«Լիդիանի» Սուտը հույսով է լցվում, երբ լսում է այն շշուկները, որ իբր վերջին իշխանափոխության պահին, առաջին աթոռը փոխանցելիս, աթոռին կցվել է մի փոքրիկ չհրկիզվող արկղ, որի մեջ եղած հույժ գաղտնի ծրագրում նշված է նաև Ամուլսարի խնդրում բարձրյալի հովանավորության պարտադրանքը: Հավանաբար,սա կապանքների մեջ է պահում նորընտիր իշխանությանը: Բացի այդ, գիտական աստիճան ունեցող, սակայն ծախու մասնագետների օգնությամբ, «Լիդիանի» Ստին հաջողվել է մոլորեցնել մեր վարչապետին, իր թիմով հանդերձ: Սրանց համոզել են, որ իբր հանքի շահագործումը կյանքին վտանգ չի սպառնում, իսկ եթե լինի էլ՝ կառավարելի է: Ահա թե ինչու, Ամուլսարին վերաբերող վարչապետի ելույթներն անհասկանալի են և հիմնազուրկ: Այս հարցում անճարակությունը նրան ստիպում է երբեմն դիմել նույնիսկ նենգափոխումների, տրորելով նաև այլ արժեքներ...
Նա հայտարարում է, թե կառավարությունն է վճռելու Ամուլսարի բացման կամ փակման խնդիրը, ժողովուրդ դու քո ձայնը տվել ես ինձ, ուրեմն մի խանգարիր իմ կառավարությանը և հասկացիր, ամբոխային քո ձայնը, ինչպես բազմիցս փաստվել է, գիտական ու տրամաբանական հիմք չունի, ուրեմն, ապավինիր քո ընտրյալի ձայնին: Նաև՝ վանկարկումը, թե «մենք ենք տերը, մեր երկրի» ժամկետանց է, քանզի ձեր ձայնը ինձ տալով, արդեն ես եմ տերը մեր երկրի: Ժողովուրդ, դու ինձ զարմացնում ես քո վախկոտությամբ ու կասկածամտությամբ՝ սարսափում ես երկրաշարժից, ուրանից և մյուս ծանր մետաղներից ու նրանցով աղտոտված ջրից ու հողից: Ժողովուրդ, դու սնապարծորեն հպարտանում ես Քարահունջի պարսատիկի քարերով ու հավաբուն Գառնիի տաճարով, կառչել ես քո ավանդական վարք ու բարքին և չես ցանկանում բարեփոխություններ կատարեմ: Անհասկանալիորեն չես վստահում իմ նշանակած կադրերին, իմացիր, որ նրանք են քեզ ճահճից հանել: Սիրելի ժողովուրդ, ինձ մի շեղիր իմ գլխավոր նպատակներից... դու ե՞րբ պիտի հասկանաս, որ թավշյա մահակը հեշտությամբ կարող է վերածվել երկաթյա մահակի:
Գործը միայն սրանով չավարտվեց: Ուսումնասիրվեց հանքարդյունաբերությանը վերաբերող օրենսդրությունը, բացահայտվեց, որ վերջին 20 տարիներին ընդունվել են պետության շահը հակասող օրենքներ: Այդ օրենքներում փոփոխություններ կատարելով դրանք համապատասխանեցրին պետության շահին՝ հանքարդյունաբերական թափոնները բերվեցին հարկային դաշտ, հանքատերերին տրվեց միայն 2 % մաքուր շահույթ ստանալու իրավունք, իսկ 98 %-ը պետք է մուծվի պետական գանձարան, երբ մինչ այդ դրա հակառակն էր: Այս ամենին զուգահեռ վարչապետը ստեղծեց պրոֆեսիոնալ պետական կառավարման համակարգ, հրաժարվեց ճոխություններից ու շքեղություններից, վերացրեց պետական բարձրաստիճան պաշտոնյաների և քաղաքացիների աշխատավարձերի խայտառակ տարբերությունը, արգելեց անբարով վարկ և վտանգավոր այլ գաղափարներ տարածող կազմակերպությունների ներկայությունը Հայաստանում, պարտադրեց հոգատար վերաբերմունք հայոց լեզվի ու մշակույթի նկատմամբ... Բարեբախտաբար, կարճ ժամանակահատվածում վերականգնվեց ժողովրդի սերն ու վստահությունը իշխանության նկատմամբ:
Գրետա Գաբրիելյան 2019-12-09 21:59:39
Պարոն Սանասարյան, փաստորեն եթե անհասկանալի է, ինչու՞ չի ստացվում գիտականորեն հիմնավորված Ամուլսարի հանքավայրի շահագործման վտանգները տեղ հասցնել կառավարությանը, դեռևս հույս կա թատերականացված ներկայացման միջոցով այդ վտանգները ներկայացնել: Ես կարծես թե մի ներկայացում տեսա ձեր գրված սցենարով, որտեղ Լիդիանի Սուտը Թեղուտի Ստի հետ , մեկը մյուսի հետ մրցում են, թե որ՞ մեկի սուտն է ավելի ցինիկ ու ազգադավ , բեմ է բարձրանում հայ ժողովրդին ծառայող Հայաստանի Կառավարության դեմքը ներկայացնող դատավորը ու կարդում դատավճիռը՝ որը իրենից ներկայացնում է ձեր այս արժեքավոր նյութի վերջաբանը. Իսկ ավելի իրատեսական եթե լինենք, ես հավատացած եմ, որ գալու է այդ օրը, երբ ձեր կանխատեսումը իրական է դառնալու: Իսկ այսօր այդ դատավճիռը պետք է գրել մի վարդագույն թղթի վրա , որի տակ ստորագրված է ՝ Հայաստանի Հպարտ Ժողովուրդ , դնել շշի մեջ և թաղել . Որտեղ՞ թաղել.... այս է խնդիրը, կմտածենք....