Հառիճավանք | Տուրեր Հայաստանում և Արտերկրում - Պատմական Հետք
ԱնվանումՀառիճավանք
ՎայրՀՀ Շիրակի մարզ
Ամսաթիվ28.10.18
Սուրբ Գրիգոր եկեղեցու կառուցման ժամանակի մասին ոչ մի տվյալ չի պահպանվել։ Աբել Մխիթարյանցը եկեղեցին համարում է 10 դարի կառույց: Նա կրկնահարկ մատուռին վերաբերող Սարգիս ճոնի անթվական շինարարական արձանագրությունը սխալմամբ վերագրում է Սուրբ Գրիգոր եկեղեցուն՝ Սարգիս ճոնին համարելով 10-րդ դարի անձնավորություն։ Նույն կարծիքին է նաև Ս. Զալալյանցը: Ղևոնդ Ալիշանը, հիմնվելով Ա. Մխիթարյանցի տվյալների վրա, կրկնում է վերջինիս տեսակետը, թեև կասկածի տակ է առնուս արձանագրության թվագրման ճշտությունը։ Հետագա հետազոտողները, նկատի առնելով հուշարձանի հատակագծային լուծումը, այն համարում են 7-րդ դարի կառույց։
Սուրբ Գրիգոր եկեղեցուն հետագայում հարավ-արևմուտքից կցվել է մի այլ ավանդատուն, որի վրա Սարգիս Ճոնը բարձրացրել է երկրորդ հարկի մատուռը։ Գմբեթն օրգանապես կապվում է աբսիդների ու անկյունային մասերի հետ: Եկեղեցու արտաքինը կրել է բազմաթիվ փոփոխություններ։ Նորոգվել է արտաքին երեսապատը, ավելացվել է կրկնահարկ մատուռը, որը 12-րդ դարում արևմուտքից կցվել է զանգակատանը, ամբողջովին վերակառուցվել է եկեղեցու գմբեթը։ Դժվար է պատկերացնել կառույցի նախնական տեսքը, քանի որ այն բոլոր կողմերից շրջապատված է կից կառույցներով, իսկ հյուսիսից մտնում է Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու գավթի ծավալի մեջ։
Մեծ փոփոխություն է կրել Սուրբ Գրիգոր եկեղեցին 19-րդ դարի նորոգման ժամանակ։ Իրենց նախնական նիշից բարձրացվել են անկյունային մասերը՝ հյուսիսային կողմում, Սուրբ Աստվածածին եկեղեցու գավթի պատի մեջ պահպանված զամբյուղաձև զարդաքանդակով քիվր։ Այս հատվածների և աբսիդների սկզբնական նիշից բարձրացված ծածկերը փակում են գմբեթի օղակաձև հիմքը, որի վբա բարձրացել է 16-նիստավոր թմբուկը։ Վերջինս վերանորոգվել է, դա երևում է երեսապատող քարի գույնից, շարվածքից։ Թմբուկը պսակված է եղել շրջանաձև, զամբյուղաձև զարդաքանդակ ունեցող քիվով, որը գրեթե ամբողջապես պահպանվել է։ Եկեղեցու ծածկերն ու վեղարը իրականացված են եղել կղմինդրով: Ա. Մնացականյանը գտնում է, որ նիստավոր թմբուկից շրշանաձև քիվին անցումը արված է կղմինդրի ծածկը հեշտությամբ իրականացնելու նպատակով: 1863 թվականի նորոգման ժամանակ թմբուկի ծածկը արվել է կիսագնդի ձևով:
Սուրբ Գրիգոր եկեղեցու գավիթը
Արևմտյան պատին, բարավորի վերնամասում գրված է.
Հյուսիսային ճակատի արձանագրությունը, Զաքարե ամիրսպասալարը, հայտնում է եկեղեցու և ամրոցի կառուցման մասին՝ գրվել է ՈԾ (1201) թվականին։ Սակայն քանի որ Սուրբ Գրիգոր եկեղեցու հարավ-արևմտյան պատին 1196 թվականի Գրիգոր Տուտեորդու և Աստվածատուր Արուճեցու արձանագրությունների մեջ հիշատակվում է նաև Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին, ապա 1201 թվականին կառույցի շինարարության ավարտի տարեթիվն է։ Համալիրի գլխավոր շինության կառուցումը սկսվել է Սուրբ Գրիգոր եկեղեցու նորոգումից անմիջապես հետո՝ 13-րդ դարի վերջին տասնամյակում։
Իրենց դեկորատիվ մշակմամբ առավել հարուստ են եկեղեցու արևելյան և հյուսիսային սակատներր։ Իվանե և Զաքարե եղբայրների հարթաքանդակով արևելյան ճակատի հորինվածքը: Կտիտորական ավանդական հորինվածքը ներկայացնում է դեմ առ դեմ կանգնած Զաքարյան եղբայրներին, որոնց իրար մեկնած ձեռքերի վրա ժամանակին տեղավորված է եղել եկեղեցու մանրակերտը.
Վերջինս այժմ չի պահպանվել։ Մանրակերտի տեղում 1895 թվականին տեղադրվել է աստվածամոր մի մարմարե պատկեր: Նույն ճակատի վերին ձախակողմյան մասում թևավոր առյուծի մարմնով կնոջ ֆիգուր է քանդակված։
— Աբել վարդապետ Մխիթարեանց, Պատմութիւն մենաստանին Հառիճոյ, Թիֆլիս, 1856 թվական, էջ 32։
— Աբել վարդապետ Մխիթարեանց, Պատմութիւն մենաստանին Հառիճոյ, Թիֆլիս, 1856 թվական, էջ 38։
Սուրբ Հարություն եկեղեցուն վերաբերող տեղեկությունները սակավ են։ Աբել Մխիթարյանցը և Ղ. Ալիշանը եկեղեցին նշում են առանց թվագրման։
Կրկնհարկ մառուռ
Դպրատուն
Գտնվում է վանքից հարավ-արևմուտք՝ միայնակ կանգնած ժայռի վրա: Ունի ուղղանկյուն հատակագիծ։ Միակ մուտքը հյուսիսից է։ Հարավային ճակատի վրա բացվում է մի փոքր լուսամուտ։ Ներսում, արևելյան պատի դիմաց, կանգնեցված է ուղղանկյունաձև մի քարաբեկոր: Հ. Շ ահխաթունյանցը և Ղ. Ալիշանը ենթադրելում էին, որ մատուռի մեջ է գտնվում վանքի ճարտարապետի գերեզմանը: