ቤት አልቸገረውም ማለት ነው፡፡ እሱ በሁሉም ቦታ ላይ እየተገኘ እኔ አንድ ቦታ ላይ ሠርቼ ስገባ እከፍተዋለሁ፤ ስወጣ እዘገዋለሁ፡፡ ስወጣ የምዘጋውን ቤት ሠርቼ ‹ና ተዚህ ግባልኝ› ልለው ህሊናዬ አይፈቅድም፡፡ የእሱ ፈቅዶ ይሆናል፡፡ እሱ እኔን ይቆጣጠራል እንጂ እኔ አልቆጣጠረውም፡፡ ና ግባ ውጣ ልለው አልችልም፡፡ ይልቁንስ የእሱ ህንጣ እኛ አይደለንም ወይ? የፈጣሪ ህንጣ እኛ ነን፤ የፈጣሪ በተስኪያን እኛ ነን፡፡ ሌላም የለው፡፡ በተስኪያንና መስጊድ ሠርተን ‹ሂድ ተዚያ ውስጥ ግባ› ተምንለው ለምን የእሱ በተስኪያንና መስጊድ ሁነን አንቀጥልም? ለምን እንደሆነ ባላውቅም ሰዎች ስሙንና ስርፋውን አለያይተው በመጥራት መለያየትን ነው የሚመርጡት፡፡››
