“እያንዳንዷን ኪስህን ፈትሽና እኔ በተራዬ እፈትሸሃለሁ” ሲለኝ የባሰ ፍርሃት ወረረኝ። ለውሻችን የያዝኩትን ሥጋ ሊያገኝብኝ ነው፡፡ አሁን እንዳያዩኝ የምፈራቸውን የሰፈሬንና የክፍሌን ልጆች ረሳኋቸው። አይኔ መንገድ መንገዱን ሲያይ፣ ድንገት ያንን እርጉም ጓደኛዬን አየሁት፡፡ ልጠራው አልፈለግሁም፡፡ እርሱ አለፍ እንዳለ ሊዲያ ብቅ አለች፡፡ አላስቻለኝም ጠራኋት። ቀይ ፊቷ ሚጥሚጣ መስሏል፡፡
