አንዳንድ ሰዎች የዝግመተ-ለውጥ (evolution) ንድፈ-ሃሳብ ፍጥረተ-ዓለሙን ለመረዳት ብቸኛው ሳይንሳዊ መንገድ እንደሆነና ከዚህ ውጭ የሆነ የትኛውም አስተሳሰብ ተምኔታዊና ኢ-ሳይንሳዊ እንደሆነ ያምናሉ። በዚህ ዙርያ ጥናት የሚያደርጉ ሠዎች ግን የዘመናችን በዝግመተ-ለውጥ (evolution) ንድፈ-ሃሳብ (theory) ራሱ ከሌላ የዓለም ግንዛቤ የሚነሳ ነው። ይህ ግንዛቤ ደግሞ ማቴሪያሊዝም (ቁሳዊነት) ይባላል። የማቴሪያሊዝም ፍልስፍና የሚያምነው “የፍጥረተ-ዓለሙ መነሻ እና መድረሻ፤ ማጠንጠኛ እና መቆምያ፤ ማገር እና ምሰሶ ቁስ አካል ብቻ ነው” በማለት ነው። ይህ አስተሳሰብ የፈጣሪን ህልውና ይክዳል ወይም እምብዛም ለፈጣሪ ትኩረት አይሠጥም። ለነሱ ፍጥረተ-ዓለሙ (the universe) ራሱን በራሱ ያስገኘ ነው። በነሱ ግምት በፍጥረተ-ዓለሙ ያለ ነገር ሁሉ ህይወት ያለው ይሁን ግዑዝ የተገኘው ያለ ምክንያት ነው። መነሻውም የፊዚካልና ኬሚካል አካላት መስተጋብር ብቻ ነው። የማቴሪያሊዝም ሌላኛው መታወቂያ ሠው “ሩሕ” የለውም ብሎ ማመኑ ነው። በዚህ አስተሳሰብ መሠረት እኛ (ሕይወት ያለን ነገሮች ሁሉ) እጅግ የተራቀቁና በከፍተኛ ሁኔታ የተዋቀሩ ሞሎኪውሎች (molecules) ውጤት ብቻ ነን። ሐሳቦቻችንና ስሜቶቻችን ደግሞ በአዕምሯችን ውስጥ የሚገኙ ኬሚካሎች ውህደት ውጤት ነው። ስለዚህ፤ የማቴሪያሊዝም (የቁሳዊነት) ዋነኛ አጀንዳ ልክ የኢቮሉሽን ንድፈ-ሃሳብ እንደሚለው የጋራ ቅድመ-አያታችን አንድ ነው የሚል አይደለም። ይልቅስ፤ አጀንዳው ፈጣሪ አለ ወይስ የለም የሚል ነው።
