ትምህርት የብቁ ዜጋ መፍጠሬያ መሳሬያ መሆኑ ሳይታለም የተፈታ ነው። ማጥቂያ መሳሬያም መሆኑንም ሳንዘነጋ ማለት ነው።ይህ በአንድ እንጨት ላይ ያለ ሁለት ባላ የሆነ መሳሬያ አገራችን ወደፌት ወይስ ወደኃላ ስትአስወነጭፍ ቆየች? የሚለውን አፅኖት ሰጥተን ልንመለከተው የሚገባ ጉዳይ ነው። ትምህርት በቀዳማዊ አፄ ሃይለ ስላሴ የአስተዳደር ዘመን ግብረ-ገብን መሰረትን ያደረገ ፣ ባህልን እና ወግን ያልለቀቀ ፣ ለምህራብዊያን ሕቡያን እጅ ያልሰጠ ተቋም በመሆን፣ ማህበራዊ አላፌነቱን የሚወጣ አገሩን የሚወድ ብቁ ዜጋ ትውልድ በመፍጠር ፣ በወቅቱ ቀ.ኃ.ስ የትምህርት ጥራት እንዲያድግ ትምህርት ለምርምር፣ ትምህርት ለምርት እንዲሆን በከፍተኛ ሁኔታ ቁጥጥር በማድረግ ትምህርት ላይ ትኩረት በማድረግ አስከ ዛሬ ሲያስመሰግናቸው የሚችል በትምህርት ዘርፍ ትልቅ ሊባል የሚችል ስራ ሰርተዋል።የራሳቸውን መኖሬያ ቤት (ቤተ-መንግስት) ለትምህርት ካላቸው ጥልቅ ፍቅር የተነሳ መኖሬያቸውን ለብቁ ዜጋ ማፍሪያ ይሆን ዘንድ በስጦታ አበርክተዋል። አፄ ኃይለ ስላሴን ከመንበረ ስልጣናቸው በዓይል ገርስሶ መንበረ ስልጣኑን የተቆናጠጠው ወታደራዊ መንግስት ደርግም ቢሆን የትምህርት ፖሊሲ ለመደብ ትግል ቢያውለውም አገሩን የሚወድ ብቁ ዜጋ ከመፍጠር አኳያ የሚታማ እና የሚወቀስ ነው ብሎ መናገር አይቻልም።
