ኢህአዴግ ባለብረት ቆቡንና ባለትላልቅ መጫሚያውን አምባገን፣ ግፈኛ መንግስት አሸንፎ ሀገሬን ሲረክብ (ለነገሩ መረከብ በፈቃድ ሲሆን ነው፣ በጉልበት ሲሆን መንጠቅ ነው) እሺ ሲነጥቅ፤ በሚገባ ያስተዳድረን ዘንድ በየደረጃው ባለስልጣናትን መሾም ነበረበት፤ ይህ መቼም ብርቅ አይደለም፡፡ አዲስ መንግስት ከአዲስ ሹመኞች ጋር መምጣቱ የተለመደ ነው፡፡ በእውነቱ እኔ በየሚኒስትሩና ትልልቅ የስልጣ ቁንጮ፣ የዛሬ ሃያ ሶስት አመት (አቤት ጊዜው እንዴት ይንቀራፈፋ፤ ሃያ ሶስት አመት ሳይሆን፣ ሁለት መቶ ሰላሳ አመት የሆነው መሰለኝ፤ ሲሰለች) በተቀመጡት ባለስልጣናት አልተከፋሁም፡፡ እንዲያውም ደስ ነው ያለኝ፡፡ ከጣሉት መንግስት የተሻሉ እንደሚሆኑ እርግጠኛ ነበርኩ፡፡ ትንሽ ቅር ያለኝ ነገር ቢኖር፣ ከሹመቱ ያካፍሏቸው ይሆን ያልኳቸውን ሰዎች ከስራ አባረው፣ የስልጣን ዘመናቸውን መጀመራቸው ነው፡፡ ቢሆንም ቅር አለኝ እንጂ አልተበሳጨሁም፡፡ በቅንነት ተመለከትኩት፡፡ አስራ ሰባት ዓመት እየተኮሰና እየተተኮሰበት፣ ገድሎ እየጣለና መስዋእት እየሆነ፣ በጦርነት ውስጥ የኖረ ታጋይ ጦርነትን አቁሞ፣ ከስራ ማባረር መጀመሩ በቅንነት ከተመለከትነው ትልቅ እርምጃ ነው፡፡ በእውነት ነው የምለው፣ በሰላም ይኖር የነበረ ወታደር ንጉሱን አስወግዶ፣ ወደ ጦርነት/መግደል/ መረሸን ገባ፡፡ በጦርነት/በመግደልና በመሞት የኖረ ተጋዳላይ ግን ደርግን አስወግዶ በሰላም ከስራ ወደ ማባረር መግባቱ ትልቅ እርምጃ አይደለምን? ለማንኛውም ግን ይህን ነጥብ ከልቦና ለመጻፍ ቅን መሆን ያሻል፡፡
