ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਯੋਗੀ ਆਦਿੱਤਿਆਨਾਥ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ 'ਸਾਡੇ ਵਿਰੋਧੀ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਫੰਡਿੰਗ ਰਾਹੀਂ ਨਸਲੀ ਅਤੇ ਫ਼ਿਰਕੂ ਦੰਗਿਆਂ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖ ਕੇ ਸਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਰਚ ਰਹੇ ਹਨ।'

ਯੂਪੀ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਹਾਥਰਸ ਦੇ ਚੰਦਪਾ ਥਾਣੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਐੱਫ਼ਆਈਆਰ ਦਰਜ ਕਰਕੇ ਅਣਪਛਾਤੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਅਪਰਾਧਕ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ (120 ਬੀ) ਅਤੇ ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹ (124 ਏ) ਸਮੇਤ ਕਈ ਧਾਰਾਵਾਂ ਲਗਾਈਆਂ।

End of Twitter post, 1

ਇਹ ਧਾਰਾਵਾਂ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕਾਲ ਤੋਂ ਹੀ ਆਈਪੀਸੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਅਪਰਾਧਿਕ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਅਪਰਾਧ ਦੀ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਅਤੇ ਉਮਰ ਕੈਦ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਉਮਰ ਕੈਦ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤੱਕ ਦੀ ਕੈਦ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁਰਮਾਨਾ ਵੀ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਜ਼ਮਾਨਤੀ ਅਪਰਾਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਕਈ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਆਓ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰਦੇ ਹਾਂ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਮਾਮਲਿਆਂ 'ਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਠਹਿਰਾਇਆ ਗਿਆ।

ਦਿੱਲੀ ਦੰਗੇ

ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਇਸ ਸਾਲ ਹੋਏ ਦੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ।

16 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪੰਨਿਆਂ ਦੀ ਚਾਰਜਸ਼ੀਟ ਵਿੱਚ 15 ਲੋਕਾਂ ਖ਼ਿਲਾਫ਼ ਧਾਰਾਵਾ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਂ ਲਗਾਈਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪਰਾਧਕ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਆਪਣੀ ਚਾਰਜਸ਼ੀਟ ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਵਟਸਐਪ ਮੈਸੇਜਸ ਅਤੇ ਗਰੁਪਜ਼ ਨੂੰ ਅਧਾਰ ਬਣਾ ਕੇ ਦੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਇਸ ਸਾਲ ਹੋਏ ਦੰਗਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ

ਜੇਐੱਨਯੂ ਮਾਮਲਾ

ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਫਰਵਰੀ 2016 ਵਿੱਚ ਚਰਚਾ ਵਿੱਚ ਰਹੇ ਜੇਐੱਨਯੂਏ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਜਨਵਰੀ 2019 ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਜੇਐੱਨਯੂ ਦੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਕਨ੍ਹੱਈਆ ਕੁਮਾਰ, ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਉਮਰ ਖਾਲਿਦ, ਅਨਿਰਬਾਨ ਭੱਟਾਚਾਰੀਆ ਅਤੇ ਸੱਤ ਹੋਰ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ, ਯਾਨਿ ਕਿ 10 ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਕਤ ਧਾਰਾਵਾਂ ਤਹਿਤ ਕੇਸ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਫਰਵਰੀ 2016 ਦੇ ਜੇਐੱਨਯੂਏ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ

ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 9 ਫਰਵਰੀ, 2016 ਨੂੰ ਸਾਲ 2002 ਵਿੱਚ ਸੰਸਦ 'ਤੇ ਹੋਏ ਹਮਲੇ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਅਫਜ਼ਲ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਈ ਇੱਕ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹੀ ਨਾਅਰੇ ਲਗਾਏ ਸਨ।

ਸੀਆਰਪੀਸੀ ਦੇ ਤਹਿਤ ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹ ਸਬੰਧੀ ਕੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਅਦਾਲਤ ਵਿੱਚ ਮੁਕਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਲੈਣੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਹੋਮ ਸਕ੍ਰੀਨ'ਤੇ ਇੰਝ ਦੇਖੋ:

ਪਰ ਦਿੱਲੀ ਸਰਕਾਰ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਇਸ ਨੂੰ ਟਾਲਦੀ ਰਹੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਲਜ਼ਾਮਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਨ ਲਈ ਹੋਰ ਸਮੇਂ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ।

ਫਿਰ ਇਸ ਸਾਲ 19 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਇੱਕ ਅਦਾਲਤ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ 3 ਅਪ੍ਰੈਲ ਤੱਕ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸਟੇਟਸ ਰਿਪੋਰਟ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ।

ਉਸ ਤੋਂ ਨੌਂ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਯਾਨਿ ਕਿ ਕੇਸ ਦਰਜ ਹੋਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਕੇਜਰੀਵਾਲ ਸਰਕਾਰ ਨੇ 28 ਫਰਵਰੀ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਚਾਰਜਸ਼ੀਟ ਦਾਇਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।

ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼

2017-18 ਦੇ ਐਲਗਾਰ ਪਰਿਸ਼ਦ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਅਪਰਾਧਿਕ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹ ਦਾ ਕੇਸ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਧਾਰਾਵਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਪੁਣੇ ਪੁਲਿਸ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਐਲਗਾਰ ਪਰਿਸ਼ਦ ਵਿੱਚ ਜੋ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਗਾਏ ਸਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਲਜ਼ਮਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਦੇ ਕਤਲ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਸਰਕਾਰ ਉਖਾੜ ਸੁੱਟਣ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਵਿਰੁੱਧ ਜੰਗ ਛੇੜਨ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਰਚ ਰਹੇ ਸਨ।

ਮੁਲਜ਼ਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਵਰਾ ਰਾਓ, ਸੁਧਾ ਭਾਰਦਵਾਜ, ਗੌਤਮ ਨਵਲਖਾ, ਆਨੰਤ ਤੇਲਤੁੰਬੜੇ, ਅਰੁਣ ਫਰੇਰਾ, ਵਰਨਨ ਗੋਂਸਾਲਵੇਜ਼ ਵਰਗੇ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

31 ਦਸੰਬਰ, 2017 ਨੂੰ ਭੀਮਾ-ਕੋਰੇਗਾਓਂ ਦੇ 200 ਸਾਲ...


ਮੂਨ ਜੇ-ਇਨ ਤੇ ਕਿਮ ਜੋਂਗ-ਉਨ

ਮੌਕਾ ਹੋਵੇਗਾ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸਮਿਟ ਦੌਰਾਨ ਮੰਚ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਦਾ।

ਸ਼ੁੱਕਰਵਾਰ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੂਨ ਜੇ-ਇਨ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਸੁਪਰੀਮ ਲੀਡਰ ਕਿਮ ਜੋਂਗ-ਉਨ ਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।

ਦੋਵੇਂ ਲੀਡਰਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਗੱਲਬਾਤ ਦਾ ਅਹਿਮ ਮੁੱਦਾ ਪਰਮਾਣੂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਾਇਮ ਕਰਨ 'ਤੇ ਰਹੇਗਾ।

ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੁਲਾਕਾਤ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਤਣਾਅ ਵਿਚਾਲੇ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਕਦਮ ਸਾਬਿਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਦੋਵਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀਆਂ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਤਲਾਸ਼ੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਇਸ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੇ ਬਾਅਦ ਅੱਗੇ ਉੱਤਰ ਕੋਰੀਆ ਤੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚਾਲੇ ਅਹਿਮ ਬੈਠਕ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।

ਦੱਖਣ ਕੋਰੀਆਈ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦੇ ਬੁਲਾਰੇ ਇਮ ਜੋਂਗ-ਸਿਓਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, ''ਦੋਵਾਂ ਲੀਡਰਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਗੱਲ ਇਹ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਪਰਮਾਣੂ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੇ ਮੁੱਦੇ 'ਤੇ ਕਿਸ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨ।''

ਸਮਿਟ 'ਚ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ ਖ਼ਾਸ?

ਸਮਿਟ ਦੇ ਹਰ ਇੱਕ ਪਹਿਲੂ ਨੂੰ ਬਾਰੀਕੀ ਨਾਲ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ - ਟਾਈਮ ਟੇਬਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਡਿਨਰ ਦੇ ਮੀਨੂ ਤੱਕ।

ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆਈ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਮੂਨ ਜੇ-ਇਨ ਉੱਤਰੀ ਕੋਰੀਆ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਕਿਮ ਜੋਂਗ-ਉਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ 9 ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੇ ਵਫ਼ਦ ਨੂੰ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਸਰਹੱਦ 'ਤੇ ਮਿਲਣਗੇ।

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਅਨ ਗਾਰਡ ਆਫ਼ ਆਨਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਕਿਮ ਜੋਂਗ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਓਪਨਿੰਗ ਸੈਰੇਮਨੀ ਲਈ ਪਲਾਜ਼ਾ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ ਜਿੱਥੇ ਭਾਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਰਹੇਗੀ।

ਕੌਣ-ਕੌਣ ਹੋਵੇਗਾ ਸ਼ਾਮਿਲ?

ਕਿਮ ਜੋਂਗ ਆਪਣੇ 9 ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਸਣੇ ਇਸ ਸਮਿਟ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈ ਰਹੇ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਭੈਣ ਕਿਮ ਯੋ-ਜੋਂਗ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਿਮ ਯੋਂਗ-ਨਮ ਵੀ ਇਸ ਸਮਿਟ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ।

ਕਿਮ ਯੋ-ਜੋਂਗ

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਮਿਟ ਵਿੱਚ ਫ਼ੌਜੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਅਤੇ ਕੂਟਨੀਤਿਕ ਮਾਹਿਰਾਂ ਦਾ ਵਫਦ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ।

ਦੋਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਕਈ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਸੁਧਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਸਮਿਟ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਗੱਲ ਹੈ।

ਇਸ ਸਮਿਟ ਬਾਰੇ ਗੱਲਬਾਤ ਜਨਵਰੀ 'ਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਕਿਮ ਜੋਂਗ ਨੇ ਸੰਵਾਦ ਲਈ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਹਵਾਈ ਸਫ਼ਰ ਵਿੱਚ ਡਰ ਕਿਉਂ?

ਕਿਮ ਜੋਂਗ ਦੇ ਪਿਤਾ ਕਿਮ ਜੋਂਗ ਇਲ ਨੂੰ ਵੀ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਸੀ। ਉਹ ਵੀ ਦੂਰ ਦੇ ਸਫਰ ਦੇ ਲਈ ਖਾਸ ਟਰੇਨ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੇ ਸੀ।

ਕਿਮ ਜੋਂਗ ਇਲ

ਇਸ ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਿੰਗੀ ਵਾਈਨ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਰਬੇਕਿਊ ਦਾ ਇੰਤਜ਼ਾਮ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਟਰੇਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪਾਰਟੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਕਿਮ ਜੋਂਗ ਦੂਜੇ ਨੇ ਇਸ ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਰਾਹੀਂ ਕਰੀਬ 10-12 ਦੌਰੇ ਕੀਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਵਧੇਰੇ ਚੀਨ ਦੇ ਸਨ।

(ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲ FACEBOOK, INSTAGRAM, TWITTERਅਤੇ YouTube 'ਤੇ ਜੁੜੋ।)


ਮੂਨੀਕ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਜਰਬੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਲਈ ਡਾਇਰੀ ਦਾ ਰਾਹ ਚੁਣਿਆ

ਮੂਨੀਕ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੀਮਾਰੀ ਦੇ ਲੱਛਣਾਂ ਬਾਰੇ ਤੇ ਆਪਣੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਨਾਕਾਮ ਤਰੀਕਿਆਂ ਬਾਰੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਡਾਇਰੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਲੌਂਗ ਟੇਲ ਕੋਵਿਡ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵਾਇਰਸ ਦਾ ਅਸਰ ਤੇ ਲੱਛਣ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿਗਿਆਨੀ ਅਜੇ ਵੀ ਰਿਸਰਚ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਮੂਨੀਕ ਮਾਰਚ ਵਿੱਚ ਬੀਮਾਰ ਹੋਈ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਲਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਬੀਮਾਰੀ ਛੋਟੇ ਪੱਧਰ ਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਦੇ ਲੱਛਣ ਕਦੇ ਵੀ ਗਾਇਬ ਨਹੀਂ ਹੋਏ।

ਪੂਰੀ ਖ਼ਬਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਇਸ ਲਿੰਕ 'ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਹੈ ਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ 'ਚ ਕੋਰੋਨਾ ਦੀ ਵੈਕਸੀਨ ਕਿੰਨ੍ਹੇਂ ਪੈਸਿਆਂ 'ਚ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇਗੀ

ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੈਕਸੀਨ ਭਾਰਤ 'ਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੀਮਤਾਂ 'ਤੇ ਉਪਬਲਧ ਹੋਣਗੀਆਂ

ਚੀਨ ਦੇ ਵੂਹਾਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਨੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਦੂਜੇ ਦੇਸ਼ਾਂ 'ਚ ਪੈਰ ਫੈਲਾਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ।

ਇਸੇ ਸਾਲ 11 ਅਗਸਤ ਨੂੰ ਰੂਸ ਨੇ ਕੋਵਿਡ-19 ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵੈਕਸੀਨ ਨੂੰ ਰਜਿਸਟਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਪੁਤਨਿਕ V ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ। ਰੂਸ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਮੈਡੀਕਲ ਸਾਇੰਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕਰ ਲਈ ਹੈ।

ਪਰ ਆਲੋਚਕਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਵੈਕਸੀਨ ਕਲੀਨੀਕਲ ਟ੍ਰਾ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਇਲ ਦੇ ਤੀਜੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚੋਂ ਨਹੀਂ ਲੰਘੀ ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਨ ਇਹ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੈਕਸੀਨ ਸਫ਼ਲ ਹੋਵੇਗੀ।

ਇਥੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵੱਡਾ ਸਵਾਲ ਹੈ ਕਿ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦੇਸ਼ਾਂ 'ਚ ਵੈਕਸੀਨ ਕਿੰਨ੍ਹੇਂ ਪੈਸਿਆਂ 'ਚ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇਗੀ।

ਆਕਸਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਵੈਕਸੀਨ ਬਣਾ ਰਹੀ ਕੰਪਨੀ ਐਸਟ੍ਰਾਜ਼ੈਨੇਕਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਘੱਟ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੋਰੋਨਾ ਵੈਕਸੀਨ ਉਪਲਬਧ ਕਰਵਾਏਗੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਲਾਭ ਨਾ ਕਮਾਵੇ।

ਬਾਕੀ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵੈਕਸੀਨ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਹਿ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਪੂਰੀ ਖ਼ਬਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਇਸ ਲਿੰਕ 'ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ।

ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਕੋਵਿਡ-19 ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਅਹਿਮ ਫੈਸਲੇ ਪੰਜਾਬ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਗੇੜ ਦੀ ਵਰਚੂਅਲ ਮੀਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਲਏ

ਪੰਜਾਬ 'ਚ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਦਾ ਲੌਕਡਾਊਨ ਹਟਾਉਣ ਸਣੇ ਕੈਪਟਨ ਦੇ 9 ਅਹਿਮ ਐਲਾਨ

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਕੈਪਟਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਸੂਬੇ ਵਿਚ ਲੌਕਡਾਊਨ ਵਿਚ ਢਿੱਲ ਦੇਣ ਨਾਲ ਕਈ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਹਟਾ ਲਈਆਂ ਹਨ। ਸ਼ਹਿਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵੀਐਂਡ ਲੌਕਡਾਊਨ ਵਿੱਚ ਰਾਹਤ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ਨਿੱਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਲੌਕਡਾਊਨ ਨਹੀਂ ਲੱਗੇਗਾ।

ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਕੋਵਿਡ-19 ਦੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇਹ ਅਹਿਮ ਫੈਸਲੇ ਪੰਜਾਬ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਗੇੜ ਦੀ ਵਰਚੂਅਲ ਮੀਟਿੰਗ ਦੌਰਾਨ ਲਏ।

ਕੋਰੋਨਾਵਾਇਰਸ ਬਾਰੇ ਕੈਪਟਨ ਦੇ ਐਲਾਨ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ, ਇਸ ਲਿੰਕ 'ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ।

ਇਹ ਵੀਪੜ੍ਹੋ

ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਦੁਬਈ 'ਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਇਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਨੌਜਵਾਨ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾ ਕੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡਿਆ ਉੱਤੇ ਪਾਇਆ ਗਿਆ

ਪੁੱਤ ਵਿਦੇਸ਼ 'ਚ ਰੁਲ਼ ਰਹੇ ਹਨ ਤੇ ਮਾਪੇ ਦੇਸ ਵਿਚ -ਦੁਬਈ ਦੇ ਵਾਇਰਲ ਵੀਡੀਓ ਦਾ ਸੱਚ

ਯੂਏਈ ਵਿਚ ਰੋਜ਼ੀ ਰੋਟੀ ਦੇ ਭਾਲ ਲਈ ਗਏ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਦੋ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਮਾੜੀ ਹਾਲਤ ਦੀ ਵੀਡੀਓ ਕਾਫ਼ੀ ਵਾਇਰਲ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।

ਕਾਦੀਆਂ ਦੇ ਪਿੰਡ ਠੀਕਰੀਵਾਲ ਗੋਰਾਇਆ ਦੇ ਇਸ ਨੌਜਵਾਨ ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਦੂਜਾ ਸਾਥੀ ਨੌਜਵਾਨ ਕਪੂਰਥਲਾ ਤੋਂ ਸੰਬੰਧਤ ਹੋਣ ਦੀ ਗੱਲ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਵੀਡੀਓ 'ਚ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਹਾਲਾਤ ਬਹੁਤ ਬੁਰੇ ਹਨ। ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਰੀਰ ਉੱਤੇ ਕੱਪੜਾ ਨਹੀਂ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਰਹਿਣ ਨੂੰ ਕੋਈ ਛੱਤ।

ਇਹ ਵੀਡੀਓ ਦੁਬਈ 'ਚ ਰਹਿ ਰਹੇ ਇਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਨੌਜਵਾਨ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾ ਕੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡਿਆ ਉੱਤੇ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓ ਵਾਇਰਲ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ ਗੁਰਦੀਪ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਹੈ।

ਆਖ਼ਰ ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕਿੰਨ੍ਹਾਂ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵਾਇਰਸ ਵੀਡੀਓ ਵੇਖ ਕੇ ਕੀ ਹਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹਾਲਾਤ, ਪੂਰੀ ਖ਼ਬਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਇਸ ਲਿੰਕ 'ਤੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ।

ਰੇਲਵੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਰੇਲਵੇ ਰਿਜ਼ਰਵ ਪ੍ਰੋਟੈਕਸ਼ਨ ਫੋਰਸ (ਆਰਪੀਐੱਫ) ਦੇ ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਨੂੰ ਲਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ

ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਲਈ ਰਾਜਧਾਨੀ ਐਕਸਪ੍ਰੈਸ ਨੇ ਤੈਅ ਕੀਤਾ 535...


ਮੇਜਰ ਗੋਗੋਈ ਦਾ ਕੋਰਟ ਮਾਰਸ਼ਲ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਜ਼ਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਭਾਰਤ ਦੇ ਫੌਜ ਮੁਖੀ ਜਨਰਲ ਬਿਪਿਨ ਰਾਵਤ ਨੇ ਖੁੱਲ੍ਹੇਆਮ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਗੋਗੋਈ ਦੋਸ਼ੀ ਸਾਬਿਤ ਹੋਏ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਲੇਗੀ ਜੋ ਦੁਜਿਆਂ ਲਈ ਮਿਸਾਲ ਬਣੇਗੀ।

ਅਪ੍ਰੈਲ 2017 ਤੋਂ ਮਈ 2018 ਦੇ 14 ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਗੋਗੋਈ ਦੋ ਵਾਰ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਰਖੀਆਂ ਬਣੇ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀਆਂ ਵਾਦੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਜਾਣਿਆ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬੁਰੀਆਂ ਅਤੇ ਡਰਾਉਣੀਆਂ ਸਨ। ਪਹਿਲੀ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਢਾਲ ਬਣਾ ਕੇ ਫੌਜ ਦੀ ਜੀਪ ਉੱਤੇ ਬੰਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਘਟਨਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਹੋਟਲ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

ਭਾਰਤ ਸਾਸ਼ਿਤ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਘਟਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕਾਫੀ ਹੰਗਾਮ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਘਟਨਾਵਾਂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਤਾਂ ਹੈ ਹੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖਤਾ, ਨੈਤਿਕਤਾ ਅਤੇ ਫੌਜ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਆਬਾਦੀ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਵਤੀਰੇ ਦੇ ਵੀ ਖਿਲਾਫ਼ ਹੈ।

ਭਾਵੇਂ ਆਮ ਜਨਤਾ ਤੋਂ ਵੱਖ ਸਰਕਾਰੀ ਵਿਭਾਗਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੇ ਕੁਝ ਵੱਖ ਹੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

ਮੀਡੀਆ ਦੀ ਸ਼ਾਬਾਸ਼ੀ

ਗੋਗੋਈ ਨੇ ਜਦੋਂ ਬਡਗਾਮ ਦੇ ਫਾਰੁਕ ਅਹਿਮਦ ਡਾਰ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਢਾਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੀਪ ਉ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ੱਤੇ ਬੰਨਿਆ ਤਾਂ ਭਾਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੀਰੋ ਵਜੋਂ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸ ਦਲੇਰੀ, ਹੁਸ਼ਿਆਰੀ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਤਰਕੀਬ ਨੂੰ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਵਰਗ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਹੱਥੋਂ-ਹੱਥ ਲਿਆ ਬਲਕਿ ਇਸਦੇ ਲਈ ਜਨਰਲ ਸਾਹਬ ਤੋਂ ਗੋਗੋਈ ਨੂੰ ਬਕਾਇਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪੱਤਰ ਵੀ ਮਿਲਿਆ।

ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੇ ਇੱਕ ਨਿਰਮਾਤਾ ਤਾਂ ਇਸ ਸੀਨ ਤੋਂ ਕੁਝ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਲਿਆ, ਬਲਕਿ ਡਾਰ ਦੇ ਰੋਲ ਲਈ ਇੱਕ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਐਕਸਟਰਾ ਨੂੰ ਵੀ ਲਿਆ।

ਫੌਜ ਮੁਖੀ ਬਿਪਿਨ ਰਾਵਤ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਮੇਜਰ ਗੋਗੋਈ ਦੋਸ਼ੀ ਹੋਏ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਮਿਸਾਲ ਬਣੇਗੀ

ਗੋਗੋਈ ਦੇ ਇਸ ਕਾਰਨਾਮੇ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਨ। ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਜਨਰਲ ਐਚਐਚ ਪਨਾਗ ਨੇ ਟਵਿੱਟਰ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, "ਜੀਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਬੰਨੇ ਹੋਏ ਪੱਥਰਬਾਜ਼ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਅਤੇ ਦੇਸ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਡਰਾਉਂਦੀਆਂ ਰਹਿਣਗੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਸਰਕਾਰ ਹੀ ਅੱਤਵਾਦੀਆਂ ਦੀ ਵਰਗੀ ਜਾਪਣ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਇਹ ਇੱਕ ਚਿਤਾਵਨੀ ਹੈ।''

ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਲਾਈਨਾਂ ਦੇ ਟਵੀਟ ਲਈ ਜਨਰਲ ਪਨਾਗ ਨੂੰ ਵੀ ਟਰੋਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਅੱਠ ਸਾਲ ਸਿਪਾਹੀ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜ਼ਰੂਰੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕਰਕੇ ਅਫ਼ਸਰ ਰੈਂਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ ਗੋਗੋਈ  ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸੁਪਰ ਹੀਰੋ ਸਨ।

ਫਾਰੁਕ ਅਹਿਮਦ ਦਾਰ ਨੂੰ ਹੀ ਗੋਗੋਈ ਨੇ ਜੀਪ ਅੱਗ ਬੰਨਿਆ ਸੀ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਹੀ ਕੁਝ ਵੱਖ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਫੌਜੀ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਵਾਲੇ ਪਹਾੜੀ ਇਲਾਕੇ ਤੋਂ ਉਤਰ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਸਹਿਯੋਗੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰਾਤ ਲਈ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਆਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਗਰੀਬ ਸ਼ਖਸ ਦੀ ਧੀ ਵੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਗੋਗੋਈ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਗਏ ਸਨ।

ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਉੱਤਰੀ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਬਾਂਦੀਪੋਰ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਫੌਜੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਟੀਮ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਸਥਾਨਕ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਫੌਜੀਆਂ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਵੱਡੇ ਜਲੂਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਏ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਫੌਜੀਆਂ ਨੂੰ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਤਾਂ ਉਹ ਅੱਧਮਰੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਸਨ।

ਕਸ਼ਮੀਰੀਆਂ ਨੂੰ ਇਨਸਾਫ਼

ਜੇ ਫੌਜ ਨੇ 7 ਅਪ੍ਰੈਲ 2017 ਦੇ ਗੋਗੋਈ ਦੇ ਮਨੁੱਖ ਢਾਲ ਦੇ ਤਰੀਕੇ 'ਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਗੋਗੋਈ ਦਾ 23 ਮਈ ਵਾਲਾ ਕਾਰਨਾਮਾ ਵੀ ਨਾ ਹੁੰਦਾ।

ਹੁਣ ਗੋਗੋਈ ਕੋਰਟ ਮਾਰਸ਼ਲ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਗੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸਜ਼ਾ ਵੀ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਨਸਾਫ਼ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਵਧੇਰੇ ਅੱਤਵਾਦ ਵਿਰੋਧੀ ਮਾਮਲੇ ਸੁਲਝਾਉਣ ਵੇਲੇ ਪਾਰਦਰਸ਼ਿਤਾ ਨਹੀਂ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ । ਪਥਰੀਬਲ ਇਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਬਿਹਤਰੀਨ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਪੰਜ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਾ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਮੇਜਗ ਗੋਗੋਈ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਫੌਜੀ ਜੀਪ ਦੇ ਅੱਗੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਬੰਨਿਆ ਸੀ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੱਟੀ...


ਮੇਜਰ ਜਨਰਲ ਆਸਿਫ਼ ਗਫ਼ੂਰ ਨੇ ਟਵੀਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਫੌਜ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਘੁਸਪੈਠ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਨਾਕਾਮ ਕੀਤਾ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਫੌਜ ਵੱਲੋਂ ਵੱਡੇ ਜਾਨੀ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਸਿਰੇ ਤੋਂ ਖਾਰਿਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵੱਲੋਂ ਦੱਸੀ ਗਈ ਥਾਂ ’ਤੇ ਮਲਬੇ ਦੀ ਇੱਕ ਵੀ ਇੱਟ ਮੌਜੂਦ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਮੇਜਰ ਜਨਰਲ ਆਸਿਫ ਗਫੂਰ ਭਾਰਤ ਵੱਲੋਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਬਾਲਾਕੋਟ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ’ਤੇ ਜਵਾਬ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ।

ਭਾਰਤ ਵੱਲੋਂ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਬਾਲਾਕੋਟ ਵਿੱਚ ਜੈਸ਼-ਏ-ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਟਿਕਾਣੇ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਮੇਜਰ ਗਫੂਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਭਾਰਤੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਥਾਂਵਾਂ ’ਤੇ ਸਾਡੇ ਰਡਾਰ ਨੇ ਨੋਟਿਸ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੋਂ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੋਂ ਉਹ ਦਾਖਿਲ ਹੋ ਗਏ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਜਵਾਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਥੋਂ ਵੀ ਭੱਜਣਾ ਪਿਆ ਸੀ।”

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਫੌਜ ਵੱਲੋਂ ਐੱਲਓਸੀ ਪਾਰ ਕਰਨ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਭੜਕਾਊ ਕਾਰਵਾਈ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ਾਹ ਮਹਿਮੂਦ ਕੁਰੈਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇਸ ਕਾਰਵਾਈ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰੀ ਸ਼ਾਹ ਮਹਿਮੂਦ ਕੁਰੈਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭਾਰਤ ਨੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਤੀ ਹੈ।

ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਆ ਕੌਂਸਲ ਦੀ ਐਮਰਜੈਂਸੀ ਮੀਟਿੰਗ ਸੱਦੀ ਗਈ। ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਇਮਰਾਨ ਖ਼ਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨਗੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਇਸ ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਨੂੰ ਖਾਰਿਜ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੌਕੇ ’ਤੇ ਲਿਜਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵੱਲੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਸ ਗ਼ੈਰ-ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਮਲੇ ਦਾ ਆਪਣੀ ਪਸੰਦ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਅਤੇ ਵਕਤ ’ਤੇ ਜਵਾਬ ਦੇਵੇਗਾ।

ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਮੀਟਿੰਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਹਾ, “ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬੇਬੁਨਿਆਦ ਦਾਅਵੇ ਕੀਤੇ ਹਨ।”

“ਇਹ ਆਪਣੀ ਘਰੇਲੂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਚੋਣਾਂ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਲਈ ਖੇਤਰੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸਥਿਰਤਾ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੇ ਹਾਲਾਤ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ।”

ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਫੌਜ ਨੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਤੜਕੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਬਾਲਾਕੋਟ ਵਿੱਚ ਜੈਸ਼-ਏ-ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਟਿਕਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ। ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹੈ ਕਿ ਸਾਡੀ ਫੌਜ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਘੁਸਪੈਠ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਨਾਕਾਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਸਕੱਤਰ ਵਿਜੈ ਗੋਖਲੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਖੂਫ਼ੀਆ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਮੰਗਲਵਾਰ ਤੜਕੇ ਭਾਰਤੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੇ ਬਾਲਾਕੋਟ ਵਿੱਚ ਜੈਸ਼ ਦੇ ਟਰੇਨਿੰਗ ਕੈਂਪ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ।

ਭਾਰਤੀ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਸੂਤਰਾਂ ਨੇ ਬੀਬੀਸੀ ਪੱਤਰਾਕਰ ਜ਼ੂਬੈਰ ਅਹਿਮਦ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, " ਹਵਾਈ ਫੌਜ ਦੇ ਲੜਾਕੂ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੇ ਖ਼ੈਬਰ ਪਖਤੂਖਵਾ ਸੂਬੇ ਵਿਚ ਜੈਸ਼-ਏ-ਮੁਹੰਮਦ ਦੇ ਕੈਂਪ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕੀਤਾ ਹੈ।"

ਬੀਬੀਸੀ ਨੂੰ ਜਾਣਕਾਰੀ ਮਿਲੀ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਫੌਜ ਨੇ ਜੈਸ਼-ਏ-ਮੁਹੰਮਦ ਜੇ ਜਿਹੜੇ ਕੈਂਪ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਉਹ ਖ਼ੈਬਰ ਪਖ਼ਤੂਨਖ਼ਵਾ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਹੈ ਨਾ ਕਿ ਐਲਓਸੀ ਦੇ ਨੇੜੇ।

ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਦਾਅਵਾ

ਮੰਗਲਵਾਰ ਸਵੇਰੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫੌਜ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਹਵਾਈ ਫੌਜ ਨੇ ਐਲਓਸੀ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਵਿੱਚ ਘੁਸਪੈਠ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।

ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫੌਜ ਦੇ ਬੁਲਾਰੇ ਮੇਜਰ ਜਨਰਲ ਆਸਿਫ਼ ਗਫ਼ੂਰ ਨੇ ਟਵੀਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਫੌਜ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਘੁਸਪੈਠ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨੂੰ ਨਾਕਾਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਮੇਜਰ ਜਨਰਲ ਆਸਿਫ਼ ਗਫ਼ੂਰ ਨੇ ਹੋਰ ਟਵੀਟ ਕਰਕੇ ਲਿਖਿਆ, "ਭਾਰਤੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੇ ਮੁਜ਼ਫਰਾਬਾਦ ਸੈਕਟਰ ਤੋਂ ਘੁਸਪੈਠ ਕੀਤੀ। ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਹਵਾਈ ਫੌਜ ਵੱਲੋਂ ਤਤਕਾਲ ਅਤੇ ਅਸਰਦਾਰ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਭੱਜਣ ਲੱਗੇ। ਭੱਜਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਬੰਬ ਸੁੱਟੇ ਜੋ ਬਾਲਕੋਟ ਨੇੜੇ ਡਿੱਗੇ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਜਾਂ ਜ਼ਖਮੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।"

ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਨੇ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਕੀਤਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚਾਲੇ ਪੁਲਵਾਮਾ ਹਮਲੇ ਕਾਰਨ ਤਣਾਅ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਬਾਲਾਕੋਟ ਦੇ 'ਚਸ਼ਮਦੀਦਾਂ' ਦੀ...


ਮੇਨਕਾ ਗਾਂਧੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲੇ ਪਾਸਪੋਰਟ ਰੱਦ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ 45 ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਲ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਵੀ ਐੱਨਆਰਆਈ ਲਾੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹਾਂ ਸਬੰਧੀ ਧੋਖਾਧੜੀ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੁੱਦਾ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕਈ ਲੋਕ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਸਾਉਣ ਦੀ ਚਾਹਤ ਨਾਲ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਲਾੜਿਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਹੁਣ ਤੱਕ ਅਜਿਹੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਐੱਨਆਰਾਈ ਮੁੰਡੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਕੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਪਿਸ ਨਹੀਂ ਮੁੜਦੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।

ਜੇਕਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਅਜਿਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਲਈ ਕੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹਨ? ਕਿਹੜੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਉਹ ਆਪਣਾ ਹੱਕ ਵਾਪਿਸ ਲੈ ਸਕਦੀ ਹੈ?

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਇਸ ਮੁੱਦੇ 'ਤੇ ਬੀਬੀਸੀ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਹਾਈਕੋਰਟ ਦੀ ਐੱਨਆਰਆਈ ਵਿੰਗ ਦੀ ਸੀਨੀਅਰ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨ ਦਲਜੀਤ ਕੌਰ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ।

ਕੋਈ ਵੀ ਕੁੜੀ ਐੱਨਆਰਆਈ ਵਿਆਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੌਮੀ ਮਹਿਲਾ ਕਮੀਸ਼ਨ ਨੂੰ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ

ਸੁਆਲ- ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਐੱਨਆਰਆਈ ਲਾੜਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਮਗਰੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਪੰਰਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਤਾਂ ਔਰਤ ਕੋਲ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਦੇ ਕਿਹੜੇ ਬਦਲ ਹਨ?

ਜਵਾਬ- ਜੇਕਰ ਉਹ ਕੁੜੀ ਪੰਜਾਬ, ਕੇਰਲਾ ਜਾਂ ਗੁਜਰਾਤ ਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਅਜਿਹੇ ਮਾਮਲੇ ਵਧੇਰੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਉੱਥੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਐੱਨਆਰਆਈ  ਕਮਿਸ਼ਨ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਪੈਸ਼ਲ ਐਨਆਰਆਈ ਸੈੱਲ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਏਡੀਜੀਪੀ ਅਤੇ ਆਈਜੀ ਰੈਂਕ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਐੱਨਆਰਆਈ  ਥਾਣੇ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਸਪੈਸ਼ਲ ਟੀਮ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਵੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਰਜ ਕਰਵਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਉਹ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੰਤਰਾਲਿਆ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿਹੜੇ ਇਸ ਸਬੰਧੀ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਮੰਤਰਾਲੇ ਹਨ- ਜਸਟਿਸ ਐਂਡ ਲਾਅ ਮੰਤਰਾਲਾ, ਚਾਈਲਡ ਵੈਲਫੇਅਰ ਮੰਤਰਾਲਾ, ਵਿਦੇਸ਼ ਮੰਤਰਾਲਾ।

ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਮਿਸ਼ਨ ਫਾਰ ਵੂਮਨ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਮੁੱਦੇ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਸਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਐਨਆਰਆਈ ਸੈੱਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ ਇੱਥੇ ਆਨਲਾਈਨ ਤੇ ਆਫਲਾਈਨ ਦੋਵੇਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕੁੜੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਦਰਜ ਕਰਵਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਨੈਸ਼ਨਲ ਕਮਿਸ਼ਨ ਫਾਰ ਵੂਮਨ ਦੀ ਸਾਈਟ ਦੇ ਐਨਆਈਆਰ ਸੈੱਲ ਵਿੱਚ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਹੇਠਾਂ ਲਿਖਿਆ ਹੈ 'ਰਜਿਸਟਰ ਯੂਅਰ ਕੰਪਲੇਟ ਨਾਓ'ਉੱਥੇ ਕਲਿੱਕ ਕਰਕੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਰਜ ਕਰਵਾ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਸੰਕੇਤਕ ਤਸਵੀਰ

ਸੁਆਲ- ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਐੱਨਆਰਆਈ ਬਾਹਰੋਂ ਆ ਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਕੇਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਵੈਰੀਫਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇ ਕਿ ਉਸ ਸ਼ਖ਼ਸ ਨੇ ਕਿਤੇ ਬਾਹਰ ਵੀ ਤਾਂ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਇਆ ਹੋਇਆ?

ਜਵਾਬ- ਰਿਸ਼ਤਾ ਕਰਨ ਵੇਲੇ ਮੁੰਡੇ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਰੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂਚ ਪੜਤਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਵਿਚੋਲਿਆਂ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਕਰਨ ਦੀ ਥਾਂ ਖ਼ੁਦ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਜ਼ਰੀਏ ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਜਾਂ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰ, ਜਿਹੜਾ ਵਿਦੇਸ਼ ਰਹਿੰਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਰਾਹੀਂ ਪਤਾ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਸ਼ਖ਼ਸ ਆਪਣੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵਿਦੇਸ਼ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਕਲੈਕਟਰ ਜਾਂ ਫਿਰ ਡਿਪਟੀ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਵਿੱਚ ਅਰਜ਼ੀ ਦੇਵੇ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਇਸ ਸ਼ਖ਼ਸ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਕੁੜੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਹੈ, ਮੈਨੂੰ ਇਸਦੀ ਵੈਰੀਫੀਕੇਸ਼ਨ ਕਰਵਾ ਕੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।

ਪੰਜਾਬ ਸਰਕਾਰ ਮੁਤਾਬਕ ਉਹ ਕੁਝ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਕਰਕੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇਗੀ।

ਸੁਆਲ- ਬਹੁਤ ਮਾਮਲੇ ਅਜਿਹੇ ਵੀ ਦੇਖੇ ਗਏ ਹਨ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਦੀ ਚਾਹਤ ਵਿੱਚ ਹੀ ਮੁੰਡਾ-ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਜੇਕਰ ਮੁੰਡਾ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਤਲਾਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਕੁੜੀ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ?

ਜਵਾਬ- ਜੇਕਰ ਮੁੰਡਾ ਅਤੇ...


ਮੇਰਠ ਦੇ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਵਿਹਾਰ ਤੋਂ ਕੋਈ 15 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਸੰਘ ਦੀ ਵਰਦੀ ਪਾਈ ਇੱਕ 10 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਬੱਸ 'ਚ ਚੜ੍ਹਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।

ਇਹ ਮੁੰਡਾ ਆਰਐੱਸਐੱਸ ਦੇ ਮੇਰਠ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ 'ਰਾਸ਼ਟਰ ਉਦੈ' ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਆਇਆ ਹੈ। ਨਾਮ ਦੱਸਦੀ ਉਸਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਲਾਊਡ ਸਪੀਕਰ ਦੇ ਰੌਲੇ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਗੁਆਚ ਗਈ।

ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਵੈਮ ਸੇਵਕ ਸੰਘ ਮੁਤਾਬਕ ਐਤਵਾਰ ਦਾ ਇਹ ਸਮਾਗਮ ਇਕੱਠ ਪੱਖੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੀ।

'ਰਾਸ਼ਟਰ ਉਦੈ' ਦਾ ਅਰਥ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ ਉਸਨੇ ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਨਾਲ ਨਾਂਹ ਵਿੱਚ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤਾ।

ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੂਜਾ

ਮੇਰਠ ਦੇ ਜਾਗ੍ਰਿਤੀ ਵਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਵੈਮ ਸੇਵਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਵੱਡਾ ਮੁੰਡਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਰਾਜੀਵ ਹੈ।

ਇਹ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ 60 ਫੁੱਟ ਉੱਚੇ 200x100 ਫੁੱਟ ਦੀ ਸਟੇਜ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਘੋਸ਼ ਦਲ (ਸੰਘ ਦਾ ਬੈਂਡ) ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮੂਹਰੇ ਬੈਠਾ ਹੈ।

'ਰਾਸ਼ਟਰ ਉਦੈ' ਕੀ ਹੈ? ਇਸ ਬਾਰੇ ਰਾਜੀਵ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਨਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਸਾਫ਼ ਹੈ 'ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਉਦੈ'।

ਇਕੱਠ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਲੋਕ ਆਏ ਹਨ? ਇਸ ਬਾਰੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ '3 ਲੱਖ 11 ਹਜ਼ਾਰ' ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰਜਿਸ਼ਟਰੇਸ਼ਨ ਹੋਇਆ ਹੈ ਤੇ ਹੁਣੇ ਸਟੇਜ ਤੋਂ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੋਈ ਹੈ।

ਛੇਵੀਂ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲਾ ਰਾਜੀਵ ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੱਸ ਰਹੇ ਸਨ ਤਾਂ ਮੁੱਖ ਮੰਚ ਤੋਂ ਐਲਾਨ ਹੋਇਆ ਕਿ ਪੱਤਰਕਾਰ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਸਵੈਮ ਸੇਵਕਾਂ ਤੋਂ ਬਾਈਟ ਨਾ ਲੈਣ।

ਸਾਰੇ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਕੇ ਸਟੇਜ ਦੇ ਐਲਾਨ ਸੁਣਨ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਦ੍ਰਿਸ਼ ਤੀਜਾ

ਭਾਰਤ ਮਾਤਾ ਦੇ ਪਿਛੋਕੜ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਲਿਫ਼ਟ ਵਾਲੇ ਵੱਡੇ ਮੰਚ ਤੋਂ ਕੋਈ ਢਾਈ ਸੌ ਮੀਟਰ ਦੇ ਫਰਕ 'ਤੇ ਮੇਰਠ ਤੇ ਪੱਛਮੀ ਯੂਪੀ ਦੇ 13 ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਤੋਂ ਆਏ ਸਵੈਮ ਸੇਵਕ ਕਤਾਰਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀ ਬੈਠੇ ਹਨ।

ਦੂਜੀ ਸਟੇਜ ਤੋਂ ਮਿਲ ਰਹੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਲੋਕ ਅਭਿਆਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਮੰਚ ਤੋਂ ਯਾਦ ਕਰਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਸੰਘ ਮੁਖੀ ਦੇ ਸਟੇਜ 'ਤੇ ਆਉਣ ਸਮੇਂ ਉਹ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੁਹਰਾਉਣ।

ਦ੍ਰਿਸ਼ ਚੌਥਾ

ਮੁੱਖ ਸਟੇਜ ਦੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਸੌ ਮੀਟਰ ਦੂਰ ਬਣੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਗੈਲਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੈਨਲ ਦੇ ਨੁਮਾਇੰਦੇ ਤੇ ਸੰਘ ਦੇ ਸਵੈਮ ਸੇਵਕ ਵਿਚਾਲੇ ਬਹਿਸ ਹੋਣ ਲਗਦੀ ਹੈ।

ਮਾਮਲਾ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਕਈ ਲੋਕ ਅੱਗੇ ਆਏ। ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਸ਼ਰਮਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, "ਦਿੱਕਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਸਾਥੋਂ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ। ਇੱਥੇ ਨਾ ਇੰਟਰਨੈਟ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ ਨਾ ਕੁਝ ਹੋਰ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਮੀਡੀਆ ਬੰਦੀ। ਇਹ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਖ਼ਬਰ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦੇ ਰਹੇ।"

ਇੱਥੇ ਵੀ ਸੰਘ ਦੇ ਸਵੈਮ ਸੇਵਕ ਤਾਂ ਕਈ ਹਨ ਪਰ ਪਰੋਗਰਾਮ 'ਤੇ ਬੋਲਣ ਨੂੰ ਕੋਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ।

ਦ੍ਰਿਸ਼ ਪੰਜਵਾਂ

ਕੋਈ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਜੀਪ ਵਿੱਚ ਸੰਘ ਦੇ ਮੁਖੀ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ। ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਡਰੋਨ ਮੰਡਰਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਟੇਜ ਦੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਮੋਹਨ ਭਾਗਵਤ ਲਿਫ਼ਟ ਰਾਹੀਂ ਉੱਪਰ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਜੈਨ ਮੁਨੀ ਵਿਹਰਸ਼ ਸਾਗਰ ਅਤੇ ਮਹਾਂਮੰਡਲੇਸ਼ਵਰ ਸਵਾਮੀ ਅਵਧੇਸ਼ਾਨੰਦ ਗਿਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਾਈਕ ਸੰਭਾਲਦੇ ਹਨ ਤੇ ਕੋਈ ਅੱਧਾ ਘੰਟਾ ਹਾਜ਼ਰੀਨ ਨੂੰ 'ਰਾਸ਼ਟਰ ਉਦੈ' ਦਾ ਅਰਥ ਸਮਝਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਭਾਗਵਤ ਆਪਣੇ ਭਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਿਆਸਤ ਦੀ ਕੋਈ ਚਰਚਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਹਾਂ ਤਾਕਤ ਬਾਰੇ ਜ਼ਰੂਰ ਤਫ਼ਸੀਲ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ।

ਮੋਹਨ ਭਾਗਵਤ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਦੱਸਣੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ।

ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਵਿਹਾਰਕ ਨਿਯਮ ਹੈ। ਦੁਨੀਆਂ ਚੰਗੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤਾਂ ਹੀ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਜੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕੋਈ ਸ਼ਕਤੀ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਵੇ, ਡੰਡਾ ਹੋਵੇ। ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬੱਕਰੇ ਦੀ ਬਲੀ ਦਿਓ। ਉਹ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਹਿੰਦਾ, ਮੈਂ...ਮੈਂ... ਕਰਦਾ ਹੈ। ਦੇਵ ਵੀ ਦੁਰਬਲਾਂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।"

ਮੋਹਨ ਭਾਗਵਤ ਇਹ ਵੀ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇ ਤਾਕਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਦੱਸਣੀ ਨਹੀਂ ਪੈਂਦੀ।

ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਇਹ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਿਖਾਵੇ ਲਈ ਨਹੀਂ। ਤਾਕਤ ਦਾ ਅਸੀਂ ਹਿਸਾਬ ਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿੰਨੀ ਤਾਕਤ ਆਈ ਪਰ ਤਾਕਤ ਦਾ ਦਿਖਾਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ।''

''ਤਾਕਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸਾਡੀ ਕਿੰਨੀ ਤਾਕਤ ਹੈ? ਕਿੰਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਕਿੰਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ? ਕਿੰਨੇ ਲੋਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਇਸੇ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਨਾਪਦੇ ਹਾਂ ਤੇ ਨਤੀਜੇ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਾਂ।"

ਰਮਾਇਣ ਤੇ ਮਹਾਂਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਸਵੈਮ ਸੇਵਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਸਮਝਾਉਣ...


ਮੇਰਠ ਦੇ ਹਾਸ਼ਿਮਪੁਰਾ ਮੁਹੱਲੇ ਦੇ ਹਾਜੀ ਬਾਬੁਦੀਨ (ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ) ਅਤੇ ਵਿਪਨ ਕੁਮਾਰ ਰਸਤੋਗੀ (ਕਾਲੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਵਿੱਚ)

ਬਾਬੁਦੀਨ ਅਤੇ ਰਸਤੋਗੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ 30 ਸਾਲ ਤੋਂ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੱਖਰੀ ਹੈ।

ਬਾਬੁਦੀਨ ਭਾਰਤੀ ਜਨਤਾ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਕੱਟੜ ਵਿਰੋਧੀ ਹਨ ਅਤੇ ਰਸਤੋਗੀ ਇਸ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਸਮਰਥਕ।

ਹਰ ਵਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਸ ਵਾਰ ਵੀ ਤੈਅ ਹੈ ਕਿ 11 ਅਪ੍ਰੈਲ ਨੂੰ ਆਮ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਗੇੜ ਵਿੱਚ ਬਾਬੁਦੀਨ ਮਹਾਂਗਠਜੋੜ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਵੋਟ ਦੇਣਗੇ ਅਤੇ ਰਸਤੋਗੀ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਉਮੀਦਵਾਰ ਨੂੰ।

ਪਰ, ਪਿਛਲੇ 30 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਗੱਲ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਹੈ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ। ਉੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਇਹ ਕਾਰੋਬਾਰ ਸਲਾਨਾ 300 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਹਾਜੀ ਬਾਬੁਦੀਨ ਅਤੇ ਵਿਪਨ ਕੁਮਾਰ ਰਸਤੋਗੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਲਈ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ

ਬਾਬੁਦੀਨ 120 ਪਾਵਰਲੂਮ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ ਹਨ ਅਤੇ ਮੇਰਠ ਦੇ ਦੋ ਸਭ ਤੋਂ ਅਮੀਰ ਕੱਪੜਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ। ਦੋ ਮੰਜ਼ਿਲਾ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਰਸੋਈ ਘਰ ਬਣਵਾਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਉਹ ਬੜੇ ਮਾਣ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਮਕਾਨ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਕੱਪੜਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਲੱਗੀ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਆਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਵੇਲੇ ਤੇਜ਼ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਖਾਨੇ ਵਿੱਚ ਕੱਪੜੇ ਬਣਦੇ ਹਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਰਸਤੋਗੀ ਥੋਕ ਵਿੱਚ ਖਰੀਦਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਬਾਬੁਦੀਨ ਦੇ ਇਕੱਲੇ ਗਾਹਕ ਨਹੀਂ ਹਨ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਹਿੰਦੂ ਥੋਕ ਗਾਹਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਾਮਲ ਖਰੀਦਣ ਵਾਲੇ ਜ਼ਰੂਰ ਹਨ।

'ਅਸੀਂ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਂ'

ਬਾਬੁਦੀਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹਿੰਦੂ ਥੋਕ ਦੁਕਾਨਦਾਰਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਚਲਦਾ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ। ਅਸੀਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਰਭਰ ਹਾਂ।''

ਰਸਤੋਗੀ ਦੇ ਮੁਤਾਬਕ, "ਧੰਦੇ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਜਾਤ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ। ਬਾਬੁਦੀਨ ਨੂੰ ਮੈਂ 30 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਵਿਚਾਰ ਵੱਖਰੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਵੋਟ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ। ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕਾਫ਼ੀ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ।"

ਆਰਥਿਕ ਮਜਬੂਰੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਬੰਨ ਕੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਸਤੋਗੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਵਪਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਹੜਾ ਨਹੀਂ ਚੱਲਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਾਪਿਸ ਆਏ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਜ਼ਰਬਾ ਬਹੁਤ ਚੰਗਾ ਸੀ।

ਉਹ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੁਸਲਿਮ ਕੱਪੜਾ ਬੁਨਕਰਾਂ ਨੇ ਮੇਰਾ ਅਜਿਹਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਵਾਪਿਸ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ।"

ਕੈਰਾਨਾ ਵਿੱਚ ਭਾਜਪਾ ਵਰਕਰ ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ ਚੌਹਾਨ ਗੁਰਜਰ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਹਨ

ਕੱਪੜਿਆਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਦੂਜੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੰਦੂ-ਮੁਸਲਿਮ ਸਮਾਜ ਦੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਤਾਰੀਫ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਫਿਰਕੂ ਦੰਗਿਆਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਾਲਾ ਮੇਰਠ ਸ਼ਹਿਰ ਹਿੰਦੂ-ਮੁਸਲਮਾਨ ਵਿਚਾਲੇ ਨਾਜ਼ੁਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਫਵਾਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵੀ ਇੱਥੇ ਫਿਰਕੂ ਤਣਾਅ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਬਾਬੁਦੀਨ ਅਤੇ ਰਸਤੋਗੀ ਵਰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਚੰਗੇ ਸਬੰਧਾ ਕਾਰਨ ਅਕਸਰ ਮਸਲਾ ਬੇਕਾਬੂ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਸ਼ਾਮਲੀ ਵਿੱਚ ਦੋਵੇਂ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦਾ ਕਾਰੋਬਾਰ

ਮੇਰਠ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੱਛਮੀ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੰਦੂ-ਮੁਸਲਿਮ ਆਰਥਿਕ ਨਿਰਭਰਤਾ ਦੀਆਂ ਮਿਸਾਲਾਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਸ਼ਾਮਲੀ ਦੇ ਸਲੀਮ ਤਿਆਗੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਗੰਨੇ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮੁਰਾਦਾਬਾਦ ਵਿੱਚ ਪਿੱਤਲ ਦਾ ਕੰਮ। ਦੋਵੇਂ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦਾ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ।

ਆਰਐੱਲਡੀ ਦੀ ਰੈਲੀ

ਕੈਰਾਨਾ ਵਿੱਚ ਭਾਜਪਾ ਵਰਕਰ ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ ਚੌਹਾਨ ਗੁਰਜਰ ਸਮਾਜ ਤੋਂ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਝ ਹੋਰ ਭਾਜਪਾ ਵਰਕਰ ਵੀ ਬੈਠੇ ਸੀ।

ਹੁੱਕੇ 'ਤੇ ਚੱਲੀ ਚਰਚਾ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਇੱਥੇ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਜਪਾ ਅਤੇ ਗਠਜੋੜ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਗੁਰਜਰ ਉਮੀਦਵਾਰ...


ਮੇਰਾ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਸਾਲ ਸੀ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਫੇਸਬੁੱਕ 'ਤੇ ਮਿਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੇ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।

ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਕਦੋਂ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਗਰਲਫਰੈਂਡ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝਣ ਲੱਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਹੱਕ ਜਤਾਉਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਮੈਂ ਤਾਂ ਬੋਲਾਂਗੀ: ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਗਰਲਫਰੈਂਡ ਸਮਝਣ ਲੱਗਾ

ਜੇ ਕਦੇ ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਫੋਨ ਨਾ ਸੁਣਦੀ ਜਾਂ ਮੈਸੇਜ ਦਾ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੰਦੀ ਤਾਂ ਉਹ ਖਿੱਜ ਜਾਂਦਾ।

'ਉਹ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਮੈਸੇਜ ਭੇਜਦਾ'

ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੇ ਮੈਂ ਛੇਤੀ ਸੌਂ ਜਾਂਦੀ ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੀ ਰਾਤ ਮੈਸੇਜ ਭੇਜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ....ਕਈ ਵਾਰ ਤਾਂ ਇੱਕ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੈਸੇਜ।

ਇੱਕ ਰਾਤ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਮੈਸੇਜ ਭੇਜੇ। ਮੈਸੇਜ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਇੰਨੀਆਂ ਗਾਲਾਂ ਕੱਢਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਬਿਆਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।

ਸਵੇਰੇ ਉੱਠਦੇ ਸਾਰ ਉਸ ਦੇ ਮੈਸੇਜ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਖਰਾਬ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਸੋਚਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਿਵੇਂ ਲਿੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਲਗਣ ਲਗ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸਹੀ ਇਨਸਾਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਦਾ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਜ਼ਿੱਦ ਕਰਦਾ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਸਭ ਤੋਂ ਘ੍ਰਿਣਾ ਆਉਣ ਲੱਗ ਗਈ।

'ਦੂਰੀ ਬਣਾਉਣ 'ਤੇ ਹ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ੋਰ ਤੰਗ ਕਰਦਾ'

ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰੀ ਬਣਾਉਣੀ ਠੀਕ ਸਮਝੀ।  ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਫੋਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਮੈਸੇਜ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਾ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।

ਉਹ ਦੇਰ ਰਾਤ ਮੇਰੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਆ ਕੇ ਪੱਥਰ ਮਾਰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਗੱਡੀ ਦਾ ਹਾਰਨ ਵਜਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਗੁਆਂਢੀ ਵੀ ਇਸ ਤੋਂ ਤੰਗ ਆ ਗਏ ਸੀ।

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹ ਸਭ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੀ ਹੀ ਗਲਤੀ ਕੱਢਣਗੇ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਦਸਵੀਂ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਸੀ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਇੱਕ ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਮੈ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਗਲਤੀ ਤੇਰੀ ਹੀ ਹੋਵੇਗੀ।

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਇਹ ਜਾਣ ਗਈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦੀ।

'ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਬੁਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਏ'

ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਤਕ ਇਹ ਸਭ ਸਹਿੰਦੀ ਰਹੀ ਪਰ ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਹਿਣ ਦੀ ਹੋਰ ਸ਼ਕਤੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਾਲਜ ਦੀ ਟੀਚਰ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਦੱਸਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰ ਕੇ ਮੈਂ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦੇਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਬਣਾਇਆ।

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਥਾਣੇ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਐਸੱਐਚੱਓ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਜੋ ਪੁਲਿਸ ਵਾਲੇ ਥਾਣੇ ਵਿੱਚ ਸੀ ਉਹ ਬਹੁਤ ਬੁਰੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਏ। ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਦਰਜ ਨਾ ਕਰਵਾ ਸਕੀ।

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਇੱਕ ਬੰਦੇ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਭਰਾ ਮੰਨਦੀ ਹਾਂ, ਇਹ ਗੱਲ ਦੱਸੀ। ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਬਦਤਮੀਜ਼ੀ ਕੀਤੀ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਕੋਲ ਕੇਸ ਦਰਜ ਕਰਵਾਇਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਸ ਸਾਰੇ ਮਾਮਲੇ 'ਚੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਈ ਹਾਂ।

ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੇਸ਼ ਆਉਣਾ ਹੈ, ਕੀ ਕਰਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸਹੀ ਹੈ।

'ਮਾਪੇ ਕੁੜੀਆਂ ਦਾ ਸਾਥ ਦੇਣ'

ਜੋ ਸਾਡੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ ਸਿਖਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੀ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਦੇ ਕੇਈ ਮਾਅਨੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਉਣ ਜਿੱਥੇ ਕੁੜੀਆਂ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਣ। ਤਾਂ ਹੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਤਬਦੀਲੀ ਆ ਸਕੇਗੀ।

ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਟੀਚਰਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਵਿਦਿਆਰਥਣਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੁੜੀਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦਿੱਕਤਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਅਸੀਂ ਮਿਲ-ਜੁਲ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਔਕੜਾਂ ਦਾ ਹਲ ਲਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।

(ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥਣ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੱਡਬੀਤੀ ਬੀਬੀਸੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਖ਼ੁਸ਼ਬੂ ਸੰਧੂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ)

(ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲ FACEBOOK,...


ਮੇਰੀ ਯਾਦਸ਼ਾਹਤ ਵਿੱਚ 27 ਸਤੰਬਰ 2012 ਦਾ ਦਿਨ ਹੈ।ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਫ਼ਿਲਮ 'ਸਰਸਾ' ਦੀ ਡਬਿੰਗ ਦਾ ਕੰਮ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਸੂਤਰਧਾਰ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਓਮ ਪੁਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਚੇਤੇ ਆਉਣਾ ਸੁਭਾਵਕ ਸੀ। ਡਬਿੰਗ ਦਾ ਦਿਨ 27 ਸਤੰਬਰ ਮਿਥਿਆ ਗਿਆ।

ਨਸ਼ੇ ਦੀ ਹਾਲਤ 'ਚ ਡਬਿੰਗ ਲਈ ਪਹੁੰਚੇ

ਡਬਿੰਗ ਲਈ ਆਏ ਓਮ ਪੁਰੀ ਲਿਫ਼ਟ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲੇ ਤੇ ਝਟਕਾ ਖਾ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਡੱਕੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਮੇਰਾ ਪਸੰਦੀਦਾ ਅਦਾਕਾਰ ਦੋ ਬੰਦਿਆਂ ਦੇ ਸਹਾਰੇ ਸਟੂਡੀਉ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਹੁੰਚਿਆ।

ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਸੰਵਾਦ ਪੜਦਿਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਜ਼ੁਬਾਨ ਥਥਲਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾ ਸੰਵਾਦ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ?"

ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇ ਬਾਕੀ ਸੰਵਾਦ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਦਾ ਨਾਮ ਪੁੱਛਿਆ। ਮੈਂ ਅਪਣਾ ਅਤੇ ਸਹਿ-ਲੇਖਕ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'ਬਾਈ ਜੀ' ਕਹਿ ਕੇ ਸੰਬੋਧਤ ਕੀਤਾ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ

ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਹਰ ਸੜ੍ਹਕ ਚੇਤੇ ਸੀ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਫੌਰਨ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖਿਆ। ਸਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵਟਾਂਦਰਾ ਹੋਇਆ ਜੋ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਪੁੱਛੇ।

ਮੈਂ ਖੰਨੇ ਨੇੜੇ ਭੁੱਟਾ ਅਤੇ ਦਾਊਦਪੁਰ ਪਿੰਡ ਦੱਸੇ ਤਾਂ ਕਹਿੰਦੇ, ਕਿ "ਸੜਕ ਦੱਸ ਕਿਹੜੀ ਆ? ਸਮਰਾਲੇ ਵਾਲੀ, ਦੋਰਾਹੇ ਵਾਲੀ, ਜਰਗ, ਸਰਹੰਦ, ਖੁਮਾਣੋ?"

ਮੇਰੇ ਖੰਨਾ-ਖੁਮਾਣੋ ਅਤ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ੇ ਖੰਨਾ-ਦੋਰਾਹਾ ਸੜਕਾਂ ਕਹਿਣ ਉੱਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਕਿ, "ਤੇਰੀ ਬੋਲੀ ਤੋਂ ਲਗਦਾ ਤੂੰ ਖੰਨੇ ਆਲੇ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਲਗਦਾ ਐ।''

ਨਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸ਼ੁੱਧ ਉਚਾਰਣ

ਡਬਿੰਗ ਵੇਲੇ ਉਮ ਜੀ ਦੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਥਥਲਾਈ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਬਿਲਕੁਲ ਸਹੀ ਸੀ।

 ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਾਰੇ ਸੰਵਾਦ ਵੱਖਰੇ-ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬੋਲ ਦਿੱਤੇ ਤਾਂ ਕਿ ਸਭ ਤੋਂ ਢੁਕਵੇਂ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬੋਲੇ ਸੰਵਾਦਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਸੌਖੀ ਹੋ ਸਕੇ।

ਉਮਰ ਦਾ ਪਿਛਲਾ ਪਹਿਰ ਹੰਢਾ ਰਿਹਾ ਉਹ ਅੱਧ-ਸੁਰਤ ਬੰਦਾ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ, ਸੜਕਾਂ, ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਬਾਬਤ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਵੀ ਉਕਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਓਮ ਜੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ ਕੇ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਰਾਬ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਬੇਸੁਰਤੀ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਦੀ ਵੰਨ-ਸਵੰਨਤਾ ਬਾਬਤ ਸੁਰਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਾਇਨੇ ਰੱਖਦੀ ਹੈ।

ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਦਾ ਉਸ ਗਰਾਂਈਂ ਵਰਗਾ ਹੀ ਰਹੇਗਾ ਜੋ ਆਪਣੇ ਵੈਲ ਅਤੇ ਹੁਨਰ ਸਮੇਤ ਮੜਕ ਨਾਲ ਚੱਲਦਾ ਸੀ।

(ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲ FACEBOOK, INSTAGRAM, TWITTERਅਤੇ YouTube 'ਤੇ ਜੁੜੋ।)


ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਖੁਸ਼ੀ ਪ੍ਰਗਟਾਉਣ ਲਈ ਸ਼ਬਦ ਨਹੀਂ ਹਨ - ਹਾਮਿਦ

ਹਾਮਿਦ ਹੁਣ ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਵਾਹਗਾ ਸਰਹੱਦ ਰਾਹੀਂ ਭਾਰਤ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਭਾਰਤ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੀਡੀਆ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

ਪੁੱਤ ਦੇ ਸਰਹੱਦ ਪਾ ਕਰਦਿਆਂ ਹੀ ਮਾਂ ਨੇ ਭੱਜ ਕੇ ਗਲ਼ਵੱਕਰੀ ਪਾ ਲਈ

ਹਾਮਿਦ ਅੰਸਾਰੀ ਦੀ ਮਾਂ ਫੌਜੀਆ ਅੰਸਾਰੀ ਨੇ ਬੀਬੀਸੀ ਲਈ ਰਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਰੌਬਿਨ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਬਹੁਤ ਛੋਟੇ ਲੋਕ ਹਾਂ। ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਸਾਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸਹਿਯੋਗ ਦਿੱਤਾ।''

"ਸਾਨੂੰ ਮੀਡੀਆ ਨੇ ਪੂਰਾ ਸਹਿਯੋਗ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਆਵਾਜ਼ ਚੁੱਕੀ। ਜੱਸ ਉੱਪਲ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਨੇ ਯੂਕੇ ਤੋਂ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਐਡਵੋਕੇਟ ਅਰਵਿੰਦ ਸ਼ਰਮਾ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਫੀਸ ਤੋਂ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਮਾਮਲਾ ਪਹੁੰਚਾਇਆ।"

ਫੌਜੀਆ ਅੰਸਾਰੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਹਾਮਿਦ ਨੂੰ ਚਾਕਲੇਟ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਹਨ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਚਾਕਲੇਟ ਲੈ ਕੇ ਆਈ ਹਾਂ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਆਲੂ ਮਟਰ ਵੀ ਕਾਫੀ ਪਸੰਦ ਹਨ, ਮਟਰ ਭਾਵੇਂ ਕਿੰਨੇ ਵੀ ਖੁਆ ਦਿਓ ਹਾਮਿਦ ਨੂੰ।''

ਹਾਮਿਦ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬੇਸਬਰੀ ਨਾਲ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਪਿਸ਼ਾਵਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਨੇ ਹਾਮਿਦ ਅੰਸਾਰੀ ਨੂੰ ਯਾਤਰਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਛੇਤੀ ਤੋਂ ਛੇਤੀ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਣ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਭੇਜਣ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਾ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ।

ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਲ 2012 'ਚ ਫੇਸਬੁੱਕ 'ਤੇ ਹੋਈ ਦੋਸਤੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਤੋਂ ਹੁੰਦਿਆਂ ਹੋਇਆ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਹਾਮਿਦ ਅੰਸਾਰੀ ਨੂੰ ਨਵੰਬਰ 2012 'ਚ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਕੋਹਾਟ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਹਿਰਾਸਤ 'ਚ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਅਜਿਹੇ 'ਚ ਇਹ ਸਵਾਲ ਅਹਿਮ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਕੁਹਾਟ ਤੱਕ ਕਿਵੇਂ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਦਾ ਕੀ ਮਕਸਦ ਸੀ?

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਬੀਬੀਸੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸ਼ਿਰਾਜ ਹਸਨ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ:

33 ਸਾਲ ਦੇ ਹਾਮਿਦ ਅੰਸਾਰੀ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਮੈਨੇਜਮੈਂਟ ਸਾਇੰਸ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਮੁਤਾਬਕ ਲਾਪਤਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹਾਮਿਦ ਨੇ ਮੁੰਬਈ ਦੇ ਇੱਕ ਕਾਲਜ 'ਚ ਲੈਕਚਰਾਰ ਵਜੋਂ ਜੁਆਇਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਫੌਜੀਆ ਅੰਸਾਰੀ ਮੁੰਬਈ 'ਚ ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਲਜ ਦੀ ਵਾਈਸ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨਿਹਾਲ ਅੰਸਾਰੀ ਬੈਂਕਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਭਰਾ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਡਾਕਟਰ ਹਨ।

ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿਚਾਲੇ ਕੈਦੀਆਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਕੁਨ ਜਤਿਨ ਦੇਸਾਈ ਨੇ ਬੀਬੀਸੀ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਹਾਮਿਦ ਨੂੰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਜਾਣ ਦੀ ਖਾਹਿਸ਼ ਸੀ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਿਆ।"

ਹਾਮਿਦ ਨੂੰ ਪਿਸ਼ਾਵਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਨਾਲ ਰਿਹਾਅ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਈ ਵਾਰ ਹਾਮਿਦ ਅੰਸਾਰੀ ਨਾਲ ਮੁਲਾਕਾਤ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਸ ਦੌਰਾਨ ਅਜਿਹਾ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਜਾਣ ਲਈ ਬਜ਼ਿਦ ਸਨ।

ਜਤਿਨ ਦੇਸਾਈ ਮੁਤਾਬਕ ਹਾਮਿਦ ਅੰਸਾਰੀ ਦੀ ਫੇਸਬੁਕ 'ਤੇ ਕੋਹਾਟ ਦੀ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸੇ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਲਈ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ।

ਜਤਿਨ ਮੁਤਾਬਕ ਹਾਮਿਦ ਅੰਸਾਰੀ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦਾ ਵੀਜ਼ਾ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਦੀ ਅਸਫ਼ਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕੋਹਾਟ ਦੇ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਫੇਸਬੁਕ ਰਾਹੀਂ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤਾ।

ਕਾਬੁਲ ਦੇ ਰਸਤਿਓਂ ਪਹੁੰਚੇ ਕੋਹਾਟ

ਚਾਰ ਨਵੰਬਰ 2012 ਨੂੰ ਹਾਮਿਦ ਅੰਸਾਰੀ ਨੇ ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਕਾਬੁਲ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਫਲਾਈਟ ਲਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਏਅਰਲਾਈ ਕੰਪਨੀ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਵਿਊ ਦੇਣ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ।

33 ਸਾਲ ਦੇ ਹਾਮਿਦ ਅੰਸਾਰੀ ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਕਾਬੁਲ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਪਹੁੰਚੇ ਸਨ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਕੋਹਾਟ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 15 ਨਵੰਬਰ ਨੂੰ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਉਣਾ ਸੀ ਪਰ ਕਾਬੁਲ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਘਰ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਟੁੱਟ ਗਿਆ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫੋਨ ਬੰਦ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਘਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਸ਼ੱਕ ਹੋਇਆ।

ਹਾਮਿਦ ਅੰਸਾਰੀ ਕਥਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਾਬੁਲ ਤੋਂ ਜਲਾਲਾਬਾਦ (ਅਫਗਾਨਿਸਤਾਨ) ਗਏ ਅਤੇ ਉਥੋਂ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਅਤੇ ਪਾਸਪੋਰਟ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਤੁਰਖਮ ਰਾਹੀਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨ 'ਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਏ। ਉਹ ਕੁਰਕ 'ਚ...


ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪੂਣੇ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਫੋਨ ਆਇਆ।

"ਮੈਡਮ ਮੁਲਜ਼ਮ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਕਰਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।"

ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਸਭ ਕੁਝ ਸਮਝਣ ਲਈ ਕੁਝ ਸਕਿੰਟ ਲੱਗੇ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਦਿਵਾਉਣ ਲਈ ਲੜੀ 4 ਸਾਲਾਂ ਲੰਬੀ ਲੜਾਈ ਦੀ ਜਿੱਤ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚਪੜਾਸੀ ਨੇ ਜਿਣਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਇਹ ਅਪ੍ਰੈਲ 2015 ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਬੇਟਾ ਹਫ਼ਤਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ 13 ਸਾਲ ਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਉਸ ਦਾ ਦਾਖ਼ਲਾ ਪੂਣੇ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ।

ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਉਹ ਦਿਨ ਯਾਦ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ 100 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਇੱਕ ਸਦੀਆਂ ਦਾ ਫ਼ਾਸਲਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ-

ਮੈਂ ਭਰੇ ਹੋਏ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਆਈ ਸੀ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਈ ਸੀ। ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਕ ਈਮੇਲ ਮਿਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਸਕੂਲ ਦੇ ਇੱਕ ਚਪੜਾਸੀ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਜਿਣਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੈ।

"ਮੰਮਾ...ਇਸ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਚਪੜਾਸੀ ਬੜੇ ਅਜੀਬ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪਿੱਛਿਓਂ ਫੜ੍ਹਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਮੇਰੀ ਪੈਂਟ 'ਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।"

ਨਿਆਂ ਲਈ ਲੜਾਈ

ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਅਜੇ ਚਾਰ ਹੀ ਦਿਨ ਹੀ ਹੋਏ ਸਨ। ਮੈਂ ਇਸ ਘਟਨਾ ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੁੰਨ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ।

ਉਦੋਂ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਮੈਨੂੰ ਫੋਨ ਆਇਆ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹੀ ਈਮੇਲ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਭੇਜਿਆ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੇ ਘਰ ਨਵੀਂ ਮੁੰਬਈ ਤੋਂ ਉਸ ਦੇ ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਜਾਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲਿਆ।

ਮੈਂ ਸਕੂਲ ਦੇ ਨੇੜਲੇ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਚ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਘਟਨਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬੇਹੱਦ ਮਦਦਗਾਰ ਲੱਗੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਾ ਕੇਵਲ ਮੈਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਨਾਲ ਸੁਣਿਆ ਬਲਕਿ ਗੱਲ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਸਕੂਲ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਏ।

15 ਮਿੰਟ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੈਨੂੰ ਫਿਰ ਉਸੇ ਪੁਲਿਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਾ ਫੋਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਮੇਰਾ ਬੇਟਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ਰਾਹਤ ਮਿਲੀ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ-

ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਬੇਟੇ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਵੀ ਕਰਵਾਈ ਅਤੇ ਤਾਂ ਜਾ ਕੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਵਿੱਚ ਜਾਨ ਆਈ।

ਬੋਰਡਿੰਗ ਸਕੂਲ ਪਹੁੰਚਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੂੰ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਸ਼ਖ਼ਸ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿਵਾ ਕੇ ਰਹਾਂਗੀ। ਉਹ ਮੇਰੀ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋ ਗਏ।

ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਚਪੜਾਸੀ ਨੂੰ ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਣੇ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਲਈ ਕਹਿ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਸ਼ਾਇਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿ ਇਹ ਸਜ਼ਾ ਵਜੋਂ ਕਾਫ਼ੀ ਹੈ ਪਰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਮੈਂ ਇੱਕ ਜਿਣਸੀ ਅਪਰਾਧੀ ਨੂੰ ਇੰਝ ਕਿਵੇਂ ਛੱਡ ਸਕਦੀ ਸੀ।

ਸਕੂਲ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਕੋਲ ਆਪਣੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਰੀਆਂ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਕੂਲ ਦਾ ਵੱਕਾਰ ਦਾਅ 'ਤੇ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਅੱਜ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਸ ਦੁਚਿੱਤੀ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਝ ਸਕਦੀ ਹਾਂ।

ਮੈਂ ਸਥਾਨਕ ਪੁਲਿਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵਿਚ ਐਫ਼ਆਈਆਰ ਦਰਜ ਕਰਵਾਈ।

ਚਪੜਾਸੀ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਨਿਆਂ ਦਿਵਾਉਣ ਦੀ ਲੜਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੋਈ, ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤ 4 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਹੋਇਆ।

ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਦਿਆਂ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਚਪੜਾਸੀ ਨੇ ਕੁਝ ਹੋਰ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਵਤੀਰਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਸੋਸ਼ਣ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ 'ਚ ਮੇਰੇ ਬੇਟੇ ਦੇ ਕੁਝ ਦੋਸਤ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ।

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਕੋਲੋਂ ਪੁੱਛਿਆਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਮਾੜੇ ਵਤੀਰੇ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਜਿਹਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ।

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸੁਣ ਕੇ ਸੁੰਨ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਕੋਲ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਬੱਚਿਆਂ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕੀਤੀ ਵੀ ਪਰ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਕੀ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਹੈ।

ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਰਹੀ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਚੁੱਪ ਕਿਵੇਂ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਫਿਰ ਮੈਂ ਹੀ ਤਾਂ...


ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਹੀਥਰੋ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ 'ਤੇ ਸਾਡਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰ ਰਹੇ ਸੀ।

ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸੰਗਾਊ ਸੀ ਅਤੇ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਨਾਲ ਹੀ ਚਿੰਬੜਿਆ ਰਿਹਾ।

ਕੈਂਸਰ ਮਰੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਬੋਲਣ ਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਯੰਤਰ

ਬੱਚੀ ਨੂੰ ਬਿਠਾ ਖ਼ਬਰਾਂ ਪੜ੍ਹਨ ਨਾਲ ਕੀ ਸਾਬਿਤ ਹੋਇਆ?

ਮੈਂ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਖਾਧਾ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ ਬੌਰਨਵੀਟਾ ਹੌਟ ਚੌਕਲੇਟ ਦੇ ਕੱਪ ਪੀਣਾ ਪਸੰਦ ਸੀ ਇਸ ਲਈ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਦੇ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਇੱਕ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਇੱਕ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਨੂੰ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਤਰਸ ਆਇਆ ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਾਰਬੌਨ ਚੌਕਲੇਟ ਕਰੀਮ ਵਾਲੇ ਬਿਸਕੁਟ ਦਿੱਤੇ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਕਿਸੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮ ਤੋਂ ਮਿਲੇ ਸੀ। ਮੈਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ਰਮ ਦੇ ਸਾਰੇ ਖਾ ਲਏ।

ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇਹ ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਯਾਦ ਸੀ। ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ 35 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ।

ਕਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਹਨ ਮਸ਼ਹੂਰ

ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ ਖ਼ਬਰ ਸੁਣੀ ਕਿ ਸਰਕਾਰ ਕੌਮੀ ਏਅਰਲਾਈਨ ਨੂੰ ਚਾਰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਣ ਬਾਰੇ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਮੇਰੀਆਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤਾਂ-ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਖੱਟੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਈਆਂ।

ਅਮਰੀਕਾ ਤੇ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਐੱਨਆਰਆਈ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਮਖ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ੌਲ ਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਹੈ।

ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਓਵਰਬੁਕਡ ਫਲਾਈਟਸ, ਮੁਸਾਫਰਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕਲੇ ਛੱਡਣਾ, ਚੈੱਕ ਇਨ ਡੈੱਸਕ 'ਤੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਚੀਕਣਾ, ਸਬਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲਿਬੜੀਆਂ ਤੇ ਟੁੱਟੀਆਂ ਕੁਰਸੀਆਂ, ਟੁਆਇਲਟਸ ਦਾ ਨਾ ਕੰਮ ਕਰਨਾ, ਮਾੜੇ ਮੁਲਾਜ਼ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ।

ਮੈਂ ਜਹਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਚੂਹੇ ਦੇਖਣ ਦੀ ਗੱਲ ਵੀ ਸੁਣੀ ਹੈ ਪਰ ਹਾਂ ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ।

ਮੈਂ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਬਾਰੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਾਏ ਪੁੱਛੀ ਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਮਿਲੇ:

35 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਏਅਰ ਇੰਡੀਆ ਦੀ ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਫਲਾਈਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੁਣ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਲੰਡਨ ਤੋਂ ਦਿੱਲੀ ਤੱਕ ਸਫ਼ਰ ਕੀਤਾ।

787 ਡਰੀਮਲਾਈਨਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਦੀਆਂ ਦੋ ਸੀਟਾਂ ਪੂਰੀ ਫਲਾਈਟ ਦੌਰਾਨ ਖਾਲੀ ਪਈਆਂ ਰਹੀਆਂ।

ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲੱਤਾਂ ਫੈਲਾਅ ਲਈਆਂ ਤੇ ਆਪਣੇ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਸਿਸਟਮ 'ਤੇ ਫਿਲਮ ਦੇਖਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।

ਮੇਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਤਾਜ਼ਾ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਦਲਿਆ ਹੋਇਆ ਮਾਹੌਲ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਮੁਸਕੁਰਾਇਆ।

(ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲ FACEBOOK, INSTAGRAM, TWITTERਅਤੇ  YouTube 'ਤੇ ਜੁੜੋ।)


ਮੇਰੇ ਬੱਚੇ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ’ਚ ਲਾਲੀ ਅਤੇ ਜਲਨ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ

ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਸਿਰ ਪੀੜ ਰਹਿਣ ਲੱਗਿਆ ਹੈ

ਇਹ ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਸਵਾਲ ਤੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਬਹੁਤੇ ਮਾਪੇ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਆਨਲਾਈਨ ਕਲਾਸਾਂ ਲੱਗਣ ਕਰਕੇ ਮੋਬਾਈਲ ਅਤੇ ਲੈਪਟੌਪ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੱਧ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਬੱਚੇ ਸਕਰੀਨ ’ਤੇ ਵੱਧ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਣ ਲੱਗੇ ਹਨ।

ਇਸ ਦਾ ਅਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਿਹਤ ਉੱਤੇ ਵੀ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਦਿੱਲੀ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਦੀ ਧੀ ਆਯੂਸ਼ੀ ਛੇਵੀਂ ਜਮਾਤ ’ਚ ਪੜ੍ਹਦੀ ਹੈ।

ਆਨਲਾਈਨ ਕਲਾਸਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਯੂਸ਼ੀ ਸਵੇਰੇ 9 ਵਜੇ ਤੋਂ ਸ਼ਾਮ 5 ਵਜੇ ਤੱਕ ਲੈਪਟੌਪ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੀ ਬੈਠੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਆਯੂਸ਼ੀ ਨੂੰ ਮੋਢੇ, ਪਿੱਠ ਅਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਰਹਿਣ ਲੱਗਿਆ।

ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਮੁਤਾਬਕ, ’’ਜਿਸ ਫੋਨ ਅਤੇ ਲੈਪਟੌਪ ਦੇ ਲਈ ਅਸੀਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਰੋਕਦੇ ਸੀ। ਹੁਣ ਉਹ ਖੁਦ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਣੇ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਕਲਾਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਕੁਰਸੀ ’ਤੇ ਬੈਠਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੈੱਡ ਉੱਤੇ ਲੇਟ ਕੇ ਜਾਂ ਬੈਠ ਕੇ ਲੈਪਟੌਪ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ।’’

ਕਲਾਸ ਖ਼ਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥੋੜ੍ਹਾ ਰਿਲੈਕਸ ਹੋਣ ਲਈ ਵੀ ਲੈਪਟੌਪ ’ਤੇ ਹੀ ਕੁਝ ਦੇਖਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਜੂਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਧੀ ਆਯੂਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪਿੱਠ, ਮੋਢਿਆਂ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ ਅਤੇ ਥਕਾਨ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਰੂਟੀਨ ’ਚ ਬਦ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਲਾਅ ਕਰਨਾ ਪਿਆ।’’

ਸਰਕਾਰ ਵੀ ਗੰਭੀਰ ਹੋਈ?

ਮਨੁੱਖੀ ਵਸੀਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ’ਤੇ ਡਿਜੀਟਲ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਦੇਖਦਿਆਂ ’’ਪ੍ਰਗਿਆਤਾ’’ ਨਾਮ ਤੋਂ ਡਿਜੀਟਲ ਸਿੱਖਿਆ ਸਬੰਧੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਹਨ।

ਇਸ ’ਚ ਆਨਲਾਈਨ ਕਲਾਸਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਲਈ ਸੁਝਾਅ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ।

ਪ੍ਰੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ – ਮਾਂ-ਬਾਪ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ 30 ਮਿੰਟ ਦਾ ਸੈਸ਼ਨ

ਪਹਿਲੀ ਤੋਂ 8ਵੀਂ – ਹਰ ਰੋਜ਼ 30 ਤੋਂ 45 ਮਿੰਟ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਲਾਸਾਂ

ਨੌਵੀਂ ਤੋਂ 12ਵੀਂ – ਹਰ ਰੋਜ਼ 30 ਤੋਂ 45 ਮਿੰਟ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਕਲਾਸਾਂ

ਇਸ ’ਚ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਫਿਜੀਕਲ ਐਕਟੀਵਿਟੀ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈੱਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਸਲਾਹ ਵੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਵੇਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਤਾਲਮੇਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤਰੀਕੇ ਵੀ ਦੱਸੇ ਗਏ ਹਨ।

ਇਸ ’ਚ ਸਮੇਂ-ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਬ੍ਰੇਕ ਲੈਣ, ਆਫ਼ਲਾਈਨ ਖੇਡ ਖੇਡਣ ਅਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ’ਚ ਕਲਾਸ ਲੈਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।

ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਸਕਰੀਨ ਟਾਈਮ ਵਧਣ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਚਿੰਤਾ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਰਹੀ ਹੈ।

ਹੁਣ ਮੰਤਰਾਲੇ ਵੱਲੋਂ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਆਉਣ ਨਾਲ ਇਸ ’ਤੇ ਚਰਚਾ ਹੋਰ ਵੱਧ ਗਈ ਹੈ।

ਅਜਿਹ ਵਿੱਚ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਕਰੀਨ ਟਾਈਮ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰਨ ਕਿਉਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਨਲਾਈਨ ਕਲਾਸਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਦੂਜੀਆਂ ਕਿਹੜੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਕਰੀਨ ਟਾਈਮ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚਾ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਮੋਬਾਈਲ, ਟੀਵੀ, ਲੈਪਟੌਪ ਅਤੇ ਟੈਬਲੇਟ ਵਰਗੇ ਗੈਜੇਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਸਕਰੀਨ ਟਾਈਮ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?

ਸਕਰੀਨ ਟਾਈਮ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚਾ 24 ਘੰਟਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਮੋਬਾਈਲ, ਟੀਵੀ, ਲੈਪਟੌਪ ਅਤੇ ਟੈਬਲੇਟ ਵਰਗੇ ਗੈਜੇਟ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਅਮੇਰੀਕਨ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਪੀਡੀਆਟ੍ਰਿਕਸ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਕਰੀਨ ਟਾਈਮ ਸਬੰਧੀ ਕੁਝ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮੁਤਾਬਕ –

·         18 ਮਹੀਨੇ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸਕਰੀਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾ ਕਰਨ

·         18 ਤੋਂ 24 ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਮਾਪੇ ਚੰਗੀ ਕੁਆਲਿਟੀ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦਿਖਾਉਣ

·         2 ਤੋਂ 5 ਸਾਲ ਦੇ ਬੱਚੇ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਸਕੀਨ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਨਾ ਕਰਨ

·         6 ਸਾਲ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉਮਰ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਸਕਰੀਨ ਦੇਖਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਸੀਮਤ ਹੋਵੇ। ਤੈਅ ਕਰੋ ਕਿ ਬੱਚੇ ਕੋਲ ਸੌਣ, ਫਿਜੀਕਲ ਐਕਟੀਵਿਟੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਸਮਾਂ ਹੋਵੇ

ਪਰ ਫਿਲਹਾਲ ਹਾਲਾਤ ਅਲਹਿਦਾ ਹਨ। ਬੱਚੇ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਅਸਾਈਨਮੈਂਟ, ਰਿਸਰਚ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਲਈ ਵੀ ਮੋਬਾਈਲ ਅਤੇ ਲੈਪਟੌਪ ਦਾ ਹੀ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਕੀਨ ਟਾਈਮ ਕਿਤੇ ਜਿਆਦਾ ਵੱਧ ਗਿਆ ਹੈ।

ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਕਰੀਨ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਬੱਚਿਆਂ 'ਚ ਕਈ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ...


ਮੇਰੇ ਭਰਾ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹਨ ਕਿ ਦੁਨੀਆ ਸਾਨੂੰ ਹੀ ਇੰਤਹਾਪਸੰਦ ਸਮਝਦੀ ਸੀ ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਜਮਹੂਰੀਅਤ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮੁੜ ਅਜਿਹੇ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਵਜ਼ੀਰ-ਏ-ਆਜ਼ਮ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੀ 56 ਇੰਚ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਹੱਥ ਮਾਰ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ,ਬਈ ਮੇਰੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਆਰਐੱਸਐੱਸ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ।

ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਤਾਂ ਚੌਕੀਦਾਰ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦੇ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖਤਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਨ੍ਹ ਲਾਈ ਕਿ ਸਭ ਕੁਝ ਹੂੰਝ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ।

VLOG: 'ਵੋਟਰ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ ਮੋਦੀ ਨੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾ ਨੂੰ ਨੱਥ ਸਹੀ ਪਾਈ ਹੈ'

ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਭਰਾਵਾਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਹੈ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮੌਲਵੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਿਹਾਦੀ ਕਜ਼ਨਾ ਨੂੰ ਪੱਪੀਆਂ-ਜੱਫ਼ੀਆਂ ਤਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੋਟ ਨਹੀਂ ਪਾਈ। .....ਤੇ ਹੁਣ ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸ਼ਰੀਫ਼ ਹਾਂ ਤੇ ਇੰਡੀਆ ਪੂਰਾ ਬਦਮਾਸ਼।

ਗੱਲ ਐਨੀ ਸਿੱਧੀ ਵੀ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੀ ਮਰਹੂਮ ਮਾਂ ਕਹਿੰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਜੇ ਗੁਆਂਢੀ ਦਾ ਮੂੰਹ ਲਾਲ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਚਪੇੜਾਂ ਮਾਰ ਕੇ ਲਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰੀ ਦਾ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਨੂਰਾਂ ਭੈਣਾਂ ਨੇ ਗਾਣਾ ਗਾਇਆ 'ਏ ਤਰੀਕੇ ਸਾਰੇ ਮਾਹੀਆ ਹੁਣੇ ਸਿੱਖੇ ਲਗਦੇ' ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਲਗਦਾ ਹੈ ਮੋਦੀ ਨੇ ਸਿਆਸਤ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤਰੀਕੇ ਸਾਡੇ ਕੋਲੋਂ ਹੀ ਸਿੱਖੇ ਨੇ।

ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ੱਚ ਅਸੀਂ 98 ਫ਼ੀਸਦ ਮੁਸਲਮਾਨ ਹਾਂ। ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਮੁਲਕ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਬੰਦਾ ਪੈਦਾ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਗੁਜ਼ਾਰ ਕੇ ਮਰ ਵੀ ਜਾਵੇ ਤੇ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਹਿੰਦੂ ਦੀ, ਕਿਸੇ ਮਸੀਹ ਦੀ, ਕਿਸੇ ਪਾਰਸੀ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਹੀ ਨਾ ਵੇਖੀ ਹੋਵੇ।

ਫਿਰ ਵੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਕਿਹੜੀ ਸ਼ਹਿ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖ਼ਤਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੀ ਇਸਲਾਮ।

ਸਾਡੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੋਲੀਓ ਦੇ ਕਤਰੇ ਪਿਆਉਣ ਤੋਂ ਕੌਣ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਇਸਲਾਮ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ। ਡਾਲਰ ਉੱਤੇ ਹੀ ਕਿਉਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕਾਫ਼ਰਾਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੈ। ਮੋਦੀ ਨੇ ਵੀ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਇਹੋ ਹੀ ਸੌਦਾ ਵੇਚਿਆ ਹੈ।

ਵਈ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਜ਼ੁਲਮ ਕਾਹਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਹਿੰਦੂਆਂ ਨਾਲ। ਤੇ ਕਰ ਕੌਣ ਰਿਹਾ ਏ ਵਈ ਉਹ 600 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਆਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜ਼ੁਲਮ।

ਤਾਂ ਹੁਣ ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਸਦੀਆਂ ਔਲਾਦਾਂ ਬੈਠੀਆਂ ਹਨ ਉਹ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਪੁੱਛੋ ਵਈ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਪਤਾ ਕਿਵੇਂ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਕਹਿਣਗੇ ਇਹ ਵੇਖੋ ਵੱਟਸਐਪ 'ਤੇ ਮੈਸੇਜ ਆਇਆ ਸੀ।

ਮੋਦੀ ਤੇ ਉਸਦੇ ਭਗਤਾਂ ਨੇ ਟੈਲੀਫੋਨ ਦੀਆਂ ਸਕ੍ਰੀਨਾਂ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਵਾਂਗ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨ ਦੇ ਮੀਡੀਆ ਤੇ ਦੂਜੇ ਸੇਠਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸਮਝ ਆ ਗਈ ਹੈ ਕਿ ਹਰ ਵੇਲੇ ਕੋਈ ਛੋਟਾ-ਮੋਟਾ ਯੁੱਧ ਚਲਦਾ ਰਹੇ ਤਾਂ ਫਾਇਦਾ ਹੀ ਫਾਇਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਚੋਣਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਇੰਡੀਅਨ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਕੌਣ ਜਿੱਤੇਗਾ, ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਮੋਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਹੋਰ ਤਾਂ ਕੋਈ ਹੈ ਹੀ ਨਹੀਂ। ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਮੋਦੀ ਨੇ ਕੋਈ ਕੰਮ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਕੋਈ ਵਿਕਾਸ, ਕੋਈ ਗ਼ਰੀਬਾਂ ਲਈ ਰਾਹਤ।

ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕੋਈ ਖਾਸ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਵੋਟਰ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਵਈ ਸਾਡੇ ਲਈ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨਾ, ਮੋਦੀ ਨੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾ ਨੂੰ ਸਹੀ ਨੱਥ ਪਾਈ ਹੈ।

ਹੁਣ ਘਰ ਦਾਣੇ ਹੋਣ ਜਾ ਨਾ ਹੋਣ, ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੁੱਤੀ ਹੋਵੇ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਹੁਣ ਮਾਹਤੜ ਹਿੰਦੂ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੂਰਮਾ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਕਿਹਾ ਇਹ ਠੀਕ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਇਹ ਕਰਕੇ ਦੇਖਿਆ ਸਗੋਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਨਾਅਰਾ ਵੀ ਬਣਾ ਲਿਆ ਸੀ, ਵਈ ਰੁਲ ਤਾਂ ਗਏ ਆਂ ਪਰ ਚੱਸ ਬੜੀ ਆਈ ਐ।

ਮੋਦੀ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਮੁਬਾਰਕ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੋਟਰਾਂ ਲਈ ਦੁਆ ਵਈ ਅਗਲੇ ਪੰਜ ਸਾਲ ਚੱਸ ਆਉਂਦੀ ਰਹੇ।

ਮੁਹੰਮਦ ਹਨੀਫ਼ ਦੇ ਹੋਰ ਵੀ ਵਲਾਗ ਦੇਖੋ

(ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲ FACEBOOK, INSTAGRAM, TWITTERਅਤੇ YouTube 'ਤੇ ਜੁੜੋ।)


ਮੇਰੇ ਲਈ ਇਹ ਗੁੱਸਾ ਇਸ ਲਈ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸਦੇ ਬਿਨਾਂ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਫਿਲਮ ਬਣਾ ਵੀ ਲਵਾਂ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਵੇਗਾ।

 ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੈਂਸਰ ਬੋਰਡ 'ਤੇ ਗੁੱਸਾ ਆਇਆ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕਰਣੀ ਸੈਨਾ ਦੇ ਦਬਾਅ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਕਥਿਤ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਵੰਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਫਿਲਮ ਦਿਖਾ ਕੇ ਪਦਮਾਵਤ ਦੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਨੂੰ ਹਰੀ ਝੰਡੀ ਦਿੱਤੀ।

 ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਕਰਣੀ ਸੈਨਾ ਦੀਆਂ ਧਮਕੀਆਂ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ, ਹਰਿਆਣਾ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਗੁਜਰਾਤ ਦੀਆਂ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ ਪਦਮਾਵਤ ਦੇ ਰਿਲੀਜ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬੈਨ ਕਰਕੇ ਕਰਣੀ ਸੈਨਾ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਘਿਓ ਪਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

ਇਨ੍ਹਾਂ 4 ਬਦਲਾਵਾਂ ਨਾਲ 'ਪਦਮਾਵਤੀ' ਹੋਏਗੀ ਰਿਲੀਜ਼

'ਪਦਮਾਵਤੀ' 'ਚ ਅਸਲ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਖ਼ਿਲਜੀ ਨਾਲ?

 ਜੇ ਅਕਬਰ ਦੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਕਰਣੀ ਸੈਨਾ ਹੁੰਦੀ...

ਨਿਰਮਤਾਵਾਂ ਨੇ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਕਾਇਆ ਅਤੇ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਨੇ ਇਸ ਬੈਨ ਨੂੰ ਅਸੰਵਿਧਾਨਕ ਮੰਨਦੇ ਹੋਏ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਹੁਣ ਤੱਕ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਤਮਾਮ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੇ ਫ਼ੈਸਲਾਕੁਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਰਹੀ ਹੈ, ਪਰ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਰਣੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਕਿਸਦੀ ਸ਼ਹਿ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਉਹ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵੀ ਬਗਾਵਤ ਤੇ ਉਤਰ ਆਈ ਹੈ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕੀ ਬਿਹਾਰ ਵਰਗੇ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਰਣੀ ਸੈਨਾ ਦੇ ਗੁੰਡਾ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਗਿਰੋਹ ਨੇ ਭੰਨ-ਤੋੜ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਚਾਰਾਂ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਦਮਾਵਤ ਰਿਲੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਤਾਂ ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਦੇ 50 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ ਡੁੱਬ ਜਾਣਗੇ।

ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸੂਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਦਮਾਵਤ ਰਿਲੀਜ਼ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਤਾਂ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਦਾ ਰਵੱਈਆ ਆਮ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਨਾਂ ਤਾਂ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਪਾਠ ਵੱਲ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੁਣਗੇ, ਨਾਂ ਹੀ ਸਿਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਰਹਿ ਸਕਣਗੇ।

 ਹੈਰਾਨੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਹੈ ਕਸ਼ਮੀਰ ਵਿੱਚ ਸੈਨਾ 'ਤੇ ਪੱਥਰਬਾਜ਼ੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਣੀ ਸੈਨਾ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਤਮਾਮ ਹਾਦਸੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁੱਦਾ ਬਣ ਗਏ ਹਨ, ਉਦੋਂ ਵੀ ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਦੀ ਬੇਮਿਸਾਲ ਚੁੱਪੀ ਕਾਇਮ ਹੈ।

ਇੱਕ ਲੋਕਤੰਤ੍ਰਿਕ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਉਮੀਦ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨੂੰ ਕਰਣੀ ਸੈਨਾ ਹਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿੱਚ ਧੱਕਣ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਤਮਾਸ਼ਾ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ।

ਨਾ ਉਹ ਖ਼ੁਦ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ, ਨਾਂ ਉਹ ਇਸ ਮਸਲੇ ਨੂੰ ਸੁਲਝਾ ਰਹੇ ਹਨ।

ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਝਾ ਦੀ ਫਿਲਮ ਆਰਕਸ਼ਨ ਵੇਲੇ ਅਜਿਹਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸੈਂਸਰ ਬੋਰਡ ਨੇ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪੱਤਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਹਰਿਆਣਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਫਿਲਮ ਨੂੰ ਬੈਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

'ਐਂਟੀ ਹਿੰਦੂ ਨਹੀਂ, ਮੈਂ ਐਂਟੀ ਮੋਦੀ-ਸ਼ਾਹ ਹਾਂ'

ਹਾਸਨ 'ਹਿੰਦੂ ਅੱਤਵਾਦ' ਦਾ ਮੁੱਦਾ ਕਿਉਂ ਚੁੱਕ ਰਹੇ?

ਪਦਮਾਵਤੀ ਬਾਰੇ ਅਮਰਿੰਦਰ: ਮੁਜ਼ਾਹਰੇ ਜਾਇਜ਼ ਹਨ

ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਝਾ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਗਏ ਅਤੇ ਕੋਰਟ ਨੇ ਵੀ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲਾ ਸੁਣਾਇਆ ਅਤੇ ਬੈਨ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਰੁਖ਼ ਨਰਮ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਪਦਮਾਵਤ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਫ਼ੈਸਲਾ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰਤ ਬਿਆਨ ਹੁਣ ਤੱਕ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਹੈ।

ਕੀ ਉਹ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੀ ਬੇਅਦਬੀ ਕਰਨ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਤਾਕਤਵਰ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਦੀ ਤਜਵੀਜ਼ ਹੈ।

ਪਰ ਇਹ ਤੈਅ ਹੈ ਕਿ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬੇਅਦਬੀ ਦੀ ਕੋਈ ਚਿੰਤਾ ਨਹੀਂ।

ਐਫਟੀਆਈਆਈ ਪੂਣੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਿਵਾਦਤ ਪ੍ਰਧਾਨ ਗਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਚੌਹਾਨ ਨੇ ਵੀ ਕਰਣੀ ਸੈਨਾ ਨੂੰ ਅਪੀਲ ਕੀਤੀ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਫਿਲਮ ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਕੁਝ ਗ਼ਲਤ ਲੱਗੇ ਤਾਂ ਫਿਰ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ।

ਸਿਆਸੀ ਰੂਪ ਨਾਲ ਭਾਜਪਾ ਦਾ ਪੱਖ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਫਿਲਮਕਾਰ ਮਧੁਰ ਭੰਡਾਰਕਰ ਨੇ ਵੀ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੇ ਤਮਾਮ ਭਾਜਪਾ ਹਿਤੈਸ਼ੀਆਂ ਲਈ ਕਰਣੀ ਸੈਨਾ ਦਾ ਮੌਜੂਦਾ ਸੰਕਟ ਅਸਹਿਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਪਰ ਭਾਜਪਾ ਦਾ ਆਪਣਾ ਸਟੈਂਡ ਹਰਿਆਣਾ ਦੇ ਨੇਤਾ ਸੁਰਜਪਾਲ ਅੰਮੂ ਦੇ ਬਿਆਨ ਵਿੱਚ ਦੇਖੇ।

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ...


ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸਤ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਮੈਂ ਪਾਗਲ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ 21 ਸਾਲ ਦੀ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਸੀ ਜੋ ਇਹ ਬੱਚਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।

ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਸ਼ਾਇਦ ਪਾਗਲ ਹੀ ਹੋ ਗਈ ਹਾਂ। ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਕੁਝ ਬਹੁਤ ਹੀ ਬੁਰਾ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਪਰ ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ ਉਸ ਤੋਂ ਬੁਰਾ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ?

#HerChoice : ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਜਿਉਂਦੀਆਂ ਹਨ

5 ਰਿਪੋਰਟਾਂ: ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਮਨ ਦੇ ਭੇਦ ਖੋਲ੍ਹਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੜੀ

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮੁਸਤਫ਼ਾ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਮੈਂ 19 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਸੂਬੇ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਕਾਲ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਆਈ ਸੀ।

ਮੁਸਤਫ਼ਾ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਮੂਲ ਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤੰਦਰੁਸਤ, ਲੰਬਾ, ਕਾਲਾ ਅਤੇ ਸੋਹਣਾ ਸੀ।

ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਗੱਲ ਸੀ। ਕਹਿਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬ ਗਈ।

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

#HerChoice 12 ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ 'ਮਾਡਰਨ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ' ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਦਾਇਰਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚੋਣ, ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।

--------------------... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ਅਸੀਂ ਦੋਸਤ ਬਣ ਗਏ ਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ। ਅਸੀਂ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿਣ ਲੱਗੇ।

'ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਮੇਰਾ ਉਸ ਦੇ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਸਬੰਧ ਹੈ'

ਮੈਂ ਇਸਾਈ ਹਾਂ ਅਤੇ ਉਹ ਮੁਸਲਮਾਨ। ਅਸੀਂ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਸੀ ਪਰ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਕਦੇ ਸੀ।

ਅਸੀਂ ਸੁਫ਼ਨਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਜੀਅ ਰਹੇ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਆਪਣੇ ਭਵਿੱਖ ਬਾਰੇ ਸੋਚਣਾ ਤੇ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਉਣਾ ਬੇਤੁਕਾ ਸੀ।

ਉਸ ਦੇ ਕਾਫ਼ੀ ਦੋਸਤ ਸਨ। ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਵੀ ਅਕਸਰ ਮਿਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ ਅਤੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੈਂ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੋਸਤ ਬਣ ਗਈ।

ਕੁਝ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਮੁਸਤਫ਼ਾ ਸ਼ੱਕੀ ਹੋਣ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਮੇਰਾ ਉਸ ਦੇ ਕਿਸੇ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਮ ਸਬੰਧ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸੇ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰੀ ਬਹਿਸ ਵੀ ਹੋਈ।

ਹੌਲੀ- ਹੌਲੀ ਇਹ ਕਾਫ਼ੀ ਮਾੜਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਗਿਆ ਤੇ ਅਸੀਂ ਦਿਨ ਭਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ 'ਤੇ ਚੀਕਣਾ ਤੇ ਬੇਇੱਜ਼ਤੀ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

ਅਖੀਰ ਅਸੀਂ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਹ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਸਮਾਂ ਸੀ।

ਮੈਂ ਕਈ ਘੰਟੇ ਰੋਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਅਸਰ ਮੇਰੇ ਕੰਮ 'ਤੇ ਵੀ ਪਿਆ ਤੇ ਮੇਰੀ ਨੌਕਰੀ ਚਲੀ ਗਈ।

#HerChoice: ਹਰ ਗਾਲ਼ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਉੱਤੇ ?

ਬਲਾਗ: ‘ਲਵ ਜੇਹਾਦ’, ਮੁਹੱਬਤ ਅਤੇ ‘ਸਪੈਸ਼ਲ ਮੈਰਿਜ ਐਕਟ’

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਿਸ ਜਾਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਉਸ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਹਰ ਉਸ ਯਾਦ ਤੋਂ ਜੋ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।

ਪਰ ਸਭ ਕੁਝ ਮਾਯੂਸੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹੀਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੀਰੀਅਡਜ਼ ਨਹੀਂ ਆਏ।

'ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਮੈਂ ਗਰਭਵਤੀ ਹਾਂ'

ਮੈਂ ਇੱਕ 'ਪ੍ਰੈਗਨੈਂਸੀ ਟੈਸਟ ਕਿੱਟ' ਲਿਆਂਦੀ ਤੇ ਮੇਰਾ ਡਰ ਸਹੀ ਨਿਕਲਿਆ। ਨਤੀਜ਼ਾ 'ਪੋਜ਼ੀਟਿਵ' (ਸਕਾਰਾਤਮਕ) ਸੀ।

ਮੈਂ ਦੂਜੀ ਵਾਰੀ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਉਸ ਨੇ ਗਰਭਪਾਤ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ।

ਮੈਂ ਮੁਸਤਫ਼ਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੈਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਬੁਲਾਇਆ। ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਹਮੋ-ਸਾਹਮਣੇ ਬੈਠੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਣ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ।

ਉਹ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਚੀਕਣ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਜ਼ਿਆਦਾ 'ਧਿਆਨ' ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਗਰਭਪਾਤ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਕਾਰਨ ਦੱਸੇ।

ਉਸ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਵੇਂ ਯਕੀਨ ਕਰੇ ਕਿ ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਹੀ ਬੱਚਾ ਹੈ!

ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮੰਗ 'ਤੇ ਅੜੀ ਰਹੀ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਗਰਭਪਾਤ ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।

ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੱਚੇ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰ ਦੇਵਾਂ।

ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਰੋ-ਰੋ ਕੇ ਬੁਰਾ ਹਾਲ ਸੀ।

'ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਬੱਚਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਨਰਾਜ਼ਗੀ ਸੀ'

ਮੈਂ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਨਹੀਂ...


ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਉਟਲੁੱਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਅਜੀਤ ਪਿਲੱਈ ਸਾਹ ਰੋਕੀ ਖੜੇ ਸੀ। ਮੈਂ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਨਜ਼ਰਾਂ ਘੁਮਾਈਆਂ ਤਾਂ ਮੌਜੂਦ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਦੇਖ ਰਹੇ ਸੀ। ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲਬਾਤ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।

ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਫ਼ੋਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ ਹੱਥ ਸੱਚੀਂ-ਮੁੱਚੀ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਮਾਮਲਾ ਥੋੜਾ ਵਿਗੜ ਗਿਆ ਤਾਂ 'ਦਿੱਲੀ 'ਚ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦਾ ਕਤਲ' ਵਰਗੀਆਂ ਸੁਰਖ਼ੀਆਂ ਬਣ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਕਿਵੇਂ ਗੈਂਗਸਟਰ ਬਣਦੇ ਹਨ ਇਹ ਪੰਜਾਬੀ ਮੁੰਡੇ?

ਸੋਸ਼ਲ: ਜਗਤਾਰ ਦੇ ਹੱਕ ਚੱਲੀ ਔਨਲਾਇਨ ਮੁਹਿੰਮ

ਕੁਝ ਹੀ ਪਲਾਂ ਬਾਅਦ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਸ਼ਖਸ਼ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਬਿਨਾ ਕਿਸੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦੇ ਜਾਂ ਬਿਨਾਂ ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਪੁੱਛੇ ਉਸਨੇ ਕਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ''ਇਹ ਕੀ ਛਾਪ ਰਹੇ ਹੋ ਤੁਸੀਂ। ਮੇਰੀ ਡਰੱਗਜ਼ ਦੇ ਧੰਦੇ 'ਚ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ  ਪਤਾ ਹੈ ਸਾਡੇ ਮਜ਼ਹਬ 'ਚ ਇਸ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਦੁਨੀਆ ਭਰ 'ਚ ਰੀਅਲ ਇਸਟੇਟ ਦਾ ਵਪਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਕਹਿ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਮੈਂ ਡਰੱਗਜ਼ ਦਾ ਧੰਧਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।''

ਇਹ ਆਵਾਜ਼ ਦਾਊਦ ਇਮਰਾਹੀਮ ਦੀ ਸੀ। ਦਾਊਦ- ਬੌਂਬੇ ਅੰਡਰਵਰਲਡ ਦਾ ਬੇਤਾਜ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਸੀ, ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੰਬਰ ਇੱਕ। ਮੁੰਬਈ ਸ਼ਹਿਰ 'ਚ 1993 'ਚ ਹੋਏ ਲੜੀਵਾਰ ਬੰਬ ਧਮਾਕਿਆਂ ਦਾ ਮਾਸਟਰਮਾਈਂਡ।

ਉਸੇ ਬਫ਼ਤੇ 'ਆਉਟਲੁੱਕ' ਮੈਗਜ਼ੀਨ 'ਚ ਅਜਿਤ ਪਿਲੱਈ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਅਤੇ ਚਾਰੂਲਤਾ ਜੋਸ਼ੀ ਨੇ ਦਾਊਦ ਇਬਰਾਹੀਮ ਦੇ ਗੋਰਖਧੰਦੇ 'ਤੇ ਕਵਰ ਸਟੋਰੀ ਛਾਪੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰੀ ਸੂਤਰਾਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਨਸ਼ੀਲੀ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਧੰਦੇ 'ਚ ਉਸਦਾ 2000 ਕਰੋੜ ਰੁੱਪਈਆ ਲੱਗਾ ਹੈ। ਦਾਊਦ ਦੀ ਨਰਾਜ਼ਗੀ ਦੀ ਇਹੀ ਵਜ੍ਹਾ ਸੀ।

"ਦਾਊਦ ਬਾਈ", ਮੈਂ ਬੇਪਰਵਾਹੀ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਜਿਵੇਂ ਦਾਊਦ ਮੇਰਾ ਲੰਗੋਟੀਆ ਯਾਰ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਅਸੀਂ ਰੋਜ਼ ਫ਼ੋਨ 'ਤੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਚੁਟਕੁਲੇ ਸੁਣਾਉਂਦੇ ਹੋਈਏ।

ਸਦੀ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜੀਆਂ ਦਾ ਸਸਕਾਰ

ਸਰੀਰਕ ਸਬੰਧ 'ਤੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਨਾਲ ਕੀ ਬਦਲੇਗਾ?

ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਦੇ ਪੇਸ਼ੇ 'ਚ ਰਿਪੋਰਟਰ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਨਸਨੀਖ਼ੇਜ਼ ਤਜਰਬਿਆਂ ਤੋਂ ਗੁਜ਼ਰਦਾ ਹੈ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪੁਲਿਸ ਅਫ਼ਸਰ ਫ਼ੋਨ ਕਰ ਦੇਵੇ ਤਾਂ ਰਿਪੋਰਟਰ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਨਜ਼ਰਾਂ 'ਚ ਕਾਫ਼ੀ ਉੱਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਫ਼ਿਰ ਛੋਟੇ-ਮੋਟੇ ਲੀਡਰਾਂ ਦੇ ਫ਼ੋਨ ਆਉਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ ਇਹ ਸਿਲਸਿਲਾ ਵੱਡੇ ਅਫ਼ਸਰਾਂ ਤੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਉਸੇ ਅਨੁਪਾਤ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ 'ਚ ਉੱਚਾ ਹੋਵੇ ਨਾ ਹੋਵੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੀ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ 'ਚ ਉਸਦਾ ਅਹੁਦਾ ਵਧੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਜਿਹੇ 'ਚ ਜਿਸ ਡੌਨ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਪੁਲਿਸ ਲੱਭ ਰਹੀ ਹੋਵੇ, ਇੰਟਰਪੋਲ ਉਸਦੇ ਲਈ ਰੇਡ ਕਾਰਨਰ ਨੋਟਿਸ ਜਾਰੀ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇ ਹਰ ਦੂਜੇ ਹਫ਼ਤੇ ਖ਼ਬਰ ਛਪਦੀ ਹੋਵੇ ਕਿ ਡੌਨ ਦਰਅਸਲ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਖ਼ੁਫ਼ੀਆ ਏਜੰਸੀ ਆਈਐੱਸਆਈ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ 'ਚ ਕਰਾਚੀ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸੇਫ਼ ਹਾਊਸ 'ਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ।

ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਿਸੇ ਚੇਲੇ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਖ਼ੁਦ ਫ਼ੋਨ ਕਰਕੇ ਰਿਪੋਰਟਰ ਤੋਂ ਸਫ਼ਾਈ ਮੰਗ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਹਲਾਤ ਦੀ ਨਜ਼ਾਕਤ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਜਿਸ ਦਾਊਦ ਇਬਰਾਹੀਮ ਦੀ ਇੰਟਰਵਿਊ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਫ਼ੰਨੇ ਖਾਂ ਰਿਪੋਰਟਰ ਆਪਣਾ ਸਭ ਕੁਝ ਦਾਂਅ 'ਤੇ ਲਗਾ ਦੇਣ, ਉਹ ਜੇਕਰ ਖ਼ੁਦ ਤੁਹਾਡੇ ਨਲ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਅਵਾਜ਼ 'ਚ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਦਾ ਲਹਿਜ਼ਾ ਆ ਹੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਜਦੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਖ਼ਤਰੇ ਦਾ ਭੋਰਾ ਵੀ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਾ ਹੋਵੇ।

ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੀਆਂ 11 ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਿਜ਼ਾਈਲਾਂ

ਇਸੇ ਲਾਪਰਵਾਹੀ ਦੇ ਅਸਰ ਹੇਠ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਕਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ''ਦਾਊਦ ਬਾਈ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਲ ਕਈ ਵਾਰ ਸੰਪਰਕ ਸਾਧਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜੇਕਰ ਰਿਪੋਰਟ ਦੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਸੰਦ ਨਾ ਆਈ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੱਖ ਭਿਜਵਾ ਦੇਵੋ। ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪੂਰੀ ਗੱਲ ਛਾਪਾਂਗੇ।''

''ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ 8 ਦਿਨ ਦਾ ਸਮਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ''ਦਾਊਦ ਇਬਰਾਹੀ ਨੇ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਤਿੱਖੇ ਬਲੇਡ ਵਾਂਗ ਕੱਟਦੇ ਹੋਏ ਸਾਫ਼ ਸ਼ਬਦਾਂ 'ਚ ਕਿਹਾ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ 'ਚ ਕੰਬਣੀ ਛਿੜ ਗਈ। ''ਜੇਕਰ ਅੱਠ ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ-ਅੰਦਰ ਮੇਰਾ ਆਉਟਲੁੱਕ 'ਚ ਬਿਆਨ ਨਾ ਛਪਿਆ ਤਾਂ ਫਿਰ ਸੋਚ ਲੈਣਾ।''

ਦਾਊਦ ਇਬਰਾਹੀਮ ਦੇ ਲਈ ਇਹ ਰੂਟੀਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਬੋਰਿੰਗ ਗੱਲਬਾਤ ਹੋਵੇ...


ਮੇਰੇ ਹੱਥੀਂ ਲਾਲ ਚੂੜਾ ਸੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਵ-ਵਿਅ੍ਹਾਂਦੜ ਨੂੰ ਲੋਕੀਂ ਚੁੱਲ੍ਹਾ-ਚੌਂਕਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨ ਦਿੰਦੇ, ਉਨ੍ਹੀ ਦਿਨੀਂ ਮੈ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਹਰਮਨ ਨਾਲ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਦੇ ਇੱਕ ਫਾਰਮ ਅੱਗੇ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਦਾ ਕੰਮ ਮੰਗਣ ਲਈ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ।

ਸਾਡਾ ਦਾ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ ਮੈਲਬਰਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਫਾਰਮਾਂ ਅੱਗੇ ਛੱਡ ਗਿਆ ਸੀ।

ਅਸੀਂ ਦੋ ਘੰਟੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਦਿਨ ਦੇ ਚੜ੍ਹਾਅ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਫ਼ਾਰਮ ਤੋਂ ਦੂਜੇ ਤੱਕ ਕੰਮ ਮੰਗਣ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ।

ਭੁੱਖਣ-ਭਾਣਿਆਂ ਦੀ 6 ਘੰਟੇ ਲੰਬੀ ਜੱਦੋ-ਜਹਿਦ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਸਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।

(ਵਰ, ਵਿਚੋਲੇ ਤੇ ਆਈਲੈੱਟਸ ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੜੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਫਰਵਰੀ 2018 ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ । ਇਹ ਕਹਾਣੀ  ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਬੀਬੀਸੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਲਾਲੀ ਨੂੰ ਦੱਸੀ ਹੈ।)

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ :

ਆਖਰ ਥੱਕ ਹਾਰ ਕੇ ਅਸੀਂ ਮੁੜਨ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲਿਆ। ਸਾਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਘਰ ਵਾਪਸ ਕਿਵੇਂ ਜਾਣਾ ਹੈ।

ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਕਿੱਥੇ ਹੈ? ਨਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਟਿਕਟ ਦੇ ਪੈਸੇ ਸਨ ਤੇ ਨਾ ਦੀ ਸਾਨੂੰ ਰਾਹ ਪਤਾ ਸੀ।

ਅਸੀਂ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਨਾਲ ਹਾਈਵੇਅ ਉੱਤੇ ਪੈਦਲ ਤੁਰਨ ਲੱਗੇ। ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਇੱਥੇ ਹਾਈਵੇਅ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਪੈਦਲ ਨਹੀਂ ਤੁਰਦਾ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਇਕ ਗੋਰੀ ਨੇ ਕਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਨੂੰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਤੁਰਦਿਆਂ ਦੇਖਿਆ। ਉਹ ਘੰਟੇ ਡੇਢ-ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਆਪਣਾ ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਕੰਮ ਕਾਰ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਮੁੜੀ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮੁੜ ਹਾਈਵੇਅ ਉੱਤੇ ਤੁਰਦਿਆਂ ਦੇਖ ਕੇ ਗੱਡੀ ਰੋਕ ਲਈ ।

ਕਿਵੇਂ ਬੀਤ ਗਈ ਜੋਬਨ ਦੀ ਰੁੱਤ

ਉਸ ਗੋਰੀ ਨੇ ਕਾਰ ਰੋਕੀ ਅਤੇ ਸਾਨੂੰ ਪੈਦਲ ਤੁਰਨ ਦਾ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਵਿਥਿਆ ਸੁਣ ਕੇ ਲਿਫਟ ਦੇ ਕੇ ਘਰ ਪਹੁੰਚਾਇਆ।

ਪੰਜਾਬ ਤੋਂ ਵਿਦੇਸ਼ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੁਆਬੇ ਦੇ ਹੁਸ਼ਿਆਰਪੁਰ ਅਤੇ ਨਵਾਂ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਨਵੇਂ-ਨਵੇਂ ਮਈ 2009 ਵਿੱਚ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਆਏ ਸੀ।

ਮੈਂ ਸੱਜਦੇ ਪੁੱਜਦੇ ਜ਼ਿੰਮੀਦਾਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਹਰਮਨ ਵੀ ਚੰਗੇ ਘਰ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਹੈ।

ਅਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀਂ ਵੱਸਦੇ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਲਈ ਕਰੇਜ਼ੀ ਸੀ।

ਹਰਮਨ ਦੀ ਤਿੰਨ ਵਾਰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਜਾਣ ਲਈ ਵੀਜ਼ਾ ਅਰਜ਼ੀ ਰੱਦ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।

ਉਸ ਕੋਲ ਵਿਦੇਸ਼ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਇਹੀ ਬਚਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਵਿਆਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕੁੜੀ ਨਾਲ ਹੋ ਜਾਵੇ ਜੋ ਆਇਲੈੱਟਸ ਪਾਸ ਕਰਕੇ ਸਟੱਡੀ ਵੀਜ਼ੇ ਉੱਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਉਹ ਵੀ ਨਾਲ ਚਲਾ ਜਾਵੇ।

ਹਰਮਨ ਦਾ ਜੀਜਾ ਮੇਰੇ ਪਾਪਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਿਨ ਸਬੱਬ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਦੋਸਤ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਉੱਤੇ ਮਿਲ ਗਿਆ।

ਆਈਲੈੱਟਸ ਪਾਸ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਹੋਇਆ ਰਿਸ਼ਤਾ

ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਲ਼ੇ ਲਈ ਆਈਲੈੱਟਸ ਪਾਸ ਕੁੜੀ ਦੀ ਆਪਣੀ ਭਾਲ ਦੀ ਗੱਲ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਪਾਪਾ ਦੇ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਮੇਰੇ ਵਲੋਂ ਉਨ੍ਹੀ ਦਿਨੀਂ ਆਈਲੈੱਟਸ ਪਾਸ ਕਰਨ ਦੀ ਗੱਲ ਹੋ ਗਈ ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਬਸ! ਫੇਰ ਕੀ ਸੀ.. ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਗੱਲ ਤੁਰੀ ਪਈ ਅਤੇ ਮੇਰਾ ਤੇ ਹਰਮਨ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਤੈਅ ਹੋ ਗਿਆ।

ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਅਜੇ 18 ਸਾਲ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੋਈ। ਇਸ ਲਈ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਮੈਂ 14 ਜਨਵਰੀ 2009 ਨੂੰ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਹੋਈ ਤਾਂ ਸਾਡਾ ਫਰਵਰੀ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ।

ਮਨਜੀਤ ਕੌਰ ਅਤੇ ਹਰਮਨ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਆਈਲੈੱਟਸ ਹੀ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਿਆ ਸੀ। ਪਿਛਲੇ 9 ਸਾਲ ਤੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੁਝ ਵਾਪਰਿਆ ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਇਸ ਰਿਪੋਰਟ ਰਾਹੀ ਸਾਂਝੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਲੜੀ ਵਰ, ਵਿਚੋਲੇ ਤੇ ਆਈਲੈੱਟਸ ਤਹਿਤ ਮਨਜੀਤ ਕੌਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹੱਡਬੀਤੀ  ਬੀਬੀਸੀ ਪੱਤਰਕਾਰ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲ ਲਾਲੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈ। ਪਛਾਣ ਗੁਪਤ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕੁੜੀ ਤੇ ਮੁੰਡੇ ਦਾ ਨਾਂ ਬਦਲਿਆ  ਗਿਆ ਹੈ।

ਦਾਜ ਮੰਗਣ ਦੀ ਬਜਾਏ 8 ਲੱਖ ਖਰਚਿਆ

ਹਰਮਨ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਨਾ ਸਾਥੋਂ ਦਾਜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਨਾ ਕੋਈ ਮੰਗ ਪੂਰੀ ਕਰਵਾਈ।

ਉਲਟਾ ਮੇਰੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਸਣੇ ਦੋਵਾਂ ਦੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਜਾਣ ਦੇ ਖ਼ਰਚੇ ਦਾ ਅੱਠ ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਵੀ ਅਦਾ ਕੀਤੇ।

ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਆ ਕੇ ਪਿਛਲੇ ਨੌਂ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਡਾਲਰ ਕਮਾਏ ਪਰ ਖੂਹ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਖੂਹ ਨੂੰ ਲੱਗਦੀ ਰਹੀ।

ਅਸੀਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਮਿਹਨਤ ਮਜ਼ਦੂਰੀ ਕੀਤੀ ਪਰ ਅੱਜ ਵੀ ਸਾਡੇ ਪੱਲੇ ਕੱਖ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਆਏ ਸੀ ਤਾਂ ਨਵੇਂ ਮੁਲਕ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਸਾਕਾਰ ਹੋਣ ਦੀ...


ਮੇਲਾਨੀਆ ਟਰੰਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਵਿਛੋੜਨਾ ਨਫ਼ਰਤ ਭਰਿਆ ਕਾਰਾ ਹੈ

ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਬਕਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਾਰਜ ਡਬਲਿਊ ਬੁਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲੌਰਾ ਬੁਸ਼ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਅਨੈਤਿਕ ਹੈ।

ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡੌਨਲਡ ਟਰੰਪ ਨੇ ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਲਗਦੀ ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੀ ਸਰਹੱਦ ਵੱਲੋਂ ਪਰਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਦਾਖ਼ਲੇ 'ਤੇ ਲਗਾਮ ਕੱਸਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਲਿਆ ਸੀ।

ਜਿਸ ਦੇ ਤਹਿਤ ਸਰਹੱਦ 'ਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਅਮਰੀਕਾ ਨਾਲ ਲਗਦੀ ਮੈਕਸੀਕੋ ਸਰਹੱਦ 'ਤੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਲੈ ਕੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਪਿਛਲੇ ਕਰੀਬ ਛੇ ਹਫਤਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਲਗਭਗ 2000 ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਦੀ ਬੇਹੱਦ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।

'ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਵਿਛੋੜਾ ਦੇਖ ਬੁਰਾ ਲਗਦਾ ਹੈ'

ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡੌਨਲਡ ਟਰੰਪ ਦੇ "ਜ਼ੀਰੋ ਟੌਲਰੈਂਸ" 'ਤੇ ਉਪਜੇ ਵਿਵਾਦ 'ਤੇ ਟਿੱਪਣੀ ਕਰਦਿਆਂ ਟਰੰਪ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮੇਲਾਨੀਆ ਟਰੰਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਵਿਛੜਦੇ ਦੇਖ ਬੁਰਾ ਲਗਦਾ ਹੈ।

ਮੇਲਾਨੀਆ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਦੋਵੇ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਕੱਢਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਹੱਲ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ, "ਇਸ ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਲਈ ਸੱਤਾ ਧਿਰ ਅਤੇ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਗ਼ੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਪਰਵਾਸ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਿੱਚ ਸਫ਼ਲਤਾ ਹਾਸਿਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।"

ਮੇਲਾਨੀਆਂ ਦੀ ਬੁਲਾਰਾ ਮੁਤਾਬਕ ਮੇਲਾਨੀਆ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਅਸੀਂ ਮੰਨਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਪਰ ਅਜਿਹਾ ਮੁਲਕ ਵੀ ਬਣੀਏ ਜੋ ਦਿਲ ਨਾਲ ਵੀ ਸ਼ਾਸਨ ਕਰੇ।"

'ਕਠੋਰ, ਅਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ ਪਾਲਿਸੀ'

ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਸਾਬਕਾ 'ਫਰਸਟ ਲੇਡੀ' ਨੇ ਟਰੰਪ ਪਾਲਿਸੀ ਨੂੰ ਕਠੋਰ ਅਤੇ ਅਨੈਤਿਕ ਕਿਹਾ

ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਜਾਰਜ਼ ਬੁਸ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਲੌਰਾ ਬੁਸ਼ ਨੇ ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਪੋਸਟ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ 'ਜ਼ੀਰੋ ਟੋਲਰੈਂਸ' ਪਾਲਿਸੀ ਕਠੋਰ, ਅਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ ਹੈ।

ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅੰਕੜੇ?

ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਹੋਮਲੈਂਡ ਸਿਕਿਉਰਿਟੀ ਵਿਭਾਗ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਮੁਤਾਬਕ 19 ਅਪ੍ਰੈਲ ਤੋਂ 31 ਮਈ ਤੱਕ 1995 ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ 1840 ਬਾਲਗਾਂ ਕੋਲੋਂ ਵੱਖ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਉਮਰ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ।

ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿਭਾਗ ਕੋਲ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਕੇਸਾਂ ਦੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਫੋਸਟਰ ਹੋਮਜ਼ ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਡਿਟੇਨ ਕੀਤੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਨੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਵਿਛੋੜਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਫੌਰੀ ਤੌਰ ਤੇ ਬੰਦ ਕਰਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ।

ਦੂਜੇ ਦੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕਾਨੂੰਨ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਕਿਸੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਨ ਲੈਣ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਉਸ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

(ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲ FACEBOOK, INSTAGRAM, TWITTERਅਤੇ YouTube 'ਤੇ ਜੁੜੋ।)


ਮੇਹੁਲੀ ਨੇ 2017 ਦੀ ਕੌਮੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ 'ਚ ਜਦੋਂ 8 ਮੈਡਲ ਜਿੱਤੇ ਤਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮੇਹੁਲੀ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਪਰ ਮੈਕਸਿਕੋ 'ਚ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ 'ਚ ਦੋ ਤਮਗੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਕਰਕੇ ਮੇਹੁਲੀ ਸਭ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਾ ਗਈ ਸੀ।

ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਸਿਰਮਪੁਰ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਮੇਹੁਲੀ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਟੀਵੀ ਸੀਰੀਅਲ ਸੀਆਈਡੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਕਿਰਦਾਰ 'ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਦਯਾ' ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਰਹੀ ਹੈ। ਟੀਵੀ 'ਤੇ ਜੈ-ਵੀਰੂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜੀ ਵਾਲੇ ਸੀਨ ਉਸ ਨੂੰ ਬੇਹੱਦ ਪਸੰਦ ਸਨ।

ਬੰਦੂਕ ਪਿਸਟਲ ਅਤੇ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਦਾ ਸ਼ੌਕ ਉੱਥੋਂ ਹੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਰ 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ 'ਚ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਤੇ ਡੂੰਘਾ ਅਸਰ ਛੱਡਿਆ।

ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਦੌਰਾਨ ਫਾਇਰ ਹੋਏ ਇੱਕ ਪੈਲੇਟ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸੱਟ ਲੱਗੀ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਸਪੈਂਡ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਉਸ ਘਟਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਹੁਲੀ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਡਿਪ੍ਰੈਸ਼ਨ 'ਚ ਰਹੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਾਊਂਸਲਿੰਗ ਵੀ ਲੈਣੀ ਪਈ।

ਹਤਾਸ਼ ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ ਮੇਹੁਲੀ ਨੂੰ 2015 'ਚ ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਸਾਬਕਾ ਓਲੰਪੀਅਨ ਜੈਦੀਪ ਕਰਮਾਕਰ ਦੀ ਅਕਾਦਮੀ 'ਚ ਆਏ।

ਕਰਮਾਕਰ ਨੇ ਮੇਹੁਲੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਕਾਦਮੀ ਵਿੱਚ ਸਿਖਲਾਈ ਦੇਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੋਂ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਉਹ 3-4 ਘੰਟੇ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਕਰਕੇ ਸਿਖਲਾਈ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਸਿਖਲਾਈ ਤੋਂ ਮੇਹੁਲੀ ਨੂੰ ਘਰ ਆਉਂਦਿਆਂ ਅਕਸਰ ਰਾਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਹੌਲੀ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

- ਹੌਲੀ ਮੇਹੁਲੀ ਦੇ ਕੋਚ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਰੰਗ ਲਿਆਈ ਅਤੇ ਮੇਹੁਲੀ ਨੇ 2016 ਅਤੇ 2017 ਵਿੱਚ ਝੋਲੀ ਭਰ - ਭਰ ਕੇ ਕੌਮੀ ਪੱਧਰੀ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤੇ।

ਜੈਦੀਪ 2012 ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਨੰਬਰ 'ਤੇ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਫਰਕ ਨਾਲ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਰਹਿ ਗਏ ਸਨ। ਮੇਹੁਲੀ ਨੂੰ ਉਹ ਨਿਸ਼ਾਨੇਬਾਜ਼ੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਮਾਨਸਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਰਹਿਣ ਦੇ ਗੁਰ ਵੀ ਸਿਖਾ ਰਹੇ ਹਨ।

ਵਿਸ਼ਵ ਕੱਪ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮੈਡਲ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹੌਂਸਲੇ ਬੁਲੰਦ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਗੋਲਡ ਕੋਸਟ ਵਿੱਚ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਹੁਲੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਭਾਰਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

(ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਲ FACEBOOK, INSTAGRAM, TWITTERਅਤੇ YouTube 'ਤੇ ਜੁੜੋ।)


ਮੈਂ 28 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਬਹੁਤੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਆਨਲਾਈਨ ਹੀ ਬਿਤਾਈ ਹੈ। ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਈਮੇਲ ਬਣਾ ਲਈ ਸੀ। 11 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮੇਰਾ ਨਿੱਜੀ ਫੋਨ ਸੀ ਅਤੇ 16 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਫੇਸਬੁੱਕ ਅਕਾਊਂਟ ਬਣਾਇਆ ਸੀ।

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਯੂਨੀਵਰਸਟੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੌਰਾਨ ਟੱਲੀ ਹੋਣ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਣੇ ਕਿੰਨੀ ਨਿੱਜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦੇ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਫਿਲਹਾਲ ਨਾ ਯਾਦ ਕਰਨਾ ਹੀ ਬਿਹਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਜਦੋਂ ਫੇਸਬੁੱਕ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੇ 8.7 ਕਰੋੜ ਯੂਜ਼ਰਜ਼ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸੂਚਨਾ ਦੇ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਐਨਲੈਟਿਕਾ ਫਰਮ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਵੀਹ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਰਤਾਨਵੀਂ ਨਾਗਰਿਕ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਫੇਸਬੁੱਕ ਅਕਾਊਂਟ ਡਿਲੀਟ ਕਰਨ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਮਗਰੋਂ ਮੈਂ ਸੋਚਣ ਲੱਗ ਗਈ ਕਿ ਆਖਰ ਮੈਂ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਉੱਪਰ ਆਪਣੀ ਕਿੰਨੀ ਕੁ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਹੈ।

ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਮੈਂ ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਡਾਟਾ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈ਼ਸਲਾ ਲਿਆ।

ਫੇਸਬੁੱਕ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਕਿਤੇ ਵੱਧ ਜਾਣਦਾ ਸੀ

ਫੇਸਬੁੱਕ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਨਿੱਜੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰਨਾ ਸੌਖਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਆਪਣੀਆਂ "ਸੈਟਿੰਗਜ਼" ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ "ਐਕਸੈਸ ਯੂਅਰ ਇਨਫਰਮੇਸ਼ਨ" ਉੱਪਰ ਕਲਿੱਕ ਕਰੋ।

ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਮੈਂ 324 ਐਮਬੀ ਡਾਟਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਹੀਂ ਪਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ 40 ਮਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰਾ ਡਾਟਾ ਡਾਊਨਲੋਡ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਿਆ। ਫੇਸਬੁੱਕ ਮੇਰੇ ਬਾਰੇ ਮੇਰੀ ਕਲਪਨਾ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵਧੇਰੇ ਜਾਣਦੀ ਹੈ।

ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਵਾਰ ਸਾਰਾ ਡਾਟਾ ਡਾਊਨਲੋਡ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਤਸੁਕਤਾ ਵੱਸ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਇਸ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸੌਖਾ ਤਰੀਕਾ "ਇੰਡੈਕਸ ਟੈਬ" ਨੂੰ ਦੱਬਣਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਸਾਰੇ ਡਾਟੇ ਨੂੰ "ਫੇਸਬੁੱਕ-ਐਸਕਿਊ" ਫਾਰਮੈਟ ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਤਸਵੀਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਈ ਹੋਰ ਟੈਬਸ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਫਰੈਂਡਜ਼ ਤੱਕ ਅਤੇ ਫੇਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਸੈਟਿੰਗਾਂ ਤੱਕ ਸਭ ਕੁਝ ਸੀ।

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੋਫਾਈਲ ਤੋਂ ਦੇਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਉਮੀਦ ਮੁਤਾਬਿਕ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸੀ। ਮੇਰਾ ਫੋਨ ਨੰਬਰ, ਜਨਮ ਮਿਤੀ, ਸਿੱਖਿਆ, ਆਦਿ ਸਭ ਕੁਝ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਹੈਰਾਨੀ ਹੋਈ ਕਿ ਫੇਸਬੁੱਕ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਕੌਣ ਹੈ ਮੇਰੇ ਕਜ਼ਨ ਕੌਣ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਦੱਸਿਆ ਹੋਵੇ।

ਉਸ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਹਰ ਉਹ ਪੇਜ ਸੀ ਜੋ ਮੈਂ ਕਦੇ ਲਾਈਕ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਫੇਸਬੁੱਕ ਡਾਟੇ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇਖ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਠੀਕ-ਠਾਕ ਹੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਮੈਂ "ਕੰਟੈਕਟ ਇਨਫੋ" ਟੈਬ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਅਤੇ ਫੋਨ ਨੰਬਰ ਸਨ ਜੋ ਮੇਰੇ ਫੋਨ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਫੇਰ ਉਹ ਭਾਵੇਂ ਮੇਰੇ ਫੇਸਬੁੱਕ ਦੋਸਤ ਸਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਨੰਬਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਜੋ ਮੈਂ ਗੁਆ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਸੁੱਝਿਆ ਕਿ ਫੇਸਬੁੱਕ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਡਾਟਾ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕਰਨਾ ਆਪਣੇ ਗੁੰਮੇ ਹੋਏ ਕੰਟੈਕਟ ਨੰਬਰ ਲੱਭਣ ਦਾ ਇੱਕ ਤਰੀਕਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀ ਹੀ ਗ਼ਲਤੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਜਦੋਂ ਫੇਸਬੁੱਕ ਦੀ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਡਾਊਨਲੋਡ ਕੀਤੀ ਸੀ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਫੋਨ ਨਾਲ ਸਿੰਕਰੋਨਾਈਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ ਕਿ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨ ਨੇ ਮੇਰੀ ਫੋਨਬੁੱਕ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਰੇ ਕਾਨਟੈਕਟ ਖਿੱਚ ਕੇ ਇਸ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੇ ਸਨ।

ਮੈਨੂੰ ਬਹੁਤ ਬੁਰਾ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜ਼ਕਰਬਰਗ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਗਾਇਨੀ ਡਾਕਟਰ ਦਾ ਨੰਬਰ ਵੀ ਪਤਾ ਸੀ।  ਇਸ ਵਿੱਚੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਬਕਾ ਬੁਆਏਫਰੈਂਡਜ਼ ਦੇ ਨੰਬਰ ਵੀ ਮਿਲ ਗਏ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਡਲੀਟ ਕਰ ਚੁੱਕੀ ਸੀ।

ਇੱਕ ਸਾਲ 'ਚ 15 ਵਾਰ ਅਕਾਊਂਟ ਡਿਲੀਟ ਕੀਤਾ

ਬਹੁਤੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹੀ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਵੈੱਬਸਾਈਟਾਂ ਵੱਲੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਹੋਈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ "ਐਡਜ਼ ਟੈਬ" ਖੋਲ੍ਹੀ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਥੋੜ੍ਹੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਕੋਲ ਸੀ।

ਇਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਉਹ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਵਰਤਦੀ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ -ਊਬਰ, ਡਿਲੀਵਰੂ ਅਤੇ ਊਬਰ ਈਟਸ।

ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਟੈਬ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਾਲੀ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਸਾਲ 2010...


ਮੈਂ 37 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕੁਆਰਾ ਰਿਹਾ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਗੈਰ ਸਾਧਾਰਨ ਹੈ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਉੱਤੇ ਸ਼ਰਮ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।

ਮੈਂ ਇੱਕ ਬੇਹੱਦ ਸ਼ਰਮਾਕਲ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਕੱਲਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਕਈ ਕੁੜੀਆਂ ਮੇਰੀਆਂ ਦੋਸਤ ਸਨ ਪਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਰੀਰਕ ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਚ ਨਹੀਂ ਵਟਾ ਸਕਿਆ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਛੇਵੀਂ ਕਲਾਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਅਕਸਰ ਲੜਕੀਆਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਪਰ ਮੈਂ ਕਦੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜੋ ਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸ ਉਮਰ ਮੁਤਾਬਕ ਸਾਧਾਰਨ ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤਾਂ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਛੱਡ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਵਜ੍ਹਾ ਮੇਰੀ ਹੀਣ ਭਾਵਨਾ ਸੀ ਕਿ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ।

ਮੇਰਾ ਇਕੱਲਾਪਣ ਸੈਕਸ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਸਗੋ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦੀ ਕਮੀ

ਜੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਤੱਕ ਅਤੇ 20 ਸਾਲ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੱਕ ਤੁਹਾਡੇ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਰਹੇ ਹੋਣ ਤਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚ ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਨਕਾਰੇ ਹੋਏ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋ।

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨਾਲ ਕਦੇ ਇਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਜੇ ਉਹ ਪੁੱਛਦੇ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਬਚਾਅ ਕਰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਾਰੇ ਸ਼ਰਮ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋ ਰ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਹੀ ਸੀ।

ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦਾ ਕਿ ਸਮਾਜ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਸ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਸਮਝਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਸਰੀਰਕ ਸੰਬੰਧ ਬਣਾਏ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਸਾਧਾਰਨ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਲੜਕੇ ਤੋਂ ਮਰਦ ਬਣਨਾ ਇੱਕ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਰਤਾਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿੱਕੀ ਉਮਰ ਦੀ ਯਾਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਗੀਤ ਇਸੇ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਲੜਕੀ ਕਿਸੇ ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਮਰਦ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਮੈਂ ਇਕੱਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ-ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਉਸ ਸਮੇਂ  ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਇਕੱਲੇਪਣ ਦਾ ਸਬੱਬ ਸਰੀਰਕ ਨੇੜਤਾ ਦੀ ਕਮੀ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਕੇ ਇਹ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਦੀ ਕਮੀ ਸੀ।

ਹਾਲਾਂ ਕਿ ਪਿਆਰ ਮਿਲਣਾ ਕੋਈ ਹੱਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਪਰ ਪਿਆਰ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦੀ ਉਮੀਦ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਜਾਇਜ਼ ਇੱਛਾ ਹੈ। (ਸੰਕੇਤਕ ਤਸਵੀਰ)

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ 15 ਸਾਲ ਜਾਂ 20 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਮੈਨੂੰ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਜਿਵੇਂ- ਮਾਂ, ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਭੈਣਾਂ। ਇਸਦੇ ਇਲਾਵਾ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਬਾਹਰੀ ਸਰੀਰਕ ਜਾਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੇਰੀ ਇਕੱਲਤਾ ਸਿਰਫ਼ ਸੈਕਸ ਕਰਕੇ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਜੇ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਤੇਜਨਾ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ ਮੈਂ ਨਿਰਾਸ਼ ਅਤੇ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਬੇਬਸੀ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਘਰ ਕਰ ਗਈ ਸੀ।

ਮੈਨੂੰ ਨਕਾਰੇ ਜਾਣ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਗੋ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਇਹ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗਾ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਮੈਂ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਬੋਝ ਹੋਵੇਗਾ। ਮੈਂ ਅਜਿਹਾ ਲੜਕਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਜਿਸ ਨੇ ਔਰਤਾਂ 'ਵਰਤੀਆਂ' ਹੋਣ।

ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਦਖਲ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਦੇ ਫਿਕਰ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਜਿਉਣ ਦਾ ਹੱਕ ਹੈ।

ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨਹੀਂ ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਹੁਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚ ਦੀ ਕੋਈ ਕਮੀ ਸੀ।

ਪਹਿਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ

ਤੀਹਵਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਤਣਾਅ ਬਹੁਤ ਵਧ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਡਾਕਟਰੀ ਸਲਾਹ ਲੈਣੀ ਪਈ। ਮੈਨੂੰ ਤਣਾਅ ਘਟਾਉਣ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਅਤੇ ਕਾਊਂਸਲਿੰਗ ਵੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ।

ਉਸ ਮਗਰੋਂ ਹਾਲਾਤ ਬਦਲਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਏ।

ਕਾਊਂਸਲਿੰਗ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼ ਵਧਿਆ ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਤਣਾਅ  ਵਿਰੋਧੀ ਦਵਾਈਆਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਸ਼ਰਮਾਕਲ ਸੁਭਾਅ 'ਤੇ ਵੀ ਅਸਰ ਪਾਇਆ।

ਮੈਨੂੰ ਨਕਾਰੇ ਜਾਣ ਦਾ ਡਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਗੋ ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਇਹ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਹੀ ਨਹੀਂ ਆਵਾਂਗਾ। (ਸੰਕੇਤਕ ਤਸਵੀਰ)

ਇਸ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਸ਼ਾਇਦ ਮੈਂ ਕੁਝ ਸਮਝਦਾਰ ਵੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਮਗਰੋਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਰਿਸ਼ਤੇ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹੋਈ।

ਕੁਝ ਹਫਤਿਆਂ ਬਾਅਦ ਸਾਡੇ ਸਰੀਰਕ...


ਮੈਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇਖ ਕੇ ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਹੈ ਕੀ ਮੈਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨਹੀਂ ਹਾਂ? ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਮੌਡਰਨ ਮੁਸਲਮਾਨ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਥਾਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ?

ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ ਹਾਲੀ ਹੀ ਵਿੱਚ ਤਲਾਕ 'ਤੇ ਛਪਣ ਵਾਲੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਜਾਂ ਟੀਵੀ 'ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ।

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਤਲਾਕ ਬਾਰੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?

ਸੈਕਸ ਚੇਂਜ, ਨੌਕਰੀ ਤੇ ਕਨੂੰਨ 'ਚ ਉਲਝੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ

ਕਾਂਗਰਸ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਚੁੱਕ ਰਹੀ ਵੱਡੇ ਮੁੱਦੇ?

ਤਿੰਨ ਤਲਾਕ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਛਪਣ ਵਾਲੀ ਕਿਸੇ ਖ਼ਬਰ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹਾਂ ਤਾਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਬੁਰਕਾਪੋਸ਼ ਖ਼ਵਾਤੀਨ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ ਬੁਰਕੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਹ ਮੈਂ ਹਾਂ ਮੁਸਲਿਮ ਔਰਤ ਨਾਲ ਇੰਟਰਵਿਊ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਕੀ ਉਹ ਬੁਰਕੇ ਵਿੱਚ ਹੈ?

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਰਫ਼ ਅੱਖਾਂ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਫੋਟੋਆਂ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵਧ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਫਿਰ ਮਸਜਿਦ ਵਿੱਚ ਨਮਾਜ਼ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਫਿਰ ਮਦਰੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਬੈਠੇ ਕੁਰਾਨ ਪੜ੍ਹਦੇ ਬੱਚੇ। ਇਹੀ ਹਾਲ ਟੀਵੀ ਜਾਂ ਔਨਲਾਈਨ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਹੋਈਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਦਾ ਹੈ।

ਦੂਜੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਕਰਨ ਉਜਾਗਰ

ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਮੁਰਖਤਾ ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਸ਼ਾਇਦ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਲਸਪੁਣੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਹੁਣ ਦੇਖੋ ਇਸ ਬਲਾਗ ਨਾਲ ਜਿਸ ਫੋਟੋ ਦੀ ਅਸੀਂ ਵਰਤੋਂ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਬੁਰਕਾ ਤੇ ਦਾਹੜੀ ਵੀ ਲਿਆ ਰਹੇ ਹਾਂ।

ਅਦਾਕਾਰ ਇਰਫ਼ਾਨ ਖ਼ਾਨ ਵਰਗੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਵੀ ਤਾਂ ਇਸ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਹਨ

ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਇਹ ਫੋਟੋਆਂ ਗ਼ਲਤ ਨਹੀਂ ਹਨ ਪਰ ਜੇਕਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਹੀ ਤਸਵੀਰਾਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਿਖਾਈਆਂ ਜਾਣ ਅਤੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਵੀ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੇ ਯਾਨਿ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਖਾਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਗ਼ਲਤੀ ਦੇ ਮੁਲਜ਼ਮ ਕਹਕਵਾਂਗੇ।

ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਜਿਹੀਆਂ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ

ਸ਼ਾਇਦ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਦੇ ਨਿਊਜ਼ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਜਾਣਬੁੱਝ ਕੇ ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਪਰ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਇਨਸਾਫ਼ੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਮਹਿਸੂਸ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।

ਭਾਰਤ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਈਚਾਰੇ ਹੀ ਨਹੀਂ ਵਸਦੇ ਬਲਕਿ ਹਰ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਭਾਰਤ ਦਾ ਮੁਸਲਮਾਨ ਭਾਈਚਾਰਾ ਇੱਕ ਮੋਨੋਲਿਥਿਕ ਜਾਂ ਅਖੰਡ ਸਮਾਜ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਅਜਿਹੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ

ਇਸ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਤਲਾਕ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੇ ਮਿਲਣਗੇ ਉਨੇ ਹੀ ਉਸਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਮਿਲਣਗੇ। ਜਿੰਨੇ ਦਾਹੜੀ ਵਾਲੇ ਮੁਸਲਮਾਨ ਮਿਲਣਗੇ ਇਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਲੀਨ ਸ਼ੇਵ ਵਾਲੇ। ਜਿੰਨੀਆਂ ਬੁਰਕੇ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣਗੀਆਂ ਉਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਸਦੇ ਬਿਨਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਗੁਜ਼ਾਰਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ।

ਮਰਹੂਮ ਗਾਇਕ ਮੁਹਮੰਦ ਰਫ਼ੀ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰੱਖੋਗੇ। ਉਹ ਅੱਲਾਹ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੀ ਖੂਬੀ ਨਾਲ ਹਮਦ ਗਾਉਂਦੇ ਉਸੇ ਹੀ ਜਜ਼ਬੇ ਨਾਲ ਭਗਵਾਨ ਰਾਮ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵਿੱਚ ਭਜਨ ਵੀ ਗਾਉਂਦੇ। ਉਹ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਨਾ ਦਾਹੜੀ ਰੱਖਦੇ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਬੁਰਕਾ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸੀ।

ਕਿੰਨਾ ਬਦਲਿਆ ਗੁਜਰਾਤ ਦਾ ਮੁਸਲਮਾਨ?

ਮੁਸਲਮਾਨ ਭਾਈਚਾਰੇ 'ਤੇ ਲਿਖੇ ਲੇਖ ਉੱਤੇ ਰਫ਼ੀ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲਾ ਅਕਸ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਵਰਤਿਆਂ ਜਾਂਦਾ?

ਬਹੁਤ ਅਹਿਮੀਅਤ ਹਨ ਤਸਵੀਰਾਂ

ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਲੱਖਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਲੇ ਨਿਊਜ਼ਰੂਮ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗੈਰ-ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਸਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਤਲਾਕ ਤਾਂ ਮੁਸਲਮਾਨ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਇਸ ਤਬਕੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹੈ। ਤਾਂ ਮੌਡਰਨ ਮੁਸਲਮਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਫੋਟੋਆਂ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਛੱਪਦੀਆਂ?

ਅੱਜ-ਕੱਲ ਦੇ ਕਮਰਸ਼ਿਅਲ ਪੈਕੇਜਿੰਗ ਅਤੇ ਮਾਰਕਟਿੰਗ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਅਕਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਮੁਤਾਬਕ ਤਸਵੀਰਾਂ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ ਵਰਤੇ ਗਏ ਲੇਖ ਬਿਨਾਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਵਾਲੇ ਲੇਖ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ 94 ਫ਼ੀਸਦ ਵੱਧ ਪੜ੍ਹੇ ਜਾਂਦੇ...


ਮੈਂ ਇਹ ਕਿਸ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਕਹਿ ਰਹੀ ਹਾਂ? ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ, ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਤੰਤਰ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੇ ਮੂਲ ਤੱਤ ਹਨ। ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਅਸਰ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਹੋਣਾ ਹੈ।

ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਤੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰੇਗਾ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਏ ਨਹੀਂ ਲਈ ਗਈ।

ਇਸ ਦੇ ਬਦਲੇ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਹਵਾਈ ਜਹਾਜ਼ ਰਾਹੀਂ ਉਤਾਰ ਕੇ ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣਾ ਵਿਰੋਧ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵੀ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।

ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਜਿਹੇ ਵੱਡੇ ਸੰਵੈਧਾਨਿਕ ਬਦਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਤਾਂਤਰਿਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਨਿਕਲਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਇਸ ਦਾ ਖਰੜਾ ਸੂਬੇ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ-

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨੂੰ ਕੇਂਦਰ ਅਤੇ ਸੂਬੇ ਦੇ ਸਦਨਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ ਇਸ 'ਤੇ ਬਹਿਸ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਸਦਨ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਏ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਣ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਅਸਰ ਬਾਰੇ ਆਮ ਲੋਕ ਵੀ ਸਮਝ ਸਕਣ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ 'ਤੇ ਮਤਦਾਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ।

ਪਰ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਹਰ ਮਾਪਦੰਡ ਨੂੰ ਛਿੱਕੇ ਟੰਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਦਾ ਆਦੇਸ਼ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਾਰਾ 370 ਦੀ ਹੀ ਉਲੰਘਣਾ ਹੈ ਜਿਸ ਮੁਤਾਬਕ ਇਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਦਲਾਅ ਸੰਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਰਾਹੀਂ ਸੰਭਵ ਸੀ, ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਜੋ 6 ਦਹਾਕੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭੰਗ ਹੋ ਗਈ ਹੈ।

ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਆਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸੂਬੇ ਦੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਹੋਣਾ ਸੀ ਪਰ ਰਾਸ਼ਟਪਪਤੀ ਸ਼ਾਸਨ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਸੂਬੇ 'ਚ ਕੋਈ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਗ਼ੈਰ - ਲੋਕਤਾਂਤਰਿਕ ਕਦਮ

ਸੱਤਾ ਧਿਰ ਦੇ ਬੁਲਾਰਿਆਂ ਮੁਤਾਬਕ, ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਸ਼ਾਸਨ ਦੌਰਾਨ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਰਾਜਪਾਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਵਿਧਾਇਕਾਂ ਨੂੰ ਸੂਬੇ ਦੇ ਲੋਕ ਚੁਣਦੇ ਹਨ, ਰਾਜਪਾਲ ਨੂੰ ਸੂਬੇ ਦੀ ਜਨਤਾ ਨਹੀਂ ਚੁਣਦੀ।

ਉਹ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵੱਲੋਂ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗ਼ੈਰ-ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਵੀ ਹਨ। ਉਹ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਠੀਕ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕੇਂਦਰ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਪੁਨਰਗਠਨ ਬਿਲ ਲਈ ਵੀ ਕੋਈ ਵੀ ਨੋਟਿਸ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।

ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਸਦ ਵਿੱਚ ਬਹਿਸ ਲਈ ਸੂਚੀਬੱਧ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਲੋਕ ਸਭਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਪਾਸ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਬੇਹੱਦ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਦੀ ਬਹਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ।

ਇਹ ਵੀ ਲੋਕਤਾਂਤਰਿਕ ਸਿਧਾਂਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਧੋਖਾਧੜੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਮੁਤਾਬਕ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਸਭਾ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਿਲ 'ਤੇ ਰਾਜਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੇਖ ਅਬਦੁੱਲਾ, ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ

ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਸਦਨ ਵਿੱਚ ਬਿਲ ਦੀ ਤਜਵੀਜ਼ ਰੱਖਣ ਦਾ ਜੋ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਸ 'ਤੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਧਾਰ 370 ਦਾ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਪਰ ਧਾਰਾ 370 ਵਿੱਚ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਲੇਵੇਂ ਦੀਆਂ ਤਜਵੀਜ਼ਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸੀ- ਭਾਰਤੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਮੁਤਾਬਕ ਰੱਖਿਆ, ਵਿਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਸੰਚਾਰ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਾਰੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਹੈ।

ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਜਵੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਫਿਰ ਕਿਉਂ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਲੇਵੇਂ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਉਠਣਗੇ?

ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਹ ਵੀ ਦਲੀਲ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਧਾਰਾ 370 ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਸੰਵਿਧਾਨ ਤੋਂ ਹਟਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਹ ਵੀ ਦਲੀਲ ਦੇ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਰਲੇਵੇਂ ਦੀਆਂ ਸੰਵੈਧਾਨਿਕ ਤਜਵੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਵੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਰਲੇਵੇਂ ਅਤੇ ਸੰਵਿਧਾਨ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਉਲੰਘਣ ਹੈ।

ਪਰ ਭਾਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਚਰਚਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।

ਭਾਰਤੀ ਮੀਡੀਆ ਮੁਤਾਬਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਫੈਸਲਿਆਂ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਲੋਕ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣਗੇ, ਸੂਬੇ ਅੰਦਰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਿਵਸਥਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਅਰਥਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਸੁਧਾਰ ਹੋਵੇਗਾ।

ਇਸ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੀ ਨੇੜੇ ਆਉਣ ਦੀ ਜਿਥੋਂ ਤੱਕ ਗੱਲ ਹੈ, ਉਹ ਤਾਂ ਹੀ ਪ੍ਰਾਸੰਗਿਕ ਮੰਨੀ ਜਾਵੇਗੀ ਜਦੋਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਜੰਮੂ-ਕਸ਼ਮੀਰ ਦੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਧਾਰਾ 370 'ਤੇ ਫ਼ੈਸਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ...


ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਆਡਿਟ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਇੱਕ ਮੰਤਰੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ’ਤੇ ਮਾਣਹਾਨੀ ਦਾ ਮੁਕੱਦਮਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਆਡਿਟ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਸੀ ਕਿ ‘ਆਰਮੀ-ਵੌਰਮ’ ਦੀ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਲਈ 6 ਮਿਲੀਅਨ ਡਾਲਰ (44 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ) ਦੇ ਫੰਡ ਨੂੰ ਖੁਰਦਬੁਰਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਇਹ ਕੇਸ ਉਹ ਜਿੱਤ ਗਿਆ। ਮੈਨੂੰ ਹਰਜਾਨੇ ਵਜੋਂ 160 ਹਜ਼ਾਰ ਡਾਲਰ (1.17 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ) ਨਾ ਚੁਕਾਉਣ ਕਾਰਨ 5000 ਸਾਲ ਕੈਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ।

ਮੈਂ 2013 ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤੱਕ ਮੋਨਰੋਵੀਆ ਦੀ ਸੈਂਟਰਲ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ। ਮੈਨੂੰ ਕਾਤਲਾਂ ਤੇ ਲੁਟੇਰਿਆਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਸੈੱਲ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

200 ਕੈਦੀਆਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਇਸ ਜੇਲ੍ਹ ’ਚ 1,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੈਦੀ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ 'ਚੋਂ ਤਕਰੀਬਨ ਅੱਧਿਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਮੁਕੱਦਮਾ ਚਲਾਇਆਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ।

ਇੱਥੇ ਸਰਕਾਰ ਆਪਣੇ ਨਿੰਦਕਾਂ ਨੂੰ ਸਬਕ ਸਿਖਾਉਣ ਲਈ ਭੇਜਦੀ ਹੈ।

ਰੌਡਨੀ ਸੀਏਹ ਨੂੰ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਦਬਾਅ ਕਾਰਨ 4 ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਰਿਹਾਅ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ

ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਜੇਲ੍ਹਰ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦਿਨ ਜੇਲ੍ਹ ਦਾ ਖਾਣਾ ਅਜ਼ਮਾਉਣ ਲਈ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ: ਫਲੀਆਂ ਅਤੇ ਚੌਲ ਦੀ ਥਾਲੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਮੀਟ ਜਾਂ ਮੱਛੀ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਖਾਣੇ ਦੀ ਮੇਜ਼ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਕੀੜੇ ਘੁੰਮ ਰਹੇ ਸੀ।

ਸਮਰਥਕਾਂ ਅਤੇ ਹਮਦਰਦਾਂ ਦੇ ਰੋਸ ਵਿਖਾਵਿਆਂ ਅਤੇ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਟਾਈ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਮਜ਼ ਵਿੱਚ ਛਪੇ ਲੇਖ ਮਗਰੋਂ ਤਤਕਾਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਐਲਨ ਜੌਨਸਨ ਸਰਲੀਫ਼ ਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਰਿਹਾਅ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡੇ ਅਤੇ ਬੰਦੂਕਾਂ

ਮੇਰੀ ਕਹਾਣੀ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਹੰਢਾਈਆਂ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲ ਹੈ। ਇਹ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਝੱਲਣੀਆਂ ਹੀ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਦੋਂ ਸਾਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਆਲੋਚਕਾਂ ਨਾਲ ਨਫਰਤ ਹੋ ਜਾਵੇ।

ਪਿਛਲੇ ਕੁਝ ਦਹਾਕਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਜੋ ਕੁਝ ਵਾਪਰਿਆ ਹੈ, ਉਸ ’ਤੇ ਇੱਕ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬੇਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਸਤਾਇਆ ਗਿਆ, ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਅਖਬਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਡੇ ਕੰਮਕਾਜੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਖੌਫ ਹੈ। ਕੁਝ ਪੱਤਰਕਾਰ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋਰਨਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਮੋਨਰੋਵੀਆ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੱਛੜੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਹੁੰਦਿਆਂ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਬੇਪਰਦ ਹੁੰਦੇ ਦੇਖਿਆ।

1979 ਵਿੱਚ ਚਾਵਲਾਂ ਲਈ ਦੰਗੇ ਹੋਏ। ਇੱਕ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਖ਼ੂਨੀ ਰਾਜ ਪਲਟੇ ਮਗਰੋਂ ਮਾਸਟਰ ਸਰਜੈਂਟ ਸੈਮੁਏਲ ਕੈਨਯੋਨ ਡੋਅ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਆਇਆ।

ਹਿੰਸਾ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਮੇਰੀ ਯਾਦਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਇਸੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੱਤਰਕਾਰ ਬਣਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਲਾਈਬੇਰੀਆ ਦੀ ਖਾਨਾ ਜੰਗੀ ਵਿੱਚ ਕੀ ਹੋਇਆ ਸੀ?

ਮੇਰੇ ਅੰਕਲ ਐਲਬਰਟ ਪੋਰਟ, ਜੋ ਹੁਣ ਦੁਨੀਆਂ 'ਚ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸਨ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਖ਼ਿਲਾਫ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਵਿਲੀਅਮ ਵੀ.ਐਸ. ਟੂਬਮਾਨ ਨਾਲ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪੱਤਰਾਚਾਰ ਲਈ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਪੱਤਰਾਚਾਰ ’ਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਟੂਬਮਾਨ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਖਰੀਦਣ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਨੇ ਇਹ ਕਿਸ਼ਤੀ ਉਸ ਸਮੇਂ ਖਰੀਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਆਮ ਲੋਕ ਭੋਜਨ ਲਈ ਵੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

ਜਦੋਂ ਚਾਰਲਸ ਟੇਲਰ ਨੇ 1989 ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸਮਸ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੀ ਬਗਾਵਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ, ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮੱਖੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰਦੇ ਦੇਖਿਆ।

ਗਾਮਬੀਆ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵੇਲੇ ਯਾਹੀਆ ਜਮੇਹ ਅਲੋਚਨਾ ਬਰਦਾਸ਼ਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਸੀ

ਮੈਂ ਨੌਜਵਾਨ ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤੋਂ ਵੱਡੀਆਂ ਬੰਦੂਕਾਂ ਚੁੱਕ ਕੇ ਫਿਰਦਿਆਂ, ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੇ ਹਜੂਮ ਨੂੰ ਸਭ ਚੁੱਕ ਕੇ ਭੱਜਦੇ ਦੇਖਿਆ। ਸਾਡੇ ਕੁਝ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਤੇ ਸਮਾਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਗੁਆ ਦਿੱਤੀਆਂ।

ਉਹ ਇਸ ਲਈ ਮਾਰੇ ਗਏ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ ਨਸਲ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਨ ਜਾਂ ਫਿਰ ਇਸ ਲਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਗਲਤ ਸਮੇਂ ਗਲਤ ਥਾਂ 'ਤੇ ਸਨ।

ਅਗਲੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ 'ਚ ਡੋਅ ਨੂੰ ਬਾਗ਼ੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਫੜ ਕੇ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਮੈਂ ਗਾਂਬੀਆ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਅੰਕਲ ਕੈਨੇਥ ਬੈਸਟ ਕੋਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿਥੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ’ਡੇਲੀ ਓਬਜ਼ਰਵਰ’ ਅਖ਼ਬਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਸੀ।

1994 ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਲੈਫਟੀਨੈਂਟ ਯਾਹੀਆ ਜਮੇਹ ਨੇ 29 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ‘ਚ ਗਾਂਬੀਆ ਵਿੱਚ ਸੱਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਠਹਿ ਗਿਆ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਪੱਤਰਕਾਰ ਵੱਜੋਂ ਮੈਂ ਜਮੇਹ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਇੰਟਰਵਿਊ ਕੀਤਾ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ...


ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਸੀ

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਭੇਤ ਹੈ, ਜੋ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਭੇਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸੀ ਮੇਰਾ ਬੁਆਏ ਫਰੈਂਡ। ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ।

ਅਸੀਂ ਘਰ, ਬੈੱਡ, ਰਾਸ਼ਨ, ਆਪਣੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ, ਡਰ ਅਤੇ ਸਾਡਾ ਸਾਂਝਾ ਬੈਂਕ ਖਾਤਾ ਸਭ ਸ਼ੇਅਰ ਕਰਦੇ ਸੀ। ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਸਭ ਪਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਜਿਹੜਾ ਕਾਸ਼ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਹੀ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਚੰਗਾ ਸੀ।

ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਬੇਵਕੂਫ਼ੀਆਂ ਪਤਾ ਹਨ, ਜੋ ਮੈਂ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਕੇ ਕੀਤੀਆਂ ਸੀ। ਉਹ ਗੱਲਾਂ ਵੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਭੁੱਲਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਸ਼ਰਮ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਹੀ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਹਰ ਗੱਲ ਸਕਦੀ ਹਾਂ

ਸ਼ਾਇਦ ਇਹੀ ਪਿਆਰ ਹੈ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਬਾਰੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੋਣਾ।

ਪਰ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੁਆਏ ਫਰੈਂਡ ਕੋਲੋਂ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਲੁਕਾਈ, ਉਹ ਹੈ ਮੇਰੀ ਤਨਖਾਹ ਜੋ ਉਸ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹੈ। ਪਰ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝ ਆਉਂਦਾ ਕਿ ਮੈਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਇਸ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਕਿਉਂ ਲੁਕਾ ਰਹੀ ਹਾਂ?

ਵੱਧ ਤਨਖ਼ਾਹ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀ ਦਾ ਸਬੱਬ

2017 ਵਿੱਚ ਇਸ ਮੁੱਦੇ 'ਤੇ ਹੋਇਆ ਸਰਵੇਖਣ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਵਾਇਰਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਰਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੁੱਖ ਸਿੱਟਾ ਨਿਕਲ ਕੇ ਆਇਆ ਕਿ ਨੌਜਵਾਨ ਔਰਤਾਂ ਅਜ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਪੁਰਸ਼ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਤਨਖ਼ਾਹ ਲੈਣ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਜਾਂ "ਚਿੰਤਤ" ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇੱਕ ਅਣਜਾਨ ਔਰਤ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਤਨਖ਼ਾਹ ਉਸ ਦੇ ਪਤੀ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਹੈਰਾਨੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਗੀ ਵਾਲੀ ਸੀ।

ਖ਼ੈਰ, ਕਾਫੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਸ ਉੱਤੇ ਅਣਗਣਿਤ ਟਵੀਟਸ ਅਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਲੇਖ ਸਾਹਮਣੇ ਆਏ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁਰਸ਼ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾ ਕੇ "ਠੀਕ-ਠਾਕ" ਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮੈਂ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਲੁਕਾਇਆ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਫਿਕਰ ਸੀ ਕਿ ਕਿਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਨਾ ਲੱਗੇ।

2018 ਵਿੱਚ ਤਨਖ਼ਾਹ 'ਚ ਲਿੰਗ ਭੇਦ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਸਖ਼ਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਈ ਜੋ ਸਫ਼ਲ ਰਹੀਆਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਭੇਦ-ਭਾਵ ਦੇ ਤਨਖ਼ਾਹ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ।

ਇਹ ਠੀਕ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਅਤੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਵੀ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਕਿ ਅਸੀਂ ਕੇਵਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਔਰਤ ਅਤੇ ਮਰਦ ਵਿਚਾਲੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਾਂਗੇ।

ਇਥੇ ਬੇਹੱਦ ਭੇਦ-ਭਾਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਔਰਤਾਂ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਨਾ ਸਹੀ ਪਰ ਬਰਾਬਰ ਦਾ ਕਮਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆਂ ਭਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮਕਾਜੀ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਜਿਣਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਇਸ ਤੱਥ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ 2017 ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਆਰਥਿਕ ਫੋਰਮ ਨੇ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਸੀ ਕਿ ਤਨਖ਼ਾਹ ਦੇ ਅੰਤਰ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਲਈ 217 ਸਾਲ ਲੱਗਣਗੇ। ਇਸ ਨਾਲ ਇਹ ਭੇਦ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕਰਨਗੀਆਂ ਹੋਰ ਵੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਫੇਰ ਵੀ ਮੈਂ ਨਿੱਜੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਭੇਤ ਰੱਖਿਆ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।

ਫਿਲਹਾਲ ਮੈਂ ਤੇ ਮੇਰਾ ਬੌਏ ਫਰੈਂਡ ਘੁੰਮਣ ਜਾਣ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਬੇਸਬਰ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਦੇ ਅਸੀਂ ਮਿਲੇ ਹਾਂ ਅਸੀਂ ਕਿਤੇ ਨਹੀਂ ਗਏ ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਡੀ ਮਾਲੀ ਹਾਲਤ ਸਾਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਘੁੰਮਣ-ਫਿਰਨ ਜਾਣ ਦੀ ਬਜਾਇ ਸਿਰਫ਼ ਕੰਮ, ਕੰਮ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਾਂ।

ਮੈਂ ਸਾਲਾਨਾ 20 ਹਜ਼ਾਰ ਪੌਂਡ ਵੱਧ ਕਮਾਉਂਦੀ ਸੀ

ਮੈਂ ਸਾਲਾਨਾ 20 ਹਜ਼ਾਰ ਪੌਂਡ ਵੱਧ ਕਮਾਉਂਦੀ ਸੀ

ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਤੋਂ ਕੁਝ ਵੱਖਰਾ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਵੱਖਰੇ ਸੇਵਿੰਗ ਅਕਾਊਂਟ ਵਿੱਚ ਇੰਨੇ ਪੈਸੇ ਹਨ ਕਿ ਮੈਂ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਖਰਚਾ ਚੁੱਕ ਸਕਦੀ ਹਾਂ ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਇ ਮੈਂ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣਾ ਹੀ ਠੀਕ ਸਮਝਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਉਸ ਕੋਲੋਂ ਇਸ ਲਈ ਛੁਪਾਇਆ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਫਿਕਰ ਸੀ ਕਿ ਕਿਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਬੁਰਾ ਨਾ ਲੱਗੇ।

ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਬੁਆਏ ਫਰੈਂਡ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਮੈਂ ਸਾਲਾਨਾ ਉਸ ਨਾਲੋਂ 20 ਹਜ਼ਾਰ ਪੌਂਡ ਵੱਧ ਕਮਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਮਾਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਹਾਊਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਪਰ 2016-17 ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਤਨਖ਼ਾਹ ਵਿੱਚ ਕਟੌਤੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਫੇਰ ਵੀ...


ਮੈਂ ਉਹ ਪਲ ਭੁੱਲ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ। ਮੇਰੀ ਗਰਲਫ੍ਰੈਂਡ ਜੌਰਡਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਮਰੇ ਦੇ ਇੱਕ ਕੋਨੇ ਵਿੱਚ ਧੱਕਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਕੇਤਲੀ ਸੀ। ਉਦੋਂ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਉੱਪਰ ਉੱਬਲਦਾ ਪਾਣੀ ਸੁੱਟਿਆ ਸੀ।

ਅਸੀਂ ਬੈਡਫਰਡਸ਼ਾਇਰ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਉਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸੀ। ਸਾਡਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਉਸ ਵੇਲੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸਾਡੀ ਛੋਟੀ-ਮੋਟੀ ਲੜਾਈ ਹੁੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।

ਅੱਜ ਵੀ ਚਮੜੀ ਸੜਦੀ ਜਾਪਦੀ ਹੈ

ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸਲੇਟੀ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾ ਪਹਿਨਾਂ, ਫਿਰ ਕਹਿੰਦੀ ਕਿ ਵੱਲ ਵਾਹੁਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਬਦਲਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਨਿੱਕੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ, ਅਖੀਰ ਨੌ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਤਸ਼ੱਦਦ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਣਗੀਆਂ।

ਮੈਨੂੰ ਅੱਜ ਵੀ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਉੱਬਲਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਬੂੰਦ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹੁਣੇ ਡਿੱਗੀ ਹੈ। ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਲੋਅ-ਮੋਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਮੇਰੀ ਚਮੜੀ ਸੜਨ ਲੱਗੀ। ਅਜਿਹਾ ਦਰਦ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਨਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਸੀ।

ਇਹ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰ ਪੜ੍ਹੋ

ਮੈਂ ਮਿੰਨਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਟੱਬ ਵਿੱਚ ਵੜਨ ਦੇਵੇ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਮਿਲੇਗਾ।

ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਟੱਬ ਵਿੱਚ ਵੜਨ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਸਕੂਨ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਬਿਆਨ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।

ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਧਮਕੀ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਮੇਰੇ ਉ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ੱਤੇ ਗਰਮ ਪਾਣੀ ਸੁੱਟੇਗੀ।

ਜੇ ਮੈਂ ਦਰਦ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਵਾਜ਼ ਕਰਦਾ, ਕਹਿੰਦਾ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਦਰਦ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ, "ਵਾਪਸ ਠੰਢੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੜ ਜਾਈਂ।" ਇਹੀ ਚੱਕਰ ਵਾਰੀ-ਵਾਰ ਚੱਲਦਾ।

ਉਸ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਨਾਲ ਖੇਡਦੀ। ਉਹ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।

ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਟੱਬ ਵਿੱਚ ਵੱੜਦਾ ਤਾਂ ਕਈ ਵਾਰ ਮੇਰੀ ਚਮੜੀ ਉਤਰਣ ਲੱਗਦੀ।

ਜੌਰਡਨ ਅਤੇ ਐਲੇਕਸ 16 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ 'ਚ ਮਿਲੇ।

ਸਮਾਜਕ ਸਮੱਸਿਆ

ਇੰਗਲੈਂਡ ਅਤੇ ਵੇਲਜ਼ ਦੇ ਹਾਲੀਆ ਸਰਵੇਖਣ ਮੁਤਾਬਕ ਮਾਰਚ 2018 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਾਲ 'ਚ 16-59 ਸਾਲ ਦੇ ਘੱਟੋਘੱਟ 2 ਕਰੋੜ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ 'ਚੋਂ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਮਰਦ ਸਨ।

ਫਿਰ ਵੀ ਇਸ ਉੱਪਰ ਪੂਰਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਮਾਜਸੇਵੀ ਸੰਸਥਾ ਮੁਤਾਬਕ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਘਰੇਲੂ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਬਣੇ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ 1 ਫੀਸਦੇ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟ ਬਿਸਤਰ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਸਨ।

ਦੋਵੇਂ ਕਿੱਥੇ ਮਿਲੇ?

ਜੌਰਡਨ ਅਤੇ ਮੈਂ ਸਾਲ 2012 'ਚ 16 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਕਾਲਜ 'ਚ ਮਿਲੇ।

ਉਹ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵਿੱਚ ਆਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਫਾਈਨ ਆਰਟ (ਕਲਾ) ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਦਾਖਲਾ ਮਿਲ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਅਧਿਆਪਕਾ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।

ਸ਼ੁਰੂ ਦੇ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਵਧੀਆ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਸੀ, ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੇਖਦੇ ਸੀ, ਮਜ਼ੇ ਕਰਦੇ ਸੀ। ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸ ਕੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੀ ਵੀ ਇੱਕ ਗਰਲਫ੍ਰੈਂਡ ਹੈ।

ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਅਜੀਬ ਗੱਲਾਂ ਹੋਈਆਂ। ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਜੋਰਡਨ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਹਰਕਤਾਂ ਇਸ ਲਈ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਹੋਰ ਪਿਆਰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਲੰਡਨ ਲਿਜਾ ਕੇ ਫ਼ਿਲਮ ਦੇਖਣ ਉੱਪਰ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੈਸੇ ਖਰਚੇ ਸਨ। ਉੱਥੇ ਅਚਾਨਕ ਜੋਰਡਨ ਗੁੰਮ ਹੋ ਗਈ। ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਘਬਰਾ ਗਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਭਾਜੜਾਂ ਪੈ ਗਈਆਂ।

ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲੀ ਤਾਂ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਹੱਸਣ ਲੱਗੀ। ਇਹ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਹਰਕਤ ਸੀ।

ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਪਰ ਆਪਣੀ ਜਕੜ ਹੋਰ ਪੱਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਮੇਰਾ ਇਮਤਿਹਾਨ ਲੈਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।

ਐਲੇਕਸ ਆਪਣੇ 18ਵੇਂ ਜਨਮਦਿਨ ਮੌਕੇ ਮਾਂ ਅਤੇ ਭਰਾ ਨਾਲ

ਜਲਦੀ ਹੀ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਫੇਸਬੁੱਕ ਅਕਾਊਂਟ ਉਪਰ ਵੀ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰ ਲਿਆ, ਜੋ ਘਰੇਲੂ ਹਿੰਸਾ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਲੱਛਣ ਹੈ।

ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਨਾ ਜਾ ਸਕਿਆ। ਮੈਂ ਉਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਲੱਗਿਆ।

ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਮੇਰਾ ਭਾਰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਗਿਆ। ਕਈ ਵਾਰ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਕੇ ਜਵਾਬ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਪਰ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਇੰਝ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਾਉਂਦੀ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹੀ ਕੋਈ ਗੁਸਤਾਖ਼ੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ।

ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੇਅਰ-ਸਟਾਈਲ ਅਤੇ...


ਮੈਂ ਉੱਠੀ ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਮੇਰਾ ਪਤੀ ਮੇਰੇ ਸਰਾਹਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ ਤੇ ਪਿਛਲੀ ਰਾਤ ਵਾਲਾ ਹੀ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਸੀ, "ਤਾਂ ਤੂੰ ਕੀ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਹੈ? ਜਵਾਬ ਹਾਂ 'ਚ ਹੈ ਜਾਂ ਨਾਂਹ 'ਚ?"

ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਨਹੀਂ, ਕਿ ਕੀ ਕਹਾਂ। ਮੈਂ ਕੁਝ ਬੋਲਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕੀਤੀ ਤੇ ਬੁੜਬੜਾਈ, "ਦਫ਼ਤਰ ਜਾਓ, ਮੈਂ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਾਂਗੀ ਤੇ ਆਪਣਾ ਜਵਾਬ ਦੱਸ ਦੇਵਾਂਗੀ।"

ਉਸ ਨੇ ਧਮਕਾਇਆ, "ਮੈਂ ਖੁਦ ਚਾਰ ਵਜੇ ਫੋਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਮੈਨੂੰ ਜਵਾਬ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਸਜ਼ਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੀ।"

ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ 'ਐਨਲ ਸੈਕਸ'। ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਦਰਦ ਭਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਤਸ਼ੱਦਦ ਢਾਹੁਣ ਲਈ ਇਸ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ।

ਉਹ ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਦਫ਼ਤਰ ਚਲੇ ਗਏ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ।

ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਆਈ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਪਤੀ ਨਾਲ ਹੋਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ।

ਮੈਨੂੰ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਾਰਾਜ਼ ਹੋਣਗੇ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, "ਬੈਗ ਪੈਕ ਕਰ ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਨਿਕਲ ਆ।"

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਕਿਤਾਬ ਚੁੱਕੀ, ਆਪਣੇ ਵਿੱਦਿਅਕ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਲਏ ਅਤੇ ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਵੱਲ ਭੱਜੀ।

ਬੱਸ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਨੂੰ ਮੈਸੇਜ ਕੀਤਾ, "ਮੇਰਾ ਜਵਾਬ 'ਨਾਂਹ' ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾ ਰਹੀ ਹਾਂ।"

ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਫੋਨ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਕੁਝ ਘੰਟਿਆਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ। ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਹੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦਾ ਘਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

#HerChoice 12 ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ 'ਮਾਡਰਨ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ'

ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਦਾਇਰਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚੋਣ, ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।

 -----------------------------------------------------------------------------------------------------------

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਸਾਹਿਲ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਗ੍ਰੈਜੁਏਸ਼ਨ ਦੇ ਅਖੀਰਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਉਹ ਬੜਾ ਖੁਸ਼-ਦਿਲ ਸ਼ਖਸ ਸੀ।

ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰਹਿਣਾ ਚੰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਫਿਰ ਸਾਨੂੰ ਪਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ।

ਅਸੀਂ ਘੁੰਮਣ-ਫਿਰਨ ਜਾਂਦੇ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਘੰਟੇ ਫੋਨ 'ਤੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੱਗ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਸੀ।

ਇਹ ਰੋਮਾਂਸ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਚੱਲ ਸਕਿਆ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਿੱਚ ਸਮਾਨਤਾ ਦੀ ਕਮੀ ਸੀ।

ਇਹ ਉਹ ਰਿਸ਼ਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਨੂੰ ਭਾਲ ਸੀ।

ਮੇਰਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਮੇਰੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇ ਵਾਂਗ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਫਰਕ ਸਿਰਫ਼ ਇੰਨਾ ਸੀ ਕਿ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੇ ਚੁੱਪੀ ਧਾਰੀ ਹੋਈ ਸੀ ਪਰ ਮੈਂ ਬੋਲੇ ਬਿਨਾਂ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਸੀ।

ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਛੋਟੀ-ਮੋਟੀ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਮੇਰੀ ਮਾਂ 'ਤੇ ਚੀਕਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਮਾਂ 'ਤੇ ਹੱਥ ਵੀ ਚੁੱਕਦੇ ਸਨ ਪਰ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਹੰਝੂ ਵਹਾਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ।

ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਸਾਹਿਲ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਵੀ ਬਹਿਸ ਹੁੰਦੀ ਇਹ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦੀ। ਉਹ ਜ਼ੋਰ ਲਾ ਕੇ ਮੇਰੇ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ 'ਤੇ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਚੀਕਦਾ।

ਮੈਨੂੰ ਯਾਦ ਹੈ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਸੀ, "ਮੰਨ ਲੈ ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਕੁੱਟਿਆ ਤਾਂ ਤੂੰ ਕੀ ਕਰੇਂਗੀ...?" ਇਸ ਸਵਾਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਮੈਂ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਕੀਤਾ ਤੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਮੈਂ ਉਸੇ ਦਿਨ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤਾ ਤੋੜ ਦੇਵਾਂਗੀ।"

ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਕਿਹਾ ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਆਰ ਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਸ਼ਰਤ ਦੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।"

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਗੱਲਬਾਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ।

ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਰਿਲੇਸ਼ਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਸੀ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚ ਲੜਾਈ ਵਧਣ ਲੱਗ ਗਈ। ਕਈ ਵਾਰੀ ਮੈਂ ਰਿਸ਼ਤੇ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਪਰ ਉਹ...


ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਿਆਸੀ ਸ਼ਤਰੰਜ ਜਾ ਮੋਹਰਾ ਨਹੀਂ ਹੈਂ, ਮੈਂ ਇਸੇ ਲਈ ਆਈ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।

ਕ੍ਰਿਸਟੀਨ ਬਲਾਸੇ ਫੋਰਡ ਨੇ ਬਹੁਤ ਹੀ ਹੌਲੀ ਤੇ ਭਾਵੁਕ ਆਵਾਜ਼ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਬਿਆਨ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ ਹੈ, 'ਮੈਂ ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਇਸ ਲਈ ਆਈ ਹਾਂ,ਕਿਉਂ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਡਰੀ ਹੋਈ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਅੱਜ ਇੱਥੇ ਇਸ ਲਈ ਆਈ ਹਾਂ ਕਿਉਂ ਕਿ ਮੈਂ ਇਹ ਆਪਣੀ ਡਿਊਟੀ ਸਮਝਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂ ਕਿ ਉਦੋਂ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਬਰੈੱਟ ਕੈਵਨੌ ਤੇ ਮੈਂ  ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਸਾਂ'।

ਕ੍ਰਿਸਟੀਨ ਦੇ ਬਿਆਨ ਦੇ ਅਹਿਮ ਅੰਸ਼

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

 51 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰੋਫੈੱਸਰ ਕ੍ਰਿਸਟੀਨ ਬਲਾਸੇ ਫੋਰਡ ਇਸ ਵੇਲੇ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪਾਲੋ ਆਲਟੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਵੇਲੇ ਉਹ 15 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰੈੱਟ 17 ਸਾਲ ਦੇ ਸਨ।

ਕ੍ਰਿਸਟੀਨ ਫੋਰਡ ਅਤੇ ਜੱਜ ਬ੍ਰੈਟ ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਸੈਨੇਟ ਸਾਹਮਣੇ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ ।

ਪ੍ਰੋਫੈੱਸਰ ਕ੍ਰਿਸਟੀਨ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਇਸ ਤਸ਼ੱਦਦ ਕਾਰਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ 'ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲ ਗਈ' ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲਿਖਤੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਜੱਜ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਵਾਪਰੇ ਹਾਦਸੇ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ 'ਲੰਮਾ ਅਸਰ' ਪਿਆ ਹੈ।

ਕ੍ਰਿਸਟੀਨ ਫੋਰਡ ਅਤੇ ਜੱਜ ਬ੍ਰੈਟ ਵੀਰਵਾਰ ਨੂੰ ਸੀਨੇਟ ਪੈਨਲ ਸਾਹਮਣੇ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ। ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਹਾਲਾਂਕਿ ਜੱਜ ਬ੍ਰੈੱਟ ਲਾਗਤਾਰ ਇਲਜ਼ਾਮਾਂ ਨੂੰ ਖਾਰਿਜ ਕਰਦੇ ਆਏ ਹਨ।

ਪ੍ਰੋ. ਫੋਰਡ ਨੇ ਸੀਨੇਟ ਨਿਆਂਇਕ ਕਮੇਟੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਵਾਹੀ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਹੈ, "ਇਹ ਤੈਅ ਕਰਨਾ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਜੱਜ ਬ੍ਰੈੱਟ ਨੂੰ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦਾ ਜੱਜ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਹੈ ਸੱਚ ਦੱਸਣਾ।"

ਪ੍ਰੋ. ਫ਼ੋਰਡ ਨੇ ਕੀ ਕਿਹਾ?

ਪ੍ਰੋ. ਫੋਰਡ ਨੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਾਇਆ ਕਿ ਬ੍ਰੈੱਟ ਨੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਪੜੇ ਉਤਾਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੈੱਡ 'ਤੇ ਸੁੱਟਿਆ ਅਤੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਛੂਹਿਆ।

ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਦੇ ਜੱਜ ਦੇ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਪਤੀ ਟਰੰਪ ਨੇ ਬ੍ਰੈੱਟ ਕੈਵਨੌ ਨੂੰ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਹੈ

ਉਨ੍ਹਾਂ ਆਪਣੇ ਬਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ, "ਬ੍ਰੈੱਟ ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਇਸ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕਾਰਨ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਦਲ ਗਈ। ਕਾਫੀ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵੀ ਕੁਝ ਸਾਂਝਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਕਾਫੀ ਡਰੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਸੀ।"

"ਮੈਂ ਖੁਦ ਨੂੰ ਸਮਝਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਬ੍ਰੈੱਟ ਨੇ ਰੇਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।"

ਬ੍ਰੈੱਟ 'ਤੇ ਹੋਰ ਕਿਹੜੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲੱਗੇ ਹਨ?

ਯੇਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗੀ ਰਹੀ ਡੀਬੋਰਾਹ ਰਾਮੀਰੇਜ਼ ਨੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਜੱਜ ਬ੍ਰੈੱਟ ਨੇ 1980 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਾਰਟੀ ਦੌਰਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਕਪੜੇ ਲਾਹ ਦਿੱਤੇ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਤੀਜੀ ਔਰਤ ਨੇ ਇਲਜ਼ਾਮ ਲਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੰਭੀਰ ਸਰੀਰਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ 1982 ਵਿੱਚ ਜੱਜ ਬ੍ਰੈੱਟ ਸਣੇ ਇੱਕ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਗੈਂਗਰੇਪ ਕੀਤਾ।

ਇਹ ਜ਼ਰੂਰੀ ਕਿਉਂ ਹੈ?

ਡੈਮੋਕਰੈਟਜ਼ ਨੇ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਬ੍ਰੈੱਟ 'ਤੇ ਲੱਗੇ ਇਲਜ਼ਾਮਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।

ਸੀਨੇਟ ਨਿਆਂਇਕ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਡੈਮੋਕਰੈਟਿਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਟਰੰਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰੈੱਟ ਦੀ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਨੂੰ 'ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸ' ਲੈ ਲੈਣ

ਸੀਨੇਟ ਨਿਆਂਇਕ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਸਾਰੇ 10 ਡੈਮੋਕਰੈਟਿਕ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਟਰੰਪ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਬ੍ਰੈੱਟ ਦੀ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਨੂੰ 'ਤੁਰੰਤ ਵਾਪਸ' ਲੈ ਲੈਣ।

ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਚੇਅਰਮੈਨ, ਰਿਪਬਲੀਕਨ ਸੈਨੇਟਰ ਚੱਕ ਗ੍ਰਾਸਲੇ ਨੇ ਇਸ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਖੁਲ੍ਹਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ 'ਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਵੋਟ ਨਾ ਪਾਉਣ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਬੁੱਧਵਾਰ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਡੌਨਲਡ ਟਰੰਪ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪ੍ਰੋਫੈੱਸਰ ਫੋਰਡ ਦੀ ਗਵਾਹੀ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਸੁਪਰੀਮ ਕੋਰਟ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਜੱਜ ਬਾਰੇ ਆਪਣਾ ਮਨ ਬਦਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ।

ਪਰ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਲਗਾਤਾਰ ਜੱਜ ਬ੍ਰੈੱਟ ਦਾ ਬਚਾਅ ਕਰਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰੈੱਟ ਬਾਰੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਹੁਣ ਤੱਕ ਮਿਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚ...


ਮੈਂ ਕੁਆਰੀ ਰਹਿਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹੀ ਸੱਚ ਧੀ ਨੂੰ ਵੀ ਦੱਸਿਆ, "ਮੈਂ ਕੁਆਰੀ ਹਾਂ ਇਸ ਕਰਕੇ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਹਨ।"

ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਜਵਾਬ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸੀ।

ਮੈਂ ਧੀ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਤਾਂ ਹੈ ਪਰ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ।

ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਦਿਮਾਗ ਨੂੰ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।

ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਮਾਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਮੁੰਡੇ ਅਤੇ ਕੁੜੀ ਵੱਡੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਇਆ ਹੋਵੇਗਾ। ਜਿਵੇਂ ਮੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਮਾਂ ਬਾਰੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਉਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਅਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ ਪਰ ਇਹ ਨਾ ਕਹੋ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਹੀਂ ਹਨ।"

ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ 'ਚੋਂ ਹੰਝੂ ਵਹਿ ਗਏ। ਉਸ ਦਿਨ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਤੀਕਰਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਵਾਇਆ ਹੋਏਗਾ।

ਉਸ ਲਈ ਇਹ ਸੌਖਾ ਜਿਹਾ ਤਰਕ ਸੀ। ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਬੱਚੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਸਵਾਲ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਲੱਭ ਲਿਆ ਸੀ।

ਇੱਕ ਮਾਂ ਅਤੇ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਮੈਂ ਸੋਚਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਹੋ ਗਈ ਕਿ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ।

-------------------------------... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

#HerChoice 12 ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸੱਚੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ 'ਮਾਡਰਨ ਭਾਰਤੀ ਔਰਤਾਂ'ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਦਾਇਰਾ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਚੋਣ, ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ, ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਮਾਂ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਓ..."

ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ, "ਅਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ...ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਵਾਂ ਪਰ ਜੇ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਸ਼ਖ਼ਸ ਮਿਲੇ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕੇ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਸਕਾਂ।"

ਜਦੋਂ ਉਹ ਵੱਡੀ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਇਹੀ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛੇਗੀ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਜਵਾਬ ਵੀ ਉਹੀ ਰਹੇਗਾ।

ਕੁਆਰੀ ਰਹਿਣਾ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵੀ ਦੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।

ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨਾਲ 'ਸਿੰਗਲ ਪੇਰੈਂਟ' (ਇਕੱਲੀ ਪਾਲਣਹਾਰ) ਹੋਣ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਰਹੀ ਹਾਂ।

ਮੈਂ ਮਰਦਾਂ ਤੋਂ ਨਫ਼ਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਬਹੁਤ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹੀ ਸਿਖਾ ਰਹੀ ਹਾਂ।

ਮੈਂ ਵਿਆਹ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾਇਆ ਕੀ ਇਸ ਦਾ ਕੋਈ ਸਪਸ਼ਟ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਹੈ?

ਮੈਂ ਕੁਆਰੀ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਵੀ ਕਿਉਂ ਬੱਚੀ ਗੋਦ ਲੈਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ?

20 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਜਦੋਂ ਮੇਰੀ ਵਿਆਹ ਦੀ ਉਮਰ ਸੀ ਸਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਲੋਕ ਵਪਾਰ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਮੁੰਡੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ ਨਹੀਂ ਸਨ।

ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ 'ਪੜ੍ਹੇ-ਲਿਖੇ' ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਸਰੀਰਕ ਦਿੱਖ ਮਾਅਨੇ ਰੱਖਦੀ ਸੀ।

ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਸ਼ਖ਼ਸ ਦੀ ਭਾਲ ਸੀ ਜੋ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਚੰਗੇ ਸੰਸਕਾਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਅਹਿਮੀਅਤ ਮੇਰੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਖ਼ਸੀਅਤ ਕਰਕੇ ਹੋਵੇ, ਮੇਰੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਕਰਕੇ।

ਇਸ ਭਾਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਵੀ ਦਿੱਤਾ।

ਮੈਂ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਇੱਕ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰ ਦੇ ਇੱਕ ਰੂੜੀਵਾਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਰੱਖਦੀ ਹਾਂ।

ਕਈ ਭਾਰਤੀ ਕੁੜੀਆਂ ਵਾਂਗ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਮਾਇਨੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ ਸੀ।

ਮੇਰੀ ਰਾਇ ਕੁਝ ਵੀ ਮਾਅਨੇ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੀ ਸੀ।

ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਚੇਰੀ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਸਮਰਥਨ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਕਿ ਸਾਡੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਆਮ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੀ।

ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਨੌਕਰੀ ਵੀ ਮਿਲ ਗਈ। ਮੈਨੂੰ ਖੁਦ 'ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਸੀ।

ਜਿਵੇਂ ਸਮਾਂ ਲੰਘਦਾ ਗਿਆ ਮੈਨੂੰ ਅਹਿਸਾਸ ਹੋਇਆ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਕ ਆਜ਼ਾਦ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਤਰਜ਼ਮਾਨੀ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਜੋ ਕਿ ਮੈਨੂੰ ਜਿਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਵਿਆਹ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸ਼ਖ਼ਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਅਹਿਮ ਫੈਸਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਮੇਰਾ ਹੀ ਫੈਸਲਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਦਾ ਕੀ ਹੱਕ...


ਮੈਂ ਘਰ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਇੱਕ ਕਰਿਆਨੇ ਦੀ ਦੁਕਾਨ 'ਤੇ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਆਦਮੀ ਮੇਰੇ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲਾਈਨ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਸੀ।

ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਲਗਾਤਾਰ ਉਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਥੱਲੇ ਤੱਕ ਘੂਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਦਮੀ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਉਮਰ ਦਾ ਹੋਣਾ, ਪਰ ਉਸਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਬਿਲਕੁਲ ਵੀ ਦੋਸਤਾਨਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀਆਂ।

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹੋਰ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਛੇਤੀ ਵੱਡੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਘੱਟ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਹਾਣ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਡੀ ਲੱਗਣ ਲੱਗੀ ਸੀ।

ਮਾਸੂਮ ਦਿਮਾਗ਼ ਅਜਿਹੇ ਬਾਲਗ਼ਾਂ ਵਾਲੇ ਮਾੜੇ ਕੰਮੈਂਟਾਂ ਨਾਲ ਜਖ਼ਮੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਮੇਰਾ ਜ਼ਿਹਨ, ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਆਏ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਦਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਤਾਲਮੇਲ ਬਿਠਾਉਣ 'ਚ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਵਡੇਰੀ ਉਮਰ ਦੇ ਮਰਦਾਂ ਦੀਆਂ ਘੂਰਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ। ਮੈਂ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਸੀ।

ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦੇ ਅਜਨਬੀ ਜਦੋਂ ਵੀ ਚੁੰਮਣ ਵਾਲੀ ਆਵਾਜ਼ ਕੱਢਦੇ ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਦਿਲ ਤੇਜ਼-ਤੇਜ਼ ਧੜਕਣ ਲਗਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਜੀਅ ਘਬਰਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਅੱਜ ਵੀ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਵਾਂ ਤਾਂ ਨੇੜਿਓਂ ਲੰਘਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ 'ਚੋਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਉਹ ਅਸ਼ਲੀਲ ਅਤੇ ਭੱਦੀਆਂ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਮੈਨੂੰ ਸੁਣਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਮੈਂ ਮੁੜ ਉਹੀ 10 ਸਾਲ ਦੀ ਬੱਚੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਛੋਟੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾਉਣ ਤੋਂ ਡਰਦੀ ਹੋਵ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ੇ।

ਮਾੜੇ ਕਮੈਂਟ ਝੱਲਣਾ, ਖ਼ੁਦ ਨੂੰ ਘੂਰੇ ਜਾਣ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਫੇਰ ਵੀ ਦੂਜੇ ਜਿਨਸੀ ਅਪਰਾਧਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਛੋਟਾ ਲਗਦਾ ਹੈ।

ਫੇਰ ਵੀ ਸਾਰਾ ਅਧਿਅਨ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਿਸੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਬੇਹੱਦ ਤਕਲੀਫ਼ ਭਰਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦਾ ਜੋਖ਼ਿਮ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਅਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜ਼ਿਹਨ 'ਤੇ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਅੱਜ #MeToo ਵਰਗੀ ਮੁਹਿੰਮ ਚਲਾ ਕੇ ਕੰਮਕਾਜੀ ਔਰਤਾਂ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਪ੍ਰਤੀ ਆਵਾਜ਼ ਬੁਲੰਦ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਪਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਅੱਜ ਵੀ ਵਧੇਰੇ ਚਰਚਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜਦਕਿ ਅੱਜ ਮੁੱਦਾ ਇੰਨਾ ਅਹਿਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ 'ਤੇ ਚਰਚਾ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਲੋੜ ਹੈ।

2011 ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਅਨ ਮੁਤਾਬਕ ਅਮਰੀਕਾ 'ਚ ਬੱਚੀਆਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਔਸਤ ਉਮਰ ਘਟ ਕੇ 9 ਸਾਲ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ।

ਕਾਰਨ ਸਾਫ਼ ਹੈ, ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਕੁੜੀਆਂ ਬੜੀ ਘੱਟ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਿਆਣੀਆਂ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਸਿਆਣੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਭਾਵ ਇਹ ਕਿ ਕੁੜੀਆਂ ਦੇ ਪੀਰੀਅਡ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਉਮਰ ਆ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਰੀਰਕ ਵਿਕਾਸ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਕੱਚੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੋਣ ਲੱਗ ਗਿਆ ਹੈ।

ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਬੱਚੀਆਂ ਦੀ ਛਾਤੀ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਔਸਤ ਉਮਰ 12 ਸਾਲ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।

2011 ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਅਨ ਮੁਤਾਬਕ ਅੱਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਬੱਚੀਆਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਔਸਤ ਉਮਰ ਘਟ ਕੇ 9 ਸਾਲ ਰਹਿ ਗਈ ਹੈ।

ਇੱਕ ਖੋਜ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ 18 ਫੀਸਦ ਗੋਰੀਆਂ, 43 ਫੀਸਦ ਅਮਰੀਕੀ ਮੂਲ ਦੇ ਅਫਰੀਕੀ (ਨਾਨ-ਹਿਸਪੈਨਿਕ) ਅਤੇ 31 ਫੀਸਦ ਹਿਸਪੈਨਿਕ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਪੀਰੀਅਡ ਨੌਵੇਂ ਜਨਮਦਿਨ ਆਉਣ ਤੱਕ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

 ਹੁਣ ਇਸ ਦਾ ਕੀ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਇਸ 'ਤੇ ਖੋਜ ਅਜੇ ਵੀ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ।

ਬੱਚੀਆਂ ਦੇ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਵਧਿਆ

ਘੱਟ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬੱਚੀਆਂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਅੱਜ 6 ਤੋਂ 8 ਸਾਲ ਦੀ ਬੱਚੀਆਂ ਦੇ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੀ ਖ਼ਤਰਾ ਵੱਧ ਗਿਆ ਹੈ।

ਜੋ ਕੁੜੀਆਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਿਆਣੀਆਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਹਾਣ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਦੇਰ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਘੱਟ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਿਆਣੀਆਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਹਾਣ ਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਵੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਆਦਮੀਆਂ ਦੀ ਵੀ ਨਜ਼ਰਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਵੀ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਬੱਚੀਆਂ ਨੂੰ ਜਾਨਬੁਝ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੁੜੀਆਂ ਜਾਂ ਮੁੰਡੇ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਜੇਕਰ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਵਾਨ ਹੋਣ ਲਗਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਕੁੜੀਆਂ-ਮੁੰਡਿਆਂ, ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਜੇਕਰ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਵਾਨ ਹੋਣ ਲਗਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ ਖ਼ਤਰਾ ਵੱਧ...


ਮੈਂ ਚਾਹਾਂਗਾ ਕਿ ਆਪਣੇ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਉਸਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਾਂ ਤਾਂ ਜੋ ਸਹੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਮਿਲ ਸਕਣ

ਉਸ ਨੂੰ ਸਮਝ ਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਅਸਰ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਤਿੰਨ ਸ਼ਬਦ- 'ਪਾਪਾ ਪਲੀਜ਼... ਨੋ'।

ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸਾਡੀ ਇੱਕ 'ਡੀਲ' ਪੱਕੀ ਕਰਵਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਹ ਇਹ ਕਹੇਗਾ, ਮੈਂ ਤੁਰੰਤ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਹੈ।

ਭਾਵੇਂ ਹੀ ਕਈ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਮੇਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਛਾਤੀ ਨਾਲ ਲਗਾਉਣ ਨੂੰ ਦਿਲ ਕਰੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਸ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨ ਦਾ ਦਿਲ ਕਰੇ। ਉਸਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੂਹ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਮੈਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ 15-20 ਦਿਨ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਮੈਂ ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਹਾਂ ਕਿ ਇਸ ਮਾਮੂਲੀ ਜਿਹੀ ਆਦਤ ਨੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਿਹੋ ਜਿਹੇ ਬਦਲਾਅ ਕੀਤੇ ਹਨ।

ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਅਹਿਸਾਸ ਵੀ ਹੋਇਆ ਹੈ ਕਿ ਘਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਸੁਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਉਸਦੇ ਆਤਮ-ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਤੋਂ 'ਨਾਂਹ' ਦੀ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

--------

ਬੀਬੀਸੀ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਸੀਰੀਜ਼ #HisChoice 10 ਭਾਰਤੀ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਸੱਚੀ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੀ ਖ਼ਾਸ ਲੜੀ ਹੈ।

ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਭਾਰਤੀ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਮੌਜੂਦ ਵਿਕਲਪ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਤੇ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

ਉਹ ਜੇਕਰ ਢਾਈ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਮਝ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਉਮੀਦ ਕਰਾਂਗਾ ਕਿ ਉਹ ਵੱਡਾ ਹੋ ਕੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ 'ਨਾਂਹ' ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰੇਗਾ।

ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਖ਼ੂਬ ਸੁਣਿਆ ਹੈ ਕਿ 'ਕੀ ਕੁੜੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰੋ ਰਿਹਾ ਏ?' ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਰ੍ਹਾਂ 'ਮਰਦਾਨਗੀ' ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕੋਈ ਵੀ 'ਮੁੰਡਾ' ਹੋ ਕੇ ਕਿਵੇਂ ਰੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

'ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਾਂਗਾ ਨਹੀਂ'

ਮੈਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਦੱਸ ਸਕਦਾ ਕਿ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਮੇਰੇ 'ਤੇ ਕਿੰਨਾ 'ਮਾਨਸਿਕ ਦਬਾਅ' ਰਿਹਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਵੱਲੋਂ।

ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲ ਅਜੇ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਪਰ ਸ਼ਾਇਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਬੱਚੇ ਨੂੰ 'ਮਨਾਉਣ' ਦਾ ਇਹੀ ਤਰੀਕਾ ਹੋਵੇ।

ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਾਅਦ ਮੇਰਾ ਮੁੰਡਾ ਵੀ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇਗਾ। ਦੂਜੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇਗਾ। ਸਾਈਕਲ ਚਲਾਉਣਾ ਸਿੱਖੇਗਾ ਅਤੇ ਡਿੱਗੇਗਾ ਵੀ।

ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਚੰਗੇ ਸਬੰਧ ਹਨ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਹਰ ਮੁੱਦੇ 'ਤੇ ਖੁੱਲ੍ਹ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਸੀ

ਪਰ ਮੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਉਸ ਨੂੰ 'ਇਸ' ਦਬਾਅ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਰੱਖਣ ਦੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਇਹ ਦਬਾਅ ਕਿਉਂ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਰੋ ਨਾ ਸਕੇ ਜਾਂ ਰੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਨਾ ਰੱਖ ਸਕੇ।

ਕੀ ਦਰਦ ਨੂੰ ਬਿਆਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਸੋਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਮੁੰਡਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕੁੜੀ?

ਦਰਦ ਤਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਉਸਦਾ ਪੈਮਾਨਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਾਂ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਰੋਣ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਆਪਣੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਜ਼ਾਹਰ ਕਰਨ ਦਾ ਹੱਕ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਹੈ।

ਮੁੰਡਿਆਂ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਕਈ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ 'ਕੁੜੀਆਂ ਰੋਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਮੁੰਡੇ ਨਹੀਂ', ਤਾਂ ਇਹ ਦੱਸਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ 'ਕਮਜ਼ੋਰੀ' ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਹੈ।

#HisChoice ਦੀ ਹੋਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਮੁੰਡਿਆ ਨੂੰ ਜਾਣੇ-ਅਣਜਾਣੇ ਸਿਖਾਈ ਗਈ ਇਹ ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਹਰ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਦਿਖਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਖੇਡ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੁੜੀਆਂ ਹੋਣ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਤਾਂ 'ਕਮਜ਼ੋਰ' ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਹੋਣਗੀਆਂ ਤਾਂ ਕੋਈ ਮੈਚ ਜਿੱਤਣਾ ਸੌਖਾ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।

ਪਰ ਕੀ ਕੋਈ...


ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪਾ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਫ਼ੋਨ ਮੈਂ ਕੁਝ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅੱਲ੍ਹੜ ਉਮਰ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ

ਰੇਡੀਓ 1 ਨਿਊਜ਼ਬੀਟ ਨੇ  ਇੱਕ 25 ਸਾਲ ਦੇ ਉਸ ਮੁੰਡੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਕਈ ਸਾਲ ਬਤੀਤ ਕੀਤੇ ਜਿਹੜੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇ ਰਹੇ ਸਨ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਗੁੱਸੇ, ਉਦਾਸੀ ਅਤੇ ਇਕੱਲੇਪਣ ਦੇ ਆਲਮ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਲੰਘੇ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਦੱਸੇ ਆਪਣੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿਹੜੇ ਅਜਿਹੇ ਹੀ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਪਿਤਾ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਕੀਤਾ ਚੈੱਕ

ਮੈਂ 19 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਤਿਉਹਾਰ ਤੋਂ ਵਾਪਿਸ ਆਇਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਬਾਥਰੂਮ 'ਚ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮੈਂ ਨਹਾਉਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸਾਈਡ 'ਚ ਇੱਕ ਫੋਨ ਦੇਖਿਆ।

ਮੈਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਮੇਰੇ ਪਾਪਾ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਫ਼ੋਨ ਮੈਂ ਕੁਝ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਅੱਲ੍ਹੜ ਉਮਰ ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਵੀ ਸੋਚਣ ਲਈ ਛੋਟਾ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੋਣ ਲੱਗਾ।

ਮੈਂ ਫੋਨ ਚੁੱਕਿਆ, ਉਸ 'ਚ ਕੋਈ ਪਾਸਵਰਡ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੈਂ ਫ਼ੋਨ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ੀ ਲੈਣ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਦੇ ਮੈਸੇਜ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ।

ਮੈਨੂੰ ਕੁਝ ... ਅਧਿਕਤਮ 4000 ਅੱਖਰਾਂ ਲਈ ਲੇਖ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖੋ:

ਵੀ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਸਭ ਕੁਝ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੋਣ ਲੱਗਾ

ਮੈਨੂੰ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਹੋਣ ਦੇ ਇਹ ਕੋਈ ਖਾਸ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੈਸਜ ਤੋਂ ਅਜਿਹਾ ਕੁਝ ਵੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਆਈਫ਼ੋਨ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਫ਼ੋਟੋ ਖਿੱਚੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤੀ

ਆਪਣੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਨਹਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਪੌੜੀਆਂ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਉਪਰ ਆ ਰਹੇ ਸਨ ਕਿ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜ਼ ਲਗਾ ਕੇ ਆਪਣੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬੁਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਦਿਖਾਇਆ।

ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਮੈਂ ਕਿਸ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਆਪਣਾ ਫ਼ੋਨ ਲੈ ਕੇ ਹੇਠਾਂ ਚਲੇ ਗਏ।

ਫਿਰ ਉਹ ਵਾਪਿਸ ਆਏ ਅਤੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੇ, "ਠੀਕ ਹੈ, ਚੱਲ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦੇ ਹਾਂ ਇਸ ਬਾਰੇ।"

ਮੈਂ ਨਾਲ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਮੈਂ ਘਬਰਾਇਆ ਵੀ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੇਰੇ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਣਾ ਐਨਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਗੱਲ ਮੁਕਾ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਉਹ ਔਰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਮ ਵਿਚ ਆ ਰਹੀਆਂ ਕੁਝ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ, "ਮੇਰੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਦੋਸਤ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਔਰਤ ਮੇਰੀ ਦੋਸਤ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ ਕਿ ਤੇਰੀ ਮਾਂ ਇੱਕ ਔਰਤ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ ਇਹ ਗੱਲ ਸਮਝ ਸਕੇਗੀ।"

ਅੰਦਰ ਹੀ ਅੰਦਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਣੀ ਹੀ ਪਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਲਈ ਅਤੇ ਸੰਜਮ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ।

'ਆਮੋਸ ਇੱਕ ਨਕਲੀ ਨਾਮ ਸੀ'

ਦੋ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ, ਪਰ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਹੀ ਘੁੰਮ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।

ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਨਵੇਂ ਫਲੈਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਫ਼ਟ ਹੋਣ 'ਚ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਆਈਫ਼ੋਨ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਇੱਕ ਫ਼ੋਟੋ ਖਿੱਚੀ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੇਜ ਦਿੱਤੀ।

ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, ਕੀ ਪਾਪਾ ਨੇ ਮੇਰੀ ਫ਼ੋਟੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਭੇਜੀ ਹੈ? ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ''ਕੀ? "ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਕੋਈ ਮੈਸੇਜ ਨਹੀਂ ਆਇਆ।"

ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕੁਝ ਚੱਲਣ ਲੱਗਾ।

ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸੇ "ਆਮੋਸ" ਨੂੰ ਮੈਸੇਜ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।

ਇਹ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ:

ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਨਕਲੀ ਨਾਮ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਜੇਕਰ "ਆਮੋਸ" ਨਾਂ ਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਦੋਸਤ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ।

ਪਾਪਾ ਅੱਜ ਰਾਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਠਹਿਰ ਰਹੇ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਫ਼ੋਨ ਦੇਖਣਾ ਸੀ।

ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖ਼ਲ ਹੋਇਆ। ਫ਼ੋਨ ਲਿਆ ਅਤੇ ਹੇਠਾਂ ਆ ਗਿਆ।

ਮੈਂ...