ሕፃናትን መቅጣት የባህል፣ የልማድ፣ የሃይማኖት ወይም የአመክንዮ ትንተና አይኖረውም አይባልም፡፡ ሕፃናትን መገሰጽ፣ ማስተማር፣ በጎና ክፉውን እንዲለዩ ማድረግ ተገቢም፤ የሚደገፍም ነው፡፡ እንዲህ ዓይነት ቅጣት ሕፃናቱን ያርማል፣ ያስተምራል፤ በመልካም እንዲያድጉም ይረዳል፡፡ ሕፃናትን መምታት፣ መቆንጠጥ፣ መግረፍ፣ መቀጥቀጥ፣ መደብደብ፣ ቀላልና ከባድ የአካል ጉዳት ማድረስ በምንም መልኩ ሕፃናትን ሊያስተምርና ሊያርም አይችልም፡፡ በሕፃናት ሥነ ልቦና ላይ የተሠሩ ጥናቶች እንደሚያሳዩት በመመታት የሚቀጡ ሕፃናት ድንጉጥ፣ ፈሪ፣ ትምህርት የማይገባቸው፣ መምህራንን የሚፈሩ፣ ሐሳባቸውን መግለጽ የማይችሉ ወዘተ እንደሚያደርጋቸው ነው፡፡ በእርግጥ ወላጆችና መምህራን ሕፃናትን ለመጉዳት በማሰብ ይቀጣሉ አይባልም፡፡ ያም ሆኖ ግን ቅጣቱ የሰብዓዊ መብት ጥሰት ከሆነ፣ የሕፃናቱንም የወደፊት ሁኔታና ትምህርት የሚጎዳ ከሆነ ሊታሰብበት የሚገባ ነው፡፡
