Алёна Беланожка: «Чыстая літаратура» наўрад ці пракорміць - КнiгаСвет | КнiгаСвет\nМаналог маладой пісьменніцы пра жыццё і творчасць.\n«Складана сказаць, калі ў мяне ўсё пачалося. Без літаратурнай дзейнасці сябе не ўяўляю ўвогуле. Я многа чытала і — само сабою — многа пісала ў школе. Заўсёды нешта нараджалася: вершы, сцэнарыі свят. Так што аддзяліць сябе ад літаратуры, сказаць «вось тут я не пішу яшчэ, а тут — пачала», немагчыма. Ды і, напэўна, мала хто можа пра сябе расказваць, што, маўляў, прачнуўся аднойчы раніцай і падумаў: «А стану я пісьменнікам!»\nСамы першы мой твор з'явіўся, калі мне было пяць гадоў. Гэта быў верш, прысвечаны Першамаю. Двухрадкоўе пра людзей, якія ідуць і махаюць паветранымі шарыкамі. У сцэнарыях масавых свят і цяпер калі-нікалі вяртаюся да тэмы «людзей з шарыкамі», атрымліваецца, ёсць своеасаблівая пераемнасць. Прадвызначанасць.\nАўтарам у поўным сэнсе гэтага слова я пачала сябе лічыць тады, калі прыйшла ў «Маладосць» у 2008 годзе. Да Вікі Трэнас, тагачаснага рэдактара аддзела паэзіі, прынесла свае вершы. І, калі праз пэўны час пабачыла іх апублікаванымі, мне ў рэдакцыі адкрытым тэкстам сказалі: «Вось, ты цяпер пісьменнік рэспубліканскага маштабу!» Да гэтага, атрымліваецца, усё было непрафесійна: так, самадзейнасць, хобі. А калі мы ўжо друкуемся, набываем публічнасць — гэта трошкі іншае самаўспрыманне. З'яўляецца адказнасць за тое, што пішаш і публікуеш.\nКалі знаёмлюся з кімсьці, кажу, што я — рэжысёр-сцэнарыст. Гэта для мяне, напэўна, найбольш важна. Сцэнарыст — гэта не тое самае, што пісьменнік, тут свая спецыфіка. Можна не быць пісьменнікам, але пры гэтым рабіць добрыя кампілятыўныя формы сцэнарыяў. У арыгінальных, якія ад першай літары да апошняй кропкі пішаш сам, канешне, здольнасці пісьменніка прыдадуцца. Прыдасца валоданне словам.\nРэжысёр унутры мяне з пісьменнікам не канфліктуе. Ніколі. Рэжысёр проста цісне і дыктуе. Бачыць нейкую лішнюю дэталь — і бязлітасна яе прыбірае. Бо ўсё павінна працаваць на сюжэт, ніякіх лірычных адступленняў. Я ўвогуле лянівы аўтар, не люблю апісанняў. Не маё гэта, не пра мяне. Алёна — усе ведаюць — выкарыстоўвае збольшага дзеясловы. Прыйшоў. Узяў. Перамог.\nАле ўсё ж я — рэжысёр-сцэнарыст.\nБывае, што асноўная праца замінае літаратурнай дзейнасці. І даволі часта. На буйныя формы патрэбны час, з наскоку такое не робіцца, трэба пасядзець, падумаць. Выбудаваць сюжэт. Схемку персанажаў накідаць, стрэлачкамі намаляваць іх стасункі, мінімальныя характарыстыкі даць. Такі падрыхтоўчы этап. Гэта, напэўна, спецыфіка працы менавіта сцэнарыста: пакуль не размалюеш для сябе «сетку», не можаш рухацца далей.\nГэтыя прыёмы — набытак з універсітэцкіх часоў, з БДУКіМ, дзе я вучылася па спецыяльнасці «рэжысура абрадаў і свят». Атрымліваецца, я не проста рэжысёр, я, як кажуць, «пляцоўнік», рэжысёр-канцэртнік. Гэта, так бы мовіць, асобная каста. Каста людзей, якія працуюць з блокамі інфармацыі. Задача «наразаецца» перад рэжысёрамі блокаў, а потым, згодна з канцэпцыяй, усё зводзіцца ў адзін стройны сюжэт.\nДык вось, адну кнігу мне асабліва рэкамендаваў мой шаноўны куратар Аляксей Якаўлевіч Камінскі. Гэта была кніга Аляксандра Міты «Паміж пеклам і раем», дзе схематычна, сцісла, вельмі зразумела тлумачыцца, як правільна пішацца сцэнарый. І ўвогуле — як робіцца кіно. Усё карысна і ў літаратурнай, і ў канцэртнай маёй дзейнасці. Уласна, дзякуючы гэтай кнізе і дзякуючы высілкам Аляксея Якаўлевіча з мяне і атрымаўся рэжысёр, сцэнарыст. Аляксей Якаўлевіч, шчыра дзякую вам за ўсё.\nАдносна працы з тэкстам у мяне так: дзесяць тысяч знакаў за чатыры гадзіны. Інакш кажучы, асноўнае бывае менавіта на падрыхтоўчым этапе. Потым, калі ўсё прапісана, можна механічна адпрацаваць гэта ў тэксце.\nНу а моўныя хібы хай паправіць рэдактар — на тое ён і рэдактар.\nСваю прыгодніцкую аповесць (якая нядаўна друкавалася ў часопісе «Маладосць») пад назваю «Зорка Ракхігархі» я пісала 26 дзён. Твор амаль не правіла: стараюся тыя кавалкі, якія раблю, у той жа дзень перачытаць і «падагнаць», супаставіць з іншымі.\nКалі ёсць адладжаная схема тэксту, то, у прынцыпе, можна працаваць з любога боку, прапісваючы эпізоды не ў храналагічным парадку. Галоўнае — разумець, да чаго ў выніку ўсё хочаш прывесці. Мне зручней рабіць усё паслядоўна, бо так можна прасачыць, як артэфакты розныя ў тэксце з'яўляюцца, як змяняюцца персанажы. Бо часам, калі працуеш спачатку над эпізодамі канцоўкі, цяжкавата гэтыя змены адсачыць.\nЗручней за ўсё мне пісаць у ложку. Прачынаюся раніцай — і працую з ноўтбукам. Самы прадукцыйны перыяд — недзе з васьмі гадзін да трынаццаці. Я не тое каб жаўранак, проста важная свежая галава, не забітая турботамі, клопатамі і навінамі. Ёсць нейкі «ліміт знакаў» на дзень. Выпішаш гэты ліміт у сацсетках — і на тэкст нічога не застанецца.\n«Фэйсбук» у мяне ёсць. Дакладней, і раней быў, проста я на пэўны час ад яго адмовілася, але потым вярнулася. Там жа коцікі!\nНу і таксама праз гэтую сацсетку падтрымліваю творчыя, літаратурныя кантакты, адсочваю навіны, умоўна кажучы, «тусоўкі». Але калі прабіваць па пошукавіках, то мяне нібы і няма ў сеціве: мала крытыкі, мала водгукаў. Пішаш як бы ў Сусвет. Наткнецца нехта вачамі — ну і добра. Таму я і не пазіцыяную сябе як пісьменніка, бо пісьменніцтва — гэта заўжды публічнасць, feed-back.\nТаму, як ні крыўдна і горка, літаратура ў мяне на другім месцы. Заўжды трэба думаць, як зарабіць.\nУ сённяшнім свеце пісьменнікам быць няпроста. Шукаеш спосаб апублікавацца, выдаць кнігу. Так, зараз шукаю магчымасці, каб выдаць «Зорку Ракхігархі», працяг «Чамадана з кракадзілавай скуры» (які выйшаў кнігаю ў бібліятэчцы «Маладосці»). Можа, «Чамадан...» — яшчэ не зусім тое, што хацела б бачыць, але «Зорка...» — менавіта тое, што хацела сказаць.\nРукапіс кнігі фантастычных апавяданняў зараз знаходзіцца ў выдавецтве «Мастацкая літаратура»: спадзяюся, у 2019 годзе выйдзе мой томік у новай серыі «Час ХХІ». Гэта зборнік, сёе-тое мільгацела, публікавалася, але ёсць і тры зусім новыя тэксты. Хочацца і кніжку паэзіі выдаць у перспектыве, але пераглядала і зразумела: не ўсё праходзіць выпрабаванне часам. На вартую кнігу паэзіі не хапае матэрыялаў. Але сябе як паэта я «прасоўваю» праз прафесійную дзейнасць: пішу песні (зарэгістравана больш за 150), ладжу сумесныя імпрэзы з кампазітарамі.\nПесні, да таго ж, кормяць. Акупляюцца. Асабліва калі гучаць пасля на радыё ці тэлебачанні. А вось «чыстая літаратура» наўрад ці пракорміць.\nКожнаму пісьменніку, на маю думку, патрэбны літаратурны агент. Калі сам пішаш і рэкламуеш сябе, сітуацыя з разраду «і танцую, і пяю, і білеты прадаю». Добра, калі дапамагае рэдакцыя, выдавецтва. Але часта бывае, што аўтар друкуецца, а прадаваць, прасоўваць яго творы нібыта і няма каму. І «звесці» з рэдакцыяй або выдавецтвам няма каму, хіба што сам надумае і звернецца. Атрымліваецца, аўтар сам сабой займаецца, сам сабе імідж стварае, а ўсе гэтыя «маркетынгавыя» пытанні адбіраюць вельмі многа часу ад творчасці.\nМожа, варта звярнуць увагу на заходніх калег, дзе інстытут літаратурных агенцтваў ужо досыць даўно і дзейнічае.\nКалі казаць пра мяне як пісьменніка на сённяшнім этапе развіцця, — то «я-сапраўдная», напэўна, у апавяданні «Белы дом». Па-першае, гэта тэкст, да якога ў мяне няма прэтэнзій на моўным і сюжэтным узроўнях. Па-другое, мне імпануе жанр — антыўтопія. Увогуле, і не апавяданне гэта нават, а міні-аповесць на 33 тысячы знакаў. Наогул, антыўтопія і рамантычная фантастыка (не scі-fі) — гэта мне зараз найбольш блізка.\nА «я-паэт», напэўна, найлепей праявілася ў паэме «Акіяны» (якую можна, як і «Зорку...», пабачыць на старонках «Маладосці» за гэты год). Можа, нават «я-чалавек» — гэта і ёсць тая паэма. Таму што яна — шчырая».\nЧытацкая парада ад Алены Беланожкі: абавязкова пазнаёміцца з аповесцю «Цытадэль» Антуана Экзюперы. «Гэта квінтэсэнцыя жыццёвай мудрасці», — кажа яна.


Салата «Аліўе» з каўбасой - класічны рэцэпт з салёнымі агуркамі і варыянты з яблыкамі і крабавымі палачкамі\nНават вядомы салата «Аліўе» з каўбасой налічвае мноства інтэрпрэтацый, кожная з якіх па-свойму цікавая і займальная. Дадаючы ў склад новыя кампаненты, або замяняючы іх аналагамі, можна, часам, значна ўзбагаціць густ закускі і зрабіць яе на парадак вытанчаней.\nЯк прыгатаваць «Аліўе» з каўбасой?\nСклад «Аліўе» з каўбасой можа вызначацца класічным рэцэптам, або тэхналогіяй, у той ці іншай меры адрознай ад аўтэнтычнай.\nАкрамя каўбасы ў традыцыйнай версіі стравы прысутнічае отваренный у мундзіры, а затым вычышчаны і нарэзаны кубікамі бульбу і моркву, яйкі і салёныя агуркі.\nНязменным кампанентам з'яўляецца і кансерваваны гарошак.\nЛук, рэпчаты або зялёны дадаюць апцыянальна.\nВыконваючы на практыцы арыгінальныя ідэі па падрыхтоўцы, у салату «Аліўе» з каўбасой дадаюць мяса, морапрадукты, грыбы, свежыя агуркі, каперсы і іншыя дадаткі.\nТрадыцыйная запраўка для салаты - маянэз, які можна па жаданні замяніць часткова або цалкам смятанай.\nКласічны салата аліўе з каўбасой\nКласічны рэцэпт «Аліўе» з каўбасой і салёнымі агуркамі асабліва актуальны ў зімовы час, калі свежыя гародніна маюць сумніўны смак і прадстаўлены ў продажы па вельмі недэмакратычнай цане. Пры даданні лука варта аддаваць перавагу салатныя гатункам або апарыць звычайны рэпчаты пасля нарэзкі кіпенем.\nбульба - 7 шт .;\nяйкі - 7 шт .;\nкаўбаса - 0,5 кг;\nгарошак - 350 г;\nсалёныя агуркі - 4-7 шт .;\nАдварваюць, астуджаюць і чысцяць бульба, яйкі і моркву.\nНаразаюць кампаненты разам з каўбасой і агуркамі кубікамі з памерам боку прыкладна 7 мм.\nДадаюць лук, гарошак, маянэз і соль.\nЗмешваюць «Аліўе» з варанай каўбасой, падаюць у салатнік, упрыгожыўшы галінкай пятрушкі.\nАліўе з каўбасой і свежым агурком - рэцэпт\nБольш лёгкі і свежы смак набывае прыгатаваны салата «Аліўе» са свежым агурком і каўбасой. Калі огуречная скурка залішне жорсткая, то ад яе лепш пазбавіцца, зрэзаўшы овощечисткой. Замест рэпчатай цыбулі ў дадзеным выпадку больш пераважны зялёны, які варта нарэзаць касымі або прамымі пер'ем.\nбульба - 6 шт .;\nсвежыя агуркі - 5 шт .;\nАдварваюць, чысцяць і шаткуюць кубікамі бульбу, моркву і яйкі.\nДадаюць нарэзаныя тым жа чынам агуркі і каўбасу.\nЗакладваюць пёры лука, гарошак і маянэз.\nПадсольваюць салата «Аліўе» з каўбасой, змешваюць, даюць трохі настаяцца і падаюць з галінкай пятрушкі.\n«Аліўе» з вэнджанай каўбасой - рэцэпт\nЯшчэ адзін рэцэпт смачнага «Аліўе» з каўбасой будзе прадстаўлены далей. Яго разыначка ва ўжыванні вэнджанага каўбаснага прадукту, які часткова ці цалкам замяняе які выкарыстоўваецца традыцыйны вараны. Замест рэпчатай цыбулі дапускаецца выкарыстанне порея, які мае больш мяккі і далікатны густ.\nкаўбаса вараная і вэнджаная - па 200 г;\nгарошак - 300 г;\nсалёныя агуркі - 3-5 шт .;\nНаразаюць кубікамі отваренные бульбіны, моркву і яйкі.\nШаткуюць лустачкамі аналагічнага памеру і формы вэнджаную і вараную каўбасу, салёныя агуркі і лук.\nЗмешваюць складнікі ў салатнік, дадаўшы гарошак і маянэз.\nПадсольваюць салата «Аліўе» з вэнджанай каўбасой, змешваюць і падаюць да стала.\n«Аліўе» з яблыкамі і каўбасой\nНезвычайныя смакавыя ноты набывае прыгатаваны салата «Аліўе» з яблыкам і каўбасой. Ідэальна падыдуць фруктовыя плады кіслых або кісла-салодкіх гатункаў. Іх неабходна ачысціць абавязкова ад асяродку з насеннем і па жаданні ад лупіны, пасля чаго нарэзаць, як і іншыя складнікі закускі.\nбульба - 7-8 шт .;\nкаўбаса - 400 г;\nсалёныя агуркі - 4-5 шт .;\nсоль, маянэз, пятрушка.\nАдварваюць бульба, яйкі і моркву, чысцяць, наразаюць кубікамі.\nЗдрабняюць каўбасу, салёныя агуркі, яблыкі і лук.\nЗлучаюць нарэзку кампанентаў у агульнай ёмістасці, дадаюць гарошак і маянэз.\nЗмешваюць салата «Аліўе» з яблыкам і каўбасой і падаюць у салатнік, дапоўніўшы галінкай зеляніны.\nАліўе з крабавымі палачкамі і каўбасой\nДадаўшы ў класічны салата трохі мяса краба ці проста нарэзаныя крабавыя палачкі, атрымаецца зрабіць густ каханай закускі вытанчаней і арыгінальней. У дадзеным выпадку больш пераважны будзе зялёны лук або нарэзаны дробна порей. Акрамя таго частка салёных агуркоў можна замяніць свежымі.\nкаўбаса - 250 г;\nсалёныя агуркі - 5-6 шт .;\nНаразаюць кубікамі отваренный бульбу, моркву, яйкі.\nЗдрабняюць падобным спосабам каўбасу, крабавыя палачкі, салёныя агуркі, зялёны лук.\nЗапраўляюць салата «Аліўе» з каўбасой і крабавымі палачкамі маянэзам, соллю, перцам, змешваюць.\n«Аліўе» з курыцай і каўбасой - рэцэпт\nНаступны рэцэпт дасць магчымасць павысіць пажыўныя характарыстыкі закускі і разнастаіць густ. Разам з нарэзанай варанай або вэнджанай каўбасой склад стравы дапаўняецца курынай грудкай. Мяса папярэдне адварваюць у падсоленай вадзе з даданнем спецый і прыпраў, астуджаюць ў булёне.\nкаўбаса - 300 г;\nкурыная грудка отваренные - 250 г;\nгарошак - 250 г;\nсалёныя агуркі - 4 шт .;\nлук - 2/3 шт .;\nАдварваюць, астуджаюць, чысцяць і наразаюць бульба, моркву і яйкі.\nПадрыхтоўваюць курынае філе, адварыць яго ў Пікантны булёне.\nНаразаюць гародніна, яйкі, каўбасу і кураціну роўнымі кубікамі.\nДадаюць лук, агуркі, гарошак і маянэз.\nЗапраўляюць «Аліўе» з курыцай і каўбасой маянэзам, соляць, змешваюць.\n«Аліўе» з грыбамі і каўбасой\nДадатковую разыначку набывае «Аліўе» з каўбасой, калі дапоўніць яго абсмаленымі на алеі грыбамі. Падыдуць шампіньёны, Вешенка або папярэдне отваренные да гатовасці лясныя грыбочкі. Замест варанай каўбасы можна дадаць вэнджаную або вяндліну, што зробіць густ закускі яшчэ больш цікавым.\nАдварваюць бульбіны, моркву і яйкі астуджаюць, чысцяць і наразаюць.\nГрыбы шаткуюць пласцінамі або дзелькамі, абсмажваюць на алеі, выкладваюць на сурвэтку, даюць астыць.\nШаткуюць лук, заліваюць на 2 хвіліны кіпенем, зліваюць на сіта, даюць сцячы.\nЗлучаюць складнікі, дадаюць агуркі, гарошак, кубікі каўбасы, маянэз і прыправы.\nЗмешваюць салата «Аліўе» з грыбамі і каўбасой і падаюць.\n«Аліўе» з каперсы і каўбасой\nСалата «Аліўе» з каўбасой, рэцэпт якога будзе прадстаўлены далей, па вартасці ацэняць гурманы і прыхільнікі вытанчаных закусак. Разам з варанай каўбасой тут дадаюць бужаніну або вэнджаную курыную грудку, а салёныя агуркі дапаўняюць лыжкай марынаваных каперсаў , якія нададуць прынаднай пікантнасці.\nбужаніну - 200 г;\nкаперсы - 1 ст. лыжка;\nНаразаюць кубікамі бульбу, моркву, каўбасу, агуркі і вавёркі яек.\nТрохі драбней шаткуюць бужаніну і цыбуліны.\nЖаўткі размінаюць відэльцам і расціраюць з маянэзам.\nЗлучаюць кампаненты, дадаюць гарошак, каперсы, запраўку, соль і перац, змешваюць.\nСтейк з ялавічыны на патэльні\nСтравы з ялавічнага фаршу\nГарохавы суп - рэцэпты смачнай і пажыўнай стравы для ўсёй сям'і\nЯк прыгатаваць гусака ў духоўцы?\nТорт з печыва і згушчонкі\nЯк адзначыла свой 37-ы дзень нараджэння Кейт Хадсон?\nЛяпніна на сценах\nЁга - дыханне\nЦеста на аладкі\nСуп з свіных рабрынак\nУ сабакі лезе шэрсць, што рабіць?\n3d панэлі з гіпсу\nВыданне Billboard прысудзіла Селене Гомес званне «Жанчына года»


Мікола Статкевіч: Наступная акцыя 3 ліпеня\nБеларусі палітык у эфіры «Белсату» ацаніў акцыю 1 траўня і выказаўся пра магчымасць аб’яднання апазіцыі.\nМіколу Статкевіча некалькі гадзін таму выпусцілі з менскага ізалятару, што на вуліцы Акрэсціна. У эфіры «Белсату» спадар Статкевіч ацаніў акцыю 1 траўня, падчас якой знаходзіўся за кратамі:\n«Акцыя прайшла вельмі годна, і яе задачы выкананыя. Я вельмі ўдзячны тым людзям, якія там былі нягледзячы на запалохванні. Мы зноў вярнулі сабе пляцоўку свабоды ў цэнтры Менску. Улады не здолелі ўжыць брутальную сілу, зараз яна подла адыгрываецца на арганізатарах.\nІ асобнае слова хачу сказаць пра арганізатараў – людзей, якія вялі гэты мітынг, якія яго ўзначальвалі і якія зараз церпяць за гэта і, магчыма, яшчэ пацярпяць. Вялікі дзякуй! Мы паказалі, што ў беларусаў ёсць воля да змагання за сваю свабоду».\nНа думку былога кандыдата ў прэзідэнты, разганяць пратэсты ва ўладаў «брутальна няма грошай»:\n«Папрашайка не можа быць дыктатарам, а гэта папрашайка. 25 сакавіка каштавала крэдыту ў $ 3,5 млрд, зараз ужо крышку мозг, як кажуць, аказваецца, уключаецца. Цалкам дазволіць не можа, бо баіцца, ужо, калі нікога не саджаць, баіцца людзей, але тым не менш мусіць сябе стрымліваць».\nТаксама Мікола Статкевіч агучыў планы адносна далейшых пратэставых акцыяў:\n«У нас рэзервовая акцыя была 9 траўня – калі б яны загарадзілі Плошчу, тады б мы мусілі ўдзельнічаць у афіцыйнай акцыі, скарыстаць яе дзеля дэмакратыі. Але ўсё ж такі ўлады не пайшлі на гэтую рызыку, яны не пайшлі на абвастрэнне. І цяпер пра далейшыя планы: традыцыйна «Народная грамада», некалі БЗВ, праводзіць акцыю 8 траўня а 12:00 на Вайсковых могілках. Гэта такая камерная акцыя, ускладанне кветак, але калі хто жадае, калі ласка далучайцеся.\nНаступная буйная акцыя адбудзецца 3 ліпеня. Таму што ў нас забралі адразу два святы – Дзень вызвалення і Дзень незалежнасці. Змяшалі, і гэта атрымалася ўсё не тое. Дык вось 3 ліпеня Дзень вызвалення, і тэма вызвалення зноў актуальная. Тым больш там 7 ліпеня Генеральная асамблея АБСЕ ў Беларусі, дык вось хай яны паглядзяць, хто прызначыў гэтую сесію ў Менску, што тут адбываецца».\nМікола Статкевіч пра сваё затрыманне


Палітык: ва Украіне поўнасцю знішчана сістэма аховы здароўя\n29 кастрычніка 2021, 12:37\n29 кастрычніка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Ва Украіне поўнасцю знішчана сістэма аховы здароўя. Такое меркаванне ў эфіры тэлеканала "Беларусь 1" выказаў член палітсавета ўкраінскай партыі "Апазіцыйная платформа - За жыццё" Андрэй Лесік.\nЭксперт звярнуў увагу на тое, як краіна перажывае чарговую хвалю пандэміі. "Што датычыцца каранавіруса, у нас поўнасцю знішчана сістэма аховы здароўя. Сістэма, якая не была знішчана ў Беларусі, - гэта вынік поспехаў у барацьбе з каранавірусам у Беларусі ў параўнанні з Украінай. У нас няма грошай - і ўсё, лічы, ты не жылец. У нас дэкларатыўна медыцына бясплатная. Цяпер асноўная праблема, каб да цябе наогул хуткая дапамога прыехала, каб яна наогул прыехала і кудысьці цябе адвезла, а везці асабліва няма куды", - расказаў Андрэй Лесік.\nЯшчэ адна праблема - ва Украіне ў літаральным сэнсе не хапае кіслароду. У разгар пандэміі, калі бальніцы, якія не ацяпляюцца, перапоўнены цяжкімі пацыентамі, украінскія заводы па вытворчасці медыцынскага кіслароду былі папросту спынены на рэгламентныя тэхнічныя работы. "Украіна ўжо купляе кісларод у Польшчы замест таго, каб мадэрнізаваць і запускаць сваю вытворчасць. Мы проста страцілі час, а цяпер зноў бегаем. Мала таго, што мы не гатовы да барацьбы з каранавірусам, мы не гатовы энергетычна. Мы трапілі ў такую сітуацыю, калі размовы пра энергетычную незалежнасць засталіся проста размовамі", - адзначае эксперт.-0-


Лукашэнка: у адносінах з Еўропай узяты тайм-аўт - Telegraf.by\nЛукашэнка: у адносінах з Еўропай узяты тайм-аўт\nПрэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка 21 красавіка заявіў у пасланні народу і парламенту, што ўзяты Беларуссю знешнепалітычны курс застанецца нязменным. "Аснова палітыкі - шматвектарнасць. Так было і так будзе. Таму узятая намі стратэгія застаецца нязменнай. Расія - ключавы партнёр Беларусі. Супрацоўніцтва з ёй - адна з асноў нашага суверэнітэту", - сказаў кіраўнік дзяржавы.\n«Мы павінны захаваць і развіць нашы дасягненні ў рамках Саюзнай дзяржавы, а таксама Мытнага Саюза», — сказаў Аляксандр Лукашэнка.\n«ЕС — важны партнёр. Так, сёння ў нас узяты тайм-аўт. З намі супрацоўнічаюць, тыя, хто не хоча, каб пажар у суседа перакінуўся на іх саміх, — сказаў прэзідэнт. — Яны ў нас не за вынікі выбараў кляймяць ганьбай. Тым самым прызналі, што выбары адпавядаюць дэмакратычным стандартам, а толькі за тое, што разагналі, тых, хто штурмаваў дом ўрада. Але мы ж не стралялі, газ не ўжывалі. Мы будзем чакаць, пакуль еўрапейцы, прызнаўшы сваю няздатнасць, самі прыйдуць. І будзем супрацоўнічаць. Ды мы будзем размаўляць, супрацоўнічаць, але не нахіляцца. Давайце хоць заўтра размаўляць хоць у Беларусі, хоць у Польшчы. Мы гатовы супрацоўнічаць з ЗША, але калі не захочуць — гэта не ключавы вектар».\nПа яго словах, ключавым вектарам з’яўляецца СНД. «Дывідэнды атрымліваем ад супрацоўніцтва c Кітаем, Індыяй, Іранам, Венесуэлай, ААЭ, Катарам. Вопыт працы з імі варта выкарыстоўваць пры рабоце з іншымі краінамі», — сказаў кіраўнік дзяржавы.\n«Нам важна мець як мага больш гандлёвых партнёраў. Мы не можам гандляваць толькі з 5 краінамі, як раней. Акцэнт на рынкі, якія развіваюцца — не значыць забыцца аб рынках развітых краінаў, дзе ўсё новыя патрабаванні. Зможам прарвацца на гэтыя рынкі, будзем прадаваць прадукцыю ва ўсім свеце», — адзначыў Аляксандр Лукашэнка.


А ў нашым клубе “Багач” шчыруе! » Несвиж.by - Сайт города Несвижа\nНесвиж.by » Новости » А ў нашым клубе “Багач” шчыруе!\nКатегория: Новости17-07-2011, 19:24\nУнікальныя песні ХХ стагоддзя, 25 страў з бульбы, адмысловыя вырабы рукадзелля – гэтым змаглі наталіць свой слых, смак і зрок работнікі устаноў культуры Нясвіжскага раёна падчас семінара-практыкума, які прайходзіў 20 верасня ў вёсках Нясвіжчыны.\nМэтай семінару было азнаямленне з формамі і метадамі культурна-арганізатарскай работы на прыкладзе работ дамоў і цэнтраў культуры ў вёсках Ганусава, Салтанаўшчына, Лань, Міцькавічы, Казлы, Карцэвічы. Кожная з устаноў падрыхтавала сваё мерапрыемства. А яшчэ ішоў агляд прыдваравой тэрыторыі. Работнікі Ганусава пры ўдзеле вучняў Нясвіжскай дзяржаўнай беларускай гімназіі зладзілі “Фестываль кветак” з кароткім экскурсам у паданні, звязаныя з прыгожымі раслінамі. Дзеткі з Салтанаўшчыны на гадзіну ператварыліся ў вожыкаў, лісічак і птушанят і ад іх імя расказалі пра праблемы прыроды, а таксама правялі з гасцямі экалагічную віктарыну. “Фальклорныя вандроўкі”, якія прайшлі па іншых вёсках, былі сапраўдным святам душы для кожнага нераўнадушнага да беларускіх традыцый чалавека.\nФантазіі творчых людзей дало разгарнуцца свята ўраджаю “Багач”, якое традыцыйна адзначаецца 21 верасня. Ланьцы націснулі на “асноўны інстынкт” беларуса, прыгатаваўшы 25 розных страў з бульбы (!!!) і суправадзілі гэта адмысловымі прыпеўкамі, а таксама выставай “бульбяных” фігурак. Работнікі Міцькавіцкага дома рамёстваў здзівілі багатымі вышыўкамі, шыццём, вырабамі з бісеру, скуры і асабліва – аб’ёмнымі карцінамі з цеста. Таксама запомніліся вясёлыя песні і дасціпныя выпраўленні ў дарогу ад міцькавічан. Сапраўднае замілаванне выклікалі аптымістычныя бабулькі з вёсак Казлоўскага сельсавета – Зінаіда Чурак, Аляксандра Берташ, Марыя Акулік, якія праспявалі “даўнейшыя” песні на вечныя тэмы. Добрыя песні прагучалі і ў выкананні Зінаіды Шах, Алены Гаціла, Наталлі Крыўко ў Карцэвіцкім доме культуры. Там таксама была падрыхтваная арыгінальная імпрэза святкавання Багача з удзелам мясцовых дзяцей.\nТеги: лань, народные традиции


У Віцебску адбылася прэзентацыя кампаніі “Разам супраць дыскрымінацыі” (ФОТА)\nІпрэзу 17 снежня арганізаваў Камітэт “Салідарнасць” у віцебскім доме для правядзення грамадскіх сустрэч. На яе былі запрошаны мясцовыя грамадскія актывісты.\nПра вынікі інфармацыйнай кампаніі “Разам супраць дыскрымінацыі” за апошні год распавялі старшыня камітэта “Салідарнасць” Іна Кулей, юрыст арганізацыі Тамара Сідарэнка і кіраўніца праекта Людміла Ісакава.\nВыступоўцы распавялі пра выпадкі дыскрымінацыі на беларускіх прадпрыемствах сябраў незалежнага прафсаюза, пераслед выкладчыкаў ВНУ за палітычныя погляды, выкарыстанне прымусовай працы ў сістэме ЛПП. Выступы дапаўняліся відэаролікамі са сведчаннямі дыскрымінаваных асобаў.\nТаксама сярод прысутных распаўсюджваліся дзевяць відаў каляровых буклетаў, прысвечаных розным відам дыскрымінацыі ў Беларусі.\nАкрамя вынікаў кампаніі “Разам супраць дыскрымінацыі” Іна Кулей распавяла прысутным пра рэалізацыю праграмы рэсацыялізацыі, калі звольненым актывістам аказвалася падтрымка па арганізацыі ўласнай справы. Нехта пры салідарнай падтрымцы замежных партнёраў адкрыў фірму, якая робіць свідравіны, нехта заняўся вырабам мэблі, нехта пачаў займацца фотасправай.\nЯк адзначыла Людміла Ісакава, асноўная мэта кампаніі “Разам супраць дыскрымінацыі” – даць магчымасць выказацца ахвярам дыскрымінацыі, каб яны былі пачутыя грамадскасцю. Наступны крок – навучыцца іх бараніць. Чарговы праект відэакансультацый, закліканы гэтаму спрыяць.\nПасля прагляду стужак, адбылася ажыўленая дыскусія на тэму дыскрымінацыі працоўных за сваю грамадзянскую пазіцыю з мясцовым юрыстам-праваабаронцам Аляксеем Гаўруцікавым.\nУ другой частцы сустрэчы намеснік старшыні Руху “За Свабода”, палітолаг Алесь Лагвінец прэзентаваў праект Беларускага дома ў Варшаве “Беларусы выбіраюць Еўропу”. Прысутныя паглядзелі 10 тэматычных відэаролікаў, дзе ў нагляднай форме падавалася цікавая параўнальная статыстыка пра ўзровень дабрабыту, карупцыі, дынаміку эканамічнага росту ў Беларусі і краінах Еўразвязу.


🕌 Время намаза в Топки (Кемеровская область) на июль 2021 - точное расписание намаза – 5 намазов\nВремя намаза на июль 2021: Топки (Кемеровская область)\n02 Пт. 2:41* 4:40 13:24 17:53 19:09 22:03 23:51*\n03 Сб. 2:42* 4:41 13:24 17:53 19:09 22:02 23:49*\n04 Вс. 2:43* 4:42 13:24 17:53 19:08 22:02 23:50*\n05 Пн. 2:45* 4:43 13:24 17:53 19:08 22:01 23:49*\n06 Вт. 2:46* 4:44 13:24 17:53 19:08 22:00 23:47*\n07 Ср. 2:47* 4:45 13:24 17:53 19:08 22:00 23:47*\n08 Чт. 2:49* 4:46 13:25 17:53 19:07 21:59 23:46*\n09 Пт. 2:50* 4:47 13:25 17:52 19:07 21:58 23:45*\n10 Сб. 2:51* 4:48 13:25 17:52 19:06 21:57 23:42*\n11 Вс. 2:54* 4:50 13:25 17:52 19:06 21:56 23:42*\n12 Пн. 2:55* 4:51 13:25 17:52 19:06 21:55 23:41*\n13 Вт. 2:56* 4:52 13:25 17:51 19:05 21:54 23:40*\n14 Ср. 2:59* 4:54 13:25 17:51 19:04 21:53 23:38*\n15 Чт. 2:59* 4:55 13:26 17:51 19:04 21:51 23:36*\n16 Пт. 3:02* 4:57 13:26 17:50 19:03 21:50 23:34*\n17 Сб. 3:03* 4:58 13:26 17:50 19:03 21:49 23:33*\n18 Вс. 3:06* 5:00 13:26 17:50 19:02 21:47 23:31*\n19 Пн. 3:07* 5:01 13:26 17:49 19:01 21:46 23:30*\n20 Вт. 3:09* 5:03 13:26 17:49 19:00 21:44 23:27*\n21 Ср. 3:11* 5:04 13:26 17:48 19:00 21:43 23:26*\n22 Чт. 3:13* 5:06 13:26 17:48 18:59 21:41 23:24*\n23 Пт. 3:14* 5:07 13:26 17:47 18:58 21:40 23:22*\n24 Сб. 3:17* 5:09 13:26 17:46 18:57 21:38 23:20*\n25 Вс. 3:19* 5:11 13:26 17:46 18:56 21:37 23:19*\n26 Пн. 3:21* 5:12 13:26 17:45 18:55 21:35 23:16*\n27 Вт. 3:23* 5:14 13:26 17:44 18:54 21:33 23:14*\n28 Ср. 3:25* 5:16 13:26 17:44 18:53 21:31 23:13*\n29 Чт. 3:28* 5:18 13:26 17:43 18:52 21:30 23:11*\n30 Пт. 3:29* 5:19 13:26 17:42 18:51 21:28 23:09*\n31 Сб. 3:31* 5:21 13:26 17:41 18:50 21:26 23:06*\n01 Вс. 3:34* 5:23 13:26 17:41 18:49 21:24 23:04*\nНа сайте 5namaz.com указано точное время намаза в Топки (Кемеровская область) на месяц июль 2021. В таблице имеется расписание намазов на июль 2021: Фаджр (утренний), Зухр (полуденный), Аср (послеполуденный), Магриб (вечерний), Иша (ночной), а также время восхода солнца на июль для Топки. Времени окончания сухура соответствует указанное в таблице время утреннего намаза (Фаджр), а времени ифтара (начала разговения) соответствует время вечернего намаза (Магриб) из графика намазов на июль 2021.\nПри расчете времени намаза в Топки (Кемеровская область) на месяц июль 2021 использован метод Всемирной Мусульманской Лиги (г. Мекка).


Да юбілею Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі | Беларусь 3\nГалоўная » Навіны » Да юбілею Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі\nДа юбілею Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі\n10 і 17 лістапада гледачоў тэлеканала "Беларусь 3" чакаюць спецвыпускі праекта “Навукаманія” да юбілею з дня заснавання Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.\nКалі тэлегледачы яшчэ ўпэўненыя, што ўсе таямніцы гісторыі беларускай навукі ўжо адкрыты, то творчая група праекта “Навукаманія” паспрабуе іх пераканаць. З нагоды вялікага юбілея Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі – 90 год са дня заснавання – тэлеканал падрыхтаваў спецвыпускі навукова-папулярнай праграмы.\nУ першым выпуску “Навукаманіі”, які тэлегледачы ўбачаць ужо 10 лістапада а 14:05, вядучая Кацярына Бірэцкая распавядзе пра гісторыю стварэння галоўнай навуковай установы краіны: чаму першымі кіраўнікамі беларускай Акадэміі навук былі менавіта гісторыкі, дзе працавалі беларускія навукоўцы падчас Вялікай Айчыннай вайны і як павінен быў выглядаць адзін с самых эфектных будынкаў сталіцы – будынак Акадэміі навук – паводле праекта першага архітэктара. Гледачоў чакае інтэрв’ю с дырэктарам Інстытута гісторыі на тэму супрацьстаяння спробам перапісаць нашу гісторыю, а таксама эксклюзіўны рэпартаж з галоўнага навуковага архіва краіны.\nУ другім спецыяльным выпуску “Навукаманіі”, які выйдзе ў эфір 17 лістапада а 14:30, Кацярына Бірэцкая зверне ўвагу на развіццё беларускай навукі ў 21 стагоддзі і разам з тэлегледачамі нават “зазірне” ў будучыню – дзякуючы сучасным навуковым распрацоўкам сёння гэта таксама магчыма. У праграме – эксклюзіўнае інтэрв’ю са старшынёй Прэзідыума НАН Беларусі Уладзімірам Гусаковым – вядучая пагутарыць з ім пра новыя распрацоўкі, статус беларускай навукі ў свеце, праблемы кадраў і ўкаранення навуковых даследаванняў у вытворчасці. Акрамя таго, гледачоў чакае знаёмства з адзінай у Беларусі жанчынай-акадэмікам і мноства нечаканых і цікавых фактаў.\nНагадаем, “Навукаманія” – адзіны тэлевізійны сумесны праект Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі і тэлеканала “Беларусь 3”. Кожная праграма прысвечана аднаму з напрамкаў у беларускай навуцы.


Блог Алеся Бяляцкага: Турма. Забытыя людзі. Гісторыя: I. АРЫШТ - Віцебская вясна\nСтворана 14 Студзень 2020\nЛіпень 2011 года быў для мяне напружаным і трывожным. Ужо быў я выкліканы ў падатковую інспекцыю, дзе мне паказалі ксеракопіі з рахунка літоўскага банку, куды прыходзілі грошы на дзейнасьць Праваабарончага цэнтру “Вясна”. Ужо пачалася перапіска з падатковай, дзе я прасіў патлумачыць, якім чынам гэтыя паперы аказаліся ў іх, здагадваючыся, што яны былі выкрадзеныя КГБ, а таксама адпісаўся, што гэта грошы не мае асабістыя, таму па беларускім заканадаўстве плаціць зь іх падаткі я зусім не павінен. Тым ня меньш, як распавёў мне адвакат Зьміцер, да якога я адразу зьвярнуўся, на гэтых паперах зь літоўскага банку стаяла пячатка ДФР – Дэпартаменту фінансавых разсьледваньняў. Гэта значыць, што ДФР, які меў права праводзіць сьледства, мог затрымаць мяне ў любы момант: нават яшчэ да заканчэньня перапіскі з падатковай інспекцыяй і яе высноваў, павінен я плаціць гэтыя падаткі ці не.\nЯ таксама ўсьведамляў, што рашэньне – затрымаць мяне ці не, будзе прыймацца зусім не ў ДФР. Гэта мусіла быць палітычным рашэньнем.\nУ судах ужо ва ўсю ішлі працэсы над “дзекабрыстамі”. У турмах сядзела больш за дваццаць палітычных вязьняў. У дэмакратычных краінах Захаду рашуча асуджалі расправу Лукашэнкі з сваімі палітычнымі апанентамі. У ліпені ў мяне была апошняя перад летнімі адпачынкамі ў еўрапейскім парламенце паездка ў Брусель, дзе еўрапейскім зьвязам і АБСЕ былі падведзеныя высновы па тым, што рабілася ў Беларусі на працягу апошніх поўгады. Ужо запрацавалі палітычныя санкцыі Еўразьвязу і ЗША супраць адыёзных беларускіх чыноўнікаў і вельмі асьцярожна былі ўведзены першыя эканамічныя.\nМіністр замежных спраў Польшчы Радаслаў Сікорскі. Фота з сайта deon.pl\nМіністр замежных спраў Польшчы Радаслаў Сікорскі ці не найбольш востра з замежных палітыкаў крытыкаваў Лукашэнку. У лютым 2011 году я быў на канферэнцыі ў Варшаве, на якой ён у сваім выступе зьвяртаўся да беларускага дыктатара:\n“Прэзідэнт Лукашэнка! Вы губляеце ўладу!.. Раней ці пазьней вы будзеце вымушаныя бегчы з сваёй краіны, перасьледаваныя сваім народам, каб шукаць прытулку ў іншай краіне… Вам у Менску прыйдзецца трымаць самалёт, гатовы да хуткага ўзьлёту ў любы час”.\nУ чэрвені 2011 году, праз чатыры месяцы, Радаслаў Сікорскі напіша ў твітары:\n“Мы ўхвалілі эмбарга на гандль зброяй і замарозілі актывы фірмаў, якія фінансуюць Лукашэнку. Ён павінен абраць шлях: да дэмакратыі ці ў Гаагу”.\nБыло зразумела, што ў такой сітуацыі саджаць мяне ў турму для ўладаў азначала яшчэ больш абвастрыць супрацьстаяньне з дэмакратычнымі краінамі.\nЗа ліпень я некалькі разоў езьдзіў у Вільню выкладаць ў праваабарончай школе. Мяне спакойна выпускалі і ўпускалі ў Беларусь, як бы прапаноўваючы пад пагрозай арышту застацца там. Стандартная распрацоўка КГБ. Тады б ва ўладаў зьяўлялася выдатная магчымасьць праз дзяржаўныя тэлеканалы і газеты абвінаваціць у нясплаце падаткаў і такім чынам запэцкаць і мяне, і “Вясну”. Бо калі ўцёк – вінаваты!\nАдзіная магчымасьць разбурыць гэтыя распрацаваныя канторай глыбокага бурэньня пляны і апраўдацца, было – застацца ў Беларусі, ня гледзячы ні на што. Уцякаць у гэтых варунках азначала перакрэсьліць тое, чым я займаўся ўсё сваё жыцьцё.\nЧалавек заўсёды спадзяецца на лепшае. І я не выключэньне. Ня гледзячы на пагрозьлівую хмару, якая навісла над галавой, я працягваў планаваць. Напачатку жніўня заставалася апошняя праваабарончая школа ў Вільні, а потым – адпачынак! Можна было перавесьці дых пасьля моцна напружаных часінаў: тры месяцы выбарчай кампаніі, за якой мы назіралі ў кампаніі “Праваабаронцы за свабодныя выбары”, а затым поўгады змаганьня за палітычных вязьняў забралі багата сілаў. Ехаць кудысьці ў цёплыя краі ў жніўні – ня лепшы варыянт. Сьпякота дасягае сваёй вышыні. А вось у нас, у Беларусі, лета – райская пара. Хапае цеплыні і сонца, няма залішняга сквару. Таму надта хацелася паехаць у вёску, калупацца ў кветках ды пісаць.\n4 жніўня, цёплым летнім днём, я выйшаў з кватэры на Круглай плошчы, дзе мы жылі з жонкаю і сынам, сеў на метро і паехаў на працу. Дзесяць гадоў гэта быў звыклы для мяне маршрут. Офіс-кватэра “Вясны” знаходзіцца недалёка ад станцыі метро “Акадэмія навук”. Я выйшаў з метро насупраць кнігарні “Акадэмкніга”, перайшоў вуліцу Сурганава і сустрэў аднаго з сваіх маладзейшых калегаў. Той наадварот ішоў з офісу ў бок метро.\n“Алесь, – сказаў ён, – каля нашай хаты багата людзей у цывільным. Мабыць зноў міліцыянты. Ці яны некага высочваюць, ці зьбіраюцца зноў вобшук праводзіць, невядома. Мы вырашылі разыйсьціся. Вам таксама ня варта туды хадзіць”.\n“Вобшук, вобшук, – падумаў я. – Як яны задзяўблі з сваімі вобшукамі. Не даюць спакойна працаваць”.\nЗа поўгады міліцыя і КГБ ужо тройчы трэсьлі наш офіс.\n“Можа сапраўды перачакаць”, – падумаў я.\nНічога пільнага на працы не было. А тое, што мне неабходна было сёньня зрабіць, я мог залатвіць па інтэрнэце з дому. Я разьвярнуўся, і мы разам з маім калегам ізноў спусьціліся ў метро.\nЯшчэ адная мая калега, зь якой мне неабходна было сустрэцца, пасьля званка да яе, прыйшла да мяне дадому. Мы папрацавалі з гадзіну, затым яна пайшла, а я яшчэ пасядзеў за кампутарам, напісаў некалькі лістоў, адказаў на атрыманыя. Звычайнае кешканьне напачатку жніўня перад адпачынкам, каб ужо ўсё дарабіць і адключыцца хоць на якіх пару тыдняў ад працы.\nЗатым мы папалуднавалі ўтрох: жонка, я і сын. Было ўжо гадзіны тры пасьля абеду. Някіх іншых навінаў не было, офіс стаяў пустым, і я зазьбіраўся ў вёску. Дні стаялі яшчэ доўгія, і я меркаваў пасьпець зварыць з апошняга неабабранага з кустоў агрэсту сочыва. Я сабраў маленькія пустыя слоікі, якія былі ўдома, загарнуў іх у газеты, склаў у пляцак і, разьвітаўшыся з жонкаю, бо меркаваў застацца ў вёсцы на ноч, выйшаў з пад’езду і пашыбаваў да метро.\nАд пад’езду да ўваходу ў метро – літаральна з трыццаць метроў. На гранітнай пляцоўцы перад спускам у падземны пераход пад Круглую плошчу мяне перастрэў каржакаваты мужчына гадоў трыццаці пяці. Перагарадзіўшы дарогу, ён трымцячымі пальцамі паказаў пасьведчаньне афіцэра ДФР і дрыжачым ад хваляваньня голасам хутка прамармытаў, што я затрымліваюся. Ён чамусьці быў адзін, і відаць, гэта яго сур’ёзна хвалявала: ці паслухаюся я яго, ці ня кінуся на ўцёкі.\n“Вы не маглі б прайсьці, вярнуцца ў двор вашага дому, – прасіў мяне афіцэр ДФР. – Там вам пакажуць усе неабходныя паперы на вашае затрыманьне”.\nЯ ня стаў уцякаць – які сэнс, але выкарыстаў ягоную нерашучасьць і адзінокасьць: дастаў тэлефон і стаў набіраць нумар майго калегі, юрыста “Вясны” Уладзі Лабковіча. Чалавек, які затрымаў мяне, таксама ліхаманкава набіраў на сваім сотавым нумар мабыць кагосьці з аператыўнай групы, што чакала мяне ў двары. З пад’езду сталінкі, у якой мы жывем, два выхады: адзін у двор, другі ж адразу на плошчу. Чаму каманда, якая прыехала мяне затрымліваць, вырашыла, што я буду выходзіць у двор, я ня ведаю. Вось так мы і стаялі побач, з тэлефонамі ля вуха, паглядалі адзін на аднаго і чакалі адказаў.\nПершым адгукнуўся Уладзя.\n“Мяне затрымалі. ДФР”, – коратка паведаміў я.\nЦяпер я ведаў, што вясноўцы ў курсе таго, што адбываецца, а значыць будуць ведаць і журналісты. Урэшце датэлефанаваўся і мой “напарнік”. З двара ў наш бок подбегам выскачылі яшчэ двое мужыкоў у цывільным. Яны спусьціліся па прыступках пад аркаю і шыбавалі да нас. Я ж пасьпеў: набраў наступны нумар жонкі.\n“Перастаньце званіць!” – убачыўшы падмогу, акрэплым голасам сказаў затрымаўшы мяне дэфээравец.\nЯ не зьвяртаў на яго ўвагу. Ідзі ты лесам! Мужыкі ўжо падыходзілі да нас. Натальля падняла свой тэлефон.\n“Мяне затрымалі”, – сказаў я.\n“Выключце тэлефон!” – у тры голасы напружана выгукнулі дэфээраўцы.\nЯ выключыў. Усё што хацеў – ужо паведаміў. Заціснуты з усіх бакоў мужыкамі я пасунуўся ў двор нашага дому.\nУ двары каля сьметніцы стаяла шэрая старая “Волга”. Мяне падвялі да яе, паведамілі, што я арыштаваны, і паказалі ордэр на арышт, а затым ордэр на вобшук.\nМеханічна я быў зь імі, штосьці казаў і адказваў. Яны пыталіся пра ключы ад кватэры. Я сказаў, што ключоў няма, падумаўшы: “Яшчэ чаго не хапала, каб я сам даваў вам ключы”. Мы пайшлі ўсе разам да пад’езду. Яны пачалі званіць па дамафону, і я быў зь імі, а сам думаў нейкай другой паловай сьвядомасьці:\n“Сон гэта, ня сон, што адбываецца? Няўжо волі канец? Вось яно, грымнула, здарылася тое, што прадчуваў і чаго чакаў, адганяючы гэтыя думкі, як штосьці непрыемнае, якое можа і не адбыцца. ГБ, улады, усё ж зрабілі наступны крок. Вось зараз пачынаецца новы адцінак майго жыцьця, мабыць далёка ня самы просты і лёгкі. І мяне міжволі зацягвае ў непазьбежнае кола падзеяў так, што не выскачыць, не адкруціць назад. А што застаецца мне? Вось і пабачым, чаго ты варты”.\nАлесь Бяляцкі, старшыня ПЦ “Вясна”, за сваю праваабарончую дзейнасць быў асуджаны на чатыры з паловай гады. Ён быў прызнаны беларускай і міжнароднай супольнасцю палітычным зняволеным. З 4 жніўны 2011 па 21 чэрвеня 2014 гг. знаходзіўся ў турме. У выніку шырокай кампаніі салідарнасці быў вызвалены па амністыі.\nКрыніца: Блог Алеся Бяляцкага: Турма. Забытыя людзі. Гісторыя: I. АРЫШТ


Беларускія кнігалюбы выпалілі апошнія цыгарэты ў сваім жыцці\nПасля вэрхалу з выплатамі штрафу супрацоўнікі кнігарні «логвінаЎ» прызналі, што з іх досыць – яны больш не маюць намераў выдаткоўваць здароўе яшчэ і на шкодныя звычкі. Менавіта тады логвінаўцы далі зарок, што калі кнігарню не зачыняць, дык яны ўсе як адзін, на чале з Ігарам Логвінавым, кінуць паліць.\nКнігарня «логвінаЎ» запрасіла ўсіх аматараў кнігі, чытачоў і пісьменнікаў, кінуць паліць разам. 25 мая а 16:00 на ганку кнігарні яны ўрачыста пры сведках і святле фотавыбліскаў выпалілі апошнія цыгарэты. Гэта падзея распачала ў кнігарні трохдзённы «Фэст апошняй цыгарэты» з літаратурным слэмам і кніжнымі прэзентацыямі, у якіх возьмуць удзел як курцы, так і тыя, хто не паліць.\nУ дадатак кнігарня прэзентуе свой новы сайт lohvinau.by, на якім аматары літаратуры змогуць прачытаць матэрыялы пра сучасную літаратуру ды спампаваць электронныя кнігі.


Як правільна літаваць медзь - Блог пра інструменты\nПерад тым як літаваць медзь, трэба ўлічваць, што яна ставіцца да добра паддаюцца пайцы металах. Звязана гэта з тым, што паверхня медзі можна лёгка ачысціць, не звяртаючыся пры гэтым да рэчываў агрэсіўным. Медзь з'яўляецца металам слаба корродирующим. Добрую адгезію з меддзю маюць многія лёгкаплаўкага сплавы і металы, да прыкладу, латунь. Калі падчас паяння адбываецца нагрэў медзі на паветры, рэакцый з кіслародам не адбываецца і ня патрабуюцца для паяння складанымі дарагія флюсы.\nСхема аргонодуговой зваркі медзі.\nДа прыкладу, вадаправодныя трубы з медзі валодаюць значна большай гнуткасцю, чым трубы з сталі, яны даўгавечныя і ўстойлівыя да хімічных элементаў, але валодаюць больш высокім коштам. Сістэмы вадаправода і ацяплення з медзі маюць такі ж тэрмін эксплуатацыі, як і ўсе будынак, і могуць быць замураваныя або заліты бетонам, абабітыя рознымі сценавымі панэлямі. Патрабаваннем да маналітных размяшчэнні медных труб камунікацыі з'яўляецца выкарыстанне такіх прокладочных матэрыялаў, як гофра ці ізаляцыя на аснове ПВХ. Яны прадухіляць механічныя ўздзеяння рознага нарадзі пры зменах кліматычнага рэжыму зімой і летам.\nПрылады і матэрыялы для пайкі медзі\nСхема электросварочного апарата.\nТрубарэз патрабуецца для таго, каб нарэзаць трубы па даўжыні. Прынцып працы ў трубарэза адзін і той жа, хоць мадэляў у продажы можна сустрэць вельмі шмат. Труба для яе абрэзкі заціскаецца паміж ролікамі і лязом, затым трубарэз круцяць вакол, падцягваючы на траціну абароту ніжні ніт. Каб атрымаць роўны край, трубу трымаюць строга перпендыкулярна па адносінах да прылады. Труба, як правіла, разразаецца за 5-6 абаротаў. Газавай гарэлкай магчыма вырабіць нізкатэмпературнага пайку медзі, так як яе тэмпература не перавышае 450 °. Не ўсе канструкцыі гарэлак, наяўных у продажы, падыходзяць для паяння.\nПерад тым як выбраць гарэлку для таго, каб літаваць медзь, трэба звярнуць увагу на інструкцыю, так як тыя гарэлкі, карыстанне якімі пачынаецца з распальвання мангала, не пасуюць для гэтых мэтаў. Як правільна літаваць медзь? Трэба рабіць гэта паяльнікам або гарэлкай з вузканакіраваным полымем. Трубу такая гарэлка нагрэе за лічаныя секунды, і газавага балончыка хопіць пры эканомным выкарыстанні надоўга. Пры выбары гарэлкі трэба глядзець і на склад газу ў балоне. Як правіла, гэта сумесь пропана і бутану, але пры гэтым чым вышэй ўтрыманне бутану, тым вышэй тэмпература полымя.\nМеталічная шэрсць выкарыстоўваецца для ачысткі медзі перад працай гарэлкай і паяльнікам. Ёю шчыльна абціскаюць канец трубы або дроту і здзяйсняюць з высілкам некалькі круцільных рухаў. Для дроту гэтага дастаткова, а трубу варта зачысціць яшчэ і знутры. Вузкія трубкі (фітынгі) можна чысціць адмысловымі прызначанымі для гэтага ёршыка, пры гэтым катэгарычна забаронена карыстанне наждачнай паперай, асабліва буйных фракцый, і тым больш напільніка. Медзь з'яўляецца мяккім металам, і пры выкарыстанні наждачнай паперы кампаненты мянташкі застануцца на паверхні, перашкаджаючы адгезіі і добраму злучэнню.\nСхема кропкавай зваркі медзі.\nПрыпой можна набыць смотался для зручнасці выкарыстання ў шпулькі. Гэта алавяная дрот, дыяметр якой каля 3 мм. Пажадана звяртаць увагу на адсутнасць у прыпоі свінцу, пра што павінна паведамляць спецыяльная надпіс на шпульцы. Важным для паяння кампанентам з'яўляецца і флюс, які змочвае асноўны метал (у дадзеным выпадку медзь) перад пайкой, пранікаючы ва ўсе капіляры. Расцякаецца па паверхні флюс пад дзеяннем капілярных сіл. Перад тым як правільна літаваць, паверхня павінна быць зусім чыстай і пазбаўленай вокіслаў. Шво будзе трывалы толькі ў тым выпадку, калі кампаненты будуць абаронены ад кіслароду, які прысутнічае ў паветры. Выкарыстанне флюсу павышае адгезію прыпоя нароўні з механічнай зачысткай паверхняў.\nПры выкарыстанні флюсу не гуляе вялікай ролі, прызначаны ён для прыпоя з утрыманнем свінцу або без, гэтыя разнавіднасці з'яўляюцца ўзаемазаменнымі. Непрыдатныя для выкарыстання з меддзю флюсы для паяння нержавеючай сталі. Звычайная каніфоль таксама можа быць выкарыстана, але магчымыя праблемы з яе нанясеннем.\nПравілы паяння медзі\nПры патрэбнасці злітаваць меднае выраб або выраб, якое змяшчае медныя кампаненты, нельга даць адназначны адказ, як і чым лепш за ўсё гэта зрабіць. Выбар спосабу і інструментаў залежыць ад мноства фактараў, такіх як памер і маса дэталяў, іх склад. Ўлічваецца і нагрузка, якой павінны падвяргацца ўжо злітаваныя вырабы. Спосабаў паяння некалькі, і лепш ведаць іх усё, каб пры неабходнасці выбраць найбольш прыдатны.\nПайка буйных дэталяў\nСхема капілярнай паяння медзі.\nКалі літаваць трэба масіўныя або буйныя дэталі, якія нельга прагрэць да патрэбнай тэмпературы пры дапамозе паяльніка, выкарыстоўваецца гарэлка і медны прыпой. Флюс ў гэтым выпадку служыць свідра. Трываласць медна-фосфарнага прыпоя вышэй, чым у стандартнага алавянага.\nНа механічна зачышчаных трубу або дрот наносіцца тонкі пласт флюсу. На трубу пасля гэтага апранаецца фітынг, таксама механічна зачышчаных. Пры дапамозе газавай гарэлкі месца злучэння грэецца да таго часу, пакуль медзь, пакрытая флюс, не памяняе колер. Флюс павінен стаць серабрыстага колеру, пасля гэтага можна ўносіць прыпой. Растопліваецца прыпой імгненна і пранікае ў шчыліну паміж трубой і фітынгам. Калі кроплі прыпоя пачнуць заставацца на паверхні труб, прыпой прыбіраюць.\nНе варта пераграваць трубы, так як гэта не спрыяе з'яўленню большага капілярнага эфекту. Наадварот, медзь, нагрэтая да чарнаты, горш паддаецца пайцы. Калі метал пачаў чарнець, нагрэў варта спыніць.\nПайка правадоў або дроту\nКаб злітаваць тонкія медныя драты, нельга выкарыстоўваць прыпой на аснове хларыду цынку, так як ён разбурыць медзь. Калі ніякага флюсу ў наяўнасці няма, можна ў гэтым выпадку растварыць у 10-20 мл вады таблетку аспірыну.\nСхема зваркі медзі ў асяроддзі інэртных газаў.\nМедны жа кабелю і дэталі з дроту рознага перасеку могуць быць з лёгкасцю прогреты для патрэбнай тэмпературы пры дапамозе паяльніка. Тэмпературны рэжым павінен быць той, пры якім плавіцца прыпой, алавяны або свінцова-алавяны, ім жа і вырабляецца спайка. Флюсы павінны ўтрымліваць каніфоль або быць вырабленымі на яе аснове, можа быць выкарыстана паяльной масла ці нават сама каніфоль.\nПаверхню драты чысціцца ад бруду і аксіднай плёнкі, пасля чаго дэталі пролуживают. Гэты працэс уключае ў сябе нанясенне на разагрэтую медзь тонкім пластом флюсу або каніфолі, а затым і прыпоя, які пры дапамозе паяльніка размяркоўваецца па паверхні як мага раўней. Дэталі, якія патрабуюць злучэння, злучаюць і яшчэ раз выграваюць паяльнікам да таго часу, пакуль ужо застылы прыпой зноў не пачне плавіцца. Калі гэта адбываецца, паяльнік прыбіраюць і злучэнне астывае.\nДэталі можна заціснуць у цісках так, каб адлегласць паміж імі складала 1-2 мм. На дэталі наносяць флюс і награваюць іх. Да зазору паміж распаленымі дэталямі падносяць прыпой, які расплавіцца і запоўніць сабой зазор. Тэмпература плаўлення у прыпоя для паяння гэтым спосабам павінна быць ніжэй, чым тэмпература плаўлення медзі, каб дэталі не дэфармаваліся. Дэталь астывае, затым яе промывают вадой і дапрацоўваюць пры неабходнасці наждачнай паперай да гладкасці і аднастайнасці.\nПайка посуду або запаивание адтулін у медзі\nПры запаивании посуду карыстаюцца чыстым волавам, тэмпература плаўлення якога вышэй, чым у прыпоя алавянага або з утрыманнем свінцу. Часам для запаивания буйных дэталяў выкарыстоўваюцца Малаткова паяльнікі, награваць на адкрытым агні газавай гарэлкі або паяльной лямпы. У далейшым усё адбываецца па стандартнай схеме: зачыстка, флюс і луджаным, злучэнне дэталяў і праграванне паяльнікам. Менавіта для гэтага паяльніка зручны прыпой з чыстага волава.\nЗнутры ў фітынгаў, як правіла, прысутнічае аблямоўка, якая перашкаджае прадзявання яго на трубу наскрозь. Яе можна выдаліць пры дапамозе грубага напільніка, калі фітынг трэба надзець на трубу далей прадугледжанага і запаять такім чынам непатрэбнае адтуліну.\nПакуль прыпой астывае, ня варта дзьмуць на злучэнне ці надаваць яму нават мінімальныя фізічныя нагрузкі.\nТэхніка бяспекі пры пайцы медзі\nТрэба ўлічваць, што праводнасць цяпла ў медзі вельмі высокая, з прычыны гэтага літаваць дэталі, трымаючы іх у руках без абароны, не рэкамендуецца, хутчэй за ўсё гэта скончыцца атрыманнем апёкаў. Дэталі карацей 30 см трымаюць выключна абцугамі альбо ў ахоўных рукавіцах. Калі ў працэсе паяння на аголеныя часткі цела капне флюс, патрабуецца неадкладна змыць яго вадой з мылам, бо, акрамя тэрмічнага, можна зарабіць хімічны апёк.\nПры любых працах з адкрытым агнём і распаленым металам, а таксама ад флюсу, які змяшчае кіслату, непажаданая адзенне з сінтэтыкі, так як ўзгараецца і плавіцца такая тканіна значна хутчэй іншых. Абавязкова ветранне пры працы, дым ад згарэлага флюсу шкодны.\nКалі навыкаў паяння няма зусім, перад выкананнем адказнай працы пажадана патрэніравацца на абрэзках труб або правадоў. Складанасцяў у гэтай працы трохі, і 2-3 раз, як правіла, хапае, каб засвоіць усе асноўныя прыёмы. Калі збіраецца вадаправодная сістэма, рэкамендуецца папярэдне сабраць яе на падлозе, перш чым наладжваць усё на месцы. Пасля зборкі і пайкі сістэма павінна быць добра прамыта гарачай чыстай вадой, каб выдаліць з унутранага боку труб часткі флюсу і прыпоя.\nПредыдущаяЯк выканаць плазменную рэзанне металу сваімі рукамі\nСледующаяЯк правільна аблудам джала паяльніка


Прыгожая старасць — Techkrait . "",\n02.10.2015 132 Анжелика 0 Comment\nШто-што, а маладосць не вяртаецца. Восень жа жыцця, старасць, прыходзіць да кожнага. Іншы раз і не паспееш азірнуцца, як яна завітае, напомніўшы пра сябе белымі, як снег, павуцінкамі ў валасах, балячкамі, якія былі ў маладосці і “актыўна праявіліся” на старасці гадоў.\nПажылы чалавек, які вядзе актыўнае жыццё, старасць заўважае не так. З гэтым цалкам згодны жыхар вёскі Новае Раматова Сцяпан Іванавіч Мельнік. Ён, каму больш за 70, стараецца не заседжвацца ў хаце нават зімою. А вясною, летам і восенню – увесь час на ўлонні прыроды. Тут, у двары ўласнага дома, заўсёды знойдзецца работа. Было б толькі жаданне! То дошку недзе трэба прыбіць, то штыкетнік падправіць, дом падфарбаваць, градкі разбіць, кветкі, гародніну ці маладыя саджанцы пасадзіць, агарод перакапаць, паліць ці прапалоць. Сцяпан Іванавіч любіць працаваць, любіць зямлю, любіць свой утульны хатні куточак. І хоць гаспадыні ўжо даўно няма, Сцяпан Іванавіч не закінуў дом. Стараецца падтрымліваць такі ідэальны парадак, які быў заўсёды пры жонцы.\nІ адзінокім сябе Сцяпан Іванавіч не адчувае. Дзеці і ўнукі не забываюць пра яго. Дачка жыве ў Мінскай вобласці, у пасёлку Нарач, але на малой радзіме, у бацькоўскай хаце, бывае вельмі часта.\nСын, што жыве ў Новым Раматове, зноў жа пра бацьку не забывае, як і ўнук Віталь. Любіць ён з дзядулем на зямлі працаваць, за прысядзібным участкам даглядаць. Сёлетнім засушлівым летам увесь час разам з дзядулем палівалі агарод. І вельмі задаволены, што дзякуючы іх клопату не прапалі ні кветкі, ні саджанцы, ні гародніна.\nПрыгожай можна назваць старасць Сцяпана Іванавіча. Бо восень яго жыцця актыўная, багатая на здароўе, клопат і ўвагу родных і блізкіх людзей.\nНА ЗДЫМКУ: “Старасці не заўважаеш, калі ты актыўны і акружаны ўвагай і клопатам блізкіх”, — лічыць Сцяпан Іванавіч МЕЛЬНІК.\n← Самы лепшы ўклад – уклад у дабро\n“Мой анёл-выратавальнiк…” →