አዳም ባለመታዘዙ ምክንያት በተፈረደበት ፍርድ ከማዘን በቀር ሌላ ኅሊና አልነበረውም። ማዘኑም ከማዕርጌ ተዋረድኩ ከሥልጣኔም ተሻርኩ ብሎ ሳይሆን፥ፈጣሪዬን በደልኩ ብሎ የንስሐ ነው። እግዚአብሔርም፡- አዳም በኃጢአቱ ምክንያት መጨነቁን አይቶ አዘነለት፥ በይቅርታውና በቸርነቱ ብዛት ያድነውም ዘንድ ወደደ። ቅዱስ ኤፍሬም፡- በሰኞ ውዳሴ ማርያም ላይ፥“ጌታ ልቡ ያዘነና የተከዘ አዳምን ነፃ ያወጣውና ወደ ቀድሞ ቦታው ይመልሰው ዘንድ ወደደ።” ያለው ለዚህ ነው።እርሱ ከአብ እና ከመንፈስ ቅዱስ ጋር አንዲት በሆነች ፈቃዱ፥ሞት ባመጣው ጨለማ ተግዘው፥ በሲኦል ምሽግነት ያሉ ነፍሳትን ሊያድን ወዶአልና ነው።በመሆኑም “ከሰማየ ሰማያት ወርጄ፥ከልጅ ልጅህ ተወልጄ፥ በመስቀል ላይ ተሰቅዬ፥ ሞቼ፥ተነሥቼ አድንሃለሁ።”በማ ለት ቃል ኪዳን ሰጥቶታል። አምስት ሺህ አምስት መቶ ዘመን ሲፈጸምም፡-በቀራንዮ በመልዕልተ መስቀል ሥጋውን በመቍረስ፥ ደሙን በማፍሰስ፥ነፍሱንም አሳልፎ በመስጠት አድኖታል። በዕፀ ሕይወት ፈንታም የእርሱን ሥጋ ደም ተመግቦ የዘለዓለም ሕይወት ባለቤት እንዲሆን አድሎታል። ዮሐ፡፮፥፶፫።ይኸንን በተመለከተ ቅዱስ ኤፍሬም፡-በሐሙስ ውዳሴ ማርያም ላይ፥“ስለ ሔዋን የገነት ደጅ ተዘጋ፥ዳግመኛም ስለ ድንግል ማርያም ተከፈተልን፤ከዕፀ ሕይወት እንበላ ዘንድ አደለን፥ይኸውም እኛን ስለ መውደድ መጥቶ ያዳነን የክርስቶስ ክቡር ሥጋው ክቡር ደሙ ነው።” ብሎአል።
