‹ሃናፋውያን ብዙውን የሙስሊም ማህበረ ሰብ የሰጡት የተናገሩት፡ ‹የልጆችን ማሳደግ ሁኔታ እንደሚከተለው ነው፡፡ በቅድሚያ ሚስት እስልምናን መቃወም አይኖርባትም፡፡ እርሷ እስልምናን ከተቃወመች፣ ልጆችን የማሳደግ ምንም መብት አይኖራትም፡፡ ሁለተኛም፣ እርሷ መልካም ባህርይ ያላት መሆን አለባት ምክንያቱም እርሷ በተከለከለ የግብረ ስጋ ግንኙነት መበከሏ ከተመሰከረ፣ ወይንም በስርቆት፣ ወይንም ዝቅተኛ ስራ ካላት ለምሳሌ ለቅሶ አስለቃሽ ከሆነች፣ ወይንም ዳንሰኛ ከሆነች ልጅ ማሳደግ መብቷን ታጣለች፡፡ ሦስተኛ፣ የልጅ አባት ያልሆነን ሰው ለማግባት አይፈቀድላትም፡፡ እርሷም እንደገና ካገባች ልጅ የማሳደግ ምንም መብት አይኖራትም፣ ይህም አዲሱ ባሏ ከልጁ ጋር በአባት በኩል አጎት ሆኖ ካልተዛመደው በስተቀር ነው፡፡ ነገር ግን እርሷ የሌላ አገር ሰውን ካገባች ልጅን የማሳደግ ምንም መብት አይኖራትም፡፡ አራተኛ ልጇን ያለ ጠባቂ መተው አይኖርባትም፡፡ በተለይም ልጇ ሴት ልጅ ከሆነች፣ ምክንያቱም ሴቶች ልጆች ጥበቃ ያስፈልጋቸዋል፡፡ ስለዚህም እናትየዋ ወደ ረዘም ላለ ጊዜ ወደ ውጭ የምትሄድ ከሆነ እና ልጇን የምትረሳ ከሆነ ልጅን የማሳደግ መብት አይኖራትም፡፡ አምስተኛ፣ አባትየው ድሃ ከሆነ እና እናትየው ልጅን ያለ ክፍያ አላሳድግም ካለችና የልጁ አክስት ‹እኔ ልጁን በነፃ እጠብቀዋለሁኝ ካለች› ከዚያም አክስትየዋ ልጁን የማሳደግ መብት ይኖራታል፡፡ የእስልምናን ሃይማኖት መከተል የልጅ ማሳደግን መብት የማግኘት ሁኔታ አይደለም፣ አንድ ባል ከመጽሐፉ ሰዎች አንዲቷን ቢያገባ እርሱ ሃይማኖቱን እስካልካደ፣ ወይንም እስካልረከሰ ድረስ እርሷ ልጅ የማሳደግ መብት ይኖራታል፡፡ ነገር ግን ያ ካልሆነ ማለትም እርሷ ልጇን ወደ ቤተክርስትያን ስትወስድ ቢያያት ወይንም የአሳማ ስጋ ስትመግበው ቢያይ ወይንም ወይንን ጠጅ ስትሰጠው ቢያይ አባትየው ከእርሷ ላይ ልጁን የመንጠቅ መብት ይኖረዋል፣ ጤነኝነት (ንፁህነት) በሁሉም ዘንድ የተደገፈ ቅድመ ሁኔታ ነውና› 'Abd ar-Rahman al-Gaziri, al-Fiqh 'ala al-Mazahib al-Arba'a, Dar al-Kutub al- 'Elmeyah, 1990, vol. 4, p. 522፡፡
