13:13 17 հոկտեմբերի 2019
12:17 15.08.2019 (Թարմացված է 12:36 15.08.2019) Ստանալ կարճ հղումը
ԵՐԵՎԱՆ, 15 օգոստոսի — Sputnik, Լաուրա Սարգսյան. Հայաստանում այլ կերպ ես շնչում և քնում, իսկ Արցախն ուղղակի պատմական հայրենիքի ֆանտաստիկ անկյուններից է։ Այս արտահայտությունը կարելի է լսել 7–րդ Համահայկական խաղերի գրեթե բոլոր մասնակիցներից։ Նրանք առաջին անգամ են Հայաստանում, ոմանք էլ ծնվել են այստեղ և երկար տարիներ հայրենիքից հեռու են ապրում։ Sputnik Արմենիայի թղթակիցը զրուցել է նրանցից մի քանիսի հետ։
Ազգությամբ վրացի Դավիթ Կալատոզիշվիլին, որը եկել է մասնակցելու միջոցառմանը, «Հայդուկ» ֆուտբոլային թիմի ավագ մարզիչն է։ Խաղերին մասնակցելու որոշումը միանգամից է կայացրել։ Դավիթին չի վախեցրել նույնիսկ այն փաստը, որ միջոցառման բացումը տեղի է ունենալու Արցախում։
«Բացումն Արցախում էր, ուստի մենք պետք է մասնակցեինք», –պատասխանեց Դավիթը և ավելացրեց` չի վախենում, որ հարևան Ադրբեջան այցելելիս խնդիրներ կունենա ։
Դավիթ Կալատոզիշվիլի, «Հայդուկ» ֆուտբոլային թիմի ավագ մարզիչ
Ըստ նրա` հարևան երկիր մուտք գործելու համար դա չի կարող արգելք լինել։ Դավիթն առաջին անգամ է Հայաստանում և իրեն զգում է ինչպես տանը։ Ասում է` վրացիների ու հայերի կոլորիտը նման է, ուստի մեր երկրում առանձնահատուկ տարբերություններ չի նկատել։
«Մենք գեղեցիկ վայրերում ենք եղել` Գառնիում, Ղարաբաղում։ Այդ ամենը տպավորիչ է, հոգեցունց։ Դա շատ է մոտիվացնում երեխաներին»,– ասաց Կալատոզիշվիլին։
Հայաստան ժամանած 18 ֆուտբոլիստների շարքում է նաև «Հայդուկ» թիմի ավագ Արմեն Վարդանյանը։
Արմեն Վարդանյան, «Հայդուկ» թիմի ավագ
Արմենը ծնվել է Աշտարակում, սակայն նրա ծնունդից անմիջապես հետո ընտանիքը տեղափոխվել է Օսեթիա. մայրն ազգությամբ օսեթուհի է։ 13 տարեկան էր, երբ նրան հրավիրել էին ֆուտբոլ խաղալու Մոսկվայում։ Սակայն, հանգամանքների բերումով, ստիպված էր եղել թողնել պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլը։ Այսօր աշխատում է Մոսկվայում` որպես ֆիթնես մարզիչ։
«Հայաստանը մեր պատմական հայրենիքն է, այստեղ վերադառնալն անհավանական զգացողություն է։ Հատկապես տպավորիչ էր արցախյան այցը, հայկական լեռներն ու հողերը տեսնելը, որոնք պաշտպանել են մեր եղբայրները», – Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում ասաց Վարդանյանը։
Նա կարծում է, որ խաղերի կազմակերպումը հնարավորություն է տալիս համախմբել աշխարհասփյուռ հայ երիտասարդներին։ Այն հատկապես կարևոր է նրանց համար, ովքեր առաջին անգամ են այցելում հայրենիք։
«Հայդուկ» ֆուտբոլային թիմ
«Հայդուկ» ֆուտբոլային թիմի կազմակերպիչ Արսեն Նիկողոսյանը ծնվել է Երևանում, սակայն մեկ տարեկան էր, երբ ընտանիքը տեղափոխվեց Մոսկվա։ Կարծում է` յուրաքանչյուր հայի պարտքն է Հայաստան վերադառնալը, չի բացառում, որ մոտ ապագայում ինքն էլ կտեղափոխվի։
Արսեն Նիկողոսյան, «Հայդուկ» ֆուտբոլային թիմի կազմակերպիչ
«Երբ դու վարժվում ես մեգապոլիսի կյանքի ռիթմին, իհարկե բարդ է։ Սակայն, երբ մտածում ես ընտանիքի, ապագայի մասին, միանգամից Երևանն է աչքիդ առաջ գալիս, այստեղ ավելի շատ դրական արժեքներ կան, քան Մոսկվայում», – խոստովանեց Նիկողոսյանը։
Ֆուտբոլով է տարված նաև մասնագիտությամբ ուռուցքաբան Գեորգի Սահակյանը։ Նրա նախնիները Հայոց ցեղասպանության տարիներին Կարսից տեղափոխվել են Թբիլիսի, որտեղ էլ ծնվել է Գեորգին։ Գևորգն էլ երեք տարեկան է եղել, երբ ընտանիքը տեղափոխվել է Մոսկվա։ Նրա խոսքով` Հայաստանը գրավում է իր մոգականությամբ։
Գեորգի Սահակյան, «Հայդուկ» ֆուտբոլային թիմի համահիմնադիր
Դոնի Ռոստովի «Ուրարտու» ֆուտբոլային թիմի խաղացող, 22–ամյա Էրիկ Գևորգյանը ևս առաջին անգամ է Հայաստանում։ Նա հասցնում է բանկում աշխատել և պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլ խաղալ։ Առաջին տպավորություններն այնքան բուռն են, որ որոշել է ամեն տարի այստեղ հանգստանալ։
Էրիկ Գևորգյան, «Ուրարտու» ֆուտբոլային թիմի խաղացող
Ի տարբերություն Էրիկի` «Ուրարտուի» 31–ամյա խաղացող Արթուր Պողոսյանն ամեն տարի օգոստոսին այցելում է հայրենի Արմավիր քաղաք, քանի որ այստեղ է ամփոփված մորը աճյունը. նրա ծնողներն Արմավիրից են։
Արթուր Պողոսյան, «Ուրարտուի» խաղացող
«Երբ գնում եմ Արմավիր, շնչում եմ այնտեղի օդը, աննկարագրելի դրական լիցքեր եմ ստանում։ Նայում եմ Արարատին, և սիրտս թեթևանում է։ Ամբողջ հոգով մոտ եմ Հայաստանին, այն ձգում է ինձ», – ասաց Պողոսյանը։
Չնայած այդ ամենին, դեռևս վերջնական որոշում չունի, եթե Հայաստան վերադառնա կկարողանա մշտապես այստեղ հաստատվել։
«Ուրարտու» թիմի հիմնադիր, 32–ամյա Տիգրան Պապիկյանը մինչև 10 տարեկան դառնալը ապրել Երևանում։ Այնուհետև տեղափոխվել է Ռոստով, որտեղ զբաղվում է սփյուռքահայերի ինքնության պահպանմամբ։ Տիգրանը դա իր առաքելությունն է համարում։
Տիգրան Պապիկյան, «Ուրարտու» թիմի հիմնադիր
Պապիկյանն ընկերների հետ թիմը հիմնել է 2008թ–-ին, որի հիման վրա ֆուտբոլային դպրոց է բացվել։ Դպրոցում ընդունում են 4 տարեկան և բարձր երեխաներին։
«Տղաս չորս տարեկան է, նա նույնպես հաճախում է այդ դպրոց։ Այնպես է ստացվել, որ դպրոց են հաճախել գրեթե բոլոր հայ երեխաները։ Դա մեզ թույլ է տալիս ամբողջ ուժով պահպանել հայկական կենցաղը, մշակույթը, լեզուն։ Ուստի ինձ համար դա ավելի շատ սոցիալական նախագիծ է, քան կոմերցիոն», – ասաց Պապիկյանը Sputnik Արմենիայի հետ զրույցում։
Պապիկյանն ամենաշատը տպավորված է Ստեփանակերտով։ Ասում է` Ռոստովում զգացվում է Հայաստանի բնության, օդի, լեռների ու ժողովրդի պակասը։ Չէ՞ որ պատմական հայրենիքում այլ կերպ է շնչում, այլ կերպ ուտում, նա այստեղ տանն է։
ֆուտբոլ, Համահայկական խաղեր, Սփյուռք, Վրաստանի Հանրապետություն, Արցախ, Հայաստան