ለአንድ ቀን እንኳን ሃገራችን ከውስጣችን ወጥታ አታውቅም፡፡ በሌላ ሃገር ስደተኛና በኛ መካከል ያለው ልዩነት በጣም ሰፊ ነው፡፡ ሌላው ስደተኛ አሜሪካ ሲኖር፣ ጣጣውን ጨርሶ፣ ተደላድሎ ነው፤ የኛ ህዝብ ግን እዚህች ሃገር ላይ ከልቡ ኖሮ አያውቅም፡፡ አሁን ነገሮች እየተለወጡ ሲመጡ የተሰማውን ደስታ መግለፅ ያዳግታል፡፡ ከመቼ ወዲህ ነው የኢትዮጵያ ህዝብ፣ የመሪውን ፎቶግራፍ፣ በራሱ ፍቃድ፣ በቲ-ሸርት አሠርቶ፣ ስም እያወደሰ፣ ሰልፍ የሚወጣው? ይሄኮ አዲስ ነገር ነው፡፡ ዶ/ር አቢይም ቢሆን ዕድለኛ ሰው ነው፡፡ እንዲህ አይነት ነገር እንኳን በኢትዮጵያ በአፍሪካ ማግኘት ከባድ ነው፡፡ አልተለመደም፡፡ እንደ ህብረተሰብ፣ እኛ ሃገር፣ ይህን ነገር አይተን አናውቅም። ህዝቡ በመሪ ይምል የነበረው፣ በእምዬ ምኒልክ ጊዜ ነው፡፡ ምኒልክ ይሙት ካለ… አበቃ፡፡ ዛሬ ያንን እያየን ነው፡፡ ፍቅርን በአንደበት እንጂ በጦር አስገድደህ የምታገኘው ነገር አይደለም፡፡ ስለ ፍቅር የሚሰብክ መሪ ሲያገኙ፣ ኢትዮጵያውያንም ፍቅር መመለሳቸው ተገቢ ነው፡፡ እዚህ ያለው ሁኔታ በጣም ነው የሚደንቀው። ወጣቱ፣ አዛውንቱ፣ ልጆች ሣይቀሩ የተለየ መንፈስ ነው ያላቸው፡፡ ያለፈው ጊዜ ጉዳቱ ብዙ ነው፡፡ በጥበብ ስራዎች ውስጥ ይታያል፣ በንግዱ ላይ ይታያል፡፡ እነዚህን ችግሮች የሚቀርፍ መንገድ ነው የያዝነው ማለት ይቻላል፡፡
