ጻድቁ ኢዮብ ቤተሰቦቹን፤ ጓደኞቹን፤ ዘመዶቹን፤ ሃብቱን ባጣ ጊዜ፤ የሚጠጋው ሰው ባጣ ጊዜ፤ አይዞህ የሚለው ሰው ባጣ ጊዜ፤ ሚስቱም ጥላው በሸሸችው ጊዜ፤ የፈጠረውን ፈጣሪውን አልካደም እግዚአብሔር ሰጠ እግዚአብሔር ነሳ ብሎ አመሰገነ እንጂ። ጻድቁ ኢዮብ ይህን ከባድ ፈተና በትእግስት ተወጣው እግዚአብሔርም የሱን ትእግስት ተመልክቶ ከፊት ይልቅ በብዙ ባረከው አከበረው። ምንጊዜም የሰው ልጅ ፈተና ላይ መውደቁ የማይቀር ቢሆንም እንደ ጻድቁ ኢዮብ በፈተና ጊዜ እንዴት አጥብቀን መጸለይ እንዳለብንና፤ የመጣውን ፈተና እንዴት መወጣት እንደምንችል አስተምሮናል። አንድ አባት እንዲህ ብለው ነበር፤ እመኑኝ፤ “ስለተቀብልናቸው ስጦታዎች ብቻ የምናመሰግን ከሆነ ፍቅራችንን የምንገልጸው ስጦታዎቹን ለሰጠን ለፈጣሪ ሳይሆን ለተሰጡን ስጦታዎች ይሆናል። ነገር ግን በመከራ ውስጥ እግዚአብሔርን የምናመሰግን ከሆነ ስጦታዎቹን ሳይሆን ፈጣሪያችንን መውደዳችንን እናረጋግጣለን”። ይህ ማለት እርሱን የምናመሰግነው፤ ሃብትና ክብርን ስለሰጠን ብቻ ሳይሆን የጸጥታና የሰላም ባለቤቶች ስላደረገን፤ ወደ በጎ የሚለውጣቸውን የተለያዩ መከራዎችንም ስለሰጠን እናመሰግነዋለን እንጂ። ብዙ ጊዜ የእግዚአብሔር እጆች በመከራና በፈተና ወቅት ሲሰሩ እንመለከታቸዋለን። በፈተና ወቅት አምላካችንንና ሥራዎቹን፤ ወደ ሕይወታችን የሚያደርገውን መምጣቱን እና ጥበቃውን፤ ድንቅ ሥራዎቹን እንድናይ ያደርገናል። በተጨማሪም ያለ መከራ ልናገኛቸው የማንችላቸውን መንፈሳዊ ልምዶች ይሰጠናል። መጽሐፍ ቅዱስ “ስለ ክርስቶስ ተሰጥታችኋልና ስለ እርሱ ደግሞ መከራ ልጥቀበሉ እንጂ በርሱ ልታምኑ ብቻ አይደለም እንዳለ ፊል 1፤9።
