ቅዱስ መጽሐፋችን “ልብ” ብሎ ሲናገር ሥጋዊውን ሥራ ስለሚሠራውና በደረታችን መካከል ስላለው የደም ሞተር እየተናገረ አይደለም፡፡ ዐሳብ፣ ስሜትና ውሳኔ ያለበትን ውስጣዊ ማንነት መግለጹ ነው፡፡ ሥጋዊውና ግዙፉ ልብ ከቆመ ደመ ነፍሳዊ ህልውና እንደማይቀጥል$ ዐሳባችን ከተበላሸም መንፈሳዊ ሕይወታችን ወደ ፊት አይራመድም፡፡ ስለዚህ ዐሳብም ልብ መባሉ አቻ ማነጻጸሪያ ነው፡፡
