ይሆዋ ለባዊ፥ ነባቢና ሕያው ነው፡፡ ያስባል፤ ያውቃል፤ ያቅዳል፤ ያስተውላል፣ ይሠራል፡፡ የዚህንም እውነት በእኛና በፍጥረተ ዓለም መፈጠርና መኖር ይበልጥ እንረዳዋለን፡፡ ቀና ብለን ሰማይን፥ ጎንበስ ብለን ምድርን፤ ተዟዙረን አካባቢያችንን ከቃኘን በኋላ የምንደርስበት የዕውቀት ጭብጥ አለ፡፡ ይህን ሁሉ የፈጠረ ይሆዋ፦ አንደኛ፥ ሁሉን ቻይ እንደ ሆነ፥ ሁለተኛ፥ በዕቅድ እንደሚሠራ በተፈጠረው ፍጥረት ላይ በፊደል ሳይሆን በመንፈስ የተጻፈውን እናነባለን፡፡ የእያንዳንዱም ዕለት ድምፅ የለሽ ንግግር ስለዚህ ብዙ ያስተምረናል (መዝ. (19)፥1-6፤ 147፥8-18፤ ሮሜ 1፥20)፡፡ ይሆዋም የሚያስብበት፥ የሚያሰላስልበት፥ የሚያቅድበት፥ የሚሠራበት ቃሉ፥ ዕውቀቱ፥ ማስተዋሉ፥ ችሎታው፥ … በይሆዋነቱ ክልል የነበረ፥ ያለና የሚኖር ነው፡፡ “እኔ እግዚአብሔር… ነኝ” እያለ በዘመናት ውስጥ ራሱን በቃሉ ሲገልጥና ሲያስተዋውቅ ኖሯልና (ዘዳ. 32፥39-40፤ ኢሳ. 43፥11-13፤ 44፥6)፡፡
