የእናንተን እና የእኔን ፊት ጨምሮ የእነዚያ ሴቶች ፊት የብዙኃን ሰዎች ፊት ነጸብራቅም ነው። ልክ እንደ እነሱ እኛም ወደ ፊት እንድንራመድ የሚሰማን ስሜት እና እውነታው በዚህ መልኩ ሊጠናቀቅ ስለ ሚችል ራሳችንን ማግለል እንችላለን። እርግጥ ነው እኛ በውስጣችን የእግዚኣብሔርን ቃል ኪዳን እና የእግዚአብሔርን ታማኝነት በእርግጠኛነት እንሸከማለን። ነገር ግን ለራሳችን እና ለሌሎች ታማኝ ያልሆንባቸውን ብዙ አጋጣሚዎችን፣ ያደረግነውን ጥረት እና ጥረት አድርገን የተሸነፍንባቸውን ነገሮች ሁሉ ያካተተ ጠባሳ በፊታችን ላይ ይታያል። በልባችን ውስጥ ያሉ ነገሮች ከእዚህ የተለየ ሊሆን ይችላል፣ ነገር ግን ሳናስበው ተስፋ በመቁረጥ በመቃብር ውስጥ መኖርን እንለማመዳለን። ከእዚህም በከፋ መልኩ ይህ ነገር የሕይወት አንዱ ሕግ እንደ ሆነ አድርገን ራሳችንን እናሳምናለን፣ የማምለጫ መንገዶችን በመዘየድ ሕሊናችንን አደንዝዘን አምላክ በአደራ የሰጠን ተስፋ እንቀብራለን። ስለዚህም በአንድ በኩል ለእግዚኣብሔር ያለን ፍላጎት እና በሌላ በኩል ደግሞ ከጨለማ መላቀቅ አቅቶን በእነዚህ ሁለት ነገሮች ውስጥ አጣብቂኝ ውስጥ ገብተን ልክ እነዚህ ሁለት ማሪያሞች እንዳደጉት ዓይነት ጉዞ እኛም በዚህ መንገድ ላይ ብዙን ጊዜ እንጓዛለን። ጌታ ብቻ ሳይሆን የሞተው ተስፋችንም ከእርሱ ጋር ሞቶዋል።
