የነቢዩ የሳሙኤል እናት ሐናም ለብዙ ዘመን መካን ነበረች። እግዚአብሔርም ማኅፀኗን ዘግቶት ነበርና። እንደ መከራዋና እንደ ሃዘንዋም እግዚአብሔር ልጅ አልሰጣትም ነበር። ስለዚህም ታዝን ነበር። ከዚህም የተነሣ ትበሳጭና ታለቅስ ነበር። እህልም አትበላም ነበር። ባለቤቷ ሕልቃና ሊያጽናናት ቢሞክርም አልተሳካለትም ነበር። ሐና ግን በሴሎ በእግዚብሔር ፊት ቆማ ከልቧ አለቀሰች፥ ወደ እግዚአብሔርም ጸለየች። እግዚአብሔር ልጅ ቢሰጣት መልሳ ለእግዚአብሔር እንደምትሰጠው ስዕለት ተሳለች። ጸሎቷን በእግዚብሔር ፊት ባበዛች ጊዜም ካህኑ ዔሊ የሰከረች መስሎት ነበር። ሐዘኗንና ጭንቀቷን ካስረዳችው በኋላ ግን «በሰላም ሂጂ፥ የእስራኤልም አምላክ ከአንቺ ጋር ይሁን፥ የለመንሽውን ልመና ሁሉ ይስጥሽ፤» ብሎ መረቃት። ጊዜው ሲደርስም ነቢዩ ሳሙኤልን ወልዳ በካህኑ በዔሊ እጅ ለእግዚአብሔር አስረከበች። «መካኒቱ ሰባት ወልዳለችና፥ ብዙም የወለደችው መውለድ አልቻለችም፤» ብላም ዘመረች። ፩ኛ ሳሙ ምዕ ፩ እና ምዕ ፪።
