^ प्राभाकरास्तु दृष्टः श्रुतो वेति भाष्य त्तौकिकमभिधानान्तरमेवेदमुपत्ब्धिव- चनमिति वर्णयन्तः श्रुतार्थापत्ति प्रत्याचक्षते, श्रूयमाणस्यैव शब्दस्य तावत्यर्थे सामर्थ्यमुपगच्छन्तः तमर्थं शाब्दमेव प्रतिजानते वाक्यस्य टूराविदूरव्यवस्थि- तगुणागुणक्रियाद्यनेककारककल्तापोपरक्तत दी. र्घदीर्घो व्यापार अविरतव्यापारे च शब्दे सा प्रतीतिरूदेति तद्वयापारविरतौ नोदे- ति  तदुत्पादककारकाभावात्‌, वृदुधव्यवहारतस्च अत्न नता -नोननच-शा.
" प्राभाकरास्तु दृष्टः श्रुतो वेति भाष्यं लौकिकमभिधानान्तरमेवेदमुपलब्धिव- चनमिति वर्णयन्तः श्रुतार्थापत्तिं प्रत्याचक्षते, श्रूयमाणस्यैव शब्दस्य तावत्यर्थे सामर्थ्यमुपगच्छन्तः तमर्थं शाब्दमेव प्रतिजानते वाक्यस्य दूराविदूरव्यवस्थि- तगुणागुणक्रियाद्यनेककारककलापोपरक्तकार्यात्मकवाक्यार्थप्रतीताविषोरिव दी- र्घदीर्घो व्यापारः अविरतव्यापारे च शब्दे सा प्रतीतिरुदेति तद्व्यापारविरतौ नोदे- ति तदुत्पादककारकाभावात्, वृद्धव्यवहारतश्च शब्देषु व्युत्पाद्यमानो लोकस्तथा- भूतवाक्यव्यवहारिणो वृद्धान् पश्यन्वाक्यस्य च तादृशवाक्यार्थे सामर्थ्यमव- धारयति, तदनुवर्त्तीनि तु पदानि तस्मिन्नैमित्तिके निमित्तानि भवन्ति, नैमित्ति- कानुकूल्यपर्यालोचनया क्वचिदश्रूयमाणान्यपि तानि निमित्ततां भजन्ते विश्व- जिदादौ(१) स्वर्गकामादिपदवत्, क्वचिच्छ्रूयमाणान्यपि तदननुकूलत्वात्परित्य- ज्यन्ते यथोभयं हविरार्त्तिमाच्छदितिवत्, (२) क्व चिदन्यथा स्थितानि तदनुरो- धादन्यथैव स्थाप्यन्ते प्रयाजशेषेण हवींष्यभिधारयतीतिवत्(३), तस्मात्प्रथमावग- ( १ ) विश्वजिता यजेत इत्यत्र अश्रूयमाणोऽपि स्वर्गः निमित्ततां भजते इति ‘स स्वर्गः स्मात्सर्वान् प्रत्यविशिष्टत्वात्’ इति सूत्रेण मीमांसायां सिद्धान्तितम् ।"