የ18 ዓመት ልጅ ሁኜ ወደ ኑበያ (ሱዳን) ተጉዤ በነበረበት ወቅት በአንድ በፈራረሰ ጥንታዊ የኢትዮጵያ ቤተክተርሰትያን ቅጥር ግቢ በተቀበረ የድንጋይ ሳጥን ውስጥ፤ ምናልባት ኢትዮጵያ ውስጥ የሌሉ የኢትዮጵያን ታሪክ ጨምሮ ስለተለያዩ ጉዳይዎች የሚዘረዝሩ በግዕዝ የተጻፉ የብራና መጻሕፍትና ጥቅሎች አገኘሁ። ይህ የሆነው የዛሬ 50 ዐመት አካባቢ ነበር። እነዛን መጻሕፍት ይዤ ወደ ኢትዮጵያ ተመልሼ ከነሱ ውስጥ አውጣጥቼ አሳጥሬና መጥኜ የኢትዮጵያ ትንሳኤ ታሪክ በሚል ርዕስ እንድ መጽሐፍ ጽፌ ለማሳተም ሞክሬ ነበር። ሆኖም ዶክተር ኃይሉ ወልደአብ የሚባሉ ሀቀኛ ምሁር ብራናዎቹን መርምረው፣ ይህ አንተ የጻፍከው መጽሐፍ እውነተኛው ታሪካችን በመሆኑ እስከዛሬ የተጻፉትን ስለሚቃረን ችግር ይደርስብሃል፤ ስለዚህ አቆየው፣ ብለው መከሩኝ። እኔም ቀና ምከራቸውን ሰምቼ የደርግንም የሽብር ዘመን አሳልፌ፣ መጽሐፉን በሚስጥር አቆይቼው ኖሬ፤ የዛሬ 24 ዓመት አካባቢ በድፍረት አሳተምኩት። ከዛ በኋላ በብርቅዬዎቹ ብራናዎች ላይ ተመርኩዤ አያሌ መጻሕፍትን እያከታተልኩ አወጣሁ። በወቅቱ በደረሰኝ መረጃ መሰረት ፕሮፌሰር ጌታቸው ኃይሌ የእኔን መጻሕፍት ከማንበብ አልፈው ከነሱ ውስጥ እየጠቀሱ በአደባባይ ተጠቅመውባቸዋል። ዘግይተውም ብራናዎቹን እጃቸው ለመክተት የሁለታችንም ወዳጅ የሆነውን ላይብረሪ ኦፍ ኮንግረስ የሚሠራውን አቶ ፈንታሁን ጥሩነህን እና ፕሮፌሰር ፍቅሬ ቶሎሳን አማላጅ ልከው እባክህ ብራናዎቹን ልመርምራቸው፣ አሉኝ።
