گونه نادر ببرها در کدام مناطق زندگی می کند؟
ببر
ببر بنگال پرشمارترین زیرگونه و ببر سیبری بزرگ‌ترین زیرگونهٔ ببر است. از ۹ زیرگونهٔ این جانور ۳ زیرگونه از جمله ببر مازندران منقرض شده‌اند و ۶ زیرگونهٔ دیگر نیز در خطر انقراض قرار دارند. قلمرو تاریخی این حیوانات از بین‌النهرین و قفقاز تا بیشتر نواحی شرقی و جنوبی آسیا امتداد می‌یافت اما این قلمرو امروزه به‌شدت کاهش یافته‌است.
پناهگاه حیات وحش عباس‌آباد
پناهگاه حیات وحش عباس‌آباد با وسعتی معادل ۴۰۰۰۰۰ هکتار در شرق استان اصفهان و در شهرستان نایین قرار گرفته‌است. این منطقه یکی از مهم‌ترین زیستگاه‌های یوزپلنگ و از زیستگاه‌های منتخب پروژه حفاظت از یوزپلنگ آسیایی است. علاوه بر یوزپلنگ آسیایی جمعیت‌های قابل توجهی از گونه‌های کمیاب و در خطر انقراض کشور از جمله گربه شنی، شاه‌روباه، هوبره، جبیر، زاغ بور و بحری در آن زیست می‌کنند. این منطقه در غرب پارک ملی سیاه‌کوه در استان یزد که از دیگر زیستگاه‌های مهم یوزپلنگ آسیایی است، قرار گرفته‌است. از دیگر ویژگی‌های منطقه عباس‌آباد شامل کوهستان‌های ییلاقی در کویر، ذخیره‌گاه سم‌دارانی همچون قوچ و میش و کل و بز و پل ارتباط زیستگاه‌های فعلی و منتخب یوزپلنگ می‌باشد. این منطقه تیپ‌های زیستگاهی مختلفی همچون ارتفاعات و کوه‌ها، نواحی کوهستانی کاملاً صخره‌ای، دشت‌های مسطح و مراتع، غارها و اراضی شنی را دربر گرفته‌است. وشق سیبری
وشق سیبری زیرگونه‌ای از وشق است که در زیستگاه گسترده‌ای از کشور چین تا کره و روسیه شامل سیبری سکونت دارد .طبق مطالعات اين زیرگونه بخشی از جمعیت وشق اوراسیایی است. موها و خز روی بدن وشق سیبری از این جانور در برابر سرمای مناطق یخ‌زده سیبری، کره و کشور چین محافظت می‌کند. وشق سیبری بزرگ‌ترین و سنگین‌ترین زیرگونه وشق است که طول بدن آن به ۱/۳ متر می‌رسد. این جانور از خرگوش، روباه، آهو و سنجاب ها تغذیه می‌کند البته یک مورد هم از شکار گوزن شمالی گزارش شده‌است. وشق سیبری گاهی با شکارچیان دیگر سیبری بعضی مانند ببر سیبری و پلنگ آمور رقابت می‌کند. تیزشاخ عربی
تیزشاخ عربی یا غزال اوریکس یا خَربُز گونه‌ای از خانواده گاوسانان بوده و بومی مناطق استپی و بیابانی شبه‌جزیره عربستان و مدیترانه شرقی است که در دهه ۱۹۷۰ در حیات وحش منقرض شد اما تعدادی از آن در اسارت باقی مانده بودند و برنامه موفقیت‌آمیزی برای بازگرداندن آن‌ها به طبیعت اجرا شد و تا سال ۲۰۱۱ بیش از هزار رأس از این حیوان در حیات وحش عمان، عربستان، فلسطین، اسرائیل، اردن و امارات وجود دارد و ۶ تا ۷ هزار رأس نیز در اسارت نگهداری می‌شوند. پارک ملی بوجاق
البته تعداد پرندگان بومی ساکن این پارک، فقط ۲۰ گونه است و بقیه از پرندگان مهاجر و عبوری هستند که بیشتر آن‌ها فصل زمستان را در منطقه می‌گذرانند و سپس به زادگاه‌های خود بازمی‌گردند. شناگر بلوطی پرنده نادری است که تاکنون فقط ۲ بار در ایران دیده شده که یک بار در بوجاق و بار دیگر در جنوب کشور بوده‌است. پرندگان نادر دیگری چون عروس غاز، فالاروپ، غاز پازرد، و غاز پیشانی‌سفید کوچک هم در این منطقه دیده شده‌اند. همچنین حضور پرندگانی مثل طرقه کوهی و چکچک ابلق که معمولاً در مناطق کوهستانی زندگی می‌کنند تعجب کارشناسان را برانگیخته است. نوک‌نهنگ بزرگ
نوک‌نهنگ بیرد در شمال اقیانوس آرام و دریای ژاپن و دریای اختسک زندگی می‌کند. نمونه‌هایی از این نهنگ تا دریای برینگ در شمال و شبه‌جزیره باخا کالیفرنیا در جنوب غربی و جزایر ژاپن در جنوب شرقی آرام دیده شده‌اند. ببر سفید
ایران شیر بابل
شیر بابل یا شیر میان‌رودان یک زیرگونه احتمالی از شیر است که تا پیش از انقراض در دشت‌های میان‌رودان واقع در عراق امروزی می‌زیست. وجه تمایز این جانور از سایر شیرهای ساکن آسیا گستره یال آن بود که مانند شیرهای آفریقایی تا زیر شکمش امتداد یافته بود. ببر مازندران
در قفقاز آخرین شکار ببر در سال ۱۹۲۲ در نزدیکی تفلیس اتفاق افتاد. در ترکمنستان آخرین ببر در سال ۱۹۵۴ دره رود سومبار در کوه‌های کپه داغ شکار شد. در قزاقستان هم آخرین شکار ببر در سال ۱۹۴۸ در سواحل دریاچه بالخاش اتفاق افتاد. در ازبکستان هم دلتای آمودریا در ساحل دریاچه آرال آخرین پناهگاه این جانور بود. به‌طور کلی نسل ببر هیرکانی تا دهه ۱۹۷۰ در تمامی مناطق به کلی منقرض شده بود هرچند پس از آن گزارش‌های مکرری از مشاهده این جانور و حتی شکار آن در کشورهای مختلف منطقه اعلام شده اما هیچ مدرکی در این مورد به دست نیامده است. کیسه‌داران
کیسه‌داران جهان در مناطق جغرافیایی محدودتری به نسبت پستانداران جفت‌دار زندگی می‌کنند و این مناطق تنها شامل استرالیا و جزایر اطرافش به همراه آمریکای جنوبی هستند. چنین محدودیت جغرافیایی آن‌ها را در برابر تهدیدهای بیرونی بسیار آسیب‌پذیر کرده‌است. برای نمونه، پژوهش‌گران بر این باورند که گرمایش جهانی و دگرگونی‌های اقلیمی در برزیل باعث از میان رفتن محیط زندگی مطلوب برای گونه‌های جانوری کیسه‌دار شده‌است. کفتار خال‌دار
کفتارهای خال‌دار در زیستگاه‌های متنوعی از جمله مناطق نیمه‌بیابانی، ساوانا، بیشه‌ها و درخت‌زارها و حتی مناطق کوهستانی زندگی می‌کنند و در کوه‌های کنیا و اتیوپی تا ارتفاع ۴٬۱۰۰ متری هم دیده شده‌اند. اما در مناطق بیابانی بد آب وهوا و جنگل‌های بارانی حضور ندارند یا به ندرت دیده می‌شوند. در بسیاری از نقاط هم زیستگاهشان کاملاً نزدیک به سکونت‌گاه‌های انسانی است. آن‌ها با این که معمولاً مردارخوار به حساب می‌آیند اما شکارچیان توانا و انعطاف‌پذیری هستند که گاه به حیوانات اهلی از جمله گاو، گوسفند و بز هم حمله‌ور می‌شوند. هورالعظیم
محل زمستان گذرانی بسیاری از پرندگان آبزی و کنارآبزی از قبیل: اردک‌ها، غاز خاکستری، چنگر، انواع آبچلیک و غیره می‌باشد. ۵ گونه کمیاب تالاب عبارتند از میوه خور، اکراس آفریقایی، عروس‌غاز، غاز پیشانی‌سفید کوچک و اردک مرمری. باقرقره شکم‌سفید
باقرقره شکم‌سفید در ایران در نقاط مختلف شرق، مرکز و سواحل خلیج فارس به سمت مرزهای غربی زندگی می‌کند. در گذشته بسیار پرشمار بود اما در دهه‌های اخیر تعداد آن به شدت کاهش یافته که احتمالاً دلیل اصلی آن شکار غیرقانونی و همچنین زوال زیست‌گاه‌های استپی و بیابانی است. طوطی ببری
دارای گونه‌های زیر است که همگی بومی جزیره گینه نو هستند. محیط زیست ایران
بر اساس گزارش انجمن جهانی پرندگان، گونه‌های منحصربه‌فرد ایران به‌عنوان یکی از غنی‌ترین کانون‌های تنوع زیستی در منطقه، به سرعت در حال ناپدید شدن هستند. بسیاری از پرندگان با ارزش آن، مانند کاکایی ارمنی و درنای سیبری، به دلیل از دست دادن زیستگاه و شکار غیرقانونی آن، مانند فوک خزری، گوزن زرد ایرانی و پلنگ ایرانی، در حال نابودی هستند. یوزپلنگ آسیایی ایران، آخرین یوزپلنگ خارج از آفریقا، به چند ده حیوان می‌رسد. جورج شالر، یکی از شناخته شده‌ترین متخصصان گربه بزرگ جهان که ۵۰ سال در ایران کار کرده‌است، گفت: اگر اوضاع به همین منوال پیش برود، یوزپلنگ را از دست خواهید داد. «آنها یک گنج طبیعی هستند و تقریباً از بین رفته‌اند.» مسعود میرزا ظل‌السلطان
میانکاله در گذشته از طبیعتی بسیار غنی‌تر از امروز برخوردار بود و علاوه بر پرندگان پرشمار یکی از بهترین زیستگاه‌های پستانداران بزرگ ایران از جمله ببر خزر نیز به‌شمار می‌رفت. ظل‌السلطان در یکی از قشون‌کشی‌های خود به میانکاله برای سرکوب دزدان و راهزنان که در این منطقه و جزایر آشوراده پناه گرفته بودند از شکار تعداد زیادی ببر، پلنگ، مرال (گوزن بزرگ)، قرقاول، گاو و گاومیش وحشی و تعداد شوکا (گوزن کوچک) خبر می‌دهد. امروزه مدت‌هاست که نسل تمامی این جانداران به جز قرقاول منقرض شده و یکی از دلایل آن نیز همین کشتار عجیب ظل‌السلطان و سپاهیانش بوده‌است. ببر مازندران
آنها همچنین مبادله پلنگ ایرانی و ببر سیبری را مرتبط با فعالیت‌های زیست‌محیطی ندانسته و تنها یک عمل تبلیغاتی و دیپلماتیک دانستند. ایران هیچ‌وقت ببر سیبری نداشته و ببر هیرکانی، بومی ایران است که منقرض شده‌است. پلنگ هندی
پلنگ هندی یکی از زیرگونه‌های پلنگ است که در شبه‌قاره هند شامل کشورهای هند، نپال، بوتان، بنگلادش و بخش‌هایی از پاکستان زندگی می‌کند. پلنگ هندی در کنار ببر بنگال، شیر آسیایی ، پلنگ برفی و کاراکال یکی از پنج گربه وحشی بزرگ بومی هندوستان است. هند
هند از زیست جانوری بسیار متنوعی بهره می‌برد، منطقه حفاظت شده‌ای به وسعت ۱۴۱۲ کیلومتر مربع در استان گجرات تنها پناهگاه باقی‌مانده حدود ۳۰۰ شیر آسیایی است. هند زیستگاه بسیاری از پستانداران بزرگ مانند فیل آسیایی، کرگدن هندی تک شاخ و ببر می‌باشد. بیش از ۲۰۰۰ گونه پرنده و سه نوع تمساح در این کشور زندگی می‌کنند. ببر
۹ زیرگونه از ببر وجود دارد که سه تای آن‌ها نابود شده‌است؛ که گذشتهٔ آن‌ها به بنگلادش، سیبری، ایران، افغانستان، هند چین و جنوب شرق آسیا بازمی‌گردد همچنین ببرهای مربوط به سه جزیرهٔ اندونزی به شدت در خطرند. سه زیرگونهٔ باقی‌مانده به ترتیب جمعیت در فضای آزاد عبارتند از:دورگه سازی در میان گربه‌سانان بزرگ از جمله ببر، نخستین بار در سدهٔ ۱۹ میلادی مورد توجه قرار گرفت، هنگامی که باغ وحش‌ها برای بدست آوردن سود و توجه بیشتر تلاش می‌کردند گونه‌های عجیب تری را ارائه کنند. تولید مثل میان شیر و ببر (بیشتر ببر سیبری و ببر بنگال) باعث به‌وجود آمدن دورگه‌هایی به نام شیببر و ببشیر می‌شود. در دوره‌ای این دورگه‌ها به فراوانی در باغ وحش‌ها تولید می‌شدند اما امروزه به دلیل تأکید بر حفظ گونه‌ها و زیرگونه‌های اصلی، چندان تمایلی به این کار نیست. البته در باغ وحش‌های خصوصی در چین، همچنان دورگه‌ها تولید می‌شوند. ببر
باقی ماندهٔ سنگواره ببرها نشان می‌دهد که این جانور در بازهٔ پلیستوسن و هولوسین در بورنئو و پالاوان در فیلیپین حضور داشته‌اند. ببر
تا کنون ببر سیاهی به صورت مستند دیده نشده‌است تنها یک استثنا وجود دارد که یک نمونهٔ مرده در سال ۱۸۴۶ در چیتاگونگ بررسی شده‌است. گزارش‌های تأیید نشده‌ای از ببر «آبی» و ببر خاکی رنگ هم وجود دارد. ببرهایی که بخش زیادی از بدنشان یا همهٔ آن سیاه باشد اگر در واقعیت وجود داشته باشند به عنوان یک جهش دانسته می‌شوند و نه یک گونهٔ جداگانه. بال‌آتشی آندی
بال‌آتشی آندی نام یکی از نادرترین گونه‌ها از تیره بال‌آتشیان است. زیست‌بوم این پرنده کوهستان‌های آند در آمریکای جنوبی است. تا سال ۲۰۱۴، این حیوان در طبقهٔ ژنی "بال‌آتشی" قرار گرفته بود. این پرنده رابطهٔ نزدیکی با بال‌آتشی جیمز دارد و هر دو از ژن بال‌آتشی ایجاد شده‌اند. فلامینگوی شیلی، بال‌آتشی آندی و بال‌آتشی جیمز، هر سه هم‌زیست هستند و همگی به صورت گروهی زندگی می‌کنند. شیر ایرانی
شیر روزگاری از ایتالیا و یونان در سواحل دریای مدیترانه تا شمال شرقی هندوستان، ایران، شبه‌جزیره عربستان و آسیای میانه پراگندگی داشت اما شکار بیش از حد، آلودگی آب‌ها و کاهش شدید طعمه‌های این جانور به نابودی آن منجر شده تا جایی که امروزه تنها جمعیت باقی‌مانده شیر خارج از آفریقا در هند یافت می‌شود. بر پایه سرشماری سال ۲۰۱۰ حکومت ایالتی گجرات ۴۱۱ قلاده شیر مشاهده شده‌اند که ۵۲ قلاده نسبت به پنج سال قبل افزایش داشته‌است. بر اساس آخرین سرشماری که در سال ۲۰۱۷ انجام شد، ۶۵۰ قلاده یافت شده‌است که ۲۳۹ قلاده نسبت به هفت سال پیش از آن، رشد دارد. این جانور در کنار ببر بنگال، پلنگ هندی، پلنگ برفی، و کاراکال یکی از پنج گربه‌سان بزرگ هند است. شیر ایرانی در ایران منقرض شده‌است اما پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، طرح‌های احیای آن ریخته شد و در سال ۲۰۱۹، با توافق میان باغ وحش ارم و انجمن آبزیگاه و باغ‌وحش‌های اروپا، به ایران بازگشت تا احیای آن در این کشور آغاز شود. ببر جنوب چین
ببر جنوب چین زیرگونه ای از خانواده ببر است که در بخش هایی کوچک از چین زندگی می کنند.این حیوان در طبیعت نسل آن منقرض شده است و حدود ۵۹ قلاده از این حیوان در اسارت و باغ وحش های چین زندگی می کنند. دولت چین در حال حاضر در تلاش است که این حیوان را در طبیعت نسل آن را زنده کنند، آخرین ببر جنوب چین در طبیعت در سال 1964 دیده شد ببر
گستردگی قلمرو یک ببر بیشتر به فراوانی شکار بستگی دارد که برای ببرهای نر، دسترسی به ببرهای ماده هم از عوامل تعیین‌کنندهٔ گستردگی قلمرو است. قلمرو یک ببر ماده حدود ۲۰ کیلومتر مربع است درحالی که قلمرو ببرهای نر بسیار گسترده‌تر است و تا ۶۰ تا ۱۰۰ کیلومتر مربع هم می‌رسد. البته ببرهای نر دوست دارند که قلمروشان با چند ببر ماده نقطهٔ اشتراک داشته باشد. ببر
ببرها، چه نر و چه ماده، منطقهٔ بزرگی را به عنوان قلمرو انتخاب می‌کنند و آن را با روش‌های گوناگون علامت گذاری می‌کنند. ببرهای ماده قلمروی کوچکتری دارند و قلمرو آن‌ها می‌تواند با هم همپوشانی داشته باشد و در قلمرو ببر نر قرار بگیرد. یا می‌توان گفت قلمرو یک ببر نر می‌تواند از قلمرو چندین ماده تشکیل شده باشد. البته این موضوع در رابطه با ببرهایی که قلمرو بزرگتری دارند، بیشتر مصداق پیدا می‌کند. ببرهای نر به شدت بر سر تصاحب ماده‌ها و قلمرو با یکدیگر درگیر می‌شوند و می‌توانند یکدیگر را به شدت مجروح کنند. منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ‌خور
منطقه شکارممنوع کوه هوا و تنگ خور به علت وجود گونه‌های کل، بز، قوچ، میش و پلنگ و راهگذر حیات وحش دارای ارزش است و از نظر تنوع زیستی میزبان زیرگونه قوچ و میش منحصر به فرد لارستان و کل و بز است و یکی از بهترین و بکرترین زیستگاه‌های گونه ارزشمند قوچ و میش لارستانی در استان فارس به‌شمار می‌رود. چهار گونه گربه‌سان مانند پلنگ، کاراکال، گربه جنگلی و گربه وحشی در این منطقه، زیست می‌کنند و همچنین روباه معمولی و شاه‌روباه نیز در آن یافت می‌شود. همچنین این منطقه زیستگاه چندین گونه مار سمی شامل مار جعفری، کبرای سیاه، گرزه‌مار، افعی شاخدار و افعی پلنگی است. گونه‌هایی مانند عقاب دوبرادر نیز در این منطقه زادآوری دارند و پرندگانی مانند کبک و تیهو در آنجا به وفور یافت می‌شود. شیر (گربه‌سان)
امروزه بیشتر شیرها در شرق و جنوب آفریقا زندگی می‌کنند و تعدادشان با سرعت زیادی در حال کم شدن است؛ بررسی‌های جمعیتی کاهش تقریبی ۳۰ تا ۵۰ درصدی در طی دو دهه گذشته را نشان می‌دهند. برآوردهای جمعیتی شیرهای آفریقایی میان سال‌های ۲۰۰۴–۲۰۰۲، تعداد آن‌ها را میان ۱۶٬۵۰۰ تا ۳۰٬۰۰۰ تخمین می‌زنند. تخمین‌های اولیه در دهه ۱۹۹۰ تعداد آن‌ها را تا بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ و حتی ۴۰۰٬۰۰۰ عدد پیش‌بینی می‌کردند. علت اصلی کاهش جمعیت این‌گونه بیماری و دخالت انسانی بوده‌است و از دست دادن زیستگاه و کشته شدن توسط انسان‌ها مهم‌ترین عوامل تهدید کننده این جانور هستند. جمعیت‌های باقی‌مانده نیز در گروه‌ها و مناطق جدای از هم زندگی می‌کنند که این امر باعث درون‌زایی می‌شود و به طبع آن، کم شدن تنوع ژنتیکی. برای نمونه درون‌زایی در شیرهای جنگل گیر باعث پایین آمدن تنوع ژنتیکی، بالا رفتن سطوح تستوسترون، و کم شدن کیفیت اسپرم و لقاح در این جانوران شده‌است. از این رو، اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست شیرهای آفریقایی را در رده گونه‌های آسیب‌پذیر گذاشته و شیرهای آسیایی را در رده در معرض خطر. از جمله موارد ضروری برای پاسداری از تنوع ژنتیکی در میان شیرها، پخش کردن شیرهای نر در میان جمعیت‌های محلی گوناگون است. سونداربانس
منطقهٔ سونداربانس به وجود ببر بنگال سلطنتی با نام علمی "Panthera tigris tigris" شهره است و ۱۷۰ گونه پرنده از جمله ماهی‌خورک بال‌قهوه‌ای، عقاب دریایی شکم‌سفید، عقاب ماهی‌گیر کله‌خاکستری و چنگر ساکن آنند. شمار دیگری از جانداران نیز همچون ماهیان کوچک، خرچنگ، میگو، آهوی خالدار، روباه، روباه پرنده، گربه جنگلی، پانگولین، گراز وحشی، میمون ماکاک، گربه ماهی‌گیر، انواع کروکودیل و مار در سوندرابانس می‌زیند. گوزن شمالی
برخی از زیرگونه‌ها نادر هستند و حداقل دو مورد منقرض شده‌اند: جزایر ملکه شارلوت در کانادا و گوزن شمالی قطبی از شرق گرینلند. از نظر تاریخی، گستره کاریبوهای جنگلی ساکن شمالی بیش از نیمی از کانادا را در بر می‌گرفت و به ایالت‌های شمالی کاریبوی جنگلی ایالات متحده پیوسته از بیشتر محدوده جنوبی اصلی خود ناپدید شده و در سال ۲۰۰۲ توسط کمیته در معرض خطر قرار گرفتند. وضعیت حیات وحش در خطر انقراض در کانادا (COSEWIC). Environment Canada در سال ۲۰۱۱ گزارش داد که تقریباً 34000 caribou جنگلی شمالی در ۵۱ محدوده باقی مانده در کانادا وجود دارد (Environment Canada, 2011b). گله‌های گوزن شمالی تاندرا سیبری در حال کاهش است و Rangifer tarandus از نظر IUCN آسیب‌پذیر است. ببر
روابط میان ببرها کمی پیچیده‌است آن‌ها به نظر از هیچ قانونی مربوط به قلمرو پیروی نمی‌کنند برای مثال با اینکه ببرها تلاش می‌کنند از یکدیگر پرهیز کنند اما دیده شده که هم نرها و هم ماده‌ها شکار را میان یکدیگر به اشتراک بگذارند، این به اشتراک گذاری معمولاً با جنس مخالف یا توله‌ها انجام می‌شود. برای نمونه جورج شالر دیده‌است که یک ببر نر یک شکار را با دو ببر ماده و چهار توله‌شان شریک شده‌است. ببرهای ماده دوست ندارند که یک ببر نر به توله‌هایشان نزدیک شوند اما در پدیده‌ای که جورج شالر از نزدیک دید، ببرهای ماده هیچ تلاشی برای محافظت یا دور نگاه داشتن توله‌هایشان از ببر نر نداشتند، احتمالاً این ببر نر پدر توله‌ها بوده‌است. اما استفان میلز در کتاب «ببر» ("Tiger") گفته‌است که ببرهایی که با هم هیچ نسبتی ندارند هم ممکن است با هم در یک شکار سهیم شوند. این پدیده در پارک ملی رانتامبور دیده شده بود: جغرافیای هند
هند از زیست جانوری بسیار متنوعی بهره می‌برد، منطقه حفاظت شده‌ای به وسعت ۱۴۱۲ کیلومتر مربع در استان گجرات تنها پناهگاه باقی‌مانده حدود ۳۰۰ شیر آسیایی است. هند زیستگاه بسیاری از پستانداران بزرگ مانند فیل آسیایی، کرگدن تک شاخ و ببر می‌باشد. بیش از ۲۰۰۰ گونه پرنده و سه نوع تمساح در این کشور زندگی می‌کنند. بلبل زیردم‌سرخ
این پرنده مقیم شبه‌قاره هند از جمله سری‌لانکا تا برمه و بخش‌هایی از تبت است و توسط انسان به بسیاری از مناطق دنیا از جمله جزایر فیجی، ساموا، تونگا و هاوایی در اقیانوس آرام، دوبی، ایالات متحده، آرژانتین و نیوزیلند معرفی شده‌است. این پرنده به دلیل اثرات مخربی که بر محیط زیست بومی این مناطق گذاشته یکی از تنها سه پرنده‌ای است که در فهرست بدترین ۱۰۰ گونه مهاجم دنیا قرار گرفته‌است (مرغ مینا و سار معمولی دو پرنده دیگر این فهرست هستند). پلنگ هندی
پلنگ هندی در جنگل‌های بارانی گرمسیری، جنگل‌های برگریز و جنگل‌های معتدل و مخروطی زندگی می‌کند و در ارتفاعات هیمالیا زیستگاه مشترکی با پلنگ برفی دارد. اما در جنگل‌های ساحلی کرنا و سونداربانس حضور ندارد. در نقاطی که ببر بنگال جمعیت زیادی داشته باشد پلنگ هندی به ندرت دیده می‌شود و پلنگ‌ها ناچارند در حد فاصل جنگل‌های انبوه مطلوب برای ببر و زمین‌های کشاورزی انسان‌ها زندگی کنند. در جنگل گیر آن‌ها زیستگاه مشترکی با شیر آسیایی دارند. ببر
ببرهای بزرگسال بیشتر دوست دارند تنها زندگی کنند تنها در حالتی که شرایط ویژه‌ای مانند فراوانی شکار برقرار شود به صورت دسته جمعی زندگی می‌کنند. ببرهای هم جنس تلاش می‌کنند که جابجایی‌هایشان را قلمرو مشخصی که در آن نیازهایشان فراهم می‌شود، محدود کنند. ببرهایی که محدوده‌های مشترک در قلمروشان دارند به خوبی از رفتارها و حرکت‌های یکدیگر آگاه‌اند. هوبره
هوبره از پرندگان مهاجر و در حال انقراض است که مورد حمایت بین‌المللی قرار دارد و شکار آن ممنوع است. زیستگاه این پرنده مهاجر، دشت‌های باز و وسیع منطقه است که متأسفانه توسط افراد سودجو شکار می‌شوند. هوبره مشتری‌های زیادی در بین عرب‌های ساکن کشورهای حوزه خلیج فارس دارد و اکثر شکارچیان این پرندگان را که به زبان محلی به آن چرز می‌گویند برای عرب‌ها شکار می‌کنند و به آنان می‌فروشند. به دلیل وجود تهدیدهای جدی در زمینه انقراض این پرنده، شکار غیرقانونی هر قطعه از این پرنده حمایت شده بین‌المللی ۲۰ میلیون تومان جریمه نقدی به دنبال دارد. جنگل گلوبردکان
جنگل گلوبردکان زیست‌بومی وسیع با تنوع گسترده‌ی گیاهی و جانوری، مکانی بکر برای انواع تحقیقات زیستی به شمار می‌رود. جنگل گلوبردکان با بیش از چهل گونه پرنده مهاجر که شناسایی شده‌اند - مانند شاهین آمور، کورکور بال سیاه، عقاب طلایی، عقاب دوبرادر و... - همچنین کفتار راه‌راه (در حال انقراض)، پلنگ، کله بز و چند گونه دیگر، از جنگل‌های چشمگیر ایران محسوب می‌شود. چاقودندان
چاقودندان یا اسمایلودون (نام علمی: Smilodon) که در فرهنگ عامه به غلط ببر دندان‌خنجری خوانده می‌شود، یک سرده منقرض‌شده و پیشاتاریخی از خانواده گربه‌ایان و زیرخانواده دندان‌خنجری‌ها می‌باشد. چاقودندان مشهورترین گربه دندان‌خنجری است که در قاره آمریکا و در دور پلیستوسن (۲٫۵ میلیون سال پیش تا ۱۲٫۰۰۰ سال پیش) زندگی می‌کرده‌است. یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های سنگواره این جانور از گودال‌های قیر لابریا بدست آمده‌است. ۳ گونه از این سرده شناخته شده‌است؛ که در اندازه و اندام با هم تفاوت دارند. جانوران وحشی افغانستان
پس از ورود تفنگ موجودیت حیات وحش روز تا روز کم گردید فعلاً تعداد آن نابود و تعداد در حال انقراض قرار دارند. ببر الی اواسط قرن ۲۰ در نیزارهای کرانه‌های آمو دریا و شمال غرب افغانستان (مرغاب) زندگی می‌کرد که به سبب کاهش طعمه‌های اصلی این جانور یعنی آهو، گورخر و… و شکار بی‌رویه نسل آن منقرض شده‌است. ببر
در دوره‌ای ببرها در سراسر آسیا از ترکیه در غرب تا روسیه در شرق دیده می‌شدند. در گذر ۱۰۰ سال پیش، ۹۳٪ از گسترهٔ تاریخی زیستگاه آن‌ها از دست رفته‌است و آن‌ها در نواحی جنوب‌غرب و مرکز آسیا در جزیره‌های جاوه و بالی و در مناطق گسترده‌ای از جنوب شرق آسیا و شرق آسیا به کلی نابود شده‌اند. امروزه زیستگاه آن‌ها به تایگای سیبری تا چمنزارهای باز و مرداب‌های کرنا محدود شده‌است. شش زیرگونهٔ باقی‌مانده از ببرها در ردهٔ گونه در خطر انقراض IUCN جای گرفته‌اند. جمعیت جهانی ببرها در حیات‌وحش، میان ۳۰۶۲ تا ۳۹۴۸ برآورد شده‌است که ۱۰۰٬۰۰۰ مورد کمتر از شمار آن‌ها در آغاز سدهٔ ۲۰ میلادی است که بیشتر این شمار باقی‌مانده هم جدا و بدون تماس با هم زندگی می‌کنند. از دلایل اصلی کاهش جمعیت آن‌ها می‌توان به تخریب زیستگاه، شکار غیرقانونی و ناپیوستگی در زیستگاه آن‌ها اشاره کرد. مساحت منطقهٔ زندگی ببرها در کرهٔ زمین کمتر از ۱٬۱۸۴٬۹۱۱ کیلومتر مربع برآورد شده‌است که ۴۱٪ کمتر از مساحت برآورد شده برای آن در میانهٔ دههٔ ۱۹۹۰ است. پلنگ برفی
پلنگ برفی یک گونه از گربه‌های بزرگ است که در کوه‌های مرتفع آسیای مرکزی و جنوب آسیا زندگی می‌کند. بر اساس فهرست سرخ گونه‌های در معرض خطر، این جانور، یک گونه آسیب‌پذیر است. تخمین زده می‌شود که تنها ۱۰/۰۰۰ پلنگ برفی بالغ در دنیا باقی مانده‌است و تعداد آن‌ها به‌دلایلی از جمله شکار و تخریب زیستگاه، رو به کاهش است. ببر سیبری
این ببر بعد از انقراض شیر بربری در طبیعت در حدود ۶۰ سال پیش یکی از ۳ گربه‌سان بزرگ جهان شد؛ این ببر معمولاً از زیرگونه‌های شیر آفریقایی(۸ زیر گونه) بزرگتر است البته نژاد شیری در آفریقا هنوز هم هست که به اندازه‌ای بزرگتر این ببر برسد؛ اندازهٔ این ببر از میانگینش بیشتر بوده و حتی طول آن گاهی اوقات به ۴ متر هم می‌رسد. بلوچستان
کشور ایران با داشنن ۹ ذخیره گاه زیستی (اکوتوریسم) مقام نهم را در جهان به خود اختصاص داده‌است. بالغ بر ۹/۴ میلیون هکتار (۴۸ منطقه) از این ذخیره کاه‌ها مربوط به مناطق حقاظت شده‌است که ۲ مورد آن در بلوچستان ایران واقع شده‌است به نام‌های "گاندو (تمساح پوزه کوتاه)" و "خرس سیاه". منطقه حفاظت شده " گاندو" با وسعتی در حدود ۳۸۳۰ هکتار در جنوب شرقی چابهار واقع شده و به لحاظ دارا بون اکوسیستم خاص و شرایط زیستی مناسب برای تمساح، تنها زیستگاه عمده این جانور در کشور ایران به حساب می‌آید. هم چنین شرایط خاص اکوسیستم رودخانه ای این منطقه امکانات زندگی نوعی ماهی عجیب به نام " گل خور" را فراهم آورده که قادر به زیست در آب‌های کم عمق و بستر گلی رودخانه است. منطقه حقاظت شده "خرس سیاه" که در ارتفاعات شمالی شهرهای قصر قند و نیک شهر قرار دارد با وسعتی حدود ۲۴۰۰ کیلومتر مربع و با ارزش زیست‌محیطی بسیار بالا گونه ای منحصر به فرد از خرس سیاه را در خود جای داده‌است. این دو منطقه محل زندگی انواعی از حیوانات است و به دلیل جلوه‌های دیدنی خاصشان می‌توانند جاذب سیاحان و گردش گران داخلی و خارجی باشند.پلنگ گونه ای کمیاب که نسل ان در حال انقراض است در مناطق اطراف کوه بیرک در اطراف شهرستان سراوان زندگی می‌کند. حمله ببر
حمله ببر () یکی از شدیدترین و خوفناک‌ترین درگیری‌ها میان انسان و جانداران حیات وحش است که به دلایل مختلف رخ می‌دهد و بیش از حملات سایر گونه‌های جانوری و دیگر گربه‌سانان، جان انسان‌ها را گرفته‌است. جامع‌ترین مطالعه در مورد مرگ‌ومیرها ناشی از حملات ببر حاکی از آن است که حداقل ۳۷۳۰۰۰ نفر به دلیل حملات ببر در حد فاصل سال‌های ۱۸۰۰ تا ۲۰۰۹ جان خود را از دست داده‌اند که بیشتر این حملات در جنوب و جنوب شرقی آسیا رخ داده‌است. در بخش جنوب شرقی آسیا، حملات ببرها پس از اوج‌گیری سده نوزدهم، به تدریج کاهش یافت هر چند، ادامه این حملات در جنوب و به ویژه در بخش سونداربانس همچنان و کماکان پابرجا بوده‌است. بید ببری
بید ببری نام یک گونه از بالاخانواده جغدی‌واران است. این بید، گاهی با نام بید باغ‌ببری و همچنین بید ببری بزرگ هم نامیده می‌شود و گونهٔ موصوف، در ایالات متحده، کانادا و اروپا یافت می‌شود. این حشره آب و هوای اقلیمی سرد همراه با فصول معتدل را ترجیح می‌دهد چرا که در زمستان لاروها شروع به رشد می‌کنند. بید ببری ترجیحاً گیاهان میزبانی را انتخاب می‌کند که پیرولیزایدین آلکالوید تولید می‌کنند. هر چند، در تحقیقات جداگانه نیز مشخص‌شده که برای لاروها، سخت‌گیری آنچنانی ندارند و از گیاهان مختلف بهره می‌جویند. شیر (گربه‌سان)
با آنکه در گذشته شیرها در آفریقا، خاورمیانه، و جنوب آسیا (از جمله ایران) به فراوانی یافت می‌شدند؛ امروزه تعداد کمی از آن‌ها در آفریقا و آسیا باقی مانده‌اند که جمعیتشان به سوی کمتر شدن پیش می‌رود. هم‌اکنون اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت وضعیت بقای گونهٔ شیر را در رده آسیب‌پذیر طبقه‌بندی کرده‌است. بیشه پلنگان
زمانی در این منطقه پلنگ تورانی زندگی می‌کرد که نسل آن امروزه منقرض شده‌است. از حیوانات نادر آن هم‌اینک آهوی بخارایی باقی‌مانده‌است. بیشتر حدود این حفاظتگاه را تیغزار تشکیل می‌دهد. گورخر ایرانی
گورخر آسیایی در گذشته جمعیت فراوانی در خاورمیانه، آسیای میانه و چین داشته اما اکنون نسل آن در اغلب مناطق منقرض‌شده و از زیرگونهٔ ایرانی تنها سه جمعیت کوچک در منطقهٔ خارتوران شاهرود و بهرام گور شهرستان نی ریز استان فارس و پنج انگشت ابرکوه باقی مانده‌است. تعدادی از گورخرها در منطقه بهادران یزد هستند.بیشترین تعداد این جانور در پارک ملی خارتوران زندگی می‌کنند. همچنین حدود ۳۰ فرد از این جانور در مراکز تحقیقاتی در آمریکای شمالی نگهداری می‌شوند. ببر
ببرها از دیرباز بسیار مورد توجه بوده‌اند به گونه‌ای که در اسطوره‌ها و فولکلور همواره به آن‌ها اشاره شده‌است در دنیای امروز هم در فیلم‌ها و ادبیات، گاه، اشاره‌هایی دیده می‌شود. از تصویر و نماد ببر در پرچم، نشان یا به عنوان شانس‌بیار برای تیم‌های ورزشی استفاده می‌شود. ببر جانور ملی بنگلادش (به ویژه ببر بنگال)، هند، ویتنام، مالزی (به ویژه ببر مالایی) و کرهٔ جنوبی است. جانوران گوشت‌خوار افغانستان
ظهیرالدین بابر امپراتور مغلیان هند در کتاب خاطرات خود از حیوانات بسیاری در افغانستان یاداوری نموده‌است. او ذکر نموده‌است که در بگرام یعنی فاصله ۵۰ کیلومتری کابل ببر را شکار نموده‌است. وامروز نشانه ازین حیوان نیست. حیوانات گوشتخوار که از افغانستان منقرض شده‌اند عبارتند از شیر، ببر، چیتا یا تازی پلنگ می‌باشد؛ که امروز دیگر وجود ندارد. حیوانات گوشتخوار در جای وجود دارند که برای شان تعمه وجو داشته باشند. پلنگ برفی نوع پلنگ آسیائی بوده در ارتفاعات شمال شرقی زیست می‌نماید. گرگ خاکستری شغال وروباه در تمام ساحات افغانستان وجود دارد. پلنگ در واخان خرس در کنر ونورستان، سگ تازی در پکتیا، کفتار در دشت‌های قندهار وهلمند، پشی پلنک، کرکل در ساحات مرکزی وجود دارد. قبلاً در ولایت بامیان پلنگ گرگ و گربه وحشی وجود داشت. فعلاً در این ساحه از بین رفته‌است. فعلاً روبای سرخ، گربه، سیاه گوش همالیایی، پلنگ پشک، پشک وحشی، دله سنگی موش خرمای کوهی دم دراز، موش خاکستری و موش خاکستری دم دراز وجود دارد. در موسم سرما و زمستان جانوران گوشتخوار مانند پلنگ گرگ بالای بالای حیوانات اهلی نیز حمله می‌نمایند. در یک پژوهش که در سال ۲۰۰۶ در وادی واخان صورت گرفت چنین نتجه بدست آمد. بابون مقدس
بابون مقدس یک نوع میمون دم‌کوتاه از خانوادهٔ میمون بر قدیم است. این گونه از میمون‌ها از سردهٔ انترها و در راسته نخستی‌سانان هستند، و در شاخ آفریقا و جنوب‌غربی شبه جزیره عربستان زندگی می‌کنند. در باورهای دینی مصر باستان؛ این جانور مقدس بود، از این رو آن را بابون مقدس می‌نامند ببر
ببرها می‌توانند در گونه‌های مختلفی از زیست‌گاه زندگی کنند این زیستگاه‌ها حتماً باید به اندازهٔ کافی امکان استتار و دسترسی کافی به آب و شکار داشته باشند. ببرهای بنگال در جنگل‌های گوناگونی زندگی می‌کنند از جملهٔ آن می‌توان به جنگل‌های مرطوب، همیشه‌سبز و نیمه همیشه‌سبزِ آسام و شرق بنگال، نواحی مردابی کرنای دلتای رود گنگ، جنگل برگریز نپال، و جنگل گیاهان با برگ‌های نوک تیز گهات غربی اشاره کرد. علاوه بر این‌ها ببرها را گاهی می‌توان در چمن‌زارها، ساوانا، جنگل‌های تایگا و زیستگاه‌های سنگی هم دید. در مقایسه با شیرها، ببرها زیستگاه‌های با گیاهان انبوه که استتار در آن آسان‌تر است را بیشتر دوست دارند. در این صورت، تنها زندگی کردن ببرها در مقایسه با گله‌ای زندگی کردن شیرها یک کاستی دانسته نمی‌شود؛ بنابراین زیستگاه ببرها باید غار یا درختانی با حفره‌های بزرگ یا پوشش گیاهی انبوه که بتوانند در میان پوشش رنگ‌های آن پنهان شوند، را داشته باشند. شاهین جنگلی سربی
شاهین جنگلی سربی یک پرنده شکاری از خانواده شاهینان است که تنها در منطقه Choco در کلمبیا و اکوادور یافت می‌شود. این پرنده کمیاب اغلب دیده نشده است که مطالعه آن را پیچیده می‌کند. برای مدت طولانی، آن را به عنوان بخشی از شاهین‌های جنگلی خطدار در نظر می گرفتند، اما اکنون به عنوان یک گونه خاص خود شناخته می‌شود. در حال حاضر، به سبب ناپایداری زیستگاهش که جنگل‌زدایی آن را تهدید می‌کند، گونه‌ای آسیب‌پذیر یه شمار می‌رود. کوسه ببری
کوسه ببری یا ببر کوسه یک کوسه شکارچی بزرگ است که می‌تواند به درازای ۵ متر برسد و وزنش در گونه بالغ حدود ۱۵۶ کیلو است. درازای این کوسه در دوران بلوغ معمولاً ۲ تا ۳ متر است. این جانور در بسیاری از اقیانوس‌های گرمسیری و معتدل جهان یافت می‌شود. به ویژه در پیرامون جزایر اقیانوس آرام وجود دارند. این کوسه به صورت تکی زندگی می‌کند و معمولاً شب زی است.نام این کوسه از نوارهای پهنی که روی بدن این کوسه است ، گرفته شده که در گونه بالغ آن به تدریج محو می‌شود. بلبل هزاردستان
این پرنده، در جنوب انگلستان، شرق و جنوب اروپا، مرکز آسیا و مناطقی از آفریقا زندگی می‌کند. در بیشتر نواحی ایران به جز بخش‌هایی از شرق، مرکز و جنوب وجود دارد و در بهار و تابستان فراوان است. منطقه شکارممنوع ستبله
منطقه شکارممنوع ستبله در شهرستان‌های بوئین و میاندشت و فریدون‌شهر استان اصفهان قرار دارد. این منطقه با وسعت ۲۱٬۸۱۵ هکتار از سال ۱۳۹۰ محافظت می‌شود. عمده‌ترین گونه‌های حیات وحش این منطقه بز وحشی، خرس قهوه‌ای، گرگ، روباه، شغال، گراز، کبک، عقاب، شاهین، دلیجه، کفتار و راسو است. حیات وحش هند
کشور هند، فارغ از مسائل مختلف زیست‌محیطی، نسبت به اروپا دارای حیات وحش بسیار غنی و متنوع‌تری است. پستانداران بزرگ و جذاب در گردشگری هند نقش بسیار مهمی را ایفا می‌نمایند و چندین پارک ملی و ذخیره‌گاه حیات وحش نیازهای اولیهٔ گردشگری هند را برآورده می‌نمایند. پروژهٔ مشهور به پروژهٔ ببر که از سال ۱۹۷۲ آغاز شده‌است، برنامه‌ای است جامع برای حفظ ببر و زیستگاه‌های این جانور سرشماری ببرهای هند در سال ۲۰۰۸ میلادی از وجود تنها ۱۴۱۱ قلاده ببر حکایت داشت و این در حالی است که در آخرین سرشماری مربوط به سال ۲۰۱۰ میلادی، تعداد این پستاندار گوشتخوار، تنها در حدود ۱۷۰۰ قلاده تخمین زده شد. پلنگ
زیستگاه پلنگ در گذشته از آفریقای جنوبی تا کره را در بر می‌گرفت و این جانور در سراسر آفریقا و جنوب آسیا پراکنده بود. اما تخریب زیستگاه و شکار، قلمرو این جانور را به شدت کاهش داده و امروزه بیشترین تراکم پلنگ‌ها در آفریقای جنوب صحرا است. اتحادیه بین‌المللی حفاظت از محیط زیست این جانور را با توجه به کاهش جمعیت و کاهش محدودهٔ زندگی آن در فهرست گونه‌های «در مرز تهدید به انقراض» قرار داده‌است. با این همه اما جمعیت پلنگ از جمعیت دو خویشاوند نزدیکش یعنی شیر و ببر بیشتر است و وضعیت حفاظتی بهتری دارد. بابون گینه‌ای
بابون گینه‌ای یک نوع میمون دم‌کوتاه از خانواده میمون بر قدیم است. این گونه از میمون‌ها از سرده انترها و در راسته نخستییان بوده و در قاره آفریقا و کشورهایی چون گینه، سنگال، گامبیا و موریتانی زیست می‌کند. محیط زندگی این جاندار بیشتر در جنگل های استوایی است. شهباز هنست
در این محدوده، به عنوان یک گونه نادر شناخته شده‌است که در تراکم‌های کم، اما در تمام جنگل‌های غیرخشک وجود دارد. محدوده تخمینی وقوع تقریباً ۶۷۳۰۰۰ کیلومتر مربع، با دامنه وقوع عمودی از سطح دریا تا ۱۸۰۰ متر بالاتر از سطح دریا است. به عنوان یک شکارچی برتر، نیاز به منطقه وسیعی برای جستجوی غذا ضروری است، که توضیح می‌دهد که چرا این گونه در تراکم کم حضور دارد. ببر سیبری
ببر سیبری در دهه ۱۹۳۰ در آستانه انقراض قرار داشت و تعداد آن‌ها تنها به ۲۰ تا ۳۰ ببر کاهش یافته بود. اما این جانور به طرزی باورنکردنی از انقراض قریب‌الوقوع رهایی جست و جمعیت آن تا سال ۲۰۱۰ به حدود ۳۶۰ ببر رسید. ببر سیبری با توجه به همین افزایش جمعیت از سال ۲۰۱۰ از بالاترین ردهٔ حفاظتی یعنی «به شدت در معرض خطر» خارج شده و در یک رده پایین‌تر یعنی «در خطر انقراض» قرار گرفته‌است. ببرهای سیبری تنوع ژنتیکی بسیار پائینی دارند که این به دلیل کاهش شدید جمعیت این جانور در دهه ۱۹۴۰ و تعداد اندک توله ببرهایی است که به بلوغ می‌رسند. ضمن اینکه بیشتر از ۹۰ درصد ببرهای سیبری در منطقه کوهستانی سیخوته-آلین زندگی می‌کنند و تبادل ژنتیکی اندکی با گروه‌های کوچک‌تر ببر سیبری در جنوب غربی استان پریموری دارند. ببر بنگال
ببرهای بنگال مشهورترین زیرگونهٔ ببرها هستند که در زیست‌گاه‌های گوناگونی شامل چمنزارها، جنگلهای بارانی زیر گرمسیری (subtropical) و گرمسیری، جنگلهای خارستان، جنگل‌های برگریز تر و خشک، و جنگل‌های مانگرو زندگی می‌کنند. سیخوته-آلین
منطقه سیخوته آلین زیستگاه 90 درصد از ببرهای سیبری جهان می باشد. کبک دری
کبک دری از پرندگان بومی ایران است، در گذشته این پرنده بسیار زیبای ایرانی نسبتاً فراوان بوده و به دلایل شکار بی‌رویه و غیره در حال حاضر این پرنده از گونه‌هایی است که در معرض خطر انقراض نسل قرار دارد. در قدیم در قره‌داغ به وفور یافت می‌شد اما امروزه فقط در ارتفاعات بلند کوه‌های قوشاداغ، هشتسر و غیره یافت می‌شود. این پرنده در لابه‌لای صخره‌ها و سنگ‌ها و در ارتفاعات لانه ساخته و در هر بار ۶ تا ۹ تخم می‌گذارد. رنگ پوسته تخم سبز روشن است. زیستگاه این پرنده در ایران و بخصوص در مناطقی از استان چهارمحال و بختیاری، در شهرستان‌های اردل و فارسان و لردگان و در منطقه حفاظت شده تنگ صیاد در نزدیکی شهرکرد می‌باشد. در استان کهگیلویه و بویراحمد و کوه دنا . و همچنین در شمال کشور رشته کوه البرز (البرز مرکزی ) . در استان خراسان شمالی (منطقه حفاظت شده سرانی و قرخود) . در استان آذربایجان شرقی منطقه حفاظت شده (دیزمار) و(ارسباران) پراکنده شده. مارخور
مارخورها حیوانات فعالی هستند و گونه‌های مادهٔ آن به صورت گله‌های حدوداً نه تایی و گونه‌های نر آن به صورت انفرادی زندگی می‌کنند. اکثر جمعیت مارخورها در شمال پاکستان به ویژه نواحی چیترال، قیزار و هونزا زندگی می‌کنند. حدود ۲٬۰۰۰ تا ۴٬۰۰۰ رأس از این نوع حیوان در دنیای وحش زندگی می‌کنند. بلبل چانه خاکستری
بلبل چانه خاکستری نام یک گونه از سرده بلبل‌های کاکلی است. این گونه در برونئی، اندونزی، مالزی، میانکار، و تایلند یافت می‌شود. زیستگاهش نیز جنگل‌های مناطق کم‌ارتفاع است. شیببر
شیببر جانوری دورگه میان شیر نر و ببر ماده‌است. شکل جسمانی آن مانند یک ببر بزرگ راه‌راه است. شیببر در طبیعت بسیار کمیاب است، چرا که مرز قلمروهای شیران و ببران به ندرت در یک مکان بر یک دیگر مطابق می‌شوند. در واقع، تنها جای باقی‌مانده که هر دو جانور را در بر می‌گیرد جنگل های ساسان گیر در ایالت گجرات هندوستان است. افزون بر این، شیران گروهی زندگی می‌کنند حال آن که ببر جانوری گوشه‌گیر است. جغرافیای ایران
جانداران سرزمین ایران شامل پلنگ ایرانی، خرس، کفتار، گرازهای وحشی، بز کوهی، آهو و قوچ‌ومیش است که در کوه‌های دارای پوشش گیاهی زندگی می‌کنند. انواع شغال و خرگوش نیز در سراسر کشور وجود دارند. گور ایرانی نیز دشت و بیابان‌ها را برای حیات خود، انتخاب کرده‌است. یوزپلنگ آسیایی در جهان به عنوان یک گونهٔ در معرض انقراض ایرانی، شناخته شده‌است. قرقاول‌های ایرانی در شمال کشور یافت می‌شوند و کبک‌ها در بیشتر مناطق کشور زندگی می‌کنند. پرندگان آبزی همانند پرنده دریایی، اردک و غاز نیز در سواحل دریای خزر و خلیج فارس زندگی می‌کنند؛ در حالی که کرکس‌های ایرانی، در بیابان به حیات خود ادامه می‌دهند. گونه‌هایی از گوزن، جوجه‌تیغی، روباه و دست کم ۲۲ گونهٔ جوندگان، در مناطق نیمه صعب‌العبور و بلند این کشور، زندگی می‌کنند. سنجاب نخلی و خرس سیاه آسیایی در سیستان و بلوچستان یافت شده‌اند. ببرها نیز زمانی در جنگل‌های مناطق جنوبی دریای خزر سکونت داشتند اما هم‌اکنون منقرض شده‌اند. شیر ایرانی نیز در ایران منقرض شده‌است اما پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، طرح‌های احیای آن ریخته شد و در سال ۱۳۹۸، با توافق میان باغ وحش ارم و انجمن آبزیگاه و باغ‌وحش‌های اروپا، به ایران بازگشت تا احیای آن در این کشور آغاز شود. ببر
ببرها در بازهٔ دههٔ ۱۹۴۰ میلادی از جزیرهٔ بالی، در دههٔ ۱۹۷۰ از پیرامون دریای خزر و در دههٔ ۱۹۸۰ از جزیرهٔ جاوه ریشه کن شدند. از دست رفتن زیستگاه، شکار غیرقانونی ببر و خوراک ببرها همگی فرایندهایی اند که منجر به خالی شدن جنگل‌ها از ببر و دیگر پستانداران بزرگ در سراسر جنوب و جنوب شرق آسیا می‌شوند. از آغاز سدهٔ ۲۰ میلادی زیستگاه تاریخی ببرها تا ۹۳٪ کوچکتر شده و برآورد می‌شود که در دههٔ ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۷ زیستگاه آن‌ها ۴۱٪ کوچکتر شده باشد. گورکن عسل‌خوار
این حیوان در ایران هم زندگی می‌کند اما بسیار کمیاب است و به علت داشتن لانه قابل دسترس و آسیب‌پذیر، تخریب زیستگاه و اعتقاد مردم بومی مبنی بر اثرات درمانی چربی این حیوان و کشتار توسط کشاورزان و شکارچیان در خطر انقراض قرار گرفته‌است. تاکنون در پناهگاه حیات وحش دز و رامهرمز در خوزستان، گرگان و ترکمن‌صحرا، پارک ملی خبر در استان کرمان و منطقه بوروئیه هرات در استان یزد مشاهده شده‌است و در سال‌های اخیر چندین مورد کشتار این حیوان در اطراف پارک ملی خبر مشاهده شده‌است. ببر لانگدان
ببر لانگدان (نام علمی: Panthera zdanskyi) یک گونه گربه بزرگ منقرض‌شده از سرده پلنگ‌مانندها و از بستگان بسیار نزدیک ببر امروزی است. ببر لانگدان در اوایل دور پلیستوسن و بین ۲٫۵۵ تا ۲٫۱۶ میلیون سال پیش در مناطقی از شرق آسیا می‌زیست و بقایای آن در استان گانسو واقع در شمال‌غربی کشور چین کشف شده‌است. این جانور قدیمی‌ترین گونه پلنگ‌مانندی است که سنگواره جمجمه آن به دست آمده‌است. ببر
در گذشته، ببرها در سراسر آسیا از قفقاز و دریای خزر تا سیبری و جزایر اندونزی جاوه، بالی و سوماترا دیده می‌شدند. در بازهٔ سدهٔ ۲۰ میلادی، ببرهای غرب آسیا ناپدید شدند و محل زندگی آن‌ها به باقی ماندهٔ زیستگاه محدود شد. امروزه باقی ماندهٔ زیستگاه ببرها از هند در غرب تا چین و آسیای جنوب شرقی کشیده شده‌است. شمال محدودهٔ زیستگاه آن‌ها تا نزدیکی رود آمور در غرب سیبری کشیده شده‌است. امروزه تنها جزیرهٔ بزرگی که زیستگاه ببرها می‌باشد، سوماترا است. زرده‌بر
زَرده‌بَر یا زَردبَر یا پلنگ موش ، پستاندار کوچکی است از خانوادهٔ راسویان (Mustelidae)، زیرخانوادهٔ راسوئیان (Mustelinae). این جانور در زیستگاه‌های بیابانی، نیمه‌بیابانی، مناطق استپی، بوته‌زارها و خارستان‌ها زندگی می‌کند، از مناطق کوهستانی پرهیز می‌کنند و در مزارع کشاورزی هم دیده شده‌اند. پروانه ببری
پروانه ببری از گونه‌های آسیایی جنوب‌شرقی است که در سال ۱۷۸۰ توصیف علمی شد. زیستگاه این پروانه مناطق استوایی اندونزی است. نوک‌نهنگ ترو
یک گروه از این گونه، که احتمال می‌رود گونه یا زیرگونه‌ای مستقل باشد، در مناطق شمالی اقیانوس اطلس که از نوا اسکوشیا در کانادا آغاز می‌شود و به ایرلند در محدوده بالایی و از فلوریدا و باهاما به جزایر قناری در محدوده جنوبی می‌رسد، زندگی می‌کند. گروه دیگر در نیم‌کره جنوبی زندگی می‌کند و گزارش‌هایی از به ساحل افتادن آن‌ها در آفریقای جنوبی و استرالیا منتشر شده است. این گونه در آب‌های میانی اقیانوس اطلس و شمالی اقیانوس هند یافت نمی‌شود و گمان بر این می‌رود که از آن‌های گرمسیری دوری می‌کند. تخمینی از جمعیت جهانی این جانور در دسترس نیست اما احتمال می‌رود از کمیاب‌ترین گونه‌های نهنگ باشد. منطقه حفاظت‌شده عبدالرزاق
منطقه حفاظت شده عبدالرزاق زیستگاه بسیاری از جانوران است. 80 گونه از پرندگان، 17 گونه از پستانداران در این زیستگاه زندگی می‌کنند که از گونه‌های نادر و کمیابی تشکیل شده اند.. از جمله این گونه‌های کمیاب و نادر می‌توان به لک لک، عقاب طلایی، مرغ حق، قوچ، شغال، قرقی، هما، کبک، شغال و میش مرغ اشاره کرد. شهباز سرخ
شهباز سرخ احتمالا نادرترین پرنده شکاری استرالیایی است. این پرنده عمدتاً در جنگل‌های ساوانا در شمال استرالیا، به ویژه در نزدیکی جریان‌های آبی یافت می‌شود. طیف وسیعی از طعمه های زنده، عمدتاً پرندگان را می‌گیرد. ببر
علاوه بر این ببرهای سفید معمولاً انحراف چشم دارند. حتی ببرهای سفید سالم هم معمولاً به اندازهٔ ببرهای نارنجی بدست آمده از پدر و مادرهای مشترکشان عمر نمی‌کنند. داده‌های مربوط به ببرهای سفید نخستین بار در سدهٔ ۱۹ میلادی ثبت شد. ببرهای سفید تنها هنگامی به دنیا می‌آیند که کروموزم دگرچینهٔ کمیاب موجود در ببرهای سفید در هر دو پدر و مادر موجود باشد. برآورد شده که تنها یکی از ۱۰٬۰۰۰ ببری که به صورت طبیعی به دنیا می‌آید، سفید است. ببر سفید یک زیرگونهٔ جدا نیست بلکه تنها یک گوناگونی رنگ است از آنجایی که ببر سفید در طبیعت تنها در میان ببرهای بنگال دیده شده‌است (و همهٔ ببرهای سفید در قفس هم از یک سو به ببر بنگال متصل اند) از این رو تصور بر این است که چیرگی ژنی که باعث سفید شدن ببرهای می‌شود تنها در ببر بنگال وجود دارد. یکی از تصورهای نادرستی که وجود دارد این است که گمان شود ببرهای سفید به اندازهٔ ببرهای معمولی در خطر نیستند. گمان نادرست دیگر این است که برخلاف خط‌های سیاهی که در بدنشان است باز تصور کنیم ببرهای سفید دچار زالی‌اند. تفاوت ببرهای سفید نسبت به دیگر ببرها علاوه بر خزهای سفید، داشتن چشمان آبی نیز است دلیل این پدیده یک جهش در یک اسید آمینه است که پروتئین SLC45A2 را حمل می‌کند. علاوه بر آنچه گفته شد چیرگی در یک ژن می‌تواند باعث به‌وجود آمدن ببرهای بسیار غیرطبیعی «طلایی» شود، گاهی به این ببرها، نام «توت فرنگی» هم داده می‌شود. ببرهای طلایی، خزهایی به رنگ طلایی روشن، پاهایی رنگ و رو رفته (سفید) و خط‌های نارنجی ضعیفی دارند. خز بدن این‌ها به نظر بسیار ضخیم‌تر از حالت طبیعی است. شمار بسیار اندکی ببر طلایی در جهان وجود دارد، در مجموع ۳۰ مورد. مانند ببرهای سفید ببرهای طلایی هم باید حتماً از یک سو به ببر بنگال وصل باشند. برخی ببرهای طلایی ژن ببرهای سفید را با خود به همراه دارند هنگامی که دو تا از این ببرها با هم جفت‌گیری کنند می‌توانند ببر سفید بدون خط تولید کنند. هم ببر سفید و هم ببر طلایی می‌توانند از ببر بنگال معمولی بزرگتر شوند. تیره‌خروس‌ها
اینها سیاه‌خروس‌های بزرگی هستند که در مناطق مرتفع آمریکای شمالی و اوراسیا زندگی می‌کنند. «سیاه‌خروس دودی» در رشته‌کوه‌های ساحلی اقیانوس آرام و سیرا نوادا و باقرقره تیره در کوه‌های راکی یافت می‌شود. این دو گونه در ابتدا به عنوان گونه‌های جداگانه در نظر گرفته می‌شدند، اما در بیشتر قرن بیستم هم‌نوع در نظر گرفته می‌شدند. با این حال، در سال ۲۰۰۶ اتحادیه پرنده‌شناسان آمریکا آنها را دوباره تقسیم کرد، پیرو کاری مبتنی بر DNA باروکلاف و همکاران (۲۰۰۴) که نتایج آن از کار قبلی بروکس (۱۹۲۹) که این دو گونه را بر اساس ریخت‌شناسی، رفتار و صداها در نظر می‌گرفت، به عنوان گونه‌های جداگانه به‌شمار آوردند. محدوده‌های دقیق این دو گونه در جنوب به خوبی مشخص است، که توسط مناطق وسیعی از زیستگاه‌های نامناسب بدون جنگل از هم جدا شده‌است، اما در شمال محدوده این سرده که در آن جدایی وجود ندارد، تا حدودی نامشخص است. مطالعه باروکلاف و همکاران این جمعیت شمالی را شامل نشد. عقاب فیلیپینی
این عقاب نادرترین گونه عقاب جهان است ،این عقاب در معرض خطر انقراض کامل قرار دارد و تنها در چهار جزیره از مجمع الجزایر فیلیپین یافت می شود. ببر مازندران
واپسین ببرهای ایران در استان گلستان امروزی دیده شدند. آخرین ببر در ایران در سال ۱۳۳۲ در منطقه‌ای که اکنون پارک ملی گلستان نامیده می‌شود شکار شد و یک گزارش قابل اعتماد از مشاهده ببر در سال ۱۳۳۸ در همین منطقه نیز وجود دارد. در اوایل دهه ۱۳۵۰ سازمان حفاظت محیط زیست یک تحقیق چند ساله را برای جستجوی ببر در جنگل‌های شمال ایران انجام داد. اما محققان در این مدت نتوانستند هیچ مدرکی در مورد وجود ببر پیدا کنند و انقراض آن را قطعی اعلام کردند. روباه
روباه‌ها جانورانی با جثهٔ متوسط و کوچک از تیرهٔ سگ‌سانان هستند که در آسیا و آمریکا و همهٔ قاره‌ها به جز جنوبگان زندگی می‌کنند. روباه‌ها در نواحی قطبی، جلگه‌های بی‌درخت و در بیابان‌های آفریقا و خاورمیانه، کویرها و دشت‌های خشک زندگی می‌کند. روباه‌های سرخ از فراوان‌ترین گونه‌های روباه بوده و دارای پراکندگی بسیار بالا و شامل ۴۷ زیرگونهٔ شناسایی شده‌است. این روباه‌ها در اروپا، آسیا و آمریکای شمالی یافت می‌شوند. ۱۲ گونه از روباه‌ها متعلق به سردهٔ "Vulpes" یا روباه‌های حقیقی می‌باشند. فریدون جنیدی دربارهٔ نام روباه می‌نویسد: «روباه که در زبان پهلوی روپاس rupas خوانده می‌شود، و اگرچه نام روباه در اوستا بگونهٔ اوروپی از ریشهٔ روپ است، اما پسوند اَس در زبان پهلوی نشان می‌دهد که در اوستا نیز گونهٔ روپ اَس یا ربایندهٔ تیز، روایی داشته‌است. خلاش
تعدادی از سازمان‌های حفاظت طبیعت و جانوران، برکه‌های خزه‌ای را زیستگاه‌های بسیار مهمی برای انواعی از گونه‌ها در نظر گرفته‌اند. پستاندارانی مانند گوزن کانادایی، گوزن شمالی، سگ آبی به علاوه گونه‌هایی از پرستوهای دریایی مانند «درنای سیبری» و «آبچلیک پازرد بزرگ» نیز در این زمین‌های اسفنجی و مرطوب زندگی می‌کنند. حتی حشرات این نواحی نیز متمایز هستند. نوعی مگس زرد که به آن «مگس قناری مودار» می‌گویند در انگلستان و گونه‌ای پروانه در آمریکای شمالی از آن جمله هستند. کشور انگلستان در طرح کاربردی تنوع زیستی خود، برکه‌های خزه‌ای را در اولویت تمهیدات حفاظتی قرار داده‌است. روسیه نیز در زمین‌های پست غرب سیبری، سامانه وسیعی از پناهگاه‌های حیات وحش را فراهم کرده‌است. کفتار قهوه‌ای
کفتار قهوه‌ای (نام علمی: "Hyaena brunnea") نام یک گونه از تیره کفتار است که در نامیبیا، بوتسوانا غرب و جنوب زیمبابوه جنوب موزامبیک و آفریقای جنوبی یافت می‌شود. این گونه در حال حاضر کمیاب‌ترین گونه کفتار در جهان است. بزرگ‌ترین جمعیت باقیمانده کفتار قهوه‌ای در جنوب بیابان کالاهاری و مناطق ساحلی جنوب غرب آفریقا قرار دارند. پارک ملی کرینچی سلبات
جانوران شامل ببرهای سوماترایی است و به عنوان یکی از ۱۲ منطقه مهم محافظت شده در جهان برای حفاظت از ببرها شناخته شده‌است. یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که پارک ملی کرینچی سبلات در مرکز سوماترا دارای بیشترین جمعیت ببرها در این جزیره است که تخمین زده می‌شود ۱۶۵–۱۹۰ راس باشد. ببرهای بیشتری در پارک ملی کرینچی سبلات نسبت به نپال وجود دارند. تلخ‌بیان
گونه‌های تلخ‌بیان بومی جنوب آسیا، استرالیا، جزایر مختلف اقیانوس آرام، غرب آمریکای جنوبی، غرب ایالات متحده، فلوریدا، پورتوریکو و ایران هستند. ببر سفید
ببر سفید که شاخه ای از ببر بنگال است، حدود ۲ متر طول و وزنی بین ۱۸۰ تا ۲۸۵ کیلو دارد، موهای تن این نوع ببر نسبت به نژاد سیبری کوتاه تر می باشد.رنگهای تیره در این ببر بیشتر و خطوط بدن تیره تر می باشد. ببر سفید شاخه ای از نژاد ببر بنگال است با این تفاوت که رنگش سفید می باشد.آنها زال یا یک نژاد خاص از ببر نیستند.آنها دارای چشمانی آبی ، بینی صورتی و پوستی پوشیده از خز شیری رنگ با خطوط شکلاتی هستند.ببر سفید نوعی از ببر می باشد که حامل یک ژن غیر معمول است که برای ایجاد رنگ سفید به آن نیاز می باشد.ببرهای سفید وحشی بسیار نایاب می باشند. این حیوان در نواحی جنوب شرق آسیا و همچنین جنوب و مرکز هند زندگی می کند.ببر سفید بیشتر در مکانهای سرسبز، مردابها و جنگلها و هر جائی که آنها براحتی بتوانند خود را استتار کنند، زندگی می کند.آنها معمولا در جاهایی که دور از چشم انسانهاست زندگی می کنند.هر چند که اغلب آنها امروزه در باغ وحشها و پارکهای حیات وحش زندگی می کنند.در خیلی از کشورهای آسیایی با وجود ممنوعیت شکارببر سفید، این حیوان همچنان توسط شکارچیان غیر قانونی کشته می شود. باکلان کوچک
باکلان کوچک گونه‌ای باکلان عضو سردهٔ "باکلان‌های کوچک" است که در هند، سری لانکا، بنگلادش، نپال و بخش‌هایی از برمه، تایلند، لائوس و اندونزی زندگی می‌کند. سنجاب بلوچی
سنجاب بلوچی در ایران تنها در منطقهٔ بلوچستان و در منطقهٔ حفاظت‌شده باهوکلات، دره سرباز و باغ تیس چابهار دیده می‌شود. آن‌ها معمولاً در کنار یکدیگر بوده و در بالا و میان شاخ و برگ درختان لانه می‌سازند و درون لانه‌شان را با علف‌های نرم و برگ درختان می‌پوشانند. ببر مازندران
مطالعات جدید که از خویشاوندی نزدیک ببرهای سیبری و هیرکانی حکایت دارند موجب شده که بحث‌هایی در مورد احیای نسل این جانور در آسیای میانه مطرح شود. مطالعه‌ای در مورد امکان احیای این جانور در دلتای آمودریا در ازبکستان که در سال ۲۰۰۹ منتشر شده نشان می‌دهد که برای ایجاد یک جمعیت پایدار ببر به حدود ۱۰۰ ببر نیاز است که منطقه‌ای یکپارچه به وسعت حداقل ۵ هزار کیلومتر مربع با جمعیت غنی از شکار را می‌طلبد. اما چنین زیستگاهی در حال حاضر وجود ندارد و فراهم‌آیی آن هم دست‌کم در کوتاه مدت امکان‌پذیر نیست. همچنین در این تحقیق منطقه اطراف دریاچه بالخاش در قزاقستان به عنوان گزینه دیگری برای بررسی اجرای این طرح پیشنهاد شده‌است. ایران
تاکنون بیش از 210 گونه پستاندار، 558 گونه پرنده، 260 گونه خزنده و 22 گونه دوزیست در ایران ثبت شده‌اند.  پستانداران سرزمین ایران شامل پلنگ ایرانی، خرس، کفتار، گرازهای وحشی، بز کوهی، آهو و قوچ‌ومیش است که در کوه‌های دارای پوشش گیاهی زندگی می‌کنند. انواع شغال و خرگوش نیز در سراسر کشور وجود دارند. گور ایرانی نیز دشت و بیابان‌ها را برای حیات خود، انتخاب کرده‌است. یوزپلنگ آسیایی در جهان به عنوان یک گونهٔ در معرض انقراض ایرانی، شناخته شده‌است. قرقاول‌های ایرانی در شمال کشور یافت می‌شوند و کبک‌ها در بیشتر مناطق کشور زندگی می‌کنند. پرندگان آبزی همانند پرنده دریایی، اردک و غاز نیز در سواحل دریای خزر و خلیج فارس زندگی می‌کنند؛ در حالی که کرکس‌های ایرانی، در بیابان به حیات خود ادامه می‌دهند. انواعی از گوزن، جوجه‌تیغی، روباه و دست کم ۲۲ گونهٔ جوندگان، در مناطق نیمه صعب‌العبور و بلند این کشور، زندگی می‌کنند. سنجاب نخلی و خرس سیاه آسیایی در سیستان و بلوچستان یافت شده‌اند. ببرها نیز زمانی در جنگل‌های مناطق جنوبی دریای خزر سکونت داشتند اما هم‌اکنون منقرض شده‌اند. شیر ایرانی نیز در ایران منقرض شده‌است اما پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، طرح‌های احیای آن ریخته شد و در سال ۱۳۹۸، با توافق میان باغ وحش ارم و انجمن آبزیگاه و باغ‌وحش‌های اروپا، به ایران بازگشت تا احیای آن در این کشور آغاز شود. گوزن بخارا
گوزن بخارا نام یک زیرگونه از گونه گوزن قرمز است. این گوزن بومی آسیای مرکزی است و در خراسان بزرگ، ترکستان، افغانستان و تین شان زندگی می‌کند. این گوزن شباهت‌های زیادی با زیرگونهٔ گوزن قرمز یارکندی داشته و جمعیت این دو زیرگونه توسط رشته کوه تین شان از هم جدا شده‌اند. جمعیت این پستاندار درسال ۱۹۹۹ میلادی بالغ بر ۴۰۰ راس بود اما طی بررسی‌های اخیر مجموع تعداد این گوزن بیش از ۱۴۰۰ فرد بوده و این تعداد نیز رو به افزایش است. ببر چمپاوات
بنا بر اظهارات پیتر بایرن، یکی از شکارچیان حرفه‌ای، ببر چمپاوات حملات خود را از روستای روپال نپال در هیمالیا آغاز کرد. در همان زمان شکارچیانی فرستاده شدند تا حیوان را شکار نمایند هر چند، جانور موفق به فرار شد. سرانجام ارتش نپال دست به اقدام زد و فارغ از کشتن یا دستگیری، دست‌کم موفق شدند که حیوان را مجبور به ترک قلمرو نمایند. ببر به قلمرو رودخانه شردا در هند وارد شد و در آنجا، به فعالیت‌های تهاجمی علیه انسان‌ها ادامه داد. ببر چمپاوات روزانه مسافاتی بالغ بر ۳۲ کیلومتر را در میان روستاها به گشت‌وگذار و پرسه‌زدن می‌پرداخت. غالب قربانیان این درنده را زنان و کودکان خردسال تشکیل می‌دادند چرا که این دسته عادت داشتند که معمولاً برای جمع‌آوری منابع جهت تغذیه دام یا جمع‌آوری هیزم مرتب به جنگل بروند و به همین مناسبت در معرض بیشترین ریسک خطر بودند. کرکس
کرکس‌های بر جدید (Cathartidae) یک تیره مستقل هستند که اعضای آن همگی در سرزمین‌های گرم و معتدل بر جدید (قاره آمریکا) زندگی می‌کنند. این کرکس‌ها نسب مشترک نزدیکی با کرکس‌های بر قدیم ندارند و وجود شباهت‌هایی میان این دو گروه، نتیجه فرگشت همگرا می‌باشد. این پرندگان به‌طور سنتی در راسته شاهین‌سانان قرار می‌گیرند؛ اما در دهه ۱۹۹۰ برخی زیست‌شناسان آن‌ها را در راسته لک‌لک‌سانان طبقه‌بندی کردند. امروزه این تیره برپایه برخی شواهد ژنتیکی جدید همراه با تیره بازان در راسته بازسانان قرار می‌گیرند. برخی نیز آن‌ها را در راسته‌ای منحصر به خود با نام لاشخورسانان (Cathartiformes) قرار می‌دهند. امروزه ۷ گونه از کرکس‌های بر جدید زیست می‌کنند: ببر سیبری
محل سکونت ببرهای سیبری در قسمت جنوبی شمال شرق روسیه در کنار رودخانه آمور و مرز روسیه با چین و کره شمالی است. تعداد کمی از ببر سیبری در چین هم سکونت دارند اما این جمعیت کوچک نمی‌تواند مستقل از جمعیت روسی به حیات خود ادامه دهد؛ یعنی بقای این ببرها در چین وابسته به جابجایی ببرها در طول مرز چین و روسیه است. مشخص نیست که آیا هنوز هم این ببر در کره شمالی حضور دارد یا در آن‌جا کاملاً منقرض شده‌است. ببر آبگینه (پروانه)
ببر آبگینه نام یک گونه پروانه از تیره فرچه‌پایان است. این گونه در جنوب و جنوب‌شرق آسیا مثل بخش‌هایی از هند و تایلند زندگی می‌کند. بالی
بالی بخشی از مثلث مرجانی است ، منطقه ای که بیشترین تنوع زیستی گونه های دریایی به ویژه ماهی و لاک پشت ها را دارد. فقط در این منطقه ، بیش از ۵۰۰ گونه مرجان در حال ساخت تپه های مرجانی هستند. برای مقایسه، این حجم از تنوع مرجانی تقریباً هفت برابر بیشتر از کل منطقه کارائیب است. تا اوایل قرن بیستم، بالی زیستگاه چندین گونه پستاندار بزرگ از جمله گونه ای گاو وحشی بنام بنتنگ، پلنگ و زیر گونه ای از ببر بنام ببر بالی. بنتنگ هنوز به شکل اهلی خود در جزیره به حیات خود ادامه میدهد در حالی که نسل پلنگ در بالی منقرض شده است. در حال حاضر خویشاوند پلنگهای بالی بنام پلنگ جاوه فقط در جزیره مجاور بالی یعنی در جزیره جاوه (جاوا) یافت می شوند. همچنین نسل با شکوه ترین گونه گربه سان جهان یعنی ببر بالی منقرض شده است. آخرین ثبت مشاهده قطعی ببر در بالی مربوط به شکار آخرین قلاده سال ۱۹۳۷ است، هرچند که ممکن است این گونه تا دهه ۱۹۴۰ یا ۱۹۵۰ زنده مانده باشد. نزدیکترین خویشاوند ببر بالی یعنی ببر سوماترایی در جزیره سوماترا زندگی میکند که در ردیف گونه های به شدت در معرض انقراض قرار دارد. مارخور
بز کوهی مارخور یا مارخور یکی از گونه‌های بزرگ‌جثهٔ بز کوهی است که در شمال‌شرقی افغانستان، شمال پاکستان، کشمیر، جنوب تاجیکستان و جنوب ازبکستان زندگی می‌کند. این حیوان در معرض خطر انقراض قرار دارد و برآورد می‌شود که جمعیت آن در حیات‌وحش کمتر از ۲٬۵۰۰ رأس است. مارخور حیوان ملی پاکستان است و نامش را از زبان فارسی و به معنای خورندهٔ مار گرفته است. ولی با وجود مقررات حفاظتی که برای آن تعیین شده شکار آن ادامه دارد و جمعیتش در دو نسل اخیر بیش از ۲۰ درصد کاهش داشته‌است. گرگ هندی
گرگ هندی یا ایرانی (به انگلیسی: indian wolf) زیرگونه‌ای از گرگ خاکستری است که در جنوب غربی آسیا و شبه قاره هند و در کشورهایی از جمله هند، ترکیه، ایران، عربستان سعودی، عراق و فلسطین و اسرائیل زندگی می‌کند. این جانور از نظر اندازه بین گرگ‌های هیمالیایی و گرگ عربی قرار می‌گیرد و دارای پوشش ضخیم مو نیست. در مقایسه با سایر گرگ‌های خاکستری این جانور در دسته‌های کوچک‌تری زندگی می‌کند و کم سر و صدا تر است. گرگ خاکستری ایرانی در خطر انقراض است و طبق محاسبات، در حال حاضر، حدود ۲ تا ۳ هزار گرگ ایرنی به‌طور وحشی زندگی می‌کنند. ببر سیبری
تازه‌ترین مطالعات ژنتیکی بر روی میتوکندری دی‌ان‌ای به جای مانده از ببرهای هیرکانی و نمونه‌های زنده ببر سیبری نشان داده که نیایِ مشترک این دو نوع ببر در شرق چین می‌زیسته و سپس از مسیر راه ابریشم-گانسو وارد آسیای میانه شده و بعداً گروهی از آن‌ها به سوی شرق سیبری و اطراف رود آمور رفته و ببر سیبری امروزین را شکل داده‌اند.