‹‹ንጉሣቸውም ሕፃን አጽናፍ ሰገደን እና አገልጋዮችን ያጸናቸውን የእግዚአብሔርን ምሕረቱን ተመልከቱ፡፡ ቀድሞ ስሙን በመስማት ሲፈሩ እና ሲርዱ ነበርና፤ ይቃረቡና ፊት ለፊት ይተያዩ ዘንድ አደረጋቸው፡፡ እሱ [ግራኝ] በሸዋ ክርስቲያን በትግሬ ሳሉ የደረሰባቸው እየመሰላቸው ድንጉፃን ነበሩ፡፡ የእግዚአብሔር ምሕረት በጎበኛቸው ጊዜ [ግን] ይስቁበት ይሳለቁበት ያዙ፡፡ [ግራኝም] የካቲት ፲፯ ቀን በመድፍ እና በነፍጥ እና በትርኩ እየተማመነ በእግረ ትዕቢት ተነሣ፡፡ ይህን ያህል ዐመታት ተጋደልኳቸው፤ አሳደድኳቸው፤ ዛሬ በፊቴ ይቆማሉን? አለ፡፡ (በማለት ደነፋ)፡፡ ንጉሥም በወላዲተ አምላክ በእመቤታችን ጸሎት እና በእግዚአብሔር ታምኖ መለሰለት፡፡ ቀረበው፡፡ ገጠመው፡፡ የቀደሙት የንጉሥ ወታደሮች ግን ንጉሥ ከመድረሱ በፊት ግራኝን ገደሉት፡፡ በዛንተራ* ተራራም ወደቀ፡፡ /*”ዛንተራ፣ ጎንደር የሚገኝ፡፡”/ በዕለተ ረቡዕ በ፫ ሰዓት በትእዛዘ እግዚአብሔር ሞተ፡፡ ሠራዊቱም እንደጢስ እና እቶን ዐመድ ተበተኑ፡፡ ከብዙ ፍርሃት የተነሣ ከሚስቱ ከድል ወንበራ ጋር እስከ አትበራ የሸሹ አሉ፡፡ ፈረስን እና ሰይፍን ትተው (ጥለው) በአንገታቸው ገመደ አስረው የገቡም (ምሕረት የጠየቁ፣ እጅ የሰጡ) አሉ፡፡ … አጽናፍ ሰገድ በነገሠ በ፪ ዐመት በ፭ ወር ከ፳፪ ቀን ግራኝ ሞተ፡፡ ግራኝ በሞተ በ፪ ዐመት አባስን ገደለው፡፡
