ክሳብ ሕጂ ዝፈጠርናዮ ዓብዪ ሃብቲ'ኳ እንተዘይሃለወ፡ ዓርስና እንኽእለሉ ስራሕ ብምፍጣር ሓድሽ ነገር ንሕብረሰተብና ክነላልዮ ግን ክኢልና ኢና። ብማኑዋል ንሰርሕ ስለ ዘለና፡ ኣብ ቀረባ ዓቕምና ኣዕቢና ብብዝሕን ብዘመናዊ መሳርሕን ክፈሪ ዝኽእለሉ ዓቕሚ ክንፈጥር ተስፋ ንገብር። ሕጂ፡ ኣብ 'ኦን ላይን ማርኬት' አለና ኢና። እዚ ስራሕ ዚያዳ ንምስፋሕ ሓሲብና ካብ መንግስቲ ፋይናንሳዊ ልቓሕ እንትንሓትት፡ መኪናን ገዛን ክነትሕዝ ይሓቱና። እዚ'ዩ ንዓና ዓብዪ ማሕለኻ ኾይኑና ዘሎ። ብድሆታት ጓል ኣንስተይቲ ብዙሓት'ኳ እንተኾኑ፡ ስራሕ ክትመርሕ፣ ቆልዓ ክተዕቢ፣ ናብራ ክትመርሕ ይፍትነካ እዩ። ኣነ ብዙሕ ግዘ ናብ ዝተፈላለዩ ከባቢታት ኢትዮጵያ ክኸይድ ከለኹ፡ ቆልዑ ገዲፈ ክወጽእ ይሳቐቕ፣ ይናፍቕ ነይረ። ክትበጽሖ እትደሊ ደረጃ ንምርኣይን ግን ኩሉ ክትጻወሮ ኣለካ። ኣነ ጠንኪረ ኣብ ዝአመንኩሉ ጸኒዐ ክቕጽል ገይሩኒ ዝብሎ፡ ንዕውትነት ስርሐይ ስለ ዝጸናዕኹ ኮይኑ፡ በዓል ቤተይ'ውን ከም ድላለየይ ንክንቀሳቐስ ይሕግዘኒ፣ የትብዐኒ ስለ ዝነበረ፡ ኣብ መገዲ ኣይተረፍኩን። መጻኢ፡ ናብ ዝሓሸ ተወዳደርቲ ዝኾኑ ፋብሪካታት ዝፈርይሉ ኢንዳስትሪ ክህልኒ እየ ዝጽዕር። እዚ ንብዙሕ ሰብ [ብፍላይ ድማ ደቂ ኣንስትዮ] ዕድል ስራሕ ፈጢረ ሕብረተሰብ ዝጠቅም ክኸውን፡ ከምኡ ድማ ደቀይ ጥንካረ ዝርእያሉ ግብራዊ መምሃሪ ክኸውን ይደሊ። ደቂ ኣንስትዮ ጥንኩራትን መሃዝቲ ስራሕን ኢና ኢለ እየ ዝኣምን፤ ካብ ማንም ዝንኣስና ኣይኮንናን። እዚ ዘመን ድማ ንደቂ ኣንስትዮ ዓብዪ ዕድል ዝህብ ስለ ዝኾነ ተስፋ ብዘይምቑራጽ፣ ዕሽሽ ከይበልና፡ 'ከመይ ኣለ ግን ክኽእሎ'የ?'
