ታክሲያችን ሞልታ እየተንቀሳቀሰች ነው። ጎልማሳው ይቀደዳል። አንድ የሚያውቀው የሞባይል ስልክ ጠጋኝ አግኝቶ ወደ መጨረሻ ወንበር ተንጠራርቶ በመዞር፣ ‹‹ኧረ በፈጠረህ ይኼን ስልክ አንድ በልልኝ፤›› ይለዋል። ቴክኒሺያኑ ‹‹ምን ሆነ ደግሞ? 12 ሺሕ ብር መገዛቱን ረስቶ በወር ከምናምኑ ተበላሸ?›› በነገር ሊወጋው ያሰበ ይመስላል ዋጋውን ያሰላበት። ከፊታችን መካከለኛው ወንበር ላይ የተቀመጡት ወይዘሮ፣ ‹‹ህም 12 ሺሕ ብር?›› ሲሉ ጆሮአችን ይቀልባል። ወሬ አነፍናፊነቴን እንዳላጋልጥ ሌላ ሌላ ላስተውል ስሞክር ደግሞ፣ ‘ኩራት ራታችን ባይሆን ኖሮ እንደ ዳይኖሰር በጠፋን ነበር’ የሚል ጥቅስ አነባለሁ። ጥጋ ጥጉ ሁሉ በነገር ድር መተብተቡ ብሶም አይደል? ‹‹ምን ይሆናል ‘ኢቢሲ’ ሰለቸኝ ብዬ የ‘ቢቢሲና የአልጄዚራ’ ዜና በሞባይል እንዲደርሰኝ ባደርግ የባሰ ሆነብኝ እኮ። እንዴ የጠገበ ድብድብ የተራበ ድብድብ! ከሶማሊያ እስከ የመን የጦር ዜና ብቻ? ምነው ይኼን ያህል ባንለማም ለማን፣ ገና ብዙ ቢቀረንም አደግን የሚሉን የመልካም ምኞት ቅዠት አይሻልም እንዴ?›› ሲለው ጎልማሳው ወጣቱ ሳቀ።
