Axmed markii uu gurigiisii tegay ma fariisan, nasashana na ma raadine , ee istaag ayuu iskula sheekaystay, qolkiisa ayuu hadba dhinac u socday, waxaa uu ku soo celceshanayaa sidii quruxda badneed ee saaxiibkiis u caawiyay, dhanka kale waxa uu ka fikirayaa in gabadha la diri doonaa, ma noqon doonto mid sida Xasan u wanaagsan, baqdina waa qabaa oo waxa uu is leeyahay amay dumar kugu noqotaa oo ayaduna oo kugu sii dirtaa kaana sii fogaysaa Nasra, waxa uu mar damcay inuu Xasan waco kuna yiraahdo : Saaxiib walaashaa waxba ha u dirin, haddana waxaa qabtay damiirkiisa oo ku yiri: ma intaad Xasan dirsataybaad , hadana ku oran kartaa, jooji wxaan kuu diray , waxaasi waa ceeb, fikir iyo ficil nin wayna ma ahan, ayuu iskula shuureeyay.
