ሌላው መሰናክል ደግሞ ይህንን የእውቅና ፈቃድ ይዘን አዳራሽ ለመከራየት የምናየው ፈተና ነው፡፡ አዳራሽ ለመከራየት የምናደርገው አሩጫ እጅግ ከፈጠነ ሳምንት ይፈጃል፡፡ አዳራሽ መረጣ አካሂደን ለመከራየት ደግሞ ያለው ችግር ለተቃዋሚዎች ከባድ ነው፡፡ አዳራሽ ለመምረጥ ከመስፈርቱ ጀምሮ ከፍተኛ ጥንቃቄ ማድረግ ካልቻልን በስብሰባው ላይ የሚያስከትለው ተጽእኖ ቀላል እንዳልሆነ ስለምናውቅ ስንመርጥ በጥንቃቄ ነው፡፡ ስንመርጥም ሰፊ፣ ለትራንስፖርት አመቺ፣ አማካኝ ቦታ እንዲሆን እንፈልጋለን፡፡ ከዚህ ውስጥም ለተቃዋሚ ምርጫ ውስጥ የሚገባው የአዳራሽ ቁጥር ከሁለት አይበልጥም፡፡ እነዚህ የምንመርጣቸውን አዳራሾች አንዲያከራዩን ስንጠይቅም የተለያየ ምክንያት በማቅረብ ሲያጉላሉን ለታዘበ አዳራሹን የምንከራየው ሳይሆን የምንገዛው ነው የሚመስለው፡፡ በገንዘብ የምንከራየው ሁሉ አያስመስሉትም፡፡ በሃላፊነት አዳራሹን ለማከራየት የተቀመጡትም ሰዎች የሚታይባቸው ፍርሃት፣በራስ ያለመተማመን ስሜት እጅግ በጣም ያሳዝናል፡፡ አንድ ተቃዋሚ ፓርቲ እነዚህን ሁኔታዎች በትእግስት መቋቋም ይጠበቅበታል፡፡ ምን አማራጭ አለው ትግልስ የተባለው ለዚሁ አይደል፡፡ እዚህ ላይ በጣም የሚቆጨኝ ያኔ 97 ምርጫ ላይ አዲስ አበባን ተረክበን ቢሆን ይሄ አሁን የምናየው ስብሰባ ለመጥራትና ለማድረግ እንቅፋት እና ከፍተኛ ችግር የሆነብን ነገር ምን ያህል ቀሎን በነበረ እላለሁ፡፡ እንደውም በፋንታው ኢህአዴግ አዳራሽ እኛን ለማስፈቀድ ይመጣ እንደነበር ሳስብ ቅንጅት ምን ያህል የማይረባ የፖለቲካ አመራር እንደሰጠ የሚያሳይ ስለሆነ በታሪኬ የማልረሳው ቀሽም የፖለቲካ ስህተት ነው እላለሁ፡፡
