Geregtigheid in die struktuur van die Saligsprekings as sleutel tot die eskatologiese verstaan van Jesus as die nuwe Moses in die Bergrede | de Koning | In die Skriflig/In Luce Verbi\nHome ▶ Vol 53, No 1 (2019) ▶\tde Koning\nGeregtigheid wat méér is as dié van die skrifgeleerdes en Fariseërs\nGeregtigheid en die ‘klein gebooie’ op die berg\nDie eskatologiese konteks van die Bergrede\nDie afloop van die Bergrede en geregtigheid\nSlotsom en enkele implikasies\nDepartment of Systematic Theology, Unit for Reformational Theology and the Development of the South African Society, North-West University, Potchefstroom, South Africa\nDe Koning, J.dW., 2019, ‘Geregtigheid in die struktuur van die Saligsprekings as sleutel tot die eskatologiese verstaan van Jesus as die nuwe Moses in die Bergrede’, In die Skriflig 53(1), a2468. https://doi.org/10.4102/ids.v53i1.2468\nReceived: 11 Mar. 2019; Accepted: 15 May 2019; Published: 17 Sept. 2019\nRighteousness in the structure of the Beatitudes as key to the eschatological understanding of Jesus as the new Moses in the Sermon on the Mount. In this article, it is indicated that the term δικαιοσύνη [righteousness] in the structure of the Beatitudes gives substance to the meaning that Matthew wants his readers to see the righteousness which must surpass that of the Scribes and the Pharisees (Mt 5:20). In addition, this righteousness can be regarded as the eschatological commandments of Jesus, the eschatological Moses, which should not be broken. This righteousness is the content of the fulfilled law and prophets, the eschatological will of God for people belonging to his kingdom. The righteousness in the structure of the Beatitudes is therefore the key to the eschatological understanding of Jesus as the new Moses in the Sermon on the Mount.\nKeywords: Geregtigheid; Saligsprekings; Bergrede; Eskatologies; Gebooie; Wet; Vervulling.\nViljoen (2013:1) dui aan dat die selfstandige naamwoord δικαιοσύνη [geregtigheid] sewe keer in die Matteusevangelie voorkom – meer as in enige geskrif van die Nuwe Testament, behalwe Romeine en 2 Korintiërs. Die term kom net in die uitsprake van Jesus voor. Hierdie uitsprake is óf uniek aan Matteus (Matt 3:15; 5:10, 20; 6:1; 21:32), óf word deur Lukas (Q) gedeel. Die woord δικαιοσύνη verskyn egter net in Matteus se weergawe van die Bergrede (Matt 5:6; 6:33). Hy voeg hierdie woord in waar sinoptiese parallelle bestaan en hy gebruik dit herhaaldelik in die Bergrede.\nIn hierdie artikel gaan daar gepoog word om vas te stel of Matteus se gebruik van die woord δικαιοσύνη, binne die struktuur van die Saligsprekings, inhoud gee aan die geregtigheid waarna Matteus in hoofstuk 5:20 verwys. Is daar ’n verband tussen hierdie geregtigheid en die ‘bepalings’ of ‘gebooie’ wat nie verbreek mag word nie? (Matt 5:19). Meer nog, help ’n verstaan van hierdie geregtigheid in die Saligsprekings om meer sin te maak van die uitsprake in Matteus 5:17–20 aangaande die eskatologiese vervulling of verbreking van die wet en profete deur Jesus?\nDie antwoorde op hierdie vrae het ook implikasies vir die verstaan van die wet en die Christelike lewe vir die kerk vandag.\nIn die eerste hoofstukke van Matteus, voor die Bergrede, val die fokus op die persoon en sending van Jesus Christus. Jesus is die seun van Abraham en Dawid, die Seun van God, en Hy is die een wat die beloftes van die Ou Testament vervul. Jesus is God se gawe van genade, die een deur wie die vernuwing van Israel plaasvind. Christologies beskryf is dit ’n Christologie van vervulling, of ’n Israel – Seun van God Christologie. Matteus sien Jesus dus as die een wat Israel se rol oorneem. Israel word eksplisiet God se seun genoem in Eksodus 4:22 en 32 asook in Jeremia 31:9 en Hosea 11:1. Matteus verwys ook na laasgenoemde vers in Matteus 2:15 en gaan so ver om te sê dat Hosea 11:1 se verwysing na God wat sy seun (Israel) uit Egipte geroep het, in Jesus vervul is. Sy ouers se vlug met Hom na Egipte moes dus volgens Matteus plaasvind sodat Hy uit Egipte kon terugkeer. Israel, as Abraham se nageslag, het weer die rol van Adam oorgeneem (vgl. Wright 1996:23). Die verwysing na vervulling kom nie net in Matteus 2:15 voor nie. Aangesien Matteus by uitstek vir ’n Joodse gehoor skryf, haal hy herhaaldelik uit die Ou Testament aan en maak gebruik van die formule ‘sodat die woord vervul sou word wat die Here deur die profeet gespreek het’ (Matt 1:22; 2:15, 17, 23; 4:14; Holwerda 1995:117). Viljoen (2007) wys op die belangrike rol van vervulling as hy soos volg skryf:\nThe expression of fulfilment of Scripture had an important function in early Christian circles. The Christian faith had to be legitimatized by reference to the Jewish Scriptures ... when his hermeneutical method is being mirrored against contemporary interpretative methods, it becomes clear that Matthew used the fulfilment motif in a then acceptable way to strategically and persuasively place Jesus’ ministry within the unfolding plan of God. (p. 301)\nJesus word daarom in Matteus as die korporatiewe verteenwoordiger van Israel voorgestel in wie en deur wie die beloftes aan Israel vervul word. Poythress (1991:252–255) wys hoe Mattheus 1–4 aandui dat Jesus se lewe analoog is tot die lewe van Moses en die status van Israel as ’n volk. Dit is selfs moontlik om ’n chronologiese parallel te sien tussen die gebeure in Matteus en dié van die volk Israel. Hier kan gedink word aan die volgorde van Rooisee, -woestyn, berg (Sinai) in die geskiedenis van Israel en die volgorde rivier (doop), woestyn (versoeking van Jesus) en berg (Saligsprekings) in Matteus. Binne hierdie vloei van gebeure word die term vervul ook telkens aangetref (vgl. Loader 1997:165). Die frase, die berg opgeklim, word herhaaldelik gebruik om Moses se bestyging van Sinai om die Dekaloog te ontvang, te beskryf (Eks 19:3; 24:12, 13, 28; 34:2, 4; Deut 9:9; 10:1, 3). Die feit dat Matteus aandui dat Jesus op die berg klim om te preek, terwyl hy, volgens Lukas, in die laagte preek, is ’n verdere bevestiging van Matteus se doelwit.\nReeds hieruit verwag ons dat dit wat ons in die Saligsprekings kry, iets soos die wet van Moses sal wees, maar tog ook baie anders en meer. Om die vraag te beantwoord, is dit nuttig om weer na die struktuur van die Saligsprekings te kyk.\nStruktuur en geregtigheid\nDie Saligsprekings in Matteus 5:3−12 vorm die exordium tot die Bergrede (Viljoen 2013:3). Koch (1974:21−23) het reeds ten gunste van ’n gattungsgeschichtlice verlede agter die Saligsprekings geargumenteer. Hy dui aan dat die genre saligpreking as Griekse literêre formule ’n geskiedenis het. Volgens hom moet hierdie geskiedenis egter nie in die eerste plek in die literatuur van die klassieke Griekse of Hellenistiese wêreld gesoek word nie. Dit moet in die Ou Testament via die Septuagint en in Judaïstiese literatuur gesoek word. Hierdie geskiedenis toon aan dat ’n deel van Ou Testament, kerugma, in die Nuwe Testament voortgesit word, alhoewel dit met nuwe inhoud gevul word. Van Aarde (1994) dui dan ook hierdie nuwe inhoud aan na ’n deeglike studie van die betekenis van die (μακάριος, α, ον) woordgroep in die Nuwe Testament. Hiervolgens verwys die Saligsprekings na ’n godsdienstige profesie van verlossing wat vreugde en seëning van ’n sekere aard betref wat eskatologiese deelname antisipeer (Van Aarde 1994:163−179). Volgens Viljoen (2013:3) kan die styl van seëning verder op voetspoor van Domeris (1990:68) ’n ‘indirekte vermaning’ genoem word. God sal hierdie mense vertroos by die finale herstel van alles. Die Saligsprekings het nie net te make met emosies of persoonlike kwaliteite nie, maar met God se gunstige ingesteldheid jeens sekere gedrag en ingesteldhede (Carter 2000:130; Keener 2009:166).\nDaar is agt Saligsprekings. Matteus 5:3 en 10 eindig albei met ‘aan hulle behoort die koninkryk van die hemele’. Matteus 5:1−12 is net ’n uitbreiding op vers 10. In die middel van hierdie inclusio sien ons nou aan wie behoort hierdie koninkryk; hoe lyk die nuwe volk van God.\nVolgens Viljoen (2013:3) is dít wat dus in hierdie agt Saligsprekings gevind word, ten diepste etiese vermanings wat in beloftes en bemoediging van genadige seënings ingemessel is. Jesus se gebruik van Μακάριοι οἱ/ἐστε in Matteus 5:3 is volgens Keener (2009:165), ’n standaard literêre vorm van die Hebreeuse Bybel soos in Psalm 1:1−2 (אַ֥שְֽׁרֵי־הָאִ֗יש) gevind word: ‘Welgeluksalig is die man ...’ (Ou Afrikaanse Vertaling – OAV).\nSó gesien staan die Saligsprekings, volgens Betz (1995:94), in die tradisie van die Joodse wysheidsliteratuur. In die Joodse wysheidsliteratuur is wysheid gegrond op dít van God wat in die Tora openbaar word. Holwerda (1995:117) toon egter aan dat die skaal al meer in die rigting swaai om die saligsprekings deur profeties-apokaliptiese Saligsprekings teenoor wysheids-kultiese Saligsprekings te sien. Dit gaan in eersgenoemde geval nie oor parenetiese vermanings en oproepe tot gehoorsaamheid nie, maar dit is stellings van toekomstige vindikasie, en is juis bedoel om versekering en bemoediging te midde van moeilikheid te gee. Matteus wil doelbewus hê dat sy lesers moet sien dat hierdie Saligsprekings nou die lewe van Jesus se dissipels beskryf asook die parameters vir hulle gedrag binne die lyding wat hulle deurgaan.\nDit is duidelik dat daar twee groepe van vier Saligsprekings elk is.\nDie eerste vier Saligsprekings lui:\nMatt 5:3 Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι,\nMatt 5:4 μακάριοι οἱ πενθοῦντες,\nMatt 5:5 μακάριοι οἱ πραεῖς,\nMatt 5:6 μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύνην ὅτι αὐτοὶ χορτασθήσονται (Nestle et al. 1993; Matt 5:3–6)\nDie eerste groep Saligsprekings eindig dus in Matteus 5:6 met ’n verwysing na geregtigheid. Die vier laaste Saligsprekings eindig in Matteus 5:10 weer met ’n verwysing na geregtigheid:\nMatt 5:7 μακάριοι οἱ ἐλεήμονες,\nMatt 5: 8 μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ,\nMatt 5:9 μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί,\nMatt 5:10 μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης,\nὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν (Nestle et al. 1993; Matt 5:7–10)\nViljoen (2013:3) toon aan dat hierdie geregtigheid ’n sleuteltema in die Bergrede is. Volgens Viljoen vorm die konsep van geregtigheid in Matteus 5:20 en 6:1 ’n inclusio rondom die antitesisse in die halakhah-styl van Matteus 5:21−47. In laasgenoemde verse lig Matteus die nuwe geregtigheid uit wat nou vir die koninkryk vereis word. Allison (1993:147) verkies om nie van ‘antitesisse’ in Matteus 5:21−48 te praat nie, omdat die Tora nie omvergegooi word nie, maar vervul word. Viljoen (2013:1) meen geregtigheid word gebruik om die regte gedragsnorme van Jesus se volgelinge te onderskei van die buitestanders. Hulle identiteit word hierdeur bepaal.\nIn hierdie artikel word aangetoon hoe Matteus in die struktuur van die teks van Saligsprekings ’n konkrete aanduiding gee van wat presies die inhoud van hierdie geregtigheid is.\nDie eerste groep Saligsprekings soos aangedui, eindig met Matteus 5:6: ‘Salig is die wat honger en dors na geregtigheid’; en die tweede groep eindig met vers 10: ‘Salig is die wat vervolg word ter wille van geregtigheid.’\nHoe meer daaroor nagedink word, hoe meer betekenisvol word dit. Die drie Saligsprekings wat voor Matteus 5:6 se honger en dors na geregtigheid kom, is almal beskrywings van leegheid of passiwiteit: arm van gees (v. 3), treur oor my toestand en dié van die wêreld (v. 4), en ’n nederige aanvaarding van kritiek sonder om vir myself en my regte te veg, omdat ek gesien het wie ek voor God is (v. 5); (Stott 1985:38−39).\nDit is nie kenmerke van volheid wat oorvloei nie. Dit is wel Saligsprekings en gepas in hulle regte plek, maar dit is nog nie ‘n oorvloed van aktiwiteit, goedheid en volheid nie. Die dissipel van Jesus wil meer hê – dít wat Jesus het. Dit maak dus volkome sin dat Jesus na hierdie drie Saligsprekings die volgende sê: ‘Salig is die wat honger en dors na geregtigheid’ – diegene wat verlang om met geregtigheid gevul te word (Lloyd-Jones 1976:10 e.v.).\nIn kommentaar oor hierdie vers word daar verskeie voorstelle gemaak oor wat geregtigheid hier sou beteken (vgl. Viljoen 2013:4-5). Die gebruik van die teenwoordige deelwoorde πεινῶντες καὶ διψῶντες [honger en dors] laat die skaal egter swaai ten gunste van ’n siening, naamlik dat die geregtigheid waarna hier verwys word, met Jesus se dissipels se korrekte lewenstyl, in kontras met dié van die Fariseërs, te make het.\nHonger en dors impliseer iets wat gedurig gesoek moet word. Dit is nooit heeltemal binne jou bereik nie. Sulke etiese gedrag dui op die hoogste vorm van dissipelskap. Dit is God se koninkryk en sy geregtigheid wat gesoek moet word. Dit is die strewe na God se wil wat op die aarde moet geskied soos in die hemel (Matt 6:10, 33; Davies & Allison 2004:453).\nNadat Jesus seën aangekondig het oor diegene wat hulle leegheid besef en daaroor treur, en nie probeer om hulleself te verdedig nie, maak Hy nou ’n verskuiwing vanaf leegheid na volheid deur te sê dat die mense wat honger en dors na geregtigheid, ook geseënd is.\nDit is presies wat ons in die laaste saligspreking vind. Na honger en versadiging in Matteus 6:6, kom ‘Salig is die barmhartiges’ (v. 7). Die geseëndes is vol en loop oor van barmhartigheid. Hulle is nie net gebroke, hartseer en sagmoedig nie; hulle is nou ook aktief. Hulle is só vol van geregtigheid dat dit, by wyse van spreke, oorloop in dade van barmhartigheid. Matteus 6:8 sê dat hierdie persone rein van hart is en vers 9 sê dat hulle nie net vredevol is nie, maar vredemakers (Stott 1985:39−40).\n’n Baie interessante gegewe is dat hierdie tweede groep Saligsprekings met nog ’n verwysing na geregtigheid eindig. Hierdie keer is dit nie ’n honger en dors na geregtigheid wat ons kortkom nie, maar ’n navolging van geregtigheid wat die dissipels se optrede op oorvloedige wyse kenmerk (Carter 2000:136; Davies & Allison 2004:459).\nDie volgende struktuur kan dus onderskei word: Die eerste vier Saligsprekings beskryf die gebroke, stil persoon wat honger en dors na geregtigheid. Die volgende vier Saligsprekings beskryf die barmhartige, rein vredemakers wat vir hulle geregtigheid vervolg word.\nDie vraag ontstaan of hierdie struktuur ’n definisie van geregtigheid gee. In Matteus 6:6 word die dissipels beskryf as honger vir geregtigheid, omdat hulle leeg is en dan word hulle vervolg vir geregtigheid omdat hulle gevul is (v. 10). Die logiese afleiding is dat Matteus wil hê dat geregtigheid gedefinieer moet word as dít waarmee die dissipels gevul is en waarvoor hulle vervolg word, naamlik barmhartigheid, reinheid en vredemaking. Is hierdie geregtigheid nie ’n geregtigheid wat méér is as dié van die Fariseërs nie?\nJesus sê in Matteus 5:20: ‘As julle geregtigheid nie die van die skrifgeleerdes en Fariseërs oortref nie, sal julle nooit die koninkryk van God ingaan nie.’ In die res van die hoofstuk wat op hierdie vers volg, is ses illustrasies van hoe Jesus se volgelinge se geregtigheid dié van die wetsonderhouers van daardie tyd moet oortref. Saam met Allison (1993:147) verkies ons om nie te praat van ‘antiteses’ in Matteus 5:21−48 nie. Volgens Allison is daar, in die lig van Matteus 5:17−20, juis geen antiteses nie, omdat die Tora nie omvergegooi word nie, maar vervul word.\nMet watter geregtigheid word die geregtigheid wat meer is gekontrasteer? Met die woordgroep mense van die ou tyd (τοῖς ἀρχαίοις) kan allerlei generasies bedoel word. In Lukas 9:8 en 19 word dit gebruik om na die ou profete te verwys. In Matteus 5 kan die woordgroep net so wel die Israeliete aan die voet van Sinai as die generasies uit die tyd van latere wetgeleerdes aandui. Die argument dat die ontvangers van die oorspronklike openbaring altyd met ‘die vaders’ aangedui word, is nie haalbaar nie. Die meer neutrale woorde (mense van die ou tyd) kon gekies word omdat dit oor die vergelyking tussen dít wat vroeër en dít wat nou gesê word gaan en nie soseer oor die verwantskap tussen die vaders en die nageslag nie. Die formule word ook soms verkort na ἐρρέθη [daar is gesê] (vgl. byvoorbeeld v. 31; France 1985:119).\nSommige meen dat hier na die tradisie verwys word, aangesien dit mondelings oorgelewer (gesê) is, terwyl die wet op skrif gestel is. Die feit is egter dat die wet deur God gespreek is en as gesproke woord op skrif gestel is. Ook in die Nuwe Testament word daar verwys na die Skrif wat ‘gesê het’ of die wet wat ‘sê’ (bv. Rom 9:15, 25; Heb 4:7). In Matteus 2:23 en elders in die boek is daar meermale sprake van ‘dit wat gespreek is deur die mond van die profete’. Die uitdrukking Julle het gehoor dat daar gesê is, kan dus net so wel op God se spreke in sy openbaring dui as op die spreke van die vroeëre wetsgeleerdes (Van Bruggen 1999:96).\nDie vertaling, deur die mense van die ou tyd, sou die weegskaal ten gunste van die tradisie van die ou wetgeleerdes kon swaai. Die vraag is of so ’n vertaling voorkeur verdien, aangesien daar ’n parallel tussen die sprekendes van ouds en die sprekende Jesus bestaan (‘deur die mense van ouds, maar ek sê vir julle’). Daar moet op die feit gewys word dat die parallel eerder getrek is na die publiek wat aangespreek is (daar is gesê aan die mense van die ou tyd, maar ek sê aan julle). In albei gevalle word die datief gebruik, wat op twee maniere geïnterpreteer kan word: as agent of as geaffekteerde. Wanneer daar in die Grieks na diegene verwys word wat die praatwerk gedoen het, word die voorsetsel dia of hupo gebruik (soos in Matt 2:23; 4:14). Daarom moet Van Bruggen (1999:97) se vertaling gekies word, naamlik ‘aan die mense van die ou tyd’. Dat daar aan die tradisie gedink word, raak nog onwaarskynliker wanneer in gedagte gehou word dat die uitleg van die wetsgeleerdes ook nog tot die publiek in Jesus se tyd gespreek het.\nVerder is dit van deurslaggewende belang dat die verlede tyd, (ἐρρέθη) ‘daar is gesê’, hier gebruik word. Jesus vergelyk vroeëre wetgewende spreke tot vroeëre persone dus duidelik met sy eie wetgewende spreke tot daardie generasie.\nDat Jesus sy gebooie vergelyk met die uitsprake van die wet wat Moses aan die mense van die ou tyd gegee het, blyk ook uit die feit dat die voorbeelde op eksplisiete aanhalings uit die tien gebooie betrekking het (Matt 5:21: ’nie doodslaan’; v. 27: ’nie egbreek’) of algemene uitsprake uit die wet van Moses (v. 31: die ‘skeibrief’; v. 38: ‘oog vir ’n oog, tand vir ’n tand’). Soms word daar ’n samevatting van elemente uit die wette gegee (Matt 5:33: ‘derde gebod en meineed’; v. 43 ‘liefde vir die naaste en nie vir die vyand nie’) (Allison 1993:148; Van Bruggen 1999:97 e.v.).\nDie vergelyking tussen Jesus se gebooie en dié van Moses waarmee die wetsgeleerdes en Fariseërs gemoeid was, toon daarom geen teenstelling nie. Dit gaan om ’n minder-meer verhouding. Dit word veral duidelik uit die feit dat die geregtigheid vir die hemelryk meer is as dié wat die wetgeleerdes van die volk verwag het. Noudat die skare uit Israel met Jesus se koms op die drumpel van die hemelryk gekom het, breek die tyd van volmaaktheid aan (Matt 5:48), omdat mense die gemeenskap met die Vader in die hemel sal geniet (Allison 1993:147).\nStruktureel gesien, bestaan Matteus 5:21–48 uit ses paragrawe wat elkeen die waarheid van 5:17–20 illustreer (Allison 1993:147). In hierdie paragrawe kom die geregtigheid van die Saligsprekings, die geregtigheid wat meer is as dié van die Fariseërs, egter ook duidelik na vore:\nVolgens verse 21–26 moet die dissipels nie net nie doodmaak nie; hulle moenie vir hulle broers kwaad bly nie, maar vrede soek (geregtigheid méér as dié van die Fariseërs: vredemakers).\nVolgens verse 27–30 moet die dissipels nie net nie egbreuk pleeg nie; hulle moenie op wellustige wyse na ’n persoon van die teenoorgestelde geslag kyk nie (geregtigheid méér as dié van die Fariseërs: reinheid).\nVolgens verse 31–32 moet die dissipels nie egskeiding goedkeur omdat daar wetlike voorsiening daarvoor gemaak is in die Ou Testament nie. Hulle moet die geregtigheid oortref wat vrede maak met die hardheid van hart en hulle moet hul verbondbeloftes in die huwelik hou – en nie trou met diegene wat dit nié doen nie (geregtigheid méér as dié van die Fariseërs: reinheid).\nVolgens verse 33–37 moet die dissipels nie net mense wees wat hulle beloftes en eedswerings hou nie, maar hulle moet dié soort mense wees wat nie nodig het om te sweer voordat hulle geglo word nie (geregtigheid méér as dié van die Fariseërs: omdat hulle barmhartig, rein en vredemakers is).\nVolgens verse 38–42 moet die dissipels nie die persoon se oog uitsteek wat hulle oog uitgesteek het nie, maar hulle moet die ander wang draai en kwaad met goed vergeld (geregtigheid méér as dié van die Fariseërs: vredemakers).\nVolgens verse 43–48 moet die dissipels nie net hulle vriende lief hê nie; hulle moet hul vyande liefhê en bid vir diegene wat hulle vervolg (geregtigheid méér as dié van die Fariseërs: barmhartigheid).\nHieruit kan duidelik gesien word wat Jesus bedoel het in Matteus 5:20 toe Hy gesê het dat sy volgelings se geregtigheid dié van die skrifgeleerdes en Fariseërs moet oortref. Dit het alles te doen met die openbaring van barmhartigheid, om radikaal rein van hart te wees en vrede te maak in plaas daarvan om te vergeld.\nDit is insiggewend dat dit ook juis die afwesigheid van hierdie dings is wat Jesus in Matteus 23:13 veroordeel in die Fariseërs wat, volgens Hom, nie die koninkryk sal ingaan nie en ook die deur van die koninkryk vir ander toesluit. Die Fariseërs bind swaar en ondraaglike laste saam en sit dit op die mense se skouers, maar self wil hulle nie ’n vingsr verroer om dit te dra nie (Matt 23:4). Hulle het geen barmhartigheid betoon nie. In Matteus 23:23 word eksplisiet na die feit verwys dat hulle barmhartigheid nalaat. In Matteus 23:25−28 wys Jesus dat hulle net rein is van buite, maar nie van binne nie. Hulle het dus geen reinheid van hart nie. Volgens Jesus is hulle nakomelinge van hulle voorvaders; hulle is moordenaars en dus geen vredemakers nie (Matt 23:31).\nDie vraag moet nou gevra word of en hoe hierdie geregtigheid verband hou met die bepalings of ‘gebooie’ waarna Jesus in Matteus 5:17−20 verwys. Voorts moet aangedui word dat die vervulling of verbreking van die wet en die profete in hierdie verse met die geregtigheid in die Saligsprekings verband hou.\nTussen Matteus 5:3-16 aan die een kant, en vers 17 en verder aan die ander kant, is ’n sekere oorgang vanaf ’n positiewe uitvaardiging van gebooie na ’n vergelyking van die gebooie met die geregtigheid van die wetsgeleerdes en Fariseërs te bespeur.\nHierdie verband is van deurslaggewende belang. ’n Noukeurige bestudering van Matteus 5:17−20 toon inderdaad dat Jesus nie hier die bindende geldigheid van die Mosaïese wet leer nie, maar inderwaarheid die bindende geldigheid van die ‘nuwe gebooie’ wat so pas van die berg afgekondig is. Dit is inderdaad hierdie ‘gebooie’ wat nie verbreek mag word nie, aangesien dit die inhoud van eskatologiese geregtigheid is. Die aanklag teen die Fariseers maak dan sin: Hulle het juis nie hierdie gebooie gehou nie en hulle geregtigheid is dus nie die geregtigheid wat Jesus van sy volgelinge in die eschaton verwag nie.\nWat in Matteus 5:17−20 eers in die algemeen gestel word (Jesus se gebod eis meer), word vervolgens in verse 21−48 aan die hand van ’n aantal voorbeelde uitgewerk. Dit beteken nie dat daar geen samehang tussen Matteus 5:33 tot 16 en 17 tot 48 is nie. Dit blyk uit Matteus 5:17 wanneer Jesus sê: ‘Moenie dink dat Ek gekom het om die wet of die profete te ontbind nie.’\nDie aanleiding tot hierdie opmerking lê nie in die konkrete beskuldiging wat op daardie oomblik teen Hom geuiter is nie. Hierdie opmerking wil eerder die implisiete beskuldiging dat Jesus die wet en profete kom verbreek, voorkom (Van Bruggen 1999:92). In Matteus 5:3 tot 16 spreek Jesus mense salig. Hy bepaal die norme om deel aan die hemelryk te kry. Die volgende vraag ontstaan dan: Beteken dit nou dat Hy afgesien het van die openbaring van God en dat Hy sy eie openbaring in die plek daarvan stel? Geensins; Matteus 5:17 staan die gedagte teen (vgl. 10:34 vir ‘n soortgelyke retoriek): ‘Moenie dink dat ek gekom het om …’.\nJesus het gekom; Hy gaan in Israel optree (vgl. Matt 3:11: ‘Hy wat ná my kom ...’), maar nie om die wet of profete tot niet te maak nie.1\nDie heidene wil niks van die wet weet nie. Die Samaritane aanvaar wel die wet, maar nie die profete nie. Matteus wil aandui dat Jesus geen heiden of Samaritaan is nie, maar ’n gelowige Israeliet. Meer nog: Hy kom selfs om te ‘vervul’. In hierdie lig moet ’n mens die uitsprake van Matteus 5:3–16 bly sien (Van Bruggen 1999:93).\nDie vraag ontstaan wat met ‘vervul’ (πληρόω) bedoel word. Du Toit (2018:50) lig, op voetspoor van Trout (2015), vyf hoofbetekenisse van πληρόω in Matthew 15:17 uit wat van die bevestiging van die wet tot die realisering van wat die wet antisipeer, strek.\nOok Moo (1992:457) teken vyf verskillende interpretasies van hierdie woord aan.2 Die eenvoudigste definisie is waarskynlik dié van Louw en Nida (1996) ‘to cause something to become full – to fill’.\nPoythress (1991:363–377) het ’n uiters belangrike bydrae gelewer deur aan te toon dat πληρόω nooit die betekenis van ‘bevestig’ in Grieks kan hê nie: ‘it is safe to say that “pleroo” does not have the sense of “confirm” in Greek’ (Poythress 1991:377). Hy kom tot hierdie beslissende uitspraak na ’n deeglike analise van alle voorbeelde in die Skrif3 wat veral deur Greg Bahnsen gebruik word om aan te toon dat πληρόω soms die betekenis van ‘bevestiging’ dra.\nCombrink (1991:14) meen dit is opvallend dat die woord wat met καταλύω gekontrasteer word, nie ‘gehoorsaam’, ‘bevestig’ of ‘afdwing’ is nie, maar πληρόω. Dit is juis hierdie woord wat in die bekende vervullingsitate gebruik word om te beklemtoon dat verskillende aspekte van Jesus se lewe ’n vervulling van die profesieë is. Volgens Combrink aksentueer die omgekeerde volgorde in Matteus 11:13 (profete en wet) die profetiese dimensie van die wet. Dít waarna die Ou Testament vooruit gewys het, breek in Jesus aan, maar tegelyk word dit in Hom getransendeer sonder om dit af te skaf. Die eintlike beliggaming van God se wil is nou in Jesus eerder as in die Ou Testament. Dit gaan vir Matteus om ’n Christologiese verstaan van die wet (Combrink 1991:14).\nVan Bruggen (1999:93) se definisie van ‘vervul’ sluit pragtig aan by die gedagte daarvan as ’n Christologiese verstaan van die wet. Hy meen dat ‘vervul’ hier dieselfde betekenis het as wat die evangeliste daaraan toeken wanneer daar gepraat word oor die vervulling van die Skrifte. Hy meen dat ‘vervul’ gesien moet word as dit wat gebeur wanneer die beloftes van die Ou Testament, wat nog nie gerealiseer het nie, nou in Jesus gerealiseer word.\nFrance (1985) brei hierop uit as hy die volgende samevatting gee:\nSo the whole Old Testament, the law as well as the prophets, pointed forward to what Jesus has now brought into being. His ministry brings them to full measure ... by supplying the final revelation of the will of God ... This complex of ideas then lies behind plerosai: Jesus is bringing that to which the Old Testament looked forward; his teaching will transcend the Old Testament revelation, but, far from abolishing it, is itself its intended culmination. (p. 114; France 1989:149)\nSo gesien, het Jesus nie in Israel opgetree om die openbaring van God geheel (wet) of gedeeltelik (profete) tot niet te maak nie. Hy het juis gekom om te realiseer wat nog ontbreek en oopstaan. Dit wat ontbreek en oopstaan is juis weer die Christologiese verstaan van die wet (vgl. ook Carson 1984:114, 117).\nIn Matteus 5:18 verleen Jesus onderbou hieraan met ’n gesaghebbende verklaring: γὰρ. Normaalweg bevestig mense dit wat ’n ander sê met ‘amen’. Jesus verleen egter self gesag aan sy eie woorde deur die ἀμὴν λέγω ὑμῖν daarby te voeg. Wie Hom hoor, hoor die Vader. Dit is asof Jesus dikwels ’n onhoorbare uitspraak van ’n onsigbare spreker duidelik hoorbaar met sy amen bevestig. Hierin kom iets te voorskyn van die feit dat Hy dit wat die Vader hom gegee het, bekend maak (Van Bruggen 1999:93).\nDit gee versekering dat nie een jota of tittel van die wet sal verbygaan totdat alles gebeur het nie.4 Saam met Carson (1984:145), France (1985:115) en Van Bruggen (1999:93) meen ons dat Matteus 5:18 nie die ewige geldigheid van die wet verkondig nie, maar leer dat geen woordjie in die wet vir niks (of dan verniet) geskryf is nie. Alles het ’n doel; alles wat aangekondig is, sal gebeur. Soos Carson (1984:145−146) dit stel: ‘The entire divine purpose prophesied in Scripture must take place; not one jot or tittle wil fail of its fulfillment.’ Wanneer die hemel en die aarde verbygaan en die nuwe geskiedenis aanbreek, sal die tyd van die openbaring deur die wet en die profete verby wees. Voor dit sal alles uit die wet en die profete egter ook tot die bedoelde vervulling kom. Die waarde van Matteus 5:18 is dat Jesus vir die vervulling van hierdie belofte ’n waarborg gee. Hy het gekom om te vervul en hy sal sorg dat niks uit die openbaring van God (die wet) onvervuld bly nie.\nNa hierdie waarborg in Matteus 5:18, is vers 17 voldoende rugsteuning: Mense moenie dink dat Jesus deur sy onderwys (Matt 5:3 tot 16) die wet en profete misken nie – inteendeel.\nIn Matteus 5:19 gaan dit oor die houding van die luisteraars: ‘Elkeen dus wat een van die minste van hierdie gebooie breek en die mense só leer, sal die minste genoem word in die koninkryk van die hemel.’ Daar moet met Van Bruggen (1999:94) saamgestem word dat die vertaling hier misleidend kan wees. Hier staan duidelik: ‘een van hierdie klein “gebooie”/“bepalings” (μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων). Sommige laat hierdie uitdrukking terugslaan op Matteus 5:18 (‘geen jota of tittel sal verbygaan’). In hierdie vers word dit egter nie ‘klein gebooie’ genoem nie.\n’n Deeglike eksegese van Matteus 5:17 tot 18 lei ’n mens daartoe om vermelding van God se openbaring (wat vervul word) in hierdie verse te vind, maar nie van gebooie (wat gebreek word) nie. In die lig daarvan kan Matteus 5:19 moeilik ’n gevolgtrekking wees tot die waarborg wat Jesus in vers 18 gee. Andere laat die uitdrukking ‘die minste van hierdie gebooie’ vooruit sien op die gebooie wat Jesus in Matteus 5:21 tot 48 gee. Die nadeel van so ’n verbintenis is egter dat Matteus 5:19 dan moeilik is om te begryp in ’n konkluderende sin (οὖν [wie dus]). Indirek is hierdie verbintenis egter wel aanwesig in soverre die gebooie in Matteus 5:21–48 ’n nadere uitwerking van die Saligsprekings in verse 3–16 kan bied (Van Bruggen 1999:94).\nDaar word verder, in navolging van Van Bruggen (1999:94), gemeen dat die uitdrukking een van hierdie kleinste gebooie weer terugverwys na die gebooie wat Jesus self in die vorm van Saligsprekings aan die begin van die Bergrede uitvaardig. Hy verorden daar aan wie die hemelryk toekom. In die oë van mense wat vertroud is met die wet en die profete, en die ‘groot’ nuwe wette wat die hemelryk verwag (Deut 18:15), is dit maar ‘klein’ gebooie; dinge oor barmhartigheid, reinheid en die stig van vrede – die geregtigheid van die koninkryk.\nIn die lig van die feit dat Jesus gekom het om God se openbaring (die wet) te vervul, sal ’n mens met hierdie klein gebooie terdeë rekening moet hou. Juis omdat Hy die openbaring en die belofte van God realiseer en die hemelryk bring, sal ’n mens die klein gebooie nie kan verontagsaam nie. Wie dink om in die ryk van die Vader in te gaan met geringskatting van Jesus se gebooie, sal juis in hierdie ryk gering geskat word. Wie egter in die ryk van die Vader wil ingaan met eerbied vir die gebooie van Jesus, sal ’n eervolle onthaal vind en groter opdragte kry (Matt 25:21, 23).\nIn Matteus 5:20 word bevestig dat die geregtigheid oorvloediger moet wees – méér as dié van die skrifgeleerdes en Fariseërs. Christus handhaaf die geregtigheid wat hulle leer op grond van die wet of profete. Hy wil egter dat Israel, naas die onderwys van die skrifgeleerdes en Fariseërs, ook sy onderwysing ter harte neem en sy woorde sal hoor en doen (vgl. Matt 7:24, 26). Naas die onderwys van die wetgeleerdes kom die ‘Ek sê vir julle’ van Jesus wat gekom het om God se openbaring te vervul. Wanneer die gedagte van ’n komplimenterende openbaring in Matteus 5:17 verwerp word, word gemeen dat dit wel in verse 19–48 te sien is.\nDie logiese gedagtegang van Matteus 5:17–20 kan dus so saamgevat word: Aangesien Jesus God se wet juis kom vervul (v. 17 gerugsteun deur v. 18), sal elkeen wat God liefhet ook vir sy gebooie oor die ingaan in die koninkryk respek hê (v. 19 gerugsteun deur v. 20). Israel leef onder die seën van die wet en die profete, en word geroep om Jesus se gebooie aan te neem, aangesien Hy die wet en die profete vervul en God se beloofde koninkryk sal laat realiseer.\nHulle word geroep tot die eskatologiese geregtigheid van die Saligsprekings – die geregtigheid wat barmhartigheid, reinheid van hart en vredemaking as inhoud het. Wat presies met eskatologiese geregtigheid bedoel word, word in die volgende afdeling verder beredeneer.\nDaar is reeds na die feit verwys dat ons waarskynlik in die Saligsprekings met profeties-apokaliptiese Saligsprekings te doen het. Dit is van uiterste belang om hierdie eskatologiese perspektief, wat seëning en gawe reflekteer, in gedagte te hou. Dat die beloftes van Jesaja 60–61 die Bergrede en spesifiek die eerste vier Saligsprekings ten grondslag lê, word al meer algemeen aanvaar. In Jesaja 56–66 is die volk terug in Jerusalem na die ballingskap en die tempel is herbou Dit gaan egter nie goed met die volk nie. Hulle kry swaar en is moedeloos. Jesaja verkondig dan dat God met sy volk op pad is na ’n nuwe bestemming, ’n nuwe Jerusalem, ’n nuwe hemel en aarde (Prinsloo 1999:773). In Matteus se geslagregister kry ons in 5:17 die volgende uitspraak: ‘Al die geslagte dan van Abraham tot Dawid is veertien geslagte, en van Dawid tot die Babiloniese ballingskap veertien geslagte, en van die Babiloniese ballingskap tot Christus veertien geslagte.’\nMatteus wil oënskynlik hierdeur aantoon dat die balllingskap die einde van die Dawidiese opvolging beteken het en ’n groter koning dus verwag kan word (Nixon 1982:818). Daar is waarskynlik meer agter hierdie verwysing na die ballingskap. Deur nie na die terugkeer uit die ballingskap te verwys nie, maar direk op Jesus se koms, toon Matteus aan dat Jesus die einde van die ballingskap is en daarmee saam, per implikasie, die vervuller van die beloftes rondom die terugkeer uit ballingskap. Jesaja 60 se verwysing na die lig van God se teenwoordigheid in Jerusalem en die verantwoordelikheid van die inwoners van Jerusalem, is betekenisvol. Dit is duidelik nie reeds ’n werklikheid na die ballingskap nie, maar word in profetiese hoop uitgespreek. Die inwoners sal almal regverdiges wees (Jes 60:21) – mense wat dus geregtigheid doen. Dit is hulle wat die aarde vir ewig sal besit (Jes 60:21). Van hierdie inwoners van Jerusalem word gesê dat die nasies sal kom na die lig wat uit Jerusalem sal skyn (Jes 60:3). Dit is moeilik om te ontken dat hierdie gedeeltes ’n belangrike rol in Matteus se weergawe van die Saligsprekings en Bergrede speel. Die dissipels, wat nou die geregtigheid van die Saligsprekings doen, is die stad op ’n berg wat lig gee (Matt 5:13). Daar is nou hoofsaaklik na Jesaja 60 verwys. Jesaja 61 se eerste vier verse vorm sonder twyfel die agtergond vir Matteus 5:3. Jesaja 61 se םיִ֗וָנֲע [ootmoediges (OAV) of mense in nood (NAV)] word in die LXX met ‘armes’ vertaal. Dumbrell (1981:1–21) het baanbrekerswerk in hierdie verband gedoen. Nadat hy oortuigend aangedui het dat die verband tussen πτωχοὶ (Matt 5:3) en die begin van God se heerskappy duidelik in Jesaja 61 tot 62 na vore kom, dui hy (Dumbrell 1981) die algemene verband met Matteus 5:3 van hierdie materiaal soos volg aan:\nTo the existent community of God’s people, the consolation of Israel has now come. The disciples who in Galilee had been drawn to the messianic light have now become, and are designated in Matthew 5 verse 3 as such, the nucleus of the kingdom. (p. 9)\nAnders gestel: die dissipels is nou die ‘profete’ van die nuwe verbond of koninkryk – soos Dumbrell (1981:10) dit stel: ‘prophetic sufferings indicate a prophetic – type ministry, and prophetic – type ministry understood in Old Testament terms is a ministry which operates within the framework of covenant’.\nSelfs in die Saligsprekings word die Christologie van vervulling dus voortgesit. In die Saligsprekings bied Jesus Homself aan as God se gesalfde dienskneg wat die beloofde seënings uitgiet. Soos met ’n seëning, spreek die Saligsprekings in werklikheid seënings uit oor die armes en verdruktes. Indien dit wel so is dat Jesaja 61 die belofte is wat vervul word in die eerste Saligspreking, dan moet dit ook wees dat die ‘armes in gees’ nie net na geestelike armoede en berou oor sonde verwys nie, maar ook na sosiale, ekonomiese en politieke verdrukking. Aan sulke verdruktes en armes, verkondig Jesus dat die seënings van die koninkryk alreeds op hande is; seënings van vergifnis van sonde, maar ook seënings van geregtigheid en reg, alhoewel die volheid daarvan op toekomstige vervulling wag.\nJesaja beskryf die herstelde Israel ook as ‘terebinte van geregtigheid; ’n planting van die HERE, tot sy verheerliking’ (61:3) en hy beloof dat ‘die Here HERE geregtigheid en lof laat uitspruit voor die oog van al die nasies’.\nJesus se seënings in die Saligsprekings is direk verbind aan die koninkryk van God en sy geregtigheid, wat alreeds gekom het maar finale vervulling afwag. Die Saligsprekings spreek ’n huidige en toekomstige seëning uit. Aangesien Jesus se seënings in hulleself ’n eskatologiese vervulling van die Ou-Testamentiese beloftes is, is die etiese gedrag wat in die Saligsprekings beskryf word alreeds ’n reaksie op die manifestasie van God se koninkryk en daardie gedrag word weer ’n manifestasie van die geregtigheid wat verwag word vir die ingaan in die koninkryk van God. Met geregtigheid sowel as die koninkryk van God, is die beweging van genade vanaf Goddelike optrede na menslike reaksie deur die persoon en werk van Jesus. Gehoorsaamheid is op sigself eskatologies. Met ander woorde, dit word gemotiveer, in staat gestel en gevorm deur die hoopvolle deelname in die nuwe realiteit van die koninkryk wat in die geskiedenis deur die geregtigheid van Jesus inbreek (Holwerda 1995:119).\nDit is slegs wanneer Matteus se eskatologiese Christologie verstaan word dat daar op verantwoordelike wyse met Matteus se siening van die wet omgegaan kan word. Hierdie eskatologiese konteks word ook in Matteus 5:13–16, net voor verse 17–21, gevind in Jesus se ‘sout en lig’-uitsprake wat as ’t ware ’n opsomming van die Bergrede tot op daardie punt vorm. Dumbrell (1981) dui aan dat daar met die beeld van sout steeds binne die raamwerk van ‘profetiese lyding’ beweeg word:\nLike the Servant community before them, the fulfillment of their mission to the world will involve suffering; yet the very fact of suffering will confirm their covenantal role as the salt of the land. (p. 13)\nAs sout verseker hulle dus die voortsetting van Israel se roeping. Wat lig betref, wys Jesus sy dissipels aan om ’n ‘stad op ’n berg te wees’ wat die nasies verlig. Hierdie lig neem die vorm aan van goeie dade wat die geregtigheid van God se lig reflekteer. Dit is duidelik dat die dissipels veronderstel is om die eskatologiese stad te wees waarvan die lig die teenwoordigheid van die Here reflekteer (Jes 60:1) en wat God se weë aan die nasies leer sodat hulle daarin kan leef. Die weë van God is egter niks anders nie as die ’nuwe gebooie’ op die berg, die geregtigheid van die Salisprekings en die Bergrede wat nou die dissipels sal kenmerk. Oor hierdie eskatologiese wet word reeds in Jesaja 2 geprofeteer wanneer daar vorentoe gekyk word na wat sal gebeur indien die volk weer na Jerusalem terugkeer. Ons het nou reeds gesien dat dit in Jesaja 60–61 bewaarheid word, maar dat dit steeds op verdere eskatologiese vervulling gewag het: ‘Want uit Sion sal die wet uitgaan en die woord van die HERE uit Jerusalem’ (Jes 2:3).\nIndien die eskatologiese interpretasie van Matteus 5:15 korrek is, word dit duidelik waarom Matteus op hierdie punt die wet in Matteus 5:17–48 bespreek. Ons sou dus voorlopig wou sê dat die wet waarna Jesus in die Bergrede verwys as die ‘vervulde’ wet, niks anders is nie as die wet vanuit Sion wat vir die nasies bedoel is. Dit is die uitleef van hierdie wet wat van die dissipels ’n lig vir die nasies sal maak.\nDie hele konteks tot en met Matteus 5:17–20, skep dus die verwagting dat ook dit wat híér gevind word te make het met ’n groter, eskatologiese geregtigheid en standaard as wat die geval was in Israel. Hier het ons te make met die Een wat groter is as Moses (Israel) en wat laasgenoemde se rol oorneem en dit tot ’n heerliker, groter eskatologiese hoogtepunt bring. Met ander woorde, Hy is die vervulling van eskatologiese verwagting; die kulminasie van Israel se geskiedenis.\nDie vraag is nou of ons moet praat van ’n ‘Messiaanse Tora’. Saam met Allison (1993:185) wil ons positief antwoord: ‘Jesus is die Moses-agtige Messias wat die eskatologiese wil van God van ’n berg af afkondig, tipologies gelykstaande aan Sinai.’\nDaar moet toegegee word dat met die benaming Messiaanse Tora nie aangeneem kan word dat dit ’n goed-gedefinieerde konsep in Matteus se wêreld is nie; ook nie dat ons gebruik daarvan vry van twyfelagtigheid is nie. Terselfdertyd is dit wel so dat ’n ondersoek van sekere tekste die feit van ’n Messiaanse Tora in Matteus ondersteun.5\nMatteus assosieer waarskynlik Jesus se amp as leraar met sy status as Messias. Dit volg uit die verwagting waarvan daar in baie tekste uit verskillende tye en plekke sprake is. Volgens hierdie tekste sal die Messias of een of ander eskatologiese figuur eskatologiese instruksie bring. Allison (1993:186–187) toon aan dat Rabbiniese bronne getuienis lewer oor ’n verskeidenheid oortuigings omtrent die lot van die Tora in die Messiaanse era of die era wat sal kom. Daar is ’n hele spektrum wat strek vanaf diegene wat meen dat dit dieselfde sal bly tot diegene wat meen daar sal ’n nuwe Tora wees.6 Dit sou gerieflik wees om Matteus bloot in die lig van laasgenoemde te lees, maar die Rabbynse tekste hieroor dateer heelwat later as die eerste eeu. Tog is dit so dat die Rabbynse tekste die aandag daarop vestig dat sommige rabbi’s baie spekulatief met die gedagte van die Tora in die Messiaanse tyd omgegaan het. Die volgende vraag ontstaan dan: Hoekom kon Matteus dit nie doen nie? Allison (1993) verwys na die feit dat Paulus na die ‘wet van Christus’ in Galasiërs 6:3 verwys. Die Hebreeuse ekwivalent waarin die woorde Tora van die Messias verskyn, kom voor in Mid Qoh.11:8. Dit lyk dus of pre-Christen Judaïsme reeds van ’n Messiaanse Tora gepraat het. Die argumentasie is hier te twyfelagtig om enige sekere gevolgtrekkings te maak. Tog is dit duidelik dat Paulus, wat hy ookal daarmee bedoel het, na Jesus as een wat sy eie νόμος kan verwys het. Allison is oortuig dat Matteus ons ook met die νόμος van die Messias in kontak bring – indien nie in terminologie nie, dan wel in inhoud.\nDit is veelseggend dat drie van die voorspellings van Jeremia 31:31–34 alles ’n vervulling in Matteus vind: Jesus die Messias stel ’n nuwe verbond in (Jr 26:28), lê klem op die interne dimensies van die gebooie (5:21 e.v.) en Hy gee sy lewe as losprys vir baie (20:28; 26:28). Verder is dit so dat baie kommentatore in Matteus 26:28 (‘dit is die bloed van die nuwe verbond ... tot die vergifnis van sonde’) ’n sinspeling op Jeremia 31:31 waarneem en op só ’n wyse die realisering van Jeremia se woorde in Jesus se dade verkondig (vgl. Luk 22:17; 1 Kor 11:25). Ons kan maar net beaam wat Allison (1993) sê:\nI am lured to believe that Matthew 1–5 presents Jesus as the new lawgiver, the eschatological revealer and interpreter of Torah, the Messiah who brought the definitive, end-time revelation, a revelation for the heart, as foretold by Jeremiah’s ancient oracle. (p. 190)\nIn hierdie studie het ons aangetoon hoe die geregtigheid van die Saligsprekings verband hou met hierdie eskatologiese ‘definitive, end-time revelation’. Dit word gesien in die geregtigheid wat uit barmhartigheid, reinheid van hart en die maak van vrede bestaan.\nMatteus het Jesus in die Bergrede (Matt 5:1–7:29) voorgestel as dié een wat die wil van God gesagvol verkondig het. Vanaf hoofstuk 8 word nou aangedui hoe Hy sy Goddelike gesag met die daad bevestig. Die klem op Jesus se lering word dus nou voortgesit met ’n klem op sy dade. In drie episodes word daar in Matteus 8:1–17 vertel hoe Jesus na mense uitreik wat in die destydse Joodse samelewing nie gereken is nie: ’n melaatse, ’n nie-Joodse offisier en ’n vrou (Van Zyl 1999:1130; Nixon 1982:826). In al drie gevalle kan daar aangetoon word dat Jesus nou wys hoe lyk die geregtigheid van die Saligsprekings in die praktyk.\nIn Matteus 8:1 lees ons: ‘En toe Hy van die berg afkom, het groot menigtes Hom gevolg.’ Die woorde ἠκολούθησαν αὐτῷ ὄχλοι πολλοί (Nestle et al. 1993) is dieselfde as wat elders in Matteus met ‘volg’ vertaal word (vgl 8:19, 22–23). Só word daar ’n verband gelê tussen luister na Jesus se onderrig en praktiese navolging van Hom (Van Zyl 1999:1130).\nMatteus 5:17–20 se eskatologiese verstaan en die verband met die geregtigheid van die Saligsprekings word finaal deur Matteus onderstreep as hy ’n definitiewe verband tussen die Bergrede en die reiniging van die melaatse lê. Viljoen (2014:1) wys daarop dat Jesus die ware bedoeling van die Wet hier beoefen wat ten doel het om die heilige gemeenskap van gelowiges in die Koninkryk van die hemel te vestig. Hierdie genesingsaksie is, volgens hom, nog ’n tree nader aan die koms van die Koninkryk van die hemel. Sodoende vind die reinheidswette hulle vervulling in Jesus. Viljoen meen kultiese reinheid verander na morele optrede vir die navolgers van Jesus as gevolg hiervan.\nDie reiniging van die melaatse is nou ’n bewys van die eskatologiese Jesus en wat Hy vir sy volgelinge wil. Hy mag meer sê as Moses, omdat sy mag ook verder strek. In Matteus 8:2 vestig Matteus ons aandag op die feit dat dit juis ’n melaatse is wat na Jesus kom (καὶ ἰδοὺ [En kyk, ’n melaatse ...]). Wanneer Jesus kom om die wet en die profete te vervul (Matt 5:17), is dit vir Hom moontlik om te doen wat geen priester uit die ou verbond kon doen nie: Hy reinig ’n melaatse. Die priesters kon wel vasstel of iemand weer rein was en hulle moes dit dan bekragtig met offers en ’n plegtige ritueel, maar meer as dit kon hulle nie doen nie. Inteendeel, die aanraak van ’n onreine sou ook die priester onrein maak. Die melaatse vertrou Jesus egter meer as Moses. Jesus raak die melaatse aan (Hy trek die onreinheid as ’t ware na Homself toe) en sy wil is genoeg om die melaatse in ’n oogwink te genees (Matt 8:3). Dat die term reinheid hier gebruik word, is waarskynlik nie toevallig nie. Die feit dat Jesus die onreine aanraak en nie onrein word nie, maar die onreine laat rein word, bevestig dat Hy die een is wat ’n reinheid besit wat die priesters van die dag nie besit het nie. Om daarop te wys dat hierdie gebeure ’n sigbare illustrasie van barmhartigheid is, sou oorbodig wees.\nDit is uiters belangrik om te besef dat dit alles egter nie in stryd was met Moses en die priesters in die tempel nie (Van Bruggen 1999:137). Die man kry die bevel om voorlopig met niemand te praat nie, maar om dadelik na die priesters te gaan om die offer wat deur Moses ingestel is (Lev 14), te bring (Matt 8:4). Dit is vir ‘hulle ’n getuienis’. Die skare wat daar gestaan het, kon daardeur sien dat Jesus nie gekom het om die wet en die profete te ontbind nie, maar te vervul.\nDeurdat die man die bevel kry om met niemand te praat nie, maar dadelik na die priester te gaan, word daar waarskynlik ook in die narratief aangedui dat Jesus die groot vredemaker is. Hy wil geen oproer of stryd veroorsaak met sy barmhartigheid nie.\nIn Matteus 8:5–13 reik Jesus uit na ’n hoofman oor honderd – dus ’n nie-Jood. Jesus se reaksie in Matteus 8:10–11 bevestig dit. Matteus 8:11–12 is waarskynlik weer ’n eskatologiese bevestiging van ’n gedeelte soos Jesaja 2:2–4 waar vermeld word hoe heidene na die Godstad sal stroom, terwyl die Jode – vir wie die koninkryk bedoel is – self onder God se oordeel sal kom. Hoe dit ook al sy, in hierdie perikoop is Jesus weereens besig met die bewys van barmhartigheid, en gegewe die historiese konflik tussen Jode en nie-Jode, is Hy hier ook besig om vredemaking te demonstreer.\nIn die verhaal van die vrou wat aan bloedvloeiing gely het (Matt 8:14–17), word Jesus se barmhartigheid en die feit dat Hy kan reinig juis omdat Hy ’n reinheid besit wat die priesters van die dag nie gehad het nie, weereens bevestig.\nIn hierdie artikel is aangedui dat die betekenis van geregtigheid in die Bergrede in die struktuur van die Saligsprekings gevind word. Die geregtigheid van die Begrede het daarom alles te make met die bewys van barmhartigheid, reinheid van hart en die najaag van vrede. Daar is voorts aangetoon dat dit wat in die Saligsprekings gevind word juis die ‘klein gebooie’ is waarna Jesus in Matteus 5:17–20 verwys. Dit is hierdie gebooie wat nooit sal verdwyn nie en nie deur sy volgelinge gebreek mag word nie, aangesien dit die vervulling van die wet en die profete is. Jesus het juis gekom om die vervulling van die wet en die profete te weeg te bring. Anders gestel, dit is die geregtigheid wat by sy dissipels pas noudat Hy gekom het en die eschaton aangebreek het. Dit is niks anders nie as die geregtigheid wat meer is as die geregtigheid van die Fariseërs. Wanneer Matteus se fokus op Jesus as die een wat Israel se rol as God se seun oorneem, in gedagte gehou word, is dit baie duidelik dat Jesus nie net Israel se rol oorneem nie, maar dat Hy ook die finale Moses is wat op die berg ’n totaal nuwe riglyn aan sy volgelinge gee. Hy kom gee die finale Tora – dié Tora wat die ou Tora (Mosaïese wet) tot eskatologiese vervulling bring. Dit is hierdie Tora wat die riglyn vir die lewe van sy dissipels is en deur hulle geleef en verkondig moet word. Dit is die geregtigheid vir die bedeling waarna Jesaja reeds uitgesien het in Jesaja 60–61.\nHierdie bevindings het uiteraard implikasies vir die volgelinge van Jesus vandag. Die kerk moet ag gee op hierdie lering. Ons kan net kortliks na twee moontlike implikasies verwys:\nDie gebruik van die lees van die Dekaloog aan die begin van elke erediens: Hierdie is ’n instelling wat selde in sekere gereformeerde denominasies bevraagteken word. In die lig van hierdie artikel moet daar deeglik aandag aan hierdie aspek van die liturgie geskenk word. Die lees van die wet met sondebelydenis wat daarop volg, kan nie onnadenkend toegepas word nie. Die huidige gebruik in die meerderheid Gereformeerde denominasies kan onteenseglik ’n verkeerde interpretasie van Matteus 5:17–20 tot gevolg hê. Die wet uit Eksodus 20 of Deuteronomeum 5 kan nie voorgelees word sonder om breedvoerig aan te dui dat Jesus die hele wet in vervulling kom bring het en ons daarom tot ’n nuwe geregtigheid uitdaag nie. Indien dit nie gedoen word nie, kan dit daartoe lei dat Matteus 5:17–20 se uitsprake bloot gesien word as ’n bevestiging dat Jesus elke deel van die wet onveranderd kom bevestig. Hierdie artikel het aangedui dat dit nie mag gebeur nie. Dit is tog insiggewend dat die Dekaloog nie in die Vroeë Kerk en gedurende die vroeë Middeleeue in die erediens aangetref is nie (Barnard 1981:544).\nDie riglyne vir die Christen se dankbaarheidslewe: Indien die bevindings van hierdie artikel rondom die geregtigheid wat Jesus nou by sy volgelinge soek, in teenstelling met die geregtigheid wat die Fariseërs nagejaag het, ernstig opgeneem word, kan die wet van Moses nie meer as altyd geldende, onveranderde riglyn vir geregtigheid en die Christen se dankbaarheidslewe gesien en hanteer word nie (Inst. 2.7.6). Die usus didacticus, of normativus [derde gebruik], of didaktiese gebruik van die sedewet as die reël vir dankbare gehoorsaamheid aan God wat redelik algemeen onder gereformeerdes aanvaar word (Berkhof 1988:613–615), moet in die lig van hierdie artikel se bevindings bevraagteken word. Die Bergede en die geregtigheid van die Saligspreking moet in die nadenke oor die Christen en die wet verreken word in die kerk se prediking en lering. Die riglyn vir die Christen se dankbaarheidslewe moet, in die lig van hierdie artikel, in die eskatologiese geregtigheid wat Jesus in die Bergrede leer, gevind word.\nAs slotsom kan daar dus gewaag word om te verklaar dat die Saligsprekings ’n definisie van geregtigheid gee wat die sleutel tot ’n sinvolle eskatologiese interpretasie van Matteus 5:17–20 en Jesus se rol as eskatologiese Moses verskaf. Hierdie interpretasie help ons as Christene om beter te verstaan wat dit beteken om ’n geregtigheid te beoefen wat meer is as dié van die Fariseërs. Dit daag ons uit om barmhartigheid te beoefen oral waar ons onsself bevind, om te streef na reinhart van hart te midde van ’n samelewing wat dit bykans onmoontlik maak en dit daag ons uit om vrede tot stand te bring waar daar vyandskap heers.\nJ.D.D. was die enigste outeur betrokke by die skryf van die artikel.\nBerkhof, L., 1988, Systematic theology, Banner of Truth, Edinburgh.\nBetz, H.D., 1995, The Sermon on the Mount including the Sermon on the plain (Matthew 5:3−7:27 and Luke 6:20−49), Fortress Press, Minneapolis, MN. (Hermeneia – A critical and historical commentary on the Bible).\nCarson, D.A., 1984, Matthew. The Expositor’s Bible Commetary, Baker, Grand Rapids, MI.\nCarter, W., 2000, ‘Matthew and the margins: A socio–political and religious reading’, Journal for the Study of the New Testament, suppl. ser. 204, pp. 1−140.\nCombrink, H.J.B., 1991, ‘Dissipelskap as die doen van God se wil in die wêreld,’ in J.H. Roberts, W.S. Vorster, J.N. Vorster & J. G. van der Watt (reds.), Teologie in konteks, pp.1–31, Orion, Pretoria.\nDavies, W.D. & Allison, D.C., 2004, Matthew 1−7, vol. 1, T&T Clark, London. (International critical commentary).\nDomeris, W.R., 1990, ‘“Blessed are you …” (Matthew 5:1−12)’, Journal of Theology for Southern Africa 73(1), 67−76.\nDumbrell, W.J. 1981, ‘The logic of the role of the law in Matthew V 1–20’, Novum Testamentum XXIII(I), 1–21. https://doi.org/10.1163/156853681X00016\nDu Toit, P. la G., 2018, ‘The fulfilment of the law according to Matthew 5:17: A dialectical approach’, Acta Theologica 38(2), 49–69. https://doi.org/10.18820/23099089/actat.v38i2.4\nFrance, R.T., 1985, The Gospel according to Matthew, Eerdmans, Grand Rapids, MI. (Tyndale New Testament commentaries).\nFrance, R.T., 1989, Matthew: Evangelist and teacher, Paternoster, Exeter.\nHolwerda, D.E., 1995, Jesus & Isebel: One Covenant or two?, Eerdmans, Grand Rapids, MI.\nInst. sien Calvyn 1984.\nKeener, C.S., 2009, The Gospel of Matthew: A socio–rhetorical commentary, William B. Eerdmans, Grand Rapids, MI.\nKoch, K., 1974, Was ist Formgeschichte? Neue Wege der Bibel exegese, Neukirchener Verlag, Neukirchener Verlag.\nLloyd-Jones, D.M., 1976, Studies in the Sermon on the Mount, William B. Eerdmans, Grand Rapids, MI.\nLoader, W.R.G., 1997, Jesus’ attitude towards the Law: A study of the Gospels, Mohr Siebeck, Tübingen. (Wissenschaftliche Untersuchungenzum Neuen Testament 2. Reihe).\nLouw, J.P. & Nida, E.A., 1996, Greek–English lexicon of the New Testament: Based on semantic domains, in Scholar’s Library: Gold, Logos Bible Software, 3 ’06, CD–ROM, United Bible Societie, New York.\nMoo, D., 1992, ‘Law’, in J.B. Green, I. McKnight & H. Marshal (eds.), Dictionary of Jesus and the Gospels, pp. 817–882, IVP, Leicester.\nNestle, E., Nestle, E., Aland, B., Aland, K., Karavidopoulos, J., Martini, C.M. et al., 1993, The Greek New Testament, 27th edn., Deutsche Bibelgesellschaft, Stuttgart.\nNixon, R.E., 1982, ‘Matthew’, in J.A. Motyer & A.M. Sibbs (eds.), New Bible Commentary, 3rd edn., pp. 813–850, IVP, Leicester.\nPoythress, V., 1991, The shadow of Christ in the law of Moses, Presbyterian & Reformed, Philipsburg, NJ.\nPrinsloo, T.M., 1999, ‘Jesaja’, in W. Vosloo & F. van Rensburg (reds.), Die Bybellennium: een volume kommentaar, pp.774–841, Christelike Uitgewers Maatskappy, Pretoria.\nStott, J.R.W., 1985, The message of the Sermon on the mount (Matthew 5–7): Christian counter–culture, InterVarsity Press, Downers Grove, IL.\nTrout, B.M., 2015, ‘The nature of the law’s fulfilment in Matthew 5:17: An exegetical and theological study’, In die Skriflig 49(1), Art. #1910, 8 pages. http://dx.doi.org/10.4102/ids.v49i1.1910\nVan Aarde, A., 1994, ‘God-with-us, the dominant perspective in Matthew’s story, and other essays’, HTS Teologiese Studies/Theological Studies, suppl. 5, pp. 1–302.\nVan Zyl, H., 1999, ‘Matteus’, in W. Vosloo & F. van Rensburg (reds.), Die Bybellennium: Een volume kommentaar, pp. 1111–1187, Christelike Uitgewers Maatskappy, Pretoria.\nViljoen, F.P., 2013, ‘Righteousness and identity formation in the Sermon on the Mount’, HTS Teologiese Studies/Theological Studies 69(1), 1–10. Art. #1300, 10 pages. http://dx.doi.org/10.4102/hts.v69i1.1300\nViljoen, F.P., 2014, ‘Jesus healing a leper and the purity law in Matthew’, In die Skriflig 48(2), 1–7. Art. #1751, 7 pages. http://dx.doi.org/10.4102/ids.v48i2.1751\nWright, N.T., 1996, Jesus and the victory of God, Fortress, Minneapolis, MN.\n1. καταλύωa; καθαιρέωc; καθαίρεσιςa, εως [to destroy completely by tearing down and dismantling – to destroy, to tear down, destruction] (Louw & Nida 1996).\n2. Die vyf beskouinge word deur Moo (1992:457) soos volg geklassifiseer: (1) Jesus vervul die wet deur sy geldigheid te bevestig (die vooronderstelling is dat die Aramese woord qûm agter plereoõ lê); (2) Jesus vervul die wet deur byvoeging; (3) Jesus vervul die wet deur sy volle, oorspronklik bedoelde betekenis uit te lig; (4) Jesus vervul die wet deur sy gebooie uit te brei; (5) Jesus vervul die wet deur die eskatologiese wil van God, wat deur die wet geantisipeer word, te leer.\n3. Die gedeeltes wat Poythress ondersoek, sluit die volgende gedeeltes in die Ou Testament (Septuagint – LXX), apokriewe en Nuwe Testament in: 3 Konings 1:14; 1 Maccabees 2:55; 4 Maccabees 12:14; 1 Konings 20:3; Hooglied 5:14; Jakobus 2:23; 2 Korintiërs 10:6; Openbaring 3: 2; Romeine 15:19; Kolossense 1:25.\n4. Die jota is die kleinste letter van die Hebreeuse alfabet en die tittel is ’n hakie aan sommige letters – in die Afrikaanse idioom sou ons kon sê: nie een punt op die ‘i’ sal verlore gaan nie.\n5. Allison (1993:186) gee die volgende voorbeelde: Jesaja 42:1-4: die dienskneg (= Jesus die Messias vir Matteus; vgl Matt 12:18-21) sal mispat en tora bring. Die Messiaanse orakel in Numeri 24:17 verwys, volgens CD 7:18, na ‘the Interpreter of the law’. 4 Q175 haal Deuteronomium 18:18-19 aan in ’n bundel van Messiaanse tekste, en impliseer daarmee dat die Qumran gemeenskap ’n eskatologiese profeet soos Moses verwag van wie God gesê het: ‘Ek sal my woorde in sy mond lê en hy sal hulle leer alles wat ek hom beveel’ [outeur se vertaling in Afrikaans]. II qMelch. 2:15-21 wys daarop dat ‘’n gesalfde een, ’n prins’ (vgl. Dan 9:25) vrede en verlossing sal verkondig (vgl. Jes 52:7) en Hy sal aan diegene wat in Sion treur, instruksie gee (vgl. Jes 61:2-3) ‘in al die eeue van die wêreld’. I En. 51:3: die uitverkore Een, die Seun van die mens, sal op God se troon sit en ‘uit sy mond sal al die geheime van wysheid kom’ (vgl. Jes 46:3; 49:3-4). Ps. Sol.17:43: die Messias se ‘woorde sal suiwerder as die suiwerste goud wees; die beste. Hy sal die volke in die vergaderinge oordeel; die stamme van die geheiligdes. Sy woorde sal wees soos die woorde van die heiliges, onder geheiligde volke.’ Tg Onq: ‘die Messias en dié saam met hom sal die Tora bestudeer’. Targ Jes.?: ‘vrede sal kom deur die Messias se lering en die wat “om sy woorde vergader” sal vergewe word.’ Gen. Rab.98:9: Hier word verwys na die feit dat die Messias die woorde van die Tora sal verhelder en vir die ballinge van Israel 30 gebooie sal gee. By bogenoemde kan ook Johannes 4:25 gevoeg word waar die Samaritaanse vrou die hoop uitspreek dat wanneer die Christus kom, Hy ‘ons alle dinge sal verkondig’ (vgl. Memar Marqah 4:12).\n6. Die Dooie Seerolle gee ondersteuning vir ’n ‘nuwe Tora’-gedagte (Allison 1993:188). Sekere opmerkings in 1 QS IX. 9-II en CD VI.14 impliseer dat sekere wette, gebaseer op hulle interpretasie van die Tora, in die toekoms ’n verbetering sal ondergaan. Nog meer betekenisvol is die sogenaamde ‘Tempel boekrolle’. Hierdie dokumente produseer nie net baie van die Pentateug-wetgewing nie, maar voeg ook by en verander sommige daarvan. Dit word in die eerste persoon enkelvoud met verwysing na God self gedoen. Allison (1993:188) wys daarop dat M.O. Wise argumenteer dat baie van die redaktor se uitlating van gedeeltes van Deuteronomium 12-26 verduidelik kan word in terme van eskatologiese verwagting Die meeste van Deuteronomium se reëls aangaande vreemdelinge, slawe, uitleen en grensmerkers is uitgelaat, aangesien dit nie van toepassing is op die toekomstige era nie. Verder aanvaar die rol dat al 12 stamme in die land is soos die eskatologiese verwagting dit dikteer (vgl. IIQ Tempel. 57:11-12). Indien Wise korrek is, kan dit ’n aanduiding wees dat pre-Christen Judaïsme nie net oor ’n Messiaanse Tora gedink het nie, maar in werklikheid een geproduseer het.


GEDAGTE VIR DIE DAG Archives - Page 17 of 22 - Stellenberg Gemeente\nGedagte vir die dag | Sondag 8 November 2020\nDeuteronomium 10:17. Wy jouself aan Hom en moenie hardkoppig wees nie. Die Here jou God, Hy alleen is God, die Here: die groot God, die magtige, wat wonderdade doen, wat vir niemand partydig is nie en ook nie omkoopgeld aanneem nie.\nOns is gedurig in ons lewens besig om kante te kies in die hoop dat die kant, of span wat jy gekies het, beter sal doen as die een wat jy nie gekies het nie. Ons beoordeel ook mense en plaas hulle onbewustelik in verskillende kategorieë. Ons doen moeite met diegene van wie ons hou en noem hulle vriende. Dan is daar diegene met wie ons haaks is en wie ons selfs vyande noem. God is nie so nie. Hy is vir niemand partydig nie en word nie deur ons gebede en diens omgekoop nie. Vandag se teksgedeelte vra dat ons van ons hardkoppigheid oor ander ontslae sal raak. Kyk deur God se oë na die mense wat jou kwaad maak en frustreer en laat sy Gees jou lei om vandag anders teenoor hulle op te tree.\nGebed (liedboek 232)\nDiep o God diep neergeboë, staan ons voor U hoë reg in volslae onvermoë. Hoe word ooit ons saak besleg? Waar ons voor U skuldig pleit, o volmaakte Heiligheid, werk U met u Gees versoening deur die Heiland se voldoening.\nGedagte vir die dag | Saterdag 7 November 2020\nSpreuke 19:20. Luister na raad, aanvaar wat jou geleer word, sodat jy uiteindelik wysheid kan hê.\nHoe het jy oor die jare heen verander? Waaroor het jy van besluite verander? Hoe is dit dat die lewe dan nou so anders as ’n paar jaar vantevore lyk? Ons dra van geboorte tot dood dieselfde naam, van en identiteitsnommer, maar hierdie identiteit is oor jare stukkie vir stukkie deur God verander. Baie daarvan het op sig self niks met jou eie keuses te doen gehad nie, maar met omstandighede wat jou verplig het om te verander. Neem vandag, soos elke dag, die tyd om deur God geleer en verander te word en vertrou dat dit jou by die regte plekke sal uitbring waar jou lewe van betekenis kan wees. Is dit nie immers hoe jy vandag tot by die plek gekom het waar jy nou is nie?\nGebed (ou weergawe van liedboek 543)\nHere Jesus ek is klein, swak onkundig en onrein. Laat my grootword tot U eer. Laat my daagliks van U leer. O Jesus neem my, O Jesus lei my, O Jesus sterk my, en vorm my tot U eer.\nHeiland laat my nooit vergeet, dat U alles van my weet. Al is niemand ook by my, bly U Here my naby. O Jesus neem my, O Jesus lei my, O Jesus sterk my, en vorm my tot U eer.\nGedagte vir die dag | Vrydag 6 November 2020\nJesaja 55:8-9.My gedagtes is nie julle gedagtes nie, en julle optrede nie soos Myne nie, sê die Here; soos die hemel hoër is as die aarde, so is my optrede verhewe bo julle optrede en my gedagtes bo julle gedagtes.\nIn die Bybelse tyd het mense afbeeldings van God gemaak in ’n poging om ’n greep op God te kry. Hulle het probeer om iets van die goddelike in hulle midde te hê wat hulle kon sien en vir hulle as ’n troos kon dien. ’n Mens het begrip daarvoor, omdat ons vandag daardie selfde behoefte het. Waarom was die maak van afgode dan in die Bybelse tyd so streng verbied? Omdat ons nie vir God in ons eng menslike idees, konsepte en verwagtinge kan vasvang nie. Daarvoor is God te groot. Daarom is afgode nog steeds in ons ons tyd ’n groot uitdaging. Kom ons gee God die ruimte om waarlik God te wees en toe te laat dat Hy in hierdie dag ons denke, verwagtinge en gedrag oop breek.\nGebed (liedboek 509)\nOp berge en in dale, en oral is my God. Waar ons ook telkemale mag swerwe daar is God! Waar ons gedagtes swewe of styg ook daar is God, omlaag en hoog verhewe. Ja, oral is my God!\nHy het die aarde en hemel geskep aan die begin. Hy laat ons oor die lewe vanuit sy Woord besin. Wanneer ons denke doodloop en ons nie verder weet, as ons verval in wanhoop, is God tot hulp gereed.\nGedagte vir die dag | Donderdag 5 November 2020\nMatteus 19:23-27. Jesus het toe vir sy dissipels gesê: “Dit verseker Ek julle: ‘n Ryk mens sal moeilik in die koninkryk van die hemel kom. Ek stel dit nog sterker: Dit is makliker vir ‘n kameel om deur die oog van ‘n naald te kom as vir ‘n ryke om in die koninkryk van God te kom.” Toe die dissipels dit hoor, het dit hulle geweldig ontstel, en hulle het gesê: “Wie kan dan gered word?” Jesus het reguit na hulle gekyk en gesê: “Vir mense is dit onmoontlik, maar vir God is alles moontlik.” Toe sê Petrus vir Hom: “Kyk, ons het alles verlaat en U gevolg. Wat sal ons daarvoor kry?”\nDit is opmerklik dat Jesus homself verskeie kere in die Bybel sterk teenoor mense wat ryk is, uitgespreek het. Dit het selfs die dissipels geweldig ontstel. Wat rakende rykdom het Jesus dan so diep gegrief? Dit het waarskynlik te doen met die realiteit dat geld en sukses maklik kunsmatige en vals ruimtes skep waarbinne mense tuiskom. Dit dien nie die belange van God se koninkryk, wat veel wyer strek nie. Nou is die uitdagende vraag: Praat Jesus hier met my? Jesus roep ons tot ’n matige en dankbare lewe. Wanneer is genoeg, genoeg en hoe praat die Here met jou in hierdie teks? Ons bid dikwels baie vinnig die volgende gebed rondom die etenstafel, “en Here wees met die mense wat minder bevoorreg is”. Ons bid dat die Here by die wat minder bevoorreg is sal wees, maar God het ons in hulle midde geplaas om self daar te wees. Wat ons elkeen se verantwoordelikheid is, moet ons daagliks vir onsself uitmaak.\nGebed (liedboek 528)\nLeer my U wil Heer, u plan vir my; laat ek nie doelloos, nutteloos bly. Hou my erkentlik, Heer in U werk. As ek dan swak is, maak U my sterk. U gee u gawes net soos U wil; almal is diensbaar, elk met verskil. Vul met u Gees my, breekbare kruik, dat U my orals nuttig gebruik.\nGedagte vir die dag | Woensdag 4 November 2020\n1 Korintiërs 2:16. Die mens wat nie die Gees van God het nie, aanvaar nie die dinge van die Gees van God nie. Vir hom is dit onsin. Hy kan dit ook nie verstaan nie, omdat dit geestelik beoordeel moet word. Die mens wat die Gees van God het, kan die waarde van alle dinge beoordeel, maar self kan hy deur geen mens beoordeel word nie. Daar staan geskrywe: “Wie ken die gedagtes van die Here? Wie sal Hom raad gee?” Maar ons, ons het die Gees van Christus.\n’n Mens se brein is alewig besig om gebeurtenisse en ervarings om jou, te weeg en te beoordeel. Ons is voortdurend met probleemoplossing besig en daar is mos oorgenoeg probleme wat ons snags laat wakker lê en soveel gebeure wat ons nooit sal verstaan nie. Paulus gee aan ons as gelowiges, ’n dieper insig in hierdie realiteit. God se Gees skuif op bepaalde maniere onder ons denke en gevoelens in en bring ons tot insigte wat nie maklik in woorde omskryf kan word nie, maar wat deur geloof, hoop en liefde prakties in ons lewe gestalte kry. Bevind jy jouself in die frustrerende situasie waar probleme alewig jou lewe oorheers? Vind dan jou sekuriteit en rus in die bekende woorde van Paulus in Romeine 8:26-27. “Die Gees staan ons ook in ons swakheid by: ons weet nie wat en hoe ons behoort te bid nie, maar die Gees self pleit vir ons met versugtinge wat nie met woorde gesê word nie. En God, wat die harte deurgrond, weet wat die bedoeling van die Gees is, want Hy pleit, volgens die wil van God, vir die gelowiges”.\nGebed (Liedboek 436)\nHerskep o Gees, laat leef o Gees, laat kom die koninkryk met mag, laat mense tot aanbidding kom, oorreed deur U oortuigingskrag. Herskep, o Gees, laat ons herleef, maak wakker elkeen in U kerk. Laat ons uit God se liefde leef, en dankbaar waak en bid en werk.\nGedagte vir die dag | Dinsdag 3 November 2020\n2 Korintiërs 2:14. Maar aan God die dank! Hy voer ons altyd saam in sy triomftog omdat ons een is met Christus. Deur ons versprei Hy die kennis van Christus oral soos ‘n aangename geur. Ons is die wierook wat deur Christus vir God gebrand word, waarvan die geur dié bereik wat gered word, sowel as dié wat verlore gaan\nVandag, 3 November, is ’n baie belangrike dag in die geskiedenis van ons wêreld. Die Amerikaanse presidentsverkiesing vind vandag plaas midde-in baie uitdagende tye wat ook daardie supermoontheid teister. Wanneer ’n presidentsverkiesing in Amerika, een van die grootste moonthede oor die wêreld heen, plaasvind dan word die fokus weer opnuut op die korrekte verstaan van leierskap geplaas. Amerika moet nou ’n leier kies wat hul nasie deur geweldig baie krisisse en uitdagings moet navigeer.\nGedurende die afgelope jaar, waarvan die grootste gedeelte lam gelê is deur die koronavirus-pandemie en die gepaardgaande grendeltyd, is daar baie gepraat oor leierskap. Goeie leiers wat hul volgelinge effektief deur die storm begelei en ander wat totaal afwesig is of hulself midde-in die krisis verryk.\nOns wêreld is desperaat om leiers te sien wat aangeraak is deur die nood van die mense wie hulle moet lei. Leiers, wat in die taal van Paulus in ons teksgedeelte, die welriekende aroma, of die wierook in ’n onwelriekende wêreld moet wees. Leiers wat ’n verskil maak en wat invloed het! Leiers wat soos Jesus dien, selfloos hul skouer onder diegene wie hul lei ingooi, om te help, op te hef en te begelei en deur storms te navigeer!\nSulke leiers kan inderdaad beskryf word as die aroma van Christus. Die wierook wat deur Christus vir God gebrand word en wat so ons wêreld ’n beter plek maak.\nHere ons bid vir leiers wêreldwyd . . . leiers wat bereid is om selfloos ander te dien, soos wat U gedien het. Amen.\nGedagte vir die dag | Maandag 2 November\nHandelinge 1:8. Maar julle sal krag ontvang wanneer die Heilige Gees oor julle kom, en julle sal my getuies wees in Jerusalem sowel as in die hele Judea en in Samaria en tot in die uithoeke van die wêreld.\nEk skryf vanoggend hierdie dagstukkie op Vosburg, diep in die Groot-Karoo. Die Karoo is droog, maar daar is tog tekens van hoop en reën en dit bly steeds vir my persoonlik, een van die mooiste plekke op aarde.\nSaam met my, in Vosburg, is ’n span van 30 ywerige, jongmense wat uitreik na die plaaslike bruin gemeenskap van Vosburg, maar ook na die dorp se inwoners en die boere in die gemeenskap. Ek is weereens so bemoedig deur die diensbaarheid en ywer van hierdie klompie jong dissipels van Jesus Christus. Hulle optrede, hoe hulle met die kinders speel, hoe hulle hoop bring en van soggens tot laat saans hulle absolute beste gee om getuies van Jesus Christus te wees, is werklik inspirerend.\nSelfs tydens dié moeilike jaar met grendeltyd en ander uitdagings offer die jongmense hulle enigste vakansie van die jaar op, om hierheen te kom en te midde van die Karoo-hitte te dien, omdat hulle glo dat die Here wat hulle volg, hul ernstig in sy woord versoek het om dit te doen.\nJa, hulle is getuies, nie net uitreikers nie. Hulle getuig van ’n God wat deur Jesus Christus waar geword het in hul eie lewe. Hulle getuig van die vreugde wat gepaard gaan met die verbintenis van hul Verlosser, Jesus Christus. Hulle getuig van dit wat Jesus in hulle harte rakende ander mense laat gebeur het. Hulle deernis, hulle omgee vir ander in nood, spesifiek dan hier, die nood in die Karoo met sy eiesoortige probleme soos droogtes, hooploosheid en armoede. Hier wil hulle getuies wees van ’n God wat hoop bring en ’n God wat liefhet en omgee.\nVriende, hoe vaar elkeen van ons wat nou hierdie dagstukke lees, of daarna luister, in die verbanv? Hoe vaar ons elkeen as getuies? Getuig ons, deel ons, vertel ons nog die beste nuus ooit . . . die nuus wat nooit ounuus raak nie. Die nuus dat Jesus omgee, liefhet, verlos, uithelp? Getuig ons van dié Een wat ons eie lewe kom verander het? Hy het vir ons ’n nuwe lewensdoel, sin en hoop vir ons lewens gevestig. Of val ons dalk in by ’n koor wat elke dag getuig oor hoe sleg alles rondom ons is en hoe alles vergaan? Is jy ’n getuie….? Waarvan getuig en oor wie getuig jy…..?\nDie wêreld is despreraat om die getuienis van Jesus se volgelinge te hoor, omdat dit die beste nuus is wat die wêreld kan verander!\nHere, ek faal so baie in die uitvoering van U groot opdrag. Dankie, dat U vanoggend in hierdie teksvers ook vir my belowe, dat U vir my krag sal gee, die krag van die Heilige Gees, om my te help om ’n getuie van U in ons wêreld te wees. Amen.\nGedagte vir die dag | Sondag 1 November 2020\nLevitikus 19:2. Praat met die hele gemeente Israel en sê vir hulle: “Wees heilig, want Ek die Here julle God is heilig.”\nGister het ons aandag gegee aan die onbeskryflike driemaal-heiligheid van God. Dié een wat alle tye oorspan! Ons het toe gesien dat heiligheid is een van God die Almagtige se besondere eienskappe. Hy is dit in Homself, en hierdie heiligheidstatus van God word dan ook veral in Levitikus vir sy volk as die sogenaamde heiligheidskode voorgeskryf.\nGod se volk, ontvang die opdrag om op grond van God se heiligheid, ook heilig te wees. Hulle moet onderskeibaar anders wees, in hul optrede, lewens, verhoudings en lewensuitkyk. Hulle moet daagliks deur hulle leefwyse iets van die heiligheid van God illustreer. Hul heiligheid beteken dan ook dat hulle anders moet lewe as mense wat God nie ken nie, omdat hulle eksklusief aan God behoort.\nPetrus volg dit op in sy eerste brief waar hy met gemeentelede, volgelinge van Jesus, praat. Hulle ontvang ook dieselfde opdrag tot heiligheid, gegrond en gemotiveerd deur God se heiligheid. Tussen ongelowiges in die verskillende provinsies in klein Asia, moet hulle heiligheid hulle juis as volgelinge van Christus onderskei. Dit is dan ook nie allereers morele en etiese heiligheid soos byvoorbeeld onsedelikheid nie, maar dit impliseer dat hulle deur God geroep is en afgesonder is om eksklusief aan Hom te behoort.\nJa hierdie, soms vreemde status van heiligheid, word ook ons status! Die eienskappe waaraan ons uitgeken moet word in ons eie moderne wêreld, ons omgewing en leefwêreld. Geroep, en afgesonder vir diens aan God! Dikwels word “heiligheid” spottenderwyse gebruik wanneer dit verwytend of vermakerig gesê word: “ag jy probeer jou heilig hou”, of “dis nou ’n regte holy Joe daardie.”\nVriende, is ons onderskeibaar anders in ’n wêreld, of omgewing wat nie aan God behoort nie? Onderskei die feit dat ons ’n heilige God aanbid en wat dieselfde kwaliteit van heiligheid aan ons voorskryf, ons daaglikse lewenswyse?\nHere, help ons om soos U, in alles heiligheid na te streef. Sodat ons in alles in die wêreld kenbaar sal wees as mense wat vir God afgesonder is. Amen\nGedagte vir die dag | Saterdag 31 Oktober 2020\nOpenbaring 4:8: “Hulle het dag en nag sonder om te rus, gesê: “Heilig, heilig, heilig is die Here God, die Almagtige, Hy wat was en wat is en wat kom.”\nGod oorspan alle tye! Gister, vandag en môre, die verlede, hede en toekoms, want Hy is die een wat was, en is, en wat kom. Vriende dit is die refrein wat oor en oor deur die hemelse wesens wat vir God aanbid in Openbaring 4 gesê is, sonder ophou!\nDit laat ons ook dink aan die engele voor die troon in Jesaja 6. Hemelse wesens wat totaal oorweldig was deur die Heiligheid van God, in wie se teenwoordigheid hulle hulself bevind het.\nHeilig, heilig, heilig – voltallig heilig. Dit is hoe die persoon op die troon omskryf word. Heilig… anders… nie vasgevang in menslike beperkinge nie, volledig aanbiddelik. Sy identiteit, Sy Naam: “Die Here God, die Almagtige!” Soos Johannes Hom ook vroeër in die brief in Openbaring 1:8 beskryf het waar Hy homself noem: “die Alfa en die Omega, die Here, die een wat was, wat is, en wat kom”\nWatter ongelooflike troos lê daar nie vir ons in hierdie identiteitsomskrywing van God nie! Hy is onmeetbaar aan menslike en wêreldse standaarde. Hy is heilig, sonder vlek of rimpel, en Hy is almagtig! Alle mag in die hemel en op die aarde behoort aan Hom. Dan ook . . . Hy, in Sy heiligheid en almag, oorspan alle tye. Hy was daar in ons verlede om ons te skape en aan ons te voorsien en ook om ons verlossing in Jesus Christus te bewerkstellig, en ons tree vir tree te begelei. Hy is ook in die hede . . . Hy is nou vir ons Immanuel, God met ons, hier by ons te midde van al ons huidige situasies, en deel van ons daaglikse lewensreis! Maar Hy is ook ons toekoms, die Omega, die een wat kom. Die een wat die fokus van ons hoop kan wees.\nKom ons val op ons knieë en bid saam: “Heilig, heilig, heilig is die Here die God, die almagtige. Hy wat was, en wat is en wat kom! Maranatha, kom Here Jesus, Amen.\nGedagte vir die dag | Vrydag 30 Oktober 2020\nKlaagliedere 3:21-24: “Maar dít sal ek ter harte neem en om dié rede bly ek hoop: deur die liefde van die Here het ons nie vergaan nie; daar is geen einde aan sy ontferming nie, dit is elke môre nuut. U trou is groot. Ek sê vir myself: “Die Here is my lewe, daarom hoop ek op Hom”.\nIs daar lig aan die einde van die tonnel? Of het my persoonlike slegte ervarings gedurende 2020 asook dié oor die res van die land en wêreld heen, ons so diep getref, dat ons voel soos die negatiewe spreekwoord lui: “Die enigste lig aan die einde van die tonnel, is die lig van ’n aankomende trein!”\nOns het gister stilgestaan by die hartverskeurende Klaagliedere van Jeremia en sy desperate uiting in hoofstuk 3:18 : “Ek het gedink dit is klaar met my, en met my hoop op die Here.”\nOns het toe nagedink oor hoe dit tot ons spreek en veral tot ons eie vlakke van hoop. Is ‘n mens se persoonlike uitdagings en krisisse nie dalk stelselmatig besig om my hoop in God te elimineer nie!\nJeremia moes ook introspeksie toepas om tot by die antwoord te kom. Hy moes weer die wonderlike waarhede van sy geloof en sy verhouding met God af stof en daarin weer die oplossing vir sy hopeloosheid herontdek! Luister hoe mooi dit in ons teks gedeelte omskryf word. Hy sê: “Hy het alles, m.a.w. dit wat hy glo, weer ter harte geneem en daarom bly hy hoop!“ Die inhoud van sy kennis van God asook sy ervaring van God en hoe God hom bygestaan het, het hom laat bly hoop.\nVriende, verder kon hy dit met groot oortuiging uitroep: “Deur die liefde van die Here het ons nie vergaan nie. Daar is geen einde aan sy ontferming nie, dit is elke môre nuut, U trou is groot. Ek het gesê die Here is my lewe, daarom hoop ek op Hom.”\nOns moet weereens baie eerlik met onsself wees deur te vra: “Is hierdie ook die geloofs-vashouplekke waar ek myself nou bevind? Kan ek ook sê dat ek bly hoop in die Here en dat ek weet dat ek nie sal vergaan nie omdat hy my liefhet. Omdat ek ervaar dat daar geen einde aan sy omgee vir my is nie, dat dit elke oggend nuut is. Ek weet en ek glo, God se trou ook in my eie lewe, is groot. Daarom kan ek vir myself sê: “Die Here is my lewe, daarom hoop ek op Hom.\nHere, ek sal alles wat ek glo oor U weer ter harte neem, en daarom sal ek bly hoop. Ek sal bly hoop, omdat U my lewe is. Amen.


‘n Lewe wat iets beteken | Stellenbosch Gemeente\nIs jy klaar met kerk, gaar geoordeel, en sat van skynheiligheid? Dalk glo jy in God, vertrek jy op ‘n geloofsreis, en is jy deksels dankbaar. Miskien soek jy geborgenheid, staan jy skepties, smag jy na verandering, of neem jy die grootste tree van jou lewe. Wie ookal, en waar ookal jy is, jou storie is uniek.\nBy Stellenbosch Gemeente wil ons die wêreld vanuit jou perspektief ervaar. Of jy nou gelowig, ongelowig, moralisties, immoreel, verslaan of ontnugter is. Van waar die belangstelling? Wel, êrens in Stellenbosch Gemeente is daar iemand wat met jou kan vereenselwig. So wanneer jy bly is, vier ons saam! Wanneer jy seerkry, hou ons net mooi niks daarvan nie. Wanneer mense onderdruk word, beskerm ons. Wanneer die aarde verwoes word, staan ons op.\nIn Matteus 23 vers 23 daag Jesus ‘n groepie skrifgeleerdes se hoogheiligheid uit. Dis nou die gelowigste van gelowiges wat kamstig weet van ‘reg en verkeerd’. Hy sê dat wanneer dit kom by kerksake is die skrifgeleerdes ‘pynlik presies’, maar wanneer dit kom by dinge wat regtig vir God saak maak, ‘skitter hulle in hul afwesigheid’. In ‘n gedurfte stelling sê Jesus vir hulle dat die hoogste prioriteit van liefde is om vir almal ‘n regverdige kans te gee, om vir mense te help, en om vertroue te skep.\nVoldoen ons as gemeente hieraan? Nie genoeg nie. Dink ons ons is perfek? Alles behalwe. Probeer ons om in gebrokenheid vir ‘n hoër doel te lewe? Jip. Ons wil jou graag uitnooi na hierdie tipe lewe. Wie ookal jy is, of wat ookal jou storie is, kom neem deel aan ‘n lewe wat iets beteken.\nLidmaatskap Missie Visie


Prince Albert Friend: Unieke Kunshuis oop vir Feesbesoek\nKatjiepiering ... Gesiggie... Trapsuutjies... Duiwelsdrek... Bliksem... “My moedertaal,” sê Hennie Boshoff, gerespekteerde internasionale kunskonsultant, “is die grootste bonus wat ek kom terugvind het in die land van my geboorte ná bykans veertig jaar in die buiteland.”\nIn die sestigerjare het hy sy geboortedorp Durban met sy “net te eng” gemeenskap “ontvlug” om hom te vestig in die vrye, taboelose Londen. Hier leef hy hom spoedig in die kunswêreld uit en maak vriende met geesgenote soos Mick Jagger en Sting. Tien jaar later vertoef hy in die kreatiewe en spirituele Indië waar hy twee boeke skryf – ‘n reisgids en ‘n kinderboek.\nDie Franse platteland is sy volgende tuiste. In die Middeleeuse dorpie Carcassonne vestig hy die Azazel Instituut met fondse van ‘n Amerikaanse filantroop: ‘n Kunsprojek sonder winsbejag waar hy sy eie en ander kunstenaars se werk borg en promoveer.\nIn die vroeë negentigerjare skuif hy die Instituut na Japan, oorbewus van die vloedgolf Suid-Afrikaners wat wêreldwyd terugkeer na hul vaderland... Uiteindelik swig hy ook voor die dwingende roepstem – en in 2003 kom vestig hy hom in Umhlanga. Hier skep hy Blou Piet: Sy kunstuiste wat elke konvensie uitdaag en vyf jaar neem om te voltooi. Die huis is deurspek met motiewe van die Afrikaanse Tarotkaarte - wat Hennie ontwerp en skep saam met sy vrou, die kunstenaar Rossetta Woolf.\nIn KZN werk Hennie geïnspireerd met plaaslike talent, en afgesien van tegniek, leer hy sy studente ook webontwerp en hoe om hulself te bemark. Hy help ook twee kunstenaars wat as Nivea se Kunstenaar van die Jaar benoem word, om die eerste Swart Ekonomiese Bemagtigings-maatskappy in Suid-Afrika te begin. Vulindlela Art and Design is vernoem na hul mentor, en Hennie is trots daarop dat hy gesien word as “die een wat deure oopmaak”. Die maatskappy floreer en sal belangrike kunsinstallasies doen vir Sokker 2010.\nEn nou is Hennie Boshoff vier maande lank al 'n inwoner van Prince Albert, ‘n dorp wat hy “oop” vind en waar hy hom reeds goed tuis voel. In Villa Kruger leef hy en Rossetta weer hul skeppende kreatiwiteit uit en merk dat mense omkyk-omkyk by die naambord en reuse tuinbeelde verbyry. Hul mikpunt is om weer ‘n kunshuis te skep. Maar eers wil hy sy wedervaringe te boek stel ... en tussendeur betrokke raak by die dorp se talentvolle kinders - soos by die KKNK in Oudts-hoorn, toe hy die magiese installasie Die Eierpaleis met die Azazel Instituut se fonsde opgerig het.\nAs kind van sewe jaar het Hennie al sy eerste kunstoekenning gekry - die sertifikaat met die kenmerkende tragies/komiese maskers het hom eindeloos gefassineer. Vandag nog is dit ‘n deurlopende tema in sy werk. Dualiteit en teenoorgesteldes bly hom boei: Hemel/hel, manlik/vroulik, geweld/teerheid, swart/wit, goed/kwaad ...\nAl is Hennie Boshoff ingestel op ‘n bykans hermietese leefwyse, gaan hy Villa Kruger se deure en tuin oopstel vir ‘n eksklusiewe kunservaring tydens die Olyffees: ‘n Begeleide toer deur huis en tuin teen sonsonder.\nVerwag geen gewone kunsuitstalling nie. Verwag ‘n teatrale “happening” wat jou tastend oor visuele drumpels gaan laat tree met begeleiding van klank en reuk ... Hennie sal jou met nuwe oë laat kyk; met nuwe denke laat dink.\nDie tentoonstelling is beperk tot 35 mense, en kaartjies is beskikbaar by die Toerismekantoor teen R30 per persoon, wat ‘n glas Bergwaterwyn sal insluit. Sorg dat jy by Villa Kruger is op Saterdag 2 Mei, 5.30 - 7.30. Mis dit nie!\nFondse sal aangewend word vir ‘n biblioteekprojek by Prince Albert Primêr.\nMeer inligting: Denise – 0828261326 of Linda – 0732133797.


Aflaai gratis proef weergawe van EML te PST Converter en evalueer dit\nAflaai EML te PST Converter\nAflaai EML te PST Converter – 'n gerieflike, vinnige en doeltreffende omskakeling instrument wat grootliks die oordrag van e-pos boodskappe van feitlik enige denkbare e-pos kliënt in Microsoft Outlook sal fasiliteer. Ondersteun 'n indrukwekkende reeks van sukses opsies, dit sal drasties verminder die tyd wat nodig is om omskep EML te PST, omskep EML te MSG, onttrek e-pos van MBOX en invoer MBOX in Outlook. Die sagteware bied 'n gereed oplossing vir die probleem van emigrasie EML-gebaseerde e-pos argiewe gebruik in Windows Vista se standaard e-pos kliënt te Outlook loop op Windows 7 en los die algemeen die probleem van grootskaalse kruis-platform oordrag van e-pos boodskappe.\nEML te PST Converter doelwitte:\nEML te PST Converter verminder jou betrokkenheid in die EML te PST omskakeling proses en vereis feitlik geen agtergrondkennis of spesiale eerstehandse e-pos omskakeling vaardighede. Te danke aan 'n gebruiker-vriendelike assistent-based koppelvlak, enigiemand kan invoer EML na Outlook binne minute en geniet die voordele van hierdie funksie-verpak e-pos toepassing onvergelykbaar vinniger as wat hulle sou gehad het hulle gegaan ander manier met hulle EML te PST omskakeling probleem.\nEML te PST Converter\nScreenshots van die omskakeling assistent-koppelvlak\nAfgesien van sy primêre doel (omskep EML na Outlook), EML te PST Converter kan jou help om die volgende take te vervul, onder andere:\nInvoer duisende EML of EMLX lêers gegenereer deur verskillende e-pos kliënte gereedskap in PST lêers.\nVoer volle e-pos migrasies van Mac OS of Linux Windows\nDra jou e-pos van ander e-pos programme in Outlook\nBewaar die struktuur van jou dopgehou en hou die aanhegsels\nOmskep e-pos tussen verskillende formate\nAflaai EML te PST Converter en evalueer dit\nOns beveel sterk aan om aflaai gratis proef weergawe van EML te PST converter om verkeerde interpretasie van die funksies van die program se vermy en beter te verstaan die beginsels van EML te PST omskakeling. Let gedagte dat die gratis weergawe het sekere beperkinge wat heeltemal na jou aankoop 'n lisensie verwyder. Die gratis proef weergawe is slegs 2 MB in grootte. Aflaai en installering van dit op jou rekenaar reg om jou te vol tegniese ondersteuning.\nHoe om die EML te PST Converter evalueer?\nHier is die kort opdrag:\nAflaai en installeer die converter, dan dubbel kliek om die program kortpad na die instrument te begin.\nKyk die “Skep nuwe PST lêer” opsie.\nSpesifiseer die volledige pad en die PST lêer naam waar ingevoerde e-pos moet gered word.\nPress Volgende en volg al die ander stappe van die towenaar omskakeling.\nMaak die converter wanneer dit klaar is met die proses en hardloop Microsoft Outlook.\nGebruik Lêer kieslys > oop > Open Outlook Data File… om die PST lêer wat geskep is deur die program oopmaak.\nGaan die inhoud van elke gids om te verseker dat ingevoerde e-pos is daar.\nKontak Ons in geval van 'n probleem of koop die lisensie kode om die verhoor beperkings verwyder.\nopsioneel, jy kan ook 'n afskrif van die program te bestel op 'n CD. Om dit te doen, check die ooreenstemmende blokkie op die einde bladsy tydens die afhandeling.\nEML te PST Converter kom met 'n heeltemal gratis MBOX te EML omskakeling instrument wat jou in staat stel om e-pos te uittreksel uit MBOX lêers (Gebruik deur Thunderbird, Entourage en ander e-pos kliënt) in die EML formaat en dan omskep EML na Outlook. Die instrument is ingesluit in die installasie pakket, maar kan ook afsonderlik afgelaai word.\nAs jy het al met behulp van die sagteware vir 'n rukkie om invoer EML te PST en wil graag op te gradeer na die volledige weergawe, jy kan dit doen sonder om die program. Klik op die ooreenstemmende skakel en jy sal herlei word na die produk bestel bladsy om die aankoop te voltooi. Soos voorheen genoem, die verkryging van 'n geldige lisensie en die toepassing van die registrasie sleutel sal die sagteware te ontsluit en draai dit in 'n ten volle funksionele EML na Outlook sukses instrument.\nEML te PST Converter het die volgende stelsel vereistes:\nBedryfstelsel: Microsoft Windows 10, 8.1, Wen 7, Vista, XP\nMicrosoft Outlook 2002-2019 of Microsoft CDO\nAanbevole verstelling: 1.0 GHz verwerker of hoër, 512 MB RAM (1 GB aanbevole) , 10 MB vrye disketspasie\ninsette: EML, MSG, EMLX (opsioneel MBOX, MBX) uitset: PST, RTF (opsioneel RTF sonder e-pos headers), TXT, EML, MSG, MHT, TNEF en HTML\nJou program het presies soos jy het gesê dit sou doen. Dit omskep e-pos lêers te maklik Pst. Die koppelvlak is maklik om te verstaan en die program uitgevoer foutloos. 'N Groot produk. My enigste vraag is waarom kan nie Microsoft sluit so 'n converter. Dit is veral die geval, want ek was omskakeling van lêers van Windows Live Mail na Outlook - beide is Microsoft produkte! 'N Groot produk.


Bubble en squeak | Chanette Paul se Blog\nBubble en squeak\nToe ek die artikel oor my pophuisie in vandag se Rapport lees, onthou ek ook weer van ‘n Agterstoep-bydrae wat ek in 2005 vir Rooirose geskryf het.\n“Bou die dêm ding,” sê ‘n wyse vriendin vir my laas jaar op 3 Januarie 2004. Dit was ‘n ontspanne aand met pasta en wyn onder die vyeboom van my gehuurde kothuis. Ontspanne, behalwe vir my nimmereindigende geteem oor die huis wat ek op my grondjie wil bou, maar waarvoor ek nie genoeg middele (en moed) had nie.\nDie volgende dag maak ek vir die hoeveelste keer somme en neem vir die soveelste keer my huisplanne onder die loep en vir die duisendste keer besef ek: Berus of bite the bullet – al weet jy die kanse is uitstekend dat jy in die proses ook in die stof kan byt. Ek klem toe die koeël stewig tussen my effe stomp tande vas en bel vir Nicholas, die plaaslike bouer. “Wanneer kan jy afsteek?” vra ek en skrik my oor ‘n mik toe hy sê: “Môre.”\nMy besluit om eienaar-bouer te speel, was nie ligtelik geneem nie. Dit het êrens langs die pad van planne laat optrek en pryse uitwerk, gebeur. “Ek het regtig potlood skerpgemaak, mevroutjie,” moes ek van die een boukontrakteur na die ander verneem terwyl hulle (volgens my) astronomiese bedrae voorlê.\nMaar die potlode se skerpte en die omvang van my beurs was net nooit wiskundig versoenbaar nie. Die puntjie het waarskynlik by paaltjie gekom toe die laaste boukontrakteur, heelwat dieper in sy middeljare as ek, vir my sê hy sal maar weer (sug) aan sy pryse gaan werk – hy kan nie toesien dat ‘n ‘blondedingetjie’ so op haar eie sukkel nie. Die blondedingetjie het net daar en dan by die sogenaamde bakkiebouers aangeklop vir pryse – en bietjie respekte.\nEk het nie die vaagste benul gehad dat ek my so vir die senutergendste, angswekkendste en bevredigendste vyf maande van my lewe inlaat nie. ‘Vrou-alleen’ met agt sub-kontrakteurs en ‘n kruik wat teen ‘n ontstellende tempo leegloop. En ‘n hele dorp wat my vordering dophou met verskillende grade van ongeloof, verkneukeling en skeptisisme. Maar veral belangstelling en ondersteuning.\nDie leerskool van die eienaar-bouer se sillabus strek wyd. Sommer vroeg-vroeg besef ek byvoorbeeld dat om ‘n deur te koop, ook nie perdekoop is nie. As jy ‘n deur bestel moet jy weet of hy binnetoe of buitetoe oopmaak, ‘n drumpel moet hê of nie, ‘n raam óók koop en handvatsels, skarniere en skuifslotte is nie ingesluit nie. Ek vind uit ‘cavity walls’ word met staalvlindertjies aanmekaar gewroeg, wat ‘weepholes’ en ‘n ‘purlin’ is. Waar om Spaansriet te kry en die droogste bakstene – waarvan daar altyd ‘n skaarste is. Ek worstel deur ten minste sewe verfmengsels voor die kleur my min of meer aanstaan, lê self glasklippies tussen teëls en neem die verfkwas op.\nEn dan is ek nog puntenerig en eiewys boonop. Dit alles begin sy tol vroeg-vroeg al eis. “Jý, is deesdae soos bubble’nsqueak,” laat hoor ‘n hulpvaardige vriend een oggend toe hy pale waarvoor ek al drie weke wag, kom aflewer. “As jy nie bubble oor wat reg gaan nie, dan squeak jy oor wat verkeerd gaan.”\nDie laaste twee maande is een lang uitgerekte squeak. ‘n Dak wat oorgedoen moet word omdat dit dwarsdeur die kwesbare houtvloer van my loft tot op die ewe kwesbare onderste vloer inreën, jaag die desibels van die ge-squeak op tot angswekkende hoogtes. Dit ontaard in ‘n ysingwekkende gil toe my kaapenter verdwyn en raak feitlik onhoorbaar toe ek, nadat die deure gehang is, agterkom twee van my pragtige Happy-doors se kosyne is verkeerdom ingebou en moet uitgekap word. My ge-squeak val egter verstommend dikwels op simpatieke ore. Die bestuurder van die boumateriaalwinkel sal ek persoonlik nomineer vir sainthood as ek ooit die geleentheid kry. Nicholas verdien ‘n medalje. Die plommer en die lektrisjen en die taailer ook.\nVriende en vreemdelinge bied ondersteuning en troos, raad en bystand. En natuurlik goedbedoelde kritiek. Die gaping vir die trap lyk darem baie klein? Is jy seker jy wil jou huis daardie kleur verf? Is die skoorsteen nie bietjie té skeef nie? Lyk bietjie soos ‘n krematorium (met verwysing na my braaiplekkie). Hoekom het jy nie eerder dit gedoen of dat, of so beplan of sus nie?\nOp 11 Junie 2004 trek ek toe uiteindelik in my eie pophuisie wat met soveel bloedsweet, maar ook baie hulp en hope genade, op die oewer van die Kleine rivier tot stand gekom het. En ja, my huis is krom en skeef en besonder geel. En die braaiplek prikkel nou nie juis mens se sin vir komposisie nie. Die tydelike trap moes reggetimmer word om permanent te word omdat die geld opgeraak het (en die spasie te knap was). Daar is nou nog nie deure voor my klerekaste nie en die nat hout wat een van die vele kaapenters vir my kombuiskaste gebruik het, trek los. En … en … en …, maar ék het uiteindelik tuisgekom. Ten spyte van. As gevolg van.\nBaie van die bou-verwante insidente het intussen vergete geraak, maar ek sal altyd onthou wat die vreemdeling in ons plaaslike kuierplek gesê het toe hy hoor ek gaan eienaar-bouer speel. Hy het my op en af gekyk. “You, girl,” seg hy, “might not have a lot in the way of t*ts, but you’ve got b*lls.”\n4 Responses to “Bubble en squeak”\n1 Ek is Anna\nOktober 24, 2010 om 5:13 nm\nEk is geneig om saam met die vreemdeling in die kuierplek te stem. Huisbou sit beslis nie in enige man se broek nie, wat nog ‘n vrou s’n. Tog klink dit vir my asof jy die stryd gewen het en ek hoop jy woon vir baie jare, baie gelukkig en gemaklik in jou pophuis.\nOktober 24, 2010 om 11:32 nm\nBaie geluk met die huisbouery!\n3 Chanette Paul\nOktober 25, 2010 om 7:10 vm\nWelkom hier, Seegogga en dankie.\nOktober 25, 2010 om 7:09 vm\nDankie, Anna. Ek hoop ook ek nog baie lank hier bly. Die huisbouery was ‘n kwessie van fools rush in where angels fear to tread. As ek geweet het wat ek nou weet, sou ek dit dalk nooit aangepak het nie, dus is dit maar goed ek het nie!\nKaapse Bekendstelling van Meetsnoer »


Gesondheid: Die mees algemene foute in die sauna - Nuus - 2022\nLet altyd hierop in die sauna\nAs u gereeld in die sauna gaan, kan u u gesondheid versterk en u immuunstelsel versterk. Diegene wat nie hul gesondheid wil benadeel nie, moet hierdie algemene foute in die sauna vermy. Rainer Brenke, spesialis in interne geneeskunde, gee waardevolle wenke.\nGereelde sauna's versterk die immuunstelsel. Maar die hitte kan ook die liggaam inspan. Wat spesifiek oorweeg moet word. Enigiemand wat na die sauna gaan, moet nie honger ly nie, of ook 'n vol maag hê. Die laaste groot maaltyd moes minstens 'n uur gelede gewees het, beveel Rainer Brenke, spesialis in interne geneeskunde, in die tydskrif Fit for Fun (Desember 2019) aan.\nDaarbenewens verkies sauna-besoekers om nie gehaas te word nie en beplan genoeg tyd vir die toepassings - ten minste twee en 'n half uur. Aangesien die hitte die liggaam stres, is dit raadsaam om nie te laat in die aand na die sauna te gaan nie. Anders kan dit 'n negatiewe uitwerking op die slaap hê.\nBerei behoorlik voor\nNeem 'n stort voor die eerste sauna-sessie - maar beter om nie te warm te wees nie. As u wil, kan u 'n bevogtigende stortgel gebruik. Die individuele kursusse moet hoogstens 15 minute duur. Oor die algemeen: luister altyd na die liggaam. Die saunasessies word gewoonlik drie keer herhaal.\nNa elke sessie moet u met koue water stort. Die koue is belangrik vir die stimulus om te verander. Mense met hoë bloeddruk moet die duikpoel gebruik. Na afkoeling, droog dit goed en neem elke keer 'n blaaskans. Ideaal gesproke duur dit so lank as die vorige sauna-sessie - maar jy rus ten minste 10 minute nadat jy afgekoel het.\nBaie mense dink dat jy net 'n sweet met 'n infusie kan opwerk: maar dit is 'n fout. Die waterdamp op die vel voorkom dat die sweet verdamp, verduidelik Brenke. Die infusies plaas ekstra spanning op die sirkulasie en temperatuurregulering.\nDit is die beste om natuurlike bymiddels vir die infusie te gebruik. Volgens Brenke word infusie-olies nie aanbeveel vir kinders en allergieë nie.\nMense met chroniese siektes praat eers met hul dokter voordat hulle die sauna besoek. En as u 'n griepagtige infeksie het, het u geen besigheid in die sauna nie. (sb; bron: dpa / tmn)\nVideo: Sauna De Thermen (Januarie 2022).\nCopyright 2022 \_ Gesondheid: Die mees algemene foute in die sauna...