መከፋፈሉ የተፈጠረው በአሰራር አለመስማማት ነው፡፡ እኛ “ኢህአፓ ሃገር ውስጥ ህዝቡ መሃል ገብቶ መስራት አለበት” የሚል ሃሳብ ከ1997 በፊት አነሳን። ምክንያቱም አንድ ድርጅት ከህዝብ ውጪ ከሆነ እየከሰመነ ነው የሚሄደው፤ ሊጠፋም ይችላል። አብዛኛው የኢህአፓ ሃሣብ አራማጆችና አባላት በእድሜ የገፉ ናቸው፣ ወጣቶች ወደ ትግሉ መምጣት አለባቸው። ይሄን ለማድረግ ደግሞ ሃገር ውስጥ ህዝቡ መሃል በደንብ ገብቶ ትግል ማድረግ ያስፈልጋል። ይሄን ፖለቲካ የማይቀበሉ ሰዎች፣ የታሪክ ሂደት አልገባቸውም ማለት ነው ብለን ሞገትናቸው። ይሄ ሃሣብ ተደማጭነትና ተቀባይነት እያገኘ ሲመጣ፣ የተወሰኑት ደግሞ “ወደ ሃገር ውስጥ ከገባን፣ ወያኔዎች ያጠፉናል” በሚል ስጋት ውስጥ ገቡ። እኛ ደግሞ እየሞትን የምንታገል ነን በሚለው ፀናን፡፡ እንዳጋጣሚ ደግሞ ምርጫ 97 ላይ ትንሽ ከፈት ያለ ነገር ተፈጠረ። ሆኖም አልተስማማንም። እነሱ ስሙን (ኢህአፓ) እንደያዙ ትተንላቸው፣ “ኢህአፓ- ዲሞክራቲክ” ብለን ተለየን፡፡ በኋላ ደግሞ የተወሰኑት ወደኛ መጡ፡፡ እኛ “የእነ ዶ/ር ዐቢይ፣ አቶ ለማ፣ አቶ ገዱ፣ አቶ ደመቀና ሌሎች የኢህአዴግ የለውጥ ሃይሎች ህልም መሳካት አለበት፣ ሃሳባቸው ተቋማዊ እንዲሆን ልንደግፋቸው ይገባል፣ መጠናከር አለባቸው፤” በማለት በቅርቡ ባደረግነው ጉባኤ ወስነን ነው፣ ወደ ሀገር ቤት የመጣነው፡፡ ተከፍለው የቀሩት ጥቂቶች ግን ዛሬም የለውጡን ሁኔታ አልተገነዘቡም፤ የህዝቡን ፍላጐት አላዳመጡም፡፡ አልተለወጡም፡፡ እኛ ግን አሁንም ወዲህ ቢመጡ ወንድሞቻችን ናቸው፤ እንቀበላቸዋለን።
