ሐ) ሌላው ፕሮፌሰርን ያሳሰባቸው ነገር ደግሞ “ለመገናኛ የማያስፈልግ ቋንቋን ተናጋሪዎችን ብቻ ለማስደሰት” መማር ወይም ማስተማርን ነው። ፕሮፌሰር ከምን አንጻር እንደተመለከቱት አይታወቅም እንጂ፣ ለመገናኛ የማያስፈልግ ቋንቋ በምድራችን ላይ የለም። ምናልባት ፕሮፌሰር ለማለት የፈለጉት፣ ኢትዮጵያ ውስጥ ኦሮሚኛ “ለመገናኛ የማይስፈልግ ቋንቋ ስለሆነ” ከአማርኛ ጎን የፌዴራል ቋንቋ ሆኖ መሰለፍ የለበትም ከሆነ፣ መልሱ ተሳስተዋል ነው። ምናልባት ከአማርኛ እኩል በሁሉም 3 _ P a g e ክልሎች የመግባቢያ ቋንቋ አይሆን እንደሁ እንጂ፣ ኦሮሚኛ በብዙ የኢትዮጵያ ብሄሮች መካከል የመግባቢ ቋንቋ ሆኖ እያገለገለ ነው። ከዚያም በላይ የኦሮሚያ ክልል በቆዳ ሰፋትና በህዝብ ብዛት ብቻ ሳይሆን በአገሪቱ ውስጥ ለሚመረቱት አላቂና ዘላቂ ሸቀጦች ትልቁን ተጠቃሚ ገበያተኛና ገበያ አቅራቢ ስለሆነ፣ ሸቀጦቻቸውን በኦሮሚያ ክልል ውስጥ ለመሸጥ ወይም ሠርተው ለማደር ለሚፈልጉ የሌላ ብሄር ቋንቋ ተናጋሪ ዜጎች የኦሮሚኛን ቋንቋ በመጠኑም ቢሆን ማወቅ ለኑሮአቸው ስኬታማነት ትልቅ አስተዋጽዖ ይኖረዋል። ልጅ ሆኜ ባደግሁባት ትንሽ ከተማ ውስጥ በየቅዳሜው የባህል ልብስ ለመሸጥ ይመጡ የነበሩ ጉራጌዎች ገበያተኛ ለመሳብ “ግፍቲ ኩኒ ቀሚሲ ጋሪዳ ድር በድሪዳ ህን ሃላቁ” ወዘተ እያሉ የሚያውቋትን ሶስት ዓረፍተ ነገር ጮክ እያሉ ያለመታከት ይለፍፉ የነበሩት፣ በኦሮሚኛ ከተናገሩ ጥሩ ገበያ እንደሚያገኙ ጠንቅቀው ስላወቁ ነበር። ስለዚህ፣ አንደኛ፣ ለመገናኛ የማያስፈልግ ቋንቋ የለም፣ ሁለተኛ፣ የሰው ልጅ አንድን ቋንቋ የሚማረውና የሚያወራው ለራሱ ጥቅም ብሎ እንጂ ተናጋሪውን ህዝብ ለማስደሰት አይደለም። እኔም አማርኛን የማወራውና የምጽፈው፣ ያቀድኩትን ዓላማ ከግብ ለማድረስ የጠቅመኛል ብዬ እንጂ አማርኛ ተናጋሪውን ህዝብ ለማስደሰት አይደለም!
