ኢብራሂም ሻፊ በኖረበት አጭር የህይወት ዘመኑ የተቸገሩትን በመርዳት፤ ያለውን በማካፈል፤ ለዕውነትና ለታሪክ፤ ለህዝብና ሰው ስለመሆን ጥብቅና የቆመና የተሟገት፤ ከናዚስት ህወሃትና ህወሃታውያን ጋር እንዳች ጥቅመኝነትን ሳይጋራ የኖረና የተሰደደ በስደት ህይወቱም ስለ ኢትዮጵያ እንደዘመረ፤ እንዳለቀሰ፤ ስለ ኢትዮጵያ ሠላምና ስለ ህዝቧም ደህንነት ተስፋ እንደሰነቀ ያለፈ የኢትዮጵያ ልጅ ኢትዮጵያዊ ነው። ለምሳሌ ከሀገሩ ተገፍቶ ከመሰደዱ በፊት ያደርጋቸው ከነበሩት ምግባረ ሰናይ ተልዕኮዎቹ መኻል እንዲህ ፅፏል፤ “ኢህአዴግ ሲመጣ ልደቴን ማሳልፍበት ምልክትም አጣሁ። አዲስ ዓመት መጥቶ ከከበቡኝ ልጆቼ፣ ጥቂት ቤተሰቦቼ እና ጓደኞቼ ጋር ሆኜ ሀሳብ መጣልኝ። ህፃናቱን እየመረጥኩ ‘ስንተኛ ክፍል ነህ?’ ማለት አመጣሁ። ገረመኝ…! ብዙዎቹ ትምህርት እንኳን አልጀመሩም ነበር። ትምህርት ነፃ ቢሆንም መማሪያውን ማግኘት ነበር ፈተናው…ለእነርሱ። ትንሽ እሰራ ስለነበር፣ ገንዘብ ኪሴ ውስጥም ስለነበር ደብተር እና ሌሎች የመማሪያ ቁሶች መግዛት ጀመርኩ። አካባቢዬ ያሉ ሰዎች ማዋጣት ጀመሩ። የቻልነውን ገዛን፣ ሰጠን። ደስታው ልዩ ነበር። ከዚህ በኋላ መስከረም 2 በመጣ ቁጥር ይህን እቀጥላለሁ ብዬ ለራሴ ቃል ገባሁ። ፍፁም መርሻ፣ ቃሲም ደሉ እና በያን ድንቁ የሚባሉ ከአጠገቤ ማይጠፉ ጀግና ልጆች ነበሩኝ።
