مقدار بهرۀ تنفسی بیشتر از ۱ باشد نشان‌دهندۀ چیست؟
نسبت تبادل تنفسی
RER نزدیک به ۰٫۷ نشان می‌دهد که چربی منبع سوخت غالب است، مقدار ۱٫۰ نشانگر این است که کربوهیدرات منبع سوخت غالب است و مقدار بین ۰٫۷ و ۱٫۰ ترکیبی از مصرف چربی و کربوهیدرات را نشان می‌دهد؛ مقادیر بالاتر از ۱ نشان‌دهندهٔ سیستم بی‌هوازی و گلیکولیز می‌باشد. به‌طور کلی یک رژیم غذایی مختلط با RER تقریباً ۰٫۸ مطابقت دارد. همچنین RER در حین ورزش شدید می‌تواند از ۱٫۰ بیشتر شود. مقداری بالاتر از ۱٫۰ را نمی‌توان به متابولیسم بستر نسبت داد، بلکه به فاکتورهای یادشده در مورد بافر بی کربنات اشاره دارد. بهره تنفسی
بهرهٔ تنفسی یا ضریب تنفسی ، به اختصار (RQ)، عددی بدون واحد است که برای محاسبهٔ میزان متابولیسم پایه (BMR) که از تولید دی‌اکسید کربن برآورد می‌شود، مورد استفاده قرار می‌گیرد. این عدد از نسبت دی‌اکسید کربن تولید شده توسط بدن به اکسیژن مصرف شده توسط بدن محاسبه می‌شود؛ که با استفاده از دستگاه تنفس‌سنج اندازه‌گیری می‌شود. این اندازه‌گیری‌ها، مانند اندازه‌گیری میزان جذب اکسیژن، یکی از اشکال گرماسنجی غیرمستقیم است. مقدار بهرهٔ تنفسی نشان می‌دهد که چه عناصر غذایی متابولیزه می‌شوند، زیرا مسیرهای مختلفی برای سوختن چربی‌ها، کربوهیدرات‌ها و پروتئین‌ها استفاده می‌شود. اگر متابولیسم فقط شامل مصرف چربی‌ها باشد، مقدار بهرهٔ تنفسی تقریباً ۰٫۷، برای پروتئین‌ها تقریباً ۰٫۸ و برای کربوهیدرات‌ها ۱٫۰ است. با این حال، بیشتر اوقات، مصرف انرژی هم از چربی و هم از کربوهیدرات تشکیل شده‌است. مقدار تقریبی بهرهٔ تنفسی یک رژیم غذایی مختلط ۰٫۸ است. چنانچه مقدار بهرۀ تنفسی بیشتر از ۱ باشد نشان‌دهندۀ سیستم تأمین انرژی گلیکولیز بی‌هوازی و سیستم بافری بدن است. برخی دیگر از عواملی که ممکن است روی ضریب تنفسی تأثیر بگذارد، تعادل انرژی، انسولین در گردش و حساسیت به انسولین است. سندرم زجر حاد تنفسی
گازهای خون شریانی (ABGs) اسیدوز تنفسی را نشان می دهد – افزایش PaCO2 (بیشتر از 45 mmHg)، کاهش PaO2 حتی با وجود تجویز اکسیژن مکمل
تنفس
با انقباض و انبساط پرده دیافراگم، ماهیچه‌های شکمی و ماهیچه‌های بین‌دنده‌ای، حجم شش‌ها کم و زیاد می‌شود. بر اساس قانون بویل، هنگامی که حجم شش‌ها افزایش می‌یابد، فشار هوای بیرون بیش از فشار هوای درون شش‌هاست و بنابراین، دَم صورت می‌گیرد. با کاهش حجم شش‌ها، فشار هوای درون شش‌ها افزایش می‌یابد و بازدم صورت می‌گیرد. بیماری مزمن انسدادی ریه
تعدادی از کشورهای پیشرفته از طریق وضع قوانین به‌طور موفقیت‌آمیزی کیفیت هوا را بهبود داده‌اند. . این امر منجر به بهبود عملکرد ریه افراد ساکن در این کشورها شده‌است. در صورتی که در روزهایی که هوای بیرون آلوده‌است افراد متبلا به COPD در خانه بمانند، نشانه‌های کمتری را تجربه می‌کنند. یکی از اقدامات اصلی کاهش قرار گرفتن در معرض دود حاصل از آشپزی و سوخت‌های مورد استفاده برای تولید گرما می‌باشد که می‌تواند از طریق تهویه مناسب منازل و استفاده از گاز و دودکش بهتر حاصل شود. گازهای مناسب می‌تواند تا ۸۵٪ کیفیت هوای داخل خانه را بهبود ببخشند. استفاده از منابع انرژی جایگزین مانند پخت‌وپز خورشیدی و گرمایش الکترونیکی همانند استفاده از سوخت‌هایی مانند نفت سفید یا زغال‌سنگ به جای زیست‌توده‌ها نیز برای بهبود هوای داخل خانه مؤثر است. کم‌خونی
بسیاری از مردم به کم‌خونی تشخیص داده نشده مبتلا هستند و نشانه‌های بیماری مبهم است. اغلب افراد مبتلا به کم‌خونی از احساس سستی یا خستگی همیشگی یا هنگام فعالیت، احساس کسالت عمومی و گهگاهی ناتوانی تمرکز شکایت دارند. افراد مبتلا به شکل‌های شدیدتر کم‌خونی بیشتر تنگی نفس خود را در هنگام فعالیت بدنی اعلام می‌کنند. شکل خیلی شدید کم‌خونی بدن را وامی‌دارد عارضه موجود را با افزایش برون ده قلب جبران کند که این خود موجب تپش قلب و تعریق می‌گردد و در پایان منجر به نارسایی قلبی می‌شود. سندرم آزادسازی سیتوکین
تست‌های آزمایشگاهی و پایش‌های بالینی نشاندهندهٔ سطح پائین اکسیژن، فشار نبض پهن، افزایش برون‌ده قلب (در مراحل اولیه)، کاهش برون‌ده قلب (در مراحل آخر)، سطح بالای نیتروژن خون (اَزوتمی)، بالا رفتن دی-دایمر، افزایش ترانس‌آمینازهای کبدی، کمبود فاکتور ۱ سامانه کمپلمان (CFI)، خونریزی زیاد، و افزایش سطح بیلی‌روبین است. خفگی
بدن پس از انسداد مجرای تنفسی و با استفاده از اکسیژن باقی‌مانده در خون و شش‌ها تا چند دقیقه مشکلی نخواهد داشت و سپس این محرومیت تنفسی در مدت ۶–۴ دقیقه باعث آسیب و مرگ بافت‌های مغزی می‌شود به همین دلیل به این زمان زمان طلایی می‌گویند.خفگی معمولاً با تنفس‌خواهی همراه است. نیاز بدن به تنفس به خاطر افزایش دی‌اکسید کربن در خون ایجاد می‌شود و نه به خاطر کمبود اکسیژن خون. کاپنوگرافی
کاپنوگرافی اطلاعات کافی در مورد تولید CO، خونرسانی ریه، تهویه کیسه هوایی، الگوی تنفسی و میزان حذف CO از سیستم تنفسی حین بیهوشی را نشان می‌دهد.شکل منحنی کاپنوگرافی در حضور برخی بیماری‌های ریه تحت تأثیر قرار می‌گیرد. به‌طور کلی بیماری‌های انسدادی ریه مانند برونشیت، بیماری مزمن انسدادی ریه و آسم که در آن گازهای تنفسی در ریه با هم مخلوط می‌شوند شکل منحنی تغییر می‌کند. شرایطی مانند آمبولی ریه یا نارسایی احتقانی قلب می‌تواند روی خونرسانی ریه مؤثر باشد، این بیماری‌ها روی شکل منحنی کاپنوگرافی مؤثر نیست اما تا حد زیادی در رابطه بین CO بازدمی و CO شریانی مؤثر است. از این وسیله می‌توان برای اندازه‌گیری میزان تولید کربن دی‌اکسید، اندازه‌گیری میزان سوخت‌وساز استفاده کرد. افزایش میزان تولید CO در هنگام تب و لرز مشاهده می‌شود در مقابل کاهش میزان تولید CO در هنگام بیهوشی و هیپوترمی مشاهده می‌شود. بیماری مزمن انسدادی ریه
بیماری انسدادی مزمن ریه که همچنین به نام‌های دیگری همچون بیماری انسدادی مزمن شُش و بیماری مزمن انسدادی مسیر هوایی معروف است، نوعی بیماری انسدادی ریوی است که با محدود بودن علامت مسیر هوایی به صورت مزمن شناسایی می‌شود. این بیماری به مرور زمان بدتر می‌شود. اصلی‌ترین نشانه‌های این بیماری شامل مواردی همچون تنگی نفس، سرفه و ایجاد خلط سینه است. بیشتر افرادی که برونشیت مزمن دارند، به COPD مبتلا می‌شوند. دم‌سنج
دَم‌سنج یا تنفس سنج یا اسپیرومتر دستگاهی است برای اندازه‌گیری حجم هوای دم و بازدم. این دستگاه تنفس جهت اندازه گرفتن اکسیژن از هوای محیط و انتشار آن به سلولهای بدن برای انجام فعالیت‌های سوخت‌وساز بدن و همچنین دفع دی‌اکسیدکربن حاصل از سوخت‌وساز بدن است. ریه‌ها اعضای اصلی این دستگاه هستند. این دستگاه فعالیت‌های دیگری نیز از قبیل گرم و تازه کردن گازها در تماس با سطح (سطح تهویه‌ای)، محافظت غشاءهای سطحی از عوامل مخرب محیطی مانند اجزاء سمی معلق در هوا، میکرو ارگانیسم‌ها، خشکی و دمای بسیار زیاد و همچنین خنثی کردن ناگهانی PH و مایعات بدن به کار می‌رود. جهت درک بهتر رفتار گازها در این دستگاه از قوانین رابرت بویل، چارلز و هنری استفاده می‌شود. هیپوپنیا
شایع‌ترین علامت هیپوپنیا خواب آلودگی بیش از حد است که در اثر قطع مداوم خواب ایجاد می‌شود. افراد مبتلا به هیپوپنیا به دلیل انسداد جریان هوا اغلب دارای خروپف شدید و بلند هستند که با صداهای خفگی یا خروپف شدید قطع می‌شود و بدنبال آن دوره‌هایی از سکوت وجود دارد، زیرا هوای کافی نمی‌تواند از طریق دهان و بینی به داخل ریه‌ها جریان یابد. دوره‌های سکوت می‌توانند ۲۰ ثانیه یا بیشتر ادامه داشته باشند و در هر ساعت بارها اتفاق می‌افتند و در نتیجه آن، خواب کم و سطح اکسیژن خون کاهش می‌یابد. نسبت شانس‌ها
بنابراین با توجه به اینکه مقدار OR=۴٫۷۲ می‌توان نتیجه گرفت شانس ابتلا به سرطان ریه در افراد سیگاری بیشتر و در حدود ۴٫۷۲ برابر افراد غیر سیگاری خواهد بود.خطر نسبی، نسبت خطر ابتلاء یا مرگ در مواجهه یافته‌ها به همان خطر در مواجهه نیافته‌ها است، به عبارتی دیگر، خطر نسبی عبارت از نسبت میزان بروز (تجمعی) در گروه مواجهه یافته به نسبت بروز (تجمعی) بیماری در گروه مواجهه نیافته. خطر نسبی علاوه بر این که به ما می‌گوید چقدر خطر بروز بیماری در مواجهه با یک عامل در مقایسه با فردی که با آن عامل مواجهه نیافته وجود دارد، استحکام یک رابطه علّیّتی را نیز نشان می‌دهد. مغالطه دادستان
شکل ۱ یک جمعیت مورد توجه از formula_25مرد ۵۰ ساله را نشان می‌دهد که همگی دارای کلسترول و فشار خون یکسان هستند. برای formula_26درصد از این افراد(که با خانه‌ی راه‌راه نشان داده‌ شده‌اند) در ده سال آینده خطر ابتلا به سکته‌ی قلبی وجود دارد. یک چهارم از این افراد مصرف‌کننده‌ی سیگار هستند(که با formula_27 خانه‌ی خاکستری نشان داده شده‌اند). حدوداً formula_28افراد سیگاری زمینه‌ی ابتلا به سکته‌ی قلبی در ده سال آینده را دارند. یعنی formula_29افراد مصرف‌کننده‌ی سیگار به سکته‌ی قلبی دچار می‌شوند( خانه‌های خاکستری و راه‌راه). تنفس دهان‌به‌دهان
احیای دهان به دهان بخشی از اکثر پروتکل‌های انجام احیای قلبی ریوی (CPR) است و آن را به عنوان مهارتی اساسی برای کمک‌های اولیه معرفی می‌کند. در برخی شرایط، احیای دهان به دهان نیز به‌طور جداگانه انجام می‌شود، به عنوان مثال در غرق شدن و مصرف بیش از حد مواد افیونی که تظاهر ابتدایی آن صرفاً قطع شدن تنفس باشد. اما عملکرد احیای دهان به دهان به تنهایی اکنون در اکثر پروتکل‌های متخصصان پزشکی محدود شده‌است و توصیه می‌شود در هر موردی که بیمار ناهشیار است و به اندازه کافی نفس نمی‌کشد، CPR کامل انجام دهند. آزمون انتشار امواج صوتی
به تعداد پالس هایی که از آستانه تحریک فراتر می روند،تعداد پالس گفته می شود.این فاکتور یکی از راحت ترین فاکتور های قابل اندازه گیری و تحلیل می باشد.با ترکیب کردن این معیار با معیارهای دیگر همچون زمان استمرار یا دامنه، می توان اطلاعات کیفی راجع به شکل سیگنال به دست آورد. تنگی نفس
تنگی نفس را بیمار بیان می‌کند و مشکلی که پزشک می‌تواند مشاهده کند نیست. تند بودن تنفس یا دشوار بودن دم و بازدم (استفاده از عضلات فرعی تنفسی) چیزی است که پزشک ممکن است مشاهده کند. همچنین پزشک متخصص میتواند از طریق گوشی، صدای تنفس و خس خس را متوجه شود و یا با اسپیرومتری تشخیص دهد. آهنگ تحویل هوای پاک
آهنگ تحویل هوای پاک یا سی‌اَی‌دی‌آر نامیده می‌شود، شاخصی بر حسب فوت مکعب در دقیقه است که میزان هوای خروجی که همه ذرات آلاینده مورد نظر از آن گرفته شده باشد را نشان می دهد. این شاخص توسط انجمن تولیدکنندگان لوازم خانگی ایالات متحده (AHAM) طراحی شده است. شاخص آهنگ تحویل هوای پاک به مشتریان کمک می‌کند بتوانند میزان اثربخشی دستگاه تصفیه هوا را مورد ارزیابی قرار دهند. تولیدکنندگان دستگاه تصفیه هوا می‌توانند به صورت داوطلبانه برای دریافت تائیدیه CADR اقدام کنند. در یک اتاق با حجم ۱۰۰۸ فوت مربع (ابعاد ۱۱ در ۱۱ در ۸ یارد) عملکرد دستگاه بررسی می‌شود. مقداری دود و گردوغبار وارد فضای اتاق شده و سپس دستگاه روشن شده و ۲۰ دقیقه به صورت پیوسته کار می‌کند. در گام بعدی، کارشناسان به بررسی میزان آلاینده‌های باقیمانده در اتاق می‌پردازند. برای بررسی عملکرد دستگاه در جذب گرده گل نیز همین کار به مدت ۱۰ دقیقه به انجام می‌رسد. تهویه غیر تهاجمی
بیماری مزمن انسدادی ریه شدید، رایج‌ترین موردی است که در آن از تهویه غیر تهاجمی استفاده می‌شود. استفاده از NIV در بخش اورژانس، بستگی به پاسخ اولیه به دارو (استنشاق برونکودیلاتورها توسط نبولایزر) و نتایج تست گاز خون شریانی دارد. اگر بعد از درمان پزشکی، همچنان ریه‌ها قادر به پاک کردن دی‌اکسید کربن از جریان خون (اسیدوز تنفسی) نباشند، ممکن است NIV تجویز شود. بسیاری از افراد مبتلا به COPD با جبران سوخت‌وساز بدن میزان CO را بالا برده‌اند، اما NIV تنها در صورتی تجویز می‌شود که افزایش حاد میزان CO منجر به افزایش میزان اسیدیته خون شود (pH<7.35). در هر سطحی از اسیدیته خون می‌توان NIV را تجویز کرد، اما اسیدوز شدیدتر خطر بیشتری را به همراه دارد که در این شرایط NIV به تنهایی مؤثر نیست و به جای آن تهویه مکانیکی مورد نیاز خواهد بود. سینه‌پهلو
به‌طور معمول، آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی، استراحت، مسکن معمولی، و مایعات برای بهبود کامل کافی است. با این حال کسانی به وضعیت پزشکی دیگری مبتلا هستند، سالمندان، یا کسانی که مشکل تنفسی قابل توجهی دارند ممکن است نیاز به مراقبت‌های بیشتری داشته باشند. اگر نشانه‌ها بدتر شود، سینه پهلو با درمان در منزل بهبود نیابد، یا عوارض دیگری رخ دهد، ممکن است لازم باشد فرد در بیمارستان بستری شود. در سراسر جهان، حدود ۷–۱۳٪ موارد این بیماری در کودکان منجر به بستری شدن آن‌ها می‌گردد در حالی که در کشورهای توسعه یافته بین ۲۲ تا ۴۲٪ از بزرگسالان مبتلا به سینه پهلو اکتسابی از جامعه در بیمارستان بستری می‌شوند. نمره CURB-65 برای تعیین لزوم پذیرش بزرگسالان در بیمارستان مفید است. در صورتی که این نمره ۰ یا ۱ باشد شخص به‌طور معمول می‌تواند خود را در خانه درمان کند، اگر این نمره ۲ باشد اقامت کوتاه در بیمارستان یا پیگیری دقیق ضروری است، اگر این عدد بین ۳ تا ۵ باشد، توصیه می‌شود فرد بستری گردد. کودکانی که دچار زجر تنفسی هستند یا اشباع اکسیژن آن‌ها کمتر از ۹۰٪ است باید در بیمارستان بستری شوند. تأثیر فیزیوتراپی قفسه سینه در سینه پهلو هنوز مشخص نشده‌است. ممکن است تهویه غیرتهاجمی در افرادی که در واحد مراقبت‌های ویژه بستری شده‌اند، مفید باشد. استفاده از داروی سرفه بدون نسخه و همچنین استفاده از روی در کودکان مؤثر نبوده‌است. شواهد کافی در مورد تأثیر خلط‌آورها وجود ندارد. دم‌سنج
پارامترهای تنفسی، اندازه‌گیری‌هایی هستند که از بررسی آن‌ها می‌توان، وضعیت عملکرد تنفس را نشان داد. این پارامترها شامل حجم‌های ریوی، ظرفیت‌های ریوی، مقاومت راه‌های هوایی.مقاومت کشسانی ریوی و فشار داخل سینه‌ای است. تنها قسمتی از هوایی که به داخل دستگاه تنفس وارد می‌شود، به آلوئل‌ها می‌رسد و قسمتی از آن در فضای هدایتی باقی می‌ماند که در نتیجه برای تبادل گازی، با خون در دسترس نیست. به این هوا، هوای مرده گفته می‌شود. دلیل وجود چنین حجمی این است که همواره مقداری هوا در سیستم تنفسی وجود دارد که سیستم را باز نگه می‌دارد در نتیجه هربار نیروی زیادی برای باز کردن راه‌های هوایی و بخش تنفسی لازم نیست. بیماری تنفسی
بیماری‌های محدودکننده ریه در ارتباط با کاهش ظرفیت ریه‌ها است که باعث کاهش حجم ریه‌ها می‌گردند. در شرایط فیزیولوژیکی، بیماری‌های محدودکننده ریوی از طریق کاهش ظرفیت کل ریوی (TLC)، ظرفیت حیاتی (VC) یا حجم استراحت ریوی (ظرفیت باقی‌مانده عملکردی یا FRC) مشخص می‌گردند. عواملی که در ایجاد این گروه از بیماری‌ها نقش دارند مربوط به بیماری‌های مؤثر بر بافت ریه، پلورا (پرده جنب)، دیواره قفسه سینه یا اختلالات دستگاه عصبی-ماهیچه‌ای است. بیماری مزمن انسدادی ریه
محدود شدن مسیرهای هوایی به دلیل عفونت و آسیب دیدن درون آن‌ها رخ می‌دهد. بدین وسیله فرد نمی‌تواند در نهایت به صورت کامل هوا را از ریه‌های خود خارج کند. بیشترین میزان محدود شدن مسیر هوایی هنگام بیرون دادن نفس اتفاق می‌افتد، چرا که در این زمان فشار موجود در سینه این مسیرها را متراکم می‌سازد. در نتیجه، در هنگام آغاز تنفس جدید هوای بیشتری از تنفس قبلی درون ریه‌ها باقی می‌ماند و همین امر باعث افزایش حجم هوای موجود در ریه‌ها در زمان معین می‌گردد، روندی که تورم حاد یا حبس هوا نام دارد. برخی موارد شامل اندکی از hyperresponsiveness مسیر هوایی به عوامل محرک می‌شود که در آسم یافت می‌شود. هیپوپنیا
هیپوپنیا به تنفسی بیش از حد سطحی و سبک یا سرعت تنفسی غیرطبیعی است. برخی از افراد هیپوپنیا را شدت کمتری از آپنیا یا وقفه تنفسی (قطع کامل تنفس) تعریف می‌کنند. محققان دیگر کشف کرده‌اند که هیپوپنیا یک تأثیر «مشابه اگرچه غیرقابل تشخیص» بر نتایج منفی اختلالات تنفسی در خواب داشته باشد. در کلینیک‌های خواب، سندرم آپنیا انسدادی خواب یا سندرم آپنیا انسدادی - هیپوپنیا در حالت عادی به جای تمایز بین دو پدیده، با حضور مکرر آپنیا یا هیپوپنیا تشخیص داده می‌شود. هیپوپنیا معمولاً با کاهش میزان حرکت هوا در ریه‌ها تعریف می‌شود و می‌تواند باعث کاهش سطح اکسیژن در خون شود. پالس اکسی‌متر
پالس اکسیمتری روشی غیرتهاجمی است که میزان مولکول‌های هموگلوبینی را که با اکسیژن آمیخته شده‌اند، اندازه‌گیری و به درصد بیان می‌کند. میزان نرمال آن ۹۵–۹۷٪ است اگر این میزان در بیماران کمتر از ۹۰٪ شود زنگ هشدار به صدا درمی‌آید. همچنین اکثر دستگاه‌های پالس اکسی متر تعداد و آهنگ ضربان قلب را نیز نمایش می‌دهند با این وسیله می‌توان دربارهٔ هایپوکس (کم شدن اکسیژن خون) هشدار داد و با اجتناب از حملات هیپوکسی و پیامدهای آن، بیماران جراحی را بهبود بخشید. هایپوکسمی زمانی رخ می‌دهد که به بیمار بی‌حسی موضعی یا آرام‌بخش زده شود یا زمانی که بیمار پس از یک بیهوشی عمومی به هوش آید. این وسیله در سال ۱۹۸۰معرفی شد و اکنون به عنوان یک روش استاندارد به کارمی‌رود. بیماری مزمن انسدادی ریه
عامل وراثت در پیشرفت و افزایش بیماری COPD نقش دارد. احتمال این امر در میان بستگان افرادی که این بیماری را دارند و سیگاری هستند در مقایسه با غیرسیگاری‌ها بیشتر است. در حال حاضر، تنها عامل خطر ناشی از وراثت که مشخص شده، کمبود آلفا-۱ آنتی‌تریپسین (AAT) است. این خطر عملاً در صورتی است که شخص دارای کمبود آلفا-۱ آنتی‌تریپسین همچنین سیگاری هم باشد. این عامل در یک تا پنج درصد از موارد باعث ابتلا به بیماری می‌شود و این شرایط در میان تقریباً هر سه تا چهار نفر از ده هزار نفر وجود دارد. عوامل وراثتی دیگری نیز تحت مطالعه و تحقیق قرار دارند که این عوامل می‌تواند زیاد باشد. تنفس آگاهانه
تنفس آگاهانه یا کنترل تنفس اصطلاحی از معنویت عصر نو است به نفس کشیدن آگاهانه اشاره می‌کند. تنفس آگاهانه بر روی وضعیت روحی، عاطفی و جسمی فرد تأثیر می‌گذارد و دارای اثر درمانی است. شواهد محدودی نشان دهنده آن است که نفس کشیدن آگاهانه برای آرامش و کاهش استرس مفید است، اگرچه تاکنون هیچ مزیت دیگری برای سلامتی اثبات نشده‌است و تحقیقات در این مورد تاکنون محدود است. نفس کشیدن آگاهانه ممکن است باعث پریشانی شود. بیماری مزمن انسدادی ریه
نرخی که COPD وخیم می‌شود با وجود فاکتورهایی که نتیجه ضعیف را پیش‌بینی می‌کنند فرق دارد، این فاکتورها شامل این موارد می‌شود: مسدود شدن شدید جریان هوا، توانایی اندک برای ورزش کردن، تنگی نفس، وزن بسیار کم یا بسیار زیاد، نارسایی قلبی مزمن، ادامه مصرف سیگار و تشدید شدن پیاپی. نتایج دراز مدت COPD را می‌توان با استفاده از اندکس BODE که بر اساس FEV عددی بین صفر یا ده را نشان می‌دهد، شاخص توده بدنی، مسافت طی شده در شش دقیقه و مقیاس تنگی‌نفس MRC اصلاح شده تخمین زد. از دست دادن قابل توجه وزن نشانه بدی است. نتایج تنفس‌سنجی نیز پیش‌بینی‌کننده خوبی در مورد پیشرفت آتی بیماری است اما به خوبی اندکس BODE نیست. بیماری مزمن انسدادی ریه
سطح پایین میزان اکسیژن و در نهایت، سطح بالایی از دی‌اکسید کربن در خون می‌تواند به خاطر کم بودن تبادل گاز اتفاق بیفتد که ناشی از کاهش تجدید هوا در اثر مسدود شدن مسیرهای هوایی است و التهاب شدید و کاهش میزان نفس کشیدن را موجب می‌شود. هنگام تشدید بیماری، التهاب مسیرهای هوایی نیز افزایش می‌یابد که باعث زیاد شدن میزان التهاب شدید و محدود شدن مسیر هوای تنفسی و بدتر شدن روند انتقال گاز شود. این امر ممکن است منجر به تجدید هوای ناکافی و در نهایت پایین آمدن سطح اکسیژن خون گردد. سطح پایین اکسیژن، در صورتی که به مدت زیادی ادامه یابد، می‌تواند باعث تنگ شدن عروق خونی در ریه‌ها شود، در حالی که امفیزم باعث از بین رفتن مویرگ‌های موجود در ریه‌ها می‌گردد. هر دوی این تغییرات باعث افزایش فشار خون در عروق‌های ریوی می‌شود که ممکن است cor pulmonale را به دنبال آورد. دم‌سنجی
بیماریهای انسدادی ریوی مانند آسم موجب کاهش حداکثر شدت جریان بازدمی می‌شوند. بیماریهای تحدیدی ریوی مانند فیبروز مزمن ریه موجب کاهش ظرفیتهای ریوی می‌شود. در بیماری‌های انسدادی ریوی FEV1، نسبت FEV1/FVC و FEF25%-75% کاهش می‌یابد ولی در بیماری‌های تحدیدی ریوی FEV1 و FVC هر دو کاهش پیدا کرده در نتیجه نسبت FEV1/FVC ثابت باقی می‌ماند. بیهوشی
اولین مرحله در بیهوشی مشخص کردن ریسک بیهوشی قبل از جراحی با گرفتن شرح حال، آزمایش‌های پزشکی و تست‌های فیزیکی می‌باشد. بررسی شرایط فیزیکی شخص قبل از عمل باعث کاهش ریسک بیهوشی می‌شود. یک شرح حال خوب از بیمار، میزان صحت تشخیص بیماری را در حدود ۵۶٪ برآورده می‌سازد، در صورتی که اگر شرح حال همراه با تست‌های فیزیکی باشد میزان آن به ۷۳٪ افزایش پیدا خواهد کرد، حال آنکه آزمایش پزشکی فقط به میزان ۳٪ به تشخیص کمک می‌کند. به همین دلیل بر روی گرفتن شرح حال و تست‌های فیزیکی قبل از بیهوشی تأکید می‌شود. ارزیابی و آماده‌سازی نادرست بیمار قبل از عمل، علت اصلی ۱۱٪ از خطاهای بیهوشی می‌باشد. یک قسمت از ارزیابی ریسک بیهوشی بیمار بر اساس میزان سلامتی بیمار است. انجمن متخصصین بیهوشی آمریکا بر همین اساس یک مقیاس ارزیابی شش رده‌ای را تهیه کرده‌است، که به آن سیستم طبقه‌بندی فیزیکی انجمن بیهوشی آمریکا گفته می‌شود. این مقیاس از طریق سنجش میزان سلامتی عمومی بیمار، ارزیابی میزان ریسک بیهوشی برای بیمار را تعیین می‌کند. ویروس گیاهی
شدت تنفس در گیاه آلوده معمولاً افزایش می‌یابد و گاهی تا ۵۰ درصد بیش از گیاه سالم می‌شود. شدت تنفس گیاه بر اثر ویروسهایی که علایم شدیدی از خود نشان می‌دهند، زیادتر است و هر گاه علایم خفیف باشند، افزایش در تنفس احساس نمی‌شود.شتگان فشار خون بالا
پرفشاری خون زمانی تشخیص داده می‌شود که بیمار فشار خون بالای مزمن داشته باشد. اصولاً این تشخیص نیازمند سه بار اندازه‌گیری فشار خون در بازه‌های یک‌ماهه می‌باشد. ارزیابی اولیه بیماران مبتلا به پرفشاری خون شامل بررسی شرح‌حال کامل بیمار و آزمایش بالینی است. با در دسترس بودنِ اندازه‌گیری‌های ۲۴ ساعتهٔ فشار خون متحرک و دستگاه‌های خانگی اندازه‌گیری فشار خون، اهمیت اجتناب از تشخیص نادرستِ پرفشاری خون در بیمارانی که تحت تأثیر سندرم لباس سفید قرار می‌گیرند منجر به تغییر اصول مقدماتی اندازه‌گیری فشار خون شده‌است. در انگلستان، بهترین روش کنونی انجام یکبار اندازه‌گیری فشار خون متحرک است. پیگیری مجدد نیز امکان‌پذیر است اما به روشی نه چندان مطلوب و از طریق اندازه‌گیری خانگی فشار خون در طول مدت هفت روز. نسبت تبادل تنفسی
این نسبت با مقایسه گازهای بازدم نسبت به هوای اتاق تعیین می‌شود. از اندازه‌گیری این نسبت می‌توان برای تخمین بهره تنفسی (RQ) استفاده کرد، شاخصی که نوع سوخت مصرفی (به عنوان نمونه، کربوهیدرات یا چربی) برای تأمین انرژی بدن را مشخص کند. استفاده از RER برای تخمین RQ فقط در هنگام استراحت و ورزش هوازی ملایم تا متوسط بدون تجمع لاکتات در بدن دقیق است. کاهش میزان دقت این شاخص در حین ورزشهای بی هوازی شدیدتر ناشی از عواملی همچون سیستم بافر بی کربنات می‌باشد. بدن سعی می‌کند تجمع لاکتات را جبران کرده و با دفع بیشتر CO2 از طریق سیستم تنفسی، سعی می‌نماید اسیدی شدن خون را به حداقل برساند. آزمون‌های عملکرد ریه
در این آزمون‌ها (PFT) مقدار هوایی که ریه می‌تواند در خود نگه دارد ، میزان هوایی که در هر دم و بازدم وارد یا خارج میشود و سرعت ورود هوا به ریه و خروج آن از ریه اندازه گرفته می‌شود. مقدار اکسیژن مصرفی در فرایند تنفس و میزان دی‌اکسید کربنی که در این فرایند از بدن دفع شود را هم اندازه می‌گیرند. از آزمون‌های عملکرد ریه می‌توان در تشخیص بیماریهای ریوی و میزان موفقیت در درمان آن استفاده نمود. وقفه تنفسی در خواب
تغییر در شیوه زندگی، کاهش وزن و بهبود عادات غذایی، عدم مصرف آرام بخش، قرص‌های خواب‌آور و آنتی‌هیستامین‌ها قبل از خواب، عدم مصرف مشروبات الکلی و غذاهای سنگین چهار ساعت قبل از خواب، تنظیم الگوی خواب منظم و سعی شود در هنگام خواب پهلو بخوابید، در هنگام خواب از بالش استفاده نکنید، فعالیت بدنی داشته باشید و ورزش کنید، در منزل از دستگاه‌های مرطوب‌کننده و تصفیه هوا استفاده کنید، از مصرف شیر، کره، پنیر و خامه حداقل دو ساعت قبل از خواب اجتناب کنید، هنگام خواب دقت کنید بدن شما در یک راستا باشد، با دهان نفس نکشید زیرا تنفس دهانی موجب خشک شدن مخاط دهان و گلو و تشدید خرخر می‌شود و در نهایت اینکه از مصرف سیگار اجتناب کنید زیرا دود سیگار موجب تورم راه‌های هوایی خواهد شد. شاخص سوخت و ساز
علاوه بر این، حتی تعریف MET نیز وقتی برای افراد خاص به کار می‌رود با مشکل مواجه است. بر حسب قرارداد، 1 MET معادل مصرف 3.5 ml O2•kg−۱•min−۱ (یا ۳٫۵ میلی لیتر اکسیژن برای هر کیلوگرم وزن بدن در هر دقیقه) در نظر کرفته می‌شود و تقریباً برابر با مصرف ۱ کیلو کالری به ازای هر کیلوگرم وزن بدن در هر ساعت است. این مقدار برای نخستین بار به صورت تجربی از میزان اکسیژن مصرفی یک فرد خاص در حالت استراحت (مردی تندرست، ۴۰ ساله با وزن ۷۰ کیلوگرم) به دست آمده‌است و از این رو باید به عنوان یک قرارداد در نظر گرفته شود. از آنجا که RMR یک فرد عمدتاً بستگی به تودهٔ خالص بدنی (و نه وزن کل) او و دیگر عوامل فیزیولوژیکی وی نظیر وضعیت سلامتی، سن و غیره دارد، RMR واقعی (و در نتیجه معادل‌های 1-MET) ممکن است به نحو قابل ملاحظه‌ای با قاعدهٔ تجربی کیلو کالری (کیلوگرم بر ساعت) متفاوت باشد. اندازه‌گیری‌های RMR به کمک گرماسنجی در بررسی‌های پزشکی نشان داده‌اند که مقدار قراردادی 1-MET مصرف واقعی اکسیژن و انرژی را در حالت استراحت به‌طور متوسط در حدود ۲۰٪ تا ۳۰٪ بیش از حدی که هست تخمین می‌زند، در حالیکه ترکیب بدنی (نسبت چربی بدن به تودهٔ خالص بدنی) بیشتر این مغایرت را توضیح می‌دهد. حالت حلقه تاوه‌ای
هر بالگردی که بخواهد بالاتر از سقف پرواز خود و بیرون از محدودهٔ اثر زمین هاور نماید، ممکن است دچار چنین حالتی شود. در صورتی که خلبان در ارتفاع بالا پرواز کند و سرعت خود را کاهش دهد، جریان رو به بالا افزایش خواهد یافت و موجب افت شدید در نیروی برآر می‌شود. چنین شرایطی در زمین‌های دارای عوارض بلند، بسیار خطرناک است. برای نمونه اگر بالگرد با بار زیاد در ارتفاع ۴۰۰۰ متری محیط کوهستانی در حال پرواز کروز باشد، جریان رو به بالا وجود ندارد و نیروی برآر بالگرد برای حفظ ارتفاع ۴۰۰۰ متری کافی است؛ ولی اگر سرعت خود را کاهش دهد و به حالت هاور کردن برسد، جریان از کنارهٔ دکل به بالا منتقل شده و نیروی پسار در جهت بالا وارد خواهد شد که موجب کاهش نیروی برآر یا لیفت می‌گردد. در این مرحله بالگرد ارتفاع خود از دست داده و به دلیل بلند بودن عوارض در آن ناحیهٔ کوهستانی، ممکن است در دامنهٔ کوه‌های اطراف سقوط کند. برونشیول تنفسی
برونشیول تنفسی باریک‌ترین راه هوایی در ریه است که پنج صدم سانتی‌متر قطر دارد. تفاوت آن با سایر برونشیول‌ها در این است که در تبادل گاز در ریه نقش دارد و جزو منطقه تنفسی (Respiratory zone) محسوب می‌شود. سایر اجزای منطقه تنفسی شامل آلوئولار داکت و آلوئول است. آلوئولار داکت ادامه دیستال (دورتر) برونشیول تنفسی است که به آاوئول ختم می‌شود. دیابت نوع ۱
قند 2 ساعته حداکثر 180 این نوع الگو نشان دهنده کنترل قند بدن است که فردی که بتواند این الگو را حفظ کند دچار هیچگونه عوارضی ناشی از دیابت نمیشود . با این الگو آزمایش HBA1C کمتر از 7 می شود . دستگاه تنفس
عمل دم یا استنشاق توسط دیافراگم آغاز و توسط عضلات بین دنده‌ای خارجی پشتیبانی می‌گردد. تعداد یا نرخ تنفس طبیعی در حال استراحت ۱۰ تا ۱۸ تنفس در دقیقه، با مدت زمانی حدود ۲ ثانیه صورت می‌گیرد. هنگام تنفس شدید (با نرخ بیش از ۳۵ تنفس در دقیقه)، یا در ابتلا به نارسایی تنفسی، ماهیچه‌ها و اجزای جانبی تنفسی برای کمک و پشتیبانی شامل استرنوکلیدوماستوئید و پلاتیسما و اسکالِن گردنی وارد عمل می‌شوند. ماهیچه‌های جانبی پشتیبان شامل ماهیچه سینه‌ای و عضله پشتی بزرگ می‌باشند. شاخص کیفیت هوا
سالم: کیفیت هوا در این شرایط قابل قبول است و برای تعداد بسیار کمی از افراد با ملاحظات بهداشتی خاص همراه است. در این شرایط افرادی که نسبت به ذرات معلق، دی‌اکسید نیتروژن و ازن حساسیت ویژه‌ای دارند ممکن است علائم تنفسی از خود بروز دهند. هواجنبی
علایم اصلی شامل تنگی نفس، افزایش تعداد تنفس، درد سینه، سرفه، اضطراب و افزایش ضربان قلب است. هوای پرده جنب با فشار به ریه مانع تنفس می‌شود از این‌رو هواجنبی فشارنده باید به سرعت درمان شود. تشخیص با سمع ریه و رادیوگرافی است. در معاینه کاهش یا عدم سمع صداهای تنفسی در سمت درگیر و هیپررزونانس در هنگام دق در سمت درگیر، انحراف تراشه به سمت درگیر نشده داریم. در عکس قفسه سینه ممکن است انحراف تراشه به سمت غیر درگیر و پس کشیدگی ریه (فضای کدر که نشاندهنده جمع شدن ریه است) از پلور پاریتال را ببینیم. ایست قلبی
هدف از بازکردن راه هوایی این است که امکان تنفس برای فرد فراهم شود. در گذشته توصیه می‌شد با قلاب کردن انگشتان به دور فک و کشیدن آن به جلو راه هوایی باز شود (مانور جلو بردن فک Jaw thrust). اما انجام این مانور مشکل است و امروزه تصور می‌شود که نسبت به سایر روش‌ها از لحاظ آسیب به گردن بی‌خطرتر نیست؛ بنابراین در حال حاضر انجام مانور استاندارد «زاویه‌دار کردن سر- بلند کردن چانه» توصیه می‌شود برای انجام این کار روی پیشانی به سمت پایین فشار بیاورید و همزمان نوک چانه را بالا بکشید. سپس باید ببینید آیا بیمار خودش نفس می‌کشد یا نه. تنفس
تنفس خارجی، تبادل گازها بین ریه و جریان خون است. بسیاری از تجهیزات تنفسی، با اندازه‌گیری یا درمان وضعیت‌های ناهنجار تنفس خارجی سروکار دارند. تنفس خارجی دو مرحله دارد: دَم و بازدم. توقف تنفس
آپنه خواب عبارتست از وقفه تنفس بیش از ۱۰ ثانیه ضمن خواب، سه نوع آپنه تقسیم‌بندی شده‌است. آپنه می‌تواند انسدادی باشد یعنی در اثر انسداد در راه‌های هوایی فوقانی به وجود آید، می‌تواند مرکزی بوده یعنی به علت مشکلات مغزی ایجاد شود و همچنین می‌تواند مختلط باشد. شیوع‌ آپنه در کل جمعیت حدود ۵٪ است. علت اصلی آپنه انسدادی این است که بافت‌های اطراف گلو درضمن خواب شل شده و روی هم می‌افتند و باعث انسداد می‌شوند. در افرادی که این مشکل را دارند این انسداد در فشار متفاوتی نسبت به افراد نرمال اتفاق می‌افتد. یعنی سریعتر دچار انسداد می‌گردند. آپنه انسدادی بیشتر در افراد چاق و میانسال دیده می‌شود ولی در هر سنی می‌توان این مشکل را دید. همچنین در بچه‌هایی که لوزه بزرگ دارند نیز آپنه انسدادی زیاد دیده می‌شود. آپنه مرکزی بیشتر درافراد مسن و در بیماران قلبی و همچنین بیماران ناشی از سکته مغزی دیده می‌شود. دستگاه تنفس
عملکرد عمدهٔ سیستم تنفسی تبادل گاز بین محیط خارجی و سیستم گردش خون در یک موجود یا ارگانیسم زنده‌است. در انسان و سایر پستانداران، این تبادل گازی شامل اکسیژن‌دهی خون و گرفتن همزمان دی‌اکسید کربن و سایر مواد زائد حاصل از سوخت و ساز بدن از گردش خون است. به همراه این تبادل گازی، تعادل اسید و باز بدن نیز به عنوان بخشی از حفظ هموستاز بدن صورت می‌گیرد. اگر تنفس کامل و مناسب نباشد دو وضعیت متضاد می‌تواند رخ دهد، اسیدوز تنفسی که یک بیماری تهدیدکننده زندگی است، و آلکالوز تنفسی دیگر وضعیت ناهماهنگ در بدن است. فشار جریان هوای همواره مثبت
این روش برای بیمارانی که مشکل تنفسی دارند استفاده می‌شود همچون وقفه تنفسی در خواب یا نوزادانی که ریه‌های آنها کامل نشده است برای مثال سندرم زجر تنفسی نوزادان. این روش به کاهش پدیده کمک می‌کند. فیبروز سیستیک
CF به‌طور کلاسیک در اوایل کودکی تظاهر می‌کند، هر چند تقریباً ۴ درصد بیماران در بزرگسالی تشخیص داده می‌شوند. ۱۰ تا ۲۰ درصد بیماران در بدو تولد با ایلئوس مکونیوم تظاهر می‌کنند و سایرین با شکایات تنفسی مزمن یا نارسایی رشد، یا هر دو در سنین بالاتر مراجعه می‌کنند. پیشرفت بیماری ریوی، عامل اصلی تعیین‌کننده ابتلا و مرگ و میر است. اکثر بیماران به علت نارسایی تنفسی بین ۳۰ تا ۴۰ سالگی فوت می‌کنند. شایع‌ترین علائم بیماری مربوط به درگیری دستگاه تنفسی است؛ این علائم شامل سرفه همراه با خلط، خس خس سینه و عفونت ریه‌ها می‌باشد در مواردی سینوزیت و پولیپ‌های بینی نیز مشاهده می‌شود. سایر علایم بیماری عبارتند از: دل دردهای عودکننده، کاهش وزن، اختلال در گوارش غذا، انسداد روده، تهوع و استفراغ، اسهال چرب، نارسایی در رشد و درگیری کبد. بیوفیزیکال پروفایل
تنفس جنین. اگر جنین در مدت 30 دقیقه حداقل یک قسمت از تنفس ریتمیک را به مدت 30 ثانیه یا بیشتر انجام دهد، به تنفس عدد 2 داده می شود ، در غیر اینصورت عدد 0 به آن تعلق می گیرد که غیر طبیعی است و نیاز به سونوگرافی پیگیری برای تشخیص دقیق تر می باشد. پنوموپریکاردیوم
از علائم بالینی این گرفتاری می‌توان ازکاهش صداهای قلب، تاکیکاردی، کاهش حداکثر فشار سیستولیک بطن راست (right ventricular peak systolic pressure)، افزایش فشار وریدی مرکزی همراه با کاهش برون ده قلب، پالس پارادوکس (pulsus paradoxus) و تغییرات غیر اختصاصی نوار قلب مانند کاهش ولتاژ، تغییرات قطعه ST و منفی شدن موج T نام برد. با کاهش بیشتر برون ده قلب، بد شدن عملکرد ریه، افزایش تنگی نفس، بیشتر شدن شدت پالس پارادوکس و افزایش شدید فشار وریدی مرکزی باید یه فکر افزایش فشار داخل پریکارد و تامپوناد افتاد.(۱ و ۱۵) هیگینز (Higgins) و همکاران در بررسی دوازده نوزاد نارس که به دنبال انجام تنفس مکانیکی به علت سندروم زجر تنفسی دچار پنوموپریکادیوم شده بودند دریافتند که بروز ناگهانی برادیکاردی، کاهش فشار خون و سیانوز و هم چنین کاهش شدید در اندازه قلب می‌تواند موید ابتلا نوزاد به پنوموپریکاردیوم فشارنده باشد. (۱۶) کوهن (Cohen) و همکاران در یک مطالعه به این نتیجه رسیدند که میزان حداکثر فشار دمی (PIP) در نوزادانی که به علت سندروم زجر تنفسی تحت تنفس مکانیکی قرار گرفته و دچار پنوموپریکاردیوم شده بودند از میزان فشار انتهای بازدمی (PEEP) در بروز این گرفتاری اهمیت بیشتری داشته‌است. در این مطالعه مشخص گردید که قراردادن لوله تخلیه در پریکارد (pericardial tube) زیر دید مستقیم بی خطر و کارآمدترین روش برای درمان این نوزادان بوده‌است.(۱۷) بیماری تنفسی
بنابراین علایم و نشانه‌ها در بیماران تنفسی از یک بیمار به بیماری دیگر متفاوت است. گاهی علایم شدید بوده و ممکن است درصورت عدم توجه فوری پزشکی، تهدیدکننده حیات باشد. به‌طور کلی، علائم و نشانه‌هایی که ممکن است در بیماران تنفسی مطرح باشند عبارتنداز: برادی‌کاردی
کمتر بودن تعداد ضربان قلب از حد بهنجار، با کم شدن تعداد نبض به کمتر از ۶۰ ضربه در دقیقه را کُندتَپشی یا برادی‌کاردی گویند که در اغلب مواقع بر اثر افزایش پتاسیم خون رخ می‌دهد. نشانگان تنفسی حاد
علائم اولیه شبیه آنفلوآنزا است (تب، خستگی، بدن‌درد، سرفه و گلودرد). سپس علائم تنفسی مانند تنگی نفس و دشواری تنفس، تشدید می‌شود. در واقع بیماری با علایم شبه سرماخوردگی، تب ۳۸ درجه، درد عضلات و سرفه خشک آغاز شده و توسعه می‌یابد. عکس ریه در تعدادی از بیماران علایم سینه‌پهلوی یک‌طرفه یا دوطرفه را نشان می‌دهد. علایم آزمایشگاهی می‌تواند شامل لنفوپنی، کاهش اکسیژن خون و افزایش CPK و LDH باشد. درمان آنتی‌بیوتیک سودی ندارد و داروهای تب بُر، اکسیژن کمکی و … مفیدند. جهت جلوگیری از انتقال بیماری، قرنطینه بیمار بسیار مهم است. مقیاس فور
۱= تعداد تنفس سریع‌تر از تعداد تنفس ونتیلاتور کنترل تهویه
مهمترین کارکرد تنفس ، تأمین اکسیژن به بدن و دفع زباله آن از دی اکسید کربن است. در اکثر شرایط ، فشار جزئی دی اکسید کربن (PCO2) یا غلظت دی اکسید کربن میزان تنفس را کنترل می کند. از مرکز تنفس ، عضلات تنفسی ، به ویژه دیافراگم ، فعال می شوند تا باعث حرکت هوا در داخل و خارج از ریه ها شود. کروناویروس
علائم کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ که منجر به بیماری کووید-۱۹ می‌شود، معمولاً چند روز پس از آلوده شدن فرد به ویروس شروع می‌شود. اما در بعضی افراد ممکن است علائم کمی دیرتر ظاهر شوند. براساس آمارها و تحقیقات انجام شده علائم می‌توانند شامل: تب (در۴۳/۸ درصد افراد هنگام پذیرش و در ۸۸/۷ درصد افراد هنگام بستری)، سرفه خشک (در ۶۷/۸ درصد موارد)، اختلال تنفسی، احساس ضعف و خستگی و درد عضلانی (در ۱۱ تا ۱۴٪ موارد)، اسهال (در ۳٫۸ درصد موارد) باشند. به‌طور میانگین، دورهٔ نهفتگی علائم، چهار روز بوده‌است. کدورت یا اصطلاحاً Ground-glass opacity در سی‌تی اسکن قفسه سینه، در ۵۶/۴ درصد موارد دیده شده‌است. ۱۷/۹ درصد از بیماران با بیماری غیر شدید و ۲/۹ درصد از بیماران با علائم شدید، هیچ‌گونه مشکلی را در رادیولوژی یا سی‌تی اسکن خود نشان ندادند. لنفوسیتوپنی یا کاهش تعداد لنفوسیت‌های در گردش خون در ۸۳/۲ درصد افراد در هنگام پذیرش، مشاهده شد. برخی از افراد مبتلا هیچ علامتی ندارند، یا فقط علائم خفیف دارند. اما این بیماری در افراد دیگر می‌تواند منجر به مشکلات جدی مانند ذات الریه، عدم دریافت اکسیژن کافی و حتی مرگ شود. این نشانه‌ها بیشتر در افرادی که مشکلات زمینه‌ای دیگری دارند، دیده می‌شود. سیرش اکسیژن (پزشکی)
مقدار SaO (اشباع اکسیژن شریانی، همان‌طور که با آزمایش گاز خون شریانی تعیین می‌شود) کمتر از ۹۰ درصد نشان‌دهنده هیپوکسمی (که همچنین می‌تواند ناشی از کم خونی باشد) است. هیپوکسمی ناشی از SaO کم با سیانوز نشان داده می‌شود. سیرش اکسیژن را می‌توان در بافت‌های گوناگون اندازه‌گیری کرد: آتروفی عضلانی نخاعی
بیشتر کودکانی که نوع صفر یا ۱ بیماری را دارند، به سن چهار سالگی نمی‌رسند و اصلی‌ترین علت مرگشان، مشکلات عودکنندهٔ تنفسی است. با مراقب‌های مناسب، فرم‌های خفیف‌تر از نوع ۱، (حدود ۱۰ درصد از SMA1) تا دوران بلوغ زنده می‌مانند. شواهد کافی از بقای طولانی‌مدت در SMA1 وجود ندارد؛ با این حال، به‌نظر می‌رسد پیشرفت‌های بعمل‌آمده در زمینهٔ حمایت‌های تنفسی، میزان مرگ و میر را پائین آورده‌است. کنترل تهویه
میزان تهویه ( حجم تنفسی ) کاملاً کنترل می شود و در درجه اول توسط سطح دی اکسید کربن خون تعیین می شود که توسط میزان سوخت و ساز بدن مشخص میشود . سطح اکسیژن خون در هیپوکسی مهم می شود . این سطوح توسط گیرنده های مرکزی در سطح medulla oblongata برای افزایش pH (به طور غیر مستقیم از افزایش CSF دی اکسید کربن) ، و گیرنده های محیطی در خون شریانی برای اکسیژن و دی اکسید کربن حس می شوند. سیرش اکسیژن (پزشکی)
سیرش اکسیژن وریدی (SvO2) درصدی از هموگلوبین اکسیژن‌دار است که به سمت راست قلب بازمی‌گردد. می‌توان آن را اندازه‌گیری کرد تا ببیند آیا اکسیژن رسانی به نیازهای بافت‌ها پاسخ می‌دهد یا خیر. SvO معمولاً میان ۶۰ تا ۸۰ درصد متغیر است. مقدار کمتر نشان می‌دهد که بدن کمبود اکسیژن دارد و بیماری‌های ایسکمیک رخ می‌دهد. این اندازه‌گیری اغلب تحت درمان با دستگاه ریه قلب (گردش خون خارج از بدن) استفاده می‌شود و می‌تواند به پزشک پرفیوژنیست تصور کند که بیمار برای سالم ماندن به چه مقدار جریان نیاز دارد. سیرش اکسیژن بافت (StO) را می‌توان با طیف‌سنجی فروسرخ نزدیک اندازه‌گیری کرد. اگرچه اندازه‌گیری‌ها هنوز به‌طور گسترده مورد بحث قرار می‌گیرند، اما ایده‌ای از اکسیژن‌رسانی بافت در شرایط گوناگون به دست می‌دهند. سیرش اکسیژن محیطی (SpO) تخمینی از سطح اشباع اکسیژن است که معمولاً با دستگاه پالس اکسیمتر اندازه‌گیری می‌شود. با پالس اکسیمتری مطابق فرمول سنجش تنفس
ویکی‌پدیای انگلیسی آسم
سایر شواهد تأییدکننده عبارتند از: اختلاف ۲۰٪ یا بیشتر در بیشینه میزان جریان بازدمی در حداقل سه روز در هفته به مدت حداقل دو هفته، بهبود ۲۰٪ یا بیشتر بیشینه جریان پس از درمان با سالبوتامول، کورتیکواستروئیدهای استنشاقی یا پردنیزون یا کاهش ۲۰٪ یا بیشتر بیشینه جریان پس از قرار گرفتن در معرض محرک‌ها. با این حال، تست بیشینه جریان بازدمی نسبت به اسپیرومتری متغیرتر است و به همین دلیل به‌عنوان روش متداول تشخیص توصیه نمی‌شود. ممکن است این کار برای کنترل شخصی روزانه توسط کسانی که بیماری متوسط تا شدید دارند و به منظور بررسی اثربخشی داروهای جدید مفید باشد. همچنین ممکن است در هدایت درمان افراد مبتلا به وضعیت حاد نیز مفید باشد. کنددمی
کُنددَمی یا برادی‌پنه به معنی کاهش تعداد تنفس است. در حالت طبیعی انسان بالغ بین ۱۲ تا ۲۰ بار در دقیقه تنفس می‌کند. اگر به هر دلیلی تعداد تنفس کاهش یابد برادی‌پنه داریم. بیماری مزمن انسدادی ریه
ترک سیگار در افراد سیگاری تنها معیاری است که نشان از کاهش شدت COPD دارد. این امر حتی در مراحل بعدی بیماری باعث کاهش نرخ بدتر شدن عملکرد ریه تأخیر در شروع ناتوانی‌های بعدی و مرگ خواهد شد. ترک سیگار با تصمیم فرد در رابطه با ترک آن شروع می‌شود و به عمل او برای ترک سیگار ختم می‌شود. معمولاً قبل از ترک همیشگی سیگار باید چند بار ترک ناموفق انجام شود. ترک سیگار برای بیش از ۵ سال، در نزدیک به ۴۰٪ افراد منجر به ترک همیشگی آن می‌شود. برخی افراد سیگاری تنها با قدرت اراده خود می‌توانند برای همیشه سیگار را کنار بگذارند. به هرحال، سیگار بسیار اعتیادآور است و بسیاری از افراد سیگاری به حمایت بیشتر نیاز دارند. احتمال ترک سیگار با حمایت اجتماعی، شرکت در جلسات برنامه‌های ترک سیگار و استفاده از داروهایی نظیر درمان جایگزینی نیکوتین، بوپروپیون و وارنسیلین بیشتر می‌شود. شاخص کیفیت هوا
شاخص کیفیت هوا یا شاخص آلودگی هوا با نام اختصاری ، شاخصی عددی است که توسط سازمان‌های دولتی برای سنجش آلودگی هوای یک منطقه و پیش‌بینی آینده آن به کار می‌رود. با افزایش عدد این شاخص، احتمال در خطر قرار گرفتن سلامت عمومی بالاتر می‌رود. بعضی کشورها مانند کانادا، مالزی و سنگاپور شاخص‌های ملی خودشان را برای تعیین کیفیت هوا توسعه داده‌اند. دستگاه تنفس مصنوعی
در این ونتیلاتورها مرحلهٔ دَم یا جریان گاز به داخل ریه‌ها زمانی پایان می‌پذیرد که حجم ازپیش تنظیم‌شده بر روی دستگاه، در داخل ریه‌ها گنجانده شود. ونتیلاتور رساندن حجم را تا رسیدن به حجم تنظیمی ادامه خواهد داد که یکی از مزیت‌های بارز این مُدهاست، زیرا پیش از سایر مدها توانایی کنترل تهویه و اکسیژناسیون را دارد و حجم ازپیش تنظیم‌شده را (با فشارهای متفاوت) به ریه‌های بیمار تحویل می‌دهد و همین مزیت دلیل کاربرد گسترده از این ونتیلاتورها در کنترل بیماران دچار اختلالات حاد تهویه‌ای است. از معایب این ونتیلاتور این است که ممکن است فشار راه‌های هوایی را در حد مقادیر خطرناک بالا برده و بیمار را در معرض خطر ابتلاء به باروتروما قرار دهد. در ونتیلاتورهای امروزی در صورت تنظیم کردن مناسب دستگاه و آلارم‌ها چنین مشکلی رخ نمی‌دهد لذا تنظیم کردن آلارم‌ها و مقادیر بسیار مهم می‌باشد. شاخص سوخت و ساز
مقدار مرجع 1 kcal•kg−۱•h−۱، بر حسب قرارداد برای 1 MET به کار می‌رود و به سوخت و ساز نوعی یک فرد «متوسط» در حالت استراحت اشاره دارد. این را نباید به عنوان تقریبی از نسبت متابولیکی پایه (BMR) که نسبت متابولیکی حداقلی به دست آمده در شرایط خاص است، در نظر گرفت یا به جای آن به کار برد. این نکته را می‌توان با توجه به این واقعیت روشن ساخت که خوابیدن دارای MET 0.9 است، در حالیکه سوخت و ساز معمول یک فرد در حالت خواب ممکن است از BMR بیشتر باشد. بیماری تنفسی
علایم و نشانه‌ها در بیماران تنفسی بر اساس نوع بیماری و میزان پیشرفت آن متفاوت است. در حالت‌های مزمن، علایم اغلب به تدریج آشکار می‌گردند و به صورت پیشرونده‌ای بدتر می‌شوند و در شرایط حاد، علایم ممکن است خفیف تا شدید باشند. اگرچه هر بیماری ریوی مشخصه‌های خاص خودش را دارد، ولی علایم و نشانه‌های مشترک در بسیاری از اختلالات ریه مشاهده می‌شوند (همانند سرفه مزمن و تنگی نفس). کمبود اکسیژن با گذشت زمان ممکن است در برخی از افراد منجر به چماقی (Clubbing) گردد که این حالت عبارت است از بزرگ شدن نوک انگشتان و رشد ناهنجار ناخن. چماقی (کلابینگ)، بزرگ شدن نوک انگشتان بدون تغییرات استخوانی است. احتباس ادرار
کنترل جریان ادرار ممکن است در تشخیص نوع اختلال کمک کند. سونوگرافی از مثانه، کنترل سرعت جریان و مقدار باقی‌مانده از ادرار در مثانه پس از ادرار کردن صورت می‌گیرد. نتیجه آزمون نرمال باید میزان جریان ادرار ۲۰ تا ۲۵ میلی‌لیتر در ثانیه را نشان دهد و نیز مقدار ادرار باقی مانده در مثانه نباید بیشتر از ۵۰ میلی‌لیتر باشد و مقادیر قابل توجه باقی‌مانده از ادرار، پتانسیل عفونت‌های دستگاه ادراری را افزایش می‌دهد هرچند باید در نظر داشت که در بزرگسالان مسن‌تر از ۶۰ سال، مقادیر تا ۱۰۰ میلی‌لیتر از ادرار باقی مانده (پس از هربار دفع ادرار) به دلیل کاهش انقباض عضله دترسور، معمول و قابل چشم‌پوشی است. در احتباس مزمن، ممکن است سونوگرافی از مثانه، افزایش شدید در ظرفیت مثانه (ظرفیت عادی ۴۰۰ تا ۶۰۰ میلی‌لیتر است) را نشان دهد. احتباس ادرار، اغلب بدون هشدار اتفاق می‌افتد و به‌شکل ناتوانی در ادرار کردن نمود میابد. در برخی افراد، این اختلال تدریجی و در برخی دیگر ناگهانی بروز پیدا می‌کند. احتباس ادراری حاد یک حالت اورژانس بوده و نیاز به درمان فوری خواهد داشت. اکسیژن‌درمانی
در صورت استنشاق این گاز با غلظت ۱۰۰٪ و به‌طور پیوسته، شاهد آزردگی مخاط راه‌های هوایی واختلال در عملکرد مژک‌های تنفسی می‌باشیم. سرانجام این پیوستگی علائم گلودرد، سرفه، عطسه، تنگی تنفس و سوزش زیر جناقی در هنگام تنفس را به همراه می‌آورد. شاخص رطوبت
با توجه به داده‌های سازمان هواشناسی کانادا اگر این شاخص حول و حوش ۳۰ باشد باعث"اندکی احساس ناراحتی" می‌شود و چنانچه شاخص حدود ۴۰ باشد "احساس ناراحتی بیشتری" حس شده و اگر این شاخص به حدود ۴۵ برسد خطر سکته قلبی فرد را تهدید می‌کند. فرمول فعلی برای تعیین این شاخص توسط JM Masterton و FA Richardson از سازمان خدمات جوی کانادا در سال ۱۹۷۹ معرفی شد. مقیاس فور
۴= الگوی تنفسی منظم، بدون حضور لوله تراشه نرمش هوازی
در مثال فوق فرد باید با سرعتی بدود که مسافت ۱ کیلومتر را در طول ۳ تا ۴ دقیقه به پایان برد. سپس ۵/۱ تا ۲ دقیقه دوره استراحت را دنبال نموده یعنی نرم می‌دود یا سریع راه می‌رود. پس از طی دوره استراحت دوباره مانند بار نخست می‌دود و این عمل را ۳ یا ۷ بار تکرار می‌کند و بدین ترتیب ست تمرینی اش به پایان می‌رسد. شدت تمرین در طول دوره استراحت نباید از ۶۰ تا ۷۰ درصد ضربان قلب حداکثر، کمتر شود. هم چنین انتظار می‌رود که ورزشکار در حین انجام تکرارها به ۸۵ تا ۹۵ درصد ضربان قلب حداکثر خود برسد. شدت فعالیت را با استفاده از اصل اضافه بار می‌توان افزایش داد. به این منظور، شدت فعالیت ورزشی یا مدت آن را افزایش می‌دهیم یا مدت زمان استراحت بین تکرارها را کاهش می‌دهیم یا تعداد فعالیت‌های تناوبی در هر جلسه را افزایش می‌دهیم. پرادراری
بیماری قلبی تنفسی دیفتری
علائم مربوط به مشکلات تنفسی در دیفتری بعد از ۲ الی ۵ روز بروز کرده و در این مدت به صورت نهفتگی می‌باشد دیفتری از آن انواع بیماری‌های است که به مرور پیشرفت می‌کند. علائمی نظیر خستگی وتب وگلو درد ومشکل بلع غذا دیده می‌شود در کودکان علائمی چون تهوع و استفراغ و لرز و تب شدید نیز مشاهده می‌شود اگرچه این علائم ممکن است تا زمانی که عفونت پیشرفت نکرده باشد بروز نیابد. در حدود ۱۰٪ از موارد نیز به صورت تورم در گلو نیز دیده می‌شود که نشان از خطرناک بودن وریسک بالای مرگ است. علاوه بر عفونت وعلائم ظاهری ممکن است علائمی چون بی‌اشتهایی و زرد رنگی و ضربان تند قلب نیز مشاهده شود. این علائم به دلیل سمی است که باکتری‌های دیفتری ترشح کرده‌است. در بعضی موارد این علائم همراه با کاهش فشار خون نیز هستند و در موارد وجود طولانی مدت دیفتری اختلالات عصبی و قلبی نیز ممکن است مشاهده شود. نوعی از دیفتری به نام دیفتری پوستی ممکن است در اثر عفونت‌های ثانوی بیماری‌های قبلی پوستی رخ دهد علائم دیفتری پوستی بعد از ۷ روز از بیماری عادی پوستی در افراد دیده می‌شود. مقیاس بورگ
در ورزش و مخصوصا در تست های بدنی، مقیاس آر پی ای بورگ (به انگلیسی: Borg RPE Scale)، فشار درک شده را اندازه میگیرد. در پزشکی این مقیاس برای ثبت فشار (زور) اعمال شده توسط بیمار حین انجام تست به کار میرود، و مربیان ورزشی از این مقیاس برای تعیین شدت تمرین و مسابقه استفاده میکنند. مقیاس اصلی توسط گونار بورگ، فشار را روی مقیاسی بین ۶-۲۰ نمره دهی میکرد. بورگ بعداً مقیاسی طبقه ای (C) نرخی (R) را با نام مقیاس CR10 ساخت. این به طرز ویژه ای در تشخیص بالینی کم نفسی (breathlessness) و تنگی نفس (dyspnea)، درد سینه، آنژین و درد عضلانی اسکلتی استفاده میشود. کنترل تهویه
تنفس به طور معمول یک فرایند ناخودآگاه ، غیر ارادی ، خودکار است. الگوی محرک های حرکتی هنگام تنفس را می توان به یک مرحله دم و یک مرحله بازدم تقسیم کرد. دم یک افزایش ناگهانی در ترشحات حرکتی به عضلات تنفسی (و عضلات انسداد حلقی ) را نشان می دهد. قبل از پایان دم ، افت و پایان ترشحات وجود دارد. بازدم معمولاً بی صدا است ، مگر در موارد زیاد تنفسی . بیهوشی
میزان تهوع و استفراغ در زمان ریکاوری ۹٫۸٪ می‌باشد، که با نوع عمل جراحی و نوع بیهوشی مرتبط است. همچنین نیاز به پشتیبانی راه هوایی بیمار ۶٫۸٪، میزان احتباس ادرار (بیشتر در افراد بالای ۵۰ سال) و افت فشار خون در ریکاوری به صورت مشترک ۲٫۷٪ می‌باشد. افت دمای بدن، لرز و گیجی بعد از بیهوشی، به دلیل عدم حرکت در حین بیهوشی و جراحی، شایع است. تغییرات فیزیولوژیک بارداری
تغییرات فیزیولوژیکی زیادی در دوران بارداری رخ می‌دهد که بر وضعیت و عملکرد تنفسی تأثیر می‌گذارد. پروژسترون اثرات محسوسی بر روی فیزیولوژی تنفسی دارد، باعث افزایش حجم دقیقه (مقدار هوای ورودی به ریه و خروجی از آن در یک دقیقه) در سه ماهه اول ۴۰٪ و فقط از طریق افزایش حجم جاری می‌شود، زیرا سرعت تنفس در بارداری تغییر نمی‌کند. در نتیجه، سطح دی اکسید کربن در خون کاهش می‌یابد و pH خون قلیایی می‌شود (یعنی PH بالاتر و بیشتر بازی است). این امر باعث می‌شود کلیه‌های مادر بی کربنات دفع کنند تا این تغییر در PH جبران شود. اثر ترکیبی کاهش غلظت سرمی دی اکسید کربن و بی‌کربنات منجر به افزایش مختصر در pH خون می‌شود (به ۷.۴۴ در مقایسه با ۷.۴۰ در حالت غیر باردار). اگر نمونه گاز خون شریانی (ABG) یک زن باردار آزمایش شود، ممکنست شاهد آلکالوز تنفسی (بواسطه کاهش دی اکسید کربن سرم از طریق ریه‌ها) به همراه اسیدوز متابولیک جبرانی (به خاطر کاهش بی‌کربنات سرم با واسطه کلیه‌ها) باشیم. آسم
اسپیرومتری برای کمک به تشخیص و درمان بیماری توصیه می‌شود. این تست، بهترین روش برای تشخیص آسم است. اگر دم‌سنجی که توسط این روش اندازه‌گیری می‌شود پس از تجویز داروی گشادکننده برونش مانند سالبوتامول بیش از ۱۲٪ بهبود یابد، این امر موجب تأیید تشخیص می‌گردد. با این حال ممکن است طبیعی باشد که این اتفاق در افراد دچار سابقه آسم خفیف رخ ندهد. ظرفیت انتشار یک‌نفسه می‌تواند به متمایز کردن آسم از COPD کمک کند. معقول است که اسپیرومتری هر یک یا دو سال یک بار برای پیگیری نحوه کنترل آسم شخص انجام شود. بیماری مزمن انسدادی ریه
معاینه جهت تشخیص بیماری COPDباید در تمامی افراد بین سنین ۳۵ تا ۴۰ سال که دارای کوتاهی تنفس، سرفهٔ مزمن، تولید خلط یا سرماخوردگی‌های مداوم در طول فصل زمستان هستند و کسانی که سابقهٔ قرار گرفتن در معرض عوامل خطر بیماری را دارند صورت گیرد. تنفس‌سنجی به دنبال آن صورت می‌گیرد تا تشخیص تأیید شود. آسم
بسیاری از عوامل محیطی با ایجاد و تشدید آسم همراه است از جمله: آلرژی‌زاها، آلودگی هوا، و دیگر مواد شیمیایی زیست‌محیطی. سیگار کشیدن در دوران بارداری و بعد از زایمان با خطر بیشتر نشانه‌های مشابه آسم همراه است. پایین بودن کیفیت هوا ناشی از آلودگی ترافیک یا میزان بالای ازن هم با ایجاد و هم افزایش شدت آسم همراه است. قرار گرفتن در معرض ترکیبات آلی فرار ممکن است محرکی برای آسم باشد. به عنوان مثال قرار گرفتن در معرض فرمالدئید ارتباط مثبتی با آن دارد. همچنین، فتالات موجود در پی‌وی‌سی با آسم در کودکان و بزرگسالان مرتبط است. و همین مسئله در مورد قرار گرفتن در معرض سطح بالای اندوتوکسین صدق می‌کند. آسم با قرار گرفتن در معرض آلرژی‌زاهای فضاهای داخلی ارتباط دارد. آلرژی‌زاهای شایع فضاهای داخلی عبارتند از: کنه گرد و غبار، سوسک، شوره بدن حیوانات، و کپک. تلاش برای کاهش کنه گرد و غبار بی‌نتیجه بوده‌است. برخی از عفونت‌های تنفسی ویروسی ممکن است خطر ایجاد آسم را در هنگام ابتلا در سنین پایین افزایش دهند نظیر: "ویروس سنسیشیال تنفسی" و "راینوویروس". با این حال برخی از عفونت‌های دیگر ممکن است خطر ابتلا را کاهش دهند. فیبروز ریه
کوتاهی تنفس، سرفه مزمن، تنگی نفس، خستگی، بی اشتهایی و کاهش وزن، کاهش توان تأمین اکسیژن بدن، تغییرات کدورتی در عکس رادیوگرافی و تغییرات عملکرد در تست‌های ریوی. سی‌تی اسکن ریه با تفکیک بالا (high-resolution CT) به‌خوبی فیبروز را نشان می‌دهد. تشخیص قطعی با نمونه برداری (بیوپسی) ریه انجام می‌شود. تنفس
تنفس داخلی، تبادل گازها بین جریان خون و سلول‌های مجاور صورت می‌گیرد. خون در طی عبور از میان بافتهای بدن، تقریباً به اندازه ۵ تا ۷٪ از حجم خود، اکسیژن از دست می‌دهد و ۴ تا ۶٪ دی‌اکسید کربن دریافت می‌کند. هنگامی که دما یا اسیدیته، افزایش پیدا می‌کند، اکسیژن بیشتری به بافت‌ها می‌رسد. قسمت اعظم اکسیژن خون به هموگلوبین گویچه‌های سرخ خون (Red Blood Cell) پیوند می‌شود. اما تنها ۳۰٪ دی‌اکسید کربن توسط این سلول‌ها حمل شده، بقیه آن در پلاسما حل می‌شود. نسبت تبادل تنفسی
نسبت تبادل تنفسی یا به اختصار (RER) نسبت بین مقدار دی‌اکسید کربن (CO2) تولید شده در سوخت و ساز بدن و اکسیژن (O2) استفاده شده‌است. میگرن
تشخیص بیماری میگرن از روی علائم و نشانه‌های آن امکان‌پذیر است. آزمایش‌های تصویربرداری گاهی اوقات برای دخیل ندانستن دلایل دیگر سردردها انجام می‌گیرند. محققان بر این باورند که بر روی بسیاری از افرادی که از این بیماری رنج می‌برند، آزمایش تشخیص بیماری صورت نگرفته‌است. طبق اعلام جامعه بین‌المللی سردرد، تشخیص بیماری میگرن بدون آئورا، می‌تواند از طریق دارا بودن «۱، ۲، ۳، ۴، ۵ معیار» انجام گیرد: اگر فردی دو مورد از موارد روبرو مانند نورهراسی، احساس تهوع، یا ناتوانی در انجام کار یا مطالعه برای مدت یک روز در وی ظاهر شود، آنگاه لزوم انجام آزمایش تشخیص بیماری بیشتر می‌شود. در افرادی که چهار مورد از پنج مورد ذکر شده را دارند شامل سردرد ضربانی، ادامه سردرد برای ۴ تا ۷۲ ساعت، درد در یک طرف سر، احساس تهوع، یا علائمی که زندگی فرد را مختل می‌کنند، احتمال میگرن تشخیص داده شدن ناراحتی ۹۲٪ می‌باشد. افرادی که کمتر از سه مورد از موارد بالا در آنها ظاهر می‌شود احتمال تشخیص این ناراحتی به عنوان میگرن ۱۷٪ است. تنفس
پارامترهای تنفسی، اندازه‌گیری‌هایی هستند که از بررسی آن‌ها می‌توان، وضعیت عملکرد تنفس را نشان داد. این پارامترها شامل حجم‌های ریوی، ظرفیت‌های ریوی، مقاومت راه‌های هوایی. پذیرش و الاستیسیته ریوی و فشار داخل سینه‌ای است. تنها قسمتی از هوایی که به داخل دستگاه تنفس وارد می‌شود، به آلوئل‌ها می‌رسد و قسمتی از آن در فضای هدایتی باقی می‌ماند که در نتیجه برای تبادل گازی، با خون در دسترس نیست. به این هوا، هوای مرده گفته می‌شود. دلیل وجود چنین حجمی این است که همواره مقداری هوا در سیستم تنفسی وجود دارد که سیستم را باز نگه می‌دارد در نتیجه هربار نیروی زیادی برای بازکردن راه‌های هوایی و بخش تنفسی لازم نیست. انقباض زودرس بطنی
در بعضی مواقع تپش قلب به صورت نابجا و نابهنگام بروز پیدا می‌کند که فرد احساس می‌کند قلبش می‌ریزد یا یک ضربه محکم به دیواره قفسه سینه اصابت می‌کند. اگر فرد در این حالت نبض خود را گرفته باشد متوجه می‌شود که یک نبض خالی زده است. این نوع تپش قلب در اکثر موارد نشانه یکی از شایعترین آریتمی‌های قلبی است همان «انقباض زودرس بطنی» (PVC) است که اگر تعداد آن از حدی بیشتر شود ممکن است خطرات جدی برای فرد به همراه داشته باشد. سندرم زجر حاد تنفسی
پالس اکسیمتری سطح اکسیژن پایین کمتر از 90 درصد را نشان می دهد. بیماری مزمن انسدادی ریه
در افرادی که دچار بیماری ملایم هستند، توصیه می‌شود عوامل زود اثر هنگام نیاز استفاده شوند. در افرادی که دچار بیماری ملایم هستند، عوامل طولانی اثر توصیه می‌شود. در صورتی که گشادکننده برونش طولانی اثر کافی نباشد، کورتیکواستروئید استنشاقی افزوده می‌شود. در رابطه با عوامل طولانی اثر، مشخص نیست آیا تیوتروپیوم بروماید (یک آنتی کولینرژیک طولانی اثر) یا بتا آگونیست طولانی اثر (LABAs) بهتر است و ارزش دارد هر دو را امتحان کرده و از هرکدام که بهتر بود برای همیشه استفاده کرد. هر دو نوع این عوامل خطر وخیم‌تر شدن بیماری را ۲۵–۱۵٪ کاهش دهند. این در حالی است که استفاده هر دو در یک زمان مفید باشد، این فایده، در صورت وجود، تأثیر بحث‌برانگیزی است. چند آگونیست بتا ۲ زود اثر از جمله سالبوتامول (Ventolin) و تربوتالین موجود است. آن‌ها علائم را برای چهار تا شش ساعت تسکین می‌دهند. آگونیست بتا ۲ طولانی اثر مانند سالمترول در اکثر موارد به عنوان درمان نگاهدارنده استفاده می‌شود. بعضی افراد احساس می‌کنند مدارک مفید بودن آن محدود است، این در حالی است که بعضی دیگر شواهد مفید بودن آن را قبول دارند. به نظر می‌رسد استفاده طولانی مدت برای بیماران COPD ضرر نداشته باشد اما اثراتی مانند لرزش و تپش قلب دارد. هنگامی که با استروئید استنشاقی استفاده می‌شوند خطر سینه پهلو را افزایش می‌دهند. این در حالی است که ممکن است استروئید و LABAs با هم اثر بهتری داشته باشند، مشخص نیست این مزیت جزئی در برابر خطرات افزایش یافته به وجود آمده زیاد نباشد. دو آنتی کولینرژیک اصلی یعنی ایپراتروپیوم و تیوتروپیوم برای COPD استفاده می‌شود. ایپراتروپیوم یک عامل زود اثر است در حالی که تیوتروپیوم یک عامل طولانی اثر است. تیوتروپیوم با کاهش شدت گرفتن بیماری و بهبود کیفیت زندگی ارتباط دارد و بهتر از ایپراتروپیوم عمل می‌کند. تیوتروپیوم بر نرخ مرگ‌ومیر یا بستری شدن تأثیر ندارد. آنتی کولینرژیک‌ها باعث خشکی دهان و علائم مجازی اداری می‌شوند. آن‌ها همچنین با افزایش خطر بیماری‌های قلبی و سکته مغزی می‌شود.اکلیدینیوم، یک عامل طولانی اثر دیگر که در سال ۲۰۱۲ وارد بازار شد به عنوان جایگزین تیوتروپیوم مورد استفاده قرار می‌گیرد. کلر
کلر موجب تحریک دستگاه تنفسی شده و در حالت گازی باعث تورم غشای مخاطی و در حالت مایع موجب سوختگی پوست می‌شود. مقدار ۳٫۵ppm آن لازم است تا به عنوان بویی متمایز شناخته شود و مقدار ۱۰۰۰ppm آن کشنده است. به همین علت در طول جنگ جهانی اول کلر یکی از گازهایی بود که به عنوان گاز جنگی مورد استفاده قرار گرفت. مواجهه با این گاز نباید از ۰٫۵ppm فراتر رود (با میانگین وزنی زمان ۸ ساعت –۴۰ ساعت در هفته). کاپنوگرافی
در طی بیهوشی بین بیمار و دستگاه بیهوشی یک اثر متقابل وجود دارد. معمولاً ارتباط حیاتی بین دو جز شامل لوله تراشه یا ماسک و کربن دی‌اکسید برقرار است که معمولاً توسط این وسیله کنترل و مانیتور می‌شود. کاپنوگرافی به‌طور مستقیم منعکس‌کننده میزان حذف CO از جریان خون توسط ریه در حین بیهوشی می‌باشد و به‌طور غیر مستقیم بیان‌کننده میزان تولید CO توسط بافت و جریان خون ریه می‌باشد. ناحیهٔ زیر منحنی کاپنوگرافی میزان حجم CO در هر تنفس را نشان می‌دهد، بنابراین در طول یک دقیقه با استفاده از این روش می‌توان به میزان حذف دقیقه‌ای CO پی برد، که این روش راهکار مهمی برای اندازه‌گیری متابولیسم بدن است. تغییر ناگهانی در نمودار حذف CO در حین اعمال جراحی ریه یا قلب معمولاً به تغییر مهمی در عملکرد قلب و ریه اشاره دارد. کاپنوگرافی به خوبی نشان داده که نسبت به قضاوتهای بالینی (فقط قضاوت بالینی) بسیار مؤثر تر است. به عنوان مثال برای تشخیص زودهنگام حوادث تنفسی مانند گذاشتن اشتباهی لوله تراشه در داخل مری یا تعداد تنفس کم بیمار یا قطع شدن مسیر تنفسی بیمار در زمانی که بیمار بیهوشی است بسیار مؤثر است و در نهایت از آسیب جدی به بیمار جلوگیری می‌کند. در طول فرایند آرام‌بخشی کاپنوگرافی اطلاعات مفید تری در مورد تعداد تنفس و نظم تنفس نسبت به پالس اکسی متری نشان می‌دهد. کاپنوگرافی یک روش سریع و قابل اطمینان برای تشخیص موارد تهدیدکننده حیات مانند گذاشتن اشتباهی لوله تراشه، نارسایی پنهان تنفسی، نارسایی گردش خون، آمبولی و قطع شدن مسیر تنفسی بیمار بوده و می‌توان با استفاده از این وسیله بیمار را از این تهدیدات محافظت کرد. پالس اکسی‌متری در کنار کاپنوگرافی می‌تواند از وقوع ۹۳ درصد اتفاقات ناگوار حین بیهوشی جلوگیری کنند. وقفه تنفسی در خواب
پر فشاری خون، سکته مغزی، نارسایی و حمله قلبی، بی‌نظمی ضربان قلب، ناتوانی جنسی، کاهش کارایی و بازدهی فرد در امور تحصیلی و شغلی، افزایش ریسک ابتلاء به دیابت تیپ دو، افزایش بروز اختلال بیش فعالی و کم‌توجهی در کودکان، کاهش کیفیت خواب فرد و احساس خستگی و خواب آلودگی شدید در طی روز، کاهش سطح اکسیژن خون که منجر به فعالیت بیشتر قلب و افزایش فشار خون و همچنین بزرگ شدن قلب می‌شود.چند راهکار ساده برای اینکه وقفهٔ تنفسی را کاهش دهید: بیماری مزمن انسدادی ریه
آزمایش تنفس‌سنجی اندازهٔ مسدود بودن مسیر هوایی موجود را می‌سنجد و عموماً بعد از استفادهٔ bronchodilator به کار می‌رود که نوعی درمان برای باز کردن مسیرهای هوایی است. دو مؤلفهٔ اصلی با این تشخیص اندازه‌گیری می‌شوند: حجم هوای تنفسی تحمیلی در یک ثانیه (FEV) از تنفس که بیشترین میزان هوایی است که می‌تواند در اولین ثانیهٔ تنفس وارد ریه‌ها گردد و ظرفیت حیاتی تحمیلی (FVC) که بیشترین میزان هوایی است که می‌تواند در یک‌نفس عمیق وارد ریه‌ها شود. معمولاً ۷۵ تا ۸۰ درصد از میزان FVC در اولین ثانیه خارج می‌شود و FEV نسبت FVC کمتر از هفتاد درصد در شخصی با علائم COPD نشان می‌دهد که وی مبتلا به این بیماری شده‌است. بر اساس این معیارها، آزمایش تنفس‌سنجی می‌تواند از قبل به تشخیص در سالمندان بینجامد. معیار مؤسسهٔ ملی مزایای کلینیکی علاوه بر این‌ها شامل اندازهٔ FEV کمتر از هشتاد درصد پیش‌بینی شده‌است. شواهد استفاده از تنفس‌سنجی برای افرادی که فاقد علائم هستند در تلاش برای تشخیص زودتر شرایط نتیجه قاطعی ندارد و در نتیجه در حال حاضر توصیه نمی‌شود. بیشترین میزان جریان تنفس‌سنجی (حداکثر سرعت نفس کشیدن)، که معمولاً در تشخیص بیماری آسم به کار می‌رود، برای شناسایی COPD کافی نیست. کربن مونوکسید
وقتی کربن مونوکسید وارد سیستم تنفسی شخصی شود، بلافاصله با هموگلوبین های خون ترکیب شده و ماده ای به نام کربوکسی هموگلوبین را بوجود می آورد که باعث می‌شود که اکسیژن کمتری به اعضای بدن برسد که اولین عارضه این مسئله در ابتدا سوزش چشم‌ها و پس از سپری شدن زمانی بین ۱ الی ۲ ساعت بسته به غلظت گاز کربن مونواکسید موجود در مکان فرد احساس خواب آلودگی و خستگی مفرط می‌کند. در این حالت اعضای بدن گِزگِز کرده و اگر بدن شخص حساس باشد دچار خونریزی بینی می‌شود. اگر شخص سعی کند سرپا بایستد دچار سرگیجه به همراه حالت تهوع شده و چشم‌ها در این حالت اغلب سیاهی می‌رود. در ادامه ممکن است شخص دچار بیهوشی شود. البته روند تمام این عوامل بستگی دارد به شرایط فیزیکی بدن فرد و شرایط محل سکون و البته عواملی از جمله شرایط زندگی فرد مورد نظر از جمله سیگاری بودن محیط کاری و … که باعث تغییر در عملکرد ریه‌ها و سایر نقاط بدن بستگی دارد اما باز هم نتایج و روند مسمومیت در افراد مختلف با تمام شرایط بالا باز هم متغیر است و حتمی نیست. احتیاط را همیشه به خاطر داشته باشید. بعضاً دیده و شنیده‌هایی حاکی از اقدام عمدی افراد در معرض خطر مسمومیت ثابت کرده که دلایلی از جمله خود کشی با این گاز به ثبت رسیده پس اگر فرزند برادر خواهر یا هر فردی که دلایل یا شرایط نابهنجاری را تجربه کرده‌اند در گروه مسمومیت یا مرگ ناشی از استشمام این گاز قرار دارند. این افراد را تنها رها نکنید و سرکشی و مراقبت را فراموش نکنید. یکی از نشانه‌های مسمومیت با کربن مونوکسید این است که وقتی شخص محیط خود را تغییر می‌دهد بهبود یافته و در قرار گرفتن مجدد در محیط دچار حالات قبلی می‌گردد. اگر غلظت کربن مونوکسید در خون بیشتر از ۳۰ درصد شود ضربان قلب شخص نیز افزایش می‌یابد. در غلظت‌های بیش از ۴۰ درصد اختلالت حرکتی، سرگیجه، کاهش حافظه و ناتوانی در حرکت اندام‌ها می‌شود. ویروس آنفلوانزای A زیرگروه H1N1
یک پژوهش که با همکاری سرویس خدمات سلامت دانشگاه میشیگان انجام شد، هشدار داد که آنفلوانزای H1N1 می‌تواند سبب آمبولی ریه گردد که علت اصلی مرگ در این همه‌گیری جهانی بود. نویسندگان مقاله توصیه کرده بودند که پزشکان هنگام درمان بیماران مبتلا به آنفلوانزای H1N1 شدید، ریه آنها را با «سی‌تی اسکن به‌همراه مادهٔ حاجب» مورد بررسی قرار دهند. با این حال، آمبولی ریه تنها تظاهر آمبولیک این بیماری نیست و موارد آمبولیک دیگری همچون سکته قلبی، ترومبوز سیاهرگی عمقی شدید دوطرفه، ترومبوز سرخرگی آئورت تحت‌کلیوی و آمبولی هوا در مغز نیز رخ می‌دهد. فهرستی از این رخدادهای آمبولیک اخیراً در پژوهشی منتشر شده‌است. پشتیبانی اولیه زندگی
طبق رهنمودهای سال ۲۰۱۵ که توسط شورای احیا اروپا منتشر شده‌است، برای کمک به یک فرد بی‌هوش و بدون علائم حیاتی، شروع زودهنگام احیا و تماس فوری افراد حاضر بر بالین بیمار با مرکز اورژانس در افزایش احتمال بقای قربانی بسیار مؤثر است. هنگامی که فرد بی‌هوش است و به‌طور عادی نفس نمی‌کشد، باید به مرکز اورژانس اطلاع داده شود و احیای قلبی ریوی (CPR) بی درنگ آغاز شود. به دنبال ایست قلبی، اطرافیان بیمار دچار اضطراب و سردرگمی می‌شوند. با این حال انجام CPR با کیفیت بالا بسیار حائز اهمیت است. فشرده سازی قفسه سینه فرد بالغ باید با عمق ۵ تا ۶ سانتی‌متر و با سرعت ۱۰۰ تا ۱۲۰ بار در دقیقه انجام شود و پس از هر فشار، به قفسه سینه اجازه برگشت داده شود. نسبت فشرده سازی قفسه سینه به تهویه ۳۰ به ۲ است. مدت زمان انجام هر تنفس دهان به دهان، باید حدود ۱ الی ۲ ثانیه باشد و مدت زمان قطع فشرده سازی قفسه سینه هرگز نباید بیش از ۵ ثانیه باشد. تنفس
دم و باز دم درست موجب افزایش گردش خون و اکسیژن رسانی به موقع به بدن می‌شود. دم و باز دم مناسب در ورزش یکی از نکات بسیار مهمی می‌باشد که ورزشکاران با رعایت این مورد در فعالیت ورزشی خود نتایج بهتری را می‌گیرند. سرطان خون
تنگی نفس:  این علامت نتیجه کم خونی و یا در موارد نادر نتیجه وجود توده در قفسه سینه است. افراد مبتلا در این شرایط برای تنفس دچار مشکل جدی می‌شوند و ممکن است راه رفتن کوتاه مدت هم برایشان زجرآور باشد. تنگی نفس همچنین می‌تواند در اثر سرطان ریه باشد. نیروی برآر
مؤلفهٔ برآیند نیروها در راستای محور برآر را برآر کل می‌گویند. نسبت برآر کل به پَسار کل که معیار اصلی بازده هواگَرد است، نسبت برآر به پَسار [نسبت لیفت به درگ] (L/D) یا بازده آئرودینامیکی نامیده می‌شود. در حمل‌ونقل هوایی به هواگَردی با بال کوچک که بدنهٔ آن همه یا بخش اعظم نیروی بَرار را تولید می‌کند، پیکرهٔ بَرآرزا (lifting body) گفته می‌شود. کروناویریده
در ۲۸ ژانویه ۲۰۲۰، مسولان بهداشتی در آلمان ابتلای یک مرد اهل بایرن از یک زن فاقد نشانهٔ بیماری که طی سفری کاری به چین مسافرت کرده بود را گزارش دادند. به نظر می‌رسد که این مورد اولین مورد از انتقال انسان به انسان در خارج از چین باشد. مورد دیگری از انتقال انسان به انسان در خارج از چین در ویتنام اتفاق افتاد. عفونت حاصل از کروناویروس 2019-CoV سیستم تنفسی تحتانی را با نرخ بیماریزایی ۲ تا ۴ نفر به ازای یک مورد فرد آلوده درگیر می‌کند (R0 که نشان‌دهندهٔ عفونتهای ایجاد شده توسط یک فرد آلوده‌است). سارس و مرس R0 پایین‌تری داشتند و به سادگی منتقل نمی‌شدند. محققان هنوز تخمین درستی از میزان سرایت کروناویروس 2019-CoV ندارند اما گمان‌های اولیه از نرخی مشابه مرس حکایت دارند. در غروب ۲۸ ژانویه، مدیران بهداشتی بایرن از آلودگی ۳ نفر از همکاران فرد آلودهٔ ابتدایی در اروپا گزارش دادند. شرکت مربوطه تعطیل شده و ۴۰ کارمند در ابتدا و ۱۱۰ کارمند در حال حاضر تحت آزمایش هستند. نتایج تحقیقات اطلاعات مهمی را جهت تشخیص R0 نشان خواهد داد. در ۳۱ ژانویه ۲۰۲۰ زنجیرهٔ آلودگی در بایرن به ۶ نفر (که یکی از آنها کودک بودند) رسید که همگی توسط عضوی از خانواده آلوده شده بودند. علایم ملایم شروع عفونت ممکن است مانع تشخیص زود هنگام شده و خطر همه‌گیری را زیاد کند اما در عین حال می‌تواند نشانه‌ای از مرگ‌ومیر پایین این بیماری نیز باشد. علی‌رغم تأیید گزارش‌ها، عفونت ممکن است دستگاه تنفسی تحتانی را نیز تحت تأثیر قرار دهد. تأیید این مدعا می‌تواند دلیلی بر نرخ بالای انتقال ویروس باشد (مسافت طی شده توسط ویروس کمتر بوده و آزاد شدن آن با سرفه هم ممکن است). دستگاه تنفس
کنترل سرعت تنفس به میزان غلظت دی‌اکسید کربن خون بستگی دارد.