ኅሩይ ሲፅፍ፣ ይህንን ለማለት ከሚረዱን ዋነኛው አመላካች ማስረጃ፣ ገብረመስቀል የሚባል ስም በነገስታት ታሪክ ውስጥ እንኳን መገኘቱ ነው ይላል። እንደ ፀሐፊው ግመት ከጥንት ጊዜ ጀምሮ መስቀል በቤተ-ክርስትያን አዕማድ ላይ እየተቀረፀ ይከበር ነበር። እንዲሁም ካህናት የሚያሳልሙት መስቀል በከርሰ ምድር ቁፋሮ ተገኝቷል። አፄ ላሊበላም መስቀሉን የቤተ-ክርስትያን መሰረትና ጉልላት አድርገውታል ይላል ፀሐፊው። ሲያክልም፣ በአፄ ያግብአ ጽዮን ዘመንም ለመስቀል አንሰግድም ብለው የተነሱ ጥቂት መናፍቃንን ሰብስበው ንጉሱ ራሳቸው ለመስቀሉ በመስገድ ፈለጋቸውን እንዲከተሉ አሳስበዋል በማለት ይጠቁማል። በመጨረሻም ሲያጠቃልል ይህ ሁሉ የሚያሳየው ለመስቀሉ ክብርን መስጠትም ሆነ በበዓል ማክበር ከጥንት ጀምሮ የነበረ እንደሆነ ነው።
