Συζητώντας για τους πρόσφυγες μ’ αφορμή τη Γενοκτονία των Εβραίων… | Ένα blog του Βλάση Αγτζίδη\nΣυζητώντας για τους πρόσφυγες μ’ αφορμή τη Γενοκτονία των Εβραίων…\nFiled under: Αριστερά, Αναθεωρητισμός, Ανορθολογισμός, ΕΑΜ, Εθνικό Ζήτημα, Εθνικισμός, Μεσοπόλεμος, Συζητήσεις |\nΜε αφορμή τις εκδηλώσεις Μνήμης για τη Γενοκτονία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης έγινε ένας ενδιαφέρων και αποκαλυπτικός διάλογος στο φόρουμ του Ομίλου Μελέτης Ιστορίας της Κοινωνίας (ΟΜΙΚ) Aιτία υπήρξε ένα ενημερωτικό σχόλιο, με το οποίο παράπεμπα στην ανάρτηση του «Πόντος και Αριστερά«, όπου εκτός από το ότι ήταν εξαιρετική προσέγγιση, αναδημοσιευόταν και ένα κείμενό μου από την «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία».\nΗ μόνη μου παρέμβαση στο διάλογο που αναδημοσιεύεται παρακάτω, είναι οι σημάνσεις σε εκείνη την απαράδεκτη-προσβλητική-ιδεοληπτική-κακεντρεχή και αντιιστορική διατύπωση του P. P.-Ch. Εννοείται ότι ο διάλογος στο φόρουμ ήταν επώνυμος….\nΟ διάλογος έχει ενδιαφέρον. Διαβάστε τον! Και στη συνέχεια, εάν θέλετε να κατανοήσετε το πως διαμορφώνονται κάποιες απόψεις σήμερα σε κάποιους χώρους ιστορικών, ως μετασχηματισμένη εκδοχή της πλέον βαθιάς συντηρητικής αντιπροσφυγικής (έως και ρατσιστικής) άποψης και στάσης που εμφανίστηκε μετά το 1922, διαβάστε το κείμενό μου «Η γενοκτονία και η άρνησή της«\nAgtzidis Vlassis <>\nΜια αιρετική αλλά ενδιαφέρουσα προσέγγιση….\n–Να τιμήσουμε τη Γενοκτονία των Εβραίων\nΠΟΤΕ ΞΑΝΑ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ\nΕπιτέλους ο λαός της Θεσσαλονίκης τιμά τη μαζική εξόντωση των Εβραίων της πόλης από το ναζιστικό τέρας.\nΣε ανάμνηση της προ 70ετίας αναχώρηση του πρώτου συρμού για το στρατόπεδο Άουσβιτς-Μπιρκενάου οι Θεσσαλονικείς τιμούν τη μνήμη των περίπου 50.000 συμπατριωτών τους βαδίζοντας από την Πλατεία ψευτο-Ελευθερίας προς τον παλιό Σιδηροδρομικό Σταθμό.…………………\nΚαλό θα ήταν επίσης καθώς οι απόγονοι των προσφύγων περπατάνε από την Πλατεία Ελευθερίας προς τον Παλιό Σιδηροδρομικό Σταθμό να θυμηθούν όχι μόνο ότι «βρέθηκαν στην ίδια θέση», αλλά ότι οι πρόγονοί τους βρέθηκαν και σε μια άλλη: βουβοί και άβουλοι (;), να παρακολουθούν τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης, αυτούς που πολλοί δεν αναγνώρισαν ποτέ ως συμπολίτες τους, να φεύγουν προς τα στρατόπεδα… Η ταυτότητα του θύματος που με τόση εμμονή διεκδικούν δεν πρέπει να ακυρώσει τις πολύπλοκες διαδρομές της ιστορίας τους, ούτε τον αναστοχασμό που η ιστορία αυτή οφείλει συνεχώς να κινητοποιεί.\nΑυτό που λέτε βασίζεται σ’ ένα βολικό και αρκετά ρατσιστικό μύθο περί «συνενοχής του κατακτημένου πληθυσμού», που με τη σειρά του βασίζεται στην αντίληψη της συλλογικής ευθύνης, παραγνωρίζοντας τις τεράστιες κοινωνικές, ταξικές και ιδεολογικές διαφορές που ενυπάρχουν σε κάθε πληθυσμό.\nΚαι αγνοεί τι ήταν η θεσσαλονικιώτικη κοινωνία μετά το ’22 -μετά τη μεγάλη ανθρωποσφαγή στην οθωμανική Ανατολή που δρομολογήθηκε το 1908 και ολοκληρώθηκε το 1923- όταν οι ντόπιοι πληθυσμοί [ελληνόφωνοι, λατινόφωνοι, ισπανόφωνοι, σλαβόφωνοι] -ψηφίζοντας σχεδόν μονοκούκι Δεξιά και Μοναρχία πλην των ελάχιστων Εβραίων σοσιαλιστών- αρνήθηκαν να δουν τους απόκληρους πρόσφυγες του ’22 ως νέους συμπατριώτες.\nΑγνοεί επίσης τις συνθήκες της της μεσοπολεμικής Θεσσαλονίκης με τις έντονες κοινωνικές, εθνοτικές και ταξικές αντιθέσεις -όταν η ιστορία υποχρέωσε ανόμοιους πληθιυσμούς να συγκατοικήσουν- την απουσία κάθε ουσιαστικής αλληλεγγύης προς τους ταλαίπωρους πρόσφυγες που είχαν αρχίσει να καταφθάνουν από το 1912-13 ως αποτέλεσμα των σκληρών εθνικιστικών συγκρούσεων αλλά και των Γενοκτονιών που άρχισαν οι Νεότουρκοι στην Ανατολή από το ’14. Αγνοεί το τραύμα των Σμυρνιοί και των υπόλοιπων δυτικομικρασιατών που βίωσαν τη σφαγή και την πυρπόληση της Σμύρνης μετά το τέλος του ελλαδοτουρκικού πολέμου, με τη συμμετοχή στην εθνοκάθασρση και στο πλιάτσικο των λούμπεν στοιχείων όλων των υπόλοιπων φιλοοθωμανικών ομάδων.\nΑγνοεί η αντίληψη αυτή την ουσιαστική δράση της προσφυγικής Αριστεράς σ’ όλη την Κεντρική Μακεδονία που από τη δεκαετία του ’30 μετατρέπει την ενδοχώρα σε «κόκκινη περιοχή», αναγκάζοντας τους φιλομοναρχικούς να αποκόψουν διοικητικά τις προσφυγικές περιοχές από την κεντρική Θεσσαλονίκη. Όπως αγνοεί και τις συστηματικές προσπάθειες των ΕΑΜικών οργανώσεων, που η ραχοκοκαλιά τους ήταν οι πρόσφυγες, να σώσουν όσους Εβραίους μπορούσαν….\nΕίναι πολύ σύνθετο το ζήτημα για να ξεπερνιέται έτσι συνθηματολογικά, επιπόλαια και απόλυτα, δημιουργώντας αναίτια ρήγματα και καταστρέφοντας τις όποιες αναγκαίες γέφυρες πρέπει να στήσουμε από κοινού μέσα στην κοινωνία…\nH αλήθεια είναι πως η πλειοψηφία των προσφύγων της Θεσσαλονίκης ταυτίστηκε με τον αντισημιτισμό. Πρόσφυγες κυρίως αποτέλεσαν τις 3Ε της Θεσσαλονίκης και πρωταγωνίστησαν στις επιθέσεις στους εβραϊκούς συνοικισμούς. Αλήθεια είναι επίσης πως ο βενιζελισμός στην Θεσσαλονίκη και κυρίως η εφημερίδα Μακεδονία καλλιέργησε το αντισημιτικό κλίμα. Αλήθεια είναι πάντως πως αριστεροί έλληνες πρόσφυγες και ντόπιοι στάθηκαν στους εβραίους. Από εκεί και πέρα αυτό δεν αναιρεί τον δημοκρατικό ρόλο των προσφύγων στην υπόλοιπη Μακεδονία η γενικά στο εργατικό και κομμουνιστικό κίνημα. Δεν αναιρεί συνολικά τον ρόλο τους. Ο αντισημιτισμός των προσφύγων της Θεσσαλονίκης σίγουρα αποτελεί τη μαύρη σελίδα στην ιστορία των προσφύγων….\nΠρόσφυγες επάνδρωσαν την Αριστερά και τη μετέτρεψαν σε μεγάλη πολιτική δύναμη στη Μακεδονία.\nΑν κάποιος βλέπει ως ενιαία ομάδα τους πρόσφυγες της Μικρασιατικής Καταστροφής αλλά και των «εθελοντικών» ανταλλαγών πληθυσμών που έγιναν στα Βαλκάνια, κάνει λάθος και πέφτει στην παγίδα της διαμόρφωσης στερεοτύπων.\nΟ Μεσοπόλεμος είναι μια πολύ σκληρή εποχή. Από τους πρόσφυγες θα προκύψουν, από τη μια ο Γιάννης Ταμτάκος, ο Κώστας Γαβριηλίδης, ο Γιάννης Πασαλίδης, ο Μήτσος Παρτσαλίδη. Και απ’ αυτούς θα είναι ένα μέρος της δύναμης της ΕΕΕ (Γιατί το άλλο μισό της ακροδεξιάς οργάνωσης θα είναι ντόπιοι τύπου Γκοτζαμάνη).\nΤο πρόβλημα είναι η διαμόρφωση καθολικών αρνητικών εικόνων, κάτι που θεωρώ ότι αποτελεί καθαρό αντιπροσφυγικό ρατσισμό και παραπέμπει στα ιδεολογικά σχήματα που καλλιέργησε η συντηρητική παράταξη, το Λαϊκό Κόμμα, η μοναρχία και ο Μεταξάς εκείνη τη δύσκολη εποχή.\nΔεν υπάρχει εδώ ζήτημα στερεοτύπων, ούτε και ρατσισμού. Ας είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί στη χρήση βαρέων όρων και ας πάψουμε να τους μοιράζουμε με ευκολία δεξιά και αριστερά και επειδή θεωρούμε τους εαυτούς μας ιστορικούς και επειδή ομνύουμε στην προσέγγιση.\nΑυτό στο οποίο εγώ επέμεινα είναι η πολλαπλότητα των θέσεων στις οποίες οι ελληνορθόδοξοι πληθυσμοί της Μικράς Ασίας είτε τοποθέτησαν τους εαυτούς τους, εν μέρει ή εν όλω, είτε τοποθετήθηκαν από άλλους: άντρες και γυναίκες, αστοί και αγρότες στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, πρόσφυγες στην Ελλάδα, Βενιζελικοί και αριστεροί, θεσσαλονικείς και μακεδόνες, τουρκόφοβοι και αντισημίτες, αδιάφοροι ή και συνένοχοι στους εκτοπισμούς άλλων. Η προσφυγική ταυτότητα δεν είναι πια βίωμα αλλά δημόσιος λόγος. Ως τέτοιος λοιπόν δεν μπορεί παρά να είναι όλα αυτά μαζί αν τουλάχιστον θέλει να είναι ειλικρινής. Και αυτοί που διακονούν έναν τέτοιο λόγο, ας αναλάβουν και τις αντίστοιχες ευθύνες.\nΑπό εκεί και πέρα όποιος έχει αναλάβει να δομήσει με τις δημόσιες παρεμβάσεις του μια συνολική και συλλογική προσφυγική ταυτότητα στη βάση ενός αέναου και τελικά ανιστορικού «τραύματος», ας αναλάβει ταυτόχρονα την υποχρέωση να αναστοχαστεί και για τις πιο σκοτεινές όψεις της προσφυγικής ιστορίας, αντί να τις ξορκίζει, να τις αγνοεί, να τις υποτιμά ή να χρησιμοποιεί το Ολοκαύτωμα για να αναφερθεί και πάλι στον εαυτό του, να πει και πάλι τον δικό του πόνο («είμασταν οι πρώτοι», «υποστήκαμε τα ίδια», «ξέρουμε»). Αλλιώς, κινδυνεύει να φτιάξει ο ίδιος εξαιρετικά βολικά αλλά πολιτικά επικίνδυνα στερεότυπα, να οικοδομήσει τον πρόσφυγα ως έναν αέναα κατατρεγμένο (ή/και ως έναν ηρωικό πιονέρο της αριστεράς). Και αντί να κάνει ιστορία να αναζητά απεγνωσμένα είσοδο στην πιο προνομιακή λέσχη σήμερα, στη λέσχη των θυμάτων. Θλιβερό και άδικο αυτό για τους ίδιους τους πρόσφυγες καταρχήν και την πολύπλοκη ιστορία τους. Η μνήμη έχει ανάγκη τον αναστοχασμό, γιατί χωρίς αυτόν θέλουμε δεν θέλουμε, τα τραύματα δεν επουλώνονται. Ούτε των άλλων, αλλά ούτε και τα δικά μας.\nΑυτά και δεν πρόκειται να επανέλθω.\nΦυσικά υπάρχει ΚΑΙ ζήτημα στερεοτύπων ΚΑΙ ζήτημα ρατσισμού. Είναι το λιγότερο αστείο το ότι η προσπάθεια να προβληθεί η Γενοκτονία των Εβραίων, να αντιμετωπιστεί ως κοινό τραύμα και να μετατραπεί σε ένα πολύ οικείο γεγονός από ένα αριστερό ποντιακό ιστολόγιο -που κρατά εδώ και χρόνια συνεπή αντιρατσιστική γραμμή- οδήγησε σε μια συζήτηση αχρείαστη. Όπως και όλα όσα γράφτηκαν στο τελευταίο μήνυμα…\nΗ άγνοια από πολλούς Νεοέλληνες ιστορικούς να παρακολουθήσουν τις γενοκτονολογικές σπουδές (τι να κάνουμε; έτσι λέγονται) οδηγεί σε μια υποτίμηση του ιστορικού γεγονότος και κατά συνέπεια σ’ ένα μνησίκακο λόγο. Όντως, είναι άχαρο να συνεχίσουμε τη συζήτηση!\nΕξάλλου το πρόβλημα δεν είναι η επούλωση του τραύματος, αλλά η γνώση όλων των παραμέτρων που συνέβαλαν στη διαμόρφωση του ιστορικού φαινομένου που ακόμα διχάζει. Η μνήμη έχει ανάγκη τον αναστοχασμό, αλλά με περισσότερη γνώση και λιγότερη εμπάθεια. Για όσους ενδιαφέρονται για τις άγνωστες αλλά καθοριστικές παραμέτρους θα παραπέμψω σε δύο εξαιρετικά κείμενα Εβραίων ιστορικών που περιλαμβάνονται σε ένα συλλογικό τόμο που πρόσφατα κυκλοφόρησε υπό τον τίτλο «The Genocide of the Ottoman Greeks». Του Israel W. Charny «The integrity and a courage to recognize all the victims of a Genocide» (σελ. 21-38) και του Ronald Levitsky «Teaching the Greeks Genocide» (σελ. 341-350).\nΗ συζήτηση είναι άνιση. Από τη μία πλευρά εκκινείται κυρίως από προβληματισμούς μεθοδολογικής φύσης στο πλαίσιο της σύγχρονης συζήτησης μεταξύ ιστορικών διαφορών περιόδων και αντικειμένων, από την άλλη από την ανάγκη υπεράσπισης μιας συγκεκριμένης ταυτότητας σε μια και μόνο περίοδο και γεωγραφία που δεν έχει καμία σχέση με θεωρία ή μεθοδολογία. Επομένως, ίσως είναι καλύτερα να μην συνεχιστεί.\nΦυσικά είναι καλύτερα να μη συνεχιστεί αυτή η άχαρη αντιπαράθεση, ούτε επίσης οι αξιολογικές-υποκειμενικές κρίσεις. Γιατί τοποθετήσεις γενικόλογες και ισοπεδωτικές του τύπου «Καλό θα ήταν επίσης καθώς οι απόγονοι των προσφύγων περπατάνε από την Πλατεία Ελευθερίας προς τον Παλιό Σιδηροδρομικό Σταθμό να θυμηθούν όχι μόνο ότι «βρέθηκαν στην ίδια θέση», αλλά ότι οι πρόγονοί τους βρέθηκαν και σε μια άλλη: βουβοί και άβουλοι(;)…» δεν νομίζω ότι προέρχονται «από προβληματισμούς μεθοδολογικής φύσης στο πλαίσιο της σύγχρονης συζήτησης μεταξύ ιστορικών διαφορών περιόδων και αντικειμένων…«\nυπάρχουν πρόσφυγες αριστεροί, δεξιοί, βενιζελικοί, αντιβενιζελικοί, αντιεβραίοι κλπ….. εμένα η γιαγιά μου ήταν αριστερή και ο αδελφός της καραδεξιός φασίστας… και οι δύο μεγάλωσαν στην καισαριανή…. εάν σε κάτι από όλα αυτά έχει νόημα είναι το εξής: τι δίνει τον τόνο σε μια κοινότητα…. στην προσφυγική κοινότητα της Θεσσαλονίκης τον τόνο έδωσε ο εθνικισμός και ο αντι-εβραϊσμός….\nπαραθέτω ένα κομμάτι από γράμμα αρχειομαρξιστή μαθητή από την Θεσσαλονίκη που απευθύνεται σε άλλους μαθητές…. σε αυτό γράφει διάφορα. Καταλήγει ότι οι μαθητές πρέπει να αντιδράσουν στα πατριδολογικά και θεολογικά κηρύγματα και απέναντι στις εθνικιστικές και θρησκευτικές οργανώσεις, όπως η ΧΑΝ, ΧΕΝ και ο προσκοπισμός. Και ενώ γενικά απευθύνεται σε όλη την μαθητική κοινότητα κάνει για κάποιον λόγο μια ιδιαίτερη μνεία στα προσφυγόπουλα, δηλαδή τα ξεχωρίζει από τους άλλους μαθητές, προφανώς γιατί αντιλαμβάνεται να επικρατεί ένα συγκεκριμένο κλίμα. Γράφει συγκεκριμένα:\n«Τα προσφυγόπουλα ιδίως που έτυχε να έχουν πάρει από τους γονείς τους πολλές εθνικιστικές και θρησκευτικές προλήψεις πρέπει ν’ αντιδράσουν εντονότερα».\nδεν επιλέγει να γράψει το ίδιο για άλλες κοινότητες της πόλης, αλλά θεωρεί πως στους πρόσφυγες οι εθνικιστικές και θρησκευτικές προλήψεις είναι εντονότερες από τους άλλους. Το ζήτημα δεν είναι να εξωραϊζουμε καταστάσεις ή να απολογούμαστε για τους πρόσφυγες ούτε βέβαια να κάνουμε το ίδιο για τους εβραίους. Το βενιζελικό κράτος επέλεξε να περιορίσει και να λειτουργήσει εναντίον των εβραίων. Χρησιμοποίησε την «αυθόρμητη» αντιπάθεια μεταξύ των διαφόρων κοινοτήτων και διοχέτευσε σε αντι-εβραϊκό ρατσισμό. Το ίδιο ισχύει φυσικά για τους πρόσφυγες γενικά, αλλά συγκεκριμένα στην Θεσσαλονίκη τα θύματα από αυτούς τους ρατσισμούς ήταν οι εβραίοι και κυρίως οι φτωχοί εβραίοι. Η βενιζελική εφημερίδα Μακεδονία του μεγάλου Βελίδη καλλιέργησε έντονα τον ρατσισμό και έσπρωξε τους πρόσφυγες προς μια κατεύθυνση. Φαίνεται πως οι πρόσφυγες ήταν σε σχέση με τους εβραίους και τους ντόπιους μια πιο συντηρητική κοινότητα για διάφορους λόγους γεγονός που υποβοήθησε αυτήν την ώθηση. Αυτό δε σημαίνει επαναλαμβάνω πως προέρχονταν από προσφυγικές οικογένειες πολλοί που κράτησαν άλλη στάση. Αλλά θα πρέπει να εξεταστούν διάφοροι παράμετροι: π.χ. πρώτη ή δεύτερη γενιά, ένταξη στον συνδικαλισμό κλπ.\nΚώστα αναφέρεσαι γενικά σε μια κατηγορία «πρόσφυγες». Ποιοί πρόσφυγες; Οι Ανατολικορωμυλιώτες, οι Στρωμνιτσιώτες και οι εκ Μοναστηρίου, οι Κωσταντινουπολίτες (ανταλλάξιμοι από τα περίχωρα), οι Ανατολικοθρακιώτες, οι Ποντοκαυκάσιοι, οι Δυτικοπόντιοι, οι Καραμανλήδες, οι Πόντιοι πρόσφυγες του ’39 από την ΕΣΣΔ, οι Σμυρνιοί, οι εκ Βιθυνίας, αυτοί από την Αττάλεια; Ποιοί; Μιλάμε για έναν ολόκληρο πολυπολιτισμικό χώρο, που απέκτησε προσφυγική ταυτότητα μόνο αμυντικά και σε σχέση με την απόρριψη και τη βία που άσκησαν εναντίον της οι πολυεθνοτικοί γηγενείς καθώς και η τότε μοναρχική παράταξη. Και όλος αυτός ο κόσμος σήμερα συρρικνώθηκε στην ενιαία κατηγορία «οι πρόσφυγες». Αυτό είναι το μέγα μεθοδολογικό λάθος, που προέρχεται βέβαια από τη στερεοτυπική αντίληψη για εκείνη την εποχή.\nΟι Σμυρνιοί και οι Κωσταντινουπολίτες έρχονται με μια σημαντική παιδεία και κουλτούρα. Καθώς βέβαια και με μια πρόσφατη τραυματική εμπειρία που δεν μετετράπη πριν την ολοκλήρωση της Ανταλλαγής σε γενικευμένη αρνητική στάση -πλην μικρών εξαιρέσεων- κατά εθνοτικών ομάδων που συνάντησαν στη Θεσσαλονίκη και είχαν εμπλακεί οι λούμπεν αντίστοιχοί τους στη σφαγή της Σμύρνης. Οι Ποντοκαυκάσιοι ήρθαν με ώριμα δημοκρατικά συναισθήματα και απόψεις. Αν δεις τα συνέδρια των Ποντοκαυκασίων μέσα στη δεκαετία του ’20 θα αντιληφθείς την πολιτική τους ωριμότητα. Εκτός από τη συνεταιριστική αντίληψη μεταφέρουν απόψεις του ρωσικού επαναστατικού κινήματος (μπολσεβικικές, μενσεβικικές, σοσιαλεπαναστατικές). Οι Δυτικοπόντιοι κουβαλούν έντονα το τραύμα της Γενοκτονίας. Εξάλλου μικρός αριθμός απ’ αυτούς επέζησε και έφτασε στην Ελλάδα.\nΠώς είναι δυνατόν να «τσουβαλιάζεται» όλος αυτός ο χώρος και να ενοχοποιούνται οι απόγονοί τους, ώστε να χρειάζεται να τους υποδειχθεί από καθ’έδρας: «Καλό θα ήταν επίσης καθώς οι απόγονοι των προσφύγων περπατάνε από την Πλατεία Ελευθερίας προς τον Παλιό Σιδηροδρομικό Σταθμό να θυμηθούν όχι μόνο ότι «βρέθηκαν στην ίδια θέση», αλλά ότι οι πρόγονοί τους βρέθηκαν και σε μια άλλη: βουβοί και άβουλοι(;)…» τη στιγμή που η συντριπτική πλειονότητα των σημερινών Θεσσαλονικιών απογόνων των προσφύγων, καμιά απολύτως σχέση δεν έχουν με εκείνους από το συνοικισμό της Τούμπας που μαζί με τους ντόπιους επέδραμαν στο συνοικισμό του Κάμπελ. Αντιθέτως, οι γόνοι των αριστερών εαμιτών γνωρίζουν τη συμβολή των προγόνων τους προσφύγων στην προσπάθεια διάσωσης των Εβραίων, ενώ δεν θυμούνται καμιά ανθρωπιστική παρέμβαση από τους τότε Θεσσαλονικιούς, στις μαύρες εποχές μετά το ’20, όταν το ανάλγητο κράτος δημιουργούσε τα στρατόπεδα των προσφύγων στην Καλαμαριά και αλλού με τη πολύ μεγάλη θνησιμότητα των άτυχων εκείνων ανθρώπων, που οι εθνικισμοί, οι Γενοκτονίες, οι επαναστάσεις και η κακή τους μοίρα τους πέταξαν στα άξενα Βαλκάνια.\nΑς δούμε εκείνη την εποχή με μια ηπιότητα και μια ευρύτητα, έχοντας πάνω απ’ όλα στο νου ότι στη δύσκολη περίοδο που διανύουμε και την ακόμα δυσκολότερη και επικίνδυνη που έρχεται, ότι πρέπει να στηθούν γέφυρες επικοινωνίας και αλληλοκατανόησης, ώστε να δημιουργηθούν νέες κοινωνικές συνειδήσεις, απελευθερωμένες από τα δεσμά της προκατάληψης, της απαράδεκτης αντίληψης περί συλλογικής αιώνιας ευθύνης και του (πάσης φύσεως) εθνικισμού.\nδεν έχεις άδικο…. ότι δεν υπάρχει μια ενιαία κατηγορία προσφύγων….. αλλά ακριβώς το αντίθετο…. θα είχε σημασία να μπορούσε να διερευνηθεί η εσωτερική διαφοροποίηση των προσφύγων σε σχέση με το ζήτημα του αντισημιτισμού….\nΗ Θεσσαλονίκη εκτός «από πρωτεύουσα των προσφύγων» υπήρξε και «Νέα Ιερουσαλήμ». Το πρόβλημα είναι η μνήμη και η σιωπή. Τι θέλουμε να θυμόμαστε ή τι θυμόμαστε και τι ξεχνάμε, θελημένα ή μη. Και σιωπή υπάρχει αρκετή στη Θεσσαλονίκη, τόσο στο δημόσιο λόγο, όσο και στον ιδιωτικό. Και σε ό,τι αφορά τους Εβραίους της πόλης αυτή είναι πολύ έντονη. Ακόμη και στο δημόσιο χώρο, ελάχιστα μαρτυρούν την παρουσία τους κάποτε στην πόλη.\nΗ όποια πορεία ή άλλη συμβολική κίνηση έλαβε, πολύ περισσότερο από μια τελετουργία οφείλει να είναι και μια κίνηση αναστοχασμού στο παρελθόν, όχι στην ιστορία αλλά στις ιστορίες αυτής της πόλης και της κοινωνίας της. Να προσπαθήσουμε να θεμελιώσουμε το παρόν σε ένα παρελθόν αναζητώντας «δίκαιο» και «συνέχειες» σε αυτό δεν είναι θεμιτό γιατί στην ουσία υποθάλπει και διαιωνίζει την αποδοχή όποιων σκοπιμοτήτων εξυπηρετούνται από τη σιωπή. Το ό,τι οι πρόσφυγες είχαν τα δικά τους τραύματα, τις δικές τους μνήμες ή τη δική τους πορεία είναι ένα γεγονός, το οποίο όμως δεν αναιρεί το ότι «σιωπηλοί και άβουλοι(;)» μπορεί να παρακολούθησαν απλώς το ταξίδι των Εβραίων στο θάνατο. Ίσως γιατί θεωρούσαν ότι το δικό τους ταξίδι στην «πρωτεύουσα των προσφύγων» δεν είχε τίποτα κοινό με αυτό των Εβραίων, … ή … ή …. Δεν έχει καμιά σημασία να τονίσουμε το ένα ή το άλλο σήμερα, αν πρώτα δεν καταλάβουμε και κυρίως αν δε δεχτούμε ό,τι έγινε. Και η σιωπή που επιδείχτηκε απέναντι στους Εβραίους της πόλης και στην τύχη τους ήταν μεγάλη.\nΤο θέμα είναι αν διαιωνίζεται αυτή η σιωπή και πώς. Αλλά το πιο λυπηρό είναι ότι έστω και ένας υπαινιγμός για αυτή τη σιωπή αντιμετωπίζεται με τόσο θόρυβο. Ή με τόσο φόβο;\nΈνα άγνωστο κείμενο για τους Εβραίους κατά την περίοδο της Κατοχής στην προσφυγική Κατερίνη:\nΕΠΙΣΗΣ, ΜΙΑ ΑΛΛΗ «ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ» ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΕΓΙΝΕ ΣΤΙς 28-12-2019\nΠΑΡΑΘΕΤΩ ΚΑΠΟΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΗΣ:\nVasilios Kiourtzidis Ποιος το κατέστρεψε.;\nVasilios Kiourtzidis το 1943, η Ελλάδα ήταν υπό Γερμανική Κατοχή.\nVasilios Kiourtzidis η δοσιλογη κατοχικη κυβερνηση με την τυπικη εγκριση των αφεντικων τους Γερμανων Ναζι\nSolomon Felous το νεκροταφείο καταστρέφονταν μεταξύ 1943 και 1953. Είχαμε ταφές και μετά το ’45, οπότε η Κατοχή υπήρξε η αρχή αλλά η πλειοψηφία των καταστροφών έγινε από την ελεύθερη Ελλάδα.\nIosif Vaena Για να έχουμε πλήρη εικόνα: ήταν η Ελλάδα που το πάνω χέρι το είχαν οι μοναρχικοί και οι συνεργάτες των Γερμανών, και απ την άλλη, οι αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης βρέθηκαν υπό σκληρή καταδίωξη….\nΒλάσης Αγτζίδης η τομή είναι μεταξύ Χριστιανών και Εβραίων, όχι μεταξύ Αριστερών και Δεξιών. Αυτό δεν είναι άποψη μου αλλά μια πραγματικότητα που επιβεβαιώνεται από την μαζικότητα της λεηλασίας. Το βιβλίο του Σιμπή Η Διασωση επιβεβαιώνει οτι αυτή η τομή ήταν κυρίαρχη και στο χώρο του ΕΑΜ, χωρίς προφανώς να ταυτίζουμε τις δύο παρατάξεις της Αντίστασης.\nΕπίσης εξηγεί και την σιωπή του ΚΚΕ, του ΠΑΣΟΚ του ’80 και λοιπών «δημοκρατικών δυνάμεων» που ήταν λαλίστατες.\nIosif Vaena Η τομή δυστυχώς εκείνη την περίοδο είναι μεταξύ δεξιών (ξεκινώντας από τους Γερμανούς Ναζί και τους δωσιλογους και φτάνοντας στους «δικούς» μας) και αριστερών.\nΑπ ότι ξέρω η ελληνική Αριστερά εν μέσω της Κατοχής (ΕΑΜ-ΕΛΑΣ) έκανε ότι μπορούσε να σώσει τους Εβραίους. Και μετά την Απελευθέρωση είχε και αυτή (η ελλ. Αριστερά) την τύχη του εβραϊκού νεκροταφείο…\nΒλάσης Αγτζίδης το βιβλίο του Σιμπή Η Διασωση το έχετε διαβάσει;\nIosif Vaena Εσείς διαβάσατε βιβλία αντιστασιακών που περιγράφουν την προσπάθεια διάσωσης επί Κατοχής;;;\nIosif Vaena Επίσης, θεωρώ ότι η χειρότερη προσπάθεια αθώωσης των ενόχων είναι διάχυση της ευθύνης μέσω της εξίσωση των υπευθύνων της Γενοκτονίας και της κλοπής των εβραϊκών περιουσιών, με τη στάση φτωχών και αποκληρων που είτε αγόρασαν για ένα ξεροκομματο τα κατασχεμενα είτε λεηλάτησαν παρανόμως τα βιαίως εγκαταλειμμενα σπίτια..\nΘεοδωρος Δεληπούλιος Solomon Felous Δεν αμφισβήτησα ότι υπήρχαν ανέκαθεν Έλληνες Εβραίοι το θρήσκευμα στην Ελλάδα.Το αμιγώς περιλαμβάνει και αυτούς.Απλα αναφέρω ότι μετά την άλωση της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς,το 1492 ήρθαν διωκόμενοι από την Ισπανία οι σεφραδιτες Εβραίοι και εποικισουν την σχεδόν άδεια πόλη.\nSolomon Felous Θεοδωρος Δεληπούλιος συμφωνουμε ,ευχαριστω για την διευκρινηση .Θεωρησα απλα καλο και το διευκρινησα για τους οποιους υπολοιπους που δεν γνωριζαν την απαρχη της ελληνοεβραϊκης παρουσιας στην πολη πατριδα μας\nSolomon Felous Εβραίοι υπάρχουν στην Ελλάδα (και στην Θεσσαλονίκη) εδώ και 2000 χρόνια όπως σωστά λέτε, είναι οι Ρωμανιώτες που μιλούσαν Ελληνικά. Η μεγάλη πλειοψηφία των Εβραίων της Θεσσαλονίκης ήταν Σεφαραδίτες (Ισπανικής καταγωγής) και ήρθαν στην πό…Δείτε περισσότερα\nSolomon Felous George Christoforidis σωστα τα λετε , ολοι οσοι ζουσαν μαζι πριν την απελευθερωση ηταν πολιτες της Οθωμανικης αυτοκρατοριας ανεξαρτητα της θρησκευτικης η αλλης οποιας πολιτιστικης,γλωσσικης η εθνικης τους καταγωγης\nSolomon Felous Έλληνες (στην συνείδηση) πριν το 1912 ήσαν όσοι Θεσσαλονικείς χάρηκαν και ανακουφίστηκαν με την είσοδο του Ελληνικού Στρατού στις 26.10.1912. Μετά το 1912 όλοι οι κάτοικοι έγιναν Έλληνες πολίτες.\nSolomon Felous George Christoforidis σωστα δηλ εν δυναμει ολοι\nΚομουνιστές, Εβραίοι, Μόσχα… Όλοι μαζί παρέα στο στόχαστρο του κατοχικού δωσιλογισμού.\nΑπό την εφημερίδα Η ΑΛΗΘΕΙΑ της ΤΡΙΠΟΛΕΩΣ (όργανον των νομιμοφρόνων Ελλήνων), στις 16-7-1944….. (αρχείο Νίκ. Χατζηδημητράκου)\nΒλάσης Αγτζίδης ας ξεκινήσουμε με ένα βασικό γεγονός : ως ιστορικός να σχολιάζετε με απολυτότητες θέματα που αγνοείτε ολοκληρωτικά είναι, κατ’ελάχιστον, απαράδεκτο. Επιπλέον το να με λέτε να διαβάσω «βιβλία αντιστασιακών» είναι αστείο – ειλικρινά δε μπορώ να πιστέψω οτι η συζήτηση γίνεται με τέτοιους όρους.\n(για την ταμπακιέρα: ναι, έχω διαβάσει. Εχω επίσης συμμετάσχει στην έρευνα μεταφράζοντας επιστολές του ΕΑΜ προς το Γισούβ που ζητάει χρήματα και υλικό, όπως και σε προσωπικές συνεντεύξεις σε διασώστες. Επίσης ο άλλος παππούς πολέμησε με τον ΕΛΑΣ και τραυματίστηκε σε μάχη, για την οποία ακόμα υπάρχει μνημείο)\nΑν θέλουμε να το πιάσουμε στο συναισθηματικό και ο πατέρας μου «φτωχός και απόκληρος ήταν» αλλά δεν έκλεψε ο πατέρας του και γεννήθηκε στο εβραϊκό φρενοκομείο – ως πρόσφυγας στην ίδια του την πόλη – από το οποίο είχαν κλέψει μέχρι και τα κουφώματα των παραθύρων.\nΔεν διαχέω ευθύνες, απλώς εσείς προσπαθείτε να μεταθέσετε ευθύνες στους πολιτικούς σας αντιπάλους ώστε να αποφύγετε τις δύσκολες ερωτήσεις.\nIosif Vaena Ας πούμε ότι καταλαβαίνω ότι σας ενοχλεί η δική μου προσέγγιση, η οποία βρίσκεται στον αντίποδα της δική σας λογικής περί συλλογικής ευθύνης («η τομή είναι μεταξύ Χριστιανών και Εβραίων, όχι μεταξύ Αριστερών και Δεξιών» γράψατε!)…. Το ότι έχουμε διαφορετική αντίληψη δεν σημαίνει ότι πρέπει να καταφεύγουμε σε ηθικιστικές παρατηρήσεις με στόχο τη μείωση του συνομιλητή μας και σε –εν τέλει- αχρείαστες αψιμαχίες. Γιατί αν ακολουθήσουμε αυτό το δρόμο, θα καταλήξουμε σε άλλη μια νεοελληνική διαδικτυακή ηλίθια σύγκρουση. Αν αυτό θέλετε, πείτε το να μην ξαναεπιχειρήσω διάλογο μαζί σας.\nΗ άποψή μου είναι σαφής. Αναζητώ τα συγκεκριμένα ιδεολογικά συστήματα, αλλά και τελικά, ταπεινά οικονομικά συμφέροντα κύκλων εξουσίας, που βρίσκονται πίσω από βίαια γεγονότα Και είναι μια προσέγγιση που την απέκτησα με απόλυτη συνείδηση, μελετώντας τόσο την εγκατάσταση των Μικρασιατών προσφύγων στην Θεσσαλονίκη και τη στάση των (κάθε χρώματος) ντόπιων, καθώς και τις εθνικές εκκαθαρίσεις στην Οθ. Αυτοκρατορία από τους Νεότουρκους την περίοδο 1914-1918, όπου διαπράχθηκαν επί των περιουσιών, αντίστοιχα εγκλήματα, όπως αυτά με τις εβραϊκές περιουσίες της Θεσσαλονίκης. Και βεβαίως με την σφαγή και την καταστροφή της Σμύρνης, όπου συμμετείχαν οι λούμπεν απ’ όλες τις μη χριστιανικές κοινότητες.\nΣας πληροφορώ ότι εάν ακολουθούσα το δικό σας μανιχαϊστικό σχήμα θα κατέληγα σε εντελώς απεχθή συμπεράσματα…\nΓι αυτό νομίζω ότι η μοναδική προσέγγιση των τραγωδιών, είναι η αναζήτηση των ένοχων ιδεολογιών και των πολύ συγκεκριμένων πολιτικών ομάδων που τις προκαλούν.\nΚαι επί πλέον για το χώρο της Μακεδονίας και ειδικά της Θεσσαλονίκης, τυχαίνει να έχω μια αξιωματική θέση –και συγχωρήσετε με γι αυτήν- να θεωρώ Ύβρι να περιλαμβάνονται στην ίδια κατηγορία («χριστιανοί») οι Γκεσταμπίτες και οι συμμορίτες του Δάγκουλα, του Βήχου, του Πούλου και του Κισά Μπατζάκ, με τα πολυάριθμα θύματά τους…\n« Για την πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση της Πάτρας\n1821: Επανάσταση εθνική, ταξική και θρησκευτική »\nΓιώργος on 16/03/2013\nO P. P.-Ch. ποιός είναι;\nΣίγουρα ανήκει σ’ εκείνη την πονηρή ομάδα Ελλήνων που εκμεταλλεύονται το Ολοκαύτωμα αλλά και τους Εβραίους για ίδιον όφελος. Γι αυτό είναι και τόσο απορριπτικός και κακός σε συμφιλιωτικές απόψεις.\nΒλάσης Αγτζίδης on 16/03/2013\nΕίστε πολύ άδικος στις κρίσεις σας. Ούτε «πονηροί» είναι ούτε εκμεταλλεύονται κανένα. Αντιθέτως κάνουν κάτι το οποίο θα έπρεπε να είχε γίνει πολύ καιρό πριν και με μια έννοια σώζουν την τιμή των Ελλήνων! Όσον αφορά αυτά που στηλιτεύω και εγώ στο εισαγωγικό μου, σχετίζονται με μια ευρύτερη αντιπαράθεση που υπάρχει….\nΈΛΕΓΧΟΣ on 18/03/2013\nΗ ομάδα Terminal 119 έστειλε στο Γερμανικό περιοδικό Konkret και κατόπιν στο Cafemorgenland, επιστολή στην οποία στρέφεται εναντίον του δημοσιογράφου και συγγραφέα (με αντιδικτατορική δράση στην Ελλάδα), Eberhad Rondholz.\nΑφορμή αποτέλεσε η ιστορικά τεκμηριωμένη θέση του ότι ”η Ελλάδα ανήκε στις λίγες κατακτημένες από τους Γερμανούς χώρες, στίς οποίες οι Εβραίοι σχεδόν παντού μπορούσαν να υπολογίσουν σε βοήθεια και προστασία”.\nΑπαντώντας με ένα ανιστόρητο ανθελληνικό και αντιχριστιανικό οχετό λάσπης, προπαγάνδας και παραπληροφόρησης, οι Terminal 119 απάντησαν ότι : ”Αυτή η αντίληψη ενισχύει τον ήδη διαδεδομένο μύθο, για την τάχα μου βοήθεια και συμπαράσταση των χριστιανών ελλήνων, προς τους εβραίους συμπατριώτες τους… Ο αντιεβραισμός και αντισημιτισμός ήταν και είναι ένα από την σύσταση της ελληνικής κοινωνίας μέχρι σήμερα εποικοδομητικό στοιχείο της”.\nΟι Terminal 119 αναπαράγουν τις πιο ρατσιστικές και ανιστόρητες απόψεις για τον Ελληνικό λαό λέγοντας, ότι οι Έλληνες ήταν πιο αντισημίτες από τους ίδιους τους Γερμανούς που κάνανε το Ολοκαύτωμα! Και ότι στην Ελλάδα η εξόντωση των Εβραίων υπήρξε πιο ολοκληρωτική και από αυτήν που έγινε στην ναζιστική Γερμανία!\nΑΝΘΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ TERMINAL 119\nΜια στρατευμένη λοιπόν ”Ιστορία”, η οποία πηγάζει από έναν έντονο και φανατικό ανθελληνισμό, που ισοπεδώνει τα πάντα μπροστά στη θέληση να “αποδείξει” τη θέση του.\nΜια προσπάθεια συκοφάντησης, του Ελληνικού λαού που αντιστάθηκε ηρωικά και συνολικά, στον Φασισμό – Ναζισμό των βαρβάρων εισβολέων και βοήθησε όσο λίγοι στη διάσωση των διωκομένων Εβραίων.\nΦυσικά δεν γίνεται ούτε λόγος για τόσες περιπτώσεις όπου Εβραίοι παρέδιδαν η κατέδιδαν τους ομόθρησκους τους, σαν βορά στα Ναζιστικά κτήνη, την ίδια στιγμή που χιλιάδες Έλληνες (αψηφώντας και την ίδια τους τη ζωή) τους προστάτευαν. Χαρακτηριστική περίπτωση του Αρχιραββίνου της Θεσσαλονίκης Τσεβί Κόρετς, ο οποίος παρέδωσε τους χιλιάδες Εβραίους της Θεσσαλονίκης στους Ναζί!\nΚάπου αλλού λοιπόν θα πρέπει να αναζητήσουν οι Terminal 119 και οι ομοιδεάτες τους, τα υψηλά ποσοστά εξόντωσης των Εβραίων σε κάποιες πόλεις…\nΤΙ ΛΕΝΕ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΕΒΡΑΙΟΙ\nΔείτε χαρακτηριστικά τι γράφει και ο γνωστός μας Ζαν Κοέν στην ιστοσελίδα του Cohen.gr :\n… στο μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας, όπου οι Χριστιανοί βοηθούσαν τους Εβραίους.\nΣτις άλλες πόλεις της Ελλάδας, συμπεριλαμβανομένων των Ιωαννίνων, της ΄Αρτας, της Πρέβεζας, του Βόλου, της Λάρισας και των Τρικάλων, μερικοί Εβραίοι κατάφεραν να σωθούν χάρη στις τοπικές κοσμικές και θρησκευτικές αρχές ή χάρη σε χριστιανούς φίλους.\n…κατάφεραν να αποδράσουν και να ενταχθούν στην Ελληνική Αντίσταση ή να κρυφτούν στις πόλεις της Ιταλικής ζώνης με τη βοήθεια των χριστιανών φίλων τους,\nΜετά από αυτά τα γεγονότα ο Dr. Kalmes, ο γερμανός διοικητής της Γκεστάπο στη Θεσσαλονίκη, με το πρόσχημα της αμφισβήτησης της τιμιότητας και των διοικητικών ικανοτήτων του Σαλτιέλ, τον αντικατέστησε με τον Αρχιραβίνο Τσβη Κόρετς, τον μοναδικό από όλους τους υποψήφιους που αποδέχτηκε τη θέση.\nΣτην Αθήνα, η Γκεστάπο διόρισε τον Αρχιραβίνο Ελιάου Μπαρζιλάϊ ως Πρόεδρο της Κοινότητας. Ο Μπαρζιλάϊ, αντίθετα με τον ομολογό του στη Θεσσαλονίκη Κόρετς, έκανε ό,τι μπορούσε προκειμένου να παρεμποδίσει τα γερμανικά σχέδια.\nΕπίσης κάνοντας κριτική στο βιβλίο του Σάμη Χασσίδ «Ανεπιθύμητοι Συμπατριώτες -Τσάμηδες και Εβραίοι» γράφει εδώ :\nΓια τους μεν εβραίους, ο λόγος ήταν η γενοκτονία από τους ναζί γερμανούς, ενώ γιά τους τσάμηδες ήταν ότι εκδιώχθηκαν ή κατέφυγαν στην Αλβανία σαν αποτέλεσμα της συνεργασίας τους με τις ιταλικές και γερμανικές αρχές κατοχής.\nΝομίζω ότι είναι απαράδεκτη η προσπάθεια να συνδέονται τα αποτελέσματα της ξένης κατοχής με ό,τι εθνοτικά προβλήματα πραγματικά υπήρξαν στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου – όπως σαφώς υπαινίσεται ο τίτλος αλλά και – εν μέρει – το περιεχόμενο του βιβλίου.\nΤο δεύτερο απαράδεκτο σ’ αυτό το βιβλίο είναι η σύγκριση – στο πίσω εξώφυλο – ανάμεσα στο ποσοστό εβραίων που εξοντώθηκαν στην περιοχή του προ του 1938 Ράιχ με το αντίστοιχο στην Ελλάδα…το σαφές υπονοούμενο είναι ότι οι έλληνες είναι χειρότεροι από τους Ναζί… Παρόμοια φράση βρίσκεται στο γελοίο βιβλίο του Τουρκόφιλου συγγραφέα Stanford Shaw «Turkey and the Holocaust»…\nΔιαβάζουμε επίσης στο περιοδικό Χρονικά (του Κεντρικού Ισραηλίτικου Συμβουλίου της Ελλάδας), Τόμος 34ος, αρ. φύλλου 232, Απρίλιος – Ιούνιος 2011 και στο άρθρο του Ραφαήλ Μωυσή : Τσεβί Κόρετς και Γιομτώβ Γιακοέλ, Μια Αντι – Αποκατάσταση (σελίδες 10-12) :\nΓια όσους τυχόν δεν γνωρίζουν, ο Τσεβί Κόρετς υπήρξε ο τελευταίος Αρχιραββίνος της μεγάλης εκείνης εβραϊκής κοινότητας του έχει δε καταλογισθεί από διάφορους επιζήσαντες του διωγμού ότι συνεργαζόμενος με τις δυνάμεις κατοχής συνέβαλε άθελά του στην μεγάλη επιτυχία των εγκλημα τικών χιτλερικών σχεδίων.\n«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Κόρετς δεν επιδίωξε την εξόντωση των Εβραίων της Θεσσαλονίκης αλλά ως επικεφαλής αυτής της μεγάλης Κοινότητας είχε την υποχρέωση να δώσει το παράδειγμα για μια παθητική ή ενεργητική αντίσταση». (σημ, μας : κάτι που φυσικά δεν έκανε).\nΜπορείτε να δείτε και στην Εβραική ψηφιακή βιβλιοθήκη (Jewish Virtual Library), τον κατάλογο με Εβραίους συνεργάτες των Γερμανών Ναζί, μέσα από την Μήνυση που υποβλήθηκε από την Ισραηλιτική Κοινότητα Θεσσαλονίκης και τον πρόεδρο της Haim Moise Salitiel. Ανάμεσα στους δεκάδες κατηγορούμενους πρώτος είναι ο Αρχιραββινος Τσεβί Κόρετς!\nΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΡΕΝΑ ΜΟΛΧΟ\nΑυτό το άθλιο δημοσίευμα ανάγκασε ακόμα και την κυρία Ρένα Μόλχο (που είχε στο παρελθόν συνεργαστεί μαζί τους) να απαντήσει αποκαθιστώντας την ιστορική αλήθεια.\nΗ κυρία Ρένα Μόλχο απάντησε με επιστολή της, στις ανιστόρητες, προπαγανδιστικές και ανθελληνικές δημοσιεύσεις της ομάδας Terminal 119. Η επιστολή της δημοσιεύθηκε εδώ :\nΡένα Μόλχο (Σεπτέμβριος / 2009)\nΠρος τη συντακτική επιτροπή του Terminal 119 και του περιοδικού Konkret.\nΗ ιδιότητά μου ως ειδικού σε ζητήματα ιστορίας του ελληνικού εβραϊσμού και η πρόσφατη συνεργασία μου με τα μέλη του Terminal 119 για ζητήματα που άπτονται του αντισημιτισμού και του Ολοκαυτώματος στην Ελλάδα, μου υπαγορεύουν το δικαίωμα και την υποχρέωση να απαντήσω στην άστοχη και προκλητική επιστολή που απευθύνουν στο περιοδικό Konkret με τίτλο «Ελληνική μυθολογία» με πρόσχημα το άρθρο του Eberhad Rondholz,”Im Namen des Volkes”.\nΚαι εξηγούμαι : Είναι βέβαιο ότι η επιστολή τους που δήθεν παραπέμπει σε «ορισμένα ακραία λάθη» του παραπάνω αρθρογράφου αποτελεί πρόφαση για να επιδείξουν τις πρόσφατα αποκτημένες γνώσεις των Terminal 119 που τα νεαρά μέλη τους άντλησαν πρόχειρα από δικά μου και άλλα κείμενα για τον αντισημιτισμό στην Ελλάδα.\nΤο πρόβλημά τους είναι ότι δεν ενδιαφέρονται και επομένως δεν γνωρίζουν σχεδόν τίποτε για την άλλη όψη του ζητήματος δηλαδή της συμπεριφοράς εκείνων των Ελλήνων Χριστιανών που στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής βοήθησαν στη διάσωση Ελλήνων Εβραίων οι οποίοι επέζησαν της καταστροφής.\nΌπως πολύ σωστά επισημαίνει ο συγγραφέας Eberhad Rondholz οι Ελληνες αυτοί βοήθησαν πρόθυμα τους Εβραίους που διασώθηκαν,\nείτε επώνυμοι ήταν όπως ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός που έκανε γενναίες δηλώσεις κατά των Γερμανών και ψεύτικες βαπτίσεις Εβραίων,\nή ο τότε διευθυντής της Αστυνομίας Αθηνών Α.Εβερτ που τους προμήθευσε πάμπολλες πλαστές ταυτότητες,\nείτε ιδιώτες που έκρυψαν εβραίους συμπολίτες τους στα σπίτια τους ή στα χωριά τους με κίνδυνο της ζωής τους,\nή μέλη της Αντίστασης που φυγάδεψαν άτομα στη Μ.Ανατολή ή στα κέντρα αντίστασης στο βουνό.\nΟλοι αυτοί οι Ελληνες, όσοι και αν ήταν, υπήρξαν πολύ πιο τολμηροί και πιο αλληλέγγυοι από άλλους Ευρωπαίους ή Βαλκάνιους Χριστιανούς, πολλοί από τους οποίους είτε κατέδιδαν κατά κόρον Εβραίους όπως οι Γάλλοι και οι Ολλανδοί ή δημιούργησαν και διηύθυναν τα στρατόπεδα εξοντώσεως όπου εκτελούσαν οι ίδιοι τους Εβραίους τους όπως π.χ.στις βαλτικές χώρες, την Κροατία, την Ρουμανία κ.ά.\nΦυσικά ο Eberhad Rondholz έχει την πείρα και τις γνώσεις ώστε να μπορεί να κάνει τις απαραίτητες συγκρίσεις.\nΤο ερώτημα είναι αν είναι δυνατόν ευαισθητοποιημένοι πολιτικά και κοινωνικά νέοι να πιστεύουν ότι μπορούν να πείσουν παραβλέποντας τις αποχρώσεις σε ανάλογα ζητήματα και να πιστεύουν ότι προκειμένου να προβληθούν μπορούν να διασύρουν έγκριτους και νηφάλιους δημοσιογράφους με τεράστιο και πρωτοποριακό δημοσιευμένο έργο όπως ο Eberhad Rondholz, και ειδικά σε ζητήματα Κατοχής στην Ελλάδα.\nΤο χειρότερο είναι ότι φαίνεται πως τα περισσότερα μέλη του Terminal 119 δεν διάβασαν καν το άρθρο του επειδή δεν γνωρίζουν τα γερμανικά και ότι βασίστηκαν στις εντυπώσεις και προσυπέγραψαν τα λάθη ενός γερμανού μέλους τους που συνέταξε την επιστολή γιατί πως αλλοιώς εξηγείται\nότι ο συνοικισμός Κάμπελ (Από τον J.Campbell) μεταβάλλεται και σημειώνεται ως Kabel, που στα γερμανικά είναι «καλώδιο»,\nότι ο συντάκτης κατηγορεί τον Eberhad Rondholz ότι αναφέρεται στη Δανία ένω δεν υπάρχει καμία τέτοια αναφορά στο άρθρο του,\nότι εκτοπίστηκαν το 50% των Εβραίων της Αθήνας, αντί 600 μόνον που πράγματι συνελήφθησαν από τους 10.000 που είχαν συγκεντρωθεί στην πρωτεύουσα από όλες τις κοινότητες κ.ά. γνωστά στοιχεία που έχουν εδώ και χρόνια δημοσιευθεί σε έγκριτα και τεκμηριωμένα έργα, περιοδικά και συνεντεύξεις επιζώντων.\nΤέλος, θα ήθελα να μου εξηγήσουν τα μέλη του Terminal 119 πως γίνεται εφόσον πράγματι ενδιαφέρονται για τον αντισημιτισμό στην Ελλάδα να παραγνωρίζουν την συμβολή του άθρου του Eberhad Rondholz, ενός εκ των τριών που δημοσιεύθηκαν διεθνώς, όπου ουσιαστικά καταδεικνύεται και καταγγέλλεται η κλιμάκωση του αντισημιτισμού στη σημερινή Ελλάδα, σε σχέση με την υπόθεση Πλεύρη, και το χειρότερο η αλλοτρίωση της Δικαιοσύνης, της Κοινωνίας, της Πολιτικής και της Διανόησης στην χώρα μας.\nΡένα Μόλχο 7.09.09\nAπαγόρευση τώρα on 18/03/2013\n»Μιλούν όπως οι ναζί, συμπεριφέρονται όπως οι ναζί, είναι ναζί» δικαιολόγησε την έκκληση του προς τη Βουλή για να τεθεί εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή, ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συνεδρίου Ρόναλντ Λόντερ.\nΈκκληση προς το ελληνικό κοινοβούλιο να κάνει ό,τι είναι δυνατόν προκειμένου να τεθεί εκτός νόμου η Χρυσή Αυγή, απηύθυνε ο\nπρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συνεδρίου (World Jewish Congress) Ρόναλντ Λόντερ (Ronald Lauder), μέσα από την ομιλία του στη σημερινή τελετή μνήμης για τα θύματα του Ολοκαυτώματος, στη Συναγωγή Μοναστηριωτών, στη Θεσσαλονίκη. «Σήμερα, αν και υπάρχει ειρήνη, δεν είναι όλα ειρηνικά. Οι Εβραίοι έχουν λόγο για ν’ ανησυχούν. Όχι για τυχόν εξολόθρευσή τους αλλά για τον εξτρεμισμό, τη φανατική ιδεολογία, μία ιδεολογία που έφερε την καταστροφή πριν από 70 χρόνια. Μιλώ για τη ‘Χρυσή Αυγή'» είπε χαρακτηριστικά ο κ. Λόντερ. «Οι εξτρεμιστές δεν έχουν καμιά θέση στην Ελλάδα ή αλλού. Αλλά υπάρχουν. Οι ηγέτες τους χρησιμοποιούν τον χιτλερικό χαιρετισμό. Χρησιμοποιούν τη σβάστικα στις συγκεντρώσεις του κόμματός τους. Μιλούν για ‘αίμα και τιμή‘.\nΤιμούν τους ηγέτες της ναζιστικής Γερμανίας. Αμφισβητούν ανοιχτά το Ολοκαύτωμα και αρνούνται την ύπαρξη των θαμάλων αερίων. Διαβάζουν αντισημιτικά κείμενα, ειδικά τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών. Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν καμία θέση στην Ελλάδα ή αλλού στον κόσμο» υπογράμμισε ο πρόεδρος του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συνεδρίου. «Αυτή η ομάδα έχει να κάνει μόνο με το μίσος. Επιτίθενται σε ανθρώπους στους δρόμους μόνο και μόνο επειδή το χρώμα του δέρματός τους είναι διαφορετικό. Απειλούν δημοσιογράφους. Μιλούν όπως οι ναζί. Συμπεριφέρονται όπως οι ναζί. Είναι ναζί» πρόσθεσε.\nΣύμφωνα με τον κ. Λόντερ, «υπάρχουν πολλά εξτρεμιστικά κόμματα σε πολλές χώρες στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο, όπως η Χρυσή Αυγή» και γι’ αυτό «θα πρέπει να επαγρυπνούμε … και να είμαστε πολύ προσεκτικοί για το μέλλον» που, όπως τόνισε, «είναι πολύ σημαντικό για όλους μας, για τα παιδιά μας, τις κοινότητές μας».\nΣημείωσε δε πως η Ελλάδα, όπου αιώνες τώρα υπάρχει δημοκρατία, «θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα, θέτοντας εκτός νόμου κάτι, όπως η Χρυσή Αυγή».\nΕξέφρασε δε την αλληλεγγύη της οργάνωσης, της οποίας ηγείται, προς τους Εβραίους, όχι μόνο της Θεσσαλονίκης, αλλά και ολόκληρης της Ελλάδας.\n«Ο λόγος – ανέφερε – για τον οποίο η ηγεσία του Παγκόσμιου Εβραϊκού Συνεδρίου και οι επικεφαλής πολλών εβραϊκών κοινοτήτων είναι εδώ, σήμερα, δεν είναι μόνο για να θυμηθούμε το παρελθόν. Δεν είναι μόνο για να αποτίσουμε φόρο τιμής στα θύματα των πλέον τερατοειδών εγκλημάτων στην ανθρώπινη ιστορία. Είναι και για να δείξουμε την αλληλεγγύη του παγκόσμιου εβραϊσμού προς τους Εβραίους της Ελλάδας, τους Εβραίους της Θεσσαλονίκης«.\nS. Boyer on 04/05/2013\nΔεν δέχομαι με κανένα τρόπο κάποιοι των συμπολιτών μου να έχουν τις αποκοπές των ωφελημάτων και κάποιοι άλλοι να απολαμβάνουν πλήρων προνομιών. Είναι η ώρα να συνειδητοποιήσουμε ότι η ισότητα επιβάλλει τέτοιες πολιτικές που να καλλιεργούμε την αγάπη και τη συνεργασία και όχι το μίσος. Και εμείς δεν θα ακολουθήσουμε την ετεροβαρή πολιτική της παρούσας κυβέρνησης. Οι πολιτικοί πρόσφυγες θα εισπράττουν και θα παίρνουν και ένα επίδομα όπως και στη Γερμανία, 136 ευρώ. Δεν νομίζω η Γερμανία ή η Αγγλία να είναι ρατσιστικές ή τα άλλα κράτη της Ευρώπης. Διερωτώμαι γιατί εμείς πρέπει να ενθαρρύνουμε να έρχονται στην Κύπρο όσοι την θεωρούν ως χώρα ευκαιρίας για να εισπράττουν πολλαπλάσια απ’ ότι οι φορολογούμενοι Κύπριοι» ανέφερε.\nCheri I on 07/05/2013\nΤο πρόβλημα σε σχέση με το «μεταναστευτικό» είναι ο ρατσισμός, όχι η μετανάστευση. Ο ρατσισμός του συστήματος υποχωρεί όταν υπάρχουν συλλογικοί αγώνες και ενισχύεται όταν οι εργαζόμενοι ψάχνουν για ατομικές λύσεις. Δεν είναι τυχαίο πως καθ’ όλη τη διάρκεια του κινήματος των «πλατειών» και των εργατικών αντιστάσεων η ρατσιστική προπαγάνδα των ΜΜΕ έχει υποχωρήσει. Ο κόσμος που αγωνίζεται σε μεγάλους αριθμούς θεωρεί εχθρό την κυβέρνηση και τα μνημόνια, όχι τους μετανάστες. Στο Σύνταγμα, παρόλο που κυματίζουν αρκετές ελληνικές σημαίες, πολλοί μετανάστες και πρόσφυγες συμμετέχουν στο κίνημα και οι νεοναζί δεν τολμούν να εμφανιστούν οργανωμένα. Το ΛάΟΣ λύσσαξε με την παρουσία του «Κυριακάτικου Σχολείου Μεταναστών» στην πλατεία και ζήτησε στη βουλή από τον Παπουτσή να το εκδιώξει. Δυστυχώς γι’ αυτούς, η Λαϊκή Συνέλευση υιοθέτησε αντιρατσιστικά ψηφίσματα που προτάθηκαν από το ΚΣΜ, αποδέχτηκε τους μετανάστες και τους πρόσφυγες στην πλατεία και αποκήρυξε τους ρατσιστές και τους φασίστες. Όλα αυτά έγιναν με συστηματική αντιρατσιστική παρέμβαση και δράση που οργανώθηκε από την Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» και άλλες δυνάμεις που θεωρούν τη μάχη ενάντια στην κυβέρνηση και τα μνημόνια, κοινή υπόθεση ντόπιων και μεταναστών και τον αντιρατσισμό ζήτημα πρώτου μεγέθους. Αυτή η μάχη θα είχε ακόμα καλύτερα αποτελέσματα αν δινόταν συντονισμένα από περισσότερες δυνάμεις της αριστεράς, όχι μόνο στο Σύνταγμα αλλά παντού.\nΕΑΜ on 19/11/2013\nΕΑΜ: Σώστε τους Εβραίους\nΕίναι μια από τις πλέον αδιαμφισβήτητες αλήθειες (και παράλληλα από τις πλέον αποσιωπημένες) της ελληνικής ιστορίας πως ο μοναδικός αντιστασιακός φορέας που έθεσε με ρητό τρόπο, και μάλιστα από πολύ νωρίς, το ζήτημα-καθήκον της ενεργητικής προστασίας των Εβραίων στην Κατοχή ήταν το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (ΕΑΜ). Σύμφωνα με τη μαρτυρία της ηθοποιού και δραστήριας εαμίτισσας, Ολυμπίας Παπαδούκα, όταν στις αρχές του 1943 άρχισαν να γίνονταν ορατές οι γερμανικές προθέσεις, εμφανίστηκαν στους τοίχους της Αθήνας τα πρώτα συνθήματα «Σώστε τους Εβραίους –ΕΑΜ», με εντολή που έδωσε η Κομματική Οργάνωση Αθήνας του ΚΚΕ και η ΚΕ του ΕΑΜ στην ημιπαράνομη οργάνωση των Καλλιτεχνών.\nΕκεί που ξέσπασε πρώτα η λαίλαπα, οι πρωτοβουλίες ήταν ανάλογες, και μάλιστα σε πολύ πιο δύσκολες συνθήκες. Τον Μάρτιο του 1943 η Εθνική Αλληλεγγύη Θεσσαλονίκης κυκλοφόρησε μια μοναδική προκήρυξη (που σήμερα φυλάσσεται στα αρχεία του ΚΚΕ) στην οποία οι κάτοικοι καλούνταν να ματαιώσουν τα γερμανικά σχέδια και να αντιδράσουν στους επικείμενους εκτοπισμούς των συμπολιτών τους.\nΉταν μια πράξη πολλαπλά επαναστατική, όχι μόνο γιατί απευθυνόταν σε μια γερμανοκρατούμενη πόλη που στέναζε κάτω από την τρομοκρατία αλλά γιατί στην ίδια πόλη είχε ξεσπάσει κάποια χρόνια πριν η επιδημία του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου, η Θεσσαλονίκη είχε γνωρίσει τάσεις αποκλεισμού και περιθωριοποίησης, αλλά και οργανωμένες μορφές αντισημιτικής δράσης\nCavaliere paliomalakinino on 08/02/2014\nΔείε εδώ ένα διάλογο, όπου ένας φασίστας, τρατσιστής υποδύεται τον φιλο των Εβραίων, υπό το όνομα ενός παλιομ@λ@κ@ Cavaliere Alessandrino :\n«Re: Το Τεχνητο Κρατος του Ισραηλ\nΔημοσίευσηαπό Cavaliere Alessandrino » Δεκέμβριος 31st, 2013, 9:24 am\nΟι πιο αρχαίοι ήρθαν με την εξορία τους από την Ισπανία, αλλά δεν ήταν όλοι από τότε.\nΈτσι όπως το λέει είναι σαν να πρέπει να ψάχνουμε για εβραϊκές αρχαιολογικές αποδείξεις … «επί αιώνας»\nΔεν είναι αιώνες πίσω η εποχής της Ισαβέλλας;\nΟι αιώνες είναι από τότε που τους έδιωξε η Ισαβέλλα της Ισπανίας, ήρθαν εδώ και τα έκαναν πλακάκια με τους Τούρκους.\nΝταξ 4 αιώνες συνεργασίας με τα μεμέτια για έναν λαό που μετρά χιλιετίες δεν είναι τραγικό. Και ειδικά όταν τα μεμέτια ήταν εχθροί μας.\nΚαλά, καλά, το γνωστό παραμύθι. Και για όλα αυτά, έπρεπε να έρθουν οι Λαζοί πρόσφυγες να τους πλιατσικολογούν εκμεταλλευόμενοι τον διωγμό τους. Δηλαδή, ένα έγκλημα δικαιολογείται, αν ο πρόγονος του παθόντος ήταν εχθρός του προγόνου σου. Μπράβο. Αυτά σας μαθαίνουν στη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ;\nΟι Πόντιοι συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς που οργάνωσαν τη γενοκτονία τους ενώ οι Τούρκοι εκτελούσαν γερμανικό σχέδιο… seems legit. :smt009 :smt010\nΔηλαδή ο Λαζοί πρόσφυγες κατακλέψαν τις περιουσίες των διωκομένων Θεσσαλονικέων Εβραίων, για ν’ αποδώσουν δικαιοσύνη για τους προγόνους των Ελλαδιτών που τα χρόνια της τουρκοκρατίας, κλπ. Σύμφωνα με την αιτιολόγησή σου…»\nκρητικός on 18/03/2014\nΟ αντιπροσφυγικός ρατσισμός καλά κρατεί και τον ενθαρρύνουν διάφοροι σαν κι αυτούς που σχολιάζετε. Είναι ένα μίγμα προκατάληψης, πλαστών στοιχείων και μπόλικου ρατσισμού. Διαβάστε μια τέτοια παρέμβαση σ’ ένα φόρουμ συζητήσεων:\nRe: Το Τεχνητο Κρατος του Ισραηλ\n«Οι πιο αρχαίοι ήρθαν με την εξορία τους από την Ισπανία, αλλά δεν ήταν όλοι από τότε.»\n«Δεν είναι αιώνες πίσω η εποχής της Ισαβέλλας;\nΝταξ 4 αιώνες συνεργασίας με τα μεμέτια για έναν λαό που μετρά χιλιετίες δεν είναι τραγικό. Και ειδικά όταν τα μεμέτια ήταν εχθροί μας.»\n«Οι Πόντιοι συνεργάστηκαν με τους Γερμανούς που οργάνωσαν τη γενοκτονία τους ενώ οι Τούρκοι εκτελούσαν γερμανικό σχέδιο… seems legit. :smt009 :smt010»\nΔηλαδή ο Λαζοί πρόσφυγες κατακλέψαν τις περιουσίες των διωκομένων Θεσσαλονικέων Εβραίων, για ν’ αποδώσουν δικαιοσύνη για τους προγόνους των Ελλαδιτών που τα χρόνια της τουρκοκρατίας, κλπ. Σύμφωνα με την αιτιολόγησή σου.\nΚοέν on 03/10/2014\nσημαντικές μαρτυρίες μας δίνονται απο το βιβλίο του έγκριτου λογοτέχνη Αντωνίου Πισσάνου «Αιχμάλωτοι του Κεμάλ». Ο Πισσάνος έζησε τις κακουχίες της αχιμαλωσίας και πραγματικά σώθηκε εκ θαύματος.Περιγράφει σε πολλά χωρία του την δράση των Εβραίων.Η εβραική κοινότητα δεν πειράχθηκε καθόλου απο τους Τούρκους σε αντίθεση με τις Χριστιανικές….. Εβραίοι χτυπούσαν με μίσος Έλληνες αιχμάλωτους.Όλες αυτές οι μαρτυρίες βρίσκονται στο βιβλίο του Πισσάνου.Ας δούμε μια περιγραφή εβραίων «αιχμαλώτων» που υπηρετούσαν στον Ε.Σ απο τον Πισσάνο:\nΝΑ ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΙ…….ΑΙΧΜΑΛΩΤΟΙ\n«Κατα τον Οκτώβριο,προτού ακόμη εισαχθώ στο αναρρωτήριον,έφεραν νέους αιχμαλώτους απο την Σμύρνη.\nΌλοι μαζευτήκαμε γύρω απο τους νεοαφιχθέντες για να πάρουμε καμιά πληροφορία.Μου έκαμαν αμέσως εντύπωσιν η εμφάνισης και η περιβολή των.Όλοι ήσαν καλοντυμένοι,φορούσαν δε παπούτσια και φέσια.Ο καθένας έχει το σακίδιο,το παγούρι,ακόμη και τις κουβέρτες του!!!!!\nΜαθαίνω ότι είναι Εβραίοι,στρατιώται του Ελληνικού Στρατού,που παρέμειναν στην Σμύρνη κατα την οπισθωχώρηση.Ελιποτάκτησαν για να ……γλιτώσουν απο τον στρατό αλλα την έπαθαν,αιχμαλωτισθέντες απο τους Τούρκους.\nΤο περίεργο όμως είναι ότι αν και είναι αιχμάλωτοι,καλοπερνούσαν.Οι Τούρκοι δεν τους πείραξαν διόλου.Επι πλέον η Εβραική κοινότης φρόντιζε δι’ αυτούς πάρα πολύ.Άλλωστε οι Εβραίοι ήσαν σύμμαχοι του Κεμάλ,και πολλοί υπήρξαν αχρεία όργανα των εγκληματικών του σκοπών.\nΗμείς οι ρακένδυτοι,πειναλέοι,μισοπεθαμένοι αιχμάλωτοι,εμακαρίζαμε την τύχην των απογώνων του Αβράαμ.Η προδοσία των αμείβετο αρκετό.\nΕπι κεφαλής των,οι Εβραίοι είχαν έναν νέον ονόματι Ηλίαν Κοέν.Αυτός ισχυρίζετο ότι ήταν ανθυπολοχαγός του Ε.Σ. για αυτό και διωρίσθη επιλοχίας του λόχου εις τον οποίον ανήκε.\nΠρος τους Έλληνας ο άθλιος εφέρετο σκαιότατα.Ύβριζε,χαλούσε τον κόσμο,και όταν κανένας αιχμάλωτους δυστροπούσε να πάη σε αγγαρείαν τον άρπαζε με τα χέρια και τον έστελνε δια της βίας.\nΜια μέρα ενώ προσπαθούσε να αναγκάση έναν ασθενή και μισοπεθαμένο αιχμάλωτο να πάη σε αγγαρείαν τον βλασφήμησε με το όνομα του…Χριστού στα χείλη.Όλοι τότε οι αιχμάλωτοι εξηγέρθησαν και ωρισμένως θα τον έδερναν,εάν δεν επενέβεναν οι Τούρκοι.\nΟι Τούρκοι υποστηρίζονται ακόμη και με άλλον τρόπο απο τους Τούρκους.Στις αγγαρείες όπου οι αιχμάλωτοι λάμβαναν ανταμοιβή οι αιχμάλωτοι,έστελναν πάντα αυτούς.\nΚάθε εβδομάδα ακόμη κατέβαιναν στον σιδηρόδρομο,και έπαιρναν γράμματα που τους έστελναν οι ομόφυλοι των απο την Σμύρνην.\nΠόσον ευτυχείς τους θεωρούσαμε!Οι φιλάργυροι όμως Εβραίοι σε κανένα Έλληνα αιχμάλωτον δεν έδωσαν ποτε το παραμικρόν.Εάν κανείς απο τους δικούς μας,έκαμε την απόφασιν να τους ζητήσει έστω και λίγο ψωμί,έπαιρνε την στερεότυπη απάντηση..»δεν έχω»,ενώ δύο μάτια Εβραικά,τον κοιτούσαν με περιφρόνησιν,με φθόνος,με μίσος\nΑγανακτώ βλέποντας τους δικούς μας να ζητιανεύουν απο Εβραίους,αφού ήξεραν ότι αυτοί δεν μας χώνευαν,αφού ήξεραν τα όργια των εις βάρος μας,αφού ήξεραν ότι η δική μας δυστυχία όχι μόνον δεν τους συγκινούσε αλλα και τους ευχαριστούσε.»\n«Σε λίγο φθάνομε εις την Τουρκικήν συνοικίαν. Εκεί οι Τούρκοι πολίται επιπίπτουν επάνω μας και μας κτυπούν με ότι βρίσκουν μπροστά των. Γελούν απαίσια από ευχαρίστησιν και το γέλιο τους μας ξεσχίζει την καρδιά και μας τρομάζει.\nMε τους Τούρκους συμπράττουν και οι Εβραίοι…\nΚαθισμένοι εις τα καφενεία, εχλεύαζον τους Χριστιανούς, τους κτυπούσαν, τους παρέδιδον εις τους σφαγείς. Και όταν διήρχοντο τα τάγματα των αιχμαλώτων, έριχναν γυαλιά στους δρόμους δια να ξεσχίζωνται τα γυμνά των πόδια, και να υποφέρουν περισσότερον τα θύματα της Κεμαλικής θηριωδίας.\nΌταν οι Τούρκοι μπήκαν στη Σμύρνη, οι Εβραίοι προσέφερον τας ελεεινάς υπηρεσίας των. Εις τα αστυνομικά τμήματα υπήρχαν προδόται Εβραίοι…\nΔεν υπήρξεν ευκαιρία που να μην την εξεμεταλλεύθηκαν εις βάρος των χριστιανών…\nΕις την συνοικία Μπας-Οτουράκ, από όπου διερχόμεθα, οι Εβραίοι ειρωνεύονται με την γνωστήν προφορά των: Ζήτω Βενιζελός… ζήτω Κωνσταντινός… Και ένας άλλος φωνάζει εις άπταιστον Ελληνική: «Εμπρός με το στέφανον της δόξης προς την Αγιά Σοφιά!» Εν τω μεταξύ οι υποκόπανοι των στρατιωτών ανεβοκατεβαίνουν στα πλευρά των αιχμαλώτων, ενώ οι πολίται Εβραίοι και Τούρκοι χειροκροτούν» (Σελ. 30).\n«…Κατά τον Οκτώβριον, προτού ακόμη εισαχθώ εις το αναρρωτήριον, έφερον νέους αιχμαλώτους από τη Σμύρνη.\nΌλοι μαζευθήκαμε γύρω στους νεοαφιχθέντας δια να λάβωμεν καμιά πληροφορία. Μου έκαμαν αμέσως εντύπωσιν η εμφάνισίς των, η περιβολή των. Όλοι ήσαν καλοντυμένοι, φορούν δε παπούτσια και φέσια. Ο καθένας των έχει το σακκίδιον, το παγούρι του, και κουβέρτες!!\nΜανθάνω ότι είναι Εβραίοι, στρατιώται του Ελληνικού στρατού, παραμείναντες εις την Σμύρνην κατά την οπισθοχώρησιν. Ελιποτάκτησαν για να γλυτώσουν από το στρατόν αλλά την έπαθαν, αιχμαλωτισθέντες από τους Τούρκους.\nΤο γεγονός όμως είναι ότι καίτοι αιχμάλωτοι, καλοπερνούσαν. Οι Τούρκοι δεν τους επείραξαν διόλου. Επί πλέον η Εβραϊκή Κοινότης εφρόντιζε δι αυτούς, πάρα πολύ. Άλλωστε οι Εβραίοι ήσαν σύμμαχοι του Κεμάλ, και αχρεία όργανα των εγκληματικών του σκοπών. Και αν συνέλαβε μερικούς Εβραίους αυτό το έκαμε για τα μάτια.\nΗμείς οι ρακένδυτοι πειναλέοι, μισοπεθαμένοι αιχμάλωτοι, εμακαρίζαμε την τύχην των απογόνων του Ιούδα. Η προδοσία των αντημείβετο αρκετά. Αυτοί σήμερα, εκαλότρωγαν, εκαλόπιναν, καλοπερνούσαν με μια λέξη.\nΕπί κεφαλής των, οι Εβραίοι είχον ένα νέον ονόματι Ηλίαν Κοέν. Αυτός ισχυρίζετο ότι ήτο ανθυπολοχαγός του Ελληνικού στρατού, γι αυτό και διωρίσθει επιλοχίας του λόχου εις τον οποίον ανήκον. Προς τους Έλληνας ο άθλιος εφέρετο σκαιότατα…\nΚάθε εβδομάδα, ακόμη, κατέβαιναν στο σιδηροδρομικό σταθμό, και έπαιρναν πράγματα που τους έστελνον, οι ομόφυλοί των από την Σμύρνη. Πόσον ευτυχείς τους θεωρούσαμε! Οι φιλάργυροι όμως Εβραίοι, σε κανένα Έλληνα αιχμάλωτον δεν έδωσαν ποτέ το παραμικρόν. Εάν κανείς από τους δικούς μας, έκανε την απόφασιν να τους ζητήσει έστω και λίγο ψωμί, έπαιρνε την στερεότυπην απάντησιν: «δεν έχω» ενώ δύο μάτια Εβραίϊκα τον κοιτούσαν με περιφρόνησιν, με φθόνον, με μίσος.\nΌταν οι Εβραίοι έτρωγον, πολλοί από τους δικούς μας, τους περιεστοίχιζον, με βλέμματα ικευτικά, τους έτρωγαν με τα μάτια. Ήλπιζον σε καμιά μικρή γενναιοδωρία των Εβραίων. Περίμεναν κανένα μικρό κομμάτι ψωμί!…» (Σελ. 138, 139, 140).\n«Είχαν περάσει μήνες από την ημέρα που ηλευθερώθην. Και μαθαίνομεν τότε μια καταπληκτική πληροφορία, ήτις παρ’ όλας τας διαψεύσεις μου φαίνεται αληθινή:\nΈνα Ολλανδικό πλοίο, φόρτωσε από τον λιμένα της Σμύρνης, πολλά κόκκαλα των αιχμαλώτων!! Θα τα εχρησιμοποιούσαν για βιομηχανικούς σκοπούς!Καϋμένοι αιχμάλωτοι!(Σελ. 225)»\nΓια την ιστορική αλήθεια: Το πλοίο που φόρτωσε τα κόκκαλα των αιχμαλώτων ανήκε στην εβραϊκή εταιρεία Ραούλ Βάντεμπουργκ και Έρασμος Λεβύ.\nινφογουόρ on 10/10/2014\n1) H βιομηχανία του ολοκαυτώματος\n2) Captain Israel καλεί Captain America\nΟι μύες ασφυκτιούν μέσα στην ελαστική, μπλε στολή. Μια μάσκα κρύβει επιμελώς τα χαρακτηριστικά του προσώπου και μια ασπίδα τον προστατεύει από τα χτυπήματα των αντιπάλων του. Ο υπερήρωας της ιστορίας μας θα μπορούσε να είναι ο περίφημος Captain America, ο οποίος ύστερα από 70 χρόνια παρουσίας στο χαρτί δοκιμάζει φέτος την τύχη του και στη μεγάλη οθόνη. Ο δικός μας «καπετάνιος» όμως δεν είναι τυλιγμένος στην αστερόεσσα. Έχει ντυθεί στα γαλανόλευκα της ισραηλινής σημαίας. Και το αστέρι που κοσμεί την ασπίδα του δεν παραπέμπει σε κάποια από τις 50 πολιτείες των ΗΠΑ αλλά στο απόλυτο σύμβολο του Ιουδαϊσμού – το αστέρι του Δαυίδ.\nΟ Captain Israel, προικισμένος όπως εξηγεί και ο ίδιος, «με τη δύναμη του Σαμψών και τη σοφία του Σολομόντα», είναι έτοιμος να πολεμήσει «τον αντισημιτισμό και τον αντισιωνισμό για να προστατεύσει τον τρόπο ζωής των Ισραηλινών και των συμμάχων τους, σε όλο τον κόσμο». Ο νέος, εβραίος σούπερ ήρωας «γεννήθηκε» πριν από λίγους μήνες με πρωτοβουλία της Stand With Us, μιας οργάνωσης η οποία χρηματοδοτείται από εβραϊκές κοινότητες σε όλο τον κόσμο για να παρουσιάζει, όπως αναφέρει και στο καταστατικό της «την ισραηλινή πλευρά των πραγμάτων».\nΟ Capatain Israel, όμως, δεν είναι ο συνηθισμένος υπερήρωας των παιδικών μας χρόνων. Όταν οι υπόλοιποι συνάδελφοί του δίνουν μάχες με τις δυνάμεις του κακού αυτός προτιμά να διηγείται την ιστορία του κράτους του Ισραήλ και – αραιά και που – να ρίχνει και καμιά μπουνιά. Οι διηγήσεις του ξεκινούν ήδη από τις πρώτες σελίδες της χάρτινης ζωής του. «Ήμουν εκεί» λέει «όταν γεννήθηκε ο εβραϊκός πολιτισμός και η εθνική μας ταυτότητα, στη γη του Ισραήλ πριν από 3.000 χρόνια… ήμουν εκεί όταν ιδρύθηκε το Τελ Αβίβ το 1909». Όπως ήταν φυσικό οι πρώτες του λέξεις ήταν αρκετές για να προκαλέσουν την αντίδραση αρκετών ιστορικών, ανθρωπολόγων και εθνολόγων εντός και εκτός του Ισραήλ. «Εγώ, Captain Israel» του απάντησε ο ιστορικός Μαρκ Λεβιν, από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια «μπορεί να μην έχω τα χρόνια σου αλλά έχω γράψει μερικά βιβλία για την ιστορία του Τελ Αβίβ και δεν σε θυμάμαι σε καμία φωτογραφία – εκτός φυσικά αν δεν φόραγες τη στολή σου».\nΠριν από μερικές εβδομάδες ο Λεβίν επιχείρησε να απαντήσει σε ένα προς ένα στα επιχειρήματα του Captain Israel: του εξήγησε λόγου χάρη ότι οι πρώτες αναφορές στην Παλαιστίνη γίνονται από τον Ηρόδοτο και τον Αριστοτέλη και όχι από τις ρωμαϊκές αναφορές στους Φιλισταίους και πως η περιοχή της σημερινής Παλαιστίνης, την οποία εποίκησαν εβραίοι πρόσφυγες, δεν ήταν έρημη αλλά κατοικούνταν από 700.000 Παλαιστίνιους που εκτοπίστηκαν.\nΣτο ίδιο μήκος κύματος, αλλά με λιγότερο κόσμιες εκφράσεις, παρενέβη στη συζήτηση και ο διάσημος Ισραηλινός μουσικός και συγγραφέας Γκιλάντ Ατζμόν: «σε αντίθεση με τον απλοϊκό αλλά πάντα ανθρωπιστή Σούπερμαν, που τρομάζει όσους χτυπάνε τη γυναίκα τους και μερικούς γκάνγκστερ» έγραψε προ ημερών ο Ατζμόν «ο εβραίος υπερ-άνθρωπος πραγματοποιεί μια εθνοκάθαρση… για να σώσει την εκλεκτή φυλή».\nΑπό πότε όμως οι ακαδημαϊκοί συνομιλούν με χάρτινους υπερ-ήρωες και γιατί κάποιοι καλλιτέχνες εκνευρίζονται τόσο από τις περιπέτειές τους; Όπως φαίνεται ο Captain Israel χτύπησε μια ευαίσθητη χορδή όσων πιστεύουν ότι η ποπ κουλτούρα των κόμικς αντανακλά τις πιο ενδόμυχες διεργασίες μιας κοινωνίας και αποκαλύπτει αθέατες πλευρές της εθνικής ταυτότητας. Και όπως ήταν αναμενόμενο, όλοι αυτοί οι ερευνητές και ακαδημαϊκοί πριν ρίξουν τον Captain Israel στο ντιβάνι της ψυχανάλυσης αναζήτησαν μερικά επιπλέον στοιχεία από τον μέντορά του… τον Captain America.\nΟ ήρωας με την αστερόεσσα\nΓεννημένος το Δεκέμβριο του 1940, ένα χρόνο δηλαδή πριν από την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ, ο Captain America, σηματοδοτεί το τέλος του αμερικανικού απομονωτισμού και την προσπάθεια ενός μεγάλου τμήματος της οικονομικής και πολιτικής ελίτ των ΗΠΑ να προετοιμάσει τον πληθυσμό για την εμπλοκή στο Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Στο εξώφυλλο του πρώτου τεύχους ρίχνει μια δυνατή γροθιά στον Αδόλφο Χίτλερ τη στιγμή που ναζιστές αξιωματικοί προσπαθούν να τον γαζώσουν με τα αυτόματά τους. «Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος» εξηγούσε σχεδόν μισό αιώνα αργότερα ο κειμενογράφος του κόμικ, Τζακ Κίρμπι, «ομάδες ναζιστών της Νέας Υόρκης απειλούσαν ότι θα με σαπίσουν στο ξύλο». Ήταν προφανές ότι ο Captain America είχε κηρύξει τον πόλεμο εναντίον των δυνάμεων του άξονα πολύ πριν το κάνει ο πρόεδρος Ρούσβελτ, όταν η πλειονότητα των Αμερικανών δεν γνώριζε τι ακριβώς έχει να χωρίσει με τη ναζιστική Γερμανία.\nΠαρόλα αυτά, όπως εξηγούσε σε εργασία του ο δρ Τζέισον Ντίτμερ, από το αμερικανικό πανεπιστήμιο Georgia Southern, ο Captain America εξέφραζε απόλυτα τη «γεωπολιτική αφήγηση» με την οποία η Ουάσινγκτον ήθελε να παρουσιάσει την εμπλοκή της στο Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν είναι τυχαίο ότι στο πάνθεον των σούπερ ηρώων είναι ο μοναδικός που κρατά ασπίδα συμβολίζοντας την αμυντική στάση μιας υπερδύναμης που «αναγκάζεται» να πολεμήσει (αν και ύστερα από τα πρώτα τεύχη ο άρχισε να πετά την ασπίδα στα κεφάλια των εχθρών του). «Η ποπ κουλτούρα (του Captain America)» εξηγούσε ο Ντίτμερ «οδηγεί σε εσωτερίκευση των μυθικών και συμβολικών χαρακτηριστικών της εθνικής ταυτότητας… είναι δηλαδή ένας από τους τρόπους με τους οποίους ο κόσμος καταλαβαίνει το γεωπολιτικό πλαίσιο στο οποίο βρίσκεται». Κατά μια έννοια, ο ήρωας με την αστερόεσσα αποτελεί μια προβολή σε διεθνές επίπεδο του αμερικανού καουμπόι, ο οποίος δεν τραβά ποτέ πρώτος το όπλο αλλά βγαίνει πάντα νικητής γιατί είναι πιο γρήγορος και ικανός από τους αντιπάλους του. Σε αντίθεση μάλιστα με τον «εξωγήινο» σούπερμαν (από τον πλανήτη Κρίπτον), ο οποίος ενσαρκώνει τον μετανάστη που εντάσσεται στην αμερικανική κοινωνία, ο Captain America είναι γέννημα θρέμμα της βαθιάς Αμερικής. Είναι ο ατομιστής πατριώτης που επιτρέπει το διαχωρισμό ανάμεσα στον Αμερικανό υπήκοο και τον… Άλλο.\nΟ τεράστιος Δαυίδ και ο μικροσκοπικός Γολιάθ\nΠροφανώς ο Captain Israel, μπορεί να δανειστεί πολλά από τα χαρακτηριστικά του Αμερικανού συναδέλφου του για να εκφράσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εθνικής ταυτότητας του Ισραήλ. Θεωρητικά εκφράζει και αυτός το εθνικό συμφέρον, την εσωτερική τάξη αλλά και την εξωτερική πολιτική του κράτους που υπηρετεί. Ή όπως εξηγούσε παλαιότερα ο Ντίτμερ για τον Captain America «είναι ταυτόχρονα εκπρόσωπος του έθνους αλλά υπερασπιστής του».\nΈνας πολεμιστής όμως δεν κρίνεται από τη στολή του αλλά από τους εχθρούς που επιλέγει να πολεμήσει. Καθώς λοιπόν δεκάδες αναλυτές προέβλεπαν ότι το Ισραήλ θα εμπλεκόταν, μέσα στο 2011, σε μια μεγάλη στρατιωτική επιχείρηση εναντίον του Λιβάνου, της Γάζας ή ακόμη και του Ιράν θα περίμενε κανείς ότι ο νέος υπερήρωας θα τα έβαζε με τον Νασράλα και τη Χεζμπολάχ, θα σταματούσε με την ασπίδα του τους τις αυτοσχέδιες ρουκέτες της Χαμάς η θα γρονθοκοπούσε τον Αχμεντινετζάντ. Ο Captain Israel όμως φάνηκε να έχει διαφορετικές προτεραιότητες. Στην πρώτη του ολοκληρωμένη περιπέτεια ο υπερμεγέθης καλογυμνασμένος ήρωας αποφάσισε να τα βάλει με το φιλειρηνικό κίνημα BDS (Boycott, Divestment and Sanctions) το οποίο καλεί τον κόσμο να μποϊκοτάρει τα ισραηλινά προϊόντα και να αποσύρει τις επενδύσεις του «έως ότου το κράτος του Ισραήλ σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη». Το BDS έχει καταφέρει σημαντικές επιτυχίες τα τελευταία χρόνια καθώς εκατοντάδες πανεπιστημιακοί και καλλιτέχνες ακυρώνουν επισκέψεις τους στο Ισραήλ ενώ ομάδες φοιτητών παρεμβαίνουν συνεχώς σε εκδηλώσεις όπου παρευρίσκονται ισραηλινοί αξιωματούχοι. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Captain Israel, ενώ μάχεται το BDS (το οποίο παρουσιάζεται σαν τεράστιο φίδι) υπενθυμίζει στους αναγνώστες του ότι τραγουδιστές όπως ο Έλβις Κοστέλο, ο Σαντάνα και οι Pixies ακύρωσαν τις συναυλίες τους στο Ισραήλ ύστερα από την παρέμβαση της συγκεκριμένης οργάνωσης.\nΘα ήταν φυσικά εύκολο να κατηγορήσει κάποιος τον Captain Israel ότι ενώ ο Αμερικανός ομόλογός του τα έβαζε με τον φασισμό αυτός μάχεται ομάδες ανυπεράσπιστων φιλειρηνιστών που θέλουν να στείλουν ένα μήνυμα στη διεθνή κοινότητα. Η αλήθεια όμως είναι ότι και ο Captain America πέρασε μεγάλο μέρος της καριέρας του κυνηγώντας… φαντάσματα.\nΠολύ πριν τελειώσει ο Β Παγκόσμιος Πόλεμος ο ήρωας με την αστερόεσσα στρέφεται εναντίον του «εσωτερικού εχθρού» κυνηγώντας υποτιθέμενους κατασκόπους. Οι αναγνώστες μάλιστα είχαν την ευκαιρία να λάβουν ταχυδρομικά ένα ειδικό παράσημο εάν πρώτα υπέγραφαν μια οργουελική δήλωση: «Ορκίζομαι να φυλλάτω πίστη εις τις αρχές της ελευθερίας και να συνδράμω τον Captain America στον πόλεμο εναντίον των κατασκόπων, στο εσωτερικό των ΗΠΑ». Λίγα χρόνια αργότερα, όταν ο υπερήρωας θα επανακυκλοφορήσει με το παρατσούκλι commie smasher (σε ελεύθερη απόδοση o κομμουνιστοφάγος), τη θέση των «κατασκόπων» παίρνουν τα θύματα των μακαρθικών διώξεων.\nΕίναι λοιπόν ο Captain Israel ένα δημιούργημα κατ΄ εικόνα και καθ΄ ομοίωσιν του Captain America; Παρά τις εμφανείς ομοιότητες, ο Αμερικανός υπερήρωας έχει πολύ περισσότερες ιστορίες να διηγηθεί στα εγγόνια του.\nΣε αντίθεση με την κυρίαρχη αντίληψη, ο Captain America αμφισβήτησε πολλές φορές τη γραμμή που χάρασσε ο Λευκός Οίκος, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ και το Πεντάγωνο. Το 1972, λόγου χάρη, καθώς το αντιπολεμικό κίνημα βρισκόταν στο απόγειό του, η εταιρεία Marvel που εξέδιδε το κόμικ ανέθεσε τη συγγραφή των κειμένων σε έναν αρνητή στράτευσης, τον Στίβ Ένγκλεχαρτ. Ο Ένγκλεχαρτ, όχι μόνο θα προσπαθήσει να κρατήσει τον ήρωά του μακριά από τις ζούγκλες του Βιετνάμ αλλά θα τον φέρει και σε σύγκρουση με το μακαρθικό του παρελθόν. Ο Captain America, ύστερα από μια εσωτερική σύγκρουση θα καταδικάσει την «αντικομουνιστική παράνοια» της δεκαετίας του ΄50 ενώ θα προετοιμαστεί να αμφισβητήσει ακόμη και τον ίδιο τον πρόεδρο των ΗΠΑ. Όταν το σκάνδαλο Γουότεργκειτ οδηγεί τον Νίξον σε ατιμωτική παραίτηση, ο ήρωας της Marvel προχωρά σε μια πράξη που για λίγα χρόνια νωρίτερα θα άγγιζε τα όρια της εθνικής μειοδοσίας: πετά τη στολή με την αμερικανική σημαία.\nΔεν πρόκειται φυσικά για κάποια επανάσταση της αμερικανικής βιομηχανίας των κόμικς απέναντι στην αμερικανική κυβέρνηση. H Marvel δείχνει απλώς να αφουγκράζεται την οργή αλλά και τον φόβο μιας ολόκληρης κοινωνίας απέναντι στην προσωρινή παρακμή της υπερδύναμης: Οι ΗΠΑ παραμένουν βυθισμένες στο βούρκο του Βιετνάμ, το πολιτικό κατεστημένο συγκλονίζεται από σκάνδαλα ενώ ο «βασιλιάς δολάριο» αποδεικνύεται γυμνός καθώς η κρίση της δεκαετίας του ΄70 συμπαρασύρει την μεταπολεμική οικονομική αρχιτεκτονική του Μπρέτον Γούντς. Σε αυτό το σκηνικό ο Captain America θα προτιμήσει να κατηγορηθεί ως ρίψασπις παρά να ταυτιστεί με τη μαύρη ψυχή μιας άρρωστης αυτοκρατορίας.\nΣχεδόν τρείς δεκαετίες αργότερα όταν η αμερικανική πολεμική μηχανή θα βυθιστεί στο βάλτο του Ιράκ και του Αφγανιστάν, ο Captain America θα φροντίσει να διαχωρίσει και πάλι τη θέση του από τις αποφάσεις του Λευκού Οίκου. Όταν επισκέπτεται το Γκουαντάναμο στην Κούβα, δείχνει αηδιασμένος από τη συμπεριφορά απέναντι στους μουσουλμάνους κρατούμενους και πετά τον διοικητή του στρατοπέδου στη θάλασσα. Λίγα τεύχη αργότερα θα πρωτοστατήσει σε μια ακόμη μικρή ανταρσία όταν αρνείται να προσυπογράψει το λεγόμενο Superhuman Registration Act (νομοθετική πράξη καταγραφής υπερ-ηρώων) μια ρύθμιση με την οποία η κυβέρνηση καλεί όλους τους υπερήρωες να στρατολογηθούν και να αποκαλύψουν την πραγματική τους ταυτότητα. Ο Captain America αρνείται τις εντολές, γεγονός που πυροδοτεί εμφύλιο πόλεμο μεταξύ των υπερηρώων (με τον X-man σε ρόλο «λακέ» της κυβέρνησης) και ο ίδιος περνά στο χώρο της παρανομίας για να αποφύγει τη σύλληψη. «Αυτό που ήθελα να δείξω» θα πει αργότερα ο κειμενογράφος Μαρκ Μίλαρ «είναι πως όταν μια χώρα αντικαθιστά την ελευθερία με την ασφάλεια ακόμη και ένας άνθρωπος που πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του τυλιγμένος στην αστερόεσσα, μπορεί να καταλήξει στη φυλακή».\nΤο Superhuman Registration Act αποτελεί μια έμμεση αναφορά στο Patriot Act το οποίο επέβαλε ο Μπους (και διατήρησε ανέπαφο ο πρόεδρος Ομπάμα) αλλά και σε κάθε μορφή «φακελώματος», όπως την άρση της ανωνυμίας στο διαδίκτυο, που προσπαθούσαν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και επιτροπές σοφών σε ολόκληρο τον κόσμο.\nΟ Captain America θα παραμείνει πάντα ένας συντηρητικός, εάν όχι αντιδραστικός εθνικιστής. Όπως και κάθε σούπερ ήρωας, άλλωστε, δεν έχει αποστολή να αλλάξει τον κόσμο (αυτή δεν ήταν ποτέ δουλειά για «ήρωες») αλλά να διατηρήσει το status quo. Παρόλα αυτά, στην 70χρονη ζωή του ποιώντας ίσως την ανάγκη (των πωλήσεων) φιλοτιμία θα καταφέρει να διακρίνει την κυβέρνηση από το έθνος και να αντιταχθεί στο πρώτο για να σώσει, υποτίθεται, το δεύτερο. O Captain Israel, ο οποίος κυκλοφορεί συνοδευόμενος από μαχητικά της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας και άρματα μάχης του στρατού φαίνεται πως έχει διαφορετική άποψη.\nΟ φάκελος κοινωνικών φρονημάτων των σούπερ ηρώων.\nSuperman: O ήρωας των ηρώων.\nΒγαλμένος από τα συντρίμμια της Μεγάλης Ύφεσης της δεκαετίας του ΄30 ο Superman συμβόλιζε τον μετανάστη ο οποίος κατάφερε να ενσωματωθεί στην αμερικανική κοινωνία. Βαθιά συντηρητικός, όπως και η οικογένεια στην οποία μεγάλωσε, κατάφερε να μετριάσει τον επαρχιωτισμό του όταν έπιασε δουλειά στην φιλελεύθερη εφημερίδα την Daily Planet. Παρόλα αυτά οι παραγωγοί του Χόλιγουντ καλούσαν την κλάση του σε περιόδους επιστροφής του συντηρητισμού – όπως στην νεοφιλελεύθερη Αμερική του Ρίγκαν, στα τέλη της δεκαετίας του 70 αλλά και μετά την 11η Σεπτεμβρίου. «Η επιστροφή του σούπερμαν το 2006» θα γράψει η Monde Diplomatique «συμπυκνώνει το πνεύμα του patriot act: Μια υπεράνθρωπη δύναμη την οποία κανένας δεν μπορεί να ελέγξει παρακολουθεί τους πολίτες σε κάθε τους κίνηση και είναι έτοιμος να επέμβει με πρόσχημα την ασφάλειά τους».\nBatman – Ο σκοτεινός Bon Viveur\nH δολοφονία των γονιών του μπροστά στα μάτια του μπορεί να του άφησε βαθιά ψυχολογικά τραύματα αλλά και μια διόλου ευκαταφρόνητη περιουσία με την οποία μπορούσε να παίζει το ρόλο του εύπορου διώκτη του εγκλήματος. Γεννημένος και αυτός λίγο πριν από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο πρεσβεύει τις ίδιες συντηρητικές αξίες με τον Σούπερμαν και παραμένει σύμβολο του νόμου και της αυστηρής πειθαρχίας ακόμη και μέσα στην άτακτη δεκαετία του ΄60. Όπως σημείωνε πριν από μερικά χρόνια ο βρετανικός Guardian, «ήρωες όπως ο Batman δημιουργούνται σε εποχές κρίσης όταν επικρατεί μια απλουστευτική λογική – είτε είστε μαζί μας ή εναντίον μας.\nSpiderman: Ο απένταρος φωτογράφος\nΣε αντίθεση με τους περισσότερου ήρωες, που διέθεταν μια στοιχειώδη οικονομική επιφάνεια ο Spiderman, ως γνήσιο τέκνο της ταραγμένης δεκαετίας του ΄60, ήταν νέος και απένταρος. Εργαζόμενος ως φωτογράφος κατάφερνε μόλις και μετά βίας να πληρώνει το ενοίκιο σε μια υποβαθμισμένη γειτονιά της Νέας Υόρκης. Ο ελάχιστος αυτός αντικομφορμισμός ήταν αρκετός ώστε η αφίσα του να φιγουράρει σε εφηβικά δωμάτια δίπλα σε αυτή του Μπομπ Ντίλαν και του Τσε Γκεβάρα. Ίσως γι΄ αυτό η Marvel αποφάσισε πριν από μερικές εβδομάδες να παρουσιάσει και ένα νέο Spiderman, τον Miles Morales, οποίος είναι μαύρος και λατίνος.\nGreen Arrow: Το πράσινο βέλος\nΛιγότερο γνωστό στο ευρωπαϊκό κοινό ο Green Arrow αποτελεί ένας είδος Ρομπέν των φτωχών ο οποίος (ενίοτε) μάχεται ακόμη και για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης. Κάποιοι φίλοι του παίρνουν ναρκωτικά ενώ ο ίδιος κινείται συχνά πέρα από τα όρια του νόμου πραγματοποιώντας μικρές «αναδιανομές εισοδήματος» υπέρ των φτωχών. Θεωρείται αγνωστικιστής ενώ αρκετοί αμερικανοί blogger τον χαρακτηρίζουν πλέον σαν «μαρξιστή» και «κομμουνιστή» – λέξεις που φαίνεται να έχουν χάσει οριστικά το νόημά τους στις ΗΠΑ αφού αποδίδονται ακόμη και στον Μπαράκ Ομπάμα.\nV: Ο προμηθέας των σούπερ ηρώων\nΑιώνια καταδικασμένος σε ρόλο αουτσάιντερ ο πρωταγωνιστής του V for Vendetta οριακά μόνο πληροί τις προϋποθέσεις για να ενταχθεί στο πάνθεον των υπερ-ηρώων. Όχι μόνο γιατί δεν διαθέτει υπερφυσικές ιδιότητες (το ίδιο ισχύει και για τον Batman και τον Green Arrow) αλλά κυρίως γιατί αμφισβητεί τη βασική αρχή που λέει ότι οι υπερήρωες έρχονται στη γη για να διατηρήσουν το status quo και όχι να το ανατρέψουν. Τινάζοντας στον αέρα το βρετανικό κοινοβούλιο, ο αγαπημένος ήρωας του Τόνι Νέγκρι (όπως τον χαρακτήρισε ο Σλαβόι Ζίζεκ), θα μπορούσε να υποπέσει αυτομάτως στην κατηγορία των διαβόητων τρομοκρατών. Ο ίδιος όμως είχε εξασφαλίσει με τις προηγούμενες κινήσεις του ότι η τρομοκρατική του ενέργεια δεν ήταν ένα τυφλό χτύπημα αλλά η αρχή μιας επανάστασης.\n«E» Ελευθεροτυπία 9/9/2011\nΒλάσης Αγτζίδης on 28/02/2016\nΟι Εβραίοι που πολέμησαν στο πλευρό του Χίτλερ\n«Δε βοηθήσαμε τους Γερμανούς, είχαμε έναν κοινό εχθρό», έλεγαν…\nΠολέμησαν στο πλευρό των Γερμανών και του Χίτλερ, φρόντισαν τους γερμανούς στρατιώτες και έγιναν φίλοι τους. Πώς αντιμετωπίζουν σήμερα οι Εβραίοι της Φινλανδίας την -όχι και τόσο γνωστή σε πολλούς- συμμαχία τους με τους Ναζί κατά το Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο;\nΤο Σεπτέμβριο του 1941 ένας στρατιωτικός γιατρός προέβη σε μια τόσο ηρωική πράξη, για την οποία του απονεμήθηκε Σιδηρούς Σταυρός.\nΑδιαφορώντας για την ασφάλειά του ο διοικητής Leo Skurnik, περιφερειακός γιατρός ο οποίος κάποτε φιλοδοξούσε να γίνει πιανίστας, οργάνωσε την εκκένωση ενός νοσοκομείου στο πεδίο της μάχης κοντά στα ρωσο-φινλαδικά σύνορα, σώζοντας τις ζωές περισσοτέρων από 600 αντρών, συμπεριλαμβανομένων και μελών των SS.\nΟ Skurnik δεν ήταν ο μοναδικός στρατιώτης που παρασημοφορήθηκε με Σιδηρούν Σταυρό στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο -περισσότεροι από 4 εκατομμύρια άνθρωποι βραβεύτηκαν με αυτό το παράσημο.\nΟ Skurnik όμως ήταν Εβραίος.\nΑλλά δεν ήταν ο μοναδικός Εβραίος που πολέμησε στο πλευρό των Γερμανών.\nΠάνω από 300 Εβραίοι ενώθηκαν με τους Ναζί, όταν η Φινλανδία μπήκε στον πόλεμο τον Ιούνιο του 1941.\nΗ συμμαχία του Χίτλερ με την ομάδα των ανθρώπων που είχε ορκιστεί να εξολοθρεύσει, είναι μία από τις πιο εκπληκτικές πτυχές του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, την οποία όμως σχεδόν κανείς –συμπεριλαμβανομένων των Φινλανδών- δε γνωρίζει, γράφει ο Paul Kendall σε πρόσφατο άρθρο του στη βρετανική εφημερίδα The Telegraph.\n«Ζούσα 25 χρόνια εδώ ήδη, όταν άκουσα για πρώτη φορά αυτήν την ιστορία. Και είμαι Εβραίος» δήλωσε ο John Simon, ένας Νεοϋορκέζος ο οποίος μετακόμισε στο Ελσίνκι το 1982. «Είναι μια ιστορία που δε λέγεται πολύ εδώ».\nΟι βετεράνοι Εβραίοι –κάποιοι από τους οποίους είναι ακόμη ζωντανοί- επιμένουν ότι δε μετανιώνουν και δε νιώθουν ντροπή για τις πράξεις τους. Ωστόσο, αν περάσει κανείς ένα βράδυ μαζί τους συζητώντας και με άλλα μέλη της κοινότητας, οι οποίοι μελέτησαν τα γεγονότα εις βάθος, μπορεί να αντιληφθεί ότι μέσα τους γίνεται μια «μάχη», σχολιάζει ο αρθρογράφος.\nΗ πρώτη «γεύση» από το στρατό που πήρε ο Aron Livson ήταν το 1939. Ήταν 23 ετών, ζούσε στην πόλη Vyborg και συντάχθηκε με το στρατό όταν η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στη Φινλανδία. Ο ίδιος, όσο και πολλοί άλλοι Εβραίοι, ήταν αποφασισμένος να κάνει το καθήκον του όσο καλύτερα μπορούσε, δίνοντας ακόμη και τη ζωή του για την πατρίδα του.\nΣχεδόν χωρίς καμία εξαίρεση, οι Εβραίοι της Φινλανδίας κατάγονταν από ρώσους στρατιώτες, που είχαν εγκατασταθεί στην περιοχή κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής τους θητείας. (Βάσει νόμου στη Ρωσία, οι Εβραίοι εξαναγκάζονταν να υπηρετήσουν στο στρατό από την ηλικία των 10 ετών, μέχρι και για 25 χρόνια).\nΣτην υπόλοιπη Φινλανδία τους αντιμετώπιζαν με καχυποψία, μέχρι την ανεξαρτησία της χώρας από τη Ρωσία το 1917 και τον πόλεμο που ξέσπασε το 1939, όταν στον εβραϊκό πληθυσμό της περιοχής παρουσιάστηκε μια «ευκαιρία» να αποδείξουν πόσο πιστοί και αφοσιωμένοι πολίτες ήταν.\nΟ Livson αγωνίστηκε τόσο γενναία, επιδεικνύοντας πρωτοβουλία και επιδεξιότητες, που του «χάρισαν» το βαθμό του λοχία.\nΌταν ο Χίτλερ εισέβαλε στη Σοβιετική Ένωση με την Επιχείρηση Μπαρμπαρόσα, η Φινλανδία είχε μια ευκαιρία να ανακτήσει τα εδάφη που είχε χάσει κατά τη διάρκεια του Χειμερινού Πολέμου και ένωσε τις δυνάμεις της με τη Γερμανία.\nΟ Livson, όπως και άλλοι Εβραίοι, είχε ακούσει για τις θηρωδίες του Χίτλερ εναντίον των Εβραίων, όμως όταν έφτασε η διαταγή για να συνταχθούν με τις γερμανικές δυνάμεις κατά της Σοβιετικής Ένωσης, δεν σκέφτηκε ούτε για ένα λεπτό να μην υπακούσει, προσθέτει ο αρθρογράφος.\nΣήμερα είναι 97 ετών. Η φωνή του παραμένει δυνατή και καθαρή, η χειραψία του σταθερή και οι απόψεις του ακλόνητες.\n«Έπρεπε να κάνω το καθήκον μου, όπως όλοι οι άλλοι. Δεν ήμασταν Εβραίοι που πολεμούσαμε στο φινλανδικό στρατό. Ήμασταν Φινλανδοί πολίτες, Φινλανδοί στρατιώτες, που πολεμούσαμε για την πατρίδα μας» είπε ο ίδιος στο δημοσιογράφο.\nΕκτός από το ότι έκαναν το καθήκον τους ως στρατιώτες και απέδειξαν την αφοσίωσή τους στην πατρίδα τους, οι βετεράνοι Εβραίοι της Φινλανδίας επιμένουν ότι είναι χαρούμενοι που πολέμησαν και για ακόμη έναν λόγο: Η Φινλανδία και η Γερμανία πολεμούσαν σε διαφορετικούς πολέμους, λένε. Ένας ήταν πόλεμος αυτοάμυνας, και ο άλλος κατάκτησης.\n«Δεν είχα να κάνω με Γερμανούς. Δεν υπήρχαν Γερμανοί εκεί που υπηρετούσα εγώ. Βρίσκονταν 200 χιλιόμετρα πιο βόρεια από το δικό μου σύνταγμα» είπε ακόμη ο Livson.\nΗ ιστορία του Livson όμως μάλλον διαφέρει, από αυτήν άλλων Εβραίων της Φινλανδίας.\nΣτα σύνορα με τη Ρωσία, στην περιοχή της Καρελίας, φινλανδικά και γερμανικά στρατεύματα πολεμούσαν μαζί και οι Εβραίοι είχαν να αντιμετωπίσουν δύο εχθρούς: έναν μπροστά τους και έναν δίπλα τους.\nΖούσαν με ένα διαρκή φόβο ότι θα αποκαλυφθεί η ταυτότητά τους, όμως οι γερμανοί στρατιώτες δεν ασχολήθηκαν περισσότερο. Ήταν Φινλαδνοί, είχαν την υποστήριξη των ανωτέρω τους και οι Γερμανοί –παρότι πολλές φορές ένιωθαν έκπληξη που πολεμούσαν μαζί με Εβραίους- δεν είχαν καμία εξουσία να τους επικρίνουν. Μάλιστα, αναγκάζονταν να χαιρετούν στρατιωτικά έναν εβραίο αξιωματικό, αναφέρει ακόμη ο Kendall.\nΣτη Φινλανδία μπορεί να υπήρχαν γερμανικά στρατεύματα και στο Ελσίνκι γερμανική διοίκηση και η Γκεστάπο, όμως η χώρα απέρριψε τις απαιτήσεις του Χίτλερ να εισαχθούν αντι-εβραϊκοί νόμοι.\nΌταν ο Χίμλερ, ο αρχιτέκτονας της «Τελικής Λύσης», επισκέφθηκε τη Φινλανδία τον Αύγουστο του 1942 και έθεσε στον πρωθυπουργό Jukka Rangell το «Εβραϊκό Ζήτημα», ο Rangell απάντησε: «Δεν έχουμε τέτοιο θέμα».\nΟ John Simon, ο οποίος έχει πάρει πολλές συνεντεύξεις από βετεράνους για πολλά χρόνια σχολίασε το εξής: «Πρέπει να θυμάται κανείς ότι μόλις πριν από 20 χρόνια η Φινλανδία είχε περάσει ένα φριχτό εμφύλιο πόλεμο, που είχε χωρίσει την κοινωνία στη μέση. Από τότε, ορισμένοι λαμπροί πολιτικοί, έκαναν συντονισμένες προσπάθειες για να ενώσουν ξανά τη χώρα. Οι Εβραίοι αποτελούσαν μέρος αυτής της κίνησης».\nΦιλίες Εβραίων με στρατιώτες της Βέρμαχτ\n«Έχω ακούσει μια ιστορία για έναν εβραίο στρατιώτη, ο οποίος επέστρεφε στην κατασκήνωση μαζί με έναν γερμανό στρατιώτη. Ο Εβραίος είπε στο Γερμανό να μην αποκαλύψει ότι είναι Εβραίος και τότε ο δεύτερος του απάντησε το εξής: ‘Μα, δε θα σου συμβεί τίποτε. Εσύ είσαι φινλανδός στρατιώτης. Εγώ θα βρω μπελά’» ανέφερε ο Simon.\nΈνα λεύκωμα που ανήκε στην Chaje Steinbock, μια εβραία νοσοκόμα στο κεντρικό νοσοκομείο στο Oulu, περίπου 600 χιλιόμετρα βόρεια του Ελσίνκι, περιέχει πολλά εγκάρδια μηνύματα που της έγραψαν γερμανοί στρατιώτες.\n«Στην αγαπημένη μου. Σου έχω πει τι είσαι για μένα. Το τι είμαι εγώ για σένα δεν σου ζήτησα ποτέ να μου πεις. Δεν θέλω να ξέρω, δε θέλω να το ακούσω, γιατί όταν γνωρίζει κανείς πολλά καταστρέφεται η ευτυχία. Θα σου πω μόνο ένα πράγμα: θα σου δώσω ό,τι επιθυμήσει η καρδιά σου. Είσαι η γυναίκα που αγάπησα πάνω απ’ όλα. Μέχρι τώρα δεν πίστευα ότι κάτι τέτοιο υπάρχει» της είχε γράψει ένας στρατιώτης που υπογράφει με το όνομα Rudy.\nΜία άλλη γυναίκα, η Dina Poljakoff, που εργαζόταν ως βοηθός νοσοκόμα, βραβεύτηκε με Σιδηρούν Σταυρό. Ήταν η τρίτη και τελευταία από τους Εβραίους της Φινλανδίας που τους δόθηκε το παράσημο αυτό.\n«Οι ‘μη Άριες’ γυναίκες δεν έπρεπε να περιποιούνται τους ‘Αρίους’ και παρότι οι Γερμανοί γνώριζαν ότι η μητέρα μου ήταν Εβραία, τη συμπαθούσαν» λέει η Aviva Nemes-Jalkanen, η κόρη της Steinbock.\nΥπάρχουν αναφορές ότι Γερμανοί επισκέφτηκαν μια φορά μια συναγωγή, η οποία στήθηκε στην πρώτη γραμμή. «Ήταν μια απίστευτη εικόνα. Γερμανοί στρατιώτες με τις στολές τους κάθονταν δίπλα σε εβραίους που προσεύχονταν» είχε πει ο Rony Smolar, γιος του Isak Smolar, ο οποίος ίδρυσε τη συναγωγή, σε ένα συνέδριο στις ΗΠΑ το 2008.\nΒέβαια, πολλές από τις «πτυχές» του Ολοκαυτώματος παρέμεναν κρυφές μέχρι τότε.\nΟι εβραίοι στρατιώτες δε γνώριζαν για τους θαλάμους αερίων και τα φριχτά βασανιστήρια στο Άουσβιτς, το Νταχάου και το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μπέργκεν – Μπέλζεν.\nΠολλοί όμως είχαν επικοινωνία με συγγενείς τους στην Πολωνία και άλλες χώρες της ανατολικής Ευρώπης. «Λάμβαναν γράμματα. Γνώριζαν για τις εκτοπίσεις» λέει ο Simo Muir, επίκουρος καθηγητής Εβραϊκών Σπουδών στο πανεπιστήμιο του Ελσίνκι.\nΟ Leo Skurnik γνώριζε πολύ καλά τι συνέβαινε. Ένας διακεκριμένος επιστήμονας, η καριέρα του οποίου είχε επηρεαστεί από τον αντισημιτισμό στη Φινλανδία, είχε λάβει γράμματα από συγγενείς του οι οποίοι τον ενημέρωσαν τι συνέβαινε στην Ευρώπη. «Γνώριζε αρκετά για να φοβάται» λέει ο γιος του Samuli. «Ήταν όμως γιατρός και υπεύθυνος για τη ζωή τόσο των γερμανών, όσο και των φινλανδών στρατιωτών και αρνήθηκε να κάνει διακρίσεις».\n«Αν θα περιέγραφε κανείς τον πατέρα μου, ένα χαρακτηριστικό που ξεχωρίζει ήταν ο ανθρωπισμός του. Είχε πάρει τον όρκο του Ιπποκράτη και δε μπορούσε να στρέψει το βλέμμα του μακριά από έναν τραυματισμένο άνθρωπο, ανεξάρτητα από την εθνικότητά του» πρόσθεσε.\n«Ήταν πραγματικά πολύ δύσκολα. Υπήρχαν πολλοί τραυματίες και ο πατέρας μου δεν είχε αρκετά φάρμακα. Όμως δεν το έβαλε κάτω» είπε ακόμη. Μάλιστα, κάποια στιγμή έσπευσε και έσωσε μερικούς τραυματίες γερμανούς στρατιώτες, ενώ δεν τολμούσε να πάει κοντά τους κανένας αξιωματικός. Επίσης, πήρε την απόφαση να εκκενώσει το νοσοκομείο στο πεδίο της μάχης, πράξη για την οποία τον βράβευσαν με τον Σιδηρούν Σταυρό.\nΌμως ο Skurnik αρνήθηκε να παραλάβει το παράσημο αυτό (το ίδιο έπραξαν και οι Salomon Klass και Dina Poljakoff).\nΟ Leo Skurnik (αριστερά) και ο Salomon Klass (δεξιά)\n«Όταν οι Γερμανοί αποφάσισαν ότι ήθελαν να δώσουν αυτό το παράσημο στον πατέρα μου, το είπαν στον Στρατηγό Siilasvuo. Εκείνος ενημέρωσε τον πατέρα μου, ο οποίος πίστεψε ότι είχε γίνει κάποιο λάθος και αποφάσισε να δει τι θα γίνει, όταν το Βερολίνο μάθαινε ότι ήταν Εβραίος. Τελικά, λίγο καιρό μετά ο Στρατηγός του είπε ότι το παράσημο είχε εγκριθεί.\nΟ πατέρας μου του απάντησε: ‘Καλέ μου φίλε, πιστεύεις ότι μπορώ να δεχτώ ένα τέτοιο παράσημο; Πες στους γερμανούς συναδέλφους σου ότι θα σκουπίσω τον κ… μου με αυτό!’\nΟ Στρατηγός είπε στους Γερμανούς ακριβώς ό,τι είχε πει ο πατέρας μου, λέξη προς λέξη. Τότε εκείνοι εξοργίστηκαν και του ζήτησαν να τον παραδώσει για να τιμωρηθεί. Όμως ο Siilasvuo αρνήθηκε» είπε ακόμη ο γιος του Skurnik.\nΥπήρχαν αρκετές τέτοιου είδους πράξεις αντίστασης κατά τη διάρκεια του πολέμου.\nΈνας γιατρός, που είχε τοποθετηθεί στην Oulu, αρνήθηκε να χειρουργεί Γερμανούς και μεταφέρθηκε σε άλλο τομέα.\nΗ Sissy Wein, εβραία τραγουδίστρια, που ήταν η «απάντηση» της Φινλανδίας στη Vera Lynn, αρνήθηκε να ψυχαγωγεί τα γερμανικά στρατεύματα.\nΟ αδερφός και ο πατέρας του Aron Livson, που είχαν τοποθετηθεί στην πόλη Kotka περιφρονούσαν τους «συμμάχους» τους σε καθημερινή βάση. «Ο αδερφός μου, που ήταν λοχίας στην αεροπορία, δε χαιρετούσε τους Γερμανούς και όταν αυτοί πήγαιναν στο μαγαζί του πατέρα μου, εκείνος τους πετούσε έξω. Μια τέτοιου είδους συμπεριφορά σε οποιοδήποτε άλλο μέρος της Ευρώπης, συνεπαγόταν σίγουρο θάνατο» θυμάται ο Livson.\nΜετά το τέλος του πολέμου, και την αποκάλυψη των θηριωδιών του Ολοκαυτώματος, οι εβραίοι φινλανδοί στρατιώτες και η ευρύτερη εβραϊκή κοινότητα ένιωσε δυσφορία. Σε μια συνάντηση βετεράνων στο Τελ Αβίβ το 1946 οι Φινλανδοί αντιμετωπίστηκαν ως προδότες και δεν έγιναν δεκτοί, σχολιάζει ακόμη ο αρθρογράφος.\nΠολλοί αναρωτιούνταν αν, ακριβώς επειδή βοήθησαν το Χίτλερ, εκείνος κατάφερε να παραμείνει στην εξουσία περισσότερο καιρό, με αποτέλεσμα να στείλει πολλούς Εβραίους στους θαλάμους αερίων και αν τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά.\n«Δε βοηθήσαμε τους Γερμανούς. Είχαμε έναν κοινό εχθρό, που ήταν οι Ρώσοι και αυτό ήταν όλο» ανέφερε επίμονα ο επικεφαλής των βετεράνων εβραίων της Φινλανδίας, Kent Nadbornik.\nΒλάσης Αγτζίδης on 27/04/2017\nΑΛΛΗ ΜΙΑ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΣΒΟΛΗ\nΗ Έλενα Χουζούρη, σε συνέντευξη στον Ελπιδοφόρο Ιντζέμπελη με αφορμήτην έκδοση του βιβλίου της για τους Εβραίους της Θεσσλονίκης με τον τίτλο «Ο θείος Αβραάμ μένει πάντα εδώ¨είπε μεταξύ άλλων τα εξής: «Τα όσα έγιναν τον Ιούνιο του 1931 στη Θεσσαλονίκη στοιχειοθετούν, κατά την άποψή μου, μία από τις πιο μαύρες σελίδες της πρόσφατης ιστορίας της, και γι’ αυτό έχουν τόσο καλά κουκουλωθεί, με αποτέλεσμα ελάχιστοι να τα γνωρίζουν. Η πυρπόληση της φτωχικής εβραϊκής συνοικίας Κάμπελ καθώς και η ανεπιτυχής, ευτυχώς, προσπάθεια καταστροφής της επίσης φτωχικής εβραϊκής συνοικίας 151, από φανατισμένους, Πόντιους στην πλειοψηφία τους, πρόσφυγες, από την Τούμπα και την Καλαμαριά, καθοδηγούμενους από τη φασιστική και αντισημιτική οργάνωση ΕΕΕ, γνωστή ως «Τα Τρία Έψιλον», σηματοδοτούν κατά την άποψή μου τον ήδη εξελισσόμενο αντισημιτισμό στην πόλη από τη δεκαετία του 1920 και εντεύθεν, με αποκορύφωμα τη γερμανική Κατοχή και τα όσα θλιβερά συνέβησαν με το ξεκλήρισμα των Εβραίων – ο Γιώργος Ιωάννου, προς τιμήν του, ήταν ο πρώτος που τόλμησε να τα γράψει αυτά. Ο ένας λόγος, λοιπόν, ήταν να τα γράψω κι εγώ με τη σειρά μου.»\nΠολλά είναι τα σημεία που θα μπορούσαν να σχολιαστούν όπως και τα υπόγεια σχήματα που επιχειρεί να καλλιεργήσει η συγγραφέας. Το πιό έντονο από τα σημεία αυτά με απασχόλησα στο σχόλιο που κατέθεσα:\n#1 B.A. 27-04-2017 11:10\nΣτη συνέντευξη αναφέρει ότι το πογκρόμ του Κάμπελ έγινει «από φανατισμένους, Πόντιους στην πλειοψηφία τους,» Ο ηπιότερος χαρακτηρισμός γι αυτή την αυθαίρετη τοποθέτηση μπορεί να είναι ότι αποτελεί μια ρατσιστική προκατάληψη…. Από πουθενά δεν έχουμε απογραφικά στοιχεία των ακροδεξιών της ΕΕΕ που να αποδεικνύουν ότι απαρτιζόταν από αυτή την εθνοτική ομάδα…\nΑντιθέτως έχουμε πάρα πολλά στοιχεία που συμμετοχής των Ποντίων στο εργατικό κίνημα. Ειδικά στο χώρο της Κεντρικής Μακεδονίας οι ποντιακές κοινότητες είχαν μετατρέψει την ενδοχώρα της Θεσσαλονίκης σε «κόκκινη περιοχή»…. Επίσης είναι γνωστό ότι στην ίδια την πόλη είχε εγκατασταθεί μικρός αριθμός Ποντίων προσφύγων.\nΟπότε τέτοιες απαράδεκτες γενικεύσεις δημιουργούν στερεότυπα και συνιστούν μια ξεκάθαρη ρατσιστική προσβολή.\nΗ ρατσιστική προσβολή της Χουζούρη κατά των Ποντίων παραπέμπει σε μια παλαιότερη του «Ένεκεν» και του Ταχματζίδη: https://kars1918.wordpress.com/2011/06/23/eneken/\n[…] Οδός Κεμάλ, αριθμός Mηδέν… Μεταχρονολογημένη επιστολή στον κ. Μπουτάρη Συζητώντας για τους πρόσφυγες μ’ αφορμή τη Γενοκτονία… […]\nΟι μισές αλήθειες του κ. Μπουτάρη… - Press Publica | Δημοσιογραφία για το δημόσιο συμφέρον on 02/02/2018\n[…] Συζητώντας για τους πρόσφυγες μ’ αφορμή τη Γενοκτονία… Συζητώντας για τους πρόσφυγες μ’ αφορμή τη Γενοκτονία των Εβραίων… […]\nΓράψτε απάντηση στο S. Boyer Ακύρωση απάντησης


Πρώτη καταχώρηση: Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018, 12:55\nΟι Γερμανοί λατρεύουν το μέλι. Ωστόσο, δεν μπορούν να είναι σίγουροι εάν το προϊόν που αλείφουν στο ψωμί τους είναι νοθευμένο. Η συζήτηση για το μέλι φτάνει σήμερα στο Ευρωκοινοβούλιο.\nΣήμερα το Ευρωκοινοβούλιο θα αποφασίσει για διάφορες προτάσεις που έχουν γίνει σχετικά με το εμπόριο και τον έλεγχο του μελιού στην Ε.Ε. Συγκεκριμένα, θα συζητηθεί το θέμα των ελέγχων, των προστίμων και της σήμανσης στις συσκευασίες.\nΣτη Γερμανία τα εγχώρια προϊόντα καλύπτουν μόλις το 20% της ζήτησης, στην Ευρώπη το 60%. Κάθε χρόνο εισάγονται περίπου 200.000 τόνοι μέλι στην Ε.Ε. Η Κίνα, το Μεξικό και η Ουκρανία συγκαταλέγονται στους μεγαλύτερους εξαγωγείς.\nΩστόσο, σύμφωνα με στοιχεία του Ευρωκοινοβουλίου, συχνά τα εισαγόμενα προϊόντα δεν πληρούν τις προδιαγραφές της Ε.Ε. Σε εξετάσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Κοινό Κέντρο Ερευνών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το 20% των δειγμάτων δεν πέρασε το τεστ. Σε πολλά μέλια προστίθεται ζάχαρη, κάτι το οποίο κανονικά δεν επιτρέπεται σε ένα φυσικό προϊόν, όπως είναι το μέλι. Με αυτόν τον τρόπο το σχετικά ακριβό προϊόν αραιώνεται με φθηνά υλικά. Η εν λόγω μέθοδος μπορεί να μην είναι βλαβερή για τον ανθρώπινο οργανισμό, αλλά εξαπατά τον καταναλωτή.\nΙδιαίτερα το μέλι από την Κίνα φαίνεται να νοθεύεται συχνά. Σύμφωνα με τον Σύνδεσμο Γερμανών Μελισσοκόμων, το κινεζικό μέλι πωλείται στην παγκόσμια αγορά ακόμη και με 1,20€ το κιλό, τη στιγμή που το γερμανικό, για παράδειγμα, κοστίζει από 12 έως 15€.\nΟ Χέλμουτ Χορν από το κρατικό Ίδρυμα Μελισσοκομίας στη Βάδη-Βυρτεμβέργη επισημαίνει, πάντως, ότι στη Γερμανία το μέλι συγκαταλέγεται στα προϊόντα που περνούν από τους αυστηρότερους ελέγχους. Οι έλεγχοι γίνονται και στα εισαγόμενα μέλια.\nΗ μεγάλη ζήτηση στη Γερμανία έχει ως αποτέλεσμα οι ντόπιοι παραγωγοί να μην προλαβαίνουν να πωλούν το μέλι τους. «Οι περισσότεροι έχουν ξεπουλήσει πριν από τα Χριστούγεννα» επισημαίνει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Μελισσοκόμων Πέτερ Μάσκε. Οι περισσότεροι Γερμανοί μελισσοκόμοι έχουν το πολύ 10 αποικίες μελισσών και παράγουν από 20 έως 30 κιλά μέλι τον χρόνο.\nΣύμφωνα με τον Χέλμουτ Χορν, στα γερμανικά μέλια δεν διαπιστώνονται νοθευμένα προϊόντα. Ο ειδικός αναλύει στο εργαστήριο τη σύσταση του μελιού και μπορεί να διαπιστώσει ακόμη και από πού προέρχεται το μέλι από τη σύσταση της γύρης. Έτσι διαπιστώνεται και εάν έχει γίνει πρόσμειξη περισσότερων ειδών, τα οποία είναι πιο ύποπτα για νοθεία.\nΒάσει της ισχύουσας νομοθεσίας αρκεί να αναγράφεται στη συσκευασία ότι πρόκειται για μείγμα από χώρες της Ε.Ε. ή εκτός Ε.Ε. Ο καταναλωτής δεν μπορεί να ξέρει εάν το μέλι προέρχεται από τη Γερμανία ή τη Ρουμανία, από την Κίνα ή το Μεξικό. Τώρα ευρωβουλευτές, όπως o Νόρμπερτ Έρντες από την Ουγγαρία, ζητούν να αναγράφεται ξεκάθαρα στη συσκευασία από πού προέρχεται το μέλι και σε αυτά που αποτελούν μείγμα περισσότερων τα ποσοστά των ειδών.\nΤελευταία ενημέρωση: Πέμπτη, 1 Μαρτίου 2018, 14:46


Θλίψη: Αυτά είναι τα πρώτα θύματα του 19χρονου μακελάρη της Φλόριντα!\nYou are at:Home»Επικαιρότητα»Θλίψη: Αυτά είναι τα πρώτα θύματα του 19χρονου μακελάρη της Φλόριντα!\nBy 16/02/2018 36 views\nPrevious ArticleΤην Φώναζαν «Άσχημη» και «Αποκρουστική». Δείτε ΠΩΣ Απάντησε και Έπαθαν Όλοι ΣΟΚ! [Βίντεο]\nNext Article Πένθος στην κοσμική και επιχειρηματική ζωή της Κύπρου!


Η ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ – Πράσινο σύννεφο\nΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΘΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΥ ποσότητα\nISBN: 978-960-453-207-0 SKU: 05705\nΗ προσευχή της Εκκλησίας μοιάζει με την αναπνοή του ανθρώπου: η ζωή του εξαρτάται από αυτήν! Ανάμεσα στις προσευχές της Εκκλησίας ξεχωριστή θέση κατέχει ο Ακάθιστος Ύμνος. Το περιεχόμενο του ύμνου αυτού, που αποτελεί αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας αλλά και πηγή πνευματικής δύναμης για τον άνθρωπο, είναι το μήνυμα του Αγγέλου Γαβριήλ προς τη Θεοτόκο για το δικό μας λυτρωμό. Το δε κοντάκιο “Τη Υπερμάχω Στρατηγώ” έγινε ο εθνικός ύμνος του γένους των Ελλήνων και το πιο χαρακτηριστικό σημείο των Χαιρετισμών. Στη νέα καλαίσθητη έκδοση που διατίθεται σε μπλε και μπορντό χρώμα, παρατίθεται απέναντι από το κείμενο η μετάφρασή του, από το θεολόγο καθηγητή κ. Στέφανο Κισιώτη. Η έκδοση αυτή κυκλοφορεί με την ευλογία του Πατριάρχη Κων/πόλεως κ.κ. Βαρθολομαίου\n10 × 13.6 cm\nΗ ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΣ-ΜΙΚΡ...


100% Hotelshow | Εκθέτης: Ασημακοπουλοσ Ν. Αβεε\nHOTEL DESIGN AWARDS ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ν. ΑΒΕΕ\nBOOTH NUMBER: A36-B32\nΗ εταιρεία Ν. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΑΒΕΕ είναι η μεγαλύτερη εισαγωγική και μεταποιητική εταιρεία με εξειδίκευση άνω των 50 ετών στις εφαρμογές συστημάτων σκίασης και ελέγχου του φυσικού φωτισμού.Εισάγει, κατασκευάζει και διανέμει Συστήματα Σκίασης και είδη Διακόσμησης Χώρου υψηλής ποιότητας που ανταποκρίνονται στις ιδιαίτερες απαιτήσεις κάθε πελάτη.Σε ένα ιδιόκτητο χώρο 5500 τ.μ. στην περιοχή του Ελληνικού, στεγάζονται τα γραφεία της εταιρίας, καθώς και οι χώροι παραγωγής, αποθήκευσης και εκθέσεων. ΠΡΟΙΟΝΤΑ/ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ\nΝέα σειρά υφασμάτων σκίασης Optima Triple Shade Νέα σειρά υφασμάτων σκίασης Optima Triple Shade σε διάφορα χρώματα για μοναδική αίσθηση στον χώρο σας. Εξαιτίας του ξεχωριστού τους σχεδιασμού, περιστρέφοντας τις υφασμάτινες περσίδες του, μπορείτε να ελέγχετε το φως που εισέρχεται στον χώρο εξασφαλίζοντας παράλληλα την ιδιωτικότητα σας. Συστήματα υπαίθριας σκίασης Umbrosa\nΤα συστήματα υπαίθριας σκίασης του γνωστού οίκου Umbrosa αποτελούν ιδανική λύση στην κάλυψη αναγκών σκιάς σε εξωτερικούς χώρους. Η ιδιαίτερη αισθητική, η λειτουργικότητα, καθώς και το μεγάλο φάσμα εφαρμογής τους, αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά της επιλογής αυτής.\nΣύστημα MOA Screen\nΤο καινοτόμο σύστημα MOA Screen αποτελεί μια εξαιρετική λύση για εξωτερικούς ή εσωτερικούς χώρους, προσόψεις κτιρίων ή άλλες αρχιτεκτονικές εφαρμογές. Χάρη στον εξαιρετικής κατασκευής σχεδιασμό, με την αντίστοιχη επιλογή υλικού (ατσάλι, αλουμίνιο ή πλαστικό) προσφέρει μια μοναδική αισθητική. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ\nΤοποθεσία: Έλληνικό, Ελλάδα\nΥπεύθυνος Επικοινωνίας: Δημήτριος, Ρούλιας\nΘέση: Υπεύθυνος Marketing


06/06/2021 · 07:38\nΜία ιστορία για παιδιά με στοιχεία της σύγχρονης ιστορίας της Θεσσαλονίκης\nΤίτλος: Το ξεχασμένο κλειδί\nΈκδοση: Κόκκινη κλωστή δεμένη (2017)\nΜετά από αρκετό καιρό θα δούμε ένα παιδικό βιβλίο στη Vivlioniki. Απευθύνεται για παιδιά μεγαλύτερα των 9 ετών, αλλά έχει να πει πραγματάκια και για τους γονείς των μικρών αναγνωστών.\nΗ έκδοση είναι απλή και λιτή. Στο εξώφυλλο και στο οπισθόφυλλο υπάρχουν σχέδια της Κανέλλας Στασινοπούλου με θέμα την Καμάρα, τον Λευκό Πύργο και την Άνω Πόλη της Θεσσαλονίκης. Ευανάγνωστο κείμενο με μεγάλους χαρακτήρες για να βοηθά το διάβασμα των παιδιών αλλά και των πρεσβύωπων γονέων τους. Στο σύνολό της μια συμπαθητική δουλειά.\nΠρωταγωνιστές του έργου είναι οι μικροί Χρήστος και Μανόλης, δύο παιδιά που γνωρίστηκαν σε μια κατασκήνωση και έγιναν φίλοι. Ο Χρήστος μένει στη Θεσσαλονίκη και ο Μανόλης στην Αθήνα. Ο Μανόλης επισκέφτεται τον Χρήστο για το τριήμερο της Καθαράς Δευτέρας και ο ερχομός του συμπίπτει με το ατυχές γεγονός μιας πυρκαγιάς στην πολυκατοικία που μένει η γιαγιά του Χρήστου. Η γιαγιά στη βιασύνη της πάνω να φύγει θα πάρει μόνο ένα παλιό παιδικό παλτό. Μέσα σε αυτό υπάρχει ραμμένο το κλειδί του τίτλου του βιβλίου. Τι ανοίγει άραγε αυτό το κλειδί; Και ποια η σημασία του παλτό στη γιαγιά; Τι θα κάνουν οι δύο μικροί ήρωές μας για να βρούνε απαντήσεις; Και πώς η ιστορία της πόλης επηρεάζει τους άγνωστους κατοίκους της;\nΗ συγγραφέας με όχημα την ιστορία της βρίσκει αφορμές να μιλήσει για μνημεία της Θεσσαλονίκης, για το παρελθόν της (το παλαιότερο αλλά και το πιο κοντινό μας), για κάποια χαρακτηριστικά της πόλης και για διάφορες γωνιές της. Στο επίκεντρο βρίσκεται η γνωριμία της γιαγιάς Άννας με έναν νεαρό Εβραίο, των Ιάκωβο, κατά τη διάρκεια της Κατοχής και την αγάπη που αναπτύχθηκε μεταξύ τους. Ο Ιάκωβος στάλθηκε και αυτός στα στρατόπεδα εξόντωσης και έκτοτε τα ίχνη του χάθηκαν. Η ιστορία αυτή θα γοητεύσει τον Χρήστο και τον Μανόλη και θα προσπαθήσουν να βρούνε τι έγινε τελικά ο Ιάκωβος.\nΣκοπός του βιβλίου είναι να γνωρίσουν οι μικροί αναγνώστες στοιχεία για την πόλη τους. Είναι το πρώτο βήμα, η δικαιολογία ή το κίνητρο για να πάνε μια επίσκεψη στα διάφορα μέρη που αναφέρονται στις σελίδες του βιβλίου. Από εκεί και πέρα είναι υποχρέωση των γονέων να μιλήσουν στα παιδιά για τα γεγονότα του έργου, για την ιστορία της πόλης με ειλικρίνεια. Η Κασιάρου αναφέρει αρκετά πράγματα (για την προσφυγιά του 1922, για την Κατοχή, για τη σύγχρονη πόλη κτλ), φαντάζομαι οι απορίες των παιδιών θα είναι πολλές και μοιραία τα πράγματα που έχουν να μάθουν είναι ακόμη περισσότερα.\nΠαιδικά βιβλία έχουμε δει κάποια στη Vivlioniki. Είναι τα δύο του Σάκη Σερέφα με τίτλο «Ένας δεινόσαυρος στο μπαλκόνι μου» (εικονογραφημένο και θεατρικό), είναι ένα του Μανδηλαρά, είναι δύο οδηγοί πόλης από την Ντεκάστρο και τη Χατζή, ένα παιδικό βιβλίο για την ιστορία του Λευκού Πύργου, το βιβλίο της Τσιόλια-Κοτρώτσου, μία συλλογή διηγημάτων της Παπαδημητρίου, ένας ταξιδιωτικός οδηγός για τους μικρούς αναγνώστες, και τα εφηβικά μυθιστορήματα της Μητσιάλη και του Ballerini. Ίσως να έχουμε δει και άλλα αλλά δεν τα θυμάμαι.\nΠροσωπικά το βιβλίο το διάβασα με ενδιαφέρον. Τα παιδιά μου είναι ακόμη πολύ μικρά για να το διαβάσουν μόνα τους, αλλά θα κάτσω να τους το διαβάσω εγώ και στη συνέχεια θα προσπαθήσω να απαντήσω στις απορίες που θα τους γεννηθούν. Και τώρα που έφτιαξε ο καιρός, θα βρούμε και χρόνο για να κατέβουμε στην πόλη και να γνωρίσουμε από κοντά όσα αναφέρει η συγγραφέας στο έργο της.\nFiled under ΚΑΣΙΑΡΟΥ, Εύα, Συγγραφείς


Μοναδικό ξενοδοχείο βρίσκεται στη παραλιακή ακτή, στην άκρη του πευκοδάσος. Αποτελείται από κεντρικό κτήριο και διώροφα μπανγκαλόου. Ευρεία επιλογή στα πολυτελέστερα δωμάτια και σουίτες, εστιατόριο, ταβέρνα, μπαρ, ίντερνετ, αίθουσα συνεδριάσεων. γυμναστήριο, σπορ, σέρβις πρώτης κατηγορίας. Ανεπανάληπτα ηλιοβασιλέματα, θέα στην θάλασσα και το Όλυμπο. Ιδανικό μέρος για ήσυχες διακοπές μακριά από τη φασαρία της πόλης.\nPossidi Holidays Resort Hotel: All Inclusive, Half Board\nΧερσόνησος Κασσάνδρας, στα 2 χλμ. από το κέντρο της περιοχής Ποσσείδι, 7 χλμ. απ' την Φούρκα, 24 χλμ. από τη Καλλιθέα, 26 χλμ. από το Άφυτο και 100 χλμ. από το διεθνές αεροδρόμιο "Μακεδονία".\nΣύνολο 124 δωμάτια: Doudles (~25 τ.μ.) & Double Bungalows (~25 τ.μ.), Family Rooms & Family Bungalows (~30 τ.μ.), Superior Rooms (~25 τ.μ.), Suites Bungalows (~40 τ.μ.) , 5 Executive Suites (~45 τ.μ.), Presidential Suite (~75 τ.μ.).\nΣτα δωμάτια: κεντρικό κλιματιστικό, δορυφορική τηλεόραση, ψυγείο/μίνι-μπαρ (με ζήτηση), τηλέφωνο, τηλεφωνητής, χρηματοκιβώτιο, πιστολάκι, μπάνιο (μπανιέρα/ντους), στεγνωτήριο για ρούχα, μπαλκόνι/βεράντα, θέα στην θάλασσα η κήπο.\nΤύπος επιπλέον κρεβάτι - καναπές-κρεβάτι.\nFamily Room & Family Bungalow Ευρύχωρο δωμάτιο, ένα μεγάλο δωμάτιο, 3 μονά κρεβάτια και 1 καναπές κρεβάτι. Μερικά δωμάτια στο κεντρικό κτήριο, τα υπόλοιπα στα μπανγκαλόου. Θέα στο κήπο, μέγιστη διαμονή 3 ενήλικοι και 1 παιδί η 2 ενήλικοί και 2 παιδιά.\nSuperior Room Ευρύχωρα δωμάτια, βρίσκονται στο κεντρικό κτήριο, κομψό ντιζάιν, θέα στην θάλασσα.\nSuite Bungalow 2 δωμάτια (καθιστικό και υπνοδωμάτιο), μπουρνούζια, μίνι-μπαρ (με ζήτηση), μπαλκόνι, στεγνωτήριο για ρούχα. Μέγιστη διαμονή 3 ενήλικοι και 1 παιδί η 2 ενήλικοί και 2 παιδιά.\nExecutive Suite 2 δωμάτια (καθιστικό και υπνοδωμάτιο), μπουρνούζια, βεράντα, πολυτελές έπιπλα, θέα στη θάλασσα (σε περισσότερες σουίτες), μέγιστη διαμονή 3 ενήλικοι και 1 παιδί η 2 ενήλικοι και 2 παιδιά.\nPresidential Suite Βρίσκεται στο κεντρικό κτήριο. Μεγάλη βεράντα (100 τ.μ.), 2 υπνοδωμάτια, καθιστικό, 2 μπάνια (το ένα με υδρομασάζ), μπουρνούζια. Στης σουίτες: ιταλικό στυλ, πολυτελές αξεσουάρ μπάνιου, μπουκάλι κρασί και φρούτα - την ημέρα άφιξης, πρωινή καθαριότητα στα δωμάτια, γρήγορο check in.\nΚατάλογος υπηρεσιών, για τους επισκέπτες ξενοδοχείου με το σύστημα "All Inclusive" 2016\nΏρες λειτουργίας 10.00 – 23.30\nΤην ημέρα άφιξης στο ξενοδοχείο - ποτό υποδοχής (ποτήρι σαμπάνιας)\nΠρωινό: Εστιατόριο ‘’Myrtia’’ *\n08.00 – 10.00 - αμερικάνικος μπουφές.\nΜεσημεριανό: Ταβέρνες ‘’Magnolia’’* (βρίσκονται δίπλα απ' τη πισίνα)\n13.00 – 14.30 Δουλεύει με το σύστημα “Set Menu”.\nΒραδινό: Εστιατόριο ‘’Myrtia’’ *\n19.00 με 21.00. Ώρες λειτουργίας εστιατορίου αλλάζει ανάλογα με το καιρό. Στην αρχή του σεζόν δουλεύει με το σύστημα ‘’Delicatessen Buffet style’’. Μια φορά την εβδομάδα διοργανώνονται θεματικές βραδιές B-B-Q , Gala Night , Fish Night , Italian Night , Mediterranean Night.\nΜπαρ:* Το κεντρικό μπαρ του ξενοδοχείου και μπαρ στην πισίνα (Main bar & pool bar):\nώρες λειτουργίας με το πρόγραμμα "All Inclusive": από 10.00 – 20.30\nBeach & Snak Bar - δεν δουλεύει με το πρόγραμμα "All Inclusive"\nΕξυπηρέτηση στα δωμάτια\nΜε επιπλέων πληρωμή.\nΓυμναστήριο: από 08.00 – 20.00 – δωρεάν.\nΣάουνα - Υδρομασάζ: 1 επίσκεψη δωρεάν κατά την διάρκεια διαμονής (με ραντεβού)\nΞαπλώστρες, ομπρέλες (στην παραλία και διπλά απ' την πισίνα): δωρεάν. !\nΓήπεδο τένις: δωρεάν (με ραντεβού)\n!!! Το ξενοδοχείο έχει δικαίωμα να κάνει κάποιες αλλαγές χωρίς περεταίρω ανακοίνωση.


91 Κομμουνιστικά και Εργατικά κόμματα θα συμμετέχουν στην 20η Διεθνή Συνάντηση στην Αθήνα - Ατέχνως\nΒρίσκεστε:Ατέχνως»Πολιτική»91 Κομμουνιστικά και Εργατικά κόμματα θα συμμετέχουν στην 20η Διεθνή Συνάντηση στην Αθήνα\n91 Κομμουνιστικά και Εργατικά κόμματα θα συμμετέχουν στην 20η Διεθνή Συνάντηση στην Αθήνα\nΑπό nikos στο Νοέ 19, 2018 Πολιτική\nΤουλάχιστον 91 Κομμουνιστικά και Εργατικά κόμματα απ’ όλο τον κόσμο έχουν μέχρι στιγμής δηλώσει συμμετοχή για την 20ή Διεθνή Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων (ΔΣΚΕΚ) που θα φιλοξενηθεί στις 23 – 25 Νοέμβρη στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ στον Περισσό.\nΤο θέμα της φετινής συνάντησης είναι «Η σύγχρονη εργατική τάξη και η συμμαχία της. Τα καθήκοντα της πολιτικής της πρωτοπορίας – των Κομμουνιστικών κι Εργατικών Κομμάτων – στον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση και τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, για τα δικαιώματα των εργατών και των λαών, για την ειρήνη, τον σοσιαλισμό».\nΗ 20η ΔΣΚΕΚ συμπίπτει με την επέτειο των 100 χρόνων από την ίδρυση του ΚΚΕ και οι διεθνείς αντιπροσωπείες έχουν προσκληθεί στη μεγάλη πολιτική-πολιτιστική εκδήλωση που θα λάβει χώρα την Κυριακή 25 Νοέμβρη στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας.\nΗ αντίστοιχη περσινή Διεθνής Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων είχε πραγματοποιηθεί το Νοέμβρη του 2017 στο Λένινγκραντ (Αγ. Πετρούπολη) της Ρωσίας.\n100 χρόνια ΚΚΕ Διεθνής Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων\nΠροηγούμενη δημοσίευση Δικαστής ζήτησε γενετική ανάλυση σημαίας, με την οποία ενδέχεται να είχε καλυφθεί η σορός του Λόρκα\nΕπόμενη δημοσίευση Πέθανε ο συγγραφέας Γιώργος Σκούρτης


Βρείτε υπέροχες τιμές στην Maggiore Ενοικίαση αυτοκινήτου Chieri | 100% αυτοκίνητα! Κοιτάξτε & Κλείστε εδώ!\nΟι καλύτερες ενοικιάσεις αυτοκινήτων στο Chieri, Ιταλία. Χωρίς κρυφές χρεώσεις. Δωρεάν ακύρωση\nMAGGIORE ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα στο Chieri\nMAGGIORE στην Chieri\nΣυμβουλές ενοικίασης αυτοκινήτου στο Chieri\nΟι ενοικιάσεις αυτοκινήτων από τη Maggiore στη Chieri αξιολογήθηκαν από 2000+ πελάτες με βαθμολογία 8/10. Το φθηνότερο αυτοκίνητο από τη Maggiore στη Chieri είναι το Fiat Panda της κατηγορίας ενοικιαζόμενων αυτοκινήτων Οικονομικό. Η τιμή της είναι μόνο 18,63 $ την ημέρα.\nΟι περισσότεροι πελάτες μας συνήθως κάνουν κράτηση αυτοκινήτων κατηγορίας ενοικιαζόμενων αυτοκινήτων Οικονομικό στις Ιταλία. Το φθηνότερο αυτοκίνητο Οικονομικό από τοην Maggiore στο Chieri παρουσιάζεται από την Fiat Panda με 18,63 $ ανά ημέρα.\nΗ Alamo είναι η εταιρεία ενοικίασης αυτοκινήτων με την υψηλότερη βαθμολογία πελατών στο Chieri με μέσο όρο βαθμολογίας 8.5/10, με βάση 2000+ κριτικές πελατών. Το φθηνότερο όχημα από την Alamo είναι το Fiat Panda κατηγορίας ενοικιαζόμενων αυτοκινήτων Mini για 21,24 $ την ημέρα.\nΌσο για το πιο δημοφιλές στην ομάδα ενοικιαζόμενων αυτοκινήτων στη Ιταλία, το οποίο είναι το Οικονομικό, το φθηνότερο αυτοκίνητο από την Alamo στο Chieri είναι της Renault Clio, με χρέωση 23,49 $ ανά ημέρα.\nΤο φθηνότερο ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο στο Chieri είναι το Citroen C3 από την Ecovia. Η τιμή του είναι μόνο 14,67 $ ανά ημέρα. Η Ecovia αξιολογήθηκε από 5000+ πελάτες με μέσο όρο βαθμολογίας 8.1/10.\nΠληροφορίες για MAGGIORE στo Chieri\nMAGGIORE τιμές ενοικιαζόμενων αυτοκινήτων στο Τορίνο Κασέλε Αεροδρόμιο (TRN)\nαπό 38 $ από 15 $ από 126 $\nαπό 20 $ από 43 $ από 61 $ από 85 $ από 71 $ από 32 $\nαπό 15 $ από 15 $ από 128 $ από 60 $ από 50 $ από 83 $ από 72 $\nαπό 26 $ από 42 $ από 78 $ από 107 $ από 83 $ από 32 $ από 57 $\nαπό 46 $ από 48 $ από 95 $ από 135 $ από 73 $ από 27 $\nαπό 47 $ από 30 $ από 122 $ από 85 $ από 54 $ από 105 $ από 30 $\nαπό 55 $ από 15 $ από 205 $ από 186 $ από 146 $\nαπό 26 $ από 40 $ από 71 $ από 107 $\nαπό 28 $ από 39 $ από 40 $\nαπό 50 $ από 56 $ από 61 $ από 78 $\nαπό 34 $ από 16 $ από 169 $ από 55 $ από 43 $ από 58 $\nαπό 50 $ από 56 $ από 105 $ από 79 $\nαπό 53 $ από 59 $ από 111 $ από 78 $\nαπό 42 $ από 49 $ από 60 $ από 84 $\nαπό 38 $ από 39 $ από 127 $ από 59 $\nMAGGIORE ενοικιαζόμενα αυτοκίνητα κοντά στην Chieri\nMAGGIORE ενοικίαση στα γύρω αεροδρόμια\nMAGGIORE στο Τορίνο Κασέλε Αεροδρόμιο 24.91 Χλμ / 15.48 Μ\nMAGGIORE ενοικίαση σε σιδηροδρομικούς σταθμούς\nMAGGIORE στο Turin Porta Nuova Train Station 12.07 Χλμ / 7.5 Μ\nMAGGIORE στο Τουρίνο 12.37 Χλμ / 7.68 Μ\nMAGGIORE στο Asti 32.9 Χλμ / 20.44 Μ\nΕνοικίαση αυτοκινήτου κοντά στην Chieri\nΤορίνο Κασέλε Αεροδρόμιο (TRN) 24.91 Χλμ / 15.48 Μ\nTurin Porta Nuova Train Station 12.07 Χλμ / 7.5 Μ\nΤουρίνο 12.37 Χλμ / 7.68 Μ\nAsti 32.9 Χλμ / 20.44 Μ\nΣυγκρίνετε τιμές ενοικίασης αυτοκινήτου από όλους τους παροχείς στο Chieri. Λάβετε φθηνές τιμές για MAGGIORE ενοικιάσεις αυτοκινήτων


Θέλει Σίμον η Κάχα Λαμποράλ! | Onsports.gr\nhome ΜπάσκετΕυρωπαϊκά πρωταθλήματαΘέλει Σίμον η Κάχα Λαμποράλ! Κοινοποιήστε\nΘέλει Σίμον η Κάχα Λαμποράλ!\tΣυντάκτης: Αλέξανδρος Πρίφτης Δημοσίευση: Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011 17.55\nΣτην απόκτηση του Κρούνοσλαβ Σίμον θέλει να προχωρήσει η ομάδα της Κάχα Λαμποράλ, για το υπόλοιπο της φετινής αγωνιστικής περιόδου.\tΟ Κροάτης γκαρντ έχει ξεχωρίσει με τις εμφανίσεις του στη φετινή Ευρωλίγκα και οι ισπανοί έχουν δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για την απόκτησή του. Ο Σίμον με τη φανέλα της ΚΚ Ζάγκρεμπ μετράει 14,9 πόντους μέσο όρο και δεν αποκλείεται σε περίπτωση που αποκλειστεί η ομάδα του από την επόμενη φάση του θεσμού της Ευρωλίγκας να μετακομίσει στην Ισπανία για λογαριασμό της Κάχα Λαμποράλ. Κατηγορία: Μπάσκετ Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα