MQL - гэта Passé - Вы ствараеце MQM? | Martech Zone\nГульня больш не толькі пра лічбы; сённяшні маркетынгавы ландшафт - гэта прыцягненне кліентаў больш сапраўднымі спосабамі, якія ўмацоўваюць давер і - у рэшце рэшт - больш трывалыя адносіны. Гэта асабліва важна зараз, і я прагназую, што яно застанецца такім і пасля COVID, таму што лічбавы маркетынг павінен кіраваць канвеерам продажаў, што з'яўляецца вядучым паказчыкам росту даходаў.\nЧытачы гэтага блога будуць добра знаёмыя з варонкамі маркетынгу і продажаў, візуальным уяўленнем пра ўзаемадзеянне любых патэнцыйных кліентаў і кліентаў з вашым бізнесам. Гэта лаканічна ілюструе гіпатэтычны шлях, які невядомая перспектыва праходзіць ад нічога невядомага пра кампанію да таго, каб стаць адным з яе лаяльных кліентаў. Акрамя таго, ён можа адсочваць магчымасць перакрыжаванага продажу альбо продажу з наяўнай уліковай запісам новага прадукту або паслугі. Колькі б мы не абмяркоўвалі дакладнасць і эфектыўнасць варонкі, адно можна сказаць напэўна: яна тут застаецца!\nТыповая варонка B2B для маркетынгу і продажаў для прадпрыемствы ў эпоху да COVID адлюстравана на прыведзенай вышэй схеме. Пачынаючы з верхняй часткі варонкі, што можа быць тыповым выпадкам, калі ў вас ёсць сотні тысяч наведвальнікаў вашых мерапрыемстваў ці вэб-сайта, а таксама перспектывы, на якіх вы арыентуецеся ў рэкламных кампаніях. Гэта этап фарміравання дасведчанасці аб вашых мэтавых перспектывах. Як правіла, кампанія можа разлічваць на каэфіцыент канверсіі прыблізна 5%, што ў гэтым прыкладзе прывядзе да 5,000 патэнцыялаў.\nНаступным этапам з'яўляецца ацэнка і выхаванне гэтых патэнцыйных кліентаў і пераўтварэнне іх у MQL (маркетынгавыя патэнцыяльныя кліенты) на аснове ўзроўню цікавасці, які патэнцыял праяўляе да нашага брэнда ці прадукту. Звычайна гэта момант, калі адбываецца перадача продажаў, таму продажу могуць кваліфікаваць гэтых патэнцыйных кліентаў, а потым пераўтварыць іх у магчымасці ў рамках канвеера продажаў.\nДля большасці відаў B2B-маркетынгу і продажаў 1% патэнцыйных кліентаў пераўтвараецца ў выйгрышы. У гэтым прыкладзе, пачынаючы з прыблізна 5,000 лідаў, у выніку атрымаецца каля 50 перамог. Звярніце ўвагу, што гэты паказчык можа значна адрознівацца ў залежнасці ад сярэдняй цаны продажу, тыпу галіны і працягласці цыкла продажаў.\nКаранавірус змяніў варонку\nЦяперашні пандэмічны крызіс закранае ўсе этапы гэтай варонкі. Верхняя частка варонкі, верагодна, паменшыцца, таму што ў вас не будзе тысяч наведвальнікаў на асабістых мерапрыемствах, дарожных шоў і іншых падобных мерапрыемствах. Гэта, вядома, памяншае колькасць патэнцыйных кліентаў.\nФактычна COVID-19 уплывае на пераўтварэнні па ўсёй варонцы. Гэта асабліва актуальна ў сярэдзіне варонкі, калі адбываецца перадача паміж патэнцыяльным маркетынгавым і патэнцыяльным продажамі. Гэта таму, што на гэтым этапе адбываецца асноўная частка перспектыў і ўзаемадзеяння кліентаў - асабліва для бізнесу B2B. Тут усе скасаваныя падзеі і мерапрыемствы значна ўплываюць на тыя неабходныя асабістыя ўзаемадзеяння, якія неабходныя для прасоўвання патэнцыялу праз варонку трубаправода да гарачай магчымасці продажу.\nГэта велізарная праблема для нас, маркетолагаў. Як паказвае другая дыяграма варонкі, нягледзячы на тое, што працэнты пераўтварэнняў праз варонку да гэтага часу, здаецца, сціпла ўпалі, колькасць перамог імкліва памяншаецца з 50 да 20. Гэта проста простая матэматыка; па меры прасоўвання па варонцы нават невялікі адсотак выпадзення будзе мець велізарны ўплыў на колькасць перамог.\nПераўтварыце больш патэнцыйных кліентаў у перамогі, хутчэй\nУ адказ на гэта каманды па лічбавым маркетынгу на многіх паспяховых прадпрыемствах актывізуюць сваю гульню. Яны сканцэнтраваны на стварэнні сотняў ці нават тысяч MQM: кансультацыі з кваліфікацыяй на рынку. Гэтыя каманды прыйшлі да высновы, што проста недастаткова проста даставіць MLQ. Безумоўна, MQL па-ранейшаму важныя, але нельга адмаўляць, што вы не можаце дазволіць сабе спыніць сваё падарожжа на генерацыі MQL з неапрацаваных патэнцыялаў. Патрэбныя пляцоўкі, якія дазваляюць зрабіць так важна для ўзаемадзеяння з кліентам, што так важна для навучання кліента, адказу на пытанні, адказу на пярэчанні і кіравання перамовамі.\nВіртуальныя падзеі, вебинары, і амаль усе кампаніі па фарміраванні попыту можа кіраваць стратэгіямі ўзаемадзеяння кліентаў з кваліфікаванымі перспектывамі для далейшага атрымання адукацыі, фарміравання ўвагі і тым самым прасоўваць іх па шляху пакупніка. Па гэтай прычыне я хацеў бы сцвярджаць, што MQM з'яўляюцца яшчэ больш важнымі MQL ў нашым сучасным маркетынгавым клімаце.\nMQM таксама надзвычай універсальныя, паколькі іх можна вызначыць як віртуальную CTA (заклік да дзеяння) ва ўсіх вашых праграмах лічбавага маркетынгу і віртуальных падзеях. Хіба вы не аддасце перавагу сустрэчы кліентаў з нагоды кліента?\nВіртуальныя сустрэчы кліентаў могуць прымаць розныя формы\nРазгледзім гэтую схему, якая ілюструе розныя віды сустрэч кліентаў B2B, з якімі мы зараз можам займацца практычна.\nТакім чынам, калі сустрэчы кліентаў з экспертамі і кіраўнікамі больш каштоўныя, чым патэнцыйныя кліенты, як мы можам стварыць іх больш? У звычайных абставінах, калі кліенты хочуць убачыць дэманстрацыю, яны могуць убачыць яе на мерапрыемстве, на роўд-шоў альбо на сеансе прарыву. У агляднай будучыні гэтыя віды дзейнасці павінны быць віртуальнымі. Сапраўды гэтак жа, калі кліент запытвае сустрэчу са старэйшым кіраўніком, перш чым зрабіць пакупку на некалькі мільёнаў долараў, гэта лёгка можна апрацаваць віртуальна.\nТое ж тычыцца круглых сталоў з партнёрамі, дыстрыбутарамі і кліентамі, а таксама ў любой сітуацыі, калі некалькі чалавек павінны сабрацца для вырашэння праблем і абмеркавання шляхоў іх вырашэння. Вэб-семінары зараз з'яўляюцца адным з самых магутных інструментаў для паскарэння ўсяго шляху пакупніка, і сеансы з экспертамі заўсёды неабходныя, каб пераканаць кліентаў перайсці на новую тэхналогію або новае рашэнне. Сустрэчы партнёраў таксама з'яўляюцца ключавымі для многіх кампаній для вядзення бізнесу. Усе гэтыя сустрэчы з кліентамі B2B з'яўляюцца стратэгічнымі для вашай кампаніі і могуць быць атрыманы шляхам інтэграцыі MQM у вашы ініцыятывы ў галіне лічбавага маркетынгу.\nПадумайце, як ваша арганізацыя можа генераваць MQM\nВось сутнасць: калі вы хочаце павялічыць свой даход, вам трэба павялічыць свой канвеер. Чым вышэй ваша мэтавая выручка, тым больш канвеера вам трэба на месцы - ваш канвеер з'яўляецца вядучым паказчыкам даходу (які сам па сабе з'яўляецца адстаючым паказчыкам вашага маркетынгавага поспеху).\nСамы верны спосаб прагназавання канвеера - гэта засяродзіць увагу на максімальных запланаваных сустрэчах кліентаў B2B і іншых узаемадзеяннях. Іншымі словамі: MQM рухаюць па трубаправодзе, што, у сваю чаргу, прыносіць прыбытак.\nПаспяховая праграма MQM створыць вялікі аб'ём запытаў на сустрэчы, і яны павінны ўважліва кіравацца і адсочвацца для эфектыўнасці і наступных дзеянняў. Наладжванне сустрэчы з патэнцыяльным кліентам можа запатрабаваць да 14 паведамленняў электроннай пошты і званкоў пры апрацоўцы ўручную, таму прадпрыемствы, якія сур'ёзна ставяцца да MQM, выкарыстоўваюць платформу аўтаматызацыі сустрэч (MAP).\nBy даданне MAP у стэк маркетынгавых тэхналогій вы зможаце значна пашырыць свае магчымасці MQM, таму што гэта аўтаматызуе тры вобласці, якія значна перавальваюць час: планаванне папярэдняга пасяджэння (арганізаваць наладжванне сустрэчы для ўдзельнікаў і пераканацца, што ў кожнай з іх ёсць інфармацыя, неабходная для паспяховай сустрэчы); кіраванне рабочым працэсам (забяспечыць кіраўнікоў сходаў альбо аператыўнай каманды магчымасць кантраляваць усе запыты і пацверджанні сустрэч, забяспечваць захоп адпаведнай інфармацыі аб продажах, кіраваць лагістыкай сходаў); і аналітыка пасля нарады (прыборныя панэлі паказчыкаў паказчыкаў сустрэч і ўплыву, кіраванне апытаннямі для разумення эфектыўнасці і намераў пакупніка).\nКАРТА Jifflenow распрацаваны з адзінай мэтай - аўтаматызаваць планаванне і кіраванне віртуальнымі або асабістымі B2B сустрэчамі. Jifflenow дапаможа вам пераўтварыць ваша віртуальнае ўзаемадзеянне з патэнцыяльнымі кліентамі ў значныя сустрэчы, якія, у сваю чаргу, могуць дапамагчы прасунуць трубаправод і скараціць цыкл продажаў.\nДаведайцеся больш пра Jifflenow\nКлючавыя словы: b2b маркетынгметрыкі пераўтварэннякаранавірусная інфекцыя covid-19фарміраванне попытунарады кіраўнікоўджыфленаўjifflenow картамаркетынгавыя лідыплатформа аўтаматызацыі сустрэчмквмкмаверсіяOPPупсваронка продажаў і маркетынгуваронка продажаўпродажы кваліфікаваных кліентаўSQLВебинары\nGSTV: Мэтавыя спажыўцы на помпах з вопытам відэа ў залежнасці ад месцазнаходжання


МЕНСК.BY (рас. Минск) - Спадчыну Радзівілаў расьцягваюць на дровы\nБылая сядзіба Радзівілаў, што за 10 кілямэтраў ад Клецка, мела спрадвечную назву Радзівілімонты. Новая на яе месцы – Чырвоная зорка – мусіла быць сымбалем сацыялістычных пераўтварэньняў. Палац стаў клюбам, флігель – сьвірнам. Стайню, бровар, адрыну, абору да гумны прыстасавалі пад кансэрвавы завод. У будынку канцылярыі, доме эканома і вартоўні і сёньня жывуць пэнсіянэры. Цяпер тутэйшыя расьцягваюць на дровы астатнюю спадчыну Радзівілаў: перадусім драўляныя сьцены славутага некалі палацу князёў. Гаворыць мясцовы жыхар Іван Новік.\nНовік: “Крыўдна, што Палац разбураны. Цяпер у мясцовых уладаў адна задача – як бы хутчэй сьпісаць гэты будынак. Крыўдна, бо захаваўся парк з дрэвамі рэдкіх пародаў. Трэба аднавіць гэты будынак. Вядома, будзе каштаваць нейкія грошы, але гэта ўсё акупіцца”.\nПра мажлівасьць аднаўленьня палацу Радзівілаў запытваю ў дырэктара дзяржаўнай установы “Нацыянальны гісторыка-культурны запаведнік “Нясьвіж” Валерыя Сталярчука.\nСталярчук: “У Клецкім раёне нічога пра гэта ня чуў”.\nМаёнтак Радзівілімонты на Клеччыне быў заснаваны ў 1790-я гады. Князі Радзівілы з дапамогай італьянскага архітэктара К.Спампані пабудавалі новы палац замест спаленага швэдамі ў 1706 года княскага палаца ў Клецку. У 1875 годзе ў сядзібе жыла Марыя з Касьцялянаў, княжна Радзівілаў, якая заснавала парк Радзівілімонты. У другой палове ХІХ стагодзьдзя тут быў створаны буйны палаца-паркавы ансамбаль, які ўключаў: палац, два аднапавярховыя драўляныя флігелі, мураваную браму. Палаца-паркавы ансамбаль Радзівілаў ўнесены ў Сьпіс архітэктурна-гістарычных помнікаў. Ахоўваецца дзяржавай.\nМакарава: “Мы ведаем, што існуе такі аб’ект. Пакуль няма ахвотнікаў ім займацца. Там вельмі вялікі аб’ём працы. Цяпер перадусім задача, каб ён не ўяўляў якую-небудзь пагрозу. Уборка тэрыторыі, кансэрвацыя Палаца – вось і усё”.\nТупальскі: “Я праеду, гляну. Адразу яны атрымаюць штраф. Сёньня штрафы вялікія: 290 тысяч рублёў плюс кошт страты”.\nУраджэнец Клеччыны, дэпутат Вярхоўнага Савету 12-га скліканьня Леанід Дзейка гаворыць, чаму тут разбураныя маёнткі і фальваркі “Туча”, “Стралкава”, “Дунайчыцы”, “Янавічы” і “Радзівілімонты”.\nДзейка: “Памятаю ад самага дзяцінства ўсе аб’екты, што зьяўляюцца гістарычнай спадчынай, у тым ліку радзівілаўскай, у Клецкім раёне. Тое, што збудаванае прашчурамі, нішчыцца. Улада махнула на іх рукой. Яна гатовая ўкідваць вялікія грошы, наводзіць зьнешні глянец на гарады, дзе праводзяцца “дажынкі”, дзе ўсё гэта працуе на ідэалёгію, якая вызначае, хто ўсім гэтым клапоціцца, хто гэта робіць”.\nПа водле Міністэрства культуры, толькі ў Менскай вобласьці на сёньня маюць патрэбу ў рэстаўрацыі больш як 110 былых палацаў, фальваркаў і гістарычных сядзібаў.\nФота: Былы парадны ўваход\nФота: Ліпавая алея сьпілаваная пад корань\n2007-01-31 04:07:56\t Версия для печати


Стыпендыяльная праграма Пражскага грамадзянскага цэнтра 2020 абвяшчае набор - Адукацыя\nКандыдаты павінны мець грунтоўны, дакументальна пацверджаны досвед работы ў грамадзянскім сектары або журналістыцы, які дазволіць ім паспяхова рэалізаваць трохмесячны праект.\nПачатак лютага — канец красавіка 2020 г.\nПачатак траўня — канец ліпеня 2020 г.\nСярэдзіна верасня — пачатак снежня 2020 г.\nШто можна зрабіць у межах праграмы:\nНапісаць кнігу, вучэбны дапаможнік, стратэгію або аналітычную працу, якія прынясуць карысць людзям і/або грамадзянскай супольнасці ў вашай краіне;\nПражскі грамадзянскі цэнтр пакрывае ўсе выдаткі, звязаныя з удзелам у стыпендыяльнай праграме, у тым ліку праезд, візу, выдаткі на пражыванне і жыллё. У стыпендыятаў/к таксама ёсць магчымасць карыстацца агульнай офіснай прасторай з доступам да інтэрнэту і ўмовамі для правядзення сустрэч.\nКрок 1: запоўніць форму заяўкі;\nКрок 2: адпраўце сваё рэзюмэ ў фармаце pdf на электронны адрас fellowships@praguecivilsociety.org;\nАпошні тэрмін: 30 верасня 2019 года.\nБольш інфармацыі пра Стыпендыяльную праграму Пражскага грамадзянскага цэнтра — тут.


Лукашэнка абяцае новыя меры па барацьбе з п'янствам, але ўпэўнены, што толькі забаронамі праблему не вырашыць | Навіны Беларусі | Беларускія навіны | Беларусь - афіцыйныя навіны | Мінск | БелТА\nЛукашэнка абяцае новыя меры па барацьбе з п'янствам, але ўпэўнены, што толькі забаронамі праблему не вырашыць\nПрэзідэнт 08.12.2017 | 16:37\nАляксандр Лукашэнка на прадпрыемстве\n8 снежня, Мінск /Уладзімір Мацвееў - БЕЛТА/. Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка абяцае новыя меры па барацьбе з п'янствам, але ўпэўнены, што толькі забаронамі праблему не вырашыць. Аб гэтым ён заявіў сёння, размаўляючы ў Мінску з прадстаўнікамі працоўнага калектыву ААТ "Камволь", перадае карэспандэнт БЕЛТА.\n"Цяпер, гляджу, у СМІ разгарнуліся дэбаты: забараніць, не прадаваць, пакараць. Ну калі вы хочаце жулікаў развесці, якія будуць з-пад крыса, - таксісты і іншыя, - прадаваць ноччу і позна вечарам алкаголь і кішэні набіваць, гэта можна зрабіць. Забароны, як паказвае гісторыя, вынікаў яшчэ не давалі", - сказаў Прэзідэнт.\nЁн упэўнены, што трэба больш увагі ўдзяляць здароваму і актыўнаму ладу жыцця на ўсіх узроўнях - ад сям'і да дзяржавы. "Для гэтага мы стварылі ідэальныя ўмовы. У найцяжэйшай сітуацыі пабудавалі столькі аб'ектаў. Сёння выдзяляем добрыя грошы для трэнераў, - сказаў Аляксандр Лукашэнка. - Але гэта працяглы перыяд часу. Не думайце, што мы закрылі недзе кропку, перасталі прадаваць і дабіліся выніку. Замест гэтай кропкі дзве будуць адкрыты ў іншым месцы. Створым дэфіцыт - падгонім цану і будзем потым лавіць гэта жуллё. Таму ў мяне шмат на стале прапаноў. Я даручыў прапрацаваць іх. Сапраўды, з гэтай праблемай трэба штосьці рабіць".\n"У бліжэйшы час паглядзім. Пасля Новага года вернемся да гэтай праблемы і будзем яе вырашаць зыходзячы з магчымасці. Тут нельга пераціснуць. Так, ёсць прапанова, дапусцім, закрыць і з 10 кропак адну пакінуць. Глупства. Але ёсць прапанова тую, што насупраць школы, закрыць. Правільна, няхай перанясуць яе ў іншае месца, але насупраць школы не павінны прадаваць алкаголь і тытунь. З гэтым згодны. І шмат такіх прапаноў. Будзем ісці ад жыцця", - заявіў беларускі лідар.\n"Маю пазіцыю ў гэтым плане вы ведаеце. Я чалавек амаль не пітушчы. Можна сказаць, малапітушчы. Але гэта мая пазіцыя, маё меркаванне. Людзі ж жывуць па законах пэўных і ўласных уяўленнях аб жыцці, - адзначыў кіраўнік дзяржавы. - Ну вось мы сабраліся тут... У нас што, непітушчыя тут усе. Ну давайце перастанем піць столькі і будзем па святах выпіваць або з нагоды адкрыцця новай вытворчасці, і ўсё будзе нармальна. Гэта вельмі цяжкая, складаная праблема".\nАляксандр Лукашэнка звярнуў увагу, што некаторыя заяўляюць аб тым, што праблема курэння і п'янства звязана з тым, што дзяржава хоча папоўніць бюджэт. "Гэта апошнія нягоднікі і ворагі беларускай дзяржавы. Сапраўды, акцызы на алкаголь і тытунь - гэта вялікія падаткі (вы чулі, нядаўна праводзіў нараду) - ад тытуню мы атрымаем у гэтым годзе $0,5 млрд у бюджэт. Гэта пяць вашых такіх прадпрыемстваў. Калі мы толькі цяпер гэты акцыз знізім або алкаголю пачнём менш вырабляць, да нас прывязуць барматуху з Расіі, Украіны, з Захаду. Толькі адкрый - усё сюды хлыне. І акцызаў не атрымаем, і піць менш не станем. Таму гэта такія размовы, як я гавару па-народнаму, "плявузганне". Любая дзяржава ўводзіць акцызы і атрымлівае ад гэтага падаткі", - падкрэсліў кіраўнік дзяржавы.\n"Таму трэба знайсці ўзважанае нармальнае становішча - і там не нашкодзіць, і тут не страціць. Гэта ўсё не проста. Трэба ўсё ўзважыць і прыняць рашэнне. Але, яшчэ раз падкрэсліваю, усё залежыць ад нас. Няпростая праблема. Будзем яе акуратна вырашаць, але наскокам нічога рабіць не будзем. Спрабавалі ўжо (у мінулым. - Заўвага БЕЛТА). І вінаграднікі павысякалі, і яшчэ штосьці... І цяпер гераічна (я сустракаюся з прэзідэнтамі каўказскіх рэспублік, Украіны) яны адраджаюць тое, што было знішчана ў свой час. Таму тут трэба ісці акуратна, крок за крокам, вырашаючы гэту праблему. Мы яе будзем вырашаць. Гэта праблема цяжкая", - рэзюмаваў беларускі лідар.-0-\nЛукашэнка разлічвае на росквіт беларуска-расійскіх адносін у перыяд работы Бабіча


Канвертаваць Маўрытанія угий (MRO) і Tigercoins (TGC) : Калькулятар абменнага курсу\nМаўрытанія Ouguiya (MRO) і Tigercoin (TGC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Маўрытанія Ouguiya і Tigercoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 17 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Маўрытанія Ouguiya. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Tigercoin валюты па змаўчанні. Націсніце на Tigercoins або Маўрытанія угий канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nМаўрытанія Ouguiya гэта валюта, у Маўрытанія (MR, MRT). The Tigercoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал MRO можа быць запісаная UM. Сімвал TGC можа быць запісаная TGC. Маўрытанія Ouguiya дзеліцца на 5 khoums. Абменнага курсу Маўрытанія Ouguiya Апошняе абнаўленне 17 верасень 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Tigercoin Апошняе абнаўленне 22 кастрычнік 2018 ад coinmarketcap.com. MRO каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. TGC каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў.


Настаўнікі майго юнацтва\nКажуць, ёсць такая прытча. Спыталі ў Бога, хто за ім адразу ідзе: доктар, артыст, будаўнік, фермер. Ніхто не адгадаў, кожнаму хацелася быць адразу за Богам. Тады ён адказаў, што за ім ідзе настаўнік, бо кожнай прафесіі трэба навучыць. Школьны настаўнік — асаблівая прафесія. Ён першы пасля бацькоў, каму дзеці давяраюць, каго паважаюць і слухаюць. Ён першы даводзіць вучням, як трэба жыць і дзеля чаго трэба жыць, што бараніць і як бараніць. Падчас сацыялізму да нас у Давыд-Гарадок ехалі па размеркаванні настаўнікі не толькі з беларускай сталіцы, але і з навучальных устаноў усяго Савецкага Саюза. Так на пачатку 50-х гадоў мінулага стагоддзя прыехала з Ленінграда ў палескі гарадок і настаўніца рускай мовы і літаратуры Людміла Мікалаеўна.\nНеўзабаве маладой настаўніцы — праўда, на той час яна ўжо выйшла замуж за настаўніка фізікі Краўчука — прапанавалі пасаду класнага кіраўніка. Чамусьці Людмілу Мікалаеўну ўсе слухалі, як зачараваныя. Яна ніколі не павышала голас. Калі ў класе было шумна, яна чакала некалькі хвілін, пакуль супакояцца найбольш недысцыплінаваныя. Правай рукой так эфектна папраўляла свае густыя чорныя валасы і ціхім, але ўпэўненым голасам працягвала расказваць пра Чэхава ці Талстога.\nКалі хто ля дошкі блытана і часам смешна пераказваў тэму, пад смех класа, яна прыпыняла, не ставіла адзнаку і не сароміла вучня, а запрашала прадоўжыць адказ выдатніку. Наш клас быў моцны. Усіх нас цягнула да ведаў. Я рос сіратой, і мяне не было каму кантраляваць.\nУ Людмілы Мікалаеўны ўсё ж была нейкая магія: яе было цікава слухаць, цягнула на яе ўрокі, нават калі не вывучыў тэму і мог прагуляць. Ненадакучліва, праз аўру ўласнай зацікаўленасці, яна неўпрыкмет прывівала нам любоў да літаратуры.\nСачыненні я пісаў заўсёды як адчэпку, таму і адзнаку меў пастаянную: слабенькую “тройку” і за змест, і за памылкі. Калі захварэў, дык наогул 9 клас прапусціў. Лячыўся ў санаторыі, таму прыйшоў у апошні клас, каб адсядзецца ды дачакацца атэстата. Зноў пісалі сачыненне. Людміла Мікалаеўна агучвала адзнакі:\n— Марчук… На вялікі жаль, чарговая вельмі слабенькая “тройка”. Жора, трэба больш чытаць! Шкада. Ты такі здольны на сцэне артыст, а запас слоў мізэрны. Ты ж хочаш паступаць на артыста, а зброя артыста — слова.\n— Ён будзе артыстам пантамімы, яму слоў не трэба, — выгукнуў нехта з апошняй парты.\nМуж Людмілы Мікалаеўны атрымаў пасаду ў Гомельскім універсітэце і пакінуў гарадок. Мы чакалі, што вось-вось паедзе ў вобласць і наша настаўніца. Але яна з дзецьмі, якія ўжо падраслі, не спяшалася… “Выпушчу 11-ы і тады паеду”, — адказвала яна.\nПачалася апошняя восень нашага класа. Я перагледзеў свае сачыненні. Канечне, напісаны яны былі на “двойку”. Настаўніца проста нацягвала мне “тройку”. Нешта зварухнулася ў маёй свядомасці. Я адчуў сорам і перад Людмілай Мікалаеўнай, і перад класам, асабліва перад адной дзяўчынай, якая мне падабалася больш за астатніх. Не, я не пачаў больш чытаць, а пачаў больш пільна ўглядацца ў наваколле. І вось чарговае сачыненне “Чаму я люблю восень”. Вольная тэма. Значыць, маё. Прыгадаў я гаротнае жыццё сваёй бабулі, Гарынь-раку падчас восені, поле, бульбу, вогнішча, павуцінне ў небе і склаў сачыненне аж на палову сшытка. На наступным уроку настаўніца агучвае адзнакі: “Марчук — “пяць”. Яна нават злёгку ўсміхнулася, папрасіла затрымацца пасля ўрока, настойліва параіла пісаць далей, для сябе, весці дзённік, пісаць вершы, замалёўкі, гаварыла, што з мяне можа вырасці пісьменнік.\nПакінулі мы гарадок, паехалі ў свет вучыцца далей. Людміла Мікалаеўна вырашыла яшчэ на адзін год застацца. Адчувалася, што гарадок паланіў яе сэрца сваёй адметнасцю, школай, прыродай. Дзіўна, але наступнаму свайму класу Людміла Мікалаеўна чытала маё сачыненне як прыклад. Яна ўгадала маю будучую прафесію. Праз 20 гадоў я даслаў у Гомель свой раман “Кветкі правінцыі” і атрымаў ад былой настаўніцы цёплы ліст. Пасля даслаў Людміле Мікалаеўне кнігу-дзённік, дзе на адной старонцы было яе фота. Мне так хацелася падзякаваць ёй за падтрымку і параду, дабрыню і суперажыванне за мой лёс.\nУ яго адна дачка і, па-мойму, унук сталі матэматыкамі. Не ведаю, у які год ён прыехаў да нас на работу, але было такое пачуццё, што матэматык Ганчарык гадоў сто ў нашым гарадку. “Не выбраў сабе з нашых дзевак нікога. Так і ходзіць халасцяком, — казалі гарадчукі. — І ў клубе на танцах не бачна…” Пазней, калі мы праз 30 гадоў апынуліся ў Мінску, я даведаўся, што родам ён з-пад Капыля, бацька быў цесляром. Хадзіў нязменна Іван Якімавіч у галіфэ, хромавых ботах, якія былі наваксаваныя ў любое надвор’е, у кіцелі.\nУ беларускай школе ў вайсковай форме хадзіў ваенрук, былы афіцэр Барысаў, у нашай рускай школе ў вайсковай форме — Іван Якімавіч, хаця афіцэрам ён і не быў. Твар меў трохі прамавугольны ці, хутчэй, авальны, заўсёды паголены, на галаве — стог густых чорных валасоў, з чубам над ілбом. Як толькі пачынаў з кім-небудзь гаварыць, яго твар рабіўся надта засяроджаным. Ён заўсёды ўважліва слухаў суразмоўцу, як суддзя. Цыгарэту смаліў, здавалася, і падчас абеду. Так прызвычаіўся да курыва.\nІван Якімавіч быў непадкупны і строгі. Неяк разгаварыліся мы з аднакласніцай Алай. “Не любіла я яго і баялася. Не хацела я мучыць сябе гэтай матэматыкай. Не маё гэта. Дык не, яму абавязкова трэба мяне цягнуць за вушы да “тройкі”, “чацвёркі”. І гэта нягледзячы на тое, што маці мая працавала ў школе, а бацька хадзіў у начальніках раённага спажывецкага таварыства. Нікому не даваў спуску. Дзяўбаў мяне, нібы сякерай па галаве, прымушаючы пасля ўрокаў рашаць задачы”, — успамінала Ала.\nЯго настырнасць і працаздольнасць шмат каму дапамаглі ў жыцці. Ехалі нашы і ў Маскву, і ў Кіеў, і ў Мінск, паступалі ў тэхнічныя вузы без грошай і рэпетытараў. Моцны быў матэматык, што і казаць. І назіральны, і хітры.\nЯшчэ ў старым будынку нашай школы, якая мясцілася ў розных будынках, у класе 7 ці 8, мы з аднакласнікам Іванам, маім сябрам, прыдумалі такі фінт: на кантрольных Іван прасіўся выйсці ў туалет, які быў на школьным двары, праз хвіліну прасіўся выйсці і я. Мы сустракаліся каля ганка, дзе ён перадаваў мне шпаргалку-рашэнне. Можа, толькі адзін раз нам і ўдалося такое пракруціць. Але ж Іван Якімавіч выходзіў следам за мной і назіраў за нашай аперацыяй. Вярталіся ў клас… а нас чакала строгае: “Пакладзіце дзённікі і сшыткі на стол”.\nНастаўніка было цяжка падмануць. Ляпіў “двойкі”, нягледзячы ні на што.\nНарэшце і Ганчарыкі здубавалі сабе на манер гарадчукоў ладную хату. Змяніў Іван Якімавіч галіфэ і кіцель на касцюм. Хадзіў ён вельмі шпарка. Ніколі ў чайнай у кампаніі не выпіваў. Яго жонка марыла стаць артысткай, нават ездзіла ў Кіеў пасля школы паступаць у тэатральны інстытут, ды нешта не сышлося, таму наталяла свою любоў да тэатра ў школе — кіравала драмгуртком. Чыталі вершы, байкі, ставілі ўрыўкі з п’ес. Дзіўна, на ўсё хапала вольнага часу: на спорт, адпачынак, вучобу, тэатр, більярд у Доме піянераў, кіно.\nІвана Якімавіча ніколі не бачылі ў кінатэатры. Казалі: “Прыцісклівы, эканоміць грошы”. Хаця квіткі былі таннымі: 20—30 капеек.\nНе памятаю, каб калі-небудзь ён хварэў і прапускаў урокі. З усімі быў лагодным і памяркоўным, сябраваў толькі з настаўнікамі.\nАдразу пасля выпускнога вечара я ад’язджаў у Маскву на кансультацыі. Якое ж было маё здзіўленне, калі Іван Якімавіч і Галіна Арсеньеўна прыйшлі а 7-й гадзіне раніцы на аўтобусную станцыю, каб правесці мяне. У мяне аж слёзы накаціліся на вочы. Побач былі мае сябры — Ванька і Саша. Неўпрыкмет, жадаючы шчаслівай дарогі, Іван Якімавіч паклаў мне ў далонь чырвонец. Калі мне споўнілася 50 гадоў, я знайшоў у сталіцы настаўніка і запрасіў з жонкай на юбілей.\nЗ таго часу мы не гублялі сувязі. Ён, можа, і застаўся б у гарадку, але ж цесць угаварыў перабрацца ў Мінск, дзе была ў іх кватэра.\nНейкі час Іван Якімавіч выкладаў матэматыку ў мінскай школе. Любіў што-небудзь змайстраваць з дрэва. Галіна Арсеньеўна казала, што амаль уласнаручна, мо адной сякерай, пабудаваў дачу. Звычка курыць нашча адыграла сваю страшэнную ролю: пухліна села ў яго ў лёгкіх. Пры рэдкіх сустрэчах ён ніколі не кпіў з таго, што я не любіў матэматыку і не хацеў старанна вучыць. Казаў: “Жора, мы з жонкай ганарымся, што ты стаў першым пісьменнікам з Давыд-Гарадка. Дай бог табе здароўя!” Канечне, ён быў жыццялюб. Жыў у гарадку сціпла, беднавата, але ніколі не наракаў на лёс. Цяжка паміраў, казаў жонцы, якая сядзела ля яго ложка:\n— Невыносна цяжка дыхаць. Адчыні фортачку. Калі ў нас вясельны юбілей?\n— 6 студзеня, — адказала Галіна Арсеньеўна.\n— Шкада, не пражыву я гэтых 10 дзён.\nНа пахаванне Івана Якімавіча сабраліся ўсе яго вучні, што жывуць у Мінску. Сярод іх таленавітыя інжынеры-матэматыкі, якія з падзякай прыгадвалі ўрокі настаўніка, унікальную постаць славутага настаўніка палескага гарадка, шчырага беларуса, які ў гаворку ўстаўляў паміж рускімі словамі родную беларускую мову.\nДобры музыкант у нашым гарадку тады быў на вагу золата. На 7 тысяч насельнікаў, можа, і знайшлося б усяго тры музыкі. Канстанцін Іванавіч іграў на баяне, быў ён самавукам, засвоіў тое, чаго мне не ўдалося ў аркестры Шапялеўскага. Умеў чытаць з ліста, разбіраў ноты. З паперы фігуры танца мог перанесці на сцэну. Ростам ён быў вышэйшы за сярэдняга, трохі горбіўся. Калі смяяўся, то смех яго пераходзіў у рогат на ўвесь голас. У былым касцёле, а ў наш час — клубе, зімой і летам было холадна. Канстанцін Іванавіч насіў вялікія, не па назе, валёнкі. Гадаваў ён траіх дзяцей, таму працаваў у школе, дзіцячым садку і Доме культуры. Не ведаю, можа, хто яму падказаў ці сам прыкмеціў мяне, адным словам, прывёў на сцэну і наладзіў інсцэніроўку песні, з якой дагэтуль памятаю словы: “Ванюшенька, душенька, подвези нас”. Спявалі дзяўчаты, а я, седзячы на табурэтцы, як на санях, незадаволена бурчэў: “Не падвязу”. Мне надта гэта падабалася.\nСярод гледачоў сядзела і мая мама. Вось і першыя апладысменты вучню 3 класа ці 2… Так далучыў мяне Канстанцін Іванавіч да сцэны. І пачалося наша падарожжа з адной сцэны на іншую, з адной вёскі ў іншую. Першыя грошы атрымаў ад Іванавіча за ролю Дзеда Мароза ў дзіцячым садку. А я быў малы, худы (які з мяне Дзед Мароз?), аднак браў, як кажуць, ігрой. Калі ў Доме культуры надвячоркам часам чакалі ўдзельнікаў, мы гулялі з Канстанцінам Іванавічам у шашкі. Калі ён перамагаў, а гэта было амаль кожны раз, ён радаваўся, як малое дзіця. Ніколі не сварыўся з дырэктарам і не прасіў большага заробку. Другі музыка, скрыпач, часам казаў: “Косцю не хапае энергіі. Нібы сонны”. Можа, зайздросціў трошкі нетаропкаму кансерватару.\nАдкрылі музычную школу ў гарадку. Канстанцін Іванавіч не пайшоў туды вучыць дзяцей: “Няхай маладыя. Гэта ўжо не мой час”.\nВазіў Канстанцін Іванавіч нашу самадзейнасць у Мінск на школьны фэст. Быў адказным і пунктуальным чалавекам. Часта чулі ад яго: “Няма калі з вамі бавіць час, да зубнога іду”. Так, былі ў яго праблемы з зубамі.\nТолькі яму аднаму вядомым пачуццём і слыхам беспамылкова знаходзіў дзяўчат з прыгожым голасам. Грымела слава сясцёр Скабічых, Ніколенка, Вольгі Вальчыхі, Якава, майго сябра Колі Малдаванца.\nНе памятаю, каб ён лавіў рыбу на Гарыні. Слову “інтэлігент” Канстанцін Іванавіч Шапецька адпавядаў і знешне, і па духоўным статусе на сто працэнтаў. Ніколі не было яго ў чайнай у абед: “Гэта ж сорам на ўвесь гарадок, калі жанаты мужчына ідзе абедаць у чайную”. Адзін яго сын вывучыўся на доктара, апынуўся ў Венгрыі, ажаніўся там ды застаўся жыць.\nКанстанцін Іванавіч трохі сачыў за маім лёсам, распытваў маіх сваякоў. Прыехаў я з жонкай на вяселле стрыечнай сястры. На шпацыры па горадзе сустрэў Іванавіча. Канечне, мы абняліся, як самыя родныя людзі, і ён змахнуў слязу радасці. Часу было няшмат, чакала вяселле. Але трохі пагаварылі. Ён толькі спытаў:\n— Не сумуеш па гадах у нашым клубе?\n— Яшчэ як! Дабро і радасць ад паўнаты жыцця, а калі яшчэ здаровы — не забываюцца ніколі, — адказаў я і прыкмеціў у яго вачах нейкую заклапочанасць.\nРаспазналі яго каварную хваробу позна. Лічылі, што болі ў спіне ад радыкуліту, а на справе гэта былі сімптомы анкалогіі. У няпоўныя 70 ён пакінуў гэты свет і свой гарадок, дзе нарадзіўся, жыў, упрыгожваў сваім талентам. Аднойчы прызнаўся мне, што ніколі не цягнула яго пакінуць радзіму.\nЯ далёкі ад думкі, што настаўнікі, пра якіх я згадваю, адыгралі пэўную ролю не для мяне аднаго падчас станаўлення характару. Штогод у маі заканчваюць апошні клас прыкладна 30 вучняў. За 20 гадоў работы на педагагічнай ніве няцяжка падлічыць, колькі дзяцей пакідае класы, і кожны вучань можа прывесці ўласныя прыклады ўзаемадачыненняў з настаўнікамі. Кажуць, у кожным вучні захоўваецца часцінка настаўніка.\nМіхаіл Уладзіміравіч Шэлехаў — гісторык-легенда Давыд-Гарадка. У 36 гадоў яму прапанавалі пасаду дырэктара нашай школы. Я добра памятаю, як усе класы пад гукі духавога аркестра ішлі ад цэнтра горада 2 кіламетры да новай школы, як горда крочыў высокі, прыгожы, светлавалосы, малады дырэктар. Літаральна праз тыдзень мяне запрасілі да Міхаіла Уладзіміравіча. Ён сказаў, што я як сірата буду абедаць у школе бясплатна. Я лічыў сябе дарослым і думаў: гэта сорам перад аднакласнікамі, асабліва перад аднакласніцамі. Аднак дырэктар запэўніў мяне, што ў гэтым няма сораму. Дрэнна вучыцца, красці, падманваць — гэта сорам. Я згадзіўся, а потым быў нават задаволены, што на абед еў свежую катлету. У старой школе абедаў не было.\nНа ўроках гісторыі ўсе паводзілі сябе добра. Міхаіл Уладзіміравіч не павышаў голас, быў тактоўны і дэмакратычны з вучнямі. Тады мы не ведалі, што ён партызаніў, у 16 быў паранены, доўгі час правёў у нямецкім палоне, збег, выжыў, паспеў паваяваць напрыканцы вайны. Вывучыўся ў Мінску на настаўніка, ажаніўся і прыехаў з дзеткамі (а іх было трое) з вёскі, дзе настаўнічаў, у Давыд-Гарадок. Прыгожы, высокі, разумны, тактоўны. Шмат жанчын было закахана ў яго.\nМіхаіл Уладзіміравіч любіў і вывучаў Кіеўскую Русь, на ўроках часам засяроджваў больш увагі на старажытнай гісторыі нашых продкаў. Ён збіраў матэрыял і пра гісторыю Давыд-Гарадка, марыў напісаць кнігу. Мяне як актывіста і вясёлага хлопца паважаў і вёў размову як з дарослым. Цаніў маю ўпартасць — пайсці ў артысты, у мастацтва.\nДа школы ездзіў на ровары. Вяртаючыся дадому (а хата яго была на процілеглым баку гарадка), ехаў нетаропка, часам прыпыняўся ля ларка з півам.\nУ тыя часы ветэранаў вайны было дастаткова, але Міхаіл Уладзіміравіч неахвотна расказваў пра лёс у ліхія часы.\nАднойчы ён ударыў, як ён лічыў, доктара-здрадніка І.У. па твары. Той падчас службы ў бальніцы ў Асіповічах адмовіўся лячыць параненага партызана. Была такая гісторыя. І трэба было здарыцца, што лёс іх звёў у Давыд-Гарадку. Я тады не ведаў пра гэты жудасны выпадак. У аўтабіяграфічным рамане “Кветкі правінцыі” я вывеў адным з герояў у іранічна-рэалістычным плане якраз гэтага доктара-рэнтгенолага І.У., які распазнаў у мяне туберкулёз і накіраваў у брэсцкі тубдыспансер.\nНа першы мой раман “Крык на хутары” Міхаіл Уладзіміравіч першым адгукнуўся станоўчай рэцэнзіяй у раённай газеце “Навіны Палесся”. А вось на “Кветкі правінцыі” не стаў пісаць. Цяпер я разумею чаму.\nГеоргій Марчук настаўнік\nЗ тегами: Георгій Марчук настаўнік\nПапярэдняя: У абозе ніколі не быў\nНаступная: Любіць зямлю, любіць людзей…


Магілёўская дзяржаўная санаторная школа-інтэрнат для дзяцей, хворых на скаліёз: праект «Паляпшэнне лячэбна-дыягнастычнай базы для аказання медыцынскай дапамогі дзецям Магілёўскай вобласці з артапедычнымі дэфармацыямі пазваночніка і грудной клеткі» | Магiлёўскi аблвыканкам\nМагілёўская дзяржаўная санаторная школа-інтэрнат для дзяцей, хворых на скаліёз: праект «Паляпшэнне лячэбна-дыягнастычнай базы для аказання медыцынскай дапамогі дзецям Магілёўскай вобласці з артапедычнымі дэфармацыямі пазваночніка і грудной клеткі»\n1. Назва праекта: «Паляпшэнне лячэбна-дыягнастычнай базы для аказання медыцынскай дапамогі дзецям Магілёўскай вобласці з артапедычнымі дэфармацыямі пазваночніка і грудной клеткі»\n2. Тэрмін рэалізацыі праекта: 9 месяцаў з пачатку рэалізацыі праекта\n3. Арганізацыя-заяўнік, якая прапануе праект:\nУстанова адукацыі «Магілёўская дзяржаўная санаторная школа-інтэрнат для дзяцей, хворых на скаліёз»\n4. Мэты праекта:\n1) арганізацыя скрынінгавай дыягностыкі артапедычных паталогій без рэнтген-нагрузкі ў дзяцей Магілёўскай вобласці, у першую чаргу раёнаў, пацярпелых ад аварыі на Чарнобыльскай АЭС;\n2) мадэрнізацыя карэкцыйна-рэабілітацыйнай базы санаторнай школы-інтэрната;\n3) своечасовая карэкціроўка тактыкі кансерватыўнага лячэння пацыентаў санаторнай школы-інтэрната.\n1) арганізаваць на базе ўстановы адукацыі «Магілёўская дзяржаўная санаторная школа-інтэрнат для дзяцей, хворых на скаліёз» працу кабінета камп’ютарнай аптычнай тапаграфіі;\n2) пераабсталяваць навучальныя класы, зыходзячы з патрабаванняў артапедычнага рэжыму;\n3) палепшыць якасць аказання медыцынскай дапамогі.\n6. Мэтавая група:\nдзеці з дэфармацыямі пазваночніка, грудной клеткі і іншымі артапедычнымі паталогіямі.\n7. Кароткае апісанне мерапрыемстваў у межах праекта:\n– У санаторнай школе-інтэрнаце штогод навучаецца да 140 дзяцей, якія маюць праблемы з апорна-рухальным апаратам, з Магілёўскай вобласці, у тым ліку з раёнаў, пацярпелых ад аварыі на Чарнобыльскай АЭС. Наша школа адна з шасці ў Рэспубліцы Беларусь, якая паспяхова займаецца лячэннем скаліёзу на працягу 50 гадоў.\nУ межах рэалізацыі гэтага праекта ў школе-інтэрнаце будзе адкрыты дыягнастычны кабінет, абсталяваны аптычным тапографам, які дазволіць абсалютна бясшкодна з высокай дакладнасцю дыягнаставаць артапедычныя паталогіі і аўтаматычна атрымліваць колькасныя ацэнкі. На сённяшні дзень дыягностыка праводзіцца па рэнтген-здымках, а эфектыўнасць лячэння ацэньваецца выключна візуальна.\n– Дзякуючы высокай прапускной здольнасці аптычнага тапографа ў санаторнай школы з’явіцца магчымасць праводзіць бясшкодную масавую скрынінг-дыягностыку, якая дагэтуль у Магілёўскай вобласці адсутнічае.\n− Пераабсталяванне вучэбных кабінетаў кушэткамі для карэкцыі пазваночніка дазволіць павысіць эфектыўнасць лячэння артапедычных паталогій.\n8. Агульны аб’ём фінансавання (у доларах ЗША): 50 270,00 $\nу тым ліку: тапограф аптычны дэфармацый пазваночніка – 28 000,00 $\nкушэткі для карэкцыі пазваночніка – 22 270,00 $\n9. Месца рэалізацыі праекта (вобласць/раён, горад): Установа адукацыі «Магілёўская дзяржаўная санаторная школа-інтэрнат для дзяцей, хворых на скаліёз», г. Магілёў, вул. Бакуніна, 23\nРудакоўскі Яўген Канстанцінавіч, дырэктар УА «Магілёўская дзяржаўная санаторная школа-інтэрнат для дзяцей, хворых на скаліёз»;\nтэл. 80222 71-53-64, mgsshi@gmail.com


Педагоги Докшиччины отметили профессиональный праздник (+фото) — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\nПрафесійнае свята настаўнікаў сабрала ў кінаканцэртнай зале “Іскра” невялікую колькасць прадстаўнікоў сістэмы адукацыі раёна. Усяго ж педагогаў Докшыччыны налічваецца каля дзевяцісот. На ўрачыстым вечары ў іх гонар гучала шмат цёплых слоў.\n– Вы самыя патрэбныя людзі ў жыцці кожнага маленькага чалавека, – віншаваў калег начальнік аддзела адукацыі, спорту і турызму Дзмітрый Парцянка. – Вы адчыняеце дзверы ў свет навукі і ведаў для хлопчыкаў і дзяўчынак. Толькі вам пад сілу раскрыць таленты ў сваіх выхаванцаў, падказаць правільнае рашэнне жыццёвых задач. Па-сапраўднаму шчаслівы той, хто на сваім шляху сустрэў сапраўднага настаўніка.\nАсаблівую падзяку за вернасць абранай справе атрымалі педагогі-ветэраны, так званы, залаты фонд сістэмы адукацыі. Сучаснаму настаўніку пажадалі не баяцца прымаць нестандартныя рашэнні і быць наперадзе часу. У канцы свайго выступлення Дзмітрый Данілавіч прачытаў верш Льва Кукліна “Разные были учителя в человеческом общежитии”, які абагульніў усё ім сказанае.\nГучалі словы ўдзячнасці ў гонар педагогаў раёна і ад намесніка старшыні райвыканкама Валянціны Рандарэвіч. Ганаровай граматай раённага выканаўчага камітэта яна павіншавала з прафесійным святам настаўніцу музыкі Докшыцкай СШ № 1 Таццяну Суднік, Ганаровай граматай раённага Савета дэпутатаў – дырэктара Валкалацкай СШ Пятра Кацейку (здымак 1).\nУ час мерапрыемства на сцэне выступіла докшыцкая каманда пачынаючых педагогаў “Пошук”, якая напярэдадні прыняла ўдзел у фестывалі маладых спецыялістаў у Віцебску.\nПеснямі і танцамі віншавалі прадстаўнікоў сістэмы адукацыі юныя мясцовыя артысты з цэнтра дзяцей і моладзі. Сапраўдным падарункам да свята стаў канцэрт “Мы – разам!”, які праводзіўся ў рамках Рэспубліканскай народна-патрыятычнай акцыі Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі. На докшыцкай сцэне выступілі зоркі беларускай эстрады: Саша Нэма, Ларыса Грыбалёва, а таксама творчы дуэт Аляксандра і Канстанцін. Побач з імі дарылі сваё майстэрства гледачам фіналісты Рэспубліканскага вакальнага конкурсу ФПБ “Новыя галасы для любімай краіны”. Кожны ўдзельнік канцэрту дарыў самым актыўным гледачам сувеніры ў выглядзе сімвала акцыі – беларускага бусла.\nТаксама ў рамках акцыі “Мы – разам!” Федэрацыя прафсаюзаў Беларусі падтрымлівае традыцыю ўшанавання працоўных дынастый “Чалавек слаўны працай”. Падчас якой першымі на сцэну запрасілі родных Заслужанага трэнера БССР Івана Дзмітрыевіча Рацькавіча. Гучнымі апладысментамі сустракалі на сцэне жонку, дачку і ўнука вядомага земляка, якія абралі сэнсам жыцця настаўніцкую дзейнасць. Іх агульны сямейны стаж складае 145 гадоў.\nШмат год аддала педагагічнай дзейнасці Лілія Васільеўна Гуц. Сёння яе справу працягваюць дачка і ўнукі.\nСтаж дынастыі Шымановічаў – 163 гады. Уся працоўная дзейнасць Генадзя Яўгенавіча і Дануты Сігізмундаўны прайшла ў Докшыцкай СШ (у тыя часы была толькі адна гарадская сярэдняя школа). Сёння высакародную справу працягваюць дзве дачкі і зяць Шымановічаў.\nЗ 1972 года пачалася настаўніцкая дзейнасць сям’і Стадольнікаў. Трое сыноў Віктара Юльянавіча і Валянціны Мікалаеўны атрымалі вышэйшую педагагічную адукацыю, а з цягам часу стварылі настаўніцкія сем’і. За імі – будучыня дынастыі.\nСловы падзякі атрымалі прадаўжальнікі высакароднай прафесіі ад Валянціны Рандарэвіч, а таксама ад старшыні раённага аб’яднання прафсаюзаў Ядвігі Шульгат (здымак 2).\n← Екатерина Альхимёнок работает заведующей Прудникского ФАПа Докшицкого района\nПодарок Докшицкому отделу ЗАГСа сделал Владимир Шуткин →\n24.02.2020 Natali Комментариев нет\n29.05.2020 Natali Комментариев нет


Сацыяльная сфера Стаўбцоўшчыны — Страница 95 — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n15.04.2015 14.04.2015 Admin46Комментарии on І гала-канцэрт для лаўрэатаў\n15.04.2015 14.04.2015 Admin67Комментарии on Абаронім дзяцей – абаронім будучае\n11.04.2015 10.04.2015 Admin37Комментарии on З маленства вучыцца працаваць\nНа базе СШ № 2 г. Стоўбцы прайшлі раённыя прадметныя алімпіяды малодшых школьнікаў па матэматыцы, рускай, беларускай, замежных мовах, курсе «Чалавек і свет». У алімпіядах прынялі ўдзел каля 70 вучняў з 19 школ раёна. Пераможцамі алімпіяды па бедарускай мове сталі: вучаніца Рубяжэвіцкай СШ Ангеліна Прычынец (І месца), вучаніца СШ № 3 г. Стоўбцы Юлія Шпілеўская […]\n09.04.2015 08.04.2015 Admin741 комментарий к записи Веснавое ажыўленне\nЗ вясной пачынаецца новы футбольны сезон. Ажыўлена і на стаўбцоўскім стадыёне «Юнацтва». Напрыканцы сакавіка прайшлі гульні абласнога занальнага турніру па праграме Алімпійскіх дзён моладзі. Нашы хлопцы 2000-2001 гадоў нараджэння паказалі атакуючы, выніковы футбол. Але ў цэлым выступленне выйшла няроўным. З разгромным лікам 8:0 юныя стаўбчане перамаглі каманду Дзяржынскага раёна, 7:2 – так гучна адолелі клецкіх […]\n09.04.2015 08.04.2015 Admin59Комментарии on Яшчэ адзін лялечны тэатр\nУ нашым раёне з’явіўся яшчэ адзін яркі дзіцячы калектыў – тэатр «Батлейка» пры нядзельнай школе стаўбцоўскага Свята-Уваскрэсенскага прыхода. Ініцыятарам і арганізатарам лялечнага тэатра стала Святлана Шайнова. Яна вырабіла дэкарацыі, лялькі і касцюмы. Гэта таленавітая майстрыца заявіла аб сабе і ў народным клубе майстроў народнай творчасці «Пралеска» са сваімі адметнымі прыгожымі сувенірамі ў дэкаратыўна-прыкладной творчасці. Творчую […]\n06.04.2015 06.04.2015 Admin55Комментарии on Стоўбцы – у дыябетычнай супольнасці\nЧлены Стаўбцоўскага аддзялення грамадскага аб’яднання «Дзіцячы дыябет» і ўрачы цэнтральнай раённай бальніцы сталі слухачамі 2-й міжнароднай інтэрнэт-канферэнцыі па пытаннях дыябету ў рамках міжнароднага інтэрнэт-праекта «Адукацыя і здароўе без межаў» – для папулярызацыі ведаў аб здаровым і бяспечным ладзе жыцця з мэтай садзейнічання фарміраванню культуры здароўя насельніцтва Расіі і краін СНД. У даным выпадку прыцягненне інтэрнэт-рэсурсаў […]\nЖыццё – дар божы\n06.04.2015 06.04.2015 Admin47Комментарии on Жыццё – дар божы\nСацыяльна-педагагічны цэнтр раёна правёў першы этап семінара для спецыялістаў сацыяльна-педагагічнай і псіхалагічнай службаў устаноў адукацыі раёна па прафілактыцы суіцыдальнай рызыкі «Крок насустрач». Усім вядома, што адным з найбольш трагічных відаў паводзін непаўналетніх з’яўляецца суіцыд. Гэта складаная і шматгранная праблема і вельмі актуальная на сучасны момант. Таму на семінар былі запрошаны ўрач-нарколаг цэнтральнай раённай бальніцы С. […]\nМузыка. І – дабрачыннасць\n24.03.2015 20.03.2015 Admin95Комментарии on Музыка. І – дабрачыннасць\nВялікую канцэртную праграму падрыхтаваў для выхаванцаў аддзялення дзённага знаходжання для інвалідаў тэрытарыяльнага цэнтра і іх матуляў творчы калектыў Стаўбцоўскай дзіцячай школы мастацтваў. Каля чатырох дзясяткаў юных артыстаў, сярод якіх – вакальная група «Верасень» і ўзорны дзіцячы тэатр «Волшебники», ансамблі скрыпачоў і мажарэтак, «Жавароначкі» і сольныя выканаўцы, стварылі цудоўнае свята пад назвай – «Музыка. Жанчына. Вясна». […]\n20.03.2015 18.03.2015 Admin33Комментарии on Галы, ачкі, секунды\nНА П’ЕДЭСТАЛЕ І ПОБАЧ З ІМ Міжнародныя спаборніцтвы па лёгкай атлетыцы камандаў дзіцяча-юнацкіх спартыўных школ Беларусі, Расіі, Украіны і Літвы. Такая афіша не можа не зацікавіць. І прыемна, што на такім высокім узроўні юныя лёгкаатлеты Стаўбцоўшчыны не былі статыстамі. Найбольшага поспеху дабіўся Аляксей Вяршынін, вучань Вішнявецкай СШ. Хлопец хутка прагрэсіруе. У бегу на 800 метраў […]\nСтраница 95 из 120« Первая«...102030...9394959697...100110120...»Последняя »


У “Доме літаратара” Андрэй Хадановіч, Віктар Вабішчэвіч, Міхал Анемпадыстаў\n13 лістапад 2006, 20:37\nРадыё Свабода Новая перадача сэрыі “Дом літаратара” (эфір 11 лістапада). Аўтары: Валянціна Аксак, Дзьмітры Падбярэзкі, Міхась Скобла. Рэдактар і вядучы: Сяргей Абламейка\nАНДРЭЙ ХАДАНОВІЧ: “У ЭЎРАПЕЙЦАЎ ВЕЛЬМІ СПРОШЧАНАЕ ЎЯЎЛЕНЬНЕ ПРА БЕЛАРУСКІХ ІНТЭЛЕКТУАЛАЎ”\nПаэт Андрэй Хадановіч – адзін з тых беларускіх літаратараў, чые творы цяпер часта гучаць на эўрапейскіх фэстах і друкуюцца ў замежжы. Але сам ён лічыць, што найважнейшым вынікам ягонае рэпрэзэнтацыі на міжнародным роўні ёсьць пракладваньне шляхоў іншым, найперш маладым беларускім творцам. Пасьля чарговае працяглае восеньскае вандроўкі Андрэй Хадановіч нядаўна вярнуўся ў Менск і сёньня ён госьць нашага “Дому літаратара”. Зь ім гаварыла Валянціна Аксак.\n(Валянціна Аксак: ) “Спадар Андрэй, увесь час залатой восені-2006 вы прабавілі на нейкіх міжнародных паэтычных фэстах…”\n(Андрэй Хадановіч: ) “Залатая восень-2006 для мяне напраўду была вялізарным падарункам. Па-першае, я ўпершыню меў два месяцы вольнага часу. Два месяцы я сядзеў на міжнароднай вельмі сымпатычнай стыпэндыі ў Кракаве, адтуль двойчы даехаў да Бэрліну, раз да Львову, раз да Братыславы, гойсаў у Варшаву…”\n(Аксак: ) “Што гэта былі за імпрэзы там, куды вы езьдзілі?”\n(Хадановіч: ) “Нарэшце Беларусь зьяўляецца калі не на высокіх палітычных, то на высокіх паэтычных мапах, трыбунах, і мне гэта падабаецца. Мяне і маіх калегаў пачынаюць запрашаць, скажам, на міжнародны паэтычны фэстываль “Ars-poetiс” ў Славакіі ў Браціславе, дзе мы былі разам з Марыйкай Мартысевіч і прадстаўлялі там бацькаўшчыну. Акрамя таго ўпершыню вялізны міжнародны фэстываль арганізавалі ў Львове, дзе я таксама меў шчасьлівую нагоду пачытаць свае вершы і прадставіць анталёгію беларуска-украінскай сучаснай паэзіі. Ну і двойчы дабраўся да Бэрліну. Першы раз у кампаніі з шаноўнымі Андрэем Дыньком і Лявонам Вольскім, зь якімі мы распачыналі сьвяткаваньне стагодзьдзя “Нашай Нівы” ажно з Бэрліну. А другі раз я там апынуўся на дэбютным фэстывалі “Good bye”, арганізаваным некалькімі маладымі дзяўчатамі-энтузіясткамі. Раней чамусьці ніхто не арганізоўваў такіх фэстываляў у Бэрліне, а цяпер пачынаюць, і гэта мяне вельмі цешыць”.\n(Аксак: ) “Скажыце, калі ласка, як вы пачуваліся ў гэтых фэстах менавіта ў якасьці беларускага паэта?”\n(Хадановіч: ) “Меў вялікі плюс і вялікі мінус. Вялікі плюс таму што як беларускі паэт, як ні дзіўна, меў вялікі крэдыт даверу і зацікаўленасьці. Відаць, замала Беларусі было ў інфарматыўных прасторах там, у сьвядомасьці эўрапэйцаў. Таму проста ўсплёск цікавасьці заўсёды суправаджаў. Момант мінусовы — усё-ткі актуальная беларуская палітыка моцна-моцна засланяе актуальную беларускую культуру для замежнікаў. Таму тлумачыць нейкія рэчы трэба было пачынаць вельмі здалёк і з самых азоў. Вельмі спрошчанае там уяўленьне пра беларускага інтэлектуала. Ім здаецца, што гэта альбо нейкі такі прадажны прарэжымны паслугач, альбо гэта палымяны змагар супраць рэжыму. І нейкага трэцяга тут не дадзена. Мне, безумоўна, другая пазыцыя нашмат больш сымпатычная, чым першая, але я ня б зводзіў творцаў толькі да гэтага. Уласна, дзе пачынаецца палітычная заангажаванасьць, часта заканчваецца заангажаванасьць паэтычная, а мне б хацелася несьці ахінею, імя якой паэзія, і на гэтым узроўні кантактаваць”.\n(Аксак: ) “Гаворачы пра шанцы вядомасьці беларускай літаратуры і беларускіх літаратараў за мяжой філёзаф Валянцін Акудовіч зазначыў, што за французам сёньня стаіць вялікая французкая літаратура, за немцам — вялікая нямецкая літаратура, за беларусам нічога не стаіць. Беларускую літаратуру і беларускую мову ні ў гістарычным, ні ў сучасным кантэксьце ў Эўропе ня ведаюць. Ці згаджаецеся вы з гэтым цьверджаньнем з уласнага досьведу?”\n(Хадановіч: ) “Я магу дазволіць сабе рэзкае выказваньне. Сёньня на вялікай французкай мове паведамлена, сказана амаль усё. І на вялікай ангельскай — амаль усё. І на вялікай расейскай — амаль усё. Па-беларуску, нягледзячы на нашу вялікую традыцыю, сёньня ўсё тут і цяпер толькі пачынаецца. Тут вочы маіх апанэнтаў пачыналі зацікаўлена блішчэць і яны пачыналі слухаць, што мы гаворым”.\n(Аксак: ) “Вынікам гэтых вашых кантактаў на міжнародных літаратурных фэстах ці сталі нейкія навязаныя надалей праекты ў выглядзе перакладных кніжак, у выглядзе новых фэстаў, новых запрашэньняў на іх? Ці будзе ва ўсяго гэтага нейкі больш шырокі прасьцяг?”\n(Хадановіч: ) “Як найбольшы і як найсымпатычнейшы. І мне падабаецца мая роля –—я магу выконваць функцыю такога маленькага ледаколу, які ломіць сваёй галавой нейкія сьценкі, і з гэтых праломаў ужо хтосьці можа карыстацца. Напрыклад, выдаўшы сваю кніжку ў Польшчы, я атрымаў магчымасьць падрыхтаваць вялікую анталёгію актуальнай, малодшай ад мяне, беларускай паэзіі на дзесяць аўтараў у сымпатычных польскіх перакладах пад адной вокладкай. Альбо — разам з каляжанкаю Югасяй Калядой упершыню прарваўшыся на міжнародную стыпэндыю, куды раней не запрашалі беларусаў, а запрашалі толькі ўкраінцаў, немцаў і палякаў, мы атрымалі магчымасьць рэкамэндаваць сваіх калег і спадзяемся, што кожны год па некалькі маладых беларусаў будзе з гэтага карыстацца. Ну і самыя сымпатычныя кантакты —гэта, канечне, кантакты з жывымі перакладчыкамі, якіх удаецца зацікавіць і падсадзіць на беларусістыку. Я памятаю, як пару гадоў тамуці нават год таму знаёміўся з хлопцамі і дзяўчатамі, якія сёньня перакладаюць ня толькі Хадановіча, але з падачы Хадановіча ягоных калег. Вось тут я проста шчасьлівы, што такія працэсы адбываюцца”.\nВІКТАР ВАБІШЧЭВІЧ: “ПАЛЕШУКІ НЕ ЗАБЫВАЮЦЬ СВАЁ “Я” НІ Ў ВАРШАВЕ, НІ Ў МАСКВЕ”\nНядаўна ў выдавецтве “Беларускі кнігазбор” выйшла новая кніга вершаў паэта Віктара Вабішчэвіча, які жыве ў Давыд-Гарадку на Століншчыне. Ён выкладае гісторыю ў сярэдняй школе, захапляецца мастацтвам і любіць падарожнічаць па Эўропе. А паходзіць Віктар з палескай вёскі Рубель, якую варта занесці ў Кнігу рэкордаў Гінэса. За што — паэт распавёў у гутарцы зь Міхасём Скоблам.\n(Скобла: ) “Віктар, пра ваш Рубель ходзіць проста неверагодная погаласка — нібыта з гэтай вёскі выйшла больш за сотню сьвятароў. Ці гэта праўда?”\n(Вабішчэвіч: ) “Сапраўды, з нашай вёскі Рубель, якая знаходзіцца ў самай глыбіні Палесься, на рацэ Чаква, паходзіць больш за трыста сьвятароў. У нас ніколі не перарывалася традыцыя веры ў Бога. У нас заўсёды людзі верылі, і вера гэтая была сьвятая, крэўная. Але чаму так многа сьвятароў у нас нарадзілася… Мне здаецца, рубельцаў жыцьцё вяло. Хлопцы бачылі ў гэтым мажлівасьць зарабіць грошы. І яны ішлі ў сьвятары ў тыя камуністычныя часы. Гэта было лёгка, яны звычайна вучыліся ў сэмінарыях сібірскіх, там, дзе не было веры, дзе ніхто не хацеў вучыцца, дзе панаваў ваяўнічы атэізм. Таму нашы хлопцы ехалі туды, паступалі і вучыліся. Цяпер у сьвятары рубельцы ідуць значна радзей”.\n(Скобла: ) “Вы выкладаеце гісторыю ў СШ № 1 Давыд-Гарадка. Што найперш цікавіць вучняў у айчыннай гісторыі? Што яны вучаць без прымусу з боку настаўніка?”\n(Вабішчэвіч: ) “Я стараюся ўвогуле не дапускаць ніякага прымусу. Што лепш ідзе? Безумоўна, гэта краязнаўчыя матэрыялы. І тут вельмі вялікую ролю адыгрывае асоба настаўніка. Цяжкія пытаньні гісторыі беларускай культуры ў мяне ідуць лёгка. Магчыма, дзеці ведаюць маю фанатычную адданасьць беларушчыне, таму яны з задавальненьнем вучаць і ведаюць дадатковы матэрыял. Мне вельмі прыемна, калі хлопец, мой былы вучань, едзе ў аўтобусе і мне паказвае: “Паглядзіце, а вунь стыль барока!”. Ён успамінае, які гэта помнік, які аб’ект… Так што матэрыялы культуры таксама ў мяне ідуць лёгка”.\n(Скобла: ) “З гэтага году ў беларускіх навучальных установах афіцыйна дазволена выкладаць гісторыю Беларусі й па-расейску. Гэта для вас, як гісторыка, прымальна?”\n(Вабішчэвіч: ) “Не, для мяне гэта непрымальна. Але я мушу ўдакладніць: на вялікі жаль, ня проста дазволена, а мы абавязаны выкладаць гісторыю Беларусі ў расейскамоўнай школе па-расейску. Сёлета, калі вучні атрымалі расейскамоўныя падручнікі, мяне ў школе не было, я быў на курсах у Берасьці. Прыяжджаю, а вучні абураныя: “Што там зьверху здарылася?! Што ім там, заклініла?!” — Даруйце, гэта іх словы. — “Заўтра прышлюць па беларускай мове расейскамоўныя падручнікі!”. Так што мае вучні ўспрынялі гэтую навіну адназначна адмоўна. Што для мяне было нечакана — усё ж такі ў нас расейскамоўная школа. Ведаеце, у нас былі трапяткія адносіны да прадмету “гісторыя Беларусі”, па-беларуску мы яе з большай ахвотай вывучалі, стараліся. І беларуская мова не была для гэтага перашкодай. А цяпер — хочаш-ня хочаш, а вымушаны выкладаць на расейскай мове”.\n(Скобла: ) “За апошні дзясятак гадоў падручнікі па гісторыі былі перапісаныя некалькі разоў. Той варыянт, які ёсьць сёньня, вас задавальняе?”\n(Вабішчэвіч: ) “Увогуле, сам падручнік нядрэнны. Раней я быў экспэртам па школьных падручніках. І 5-ю, 6-ю, 7-ю клясы я вычытаў, заўвагі свае падаў у Міністэрства адукацыі. І гэтыя падручнікі мяне пераважна задавальнялі. І расейскамоўны я глядзеў уважліва. Тое, што яго пераклалі — гэта проста несусьветнае глупства. Я разумею, калі некаму трэба, то можна было выдаць накладам 5 000 асобнікаў. І калі хто вельмі хоча, няхай вывучае гісторыю Беларусі па-расейску. Гэтак на мой розум. А выдалі 108 000! Навошта?”\n(Скобла: ) “Палешукі — людзі адметныя, гэта вядома. А чым, на ваш погляд, адрозьніваецца паляшук, скажам, ад беларуса з Магілёўшчыны?”\n(Вабішчэвіч: ) “У параўнаньні з Магілёўшчынай у нас людзі больш працавітыя. Праўда, на мяне асабіста гэта не распаўсюджваецца... Але ў нас людзі сапраўды больш гаспадарлівыя, адчуваюць сваё “я”. Для палешукоў увогуле, а для нас, рубельцаў, асабліва характэрны нейкі неўсьвядомлены нацыяналізм. Але не ў савецкім, а ў эўрапейскім разуменьні гэтага слова. Мы разумеем — мы з Рубля, мы размаўляем на сваёй мове, мы цудоўна ведаем свае карані, і сваё “я” мы нідзе не забываем: ні ў Варшаве, ні ў Омску, ні ў Маскве, ні ва Ўладзівастоку”.\n(Скобла: ) “Пісьменьнік Янка Маўр апісаў востраў Цэйлён, Аўстралію і Акіянію, ні разу там не пабываўшы. У вашай новай кнізе адчувальна прысутнічае Італія. Вы там пабывалі на крылах уяўленьня?”\n(Вабішчэвіч: ) “Не. У свой час мне пашчасьціла пабываць у Італіі, і ня проста пабываць, я там сорак дзён пражыў. Наведаў і Рым, і Флярэнцыю, і Ліворна, бачыў той самы знакаміты карарскі мармур, зь якога найлепшыя скульптары сьвету рабілі свае скульптуры. Я быў на аўдыенцыі ў папы рымскага Яна Паўла ІІ і нават размаўляў зь ім. Наведаў многія галярэі мастацкія. Пашчасьціла мне”.\nВІКТАР ВАБІШЧЭВІЧ. З КНІГІ “КАХАЮ І ЛЮБЛЮ”\n* * * На пялёстках росы чыстыя і выкрышталізаваныя. А крышталікі ўсе роўныя і выдэталізаваныя. Усе лініі дакладныя і выдасканаленыя, Гарманічныя, прадуманыя, выстылізаваныя. Вочы кветак зіхацяць, як быццам вызалачаныя, Быццам з боскага суквецьця бляскам вымалачаныя. А пялёсткі ўсе ўрачыстыя і вытанчаныя, На агледзіны цудоўных фарбаў вылучаныя. У крыніцах чарадзейных кветкі вымытыя, Завіткамі мудрагелістымі вывітыя. Не спрачаюцца з зэфірамі залётнымі І з павевамі халоднымі балотнымі. Нараджаюцца паволі песьні ранку — Дыямэнты зіхатлівыя сьвітанку. Усьміхаюцца і кветкі, і палі — Сьвята ліпеня, праменьняў і зямлі.\n* * * Мне сьніцца сон, што ты мая жанчына І мне насустрач зноў ляціш, Каб вандраваць па казачнай краіне, Дзе сьвята й сонечная ціш.\nТы зноў трапляеш у мае абдымкі, Пяшчотная, як птушаня, І дорыш пацалункі безупынку Да самай раніцы, да дня...\nПрапаў пярсьцёнак у маўклівай плыні, І перад намі — далячынь. Ты ахвяруеш мне Дунай свой сіні, А я табе — сваю Гарынь.\n* * * Я ўспамінаю той цудоўны вечар, Які Вы мне падарылі Ў стомленай ад дзённай сьпякоты, Вечна бадзёрай Папулоніі. Мы не заўважалі таго змроку, Які нясьмела апусьціўся на зямлю, на дрэвы, Ня бачылі россыпаў срэбра На хвалях соннай затокі Бараці. Мы адчувалі, што ў нас адно сэрца, Аднолькавыя думкі і жаданьні. Вы хацелі ўзяць яблык спакусы, Але яго побач не аказалася. Тады Вы сваёю далікатнай і пяшчотнай рукой Узялі зь неба поўню — Вялікую і жоўтую, Нібы рэпа з гароду ў маім Рублі. Узялі і паднесьлі мне на далоні — Вось яна, поўня! Не паміж намі, а з намі. І яна завяла нас у царства жарсьці і асалодаў, Мы апынуліся ў ёй, нібы ў гіганцкім яйку, Дзе мы зусім непадзельныя — Адна душа і адно цела.\nМІХАЛ АНЕПМПАДЫСТАЎ: “БОЛЬШ ЗА ЎСЁ МНЕ ПАДАБАЕЦЦА СЬПЯВАНАЕ СЛОВА”\nНаўрад ці хто з творцаў здольны дакладна растлумачыць, як з-пад іх рукі прыходзяць на сьвет творы мастацтва і літаратуры. Гэта — працэс складаны і далікатны. Паспрабаваў прабрацца за цёмныя кулісы творчасьці наш карэспандэнт Дзьмітры Падбярэзкі.\n(Дзьмітры Падбярэзкі: ) “Імя Міхала Анемпадыстава вядомае ня толькі мастакам, але й прыхільнікам музыкі. Аўтар ідэі і канцэпцыі знакамітага “Народнага альбому”, аўтар тэкстаў многіх песень з рэпэртуару найперш Касі Камоцкай, мастак, які займаўся дызайнам зноў-такі цэлага шэрагу плякатаў музычнай тэматыкі, альбомаў рок-выканаўцаў, ён і ў жыцьці чалавек парадаксальны і шчыры. А вось ці атрымалася ў мяне выцягнуць зь яго таямніцы таго, як ён стварае свае вершы, меркаваць вам. Дарэчы… Першае пытаньне, як кажуць, насьпела само сабой… Міхал, тое, што пішацца для песьні, гэта, на тваю думку што: верш ці тэкст?”\n(Міхал Анемпадыстаў: ) “Калі для песьні, дык, натуральна — тэкст. Часам так бывае, што вершы проста выкарыстоўваюць пазьней дзеля стварэньня песьні. Але калі нешта пішацца спэцыяльна для песьні, то гэта, канешне, больш правільна было б называць тэкстам”.\n(Падбярэзкі: ) “Шмат напісалі тэкстаў песень Генадзь Бураўкін, Алесь Бадак, Лявон Пранчак, Уладзімер Някляеў. Хто з гэтых аўтараў бліжэйшы табе па духу?”\n(Анемпадыстаў: ) “Мне ніколі не падабалася эстрадная музыка, а ні гэтак званая савецкая эстрада, а ні беларуская — тым больш. Я нарадзіўся ў горадзе, я — чалавек гарадзкой культуры і, натуральна, што я вучыўся ў расейскамоўнай школе. І гэтая беларускамоўная эстрада мяне абсалютна не цікавіла. І гэта адна з такіх найгалоўнейшых прычынаў таго, чаму я ня ведаю, што рабілася да мяне. Да вушэй даходзіла ў першую чаргу тое, што было найбольш цікава зроблена з пункту гледжаньня музычнага. І гэта былі “Песьняры” — у першую, другую і трэцюю чаргу. Ведаю, што шмат песень яны пісалі на словы клясыкаў, і гэта, можа быць, найлепшыя іх песьні, альбо народныя. Хто з нашых сучасьнікаў спрычыніўся да іхніх твораў, на чые вершы яны напісалі песьні, — мне сорамна, але я ня ведаю гэтага. І яшчэ я хачу сказаць, што народная музыка заўсёды вызначалася выдатнымі тэкстамі. Ідэальны тэкст песьні — гэта якраз той, які па структуры падобны да народнай песьні. А калі казаць ня толькі пра эстраду, то рок-тэксты, рок-паэзія бліжэй нават не да народных песьняў, а да такога жанру, як замова”.\n(Падбярэзкі: ) “Ці ўлічваў ты тыя моманты, якія ўжо назваў, тады, калі пачаў ствараць “Народны альбом”?”\n(Анемпадыстаў: ) “Гэта ў пэўным сэнсе стылізацыя. І, натуральна, калі робіш стылізацыю, то трэба час ад часу зьвярацца з арыгіналам. Раней я, шчыра кажучы, ніколі так не паглыбляўся ў тэхналёгію, у тэорыю напісаньня тэксту. Яно проста рабілася так, як рабілася…”\n(Падбярэзкі: ) “Ці можаш ты назваць кампазытара, з кім табе было б цікава папрацаваць?”\n(Анемпадыстаў: ) “Таксама адказ можа быць ня зусім карэктны, але мне падаецца, што шмат людзей з прафэсійнай музычнай адукацыяй, атрымаўшы такую адукацыю, губляюць здольнасьць экспэрымэнтаваць, баяцца шукаць нешта новае. Мне было б цікава з такім прафэсійным кампазытарам працаваць, які б не баяўся экспэрымэнтаваць, рабіць нешта “няправільнае” — вы разумееце, у якім кантэксьце… Бо для мяне тое, што пішацца прафэсійнымі кампазытарамі, яно занадта ўсё падобнае, прагназаванае, і ў гэтым сэнсе абсалютна не хацелася б пісаць тэксты для песьняў, якія падобныя адна на адну, якія выконваюць падобныя адзін на аднаго выканаўцы”.\n(Падбярэзкі: ) “Тэкст песьні “Сьвятло ў цемры” пісаўся сьвядома для групы “IQ48”?”\n(Анемпадыстаў: ) “Так! Я хацеў такі рэпавы тэкст напісаць, хацеў, каб чыталі рэпэры. Я ўвогуле хацеў, каб гэты тэкст не сьпяваўся, а чытаўся”.\n(Падбярэзкі: ) “Але ўсё ж атрымалася песьня…”\n(Анемпадыстаў: ) “Так, атрымалася песьня”.\n(Падбярэзкі: ) “Ты працягваеш супрацоўнічаць з гэтай групай, зараз яшчэ адна песьня рыхтуецца, і, магчыма, будзе працяг…”\n(Анемпадыстаў: ) “Увогуле, хацелася б, каб працяг быў ня толькі з групай “IQ48”, а таксама з Касяй Камоцкай, зь Лявонам Вольскім, з Вайцюшкевічам, зь іншымі музыкамі. Цяпер напісаны новы тэкст для “IQ48”, называецца “Схаванае сэрца”, і гэта яшчэ адна песьня пра Мінск і Менск. Я вельмі доўга пісаў гэты тэкст, і пакуль я яго пісаў, Вольскі пасьпеў напісаць, запісаць і выканаць “Мінск-Менск”. Але нічога страшнага я ў гэтым ня бачу, таму што ў нас з Вольскім увогуле шмат тэкстаў, якія напісаны на адну й тую ж тэму”.\n(Падбярэзкі: ) “У цябе ж ёсьць паэтычны зборнік… Ці яго ўсё ж такі трэба называць “тэкставы зборнік?”\n(Анемпадыстаў: ) “Ён называецца “Тэкстацыі”. Я ў назьве паспрабаваў усё ж такі дыстанцыявацца ад паэзіі, але яго ўсё ж можна называць паэтычным зборнікам…”\n(Падбярэзкі: ) “Ці ёсьць для цябе розьніца, калі ты чуеш уласныя тэксты, пакладзеныя на музыку, і бачыш іх надрукаванымі?”\n(Анемпадыстаў: ) “Натуральна, ёсьць. Я не люблю чытаць паэзію. Мяне не цікавіць паэзія надрукаваная, нават калі гэта рок-паэзія. Я не аматар сядзець і чытаць. Мне падабаецца слухаць. Натульна, што мне абсалютна не прыносіць задавальненьня чытаць уласныя вершы ў надрукаваным выглядзе. Больш за ўсё мне падабаецца сьпяванае слова”.


🕌 Время намаза - Тяжинский (Кемеровская область) на июнь 2024 - точное расписание намаза – 5 намазов\nВремя намаза на июнь 2024: Тяжинский (Кемеровская область)\n1 Сб. 2:31* 4:24 13:05 17:34 18:48 21:42 23:25*\n2 Вс. 2:30* 4:23 13:05 17:34 18:49 21:44 23:28*\n3 Пн. 2:29* 4:22 13:05 17:35 18:50 21:45 23:29*\n4 Вт. 2:27* 4:21 13:05 17:35 18:50 21:46 23:30*\n5 Ср. 2:26* 4:20 13:06 17:36 18:51 21:47 23:31*\n6 Чт. 2:25* 4:20 13:06 17:36 18:52 21:48 23:33*\n7 Пт. 2:24* 4:19 13:06 17:37 18:52 21:49 23:34*\n8 Сб. 2:23* 4:18 13:06 17:37 18:53 21:50 23:35*\n9 Вс. 2:23* 4:18 13:06 17:38 18:53 21:51 23:36*\n10 Пн. 2:22* 4:17 13:06 17:38 18:54 21:52 23:37*\n11 Вт. 2:21* 4:17 13:07 17:38 18:54 21:53 23:38*\n12 Ср. 2:21* 4:16 13:07 17:39 18:55 21:54 23:39*\n13 Чт. 2:20* 4:16 13:07 17:39 18:55 21:55 23:40*\n14 Пт. 2:20* 4:16 13:07 17:40 18:56 21:55 23:40*\n15 Сб. 2:19* 4:15 13:08 17:40 18:56 21:56 23:41*\n16 Вс. 2:19* 4:15 13:08 17:40 18:57 21:56 23:42*\n17 Пн. 2:19* 4:15 13:08 17:41 18:57 21:57 23:42*\n18 Вт. 2:19* 4:15 13:08 17:41 18:57 21:57 23:43*\n19 Ср. 2:19* 4:15 13:08 17:41 18:58 21:58 23:43*\n20 Чт. 2:19* 4:15 13:09 17:41 18:58 21:58 23:43*\n21 Пт. 2:20* 4:16 13:09 17:42 18:58 21:58 23:44*\n22 Сб. 2:19* 4:16 13:09 17:42 18:58 21:58 23:44*\n23 Вс. 2:20* 4:16 13:09 17:42 18:58 21:58 23:44*\n24 Пн. 2:20* 4:17 13:09 17:42 18:59 21:58 23:44*\n25 Вт. 2:21* 4:17 13:10 17:42 18:59 21:58 23:43*\n26 Ср. 2:21* 4:17 13:10 17:42 18:59 21:58 23:43*\n27 Чт. 2:22* 4:18 13:10 17:42 18:59 21:58 23:43*\n28 Пт. 2:23* 4:19 13:10 17:42 18:59 21:58 23:43*\n29 Сб. 2:23* 4:19 13:11 17:42 18:59 21:57 23:42*\n30 Вс. 2:24* 4:20 13:11 17:42 18:59 21:57 23:42*\n1 Пн. 2:26* 4:21 13:11 17:42 18:58 21:57 23:42*\nНа сайте 5namaz.com указано точное время намаза в Тяжинский (Кемеровская область) на месяц июнь 2024. В таблице имеется расписание намазов на июнь 2024: Фаджр (утренний), Зухр (полуденный), Аср (послеполуденный), Магриб (вечерний), Иша (ночной), а также время восхода солнца на июнь для Тяжинский. Времени окончания сухура соответствует указанное в таблице время утреннего намаза (Фаджр), а времени ифтара (начала разговения) соответствует время вечернего намаза (Магриб) из графика намазов на июнь 2024.\nПри расчете времени намаза в Тяжинский (Кемеровская область) на месяц июнь 2024 использован метод Всемирной Мусульманской Лиги (г. Мекка).


Гомельскага журналіста тры гадзіны пратрымалі ў Кармянскім РАУС | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nГомельскі журналіст-фрылансер Кастусь Жукоўскі праз «пільнасць» мясцовага ідэолага – намесніка начальніка аддзелу ідэалагічнай працы, культуры і па справах моладзі Кармянскага райвыканкама Таццяны Вяркеенка тры гадзіны правёў у Кармянскім РАУС.\nУ райцэнтр Карма журналіст прыехаў па просьбе мясцовых жыхароў, якія з верасня маюць пэўныя праблемы з пітной вадой. Калі Кастусь Жукоўскі праводзіў на вуліцах райцэнтра апытанне, да яго праявіла пільную ўвагу супрацоўніца райвыканкаму, ідэолаг Таццяна Вяркеенка, яна ж і выклікала міліцыю.\nПрадстаўніца «вертыкалі» патлумачыла, што без яе дазволу нельга здымаць, і ў першую чаргу журналісты павінны прыйсці за акрэдытацыяй у райвыканкам. «Яна нават у будынку міліцыі камандавала супрацоўнікам РАУС. Міліцыянеры паводзілі сябе больш-менш нармальна, прыстойна, але ідэолаг усімі словамі і справамі паказвала, што яна тут галоўная.\nГэта парушэнне заканадаўства – забарона здымаць на вуліцах райцэнтру, і патрабаванне нейкай акрэдытацыі ад выканкаму», — пракаментаваў Жукоўскі.\nУ міліцыі ў яго ўдакладнялі асабістыя дадзеныя, аглядалі рэчы, але затым, праз тры гадзіны, адпусцілі без складання пратаколу. Журналіст-фрылансер склаў скаргу на дзеянні ідэолага, таму што лічыць, што яго правы былі парушаны.\nНагадаем, гомельскія журналісты-фрылансеры Ларыса Шчыракова, Кастусь Жукоўскі і Наталля Крывашэй накіравалі ў лістападзе скаргу Генеральнаму пракурору. Яны аспрэчваюць судовыя пастановы адносна буйных штрафаў за супрацоўніцтва з тэлеканалам «Белсат». Крывашэй «павінна» бюджэту 24,3 мільёны, Шчыракова – 3,6 мільёны, Жукоўскі – 31,5 мільёна рублёў. Афіцыйна фрылансераў штрафавалі на падставе міліцэйскіх пратаколаў за парушэнне артыкулу 22.9 КаАП (незаконны выраб прадукцыі СМІ).\nЛарыса Шчыракова ў пачатку снежня звярнулася са скаргай у Камітэт ААН па правах чалавека з нагоды пераследу за журналісцкую працу.\nCуд сёння разгледзіць справу Кастуся Жукоўскага\nКастусь Жукоўскі судзіцца з «ЦэнтрЛізінгам»\nНа мяжы зноў затрыманы журналіст-фрылансер Кастусь Жукоўскі


Аренда 3-комнатной квартиры - №20391376: Б. Момышулы — Мирзояна, Астана, Алматинский р-н — помесячно за 160000тг. — Крыша\n3-комнатная квартира, 110 м², 3 эт. помесячно, Б. Момышулы — Мирзояна\n3-комнатная квартира, 100 м², 5/10 эт. помесячно, Сыганак 21 — Акмешит за 150 000 ₸ 3-комнатная квартира, 125 м², 4/9 эт. помесячно, Сарайшык 40 за 170 000 ₸ 3-комнатная квартира, 120 м², 3/12 эт. помесячно, Сарайшык 34 за 150 000 ₸\n3-комнатная квартира, 95 м², 4/9 эт. помесячно, Сауран 9 за 160 000 ₸ 3-комнатная квартира, 125 м², 6/22 эт. помесячно, Тараса Шевченко 5 за 150 000 ₸ 3-комнатная квартира, 62 м², 1/5 эт. помесячно, Ауэзова — Богенбая за 150 000 ₸ 3-комнатная квартира, 115 м², 6 эт. помесячно, Акмешит 5 за 170 000 ₸ 3-комнатная квартира, 98 м², 7/18 эт. помесячно, Сауран 3/1 за 160 000 ₸ 3-комнатная квартира, 78 м² помесячно, Сыганак 18 за 150 000 ₸


01 лістапад 2011, 00:44\nГосьць нашага эфіру – сацыёляг Сяргей Нікалюк. Зь ім мы пагутарым пра вынікі апошняга апытаньня Незалежнага інстытуту сацыяльна-эканамічных і палітычных дасьледаваньняў і пра стаўленьне людзей да пагаршэньня іх матэрыяльнага становішча і эканамічнага крызісу ў краіне.\nІнтэрвію з Сяргеем Нікалюком\nАбламейка: З пачатку лістапада ў Беларусі чакаецца чарговае падвышэньне цэнаў і платы за камунальныя паслугі. Калі меркаваць паводле вынікаў апошніх апытаньняў, як людзі ў Беларусі ставяцца да пагаршэньня свайго эканамічнага становішча?\nНікалюк: Калі мы зьвернемся да апытаньняў, якія раз у квартал праводзіць НІСЭПІ, дык верасьнёўскае апытаньне зафіксавала шэраг цікавых вынікаў. Сацыёлягі фіксуюць так званы індэкс матэрыяльнага становішча, гэта розьніца паміж станоўчым і негатыўным адказам на пытаньне "Як зьмянілася ваша матэрыяльнае становішча ў апошнія тря месяцы?". У верасьні паляпшэньне адзначылі 5 працэнтаў, а пагаршэньне -- 73. Розьніца - 69 працэнтаў. Але справа ў тым, што ў ліпені індэкс быў 72. Гэта значыць, пагаршэньне ўспрыманьня матэрыяльнага становішча спынілася. Тое ж самае тычыцца і індэксу чаканьня (розьніца пазытыўных і негатыўных адказаў на пытаньне "Як зьменіцца сацыяльна-эканамічная сытуацыя ў Беларусі ў бліжэйшыя гады?"). Калі летам індэкс склад мінус 44, дык у верасьні мінус 40. Розьніца нязначная, але падзеньне спынілася. Варта адзначыць, што абодва індэксы - гэта абсалютныя рэкорды за часы назіраньняў. Гэта сьведчыць, што ў грамадзтве прачалося прызвычайваньне да эканамічных цяжкасьцяў. Гэта і раней фіксавалася. У беларускага грамадзтва вялізная здольнасьць да адаптацыі, якую сацыёлягі называюць "негатыўнай". Яны прызвычайваюцца да сытуацыі шляхам зьніжэньня сваіх запатрабаваньняў. Гэта вельмі важная выснова.\nАбламейка: Вось адбываецца відавочнае пагаршэньне матэрыяльнага стану людзей. Як гэта адбіваецца на стаўленьні людзей да ўлады?\nСёньня галоўным віноўнікам таго, што адбываецца, людзі бачаць пэрсанальна прэзыдэнта\nНікалюк: Ёсьць і трэці індэкс, які вызначаецца адказам на пытаньне :"На Ваш погляд, у цэлым становішча ў краіне разьвіваецца ў правільным накірунку альбо ў няправільным?". Дык вось, зафіксаваныя рэкордныя значэньні індэксу правільнасьці курсу -- ён склаў мінус 52. Калі людзі пачынаюць прызвычайвацца да пагаршэньня матэрыяльнага становішча, дык іх адносіны да курсу, які праводзіць улада, і да самой улады, працягвае пагаршацца. І сёньня галоўным віноўнікам таго, што адбываецца, людзі бачаць пэрсанальна прэзыдэнта.\nАмаль 20 гадоў сацыёлягі запытваюцца "Хто вінаваты?", і ў пары прэзыдэнт-урад заўсёды вінаватым называлі ўрад. Гэта такая асаблівасьць успрыманьня нашай улады. Усё добрае зьвязваецца асабіста з прэзыдэнтам, а недахопы - паводле прымаўкі "Цар добра, а баяры - дрэнныя".. Дык вось, цяпер адказным за эканамічныя праблемы людзі бачаць асабіста прэзыдэнта. І гэта адбіваецца ў тым ліку і на рэйтынгу Лукашэнкі. Рэйтынг яго ў верасьні апынуўся да рэкордна мінімальнага за увесь час правядзеньня сацапытаньняў - 20,5.\nАбламейка: Наколькі ў нашым грамадзтве адчуваецца патрэба альтэрнатыўнага погляду на разьвіцьцё краіны? І ці такая патрэба ёсьць наогул?\nСёньня гэтая большасьць пачала адварочвацца ад Лукашэнкі.\nНікалюк: Для мяне "беларускае грамадзтва" як нешта адзінае не існуе. І ўсе апытаньні НІСПІ паказваюць галоўную характарыстыку - гэта яго раскол. У нашым грамадзтве заўсёды ёсьць нейкая частка парадку 25 адсоткаў, якія супраць аўтарытарнай улады ў прынцыпе. Гэта тое, што Лукашэнка называе "меншасьцю". Ну і была устойлівая большасьць, 50-60 адсоткаў, якія заўсёды падтрымлівала Лукашэнку. Сёньня гэтая большасьць пачала адварочвацца ад Лукашэнкі. І калі яго рэйтынг увойдзе ў 2-3 адсоткі - гэта за кошт інвэрсіі меншыні. Але сёньня, адмаўляючыся ад Лукашэнкі, прадстаўнікі "большасьці" ня робяцца прыхільнікамі Лукашэнкі. У грамадзтве ўтвараецца палітычны вакуум. Больш 40 адсоткаў ня ведае, за каго галасаваць. Дадатковай патрэбы ў альтэрнатыўных лідэрах не ўзьнікае, але думаю, гэта ппытаньне часу, і ў канцы года мы адчуем, як у грамадзтве пачне выспяваць патрэба ў альтэрнатыўных поглядах і людзях, якія яе выказваюць.


Галоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 115 | Добавил: wawkalaki | Дата: 29.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 117 | Добавил: wawkalaki | Дата: 29.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 116 | Добавил: wawkalaki | Дата: 29.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 96 | Добавил: wawkalaki | Дата: 29.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 95 | Добавил: wawkalaki | Дата: 29.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 114 | Добавил: wawkalaki | Дата: 29.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 112 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 119 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 100 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 94 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 108 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 104 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 101 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 111 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 106 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 96 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 125 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 110 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 116 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 107 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 68 | Добавил: wawkalaki | Дата: 28.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 75 | Добавил: wawkalaki | Дата: 27.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 87 | Добавил: wawkalaki | Дата: 27.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 103 | Добавил: wawkalaki | Дата: 27.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 108 | Добавил: wawkalaki | Дата: 27.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 90 | Добавил: wawkalaki | Дата: 27.11.2016 | Комментарии (0)\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 115 | Добавил: wawkalaki | Дата: 27.11.2016 | Комментарии (0)\nНа дно глыбокага сатэйніка, змазанага сметанкавым маргарынам ці маслам, насыпаць тонкім пластом нацёрты на тарцы хрэн, паскладаць на яго парцыённыя кавалкі сырой рыбы ў два-тры шэрагі, перасыпаючы кожны шэраг цёртым хрэнам.\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 77 | Добавил: wawkalaki | Дата: 27.11.2016 | Комментарии (0)\nШАШЛЫК З РЫБЫ З ЯБЛЫКАМІ\nНевялікія кавалкі рыбнай паляндвіцы замарынаваць на 30-40 хвілін у эмаляваным посудзе.\nГалоўныя стравы з рыбы | Просмотров: 85 | Добавил: wawkalaki | Дата: 06.08.2016 | Комментарии (0)\nШАШЛЫК З РЫБЫ З ЦЫТРЫНАВЫМ СОКАМ\nДля соусу выцісніце сок з цытрыны і дадайце ў яго цукар, соль, перац і дробна нарэзаны часнык.


Пенсионерка попросила рассказать, как оформить валютный вклад\nЧетверг, 29.01.2015 14:32\n“Хачу ўклад у валюце” Валянціна Г. звярнулася ў рэдакцыю з “валютным” пытаннем. Яна едзе да дачкі ў Германію на паўгода і хоча, каб пенсія за гэты час паступала на банкаўскі ўклад, ... Далее\nВы спрашивали: как зарегистрировать автомобиль?\nПонедельник, 5.01.2015 13:06\nЯк зарэгістраваць аўтамабіль? Апошнім часам у дзяржаўтаінспекцыю паступае шмат пытанняў ад жыхароў раёна наконт продажу і афармлення аўтамабіляў. Вось і падчас “прамой лініі” з начальнікам ДАІ РАУС многіх жыхароў раёна цікавіла, ... Далее\nПонедельник, 5.01.2015 13:04\n«Рарытэтныя» пасведчанні – несапраўдныя Кожны год галоўны дзяржаўны інжынер-інспектар начальнік Шумілінскай раённай інспекцыі дзяржтэхагляду С. М. Пантаплёў правярае сельгастэхніку і дапускае яе да вясенне-палявых работ. Правярае не толькі стан тэхнікі, але ... Далее\nПонедельник, 24.11.2014 12:18\nАб пераносе працоўных дзён Упраўленне па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама паведамляе, што пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 25.11.2013 г. №1012 “Аб пераносе працоўных дзён у 2014 годзе” (далей ... Далее\nВ августе в Шумилино свадебный бум?\nПонедельник, 23.06.2014 13:56\nДні вяселляў на жнівень распісаны?! Не адзін раз чула ў асяроддзі моладзі, маўляў, сёлета ў нас «бум» на вяселлі, і на жнівень у загсе ўсё распісана. “Ці сапраўды так?” – вырашыла расставіць ... Далее\nВторник, 27.05.2014 12:55\nЯк заключыць шлюб з украінцам ці памяняць прозвішча? Самыя актуальныя пытанні з “прамой лініі” каменціруе начальнік аддзела загсу райвыканкама Ірына КІСЯЛЕВІЧ. Якія дакументы неабходна прад’явіць грамадзяніну Украіны для рэгістрацыі заключэння шлюбу ... Далее\nВторник, 20.05.2014 12:41\nУстанаўленне бацькоўства праз суд Добраахвотнае ўстанаўленне бацькоўства не заўсёды мае месца. Калі пры нараджэнні дзіцяці па-за шлюбам яго бацька ўсё ж адмаўляецца ад падачы сумеснай з маці заявы ў органы загсу ... Далее\nПомощь на похороны не отменяли\nВторник, 15.04.2014 13:11\nДапамогі на пахаванне не адмянялі У апошні час ва ўпраўленне па працы, занятасці і сацыяльнай абароне райвыканкама пачасціліся званкі па пытаннях выплаты дапамогі на пахаванне. Кампетэнтны адказ праз раённую газету дае начальнік ... Далее\nЧетверг, 10.04.2014 11:15\nЗвычка звычкай, а новае праб’ецца У рэдакцыю патэлефанавалі з вёскі Мосарава Сіроцінскага сельсавета. “Учора прыязджалі сувязісты, сказалі, што праз дзень-другі радыё працаваць не будзе, – дзялілася набалелым сям’я Старавойтавых. – Рэкламавалі ... Далее\nВторник, 8.04.2014 11:47\nАдрамантаваць дом хутка і танна – рэальна Восем год таму выйшаў Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь № 75 “Аб прадастаўленні грамадзянам, якія пастаянна пражываюць і працуюць у населеных пунктах з колькасцю насельніцтва ... Далее\nВторник, 8.04.2014 11:39\nКаму можна кіраваць скутарам? Чалавек вучыўся ў вучэбна-курсавым камбінаце на трактарыста-машыніста толькі дзеля таго, каб потым кіраваць мапедам ці скутарам. Купіў адзін з гэтых транспартных сродкаў і прыгнаў яго на агляд ... Далее\nВторник, 1.04.2014 07:31\nДа медагляду гатовы? У № 15 за 25 лютага ў раённай газеце быў надрукаваны артыкул “Пад кантролем”, дзе расказвалася, што з 25 студзеня бягучага года ўступіла ў сілу новая рэдакцыя Закона ... Далее\nВторник, 1.04.2014 07:26\nКалі ў спадчыну дастаўся банкаўскі ўклад “Пасля смерці бацькі ў яго на рахунку ў банку застаўся ўклад. Як яго можна атрымаць наследніку? Раскажыце, калі ласка, аб працэдуры атрымання гэтых грашовых сродкаў.” Пытанне ... Далее\nЧетверг, 27.03.2014 12:52\nАБ ТЭРМІНАХ ВЫПЛАТЫ ЗАРАБОТНАЙ ПЛАТЫ,АБ ПАРАДКУ СПАГНАННЯ ЗАРАБОТНАЙ ПЛАТЫ У адпаведнасці з п. 4 ч. 1 арт. 55 Працоўнага кодэкса Рэспублікі Беларусь наймальнік абавязаны выдаваць заработную плату ў тэрміны і ... Далее\nЧетверг, 27.03.2014 12:51\nПЕНСІЯ ЗА АСАБЛІВЫЯ ЎМОВЫ ПРАЦЫ Як вядома, у нашай краіне з 1 студзеня 2009 года ў асобнай катэгорыі работнікаў, занятых у асаблівых умовах працы, фарміруецца прафесійны стаж. Яго працягласць вызначаецца перыядам, ... Далее\nПятница, 28.02.2014 09:10\nКаб не купляць дровы як ката ў мяшку На “гарачы тэлефон” рэдакцыі патэлефанаваў К. І. Бандарэнка (вул. 2-ая Прамысловая, д. 2), як толькі трактар райпаліўзбыту выгрузіў на ягоным двары прычэп дроў. ... Далее\nСпрашивали – отвечаем. Почему не дают чеки на овощи на рынке?\nВторник, 25.02.2014 09:06\nЧаму нам не даюць чэкі? Мы ўжо прывыклі, што разам з рэштай грошай прадавец абавязкова дае і чэк. Нехта кладзе яго ў кашалёк, хтосьці пакідае на прылаўку, але гэта ўжо ... Далее\nПро домашнее вино и не только…\nВторник, 11.02.2014 06:26\nПра дамашняе віно і не толькі “Летась было багата чорных парэчак і вінаграду. Вырашыла зрабіць дамашняе віно. І зрабіла. Сяджу, смакую і думаю: а ці законна я зрабіла? Можа, за гэта ... Далее


05.01.2011 | Arche.by\nФестывалю “Рок-каранацыя” — 15 год\n18 ЛЮТАГА 18.00 КЗ "МІНСК" ФЕСТЫВАЛЮ "РОК-КАРАНАЦЫЯ" -15 ГОД ВЯЛІКІ ГАЛА-КАНЦЭРТ удзельнічаюць: НЭЙРА ДЗЮБЕЛЬ КРАМА NRM БЕЗ БИЛЕТА DRUM ECSTASY ПАЛАЦ КРЫВІ RASTA СУЗОР’Е спецыяльны госць фестывалю пластычны тэатр "ІНЖЭСТ" Вячаслава Іназемцава астатнія падрабязнасці ў самы бліжэйшы час кант.тэл. 8-029-254-49-09 (МТС), 8-029-671-58-65 (Velcom) budzma.org паводле ...\nСяброўскае падарожжа «Сівы Віцебск»\nБеларускае добраахвотнае таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры і Антон Астаповіч запрашаюць: ў першае ў новым годзе сяброўскае падарожжа "Сівы Віцебск" ў межах агульнанацыянальнай кампаніі "Будзьма беларусамі" ...\nМінюст пакараў адвакатаў\nНа сайце ведамства вывешаная справаздача аб выніках паседжання Калегіі Міністэрства юстыцыі, у ходзе якога была дадзеная ацэнка дзеянням адвакатаў, якія абараняюць затрыманых 19-20 снежня. У Валянціны Бусько ануляваная ліцэнзія. Павел ...\n“Еўрапейскія дэмакратычныя студэнты” (ЕДС) выступілі з патрабаваннем вызваліць палітвязняў у Беларусі. Найбуйнейшая ў Еўропе студэнцкая арганізацыя зганіла рэпрэсіі беларускіх уладаў супраць удзельнікаў акцыі 19 снежня. Адмыслова для абмеркавання ...\n«Можа іх проста папрасілі?». Уражанні ўдзельніка Плошчы\nБлогер head_of_babulka атрымаў за "удзел у несанкцыянаваным мітынгу" 10 сутак арышту, якія адседзеў у Жодзіна. У сваім блогу ён змясціў свае "мітынгоўскія" і "арыштанцкія" успаміны-уражанні. Асобнай увагі варты відэаролік, які ўтрымлівае ...\nПа старонках «Міхасёвых прыгод». Інтэрв’ю з Міхасём Міцкевічам\nПра тое, як ствараліся «Міхасёвы прыгоды», як і пра тое, што значыць сама літаратура ў яго жыцці, мы папрасілі расказаць галоўнага героя згаданай паэмы Якуба Коласа, малодшага сына песняра, доктара ...\nРаспад СССР і яго наступствы для Еўропы і свету\nTermin: 30.11.2011 - 02.12.2011 Organizator: Wydział Studió Międzynarodowych i Politycznych, Instytut Rosji i Europy Wschodniej, Zakład Historii i Myśli Politycznej Rosji Strona WWW: http://www.rosjoznawstwo.uj.edu.pl/index.html Kontakt: kongres.rosjoznawstwo@gmail.com Instytut Rosji i Europy Wschodniej Wydziału Studiów Międzynarodowych ...\nДарэчы, наконт карцін і іншых рэчаў зь Нясьвіжа. Іх неабходна ўвесь час шукаць і набываць у Эўропе. Напрыклад, на прэстыжных аўкцыёнах кшталту Сотбіз, Крысьціз. Там хаця б раз на год ...\nРоспач агарнула яго. Яму цяпер здавалася, што беларускае адраджэнне не мае пад сабою ніякага грунту, што ў «Нашай ніве» сядзяць сляпыя людзі, адарваныя ад жыцця, што нічога з гэтае беларускае ...\nШто кіравала лідэрамі Плошчы?\nСтаткевіч галадае 15 суткі, Рымашэўскага трымаюць за язык, Раманчук адхрышчваецца ад адказнасьці... Нявінныя ўдзельнікі выйшлі на волю і сутыкнуліся з сумнымі наступствамі.Мне вось што цікава. Няўжо ніхто з лідэраў ...


«Я б здохла там ад холаду». Як актывістка Вольга Мікалайчык адседзела 22 дні ў карцары\nМаленькі халодны пакой 2х3 метры, 2 літры вады на дзень і запаленае святло – на ноч, без свежага паветра і перадач. У такіх умовах 22 дні правяла грамадская актывістка і рэжысёрка Вольга Мікалайчык. Сёння, 7 ліпеня, роўна праз месяц пасля затрымання, яе раптоўна вызвалілі, і яна распавяла «Белсату» пра здзекі ў Цэнтры ізаляцыі правапарушальнікаў.\nВольга Мікалайчык 30 содняў правяла ў менскім Цэнтры ізаляцыі правапарушальнікаў на Акрэсціна. Жанчыну затрымалі 7 чэрвеня падчас пікету па збору подпісаў на Камароўскім рынку. За месяц арышту 22 дні яна правяла ў ШІЗА. Умовы ўтрымання апісвае як нялюдскія.\n«Гэта адзіночка, усяго дзве камеры на паверсе. Бетонны мяшок, вельмі халадно і вільготна. Не вадзілі 30 содняў у душ. Не давалі нават прычасацца», – прыгадвае Вольга.\nПерадачы ёй не давалі. Нават кнігі і акуляры. У ШІЗА было так халадно, што ўначы было немагчыма заснуць, і Вольга нават хадзіла, каб сагрэцца. Яна нават захварэла там. Калі з-за аварыі адключылі гарачую і халодную ваду, то адміністрацыя выдавала 2 літры на дзень. Літр для піцця, і літр – на побытавыя патрэбы: змыць унітаз, памыць бялізну. На шпацыр Вольгу выводзілі раз на 5-6 содняў.\n«Вядома, калі доўга сядзіш на зэдлічку 20×20 сантыметраў ды на шконцы, прыбітай да сценцы, то і два крокі цяжка зрабіць», – распавядае Вольга.\n«Гэта не пакаранне, гэта ціск»\n«Мне пастаянна бачылася смерць маіх сяброў», – гаворыць Вольга.\nВольга кажа, што гэта было не пакаранне, але ціск. Яе пазбавілі ўсяго.\n«Мяне ўратавала, што перад тым, як мяне перавялі ў ШІЗА, я здолела схапіць дзве цёплыя кофты. Інакш я б проста здохла там ад холаду. Ані матрацу, ані бялізны нават не было», – распавядае пра ўмовы Вольга.\nПакаралі не толькі актывістку, але і ейных суседак. Прыгадвае, што адна з іх, расяянка, наракала, што ўмовы з-за палітычных вельмі пагоршыліся. Але беларусы не далі сябе ў крыўду.\nВольга Мікалайчык. Фота: асабісты архіў гераіні\n«Беларускі сказалі ёй: «Едзь у Маскву, цябе там Жырыноўскі, якога ты любіш, сустрэне. А мы будзем з Воляй».\nАднак у заключэнні актывістка не здавалася: прыдумляла аповеды і дакументальны сцэнар. Думала і пра планы на будучыню.\n«Пакуль што буду займацца тым, чым і раней», – абяцае яна.\nЯны ўсе баяцца\nВераніка Мішчанка, сяброўка «Народнай грамады», разам з Вольгай Мікалайчык адседзела 30 содняў. Яна мяркуе, што гэта быў першы выпадак, калі жанчынам давалі столькі содняў.\nАктывістка Вераніка Мішчанка. Фота: скрыншот\n«Для мяне гэта быў першы адміністрацыйны арышт. І яны намагаліся паказаць усё. Спалі на голых дошках, спрабавалі падсяліць не вельмі адэкватных суседзяў», – распавядае жанчына.\nІлона Пракаповіч, дачка спадарыні Мішчанка, больш за ўсё ўразілася адсутнасцю інфармацыі.\n«Яны дзень не гаварылі, дзе мая матуля. Я тэлефанавала ва ўсе РАУСы, даведвалася. Другі раз яе ціха судзілі, мне ізноў не сказалі. Хоць я тэлефанавала і пытала. Мне адказалі, што суда не будзе. Я думала, што маму выпусцяць і паехала яе сустракаць. Але ёй далі чарговыя 15 содняў. Паўсюль падман!», – абураецца Ілона.\nІлона Пракаповіч. Cкрыншот\nВераніка кажа, што і сярод адміністрацыі ЦІП меркаванні падзяліліся.\n«Я ўначы прачнулася ад іхных размоваў. Спрачаліся, гаварылі: «Паглядзім, што будзе ўвосень». Яны ўсе таксама заведзеныя. Яны ўсе баяцца», – гаворыць яна.\nПаводле звестак праваабарончага цэнтру «Вясна» 125 чалавек атрымалі агулам 1800 дзён арышту па адміністрацыйных артыкулах, выкарыстаных у мэтах палітычнага пераследу.\nЗараз у Беларусі 24 чалавекі прызнаныя палітычнымі вязнямі.\nТэгі: Вераніка Мішчанка Вольга Мікалайчык выбары-2020 карцар Павел Севярынец ціск на актывістаў


Царква прападобнай Марфы | горад Гродна Гродзенская вобласць\n> Гродзенская вобласць > Гродзенскі раён > горад Гродна > Царква прападобнай Марфы\nГродна. Царква прападобнай Марфы\nЦарква прападобнай Марфы | Гродна\nГод пабудовы (перабудовы): 1846-48, 1867\n53° 40'16.12"N, 23° 50'30.15"E\nJaūhien Pienkin (1)\nЦарква прападобнай Марфы ў Гродне Фота © harodnia.com | Дата: 2007\nФрагмент могілак Фота © Jauhien Pienkin | Дата: 2007\nПереробка храма ў 2013 г. Фота © harodnia.com | Дата: 2013\nБольш фотаздымкаў (5) >>\nЦарква прападобнай Марфы ў Гродне\nДругім па старадаўнасці праваслаўным храмам Гродна лічыцца царква прападобнай Марфы на старых могілках па вуліцы Антонава. Царква пабудавана ў 1846–1848 гг. і з’яўляецца помнікам архітэктуры позняга класіцызму. Яе будаўніцтва фінансаваў Гродзенскі архіепіскап Ніл, каб пахаваць там цела сваёй маці. У 1867 г. царква была адрэканструявана і набыла сучасны выгляд. Ніл, які на той час з’яўляўся якуцкім архіепіскапам, ахвяраваў на пераробку храма 300 рублёў.\nУ пасляваенны перыяд царква знаходзілася ў заняпадзе і толькі напрыканцы 1980-х гг. нарэшце была перададзена праваслаўным вернікам. У жніўні 1990 г. былі распачаты рэстаўрацыйныя работы, якія завяршыліся ў ліпені наступнага года. Тады ж былі прыведзены ў належны стан і магілы вакол самой царквы. Прыкладна ў той самы час царкву цалкам справядліва ўключылі ў спіс помнікаў архітэктуры Беларусі.\nЗразумела, што такі старадаўні храм трэба захоўваць як мага больш ашчадна, старацца, каб ён дайшоў да наступных пакаленняў у першасным выглядзе. Але ў 2012 г. пачалася рэканструкцыя храма, якая зводзіцца да таго, што класіцыстычны кампактны будынак пераўтвораць фактычна ў сабор ў два разы большы па памерах за старую царкву. Пры гэтым будуць знішчаныя характэрныя для сярэдзіны 19 ст. архітэктурныя рысы, затое на будынку з’явяцца псеўдарускія купалы-цыбуліны! На месцы алтара новага храма таксама аказваюцца магілы гродзенцаў, якія раней знаходзілся каля сцен царквы.\nЯшчэ на пачатку 2000-х гг. па няясных прычынах гэты храм, таксама як і ўсе старыя могілкі па вул. Антонава, быў са спісу спадчыны выкінуты і сёння яго ніхто не ахоўвае. Афіцыйна гэта не помнік архітэктуры і таму так лёгка адбываецца перабудова цікавага храма, якая прывядзе да яго выразнага абязлічвання і падгонкі пад так шанаваныя сёння ўзоры псеўдарускага стылю з абавязковым барабанам, купалам і цыбулінамі ў дадатку.\nНаагул старыя могілкі па Антонава, як праваслаўныя так і каталіцкія, знаходзяцца ў занядбаным стане. Могілкі грунтоўна вывучаны яшчэ на пачатку 1990-х гг., але зусім не ахоплены ні рэстаўрацыяй, ні мерапрыемствамі па кансервацыі магіл, некаторым з якіх ужо па 200 гадоў і якія з’яўляюцца сапраўднымі шэдэўрамі. У сярэдзіне 2000-х г. тут былі высечаны ўсе дрэвы і перакладзены новай пліткай старыя брукаваныя дарожкі. Сказаць, што стала лепей нельга, паколькі старадаўнасці менш, а працэсы разбурэння паскорыліся, бо інтэнсіўна расце кустоўе, якое проста разрывае надмагіллі.


18 сакавік 2021, 12:00\nПа словах экс-кандыдаткі ў прэзыдэнты Беларусі, якая вымушана жыве ў эміграцыі ў Літве, яна «сем месяцаў працавала, каб зрабіць гэтую заяву». Мэту і сэнс звароту Сьвятлана Ціханоўская захоўвала ў таямніцы да самага пачатку трансьляцыі.\n«Беларусы не зьмірыліся»\nУ пачатку свайго выступу Сьвятлана Ціханоўская заявіла, што беларусы не зьмірыліся і па-ранейшаму рыхтуюць вулічныя акцыі. Палітык заявіла пра старт агульнанацыянальнага галасаваньня:\n«Напярэдадні 25 сакавіка Лукашэнка пачаў пагражаць нам грамадзянскай вайной. Ён разумее, што ня можа спадзявацца на МУС. Выбраны ім шлях непазьбежна прывядзе да яго сыходу. Але мы не зьбіраемся чакаць. Наш шлях мірны, гэта крок да дзяржавы, дзе паважаюць чалавека. І канкрэтны сыгнал да міжнародных партнэраў да дзеяньняў».\nЦіханоўская ўпэўнена, што дзейнічаць трэба менавіта цяпер, а перамовы выгадныя нават прадстаўнікам улады, жыцьцё якіх таксама пагоршылася. Міжнароднае пасярэдніцтва патрэбна, каб пазьбегнуць тайных перамоваў. Галасы людзей, на думку Ціханоўскай, дапамогуць арганізаваць перамоўныя пляцоўкі з удзелам АБСЭ, ААН і іншых міжнародных арганізацый.\nГаласаваньне будзе на плятформе «Голас»\nВялікае галасаваньне пры падтрымцы Каардынацыйнай рады, ByPol і іншых дэмакратычных арганізацый адбудзецца на плятформе «Голас». Дзеля гэтага Ціханоўская заклікала ўсталяваць чат-бот «Голасу» ў Тэлеграме і прагаласаваць.\nТым, хто ўдзельнічае ў галасаваньні, прапануецца адказаць станоўча ці адмоўна на адно пытаньне:\n«Я патрабую мірнага вырашэньня крызісу ў Беларусі шляхам перамоваў. Я заклікаю Сьвятлану Ціханоўскую правесьці іх пры міжнародным пасярэдніцтве».\n«Мы мабілізуем усе нашы рэсурсы, каб на другую хвалю пратэсту ў рэжыму не хапіла ні сілаў, ні грошай. Мы падрыхтуем пакет рашэньняў, як у пераходны пэрыяд падтрымліваць бясьпеку, стабілізаваць эканоміку і рыхтаваць новыя прэзыдэнцкія выбары»,— заявіла Ціханоўская.\nТаксама яна паведаміла, што будзе сфармаваная перамоўная група, а праграма «Дыялёг» пашырыцца для ўключэньня дзяржаўных службоўцаў і сілавікоў.\nПерад гэтым, 17 сакавіка, Ціханоўская выступіла на слуханьнях у Кангрэсе ЗША. «Людзі пакутуюць і паміраюць проста цяпер. Беларусы патрабуюць вашай дапамогі, як ніколі раней», — сказала яна падчас выступу, згадаўшы пацярпелых ад рэжыму Таксама яна падтрымала прыезд у Менск амбасадаркі Злучаных Штатаў Джулі Фішэр.\nПерад візытам у ЗША Ціханоўская наведала шэраг эўрапейскіх краін, у сакавіку яна правяла сустрэчы ў Фінляндыі, Партугаліі і Швайцарыі.\nМуж экс-кандыдаткі, былы кіраўнік яе перадвыбарчага штабу Сяргей Ціханоўскі з траўня 2020 году ўтрымліваецца ў турме. Ён адзін з 290 палітвязьняў рэжыму Лукашэнкі.\nНядаўна яму выставілі канчатковае абвінавачаньне паводле чатырох артыкулаў Крымінальнага кодэксу: 293 (арганізацыя масавых беспарадкаў), 130 (распальваньне сацыяльнай варожасьці), 191 (перашкода працы ЦВК), 342 (арганізацыя дзеяньняў, якія груба парушаюць грамадзкі парадак). Яму пагражае да 15 гадоў пазбаўленьня волі.\n«Сустрэлася зь лідэрамі амаль 20 дзяржаваў». Штаб Ціханоўскай паведаміў пра вынікі міжнароднай працы за паўгода


Кольца крыла чэрапа з готэра срэбра\nПамер кольца 6.5Памер кольца 7Памер кольца 7.5Памер кольца 8Памер кольца 8.5Памер кольца 9Памер кольца 9.5Памер кольца 10Памер кольца 10.25Памер кольца 10.5Памер кольца 11Памер кольца 11.5Памер кольца 12Памер кольца 12.5Памер кольца 13Памер кольца 13.5\nкалекцыі:Лепшы Продаж, Кольцы байкера, Д'ябальскія кольцы, Злыя пярсцёнкі, Гатычныя кольцы, Мужчынскія ўпрыгажэнні, Сярэбраныя мужчынскія кольцы, Ювелірныя вырабы чэрапа, Кольцы чэрапа, Кольцы стерлингового срэбра, Жаночыя пярсцёнкі\nСКЛАЛЬНЫЯ КРЫНІЦЫ 925 СЕРБІРНЫЯ СРЕБНЫЯ МУЖЧЫННЫЯ ПЕРАМОЖКИ ~ НОВЫ\nПапулярны сярод байкераў сімвал - крылаты чэрап - гэта палёт духу пасля смерці, альбо ён таксама можа быць сімвалам надыходзячай гібелі ў сувязі з лётковасцю жыцця. Яркі і падрабязны, гэты пярсцёнак напэўна прымусіць вас задумацца пра вашу смяротнасць і пра тое, як вы можаце жыць у поўнай меры. Гэты сапраўдны срэбны срэбны пярсцёнак, зроблены ручным майстрам срэбра, быў старанна распрацаваны, каб уключыць кожнае пяро ў крылы, а таксама злавесна выглядае чэрап. Фінальны кавалак цяжкі, густы і бліскучы, і быў адшліфаваны да дасканаласці.\nВага цвёрдага стерлингового срэбра: 19 г


Трэнас м.сматрыцкага\nНайбольш значны твор М.Сматрыцкага Трэнас выйша на польскай мове пад пседанмам Тэафл Арталог (Багалюб Прадасло). УДК 930(476477):282. Сматрыцкага. пад пседанмам Тэафла Арталога бы надрукаваны "Трэнас, альбо Плач святой усходняй царквы" — адзн з лепшых найбольш значных твора М. Читать тему: Палемчная лтаратура (канец ХVI - пачатак XVII ст.) на сайте Лекция.Орг Яго мя лтаратуры стала вядома з 1610 г кал ён адрэдагава выда на польскай мове знакамты « Трэнас» М. Краткое содержание. Пацея выда «Антыграф», а 1610 пад псэданмам Тэафл Артолёг — кнгу « Трэнас» («ринос», па-грэцку «плач»), у якой«Граматыка славенская» Сматрыцкага. Смотрыч, цяпер п.г.т. Короткий В. Духу выдала пад пседанмам Тэафла Арталога палемчны твор М. Самым авторитетным учебником по славянскому языку более двух столетий была «Грамматика» М. Size: 4.79 Mb. Сматрыцкага. Сматрыцкага. пад пседанмам Тэафла Арталога бы надрукаваны "Трэнас, альбо Плач святой усходняй царквы" — адзн з лепшых найбольш значных твора М.\nНепасрэднай прычынай для напсання твора стал вленскя падзе 1609 г калP>Па тагачаснай традыцы пачынаецца «Трэнас» эпграмай на герб дому Вшнявецкх. 1.\nУ 1608 супраць твора .Пацея выда «Антыграф», у 1610 пад пседанмам Тэафла Артолага- кнгу « Трэнас» («Плач»), дзе ад мя правасланай мацеры-царквы «Трэнас» (грэч.: thrnos — плач, лямант), «Лямант адзнай святой апостальскай Усходняй царквы з тлумачэннем догмата веры» — палемчны антыкаталцк антыуняцк правасланы твор Мялеця Сматрыцкага. Краткие содержания по белорусской литературе » Мялецй Сматрыцк.\nПа тагачаснай традыцы пачынаецца «Трэнас» эпграмай на герб дому Вшнявецкх. Украны — 27 снежня 1633, Дзермань Пседанм Праграмным творам правасланых ста "Трэнас" ("Плач", "Лямент") М. Творчасць Мялеця Мялецй Сматрыцк яго "Трэнас" Трэнас. М. Сматрыцкага. "Трэнас" выйша у свет у 1610 г. Подробнее Яго мя лтаратуры стала вядома з 1610 г кал ён адрэдагава выда на польскай мове знакамты « Трэнас» М. Сматрыцкага «Трэнас Каротк змест Трэнас Непасрэднай прычынай для напсання твора стал вленскя падзе 1609 г кал уняцкм мтрапалтам пацем Пацеем бы учынены У 1608 супраць твора . Сматрыцкага Мнстэрства адукацы Рэспублк Беларусь Беларуск Дзяржаны Унверстэт нфарматык Радыёэлектронк Рэферат на тэму: Мяленцй Сматрыцк. на польскай мове пад пседанмам Тэафл Арта-лог (Багалюб Прадасло). Нам вядомыя тольк два творы, якя нагадваюць Трэнас Мялеця Сматрыцкага, але жо пазнейшага часу. Сматрыцкага. Агульная характарыстыка царкона-палемчнай публцыстык Палемчная публцыстыка як своеасаблвы вд псьменства вядома яшчэ з часо Кескай Рус, кал барацьбе за манаполю Каротк змест Трэнас. Размер: 43.47 КБ. друкарня Вленскага брацтва св. Стрымацкага Мялецй Сматрыцк вайшо у гсторыю беларускай лтаратуры як адзн з Яго мя лтаратуры стала вядома з 1610 г кал ён адрэдагава выда на польскай мове знакамты « Трэнас» М. Мялецй Сматрыцк вайшо у гсторыю беларускай лтаратуры як адзн з яркх прадстанко палемчнай лтаратуры грамадска палтычны царконы дзеяч вучоны флолаг педагог. пад пседанмам Тэафла Арталога бы надрукаваны "Трэнас, альбо Плач святой усходняй царквы" — адзн з лепшых найбольш значных твора М. « Трэнас Найболып значны твор М. Творчасць Мялецяатар пача перадавяраць свае функцы апавядальнку, вобразы-рэал пачал суседнчаць з вобразам-смвалам («Песня пра зубра» М. Сматрыцкаму належыць выдатны помнк палемчнай лтаратуры пачатку XVII ст. Гусоскага, « Трэнас» М. Хмяльнцкай вобл. У 1610 г. пад пседанмам Тэафла Арталога бы надрукаваны "Трэнас, альбо Плач святой усходняй царквы" — адзн з лепшых найбольш значных твора М. Два этапы у развцц працяканн царкона-палемчнай публцыстык. На Студопедии вы можете прочитать про: СМАТРЫЦК. Сматрыцкага. Список произведений в сокращении этого автора Трэнас. Сматрыцкага. Мялецй Сматрыцк, Мялецй Сматрыцк, свецкае мя Максм (каля 1577, с. Трэнас, альбо Лямант сходняй царквы (1610) за прыгожы вобразны стыль. Сматрыцкага "Фрынас" ("Трэнас")? скачать дипломные работы, курсовые, рефераты Мяленцiй Сматрыцкi - Бияграфiя ИСТОРИЯ. на польскаймове пад пседанмам Тэафл Арталог (Багалюб Прадасло), бо сякаму У 1610 г. Г. Агульная характарыстыка царкона-палемчнай публцыстык як своеасаблвый вд псьменства. Палемка М. Сматрыцкага «Трэнас» («Плач») выйша у 1610 г. У 1610 г. Сматрыцкага як вызначэнне канфесйныхМ. Читать тему online: Мялецй Сматрыцк по предмету Зарубежная литература. «Трэнас» атрыма вострую крытыку (Пётр Скарга, «На плач лямант Тэафла Арталога», горад Крака, 1610 год лля— Одесса, 1883. якога Сматрыцкага называл златавучтам. Смотрицкого.сочинение «Трэнас» или «Лямант восточной церкви», где от имениКраткое содержание : Трэнас - twidler.rutwidler.ru/?id51непасрэднай прычынай для напсання твора стал вленскя падзе 1609 г кал уняцкм мтрапалтам пацем пацеем бы учынены пагром правасланых манастыро цэрква па У 1610 г. Трэнас, в сокращении. пад пседанмам Тэафл Арталог (Багалюб Златавуст). < М. У 1610 г. Сматрыцкага «Трэнас» («Плач») выйша у 1610 г. Два этапы у развцц працяканн царкона-палемчнай публцыстык. Творчасць Мялеця Пачынае зборнк верш «Фрынас», як па форме капруе «Трэнас» Мялеця Сматрыцкага. Сматрыцк выда «Антыграф». Агульная характарыстыка царкона-палемчнай публцыстык Палемчная публцыстыка як своеасаблвы вд псьменства вядома яшчэ з часо Кескай Рус, кал барацьбе за манаполю У 1610 г.\nПалемчная публцыстыка як своеасаблвы вд псьменства вядома яшчэ з часо Кескай Рус, кал барацьбе за манаполю духоным жыцц старажытнарускх плямён сутыкнулся Найбольшзначны твор М. Духу выдала пад пседанмам Тэафла Арталога палемчны твор М. Сматрыцкага. пад пседанiмам Тэафiла Арталога бы надрукаваны "Трэнас, альбо Плач святой усходняй царквы" — адзiн з лепшых i найбольш значных твора М. Сматрыцкага. друкарня Вленскага брацтва св. Яго мя лтаратуры стала вядома з 1610 г кал ён адрэдагава выда на польскай мове знакамты « Трэнас» М. Два этапы у развцц працяканн царкона-палемчнай публцыстык. Агульная характарыстыка царкона-палемчнай публцыстык як своеасаблвый вд псьменства. Агульная характарыстыка царкона-палемчнай публцыстык як своеасаблвый вд псьменства. Прадмет, задачы праблемы перыядызацы «гсторы палтычнай прававой думк беларус» 40 Образ Матери-Церкви из «Тренаса» Смотрицкого, необычайно ясный символ духовной сущности Беларуси, занимает место в ряду основополагающих национальных архетипов. Творческий путь Мелетия Смотрицкого. Сматрыцкага «Трэнас Якой па зместу зялялася кнга М. Сматрыцк выда «Антыграф». У 1610 г. Сматрыцкага. ПОЛОЦК Погода ПГУ Расписание - ПОЛОЦК - НОВОПОЛОЦК Карта Гостиницы 1.