2/ ወንድም ዮናስ “ፕሮፌሽናል ሙዚቀኛ” እንደ መሆኑ፣ ብዙዎቻችን “ፕሮፌሽናል” ምላሽ መስጠት አንችልም፤ ያ ማለት መልስ አንሰጥም ማለት አይደለም። ሁለተኛ፣ በ ‘መንፈሳዊ’ እና ‘ዓለማዊ’፣ በ ‘ነፍሳዊ’ እና ‘ሥጋዊ’፣ በ ‘መንፈሳዊ ክርስቲያን’ እና ‘ሥጋዊ ክርስቲያን’ ላይ የተቀራረበ መረዳት ከሌለ መግባባት አንችልም። በአገራችን፣ ‘ለነፍሱ ያደረ’ እና ‘ለሥጋው ያደረ’ የተቃረኑ ግንዛቤዎች ናቸው፤ ከሁለቱ ግንዛቤዎች የሚመረጠው ለነፍስ ማደር ነው። ሦስተኛ፣ ሙዚቃ የድምጽ ብቻ ቅንብር ነው ወይስ የሚያስተላልፈው መልእክት እና የሚያነሳሳው ስሜት አለ? እውን ሙዚቃ ከሞራላዊ ሚዛን የጸዳ ነው? አራተኛ፣ ባህል የጫነብን፣ በወንጌል ብርሃንና በአእምሮ ብስለት ያልተገራ አመለካከት ብዙ አለ፤ ብዙዎቻችን “መንፈሳዊነትን” ስናነሳ አእምሮን እንደሚጨምር ዘንግተን ነው። አምስተኛ፣ ሙዚቃውና ቃላቱ ያልተጠበቀ ተቃራኒ እይታ ሊያስከትሉ ይችላሉ። የሶፊያ ሽባባው “ዘራፍ ለጌታ” ምን ዓይነት መንፈሳዊ ወኔ እንዲቀሰቅስ ታስቦ ነው? ሰንደቅ ዓላማ፣ የተጫነ በቅሎና ጎራዴ ከሰላም ወንጌል ጋር ምን ዓይነት አካሄድ ይኖረዋል? [ማቴ 26፡52፤ ዮሐንስ 18፡11]። የዘሪቱ “ሰይፍህን አንሳ” በ “ዘራፍ ለጌታ” ላይ ምን ተጽዕኖ አድርጓል? ሰይፉ “መንፈሳዊ” ምስል እንደሆነ አንዘነጋም፤ መንፈሳዊ ሰይፍ ግን በዐይን አይታይም። የምስልን ተጽዕኖ ካለመረዳት ወንጌልን ጂሃዳዊ ገጽታ አቀብለነው ይሆን? በመጨረሻ፣ እውነቱንና እውነት መሳዩን የምንለየው እንዴትና በምንድነው?
