ኢንጂነር ጥላሁን፡- በሁለቱ አገሮች ባለአክሲዮኖች ስምምነት መሠረት የበጀት ዓመቱ አቆጣጠር እ.ኤ.አ. ዘመን ነው፡፡ የበጀት ዓመቱ አንድ ብሎ የሚጀመረው ከጃንዋሪ 1 ቀን እስከሚቀጥለው ዲሴምበር 31 ቀን ድረስ ነው፡፡ አሁን የመጀመርያውን ዓመት አንድ ብለን ጀምረናል፡፡ መንገደኞችንም ሆነ ጭነት አጓጉዘን የተገኘውን ገቢ ደረጃውን በጠበቀ ሁኔታ፣ ተቀባይነት ባለው የፋይናንስ ሪፖርት ተደራጅቶ ለባለ አክሲዮኖቹ ጠቅላላ ጉባዔ በየዓመቱ እናቀርባለን፡፡ በመመሥረቻ ጽሑፉ እንደ ሠፈረው ለእኛ የተሰጠን ግዴታ ለባለ አክሲዮኖቹ የትርፍ ክፍፍል ድርሻ (ዲቪደንድ) መስጠት ነው፡፡ ከዚያ በኋላ በየአክሲዮን መጠናቸው የሚደርሳቸውን የትርፍ ድርሻ እንዴት እንደሚጠቀሙበት የሚወስኑት ባለአክሲዮኖቹ ይሆናሉ፡፡ አንተ እንዳነሳኸው መመለስ ያለበት የትርፍ ክፍፍሉ ጥሩ ከሆነ ባአክሲዮኖቹ ለዕዳ ክፍያ ሊያውሉት ይችላሉ፡፡ ለምሳሌ በዚህ ዓመት (እ.ኤ.አ. በ2018) ሁለት ሚሊዮን መንገደኞችን አጓጉዘን ወደ 20 ሚሊዮን ዶላር ገቢ እናገኛለን ብለን እንጠብቃለን፡፡ በብዛት የምንሠራው የጭነት አገልግሎት ነውና ከዚህ የጭነት አገልግሎት ደግሞ በአንድ ዓመት ውስጥ 80 ሚሊዮን ዶላር እናስገባለን የሚል ግምታዊ ሥሌት አለ፡፡ ከመንገደኞችና ከጭነት አገልግሎት 100 ሚሊዮን ዶላር ይገኛል የሚል ውጥን ተይዟል፡፡ ይህም በየዓመቱ እየጨመረ እንዲሄድ ነው የታቀደው፡፡ ይህ የገቢ ጭማሪ የተሰላው በዚህ መስመር በተዘጋጁት 19 የባቡር ጣቢያዎች ላይ አንዳንድ ኢንቨስትመንቶችን በመጠቀም ጭምር ነው፡፡ በባቡሩ ውስጥና ውጭ አንዳንድ ማስታወቂያዎችን በመሥራት፣ ባቡር ጣቢያዎቹ ውስጥ ባሉ ክፍት ቦታዎች ከባቡር አገልግሎቱ ጋር ሊገናኙ የሚችሉ የንግድ ሥራዎችን ከግሉ ዘርፍ ጋር አብሮ በመሥራትና በመሳሰሉት ተጨማሪ ገቢ ይገኛል ተብሎ ታስቧል፡፡ እንዲያውም በሌሎች አገሮች በአብዛኛው በባቡር ጣቢያዎች አካባቢ እንደ ሞል ያሉ ግንባታዎች ተሠርተው ገቢ ይገኝባቸዋል፡፡ ይኼ ብዙ ጥረት የሚጠይቅ ነው፡፡ ከግል ዘርፉና ከኩባንያዎች ጋር ጭምር መሥራትን ይጠይቃል፡፡ እንዲህ እያደረግን ገቢያችንን በማሳደግ የመንግሥትን የዕዳ ጫና በእኛ ደረጃ ለማቃለል አስተዋጽኦ ለማድረግ የተያዘ ዕቅድ አለ፡፡
