የሰው ሕይወት ያለ እግዚአብሔር ደስታ አያገኝም፤ እግዚአብሔር የሌለው ሰው በውስጡ ሰላምና ደስታ አይሰማውም፡፡ በበዓል ቀን በሥጋ ደስታ ለማግኘት የሚሻ ሁሉ ይበላል ይጠጣል፣ ግን አይረካም፤ ይለብሳል፣ ግን አይደምቅም፤ ይሮጣል፣ ግን ማንንም አይቀድምም፣ ደመወዝ ይቀበላል፣ ግን በማይረባ ጉዳይ ሲዘራው ይውላል (ሐጌ 1፡5-6)፤ በበዓል የተመኘውን ሁሉ ለማድረግ ይጣደፋል፤ ያለ እግዚአብሔር ነውና በዚህ ሁሉ ደስታ የለውም፤ እንደው ሰክሮ ሲጋጭ፣ ሲገጭ፣ ሲፈነከት ሲፈነክት ይገኛል፡፡ ይህ ሁሉ የደረሰበት በውስጡ እውነተኛው የደስታ ምንጭ ክርስቶስንና ሕጉን ስላልያዘ ነው፡፡
