روزنامه قانون در چه دورانی منتشر می شد؟
قانون (روزنامه چاپ تهران)
روزنامه قانون روزنامهٔ سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی صبح ایران است که اولین شمارهٔ آن در ششم آبان ۱۳۹۱ منتشر شد. رسانهٔ قانون دارای مجموعه‌ای از نشریات مکتوب و اینترنتی بود که روزنامه و پایگاه خبری روزنامهٔ قانون، رسانه‌ای خصوصی و منتقد بود. قانون (روزنامه چاپ لندن)
قانون نشریه‌ای است فارسی‌زبان که میرزا ملکم خان ناظم‌الدوله نخستین شماره آن را در اول رجب سال ۱۳۰۷ هجری قمری در لندن منتشر کرد. از این روزنامه امروز ۴۱ شماره به جا مانده‌است. ملکم خود می‌گفت که چهل پنجاه شماره منتشر کرده‌است. این روزنامه به نظام حکومتی قاجار با لحنی تند انتقاداتی وارد می‌کرد. این نظام را استبدادی می‌دانست و معتقد بود باید سیستم حکومتی تغییر کند. به همین دلیل انتشار این روزنامه با محدودیت‌هایی از سوی دولت وقت مواجه بود. بیشتر خوانندگان قانون از فارغ‌التحصیلان و محصلان دارالفنون بودند. میرزا ملکم‌خان
ملکم خان نخستین شماره روزنامه قانون را در اول رجب سال ۱۲۶۹ خورشیدی برابر با ۱۸۹۰ میلادی منتشر کرد. از این روزنامه امروز ۴۱ شماره به جا مانده‌است. ملکم خود می‌گفت که چهل پنجاه شماره منتشر کرده‌است. ملکم در این روزنامه به نظام حکومتی قاجار با لحنی تند انتقاداتی وارد می‌کرد. این نظام را استبدادی می‌دانست و معتقد بود باید سیستم حکومتی تغییر کند. به همین دلیل انتشار این روزنامه با محدودیت‌هایی از سوی دولت وقت مواجه بود. بیشتر خوانندگان قانون از فارغ‌التحصیلان و محصلان دارالفنون بودند.
بانی‌فیلم
چند پیش‌شمارهٔ این روزنامه توزیع دکه‌ای نداشت و تنها برای نمایندگان مجلس فرستاده شد. انتشار سراسری روزنامه در کشور از ۷ مهر ماه ۱۳۸۲ آغاز شد و با وجود وقفه ای که در بهمن ماه سال ۱۳۸۳ در انتشار آن به وجود آمد، تا کنون در ۱۲ صفحه ادامه یافته‌است. قوانین دوره‌ای
قوانین دوره ای(به انگلیسی Session laws) مجموعه مقرراتی است که توسط یک مجلس قانونگذاری در طول دوره آن مجلس قانونگذاری تصویب شده‌است و اغلب بعد از پایان دوره به عنوان یک جلد محدود منتشر می‌شود. مقررات ایالات متحده در بزرگ، نمونه ای از قوانین دوره‌ای است که دوسالانه منتشر می‌شود، زیرا دوره کنگره ایالات متحده دو ساله است. قوانین دوره ای معمولاً به صورت سالانه یا دوسالانه منتشر می‌شود، بسته به طول دوره مجلس، که به‌طور معمول بستگی به توالی انتخابات عمومی مجلس دارد. قانون (روزنامه چاپ تهران)
این روزنامه در ۱۳ مرداد ۱۳۹۳ رفع توقیف شد. قاضی مدیر خراسانی (قاضی پرونده روزنامه قانون)، جزای نقدی پنج میلیون تومانی برای روزنامه در نظر گرفت. انتشار مجدد روزنامه قانون پس از رفع توقیف در تاریخ ۱۳ دی ماه ۱۳۹۳ صورت گرفت. روزنامه در دوره جدید انتشارش ۱۶ صفحه تمام رنگی و با ۴ صفحه طنز روی دکه‌های روزنامه فروشی‌های ایران قرار گرفت. لوئیزا لاسون
طلوع نخستین ژورنال استرالیایی بود که توسط زنان منتشر و اداره می‌شد و پس از انتشار ماهیانه در سطح کشور و تعدادی از کشورهای خارجی توزیع می‌شد. طلوع یک ژورنال فمنیستی بود و مطالبش اغلب حول مسایل و مشکلات زنان از جمله خشونت علیه زنان، حقوق اقتصادی و قانونی زنان٬ حق تحصیل زنان٬ حق رای زنان و کاندیداتوری برای زنان و غیره صحبت می‌کرد. انتشار ماهنامهٔ طلوع هفده سال تمام ادامه یافت. پسر ارشد لوئیزا٬ نیز داستان‌ها و اشعار مختلفی برای ژورنال می‌نوشت که بعدها در سال ۱۸۹۴ تحت مجموعه‌ای با عنوان «داستان‌های کوتاه به نظم و نثر» به چاپ رسید. در سال ۱۸۸۹ ٬ لوئیزا کلوب طلوع (The Dawn (Club) را بنیان‌گذاری کرد که به زودی به مرکز مبارزه برای اعطای حق رأی به زنان تبدیل شد. هنگامی که لیگ حق رأی برای زنان در ایالت نیوساوث‌ولز کمپین خود را آغاز کرد٬ لاسون امکانات چاپ خود را به صورت مجانی در اختیار لیگ گذاشت. وقتی در سال ۱۹۰۲ میلادی لایحهٔ اعطای حق رأی به زنان تصویب شد٬ لاسون به عنوان «مادر جنبش حق رای در نیوساوث‌ویلز» به مجلس معرفی شد. جنبش زنان در آن دوره هنوز وارد مبحث نشده بود و به همین دلیل لاسون بدون انتقاد از دولت برای عدم اعطای حق رأی به بومیان استرالیا سمت جدید خود را پذیرفت. روزنامه بلدیه
روزنامه بلدیه نام یکی از نشریات دوران مشروطه در همدان است. روزنامه بلدیه به صاحب امتیازی و مدیریت مرتضی موسوی و میرزا ابوالقاسم خان همدانی در سال۱۳۲۵٫ق تأسیس و در تهران منتشر شد. این روزنامه که تا ۱۷ شماره بیشتر انتشار نیافت مربوط به اخبار و مسائل همدان بود. روزنامه دولت علیه ایران
روزنامهٔ دولت عَلیّهٔ ایران، نخستین روزنامهٔ مصور انتشاریافته در ایران است که از سال ۱۲۷۷ ه‍.ق به صورت چاپ سنگی و با مدیریت میرزا ابوالحسن خان غفاری، معروف به صنیع‌الملک منتشر می‌شد. این روزنامه در واقع شکل تغییریافتهٔ روزنامهٔ مشهورِ "وقایع اتفاقیه" بود و پس از ایجاد تغییراتی همچون افزودن تصاویر به روزنامه، عنوان جدید به آن داده شد. سید محمدصادق طباطبایی
در ایام اوج‌گیری جنبش مشروطیت، سید محمدصادق به مساعدت پدر وارد در مبارزه شد. پس از استقرار مشروطیت و در مجلس اول روزنامه "مجلس" را به مدیریت خود و سردبیری ادیب الممالک فراهانی از سوم آذر ۱۲۸۵ منتشر کرد. در دوران استبداد صغیر از ایران تبعید شد و مدتی را در اروپا گذراند. پس از آن از مشهد وکیل مجلس دوم و از تهران وکیل مجلس سوم و از شهریار و ساوجبلاغ وکیل مجلس چهارم شد. وی مؤسس و رهبر حزب اجتماعیون اعتدالیون در ادوار مجلس بود. محمد نجات
میرزا محمد همراه با سلیمان میرزا و برادرش یحیی میرزا از تابستان ۱۲۸۶ هفته نامه حقوق را با مشی ضد دربار انتشار می داد. در دی ۱۲۸۷ که توطئه ترور شیخ فضل‌الله نوری لو رفت، میرزا محمد را که خانه اش در همسایگی شیخ فضل‌الله بود، به مناسبت سابقه مخالفت با سلطنت دستگیر و محاکمه کردند. پس از ۷۵ روز حبس، توانست بیگناهی اش را ثابت کند و آزاد شود. پس از به توپ بستن مجلس، جزو کسانی بود که به سفارت انگلیس پناه بردند. پس از فتح تهران و خلع محمدعلی شاه، عضو «محکمه انقلابی» شد که حامیان محمدعلی شاه را محاکمه می کرد. همین دادگاه حکم به اعدام شیخ فضل‌الله نوری داد. سانسور در ایران
از همان ابتدای شکل‌گیری انتشارات دولتی، سانسور جزو جدایی ناپذیر آن بوده‌است. آغاز سانسور دولتی در ایران هم‌زمان است با سلطنت ناصر الدین شاه قاجار و انتشار اولین روزنامه دولتی ایران به نام روزنامه وقایع اتفاقیه. این روزنامه که به هدف اطلاع‌رسانی عامه در مورد مسائل داخلی و خارجی تأسیس شده بود از همان ابتدا تبدیل به تریبون رسمی دولت شد و به‌خصوص مقالات سیاسی آن به جای گزارش دقیق رخدادهای داخلی و خارجی بیشتر به مدیحه سرایی درباریان و شرح غلوآمیز اقدام‌های دربار می‌پرداخت. هم‌زمان با انتشار این روزنامه، روزنامه‌های فارسی‌زبان پرشماری در خارج از ایران توسط ایرانیان مقیم خارج از کشور چاپ می‌شد. از آن میان می‌توان به روزنامه قانون در لندن، روزنامه حبل‌المتین در کلکته، روزنامه ثریا در قاهره و روزنامه اختر در استانبول اشاره کرد. از آنجا که این روزنامه‌ها تحت نظر دولت نبودند انتقادات اجتماعی و سیاسی با آزادی بیان بیشتری درآنها درج می‌شد. توزیع گسترده این روزنامه‌ها در سراسر کشور و محتوای منتقدانه آن‌ها وزیر انتشارات زمان محمدحسن خان صنیع‌الدوله را که بعدها به اعتماد السلطنه ملقب شد بر آن داشت که به شاه تأسیس اداره سانسور را پیشنهاد کند. در سال ۱۸۶۳، حدود ۲۸ سال پس از چاپ اولین روزنامه ایران (کاغذ اخبار)، نخستین اداره سانسور مطبوعات به دستور ناصر الدین شاه تأسیس شد. ریاست این اداره ابتدا به چارلز برگز و صنیع الملک و بعدها به خود اعتماد السلطنه واگذار شد. وظیفه این اداره بررسی تمام روزنامه‌ها و کتاب‌های داخلی بود. متون بازرسی شده توسط رئیس اداره سانسور به نشان «ملاحظه شد» ممهور می‌شدند. روزنامه‌نگاری در ایران
در دوره مشروطیت بیداری افکار عمومی به سرعت و شدت اوج گرفت و روزنامه‌ها نفوذی عظیم و سهم مهمی در تجدید حیات اندیشه‌های مردم داشتند. از روزنامه‌های مهم دوره مشروطیت که تأثیر زیادی بر افکار عمومی داشتند می‌توان به صور اسرافیل و ایران نو اشاره کرد. در این برهه از تاریخ ایران، مطبوعات به عنوان نمادهای دموکراسی و آزادی نقش بزرگی در گسترش مشروطیت داشتند. در پی اعلام فرمان مشروطیت تعداد و تیراژ مطبوعات افزایش زیادی یافت همانطورکه شمارگان روزنامهٔ مساوات که از جراید مهم و مؤثر انقلاب مشروطه شمرده می‌شد به ۳ هزار، روزنامه صور اصرافیل به ۵ هزار، روزنامه مجلس به تدریج از ۷ هزار به ۱۰ هزار و روزنامه انجمن ملی به ۵ هزار نسخه رسید. به هنگام صدور فرمان مشروطیت تنها ۲۰ روزنامه و نشریه در ایران منتشر می‌شد اما در پی اعلام این فرمان و در مدت زمان مانده از سال ۱۳۲۴ (قمری)، ۹۲ نشریه شامل ۶۴ عنوان در تهران، ۹ عنوان در اصفهان، ۶ عنوان در تبریز، ۴ عنوان در همدان، لاهیجان و ارومیه هر کدام دو عنوان و کرمانشاه، شیراز، مشهد، بندر انزلی و شهر ری هر کدام یک عنوان، منتشر می‌شد. روزنامه‌نگاری در ایران
اولین روزنامه‌ای که از طرف زنان در ایران منتشر شد دانش نام داشت و در سال ۱۳۲۸ (قمری) توسط همسر میرزا حسین‌خان کحال انتشار می‌یافت. این نشریه از ۱۰ رمضان ۱۳۲۸ ق. تا ۲۷ رجب ۱۳۲۹ ق. در تهران منتشر می‌شد. دانش هفته‌ای یک بار و در هشت صفحه با قطع رحلی و چاپ سربی چاپ می‌شد و علاوه بر ایران در سایر کشورها هم منتشر می‌شد. قانون اساسی
در سال ۱۶۳۹ میلادی، مستعمرهٔ کنتیکت در آمریکای شمالی قانونی را تهیه و در مرزهای خود به اجرا گذاشت. از این قانون به عنوان یکی از اولین قوانین اساسی منسجم در غرب و نخستین قانون اساسی در آمریکای شمالی یاد می‌شود، و به همین دلیل به ایالت کنتیکت در کشور آمریکا لقب «ایالت قانون اساسی» داده‌اند. این قانون با اینکه سندی نسبتاً کوتاه است، در آن برای نخستین بار از آزادی‌های فردی و نحوه ضمانت آن‌ها توسط دولت سخن به میان آمده‌است. این قانون حدود قدرت دولت را هم مشخص کرده و راهکارهایی برای اعمال آن حدود ارائه داده‌است. روزنامه‌های کردی
چاپ مجله نیشتمان در آن وضعیت که چاپخانهٔ وجود نداشت در منطقهٔ مکریان کاری بسی دشوار بود؛ مجله می‌بایست روانهٔ تبریز شود و پس از چاپ به مهاباد برگردانده شود تا به صورت مخفی پخش شود. در وضعیت پیش آمده در دوران جنگ جهانی دوم، دو چاپخانه در مهاباد و یک چاپخانه در شهر بوکان دایر و تأسیس شد. در بوکان مجلهٔ هه‌لاله در نوروز سال ۱۳۲۴ به سرپرسی حسن قزلجی منتشر شد(۲۱ مارس ۱۹۴۶). قبل از این که روزنامه کردستان منتشر شود، دو شماره از مجلهٔ کردستان انتشار یافته بود، سپس آغاز نوین و مژده بخشی در عرصهٔ روزنامه‌نگاری کُردی آغاز شد که منشأ انتشار آن روزنامهٔ کردستان بود. ابوطالب شیروانی
پس از پایان جنگ جهانی دوم، بنان‌السلطان از پنجم شهریور ۱۲۹۸ روزنامه "میهن" را در اصفهان انتشار داد که هفته‌ای دو بار منتشر می‌شد و یکی از ویژگیهایش کاربرد واژگان پارسی سره به جای کلمات عربی و فرنگی بود. در دوازدهم فروردین ۱۲۹۹ سرمقاله‌ای علیه وثوق الدوله و قرارداد ۱۹۱۹ نوشت که به بازداشت او به دست ژاندارمری در بیستم فروردین ۱۲۹۹ و توقیف "میهن" انجامید. در پی اعتراضات گسترده به بازداشت او و شلاق زدنش در زندان، پس از شش روز و آزاد شد. اما یک هفته بعد دوباره ژاندارمری او را دستگیر کرد و به بازداشتگاه باغشاه در تهران فرستاد. در خرداد ۱۲۹۹ آزاد شد و در تهران ماند و از سال بعد انتشار روزنامه "میهن" را در پایتخت از سر گرفت. قانون مطبوعات ایران مصوب ۱۲۸۶
در ۱۸ بهمن ۱۲۸۶ خورشیدی یکمین قانون مطبوعات در ۵۲ ماده به تصویب مجلس شورای ملی رسید. طبق اصل بیستم از قانون اساسی عامه مطبوعات غیر از کتب ظلال و مواد مضره به دین مبین، آزاد و ممیزی در آنها ممنوع است ولی هر گاه چیزی مخالف قانون مطبوعات در آنها منتشر بشود، نشردهنده یا نویسنده طبق قانون مطبوعات مجازات می‌شود. اگر نویسنده معروف و مقیم ایران باشد ناشر و طابع و موزع از تعرض مصون هستند. مقرر می‌شود طبع کتب و روزنامجات و اعلانات و لوایح در تحت قوانین مقرره ذیل که از برای حفظ حقوق عموم و سد ابواب مضار از تجاوزات ارباب قلم و مطبوعات وضع می‌شود آزاد است. هر کس بخواهد مطبعه دایر نماید یا کتاب و جریده و اعلاناتی به طبع برساند یا مطبوعات را بفروشد باید بدوا عدم تخلف از فصول این قوانین را نزد وزارت معارف به التزام شرعی ملتزم و متعهد شود. علوم قانونی
اولین نوشته کتبی از استفاده از طب و حشره‌شناسی برای حل پرونده‌های جنایی به کتاب Xi Yuan Lu (ترجمه شده به عنوان "شستشوی دوران") نوشته شده در چین توسط Song Ci (宋 宋، ۱۱۸۶–۱۲۴۹) در سال ۱۲۴۸ در زمان سلسله سونگ بر می‌گردد که مدیر محکمه، زندان و نظارت بود. Gunhegarancha Kardankal (اسراف مجرمان، انتشارات لوتوس Pvt. Ltd.) نوشته دکتر Vasudha Apte (استاد و دانشمند - پزشکی قانونی، هند) که به زبان مراتی نوشته شده حاوی اطلاعات در مورد ۱۳۰ روش مختلف برای تحقیقات قانونی است. نیوز بریتانیا
روزنامه لندن اولین روزنامه‌ای بود که توسط نیوز اینترنشنال راه اندازی شد. این یک روزنامه رایگان شب بود که در ایستگاه‌های اتوبوس و راه‌آهن در لندن توزیع می‌شد. این مقاله پنج روز در هفته از سپتامبر ۲۰۰۶تا سپتامبر ۲۰۰۹ منتشر می‌شد و در رقابت با سایر روزنامه‌هایی که به‌طور رایگان منتشر می‌شد تعطیل گردید. مجلس (روزنامه)
روزنامه مجلس نخستین روزنامه پارلمانی ایران بود که در تاریخ ۳ آذر ۱۲۸۵ هجری خورشیدی (۸ شوال ۱۳۲۴) یعنی پنجاه روز بعد از تأسیس مجلس شورای ملی به چاپ رسید. این روزنامه در ۸ صفحه با کمک چاپ سربی انتشار می‌یافت و علاوه بر درج اخبار خارجی و داخلی ایران، تمامی مذاکرات انجام شده در مجلس شورای ملی را منعکس می‌کرد. امتیاز روزنامه به موجب فرمان مظفرالدین‌شاه به عهده میرزامحسن مجتهد (برادر صدرالعلما) و مدیریت آن با سید محمدصادق طباطبایی و سردبیری آن با ادیب‌الممالک فراهانی بود. در هر هفته ۴ شماره از این روزنامه منتشر می‌شد. قیمت هر شماره آن یک شاهی بود. رهنما (روزنامه)
روزنامه رهنما یکی از روزنامه‌های ایرانی بود که انتشار آن از دوران مشروطیت آغاز شد. عبدالرحیم رهنما در سال ۱۳۲۵ ق و در صدر مشروطیت روزنامه رهنما را در تهران منتشر کرد که یک سال بعد تعطیل شد و مجدداً پس از شهریور ۱۳۲۰ ش به وسیله فرزندش مهدی رهنما انتشار یافت. خبرآنلاین
خبرآنلاین در مجموعه «گروه رسانه‌ای خبر» قرار دارد که روزنامه‌های «خبر جنوب»، «خبر ورزشی»، هفته نامه «سیاحت و تجارت» و هفته‌نامه ادبی «نگاه پنجشنبه» را شامل می‌شود. «خبر جنوب» پرتیراژترین روزنامه منطقه‌ای جنوب کشور است که از سال ۱۳۵۸ انتشار یافته‌است. سایر نشریات این گروه نیز در حوزه خود از نشریات مطرح و بعضاً پرسابقه به‌شمار می‌روند که همگی به همت حسین واحدی‌پور پا گرفته‌اند. خبرگزاری خبرآنلاین با تلاش‌های علیرضا معزی و حسین انتظامی و به کمک حسین واحدی پور توانست جایگاه خوبی را در بین رسانه‌های ایرانی به دست آورد. این مؤسسه خود و نشریاتش را متعلق به گفتمان اصول‌گرایی معتدل می‌داند. برخی سایت خبرآنلاین را منتسب به علی لاریجانی عنوان کردند، اما این مسئله مورد تکذیب روابط عمومی مجلس شورای اسلامی قرار گرفت. قانون در طب
کتاب "قانون" را ژراردوی کرمونایی در سال ۱۱۸۷ م به لاتینی برگرداند. پیش از آن، این کتاب را به فرمان اسقف اعظم تولدو، ریموند، در ۱۱۵۱ م به لاتین ترجمه کرده‌بودند. آندرئا آلپاکو در سال ۱۵۲۰ یا ۱۵۲۱ م اثر بوعلی را به لاتینی برگرداند. "قانون" در نیمهٔ آخر قرن پانزدهم میلادی، شانزده بار، و در قرن شانزدهم میلادی، بیش از بیست بار تجدید چاپ شد. هارپرز ویکلی
هارپرز ویکلی، مجله تمدن نام یک مجلهٔ سیاسی آمریکایی بود که در شهر نیویورک و توسط انتشارات هارپر از سال ۱۸۵۷ تا ۱۹۱۶ میلادی منتشر می‌شد که در آن به خبرهای داخلی و خارجی می‌پرداخت و همین‌طور داستانهای خیالی و طنز دربارهٔ موضوعات مختلف را در کنار تصاویر به چاپ می‌رساند. این مجله پوشش گسترده‌ای از جنگ داخلی آمریکا از جمله تصاویری مربوط به آن را منتشر می‌کرد. در دوران اوج خود به فوروم کاریکاتوریست سیاسی توماس نست تبدیل شده بود. انتشارات گنج دانش
انتشارات گنج دانش یک ناشر کتاب و فروشگاه کتابفروشی در تهران است که کتابهای راجع به حقوق و قوانین را چاپ و نشر می‌کند. این انتشارات یازده سال پس از صدور فرمان مشروطیت و تأسیس مجلس و شکل‌گیری نهاد قانونگذاری در ایران در سال ۱۲۹۶ خورشیدی تأسیس گردید. این انتشارات به نشر آثار محققان ایرانی و غیر ایرانی می‌پرداخت. ادبیات انگلیسی
در طول دوران بازگشت سلطنت معمول‌ترین راه دریافت اخبار به صورت چاپ بر روی برگه‌های بزرگ کاغذ بود. این برگ‌ها که به صورت واحد منتشر می‌شدند غالباً روایت‌گر یک‌جانبهٔ یک رخداد بودند. در همین دوره بود که برای نخستین بار روزنامه‌نگاری حرفه‌ای و منظم در انگلستان آغاز شد. این حرفه در اواخر زمان ادعای سلطنت توسط ویلیام اورانژ در سال ۱۶۸۹ توسعه یافت. روزنامه‌نگاری در انگلستان به‌طور اتفاقی یا با طرح قبلی با ورود ویلیام به کاخ پادشاهی از آمستردام که در آن زمان صنعت چاپ روزنامه داشت گسترش پیدا کرد. مجله حقوقی جورج تاون
جلد ۱، شماره ۱ در نوامبر ۱۹۱۲، تحت نظارت سردبیر یوجین کوئه منتشر شد. در آن زمان، اشتراک سالانه مجله جدید یک دلار هزینه داشت. مقاله اول با عنوان «۱۲۵ سالگی تدوین قانون اساسی ایالات متحده»منتشر شد. قانون پیران
نسخهٔ اولیه در سال ۱۶۵۶ به دست ادوارد آرچر منتشر شد و نام سه نویسنده را روی جلد خود داشت: توماس میدلتون، ویلیام رولی و فیلیپ مسینجر. دیوید لیک بر این عقیده است که نقش مسینجر در حد بازخوانی متن بوده و تحریر نمایشنامه را به این ترتیب تقسیم‌بندی می‌کند: اندیشه نو (مجله)
در ۱۵ آذر ۱۳۲۷ "خلیل ملکی" و یارانش به دنبال انشعاب از حزب تودهٔ ایران، که در اواخر پاییز ۱۳۲۶ صورت گرفته بود، مجله‌ای تئوریک به نام اندیشهٔ نو کردند. اندیشهٔ نو به هنر نیز می‌پرداخت و به‌نوعی مجله‌ای ادبی-هنری نیز بود. اندیشهٔ نو، قدم در جاپای چندین سال پیش ماهنامهٔ مردم، یا از آن پیش‌تر، قدم در جاپای نامهٔ مردم می‌گذارد (البته به لحاظ هنری). در سرمقالهٔ نخستین شمارهٔ اندیشهٔ نو، به دنبال ضرب‌المثل معروف فرانسوی «دوران نو، آهنگ نو» و برشمردن تفصیلی مشخصات دوران نو، می‌خوانیم: سعید نورسی
دادگاه آفیون در سال ۱۹۴۸ م انجمنی از علما ودانشمندان را برای تحقیق و بررسی پیام‌های نور واعلام نظر خود در مورد آن‌ها تشکیل داد. این دادگاه مدت هشت سال به طول انجامید تا با لآخره در ۲۵ مایس ۱۹۵۶ م طبق گزارش آن انجمن مبنی بر اینکه در رسالات نور هیچ گونه ضدیت با قانون اساسی وحکومت ترکیه وجود ندارد، صادر شد. بدین ترتیب شاگردن نور آستین‌ها را بالا زدند وچاپخانه‌های استانبول، آنکارا، صامسون و انطالیا(آنتالیا) را برای چاپ پیام‌ها راه اندازی کردند. بدیع الزمان از اینکه رسالات نور چاپ می‌شدند خیلی خوشحال بود و می‌گفت این عید و جشن رسالات نور است. من منتظر چنین روزی بودم. ابوالحسن عمیدی نوری
عمیدی نوری از آن پس به وکالت دادگستری پرداخت. پس از شهریور ۱۳۲۰ و باز شدن فضای مطبوعات به روزنامه‌نگاری روی آورد و مقالاتش ابتدا در روزنامهٔ‌های "طوفان" و "ستارهٔ ایران" چاپ می‌شد. سپس خودش روزنامه‌ای به نام "داد" را منتشر کرد و مقالات تندی علیه رضا شاه نوشت. روزنامهٔ "داد" به‌خصوص به علت مقالات عمیدی نوری با نام «پشت پردهٔ سیاست و زیرپردهٔ سیاست» خوانندگان بسیاری پیدا کرد. قانون باستان
قانون باستان: ارتباط آن با تاریخ اولیهٔ جامعه و رابطه آن با ایده‌های مدرن کتابی است از هنری جیمز سامنر ماین، حقوقدان انگلیسی که اولین بار در سال ۱۸۶۱ در «اکتاوو» منتشر شد. این کتاب در زمان حیات نویسنده دوازده بار چاپ گردید. چاپ دوازدهم در سال ۱۸۸۸ منتشر شد. مجله حقوق و فناوری دانشگاه هاروارد
مجله حقوق و فناوری هاروارد، ، مجله سالانه دسترسی آزاد با انتشار دو شماره در هر سال است که در سال ۱۹۸۸ در دانشکده حقوق هاروارد تأسیس شد. این مجله شامل کلیه جنبه‌های قانون فناوری اطلاعات از جمله مالکیت معنوی، بیوتکنولوژی، قانون حفظ حریم خصوصی، قانون رایانه، جرایم سایبری، ضد انحصار، قانون فضا، ارتباطات از راه دور، اینترنت و تجارت الکترونیک است. طبق رتبه‌بندی مجله واشینگتن، این مجله دارای رتبهٔ برتر بیشترین استناد به مجله حقوقی فناوری و هفدهمین ژورنال دارای رتبه برتر حقوق است که با تأثیرگذاری بالا (از بین ۱۵۳۰ مجله) رتبه‌بندی شده‌است. مؤلفه آنلاین آن خلاصه ای از تحولات اخیر در همه زمینه‌های قانون و فناوری را ارائه می‌دهد. سعادت
روزنامه سعادت نام یکی از نشریات دوران مشروطه در همدان است. این نشریه هفتگی در همدان در سال۱۳۲۵٫ق به مدیریت محمدتقی نراقی و با چاپ سربی انتشار می‌یافت. هر نسخه از این روزنامه دارای ۴ صفحه بود. وجه اشتراک سالیانه آن در همدان یک تومان، در نقاط دیگر ایران پانزده هزار دینار، و برای روسیه و قفقاز به چهار منات می‌رسید. انتشار روزنامه سعادت تا سال(۱۳۲۶٫ق) ادامه یافت. مطالب این روزنامه شامل اخبار همدان، ولایات دیگر و عریضه‌های مردمی و اعلامیه و بیانیه بوده‌است. تایم
تایم یک مجله خبری هفته‌نامه و روزنامه آنلاین آمریکایی است که در نیویورک مستقر شده و منتشر می‌شود. تایم نخستین بار در ۳ مارس ۱۹۲۳ در شهر نیویورک منتشر شد و سال‌ها توسط بنیانگذار مشترک و تأثیرگذار آن هنری لوس اداره می‌شد. هم‌اکنون سردبیر این مجله ادوارد فلسنتال است. مجله "تایم" به بررسی رویدادها در زمینه‌های سیاست، اقتصاد، هنر، مذهب، علم، ورزش، تجارت و علوم اجتماعی می‌پردازد. درآمد مجله "تایم" از طریق آگهی‌های بازرگانی تأمین می‌شود. گاردین
گاردیَن یک روزنامهٔ بریتانیایی است که از سال ۱۸۲۱ میلادی منتشر می‌شود. این روزنامه ابتدا در شهر منچستر منتشر و "منچستر گاردین" نامیده می‌شده‌است، اما از سال ۱۹۵۹ عنوانش به "گاردین" تغییر یافت و در سال ۱۹۶۴ نیز دفتر مرکزیش به لندن منتقل شد. هفته‌نامهٔ خواهر این روزنامه، آبزرور نام دارد. فرهنگ در افغانستان
درپی به حکومت رسیدن شاه امان‌الله (سلطنت ۱۳۰۸–۱۲۹۸ / ۲۹–۱۹۱۹) که به کوشش جمعی از نخبگان فرهنگی تحقق یافت، آرزوهای «اخوان افغان» مورد توجه قرار گرفت. در دورهٔ امان‌الله نزدیک به ۲۳ روزنامه، مجلهٔ هفتگی، ماهنامه، فصلنامه و سالنامه در سرتاسر کشور منتشر می‌شد. "امان افغان" (۱۳۳۷/۱۹۱۹) از مهم‌ترین آن‌ها بود که در کابل به چاپ می‌رسید. علاوه بر آن، نشریات "اصلاح" (۱۳۴۷/۱۹۲۹)، "طلوع افغان"، "اتفاق اسلام"، "الغازی"، "ابلاغ"، "ارشاد النسوان"، "آیینهٔ عرفان"، "نوروز" و امثال آن‌ها در مرکز و مراکز استان‌های کشور نشر می‌یافت. نشریهٔ دو هفتگی "انیس" (۱۳۴۵/۱۹۲۷) به مدیریت محیی‌الدین انیس، نخستین نشریهٔ سیاسی، فرهنگی و اقتصادی کشور به‌شمار می‌آمد که پس از مدتی به روزنامه تبدیل شد. در بعضی از نشریه‌های این دوره میزان قابل توجهی شعر از اشعار معاصران به چاپ رسیده‌است، مانند "حقیقت" که می‌توان مجموعهٔ دوره‌های آن را تذکرةالشعرایی به‌شمار آورد که شعر آن روزگار را دربردارد. ابن سینا
از قرن دوازدهم تا شانزدهم پایه‌های علمی و عملی پزشکی، تعلیمات ابن سینا بود. با آثار ابوبکر محمد بن زکریای رازی نیز آشنا بودند و او را طبیب معالجی بهتر از ابن سینا می‌شمردند، ولی قانون مجموعه تعلیمی بی‌نظیری به‌شمار می‌رفت و کتاب «کلیات فی الطب» ابن رشد تنها با قسمت اول کتاب قانون مطابقت داشت. قانون را ژرارد کرمونائی میان سال‌های ۱۱۵۰ و ۱۱۸۷ به تمامی ترجمه کرد و روی هم رفته هشتاد و هفت ترجمه از آن به عمل آمد که البته بعضی، از آن‌ها فقط شامل قسمتی از این کتاب بود. بیشتر ترجمه‌ها به لاتینی بود، ولی چندین ترجمه به عبری در اسپانیا و ایتالیا و جنوب فرانسه نیز انجام شد. ترجمه کتاب‌های طبی به خوبی ترجمه کتاب‌های فلسفی او نیست و بعضی کلمات یونانی که تحریف شده و به صورت عربی درآمده، در ترجمه‌ها به صورت نامفهوم و ناشناخته آمده‌است، و نیز بعضی اصطلاحات فنی عربی کمابیش به حروف لاتینی نقل شده و کاملاً نامفهوم است. قانون اساس تعلیم طب در همه دانشگاه‌ها بود. در قدیمی‌ترین برنامه تعلیمی که تاکنون بدست آمده و مربوط به مدرسه طب منوپلیه است و در منشوری از پاپ کلمنت پنجم مورخ ۱۳۰۹مسیحی و نیز در تمام منشورهای پس از آن تا سال ۱۵۵۷ نام قانون آمده‌است. ده سال بعد جالینوس را بر ابن سینا برگزیدند، ولی کتاب قانون تا قرن هفدهم هنوز تدریس می‌شد. چاپ متن عربی آن در رم نشانه آن است که چه اندازه ارزش برای این کتاب قائل بوده‌اند. چاسر در مقدمه کتاب «داستان‌های کنتربری» نوشته‌است که هیچ طبیبی نباید از قانون غفلت کند. تقریباً هرکس قسمت‌هایی از قانون و مخصوصاً فصول مربوط بهتب‌ها یا بیماری‌های چشم را، یا نوشته‌های کوتاهتری چون«مقالة فی النبض» یا «رساله در بیماری‌های قلبی» را در اختیار داشت. همه مؤلفان عرب از قرن هفتم تا قرن دهم ه‍.ق /سیزدهم تا شانزدهم م. تحت تأثیر ابن سینا بوده‌اند - حتی اگر مانند پدر ابن زهر نسبت به او تردید نشان داده یا مانند ابن نفیس قانون را تکمیل کرده باشند. شفق سرخ (روزنامه ۱۳۰۰)
شفق سرخ روزنامه‌ای در ایران بود که علی دشتی انتشار می‌داد. انتشار این روزنامه از ۱۱ اسفند ۱۳۰۰، در اواخر دورهٔ قاجار و اوایل پادشاهی رضاشاه آغاز شد و تا سال ۱۳۱۴ ادامه یافت. صاحب امتیازی و مدیریت مسئولی این روزنامه را علی دشتی و سردبیری آن را میرزا یدالله‌خان مایل تویسرکانی بر عهده داشتند. توفیق (نشریه)
"توفیق" در اوایل این دوره، نشریه‌ای نیمه‌فکاهی و نیمه‌جدّی بود. از اواسط سال پنجم، با کسب امتیاز چاپ کاریکاتور در آن، بیشتر صورت فکاهی گرفت و پس از مدتی از سال ۱۳۱۱ کاملاً ادبی شد. طی شش سال فعالیت ادبی، اغلب مطالب "توفیق" منظوم بود. از سال ۱۳۱۷، "توفیق" دوباره به‌صورت کاملاً فکاهی-اجتماعی درآمد. تقارن نخستین دورهٔ "توفیق" با حاکمیت رضاشاه پهلوی (۱۳۰۴-۱۳۲۰)، سبب شد که مطالب نشریه با سانسور همراه شود، اما در دورهٔ بعد (۱۳۳۲–۱۳۲۰) این مشکل وجود نداشت. "توفیق" در دورهٔ اول بیشتر به مسائل اخلاقی و اجتماعی می‌پرداخت و ازاین‌رو بدون وقفه منتشر می‌شد. کیهان لندن
مصباح زاده انتشار کیهان را در سال ۱۳۲۱ خورشیدی برابر با ۱۹۴۲میلادی در سه اتاق اجاره‌ای در محله سرچشمه تهران چند قدم پائین‌تر از مسجد سپهسالار و مجلس شورای ملی شروع کرد. او در این دفتر کوچک دو سه همکار دیگر هم داشت، عبدالرحمان فرامرزی نویسنده سرشناس، وکیل دادگستری و نماینده بعدی مجلس شورای ملی از بندر لنگه که سردبیر روزنامه نیز بود و بهادری رئیس کارگزینی کیهان که در سال‌های پیش از انقلاب هم مسئولیت امور مالی را به عهده داشت. روزنامه قانون
روزنامه قانون ممکن است به یکی از دو روزنامهٔ زیر اشاره داشته باشد: روزنامه
چاپ مطبوعات روزانه ارزان در ایالات متحده آمریکا، به سال ۱۸۹۲ میلادی برمی‌گردد. این روزنامه‌ها نخست فقط در شهر نیویورک توزیع می‌شد، اما پس از مدتی در تمام شهرهای بزرگ شرق امریکا توزیع گردید. در نخستین سال‌های سده ۲۰، روزنامه‌های شهری یا منطقه‌ای پدیدار شد که اکثر مناطق ایالات متحده آمریکا را پوشش می‌داد. در دوران مهاجرت انبوه، روزنامه‌های بسیاری به زبان‌های خارجی در آمریکا منتشر شد. در سال ۱۹۱۱، نود و هفت روزنامه به زبان آلمانی در شهرهای غربی و شمال شرق آمریکا منتشر می‌شد. ایالات متحده آمریکا، امروزه و بر اساس آمار سال ۲۰۱۸ میلادی، ۱۲۷۹ روزنامه دارد. نوید اصفهان
روزنامه نوید اصفهان، روزنامه محلی شهر اصفهان بود که از سال ۱۳۶۴ تا سال ۱۳۷۷ منتشر می‌شد. این روزنامه به مدیر مسئولی دکتر فضل‌الله صلواتی اداره می‌شد. این روزنامه به دلیل حمایت از طیف اصلاحات و همچنین همسویی با سیاستهای بی عدالت ستیزی در سال ۱۳۷۷ به دستور دادگاه ویژه روحانیت توقیف شد. قانون (روزنامه چاپ لندن)
انتشار قانون هشت سال طول کشید. قانون در طب
این کتاب مهم‌ترین و مفصل‌ترین کتاب ابن سینا در طب و از اُمّهات کتب طبی در تمدن ایران پس از اسلام و از جمله مهم‌ترین آثار پزشکان دنیای قدیم است. جان گاردنر
وی در این مقاله برداشت‌های متفاوتی که ممکن است از واژهٔ قانون شود مورد بررسی قرار می‌گیرد. همهٔ اسن مطالب می‌بایستی به صورت یکپارچه مورد بررسی قرار گیرند قبل از این که توضیح فلسفی و کاملی از ماهیت قانون داده شود. من با تمایز بین قوانین (ایجاد شده توسط بشر) و قانون ژانر که این قوانین به ان تعلق دارند شروع می‌کنم. این موضوع من را به سمت تمایز بین قانونی که متعلق به یک نظام حقوقی خاص است و قانون (ژانر این قوانین) هدایت می‌کند. فلسفه فرهنگ‌نویسی نیست به گفتهٔ جوزف راز. توضیح و تشریح ماهیت قانون همان توضیح و تشریح واژهٔ قانون و موارد مشابه ان نیست. ما از حرکت‌های مجاز در بازی شطرنج و عملیات‌های غیرمجاز در برنامه‌های کامپیوتری حرف می‌زنیم. چیزی که مارا به تردید بیندازد در مورد این کاربردها وجود ندارد. این‌ها به نوعی اعتراض به تفسیر و توضیحی که از قانون می‌شود که طبق ان قانون منطق قانون نیست یا برنامه‌های کامپیوتری نمی‌توانند غیرمجاز عمل کنند نیست. این به نوعی اعتراض است به تفسیری که از ماهیت قانون می‌شود که بر طبق ان قوانین سوئد قانون نیستند یا برطبق ان دولت آمریکا غیرقانونی نمی‌تواند عمل کند. در این مقاله من به اختصار دربارهٔ تضاد بین مفاهیم مختلف قانون و قانونی بودن توضیح می‌دهم و ان هارا مقایسه می‌کنم. همهٔ این مفاهیم بایستی در توضیحی کامل از ماهیت قانون گنجانده شوند. برای نشان دادن پیچیدگی‌های ان من عمدتاً روی کارهربرت لیونل آدولفوس هارت تمرکز می‌کنم. هارت حساسیت‌های زیادی به ابهاماتی که من در ذهنم دارم نشان داده است و به همین دلیل از بسیاری از این ابهامات دوری می‌کند. کیهان (روزنامه)
"کیهان" قدیمی‌ترین روزنامهٔ در حال انتشارِ ایران پس از روزنامهٔ اطّلاعات است. نخستین شمارهٔ روزنامه "کیهان" در تاریخ سوّمِ خردادِ ۱۳۲۱ در تهران منتشر شد و، به‌جز سه بار توقیف در سال ۱۳۲۲، پیوسته منتشر شده‌است. در رتبه‌بندی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از روزنامه‌های ایران بر پایهٔ عملکردشان در بازهٔ نیمهٔ دوّمِ ۱۳۹۴ "کیهان" (با ۷۰ امتیاز) هشتم شد. قانون (روزنامه چاپ لندن)
چند شماره از قانون با همکاری کسانی در کنار ملکم نوشته شده‌است از جملهٔ این کسان سید جمال‌الدین اسدآبادی است. روزنامه قانون با وجود مخالفت حکومت به دست خوانندگان می‌رسید. برای برخی به صورت مستقیم و به نشانی خودشان ارسال می‌شد و برای پیروان ملکم و افراد فراموشخانه به صورت محرمانه فرستاده می‌شد. مجله
«در بیروت کلمهٔ مجله را که به عربی به کار می‌رفت، برای مطبوعات دوره‌ای زمان‌دار به کار می‌بردند. مجله مانند مظنهٔ لفظی عربی‌الاصل و مشتق از ریشهٔ «جل» به نظر می‌رسد. با توجه به معنی قبلی مقصود از آن، باید آن را کلمه‌ای دخیل پنداشت نه اصیل که از راه زبان‌های آرامی و عبری و سریانی به عربی درآمده باشد... به هر صورت، ابراهیم یازجی ادیب معروف لبنانی نخستین بار این لفظ را از مورد خاص لغوی که آن صحیفهٔ حکمت باشد، برگرفت و مجله الطب بیرون را در ۱۸۸۴ به این نام انتشار داد. البته مجله الجنان و النحله و النجاح و المقتطف چند سال پیش از این تاریخ دورهٔ انتشار خود را آغاز کرده بودند، ولی کلمهٔ مجله را بعد از ۱۸۸۴ در معرفی شکل انتشار خود به کار بردند. این لفظ در زبان ترکی عثمانی نخست در مورد مجلهٔ قوانین عدلیهٔ معمول در محاکم رسمی به صورت مجله الاحکام به کار برده می‌شد و بعداً در زبان ترکی هم به معنی نشریات زمان‌دار مرسوم و معمول گردید ...» میرزا رضا خان طباطبایی نایینی
رضا خان نایینی در انجمن شورای مقدس ملی اصفهان فعال بود و روزنامه‌نگاری را در ۲۴ سالگی در روزنامه این انجمن آغاز کرد و با روزنامهٔ ندای وطن به سردبیری مجدالاسلام کرمانی ادامه داد. سپس در تهران اولین شماره روزنامه تیاتر را در سه شنبه چهارم ربیع الاول ۱۳۲۶ هجری قمری (پانزدهم اردیبهشت ۱۲۸۷ خورشیدی) منتشر کرد. بعد از آن اقدام به انتشار روزنامهٔ تیاتر کرد که نخستین روزنامه هنری ایران بود. میرزا رضاخان شیوه نویی در نشریه تیاتر بنیان گذاشت: روزنامه و تئاتر را تلفیق و ادبیات جدیدی وارد فضای روزنامه‌نگاری ایران کرد. نوشته‌های انتقادی خود را در قالب نمایشنامه می‌نوشت، شیوه‌ای که برای خوانندگان جذاب بود و موجب می‌شد محتوای نشریه برای مخاطبان انتزاعی نباشد. او ظرف دو ماه و نیم دوازده شماره از تیاتر را منتشر کرد تا اینکه در جریان به توپ بستن مجلس، دفتر روزنامه تیاتر (در خیابان اکباتان امروزی) نیز تخریب و انتشار نشریه متوقف شد. ناصرالدین‌شاه
گفته می‌شود رولور استفاده شده برای ترور وی بسیار کهنه و فرسوده بوده‌است. به همین دلیل شاید اگر وی پالتوی ضخیم‌تر پوشیده بود یا از فاصله‌ای دورتر به وی شلیک شده بود او از این سو قصد جان سالم به در می‌برد.گرچه در دوران سلطنت او، به‌شمار عناوین روزنامه‌ها افزوده شد (پیش‌تر تنها روزنامه‌ای که در ایران منتشر می‌شد "کاغذ اخبار" بود) اما تمام این روزنامه‌ها دولتی بودند. او انتشار روزنامه دولتی "وطن" (La Patrie) را که در زمان صدارت میرزا حسین خان مشیرالدوله به زبان فرانسه چاپ شد، پس از یک شماره متوقف کرد، چرا که سرمقاله آن دم از آزادی و برابری می‌زد. به فرمان او نخستین اداره سانسور مطبوعات در ایران تأسیس شد. این اداره در سال ۱۸۷۳ دایر شد و وظیفه داشت تمام روزنامه‌ها و کتاب‌ها را پیش از چاپ بررسی کند و جلو ورود روزنامه‌های فارسی‌زبان چاپ خارج را بگیرد. محمدحسین فروغی
اولین شماره آن در پنجشنبه یازدهم رجب ۱۲۷۵ ه‍.خ انتشار یافت. محمدحسین فروغی در حدود ده سال از ۱۳۱۴ ه‍.ق (۱۲۷۵ ه‍.خ) تا ۲۹ محرم ۱۳۲۵ ه‍.ق (۲۹ مهر ۱۲۸۶ ه‍.خ) صاحب امتیاز روزنامهٔ "تربیت" بود. در این نشریه، اکثر مقالات اجتماعی، فلسفی و سیاسی را فرزندش محمدعلی فروغی می‌نوشت و مدیریت داخلی روزنامه هم با او بود. پدر و پسر در اداره روزنامه همکاری داشتند. هر دو نفر با هدف گسترش آزادی و دموکراسی قلم می‌زدند. درج مقالات تاریخی، ادبی، سیاسی و فلسفی این روزنامه برعهده محمدعلی بود و گاهی هم پدرش محمدحسین فروغی آن‌ها را تصحیح و راهنمایی‌های لازم را به او می‌نمود. آرا تربیتی و ترویج افکار متجددانه در روزنامه تربیت به وسیله او، اثر محسوسی در جمع روشنفکرانه زمان خود داشت. این افکار تجددخواهانه که ـ به عقیدهٔ برخی ـ گاه به شکل افراطی در ستایش از مغرب زمین و علم‌گرایی در آنجا به خصوص فرانسه به عنوان مهد تمدن تجلی می‌یافت، در آثاری که محمدعلی فروغی پسر محمدحسین خان که به‌عنوان مترجم با روزنامه همکاری می‌نمود، دنبال می‌شد. میرزا جهانگیرخان شیرازی (صوراسرافیل) در زمینه مهارت ارائه مطالب سیاسی محمدحسین فروغی و بیان عقاید آزادمنشانه او چنین می‌گوید: عدالت (روزنامه)
عدالت نام یکی از مطبوعات استان فارس در دوران قاجاریه است. قانون پیران
جدال با قانون، روزنامه ی شرق، 1395 روزنامه‌نگاری در ایران
نخستین فرمان رسمی سانسور در ایران، با توجیه حفظ سلامت اخلاقی کودکان، در رجب سال ۱۲۸۰ ه‍. ق از سوی ناصرالدین شاه خطاب به صنیع‌الملک (برادر کمال‌الملک) صادر شد. در این دستور، شاه نگرانی خود را پیرامون مطالبی که «گوشزد اطفال» می‌شود، چنین اظهار داشته‌است:خاصه اطفال که از مبادی احوال به خواندن این حکایات نامربوط می‌شدند و این روایات منطبعه غیرمستحسنه در جبلت ایشان کالنقشی فی الحجر مرکوز… می‌گردید و… در گردآب هواجس نفسانی و وسواس شیطانی غوطه‌ور می‌گشتند… ولی اعمال اولین سانسور در تاریخ روزنامه‌نگاری ایران، در قالب توقیف یک نشریه، توقیف روزنامه وطن در سال ۱۲۹۳ (قمری) (۱۸۷۵ میلادی) بود که تنها یک شماره از آن چاپ شد. اولین مقررات هم در دوره ناصرالدین شاهی رخ داد و در در ربیع‌الثانی ۱۳۰۲ (۱۸۸۴ (میلادی)) به دستور شاه اداره سانسور با هدف نظارت مستقیم بر کتابهای فارسی‌ای که در ایران چاپ می‌شدند یا اینکه از خارج وارد می‌شدند، تأسیس شد. این اداره زیر نظر وزارت انطباعات مشغول به کار بود. زمینهٔ ایجاد این اداره زمانی رخ داد که یک کتاب به زبان فارسی را نزد شاه بردند و و ناصرالدین شاه از دیدن اهانت‌هایی که در آن نسبت به رجال، مقامات و علمای ایرانی شده بود ناراحت شد و سپس با کمک و یاری محمدحسن صنیع‌الدوله (اعتمادالسلطنه) اداره سانسور را تشکیل داد. ادبیات معاصر افغانستان
در دوران شاه امان‌الله (سلطنت ۱۳۰۸–۱۲۹۸ / ۲۹–۱۹۱۹) حدود ۲۳ روزنامه یا مجلهٔ منتشر می‌شد. "امان افغان" (۱۳۳۷/۱۹۱۹) از مهم‌ترین آن‌ها بود که در کابل به چاپ می‌رسید. از آن جمله نشریات "اصلاح" (۱۳۴۷/۱۹۲۹)، "طلوع افغان"، "اتفاق اسلام"، "الغازی"، "ابلاغ"، "ارشاد النسوان"، "آیینهٔ عرفان"، "نوروز" می‌باشد. نشریهٔ "انیس" (۱۳۴۵/۱۹۲۷) به مدیریت محیی‌الدین انیس، نخستین نشریهٔ سیاسی، فرهنگی و اقتصادی کشور به‌شمار می‌آمد. در بعضی از نشریه‌های این دوره مانند نشریه "حقیقت" میزان قابل توجهی شعر معاصر به چاپ رسیده‌است. روزنامه
درخشانترین دوران مطبوعات ایران دهه ۱۳۲۰ بود که فضای باز سیاسی رشدی بی‌سابقه را در روزنامه‌ها پدید آورد. تنها در طول سالهای ۲۰ تا ۲۶ تعداد ۴۶۴ نشریه منتشر می‌شد که ۴۳۳ عنوان به فارسی و بقیه به زبان‌های ارمنی، ترکی، کردی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و لهستانی بود. روزنامه‌نگاری در ایران
در سال ۱۲۷۷ (قمری) که میرزا ابوالحسن‌خان نقاش‌باشی ملقب به صنیع‌الدوله بر انتشارات دولتی و طبع روزنامه‌نگاری نظارت داشت روزنامهٔ وقایع اتفاقیه پس از ۳ سال انتشار با نام جدید «دولت علیه ایران» شروع به فعالیت کرد. روزنامه دولت علیه ایران، روزنامه‌ای مصور بود که در آن تصاویر بزرگان مملکت، درباریان و شاهزادگان با دقت زیاد به چاپ می‌رسید. خود این نشریه بعد از مدتی انتشار به روزنامه دولتی تغییر نام داد. انتشار این روزنامه تا سال ۱۳۲۴ (قمری) تحت عنوان ایران ادامه داشت و بعد از مدتی وقفه در سال ۱۳۲۹ (قمری) با نام روزنامه رسمی دولت ایران منتشر گردید. در سال ۱۲۸۳ هجری قمری روزنامهٔ دیگری به نام روزانه ملتی در تهران انتشار یافت. منظور از واژهٔ «ملتی» نشان دادن تمایز آن روزنامه از روزنامه دولتی بود. نخستین نشریهٔ روزانه (یعنی روزنامه به معنی واقعی کلمه) در ایران به نام خلاصة الحوادث در سال ۱۳۱۶ (قمری) در تهران منتشر شد این روزنامه چهار صفحه‌ای بود و اخبار خبرگزاری رویترز را که به قصد هندوستان مخابره می‌شد بازتاب می‌کرد. روزنامه‌نگاری در ایران
بعد از استقرار مشروطیت چهار روزنامه به نام‌های مجلس، ندای وطن، حبل‌المتین و صبح صادق، هر روز در ایران منتشر می‌گردید. روزنامهٔ «مجلس» اخبار مجلس شورای ملی را بازتاب می‌کرد و زیر نظر میرزا محمد صادق طباطبائی اداره می‌شد. در پی خلع محمد علی شاه از سلطنت، روزنامه‌های متعدد روزانه دیگری نیز در ایران منتشر شدند. قانون اساسی مشروطه
غلامحسین زرگری‌نژاد تاریخ‌نگار، پژوهشگر و استاد تاریخ دانشگاه تهران، بر این باور است که در دوران ناصرالدین شاه سه بار قانون اساسی نگاشته شده‌است. این قانون‌ها اگر چه عنوان «قانون اساسی» نداشته‌اند، درعمل به منزلهٔ قانون اساسی بوده‌اند. به گفتهٔ او نخستین قانون حکومت ایران را ملکم خان در سال‌های آغازین تمایلات ناصرالدین شاه به اصلاح‌طلبی نوشت و برای میرزا جعفر خان مشیرالدوله رئیس شورای دولت، فرستاد. این قانون بر اساس تقسیم وزارتخانه‌ها به ۸ وزارتخانه تنظیم و ارائه شده بود. کتاب شریعت
کتاب شریعت یا کتاب قانون (به لاتین: "Liber Al vel Legis"، به انگلیسی: "The Book of the Law")، متن بنیادین در آیین جادویی تلما است که، به ادعای آلیستر کراولی، در سال ۱۹۰۴ در روز های ۸ و ۹ و ۱۰ آوریل توسط آیواس در هرم خوفو قاهره  به او وحی شد. این کتاب سه فصل دارد و نگارش هر یک از این فصل‌ها در یک ساعت از زمان ظهر انجام شده‌است.  شرح و تفسیر مفصل این کتاب آیینی جادو گری در کتاب اعتدال خدایان از آلیستر کرولی آورده شده است. (۸، ۹ و ۱۰ آوریل ۱۹۰۴). روزنامه
در سده ۱۸ جزوه‌ها و اوراق اطلاعاتی برای نخستین بار در اروپا به طور روزانه چاپ و پخش می‌شد. پس از پایان سده ۱۹ تعداد خوانندگان روزنامه‌های اروپایی افزایش یافت و به هزاران یا میلیون‌ها نفر رسید. روزنامه‌های اولیه، بسیاری از انواع اطلاعات را در قطعی محدود و قابل تکثیر جای می‌دادند. روزنامه‌ها اطلاعاتی را دربارهٔ امور جاری، سرگرمی و آگهی در یک‌جا ارائه می‌کردند. جهانگیر منصور
جهانگیر منصور از سیزده‌سالگی در کانون معرفت، شاگرد بود و در سال ۱۳۳۵ به انتشارات نیل پیوست. بعد از انحلال انتشارات نیل، همراه با دوستانش کتاب زمان را تأسیس کرد. او بعد از انقلاب به تدوین کتاب‌های مجموعه قوانین روی آورد که بسیاری از آنها پرفروش شدند. ملت سنیه ایران
ملت سَنیّهٔ ایران، از روزنامه‌های دورهٔ ناصرالدین‌شاه بود که به سرپرستی علیقلی میرزا اعتضادالسلطنه منتشر می‌شد. نخستین شمارهٔ آن در سال ۱۲۸۳ قمری چاپ شد. جامعه (روزنامه)
جامعه اوّلین روزنامهٔ اصلاح‌طلبان ایران پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران است که در بهمن ۱۳۷۶ و پس از آغاز اوّلین دورهٔ ریاست جمهوری محمد خاتمی، به چاپ رسید. این روزنامه به مدیر مسئولی حمیدرضا جلایی‌پور و سردبیری ماشاءالله شمس‌الواعظین از کادر ماهنامهٔ کیان آغاز به کار کرد. اوّلین شمارهٔ آن با تیتر بزرگ «سلام بر جامعه» آغاز شد. این روزنامه که از اولین روزنامه‌های اصلاح طلب محسوب می‌شود، نوآوریهایی در روزنامه نگاری ایران ایجاد کرد. عمادالدین باقی، محسن سازگارا، صادق زیباکلام، اکبر گنجی و ابراهیم نبوی از جمله اعضای هیئت تحریریه این نشریه بودند. این روزنامه به مدیر مسئولی حمید رضا جلایی پور و با سردبیری ماشاءالله شمس الواعظین به دلیل انتشار مطالب انتقادی توانسته بود مخاطبان قابل توجهی در زمان اندک به دست آورد. در اوایل سال ۱۳۷۷ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، سازمان زندان‌ها و رئیس کل دادگستری استان تهران به عنوان مدعی العموم از این نشریه شکایت کردند. اتهامات این نشریه در ابتدا عبارت بودند از: تشویش اذهان عمومی، انتشار اخبار محرمانه سپاه، افترا و توهین نسبت به سپاه و فرمانده کل سپاه، نشر اکاذیب، توهین و حمله به مقدسات مذهبی و مسئولان نظام، اشاعه و ترویج فرهنگ غرب، اشاعه فحشا و درج مطالب خلاف عفت عمومی و توهین و افترا به قوه قضاییه. مرکز تحقیقات اسلامی مجلس شورای اسلامی
این فصلنامه از سال 1392 منتشر شده و تا کنون 16 شماره از آن انتشار یافته است. هدف از انتشار فصلنامه دین و قانون: قانون اساسی
قدیمی‌ترین قانون اساسی ملی که هنوز اجرا می‌شود در سال ۱۶۰۰ میلادی نوشته شده و متعلق به جمهوری سان مارینو در جنوب اروپا است. قانون اساسی سان مارینو (Leges Statutae Republicae Sancti Marini) با زبان لاتین نوشته شده و شامل ۶ دفتر است. نخستین دفتر آن شامل ۶۲ بخش است که شوراها، دادگاه‌ها و ادارات اجرایی دولت و شرح کار آن‌ها را تعریف می‌کند. سایر دفترها قوانین مدنی، جنایی و دادگستری و سلسله مراتب اداری را شرح می‌دهند. گلستان ایران
گلستان ایران روزنامه اصلاح طلبی بود که با تیم روزنامه نگاری جوان و نزدیک به دفتر تحکیم وحدت (اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان) در شهریور ۱۳۸۱ منتشر شد و پس از انتشار ۱۵ شماره توسط سعید مرتضوی رئیس شعبه ۱۴۱۰ دادگاه عمومی و دادستان وقت تهران توقیف گردید. تاریخچه رمان‌نویسی در ایران
در دوران پس از انقلاب، دولت قوانین سخت‌گیرانه‌ای بر چاپ کتاب وضع کرد و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مأمور شد تا همه کتاب‌ها را پیش از چاپ، ممیزی کند و به‌طور جدی از انتشار مطالب شهوانی یا خلاف شرع جلوگیری نماید. همه کتاب‌ها از جمله داستان، مشمول این قانون بودند. در سال ۱۳۵۹، با شروع جنگ، فصل جدیدی در ادبیات ایران شروع شد که ادبیات جنگ نام گرفت. تا سال ۱۳۷۰، نزدیک به ۱۶۰۰ داستان کوتاه و ۴۶ رمان و داستان بلند با موضوع جنگ در ایران منتشر شد. جنگ تقریباً همه نویسندگان را تحت تأثیر قرار داد؛ بعضی از نویسندگان در ستایش رشادت و حماسه‌آفرینی رزمندگان و بعضی در مصائب آن و تاثیرش بر زندگی مردم نوشتند. دستهٔ نخست، نویسندگانی بودند که تلاش می‌کردند روحیهٔ رزمندگان و مردم را بالا ببرند، حتی اگر داستانشان دارای تأثیر مقطعی باشد و ماندگار نشود. شخصیت‌های شجاعی که برای حفظ ارزش‌ها راهی جبهه می‌شوند و شخصیت‌های منفی که در اثر تجربه یا مشاهده‌ای، منقلب می‌شوند و راه جبهه‌ها را در پیش می‌گیرند، در رمان‌های این دسته، غالب و پرشمارند. نویسندگان این داستان‌ها اغلب نویسندگان حرفه‌ای نبودند و با هدف حفظ ارزش‌های جنگ، با شتاب‌زدگی می‌نوشتند؛ بنابراین شخصیت‌ها کمتر واقعی و ملموس می‌نمودند و ساختار داستان از پیچیدگی زیادی برخوردار نبود؛ چنان‌که تعبیر و تفسیر متفاوتی از آنها نمی‌شد و خواننده را کمتر به تفکر و تکاپو وامی‌داشتند. در این سال‌ها، تعداد آثاری که به واقعیت زمانه، فردیتی داستانی داده و آن را هنرمندانه توصیف کرده باشند، کم است. یکی از مطرح‌ترین نویسندگان این دسته، محسن مخملباف است با رمان ۳۵۰ صفحه‌ایِ "باغ بلور" (۱۳۶۵). عصر آزادگان
عصر آزادگان روزنامه‌ای اصلاح طلب بود که پس از توقیف روزنامه‌های جامعه، توس و نشاط به سردبیری ماشاالله شمس‌الواعظین منتشر گردید. این روزنامه نیز همچون روزنامه‌های قبل در جریان توقیف گسترده مطبوعات در اردیبهشت ۱۳۷۹ که به توقیف فله‌ای مشهور شد، پس از چند ماه انتشار توسط قوهٔ قضائیهٔ جمهوری اسلامی ایران توقیف گردید. قانون در طب
در تمدن ایران پس از اسلام، دو کتاب در شمار مهم‌ترین کتب طبیِ پزشکان مسلمان آورده می‌شود: "کامل الصناعة الطبیه (طبّ مَلِکی)" از مجوسی اهوازی و در نهایتْ "قانون" ابن سینا. از این میان، "قانون" ابن سینا از حیث غنای مطالب و حُسن بیان بر دیگر آثار برتری دارد. نظامی عروضی در کتاب "چهار مقاله" گفته‌است که اگر بقراط و جالینوس زنده شوند روا بُوَد که پیشِ این کتاب سجده کنند. او به نقل از قدما روایت می‌کند که «طبیبی مجلد اول از "قانون" بدانسته‌باشد و سن او به اربعین [یعنی چهل سال] کشد، اهل اعتماد بُوَد». قانون مطبوعات ایران
قانون مطبوعات ایران مصوب ۱۳۶۴ مجلس شورای اسلامی است. این قانون از بحث‌انگیزترین قوانین در تاریخ ایران بوده‌است. نیویورک تریبون
نیویورک تریبون یک روزنامهٔ آمریکایی بود که نخستین بار در سال ۱۸۴۱ میلادی توسط ویراستار هوراس گریلی تأسیس شد. بین سال‌های ۱۸۴۲ و ۱۸۶۶ نام نیویورک-دیلی تریبون را داشت. از سال ۱۸۴۰ تا سال‌های ۱۸۶۰ روزنامهٔ اصلی حزب ویگ و سپس روزنامهٔ حزب جمهوری‌خواه بود. این روزنامه در سال‌های ۱۸۵۰ به تیراژی حدود ۲۰۰٬۰۰۰ نسخه رسید و آن را به بزرگترین روزنامه در شهر نیویورک و در کشور ایالات متحده آمریکا بدل ساخت. سرمقاله‌های نیویورک تریبون در شهرهای دیگر به‌طور گسترده‌ای پخش، کپی و خوانده می‌شد و باعث ایجاد یک نظر ملی واحد در میان آمریکاییان می‌گشت. نیویورک تریبون یکی از مهم‌ترین روزنامه‌ها در شمال ایالات متحده بود که بسیاری از گزارشگران، خبرنگاران و تصوریرگران را به کارزارهای جنگ داخلی آمریکا (۱۸۶۱–۱۸۶۵) می‌فرستاد. در زمان انتخابات ریاست جمهوری ۱۸۷۲ ایالات متحده آمریکا مؤسس ، انتشاراتچی و ویراستار آن هوراس گریلی نامزد حزب دموکرات در مقابل یولیسیز سایمن گرانت هجدهمین رئیس‌جمهور و ژنرال جنگ داخلی آمریکا که برای دومین بار توسط جمهوری خواهان نامزد شده بود قرار داشت که در آن رقابت گریلی شکست خورد و مدت کوتاهی پس از آن نیز درگذشت. روشنفکر (مجله)
روشنفکر مجله‌ای بود که از سال ۱۳۳۲ تا ۱۳۵۱ در ایران منتشر می‌شد. قانون
دوران طولانی زندگی بشر همواره دستخوش تغییرات در گرایش به قانون بوده‌ است. در برخی نظرات سیاسی حاکمان بالاتر از قانون قرار داشتند چنانکه افلاطون برای مثال فلاسفه را در شهر فرضی خود بالاتر از قانون می‌دانست یا ژان بدن نه دقیقاً بلکه در برداشت غالب چنین نظری داشت. اما دوران درازی از تاریخ بشریت، حاکمان و قانون در یک ردیف قرار داشتند ــ قانون به سادگی چیزی بود که حاکم می‌خواست. (این امر به مکتب اثباتی حقوق معروف است که برخی آغازگر آن را در دوران جدید هابز می‌دانند) لیکن در گرایش سوم و مدرن تر حاکم در بند قانون بود. نخستین گام در جهت فاصله گرفتن از استبداد حاکمان، نظر حاکمیت به وسیله قانون بود که مفهوم پایین‌تر بودن حاکم از قانون و الزام او برای حاکمیت از راه‌های قانونی را شامل می‌شد. حکومت‌های مردم سالار به ظاهر با ایجاد حاکمیت قانون، در این راه فراتر رفتند. ریاست جمهوری محمود احمدی‌نژاد
پس از توقیف روزنامه شرق، هیئت تحریریه آن به روزنامه روزگار رفته و انتشار این روزنامه را که مدتی بود منتشر نمی‌شد از ۲۶ مهر ۸۵ سر گرفتند. مجلس پنجم که اکثریت آن در اختیار محافظه کاران بود، بندی را به قانون مطبوعات اضافه کرده بود که بر اساس آن انتشار روزنامه‌ای که شبیه روزنامه توقیف شده باشد ممنوع است. علی‌رغم آنکه هیئت تحریریه شرق، فونت جدید و طرح تازه‌ای برای روزنامه روزگار در نظر گرفته بود اما هیئت نظارت بر مطبوعات اعلام کرد که روح شرق در روزگار جاری است. وزارت ارشاد معتقد بود که زمینه انتشار روزنامه اجتماعی و اقتصادی است و نباید مطالب سیاسی داشته باشد، و روزنامه‌نگاران هم پاسخ دادند که همشهری و جام جم که هر دو صفحات سیاسی دارند زمینه‌شان اجتماعی است اما وزارت ارشاد به آنان اعتراض نمی‌کند چون تحت کنترل دولت هستند، اما به هر حال صفحات سیاسی را حذف کردند و قوچانی هم استعفا داد اما باز هم اول آبان روزگار توقیف شد در حالیکه تنها موفق به انتشار ۳ شماره شده بود. محمدرضا تابش دبیر فراکسیون اقلیت این توقیف و فشار به سایر رسانه‌ها را با در پیش بودن انتخابات دور سوم شوراها مرتبط دانست. سید محمد خاتمی
وی طی سخنانی در سال اول ریاست جمهوری پیرامون آزادی گفت:  در سال‌های اول ریاست جمهوری وی آزادی مطبوعاتی نسبی در کشور شکل گرفت و برای اولین بار پس از تابستان ۱۳۶۰ برخی نیروهای اپوزیسیون توانستند نشریاتی را چاپ کنند یا مقالاتی در انتقاد از عملکرد مقامات عالی‌رتبه منتشر کنند. این آزادی نسبی و تغییر در فرم و محتوای مطبوعات با استقبال مردم مواجه شد تا جایی که تیراژ روزنامه‌ها برای اولین بار در اردیبهشت ۱۳۷۷ از دو میلیون نسخه در روز گذشت. در این دوره انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران سندیکای سراسری روزنامه‌نگاران در ایران در مهرماه سال ۱۳۷۶ پس از روی کار آمدن محمد خاتمی تأسیس شد. گرچه دولت وی پس از حکم حکومتی سید علی خامنه‌ای و استعفای احمد بورقانی از معاونت مطبوعاتی وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی، همچون گذشته به دفاع از مطبوعات نپرداخت تا جایی که در دور دوم دولت او نیز جبهه مشارکت اغلب از داشتن نشریه محروم بود. دولت همچنین در برابر توقیف پیاپی مطبوعات توسط سعید مرتضوی قاضی دادگاه مطبوعات و دادستان تهران و همچنین محاکمه و زندانی کردن روزنامه‌نگاران حتی هنگامی که عبدالله نوری وزیر کشور و مدیر مسئول روزنامه خرداد را شامل شد، اقدام خاصی صورت نداد. همچنین در این دوره روزنامه‌های جدیدی که با شتاب وارد حوزه‌های جدیدی می‌شدند که نزدیک به دو دهه از ورود به آن منع شده بودند انتشار یافتند. اگرچه از یک سو استقبال و افزایش مخاطبان و تأثیرگذاری مطبوعات را به همراه داشت، اما در عین حال، موجب بروز مخالفت‌ها و برخوردهایی جدی با نشریات و روزنامه‌نگاران نیز شد. چنین شرایطی باعث شد که مطبوعات، در هشت سال ریاست جمهوری محمد خاتمی، همواره یکی از اصلی‌ترین و بحث برانگیزترین موضوعات مطرح باشند و در لباس یکی از عمده‌ترین چالش‌های جمهوری اسلامی ظاهر شد. در این دوره روزنامه‌هایی مانند آزاد، آفتابگردان، عصر آزادگان، ایران فردا، صبح امروز، توس، خرداد، جامعه و سلام در جریان توقیف فله‌ای مطبوعات در اردیبهشت ۱۳۷۹ بدستور سید علی خامنه‌ای توسط قوه قضائیه و با استناد به قانون اقدامات تأمینی مصوب ۱۳۳۹، توقیف شدند. ژان لورت
ژان لورت (حدود 1600-1665) نویسنده و شاعر فرانسوی بود که به دلیل انتشار اخبار هفتگی جامعه پاریس (از آغاز تا اوج کاری آن) از سال 1650 تا 1665که به صورت اشعاری بود که آن را "روزنامه طنز" می‌نامید مشهور گردید. به دلیل نوشته‌های موضوعی خاص از لورت به عنوان پدر روزنامه‌نگاری یاد می‌شود. نشریه‌های بوشهر
بوشهر سابقه صد ساله در داشتن مطبوعات دارد. تبادل فرهنگی، اقتصادی و سیاسی بوشهر با نقاط دیگر جهان موجب ارتقاء فرهنگی سیاسی و گسترش نشر و چاپ روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌های مختلف از دوران مشروطیت در بوشهر شده‌است. روزنامه‌ها و هفته‌نامه‌هایی چون ندای جنوب، سنگلاخ، دریا کنار، پست خلیج، عرشه، طلوع، مظفری، اصلاح، ندای حق و ... در دهه‌های گذشته تا زمان کودتای سال ۱۳۳۲، در بندر بوشهر، چاپ، نشر و توزیع می‌شده‌است. روزنامه عدل مظفر
روزنامهٔ عدل مظفر نام یکی از نشریات دوران مشروطه در همدان است. در سال ۱۳۲۴٫ق علی‌خان ظهیرالدوله، به منظور پیشبرد مقاصد آزادی‌خواهی خود، مجلسی از نمایندگان اصناف شهر به نام مجلس فواید عمومی همدان تشکیل داد. منظور اصلی ظهیرالدوله از تشکیل این مجلس به پشتیبانی خواندن اقشار مختلف مردم از حکومت خود و ایجاد جبهه‌ای علیه زورگویان و زرمداران بود. برای یک دوره شش ماهه، ۵۳ نفر از نمایندگان اصناف، تجار، یهودیان و ارامنهٔ همدان، انتخاب شدند و مجلس شروع به فعالیت نمود. مجلس فواید عمومی راجع به کنترل و قیمت‌گذاری ارزاق عمومی و اوضاع بهداشتی، اقتصادی و سیاسی شهر فعالیت داشت و حتی در این خصوص مسائلی را به تصویب می‌رساند و در مواردی بازوی اجرایی مصوبات مجلس حاکم همدان محسوب می‌گردید. روزنامه عدل مظفر، روزنامهٔ ارگانی این مجلس مردمی بود. مجلس فواید عمومی اطلاعیه و خبرهای خود را از طریق این روزنامه به اطلاع مردم می‌رساند. در سال۱۳۲۵٫ق روزنامه اکباتان به جای عدل مظفر با همان مدیریت انتشار یافت. صنیع‌الملک
پس از انتصاب به‌عنوان مدیر چاپ و سردبیر رسمی روزنامهٔ دولت از سوی ناصرالدین‌شاه در سال ۱۲۷۷ ه‍.ق، روزنامه تحت هدایت او با فرم و ظاهر چشمگیری بهبود داده شد و با نام جدیدی ارائه شد: "روزنامهٔ دولت علّیهٔ ایران"؛ وی مجموعه‌ای استادانه دربردارندهٔ پرتره‌های چاپ سنگی ظریف از شاهزادگان و دولتمردان و گاهی اوقات، نمایشی از رویدادهای روزمرهٔ قابل‌توجه را سامان‌دهی کرد. تا پیش از آن، روزنامه — که از اقدامات امیرکبیر بود — "وقایعِ اتّفاقیّه" نام داشت و ۴۷۱ شماره از آن به‌صورت هفتگی منتشر شده بود. ابوالحسن در شمارهٔ ۴۷۲، نام آن را به "روزنامهٔ دولت علّیهٔ ایران" تغییر داد و در قطعی بزرگ‌تر و کاغذی مرغوب‌تر چاپ کرد. به‌خاطر جنبهٔ رسمی و دولتی روزنامه، نشان شیر و خورشید بر سرلوحهٔ روزنامه و همین‌طور تصاویری از شاهزادگان و رجال سیاسی و رویدادهای رسمی در هر شماره چاپ می‌شد. این نخستین روزنامهٔ مصور به روش چاپ سنگی در ایران بود. مجله فردوسی
نعمت‌الله جهان‌بانویی (۱۳۰۱-۱۳۷۸) مدیرمسئول این مجله بود. که کار روزنامه‌نگاری را با روزنامۀ "اقدام" به مدیریت عباس خلیلی (پدر سیمین بهبهانی) شروع کرد.این مجله به صورت هفتگی تا مرداد سال ۱۳۵۳ منتشرشد و در این سال به دستور شاه و هویدا همراه با ۶۱ نشریه دیگر توقیف شد. مجله فردوسی از ۱۷ مهر ۱۳۵۷ تا ۲۶ تیر ۱۳۷۸ در دوران انقلاب منتشر شد. جهان‌بانویی هیچ‌گاه ایران را ترک نکرد و در سال ۱۳۷۸ جهان را بدرود گفت. از جملۀ معروف‌ترین سردبیران این مجله می‌توان به عباس پهلوان اشاره کرد. دنیای حقوق
دنیای حقوق نخستین روزنامه پژوهشی و اطلاع‌رسانی حقوقی در ایران است که اولین شماره آن در بیست و دوم مرداد ۱۳۹۳ در تهران منتشر شد. روزنامه دنیای حقوق در روزهای شنبه، یکشنبه و دوشنبه در ۱۲ صفحه و روزهای سه شنبه و چهارشنبه در ۱۶ منتشر می‌شد. این روزنامه مخاطبانی را از طیف عموم مردم تا مخاطبانی کاملاً تخصصی جذب کرده بود.صفحات روزنامه دنیای حقوق عبارتند از:  محمد درویش زاده (مدیر مسئول روزنامه) طی مصاحبه‌ای در تاریخ چهارم خرداد ۹۶ خبر از توقف انتشار این روزنامه داد. در شماره آخر این روزنامه اطلاعیه ای مبنی بر انتشار چند شماره ویژه روزنامه به جهت بررسی علل توقف انتشار، منتشر شده بود. هنوز علت توقف انتشار این روزنامه معلوم نشده‌است. مجله حقوق و فناوری هند
این مجله در سال ۲۰۰۵ تأسیس شد و اولین و تنها مجله حقوقی هند است که به رابط بین قانون و فناوری می‌پردازد. این مجله در رتبه ششم در لیست مجله‌های برتر قانون در هند قرار دارد. این مجله مقالات، یادداشت‌ها و بررسی‌های کتاب را در مورد مباحث حقوقی پیرامون حقوق فناوری به‌طور کلی، از جمله تجارت الکترونیکی، جرایم سایبری، بیوتکنولوژی، بیوتیک، قانون رقابت، برون سپاری، سیاست‌های عمومی مرتبط، موضوعات مربوط به مالکیت معنوی ناشی از فناوری، ارتباطات از راه دور منتشر می‌کند. علاوه بر موارد فوق، این مجله همچنین برای پژوهش‌هایی و سرمقاله‌هایی به اساتید دانشگاهی برای پروژه‌هایی که در حال حاضر در آن مشغول هستند، ارائه می‌دهد. عدالت (روزنامه)
این روزنامه از سال ۱۳۴۰ هـ.ق به وسیله محمدحسن عدالت در شیراز به چاپ رسیده است. ژورنال پزشکی
اولین ژورنال‌های پزشکی، ژورنال‌های پزشکی عمومی بودند و در اواخر قرن هجدهم میلادی ایجاد شدند؛ ژورنال‌های پزشکی ویژهٔ تخصصی نخستین بار در اوایل قرن بیستم معرفی گردیدند. نخستین ژورنال پزشکی که در پادشاهی بریتانیا به چاپ رسید "مقالات و مشاهدات پزشکی" نام داشت که در ۱۷۳۱ تأسیس و در ادینبرا چاپ شد؛ و نخستین ژورنال پزشکی که در ایالات متحده چاپ شد گنجینهٔ پزشکی بود که در ۱۷۹۷ ایجاد گشت. قانون اساسی
نخستین بار امپراتور تئودوسیوس در سال ۴۳۸ مجموعه قوانین مشخصی برای اداره امپراتوری روم تدوین کرد. یک قرن بعد در سال ۵۳۴ میلادی، ژوستینیان یکم امپراتور بیزانس (روم شرقی) مجموعه‌ای از قوانین را تدوین و به اجرا گذاشت که در طول زمان تبدیل به تأثیرگذارترین قانون در اروپای قرون وسطی شد. این مجموعه از قوانین پیشین امپراتوری روم الهام گرفته بود و به عنوان نطفهٔ قانون مدنی مدرن اروپا شناخته می‌شود. عدل (روزنامه)
این روزنامه از سال ۱۳۳۳ هـ.ق به وسیله محمدصادق شریف مشهور به ستوده، در شیراز به چاپ رسیده است. میرزا احمد وزیری
میرزا احمدخان در آن چاپخانه و در سال ۱۲۸۸، به عنوان صاحب‌امتیاز در انتشار «روزنامه کرمانشاه» مشارکت کرد که یکی از نخستین روزنامه‌های چاپ‌شده در شهر کرمانشاه بود و مسائل مهم اجتماعی آن روزگار از جمله رویدادهای مهم مشروطه را بازتاب می‌داد. جنجال روزنامه طرح نو
روزنامه طرح نو در سال ۱۳۸۶ مجوز خود را به عنوان ماهنامه از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت و از اردیبهشت همان سال با چاپ اولین شماره خود به جامعه مطبوعاتی کشور پیوست. در ابتدا این نشریه به صورت ماهنامه چاپ می‌شد که بعد از دو سال و چاپ ۲۴ شماره به هفته نامه تبدیل شد. در شماره ۸۶۸ روز چهارشنبه ۳۰ تیر ۱۳۹۵ در مطلبی از قول رستم، پهلوانان شاهنامه فردوسی به افراسیاب تورانی عبارت «ترکِ بدبختِ گمنام» به نقل از یک کتاب چاپ شد. در این مطلب از زبان رستم شخصیت اصلی شاهنامه نیز آورده شده‌است: «ما تورانیان را مرد نمی‌دانیم که همه یکسره زنند و تو ای بد نژاد برای جنگ با مردان ساخته نشده‌ای برو مانند زنان پنبه و دوک دست بگیر.» حساسیت وافری نسبت به جمهوری آذربایجان در مقالات این نشریه دیده می‌شد، مصداق بارز این حساسیت‌ها به کار بردن واژه‌های آران و جمهوری باکو است. البته بر اساس گفته نویسنده کتاب اصلی که مقاله به نقل از آن در روزنامه چاپ شده بود؛ این داستان ربطی به ترکان آذربایجان ندارد و خطاب آن به تورانیان است. قانون و دین
قانون و دین () مطالعه بین رشته‌ای روابط بین قانون، به ویژه حقوق عمومی و دین است. "مجله وگ" گزارش می‌دهد که در اواخر سال ۱۹۰۰، رویکرد قانون و دین جدیدی پدید آمد که به تدریج سهم خود را در مطالعات دینی باز کرد. تا سال ۱۹۸۳ بیش از دوازده سازمان و کمیته علمی تشکیل شد و فصلنامه علمی، مجله حقوق و دین، در همان سال منتشر شد. انتشار مجله حقوق کلیسایی در سال ۱۹۸۷ آغاز شد. "مجله حقوق و دین روتگرز" در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد. "مجله حقوق و دین" آکسفورد در سال ۲۰۱۲ در انگلستان تأسیس شد. هانس کلسن
در سال ۱۹۱۹، کلسن با کسب مقام پروفسور در دانشگاه وین مشغول به تدریس در رشته حقوق اداری و عمومی شد. او بنیان‌گذار و مسئول نشریه حقوق عمومی در وین بود. سپس، به توصیه نخست‌وزیر اتریش کارل رنر، به ویرایش قانون اساسی جدید اتریش پرداخت. این قانون اساسی در سال ۱۹۲۰ به‌طور رسمی به اجرا گذاشته شد و هنوز یکی از پایه‌های قانون اساسی جاری در اتریش است. همچنین، کلسن به عضویت مادام‌العمر در دادگاه قانون اساسی منصوب شد. وی در سال ۱۹۲۵، کتاب "نظریه عمومی دولت" را در شهر برلین به چاپ رساند. نشریه نقد حقوق هاروارد
مجله حقوقی هاروارد تأسیس ۱۸۸۷ یک نشریه ماهانه چاپ برترین متفکرین دانشجویی رشته حقوق و وکالت دانشگاه هاروارد است. هربرت لیونل آدولفوس هارت
مهم‌ترین و مشهورترین اثر هارت کتاب «مفهوم قانون» است که نخستین بار در سال ۱۹۶۱ منتشر شد و در سال ۱۹۹۴ با برخی تغییرات به چاپ دوم رسید. این کتاب مجموعه‌ای از یادداشت‌ها و جزوه‌های تدریسی هارت است که وی در سال ۱۹۵۲، به تدریس آنها پرداخته بود. کتاب «مفهوم قانون» به طرح دیدگاه پیچیده‌ای از پوزیتیویزم حقوقی می‌پردازد و سعی در رفع کاستی‌های اساسی آن دارد. ایده‌های اصلی که در این کتاب مطرح می‌شود عبارتند از: قانون اساسی
غلامحسین زرگری‌نژاد تاریخ‌نگار، پژوهشگر و استاد تاریخ دانشگاه تهران، بر این باور است که در دوران ناصرالدین شاه سه بار قانون اساسی نگاشته شده‌است. این قانون‌ها اگر چه عنوان «قانون اساسی» نداشته‌اند، درعمل به منزلهٔ قانون اساسی بوده‌اند. به گفتهٔ او نخستین قانون حکومت ایران را ملکم خان در سال‌های آغازین تمایلات ناصرالدین شاه به اصلاح‌طلبی نوشت و برای میرزا جعفر خان مشیرالدوله رئیس شورای دولت، فرستاد. این قانون بر اساس تقسیم وزارتخانه‌ها به ۸ وزارتخانه تنظیم و ارائه شده بود. روزنامه
یک سال پس از انقلاب (۱۲۸۶ خورشیدی-۱۹۰۷ (میلادی)) هشتاد و چهار روزنامه در ایران منتشر می‌شد، نفوذ این روزنامه‌ها بر افکارعمومی به قدری بود که میرزا آقاخان کرمانی و جهانگیرخان صوراسرافیل دوتن از روزنامه‌نگاران نامی آن روزگار توسط محمدعلی شاه قاجار به جوخه اعدام سپرده شدند. فشار بر روزنامه‌ها در دوران رضاشاه نیز ادامه پیدا کرد، در این دوران هم میرزاده عشقی و فرخی یزدی بر سر این کار جان باختند. قانون (روزنامه چاپ تهران)
این روزنامه در تاریخ دوشنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۵ بدنبال شکایت سازمان اطلاعات سپاه پاسدران انقلاب اسلامی، از سوی دادستانی برای دومین بار توقیف شد. در نامه توقیف روزنامه قانون آمده‌است که نظر به اعلام جرم سازمان اطلاعات سپاه و معاونت حقوقی و امور مجلس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی علیه روزنامه قانون دایر بر افترا و نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی، روزنامه قانون توقیف است. این روزنامه در شماره روز ۳۰ خرداد ۱۳۹۵ خود، کاریکاتوری علیه حامیان دولت و منتقدان دولت منتشر کرده بود. در این کاریکاتور، منتقدان دولت در داخل کاسه توالت فرنگی قرار داشته و در حال گفتگو با هم هستند و یکی از منتقدان می‌گوید، "خب دوستان . . . اگه با توطئه جدید علیه دولت موافقین، اعلام کنین تا سیفون رو بکشم!" قرون وسطی
مطالعه حقوق در سده دوازده به پیش رفت. هم قانون سکولار و هم قانون کلیسایی، یا قانون روحانیون، در قرون وسطی مورد مطالعه قرار گرفت. قانون سکولار یا همان قانون رومی با کشف "کورپوس یوریس چیویلیس" ــ "بدنه قانون مدنی" ــ در سده یازدهم بسیار پیشرفت کرد. قانون سکولار تا سال ۱۱۰۰ در دانشگاه بولونیا تدریس می‌شد. این امر منجر به ثبت و استاندارد کردن کدهای قانونی در سراسر اروپای غربی شد. قانون کلیسا نیز مورد مطالعه قرار گرفت. در حدود سال ۱۱۴۰ یک راهب به نام گراتیان که یکی از استادان بولونیا بود کتابی از مجموعه قوانین کلیسایی را تألیف کرد که بعداً به متن استاندارد قانون کلیسا تبدیل شد. کتاب قانون
کتاب قانون فیلمی کمدی و عاشقانه به کارگردانی مازیار میری و نویسندگی محمد رحمانیان (براساس طرحی از مازیار میری) محصول ۱۳۸۷ است. موضوع این فیلم اجتماعی و مذهبی می‌باشد که در آن یک زن تازه مسلمان شاهد تناقض رفتاری مسلمانان ایرانی با اصول دین اسلام است. در نقش‌های اصلی این فیلم پرویز پرستویی و دارین حمزه به ایفای نقش پرداخته‌اند. این فیلم در کشورهای ایران و لبنان فیلمبرداری شده‌است. لومتن (فرانسه)
لومتن یکی از روزنامه‌های فرانسه است که برای اولین بار در سال ۱۸۸۳ میلادی منتشر شد. این روزنامه بر اساس ابتکار گروهی از سرمایه‌گذاران آمریکایی و تأثیر گرفتن از مطبوعات بریتانیایی، به خصوص "اخبار صبحگاهی" تأسیس شد. ادارهٔ این روزنامه را، آلفرد ادواردز، روزنامه‌نگار فرانسوی بر عهده گرفت. چند ماه پس از تأسیس، ادواردز روزنامهٔ شخصی خویش، "صبحگاهی" را که انتشارش بسیار موفقیت‌آمیز بود با روزنامهٔ لومتن ادغام کرد. او برای مدرنیزه کردن هر چه بیش‌تر پیوند این دو روزنامه، از جدیدترین فنون و تکنولوژی‌ها نظیر تلگراف و استخدام نویسندگان بزرگی چون ژولیو والز و آرتور رانک، از نمایندگان مجلس فرانسه، بهره برد. از نظر سیاسی این روزنامه از مخالفان ارگان حزب سوسیالیست به‌شمار می‌آمد. متعاقب رسوایی پاناما ادواردز تمامی امتیاز روزنامه را به هنری پیودتز فروخت. در مه ۱۸۹۹ قیمت روزنامه به ۵ سنت و تعداد صفحاتش از ۴ به ۶ صفحه افزایش یافت. در همان سال موریس بونوواریا که در ابتدا یکی از سهام‌داران روزنامه بود به هیئت مدیره پیوست و توانست در ۱۹۰۱ صاحب امتیاز و مدیر این روزنامه شود. به واسطهٔ تبلیغات فراوان، لحن جذاب و گیرای روزنامه و گزارش‌های شجاعانه، میزان تیراژ لومتن از ۱۰۰٬۰۰۰ به ۷۰۰٬۰۰۰ نسخه افزایش پیدا کرد و در ۱۹۱۴ به بیش از یک میلیون نسخه رسید. روند توسعه این روزنامه سیر صعودی داشت و توانست در فاصلهٔ سال‌های قبل از جنگ جهانی اول به عنوان یکی از ۴ روزنامه برتر روزانهٔ فرانسه مطرح شود. تمایلات سیاسی این روزنامه به‌طور فزاینده‌ای به ملی‌گرایی نزدیک شد و هم چنان به حمایت خود از مخالفان پارلمانی و کمونیستی ادامه داد. چاپ روزنامهٔ لومتن در ۱۹۴۴ برای همیشه متوقف گردید. سانسور در سوئد
سوئد در سال ۱۷۶۶ اولین کشور برای معرفی یک قانون اساسی بود که در آن سانسور لغو و آزادی رسانه‌ها تضمین شد. قانون آزادی چاپ در سال ۱۷۶۶ توسط کمیته پارلمانی در دوران آزادی سوئد نوشته شد. این قانون همچنین برای اولین بار در جهان بود که اکثر اسناد ادارات دولتی را برای شهروندان باز کرده و در دسترس آنها قرار داد. این اصل از سال ۱۷۶۶ همچنان بخش مهمی از قانون اساسی سوئد است و کلیه قوانین آزادی اطلاعات در جهان، معمولاً به صورت بسیار ریز، از این اصل «دسترسی عمومی» سوئدی ناشی می‌شود.