ቀጥሎ ያለው ጽሑፍ የሚያወራው ሰዎችን በጠላትነት ስለመፈረጅና ከሰው ተራ ስለማውጣት ነው፡፡ አንድ የሰዎች ቡድን አንድን የማኅበረሰብ ክፍል በአንድ ነገር ፈርጆ ዐይንህ ላፈር ካለው በዚያ የማኅበረሰብ ክፍል ላይ የሚፈጽምበትን በደልና ግፍ ሁሉ በሰው ላይ ሳይሆን በዐውሬ ወይም በእንስሳ ላይ እንደሚፈጽመው ይቆጥራል፡፡ ለምሣሌ አይሁዶች በተለይም የጽዮናዊነትን መርህ አቀንቃኝ የሆኑት ይሁዳዎች ሌላውን የዓለም ሕዝብ “ጎይ” ይሉታል – ሥርዓት ባለው አጠራር “ጀንታይል” ሲሆን ደግሞ ይሉናል፡፡ ይህን ትልቅ ቁጥር ያለውን የዓለም ሕዝብ እንደበሬ ጠምደው ቢያርሱት፣ እንፊሪዳ አርደው ቢበሉት፣ እንደ ታዳኝ ዐውሬ ተኩሰው እየገደሉ ቢዝናኑበት፣ እንደባሪያ ቢሸጡትና ቢለውጡት፣ ሴቶቹን እየቀሙ (እንዳይወልዱ በመጠንቀቅ!) ቢዝናኑባቸው፣ ወዘተ. ለነሱ የተፈቀደና በመጽሐፈ ቶራ ወታልሙዳቸው የጸደቀ የአበው ውርስ ነው፡፡ ወንድሞቼና እህቶቸቼ – አንጎልን የመሰለ አስቸጋሪ ነገር የለም፤ እምነትን የመሰለ ክፉ አባዜ የለም፡፡ አንድን መጥፎ ነገር በሚሊዮኖች አእምሮ ውስጥ እንደጽድቅ ነገር መትከል ይቻላል፡፡ ከዚያም የሰነቀርከው ነገር ፍሬ ሲያፈራ በጭካኔ ተግባራት እየተደሰትክ መኖር ነው፡፡ ይህ ደግሞ የሰይጣን አዝመራ ነው፡፡
