایه شود وقتی که یک سرمایه‌گذاری فروخته می‌شود، برخلاف پس‌اندازکه بیشتر محدود می‌شود. ریسک کاهش ارزش پول ناشی از تورم است. در بسیاری نمونه‌ها دوره پس‌انداز وسرمایه‌گذاری استفاده شده قابل مبادله هستند، که این فرق را با هم اشتباه کردند. برای نمونه بسیاری حسابهای سپرده مثل حساب‌های سرمایه‌گذاری به وسیلهٔ بانک‌ها برای هدف‌های بازاری طبقه‌بندی شده‌اند:اگر آن نقدی باشدپس آن پس‌انداز است، اگر ارزش آن نوسان پیدا کند پس آن سرمایه‌گذاری است. سرمایه‌گذاری
به‌طور طبیعی برای ورود به هر عرصه‌ای باید با مفهوم آن پدیده آشنا شد، بنابراین قبل از هر چیز متقاضیان برای سرمایه‌گذاری باید با این مفهوم کلیدی آشنایی پیدا کنند. در یک تعریف عمومی سرمایه‌گذاری به وارد کردن پول و سرمایه نقدی به یک بازار و خرید محصولات آن بازار برای کسب سود و افزایش سرمایه اولیه گفته می‌شود. به عبارت دیگر سرمایه‌گذاری به زبان ساده یعنی تبدیل پول به چند نوع کالا یا دارایی که در حال حاضر مصرف نمی‌شود و افراد می‌خواهند با نگهداری آن برای مدتی در آینده از سوددهی آن بهره ببرند. از زمان پیدایش پول، سرمایه‌گذاری نیز مطرح شد. بشر به دلایلی اعم از تورم و گذر زمان که باعث کاهش ارزش دارایی می‌شود، نیاز به راهی پیدا کرد تا بتواند ارزش سرمایه خود را حفظ کند یا آن را افزایش دهد. سود سرمایه‌ای
عواید سرمایه‌ای در علم اقتصاد و حسابداری، به میزان سودی اطلاق می‌شود، که با فروش یک قلم دارایی (مانند برگه سهام، اوراق قرضه یا املاک و مستغلات) به قیمتی بالاتر از قیمت خرید دارایی مذکور، به دست می‌آید. این سود می‌تواند بلندمدت یا کوتاه‌مدت باشد. سود حسابداری، (در اصطلاح حسابداری) برابر با تفاوت درآمد و هزینه است، اما واژه سود در علم اقتصاد دارای معنای متفاوتی می‌باشد. این میزان سود، همواره با مقدار درآمد حاصل شده، رابطه مستقیم و با میزان زیان، رابطه معکوس دارد. واژه سود در اقتصاد، مشابه سود حسابداری است، ولی میزان آن کمتر می‌باشد، زیرا بازتاب دهندهٔ کل هزینه فرصت و تلویحی یک ریسک، برای سرمایه‌گذار است. سود نرمال به وضعیتی اشاره دارد، که در آن سود اقتصادی صفر است. مفهومی مرتبط، که اغلب در زمینه‌های مشخص، معادل سود لحاظ می‌شود، واژه رانت است. بازده سرمایه‌گذاری
در مبحث اندازه‌گیری ریسک بازار، متغیر تصادفی به صورت نرخ بازده روی یک دارایی مالی گرفته می‌شود. برای مثال افق زمانی را یک ماه تعریف می‌کنیم. بازده از پایان ماه قبل تا پایان این ماه اندازه‌گیری می‌شود که با اندیس‌های formula_1 و formula_2 مشخص شده‌اند. بازده ریاضی یا گسسته به صورت سود سرمایه به علاوه پرداخت قراردادی مانند بهره تعریف می‌شود. نبرد جنسیت‌ها
در این نوع استراتژی برای این که حداقل سود بیشینه شود، نفر اول باید طوری بازی کند که سودش از برای هر دو استراتژی نفر دوم یکسان شود. پس هر کدام استراتژی محبوب خود را با احتمال کمتر و به احتمال دقیق formula_3 و استراتژی دیگر را با احتمال formula_2 بازی می‌کند. توجه شود که این استراتژی نش نیست و هر بازیکن اگر با احتمال formula_23 استراتژی محبوب خود را بازی کند سودش بیشتر می‌شود. اما میانگین سود هر بازیکن برابر با همان حالتی که در تعادل نش بازی می‌کردند و برابر formula_10 می‌شود. یعنی سود بازیکنان در این بازی چه زمانی که منطقی (بیشینه کردن سود) و چه زمانی که بدبینانه (max-min) عمل کنند یکسان خواهد بود اما این حالت تعادل نش نیست. استراتژی سرمایه‌گذاری
استراتژی سرمایه‌گذاری مجموعه‌ای از قوانین، رفتارها یا رویه‌هاست که برای راهنمایی سرمایه‌گذار در انتخاب پرتفلیوی سرمایه‌گذاری طراحی شده‌است. هر فرد، اهداف سودآوری متفاوتی دارد و مهارت‌های شخصی آن‌ها برای تاکتیک‌ها و استراتژی‌های مختلفی مناسب هستند. برخی از گزینه‌ها شامل انتخاب میان ریسک و سود است و اکثر سرمایه گذاران در جایی میان این دو گزینه قرار می‌گیرند که به امید بازگشت سرمایهٔ بیشتر، کمی خطر را می‌پذیرند. دارایی ریسکی
همانگونه که مشاهده می‌شود سرمایه‌گذاری در دارایی Y و دارایی بدون ریسک بهتر از سرمایه‌گذاری در دارایی X و دارایی بدون ریسک می‌باشد زیرا منحنی بی‌تفاوتی بالاتری که بیان کنندهٔ مطلوبیت بیشتری هست بر آن خط بودجه آن مماس است. البته مقداری از دارایی ریسکی که فرد می‌خواهد در آن سرمایه گذاری کند خیلی مهم است، زیرا اگر بخواهد همهٔ ثروت یا هیچ مقداری از آن را در دارایی X یا Y سرمایه‌گذاری کند نتیجهٔ دیگری بدست می‌آید، به‌طور مثال در شکل بالا مصرف‌کننده ترجیح می‌دهد که همهٔ ثروت خود را در دارایی X سرمایه‌گذاری کند تا اینکه همهٔ دارایی خود را در دارایی Y سرمایه‌گذاری کند به این دلیل که X روی منحنی بی تفاوتی بالاتری نسبت به Yقرار می‌گیرد، اما اگر او بتواند ترکیبی از آن‌ها را انتخاب کند او همیشه ترکیب دارایی ریسکی Y و بدون ریسک را به ترکیب X و بدون ریسک ترجیح می‌دهد. فایده‌گرایی
فایده‌گرایان تنها معیار نهایی دربارهٔ صواب، خطا و الزام را "سود" می‌دانند و معتقدند غایت اخلاقی که باید در تمام اعمال خود به دنبال آن باشیم، بیش‌ترین غلبه ممکن خیر بر شر (یا کمترین غلبه ممکن شر بر خیر) در کل جهان است. همچنین آن‌ها اشاره دارند به اینکه خوب و بد را می‌شود به روش کمی اندازه‌گیری کرد. معامله‌گر سهام
برخی از سرمایه‌گذاران ترکیبی از عوامل تکنیکال، فاندامنتال ومحیطی مؤثر بر مکان و زمان سرمایه‌گذاریشان را انتخاب می‌کنند. این متخصصان نظریه شانس سرمایه‌گذاری را رد می‌کنند، وسطح بالاتر بازده را به هر دو ویژگی زیرکی و نظم و انضباط نسبت می‌دهند. شکست مالی و داستانهای ناموفق معامله سهام فراوانند. هر سال مشاوران مالی دوره‌های آموزشی نامعتبر بسیاری برگزار می‌کنند. در این دوره‌ها که افراد ساده لوح به ثروتمند شدن امیدوار می‌شوند پول زیادی هدر می‌رود. این کاربه پیشرفت گستردهٔ روش‌های نادرست و اثبات نشده معامله برای سهام، اوراق قرضه، کالا، یا فارکس می‌انجامد، در حالی که درآمد قابل توجهی برای نویسندگان بی‌وجدان، مشاوران و انجمن گفتگوی تجاری ایجاد می‌کند. فعالترین مدیران پول بازدهی بدتر از شاخص به دست می‌آورند. سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی در ایران
به شرکتی که تصمیم بگیرد این رویکرد را در بازار اتخاذ کند، توصیه می‌شود به دنبال محصولات و خدماتی باشد که هم تقاضای داخلی و هم ظرفیت صادرات منطقه ای را داشته باشند. اگر یک شرکت سرمایه‌گذاری مشترک بتواند از طریق صادرات کالاهای خود ارز زیادی بدست آورد، برای بازپرداخت سود و سود سهام چندان به سیستم بانکی ایران وابسته نخواهد بود. برخی از مشارکت‌ها می‌توانند صرفاً با انتقال فناوری به ایران و بی‌هیچ تعهد سرمایه‌ای رخ دهند. از آنجا که مقامات ایرانی علاقه زیادی به معرفی فناوری‌های مدرن دارند، این مسیر می‌تواند بسیار سازنده باشد. در اوت ۲۰۱۰، سقف ۲۵ درصدی تعیین شده برای شرکت‌های سرمایه‌گذاری مشترک در بهره‌مندی از تسهیلات حساب ذخیره ارزی حذف شده‌است. صنعت و معدن، کشاورزی، حمل و نقل، خدمات (مانند گردشگری)، فناوری اطلاعات و صادرات کالاها و خدمات بخش‌هایی هستند که مجازند از تسهیلات حساب ذخیره ارزی استفاده کنند. اقتصاد سلامت
در مدل گروسمن، سطح بهینه سرمایه‌گذاری در سلامت، در حالی که هزینه نهایی سرمایه سلامت برابر با سودنهایی است اتفاق می‌افتد. با گذشت زمان سلامتی در برخی جهات کاهش می‌یابد(δ) نرخ بهره‌ای که مصرف‌کنندگان با آن مواجه است توسط (r) مشخص شده‌است. هزینه نهایی سرمایه سلامت را می‌توان با اضافه کردن این متغیر پیدا کرد. formula_1 روش ارزش ویژه
روش ارزش ویژه، یک روش حسابداری است، که براساس آن سرمایه‌گذاری در تاریخ تحصیل، به بهای‌تمام‌شده ثبت می‌شود و پس از آن، بابت تغییر در سهم واحد سرمایه‌گذار از خالص دارایی‌های واحد سرمایه‌پذیر، پس از تاریخ تحصیل، تعدیل می‌شود. سهم واحد سرمایه‌گذار از نتایج عملکرد واحد سرمایه‌پذیر، در صورت سود و زیان، منعکس می‌شود. سرمایه‌گذاری
مزیت‌های مشخص شده از تنوع، کارشناسان بسیاری حداکثر تنوع را پیشنهاد کردند همچنین به صورت «خرید بازار وزارت» شناخته شده‌است. بدبختانه، تشخیص دادند که وزارت قابل فهم نیست. اولین تعریف از مدل نرخ دارائی عمده که بحث می‌کند می‌آید، حداکثر تنوعی که از خرید به نسبت سهم همه دارائی‌های موجود آمده. این عقیده اساسی شاخص سرمایه‌هااست. یک ایراد بر آن وارد است آن به معنی خودداری سرمایه‌گذاری مانندآتیه‌هایی که موجود در عرضه خالص صفراست. دیگر این که آن وزارت به وسیلهٔ سهام قرضه که به بازار می‌آید معین می‌شود، به جای ارزش اقتصادی اساسی. در نهایت خرید به نسبت سهم‌ها به معنی آن است که اضافه وزن وزارت هر دارائی که بیش از اندازه بهاداده شده و کم وزن هر دارایی که کم بهاداده شده‌است. این سطر از بحث راهنمایی می‌کند به وزارت‌هایی که وزن داده شده‌اند برطبق برخی از تعریف‌ها از «ردپای اقتصادی» مثل دارائی‌های اساسی کل یا جریان نقدی سالیانه. برابری ریسک اندیشه یک چاره است. این دارائی‌های وزنی نسبت به ریسک معکوس هستند، بنابراین وزارت ریسک برابر درهمه طبقه‌های دارائی دارد. این برای هردو در زمینه‌های نظری موجه‌است، و با بحث عملی ریسک آینده به منظور پیش‌بینی ارزش بازار آینده یا ردپای اقتصادی آسان است.https://www.emofid.com/investment/startinvestment/ مطلوبیت
در کاربردهای مالی مانند بهینه‌سازی سبد سرمایه‌گذاری، یک سرمایه‌گذار سبد سرمایه‌گذاری ای را انتخاب می‌کند که تابع مطلوبیتش را حداکثر یا به همان نسبت معیار ریسک را حداقل کند. برای مثال، نظریه سبد سرمایه‌گذاری جدید واریانس را به عنوان معیار ریسک در نظر می‌گیرد. نظریه‌های متداول دیگر، نظریه چشم‌انداز و نظریه مطلوبیت انتظاری هستند. می‌توان برای تعیین تابع مطلوبیت خاص هر سرمایه‌گذار، روند پرسشنامه‌ای طراحی کرد: مثلاً شما برای "x%" احتمال دریافت "y" چه مقدار حاضر به پرداخت هستید؟ نظریه رجحان آشکار شده یک روش میان بر پیشنهاد می‌کند. سبد سرمایه‌گذاری "X*" ای که سرمایه‌گذار در حال حاضر در دست دارد را در نظر می‌گیرد و سپس تابع مطلوبیت یا معیار اندازه‌گیری را به گونه‌ای تعیین می‌کند که "X*"سبد سرمایه‌گذاری بهینه شود. ارزش پیشاسرمایه‌گذاری
معمولاً یک شرکت در دوره‌های مختلفی سرمایه جذب می‌کند (دور A، دور B، دور C و به همین شکل) در مقابل اینکه مقدار زیادی سرمایه جذب شود. این کار برای کاهش ریسک سرمایه‌گذاری و همچنین تحریک کارآفرین انجام می‌شود. ارزش پیش و پس سرمایه‌گذاری در هر دوره مجدداً محاسبه می‌شود. رقابت استاکلبرگ
حال رهبر با توجه به این تابع باید بهترین پاسخ دنباله‌رو را محاسبه کند تا استراتژی مورد نظرش را انتخاب کند. در واقع فرض بر این است که رهبر می‌داند که دنباله‌رو تصمیم وی را تحت نظر دارد و دنباله‌رو به‌طور هوشمندانه بهترین عملکرد خود را در قبال عملکرد رهبر انجام خواهد داد تا بیشترین سود را به دست آورد. بر این اساس باید با در نظر گرفتن formula_5 در نقش یک عدد ثابت و تعیین شده، مقداری برای formula_6 تعیین کرد که تابع سود دنباله‌رو را بیشینه کند. به بیان دیگر در این گام هدف به دست آوردن تابعی برای سود دنباله‌رو بر حسب استراتژی‌های مختلف رهبر است. به این منظور می‌توان از تابع سود دنباله‌رو یعنی formula_7 نسبت به میزان تولیدی وی یعنی formula_6 مشتق گرفت: ترفند پانزی
ترفند پانزی یک عملیات سرمایه‌گذاری کلاهبردارانه‌است که عایدی‌هایی را از همان پول سرمایه‌گذاری شده یا پولی که بوسیلهٔ سرمایه‌گذاران بعدی پرداخت شده‌است، به سرمایه‌گذاران خودش پرداخت می‌کند به‌جای اینکه عایدی را از هر سود واقعی حاصل شده توسط شخص یا سازمانی که عملیات را اجرا می‌کند پرداخت نماید. ترفند پانزی معمولاً سرمایه‌گذاران جدید را با ارائه عایدی‌هایی که دیگر سرمایه‌گذاری‌ها نمی‌توانند تضمین کنند اغواء می‌کند. این عایدی‌ها سودهای به‌طور غیرعادی بالا در کوتاه مدت یا به‌طور غیرعادی ثابت و با دوام هستند. دائمی بودن عایدی‌هایی که یک ترفند پانزی تبلیغ و پرداخت می‌کند نیازمند یک جریان پول همیشه در حال افزایش از جانب سرمایه‌گذاران است تا سیستم را در حال کار نگه دارد. واسطه مالی
۱. وساطت در انطباق سررسیدها:سررسید بخشی از سپرده‌های پذیرفته شده معمولاً کوتاه است. اگر بانک تجاری در میان نباشد قرض گیرنده ناچار خواهد شد که با دوره‌ای کوتاه‌تر وام بگیرد یا بکوشد بنگاهی بیابد که با دوره‌ای که مورد دلخواه وی است، به وی وام بدهد.یا سرمایه‌گذارانی که در بانک سپرده نهاده اند، وجوه خود را به زمانی درازتر از آنچه می خواهند متعهد کنند.بانک تجاری با نشر حق مالی خود،در اصل دارایی درازمدت تر را به دارایی کوتاه مدت تبدیل می‌کند و این کار با اعطای وام به وام گیرنده برای طول زمانی مورد انتظار و واگذاری دارایی با چشم‌انداز سرمایه‌گذاری مطلوب به سپرده‌گذار انجام می پذیرد. ۲. کاهش خطر با ایجاد تنوع:تبدیل سرمایه‌گذاری‌های ریسکی به سرمایه‌گذاری کم ریسک یا نسبتا بدون ریسک یعنی واسطهٔ مالی با سرمایه‌گذاری وجوه در شرکت‌ها و زمینه‌های مختلف و تنوع بخشی به سرمایه‌گذاری ریسک را کاهش می‌دهد.(قرض دادن وجوه به قرض دهندگان مختلف برای پخش کردن ریسک) بهره مرکب
بهره مرکب می‌تواند به‌عنوان «بهره بر سود» یا «سودِ سود» در نظر گرفته شود و باعث می‌شود تا سپرده یا وام با نرخ بیشتری از نرخ عادی رشد داشته باشد. چرا که در نرخ‌های عادی بهره یا سود فقط بر مقدار اصل سرمایه محاسبه می‌شود. نرخی که به بهره مرکب تعلق می‌گیرد به دوره تناوب ترکیب بستگی دارد. هرچه تعداد دوره‌های ترکیب بیشتر باشد، بهره مرکب هم بزرگ‌تر می‌شود. به همین خاطر، مقدار بهره مرکب که به یک وام یک میلیون تومانی به صورت سالانه و با نرخ ۱۰٪ تعلق می‌گیرد کمتر از مقدار بهره مرکبی است که به همان وام یک میلیون تومانی اما این بار با نرخ ۵٪ و به صورت شش‌ماهه تعلق می‌گیرد، اگرچه بازه زمانی هر دو در مجموع یک سال است. سرمایه‌گذاری
تصمیم به انجام سرمایه‌گذاری (همچنین دانستن اندازه بودجه سرمایه) یکی از تصمیمات اساسی در حوزه کسب وکار است: مدیران تعیین می‌کنند ارزش سرمایه‌گذاری دارائی‌هایی که یک واحد کسب وکار در حدود کنترل یا تصرفش تعهد می‌کند. این دارائی ممکن فیزیکی باشد (مثل ساختمان‌ها یا ماشین آلات)، لمس ناپذیر و نامحسوس (مثل حق ثبت اختراع، نرم‌افزار، سرقفلی) یا مالی (می‌بینید در زیر). دارائی‌ها استفاده می‌شوند برای تولید جاری درآمدی که اغلب با هزینه‌های یا جریان‌های ویژه همراه شده. مدیر باید معین کندارزش حال خالص سرمایه‌گذاری را به منظور تعهد استفاده مثبت هزینه از سرمایه حاشیه‌ای که با ناحیه ویژه از کسب وکار همراه شده. دراصطلاح دارائی، مالی اغلب سهام قرضه فروش رفتنی مثل ذخیره یک شرکت (یک سرمایه‌گذاری منصفانه) یا اوراق قرقه (یک بدهی سرمایه‌گذاری) وجود دارد. گاهی هدف از سرمایه‌گذاری تولید جریان‌های نقدی آینده است در صورتی که به طرف دیگر هدف از منفعت ممکن دسترسی به دارائی بیشتر به‌وسیله نظارت کردن یا تأثیر روی عملکرد یک شرکت دوم باشد (سرمایه). بنگاه‌های کسب وکار یا سازمان‌ها سرمایه‌های سرمایه‌گذاران را در قالب انصاف‌ها و بدهی‌ها (جمعاً معروف به ساختار) بالا می‌برند و بیشتر آن را به کار می‌اندازد در طرح‌های سرمایه‌گذاری متنوع توسط به دقت آنالیز کردن عملکردهای درست برای تلاقی بیرونی تعهداتشان مربوط به خرید از دارائی‌هایی که سودهای بلند مدت برای آن‌ها فراهم می‌آورند. استش
حداقل میزان سرمایه در این سامانه ۵ دلار است. این برنامه برای خرید و فروش یا انتقال پول از حساب، کمیسیون و حق‌العمل مالی برنمی‌دارد. کاربرانی که به میزان اندکی سرمایه‌گذاری کنند باید ماهانه ۱ دلار به استش پرداخت کنند. کسانی که ۵۰۰۰دلار یا بیشتر در سال سرمایه‌گذاری می‌کنند باید هرماه ۰٫۲۵٪ از دارایی‌های خود را به استش بپردازند. پس از پر کردن یک فرم زمینه‌یابی اولیه، مشتریان بر حسب علایق، اهداف سرمایه‌گذاری و میزان تحمل ریسک‌شان پیشنهادهای سرمایه‌گذاری دریافت می‌کنند. در این نرم‌افزار کاربران می‌توانند به خرید، فروش و نظارت بر صندوق‌های سرمایه‌گذاری بپردازند. کاربران می‌توانند با حداقل هزینهٔ ۵ دلار یک سهام کسری کوچک (کمتر از یک سهم کامل) از صندوق قابل معامله در بورس در یکی از زمینه‌های صنعتی یا غیر صنعتی که بر اساس یک رویکرد محافظه‌کارانه، متعادل یا تهاجمی برای آن‌ها به نمایش در می‌آید خریداری کنند. این نرم‌افزار دارای بیش از ۳۰ موضوع مختلف مالی برای سرمایه‌گذاری است که زمینه‌های صنعتی یا وابسته به صنعت را به کاربران پیشنهاد می‌دهد؛ انرژی‌های پاک، شرکت‌های فن‌آور یا پیروی از سرمایه‌گذاران با سابقه از جمله این پشنهادات است. در نوامبر سال ۲۰۱۷ استش، قابلیت ذخیره‌سازی هوشمند (به انگلیسی: smart-save) را ارائه کرد که با مطالعهٔ الگوهای درآمد و هزینهٔ کاربران، مازاد سرمایه‌گذاری را به یک حساب پس‌انداز منتقل می‌کند. در فوریه ۲۰۱۸ قابلیت حساب محفوظ‌شده (به انگلیسی: custodial accounts) را ارائه کرد که طی آن والدین می‌توانند به نیابت از فرزندان خود تا مادامی که به سن قانونی برای این کار برسند، سرمایه‌گذاری کنند. استراتژی سرمایه‌گذاری
میانگین سازی هزینه به دلار: هدف این استراتژی، کاهش ریسک زیان قابل توجه هنگام سرمایه‌گذاری کل سرمایه پیش از سقوط بازار است. جیمز ساموئل کلمن
به گفته کلمن، وقتی افراد در سرمایه اجتماعی سرمایه‌گذاری می‌کنند، لزوماً روی خودشان سرمایه‌گذاری نمی‌کنند. سرمایه‌گذاری در سرمایه اجتماعی منجر به سرمایه‌گذاری در ساختار اجتماعی می‌شود که سرمایه در آن نهفته‌است که به نوبه خود تنها به نفع افراد و جمعیت‌هایی است که بخشی از آن ساختار اجتماعی خاص را تشکیل می‌دهند. هایپ
Compound: چون این امکان برای سرمایه‌گذار وجود دارد که در هر زمان سود خود را برداشت کند، برای معاملات فارکس نمی‌توان از سود سرمایه استفاده کرد. (در صورت استفاده کردن ممکن است این مشکل پیش بیاید که در زمان انجام معامله چندین نفر از حساب خود برداشت کنند) بنابراین، در برخی از هایپ‌ها این امکان برای سرمایه‌گذار قرارداده شده تا با سرمایه‌گذاری مرکب (compound) به طور خودکار سود حاصل به سرمایهٔ اولیه (principal) اضافه شود و به آن سود تعلق گیرد. سرمایه‌گذار
سرمایه‌گذاری به معنی گذاشتن پول در چیزی با انتظار سود از آن است. به طور دقیق تر سرمایه‌گذاری تعهد پول یا سرمایه برای خرید مالی وسایل یا دارائی‌های دیگر، به منظور منفعت برگشت‌های سودمند و مفید در قالب بهره، سود سهام یا قدردانی از ارزش وسایل است، که وابسته به پس انداز یا کاهش مصرف می‌باشد. سرمایه‌گذاری در بسیاری از حوزه‌های اقتصادی همچون مدیریت کسب‌وکار، امور مالی یا دارایی اعم از خانواده‌ها، بنگاه‌ها یا دولت‌ها مورد بحث قرار می‌گیرد. بازده سرمایه‌گذاری
در امور مالی، میزان بازده (ROR) یا بازگشت سرمایه (ROI)، نسبت پول به دست آمده در سرمایه گذاری به مقدار سرمایه اولیه است. مقدار پول به دست آمده ممکن است مربوط به بهره، سود یا درآمد خالص باشد. بازگشت سرمایه (ROI) معمولاً به صورت درصد بیان می شود. مالیات بهینه
یک گزینه برای کاهش تأثیر منفی مالیات شرکتها بر سطح سرمایه‌گذاری‌های خصوصی (و از این رو افزایش سرمایه‌گذاری به سطحی که در یک محیط بدون مالیات حاصل شود)، ارائه اعتبار مالیاتی سرمایه‌گذاری یا استهلاک سریع است. در این موارد، نرخ مالیات قابل پرداخت بر شرکت‌ها به تابعی منفی از نرخ سرمایه‌گذاری مجدد سود تبدیل می‌شود و از این رو شرکت‌هایی که نرخ سرمایه‌گذاری مجدد خود را افزایش می‌دهند، بدهی‌های مالیاتی خود را کم می‌کنند. رقابت استاکلبرگ
حال با مشخص شدن بهترین استراتژی دنباله‌رو بر حسب استراتژی رهبر و با در نظر گرفتن این که هر دو هوشمندانه بازی خواهند کرد، رهبر نیز می‌تواند استراتژی خود را به صورتی مشخص کند که بیشترین سود را داشته باشد. تمامی مراحل طی شده برای محاسبهٔ بیشینهٔ سود دنباله‌رو را با در نظر گرفتن استراتژی معین برای دنباله‌رو، برای به دست آوردن بیشینهٔ سود رهبر طی می‌کنیم. تابع سود رهبر به صورت زیر است: استراتژی سرمایه‌گذاری
استراتژی بلند/کوتاه: این استراتژی شامل انتخاب تعداد زیادی سهام و رتبه‌بندی آن‌ها بر اساس یک فاکتور آلفای مرکب است. با این رتبه‌بندی‌ها، در هر دورهٔ تعادل مجدد، بالاترین صدک سهام را خریده و پایین‌ترین صدک را می‌فروشیم. بهینه‌سازی سبد سرمایه‌گذاری
نگهداری انواع مختلف دارایی باعث متنوع سازی سبد می‌شود و هم چنین نگهداری دارایی‌های مختلف موجود در یک نوع خاص دارایی بر تنوع سبد می افزاید و این عمل باعث حذف ریسک غیر سیستماتیک هر دارایی و انواع دارایی می‌شود. یک روش بهینه‌سازی سبد این است که تابع مطلوبیت فون نویمان و مورگنسترن را برای ثروت نهایی سبد تعریف کنیم. ارزش مورد انتظار مطلوبیت باید بیشترین مقدار باشد. برای نشان دادن ترجیح بازده بیشتر به کمتر در این تابع، ثروت افزایشی است و برای نشان دادن ریسک گریزی این تابع محدب است. استش
این برنامه به سرمایه‌گذاران کم‌تجربه و آنان که هرگز سرمایه‌گذاری نکرده‌اند و قصد دارند با مقدار اندکی پول، به سرمایه‌گذاری بپردازند کمک می‌کند. هدف استش، ساده‌سازی روند سرمایه‌گذاری و قابل دسترس کردن آن برای عموم مردم است. مباحث و تکنیک‌های لازم برای سرمایه‌گذاری و امور مالی در بخشی از سایت یا اپلیکیشن (بخش Learn آن) به کاربران تدریس می‌شود. استراتژی سرمایه‌گذاری
شرکت‌های کوچکتر: شرکت‌هایی با اندازهٔ متوسط از گذشته نسبت به شرکت‌های بزرگ در بازار سهام، عملکرد برتری داشته‌اند. حتی شرکت‌های کوچکتر نیز بازگشت سرمایهٔ بالاتری داشته‌اند. بهترین بازگشت نسبت به مقدار سهام بازار متعلق به شرکت‌های خرد بوده‌است. سرمایه گذارانی که از این استراتژی استفاده می‌کنند، سهام شرکت‌ها را بر اساس اندازهٔ کوچک سرمایه در بازار سهام خریداری می‌کنند. وارِن بافِت، یکی از بزرگترین سرمایه گذاران، با ترکیب این استراتژی با سرمایه‌گذاری ارزش، از ابتدای کارش درآمد کسب می‌کرد. او سهام شرکت‌های کوچکی را که نسبت P/E پایین و دارایی بالایی نسبت به کل سرمایه داشتند، می‌خرید. سرمایه‌گذاری
سودآوری بسیار، عدم محدودیت زمانی و مکانی، غیرمتمرکز بودن، عدم دخالت دولت و حکومت‌ها در آن، کارمزد بسیار کم و سرعت انتقال بالا و … از ویژگی‌های مهم این بازار شمرده می‌شوند که می‌توان آن‌ها را دلیل علاقه مردم و سرمایه‌گذاران به این بازار دانست. نرخ بهره مؤثر
EIR از نظر مالی دقیق است، زیرا اثرات ترکیبی را ممکن می‌سازد، یعنی این واقعیت است که برای هر دوره، نرخ بهره بر مبنای اصلی محاسبه نمی‌شود بلکه بر مبلغ انباشته شده در پایان دوره قبلی از جمله سرمایه و بهره است. این استدلال هنگام جستجو در پس‌انداز به راحتی قابل درک است: اگر بهره هر ماه سرمایه‌گذاری شود، پس از آن در هر ماه پس‌انداز در کل مبلغ، از جمله بهره مربوط به دوره قبل سود می‌برد؛ بنابراین اگر کسی با ۱۰۰۰ دلار شروع به کار کند و هر ماه ۲٪ بهره کسب کند، مبلغ انباشته شده در پایان سال ۱۲۶۸٫۲۴ دلار است که نرخ بهره مؤثر در حدود ۲۶٫۸٪، و نه ۲۴٪ را نشان نمی‌دهد. بورس اوراق بهادار
سرمایه‌گذاری در بورس نیازمند دانش و مهارت است. اقتصاد چیست؟، محمد بهکیش، نشر نی، چاپ دوم،۱۳۹۹ مفهوم راه‌حل
زمانی که منابع طوری تقسیم شده باشند که تقسیم دوبارهٔ منابع طوری‌که یک نفر سود بیشتری کسب کند و هیچ‌کس سود کمتری کسب کند، غیرممکن باشد، در حالت بهینهٔ پارتو هستیم. به بیانی دیگر بهینه پارتو حالتی از تخصیص منابع است که در آن امکان بهتر نمودن وضعیت یک فرد بدون بدتر کردن وضعیت فردی دیگر وجود ندارد. اگر بخواهیم با مفهوم تعادل نش، بهینگی پارتو را مقایسه کنیم، در تعادل نش صرفاً سود بازیکنان را در نظر می‌گیریم اما در بهینگی پارتو، بهینه بودن کلی راه حل را در نظر گرفته‌ایم. برای مثال در بازی معمای زندانی‌ها، تعادلی که به دست می‌آید وقتی به‌طور کلی و برای همهٔ بازیکنان در نظر گرفته شود، غیر بهینه است و بازیکنان می‌توانند با عوض کردن استراتژی خود به حالت بهینهٔ پارتو که پررنگ شده دست بیابند. تخصیص دارایی
تخصیص دادایی یک استراتژی سرمایه‌گذاری است، که هدف آن ایجاد تعادل در ریسک و پاداش ریسک است، که این هدف را از طریق تقسیم دارایی‌های پرتفوی بر اساس اهداف شخصی، میزان ریسک پذیری و افق سرمایه‌گذاری سرمایه گذاران دنبال می‌کند. قرضه قراضه
سرمایه‌گذاری در قرضه قراضه، سرمایه‌گذاری خطرناکی است و به همین دلیل است که سود بیشتری نسبت به اوراق قرضه مورد اعتماد پرداخت می‌کند. اگر شرکتی که شما قرضه قراضه‌اش را خریده‌اید عمل‌کرد خوبی داشته باشد و رده‌بندی اعتباری‌اش ارتقاء پیدا کند، قیمت قرضه قراضه در دستان شما به شدت بالا خواهد رفت و سود زیادی خواهید کرد. سرمایه‌گذاری در قرضه‌های قراضه می‌تواند سرمایه‌گذاری بسیار سودآوری باشد. سرمایه‌گذاری خارجی
سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی عبارت است از سرمایه‌گذاری یک شرکت یا شخص حقیقی در کشوری دیگر جهت تجارت یا تولید که از منظر علم اقتصاد، این فعالیت در نقطه مقابل سرمایه‌گذاری در سهام قرار می‌گیرد که سرمایه‌گذاری‌ای تأثیرپذیر از شرایط اقتصادی کشور هدف محسوب می‌شود. نسبت قیمت به درآمد
همچنین P/E را میتوان در قیاس با نرخ بهره بانکی برای پیش بینی ارزش ریسک پذیری در سرمایه گذاری شرکت مورد نظر به کار برد؛ چرا که P/E با فرض ثابت ماندن در طی سال های متمادی نشانگر این است که ظرف چه مدت سرمایه گذار سودی معادل کل سرمایه گذاری خود در سهم مورد نظر به دست خواهد آورد. به عنوان مثال اگر P/E شرکتی ۸ باشد نتیجه گیری میشود که ظرف هشت سال سرمایه گذار به سود برابر با ارزش سهم خریداری شده میرسد. حال اگر نرخ بهره بانکی ۲۰ درصد سالیانه باشد سپرده بانکی در پنج سال به سرمایه گذار سودی برابر سرمایه اولیه میدهد. در چنین شرایطی اگر P/E سهامی بیشتر از پنج باشد (با فرض ثابت ماندن P/E و ارزش سهام) پیش‌بینی بازگشت سرمایه ای کمتر از نرخ بهره بانکی خواهد داشت. بهینه‌سازی سبد سرمایه‌گذاری
غالباً بهینه‌سازی سبد در دو مرحله انجام می‌شود: ابتدا بهینه‌سازی وزن سرمایه‌گذاری در یکی از انواع دارایی‌ها مانند تعیین نسبت سرمایه‌گذاری بین سهام و اوراق قرضه و دومین مرحله، بهینه‌سازی وزن سرمایه‌گذاری دارایی‌های موجود در یک نوع خاص دارایی است مانند تعیین نسبت سرمایه‌گذاری در سهم‌های الف، ب و ج. سهام و اوراق قرضه اساساً ویژگی‌های ساختاری و ریسک سیستماتیک متفاوتی دارند و در دو نوع جدا از تقسیم بندی دارایی‌ها قرار می‌گیرند. تخصیص دارایی
در بیانی ساده، تخصیص دارایی به معنای تقسیم منابع مالی بین گروه‌های مختلف دارایی، مانند سهام، اوراق مشارکت، صندوق‌های سرمایه‌گذاری، املاک و مستغلات، سپرده‌گذاری و دیگر مکان‌های سرمایه‌گذاری است. به این صورت ممکن است در پایان سال، املاک و مستغلات افزایش قیمت داشته باشند، در حالی که سهام بورسی با کاهش مواجه باشند، در نتیجه سود حاصل از املاک، زیان سهام را جبران خواهد کرد. همچنین، هر کدام از گروه‌های سرمایه‌گذاری نیز بهتر است به تنهایی، به زیرشاخه‌های متنوعی تقسیم شود. به‌طور نمونه، اگر بخشی از سرمایه خود، مثلاً ۴۰ درصد، را به سهام بورسی اختصاص داده‌اید، توصیه می‌شود این «تخصیص دارایی» را جهت خرید سهام گوناگون به کار گیرید. پذیره‌نویسی
در روش بهترین کوشش، شرکت تأمین سرمایه پس از دریافت درخواست شرکت متقاضی، اوراق مشارکت رهنی را قیمت‌گذاری می‌کند و به فروش می‌رساند، اما بر خلاف روش تعهد پذیره‌نویسی ممکن است بخشی از اوراق به فروش نرسند. نرخ بهره
یک شرکت سرمایه گذاری از یک بانک برای خرید دارایی‌ برای کسب و کار خود، وام می‌گیرد. در عوض، این شرکت به بانک سود می‌پردازد.یا بالعکس یک بانک در ازای سپرده گذاری مشتریان مبلغی را تحت عنوان سود به مشتری پرداخت میکند. به درصد سود پرداختی نرخ بهره گفته میشود. هزینه سرمایه‌ای
هزینه سرمایه‌ای هزینه‌هایی هستند که برای ایجاد سود در آینده صرف می‌شوند. هزینه سرمایه‌ای صرف خرید دارایی‌های ثابت و مولد جدید یا افزودن ارزش داراییهای ثابت و مولد موجود می‌گردد. عمر مفید این داراییها باید بیش از میزان باقیمانده از سال مالیاتی باشد که در آن این هزینه صرف شده است. خرید زمین، ساختمان، تجهیزات و ماشین آلات و داراییهای ثابت و درازمدت از نمونه هزینه‌های سرمایه‌ای هستند. بهینه‌سازی سبد سرمایه‌گذاری
سرمایه‌گذاری یک فعالیت با نگاه به آینده است بنابراین کواریانس بازده و سطح ریسک، بیشتر نتایج پیش بینی است تا مشاهدات. در بهینه‌سازی سبد فرض می‌شود که سرمایه گذاران ریسک-گریز هستند و قیمت سهام ممکن است نشان دهندهٔ تفاوت زیادی بین ارزش تاریخی یا پیش بینی شده با واکنش بازار باشد. تعادل درآمد
از این قضیه می‌توانیم نتیجه بگیریم که هر حراجی که یک شی در آن وجود دارد و بدون هیچ شرطی شی به پیشنهاددهنده‌ای داده می‌شود که بالاترین پیشنهاد را بدهد، برگزارکننده حراج، درآمد مورد انتظار یکسانی دارد. بنابراین برای این که بتوانیم درآمد حراج را افزایش دهیم باید تابع خروجی را تغییر دهیم. برای این کار می‌توانیم یک قیمت رزرو را برای شی مشخص کنیم چون در این حالت، شیء مورد حراج، همیشه به کسی که بالاترین پیشنهاد را داده تعلق نمی‌گیرد، تابع خروجی تغییر می‌کند. با انتخاب قیمت رزو مناسب، حراج‌کننده می‌تواند درآمد مورد انتظار بالاتری دریافت کند. واسطه مالی
ماهیت بدهی، استراتژی یک نهاد مالی را تعیین می‌کند. برای مثال نهادهای سپرده پذیر سپرده‌های افراد را جذب می‌کنند، با این شرط که به آن‌ها با نرخ مشخصی سود دهند. از طرفی این وجوه را با نرخی دیگر وام می دهند و از ما به التفاوت نرخ این دو سود می برند. پس در این حالت نهاد سپرده پذیر هدفش رسیدن به مابه التفاوت مثبت است. شرکت‌های بیمهٔ عمر و تا حدی شرکت‌های بیمه حوادث و بیمهٔ اموال، در شمار موسسات استفاده‌کننده از مابه التفاوت یاد شده هستند. صندوق‌های بازنشستگی در شمار بنگاه‌های ما به تفاوتی نیستند، زیرا آن‌ها خود به کسب وجوه در بازار نمی پردازند. این صندوق‌ها می کوشند هزینهٔ تعهدات خود در قبال بازنشستگان را به کمترین هزینه تبدیل کنند. شرکت‌های سرمایه‌گذاری برای وجوهی که کسب می‌کنند، با هیچ هزینهٔ آشکاری رو به رو نیستند و هیچ تعهد بدهی خاصی ندارند که لازم الاجرا باشد، اما در این میان یک استثنا وجود دارد و آن شرکت سرمایه‌گذاری ای است که، بازخرید سهام را در هر زمان تعهد می‌کند. فرضیه بازار کارآ
سرمایه‌گذاران با توجه به تعاریفی که ارائه شد در بازار کارا نمی‌توانند به سود غیرعادی و بالایی دست پیدا کنند و تنها راه آن خرید سهام با ریسکی بالاتر است. طبق فرضیه یاد شده، قرار نیست قیمت سهام همواره مساوی ارزش واقعی آن باشد. قیمت‌ها تنها در برخی مواقع و به‌طور اتفاقی ممکن است بالاتر یا پایین‌تر از ارزش واقعی‌شان باشند بنابراین در نهایت قیمت‌ها به حد متوسط‌شان بازخواهند گشت. طرفداران فرضیه کارایی بازار طبق قوانین احتمالات چنین می‌گویند: در هر زمان مشخص در بازار با تعداد زیاد سرمایه‌گذار، برخی سرمایه‌گذارها سودی بالا کسب می‌کنند و برخی نیز همان سود متوسط بازار را می‌برند. برای تأثیر کارایی از سه مجموعه اطلاعات استفاده می‌کنند: به این معنی که مثلاً در شکل ضعیف بازار کارا نمی‌توان بر اساس اطلاعات مربوط به دوره قبل برای دوره آتی نتیجه‌گیری کرد. ترفند پانزی
ترفند پانزی یک عملیات سرمایه‌گذاری کلاه‌بردارانه است. در این ترفند به سرمایه‌گذاران سودهایی برگردانده می‌شود که از بهره‌های متعارف به شیوه‌ای غیرعادی بالاترند. البته این سود از پول سرمایه‌گذاران بعدی تأمین می‌شود و شرکت یا فرد دریافت‌کنندهٔ سرمایه نیازی به انجام کار اقتصادی با پول دریافتی ندارد. نام این ترفند از نام چارلز پانزی گرفته شده‌است. ترفند پانزی
مبلغان همچنین تلاش می‌کنند بازپس‌گیری‌ها را با ارائه پلان‌های جدید به سرمایه‌گذاران، به حداقل برسانند. پلان‌هایی که معمولاً در آن‌ها پول به ازای سودهای بالاتری برای مدت بیشتری نگه داشته می‌شود. مروج مشاهده می‌کند که پول همچنان که به سرمایه‌گذاران گفته می‌شود که آن‌ها نمی‌توانند پول را از پلان اول به پلان دوم انتقال دهند جریان می‌یابد. اگر تعداد کمی از سرمایه‌گذاران بخواهند پول خود را بر اساس موارد اجازه داده شده بازپس بگیرند، درخواست آن‌ها فوراً انجام می‌شود که باعث می‌شود این توهم برای تمام سرمایه‌گذاران دیگر ایجاد شود که سرمایه و سود آن‌ها قابل پرداخت است. مالیات پیگویی
در ادبیات اقتصاد خرد، عملکرد بهینه معمولاً با بهینگی پارتو سنجیده می‌شود. بهینه پارتو از لحاظ مفهومی به معنای حالتی است که نتوان رضایت یک فرد را بدون ایجاد نارضایتی برای دیگران افزایش داد. در محاسبات تکنیکی، چنین نتیجه‌گیری می‌شود که یک بازار به شرطی در بهینگی پارتو قرار دارد که منفعت نهایی تولید کالا با هزینه نهایی تولید آن، برابر گردد. برمبنای قضیه اول رفاه، بازار رقابت کامل با برقراری پیش‌فرض‌های لازم می‌تواند این بهینگی را بدون دخالت خارجی محقق کند. با این حال یکی از موارد نقض قضیه اول رفاه، وجود اثرات جانبی در بازار است. وجود اثر جانبی در بازار بدین معنی است که در فرایند تولید و مبادله، کالایی جانبی تولید می‌گردد که قیمت آن در مبادلات لحاظ نمی‌گردد؛ اما این کالا برای هر دو طرف مبادله اثر رفاهی دارد. سرمایه مالی
در روش‌های غیر قرضی برگشت اصل و سود از سوی سیستم بانکی یا دولت تضمین نمی‌شود و ریسک برگشت سرمایه و منابع به عهده سرمایه‌گذار است. روش‌های غیر قرضی همان روش‌های سرمایه‌گذاری هستند. در روش سرمایه‌گذاری تأمین‌کننده منابع مالی (سرمایه‌گذار) با قبول ریسک ناشی از به‌کارگیری منابع مالی در فعالیت یا طرح مورد نظر، برگشت اصل و سود منابع سرمایه‌گذاری شده را از عملکرد اقتصادی طرح انتظار دارد. استراتژی سرمایه‌گذاری
ارزش در مقابل رشد: استراتژی سرمایه‌گذاری ارزش به ارزش ذاتی یک شرکت توجه کرده و سرمایه گذاران ارزش به دنبال سهام شرکت‌هایی هستند که از نظرشان کمتر ارزش گذاری شده‌اند. استراتژی سرمایه‌گذاری رشد به پتانسیل رشد یک شرکت توجه می‌کند. زمانی که شرکتی نسبت به شرکت‌های دیگر صنعت یا کل بازار، سود رشد مورد انتظار بیشتری داشته باشد، برای سرمایه گذاران رشد که به دنبال حداکثر کردن سود سرمایهٔ خود هستند، جذاب خواهد بود. بازده سرمایه‌گذاری
برای سادگی فرض می‌کنیم پرداخت قراردادی D در ادامه صفر باشد. به جای آن می‌توان فرض کرد p ارزش سرمایه است که همه سود را مجدداً سرمایه‌گذاری می‌کند. بازده سرمایه‌گذاری
توجه کنید با این تعریف یعنی هر دریافتی درآمد فقط در آخر ماه دوباره سرمایه‌گذاری می‌شود. برای توجه به بازدهای طولانی‌مدت، روال رایج توجه به بازده هندسی است که به صورت لگاریتم نسبت قیمت تعریف می‌شود. تعادل ریسک
بذرهای رویکرد تعادل ریسک، زمانی که هری مارکوییتز، اقتصاددان و برنده جایزه نوبل، مفهوم مرز کارایی در تئوری پورتفوی مدرن را در سال ۱۹۵۲ مطرح کرد، کاشته شد. سپس در سال ۱۹۵۸، جیمز توبین برندهٔ جایزه نوبل، به این نتیجه رسید که مدل مرز کارا می‌تواند با اضافه کردن امکان سرمایه‌گذاری بدون ریسک، بهبود یابد و همچنین از اهرمی کردن یک پورتفوی متنوع به منظور ارتقاء نسبت ریسک و بازده آن دفاع کرد. هم چنین تحلیل‌های تئوری از ترکیب اهرم و ریسک حداقل، بین دارایی‌های چندگانه در یک پورتفوی، توسط جک ترینور در سال ۱۹۶۱، ویلیام شارپ در سال ۱۹۶۴ و جان لینتنر در سال ۱۹۶۵ انجام شد. در هرحال، این مفهوم به دلیل دشواری‌های اهرمی کردن پورتفوی یک مؤسسه بزرگ، پیاده نشد. بر اساس نظر جو فلاهرتی، معاون نهاد خدماتی مدیریت سرمایه‌گذاری ام اف اس، ایدهٔ ریسک یکنواخت به دههٔ ۱۹۹۰ برمی گردد. در سال ۱۹۹۶، شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری بریج واتر، یک صندوق با رویکرد ریسک متعادل به نام استراتژی تخصیص متنوع دارایی ایجاد کردند. اگرچه بریج واتر اولین شرکتی بود که خدمتی براساس رویکرد ریسک یکنواخت رو به بازار عرضه کرد، ولی بهرهٔ چندانی از آن نبرد. در مقابل، این رویکرد برای اولین بار توسط ادوارد کاین در سال ۲۰۰۵ در مقاله‌ای در مورد مدیریت دارایی استفاده شد. در سال ۲۰۰۸، نام این رویکرد توسط اندرو زایتسف در شرکت مشاوره سرمایه‌گذاری الن بیلر، به این دسته از پرتفوی‌های سرمایه‌گذاری داده شد. با گذشت زمان کمی، این زمینه با صنعت مدیریت دارایی منطبق شد. در آن زمان، شرکتهای دیگری مانند آکوئیلا کپیتال ، نورث واتر و ... شروع به ایجاد صندوق‌هایی با ریسک متعادل کردند. در سال ۲۰۱۲، گرین لاین پارتنرز اولین و تنها صندوق ریسک متعادل با کارایی مالیاتی را ایجاد نمود. اهداف مالی
اهداف مالی () یا هدف مالی، برای یک شرکت یا واحد تجاری سود محور، مهمترین هدف استراتژیک، بهینه کردن پول یا ثروت مالکان شرکت موردنظر می‌باشد. به عبارت دیگر فرض می‌شود که هدف شرکت، حداکثرسازی ثروت سهامداران است. در عمل این هدف به این صورت تفسیر می‌شود؛ دستیابی به حداکثر سود ممکن، همگام با برآورده کردن نیازهای ذینفعان مختلف یک واحد تجاری. سرمایه‌گذاری
نمونه ساده از تنوع‌سازی به وسیلهٔ ضرب‌المثل تهیه شده «همه تخم مرغهایتان را در یک سبد نگذارید» یعنی «همه سرمایه خود را یک‌جا به خطرانداختن». تخم‌مرغ‌ها در سبد می‌شکنند. جایگاه هر تخم مرغ در یک سبد متفاوت تنوع بیشتری دارد. ریسک بیشتری برای ازدست دادن یک تخم مرغ وجود دارد، اما ریسک کمتری برای ازدست دادن همه آنهااست. در دارایی، یک نمونه از وزارت متنوع شده برای نگهداری تنها یک ذخیره‌است. این خطرناک است و آن غیرمعمول نیست که یک ذخیره ساده ۵۰ درصد در یک سال پایین بیاید. آن خیلی کمتر عمومی است برای یک وزارت که از۲۰ درصد ذخیره‌ها پایین بیایند بلکه بیشتر، و حتی آن‌ها تصادفی انتخاب شده باشند. اگر ذخیره‌های انتخاب شده باشند از یک صنایع متنوع، نوع و اندازه شرکت (مثل بعضی ازرشد ذخیره‌ها و بعضی ازارزش ذخیره) آن هنوز کمتر محتمل است. تنوع‌سازی بیشتر می‌تواند به‌وسیله سرمایه‌گذاری در ذخیره‌های کشورهای مختلف بدست بیاید، و در طبقه‌های دارائی مختلف مثل بانک‌ها، اوراق قرضه، دارائی واقعی، غرامت خصوصی، زیربنای اقتصادی و کالاهایی مثل نفت گرم و طلا. بنابراین درنیمه سال ۱۹۷۰، آن بحث شد که تنوع جغرافیایی می‌تواند ریسک بیشتر عملکرد تولید را تعدیل کند. برای سرمایه‌گذاری یک بنگاه بزرگ توسط کاهش ریسک وزارت کلی زمانی که بعضی از نرخ‌های بالاتر عملکرد پیشنهادشده به وسیلهٔ بازارهای بیرونی آسیا و آمریکای لاتین گرفته شده. برنامه‌ریزی سرمایه‌گذاری
تنوع سرمایه: با مشارکت در یک fund مناسب شما در وافع موجودی مالی خود را در بخش‌های مختلف سرمایه‌گذاری می‌کنید. زیرا هر fund یک بستر سرمایه‌گذاری است که خود از مجموع چندین سرمایه‌گذاری در موسسات مختلف تشکیل شده‌است و تنوع مورد نظر را به همراه دارد. اگر یک بستر سرمایه‌گذاری از مشارکت در بخش‌های مختلف اقتصادی و صنعتی تشکیل شده باشد تنوع بهتری را بدست می‌دهد. به‌طور مثال یک fund که از سرمایه‌گذاری در موسسات مختلفی از بخش‌های مالی، تولیدی، ارتباطات یا خدماتی فعالیت می‌کنند، تنوع بیشتری را نتیجه خواهد داد. اگر گروهی از موسسات تولیدی در شرایطی خاص دچار مشکل گردند و دچار افت ارزش گردند، سایر بخش‌های fund اجازه نخواهند داد تا افت بزرگی در ارزش کل fund به وجود آید. تنوع بیشتر با استفاده از سرمایه‌گذاری خارجی: با در اختیار داشتن سرمایه‌گذاری‌های مختلف که در بازارهای متفاوت و در نقاط مختلف جهان(آمریکا، اروپا یا آسیا) سرمایه‌گذاری کرده اند، تنوع بهتری را نیز بدست خواهید آورید. آنچه مشخص است همیشه چرخه و روند بازار در نقاط مختلف جهان هماهنگ و یکسان تغییر نمی‌کند. به‌طور مثال بازده سرمایه‌گذاری در آمریکا، اروپا و آسیا تفاوت‌هایی دارد و در مواردی نیز روندی کاملاً مخالف یکدیگر را نشان می‌دهند به این شکل که ممکن است زمانی که ارزش سرمایه‌گذاری در آمریکای شمالی افزایش می‌یابد، ارزش سرمایه‌گذاری‌های اروپایی یا آسیایی با افت مواجه شوند یا برعکس. به همین جهت در شرایط مختلف همواره موقعیت مناسبی برای سرمایه‌گذاری وجود دارد. آنچه اهمیت دارد انتخاب تنوعی مناسب است که با شرایط فردی و میزان ریسک‌پذیری شما تطبیق داشته باشد. سرمایه، جلد ۳
۲- تبدیل سود به سود متوسط نسیم نقولا طالب
طالب چالش اصلی خود را نگاشت دادن عقاید خود در مورد "استحکام" و " پاد شکنندگی " توصیف کرده‌است، یعنی نحوه زندگی و عمل در دنیایی که ما نمی‌فهمیم و ایجاد مقاومت نسبت به حوادث قوی سیاه. طالب ایده "ربع چهارم" را در حوزه قرار گرفتن در معرض معرفی کرد. یکی از کاربردهای آن در تعریف او از مؤثرترین (یعنی دارای کمترین شکنندگی) رویکرد مدیریت ریسک است: آنچه او استراتژی «هالتر» می‌نامد و مبتنی بر اجتناب از وسط و به جای آن تأکید بر ترکیب خطی منتهی درجه‌ها، در همه حوزه‌ها از سیاست تا اقتصاد تا زندگی شخصی شخص است. طالب اینها را نسبت به خطاهای تخمین مقاوم تر می‌داند. به عنوان مثال، وی بیان کرده که سرمایه‌گذاری پول در سرمایه‌گذاری‌های با «ریسک متوسط» بی‌معنی است، زیرا محاسبه خطر اگر نه محال، دشوار است. استراتژی ارجح او این است که هم در عین حال بیش از حد محافظه کار باشد و هم بیش از حد پرخاشگر باشد. به عنوان مثال، یک سرمایه‌گذار ممکن است ۸۰ تا ۹۰٪ از پول خود را در ابزارهای مالی بسیار ایمن مانند اوراق خزانه داری قرار دهد، و بقیه به شرطهای سوداگرانه بسیار ریسک و متنوع بروند. یک پیشنهاد جایگزین شرکت در شرط‌بندی‌های بسیار سوداگرانه با ضرر احتمالی بسیار کم است. ترفند پانزی
بدون مزیت اطلاعات قبلی یا واضح در مورد سرمایه‌گذاری، فقط تعداد کمی سرمایه‌گذار اغواء می‌شوند که معمولاً مبالغ کوچکی سرمایه‌گذاری می‌کنند. ۳۰ روز بعد، سرمایه‌گذار سرمایهٔ اولیهٔ خود را بعلاوهٔ ۲۰٪ سود دریافت می‌کند. در این موقع، سرمایه‌گذار انگیزهٔ بیشتری برای سرمایه‌گذاری با مبلغ بیشتر پیدا کرده و همچنان که اخبار این واقعه منتشر می‌شود بقیهٔ سرمایه‌گذاران از فرصت برای شراکت استفاده می‌کنند، که موجب یک اثر آبشاری بر اثر وعدهٔ عایدی‌های غیرعادی می‌شود. اما، بازگشت پول به سرمایه‌گذاران ابتدایی از محل سرمایه‌گذاری تازه‌واردها پرداخت می‌شود، نه از محل سودها. تنوع‌بخشی
زمانی که تنوع‌بخشی و کاهش خطرپذیری از به دلیل هزینه‌هایی که در پی دارد برای هر یک از سرمایه‌گذاران وجود نداشته باشد، این کار به واسطهٔ شرکت‌های سرمایه‌گذاری صورت می‌پذیرد. در این روش سرمایه‌گذار در یک صندوق مشترک سرمایه‌گذاری می‌کند و این صندوق مشترک سرمایه‌های جذب‌کرده‌اش را در سهام شرکت‌های متنوعی سرمایه‌گذاری می‌کند تا خطرپذیری‌اش کاهش یابد. این در حالی است که انجام این کار برای سرمایه‌گذارانی که سرمایهٔ کمی دارند دشوار خواهد بود چراکه آن‌ها سرمایهٔ کافی برای خرید سهام شمار زیادی از شرکت‌ها را ندارند. امور مالی شرکتی
سیاست تقسیم سود به سیاست‌های مالی به پرداخت سود نقدی در حال حاضر یا پرداخت سود نقدی افزایش یافته (سود انباشته) در مرحله بعد علاقه‌مند است. اینکه سود سهام پرداخت شود و میزان آن چقدر باشد به‌طور عمده براساس وجه مازاد شرکت تعیین می‌شود و تحت تأثیر قدرت سود آوری بلند مدت شرکت است. زمانی که وجه نقد مازاد است و شرکا نیازی به آن ندارد، انتظار می‌رود مدیران تمام یا قسمتی از آن را به صورت سود نقدی پرداخت کرده یا از طریق برنامه بازخرید سهم، سهام شرکت خود را با خرید کنند. اگر فرصت‌های مناسب با ارزش فعلی خالص مثبت وجود نداشته باشد (برای مثال پروژه ایی با بازدهی بیشتر از بازده مورد انتظار)، تئوری‌های مالی پیشنهاد می‌کنند مدیران باید تمام یا قسمتی از وجه نقد مازاد را درقالب سود نقدی به سهامداران برگردانند. این یک حالت کلی است چرا که انتظارات وجود دارد. برای مثال سهامداران یک سهم رشدی از شرکت انتظار خواهند داشت که تقریباً طبق تعریف، بیشتر وجوه نقد مازاد رابرای تأمین مالی پروژه‌های آینده که به افزایش ارزش شرکت کمک می‌کند نگه دارد. مدیران همچنین باید شیوه توزیع پرداخت سود سهام را انتخاب کنند، به صورت سود نقدی یا بازخرید سهام. در این موارد عوامل مختلفی مورد توجه قرار می‌گیرد: سهامداران برای سود نقدی باید مالیات پرداخت کنند، شرکت ممکن است بازخرید سهام یا حفظ سود را انتخاب کند. در هر دو حالت افزایش یافتن ارزش سهم برجسته است. به‌طور پیوسته بعضی از شرکت‌ها در پرداخت سود نقدی از دادن سهام به جای وجه نقد استفاده می‌کنند. تئوری‌های مالی پیشنهاد می‌کنند که سیاست‌های تقسیم سود باید براساس نوع شرکت و چگونگی استفاده مدیران از منابع سود نقدی برای شرکت تعیین می‌شود. به عنوان یک قاعده کلی سهامداران شرکت‌های رشدی ترجیح می‌دهند مدیران سود را به صورت نقدی پرداخت نکند (آن را در عملیات شرکت استفاده کند)، در حالی که سهامداران ارزشی یا ثانویه ترجیح می‌دهند مدیریت این شرکت‌ها (شرکت‌های ارزشی) زمانی که نمی‌توانند بازدهی مثبتی از وجوه مازاد در سرمایه‌گذاری مجدد بگیرند آن را درقالب سود نقدی به سهامداران پرداخت کنند. زمانی که ارزش سهام بیشتر از بازده سرمایه‌گذاری مجدد سودهای توزیع نشده‌است یه برنامه با خرید سهام می‌تواند توجیه داشته باشد (زمانی که قیمت بالاست). در تمامی موارد سیاست‌های تقسیم سود معمولاً براساس این موضوع که کدام مورد در بلند ارزش سهامداران را حداکثر می‌کند رهبری می‌شوند. سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی
سرمایه‌گذاری جسورانه شرکتی یا سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی (به انگلیسی:(CVC) Corporate venture capital) شامل سرمایه‌گذاری شرکتی به‌طور مستقیم در شرکت‌های نوپای خارجی (خارج از سازمان) است. دیکشنری تجارت CVC را «سرمایه‌گذاری و آموزش مهارت‌های مدیریت و بازاریابی با هدف دستیابی به یک مزیت رقابتی خاص و هر روشی که شرکتی بزرگ سهام یک شرکت کوچک اما نوآور یا متخصص را به خود اختصاص می‌دهد» تعریف کرده‌است. نمونه‌هایی جهانی از CVC شرکت سرمایه‌گذار گوگل با نام GV و Intel Capital است. مالیات بهینه
نظریه مالیات بهینه یا نظریه وضع مالیات بهینه، مطالعه طراحی و اجرای مالیاتی است، که تابع رفاه اجتماعی را با توجه به محدودیت‌های اقتصادی به حداکثر می‌رساند. تابع رفاه اجتماعی مورد استفاده معمولاً تابعی از منفعت‌های افراد است؛ که معمولاً نوعی تابع مطلوبیت است، بنابراین سیستم مالیاتی برای به حداکثر رساندن منفعت‌های فردی کل انتخاب می‌شود. درآمد مالیاتی برای تأمین بودجه ارائه کالاهای عمومی و سایر خدمات دولتی و همچنین توزیع مجدد ثروت از ثروتمندان به افراد فقیر مورد نیاز است. با این حال بیشتر مالیات‌ها، باعث انحراف رفتارهای فردی می‌گردد، زیرا فعالیتی که به آن مالیات تعلق می‌گیرد، مطلوبیت نسبتاً کمتری خواهد داشت. به عنوان مثال، مالیات بر درآمد کار، انگیزه کار کردن را کاهش می‌دهد. مشکل بهینه سازی شامل به حداقل رساندن انحراف‌های ناشی از وضع مالیات و در عین حال رسیدن به سطح مطلوب توزیع مجدد و درآمد است. تصور می‌شود برخی مالیات‌ها کمتر منحرف کننده هستند، مانند مالیات‌های یکجا (که در آن افراد نمی‌توانند رفتار خود را برای کاهش بار مالیاتی تغییر دهند) و مالیات‌های پیگو، که در آن مصرف بازار یک کالا بهره‌وری ندارد و مالیات، مصرف را به سطح بهره‌وری نزدیک می‌کند. حد ضرر
با استفاده از حد ضرر می توان سایز موقعیت معاملاتی را برای مدیریت ریسک بهینه سازی کرد. بدین ترتیب که با مشخص کردن مقدار ریسک مجاز یا همان حد ضررمجاز که معمولاً درصدی از دارایی است و تعیین نسبت سود به زیاد برای معامله تعیین کرد که حداکثر از چه سایزی برای موقعیت معاملاتی می توان استفاده کرد. سرمایه‌گذاری
در دارایی واقعی پول سرمایه‌گذاری شده به منظور خرید دارایی برای هدف نگهداری، فروش یا اجاره برای درآمد استفاده شده ویک اصل از خطر سرمایه‌است. بازخرید سهام
شرکت ها معمولاً دو استفاده برای سود خود دارند. اولاً، بخشی از سود را می توان به سهامداران به صورت سود سهام یا بازخرید سهام توزیع کرد. باقی ماندهٔ سود، که «درآمد حفظ شده» نامیده می شود، در درون شرکت نگهداری می‌شود، در صورتی که سودآوری این سرمایه‌گذاری‌ها از محل «درآمد حفظ‌شده» قابل شناسایی باشند، برای سرمایه‌گذاری در آیندهٔ شرکت استفاده می‌شوند، با این حال، گاهی اوقات شرکت ها ممکن است متوجه شوند که سرمایه‌گذاری تمام یا بخشی از درآمد خود را نمی‌تواند منجر به بازده قابل قبول شود و در این صورت از سرمایه‌گذاری خودداری می‌کنند. انباشت سرمایه
انباشت سرمایه () پایهٔ نظام اقتصادی سرمایه‌داری است که در آن فعالیت اقتصادی پیرامون انباشت سرمایه شکل می‌گیرد که سرمایه‌گذاری به منظور کسب سود مالی تعریف می‌شود. در این زمینه، سرمایه، پول یا ذخیرهٔ مالی سرمایه‌گذاری شده به منظور کسب پول بیشتر (چه به شکل سود، رانت، بهره، حق اشتراک، کسب سرمایه یا برخی دیگر از اشکال بازگشت) تعریف می‌شود. میزان بازده
راه‌های گوناگونی برای محاسبهٔ این میزان وجود دارد. برای نمونه می‌توان برای متغیر "سود" آن را پیش یا پس از کاستن مالیات از سود به دست آورد. برای مثال در یک مورد می‌توان سود پس از کسر "مالیات" و بدون کسر "استهلاک" و هزینهٔ "بهره" را به شمار آورد، یا برای متغیر "سرمایهٔ به‌کاررفته" نیز ممکن است "سهام ممتاز" یا "اوراق قرضه" از آن کم شوند که در این صورت بازده به دست آمده تنها به سرمایه سهام عادی تعلق خواهد داشت. سیاست مالی
دولت‌ها سیاست مالی را برای تأثیرگذاری در سطح تقاضای عمومی در اقتصاد استفاده می‌کنند. دولت‌ها در تلاشند که اهداف اقتصادی نظیر ثبات قیمت‌ها اشتغال کامل و رشد اقتصادی را بدست آورند. اقتصاد دانان کینزی معتقدند که افزایش در مخارج دولت و کاهش در نرخ‌های مالیاتی بهترین راه برای تحریک تقاضای عمومی است و کاهش مخارج دولت و افزایش مالیات پس از رونق اقتصادی آغاز می‌شود. کینزی‌ها استدلال می‌کنند که این روش در زمان رکود یا فعالیت‌های اقتصادی پایین به عنوان یک ابزار اساسی برای ساختن چارچوب رشد اقتصادی قوی و کار به سمت اشتغال کامل استفاده می‌شده. در این تئوری کسریبودجه توسط یک اقتصاد گسترده در رونق پرداخت می‌شود؛ این استدلال بیانگر یک معامله جدید بود. میزان بازده
میزان بازده (به فرانسه: rentabilité) از محاسبه درصد نسبت "سود پس از کسر استهلاک" به "میانگین سرمایهٔ به‌کاررفته" به دست می‌آید. میزان بازده، یکی از نسبت‌های مالی برای سنجش کارایی بنگاه‌های اقتصادی یا طرح‌های سرمایه‌گذاری است. سرمایه‌گذاری خطرپذیر
مدیران و مالکان شرکت‌ها با توجه به تمامی موارد بالا، راهبرد خروج خود را تدوین و از این راه، نحوه تحقق نهایی منافع حاصل از سرمایه‌گذاری را تعیین می‌کنند. انتخاب راهبرد خروج، با توجه به شرایط و ملاحظات بلندمدت صورت می‌گیرد. درجه نقدینگی
ایجاد زمینه‌های لازم جهت پاسخگویی بیشتر به نیازهای سرمایه گذاران و تبدیل شدن بورس اوراق بهادار به بورسی مطرح، نیازمند مطالعه‌های علمی فراوانی است. در این بین یکی از متغیرهایی که به این امر می‌تواند کمک کند اندازه جذابیت شرکتهای موجود در بورس اوراق بهادار و همچنین درجه نقدینگی سهام آنها در بورس اوراق بهادار می‌باشد که باعث می‌گردد سرمایه گذاران در هر زمانی که اراده کنند بتوانند دارایی‌های خود را با کمترین هزینه به وجه نقد تبدیل کنند. بر طبق مدلهای ارائه شده برای پیش‌بینی بازده، عوامل زیادی هست که می‌توانند بازده سرمایه گذاریهای مختلف را برآورد کنند. در این بین، نقدینگی سهام یکی دیگر از عواملی می‌باشد که مطالعه تأثیر آن بر بازده سهام در بازارهای مختلف از ادبیات و پیشینه قوی برخوردار است. تمایل موسسات بانکی غیرمجاز به داشتن دارایی‌هایی با درجه نقدینگی بالا و نیز عدم نظارت دولت به این حجم دارایی با درجه نقدینگی بالا باعث شده این نقدینگی اثرات منفی زیادی داشته باشد و دولتها ساماندهی این موسسات غیرمجاز را دستاوردی بزرگ برای خود قلمداد کنند. البته ناگفته نماند در بعضی مواقع بانکها مجبورند برای تأمین نقدینگی، دارایی‌های خود را در مکانی سرمایه‌گذاری کنند که درجه نقدینگی بالایی داشته باشد تا با مشکل کمبود موجودی نقدی مواجه نشوند. برنامه‌ریزی سرمایه‌گذاری
نام نرم افزار"Investment Wizard" است . که توسط این برنامه می‌توانید برای سرمایه‌گذاری‌های بلند مدت خود برنامه‌ریزی کنید. مدیریت تعداد نامحدود از پروژه‌های سرمایه‌گذاری، محاسبه میزان عایدات حاصله از هر کدام از پروژه‌های سرمایه‌گذاری، مبلغ ماهیانه و سالیانه مورد نیاز برای اجرا و ادامه پروژه امکان استفاده از نرخ تورم برای محاسبه عایدات واقعی یک پروژه و… از امکانات این برنامه است. حاشیه سود
میزان سود خالص یک شرکت، اولین معیاری است که بیشتر سرمایه‌گذاران در رابطه با سوددهی شرکت، مدنظر قرار می‌دهند، ولی توجه محض به سودهای خالص، تصویری دقیق از عملکرد شرکت، ارائه نخواهد داد. انگیزه سود
در اقتصاد، انگیزهٔ سود یا محرک سود انگیزهٔ شرکت‌هایی است که برای رسیدن به بیشینه‌سازی سود فعالیت می‌کنند. نظریهٔ رایج اقتصاد خرد، فرض را بر این می‌گیرد که هدف غایی هر کسب‌وکاری پول درآوردن است. به عبارت دیگر، علت وجود یک کسب‌وکار، سودآوری است. انگیزهٔ سود یک اصل کلیدی در نظریه انتخاب عقلانی است. بر طبق این نظریه، عوامل اقتصادی به دنبال رسیدن به اهدافی هستند که بیشترین منفعت را از آن ببرند. بر این اساس، کسب‌وکارها با بیشینه‌سازی سود خود به دنبال منافع خود و-یا سهام‌داران‌شان هستند. تراست سرمایه‌گذاری
درآمد تراست‌های سرمایه‌گذاری، از طریق مبادلات دارایی‌ها و دادوستد سهام شرکت‌ها حاصل می‌شود. سرمایه‌گذاری خطرپذیر
سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکتی مسیر دستیابی به منافع استراتژیک را در پیش می‌گیرد، از عناصر واسطه برای سرمایه‌گذاری استفاده نمی‌کند و در مقایسه با سرمایه‌گذاران سنتی که به دنبال مالکیت کامل استارتاپ هستند، ترجیح می‌دهد بخشی از سهام را در دست بگیرد و به گونه‌ای ورود کند که تیم مدیریتی استارتاپ در اتخاذ تصمیم‌های استراتژیک، استقلال خود را حفظ کند. امور مالی شرکتی
برای دستیابی به اهداف مالی شرکتی نیاز است که هرگونه سرمایه‌گذاری شرکت به‌طور مناسب تأمین مالی شود. منابع تأمین مالی به‌طور عام شامل خود سرمایه ایجاد شده توسط شرکت و وجوه تأمین شده از خارج شرکت است که از طریق انتشار بدهی یا سهام (و یا اوراق بهادار ترکیبی و قابل تبدیل) حاصل می‌شود. همان‌طور که در بالا گفته شد ترکیب تأمین مالی که برای ارزیابی شرکت مهم است بر هر دو نرخ بازده مورد قبول و جریانات نقدی شرکت (و بنابراین ریسک آن) تأثیر خواهد گذاشت. در اینجا نظر مرتبط وجود دارد: (به تئوری قیمت‌گذاری دارایی سرمایه ایی CAPM و آربیتراژ APT مشاهده شود)، علاوه بر این هزینه‌های قابل قبول مالیاتی و همچنین هزینه تأمین مالی از طریق سهام که ممکن است باعث افزایش نرخ بازده مورد انتظار شود، می‌تواند از طریق کاهش ریسک جریانات نقدی جبران شود. مدیریت دارایی
به‌طور ساده هدف از این کار افزایش سود یا نرخ بازگشت یک مجموعه در جهت پیشبرد اهداف تعریف شده برای آن بر پایه امکانات و منابع موجود است. این روش ارزیابی‌های اقتصادی در سطوح مدیریت سرمایه‌گذاری‌های پروژه‌ای، شبکه‌ای و سامانه‌ای را با هم ترکیب می‌کند. اطلاعات حاصل از این روش به تصمیم‌گیری در جهت سرمایه‌گذاری‌های سودده آتی مجموعه مورد نظر کمک می‌کند. منظور از دارایی ممکن است دارایی اقتصادی یا دارایی فیزیکی باشد. مدیریت دارایی زیرساخت‌ها از نمونه‌های مهم مدیریت دارایی فیزیکی به‌شمار می‌آید. مدیریت دارایی با داده و تحلیل داده‌ها سروکار بسیاری دارد و تحلیل داده‌ها از ابزارهای مهم این حوزه است. بهینه‌سازی سبد سرمایه‌گذاری
www.wikipedia.com سفته‌بازی
در ۱۹۳۶، جان مینارد کینز نوشت: "چون حباب‌هایی در یک جریان یکنواخت کارآفرینی، سفته بازها می‌توانند ضرری نداشته باشند؛ ولی وقتی کسب و کار، حباب در یک گرداب سفته بازی است، وضعیت جدی است. (۱۹۳۶:۱۵۹)" آقای کینز خود از سفته بازی تا آخرین حد لذت برد (با گرداندن یک صندوق سرمایه‌گذاری). به عنوان گنجور کالج کینگ دانشگاه کمبریج، او دو صندوق سرمایه‌گذاری را مدیریت می‌کرد (یکی از آن‌ها صندوق خزانه‌داری نام داشت) و نه تنها در بورس سهام آمریکا (در حال ایجاد) سرمایه‌گذاری کرد و نیز به‌طور دوره‌ای وارد معاملات آتی کالا و ارزهای خارجی شد (البته به مقداری کمتر) (چوا و وودورد ،۱۹۸۳). صندوق او عایدی مثبتی تقریباً در هر سال داشت (بطور متوسط ۱۳٪) حتی در رکود بزرگ که در نتیجهٔ روش‌های سرمایه‌گذاری خیلی مدرن، شامل تنوع‌بخشی بازار (مثلاً نه تنها در سهام بلکه در کالاها و ارزها نیز سرمایه‌گذاری کرد) و نیز کوتاه کردن (مثلاً فروش استقراضی یا آتی برای پول درآوردن در قیمت‌های در حالا سقوط که کینز در اصول سرمایه‌گذاری موفق در گزارش ۱۹۳۳ خود از آن طرفداری کرد: "یک موقعیت سرمایه‌گذاری متعادل[...] و در صورت امکان، ریسک‌های متعادل.") بود. نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام
اگر مقدار بدهی زیادی در تأمین مالی شرکت استفاده شود و باعث افزایش نسبت بدهی به حقوق صاحبان گردد؛ شرکت بالقوه باید درآمد بیشتری نسبت به وقتی که تأمین مالی خارجی نکرده بود، تولید کند. اگر به این طریق درآمد شرکت به مقدار قابل توجهی نسبت به هزینه بدهی (هزینه بهره) افزایش پیدا کند، سهام‌داران از درآمد بیشتری با مقدار سرمایه‌گذاری قبلیشان در شرکت بهره‌مند می‌شوند. تعادل ریسک
رویکرد تعادل ریسک یک رویکرد مفهومی برای سرمایه‌گذاری می‌باشد که تلاش می‌کند به‌طور مثال در یک پورتفوی که ۴۰٪ آن اوراق قرضه و ۶۰٪ آن سهام می‌باشد ریسک و کارمزد را نسبت به حالت سنتی کاهش دهد. معیار کلی
نتیجهٔ کلی روشن می‌کند که چرا استفاده‌کردن از اهرم مالی، کسر بهینه از سرمایه برای سرمایه‌گذاری را کاهش می‌دهد؛ مانند حالتی که در آن formula_35. به‌طور مشخص، هر چه‌قدر هم که احتمال موفقیت(formula_6) زیاد باشد، اگر formula_37به اندازهٔ کافی بزرگ باشد، کسر بهینهٔ سرمایه‌گذاری صفر می‌شود؛ بنابراین، استفاده از اختلاف سرمایهٔ بیش از اندازه استراتژی سرمایه‌گذاری مناسبی نیست، هرچه‌قدر هم که شما سرمایه‌گذار خوبی باشید. علم اقتصاد
بهره‌وری اقتصادی توصیف‌کننده این امر است که چگونه یک سیستم ستاده دلخواه اش را با وجود مجموعه‌ای از نهاده‌های موجود و نیز تکنولوژی در دسترس ایجاد می‌کند. بهره‌وری هنگامی بهبود می‌یابد که ستاده بیشتری بدون تغییر نهاده‌ها ایجاد شود، بعبارت دیگر، میزان اتلاف کاهش داده شده باشد. یک استاندارد کلی عموماً پذیرفته شده بهره‌وری پارتو است که هنگامی بدست می‌آید که دیگر هیچ تغییری نتواند بدون بدتر کردن اوضاع کسی، اوضاع فرد دیگری را بهبود بخشد. به دیگر سخن حد نهایی بهبود در سیستم حاصل شده باشد به‌طوری‌که نتوان بدون برهم زدن نظم قسمت دیگری از سیستم از آن فراتر رفت.