Libera volo en teologio - Wikipedia's Free will in theology as translated by GramTrans
Libera volo en teologio
Wikipedia's Free will in theology as translated by GramTrans
La ĉi-suba teksto estas aŭtomata traduko de la artikolo Free will in theology article en la angla Vikipedio, farita per la sistemo GramTrans on 2017-10-14 23:04:51. Eventualaj ŝanĝoj en la angla originalo estos kaptitaj per regulaj retradukoj. Se vi volas enigi tiun artikolon en la originalan Esperanto-Vikipedion, vi povas uzi nian specialan redakt-interfacon. Rigardu la artikolon pri WikiTrans por trovi klarigojn pri kiel fari tion. Ankaŭ ekzistas speciala vortaro-interfaco por proponi aŭ kontroli terminojn.
Tiu artikolo temas pri la teologiaj demandoj de libera volo. Por aliaj uzoj, vidu libera volo (malambiguigo).
Libera volo en teologio estas grava parto de la debato sur libera volo ĝenerale. Religioj varias multe en sia respondo al la norma argumento kontraŭ libera volo kaj tiel eble apelacios al iu nombro da respondoj al la paradokso de libera volo, la aserton ke tutscio kaj libera volo estas malkongruaj.
2 Oftaj defendoj
3.1 Libera volo en la Biblio
3.2 Romia Katolikismo
3.3 Ortodoksa kristanismo
3.3-a 1 orienta ortodoksa
3.3-a 2 orientaj ortodoksaj
3.4 Diferencoj de vido inter katolikaj kaj ortodoksaj preĝejoj
3.5 Protestanto
3.5-a 1 Armenismo
3.5-a 2 Luteranismo
3.5-a 3 dio kaj kreado
3.5-a 4 Antaŭdestino
3.5-a 5 Anabaptismo
3.5-a 6 Kalvinismo
3.5-a 7 Komparo de protestantoj
3.6 Eklezio de Lasttagaj Sanktuloj
3.7 Nova preĝejo
4.1 Malsamaj aliroj
6 Judismo
6.1 Libera volo kaj kreado
6.2 La paradokso de libera volo
6.3 Alternaj aliroj
6.4 Kabalista penso
9.1 Generalo
9.2 Kristana materialo
9.3 Juda materialo
Ĉefa artikolo: Argumento de libera volo
La teologia doktrino de dia antaŭscio ofte estas asertita por esti en konflikto kun libera volo, precipe en kalvinistaj cirkloj: ĉu dio scias precize kio okazos (rekte malsupren al ĉiu elekto persono faras), ĝi ŝajnus ke la "libereco" de tiuj elektoj estas vokita en demandon.
Tiu problemo estas rilatita al la aristotela problemo de la marbatalo: morgaŭ aŭ tie faras aŭ ne estos marbatalo. Laŭ la leĝo pri elimino de tria, ŝajnas ekzisti du opcioj. Se ekzistos marbatalo, tiam ĝi ŝajnas ke estis vere eĉ hieraŭ ke ekzistus oni. Tiel estas necese ke la marbatalo okazos. Se ne ekzistos oni, tiam, de simila rezonado, estas necese ke ĝi ne okazos. [2] Tio signifas ke la estonteco, kion ajn ĝi estas, estas tute interkonsentita per pasintaj veroj: veraj proponoj pri la estonteco ( determinisma konkludo estas atingita: aferoj ne povus estinti ajna alia maniero).
Tamen, kelkaj filozofoj sekvas William of Ockham (Vilhelmo de Ockham) en dirado ke neceso kaj ebleco estas difinitaj kun respekto al antaŭfiksita punkto en tempo kaj antaŭfiksita matrico de empiriaj cirkonstancoj, kaj tiel io kion tio estas simple ebla de la perspektivo de unu observanto povas esti necesa de la perspektivo de ĉioscia. [3] Kelkaj filozofoj sekvas Filon de Aleksandrio en dirado ke libera volo estas kvalito de la animo de homo, kaj tiel ke al ne-homaj bestoj mankas libera volo.
Oftaj defendoj
Juda filozofio emfazas ke libera volo estas produkto de la interna homanimo, uzante la vorton neshama (de la hebrea radik n.sh.m. aŭ. נ. ש. מ kun la signifo "spiro"), sed la kapablo fari liberan elekton estas tra Yechida (de hebrea vorto "yachid", יחיד, singularo), la parto de la animo kiu estas unuigita kun dio, [ citaĵo bezonis ] la nura estanta tio ne estas malhelpita per aŭ dependa de celo kaj efiko (tiel, libereco de volo ne apartenas al la sfero de la fizika realeco, kaj sentaŭgeco de fiziko por klarigi ĉar ĝi estas atendita).
En Islamo, la teologia temo ne estas kutime kiel unuigi liberan volon kun la antaŭscio de dio sed kun la jabr de dio aŭ diveni aŭtoritatan potencon. al-Ash'ari evoluigis "akiron" aŭ "du-agentejan" formon de kompatibilismo, en kiu homa libera volo kaj dia jabr estis ambaŭ asertis, kaj kiu iĝis bazŝtono de la domina Ash'ari pozicio. [5] En Ŝijaismo, Ash'aris-kompreno de pli alta ekvilibro direkte al antaŭdestino estas defiita fare de la plej multaj teologistoj. [6] Libera volo, laŭ islama doktrino estas la ĉeffaktoro por la respondigebleco de viro en liaj/ŝiaj agoj dum vivo. Ĉiuj agoj prenitaj per la libera volo de viro laŭdire estas fidis je la Tago de Juĝo ĉar ili estas liaj/sia propra kaj ne dio.
La filozofo Søren Kierkegaard asertis ke dia ĉiopovo ne povas esti apartigita de dia boneco. [7] Kiel vere ĉiopova kaj bona estaĵo, dio povis krei estaĵojn kun vera libereco super dio. Krome, dio libervole farus tion ĉar "la plej granda bona ... kiu povas esti farita por estaĵo, pli granda ol anything alia tiu unu povas fari por ĝi, devas esti vere libera." [8] Tiu de Alvin Plantinga " libervola defendo " estas nuntempa vastiĝo de tiu temo, aldonante kiel dio, libera volo, kaj malico estas koheraj.
Libera volo en la Biblio
La biblia grundo por libera volo situas en la " Aŭtuno " en pekon de Adamo kaj Eva kiuj okazis en sia "konscie elektita" malobeemo al dio.
"Libereco" kaj' libera volo" povas esti traktitaj kiel unu ĉar la du esprimoj estas ofte uzitaj kiel sinonimoj. [11] Tamen, ekzistas ĝeneraligitaj malkonsentoj en difinoj de la du esprimoj. [12] Pro tiuj malkonsentoj, Mortimer Adler trovis ke limado de tri specoj de libereco estas necesa por klareco pri la subjekto, kiel sekvas:
(1) Malkonciza libereco estas "libereco de devigo aŭ modereco" kiu malhelpas funkcii kiel unu voloj.
En la Biblio, malkonciza libereco ricevis al la hebreoj en La Eliro de sklaveco en Egiptujo.
(2) Natura libereco (a.k. . vola libereco) estas libereco por determini onies proprajn "decidojn aŭ planojn." Natura libereco estas eneca en ĉiuj homoj, en ĉiuj cirkonstancoj, kaj " sen konsidero al iu mensstato aŭ karaktero kiujn ili povas aŭ eble ne akiras en la kurso de siaj vivoj."
La Biblio, egalanta Adler, rigardas ĉiun homaron kiel kompreneble posedado de la "libera elekto de la volo." [16] Se "libera volo" estas prenita por signifi senafektan kaj libervolan elekton, la Biblio supozas tiel ĉiujn homojn, koruptitan kaj regeneriĝi, posedi ĝin. [17] Por ekzemploj, "libera volo" estas instruita en Mateo 23:37 kaj Revelacio 22:17.
(3) Lernita libereco estas libereco "por vivi kiel [oni] devus vivi", libereco kiu postulas transformon per kio persono akiras justa, sankta, sana, ktp. "mensstato aŭ karaktero."
La Biblio atestas la bezono de lernita libereco ĉar neniu "estas libera por obeemo kaj kredo al li estas liberigita de la regno de peko." Homoj posedas naturan liberecon sed siaj "libervolaj elektoj" servas pekon ĝis ili akiras liberecon de "la regno de peko." La Nov-Biblio-Vortaro indikas tiun lernitan liberecon por "obeemo kaj kredo" kiel "liberan volon" en teologia signifo. [17] Tial, en biblia pensado, lernita libereco de estado "sklavigita por peki" estas necesa "por vivi ĝis la ordonoj de Jesuo por ami dion kaj ami najbaron."
Jesuo rakontis al siaj aŭskultantoj ke ili devis fariĝi "liberaj efektive" (Johano 8:36). "Liberaj efektive [ ontó'oj]" signifas "vere libera" aŭ "vere libera", ĉar ĝi estas en kelkaj tradukoj. [21] Fariĝi "libera efektive" intencas liberecon de "katensekso ĝis peko." [22] Tiu lernita libereco estas "libereco por servi la sinjoron." [23] Esti "libera efektive" (t.e., vera libereco) renkontas "God's ŝanĝiĝadon our naturon" por liberigi nin de esti "sklavoj al peko." kaj dotante nin per "la libereco por elekti esti justa."
Mark R. Talbot, [24] "klasika kristana teisto," [25] rigardas tion akiris " kompatibilist liberecon" kiel la libereco kiun "Biblia historio portretas kiel valoro havi."
Malferma teismo neas la kompatibilisto- "liberecon de tiu klasika teismo por elekti esti justa sen la ebleco de elekti alie." [27] kvalifikas kiel vera libereco. Por malferma teismo, vera libervolisma libereco estas inkompatibilistlibereco. Nekonsiderante faktoroj, persono havas la liberecon por elekti kontraŭ alternativoj. En la vortoj de sincera teistwilliam Hasker, koncerne iun agon ĝi ĉiam estas " ene de la potenco de la agento prezenti la agon kaj ankaŭ en la povo de la agento sindeteni de la ago." [28] Kvankam malferma teismo ĝenerale kontraŭdiras la liberecon de klasika teismo "por elekti esti justa sen la ebleco de elekti alie", Hasker permesas ke Jesuo posedis kaj homoj en ĉielo posedos tian liberecon. Koncerne Jesuo'n, Hasker-projekciojn Jesuo kiel "libera agento", sed li ankaŭ opinias ke "estis ne vere eble" ke Jesuo "interrompus la mision." [29] Koncerne ĉielon, Hasker antaŭvidas ke kiel rezulto de nia elekto ni estos "nekapablaj peki" ĉar ĉiuj pekaj impulsoj estos iritaj.
Teologoj de la Eklezio Romkatolika universale ampleksas la ideon de libera volo, sed ĝenerale ne rigardas liberan volon kiel ekzistante krom aŭ en kontraŭdiro al gracio. St. Augustine kaj St. Thomas Aquinas skribis grandskale sur libera volo, kie Augustine temigas la graveco de libera volo en liaj respondoj al la Manichaeans, kaj ankaŭ la limigojn de koncepto de senlima libera volo kiel neado de gracio, en liaj refutoj de Pelagio.
La Katekismo de la Romkatolika Eklezio asertas ke "Libereco estas la potenco, fiksiĝinta en racio kaj volo". [31] Ĝi daŭriĝas por diri ke "dio-kreita ulo racia estaĵo, donante pri li la dignon de persono kiu povas iniciati kaj kontroli siajn proprajn agojn. Dio faris ke la homo devus esti' forlasita en la mano de sia propra konsilado,' tiel ke li eble de sia propra akordo serĉos sian Kreinton kaj libere ekhavos lian plenan kaj feliĉegan perfektecon per fiksiĝado al li. "" [32] La sekcio finas kun la rolo kiun tiu gracio ŝajnigas esti, "Per la funkciado de gracio kiun la Sankta Spirito edukas al ni en spirita libereco por igi nin liberigi kunlaborantojn en sia laboro en la eklezio kaj en la mondo."
Latinaj la videbloj de kristanismo en libera volo kaj gracio ofte estas komparitaj al antaŭdestino en Reformita Protestant Christianity, precipe post la Kontraŭreformacio, sed en komprenado de malsamaj konceptoj de libera volo ĝi estas ekzakte same grave kompreni la malsamajn konceptojn de la naturo de dio, temigante la ideon ke dio povas esti ĉiopova kaj tute-sperta eĉ dum homoj daŭre ekzercas liberan volon, ĉar dio transcendas tempon.
La papa encikliko sur homa libereco, Libertas Praestantissimum de Leono la 13-a (1888), [34] ŝajnas lasi la demandon nesolvita kiel al la rilato inter libera volo kaj determinismo: ĉu la ĝusta nocio estas la kompatibilisto oni aŭ la libervolistunu. La citaĵoj apogantaj kompatibilismon inkludas tiu de St. Thomas (piednoto 4) proksime de la fino de paragrafo 6, koncerne la kialon de malico ("Dum, kiam li pekas, li agas en opozicio al racio, estas proponita per alia, kaj estas la viktimo de fremdaj miskomprenoj"), [35] kaj simila passus sugestanta natura, kial-kaj-efika funkcio de homo faras ("harmonio kun liaj naturaj inklinoj", "Kreinto de volo", "de kiu ĉiuj aĵoj estas proponitaj en konformeco kun sia naturo") alproksimiĝi al la fino de paragrafo 8 (dum pripensado de la problemo de kiel gracio povas havi efikojn al libera volo). Aliflanke, metafizika Libertarianismo - minimume kiel speco de ebleco de inversigado de la direkto de onies aktorado - estas proponita per la referenco al la bonkonata filozofia esprimo metafizika libereco komence de paragrafo 3 kaj, laŭ mezuro, kontrastiga komparo de bestoj, kiuj ĉiam agas "de neceso", kun homa libereco, per kiu oni povas "aŭ agi aŭ ne agi, fari tion aŭ fari tion".
Kritiko kiu ŝajnas pli daaŭ malpli por apogi popularajn inkompatibilistajn vidojn povas esti trovita en kelkaj papaj dokumentoj precipe en la 20-a jarcento, [36] neniu eksplicita kondamno, aliflanke, de kaŭza determinismo en it plej senmarka formo povas esti trovita tie. Pli ofte tiuj dokumentoj temigas kondamnon de fizikismo/materialismo kaj la akcentado de signifo de kredo je animo, ĉar ne-fizika nedividebla substanco provizis per intelekto kaj volo, kiu decidas homan procedon laŭ (eble nepreciza) maniero.
La koncepto de libera volo estas ankaŭ de decida graveco en la orientaj (aŭ ne-Chalcedonian) eklezioj, tiuj en komuneco kun la Kopto. Kiel en judismo, libera volo estas rigardita kiel aksioma. Ĉiu estas rigardita kiel havado de libera elekto por en kio iniciato li aŭ ŝi sekvos lian aŭ she konsciencon aŭ arogantecon, tiuj du estinte nomumitaj por ĉiu individuo. Ju pli oni sekvas onies konsciencon, des pli kiun ĝi alportas al unu bonaj rezultoj, kaj ju pli oni sekvas onies arogantecon, des pli ĝi alportas unu malbonajn rezultojn. Sekvi nur onies arogantecon foje estas komparita kun la danĝeroj da falado en fosaĵon piedirante en densa mallumo, sen la lumo da konscienco por prilumi la padon. Tre similaj doktrinoj ankaŭ trovis skriban esprimon en la Dead Sea Scrolls "Manlibro de Disciplino", kaj en kelkaj sanktaj libroj poseditaj fare de la Beta Israel Judoj de Etiopio.
La orienta (aŭ Chalcedonian) Ortodoksismo apogas kredon diferencan de la luterano, kalvinisto, kaj Arminian protestantopiniojn. La diferenco estas en la interpreto de prapeko, alternative konata kiel " praula peko ", kie la ortodoksaj ne kredas je totala malmoraleco. La ortodoksaj malaprobas la pelagan vidon ke la prapeko ne difektis homnaturon; ili akceptas ke la homnaturo estas koruptita, sed kiun malgraŭ la falinteco de viro la dia bildo kiun li portas estis detruita.
La Ortodoksismo tenas al la instruado de sinergio (συνεργός, intencante labori kune), al kiu diras ke la homo havas la liberecon, kaj devas se li volas esti savita, elektas akcepti kaj labori kun la gracio de dio. Skt. John Cassian, 4-ajarcenta Ekleziestro kaj lernanto de Skt. Johano Krizostomo, prononcis tiun vidon kaj ĉiuj orientaj patroj ampleksis ĝin. Li instruis ke "graco estas necesa rajtigi pekinton reveni al dio kaj vivi, ankoraŭ la homo unue devas, de li mem, deziro kaj provo elekti kaj obei dion", kaj ke "graco estas nemalhavebla por savo, sed ĝi ne nepre bezonas antaŭi liberan homan elekton, ĉar, malgraŭ la malforto de homa volo, la volo povas preni la iniciaton direkte al dio. ".
Iu Ortodoksa Kristanoj utiligas la parabolon de dronanta viro por evidente ilustri la instruadon de sinergio: dio de la ŝipo ĵetas ŝnuron al dronanta viro, tiras lin supren, savante lin, kaj la viro, se li volas esti savitaj, devas teni malloze la ŝnuro; klarigante ambaŭ kiuj savo estas donaco de dio kaj la homo ne povas savi sin, kaj tiu viro devas ko-labori (sin-do) kun dio en la procezo de savo.
Fyodor Dostoevsky, la Russian Orthodox kristana romanverkisto, proponis multajn argumentojn por kaj kontraŭ libera volo. Famaj argumentoj estas trovitaj en " La Grand Inquisitor " ĉapitro en La Fratoj Karamazov , kaj en lia laboro Leteroj Elsubteraj . Li ankaŭ evoluigis argumenton tiu memmortigo, se neracie, estas fakte validumado de libera volo (vidu Kirilov en la Demonoj) romano. Kiel por la argumento prezentita en la s-sekcio de The Brothers Karamazov "The Rebellion (La Ribelo)" kiu la sufero de naivuloj ne estis valora je la prezo de libera volo, Dostoevsky ŝajnas proponi la ideon de apocatastasis (aŭ universala repacigo) kiel unu eblan racian solvon.
Ilustrado ĉar jes ke la homa parto en savo (reprezentita atendante al la ŝnuro) devas esti antaŭitaj kaj akompanitaj per gracio (reprezentita per la gisado kaj desegnaĵo de la ŝnuro), la bildo de la dronanta viro atendanta al la ŝnuron rolantaro kaj tirita fare de lia savanto egalrilatas proksime al katolika instruado, kiu diras ke dio, kiu "destinis nin nove enamiĝinte esti siaj filoj" kaj "esti obeis al la bildo de sia Filo", [37] inkludas en sia eterna plano de "antaŭdestino" la liberan respondon de ĉiu persono al lia gracio.
La Eklezio Romkatolika tenas al la instruado ke "de libera volo, (la homa persono) estas kapabla je direktado de si direkte al sia vera varo ... la homo estas dotita per libereco, elstara manifestiĝo de la dia bildo." [39] MAN havas libera faras aŭ por akcepti aŭ malaprobi la gracion de dio, tiel ke por savo "ekzistas speco de interagado, aŭ sinergion, inter homa libereco kaj graco". [40] "Pravigo establas kunlaboron inter la gracio de dio kaj la libereco de viro. Sur la parto de viro ĝi estas esprimita per la konsento de kredo al la Vorto de Dio, kiu invitas lin al konvertiĝo, kaj en la kunlaboro de bonfarado kun la instigo de la Sankta Spirito kiu antaŭiras kaj konservas sian konsenton: "Kiam dio tuŝas la koron de viro tra la lumo de la Sankta Spirito, la homo mem ne estas neaktiva ricevante tiun inspiron, ĉar li povis malaprobi ĝin; kaj tamen, sen la gracio de dio, li povas ne memstare propra libera movos sin direkte al justeco en la vido de dio" (Koncilio de Trento)."
Dio libere elektis al asociita viro kun la laboro de sia gracio. la patra ago de dio estas unua sur sia propra iniciato, kaj tiam kondukas la liberan aktoradon de viro tra lia kunlaboro. [42] Por katolikoj, tial, homa kunlaboro kun gracio estas esenca. [43] Kiam dio establas sian eternan planon de "antaŭdestino", li inkludas en ĝi la liberan respondon de ĉiu persono al lia gracio, ĉu ĝi estas pozitiva aŭ negativa: "En tiu grandurbo, fakte, kaj Herodo kaj Pontio Pilato, kun la gojoj kaj homoj de Israelo, kolektis kune kontraŭ via sankta servisto Jesuo, kiujn vi sanktoleis, farendaĵo kion ajn via mano kaj via plano predestinis por okazi" ( Akts 4:27-28).
La iniciato venas de dio, [45] sed ĝi postuloj libera respondo de viro: "dio libere elektis al asociita viro kun la laboro de sia gracio. la patra ago de dio estas unua sur sia propra iniciato, kaj tiam kondukas la liberan aktoradon de viro tra lia kunlaboro". [42] "Ĉar la iniciato apartenas al dio en la sinsekvo de gracio, neniu povas meriti la komencan gracion de pardono kaj pravigo, komence de konvertiĝo. Proponite fare de la Sankta Spirito kaj preter bonfarado, ni tiam povas meriti por ni mem kaj por aliaj la graciojn necesajn por nia sanktigo, por la pliiĝo de gracio kaj bonfarado, kaj por la akiro de eterna vivo."
Ortodoksa kritiko de katolika teologio
Ortodoksa teologo Vladimir Lossky deklaris ke la instruado de John Cassian, kiu en la Oriento estas konsiderita atestanto al Tradition, sed kiu "estis nekapablaj fari sin ĝuste komprenita", "estis interpretitaj, sur la racia aviadilo, kiel semi-pelagianism, kaj estis kondamnitaj en la Okcidento". [47] Kie la Romkatolika Eklezio defendas la koncepton de kredo kaj liberan volon tiuj estas pridubitaj en la Oriento per la konkludoj de la Second Council of Orange (Dua Konsilio de Orange). Tiu konsilio ne estas akceptita de la orientaj eklezioj la uzo de kaj la Romkatolika Eklezio [ ne en citaĵo antaŭfiksita ] [48] de priskribi ilian pozicion kaj Skt Cassian kiel semi-pelagajn ankaŭ estas malaprobita.
Kvankam la Eklezio Romkatolika eksplicite instruas ke "prapeko ne havas la kvaliton de persona faŭlto en iuj da la posteuloj de Adamo", [50] kelkaj orientaj ortodoksaj tamen asertas ke Roman Catholicism konfesas la instruadon, kiun ili atribuas al Saint Augustine, kiun ĉiu portas ne nur la sekvon, sed ankaŭ la kulpon de la peko de Adamo.
Diferencoj da vido inter katolikaj kaj ortodoksaj preĝejoj
Diversaj katolikaj teologoj identigas Cassian kiel instruisto de la semipelagian herezo kiu estis kondamnita fare de la Konsilio de Orange. [53] [54] [55] [56] [57] [58] [59] [60] [61] Dum la ortodoksaj ne aplikas la esprimon semipelagian al ilia teologio, ili kritikas la katolikojn por malaprobado Cassian kiun ili akceptas kiel tute ortodoksajn, [62] kaj por diri ke homa konsento al la praviganta ago de dio estas sin efiko de gracio, [63] pozicio dividita fare de orienta ortodoksa teologo Georges Florovsky, kiu diras ke la Orienta Ortodoksismo "ĉiam komprenis ke dio iniciatas, akompanas, kaj kompletigas ĉion en la procezo de savo", malaprobante anstataŭe la kalvinistan ideon de nerezistebla gracio.
Lastatempe, kelkaj katolikaj teologoj argumentis ke la skribaĵoj de Cassian ne devus esti konsideritaj semipelagian. [ citaĵo bezonis ] Kaj akademiuloj de aliaj nominalaj valoroj ankaŭ finis ke la penso de Cassian "ne estas semi-pelaga", [65] kaj ke li anstataŭe instruis ke "savo estas, de komenci finiĝi, la efiko de la gracio de dio" [65] kaj diris ke "la gracio de dio, ne homa libera volo, kaŭzas "ĉion kiu apartenas al savo" - eĉ kredo."
La Ortodoksismo tenas al la instruado de sinergio (συνεργός, intencante labori kune), al kiu diras ke la homo havas la liberecon, kaj devas se li volas esti savita, elektas akcepti kaj labori kun la gracio de dio. Post kiam baptite la travivaĵo de lia savo kaj rilato kun dio estas nomita teozo. La homaro havas libera faras por akcepti aŭ malaprobi la gracion de dio. Malakcepto de la donacoj de dio estas nomita blasfemo de la Sankta Spirito (donacoj de gracio, kredo, vivo). [67] [68] La unua kiu difinis tiun instruadon estis John Cassian, 4-ajarcenta Ekleziestro, kaj lernanto de Johano Krizostomo, kaj ĉiuj orientaj patroj akceptas ĝin. Li instruis ke "graco estas necesa rajtigi pekinton reveni al dio kaj vivi, ankoraŭ la homo unue devas, de li mem, deziro kaj provo elekti kaj obei dion", kaj ke "graco estas nemalhavebla por savo, sed ĝi ne nepre bezonas antaŭi liberan homan elekton, ĉar, malgraŭ la malforto de homa volo, la volo povas preni la iniciaton direkte al dio. ".
[ citaĵo bezonis ] Kelkaj ortodoksaj utiligas la parabolon de dronanta viro por evidente ilustri la instruadon de sinergio: dio de la ŝipo ĵetas ŝnuron al dronanta viro, tiras lin supren, savante lin, kaj la viron. Se li volas esti savita, la homo devas teni malloze la ŝnuro. Klarigante ambaŭ kiuj savo estas donaco de dio kaj la homo ne povas savi sin. Tiu viro devas ko-labori (sin-do) kun dio en la procezo de savo. Kiel dio ne predestinas personojn al eterna vivo, prefere ĉar li estas dio, li povas vidi kiu finfine elektos aŭ ne elektos sekvi lin.
Ĉefa artikolo: Historio de Kalvinist-armena debato
Kristanoj kiuj estis influitaj per la instruo de Jacobus Arminius (kiel ekzemple metodistoj) kredas ke dum dio estas tute-sperta kaj ĉiam scias nekonsiderante kiujn elektojn ĉiu persono faros, kaj li daŭre donas al ili la kapablon elekti aŭ ne elekti ĉion, ĉu ekzistas ĉiuj internaj aŭ eksteraj faktoroj kontribuantaj al tiu elekto.
Kiel Kalvino, Arminio asertis totalan malmoralecon, sed Arminio kredis ke nur prevenient-gracio permesis al homoj elekti savon:
Koncernanta gracio kaj libera volo, tio estas kion mi instruas laŭ la Skribaĵoj kaj ortodoksa konsento: libera volo estas nekapabla komenciĝi aŭ perfektigi ajnan vera kaj spirita bona, sen gracio ... . Tiu gracio [ prœvenit] antaŭe iras, akompanas, kaj sekvas; ĝi ekscitas, kunlaboras, funkciigas ke ni faras, kaj Co funkciigas timante ke ni faras vanaj.
Prevenient-gracio estas graco kiu antaŭas homan decidon. Ĝi ekzistas antaŭ kaj sen referenco al io ajn homoj eble priis. Ĉar homoj estas koruptitaj per la efikoj de peko, prevenient-gracio permesas al personoj engaĝi ilia Ĉielsendita libera faras por elekti la savon ofertita fare de dio en Jesus Christ aŭ por malaprobi tiun salvifan oferton.
Thomas Jay Oord eble ofertas la plej rigoran libervolan teologion antaŭsupozante prevenient-gracion. Kion li nomas "esenca kenozo" diras dio-agpreveniently por doni liberecon/agentejon al ĉiuj estaĵoj. Tiu donaco venas de la eterna esenco de dio, kaj estas tial necesa. Dio restas libera en elektado kiel por ami, sed la fakto ke dio amas kaj tial donas liberecon/agentejo al aliaj estas necesa parto de kio ĝi intencas esti dia.
Tiu vido estas malantaŭenirita en la Biblio kun versoj kiel ekzemple Luko 13:34, NKJV
O Jerusalemo, Jerusalemo, tiu kiu mortigas la profetojn kaj ŝtonojn tiujn kiuj estas senditaj al ŝi! Kiel ofte mi volis kolekti viajn infanojn kune, ĉar kokino kolektas sian idaron sub sia flugilo, sed vi ne estis preta!"
Ĉi tie ni vidas Jesuo'n lamenti ke Li estas nekapabla savi Jerusalemon kiam ili ne estas pretaj. Ni vidas ke dum Jesuo volus ŝpari Jerusalem He respektas ilian elekton por esti en peko malgraŭ sia volo daŭre tio ili estu ŝparitaj.
Ĉefa artikolo: Luteranismo [70]
Luteranoj kredas ke kvankam homoj havas liberan volon koncerne burĝan justecon, ili ne povas labori kun spiritan justecon sen la Sankta Spirito, ĉar justeco en la koro ne povas esti forĝita en la foresto de la Sankta Spirito. [71] En aliaj vortoj, la homaro estas libera elekti kaj agi en ĉiu rilato krom la elekto de savo.
Luteranoj ankaŭ instruas ke pekintoj, dum kapable je farado verkoj kiuj estas ekstere "bonaj", estas ne kapablaj je farado verkoj kiuj kontentigas la justecon de dio. [72] Ĉiu hompenso kaj faro estas infektitaj kun peko kaj pekaj motivoj. [73] Por Luther mem, en lia Bondage of the Will (Katensekso de la Volo), homoj estas proksime de naturo dotita kun libera volo/libera elekto en konsidero al "varoj kaj havaĵoj" kun kiuj persono "havas la uzrajton, agante, kaj preterlasadon laŭ sia Libera volo." Tamen, en "Dio-hospitalasekciaj" aĵoj apartenantaj al "savo aŭ kondamno-" homoj estas en katensekso "aŭ al la volo de dio, aŭ al la volo de satano."
Kiel trovite en la studo de Paul Althaus de la teologio de Luther, [75] la infekto de peko de ĉiu hompenso kaj faro komenciĝis kun la falo de Adamo en pekon, la Prapeko. La falo de Adamo estis "terura ekzemplo" de kion "libera faras" faros se dio konstante ne instigas ĝin al virta konduto. La homaro heredas la pekon de Adamo. Tiel, en nia "naturcirkonstanco", ni havas denaskan deziron al peko ĉar tio estas la persono kiun ni estas per naskiĝo. Ĉar Luther notis, "Adamo pekis volonte kaj libere kaj de li volo peki estis naskita en ni tiel ke ni ne povas peki senkulpe sed nur libervole."
La kontestatan esprimon liberumarbitrio estis tradukita "libera volo" fare de Henry Cole [77] kaj "libera volo" restas en generaluzo. Tamen, la Rupp- /Watson-studo de Luther kaj Erasmus elektis "liberan elekton" kiel la tradukon kaj disponigis raciaĵon. [78] Luther uzis "liberan elekton" (aŭ "libera volo") por indiki la fakton ke homoj agas "spontanee" kaj kun "avida volemo." [79] Li ankaŭ permesis "Liberan volon" kiel tiu "potenco" de kiu homoj "povas esti kaptitaj fare de la spirito" de dio. [80] Tamen, li bedaŭris la uzon de la esprimo "Libera volo" ĉar ĝi estas tro "grandioza, abunda, kaj plena." Tial, Luther diris ke al la denaska fakultato de "volemo" devus esti "telefonita antaŭ iu alia esprimo."
Kvankam de niaj voloj estas funkcio kaj estas en katensekso al niaj hereditaj pekaj deziroj, Luther insistis ke ni pekas "libervole." Libervole signifas ke ni pekas de nia propra libera volo. [82] Ni volas farendaĵo kion ni deziras. Tiel longe kiel ni deziras pekon, niaj voloj estas nur liberaj por peko. Tio estas la katensekso de Luther "de la volo" peki. La volo de la pekinto "estas mallibera, sed ĝi estas kaj restas lia volo. Li plurfoje kaj libervole agoj laŭ ĝi." Tiel ĝi estas, esti metita liberigas de peko kaj por justeco postulas "renaskiĝon tra kredo." [83] Renaskiĝo de kredo donas "veran liberecon de peko", kio estas, Luther, libereco [libereco] farendaĵo varon skribis."
Uzi biblian vorton gravan al Luther, esti metita liberigas de peko kaj por justeco postulas metanoian. [85] Luther utiligis la bildon de Jesuo da la bonaj kaj malbonaj arboj por prezenti la neceson de ŝanĝado de la persono por ŝanĝi kiajn personvolojn kaj faras. En la bildo de Jesuo, "bona arbo ne povas porti malbonan frukton, kaj malbona arbo ne povas porti bonan frukton" (Mateo 7:18). [86] Kiel la malbona arbo kiu povas nur produkti malbonan frukton, antaŭ renaskiĝo tra kredo, homoj estas en katensekso al la pekaj deziroj de siaj koroj. Ili povas nur volas farendaĵo peki, kvankam "spontanee kaj kun avida volemo." [87] Surbaze de lia opinio de la homa kondiĉo, Luther finis ke, sen renaskiĝo, la "libera elekto" kiun ĉiuj homoj ne posedas estas "libera entute" ĉar ĝi povas ne de si mem libera mem de it eneca katensekso ĝis peko.
Tiel, Luther karakterizita inter malsamaj specoj de libereco: () per naturo, libereco por funkcii kiel ni volas kaj (b) per renaskiĝo tra kredo, libereco por agi juste.
Dio kaj kreado
Ortodoksa lutera teologio diras ke dio igis la mondon, inkluzive de la homaro, perfekta, sankta kaj senpeca. Tamen, Adamo kaj Eva elektis malobei dion, fidante je sia propra forto, scio, kaj saĝeco. [90] [91] Sekve, homoj estas ĝenitaj per prapeko, naskita pekaj kaj nekapabla eviti fari pekajn agojn. [92] Por luteranoj, prapeko estas la "ĉefa peko, radiko kaj ŝprucfonto da ĉiuj faktaj pekoj."
Laŭ luteranoj, dio konservas sian kreaĵon, en fari tion kunlaboras kun ĉio kiu okazas, kaj gvidas la universon. [94] Dum dio kunlaboras kun kaj bona kaj malicaj agoj, kun malicaj agoj certe tiel nur tiom kiom ili estas faroj, sed ne kun la malico en ili. Dio konsentas kun la efiko de ago, sed li ne kunlaboras en la korupto de ago aŭ la malico de ĝia efiko. [95] Luteranoj kredas ke ĉio ekzistas por la konsidero de la Kristana Preĝejo, kaj ke dio gvidas ĉion por ĝia socia bonfarto kaj kresko.
Luteranoj kredas ke la pro baloto estas predestinitaj al savo. [97] Luteranoj kredas ke kristanoj devus esti certigitaj ke ili estas inter la predestinis. [98] Luteranoj kredas tiel ĉion kiuj fidas je Jesuo sole povas esti certaj de sia savo, ĉar ĝi estas en la laboro kaj liaj promesoj de Kristo en kiuj ilia certeco kuŝas. [99] Laŭ Luteranismo, la centra fina espero de la kristano estas "la resurekto de la korpo kaj la vivgnafalio" same konfesinte en la Symbolum Apostolorum prefere ol antaŭdestino. Konvertiĝo aŭ regenerado en la strikta signifo de la esprimo estas la laboro de graco [100] kaj potenco [101] la de kiu homo, naskita de la karno, [102] kaj malpleno de ĉiu potenco pensi, [103] supre faras, [104] aŭ farendaĵo [105] ajnan bonan aĵon, kaj senvive en peko [106] estas, tra la evangelio kaj sankta bapto, [107] prenita [108] de stato de peko kaj spirita morto sub la kolerego de dio [109] en staton de spirita vivo de kredo kaj gracio, [110] igita kapabla supre volas kaj farendaĵo kio estas spirite bona [111] kaj, aparte, kondukis al promeso la avantaĝoj de la elsaviĝo kiu estas en Christ Jesus.
Luteranoj malkonsentas kun tiuj kiuj igas antaŭdestinon la fonto de savo prefere ol la sufero de Kristo, morton, kaj resurekton. Luteranoj malaprobas la kalvinistan doktrinon de la persistemo de la sanktuloj. Kiel ambaŭ kalvinistajn frakciojn, luteranoj rigardas la laboron da savo kiel monergistan en tio "kiun la naturaj [t.e., koruptis kaj die nerenovigitaj] potencoj de viro ne povas fari ion ajn aŭ helpi direkte al savo" ( Formula of Concord (Formulo de Concord): Solida Deklaracio, art. ii, paro 71), kaj luteranoj iras plu laŭ la samaj linioj kiel la Libera Gracio rekomendas diri ke la ricevanto de feliĉiga gracio ne devas kunlabori kun ĝi. Tial, luteranoj kredas ke vera kristano (t.e., originala ricevanto de feliĉiga gracio) povas perdi lian aŭ she savon," [b] ut la kialo ne estas kiel kvankam dio estis nevola koncedi gracion por persistemo al tiuj en kiu Li komencis la bonan laboron ... [sed tiuj tiuj personoj] obstine turno for ... "( Formulo da Concord: Solida Deklaracio, art. xi, paro 42). Male al kalvinistoj, luteranoj ne kredas je antaŭdestino al kondamno. [113] Anstataŭe, luteranoj instruas ke eterna kondamno estas sekvo da la pekoj de la malfido, malakcepto de la pardono de pekoj, kaj malfido.
La rebaptist movado estis karakterizita per la fundamenta kredo je la libera volo de viro. Multaj pli fruaj movadoj kiel ekzemple Valdenanoj kaj aliaj same tenis tiun vidpunkton. Nominalaj valoroj hodiaŭ reprezentantaj tiun vidon inkludas Old Order Mennonites, amiŝan, kaj Conservative Mennonites.
Ĉefa artikolo: Kalvinismo
Kalvino atributis "liberan volon" al ĉiuj homoj en la senco ke ili agas "libervole, kaj ne de devigo." [115] Li ellaboris sian pozicion per permesado "ke la homo havas elekton kaj ke ĝi estas mem-kialigita" kaj ke liaj agoj devenas de "sia propra libervola elektado."
La libera volo kiu Calvin atributita al ĉiuj homoj estas kion Mortimer Adler nomas la "natura libereco" de la volo. Tiu libereco al volo kion oni deziras estas eneca en ĉiuj homoj.
Calvin tenis tiun specon de eneca/natura [117] libera faras en malestimo ĉar se homoj ne akiras la liberecon por vivi kiam ili devas de estado transformitaj, ili deziros kaj libervole elektos peki. "MAN laŭdire havas liberan volon", Calvin skribis, "ĉar li agas libervole, kaj ne de devigo. Tio estas tute vera: sed kial devis tiel etulo afero estinti honoritaj kun tiel fiera titolo?" [118] La problemeto en tiu eneca/natura libereco de la volo estas ke kvankam ĉiuj homoj havas la "fakultaton de volado", proksime de naturo ili estas neeviteble (kaj tamen libervole sen devigo) sub "la katensekso de peko."
La speco de libera volo kiun Calvin altestimas estas kion Adler nomas "lernita libereco" de la volo, la libereco/kapablo [120] "vivi kiel [oni] devas." Posedi lernitan liberan volon postulas ŝanĝon de kiu persono akiras deziron vivi vivon markitan per virtaj kvalitoj. [19] Kiel Calvin priskribas la ŝanĝon necesan por lernita libereco, la volo "devas esti tute transformita kaj renovigita."
Calvin prezentas tiun transformon kiel "novan koron kaj novan spiriton (Ezek. 18:31)." Ĝi liberigas unu de "katensekso ĝis peko" kaj rajtigas "piecon direkte al dio, kaj amon direkte al viroj, ĝenerala sankteco kaj pureco de vivo."
Kalvinistaj protestantoj ampleksas la ideon de antaŭdestino, nome, ke dio elektis kiu estus ŝparita kaj kiu ne estus savita antaŭ la kreado. Ili citas efezanojn 1:4 "Por li jurobjekto SIC en him antaŭ la kreado de la mondo esti sankta kaj neriproĉebla en lia vido" kaj ankaŭ 2:8 "Ĉar estas per gracio ke vi estas savitaj, tra kredo, kaj tio ne de vi mem, ĝi estas la donaco de dio." Unu el la plej forte defendantoj de tiu teologia sinteno estis la amerika Puritana predikisto kaj teologo Jonathan Edwards.
Edwards kredis ke indeterminismo estis malkongrua kun individua dependeco de dio kaj tial kun lia suvereneco. Li konkludis ke se la respondoj de individuoj al la gracio de dio estas kontraŭ-kaŭze liberaj, tiam ilia savo dependas parte de ili kaj tial la suvereneco de dio ne estas "absoluta kaj universala." La libro Freedom of the Will de Edwards defendas teologian determinismon. En tiu libro, Edwards-provoj montri ke Libertarianismo estas nekomprenebla. Ekzemple, li argumentas ke de "mem-determinado" la libervolisto devas signifi aŭ ke onies agoj inkluzive de onies agoj de volado estas antaŭitaj per ago de libera volo aŭ ke onies agoj de malhavos sufiĉajn kialojn. La unuaj antaŭecoj al senfina regresas dum la dua implicas ke agoj de okazos hazarde kaj tial ne povas igi iun "pli bona aŭ pli malbone, plu ol arbo estas pli bona ol aliaj arboj ĉar ĝi pli ofte okazas esti ŝaltita sur per cigno aŭ najtingalo; aŭ roko pli malbonvola ol aliaj ŝtonoj, ĉar krotaloj okazis pli ofte por rampi super ĝi."
Ne devus esti opiniite ke tiu vido tute neas libera volo, aliflanke. Ĝi asertas ke la homo estas libera reagi al sia plej forte morala impulso kaj volo, kiu estas ekstere determinita, sed ne estas libera agi kontraŭe al ili, aŭ ŝanĝi ilin. Propagandantoj, kiel ekzemple John L. Girardeau, indikis sian kredon ke morala neŭtraleco estas malebla; ke eĉ se ĝi estis ebla, kaj oni estis same ema al kontraŭaj opcioj, oni povus fari neniun elekton entute; ke se oni estas ema, kvankam iomete, direkte al unu opcio, tiam ke persono nepre elektos tiun unun super iu aliaj.
Kelkaj ne-kalvinistaj kristanoj provas repacigon de la duoblaj konceptoj da antaŭdestino kaj liberan volon per montrado al la situacio de dio kiel Kriston. En prenado de la formo de viro, necesa elemento de tiu proceso estis ke Jesus Christ vivis la ekziston de mortonto. Kiam Jesuo estis naskita li ne estis naskita kun la ĉioscia potenco de dio la Kreinto, sed kun la menso de homido - ankoraŭ li daŭre estis dio en esenco. La precedenco kiun tio kreas estas ke dio estas kapabla supre la rezigno de lia scio faras, aŭ ignoras scion, restante plene dio. Tiel estas ne nepenseble ke kvankam tutscio postulas ke dio scias kion la estonteco tenas por individuoj, ĝi estas ene de lia potenco nei tiun scion por konservi individuo liberan volon. Aliaj teologoj argumentas ke la Calvinist-Edwardsean-projekcio indikas ke se ĉiuj homaj voloj estas antaŭdestinitaj fare de dio, tiam ĉiuj agoj diktitaj per falinta volo de viro nepre kontentigu lian suverenan dekreton. Tial, estas maleble agi ekstere de la perfekta volo, de dio konkludon iom da non-kalvinistaserto prezentas gravan problemon por etiko kaj morala teologio.
Frua propono direkte al tia repaciĝoŝtatoj ke dio estas, fakte, ne konscia pri ontokazoj, sed prefere, estante eterna, Li estas ekstere tempo, kaj vidas la pasintecon, nunan, kaj estontecon kiel unu tuta kreado. Sekve, ĝi ne estas kiel kvankam dio scius "anticipe" ke Jeffrey Dahmer iĝus kulpa de hommortigjaroj antaŭ la okazaĵo ekzemple, sed ke Li estis konscia pri ĝi de ĉiu eterneco, spektado ĉiama kiel ununura donaco. Tio estis la vido ofertita fare de Boethius en Book V de The Consolation of Philosophy (La Konsolo de Filozofio) .
Kalvinista teologo Loraine Boettner argumentis ke la doktrino de dia antaŭscio ne evitas la kvazaŭajn problemojn de dia antaŭpreskribo. Li skribis ke "kio dio antaŭscias devas, en la naturo mem de la kazo, esti tiel fiksa kaj certa ĉar kio estas antaŭdecidita; kaj se oni estas malkonsekvenca kun la libera agentejo de viro, la aliaj ankaŭ estas. Antaŭpreskribo igas la okazaĵojn certaj, dum antaŭscio antaŭsupozas ke ili estas certaj." [6] Kelkaj kristanaj teologoj, sentiĝantaj la mordo de tiu argumento, elektis limigi la doktrinon de antaŭscio se ne forigi ĝi entute, tiel formante novan direkton, similaj al Socinianism kaj prilaboras teologion, nomitan malferma teismo.
Komparo de protestantoj
Tiu tablo resumas tri klasikajn protestantajn kredojn pri libera volo.
Por Calvin, la homaro posedas "liberan volon," [124] sed ĝi estas en katensekso peki, [119] se ĝi ne estas "transformita." Por Luther, la homaro posedas liberan volon/liberan elekton en konsidero al "varoj kaj havaĵoj", sed koncerne "savon aŭ kondamno-" homojn estas en katensekso aŭ al dio aŭ satano." Por Arminio, la homaro ne posedas liberecon de neceso, sed ne "liberecon de peko" se ebligite per " prevenient-gracio."
Ĉefa artikolo: Agentejo (LDS-preĝejo)
Mormonoj aŭ lasttagaj sanktuloj, kredas ke dio donis al ĉiuj homoj la donacon de morala agentejo. Morala agentejo inkludas liberan volon kaj agentejon. Bonorda praktikado de senbrida elekto kondukas al la finfina celo da revenado al la ĉeesto de dio. Havi la elekton farendaĵo dekstra aŭ malĝuste estis grava, ĉar dio volas havi socion de certa tipo - tiuj kiuj observas eternajn leĝojn. Antaŭ ol tiu la Tero estis kreita, tiu disputo pri agentejo pliiĝis al la nivelo kiu ekzistis " milito en ĉielo." Lucifero (kiu favoris neniun agentejon) kaj liaj anoj estis gisitaj el rifuĝejo por ribelado kontraŭ la volo de dio. Multaj mormonaj gvidantoj ankaŭ instruis ke la batalo en Ĉielo super agentejo nun estas aranĝita sur la tero [ kiun citaĵo bezonis ], kiujn kie diktatoroj, influitaj fare de satano, kontraŭbatalas kontraŭ libereco (aŭ libera agentejo) en registaroj kontraŭe al la volo de dio.
Mormonoj ankaŭ kredas je limigita formo de antaŭpreskribo - ne en determinisma, neŝanĝeblaj dekretoj, sed prefere en vokoj de dio por individuoj por prezenti specifajn misiojn en morteco. Tiuj kiuj estas antaŭdeciditaj povas malaprobi la antaŭpreskribon, aŭ rekte aŭ malobeante la leĝojn de dio kaj iĝante malindaj plenumi la vokon.
Nova preĝejo
La New Preĝejo, aŭ Swedenborgianism, instruas ke ĉiu persono havas kompletan liberecon por elekti ĉielon aŭ inferon. Emanuel Swedenborg, sur kies skribaĵoj la Nov-Preĝejo estas fondita, kverelis ke se dio estas amo mem, homoj havendaĵo liberan volon. Se dio estas amo mem, tiam Li deziras neniun damaĝon por veni al iu ajn: kaj tiel estas maleble ke li predestinus iu ajn al infero. Aliflanke, se dio estas amo mem, tiam Li devas amaĵoj ekstere de li mem; kaj se homoj ne havas la liberecon por elekti malicon, ili estas simple etendaĵoj de dio, kaj Li ne povas ami ilin kiel io ekstere de li mem. Krome, Swedenborg argumentas ke se persono ne havas libera volas por elekti bonecon kaj kredon, tiam ĉiuj la ordonoj en la Biblio ami dion kaj la najbaron estas senvaloraj, ĉar neniu povas elekti farendaĵo ilin - kaj estas maleble ke dio kiu estas amo mem kaj saĝeco mem donus al neeblaĵo ordonojn.
Vidu ankaŭ: Libera faras § In Hindu-filozofio
Ĉar hinduismo estas ĉefe konglomerato de malsamaj religiaj tradicioj, [128] ekzistas neniu akceptis videblon en la koncepto de libera volo. Ene de la superregaj lernejoj de hindua filozofio ekzistas du ĉefaj opinioj. La Advaita ( monista) lernejoj ĝenerale kredas je sort-bazita aliro, kaj la Dvaita ( dualisma) lernejoj estas propagandantoj por la teorio de libera volo. [129] La komprenoj de la malsamaj lernejoj estas bazitaj sur siaj konceptoj de la naturo de la supera Estaĵo (vidu bramino, Paramatma kaj Ishvara) kaj kiel la individua animo ( atma aŭ jiva) diktas, aŭ estas diktita per karmo ene de la iluzia ekzisto de Maya.
En kaj Dvaita kaj Advaita lernejoj, kaj ankaŭ en la multaj aliaj tradicioj ene de hinduismo, ekzistas forta kredo en sorto [130] kaj ke kaj la pasinteco kaj estonteco estas konataj, aŭ rigardeblaj, de certaj sanktuloj aŭ mistikuloj same kiel de la supera estaĵo ( Ishvara) en tradicioj kie Ishvara estas devotita kiel tute-sperta estaĵo. En la Bhagavad Gita, la avataro, Kriŝno diras al Arjuna:
I know everything that has happened in the past, all that is happening in the present, and all things that are yet to come. [131]
Tamen, tiu kredo je sorto ne verŝajne nepre ekskludas la ekziston de libera volo, kiel en kelkaj kazoj kaj libera volo kaj sorto verŝajne ekzistas samtempe.
La Bhagavad Gita ankaŭ ŝtatoj:
De kie ajn la menso vagas pro sia flagretanta kaj malfirma naturo, oni devas certe repreni ĝin kaj alporti ĝin reen sub la kontrolon de la memo (Bhagavad Gita 6.26), indikante ke dio ne kontrolas iu ajn volon, kaj ke estas eble kontroli la menson.
Malsamaj aliroj
La ses ortodoksaj ( astika) direktoj en hindua filozofio donas malsamajn opiniojn: En la Samkhya, ekzemple, materio estas sen iu libereco, kaj al animo mankas ajna kapablo kontroli la disvolvaĵon de materio. La nura reala libereco ( kaivalya) konsistas el realigado de la finfina apartvesteco de materio kaj memo. Por la Yoga lernejo, nur Ishvara estas vere libera, kaj ĝia libereco ankaŭ estas aparta de ĉiuj sentoj, pensoj, agoj, aŭ voloj, kaj estas tiel ne entute libereco de volo. La metafiziko de la Nyaya- kaj Vaisheshika lernejoj forte indikas kredon je determinismo, sed ne ŝajnas fari eksplicitajn asertojn ĉirkaŭ determinismo aŭ liberan volon.
Citaĵo de Swami Vivekananda, Vedantist, ofertas idealekzemplon de la zorgo pri libera volo en la hindua tradicio.
Tial, ni tuj vidas ke ne povas ekzisti eventuala tia aĵo kiel libera volo; la vortoj mem estas kontraŭdiro, ĉar volo estas kion ni scias, ke kaj ĉio kiun ni scias estas ene de nia universo, kaj ĉio ene de nia universo estas muldita per kondiĉoj de tempo, spaco kaj kaŭzeco ... . Por akiri liberecon ni devas veni preter la limigoj de tiu universo; ĝi ne povas esti trovita ĉi tie.
Tamen, tiu de Vivekananda super citaĵo ne povas esti prenita kiel laŭvorta refuto de ĉiu libera volo, kiel la instruisto de Vivekanda, Ramakrishna Paramahansa kutimis instrui ke la homo estas like kapro ligis al intereso - la karmaj ŝuldoj kaj homnaturo ligas lin kaj la kvanton de libera volo kiun li havas estas analoga al la kvanto de libereco kiun la ŝnuro permesas; kiel unu progresas spirite, la ŝnuro iĝas pli longa.
Aliflanke, Mimamsa, Vedanto, kaj la pli teistaj versioj de hinduismo kiel ekzemple Shaivism kaj Vaishnavismo ofte emfazis la gravecon de libera volo. Ekzemple, en la Bhagavad Gita la vivantaj estaĵoj ( jivaj) estas priskribitaj kiel estaĵo de pli alta naturo kiuj havas la liberecon por ekspluati la malsupran materialan naturon ( prakrti):
Krom tiuj, O potenc-armita Arjuna, ekzistas alia, supra energio de Mino, kiu konsistas el la vivantaj unuoj kiuj ekspluatas la resursojn de tiu materialan, malsupran naturon.
La doktrino de Karma in Hinduism (Karmo en hinduismo) postulas ambaŭ kiujn ni pagas por niaj agoj en la pasinteco, kaj ke niaj agoj en la nuntempo estu sufiĉe liberaj por permesi nin meriti la estontan kompenson aŭ punon kiujn ni ricevos por niaj donacagoj. La Advaitin filozofo Chandrashekhara Bharati Swaminah metas ĝin tiun manieron:
Sorto estas preter karmo, libera volo estas nuna karmo. Ambaŭ estas vere oni, t.e., karmo, kvankam ili povas malkonsenti en la tempoproblemo. Povas ekzisti neniu konflikto kiam ili estas vere oni. Sorto, ĉar mi rakontis vin, estas la fortrezultanto de la pasinta praktikado de via libera volo. Ekzercante vian liberan volon en la pasinteco, vi kunportis la rezultan sorton. Ekzercante vian liberan volon en la nuntempo, mi volas ke vi forviŝu vian pasintan rekordon se ĝi vundas vin, aŭ aldoni al ĝi ĉu vi trovas ĝin plaĉa. En iu kazo, ĉu por akirado de pli da feliĉo aŭ por reduktado de mizero, vi devas ekzerci vian liberan volon en la nuntempo.
Vidu ankaŭ: Antaŭdestino en Islamo
Disputoj ĉirkaŭ libera volo en Islamo komenciĝis kun la Mu'tazili vs Hanbali disputoj, [138] kun la Mu'tazili argumentas ke homoj havis qadar, la kapaciton farendaĵo dekstraj aŭ malĝusta, kaj tiel meritis la kompenson aŭ punon kiujn ili ricevis, dum Hanbali insistis pri la jabr, aŭ totala potenco de dio kaj iniciato en administrado de ĉiuj okazaĵoj. [139] Lernejoj kiuj formiĝis ĉirkaŭ pli fruaj pensuloj kiel ekzemple Abu Hanifa kaj al-Ash'ari serĉis ke manieroj klarigus kiom kaj homa qadar kaj dia jabr povus esti asertita en la sama tempo. Ash'ari evoluigas "duoblan agentejon" aŭ "firma-aĉeto-" konton de libera volo en kiu ĉiu homa ago havas du apartajn agentojn. Dio kreas la eblecon de homa ago kun sia dia jabr, sed tiam la homo sekvas tra kaj "akiras" la agon, farante ĝin ilia kaj ĉarman respondecon por ĝi uzante ilian homan qadar.
La kredo je libera volo ( hebree: bekirahkofshit בחירה חפשית, bekirah בחירה) estas aksioma en juda penso, kaj estas proksime interligita kun la koncepto de kompenso kaj puno, surbaze de la Torao mem: "mi [dio] metis antaŭ vi vivon kaj morton, benon kaj malbenon: tial elektu vivon" ( Readmono 30:19).
Libera volo estas tial diskutita ĉe longo en juda filozofio, unue kiel konsideroj la celo de dio en kreado, kaj due kiel konsideroj la proksime rilatita, fortrezultanto, paradokso. La temo ankaŭ estas ofte diskutita lige kun Negativteologio, Dio-simpleco kaj Dia Providenco, same kiel judaj principoj de fido ĝenerale.
Libera volo kaj kreado
La tradicia instruado koncerne la celon de kreado, precipe kiel influite per juda mistikismo, estas ke "Tiu mondo estas kiel koridoro al la World to Come (Mondo por Veni) ". [141] "MAN estis kreita por la sola celo de jubilado pri dio, kaj derivado de plezuro de la majesteco de His Presence ... La loko kie tiu ĝojo povas vere esti derivita estas la mondo por Veni, kiu estis eksplicite kreita por zorgi pri ĝi; sed la pado al la objekto de niaj deziroj estas tiu mondo ... " [142] libera volo estas tiel postulata fare de la justeco de dio, "alie, MAN ne estus donita aŭ neita bona por agoj super kiuj li havis neniun kontrolon".
Estas plue komprenite ke en ordo por MAN havi veran liberan elekton, li rajtas ne nur havi internan liberan volon, sed ankaŭ medion en kiu elekto inter obeemo kaj malobeemo ekzistas. Dio tiel kreis la mondon tia ke kaj bona kaj malico povas funkciigi libere, tio estas la signifo de la rabena maksimo, "Ĉiaj SIC en la manoj de Ĉielo krom la timo de Ĉielo".
Laŭ Maimonido,
Libera volo estas koncedita al ĉiu viro. Se li deziras klini direkte al la bona maniero kaj esti justa, li havas la potencon farendaĵo tion; kaj se li deziras klini direkte al la nejusta maniero kaj esti malvirta viro, li ankaŭ havas la potencon farendaĵo tion. Donu neniun lokon en viaj mensoj al tio kiu estas asertita per multaj el la senscia: nome ke la Sankta Unu, benita estu Li, dekretoj kiuj viro de sia naskiĝo devus esti aŭ justa aŭ malvirta. Ekde la povo de farado de varo aŭ malico estas en niaj propraj manoj, kaj ekde ĉiuj malvirtaj faroj kiujn ni transigis estis transigitaj kun nia plena konscio, konvenas al nin liveri penton kaj abnegi nian malican agon.
La paradokso de libera volo
En rabena literaturo, ekzistas multe da diskuto kiel al la ŝajna kontraŭdiro inter la tutscio kaj libera volo de dio. La reprezentantvido estas ke "Ĉio estas antaŭvidita; ankoraŭ libera volo ricevas". [146] Surbaze de tiu kompreno, la problemo estas formale priskribita kiel paradokso, preter nia kompreno.
La Sankta Unu, Blessed Be He, scias ĉion kiu okazos antaŭ ol okazis. Tion ĉu ankaŭ Li scias ĉu akurata persono estos justa aŭ malvirta, aŭ ne? If He scias, tiam ke estos maleble por tiu persono ne estu justa. Se Li scias ke li estos justa sed ke estas eble ke lin estus malvirta, tiam Li ne scias ĉion kiun Li kreis ... . [xxx] ni ne havas la kapablojn kompreni kiel la Sankta Unu, Blessed Be He, scias ĉiujn kreadojn kaj okazaĵojn. [Tamen] scii sen dubaj ke homoj faras kion ili deziras sen la Holy One-, Blessed Be He, devigado aŭ dekretado sur ili farendaĵo tion ... Estis dirite pro tio ke viro estas taksita laŭ ĉiuj siaj agoj.
- Maimonides, Mishneh Torah[147]
La paradokso estas klarigita, sed ne solvita, per observado ke dio ekzistas ekstere de tempo, kaj tial, lia scio pri la estonteco ĉeestas precize la sama kiel lia scio pri la pasinteco kaj. Ekzakte kiel lia scio pri la pasinteco ne influas la liberan volon de viro, nek faras lian scion pri la estonteco. [143] Tiu distingo, inter antaŭscio kaj antaŭdestino, estas fakte diskutita fare de la kritikisto de Maimonido Abraham ibn Daud.
Unu analogeco ĉi tie estas tiu de tempovojaĝado. La tempovojaĝanto, revenis de la estonteco, anticipe scias kiu x, sed dum li scias kiu x, ke scio ne igas x farendaĵo tion: x havis libera faras, eĉ dum la tempovojaĝanto havis antaŭscion. [148] Unu obĵeto protestita kontraŭ tiu analogeco - kaj ibn la distingo de Daud - estas ke se x vere havas libera faras, li povas elekti agi alie kiam la okazaĵo koncerne venas por pasi, kaj tial la tempovojaĝanto (aŭ dio) simple havas scion pri ebla okazaĵo: eĉ vidis la okazaĵon, ekzistas neniu maniero scii kun certeco kiu x; vidu la vidon de Gersonides malsupre. Plue, la ĉeesto de la tempovojaĝanto, eble havis iom da kaosa efiko al la cirkonstancoj kaj elekto de x, forestanta kiam la okazaĵo venas por pasi en la nuntempo. )
Alternaj aliroj
Kvankam ĉi-supra diskuto de la paradokso reprezentas la plimulton Rabbinic-vidon, ekzistas pluraj gravaj pensuloj kiuj solvas la problemon eksplicite ekskludante homan agon de dia antaŭscio.
Kaj Saadian Gaon kaj Judah ha-Levi diras ke "la decidoj da viro antaŭas la scion de dio". [149] Gersonides diras ke dio anticipe scias, la elektoj malfermiĝas al ĉiu individuo, sed ne scias kiun elekton la individuo, en lia libereco, faros. Isaiah Horowitz prenas la vidon ke dio ne povas scii kiu morala elektopopolo faros, sed tion, tamen, tio ne difektas lian perfektecon.
En linio kun tiu rigardanta, la instruadon de Pirkei Avoth kiel supran, estas tiam esti legita kiam: "Ĉio [150] estas observita (dum - kaj ne grave kie - okazas), kaj (ĉar la aktoro estas nekonscia pri esti observita) libera volo ricevas".
Kabalista penso
La ekzisto de libera volo, kaj la paradokso supre (kiel traktite per ambaŭ aliroj), estas proksime ligita al la koncepto de Tzimtzum . Tzimtzum implicas la ideon ke dio "limigis" sian senfinan esencon, por enkalkuli la ekziston de "koncipa spaco" en kiu finhava, sendependa mondo povis ekzisti. Tiu "konstrikto" faris libera faras ebla, kaj tial la potencialon gajni la World to Come (Mondo por Veni).
Plue, laŭ la unua aliro, estas komprenite ke la Libervola Tutscioparadokso disponigas tempan paralela al la paradokso eneca ene de Tzimtzum. En donado libera volo, dio iamaniere "limigis" sian antaŭscion, por enkalkuli la sendependan agon de MAN; Li tiel havas antaŭscion kaj tamen libera volo ekzistas. Koncerne Tzimtzum, dio "limigis" sian esencon por enkalkuli la sendependan ekziston de MAN; Li estas tiel imanenta kaj tamen transcendenta.
De liberarierula arbitrio - frue disertaĵo pri la libereco de volo de Aŭgusteno de Hipono
Teodicy kaj la Biblio nombro Biblio kaj libervola teodicy
^ Alston, William P. 1985. " Divine Foreknowledge and Alternative Conceptions of Human Freedom. " International Journal for Philosophy of Religion 18:1, 19-32.
^ Aristotelo,. " De Interpretatione " in The Complete Works of Aristotle , vol. I, ed. Jonathan Barnes. Princeton University Press, Princeton, Nov-Ĵerzejo, 1984.
^ Ockham, Vilhelmo. Predestination, God's Knowledge, and Future Contingents, early 14-a jarcento, trans. Marilyn McCord Adams and Norman Kretzmann 1982, Hackett, esp p. 46-7
^ H. A. Wolfson , Filo de Aleksandrio , 1947 Harvard University Press; Religious Philosophy, 1961 Harvard University Press; and " St. Augustine and the Pelagian Controversy " in Religious Philosophy
^ Watt, Montgomery . Free-Will and Predestination in Early Islam. Luzac & Co.: Londono 1948; Wolfson, Harry . The Philosophy of Kalam, Harvard University Press 1976
^ Jackson, Timothy P. (1998) " Arminian edification: =Kierkegaard on grace and free will " in Cambridge Companion to Kierkegaard , Cambridge University Press, Kembriĝo, 1998.
^ Kierkegaard, Søren. (1848) Journals and Papers , vol. III. Reprinted in Indiana University Press, Bloomington, 1967-78.
^ Mackie, J.L. (1955) " Evil and Omnipotence, " Mind , new series, vol. 64, pp. 200-212.
^ Baker's Evangelical Dictionary of Biblical Theology , s.v. " Fall, the. "
^ Ted Honderich, " Determinism and Freedom Philosophy-Its Terminology " , http://www.ucl.ac.uk/uctytho/dfwTerminology.html (accessed 7-a de novembro 2009).
^ Robert Kane, ed., The Oxford Handbook of Free Will, (Oksfordo, 2005), 10 and Fischer, J. , Kane, R. , Pereboom, D. , & Vargas, M. , Kvar Videbloj en Libera volo (Blackwell, 2007), 128 kaj R. Eric Barnes, "Archived copy". Archived from the original on 2005-02-16. Retrieved 2009-10-19. (alirite la 19-an de oktobro 2009).
^ Mortimer J. Adler, The Idea of Freedom : Dialectical Examination of the Idea of Freedom , Vol 1 (Doubleday, 1958), 127.
^ Walter A. Elwell, Philip Wesley Comfort, eds, Tyndale Bible Dictionary (Tyndale House, 2001), s.v. " Eliro " , 456.
^ a b Mortimer J. Adler, The Idea of Freedom : Dialectical Examination of the Idea of Freedom , Vol 1 (Doubleday, 1958), 149.
^ Donald K. McKim, Westminster Dictionary of Theological Terms (Westminster john Knox Press, 1996). s.v. " libera volo. "
^ a b J. D. Douglas, red., The New Bible Dictionary (La Nov-Biblio-Vortaro) (Eerdmans, 1962), s.v. " Liberty, Sekcio-III. LIBERA VOLO. "
^ Joseph P. Free, revised and expanded by Howard Frederic Vos, Archaeology and Bible History (Zondervan, 1992. ) , 83.
^ a b Mortimer J. Adler, The Idea of Freedom : Dialectical Examination of the Idea of Freedom , Vol 1 (Doubleday, 1958), 135.
^ Ted Peters, Sin : Radical Evil in Soul and Society (Eerdmans, 1994), 8.
^ Strong's Greek Dictionary translates ontós as " really " or " truly. " Versions using these translations include The Darby Translation , The Bible in Basic English , New Century Version , Young's Literal Translation , and Good News Translation .
^ Gary M. Burge, " Evangelio laŭ Johano " , in The Bible Knowledge Background Commentary : John's Gospel , Hebrews-Revelation , ed. Craig A. Evans, (David C. Cook, 2005), 88.
^ Baker's Evangelical Dictionary of Biblical Theology , s.v. " Freedom. "
^ http://www.wheaton.edu/ Academics/Faculty/T/Mark-Talbot
^ Mark R. Talbot, " Does God Reveal Who He Actually Is? " in God Under Fire , ed. Douglas S. Huffman, Eric L. Johnson (Zondervan, 2002), 69.
^ Mark R. Talbot, " True Freedom: =The Liberty That Scripture Portrays as Worth Having " in Beyond the Bounds , ed. John Piper and others, 105-109.
^ Mark R. Talbot, " True Freedom: =The Liberty That Scripture Portrays as Worth Having " in Beyond the Bounds , ed. John Piper and others, (Crossway, 2003), 107.109.
^ William Hasker, " A Philosophical Perspective " , in The Openness of God (InterVarsity, 1994), 136-137, Hasker's italics.
^ William Hasker, answer to "Did Jesuo, have libera volo?" ĉe "Archived copy". Archived from the original on 2012-03-06. Retrieved 2014-07-23. (alirite la 27-an de septembro 2009).
^ William Hasker, respondas al "Tiel, faras tie estu libera faras en ĉielo?" ĉe "Archived copy". Archived from the original on 2012-03-06. Retrieved 2014-07-23. (alirite OCT 14, 2009).
^ "1731". Catechism of the Catholic Church. Retrieved 21 April 2012.
^ "1730". Catechism of the Catholic Church. Retrieved 21 April 2012.
^ "1742". Catechism of the Catholic Church. Retrieved 21 April 2012.
^ Leo XIII, Libertas Praestantissimum , 1888
^ Likewise in paragraph 5 that the good or the choice of the good comes from the judgement of reason (in Catholic doctrine it is not identical with libera volo), which is usually considered causal in philosophy.
^ Catechism of the Romkatolika Eklezio , 257 Archived Marto 3, 2013, ĉe la Wayback Maŝino.
^ Catechism of the Romkatolika Eklezio , 600
^ CCC 1704-1705
^ Catechism of the Romkatolika Eklezio , Reader's Guide to Themes (Burns & Oates 1999 ISBN 0-86012-366-9 ), p. 766
^ CCC 1993 Archived la 23-an de junio 2014, ĉe la Wayback Maŝino.
^ a b CCC 2008
^ James Patrick, Renaissance and Reformation (Marshall Cavendish 2007 ISBN 978-0-7614-7651-1 ), vol. 1, p. 186
^ CCC 600 )
^ Ni receive the grace of Christ in la Sankta Spirito, and without la Sankta Spirito no one can have faith in Christ ( 1 Cor. 12:3 ), and as sankt Cirilo de Aleksandrio said: " It is unworkable for the soul of man to achieve any of the goods, namely, to control its own passions and to escape the mightiness of the sharp trap of the devil, unless he is fortified by the grace of la Sankta Spirito and on this count he has Christ himself in his soul " (Against Julian, 3)
^ CCC 2010
^ It is not, in the circumstances, surprising that a representative of the Eastern tradition-St. John Cassian-who took part in this debate and was opposed both to the Pelagians and to Skt Augustine, was not able to make himself correctly understood. HIS position of seeming to stand " above " the conflict, was interpreted, on the rational plane, as a semi-pelagianism, and was condemned in the West. The Eastern Church, on the other hand, has always considered him as a witness to tradition. The mystical theology of the Eastern Church By Vladimir Lossky Publisher: St. Vladimir's Seminary Press; Edition Not Stated edition Language: English ISBN 978-0-913836-31-6
^ Council of Orange local Council, never accepted in the East, 529 AD Convened regarding Pelagianismo. Condemned various beliefs of Pelagianismo: that humans are unaffected by Adam's sin, that a person's move towards dio can begin without grace, that an increase of faith can be attained apart from grace, that salvation can be attained apart from la Sankta Spirito, that man's libera volo can be restored from its destruction apart from baptism, that " merit " may precede grace, that man can do good and attain salvation without God's help, Statement we must, under the blessing of dio, preach and believe as follows. The sin of the first man has so impaired and weakened libera volo that no one thereafter can either love dio as he ought or believe in dio or do good for God's sake, unless the grace of divine mercy has preceded him ... . According to the catholic faith we also believe that after grace eksfamulo received through baptism, all baptized persons have the ability and responsibility, if they desire to labor faithfully, to perform with the aid and cooperation of Christ what is of essential importance in regard to the salvation of their soul. Ni ne nur ne kredas ke ajnaj estas antaŭdeciditaj al malico de la potenco de dio, sed eĉ ŝtato kun kompleta abomenindaĵo kiu se ekzistas tiuj kiuj volas kredi tiel ke malico aĵo, ili estas anatemo. Ni ankaŭ kredas kaj konfesas nian utilon ke en ĉiu bona laboro ĝi ne estas ni kiuj prenas la iniciaton kaj tiam estas helpitaj tra la kompato de dio, sed dio mem unue inspiras en ni kaj fidon al li kaj amas por li sen iujn ajn antaŭaj bonfaroj propraj kiuj meritas kompenson, tiel ke ni povas ambaŭ fidele serĉi la sakramenton de bapto, kaj post bapto estu kapablaj fare de lia helpo farendaĵo kio plezurigas al li.
^ In no sense is this a Pelagian or Semi-Pelagian position. The balanced synergistic doctrine of the early and Eastern Church, a doctrine misunderstood and undermined by Latin Christianity in general from St. Augustine on - although there was always opposition to this in the Latin Church - always understood that dio initiates, accompanies, and completes everything in the process of salvation. The Ascetic Ideal and la Nova Testamento: Reflections on the Critique of the Theology of the Reformation Georges Florovsky [2]
^ Catechism of the Romkatolika Eklezio , 405 Archived septembro 4, 2012, ĉe la Wayback Maŝino.
^ So far Roman Catholicism agrees with the Church; it differs with Orthodoxy on the nature of man's fall and the human condition. Following Aŭgusteno de Hipono, the Latianoj teach that Adamo and Eva sinned against dio. The guilt of their sin eksfamulo inherited by every man, woman and child after them. All humanity is liable for their " prapeko. " KIO ESTAS LA DIFERENCOJ INTER ORTODOKSECO KAJ ROMIA KATOLIKISMO? de Patro Michael Azkoul [3]
^ La ortodoksa, mi malkovris, protestis kontraŭ la katolika kompreno de prapeko kiel la makulo de heredita kulpo pasis malsupren de Adamo, kiel rezulto da lia peko, al la resto de la homa raso. La ortodoksa vidis tiun nocion de prapeko kiel distordita, uzante preskaŭ ekskluzive la penson de Saint Augustine. Li praktike ignoris la instruon de la orientaj patroj, kiuj emis vidi prapekon ne kiel heredita kulpo sed prefere kiel "la praula malbeno" de kiu homoj estis fremdigitaj al la dia vivo kaj tiel iĝis kondiĉigitaj de korupto kaj morto. Kiel mi legis plu, mi malkovris ke tiu de Saint Augustine kaj sekve, la opinio de la Eklezio Romkatolika estis la sekvo de la mankhava latina tradukado de romianoj 5:12, lnovtestamento-tekspeco sur kiu la instruado de prapeko estas bazita. Kiam la origina greko estas konvene tradukita ĝi legas, "Tial, ĉar peko venis en la mondon tra unu viro kaj morto tra peko, kaj morto atingis ĉion en tio (ef hej) kiun ĉio pekis ... "La la latina kiun Augustine uzis igis la ef hej ("en tio") kiel en> Quo ("en kiu"), signifante "en Adamo." Tiel la trairejo estis misinterpretita kiel diri ke tiel ĉio pekis en Adamo, kiu ĉio partoprenis en la kulpo de lia origina malobeemo. Estas kompreneble kiel la katolika doktrino de prapeko sekvis el tiu misinterpreto. Estas ankaŭ facile vidi kial la ortodoksa malaprobis la doktrinon de la Senmakula koncipiĝo. Ĉar ili komprenis prapekon laŭ la praula malbeno de homa morteco, ili vidis la dogmon de Pius IX kiel sumiĝante al neniu malpli ol aserto de la senmorteco de Maria! Tio estas, per dirado ke Maria estis libera de prapeko, kiun la Roman Preĝejo en efiko diris ke Maria ne estis mortonta! Ŝi estis tial ne kiel la resto de la homa raso. Tio estis io kion neniu ortodoksa kristano povis akcepti. Fakte, Orthodoxy nomas Maria "la unua el la reakirita", la unua homo se temas pri ricevi la grandan benon de savo nun havebla al la ĉiu homaro. Ortodokseco kaj Katolikismo - Kio estas la diferencoj - Patro Theodore Pulcini ISBN 978-1-888212-23-5 "Archived copy". Archived from the original on 2011-07-17. Retrieved 2010-09-22.
^ OSV's encyclopedia of Catholic history By Matthew Bunson's
^ An Introduction to the Early History of Christian Doctrine: To the Time of ... - James Franklin Bethune-Baker - Google Books. Books.google.com. Retrieved 2012-04-20.
^ Yet Cassian did not himself escape the suspicion of erroneous teaching; he is in fact regarded as the originator of what, since la Mezepoko, eksfamulo known as Semipelagianism. The New Advent the Catholic Encyclopedia online [4]
^ The Catholic encyclopedia: an international work of reference on the ... - Google Books. Books.google.com. Retrieved 2012-04-20.
^ Humanity and Divinity in Renaissance and Reformation: Essays In Honor of ... - John W. O'Malley, Thomas M. Izbicki, Gerald Christianson - Google Books. Books.google.com. Retrieved 2012-04-20.
^ pg 198
^ Dissent from the Creed: Heresies Past and Present - Richard M. Hogan - Google Books. Books.google.com. Retrieved 2012-04-20.
^ Gratia Et Certamen: The Relationship Between Grace and Free Will in the ... - Donato Ogliari - Google Books. Books.google.com. Retrieved 2012-04-20.
^ Studies in church history - Reuben Parsons - Google Books. Books.google.com. Retrieved 2012-04-20.
^ The Mystical Theology of the Eastern Church (Skt. Vladimir's Seminary Press 1976 ISBN 0-913836-31-1 ) p. 198
^ "When Catholics say that persons cooperate in preparing for an accepting justification by consenting to God's justifying action, they see such personal consent as itself an effect of grace, not as an action arising from innate human abilities" "Archived copy". Archived from the original on 2010-11-30. Retrieved 2010-07-16.
^ The existential and ontological meaning of man's created existence is precisely that dio did not have to create, that it was a free act of Divine freedom. But - and here is the great difficulty created by an unbalanced Christianity on the doctrine of grace and freedom - in freely creating man dio willed to give man an inner spiritual freedom. In no sense is this a Pelagian or Semi-Pelagian position. The balanced synergistic doctrine of the early and Eastern Church, a doctrine misunderstood and undermined by Latin Christianity in general from St. Augustine on - although there was always opposition to this in the Latin Church - always understood that dio initiates, accompanies, and completes everything in the process of salvation. What it always rejected - both spontaneously and intellectually - is the idea of irresistible grace, the idea that man has no participating role in his salvation. La Asketa Idealo kaj la Nova Testamento: Reflektadoj sur la Kritiko de la Teologio de la Reformado Georges Florovsky [5]
^ a b Lauren Pristas, The Theological Anthropology of John Cassian (La Teologia Antropologio de Johano Cassian)
^ Augustine Casiday, Tradition and Theology in St John Cassian (Oxford University Press 2007 ISBN 0-19-929718-5 ), p. 103
^ Ni receive the grace of Christ in la Sankta Spirito, and without la Sankta Spirito no one can have faith in Christ (I Cor. 12:3)
^ Cirilo de Aleksandrio: " For it is unworkable for the soul of man to achieve any of the goods, namely, to control its own passions and to escape the mightiness of the sharp trap of the devil, unless he is fortified by the grace of la Sankta Spirito and on this count he has Christ himself in his soul. "
(Against Julian, 3) ^ Jacobus Arminius, The Works of James Arminius, D.D., Formerly Professor of Divinity in the University of Leyden (Auburn, NY: Derby and Miller, 1853), 4:472.
^ 1 Cor. 2:14 , 12 : 3 , Rom. 8:7 , Martin Chemnitz , Examination of the Council of Trent : Vol. I. Trans. Fred Kramer, Sankta Luiso: Concordia Publishing House, 1971, pp. 409-53, " Seventh Topic, Concerning libera volo: =From the Decree of the Sixth Session of the Council of Trent " .
^ Rom. 7:18 , 8:7 1 Cor. 2:14 , Martin Chemnitz , Examination of the Koncilio de Trento: Vol. I. Trans. Fred Kramer, Sankta Luiso: Concordia Publishing House, 1971, pp. 639-52, " The Third Question: =Whether the Good Works of the Regenerate in This Life Are So Perfect that They Fully, Abundantly, and Perfectly Satisfy the Divine Law " .
^ Henry Cole, trans, Martin Luther on the Bondage of the Will (Londono, T. Bensley, 1823), 66.
^ Paul Althaus, The Theology of Martin Luther (Fortress, 1966), §§ " The Bondage of the Will " and " Original Sin " , 156-170, 247.
^ Paul Althaus, The Theology of Martin Luther (Fortress, 1966), 156.
^ Henry Cole, trans, Martin Luther on the Bondage of the Will (Londono, T. Bensley, 1823)
^ Ernest Gordon Rupp and Philip Saville Watson, Luther and Erasmus : libera volo and Salvation (Westminister, 1969), 29.
^ Henry Cole, trans, Martin Luther on the Bondage of the Will (Londono, T. Bensley, 1823), 60
^ 63BOWCole
^ Henry Cole, trans, Martin Luther on the Bondage of the Will (Londono, T. Bensley, 1823), 64.
^ " Voluntarily " means " of one's own libera volo. " http://www.merriam-webster.com/thesaurus/voluntarily
^ Paul Althaus, The Theology of Martin Luther (Fortress, 1966), 156-157.
^ Martin Luther, Commentary on Romans , J. Theodore Mueller, translator (Kregel Classics, 1976), xxii.
^ Treadwell Walden, The Great Meaning of the Word Metanoia : Lost in the Old Version , Unrecovered in the New (Thomas Whittaker, 1896), 26, footnoteno. <asisprop> <select> <idf> <np-close> <nhead> PROP S NOM @N< 1. Available online in Google Books.
^ Steven D. Paulson, Luther for the Armchair Theologians (Westminster John Knox, 2004), 9.
^ Erwin Lutzer, The Doctrines That Divide : Fresh Look at the Historic Doctrines That Separate Christians (Kregel, 1998), 172-173.
^ Luther and Erasmus : libera volo and Salvation , edited by Ernest Gordon Rupp and Philip Saville Watson (Westminister, 1969), 141.
^ Martin Luther, " On the Bondage of the Will " (1525), in Luther and Erasmus : libera volo and Salvation , edited by Ernest Gordon Rupp and Philip Saville Watson (Westminister, 1969, reissued by Westminster John Knox, 2006), 27, 141.
^ Mueller, J.T., Christian Dogmatics . Concordia Publishing House. 1934. pp. 189-195 and Fuerbringer, L. , Concordia Cyclopedia Concordia Publishing House. 1927. p. 635 and Christian Cyclopedia article on Dia Providenco. Por plia legaĵo, vidu La Pruvo-Tekstoj de la Katekismo kun Practical Commentary, sekcio Dia Providenco, p. 212, Wessel, Ludoviko, publikigita en Theological Quarterly, Vol. 11, 1909.
^ Mueller, J.T., Christian Dogmatics . Concordia Publishing House: 1934. pp. 190 and Eduardo. W. A. , A Short Explanation of Dr. Martin Luther's Small Catechism . Concordia Publishing House. 1946. p. 165-a kaj Dia Providenco kaj Human Adversity Archived 2010-07-07 ĉe la Wayback Maŝino. de Markus O. Koepsell
^ Akts 13:48, Eph. 1:4-11, Epitomo de la Formulo de Concord, Article 11, Elekto, Mueller, J.T., Christian Dogmatics . Sankta Luiso: Concordia Publishing House, 1934. pp.a 585-9, sekcio "La Doktrino de Eterna Elekto: = 1. La Difino de la Esprimo", kaj Engelder, T.E.W., Popular Symbolics. St. Louis: Concordia Publishing House, 1934. pp. 124-8, Part XXXI. "The Election of Grace", paragraph 176.
^ Rom. 8:33, Engelder, T.E.W., Popular Symbolics. St. Louis: Concordia Publishing House, 1934. pp. 127-8, Part XXXI. "The Election of Grace", paragraph 179., Engelder, T.E.W., The Certainty of Final Salvation. The Lutheran Witness 2(6). English Evangelical Missouri Synod: Baltimore. 1891, pp. 41ff.
^ 1 Peter 1:3, 2 Timothy 1:9, Ephesians 2:7, Titus 3:5
^ Ephesians 1:19, Colossians 2:12, John 1:13, John 6:26, 2 Corinthians 5:17
^ John 3:6
^ 2 Corinthians 3:5, 1 Corinthians 2:14, Ephesians 4:18, Ephesians 5:8
^ Genesis 6:5, Genesis 8:2, Romans 8:7
^ Philippians 1:6, Philippians 2:13, John 15:45, Romans 7:14
^ Colossians 2:13, Ephesians 2:5
^ James 1:18, 1 Peter 1:23, John 3:5, Titus 3:5, 1 Corinthians 4:15, Galatians 4:19
^ Colossians 1:12-13, 1 Peter 2:25, Jeremiah 31:18
^ Romans 3:9-23, Romans 6:17, Job 15:14, Psalm 14:3, Ephesians 2:3, 1 Peter 2:10, 1 Peter 2:25, Acts 26:18
^ Ephesians 2:5, Colossians 2:13, John 3:5, Titus 3:5, Acts 20:21, Acts 26:18
^ Philippians 2:13
^ 1 Peter 1:3, Galatians 3:26, Galatians 4:5, 1 Peter 2:10, Acts 26:18, Augustus Lawrence Graebner, Lutheran Cyclopedia p. 136, "Conversion"
^ Kalvino, Institutes of the Christian Religion , trans. Henry Beveridge, III. 23,2. Available online at http://www.ccel.org/ccel/calvin/institutes.toc.html CCEL.org.
^ Kalvino from Bondage and Liberation of the Will , edited by A.N.S. Lane, translated by G. I. Davies (Baker Academic, 2002) 69-70.
^ Inherent and natural are synonyms. http://thesaurus.com/browse/inherent .
^ Kalvino, Institutes of the Christian Religion , trans. Henry Beveridge, II. 2,7.
^ a b Kalvino, Institutes of the Christian Religion (Institutoj de la kristana Religio), tran'oj. Henry Beveridge, II. 3.5.
^ Freedom and ability are synonyms. http://thesaurus.com/browse/freedom .
^ Kalvino, Institutes of the Christian Religion , trans. Henry Beveridge, II. 3,6.
^ Kalvino, Institutes of the Christian Religion , trans. Henry Beveridge, III. 3,6, 16.
^ Freedom of the Will , 1754; Edwards 1957-, vol. 1, pp. 327.
^ Henry Cole , trans, Martin Luther on the Bondage of the Will (Londono, T. Bensley, 1823), 66. The controversial term liberum arbitrium was translated " free-will " by Cole. However Ernest Gordon Rupp and Philip Saville Watson, Luther and Erasmus : libera volo and Salvation (Westminister, 1969) chose " free choice " as their translation.
^ Cambridge University HCS " Since Hinduism is itself a conglomerate of religions, an attitude of tolerance and acceptance of the validity of other belief systems has long been a part of Hindu thought. "
^ Predictive Astrology - Understanding Karma , Fate , & Free Will Archived 2006-12-06 ĉe la Wayback Maŝino. " " Dvaita " aŭ dualismo kaj estas ĝenerale propagandanto de libervola orientiĝo. La pado de kapitulaco aŭ ne-aga, reprezentas " Advaita " aŭ ne-dualismon kaj estas ĝenerale propagandanto de sortorientiĝo. "
^ Himalayan Academy " Hindus believe in karma, the law of cause and effect by which each individual creates his own destiny by his thoughts, words and deeds "
^ Bhagavad Gita 7,26 Archived 2007-09-27 ĉe la Wayback Maŝino.
^ Bhagavad-Gita 3.27 Archived 2012-07-07 ĉe Archive.is " La spirito soulas perpleksa post la influo de falsa memo thinks himself la faranto de agadoj kiuj estas en aktualeco aranĝita per la tri reĝimoj de materiala naturo "
^ B-Gita 15.7 purport " As fragmental parts and parcels of the Supreme Lord, the living entities also have fragmental portions of HIS qualities, of which independence is one. Every living entity, as an individual soul, has his personal individuality and a minute form of independence. By misuse of that independence one becomes a conditioned soul, and by proper use of independence he is always liberated "
^ Koller, J. (2007) Asian Philosophies . 5-a ed. Prentice Hall. ISBN 0-13-092385-0
^ Swami Vivekananda (1907) " Freedom " from The Complete Works of Swami Vivekananda. vol. 1.
(( online )) [ permanent dead link ] ^ Bhagavad Gita 7,5 Archived 2007-03-01 ĉe la Wayback Maŝino.
^ Chandrashekhara Bharati in Dialogues with the Guru by R. Krishnaswami Aiyar, Chetana Limited, Bombay, 1957
^ Goldschmit, Arthur (2010). A Concise History of the Middle East. Westview Press. pp. 115-116. ISBN 978-0-8133-4388-4.
^ Denny, Frederick. An Introduction to Islamo, 1985 Macmillan
^ Watt, Montgomery. Libera volo kaj Antaŭdestino en Frua Islamo. Luzac & Co.: Londono 1948. ; Wolfson, Harry. La Filozofio de Kalam, 1976 Harvard University Press kaj "Archived copy" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2006-08-23. Retrieved 2006-08-23.
^ Pirkei Avoth "Archived copy". Archived from the original on 2006-08-30. Retrieved 2006-08-17. 4:16]
^ ( Moshe Chaim Luzzatto , Mesillat Yesharim , Ch.1 Archived 2006-09-12 ĉe la Wayback Maŝino. )
^ a b http://www.aish.com/literacy/concepts/The_Essence_of_Mankind.asp
^ ( Talmudo , Berachot 33b)
^ Moses Maimonides
^ ( Rabbi Akiva , Pirkei Avoth 3:15 Archived 2006-08-30 ĉe la Wayback Maŝino. )
^ Teshuva 5:5
^ http://www.jewishencyclopedia.com/view.jsp?artid 363&letter F
^ Chagigah 5b :" Rab said: Even the superfluous conversation between a man and his wife is declared to a person in the hour of his death. "
^ See for example, the commentary of " The Bartenura " , Obadiah ben Abraham , ad loc
Antaŭscio kaj Libera volo, Stanforda Enciklopedio de Filozofio
Kristana materialo
"Libera volo" artikolo ĉe katolika Enciklopedio
Kalvinismo kaj Libera volo
Juda materialo
"Libera volo" artikolo ĉe juda Enciklopedio
Sorto kaj sorto, Aryeh Kaplan
Sur Pentofaro kaj Antaŭdestino
La Paradokso de Libera Elekto: Ses Demandoj
Page translated on: 2017-10-14 23:04:51