ዋናው ሥራ አሥኪያጅ ወይም ሚኒስትር “…አስታውቃለሁ” መባል የሚገባውን “ …አስታውቃለው፡፡” የሚል ማሣረጊያ ቃል ያለው ደብዳቤ ላይ ፊርማውን አስቀምጦ በተላላኪው ሲሰድ ታያላችሁ – ዘመነ ድንቁርና ነው የገጠመን፤ ዘመነ ግዴለሽነትም ጭምር፡፡ እንዲያውም ይህ ዓይነቱ ስህተትማ ቀላልና ሊታገሱት የሚቻል ስህተት ነው፡፡ ይህን መሰል ከየቢሮው የሚወጣ ደብዳቤና በየቦታው የተለጠፉና የተሰቀሉ የማስታወቂያ ጽሑፎችን ብናይ አማርኛና እንግሊዝኛ በእግራቸው እየሄዱ እንደሆነ ማረጋገጥ እንችላለን፤ የጉራማይሌው ድረታ – የሆሄያት አጻጻፍ ችግር (የእስፔሊንግ ስህተት) … ግዘፍ ነስቶ “የቋንቋ መምህር ያለህ!” እያለ ነው – የቋንቋ መምህራኑ ራሳቸው ለምሳሌ “How is yours childs?” ወይም “ከአርዕስቶቹ ጋር የማይሄዱ ከባባድ ቃላቶችን ካለመጠቀም ተቆጠቡ” የሚሉ በሰዋስው ስህተት የታጨቁ ዐረፍተ ነገሮችን ሲናገሩ ልትሰማ ትችላለሀ – ጊዜው ነው፤ ጊዜውም ስህተትንና ነውረኝነትን እንደመልካም ዕሤት የሚቀበልና ሰዎችን ሳይወዱ በግድ የሚያባልግ ነው፡፡ ዕውር ለዕውር እየተማራ ሀገር ገደል ገባች! ወይ ወያኔ፤ በምን ዓይነት የሥኬት ጉዞ እየተምበሸበሹ እንደሆነ በጣም ጥቂቶች ብቻ ነን የምናውቀው፤ ዶግሞ’ኮ ይህ አደገኛ ሁኔታ የሚያሳስበውም ሆነ የሚያስጨንቀው አካል የለም፡፡ ተዓምር ነው፡፡ እንዲያው ለመግቢያ ያህል እንዲህ አልኩ እንጂ አነሳሴ ሌላ መሆኑን ርዕሴ በግልጽ ይናገራል፡፡ በዚህ በጠቀስኩት የቋንቋ አጠቃቀም ስህተት ልጻፍ ብልማ ወረቀት አይበቃኝም፤ የነገ ሰው ይበለኝ ግን፡፡ እንደሞትን ካልቀረን መገናኘታችን “ግድ ይላል”፡፡ ወይ አማርኛ! ኤርምያስ ለገሠ “ባለቤት አልባ ከተማ” ብሎ መጽሐፍ መጻፉን አትርሱ፡፡ “ባለቤት የሌለው እየጠፋ ያለ ቋንቋ” በሚል ‹አርዕስት› – ማለትም ርዕስ – ደግሞ አንዱ ይጻፍ፡፡
