በትዳር ሕይወት ልጆች የእግዚአብሔር ስጦታ ናቸው። “እግዚአብሔርን የሚፈሩት ሁሉ፥ በመንገዶቹም (በሕጉ በትእዛዙ) የሚሄዱ ምስጉኖች ናቸው። የድካምህን ፍሬ ተመገብ (ትመገባለህ)፤ ሚስትህ በቤትህ እልፍኝ ውስጥ እንደሚያፈራ ወይን ናት፤ ልጆችህ በማዕድህ ዙሪያ እንደ ወይራ ቡቃያ ናቸው። እነሆ እግዚአብሔርን የሚፈራ ሰው እንዲህ ይባረካል።” ይላል። መዝ፡፻፳፯፥፩-፬። አበ ብዙኃን አብርሃም፡- እግዚአብሔር፡- “አብራም ሆይ፥ አትፍራ፤ እኔ ለአንተ ጋሻህ ነኝ፤ ዋጋህም እጅግ ታላቅ ነው።” ባለው ጊዜ፥ “አቤቱ እግዚአብሔር ሆይ፥ ምንን ትሰጠኛለህ? እኔም ያለ ልጅ እሄዳለሁ፤”ያለው፥ ጸጋ እግዚአብሔር የሆነ ልጅ ለምን ይቀርብኛል ብሎ ነው። እግዚአብሔርም፡- አብርሃም ልጅ እንደሚወልድ፥ ዘሩም እንደ ሰማይ ከዋክብት እንደሚበዛ ነግሮታል። ዘፍ፡፲፭፥፩-፮። በኋላም ቅድስት ሥላሴ በአብርሃም ድንኳን በእንግድነት ተገኝተው፥ “የዛሬ ዓመት እንደ ዛሬው ጊዜ ወደ አንተ በእውነት እመለሳለሁ፤ ሚስትህ ሣራም ወንድ ልጅ ታገኛለች፤” ብለውታል። አብርሃምና ሣራ በዕድሜአቸው ሸምግለው ፈጽመው አርጅተው ነበር፥ በሴቶች የሚሆነውም ልማድ ከሣራ ተቋርጦ ነበር። ዘፍ፡፲፰፥፩-፲፭። “እግዚአብሔርም እንደተናገረው ሣራን አሰበ፤ እግዚአብሔርም እንደ ተናገረው ለሣራ አደረገላት።ሣራም ፀነሰች፥ እግዚአብሔርም በተናገረው ወራት ለአብርሃም በእርጅናው ወንድ ልጅ ወለደችለት። አብርሃምም የተወለደለትን ሣራ የወለደችለትን የልጁን ስም ይስሐቅ ብሎ ጠራው፤” ይላል። ዘፍ፡፳፩፥፩-፫። ይኽንንም ሐዋርያው ቅዱስ ጳውሎስ፡- “ተስፋ የሰጠው የታመነ እንደ ሆነ ስለ ቈጠረች፥ ሣራ ራስዋ ደግሞ ዕድሜዋ ካለፈ በኋላ ዘርን ለመፅነስ ኃይልን በእምነት አገኘች። ስለዚህ ደግሞ በብዛታቸው እንደ ሰማይ ከዋክብት እንደማይቈጠርም በባሕር ዳር እንዳለ አሸዋ የነበሩት የሞተን ሰው እንኳ ከመሰለው ከአንዱ ተወለዱ።” በማለት አድንቆአል። ዕብ፡፲፩፥፲፩-፲፪።
