Tusaale ahaan, wakhtigii shirkadda Sharaabka ee SBI wadanka laga furay, waxa wasiirka Maaliyadda ahaa Maxamed Xaashi Cilmi oo dadku u aqoonsan yihiin nin muwaadinimaddu ka dhab tahay, waxa uu amar ka soo saaray in sharaabkii ganacsatadda kale dibadda ka keeni jiray gabi ahaanba la joojiyo si loo dhiirigaliyo sharaabka wadanka dhexdiisa lagu samaynayo, taas waxa ka hor yimid ganacsato badan oo sharaabka ka ganacsan jiray oo lacag badan ka heli jiray, waxaanay wasiirka ka dacweeyeen illaa madaxweynaha, si wal oo wasiirkaasi uga noqon lahaa go’aankaasi way isku dayeen, haday dhaqaale ku bedelayo go’aankiisa iyo haday dacwadoodu u hirgali karto oo ay gaadhsiiyaan illaa madaxweynaha,nasiib wanaag waxaas oo talaabo oo ay qaadeen muu noqon mid bedelay mawqifkiisii hore wuuna ku adkaystay go’aankiissii hore ee uu ku ilaalinayey in wadanka la maalgashaddo, ugu dambeyntiina tiisii ayaaa hirgashay, laakiin haddii waagaasi wasiir kale joogi lahaa maaliyadda oo aan Maxamed Xaashi ahayni inta uu lacag dhaafsiisto ayuu odhan lahaa suuqu waa xor, ganacsigu waa xor ee haddii aad tartan la galaysaan la gala haddii kalena haba kacdo shirkaddu, laakiin nasiib wanaag shirkadaasi waxay la kulantay siyaasi ay muwaadinimo dhab ka tahay oo ganacsina ku jirin mid lagu laaluushayana qaadanayn oo aaminsan inuu quud xaaraan ah ku bedelin ficilka shacabka u danta ah.
