چند سال بر کشور کره حاکم بود؟ سلسله مینگ
فهرست امپراتوران دودمان مینگ
دودمان مینگ پس از زوال دودمان مغولی یوان شکل گرفت و از ۱۳۶۸ تا ۱۶۴۴ بر چین حکمفرمایی کرد و بر اثر شورش‌های دهقانی و حملهٔ منچوها سقوط نموده و دودمان منچوریایی چینگ جایگزین آن شد. ۱۶ امپراتور در طول ۲۷۶ سال حکومت مینگ بر چین فرمانروایی کردند. پس از سقوط دودمان مینگ در ۱۶۴۴، گروهی از مدعیان پادشاهی مینگ، دودمان مینگ جنوبی را تشکیل دادند که این سلسله تا ۱۶۶۲ که آخرین امپراتور آن اعدام شد به حیات خود ادامه داد.
دودمان مینگ
هونگ‌وو پس از پیروزی سلسلهٔ پادشاهی مینگ را بنیان نهاد. هویی‌تی، نوهٔ جوان هونگ‌وو جانشین او گردید، وی درگیر کشمکشی طولانی با عموهای خود شد تا این که سرانجام در قصر خود سوزانده شد. کمیته خلق کره شمالی
کمیته خلق کره شمالی ( Chosŏn'gŭl: 북조선 인민 위원회) دولت موقت حاکم بخش شمالی شبه جزیره کره از سال ۱۹۴۷ تا ۱۹۴۸ بود. کمیته یک دولت موقت، طرفدار اتحاد جماهیر شوروی و ایدئولوژی کمونیست بود که در تاریخ ۲۱ فوریه ۱۹۴۷ به عنوان جانشین دولت موقت کمیته موقت خلق کره شمالی تأسیس شد. این کمیته در کنار اداره عمران شوروی عمل می‌کرد، و در نقش مشاوره ای به دولت موقت خدمت می‌کرد. این کمیته یک کمیته کمکی برای گذار به یک دولت کمونیستی در کرهٔ شمالی و در کره تحت اشغال شوروی تحت عنوان جمهوری دموکراتیک خلق کره بود که در تاریخ ۹ سپتامبر ۱۹۴۸ منحل شد. امپراتور کره
امپراتور کره () عنوان رئیس کشور امپراتوری کره بین سال‌های ۱۸۹۷ و ۱۹۱۰ بود. این عنوان با امپراتور گوجونگ، در نوامبر ۱۸۹۷ تأسیس شد و با برکناری امپراتور سونجونگ در ۲۹ اوت ۱۹۱۰ پایان یافت. در سال ۱۹۱۰، رئیس مجلس شورای ملی Gyeongsul توسط امپراتور ژاپن تصاحب شد، و رئیس دولت توسط نخست‌وزیر ژاپن ترااوچی ماساتاکه به عنوان اولین فرماندار پادشاهی چوسان تصاحب شد. تاریخ کره
در اوایل مارس ۱۹۱۹ میلادی به دنبال مرگ آخرین امپراتور کره، یک گردهمایی عظیم با شرکت ۲ میلیون تَن در سئول برگزار شد و طی آن کره‌ای‌ها خواستار استقلال شدند. در طی این گردهمایی برخوردهای خونینی میان قوای ژاپنی و مزدوران کره‌ای آن‌ها با اجتماع کنندگان صورت گرفت که منجر به کشتن و زخمی شدن ۲۳۰۰۰ تن و دستگیری بیش از ۴۷۰۰۰ تن شد. در ماه آوریل همان سال رهبران استقلال‌طلبان، از جمله سینگمان ری آن چانگ هوو کیم کو دولت موقت کره را در شهر شانگهای چین تشکیل دادند. ژاپنی‌ها با نهایت قدرت استیلای خود را بر کره ادامه داده و سرمایه‌دارانش به غارت این سرزمین شدت بخشیدند. تاریخ مینگ
تاریخ مینگ (明史) یکی از آثار تاریخی رسمی چینی شناخته شده به عنوان بیست و چهار تاریخ است. این کتاب شامل ۳۳۲ جلد است که تاریخ دودمان مینگ را از سال ۱۳۶۸ تا ۱۶۴۴ میلادی پوشش داده‌است. این کتاب توسط تعدادی از مقامات و به سفارش دربار دودمان چینگ نوشته شده‌است. هونگ‌جی
هونگ‌جی یا خونگ‌چی (چینی: "弘治"؛ پین‌یین: "Hóngzhì"؛ تلفظ: "xʊ̌ŋtʂɨ̂") به معنای «دولت بزرگ»، نام پادشاهی جو یوتانگ (چینی: 朱祐樘، پین‌یین: Zhū Yòutáng) (زادهٔ ۳۰ ژوئیه ۱۴۷۰ - درگذشتهٔ ۸ ژوئن ۱۵۰۵)، نهمین امپراتور دودمان مینگ بود که بین سال‌های ۱۴۸۷ تا ۱۵۰۵ بر چین فرمان می‌راند. هونگ‌جی فرمانروایی دانا و صلح‌طلب بود و دوران حکومتش به عصر نقره‌ای هونگ‌جی معروف است. او همچنین یگانه امپراتوری در تاریخ چین به شمار می‌رود که برخلاف دیگر فرمانروایان آن کشور تنها یک همسر داشت. کیم میونگ-ون
کیم میونگ-ون (; – ) افسر (ارتش) در تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) اهل پادشاهی چوسان بود. تاریخ کره
دوره پارینه‌سنگی زیرین در شبه‌جزیره کره و منچوری از حدود یک میلیون سال پیش آغاز شد. قدمت نخستین سفال‌های کره به حدود ۸ هزارسال پیش از میلاد بازمی‌گردد. دوران نوسنگی در حدود ۶ هزارسال پیش از میلاد در کره آغاز شد و کره در ۲ هزار سال پیش از میلاد وارد عصر برنز و در حدود ۷۰۰ پیش از میلاد وارد عصر آهن شد. لونگ‌چینگ
لونگ‌چینگ (چینی: 隆慶؛ پین‌یین: Lóngqìng؛ وید-جایلز: Lung- ch’ing؛ انگلیسی: Longqing) به معنای «جشن بزرگ»، نام پادشاهی جو تسای‌هو (۴ مارس ۱۵۳۷ - ۵ ژوئیه ۱۵۷۲)، دوازدهمین امپراتور دودمان مینگ بود که به مدت شش سال بین سال‌های ۱۵۶۷ تا ۱۵۷۲ بر چین فرمانروایی نمود. امپراتور کانگ جین
امپراتور کانگ جین (۳۲۲ الی ۱۷ نوامبر ۳۴۴) با نام شخصی سیما یوئه و نام محترم شیتونگ، چهارمین امپراتور جین شرقی و نهمین امپراتور از خاندان سیما بود. او برادر کوچکتر امپراتور چنگ جین و پسر امپراتور مینگ بود. دوران حکومت او تنها ۲ سال به طول انجامید و پس از او پسرش سیما دان با نام سلطنتی امپراتور مو جین بر تخت نشست. چونگ‌جن
جو یوجیان در سن ۱۶ سالگی و به دنبال مرگ برادرش امپراتور تیانچی که هیچ وارث مذکری نداشت در ۲ اکتبر ۱۶۲۷ به تخت سلطنت رسید و با نام چونگ‌جن، دوران امپراتوری خود (۵ فوریه ۱۶۲۸–۲۵ آوریل ۱۶۴۴) را آغاز نمود. از آنجا که امپراتور پیشین علاقه‌ای به کشورداری نداشت و بیشتر وقتش را به کار مورد علاقه‌اش نجاری می‌گذراند، ادارهٔ تمام امور کشور در دست خواجهٔ اعظم دربار وی جونگ‌شیان و دایهٔ امپراتور بانو که قرار گرفته بود که با اعمال پلید خود موجبات نارضایتی مردم و زوال بیشتر پادشاهی مینگ را سبب شده بودند. نخستین کاری که امپراتور چونگ‌جن پس از به قدرت رسیدن انجام داد عزل آن دو و گرفتن امور کشور در دست خود بود. او تمام سعی خود را به کار بست تا دودمان مینگ را احیا کند ولی خزانهٔ سلطنتی به دلیل سال‌ها فساد درباریان خالی بود و امکان به کار گیری افراد شایسته در منصب‌های مهم وجود نداشت. از سوی دیگر، منچوها به رهبری خوانگ تای‌جی از ضعف دولت مرکزی مینگ استفاده کرده و مرزهای شمال شرقی کشور را مورد تاخت و تاز خود قرار داده بودند. در چنین شرایطی که مردم از یک سو مورد هجوم دشمن قرار داشتند و از سوی دیگر با قحطی ناشی از خشکسالیهای پی در پی دست و پنجه نرم می‌کردند، دولت برای تأمین هزینه‌های خود مالیات دریافتی از مردم را افزایش داد و باعث بروز اعتراضات و شورش‌های بسیاری در نقاط مختلف کشور شد که از آن جمله می‌توان به شورش‌های دهقانی به رهبری لی زی‌چنگ اشاره نمود. مینجانگ
مینجانگ (Minjung) (حکومت ۴۸-۴۴ میلادی) یا هائه ساک جو (Hae Saek Ju) چهارمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه امپراتوری کره، بود. هونگ‌شی
هونگ‌شی (چینی: "洪熙"؛ پین‌یین: "Hóngxī") به معنای «شکوه گسترده»، نام پادشاهی جو گائوچی (چینی: "朱高熾"، پین‌یین: "Zhū Gāochì") (درگذشتهٔ ۲۹ مه ۱۴۲۵)، چهارمین امپراتور دودمان مینگ بود؛ که برای مدت کوتاهی از سپتامبر ۱۴۲۴ تا هنگام مرگش در مه ۱۴۲۵ بر چین فرمانروایی کرد. سه پادشاهی کره
نام خانوادگی او باک است که معنی کدو می‌باشد در افسانه‌ها آمده‌است او از تخم مانند کدو بیرون آمد و برای همین این نام خانوادگی برای او انتخاب شده‌است. افسانه‌های زیادی در مورد به دنیا آمدن او است که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به این اشاره کرد که سران شش روستای متحد دور هم جمع شدن تا در مورد اسکان پناهنده‌های گوجوسان و تشکیل امپراتوری با هم صحبت کنند در همین لحظه تخمی نورانی از آسمان به زمین افتاد و پسری به شکل کدو از تخم بیرون آمد و در میان نور خورشید رقصید و سران شش قبیله او را به عنوان پادشاه انتخاب کردند. او ۱۳ سال بیش نداشت که به عنوان اولین امپراتور شیلا حکومت کرد و در سال ۴۱ قبل از میلاد ازدواج کرد او سعی می‌کرد کم‌کم قلمرو خود را گسترش دهد اما او به دلیل تشکیل دو امپراتوری دیگر (گوگوریو و باکجه) بسیار عصبانی شد اما او قدرت مقابله با هیچ‌یک از این دو امپراتوری را نداشت. او در سال ۴ میلادی در سن ۷۳ سالگی و به دلیل بیماری طاعون مرد پسرش نامهائه او را در محلی به نام سارئونگ دفن کرد و حکومت به نامهائه پسر بزرگش رسید. پادشاه مو
مو روابط نزدیک خود را با تانگ چین حفظ کرد، اما بعداً تانگ در جنگ‌هایی که در نهایت شبه جزیره کره را در سال ۶۶٨ تحت سلطه شیلا متحد کرد با شیلا متحد شد. ملکه سئوندئوک از شیلا
ملکه سئوندئوک یا سئوندوک (۶۰۶–۸ ژانویه ۶۴۷) به عنوان ملکه دودمان شیلا، یکی از سه پادشاهی کره، حکومت، از ۶۳۲ تا ۶۴۷. او بیست و هفتمین حاکم شیلا، و اولین ملکه حاکم آن بود. او همچنین یکی از اولین فرمانروایان زن در تاریخ شرق آسیا و تشویقی برای یک رنسانس در اندیشه، ادبیات، و هنر در شیلا بود. یونگ‌لو
یونگ‌لو یا یونگ‌له (چینی سنتی: 永樂، چینی ساده: 永乐، پین‌یین: Yǒnglè، وید جایلز: Yung-lo) به معنای «شادی ابدی»، نام پادشاهی جو دی (به چینی: 朱棣) ( زادهٔ ۲ مه ۱۳۶۰ - درگذشتهٔ ۱۲ اوت ۱۴۲۴) سومین امپراتور دودمان پادشاهی مینگ به مدت ۲۲ سال از ۱۴۰۲ تا ۱۴۲۴ بود. تاریخ کره جنوبی
تاریخ کره جنوبی به‌طور رسمی با تأسیس آن در ۱۵ اوت ۱۹۴۸ آغاز می‌شود. کره در پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵ به‌طور اداری تقسیم شد. از آنجا که کره در زمان جنگ جهانی دوم تحت کنترل ژاپن بود، به دلیل داشتن قلمرو ژاپنی، رسماً با دشمن متفقین بود. تسلیم بی قید و شرط ژاپن منجر به تقسیم کره به دو منطقه اشغالی (مشابه چهار منطقه در آلمان) شد، در حالی که ایالات متحده نیمه جنوبی شبه جزیره را اداره می‌کرد و اتحاد جماهیر شوروی نیز منطقه شمال مدار ۳۸ درجه شمالی را اداره می‌کرد. این تقسیم قرار بود موقت باشد (همان‌طور که در آلمان بود) و برای اولین بار بعد از اینکه ایالات متحده، انگلستان، اتحاد جماهیر شوروی و جمهوری چین می‌توانستند یک دولت واحد را برای شبه جزیره ترتیب دهند، یک کره متحد را به مردم بازگرداند. تهاجم ژاپن به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲)
هزار سال قبل، دودمان سوئی و دودمان تانگ چین روابط سیاسی و تجاری نزدیکی با سه پادشاهی کره داشتند. به همین ترتیب، دودمان مینگ چین با پادشاهی چوسون روابط تجاری و دیپلماتیک نزدیکی داشت که در سیستم باج‌گذاری چین ادغام شده بود. تاریخ کره
در حدود سال های ۵۰ پیش از میلاد تا ۶۶۰ میلادی سه دولت سلطنتی در شبه جزیره کره تشکیل یافت که عبارت بودند از: شیلا، باکجه و گوگوریو که در میان آن‌ها دولت گوگوریو از اقتدار بیشتری برخوردار بود. در همین ایام آئین بودائی رواج یافت. بعد ها دولت شیلا اقتدار را به دست آورد و موفق شد به کمک چین، باکجه را در سال ۶۶۰ و گوگوریو را در سال ۶۶۸ به خاک خود ضمیمه نماید. در سال ۶۷۶ میلادی کشور متحد جدید توانست قوای چین را از خاک کره بیرون رانده و کنترل کامل شبه جزیره کره را در دست گیرد. تاریخ کره شمالی
پس از پیروزی‌های ژاپن در نخستین جنگ با دودمان چینگ در چین (۱۸۹۴ تا ۱۸۹۵) (بخشی از نخستین جنگ چین و ژاپن) و جنگ با امپراتوری روسیه (۱۹۰۴ تا ۱۹۰۵) (بخشی از جنگ روسیه و ژاپن) کره به کلی تحت استیلای ژاپن قرار گرفت. حتی بین ۱۸۸۹ تا ۱۹۱۰ حکومتی به نام امپراطوری کره با نفوذ امپراتوری روسیه در این کشور پدید آمد. گوجونگ کره امپراتور کره خواست با اعزام هیئتی به دیوان بین‌المللی دادگستری در لاهه، کشور خود را از زیر نفوذ کشور ژاپن بیرون بیاورد؛ ولی با کشف این موضوع مجبور به استعفا شد و پسرش سانجونگ کره آخرین امپراتور دودمان یی به پادشاهی رسید. دودمان لیو سونگ
دودمان سونگ، شناخته‌شده بهتر با نام دودمان لیو سونگ، (۴۲۰–۴۷۹؛ چینی ساده‌شده: 刘宋، چینی سنتی: 劉宋، پین‌یین: "Liú Sòng"؛ ویدجایلز: Liu Sung)، همچنین شناخته‌شده با نام سونگ پیشین، یا سونگ جنوبی، نخستین دودمان از چهار دودمان جنوبی در چین بود. دودمان لیو سونگ پس از دودمان جین و پس از کی جنوبی حکومت کرد. حکومت نظامی ارتش ایالات متحده آمریکا در کره
حکومت نظامی ارتش ایالات متحده آمریکا در کره (USAMGIK؛ کره‌ای: 재 조선 미 육군 사령부 군정청؛ هانجا: 在 朝鮮 美 陸軍 司令部 軍政 廳) حکومت رسمی ایالات متحده آمریکا در نیمه جنوبی شبه جزیره کره از ۱۹۴۵ سپتامبر ۸ تا ۱۹۴۸ اوت ۱۵ بود. در کشور کره جنوبی در این دوره هرج و مرج سیاسی و اقتصادی،... به وجود آمده بود. علاوه بر این، ارتش ایالات متحده تا حد زیادی برای چالش‌های مدیریت کشور آماده نشده بود؛ بنابراین، بسیاری از سیاستهای آن باعث بی‌ثباتی شد. موج پناهندگان از کره شمالی (حدود ۴۰۰٫۰۰۰) باعث آشفتگی در کشور شده بود. امپراتریس میئونگ سئونگ
امپراتریس میئونگ سئونگ (؛ ۱۷ نوامبر ۱۸۵۱ – ) به‌طور غیررسمی به عنوان ملکه مین شناخته می‌شود، اولین همسر رسمی گوجونگ کره، بیست و ششمین پادشاهی چوسان و اولین امپراتریس امپراتوری کره بود. تایچانگ
سلسله مینگ کلینگان
تاریخ پادشاهی کلینگان حدود ۵۰۰ سال پیش در کره کرونوس آغاز شد و این پادشاهی در آن کره توسط «کاهلِس ازیادنرفتنی» بنیاد شد. امپراتوری کلینگان دودمان متعددی را به‌خود دیده و از جمله دوران‌های آن می‌توان به «دوران سیاه» اشاره کرد که بین دودمان‌های دوم و سوم رخ داد و یک دوره ده‌ساله از تجربه مردم‌سالاری را رقم می‌زد. تاریخ کره شمالی
از سال ۱۹۱۰ تا پایان جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵، کره تحت کنترل ژاپن بود. بیشتر کره ای‌ها مردمی بودند که مشغول کشاورزی بودند. در دهه ۱۹۳۰، ژاپن معادن، سدهای برق آبی، آسیاب‌های فلزی و کارخانه‌های تولیدی در کره شمالی و منچوری را توسعه داد. طبقه کارگر صنعتی کره به سرعت گسترش یافت و بسیاری از کره ای‌ها به کار در منچوری رفتند. در نتیجه، ۶۵٪ از صنایع سنگین کره در شمال واقع شده بود، اما به دلیل زمین ناهموار، تنها ۳۷٪ از کشاورزی آن را در اختیار داشت. تاریخ کره
در سال ۱۵۹۲ ژاپنی‌ها به کره لشکرکشی کردند ولی حکومت با کمک چینی‌ها حمله آنان را دفع کرد. در اوایل قرن هفدهم کره تابع دولت چین شد ولی چنان از رابطه با دیگر کشورهای خارجی ابا داشت که به کشور (پادشاهی) منزوی معروف شد. جمهوری اول کره
جمهوری اول کره () یک دولت مستقر در کره جنوبی بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۶۰ بود و با کمک دولت ایالات متحده آمریکا و دولت نظامی ارتش ایالات متحده آمریکا در کره ایجاد شد، که این منطقه را از سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۴۸ کنترل می‌کرد. فیلیپین کره جنوبی را در ۱۵ اوت ۱۹۴۸به رسمیت شناخت. جمهوری اول در ۱۵ اوت ۱۹۴۸ با ایسونگمن ری به عنوان اولین رئیس‌جمهور کره جنوبی شد. همانند دولت‌های بعدی از خود، خود را حاکم سراسر شبه جزیره کره اعلام کرد، اگر چه آن‌ها فقط در منطقه ای از جنوب موازی ۳۸ قدرت داشت. تأیید حکومت رئی به دنبال انتخابات مجلس قانون اساسی کره جنوبی، ۱۹۴۸ از تاریخ ۱۰ مه ۱۹۴۸. اولین قانون اساسی کشور توسط اولین مجلس ملی در ۱۷ ژوئیه ایجاد شد. این سیستم یک رئیس‌جمهور قدرتمند ایجاد کرد که به‌طور غیرمستقیم توسط مجلس ملی انتخاب می‌شد و تا انقلاب آوریل در سال ۱۹۶۰ منجر به استعفای ایسونگمن ری وایجاد جمهوری دوم کره شد. کانگ‌شی
دوره حکومت ۶۱ ساله کانگ‌شی که از ۷ سالگی او آغاز می‌شود، طولانی‌ترین دوره حکومت یک امپراتور در تاریخ چین است. البته او شش سال اول حکومتش را زیر نظر یک نایب‌السلطنه سپری کرد و در این چند سال از قدرت اجرایی برخوردار نبود. یکی از حامیان او در دوره حکومتش، مادربزرگ او، ملکه مادر شیائو ژوآنگ بود. دودمان مینگ
امپراتوری مینگ(چینی:明朝) یا امپراتوری مینگ بزرگ دودمان پادشاهی چین از سال ۱۳۶۸ تا سال ۱۶۴۴ میلادی بود، که پس از فروپاشی دودمان مغولی یوآن بنیاد گذاشته شد. مینگ آخرین دودمان پادشاهی چینی بود که هان‌ها قدرت اصلی را در دست داشتند. هونگ‌وو، رهبری شورش عمومی علیه پادشاهی یوآن را بر عهده داشت. تاریخ کره جنوبی
دولت حاکم کره جنوبی برای هشت ماه بین سال‌های ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۱ بود. آن پس از جمهوری اول و در پی انقلاب آوریل ایجاد شد، ولی با وقوع کودتای نظامی و به دنبال آن یک دولت نظامی تحت عنوان شورای عالی بازسازی ملی کره ایجاد شد. این تنها دولت پارلمانی در تاریخ کره بود. تاریخ کره جنوبی
حکومت رسمی ایالات متحده آمریکا در نیمه جنوبی شبه جزیره کره از ۱۹۴۵ سپتامبر ۸ تا ۱۹۴۸ اوت ۱۵ بود. در کشور کره جنوبی در این دوره هرج و مرج سیاسی و اقتصادی،... به وجود آمده بود. علاوه بر این، ارتش ایالات متحده تا حد زیادی برای چالش‌های مدیریت کشور آماده نشده بود؛ بنابراین، بسیاری از سیاستهای آن باعث بی‌ثباتی شد. موج پناهندگان از کره شمالی (حدود ۴۰۰٫۰۰۰) باعث آشفتگی در کشور شده بود. تائجو
بر طبق سامگوک ساگی، تائجو در سن ۱۱۹ سالگی فوت کرد. بعد از ۹۳ سال فرمانروایی، از او به عنوان پادشاهی که طولانی‌ترین طول عمر و حکومت را در تاریخ کره کرده، یاد می‌شود.اما بر اساس سامگوک یوسا،فرمانروای بعدی، پادشاه سیندائه، برادر جوانتر و ناتنی تائجو و چادائه، در سال ۱۶۵ میلادی ۲ برادرش را به قتل رساند. تاریخ کره
در بین سال‌های ۱۹۰۵ تا ۱۹۱۰ میلادی مبارزه ضد حکومت ژاپنی‌ها ادامه داشت. در سال ۱۹۱۰ میلادی کشور کره رسماً به امپراتوری ژاپن ضمیمه شد. ژاپن صنایع جدید و ترابری ریلی را در آنجا احداث کرد اما این امر نتوانست جلوی آزادی‌طلبی کره‌ای‌ها را بگیرد. فهرست پادشاهان کره
مقالهٔ زیر، نشان‌دهندهٔ فهرست فرمانروایان حاکم بر سرزمین کره از ابتدای تاریخ تا پایان آن در سال ۱۹۱۰ میلادی، طبقه‌بندی‌شده بر اساس دوران حکومت و دودمان است. شیزونگ
دوره سلطنت شیزونگ بسیار کوتاه بود اما با وجود این، او توانست در سال ۹۵۱ میلادی حملات دودمان سونگ از سوی جنوب چین را به شکلی موفقیت‌آمیز دفع نماید. اگرچه چند ماه بعد در جریان قیام برادرزادهٔ شورشی‌اش - که خیال تصرف تاج و تخت را داشت - کشته شد. کره شمالی
پس از پیروزی‌های ژاپن در نخستین جنگ با دودمان چینگ در چین (۱۸۹۴ تا ۱۸۹۵) (بخشی از نخستین جنگ چین و ژاپن) و جنگ با امپراتوری روسیه (۱۹۰۴ تا ۱۹۰۵) (بخشی از جنگ روسیه و ژاپن) کره به کلی تحت استیلای ژاپن قرار گرفت. حتی بین ۱۸۸۹ تا ۱۹۱۰ حکومتی به نام امپراطوری کره با نفوذ امپراتوری روسیه در این کشور پدید آمد. گوجونگ کره امپراتور کره خواست با اعزام هیئتی به دیوان بین‌المللی دادگستری در لاهه، کشور خود را از زیر نفوذ کشور ژاپن بیرون بیاورد؛ ولی با کشف این موضوع مجبور به استعفا شد و پسرش سانجونگ کره آخرین امپراتور دودمان یی به پادشاهی رسید. میونگ‌جونگ چوسان
وی که از سال ۱۵۴۵ تا ۱۵۶۷ حکومت کرده‌است، جانشین برادرش اینجونگ چوسان شده بوده و پس از مرگش برادر زاده‌اش سئونجو چوسان جانشین وی شده‌است. دودمان چینگ
دودمان چینگ (; )، که با نام‌های پادشاهی چینگ بزرگ، چینگ بزرگ، یا دودمان منچو نیز شناخته می‌شود آخرین سلسله پادشاهی در چین بود که از سال ۱۶۴۴ تا ۱۹۱۲ میلادی بر چین حکمرانی می‌کرد. این دودمان با براندازی دودمان مینگ به قدرت رسید و با تشکیل جمهوری چین عمر این سلسله پایان یافت. جنگ کره
این جنگ نتیجه تقسیم کره پس از جنگ جهانی دوم بود. این کشور از سال ۱۹۰۵ تا پایان جنگ جهانی دوم در تصرف ژاپن بود. با شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم نیروهای آمریکایی وارد بخش جنوبی شبه‌جزیره کره و نیروهای شوروی وارد بخش شمالی آن شدند و خط معروف به مدار ۳۸ درجه شمالی به عنوان مرز دو طرف تعیین شد. تلاش‌ها برای برگزاری یک انتخابات آزاد در سراسر شبه‌جزیره کره بی‌نتیجه ماند و این موضوع تنش‌ها بین دو طرف را افزایش داد. یک حکومت دست راستی متحد آمریکا در بخش جنوبی و یک حکومت کمونیستی متحد شوروی در بخش شمالی به قدرت رسید که هر دو مدعی حکومت بر کل شبه‌جزیره کره بودند و طرف مقابل را هیچگاه به رسمیت نشناخته‌اند. کره شمالی
شبه‌جزیره کره در اواخر سده نوزدهم تا اوایل سده بیستم توسط امپراطوری کره اداره می‌شد. این شبه‌جزیره از سال ۱۹۰۵ به تصرف امپراتوری ژاپن درآمده و پنج سال بعد به‌طور رسمی بخشی از کشور ژاپن شد. با شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم قسمت شمالی به تصرف اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی و قسمت جنوبی به تصرف آمریکا درآمد. به این ترتیب کره شمالی صاحب حکومتی متحد با بلوک شرق شده و کره جنوبی صاحب حکومتی طرفدار غرب شد در حالی که هر دو مدعی حکومت بر کل شبه‌جزیره بودند این اختلاف در سال ۱۹۵۰ به جنگ کره انجامید که در سال ۱۹۵۳ با پیمان آتش‌بس خاتمه یافت. حکومت کیم ایل سونگ (۱۹۴۸ تا ۱۹۹۴) کشور را به کشوری منزوی تبدیل کرد که این انزوا پس از فروپاشی شوروی در سال ۱۹۹۱ تشدید شد. تاریخ کره شمالی
این جنگ نتیجه تقسیم کره پس از جنگ جهانی دوم بود. این کشور از سال ۱۹۰۵ تا پایان جنگ جهانی دوم در تصرف ژاپن بود. با شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم نیروهای آمریکایی وارد بخش جنوبی شبه‌جزیره کره و نیروهای شوروی وارد بخش شمالی آن شدند و خط معروف به مدار ۳۸ درجه به عنوان مرز دو طرف تعیین شد. تلاش‌ها برای برگزاری یک انتخابات آزاد در سراسر شبه‌جزیره کره بی‌نتیجه ماند و این موضوع تنش‌ها بین دو طرف را افزایش داد. یک حکومت دست راستی متحد آمریکا در بخش جنوبی و یک حکومت کمونیستی متحد شوروی در بخش شمالی به قدرت رسید که هر دو مدعی حکومت بر کل شبه‌جزیره کره بودند و طرف مقابل را هیچگاه رسمیت نشناخته‌اند. سونجونگ کره
او دومین پسر امپراتور گوجونگ بیست و ششمین پادشاه چوسان بود او در سال ۱۸۸۲ زمانی که بسیار کوچک بود ولیعهد شد او با دختری از خاندان سون میونگ هوی ازدواج کرد او در سال ۱۸۹۷ امور کشور را بدست گرفت ابتدا دولت ژاپن از برادر بزرگتر او شاهزاده امپریال یونگ حمایت کرد اما با درگیری‌های مسلحانه ژاپن و کره سانجونگ به سلطنت رسید دوران حکومت او زل مداخله شدید کشور ژاپن روبرو بود در سال اول حکومت او بیش از ۸۰٪ وزیران و درباریان کاخ از طرف دولت ژاپن بودند و سیاستمداران کره ای اما گذاشته شدند همچنین چوسان موظف شد تا به ژاپن مالیات بدهد در سال ۱۹۰۹ میلادی مدیر کل قالب کره با هاربین یکی از سیاستمداران نظامی روسیه ملاقات کرد ژاپن هاربین را ترور کرد در سال آخر حکومت و ژاپن پیمان نامه ای با نام الحاق کره و ژاپن صادر کرد که چوسان مجبور شد قبول کند در طی این اتفاقات کشتارهای زیادی رخ داد و مقاومت‌های زیادی از طرف مردم کره صورت گرفت ولی با این وجود چوسان مستعمره ژاپن شد در ۲۹ اوت ۱۹۱۰ چوسان به‌طور رسمی به ژاپن واگذار شد و حکومت سانجونگ در کره به عنوان امپراتور پایان یافت. بعد از این ژاپن تا سال ۱۹۴۵ میلادی شبه جزیره کره را تصرف کرد همسر پادشاه سانجونگ و آخرین ملکه چوسان در قصر زندانی شد کره جنوبی
در سال ۹۱۸ میلادی بار دیگر فرمانروایی به نام وانگ کون توانست حکومت واحدی را در شبه جزیره کره تشکیل دهد و نامش را گوریو گذاشت. اما این حکومت نیز چندی بعد همچنان تحت نفوذ اعیان و اشراف ایالات مختلف که از اعقاب کشور شیلا محسوب می‌شدند قرار گرفت. با این همه حکومت گوریو تا سال ۱۲۳۱ به طول انجامید تا آنکه در آن سال قوم مغول کشور را تصرف کرد و به دنبال آن آئین کنفوسیوس در کره رواج یافت. در سال ۱۲۶۰ حکومت مغولان پایان یافت و حکومت گوریو دوباره برقرار شد. دودمان مینگ
آخرین امپراتور سلسلهٔ مینگ، چونگ‌جن (چونگ‌چنگ) بود. در زمان حکومت او شورشیان پکن را تصرف کردند. چونگ‌چنگ نیز به خودکشی دست زد. سپاهیان منچوری از هرج و مرج در پکن استفاده کردند، و فرماندهٔ جوان سپاه، فولین، پایان حکومت مینگ را اعلام نمود و خود را امپراتور چین دانست. حمله مغول به ژاپن
در قرن دوازدهم میلادی، کشور چین بین دو سلسله تقسیم می‌شد: یکی سلسلهٔ کین (۱۱۱۵–۱۲۳۴) که بر چین شمالی تسلط داشت، و سلسلهٔ دیگر سونگ جنوبی (۱۱۲۷–۱۲۷۹) بود که بر چین جنوبی حکومت می‌کرد. در سال ۱۲۱۱ میلادی چنگیز خان با تمام قوا به سلسله کین حمله کرد. هدف از این حمله به دست آوردن اسب و مراتع دولتی بود که اسبان نظامی در آن پرورش می‌یافتند. در آن زمان اسب یکی از مهمترین ابزارهای جنگی به شمار می‌آمد. سلسله کین پس‌از از دست‌دادن تعداد بسیاری از اسبان و مراتع، تضعیف شد. با تسلط مغولان بر پکن، پایتخت چین شمالی که در مرکز کشور قرار داشت، سلسله کین به طرف نواحی جنوبی‌تر عقب‌نشینی کرد و پایتخت را شهر کایفنگ قرار داد. جنگ مغول-کین، مابین امپراتوری مغول و سلسلهٔ کین در شمال چین به مدت ۲۳ سال ادامه داشت و عاقبت به سقوط سلسله کین به دست مغول در سال ۱۲۳۴ میلادی انجامید. امپراتور میجی
ژاپنی‌ها چهارصد سال بود که در کره یک ایستگاه تجاری بنام «سوریو واکان» داشتند و ملازمان دایمیوی (ارباب) تسوشیما در این پایگاه مستقر بودند. با آغاز دوره میجی روابط کره با ژاپن رو به تیرگی گذاشت. کره که رابطه حسنه‌ای با شوگون‌سالاری توکوگاوا داشت، پس از سرنگونی نظام شوگونی مایل نبود وارد رابطه بازرگانی با حکومت میجی شود. پدر پادشاه کره به تغییرهایی که به تازگی در ژاپن رخ داده بود، بدگمان بود. وی اصرار داشت به جای روابط مستقیم با ژاپن، به روال مرسوم از طریق واسطه شدن دایمیوی (ارباب) تسوشیما روابط بین دو کشور برقرار باشد. برای حل این مسئله دو عضو وزارت خارجهٔ ژاپن در سال ۱۸۷۰ به کره فرستاده شدند اما پاسخ کره تنها این بود که نمی‌توانند پیام ژاپن را بپذیرند. فرستادگان سرخورده به ژاپن برگشتند و دولت را ترغیب به جنگ با کره کردند. هیئت‌های دوم و سوم نیز توفیق بیشتری نداشتند. در سال ۱۸۷۳ سیاستمدار و دیپلمات ژاپنی سوئه‌جیما تانه‌اومی به دولت پیشنهاد داد که با توجه به سابقهٔ تاریخی بهتر است پایگاه بازرگانی در کره حفظ شود. با این حال ژاپن از رد درخواست خود مبنی برگشودن درهای تجارت و روابط دیپلماتیک از طرف کره خشمگین بود. نبرد بک گانگ
در نیمه اول هزاره اول میلادی، شبه‌جزیره کره به سه پادشاهی تقسیم شد - باکجه، دودمان شیلا، و امپراتوری گوگوریو. علی‌رغم اشتراک فرهنگ‌های مشابه و استفاده از زبان‌های قابل فهم متقابل، این سه پادشاهی رقیب بودند و برای چندین قرن یکدیگر را برای سلطه بر شبه جزیره درگیر کردند. گوگوریو علاوه بر رقابت بین کره‌ای، درگیر جنگ‌های مکرر با سلسله‌های چینی (دودمان سوئی و تانگ بود. در حالی که سه پادشاهی کره همیشه دشمن نظامی نبودند، اتحاد آنها اغلب تغییر می‌کرد. یک پادشاهی با یکی از دو کشور دیگر علیه پادشاهی دیگر متحد می‌شود، و (گاهی) با پادشاهی دیگر که قبلاً علیه او جنگیده بود متحد می‌شد. به عنوان مثال، دودمان شیلا و باکجه علیه گوگوریو متحد شدند (همان‌طور که از اواخر دهه ۴۲۰ تا اوایل سال ۵۵۰ بودند)، و بعداً شیلا (یا باکجه) به دیگری خیانت کردند (همان‌طور که در سال ۵۵۳ اتفاق افتاد، وقتی دودمان شیلا کنترل کل حوضه رود هان (کره) را از باکجه به دست خود گرفت. تا سال ۶۶۰، این وضعیت برای حدود ۳–۴ قرن در جریان بود. دوره میجی
دوره مِیجی دورانی چهل‌وپنج ساله از تاریخ ژاپن را در بر می‌گیرد که در آن امپراتور مِی‌جی (بیست‌وسوم اکتبر ۱۸۶۸ تا سی‌ام ژوئیه ۱۹۱۲) قدرت را در دست داشت. پس از مرگ امپراتور می‌جی در سال ۱۹۱۲، امپراتور تای‌شو بر تخت نشست و دوره تای‌شو آغاز شد. موسیقی درباری کره
موسیقی درباری کره اشاره به موسیقی‌ای دارد که در دورهٔ دودمان جوسان (۱۳۹۲ – ۱۸۹۷) در کره توسعه یافت. امروزه اطلاعات بسیار اندکی دربارهٔ سلسله‌های کهن این کشور در دست داریم. این موسیقی شباهت زیادی به موسیقی درباری چین موسوم به یائو و همچنین موسیقی ژاپنی گاگاکو دارد. خانه ژو
بنیانگذار سلسله مینگ امپراتور هنگ‌وو بود (۲۱ اکتبر ۱۳۲۸–۲۴ ژوئن ۱۳۹۸)، که همچنین با نام شخصی ژو یوانژانگ و نام معبد تیزوی مینگ (به معنای اجداد بزرگ مینگ) شناخته می‌شود. او اولین امپراتور سلسله مینگ بود. نام خانوادگی وی، هنگ‌وو (به معنی بسیار رزمی) است. دودمان سونگ
دودمان سونگ(چینی:宋朝) یکی از دودمانهای حاکم بر چین بود که بین سالهای ۹۶۰ تا ۱۲۷۹ بر چین فرمان می‌راند؛ پیش از این دودمان پنج سلسله و ده پادشاهی، و پس از آن دودمان یوآن حکم راندند. دودمان سونگ، نخستین دولت جهان بود که اقدام به چاپ اسکناس یا پول کاغذی نمود. دودمان سونگ را عموماً به دو بخش "سونگ شمالی" و "سونگ جنوبی" تقسیم می‌کنند. سرسلسله این دودمان، امپراتور تایزو بود که از سال ۹۶۰ تا ۹۷۶ پادشاهی کرد. سه پادشاهی کره
"پادشاه دانگمیونگ" (زاده ۵۸ پیش از میلاد و درگذشته ۱۹ پیش از میلاد - پادشاهی ۳۷ تا ۱۹ پیش از میلاد) یا به‌طور کامل "دانگمیونگ سئونگ وانگ" که به اسم زمان تولدش "جومونگ" نیز معروف است، مؤسس امپراتوری گوگوریو می‌باشد. گوگوریو در میان سه امپراتوری کره، شمالی‌ترین آن‌ها محسوب می‌شد. در لوح سنگی گوانگائتو از او با نام چومووانگ به معنی پادشاه چومو و در ۲ کتاب تاریخی سامگوک ساگی و سامگوک یوسا از او با نام جومونگ و عنوان گو یاد شده‌است. همچنین در کتاب سامگوک ساگی از او با نام "چومونگ" یا "سانگائی" نیز نام برده شده‌است. در سایر نوشته‌های بدست آمده، او با نام‌های چومونگ، جونگمو یا دومو معرفی شده‌است. افسانه تأسیس گوگوریو برگرفته از متون کهن کره از جمله لوح سنگی گوانگائتو می‌باشد. معروفترین متن شناخته شده با اندکی تغییرات از سامگوک یوسا، سامگوک ساگی و "دانگمیونگ سئونگ وانگ پیئون" از "دانگ گوک ایسانگ گوکجیپ" بدست آمده‌است. بحث‌های مختلفی بر سر آنکه پدر واقعی او چه کسی بوده به وجود آمده‌است، در بعضی از متون کره، جومونگ را پسر هه‌موسو (解慕漱:به معنی پسر آسمان) و یوها (柳花：به معنی دختر خدای رودخانه هابک) توصیف کرده‌اند. گفته شده‌است که هموسو با یوها در زمانی که او در کنار رودخانه در حال حمام کردن بود، آشنا شده‌است، اما خدای رودخانه هه‌موسو را قبول نکرد و او به آسمان برگشت. خدای رودخانه یوهوا را به اوبالسو (優渤水) تبعید کرد، مکانی که او با پادشاه دانگ بویو (بویو شمالی)، گوموا آشنا شد و صیغه او گردید. یوهوا که توسط نور خورشید باردار شده‌بود، تخمی را به دنیا آورد. گوموا سعی کرد تا تخم را نابود کند سپس سعی کرد تا تخم را به حیوانات بخوراند، اما حیوانات به جای خوردن آن، از تخم محافظت کردند تا صدمه نبیند. در نهایت گوموا تخم را به یوها برگرداند و از درون تخم پسری به دنیا آمد که جومونگ نامیده شد و در زبان کره‌ای به معنی کماندار ماهر است. جومونگ برای مهارت استثنایی که در تیراندازی داشت، معروف بود. سرانجام به خاطر حسادت پسران گوموا، جومونگ مجبور به ترک دانگ بویو شد. برطبق افسانه در هنگام فرار با اسبش به رودخانه‌ای خروشان رسید، لاک پشت‌ها و جانوران آبزی بر سطح آب آمدند و یک پل ایجاد کردند. هنگامیکه او به سرزمینی که در جنوب رودخانه قرار داشت وارد شد، مورد استقبال گو موسئو دانگون فرمانروای جولبون (که همان باک بویو بود) قرار گرفت. گو موسئو می‌دانست که جومونگ یک مرد معمولی نیست و دخترش سوسانو را به عقد او درآورد. بعد از مرگ گو موسئو در ۳۷ پیش از میلاد، جومونگ هفتمین دانگون در باک بویو گردید. او تمام ۵ قبیله جولبون را با یکدیگر متحد کرد و یک کشور پادشاهی متمرکز به وجود آورد. جومونگ در سال ۳۷ پیش از میلاد کشور گوگوریو را تأسیس نمود و اولین پادشاه گوگوریو شد. در همان سال، پادشاه قبیله بیرو که سونگ‌ینگ نام داشت پس از دریافت کمک جهت شکست قبیله مالگال که مورد هجوم آن‌ها قرار گرفته بود، تسلیم جومونگ شد. در سال ۳۴ پیش از میلاد، "جولبون سئونگ" اولین شهر پایتخت گوگوریو همراه با قصر امپراتوری تکمیل شد. ۴ سال بعد و در سال ۲۸ پیش از میلاد، جومونگ ژنرال بو ویئوم را جهت تسخیر پادشاهی اوکجه فرستاد. در طی همان سال مادر جومونگ، یوهوا، در قصر دانگ بویو درگذشت و برای او یک مراسم خاکسپاری در حد یک ملکه گرفتند در حالیکه او فقط یک صیغه سلطنتی بود. جومونگ یک فرستاده و هدایای فراوانی جهت قدردانی از سخاوت پادشاه گوموا، برای او ارسال نمود. در سال ۱۹ پیش از میلاد، همسر اول جومونگ، " یی سویا " همراه پسرش، یوری، دانگ بویو را ترک کردند و وارد گوگوریو شد. یی سویا، ملکه شد و سوسانو همسر دوم جومونگ به علت فشارهای وارده و همچنین ترس از موقعیت پسرانش در آینده گوگوریو تصمیم به ترک آنجا گرفت. سوسانو، گوگوریو را همراه دو پسرش و تعدادی از مردم ترک کرد و آن‌ها را به سمت جنوب شبه جزیره کره، مکانی که در حال حاضر کره جنوبی در آن قرار دارد، رهبری کرد. جومونگ اولین پسرش یوری را به عنوان ولیعهد معرفی نمود و او را وارث تاج و تخت کرد. دودمان گوجوسان
این امپراتوری با کمک ارتش نیرومندش ۲۰۰۰ سال بر شبه جزیره کره، شمال شرق چین و محدوده لیائودونگ حکومت کرد. دودمان مینگ
چیاچینگ از امپراتوران پرقدرت سلسلهٔ مینگ بود. در دوران حکومت چیاچینگ، دهقانان ناراضی به شورش پرداختند؛ اما چیاچینگ شورش‌های آنان را سرکوب کرد. چیاچینگ به بازرگانان پرتغالی اجازه داد تا یک مرکز داد و ستد در چین تأسیس کنند. در این دوره بعضی از مبلغان مسیحی که اعضای فرقهٔ یسوعی‌ها بودند؛ به چین راه یافتند. کره جنوبی
در حدود سال ۳۵۰ میلادی سه دولت سلطنتی در شبه جزیره کره تشکیل یافت که عبارت بودند از: شیلا، باکجه و گوگوریو که در میان آن‌ها دولت شیلا از اقتدار بیشتری برخوردار بود. در همین ایام آئین بودائی رواج یافت. دولت شیلا موفق شد به کمک چین، باکجه را در سال ۶۶۰ و گوگوریو را در سال ۶۶۸ به خاک خود ضمیمه نماید. در سال ۶۷۶ میلادی کشور متحد جدید توانست قوای چین را از خاک کره بیرون رانده و کنترل کامل شبه جزیره کره را در دست گیرد. دودمان کین (۱۲۳۴–۱۱۱۵)
دودمان کین دودمانی پادشاهی برخاسته از مردم جورجی در چین بود که از سال ۱۱۱۵ تا ۱۲۳۴ بر نواحی شمالی چین کنونی حکمرانی می‌کرد. در انگلیسی برای اینکه این سلسله از سلسله کین قبلی (۴۲۰–۲۶۵ میلادی) تشخیص داده شود، به صورت Jinn نیز نوشته می‌شود. امپراتور کره
پادشاهی چوسان توسط ژاپن، که در اولین جنگ چین و ژاپن از ۱۸۹۴–۱۸۹۵ پیروز شده بود، فتح شد. برای تأکید بر اینکه کره یک کشور مستقل است، عنوان سلطنت در سال ۱۸۹۵ به یک سلطنت بزرگ تغییر یافت. امپراتور چین در سال ۱۸۹۷ پادشاه کره را امپراتور را نامید. هونگ‌وو
هونگ‌وو به معنای «قدرت بزرگ نظامی»، نام پادشاهی جو یوان‌جانگ (۲۱ اکتبر ۱۳۲۸ - ۲۴ ژوئن ۱۳۹۸) بنیان‌گذار و نخستین امپراتور دودمان پادشاهی مینگ بین سال‌های ۱۳۶۸ تا ۱۳۹۸ بود. او را پس از مرگ مینگ‌تای‌زو به معنای «جد بزرگ مینگ» لقب دادند. امپراتور هونگ‌وو با نام واقعی جو یوآن‌جانگ در ۱۳۲۸ میلادی در دهکدهٔ جنگلی (فنگ‌یانگ امروزی در آن‌هویی) و در یک خانوادهٔ فقیر روستایی زاده شد. ۱۶ ساله بود که رود زرد طغیان کرد و زمین‌های کشاورزی آن‌ها را زیر آب برد. به دنبال شیوع وبا تمام افراد خانوادهٔ یوآن جانگ ازپای درآمدند و تنها او و یکی از برادرانش زنده ماندند. امپراتور هونگ تایجی
امپراتور هونگ تایجی (۲۸ نوامبر ۱۵۹۲ – ۲۱ سپتامبر ۱۶۴۳; از ۱۶۲۶– ۱۶۴۳ حکومت کرد) امپراتوری از دودمان چینگ بود. او امپراتوری بزرگی را که پدرش، نورهاچی، بنیان نهاده بود، گسترش داد. او تلاش زیادی برای نابودی دودمان مینگ انجام داد اما به دلیل مرگ نتوانست پایان اقداماتش برای سرنگونی مینگ را ببیند. او همچنین در سال ۱۶۳۵ میلادی، نام مردم کشورش را از جورچن به منچو تغییر داد. او پایه‌های امپراتوری‌ای را بنیان نهاد که تا ۱۹۱۲ میلادی به حیاتش ادامه داد. چانگ میون
در دوران سلطه ژاپن، چانگ از سال ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۱ میلادی به عنوان یک معلم در مدرسه الهیات کاتولیک یونگ سان به کار پرداخت. از سال ۱۹۳۱ تا ۱۹۳۶ وی به عنوان مدرس در مدرسه عالی بازرگانی دونگ سونگ اشتغال داشت. از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۲ نیز رئیس مدرسه ابتدایی گیه سونگ بود. بین سال‌های ۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ نماینده کره جنوبی در مقر عمومی سازمان ملل بود و در نخستین جمهوری کره به عنوان سفیر به ایالات متحده اعزام شد. در سال ۱۹۵۱ به نخست وزیری کره جنوبی رسید. از سال ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۰ معاون رئیس‌جمهور و از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۶۱ نخست وزیر بود. دوران نخست وزیری چانگ میون پس از کودتای موفق پارک چونگ هی به پایان رسید. این کودتا پایانی بر جمهوری دوم کره جنوبی بود. شنگ‌زونگ
امپراتور شنگ‌زونگ (به چینی:遼聖宗؛ پین‌یین:Liáo Shèngzōng؛ ۱۶ ژانویه ۹۷۲ – ۲۵ ژوئن ۱۰۳۱) در سال ۹۸۲ میلادی در ۱۲ سالگی جانشین جینگ‌زونگ گردید. از آنجا که او برای فرمانروایی بسیار جوان بود، مادرش ملکه شیائو نیابت سلطنت را بر عهده گرفت و تبدیل به فرمانروای اصلی کشور شد. امپراتور شنگ‌زونگ از ۱۴ اکتبر ۹۸۲ تا ۲۵ ژوئن ۱۰۳۱ میلادی حکومت کرد. پادشاه موریونگ
پادشاه موریونگ بیست و پنجمین پادشاه باکجه یکی از سه امپراتوری کره بود او در سال ۵۰۱ میلادی به قدرت رسید و تقریباً توانست قدرت قدیمی باکجه را به دست بیاورد. او در سال ۵۲۳ درگذشت و حکومت را به پادشاه سئونگ داد. امپراتریس سونجونگ
امپراتریس سونجونگ (; – ) در ۲۴ ژانویه ۱۹۰۷ در سن ۱۳ سالگی با ولیعهد چوک، که ۲۰ سال بزرگتر بود، ازدواج کرد، در حالی که همسر اول، امپراتور سونجونگ در ۵ نوامبر ۱۹۰۴ درگذشته بود. در ۲۰ ژوئیه ۱۹۰۷، هنگامی که شوهرش پس از استعفای اجباری پدرش، امپراتور گوجونگ کره به سلطنت رسید، آخرین ملکه کره (کشور) شد. موقعیت خانواده سلطنتی کره پس از انعقاد پیمان ۱۹۱۰ ژاپن و کره در سال ۱۹۱۰ تنزل یافت. مونجونگ گوریو
پادشاه مونجونگ در سال ۱۰۱۹ متولد شد و از سال ۱۰۴۶ تا زمان مرگش در سال ۱۰۸۳ سلطنت کرد. در طول حکومت او، دولت مرکزی گوریو قدرت و اقتدار کامل بر اربابان محلی را به دست آورد. مونجونگ و پادشاهان بعدی گوریو بر اهمیت رهبری غیرنظامیان بر ارتش تاکید کردند. مونجونگ مرزهای شمالی کره را به سمت رودخانه یالو و تومن گسترش داد. کره شمالی
تاریخ کره به عصر برنز بر می‌گردد. در سال ۱۹۴ پیش از میلاد یک سردار فراری چینی به نام ویمن قدرت را در این منطقه به دست گرفت؛ ولی چندی نینجامید که دودمان هان در چین، حکومت وی را سرنگون ساخت و کره جزئی از امپراتوری چین شد. کره در ۱۰۸ پیش از میلاد به چهار مستعمره مجزای چین تقسیم شد. تاریخ جزایر ریوکیو
پس از حدود ۹۰ سال سلطهٔ مغول بر چین در سال ۱۳۶۸ سلسله مینگ توانست سلسله یوآن را براندازد. پس از استقرار سلسله مینگ چین، از کشورهای مختلف آسیا خواست که تبعه این کشور شوند. چین در سال ۱۳۷۲ فرستادگانی به چوزان اعزام کرد و پادشه چوزان ساتّو نفوذ سیاسی چین و خراجگزاری به این کشور را پذیرفت. پس از آن در سال ۱۳۸۰ نانزان و سه سال بعد در سال ۱۳۸۳ هوکوزان نیز خراجگزار کشور چین شد. تاریخ کره
پیروان دین کنفوسیوس به تدریج در دستگاه‌های دولتی راه یافتند و سرانجام در سال ۱۳۹۲ میلادی به ریاست ارتشبد تائجو چوسان به حکومت گوریو پایان دادند و از این زمان پادشاهی چوسان تا سال ۱۸۹۷ کنترل کشور را در دست گرفت. ۲۶ پادشاه در طی حکومت این سلسله به قدرت رسیدند و پایتخت آنان شهر هان‌یانگ (سئول امروزی) بود. امپراتور کره
در زمان تاجگذاری امپراتور کره در کاخ گیونونگ، سلسله چوسون پادشاهی چوسان به امپراتوری کره تبدیل شد. دولت یک سلطنت مطلق بود. امپراتور رئیس کشور بود و قدرت مطلق داشت. مداخله ژاپن شدت گرفت و امپرانور کم‌کم قدرت خود را از دست داد. در سال ۱۹۱۰، امپراتور سونجونگ استعفا داد، با این وجود خاندان یی به حیات خود ادامه داد. جنگ نیابتی
در جنگ کره که از ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۳ طول کشید جمهوری خلق چین و اتحاد جماهیر شوروی از کمونیست‌ها در شمال در مقابل نیروهای سازمان ملل به رهبری آمریکا حمایت می‌کردند. شوروی به‌طور مستقیم وارد این درگیری نشد، اما چین هزاران سرباز را در حمایت از کره شمالی به جبهه‌های جنگ فرستاد. پادشاه گیونگ مایئونگ
پادشاه گیونگ مایئونگ (۹۱۷ میلادی تا ۹۲۴ میلادی) (هانگول : 경명왕) (هانجا : 景明王) پنجاه و چهارمین پادشاه شیلا بود یک سال بعد از حکومت او شورش‌ها باعث شد سرزمینی جدید در محل قبلی گوگوریو به نام گوریو تشکیل شد و مناطقی از شیلا را در دست گرفت و گوریئو به شیلا حمله کرد پادشاه گیونگ مایئونگ از تانگ تقاضای سرباز کرد اما تانگ درخواست شیلا را رد کرد گیونگ مایئونگ در سال ۹۲۴ میلادی و پس از ۷ سال حکومت مرد. جمهوری خلق کره
پس از پیروزی‌های ژاپن در نخستین جنگ با دودمان چینگ در چین (۱۸۹۴ تا ۱۸۹۵) (بخشی از نخستین جنگ چین و ژاپن) و جنگ با امپراتوری روسیه (۱۹۰۴ تا ۱۹۰۵) (بخشی از جنگ روسیه و ژاپن) کره به کلی تحت استیلای ژاپن قرار گرفت. حتی بین ۱۸۸۹ تا ۱۹۱۰ حکومتی به نام امپراطوری کره با نفوذ امپراتوری روسیه در این کشور پدید آمد. گوجونگ کره امپراتور کره خواست با اعزام هیئتی به دیوان بین‌المللی دادگستری در لاهه، کشور خود را از زیر نفوذ کشور ژاپن بیرون بیاورد؛ ولی با کشف این موضوع مجبور به استعفا شد و پسرش سانجونگ کره آخرین امپراتور دودمان یی به پادشاهی رسید. سه پادشاهی کره
در سال ۵۷ قبل از میلادی شیلا در شبه جزیره کره تشکیل شد و پس از ۹۹۲ سال حکومت در سال ۹۳۵ میلادی از بین رفت. مورخین دورهٔ تاریخ شیلا را به دو قسمت تقسیم می‌کنند، یکی شیلا قبل از اتحاد و دیگری شیلا متحد. کره شمالی
در حدود سال ۳۵۰ میلادی سه دولت سلطنتی در شبه‌جزیره کره تشکیل یافت که عبارت بودند از: شیلا، باکجه و گوگوریو که در میان آن‌ها دولت شیلا از اقتدار بیشتری برخوردار بود. در همین ایام آیین بودایی رواج یافت. دولت شیلا موفق شد به کمک چین، باکجه را در سال ۶۶۰ و گوگوریو را در سال ۶۶۸ به خاک خود ضمیمه نماید. در سال ۶۷۶ میلادی، کشور متحد جدید توانست قوای چین را از خاک کره بیرون رانده و کنترل کامل شبه‌جزیره کره را در دست گیرد. پادشاه مون سئونگ
پادشاه مون سئونگ ( ۸۳۹ میلادی تا ۸۵۷ میلادی) ( هانگول : 문성왕 ) ( هانجا : 文圣王 ) چهل و ششمین پادشاه شیلا بود او موفق شد شورش‌ها را بعد از مرگ جانگ بوگو سرکوب کند و در سال ۸۵۱ میلادی پادگان چانکهی را از بین برد او در سال ۸۵۷ میلادی و پس از ۱۸ سال حکومت مرد. ملکه جین سئونگ
ملکه جین سئونگ (۸۸۷ میلادی تا ۸۶۷ میلادی میلادی) (هانگول : 진성여왕) (هانجا : 眞圣女王) پنجاه و یکمین فرمانروای شیلا بود.او همچنین سومین و آخرین فرمانروای زن بعد از ملکه سئوندوک و ملکه جیندوک بود. زمان سلطنت او پایان دوره ی شیلای متحد و آغاز دوره ی جدید سه پادشاهی کره بود. پادشاه سیلسئونگ
پادشاه سیلسئونگ ( ۴۰۲ میلادی تا ۴۱۷ میلادی ) ( هانگول : 실성 마립간 ) ( هانجا : 实圣麻立干 ) هجدهمین پادشاه شیلا یکی از سه امپراتوری کره و برادر زادهٔ پادشاه میچو بود در سال ۳۹۲ میلادی زمانی که هنوز او بچه بود به عنوان گروگان به گوگوریو فرستاده شد و تا سال ۴۰۱ میلادی در گوگوریو ماند و زمانی که برگشت پادشاه نائمول در قصر در گذشت و چون پسر او هنوز بسیار جوان بود سیلسئونگ به عنوان شاه معرفی شد، اما در سال ۴۱۲ میلادی گوگوریو با فرستادن پیکی به دربار شیلا با گستاخی هرچه بیشتر تقاضای گروگان کردند و دربار شیلا را به هرج و مرج کشاندند چند روز بعد از این ماجرا نمی گذشت که قبایل وا نیز تقاضای گروگان کردند این در حالی بود که شیلا نمی توانست هم با گوگوریو بجنگد و هم با وا به همین دلیل سیلسئونگ پسر بزرگ نائمول را به قبایل وا و پسر کوچکش را به گوگوریو فرستاد. چین
در قرن سیزدهم میلادی چین به تدریج به تصرف امپراتوری مغول درآمد. قوبلای قاآن امپراتور مغول در سال ۱۲۷۱ دودمان یوان را بنیان نهاد و هشت سال بعد سونگ را منقرض کرد. کم و بیش نیمی از جمعیت چین در یورش مغولان نابود شدند. جمعیت چین پیش از حملهٔ مغول به ۱۲۰ میلیون نفر رسیده بود، اما بیست سال بعد، به حدود ۶۰ میلیون نفر کاهش یافت. دهقانی به نام جو یونجانگ در سال ۱۳۶۸ میلادی، امپراتوری مغولان را برانداخت و سلسله مینگ را بنیان نهاد. به این ترتیب عصر طلایی دیگری برای چین فرا رسید. این کشور تحت رهبری دودمان مینگ، به یکی از قدرتمندترین نیروهای دریایی جهان تبدیل شد. در این دوره، اقتصاد چین غنی و متمول گردید و فصلی دیگر از شکوفایی فرهنگ و هنر در سرزمین چین، رقم خورد. در دوران امپراتوری مینگ، ژانگ هی سفرهای اکتشافی را به اقصی نقاط جهان آغاز کرد. در دوران حکومت مینگ، پایتخت چین از شهر نانجینگ به پکن منتقل شد، همچنین فیلسوفانی چون وانگ یانمینگ، مکتب نوکنفوسیوسی را با ادغام مفاهیم فردگرایانه و اخلاق فطری، در تعالیم کنفوسیوس گسترش دادند. لی بیونگ هون
لی بیونگ هون کار خود را در سال ۱۹۷۰ در شبکه ام‌بی‌سی آغاز و در سال ۱۹۷۴ اولین سریال خود را تولید نمود. در سال ۱۹۸۳ وی به همراه نویسنده شین بونگ سون سریال تاریخی ۵۰۰ سال سلسله چوسان را تولید نمود. ساخت این سریال ۸ سال به طول انجامید و با میانگین بیننده ۵۱٫۶٪ از سریال‌های پربیننده کشور کره جنوبی شد. در سال ۱۹۹۹ با سریال هجون انقلابی در سریال‌های تاریخی کره‌ای به پا کرد. این سریال اولین سریال تاریخی در کره جنوبی بود که به جای پرداختن به زندگی شاهان و اشراف زادگان به زندگی یک شخص عادی می‌پرداخت. در این سریال جان کوانگ ریول نقش هجون پزشک سلطنتی کره و نویسنده کتاب دونگی بوگام یکی کتاب‌های اصلی در طب سنتی کره را بازی کرد. این سریال توانست رکورد بیننده را با ۶۴٪ بشکند. این سریال چهارمین سریال پربیننده در تاریخ تلویزیون کره جنوبی است. وی در سال ۲۰۰۱ سریال تاجر پوسان را براساس رمانی از چویی این هو و دربارهٔ تاجر افسانه‌ای ایم سانگ اوک ساخت. بعد از این سریال روزنامه نگارن با تمجید از وی، وی را شخصی معرفی کردند که توانست بینندگان جوانتر را نیز به پای تماشای سریال‌های تاریخی بیاورد. پیش از سریال معمولاً افراد مسن تر به تماشای سریال‌های تاریخی می‌نشستند. لی بیونگ هون را سال ۲۰۰۳ سریال جواهری در قصر یا یانگوم بزرگ را کارگردانی نمود. این سریال موفقیت بزرگی بود و توانست میانگبن درصد بیننده ۵۷٫۸٪ را کسب کند. این سریال دهمین سریال پربیننده در تاریخ تلویزیون کره جنوبی است. این سریال با بودجه ۱۵ میلیون دلار تولید و در ۹۱ کشور جهان به روی آنتن رفت. این سریال به یکی از ستون‌های موج کره‌ای تبدیل شد. ۱۰۳٫۴ میلیون دلار درآمد، تبدیل لی یونگ آئه به یک سوپراستار در کشور چین و تبدیل وی به یکی از نمادهای فرهنگی کره از دستاوردهای مهم این سریال بود. لی بیونگ هون کارگردانی سریال‌های تاریخی را با سریال افسانه سودانگ در سال ۲۰۰۵ ادامه داد. این سریال تنها سریال تاریخی وی بود که از شبکه‌ای غیر از ام‌بی‌سی پخش می‌شد. این کار از شبکه اس‌بی‌اس پخش شد. وی به ترتیب در سال‌های ۲۰۰۷، ۲۰۱۰و ۲۰۱۲ سریال‌های ایسان، دونگ یی و دکتر اسب را کارگردانی نمود. امپراتور شون‌ژی
با مرگ دورگون در در آخرین روز سال ۱۶۵۰، امپراتور شون‌ژی شخصاً اداره کشور را بر عهده گرفت. او تلاش زیادی کرد که از نفوذ و قدرت اشراف منچو بکاهد. در دهه ۱۶۵۰، امپراتور شون‌ژی سلطنت خود را با فعالیت‌های بازماندگان سلسله سابق مینگ در خطر دید اما سرانجام در سال ۱۶۶۱ میلادی، ارتش چینگ موفق شد دودمان مینگ جنوبی را به طور کامل شکست دهد و آنان را نابود کند. دودمان یوآن
پس از مرگ تیمور خان به دلیل ضعف و بی‌لیاقتی امپراتوران بعدی و نیز رقابت بر سر قدرت میان اشراف و بزرگان، دودمان یوآن به تدریج رو به زوال نهاد و دچار مشکلات اقتصادی و اجتماعی بزرگی شد. از حدود سال ۱۳۵۰ میلادی قیام‌های متعدد وشورش های زیاد علیه دولت امپراتوری یوآن صورت گرفت که سرانجام به فروپاشی این حکومت در چین و تأسیس سلسله مینگ انجامید. با این حال بقایای دودمان یوآن تا حدود قرن ۱۷ میلادی در مغولستان به حکومت خود ادامه دادند و همچنان مدعی حکومت بر چین بودند. اما هیچ‌گاه نتوانستد حکومت خود را در چین احیا کنند. شهر ممنوعه
احداث شهر ممنوعه در سال ۱۴۰۶ میلادی با دستور جو دی دومین امپراتور سلسله مینگ آغاز گردید و ظرف ۱۴ سال ساخته شد. تا سال ۱۹۱۱ میلادی و نابودی سلسله چینگ (قریب ۵۰۰ سال) جمعاً ۲۴ امپراتور در این شهر ممنوعه اقامت کرده و بر چین فرمان رانده‌اند. از سال ۱۹۲۴ بازدید از این مجموعه به عنوان کاخ موزه برای عموم آزاد گردید و ممنوعه بودن آن پایان پذیرفت. خانه ژو
خانه ژو، همچنین به عنوان خانه چو هم شناخته می‌شود، خانواده امپراتوری سلسله مینگ چین بود. ژو نام خانوادگی امپراطوران سلسله مینگ بود. مجلس ژو از سال ۱۳۶۸ تا سقوط سلسله مینگ در سال ۱۶۴۴ بر چین حاکم بود، و به دنبال آن سلسله مینگ جنوبی تا سال ۱۶۶۲ بر چین حاکم بود. آخرین شاهزاده‌های مینگ، شاهزاده نینگجینگ ژو شوگی و شاهزاده ژو هونگوان (朱弘桓) بودند. پادشاهی تونگینگ در سال ۱۶۸۳ بر چین حاکم شد. اینجو چوسان
پس از آن چوسان به کشور مستعمره سلسله چینگ تبدیل شد و چینگ در سال ۱۶۴۴ مینگ را تسخیر کرد. یئونگجو چوسان
دوران سلطنت یئونگجو ۵۲ سال طول کشید و این دوران با تلاش‌های سرسختانه وی برای اصلاح سیستم مالیاتی چوسان، حکمرانی براساس اخلاقیات مکتب کنفسیوس و کم کردن نبردهای حزبی و آشتی بین احزاب توسط سیاست «سازگاری باشکوه» خود متمایز شده‌است. همچنین دوران سلطنت وی با اعدام بسیار بحث‌برانگیز پسرش ولیعهد سادو در سال ۱۷۶۲ عجین شده‌است. فارغ از مشاجرات و دشمنی‌ها، دوران سلطنت یئونگجو به علت تلاش‌های صادقانه وی در حکمرانی بر اساس فضایل کنفسیوسی در تاریخ کره آوازه مثبتی داشته‌است. پادشاه یئونگجو به معنای واقعی کلمه یک پادشاه کنفسیوس بود. گفته می‌شود اطلاعات وی در مورد سنت حتی بیشتر از درباریانش بود. در طول دوران سلطنت یئونگجو و نوه‌اش جئونگجو همزمان با بهبود اوضاع اقتصادی پس از جنگ‌های اواخر قرن ۱۶ و اوایل قرن ۱۷؛ پیروی از مکتب کنفسیوس در اوج خود بود. فرمانروایی یئونگجو به عنوان یکی از درخشان‌ترین دوران سلسله چوسان نامیده می‌شود. میونگ جونگ
میونگ جونگ (; – ) پادشاه گوریو در کره بود. چونگ‌هیه
پادشاه چونگ هیه (انگلیسی:۲۲Chunghye of goryeo فوریه ۱۳۱۵–۳۰ ژانویه ۱۳۴۴) (حکومت ابتدا از ۱۳۳۰ تا ۱۳۳۲ و سپس از ۱۳۳۹ تا ۱۳۴۴) بیست هشتمین پادشاه گوریو و از بزرگترین پادشاهان مستبد در کل تاریخ کشور کره بود. چونگ هیه پسر ارشد شاه چونگ سوک بود. او در سال ۱۳۱۵ به دنیا آمد. در سال ۱۳۲۸ او به یوآن فرستاده شد. پدرش چونگ سوک در سال ۱۳۳۰ توسط ولیعهد سابق الجایتو (نوه امپراتور چونگ نیول که موقعیت خود را به خاطر پسر چونگ سوک چونگ هیه متزلزل می‌دید و با امپراتور یوآن یینگ زونگ برای عزل چونگ سوک از حکومت همدست شده بود) از حکومت برکنار شد و چونگ هیه که در آن زمان در یوآن بود برای به دست گرفتن حکومت توسط یینگ زونگ امپراتور یوآن به گوریو فرستاده شد. اما دو سال بعد با به امپراتوری رسیدن تای دینگ امپراتور بعدی یوآن چونگ سوک برای بار دوم توانست به حکومت بازگردد و چونگ هیه از حکومت عزل و به یوآن فرستاده شد و تا سال ۱۳۳۹ در یوآن بود. در سال ۱۳۳۹ پس از مرگ شاه چونگ سوک جناحین طرفدار ولیعهد سابق الجایتو کودتایی علیه چونگ هیه ترتیب دادند اما کودتای آنان با شکست مواجه شد. و چونگ هیه برای بار دوم به پادشاهی رسید. نخستین جنگ چین و ژاپن
در دوران انزوای ژاپن (ساکوکو) کشور کره نیز سیاستی مشابه با ژاپن در پیش گرفته بود. پس از به سلطنت نشستن امپراتور میجی این دولت بارها تمایل خود را برای برقراری ارتباط سیاسی و اقتصادی با این کشور را اعلام داشت اما همواره به این درخواست جواب رد داده شد، تا اینکه سرانجام در سال ۱۸۷۶ درخواست ژاپن مورد پذیرش قرار گرفت و ارتباط بین دو کشور برقرار گردید. پس از آن روز به روز بر قدرت و نفوذ ژاپن در کره افزوده شد تا اینکه چین از نفوذ ژاپن در کره احساس خطر کرد و تضاد منافع این دو کشور در کره آنان را به سمت جنگ کشید. پادشاه دانگ سئونگ
پادشاه دانگ سئونگ بیست و چهارمین پادشاه باکجه یکی از سه امپراتوری کره بود او بلافاصله بعد از اینکه به تخت رسید جنگ با گوگوریو را متوقف کرد و به گوگوریو پیام تسلیم شدن فرستاد. در سال ۴۹۹ میلادی خشکسالی شدیدی به وجود آمد و مردم گرسنگی می‌کشیدند در حالیکه دانگ سئونگ فقط در حال عیش و نوش بود و توجهی به مردم نداشت همین باعث شد او در سال ۵۰۱ میلادی در حالیکه مشغول شکار بود توسط افراد نامعلوم ترور شد. دودمان مینگ
تا اواسط سلسله مینگ ترس از حملهٔ تاتارها برای پادشاهان مینگ وجود داشت از طرفی دیگر قومی بنام نیو جن(Nu zhen) نیز از شمال شرقی چین امنیت سلسلهٔ مینگ را تهدید می‌کرد، در نتیجه سلسلهٔ مینگ هم از سمت شمال و هم از سمت شمال شرقی مورد هجوم قبایل قرار می‌گرفت، پادشاهان مینگ برای جلوگیری از این حملات به فکر تعمیر دیوار قدیمی چین افتادند، این دیوار در دورهٔ مینگ به کامل‌ترین سیستم دفاعی چین تبدیل شد. دیوار چین در طول ۲۰۰ سال ۱۸ بار توسط پادشاهان مینگ ترمیم شد. هونگ‌وو
هونگ‌وو به مدت ۳۰ سال از ۱۳۶۸ تا ۱۳۹۸ حکومت کرد و سرانجام در ۲۴ ژوئن ۱۳۹۸ میلادی درگذشت. او را پس از مرگ مینگ تای‌زو به معنای «جد بزرگ مینگ» لقب دادند. تاریخ کره
این جنگ نتیجه تقسیم کره پس از جنگ جهانی دوم بود. این کشور از سال ۱۹۰۵ تا پایان جنگ جهانی دوم در تصرف ژاپن بود. با شکست ژاپن در جنگ جهانی دوم نیروهای آمریکایی وارد بخش جنوبی شبه‌جزیره کره و نیروهای شوروی وارد بخش شمالی آن شدند و خط معروف به مدار ۳۸ درجه به عنوان مرز دو طرف تعیین شد. تلاش‌ها برای برگزاری یک انتخابات آزاد در سراسر شبه‌جزیره کره بی‌نتیجه ماند و این موضوع تنش‌ها بین دو طرف را افزایش داد. یک حکومت دست راستی متحد آمریکا در بخش جنوبی و یک حکومت کمونیستی متحد شوروی در بخش شمالی به قدرت رسید که هر دو مدعی حکومت بر کل شبه‌جزیره کره بودند و طرف مقابل را هیچگاه رسمیت نشناخته‌اند. شوان‌دو
شوان‌دو (چینی: "宣德"؛ پین‌یین: "Xuāndé") نام پادشاهی جو جان‌جی (چینی: "朱瞻基"، پین‌یین: "Zhū Zhānjī") (زادهٔ ۲۵ فوریه ۱۳۹۸ - درگذشتهٔ ۳۱ ژانویه ۱۴۳۵)، پنجمین امپراتور دودمان مینگ بود؛ که بین سال‌های ۱۴۲۵ تا ۱۴۳۵ میلادی بر چین فرمانروایی کرد. او همچنین از علاقه‌مندان به شعر و ادبیات بود و در هنر نقاشی، به ویژه کشیدن نگاره هایی از حیوانات مهارت داشت. گگوگ یانگ
گگوگ یانگ (۳۹۱–۳۸۴ میلادی)، هجدهمین امپراتور گوگوریو، شمالی‌ترین در میان سه امپراتوری کره، بود. در دوران حکومت او، موازنۀ قدرت در بین ۳ امپراتوری کره در نتیجه حمله گوگوریو به باکجه و اتحاد با شیلا شروع یه تغییر کرد. امپراتور رنزونگ
امپراتور رنزونگ (تولد:۳۰ مه ۱۰۱۰ -مرگ: ۳۰ آوریل ۱۰۶۳ میلادی) چهارمین امپراتور دودمان سونگ بود که از ۱۰۲۲ تا ۱۰۶۳ م. فرمانروایی کرد. در دورهٔ بلند حکومت او (۴۰ سال) دودمان سونگ در اقتدار به سر می‌برد اما درهمین زمان بود که ضعف و شکنندگی آن آغاز شد وی در اوایل حکومتش به صورت رسمی شدیداً تحت نظارت و کنترل امپراتریس لیو بود و در این مدت تماماً در زیر سایه قدرت نامادریش بود و امپراتریس دواگر لیو به عنوان نایب السلطنه وی به مدت ۱۱ سال تا هنگام مرگ خودش به تنهایی فرمانروای دودمان سونگ بود و لباس امپراتوری بر می کرد و تماماً بر چین بر حق خود آزادانه حکومت کرد رنزونگ با مرگ نامادری خود امپراتریس لیو به قدرت اصلی و راستین رسید و شروع به فرمانروایی به صورت یگانه و آزادانه کرد. یکی از دلایل ضعف او در تفسیری که وی از سیاست خارجی داشت نهفته است. اتحاد کره
پیش از آغاز جنگ جهانی یکم و دوران استعمار ژاپن، کشور کره یک دولت مرکزی یکپارچه بود که در دوران تاریخی بلند مدت با سه نام گوناگون پادشاهی گوریو، پادشاهی چوسان و امپراتوری کره نامیده می‌شد که همگی حاکم کل شبه‌جزیرهٔ کره بودند و تنها خاندان‌ها عوض می‌شدند. در خلال جنگ جهانی یکم، امپراتوری ژاپن با حمله به کره، این کشور را مستعمرهٔ خود نمود و تا زمان تسلیم ژاپن در جنگ جهانی دوم، کره را زیر سلطهٔ خود نگهداشته بود. ژاپن تنها پس از دریافت بمب اتم در هیروشیما و ناکازاکی در سال ۱۹۴۵ از کره عقب‌نشینی نمود؛ به‌گونه‌ای که کره توانست در ۱۵ اوت ۱۹۴۵ استقلال خود را بازیابد. پس از جنگ جهانی دوم و آغاز جنگ سرد میان اندیشهٔ کمونیسم شوروی و کاپیتالیسم آمریکایی، این دو ابرقدرت از دو جناح پشتیبانی کردند. شوروی و چین با پشتیبانی از کرهٔ شمالی و از سوی دیگر آمریکا و غرب با پشتیبانی از کرهٔ جنوبی، هریک تلاش کردند تا دیدگاه خود را به کرسی بنشانند. درواقع ابرقدرتها از اوت ۱۹۴۵ جانب‌داری را آغاز کردند و این زمینه‌سازی تا ژوئن ۱۹۵۰ ادامه یافت. در ژوئن ۱۹۵۰ جنگ کره آغاز گردید و کره شمالی با حمله به کره جنوبی، جنگ کره را آغاز کرد که به یک جنگ نیابتی بین شوروی و آمریکا تبدیل شد و پس از تلفات فراوان، جنگ در سال ۱۹۵۳ در حالتی به پایان رسید که هیچ‌کدام از طرفین پیروز نشدند و درگیری‌ها بدون تغییرات در مرز دو ناحیه به پایان رسید. این جنگ تا ژوئیه ۱۹۵۳ به طول انجامید و در نتیجهٔ آن، کشور کره از مرز مدار ۳۸ رسماً از میان دو نیم شد که امروزه با عنوان منطقه غیرنظامی کره از آن یاد می‌شود. ناحیهٔ کره شمالی در سالهای آغازین جنگ به‌طور مستقیم توسط جماهیر شوروی اداره می‌شد و ناحیهٔ کره جنوبی نیز زیر نظر ایالات متحده آمریکا بود. به دلیل بروز این جنگ، دشمنی‌ها و کینه‌های قبلی باعث می‌شد تا روند صلح و اتحاد دوبارهٔ دو کره سخت شود. از سال ۲۰۱۰ تاکنون با گرم شدن روابط میان دو کره و همچنین ورود کاروان المپیک کره شمالی به بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۱۸ در استان گانگوون کره جنوبی روابط بیش از پیش دوستانه شد. گفتگوها دربارهٔ چگونگی هماهنگ‌کردن نظام مالیاتی و اقتصادی در سال ۲۰۱۱ انجام گرفت. پیش از آنکه اتحاد کره شکل بگیرد، از آن بعنوان یک اتحاد بزرگ اقتصادی نام برده می‌شود و آن را با اتحاد آلمان غربی و شرقی مقایسه می‌کنند. در نهایت در سال ۲۰۱۹ میلادی، رئیس‌جمهور کره جنوبی مون جه-این پیشنهاد اتحاد دو سرزمین کره را به کره شمالی اعلام کرد که تا سال ۲۰۲۵ میلادی انجام خواهد شد. جینگ بیروک
جینگ بیروک () در انگلیسی به نام کتاب اصلاحات شناخته می‌شود. یک گزارش دست اول از تهاجم هیده‌یوشی به کره (۱۵۹۸–۱۵۹۲) است که توسط دانشمند عالی‌رتبه پادشاهی چوسان محقق-رسمی ریو سونگ-ریونگ نوشته شده‌است. وی قدرت تصمیم‌گیری در سطح بالا در مورد دودمان مینگ - و همچنین قادر به دسترسی به همه پرونده‌ها بوده‌است. این کتاب به یک منبع ارزشمند در مطالعه درگیری و روابط چین و کره-ژاپن تبدیل شده‌است. کره جنوبی
پیروان دین کنفوسیوس به تدریج در دستگاه‌های دولتی راه یافتند و سرانجام در سال ۱۳۹۲ میلادی به ریاست ارتشبد تائجو چوسان به حکومت گوریو پایان دادند و از این زمان پادشاهی چوسان تا سال ۱۸۹۷ کنترل کشور را در دست گرفت. ۲۶ پادشاه در طی حکومت این سلسله به قدرت رسیدند و پایتخت آنان شهر هان‌یانگ (سئول امروزی) بود. وان‌لی
وان‌لی (چینی: 萬曆؛ پین‌یین: Wànlì؛ انگلیسی: Wanli) به معنای «ده هزار تقویم»، نام پادشاهی جو ئی‌جون (۴ سپتامبر ۱۵۶۳ - ۱۸ اوت ۱۶۲۰)، سیزدهمین امپراتور دودمان مینگ بود که پس از مرگ پدرش امپراتور لونگ‌چینگ، به مدت ۴۸ سال که بالاترین زمان سلطنت در سلسلهٔ پادشاهی مینگ به‌شمار می‌رود بین سال‌های ۱۵۷۲ تا ۱۶۲۰ فرمانروایی نمود. بی‌توجهی وان‌لی به امور کشور و رفتار غیر مسئولانهٔ او در مقام امپراتور از دلایل اصلی زوال و سقوط سلسله مینگ در سال‌های آتی بود.