Օրենսդրական կարգավորումը[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Հանրապետության Նախագահի թեկնածուներին առաջադրվող պահանջները[խմբագրել | խմբագրել կոդը]
Իշխող կոալիցիան, որի կազմի մեջ մտնում են Հանրապետական կուսակցությունը և ՀՅԴ-ն, փետրվարի 23-ին պաշտոնապես առաջադրել են Արմեն Սարգսյանի թեկնածությունը[4]: Փետրվարի 24-ին Բարգավաճ Հայաստան կուսակցությունը, որը ընդդիմադիր է, հայտարարել է, որ մարտի 2-ի նախագահական ըտրությունների ժամանակ կքվեարկի իշխող կոալիցիայի թեկնածուի օգտին[5]: Սա նշանակում է, որ միակ խմբակցությունը, որը դեմ է արտահայտվել Արմեն Սարգսյանի թեկնածությունը, եղել է Ելք դաշինքը: Քանի որ նախագահի թեկնածուի առաջադրման համար խմբակցությունը պետք է ունենա պատգամավորական մանդատների 1/4-ը, Ելք դաշինքը չէր կարող առաջադրել իր թեկնածուին: Նրանք ունեն միայն 9 պատգամավորական մանդատ: Մարտի 2-ին Սարգսյանը ընտրվել է ՀՀ 4-րդ նախագահ և կպաշտոնավարի մինչև 2025 թվականը[6]: Նա իր լիազորությունները կստանձնի 2018 թվականի ապրիլի 9-ին՝ գործող նախագահի լիազորությունների ժամկետի ավարտից հետո:
Աաջին փուլ
↑ LLC Helix Consulting։ «ՀՀ Նախագահի հրամանագրերը - Փաստաթղթեր - Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ [պաշտոնական կայք]»։ www.president.am (անգլերեն)։ Վերցված է 2017-03-15
↑ 3,0 3,1 LLC Helix Consulting։ «Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրություն - Գրադարան - Հայաստանի Հանրապետության Նախագահ [պաշտոնական կայք]»։ www.president.am (անգլերեն)։ Վերցված է 2017-03-15
Ստացված է «https://hy.wikipedia.org/w/index.php?title=ՀՀ_նախագահի_ընտրություններ_2018&oldid=5689086» էջից
2018 մարտի իրադարձություններ Եվրոպայում
2018 մարտի իրադարձություններ Ասիայում
Այս էջը վերջին անգամ փոփոխվել է 19 Մարտի 2018 թվականի ժամը 06:06-ին: