Քաղաքացիների մեծ մասի համար հասկանալի չէ հանրաքվեի նշանակությունը, և որքանով է այն հիմա արդիական. քաղատեխնոլոգը՝ հանրաքվեի ուղղվածության և նպատակահարմարության մասին - Լուրեր Հայաստանից - Թերթ.am
16:25 • 16.02.20
Այս հանրաքվեն Նիկոլ Փաշինյանի վարկանիշի դրսևորումն է լինելու, առավել ևս, որ Նիկոլ Փաշինյանն անձամբ է զբաղվում քարոզչությամբ: Այս մասին Tert.am-ի հետ զրույցում ասաց քաղտեխնոլոգ, վերլուծաբան Վիգեն Հակոբյանը` անդրադառնալով ապրիլի 5-ին կայանալիք հանրաքվեին:
Վիգեն Հակոբյանի խոսքով` ինչպես 2 տարի առաջ, այնպես էլ այսօր, իշխանությունը մեկ հիմնական քարոզչական դեմք ունի՝ Նիկոլ Փաշինյանը:
«Այսինքն` «Այո»- ի շտաբն այդպես էլ լուրջ համոզիչ քարոզ չի իրականացնելու, և, կամա թե ակամա, այդ քարոզչության բեռը լինելու է Նիկոլ Փաշինյանի վրա: Հանրաքվեն լինելու է նաև վստահության քվե Նիկոլ Փաշինյանի խոսքին, որովհետև, ըստ էության, նա լինելու է այդ քարոզչության գաղափարախոսը: Սա նշանակում է, որ հանրությունն իր վերաբերմունքն այս հանրաքվեում դիրքավորելու է, ասոցացնելու է դեպի կոնկրետ իշխանություն, իսկ եթե հիմա ասում ենք իշխանություն, պարզ է, որ հասարակության մեծ մասի համար իշխանություն հասկացությունը հենց Նիկոլ Փաշինյանն է: Այս առումով կարծում եմ, որ հանրաքվեի արդյունքները, իհարկե, ոչ 100 տոկոսով, բայց արտացոլելու է Նիկոլ Փաշինյանի վարկանիշը»,- ասաց վերլուծաբանը:
Քաղտեխնոլոգի կարծիքով այս պահի դրությամբ, քաղաքացիների մեծ մասի համար հասկանալի չէ հանրաքվեի նշանակությունը, թե որքանով է սա հիմա արդիական:
«Իշխանությունը, երևի թե ունի մեկին, որ պետք է նշանակի ՍԴ նախագահ: Դրա համար կարող եմ ասել, որ իշխանությունը բավականին լուրջ խնդիրների առջև է կանգնած, այսինքն՝ առաջին քայլով պետք է փորձի ոչ միայն համոզել բնակչությանը, որ սա շատ կարևոր միջոցառում է, այլև երկրորդ քայլով փորձի բերել ընտրատեղամասեր և 3-րդ քայլով էլ, ըստ էության, փորձի 650 հազար կողմ ձայն ապահովել»,- ասաց Վիգեն Հակոբյանը:
Բանախոսի կարծիքով՝ այս առումով իշխանության գլխավոր խնդիրը դա նախ և առաջ ինչ-որ քայլով կամ մոտիվացիայով բնակչությանը բերելն է ընտրատեղամասեր:
«Կարծում եմ՝ իշխանությունը շատ լավ հասկանում է, որ խնդիրը բավականին պրոբլեմատիկ է, քանի որ բուն թեման հանրաքվեի իրավամբ քիչ հետաքրքիր լինելն է, և դրա համար էլ խորհրդարանի իր ելույթում Նիկոլ Փաշինյանը, ըստ էության, ձևակերպեց, թե ինչ մոտիվացիայով, ինչ թեմայով պետք է փորձեն կոնսոլիդացնել ընտրազանգվածին: Փորձելու են նորից ամեն ինչ տեղափոխել հեղափոխական պաթոսի մեջ, սև-սպիտակի փաթեթավորմամբ, որպեսզի կրկին կարողանան վերակենդանացնել հեղափոխական տրամադրությունները, ինչ-որ վտանգի զգացողություն առաջացնեն քաղաքացիների մոտ, որ հեղափոխությունը վտանգի տակ է, ա՜յ, եթե դու՛ք չգաք, չքվեարկեք, ապա հեղափոխությունը կկործանվի»,- ասաց քաղտեխնոլոգը:
Վիգեն Հակոբյանի կարծիքով՝ իշխանության մոտ դոմինանտը ՍԴ-ի թեման չէ, քանի որ այդ մասին ամիսներ շարունակ խոսում են, և միևնույն է թեման արդիական չի դառնում:
«Հաշվի առնելով իշխանության ընտրած մարտավարությունը՝ ընդդիմադիր ճամբարը, ըստ էության, փորձում է այդ խաղի մեջ չմտնել, այդ զենքը չտրամադրել իշխանությանը: Ուղղակիորեն հայտարարում են, որ այս թեման իրենց չի հետաքրքրում, ավելին՝ սա նույնիսկ թեմա չի, որ իրենք զբաղվեն, փոխարենն ավելի լուրջ գործեր կան: Այս պարագայում, եթե դու չես տեղավորվում այդ սևի ու սպիտակի պայքարի մեջ, ապա իշխանությունը չի ունենում իր համար անհրաժեշտ թիրախը՝ սևերին»,- նշեց Հակոբյանը:
Քաղտեխնոլոգը կարծում է, որ այս հանրաքվեն ռիսկային միջոցառում է իշխանության համար, քանի որ հետաքրքրիր թեստ է լինելու հենց իշխանության համար:
«Սովորաբար հեղափոխությունից հետո, երբ իրականում հեղափոխություն անող ուժի ռեյտինգը բավականին բարձր է, առաջին ընտրություններն անցնում են բավականին բարձր թափանցիկության պայմաններում, և լեգիտիմությունը երբեք կասկածի տակ չի դրվում նաև այն պատճառով, որ այդ ուժը կեղծիքների վարչական ռեսուրսների չարաշահման արատավոր տեխնոլոգիաների կիրառման կարիք չի ունենում: Ինքն առանց այդ էլ ձիու վրա նստած է գալիս, և կարիք չկա կեղծելու: Հիմա՝ փաստացի առաջին ընտրություններից 2 տարի անց, դրվել է հանրաքվե, որն արդեն 2-րդ պրոցեսն է և բոլորը սպասում են»,- ասաց բանախոսը:
Հակոբյանն ընդգծեց, որ իշխանության համար կա խնդիր՝ ապահովել մասնակցություն և կողմ ձայներ՝ առնվազն 650 հազար: Նրա դիտարկմամբ, դա բավականին բարդ խնդիր է: Քաղտեխնոլոգի խոսքով՝ հիմա կարող ենք տեսնել, թե արդյո՞ք իշխանությունը, որն արդեն խնդիր ունի, չեն դիմելու որոշակի այլ տեխնոլոգիաների, օրինակ՝ վարչական ռեսուրսի օգտագործում և այլն:
«Այս տեսակետից սա թեստ է: Գուցե՞, սա այն վերջնական թեստը չի լինի, որը պետք է հերթական ընտրության ժամանակ, բայց սա արդեն կարող է որոշ չափով ցույց տալ, թե արդյո՞ք իշխանությունները հավատարիմ են իրենց խոստմանը, որ այսուհետև Հայաստանում բոլոր ընտրական գործընթացները՝ ընդհուպ հանրաքվեները, լինելու են մաքուր առանց կեղծիքների, առանց վարչական ռեսուրսի օգտագործման, առավել ևս՝ ընտրակաշառքների»,-ընդգծեց Հակոբյանը:
Ինչ վերաբերում է արտախորհրդարանական ուժերի մասնակցությանը, քաղտեխնոլոգն ասաց, որ դոմինանտ է բոյկոտի գաղափարը: Նրա խոսքով դրա մասին փաստացի չի ասվում կամ եթե ասվում է, այնուամենայնիվ ֆորմալիզացված չէ:
«Ըստ էության «Ոչ»-ի շտաբն արդեն ձևավորվել է. դա ձևավորող ՀԿ-ները, իրավապաշտպան կազմակերպությունները, իրավաբանները, իրավագետները, սահմանադրագետները վարելու են «Ոչ»-ի քարոզչությունը: Ամենայն հավանականությամբ, քարոզչությունն իրավական դաշտում, իրավական տեսանկյունից են տանելու: Ամեն դեպքում, որքան էլ այդ քաղաքական ուժերը, թե՛ խորհրդարանական, թե՛ արտախորհրդարանական հայտարարում են, որ չեն մասնակցում այդ պրոցեսին, կարծում եմ, որ իրենք պաշտոնապես «Ոչ»-ի քարոզչությանը չեն մասնակցելու, բայց ձևավորելու են սեփական օրակարգերը: Քարոզչությունը սեփական օրակարգով է լինելու, օրինակ` ասելու են մենք ոչ ենք ասում այն իշխանությանը, որը ենթադրենք Արցախի հարցում ճիշտ չի վարվում: Այսինքն՝ «Ոչ»-ի քարոզչությունը լինելու է, բայց ոչ թե Սահմանադրական դատարանի օրակարգով, այլ, ընդհանուր առմամբ իշխանության վարած քաղաքականության դեմ»,- եզրափակեց Հակոբյանը:
Հեղինակ Նանե Հայրապետյան