ታዲያ አንድ የሆነ እንዳንተ ወፈፍ ባደረገኝ እለት፤ ቁጭ ብዬ ከማሳው ላይ የሰበስብኩትን የእህል ብዛት፣ አይነትና የበላሁትን የምግብ አይነት ስቆጥረው ምንም የማስታውሰው የተለየ ምግብ አልነበረም፣ (ህልቆ መሳፍርት ከመሆኑ ውጪ!)፡፡ በዝንጋኤ ህሊናና በብዛቱ የተነሳ በተለየ የማስታውሰው የእህል አይነት ስለሌለ አልጠቀመኝም ብዬ አሰብኩ፡፡ ግና ልክ አልነበርኩም፡፡ ያንን ሁሉ አመት ጣፋጭና ለጤና ተስማሚ የተመጣጠነ ምግብ እየመገበ፣ የሚችለውን ሁሉ ምርት እየሰጠ ህይወቴን ማቆየት ብቻ ሳይሆን ጤነኛ ሆኜ እንድኖር አድርጎኛል። ልጆቼን አስተምሬ ድሬበታለሁ፡፡ ራሳቸውን የቻሉት በዚሁ ነው፡፡ ፈጽሞ ውለታውን ባልቆጥርና ባላስታውሰውም፣ ለእኔ ዛሬ ላይ መቆም ግን ዋናው ተጠሪ የለፋሁበት ይህ መሬት ነው፡፡ እርሱም ስለ እኔ ውለታ አይቆጥርም፤ እኔም አመስግኜው አላውቅ፡፡ ግና እስከለፋሁበት ድረስ ሳይቆጥር ሲሰጠኝ ነው የኖርነው፡፡
