በስብሰባ ቦታዎች የመሀላ ስነ-ስርዓቱ የሚጀመረው ገና የስብሰባው አጀንዳ ወይም ፍሬ ነገር ምን እንደሆነ ሳይገለፅና ሳይነገረን፣ ምንነቱ ሳይታወቅ ነው። የስብሰባው አስተባባሪዎች አስቀድመው ያዘጋጇቸውን የመሀላ አስፈፃሚዎችን «…ስብሰባውን ከመጀመራችን በፊት አባቶች ምርቃት ስጡን…» በማለት ይጋብዟቸዋል። እነዚህ ለምርቃት የተጋበዙ አባቶች በመጀመሪያ አካባቢውን፣ ሕዝቡን፣ ሴት ወንዱን፣ ልጅ አዋቂውን በየደረጃው ይመርቃሉ። ልክ ምርቃቱን ሲጨርሱ አያይዘው የስብሰባው ዓላማ የተሳካ እንዲሆን፣ ግቡን እንዲመታ በማለት ይመርቃሉ። የተሰበሰበው ሕዝብ «አሜን» እያለ ይቀበላል። ከዚያ ይቀጥላሉ ወደማውገዙ «…የእኛ ጠላት ይጥፋ፣ የተሰበሰብንበትን ዓላማ የማይቀበል፣ የሚቃወም፣ የሚያፈርስ፣ ለማፍረስ በልቡ የሚያስብ ብርታት አያግኝ! ጥንካሬ አያግኝ! እነዚህ ለእኛ ብለው የሚደክሙና የሚለፉትን ልጆቻችንን ሓሳብ የሚቃወም፣ የእኛንና የእነሱን ምስጥር የሚያባክን፣ ገመናችንን ለሌላ የሚያጋልጥ፣ ነገር ወዲያ ወዲህ የሚያደርስ፣ አቃጣሪ አይደግ! የሰራው አይባረክ! አይውለድ! ዘሩ አይለምልም! ዘር ይጣ! ያሰበው፣ ያለመው፣ የሚሰራው ይክሸፍበት!...ወዘተ» የሚሉ ለመስማት የሚዘገንን የእርግማንና የውግዘት መአት ይወርዳል።
