ታዲያ 85% የዕምነቱ ተከታዮች ወደ ቤተክርስቲያን የማይሄዱበትስ ምክንያት ምንድ ነው? ይህ ትልቅ ጥናት የሚያስፈልገው ጥያቄው ቢሆንም አንዳንድ ምዕመናን ግን የራሳቸው ምክንያት ያስቀምጣሉ። አንደኛው ምክንያት በተለያየ የእድሜ ክልል ልጆች ያሉዋቸው ወላጆች ልጆቻቸውን የሚያካትት ተገቢውን አገልግሎት ስለማያገኙ በሰንበት እቤታቸው ለመቀመጥ እንደሚገደዱ ይናገራሉ። እነዚሁ ወላጆች ሲናገሩ “እንደውም ልጆቻችንን ይዘን ስንሄድ አገልግሎቱን ስለማያውቁት ወይም ቋንቋውን ስልማይገባቸው ይሰላቻሉና በቅዳሴ ሠዓት ቤተ መቅድስ ውስጥ መነጫነጭ፣ ማልቀስና መሯሯጥን ይመርጣሉ። በዚህም ግዜ ካህናቱ ልጆቻችን እንድኒዝ መመሪያና ማስፈራሪያ ያስተላፋሉ ስለዚህ ልጆቻችንን ይዘን አንድ ክፍል ውስጥ ተቆልፎብን እንድንቀመጥ እንገደዳለን፤ ሥርዓተ ቅዳሴውም ቆመን ማስቀደስ አንችልም” በማለት አምርረው ያለውን አገልግሎት ይተቻሉ። ይህ እንግዲህ ቤተ ክርስቲያናችን በ፵ (በአርባ) እና በ፹(በሰማንያ) የተጠመቁት ልጆቿን በአግባቡ ለመያዝ በዚህ አካባቢ ምንም የተሰራ ሥራ አለመኖሩን ያስገነዝበናል። ቤተ ከርስቲያን ዘመንን እየዋጀች እንደውም ከዘመኑም ቀድማ ትውልድ የሚያስፈልገውን አገልግሎት መስጠት እንዳለባት አበው ሊቃውንት ያስተምራሉ። ነገር ግን በአካባቢያችን ይህ ዘመንን የመዋጀት ሥራ እየተገበረ አይደለም እጅግ በጣም ኋላ ቀር ሆነናል። ሌሎች በዕምነት የሚመስሉን አሐት አቢያተ ክርስቲያናት ግን ከኛ ተቃራኒ ናቸው፤ ከእነሱ ከተወለዱትም በተጨማሪ ለሌሎች ዜጎች የማዳን ሥራ እየሰሩ ክርስትናን እየሰበኩ እያየናቸው ነው። እንደውም ለልጆቻቸው መማሪያም በየ እድሜ ደረጃቸው ሥርዓተ ትምህርት ቀርፀው እስከ ኮሌጅ ድረስ የካፓስ ሚኒስትሪ (የግቢ ጉባኤ) መስርተው ልጆቻቸውን ይከታተላሉ። የእኛ ቤተ ክርስቲያን ግን በተቃራኒው እንኳን ሌሎችን አሳምኖ ለማምጣት ቀርቶ ስመ ክርስትና የሰጠቻቸው የራሷ ልጆች የሚደርስላቸው ስላጡ ከቤተ ክርስቲያን እየራቁና መጨረሻም እየጠፉ በዝምታ እየተመለከትን ነው።
