ቀጥሎም “ለእኛም” ይልና የእስላማዊ-ኢትዮጵያ ጉዳይ በጣም ጥሩ ምሳሌ ነው ምክንያቱም ጥንታዊው፣ መሰረታዊው (የመጀመሪያው) የመሐመድ-ነጃሺ ታሪክ ጥንድ የሆኑ ውርሶችን ይሰጠናልና፡፡ በሁለቱም በኩል ያሉት ታሪክ አስተካካዮች (ቀራፂዎች) እንደምናየውም ሁሉ የታሪክ እስረኞችና እንደሁም ደግሞ የታሪክ አዋቂዎች ናቸውና (ሁለቱንም) እነርሱም በጥንት ውርስ ነው ይመሩ የነበሩት፤ ነገር ግን ይልና በፍላጎታቸው መሰረት የመረጡትና ሕጋዊ ለማድረግ የፈለጉት (የሚታገሊለትም እንደማንኛውም ፖለቲከኛ) የሚፈልጉትን ነገር ነውና በማለት ከታሪክ ባገኛው ሐሳብ ላይ ተመስርቶ የግል ሐሳቡን ያስቀምጣል፡፡ ይሁን እንጂ እነዚህ የፕሮፌሰሩ ሐሳቦች በሜዳ የሚጣሉ ሊሆኑ አይገባቸውም፡፡ ክርስትናም ሆነ እስልምና ፖለቲካ ከተደረገ በተለይም የዋሃቢው አዝማሚያ እንኳን ለኢትዮጵያ ለማንም አይበጅም፡፡
