መስዋእትነትን በወደደ ልብ መቀበል ለመክበዱ ጥርጥር የለውም፡፡ እስቲ ሶሐባውን እናስተውል፡፡ ከጨቋኞቹ ባንዱ እልፍኝ በፈላ ዘይት የተሞላ በርሜል ከፊቱ አቅርበው ጓደኞቹን ከቀቀሏቸው በኋላ ሶሐባውን አይን አይኑን ያዩታል፡፡ ጥንካሬው ሲፈረካከስ፣ ወኔው ሲማሽሽ እያዩ ለመደሰት አሰፍስፈዋል፡፡ ሰሐባው አለቀሰ፤ እነሱም ጉጉታቸው ጨመረ፡፡ ‹‹ምነው አለቀስክ?›› አሉት በሽንፈቱ ሊሳለቁ፣ እልክ የተጋባች ነፍስያቸውን ሊያስደስቱ! እሱ ደግሞ ያለው መስዋእትነት በሚጣፍጥበት አለም ውስጥ ነበር፤ እንዲህም አላቸው፡- ‹‹ያለቀስኩት አንድ ነፍስ ብቻ ስላለኝ ነው! ብዙ ሺህ ነፍሶች ኖረውኝ የፈላ ዘይት ውስጥ ደጋግሜ እየገባሁ ብዙ ግዜ ለአላህ ዲን ስል መሞት አለመቻሌ አስለቀሰኝ!››
