خانه سینما در چه سالی مرمت وبازسازی شد؟
سینما در کرمانشاه
با پایان جنگ در کرمانشاه، مجدداً امکان بازسازی و نوسازی سالن‌های سینما فراهم شد. در این دهه سالن «سینما صحرا» (بهمن) در شهرک دولت‌آباد توسط دولت و سالن سینما فرهنگ در شهرک فرهنگیان فاز ۲ توسط سرمایه‌گذار خصوصی در سال ۱۳۷۰ ساخته شد. سه سالن «سینما آزادی» (شهر فرنگ سابق)، «سینما پیروزی» (آتلانتیک سابق) و «سینما استقلال» (شهر تماشای سابق) هم کماکان به فعالیت خود ادامه می‌دادند. فعالیت سینما صحرا دیری نپائید و اندکی پس از افتتاح به حالت تعطیل درآمده و متروکه شد. در سال ۱۳۷۷ در شهر کرمانشاه ۵ سالن سینما به ظرفیت ۴۰۳۰ صندلی فعال بوده‌است. از نیمهٔ دههٔ ۱۳۷۰ فروش سینماها افت بسیاری داشت و رکودی بر سالن‌های سینما حاکم شد که تا اواخر دههٔ ۱۳۸۰ نیز ادامه داشت.
هوشنگ کاوه
هوشنگ کاوه اواخر دهه ۳۰ به عنوان مدیر برنامه سینما «دنیا» با هزار صندلی که از بهترین سینماهای تهران محسوب می‌شد مشغول به کار شد و در سال‌های ۱۳۴۰–۱۳۴۵ مدیریت گروه سینماهای «مولن روژ» را به عهده داشت، وی متخصص در ساخت آنونس و تدوین و تغییر داستان و نیز دوبلاژ فیلم‌های خارجی بود. کاوه در سال ۱۳۷۳ دوره مدیریت سینما (که از قوانین جدید وزارت ارشاد بود) را طی کرد و در سال ۱۳۷۴ به عنوان پیشکسوت سینما در اولین دوره خانه سینما انتخاب شد، اولین دوره جشنواره منتقدان ایران نیز از هوشنگ کاوه تقدیر و تندیس ویژه خود را به وی اهدا کرد. فعالیت‌های سینمایی هوشنگ کاوه تا سال ۱۳۸۸ ادامه داشت و سال‌های آخر حیات خویش را در آمریکا سکونت گزیده بود. پردیس سینمایی سیمرغ
این پردیس سینمایی که در میدان مادر مشهد قرار دارد در سال ۱۳۹۴ مورد بازسازی و نوسازی قرار گرفته‌است. کاروانسرای مرنجاب
کاروانسرای تاریخی مرنجاب تا سال ۱۳۷۸ که توسط میراث فرهنگی خریداری و در قالب طرح پردیسان مرمت شد، به شخصی به نام عباس شیبانی تعلق داشت که از آن برای آغل گوسفندان استفاده می‌نمود. در سال ۷۸ هم‌زمان با واگذاری این کاروانسرا به طرح پردیسان برای مرمت همراه با برخی بناهای دیگر در آن اطراف مانند خانه عامری‌های کاشان، مرمت آن آغاز شد و تا سال ۱۳۸۲ طول کشید و کاروانسرا که بسیاری از اتاق‌های آن به خرابه تبدیل شده بود، مرمت کلی شد. پس از آن زیر نظر صندوق حفظ و احیای اماکن تاریخی که زیر نظر میراث فرهنگی در کشور فعال می‌باشد و وظیفه آن مرمت و حفظ برخی بناها در سراسر کشور است، درآمد. این صندوق موظف است بناهایی را که در اختیار دارد، به سرمایه‌گذار بخش خصوصی برای مدت معین در مناقصه اجاره دهد. خانه طباطبایی‌ها
در بین سال‌های ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۶ خانهٔ طباطبایی‌های کاشان با حمایت سازمان میراث فرهنگی و شهرداری کاشان به هیئت امنای مرمت و احیای ابنیه تاریخی کاشان سپرده شد تا طبق نقشه اولیه بازسازی و مرمت شود. در حال حاضر این خانه در اختیار سازمان رفاهی و تفریحی شهرداری کاشان است و امکان بازدید از این خانه تاریخی با تهیه بلیت فراهم است. چهارمین جشن سینمای ایران
چهارمین دوره جشن خانه سینمای ایران هم‌زمان با صدسالگی سینمای ایران در تاریخ بیست‌ویکم شهریور ماه ۱۳۷۹ (روز ملی سینما) و به میزبانی پرویز پرستویی برگزار شد. این دوره که به مراسم صدسالگی سینمای ایران معروف است (مظفرالدین‌شاه در سال ۱۲۷۹ برای اولین بار دستگاه سینماتوگراف را وارد ایران کرد و میرزا ابراهیم‌خان عکاس‌باشی از آن استفاده نمود) با پخش بخش‌هایی از فیلم‌های گنج قارون، سلطان قلب‌ها، گاو، پستچی، تنگسیر، گوزن‌ها و سفر سنگ به مرور تاریخ صدساله سینمای ایران پرداخت. سینما جمهوری
سینما جمهوری (نام پیشین: "سینما نیاگارا") یکی از سینماهای قدیمی تهران است که در سال ۱۳۳۷ تأسیس شد. این سینما در خیابان جمهوری (شاه سابق) از طرف شرق به غرب، نرسیده به خیابان فلسطین (کاخ سابق) تهران قرار دارد. سینما جمهوری در روز ۲۵ آبان سال ۱۳۸۷ دچار آتش‌سوزی شد. خانه سیاه است
ناصر صفاریان که در تحقیقات گسترده و انجام گفتگوهای مفصل با صاحب‌نظران و کارشناسان برای ساخت یک سه‌گانه دربارهٔ فروغ فرخ‌زاد ساعت‌ها مصاحبهٔ تصویری در اختیار داشت به‌طور اتفاقی نسخهٔ دیگری از «خانه سیاه است» پیدا کرد و تصمیم گرفت با وجود انکار شدید ابراهیم گلستان (تهیه‌کنندهٔ فیلم) در نسخهٔ دیگری از فیلم (که ۹ قطعهٔ اضافه و یک قطعهٔ متفاوت داشت) هردو نسخه را به اضافهٔ گفتگوهایی دربارهٔ فیلم به یک شبکهٔ ویدئویی ارائه کند تا امکان مقایسه بین هردو نسخه وجود داشته باشد. این نسخه در ۱۳۸۱ و همزمان با چهلمین سال ساخت آن فیلم منتشر شد. این مستند رتبهٔ نوزدهم را از بین ۵۰ مستند برتر دنیا به انتخاب سایت «سایت اند سوند» بدست آورد. کاخ چهارباغ
در سال‌های پس از انقلاب اسلامی رکیب‌خانه مورد مرمت اساسی قرار گرفت و بعد از بازسازی، مقرر شد اشیاء موجود در موزه‌های هنرهای تزئینی تهران و بقیهٔ اشیاء قدیمی به اصفهان منتقل و در این ساختمان به معرض تماشای عموم گذاشته شود. در اجرای این هدف در تابستان ۱۳۷۵ گنجینه‌های تزئینی رسماً افتتاح و مورد بهره‌برداری قرار گرفت. خانه عباسیان
هیئت امنای احیاء و مرمت بافت تاریخی کاشان با همکاری مالی وزارت صنایع و معادن، خانه تاریخی عباسیان را در سال ۱۳۷۴ هجری شمسی خریداری و مرمت کردند و این خانه در سال ۱۳۷۷ هجری شمسی به شماره ۲۰۲۰ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسید. بخشی از این مجموعهٔ زیبا به بنیاد سهراب سپهری نقاش و شاعر نامدار معاصر تعلق گرفته‌است و کل عمارت نیز تحت پوشش سازمان رفاهی تفریحی شهرداری کاشان قرار دارد. خانه پدری
این فیلم که در دی ۱۳۹۳ اکران آن آغاز شده بود به دلیل وجود یک صحنه خشن با مشکلاتی در اکران روبرو و در روز اول اکران عمومی از پرده پایین کشیده شد. پس از پنج سال فیلم خانه پدری با اصلاحاتی جزئی و با رده‌بندی سنی بالای ۱۵ سال در تاریخ ۱ آبان ۱۳۹۸ در سینماهای ایران اکران شد، اما پس از پنج روز در ۶ آبان ۱۳۹۸ با دستور مستقیم دادستانی مجدداً توقیف شد. این فیلم در ۲۲ آبان ۱۳۹۸ مجدداً رفع توقیف شد. سینما آزادی (تبریز)
این سینما که متعلق به بخش خصوصی می‌باشد در دهه ۱۳۴۰ با یک سالن افتتاح شده و در سال ۱۳۹۰ برای تعمیرات و بازسازی تعطیل و در خرداد ماه ۱۳۹۸ بازگشایی شد. سینما پارس (اهواز)
سینما پارس در سال ۱۳۱۹ توسط فردی با نام فرصت به عنوان دومین سینمای اهواز تأسیس شد. این سینما دارای دو سالن تابستانی و زمستانی با ظرفیت مجموعاً ۷۵۰ نفر بود. پارس دومین سینمای شهرستان اهواز به حساب می‌آید و پیش از آن تنها یک سینما یه نام ساحل و یک مکان غیر استاندارد به نام شیرین در شهر فعال بودند. سینما پارس در سال ۱۳۳۵ تخریب و بعد از مدتی با نام جدید سینما آپادانا بامالکیت منوچهر و پرویز عقدایی و با نمایش فیلم گلپری جون بازگشایی گردید. پس از انقلاب اسلامی، سینما توسط دادگاه انقلاب مصادره و مالکیت این سینما به بنیاد مستضعفان سپرده‌شد و توسط بنیاد مستضعفان در اختیار بنیاد ۱۵ خرداد قرار گرفت و بنیاد از آن به عنوان فروشگاه تعاونی استفاده کرد. سینما شیرین آبادان
سینما شیرین آبادان در تاریخ ۱۷ خرداد سال ۸۵ به شماره ۱۵۶۲۶ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید. این سینما که در اختیار بخش خصوصی بود با هماهنگی‌ها و رایزنی برای جلوگیری از تخریب و همچنین حفظ این اثر فرهنگی و تاریخی به تملک سازمان میراث فرهنگی و گردشگری درآمد. سینما شیرین آبادان نخستین ساختمان سه طبقه در خاورمیانه بوده‌است که به عنوان یکی از آثار فرهنگی تاریخی به شمار می‌رود. مرمت فیلم
اسکورسزی با استفاده از نوار فیلم سیاه و سفید در فیلم ۱۹۸۰ اش به نام گاو خشمگین، توجهات را به سمت استفادهٔ صنعت فیلم‌سازی از نوار فیلم‌هایی که قابلیت رنگ پریدگی را داشتند جلب نمود.. نگرانی اسکورسیزی در مورد نیاز به ذخیره تصاویر متحرک گذشته باعث شد وی بنیاد فیلم، یک سازمان غیرانتفاعی را که به حفاظت از فیلمها اختصاص دارد را در سال ۱۹۹۰ ایجاد کند. او در این تلاش به همکاران فیلمسازش که در هیئت مدیره بنیاد خدمت می‌کردند پیوست. کارگردانانی همچون وودی آلن، رابرت آلتمن، فرانسیس فورد کوپولا، کلینت ایستوود، استنلی کوبریک، جورج لوکاس، سیدنی پولاک، رابرت ردفورد و استیون اسپیلبرگ. در سال ۲۰۰۶، پل توماس اندرسون، وس اندرسون، کورتیس هانسون، پیتر جکسون، آنگ لی و الکساندر پین به هیئت مدیرهٔ بنیاد فیلم اضافه شدند که با انجمن کارگردانان آمریکا همسو است. خانه دختر
این فیلم پس از اکران در جشنوارهٔ فیلم فجر با حاشیه‌های فراوانی مواجه شد و بخش‌هایی از داستان فیلم حذف شد. پس از تغییر مسیر داستان خانه دختر در تاریخ ۱۹ مهر ۱۳۹۶ به صورت محدود در سینماهای ایران اکران شد. مرکز سینمایی نظامی
پس از یک بازسازی کامل در چارچوب برنامه دولتی توسعه سینمای آذربایجان در سالهای ۲۰۰۸ – ۲۰۱۸، سینمای نظامی در سال ۲۰۱۱ درهای خود رابار دیگر بر روی بازدیدکنندگان گشود. اکنون این مرکز، واجد امتیاز مرکز سینما است. سینما دانش (قوچان)
این سینما پس از بازسازی و نوسازی در سال ۱۳۹۴ بازگشایی شده‌است. خانه تاریخی کاج
میراث فرهنگی کاشان این خانه را در سال ۱۳۹۳ خورشیدی مرمت نمود. دورود
فعالیت سینما کیهان دورود به سال ۱۳۴۰ بازمی‌گردد. این سینما در سال ۱۳۶۹ مورد باز سازی قرار گرفت. دفتر سینمای کیهان در خیابان شریعتی واقع است و در زمینه برپایی جلسه‌های نمایش و برگزاری نمایش واره‌ها در دورود فعالیت می‌کند. اجرای کنسرت‌های محلی و برپایی بزرگداشت‌ها و نمایش فیلم‌های سینمایی ایران در این سینما برگزار و پخش می‌شوند. خانه ما (مجموعه تلویزیونی ۱۳۷۹)
شبکه آی‌فیلم نیز از اول خرداد ماه ۱۳۹۳ و بیستم مرداد ۱۳۹۶ اقدام به پخش مجدد این سریال کرد. این مجموعه از اولین تجربه های پیمان قاسم خانی در فیلم نامه نویسی غیر طنز با رگه هایی از شوخی و فکاهی است. خانه و آتلیه فرانک لوید رایت
خانه و آتلیه فرانک لوید رایت () خانه‌ای تاریخی اثر فرانک لوید رایت، معمار اهل ایالات متحده آمریکا است. تراست حفاظت فرانک لوید رایت، این خانه را به گونه‌ای مرمت کرده که به ظاهر در ۱۹۰۹ میلادی، آخرین سالی که فرانک لوید رایت در کنار خانواده‌اش در آن جا زندگی می‌کرد، مرمت کرده‌است. رایت این خانه را در سال ۱۸۸۹، با وام ۵۰۰۰ دلاری که از صاحب‌کارش، لوئی سالیوان گرفته بود، خریداری کرد و ساخت. او در آن زمان ۲۲ سال داشت و به تازگی با کاترین تابین، ازدواج کرده‌بود. آن دو شش فرزند در این خانه بزرگ کردند. خانه در سال ۱۹۷۹ جزو فهرست آثار ملی قرار گرفت و چهار سال بعد به عنوان ساختمان نشانه‌ای ملی ثبت شد. سینما بولوار
سینما بولوار (نام پیشین: سینما مدائن) از سینماهای قدیمی تهران بود. این سینما در سال ۱۳۴۵ با نام سینما مدائن توسط محسن حکاک و با مدیریت علی فرزین آرین و در یک سالن با ظرفیت ۶۳۰ نفر در بلوار کشاورز بازگشایی شد و وارد چرخه اکران سینمای ایران شد. این سینما در سال ۱۳۹۹ بسته شد و تبدیل به مرکز همایش‌های دانشگاه علوم پزشکی تهران شد. ارومیه
قدمت سینما در ارومیه به دهه ۴۰ خورشیدی می‌رسد. هم‌اکنون ارومیه دارای ۵ سینما است که از آن‌ها تنها ۳ سالن به صورت نیمه فعال به کار خود ادامه می‌دهند. سینما آزادی با نام قبلی سینما تخت جمشید که در سال ۱۳۴۰ خورشیدی تأسیس شده، سینما ایران و سینما انقلاب که در سال ۱۳۴۴ تأسیس شدند تنها سینماهای حال حاضر در ارومیه‌اند. همین اندک سینماها نیز به دلایل گوناگونی چون عدم رسیدگی، بحران مخاطب در سینمای ایران و … به صورت نیمه فعال هستند؛ به‌طوری‌که تنها در ایام اکران فیلم‌های پرفروش دایرند و گاهی به محل اجرای کنسرت تبدیل می‌شوند. قرار بر این است که سینماهای فرسوده ارومیه دوباره احیا و مرمت شوند ؛ مانند سینما تربیت ارومیه که متعلق سازمان هلال احمر ایران است. خانه سینمای ایران
این کتابخانه با برخورداری از ۱۴ هزار عنوان کتاب ایرانی و خارجی با موضوعات مختلف، یکی از غنی‌ترین کتابخانه‌های موجود در کشور در زمینهٔ سینما است. علاقه‌مندان هنر هفتم و دست اندرکاران و هنرمندان می‌توانند با حضور در این کتابخانه، تاریخ سینمای ایران و جهان را مرور کنند. فعالیت این کتابخانه از زمانی آغاز شد که کتابخانهٔ بنیاد سینمایی فارابی در سال ۱۳۷۵ با ۹ هزار عنوان کتاب به این مکان انتقال یافت. از سال ۱۳۷۷ تا به امروز نیز تلاش شده‌ تا این کتابخانه روز به روز از منابع کامل‌تری برخوردار شود. به‌طوری‌که هم‌اکنون بیش از ۱۳٬۵۰۰ عنوان کتاب ایرانی و حدود ۵۰۰ عنوان کتاب خارجی با موضوعات مختلف از جمله سینما، تئاتر، ادبیات، تاریخ، جامعه‌شناسی، رمان و فلسفه و ... در این کتابخانه عرضه و نگهداری می‌شود. افزون بر کتاب، کلیهٔ مجلات تخصصی سینمایی ایرانی نیز در کتابخانه به صورت بایگانی کامل و همچنین دوره‌های دو ساله اخیر شش عنوان نشریهٔ خارجی (Screen- Sight & Sound- Make up-Cineaste – Film comment-) موجود می‌باشد.(Variety) اعضای کتابخانه همچنین می‌توانند از خدمات اینترنت کتابخانه به صورت رایگان استفاده کنند. شرایط عضویت در آن شامل: -درخواست عضویت -ارائه تصویر کارت ملی یا کارت دانشجویی یا صنفی -دو قطعه عکس -پرداخت حق عضویت (اعضای خانهٔ سینما و دانشجویان سینما ۲٬۰۰۰ تومان، دانشجویان غیر سینمایی ۴٬۰۰۰ تومان، و افراد آزاد ۱۰٬۰۰۰ تومان) می باشد. کتابخانهٔ خانهٔ سینما هر روزه (به غیر از روزهای پنجشنبه و جمعه) از ساعت ۹ الی ۱۸ آماده ارائه خدمت به مراجعه‌کنندگان می‌باشد. سالن نمایش و اجتماعات خانهٔ سینما نیز از دیگر بخش‌های فعال خانهٔ سینماست که پس از بهینه‌سازی فضای نمایشی موجود و ارتقای سیستم های صوتی و تصویری دیجیتال همواره آمادهٔ برگزاری گردهمایی‌ها و مجامع عمومی اصناف است و در زمان برگزاری جشن سینمای ایران پذیرای داوران جشن سینمایی است. خانه تاریخی کاج
خانه تاریخی کاج در سال ۱۳۸۹ خریداری و مرمت و احیای آن تا اردیبهشت ماه ۹۴ ادامه داشت. آجرچینی‌های حیاط، مقرنس کاری‌ها و گچ بری، آینه کاری و نقاشی‌های بنا، نشانی از هنر و معماری دوران قاجار در کاشان است. خانه کاج در هشتم دی ماه ۱۳۹۰ به شماره ۳۰۶۲۲ به فهرست آثار ملی کشوربه ثبت رسید. خانه هنرمندان ایران
بنای خانه هنرمندان در سال ۱۳۷۷ با بازسازی بنایی از دوره پهلوی اول که مدتی نیز پادگان بود با مدیریت بهروز غریب‌پور و با حمایت شهرداری تهران و وزارت ارشاد و رئیس جمهور وقت محمد خاتمی در سال ۱۳۷۸ ساخته شده‌است. سینما پرسیا
این سینما با نام سینما خورشید در سال ۱۳۰۸ شروع به کار کرد و در سال ۱۳۴۷ بازسازی شد، که بعدها به سینما پارس (پرسیا) تغییر نام داد. در سال ۱۳۴۷ با فیلم زن سرکش (زفیره لی) افتتاح شد و شروع به کار کرد. سینما پرسیا سال‌ها قبل به عنوان سینمای تابستانه و بدون سقف سینما پیام (جهان سابق) مورد استفاده بوده‌است. در اول انقلاب سال ۱۳۵۷ شمسی این سینما به سینما آسیا تغییر نام داد و در سال ۱۳۸۶ مورد با بازسازی و تعمیر قرار گرفت. در سال ۱۳۸۹ به اسم اول خود یعنی سینما پرسیا بازگشت. سینما پرسیا تنها سینمای خصوصی و یکی از موفق‌ترین سینماهای شیراز از نظر اکران فیلم می‌باشد. این سینما در زمستان ۱۳۹۲ به دلیل مشکلات ساختمانی (فرسودگی سقف) تعطیل شد و از ابتدای سال ۹۷ در حال تعمیرات داخلی می‌باشد. تالار هنر اصفهان
تالار هنر اصفهان وابسته به سازمان فرهنگی و تفریحی شهرداری اصفهان در سال ۱۳۸۲ افتتاح شد. این تالار با دارا بودن یک سالن اصلی با ظرفیت ۳۸۳ نفر و سالن جنبی با ظرفیت ۱۰۰ نفر محلی است برای اجرای تئاترهای فاخر شهر علم و هنر اصفهان . همچنین این تالار پرده سینما جهت پخش انواع فیلم‌های سینمایی در دو حوزه سینمای خانواده و سینمای هنری دارد. سالانه حدود ۳۰ فیلم سینمایی ایرانی و ۳۰ فیلم سینمایی خارجی در این تالار اکران و تحلیل هنری و ورانشناسی می‌شود. برگزاری همایش‌های تخصصی و نشست‌های هنری از دیگر قابلیت‌های این تالار می‌باشد. ۵ پلاتو تمرین و کارگاه دکور و ۲ اتاق گریم از دیگر امکانات این تالار می‌باشد. امکانات صوتی، تصویری و نور آن بسیار خوب و در حد عالی می‌باشد. این تالار همچنین دارای کتابخانه تخصصی سینما و تئاتر می‌باشد. خرم‌آباد
فعالیت سینمای آزاد در خرم‌آباد به زمستان سال ۱۳۵۱ بازمی‌گردد. دفتر سینمای آزاد در میدان سعدی "(شهدا)" واقع بود و در زمینه برپایی جلسه‌های نمایش و برگزاری نمایش‌واره‌ها در خرم‌آباد فعالیت می‌کرد. نخستین جشنواره در سال ۱۳۵۲ و در تالارخانه پیشاهنگی توسط سینمای آزاد برپا شد.خرم‌آباد هم‌اکنون دارای دو سینما است. قدیمی‌ترین سینمای این شهر استقلال نام دارد که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ با نام آزیتا فعالیت می‌کرد. این سینما فعالیت خود را در سال ۱۳۶۹ از سر گرفت. در سال ۱۳۸۹ شش میلیارد ریال صرف بازسازی این سینما شد و امکانات مختلفی از جمله پخش صدای ساراند، لژ خانوادگی و امکانات سرمایشی و گرمایشی به آن افزوده شد. دومین سینما خرم‌آباد ارشاد نام دارد و در کنار سازمان ارشاد اسلامی شهر خرم‌آباد در میدان کیو واقع شده‌است. سینما آریا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ در میدان ششم بهمن ("امام خمینی") شهر خرم‌آباد ساخته شد اما پیش از انقلاب در سال ۱۳۵۱ و در اثر آتش‌سوزی از بین رفت. خانه سینمای ایران
به گفتهٔ ابراهیم حقیقی محل کنونی خانهٔ سینما واقع در خیابان سمنان، پیش از این متعلق به دبیرستانی به نام «بابکان» بوده که وی در آنجا تحصیل نموده است. شورای داوری یکی از بخش‌های بسیار فعال خانهٔ سینماست که شامل هفت نمایندهٔ منتخب از صنف‌های مختلف سینمایی است و وظیفهٔ اصلی آن رسیدگی و حل اختلاف میان اعضای صنوف سینمایی است. این شورا فعالیت خود را از سال ۱۳۷۵ آغاز کرده‌ است. گار ماشین
ایستگاه ماشین دودی در حال حاضر به پارک کوثر تبدیل شده‌است و در ۱۳۷۱، به منظور حفظ آثار تاریخی منطقه، ساختمان آن بازسازی شد و پس از مدتی به خانهٔ فرهنگ تبدیل شد. که هم اینک با نام خانه فرهنگ و نگارخانه کوثر خدمات فرهنگی، هنری و ورزشی به بازدیدکنندگان ارائه می‌کند. کرمانشاه
سینماهای شهر کرمانشاه پس از انقلاب ۵۷ شامل سینماهای آزادی، پیروزی، فرهنگ و استقلال بوده که در دی ماه ۱۳۸۷ همهٔ سینماها به جز سینما فرهنگ به گفتهٔ نهادهای دولتی به دلیل بازسازی و بهبود کیفیت سینماهای شهر کرمانشاه تعطیل شدند. این در حالی بود که تعداد صندلی‌های سینما فرهنگ نیز به ۲۰۰ صندلی کاهش یافت و پس از نه ماه هم‌زمان با عید فطر ۱۳۸۸ سینما آزادی به دستور استاندار کرمانشاه بدون بازسازی سینما بازگشایی شد و عنوان شد که به دلیل فقدان اعتبارات سینماهای این شهر هنوز بازسازی نشده‌اند. علاوه بر این سالن کوچک سینما بیستون در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۹۷ با ظرفیت ۱۶۰ نفر در مکان هتل پارسیان راه‌اندازی شد. در حال حاضر تنها سه سالن سینمای فرهنگ، آزادی و بیستون به کار خود ادامه می‌دهند. سینما آستارا
پروانه بهره‌برداری از این سینما در سال ۱۳۹۶ در اختیار سید جمال ساداتیان قرار گرفت و با واگذاری این مجوز عملیات بازسازی سینما آستارا شروع و طی ۱۵ ماه ادامه داشت. سرانجام عملیات بازسازی سینما آستارا در آذرماه ۱۳۹۷ به پایان رسید. در طرح جدید این مجموعه، مکان‌هایی برای رستوران و کافه پیش‌بینی شده‌است. گواندهاوس
گواندهاوس در سال ۱۷۸۱ میلادی ساخته شد. بعدها سالنی جدید در ۱۱ دسامبر ۱۸۸۴ گشایش یافت. وانگهی این سالن در بمباران‌های میان ۱۹۴۳ و ۱۹۴۴ جنگ جهانی دوم ویران شد. سالن جدید گواندهاوس در اکتبر ۱۹۸۱ بازگشایی شد. سینما فرهنگ (کرمانشاه)
سالن پرشیا در سال ۱۳۹۲ مجداً فعال شد و در سال ۱۳۹۷ مورد بازسازی قرار گرفت. سالن پاسارگاد در سال ۱۳۹۳ ترمیم و در سال ۱۳۹۴ مورد بازسازی قرار گرفت. سالن پارس در سال ۱۳۹۵ طراحی و در همان سال فعال شد. سالن پرسپولیس در سال ۱۳۹۷ طراحی و در سال ۱۳۹۸ فعال شد. قصر یاقوت
بازسازی و باززنده‌سازی این ساختمان در سال ۱۳۸۷ آغاز شد و در سال ۱۳۸۹ به پایان رسید. اجرای این طرح به دست مهندس علی قمری، مسعود امیری امامی و مسعود شریفی دیرین با نظارت دکتر جدی و مهندس محمد محمدیان انجام گرفت. سینما در کرمانشاه
در دههٔ ۳۰ خورشیدی چند سالن سینمای جدید در کرمانشاه افتتاح شد که از آن میان می‌توان به «سینما هما» در خیابان سپه و «سینما دیانا» در خیابان دبیراعظم (که بعدها به «سینما مهتاب» تغییر نام داد) اشاره کرد. «سینما هما» پس از چندی فعالیت دچار آتش‌سوزی شد و دیگر بازسازی نگردید. چند سال پس از آتش‌سوزی، در سال ۱۳۲۳ سینمای دیگری در فاصله‌ای نزدیک به مکان پیشین «سینما هما» به نام «سینما ایران» ساخته‌شد. این سینما پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ توسط سازمان اوقاف و امور خیریهٔ استان کرمانشاه مصادر شده و در نهایت هم تخریب شد و جای خود را به پاساژی به نام ایران داد. لازم است ذکر شود که جواد سحابی سینما هما را سینمایی تابستانی در خیابان شریعتی دانسته که اکنون به جای آن دبیرستان دخترانهٔ معلم ساخته شده‌است. سینما دیانا در سال ۱۳۳۳ در خیابان دبیراعظم جنب هتل بیستون ساخته‌شد که در زمان خود دومین سینماسکوپ ایران بود و نهایتاً در سال ۱۳۳۴ بر اثر آتش‌سوزی از بین رفت. سید محمد خاتمی
در تئاتر در دوران خاتمی بهرام بیضایی پس از هجده سال دوری به صحنهٔ تئاتر بازگشت و صحنه‌های تئاتر شاهد حضور پیشکسوتانی مانند حمید سمندریان نیز بود. در این دوران تماشاخانه سنگلج که مدت‌ها بود کاری در آن صورت نمی‌گرفت، دوباره فعال شده بیشتر نمایش‌های سنتی و ملی را پوشش می‌داد. خانه نمایش در اداره تئاتر که ویژه کارهای تجربی بود، دوباره راه‌اندازی شد و ساختمان اداره تئاتر که به خاطر اختلاف با مالک آن در آستانه تعطیلی رفته بود با اعتراض تئاتری‌ها از مالک آن برای تئاتر خریداری شد و تالار فردوسی نیز تأسیس شد. بنیاد رودکی تالار وحدت و موزه آزادی فعال تر از گذشته شد. جشنواره تئاتر فجر در سال ۱۳۷۷ تبدیل به یک جشنواره بین‌المللی شد و از آن سال به بعد گروه‌های تئاتری خارجی در جشنواره حضور پیدا کردند. یکی از اقدامات مهم دوره خاتمی تأسیس خانه تئاتر در سال ۱۳۷۸ و تدوین برنامه پنج ساله بود. با ایجاد خانه تئاتر انجمن‌های بازیگران، کارگردانان، نمایشنامه نویسان، نمایشگران عروسکی، نمایش خیابانی، طراحان صحنه، کارکنان فنی و منتقدان و نویسندگان شکل گرفتند. در بخش سینما شاید چشمگیرترین دستاورد این دوره رشد سازمان‌های فرهنگی و هنری غیردولتی و تشکل‌های صنفی باشد. طبق آمار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی بیش از ۴۳٪ تشکل‌های صنفی تا سال ۱۳۸۱ بعد از ورود خاتمی برپا شدند. در این دوره پس از سال‌ها بخش فیلم کوتاه و مستند، مجدداً به جشنواره اصلی سینمای ایران جشنواره فیلم فجر برمی‌گردد و حتی از سال ۱۳۸۱ وارد بخش مسابقه می‌شود. در دوران خاتمی "طعم گیلاس" عباس کیارستمی نخل طلای جشنواره فیلم کن را گرفت و دیگر آثاری مانند "بچه‌های آسمان"، "سگ‌کشی"، "مارمولک"، "آژانس شیشه‌ای"، "زمانی برای مستی اسب‌ها"، "لاک‌پشت‌ها هم پرواز می‌کنند"، "کاغذ بی‌خط"، "دایره"، "من، ترانه ۱۵ سال دارم"، "لیلا"، "بوی کافور، عطر یاس"، "عروس آتش"، "میهمان مامان"، "قرمز"، "درخت گلابی"، "واکنش پنجم"، "بید مجنون"، "نفس عمیق"، "اعتراض"، "گاوخونی"، "کافه ترانزیت"، "روسری‌آبی"، "دلبران"، "باد ما را خواهد برد"، "بانوی اردیبهشت"، "شب یلدا"، "متولد ماه مهر"، "زیر پوست شهر"، "زیر نور ماه"، "چهارشنبه‌سوری" و "دوئل" نیز در این دوره ساخته شد و فیلم‌های توقیفی مانند "حاجی واشینگتن"، "نون و گلدون" و "آدم‌برفی" اکران گشت. با روی کار آمدن خاتمی در مجموع فضای جدید و بازتری در بخش سینما ایجاد می‌شود. با نگاهی اجمالی به این دوره می‌توان پی برد که عموم فیلم‌سازان توجه خود را به ساخت فیلم‌هایی با مضامین اجتماعی معطوف کرده بودند و درصد جز مخاطب در اویل کار وزارت فرهنگ ارشاد اسلامی مثبت بود. از نکات منفی دوره دوم دولت وی کاهش تعداد تماشگران در سینماها بود. کاهش تعداد تماشاگران سینما که چند سالی پیش از دولت محمد خاتمی آغاز شده بود، طی دوره دوم ریاست وی دوباره ادامه یافت و حتی به وضوح نرخ نزول آن بیشتر شد. تا انتها دوره ریاست محمد خاتمی بسیاری از تشکل‌ها در زمینه سینما و فیلم‌سازی، به ویژه در حمایت از فیلم‌های کوتاه و مستند بوجود آمد. انجمن مستندسازان سینمای ایران، انجمن تهیه‌کنندگان سینمای مستند، کانون سینماگران جوان، خانه سینماگران جوان و بسیاری از جمله این تشکل‌ها بود که در پایتخت و سایر شهرها برپا شد. دوباره خانه
دوباره خانه () یک فیلم آمریکایی در سبک کمدی رمانتیک است که در ۲۹ اوت ۲۰۱۷، با نویسندگی و کارگردانی هالی مایرز-شایر به عنوان اولین کارگردانی ساخته شد . از بازیگران آن می‌توان به ریس ویترسپون، لیک بل، نات وولف، مایکل شین و کندیس برگن اشاره کرد. این فیلم در تاریخ ۸ سپتامبر سال ۲۰۱۷ توسط اوپن رود فیلمز منتشر شد. سینما سعدی
سینما سعدی (نام پیشین: "سینما ماژستیک") از سینماهای قدیمی تهران است. این سینما در سال ۱۳۳۸ در زمینی به مساحت ۵۷۰ متر مربع ساخته شد و دارای سالن و بالکنی با گنجایش ۵۳۰ نفر است. این سینما درجه‌یک بود و در دههٔ ۱۳۶۰ بازسازی شد. سینما غدیر (شهرکرد)
این سینما پس از یک دهه تعطیلی و بازسازی در تیر ماه ۱۳۹۶ با اکران فیلم اکسیدان به صورت رسمی بازگشایی شده‌است. سینما غدیر وابسته به اداره فرهنگ و ارشاد استان چهارمحال وبختیاری میباشد. فیلم‌خانه
ایدهٔ آرشیو فیلم‌های قدیمی در آن دوران به هیچ وجه بدیهی نبود. لانگلوآ توانست بسیاری از فیلم‌هایی را نجات دهد که کمپانی‌های فیلم‌سازی قصد دور انداختنشان را داشتند. در سال ۱۹۳۳ انستیتوی فیلم بریتانیا در لندن تأسیس شد. در سال ۱۹۳۸ هانری استورک، آندره تیریفای و پیر ورمیلن سینماتک سلطنتی بلژیک را در بلژیک تأسیس کردند. همچنین در سال ۱۹۳۸ فدراسیون بین‌المللی آرشیو فیلم در پاریس تأسیس شد. خانه آقای حسنی اردکانی
فریدون فعالی بیان داشت: با توجه به ارزش‌های تاریخی ومعماری خانه حسنی اردکانی عملیات مرمت این خانه تاریخی از محل اعتبارات سال گذشته و ازاواسط اسفند ماه ۹۰ آغازشد وهم اکنون مراحل پایانی آن نزدیک است. خانه شیخ الاسلام
در سال ۱۳۶۵در جریان جنگ ایران و عراق و حملات هوائی عراق، این خانه بمباران شد و در نتیجه قسمت جنوب‌شرقی بنا (معروف به کاش خانه) کاملاً ویران و تزیینات کاشیکاری آن از میان رفت. از همان زمان اقدامات مرمتی به‌خصوص در قسمت تزیینات و ساخت درهای مشبک توسط استادکاران متخصص و زیرنظر سازمان میراث‌فرهنگی آغاز شد. کارشناسان سازمان میراث‌فرهنگی همچنین گام‌های مؤثری در جهت استحکام‌بخشی بنا برداشته‌اند ولی بازسازی و مرمت این خانه به‌طور کامل به‌اتمام نرسید. به گفته کارشناسان عدم مرمت بخش از تزیینات خانه که در قسمت‌های جنوب‌شرقی در اثر بمباران کاملاً تخریب و از میان رفته‌است، نشان دادن آثار زمان جنگ به علاقه‌مندان می‌باشد و به‌معنای عدم‌توجه مسئولان در حفظ این بنای باقیمانده از دوران گذشته نیست سینما آزادی (بابل)
این سینما در سال ۱۳۶۲ با یک سالن با ظرفیت ۵۵۰ نفر تأسیس و در سال ۱۳۸۶ نوسازی شده است. سینما در سنندج
علاوه بر تعطیلی و رکود سینماها در دهه ۶۰ به سبب جنگ در کردستان ایران و نیز جنگ ایران و عراق، نام سالن‌های سینما نیز تغییر کرد. در این دوره تنها سالن سینمای سنندج که پیشتر «شهر فرنگ» نام داشت ابتدا به «سینما قدس» و سپس به «سینما بهمن» تغییر نام داد. این سینما در سال ۱۳۶۴ با نام سینما بهمن بازگشایی شد. تنها سینمای شهر مریوان نیز در سال ۱۳۶۹ با نمایش فیلم هراس بازگشایی شد. سینما استقلال (اراک)
ساخت سینما در سال ۱۳۴۹ آغاز و در سال ۱۳۵۱ به پایان رسید. این سینما بزرگترین سینمای شهر اراک بود و ۱۰۰۰ نفر گنجایش داشت. در سالهای قبل از انقلاب، سینما را با نام قصر طلایی می‌شناختند. نخستین فیلم نمایش داده شده در این سینما، قلعه عقاب‌ها بود. فعالیت این سینما در سال ۱۳۸۱ متوقف شد، اما پس از هشت سال و در سال ۱۳۸۹ بازسازی سینما آغاز گردید. امروزه این سینما در قالب مجتمع سینمایی با نام «"مجتمع سینمایی ستارگان"» به فعالیت خود ادامه می‌دهد. سینما ماندانا
این مجموعه در سال ۱۳۴۰ ساخته شد. بعد از انقلاب نیز مدتی تعطیل بود. در سال ۱۳۶۴ مالک فعلی آن به عنوان یکی از ۳ شرکا فعالیت خود را دراین سینما آغاز نمود. تا سال ۱۳۸۲این سینما بایک سالن فعالیت می‌نمود تا اینکه محمّد قاصد اشرفی، با خرید سهم شرکای دیگر ۶ دانگ مالکیت این سینما را بدست آورد. مدتی بعد نیز به دلیل نیاز مبرم منطقه وخواست مخاطبین سینما، وی یک سالن قدیمی را بازسازی نموده و در سال ۱۳۸۷ نیز درطبقه بالا ۳ سالن جدید احداث شد. در حال حاضر این مجموعه دارای ۴ سالن لوکس است که تمامی سالن‌ها دارای درجه کیفی "مدرن " می‌باشد. سینما استقلال (بابل)
سینما استقلال یکی از سینماهای شهر بابل بود. این سینما در سال ۱۳۳۳ خورشیدی توسط محمدقلی اهرابی و با اکران فیلم هلن قهرمان بازگشایی شد. این سینما در سال ۱۳۴۶ بازسازی شد و ورودی آن به درون خیابان باریک کنار هتل رضا انتقال داده شد. پس از انتقلاب اسلامی، نام سینما به «استقلال» دگرگونی یافت و در نهایت در سال ۱۳۷۱ خورشیدی بسته شد. در مرداد ۱۳۹۴، شهرداری بابل برای ساخت پارکینگ عمومی، ساختمان برجای‌مانده از این سینما را تخریب کرد. سینما در کرمانشاه
شهر کرمانشاه از شهریور ماه ۱۳۲۰ ش (۱۹۴۱ م) همزمان با آغاز جنگ جهانی دوم به اشغال نیروهای انگلستان درآمد؛ اشغالی که چهار سال و شش ماه به طول انجامید و تنها با پایان جنگ در ۱۳۲۴ ش (۱۹۴۵ م) پایان یافت. در این دوران تنها سینمای شهر از فعالیت خارج شد. اما پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۳۲۴ ش (۱۹۴۵ م)، دومین سالن سینمای شهر با نام سینما باربد در محلهٔ جلوخان (خیابان شاهپور، پایین‌تر از جلوخان) فعالیت خود را آغاز کرد. جواد سحابی مالک آن را فردی به نام زند وکیل‌الدوله دانسته و سال تأسیس آن را ۱۳۱۶ عنوان کرده‌است. اما اردشیر کشاورز سال تأسیس این سینما را ۱۳۱۲ (۲ سال پس از سینما فروهر) و بنیان‌گذار آن را رفعت السلطنه عنوان کرده‌است که به گفتهٔ وی این سینما نیز دارای ژنراتور خصوصی بوده‌است. این تفاوت در رابطه با سال تأسیس سینما باربد این احتمال را پیش می‌کشد که این سینما پیش از جنگ و در سال ۱۳۱۲ تأسیس شده باشد، اما با شروع جنگ و اشغال نظامی شهر تعطیل و پس از پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۳۲۴ مجدداً فعالیت خود را از سر گرفته باشد. سینما باربد دارای دو سالن نمایش فیلم بوده که یکی از آن‌ها سینمای روباز تابستانی بود. در این سینما فیلم‌های صامت نیز با زیرنویس به زبان فارسی اکران می‌شد، و از آنجا که اکثریت جمعیت شهر کرمانشاه را مردم کرد تشکیل می‌دادند و تکلم به زبان کردی غلبه داشت، تماشاچیان صندلی کنار خود را رزرو کرده و به دنبال افرادی می‌گشتند که به زبان فارسی آشنایی داشته‌باشند تا آن‌ها را در کنار خود بنشانند. فعالیت سینما باربد دست‌کم تا سال‌های ۱۳۲۹–۱۳۳۰ ادامه داشته‌است. خانه و باغ اتحادیه
این خانه در مهر ماه ۱۳۹۴ توسط سازمان زیباسازی شهر تهران به قیمت ۲۸ میلیارد تومان خریداری و جز دارایی‌های شهرداری تهران شد و قرار شد کار مرمت آن شروع شود. عملیات مرمت در آبان ۱۳۹۴ شروع و در مهر ۱۳۹۹ پایان یافت و قرار است به زودی این خانه برای عموم بازگشایی شود. شبح اپرا (فیلم ۱۹۲۵)
بعدها یونیورسال استودیوز، ۴ مرتبه در ساختِ اقتباس سینمایی از این رمان یا توزیع و پخش آن شرکت داشت. اولین بار خودشان در سال ۱۹۴۳، این فیلم را بازسازی نمودند. سپس در سال ۱۹۶۲ وظیفه پخش و انتشار نسخه‌ای دیگر از فیلم را به‌عهده گرفتند. همچنین پخش و انتشار نسخه ۲۰۰۴ فیلم در استرالیا و آمریکای لاتین، و پخش و انتشار نسخه نمایشی ۲۰۱۱ در رویال آلبرت هال، توسط یونیورسال استودیوز انجام پذیرفت. تماشاگه زمان (خانه حسین خداداد)
پیشینه این بنا به دوره قاجاریه برمی‌گردد. این ملک در سال ۱۳۴۲ توسط حسین خداداد، صنعتگر و کارفرین ایرانی خریداری شد. ساختمان آن در یک طبقه ساخته شده بود و وی با مقاوم‌سازی ساختمان و احداث یک طبقه روی همکف، تغییراتی در بنا ایجاد کرد. خداداد به دلیل علاقه‌ای که به احیای هنر طراحی و گچ بری در ایران داشت، بهترین استاد کاران را برای گچ‌بری خانه‌اش به استخدام گرفت. گچ بری‌های این بنا دوازده سال به طول انجامید و در سال ۱۳۵۶ به پایان رسید. حسین خداداد یک سال در آن خانه زندگی کرد و پس از انقلاب ایران، علی‌رغم اینکه هیچ سمت و پست و مقام سیاسی نداشت، تمام دارایی وی و این ساختمان در جریان مصادره اموال‌ در سال‌ نخست پس از انقلاب، توسط بنیاد مستضعفان مصادره شد و هم‌اکنون با نام تماشاگه زمان برای بازدید عموم دایر است. سینما آزادی (کرمانشاه)
پس از مدتی عملیات نوسازی و تجهیز آن آغاز شده و طی آن سالن بزرگ این سینما به یک سالن کوچک‌تر به گنجایش ۵۰۰ نفر تقسیم شد. سینما آزادی در اردیبهشت ماه ۱۳۹۱ به‌طور رسمی بازگشایی شد. تئاتر ملی ایوان وازوف
در بمب‌باران شهر صوفیه در جنگ جهانی دوم خسارات قابل توجهی به ساختمان تئاتر وارد شده بود اما در سال ۱۹۴۵ مورد بازسازی قرار گرفته‌است. همچنین در سال‌های ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۵ و ۲۰۰۶ میلادی با هزینه صد هزار یورو ساختمان تئاتر بازسازی شده‌است. احیای خود
احیای خود یک فیلم صامت کمدی آمریکایی ساخته شده توسط استودیو اسنای در سال ۱۹۱۵ و با بازی چارلی چاپلین می‌باشد. رضا میرکریمی
میرکریمی در اردیبهشت ۱۳۹۴ از طرف هیئت مدیره خانه سینما به عنوان مدیرعامل این نهاد صنفی انتخاب شد. رضا میرکریمی پیش‌تر نیز در حد فاصل سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۸۷ مدیرعامل خانه سینما بود. سینما سعدی (شیراز)
در دی ماه ۱۳۳۹ سینما «سعدی» با فیلم «پمپی در آتش» آغاز به کار کرد، این سینما تا سالیان سال به دلیل دور بودن از مرکز شهر در آن زمان فقط شب‌ها اقدام به نمایش فیلم می‌کرد و فقط در آن سال‌ها فیلم «۱۰ فرمان» ساخته «سیسیل ب دومیل» مورد استقبال مردم قرار گرفت. این سینما در سال ۱۳۵۰ بازسازی شد و بعدها مبادرت به نمایش فیلم‌های فارسی کرد و هم‌اکنون هم به همان سبک قدیم فعالیت دارد. سینما کریستال (کرمانشاه)
مکان سینما کریستال چند دهه بعد و پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ به «خانۀ صنایع دستی کرمانشاه» تبدیل شد. خانه ضیائیان
خانه ضیائیان شیراز به دلیل وجود رنگ‌های ناب، کاشی کاری‌های بی‌نظیر از چندین سال قبل به هنرسرای شیراز نامگذاری شده‌است و بازدید از آن را رایگان اعلام نمودند. این خانه در سال 1383 توسط شهرداری از مالک وقت خریداری شد و بعد از آن با همکاری اداره میراث فرهنگی-اجتماعی مورد مرمت قرار گرفت. بعد از مرمت در سال 1387 کارگاه‌هایی برای هنرهای سنتی در این هنرسرا برگذار گردید. موزه سینمای ایران
طبق گفته‌ سعید راد که در دبیرستان شاپورِ تجریش (با نام دیگر رشید یاسمی) تحصیل کرده است، محل کنونی موزه سینما پیش از این متعلق به آن مدرسه بوده است.  موزه سینمای ایران به منظور گردآوری، حفظ، ثبت و عرضه مناسب میراث سینمای ایران در شهریورماه ۱۳۷۳ توسط شرکت توسعه فضاهای فرهنگی وابسته به شهرداری آغاز به کار کرد. در خرداد ۱۳۷۷ ساختمان قدیمی موزه واقع در کوچه پیرنیا خیابان لاله زار، با حضور سینماگران و حسن حبیبی معاون اول رئیس‌جمهور گشایش یافت. چهار سال بعد موزه به مکان فعلی خود منتقل شد و در شهریور ماه ۱۳۸۱ با حضور محمد خاتمی باز گشایش شد. عزت‌الله انتظامی اولین مدیرعامل موزه سینمای ایران بود. در سال ۱۳۴۱ گروه هنر ملی نمایش‌هایی مانند «تقلا» و «تیرک شکسته»، نوشتهٔ نصرت پرتوی و همچنین «زنگوله‌ها» نوشتهٔ عباس جوانمرد را در باغ فردوس تمرین کرده و بعد آن‌ها را به کارگردانی عباس جوانمرد در تلویزیون ملی ایران به صورت زنده اجرا کرده‌است.تهران، خیابان ولی عصر، بعد از سه راه زعفرانیه، نرسیده به تجریش، باغ فردوس سینما رادیوسیتی
سینما رادیوسیتی از مجلل‌ترین و مدرن‌ترین سینماهای ایران بود که توسط حیدر غیایی طراحی و در ۲۷ شهریور ۱۳۳۷ افتتاح شد. با وجود بمب‌گذاری سال ۱۳۵۲ سینما همچنان فعال بود اما در آبان‌ماه ۱۳۵۷ به آتش کشیده شد و پس از آن تعطیل گشت. این سینما پس از انقلاب ۱۳۵۷ مصادره شد و اکنون متروکه است. در بهمن ماه ۱۳۹۶، ساختمان سینما پس از بررسی کارشناسان سازمان میراث فرهنگی در فهرست آثار ملی قرار گرفت. خلم
کاخ جهان‌نما در حومه جنوبی خلم نزدیک بزرگراه حلقوی واقع شده‌است و ابتدا در سال ۱۸۹۰ توسط امیر عبدالرحمن خان ساخته شده‌است. در سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۷۶ در زمان ریاست جمهوری محمد داوود خان مرمت و بازسازی شد. این طرح برای تبدیل کاخ به موزه بود، اما زمین لرزه ای در سال ۱۹۷۶، با خسارات جدی، مانع از اجرای این طرح شد. در دوره‌های بعدی درگیری و جنگ داخلی، خسارات و غفلت‌های فراوانی هم به کاخ و هم به باغ قصر وارد شد و از کاخ برای اهداف نظامی استفاده شد. در سال ۲۰۰۷ می‌توان نقشه‌های اصلی موزه را برداشت و برنامه میراث جامعه کاخ باغ جهان‌نما را آغاز کرد. فعالیت‌های میراث فرهنگی و برنامه توسعه هلند برای بازسازی و مرمت این مکان انتخاب گردیده‌است. این پروژه ورودی اقتصادی مستقیم برای صنعتگران محلی را فراهم می‌کند. تمام مواد مورد نیاز برای کارهای ساختمانی از منطقه اطراف خلم تأمین می‌شود، مردم در هر مرحله از توسعه کاخ نقش دارند. بازسازی کاخ جهان‌نما در سال ۲۰۱۳ به پایان رسید. سنرد
از اواخر سال 1394 تمایل بعضی از روستا ئیان به بازسازی خانه‌های پدری افزایش یافت و اولین منزل پدری مرحوم حسن پازوکی توسط یکی از پسران بنام عیسی پازوکی مرمت و بازسازی و نوسازی شده‌است پس از ایشان منزل پدری مرحوم فرج الله پازوکی ، توسط پسرش حاج جلیل پازوکی مرمت و بازسازی و نوسازی شده‌است و این روند نوسازی خانه‌های پدر ی توسط افراد دیگر رو به گسترش است. فیلم‌خانه
در سال ۱۹۳۵ هانری لانگلوآ و ژورژه فرانیو کلوپ فیلمی تأسیس کردید تا فیلم‌های قدیمی‌ای را نشان دهند که در سال ۱۹۳۶ منجر به تأسیس سینماتک فرانسه شد. سینما قدس (ورامین)
این سینما به دلیل شکایت مالک آن و درخواست تغییر کاربری به مدت دو سال تعطیل بود. به‌دلیل مخالفت با تغییر کاربری، مالک ساختمان سینما را به بخش خصوصی واگذار کرد و سینما در مرداد ۱۳۹۱ بازگشایی شد. پردیس سینمایی بهمن شهرکرد
پردیس سینمایی بهمن در سال ۱۳۴۲ با یک سالن با ظرفیت ۴۸۳ نفر در یک مجموعه فرهنگی هنری با نام (ونوس) تأسیس شد. سینما بهمن ،پس از پیروزی انقلاب در دهه ۸۰ بازسازی شد و در سال ۱۳۹۹ بعد از بازسازی مجدد و تبدیل به اولین پردیس سینمایی پنج سالنه با درجه مدرن مجدداً شروع به کار کرد.این پردیس سینمایی دارای چهار سالن مسقف و یک سالن روباز است. سالن یک این مجموعه با ظرفیت ۲۲۳ نفر علاوه بر اکران فیلم به عنوان سالن تئاتر نیز قابل استفاده است. سینما آزادی (کرمانشاه)
این سینما در سال ۹۹–۱۳۹۸ توسط مؤسسه فرهنگی تبلیغاتی بهمن سبز بازسازی و دو سالن vip با ظرفیت هریک ۱۸ نفر به آن اضافه شد و به پردیس سینمایی تبدیل گردید. ضربت
فیلم "ضربت" در سال ۱۳۹۶ با همکاری فیلم‌خانه ملی ایران در مرکز مرمت فیلم بولونیا به همراه سه فیلم دیگر از خاچیکیان، دلهره، طوفان در شهر ما و چهارراه حوادث، مرمت شد. مرمت فیلم
در دههٔ هشتاد و اوایل دههٔ نود میلادی هنگامی که کارگردانان مشهور و تأثیرگذار فیلم مانند استیون اسپیلبرگ و مارتین اسکورسیزی در این امر مشارکت داشتند، علت حفظ فیلم مورد توجه قرار گرفت. اسپیلبرگ هنگامی که به دیدن نسخهٔ اصلی فیلمش آرواره‌ها رفت، به حفظ فیلم علاقه‌مند شد، اما متوجه شد که فیلم به شدت تجزیه و خراب شده‌است، آن هم فقط پانزده سال پس از فیلمبرداری. در فیلم اسکورسیزی، هوگو صحنه ای کلیدی وجود دارد که در آن بسیاری از فیلم‌های صامت پیشگام ژرژ ملیس ذوب شده و به عنوان مواد اولیه کفش بازیافت می‌شوند. این صحنه توسط بسیاری از منتقدان سینما به عنوان «خلاصه ای پرشور برای حفظ فیلم در یک داستان خیالی از دسیسه‌های کودکی و ماجراجویی» توصیف می‌شود. سینما ابریشم
این سینما که در سال ۱۳۴۹ تأسیس شده در سال ۱۳۷۹ توسط مالک خریداری شده و بازگشایی شده‌است، ظرفیت سینما ابریشم ۴۰۰ نفر می‌باشد. سینما بهمن شیراز
این سینما تا سال‌های قبل از انقلاب ۱۳۵۷ یکسره دایر بود اما پس از انقلاب در اختیار بنیاد مستضعفان قرار گرفت، بنیاد این سینما را به بهمن تغییر نام داد و مدتی پس از بازگشایی به حوزه هنری واگذار کرد و سرانجام به بخش خصوص فروخته شد. خانه سینمای ایران
صبح چهارشنبه مورخ ۱۴ دی ماه سال ۱۳۹۰ سید محمد حسینی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در حاشیه جلسه هیئت دولت از انحلال خانه سینما به‌طور رسمی خبر داد. وی گفت: با توجه به تخلفاتی که خانه سینما انجام داده؛ هیئت نظارت بر مراکز فرهنگی، انحلال این تشکل را اعلام کرده که کاملاً مطابق قانون است. سینما آزادی (آبادان)
این سینما که در سال ۱۳۴۵ پس از ترمیم و بازسازی و تغییر نام از آسیا به سهیلا تأسیس شده هم‌اکنون متعلق به حوزه هنری می‌باشد و دارای ۱ سالن است. خانه فیض (عصمت السلطنه)
وجود این فضا در محدوده‌ای دور از خیابان، خانه را از گزند آسیب‌های ناشی از لرزه‌های حرکت اتومبیل‌ها و سروصدا دور نگه‌می‌داشت. از این‌رو توجه بخش‌های هنری سینما و تلویزیون را به خود جلب کرد و بارها از فضای تالار برای تهیه فیلم استفاده شد.از جمله علی حاتمی بخشی از فیلم دلشدگان را در سال ۱۳۷۰ در این خانه فیلم‌برداری کرد. سینما فرهنگ (سمنان)
این سینما که دارای ۳۶۰ نفر ظرفیت می‌باشد در سال ۱۳۹۲ پس از نوسازی و تجهیز بازگشایی شده‌است. سینما فلسطین (اصفهان)
این سینما که قبل از انقلاب ۱۳۵۷ ساخته شده پس از مصادره توسط بنیاد شهید در سال ۱۳۹۴ به حوزه هنری واگذار و سپس مورد بازسازی قرار گرفت و در تاریخ ۲۵ فروردین ۱۳۹۵ بازگشایی شد، سینما فلسطین دارای ۵۰۶ نفر ظرفیت می‌باشد. آیت بن حدو
سال 1962 و هنگام فیلمبرداری فیلم Lawrence of Arabia در «ایت بن حدو» کارگردان دیوید لین بسیاری از خانه های در حال فروپاشی قصر را مرمت نمود. بعدها پس از به رسمیت شناخته شدن این مکان توسط یونسکو در سال 1987، بازسازی های دیگری صورت گرفت که حداقل بخش های جلویی شهر در وضعیت خوبی ظاهر شوند، البته ساختمان های واقع شده در قسمت پشتی همچنان احتیاج به توجه شدید دارند. https://aero-tech.ir/aero-plus/tourism/16-the-ksar-of-ait-benhaddou/ مرمت فیلم
در سال ۱۹۲۶ ویل هیز از استودیوهای فیلم‌سازی خواست تا فیلمهایشان را با ذخیره در دمای ۴۰ درجه و رطوبت پایین در فرایند «ایستمان کداک» حفظ کنند تا «دانش آموزان در سال ۳۰۰۰ و ۴۰۰۰ بعد از میلاد ممکن است دربارهٔ ما اطلاعاتی کسب کنند.» در اوایل دههٔ ۱۹۷۰، استودیو فیلمسازی «Metro-Goldwyn-Mayer»، با آگاهی از اینکه نگاتیوهای اصلی بسیاری از فیلم‌های عصر طلایی آن در آتش‌سوزی از بین رفته‌است، یک برنامه حفاظت را برای بازیابی و حفظ تمام فیلم‌های خود با استفاده از هر گونه نگاتیو باقی مانده، یا در بسیاری از موارد، بهترین عناصر موجود در دسترس بعدی (اعم از نسخه پاسیتیو صاف و براق یا کپی آرشیوی تمیز) را آغاز کرد. از همان ابتدا مشخص شد که اگر فیلم‌هایی باید حفظ شوند، باید همه فیلم‌ها باشند. در سال ۱۹۸۶ هنگامی که تد ترنر کتابخانه MGM را صاحب شد، (که تا آن زمان شامل برادران وارنر قبل از ۱۹۵۰، MGM قبل از مه ۱۹۸۶ و اکثر کاتالوگهای تصاویر رادیو RKO بود)، اعلام کرد که کار حفاظت MGM را شروع کرده‌است. تایم وارنر، مالک فعلی Turner Entertainment، امروز این کار را ادامه می‌دهد. خانه سینمای ایران
خانهٔ سینما به عنوان جامعهٔ اصناف سینمای ایران، فعالیت خود را از سال ۱۳۷۲ آغاز کرد. در این سال اعضای هیئت مدیره که از سوی مدیران وقت وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی منصوب شده بودند مسئولیت تأسیس این نهاد صنفی را برعهده داشتند. از زمان آغاز فعالیت خانهٔ سینما به عنوان محلی برای تجمع صنوف مختلف سینمایی؛ تا زمان اعلام تأسیس آن چهار سال طول کشید که این زمان شامل عضوگیری از اعضای صنف‌های مختلف سینما و معرفی بیشتر این نهاد به آن‌ها بود. به همین دلیل تاریخ فعالیت رسمی خانهٔ سینما فروردین ۱۳۷۲ و زمان ثبت آن در ادارهٔ ثبت شرکت‌ها و مؤسسه‌های غیرتجاری تهران مهر ماه ۱۳۷۲ ذکر شده‌است. از جمله اهداف اصلی تشکیل خانهٔ سینما حفظ و صیانت از حقوق مادی و معنوی دست اندرکاران حرفه‌ای تولید، توزیع و نمایش هنر/ صنعت سینما و همچنین ایجاد امنیت شغلی و تأمین اجتماعی و ارتقای سطح آموزشی و حرفه‌ای دست اندرکاران سینمای جمهوری اسلامی ایران است. خانه سیاه است
فیلم مستند خانه سیاه‌است به کارگردانی فروغ فرخزاد و تهیه کنندگی ابراهیم گلستان در پاییز ۱۳۴۱ در پی دیدار فروغ فرخزاد از آسایشگاه جذامیان بابا باغی تبریز ساخته شد. این فیلم که به سفارش جمعیت کمک به جذامیان در استودیو فیلم گلستان ساخته شد جایزهٔ بهترین فیلم مستند همان سال را در فستیوال فیلم آلمان غربی از آن خود کرد. این فیلم برای اولین بار در بهمن ۱۳۴۱ در کانون فیلم ایران با حضور ابراهیم گلستان و فروغ فرخزاد به نمایش درآمد. نسخه ترمیم شده و باکیفیت این مستند در هفتاد و ششمین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد. محمود احمدی‌نژاد
دوران مدیریت هشت ساله احمدی‌نژاد پرتنش‌ترین دوران مدیریتی در سینما به‌شمار می‌رود. انحلال و تعطیلی خانه سینمای ایران و توقیف‌شدن و اکران نشدن فیلم‌ها پراهمیت‌ترین موضوعات دوران مدیریت مسئولان منتصب شده وی در سینما است. ۱۴ دی ماه سال ۱۳۹۰ سید محمد حسینی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در حاشیه جلسه هیئت دولت از انحلال خانه سینما به‌طور رسمی خبر داد. جمعی از هنرمندان و اعضای خانه سینما و دیگر اصناف مرتبط و جامعه به این اقدام دولت وی واکنشی اعتراضی نشان دادند. روند به تعطیلی کشاندن خانه سینما را می‌توان ادامه منطقی تشکیل سازمان سینمایی کشور در دولت دهم تلقی کرد که هدف اصلی‌اش کنترل و جهت‌دهی تمام فعالیت‌های سینمایی است. پیش‌درآمد راه‌اندازی سازمان سینمایی نیز، تشکیل شورای عالی سینماست که «تصویب سیاست‌های کلان سینمای ایران» و «حمایت و هدایت سینمای ایران در جهت تحقق اهداف فرهنگی انقلاب اسلامی» از هدف‌ها و وظیفه‌های آن اعلام شد. طرح تشکیل شورای عالی سینما را جواد شمقدری، مهرماه سال ۱۳۸۸، در مراسم معارفه خود به عنوان معاون سینمایی وزارت ارشاد مطرح کرد. تشکیل شورای عالی ۲۴ آبان ۸۹ در نشست هیئت وزیران تصویب و نخستین نشست آن دهم دی‌ماه همان سال به ریاست محمود احمدی‌نژاد برگزار شد. گرچه در اواخر دولت، احمدی‌نژاد دستور بازگشایی خانه سینما را صادر کرد اما این اتفاق در دولت وی محقق نشد. انصار حزب‌الله از حامیان توقیف و تعطیلی برخی از سینماها در دوره احمدی‌نژاد بودند که توسط برخی از افراد در سازمان سینمایی دولت وی حمایت می‌شدند. محمدرضا جعفری جلوه نخستین معاون سینمایی دولت احمدی‌نژاد رکورددار فیلم‌های توقیفی یا اکران نشده در زمان مدیریت خود است. او چهار سال معاون سینمایی محمدحسین صفارهرندی بود. "عصبانی نیستم"، "عصر جمعه"، "خانه پدری"، "چند کیلو خرما برای مراسم تدفین"، "آفساید"، "نیوه‌مانگ"، "سنتوری"، "باد ما را خواهد برد"، "کسی از گربه‌های ایرانی خبر نداره"، "گزارش یک جشن"، "خیابان‌های آرام"، "زندگی خصوصی"، "خرس"، "یک خانواده محترم"، "قصه‌ها"، "آشغال‌های دوست‌داشتنی"، "گشت ارشاد"، "من مادر هستم"، "آسمان محبوب"، "زادبوم"، "کارگران مشغول کارند"، "مثل یک قصه"، "زمهریر"، "خواب تلخ"، "مثلث واژگون" و "رستاخیز" از جمله آثار توقیف شده در دولت وی مسحوب می‌شوند. در این بین سه فیلم "آتشکار"، "به رنگ ارغوان" و "تسویه‌حساب" که در دولت قبلی توقیف شده بودند در دولت وی به نمایش درآمدند. در بحبوحه درگیری سازمان سینمایی با خانه سینما و دستگیری تعدادی از مستندسازان ایرانی به اتهام ارتباط با بیگانگان، جشنواره فیلم عمار در سال ۱۳۸۹ با حمایت دولت تأسیس شد.رضا میرکریمی، مجید مجیدی، عباس کیارستمی، اصغر فرهادی، کمال تبریزی، رضا کیانیان، رخشان بنی‌اعتماد، حمید فرخ‌نژاد، بهمن قبادی، منوچهر محمدی، داوود رشیدی، لیلی گلستان و عزت‌الله انتظامی از جمله معترضان هیشگی به سیاست‌های دولت محمد احمدی‌نژاد در امر سینما و هنر بوده‌اند. "جدایی نادر از سیمین" محصول سال ۱۳۸۹ برندهٔ اسکار بهترین فیلم غیرانگلیسی زبان ۲۰۱۲ شد که این جایزه اولین دستاورد معتبر ایران در فضای بین‌المللی بود که در دولت وی با واکنش‌های متعددی روبر شد. یکی از جنجالی‌ترین نظرات بعد از این دستاورد اظهار نظر جواد شمقدری بود که اظهار داشت، احمدی‌نژاد دستور داد که اسکار بگیریم و ما هم لابی کردیم.واژه «فیلم فاخر» که از اصطلاحات شمقدری بود در همین دوره ردیف بودجه جداگانه‌ای گرفت و ساخت‌شان در دولت دهم شدت گرفت. فیلم‌هایی که با سرمایه‌گذاری میلیاردی ساخته شدند و انتقادهای زیادی متوجه‌شان شد. وی در ادامه در همین سال اسکار را تحریم نمود.در دوره هشت ساله مدیریت احمدی‌نژاد، کنفرانس هالیوودیسم و سینما در جشنواره فیلم فجر با حضور خود او برقرار و دایر بود. در مجموع بودجه سینما در سال ۱۳۸۸، ۵۶ میلیارد، هشتاد و نه ۵۰ میلیارد، نود ۸۰ میلیارد و نود و یک ۵۷ میلیارد تومان بود. البته این ارقام جدا از بودجه بیش از ۵۰ میلیارد تومانی‌ست که در آن زمان به فیلم‌های فاخر اختصاص یافت. با این وجود در تمام این سال‌ها تعداد مخاطبان سینما برخلاف رشد صعودی بودجه، روندی نزولی داشت. در سال ۱۳۸۸ که اوایل سرکار آمدن دولت دوم احمدی‌نژاد بود تعداد مخاطبان سینما به ۱۸ میلیون نفر رسیده بود، اما هرچه گذشت تعداد سینماروها کمتر شد و در آخرین سال مدیریت وی به ۷ میلیون نفر رسید. رشد منفی ۶۰ درصدی مخاطب و فروش زیر سی میلیارد تومان حاصل چهار سال اواخر مدیریت وی بود. "اخراجی‌ها"، "اخراجی‌ها ۲"، "ملک سلیمان"، "کلاه‌قرمزی و بچه‌ننه"، "درباره الی" و "آکواریوم" جزو پر مخاطب‌ترین آثار تولیدی بین سال‌های ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۱ بودند.احمدی‌نژاد در طول دوران مدیریت خود چندین بار به عیادت سینماگران رفت و در پشت صحنه چند اثر سینمایی حاضر شد. پردیس سینمایی آزادی
عملیات اجرایی بازسازی سینما آزادی به‌طور جدی در سال ۱۳۸۵ با مشارکت شهرداری تهران آغاز شد و در اواخر بهمن ۱۳۸۶ به پایان رسید. مجموعهٔ جدید تجاری-فرهنگی سینما آزادی دارای ۵ سالن شامل یک سالن ۶۰۰ نفره و چهار سالن ۲۰۰ نفره، دو رستوران، سه کافی‌شاپ و ۴ طبقهٔ تجاری با نام پردیس سینمایی آزادی است. هم‌اکنون مدیریت این پردیس سینمایی به عهدهٔ رضا سعیدی‌پور می‌باشد که با بیش از ۱۲۰ هزار نفر بازدیدکننده در ماه پربازدیدترین سینما کشور محسوب می‌شود. خانه سینمای ایران
خانهٔ سینما در سال ۱۳۶۸ پس از مصوبهٔ مجلس شورای اسلامی، مبنی بر اختصاص ۲٪ از درآمد فروش سینما جهت بهبود وضعیت رفاهی و صنفی شاغلان سینما بنیانگذاری شد. سه سال بعد خانهٔ سینما با حضور مدیران دولتی راه‌اندازی شد که بنیانگذاران آن (فخرالدین انوار، معاون سینمایی وقت وزارت ارشاد)، سید محمد بهشتی (مدیرعامل وقت بنیاد سینمایی فارابی) و محمدمهدی حیدریان (مدیرکل نظارت و ارزشیابی) بودند. نخستین هیئت مدیرهٔ انتخابی در سال ۱۳۷۲ با حضور ۱۹ صنف مختلف تشکیل شد. حسین خداداد
تماشاگه زمان (خانه حسین خداداد) بنایی قدیمی و دو طبقه در زعفرانیه تهران است که حدود ۸۰ سال قدمت دارد. پیشینه این بنا به دوره قاجاریه برمیگردد. این ملک در سال ۱۳۴۲ توسط حسین خداداد خریداری شد. ساختمان آن در یک طبقه ساخته شده بود و حسین خداداد با مقاوم‌سازی ساختمان و احداث یک طبقه روی همکف تغییراتی در بنا ایجاد کرد. وی به دلیل علاقه‌ای که به احیای هنر طراحی و گچ بری در ایران داشت بهترین استاد کاران را به استخدام گرفت. گچ بری‌های این بنا دوازده سال به طول انجامید و در سال ۱۳۵۶ به پایان رسید. حسین خداداد یک سال در آن خانه زندگی کرد و پیش از انقلاب ایران به آمریکا سفر کرد. پس از پیروزی انقلاب ایران تمام دارایی وی و این ساختمان توسط بنیاد مستضعفان مصادره شد و هم‌اکنون با نام تماشاگه زمان برای بازدید عموم دایر است. سینما قدس (تهران)
سینما قدس در زمستان ۱۳۹۲ پس از اتمام اکران فیلم جیب‌بر خیابان جنوبی به مدت ۲ ماه تعطیل شد و شایعاتی در مورد تعطیلی کامل آن مطرح شد؛ ولی رامین نصیری مدیر سینما قدس که پیشتر نسبت به وضعیت فروش پایین سینما قدس و ضرردهی سینما و نیاز به کمک‌های دولتی هشدار داده بود، علت این وقفه در فعالیت سینما را مذاکره دربارهٔ حمایت از بازسازی این سینما و همچنین ارائه آثار پرفروش به سینما قدس عنوان کرد. سینما قدس نهایتاً در اسفند ۱۳۹۲ با اکران معراجی‌ها فعالیت خود را از سر گرفت و مدیر سینما از بازسازی و سه سالنه شدن آن از اردیبهشت ۱۳۹۳ با حمایت وزارت ارشاد خبر داد. پردیس سینمایی کاپری
این سینما یک بار در سال ۵۳ طعمه آتش‌سوزی غیرعمدی شد و چندی بعد دوباره فعالیتش را از سر گرفت. سینما کاپری بار دیگر در ۲ آبان سال ۵۷ توسط مردم گرگان به آتش کشیده شد. بنای مخروبه سینما کاپری به مدت ۳۰ سال به همین حالت باقی ماند تا آنکه در سال ۸۷ محمد رضا نجفی، مالک جدید سینما، احداث مجتمع فرهنگی تجاری کاپری را در ۸ طبقه آغاز کرد. بخش تجاری مجتمع کاپری در سال ۱۳۹۱ گشایش یافت. مرکز سینمایی نظامی
این مرکز، یکی از قدیمی‌ترین سینماهای کشور جمهوری آذربایجان است؛ که در سال ۱۹۴۰ بنا شده‌است. این مرکز به نام نظامی گنجوی، شاعر معروف آذربایجانی نام‌گذاری شده‌است. در دوران شوروی، این سینما از جشنواره‌های فیلم و پیش نمایش آثار جدید فیلم‌سازان داخلی و خارجی میزبانی می‌کرد. در طول دورهٔ سخت اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ علاقهٔ مردم به رفتن به سینما تا حدودی کاهش یافته بود، اما از اواخر دهه ۱۹۹۰ تا اوایل سال‌های ۲۰۰۰، سینماهای جدیدی در این کشور ساخته شدند که مجهز به سیستم‌های پیشرفته نورافکنی، حفاظت از آتش و تکنولوژی صدا بودند و به تدریج، سینما دوباره توانست توجه شهروندان باکو و گردشگران این شهر را به خود جذب کند. چراغ خانه روشنایی خانه
این فیلم ۴۳ سال پس از تولید یعنی در سال ۲۰۰۲، دوبلهٔ پارسی و از کانال ۲ تلویزیون ایران پخش شد. خانه باقری (گرگان)
پس از ثبت بنا در فهرست آثار ملی ایران به سال ۱۳۷۹ و خرید ملک توسط سازمان میراث فرهنگی کشور در اسفند ماه سال ۱۳۸۰ طی همان سال و سال بعد در بخش‌هایی از خانه عملیات مرمتی مختصری صورت گرفت که این عملیات با انجام عملیات مرمت اضطراری در سال‌های ۱۳۸۲ و ۱۳۸۳ ادامه یافت. عملیات مرمت و احیای این بنا از اردیبهشت سال ۱۳۸۴ آغاز شده‌است و در سال ۱۳۹۰ به دلیل نبود اعتبار مالی و بیتوجهی مسئولین شهری و میراث فرهنگی پروژه مرمت این خانه متوقف شد تا اینکه در شهریور ماه 1395 صندوق احیاء و بهره برداری از اماکن تاریخی و فرهنگی که وظیفه شناخت بناهای تاریخی در سراسر ایران و واگذاری آن‌ها به بخش خصوصی جهت مرمت و بهره‌برداری را بر عهده دارد، این بنای شاخص را به مزایده گذاشت. مشاور معماری و مرمت پارت زِمو به سرپرستی رضا مفاخر برنده مزایده اعلام گردید و در آبان ماه 1395 مجموعه تاریخی باقری جهت مرمت و احیاء تحویل سرمایه‌گذار گردید. مرمت اصولی و احیاء مجموعه تا آبان ماه 1397 به درازا خواهد کشید و پس از آن از سرای باقری‌ها به عنوان یک مجموعه اقامتی پذیرایی تا 18 سال بهره‌برداری خواهد شد. تا کنون و در فاز نخست بهره‌برداری نخستین شربت خانه، نخستین عکاسخانه و نخستین فروشگاه صنایع دستی بافت تاریخی گرگان در آن شکل گرفته‌است و تا پایان سال 1397 نخستین هتل بوتیک این بافت نیز در آن شکل خواهد گرفت. هفت حیاط این خانه به ترتیب " حیاط بزرگ، حیاط شوچره، حیاط حاج محمد رضا، حیاط مطبخ، حیاط مهتاب، حیاط هشتی و حیاط سرطویله نامیده شده اند. هندسه بنا این امکان را ایجاد کرده است که فاز اقامتی به‌طور کامل از سایر بخش های پذیرایی و خدماتی جدا باشد. سینما شهر تماشا
سینما شهر تماشا از سینماهای تهران بود که در سال ۱۳۵۲ با ظرفیتی بالغ بر ۶۴۰ نفر و در دو سالن افتتاح گردید. بنیاد خیریه کامرانی سینما شهر تماشا را، مانند سینما مرکزی و بعد از سینما مرکزی، در سال ۱۳۵۲، در دو طبقه ساخت. این سینما که در ضلع جنوب غربی میدان انقلاب قرار دارد در سال ۱۳۶۷، بازسازی کامل شده است. درجه ارزش گذاری سینما ممتاز است. سالن یک، ۴۶۰ صندلی و سالن دو، ۱۸۰ صندلی دارد. این سینما که دارای درجه کیفی "ممتاز" می‌باشد. پردیس سینمایی بهمن سنندج
سینما بهمن از سال ۱۳۸۵ تا مهر ماه ۱۳۹۱ به مدت ۶ سال به دلیل بازسازی تعطیل بود. در این مدت «سینما شیدا» تنها سینمای شهر سنندج بود. برای بازسازی این سینما مبلغ ۴ میلیارد تومان صرف شد و سالن بزرگ این سینما به سه سالن تقسیم شد که روی هم رفته ۷۶۰ صندلی را شامل می‌شود. سالن اصلی مجموعه ۵۷۰ نفر، سالن شماره دو ۱۳۰ نفر و سالن شماره سه ۶۰ نفر ظرفیت دارند. سینما بهمن پس از بازسازی به سیستم پخش صدای دالبی و امکانات نوین نمایش فیلم مجهز شده است. دبیرستان فیروزبهرام
نخستین بار در سال ۱۳۷۷ خورشیدی، ساختمان این دبیرستان با یاری دو برادر به نام‌های فریدون و مهربان زرتشتی، و با همت رستم فرخنده و همیاری انجمن زرتشتیان تهران، زیر نظر سازمان میراث فرهنگی کشور به‌طور کامل مرمت و نوسازی شد. در این پروژه سقف‌ها، دیوارها، کاشی‌کاری و کتیبه‌های نما، گچ‌کاری‌ها و فرش کف‌ها و در و پنچره‌های چوبی مورد بازبینی و بازسازی اساسی قرار گرفتند در سال ۱۳۹۱ آزمایشگاه شیمی دبیرستان توسط خانواده آرش جاماسب‌نژاد بیاد فرزند مرحوشان، بازسازی شد. و در سال ۱۳۹۲ کارگاه رایانه، فیروز بهرام با تلاش و هزینه فرزندان بهرام بهرامی به نامگانه ایشان بازسازی و بازگشایی شد. ساختمان شرکت سهامی فرش ایران
این ساختمان در سال ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ بازسازی و مرمت شد. نخست سازه این ساختمان که خشت و گلی بود ترمیم شد. و آن گاه نمای ظاهری و پیکره ساختمان با وجود فرسایش بسیار در گذر روزگاران هنوز چندان از میان نرفته بود. از این رو عناصر و اجزای معماری آن همچون نمای آجری، ستون‌ها، سرستون‌ها و زیرستون‌ها بهسازی شدند. در و پنجره‌های چوبی پوسیده و آسیب دیده با همان طرح بازسازی در جای خود گذاشته شدند. بدین سان نمای بیرونی همچنان نگهداشته شد. با زدودن لایه‌های گچ از ستون‌ها در تالارها دورنی، رویه سنگی آنها پیدا شد که همسان با طراحی ستون‌های نمای بیرونی بودند. سینما فرهنگ (فولادشهر)
این سینما که در سال ۱۳۵۴ تأسیس شده هم‌اکنون متعلق به حوزه هنری می‌باشد و دارای ۳ سالن می‌باشد. ارگ خان ملک کیانی
ارگ خان ملک که از آثار مهم تاریخی سیستان قلمداد می‌شود در سال ۱۳۹۲ به همت اداره کل میراث فرهنگی زابل مورد مرمت و بازسازی قرار گرفت سینما اندیشه (تربت حیدریه)
این سینما پس از نوسازی در سال ۱۳۹۳ بازگشایی شده‌است. بربادرفته (فیلم ۱۹۳۹)
در ۱۹۶۱، فیلم "بر باد رفته" به مناسبت گرامیداشت صدمین سالگرد آغاز جنگ داخلی آمریکا منتشر شد که شامل "اولین نمایش " بزرگ در تئاتر بزرگ لوو بود. سلزنیک به همراه ویوین لی و اولیویا دی هاویلند در مراسم "اولین نمایش " حضور داشتند ولی کلارک گیبل که از بازیگرهای اصلی این فیلم بود، سال گذشته بعلت سکته قلبی درگذشت. برای اکران مجدد آن در سال ۱۹۶۷، فیلم در فرمت ۷۰ میلی‌متری منتشر شد و با کمک پوستر هنری به روز شده از رت باتلر با پیراهن سفید پاره شده، اسکارلت را بغل گرفته در پس زمینه شعله‌های آتش، فیلم را تبلیغ کردند. این فیلم چندین بار در سالهای ۱۹۷۱، ۱۹۷۴ و ۱۹۸۹ اکران شد. در سال ۱۹۸۹، " بر باد رفته " برای پنجاهمین سالگرد انتشار خود مجدداً اکران شد. فیلمی که در سالهای ۱۹۸۶ تا ۱۹۸۸ به دستور تد ترنر (مالک مترو گلدوین میر مترو) توسط گروهی تکنسین، بازسازی شد. آنها برای رسیدن به بهترین کیفیت تصویری و صدای ممکن سراغ سه نگاتیو رنگی فیلم " برباد رفته " رفتند که در موزه جرج ایستمن در راچستر نیویورک نگهداری می‌شد. این بازسازی فیلم آسان نبود، چون بعضی از قسمتها در هر کدام از نگاتیوها چروک خورده بود و اجازه تلفیق شدن سه نگاتیو در کنار هم را نمی‌داد؛ در کنار این، بخشی از کادرها از بین رفته و ناواضح شده بود. آنها طی دو سال، شبانه روز، روی فریم به فریم نگاتیوها کار کردند و سرانجام فیلم بازسازی شده به کیفیت تصویری و صوتی بالایی رسید. این فیلم مجدداً در سال ۱۹۹۸، به صورت نمایشی در ایالات متحده توسط استودیو نیو لاین سینما منتشر شد. در سال ۲۰۱۳، یک نسخه 4K از فیلم " بر باد رفته " به مناسبت صد سالگی ویوین لی، در انگلستان منتشر شد. در سال ۲۰۱۴، " بر باد رفته " برای هفتاد و پنجمین سالگرد انتشار خود، به مدت دو روز در سینماهای سراسر ایالات متحده اکران شد. سینما جمهوری
این سینما در سال ۱۳۳۷ با نام "نیاگارا" و با ۹۶۰ صندلی تأسیس شد. این سینما تنها یک سالن پخش فیلم داشت که شامل سالن طبقه همکف و بالکن طبقه دوم می‌شد که با تفکیک این دو طبقه بالکن سینما به سالنی مستقل تبدیل و کافه آن در راهرو سالن طبقه دوم قرار داشت. سینما جمهوری چندی پیش به‌طور کامل بازسازی و تبدیل به دو سالن نمایش شده بود. در دهه ۴۰ اولین سینمای ایران بود که به سیستم صندلیهای متحرک (rocking chairs) مجهز گردید. ساختمان سینما توسط یک مهندس هندی ساخته شده بود اما توسط معمار سرشناس ایرانی پل آبکار، به سینما تبدیل شد. سینما ساحل اهواز
سینما میهن در سال ۱۳۱۸ توسط فردی با نام حسامیان تأسیس شد. این سینما دارای دو سالن تابستانی و زمستانی با ظرفیت مجموعاً ۷۳۵ نفر بود. میهن اولین سینمای شهرستان اهواز به حساب می‌آید و پیش از آن تنها یک مکان غیر استاندارد به نام شیرین در شهر فعال بوده‌است. سینما میهن در سال ۱۳۴۰ تخریب و مجدداً بازسازی شد و در سال ۱۳۴۱ با نام جدید سینما ساحل و با نمایش فیلم شکوه علفزار بازگشایی گردید. پس از انقلاب اسلامی، مالکیت این سینما به بنیاد مستضعفان سپرده‌شد و بنیاد نام سینما را به سینما صحرا تغییر داد. سینما صحرا در سال ۱۳۷۶ برای دومین بار تخریب شد و با زیربنای ۱۳۰۰ متر مربع و صرف هزینه و ۹ میلیارد ریال از نو ساخته شد. در سال ۱۳۸۳ پس از گذشت ۷ سال، سینما با یک سالن دوطبقه با ظرفیت ۳۷۰ نفر و با اکران فیلم برگ برنده مورد بازگشایی قرار گرفت و نامش به سینما ساحل برگردانده‌شد.