" व्याकरणस्य शब्दादिसंस्कारकत्वानुपपत्ति- अथ कथ्यते कि प्रयोजनान्तरपर्येषणया शब्दसंस्कार एव व्याकरणस्य प्रयोजनमिति तदपि व्याख्येयं कः शब्दस्य संस्कारः तेन वा को ऽर्थ इति, नदि व्रीरीणामिव प्रोक्षणमाज्स्येवावेक्षणमग्नीनामिवाधानं शब्दस्य कश्चन व्या- करणकारितः संस्कारः संभवति, नैयायिकादिपत्ते च क्षणिका व्णस्तिषामुच्चा- रितनष्टानां कः संस्कारः शरादेरिव न वेगो नात्मन इव भावना न शाखादेरिव स्थितिस्थापक इति, वर्णानं नित्यत्वपक्षे ऽपि क्षणिकामिव्यक्तित्वमपरिहार्यम- तस्तेष्वपि कः  समार संसनारथ्न तरण्या ता पत्या तत्रास
" व्याकरणस्य शब्दादिसंस्कारकत्वानुपपत्तिः- अथ कथ्यते किं प्रयोजनान्तरपर्येषणया शब्दसंस्कार एव व्याकरणस्य प्रयोजनमिति तदपि व्याख्येयं कः शब्दस्य संस्कारः तेन वा को ऽर्थं इति, न हि व्रीहीणामिव प्रोक्षणमाज्स्येवावेक्षणमग्नीनामिवाधानं शब्दस्य कश्चन व्या- करणकारितः संस्कारः संभवति, नैयायिकादिपत्ते च क्षणिका वर्णास्तेषामुच्चा- रितनष्टानां कः संस्कारः शरादेरिव न वेगो नात्मन इव भावना न शाखादेरिव स्थितिस्थापक इति, वर्णानां नित्यत्वपक्षे ऽपि क्षणिकाभिव्यक्तित्वमपरिहार्यम- तस्तेष्वपि कः संस्कारः, संस्कारश्च वर्णस्य वा पदस्य वाक्यस्य वेति विक- ल्प्यमानो न कस्य चिद्व्यवस्थापयितुं शक्यः, वैयाकरणानां तु निरवयववाक्य- विदां पदवर्णयोः संस्कारः सुतरामनालम्बनः, अपोद्धृत्यैव वाक्ष्येभ्यः प्रकृतिप्र- त्ययादिकमन्यान्येव पदान संस्करिष्यन्ते इति चेन्न, असतां संस्कारस्यानुप- पत्तेः, आह च- वाक्येभ्य एव परिकल्पनया विभज्य संस्कर्तुमिच्छति पदानि महामतिर्यः ।"