چه کتابهایی درباره تاریخ رنسانس ایتالیا چاپ شده است؟
تمدن فرهنگی رنسانس در ایتالیا
تمدن فرهنگ رنسانس در ایتالیا ، نوشتاری است که در سال ۱۸۶۰ منتشر شده و نگارشی بر روند رنسانس ایتالیا توسط تاریخ‌نگار سوئیسی یاکوب بورکهارت است. همراه با «تاریخ رنسانس در ایتالیا» (Die Geschichte der Renaissance in Italien; 1867) یکی از آثار کلاسیک تاریخ رنسانس محسوب می‌شود. رنسانس والا
الکساندر رونخ در کتاب "هنر رنسانس والا و تکلف گرایی در رم و ایتالیای مرکزی" چاپ 2007 ادعا نموده که رنسانس والا در ۱۴۹۰ آغازیده‌است؛ در حالی که "مریلین اشتوکستات" در "تاریخ هنر" چاپ ۲۰۰۸ آغاز آن را در دهه ۱۴۹۰ می‌داند. "فردریک هارت" می‌گوید که نگارهٔ (نقّاشی) شام آخر داوینچی _که در ۱۴۹۵ آغاز و در ۱۴۹۸ به پایان رسید_ گسستی از رنسانس اولیه بود وجهانی [نو] آفرید که در آن میکل آنژ و رافائل به کار پرداختند؛ از سویی، "کریستوف لوئیتپلد فرامل" در مقاله اش به سال ۲۰۱۲ با نام "برامانته و ریشه‌های رنسانس والا" بیان می‌دارد که شام آخر نخستین فراورده (اثر) هنری رنسانس والاست اما می‌افزاید که دورهٔ اوج رنسانس والا عملاً از ۱۵۰۵ تا ۱۵۱۳ بود.دیوید پریپر در "تاریخ مفصل هنر" چاپ ۱۹۹۱ می‌گوید که [نگارۀ] شام آخر [اثری] بود که [آغاز] رنسانس والا را اعلام داشت و از تأثیر گذارترین نگاره‌های رنسانس والاست؛ اما در عوض بیان می‌دارد که رنسانس والا تنها پس از ۱۵۰۰ آغاز شد. بورکهارت گفته که رنسانس والا در پایان سدهٔ ۱۵اُم آغازید در حالی که فرانتس کوگلا _کسی که نخستین متن زمینه یابی مدرن به نام "کتابچهٔ تاریخ هنر" چاپ ۱۸۴۱ را نگاشت_ و نیز هیو اونور (Hugh Honour) و جان فلمینگ در "هنرهای دیداری: یک تاریخ" چاپ ۲۰۰۹ همگی اظهار می‌دارند که رنسانس والا در بدو سدهٔ ۱۶اُم آغاز گردید. در کنار شام آخر داوینچی، از دیگر فراورده‌های هنریِ متعلق به دورهٔ زمانی ۱۵۰۰_۱۴۹۵ می‌توان به پیه تا ساختهٔ میکل آنژ اشاره نمود که در کلیسای سن پیترو در واتیکان جای دارد و در ۹۹_۱۴۹۸ ساخته شد.
رنسانس
فلورانس به دلیل حمایت‌های خانوادهٔ مدیچی‌ها بسیار در هنر و فرهنگ پیشرفت کرد. لورنزو نوادهٔ قدرتمند کوزمو و حاکم مستبد فلورانس نسبت به هنر بسیار سخاوتمند بود. او دانشسرایی در پیزا (تحت سلطهٔ فلورانس) برای جوانان فلورانسی تأسیس کرد. علاوه بر این‌ها در دورهٔ انسان‌گرایی انتقاداتی نیز به کلیسا وارد شد. اراسموس و سایر منتقدان کلیسا معتقد بودند که آیین بسیار سطحی شدهٔ مذهبی نیازهای معنوی اعضای کلیسا را برآورده نمی‌سازد. مارتین لوتر نود و پنج فرضیه‌اش را به در کلیسای همهٔ قدیسان در ویتنبرگ نصب می‌کند و شکایت‌های لوتر از سوءاستفاده‌های کلیسای کاتولیک از قدرت منجر به اصلاحات و پدید آمدن مذهب پروتستان شد. انسان‌گرایی رنسانس
در یک تعریف کلی، پروژه انسان‌گراهای رنسانس ایتالیای در قرن چهاردهم و پانزدهم میلادی studia humanitatis بود: مطالعه علوم انسانی. این پروژه به دنبال بازیابی فرهنگ یونان و روم باستان از طریق ادبیات و فلسفه خود بود تا با استفاده از این احیای فرهنگ عصر باستان، طبقه حاکم را با رویه‌های اخلاقی باستان سرشار نماید. پروژهٔ که جیمز هانکنز آن را یک «سیاست فضیلت» می‌نامد. اما این‌که این مطالعه علوم انسانی شامل چه بحث‌های بود یک موضوع مورد بحث است. از نظر یکی از پژوهشگران این جنبش: ویلکی کالینز
رمان آنتونیا یا سقوط روم که کالینز آن را در کودکی نوشت، اما تا ۱۸۵۰ منتشر نشد، نشانگر مرحله نخست در روند تکاملی کار هنری اوست. در نوشتن این اثر، او از مشاهدات خود از مناظر استفاده می‌کند (در آنتونیا، شهر رم و مشاهدات شخصی‌اش از سفری که همراه پدرش به ایتالیا کرده بود، تصویر می‌شود) و اسلوب به‌کار رفته در آن نشان‌دهنده شگفتی و تحسین او از سرگذشتهای تاریخی بولور لیتون، (Bulver Lytton) است. از دیگر آثار اولیه او یکی هم شرح زندگی پدرش است که یک‌سال پس از مرگ او در سال ۱۸۴۸ منتشر شد و دیگری اثری به نام پرسه‌زدن پشت راه‌آهن، شرحی از تعطیلات یک تابستان در کورن ول، (Cornwall) است که در ۱۸۵۱ انتشار یافت.دوره دوم، یا بهترین دوره فعالیت ادبی کالینز که از زمان آشنایی او با دیکنز آغاز می‌شود با آثاری چون زن سفیدپوش و مون استون (ماه‌الماس) مشخص می‌شود؛ که این هر دو رمان شکل اولیه و نخستین ژانر داستان پلیسی است. کالینز در آن‌ها نبوغ خود را برای طرح پیچیده و در عین‌حال باورنکردنی، با استعدادی که شاید توسط دیکنز پرورش یافته بود، برای خلق شخصیتهای برجسته نشان می‌دهد. چهار کتاب معماری
چهار کتاب معماری رساله‌ای در باب معماری و به زبان ایتالیایی است که توسط آندره پالادیو نوشته شده است. این رساله برای اولین بار در چهار جلد به سال ۱۵۷۰م در ونیز منتشر شد. منبع‌شناسی تاریخ سلوکی و اشکانی
کتاب جغرافیای استرابون که در آن اطلاعات ارزشمندی در زمینه تقسیمات جغرافیایی ایران دوره پارت به دست داده است،‌ در هفده فصل هنوز موجود است. این کتاب همچنین حاوی اطلاعات سودمندی دربارهٔ سرزمین‌ها و کشورهای گوناگون مانند ایتالیا،‌ گل (فرانسه)،‌ بریتانیا،‌ سیسیل،‌ سرزمین‌های امپراتوری روم،‌ یونان و آسیای صغیر،‌ دریای کاسپین،‌ ایران،‌ هند،‌ سواحل مغرب،‌ عربستان،‌ مصر و آفریقا است. این اثر که به عنوان یکی از مهم‌ترین تألیفات جغرافیایی جهان باستان تلقی می‌شود،‌ همراه با متن یونانی و گزارش انگلیسی،‌ به انضمام یادداشت‌ها و توضیحات سودمند به وسیله جونز در هشت جلد منتشر شده‌است. روایات او دربارهٔ ایران در ۱۸۶۵ م توسط راپ،‌ پژوهشگر آلمانی به چاپ رسید. بهترین ترجمه و چاپ این اثر از آن مولتون است که همراه با یادداشت‌هایی ارزنده به انگلیسی چاپ شده‌است. باغ رنسانس ایتالیایی
باغ رنسانس ایتالیایی یک سبک جدید از باغ‌هایی است که ظهور آن‌ها در اواخر قرن ۱۵ در ویلاها در رم و فلورانس، با الهام از ایده‌آل‌های کلاسیک انجام شده‌بود و برای لذت بردن از منظره باغ و چشم‌انداز و فراتر از آن برای تفکر و برای لذت بردن از مناظر و صداها و بوی باغ طراحی شده‌بود. زندگی‌نامه
در اواخر قرون وسطی، زندگی‌نامه‌ها در اروپا کمتر حول محور کلیسا شده و زندگی‌نامه‌های پادشاهان، شوالیهها و غاصبان به صدر آمدند. یکی از زندگی‌نامه‌های مشهور زندگی‌نامه لو مورته دی آرتور نوشته سر توماس مالوری بود. این کتاب در مورد سرگذشت شاه آرتور و شوالیه‌های او بود. پس از مالوری، تأکید بر روی انسانیت در دوره رنسانس، تمرکز نوشته‌ها بر افراد غیر مذهبی، از جمله هنرمندان و شاعران قرار گرفت و نوشتن به زبان بومی مورد تشویق قرار گرفت. زندگی هنرمندان نوشته جورجیو واساری (۱۵۵۰) یک زندگی‌نامه برجسته با تمرکز روی زندگی افراد غیرمذهبی است. واساری با این موضوع خود مشهور شد و کتابش خیلی زود جزو پرفروش ترین‌ها قرار گرفت. دو تحول دیگر قاب توجه می‌باشد: توسعه صنعت چاپ در قرن ۱۵ و افزایش تدریجی در سواد. تاریخ رمزنگاری
در اروپا به دنبال رقابت‌های سیاسی و انقلاب مذهبی، رمزنگاری بیشتر از قبل مهم شد. برای مثال در اروپا در زمان رنسانس و پس از آن شهروندهای بسیاری از ایالت‌های ایتالیا شامل ایالت پاپل و کلیسا کاتولیک رومن در قبال تکثیر سریع تکنیک‌های رمزنگاری مسولیت داشتند، که برخی از آن‌ها در پیشرفت رمزنگاری چندحرفی آلبرتی نقش داشتند. کدگذاری پیشرفته حتی بعد از آلبرتی به اندازه زمان مخترعشان پیشرفته نبودند و عموماً شکسته می‌شدند. انجیل‌های روسانو
این کتب خطی انجیلی تذهیب‌شده مربوط به قرن ششم است که پس از فتح مجدد شبه جزیره ایتالیا توسط امپراتوری بیزانس، نوشته شده‌است. از این انجیل اگرچه در مراسم مسیحیان استفاده نمی‌شود، اما اهمیت منحصر بفردی در تجزیه و تحلیل هنر و نمادگرایی جهت شناسایی اعتقادات اولیه مسیحیان طی قرون یکم تا ششم میلادی داشته و دارد. فرهنگ
همزمان با گرایش به نوشتارهای کلاسیک، ارزش‌های فردی مورد توجه واقع شد که انسان‌گرایی نام گرفت. طرفداران این گرایش، به جای موضوعات روحانی، بیش از هر چیز مسایل انسانی را در نظر می‌گرفتند. انسان‌گرایی و رنسانس از ایتالیا ظهور کردند. در رنسانس، گالیله (۱۵۶۴–۱۶۴۲ م) فیزیک (علم طبیعت) را سکولار کرد و آن را از الهیات (علم فراطبیعت یا متافیزیک) مستقل دانست. از آن پس، تکیه‌گاه فیزیک خرد انسان بود. گالیله می‌گفت: فهرست آثار درباره حافظ
در تازه‌ترین فعالیت‌های حافظ‌پژوهی در ایتالیا، جنبشی شکل گرفته است که ترجمه‌های گوناگونِ شعرِ حافظ در سال‌های اخیر را ارائه می‌دهد تا از این راه، خلاقیتِ هنریِ شاعرانِ معاصرِ ایتالیا با استفاده از شعرِ حافظ شکوفا شود. دومنیکو اینجنیتو در سال ۲۰۰۷ م، ترجمه‌هایی تحت‌اللفظی از بعضی غزل‌های حافظ را به‌همراهِ اطلاعاتی ادبی، تاریخی و مذهبی برای تعدادی از شاعرانِ ایتالیایی فرستاد و خواست با مطالعهٔ آن‌ها دربارهٔ معنی و ارزشِ جهان‌بینیِ آن اشعار برای اوضاعِ فرهنگیِ ایتالیا، اندیشه و نظرِ خود را ابراز دارند. یک سال بعد، هر کدام از شاعران، بازنویسی‌های آزاد از متن کردند که اکنون از پسندیده‌ترین نمونه‌های شعرِ ایتالیاییِ معاصر شمرده می‌شوند. بعضی از شاعرانِ شرکت‌کرده در این پروژه عبارتند از: آنتونلا آندا، فرانکو بوفونی، آندره آ زانزوتو، روزاریا لوروسو، عمر غیانی و ادوئاردو زوکاتو. این بازنویسی‌ها در نخستین جشنوارهٔ بین‌المللیِ ترجمهٔ ادبی در پاییزِ ۲۰۰۹ م، ارائه شد. ایتالیا در قرون وسطی
ایتالیا در قرون وسطی ()، به دوره از تاریخ ایتالیا اطلاق می‌شود که پس فروپاشی امپراتوری روم تا رنسانس ایتالیا ادامه یافت. طی این دوره ایتالیا ابتدا درگیر اقوام ژرمن، سپس دوره پادشاهی شارلمانی و در ادامه امپراتوری مقدس روم و تشکیل دولت‌شهرهای مستقلی همچون ونیز، پیزا، جنوا و میلان و … شد و پس از بازگشت میراث کلاسیک به اروپا و ایتالیا، رنسانس ایتالیایی آغاز شد. اساسینز کرید (مجموعه‌کتاب)
اولین رمان این مجموعه،""رنسانس"" (Renaissance) در سال ۲۰۰۹ منتشر شد. این رمان زندگی اتزیو آئودیتوره دا فیرنتزه را دنبال می‌کند، مردی که دنبال انتقام برای قتل خانواده اش است. اتزیو تلاش می‌کند به یک اسیسین (نوعی جنگجوی فدایی) تبدیل شود و همین سبب می‌شود تا پایش به جنگ بین انجمن اساسین و انجمن تمپلارها باز شود که این دو سازمان مخفی، قرن‌ها برای تصرف یک تکنولوژی باستانی که "سیب عدن" نامیده می‌شد با یکدیگر مبازره می‌کنند. سیب عدن یک اثر مقدس و قادر به کنترل ذهن انسان است. هر دو گروه در ایتالیا به دنبال این سیب که حاوی دانش و تکنولوژی باستانی است، می‌باشند. تاریخ شهر رم
نوشتار اصبی امپراتوری روم هنر رنسانس
هنر رنسانس () به معنای "تولد دوباره"، به مجموعه هنرهای نقاشی، مجسمه سازی، معماری و هنرهای تزئینی دوره‌ای از اروپا اطلاق می‌گردد که به عنوان هنر رنسانس مشهور است. این سبک هنری به عنوان یک سبک مجزا در ایتالیا و از حدود سال ۱۴۰۰ میلادی به صورت موازی و همگام با تحولات فلسفی، ادبی، موسیقی و تاریخ علم در عصر رنسانس شکل گرفت. برخی مورخان برای سهولت پژوهش، زایش این سبک هنری را سال ۱۴۵۳ یعنی سال پیروزی پادشاه عثمانی بر دولت بیزانس می‌دانند که با احیای هوشیارانه سنت‌های ادبی و هنری روم و یونان باستان، در زبان‌های اروپایی عمومیت یافت و بین‌المللی شد. رنسانس
رنسانس یا دورهٔ نوزایی یا دورهٔ نوزایش یا دوره تجدید حیات، جنبش فرهنگی مهمی بود که آغازگر دورانی از انقلاب علمی، اصلاحات مذهبی و پیشرفت هنری در اروپا شد. دوران نوزایش، دوران‌گذار بین سده‌های میانه (قرون وسطی) و دوران جدید است. نخستین بار، واژهٔ رنسانس را فرانسوی‌ها در قرن ۱۶ میلادی به‌کار بردند. آغاز دورهٔ نو زایش را در سدهٔ ۱۴ میلادی در شمال ایتالیا می‌دانند. این جنبش در سدهٔ ۱۵ میلادی، شمال اروپا را نیز فراگرفت. رنسانس، یک تحول ۳۰۰ساله است که از فلورانس در ایتالیا آغاز شد و به عصر روشنگری در اروپا انجامید. رمی براگ
"Christianity: a Fact in History." A Generative Thought: An Introduction to the Works of Luigi Giussani. Ed. E. Buzzi. Montreal: McGill-Queen's University Press, 2003. 34–39. یوهان یواخیم وینکلمان
مهم‌ترین اثر وینکلمان "تاریخ هنر یونان باستان" است که در ۱۷۶۴ منتشر شد و تأثیری آنی بر ادبیات اروپایی داشت. وینکلمان تصویری روشن از اوضاع و شرایط سیاسی، اجتماعی و فکری دوره‌ای از یونان باستان ارائه کرده که به‌عقیدهٔ او در پرورش فعالیت خلاقانهٔ یونانیان تأثیر داشته است. این اثر در ۱۷۶۶ به فرانسوی و پس از آن به انگلیسی و ایتالیایی ترجمه شد. بسیاری از متفکرین جنبش نئوکلاسیسیسم (هلنیسم)، از ایده‌های این کتاب تأثیر پذیرفته‌اند. آشپزی ایتالیایی
در قرن پانزدهم، مائسترو مارتینو، سرآشپز پاتریارک آکویلیا در واتیکان، کتابی نوشت به نام "در باب هنر آشپزی" (به لاتین:"Libro de arte coquinaria" describes). در این کتاب نوعی آشپزی معرفی ‌شد که ظریف‌تر و مجلسی‌تر بود. کتاب او حاوی دستور طبخ "پاستای سیسیلی" هم بود که با پیچاندن خمیر دور یک میله آهنی نازک درست می‌شد. خمیر را در آفتاب قرار می‌دادند تا خشک شود و بعد در آب خروس اخته می‌پختند و با زعفران طعم‌دار می‌کردند (نشانه‌ای از تأثیر آشپزی ایرانی). نکته قابل توجه این است که مارتینو از ادویه‌های تند و تیز در آشپزی استفاده نمی‌کرد و گیاهان تازه را ترجیح می‌داد. در این کتاب چند دستور غذای رمی، چند دستور غذای فلورانسی و چند دستور غذای جنوایی هم آمده‌است. ادبیات رنسانس
ادبیات رنسانس () اشاره به یک دوره مشخص از ادبیات اروپا دارد که تحت تاثیر تمایلات فکری و فرهنگی مرتبط با رنسانس شکل گرفت. این جنبش ادبی به‌طور کلی از سده ۱۴ میلادی در ایتالیا به وجود آمد و تا سده ۱۶ در حالی که به جهان غرب در حال تَسری پیدا کردن بود ادامه یافت. شالوده این جنبش توسط اتخاذ یک فلسفه انسان‌گرا به همراه بهبود ادبیات کلاسیک دوران باستان در کنار گسترش چاپ در بخش دوم از سده ۱۵ میلادی قوام گرفت و شکوفا شد. در همان زمان نویسندگان ادبی ضمن الهام از رنسانس فَرَنگی این سبک هنری را در تِم و در اشکال ادبی به نمایش گذاشتند. جهان از دیدگاه انسان محورانه در نظر گرفته شد و ایده‌های افلاطونی را زنده کرد و تحت خدمت به مسیحیت قرار داد. فابریکا (کتاب)
رنسانس مالک بن نبی
کتاب‌های بسیاری در مورد تفکر و اندیشه مالک بن نبی منتشر شد، به خصوص توسط کسانی که علاقه‌مند رنسانس و اصلاحات بودند، که در این رابطه عمر کامل مسقاوی دو کتاب وی را به عربی ترجمه کرده‌است. رنسانس
به‌طوری‌که لئوناردوبرونی می‌گوید: یکی از سودمندترین مشاغل دوران رنسانس خرید و فروش بود. مواد خام یک منطقه با سود به تولیدکنندگان مناطق دیگر فروخته می‌شد و با فروش کالاهای ساخته شده سود بیشتری حاصل می‌شد. با وجود رشد صنعت، رنسانس دورهٔ انقلاب صنعتی نبود. بسیاری از محصولات اروپایی را کارگرانی تولید می‌کردند که به تنهایی یا در گروه‌های کوچک کار می‌کردند، صنعت چاپ بود. اغلب کالاهایی که داد و ستد می‌شدند، دست‌ساز بودند و تولید انبوه به وسیلهٔ ماشین سیصد سال بعد از آن مرسوم شد. ونیز و جنووا هر دو از موقعیت سوق‌الجیشی مناسبی برخوردار بودند و در دوران رنسانس مرکز تجارت مدیترانه‌ای بودند. تاریخ علم در عصر رنسانس
تاریخ علم در عصر رنسانس بیانگر پیشرفت‌های چشمگیری در زمینه جغرافیا، نجوم، شیمی، فیزیک، ریاضیات، سیستم تولید، کالبدشناسی و مهندسی در دوران رنسانس، حاصل آمد. این تحولات با کشف دوبارهٔ متون علمی باستان پس از سقوط قسطنطنیه در ۱۴۵۳ میلادی شدت بیشتری گرفت و با اختراع چاپ، امکان آموزش عمومی و انتشار سریع ایده‌ها را فراهم آورد. رنسانس والا
در مورد پایان رنسانس والا نیز هارت، فرامل، پیپر، وُندرام و وینکلمان همگی بیان می‌دارند که رنسانس والا در ۱۵۲۰ با مرگ رافائل پایان پذیرفت. اونور و فلمینگ اظهار داشته‌اند که رنسانس والا یک چهارم از سدهٔ ۱۶اُم را دربرگرفت که بدین معناست در ۱۵۲۵ به پایان خود رسید. در مقابل، لوئیجی لانتسی در "تاریخ هنر ایتالیا" چاپ ۹۶_۱۷۹۵ اظهار می‌دارد که رنسانس والا با پیشامد غارت رُم در ۱۵۲۷ پایان یافت؛ زمانی که چندین هنرمند کشته و بسیاری دیگر از رُم بیرون شدند؛ مریلین اشتوکستات نیز با این گفته موافق است. الکساندر رونخ ادعا می‌کند که ۱۵۳۰ سال پایان رنسانس والاست. هارت می‌افزاید که ۱۵۲۰ تا ۱۵۳۰ دوران گذار از رنسانس والا به تکلف‌گرایی است. اوسوالدو بایر
بهترین کتاب برند در مورد سورینو دی جیوانی یک آنارشیست ایتالیایی توسط پرزیدنت رائول آلبرتو لاستیری (۱۹۷۳) ممنوع شد. همچنین کتاب لا پاتاگونیا ربلد متوقف شد، دومین اثر برند در مورد ایزابل پرون بود؛ سایر کتاب‌های او پس از جابجایی قدرت در سال ۱۹۷۶ توسط ارتش سوزانده شدند. فرانچسکو روسی، که سناریو توقف مسیح در ایبولی را نوشت، طرح ساخت یک فیلم سازگار با کتاب خود «دی جیووانی» تهیه کرد، اما پس از بمب‌گذاری پیازا فونتانا در ۱۹۶۹، این پروژه را متوقف کرد و گفت زمان مناسبی برای ساخت یک فیلم در مورد تروریست نیست. رنسانس
همچنین یکی از موفق‌ترین بانکداری‌های غیر ایتالیایی متعلق به فوگرهای آلمانی بود. آن‌ها ابتدا با فروش البسه مشهور شدند. سپس با راهنمایی‌های یاکوب فوگر به اوج سعادت رسیدند. سروده‌ای برای لیبوویتز
در بخش دوم کتاب که هفتصد سال پس از بخش اول کتاب است، منطقه دچار درگیری قدرت‌های تازه به دوران رسیده با یکدیگر و آغاز سیاست‌بازی است. دوران فروپاشی اجتماعی به پایان رسیده و رنسانس شروع شده‌است. دانشمندی که با همکارهایش شروع به پژوهش در شاخه‌های علوم جدید کرده است (و در طول کتاب همپای گالیلئو گالیله مقایسه شده)، با تحقیر نسبت به علوم دینی به دیر لیبوویتزی‌ها سر می‌زند و از دیدن کتب علوم مختلف هزاره‌ها پیش آشفته می‌شود. رنسانس
وی همچنان به تکمیل تحقیقات خود ادامه داد تا سال ۱۵۳۹ که با ریاضیدانی به نام گئورگ یواخیم رتیکوس آشنا گردید و او را به شاگردی پذیرفت. این دو با هم نظریه جدید را مطالعه کردند. پس از دو سال رتیکوس با استفاده از اصول تئوری کوپرنیک کتاب ناراتیو پریما را دربارهٔ حرکت زمین نوشت و در ۱۵۴۲ به نام کوپرنیک بخشی از پژوهش او در مثلثات را منتشر کرد. در برابر اصرار شدید رتیکوس بالاخره کوپرنیک پذیرفت که شرح کاملی دربارهٔ نظریه خود فراهم کند و آن را به نورنبرگ بفرستد تا با نظارت او به چاپ رسد. سرانجام کتاب در ۱۵۴۳ منتشر شد. تاریخ فلسفه
فلورانس تحت فرمانروایی لورنتسو مرکز نوزایی گردید. نیکولو ماکیاولی (۱۵۲۷–۱۴۶۹م) نویسنده سیاسی، لورنتسو را اینگونه توصیف می‌کند: «بزرگ‌ترین حامی ادبیات و هنر که هیچ پادشاهی تاکنون مانند او را ندیده‌است.» نیکولو ماکیاولی (۱۵۲۷–۱۴۶۹م) در دوره نوزایی فلورانس رشد کرد. بزرگ‌ترین کتابش، شهریار (۱۵۱۳م) پند نامه‌ای به سیاست‌مداران بود. او عقیده داشت که برای حفظ قدرت، یک شهریار باید بیرحم بوده و برای رسیدن به این مطلوب از ارتکاب هیچ عمل زشتی دریغ نورزد. نظریات ماکیاولی وی را نماد سیاست بدبینانه ساخت، عده‌ای او را پدر علم سیاست می‌دانند. نوزایی یا رنسانس جنبش فرهنگی مهمی بود که آغازگر دورانی از انقلاب‌های علمی و اصلاحات مذهبی و تغییرات هنری در اروپا شد. عصر نوزایی، دوران گذار از قرون وسطی به دوران مدرن است. معمولاً شروع دوره نوزایی را در قرن چهاردهم در شمال ایتالیا می‌دانند. این جنبش در قرن پانزدهم شمال اروپا را نیز فراگرفت. راهبه دیر کاسترو
چاپ اول راهبه کاسترو، علاوه بر داستانی که عنوان خود را به کتاب داده‌است، مشتمل بر ویتوریا آکورامبونی، دوشس دو براتچانو و خانواده چنچی بود. این سه داستان کوتاه، پیش از آن از سال ۱۸۳۷ تا سال ۱۸۳۹ در مجله دو جهان منتشر شده بود. استاندال که علاقه بسیاری به خواندن دست‌نبشته‌های کهن داشت، در تاریخ ایتالیا در جستجوی نمونه‌های آن «انرژی» ناشی از شور و غریزه‌ای بود که وی به قهرمانان اصلی داستانهای خود داده‌است. از این لحاظ، تاریخ رنسانس ایتالیا، از حیث شخصیتهای زنانه، همه عوامل را، تا سرحد کمال مطلوب، برای بازسازی این دوره سرشار از سجایا و پر از مبارزه و جدال عرضه می‌دارد. راهبه کاسترو نمونه بارز داستانهایی است که نویسنده، چندی بعد، خوشش آمد که عنوان «وقایع نامه‌های ایتالیایی» به آنها بدهد. رنسانس کارولنژی
کتاب‌هایی که در قرن ۴–۵ و ۶ میلادی نوشته شده‌بود، جز منابع مهم آموزشی کارولنژین‌ها بود. می‌توان از مؤلفان کتب آن دوران به مارتیانوس کاپلا (قرن ۵ میلادی) که کتاب «پیوند زبان‌شناسی و مرکور» را نوشته، اشاره کرد. او در این کتاب هنر مقدماتی را الگویی برای آموزش می‌داند و علوم را به ۲ قسمت ۳گانه و ۴گانه تقسیم کرده‌است؛ قسمت ۳گانه شامل دستور زبان، بلاغت و منطق است و قسمت ۴گانهٔ آن شامل حساب، نجوم، موسیقی و هندسه می‌شد. داناتوس (قرن ۴ میلادی) نویسندهٔ دیگری است که کتاب «هنر دستوری» را نوشته‌است. پریسین (اواخر قرن ۵ میلادی) نیز آموزشگاه‌های زبان ایجاد کرد. این متون برای آموزش فرهنگی و ادبی بسیار اهمیت داشت؛ اما اثر بوئتیوس «کتاب تسلی فلسفه» و «ترجمه بخشی از آثار منطق ارسطو» نسبت به تمام این آثار از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بود. تمام این کتاب‌ها آموزش پیشرفته‌ای را برای مدارس غرب طی ۵۰ سال ایجاد کرد. پروکوپیوس
پروکوپیوس سه جلد کتاب تألیف کرده و همهٔ حوادث دورهٔ پادشاهی یوستینین را تا حدود سال ۵۵۰ میلادی در آن‌ها ضبط کرده‌است. اولین و مهم‌ترین کتاب او "تاریخ جنگ‌ها" است که دارای هشت قسمت است که به ترتیب زیر تقسیم می‌شود: کتاب اول و دوم راجع به جنگ‌های ایران و روم، کتاب سوم و چهارم راجع به کشمکش‌های دولت روم با واندال‌های آفریقا، کتاب پنجم و ششم و هفتم راجع به زد و خورد میان رومیان با گوت‌ها در ایتالیا و کتاب هشتم به شکل ضمیمه و متمم آن‌هاست که وقایع عمومی اقطار مختلف امپراتوری روم در آن شرح داده شده هست. دومین کتاب وی "تاریخ سری" نام دارد و در این کتاب پروکوپیوس بی‌هیچ بیم و ملاحظه‌ای به امپراتور و ملکه و حتی به بلیساریوس و همسرانش تاخته‌است؛ و از دسایس و نیرنگ‌هایی که در امور اداری و اجتماعی رواج داشته، انتقاد می‌کند. کتاب سوم او موسوم به "ابنیه"، درست نقطهٔ مقابل کتاب "تاریخ سری" اوست؛ به این معنی که مؤلف در این کتاب کوشیده‌است با عباراتی تملق‌آمیز و پرتکلف، از یوستینین تمجید نماید و خود را مورد توجه و عنایت او قرار دهد. پی‌نما
در سال‌های ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ انتشارات یونیورسال، به مدیریت ماردیک بوغوسیان، سیزده عنوان از ماجراهای تن‌تن و میلو را با ترجمهٔ خسرو سمیعی به چاپ رساند. در سال ۱۳۵۵ انتشارات یونیورسال کتاب «عظمت بازیافته» را با تصویرگری طراحی بلژیکی به نام دینو آتاناسیو منتشر کرد. این کتاب اثری تبلیغاتی بود که تاریخ معاصر ایران را بنا بر روایت رسمی رژیم پهلوی بیان می‌کرد. از سال ۱۳۵۸ تاکنون چهار مجله (عصر مصور، کمیک گل آقا، هزار قصه و جدید) به صورت اختصاصی در ایران منتشر شده‌اند که در حال حاضر فقط مجلهٔ «عصر مصور»، آن هم اغلب با آثار ترجمه‌ای در حال فعالیت است و سه مجله دیگر منتشر نمی‌شوند. حوزهٔ کتاب مرجع قابل استنادی برای بررسی آمار کتاب‌ها وجود ندارد؛ بنابراین، نمی‌توان وضعیت چاپ کتاب‌های پی‌نما را به صورت مجزا بررسی کرد. تا کنون ۲۳ عنوان کتاب پی‌نما در ایران منتشر شده‌است که می‌توان آنها را در ۴ موضوع دسته‌بندی کرد. در ایران هیچ شرکت تخصصی چاپ و نشر کتب پی‌نما وجود ندارد و فعالان عرصهٔ پی‌نما به شکل انفرادی در این حرفه مشغول‌اند. اکثر این افراد به خاطر علاقة شخصی به این مقوله می‌پردازند و به علت مشکلات مالی و عدم برگشت سرمایه نمی‌توانند آن را به عنوان یک شغل در نظر بگیرند. همچنین تمامی کتاب‌های چاپ شده به صورت پراکنده و در انتشارات گوناگون به چاپ رسیده‌است. تاریخ فلسفه
پیش از قرن‌های هفدهم و هجدهم افکار و آثار خلاقه دانشمندان و هنرمندان بزرگ دوره رنسانس و نوابغ نامدار قرون پانزدهم و شانزدهم نظیر لئوناردو دا وینچی، جوردانو برونو، گالیله، کوپرنیک و همچنین کاردانو و توماس مور شالوده‌های محکمی برای تدارک خردگرایی ریخته بود. نیکلاس کوپرنیک، منجم ایتالیایی، ادعا می‌کند که خورشید مرکز منظومه شمسی است، نه زمین. لئوناردو دا وینچی (۱۵۱۹–۱۴۵۲م) یکی از هنرمندان، دانشمندان و مخترعین برجسته ایتالیا در عصر رنسانس بود. طرح‌های مبتکرانه او برای ساخت سلاح‌هایی مانند توپ‌های بخار، ماشین‌های پرنده و ادوات زرهی چندین قرن جلوتر از زمان خود بودند. بسیاری از آن‌ها هرگز ساخته نشدند. رضا قیصریه
دکتر قیصریه که از مهم‌ترین معرفان چهره‌های برجستهٔ ادبیات ایتالیا در سدهٔ بیستم چون آلبرتو موراویا، ایتالو کالوینو، لوییجی پیراندلو و از معاصرترها استفانو بنّی به خوانندگان ایرانی است، کتاب‌هایی نیز به قلم تحریر درآورده از جمله هفت داستان (برندهٔ جایزهٔ قلم زرین مجله گردون در سال ۱۳۷۲)، کافه نادری (انتشارات ققنوس، ۱۳۸۲، که سال گذشته به چاپ یازدهم رسید) و در ستایش ۷۷ سالگی (که ترجمه ایتالیایی آن بهار امسال در کشور ایتالیا با عنوان مکالمه در تهران منتشر شد). زبان ایتالیایی
در اواخر قرون وسطی در بیشتر اروپا و مدیترانه، زبان‌های اصلی ایتالیا (به ویژه توسکانی و ونتی) به عنوان زبان اصلی تجارت، جایگزین لاتین شدند. این گونه‌ها در دوران رنسانس با قدرت یافتن ایتالیا و پدیداری انسان‌گرایی و هنرها بیش از پیش تحکیم یافتند. زبان ایتالیایی
در این دوران ایتالیایی به زبان مورد استفاده در دادگاه‌های هر ایالت در شبه‌جزیره ایتالیا و همچنین گونه معیار جزیره کرس تبدیل شد. (اما در ساردنیای همسایه که در اواخر هجدهم تحت ایتالیایی‌سازی قرار گرفت، نه. زبان دیوانی ساردینیا تحت تأثیر حکومت ساوی‌ها اسپانیایی بود و در نتیجه روند همگون‌سازی کندی برای ورود به حوزه فرهنگی ایتالیا داشت.) دوباره یافتن متن از سخنوری زبان محلی (De vulgari eloquentia) از دانته و همچنین علاقه دوباره مردم به زبان‌شناسی در قرن شانزدهم، به بحثی که در سراسر ایتالیا در مورد معیارهایی پایه‌گذاری زبان ادبی و گفتاری نوین ایتالیایی پیش گرفته بود، دامن زد. این بحث، معروف به "questione della lingua" (پرسش زبان) تا اواخر قرن نوزدهم در فرهنگ ایتالیایی جریان داشت که اغلب با بحث سیاسی در مورد دستیابی به یک کشور متحد ایتالیا مرتبط بود. دانشمندان دوره رنسانس به سه گروه اصلی تقسیم می‌شوند: کوئنتین اسکینر
4. (Co-سردبیر و نویسندگان), "کمبریج تاریخ رنسانس فلسفه", Cambridge University Press, 1988.  5. (Co-ویرایشگر), ماکیاولی با "شاهزاده" (trans. راسل قیمت), Cambridge University Press, 1988. رنسانس کارولنژی
شارل در قرن ۸ میلادی متوجه وخامت اوضاع شده‌بود. به فرمان او مدارسی ایجاد شد تا روحانیان و درباریان که از سواد اندکی برخوردار بودند در این مدارس آماده پذیرفتن وظایف خود شوند. کتاب‌های درسی مهمی در طول قرن ۴ تا ۶ میلادی توسط بوئتیوس و پریسین و داناتوس نوشته‌شد که جز منابع درسی مهم کارولنژیان شد. در مدارس کارولنژی ۷ علم دستور زبان، بلاغت، منطق، حساب، نجوم، موسیقی و هندسه آموزش داده می‌شد و با یادگیری این‌ها فرد اجازه داشت آثار دیگر دوران هم مطالعه کند. ۹۰ درصد آثاری که از روم باقی مانده‌است، مربوط به دوران کارولنژیان است که درواقع در همان دوران رنسانس کارولنژیان نوشته شدند. هنر رومی که با هجوم بربرها نابود شده‌بود در این دوران دوباره پیشرفت کرد و نقاشی‌ها و ساختمان‌های بسیاری ایجاد شد. در دورهٔ کارولنژیان حدود ۲۷ کلیسا، ۴۱۷ صومعه ایجاد شد؛ یکی از زیباترین کلیساها نیز کلیسا اکسل لاشاپل است. لوئیجی مونتابونه
در سال ۱۳۸۶ مجموعه عکس‌های لوئیجی مونتابونه در کتابی با عنوان "ایران عصر قاجار از دید مونتابونه عکاس ایتالیایی" به کوشش مژگان طریقی گردآوری و با بازخوانی و تصحیح ایرج افشار به چاپ رسیده است. ادبیات یونان باستان
از بزرگترین تاریخ نگار این دوره می‌توان به هرودوت اشاره کرد. وی نگارنده کتاب تواریخ می‌باشد، نخستین کتاب تاریخ جهانی که دربارهٔ آداب و رسوم اقوام و ملیت‌های گوناگون سخن گفته و مجموعاً ۹ کتاب یا فصل است. گرچه هرودوت کتابش را تقسیم‌بندی نکرد ولی در دورهٔ رنسانس آن را به ۹ کتاب یا فصل‌های مختلف تقسیم کردند. فلاسفه بسیار بزرگی در این دوران زیسته‌اند که از میان آن‌ها می‌توان به سقراط ، افلاطون ،ارسطو و اپیکتت اشاره کرد. موسیقی کلاسیک
رنسانس (تولد دوباره) به جریان فکری پیچیده‌ای گفته می‌شود که بین قرن چهاردهم و شانزدهم میلادی، اروپا را عمیقاً تغییر داد. در ایتالیا آغاز شد؛ با کشف مجدد نیاکان روم- یونانی‌شان و تقلید از آن‌ها. ایتالیایی‌ها امید داشتند بتوانند گذشته‌ی شکوهمندشان را بازسازی کنند. ایده‌ی واقع‌گرایانه‌ای نبود و ازلحاظ سیاسی به توفیقی دست نیافت. در انتهای رنسانس، ایتالیا به‌جای تبدیل به امپراتوری روم، درگیر همان جنگ‌هایی بود که از زمان سده‌های میانه آغاز شده بود.با این حال، احیای فرهنگ رومی و یونانی ارزش‌های جدیدی به ارمغان آورد. ابتدا در ایتالیا و سپس در سرتاسر اروپا. رنسانس به شکلی دوران کشف دنیا بود. عصری که کلمب، ماگلان، داوینچی، کوپرنیک، گالیله و شکسپیر را به خود دید. با اشغال امریکای جنوبی توسط اسپانیا در اواخر قرن پانزدهم و ورود انگلیس به امریکای شمالی در اوایل قرن هفدهم، دیگر سرزمین بکری برای اروپاییان وجود نداشت. جنگ‌های ایتالیا
جنگ‌های ایتالیا که به عنوان جنگ‌های بزرگ ایتالیا، جنگ‌های هابسبورگ-والوا یا جنگ‌های رنسانس نیز شناخته می‌شود، مجموعه‌ای از کشمکش‌ها میان سالهای ۱۴۹۴ تا ۱۵۵۹ میلادی بود که بیش تر دولت-شهرهای ایتالیا، ایالات پاپی و همچنین قدرت‌های اروپای غربی (فرانسه، اسپانیا، امپراتوری مقدس روم، انگلستان و اسکاتلند) به علاوهٔ امپراتوری عثمانی درگرفت. اگرچه این جنگ در اصل از تنش‌های قدرت‌های منطقه بر سر دوک نشین میلان و پادشاهی ناپل روی داد اما پس از مدتی به جدال میان سرزمین‌های مختلف بر سر قلمرو بیشتر انجامید. همچنین، این جنگ آمیزه‌ای از پیمان‌ها، اتحادها و خیانت‌ها بود. علم پزشکی در دوران رنسانس
رنسانس پزشکی در اوایل دهه ۱۴۰۰ میلادی آغاز شد. محققان پزشکی به دوره رنسانس خود در اواخر دهه ۱۶۰۰ ادامه دادند. فلورانس، ایتالیا توسط بسیاری از مورخان به عنوان یک مرکز مؤثر برای تحقیقات پزشکی و ارتباطات با پیشرفت‌های اثبات‌شده در زمینه پزشکی شناخته شد. پیشرفت در دوره رنسانس پزشکی به چند عامل بستگی داشت. کتاب‌های چاپی که در اروپا از اواسط قرن ۱۵ به تصویب رسیدند، اجازه انتشار ایده‌های پزشکی و نمودارهای کالبدشناسی را داد. تامس لیناکر، دسیدریوس اراسموس، لیونی چلو و ژاک دوبو در میان فهرست نخستین محققانی هستند که به خاطر آغاز دوره رنسانس پزشکی از آن‌ها تقدیر کرده‌اند. به دنبال آن آندریاس وسالیوس (بر اساس ساختار بدن انسان) در سال. دانش بهتر از نوشته‌های اصلی جالینوس به‌طور خاص به پزشکی شناخته‌شده توسعه‌یافته‌است. سنت از طریق نگرش‌های باز انسان‌گرایی رنسانس. نظارت کلیسا بر تعالیم حرفه پزشکی و دانشگاه‌ها کاهش یافت و تشریح مسیحیت اغلب ممکن بود. رنسانس کارولنژی
در قرن ۶–۷ میلادی، اکثر افرادی که صاحب اثر بودند جز افراد کلیسا بودند. درست است که آثار لاتین در غرب بود و آثار کلاسیک یونان هم در بیزانس، اما همچنان علم در اختیار روحانیون بود. در قرن ۶ بود که بیزانسی‌ها ادبیات اولیه را به وجود آوردند. هنگامی که عصر ژوستینین به پایان رسید، داشن هم از امپراتوری بیزانس رخت بربست. در ایالات غربی هم علم به مرور فراموش شد و فقط تعداد محدودی از مردم توانایی خواندن و نوشتن داشتند؛ در این دور آموزش درحال رکود بود. مدرسه‌ای مثل آکیتن هم که در گذشته از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار بود و بزرگانی همچون فرتوناتوس، آویتوس و گریگوری داشت، به مرور دچار فراموشی شده‌بود و تنها در میان ایرلندی‌ها و آنگلو-ساکسون‌ها علم لاتین پابرجا بود و به همین خاطر این افراد به گل فرستاده شدند. یاکوپو بلینی
یاکوپو بلینی (۱۴۷۰–۱۴۰۰ میلادی) از بنیان‌گذاران نقاشی به سبک هنر رنسانس در ونیز و شمال ایتالیا بود. پسران وی جنتیله بلینی و جووانی بلینی و دامادش آندرئا مانتنیا نیز نقاشان برجسته ای بودند. تعداد کمی از نقاشی‌های وی اکنون موجود می‌باشند. اما دو طرح کتاب (یکی در موزه بریتانیا و دیگری در موزه لوور) علاقه وی را به چشم‌انداز و طراحی معماری دقیق نشان می‌دهند و مهم‌ترین میراث او می‌باشند. تاریخ شهر رم
ادامه دارد ژان هشتم (امپراتور بیزانس)
هرچند تلاش‌های ژان برای اتحاد دو کلیسا با شکست مواجه شد اما سفر او به ایتالیا چندان هم بی‌حاصل نبود و رویدادی مهم در تاریخ رنسانس ایتالیا محسوب می‌شد. هنرمندان ایتالیایی از جمله بنوتزو گوتزولی، شکوه و جلال ژان و هیأت همراهش را به‌تصویر کشیدند و از آن مهمتر، تبادل نظر بین اعضای هیأت همراه شامل دانش‌پژوه بزرگ ژرژ ژمیستوس پلتون با اومانیستهای ایتالیایی بود. در عین‌حال اندیشمندان ایتالیایی به نسخ خطی یونانی‌ای دست یافتند که آزادانه در مکان‌های برپایی شورا خرید و فروش می‌شد. هنرهای نمایشی
دانش و هنر پیشرفتهای عظیمی در ایتالیای سدهٔ پانزدهم و شانزدهم به وجود آوردند. این احیای فرهنگی به رُنِسانس (یعنی "نوزایش") مشهور شده‌است. دانشمندان، سرایندگان و فیلسوفانی ظهور کردند که با الهام از میراث اصیل روم و یونان با دیدگانی تازه‌تر به جهان می‌نگریستند. نقاش‌ها به مطالعهٔ کالبد انسان پرداختند و اعضای بدن انسان را به شیوهٔ واقع‌گرایانه‌ای نقاشی می‌کردند. فرمانروایان ساختمان‌ها و کارهای بزرگ هنری را سفارش دادند. این عقاید تازه بزودی در سراسر اروپا گسترش یافت. زبان ایتالیایی
دوران رنسانس، معروف به "il Rinascimento" در ایتالیایی، به عنوان زمان «نوزایی» دیده می‌شود، که معنای واقعی هر دو واژه "renaissance" (از فرانسوی) و "rinascimento" (ایتالیایی) است. روبن گالیچیان
روبن گالیچیان کتاب‌ها و مقالات بسیاری را در مورد تاریخ و نقشه‌های تاریخی متعلق به قفقاز را منتشر کرده‌است. اولین کتاب خود را تحت عنوان «نقشه‌های تاریخی ارمنستان» در سال ۲۰۰۴ میلادی به چاپ رسانید، این کتاب در مورد نقشه‌های تاریخی ۲۶۰۰ ساله از مناطق قفقاز، ایران، مناطق تاریخی ارمنستان و امپراتوری روم بود که با استقبال بسیاری همراه شد به طوری که در سال ۲۰۰۵ میلادی بهترین فروش سال را از آن خود کرد. آشپزی ایتالیایی
در مناطق شمالی ایتالیا ترکیبی از فرهنگ آلمانی و رومی مشاهده می‌شود و در جنوب ایتالیا، نشانه‌هایی از تأثیر فرهنگ عربی آشکار است، از سوی دیگر اعراب نیز حین تجارت، آشپزی مدیترانه‌ای را به دیگر جاها صادر کردند. قدیمی‌ترین کتاب ایتالیایی در مورد غذا، کتابی قرن سیزدهمی‌ست به نام "Liber de coquina" که در ناپل نوشته شده‌است. دو کتاب دیگر که از قرن چهاردهم باقی مانده‌اند شامل دستور العمل‌هایی‌ست برای تهیه پاستلوی رومی و پای لازانیا. در این دستورهای آشپزی استفاده از نمکیتوصیه شده‌است که از ساردینیا یا کیوجا می‌آمد. مطالعات تاریخ هنر
اواخر سده نوزدهم، مقارن با سست شدن اعتقاد به ترقی تمدن غربی، نظریه‌های تازه‌ای در تاریخ هنر پدید آمدند. مورخان تحت تأثیر جنبش‌هایی مانند امپرسیونیسم و زیبایی‌شناسی «دید ناب»، پژوهش‌های خود را بر پایه تجزیه و تحلیل فرم قرار دادند. آلویس ریگل، مورخ اتریشی دگرگونی سبک در گذر زمان را ناشی از تمایل ذاتی انسان به تغییر دانست. ایده اصلی او در کتاب‌هایش، از جمله «تاریخ تزیین» (۱۸۹۳ م) این بود که سبک‌های پذیرفته شده در مکان‌ها و دوره‌های مختلف، «اراده معطوف به فرم» را ولو به طرزی ناآشکار منعکس می‌کنند و بنابراین، بحث ترقی و افول در تاریخ هنر نامربوط و بی معناست (تأثیر این نظریه را در شماری از مورخان سده بیستم، از جمله کنت کلاژک می‌توان دید). هاینریش ولفلین سوییسی در نوشته‌هایش کوشید تبعیت سبک از اصول تکاملی را نشان دهد. در کتاب «هنر کلاسیک» (۱۸۹۹ م) با بررسی نقاشی و پیکره سازی رنسانس ایتالیایی، معیارهایی برای تجزیه و تحلیل سبک ارائه کرد و این معیارها را در «اصول تاریخ هنر» (۱۹۱۵ م) به‌طور کامل بسط داد. موضوع این کتاب، بررسی تفاوت هنر رنسانس و هنر باروک بر اساس تمهیدات بصری متباین است. مفاهیم متقابل مورد بحث او عبارتند از: خطْ‌پردازانه / نقاشانه، ترکیب‌بندی مسطح / رو به درون، فرم بسته / باز، کثرت / وحدت، وضوح / عدم وضوح موضوع کار. این اصطلاحات وُلْفلین بعداً در تجزیه و تحلیل صوری هرگونه نقاشی بازنمودی متداول شد. انجیل‌های روسانو
بنابر مطالعات مؤسسه تحقیقات متنی عهد جدید (INTF)، تاریخ این نسخه خطی به قرن ششم می‌رسد و انجیل‌ها پس از بازپس‌گیری شبه جزیره ایتالیا توسط استروگوت‌های امپراتوری بیزانس، طی سال‌های ۵۳۵ تا ۵۵۳ نوشته شد. این دست‌نوشته‌های کتاب مقدس در سال ۱۸۷۹ در کلیسای جامع روسانو توسط اسکار فون گبهارت و آدولف فون هارناک کشف شد. در ۹ اکتبر ۲۰۱۵ در ابوظبی، کمیته بین‌المللی یونسکو، انجیل‌های روسانو را در حافظه جهانی یونسکو ثبت کرد. سده نوزدهم میلادی
گانکورت‌ها و امیل زولا در فرانسه و جیووانی ورگا در ایتالیا برخی از بهترین رمان‌های ناتورالیست را تولید کردند. رمان‌های ناتورالیست ایتالیا از آن جهت اهمیت دارند که توانستند نقشه‌ای اجتماعی از یک ایتالیای متحد که تا پیش از آن از گوناگونی نژادی و فرهنگی آن بی‌خبر بودند به مردم ارائه دهند. در ۲۱ فوریه ۱۸۴۸ کارل مارکس و فردریش انگلس اعلامیهٔ کمونیسم را منتشر کردند. گستا فرانکوروم
از کتاب "گشتا" ۷ نسخه وجود دارد که با توجه به قرابتی که هریک از نسخه‌ها در مقایسه با نسخهٔ دیگر از خود نشان می‌دهند، می‌توان آن‌ها را در در ۳ گروه مختلف تقسیم کرد. گروه نخست شامل قدیمی‌ترین نسخ گشتا می‌شود. از این گروه می‌توان به نسخهٔ کاغذی (فولیو: اصطلاح عمومی برای صفحات کتب دست‌نویس و خطی قدیمی است) کتاب در واتیکان اشاره کرد که متعلق به پل پتو (۱۵۶۸–۱۶۱۴)، ناشر و مجموعه‌دار کتاب‌های قدیمی فرانسوی است و قدمت آن به نیمهٔ اول قرن ۱۲ بازمی‌گردد. گروه بعدی شامل نسخ کاغذی واتیکان می‌شود که قدمت آن به قرن ۱۲ میلادی بازمی‌گردد. این نسخه، برای مدتی به کاردینال الن دو کوتیوی (۱۴۰۷–۱۴۷۴)، اسقف آوینیون، تعلق داشت. گروه آخر در مادرید قرار دارد که به صورت نسخه‌ای خطی‌ست در ربعی کاغذی که قدمت آن به اوایل قرن ۱۴ میلادی بازمی‌گردد. این نسخه متعلق به یوزف لویی دومنیک د کامبیس (۱۷۰۶–۱۷۷۲)، مارکی والرون بود. تمدن فرهنگی رنسانس در ایتالیا
تمدن فرهنگ رنسانس در ایتالیا به شش بخش تقسیم شده‌است: موزه رضا عباسی
انتشارات موزه تاکنون کتاب‌های مرجع گوناگونی را دربارهٔ هنر و تاریخ ایران به چاپ رسانده‌است. پریسکوس
پریسکوس اثری تاریخی به زبان یونانی در هشت جلد نوشت با عنوان «تاریخ بیزانس» (که احتمالاً عنوان اصلی آن فرق می‌کرده‌است) این تاریخ‌نامه احتمالاً از زمان آتیلا تا زنون، امپراتور بیزانس را پوشش می‌داده است. کتاب تاریخ پریسکوس در زمان امپراتوری بیزانس کتابی مهم و پرنفوذ بود اما امروزه تنها بخش‌هایی از آن به جا مانده است. پیترو وری
در سال ۱۷۷۷ میلادی، او Storia di Milano («تاریخ میلان»، در دو جلد، ۱۷۸۳ و ۱۷۹۸ میلادی)، یک نمونه برجسته تاریخ‌نگاری روشن‌گری، را شروع کرد. اصلاح طلبی کلیسایی جوزف دوم اتریش الهام‌بخش کتاب Dialogo fra Pio VI e Giuseppe II a Vienna («دیالوگ بین پیوس ششم و جوزف دوم در وین»، ۱۷۸۲ میلادی) و متعاقباً La Decadenza del Papa («زوال پاپ») او شد که از ناامیدی او از نبود تأثیرات ایده‌های روشن‌گری بر حکومت پاپ‌ها مشخص می‌شود. استبداد فزاینده جوزف دوم باعث شد تا وری همه سمت‌هایش در اداره اتریش لومباردی را در سال ۱۷۸۶ میلادی ترک کند؛ ده سال بعد، پس از تهاجم فرانسه، او به عنوان یک عضو شهرداری میلان بازگشت و یکی از مؤسسین جمهوری سیزالپین شد. با این حال، وری هرچند با افراط جاکوبین مخالفت می‌کرد، امکان بهبود اخلاقی و اقتصادی پس از انقلاب فرانسه را استقبال کرد که به باور او به نوبه‌ای خود متأثر شده از جنبش روشن‌گری بود. در سال ۱۷۸۶ میلادی او به عنوان عضو خارجی آکادمی سلطنتی علوم سوئدی انتخاب شد. اری دلوکا
«حالا نه، اینجا نه» اولین کتابی بود که موفق شد سال ۱۹۸۹ در ایتالیا منتشر کند و پس از آن کتاب‌های بسیاری نوشته‌است که اغلب آن‌ها توسط انتشارات معروف «گالیمار» به فرانسه ترجمه شده و با اقبال خوبی چه در ایتالیا و چه در فرانسه روبرو بوده‌اند. «نامه به فرانچسکو»، «ابری مثل فرش»، «اسید، رنگین کمان»، «بالا دست چپ»، «تو، مال من» و «سه اسب» از مهم‌ترین این آثار است. تاریخ ایتالیا
رنسانس در سال‌های ۱۳۰۰ از ایتالیا آغاز شد و در عرض سه قرن در سراسر اروپا انتشار یافت. به ندرت در دوره‌ای چنین کوتاه از نظر تاریخی، رخدادهای متعددی به وقوع می‌پیوندد. حال آنکه این قرن‌ها سرشار از تغییرات اساسی و فعالیت‌های بزرگ است. جهان امروزی نتیجه همین فعالیت هاست، زیرا رنسانس پایه‌های اقتصادی، سیاسی، هنری و علمی تمدن‌های کنونی غرب را بنا نهاد. باستان‌شناسی زیر آب
باستان شناسان در قرن‌های ۱۹ و ۲۰ به بررسی، کشف و مطالعه قایق‌های سلسله‌های میانی مصر، حفاری قسمتی از یک کشتی رومی در شهر بندر مارسی، کشتی‌های تدفینی انگلوساکسن‌ها مربوط به قرن ۱۱در سوتون هو انگلستان، انواع مختلف قایق‌های (شناورهای) مربوط به عصر برنز و سراسر دوره رومی بریتانیا، کشتی‌های وایکینگ در منطقه اسکاندیناوی و قایق‌های تنه درختی از میان تهی در سراسر جهان پرداختند. این مثال‌ها جزء اولین قدم‌ها محسوب نمی‌شوند بلکه قبل از اختراع اسکوبا باستان شناسان غیر حرفه‌ای تلاش‌های در جهت بررسی کشتی‌های مغروق به عمل آوردند. آن‌ها در محدوده تاریخی قرن ۱۵ میلادی با استفاده از تکنیک حبس نفس بر روی دو سایت کشتی مغروق رومی در دریاچه نمی ایتالیا غواصی کردند و پیرو همین قرن برای اولین بار با استفاده از کلاه خودهای غواصی تغذیه از سطح بر روی همان سایت کشتی مغروق غواصی کردند، در قرن‌های ۱۶ و ۱۷ نیز از زنگ غواصی برای بررسی سایت‌های مغروق در ایتالیا، سوئد و دریای کارائیب استفاده شد، در قرن‌های ۱۸و۱۹ نیز کوشش‌هایی توسط غواصان تغذیه از سطح برای کشف و نجات بخشی سایت مغروق قدیمی در انگلستان صورت گرفت (ادیبی & شیرزاده، ۱۳۹۲). در قرن ۲۰ نیز رویدادهای مهمی برای باستان‌شناسی دریایی رخ داد که از آن جمله می‌توانیم به موارد ذیل اشاره کنیم: ۱۹۰۰ یونان: کشف مجسمه‌هایی از کشتی مغروق رومی که حامل آثار هنری یونانی بوده در نزدیکی جزیره آنتیکیترا ۱۹۰۷ تونس: غواصان تغذیه از سطح با نظارت اداره عتیقه‌شناسی تونس، به بررسی کشتی مغروق رومی در عمق ۴۶ متری پرداختند ۱۹۰۹ مکزیک: در این سال اولین کشف بزرگ مصنوعات زیرآبی در نیمکره غربی کره زمین به وقوع پیوست، ادوارد تامسون (تامپسون) مصنوعاتی مربوط به تمدن مایاها را از چیچن ایتزا کشف کرد ۱۹۲۸ ایتالیا: اولین پروژه مطالعات باستان‌شناسی زیرآب بر روی دو کرجی رومی مغروق در دریاچه نمی‌نزدیک روم صورت گرفت ۱۹۳۰ فرانسه: غواصان با استفاده از وت سوت‌های یک اتمسفری غواص ی گنجینه‌ای مصری را از عمق ۱۳۰ متری بالا کشیدند. ۱۹۴۸ تونس: تیم حفاری ژاک ایو کوستو در بندر مهدیه برای اولین بار موفق شدند با استفاده از سیستم اسکوبا و ایرلیفت یک کشتی مغروق را حفاری کنند.  ۱۹۶۰–۱۹۵۷ سوئد: کشتی جنگی واسا از عمق ۳۴ متری به سطح آورده شد و هنوز یکی از برجسته‌ترین، مشهورترین و موفق‌ترین بازیابی‌های کشتی مغروق در تمام دوران به حساب می‌آید. ۱۹۳۰ فرانسه: غواصان با استفاده از وت سوت‌های یک اتمسفری غواصی گنجینه‌ای مصری را از عمق ۱۳۰ متری بالا کشیدند. ۱۹۶۰ ترکیه: اولین حفاری حرفه‌ای باستان‌شناسی زیرآب در کاپه (دماغه) گالیدونیا] صورت گرفت، این کشتی مغروق مربوط به۱۳۰۰ قبل از میلاد است و در عمق ۲۹ متری قرار داشت در این زمان جورج (جرج) اف. باس (بس) استانداردهای بسیار مناسبی را برای پروژه‌های آتی باستان‌شناسی زیرآب بنا نهاد. ۱۹۶۲: واریان پرتون قبل از سال۱۹۶۲ برای تحقیقات در مورد زیردریایی یو اس اس تِرشِر (کوسه ماهی) دستگاه مگنومتر را پیشنهاد کرده بود و سرانجام در سال ۱۹۶۳ محل این زیر دریایی مشخص شد. (آغاز استفاده از دستگاه مگنومتر در باستان‌شناسی زیرآب). ۱۹۶۳: برای اولین بار دستگاه ساید اسکن سونار که توسط هارولد ادگرتون از موسسه‌ام .آی. تی (MIT) توسعه پیدا کرده بود جهت کشف کشتی‌های مغروق مورد استفاده قرار گرفت. ۱۹۶۴ ترکیه: برای اولین بار از سایت یک کشتی مغروق به وسیله یک زیر دریایی علمی نقشه‌برداری شد ۱۹۷۳ ایالات متحده: بقایای کشتی یو. اس. اس. مونیتور در دماغه هاتراس در کارولینای شمالی در عمق ۷۳ متری به وسیله دستگاه‌های دریافت از راه دور کشف شد. این سایت اندکی بعد در سال ۱۹۷۴ به وسیله ربات زیر آبی آلکوا سیآ پروب (کاوشگر دریایی) نقشه‌برداری شد و عکس‌هایی از تمام زوایای سایت منتشر شد. ۱۹۷۷ ایالات متحده: غواصان شعبه بندری مؤسسه اقیانوس شناسی و دانشمندان ادارهٔ ملی اقیانوسی و جوی (ان.اُ.ای.ای) مصنوعاتی را از مونیتور بازیابی کردند. از پیدایش روم
کتاب ۶–۱۰: جنگ‌ها با آیکوئی‌ها، وُلسکی‌ها، اتروسک‌ها و جنگ‌های سامنیتی تا ۲۹۲ ق. م (در دسترس) معماری رنسانس
با وجود این‌که در تاریخ هنر، آغاز رنسانس به اموری همچون سال فتح قسطنطنیه در سال ۱۴۵۳ به وسیله سلطان محمد فاتح و تشکیل حکومت عثمانی به جای دولت بیزانس، یاپایان یافتن بیماری طاعون و اموری از این قبیل نسبت داده شده‌است؛ اما در نزدمورخان هنر این امر یقینی است که رنسانس هنری از ایتالیا آغاز شده، بدین ترتیب که هنرمندان ایتالیایی بر خلاف دیگر کشورهای اروپایی حاضر نشده بودند به سبک گوتیک درمعماری تن دهند و حتی این مفهوم را به صورت طعن و استهزا برای این سبک به کارمی‌بردند و علیه سبک گوتیک عصیان نموده و به سوی سبک جدید حرکت کردند. مارسیلیوس پادوایی
ایتالیا در قرن چهاردهم و قرن‌های بعدی دستخوش وضعیت بحرانی و ناگواری بود که همین مسائل باعث درگیری فکری بسیاری از اندیشمندان شد. ایتالیا زودتر از سایر نقاط اروپا وارد عصر رنسانس شده بود اما دخالت‌های پاپ در امور سیاسی و اندیشه‌های گریز از مرکز امیران فئودال باعث ایجاد مشکلات فراوان و ایجاد ناامنی در ایتالیا شد در نتیجه بسیاری از اندیشمندان ایتالیا را در پی چاره‌جوری برای حل وضع بحرانی ایتالیا انداخت. در قرن چهاردهم اندیشمندان ایتالیا با ارائه نظریات بسیاری دربارهٔ مسائل زمان خود از جمله چگونگی حاکمیت بر دولت‌شهرهای ایتالیا، چگونگی برقراری صلح،.. در پی حل مسائل برآمدن. مارسیلیوس یکی از همین اندیشمندان بود، و مانند هم عصیان اندیشمند خود به نوشته‌های ارسطو و بسیاری از متفکران عصر باستان رجوع کرد، ولی مدتی بعد متوجه شد که مشکلات ایتالیای عصر او با مشکلات آنان متفاوت است. ایتالیا در آن زمان دولت واحدی نداشت و مارسیلیوس معتقد بود که عمدهٔ مشکلات دولت‌شهرها ایتالیا ناشی از ادعای اسقفهای روم مبنی بر ولایت مطلق بر کل عالم است و شرایط ایتالیا باعث شده تا این اسقفها در آن‌جا بیشترین نفوذ و دخالت را داشته باشند. از پیدایش روم
کتاب ۱–۵: تأسیس افسانه‌ای شهر روم (از جمله پیاده‌شدن آینیاس در ایتالیا و تأسیس شهر توسط رومولوس)، دوران پادشاهان و جمهوری نوپا تا شکست آن از گالیایی‌ها در ۳۹۰ ق. م (در دسترس) فلسفه نوافلاطونی
فلسفه نوافلاطونی نه تنها باز گردان افکار افلاطون بلکه ترکیب و سازهٔ افکار پلوتینوس بود که شامل کارهای افلاطون، ارسطو، فیثاغورس و فلاسفهٔ یونان می‌شد. رنسانس در ایتالیا بازیابی علوم یونان باستان پس از سقوط امپراتوری بیزانس بود که مجموعه‌ای عظیم از کتب و دست نوشته‌های یونانی داشت. مارسیلیوفینیچی از افراد برتر این عصر به‌شمار می‌آید که ترجمه بسیاری از کتب یونانی را به لاتین عهده‌دار بود. شخص برتر بعدی پیکودلامیرندولا بود که علاوه بر علمش به زبان یونانی و لاتین به زبان عرب و عبری نیز مسلط بود اما به دلیل اینکه جبههٔ مخالف کلیسا را داشت کارهای او با ممنوعیت مواجه شد. فلاسفهٔ نوافلاطونی مدرن مانند گوته، هگل، شیلر، شلینگ و… به این دلیل به این نام خوانده می‌شوند که از سنت‌های فلسفی مادی گرایانهٔ غرب و استعماری جدا شده‌اند. زبان ایتالیایی
گروه چهارمی نیز ادعا می‌کرد که بهترین گونه ایتالیایی آن است که دادگاه پاپی به کار می‌گیرد که مخلوطی از گویش‌های توسکانی و رمی بود. سرانجام، ایده‌های بمبو غالب و بنیاد "Accademia della Crusca"، نهاد قانونگذاری رسمی زبان ایتالیایی، در فلورانس (۱۵۸۲–۱۵۸۳) بازگشایی شد که کتاب "Floris italicae linguae libri novem" (گل زبان ایتالیایی در نه کتاب) از آنیولو مونوسینی در سال ۱۶۰۴ و به دنبال آن نخستین فرهنگ واژگان ایتالیایی در سال ۱۶۱۲ منتشر شد. تاریخ ایتالیا
انحطار جمهوری با قتل ژولیوس سزار آغاز شد. سپس امپراتوری روم برای چند سده بر اروپای غربی و مدیترانه چیرگی داشت. این امپراتوری تأثیر بسزایی در پیشرفت فلسفه، دانش و هنر غرب داشت. پس از سقوط روم در سال ۴۷۶ میلادی، ایتالیا به دولت‌شهرهای و حکومت‌های محلی بسیاری تقسیم شد و گرچه بزرگانی همچون دانته آلیگیری، لئوناردو داوینچی، میکل‌آنژ، نیکولو ماکیاولی، گالیلئو گالیله یا حتی ناپلئون بناپارت از آن برخاستند، این کشور از نظر سیاسی بسیار متفرق و پراکنده باقی ماند. جمهوری دریایی که به بندر اصلی ورود کالاهای وارداتی آسیا و خاور نزدیک به اروپا تبدیل شده بود، با ترابری، بازرگانی و بانک‌داری به رونق بزرگی دست یافت. مرکز ایتالیا به عنوان ایالات پاپی زیر نظر مستقیم پاپ بود و جنوب آن به دلیل حضور جانشین‌های بیزانسی‌ها، عرب‌ها، نورمن‌ها، اسپانیایی‌ها و بوربون‌ها به صورت فئودال اداره می‌شد. رنسانس ایتالیا در سراسر ایتالیا پراکنده شد و در آن برای باری دیگر به انسان‌گرایی، علم، کاوش و هنر روی آورده و دوران نوین آغاز شد. کاوشگران ایتالیایی (همچون مارکو پولو، کریستف کلمب و آمریگو وسپوچی) مسیرهای جدیدی را به شرق دور و دنیای جدید کشف و به آغاز عصر کاوش کمک کردند، گرچه خود دولت‌های ایتالیا هیچ فرصتی برای ایجاد امپراتوریهای استعماری در خارج از حوضه مدیترانه نداشتند. کلید سلیمان
در دوران رنسانس کتابهای سحر زیادی نوشته شد که اکثراً بر پایه متون قدیمی کابالایی یا کیمیاگری عربی بود. چندین نسخه مختلف از این کتاب وجود دارد که دارای تفاوتهای کم یا زیادی با هم هستند. ولیکن بیشتر این نسخ در قرن ۱۴ و ۱۵ نوشته شدند. یک نسخه یونانی این کتاب نیز از قرن ۱۵ وجود دارد که نام آن کارهای سحر سلیمان است. دو نسخه عبری این کتاب نیز در کتابخانه انگلستان نگهداری می‌شود که مربوط به قرن ۱۶ و ۱۷ است. بشر: داستان همه ما
شهر ونیز با ابریشم چین، ادویه هند و بویژه طلای آفریقا شهری متمدن و تجاری شده بود. حالا با طلای آفریقا «ونیز» به‌تدریج به جایگاهی برای رشد بانکداری تبدیل می‌شود. بانکداری مدرن در ایتالیا متولد می‌شود. دوران رنسانس است، دوره تجدد ادبی و فرهنگی اروپا پس از ویرانی طاعون وقت تولدی دوباره است. هنر، تجارت، علوم پایه و مهندسی به سرعت رشد می‌کنند و همه اینها به واسطه رشد بانکداری و اقتصاد است. ۸ هزار کیلومتر دورتر در چین امپراطوری مغول‌ها درحال فروپاشی است. ۱۵۰سال پس از حمله چنگیزخان به چین «ژو-یان-ژانگ» با ارتشی از کشاورزان به «نانجینگ» حمله می‌کند. قدرت آنها اسلحه جدید آنها است. تفنگ. سلاحی که جهان را تغییر خواهد داد. آنها در مدت ۱۲ سال مغول‌ها را بیرون می‌کنند و امپراطوری جدیدی برپا می‌کنند که ۳۰۰ سال طول می‌کشد. در قرن پانزدهم میلادی کتاب فقط در اختیار ثروتمندان یا کشیشان بود. سه سال طول می‌کشید تا یک نسخه از کتاب مقدس نوشته شود. سال ۱۴۵۰ و در آلمان صنعتی که۷۰۰ سال پیش در چین متولد شده بود به سرانجام می‌رسد. صنعتی که همانند اختراع تفنگ جهان را تغییر خواهد داد. یوهانس گوتنبرگ Johannes Gutenberg اولین دستگاه چاپ را می‌سازد. با اختراع او عصر اطلاعات آغاز می‌شود. یوهانس گوتنبرگ اولین کتاب جهان را در ۱۸۰ نسخه چاپ می‌کند. (از آن زمان تاکنون حداقل ۶ میلیارد دیگر چاپ شده‌است). به مدت ۷۰۰ سال جنوب اسپانیا در اختیار مسلمانان بود تا سرانجام در سال ۱۴۹۲ میلادی پس از سالها جنگ تمام اسپانیا آزاد می‌شود. اساسینز کرید: افشاگری‌ها
بازی در چند مقطع زمانی متفاوت روایت می‌گردد. عصر کنونی، عصر رنسانس و دوران جنگ‌های صلیبی، بازه‌های زمانی هستند که توسط شخصیت‌های متفاوتی به تصویر کشیده می‌شوند. روند غالب بازی، عصر رنسانس و داستان اتزیو آئودیتوره است که در قسطنطنیه، مصیاف و در سایر مکان‌ها، به جستجویی برای یافتن پاسخ پرسش‌های خود می‌گردد. او اینک ۵۲ ساله است. رنسانس
در سال ۱۵۳۳ شهرت کوپرنیک به جایی رسیده بود که آلبرت ویدمانشتات منشی پاپ کلمنت هفتم یک رشته سخنرانی دربارهٔ نظریه او برای پاپ و گروهی از کاردینال‌ها در واتیکان ترتیب داد. در ۱۵۳۶ که تحقیقات کوپرنیک به اتمام رسید دیگر در اروپا دانشمندی نبود که دربارهٔ نظریه انقلابی او چیزی نشنیده باشد و بسیاری در گوشه و کنار قاره خواستار انتشار آن بودند. او حتی در کلیسا نیز حامیان پرنفوذی داشت؛ کاردینال نیکلاس فون شونبرگ در نامه‌ای خطاب به کوپرنیک نوشت: «... ای مرد فاضل امیدوارم که تقاضای مرا بیجا ندانی ولی مؤکداً از تو استدعا می‌کنم که کشف خود در باب کائنات را در معرض قضاوت دیگر نخبگان جهان قرار دهی و ضمناً در اولین فرصت ممکن شرحی از نظریه خود را همراه با جداول و هرچه که به آن مربوط است برای من ارسال داری…» این نامه تشویق‌آمیز اگر چه برای کوپرنیک بسیار ارزشمند بود ولی کافی نبود تا او را به انتشار نظریه انقلابی‌اش متقاعد کند. در باب معماری
کشف کتاب ویترویوس تأثیر عمیقی بر معماران دوره رنسانس داشته‌است، که موجب ایجاد سبک نئوکلاسیک شده‌است. معماران رنسانس مانند نیکلی، برونلشی و لئون بتیستا البرتی، منطقه خود را در آثارشان از این کتاب برداشت نموده‌اند. بهترین اثر سیاه قلم لئوناردو دا وینچی به نام ویترویوس براساس مفاهیمی است که‌در این کتاب ویترویوس مطرح شده‌است. غلامرضا رشید یاسمی
ایرج افشار دربارهٔ رشید یاسِمی می‌نویسد:جز از مقالات ادبی و تاریخی و فلسفی و انتقادی که از او در مجلات «نوبهار»، «آینده»، «ارمغان»، «تعلیم و تربیت»، «یغما»، «مهر»، … چاپ شده‌است دارای تألیفات و تحقیقات و تتبعات و ترجمهٔ‌های بسیاری است. ماندگارترین ترجمه او کتاب «ایران در زمان ساسانیان» اثر «آرتور کریستین سن» است؛ اما در تألیف کتاب‌هایی نیز که با تاریخ ایران پیوند داشت، از پیشگامان بود. کتاب‌های «کرد و پیوستگی تاریخی و نژادی او» و «تاریخ مختصر ایران» (برای تدریس در مدارس ابتدایی و متوسطه) از دیگر نوشته‌های اوست. از دیگر کتاب‌های پژوهشی رشید یاسمی می‌توان به ترجمه کتاب «چنگیز خان» اثر هارولد لمب، «تاریخچه نادر شاه» تألیف ولادیمیر مینورسکی، «آیین نگارش تاریخ»، «تاریخ ملل و نحل» و ترجمه جلد چهارم «تاریخ ادبیات ایران» نوشته ادوارد براون اشاره کرد. نخستین کتاب تألیفی رشید یاسمی دربارهٔ زندگانی «ابن یمین فریومدی» شاعر سلسله سربداران در سده هشتم هجری ایران بود. همچنین تصحیح «دیوان سلمان ساوجی»، تصحیح «دیوان مسعود سعد سلمان»، «اندرزنامه اسدی توسی» و غیره از دیگر فعالیت‌های اوست."تاریخ قرن هیجدهم و انقلاب کبیر فرانسه و امپراتوری ناپلئون"، موضوع این کتاب همان‌طور که از عنوانش پیداست، انقلاب کبیر فرانسه می‌باشد. انقلاب فرانسه پس از اصلاح مذهبی لوتر، از مهمترین و موثرترین وقایع تاریخ اروپاست؛ زیرا چنان‌که لوتر مذهب را اصلاح کرد انقلاب فرانسه نیز در اصول سیاسی و اجتماعی جهان تغییراتی پدیدآورد. این کتاب به‌طور مفصل به شرح این واقعه می‌پردازد. واسکو پراتولینی
پراتولینی نخستین رمانش «خیابان‌های برهنه» را در سال ۱۹۴۴ منتشر کرد. «داستان خانوادگی» در ۱۹۴۷ منتشر شد که داستان آن دربارهٔ برادر درگذشتهٔ خودش بود. «داستان عشاق فقیر» (۱۹۴۷) یکی از بهترین نمونه‌های نئورئالیسم ایتالیایی نامیده شده است این کتاب به فروش بالایی دست یافت و دو جایزهٔ ادبی بین‌المللی دریافت کرد. پراتولینی که خود ضد فاشیسم بود در «قهرمان زمان ما» (۱۹۴۹) به فاشیسم حمله برد. وی بین سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۶۶ سه کتاب را در یک مجموعه به نام «داستان ایتالیایی» منتشر کرد که وقایع آن بین سال‌های ۱۸۷۵ تا ۱۹۴۵ به وقوع می‌پیوندد. رنسانس والا
رنسانس والا یا رنسانس متعالی () در تاریخ هنر، زمانه ای کوتاه از استثنایی‌ترین دوران آثار هنری در ایالات ایتالیا به ویژه رم، (پایتخت ایالات پاپی) و فلورانس در طول رنسانس ایتالیا بود. بسیاری از تاریخ نگاران هنری گمان می‌برند که رنسانس والا در حوالی ۱۴۹۵ یا ۱۵۰۰ آغازید و در ۱۵۲۰ با مرگ رافائل به پایان خود رسید، هر چند برخی می‌گویند در ۱۵۲۵ یا ۱۵۲۷ با حادثهٔ غارت رُم توسط ارتش کارل پنجم امپراتور رم مقدس یا در ۱۵۳۰ به پایان رسید. از شناخته شده‌ترین صاحب نظران نگار گری (نقّاشی)، پیکرتراشی و معماریِ رنسانس والا می‌توان داوینچی، میکل‌آنژ (آنجلو)، رافائل و برامانته را نام برد. در سالیان گذشته، بهره‌گیری از این واژه به گونه ای پیاپی از سوی برخی تاریخ نگارانِ هنری آکادمیک مورد انتقاد قرار گرفت زیرا توسعه هنری را بیش از اندازه ساده گرفته، درون مایه تاریخی را نادیده، و تنها بر روی شماری اندک از فراورده‌های هنری نمادین تمرکز دارد. تاریخ ایتالیا
دانش و هنر پیشرفتهای عظیمی در ایتالیای سدهٔ پانزدهم و شانزدهم به وجود آوردند. این احیای فرهنگی به رُنِسانس (یعنی نوزایش) مشهور شده‌است. دانشمندان، سرایندگان و فیلسوفانی ظهور کردند که با الهام از میراث اصیل روم و یونان با دیدگانی تازه‌تر به جهان می‌نگریستند. نقاش‌ها به مطالعهٔ کالبد انسان پرداختند و اعضای بدن انسان را به شیوهٔ واقع‌گرایانه‌ای نقاشی می‌کردند. فرمانروایان ساختمان‌ها و کارهای بزرگ هنری را سفارش دادند. این عقاید تازه بزودی در سراسر اروپا گسترش یافت. زبان ایتالیایی
زبان ایتالیایی معیار ریشه‌ای شاعرانه و ادبی در نوشته‌های نویسندگان توسکانی قرن ۱۲ دارد ولی حتی اگر اساساً دستور زبان و واژگان هسته‌ای آن نسبت به گویش قرن ۱۳ فلورانس تغییری نکرده باشد، گونه معیار نوین آن عمدتاً توسط وقایع نسبتاً اخیر شکل گرفته‌است. با این حال، زبان رومی گفتاری که در شبه‌جزیره ایتالیا گویش می‌شود، پیشینه طولانی‌تری دارد. در حقیقت، نخستین متونی که به‌طور قطع می‌توان آن‌ها را رومی گفتاری این ناحیه نامید (به این صورت که از نیای لاتین آن متمایز باشد) متونی به نام پلاچیتی کاسینزی از استان بنونتو هستند که مربوط به سال ۹۶۰ تا ۹۶۳ می‌باشند، اگرچه چیستان ورونی که احتمالاً مربوط به قرن ۸ یا اوایل قرن ۹ است، دربرگیرنده گونه‌ای دیرینه از لاتین عامیانه است که می‌تواند به عنوان نمونه‌ای بسیار کهن از یک گویش بومی ایتالیا دیده شود. رنسانس ایتالیا
رنسانس ایتالیا، رنسانس ایتالیا (ایتالیایی: Rinascimento [rinaʃʃimento]) نخستین تجلی رنسانس سرتاسری در اروپا بود، یک دورهٔ دگرگونی فرهنگی بزرگ و دستاوردی که در ایتالیا در طی سدهٔ چهاردهم آغاز شد و تا سدهٔ شانزدهم ادامه یافت بود که باعث گذار از دوران سده‌های میانه (قرون وسطی)، و ورود به قرون جدید در اروپای مدرن شد. اصطلاح رنسانس به مفهوم اصلی مدرنیته است که در سدهٔ نوزدهم رواج یافت، و در کار تاریخ‌نگارانی مانند ژول میشله و یاکوب بورکهارت به کار رفته‌است. هرچند که منشأ این جنبش که تا حد زیادی به فرهنگ سواد تلاش روشن‌فکری و پشتیبانی محدود شده بود را می‌توان به بخش پیش از سدهٔ چهاردهم برمی‌گردد، بسیاری از جنبه‌های فرهنگ و جامعهٔ ایتالیایی تا حد زیادی قرون وسطایی باقی ماند؛ رنسانس تا پایان سده، به حرکت کامل در نیامد. واژهٔ فرانسوی رنسانس (Rinascimento در ایتالیایی) به معنی «تولد دوباره»، و این دوران بهترین‌ها را برای تجدید دل‌بستگی به فرهنگ کلاسیک پیشین، پس از دوره‌ای که انسان گرایان آن را با برچسب سده‌های تاریک شناخته‌اند. آنتونیو روزمینی
از بین آثار متعدد وی، که یک نسخه جمع‌آوری شده در ۱۷ جلد در میلان (۴۴–۱۸۴۲ میلادی) منتشر شده‌است، و توسط Opere postume در ۵ جلد تکمیل شده‌است (تورین، بین ۱۸۵۹ تا ۱۸۷۴ میلادی)، مهمترین آن‌ها عبارتند از: تواریخ مصور ایوان مخوف
این مجلدات به ترتیب نسبتاً تاریخی تقسیم‌بندی شده و شامل چهار حوزه اصلی می‌شوند: تاریخ انجیلی، تاریخ رم، تاریخ بیزانس و تاریخ روسیه. جلدهای مختلف این تواریخ در موزه دولتی روسیه، کتابخانه آکادمی علوم روسیه و کتابخانه ملی روسیه قرار دارند. فهرست آثار درباره حافظ
در طولِ دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ م، در نتیجهٔ فعالیتِ ایران‌شناسان و با تلاش الساندرو باوزانی، حافظ دوباره در ایتالیا به اوجِ شهرت رسید و نتیجهٔ این حافظ‌پژوهیِ نوین، حضورِ حافظ در محافلِ شعرِ ایتالیا و اثرگذاری بر آنها بود. از فعالیت‌های علمیِ کارلو ساکونه دربارهٔ حافظ‌پژوهی، تحلیلِ قوی‌اش دربارهٔ نکاتِ مشترکِ میان شعرِ حافظ و شعرِ ایتالیاییِ سبکِ جدید است. این سبک در اواخرِ سدهٔ سیزدهم و اوایلِ سدهٔ چهاردهمِ میلای رواج یافت و مرتبط با شاعرانِ توسکانی است که واله از آنان گفته بود. ساکونه چندین مقاله دربارهٔ تحلیلِ ویژگی‌های شعرِ حافظ دارد، ازجمله: «شاهدگرایی و مدیحه‌سرایی در شعرِ فارسیِ سده‌های میانه»، «حافظ و ترجمه»، «شاهِ خوبان در غزلِ فارسی و شیفتگانِ مفلسِ عشق»، «شراب، شاهدان، و کفر در محضرِ خدا، چند یادداشت دربارهٔ "دیوانِ" حافظ» و «مالیخولیا و خیالِ معشوق در "دیوانِ" حافظ». رمی متیس
تحقیقات متیس بر سدهٔ ۱۷ میلادی به‌ویژه ژانسنیسم متمرکز است. رسالهٔ او به یکی از لردهای فرانسه می‌پردازد. او در سال ۲۰۱۲ میلادی کتابی را در زمینهٔ همین فرد و یکی از مشاوران دولت فرانسه در آن زمان نگاشته است. او مشارکت‌های دیگری نیز در زمینهٔ ادبیات فرانسه در سدهٔ ۱۷ام دارد. اروپا
دانش و هنر پیشرفت‌های عظیمی در ایتالیای سده ۱۵ (میلادی) و سده ۱۶ (میلادی) به وجود آورد. این احیای فرهنگی به رنسانس (یعنی «نوزایی») مشهور شده‌است. دانشمندان، شعرا و فیلسوفانی ظهور کردند که با الهام از میراث اصیل روم و یونان باستان، با دیدگاهی تازه‌تر به جهان می‌نگریستند. نقاش‌ها به مطالعه آناتومی (علم تشریح) پرداختند و اعضای بدن انسان را به شیوه‌ای واقع‌گرایانه نقاشی کردند. فرمانروایان ساختمان‌ها و آثار بزرگ هنری را سفارش دادند. این عقاید تازه به زودی در سراسر اروپا گسترش یافت. مطلوب «انسان عصر رنسانس»، فرد درخشان و همه فن حریفی بود که در موضوعات فراوانی کارآزموده باشد. لئوناردو دا وینچی و میکل آنژ مشهورترین آنان هستند؛ دستاوردهای آنان احترام‌شان را در جامعه افزایش داد. فردوسی
برخی از کتاب‌هایی که در این زمینه چاپ شده‌اند عبارتند از: "نامهٔ باستان" (در ۹ جلد) نوشتهٔ جلال‌الدّین کَزّازی، "تصحیح شاهنامه" به‌کوشش جلال خالقی مطلق و با همکاری محمود امیدسالار و ابوالفضل خطیبی، "تصحیح جلد هفتم نسخهٔ فلورانس شاهنامه" به‌کوشش عزیزالله جُوِینی، "ویرایش شاهنامه" به‌کوشش فریدون جُنِیدی (دورهٔ پنج جلدی)، "حماسه در رمز و راز ملی" نوشته محمد مختاری، "کتابشناسی فردوسی و شاهنامه؛ از آغاز نوشته‌های پژوهشی تا سال ۱۳۸۵" نوشته ایرج افشار. رقص رنسانس
دانش رقص‌های دربار بهتر از رقص‌های کشور زنده مانده‌است، زیرا آنها توسط استادان رقص در نسخه‌های خطی و بعداً در کتب چاپی جمع‌آوری شده‌اند. از قرن ۱۵ نخستین نسخه‌های خطی باقی مانده دستورالعمل رقص تفصیلی را ارائه می‌دهد، برای ایتالیا است. اولین کتابچه‌های رقص چاپ شده از اواخر قرن شانزدهم فرانسه و ایتالیا آمده‌است. اخیراً با عنوان cherwell thy wyne (نشان دادن شادی خود) منتشر شده‌است: رقص‌های انگلیس قرن پانزدهم از گرسلی". اولین منبع چاپ شده انگلیسی در سال ۱۶۵۱ ظاهر شد، چاپ اول پلیفورد. مطالعات تاریخ هنر
بعدها رنسانس ایتالیایی در بررسی دستاوردهای خود به الگوی پلینی بازگشت. گیبرتی آغاز کننده بود ولی کار اساسی به دست وازاری صورت گرفت؛ وی در کتاب «زندگینامه هنرمندان» (۱۵۵۰ م) به بررسی روند رشد و انحطاط هنرها در یونان و روم باستان و سپس نوزایش و پیشرفت آنها از جوتو تا میکل‌آنژ پرداخت. وازاری هم مانند پلینی، ارزش‌های طبیعت‌گرایی را مبنای بررسی تاریخی‌اش قرار داد، اما شکل پیشرفت هنر را از ذات خود هنر استنتاج کرد. وی مراحل تولد، بلوغ و زوال موجود زنده را الگویی برای تبیین تحول هنر در نظر گرفت. بعد نویسندگانی چون ماندر (در هلند)، بالیونه و بلوری (در ایتالیا) و زانْدرارْت (در آلمان) بر مبنای نظریهٔ وازاری رسالاتی در باب تاریخ هنر نوشتند. برخی از مورخان نیز با تأکید بر برتری رافائل در طراحی و تیسین در رنگ، امتیاز خاصی را که وازاری به میکل‌آنژ داده بود زیر سؤال بردند. در این رهگذر، آکادمی‌ها، مجموعه‌داران و هنرشناسان بر اطلاعات تاریخی دربارهٔ استادان بزرگ گذشته افزودند. تاریخ روم (دیون کاسیوس)
تاریخ روم نام کتابی هشتاد جلدی است که توسط دیون کاسیوس، یک سناتور اهل امپراتوری روم و دارای اصالت بیتینیایی، به زبان یونانی در باب وقایع و تاریخ روم باستان از پیاده شدن آینیاس در ایتالیا تا سال ۲۲۹ میلادی در دوران امپراتوری الکساندر سوروس را در برمی‌گیرند. کتاب‌های او از مُجَلد سی‌وشش تا شصت به‌طور کامل یا تقریباً کامل بر جای مانده‌اند (به‌جز مُجَلدات پنجاه‌وپنج، پنجاه‌وهفت و پنجاه‌ونه که دارای خلأهای بزرگی هستند). در باب دیگر کتب نیز تنها بازمانده‌هایی در دست است به‌جز بخشهایی از مجلدهای هفتادونه و هشتاد که کامل هستند. در باب مجلدات یکم تا سی‌پنجم هم سه مجموعه از زمان کنستانتین هفتم در سده‌ی دهم میلادی با عناوین زیر بر جای مانده‌اند:در باب کتاب‌های شصت‌ویک تا هشتاد نیز چکیده‌ی یوآنس زوناراس و راهبی به‌نام یوآنس خیفیلینوس در سده‌ی یازدهم در دست است که آن نیز دارای خلأهایی است. رنتسو د فلیچه
رنزو د فلیس (; متولد ۸ آوریل ۱۹۲۹ – مرگ ۲۵ مه ۱۹۹۶)، مورخ ایتالیایی، متخصص در حوزه تاریخ فاشیسم و نویسنده کتاب ۴ جلدی زندگی نامه بنیتو موسولینی در شش هزار صفحه. او اقدامات بنیتو موسولینی حوزه داخلی ایتالیا را نوعی انقلاب، و سیاست خارجی آن در خلال سالهای ۱۸۶۱ تا ۱۹۲۲ را سیاستِ واقعی یا واقع‌گرایانه تلقی می‌کرد. تاریخ فلسفه
دانش و هنر پیشرفت‌های عظیمی در ایتالیای سدهٔ پانزدهم و شانزدهم به‌وجود آوردند. این احیای فرهنگی به رِنُسانس مشهور شده‌است. دانشمندان و فیلسوفانی ظهور کردند که با الهام از میراث اصیل روم و یونان با دیدی تازه‌تر به جهان می‌نگریستند. تاریخ ایران باستان (کتاب پیرنیا)
مجموعه کتاب‌های تاریخ ایران باستان از زمان تألیف تاکنون چندین‌بار به چاپ رسیده‌است. این مجموعه در سه جلد منتشر شده و همواره مورد استقبال پژوهشگران حوزه تاریخ و علاقه‌مندان به ایران باستان قرار گرفته‌است. موضوع اصلی جلد نخست آن سرگذشت ایران در عصر ماد و هخامنشی تا پایان عصر خشایارشا است. در کنار تاریخ ایران رویدادهای تاریخی مناطقی نظیر مصر، آشور، بابل، سوریه، فلسطین و… نیز در این کتاب مطرح می‌شود. زبان ایتالیایی
در این مدت، انسان‌گرایان - افرادی که بر بدن انسان و پتانسیل کامل آن تأکید داشتند - از دیدگاه‌های جدیدی شروع به درک اعتقادات دیرینه‌ای که از آموزه‌های کلیسای کاتولیک روم ریشه می‌گرفت، کردند و تمرکز را از روی کلیسا به روی خود انسان گذاشتند. انسان‌گرایان شروع به شکل‌گیری باورهای جدید در اشکال مختلف اجتماعی، سیاسی و فکری کردند. آرمان‌های دوره رنسانس در طول اصلاحات پروتستانی، که همزمان با رنسانس اتفاق افتاد، مشهود بود. اصلاحات پروتستان با عدم پذیرش زیاده‌خواهی‌های یوهان تتزل و سایر مقامات کلیسای کاتولیک روم توسط مارتین لوتر آغاز شد و در نتیجه آن لوتر از مجلس ورمس کلیسای کاتولیک روم جدا شد. لوتر پس از تکفیر شدن از طرف کلیسای کاتولیک روم، فرقه‌ای بنیان نهاد که در آن زمان شاخه‌ای از کاتولیک شناخته می‌شد، اما بعدها لوتریانیسم نام گرفت. موعظه‌های لوتر به نفع ایمان و کتاب مقدس به جای سنت، وی را بر آن داشت تا کتاب مقدس را به زبان‌های دیگر اروپا ترجمه و امکان خواندن آن را برای مردم سراسر قاره فراهم می‌کند. پیش از این، کتاب مقدس فقط به لاتین ترجمه می‌شد، اما در پی آن فهمیدن کتاب مقدس در بسیاری از زبان‌های دیگر از جمله ایتالیایی ممکن شد. زبان ایتالیایی با کمک لوتر و اختراع چاپ فشاری توسط یوهانس گوتنبرگ توانست حتی بیشتر گسترش یابد. چاپ ترویج زبان ایتالیایی را تسهیل کرد، زیرا می‌توانست به سرعت متونی از جمله کتاب مقدس را تولید کند و هزینه‌های کتاب‌های را بکاهد که دسترسی بیشتر افراد به کتاب مقدس ترجمه‌شده و ادبیات جدید را در پی داشت. کلیسای کاتولیک روم در حال از دست دادن کنترل خود بر مردم بود، زیرا امکان تغییر نداشت و شمار فزاینده‌ای از اصلاح‌خوهان با باورهای متفاوتی وجود داشتند. رومیانی
کتاب‌نامه: ۱- اشمیت، اریک، ۱۳۷۶ پرواز بر فراز شهرهای باستانی ایران، برگردان آرمان شیشه‌گر، انتشارات پژوهشگاه سازمان میراث فرهنگی کشور. ۲- اکبرزاده، داریوش،۱۳۸۱ کتیبه‌های پهلوی اشکانی، انتشارات پازینه، تهران. ۳- منصوری، امیر، ۱۳۸۹ بررسی هنر گچ‌بری دوره‌ی ساسانی(مورد مطالعه محوطه باستانی برز قاوله، کوهدشت لرستان) رساله کارشناسی ارشد برای دانشگاه آزاد تهران مرکزی، منتشر نشده. ۴- نوروز زاده چگنی، ناصر، ۱۳۷۲ هیئت هلمز نخستین فعالیت‌های باستان‌شناسی در لرستان، مجله‌ی باستان‌شناسی و تاریخ، سال هفتم شماره‌ی اول. ۵- شاه‌نامه استاد توس حکیم ابوالقاسم فردوسی، ۱۳۷۲ انتشارات امیربهادر، تهران. مطالعات تاریخ هنر
اوایل سده نوزدهم با ظهور رمانتیکها که هدف هنر را بیان احساس‌ها و ادراکات فردی هنرمند می‌دانستند، دیدگاه مورخان نیر تغییر کرد. یاکوب بورکهارت، مورخ سوییسی با نگاهی رمانتیک و بدبینانه به جهان مدرن می‌نگریست و پسرفت ارزش‌های فرهنگی و معنوی را در آن می‌دید. او با تألیف کتاب «تمدن رنسانس در ایتالیا» (۱۸۶۰) از نخستین کسانی بود که هنر را در بافت فرهنگی آن مورد مطالعه قرار داد. وی معتقد بود که انسان رنسانس بر وجود خویش به عنوان «یک فرد معنوی» آگاهی یافته‌است، حال آنکه پیش از آن دوران، انسان خود را صرفاً عضوی از یک نژاد، قوم، صنف و خانواده می‌شمرد. تاریخ ایتالیا
تاریخ ایتالیا دوران باستان، قرون وسطی و دوران نوین را در بر می‌گیرد. از زمان‌های باستان فنیقی‌ها، یونانی‌ها، اتروسکی‌ها و سلت‌ها در شبه‌جزیره ایتالیا سکونت داشته‌اند و مردمان ایتالی نیز در کنار طوایف باستان ایتالیایی، یونانی‌ها، کارتاژها و فنیقی‌ها در سرتاسر ایتالیا پراکنده شده‌اند. در دوران باستان، ایتالیا وطن رومی‌ها و پایتخت امپرتوری روم بود. رم به عنوان یک پادشاهی در سال ۷۵۳ پیش از میلاد بنیان‌گذاری شد و در سال ۵۰۹ پ. م با سرنگونی پادشاهی و تأسیس مجلس سنا و مردم به جمهوری تبدیل شد. سپس این جمهوری ایتالیا را با جنگ با اتروسکی‌ها، سلت‌ها و یونانی‌ها متحد کرد. رم سپس بر فدراسیون مردمان ایتالی و پس از آن غرب اروپا، شمال آفریقا و خاور نزدیک فرمانروایی کرد. لئوناردو برونی
لئوناردو برونی (; – )، مورخ و دولتمرد ایتالیایی که هر از گاهی به عنوان مهم‌ترین انسان‌گرا دورهٔ ابتدایی رنسانس شناخته می‌شود. همچنین وی به عنوان نخستین مورخ مدرن نیز معرفی شده است. وی نخستین کسی است که در مورد سه دوره باستان، قرون وسطی و مدرن نوشته است. تاریخ زشتی
تاریخ زشتی یکی از کتاب‌های نویسنده و منتقد ادبی ایتالیایی، اومبرتو اکو است که در سال ۲۰۰۷ توسط بومپیانی منتشر شده و درواقع در ادامهٔ کتاب پیشتر او، یعنی "در باب زیبایی" است.