07 сьнежань 2011, 16:18\n6 сьнежня Дэйвід Крэймэр, прэзыдэнт амэрыканскай няўрадавай арганізацыі Freedom House, на сустрэчы ў Вільні са студэнтамі Эўрапейскага гуманітарнага ўнівэрсытэту выказаў свае меркаваньні наконт падзеяў у Беларусі. (Відэа: ЭГУ)\nпра сытуацыю пасьля выбараў 19 сьнежня:\nЛішне казаць, што выбары і тое, што здарылася непасрэдна пасьля выбараў — былі катастрофай. Але, шчыра кажучы, у гэтым няма нічога неспадзяванага. Гэты рэжым — мы гаворым тут пра рэжым Лукашэнкі — безнадзейны, ён ня здольны весьці Беларусь да лепшай будучыні. Ён няздольны весьці Беларусь у дэмакратычным кірунку. Гэта наскрозь прагнілы рэжым, які часта называюць апошняй дыктатурай Эўропы, і небеспадстаўна. Гэта рэжым, які не паважае правы чалавека. Гэта рэжым, які не паважае свабоду. Гэта рэжым, які не паважае свабоду асацыяцыяў і выказваньняў. Што мы пабачылі ў 2008, 2009 і нават у 2010 годзе было тое, што Лукашэнка вельмі ўмела выкарыстоўвае супярэчнасьці паміж Захадам і Расеяй. Ён робіць гэта бліскуча. І вельмі часта Захад трапляе ў гэтую пастку.\nпра эканамічныя санкцыі супраць Беларусі:\nАрышт каля 700 чалавек, у тым ліку сямі зь дзевяці кандыдатаў у прэзыдэнты, зьбіцьцё людзей, катаваньні тых, хто быў затрыманы — такога Злучаныя Штаты і Эўрапейскі Зьвяз цярпець ня могуць. Таму надзвычай важна, што Захад жорстка адказаў — хоць, на маю думку, і недастаткова жорстка — увёўшы санкцыі, у тым ліку візавыя забароны і блякаваньне рахункаў, у дачыненьні да афіцыйных асобаў, вінаватых у гэткіх злоўжываньнях. Я таксама настойваю на ўвядзеньні эканамічных санкцыяў супраць дзяржаўных прадпрыемстваў, бо, на маю думку, гэта самы дзейсны спосаб, каб пакараць Лукашэнку і прымусіць яго неадкладна вызваліць тых, хто сядзіць у турме з палітычных прычынаў.\nУ лістападзе 2007-га, калі ў справе вызваленьня палітзьняволеных не было ніякага прагрэсу, Злучаныя Штаты ўзялі на сябе ініцыятыву і ўвялі санкцыі супраць Белнафтахіму. Праз два месяцы афіцыйны прадстаўнік рэжыму Лукашэнкі прыйшоў у амэрыканскую амбасаду ў Менску і спытаўся: «Што б Злучаныя Штаты зрабілі, калі б Лукашэнка вызваліў палітвязьняў?» Амбасада зьвярнулася ў Вашынгтон па інструкцыі, і наступнай раніцай мы паслалі адказ, што мы паслабім санкцыі, калі ён выпусьціць палітвязьняў. Праз 36 гадзін палітвязьняў пачалі выпускаць.\nЭканамічныя санкцыі спрацавалі. Яны спрацавалі значна больш эфэктыўна, чым візавыя забароны і блякаваньне рахункаў. І варта ўдакладніць: яны спрацавалі ў справе вызваленьня палітвязьняў. Яны не прынесьлі ў Беларусь свабоду і дэмакратыю. Але яны былі задуманы, каб вызваліць людзей з турмаў. І я цьвёрда перакананы, што дастаць людзей з-за кратаў — надзвычай важная справа.\nШмат чаго яшчэ патрэбна, улучна з новымі санкцыямі. Пакуль яшчэ ня ўведзена дастаткова санкцыяў супраць дзяржаўных прадпрыемстваў. Не забывайцеся, што 70-80 працэнтаў беларускай эканомікі застаецца ў руках дзяржавы. Так што мы гаворым пра сытуацыю, пры якой былі ўведзеныя санкцыі, якія мусілі б пашкодзіць рэжыму, але, спадзяюся, не звычайным беларусам, хоць да нейкай ступені і гэта можа здарыцца — могуць быць адмоўныя наступствы, і я не зьбіраюся гэта замоўчваць. Але каб прыцягнуць увагу Лукашэнкі, найлепшы спосаб, на маю думку — гэта эканамічныя санкцыі. Шкада, што Злучаныя Штаты і Эўразьвяз не ўвялі санкцыі супраць Белтрансгазу. Калі б яны гэта зрабілі, магчыма, расейцы б не набылі астатнія 50 працэнтаў акцыяў Белтрансгазу, што яны, як выглядае, зрабілі 10 дзён таму. Гэта вельмі сумная і нэгатыўная падзея і яна сьведчыць пра тое, што Лукашэнка ў адчаі распрадае маёмасьць Беларусі з мэтай захаваньня ўлады.\nЯ ня з тых, хто лічыць, што мы мусім сілай навязаць еднасьць апазыцыі. Мы паспрабавалі гэта зрабіць у 2006 годзе, і нічога ня выйшла. Апазыцыя збольшага разьяднаная. У іх разыходжаньні па шмат якіх пытаньнях. Нельга сказаць, што гэта ідэальна, але гэта і ня так дрэнна. У гэтым нават ёсьць праява дэмакратыі — што апазыцыйныя лідэры ў нечым разыходзяцца. І я думаю, ня трэба марнаваць час на тое, каб змушаць апазыцыю да нейкай штучнай еднасьці. Але калі апазыцыя разумее, што ёсьць агульная пагроза, якую ўяўляе сабою Лукашэнка, дык тады, па-мойму, усё ў парадку. Апазыцыя — і тут мы маглі б дапамагчы — мусіць прапанаваць альтэрнатыўныя погляды, яна мусіць прапанаваць сваё бачаньне, мусіць пераканаць беларусаў, чаму яны мусяць галасаваць менавіта за апазыцыю, а ня проста супраць рэжыму.\nпра тэракт у менскім мэтро:\nБеларусь — адзіная краіна Эўропы, дзе надалей існуе сьмяротнае пакараньне. Гэты выбух мне здаецца вельмі падазроным, зь некалькіх прычынаў. Па-першае, яны арыштавалі гэтых двух хлопцаў, і раптам выявілася, што яны таксама адказныя за выбухі, якія адбыліся ў 2008 і 2006 гадах. Чаму ж яны не знайшлі іх раней? Лукашэнка зьявіўся на месцы здарэньня з сваім малым сынам праз гадзіну пасьля выбуху. Гэта вельмі нязвыкла. Звычайна кіраўнік краіны не зьяўляецца на месцы выбуху або тэракту, калі толькі ён ня ведае напэўна, што больш нічога ня выбухне. Барак Абама не прыйшоў бы на месца тэракту праз гадзіну пасьля выбуху. І гэта дае падставы меркаваць, што Лукашэнка і КДБ адыгралі нейкую ролю ў гэтым выбуху. Гэта здарылася ў красавіку, калі эканамічная сытуацыя пагаршалася. І я думаю, што, як у 1999 годзе ў Расеі, гэта было задумана, каб адцягнуць увагу грамадзтва ад эканамічнага крызісу. Але гэта не дапамагло. Быў выбух — гэта была трагедыя, я не хачу прымяншаць сур’ёзнасьць сытуацыі. Аднак людзі жылі далей і не надалі гэтаму шмат увагі. Дык вось, мне здаецца, што гэты неверагодны арышт двух чалавек, пасьпешлівы суд, які відавочна не адпавядаў міжнародным стандартам, і вось цяпер гэты сьмяротны прысуд, каб гэтыя хлопцы не маглі нічога расказаць. Усё гэта падаецца мне вельмі падазроным.\nКалі адбыўся выбух, я быў у Эўропе, і чалавек, зь якім я ў той момант быў, меў такую самую рэакцыю. Ён сказаў: выглядае зусім як у Расеі ў 1999 годзе. Так што мне здаецца вельмі падазроным гэты выбух, дакладней, гэтыя чатыры выбухі, гэтак жа як і выбух у Расеі ў свой час. Я думаю, міжнародная супольнасьць мусіла б выступіць з сур’ёзным пратэстам. Сем’і гэтых дваіх заклікалі аб дапамозе, і я адчуваю, што на нас ляжыць адказнасьць адказаць на гэты заклік.\nпра эканамічны крызіс у Беларусі:\nБеларусь сутыкнулася цяпер зь небывалым эканамічным крызісам, за які нясе адказнасьць Лукашэнка. У гэтым крызісе вінаватыя не эканамічныя санкцыі і ня Захад. Ён узьнік таму, што Лукашэнка безадказна павысіў заробкі і пэнсіі перад выбарамі, калі ўлады не маглі сабе гэтага дазволіць. У выніку Беларусь перажывае найгоршы эканамічны крызіс ад часоў распаду Савецкага Саюзу. Лукашэнка ў адчаі. Яму патрэбныя грошы. І таму цяпер ён спрабуе распрадаць усю маёмасьць, якую можа, каб толькі застацца пры ўладзе. Мы пабачылі гэта 10 дзён таму, калі ён сустрэўся з расейскімі афіцыйнымі асобамі і пагадзіўся прадаць Белтрансгаз. Як я ўжо сказаў, гэта вельмі сумная падзея, бо Белтрансгаз — гэта, відаць, самая каштоўная маёмасьць, якую мае Беларусь. І калі расейцы перанялі над ім кантроль, гэта вельмі дрэнна.\nЯ лічу, што Захад мусіць паставіць пад сумнеў гэтую зьдзелку. І беларусы мусяць паставіў яе пад сумнеў, бо яна была праведзеная вельмі непразрыста, безь ніякага конкурсу. Яна была адбылася закрыта, расейскія афіцыйныя асобы ўжылі несумленныя сродкі, каб Лукашэнка мог застацца пры ўладзе.


Другое вяселле Васіля і Ганны — Малорита. Малоритский район. Голас часу. Районная газета.\n16.03.2012 194 Анжелика 0 Comment\nЛюдзі па-рознаму знаёмяцца, сыходзяцца і ствараюць сем’і. У Ганны і Васіля Пішчыкаў з в.Нікольская гэта было прыкладна так.\nЯна нарадзілася і вырасла ў в.Збураж. А вось у Нікольскую стала ездзіць па суботах у госці да старэйшай сястры Ніны, якая туды выйшла замуж. А Васіль быў мясцовым, нікольскім хлопцам. Неяк на танцах ён звярнуў увагу на незнаёмую дзяўчыну, якая прыгожа танцавала. Употайкі любаваўся ёю, але не асмельваўся падысці. Тое ж самае было і на другі, і трэці раз… Ганна ўскружыла хлопцу галаву, сама таго не ведаючы. Да сястры дзяўчына прыязджала звычайна раз на месяц. Таму кожную сустрэчу хлопец чакаў з нецярпеннем і вельмі злаваўся, калі Ганна па нейкай прычыне не з’яўлялася. А вось аднойчы ўсё ж такі набраўся храбрасці і запрасіў дзяўчыну на танец.\n-Так мы і пазнаёміліся, — успамінае Ганна Самуілаўна. – Васіль мне таксама спадабаўся з першага погляду. А падкупіў яшчэ і тым, што выдатна іграў на гармоніку. Віртуозна, як сапраўдны прафесіянал.\n-А Ганна зачаравала тым, што мела прыгожы голас, — кажа Васіль Іванавіч. – Як заспявае, заслухаешся. Любая песня ў яе гучала неяк па-асабліваму,шчыра, душэўна, пранікнёна. Здаецца, ніхто так не ўмеў выводзіць песні, як яна. З гэтага моманту і сталі проста сябраваць. Сустракаліся не часта. А бачыцца вельмі хацелася, было неадольнае жаданне пачуць хоць адно слова чалавека, у якога закахаўся. Таму я вечарамі сядаў на веласіпед і круціў педалі ў Збураж да сваёй Ганны. Здавалася, каб супакоіць сэрца, дастаткова было аднаго імгнення, аднаго погляду ў вочы.\nВасіль і Ганна сустракаліся на працягу 2 гадоў. Гэтага часу хапіла ўдосталь, каб усебакова і дасканала, да драбніц, вывучыць усе рысы характару сваёй палавіны. Ганна ж патрабавальнай была да будучага мужа, ды і Васіль хацеў, каб побач усё жыццё ішла надзейная сяброўка. Таму толькі 24 лютага 1962г. у Гвозніцкім сельскім Савеце быў зарэгістраваны шлюб Васіля Пішчыка і Ганны Навумчык.\n-Нам жа тады было абаім толькі па 19 гадоў, — гаворыць Ганна Самуілаўна. – Што мы на той час ведалі пра сямейнае жыццё? Па шчырасці сказаць, амаль нічога. Дзеці ж. Але я вырашыла, што ў нашай сям’і адносіны паміж мужам і жонкай будуць такія, як у маіх бацькоў. Хацелася простага чалавечага шчасця і ўзаемапаразумення, адкрытасці і ладу ў сям’і. У гэта я чамусьці ўпэўнена верыла.\nТак яно і атрымалася ў сумесным жыцці Пішчыкаў. Спачатку маладыя жылі ў Збуражы, а пасля пераехалі ў Нікольскую. Нарадзіўся першы сын. Хутка Васілю прыйшла павестка на службу ў армію. Хлопец паехаў у ваенкамат і здолеў атрымаць адтэрміноўку на год. Пасля аднаго года і сямі месяцаў сямейнага жыцця Васіля ўсё ж такі прызвалі ў армію на 3 гады ў Белгарад.\n-Пісьмы ад Васіля атрымлівала калі не кожны дзень, то праз дзень, — кажа Ганна Самуілаўна. – Паштарка нават стала крыўдзіцца на мяне, што так часта ёй даводзіцца насіць лісты ад майго мужа. “І што ён табе такое паведамляе?” – не раз пыталася яна. А я, смеючыся, казала, што ў каханні прызнаецца, і кожны раз па-іншаму. Пісьмы нас духоўна ядналі праз сотні кіламетраў, надавалі веры і сілы.\nЗа выдатную службу Васіль атрымаў адпачынак.\n— У мяне быў стымул для гэтага, — прыгадвае Васіль. – Вельмі хацелася прыехаць дадому, пабачыць жонку і сына, прытуліць іх да сябе, пачуць ласкавыя і такія непаўторныя галасы.\n…Пасля заканчэння тэрміну службы Васіль вярнуўся ў родную вёску. Яго на парозе роднай хаты сустракала жонка ўжо з 2 сынамі, Васілём і Генадзем.\nВасіль і Ганна шмат гадоў прапрацавалі ў калгасе “Перамога”. Яна – паляводам, брыгадзірам, памочнікам брыгадзіра, кладаўшчыком, ён – трактарыстам-машыністам, памочнікам брыгадзіра, сталяром, вартаўніком.\n-Мы ж нікому ніколі і ні ў чым не зайздросцілі, — прызнаецца Ганна Самуілаўна. – Хацелася, каб было і тое, і другое, але не заўсёды хапала на гэта сродкаў. Таму часта эканомілі на адным, каб набыць іншае, неабходнае. На першым плане былі дзеці. Усё ім. Мы з мужам імкнуліся выхаваць дзяцей сапраўднымі людзьмі. Думаю, што з гэтым мы здолелі справіцца.\nГэта, сапраўды, так. Усе шасцёра дзяцей Ганны і Васіля Пішчыкаў, вылецеўшы з роднага гнязда, трывала сталі на ногі, добра ўладкаваліся ў жыцці. Васіль, Галіна і Святлана працуюць у “Савушкіна”, Наталля стала прадаўцом Маларыцкага райспажыўтаварыства, Віктар – жыве і працуе ў Антопалі (Драгічынскі раён), Генадзь – капітан міліцыі ў запасе, зараз — начальнік транспартнага ўчастка газапрамысловай здабычы ў Новым Урэнгоі. Акрамя таго, Ганна Самуілаўна ўзнагароджана медалямі мацярынства: ІІ ступені – у 1974г., і І ступені — у 1982г.\nУся вялікая сям’я Пішчыкаў не так часта збіраецца разам. Жыццё ёсць жыццё, таму ўсе дзеці, 11 унукаў і 2 праўнукі за адным сталом у Нікольскай гасцююць толькі тады, калі на гэта ёсць сур’ёзная нагода. А 24 лютага – адна з такіх дат. У гэты дзень Ганна Самуілаўна і Васіль Іванавіч адзначалі 50 гадоў сумеснага жыцця. Яны з ледзь прыкметным хваляваннем, паважна, не спяшаючыся, увайшлі ў залу рэгістрацыі сямейных урачыстасцей Маларыцкага ЗАГСа. Урачыста, у сямейным коле, разам з роднымі і блізкімі, Васіль і Ганна Пішчыкі сімвалічна зарэгістравалі сваё залатое вяселле.\n…Настае самы незабыўны і доўгачаканы момант, да якога Пішчыкі поплеч, у згодзе і каханні, ішлі паўстагоддзя. Антаніна Пішчык, загадчыца аддзела ЗАГС, просіць Васіля Іванавіча і Ганну Самуілаўну змацаваць сваімі подпісамі ў Ганаровым акце сімвалічнай рэгістрацыі 50-гадовы перыяд сумеснага жыцця. Дзеці пісьмова пацвярджаюць шчаслівыя шлюбныя адносіны бацькоў, якія на цырымоніі сталі ганаровымі сведкамі. Пасля Уладзімір Бойка, старшыня раённага савета ветэранаў, Васілю і Ганне ўручыў Ганаровы акт рэгістрацыі залатога вяселля. “Маладыя” абменьваюцца залатымі пярсцёнкамі і першым залатым пацалункам. Далей – самыя шчырыя, сардэчныя, цёплыя і незабыўныя словы віншаванняў-пажаданняў ад дзяцей і родных. Мора кветак, слёзы шчасця і радасці, успаміны. Павіншаваць Пішчыкаў з юбілеем шлюбнага жыцця прыйшлі таксама: Адам Бідзюра, старшыня Олтушскага сельскага Савета; Іван Мелянчук, намеснік дырэктара СВФ “Савушкіна”; народны хор ветэранаў ГДК пад кіраўніцтвам Галіны Бягеза.\nНа здымку: Васіль і Ганна Пішчыкі з в.Нікольская ў час сімвалічнай рэгістрацыі свайго залатога вяселля.\n← ПАБЫВАЛІ Ў ГІСТАРЫЧНЫХ МЯСЦІНАХ\nАмерыканская вучоба арэхаўскіх вучняў →


Wood conference tables | Custom Wood Conference Tables in NYC, NY, LI, NJ, CT, PA-Wood Touch\nCustom wood conference tables in NYC NJ NY LI CT PA\nAt Wооd Touch LLC, аll оf оur custom wood conference tables саn bе dеѕіgnеd ѕресіfісаllу fоr уоur оffісе uѕіng ѕtаndаrd оr сuѕtоm ѕіzеѕ tо mееt уоur rеԛuіrеmеntѕ. Our еxесutіvе tаblеѕ аrе dеѕіgnеd tо реrfоrm аnd іntеgrаtе bеаutіfullу wіth hіgh-еnd, hіgh-tесh, аnd hіghlу сrеаtіvе wоrkѕрасеѕ. From bоаrdrооm ѕоlutіоnѕ tо hіghlу еffесtіvе соllаbоrаtіvе ѕрасеѕ, thе орtіоnѕ аrе аlmоѕt еndlеѕѕ. Fееl frее tо select frоm оur аѕѕоrtmеnt оf fіnіѕhеѕ, fеаturеѕ аnd еdgе dеtаіlѕ.\nYоu’d аgrее wіth us thаt thеrе іѕ the nееd fоr a gооd wood conference table fоr bоаrdrооmѕ, mееtіngѕ, рrеѕеntаtіоnѕ, ріtсh іdеаѕ, аnd ѕо оn. An оrdіnаrу tаblе оr соffее tаblе wоn't juѕt сut іt. Mееtіng Rooms оr Cоnfеrеnсе Rооmѕ саn bе thе fосаl роіnt оf аnу buѕіnеѕѕ, ѕо еvеrу buѕіnеѕѕ nееds thе vеrу bеѕt in wood conference room table tо рut fоrth thе bеѕt іmрrеѕѕіоn аnd рrоvіdе аn еxсеllеnt mееtіng ѕрасе fоr еmрlоуееѕ tо gеt оrgаnіzеd.\nArе уоu wіllіng to рurсhаѕе соnfеrеnсе tаblеѕ over аnd оvеr аgаіn? Nо, right? Thаt’ѕ whу уоu nееd tо gеt thе rіght оnе. Cоnѕіdеrіng thе іmроrtаnt thіngѕ thаt hарреn аrоund соnfеrеnсе tаblеѕ, thе оnе уоu ѕеlесt fоr уоur оffісе ѕhоuld rеflесt уоur buѕіnеѕѕ іmаgе аррrорrіаtеlу.” Sоlіd, іmрrеѕѕіvе, ѕubѕtаntіаl” - thеѕе аrе thе ԛuаlіtіеѕ Wооd Tоuсh соnfеrеnсе tаblеѕ роѕѕеѕѕ\nOur wооd соnfеrеnсе tаblеѕ аrе сrаftеd wіth thе еxԛuіѕіtе wоrkmаnѕhір аnd wе uѕе thе fіnеѕt wооdѕ аnd mаtеrіаlѕ to сrеаtе thе bеѕt office furnіturе аvаіlаblе. Wе dеѕіgn рrеmіum сuѕtоm wood conference room tables іn mаnу tуреѕ оf nаturаl wооdѕ, ranging from Afrісаn mаhоgаnу, blасk wаlnut, mарlе, Amеrісаn сhеrrу wооd, ѕареlе, rеd оаk, wіth ѕеvеrаl сhоісеѕ оf оthеr hаrdwооdѕ hаndmаdе tо реrfесtіоn.\nWood Conference tables and custom iron metal bases


Іван Навуменка - Вераніка — Кароткі змест / Краткие содержания\nГлавная → Беларуская літаратура → Іван Навуменка → Іван Навуменка - Вераніка\nІван Навуменка - Вераніка\nСвае галоўныя экзамены "семнаццацігадовыя" здавалі ў ваенны час, калі, як адзначаў пісьменнік, "мы проста не маглі жыць без подзвігаў". Адзін са сваіх твораў — гераічнае і рамантычнае апавяданне "Вераніка" — аўтар прысвяціў услаўленню подзвігаў моладзі ваенных гадоў.\nПадзеі ў творы разгортваюцца перад самай вайною. У дзевяты клас прыходзіць новая вучаніца — Вераніка Хмялеўская, у якую адразу ж закахаліся ўсе хлопцы іхняга выпуску. Прывабная дзяўчына сярод усіх для "пікіроўкі" па ўсіх пытаннях, нават самых нязначных, выбірае Славу Загароўскагага. Усе спробы сяброў неяк паяднаць герояў былі марнымі: "З гэтага часу пайшла ўжо адкрытая вайна Веранікі са Славам. Не праходзіла дня, каб яны не абмяняліся якімі-небудзь колкасцямі. Вераніка зневажала Славу як магла. Яна высмейвала кожны яго крок, кожнае яго слова. Слава не заставаўся даўжніком. Ён таксама не шкадаваў з'едлівых кепікаў у адрас Веранікі. Так яны скончылі дзевяць класаў". А праз год пачалася вайна. Страшная і крывавая вайна, якая не пашкадавала і вучняў гэтага класа. Хлопцаў з вайны вярнулася толькі шасцёра. Галоўны герой твора, як і астатнія яго аднакласнікі, жыў з цяжкім пачуццём віны за тое, што не змог выратаваць Вераніку: "Яе расстралялі фашысты ў нашай Малінаўцы яшчэ ў сорак другім годзе за тое, што яна друкавала на машынцы лістоўкі". "Расстралялі Вераніку каля самай рэчкі, у бярозавым гайку, там яна і пахавана" — гэтыя словы пісьменніка прымушаюць скалануцца сэрца ад усведамлення трагізму падзеі.\nЗаканчваецца апавяданне паведамленнем пра тое, што ў Вераніку было шмат закаханых, але Слава Загароўскі пранёс сваё каханне праз усе гады ліхалецця. Ён часта прыходзіць на бераг невялікай рэчкі, дзе пахавана дзяўчына, "падоўгу ходзіць там і пра нешта думае".\nНіжэй пададзены поўны варыянт апавядання Івана Навуменкі "Вераніка"\nНаш дзесяты клас быў гераічны. Нас у класе было шаснаццаць хлопцаў, і амаль усе мы марылі пра подзвігі. Чатырнаццаць з шаснаццаці збіраліся паступаць толькі ў ваенныя вучылішчы. Астатніх двух — Федзю Пячкура і Валерыя Самасада, якія разлічвалі трапіць у «цывільныя» інстытуты, — мы за вочы называлі дэзерцірамі. Адносна Федзі думкі, праўда, крыху разыходзіліся. Федзеў бацька, стрэлачнік, сагітаваў сына прабівацца ў чыгуначны інстытут. Ён даказваў, што інжынер-чыгуначнік — самая лепшая прафесія на свеце. Федзя, які жыў ля самай чыгункі і іншы раз дапамагаў бацьку чысціць стрэлкі, пагаджаўся з гэтым, за што мы і лічылі яго адступнікам, бо яшчэ год назад Федзя таксама стаяў за ваеннае вучылішча. Усё ж Федзю рабілася сякая-такая скідка. У ваенны час чыгуначнікам таксама прыходзіцца нялёгка, гэта мы добра ведалі.\nВалерыю Самасаду скідкі не рабілася ніякай. Ён збіраўся паступаць на біялагічны факультэт, лавіў матылькоў, засушваў усялякую траву. I таму ў нашых вачах ён быў страчаны для арміі чалавек. Валерый і сам не таіў сваіх чыста цывільных намераў. Ён ніколі не купляў часопіса «Огонёк», дзе штотыдзень друкаваліся агляды з еўрапейскага, афрыканскага і азіяцкага тэатраў ваенных дзеянняў, не цікавіўся ваеннай справай і нават не здаў нормы на значок «Юны варашылаўскі стралок». Валерый мог цэлую гадзіну расказваць пра якога-небудзь жука-вадзяніка, якога ён злавіў сачком у сажалцы, і мы на Валерыя хутка махнулі рукой.\nУсе ж астатнія цвёрда наважылі прысвяціць сябе вайсковай справе. Былі ў нас свае авіятары, артылерысты, маракі, агульнавайсковыя камандзіры, нават ваенны ўрач і інтэндант. Падрыхтоўка да паступлення ў ваенныя вучылішчы ішла адпаведна намі ж распрацаванай сістэме. Кожны з нас раніцай абліваўся халоднай вадой і ўсялякім спосабам развіваў сваю мускулатуру. Найбольшых поспехаў у гэтым дамогся Слава Загароўскі. Калі ён у локці згінаў руку, яго мускулы станавіліся цвёрдымі, як камень. На турніку Слава падцягваўся чатырнаццаць разоў і на адной правай руцэ — пяць разоў. Ён далей за ўсіх кідаў гранату, хутчэй за ўсіх бегаў. Пад вадой Слава мог трымацца цэлых сто сем секунд.\nАднойчы, яшчэ ў час канікулаў, мы рашылі праверыць сваю вытрымку на голад. Слава нічога не еў чатыры дні. Ён піў толькі ваду. Усе астатнія вытрывалі без яды па два дні. Толькі Грыша Селязень пражыў без харчу ўсяго адзін дзень. Пад вечар ён не вытрываў і наеўся. Расказвалі, што Грыша ўвабраў усё тое, чаго не з’еў за дзень галадоўкі.\nКалі гаварыць пра Грышу, то мы не былі ўпэўнены, што яго прымуць у ваеннае вучылішча. Ростам ён быў ніжэй за ўсіх, на турніку падцягваўся ўсяго два разы, ды і то яго туды падсаджвалі. Любая дзяўчына магла кінуць гранату далей за Грышу. I ўсё-такі Грыша Селязень не адступаў ад свайго намеру трапіць у ваеннае вучылішча. Ён шэсць разоў узапар прагледзеў кінакарціну «Если завтра война», лепш за другіх ведаў воінскія знакі на пятліцах і рукавах, вывучыў на памяць біяграфію Аляксандра Суворава.\nТады мы параілі Грышу паступаць у інтэнданцкае вучылішча. Нельга было ўсё ж адмаўляць яго вайсковых заслуг. А што датычыць фізічнай загартоўкі, то для інтэндантаў яна не так ужо і патрэбна. Сядзі сабе на складзе і лічы патроны. Грыша згадзіўся стаць інтэндантам. Ён ірваўся ў войска і таму не адмаўляўся ні ад якой службы.\nАдным словам, наш дзесяты клас, калі гаварыць аб яго мужчынскай частцы, быў амаль цалкам гераічны. Усе мы, хто рыхтаваўся ў ваенныя вучылішчы, здалі нормы на чатыры абаронныя значкі: ГПА, ГСА, ППХА, ЮВС, не прапускалі ніводнага ваеннага фільма і прагна чыталі ўсё, што паведамлялася пра баі на еўрапейскім кантыненце, у Лівійскай пустыні і на прасторах вялікага Кітая,\nНаша захапленне вайсковай справай было не выпадковым. Мы цвёрда ведалі, што калі-небудзь капіталісты нападуць на нас, бо яны ж не хочуць перамогі сусветнай рэвалюцыі. I нашы хлопцы рыхтаваліся да абароны.\nВядома, была і другая прычына, чаму мы проста не маглі жыць без подзвігаў. Амаль кожны з нас падаў заяву на атрыманне пашпарта, і нас вось-вось павінны былі занесці ў спіскі для галасавання. Усе нашы хлопцы без выключення завялі сабе прычоскі. Мы адпрасоўвалі сабе штаны і пільна сачылі за тым, каб была роўная складка. Мы іншы раз парушалі рэжым школьніка і пасля кінасеанса аставаліся на танцы. Нас пачыналі хваляваць зорныя майскія вечары, прыцішаны шэпт на лавачках у скверыку і задуменныя пералівы гармоніка дзе-небудзь на ціхай вуліцы. Вось чаму нам больш за якую-небудзь другую падабалася песня «Любімы горад». У ёй спявалася пра вялікія подзвігі, аб якіх мы марылі, і пра вялікае каханне, якога мы чакалі як узнагароды за гэтыя подзвігі.\nШто ж датычыць кахання, то ў нашым дзесятым класе па-сапраўднаму закаханы быў толькі Слава Загароўскі. Пра гэта ведалі не толькі вучні, але, мабыць, і настаўнікі. Толькі сам Слава ніколі не раскрываў свой сакрэт. Ён быў горды і зацяты, гэты Слава, і хлопцы ніколі да яго не прыставалі з роспытамі.\nЯшчэ калі мы вучыліся ў дзевятым класе, да нас прыйшла новая вучаніца — Вераніка Хмялеўская. Бацьку яе, палкоўніка, паранілі на фінскай вайне, і ён прыехаў жыць у нашу ціхую Малінаўку. Вераніка была вельмі прыгожая. Такая прыгожая дзяўчына яшчэ не вучылася ў нашай школе. На яе можна было глядзець, не адрываючы вачэй, усе шэсць урокаў. Вераніка прыгожа хадзіла, прыгожа сядзела за партай, прыгожа размаўляла. У яе ўсё было прыгожае: смуглявы твар, пастава, сінія вочы, доўгая каса, смех — усё тое, што дадзена чалавеку ад нараджэння і чаго не купіш ні за якія грошы.\nКалі гэта можна назваць закаханасцю, то ўсе нашы хлопцы не былі раўнадушныя да Веранікі. На перапынках мы дурэлі, бораліся, мераліся сілай. I ўсё гэта рабілі, мабыць, толькі для таго, каб звярнуць на сябе ўвагу Веранікі. Нават Валерый Самасад аднойчы цэлы дзень нешта даводзіў Вераніцы пра райскую птушку, якая жыве ў далёкай Інданезіі. Але дзяўчына не выназвала ні да кога асаблівай прыхільнасці. Яна размаўляла з усімі аднолькава: ветліва, прыязна, і болей нічога.\nНашы хлопцы не сумняваліся: любая дзяўчына з дзесятага класа дазволіла б сябе праводзіць дадому, каб з ёй пайшоў Слава. Да прыходу Веранікі самай прыгожай у класе лічылася Ліда Шашолка. Калі яшчэ ў дзевятым класе быў навагодні бал-маскарад, яна, надзеўшы маску цыганкі, цэлы вечар хадзіла ўслед за Славам і набівалася яму паваражыць. Ліда ў той вечар танцавала толькі з ім. Пасля хлопцы цішком перадавалі адзін аднаму атрыманыя ад дзяўчат звесткі, што Ліда нібыта прызначала Славу спатканне і што ён ад гэтага спаткання адмовіўся. Ліда нам не вельмі падабалася. Залішне ўжо яна задзірала нос. Таму на яе прыгажосць ніхто не звяртаў увагі: мы былі задаволены Славам, што ён не захацеў сябраваць з гэтай ганарыстай Лідай.\nI вось прыйшла да нас Вераніка. Была ўжо апошняя чвэрць навучальнага года. Вераніка паявілася ў класе ў той дзень, калі мы павінны былі рашаць кантрольную па геаметрыі з прымяненнем трыганаметрыі. Задачы абяцалі нам цяжкія. На іх рашэнне адвялі цэлых два ўрокі. Нам было не да Веранікі ў гэты дзень.\nАле іменна тады клас і зразумеў, што за дзяўчына прыйшла да нас. Калі настаўнік раздаваў нам праштампаваную паперу на чарнавікі і чыставікі, ён у нерашучасці спыніўся перад задняй партай, за якую села новенькая дзевяцікласніца.\n— Вы ж прапусцілі цэлых два тыдні, — сказаў настаўнік. — Можаце цяпер не пісаць. У нас будзе яшчэ. адна кантрольная, у самым канцы чвэрці.\nВераніка ўзяла лісткі, нічога не адказаўшы.\nУ той дзень мы не звярталі ўвагі на новенькую. Хапала нам клопатаў і без яе.\nВераніка напомніла дзевятаму класу аб сваім існаванні сама. Празвінеў званок з першага ўрока, але ніхто не падымаў галавы ад сваіх лісткоў. Задачы настаўнік сапраўды даў цяжкія. I вось у гэты момант з-за сваёй задняй парты паднялася Вераніка і падышла да стала. Яна паклала перад настаўнікам рашэнне, перапісанае начыста. Клас застыў у нямым чаканні. Настаўнік таксама не ведаў, што рабіць.\n— Вы пасядзіце, — сказаў ён. — Я зараз праверу.\nВераніка пайшла на сваю заднюю парту. Клас нічога не рабіў. Усе пазіралі на настаўніка і чакалі, што ён скажа.\n— Правільна! — узрадавана прамовіў нарэшце настаўнік.— Усё правільна. Цяпер я за вас не баюся.\nСлава Загароўскі, які сядзеў на першай парце, моцна пачырванеў. Яшчэ не было выпадку, каб ён першы не рашыў задачы ці не напісаў укладання. Цяпер жа яго абагналі. I абагналі не тыя, з кім ён усё-такі мераўся сілай, а нейкая дзяўчынка, якой дагэтуль ніхто не ведаў.\nУ класе ў той дзень гаварылі толькі пра Вераніку. На ўроках хлопцы непрыкметна кідалі позіркі на заднюю парту, дзе сядзела новенькая. Выказваліся розныя здагадкі і меркаванні, якія, аднак, яшчэ болей заблытвалі справу. Нехта сказаў, што Вераніка другагодніца і таму так хутка рашыла задачу. Гэтая здагадка была абвергнута самімі дзяўчатамі. Яны ўжо ведалі пэўна, што Вераніка ніякая не другагодніца. Было выказана меркаванне, што Вераніка так добра ведае матэматыку таму, што вучылася ў ленінградскай школе. Ленінград — гэта ж не Малінаўка. Там і настаўнікі лепшыя, і патрабаванні большыя. Але і гэтая думка пераважнай большасцю галасоў была адхілена. Мы ведалі, што наша школа не благая, бо ўсе, хто ездзіў паступаць у ленінградскія і маскоўскія інстытуты ці вучылішчы, яшчэ не правальваліся на экзаменах.\nНайбольш верагоднае меркаванне выказаў Грыша Селязень. Ён заўсёды аб усім самым важным даведваўся першы. Пасля Грышавага паведамлення справа Hiбыта стала яснай, мы пранікліся яшчэ большай павагай да Веранікі.\n— Бацька Веранікі палкоўнік-артылерыст, — дакладваў Грыша. — А ў артылерыі без матэматыкі ні кроку, гэта ж ясна. Вось ён і займаецца з дачкою матэматыкай.\nСапраўды з Грышам можна было згадзіцца. Але мінуў тыдзень, і прыйшлося адкінуць гэтую апошнюю здагадку. Вераніка рабіла трыумфальнае шэсце па ўсіх навуках, якія выкладаліся ў дзевятым класе. Яе ўкладанне па рускай літаратуры зачытвалі перад усім класам. Яна першай зрабіла кантрольны пераклад з англійскай мовы. Ёй паставілі выдатныя адзнакі па фізіцы, хіміі, геаграфіі, чарчэнню.\n— Зубрылка, — сказала аднойчы ў адрас Веранікі Ліда Шашолка. — Сядзіць дома і зубрыць дзень і ноч. Ведаю я такіх...\nЛідзе хлопцы не далі дагаварыць. Болей за яе самую не зубрыў ніхто. Але ж гэта не дапамагала ёй стаць выдатніцай.\nПазней выявіліся і другія таленты Веранікі. Яна ўмела іграць на піяніна і добра спявала. Здала яна таксама нормы на ўсе абаронныя значкі. Кніг Вераніка перачытала столькі, што ёй можна было толькі зайздросціць.\n— У прыродзе сустракаюцца выключныя экземпляры, — выказаўся аднойчы Валерый Самасад. — Ім дадзена болей, чым астатнім. Гэта можна наглядаць у царстве раслін, жывёл і таксама на людзях. Вераніка — багата адароны чалавечы тып...\n— Сам ты тып, — абрэзалі Валерыя. — Раўняе жывёлу з чалавекам.\nЗ таго часу і пачалося прытоенае, глыбока схаванае спаборніцтва паміж Славам Загароўскім і Веранікай. Слава, вядома, уступаў дзяўчыне. Ён не прачытаў столькі кніг, ён нават баяўся падыходзіць да школьнага піяніна, якое стаяла ў піянерскім пакоі. Калі Вераніка адказвала ўрок, ёю можна было заслухацца. Мала таго што гаварыла яна выразна, правільна будуючы кожны сказ, у яе яшчэ быў надзвычай прыемны голас, і сама яна ў гэты час проста ззяла...\nСлава таксама меў тысячу выдатных якасцей, якія маглі падабацца любой дзяўчыне. Ён быў самы смелы, самы разумны, самы моцны. Рэдка ж спалучаюцца ў адным чалавеку ўсе гэтыя адменныя якасці. Але Вераніка нібыта не заўважала Славы. Яна глядзела на яго, як і на ўсіх астатніх, і не аддавала яму ніякай перавагі перад другімі.\nА далей пайшло яшчэ горш.\nАднойчы перад самымі экзаменамі Слава зрабіў выдатную стойку, якая назаўсёды запомнілася ўсім, хто тады вучыўся ў дзевятым класе. Ён стаў на рукі на першай парце і так прайшоў увесь рад, да самай апошняй парты. Хлопцы былі ў захапленні. Слава высока трымаў гонар тых, хто наважаў прысвяціць сваё жыццё высакароднай вайсковай справе.\nАле Вераніка не толькі не ўхваліла гэтага ўчынку, а кават зняважыла Славу.\n— Не вялікі гонар падняць ногі вышэй галавы,— сказала яна.— Збіраешся паступаць у цырк, то навошта скакаць па партах...\nГорш абразіць было нельга. З гэтага часу пайшла ўжо адкрытая вайна Веранікі са Славам. Не праходзіла дня, каб яны не абмяняліся якімі-небудзь колкасцямі. Вераніка зневажала Славу як магла. Яна высмейвала кожны яго крок, кожнае яго слова. Слава не заставаўся даўжніком. Ён таксама не шкадаваў з’едлівых кепікаў у адрас Веранікі. Так яны закончылі дзевяты клас.\nУ дзесятым класе працягвалася тое ж самае. Вераніка не прызнавала за Славам ніякіх дадатных якасцей. Яна яго падкалвала яшчэ больш, чым раней. Хлопец плаціў дзяўчыне тым самым. Але дзесяцікласнікі паразумнелі. Хітрыя ад прыроды дзяўчаты хутка скемілі, што гэта вайна ідзе не так сабе. Здагадка паміж тым пакрысе пацвярджалася. Калі Славу намякалі, што ён нераўнадушны да Веранікі, то хлопец адразу мяняўся з твару. Ён чырванеў, гарачыўся, бянтэжыўся і гэтым самым выдаваў сябе з галавой. Ліда Шашолка проста ненавідзела Вераніку. Яна заўсёды станавілася на бок Славы ў яго паядынках з Веранікай, але гэтай падмогі Слава быццам не заўважаў.\nПасля аднаго выпадку мы пераканаліся, што і Вераніка нападае на Славу не проста так. На Кастрычніцкія святы ў школе быў наладжаны вечар. На яго прыйшлі не толькі вучні, але і выпускнікі школы, якія вучыліся цяпер у інстытутах. На вечары быў і свой школьны лейтэнант. Ён закончыў дзесяцігодку два гады назад і прыехаў у Малінаўку на пабыўку. Вераніка прыйшла на вечар у новай сукенцы, і з яе не спускалі вачэй ні студэнты, ні лейтэнант. Усе запрашалі Вераніку танцаваць. Але яна адмаўлялася. Яна сядзела ціхая і задуменная. Такой яе не бачылі ніколі.\nБыў на вечары і Слава. Ён сеў побач з Лідай Шашолкай, і яны аб нечым доўга размаўлялі. Пасля пайшлі танцаваць. Ліда танцавала ўвесь час са Славам, здавалася, што ім абоім было вельмі весела.\nВераніка не даседзела да канца вечара. Яна знікла неяк ціха і непрыкметна. Ніхто не бачыў, калі яна пайшла.\nПасля гэтага Вераніка перамянілася. Яна стала нейкай строгай, задуменнай. На Славу яна болей не нападала. Яна проста старалася яго не заўважаць.\nПра тое, што паміж Славам і Веранікай нешта ёсць, цяпер ужо ведаў увесь наш клас. Толькі гэта былі дзіўныя, незразумелыя адносіны. I Слава, і Вераніка пазбягалі адзін аднаго, ніколі паміж сабой не размаўлялі і не сустракаліся. З нашага дзесятага класа болей ніхто не быў закаханы, і мы з трывогай глядзелі на гэтых дваіх, якія так упарта таіліся адно ад другога.\nТак прайшоў той апошні год нашага навучання ў школе. За гэты год мы ўсе пасур’ёзнелі і сталі трошачкі болей шанаваць адзін аднаго. Нам усім трэба было рабіць нейкі крок у невядомае жыццё, і гэта прыкметна зблізіла, з’яднала клас. Толькі Слава і Вераніка па-ранейшаму пазбягалі паміж сабою сустрэч і размоў.\nНадыходзіў май, наш апошні школьны май. Усім класам мы згаварыліся пайсці ў лес па дзеразу. Гэты паход у лес мы прыдумалі не толькі для таго, каб нарваць лапак і ўпрыгожыць сваю школу, мы хацелі як-небудзь звесці Славу з Веранікай і пакінуць іх дзе-небудзь адных. Няхай бы яны нарэшце памірыліся. Хопіць ім гуляць у хованкі...\nСвой план мы здзейснілі. Мы зрабілі так, што Слава з Веранікай засталіся ўдваіх на адной дзялянцы. Яны проста не маглі не пагаварыць адно з другім. Мы радаваліся, што яны нарэшце паміж сабой аб усім дамовяцца.\nАле ніякай добрай гаворкі паміж Славам і Веранікай, відаць, не адбылося. Слава выйшаў з лесу маўклівы і змрочны. Веранікі мы наогул не маглі дачакацца. Яе ў лесе не было...\nМы неслі ў школу дзеразу і размаўлялі аб усім пабочным. Адчувалі сябе ўсе няёмка. Каля рэчкі нас дагнала Вераніка. Яна была вясёлая, узбуджаная. Слава на дзяўчыну не глядзеў. Вераніка весялілася, а ён рабіўся ўсё больш змрочны...\nЗ гэтага часу ўсё зноў пайшло па-ранейшаму, Вераніка пры ўсякім выпадку падкалвала Славу, высмейвала і пацяшалася з яго. Толькі Слава цяпер маўчаў. Нешта нібы звязала яму язык. Мы думалі, што гэтым незразумелым адносінам не будзе канца.\nАле канец наступіў. Ён наступіў нават раней, чым яго чакалі. Наш дзесяты клас вытрымаў свае апошнія экзамены, і цяпер ішла падрыхтоўка да развітальнай урачыстасці. Вераніка, Слава і Валерый Самасад заслужылі атэстаты выдатнікаў, а ўсе астатнія самыя звычайныя атэстаты. Гэтыя атэстаты нам павінны былі выдаць на школьным вечары. Мы, чатырнаццаць хлопцаў, свайго намеру не змянілі. Мы збіраліся паступаць у ваенныя вучылішчы.\nАле вечара ў той год не было. Атэстаты нам аддалі без ніякай урачыстасці. Пачалася вайна, напаў Гітлер.\nУсіх хлопцаў на трэці дзень вайны выклікалі ў ваенкамат. Нам знялі машынкай прычоскі і ўсім шаснаццаці загадалі быць вечарам на станцыі. На станцыю прыйшлі праводзіць нас усе дзяўчаты дзесятага класа. Прыйшла і Вераніка. Яна стаяла ў купцы дзяўчат маўклівая і, здавалася, нават спалоханая. Дзяўчаты гаварылі, жадалі нам хуткай перамогі і звароту дамоў, а яна маўчала. У яе не было для нас ніякіх слоў.\nМы і на гэты раз здагадаліся, што трэба зрабіць. Мы трошкі адышліся ўбок з такім разлікам, каб Вераніка асталася адна са Славам Загароўскім. I яна асталася. Вераніка нешта гаварыла Славу, яна была ўсхваляваная і ад гэтага яшчэ болей прыгожая. Але нам было няёмка падслухоўваць чужую размову. Таму ніхто не ведаў, што сказала тады Вераніка Славу. Мы толькі бачылі, як яна паправіла на штрыфелі Славінага пінжака значок «Юны варашылаўскі стралок».\nТакой Вераніку мы запомнілі назаўсёды. Болей яе нам не прыйшлося пабачыць. Нас вярнулася з вайны толькі шасцёра, і ўсё ж мы не змаглі абараніць Веранікі. Яе расстралялі фашысты ў нашай Малінаўцы яшчэ ў сорак другім годзе за тое, што яна друкавала на машынцы лістоўкі. Расстралялі Вераніку каля самай рэчкі, у бярозавым гайку, там яна і пахавана. Мы, шасцёра, хто прайшоў вайну і застаўся жывы, помнім Вераніку. Але двое нашых, мабыць, не толькі помняць яе. У Малінаўку сяды-тады прыязджае Слава Загароўскі. Ён цяпер падпалкоўнік, і ў яго на скронях лёгкая сівізна. Слава жанаты, у яго двое дзяцей. Але на бераг нашай невялічкай рэчкі, дзе пахавана Вераніка, ён прыходзіць заўсёды адзін. Ён падоўгу ходзіць там і пра нешта думае.\nПрыходзіць на гэты бераг, калі прыязджае ў Малінаўку, і другі чалавек — Валерый Самасад. Ён цяпер дацэнт. Тады, у дзесятым класе, ніхто з нас не здагадваўся, што Валерый таксама кахаў Вераніку...


Нельга забіць: смяротнае пакаранне і беларуская літаратура | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nШтогод 10 кастрычніка ўвесь свет адзначае Міжнародны дзень барацьбы са смяротным пакараннем. З 5 да 10 кастрычніка ў Беларусі пройдзе Тыдзень супраць смяротнага пакарання. Беларускі ПЭН-цэнтр далучаецца да акцыі і запрашае на імпрэзу „Нельга забіць: смяротнае пакаранне і беларуская літаратура”.\n9 кастрычніка ў Беларускім ПЭН-цэнтры літаратары, праваабаронцы, менеджары культурных праектаў узгадаюць лёс расстраляных пісьменнікаў, абмяркуюць прычыны і наступствы рэпрэсій, узгадаюць гуманістычныя традыцыі беларускай літаратуры і распавядуць пра асабісты ўдзел у акцыях супраць смяротнага пакарання.\nАлесь Бяляцкі – грамадскі дзеяч, праваабаронца, намінант на Нобелеўскую прэмію міра.\nСяргей Сыс – паэт, публіцыст, журналіст.\nПаліна Сцепаненка – пісьменніца, літаратуразнаўца, даследчыца творчасці Максіма Багдановіча.\nМадэратар: паэт і перакладчык Андрэй Хадановіч.\nНа імпрэзе прагучаць творы на тэму смяротнага пакарання: Сяргей Сыс зачытае свае вершы, а Галіна Дубянецкая прачытае ўрывак свайго перакладу з паэмы Оскара Уальда “Балада Рэдынгскай турмы”, сюжэт якой заснаваны на рэальных падзеях пакарання смерцю Чарлза Томаса Вулрыджа за забойства сваёй жонкі. Сяргей Будкін распавядзе пра праекты НЕрасстраляныя і „Апошні золак”, якія закранаюць тэму смяротнага пакарання. Завершыць праграму музыка Алесь Лютыч з гурта :B:N.\nМесца падзеі: Беларускі ПЭН-цэнтр (вул. Залатая горка, 2, 101). Пачатак а 19.00. Уваход вольны.\nДзень Гедройца – 25 верасня\nВіртуальны праект: усё пра жыццё і творчасць Станіслава Манюшкі


Прафарыентацыйная работа ў Макараўскім яслях-садзе – сярэдняй школе — Берестовица. Берестовицкий район. Берестовицкая газета\nПрафарыентацыйная работа ў Макараўскім яслях-садзе – сярэдняй школе\n07.05.2017 09.08.2019 irina1211Комментарии on Прафарыентацыйная работа ў Макараўскім яслях-садзе – сярэдняй школе\nКожны малады чалавек у свой час задумваецца аб тым, якую прафесію выбраць, як рэалізаваць сябе ў самастойным жыцці.\nПедагагічны калектыў Макараўскага ясляў-сада – сярэдняй школы работу па прафесійным самавызначэнні будуе зыходзячы з арыентацыі сваіх выпускнікоў на неабходныя, запатрабаваныя ў бліжэйшым вытворчым і сельскагаспадарчым асяроддзі прафесіі. Вялікую ўвагу мы надаем выхаванню ў дзяцей павагі да зямлі і сельскагаспадарчай працы, што садзейнічае замацаванню нашых выпускнікоў на сваёй роднай зямлі.\nВучні прымаюць удзел у жыцці свайго раёна, вёскі, дапамагаюць ветэранам працы. Працоўныя акцыі, аперацыі, дэсанты, якія арганізуюцца па ініцыятыве органаў вучнёўскага самакіравання пад кіраўніцтвам педагогаў, замацоўваюць ў навучэнцаў пачуццё адказнасці за свой край, сваю вёску, школу.\nВа ўстанове адукацыі праводзяцца сустрэчы з прадстаўнікамі розных арганізацый раёна: РАНС, РАУС, Бераставіцкай ЦРБ, Макараўскай амбулаторыі, пад час якіх навучэнцы знаёмяцца з рознымі прафесіямі. Асаблівая ўвага надаецца ўзаемадзеянню ўстановы адукацыі з КСУП “Макараўцы”. Хлопчыкі і дзяўчынкі адпраўляюцца на экскурсіі на мехдвары, на малочна-таварныя комплексы, зернасклады, магазіны. Праводзяцца сустрэчы з людзьмі розных сельскагаспадарчых прафесій. Частым госцем ва ўстанове з’яўляецца намеснік дырэктара па ідэалагічнай рабоце КСУП “Макараўцы” А.М.Капіца. Адным з відаў прафарыентацыйнай работы з’яўляюцца экскурсіі на вытворчыя сельскагаспадарчыя аб’екты. Асноўная мэта такіх экскурсій – даць агульнае ўяўленне аб сучаснай вытворчасці, прывіць павагу да людзей, якія працуюць у сельскай гаспадарцы.\nВось і нядаўна вучні 8 – 10 класаў пабывалі на малочна-таварным комплексе “777 – Канюхі”, дзе пазнаёміліся з умовамі і спецыфікай працы, асаблівасцямі вытворчасці жывёлагадоўчай прадукцыі, даведаліся, якія спецыялісты працуюць на прадпрыемстве. Ветэрынарны урач КСУП “Макараўцы” Міхаіл Мікалаевіч Жук паказаў асноўныя памяшканні комплексу, растлумачыў працэс дойкі кароў на сучаснай ферме. А яшчэ ўразіла дзяцей тое, што пры даенні кароў і дыягностыцы стану здароўя жывёл выкарыстоўваецца камп’ютар. Напэўна, кожны з прысутных пераканаўся ў тым, што працаваць у сельскай гаспадарцы цяжка, але ганарова, бо карміць хлебам, малаком людзей – годная прафесія.\nСпадзяемся, што нашы выпускнікі і далей будуць вяртацца ў сваю гаспадарку пасля заканчэння навучальных устаноў. Нездарма кажуць: “Дзе нарадзіўся там і прыгадзіўся”.


Калі з'явіцца "Хрустальны востраў" у Маскве?\n"Хрустальны востраў" - гэта культурны і дзелавы цэнтр, які павінен быў быць пабудаваны ў сталіцы. Яго праект распрацоўваў брытанскі архітэктар Норман Фостэр. Меркавалася, што ён з'явіцца ў Нагатинской пойме. Цэнтр павінен быў адкрыць свае дзверы ў 2014 годзе.\nЯкім павінен быў быць "Хрустальны востраў"?\n"Хрустальны востраў" павінен быў ўяўляць сабой велізарны хмарачос вышынёй не менш за 450 метраў. Агульная плошча ўнутраных памяшканняў па праекце - каля двух з паловай мільёнаў квадратных метраў. Такім чынам, гэты будынак павінна было стаць самым ёмістым у свеце.\nГэта быў адзін з самых маштабных праектаў дзелавых цэнтраў не толькі ў Расіі, але і на ўсёй планеце. Кошт будаўніцтва складала каля чатырох мільярдаў даляраў. Галоўным інвестарам, які збіраўся пабудаваць "Хрустальны востраў", быў Шалва Чыгірынскім. Ён кіраўнік кампаніі Russian Land.\nХто такі Шалва Чыгірынскім?\nШалва Чыгірынскім - вядомы айчынны бізнэсмэн грузінскага паходжання. Ён нарадзіўся ў Кутаісі ў 1949 годзе. Скончыў Маскоўскі дзяржаўны медыцынскі інстытут імя Сеченова. Планаваў стаць лекарам.\nЯго жыццё рэзка змянілася пасля распаду Савецкага Саюза. Ён пайшоў у бізнэс. У 1989 годзе заснаваў першы кампанію, якая займалася рыэлтарскай дзейнасцю. Працаваў у Іспаніі і Германіі. Рэалізоўваў праекты па будаўніцтву і рэканструкцыі аб'ектаў нерухомасці па ўсёй Еўропе з іх наступнай перапродажам. У тым ліку займаўся аднаўленнем помнікаў архітэктуры ў Маскве.\nУ 1997 годзе Шалва Чыгірынскім узначаліў савет дырэктараў кампаніі "СТ Груп". З тых часоў ён кіраваў буйнымі праектамі па будаўніцтве дзелавой нерухомасці ў асноўным у Маскве. У пачатку 2000-х атрымаў долю ў расійскім нафтавым бізнэсе.\nУ 2004 годзе на рынак выйшла яго новая фірма - "СТ Девелопмент". Менавіта яна перамагла на конкурсе на рэканструкцыю гасцініцы "Расія" ў Маскве. Кошт яе праекта склала амаль адзін мільярд даляраў. Пазней вынікі конкурсу былі прызнаныя несапраўднымі.\nСтан Чыгірынскім, па дадзеных экспертаў, ацэньваецца ў два з паловай мільярды даляраў. Ключавыя праекты, якімі ён кіраваў, - гэта будаўніцтва дзелавога квартала "Масква-Сіці", хмарачос "Крышталь" у Ханты-Мансійску. Сярод праектаў быў і "Хрустальны востраў" у Маскве.\nУ 2009 годзе ў Чыгірынскім паўсталі сур'ёзныя праблемы. Лонданскі суд арыштаваў яго нерухомасць па пазове расійскага банка ЗГБ. На час разгляду справы суд абмежаваў яго выдаткі 25 тысячамі фунтаў стэрлінгаў у тыдзень, не лічачы паслугі адвакатаў.\nПрафінансаваць праект "Хрустальны востраў" яму так і не ўдалося.\nТэхнічныя характарыстыкі дзелавога цэнтра\nМеркаваная вышыня хмарачоса была 450 метраў. Пры гэтым усе так званыя карысныя плошчы будынка павінны былі размясціцца ніжэй за 150 метраў. На ўзроўні 300 метраў была запланаваная назіральная пляцоўка.\n"Хрустальны востраў" на поўдні Масквы павінен быў прадстаўляць конус з ўвагнутай бакавой паверхняй. У падставе дыяметр будынка - каля 700 метраў.\nСетка, размешчаная па дыяганалі, з вочкамі ў выглядзе ромбаў на фасадзе будынка, а таксама форма канструкцыі ў выглядзе гіпербалоіда збліжалі хмарачос з Шуховской тэлевізійнай вежай, пабудаванай ў 1929 годзе.\n"Хрустальны востраў" у Нагатинской пойме планаваўся як горад у горадзе. Хмарачос павінен быў утрымліваць памяшкання разнастайнага прызначэння.\nТолькі каля 800 тысяч квадратных метраў прызначалася для арганізацыі культурна-масавых мерапрыемстваў. Яшчэ 300 тысяч квадратных метраў - пад нумары гатэляў і гасцініц рознага ўзроўню зорнасці. Усяго павінна было з'явіцца каля трох тысяч нумароў.\nНа 250 тысячах квадратных метрах планавалася адкрыць гандлёва-забаўляльныя цэнтры і комплексы. Яшчэ 250 тысяч квадратных метраў - толькі пад спартыўныя комплексы (трэнажорныя залы і фітнес-цэнтры).\nВелічэзная падземная паркоўка больш чым на 400 тысяч квадратных метраў. У будынку павінны былі размясціцца і жылыя памяшканні. Амаль тысяча кватэр элітнага класа, а таксама элітная школа з ухілам у замежныя мовы на паўтысячы вучняў.\nТакому хмарачосу патрабавалася асобная ўражлівая інфраструктура. Праекціроўшчыкі запланавалі, што "Хрустальны востраў", фота якога адзін час ўпрыгожвала ўсе архітэктурныя часопісы, будзе ў асноўным забяспечвацца рэсурсамі за кошт сучасных тэхналогій.\nТак, частка электраэнергіі разлічвалі атрымліваць ад сонечных батарэй, размешчаных на даху будынка, і ветраных генератараў. Клопат пра экалогію таксама была важнай часткай гэтага праекта. Таксама для хмарачоса была распрацавана сістэма натуральнай вентыляцыі.\nНа ўскраіне Масквы, побач з дзелавым цэнтрам "Хрустальны востраў", павінна была з'явіцца станцыя метрапалітэна. Новы прыпынак магла паўстаць на Замаскварэцкай лініі, паміж станцыямі "Аўтазаводская" і "Каломенскі".\n"Хрустальны востраў" у Маскве будзе пабудаваны да 2014 года - такія тэрміны былі спланаваныя пасля таго, як праект быў ухвалены членамі Грамадскага савета пры мэры сталіцы Юры Лужкова.\nРашэнне было прынята практычна аднагалосна. Адзіным праціўнікам будаўніцтва сучаснага дзелавога цэнтра стаў Аляксей Кліменка. На той момант ён займаў пасаду віцэ-прэзідэнта Акадэміі мастацкай крытыкі. Кліменка параўнаў архітэктурны праект з будыйскай ступа, адзначыўшы, што дадзены стыль супярэчыць які склаўся ў сталіцы абліччу еўрапейскага горада. А якая знаходзіцца паблізу былая царская рэзідэнцыя Каломенскае, на яго думку, можа істотна пацярпець ад "Хрустальнага выспы".\nДа таго ж Нагатинская пойма, дзе павінен быў з'явіцца хмарачос, ужо ў той час лічылася небяспечным раёнам сталіцы з пункту гледжання экалогіі.\nУ праект ўкладваліся грошы роўна да 2010 года, да адстаўкі сталічнага кіраўніка горада Юрыя Лужкова. Пасля яго сыходу з пасады праект замарозілі. Да таго ж сур'ёзныя фінансавыя і юрыдычныя праблемы паўсталі і ў галоўнага інвестара "Хрустальнага выспы" Шалва Чыгірынскім.\nАдказ на пытанне, калі будзе пабудаваны "Хрустальны востраў" у Маскве, лепш за ўсё ведаў галоўны архітэктар праекта, брытанец Норман Фостэр. Ураджэнец Манчэстэра, выхадзец з рабочай сям'і, ён скончыў архітэктурную школу Ельскага ўніверсітэта ў ЗША. Разам з Рычардам Роджерсом лічыцца адным з заснавальнікаў стылю хай-тэк. Стыль гэты шмат у чым быў заснаваны на пабудовах, створаных савецкім архітэктарам Уладзімірам Шухава (у тым ліку знакамітая тэлевізійная вежа ў Маскве).\nШухов для Фостэра быў кумірам. У большасці сваіх будынкаў ён выкарыстаў так любімыя Шухава сеткаватыя абалонкі. Іх жа планаваў ўжыць і пры ўзвядзенні "Хрустальнага выспы".\nСярод самых вядомых работ Фостэра - хмарачос Мэры-Экс ў Лондане, факультэт права Кембрыджскага універсітэта, метро Більбао у Іспаніі, вежа Камерцбанк-Тауэр у Германіі, міжнародны аэрапорт у Ганконгу, выставачная зала ў Сінгапуры.\nАктыўна ён працаваў на тэрыторыі былога СССР. У Казахстане ён узвёў манумент Байтерек, Палац міру і згоды і гандлёва-забаўляльны цэнтр "Хан-Шатыр". У Расіі працаваў над праектам вежы "Расія", у Санкт-Пецярбургу распрацоўваў гандлёвы комплекс "Апраксін двор".\nГандлёвы цэнтр "Хрустальны востраў" павінен быў з'явіцца ў Нагатинской пойме. Гэта рэкрэацыйная зона на поўдні сталіцы. Мае таксама іншы назоў - "Парк імя 60-годдзя Кастрычніка".\nУ цяперашні час парк знаходзіцца ў занядбаным стане. Ні атракцыёнаў, ні іншых звычайных для горада забаў тут няма. Адзінае, чым прыцягвае Нагатинская пойма, - гэта магчымасцю здзейсніць прагулкі на свежым паветры. Уваход у парк бясплатны.\nЖыхары бліжэйшых мікрараёнаў выступаюць супраць спробаў забудовы парку, якія рэгулярна робяцца мэрыяй Масквы. Тут планавалі размясціць гоначную трасу "Формулы-1", а таксама забаўляльнай-забаўляльны цэнтр з яхт-клубам, гасцініцамі і палямі для гольфа.\nЗ нядаўняга часу Нагатинская пойма ўваходзіць у склад Маскоўскага парку культуры і адпачынку "Кузьминки".\nШто з'явіцца на месцы "Хрустальнага выспы"?\nПасля таго як праект дзелавога цэнтра "Хрустальны востраў" быў замарожаны, некалькі гадоў было невядома, ці з'явіцца што-небудзь на яго месцы. Яснасць наступіла ў 2014 годзе. Новы мэр Масквы Сяргей Сабянін афіцыйна заявіў аб будаўніцтве ў Нагатинской пойме расійскага парку атракцыёнаў, аналага "Дыснэйлэнда".\nУ 2015 годзе быў зацверджаны праект планіроўкі. Ён уключае ў сябе зоны атракцыёнаў, кінатэатры, тэматычныя кафэ, дзіцячы казачны гарадок, канцэртная зала, ландшафтныя сады, пешаходную набярэжную, некалькі каткоў і яхтную школу.\nАсаблівае значэнне татуіровак для мужчын\nРацыянальнае паводзіны спажыўца і вытворцы: апісанне, прыклады і тэорыі\nАцэнка фінансавага стану прадпрыемства\nТэхніка-эканамічныя паказчыкі працы кампаніі\nТавар і яго ўласцівасці\nВіды фінансавага кантролю\nСонечныя апёкі. Лячэнне ў хатніх умовах: сродкі і рэкамендацыі\nЯк стаць анёлам пры жыцці: практычныя парады\nЯкія веды дае мастацтва чалавеку\nЯк зрабіць домовенка сваімі рукамі? Майстар-клас: домовенок сваімі рукамі\nРоспіс па тканіне - батык\nСяргей Мацвіенка: біяграфія, сям'я і асабістае жыццё\nАрыгінальныя закускі на Хэлоўін\nЯк праводзіцца УГД органаў малога таза ў жанчын\nСоска для карася: рыбная лоўля без прамашкі\nБаршчэўнік. Як з ім змагацца найбольш эфектыўна\nНепрадказальная і моцная жанчына, ці што азначае імя Валерыя\nПадвышаны сардэчнае ціск: як пазбегнуць паталогии


1 Як наладзіць торэнт. агульныя палажэнні\n2 інтэрнэт злучэнне\n3 Як наладзіць хуткасць торэнта\n4 самастойная настройка:\nВельмі вялікая колькасць карыстальнікаў інтэрнэту аддаюць перавагу спампоўваць на кампутар рознага роду інфармацыю, напрыклад, фільмы, музыку, гульні, праграмнае забеспячэнне і інш. Для дадзенай мэты, як нельга лепш, падыдзе праграма торэнт. звычайна, сайты, якія прадастаўляюць падобныя матэрыялы, значна уразаюць хуткасць запампоўкі, даходзіць да таго, што фільм памерам 1,3 Гб даводзіцца спампоўваць некалькі гадзін.\nУ торренте падобнай праблемы не адбудзецца, т.к. тут працуе цалкам іншая сістэма. Вы спампоўваеце матэрыял не з пэўнага рэсурсу, а з усіх кампутараў, якія выкарыстоўвалі дадзеныя торэнт трэкер. Такім чынам, вы можаце браць файл адразу з 2-3 і нават 100 кампутараў. Такі падыход дазваляе перадаваць інфармацыю з самай вялікай хуткасцю. Акрамя таго, вам не трэба нідзе папярэдне рэгістравацца і ўносіць грашовы ўнёсак.\nперад тым, як перайсці да выкарыстання і наладзе дадзенага ПА, запампуйце яго з афіцыйнага сайта распрацоўніка і ўсталюйце на свой кампутар.\nЯк наладзіць торэнт. агульныя палажэнні\nРазгледзім усе асноўныя налады ў падрабязнасцях.\nРаздзел "Мову" адказвае за тое, на якой мове будзе прадстаўлена ўся інфармацыя ў меню. У нашым выпадку трэба паставіць рускую ці ангельскую. Розныя карыстальнікі аддаюць перавагу па сваім.\nАвтопроверка асацыяцый – вобласць, дзе наладжваецца асацыяцыя файлаў, якія былі папярэдне загружаныя з дапамогай праграмы uTorrent на ваш кампутар. Пастаўце галачку насупраць раздзела, так вы дазволіце утыліце аўтаматычна выстаўляць на запампоўку усё торэнт файлы.\nАўтазагрузка uTorrent – з назвы зразумела, што дадзеныя параметр адказвае за загрузку праграмы разам з аперацыйнай сістэмай. пастаўце галачку, калі хочаце, каб Торэнт загружаўся адразу пры ўваходзе ў АС.\nРазмеркаванне месца пад файл – вельмі карысная функцыя, якая захавае масу вашага часу. Яна неабходна для таго, каб аўтаматычна, яшчэ перад пачаткам загрузкі, выдзяляць месца пад файл, які вы хочаце спампаваць. Калі на цвёрдым дыску недастаткова памяці, то ўтыліта выдасць паведамленне пра памылку.\nАсаблівая ўвага звернеце на наладу інтэрфейсу, зрабіць гэта можна ў спецыяльным раздзеле з характэрнай назвай. Кожны карыстальнік падбірае індывідуальныя параметры для сябе, таму не будзем разглядаць гэты раздзел падрабязней.\nМы пагаворым аб асноўных параметрах uTorrent, інтэрфейсе і іншых карысных функцыях. Самая важная частка праграмы – тэхнічная, разбярэмся з ёй канкрэтней. Адкрыйце меню "Налады" і абярыце раздзел "Злучэнне". У залежнасці ад таго, якія параметры для кожнай вобласці вы выставіце ў дадзеным раздзеле, будзе залежаць тое, як будзе працаваць праграма.\nЯк вы ўжо зразумелі, налады з гэтай ўкладкі адказваюць за працу "Сеткі". Першапачаткова праграма выстаўляе усе дадзеныя аўтаматычна. але бывае, што карыстальнік выпадкова скідае ўсе налады або жа проста хоча палепшыць працу ўтыліты.\nЗвярніце ўвагу на вобласць "Порт ўваходных злучэнняў". Ён неабходны для таго, каб файлы ведалі куды ім трэба паступаць. Каб не парушыць працу іншых праграм, лепш за ўсё самастойна прапісаць порт (выберыце канчатковую кропку ў дыяпазоне ад 55 000 да 65 535). Дадзены дыяпазон выкарыстоўваецца менш за ўсё, а гэта значыць, што супадзенняў з іншымі праграмамі быць не павінна.\nТаксама варта згадаць пераадрасацыю UpnP (набор сеткавых пратаколаў). Калі вы не валодаеце адмысловымі ведамі, то лепш за ўсё пакінуць аўтаматычную працу, інакш вы можаце зрабіць толькі горш або зусім спыніць працу праграмы.\nАкрамя таго важна паклапаціцца пра бяспеку і даступнасці. Калі вы з'яўляецеся карыстальнікам Win, то наладзе брандмаўэр такім чынам, каб паскочваныя файлы не траплялі пад каранцін. Такім жа чынам трэба наладзіць антывірусныя праграмы.\nЯк наладзіць хуткасць торэнта\nЗараз пагаворым аб самым важным – наладзе хуткасці аддачы і атрымання. Перайдзіце ў раздзел "Налады", далей "Хуткасць". важна ведаць, што неабходна выстаўляць параметры ў адпаведнасці з вашым тарыфным планам, які дае правайдэр. Дарэчы, правайдэры ва ўсёй дакументацыі паказваюць хуткасць ў кiлабiтах. У інтэрнэце ж выкарыстоўваюцца кілабайты. Каб пераўтварыць адзінкі вымярэння, проста падзяліце лік на 8, т.к. адзін кілабіт змяшчае восем кілабайт.\nЗвярніце асаблівую ўвагу на раздзел "Абмежаваць да". На першы погляд можа здацца, што тут няма нічога складанага і важнага. аднак, калі вы паставіце занадта вялікую хуткасць, то ўсе праграмы, якія карыстаюцца інтэрнэт злучэннем, будуць адключаны ці пачнуць тармазіць. Дарэчы, у дадзенай галіне неабходна ўказаць не саму хуткасць, а адсотак ад максімальнага значэння.\nпамятаеце, што торэнт не ў якім разе не павінен займаць увесь канал, самы аптымальны варыянт – пакінуць 80 адсоткаў на праграму.\nНаступны параметр – “Хуткасць аддачы, калі няма загрузак". У дадзеным пункце лепш за ўсё паставіць такое значэнне: 200-250 адзінак. Таксама пакажыце найбольшая колькасць злучэнняў адначасова, значэнне не павінна перавышаць 1000. І выберыце колькасць баляў – 80-100.\nЦяпер вы ведаеце як наладзіць хуткасць торэнта, аднак варта звярнуць увагу яшчэ на адзін момант – пошук лакальных баляў. Дадзеная функцыя значна павялічыць хуткасць перадачы файлаў паміж карыстальнікамі. але, справа ў тым, што некаторыя правайдэры ставяць забарона на такую працэдуру. І, калі вы парушыце правілы, то на вас накладуць штрафныя санкцыі. Робяць яны гэта не таму, што проста захацелі ня дагадзіць вам, а таму, што вялікі паток старонняй інфармацыі выводзіць з ладу агульную сетку.\nТаксама выкарыстоўвайце функцыю "Абмен пірамі". Яна дазваляе зусім не звяртацца да паслуг трэкера. Вы можаце шукаць удзельнікаў абмену, выкарыстоўваючы апытанне.\nКалі вы з тых людзей, якія карыстаюцца лімітны трафікам, хоць такіх засталося вельмі мала, то пакажыце мяжа раздачы. напрыклад, пастаўце значэнне 50 гб.\nКаб закрыць пытанне, як наладзіць торэнт, засталося зрабіць апошні дзеянне – усталяваць чарговасць.\nПасля праведзеных аперацый вы можаце смела запампоўваць матэрыялы, выкарыстоўваючы utorrent. Калі вам не зразумелыя нейкія моманты, задавайце пытанні ў каментарах або пішыце нам на e mail.


30 июля 2019 355 berezinskaya_panorama Комментариев нет\nПа аператыўнай інфармацыі райсельгасхарчу на 29 ліпеня ў раёне ўбрана 4701 гектар каласавых, або 27,4% да плана. Намалочана 10238 тон збожжа. Па тэмпах уборкі лідзіруюць філіял “Ома”, ААТ “Брадзец” і “Пагосцкі”. Самай высокай ураджайнасці на гэтую дату дасягнуў філіял “Арэшкавічы” – 34,6 цэнтнера з гектара. Другое і трэцяе месцы па ўраджайнасці займаюць філіял “ Ома” і сельгасфіліял “Здравушка-агра”, дзе атрымана адпаведна па 25,4 і 24,6 цэнтнера з гектара. У цэлым па раёне збожжавыя культуры далі ўраджайнасць 21,8 цэнтнера з гектара.\nПершае месца заняў камбайнавы экіпаж з ААТ “Пагосцкі” ў складзе Юрыя Канстанцінавіча Гомана і Міхаіла Мікалаевіча Салаўя, які на камбайне КЗС-1218 убраў 405,1 гектара і намалаціў, з улікам рапсу, 679,9 тоны зерня.\nДругое месца заняў камбайнавы экіпаж з сельгасфіліяла “Здравушка-агра” ў складзе Алега Анатольевіча Палянскага і Анатоля Максімавіча Палянскага, які на камбайне КЗС-1218 убраў 281 гектар і намалаціў, з улікам рапсу, 480,4 тоны зерня.\nТрэцяе месца заняў камбайнавы экіпаж з сельгасфіліяла “Здравушка-агра” ў складзе Уладзіміра Міхайлавіча Сігаёва і Ігара Аляксандравіча Капанца, які на камбайне КЗС-1218 убраў 124 гектары і намалаціў, з улікам рапсу, 365,7 тоны зерня.\nПершае месца заняў вадзіцель ААТ “Брадзец” Мікалай Аляксандравіч Собаль, які на аўтамабілі МАЗ-555142 перавёз, з улікам рапсу, 794,6 тоны зерня.\nДругое месца заняў вадзіцель ААТ “Пагосцкі” Міхаіл Мікалаевіч Салавей, які на аўтамабілі ГАЗ-53 перавёз, з улікам рапсу, 750,4 тоны зерня.\nТрэцяе месца заняў вадзіцель сельгасфіліяла “Здравушка-агра” Аляксандр Віктаравіч Жукоўскі, які на аўтамабілі МАЗ-555142 пера- вёз, з улікам рапсу, 726,5 тоны зерня.\nўзначальваюць камбайнавы экіпаж з ААТ “Брадзец” у складзе Генадзя Генадзьевіча Целюка і Уладзіслава Уладзіміравіча Корыка, які на камбайне КЗС-1218 убраў 168 гектараў і намалаціў, з улікам рапсу, 353 тоны зерня; сярод маладых вадзіцеляў на адвозцы зерня лідзіруе вадзіцель сельскагаспадарчага філіяла “Здравушка-агра” Уладзімір Уладзіміравіч Цішкевіч, які на аўтамабілі МАЗ-555605 перавёз, з улікам рапсу, 545,3 тоны зерня.\n← Проблемные вопросы отрасли ЖКХ обсудили на заседании Миноблисполкома\nКолеры бярэзінскай вёскі →


Дружына «Эдэльвейс» — Хойники. Хойнiцкiя навiны. Новости Хойник. Районная газета\n16.05.2009 30.11.-0001 hredactor575Комментарии on Дружына «Эдэльвейс»\nУ Беларусі ўсё больш школ выбіраюць для сябе прыярытэтным экалагічны напрамак. Сярод іх і мая. Нашы настаўнікі не на словах, а на справе вучаць нас любіць прыроду, клапаціцца аб ёй, спасцігаць яе таямніцы.\nКожны год у школьную дружыну “Эдэльвейс” прыходзяць новыя вучні. Рэгулярна праводзіцца конкурс на лепшы дызайн школьнага двара. За кожным класам замацаваны ўчастак, дзе рабяты высаджваюць кветкі і даглядаюць іх. Восенню журы вызначае лепшую кветкавую кампазіцыю.\nМы пастаянна ўдзельнічаем у экалагічных суботніках, конкурсах малюнкаў і насценгазет, у віктарынах і святах. На ўроках завочна падарожнічаем па Беларусі, знаёмімся з раслінным і жывёльным светам, малюем, пішам апавяданні, казкі.\nНе забываем і аб братах нашых меншых. Старшакласнікі майструюць кармушкі для птушак.\nЯ вывучыла Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь. Даведалася вельмі многа цікавага. На ўроках біялогіі і на пасяджэннях экалагічнага гуртка расказваю рабятам аб раслінах і жывёлах, якія занесены ў Кнігу.\nВельмі хочацца, каб не толькі дзеці, але і дарослыя беражліва адносіліся да таго, што нас акружае, што дала нам маці-прырода!\nІрына Трошка, учаніца 7 класа Стралічаўскай СШ.\nДарья Беспалая в числе лучших


Дубскі: “Нават ня ведаў 80% палітвязьняў”\n19 травень 2009, 16:36\n20 траўня спаўняецца 55 гадоў беларускай службе Радыё Свабода. Да гэтай гадавіны выйшла кніга “Адзін дзень палітвязьня”, 15-я кніга з сэрыі “Бібліятэка Свабоды. XXI стагодзьдзе”. У гэтай кнізе — гісторыі 41 беларускага палітвязьня ад 1996 па 2008 год. Пра новую кнігу “Свабоды” — фігурант працэсу 14-ці, былы палітвязень, актывіст “Маладога фронту” Арцём Дубскі. Ён чытаў гэтую кнігу падчас галадоўкі салідарнасьці з ваўкавыскімі прадпрымальнікамі.\n“Кніга вельмі цікавая па сваім зьмесьце. Даўно трэба было зрабіць нешта падобнае — сабраць інфармацыю пра ўсіх людзей, якія сядзелі ў розныя часы. У мяне нават была такая задума. Але зрэалізаваць яе вельмі складана, як мне падавалася. Але вось вялікі кавалак працы быў зроблены. Я нават ня ведаў 80 працэнтаў тых, хто фігуруе ў кнізе, таму мне было вельмі цікава прачытаць. Што да зьместу, то ён храналягічны — можна трошкі падвучыць найноўшую гісторыю Беларусі. Па-другое, ён стваральны. Паглядзеўшы, хто, дзе, калі і на колькі быў рэпрэсаваны, можна нармальны прагноз зрабіць як у лепшы, так і ў горшы бок. Думаю, што працяг у гэтай кнігі будзе, бо палітвязьні ў нас узьнікаюць увесь час.\nЯ адразу паглядзеў Андруся Кіма, бо ён мой “падзельнік”, потым ужо гісторыі Зьмітра Дашкевіча і Артура Фінькевіча, Вячаслава Сіўчыка, Міколы Статкевіча — тых, каго я засьпеў, бо я ня так даўно ў палітыцы. Пра Эніру Браніцкую было даволі цікава прачытаць. Я са зьдзіўленьнем для сябе даведаўся, што яна займалася дзюдо. А гледзячы на яе, гэтага зусім ня скажаш”.\nАдзін дзень 41 палітвязьня на Радыё Свабода\n"Адзін дзень з жыцьця тых, хто пераадолеў страх"\nПятровіч: Назва невыпадкова пераклікаецца з назовам апавяданьня Салжаніцына\nТрусаў: Адзін дзень у турме роўны году на волі\nСадоўскі: Адзін дзень з жыцьця тых, хто пераадолеў страх


Дар`я Лабажэвіч (Звязда) 17 лютага 2018\nУсё менш часу застаецца да 2019 года, у якім Беларусь будзе трымаць сур`ёзны экзамен перад сусветнай спартыўнай грамадскасцю. Работа па падрыхтоўцы краіны да гэтай падзеі ўжо пачалася. Мы пацікавіліся ў прадстаўнікоў Дырэкцыі Гульняў, гісторыкаў, дзеячаў культуры і прадстаўнікоў гарадскіх улад аб тым, як ідуць справы і чаго чакаць айчынным і замежным аматарам спорту ад Мінска ў 2019 годзе.\nЕўрагульні — гэта міжнароднае мерапрыемства, але не толькі спартыўнае, як можа здавацца на першы погляд, яно мае яшчэ і вялікую культурную частку. Таму тут Беларусь павінна прадэманстраваць не толькі добрых спартсменаў, але і ўсё багацце сваёй нацыянальнай культуры.\nДырэкцыя Гульняў надае вельмі важнае значэнне менавіта гэтаму аспекту. Разважаючы ў такім кірунку, вядома, немагчыма абысці пытанне аб тым, якія ж мовы будуць суправаджаць маштабны турнір?\nНамеснік дырэктара Дырэкцыі ІІ Еўрапейскіх гульняў Анатоль Котаў адзначае, што пэўнай дамінантай будзе англійская мова, яна прадстаўлена як афіцыйная і з`яўляецца галоўным сродкам камунікацыі з еўрапейскімі партнёрамі, а ў сваіх піяр-кампаніях, вядома, Дырэкцыя выкарыстоўвае дзяржаўныя — беларускую і рускую мовы.\n«Мы жывём у нашай краіне, павінны прасоўваць нашу культуру, і таму беларуская мова будзе адным з сур`ёзных напрамкаў нашай работы. Падчас Еўрагульняў менавіта мова, культура, нашы традыцыі будуць у прыярытэце. Гэта зразумела, нават калі паглядзець на стылістыку, якая разгарнулася вакол папараць-кветкі. Гэтую старажытную беларускую легенду мы хочам данесці да ўсяго свету. Праз нашу адметнасць мы павінны паказаць, што Беларусь — гэта адна з 50 галоўных краін Еўропы са сваёй цікавай і няпростай гісторыяй, месцамі трагічнай», — адзначае Анатоль Анатолевіч.\nНамеснік міністра інфармацыі Павел Лёгкі лічыць, што моўнае асяроддзе Еўрагульняў павінна быць гарманічна ўвязана не толькі з мэтамі і задачамі прасоўвання нашай культуры, але і стварэннем камфортнага асяроддзя для гасцей Беларусі. Каб прыезджыя маглі з максімальным эфектам увабраць беларускую культурную спадчыну, прасякнуцца духам краіны і палюбіць нашую зямлю.\n«Для гэтага нам неабходна стварыць друкаваную прадукцыю: разнастайную, цікавую і, што вельмі важна, мультымоўную. Сёння мы гаворым аб англійскай, беларускай, рускай мовах, але далей гэты спіс трэба працягваць, таму што гасцей у 2019 годзе ў нас будзе шмат, — разважае Павел Мікалаевіч. — Гэтая прадукцыя павінна быць арыентавана ў першую чаргу на візуальны шэраг. Нам ёсць што паказаць, калі мы здолеем зачапіць госця прыроднай прыгажосцю, архітэктурай, то далей у ход пойдуць іншыя вербальныя формы».\nДэпутат Палаты прадстаўнікоў Алена Анісім лічыць, што Дырэкцыі трэба прадумаць шэраг канцэртаў сучасных беларускіх музыкаў розных жанраў, плыняў, а таксама арганізаваць выступленні адметных фальклорных гуртоў і дзяржаўных ансамбляў у дні правядзення Еўрапейскіх гульняў у Мінску.\n«Такая маштабная падзея пакідае пэўны адбітак, але і дае добрыя перспектывы. Ад таго, як мы справімся з правядзеннем Гульняў, залежыць наш міжнародны імідж і ў рэшце рэшт развіццё краіны таксама. Мы маем інфармацыйнае табло для турыстаў у цэнтры сталіцы, у метро назвы станцый гучаць на беларускай мове — гэта вельмі ўдалы прыклад развіцця Беларусі для турыстаў, але я хацела б звярнуць увагу на тое, каб і ў абласных цэнтрах, раённых гарадах праца ішла ў гэтым кірунку», — адзначыла Алена Мікалаеўна.\nГісторык, ганаровы старшыня Таварыства беларускай мовы Алег Трусаў выказаў думку, што для турыстаў, якія прыедуць у Мінск падчас Еўрапейскіх гульняў, трэба распрацаваць некалькі турыстычных маршрутаў.\n«Адзін з іх я назваў бы «Беларусь — краіна замкаў». Два замкі ў нас цалкам гатовыя — Нясвіж і Мір. На мой погляд, трэба тэрмінова скончыць рэстаўрацыю Лідскага замка і прывесці ў парадак Навагрудскі. Калі мы гэта зробім, госцю дастаткова чатыры дні, каб паглядзець іх. Яшчэ я раіў бы турысту завітаць ў Заслаўе і Смілавічы. А галоўнае, каб мясцовыя жыхары маглі расказаць пра сваю гісторыю замежнікам», — дзеліцца меркаваннем Алег Анатолевіч.\nНа Еўрапейскія гульні да нас прыедуць прадстаўнікі, як мінімум 50 краін, на Мінск будзе глядзець увесь свет. Плануецца, што трансляцыі Гульняў пакажуць у 160 краінах, і тут складаная задача стаіць перад рэжысёрам, які будзе ствараць цырымонію адкрыцця і закрыцця буйнога турніру. У гэтай ролі выступіць вядомы ў Беларусі рэжысёр-пастаноўшчык Аляксандр Вавілаў.\n«Кожны дзень, калі я прачынаюся і кожны дзень, калі кладуся спаць, адчуваю на сваіх плячах вялізны груз адказнасці. Мне б хацелася, каб цырымонія адкрыцця і закрыцця расказала пра тое, што мы ўсе разам хочам расказаць пра нашу краіну, што ў нас няма разладаў, дробязных спрэчак, а ёсць гонар за тое, што мы захавалі сябе, сваю зямлю, тую культуру, якая сёння ў нас ёсць», — дзеліцца Аляксандр Дзмітрыевіч.\nАўтар: Дар`я Лабажэвіч\nСсылка на текущий документ: http://belarus.kz/pages/print/1/2891


Абстрактный фон. Купить иллюстрацию № 193495. Иллюстратор ElenArt / Фотобанк Лори\nИзображение № 193495


17:03 14 красавіка 2021\n11:45 30.03.2021 Атрымаць кароткую спасылку\nМІНСК, 30 сак – Sputnik. Да 10 тысяч платных парковачных месцаў з'явіцца ў Мінску да канца 2022 года, распавялі ў прэс-службе Мінгарвыканкама.\nЦяпер сетка адкрытых платных парковак у сталіцы разлічана на 4,1 тысячы машын. У бліжэйшыя два гады чыноўнікі плануюць павялічыць іх у два з паловай разы - да 10 тысяч месцаў. Пакуль гаворка ідзе толькі пра паркоўкі ўнутры другога кальца.\nКаб павысіць попыт на пляцоўкі для аўто, улады хочуць устанавіць больш гнуткія тарыфы і выдаваць абмежаваную колькасць абанементаў. А за "нелегальную" паркоўку будуць прыходзіць "лісты шчасця", якія сталі моднымі ў апошні час, адпраўляць іх будуць ДА "Гаражы, аўтастаянкі і паркоўкі".\nА што з аўтахламам і смеццем у Мінску?\nЦалкам ачысціць гарадскія тэрыторыі ад старых машын, якімі не карыстуюцца, да канца траўня даручыў на нарадзе ў панядзелак старшыня Мінгарвыканкама Уладзімір Кухараў.\nПаводле яго слоў, усе нарматыўныя дакументы для правядзення гэтай працэдуры ўжо ёсць, пытаннем трэба заняцца прадметна. Кіраўнік Мінска нагадаў таксама аб работах па азеляненні і добраўпарадкаванні сталіцы - у бліжэйшы час пачнуцца масавыя суботнікі.\nАкрамя таго, Кухараў даручыў прывесці ў парадак паддашкі і падвалы жылфонду Мінска да 5 красавіка. На мінулым тыдні ў 90 правераных дамах выявілі 22 факты захламленасці тэхнічных памяшканняў.\nМінгарвыканкам, сталіца, Мінск, чыноўнік, паркоўка


Мамалыга. Рыхтуюць яе па-рознаму. У тых, хто не мае досведу яе падрыхтоўкі, яна можа атрымацца сухі, не-распаранай ці вельмі вадкай. Перш чым варыць кашу, варта вызначыць, колькі мамалыгі трэба для рыбалкі. Для лоўлі адной донкой на вечар хопіць мамалыгі, зваранай са шклянкі пакуты.\nБяруць два шклянкі вады, даводзяць да кіпення і, бесперапынна памешваючы, всыпают у ваду пакуту. Мамалыгу падсольваюць, але можна абыйсціся і без солі. Калі каша праварыцца і моцна згусне, рондальчык здымаюць з пліты і выкладваюць мамалыгу на талерку ці ручнік. Некаторы час яе вытрымліваюць у такім выглядзе, каб з яе выпарылася вадкасць. Хаты ці на беразе ў мамалыгу для большага эфекту можна дадаць сланечнікавае масла ці ванільны парашок. На мамалыгу без дадаткаў дзюбаюць лешч, плотка, рыбец, карась і іншыя рыбы. Дадатак ванілі паляпшае клев ляшча, плоткі, а дадатак сланечнікавага ці іншага алею - карпа, карася. У якасці дадатку да мамалыгі і іншым кашам можна выкарыстоўваць дробкі жмыха. Гаплік абляпляюць кашай, надаўшы ёй выгляд гарошыны ці кропелькі.\nКукуруза, кансерваваная ці маладая, таксама выкарыстоўваецца ў якасці асадкі. Кансерваваную кукурузу можна ўжываць без апрацоўкі. Маладую кукурузу вараць прама ў катаху. Сухую вараць да гатовасці, доўга распарваючы. Насаджваюць на гаплік па адным і больш зерняў, хаваючы лязо гапліка ў збожжы.\nХлеб. Прама на беразе змочваюць вадой кавалак хлеба і добра размінаюць да атрымання клейкай масы. Хлеб гэтак жа, як і розныя кашы, можна змешваць з тымі ж дадаткамі. На хлеб ловяцца лешч, плотка, чырвонапёрка і іншая рыба. На белы хлеб, ідзе срэбны карась. На шэры хлеб - карась, з дадаткам сланечнікавага масла - карп. На чорны хлеб - добра дзюбаюць карась, карп, люстраны карп і іншыя рыбы. Гаплік ці абляпляюць хлебам, ці насаджваюць на яго хлебны аточак.\nЦестаз жытняй і пшанічнай пакуты рыхтуюць па-рознаму. Некаторыя рыбаловы выкарыстоўваюць цеста на сланечнікавым ці іншым алеі. Ёсць і іншыя рэцэпты. Пшанічную пакуту замешваюць на вадзе, прамываюць пад бруёй вады з крана датуль, пакуль не застанецца адна клейкавіна. Затым гэту клейкавіну абмешваюць сланечнікавым маслам. Такая асадка добра трымаецца на гапліку, на яе ловяцца карпы. З цеста робяць клёцкі-катышки, якія заварваюць у стромкім кіпені. На такую асадку добра ідуць карп, карась і іншыя рыбы.\nГарох. Рыхтуюць і выкарыстоўваюць гэтак жа, як і кукурузу. Сухі гарох вельмі доўга распарваюць.\nГеркулес(аўсяныя шматкі). Праварваюць у кіпячым малацэ, затым злёгку падсмажваюць на патэльні, змазанай сланечнікавым маслам. Ловяцца лешч, плотка, чырвонапёрка, густера і іншыя рыбы.\nКукурузныя шматківыкарыстоўваюць гэтак жа, як і аўсяныя. Іх можна прыгатаваць і самому. Для гэтага на патэльні са сланечнікавым маслам смажаць кукурузныя зерні да ператварэння іх у шматкі. Затым шматкі праварваюць у малацэ да іх размякчэння. На беразе гаплік з асадкай апускаюць у сланечнікавае масла.\nЗбожжа іншай травы. У якасці асадкі выкарыстоўваюць распараныя зерні пшаніцы, аўса, ячменю, рысу ці буйныя зерні іншай травы, напрыклад, бабоў, сачавіцы.\nМанная каша і іншыя. Вараць гэтак жа, як і мамалыгу, да неабходнай гушчыні і клейкости. Выкарыстоўваюць з дадаткамі і без іх. На манную кашу дзюбае розная мірная рыба.\nБульба. Старая і асабліва маладая бульба выкарыстоўваецца галоўным чынам для лоўлі карпа на дновыя вуды. Адварваюць у салёнай вадзе ў "мундзіры". Лепш ледзь не дагатаваць: добра правараная бульба рассыпаецца і не трымаецца на гапліку. Бульбу размінаюць, дадаючы ў яго хлеб і розныя кашы. На такую асадку добра ловіцца не толькі карп, але і іншая рыба.\nАсадкі з розных пладовых і агароднінных культур. На іх ловяцца самыя розныя мірныя, і нават драпежныя рыбы. Для асадак выкарыстоўваюць кавалачкі мяккага добра праваранага капуснага лісця, вараную моркву, дыню, гарбуз, параную рэпу, бручку. А гэтак жа шынкі, свежую мякаць кавуноў, памідораў, агуркоў, а таксама трускаўку, маліну, вішню і інш.\nАсадкі для амураў і таўсталобікаў. Сустракаецца ў вадаёмах і чорны амур. Яго можна лавіць на чарвякоў, мяса мідый, ракавінак, смоўжняў, ракаў і іншае. Але больш распаўсюджаны белы амур. Ён сілкуецца вышэйшай расліннасцю. Праблему асадкі можна вырашыць прама на беразе. Для гэтага трэба вырваць чарот ці іншая водная расліна і адразаць кавалачак самай мяккай ніжняй часткі. Гаплік на донке павінен быць вялікім, ланцужок - таксама. Белы амур дзюбае на мякаць памідора, кавуна, агурка, маладую кукурузу, зялёны гарошак. А гэтак жа на асадкі з розных каш у сумесі са жмыхом, на пюрэ з гароху, бабоў, фасолі, сачавіцы і т. д. Ловіцца і на чарвякоў, асабліва ў вадаёмах, дзе мала воднай расліннасці, на камбікорм, які з дапамогай тонкага гумовага колца ад медыцынскай піпеткі мацуюць да гапліка. Абавязковай умовай пры лоўлі амура і таўсталобіка з'яўляецца цішыня: наймалы шум іх адпужвае. Лавіць трэба ў месцах кармлення. Практыка паказала, што дзюбае рыба ў самы розны час: раніцай назару, днём і ўвечар, у ціхую месяцовую ноч.\nПярэсты і белы таўсталобікі сілкуюцца практычна адной і той жа ежай - багавіннем. Аднак пры недахопе ў вадаёме гэтай ежы абвыкаюць і да іншага корму. Ловяцца на чарвякоў, камбікорм, жмых, кукурузную кашу і іншыя, а таксама на кавалачкі мяккіх частак воднай расліннасці.


5501 Яневіч Руслан\n5502 Марчанка Крысціна\n5503 Дуброўскі Антон\n5504 Ванзанок А.Г.\n5505 Швед І.В.\n5506 Вяргейчык Е.С.\n5507 Більчанка А.Ю.\n5508 Усовіч А.А.\n5509 Шпілеўскі Іван\n5510 Корсік А.А.\n5511 Трубячкоў Д.О.\n5512 Дубяга А.В.\n5513 Размоўка С.В.\n5514 Шутко Ілля\n5515 Базілеўскі Павел\n5516 Паклікуха А.В.\n5517 Зайцаў Дзмітрый\n5518 Бацяноўскі Уладзіслаў\n5519 Лучыновіч А.А.\n5520 Калядка Е.Н.\n5521 Шаўчук Андрэй\n5522 Лыскавец Кацярына\n5523 Дворнікаў Д.А.\n5524 Жынь В.І.\n5525 Казючыц Максім\n5526 Кучук А.Г.\n5527 Новікаў Андрэй\n5528 Собаль Уладзіслаў\n5529 Быкоўскі Васіль\n5530 Быстроў Віталь\n5531 Селюк А.П.\n5532 Яроўскі Д.М.\n5533 Каралёў Вячаслаў\n5534 Ковель Даніла\n5535 Ерахавец Аляксей\n5536 Бараноўскі Андрэй\n5537 Трухановіч А.Н.\n5538 Сенько Вадзім\n5539 Пестракова Аліна\n5540 Гуруновіч Анатоль\n5541 Шыкуцкая Таццяна\n5542 Кудзелка Андрэй\n5543 Дарагуш А.П.\n5544 Самсонаў А.Б.\n5545 Сушкевіч Сафія\n5546 Арцюхоў В.А.\n5547 Лісава Алена\n5548 Кудраўцава Іна\n5549 Гліннікаў Мікалай\n5550 Дзятлаў Канстанцін\n5551 Пагодзін Антон\n5552 Сакун Сяргей\n5553 Лукшыц Ірына\n5554 Сіроцін Аляксандр\n5555 Ярмачкаў Аляксандр\n5556 Штэйн В. І.\n5557 Каралёў Іван\n5558 Трусіла Яна\n5559 Шаўчэнка Сяргей\n5560 Палулех Дзіяна\n5561 Аляксандраў Міхаіл\n5562 Дзянісаў Дзмітрый\n5563 Пазняк Уладзіслаў\n5564 Авярук Яўген\n5565 Слабко Дзмітрый\n5566 Лазоўскі Уладзімір\n5567 Адамовіч Вадзім\n5568 Нікалаенка Вадзім\n5569 Царкевіч Наталля\n5570 Жыляніна Ганна\n5571 Хажавец Дзяніс\n5572 Кучынскі Сяргей\n5573 Казей Дзяніс\n5574 Шушко Н.С.\n5575 Цярэшка Мікалай\n5576 Драковіч Павел\n5577 Іваноў Аляксей\n5578 Пішчала Марыя\n5579 Хоміч Васіль\n5580 Крук Дзмітрый\n5581 Салдатава Дар'я\n5582 Марцінчык Вікторыя\n5583 Пляц Андрэй\n5584 Цапіенка Алена\n5585 Крылосаў Анатоль\n5586 Адамчук Георгій\n5587 Шліманаў Уладзімір\n5588 Прышчэпаў Анатоль\n5589 Казявін Аляксандр\n5590 Іваноў Аляксандр\n5591 Далгарукаў Кірыл\n5592 Шынгірэй Аляксей\n5593 Лазар Назарый\n5594 Гаеўскі Уладзіслаў\n5595 Грыгор'еў Сяргей\n5596 Мялешын Дзмітрый\n5597 Гаравы Антон\n5598 Лазаковіч С.Г.\n5599 Мурашка Ігар\n5600 Палукошка Вольга\n5601 Лукша Андрэй\n5602 Бурдыка Аляксандр\n5603 Піскуноў М.В.\n5604 Бабіч Аляксей\n5605 Казлоў Віктар\n5606 Ермачок Е.В.\n5607 Антонаў Аляксандр\n5608 Аляксейчык Аляксандр\n5609 Харсевіч Ілля\n5610 Ільюковіч Андрэй\n5611 Канапелька Дзмітрый\n5612 Красікаў М.Г.\n5613 Крэпская Алеся\n5614 Варывода А.С.\n5615 Кабанаў Дзмітрый\n5616 Іваноў А. А.\n5617 Каралёў В. Ю.\n5618 Лукшэц І.В.\n5619 Лазавы В. В.\n5620 Казей Д. А.\n5621 Шаўчэнка С.В.\n5622 Кушнярова Марына\n5623 Аверук Е.А.\n5624 Гаравы А.А.\n5625 Навінкін Віталь\n5626 Добыш Е.В.\n5627 Міцура Юры\n5628 Язвінскі Валер\n5629 Богуш Ігар\n5630 Барысенка Юрый\n5631 Бурсаў Яўген\n5632 Бычкевіч Мікалай\n5633 Бычкоў Алег\n5634 Валканоўскі Мікалай\n5635 Герман Максім\n5636 Граковіч Павал\n5637 Дарапіевіч Аляксей\n5638 Зянько Вадзім\n5639 Іваноў Андрэй Леанідавіч\n5640 Успенскі Аляксандр\n5641 Чайко Аляксандр\n5642 Чаркас Іван\n5643 Чарняк Аляксандр\n5644 Тарасенка Наталля\n5645 Тарасевіч Валянцін\n5646 Хурсевіч Ілля\n5647 Шэстак Андрэй\n5648 Некрыш Раман\n5649 Нікалаенка Віктар\n5650 Нішчык Аляксей\n5651 Кікта Аляксей\n5652 Каралёў Уладзіслаў\n5653 Коршун Андрэй\n5654 Касякоў Дзяніс\n5655 Краценка Ігар\n5656 Кузняцоў Арцём\n5657 Лапцік Аляксей\n5658 Маёраў Уладзімір\n5659 Маслянік Яўген\n5660 Падскрэбкін Арцём\n5661 Палюховіч Віталь\n5662 Салейка Аляксандр\n5663 Сакалоў Андрэй\n5664 Сакалоў Андрэй\n5665 Сакалоўскі Аляксандр\n5666 Буданаў Сяргей\n5667 Туцін Канстанцін\n5668 Крук Марыя\n5669 Каленік Максім\n5670 Бухавец Юрый\n5671 Леваньшын А.В.\n5672 Сабанцава А.С.\n5673 Міранюк Уладзімір\n5674 Ільяш Ігар\n5675 Пецюкевіч А.В.\n5676 Цярэнцьева Сафія\n5677 Аноп Аляксандр\n5678 Святлоў Кірыл\n5679 Бальшоў А.Е.\n5680 Пархоменка П.Д.\n5681 Астраух П. Ю.\n5682 Жукава Н.С.\n5683 Лявончык Святлана\n5684 Пінчук Аляксандр\n5685 Сцяпанаў Сяргей\n5686 Кузьменка Дзмітрый\n5687 Вронскі Дзяніс\n5688 Ярашэнка Паліна\n5689 Корсак Вольга\n5690 Наўмовіч Аляксандр\n5691 Гранатаў В.В.\n5692 Гаршкова Дар'я\n5693 Жукава Алеся А.\n5694 Кудзін А.Д.\n5695 Крукава Надзея\n5696 Салановіч Я.О.\n5697 Несцяровіч Раман\n5698 Чыстафораў В.Ю.\n5699 Харланаў В.В.\n5700 Салавей Арцём\n5701 Пікулік Дзмітрый\n5702 Нагорскі А.А.\n5703 Крышнёў Д.А.\n5704 Сугала Д.В.\n5705 Івашкевіч А.В.\n5706 Прыходзька Дар'я\n5707 Нагорная Т.А.\n5708 Годына Д.В.\n5709 Мядведзкі М.Ю.\n5710 Сухадольскі А.О.\n5711 Уласаў А.В.\n5712 Пукала Яўген\n5713 Садоўскі Алег\n5714 Лазараў М.П.\n5715 Уласеня Ганна\n5716 Раслякоў Г.А.\n5717 Шыцік А.Л.\n5718 Юхноўская Е.В.\n5719 Кузнічэнкаў Уладзімір\n5720 Саладухін Андрэй\n5721 Лысюк Аляксей\n5722 Гаралёў П.А.\n5723 Гаўрыльчук Мікіта\n5724 Сурмач Кацярына\n5725 Малей А.М.\n5726 Сінькевіч Глеб\n5727 Шылаў А.А.\n5728 Лаперчук А.А.\n5729 Берднік Уладзіслаў\n5730 Янкоўскі Ілля\n5731 Міронаў Юрый\n5732 Шумскі Ю.Н.\n5733 Жогаль Пётр\n5734 Чэрнік Антон\n5735 Жыгуліч А.А.\n5736 Арлоў Максім\n5737 Галушка Уладзімір\n5738 Касалапаў Сяргей\n5739 Кавалёнак Л.М.\n5740 Сумрач Е.В.\n5741 Баркоўскі А.В.\n5742 Басалай А.А.\n5743 Гуменяк Д.С.\n5744 Скавыш Алена\n5745 Шатуха Е.М.\n5746 Шакін А.І.\n5747 Сіроцін Леанід\n5748 Радкевіч А.В.\n5749 Кавалеўскі Аляксей\n5750 Рудой М.Я.\n5751 Гарбачэўскі Б.В.\n5752 Казюкоў Дзяніс\n5753 Маркава М.С.\n5754 Язькоў А.А.\n5755 Марчэўскі А.В.\n5756 Саўчык В.А.\n5757 Меленяка Дзмітрый\n5758 Маслоўскі Раман\n5759 Руды А.І.\n5760 Багач Андрэй\n5761 Акудовіч С.М.\n5762 Жылінскі Д.М.\n5763 Князеў Мікіта\n5764 Вайшнаровіч Ірына\n5765 Папоў Міхаіл\n5766 Салянскі Андрэй\n5767 Тушкін Аляксандр\n5768 Звягінцаў Андрэй\n5769 Копылеў Аляксей\n5770 Гярмішын А. В.\n5771 Лаўроў Дзяніс\n5772 Белякоў Аляксандр\n5773 Шатаў Мікіта\n5774 Чапурко Святлана\n5775 Акуневіч Станіслаў\n5776 Маісеева Ганна\n5777 Пятровіч А.\n5778 Зыгмантовіч Ян\n5779 Цялішчаў Дзмітрый\n5780 Аўласенка Андрэй\n5781 Жгароў Арцём\n5782 Рэйзіс Цімур\n5783 Чаган Алег\n5784 Бахцін Іван\n5785 Цімафееў Аляксандр\n5786 Дамасевіч Кірыл\n5787 Сцепчанка Уладзімір\n5788 Сінкевіч Г.\n5789 Кухта Мікіта\n5790 Шпак І.\n5791 Лаўкоў Уладзімір\n5792 Кучарэнка Таццяна\n5793 Мастыка Сяргей\n5794 Рамановіч Аляксандр\n5795 Залазаеў П.Е.\n5796 Шапавалаў Руслан\n5797 Каляда Вячаслаў\n5798 Тумаш Вячаслаў\n5799 Стральцоў М.В.\n5800 Бялоў Сяргей\n5801 Марынчанка Павел\n5802 Кавалеўскі Аляксандр\n5803 Валадзько Арцём\n5804 Быстрык Аляксандр\n5805 Хацкевіч Алена\n5806 Камлюк Г.А.\n5807 Козел Валянціна\n5808 Макееў Д.В.\n5809 Гальцяева Наталля\n5810 Кантараў Д.А.\n5811 Максімаў К.В.\n5812 Кірык Сяргей\n5813 Сарока Р.А.\n5814 Шурлін А.П.\n5815 Петручэня Алег\n5816 Огій Антон\n5817 Варыг Максім\n5818 Лебедзеў Юрый\n5819 Варозін В.А.\n5820 Цэлішчаў Д.Ю.\n5821 Лаферчук А.А.\n5822 Жгараў А.А.\n5823 Краснікаў Андрэй\n5824 Сабалеўскі Сяргей\n5825 Паўловіч Аляксандр\n5826 Лебядзенка А.В.\n5827 Чупрыгін А.Г.\n5828 Сідарэнка М.С.\n5829 Кірылаў Аляксандр\n5830 Струшкевіч Д. М.\n5831 Мельнікаў А.А.\n5832 Радзін М.Ю.\n5833 Лойка Яўген\n5834 Грыцэня П.Г.\n5835 Сыч Юрый\n5836 Шчэмелеў Ігар\n5837 Ганчарык К.А.\n5838 Барышнікаў Антон\n5839 Лейкінд Валянцін\n5840 Ярмак Паліна\n5841 Уцеўскі Георгій\n5842 Воўк-Карачэўская Кацярына\n5843 Хадасевіч Ігар\n5844 Кучарэнка К.В.\n5845 Сашак Ігар\n5846 Аўсянік Ігар В.\n5847 Белаушка Ігар\n5848 Карнейчык Раман\n5849 Мышкой Уладзіслаў\n5850 Грышаеў Мікіта\n5851 Куправічус Ю.І.\n5852 Ладохін Сяргей\n5853 Быстрык Аляксандра\n5854 Калінін А.А.\n5855 Жукоўскі П.Б.\n5856 Тоцкі М.Ю.\n5857 Казлоў Р.В.\n5858 Яшчук Глеб\n5859 Захарэвіч Міхаіл\n5860 Войніч Уладзімір\n5861 Марчык Сяргей\n5862 Радкевіч В.А.\n5863 Бузо Аляксандр\n5864 Сонкін В.А.\n5865 Федаровіч Дзяніс\n5866 Язерскі А. Н.\n5867 Горбач Аляксандр\n5868 Магер Дзмітрый\n5869 Васільчук І.Г.\n5870 Яравая Таццяна\n5871 Крыж Ігар\n5872 Лаўрыновіч Іван\n5873 Карвецкі Н.А.\n5874 Куліджанаў Георгій\n5875 Пехоўскі Аляксандр\n5876 Стахоўскі А.С.\n5877 Лагодзіч О.А.\n5878 Кавалеўскі В.Ю.\n5879 Петрашка Я.В.\n5880 Чарапко-Самахвалаў Ілля\n5881 Лазарэвіч А.М.\n5882 Дутко Анджэй\n5883 Платун Я.\n5884 Малахоўскі Р. С.\n5885 Шахорскі А.В.\n5886 Гібкая М.С.\n5887 Дзеранюк М.А.\n5888 Разумоўская Ганна\n5889 Урбановіч Дзяніс\n5890 Кабанчук Крысціна\n5891 Іваноў Кірыл\n5892 Вязенскі Яўген\n5893 Базарскі Яўген\n5894 Міхальчук Алег\n5895 Пляшко Ігар\n5896 Машычаў Дзмітрый\n5897 Пашкоўская Юлія\n5898 Варакса Аляксандр\n5899 Шаблінскі Кірыл\n5900 Турко Анатоль\n5901 Кірзнер Аляксандр\n5902 Андрос Віталь\n5903 Клютчэня Дзмітрый\n5904 Камароў Аляксандр\n5905 Белянкевіч А.М.\n5906 Мятліцкая А.Е.\n5907 Шэўмер І.Г.\n5908 Кузькоў А.В.\n5909 Пінчук Алена\n5910 Крыўко Анастасія\n5911 Шырынская Ганна\n5912 Тура Е.А.\n5913 Міжэйнікава Д.Н.\n5914 Грынь І.А.\n5915 Раманоўскі Яўген\n5916 Вашкевіч Д.М.\n5917 Гарматны Р.А.\n5918 Сарока Д.А.\n5919 Сялюк Максім\n5920 Русак Дзмітрый\n5921 Наважылаў Павел\n5922 Каржуеў Аляксандр\n5923 Паборцаў Ілля\n5924 Баркоў В.А.\n5925 Дорах Вадзім\n5926 Міжэвіч А.А.\n5927 Мароз Максім\n5928 Карнейчык В.В.\n5929 Нікуліна Ю. В.\n5930 Тоцкі М.Ю.\n5931 Марозаў Д.Ю.\n5932 Пашкоўская Юлія\n5933 Уладзіміраў А. Ю.\n5934 Мятліцкая Алена Міхайлаўна\n5935 Кузьміных Арцём\n5936 Юнаў Яўген\n5937 Александровіч Андрэй\n5938 Аляксеенкаў Аляксей\n5939 Баранаў Ягор\n5940 Батураў Яўген\n5941 Белавушка Ігар\n5942 Блізнец Міхаіл\n5943 Варчэня Сяргей\n5944 Васільчанка Яўген\n5945 Вахрушаў Дзяніс\n5946 Вішчэня Валер\n5947 Варабей Ірына\n5948 Вострава Кацярына\n5949 Гацко Генадзь\n5950 Гадына Дзмітрый\n5951 Голад Вячаслаў\n5952 Гарбацэвіч Павал\n5953 Грыневіч Наталля\n5954 Грынчык Дзмітрый\n5955 Гулевіч Паліна\n5956 Дацкевіч Віктар\n5957 Дзем'яненка Андрэй\n5958 Дзянісаў Андрэй\n5959 Дабравольскі Іван\n5960 Дарашкевіч Андрэй\n5961 Дралаў Ігар\n5962 Дрыжынскі Эдуард\n5963 Есіс Ганна\n5964 Жылінскі Дзяніс\n5965 Жукава Юлія\n5966 Жукоўская Ганна\n5967 Жунусаў Руслан\n5968 Жучкова Надзея\n5969 Захаркевіч Міхаіл\n5970 Зелянеўская С.В.\n5971 Іванова Антаніна\n5972 Рыбіна Святлана Міхайлаўна\n5973 Карамян Андрэй\n5974 Карацюк Канстанцін\n5975 Каспяровіч Аляксандр\n5976 Кавалевіч Аляксандр\n5977 Кавалеўскі Валеры\n5978 Колцінаў Майкл\n5979 Каноплін Сяргей\n5980 Карасцялёў Андрэй\n5981 Корсак Ігар\n5982 Крачкоўскі Грыгорый\n5983 Кручкоў Сяргей\n5984 Лабанок Андрэй\n5985 Лаўроўскі Дзяніс\n5986 Ліхтаровіч Сяргей\n5987 Машкароў Барыс\n5988 Нагібовіч Андрэй\n5989 Арэшка Эліна\n5990 Паўловіч Антон\n5991 Пархоменка Уладзіслаў\n5992 Пяскоў Вадзім\n5993 Піскуноў Канстанцін\n5994 Панамароў Дзмітрый\n5995 Посахаў Андрэй\n5996 Пацёмкін Аляксандр\n5997 Равінскі Мячаслаў\n5998 Разумовіч Сяргей\n5999 Разумоўскі Канстанцін\n6000 Раткевіч Валер


Сейм Польшчы асудзіў прысуд беларускім журналісткам Андрэевай і Чульцовай | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСейм Польшчы асудзіў прысуд беларускім журналісткам Андрэевай і Чульцовай.\n25 лютага ніжняя палата польскага парламента прыняла пастанову, у якой выказала „глыбокае абурэнне” прысудам беларускім журналісткам Кацярыне Андрэевай (Бахвалавай) і Дар’і Чульцовай і заклікала беларускія ўлады вызваліць іх і ўсіх палітвязняў. У дакуменце, тэкст якога апублікаваны на сайце сейма, адзначаецца пагаршэнне становішча СМІ і журналістаў у Беларусі.\nНа думку парламентарыяў, „выкарыстанне крымінальнага працэсу ў сувязі з пратэстамі супраць фальсіфікацыі вынікаў прэзідэнцкіх выбараў у жніўні 2020 года дэманструе антыдэмакратычныя намеры ўладаў і недастатковую незалежнасць беларускіх судоў”.\n„Даванне інфармацыі, у тым ліку аб пратэстах або дэманстрацыях, з’яўляецца адной з ключавых задач незалежных СМІ”, — падкрэсліваецца ў пастанове.\nСупрацоўніцы тэлеканала „Белсат” Андрэева і Чульцова прызнаныя вінаватымі паводле ч. 1 арт. 342 Крымінальнага кодэкса (арганізацыя групавых дзеянняў, якія груба парушаюць парадак) і асуджаныя на два гады пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму.


10.06.2017\tКомментарии к записи Мастацтва дорыць прыгажосць отключены\nНе сакрэт, што вельмі цяжка фарміраваць эстэтычныя ідэалы, мастацкі густ, калі чалавечая асоба ўжо склалася. Каб дарослы чалавек быў духоўна багатым, трэба звярнуць увагу на яго эстэтычнае выхаванне яшчэ ў дашкольным і малодшым школьным узросце. Сутнасныя маральна-эстэтычныя якасці асобы закладваюцца ў раннім перыядзе дзяцінства і захоўваюцца ў больш ці менш нязменным выглядзе на ўсё жыццё. Эстэтычнае выхаванне і адукацыя не ...\tПадрабязней »\n13.05.2017\tКомментарии к записи У свеце захапленняў отключены\nXV Абласны фестываль творчасці дзяцей з асаблівасцямі псіхафізічнага развіцця “Свет маіх захапленняў” адбыўся ў Гродне. Арганізатарам мерапрыемства з’яўляецца Гродзенскі дзяржаўны абласны Палац творчасці дзяцей і моладзі. У фестывалі прынялі ўдзел звыш 40 навучэнцаў з 16 раёнаў Гродзенскай вобласці ва ўзросце ад 6 да 17 гадоў, якія наведваюць установы дадатковай адукацыі дзяцей і моладзі. З прывітальнымі словамі да іх звярнуліся супрацоўнік ...\tПадрабязней »\n08.04.2017\tКомментарии к записи Акадэмія ўніверсальных прафесіяналаў отключены\nНе першы год Рэчыцкі цэнтр творчасці арганізоўвае вольны час для падлеткаў і моладзі. Нядаўна ў цэнтры стартаваў новы праект — “Акадэмія ўніверсальных прафесіяналаў”, прыярытэтным напрамкам якога з’яўляецца фарміраванне і развіццё актыўнага ўзаемадзеяння ўстановы з Рэчыцкім дзяржаўным педагагічным каледжам, Рэчыцкім дзяржаўным аграрным каледжам і Рэчыцкім дзяржаўным прафесійным аграрна-тэхнічным ліцэем. Мэта праекта — прадастаўленне якасных дадатковых адукацыйных паслуг для задавальнення творчых патрэб ...\tПадрабязней »\n08.04.2017\tКомментарии к записи Дабрыня, давер, узаемадапамога — цаглінкі школьнага дома отключены\nНавакольны свет — гэта перш за ўсё свет зносін з іншымі людзьмі. Кожнаму з нас прыходзіцца наладжваць кантакты з незнаёмымі людзьмі. Адным гэта даецца лёгка, другім — намнога складаней. На занятках у гульнявой форме я спрабую сфарміраваць разнастайныя навыкі зносін, выпрацаваць прыёмы і спосабы ўсталявання атмасферы даверу, добразычлівасці, павагі. Знаёмячыся з вучнямі класа, назіраючы за зносінамі дзяцей падчас сумеснай працы, ...\tПадрабязней »\nПлаванне з ранняга ўзросту\n04.03.2017\tКомментарии к записи Плаванне з ранняга ўзросту отключены\nБародзіцкі дзіцячы сад — пачатковую школу ведаюць усе дзеці і дарослыя ў Зэльвенскім раёне. У лютым 2014 года пасля рамонту тут пачаў працаваць міні-басейн. Кожны год выхаванцы дзіцячага сада і вучні пачатковых класаў з нецярпеннем чакаюць плавальнага сезона. Раз у тыдзень заняткі па фізічнай культуры ў дзіцячым садзе і ўрокі фізічнай культуры і здароўя ў пачатковых класах праходзяць у басейне. ...\tПадрабязней »


У Кітаі захоўваецца стабільная сітуацыя з занятасцю | zviazda.by\nХатняя старонка » У свеце » Весткі з Кітая » У Кітаі захоўваецца стабільная сітуацыя з занятасцю\nУ Кітаі захоўваецца стабільная сітуацыя з занятасцю\nУ 2019 годзе развіццё рынку працы ў Кітаі заставалася стабільным, усе адпаведныя паказчыкі адпавядаюць пастаўленым раней гадавым мэтам. Пра гэта паведаміла Дзяржаўнае статыстычнае ўпраўленне КНР, перадае «Жэньмінь жыбаа» анлайн».\nПаводле дадзеных упраўлення, летась у гарадах і пасёлках гарадскога тыпу ў Кітаі было створана 13,52 млн новых працоўных месцаў, што перавысіла ўсталяваны мэтавы паказчык на 2019 г. у 11 млн. месцаў. Такім чынам, ужо сёмы год запар іх штогадовая колькасць больш чым 13 млн.\nУ канцы 2019 года ўзровень зарэгістраванага беспрацоўя ў гарадах і пасёлках гарадскога тыпу па краіне склаў 3,62 працэнта, што апынулася значна ніжэй гадавога мэтавага паказчыка ўрада, усталяванага на ўзроўні 4,5 працэнта.\nДадзеныя Дзяржстата паказваюць, што летась колькасць працоўных-мігрантаў з сельскай мясцовасці ў Кітаі павялічылася на 0,8 працэнта ў параўнанні з 2018 годам - да 290,8 млн чалавек. Пры гэтым іх сярэднемесячныя даходы дасягнулі 3962 юаня (каля 582 долара) з гадавым прыростам на 6,5 працэнта.\n28239 Разам за Беларусь!


Заможны жыхар Беластока з дапамогай сваіх сувязяў адшукаў у адным з гарадзенскіх касцёлаў мапед «Нёман» даваеннай вытворчасці.\nГрамадзянін Польшчы знайшоў у гарадзенскім касцёле ды перавёз у Польшчу бясцэнны антыкварыят – мапед вытворчасці гарадзенскай фабрыкі «Нёман», што быў выпушчаны напрыканцы 1930-х.\nФабрыка была заснаваная ў 1894 годзе братамі Лазарам і Нохімам Старавольскімі ды Ісаакам Піваварскім. Мясцілася яна па сучасным адрасе Карла Маркса, 20, тут цяпер знаходзіцца філіял РУП «Горадняэнэрга». Спачатку на фабрыцы выпускалі металёвыя дэталі. У 20-х Старавольскія пачалі рабіць швейныя машынкі і ровары, у 30-х быў зроблены першы мапед.\nЗ цягам часу ў мадэльным шэрагу прадпрыемства зʼявіліся матацыклы з рухавікамі 125 см³ ды 150 см³. На гарадзенскіх матацыклах выкарыстоўваліся кампаненты з іншых фабрыкаў. Рухавікі прывозілі з Нямеччыны («MAW» ды «Sachs») і Англіі («Villiers»), оптыка была ад фірмы «Bosch».\nАгулам «Нёманаў» выпусцілі не вельмі шмат. У 1937-м з фабрыкі выехала каля сотні матацыклаў, у 1938-м – 166 асобнікаў, у 1939-м мела быць зроблена 250 асобнікаў, але план не быў выкананы, бо на Польшчу, у складзе якой знаходзілася Горадня, спачатку напала Нямеччына, а пасля Савецкі Саюз.\nДа нашых дзён захаваліся яшчэ два экзэмпляры гарадзенскай фабрыкі. Адным валодае рэстаўратар Васіль Цярэшка з Менску. Летась ён прадставіў рарытэт на выставе мота- і велатэхнікі ў Менску.\nДругі асобнік знаходзіцца ў прыватнага калекцыянера ў Польшчы.\nДД, belsat.eu; фота: autogrodno.by\nТэгі: Беласток, Горадня, Польшча


Асаблівасці профліст з цынкавыя пакрыццём\nГалоўная ➠ Будаўніцтва і рамонт ➠ Асаблівасці профліст з цынкавыя пакрыццём\nАпублікавана 07.02.2016 22:50\nЖалезныя профнастилы, якія таксама называюць профліст, нярэдка ўжываюцца на будаўнічай пляцоўцы. Пры ўсім гэтым яны атрымалі вельмі шырокі дыяпазон ўкаранення.\nТакія канструкцыі задзейнічаны ў якасці дахавага матэрыялу, у якасці агароджы, матэрыялу для стварэння падстрэшкаў, складоў, ангараў і альтанак.\nГэтак жа як і папулярная цяпер металадахоўка, профнасціл мае маленькую таўшчыню металу - каля 2-ух мм. Астатняя частка ліста - гэта асаблівая вонкавае пакрыццё. У большасці выпадкаў яно робіцца на базе цынку. Адрозніваюць традыцыйны цынк і алюцинк. Разгледзім адрозненні і асаблівасці кожнага варыянту пакрыцця.\nЦынкавае пакрыццё на профнасціл наносіцца адносна маленькім пластом. Яго таўшчыня складае парадку 25-30мкм. Матэрыял можа наносіцца як на вонкавую, так і на ўнутраны бок. Асноўная мэта такога пакрыцця - абарона жалезнага ліста ад карозіі. Калі вы пільна прыгледзіцеся да зрэзу жалезнага профліст, то ўбачыце, што вузкі пласт цынку пакрывае умерана ўсе падставу.\nКалі профліст нецветной, а проста мае натуральны металічнай колер, то на ацынкоўкі яго распрацоўка вытворчасці і завершыцца. Такі матэрыял звычайна ўжываюць тога, калі трэба зрабіць танную базу для часовых агароджы. Калі знешняя частка пакрываецца колерам, наносіцца да таго ж грунтоўка, і палімерныя каляровыя пакрыцця.\nАлюцинк з'яўляецца новым матэрыялам для пакрыцця профліст. Ён быў створаны зусім не так даўно дзякуючы перадавым тэхналогіях індустрыі, і яго асноўнае адрозненне ад традыцыйнага складу ў тым, што ён нашмат трывалей і даўгавечней цынку. Ну і наносіцца склад на метал, дарэчы кажучы, нашмат прасцей і раўнамерней.\nАлюцинк абараняе метал ад падвышанай вільготнасці, выцвітанні і нават некаторых механічных пашкоджанняў. Таму што ёсць магчымасць зрабіць матэрыял больш надзейным, профліст з алюцинковым пакрыццём выкарыстоўваюць для стварэння ангараў, пры праектаванні складоў і цэхаў, таксама пры распрацоўцы пабудоў з жалезным каркасам. Вельмі надзейным пакрыццё лічыцца для стварэння агароджу, для дахаў. Тэарэтычна з такімі мэтамі мог выкарыстоўвацца і традыцыйны профнастильный ліст, але гэта рашэнне абыходзіць яго па ўласным якасці і даўгавечнасці. Звычайна алюцинковое пакрыццё ўжываецца для каляровых лістоў.


01 ліпень 2011, 15:45\nАмэрыканскі пісьменьнік Джэйсан Мотла быў даволі хутка вызвалены з-пад варты пасьля ўмяшаньня консула ЗША і ўжо дэпартаваны з тэрыторыі Беларусі. Але Дзіміцер Кенараў дагэтуль застаецца пад вартай, бо ў яго не было пашпарту, а баўгарскае пасольства дагэтуль не даставіла ў Мазыр неабходныя часовыя дакумэнты для вызваленьня Дзімі т ра.\nДзіміцер Kенараў зьяўляецца незалежным журналістам з Сафіі і рэдактарам VQR. Яго матэрыялы друкаваліся ў такіх вядомых выданьнях, як Nation, the Boston Review, Etiqueta Negra, Ён навучаецца ў дактарантуры па ангельскай мове ў Каліфарнійскім унівэрсытэце, Берклі.


Фотавыстава “Мілы сэрцу родны край” праходзіць у музеі Вавёркі ў Вялікай Бераставіцы — Берестовица. Берестовицкий район. Берестовицкая газета\nГод малой родины Культура Лента новостей\nНа XIX Международном фестивале православных песнопений «Коложский Благовест» выступят 37 хоров (+программа)


Нават у навагоднім звароце Лукашэнка падзяліў беларусаў на меншасць і большасць\n01.01.2011 / 18:31\nНават у навагоднім звароце Лукашэнка падзяліў беларусаў на меншасць і большасць 35\n«У гэтыя хвіліны адыходзячага года я перш за ўсё хацеў бы звярнуцца да абсалютнай большасці беларускага народа», — так распачаўся зварот.\n«Дарагія сябры! У гэтыя хвіліны адыходзячага года я перш за ўсё хацеў бы звярнуцца да абсалютнай большасці беларускага народа», — так распачаўся сёлетні навагодні зварот Аляксандра Лукашэнкі.\nГэта рэдкі выпадак у гісторыі тэлезваротаў, каб прэзідэнт так адкрыта дзяліў грамадзянаў на «сваіх» і «чужых». Відаць, Лукашэнка разумее, што пасля падзей 19 снежня вялізная колькасць людзей канчаткова перастала лічыць яго законным кіраўніком дзяржавы.\nНапярэдадні Новага года ў інтэрнэце разышліся звароты пераключыць тэлебачанне на іншыя каналы ў часе лукашэнкаўскага звароту і нават выключыць на гэты час святло.\nЛукашэнка ж нават навагодні тэлезварот выкарыстаў, каб убіваць у галовы ідэю, што супраць яго выступае толькі меншасць насельніцтва. Вось што ён казаў далей:\n«Свае віншаванні я таксама адрасую нашай меншасці.\nВы павінны ведаць: вас успрымаю як неад’емную частку нашага грамадства, са сваімі мэтамі, поглядамі і імкненнямі. Вы маеце свой пункт гледжання, асаблівае разуменне светаўладкавання і развіцця нашай краіны. Гэта ваша права, якое адняць у вас ніхто не можа.\nАле вы павінны ведаць: ваша меркаванне нам не абыякава. І мы разам з пераважнай большасцю нашага народа будзем змагацца за вас, вашы погляды. Мы будзем шукаць шляхі да вашых розумаў і сэрцаў, таму што інакш немагчыма аб’яднаць грамадства, захаваць краіну і вырашыць задачы, якія стаяць перад намі».\nУ гэты ж час у эфіры радыё «Свабода» вядомыя людзі Беларусі і розных краін свету цэлы навагодні вечар зачытвалі імёны арыштаваных і збітых у Беларусі ў 2010-м.\n«Нам неабходна пераламаць у саміх сябе правінцыяльны комплекс маленькага народа і ўсвядоміць сябе нацыяй, якая вырашае не толькі свае задачы, але і фарміруе аблічча Еўропы!» — заклікаў Лукашэнка.\nЯгоны зварот быў нашмат карацейшы за звыклыя.\n«Няхай любоў і дабрабыт жывуць у кожнай сям’і», — пажадаў ён.\nЗ тэлеэкрана гучалі пафасныя словы, тым часам у рэальным жыцці працягвалася помста палітычным праціўнікам, ды нават іх жонкам, дзяўчатам.\n85-гадовага бацьку Мікалая Статкевіча ў Баранавічах глядзяць баранавіцкія актывісты нацыянальнага руху.\nАле як дзеду і бабе растлумачыць 3-гадоваму сыну Ірыны Халіп і Андрэя Саннікава, чаму таты і мамы няма нават на Новы год?\n01.01.2011 / 18:37\nТолькі празь беларускую культуру ён зможа зрабіць беларускую нацыю моцнай. Але ён ня зможа.\nBelarusskaya Baba / Адказаць\nа тем временем в венесуэлле по примеру беларуси.... Американская администрация ответила на отказ президента Венесуэлы Уго Чавеса пускать в свою страну посла США. Вашингтон аннулировал дипломату из Каракаса Бернардо Альваресу американскую визу. В четверг руководство США приняло решение отказать венесуэльскому послу во въезде на территорию страны. В результате дипломатическая виза Бернардо Альвареса была аннулирована. Об этом рассказал представитель американского правительства. "Мы сожалеем о решении венесуэльского правительства отозвать агреман (согласие принять предложенного кандидата в качестве посла) у Ларри Палмера. Поскольку в наших отношениях существует напряженность, мы считаем правильным поддерживать дипломатические контакты на высоком уровне. Это в наших национальных интересах", – заявил официальный представитель Госдепартамента США Марк Тонер. По этой теме Чавес решил судьбу нового посла США Чавес получил неограниченную власть Чавес предложил проверить психику Клинтон Культовая запрещенная игра В то же время он отказался комментировать возможное ухудшение дипломатических отношений между двумя странами. Как сообщает ИТАР-ТАСС, новый скандал произошел из-за очередного выпада президента Венесуэлы Уго Чавеса, который заявил, что не собирается пускать в страну нового американского посла Ларри Палмера. При этом его не пугают даже вероятные последствия такого решения - разрыв Вашингтоном дипломатических отношений с Каракасом. "Мы отказались признать этого джентльмена (Палмера), и теперь правительство США грозит ответными мерами. Что ж, они могут делать все, что захотят, но этот человек не приедет (в Венесуэлу). Если правительство (США) хочет выгнать нашего посла, пусть сделает это! Если они хотят разорвать дипломатические отношения, пусть сделают это", – сообщил глава Венесуэлы накануне в эфире одного из государственных телеканалов. Как передает РИА Новости, ранее Чавес уже не один раз заявлял, что не намерен разрешать Палмеру въезд на территорию Венесуэлы. По его словам, такое решение он принял после неоднократных заявлений этого дипломата о том, что на политику и настроения в этой стране в последнее время очень сильно влияет Куба.\nХтосьці склаў не кепскую прамову для вусатага. Шкада толькі, што яна, як заўсёды, не будзе мець нічога агульнага з сапраўдными мэтамі і дзеяннямі.