" अय युक्तं समयः प्तयुचारणं प्रतिपुरुषं च तत्करणम्‌ अनभ्युपगत-मेव टूषितम्‌, सगि सकृदेव समयकरणमिति नः पक्ष, अत एव नसर्वशव्दानां यदृ्छातुल्यत्वम, केषां चिदेव शब्दानामस्मदादिभिरदयतवैसद्नतकरणात्त एव यट्च्छाशब्दा उच्यन्ते, सर्गादि समर्थित एव इश्वर-सिद्ावप्यविकल्पमनुमानमुपन्यस्तम्‌, एष एव चावयाविशेष यदैष शब्दा-र्थसम्बन्धव्यवहारस्तवानािर्मम तु जनगत्सरगत्मभृति प्रवृत्त इति, अद्यत्वे शददार्थसम्बन्धव्युत्प्त तुल्य एवावयाः पन्थाः, तत्रापि त्वयं विशैषौयत्तव शक्तिपर्यन्ता गुत्यतिर्मम तु तदनमिति, तथा चेयमियती ब्यत्क्तिलोके दृश्यते यटयमस्य वायौ ऽयमस्य वाचक इति न पुनः शक्तिपर्यन्ता्युत्पत्तिरस्ति, तथा हि यत्र शृङ्ग्राहिकया शब्दमर्थ च निटिश्य सम्बन्धःक्रियते तत्रेयन्तमवैनं क्रियमाणं पश्यामः, अयमस्य वाच्यो ऽयमस्य
" अथ यदुक्तं समयः प्रत्युच्चारणं प्रतिपुरुषं च तत्करणम् अनभ्युपगत-मेव दूषितम्, सर्गादौ सकृदेव समयकरणमिति नः पक्षः, अत एव नसर्वशब्दानां यदृच्छातुल्यत्वम, केषां चिदेव शब्दानामस्मदादिभिरद्यत्वेसङ्केतकरणात्त एव यदृच्छाशब्दा उच्यन्ते, सर्गादिश्च समर्थित एव ईश्वर-सिद्धावप्यविकल्पमनुमानमुपन्यस्तम्, एष एव चावयोर्विशेषो यदेष शब्दा-र्थसम्बन्धव्यवहारस्तवानादिर्मम तु जगत्सर्गात्मभृति प्रवृत्त इति, अद्यत्वेतु शब्दार्थसम्बन्धव्युत्पत्तौ तुल्य एवावयाः पन्थाः, तत्रापि त्वयं विशेषोयत्तव शक्तिपर्यन्ता व्युत्पत्तिर्मम तु तद्वजमिति, तथा चेयमियती व्युत्पत्तिःलोके दृश्यते यदयमस्य वाच्यो ऽयमस्य वाचक इति न पुनः शक्तिपर्यन्ताव्युत्पत्तिरस्ति, तथा हि यत्र शृङ्गप्राहिकया शब्दमर्थ च निर्दिश्य सम्बन्धःक्रियते तत्रेयन्तमेवैनं क्रियमाणं पश्यामः, अयमस्य वाच्यो ऽयमस्य वाचकइति, यत्रापि च वृद्धेभ्यो व्यवहरमाणेभ्यो व्युत्पद्यते तत्रापीयदेवासौ जानातिअयमर्थः अमुतः शब्दादनेन प्रतिपन्न इति न त्वन्यास्य का चिच्छक्तिरस्तीति,इयत्यैव च व्युत्पत्त्या शब्दादथप्रत्ययोपपत्तेरस्याश्चापरिहार्यत्वादधिककल्पना-बीजाभावाच्च न नित्यः शब्दार्थसम्बन्धः, अत एव च सम्बन्धस्त्रिप्रमाणक (१) शाबरभाष्ये अ ० २ पा० ३ स० ३"