የሆነው ሆኖ ታንዛኒያም በሚሌኒየሙ ግብ አቅጣጫ የምታድገው ዕርምጃ በዓለምአቀፉ ዕርዳታ ላይ ጥገኛ መሆኑ ነው ችግሩ። በአፍሪቃ መንግሥታት የመሪዎች ጉባዔ ራስን መቻል የሚለው ቃል ጎላ ብሎ ተሰምቷል። ችግሩ ቀደም ያለው ልምድ የሚያሣየው በመሪዎች ጉባዔ ላይ የተባለው ነገር በአብዛኛው በተግባር ትርጉም እንደማያገኝ ነው። የአፍሪቃ መሪዎች ከሁለት ዓመታት በፊት ናይጄሪያ-አቡጃ ላይ ከየብሄራዊ በጀታቸው 15 በመቶ የሚሆነውን ድርሻ በጤና ጥበቃ ተግባር ላይ ለማዋል ቃል ገብተው ነበር። ግን እስካሁን ቃላቸውን ያከበሩት ከሁለት አገሮች አይበልጡም። ሊቢያ ውስጥ ከዓመት ተኩል ገደማ በፊት አሥር በመቶውን በጀት በእርሻ ልማት ላይ ለመዋል የተደረገው ስምምነትም እንዲሁ በሰፊው ነው ችላ የተባለው። አፍሪቃን ከኤኮኖሚ አዘቅት ማውጣት፤ ራስ ማስቻሉ እንግዲህ ሕልም ብቻ ሆኖ እንዳይቀር ከተፈለገ ቃልና ተግባር መጣጣማቸው ግድ ነው። የሕብረቱም ፍቱንነት የሚለካው በዚሁ ይሆናል።
