ይህን ሳስብ አንድ ነገር ትውስ አለኝ፡፡ ግዜው 1992 ዓ .ም ነው፡፡ ጥቂት ሰዎች በመላው አማራ ሕዝብ ድርጅት ቢሮ ተገናኝተናል፡፡ የመገናኘታችን ምክንያት በፓርቲዎች በጋራ ሊወጣ የታሰበ መግለጫ ረቂቅ ለየፓርቲዎቹ ደርሶ የየራሳቸውን ማስተካከያ አድርገው በሱ ላይ ለመነጋገርና መግለጫውን የመጨረሻ መልክ ለማስያዝ ከየፓርቲዎቻችን ተወክለን ነው፡፡ የእኔ ተራ ደርሶ በፓርቲዬ ስራ አስፈጻሚ ኮሚቴ የተሰጠውን እርማት አቀረብኩ፡፡ አንድ ሰው እንዴ ! ይህን ሁሉ ወያኔ ከፈጸመ እኛ ምን ይዘን ልንቃወም ነው ሲል ተቃወመ፡፡ ያ ሰው በዛን ወቅት የብሄራዊ ዴሞክራሲያዊ ህብረት (ብዴህ) የአመራር አባል የነበረ አሁን የዘመናት ህልሙ ሰምሮለት የአንድነት ሊቀመንበር ለመባል የበቃው ትእግስቱ አዎሉ ነው፡፡ ወያኔ የሚነገረውን የማይሰማ የሚጠየቀውን የማይመልስ መሆኑ ከፋ እንጂ ተቀብሎ መሻሻል ሰምቶ መለወጥ ቢችል እኛ የተቀዋሚነት ሱስ የለብንም፡፡ ወያኔ ይህን ማድረግ ቢችል ፖለቲካችን ከመሰረቱ በተለወጠ ነበር ወዘተ በማለት ምላሽ ሰጠሁ፡፡ ከእርሱ በቀር የተቃወመ ባይኖርም እሱ አሻፈረኝ እንዳለ በመጽናቱ በወቅቱ ቀኝ አዝማች ነቅአጥበብ በቀለ ተሸኝተው ቦታውን በግዜአዊነት የያዙት(ከእስር ተፈተው) አቶ አሊ እንደሪስ ነበሩና እርሳቸው ጋር ቀረብን ፡ጉዳዩን ካዳመጡ በኋላ ሌሎቹን እናንተ ምን ትላላችሁ በማለት ጠይቀው ፓርቲው ባቀረበው ማሻሻያ ለላይ ችግር አላየንበትም የሚል ምላሽ ስላገኙ ማሻሻያው ተካቶ መግለጫው እንዲጻፍ ወሰኑ፡፡ ምን ይዘን እንቃወማለን ሥጋት ወይንም የምንቃወም አታሳጣን ጸሎት ዛሬም የብዙዎቸ ሥጋት ሆኖ እየታዬ ነው፡፡
