እኔን አንዱን ታናሽ ብላቴና በተመለከተ የተከሰተው ይሄ ነው። አዲስ አበባ ዩኒቨርሲቲ እያለን ራዕያችን ጣሪያ ነካ። ከዚያ ወጥተን ኬንያ ስንሰደድ ይዤ የተሰደድኳቸው ሃሳቦች ከወራት በኋላ መነመኑ። ከዓመታት በኋላ ከሰሙ ብዬ ተስፋ ባላስቆርጣችሁም፤ ኮሰመኑ። እንደውም የሆነ ሰዓት ላይ ከኤደን ገነት የተባረረውን አዳም የሆንኩ ያህል ተሰምቶኝ ነበር። ወደ ካናዳ ስመጣ ጭራሽ የነበረኝንም አጣሁ። እንደውም ኬንያ ይሻል ነበር ልበል? ምቾት በሌለበት ቦታ ሁሉ አገርን መርሳት ይከብዳል። ነገር የሚበላሸው ምቾትና ጥጋብ፣ ምግብና ምግብ ሲበዛ ነው። ህወሓት/ኢህአዴግ ከመነሻው ዓላማው መልካም ነበረ ብዬ ለመናገር ባልደፍርም፤ ጨርሶውኑ የተበላሸው ግን፤ ያ ስሙን የረሳሁት ወዳጄ እንዳለው አዲስ አበባ ገብቶ ምግብና ሴት ሲበዛበት ነው። ምግብም ይሁን ፍትህ ያልራበን ዕለት ፍትህና ምግብ የተራበውን ህዝባችንን ማሰብ ከቶም አይቻለንም። ጥቂቶች ብቻ ናቸው የጠገቡ ዕለት ከሚኖሩበት ክበብ ውጪ ማሰብ የሚቻላቸው። ብዙዎቻችን የምናስበው በኑሯችን፤ ወይም በሕይወታችን የተገደበ ነው።
