ኣብ መንጎ ፍጡርን ፈጣሪን ዘሎ ናይ ግዜ ፍልልይ ከረድእ እንከሎ፣ቃል ኣምላኽ ”ሽሕ ዓመት አብ ቅድሜኻ ኸም እዛ ትማሊ ዝሐለፈት መዓልትን ከም ምንቃሕ ለይትን እየን” ይብል /መዝ 90ን፡ 2ይ ጴጥ 3ን/። እዚ ሓረግ`ዚ ቁጽራዊ መግለጺ (mathematical expression) ኣይኰነን። ”ንሕና ሽሕ ዘመን ምስገበርና፣ ኣምላኽ ከኣ ሓንቲ መዓልቲ ጌሩ” ማለት ኣይኰነን (1000 ዓመት ናይ ወዲ ሰብ ≠ 1 መዓልቲ ናይ ኣምላኽ)። መዝሙር ዳዊት 90፣ 2ይ ጴጥሮስ 3 ጽቡቕ ጌርና ነንብቦን፣ ንመርምሮን። ኣብዚ ክልቲኡ ምዕራፋት፣ ምሕረትን ትዕግስትን ኣምላኽን፣ ንስሓ ደቂ ሰባትን እንደነጻጸረ፣ ደቂ ሰባት በቲ ናቶም ንዉሓት ዘመን ተታሊሎም ካብ ንስሓ ከየብኲሩ፣ ናብ ኣምላኽ ክምለሱን ዘረድእ እዩ። በቲ ናትና ኣጸባጽባ ብዙሕ ዘመን (1000 ዓመት) እንተመሰለና፣ ኣብ ቅድሚ እግዚአብሔር ግና ሓጺር ግዜ (1 መዓልቲ 1 ለይቲ) ማለት፣ ግብሩ ክፍጽሙ ንዕኡ (ንኣምላኽ) ሓጺር ከም ዝዀነ እዩ። ግዜ ኣለና ኢልኩም ከይተታለልኩም፣ ናብ ኣምላኽ ተመለሱ፣ ዝብል መልእክቲ ዝሓዘለ ደኣ እምበር፣ ከምዚ ገሊኣቶም ዝመስሎ፣ ንሕና ደቂ ሰባት 1000 ዓመት ምስ ገበርና፣ ኣምላኽ ድማ ሓንቲ መዓልቲ ጌሩ፣ ማለት ኣይኰነን። ከምኡ እንድሕሪ ኢልና፣ ንኣምላኽ ብግዜ ክንቅይዶ
