Лёс рымскай імперыі вызначылі этрускі, готы, вандалы. Што гэта за народы? - Беларусь - наша зямля Беларусь – наша зямля\nЛёс рымскай імперыі вызначылі этрускі, готы, вандалы. Што гэта за народы?\nВерасень 29, 2013\t| 26 каментарыяў\nВіталь Хромаў, Галіна Арцёменка, Алесь Астроўскі.\nУ сувязі зь вялікім уплывам рымскай імперыі на гісторыю разьвіцьця як еўрапейскай, так і ўсёй людскай цывілізацыі (а гэта лічыцца агульнапрызнаным фактам), беларусам-літвінам вельмі варта ведаць важнейшыя факты, датычныя народаў, якія адыгралі ключавую ролю ў лёсе гэтай імперыі (тым больш, што многія з гэтых фактаў маюць вялікае значэньне, але яны хаваюцца). Да ліку такіх народаў без сумневу належаць этрускі, готы, вандалы. Давайце зьвернем на іх нашу ўвагу.\nСтаражытнарымскія крыніцы датуюць заснаваньне Рыма 753 годам да н.э. Тут на тэрыторыі некалькіх пагоркаў (ці зусім побач зь імі) спачатку жылі прадстаўнікі плямёнаў лацінаў, сабінаў і этрускаў. З раскіданых па навакольлі вёсачак і ўтварыўся Рым.\nПершымі ўладарамі ў Рыме былі этрускія каралі (!). Перыяд іх кіраваньня (ад заснаваньня Рыму да прыкладна 500 году да н.э.) і атрымаў назву царскага перыяду.\nУ гістарычнай навуцы лічыцца агульнапрынятым, што менавіта дзякуючы этрускам – іх ведам, працы і арганізацыйным здольнасьцям – пад будучае эканамічнае і культурнае разьвіцьцё стражытнарымскай дзяржавы быў пакладзены магутны падмурак (ніжэй гл. мапу расьсяленьня этрускаў (жоўты і жаўтаваты колер), а таксама іх выгляд на скульптурных выявах, зробленых іх жа мастакамі; прызнайцеся, што твары этрускаў, якія жылі ў цэнтры і на поўначы сучаснай Італіі, чамусьці выглядаюць нейкімі знаёмымі нам – беларусам-літвінам).\nЭтрускі моцна разьвілі сельскую гаспадарку (як расьлінаводства, так і жывёлагадоўлю), металургію і металаапрацоўку, мораходства, істотна паспрыялі разьвіцьцю дойлідства, пабудавалі дарогі, аквэдукі, гарады (а ў апошніх каналізацыю), разьвілі музычнае і выяўленчае мастацтва, юрыспрудэнцыю, навуку (напрыклад, г.зв. “рымскія” лічбы на справе этрускія).\nГрунтуючыся на гэтым падмурку (!) пазьней і паўстаў знакаміты Рым (!).\nТаму этрускі лічацца настаўнікамі рымлян (а затым ужо рымляны пазьней сталі настаўнікамі ўсёй заходнееўрапейскай цывілізацыі).\nТыя, хто жадае больш даведацца пра этрускаў, могуць паглядзець, напрыклад, такія відэафільмы:\n– “Этрускі. Падарожнікі ў вечнасьці” – http://www.youtube.com/watch?v=8LihdA3Tu7Q;\n– “Пра этрускаў” – http://www.youtube.com/watch?v=VFum1lCNWXs;\n– “Этрускі. Варвары ці новая цывілізацыя?” – http://www.youtube.com/watch?v=heU-iKGP5Vs.\nВельмі варта таксама паглядзець відэа, у якіх адлюстраваныя розныя погляды на мову, пісьмовасьць і паходжаньне этрускаў:\n– фільм: “Этруская мова – лінгвістыка, археалогія, гісторыя” – http://www.youtube.com/watch?v=IKUUFYgA6mc (тут выступае акадэмік расейскай АН Вячаслаў Іва́наў; выступае кепска, увесь час тужыцца, крэхча, слухаць непрыемна…; спачатку ён рэкламуе нейкага антраполага Леві-Строса і паэта Дэвіда Лоўрэнса; а затым кажа, што мастацтва этрускаў падпала пад старажытнагрэцкі й блізкаўсходні ўплыў; што пісьмовасьць і культура этрускаў былі запазычаны ад найстаражытных грэкаў ці непасрэдна ад фінікійцаў – зь яго слоў “заходніх семітаў” [на справе фінікійцы не семіты; каб ведаць гэта гл. http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A4%D0%B8%D0%BD%D0%B8%D0%BA%D0%B8%D0%B9%D1%86%D1%8B ; http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BF%D0%BB%D0%BE%D0%B3%D1%80%D1%83%D0%BF%D0%BF%D0%B0_J2_%28Y-%D0%94%D0%9D%D0%9A%29 – Рэд.]; у пачатку 7-й хвіліны фільма Іванаў пачаў паказваць нейкі мутны малюнак – этрускі алфавіт, які трэба чытаць справа налева (гл. нашу ілюстрацыю ніжэй, дзе супастаўляюцца розныя версіі этрускага алфавіту; лічбамі 1 і 2 пазначаны літары, прыведзеныя Іванавым, а лічбамі 3 і 4 – тое, што можна знайсьці ў Вікіпедыі); затым Іванаў заявіў, што алфавіт упершыню вынайшлі заходнія семіты; пазьней, сказаўшы, што будзе чытаць этрускі тэкст, прачытаў 3-4 слова (тэкст у яго быў напісаны не этрускімі літарамі); пасьля гэтага заявіў, што копцкае (стараегіпецкае) і этрускае пісьмо ў канчатковым выніку семіцкія (“хаця самі гэтыя мовы не семіцкія” – сам жа і ўдакладніў); узгадаў, што першым пра ўплыў копцкага (а ня толькі грэцкага) пісьма на славянскую азбуку яшчэ ў ХІХ стагоддзі казаў Філіп Фартунатаў (гл. фота зьлева [а, можа, у коптаў і старажытных славян была адзіная азбука, узятая ад агульных продкаў? – Рэд.]); спаслаўшыся на дацкага навукоўца Томсана, сказаў, што мова этрускаў блізкая да моваў сучасных народаў Паўночнага Каўказу (дагестанцаў, чачэнцаў, інгушоў, абхазаў); што этрускі генетычна найбліжэй да сучаснага насельніцтва Турцыі й Лівана; што нават каровы цяперашніх жыхароў Тасканіі – тэрыторыі сучаснай Італіі, якая раней была Этрурыяй – генетычна таксама бліжэй за ўсё да кароў на Блізкім Усходзе [якія, магчыма, засталіся ад хетаў. – Рэд.]; у канцы відэа была розная лабуда пра Ноеў каўчэг, Сусьветны патоп, гібель Савецкага Саюзу, утварэньне Чорнага мора, клінапіс);\n– фільм: “Этрускі. Тайны славянскай цывілізацыі” – http://www.youtube.com/watch?v=AGbsZiJpH74 (тут галоўным героем зьяўляецца Генадзь Грыневіч, пра якога гаворыцца, што ён зацікавіўся Фесцкім дыскам (з вострава Крыт) і адкрыў старажытную пісьмовасьць славянаў; сам Грыневіч кажа, што ў старажытных славян яшчэ да хрысьціянства была ўласная пісьмовасьць і што іх пісьмо было слогавым; затым у фільме гаворыцца, што чэрняхоўская культура – славянская (гл. http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%A7%D0%B5%D1%80%D0%BD%D1%8F%D1%85%D0%BE%D0%B2%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F_%D0%BA%D1%83%D0%BB%D1%8C%D1%82%D1%83%D1%80%D0%B0); што ранейшая трыпольская культура пераўзыходзіла культуры ўсіх суседніх народаў; што культура народа, які больш за 2000 гадоў да н.э. жыў на востраве Крыт, была славянскай; пра этрускаў гаворка пачынаецца з 23-й хвіліны фільма; тут гаворыцца, што этрускае пісьмо было… слогавым, а сам Грыневіч заяўляе, што знакі чэрт-і-рэзаў, протаіндыйскага, крыцкага і этрускага пісьма вельмі падобныя – гэта знакі прарускай (праславянскай) мовы; што “этрускі – славенскае племя”; у канцы кіно даецца версія перакладу фесцкага дыска);\n– фільм: “Этрускі. Мова” – http://www.youtube.com/watch?v=5tvvpQkCKCU (тут спачатку паказваецца ўжо вядомы фрагмент этрускага тэкста і гаворыцца, што ўпершыню этрускія надпісы атрымалася чытаць італьянцу Себасьцьяну Чьямпі ў 1825 годзе за кошт выкарыстаньня славянскага алфавіта; што этрускі алфавіт – гэта трансфармаваны старагрэцкі алфавіт; пазьней найбольшыя посьпехі ў прачытаньні этрускіх надпісаў атрымалі Тадэвуш Валанскі й Аляксандр Чарткоў – асабліва першы (гл. фота абодвух зьлева); на 6-й хвіліне відэа зьяўляецца яшчэ адзін акадэмік расейскай АН Анатоль Фаменка і тлумачыць, якім чынам кірылічныя літары былі выкарыстаны Валанскім для перакладу этрускіх тэкстаў; на 8-й хвіліне даецца прыклад перакладу аднаго з такіх тэкстаў, у якім нібыта ўзгадваецца… Расея [во цырк! – Рэд.]; пазьней у фільме заяўляецца, што этруская мова – руская; далей было паказана яшчэ некалькі этрускіх надпісаў й іх пераклад на рускую мову; сярод іх узгадваецца надпіс на двух баках камеі зь кнігі Ўльрыха Копа, якая выйшла ў сьвет у 1827 годзе (гл. малюнак зьлева; бачны тэкст на камеі й падаюцца варыянты перакладу аўтараў фільма і наш); далей акадэмік Фаменка кажа пра негалосную забарону ў Еўропе чытаць старажытныя тэксты з дапамогай славянскіх літар; у канцы за кадрам гаворыцца, што кнігі Валанскага былі забаронены і спалены езуітамі, а сам ён ледзь захаваў жыцьцё);\n– фільм: “Этрускі – гэта рускія” – http://www.youtube.com/watch?v=0KR0uaT6Myc (фільм уяўляе сабой пашыраную ў тры разы версію папярэдняга фільма; у ім сярод важнейшага сьцьвярджаецца наступнае (развагі пра “новую храналогію” мы пакуль праігнаруем): што загадка старажытных этрускаў – адна з вялікіх гістарычных загадак; гэты народ яшчэ ў VIII стагоддзі да н.э. жыў на тэрыторыі сучаснай Італіі й стварыў там цудоўную культуру, а затым загадкавым чынам зьнік, пакінуўшы пасьля сябе шматлікія помнікі, пакрытыя незразумелымі пісьмёнамі, якія навукоўцы дасёньня ня могуць расшыфраваць; не ўстаноўлена ні паходжаньне этрускаў, ні іх мова; а можа, там схавана нейкая таямніца, якая бянтэжыць [заходніх] гісторыкаў? – пытаецца дыктар за кадрам; па пытаньні паходжаньня этрускаў ёсьць тры версіі – гіпотэза ўсходняга паходжаньня (заснавана на меркаваньні антычных аўтараў – у прыватнасьці, Герадота, які называў этрускаў тырэнамі ці тэрсенамі), мясцовая гіпотэза (этрускі – найбольш старажытны народ на Апенінах) і найбольш позьняя ды найменш абгрунтаваная паўночная гіпотэза (этрускі прыйшлі з поўначы Еўропы праз Альпы); у сярэдзіне XIX стагоддзя рускі А.Чарткоў запрапанаваў гіпотэзу, што этрускі – славяне [далей у фільме ідзе падмена, што славяне – гэта рускія; у т.л. і так праяўляе сябе комплекс імперскай непаўнавартасьці рускіх. – Рэд.]; незалежна гэтую ж гіпотэзу (што этрускі – славяне) запрапанаваў паляк Т.Валанскі; у ХХ стагоддзі такую ж версію пацьвердзілі расейцы Фаменка і Насоўскі; гэтая гіпотэза і цяпер не ўспрымаецца на Захадзе, хаця і не абвяргаецца; першым жа фактычна славянскую гіпотэзу аб паходжаньні этрускаў у пачатку ХІХ ст. запрапанаваў італьянец Чьямпі, але яна не была ўспрынята; далей гаворка ідзе пра табліцу, якую распрацаваў Валанскі для дэшыфроўкі этрускіх тэкстаў (зьлева вы бачыце фрагменты гэтай табліцы [унізе бачна беларускае слова “забіў”, напісанае лацініцай]); затым у фільме паказваюцца прыклады чытаньня этрускіх тэкстаў “па-руску”, у т.л. тых, якія чыталіся ў папярэднім відэа; у заключэньні заяўляецца, што трэба вяртаць праўду пра славянскую гісторыю заходняй Еўропы);\n– фільм: “В.А.Чудзінаў – рускія надпісы на этрускіх люстэрках” – http://www.youtube.com/watch?v=h5PKKoeXY-Y (тут расеец В.Чудзінаў апавядае падчас лекцыі ў Смаленску пра этрускаў; што этрускі – гэта значыць “гэтыя рускія”; высьвятляецца, што Чудзінаў падзяляе ідэі “новай храналогі”; кажа, што этрускі размаўлялі зь беларускім акцэнтам, а затым дадае, што беларуская мова – “дыялект рускай” і што беларусы…“таксама рускія” [зноў комплекс імперскай непаўнавартасьці. – Рэд.]; прачытаў па-этруску “саклаў” – склаў);\n– “Этрускі размаўлялі на беларускай мове” – http://www.youtube.com/watch?v=wRmi2oW-tVk (спачатку ў фільме Чудзінаў паўтарае тэзы Іванава пра навуковыя рэвалюцыі (магчыма, і наадварот, Іванаў казаў тое, што перад гэтым гаварыў Чудзінаў), што ёсьць нейкім сімптомам; затым кажа, што рускую гісторыю “выкінулі” з антычнасьці, але рускія існавалі й тады; што этруская мова – адзін зь дыялектаў “рускай мовы”; што этрускія надпісы зроблены на “беларускай мове (!), якая яшчэ нядаўна была дыялектам рускай мовы” [і гэта заяўляе расеец Чудзінаў, які ня вельмі шануе нашу мову – гл. дадаткова тут: http://www.youtube.com/watch?v=ywCORnYu_qg. – Рэд.]; кажа, што Рым быў пабудаваны “адным з этнасаў Русі”, і таму ў першыя гады існаваньня Рыма там размаўлялі на рускай мове”; што слова “Рим” – гэта прачытанае наадварот слова “мір”).\nЗ тэкставых матэрыялаў, у якіх сярод іншага разглядаецца пытаньне этнічнай прыналежнасьці этрускаў, найбольшай увагі (і павагі), на наш погляд, заслугоўвае артыкул “Германікуса” (гэта напэўна псеўданім; гл. паданае фота аўтара сайта), які мае назву “МЫ – РУСА-АРЫІ” і які мы ўзялі адсюль: http://germanicvs.org/ariana5.html. Падаем яго тэкст.\n“Назва “Арыі” або “Арыйцы” зьўляецца больш навуковым і дакладным для славян. Яна мае адназначную перавагу над такімі недарэчнымі найменьнямі як “індаеўрапейцы”, “індагерманцы” ці нават “славяне”, ужо хоць бы з-за таго, што арэал расьсяленьня славян-арыяў ахоплівае ня толькі “Інда-Еўропу” , “Інда-Германію” або “Славянію”, але і сягае значна далей, займаючы сапраўды велізарныя абшары нашай планеты (глядзі мапу расьсяленьня славян-арыяў у пачутку гэтага матэрыяла).\nТым ня менш, назва арыі таксама ня можа лічыцца дастаткова дасканалай, бо ў нашых жылах цячэ ня толькі арыйская (генетычная гаплагрупа R1a), але і варажская кроў (генетычная гаплагрупа I) – кроў старажытных варагаў-русаў.\nНяма і не павінна быць ніякага сумневу што да таго, што як русы, так і арыі размаўлялі на добра зразумелай нам славянскай мове. Пры гэтым, у той час як русы размаўлялі зь яскрава выражаным русінскім акцэнтам і пісалі, хутчэй за ўсё, руніцай і прота-кірыліцай, арыі гаварылі на мове, падобнай да беларускай, і карысталіся на пісьме рунамі.\nСтаражытнаславянскае слова “арыя”, якое ў нас выйшла з ужытку, мабыць, з-за яго неадпаведнага выкарыстаньня падчас Другой Сусветнай Вайны, заўсёды на мове нашых арыйскіх прадзедаў азначала высакародны, мэтанакіраваны, адданы сваёй бацькаўшчыне і г. д. Карані гэтага слова да нашых дзён захаваліся ў назвах такіх краін і гарадоў, як, скажам, Іран, Ірландыя, Арыйск або ў словах рай, вырай, Ярыла і г.д. (глядзі фота).\nМова санскрыт, якая зьяўляецца ні чым іншым, як замарожанай на пэўнай гістарычнай стадыі галіной старажытна-беларускай мовы, да гэтага часу захавала ў сваіх слоўніках адпаведнае тлумачэньне слова “арыя”. На вялікі жаль, да гэтага часу не існуе адзінага беларуска- або руска-санскрыцкага слоўніка. Тым ня менш, чытач, які ў нейкай ступені валодае ангельскай мовай, мае магчымасьць, як гаворыцца, зь першых рук пераканацца як у сапраўдным сэнсе слова “арыя”, так і ў тым, што санскрыт мае адметна азначаны ўхіл у бок беларускай мовы [пра гэта першым голасна заявіў Стініслаў Суднік яшчэ ў мінулым стагоддзі; гл. https://nashaziamlia.org/2006/07/18/199/; https://nashaziamlia.org/2006/07/19/200/ – Рэд.].\nТым, каго ўжо ахапіла сумненьне, я раю зрабіць наступную нескладаную працэдуру: адкрыйце (проста клікніце мышкай на выдзеленае чырвоным) ангельска-санскрыцкі слоўнік онлайн [для гэтага трэба выйсьці на першакрыніцу, адрас якой пададзены вышэй. – Рэд.], набярыце ў акенцы ангельскае слова “fuck”, якое павінна быць добра вядома многім – бо яго часта пішуць на платах і сьценах – і клікніце на “пераклад” (translate). Для тых, каму незнаёмыя “крэмзалі” Дэванагары, пераклад прыводзіцца і ў транслітарацыі. Тое, што мы бачым, ні ў якіх каментарах патрэбы ня мае…\nУ гэтым месцы я хацеў бы зрабіць кароткае адступленьне і падзяліцца з чытачом маленькім сакрэтам. Размова ідзе аб стратэгіі вызначэньня месцаў расьсяленьня славян у далёкім, “даславянскім”, мінулым. Калі вы дзе-небудзь чытаеце гістарычны матэрыял пра які-небудзь старажытны народ, які ўмеў апрацоўваць зямлю, займаўся жывёлагадоўляй, умеў будаваць складаныя архітэктурныя збудаваньні, валодаў ПІСЬМОВАСЬЦЮ і на артэфактах якога прысутнічае СВАСТЫКА, гаворка адназначна ідзе аб славянах-арыях. Калі старажытны народ умеў будаваць складаныя будынкі, валодаў пісьмовасьцю і меў разьвітае караблебудаваньне, якое дазваляла яму зьдзяйсьняць далёкія марскія падарожжы – можаце быць на 100 % упэўнены, што гаворка ў дадзеным выпадку ідзе аб славянах-русах. Калі народ адначасна мае характарыстыкі як арыяў, так і русаў, мы маем справу з руса-арыямі, якія ўяўляюць сабой генетычную сумесь русаў і арыяў [зьвярніце ўвагу, гэтыя параметры якраз адпавядаюць этрускам. – Рэд.].\nНі адзін народ у сьвеце, акрамя славян – Русаў ды Арыяў, да зусім нядаўняга часу ня ўмеў ні чытаць, ні пісаць, ні араць, ні сеяць, ні будаваць караблі, ні плаваць, ні будаваць дамы, ні наогул узводзіць што-небудзь адрознае ад шалашу або зямлянкі.\nЯ тут паўтаруся: НІ АДЗІН НАРОД У СЬВЕЦЕ!\nТаму, калі вам кажуць пра “грэкаў”, “элінаў”, “этрускаў”, “фінікійцаў”, аб “старажытных інках”, “ацтэках”, ” індзейцах майя”, ” егіпцянах”, “хетах”, “шумерах” і г.д., як пра народы, якія маглі пісаць, будаваць, займацца жывёлагадоўляй і г.д., ведайце – гаворка тут ідзе ПРА СЛАВЯН і ні пра каго больш!\nВы скажаце – чаму?\nНе сьпяшайцеся. Азнаёміўшыся з наступнымі главамі данага матэрыялу [гаворка пра матэрыялы, выстаўленыя «Германікусам» на яго сайце. – Рэд.], вы пераканаецеся ў гэтым самі.\nЛінгвістыка сама па сабе пераканаўча даказвае, што так званая індаеўрапейская ці, дакладней кажучы, славянская руса-арыйская моўная сям’я ўзышла не ад нейкай міфічнай першамовы, якую, на думку фальсіфікатараў гісторыі, трэба яшчэ знайсьці, а зьяўляецца ні чым іншым, як наўпроставым нашчадкам мовы старажытнаславянскай (старажытнабеларускай!), на якой яшчэ нейкія 1000 гадоў таму размаўляла ўся Еўразія. Аднак, на вялікі жаль, той час, калі гэты бясспрэчны факт будзе паўсюдна прызнаны, прыйдзе яшчэ няхутка.\nТым ня менш, людзі, якія ня страцілі здольнасьць аналізаваць рэчы як сьлед, маюць магчымасьць ужо сёньня пераканацца ў тым, кім жа на самой справе былі мы – Руса-Арыі (славяне) – у далёкія гістарычныя часы, і які ўплыў аказалі нашы продкі на зараджэньне і далейшае развіцьцё людскай цывілізацыі.\nУ дадатак да сухіх генетычных вынікаў, пра якія я распавёў вышэй у наўмысна спрошчанай форме і пра якія афіцыйная навука пакуль баіцца гаварыць у поўны голас (бо гэтыя вынікі з выключнай дакладнасьцю сьведчаць пра тое, дзе было сапраўднае месца славян у гісторыі), мне хочацца яшчэ прывесьці некалькі больш даходлівых для шырокага чытача прыкладаў.\nКаб цалкам асэнсаваць факт, што старажытныя арыі – носьбіты генетычнай гаплагрупы R1а, якія, як мы ўжо пераканаліся, зьяўляюцца адзінакроўнымі братамі славян і, у асаблівасьці, нас з вамі, у дадатак да ўсяго яшчэ і размаўлялі на зразумелай нам мове – давайце паслухаем, што кажуць на гэты конт сучасныя навукоўцы, якія працуюць у галіне дэшыфроўкі самых старажытных помнікаў пісьменства і якіх нельга западозрыць у асаблівых сімпатыях да тых жа беларусаў.\nТак, напрыклад, на думку акадэміка Расейскай Акадэміі Навук прафесара Валерыя Чудзінава, які, падобна, бліскуча расшыфраваў этрускія тэксты (глядзі прыклад этрускага руніцкага ліста), расказаў аб выніках сваёй працы ў кнізе “Вернем Этрускаў Русі”:\n“… этруская мова або «Этрусецкая мова» належыць выхадцам са Смаленскай і Полацкай зямель; гэта значыць, у асноўным крывічам з даданьнем беларусаў і палякаў [пры тым улічыце, што крывічы – гэта і ёсьць тыповыя беларусы; а якім бокам тут палякі?.. – Рэд.]. Спачатку яна зьяўлялася разнавіднасьцю беларускай мовы, але з часам набывае паўднёваславянскія рысы, губляючы склоны ды спражэньні … Няўдача класічнага кірунку ў этрускалогіі, на мой погляд, заключаецца ў інтэнцыі дасьледчыкаў усімі сіламі пазьбегнуць бачаньня ў этрусках славян, а тым больш – ўсходніх славян … Бо, калі пайсьці па гэтым адзіна правільным шляху, атрымаецца, што ў аснове рымскай цывілізацыі стаялі рускія [беларусы-літвіны! – Рэд.]. Пры тым, што культура Рыма – гэта калыска ўсёй сучаснай заходнееўрапейскай культуры. Таму, калі ўжо этрускі не былі ні італікамі, ні германцамі, як таго хацелася б Заходняй Еўропе, то няхай яны будуць хаця б албанцамі! Але выводзіць ўсю заходнееўрапейскую культуру з культуры рускіх [для заходніх гісторыкаў] – гэта ўжо занадта!.. (таму афіцыйная гістарыяграфія выдаліла славян з антычнай гісторыі, «дазволіўшы» іх зьяўленьне на гістарычнай арэне толькі ў сярэднія стагоддзі)”.\nТакім чынам, традыцыйная навука, якая да апошняга часу ўпарта сьцьвярджала, што «hetruscum non ligatur» – этрускае не чытаецца, мякка кажучы, села ў лужыну. Як аказваецца, этрускае чытаецца, ды яшчэ як! Але, праўда, не зусім так, як бы таго хацелася спрадвечна варожа настроеным да нас, славянаў, фальсіфікатарам гісторыі, якіх дастаткова ня толькі на так званым “захадзе”, але таксама і на нашым родным “усходзе”.\nКалі расейскі вучоны, які ня ведае як сьлед беларускай мовы і таму не чакае ўбачыць на грэцкім артэфакце аж з эпохі неаліту якіх-небудзь знаёмых слоў, чытае “се мой попел пърасьлен серай”, напісаны на мове беларусаў, то гэта, прабачце, ужо ніякаму абвяржэньню падвергнуцца ня можа.\nДа ліку навукоўцаў, якія незалежна ад спадара Чудзінава на ўласным досьведзе прыйшлі да падобнага пункту гледжаньня, належаць, напрыклад, акадэмік РАЕН А.Тюняеў, славенскі дасьледчык Мацей Бор, а таксама шмат іншых людзей бліскучага розуму, пералік чыіх прозвішчаў не адпавядае фармату і задачам дадзенага матэрыяла [некаторых іншых мы назвалі вышэй. – Рэд.]. Вось толькі некалькі тыповых словаў з мовы старажытных этрускаў, якія, скажам, і сёньня пасьпяхова ўпісваюцца ў матчыну мову беларусаў, дзякуючы сваім бясспрэчным уласьцівасьцям: АД , АБ, АЛЕ, ЯНА, АШЧУПАЦІ, ВАЗОК, ДЗЕЎКІ, п’е, сваё, СКЛАЎ, У, УЛОЎ, ХТО, ЦАРКВА, ЧУЎ, КАЖЫ, КІДАЙ, КІНЕ, ЛІНУЕ і гэтак далей.\nНе адыходзяць далёка ад этрускіх нормаў па асаблівасьцях гучаньня і старажытныя тэксты, знойдзеныя на востраве Крыт (Фесцкі дыск [гл. яго выяву вышэй. – Рэд.]), якія лічацца найстаражытнымі ў сьвеце, і якія не паддаваліся ніякай расшыфроўцы да таго часу, пакуль за зыходную аснову працы над імі не была ўзята славянская мова.\nШто да пісьма антычных грэкаў, якія, як мы бачым, таксама карысталіся “славянскімі” рунамі, то і тут адпадае ўсялякі сумнеў адносна асаблівасьцяў гучаньня іх сапраўднай мовы, калі мы знаёмімся з вынікамі апошніх дэшыфровак старажытнагрэцкіх тэкстаў.\nТое ж самае можна сказаць і ў дачыненьні да іншых моў Еўразіі, якія былі ва ўжытку ў народаў славутых старажытных цывілізацый. Калі, напрыклад, мы чытаем, што хеты, якія жылі на паўднёвым узьбярэжжы Чорнага мора 3500 гадоў таму, ежу называлі словам “ежа” (беларус.), а не, скажам, “nourriture” (франц.), “Essen” (ням.) ці “food” (ангельск.), то гэта дае нам падставу добра ўявіць, на якой мове гэтыя самыя хеты размаўлялі паміж сабой і кім яны наогул былі”.\n(канец артыкула “Германікуса”)\nПадвядзем прамежкавыя вынікі.\nТакім чынам, азнаёміўшыся з усімі прыведзенымі вышэй матэрыяламі, мы становімся сьведкамі таго, што пытаньне аб паходжаньні й мове этрускаў – здавалася б, чыста навукова-гістарычнае – набывае рысы ідэалагічнага. Прычым, усе, хто нейкім чынам заангажаваны “Захадам” – і цяпер, і ў ранейшыя часы – альбо нічога ня кажуць пра мову і паходжаньне этрускаў, альбо зьвязваюць іх зь семітамі, фінікійцамі, абхазамі, туркамі, ліванцамі. Тыя ж, хто заангажаваны на супрацьлеглым баку, яшчэ з большай упэўненасьцю заяўляюць адваротнае, што этрускі – гэта славяне і нават беларусы ці рускія.\nМы ня ведаем, у якой ступені этрускі бліжэй за ўсё да беларусаў, але тое, што многія дэшыфраваныя словы этрускай мовы гучаць па-беларуску, нас ня проста натхняе, а і прымушае стаць на пазіцыі другой групы навукоўцаў.\nКалі ж дадаткова да вышэй адзначанага ўлічыць, што этрускі выплаўлялі й кавалі жалеза, гадавалі коней і кароў, будавалі драўляныя дамы на каменных падмурках, можна не сумнявацца, што этрускі былі, як мінімум, арыямі (як, напрыклад, біблейскія хеты і нашы старажытныя продкі).\nВерсію акадэміка РАН Іва́нава, што этрускі нейкім чынам зьвязаны з семітамі (плямёнамі арабаў-качэўнікаў, адно зь якіх стала габрэйскім этнасам), прыняць немагчыма. Апошнія ў тыя часы дарог і аквэдукаў не будавалі, пабудоваў з аркамі не рабілі, як і металургіяй з расьлінаводствам не займаліся… А тое, што акадэмік Іва́нанаў з нагоды этрускаў увесь час рэкламуе семітаў, лічым абумоўленым альбо яго ўласнай этнічнасьцю, альбо адпаведным этнічным паходжаньнем яго грантадаўцаў [што хробіш, такія цяпер у Расеі некаторыя “акадэмікі”… – Рэд.].\nУсё адзначанае пра этрускаў трэба ведаць (асабліва беларусам-літвінам) яшчэ і таму, што па афіцыйнай версіі гісторыі, якую ўсё яшчэ выкладаюць у нашых школах і ўніверсітэтах (і па тым, што актыўна прапагандуем РПЦ МП – пра гэта будзе пазьней), “славяне зьявіліся толькі ў V–VI стагоддзі н.э., а пісьмовасьць ім далі толькі Кірыл і Мефодый”…\nЭтрускі зь іх цывілізацыйнымі дасягненьнямі пад корань абвяргаюць усю гэтую хлусьню!\nХто зацікавіўся пытаньнем, вядома, можа дасьледваць яго глыбей, каб набыць больш яснае і абгрунтаванае меркаваньне.\nЯшчэ адно цікавае пытаньне, зьвязанае зь гісторыяй рымскай імперыі – этнічная прыналежнасьць большасьці готаў (гл. мазаічную выяву аднаго з гоцкіх правадыроў у пачатку гэтага матэрыяла; зьвярніце ўвагу, яго твар таксама блізкі да выгляду сучасных беларусаў-літвінаў).\nУ беларускай Вікіпедыі пра готаў гаворыцца (http://be.wikipedia.org/wiki/%D0%93%D0%BE%D1%82%D1%8B): готы — германскі народ II—IX стагоддзяў, які да VIII стагоддзя адыгрываў значную ролю ў гісторыі Еўропы. Гэта былі германскія плямёны, верагодна, скандынаўскага паходжаньня, якія гаварылі на ўсходнегерманскай гоцкай мове (для якой біскуп Ульфіла ў IV стагоддзі распрацаваў гоцкую пісьмовасьць). У першыя стагоддзі нашай эры яны мігравалі са Швецыі да Чорнага мора і ракі Дунай, дасягнуўшы самых аванпостаў Рымскай імперыі.\nГоты сфармаваліся ў Скандынавіі, у вобласьці, якую Ярдан заве Скандза. Хоць пытаньне аб сваяцтве готаў з прашведскім племем гетаў спрэчнае, пад Скандзай у гістарыяграфіі прынята разумець поўдзень сучаснай Швецыі й востраў Готланд.\nПры каралі Берыгу готы пераправіліся праз Балтыйскае мора і занялі ў II стагоддзі нізоўі Віслы [у асноўным правабярэжжа. – Рэд.]. Ярдан называе гэту вобласьць Гатыскандза.\nЗь пераправы готаў у кантынентальную Еўропу гісторыкі пачынаюць адлік Вялікага перасяленьня народаў. Выціснутныя готамі з тэрыторыі сучаснай Польшчы вандалы і ругі [таксама невядома, у якой ступені гэта былі германскія плямёны. – Рэд.], таксама пачалі рух на поўдзень, прымушаючы мясцовае насельніцтва ссоўвацца ў бок Міжземнамор’я. Адсюль — першы націск варвараў на паўночна-усходнія межы Рымскай імперыі, які яна адчула пры Марку Аўрэлію.\nПяты пасьля Берыга кароль готаў Філімер прывёў іх, па адной зь версій, у Прыдняпроўе, дзе на тэрыторыі цяперашняй Украіны узнікла гоцкая дзяржава Оюм. Да гэтага Прыдняпроўе, меркавана, займаў народ спалаў. У археалагічным плане знаходжаньню готаў у Прыдняпроўі адпавядае чэрняхоўская культура, з цэнтрам на сярэднім Днястры, а больш раньняму перыяду іх гісторыі — вельбарская культура (гл. сьхему).\nПісьмовыя крыніцы па гісторыі Оюма познія і ненадзейныя — «Гетыка» Ярдана і скандынаўскія сагі (у першую чаргу «Сага пра Хервер»), якія апавядаюць пра барацьбу готаў з гунамі. Сталіцай адзінай гоцкай дзяржавы ў скандынаўскім фальклоры лічыўся горад на Дняпры — літаральна Данпарстад. У сазе пра Хервер сталічным названы «рачны дом» — Археймар.\nБлізу 230 года готы спусьціліся ў Прычарнамор’е. Калі з готамі ўпершыню сутыкнуліся рымляны, яны ўжо былі падзеленыя на дзьве галіны — усходнюю (остготы) і заходнюю (вестготы). Да ліку гоцкіх плямёнаў належылі таксама ськіры, таіфалы і крымскія готы, ад якіх пазьней адлучыліся готы-трапезіты Тамані.\n(канец цытаваньня беларускай Вікіпедыі).\nПад канец свайго існаваньня Заходняя рымская імперыя ў выніку ўнутранай дэградацыі набыла зусім непрыстойны выгляд. З усіх “варварскіх” плямёнаў найбольшы ўнёсак у заканамернае спыненьне яе агоніі зрабілі менавіта готы. Імі была зроблена вялікая гістарычная справа, годная павагі. Пры гэтым, як бачыце, готаў з падачы заходняй гісторыяграфіі прынята лічыць… германскім народам.\nКалі ж мы паглядзім на мапу, на якой паказана перамяшчэньне готаў па тэрыторыі Еўропы паміж усходняй Балтыкай і Прычарнамор’ем, высьветліцца, што гэтае перамяшчэньне адбывалася ў тым ліку па тэрыторыі цяпершніх Польшчы, Беларусі, Украіны (прычым, па версіі афіцыйнай гісторыі, на гэтых тэрыторыях ніякіх славянаў у ІІ-ІV стст. н.э. не было – гл. http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%AD%D1%82%D0%BD%D0%BE%D0%B3%D0%B5%D0%BD%D0%B5%D0%B7_%D1%81%D0%BB%D0%B0%D0%B2%D1%8F%D0%BD). Готы пабылі тут і… пайшлі сабе далей.\nЧаму пайшлі? Што ім тут не спадабалася? Нехта “папрасіў” іх пайсьці? А можа, наадварот, яны былі тут сярод сваіх, таму першапачаткова сюды і прыйшлі?\nНешта тут ня так, не складаецца, застаецца нявысьветленым. Таму мы вырашылі пашукаць дадатковыя зьвесткі пра тое, кім былі готы, сярод каго і як яны жылі ў час знаходжаньня на тэрыторыі сучаснай Швецыі й сучасных славянскіх землях. Давайце прыгледземся да некаторых фактаў, даступных кожнаму праз Інтэрнэт. Але на пачатак давайце адкінем, як недарэчную, усё яшчэ афіцыйную версію, што славяне зьявіліся на тэрыторыі еўрапейскага кантынента толькі ў VI-м ст. н.э., заняўшы адразу ледзь не палову ўсёй яго плошчы (ага, зь неба зваліліся!.. на парашутах!..):\n1. Перад усім, давайце зьвернем увагу на папярэджаньне акадэміка Фаменкі (гл. тут: http://www.youtube.com/watch?v=5tvvpQkCKCU), што ў заходнееўрапейскай гістарычнай навуцы вось ужо шмат гадоў дзейнічае негалосная забарона чытаць старажытныя тэксты з дапамогай славянскіх літар (можна не сумнявацца, што паралельна зь ёй дзейнічае аналагічная забарона на ўсе ўзгадваньні пра славян раней за VI стагоддзе н.э., а разам зь ёй і тэндэнцыя дасягненьні славян і важныя падзеі, зьвязаныя зь імі, якія мелі месца раней за адзначаны час, прыпісваць іншым).\n2. Вось тут – http://www.google.by/imgres?sa=X&tbm=isch&tbnid=nou8YdqIKBjReM:&imgrefurl=http://www.proza.ru/2010/02/01/1422&docid=rudG3oXjdd8ZBM&imgurl=http://www.proza.ru/pics/2010/02/01/1422.jpg&w=1038&h=635&ei=9Sg_Uq_XIsXUswac0IHwDA&zoom=1&ved=1t:3588,r:76,s:0,i:309&iact=rc&page=3&tbnh=175&tbnw=287&start=51&ndsp=28&tx=132&ty=73&biw=1280&bih=892 – паказана мапа Вялікага перасяленьня народаў (ІV-VІ стагоддзі н.э.; гл. мапу ніжэй). На ёй паказаны славяне, якія, як высьвятляецца, у той час ня толькі існуюць, а і перасяляюцца на Балканы.\n3. Вось тут – http://www.youtube.com/watch?v=eSbO5tdmU2E – у фільме пералічаюцца “варвары”. Гэта – готы, вандалы, славяне, персы, іншыя. Зьвярніце ўвагу, гаворка ў фільме ідзе пра ІІІ стагоддзе н.э. Г.зн, што аўтары фільма чамусьці лічаць (відаць, у іх ёсьць падставы для гэтага), што славяне ў той час, як мінімум, таксама ўжо былі…\n4. У пачатку гэтага тэкста мы ўжо прыводзілі знойдзеныя намі меркаваньні самых розных навукоўцаў, што тыя ж этрускі, якія жылі на тэрыторыі сучаснай Італіі за 1000 гадоў да готаў, маглі быць славянамі (ды яшчэ вельмі блізкімі нам, беларусам-літвінам; гл. частку 1 гэтага тэксту). Такім чынам, прыхільнікі гэтай гіпотэзы лічаць, што славяне ўжо жылі ў Еўропе ня менш за 800 гадоў да н.э.\n5. Наш знакаміты беларускі навуковец-генетык Аляксей Мікуліч, абагульняючы вынікі сваіх шматгадовых дасьледваньняў, сьцьвярджае, што “папуляцыі карэнных жыхароў Беларусі вядуць свой радавод … самае позьняе зь сярэдзіны 2-га тысячагоддзя да н.э.” і што “ўся даўняя Беларусь … была заселеная продкамі сучасных беларусаў прыкладна 9±1 тысяч гадоў таму”(гл. https://nashaziamlia.org/2007/01/16/505/#more-505; https://nashaziamlia.org/2009/04/15/2085/). Гэта значыць, што беларусы-літвіны жывуць на сваёй зямлі хутчэй за ўсё каля 9 тысячаў гадоў (але ўжо ніяк ня менш за 4 тысячы гадоў)!\nЗьлева пададзена мапа, узятая са знакамітай кнігі А.Мікуліча “Беларусы ў генетычнай прасторы. Антрапалогія этнасу”. На ёй паказана распаўсюджане генафонду беларусаў-літвінаў (жоўты колер) на фоне тэрыторыі цэнтра Еўропы. Бачна, у якіх месцах і насколькі сёньняшняя тэрыторыя расьсяленьня беларусаў выходзіць за межы цяперашняй РБ. Адзінае, што адсутнічаюць даныя па цяперашняй Польшчы. Але, як мы ведаем, беларусы-літвіны жывуць і там…\n6. А цяпер мы прапануем паглядзець вось гэтае відэа – http://www.youtube.com/watch?v=TxTIX3MzaEM. У свой час мы падрабязна прааналізуем яго, але пакуль давайце зьвернем увагу на дзьве мапы, паказаныя ў ім (гл. ніжэй; зьвярніце ўвагу, мапы англамоўныя).\nНа іх паказана (а за кадрам у час іх паказу гаворыцца), што ўжо 8 тысячаў гадоў таму (!; дакладна, як сьцьвярджае А.Мікуліч) у цэнтры геаграфічнай Еўропы (па словах аўтараў фільма за кадрам: “паміж Віслай і Донам”) жыў народ з характэрным генетычнам маркерам R1a (паказаны жоўтым колерам) – індаеўрапейцы – продкі славян, балтаў і некаторых іншых народаў [зьвярніце ўвагу, наколькі гэтая тэрыторыя расьсяленьня старажытных “продкаў славян, балтаў, германцаў” адпавядае сучаснай тэрыторыі распаўсюду генафонда беларусаў-літвінаў, паказанай на мапе Мікуліча. Цяпер у кожнага ёсьць магчымасьць самастойна падумаць, што гэта азначае… – Рэд.]. 4,8 – 4,5 тысячаў гадоў таму гэты народ ужо значна распаўсюдзіўся (зьвярніце ўвагу, што яго прадстаўнікамі была заселена нават паўднёвая частка сучаснай Швецыі – гэта нават стрэлка паказвае – зь якой пазьней і пачалася міграцыя готаў), заняўшы збольшага тэрыторыю расьсяленьня сучасных славян, адпавядаючую археалагічнай культуры шнуравай керамікі (пра апошнюю дадаткова гл., напрыклад, тут: https://nashaziamlia.org/2009/03/18/1980/).\nЯшчэ ў фільме гаворыцца, што славяне ўжо былі ў Еўропе 5.000 гадоў таму [!!! – Рэд.].\n7. Вось тут – http://rusich.moy.su/news/gauty_protiv_shvedov/2011-10-14-1939 – гаворыцца пра тое, што гаўты [готы] і шведы ваявалі паміж сабой на тэрыторыі сучаснай Швецыі яшчэ ў 6-м стагоддзі н.э. – яны былі ворагамі. Пра гэта сьведчыць вядомая сага “Бэавульф”. Вось частка тэкста адтуль: “У вядомай скандынаўскай сазе “Бэавульф” апавядаецца пра барацьбу двух народаў Скандынавіі – шведаў і гаўтаў. Было гэта ў VI-м стагоддзі, калі шведамі кіраваў Анганцюр, а гаўтамі – Хрэдэль … Вайна гаўтаў і шведаў будзе вечнай – гэта прароцтва чуецца ў апошніх радках “Бэавульфа”” (дарэчы, Бэавульф якраз кіраваў гаўтамі).\nТут мы прапануем зьвярнуць увагу ня толькі на тое, што готы жылі на тэрыторыі сучаснай Швецыі яшчэ ў VI-м стагоддзі, а і на тое, што наўрад магчымае прароцтва “вечнай вайны” паміж блізкімі народамі. Гэтая шведская сага хутчэй адпавядае версіі, што гаўты-готы істотна адрозьніваліся ад старажытных шведаў.\n8. Вось тут – http://www.youtube.com/watch?v=AGbsZiJpH74 – спадар Грыневіч заяўляе, што знакамітая чэрняхоўская культура, якая вышэй падаецца як гоцкая, зьяўляецца славянскай.\n9. Вікіпедыя паведамляе тут – http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%92%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D0%B0%D0%BB%D1%8B – што вандалы – гэта старажытнагерманскі народ, блізкі да готаў.\nАдначасна з гэтым у сеціве прысутнічае шмат меркаваньняў розных аўтараў, што вандалы – гэта таксама славянскі народ (напрыклад, гл. http://www.nationalism.org/rr/slavia/tulaev.htm; http://annales.info/evrope/small/vandal.htm; http://sergeytsvetkov.livejournal.com/71382.html; http://www.paralljelnyj-mir.com/products/objeslavljennyj-narod-ljegjendarnyje-vandaly-imjeli-slavjanskije-korni-/).\n10. Сучасныя летувісы часта называюць нас – беларусаў – гудамі. Чаму? А, можа, таму, што готы па-гоцку – гуты (Gutans). А далей проста: гуты = гуды.\nЗ прыведзеных фактаў ня проста можа быць, а мусіць быць складзена гіпотэза, што готы – гэта адна з групаў старажытных славян, блізкіх да нашых беларускіх продкаў, якія нешта не падзялілі са старажытнымі шведамі (на тэрыторыі сучаснай Паўднёвай Швецыі) і ў сувязі з гэтым вырашылі міграваць на зямлю сваіх продках – цяпершнія ўсходнюю Заходнюю Беларусь і заходнюю Ўкраіну. Паколькі і тут яны пачуваліся ўсё яшчэ ня вельмі ўтульна, то вырашылі міграваць далей – на поўдзень і паўднёвы захад.\nНа фоне гэтай гіпотэзы давайце зьвернемся да пытаньня гоцкай мовы.\nЗ аднаго боку мы ў Вікіпедыі чытаем – http://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%93%D0%BE%D1%82%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D1%8F%D0%B7%D1%8B%D0%BA – што гоцкая мова належыць да ўсходняй групы нямецкіх моваў. Тое ж меркаваньне мы знаходзім у іншых крыніцах (гл. напрыклад, тут: http://dic.academic.ru/dic.nsf/bse/80903/%D0%93%D0%BE%D1%82%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9).\nЗ другога боку вось тут – http://www.youtube.com/watch?v=BrBhe3C7wYg – вы можаце паслухаць ужо знаёмага вам расейскага навукоўца (філосафа і мовазнаўцу) Валерыя Чудзінава, які заяўляе на адной з навуковых канферэнцый (на грунце канкрэтных прыкладаў), што гоцкія надпісы “чытаюцца па-руску”, што готы пісалі “рускай руніцай і размаўлялі на рускай мове” (дарэчы, у гэтым выступе – пад канец яго – можна пачуць і нешта іншае, што будзе прыемна беларускаму вуху).\nДададзем сюды зьвесткі, шырока распаўсюджаныя ў Нэце (гл. напрыклад, тут: http://www.youtube.com/watch?v=Fet6_1ctNzg; http://gifakt.ru/archives/index/na-kakom-yazyke-govorili-v-srednevekovoj-shvecii/; http://favor-in-all.livejournal.com/233614.html), што ў Швецыі яшчэ ў канцы XVII стагоддзя пры каралеўскім двары афіцыйнай мовай была… страруская. Зьвярніце таксама ўвагу, у афіцыйным тэксьце шведскага двара (гл. пададзены ў фільме тэкст) старарускай лацініцай узгадваюцца і готы, і вандалы…\nШто да апошняга факта, дык яго праўдзівасьць варта даказаць іншымі дакументамі шведскага каралеўскага двара, напісанымі на старарускай мове і датаванымі раней за пададзены тэкст. Бо любы апанент можа сказаць, што даны тэкст – гэта пераклад пэўнага дакумента са шведскай мовы на рускую, які прызначаўся, напрыклад, для маскоўскага пасла…\n(З нагоды разглядаемага пытаньня варта таксама ўзгадаць знакаміты артыкул Галіны Арцёменкі “На беларускай мове размаўляла ўся Еўропа”, разьмешчаны на нашым сайце – https://nashaziamlia.org/2008/09/08/1529/#more-1529. Яго назва гаворыць сама за сябе).\nА, можа, нам варта паглядзець на ўсю сітуацыю зь іншага боку? А менавіта, што славяне і германцы – гэта вельмі блізкія народы.\nДавайце з нагоды разглядаемага пытаньня працытуем яшчэ адзін артыкул “Германікуса”, якія напэўна арыентуецца ў праблеме ня горш за ўсіх нас. Назва артыкула ““РУСКІЯ” і “НЕМЦЫ”” (узяты адсюль: http://www.germanicvs.com/2010/02/iii_09.html).\n“Па праблеме паходжаньня “рускіх” і “немцаў” напісаныя дзясяткі, калі ня сотні тысяч навуковых прац вучонымі розных краін, якія, аднак, у сьвятле апошніх адкрыцьцяў ператварыліся ў тоны бескарыснай макулатуры. Як становіцца вядома, чуткі аб крыважэрнасьці й вераломстве нібыта варожых нам “саксаў -германцаў”, a таксама чуткі пра дзікасьць ды адсталасьць нібыта варожых гэтым самым “саксам” “славян” былі празьмерна раздуты незьлічонай колькасьцю аўтараў з абодвух бакоў. Усё гэта рабілася з адзінай мэтай – каб генетычна адзіны народ , які жыве цяпер як у Нямеччыне, так і на Русі – Беларусь , Паўночная Украіна і, галоўным чынам, Смаленская, Наўгародская, Пскоўская вобласьці цяперашняй Расеі [тут названа выключна беларуская этнічнай тэрыторыя! – Рэд.], і падзелены аднойчы згодна з такімі крытэрамі, як хрысьціянства /паганства, каталіцызм/праваслаўе, усход/захад і г. д., больш ніколі не уз’яднаўся. Не для таго нас тысячу гадоў разьмяжоўвалі, каб зараз узяць і прызнаць: “Не было ніякага выгнаньня славян з Заходняй Еўропы (“агнём і мячом”!), хаця б таму , што гэтыя самыя “славяне” і да гэтага часу генетычна складаюць самае што ні на ёсьць сэрца насельніцтва ў той жа Нямеччыне і, калі трэба, самі б каго хочаш адтуль прагналі”.\nАкрамя вынікаў генетычных дасьледаваньняў, якія, безумоўна, зьяўляюцца бясспрэчнымі ва ўсіх сэнсах, брацкую роднасьць “рускіх” і “немцаў” пацьвярджае і лінгвістыка.\nМне хацелася б засяродзіць увагу чытача на наступнай малазаўважальнай, але вельмі важнай дэталі, якая, безумоўна, ня зможа не зацікавіць тых, хто знаходзіцца ў пошуку славянскіх слядоў у Заходняй Еўропе і, у прыватнасьці, на тэрыторыі сучаснай Нямеччыны.\nДля многіх з нас не зьяўляецца навіной, што вывучаючы тапаніміку Германіі, мы бачым на мапе гэтай краіны мноства славянскіх назваў. Аднак зьвяртае на сябе ўвагу той факт, што “славянскасьць” нямецкай тапанімікі атаесамляецца, галоўным чынам, зь геаграфічнымі назвамі, якія пераклікаюцца з расейскім ці польскім гучаньнем і заканчваюцца на “- ов” (“Трептов”, “Тетерев”, “Гатов” і г. д.). У той жа час, славянскія назвы, якія заканчваюцца на “- аў” і якіх у Нямеччыне, без усялякага сумневу, невымерна больш, чамусьці ўпарта ігнаруюцца або не заўважаюцца. Магчыма, гэта адбываецца з прычыны таго, што пераважная большасьць сучасных дасьледчыкаў зусім ня ведае славянскіх моў і, у прыватнасьці, беларускай мовы, безь якой, як высьвятляецца, абысьціся нельга.\nВось, напрыклад, назва Вернаў . Па-руску яна гучыць як “Вернов” ад слова “верны”, а вось па-беларуску гэта назва так сама, як і на нямецкай мапе, будзе “Вернаў”. Тое ж самае тычыцца і назвы горада Бродаў. Па-руску – гэта “Бродов”, ад слова “брод/блукаць”, а па-беларуску яно будзе “Бродаў”, г.зн., як на нямецкай мапе. Ці давайце возьмем горад Торгаў. Рускія скажуць: “Торгов” (ад слова “гандляваць”, натуральна), a па-беларуску – гэта “Торгаў”. Ці Страxаў (Страхов / pyc .). І такіх тапонімаў у Нямеччыне – тысячы! Больш за тое, там ёсьць назвы такога тыпу, дзе карані слоў ня маюць [сугучнага] эквіваленту ў рускай мове. У гэтым выпадку ўлавіць “славянскасьць” жыхару Расеі наогул вельмі цяжка. Тым ня менш, ведаючы беларускую мову, вы без цяжкасьці ідэнтыфікуеце такія словы як славянскія. Напрыклад, Дахаў. Па-беларуску гэта назва гучыць гэтак жа. У мове жыхароў Расеі слова “дах” няма. “Дах” па-беларуску (і па-нямецку таксама) – гэта тое жe самае, што на мове расейцаў – “крыша”.\n“Нямецкія” тапонімы нібыта знаходзяць свой працяг і далей на тэрыторыі Польшчы і Беларусі. Калі мы бачым на мапе Рэспублікі Беларусь такія назвы, як Тураў, Быхаў, Крычаў і г. д., то ўсё становіцца на свае месцы. Тыя ж родныя нашы карані. Тая ж лінгвістычная сістэма ўтварэньня прыналежнасьці.\nДавайце ўважліва ўгледзімся і ў саму нямецкую мову нават не заходзячы асабліва далёка. Возьмем хоць бы першае слова, якое трапіла нам. Ну, напрыклад , “руская мова”. Па-нямецку яно гучыць, як “Russische Sprache“. Закрыем вочы на сучаснае вымаўленьне слова “russische”, дзе “sch” чытаецца, як гук “ш”, і паспрабуем вымавіць яго па літарах, улічваючы той факт, што старажытныя лінгвісты рэдка гарэлі жаданьнем дарыць аднаму гуку аж цэлых тры літары. Такім чынам, згодна з нашай стратэгіяй, слова “russische” разьбіваецца на гукі “русіс-ц-ке”, што гучыць ўжо зусім па-славянску (вспомнім “этрусе-ц-кe” з этрускага тэксту, a таксама мноства сучасных аналагаў у славянскіх мовах). Вымалёўваецца даволі мілагучны і зразумелы нашаму вуху прыметнік русецкі (руская).\nЗьвернемся да другой часткі прыкладу, які мы разглядаем. Ім зьяўляецца слова “sprache”. Рaзабьем гэтае слова на дзьве натуральныя часткі й прачытаем яго, зноў жа, па складах – sp-rache. Не падлягае ніякаму сумневу, што частка rache – “раке” ці “рацэ” ўзыходзіць да славянскага “рачы”, “рацы”, што азначае – “гаварыць” – я раку, ты рачэш і г.д. Гэта відавочна. Але як жа быць з часьціцай “sp-”? Што б гэта магло значыць? “сп-” шырока распаўсюджана і ў сучасных славянскіх мовах. Напрыклад, у беларускіх словах сп-рэча або сп-рэчка (sp-recha, sp-rechka ў транслітарацыі), дзеясловы сп-рач-aцца, значэньне якіх нам добра вядома , і ў аснове якіх закладзены тыя ж славянскія карані рэч/рач/рацы (зьлева – манускрыпт з ХІ стагоддзя, напісаны на славянскай мове на тэрыторыі сёньняшняй Баварыі. Відаць, да таго часу “хрысьціянізатары” ўжо парадкам зьнішчылі пісьмо славянаў на поўдні Нямеччыны, паколькі аўтар вымушаны быў выкарыстаць “лацінку”).\nНешта падобнае назіраецца і ў велізарнай колькасьці іншых “нямецкіх” слоў. Давайце зойдзем цяпер нібы зь іншага боку. Возьмем, да прыкладу, усім нам добра вядомыя словы “кніжка” і “кружка”. Ясна, што гэта памяншальныя. Але, калі слова “кніжка” было паменшана ад слова “кніга”, то ад чаго паходзіць “кружка”? Логіка падказвае, што “кружка” зьяўляецца памяншальным ад слова “круг”, што павінна было б значыць “вялікая кружка”. Калі мы зьвернемся да нямецкай мовы, то адразу ж выявім, што ў яго слоўніку да гэтага часу існуе слова “круг”, што азначае “бакал”, г.зн., тая ж самая “вялікая кружка”. Як мы бачым, часта атрымліваецца так, што ня ўсе славянскія мовы захавалі лексікон сваіх продкаў. У той жа час, можна назіраць, што і “неславянскія” мовы, якой, у прыватнасьці, зьяўляецца мова нямецкая, могуць праліць сьвятло на шматлікія “славянскія” пытаньні.\nКалі вы, паважаны чытач, разумееце, што я маю на ўвазе, то наша славянская задума выкрыць фальсіфікатараў гісторыі ўвянчаецца посьпехам. Усё, што я згадаў у некалькіх маленькіх абзацах, зьяўляецца толькі малой доляй таго, што, акрамя генетыкі, выразна кажа за тое, што, як і мы [- беларусы], немцы зьяўляюцца такімі ж славянамі, якія, аднак, у адрозьненьне ад нас, за тысячу гадоў гвалтоўнай хрысьціянізацыі амаль зусім забыліся, кім жа яны на самой справе зьяўляюцца.\nПрыклады, падобныя прыведзеным вышэй, можна пералічваць бясконца, але вынік заўсёды бyде адназначным: славянская мова і, менавіта, тая яе версія, якая мела строга пазначанае беларускае, ці, больш дакладна кажучы, арыйскае гучаньне, зьявілася на тэрыторыі Нямеччыны значна раней, чым мова, якую сёньня называюць нямецкай (бо нямецкая мова, як высьвятляецца, ёсьць нішто іншае, як адносна позьні й істотна спрошчаны варыянт мовы славянскай). Як высьвятляецца, і такая, здавалася б, далёкая ад нас мова, як нямецкая, пры лагічным падыходзе перастае быць занадта чужой, бо паўстала яна не сама па сабе, а на плённым славянскім субстраце.\nІ яшчэ. Закасьцянелыя асоба мае права запярэчыць: маўляў, як жа так, гэтыя “немцы” разьвязалі дзве сусветныя вайны. Пытаньне, аднак, заключаецца ў тым, пад чыім уплывам мы робім такія высновы. Гэтыя “дзьве вайны” былі разьвязаныя міжнароднай фінансавай мафіяй. Атручаныя яе прапагандай, мы – славяне Руса-Арыі, у гэтых войнах забівалі сваіх братоў у імя інтарэсаў гэтай мафіі. “Немцы”, якія ёсьць таксама славяне руса-арыі, рабілі тое ж самае. Калі ўсе мы своечасова не зразумеем, у чым тут справа, наступная вайна можа нечакана ўварвацца ў наш дом. Усё роўна, паміж кім будзе справакавана гэтая вайна – паміж расеянамі й кітайцам ці паміж расейцамі ды ўкраінцамі, паміж “Усходам” і “Захадам”, паміж “хрысьціянамі” ды “мусульманамі” і г.д. Гэта ня так важна. А важна тое, каб нас, славянаў Руса-Арыяў, якія генетычна настроены супраць маразму манетарнага прыгнёту чалавецтва, стала менш. Памятайце гэта, мой дарагі чытач”.\n(дадаткова па гэтай тэме можна пачытаць артыкул Германікуса тут: http://www.germanicvs.com/2010/08/2.html)\nТакім чынам, у выніку азнаямленьня са зьвесткамі, якія датычаць готаў й іх мовы, мы зноў становімся сьведкамі таго, што праблема этнічнай прыналежнасьці готаў ды іншых блізкіх да іх народаў (тых жа вандалаў), якія маюць вялікую гістарычную заслугу ў сувязі са спыненьнем агоніі недарэчнага створа, якім была рымская імперыя ў канцы яе існаваньня, застаецца, як мінімум, дыскусійным. Прычым, гістарычна праўдзівы адказ на гэтае пытаньне можа хаваць у сябе шмат важных і прыемных для беларусаў-літвінаў фактаў ды значэньняў. Таму і ў гэтым выпадку мы заклікаем усіх, хто зацікавіўся пытаньнем, самастойна дасьледваць яго глыбей, каб набыць больш яснае і абгрунтаванае ўласнае меркаваньне.\nІ, вядома, мы ня можам не падтрымаць заклік “Германікуса” да яднаньня ўсіх арыйскіх народаў, да недапушчэньня таго, каб зноў браты забівалі братоў у імя інтарэсаў глабальнай фінансавай мафіі.\nГэты запіс апублікаваны: Нядзеля, Верасень 29, 2013 у 21:05\nКатэгорыі: 1.4. Гісторыя Беларусі й вакол, 1.4.1. Этнагенэз беларусаў-літвінаў, 2.1.1. У разьвіцьцё Бел.Нац.Ідэі. Вы можаце сачыць за каментарамі пры дапамозе RSS 2.0 стужкі.\nВерасень 30, 2013 у 09:35\nШаноўная Рэдакцыя, мы яшчэ не паспелі пераварыць ваш матэрыял пра хрысціянства, а вы ужо завальваеце нас матэрыялам пра “варвараў шедшых адсюда”. Гэта выраз А. Міцкевіча з яго “Дарогі ў Расею”.\nВерасень 30, 2013 у 15:47\nШаноўная Рэдакцыя, мне папалася цітата якая вельмі трапна ілюструе як сучасные мысліцелі ( база ліберастаў з якімі Рэдакцыя хоча змагацца) аценваюць Гісторыю. Вось яна ў трактоўке А.Грыцанава.” Фактически у Фуко случайность выступает единственно возможной закономерностью истории, – методологическая парадигма генеалогии основана на той презумпции, что “за вещами находится… не столькоих сущностная и вневременная тайна, но тайна, заключающаяся в том, что у них нет сути, или что суть их была выстроена по частицам из чуждых им образов” Согласно Фуко, мир – такой, каким мы его знаем, – в итоге не является простой формулой, где все события стерты для того, чтобы прорисовывались постепенно существенные, конечный смысл, первая и последняя необходимость, но, напротив, – это мириады переплетающихся событий… Мы полагаем, что наше настоящее опирается на глубинные интенции, на неизменные необходимости; от историков мы требуем убедить нас в этом. Но верное историческое чувство подсказывает, что мы живем без специальных разметок и иснчальных координат в мериадах затерянных событий”.\nТакім чынам, Гісторыя працуе як на нашае закабаленне (заходнерусісты даказваюць нам што мы ў гісторыі вечные рабы палякаў і летувісаў, і таму нам трэба хутчэй стаць рускімі), так і на нашую незалежнасць, як Літвы і літвінаў ў мінулым. А філосафы, кшталту Фуко гавараць нам, Вы свабодны тварыце не аглядываясь на Гісторыю. Яна Нішто.\nВерасень 30, 2013 у 17:33\nСапраўды грандыёзны і цікавы артыкул, які варта яшчэ пераварыць…Закрануты цэлы шэраг пытаньняў гістарычнага і палітычнага характару…Праблема арыйства, этымалогіі паняцьцяў “рускі”,”славянскі”…Славянства-досыць позьняя рэч, гісторыкі вызначаюць зьўяленьне славянаў каля 4 ст.н.э. Але гісторыя нашых прашчураў значна ранейшая…Шэраг гісторыкаў зараз увогуле ставяць пад пытаньне паняцьце “славянаў”, вызначаючы толькі як моўную блізкасьць..То бок ёсьць усходнія балты (летувісы),заходнія балты (беларусы),фіна-угры (рускія), сарматы (украінцы) ды гэтак дальш…Усё часьцей ставіцца прыярытэт генетычны над моўным (мова пастаянна мяняецца)…І па гэтых генэтычных дадзеных мы адрозьніваемся ад інш. суседніх народаў…Прафесійныя гісторыкі лепш акрэсьліваюць гэтыя тэмы…\nАле я хачу зьвярнуць увагу трошкі на іншую тэму-палітычную…Толькі на адну тэзу гэтай публікацыі, адносіны між рускімі нацыяналістамі і намі-беларускімі патрыётамі…Зараз у Расеі, у тым ліку ў навуковых колах, зьявілася вельмі цікавая і сур’ёзная плыня, якая аспрэчвае імперскія здабыткі Расеі,ды ставіць за мэту адбудову нацыянальнай дзяржавы.Гэтыя людзі ўсё часьцей вызначаюць тупіковасьць імперскага лёсу рускіх, згвалчаных Ардой маскоўскага месіянства…Яны шукаюць сваю гістарычную ідэнтычнасьць, разумеючы па-сутнасьці маладосьць свайго народу…Частка прадстаўнікоў гэтай плыні вызнае за беларусамі бацькоўства іхнага станаўленьня, ды пэўна будзе запабягаць нашай дапамогі ў часе заняпаду цяперашняй дзяржавы РФ… Сёньня беларусы самі ў загоне,ваюючы з расейскай імпер-бюракратый ды ейнай стаўленікам тут, але ўсё можа дыяметральна зьмяніцца за які дзесятак гадоў..На жаль, пакуль цяперашняя генерацыя беларусаў не гатовая да гістарычнай місіі вялікага народу, якую не раз брала на сябе ВКЛ…А між іншым, зразумела, што адыход прагніўшай тыраніі (як у нас, так і ў Расеі) запатрабуе поўную мабілізацыю жыцьцёвых сілаў нацыі, каб захаваць краіну ды знайсьці сваё месца ў новай сьветавой расстаноўцы…Мы маем дзяржаву, але нацыя на столькі слабая, што паўстань заўтра рэальная патрэба ў агульнай вайсковай мабілізацыі пад бела-чырвона-белым сьцягам-дык прыйдуць якія некалькі сотняў…Сялянская нацыя занадта клапоціцца над шкурным, чым выклікае аб’ектыўную насмешку суседзяў…Як зараз не стае беларусам тых тысячаў і тысячаў шляхцічаў,князёў ды гетманаў…Але іх няма,перабілі.выдавілі з краіны,асімілявалі, замардавалі ў ГУЛАГУ…Калі сёньня мы вызначаем бліжэйшыя мэты ды далейшую перспектыву, то КОЖНЫ БЕЛАРУСКІ ДЗЕЯЧ МУСІЦЬ УЛІЧВАЦЬ ІХНЫ ГОЛАС…ТЫХ, ХТО ВАЯВАЎ І ЗАГІНУЎ, ЗАКАПАНЫ НА КУРАПАТАХ…ЯНЫ ЗАГІНУЛІ-У ІХ НЕ РАДЗІЛІСЯ ДЗЕЦІ…А ВОСЬ САЛДАТЫ НКВД МЕЛІ ЦЭЛЫЯ ГАРЭМЫ У БЕЛАРУСІ ПАСЬЛЯ ВАЙНЫ…І ДЗЯЦЕЙ ЯНЫ НАРАЖАЛІ…РЭФЕРЭНДУМ КРЫВІ (КРЫВІ ГЕРОЯЎ ДЫ ВЫБІТНЫХ ПРАДСТАЎНІКОЎ НАРОДУ) ЗАЎЖДЫ ВЫШЭЙ ЗА РЭФЕРЭНДУМЫ КАРТКАМІ ДЛЯ ГАЛАСАВАНЬНЯ…ЯК БЫ ЯНЫ ГЛАСАВАЛІ, НАПРЫКЛАД ПА ПЫТАНЬНЮ СЫМБОЛІКІ ЦІ САЮЗУ З МАСКОВІЯЙ…Калі б не была б зьнічтожаная амаль уся арыстакратыя, уся эліта-у нас быў бы зусім іншы народ.. Гэта ўсё актуальна ў сьвеце прынцыповых рашэньняў для будучыні краіны, правільнай нацыянальнай палітыкі…\nУ гэтым кантэксьце нельга забываць пра стаўленьне да беларусаў ад заходнееўрапейскіх краінаў.Там канешне вялікая палітра, але кантактуючы з рознымі інтэлектуальнымі групамі, акром прагматычнага разліку да нас, павагі да беларусаў, да нашай гісторыі, культуры- не чуў нідзе і ніколі.Дарэчы,ад амерыканцаў значна больш прыязнае і дабразычлівае стаўленьне…\nПершы заходні стэрэатып, “вы ўсе рускія” (адно і тое ж), які немагчыма пераадолець…\nДругі,”вы ўсе славяне, а славяне значыць “рабы”…\nПрыходзілася чуць рознае, але цалкам зразумела іншае-НІКОМУ ЯК МОЦНАЯ ДЫ САМАСТОЙНАЯ КРАІНА МЫ НЕПАТРЭБНЫЯ…Патрэбна пагадзіцца з тэй думкай, што Лукашэнка патрэбны Захаду, бо інакш ужо даўным даўно яго можна было адправіць на пакой…Ужо даўным даўно можна было падтрымаць рэальна дзейных, валявых людзей…Было б жаданьне…Захад не такіх валіў як дзяцей, але гэта яму наўпрост не патрэбна…Гэта ўсё я кажу толькі з адной мэтай, знаходжаньне свайго месца пад сонсам ДЛЯ НАШАЙ КРАІНЫ будзе цяжкім…Вышэй прыведзены артыкул навявае думкі пра геапалітычныя перспектывы нашага вялікага народу…Думаю, многія людзі на захадзе цудоўна разумеюць веліч нашай гісторыі…РАЗУМЕЮЦЬ ШТО БЕЛАРУСЫ Ў СВОЙ ЧАС БЫЛІ ПЕРШЫМ НАРОДАМ Ў ЕЎРОПЕ, ЯКІ АМАЛЬ 500 ГАДОЎ СТРЫІЛІВАЎ АЗІЮ…РАЗУМЕЮЦЬ,ШТО АНІЯКАЙ ЗАХОДНЯЎ ЦЫВІЛІЗАЦЫІ НЕ БЫЛО Б БЯЗ ГІСТАРЫЧНАЙ АХВЯРЫ ЛІЦВІНАЎ…Якую будучыню БЕЛАРУСАМ рыхтуюць вялікія глабальныя гульцы?!.Што аганізіруючая, а ад таго ня менш небясьпечная маскоўская імперыя, што заходнія глабалісцкія сілы.. СКОРА ПРАЎЛЕНЬНЕ ЛУКАШЭНКІ Ў АСЬПЕКЦЕ ТЭРМІНУ ЗНАХОДЖАНЬНЯ ВА ЎЛАДЗЕ ЎРАЎНЯЕЦЦА ТЭРМІНУ ЎЛАДЫ СТАЛІНА…Ці не маем мы ў гэтай дзівоснай слабасьці магутнага Захаду перад шклоўскім пацаном-ГІПЕРБАЛІЗАВАНЫ СТРАХ ПЕРАД НОВЫМ ВКЛ, ПЕРАД НОВЫМ МАГУТНЫМ ЦЭНТРАМ СІЛЫ, ПЕРАД ПАГРОЗАЙ АДНАЎЛЕНЬНЯ ТУТ НОВАЙ МІСІІ (“НОВАЙ ВІЛЬНІ”), ЯКАЯ МОЖА СТАЦЬ ГЛАБАЛЬНЫМ ГУЛЬЦОМ?..Ці не апасаюцца на Ўсходзе ды на Захадзе, “раз яны зрабілі гэта раз-могуць ізноў”?(!)\nВерасень 30, 2013 у 21:36\nПаважаны, Сп. Сяржук, лепей не скажаш.\nВерасень 30, 2013 у 18:47\nВельмі змястоўны артыкул С. Высоцкага. Наконт таго што нас блытаюць з рускімі, то гэта з’ява небяспечная. Шмат хто мае ілюзіі што з цягам часу Свет усё ж такі зразумее што мы нерускіе. Я ў гэта не веру. Тыя хто хоць раз ў жыцці бачыў расліну ведае, што корень важнейшы за галінкі і лісточкі і таму будзе заўсёды нас блытаць з рускімі (з-за агульнага корня “рус”). Ў выпадку ваеннай агрэсіі Расеі, наш народ з-за сваёй назвы ваяваць з маскалямі не зможа. Таму у Крэмля і такое грэблівае стаўленне да нашай краіны. Яна можа забраць нас ў любы зручны момант. І Захад таксама хоча адкалоць нас ад Расеі, але на заднім плане у ніх думка – можа на самой справе беларусы і рускіе гэта адзіны народ і таму ён можа адмовіцца ад нас калі яму стане не да нас. Няўжо ты Сярожа верыў што мы камусьці патрэбны як уваскрэўшае ВКЛ? Толькі як проціўвага Расеі. Але гэта настолькі натуральна, што нават не патрабуе абмеркавання. Давай рабіць першы крок. Рабіць так, каб нас не блыталі з рускімі. Для гэтага трэба адмаўляцца ад назвы беларусы (белые рускіе). Пісаць аб гэтым мне ужо абрыдла. Можа ты чытаў артыкул Св. Куль з Гародні, што ў Зах. Беларусі пачаўся Рух за літвінства. Я прасіў Рэдакцыю, як гарадзенцаў, пракаментаваць. але яны моўчаць, ваююць з хрысцыянствам, патанулі ў расейскіх праблемах.\nз...лы беларус кажа:\nКастрычнік 1, 2013 у 08:21\nДа Літварус: Ну вы і дасталі тут з патрабаваннем “адмены беларусаў” – няўжо незразумела, што ўвядзенне ліцьвінства у форме “літварусаў” яшчэ больш “пудрыць мазгі” простым беларусам, скіроўваючы іх да жывых “рускіх”, а не да ўмерлых “ліцьвінаў”!? Толькі пасля таго, як упраўленчая групоўка адмовіцца ад прарасейска-рускай і нігілістычна-беларускай ідэалогіі, магчымая прапагада ліцьвінства, а цяпер не час “класці ліцьвінскую душу пад “русскую тушу” – раздушаць і пацешацца, што “небеларусаў” душаць… ізноў паўтаруся – ці Літварус наіўняк, ці куплены ….як?\nКастрычнік 1, 2013 у 09:47\nСп. з…беларус, вы папалі ў пастку, якая ў філасофіі называецца герменеўтычным колам – нельга змяніць Целае пакуль не зменім Часткі, нельга зменіць Часткі пакуль не зменім Целае. Ў нашым выпадку: нельга агітаваць за літвінства таму, што гэта заблытае наш народ, гэта павінна рабіць улада; а улада не будзе агітаваць за літвінсва, таму што народ з літвінскай свядомасцью гэтую уладу адразу адрыне. Спадзеюся вы чыталі на сайце архэ мае каментары, якім чынам цяперашняя назва забівае наш народ. Калі б так як вы не думалі шмат шмат хто, я б залічыў вас ці ў наіўняка, ці ў купленага. Вашые прапановы што рабіць з народам які не падымаецца з каленяў?\nКастрычнік 1, 2013 у 10:04\nНа Захадзе прынята перакладаць слова “славяне”, як “slavs” і аналагічна гэтаму.\nМіж тым, усё гэта гучыць для заходняга вуха, як “рабы” (бо, напрыклад, па-ангельску “рабы” – гэта “slaves”).\nПрапаную пачаць перакладаць на заходнія мовы слова “славяне”, як “глорынс”, бо “слава” па-агельску – “glory”!\nІ галоўнае, ня толькі так рабіць самім, але і патрабаваць, каб заходнікі самі так перакладалі.\nКастрычнік 2, 2013 у 09:59\nМне не хочацца ўвязвацца ў бяссэнсоўныя ды беспрадметныя дыспуты…Пакуль нехта будзе ўсяляк забіваць тэрмін “Беларусь”, ліцвінства канчаткова згубіць сэнс…МНЕ НЕ ХОЧАЦЦА ТУТ КАЗАЦЬ ПРА АЗЫ ДЗЯРЖАЎНАГА БУДАЎНІЦТВА, ПРА СТРЫЖНЯВЫЯ ЗАКОНЫ СТАНАЎЛЕНЬНЯ ДЗЯРЖАЎ ДЫ НАЦЫЙ. Падабаецца каму заклінаць над тэрмінанагічнай мулькай – на здароўе…Але ўсе гэтыя бальшавіцкія методы:”..до основания разрушим, а затем…”- на практыцы прыводзяць да таго, што старое разбураецца, а новае так і не ўзьнікае…Альбо ўзьнікае такое – што найлепш не было б аніякага…\nСпачатку давайце возьмем уладу- а потым пачнем грандыёзныя асьветніцкія праграмы…Ёсьць іншы варыянт – сёньня, па- крыху, дзень за днём, год за годам мяняць ментальнасьць народу, што і робіць гэты сайт, робяць беларускія патрыёты…Сёньня зразумела любому беларускаму інтэлектуалу, што спадчына ВКЛ была скрадзеная ў народу. Павяртаньне мусіць быць сістэмным, прадуманым, пасьлядоўным…На гэтую тэму ўжо ўсё сказана!..Паняцьце “Літва” знойдзе сваё пачэснае месца ў нашай палітыцы ды традыцыі, але было б верхам тупасьці, маразму адмаўляцца ад паняцьця “Беларусь”.Супрацьпастаўляць гэтыя паняцьці можа толькі недавумак…Апалагетам самаразбурэньня я кажу:”Спачатку пакажыце якую Беларусь вы здабылі – каб даверыць вам яшчэ і Літву…” “А вось, калі б, нехта нам, калі б усе,то мы…” Колькі дзён таму мой малады сябра напісаў на машыне з беларускімі нумарамі ды расейскім сьцяжком на лабавым шкле (ёсьць такая каланіяльная мода) фарбай: “Жыве Беларусь!” Мне падаецца, што ЁН ДЛЯ БЕЛАРУСАЎ-ЛІТВІНАЎ ЗРАБІЎ БОЛЬШ, ЧЫМ БОЛЬШАСЬЦЬ ГЭТЫХ КРЫКУНОЎ НА БЕЛСАЦЕ ДЫ ІНШ. ІНТЭЛЕКТУАЛЬНЫХ КЛУБАХ…\nКастрычнік 2, 2013 у 10:58\nУсе каментары разглядаюць сытуацыю занадта змрочна і абасоблена. Яны разглядаюць Беларусь адорвана ад гістарычнай сёнішняй сытуацыі ўсёй цывілізацыі. Нібыта Захад і Усход жывуць і толькі і думаюць як канчаткова знішчыць Беларусь. І Захад і Усход перш за ўсё кожны дзень думаюць пра сябе. У Расеі адны думаюць як набіць мяшок грашыма і эвакуіравацца, у другіх баліць галава пра Вялікую Расею і яны іншы раз пачынаюць біць у бубен і шаманіць… На Захадзе пад ідэямі глабалізма, правоў чалавека і дэмакратыі ідзе імклівы працэс эканамічнай і фінансавай экспансіі дзяржаў, тэрыторый, народаў і народнасцей… Захаду нацыянальныя народы не патрэбны, яны, этнічныя народы, перашкаджаюць іхняй экспансіі…\nСтратэгічна Расея не ведае што рабіць! Шлях, на якім зараз стаіць Расія, вядзе да яе распаду. З распадам Расеі лясьне і ўся постсавецкая прастора. Знікнуць на працягу 30-40 гадоў Летува і Латвія, Эстонія і Малдова, Славакія і Чэхія… Юрыдычна яны будуць існаваць а фактычна гэта будзе еўрапейская прастора з ангельскай ці нямецкай мовай карыстання. Расея сціснецца да пятроўскай дзяржавы, без Паўночнага Каўказа, без Сярэдняй Азіі і Сібіры, без Урала, без Паволж’я. Застанецца Еурапейская Масковія плюс Еурапейская Поўнач плюс Беларусь — гэта і будзе новая Расея?! А які іншы варыянт вы бачыце?\nТаму і вынішчаецца мова, каб не было аніякіх цяжкасцяў пры стварэнні Новай Расеі. На Каўказе канечне будзе жахлівая вайна, існуючыя там супярэчнасьці мірным шляхам амаль не вырашальныя. Грузія падвешана за нагу, Арменія заціснута ў кут, Азербайджан з сваімі нафтавымі багацямі наогул знаходзіцца ў стане будучай ахвяры. Казахстан у адзіноце не ў сілах будзе адбіцца ад перадавых атрадаў драпежнага Захада (талібаў).\nДэмакратычны і пазітыўны светапогляд ліцвінаў(беларусаў) які так яскрава адлюстраваны ў Статуце ВКЛ аніякім чынам не падыходзіць драпежнаму Захаду, бо там валадарыць зусім іншы светаагляд. Таму і Там і Там здзіўляюцца смяюцца з нашай памяркоўнасьці, з нашай добразычлівасьці, ветлівасьці…\nМіж тым сёння ў рытуальнай зале 9-ай палікліннікі адбудзецца развітанне з нашым выбітным мысляром, філосафам еўрапейскага ўзроўня Мікалаем Ігнатавічам Крукоўскім, што адыйшоў у свет ценяў 30 верасня ў 12 гадзін 10 хвілін.\nЦі ведаем мы пра яго, ці чыталі мы ягоны філасофскія творы, ці карыстаемся мы ягонымы разумовымі здабыткамі?\nКастрычнік 2, 2013 у 14:53\nДобры каментар сп.Ліцьвіна, але ж датычна змрочнасьці – не будзе Беларусь у складзе ні новай, ні старой Расеі…Цяперашняя каланіяльная форма – гэта апошні эцюд на тэму сужыцьця з Масковіяй…У Расеі і зараз няма ні людскіх, ні іншых дастатковых рэсурсаў ні на Беларусь,ні на Каўказ,ні на Ўкраіну, а заўтра і гэтага не будзе…Канешне крыві ў нас яшчэ папьюць, канешне прйдзецца яшчэ паваяваць, але…Ды й ня трэба гэта нікому, ні ў Беларусі (за выключэньнем апошніх хронаў),ні на Захадзе…\nКастрычнік 2, 2013 у 19:06\nПра тое як Руса-Арыi зрабiлiся “славянамi” – тут >>>\nКастрычнік 3, 2013 у 17:51\nІ Сяргей Высоцкі заспяваў тую ж песню – спачатку давайце возьмем уладу, а потым пачнем асветніцкіе праграммы, і яшчэ больш банальнае – “павяртанне мусіць быць сістемным, прадуманым, паслядоўным” і ужо супербанальнае – “на гэту тэму ужо ўсё сказана”. На конт першага я уже сказаў – мы ніколі не возьмем уладу пакуль не зменім менталітет народа. Наконт другога, якім павінна быць павяртанне, нават казаць няма чаго, настолькі гэта застарэлае. Ну а калі аб гэтым “ужо ўсё сказана”, так чаму не зроблена? Сп. Высоцкі, так паўтарыце для нас цёмных што трэба рабіць, чаму Вы гэтага не робіце, або хто вам перашкаджае?\nКастрычнік 3, 2013 у 19:01\nУсе гэтыя цікавыя звесткі падцвярджаюць, што мы эўрапейскі народ. А як гэта можа дапамагчы нам пазбавіцца ад дыктатуры?\nКастрычнік 4, 2013 у 08:32\nСп.Siarhiej, я ведаю цябе як челавека з халодным навуковым складам розуму. Можа напішаш свае мненне што трэба рабіць апазіцыі з твайго пункту гледжання. Ты ж напэўна чытаешь апазіцыйные сайты і бачыш што ніхто не ведае што трэба рабіць, а тое што робіць старая апазіцыя абсалютна безвынікова.\nКастрычнік 4, 2013 у 11:14\nМне аднойчы ўчастковы мент сказаў, ”што ў нас няма апазіцыі”. Тая тусоўка грантасмокаў, што выдае сябе за апазіцыю, ёй не з’яўляецца, бо не ведае ”што рабіць”.\nУ нас, Siarhiej, не дыктатура (пры дыктатуры забаронена ўсё, акрамя таго, што загадана), у нас аўтарытарная ўлада (пры якой ”дазволена ўсё — акрамя палітыкі”).\n”…спачатку давайце возьмем уладу…”, і што вы будзеце рабіць з той ўладай, калі нават не разумееце розніцы між дыктатурай і аўтарытарнай уладай, гэта значыць абсалютна няграматныя ў палітыцы. У 1985 годзе ў СССР, а потым у 1991 годзе ў Расеі прыйшлі да ўлады ў большасьці малаграматныя ў палітычным сэнсе людзі, у выніку наламалі дроў, дазволілі мафіі ўзяць уладу і разрабаваць багацейшую краіну свету…\nКастрычнік 4, 2013 у 12:37\nСп. Ліцвін, у меня няма ў хаце палітычнага слоўніка каб праверыць чым дыктатура адрозніваецца ад аўтарытарнай улады. Вось ты напіасў: пры аўт. рэжыме ўсе дазволена акрамя палітыкі, а чаму тады улада у нас душыць прадпрымальнікаў? Ты, канешне, можашь сказаць што іхняя праца ёсць падрыў цяперашней эканомікі і таму яна таксама палітыка. Але тады можна абсалютна ўсё аб’явіць палітыкай і тады розніца паміж дык. і аўт. рэжымам знікае. Я лічу, што абое гэты вызначэння паліт. лада устарэлі, ці інакш кажучы, для нас не істотны. Я лічу што Дэ-юрэ, мы хоцьі незалежные, а дэ-факта мы калонія Расеі. Але яна мае сучасную культурніцкую форму. Астатніе формы рабства у нас дадатковые і вынікаюць з культурніцкага рабства. Нават Захад тут ашуканы. А тое што апазіцыя прыняла што у нас Дыктатура вызначыла яе цяперашнюю паразу. Яны змагаліся за Правы і Дэмакратыю, якая народу непатрэбная таму што ён стаіць на каленях. Ну цяпер ужо можна зразумець гэта пасля 20 гадоў бесплённаё барацьбы!!! Калі мы возьмем уладу, мы будзем рабіць тое што робяць усе народы пасля здабыцця нацыянальнай незалежнасці. Але ж уладу мы не возьмем пакуль з насельніцтва не зробім Нацыю.\nКастрычнік 4, 2013 у 14:10\nВам не здаецца, шаноўныя камэнтарщыкi, што артыкул вышэй напiсаны не пра “апазыцыю”, а на iншую тэму. Не адхiляйвеся ад тэмы i абмяркоўвайце ГIСТОРЫЮ Беларусаў. Будзем ведаць сапраўдную гiсторыю – будзе i сапраўдная апазыцыя на Беларусi, а не семiтызаваная псеўдаапазыцыя зь яе прадажнымi грантаСМ(окам)I .\nКастрычнік 4, 2013 у 18:00\nDie Presse: У польской разведки “была секретная договоренность с российской ФСБ” после крушения под Смоленском\n4 октября 2013 | Мир\nВ пятницу, 4 октября, немецкая газета Die Presse со ссылкой на польскую Rzeczpospolita опубликовала данные о том, что после авиакатастрофы самолета президента Польши Леха Качиньского под Смоленском Служба военной контрразведки (SKW) Польши заключила с российской ФСБ секретное соглашение о сотрудничестве, не проинформировав об этом ни МВД, ни министерство обороны своей страны.\nСодержание договора не раскрывается, однако имеется “неофициальная информация”, что он давал ФСБ довольно широкую свободу действий на территории Польши. Это вызвало “тревогу на самом высоком правительственном уровне и в парламентском комитете по разведке”, говорится в статье.\nНациональная трагедия. Крушение Ту-154 с президентом Польши на борту\nНедавно SKW Януш Носек был отправлен в отставку требованием премьер-министра Дональда Туска. В аппарате Туска не стали комментировать предположение Rzeczpospolita, что информация о существовании секретного договора повлияла на решение об увольнении Носека.\n10 апреля 2010 года авиакатастрофа под Смоленском унесла жизни 96-ти человек, среди которых были известные польские политики, почти все высшее военное командование, общественные и религиозные деятели, а также президент республики Лех Качиньский.\nНесмотря на прошедшие три года, гибель главы государства, его супруги, представителей государственной власти, вооруженных сил и известных общественных деятелей по-прежнему широко обсуждается на страницах СМИ и даже становится инструментом, используемым в политическом противостоянии. Расследование причин катастрофы длится до сих пор.\nИсточник: Die Presse, Перевод: ИноПресса\nКастрычнік 5, 2013 у 10:53\n”Калі мы возьмем уладу,…” А хто вам яе, уладу, аддасьць? Уладу могуць узяць толькі вельмі падрыхтаваны слой людзей, падрыхтаваны палітычна, эканамічна, фінасава, гістарычна,. Якія будуць мець веды і ўменне кіраваць калектывамі, заводамі, прадпрыемствамі, районамі і абласцямі, міністэрствамі… Ні вы, шаноўны Павел Біч, ні я, не здольны сёння ўзяць на свае плечы кіраўніцтва завода МТЗ, ці Гомсельмаш, кіраўніцтва района ці саўгаса, міністэрства ці нават уласнай фірмы. То аб якім узяці ўлады вы ўвесь час трындзіце?\nНаконт прадпрымальніцтва не стройце сабе ілюзій. Кожны прадпрымальнік думае толькі аб прыбылі, аб мага большай прыбылі. Больш ён ні пра што іншае не думае. Прадпрымальнік не думае ні пра дзіцячыя садкі, ні аб ацяпленні кватэр, ні пра зарплату настаўнікам і урачам, ні аб дзяржаўным бюджэце, ні пра кватэры для вайскоўцаў і міліціцыі, ні пра Беларуськалій… ні пра пасяўную і ўборачную…\n”… мы будзем рабіць тое што робяць усе народы…” Егіпцяне скінуўшы папярэдняю ўладу праз два гады з здзіўленнем зазначылі, што яны сталі жыць значна горш, чым жылі да рэвалюцыі. Тое самае і ў Іраку, і ў Лівіі. І на ўсім постсавецкім прасторы…Дэіндустрылізацыя, прастытуцыя, арэнда замежнымі дзяржавамі тэрыторый ў Сібіры і на Украіне, беспрацоў’е, змяньшэнне колькасьці і якасьці тутэйшага насельніцтва…. А вы, шаноўны Паве Біч, усё яшчэ хочаце жыць чужым розумам.\nІдыялогія дэмакратыі, правоў чалавека, свабоднае перамяшчэнне тавараў, капіталаў і рабочай сілы — усё гэта заточана пад патрэбы моцных імперыялістычных дзяржаў, пад сучасную сусветную буржуазію!!\nМне дзіўна, што вы, сучасны бедны інтылігент трызніце чужымі буржуазнымі ідыёлагемамі.\nКастрычнік 5, 2013 у 18:18\n” …сучасны бедны інтылігент трызніце чужымі буржуазнымі ідыёлагемамі.”\nСп. Licvin, не карыстайцеся камуністычнымі штампамі. Тыя, каго паўдуркаваты К. Маркс называў буржуямі, якраз і былі стваральнікамі цывілзацыі.\nКастрычнік 6, 2013 у 18:41\nНіколі не думаў, што каментатар з такім нікам можа так прымітыўна, плоска мысліць.\nКастрычнік 6, 2013 у 19:13\nМаю на увазе каментатара пад ніакам Licvin.\nКастрычнік 7, 2013 у 09:48\n“globalism for the West, imperialism for the rest” Самюэл Хантынгтанам.\nКастрычнік 7, 2013 у 12:15\nШаноўны Ліцвін, ну што ты напісаў? Відаць, спецыяльна для мяне каб паказаць наколькі ты разумны? У дзяцінстве ўсе нашые гульні агучваліся крыкамі “хенде хох, хальт” і таму ў школах мы вывучалі нямецкую мову. А ты нешта выдаў з ангельскай. Чакаю ад цябе пераклада і тлумачэнняў чаго ты хацеў сказаць гэтым выразам. Інакш, ты застанешся ў маіх уяўленнях поўным дурнем. Ну хто акрамя дурня можа напісаць тое што ты напісаў, напрыклад, ў апошнім каментары – а хто вам яе, уладу, аддасць? Уладу не даюць, а бяруць ці сілай, ці пагрозай прымяніць сілу.\nснежань 20, 2013 у 14:21\nДарагія чытачы, я тут зь невялікім удакладненьнем наконт спамянутых у артыкуле матар’ялаў ‘Германікуса’. Прыведзены адрыс germanicvs.org на дадзены момант не існуе. Сайт са старым дызайнам цяпер знаходзіцца тут – http://www.germanicvs.tk/ і тут http://gardarika.tk/\nАсноўны сайт тут – http://www.germanicvs.com/ а таксама нешта й тут – http://germanicvs.ucoz.com/ альбо http://aryana.cu.cc/\n× 4 = дванаццаць


"Мяккая сіла - ключ да вырашэння глабальных праблем". У Менску прайшла эксперцкая сустрэча з паслом Аргентыны | Беларускі інстытут стратэгічных даследаванняў\n24 верасня 2018 года у Міжнародным адукацыйным цэнтры (IBB) у Менску адбылася сустрэча экспертаў «Аргентына – Беларусь: новае адкрыццё?» з Рыкарда Лагорыа, паслом Аргентынскай Рэспублікі ў Расійскай Федэрацыі, якая была арганізавана Беларускі інстытутам стратэгічных даследаванняў (BISS) і Беларускім эканамічным цэнтрам (BEROC).\nУ ходзе эксперцкай сустрэчы пасол Лагорыа распавёў пра стан адносін паміж Аргентынай і Беларуссю, прыярытэтах старшынства Аргенціны ў G20 і знешняй палітыцы Аргентыны. Пасол у прыватнасці падкрэсліў, што прынцыповая пазіцыя Аргентыны ў знешняй палітыцы палягае ў непрыняцці гвалтоўных метадаў у міжнароднай палітыцы і як мага поўнае выкарыстоўванне метадаў «мяккай сілы» (уздзеянне праз пераконванне).\nПасол Лагорыя, як чалавек з выбітным акадэмічным заплеччам і супрацоўнік CARI, аднаго з вядучых экспертнага цэнтру ў Аргентыне і рэгіёне, падкрэсліў асаблівае значэнне «мысленчана субстрату» і заахвочваў беларускіх экспертаў да больш шчыльнай супрацы з аргентынскімі калегамі.\nСустрэча пасла Лагорыя з беларускімі экспертамі была часткай праграмы яго візіту ў Менск 24 – 26 верасня, у межах якой запланавана таксама ўручэнне даверчых граматаў прэзідэнту Аляксандру Лукашэнку на адмысловай цырымоніі 25 верасня і сустрэча з прадстаўнікамі беларускага ўраду.


Писатель Уладзімір I. Пракапцоў. Книги, биография, отзывы — OZ.by\nУладзімір I. Пракапцоў\nИнформация об авторе Уладзімір I. Пракапцоў скоро будет добавлена на сайт. Сделать ее более полной и интересной помогут объективные отзывы тех, кто хорошо знаком с творчеством и фактами биографии данного автора. Оставляйте свои комментарии, делитесь впечатлениями и вступайте в дискуссии — это поможет другим сделать выбор.\n500 шэдэўраў: альбом Нацыянальны мастацкі музей РБ\nВасилий Архипова, К. Барабанаў, Уладзімір Пракапцоў, 2017\n45,00 руб. –20%\nУладзімір Пракапцоў, 2019


Прапановы па змяненні Канстытуцыі будуць накіраваны Прэзідэнту 22 ліпеня | zviazda.by\nХатняя старонка » Палітыка » Парламент » Прапановы па змяненні Канстытуцыі будуць накіраваны Прэзідэнту 22 ліпеня\nАб гэтым сёння заявіў старшыня Канстытуцыйнай камісіі, старшыня Канстытуцыйнага суда Пётр Міклашэвіч, паведамляе БелТА.\n«Сёння завяршаецца этап работы Канстытуцыйнай камісіі. Мы планава правялі дзевяць пасяджэнняў і ўзгаднілі тэкст змяненняў, які сёння вам (членам Канстытуцыйнай камісіі. — Заўвага БелТА) раздадзены. Гэты варыянт будзе накіраваны заўтра кіраўніку дзяржавы ва ўстаноўленым парадку», — сказаў Пётр Міклашэвіч.\nПаводле яго слоў, усе раздзелы Асноўнага закона, магчымыя змяненні разгледжаны на пасяджэнні Канстытуцыйнай камісіі. «Прапануецца ў канчатковым выніку ўнесці змяненні ў 59 артыкулаў Канстытуцыі, уключыць у Канстытуцыю 16 новых артыкулаў, выключыць два», — адзначыў старшыня Канстытуцыйнай камісіі.\nПётр Міклашэвіч падкрэсліў, што Канстытуцыйная камісія завяршыла распрацоўку прапаноў па змяненні Асноўнага закона ў адпаведнасці з графікам і ва ўстаноўлены тэрмін. «Да 1 жніўня 2021 года ўсе сфармуляваныя прапановы камісіі будуць прадстаўлены Прэзідэнту. У далейшым адбудзецца пасяджэнне Канстытуцыйнай камісіі з удзелам кіраўніка дзяржавы, на якім будуць разгледжаны заўвагі канцэптуальнага характару, выкладзеныя некаторымі членамі Канстытуцыйнай камісіі. Канчатковы варыянт змянення Канстытуцыі будзе вынесены на ўсенароднае абмеркаванне і ў наступным з папраўкамі пасля ўсенароднага абмеркавання праект змяненняў Канстытуцыі будзе вынесены на рэспубліканскі рэферэндум», — расказаў ён.\nУ Беларусі плануюць увесці новы праваабарончы інстытут — упаўнаважаны па правах чалавека.\n«Прапануецца ўключыць у раздзел „Пракуратура, камітэт дзяржаўнага кантролю“ главу аб упаўнаважаным па правах чалавека з вызначэннем яго канстытуцыйнага статусу, парадку назначэння і асноўных паўнамоцтваў. Такім чынам уводзіцца новы праваабарончы інстытут у мэтах дадатковай гарантыі абароны правоў і свабод чалавека для эфектыўнай сувязі паміж грамадзянамі і ўладай у праваабарончай сферы», — расказаў Пётр Міклашэвіч.\nПлануецца павысіць да 40 гадоў узроставы цэнз для выбрання на пасаду Прэзідэнта.\n«У раздзеле „Прэзідэнт. Парламент. Урад“ прапанавана захаваць прэзідэнцкую форму праўлення. Для займання пасады прэзідэнта ўстанавіць больш высокі ўзроставы цэнз — 40 гадоў, цэнз аседласці — пастаяннае пражыванне ў Рэспубліцы Беларусь не менш за 20 гадоў непасрэдна перад выбарамі, цэнз грамадзянства — не мець грамадзянства замежнай дзяржавы», — сказаў Пётр Міклашэвіч.\nНа гэты момант Прэзідэнтам можа быць выбраны грамадзянін Рэспублікі Беларусь па нараджэнні, не маладзейшы за 35 гадоў, які мае выбарчае права і пастаянна пражывае ў Беларусі не менш як 10 гадоў непасрэдна перад выбарамі.\nУ Беларусі прапануецца павялічыць тэрмін паўнамоцтваў парламента з чатырох да пяці гадоў.\n«У раздзеле „Прэзідэнт. Парламент. Урад“ прапанавана ўдакладніць статус і функцыі Прэзідэнта, парламента і ўрада, пераразмеркаваўшы паўнамоцтвы названых органаў улады, зыходзячы з іх канстытуцыйных функцый. Вызначыць у поўным аб’ёме заканадаўчыя паўнамоцтвы парламента, пашырыць яго кантрольныя паўнамоцтвы і ўдзел у вырашэнні кадравых пытанняў. Павялічыць тэрмін паўнамоцтваў парламента з чатырох да пяці гадоў. Змяніць парадак правядзення сесій парламента — адна сесія з верасня па чэрвень на працягу года», — расказаў Пётр Міклашэвіч.\nПрапануецца таксама пашырыць паўнамоцтвы ўрада і яго самастойнасць у прыняцці рашэнняў у сферы выканаўчай улады. «Замацаваць паўнамоцтвы ўрада ўносіць Прэзідэнту прапановы аб назначэнні і адкліканні дыпламатычных прадстаўнікоў Рэспублікі Беларусь у замежных дзяржавах і пры міжнародных арганізацыях. У мэтах павышэння самастойнасці ўрада выключыць права Прэзідэнта адмяняць акты ўрада», — адзначыў старшыня КК.\nШлюб прапануецца прапісаць у Канстытуцыі як саюз жанчыны і мужчыны.\n«Па раздзеле „Асоба. Грамадства. Дзяржава“ прапанавана замацаваць сучасныя прынцыпы сацыяльнай дзяржавы, дзе даброты адбудуцца праз працу і кожны ўносіць пасільны ўклад у ажыццяўленне задач дзяржавы і грамадства. Устанавіць, што шлюб — гэта саюз жанчыны і мужчыны, захаваць традыцыйныя каштоўнасці сям’і і шлюбу», — сказаў Пётр Міклашэвіч.\nНагадаем, што сёння прайшло дзявятае пасяджэнне Канстытуцыйнай камісіі. На пасяджэнні падведзены вынікі работы Канстытуцыйнай камісіі па распрацоўцы прапаноў па змяненні Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь.


Гомельскі праваабаронца патрабуе ад пошты выкарыстання ў дакументацыі беларускай мовы | Дзедзіч - Берасце вачыма моладзі\nУ канцы чэрвеня ён афармляў падпіску на беларускамоўную газету «Наша Ніва» у адным з гомельскіх аддзяленняў пошты. Квітанцыю на падпіску яму прапанавалі на рускай мове. «Я папрасіў каб дакумент аб падпісцы быў аформлены на беларускай мове, на што пачуў адказ, што ў камп’ютарах ёсць толькі руская і англійская мова. Мне як беларусу гэта крыўдна, мы жывём не ў Расіі і не ў Англіі. Бачу ў гэтым прамую дыскрымінацыю беларускамоўных беларусаў», – патлумачыў Віктар Адзіночанка.\nСітуацыю ён апісаў у звароце да міністра сувязі і інфармацыі, дзе папрасіў у камп’ютарах паштовых аддзяленняў усталяваць беларускую мову.\nЗ міністэрства сувязі і інфармацыі заяўніку адказаў намеснік міністра Дзмітрый Шэдзька. Адказ быў лаканічным: згодна Канстытуцыі, у Беларусі дзве дзяржаўныя мовы – беларуская і руская, згодна закону «Аб паштовай сувязі» мовамі, якімі карыстаюцца ў паштовай сувязі на тэрыторыі РБ, з’яўляюцца беларуская і руская. «Такім чынам, выдадзеная Вам квітанцыя не супярэчыць заканадаўству», – напісана ў адказе з міністэрства.\n«Па-першае, гэта сведчыць пра стаўленне чыноўнікаў да беларускай мовы як другараднай, па-другое, гэта сведчыць пра стаўленне тых, хто рыхтаваў адказ, да сваіх службовых абавязкаў. Па сутнасці скаргі мне не адказалі, ніяк не адрэагавалі на канкрэтную прапанову ўсталяваць на камп’ютэрах беларускую мову, што не так складана. Я буду скардзіцца на парушэнне закону аб зваротах грамадзян, таму што мой зварот па сутнасці не быў разгледжаны», – пракаментаваў Віктар Адзіночанка.


Ягадніка з Украіны затрымалі з выкарыстаннем зброі - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 19 верасня 2019, Чацвер, 3:52\nЯгадніка з Украіны затрымалі з выкарыстаннем зброі\nЖыхара ўкраінскай вёскі Драздынь памежнікі затрымалі за 500 метраў ад лініі мяжы.\nЦягам тыдня 11 украінцаў, збіраючы ягады, незаконна перасеклі мяжу на Століншчыне. У адным выпадку вайскоўцы выкарысталі зброю.\nПра гэта паведаміў Медыя-Палессю афіцыйны прадстаўнік Пінскага памежнага атрада Міхаіл Бут-Гусаім.\nЖыхара ўкраінскай вёскі Драздынь памежнікі затрымалі за 500 метраў ад лініі мяжы. Дакументаў у яго пры сабе не было. Неўзабаве былі выяўленыя яшчэ двое невядомых. Яны, убачыўшы памежнікаў, паспрабавалі ўцячы, падчас пераследу «не рэагавалі на законныя патрабаванні прадстаўнікоў улады». Вайскоўцы для іх спынення зрабілі тры папераджальныя стрэлы з табельнай зброі.\n- У дачыненні да затрыманых жыхароў украінскай вёскі Старое Сяло складзеныя пратаколы за непадпарадкаванне законнаму распараджэнню службовай асобы, незаконнае перасячэнне дзяржаўнай мяжы і парушэнне правілаў знаходжання. Таксама грамадзяне Украіны панеслі пакаранне за парушэнне рэжыму асабліва ахоўных тэрыторый і парушэнне правілаў збору журавін, - дадаў Міхаіл Бут-Гусаім.\nУсяго за мінулы тыдзень за парушэнне мяжы памежнікі затрымалі 11 грамадзян Украіны, якія незаконна перасеклі яе з мэтай збору дзікаросаў. Усе яны прыцягнуты да адміністрацыйнай адказнасці і дэпартаваныя з краіны тэрмінам на пяць гадоў.\n12.09 Лукашэнка трасецца ад страху 52,906


Якая прычына для аснашчэння сярэдняга харчавання лазернай рэзкі з прамысловай водай халадзільнаймі?\nСярэдняя магутнасць валакна лазерныя рэжучыя машыны дастасавальныя для скарачэння розных відаў металу, такіх як вугляродзістай сталі ліст, ліст з нержавеючай сталі, ацынкаванае ліст, крэмнію сталёвы ліст і гэтак далей. Сярэдняя магутнасць валакна лазерная рэзкі машына павінна быць абсталявана прамысловай водай халадзільнаймі, для лазернага прылады і рэжучы кіраўнік павінен быць астыне ўніз ў часе для нармальнай працы. Рэкамендуецца выкарыстоўваць S&A Teyu Dual Temp. Прамысловая вада Chiller прахалодную рэжучую машыну сярэдняй магутнасці, бо яна мае дзве незалежныя сістэмы кантролю тэмпературы з сістэмай кантролю тэмпературы для астуджэння валакна лазернага прылады і сістэмы кіравання высокай тэмпературай для астуджэння рэжучай галавы, значна паменшыць пакаленне кандэнсуецца вада.\nШылер вады для высокай магутнасці валакна лазернай рэзкі High Power Fiber Laser рэзкі\nПЕРЕД Якія дзве часткі валакна лазернага металу рэзкі машыны робіць замкнёны паветра паветра астуджанай вады ахаладжальнік крута?\nТое, што павінна быць зроблена, калі прадукцыйнасць астуджэння індустрыі адзінкавага астуджэння, які астывае лазерную маркіроўку машыны памяншаецца? ДАЛЕЙ


Маска из тыквы на голову на Хэллоуин. Тыква маска к осеннему карнавалу. Шаблон маски тыквы из бумаги. Тыква маска на Хэллоуин. Тыква маска к осеннему карнавалу. Шаблон маски тыквы из бумаги. – Домик в Интернете\nТыква маска на Хэллоуин. Тыква маска к осеннему карнавалу. Шаблон маски тыквы из бумаги.


БД-310. Специалист по бухгалтерскому учету\nГлавная / Профессиональ... / Перечень стан... / Банковский се... / БД-310. Специ...


Гродзенскаму «Байцоўскаму клубу» два гады: лепшых узнагародзілі ў Моладзевым цэнтры / СМИ о нас / КиноГродно - кинотеатры г.Гродно\nГлавная / О нас / СМИ о нас / Гродзенскаму «Байцоўскаму клубу» два гады: лепшых узнагародзілі ў Моладзевым цэнтры\nГродзенскаму «Байцоўскаму клубу» два гады: лепшых узнагародзілі ў Моладзевым цэнтры\nНапярэдадні Дня нараджэння «Байцоўскага клуба» ў Моладзевым цэнтры «Гродна» 30 лістапада адбылося ўрачыстае ўшанаванне і ўручэнне ўзнагарод гродзенскім спартсменам, якія паказалі добрыя вынікі ва ўсходніх адзінаборствах на працягу 2016 года.\nСярод узнагароджаных былі вядомыя прадстаўнікі клуба Дзмітрый Варац і Улад Ядэшка, якія нядаўна вярнуліся прызёрамі з чэмпіяната Еўропы.\nГродзенскі «Байцоўскі клуб» адкрылі ў будынку кінатэатра «Кастрычнік» 1 снежня 2014 года. Аб’ект абсталяваў «Гроднааблкінавідэапракат» у рамках праекта «100 ідэй для Беларусi». За два гады існавання ў сценах «Байцоўскага клуба» былі выхаваны байцы, здольныя выступаць на міжнародных спаборніцтвах з добрымі вынікамі. Зараз тут займаецца каля 200 чалавек.\nКлуб i спартсменаў павіншаваў генеральны дырэктар «Гроднааблкінавідэапраката» Юры Аляксей.\n«Мы ўжо не першы раз ушаноўваем лепшых у Моладзевым цэнтры. Зусім нядаўна нашы хлопцы паспяхова выступілі на чэмпіянаце Еўропы, таксама на працягу года была вялікая колькасць перамог на розных спаборніцтвах. Калi ёсць вынiк, значыць клуб развіваецца ў правільным кірунку».\nДля спартсменаў зладзілі святочны фуршэт і падрыхтавалі сюрпрыз — гульню ў гольф.


Семінар “Інстытуты і палітыка”, 2015-2016 – Інстытут палітычных даследаванняў "Палiтычная сфера"\nСемінар Беларускага калегіума і Інстытута “Палітычная сфера” “Інстытуты і палітыка”\nУводзіны. Даследаванне палітыкі – гэта, галоўным чынам, даследаванне інстытутаў, а інстытуцыйнае вывучэнне палітычнага жыцця застаецца ўплывовым накірункам сучаснай палітычнай навукі. Тым не менш, гэта не здымае праблемы глыбіні разумення і практычнага прымянення падыходу. Семінар арганізаваны для вырашэння гэтых задач. У 2015-2016 гадах асноўны фокус увагі будзе засяроджаны на аналізе палітычных сеціваў (political networks analysis) і прыкладах яго прымянення пры даследаванні сучасных палітычных інстытутаў і палітычнай гісторыі.\nАсноўная тэма – разгляд характэрных прыкладаў даследавання палітыкі і палітычнай гісторыі праз аналіз палітычных сеціваў (political networks)для цэласнага разумення магчымасцяў і патэнцыялу гэтага метаду. У прыватнасці, плануецца разгледзець прымяненне падыходу да вывучэння:галасавання і палітычнага ўдзелу, сацыяльных рухаў, міжнародных стасункаў і знешняй палітыкі, палітычнай гісторыі элітаў, а таксама бунтаў і рэвалюцый.\nУ прыватнасці, гэта працы: Роджэра Гоўлда (Gould, Roger), Дэвіда Нока (David Knoke), Джона Падгета (Padgett, John), Крыстафера Ансэла (Ansell, Christopher) і некаторых іншых.\nКампетэнцыі. Мяркуецца, што праца ў межах семінара дазволіць удзельнікам значна паглыбіць сваё разуменне палітыкі і палітычнай гісторыі, а таксама засвоіць метады і даследчыя схемы аналізу як палітычнай гісторыі, так і сучасных палітычных і сацыяльных працэсаў.\nПерыядычнасць і парадак працы. Пасяджэнні семінара плануюцца раз на два тыдні, па серадах, з 18.30 да 20.30. Пачатак – 25 лістапада.\nКаб запісацца на семінар, трэба запоўніцьформу: https://palityka.wufoo.eu/forms/belaruski-kalehijum-seminar Дадатковыя пытанні вы можаце дасылаць на info@belcollegium.org\nPrevious Juliusz Bardach Award competition. Deadline – 15.12.2015\nNext Далёка не поўнае “Вызваленне”


Гуляй, Вася! 2. Свидание на Бали (2021) смотреть онлайн бесплатно в хорошем качестве HD 2021-03-10


рулька | Записи с меткой рулька | Дневник "Рецепты от Татьяны" : LiveInternet - Российский Сервис Онлайн-Дневников\nРЎРІРёРЅР°СЏ СЂСѓР»СЊРєР°
 РЎР’Р�РќРђРЇ Р РЈР›Р¬РљРђР’СЃРµРј РїСЂРёРІРµС‚! Р§С‚Рѕ РјРѕР¶РµС‚ Р±С‹С‚СЊ РІРєСѓСЃРЅРµРµ СЃРІРёРЅРѕР№ СЂСѓР»СЊРєРё.Р“РѕС‚РѕРІРёР»Р° РїРѕ СЂР°Р·РЅРѕРјСѓ....Рё РІСЃРµРіРґР° РѕС‡РµРЅСЊ РІРєСѓСЃРЅР°СЏ.Р’ СЌС‚РѕС‚ СЂР°Р· СЂРµС€РёР»Р° СЃРґРµР»Р°С‚СЊ СЂСѓР»РµС‚РёРєРё Рё Р·Р°РїРµС‡СЊ РІ СЂСѓРєР°РІРµ РґР»СЏ Р·Р°РїРµРєР°РЅРёСЏ. [more=РЎРјРѕС‚СЂРёС‚Рµ РґР°Р»РµРµ...] РЎРІРёРЅР°СЏ СЂСѓР»СЊРєР° Р±РµР· РєРѕСЃС‚РѕС‡РєРё СЃРѕР»СЊ ... Р§РёС‚Р°С‚СЊ РґР°Р»РµРµ...\nМетки: рулька рулька свиная


50-летие Василий Балабосов встретил в числе лучших руководителей сельскохозяйственных предприятий Дубровенщины — Новости Дубровно\n03.01.2012 3568 kislorod Комментариев нет\n2 студзеня 2012 года дырэктару камунальнага сельгаспрадпрыемства “Зарубы” Васілю Валянцінавічу БАЛАБОСАВУ споўнілася 50 гадоў. Гэта рубеж у жыцці чалавека, калі варта азірнуцца назад і паглядзець, які след ты пакідаеш на зямлі.\nШто тычыцца Васіля Валянцінавіча, то свой залаты юбілей ён сустракае дастойна — яго партрэт занесены на раённую Дошку Гонару. Так высока ацэньвае работу В.В.Балабосава на пасадзе дырэктара гаспадаркі раённы выканаўчы камітэт і кіраўніцтва райсельгасупраўлення па прадстаўленню якога і красуецца партрэт В.В.Балабосава на раённай Дошцы Гонару. Згадзіцеся, што далёка не кожнаму кіраўніку гаспадаркі за сваю нялёгкую працу ўдаецца заслужыць такую пашану.\nПрацоўны шлях Васіля Балабосава — гэта 27 гадоў нястомнай працы ў аграрным сектары эканомікі, 24 з якіх у нашым раёне.\nАмаль 20 гадоў Васіль Валянцінавіч адпрацаваў на кіруючых пасадах. За гэты час ён узначальваў калектывы трох гаспадарак і сельскі Савет. Нельга адназначна сказаць, што ва ўсіх гаспадарках, дзе працаваў В.В.Балабосаў, заўсёды справы ішлі добра, як, напрыклад, у КУСГП “Зарубы”, дзе працуе Васіль Валянцінавіч зараз. Былі няўдачы і непрыемнасці, ад якіх ніхто не застрахаваны.\nШто хаваецца за высокай пасадай?\nВарта адзначыць, што кар’ера кіраўніка гаспадаркі для Васіля Валянцінавіча спачатку складвалася не лепшым чынам. У нашым раёне Васіль Валянцінавіч Балабосаў пачынаў сваю працоўную біяграфію на пасадзе старшыні калгаса “Усход”, які ў той час быў адстаючай у раёне гаспадаркай. Але пераламіць сітуацыю да лепшага і вырашыць наспелыя эканамічныя і фінансавыя праблемы яму так і не ўдалося. Таму праз паўтара года (у чэрвені 1989 года) ён па ўласнаму жаданню пакінуў пасаду старшыні калгаса.\n—Чаму, вобразна кажучы, першы “блін” на пасадзе кіраўніка гаспадаркі, аказаўся для вас камяком? — пытаюся ў В.В.Балабосава.\n—Да банальнасці па простай прычыне: я ні маральна, ні прафесіянальна на той час не быў гатовы кіраваць калгасам, — гаворыць В.В.Балабосаў. — Тады мне было толькі 25 гадоў і практычны вопыт работы ў сельскай гаспадарцы быў зусім не багаты: пасля заканчэння Белсельгасакадэміі я ўсяго два гады папрацаваў галоўным аграномам і каля аднаго года — намеснікам старшыні калгаса ў Аршанскім раёне. Свае довады аб негатоўнасці кіраваць гаспадаркай я імкнуўся выказаць у абкаме партыі, куды мяне выклікалі для таго, каб прапанаваць пасаду кіраўніка адной з гаспадарак Дубровенскага раёна. Але на мае довады не звярнулі асаблівай увагі і, каб не абвастраць сітуацыю, я вымушаны быў даць згоду ехаць у Дуброўна. Адпрацаваўшы год і пераканаўшыся, што асаблівых змен да лепшага не адбылося, я напісаў заяву, каб мяне вызвалілі ад займаемай пасады старшыні. Праз некалькі месяцаў маю просьбу задаволілі.\nВасіля Валянцінавіча, тым не менш, не спісалі з кадравага рэестра кіруючых работнікаў, а перавялі на пасаду намесніка старшыні суседняга калгаса “Гігант” для таго, каб побач з больш сталым кіраўніком набіраўся вопыту.\nВідавочна, намеснікам кіраўніка калгаса В.В.Балабосаў зарэкамендаваў сябе нядрэнна, бо ўжо праз год яго абралі старшынёй Кляноўскага сельскага Савета. Пяць гадоў Васіль Валянцінавіч займаўся вырашэннем сацыяльных і бытавых праблем сялян на падведамаснай тэрыторыі сельскага Савета.\n—Я адчуваў, што пасада старшыні сельсавета — не мой хлеб, — шчыра прызнаецца В.В.Балабосаў. — Мяне як магнітам цягнула да больш канкрэтнай работы, на шырокія палеткі ў якасці агранома, дзе я сябе адчуваў, як рыба ў вадзе. Таму, калі закончыліся мае дэпутацкія паўнамоцтвы, я напісаў заяву з просьбай перавесці на працу па спецыяльнасці.\nТры гады Васіль Валянцінавіч плённа працаваў аграномам па кармах калгаса “Гігант”, зарэкамендаваў сябе як тонкі тэхнолаг і добры арганізатар вытворчасці. Таму, калі былы старшыня калгаса “Гігант” Мікалай Назаравіч Аленіч быў пераведзены на працу ў абласны камітэт па сельскай гаспадарцы, старшынёй гэтага калгаса члены працоўнага калектыву аднагалосна абралі Васіля Валянцінавіча Балабосава. Сем гадоў ён паспяхова кіраваў гэтай гаспадаркай.\nЗ году ў год калгас “Гігант”, як і пры М.Н.Аленічы, па-ранейшаму быў у ліку лепшых гаспадарак раёна.\nНягледзячы на тое, што гаспадарка паспяхова развівалася і ў эканамічным плане была адной з лепшых у раёне, у сакавіку 2006 года на справаздачным сходзе па выніках работы за 2005 год, Васіль Валянцінавіч папрасіў членаў калгаса “Гігант” вызваліць яго ад займаемай пасады старшыні гаспадаркі і перавесці на іншую работу.\nУ маі 2008 года кіраўніцтву раёна ўдалося ўгаварыць Васіля Валянцінавіча Балабосава заняць пасаду дырэктара КУСГП “Зарубы”, на якой ён, як сказана вышэй, паспяхова працуе і сёння.\nАдначым, што ў апошнія гады стабілізавалася фінансавае становішча прадпрыемства. Уласных грошай цяпер хапае не толькі для выплаты зарплаты, адлічэнняў у бюджэтныя фонды і аплату за электраэнергію, але і значныя сумы накіроўваюцца на набыццё абаротных і асноўных фондаў гаспадаркі.\n—Якім чынам вы падтрымліваеце працоўную і тэхналагічную дысцыпліну? Шляхам выкарыстання жорсткіх адміністрацыйных мер ці якім іншым чынам? — запытаў я ў В.В.Балабосава.\nВасіль Валянцінавіч расказаў, што ў аснове рэгулявання працоўных адносін паміж адміністрацыяй і работнікамі калектыву ляжыць Калектыўны дагавор.\n—У Калектыўным дагаворы паміж адміністрацыяй і працоўным калектывам дакладна прапісаны меры ўздзеяння на парушальнікаў працоўнай і тэхналагічнай дысцыпліны і яны ўвязаны з натураплатай, — апавядае В.В.Балабосаў. — Калі раней зерне ў якасці натураплаты ў нашай гаспадарцы выдавалі за пэўны перыяд работ (сяўба, нарыхтоўка кармоў, уборка ўраджаю), то цяпер у цэлым за год. За кожнае парушэнне дысцыпліны прадугледжана пазбаўленне на пэўны працэнт натураплаты. Злосныя парушальнікі, бывае, цалкам пазбаўляюцца натураплаты. Гэтая дзейсная мера прымушае многіх задумацца. Дарэчы, такі ж прынцып уздзеяння на парушальнікаў дысцыпліны быў і ў калгасе “Гігант”, дзе я раней працаваў.\nВасілю Валянцінавічу ўдалося дабіцца і павышэння выканаўчай дысцыпліны спецыялістаў.\n—Для таго, каб спецыялістам даваць канкрэтныя даручэнні, кіраўнік абавязаны дакладна ведаць стан спраў на ўсіх участках вытворчасці, — апавядае Васіль Валянцінавіч. — Я штодзень імкнуся бываць на фермах і ў полі, дзе вядуцца палявыя работы. Да пачатку ранішняй планёркі я складаю дакладны план работы на дзень для ўсіх адзінак тэхнікі. Пакуль мы са спецыялістамі абмяркоўваем план работы, механізатары і вадзіцелі ў гэты час запраўляюць давераную ім тэхніку. Мне ўдалося таксама дабіцца, што спецыялісты не спазняюцца на планёркі ці іншыя мерапрыемствы. А гэта магчыма толькі тады, калі кіраўнік гаспадаркі сам ніколі не спазняецца, цвёрда трымае слова перад спецыялістамі і членамі калектыву. Калі я што-небудзь абяцаю зрабіць, абавязкова імкнуся дадзенае слова стрымаць. Словы кіраўніка ніколі не павінны разыходзіцца са справамі. Такі мой галоўны прынцып работы быў на пасадзе кіраўніка калгаса “Гігант”, яго я прытрымліваюся, працуючы на пасадзе дырэктара КУСГП “Зарубы”. Гэта адзін з галоўных фактараў, які дазваляе мне больш-менш эфектыўна ўпраўляць гаспадаркай.\nКамунальнае сельгаспрадпрыемства падтрымлівае цесную сувязь з Зарубскім сельскім Саветам і Зарубскай сярэдняй школай. І гэта заслуга, перш за ўсё, Васіля Валянцінавіча Балабосава, які як кіраўнік гаспадаркі заўсёды імкнецца дапамагчы гэтым дзяржаўным установам у вырашэнні тых ці іншых праблем. У сваю чаргу школа аказвае дапамогу КУСГП “Зарубы” ва ўборцы ўраджаю. У гэтым годзе, напрыклад, школьнікі нарыхтавалі 60 тон караня-плодаў. У перыяд жніва вучні старэйшых класаў працавалі на збожжатаку. Не застаецца ў даўгу і камунальнае прадпрыемства. За кошт уласных сродкаў гаспадарка дапамагла набыць для школы музычны цэнтр, камп’ютар, бензапілу, касу для абкошвання тэрыторыі прышкольнага ўчастка. Сёлета на ўрачыстай лінейцы, прысвечанай пачатку вучэбнага года, дырэктар КУСГП “Зарубы” ў якасці падарунка прыпаднес школе тэнісны стол, напярэдадні Дня работнікаў сельскай гаспадаркі і перапрацоўчай прамысловасці — відэа-камеру, перад Новым годам — новую пнеўматычную вінтоўку “Байкал”. Усё гэта куплена за сродкі прадпрыемства па ўказанню яго дырэктара Васіля Валянцінавіча Балабосава.\nУ сувязі з юбілеем калектыў рэдакцыі газеты “Дняпроўская праўда” горача і сардэчна віншуе Васіля Валянцінавіча Балабосава з гэтай знамянальнай падзеяй у яго жыцці і зычыць яму моцнага здароўя на доўгія гады жыцця, працоўных поспехаў, сямейнага дабрабыту і шчасця.\n← Заслуженный журналист «Днепровки» Федор Кулаков подвел итоги 2011 года на Дубровенщине в стихах\nСоциальная защита дубровенцев зависит от женщин →


У Брэсце зноў разглядалі справу грамадскага актывіста Віталя Каўша | euroradio.fm\nУ Брэсце зноў разглядалі справу грамадскага актывіста Віталя Каўша\n13/08/2013 - 21:17\nУ аўторак у Брэсцкім раённым судзе прайшло чарговае паседжанне.\nНагадаем, 29-гадовы грамадскі актывіст амаль год як знаходзіцца за кратамі. За спрыянне незаконнай міграцыі яго асудзілі на 4 гады калоніі ўзмоцненага рэжыму з канфіскацыяй маёмасці. Брэсцкі абласны суд скасаваў прысуд. Цяпер справа пераглядаецца іншым складам суда.\n13 жніўня разглядаліся банкаўскія дакументы за подпісам Віталя Каўша, тэлефанаванні, якія ён адкрыта рабіў са свайго мабільнага тэлефона з ліпеня па жнівень 2012 года. Таксама суд заслухаў паказанні дваіх беларускіх грамадзянаў індыйскага паходжання, якія былі перакладчыкамі ў справе "індусаў-канатаходцаў" цераз мяжу. Выступілі і іншыя сведкі: як з боку абвінавачання, так і з боку абароны.\nСуд адхіліў хадайніцтва адваката Каўша аб праглядзе відэаролікаў з інтэрнэту, на якіх два з васьмі знятых з каната на беларуска-польскай мяжы ў траўні 2012 года індусаў сведчаць, што ў Брэсце іх прымусілі абгаварыць незнаёмых людзей.\nВось што гаворыць праваабаронца Раман Кісляк:\n"З кожным днём тыя недакладнасці, на якія ўказваў Віталь Коўш, пацвярджаюцца паказаннямі сведкаў, перакладчыкаў, панятых. На мой погляд, відавочна, што доказы віны былі здабытыя ў ходзе следства з яўнымі парушэннямі закона".\nНаступнае паседжанне прызначанае на 10-ю гадзіну 15 жніўня.


Віцэ-прэзідэнт Міжнароднай федэрацыі хакея Калерва Кумала аспрэчыў чуткі аб змене месца правядзення чэмпіянату свету-2021. Раней аглядальнік часопіса The Hockey News Раян Кенэдзі паведаміў, што Рэнэ Фазель ужо вылецеў у Расію для абмеркавання з ФХР магчымага пераносу мінскай часткі турніру ў Маскву, піша Прэсбол.\n«Будзе абсурдна, калі Расія атрымае беларускія матчы ЧС-2021», — прыводзіць словы Кумалы телеграм-канал «хакей без гледачоў» са спасылкай на Mtvuutiset.\nФункцыянер спасылаецца на складаную сітуацыю з каранавірусам у Расіі і на адкрытую падтрымку Масквой курсу Аляксандра Лукашэнкі.


Марына Адамовіч: Мікалая Статкевіча затрымалі на вачах у «Еўраньюс» - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 9 красавiка 2020, Чацвер, 14:34\nМарына Адамовіч: Мікалая Статкевіча затрымалі на вачах у «Еўраньюс»\nКаля дома аднаго з лідараў БНК тыдзень кругласутачна дзяжурыла міліцыя.\nПра гэта сайту Charter97.org распавяла праваабаронца, жонка аднаго з лідараў Беларускага Нацыянальнага Кангрэсу Мікалая Статкевіча Марына Адамовіч:\nУвесь час у нас была заблакаваная сувязь. Калі летась заблакавалі мяне і сына, то сёлета ўсіх суседзяў і нават знаёмыя, якія жывуць далёка ад нас адзначылі, што на працягу трох гадзін у іх адсутнічала сувязь.\nЛя нашых брам паставілі міліцэйскую машыну. Яшчэ ў некалькіх месцах паставілі знакамітыя сінія мікрааўтобусы. Варта адзначыць, што матэрыяльнае становішча міліцыі вельмі істотна палепшылася. Калі раней у іх былі «Фольксвагены», то цяпер - «Мэрсэдэсы».\nУвогуле, на віду, не глушачы рухавікоў, міліцэйскія машыны стаялі проста насупраць уваходу ў наш дом. Нейкім чынам да нас прабілася здымачная група «Еўраньюс» і на вачах у яе, як толькі Мікалай паспрабаваў выйсці з хаты, яго затрымалі. Я таксама села ў міліцэйскую машыну.\nМы дамовіліся, каб нам сказалі, у чым Мікалая вінавацяць. На Акрэсціна паведамілі, што муж быў асуджаны на 10 дзён яшчэ ў канцы кастрычніка.\n4.04 Сын памерлага ў Віцебску пенсіянера з COVID-19 адказаў на хамства Лукашэнкі 131,990\n3.04 Лекарка менскай 4-й клінікі: Пацыентка памерла за паўдня 102,000\n5.04 Людзей масава звозяць у бальніцы: новая інфармацыя пра каранавірус з рэгіёнаў Беларусі 88,924


Літоўскі мільянэр схаваўся ў Маскве\n31.08.2006 / 18:19\nВіленскія сьледчыя абвінавацілі заснаваную Віктарам Успаскіх Партыю Працы ў фінансавых злоўжываньнях, дэпартамэнт дзяржбясьпекі вывучае сувязі з расейскімі спэцслужбамі\nВіктар Успаскіх схаваўся ў Маскве і ўжо некалькі месяцаў не зьяўляецца на допыты. Прычына простая – віленскія сьледчыя абвінавацілі заснаваную ім Партыю Працы ў фінансавых злоўжываньнях. Апроч таго, дэпартамэнт дзяржбясьпекі вывучае абвінавачваньні ва атрыманьні некаторымі ўплывовымі дзеячамі Партыі Працы фінансавай дапамогі ад расейскіх спэцслужбаў.\nПапулісцкая – і ўсё яшчэ самая папулярная ў Літве – Партыя Працы выйграла парлямэнцкія выбары ў 2004 г. (39 мандатаў у парлямэнце з 141 месца), выкарыстаўшы расчараваньне літоўцаў палітыкай, якое асабліва ўзмацнілася пасьля скандалу вакол прэзыдэнта Раландаса Паксаса. Паксаса пазбавілі пасады ў 2004 г. Нагодай для імпічмэнту былі абвінавачваньні, што тычыліся сувязяў Паксаса з расейскімі злачыннымі і бізнэс-структурамі, што фінансавалі яго выбарчую кампанію.\nПраўда, групоўка Віктара Ўспаскіх падчас выбараў антырасейскімі лёзунгамі не выхвалялася, а праціўнікі да сёньняшняга дня называюць іх партыяй прарасейскіх міліянэраў. Пасьля перамогі на выбарах Успаскіх ня стаў прэм’ерам, бо палітычныя эліты Літвы не давяралі яму з-за яго расейскага паходжаньня, сувязяў і нехаванай прамаскоўскай арыентацыі. Партыя Працы ж ўвайшла ўва ўрадавую кааліцыю, а сам Успаскіх у 2004 г. стаў міністрам гаспадаркі.\nГод пазьней парлямант адхіліў яго з гэтай пасады, калі высьветлілася, што ён хлусіў у справе сваёй выдуманай вышэйшай адукацыі. Партыя Працы лічыць абвінавачваньні да свайго заснавальніка і былога кіраўніка, а таксама іншых партыйных уплывовых асобаў палітычнай правакацыяй.\nГенпракуратура ня вызначыла дакладна, ці Успаскіх абвінавачваецца толькі ў фінансавых фальсыфікацыях, ці таксама падазраецца ў нелегальных сувязях з расейскімі лабістамі ці нават спэцслужбамі.\nВыдача былога міністра ў Літву, хутчэй, мала імаверна.