کاچی چگونه درست می شود؟
کاچی
کاچی را با آرد، شکر، گلاب، کره، روغن و زعفران درست می‌کنند. در گذشته با روغن حیوانی فراوان تهیه می‌شد. کاچی را با آرد برنج نیز درست می‌کنند. دسر ایرانی
کاچی را با آرد، شکر، گلاب، کره، روغن و زعفران درست می‌کنند. در گذشته با روغن حیوانی فراوان تهیه می‌شد. کاچی را با آرد برنج نیز درست می‌کنند.
کامبوچا
ابتدا سه لیتر آب را بجوشانید. در یک قوری مقدار ۴ قاشق معادل ۲۰ گرم چای خشک دم کنید. چای دم کشیده و صاف شده را به سه لیتر آب از قبل جوشانده شده اضافه کنید و هم بزنید تا یکنواخت شود. حالا یک لیوان شکر معاول ۱۸۰ گرم به چای یک رنگ اضافه کنید. نگران شکر اضافه شده نباشید چون برای تکثیر قارچ و تهیه لایه جدید استفاده می‌شود. صبر نمایید تا دمنوش با دمای محیط برابر شود. مقدار دو فنجان از استارتر اولیه را به چای سرد شده اضافه کنید. حالا چای سرد شده را در سه ظرف یا بطری شیشه ای دهان گشاد تقسیم کنید. درون هر بطری تکه ای از قارچ کامبوجا قرار دهید. درب بطری را با پارچه نازکی ببنید و به مدت ۱ هفته الی ۱۰ روز داخل کابینت تاریکی قرار دهید. پس از این مدت شما شاهد تولید لایه جدید کامبوجا (برای تخمیرهای آینده) و همین‌طور نوشیدنی کامبوجا خواهید بود. قارچ خود به‌طور طبیعی جدا می‌شود (هنگام برداشتن قارچ وسیله فلزی همراهتان نباشد) اگر مواد ژله مانند به آن چسبیده بود می‌توانید آن را زیر آب بشویید و آن را روی بشقاب شیشه‌ای قرار دهید. نوشیدنی تهیه شده را از صافی پارچه ای عبور دهید و درون بطری داخل یخچال جهت مصرف نگهداری کنید. در صورتی که بخواهید دوباره آن را کشت دهید می‌توانید قارچ را در کیسه‌های پلاستیکی روی بشقاب شیشه‌ای یا کاغذی با کمی چای مرطوب نگه دارید شکستن آن اشکالی پیش نمی‌آورد و قارچ دوباره تخمیر را انجام خواهد داد. کاشی هفت‌رنگ
کاشی هفت‌رنگ نوع کاشی است که اکثرأ در مساجد، عبادت گاه‌ها و مقبره‌ها همچنان منازل شخصی بکار می‌رود که از شهرت بسیار خوبی برخوردار است این نوع کاشی از کاشی‌های خشت یعنی چهار گوش نشأت گرفته و معمولاً از قطعاتی به ابعاد ۱۵×۱۵ و۲۰×۲۰ و برای مناره و گنبد ۱۵×۷٫۵ یا ۲۰×۱۰ سانتیمتر به رنگ سفید تهیه شده، در کنار هم چیده شده و با طرح یا خط تهیه شده، روی کاغذ سمبه شده، با گرده زغال بر روی کاشی کپی می‌شود و به وسیله اکسید منگنز، قلم‌گیری می‌شود و بعد با رنگ‌های مختلف امّا حرارت پایین‌تر از رنگ اول کاشی رنگ آمیزی می‌گردد و دوباره به کوره رفته وآماده نصب می‌شود. کیمچی
در تهیهٔ کیمچی معمولاً از کاهوی چینی، ترب سفید کره ای و انواع مختلفی از سبزیجات مانند تربچه، پیازچه، خیار و سیر و زنجبیل به همراه پودر فلفل قرمز استفاده می‌شود. بر اساس ترکیب و نوع سبزیجات مورد استفاده، صدها نوع مختلف کیمچی تهیه می‌شود. کیمچی به‌طور سنتی در ظرف‌هایی ریخته شده و این ظرف‌ها جهت نگهداری و انجام فرایندهای تخمیری در زیر خاک دفن می‌شوند. قازی (غذا)
در انتخاب اسب و ویژگی آن هم دقت‌ها و شرایطی وجود دارد و همه اسب‌ها به قازی تبدیل نمی‌شوند. قبل از تهیه قازی باید اسب چاق شود و در نزدیک به زمستان این آماده‌سازی رخ می‌دهد. غذای قازی اغلب به صورت سرد سرو می‌شود، گاهی اوقات نیز خرد شده و به عنوان یک اشتها آور سرو می‌گردد. در ازبکستان اغلب با پلو سرو شده و در قزاقستان می‌توان آن را در به صورت سوپی محلی مصرف کرد. در مناطق کوهستانی گاهی اوقات قازی با گوشت آهو و گوزن تهیه می‌شود. کباب گراشی
این غذا بخشی از مراسم عروسی تاریخی گراش را به خود اختصاص می‌داده است و به عنوان غذای اصلی حداقل یک شب از عروسی استفاده می‌شود. این در حالی است که پخت کباب گراشی در عروسی آیین‌هایی را شامل می‌شود. برای مثال در یکی از آیین‌های عروسیِ محلیِ این منطقه به نام «اِشکالی eškāli»، شکارچیان برای تهیه گوشت مورد نیاز برای کباب عروسی به صحرا می‌رفته‌اند و آهو شکار می‌کرده‌اند. این مراسم امروزه به شکل دیگری و با نام «گِشت پَرَ کِردَه gešt para kerda» انجام می‌شود که در آن اعضای خانواده‌ی داماد گوشت مورد نیاز جشن عروسی را با آداب خاصی تهیه و آماده می‌کنند. میخ‌پرچ
پرچیدن یا پرچ‌کردن در لغت به معنای پهن‌کردن سر میخ کوبیده‌شده‌است، به طوری که نتوان آن را از جایش بیرون کشید. میخ‌پرچ وسیله‌ای است که برای اتصال دو یا چند قطعه به یکدیگر استفاده می‌شود. دستگاه پرچ‌کن به وسیلهٔ میخ‌پرچ عمل پرچ‌کاری را انجام می‌دهد. پرچ کاری به پروسه ای گفته می‌شود که در آن دو یا چند قطعه به وسیله یک قطعه واسطه به نام پرچ به یکدیگر متصل می‌گردند. به منظور انجام عملیات پرچ کاری لازم است که در ابتدا هر دو قطعه ای که نیاز است به یکدیگر متصل گردند، سوراخ شوند و سپس پرچ از سوراخ ایجاد شده عبور داده شود، سپس با فشردن سر قفل پرچ به کمک دستگاه پرچ کن اتصال بین دو قطعه انجام شود. پرچ کاری بر خلاف اتصال پیچ و مهره به عنوان یک اتصال دایم به‌شمار می‌رود و باید از اتصال پرچ زمانی استفاده کنیم که دیگر نیازی به جداسازی قطعات از یکدیگر نباشد. نسکافه
نسکافه از دانه‌های قهوهٔ به‌عمل آمده و فرآوری‌شده به‌دست می‌آید. قهوهٔ فوری را به‌صورت تجاری با یکی از روش‌های خشک‌کردن انجمادی یا خشک‌کردن پاششی تولید می‌کنند؛ در این روش، می‌توان با بازگرداندن رطوبت به قهوهٔ خشک‌شده، آن را به سرعت آماده مصرف نمود. شرکت نسکافه در سال ۱۹۳۸ برای نخستین‌بار یک فرایند بسیار پیشرفته‌تر نسبت به سایر رقبا برای تولید قهوهٔ فوری ارائه داد و از آن زمان تاکنون، یکی از تولیدکنندگان تجاری بزرگ در زمینهٔ تولید قهوهٔ فوری در جهان به‌شمار می‌رود. از مزایای نسکافه و «قهوه فوری» می‌توان به سرعت آماده‌سازی بسیار بالا، وزن کم و عمر طولانی آن اشاره کرد، هرچند اگر قهوهٔ فوری در محل خشک نگهداری نشود امکان فاسدشدن و از بین رفتن را نیز دارد. ابزار و دار قالی‌بافی
قیچی‌های متداول در قالی بافی را به دو نوع تقسیم می‌کنیم:الف: قیچی فارسی (قیچی اصفهانی):این نوع قیچی بر روی هر دو تیغه خود دارای لبه‌هایی است که ارتفاع لبه‌ها متناسب با ارتفاع پرزها در رجشمارهای مختلف تغییر می‌کند. ب:قیچی ترکی: این قیچی از لحاظ ظاهر شبیه به قیچی‌های معمولی و خانگی است با این تفاوت که تیغه‌ها و دسته‌های قیچی در دو سطح متفاوت قرار دارند. در قیچی نوع تبریزی دسته‌ها در سطحی بالاتر و با زاویه‌ای مختصر نسبت به تیغه‌ها قرار دارند. این انهنا موجب آسان شدن کار می‌شود. برخی از بافندگان از همان قیچی‌های معمولی که عموماً در کارهای خانه مانند خیاطی کاربرد دارند استفاده نمایند. در برخی مناطق، بافندگان هنگام بافت پرزهای اضافی را قیچی نمی‌کنند بلکه فرش را کامل می‌بافند و بعد با قیچی‌های برقی به‌طور هم‌زمان تمام سطح فرش را قیچی می‌کنند. شانه وسیله‌ای است برای جلو کشی گره‌های فرش و ایجاد نظم بیشتر در پشت فرش استفاده می‌کنند. بعد از بافتن هر رج از فرش و قبل از کوبیدن دفتین، شانه را بر روی گره‌های فرش می‌کشند. سیخ پود کشی وسیله‌ای است برای پود کشی فرش. سیخ پود کشی با ورق نازک آهن که حالت فنری و انعطاف زیاد داشته باشد ساخته می‌شودتا به راحتی از بین چله‌ها عبور کند. سیخ پود کشی وسیله‌ای است به عرض دو سانتیمتر و به طول ۵۰ تا ۷۰ سانتی‌متر. با راندن سیخ پود کش از میان تارها به وسیله زائده قلاب مانند نوک آن پود را گرفته و بر روی رج بافته شده قرار می‌دهند. برپاکی وسیله‌ای است که در برخی مناطق همچون کرمان و خراسان برای جلو کشی و خواباندن بهتر گره‌ها بر روی یکدیگر استفاده می‌شود. در واقع بر پاکی هم کار شانه و هم کار دفتین را انجام می‌دهد. برپاکی از یک ورقه نازک آهن ساخته می‌شود و دسته آن به تیغه متصل است و از همان جنس می‌باشد. نحوه کوبیدن برپاکی به نحوی است که از بالا و محکم تیغه را بر روی لبه‌های بافت می‌کوبند. وسیله‌ای است که معمولاً برای کوبیدن پود و منظم کردن چله‌ها به کار می‌رود. این وسیله اغلب در کردستان و لرستان و مناطق غری کشور استفاده می‌شده‌است. در برخی از مناطق کشور ابزاری شبیه به این وسیله وجود داردکه از آن هم برای کوبیدن پود و هم برای عبور پود از میان چله‌ها استفاده می‌کنند. این وسیله معمولاً در بافت قالی‌های استان کرمان (کرمان، راور، رفسنجان، زرندو…)استفاده می‌شود. کار اصلی این وسیله جلوگیری از کجی فرش می‌باشد. در دارهای فارسی و مناطق فارسی باف چوب کوجی وسیله است برای جلوگیری از کجی فرش. شیشلیک
شیشلیک غذای محبوب در قفقاز، آسیای مرکزی و بخش‌هایی از اروپای مرکزی است. در ترکی شیش به معنای سیخ و شیشلیک به معنای کباب سیخی است. در اصل شیشلیک از گوشت بره تهیه می‌گردد اما با توجه به علایق محلی و ترجیحات مذهبی ممکن است گوشت مورد استفاده متفاوت باشد (در بعضی مناطق گوشت خوک یا گاو). سیخ‌های شیشلیک یا تماماً از قطعات گوشت یا چربی یا به‌طور متناوب (یک در میان) تکه‌های گوشت و چربی و سبزیجاتی مانند فلفل، پیاز و گوجه فرنگی تشکیل می‌شوند. کشمش
برای تهیه کشمش سبز از امولسیون سرد استفاده می‌شود؛ که مخلوطی از درصدهای معین کربنات پتاسیم و روغن کشمش (روغن استرالیایی) می‌باشد. مقدار یک لیتر روغن با ۲٫۵ کیلوگرم کربنات پتاسیم در ۱۰۰ لیتر آب مخلوط می‌نمایند. انگور را بعد از برداشت تمیز کرده و درون محلول فرو می‌برند (مدت۲۰تا ۳۰ ثانیه بسته به نوع انگور) و سپس آنه را روی رشته‌های سیم مفتولی داخل بارگاه بهداشتی آویزان می‌نمایند تا خشک شود. به این روش کشمش سبز تولید می‌شود و چنانچه بخواهیم می‌توان از گاز گوگرد برای تهیه کشمش دودی استفاده نمود. در این روش پودر گوگرد را داخل سینی کوچکی ریخته و آن را آتش می‌زنند. برای همگن شدن پخش گوگرد دریچه‌هایی در بارگاه تعبیه شده که با باز و بسته نمودن تدریجی آن جریان هوا در داخل بارگاه برقرار می‌شود. گلیچ
گلیچ یکی از دستبافته‌های سنتی ایران است که با دستگاه گلیچ‌بافی، شبیه به دستگاه پارچه‌بافی تولید می‌شود. اوسچی
از خصوصیات اوسِچی اینست که در ظرف‌هایی سه طبقه و چهارگوش بنام "جوباکو" که به ظرف‌های اوبنتو (غذای همراه) شباهت دارد، تهیه می‌شود. رسم تهیه اوسِچی در هنگام سال نو از آنجا به وجود آمده‌است که در طول سه روز اول سال جدید استفاده از کوره برای تهیهٔ وعده‌های غذایی آشپزی تابو بوده‌است و به جز در هنگام پخت و پز زونی (سوپی که در داخل آن موچی (برنج) بکار می‌رود) از کوره در این مدت استفاده نمی‌شده‌است. رسم بر این است که اوسِچی قبل پایان سال گذشته تهیه شده، و پختن آن‌ها در سال جدید انجام نشود. برشکاری
مقدمه: قیچی‌کاری یکی از فرایندهای برشکاری مکانیکی است. به وسیله قیچی می‌توان انواع ورقها، میله‌ها و شمش‌ها را برید. عمل برش به وسیله قیچی شبیه برشکاری با قلم است؛ با این تفاوت که در قیچی کاری تیغه‌ها که در طرفین قطعه قرار گرفته‌اند، به وسیله نیروی دست یا ماشین از کنار هم عبور داده می‌شوند و عمل برش انجام می‌پذیرد. کیک چانچیگوری
کیک چانچیگوری (؛ ) نوعی کیک اسپانیایی است که در آشپزی باسکی و منطقهٔ نابارا رواج دارد. این کیک، شکلی گرد دارد و به‌طور سنتی هنگام ذبح خوک‌ها درست می شودو مواد تشکیل‌دهندهٔ آن، گوش خوک سرخ‌شده، چربی خوک، خمیر نان و شکر است. این کیک‌ها به‌طورت گرم سِرو می‌گردد و در ماه‌های پائیزی به بازار عرضه می‌شود. چای
معمولاً این‌طور تصور می‌شود که بهترین روش برای تهیه چای، قرار دادن مستقیم آن در یک قوری یا در یک چای دم کنی است که اغلب با استفاده از چای کیسه‌ای انجام می‌شود. اما، چای کاملاً قابل قبول از لحاظ مصرف را می‌توان با استفاده نوع کیسه‌ای آن دم نمود. برخی افراد هم مرحله استفاده از قوری را دور (میانبر) می‌زنند و چای را به‌طور مستقیم در یک فنجان یا لیوان تهیه می‌کنند. این روش بیشتر متداول است. اما برای دستیابی به کیفیت قابل قبول چای، لازم است از اصولی برای تهیه آن پیروی شود همچون اختصاص زمان کافی دم کشیدن از طریق قرار دادن چای کیسه‌ای در داخل فنجان پیش از ریختن آب داغ. قالی کاشان
در نقشه محرابی کاشان، انواع محرابی گلدانی، ستوندار، قندیلی و درختی با نگاره‌ها و قوس‌های گردان در قالیچه طراحی می‌گردد و در انواع ابریشمی و کرکی بافته می‌شود. روغن حشیش
روغن حشیش معمولاً به روش‌های تدخین کردن به همراه توتون یا ماری‌جوآنا و با وسیله‌های مخصوص مانند "بانگ"، از راه بخار کردن و از راه خوراکی مصرف می‌شود. از این ماده ممکن است به شیوه پخته شدن در تهیهٔ کیک و بستنی و دیگر محصولات خوراکی که آثار سایکو اکتیو دارند نیز استفاده می‌شود. کاشا
کاشا به هر نوع خوراکی که از ترکیب دانه آب‌پز شده و آب یا شیر تهیه شود گفته می‌شود. کاشا از غذاهای مهم از مجموعه غذاهای ملی روس‌ها است (بسته به نوع بلغور گاه به شکل فرنی و گاه به شکل دمی غلات طبخ می‌گردد). این غذا در ابتدا غذای اصلی مراسم و تشریفات، در ایام تعطیلات و جشن‌ها بوده‌است. حتی در قرن هفدهم میلادی کلمه «کاشا» با کلمه «پیر» به معنای جشن مترادف بوده‌است. کاشا به مرور زمان به غذای اصلی بسیاری از اهالی سرزمین روسیه تبدیل می‌گردد. این غذا نه تنها در سطح ملی مورد توجه قرار گرفت، بلکه محبوبیت خاصی در میان پادشاهان روس نیز پیدا کرد. نوعی از کاشا که از بلغور جو تهیه می‌شود به غذای محبوب تزار روسیه یعنی پترکبیر تبدیل شد. نیکلای دوم در میهمانی جشن تاجگذاری خود در سال ۱۸۸۳ م، از میهمانان جشن، با کاشا بلغور جو پذیرایی کرده بود. شله
"کایو" ، یکی از انواع گوهان (برنج پخته ژاپنی) است. به‌طور کلی به نوعی برنج گفته می‌شود که نسبت به برنج معمولی میزان آب بیشتری برای پخت بکار رفته و نرمی برنج بیشتر است. هضم کایو بسیار آسان بوده و معمولاً برای بیماران، پیران و کودکان خردسال تهیه می‌شود. در آشپزی ژاپنی اصولاً کایو بدون مواد دیگر و به صورت ساده درست می‌شود اما در غذاخوری‌ها برای طعم دادن به کایو ممکن است از ایکورا، ساکه (ماهی)، تاراکو، تخم مرغ آب‌معدنی و دیگر مواد استفاده شود. در روز هفتم ژانویه توسط بعضی از مردم ژاپن نوعی کایو به نام ناناکوسا (به معنی هفت سبزی) که در آن هفت نوع سبزی بکار رفته پخته می‌شود. این اعتقاد در بین مردم وجود دارد که با خوردن این نوع هفت سبزی در سال پیش رو از انواع بیماری‌ها مصون می‌مانند. فرهنگ کره‌ای
کیمچی یکی از غذاهای معروف کره است. کیمچی سبزیجات ترشی است که حاوی ویتامین‌های A و C، تیامین، ریبوفلاوین، آهن، کلسیم، کاروتن و غیره است. انواع مختلفی از کیمچی شامل کیمچی کلم، بهار پیاز کیمیچی، کیمچی خیار، کیمچی تربچه، و کنجد وجود دارد. کیلیشی
کیلیشی نوعی غذا از گوشت خشک‌شده‌است که توسط مردم هوسه تهیه می‌شود. این غذا از گوشت گاو یا گوسفند لایه‌لایه شده تهیه می‌شود. برای خشک شدن آسان، هر یک از تکه‌های انتخاب شده به ورق‌هایی با ضخامت یک متر یا کمتر تقسیم می‌شوند. سپس ورقه‌های خشک شده گوشت، جمع‌آوری شده و برای فرایند بعدی نگهداری می‌شوند. شهر بلقیس
کاشی به قطعه سنگی مصنوعی گفته می‌شود که طول و عرض آن مختلف بوده و ضخامت آن چند میلی‌متر است و یک روی آن دارای سطحی شیشه‌ای بوده و کاملاّ صاف و صیقلی می‌باشد. کاشی محصولات سفالین و سرامیکی است که در ساختمان کاربرد و اهمیت ویژه‌ای دارد، مانند حمام‌ها، توالت‌ها، آشپزخانه‌ها و آب ریزگاه‌های عمومی و غیره. کاشی برای تزئینات داخل و خارج ساختمان و همچنین برای بهداشت و عایق رطوبت به کار می‌رود. طی کاوش‌های باستان‌شناسی در شهر تاریخی اسفراین آثار زیادی از قطعات کاشی بدست آمده که نشان می‌دهد هنر کاشی‌کاری در این شهر در زمان حیات از شکوفایی و رونق بالایی برخوردار بوده‌است و اصولاً از این هنر در بناهای شاخص استفاده می‌شده‌است. کاشی‌ها ی پیدا شده در طی چند فصل کاوش از شهر بلقیس را با توجه به نوع لعاب و روش تزیین می‌توان به سه نوع تقسیم کرد: نوع اول ـ کاشی‌هایی که به آن زرین فام می‌گویند. این نوع کاشی یکی از انواع فاخر کاشی لخت محسوب می‌گردد. لعاب این نوع کاشی‌ها با استفاده از لاجورد، شنگرف، نقره، طلا و مس و روی تهیه می‌شد. این کاشی ابتدا در قرن پنجم ه‍. ق ساخته شد و کاربرد آن در دوره فرمانروایی ایلخانان به اوج رسید (بزرگمهری و خدادادی، ۱۳۹۲ :۱۱۰). طی کاوش‌های باستان شناختی، از این نوع کاشی در داخل و ورودی ضلع شمالی ارگ یافت گردید که نقش روی آن‌ها اغلب تصاویر هندسی و گیاهی و مزین به اشعار فارسی به خط نسخ می‌باشد. نوع دوم: عبارت است از کاشی‌های بزرگ از جنس خمیر شیشه مزین به خط ثلث برجسته که سطح آن را لعاب فیروزه‌ای داده‌اند. این نوع کاشی هم طی کاوش باستان شناختی از ورودی و داخل ارگ بدست آمده‌است. نوع سوم: عبارت است از کاشی‌های ساده با لعاب یکرنگ (لاجوردی سفید ـ فیروزه‌ای) و با اشکال و اندازه‌های مختلف (مربع ـ مثلث شش ضلعی …)می‌باشد، پراکندگی این نوع کاشی بیشتر دربخش شارستان قابل مشاهده می‌باشد. ساندویچ
ساندویچ نوعی غذاست که شکل ساده آن از سبزیجات، برشهای گوشت، پنیر یا سایر مواد غذایی در لابلای دو برش نان، تهیه می‌شود. این نوع خوراک، در قرن ۱۸ میلادی به خاطر «جان مونتاگو، ارل چهارم ساندویچ»، به این نام درآمد. برای مونتاگو در هنگام قمار برشهای نان و گوشت آورده می‌شد تا او ضمن قمار بازی کردن بتواند غذا هم بخورد. بزودی خوردن ساندویچ در تمام قاره اروپا همه‌گیر شد و نام آن به زبان فرانسه و المانی هم راه یافت، از آن هنگام ساندویچ، به دلیل سادگی در تهیه کردن، قابلیت همراه بردن با خود و تنوع بسیار آن، تقریباً به همه دستورهای غذایی در کشورهای غربی راه یافت. انواع گوناگونی از ساندویچ‌ها در کشورهای مختلف وجود دارند به‌طوری‌که در قالب سرد و گرم و از انواع مختلف نان که لابلای آن مواد غذایی از قبیل: ژامبون، مرغ، تخم‌مرغ، ماهی، گوجه‌فرنگی، خیار، کاهو و غیره گذارده باشند، تشکیل می‌شوند. همبرگر به عنوان یک ساندویچ فوری و گرم یکی از غذاهای اصلی مردم آمریکا محسوب می‌شود. ماچا
خاستگاه ماچا به سلسله تانگ در چین باز می گردد . در آن دوران استفاده از پودر چای در چین بسیار رواج یافت . ماچا توسط راهبان بودایی که به چین سفر کرده بودند به ژاپنی ها معرفی شد. این پودر سبز درخشان سپس به بخشی جدایی ناپذیر از فرهنگ ژاپن تبدیل شد.مراسم چانوی یکی از معروف ترین مراسم چای در جهان است.هم اکنون بهترین گیاهان چای در منطقه یوجی ژاپن پرورش داده می شوند تا محصول ماچا پدید آید. کووه‌ای
کوویچی:هُندِی ایجا چی بکنی؟ کیمچی
کیمچی (هانگول: 김치) یک خوراک تخمیر شده و نمکی سنتی کره‌ای است که از سبزیجات و ادویه‌جات گوناگون و معمولاً با کاهوی چینی و ترب سفید کره ای و نوعی کلم چینی به نام "بائچو" ("baechu") و فلفل قرمز درست می‌شود. کره‌ای‌ها به‌طور معمول و روزمره کیمچی را به عنوان غذای فرعی و مکمل ("banchan") در وعده‌های غذایی همراه با برنج می‌خورند. آش
این غذا را با استفاده از ماست یا دوغ تازه، سبزی آش یا سبزی محلی یا کوهی، برنج، سیر، نخود، تخم مرغ، پیاز و نمک می‌پزند. در هنگام خوردن نیز می‌توان از سیر کوبیده تازه و نعنای داغ و پیازداغ نیز استفاده کرد. معمولاً این غذا دارای طعمی ترش‌مزه‌است. هنر گچ‌بری در ایران
این نوع گچ پیش‌ساخته از ترکیب کچ و رنگ‌های مختلف بدست می اید و روش کار همانند کاشی معرق است قائن
ریشه چوبک که دراصطلاح محلی به آن "بیخ" می‌گویند. بیخ را از دامنه مناطق سردسیر جمع‌آوری می‌کنند. ریشه‌ها را درظرف آبی جوشانده و آب جوشیده سرد شده را درظرف بزرگ سفالی بنام "تغار" ریخته و به وسیلهٔ دسته گزی آن را به هم زده و سپس کف روی آن را جدا و در ظرف سفالی دیگری می‌ریزند. آنقدر بهم می‌زنند که به صورت خامه درآید. آنگاه مقداری شکر یا شیره انگور به آن اضافه کرده، سپس با مقداری مغز بادام، پسته یا گردو تزیین می‌کنند. این شیرینی محلی علاوه بر اینکه ازنظر اقتصادی مقرون به صرفه می‌باشد، برای درمان بیماری‌های گوارشی مناسب است. تهیه کف جز رسوم مردم محسوب می‌شود. از کف نیم رس نیز تهیه می‌شود. تهیه کف نیم رس در شب‌های سرد زمستان و به خصوص شب یلدا رایج است. پوشاک کردی
کلاش: پاپوشی است به رنگ سفید که قبلاً توسط هورامانیها ساخته می‌شود که از بدبو شدن پا جلوگیری می‌کند و پا را خنک نگه می‌دارد از خصوصیات ان فصلی بودن ان است و نمی‌توان از ان در فصل زمستان یا فصول باران زا استفاده کرد. گچ
گَچ کلسیم سولفات آبدار طبیعی یا غیرطبیعی است و در چندین فرم بلوری یافت می‌شود که در ذخایر پوسته جامد کره زمین و مایع زمین که قابل برداشت نیست به فرم قشرهای نسبتاً ضخیم و کلفت یافت می‌شود که آن را از دل زمین استخراج می‌کنند و استفاده می‌کنند. نخستین بار حدود ۱۶۰ تا ۲۰۰ میلیون سال پیش، زمانی که دریاها خشک شدند، لایه‌های سنگ گچ که در زیر آن‌ها به وجود آمده بودند پدیدار گشتند. گچ یکی از قدیمی‌ترین مصالح ساختمانی مورد استفاده در دنیا می‌باشد که در قرون گذشته با روش‌های دیگر تولید و به صورت‌هایی دیگر استفاده شده‌است. مطابق تحقیقات زمین شناسان، دوران ناپدید شدن دایناسورها و پدیدار شدن لایه‌های سنگ گچ خیلی قدیمی تر از ایجاد تمدن‌ها بر روی زمین است. در قرن ۱۷ پاریس پایتخت گچ بود و تمام دیوارهای چوبی خانه‌ها توسط گچ پوشانده شده بود. پادشاه فرانسه این قانون را بعد از این که لندن بزرگ در سال ۱۶۶۶ در اثر آتش‌سوزی از بین رفت اجباری نمود. گچ را پس از استخراج سنگ گچ از معدن مانند آهک به کوره می‌برند و تا دمای نزدیک به ۱۸۰ درجه سانتی‌گراد گرما می‌دهند تا شماری از مولکول‌های آب تبلورش را از دست بدهد و به فرم گچ قابل به‌کارگیری به عنوان مصالح ساختمانی و قالب‌گیری درآید. معمولاً گچ را با آسیابهای مخصوص به صورت پودر درمی‌آورند و در کیسه‌ها یا به صورت فله به فروش می‌رسد. پودرهای گچ مرغوب باید کوچکتر از ۰٫۱۵ میلی‌متر باشد. در اکثر موارد ترکیب گچ و آب خالص برای کاربردهای مختلف استفاده می‌شود هر چند در موارد نیاز با اضافه کردن مقداری مواد مختلف می‌توان زمان سفت شدن آن را کاهش داد؛ مثلاً با اضافه کردن ۱٪ نمک طعام به مخلوط گچ و آب زمان گیرش آن کم می‌شود و اگر میزان نمک بیش از ۴ درصد شود زمان گیرش زیاد می‌شود (تا ۳۰ دقیقه). کوفته
کوفته یکی از غذاهای معروف، قدیمی و پرطرفدار ایرانی است، که در تهیهٔ گونه‌های مختلف آن سبزی‌های خوشبو و گوشت قرمز استفاده می‌شود. کوفته مانند آبگوشت از جمله ابداعات آشپزخانهٔ ایرانی است. کوفته غذایی است قدیمی، همان طور که از نامش پیداست، در گذشته با گوشتی درست می‌شده که آن را در هاون سنگی می‌کوبیده‌اند. گوشت درون هاون خاصیت همگیری فراوان پیدا می‌کرده و در نتیجه هنگام پخت، مایهٔ کوفته در آب وا نمی‌رفته است. در حال حاضر که گوشت را به جای در هاون کوبیدن، چرخ می‌کنیم، احتمال وارفتن کوفته وجود دارد. برای حل این مشکل، گوشت را دو یا سه بار چرخ می‌کنند و یا به مایهٔ کوفته تخم‌مرغ می‌زنند؛ اگرچه تخم‌مرغ ماده‌ای اضافی در ترکیب مایهٔ کوفته است. گوشت کوفته را می‌توان از گوسفند، گوساله و یا ترکیبی از این دو انتخاب کرد. برنج نیز یکی از اجزای جدایی‌ناپذیر کوفته است و در همهٔ کوفته‌ها به کار می‌رود. سوپ کاهو
سوپ کاهو سوپی است که کاهو از اجزای اولیه تشکیل‌دهندهٔ آن است. آن را می‌توان با انواع کاهوها و مواد دیگر درست کرد؛ و در بعضی از انواع آن هم چندین نوع کاهو ریخته می‌شود. این سوپ بخشی از آشپزی فرانسوی و آشپزی چینی است. سوپ کاهوی خامه‌ای نوعی سوپ کاهو است که بااستفاده از شیر یا کرم تهیه می‌شود. سوپ ممکن است به عنوان یک غذای فرعی با نان تست یا رول یا سوپی با نان ریخته شده روی آن سرو شود. این سوپ ممکن است به عنوان پیش‌غذا، غذای فرعی یا اصلی و به صورت گرم یا سرد سرو شود. دومیوجی کو
دُومیوجی کو یک نوع مادهٔ خوراکی است که در آن برنج چسبناک ابتدا در آب خیسانده شده سپس آب‌پز شده و سپس دوباره خشک می‌شود. دُومیوجی کو در ساخت انواعی از واگاشی (شیرینی سنتی ژاپنی) از جمله ساکورا موچی یا انواعی از اونیگیری بکار می‌رود. سوشی
در برخی از منابع ماکی‌زوشی نام دیگر نوری‌ماکی دانسته شده‌است. و تعریف آن بدین صورت است که ماکی‌زوشی گونه‌ای سوشی است که بر روی جلبک نُوری نخست برنج مخصوص سوشی قرار می‌گیرد و سپس بر روی آن مواد سوشی مانند ماهی، خوراک‌های دریایی، سبزیجات (مانند خیار) قرار گرفته و با به‌کارگیری حصیری به نام ماکی‌سو مواد به شکل رول در می‌آیند. برحسب مقدار برنجی که در داخل رول قرار داده می‌شود. ماکی‌زوشی به سه گونه هوسوماکی (رول نازک)، چوماکی (رول با قطر متوسط) و فوتوماکی (رول ضخیم) تقسیم می‌شود. این رول هنگام خوردن بریده شده و به قطعات کوچک تقسیم می‌شود.ایناری‌زوشی گونه‌ای غذاست که لایهٔ بیرونی آن را آبوراآگهای (فراورده‌ای از سویا) که در ضمن پختن شدن طعم ترش‌وشیرین به آن داده می‌شود، تشکیل می‌دهد. این فراورده دو لایه دارد و می‌توان آن را به شکل یک پاکت یا کیسه استفاده کرد. پس از بازکردن دو لایه آبوراآگه با برنج سوشی پر می‌شود. نام آن از ایناری خدای آیین شینتو و خدای باروری، برنج، صنعت و کامیابی دنیوی گرفته شده‌است. کوشی هیکاری
کوشی‌هیکاری ( به ژاپنی: コシヒカリ, 越光؛ Koshihikari) نوعی برنج پرطرفدار است که در ژاپن، استرالیا و ایالات متحده کشت می‌شود. کوشی‌هیکاری نخستین بار در ۱۹۵۶ با ترکیب دو رگۀ متفاوت نئورین شمارۀ ۱ و نئورین شمارۀ ۲۲ در پروژۀ تحقیقات کشاورزی استان فوکوئی ابداع گردید. این گونه برنج به سبب ذائقۀ مطبوعی که دارد، امروزه در ژاپن بسیار پر طرفدار است. کاچی
کاچی یک دسر ایرانی است، ولی می‌توان آن را در شام به عنوان غذا به همراه نان میل کرد. کاچی به علت دارا بودن آرد و کره دارای انرژی زیادی می‌باشد. به عنوان مثال، انرژی حاصل از کره و آرد، به تنهایی، با مقادیر داده شده در تهیه این کاچی، ۳۱۱۵ کالری می‌باشد که انرژی قابل توجهی است. به همین دلیل برای افراد لاغر و کسانی که دچار ضعف می‌شوند، دسر مناسبی می‌باشد. کباب گراشی
برای تهیه‌ی این غذا ابتدا باید گوشت راسته را به قطعات کوچک مکعبی تقسیم کرد (حدود ۴ برابر یک حبه قند). سپس با پهن کردن گوشت روی پارچه نخی، اجازه می‌دهیم تا آبِ گوشت دفع شود و در واقع گوشت پلاسمولیز می‌شود. این کار کمک می‌کند تا گوشت در مرحله‌ی بعد به خوبی ماست را به خود جذب کند. در ادامه ماست چکیده، پیاز خرد شده و نمک و فلفل را مخلوط کرده و گوشت را در آن می‌ریزیم و با دست ورز می‌دهیم تا یکنواخت شود. پس از این مرحله باید اجازه دهیم کباب جا بیفتد این زمان در فصل‌های مختلف متفاوت است اما حداقل ۲۴ ساعت زمان در دمای یخچال برای عمل آمدن کباب کافی است. پس از آن می‌توان کباب را پخت. این کباب معمولا به صورت سیخ شده روی ذغال پخته می‌شود. کامامیشی
کامامیشی نوعی غذای برنجی است که در آن به برنج سس سویا و میرین و چاشنی افزوده می‌شود و بر روی آن شیتاکه (نوعی قارچ) و گوشت مرغ و مواد غذایی دیگر قرار داده می‌شود. این غذا بر روی دیگ یک نفره پخته می‌شود. این غذا از انواع تاکی‌کومی گوهان (برنج مخلوط شده با مواد] به شمار می‌آید. از ویژگی‌های این نوع غذا اینست که برنج بر روی بشقاب کشیده نمی‌شود بلکه در همان دیگ سرو می‌شود. کوشی‌کاتسو
کوشی‌کاتسو، کوشی‌آگه نوعی غذا در آشپزی ژاپنی است که به روش به سیخ کشیدن گوشت و سبزیجات و روغن‌پزی عمیق آن تهیه می‌شود. در زبان ژاپنی کوشی به معنای «سیخ» و کاتسو به معنای کتلت پخته شده در روغن‌پزی عمیق است. لچ
دوغ ترش شده را در مشک می‌ریزند تا تمام چربی آن که کره می‌باشد جدا گردد. بعد باقی‌مانده دوغ را می‌جوشانند تا غلیظ شود، سپس آن را روی پارچه صاف می‌کنند تا آب آن گرفته شود. باقی‌مانده آن را لچ یا قروت می‌نامند. لچ را به صورت گلوله گرد یا بیضی یا استوانه درمی‌آوردند و پس از تبخیر آب آن را کشک می‌خوانند. کماچ سهن
کماچ سِهن نوعی شیرینی مخصوص استان کرمان است. در این شیرنی از ترکیب آرد جوانه گندم و آرد گندم برای خمیر استفاده می‌شود. قبل از پختن، خرما با مغز گردو، بادام یا پسته در وسط لایه‌های خمیر گذاشته می‌شود. این شیرینی علی‌رغم آنکه بدون افزودنی نگهدارنده تهیه می‌شود، ولی با این حال می‌توان آن را به مدت طولانی در بیرون از یخچال نگهداری کرد. با توجه به اینکه مواد تشکیل دهندهٔ آن بسیار پرکالری هستند، پس از خوردن یک قطعه از آن با یک لیوان شیر احساس سیری به وجود می‌آید. ادويه‌‌ی كماچ شامل دارچين، زيره‌ي سبز و سياه، تخم شويد، سياه دانه، جوز، زردچوبه، فوفل، ميخك و باديون است كه هر كدام از اينها دارای خواص شگفت انگيزی می‌باشند. کاشی
کاشی به قطعه سنگی مصنوعی گفته می‌شود که طول و عرض آن مختلف بوده و ضخامت آن چند میلی‌متر است، و یک روی آن دارای سطحی شیشه‌ای بوده و کاملاًّ صاف و صیقلی می‌باشد. کاشی، محصولاتی سفالین و سرامیکی است که در ساختمان کاربرد و اهمیت ویژه‌ای دارد مانند حمام‌ها، توالت‌ها، آشپزخانه‌ها و آب ریزگاه‌های عمومی و غیره. کاشی برای تزئینات داخل و خارج ساختمان و همچنین برای بهداشت و عایق رطوبت به کار می‌رود. هیشی موچی
هیشی موچی یکی از انواع واگاشی (شیرینی ژاپنی) است که در جشن دختران یا هیناماتسوری تهیه می‌شود. کنف لایی
امروزه رشته‌های فیبری مورد استفاده در لایی‌کوبیدن کنف در گیاه کنف یا چتایی می‌آید. در لوله‌کشی و کاربردهای دریایی، الیاف با قیر یا ماده‌ای شبیه قیر، به‌طور سنتی شیره کاج که به آن قیر استکهلم نیز می‌گویند، آغشته می‌شوند. این قیر کهربایی‌رنگ از شیره درخت کاج گرفته می‌شود. فرآورده‌های فرعی نفتی قیر مانند نیز می‌توانند برای کنف‌های لایی امروزی استفاده شوند. «کنف لایی سفید» از مواد قیری نشده ساخته می‌شد و عمدتاً برای درزبندی بین آجر و سنگ‌تراش در ساخت خانه‌ها و ساختمان‌های قبل از جنگ جهانی دوم استفاده می‌شد، زیرا رطوبت‌گیر خوبی بودو. کاگامی موچی
کاگامی مُوچی برای اولین بار در دوره موروماچی (قرن ۱۴–۱۶) ظاهر شد. گفته می‌شود نام «کاگامی» (به معنی "آینه") در کاگامی موچی از شباهت ظاهری آن با نوعی آینه گرد مسی قدیمی گرفته شد که اهمیت مذهبی نیز داشته‌است. از زمان‌های قدیم موچی غذایی برای روزهای خاص بوده‌است، بعضی از ژاپنی‌ها معتقدند که موچی غذایی است که باید به کامی (رب‌النّوع) سال نو تقدیم کرد. آنها معتقدند که با خوردن موچی از رب‌النّوع سال نو عمری جدید و طولانی می‌گیرند. برای درست کردم کاگامی موچی، دو موچی گرد را روی هم می‌گذارند علت گرد بود موچی‌ها در کاگامی موچی این است که از شکل قلب و روح انسان که تصوّر می‌شود گرد است گرفته شده‌است. پانچ (نوشیدنی)
"Ponche" در فصل تعطیلات کریسمس سرو می‌شود. گرم سرو می‌شود. برخی از مواد مورد استفاده برای تهیه "پانچ" بیشتر فصلی و حتی عجیب و غریب هستند. "بیش از حد بیش از حد"، که توسط آزتک‌ها به عنوان Texocotli (میوه هسته) شناخته می‌شود، بیشتر مورد نیاز است. "Tejocotes" میوه درخت "تاغ" است و به سیب خرچنگ شباهت دارد. آنها دارای طعم ترش شیرین و رنگ زرد نارنجی تا طلایی هستند. مواد تشکیل دهنده دیگر در "ponche" هستند آلو، گلابی، خشک هر نوع گیان یا بوته یا درخت از جنس بامیه از خانواده پنیر کیان، بادیان رومی، و نیشکر قطعات. بکاشی
بکاشی روش فشرده کمپوست‌سازی است. برای تولید بکاشی هم روش هوازی و هم بی‌هوازی به کار می‌رود. بکاشی گونه‌های گوناگون دارد گونه ای از آن از تخمیر زباله‌های زیستی مانند کود حیوانی و زباله‌های زیستی مانند کاه و چمن و برگ و خاک اره درست می‌شود در مزرعه و در راستای بهسازی و تقویت زمین بکار می‌رود و در گونه خوراکی آن که برای خوراک جانوران کاربرد دارد معمولاً با ریزاندامگان کارآ، ملاس نیشکر، آب، و سبوس برنج یا گندم ساخته می‌شود. این واژه ژاپنی است و برگردان آن به پارسی "دگرگونی زباله‌های زیستی" و ساختن فرآورده‌ای کارآ از آن است. کلیجه (خوراکی)
کلیچه (به ، به سریانی: ܟܠܝܟ̰ܐ) که به عنوان کلوچه ملی عراق شناخته می‌شود و در عربستان نیز طبخ می‌شود. کلیجه در انواع و اشکال مختلف تهیه و طبخ می‌شود. مشهورترین نوع این کلوچه، با خرما مغزدار شده‌اند. شکل‌های این شیرینی محلی، به شکل هلالی، دایره‌ای و قرص‌های کوچک است که با آجیلها، شکر و نارگیل خشک شده، پر شده شده و تزئین می‌گردد. در این کلوچه از هل و بعضی اوقات با گلاب طعم‌دار می‌شود. این شیرینی پس از تهیه مواد اولیه، با یک لایه تخم‌مرغ لعاب داده می‌شود. این شیرینی با زعفران رنگ شده و معطر می‌گردد. در عراق این شیرینی با آرد، شیر و شکر تهیه و با خرما، مغزدار می‌شود. زمان صرف شده برای تهیه این شیرینی، ۱۵ تا ۲۰ دقیقه تخمین زده شده‌است. مواد تشکیل دهنده این شیرینی عبارتند از: آش کاردین
طرز تهیهٔ این آش در خوزستان و سرزمین‌های بختیاری بسیار شبیه به هم بوده، بدین صورت است که سبزی کاردین، برنج گرده (برنج آش) و جوی نیم کوب (یا گندم) همراه با مقداری آب که مواد را کامل بپوشاند، حرارت داده می‌شوند. سنجش حرارت کافی با فروکردن انگشت در مواد انجام می‌گیرد و زمانی که دیگر نتوان انگشت را درون مواد نگه داشت حرارت دهی متوقف می‌شود. پس از اینکه ولرم شد (مانند ماست زنی) به آن مخمر ویژهٔ آش (مخمر آبجو) یا مایه خمیر اضافه می‌کنند و در ظرف را بسته در پارچه می‌پیچند تا گرمای آن حفظ شود و یک روز در این حالت باقی بماند. روز بعد مقداری از مایه را به عنوان مخمر برای دفعات بعد برداشته به بقیه مقداری سیر و نمک و آب اضافه می‌کنند و می‌جوشانند، پس از حدود یک ساعت، آش حاضر است. کاشی‌کاری ایرانی
الف: کاشی معرق: با تلفیق تکه‌های کوچک گوناگون ساخته می‌شود که به اساس طرح اصل یکایک تراشیده می‌شود و در جای معین آن نصب می‌گردد. سال نوی ژاپنی
در زمان قدیم به غذای مخصوص سال نو «او-سِکّو» یا «او-سِکیو» گفته می‌شد. این کلمات امروزه کوتاه شده و به صورت اوسِچی درآمده است. به کلیه غذاهایی که به کامی (رب‌النّوع) سال نو تقدیم می‌شود اوسچی گفته می‌شود. دلیل صرف این غذا در این ایام عید آنست که مردم معتقدند برای استقبال از کامی سال نو نباید غذای دیگری در ایام عید بپزند و فقط غذاهایی که به کامی سال نو تقدیم شده باید سرو شود. ظرفی که غذای اوسچی در آن گذاشته می‌شود جوباکو گفته می‌شود و چهار طبقه است. تعداد انواع غذایی که در هر طبقه از این ظرف قرار می‌دهند فرد است یعنی یک نوع یا سه نوع یا پنج نوع و … افراد موقع خوردن اوسچی آن را در ظرف دیگری می‌شکند و می‌خورند. یکی از غذاهایی که در سال نو خورده می‌شود زونی نام دارد. طرز درست کردن زونی در استان‌های مختلف ژاپن متفاوت است. در توکیو و شرق ژاپن از ماهی و خزه دریایی سوپ درست می‌کنند و موچی را که کمی سرخ شده در آن می‌ریزند و کمی نیز سبزی به آن می‌افزایند. سوشی
برنج: "سومِشی" یا "سوشی‌مشی" مادهٔ اصلی سوشی است. به این برنج در رستوران‌های مخصوص سوشی "شاری" گفته می‌شود. در سومشی برنج پختهٔ ژاپنی با سرکه، شکر و نمک مزه داده می‌شود. بهترین سرکه برای سوشی سرکهٔ برنج است. بکار بردن سرکه به غیر از اینکه در حفظ و نگهداری بیشتر برنج پخته نیز مؤثر است به همراه شکر از سفت شدن برنج در هنگام سرد شدن جلوگیری می‌کند. ممکن است در هنگام پخت برنج، قطعه‌ای جلبک کونبو و کمی ساکه (عرق برنج) مخصوص آشپزی در آب برنج استفاده شود. پس از پخت برنج محلول سرکه و شکر و نمک حل شده به آن افزوده می‌شود. هنگام بهم زدن برنج پس از ریختن این مخلوط، لازم است به سرعت برنج را با بادبزن دستی خنک کرد. کم کردن آب اضافی برنج مانع از چسبناکی بیش از حد برنج می‌شود. در تهیهٔ سوشی معمولاً از یک ظرف چوبی به نام هانگیری استفاده می‌شود. چوب در جذب آب اضافی برنج مؤثر است. چگونگی انجام گچبری
سنگ گچ سولفات دوکلسیم آبدار طبیعی است و در چندین فرم بلوری یافت می‌شود که در تشکیلات خاکی پوسته جامد کره زمین به صورت قشرهای نسبتاً ضخیم فراوان است که آن را استخراج می‌کنند و مورد استفاده قرار می‌دهند. گچ را پس از استخراج از معدن مانند آهک بکوره می‌برند و تا دمای حدود ۱۸۰ درجه سانتیگراد حرارت می‌دهند تا مقداری از مولکول‌های آب تبلورش را از دست بدهد وبصورت گچ قابل استفاده به عنوان مصالح ساختمانی وقالب‌گیری در آید. کانپیو
کانپیو یکی از عناصر غذایی در آشپزی ژاپنی است. کانپیو از خشک کردن میوهٔ کدو قلیانی به وجود می‌آید. پس از خشک کردن شکل آن به صورت نواری شکل در می‌آید. کانپیو قبل از استفاده خیسانده می‌شود. یکی از غذاهایی که از کانپیو برای تهیهٔ آن استفاده می‌شود، سوشی است. کانپیو همچنین در غذاهای آب‌پزی ملایم (خورش مانند) نیر بکار می‌رود. کالری آن کم است و حاوی فیبر رژیمی است. سوشی
در دانشنامهٔ "بریتانیکا" سوشی این‌چنین تعریف شده‌است: «یکی از گونه‌های غذاهای برنجی در آشپزی ژاپنی‌است که از ترکیب برنج پخته‌شده ژاپنی با طعم سرکه و گونه‌های خوراک‌های دریایی به‌طور عمده به‌صورت خام، سبزیجات، تخم مرغ تهیه شده و به‌صورت سرد سرو می‌شود.» هر چند این تعریف صحیح است اما تنها اشاره به یک گونه سوشی به نام سوشی ادو دارد. در اصل سوشی تخمیر گوشت و ماهی جهت نگهداری آن بوده‌است. بنابر نظر ژاپنی‌ها سوشی غذایی است که از ترکیب برنج پخته و به‌طور عمده گونه‌های خوراک‌های دریایی خام درست می‌شود و به‌طورکلی عنوان سوشی به دو گونه غذا تعلق می‌گیرد. در یک گونه ماهی خام نمک زده میان دو لایه برنج قرار گرفته و به صورت طبیعی تخمیر می‌شود و در گونه‌ای دیگر ماهی با برنج پخته حاوی سرکه ترکیب می‌شود. نقش سرکه در سوشی پردوام کردن بیشتر مواد غذایی است. قیچی
نام‌های اصیل فارسی آن دوکارد، گاز و ناخن‌پیرای بوده که مدِتی با نام عربی مقراض و در دورهٔ جدید در ایران با نام ترکی قیچی (در اصل قیچا) نامیده می‌شود. البته برخی ریشهٔ این واژه را قی‌چین یعنی ابزاری که قی شمع را می‌چیند دانسته‌اند. قالی کاشان
طرح‌های واگیره‌ای شامل قسمتی از کل فرش (مثلاً یک‌هشتم، یک شانزدهم و یک سی و دوم) است و در بوم تکرار می‌گردد و انواع مختلف دارد که سه طرح اصلی آن که در کاشان بافته می‌شود عبارتند از: دسر ایرانی
شکر و گلاب را در آب داغ حل می‌کنند. آرد و روغن را در تابه می‌ریزند و روی آتش ملایم با کادرک چوبی هم می‌زنند تا به رنگ طلایی روشن درآید. کره را اضافه کرده و بعدشیرهٔ شکر را کم‌کم اضافه می‌کنند و هم می‌زنند تا کاچی صاف شود. زعفران را با کمی آب داغ حل می‌کنند و در کاچی می‌ریزند و ۲۰ دقیقه روی حرارت کم می‌گذارند تا به روغن بنشیند. فوری‌کاکه
فوری‌کاکه یک نوع چاشنی و ماده‌غذایی در آشپزی ژاپنی است. فوری‌کاکه عموماً بر روی برنج ژاپنی ریخته می‌شود. انواع مختلف آمادهٔ فوری‌کاکه در بازار موجوداست. کنجد شور و آلوی خشک و خرد شده در انواع فوری‌کاکه زیاد بکار می‌رود. ماست‌جوش
ماست‌جوش یا به زبان محلی قاطیق شر باسی غذایی دامغانی است.گوجه فرنگی‌ها را در آب جوش می‌اندازیم و بعد از پوست کندن، رنده می‌کنیم. کشک، ماست و تخم مرغ را با همزن خوب مخلوط می‌کنیم تا شل شود. سپس آب (پوره) گوجه فرنگی را هم اضافه می‌کنیم. پیاز را خرد می‌کنیم و با روغن حدود یکی دو دقیقه تفت می‌دهیم تا کمی طلایی شود. سپس تره، نعنای خشک، گردو، زردچوبه و فلفل قرمز را اضافه می‌کنیم. بعد از اینکه کمی تفت دادیم، مخلوط ماست را اضافه می‌کنیم و می‌گذاریم چند جوش بزند. در آخر نمک غذا را اندازه می‌کنیم. بهتر است این غذا با نان خشک سرو شود. کاچی، لوئیزیانا
کاچی شهری در ایالت لوئیزیانا کشور ایالات متحده آمریکا است که جمعیت آن در سرشماری سال ۲۰۱۰ میلادی، ۲۹۵ نفر بوده‌است. کاک
شیرینی کاک از لایه‌های بسیار نازک خمیر است که با استفاده از ساچ‌های مخصوص درست می‌شود. کاک، سبک، خوش‌مزه و پرانرژی است. کاک را از آرد گندم، شکر یا آرد قند، تخم مرغ، دارچین، روغن، هل و آب درست می‌کنند. برای زیباتر شدن و افزودن طعم به این شیرینی، روی آن را با پودر پسته، نارگیل و خلال بادام تزیین می‌کنند. قاشق
کفچه یا قاشُق ابزار کوچک فلزی یا چوبی است که دسته دارد و برای جایه‌جایی غذا و خوردن آن به‌کار می‌رود. معمولاً برای خوردن غذاهای مایع، نیمه‌مایع، یا دانه دانه (مانند برنج) که خوردن آن‌ها با چنگال دشوار است از قاشق استفاده می‌کنند. از قاشق همچنین در آشپزی و برای افزودن مواد یا پیمانه کردن آن‌ها استفاده می‌شود. قاش‌چنگ
قاش‌چنگ یا همان قاشق چنگالی از ظروف یا ابزار ترکیبی غذا خوردن است که توسط فردی به نام ویلیام مک‌آرتور ابداع شده‌است. قاش‌چنگ که ترکیب دو واژه قاشق و چنگال است، قاشقی است که سر گودی آن شبیه چنگال بوده و به همین منظور می‌توان از این ابزار هم به عنوان قاشق و هم به عنوان چنگال استفاده کرد. اوشی‌زوشی هاکو
اوشی‌زوشی هاکو یکی از ابزارهایی است که در آشپزی ژاپنی بکار می‌رود. اوشی‌زوشی هاکو یک جعبه یا قالبی است که برای تهیهٔ اوشی‌زوشی یا سوشی فشرده از آن استفاده می‌شود. جعبه به طور سنتی از چوب ساخته می‌شود، اما امروزه از پلاستیک نیز ساخته می‌شود. جعبه را می‌توان از هم جدا کرد. سه بخش آن عبارتند از: بخش پایین، دیواره‌های مستطیل شکل، و قسمت بالایی. جعبه‌های چوبی قبل از استفاده ، باید در آب قرار داده به طوری که برنج کمتر به جعبه بچسبد. قسمت پایین و بخش بالایی را می‌توان با یک لایه فویل پلاستیکی برای تمیز کردن آسان‌تر پوشاند. قسمت پایین و دیوار قبل از قرار گرفتن برنج بهم متصل می شوند. بعد قسمت بالا استفاده شده و بر روی برنج سوشی قرار گرفته و تحت فشار قرار می‌گیرد. کنیش
کنیش () ترکیبی از خمیر آرد و سیب زمینی می‌باشد که درون آن را با میوه‌های پخته شده، حریرهٔ سیب زمینی و پیاز یا جگر خرد شده یا پنیر، پر می‌کنند. ساتای
ساتای (Satay) یا ساته در زبانهای اندونزیایی و مالایی به غذایی گفته می‌شود که شامل گوشت کبابی به سیخ کشیده شده و چاشنی زده همراه با سس است. ساتای ممکن است از تکه یا قطعات گوشت جوجه، گوشت گوسفند، گوشت گاو، گوشت خوک، ماهی یا سایر گوشت‌ها یا توفو تشکیل شود. سیخ چوبی ممکن است از گیاهان مختلی مانند نارگیل، نخل یا بامبو تهیه شوند که بامبو از بقیه رایج تر است. این گوشت‌ها روی آتش چوب یا زغال به صورت گریل شده یا کبابی تهیه می‌شوند و سپس همراه با ادویه مختلف سرو می‌شوند. نخودچی
نخودچی ( ; "قدمه، قدمه"؛ فارسی: نخودچی؛ سیسیل: کالیا) یک میان‌وعده از نخودهای پخته شده‌است که در ایران، سوریه و ترکیه رایج است و گاهی اوقات با نمک، ادویه جات، ترشی‌جات، گل میخک یا آبنبات پوشش داده می‌شود. در ممقان بیش از ۱۳۰۰ واحد نخودپزی وجود دارند که ۴۰ درصد نخود سفید تولید شده را به نخودچی تبدیل می‌کنند. نخودهای مورد استفاده برای نخودچی، نخودهای تازه و ریز هستند که در آب پخته شده و پس از آبکش شدن پوست آن جدا می‌شود. سپس در مرحله بودادن در دیگ‌های بزرگ با نمک یا شکر تفت داده و ترد و پفکی می‌شود. در تونس واژه‌ی "Leblebi" به یک سوپ صبحانه‌‌ی پرطرفدار نخود اشاره دارد که حاوی تخم مرغ و نان خشک هم است. درق
کلوچه (کُلچِه): که در اواسط اسفندماه جهت استفاده در عید نوروز توسط بانوان شهر درق تهیه می‌شود و در دو طعم معمولی (اوی ovi _ آبی) و شیرین تهیه می‌شود. واکنش کچی
واکنش کُچی در شیمی آلی عبارت است از واکنش زدایش گروه کربوکسیلیک از کربوکسیلیک اسید و تبدیل به یک آلکیل هالید که در حضور استات سرب(IV)، لیتیم کلرید و یادیگر نمک های لیتیوم صورت می گیرد.این واکنش حالت خاصی از واکنش هانسدکر است. قازی (غذا)
قازی یا سوسیس اسب، یک غذای سنتی سوسیس مانند است که توسط قزاق‌ها، تاتارها، قرقیزها، ازبک‌ها و سایر گروه‌های قومی عمدتاً در آسیای میانه، به ویژه غذاهای ترکی مورد استفاده قرار می‌گیرد. قازی یک عنصر مشترک و اصلی در تزئین دسترخوان‌ها می‌باشد. همچنین قازی یکی از غذاهای مرسوم قزاقستان و قرقیزستان است که از گوشت رنده‌ای اسب تهیه شده و با استفاده از روده حیوانات به شکل سوسیس تهیه می‌گردد. از ویژگی‌های این غذا این است که گوشت‌ها چرخ نمی‌شوند، بلکه به صورت رنده شده به شکل سوسیس درخواهند آمد. انواع مختلف این سوسیس می‌توان به سه صورت دودی خام، آب‌پز شده و خشک شده تهیه و استفاده کرد. در شمال قزاقستان، قازی تهیه شده از گوشت اسب را بیکنون می‌نامند. در قرقیزستان این غذا را به شکل زیر تهیه می‌کنند: دنده‌های اسب به همراه گوشت برداشته می‌شوند و ۵ الی ۷ ساعت آویزان خواهند بود تا خون باقیمانده تخلیه شود. در این لحظه روده‌ها برداشته شده و کاملاً شسته می‌شوند و به مدت ۱ الی ۲ ساعت آبکشی می‌شوند. گوشت‌های آماده، مزه‌دار شده، سپس روده‌ها با گوشت پر خواهند شد و دو انتهای آن گره خورده می‌شود. پس از این آماده‌سازی، قازی را در دمای ۵۰–۶۰ درجه به مدت ۱۲–۱۸ ساعت دود داده می‌شوند یا به مدت یک هفته در مکانی در معرض آفتاب و هوای آزاد خشک می‌شوند. پس از تهیه شدن قازی اولیه و قبل از سرو، سوسیس‌ها به مدت دو ساعت در آب جوش پخته می‌شوند. این غذا با سبزیجات فصلی سرو می‌شود. تاتارها نیز شیوه خاص خود را در تهیه این غذا دارند. ازبک‌ها از قاضی به عنوان خورشتی برای پلو استفاده می‌کنند به این قضا در زبان محلی قازیلی پلوف می‌گویند. کوکورچ
کوکورچ غذایی خیابانی و در واقع کباب رودهٔ گوسفند است که به‌صورت تابیده شده با فلفل ترکیب می‌شود و می‌توان آن را به‌همراه نیم یا یک‌چهارم قرص نان تهیه کرد. برخی از افراد به دلیل دقتی که در نظافت این بخش از بدن گوسفند باید به خرج داد، از خوردن آن امتناع می‌کنند. آش لخشک
آش لخشک یا لشخک نوعی آش رشته‌است. رشته را نازک و پهن می‌برند و با سبزی و مواد دیگر می‌پزند و چاشنیش کشک است و گاه سیرداغ هم بر سر دارد. روی آن قیمه هم می‌ریزند. پروین گنابادی در وجه نام گذاری لشخک: در عربی اطریه(به کسر همزه و ر و فتح ی)نوعی از طعام که به فارسی آن را لاخشه گویند. (صحاح ج ۶ ص ۲۴۱۲)در فردوس و گناباد(لخشک)را بر نوعی آش اطلاق می‌کنند که تکه خمیر را می‌برند و در آب می‌پزند در برابر آش رشته و آش جوش پره و آن را آش برگ هم گویند. صاحب برهان در ذیل لاخشه می‌نویسد: . که شاید لهجه‌های مختلف باشد. و هم در لغت‌نامه در ذیل اطریه معنی‌های:ماهیچه، نوعی از طعام اهل شام آش رشته. تجماج و نشاسته. اکرا(بضم همزه)نوعی آش آردینه نماچ. حلوای رشته و مانند اینها از(منتهی الارب)و(آنند راج)و(برهان)و(ناظم الاطبا) و(غیاث)و(مهذب الاسماء)و دیگر متنهای لغت نقل شده‌است. (۱)حرف(ط)به حرکت ممکن است تلفظ شود(فتح و ضم و کسر). همان متن. https://web.archive.org/web/20160305115238/http://tebyan-zn.ir/detailed-papers/hasantaleb/207138/%D8%B3%D9%81%D8%B1%D9%87+%D8%A7%D9%81%D8%B7%D8%A7%D8%B1+%D8%9B+%D8%A2%D8%B4+%D9%84%D8%AE%D8%B4%DA%A9/default.html خریط
بعد از اینکه کاکل جداشده خشک شد، آن را در دیگ می‌گذارند و بعد هم به سلیقه یا توان هر کسی، مقداری شکر یا خرما اضافه می‌شود تا کمی مزه‌اش شیرین شود. این خوراکی زرد رنگ و خشک است. در گذشته اهالی شادگان از این خوراکی به عنوان سوغات استفاده می‌کردند و در بازار نیز می‌فروشند. هنگام پخت آن آداب بخصوصی داشتند مراسمی شبیه به گلابگیری در قمصر کاشان. قوچقر
آش بلند: رشته (خوشتلی)همراه با ادویه وپیاز ، مواد تشکیل دهنده این نوع آش است و روی آن قاتق نیز ریخته می‌شود. ترشی انداختن
در منطقه آمریکای مرکزی ترشی «encurtido» یا به صورت کوتاه شده «curtido» نامیده می‌شود. ترشی یا آنطور که در آمریکای لاتین نامیده می‌شود «curtidos» به عنوان غذای سرد، یا جانبی یا غذای پیش‌غذای اسپانیایی سرو می‌شود. در چندین کشور آمریکای مرکزی ترشی را با کلم، پیاز، هویج، لیمو، سرکه، پونه و نمک تهیه می‌کنند. در مکزیک، «curtidos» از هویج، پیاز و فلفل یالپینو است و به عنوان غذای همراه هنوز در رستوران‌ها یا دکه مواد غذایی رایج است. به منظور تهیه ترشی هویج به راحتی هویج و بقیه مواد رایج در منطقه مثل فلفل، گوجه‌فرنگی و پیاز را به سرکه بیفزایید.تفاوت‌ها به غذا و میزان ترشی آن بستگی دارد.مثال دیگری از یک نوع ترشی که شامل ترشی گوشت یا غذاهای دریایی است، «escabeche» یا «ceviches» محبوب در پرو، اکوادور و در سراسر آمریکای لاتین و کارائیب است. این غذاها عبارتند از ترشی پاهای خوک، گوش خوک و سنگدان که به عنوان یک «escabeche» با ادویه جات و چاشنی برای طعم دادن به آن تهیه شده‌است. این گیاهان شامل میگو، هشت پا و ماهی‌های مختلف، چاشنی و خنک می‌شوند.«ceviches» شامل میگو،هشت‌پا و انواع ماهی است که به آن‌ها ادویه اضافه شده و به صورت سرد سرو می‌شوند. ماچا
Koicha شکل مرغوب  آن بوده و جهت مصرف روزمره و یا در مراسم چانوی به کار می رود. اما Usucha درجه کیفیت پایین تری دارد.بسیار در دسترس تر و ارزان تر است و از این رو در شیرینی پزی ، تولید ماکارونی و بستنی ایده آل است."چای «ماچا»، جایگزینی سودمند برای قهوه". ۲۰۱۷. ایسنا. Accessed December 19 2017. . قاقو
قاقو ابزاری است که در آن تیغه یک چاقو به عنوان دسته قاشق مورد استفاده قرار می‌گیرد، که اغلب برای برش میوه کیوی استفاده می‌شود. نام قاقو یک واژه مرکب است که از دو واژه قاشق و چاقو ساخته شده. معمولاً امروزه، برای جلوگیری از صدمه دیدن هنگامی که از قاقو به عنوان یک قاشق استفاده می‌شود قاقو با یک محافظ دسته که تیغه دسته را می‌پوشاند به فروش می‌رسد. آن‌شور که بسیاری از شبکه‌های تلویزیونی نشان می‌دهند، قاقوها برای برش انواع مختلف میوه مورد استفاده قرار می‌گیرند و نه فقط برای برش کیوی. کاگامی موچی
از قدیم بعضی معتقدند که با خوردن کاگامی مُوچی‌ای که به کامی (رب‌النّوع) سال نو تقدیم می‌شود از آن قدرت و عمر جدید و طولانی می‌گیرند. علت اینکه دو موچی را روی هم می‌گذارند این است که یکی علامت خورشید و دیگری علامت ماه است و مردم یکی از آن دو را نماد خوشبختی و دیگری را شانس می‌دانند و با قرار دادن آن دو روی هم می‌خواهند شانس و خوشبختی باهم باشد و از هر دوی آنها برخوردار باشند. یخنی لوبیا
یخنی لوبیا یکی از غذاهای کاشان است که با پختن گردن، سرسینه یا ماهیچه گوسفند (یا مخلوطی از همه آنها) و اضافه کردن لوبیای سفید به آن آماده می‌شود. پرآب آن را به صورت آبگوشت و کم آب آن را با شویدپلو می‌خورند. کاشی
کاشی برای تزئینات داخل و خارج ساختمان (بویژه در اماکن مذهبی) و همچنین برای بهداشت و عایق رطوبت به کار می‌رود. کاشی دارای ابعاد و اندازه‌های گوناگون می‌باشد به‌طوری‌که کاشی کف و دیواری را در ابعاد ۲×۲ و ۱×۲ تا ۵۰×۵۰، ۴۰/۸۰ و ۳۰*۹۰ سانتیمتر تولید می‌کنند که با رنگهای گوناگون می‌تواند یک نقاشی را در محل نصب نیز نشان دهد. کیفیت کاشی باید به نحوی باشد که تغییرات ناگهانی درجه حرارت از ۱۰۰ تا ۲۰ درجه سانتیگراد را به خوبی تحمل کرده و هیچگونه آثار ترک در بدنه یا لعاب آن ظاهر نشود. کاشی دیواری را برای حفظ بهداشت و رطوبت در آشپزخانه، محیط‌های بهداشتی، حمام و دستشویی استفاده می‌کنند. کاشی کف را نیز به علت ضد سایش بودن و مقاومت حرارتی و الکتریکی بالا در آشپزخانه‌ها، حمام‌ها، آزمایشگاه‌ها، رختشویخانه‌ها و کارخانجات شیمیایی به کار می‌برند همچنین کاشی باید دارای ابعاد صاف و گوشه‌های تیز باشد. قیچی
قِیچی یا (فارسی:بُرک) ابزاری است که به وسیله آن پارچه، کاغذ، مو و اشیاء دیگر را می‌برند و دارای دو شاخه بُرنده‌ است که از وسط به یکدیگر وصل شده‌اند. قیچی معمولاً ابزاری آهنی و مرکب از دو تیغه بُرنده است که به واسطه میخ یا پیچی آن دو تیغه روی هم قرار می‌گیرند و هر چیز جامدی را به کمک آن می‌برند. کاشان
ره‌آوردها از جمله خوراک‌های سنتی کاشان می‌توان به گوشت لوبیا، شفته، قیمه ریزه، کوفته چغندر، گوشت عدس بادمجان، گوشت لوبیای سرکه شیره و گوشت کلم و کدو و عدس پلو و کشمش و اشکنه و گوشت نخود اسفناج اشاره کرد. آبگوشت لوبیا با عنوان "گوشت لوبیا" و "آبگوشت لوبیا سفید" هم شناخته می‌شود. کلوچه
کلوچه نوعی نان شیرینی است که از آرد گندم، شکر و روغن تهیه می‌شود. با اضافه کردن پودر نارگیل یا شکلات به خمیر کلوچه می‌توان کلوچه نارگیلی یا شکلاتی تهیه کرد. کماچ سهن
بعد از این که کماچ پخته شد، آن را بیرون گذاشته تا کمی خنک شود. سپس در صورتی که دوست داشته باشیم، روی آن مخلوط هل ساییده شده و پودر قند می‌پاشیم و با پودر پسته تزیین می‌کنیم. ادویهٔ کماچ را دو قسمت کرده مقداری را به خمیر اضافه کرده و مقداری را داخل مواد درونی خمیر می‌ریزیم که این ادویه بسته به ذائقهٔ افراد می‌تواند کم‌تر یا بیش‌تر استفاده شود. پای کیش
پای کیش نوعی تارت است که روی ظرف باز با پر کردن پنیر، تخم مرغ، شیر یا خامه، انواع گوشت و سبزیجات تهیه می‌شود و بسته به مواد داخل آن می‌تواند شور یا ترش باشد.منابع قشقایی
چادرهای ایلی را از موی بز و به رنگ سیاه می‌بافند. این چادرها به شکل مستطیل است و از چند بخش گوناگون: سقف، لتف‌های اطراف چادر، تیرک‌ها، چند قطعه «کمَّج» یا «کمجِّه»، بندها، میخ‌های بلند چوبی، میخ‌های کوچک چوبی که به نام «شیش» خوانده می‌شود و لفاف یا «چیق» یا «نی چی» اطراف چادر تشکیل شده‌است. لتف‌ها از جنس سقف و به رنگ سیاه بافته می‌شوند. پهنای لتف یک متر و درازای آن نامعین است و گاهی تا ده متر می‌رسد. لتف‌ها با میخهای کوچک چوبی «شیش» به سقف متصل می‌گردند. تیرکها و کمج‌ها نگهدارنده سقف چادرند. سر تیرکها در زیر سقف، در سوراخ کمج‌ها قرار می‌گیرد. شکل چادر در تابستان و زمستان فرق می‌کند. در زمستان بیشتر تیرکها در میان و سراسر چادر قرار می‌گیرند و سقف را به شکل مخروط درمی‌آورند تا هنگام ریزش باران، آب از لبه سقف و به زمین بریزد. پیرامون چادر نیز جوی کوچکی حفر می‌کنند که آب باران در آن جاری می‌شود ولی در تابستان و بهار تیرکها را در اطراف چادر قرار می‌دهند تا سقف صاف و هموار باشد. در تابستان چادر تنها در بخشی که اسباب خانه و رختخواب‌ها قرار می‌گیرد دیوار دارد. در زمستان و پایان پائیز سه طرف چادرها با لتف پوشیده می‌شود و تنها راه ورود و خروج، یک ضلع پهنای چادر است. «نی چی» یا «چیق» حصیری است از نی که از درون، دورادور بخش پایین چادر گذاشته می‌شود تا درون چادر از دید خارج شود و از باران و سرما محفوظ بماند. باید دانست که بیشتر لوازم زندگی و خواربار و رختخواب و پوشاک و وسایل دیگر را در جوال‌ها و خورجین‌ها و خوابگاه‌ها یا چمدان‌ها می‌گذارند و آن‌ها را در امتداد درازای چادر، منظم و مرتب روی هم می‌چینند و گاهی یک جاجیم بزرگ منگوله دار و زیبا بر روی سراسر آن‌ها می‌کشند. کاگامی موچی
کاگامی مُوچی یکی از تزئینات سنتی است که در سال نوی ژاپنی بکار برده می‌شود. کاگامی موچی معمولاً از دو موچی (کیک برنج) گرد و به شکلی که مُوچی کوچکتر بر روی مُوچی بزرگتر قرار بگیرد، تشکیل می‌شود. پوآچا
خمیر پوآچای توپی ترکیه را با آرد، تخم‌مرغ، روغن و ماست تهیه می‌کنند. مواد از پیش آماده شده را داخل خمیر قرار می‌دهند و آن را به شکل توپ‌های کوچک درمی‌آورند و در فر می‌پزند. کاشی
واژه کاشی از نام شهر کاشان اقتباس شده که از اوایل دوران اسلامی به عنوان مرکز صنعت سفال‌سازی مشهور بود.یک قطعه کاشی از دو قسمت تشکیل شده‌است: یکی از مهم‌ترین عوامل در صنعت کاشی‌سازی آن است که این دو ماده را طوری انتخاب کنند که ضریب انبساط آن‌ها مساوی باشد. کاشان
اصطخری در وصف شهر کاشان گوید شهریست کوچک و ابنیهٔ آن، غالباً از خشت است. جغرافی‌نویسان قدیم عرب آن را به‌صورت قاشان نوشته‌اند. این شهر در مشرق زمین به‌ساختن یک نوع آجر معروف به کاشی مشهور است. مقدسی گوید کاشان عقرب‌های عجیب دارد. یاقوت به کاسه‌های سبز رنگ قشنگ آنجا که به سایر بلاد صادر می‌گردید اشاره نموده‌است. وی می‌گوید که اهالی کاشان تماماً شیعهٔ امامیه هستند. حمدالله مستوفی گوید آن را زبیده خاتون منکوحهٔ هارون‌الرشید ساخت. اوسچی
اوسِچی یا غذاهای سال نو ژاپن غذاهای سنتی ژاپنی است که در برخی از جشن‌ها بخصوص جشن سال نوی ژاپنی (اول ژانویه) تهیه می‌شود. ریشهٔ واژهٔ اوسِچی چینی است و در ارتباط با ۵ "سه‌چی‌اِ" یا بارعام عمومی است که در زمان جشن‌ها از دوره نارا (۷۹۴–۷۱۰ میلادی) در باغ کاخ امپراتور برگزار می‌شده‌است. این جشن‌های پنجگانه در دوره ادو در بین عموم مردم نیز گسترش یافت اما در ششمین سال دوره میجی انجام چنین ملاقات‌هایی با امپراتور و انجام جشن در کاخ او ملغی شد. جوشین کو
جوشین کو یک نوع آرد است که در طی فرایندی از برنج تهیه می‌شود. این نوع پودر در ساخت انواعی از واگاشی (شیرینی سنتی ژاپنی) از جمله کاشیواموچی بکار می‌رود. پخالی
کاتمیس مخالی یا مخالی مرغ نوعی پخالی محلی و سنتی است. در این نوع پخالی مرغ پخته شده و سپس خرد می‌شود و به‌همراه آب مرغ ترکیب می‌شود؛ سپس گیاهان خردشده افزوده شده و مخلوط به مدت ۳ تا ۵ ساعت سرد می‌شود. بافت آن مانند رب است. پخالی را به طور کلی با کاهو و دانه‌های انار سرو می کنند. ترشی انداختن
ترشی کانادایی مشابه انگلستان است. ترشی یک روش مهم نگهداری مواد غذایی در تمام زمستان، است. خیار شور، ترشی پیاز و تخم مرغ بسیار محبوب هستند. چوچو ترکیب گیاهی ترشی مشابه پیکادیلی است که در استان‌های دریایی و ایالت‌های جنوبی آمریکا محبوب است. قوچقر
آش علفی (بالشتی): روش پخت این آش بدین صورت است که داخل خمیر ورق شده علف صحرایی(با نام آجار)قرار می‌دهند و در آب می‌جوشانند پس از پختن وهنگام استفاده، قاتق به آن اضافه می‌شود. این غذا جایگاه ویژه‌ای در سبد غذایی بهمن آبادی‌ها دارد. قیچی
قیچی از ترکیب دو نوع ماشین ساده یعنی گُوِه و اهرم تشکیل می‌شود. قیمه نجفی
پیاز را تفت می‌دهند تا اینکه رنگ طلایی مایل به قرمز بخود بگیرد. گوشت به پیاز اضافه می‌شود و به انتخاب گوشت گوسفندی یا گاوی استفاده می‌شود. سپس آب گرم و نخود به آن اضافه شده و روی شعلهٔ آتش قرار می‌گیرد تا اینکه نخود پخته شود و پس از آن گوشت و نخود با هم کوبیده می‌شوند. پس از آن به این مخلوط ادویه‌هایی از قبیل زیره، لیمو عمانی، هل و نمک اضافه می‌شود؛ بر روی شعلهٔ کم قرار داده می‌شود تا بهم بچسپبد و در انتها به یک خورشت بهم چسپیده می‌رسیم که در کنار برنج سرو می‌شود که می‌توان زعفران نیز به آن افزود. قیمهٔ نجفی در خیابان‌ها به‌عنوان یک غذای سریع و در خانه‌ها آماده می‌شود که در آماده‌سازی آن آقایان و خانم‌ها مشارکت می‌کنند. کاراشی
کاراشی یک نوع چاشنی است که در آشپزی ژاپنی به کار می‌رود. منشأ آن از یکی از انواع گیاه شب‌بویان به نام کاراشینا است. رنگ آن به رنگ زرد، بوی آن بسیار تند و طعم آن نیز بسیار تند است.