ራብያ ጓል ምዕራባዊት ኣፍጋኒስታን እያ። ሓደ መዓልቲ ሰብነታ ዝነደደ ክሳብ ዝመስላ ሓያል ረስኒ ተሰሚዕዋ። ሰውነታ ተንቀጥቂጡ። ካብኡ ናብ ማእከል ጥዕና ኣምሪሓ። እቲ ዶክተር መርሚሩ፡ ብኮሮናቫይረስ ከምዝተትሓዘት ይነግራ። ፈላመይቲ ጓል ኣንስተይቲ ዳይሬክተር ሲኣይኤ ጓል ኣንስተይቲ ኣባል ባይቶ ዘይብላ ሃገር ራብያ መርመራኣ ወዲኣ ናብ ገዘኣ ተመሊሳ። እቲ ዶክተር ዝኣዘዘላ መድሓኒት ንክገዝአላ፡ ንስብኣያ እቲ ናይ ትእዛዝ ወረቐት ሂባቶ። ሰብኣያ፡ ነቲ ወረቐት ምስ ረአየ ኣዝዩ ተቖጢዑ። ዘቖጠዖ፡ ‘ንዘይትፈልጦ ወዲ ስማ ንምንታይ ተዛሪባ’ ዝብል እዩ። ንካልኦት ሰባት፡ እዚ ዝገርም ክኸውን ይኽእል እዩ። ኣብ ኣፍጋኒስታን ግን፡ ስብኣይ ጥራሕ ከይኮነስ ናይቲ ስብኣይ ስድራ ደቂ ተባዕትዮ፡ ኣንሽቲ ንናይ ደገ ሰባት ስመን ረቚሐን ከይዛረባ የገድድወን። እንተተዛሪበን ድማ ይግረፋ። ምንጪ ስእሊ, Sahar Samet ‘ስመይ ኣበይ ኣሎ?’ እቲ ጸገም ገና ካብ ብህጻንነተን፡ እንትትውለዳ እዩ ዝጅምር። ከም ኣወዳት ሕምባሻ ተቖሪሱ፣ ድግስ ተገይሩ ተዓሊሉ ኣይኮነን ስም ዝወጽአላ። ሓንቲ ጓል ስም ከይወጽአላ፡ ዓመታት ክወስድ ይኽእል እዩ። እንትትምርዖ’ውን ስማ ኣይጽዋዕን። ኣብቲ ናይ መርዓ መዐደሚ ወረቐት’ውን ስማ ኣይሰፍርን። ሃንደበት፡ እንተሓሚማ’ውን ከምኡ ስማ ንሓኪም ኣይንገርን። ነውሪ እዩ። ስማ ኣብቲ ናይ መድሓኒት መአዘዚ ወረቐት እንተሰፊሩ ከም ሓጢያት እዩ ዝቑጸር። እዚ ጥራይ ግን ኣይኮነን። ብኢንስታግራም ርእሰ-ቅትለት ንዝፍጽሙ እተድሕን መንአስይ ድሕሪ ሽዱሽተ መዓልታት ብህይወት ዝተረኽበት ጓል ኣንስተይቲ ዋላ ⶁይታ’ውን ስማ ኣብቲ ናይ ሞት ሰርቲፊኬት ኣይምዝገብን። ሓወልቲ እንተተሰሪሑላ ድማ ስማ ኣይጸሓፎን። ባዶ እዩ ዝኸውን። ንቡዙሓት ስም ብዝምልከት ዘዘራርብ ኣይኮነን። ንኣፍጋኒስታውያን ግን ስም፡ ሕቶ ናጽነት እዩ ዘስዕብ። ነዚ እዩ ድማ፡ ‘ስመይ ኣበይ ኣሎ?’ ዝብል ጎስጓስ ኣብ ማሕበራዊ ሚድያ ዘዘራርብ ዘሎ። ‘ናይ ሓወይ፣ ኣቦይን ስብኣየይን ክብርኸ’?
