እርግጥ ሚኒሊክ በድንጋይ መቃብር ውስጥ በድኑ ቢታተምም ፥ ህልውናው ግን ተነስቷል ። ክርስቶስ መቃብር ፈንቅሎ እንዳይነሳ በትልቅ ድንጋይ ቀብሩን ያተሙት ኣይሁዶች (በወንጌል እንደተጻፈው) ለ መግደላዊት ማርያም ፥ የያዕቆብም እናት ማርያም ና ሶሎሜም ጭንቀትን ፈጥሮባቸው ነበር ። እኒህ ሴቶች ጌታችንን ሽቱ ሊቀቡት ወደ መቃብሩ በሄዱ ጊዜ ትልቁ ጭንቀታቸው የነበረው «ድንጋዩን ከመቃብሩ ደጃፍ ማን ያንከባልልልናል?»የሚል ነበር። ድንጋዩ እጅግ ትልቅ ነበርና። ግን አሻቅበውም አይተው ድንጋዩ ተንከባሎ እንደነበር ተመለከቱ፡፡ በአጤ ምኒሊክም የሆነው ያ ነው ። ስራውን ለመቅበር ትልቅ የኣኖሌ ድንጋይ ኣንከባለው ማንነቱ ላይ ቢጠርቡም፥ ስሙን ቢያጠፉም ፥ ቢሳደቡም፥ ቢዝቱም ፥ የምንሊክን ማንነት ለመቅበር የተከመረው ድንጋይ ተንከባሏል ። ኣለም የሚያውቀውን ጠሃይ የሞቀውን እውነት ማንሸራተት እንዴት ይቻላል ።
