Արկածներ դինոզավրների մեջ « Ես ուզում եմ փոխել իմ կյանքը
Home » Ուլիսես-2 » Արկածներ դինոզավրների մեջ
Արկածներ դինոզավրների մեջ	Թեմա	Հարցում (6)
Ամենակարդացված գրառումը	Առաջին համբույրն ու դավաճանությունը	Նա չհասկացավ, որ սիրում եմ իրեն	Հասմիկի ու Վարդանի սիրո պատմությունը	Սպասված հանդիպում	Սե՞ր, թե անիմաստ հրապուրան՞ք. սերը չի կարող կործանել մարդուն	Երեք բառ կամ ես սիրում եմ քեզ	Վերջում հասկացա,թե ընկերուհիս ինչու էր նեղացել ինձնից	Թույլ տուր մոռանամ քեզ	Recent Comments	Խրիմյան Հայրիկի անվա… on Առանց կաշառքի ստացած մեդա…Խրիմյան Հայրիկի անվա… on Սիամանթոն, դասատուի թուքն ու ո…Maria Grigoryan on Սե՞ր, թե անիմաստ հրապուրան՞ք.…Ina on Երազանքները կատարվում ենjulya on Անսպասելի սեր	Արխիվ	Արխիվ
Վիճակագրություն	564,906 կտտոց
Ես` կատարելով շուրջերկրյա ճանապարհորդություն, իջևանել էի Փարիզի պանդոկներից մեկում: Արդեն շորերս էի տեղավորում, երբ իմ ուղեկիցը շնչահեղձ ներս մտավ.
-Պարոն,- ասաց իմ հավատարիմ բարեկամը,- Դուք պետք է անհապաղ վերադառնաք ԱՄՆ:
Նրա այս վիճակը ինձ վստահություն չէր ներշնչում:
-Հանգստացիր բարեկամ,- ասացի ես,- մի փոքր շունչ քաշիր, ասա տեսնեմ ինչ է պատահել:
-Բանն այն է, որ ԱՄՆ-ի Կալիֆոռնիա նահանգում մի ինչ-որ արտասովոր կենդանի են հայտնաբերել: Ձեզ էլ որպես լավագույն բնագետ, հետ են կանչում ուսումնասիրությունների համար:
Այդ լուրը ինձ ցնցեց: Չէ որ այսօր` 21-րդ դարում այդ անիրական էր թվում:
Ես անմիջապես պատրաստվեցի և ուղեկցիս հետ մեկնեցի ԱՄՆ:
Ինքնաթիռի վայրէջք կատարելուն պես ուղևորվեցինք այդ առեղծվածային վայրը:
Մենք նոր էինք մտել անտառ, երբ անտառապահը ինձ ցույց տվեց այդ կենդանու ոտնահետքերը: Դա կարծես կոկորդիլոսի ոտնահետք լիներ, բայց անհամեմատ ավելի խոշոր չափերով:
Մենք հետքի վրա էինք ընկել և շատ չանցած ես ապշեցի: Ինձ թվաց, որ ես խելագարվում եմ, երբ տեսա այդ կենդանուն: Այդ ահռելի հրեշը խոտ էր ուտում խիտ մացառուտներում: Ես այդ կենդանուն նմանեցրի միլիոնավոր տարիներ առաջ անհետացած էակի` դինոզավրի: Մի պահ անզգայացա և ընկա մտածմունքների մեջ այդպիսի բացահայտումից հետո, երբ ինձ տեղեկացրին, որ այդ կենդանին սկսեց տեղաշարժվել: Ես հրամայեցի սպանել նրան հետագա ուսումնասիրությունների համար: Սակայն դժվար կլիներ սպանել այդ հսկային սովորական որսորդական հրացաններով, այդ պատճառով ուղեկիցներս գնացին ավելի լուրջ զենքերի հետևից: Ճիշտն ասած ես նույնիսկ հպարտանում էի իմ այդպիսի ձեռք բերման համար, չէ որ ամեն ոք հնարավորություն չի ունեցել մասնակցել դինոզավրի որսին:
Երբ ուղեկիցներս վերադարձան, մենք ժամանակ չկորցրինք և միանգամից անցանք հարձակման: Առաջին կրակոցը ծանր վիրավորեց, բայց չսպանեց այդ հսկային: Մենք բոլորս սկսեցինք կրակել այդ անպաշտպան հսկաին, երբ վերջապես այն իր ամբողջ ծանրությամբ տապալվեց գետնին: Միայն հետո հասկացա, թե ինչ սխալ էինք գործել սպանելով այդ խեղճ արարածին:
Երբ ուղեկիցներիս հետ վերադարձա կացարան, ձեռնամուխ եղա անշնչացած մարմնի հերձմանն ու ուսումնասիրությանը: Կասկած չկար: Դա դինոզավր էր: Վերջացնելուց հետո սկսեցի հարց ու փորձ անել, ճշտել թե որտեղ են առաջին անգամ տեսել այդ կենդանուն: Ես պարզեցի, որ նրան առաջին անգամ տեսել են մի ինչ-որ հանգած հրաբուխի մոտ:
Մեկնելով հրաբխի տարածք սկսեցի ուշադրությամբ զննել այդ տարածքը:
Հրաբխի շրջակայքը արտասովոր տեսք չուներ, և ես մտածեցի որ գաղտնիքը պետք է թաքնված լինի հրաբխի ներսում: Իջնելով ներքև սկսեցի դիտել շրջակայքս և նկատեցի, որ պատի վրա կա մի ահագին անցք, որն իմ մեջ հետաքրքրություն առաջացրեց: Ես որոշեցի խորանալ և ուսումնասիրել այդ անցք: Տեսքից այն ինձ հիշեցնում էր լավայից առաջացած անցքի, որի ծայրը չէր երևում:
Արդեն մոտ երեք կմ ճանապարհ էինք անցել, երբ ուղեկիցներիցս մեկը խնդրեց, որ մի փոքր հանգստանանք: Ես չկարողացա մերժել նրան, և մենք կանգնեցինք: Հազիվ էինք նստել նախաճաշելու, երբ ես սկսեցի զրուցել անձնակազմի անդամներից մեկի հետ: Նա տեղաբնիկ էր, և ինձ պատմեց որ հայտնի են շատ դեպքեր, որ ամբողջ հետազոտական խմբեր են անհետացել այս հրաբուխը ուսումնասիրելու ժամանակ: Ես այդ լուրը լսելուց հետո մի փոքր վախեցա, սակայն իմ հետաքրքրասիրությանը հաղթել չկարողացա և որոշեցի շարունակել ճանապարհը: Երեք կմ էլ առաջ շարժվեցինք, երբ ես ինչ-որ արտասովոր թարմություն զգացի: Մի փոքր էլ առաջ շարժվեցինք, և ես օդի հոսք զգացի: Շատ զարմանալի էր այդպիսի խորը վայրում օդային հոսանքի առկայությունը: Առջևում արևի լույս հիշեցնող ինչ-որ բան էր շողում, որին մի փոքրել մոտենալով համոզվեցի որ դա մի փոքրիկ անցք է, որից թարմ օդ էր փչում: Երբ մոտեցա այդ անցքին, սկսեցի դիտել թե ինչ կա այդտեղ:
Ես իմ աչքերին չէի հավատում: Այնտեղ շրջում էին հարյուրավոր դինոզավրերի նախիրներ` տարբեր տեսակի ու չափսերի: Իջնելով այնտեղ, ես տեսա ահռելի բազմությամբ դինոզավրեր, ուսումնասիրեցի նրանց վարքագծերն ու բնավորությունները:
Մի քանի օր ես չէի կարող կտրվել իմ հետազոտություններից, երբ ինձ տեղեկացրին, որ սննդի պաշարները համարյա վերջանում են: Ես խորը տխրություն ապրեցի այդ լուրը լսելով: Այդ գիշերն ինձ համար շատ դանդաղ էր անցնում. ես ամբողջ գիշեր մտածում էի այս տեղը լքելու վատ լուրի մասին, երբ հանկարծ ինչ որ աղմուկ լսվեց: Ես անմիջապես դուրս վազեցի և տեսա Ցելոֆիզիսի ձագի: Նրան ինձ հետ մտցրի վրան և սկսեցի զննել: Իմ տրամադրությունը միանգամից բարձրացավ, երբ սկսեցի խաղալ այդ փոքրիկ ձագուկի հետ: Տեսնելով այդ անպաշտպան էակին ես մտածեցի, թե ինչ կարող էր լինել այս կենդանիների հետ, եթե բացահայտված լինեին մարդկանց կողմից: Վստահությամբ կարող եմ ասել, որ նրանք արդեն ոչնչացած կլինեին: Տեսնելով այդ ահարկու և զազրելի արարածներին, կարելի է մտածել, որ դրանցից սարսափելի գազաններ չկա ամբողջ աշխարհում, սակայն այդ փոքրիկ գազանիկը փոխեց իմ մտածելակերպը այդ կենդանիների նկատմամբ: Ես այնքան կապվեցի այդ ձագուկի հետ, որ որոշեցի ինձ մոտ պահել և բարձրացնել արտաքին աշխարհ: Արևածագին հազիվ էի քնել, երբ ուղեկիցներս ինձ արթնացրեցին, ճանապարհ ընկնելու համար: Ես պատրաստվեցի, և համարյա պետք է բարձրանայինք, երբ լսվեց մի ահարկու մռնչոց: Ես անմիջապես հասկացա որ դա այն ձագուկի մայրն է` էգ Ցելոֆիզիսը: Մինչ այդ ես որոշել էի ձագին ինձ հետ տանել, սակայն տեսնելով նրա մորը, իմ խիղճը տանջեց, առանց այն էլ ես շատ էի զղջում այն դինոզավրին սպանելու համար: Ես շատ զգույշ ձագին դրեցի և հեռացա: Վերելքին ոչ մի դժվարություն չեղավ, և մենք բարեհաջող կերպով բարձրացանք վերև:
Մեր անհետացման լուրը խուճապ էր առաջացրել և ստորոտում մի խումբ փրկարարներ էին հավաքվել, անհրաժեշտ օգնություն ցույց տալու համար:
Արդեն պատրաստվում էի իջնել, երբ մի կարևոր որոշում կայացրեցի: Ես վճռեցի իմ այս բացահայտման մասին ոչ մեկին չասել, քանի որ միլիոնավոր տարիներ պահպանված այս աշխարհը կարող էր ընդամենը մի քանի վայրկյանում անհետանալ, որոշների հետաքրքրասիրությունը բավարարելու համար: Ես զրուցեցի ուղեկիցներիս հետ, բացատրելով իրավիճակը: Նրանք ինձ հասկացան և խոստացան ոչ մեկին ոչինչ չասել:
Ներքևում շատ լրագրողներ էին հավաքվել, լուսաբանելու համար այդ խուճապ առաջացրած նորությունը: Սակայն շատ խորը հիասթափություն ապրեցին, երբ լսեցին, որ ոչ մի արտասովոր բան չկար, և դա ընդամենը եղել է տեղի բնակիչների երևակայության արդյունքը: Ինձ համար շատ դժվար էր սուտ խոսելը և վարկաբեկելը այդ ժողովրդին, սակայն մտածելով ապագայի մասին, ես իմ քայլերը լրիվ արդարացված համարեցի:
Մեկնելով մեր անտառային կացարան ես վերացրեցի բոլոր հետքերը, և սկսեցի ապրել իմ բնականոն կյանքով: Սկսեցի գրել անհետացած նախնադարյան կենդանիների մասին աշխատություններ, որոնք մեծ հռչակ ստացան, և ես արժանացա բազմաթիվ մրցանակների:
Ինձ համար իմ այս արկածները մեծ նշանակություն ունեցան ոչ միայն գիտական ոլորտում, այլև իմ աշխարհայացքների մեջ, և ես սկսեցի ամեն ինչին նայել ուրիշ աչքերով:
Կարապետյան Գուրգեն, Գյումրի, 16 տարեկան
Tags: պատմվածքBy Dprocakan blog in Ուլիսես-2 on 03.03.2012.	← Հարաբերականության հատուկ տեսություն	Եթե միայն →	3 Comments
rubyrue says:	03.03.2012 at 11:38 pm	Գուրգեն, չլինի Կոնան Դոյլի Կորուսյալ աշխարհով ես ներշնչվել?
Պատմվածքի մրցույթի ամփոփում « Ես ուզում եմ փոխել իմ կյանքը says:	05.11.2012 at 12:04 pm	[…] Գուրգեն Կարապետյան. Արկածներ դինոզավրների մեջ […]
Tigran Grigoryan says:	15.11.2012 at 9:31 pm	LAVNER