እንደ አውሮፓውያን አቆጣጠር በ1915 አንድ የተከፋ ቻይናዊ ሙሁር ወጣቶቹ ወግ አጥባዊ ከመሆን ተላቀው ተራማጅ እንዲሆኑ እንዲህ ሲል መከራቸው “የምድራችን እድገት ወደ ፊት ብቻ እንደሚዘሉ እንደ ሸምጥ ጋላቢ የፈረስ መንጋ ነው፤ ብልሃተኛ ሆኖ ራሱን ከዓለም ጋር መቀየር ያልቻለ ራሱን እሚያገኘው ከዓለም ተወግዶ ነው” (ቴንግ እና ፌየር ባንክ, 1967:
