የዓለም ሥልጣኔ የሰውን ልጅ በማስተባበር ፈንታ ወንድምን በወንድሙ ላይ እያስነሳ የሚያፋጅ ነው የሚለው የሀዲስ አስተሳሰብ በተለይ “ዞሮ ዞሮ ዓለም ለዝንጀሮ” በተባለው ድርሰት ውስጥ ደምቆ ይታያል። “ሰውን ችግርና ድንቁርና እንጂ፣ ምቾትና ዕውቀት አያስችለው!” ይላሉ (ገጽ 218)። የሰው ልጅ ምቾት እና ዕውቀት አልበቃ ብሎት ወገኑን ለማጥፋት የሚነሳ ከሆነ፣ ይኽንን እልቂት ባሉበት ቆሞ መጠበቅ አያዋጣም ሲሉም ይመክራሉ። ይህንኑ ምክራቸውን በዚህ ተረት መጨረሻ ላይ በእንጥልጥል ትተውት በ1966 በታተመው ‹ኢትዮጵያ ምን ዓይነት አስተዳደር ያስፈልጋታል?› ውስጥ ያስቀመጡት ይመስላል፦ “የምንኖርበት ጊዜ ታጥቆ ካልሮጡ ቀስ ብሎ የሚጉዋዝ ከሁሉ ሁዋላ የሚቀርበት ጊዜ ነው፤ አስቀድሞ ብርቱ መከላከያ ካልሠሩና ካልተጠነቀቁ ድንገት የሚነሳ ማዕበል ክፉውንም በጎውንም ባንድ ላይ ጠርጎ ወደተፈለገው ሳይሆን ወዳልተፈለገው ሊወስድ የሚችልበት ጊዜ ነው፤…” (ገጽ 25) ስለዚህ በእንዲህ ያለው አስጊ ዓለም በተለይ ለአገራቸው ለኢትዮጵያ በጣም የሚያስፈልገው፣ በኢኮኖሚም በአስተዳደርም ከዘመኑ ጋር መራመድ መሆኑን ገልጸዋል (ገጽ 3)።
