ኢህአዴግ የሁል ጊዜ ጭንቀቱ በሆነው የዙፋኑ አጀንዳ በተጠመደበት ሁኔታ ከላይ እስከታች የተዘረጋው የሙስና ሰንሰለት ሀገሪቱን ክፉኛ እየጎዳት ነው፡፡ ሀገሪቱ ማግኘት የሚገባትን የውጭ ምንዛሪ ሙሰኞቹ ባለስልጣናትና ተባባሪዎቻቸው ወደ ውጭ ባንኮች እያሸጋገሩ ነው፡፡ የሕዝቡን ማህበራዊ ሕይወት ለማሻሻል (ለምግብ ምርት፣ ለጤና አገልግሎት፣ ለንፁሕ ውሃ፣ ለመኖሪያ ቤት፣ ጥራት ላለው ትምህርት. . . ) መዋል የነበረበት ገንዘብ እየተዘረፈ የሕዝብ ጉስቁልና እየጨመረ ነው፡፡ በሙስና የተገኘ ሀብት ፍትሕን ለማዛባት እየዋለ ዜጎች ሰብአዊ መብቶቻቸው እየተጣሱ ነው፡፡ ሀገሪቱ 12 ሚሊዮን ዜጎችዋን በቋሚ ረሀብተኛነት (በምግብ እጥረት ተጠቂነት በሚባለው) ለለጋሽ አገሮች በረሀብተኘነት አስመዝግባ፣ ለሴፍቲኔት ምጽዋት ከስራቸው ወድቃለች፡፡ በራሳቸው አቅምና በነፃነት ለመሻሻል የሚጥሩ ነጋዴዎችና በለሀብቶች የእድሉ በር ተዘግቶባቸዋል፡፡ ዜጎች በሐገራቸው መንግሥታዊ አስተዳደርና የፍትሕ ሥርዓት ተስፋ ቆርጠዋል፡፡ ሙስና ለፍትሓዊ የሀብት ክፍፍል ጠንቅ በመሆኑ ዜጎች በአደገኛ ሁኔታ አንደኛ ደረጃና ሁለተኛ ደረጃና ሦስተኛ ደረጃ ወዘተ ዜጎች ሆነው ተከፍለዋል፡፡ ይህም ከሙስና ለሚመነጩ ወንጀሎች ሀገሪቱን አጋልጧል፡፡
