پوپوکاتپتل یکی از فعال ترین آتشفشانی ها در کجا واقع شده است؟
پوپوکاتپتل
پوپوکاتپتل () کوهی آتشفشانی در ایالت مورلوس، مکزیک است.
کمان آتشفشانی آمریکای مرکزی
کمان آتشفشانی آمریکای مرکزی دربرگیرنده صدها پدیده آتشفشانی مانند آتشفشان‌های چینه‌ای، گنبدهای گدازه و مخروط‌های خاکستر است. برخی از این عوارض بر اثر فوران‌های آتشفشانی بزرگ مانند فوران آتشفشان سانتا ماریا در سال ۱۹۰۲ که دارای نمایه شدت فوران آتشفشانی ۶ بود، پدید آمده‌اند. بلندترین آتشفشان‌های آمریکای مرکزی در گواتمالا یافت می‌شود که شامل آتشفشان تاخومولکو و آتشفشان تاکانا است و ارتفاع هر دو بالاتر از ۴۰۰۰ متر است. چندین آتشفشان آمریکای مرکزی در حال حاضر نیز فعال هستند؛ مانند آتشفشان آرنال در کاستاریکا، سرو نگرو، آتشفشان سان کریستوبال، آتشفشان کونسپسیون در نیکاراگوئه، آتشفشان سان میگل، آتشفشان سانتا آنا، آتشفشان ایزالکو در السالوادور، آتشفشان سانتا ماریا، پاکایا و آتشفشان فوئگو در گواتمالا. آتشفشان امپدوکلس
آتشفشان امپدوکلس (به ایتالیایی: Empedocle) یک کوه در ایتالیا است که در Between Sicily and Tunisia واقع شده‌است. آسوفرال
آخرین فوران آتشفشان آسوفرال تقریباً در ۱۰۰۰ سال پیش روی داده است. با وجود این وقوع بیش از ۶۰ زمین‌لرزه در زیر آتشفشان در فاصلهٔ ۲۶ آوریل تا ۷ مهٔ ۱۹۷۱ توسط اهالی دهکدهٔ سانتاندر احساس شد و حتی برخی از آنها توسط دستگاه‌های لرزه‌نگار ایستگاه زلزله‌شناسی پاستو به ثبت رسید. مخروط خاکستر
آتشفشان پاریکوتین یکی از شناخته‌شده‌ترین مخروط‌های خاکستر است که در سال ۱۹۴۳ از دودکشی آتشفشانی واقع در مزرعهٔ ذرتی در مکزیک شروع به شکل‌گرفتن نمود. فوران‌های این دودکش به مدت ۹ سال ادامه داشت و در نتیجهٔ آن مخروطی به ارتفاع ۴۲۴ متر شکل گرفت و جریان گدازهٔ ایجادشده، منطقه‌ای به وسعت ۲۵ کیلومتر مربع را پوشاند. در عین حال فعال‌ترین مخروط خاکستر از نظر تاریخی آتشفشان سرو نگرو در نیکاراگوئه است که از زمان شکل‌گیریش در ۱۸۵۰ تا کنون بیش از ۲۰ بار فوران کرده‌است. توپونگاتیتو
توپونگاتیتو (به اسپانیایی: Volcán Tupungatito) یک کوه و آتشفشان در شیلی است که در بخش تونویان واقع شده‌است. آتشفشان فوئگو
آتشفشان فوئگو یا ولکان دِ فوئگو آتشفشانی چینه‌ای به ارتفاع ۳۷۶۳ متر در جنوب کشور گواتمالا است. این آتشفشان که در مجاورت شهر توریستی آنتیگوا گواتمالا قرار دارد یکی از فعالترین آتشفشان‌ها در آمریکای جنوبی است. کوه پیناتوبو
کوه پیناتوبو آتشفشان چینه‌ای فعالی است که در لوزون، بزرگ‌ترین جزیرهٔ کشور فیلیپین قرار دارد. این کوه در محل تقاطع مرزهای سه استان زامباله، تارلاک، و پامپانگا واقع شده‌است. فیلیپین
مهمترین قلل آتشفشان فیلیپین قله مایون و پیناتابو در جزیره لوزون و قله آپو در جزیره میندانائو و قله کان لائون در جزیره نگروس است که گاهی فعال شدن این قلل باعث خسارات مالی و جانی زیادی برای ساکنان اطراف آن‌ها گردیده‌است. همچنین فعال شدن آتشفشان پیناتابو در جنوب جزیره لوزون در سال ۱۹۹۰ علاوه بر خساراتی که برای مردم داشت، پایگاه‌های نظامی آمریکا در فیلیپین را نیز تخریب نمود و در نهایت منجر به جمع‌آوری این پایگاه‌ها شد. آتشفشان پیچینچا
آتشفشان پیچینچا (به اسپانیایی: Volcán Pichincha) یک کوه و آتشفشان چینه‌ای در اکوادور است که در Quito Metro واقع شده‌است. آتشفشان پیچینچا ۴٬۷۸۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. اوپالا
علی‌رغم آنکه آخرین فوران شناخته‌شدهٔ این آتشفشان به سال ۱۷۷۶ برمی‌گردد اما اوپالا بی‌شک آتشفشانی فعال است و می‌تواند خطری جدی برای منطقهٔ پیرامون خود به‌حساب آید، به‌ویژه که آخرین فوران‌های آن منجر به تشکیل ماده‌ای عمدتاً ریولیتی شده که بیانگر وجود حجرهٔ سیلیسی زنده‌ای در زیر آتشفشان است. کلوچفسکایا اسپوکا
کلوچفسکایا اسپوکا () یک آتشفشان چینه‌ای فعال است که در جنوب شرقی شبه‌جزیره کامچاتکا در روسیه قرار دارد و بلندترین کوه این شبه‌جزیره و بلندترین آتشفشان فعال در اوراسیا به‌شمار می‌رود. مخروط متقارن و پرشیب آن حدود ۱۰۰ کیلومتر با دریای برینگ فاصله دارد. کلوچفسکایا اسپوکا بخشی از آتشفشان‌های کامچاتکا است که در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شده‌اند. ایافیاتلایوکوتل
در دسامبر سال ۲۰۰۹، فعالیت‌های لرزه‌ای در منطقهٔ آتشفشانی ایافیالایوکوتل آغاز شدند. در مدت کوتاهی هزاران زمین لرزه که اغلب بزرگایی در حدود ۱ تا ۲ درجه در مقیاس ریشتر داشتند، در عمق ۷ تا ۱۰ کیلومتری زیر آتشفشان روی دادند. در ۲۶ فوریه ۲۰۱۰ فعالیت‌های لرزه‌ای نامعمولی که به تدریج شدیدتر می‌شدند توسط موسسهٔ هواشناسی ایسلند ثبت شدند. این شواهد به زمین‌شناسان نشان داد که ماگما در حال جمع شدن در مخزن آتشفشان ایافیالایوکول است. در همین اوضاع و احوال فشار ماگما باعث جابه جایی شدید زمین در یک مزرعه در اطراف آتشفشان شد. فعالیت‌های لرزه‌ای نیز همچنان افزایش می‌یافتند؛ به طوری که تنها در دو روز، از سوم تا پنجم مارس، حدود ۳۰۰۰ زمین لرزه در کانون آتشفشان روی دادند. آتشفشان کونسپسیون
آتشفشان کونسپسیون آتشفشانی چینه‌ای به ارتفاع تقریبی ۱۷۰۰ متر است که در نیکاراگوئه در آمریکای مرکزی قرار دارد. این آتشفشان درعین حال یکی از بلندترین و فعالترین آتشفشان‌های این کشور است. آتشفشان سن ویسنته
سن ویسنته آتشفشانی آندزیتی است که در جنوب شرقی دریاچه ایلوپانگو و درون کاسه آتشفشانی پلیستوسنی لا کاربونرا شکل گرفته‌است. شهر سن ویسنته تقریباً در فاصلهٔ ۱۰ کیلومتری شمال شرقی آتشفشان و شهر زاکاتکولوکا در ۱۰ کیلومتری جنوب آن قرار دارند و تقریباً در فاصلهٔ ۶۰ کیلومتری غرب سن ویسنته شهر سان سالوادور واقع شده است. این آتشفشان از شرق به درهٔ رود لمپا می‌رسد و در شمال آن میدان آتشفشانی آپاستیک قرار دارد. فوران نوع استرومبولی
عمده فعالیت این نوع آتشفشان در ساحل غربی ایتالیا دیده شده‌است. فعالیت‌های آرام استرومبولی از دهانه‌های باز صورت می‌گیرد و گدازه‌های نسبتاً سیال در افق‌های بالایی مجرای آتشفشان وجود دارند. خاکستر در این نوع آتشفشان کم بوده و به هنگام انفجار تولید ابرهای سبک‌وزنی را می‌کند. شیب مخروط این نوع آتشفشان از شیب آتشفشان نوع هاوایی خیلی بیشتر است. رونتادور
بزرگترین و شدیدترین فوران رونتادور به‌طور ناگهانی در ۳ نوامبر ۲۰۰۲ و پس از ۲۶ سال عدم فعالیت روی داد به طوری که ارتفاع ستون فوران آتشفشان به ۱۷ کیلومتر می‌رسید و جریان‌های آذآواری مسافتی در حدود ۸ کیلومتر را پیمودند و گدازه از دودکش‌های واقع در دامنه و قلهٔ آتشفشان جریان یافت. پس از گذشت ۳ تا ۴ ساعت، ابر خاکستر به شهر کیتو که در فاصلهٔ ۱۰۰ کیلومتری از آتشفشان قرار داشت رسید و تقریباً باعث بروز تاریکی‌ای مطلق در اواخر بعدازظهر آن روز و تعطیلی فرودگاه بین‌المللی کیتو شد. همچنین در نتیجهٔ این ابر لایه‌ای از خاکستر به ضخامت ۳-۵ میلی‌متر روی هرچیزی را پوشاند. اما شدیدترین ریزش خاکستر در استان‌های پیچینچا، ناپو و سوکومبیوس روی داد و بر اثر سقوط تفرا دو نفر به شدت مجروح شدند. همچنین به منظور پیشگیری از بروز خطرات احتمالی، خطوط انتقال نفت اکوادور بسته شد و دولت آن کشور با اعلام وضعیت اضطراری آمادهٔ تخلیهٔ ۳۰۰۰ نفر از اهالی مناطق نزدیک به آتشفشان گردید. کراشنینیکوف (آتشفشان)
کراشنینیکوف () مجموعه‌ای از دو آتشفشان چینه‌ای است که درون یک کاسه آتشفشانی در ساحل شرقی شبه‌جزیره کامچاتکا در روسیه قرار دارند. این آتشفشان‌ها در ذخیره‌گاه طبیعی کرونوتسکی در ساحل جنوبی دریاچه کرونوتسکوی واقع شده و به نام استپان کراشنینیکوف کاوشگر روس نام‌گذاری شده‌اند. پوپوکاتپتل
ارتفاع این قله ۵٬۴۲۶ متر می‌باشد و و از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۴ به صورت مداوم فعال بوده است. تاپاکا
تاپاکا (به اسپانیایی: Volcán Taapacá) یک کوه و آتشفشان در شیلی است که در پاریناکوتا واقع شده‌است. تاپاکا ۵٬۸۶۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. آتشفشان آرنال
آتشفشان آرنال آتشفشان چینه‌ای فعالی به ارتفاع تقریبی ۱۶۷۰ متر است که در رشته‌کوه کوردیرا د گواناکاسته در شمال غربی کشور کاستاریکا قرار دارد. این آتشفشان در طی آخرین فوران عظیم خود در سال ۱۹۶۸ سه دهکده را نابود کرد و ۸۷ نفر را کشت. بزیمیانی
بزیمیانی () یک آتشفشان چینه‌ای فعال است که در جنوب شرقی شبه‌جزیره کامچاتکا در روسیه قرار دارد. تا سال ۱۹۵۵ گمان می‌رفت که بزیمیانی یک آتشفشان خاموش است اما در این سال فعالیت آن آغاز شد و منجر به فوران بزرگی در ۳۰ مارس ۱۹۵۶ گردید. این فوران آتشفشانی همانند انفجار کوه سنت هلن باعث ایجاد دهانه آتشفشانی نعل اسبی بزرگی شد. کمان آتشفشانی کامپانیا
کمان آتشفشانی کامپانیا بخشی از منطقه بزرگ‌تری است که از نظر آتشفشانی و لرزه‌ای فعال بوده و به سمت جنوب، آتشفشان‌های فعال استرومبولی و وولکان در ساحل شمالی سیسیل و حتی اتنا بزرگ‌ترین آتشفشان اروپا را در خود جای داده‌است. آتشفشان تاخومولکو
تاخومولکو آتشفشانی آندزیتی-بازالتی است که در جنوب غربی گواتمالا، در ۱۴ کیلومتری شمال غربی شهر سن مارکوس و در رشته‌کوه سیرا مادره د چیاپاس قرار دارد. این آتشفشان دارای دو قله است که قلهٔ شمال غربی آن بلندترین این قله‌ها است. همچنین دهانه‌ای آتشفشانی به قطر ۵۰ تا ۷۰ متر در این قله به وجود آمده است. در عین حال چنین گمان می‌رود که تاخومولکو بر روی آتشفشانی قدیمی شکل گرفته باشد. کوتوپاکسی
کوتوپاکسی بلندترین آتشفشان به‌طور دائم فعال دنیا شناخته می‌شود و فوران‌های مکرر آن خرابی‌های شدیدی را به بار آورده‌است. این آتشفشان دارای تاریخچه‌ای طولانی از فوران‌های شدید بوده و به‌ندرت برای بیش از ۱۵ سال خاموش مانده‌است. زمین‌ها و نواحی اطراف کوتوپاکسی تاکنون چندین بار بر اثر وقوع زمین‌لرزه نابود شده یا در زیر خاکستر و پومیس پرتاب‌شده از دهانهٔ آتشفشان دفن شده‌اند. کوه کلیولند
کوه کلیولند () که به‌نام آتشفشان کلیولند نیز شناخته می‌شود، یک آتشفشان چینه‌ای نسبتاً متقارن است که در غرب جزیره چوگیناداک که بخشی از جزایر چهارکوه در غرب جزیره آمناک واقع در جزایر روباه از مجموعه جزایر الوشن آلاسکا است، قرار دارد. کوه کلیولند ۱۷۳۰ متر ارتفاع دارد و یکی از فعال‌ترین آتشفشان‌ها در بین ۷۵ آتشفشان کمان آتشفشانی الوشن است. آتشفشان سان کریستوبال
سان کریستوبال آتشفشانی متقارن و مخروطی شکل است و دهانه‌ای به ابعاد ۵۰۰ در ۶۰۰ متر در بالای آن قرار دارد. حلقهٔ این دهانهٔ آتشفشانی در قسمت جنوب غربی ۱۴۰ متر بلندتر از حلقهٔ شمال شرقی است زیر وزش باد در این قسمت سبب پخش شدن تفرا در جنوب غربی دهانهٔ سان کریستوبال می‌شود. این آتشفشان ۱۷۴۵ متری ارتفاع داشته و به دلیل دامنه‌های شیبدارش یکی از صعب‌الصعودترین آتشفشان‌های نیکاراگوئه شناخته می‌شود. آتشفشان کومبال
فوران‌های انفجاری کومبال در سال‌های ۱۸۷۷ و ۱۹۲۶ تنها فعالیت‌های شناخته‌شدهٔ این آتشفشان در تاریخچهٔ آن است. با وجود این در سال ۱۹۸۸ و همزمان با فعال‌شدن دوبارهٔ آتشفشان گالراس، زمین‌لرزه‌هایی نیز در اطراف کومبال روی داد و بر فعالیت‌های دودخانی این آتشفشان افزوده شد. آتشفشان سان کریستوبال
آتشفشان سان کریستوبال در بخش چیچیگالپا و در ۹۵ مایلی شمال غربی ماناگوآ قرار دارد و جوانترین و فعالترین مخروط از مجموع ۵ ساختار آتشفشانی تشکیل‌دهندهٔ مجموعهٔ آتشفشانی سان کریستوبال در منتهی‌الیه شمال غربی رشته‌کوه مارابیوس محسوب می‌شود. لا کاسیتا، ال چونکو، مویوتپه و لا پلونا دیگر آتشفشان‌های این مجموعهٔ آتشفشانی هستند. ال چونکو در ۴ کیلومتری غرب، مویوتپه در ۴ کیلومتری شمال شرقی و کاسیتا درست در شرق سان کریستوبال قرار داشته و کالدرای لا پلونا در منتهی‌الیه شرقی این مجموعهٔ آتشفشانی واقع است. تولباچیک
فوران تولباچیک در ۱۹۷۵–۷۶ بزرگترین فوران بازالتی را در کامچاتکا رقم زد و سبب مشهورشدن این آتشفشان و میدان گدازهٔ آن شد. دودکش‌های این فوران در امتداد شکافی ۲۸ کیلومتری قرار داشت و فوران آتشفشان پس از چند انفجار ضعیف در دهانهٔ چکادی پلوسکی تولباچیک در ۲۸ ژوئن ۱۹۷۵ آغاز شد. در ۶ ژوئیه مخروط‌های شمالی در ۱۸ کیلومتری جنوب غربی پلوسکی تولباچیک شروع به شکل‌گیری نمود و با گذشت ۷۲ روز، سه مخروط بزرگ و شماری از جریان‌های گدازه شکل گرفته بودند. در طی این فوران ۰٬۷ کیلومتر مکعب تفرا به بیرون پرتاب شد که منطقه‌ای به وسعت تقریبی ۴۰۰ کیلومتر مربع را به بیابانی برهوت بدل ساخت. در ۱۷ سپتامبر، درست یک روز پس از آنکه فعالیت مخروط‌های شمالی متوقف شد فوران دیگری روی داد که این فوران تا ۱۰ دسامبر ۱۹۷۶ ادامه یافت. آتشفشان در طول این مدت چیزی در حدود ۱٬۱۸ کیلومتر مکعب مواد به بیرون پرتاب کرده بود و شدت فوران آن برپایهٔ نمایه شدت فوران آتشفشان برابر با ۴ ارزیابی شد. موتنوفسکی
آتشفشان موتنوفسکی در ۷۰ کیلومتری جنوب پتروپاولوفسک-کامچاتسکی در کمربند آتشفشانی کامچاتکای جنوبی قرار دارد. این آتشفشان مختلط که یکی از فعالترین آتشفشان‌های منطقه است خود از چهار آتشفشان چینه‌ای درهم‌آمیخته با ساختاری عمدتاً بازالتی تشکیل شده و چندین دهانهٔ آتشفشانی بر فراز آن قرار دارند. آتشفشان سانتا ماریا
آتشفشان سانتا ماریا یا ولکان سانتا ماریا ، آتشفشانی متقارن و پوشیده از جنگل در جنوب غربی بلندی‌های آتشفشانی گواتمالاست که با ارتفاع ۳۷۷۲ متری خود، یکی از برجسته‌ترین کوه‌ها در این زنجیره از آتشفشان‌های بزرگ چینه‌ای به‌شمار می‌رود. آتشفشان سان میگل
آتشفشان سان میگل که در زبان محلی چاپاراستیکه نامیده می‌شود آتشفشانی چینه‌ای به ارتفاع ۲۱۳۰ متر واقع در ال سالوادور در آمریکای مرکزی و یکی از فعالترین آتشفشان‌ها در این کشور است. موتنوفسکی
موتنوفسکی آتشفشان مختلطی به ارتفاع ۲۳۲۲ متر واقع در شبه‌جزیرهٔ کامچاتکا در خاور دور روسیه است. این آتشفشان یکی از فعالترین آتشفشان‌های کامچاتکای جنوبی به شمار می‌رود. سیبری
بلندترین نقطهٔ سیبری آتشفشان فعال کلیوچفسکایا سوپکا، در شبه‌جزیرهٔ کامچاتکا است که قلهٔ آن ۴٬۶۴۹ متر بلندا دارد. ناپل
در غرب ناپل علاوه بر مناظر زیبایی از کوه‌های آتشفشان، روستاها و مکان‌های دیدنی و ارزشمندی واقع شده که در آن‌ها حفاری‌های باستان‌شناسی صورت گرفته که مربوط به دوران روم باستان و یونان باستان است. از مهم‌ترین این مکان‌ها می‌توان به کومای، پوتزولی و سانتا ماریا کابوا فیتیری اشاره کرد. همچنین در خلیج ناپل ۳ جزیره واقع شده که معروفترین آن‌ها می‌تواند جزیرهٔ کاپری باشد، این جزیره دارای آثار باستانی مشهور از دوران روم و یونان باستان، حمامهای آب گرم طبیعی و هتلهای مدرن و مجلل در کنار ساحل است.در ۴۰ کیلومتری شمال ناپل یکی از بزرگترین و مجلل‌ترین کاخهای اروپا واقع شده که "کاخ کاسیرتا" نام دارد. این کاخ محل اقامت پادشاه بوده و در سدهٔ ۱۸ میلادی میلادی بنا شده و به عنوان میراث جهانی یونسکو به ثبت رسیده. همچنین روی یک جزیره سنگی که توسط گذرگاهی به شهر متصل شده قلعه دل اوو متعلق به سدهٔ دوازدهم میلادی واقع شده و در بندرگاه نیز قلعه‌ای متعلق به سدهٔ سیزدهم میلادی به نام قلعه نوو خود نمایی می‌کند. بالای تپه‌ای رو به شهر نیز قلعهٔ دیگری متعلق به سدهٔ چهاردهم به نام قلعه سنت المو به چشم می‌خورد.وزوو در سال ۷۹ میلادی فوران کرد و شهرهای اطراف خود را در زیر خاکستر مدفون ساخت. به این دلیل شهرهایی مثل هرکولانیوم و به خصوص پمپی که نمونه‌هایی اصیل از معماری رومی به‌شمار می‌روند به‌طور باور نکردنی سالم مانده‌اند و سالانه حدود ۲ میلیون بازدیدکننده دارند. در فاصلهٔ حدود یکساعته (بوسیلهٔ خودرو) در جنوب شهر ناپل، " ساحل آمالفی" واقع شده‌است که یک ساحل بسیار زیبا، تاریخی و توریستی و جزو زیباترین سواحل جهان به‌شمار می‌رود این ساحل در ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. فهرست آتشفشان‌های ایران
براساس پژوهش‌ها و بررسی‌های صورت گرفته توسط زمین‌شناسان، در ایران ۱۰ کوه آتشفشانی وجود دارد که عبارتند از: دماوند، تفتان، سبلان، سهند، بزمان، قلعه‌حسن‌علی، ملک سیاه کوه، سراخور، درازو و میدان آتشفشانی شهسواران. از این بین ۳ آتشفشان تفتان، دماوند و بزمان در زمرهٔ آتشفشان‌های نیمه‌فعال قرار می‌گیرند. دماوند با ارتفاع ۵٬۶۱۰ متر بلندترین آتشفشان قاره آسیا است و بزمان جوان‌ترین آتشفشان ایران به‌شمار می‌آید. فعالیت‌های آتشفشانی کواترنری در حقیقت ادامه فعالیت‌های ترشیاری در ایران است و در مناطقی که آتشفشان‌های کواترنری فعالیت داشته‌اند، عموما آتشفشان‌های ترشیاری نیز با شدت بیشتری فعال بوده‌اند. آتشفشان‌های جوان در ایران فعالیت خود را از دوره میوسن به ویژه میوسن پسین یا دوره پلیوسن شروع کرده‌اند و تا کواترنری ادامه یافته‌اند. آتشفشان
سایر آتشفشانهای مطرح کره زمین عبارتند از:بزرگترین آتشفشانی که تاکنون به وسیله بشر کشف شده‌است، الیمپوس مونز یا کوه المپوس نام دارد که در سیاره بهرام واقع است. شواهد به دست آمده از طریق عکسبرداری‌های سفینهٔ فضایی مارینر ۹ نشان می‌دهد که ارتفاع این آتشفشان احتمالاً ۲۳ کیلومتر بوده و کالدرای آن نیز ۶۵ کیلومتر عرض دارد. سرو نگرو
سرو نگرو در منطقه‌ای روستایی در ۲۵ کیلومتری شمال شرقی لئون قرار دارد و تاریخ شکل‌گیری آن به آوریل ۱۸۵۰ می‌رسد. این آتشفشان از آن زمان تاکنون یکی از فعالترین آتشفشان‌های نیکاراگوئه بوده است. سرو نگرو بزرگترین، جنوبی‌ترین و جدیدترین مخروط خاکستر از مجموعه‌ای ۴ تایی از مخروط‌های جوان خاکستر است که در بخش مرکزی رشته‌کوه مارابیوس و در فاصلهٔ ۵ کیلومتری از شمال غربی آتشفشان لاس پیلاس به‌وجود آمده‌اند. فوران‌های استرومبولی تا شبه‌پلینیایی این آتشفشان با وقفه‌های هر چند سال یا هرچند دهه یک‌بار سبب تشکیل مخروطی بازالتی و ۲۵۰ متری و میدانی از گدازه تازه در اطراف آن شده است. جزیره پوکتوتو
جزیره پوکتوتو (به لاتین: Puketutu Island) یک کوه و جزیره آتشفشانی در نیوزیلند است که در منطقه آوکلند واقع شده‌است. جزیره پوکتوتو ۶۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. کوتوپاکسی
شدیدترین فوران‌های کوتوپاکسی در طی سال‌های ۱۷۴۴، ۱۷۶۸ و ۱۸۷۷ روی داده‌است. در سال ۱۸۷۷ جریان‌های آذرآواری از سرتاسر دامنه‌های آتشفشان به سمت پایین سرازیر شد و لاهار یا گل‌روانه‌های به‌وجودآمده تا بیش از ۱۰۰ کیلومتر در درون اقیانوس آرام و حوضهٔ غربی آمازون پیش رفتند. آخرین فوران عظیم کوتوپاکسی در سال ۱۹۰۴ روی داد. پاکایا
پاکایا یکی از فعالترین آتشفشان‌های گواتمالاست که در فاصلهٔ ۳۰ کیلومتری جنوب مرکز گواتمالا سیتی، پایتخت، قرار دارد و فوران‌های آن مکرراً در این شهر قابل مشاهده است. ایافیاتلایوکوتل
در ۲۰ مارس ۲۰۱۰، سرانجام آتشفشان فوران نمود. این فوران در ۸ کیلومتری شرق دهانهٔ اصلی آتشفشان، در مسیر پیاده‌روی محبوبی به نام "فیمووردوهالس" روی داد. این فوران در زیر یخچال‌های طبیعی روی داد، از این رو شدتش کمتر از آن مقداری بود که اکثر زمین شناسان انتظار وقوع آن را داشتند. آتشفشان تاکانا
تاکانا آتشفشانی متقارن است که در منتهی‌الیه شمال غربی کمربند آتشفشانی آمریکای مرکزی و ۳۰ کیلومتری جنوب گسل پولوشیک قرار دارد. سه کاسه آتشفشانی بزرگ در جنوب این آتشفشان به وجود آمده است و محدودهٔ قلهٔ کشیدهٔ آن شامل مجموعه‌ای از گنبدهای گدازه است که در امتداد مسیری شمال شرقی به جنوب غربی شکل گرفته‌اند. مجموعه‌هایی از جریان‌های گدازه ویسکوزی در دامنه‌های شمالی و جنوبی تاکانا دیده می‌شوند و نهشته‌هایی از گل‌روانهها بسیاری از دره‌ها را پر کرده‌اند. آتشفشان آرنال
آرنال آتشفشانی مخروطی‌شکل است که در حدود ۹۰ کیلومتری شمال غربی سان خوزه و بر کرانه‌های شرقی دریاچه آرنال قرار دارد. این آتشفشان که در حدود ۷۰۰۰ هزار سال پیش از آتشفشان مجاور (و اینک خاموش) چاتو به‌وجود آمده‌است جوانترین آتشفشان چینه‌ای کاستاریکا و یکی از فعال‌ترین آتشفشان‌های این کشور است که از آن به‌طور مداوم گدازه و بِرِش خارج می‌شود. آتشفشان سانتا ماریا
سانتا ماریا مکان وقوع یکی از بزرگترین و انفجاری‌ترین فوران‌های آتشفشانی در سدهٔ بیستم بود. این آتشفشان که تا پیش از فوران فاجعه‌بارش در سال ۱۹۰۲ برای دست کم ۵۰۰ تا چندین هزار سال غیر فعال بود در روز ۲۵ اکتبر اآن سال و به‌دنبال مجموعه‌ای از زمین‌لرزه‌های شدید در فاصلهٔ ماه‌های ژانویه تا اکتبر در منطقهٔ کارائیب و آمریکای مرکزی به‌شدت فوران کرد. این زمین‌لرزه‌ها و فعالیت‌های گستردهٔ آتشفشانی بی‌شک هشداری بود بر فورانی قریب‌الوقوع اما به‌دلیل عدم فوران سانتا ماریا برای مدتی طولانی و نبود پیش‌زمینه به این نشانه‌های هشداردهنده توجهی نشد. چوپیکینیا
چوپیکینیا (به اسپانیایی: Chupiquiña) یک آتشفشان در پرو است که در منطقه تاکنا واقع شده‌است. چوپیکینیا ۵٬۸۰۵ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. کوتوپاکسی
کوتوپاکسی آتشفشانی متقارن با مخروطی پوشیده از برف است که تقریباً در ۲۸ کیلومتری جنوب شهر کوئیتو در اکوادور قرار دارد. این آتشفشان که در نوع خود فعالترین آتشفشان اکوادور نیز شناخته می‌شود پوشیده از یخچال بوده و مخروط شیبدار آن متشکل از چندین دهانه آتشفشانی است که بزرگترینشان ۵۵۰ در ۸۰۰ متر قطر دارد و ژرفای آن به ۳۶۶ متر می‌رسد. همچنین مخروط کوچکتری موسوم به «کابزا دل اینکا» به‌معنای «سر اینکا» در کنار مخروط اصلی به‌وجود آمده است. گدازهٔ درون دهانهٔ آتشفشان مرتب در حال جوشیدن است که در نتیجهٔ آن زبانه‌هایی از بخار از آن خارج می‌شود. تکوامبورو
تکوامبورو یکی از آسانترین آتشفشان‌های گواتمالا برای صعود است و بالارفتن از آن بین ۲ تا ۳ ساعت طول می‌کشد. آتشفشان فلورس
آتشفشان فلورس با ۱۶۰۰ متر ارتفاع در ۱۰ کیلومتری غرب شهر خوتیاپا، در جنوب غربی ارتفاعات آتشفشانی جنوب شرقی گواتمالا قرار دارد. دامنهٔ شرقی این آتشفشان دارای دهانهٔ آتشفشانی کم‌عمقی است و مخروط‌هایی فرعی در کوهپایه‌های عمدتاً بازالتی جنوبی و شرقی آن ایجاد شده‌اند. همچنین در شمال شرقی کوهپایهٔ آتشفشان فلورس، جریان جوانی از گدازه دیده می‌شود. تاریخ آخرین فوران این آتشفشان مشخص نیست. سوچیتان
آتشفشان سوچیتان یا ولکان سوچیتان آتشفشانی چینه‌ای به ارتفاع ۲۰۴۲ متر واقع در جنوب شرقی گواتمالا در آمریکای مرکزی است. تابورته
تابورته آتشفشانی بازالتی تا بازالتی-آندزیتی است که در شرق ریو لمپا در منتهی‌الیه جنوب غربی مجموعه‌ای آتشفشانی و در بین دو آتشفشان سان ویسنته و سان میگل قرار دارد. در شمال شرقی تابورته آتشفشان تکاپا واقع است که این دو آتشفشان به یکدیگر چسبیده‌اند. قلهٔ ۱۱۷۲ متری این آتشفشان در ارتفاع ۱۷۰ متری از دیوارهٔ جنوبی دهانهٔ تابورته قرار دارد. ژرفای این دهانهٔ آتشفشانی که در دامنهٔ شرقی آتشفشان ایجاد شده است به ۱۵۰ تا ۳۰۰ متر می‌رسد. پاپوآ گینه نو
این کشور در حلقه آتش اقیانوس آرام واقع شده و محل تلاقی چندین صفحه زمین‌ساختی است. در این کشور چند آتشفشان فعال وجود دارد که گاه به گاه منفجر می‌شوند. وقوع زمین‌لرزه هم در این کشور نسبتاً پربسامد است که گاه با سونامی نیز همراه می‌شود. ازجمله، روز هفدهم ماه ژوئیه سال ۱۹۹۸ نیز وقوع زلزله‌ای به بزرگی هفت ریشتر در پاپوآ گینه نو باعث وقوع سونامی به ارتفاع ۱۵ متر شد که در بر اثر این زلزله بین دو هزار و ۱۸۳ تا دو هزار و ۷۰۰ نفر جان خود را از دست دادند و هزاران نفر نیز زخمی شدند. در زمین‌لرزه ۲۰۱۸ پاپوآ گینه نو به بزرگای ۷٫۵ ریشتر نیز دست‌کم ۳۱ نفر کشته و ۳۰۰ نفر زخمی شدند. آتشفشان کوتاکاچی
آتشفشان کوتاکاچی (به اسپانیایی: Volcán Cotacachi) یک کوه و آتشفشان چینه‌ای در اکوادور است که در استان ایمبابورا واقع شده‌است. آتشفشان کوتاکاچی ۴٬۹۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. استرومبولی
استرومبولی کوه آتشفشانی فعال به ارتفاع ۹۲۶ متر (۳٬۰۳۸ پا) از سطح دریا است که درجزیرهٔ استرومبولی واقع شده است. از نظر تاریخی نخست فعالیت‌های این آتشفشان به ۲۴۰۰ سال پیش باز می‌گردد و مطالعات سن‌یابی با استفاده از کربن پرتوزا نشان می‌دهد که استرومبولی برای دست‌کم ۱۴۰۰ سال به‌طور مداوم فعال بوده است. در عصر حاضر نیز فوران‌های این آتشفشان از سال ۱۹۳۲ میلادی تا کنون بدون وقفه ادامه دارد و به‌همین دلیل به‌عنوان یکی از فعالترین آتشفشان‌های اروپا شناخته می‌شود. فوران‌های کوچک و ادواری استرومبولی توده‌هایی از گدازهٔ تابان را به بیرون می‌راند و فوران‌هایش تا مسافت‌های طولانی در شب قابل مشاهده هستند. همین موضوع سبب شده است تا این کوه را «فانوس دریایی مدیترانه» لقب دهند. این جریان گدازه به‌طور مرتب از دهانهٔ آتشفشان استرومبولی به سمت پایین روان است و در نهایت به داخل دریا می‌ریزد. آتشفشان ژوکوتیتلان
آتشفشان ژوکوتیتلان (به اسپانیایی: Xocotépetl) یک آتشفشان در مکزیک است که در ایالت مخیکو واقع شده‌است. آتشفشان ژوکوتیتلان ۳٬۹۱۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. کانلاون
این آتشفشان استان‌های فیلیپین نگرو غربی و نگرو غربی، تقریباً ۳۰ کیلومتری جنوب شرقی باکلود، پایتخت و پرجمعیت‌ترین شهر نگرو غربی و کل منطقه جزیره را درگیر می‌کند. این یکی از آتشفشان‌های فعال در فیلیپین و بخشی از حلقه آتش اقیانوس آرام است. جغرافیای اندونزی
کوه لوکون در جزیره سولاوسی یکی از فعال‌ترین آتشفشان‌های اندونزی است که فوران آن در ژوئیه ۲۰۱۱ هزاران نفر را آواره کرد. مادراس
مادراس آتشفشانی بازالتی-داسیتی و تقریباً مخروطی‌شکلی است که منتهی‌الیه جنوب شرقی جزیرهٔ دمبل‌مانند اومتپه واقع در دریاچه نیکاراگوئه را تشکیل می‌دهد. این آتشفشان که جنوبی‌ترین آتشفشان نیکاراگوئه محسوب می‌شود آتشفشانی خفته است و از نظر خصوصیات شباهت بسیاری به آتشفشان مومباچو دارد. پاریکوتین
پاریکوتین در ایالت میچواکان و در فاصلهٔ ۲۰۰ مایلی غرب شهر مکزیکو سیتی قرار داشته و بخشی از میدان عظیم آتشفشانی میچواکان-گواناخواتو متشکل از بیش از ۱۴۰۰ دودکش آتشفشانی که بخش وسیعی از ایالت‌های میچواکان و گواناخواتو را در برمی‌گیرد را تشکیل می‌دهد. این آتشفشان که جوانترین آتشفشان در نیمکرهٔ غربی است در سال ۱۹۴۳ و در یک مزرعهٔ ذرت در دهکده پاریکوتین شروع به شکل‌گیری نمود. اهالی این دهکده تا سه هفته پیش از سربرآوردن آتشفشان صداهایی رعدمانند می‌شنیدند که با وجود آسمان صاف و بدون ابر برایشان شگفت‌آور بود. تا آنکه در روز ۲۰ فوریهٔ ۱۹۴۳، یک کشاورز مکزیکی به نام دیونیسیو پولیدو و همسرش پائولا که در مزرعهٔ ذرتشان مشغول کار بودند دیدند که زمین پیش رویشان بالا آمده، ترک خورده و شکافی ۲ تا ۲.۵ متری در آن ایجاد شد. پس از آن صداهایی سوت‌مانند شنیده شده و از شکاف ایجادشده دودی شروع به بیرون‌آمدن کرد که بنا بر تعریف آنها، بوی تخم مرغ گندیده می‌داد که نشانهٔ خروج گاز سولفید هیدروژن بود. با گذشت تنها چند ساعت شکاف ایجادشده به یک آتشفشان کوچک بدل شد. کمان آتشفشانی کامپانیا
کمان آتشفشانی کامپانیا () یک کمان آتشفشانی است که چندین آتشفشان فعال، نیمه‌فعال و خاموش در منطقه کامپانیای ایتالیا را در خود جای داده‌است. این کمان آتشفشانی شامل مرکز خلیج ناپل و مناطق زیر است: کوریاکسکی
هیچ فوران انفجاری شدیدی برای این آتشفشان در طول دورهٔ هولوسن به ثبت نرسیده است و اوج فعالیت‌های آتشفشانی آن در فاصلهٔ ۷۰۰۰ تا ۳۵۰۰ سال پیش بوده است. با وجود این، کوریاکسکی یکی از فعالترین آتشفشان‌ها در شبه‌جزیرهٔ کامچاتکاست که در طی سال‌های ۱۸۹۵، ۱۹۲۶ و ۱۹۵۶ فوران‌های انفجاری متوسطی داشته و جریان‌هایی آذرآواری را پدید آورده است. تامو ماسیف
تامو ماسیف یک آتشفشان سپری غیرفعال در شمال غرب اقیانوس آرام است. تامو ماسیف بزرگ‌ترین آتشفشان زمین و یکی از بزرگترین‌ها در منظومه شمسی است.. ایرپوتونکو
ایرپوتونکو (به اسپانیایی: Volcán Irruputuncu) یک کوه و آتشفشان در شیلی است که در استان نور لیپز واقع شده‌است. ایرپوتونکو ۵٬۱۶۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. جزیره ایسابلا (گالاپاگوس)
مرتفع‌ترین نقطه این جزیره نیز قله آتشفشانی وولف با ارتفاع ۱٬۷۰۷ متر می‌باشد. این آتشفشان در قله شمالی جزیره ایسابلا، در ۱۱۵ کیلومتری پوئرتو ویلامی، قرار دارد. روز دوشنبه ۲۵ مه ۲۰۱۵ (۴ خرداد ۱۳۹۴) پس از ۳۳ سال برای اولین بار خاکستر و گدازه فوران کرد. آواچینسکی
آواچینسکی آتشفشان چینه‌ای فعالی به ارتفاع ۲٬۷۴۱ متر واقع در شبه‌جزیره کامچاتکا در خاور دور روسیه است. این آتشفشان یکی از فعالترین آتشفشان‌های کامچاتکا است. کرونوتسکی
کرونوتسکی یکی از بزرگترین آتشفشان‌ها در شبه‌جزیرهٔ کامچاتکاست و دره‌هایی شعاعی به عمق ۲۰۰ متر دامنه‌های آن را قطع می‌کنند. مخروط‌های خاکستر در دامنه‌های شمالی و بیشتر در دامنه‌های جنوب شرقی و جنوب غربی آن یافت می‌شود. گدازه‌های آتشفشانی کرونوتسکی بیشتر از جنس بازالت هستند مگر در مواردی همچون گدازه‌های خارج‌شده از قله که جنسی بازالتی-آندزیتی دارد. شیب‌های پایینتر آتشفشان از بوته‌هایی انبوه پوشیده شده‌است. جغرافیای فیلیپین
مهمترین قلل آتشفشان فیلیپین قله مایون و پیناتابو در جزیره لوزون و قله آپو در جزیره میندانائو و قله کان لائون در جزیره نگروس است که گاهی فعال شدن این قلل باعث خسارات مالی و جانی زیادی برای ساکنان اطراف آنها گردیده‌است. همچنین فعال شدن آتشفشان پیناتابو در جنوب جزیره لوزون در سال ۱۹۹۰ علاوه بر خساراتی که برای مردم داشت، پایگاه‌های نظامی آمریکا در فیلیپین را نیز تخریب نمود و در نهایت منجر به جمع‌آوری این پایگاه‌ها شد. آتشفشان سانتو توماس
آتشفشان سانتو توماس یا آتشفشان پکول آتشفشانی چینه‌ای به ارتفاع ۳۵۴۲ متر واقع در گواتمالا در آمریکای مرکزی است. اکوادور
[[کیتو]] پایتخت اکوادور است و در استان [[پیچینچا]] در ناحیهٔ سیِرا واقع است. [[گوای اکیل]] بزرگ‌ترین شهر اکوادور است که در استان [[گوایاس]] در کُستا واقع است. در مورد شهر [[کوتوپکسی]] که در جنوب [[کیتو]] در استان مجاور هم‌نام قرار دارد به اشتباه گفته شده که فعالترین و بلندترین آتشفشان جهان در آنجا قرار دارد، اما در حقیقت چندین قله در شمال شیلی و جنوب پرو بلندتر و فعال‌تر از آن هستند. در عین حال [[آتشفشان چیمبوراسو]] با ارتفاعی بین ۶٬۲۶۷ تا ۶٬۳۱۰ متر، بلندترین قلهٔ اکوادور است. کوه تفتان
تَفتان نام یک آتشفشان نیمه فعال ایران است. این کوه در منطقهٔ جنوب شرقی ایران، در استان سیستان و بلوچستان، منطقه سرحد و شهرستان تفتان قرار گرفته‌است و با ارتفاع ۳٬۹۴۱ متر از سطح دریا بلندترین کوه جنوب شرقی ایران محسوب می‌شود. قله آتشفشانی آن ماده کوه نام دارد که در فاصله ۳۸۰ کیلومتری خط مستقیم شمال دریای مکران  واقع شده‌است و فاصله مستقیم آن تا زاهدان ۱۰۰ کیلومتر است. از سه دهانه آتشفشانی این کوه همواره بخار گوگرد خارج می‌شود. در ورودی حفره‌های آتشفشانی تخته‌های گوگردی خالص به وفور دیده می‌شوند. این قله دارای دو شاخک است؛ یکی در شمال که مرتفع‌تر است و نرکوه نام دارد و دیگری شاخک جنوبی آن که کوتاه‌تر است و ماده کوه نامیده می‌شود. نزدیکترین شهر به تفتان نوک‌آباد است. آتشفشان سان میگل
سان میگل یکی از فعالترین آتشفشان‌های السالوادور است و فوران‌های آن از اوایل سدهٔ شانزدهم میلادی به ثبت رسیده است. این آتشفشان در طول سده‌های هفدهم و نوزدهم نیز چنیدین بار فوران کرده است و در جدیدترین فعالیت‌هایش فوران‌های کوچک خاکستر داشته است. سان میگل آخرین بار در سال ۲۰۰۲ فوران کرده است. آتشفشان سانتو توماس
سانتو توماس آتشفشان چینه‌ای بزرگ و فرسایش‌یافته‌ای است که سرتاسر دره‌ای واقع در جنوب شرقی آتشفشان سانتا ماریا را دربر می‌گیرد. قلهٔ این آتشفشان از تفرایی مربوط به اواخر دوران کواترنری پوشیده شده است. تیغه‌ای پیچ‌خورده سانتو توماس را به آتشفشان چینه‌ای دیگری به نام ولکان د سونیل به ارتفاع ۳۵۴۲ متر که در فاصلهٔ ۴.۵ کیلومتری شمال شرقی سانتو توماس قرار داشته و بلندترین قلهٔ مجموعهٔ سانتو توماس-سونیل است متصل می‌سازد. آتشفشان ایزالکو
آتشفشان ایزالکو معروف به فانوس دریایی اقیانوس آرام آتشفشانی فعال واقع در غرب السالوادور است که در دامنهٔ جنوبی آتشفشان سانتا آنا پدید آمده‌است. این آتشفشان چینه‌ای از سال ۱۷۷۰ تا کنون بیش از ۵۰ بار فوران کرده و فعالترین آتشفشان در آمریکای مرکزی و همچنین آمریکای شمالی شناخته می‌شود. آراکار
این آتشفشان احتمالاً هنوز هم فعال است گرچه اطلاعات زیادی در رابطه با سن و تاریخچهٔ فعالیت‌های آن وجود ندارد. آتشفشان کونسپسیون
کونسپسیون آتشفشان بازالتی تا داسیتی متقارن و مخروطی‌شکلی است که نیمهٔ شمال غربی جزیرهٔ دمبلشکل اومتپه در دریاچه نیکاراگوئه را تشکیل داده و از طریق باریکه‌ای خشکی به آتشفشان مادراس در جنوب شرقی جزیره متصل می‌شود. کونسپسیون در عین حال بزرگترین آتشفشان این جزیره است. آمپاتو
آمپاتو (به اسپانیایی: Ampato) یک کوه و آتشفشان چینه‌ای در پرو است که در منطقه ارکیپا واقع شده‌است. آمپاتو ۶٬۲۸۸ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. سیاره زمین (مجموعه تلویزیونی)
انسان‌ها با پذیرش خطر، به بلندترین نقاط سیارهٔ ما قدم می‌گذارند، ممکن است برخی با صعود به کوهی عظیم، در اندیشهٔ فتح آن باشند، این قسمت از حوضچه‌های اسید سولفوریک که نشان دهندهٔ جنبش عظیم زیرزمینی هستند و از کم‌ارتفاع‌ترین و داغترین نقاط روی زمین می‌باشند و بیش از ۱۰۰ متر پایین‌تر از سطح دریا گرفته‌اند، تا آتشفشان ارتا اله که پیرترین آتشفشان فعال زمین است تا کوه‌های راکی در آمریکا و رشته کوه هیمالیا در نپال را شامل می‌شود. پتاکاس
آتشفشان پتاکاس در نزدیکی مرز بین دو استان نارینو و کائوکا در جنوب کلمبیا و در شمال شرقی آتشفشان دونیا خوآنا قرار دارد. تاریخ آخرین فعالیت این آتشفشان مشخص نیست اما مخروط‌های خاکستر جوان بسیاری را می‌توان در نزدیکی آن مشاهده نمود و احتمال دارد که خود پتاکاس نیز هنوز فعال باشد. پوتاواکی
پوتاواکی (به لاتین: Putauaki) یک آتشفشان در نیوزیلند است که در Whakatāne District واقع شده‌است. پوتاواکی ۸۲۰ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. تاکوتیلی
تاکوتیلی (به لاتین: Tavkvetili) یک آتشفشان در گرجستان است که در سامتسخه-جاواختی واقع شده‌است. تاکوتیلی ۲٬۵۸۳ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. کراکاتوآ
آخرین فعالیت این آتشفشان پیش از سال ۱۸۸۳ در سال ۱۶۸۰ بوده‌است و به نظر می‌رسید که این آتشفشان خاموش است. باوجود این زمین‌لرزه‌های شدیدی رخ می‌داد. روز ۲۰ ماه مه سال ۱۸۸۳ کراکاتوآ دوباره فعال شد و از دهانهٔ مخروط‌هایش بخار و خاکستر به بیرون فوران می‌کرد. فوران‌های آن تا ۶ کیلومتر ارتفاع داشت و صدای آن‌ها تا باتاویا در جاکارتا شنیده می‌شد. این وضع تا اواخر مه ادامه داشت و شدت آن به‌تدریج کاهش یافت. در طول ژوئن و ژوئیه فعالیت‌های کراکاتوآ دوباره افزایش یافت. گازها، خاکستر و بخارهای آزادشده باعث تاریکی هوا شده بودند. آتشفشان پوراسه
پوراسه آتشفشانی چینه‌ای به ارتفاع تقریبی ۴۶۵۰ تا ۴۷۵۸ متر واقع در رشته‌کوه‌های آند در جنوب غربی کلمبیا در آمریکای جنوبی است. این کوه که یکی از فعالترین آتشفشان‌های این کشور است در عین حال بخشی از پارک ملی پوراسه را نیز تشکیل می‌دهد. اشکوفسکی
اشکوفسکی () با نام پیشین پولسکی، یک توده‌کوه آتشفشانی بزرگ است که در بخش مرکزی شبه‌جزیره کامچاتکا در روسیه قرار دارد. این کوه در انتهای شمال غربی میدان آتشفشانی کلوچفسکایا اسپوکا که زنجیره‌ای از آتشفشان‌های به‌هم پیوسته‌است، جای دارد. بلندترین قله این توده‌کوه، کرستوفسکی نام دارد که با ارتفاع ۴۱۰۸ متر یک آتشفشان چینه‌ای است. اشکوفسکی نوعی آتشفشان سپری است. آلمولونگا
آلمولونگا آتشفشانی آندزیتی با کاسه‌ای آتشفشانی به قطر ۳٫۳ کیلومتر متعلق به اواخر دورهٔ پلیستوسن است که در امتداد گسل زونیل قرار دارد. گنبدهای گدازه ریولیتی و داسیتی همچون حلقه‌ای این کاسهٔ آتشفشانی را احاطه کرده‌اند که از میان آنها، گنبد گدازه‌ای موسوم به سِرو کوئمادو (به معنای قلهٔ سوخته) جوانترین و از نظر تاریخی تنها گنبد فعال آتشفشان آلمولونگا است. سرو کوئمادو دقیقاً در جنوب کوئسالتنانگو که دومین شهر بزرگ گواتمالا است قرار دارد. آکاتنانگو
آکاتنانگو دارای دو قلهٔ اصلی است که بلندترینشان پیکو مایور نام دارد. شکل گیری این آتشفشان در طی سه دورهٔ فورانی و مدت‌ها پس از تشکیل تفرای احتمالاً۸۵٬۰۰۰ سالهٔ چوکویوس روی داده‌است. در حدود ۴۳٬۰۰۰ سال پیش آتشفشان قدیمی آکاتنانگو در جنوب این تفرا فرو ریخت که در نتیجهٔ آن نهشته‌ای از بهمن واریزه به وجود آمد که بخش وسیعی از جلگهٔ ساحلی اقیانوس آرام را پوشاند. قلهٔ شمالی آتشفشان موسوم به یِپوکاپا در حدود ۲۰٬۰۰۰ سال پیش شکل گرفت و پس از آن رشد قلهٔ جنوبی موسوم به قلهٔ مرکزی یا پیکو مایور آغاز و این قله به بلندترین مخروط آکاتنانگو بدل شد. اتنا
اتنا (به ایتالیایی: "Etna") کوه آتشفشانی است در شمال شرقی جزیره سیسیل که از مرتفعترین کوه‌های اروپا و ۳۳۵۰ متر ارتفاع آن از سطح دریا است. کوه اتنا که در جزیره سیسیل ایتالیا واقع شده نه تنها فعال‌ترین آتشفشان اروپا بلکه یکی از فعال‌ترین آتشفشان‌های جهان محسوب می‌شود که سابقه فوران گدازه‌های مذاب از آن به ۳۵۰۰ سال پیش برمی‌گردد. کوریاکسکی
کوریاکسکی آتشفشانی بزرگ با مخروطی متقارن است که در فاصلهٔ ۳۰ کیلومتری از شهر پتروپاولوفسک-کامچاتسکیی، مهمترین شهر ناحیهٔ کامچاتکا قرار دارد. فرسایش سبب شیاردارشدن دامنه‌های شرقی کوه شده است و در بخش بالایی دامنهٔ غربی و پایین مخروط‌های خاکستر در دامنهٔ جنوب شرقی آتشفشان می‌توان جوانترین جریان‌های گدازه را دید. در بخش غربی یال قله، دهانه‌ٔ آتشفشان قرار دارد که قطری بین ۱۸۰ تا ۲۰۰ متر داشته و ارتفاع دیواره‌های آن به ۲۰ تا ۳۰ متر می‌رسد. آتشفشان رومرال
رومرال آتشفشانی آندزیتی-داسیتی است که در منتهی‌الیه شمالی زنجیرهٔ آتشفشانی روئیس-تولیما، در شمال غربی آتشفشان سرو براوو و ۱۶ کیلومتری جنوب شرقی شهرک آرانساسو قرار دارد. این آتشفشان در طی دو فوران پلینیایی خود در حدود ۸۴۶۰ و ۷۳۴۰ سال پیش دو نهشتهٔ جوان پومیسی را پدید آورده است که مناطق واقع در شمال غربی آتشفشان را پوشانده‌اند و لایه‌ای از خاک این دو نهشته را از یکدیگر جدا ساخته است. آخرین فوران آتشفشان رومرال در حدود ۵۹۵۰ سال پیش از میلاد با اختلاف ۵۰۰ سال بیشتر یا کمتر روی داده است با وجود این احتمالاً رومرال هنوز هم آتشفشانی فعال است. آتشفشان کومبال
آتشفشان کومبال در جنوب غربی کلمبیا، در ۲۵ کیلومتری جنوب غربی آتشفشان آسورفرال و ۵٬۵ کیلومتری شمال شرقی شهرک کومبال قرار دارد. این آتشفشان که عمدتاً از جریان‌های گدازه آندزیتی-داسیتی اشکیل شده در گستره‌ای شمال شرقی-جنوب غربی کشیده است. آتشفشان سانتا آنا
سانتا آنا آتشفشان عمدتاً آندزیتی-تراکی آندزیتی بزرگی است که تقریباً در ۶۵ کیلومتری غرب سان سالوادور، پایتخت السالوادور و درست در غرب کاسه آتشفشانی کواتپک قرار دارد. فروریختن این آتشفشان در اواخر دورهٔ پلیستوسن بهمن واریزهٔ عظیمی را به‌وجود آورد که تا اقیانوس آرام امتداد یافت و در نتیجهٔ آن شبه‌جزیره آکاخوتلا به‌وجود آمد. همچنین بیشتر حفرهٔ ایجادشده بر اثر ریزش آتشفشان در طی بازسازی آن پر شد. چندین دهانه آتشفشانی قلهٔ گستردهٔ سانتا آنا را قطع کرده‌اند و مجموعه‌ای از مخروط‌ها و دودکش‌های انگلی در امتداد شکافی ۲۰ کیلومتری شکل گرفته‌اند. آتشفشان بیلی میچل
آتشفشان بیلی میچل (به لاتین: Billy Mitchell) یک آتشفشان سپری و کوه در پاپوآ گینه نو است که در منطقه خودمختار بوگن‌ویل واقع شده‌است. آتشفشان بیلی میچل ۱٬۵۴۴ متر بالاتر از سطح دریا واقع شده‌است. پارک ملی آتشفشان آرنال
پارک ملی آتشفشان آرنال در تاریخ ۶ نوامبر ۱۹۹۱ تأسیس شد. این پارک که از نزدیک دریاچه آرنال شروع می‌شود و مساحتی برابر با ۲۹٬۶۹۲ جریب (۱۲٬۰۱۶هکتار) دارد، خود در درون منطقهٔ حفاظت‌شدهٔ بزرگ دیگری به نام منطقه حفاظت‌شده آرنال به مساحت ۵۰۴٬۰۹۴ جریب (۲۰۴٬۰۰۰ هکتار) واقع شده‌است. فعالترین آتشفشان کاستاریکا به نام آرنال در این پارک و در کرانه‌های شرقی دریاچه آرنال، بزرگترین دریاچهٔ محصور در خشکی کاستاریکا و تأمین‌کنندهٔ ۱۲ درصد از برق این کشور، قرار دارد. آرنال برای ۴۰۰ سال خاموش بود اما ناگهان در سال ۱۹۶۸ فوران کرد و فعالیتش تا سال ۲۰۱۰ ادامه داشت. کوه گریبالدی
کوه گاریبالدی یکی از یازده آتشفشان کانادایی است که به شدت با فعالیت لرزه ای اخیر در ارتباطاست. این کوه به‌طور غیررسمی به عنوان "خفته" ("خواب") توصیف می‌شود زیرا این کوه در زمان‌های تاریخی فوران نکرده‌است، و همچنین فعالیت دودخان مانند کوه نزدیک بیکر را نشان نمی‌دهد. با این حال، داده‌های لرزه ای نشان می‌دهد که این آتشفشانها هنوز حاوی سیستم‌های لوله‌کشی ماگمایی زنده هستند، که نشان دهنده فعالیت فوران احتمالی در آینده است. اگرچه داده‌های موجود نتیجه‌گیری روشن را مجاز نمی‌داند، اما این مشاهدات نشانه‌های دیگری است که نشان می‌دهد برخی از آتشفشان‌های کانادا به‌طور بالقوه فعال هستند و خطرات مرتبط با آنها ممکن است قابل توجه باشد. فعالیت لرزه ای هم با برخی از جوانترین آتشفشان‌های کانادا و هم با مراکز آتشفشانی طولانی مدت با سابقه رفتار انفجاری چشمگیر مانند کوه گاریبالدی رابطه دارد. هیچ چشمه آب گرمی در منطقه گریبالدی مانند آنچه که در توده‌های کوه میجر وکوه کیلی وجود دارد، شناخته نشده‌است، سایر مجتمع‌های بزرگ آتشفشانی در کمربند گاریبالدی، هرچند نکات مربوط به جریان گرما محلی غیرطبیعی بسیار زیاد در جدول مزارع و جاهای دیگر وجود دارد. استان کوتوپاکسی
کوتوپاکسی یکی از استان‌های کشور اکوادور است. مرکز این استان لاتاکونگا است. آتشفشان کوتوپاکسی با ارتفاع ۱۹،۳۸۸ فوت در استان کوتوپاکسی واقع شده‌است. جزیره سفید (نیوزیلند)
جزیره سفید یا جزیره واکاری () یک آتشفشان چینه‌ای آندزیتی فعال است که در  ساحل شرقی جزیره شمالی نیوزیلند در تنگه پلنتی واقع شده است. این جزیره فعال ترین مخروط آتشفشانی نیوزیلند است که طی صد و پنجاه هزار سال گذشته، در نتیجه فعالیت مستمر آتشفشانی ایجاد شده است. این جزیره در مرحله آزادسازی تقریباً مستمر گاز آتشفشانی از سال 1769 که توسط جیمز کوک کشف شد، قرار دارد. این آتشفشان از دسامبر 1975 تا سپتامبر 2000 مستمراً فوران کرده است که طولانی ترین فوران ثبت شده تاریخ بر اساس برآورد GeoNet می باشد. همچنین در سال های 2012، 2016 و 2019 نیز فوران کرده است. کراکاتوآ
در سال ۱۹۲۷ فوران‌هایی زیر دریایی باعث بزرگ شدن مخروط جدیدی شدند که سر از آب درآورد. نام این مخروط آناک‌کراکاتوآ و به معنای فرزند کراکاتوآست. این آتشفشان امروزه نیز فعال است و آخرین فعالیت آن در اوایل نوامبر سال ۲۰۰۷ بود و گازهای داغ، مواد مذاب و سنگ به بیرون پرتاب کرد. این مخروط به سرعت در حال بزرگ شدن است و هر سال ۵ متر بر آن افزوده می‌شود. آتشفشان تاخومولکو
آتشفشان تاخومولکو یا ولکان تاخومولکو آتشفشانی چینه‌ای به ارتفاع ۴۲۲۰ متر واقع در گواتمالا در آمریکای مرکزی است. این آتشفشان بلندترین قلهٔ گواتمالا و در عین حال بلندترین آتشفشان در کل آمریکای مرکزی است. حلقه آتش
حلقهٔ آتش منطقه‌ای است که در آن شمار زیادی از زمین‌لرزه‌ها و فوران‌های آتشفشانی در حوضهٔ اقیانوس آرام رخ می‌دهد. این حلقه در یک نعل اسب با مجموعه‌ای از درازگودال‌ها، قوس آتشفشانی و حرکات پوسته‌ای همراه است. حلقهٔ آتش دارای ۴۵۲ آتشفشان و خانهٔ بیش از ۷۵ درصد از آتشفشان‌های فعال و نهفته در جهان است. تکوامبورو
تکوامبورو آتشفشانی پوشیده از جنگل است و می‌توان آن را یک آتشفشان چینه‌ای کوچک یا یک مخروط گدازه مرکب بزرگ که شکل‌گیریش عمدتاً در دورهٔ پلیستوسن اتفاق افتاده در نظر گرفت. این آتشفشان در ۵۰ کیلومتری جنوب شرقی شهر گواتمالا سیتی و تقریباً در ۲۰ کیلومتری جنوب زنجیرهٔ اصلی آتشفشانی قرار دارد. حلقه آتش
منطقهٔ کمربند آلپاید در مکان دوم و پس از حلقه آتش قرار دارد. این کمربند فعال، دارای ۶/۵٪ از زمین‌لرزه‌های دنیا است که این میزان شامل، ۱۷٪ از بزرگ‌ترین (قدرتمندترین) زمین‌لرزه‌های دنیا می‌باشد. کمربند آلپاید از منطقه جاوه تا شمال اقیانوس اطلس و از سمت هیمالیا تا جنوب اروپا گسترش یافته‌است. استرالیا در میان کشورهای واقع‌شده در حلقه آتش، کشوری مستثنا است چرا که در بخش خارجی و دایره‌شکل صفحه تکنوتیکی آن قرار دارد. در این میان، اندونزی برخلاف استرالیا، در امتداد این حلقه گیر افتاده‌است.