сайт знаёмстваў - ВІДЭА ЧАТ. Знаёмства онлайн!\nЁн табе спатрэбіцца\nУсё, што мы робім, усё, што мы думаем, усё, што мы хочам зрабіць, каб знайсці твайго мужаІ мы называем сябе іншымі, і ілюзія аб нас вельмі розная, і метады, і спосабы. мы прачынаемся раніцай, п'ем каву або чай. Мы ідзем на працу, мы ідзем у каледж, ці ўвогуле нікуды не ідзем. Стаяць у чарзе, рабіць тэлефонныя званкі, працаваць сотні, тысячы спраў кожны дзень і ўвесь час шукаць. Мы розныя. Так, так і ёсць. І прычына, па якой мы ўсе розныя, Некаторыя людзі хочуць прасунуцца па кар'ернай лесвіцы. Некаторыя людзі мараць аб новай машыне.\nБо святло сярод вас\nНекаторыя людзі п'юць, ходзяць і спальваюць свае жыцці. Хто-то заснаваў сям'ю, нарадзіў сына. І мы ўсе розныя, таму што мы розныя і па-рознаму. Але адзінае, што нас аб'ядноўвае, гэта тое, што мы ўсе шукаем чалавека. Чалавек, які надасць асаблівы і важны сэнс усяму, што адбываецца не толькі кожны дзень, але і ў кожны момант гэтага дня. Чалавек, які здольны не толькі даць нам нагода для ўсмешкі, але і напоўніць нас непаўторным святлом, цяплом і светам. Чалавек, якому ён патрэбен як паветра. Чалавек, чыім крокам, дыханню, сэнсарнаму экрану, смеху і голасу мы вучымся ў мільёны. Чыё прысутнасць будзе такім жа неабходным, як і сама жыццё. І, магчыма, нават больш: любіць чалавека побач з табой, з якім ты не хочаш думаць аб хуткаплыннасці жыцця. Чалавек, якому не патрэбен святло.\nМы шукаем, шукаем.\nІ часта мы нічога не знаходзім. І мы пераконваем сябе, што нам ніхто не патрэбны. Ці мы бярэм першае, што бачым і марым, што б гэта ні было. Але час няўмольна, усё - ілюзія, як толькі яны бурацца."Чалавек, які баіцца марыць, пераконвае сябе.\nЁн зусім не марыць".\nАле таксама, каб пераканаць сябе і іншых у тым, што ЗАЎСЁДЫ ў нашым жыцці ўсё ў парадку, мы заўсёды шукаем адно і тое ж. Таксама не верыць, забыцца чаму. І ў адзін цудоўны дзень, як і ўсе астатнія. І гады праходзяць імгненнямі, гадзінамі, днямі і начамі. Мы шукаем мужчыну. У жыцці ёсць сэнс. У цябе ёсць жыццё. Гэта адбываецца прама тут, прама цяпер. Зрабіце крок да свайго шчасця сёння, цяпер, адзін па-над іншага. напісаць ліст, адправіць знак, каб быць заўважаным. у жыцці можа быць усё. гэта можа быць лёс. Хоць бы раз у жыцці паспрабуйце рабіць тое, што вы хочаце рабіць, нягледзячы на"але"і"што калі". не думайце, што вы падумаеце і скажаце, гэта ваша жыццё, і вы маеце права будаваць так, як вы хочаце.\nвідэа чаты бясплатна без 18 онлайн відыачат 18 знаёмства з дзяўчатамі знаёмства рэгістрацыя тэлефон чат рулетка онлайн 1000 знаёмства для дарослых відыачат рулетка рэгістрацыя знаёмства рэгістрацыі з тэлефонамі з фота чат рулетка рэгістрацыя дзяўчыны для знаёмства відэа фота без рэгістрацыі


«PARTY-ZAN ФІЛЬМ». Першы ў гісторыі айчынны фільм, які выходзіць у шырокі навагодні пракат (+ трэйлер) — Унiверсiтэт\nГлядзіце беларускае кіно! Прэм’ера маладзёжнай прыгодніцкай камедыі ў Мінску прызначана на 29 снежня. Народная камедыя «PARTY-ZAN ФІЛЬМ» стане першым у гісторыі айчынным фільмам, які выходзіць у шырокі Навагодні пракат.\nНа навагоднія святы мы можам выбіраць паміж традыцыйнымі навагоднімі расійскімі франшызамi, замежнымі блокбастарамі і беларускай камедыяй.\nФільм распавядае пра няўдачлівых маладых прыяцеляў — правінцыйным бізнесмене Лёху і таленавітага праграміста Дзяніса, якія пускаюцца ў прыгоды дзеля рэалізацыі сваёй беларускай мары. Хлопцы мараць пра тое, як лёгка зарабіць вялікую суму грошай. Здаецца, што лёс ім ўсміхнуўся: яны атрымліваюць нечаканы кантракт на здымкі ваеннага блокбастара для расейцаў са «зоркамі» Данілам Казлоўскім, Гошам Куценка і Рэнатай Літвінавай у галоўных ролях … Але беларуская мара зрываецца ў самы нечаканы момант, і тады дзейнічаць даводзіцца «па-тутэйшаму “…\nУ фільме здымаліся маладыя акцёры Аляксандр Тарасаў, Аляксандр Душачкін і Аліса Аўчыннік. У гэты акцёрскі ансамбль трапілі і ўжо вядомыя беларускія артысты: бліскучая Эвеліна Сакура, Аляксандр Яфрэмаў, Аляксандр Гусеў, Генадзь Гатоўчыц, Сяргей Уласаў, Юрый Зінчанка, Сяргей Тоўсцікаў, Юрый Навумаў і многія іншыя. Ужо традыцыйна ў праекце Андрэя Курэйчыка прыняў удзел лідар гурта «Нейра Дзюбель» Аляксандр Кулінковіч, згуляўшы ролю адстаўнога кіраўніка службы бяспекі найбуйнейшай беларускай IT-кампаніі. У саўндтрэк фільма акрамя музыкі Зміцера Фрыгі ўвайшлі кампазіцыі беларускіх гуртоў «Все Crazy», «SuperBullz», «Нейра Дзюбель», «Recha», кампазіцыі Тодара Вайцюшкевіча і многія іншыя.\nАдзначым, Андрэй Курэйчык з’яўляецца аўтарам сцэнарыя некалькіх паспяховых навагодніх камедый: «Ёлкі» (працяг якіх будзе і ў гэтым годзе), «SOS Дзед Мароз!», «Любовь-морковь» 1- і — 2. Апошнія гады Курэйчык разам з прадзюсарам і кампазітарам Дзмітрыем Фрыгі і паслядоўна стварае беларускія нацыянальныя кінапраекты. «Вышэй за неба» і «ГараШ» сталі прыкметнымі падзеямі айчыннага кінематографа, паставіўшы глядацкія і пракатныя рэкорды.\nПаглядзець беларускую камедыю «PARTY-ZAN ФІЛЬМ» можна будзе ў кінатэатрах сеткі «SilverScreen», кінатэатрах «Беларусь», «Аўрора», «Мір», «Камсамолец» і «Фалькон-клуб» з 29 снежня, а таксама ў студзені ва ўсіх рэгіёнах Беларусі. На прэм’ерных паказах гледачоў чакаюць сустрэчы з творчай групай, а таксама прызы і падарункі ад сяброў і партнёраў фільма, кампаній «Царскае Золата», «Белвінгруп», «Байкард», «SilverScreen» і многіх іншых.\nНаступны У БДУ падведзены вынікі конкурса на найлепшы навуковы гурток\nРанейшы История создания БГУ: 25 февраля 1919 г. – 30 октября 1921 г. Когда же был основан наш университет? (+видео)


Поздравляем Ольгу Кисель с высоким званием — «Женщина года-2020» — Бешенковичи. Бешенковичский район. Зара. Районная газета\nПоздравляем Ольгу Кисель с высоким званием — «Женщина года-2020»\n12.03.2021 Газета Зара208Комментарии on Поздравляем Ольгу Кисель с высоким званием — «Женщина года-2020»\nУ Віцебскай абласной філармоніі прайшла цырымонія ўзнагароджання лаўрэатаў абласнога этапу рэспубліканскага конкурсу “Жанчына года – 2020”, які штогод праводзіцца ГА “Беларускі саюз жанчын”. Удзел у ім прынялі жанчыны з усіх раёнаў Віцебшчыны. 30 з іх адзначаны ў намінацыях “Паспяховы кіраўнік”, “Актыўная жыццёвая пазіцыя”, “Мацярынская слава”, “Гаспадыня вёскі”, “Сэрца аддаю людзям” і “Духоўнасць і культура”. Сярод узнагароджаных — кіраўнік гуртка аддзялення дзённага знаходжання для грамадзян пажылога ўзросту ТЦСАН В. А. Кісель.\nШматдзетная матуля разам з мужам Мікалаем Вітальевічам, благачынным цэркваў Бешанковіцкай акругі, выхоўвае траіх непаўналетніх дзетак, але паспявае і дома, і на працы, прымае актыўны ўдзел у грамадскім жыцці раёна. У ТЦСАН пра Вольгу Аляксандраўну можна пачуць толькі самае добрае: пісьменная, выканаўчая, творчая, ініцыятыўны кіраўнік, які размалёўвае ў цёплыя колеры жыццё пажылых людзей. Жанчына рэгулярна займаецца самаадукацыяй, што станоўча адбіваецца на яе працы, вучыцца ў Смаленскім дзяржаўным педагагічным універсітэце, дзе атрымлівае спецыяльнасць “Сацыяльная работа”.\nГурток і клуб, якімі кіруе Вольга Аляксандраўна, не толькі навучаюць, але і развіваюць. Спецыяліст старанна адбірае матэрыял, імкнецца да павышэння якасці ведаў, якія трэба данесці да наведвальнікаў аддзялення. Сваю дзейнасць выбудоўвае з улікам узроставых і фізічных асаблівасцяў “вучняў”, умела спалучае сучасныя тэндэнцыі ў сферы інфармацыйных тэхналогій. Забяспечвае індывідуальны падыход, праяўляе ўвагу і клопат да кожнага .\nМаксімальна спагадная і добрая да людзей, В. А. Кісель прымае актыўны ўдзел і ў валанцёрскіх мерапрыемствах, уваходзіць у склад сястрынства, разам з іншымі аднадумцамі дапамагае асаблівым катэгорыям грамадзян адчуць сябе патрэбнымі і не забытымі. А яшчэ кіруе нядзельнай школай пры Свята-Ільінскім храме ў г.п. Бешанковічы, надае вялікую ўвагу духоўна-маральнаму выхаванню дзяцей, якія прыходзяць сюды на заняткі. Штогод Вольга Аляксандраўна прымае разам з імі ўдзел у дабрачыннай акцыі “Белая кветка”, дзе выстаўляюцца разнастайныя работы дэкаратыўна-прыкладнай творчасці, зробленыя рукамі непаўналетніх. Ладзіцца гэта мерапрыемства ў Віцебску, выручаныя сродкі ідуць на дабрачыннасць.\nБешанковіцкая нядзельная школа і яе выхаванцы ўдзельнічаюць таксама ў “Траецкім фестывалі”, які праходзіць у аграгарадку Астроўна. Дзеці спяваюць і паказваюць тэматычныя сцэнкі (у скарбонцы школы маюцца 3 граматы і 2 падзякі). Сваіх і чужых дзетак Вольга Аляксандраўна выхоўвае ў духу праваслаўнай веры, захавання сямейных каштоўнасцей. Усе, хто ведае гэтую маладую, але мудрую не па ўзросце жанчыну, адзначаюць яе спагадлівасць, ветлівасць, патрабавальнасць і строгасць да сябе.\nУ клубе “Вера. Надзея. Каханне” для дарослых, які дзейнічае на базе нядзельнай школы, Вольга Аляксандраўна пастаянна праводзіць тэматычныя сустрэчы, гутаркі, лекцыі, накіраваныя на ўмацаванне праваслаўнай веры і духоўнага адраджэння душы. У працы з дарослымі і дзецьмі яна дасягае згуртаванасці, дружбы, узаемаразумення, любові, добразычлівага стаўлення не толькі да блізкіх, але і да навакольных. Таму і карыстаецца павагай і аўтарытэтам сярод прыхаджан храма і калег па працы, чым вельмі даражыць.\nУ 2018 годзе В. А. Кісель узнагароджана дыпломам і прэміяй імя Героя Савецкага Саюза З. М. Тусналобавай-Марчанка. Актыўная жыццёвая пазіцыя Вольгі Аляксандраўны дазваляе ёй прымаць удзел і ў жыцці пярвічнай арганізацыі грамадскага аб’яднання “Беларускі саюз жанчын” ТЦСАН, членам якой яна з’яўляецца з 2016 года. (У Віцебскай вобласці гэта грамадская арганізацыя аб’ядноўвае 14,5 тысячы жанчын).\nВіншуем Вольгу Аляксандраўну з высокім званнем жанчыны і маці!\nТеги: Бешенковичи Женщина года


17 жнівень 2018, 14:21\nЯк казаў былы прэм’ер Расеі Віктар Чарнамырдзін, ніколі такога не было, і от табе зноў. Сапраўды, апошні раз такі разнос адбыўся ў лістападзе 2013 году на «Барысаўдрэве». Быў доўгі перапынак.\nГучная, скандальная, рэзанансная паездка Лукашэнкі ў Воршу запомнілася кіроўным разносам, адмыслова паказаным усімі дзяржаўнымі мэдыямі. Але, мне падаецца, варта паглядзець на гэтыя падзеі ў шырэйшым кантэксьце. Думаю, пра фэномэн Воршы можна казаць вось у якім пляне.\nЯк Лукашэнка захацеў мадэрнізаваць прамысловасьць?\nУ 2013 годзе Лукашэнка загарэўся ідэяй мадэрнізацыі прамысловасьці. Выступаючы тым годам у Нацыянальным сходзе з пасланьнем, ён 59 разоў узгадаў гэтае слова. Кіраўнік дзяржавы загадаў на кожным прадпрыемстве распрацаваць плян мадэрнізацыі, каб хуткім часам перавярнуць краіну.\nАднак той грандыёзны праект, як і можна было чакаць, праваліўся. Справа ня толькі ў тым, што для яго рэалізацыі патрабаваліся вялізарныя грошы. Падыход да яго ажыцьцяўленьня быў чыста савецкі. Палічылі, што варта замяніць старыя станкі на новыя, як завод запрацуе. Вось у дрэваапрацоўчай галіне якраз так і зрабілі. Але большасьць прадпрыемстваў засталіся стратнымі. Бо ў рынкавай эканоміцы ёсьць такія рэчы, як пошук рынкаў збыту, канкурэнцыя, маркетынг і інш.\nЗдавалася, Лукашэнка атрымаў урок, засвоіў яго і больш у падобныя авантуры не палезе. Адбылася пэўная карэкцыя эканамічнай палітыкі. Напрыканцы мінулага году было прынята 10 прэзыдэнцкіх дэкрэтаў і ўказаў па падтрымцы бізнэсу. Дзяржаўныя мэдыі даводзілі, што ўзяты курс на «разьняволеньне дзелавой ініцыятывы».\nТаму, калі год таму Лукашэнка раптам загадаў падняць Аршанскі раён «з руін і попелу», здаецца, мала хто з чыноўнікаў успрыняў гэта ўсур’ёз. Бо ці мала было кіраўніком дзяржавы выказана ўтапічных ідэяў? І задача давесьці сярэдні заробак у 2018 годзе да 1500 рублёў. І за два месяцы ліквідаваць беспрацоўе. І зьнізіць сабекошт прадукцыі на 25% у 2016 г. Ці праект па вытворчасьці мармуровага мяса. Хто цяпер памятае пра ўсе гэтыя сьмешныя загады? Думаю, гэтаксама ўрад і іншыя інстытуцыі паставіліся і да таго загаду пра Воршу.\nЛукашэнка вяртаецца да самога сябе 10—15-гадовай даўнасьці?\nАле здаецца, што ідэя ажыцьцявіць мадэрнізацыю сярэдніх па памеры гарадоў захапіла Лукашэнку. Прычым у межах курсу на «разьняволеньне дзелавой ініцыятывы» можна было б паспрабаваць вырашыць гэтую праблему па-іншаму, рынкавымі мэтадамі. Напрыклад, правесьці тую ж Воршу на льготны падатковы рэжым, ператварыць горад у афшорную зону, каб туды пайшоў бізнэс, прадаць дзяржаўныя прадпрыемствы прыватніку за бесцань.\nАднак Лукашэнка патрабуе рэалізаваць гэты праект якраз звыклымі адміністрацыйна-каманднымі мэтадамі. Дарэчы, узгадаем і нядаўнюю нацыяналізацыю Аршанскага авіярамонтнага заводу. Гэта рэцыдыў старой хваробы? Калі мадэрнізацыя па галінах вытворчасьці правалілася, то чаму мадэрнізацыя па рэгіёнах можа мець пэрспэктыву?\nІ той жа разнос чыноўнікаў праз доўгі перапынак вярнуўся у арсэнал вобразу жорсткага кіраўніка.\nКалі дадаць сюды «справу БелТА» як сымптом пераходу да яўных палітычных рэпрэсій, то вымалёўваецца нейкая новая ці, можа, хутчэй старая мазаіка. То бок складаецца ўражаньне, што Лукашэнка вяртаецца да самога сябе 10—15-гадовай даўнасьці, да звыклых мэтадаў кіраваньня. Чаму?\nТут можа быць шмат прычын. Найперш таму, што гэтыя мэтады раней добра працавалі ў сэнсе мацаваньня ўлады.\nЦі перасталі чыноўнікі баяцца ўладара?\nАле я зьвярнуў увагу на важны нюанс аршанскага разносу. Яго лейтматыў палягае ў тым, што чыноўнікі ня выканалі Лукашэнкаў загад.\n«Чаму праваленыя і ня выкананыя даручэньні прэзыдэнта?.. Ён сядзеў, ня мог адрамантаваць дах — выканаць даручэньне прэзыдэнта. Хто меў права адмяняць мае рашэньні? А чаму ня выканалі, чаму не зрабілі, як я сказаў?.. Прэзыдэнт паставіў публічна перад народам жалезабэтонна задачу. Вырашыць — і кропка. А вы заняліся сабатажам... Пафігісцкае стаўленьне ўраду да даручэньняў прэзыдэнта».\nПаўтаральная ўскосная згадка пра сябе («прэзыдэнт») — своеасаблівая прыкмета. Яна выкарыстоўваецца толькі ў выпадках, калі Лукашэнка хоча падкрэсьліць недапушчальнае, недастаткова трапяткое стаўленьне да ягонага статусу. То бок, у перакладзе на зразумелую мову, гэта азначае, што чыноўнікі перасталі баяцца ўладара. У пэрсаналісцкім аўтарытарным рэжыме гэта вялізная пагроза ўладзе. Дый узровень страху ў грамадзтве зьнізіўся. І ўсё гэта, як, магчыма, лічыць Лукашэнка, стала наступствам пэўнай карэкцыі палітыкі ў сфэры эканомікі, грамадзкага жыцьця, замежнай палітыкі. Тое, што ў мэдыях умоўна назвалі «лібэралізацыяй».\nІ ён вырашыў трохі адкруціць гэтую сытуацыю назад, паказаць, хто ў доме гаспадар. Адсюль і кампанія супраць карупцыі, і пагром найбуйнейшых мэдыяў, і разнос ураду, іншым чыноўнікам, учынены ў Воршы. Таму, магчыма, мы назіраем сымптомы палітычных «замаразкаў».\nГанна Соўсь атрымала Нацыянальную праваабарончую прэмію як «Журналістка году»


Замежныя дзяржавы выкарыстоўвалі НКА ў якасці мяккай сілы супраць Беларусі — Тэртэль | zviazda.by\nЗамежныя дзяржавы выкарыстоўвалі НКА ў якасці мяккай сілы супраць Беларусі — Тэртэль\nЗамежныя дзяржавы выкарыстоўвалі і недзяржаўныя некамерцыйныя арганізацыі ў якасці мяккай сілы супраць Беларусі. Пра гэта заявіў старшыня КДБ Іван Тэртэль у дакументальным серыяле «Беларусь супраць каляровай рэвалюцыі». Першую серыю «Змова» паказалі сёння на тэлеканале СТБ, паведамляе БелТА.\n«Мы былі крыху наіўныя, таму верылі ў абяцанні, якія даваліся нам (не толькі нам, але і астатнім краінам постсавецкай прасторы). Нас запэўнівалі, што тыя праекты нібыта закліканыя павысіць канкурэнтаздольнасць нашых прадпрымальнікаў, незалежнасць нашых СМІ (толькі ад каго?), развіць кантакты моладзі з кімсьці, з нейкімі цэнтрамі. Усё гэта трапляе пад вызначэнне мяккай сілы», — сказаў Іван Тэртэль.\nСтаршыня КДБ адзначыў, што паступова на працягу дзесяцігоддзяў гэтая мяккая сіла прасоўвалася ў грамадства, ствараліся агентура ўплыву і ўмовы для развіцця ў грамадзян чужых беларускім менталітэту і нацыянальным інтарэсам каштоўнасцяў. Паралельна стваралася інфармацыйнае поле, якое дазваляла б замежным дзяржавам уплываць на розумы і настроі беларусаў.\nАўтарам тэрміна «мяккая сіла» стаў амерыканскі палітолаг Джозэф Най. Гэтым вызначэннем ён апісаў форму палітычнай улады, якая прадугледжвае здольнасць дамагацца жаданых вынікаў на аснове добраахвотнага ўдзелу, сімпатыі і прывабнасці, у адрозненне ад «жорсткай сілы», якая мае на ўвазе прымус.\n«Вы не пахіснуліся ў мінуту небяспекі» — Лукашэнка ўручыў дзяржузнагароды прадстаўнікам сілавых ведамстваў\n«Звяздоўцы» — сярод найлепшых журналістаў


Мае суседзі — даносчыкі. І як цяпер з гэтым жыць? - Заўтра тваёй краіны


Лукашэнка лічыць, што Беларусь і Індыя на працягу 2016 могуць падвоіць тавараабарот | Бізнес-навіны Беларусі | Бизнес, Беларусь | Belarus.by | Афіцыйны сайт Рэспублікі Беларусь\nЛукашэнка лічыць, што Беларусь і Індыя на працягу 2016 могуць падвоіць тавараабарот\n4 чэрвеня, Мінск /Таццяна Паляжай - БЕЛТА/. Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка лічыць, што Беларусь і Індыя на працягу 2016 года могуць падвоіць тавараабарот. Такое меркаванне ён выказаў сёння, выступаючы на адкрыцці беларуска-індыйскага бізнес-форуму, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nАляксандр Лукашэнка звярнуў увагу на тое, што Індыя з'яўляецца надзейным партнёрам Беларусі ў Азіяцкім рэгіёне. Гандлёва-эканамічнае супрацоўніцтва з ёй актыўна развіваецца і дае пазітыўныя вынікі.\nПаводле яго слоў, у эканамічных адносінах Беларусі і Індыі намеціўся паступовы пераход ад простага гандлю да вытворчай кааперацыі, у чым зацікаўлены абодва бакі. У Індыі адкрыты прадстаўніцтвы буйных беларускіх прадпрыемстваў. Прапрацоўваецца магчымасць стварэння сумесных зборачных вытворчасцей. Аляксандр Лукашэнка адзначыў, што разглядаюцца пытанні ўдзелу Беларусі ў мадэрнізацыі індыйскіх нафта- і вуглездабыўной магутнасцей.\n"Патэнцыял нашых краін дае магчымасць вывесці гандлёвае і інвестыцыйнае супрацоўніцтва на больш высокі ўзровень", - падкрэсліў кіраўнік беларускай дзяржавы.


Bloomberg залічыў Расею да 10 найгоршых эканомік свету\n11 студзень 2016, 22:53\nРасея ў антырэйтынгу Bloomberg займае чацьвёрты радок, сьледам за Вэнэсуэлай, Бразыліяй і Грэцыяй. Згодна з прагнозам агенцтва, ВУП РФ па выніках 2016 зьнізіцца на 0,5 адсоткаў.\nУ 2016 годзе краінай з найгоршымі паказьнікамі росту эканомікі стане Вэнэсуэла, за ёй ідуць Бразылія і Грэцыя. Расея займае ў гэтым антырэйтынгу чацьвёртую пазіцыю, на пятым месцы знаходзіцца Эквадор.\nПра гэта гаворыцца ў матэрыяле Bloomberg, апублікаваным у панядзелак, 11 студзеня. Згодна з прагнозам агенцтва, ва ўсіх вышэйпералічаных краінах чакаецца падзеньне ВУП. Нізкія паказьнікі росту ў 2016 годзе прадэманструюць Японія, Фінляндыя, Харватыя і Швэйцарыя.\nРэйтынг складзены на аснове праведзенага агенцтвам аналізу ў пэрыяд з кастрычніка да сьнежня 2015 году. Згодна з прагнозам, ВУП Расеі па выніках году зьнізіцца на 0,5 адсоткаў.\nМіністэрства эканамічнага разьвіцьця РФ мяркуе, што пры кошце нафты 40 даляраў за барэль ВУП краіны ў 2016 годзе зьнізіцца на 1 працэнт. Згодна з прагнозам расейскага Цэнтрабанку, пры цане на нафту ў 35 даляраў ВУП ўпадзе на 2-3 працэнты.


Як вы мову назавяце… – Наша Слова штодзень\n2 чэрвеня 2020, 00:24 Мова, У свеце 9\nДля ўступлення ў NАТО і ЕС македонцам давялося перайменаваць краіну. Аднак гэтага аказалася мала – цяпер прапануюць перайменаваць і мову.\nНатуральна, усе памятаюць нядаўнюю спрэчку паміж Афінамі і Скоп’е наконт таго, як павінна называцца былая югаслаўская рэспубліка Македонія. Пратэстуючы супраць спробаў паўночных суседзяў прыватызаваць міф пра Аляксандра Македонскага, грэкі амаль 30 гадоў тармазілі ўсе спробы Скоп’е на шляху ў NАТО і ЕС. Кампраміс быў дасягнуты толькі ў мінулым годзе, калі македонцы пагадзіліся называць свой край “Паўночнай Македоніяй”.\nПасля краіну ледзь не адразу, у сакавіку гэтага года, запісалі ў Паўночна-Атлантычны альянс. А вось далучыцца да ЕС на такой рэактыўнай хуткасці ў Паўночнай Македоніі дакладна не атрымаецца. Як толькі Брусель пагадзіўся пачаць кансультацыі наконт перспектываў уступлення краіны ў саюз, з’явілася новая сур’ёзная перашкода. Суседняя Балгарыя прыстрашыла заблакаваць перамовы ў выпадку невыканання Скоп’е шэрагу сваіх патрабаванняў.\nПакет патрабаванняў утрымлівае шмат цікавых пунктаў. Напрыклад, у Сафіі заклікаюць Скоп’е прызнаць, што ў Балгарыі няма македонскай этнічнай меншасці. Але самы арыгінальны пункт тычыцца моўнага пытання. Балгарскі ўрад вымагае паўночных македонцаў называць сваю мову “балгарскай”. Паводле словаў дырэктара балгарскага МЗС Кацярыны Захарыевай, “македонская мова – заходне-балгарскі дыялект з дамешкам сербскай”.\nУвогуле, тэорыя пра тое, што македонцы – гэта балгары, папулярная ў Балгарыі. Лічыцца, што “не балгарамі” македонцаў зрабілі ўлады сацыялістычнай Югаславіі для дасягнення дзвюх стратэгічных мэтаў. Па-першае, трэба было неяк легітымізаваць тэрытарыяльныя апетыты на поўначы Грэцыі, асабліва адносна партовага горада Салонікі. Па-другое, балгарская ідэнтычнасць мясцовых жыхароў не выключала сцэнару паўстання руху за выхад з Югаславіі і аб’яднання з Балгарыяй. У рамках стварэння нацыі македонцаў на базе дыялекту балгарскай быў створаны і такі атрыбут, як македонская мова.\nВерсія не паўстала на голым месцы. У гэтым балканскім рэгіёне гістарычна дзейнічалі балгарскія палітычныя рухі. Аднак так ці інакш, толькі 3 працэнты насельніцтва Паўночнай Македоніі (паводле апошняга перапісу) адносяць сябе да балгар. Зрэшты, у часы Ціта такіх увогуле практычна не было.\nСтарыя комплексы Сафіі, магчыма, зноў пачалі выяўляцца праз нядаўні інцыдэнт у сумеснай балгарска-македонскай камісіі па гістарычных і адукацыйных пытаннях. Яе дзейнасць была прыпыненая македонскім бокам у снежні 2019 года. Усё з-за розных падыходаў наконт мясцовага народнага героя Гоца Дэльчава, які змагаўся супраць Асманскай імперыі. Для македонцаў Гоца Дэльчаў быў македонцам, а для балгараў – адназначна балгарынам. У выніку Сафія, выставіўшы ўмовы Скоп’е наконт мовы, адпомсціла македонскаму боку.\nУ любым выпадку, кіруючы ў Паўночнай Македоніі ўрад сацыял-дэмакратаў не пагадзіўся на выкананне такіх умоваў. Нават дабіцца згоды на новую назву краіны ўдалося з вялікімі цяжкасцямі. Каб супакоіць аматараў назвы “Македонія”, у тэксце дамовы з Грэцыяй ім асобным параграфам гарантавалі захаванне “македонскай ідэнтычнасці і мовы”. Таму тон рэакцыі Скоп’е быў прадказальны.\n5 траўня міністр замежных спраў Македоніі Нікола Дзімітраў заявіў пра “немагчымасць наладзіць сяброўства, калі хтосьці аспрэчвае асобу суседа”. Акрамя таго, палітык нагадаў, што існаванне македонскай мовы афіцыйна прызнана Арганізацыяй Аб’яднаных Нацый. “Мы не можам весці перамовы на гэты конт”, – рэзюмаваў Дзімітраў.\nУ прынцыпе, сітуацыйным выйсцем можа быць аднаўленне дзейнасці працы згаданай вышэй камісіі. “Калі камісія па змяшанай гісто-рыі да чэрвеня не пачне працаваць, а ўлады Скоп’е працягнуць фальсіфікаваць гісторыю, Балгарыя накладзе вета на пачатак перамоваў ЕС з краінай”, – пагражае Андрэй Ковачаў, які прадстаўляе ў Еўрапарламенце кіруючую ў Бал-гарыі партыю ГЕРБ.\nМіж тым, у Скоп’е спадзяюцца на Брусель, дзе наўрад ці зразумеюць забабоны балгар. Тым больш, што іх патрабаванні выклікалі сярод македонцаў еўрафобскія настроі. “Калі коштам уступлення ў ЕС будзе адмова ад нашай мовы, Еўрасаюз нам не патрэбны”, – кажа адзін з мясцовых палітыкаў. З улікам таго, што Балгарыя раней прагаласавала за пачатак перамоваў з Паўночнай Македоніяй, юрыдычна пера-глядзець сваю пазіцыю яна ўжо не ў стане. Таму можна прагназаваць, што балгары ў выніку ўстрымаюцца ад ідэі ветаваць перамовы ЕС і Паўночнай Македоніі.\nІншае пытанне, чаго тыя перамовы будуць вартыя з улікам актуальных падзей? Яшчэ да старту пандэміі хапала скептычных каментараў наконт пражэкту пашырэння ЕС на тых жа Балканах. Цяпер жа абвешчаны раней графік уключэння ў Еўрасаюз Сербіі да 2025-га ўвогуле выглядае валюнтарызмам. Што ўжо казаць пра шанцы Паўночнай Македоніі і Албаніі, якую ЕС таксама паклікаў на перамовы наконт далучэння.\nАсабліва шмат праблем, напэўна, будзе з Албаніяй, за якой замацаваўся вобраз крымінальнай краіны. Аргументуючы запрашэнне Албаніі да перамоваў, афіцыйны Брусель пафасна заявіў пра эпахальныя антыкарупцыйныя рэформы ў краіне і дасягнутыя высокія стандарты дэмакратыі. Нідэрландскае выданне De Telegraaf адрэагавала на гэта злым артыкулам з кідкім загалоўкам: “Хопіць нам хлусіць!”.


Галоўная ➠ Тэрмін цяжарнасці\nЗ семнаццатай тыдні цяжарнасці пачынаецца пяты месяц сумеснага жыцця з малым. Вы ўжо досыць прывыклі адзін да аднаго і сталі літаральна адным цэлым.\nНе губляйце гэтую каштоўную сувязь, старайцеся надаць дзіцяці як мага больш часу.\n23 акушэрская тыдзень цяжарнасці суправаджаецца прыкметнай дадаткам у вазе. Сама жанчына да гэтага перыяду пачынае гэта адчуваць таму, што околоплодных вод становіцца больш (часам нават сустракаецца мнагаводдзі), а плацэнта таксама пачынае павялічвацца ў памерах.\nЦяжарнасць - выдатны час для кожнай жанчыны. Доўгачаканы момант сустрэчы з каханым малым набліжаецца, сумка з неабходнымі рэчамі і дакументамі стаіць напагатове, а большасць мам думаюць на 39 тыдні цяжарнасці аб тым, як хутчэй нарадзіць.


Сістэма выпісвае сабе прысуд: вядомыя беларусы – аб галадаванні Мацкевіча за кратамі - Belsat TV\nСістэма выпісвае сабе прысуд: вядомыя беларусы – аб галадаванні Мацкевіча за кратамі\n14 лютага адбыўся онлайн-марафон падтрымання палітзняволенага філосафа і метадолага Уладзіміра Мацкевіча, які трымаў галадаванне за кратамі цягам 11 дзён і з 15 лютага пераходзіць на сухое галадаванне.\nУ стрыме для тых, хто суперажывае і не згаджаецца, удзельнічалі вядомыя беларусы з розных сфераў: Лявон Вольскі, Андрэй Хадановіч, Таццяна Шчытцова, Алена Танкачова, Юлія Міцкевіч, Альгерд Бахарэвіч, Юлія Цімафеева, Аляксандр Кныровіч, Павел Свярдлоў і іншыя. Яны распавядалі пра сваё знаёмства з Уладзімірам Мацкевічам, зачытвалі ўрыўкі з працаў філосафа, чыталі прысвечаныя яму вершы, а таксама разважалі пра месца філосафа і інтэлектуала ў сучаснай Беларусі і чаму Уладзімір Мацкевіч патрэбны нашай краіне.\nУладзімір Мацкевіч. Фота: Белсат\n«Сухое галадаванне – гэта не крок ахвяры, а крок моцнай асобы, гатовай ісці да канца»\nЛюдзі, якія ведаюць Уладзіміра Мацкевіча, кажуць: ён цвёрды ў сваіх перакананнях і нязручны для рэжыму. Такім ён застаецца і цяпер, падчас галадавання ў менскім СІЗА, якое ён аб’явіў 4 лютага. Мацкевіч патрабуе змянення меры стрымання на падпіску аб нявыездзе, завяршэння следчых дзеянняў і прызначэння даты судовага разбору.\n4 лютага скончыўся чарговы тэрмін расследавання ў справе Уладзіміра Мацкевіча. Яму падоўжылі тэрмін утрымання пад вартай. Філосаф не пагадзіўся з гэтым і аб’явіў галадаванне.\n«Такіх людзей, як Уладзімір Мацкевіч, ні ў адной краіне не бывае шмат. Але такія людзі, як Уладзімір Мацкевіч, у кожнай краіне жыццёва патрэбныя. Кожнай краіне патрэбны людзі, якія ўмеюць свабодна думаць, якія не баяцца крытычна выказвацца і агучваць непапулярныя меркаванні, людзі, якія дэманструюць на сваім асабістым прыкладзе свабоду і моц чалавечага духу, вернасць прынцыпам і гатовасць за гэтыя прынцыпы ісці да канца», – адзначыў адзін з вядоўцаў марафону, культуролаг Максім Жбанкоў.\nЁн падкрэсліў, што Уладзімір Мацкевіч сапраўды – «нязручны персанаж».\n«Крытычны мысляр, з’едлівы назіральнік рэальнасці і ў той жа час – неймаверны грамадскі актывіст, які кожнае сваё дзеянне ператвараў у вельмі эфектыўны перформанс і ў кожны сваім дзеянні крайне верны сваім прынцыпам і перакананням. Ён фактам свайго існавання задае планку якасці чалавечай персоны. Побач з Мацкевічам дзіўна не быць таленавітым, крытычным, рызыкоўным. Ён для нас важны як той арыенцір, з якім заўсёды нязручна, але які заўсёды вельмі шмат значыць», – перакананы Максім Жбанкоў.\nЗдымак мае ілюстрацыйны характар. Прэзентацыя кнігі філосафа Уладзіміра Мацкевіча «Адказваючы за сябе» ў Цэнтры беларускай салідарнасці ў Варшаве. Фота: ЯМ / Белсат\nЁн падкрэсліў драматызм сітуацыі, у якой апынуўся Уладзімір Мацкевіч і па вялікім рахунку – усе мы таксама.\n«Сухое галадаванне – гэта апошняя зброя палітвязняў у сучаснай Беларусі. Калі няма іншых магчымасцяў дамагчыся сваіх законных патрабаванняў праз легальныя формы і апеляцыю да законаў, таму што яны ў нас не працуюць, у палітвязня застаецца адзіная зброя – уласнае цела. Сістэма не разумее іншых аргументаў, акрамя аргументаў сілы. Сухое галадаванне – гэта не крок ахвяры, а крок моцнай асобы, гатовай ісці да канца», – сказаў культуролаг.\nЦі варта палітвязням трымаць галадоўку і ці гэта дапаможа выйсці на волю?\nАдміністрацыя СІЗА будзе несці адказнасць за сваё бяздзеянне перад усім грамадствам\nТаццяна Вадалажская, куратарка «Лятучага ўніверсітэту», паплечніца Уладзіміра Мацкевіча, падчас марафону распавяла пра тое, што адбываецца з філосафам на сённяшні дзень.\n«Няма ніякіх рашэнняў і прыкметаў руху па выкананні патрабаванняў. За 11 дзён пастар так і не трапіў да Уладзіміра Мацкевіча. Усё так ахутана таямніцай, што мы не можам давяраць фармальным працэдурам, запэўніванням, што памерці яму не дадуць. Мы не можам давяраць аператыўнасці і адэкватнасці аказання дапамогі, таму мы стараемся зрабіць усё, каб забяспечыць допуск незалежнага лекара. Патрабаванні, якія высунуў Уладзімір, настолькі простыя і відавочныя, што становіцца зразумелым: адсутнасць іх выканання – гэта наўмысныя дзеянні, за якія гэтыя людзі будуць несці адказнасць», – адзначыла Таццяна.\nНапярэдадні марафону, у суботу і нядзелю, прайшоў шэраг акцыяў падтрымання патрабаванняў Уладзіміра Мацкевіча. Беларусы і не толькі ў розных гарадах і краінах выходзілі на плошчы і да амбасадаў, каб расказаць пра асобу і значэнне філосафа і метадолага для беларускай і еўрапейскай культуры, выказаць падтрымку і салідарнасць, асудзіць бяздзейнасць уладаў. Акцыі прайшлі ў Кракаве, Адэсе, Лодзі ды іншых гарадах.\nБеларусы зладзілі акцыю падтрымання Уладзіміра Мацкевіча. Батумі, Грузія. 13 лютага 2022 года. Фота: АЗ / Белсат\nУдзел у марафоне прыняў беларускі паэт Андрэй Хадановіч. Ён гаварыў пра сённяшнюю Беларусь і ролю ў ёй інтэлектуалаў на прыкладзе Уладзіміра Мацкевіча.\n«У сітуацыі, калі прыгожая рэвалюцыйная формула «свабода альбо смерць» губляе метафарычнасць, добрыя людзі не могуць маўчаць, як не маўчаў бы на нашым месцы Уладзімір Мацкевіч. Ён робіць такі жэст, не маючы іншых спосабаў гуляць у гульні па сваіх правілах. Спадар Уладзімір, вы мудры чалавек, і я веру, што вы зробіце правільны выбар, разважаючы пра вашую ролю і патрэбнасць для сённяшняй Беларусі. Гэта важней, чым любы самы гераічны жэст. Беларусь, усё беларускае грамадства з вамі», – кажа Андрэй Хадановіч.\n«Калі ў турме галадае філосаф, гэта нейкі край». Што ў сацсетках пішуць пра Уладзіміра Мацкевіча\nРэчы, важнейшыя за жыццё\nПадчас марафону паказваліся ўрыўкі з выступаў Уладзіміра Мацкевіча. Ён разважаў пра розныя рэчы, а мы хочам вылучыць ягоныя выказванне пра тое, што можа быць даражэйшым за жыццё.\n«Я заўсёды шукаў такія рэчы ў свеце, якія даражэйшыя і больш важкія, чым індывідуальнае жыццё, бяспека, камфорт. Усё ж такі вышэйшыя каштоўнасці, радзіма, нацыя, для кагосьці – мова, з якой найперш асацыюецца радзіма, гэта рэчы, якія большыя за кожнага з нас. Гэта добра вядома рэлігійным людзям, тым, хто трапляў у экстрэмальныя сітуацыі, калі ў іх не было выбару: або здрадзіць сабе і згубіць сябе, або ісці на ражон. Я нікому не прапаноўваю быць героямі, але часам узнікаюць такія сітуацыі, калі выбару няма. І калі людзі ў такіх сітуацыях ставяць сваё жыццё, камфорт вышэй за ўсё астатняе, напэўна, яны здраджваюць іншым каштоўнасцям».\nНад гэтай думкай паразважаў Максім Жбанкоў:\n«Кожны палітычны галадоўнік – гэта чалавек, які не проста ставіць пад удар сваё здароўе, але дзейнічае ад усіх нас у імя таго, што нас аб’ядноўвае – тых самых найвышэйшых каштоўнасцяў, у імя чалавечай годнасці, без якой ты проста не можаш заставацца чалавекам… У мяне добрая навіна. Забараняючы вольнае мысленне і падштурхоўваючы філосафаў да такіх апошніх жорсткіх аргументаў, сістэма фактычна выпісвае сабе дыягназ, а пасля і прысуд. У такой сістэмы не тое што будучыні, у яе і сучаснага няма».\nСтаўка большая, чым жыццё: галадаванне Мацкевіча ў СІЗА. Пра што піша філосаф з-за кратаў\n«Салідарнасць і адзінства – тое, што не дасць нам рассыпацца як грамадству»\nКандыдат гістарычных навук Яўген Красулін прыгадаў прыклады грамадзянскай барацьбы і перамогаў Мацкевіча. Напрыклад, галадаванне ў царкве «Новае жыццё», якое скончылася перамогай.\n«Цяперашняе знаходжанне Уладзіміра за кратамі абумоўленае яго здольнасцю да самастойнага крытычнага мыслення. Тут самастойна мысліць забаронена. Гэта – экстрэмізм. Як вырашыць гэтую сітуацыю? Варта прыгадаць, што раіў сам Уладзімір: думаць. Але трэба не проста заклікаць думаць, але і задаць напрамак гэтых думак. Гэта ж не толькі праблема з Уладзімірам. За кратамі за свае перакананні знаходзяцца больш за тысячу чалавек.\nЯк зрабіць так, каб палегчыць іх знаходжанне там, выцягнуць іх адтуль? Няма опцыі ўздзеяння на рэжым, ён перакрочыў ужо ўсё, заплюшчыўшы вочы, закрыўшы вушы ўжо ляціць у бездань. Вырашэнне праблемы можа быць толькі комплексным. Першы важны момант: адзінства, якое спрабуюць цяпер разбурыць. У нас адзіная, агульная мэта, якую трэба дасягнуць. Для гэтага нам патрэбна гуртаванне вакол аднаго цэнтру. Другі момант: салідарнасць. Калі чалавек прымае рашэнне рызыкнуць сваім жыццём, гэта рашэнне дарослага чалавека. Таму не мае сэнсу заклікаць Уладзіміра спыніць галадаванне – ён застанецца сабой і вырашыць усё сам. Але яму і іншым людзям, хто знаходзіцца за кратамі, патрэбная падтрымка. Салідарнасць – тое, што не дасць нам рассыпацца як грамадзянскай супольнасці і грамадству, якое жыве нягледзячы на ўсе высілкі па яго вынішчэнні», – кажа Красулін.\nФілосаф, метадолаг і грамадскі дзеяч Уладзімір Мацкевіч. Фота: Павел Хадзінскі\nДа марафона таксама далучыліся палітычны прадстаўнік руху «Супраціў» Дзмітрый Шчыгельскі, грамадская актывістка Юлія Міцкевіч, філосаф, прафесар Таццяна Шчытцова, паэтка і перакладчыца Юлія Цімафеева ды іншыя. Яны адзначаюць: для Уладзіміра каштоўнасці даражэйшыя за жыццё.\n«Ён заўсёды верыў у грамадзянскую супольнасць. Калі ён трымаў галадаванне з царквой «Новае жыццё», то казаў, што менавіта грамадзянская супольнасць выратавала яго ад смерці. Ён пісаў пра адраджэнне грамадзянскай супольнасці ў 2020 годзе. І працягвае верыць у яе. Таму так важна нам выказвацца ў яго падтрымку, бо наш голас – гэта голас Уладзіміра Мацкевіча», – адзначыла Юлія Міцкевіч.\nЛегендарны рок-музыка Лявон Вольскі зачытаў урывак з працы Уладзіміра Мацкевіча і адзначыў, што мы жывем у каралеўстве наадварот, калі каты і забойцы спакойна ходзяць па вуліцах, а інтэлектуалы, мастакі сядзяць у турмах.\n«Новы беларускі космас зробіць свет Лукашэнкі неістотным»\nМаксім Жбанкоў паразважаў над яркай думкай Мацкевіча, актуальнай сёння як ніколі.\n«Лукашэнка стварае вакол сябе свой свет, міфалагічную рэальнасць. Сіла і эфектыўнасць нашых дзеянняў залежаць ад таго, наколькі мы здольныя выйсці з-пад уплыву гэтай адукацыйнай, прапагандысцкай, інфармацыйнай сістэмы праграмавання мазгоў. Мы марнуем шмат часу на сусвет Лукашэнкі. Рэальнае выйсце – стварэнне свайго, іншага сусвету. Наш новы беларускі космас не проста адменіць свет Лукашэнкі, ён зробіць яго неістотным і пустым. Ці мы ствараем беларускую культуру, ці новы беларускі медыяпраект, не важна, унутры Беларусі ці за яе межамі. У нас ёсць агульны план, агульная мэта, агульная будоўля», – падкрэсліў Максім Жбанкоў.\nЗдымак мае ілюстрацыйны характар. Акцыя «Лукашэнка перайшоў усе межы» каля амбасады Беларусі ў Польшчы. Фота: Белсат\nБізнесовец і былы вязень Аляксандр Кныровіч у сваёй прамове казаў пра важнасць адукацыі як працэсу і як фактара аб’яднання нацыі.\n«Галадаванне філосафа за кратамі – гэта трагедыя. Нам патрэбны Мацкевіч. Каб падняць вочы ад зямлі, убачыць мапу мясцовасці, шляхі, якія вядуць у розныя варыяцыі нашай будучыні… Перамагаюць ідэі. І ў гэтым шанец. Мацкевіч патрэбны нам. Патрэбны мне», – сказаў Кныровіч.\n«Гэтае зняволенне вельмі сімвалічнае». Філосаф Уладзімір Мацкевіч – паўгода за кратамі\n«Супраціў Мацкевіча важны для ўсёй краіны»\nПраваабаронца Алена Танкачова адзначыла, што Мацкевіч, аб’яўляючы галадаванне, так ці іначай прымушае вярнуцца да абмеркавання парадку, які закладае ён. Менавіта ў дзеянні ён бачыць выказванне пазіцыі філосафа.\n«Ён выстаўляе ясныя патрабаванні. Рэалістычныя, законныя і, што самае галоўнае, цалкам выканальныя. Мацкевіч, знаходзячыся ў закладніках, вядзе дыялог на сваіх умовах з уладай. Кіраўніцтва СІЗА адказвае перад грамадствам, краінай і светам за ўсё, што адбываецца з Мацкевічам у турме: за стан яго здароўя, адсутнасць ці наяўнасць пагрозаў для яго жыцця. Цяпер мы падышлі да той фазы галадавання, калі кожны дзень будзе несці пагрозу здароўю і жыццю Мацкевіча. Мы мусім вельмі дакладна гэта асэнсоўваць. Я вельмі паважаю Уладзіміра. І сёння вельмі важна працягваць настойваць на тым, каб яго патрабаванні былі выкананыя», – кажа Алена Танкачова.\nДалучыўся да марафону і вядомы беларускі пісьменнік Альгерд Бахарэвіч:\n«Для Уладзіміра было экзістэнцыйным выбарам – жыць і працаваць у Беларусі, дзяржаве, дзе мысленне само па сабе з’яўляецца злачынствам. Гэта чалавек, які не толькі думае, але і заўсёды дзейнічае. Тое, што з ім зараз адбываецца – гэта ягоны супраціў, важнае дзеянне не толькі для яго і для нас, але і для ўсёй краіны і руху супраціву. Уладзімір Мацкевіч патрэбны Беларусі ў тысячы разоў больш, чым усе фікцыі, створаныя рэжымам. Гэта не значыць нічога ў параўнанні з яго дзейнасцю і філасофскай творчасцю».\nСловы падтрымання пакідалі ў каментарах і гледачы марафону. Прыводзім некалькі з іх:\n«Уладзімір Мацкевіч павінен жыць, ён патрэбны беларускаму народу! Свабоду!»\n«Нельга губляць такіх людзей, гэта залішне для ўлады».\n«Трэба надаваць акцыі міжнародны маштаб і заручацца падтрымкай інтэлектуалаў свету!»\n«Трымайся, паважаны філосаф, дзеля нас, Беларусаў, якія заўсёды будуць табе ўдзячныя!»\n«Мне думаецца, што наш герой адлюстроўвае ўсіх палітвязняў, бо пытанне аб палітвязнях удалося прыдушыць эмігрантамі».\n«Свабоду Мацкевічу і ўсім палітвязням! Мы мусім за іх змагацца!!»\n«Вы наш герой, Уладзімір!»\n«Учынак гераічны… дзеля нас усіх, дзеля справядлівасці, дзеля простага права чалавека… а ці вартыя мы гэтага…»\nАдзін з важных урокаў Мацкевіча – галоўнае пачынаецца пасля словаў. Як можна падтрымаць філосафа за кратамі?\n● Пісаць яму лісты падтрымання (адрас: СІЗА № 1, Валадарскага 2, 220030 Менск);\n● Напісаць зварот у Генеральную пракуратуру і Цэнтральны апарат Следчага камітэту (шаблон тут, інструкцыя тут);\n● Падпісаць петыцыю на Change.org;\n● Прыцягваць увагу да галадоўкі, дэманстраваць усімі магчымымі шляхамі салідарнасць;\n● Тыя, хто за мяжой, могуць звяртацца да ўладаў сваіх краінаў з просьбаю падтрымаць Мацкевіча.\nФота вокладкі: АЗ / Белсат\nТэгі: галадаванне палітвязні турма Уладзімір Мацкевіч


30 верасень 2019, 20:19\nСкандал вакол дэпутаткі Палаты прадстаўнікоў (ПП) Ганны Канапацкай, якую зьезд АГП ня вылучыў кандыдаткай у дэпутаты на новых выбарах, адлюстроўвае новую незвычайную сытуацыю, якой раней не было ў беларускай апазыцыі, ва ўсялякім разе ад 1996 году.\nВынікі працы Ганны Канапацкай у ПП можна ацэньваць вельмі па-рознаму.\nАГП мела адносна свайго прадстаўніка ў парлямэнце завышаныя чаканьні.\nКанапацкая нарабіла шэраг памылак.\nЗь іншага боку, прэтэнзіі АГП да дэпутаткі выглядаюць непераканаўчымі.\nПазыцыя зьезду АГП — усё або нічога — вельмі прыгожая, маральная, але палітычна малапрадуктыўная.\nПрапанова АГП з кожным кандыдатам у дэпутаты ад партыі падпісваць дамову — нядрэнная. Але яна ня моцна выратуе, бо ў партыі няшмат рычагоў уплыву на сваіх вылучэнцаў.\nВынікі працы Канапацкай\nКалісьці, недзе ў 2008 годзе, калі зьявілася першая інфармацыя пра гатовасьць улады прапусьціць у ПП некаторых апазыцыянэраў, тагачасны старшыня АГП Анатоль Лябедзька казаў, што калі так і здарыцца, то гэта будзе «фракцыя генэрала Зайцава» (Вадзім Зайцаў быў тады старшынём КДБ).\nАле калі ў 2016 годзе ўлады нечакана, нібы насьміхаючыся зь Лябедзькі, прапусьцілі ў ПП актыўнага сябра АГП Ганну Канапацкую, у партыі здарыўся кароткі міні-крызіс. Пасьля бурлівых дыскусій пастанавілі прапанаваць Ганьне ўзяць мандат і выкарыстаць яго дзеля таго, каб праводзіць у ПП партыйны, апазыцыйны парадак дня.\nЗ таго моманту прайшло тры гады, надышоў час падводзіць пэўныя вынікі. А яны зусім не адназначныя. Ганна Канапацкая была самым заўважным дэпутатам ПП, яна актыўна пазыцыянавала сябе ў мэдыях, сацыяльных сетках як прадстаўніка апазыцыі, выступала з рознымі ініцыятывамі. Шмат абывацеляў калі і чулі нешта пра такі інстытут, як Палата прадстаўнікоў, то збольшага дзякуючы актыўнасьці Ганны. Большасьць сяброў АГП лічыць, што гэтага мала. Можна доўга спрачацца, ці шклянка напалову поўная, ці напалову пустая.\nАГП лічыць, што Канапацкая ня спраўдзіла надзей. Але падаецца, што за надзеі большасьць партыі прымала свае завышаныя чаканьні. А такія чаканьні, як вядома, ніколі ня спраўджваюцца. Ня тое што партыйцы чакалі моцнага ўплыву Ганны на нейкія рашэньні. Яны хутчэй разьлічвалі на нейкі гучны інфармацыйны піяр-эфэкт, які Канапацкая павінна была ствараць, карыстаючыся трыбунай ПП.\nАфіцыйныя прадстаўнікі АГП, тлумачачы свае прэтэнзіі да Канапацкай, адзначаюць, што яна аказалася «недастаткова моцнай» і сьмелай, пачала гуляць па правілах улады.\nАле праблема ў тым, што калі самі ўлады выбіраюць, якіх прадстаўнікоў апазыцыі прапускаць у ПП, то па-іншаму быць проста ня можа. Палымяных рэвалюцыянэраў кшталту Анатоля Лябедзькі туды ня пусьцяць. Празь сіта могуць прайсьці толькі тыя апазыцыянэры, якіх улады лічаць бясьпечнымі. Адсюль дысананс паміж чаканьнямі і вынікам.\nВядома, Канапацкая нарабіла нямала палітычных памылак. Яна паспрабавала згуляць у сваю гульню. Але абвешчаны рух «Наперад, Беларусь» так і не зьявіўся, а адносіны з АГП сапсаваліся. Публічная жорсткая крытыка Канапацкаю кіраўніцтва партыі ператварылася фактычна ў дыскрэдытацыю ўсяе АГП.\nАле, зь іншага боку, і прэтэнзіі АГП да дэпутаткі выглядаюць непераканаўчымі. Вось прэсавая сакратарка АГП Ганна Красуліна закідае Канапацкай, што тая ўносіла законапраект аб зьменах у выбарчае заканадаўства «ў адпаведнасьці зь дзейнымі нормамі заканадаўства», то бок праз адміністрацыю прэзыдэнта. А трэба было агучыць з трыбуны.\nДакор дзіўнаваты. Ці можна дамагчыся рэальных зьменаў у выбарчым заканадаўстве, парушаючы працэдуру? І як можна агучыць з трыбуны, калі гэтага пытаньня няма ў парадку дня сэсіі ПП? У такім выпадку слова дэпутату не дадуць, а калі ён паспрабуе гвалтам прарвацца да мікрафона, то яго адключаць. Можна, вядома, крычаць безь мікрафона, але ў такім выпадку ахоўнікі проста вынесуць з залі. Не сумняваюся, што калі б на гэтым месцы апынуўся Анатоль Лябедзька, то менавіта так ён і рабіў бы. Але неяк цяжка ўявіць, каб ахоўнікі кожны дзень за рукі і ногі выносілі з залі паседжаньняў жанчыну.\nЯшчэ адна прэтэнзія. Канапацкая не перадала ў пракуратуру дакумэнты аб парушэньнях выбарчага заканадаўства, працэдуры выбараў у той акрузе, у якой яна сама выбіралася. То бок яна мусіла б юрыдычна аспрэчыць сваё выбраньне, даказаць, што дэпутацкі мандат ёй далі незаконна (!). Такія паводзіны былі б лягічнымі, калі б партыя і сама Канапацкая адмовіліся ад дэпутацкага мандату.\nАле калі адначасова дэпутат з трыбуны ПП даводзіць, што ён прадстаўляе народ, выбарнікаў, і разам з тым у пракуратуры даказвае, што яго выбралі незаконна, несправядліва, то гэта нейкі партыйны мазахізм, палітычны аксюмаран.\nЦі выратуе сытуацыю дамова?\nПазыцыя зьезду АГП — усё або нічога, «другі раз „недастаткова моцныя“ не патрэбныя», лепш без дэпутата, але захаваем чысьціню прынцыпаў — вельмі прыгожая, маральная, але палітычна малапрадуктыўная. Рэальнай палітыкі без кампрамісаў не бывае. Падаецца, гэта вынік доўгага знаходжаньня апазыцыі ў палітычным гета.\nЛябедзька прапануе з кожным кандыдатам у дэпутаты ад партыі падпісваць дамову, паводле якой партыец, стаўшы дэпутатам, мусіць выконваць пэўныя абавязаньні.\nІдэя нядрэнная. Але яна ня моцна выратуе. Бо такая дамова зьвязвае патэнцыйнага кандыдата толькі маральнымі абавязаньнямі. У партыі няшмат рычагоў уплыву на сваіх вылучэнцаў.\nУ дэмакратычным сьвеце, асабліва там, дзе выбары адбываюцца паводле прапарцыйнай сыстэмы, калі дэпутат парушае дамову з партыяй, дык на наступных выбарах ён ня трапіць у партыйны сьпіс (у некаторых краінах партыя нават можа адклікаць свайго дэпутата, замяніць яго на іншага), і на гэтым яго палітычная карʼера скончыцца. На беларускіх выбарах дэпутата выбірае выканаўчая ўлада. І ў гэтым галоўная праблема.


Авар’ян Сафонавіч Дзеружынскі\nДзмітрый Альбертавіч Дзёмін\nВольга Васілеўна Дзёмкіна\nКарл Карлавіч Дзіберг\nМікалай Гаўрылавіч Дзівакоў\nВалянціна Гаўрылаўна Дзівінская\nСяргей Канстанцінавіч Дзік\nПавел Уладзіміравіч Дзік\nАлена Міхайлаўна Дзікавіцкая\nДзімітрый (Патрыярх Канстанцінопальскі)\nАдам Іосіфавіч Дзітрых\nМіхаіл Канстанцінавіч Дзітэрыхс\nБарбара Рэгіна Дзіцш\nДжанлука Дзамброта - італьянскі футбаліст, абаронца. Чэмпіён свету 2006 у складзе нацыянальнай зборнай Італіі.\nІтала Дэ Дзан\nПрафесійную кар’еру пачаў у 1946 годзе. Абараняў колеры італьянскіх велакаманд Olmo, Lygie-Pirelli, Atala-Pirelli, Stucchi і Vicini. Сярод найбуйнейшых дасягненняў варта адзначыць перамогу на велагонцы Мілан - Турын руск. бел. 1947, перамогу на 1 ...\nАндрэа Дзаферані - капітан-рэгент Сан-Марына з 1 кастрычніка 2010 па 1 красавіка 2011, абраны разам з Джавані Франчэска Угаліні.\nУ евангеллях пра яе сказана, што яна была дачкою Яўхіма з Назарэта і ў 14-гадовым узросце заручана са старцам Іосіфам, у выніку бязгрэшнага зачацця ад Бога Марыя нарадзіла сына, прысутнічала пры пакаранні яго смерцю, памерла ва ўзросце 48 гадоў і ...\nВадзі́м Анато́левіч Дзевято́ўскі - беларускі лёгкаатлет, палітык. Майстар спорту Беларусі міжнароднага класа. Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь V і VI скліканняў.\nАляксандр Юр’евіч Дзегцяроў\nВасіль Аляксеевіч Дзегцяроў\nВасіль Аляксеевіч Дзегцяроў - савецкі канструктар зброі. Герой Сацыялістычнай Працы, генерал-маёр інжынерна-артылерысцкай службы, чатыры разы лаўрэат Сталінскай прэміі.\nАфанасій Лук’янавіч Дзедаў\nЧлен УКПб. З 1939 года - на гаспадарчай, грамадскай і палітычнай працы. У 1939 - 1957 гадах - адказны інструктар Упраўлення кадраў ЦК ВКПб, 2-гі сакратар Віцебскага абласнога камітэта КПб Беларусі, 2-гі сакратар Мінскага абласнога камітэта КПб Бе ...\nІгар Дзедусенка - беларускі класічны гітарыст. Нарадзіўся ў музычнай сямі і вельмі рана выявіў свой музычны талент. Вучобу распачаў ва ўзросце 7 гадоў пад апекай Карла Пагоцкага. Ужо праз год здабыў сваю першую ўзнагароду. Працягваў навуку ў Акад ...\nУладзімір Міхайлавіч Дзедушкін\nУладзімір Міхайлавіч Дзедушкін - беларускі палітык, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь V склікання.\nВера Паўлаўна Дзеева\nНарадзілася ў вёсцы Горкі Цвярской губерні РСФСР у сучасным Сонкаўскім раёне Цвярской вобласці Расіі. Скончыла сярэднюю школу і паступіла на факультэт аграхіміі і глебазнаўства Маскоўскай сельскагаспадарчай акадэміі імя К. А. Ціміразева. Акадэмію ...\nВалянцін Канстанцінавіч Дзежыц\nУ 1926 годзе скончыў Віцебскі мастацкі тэхнікум, затым у 1930 Вышэйшы мастацка-тэхнічны інстытут у Ленінградзе. Працаваў у жанры пейзажу. У выстаўках удзельнічаў з 1932 года.\nЛявон Іванавіч Дзейка\nЛявон Іванавіч Дзейка - беларускі палітык, і грамадскі дзеяч, дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 12-га склікання. Інжынер-электронік, адзін з заснавальнікаў Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі.\nГанна Канстанцінаўна Дзейка\nГа́нна Канстанці́наўна Дзе́йка - беларускі дзяржаўны дзеяч, былы міністр па падатках і зборах Рэспублікі Беларусь.\nЦімафей Аляксандравіч Дзейнічэнка\nЦімафе́й Алякса́ндравіч Дзейнічэ́нка - беларускі барэц грэка-рымскага стылю. Чэмпіён Еўропы 2011 года, чэмпіён Беларусі 2010 і 2016 гадоў. Заслужаны майстар спорту Рэспублікі Беларусь. Майстар спорту Беларусі міжнароднага класа.\n3 1910 член баптысцкай царквы. На працягу двух гадоў наведваў рэлігійныя курсы ў Пецярбургу. У 1918 у якасці камісара крэйза Крынкі - Лунна раён на акупіраванай тэрыторыі Беларусі і Літвы арганізоўваў валасныя камітэты і міліцыю з мэтай абароны а ...\nАляксандр Мікалаевіч Дзем’яновіч\nАляксандр Мікалаевіч Дземяновіч - беларускі барэц грэка-рымскага стылю. Майстар спорту Беларусі. Чэмпіён Беларусі 2010, 2012 і 2016 гадоў, бронзавы прызёр чэмпіянату Еўропы 2014 года.\nСкончыў Навагрудскі гандлёва-эканамічны каледж 1957, Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя. В. У. Куйбышава 1965. З 1957 года працаваў прадаўцом Баранавіцкага гархарчапрамгандлю, праходзіў службу ў радах Савецкай Арміі. Пасля закан ...\nДземетрый Фалерскі - старажытнагрэчаскі афінскі дзяржаўны дзеяч і філосаф-перыпатэтык. Вучань Тэафраста. У 317-307 гадах - абсалютны кіраўнік эпімелет Афін; з 297 пры двары Пталамея I Сатэра, адзін з заснавальнікаў Александрыйскай бібліятэкі і Му ...\nІван Якаўлевіч Дземідзе́нка 1896, вёска Стары Дзедзін, Клімавіцкі павет, Магілёўская губерня - 1 кастрычніка 1956, Віцебск) - беларускі вучоны ў галіне ветэрынарнай хірургіі. Доктар ветэрынарных навук, прафесар. Заслужаны дзеяч навукі БССР.\nАляксандр Дземідовіч - беларускі футбаліст, абаронца мікашэвіцкага "Граніта". Родны брат Аляксандра, Вадзім Дземідовіч, таксама з’яўляецца футбалістам.\nБарыс Паўлавіч Дземідовіч\nБары́с Па́ўлавіч Дземідо́віч - савецкі матэматык. Доктар фізіка-матэматычных навук, прафесар. Заслужаны дзеяч навукі РСФСР. Сын беларускага фалькларыста П. П. Дземідовіча. Аўтар зборніка задач па матэматычным аналізе, аднаго з самых вядомых у мат ...\nВадзім Уладзіміравіч Дземідовіч\nРаспачаў кар’еру ў брэсцкім "Дынама" як паўабаронца. У 2010 - 2011 гадах гуляў за гродзенскі "Нёман", у асноўным на пазіцыі нападніка. У пачатку сезона 2012 трапіў у склад "Гомеля", а ў жніўні таго ж года перайшоў у "Тарпеда-БелАЗ". З-за траўмы з ...\nВасілій Мікалаевіч Дземідовіч\nВасілій Мікалаевіч Дземідовіч - беларускі педагог, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VI склікання.\nЛеанід Аляксандравіч Дземідовіч\nСкончыў Казанскі ўніверсітэт у 1959 годзе. З 1959 года ў Беларускім геолага-разведачным НДІ з 1970 года намеснік дырэктара, у 1975 - 1983 гадах дырэктар. З 1983 года ў БДУ. Навуковыя працы ў галіне геалогіі, пошуку і разведкі нафтавых і газавых р ...\nНадзея Дземідовіч - удзельніца беларускага нацыянальнага супраціву, сябра СБМ, палітзняволеная ГУЛАГу, удзельніца Кенгірскага паўстання 1954 г., мемуарыстка.\nПавел Пятровіч Дземідовіч\nПавел Пятровіч Дземідовіч 1871, в. Мікалаеўшчына Мінскага павета, цяпер Стаўбцоўскі раён Мінскай вобласці - 7 сакавіка 1931, Мінск; Псеўданімы і крыптанім: Белорусс ; Дачник ; Д) - беларускі этнограф, фалькларыст, краязнавец, педагог.\nУладзімір Сцяпанавіч Дземідовіч\nСкончыў у 1955 годзе Мінскі архітэктурна-будаўнічы тэхнікум. У 1955 - 1956 гадах працаваў майстрам-будаўніком. У 1956 - 1959 гадах служыў у радах Савецкай Арміі. У 1959 - 1965 гадах вучыўся ў БПІ па спецыяльнасці "Архітэктура". Пасля заканчэння і ...\nЮрый Ігаравіч Дземідовіч\nЮрый Дземідовіч - беларускі спявак, прадстаўнік Беларусі на дзіцячым конкурсе песні "Еўрабачанне 2009". Выступаў з песняй "Волшебный кролик", заняў 9-е месца. Упершыню Ю. Дземідовіч атрымаў вядомасць падчас паўфінала ў чэрвені 2009. 10 верасня ён ...\nКарэн Сяробавіч Дземірчан\nКарэн Дземірчан - савецкі і армянскі партыйны і дзяржаўны дзеяч. У 1998 годзе стварыў і ўзначаліў Народную партыю Арменіі, якая ў складзе выбарчага блока "Адзінства" перамагла на парламенцкіх выбарах у чэрвені 1999 года, пасля чаго быў абраны ста ...\nМікіта Юр’евіч Дземчанка\nВыхаванец мінскага "Дынама", з 2018 года пачаў выступаць за дубль. У 2019 годзе стаў прыцягвацца да асноўнай каманды дынамаўцаў, дэбютаваў у асноўным складзе 26 чэрвеня 2019 года ў матчы Кубка Беларусі супраць мікашэвіцкага "Граніта" 2:0, калі вы ...\nЛаўрэнцій Васілевіч Дземянкоў\nЛ. В. Дземянкоў нарадзіўся ў вёсцы Сакалоўка сучасны аграгарадок Сакалоўка ў Чэрыкаўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі. З 1924 года жыў у вёсцы Ясная Паляна зараз у Юргінскім раёне Кемераўскай вобласці Расіі. Скончыў 8 класаў сярэдняй школы ...\nВасіль Іванавіч Дземянцей\nУ 1981 г. скончыў Паўночна-Заходні завочны політэхнічны інстытут, у 1985 годзе - Вышэйшыя курсы КДБ СССР, у 1999 - Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Беларусі. У 1983 года прыняты на службу ў органы дзяржаўнай бяспекі. Службу праходзіў на пасадах ...\nНарадзіўся 25 мая 1930 года ў в. Хотліна Чашніцкага раёна Віцебскай вобласці. Скончыў Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію 1959 і Вышэйшую партыйную школу пры ЦК КПСС 1964. Працаваў галоўным аграномам і дырэктарам МТС у Полацкім раёне. У 1957 г ...\nСяргей Мікалаевіч Дземяшкевіч - беларускі спартсмен. Заслужаны майстар спорту. Пераможца Кубка свету, чэмпіён свету, бронзавы прызёр Алімпійскіх гульняў.\nДзенаві́шкі - вёска ў Смаргонскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Жодзішкаўскага сельсавета. Да 2016 года вёска ўваходзіла ў склад Лылойцінскага сельсавета.\nІван Іванавіч Дзенісевіч\nВыхаванец СДЮШАР-6 горада Гродна, хутка трапіў у мінскае "Дынама", дзе гуляў за дубль. У 2004 перайшоў у "Дарыду", дзе замацаваўся ў аснове. З 2007 гуляў за гродзенскі "Нёман", з’яўляўся адным з ключавых ігракоў. У 2010 выступаў за салігорскі "Ша ...\nСтэфан Дзенісевіч, або Стафан Данісевіч, Чарэйская воласць Сенненскага павета Магілёўскай губерні - 3 снежня 1913, Смаленск) - каталіцкі біскуп, тройчы займаў пасаду апостальскага адміністратара Магілёўскай архідыяцэзіі.\nАркадзь Мікалаевіч Дзенісевіч\nУ 50-гадовым узросце паступіў на факультэт мастацтвазнаўства, атрымаў вышэйшую адукацыю. Выкладаў гісторыю сусветнай культуры ў Брэсцкім дзяржаўным універсітэце імя Пушкіна. З 1991 - педагог Брэсцкай дзіцячай мастацкай школы. Жыве ў Брэсце.\nБыў ўпаўнаважаным ЦК ЛКСМ Беларусі, інструктарам Мінскага падпольнага абласнога камітэта ЛКСМ Беларусі. У 1955 - 1958 гадах - 1-ы сакратар Барысаўскага гарадскога камітэта КП Беларусі. У 1955 - 1958 гадах - сакратар Мінскага абласнога камітэта КП ...\nВіктар Аляксандравіч Дзенісенка\nУ 1987 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут фізічнай культуры і спорту па спецыяльнасці "трэнер-выкладчык", у 1991 годзе - Інстытут паліталогіі і сацыяльнага кіравання па спецыяльнасці "паліталогія", у 2003 годзе - Беларускі дзяржаўны ўніве ...\nПасля заканчэння Валяўкоўскай сямігодкі з 1949 года пайшла працаваць у мясцовы калгас "Звязда". З 1959 года - палявод, з 1964 года стала даяркай саўгаса "Арловічы". У першы год ёй даверылі групу першацёлак і яна, здзівіўшы бывалых жывелаводаў, ад ...\nРыгор Кірылавіч Дзенісенка\nРыгор Дзенісенка нарадзіўся 10 мая 1921 года ў вёсцы Бабенкова цяпер - Ізюмскі раён Харкаўскай вобласці Украіны у сялянскай сямі. У дзяцінстве пераехаў у сяло Хрэстышча Славянскага раёна Данецкай вобласці. Скончыў сярэднюю школу і Славянскі аэрак ...\nМікалай Міхайлавіч Дзеніскевіч\nМікала́й Міха́йлавіч Дзеніске́віч 1904, в. Закаблукі, цяпер Мінскага раёна - 29 кастрычніка 1937, Мінск) - савецкі беларускі партыйны дзеяч, другі сакратар ЦК КПБ.\nАляксандр Мікалаевіч Дзеравяшка\nЗ 17 кастрычніка 1995 года быў намеснікам Старшыні Дзяржаўнага мытнага камітэта; адстаўлены 24 кастрычніка 2000 года, адначасова прызначаны быў Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Вялікай Сацыялістычнай Народнай Лівійскай Араб ...\nІрына Ігараўна Дзеранчук\nІрына Ігараўна Дзеранчук, народжаная Бурая - беларуская савецкая спартсменка. Майстар спорту СССР міжнароднага класа.\nАляксей Паўлавіч Дзербін\nУ 1997 годзе скончыў юрыдычны факультэт БДУ. Працаваў у газеце "Беларуский рынок", ДУ "Міжбанкавая валютная біржа", ААТ "Белгазпрамбанк", БДУ, БДЭУ, Нацыянальным цэнтры заканадаўства і прававых даследаванняў Рэспублікі Беларусь, Адміністрацыі Прэ ...\nВольга Сямёнаўна Дзерваед\nЗ 1937 года працавала ў саўгасе "Межава" Аршанскага раёна. У 1944 - 1970 гадах працавала даяркай эксперыментальнай базы "Межава" Віцебскай абласной сельскагаспадарчай вопытнай станцыі. Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 22 лютага 1966 го ...\nЮрый Мікалаевіч Дзеркач\nЮрый Мікалаевіч Дзеркач - беларускі выкладчык і палітык. Начальнік упраўлення аховы здароўя Віцебскага абласнога выканаўчага камітэта.\nНарадзіўся ў сям’і вайскоўцаў. Скончыў Акадэмію кіравання пры прэзідэнце Рэспублікі Беларусь спецыяльнасць юрыст, аспірантуру Інстытута філасофіі НАН Беларусі. Выкладаў палітычную гісторыю і гісторыю палітычных ідэй Беларусі ў ЕГУ, адкуль сышоў у ...


Нашыя дзеткі : Прагляд тэмы - Рыбныя Стравы\nДададзена: 25.02.07 15:57 Загаловак паведамлення: Рыбныя Стравы\nСудак — ня толькі адна з найбольш каштоўных нашых рыбаў, але і адна з найпрыгажэйшых. Гэта вельмі грацыёзная й дужая істота.\nУ нечым судак падобны да акуня: зялёна-сіняя афарбоўка сьпіны пераходзіць зялёна-аліўкавымі палосамі ў брунатныя плямы на залаціста-белым брушку. Дзеля паляўнічай пасьпяховасьці Бог падарыў гэтай рыбіне чатыры іклы паміж зубоў. Як і два сьпінныя плаўнікі, іклы ў судака — яго выразная прымета.\nВысокія смакавыя й пажыўныя якасьці судака вядомы здавён. Гэтую рыбу шануюць ва ўсіх краінах нашага кантынэнту. Наяўнасьць судака ў нашых водах не забываліся адзначыць і сярэднявечныя аўтары хронік Мацей зь Мяхова ды Міхалон Ліцьвін, і літаратары Новага часу — напрыклад, Юзаф Крашэўскі ды Павал Шпілеўскі, ня кажучы ўжо пра розных іншых падарожнікаў ды адмыслоўцаў. І насамрэч, некалі судак быў адной з найбуйнейшых рыбаў на нашых абшарах. Іхтыёлягі лічаць нармальнымі судакоў масай у 20 кг і даўжынёй 120 см. Некалі гэтая рыба была звычайнай на беларускім стале. Але да сёньня яе колькасьць страшэнна зьменшылася. Калі ўсяго яшчэ 20 гадоў таму лічыўся нармальным законны дзяржаўны ўлоў судака ў Беларусі пад 350 цэнтнэраў, то сёньня ён нават не трапляе ў статыстыку.\nПрычыны тут дзьве. Найперш праз будаўніцтва плацінаў на рэках спыніліся міграцыі судака ў Балтыйскае й Чорнае моры, адкуль ён некалі ў неймавернай колькасьці падымаўся ў цэнтар Эўропы. Дарэчы тут сказаць, што мігруючыя судакі паўднёвага прымор’я значна большыя па памерах у параўнаньні зь мясцовымі, аселымі формамі судака ў нашых рэках ды азёрах.\nДругая прычына скарачэньня колькасьці гэтае каштоўнае рыбы — некантраляванае рыбалоўства. Судак у Беларусі высьпявае для размнажэньня толькі на чацьвёрты-пяты год жыцьця (гэта ўдвая даўжэй, чым у Прычарнамор’і). За гэты час ён вырастае пад 40 см, што й ёсьць мінімальна дазволеным памерам для ўлову. Але хто з вудалёў бярэ на раку лінейкі ці рулеткі? Такім чынам, судак папросту не пасьпявае ў нас узнаўляцца. Памножце гэта на паўсюднае забруджваньне вадаёмаў — і лёгка можаце спрагназаваць, што неўзабаве беларускі судак будзе жыць ужо на старонках Чырвонае кнігі.\nПоўны варыянт артыкулу чытайце ў папяровай і pdf-вэрсіі газэты "Наша Ніва"\n(з «Энцыкляпэдыі штукі кулінарнай» Г. Шымандэрскай)\nАдзін судак (2 кг), дзьве цыбуліны, адна морква, зяленіва пятрушкі, сельдэрэю, адзін ляўровы ліст, паўтары шклянкі белага сталовага віна, сок і цёртыя лупіны аднаго лімона, дзьве лыжкі паніровачных сухароў, тры лыжкі мукі, 100 г алею, 400 г шампіньёнаў.\nТры яечныя жаўткі, адна-дзьве лыжкі белага віна, адно яйка, 100 г ракавых шыек ці крэвэтак, адна мяккая булка, соль, перац.\nНа шэсьць—восем порцый марынаваньне — 30—40 хвілін, гатаваньне — адна гадзіна, кіпячэньне — 15—20 хвілін.\nПадрыхтаць судака — абскрэбці, разабраць, выняць вантробы і шчэлепы. Адсячы галаву, хвост і плаўнікі, разрэзаць рыбіну ўздож хрыбта, дастаць філе, абдзерці скуру. Філе апырскаць лімонным сокам і пакінуць на паўгадзіны ў халодным месцы. Агародніну абабраць, памыць, пакласьці ў каструлю, заліць дзьвюма шклянкамі кіпню і гатаваць каля 30 хвілін на невялікім агні. Уліць віно, дадаць галаву, хвост, плаўнікі, хрыбет з касьцямі і скуру, а таксама ляўровы ліст, соль, перац і цёртыя лупіны лімона, гатаваць 20 хвілін. Працадзіць праз дробнае сіта ці марлю. З хваставой і бакавой частак філе адрэзаць 200 г мяса, перамяшаць зь дзьвюма лыжкамі сухароў, лыжкай мукі і лыжкай масла да атрыманьня аднароднай масы. Убіць яйка, старанна сфармаваць, дабавіць на смак соль і перац (калі маса занадта рэдкая, дабавіць сухароў). Вільготнымі далонямі сфармаваць невялікія катлеты, укачаць у муку, апусьціць у кіпячы адвар, гатаваць 2—3 хвіліны пасьля ўсплываньня. Выняць апалонікам, а адвар зноў ускіпяціць. Памытыя і высушаныя шампіньёны парэзаць на скрылёчкі і засмажыць у алеі (2 лыжкі). Рыбіна філе разрэзаць на восем аднолькавых порцый, апусьціць у адвар і гатаваць 10—15 хвілін на невялікім агні.\nЗгатаваную рыбу асьцярожна дастаць апалонікам, выкласьці на нагрэтае блюда, трымаць у цяпле. Адвар кіпяціць да той пары, пакуль не застанецца каля 2 шклянак, затым працадзіць празь сіта. Алей, які застаўся, адтапіць у пасудзіну, дабавіць муку, атрыманую масу разбавіць ахалоджаным расолам з рыбіны і гатаваць на малым агні, памешваючы, пакуль соўс не загусьцее. Дабавіць шампіньёны, катлеты і ракавыя шыйкі (крэвэткі). Падаграваючы на малым агні, заправіць сольлю і перцам, зьняць з агню і абліць разьмяшанымі ў лыжцы белага віна яечнымі жаўткамі. Мяккую булку парэзаць на восем аднолькавых лустаў, абсмажыць на гарачай патэльні. Гатовае філе пакласьці на грэнкі і паліць соўсам.\nДададзена: 25.02.07 15:58 Загаловак паведамлення:\nМяркую. што гэтага Судака па-радзівілаўску не тое, што прыгатаваць нерэальна, але нават і прачытаць ды асэнсаваць паслядоўнасць аперацый надзвычай складана.\nДададзена: 25.02.07 16:28 Загаловак паведамлення:\nВельмі мала ёсць цікавых рыбных страў у Беларусі. Таму запрашаю дзяліцца сваймі рэцэптамі.\n500 г мелкой рыбы * 3 ст. ложки муки пшеничной * 2 яйца * 1 ч. ложка черного перца * 1 ст. ложка укропа * 1 ст. ложка зелени петрушки * 1-2 лу¬ковицы * 1,5 ч. ложки соли * 1 ч. ложка сливочного масла\nОсвободить рыбу от костей, мелко насечь (но не про¬пускать через мясорубку), размять.\nМуку развести осторожно в молоке до получения элас¬тичной массы, влить взбитое яйцо, перемешать, соединить с рыбным фаршем, перетереть и взбить в однородную мас¬су. Подготовить рыбный отвар из голов, плавников и костей, подсолить и отварить в нем галки на слабом огне.\nДададзена: 25.02.07 16:31 Загаловак паведамлення:\nСельдь очистить, отделить мякоть от костей (очень соленую сельдь предварительно вымочить.) Мя¬коть нарезать тонкими ломти¬ками. Отдельно сварить в кожуре картофель и свеклу, натереть их на терке с крупными отверстия¬ми. Яблоко (лучше Антоновку) натереть на терке. Репчатый лук нарезать полукольцами. Пере¬численные продукты разделить на две части и уложить после¬довательно в салатник: на дно — сельдь, затем картофель, яблоко, свеклу, лук и сверху полить май¬онезом (взять половину нормы). В таком же порядке уложить дру¬гую часть продуктов и полить сверху оставшимся майонезом. 1 сельдь, 2 картофелины, 1 свекла, 1 яблоко, 1 луковица, 0,5 стакана майонеза.\nЛітоўскі рэцэпт, але цалкам рэалістычны і як беларускі:\n7—5 картофелин, 300 г сельди, 1 луковица, 50 г сливочного масла, 1 яйцо, 2 ст. ложки белых сухарей.\nОтваренный в кожуре картофель очистить и нарезать ломтиками. Вы¬моченную сельдь также очистить и, вынув кости, разрезать на кусочки. Лук нашинковать, спассеровать на жире и соединить с сельдью. В посу¬де слоями уложить картофель и сельдь, сверху положить масло, по¬лить взбитым яйцом, посыпать белы¬ми сухарями и запекать в духовке или печи 10—-15 минут.\nПодать на обед с квашеной свек¬лой или солеными огурцами.\nДададзена: 25.02.07 16:43 Загаловак паведамлення:\nА гэта славутая “гефілтэ фіш” яўрэйкая, як бы ў беларускай вопратцы, з кнігі Дзербічавай Бел. (Сав.) Кухня, 1986\nРыбу очистить, промыть, отре¬зать голову, выпотрошить, не раз¬резая брюшка, и снова промыть. Нарезать на куски, вырезать из них мякоть, не повреждая кожу и оставляя хребтовую кость. Мякоть пропустить через мясо¬рубку, прибавить смоченный в молоке хлеб, сырое яйцо, нашин¬кованный репчатый лук, вторич¬но пропустить через мясорубку. В эту массу добавить масло, са¬хар, перец, соль и перемешать. Полученным фаршем заполнить подготовленные куски рыбы. На дно кастрюли положить сырые нарезанные морковь, лук, чеснок и немного шелухи от лука, на них — куски рыбы, наполненные фаршем, а сверху слой овощей. Содержимое залить горячей во¬дой и варить на слабом огне до готовности.\nПодать в соусе, полученном при варке рыбы,\n800 г карпа, 20 г пшеничного хле¬ба, 4 ст. ложки молока, 2—3 лукови¬цы, 1 ст. ложка сливочного масла, 1 яйцо, 0,5 ч. ложки сахара, 2 мор¬кови, 2—3 зубчика чеснока, перец, соль.\nДададзена: 25.02.07 16:44 Загаловак паведамлення:\nУ бел.сав. рэцэптах нават пішуць увесь час проста “рыба”. Так бы больш нідзе не напісалі. Але гэта яшчэ што. З птушкі пішуць – “блюда із сельскохоз. птіцы”. Прычым у 105% выпадкаў маецца на ўвазе курыца-(бройлер).\nОбработанную и вымытую рыбу залить водой, довести до кипения, снять пену, добавить соль и про¬должать варку до готовности. За¬тем рыбу вынуть, а в кипящий бульон положить тушеную ква¬шеную капусту, лук, петрушку и парить 20—30 минут. За 3—5 минут до конца варки добавить лавровый лист, пассерованную и разведенную бульоном муку. Б готовые щи положить куски отваренной рыбы, посыпать из¬мельченной зеленью. 2,5 л воды, 700 г капусты, 500 г рыбы, 1 луковица, 1 ст. ложка муки, I корень петрушки, 2 ст. ложки мас¬ла, зелень, соль.\nФиле рыбы, размоченный в моло¬ке хлеб, лук дважды пропустить через мясорубку. Добавить соль, перец, сливочное и растительное масло, яйцо и хорошо вымешать до образования однородной пыш¬ной массы. Уложить ее на целло¬фан или салфетку из марли, при¬дав форму рыбы. Переложив в кастрюлю овальной формы, за¬лить рыбным бульоном или во¬дой и варить на слабом огне до готовности.\nГотовый рыбник нарезать и по¬дать к столу с отварным карто¬фелем.\n300 г филе рыбы, 1 яйцо, 50 г чер¬ствого белого хлеба, 0,25 стакана мо¬лока, 1 луковица, по 1 ст. ложке сливочного и растительного масла, пе-/ рец, лавровый лист, соль. I\nСОЛЯНКА БЕЛОРУССКАЯ / РЫБНАЯ С ОТВАРНЫМ КАРТО¬ФЕЛЕМ\nТреску, окуня или судака разде¬лать на филе (без костей), наре¬зать небольшими кусочками и от¬варить в небольшом количестве воды.\nОчищенные, нарезанные соленые огурцы уложить в неглубокую ка¬стрюлю, добавить каперсы, пассе¬рованный лук, рыбный бульон и варить при закрытой крышке в течение 10—15 минут на малом огне.\nОчищенную свежую капусту на¬резать, положить в отдельную ка¬стрюлю, добавить сливочное мас¬ло, воду, накрыть кастрю¬лю крышкой и тушить примерно 40 минут. Затем добавить поджа¬ренный лук, томат-пюре, уксус, сахар, соль, лавровый лист, перец и тушить до готовности. Когда капуста будет готова, поло¬жить в кастрюлю поджаренную с маслом муку, размешать и про¬кипятить. Свежую капусту можно заменить квашеной, но в этом слу¬чае не нужно добавлять уксуса. В глубокую сковороду положить слой тушеной капусты, на нее ку¬сочки готовой рыбы, затем слой огурцов с каперсами и второй слой тушеной капусты. Сверху уложить отварной картофель, нарезанный ломтиками, посы¬пать сухарями и сбрызнуть мас¬лом. Готовое блюдо запечь в ду¬ховке.\n500 г рыбы, 200 г огурцов, 80 г ка¬персов, 1 луковица, 2 картофелины, 4 ст. ложки масла, 1 ст. ложка па¬нировочных сухарей, соль. Для туше¬ной капусты: 800 г капусты, 2 луко¬вицы, 2 ст. ложки томата-пюре, 1 ст. ложка 3%-ного уксуса, 1 ст. ложка сахара, 1 ст. ложка муки, 2 ст. ложки сливочного масла, лавровый лист, перец, соль.\nРЫБА, ТУШЕННАЯ С ЯБЛОКАМИ-\nРыбу (треска, камбала, сазан и др.)нарезать кусками, а очищен-н^е от кожицы и сердцевины яб¬локи — дольками. Лук нашинко¬вать. На противень, смазанный жиром, уложить слоями продук¬ты, залить небольшим количест -вом рыбного бульона или воды и тушить до размягчения костей рыбы. Затем рыбу переложить на тарелку, а яблоки и лук проте¬реть, добавить соль, перец, смета¬ну и довести до кипения. При подаче на стол рыбу полить по¬лученным соусом.\nРЫБА, ТУШЕННАЯ С КАРТО¬ФЕЛЕМ (В ГОРШОЧКЕ). У савецкія часы было сфармулявана “залатое правіла бел. Нац. кухні”. Нацыянальная страва ? – Гэта В ГОРШОЧКЕ !!!!\nФиле окуня нарезать кубиками, запанировать в муке и обжарить. Предварительно замоченные су¬шеные грибы отварить, мелко нарубить и обжарить с луком. Очищенный картофель нарезать кубиками и слегка обжарить. В горшочек положить слоями кар¬тофель, обжаренную рыбу, грибы, лук, а сверху снова картофель. Полить сметаной или рыбным бу¬льоном, посолить по вкусу и ту¬шить до готовности. 6 картофелин, 300 г филе окуня, 2 луковицы, 2—3 ст. ложки раститель¬ного масла, 30 г сушеных грибов, 4 ст. ложки сметаны. 2 ст. ложки муки, соль.\nДададзена: 25.02.07 17:29 Загаловак паведамлення:\nА вось як той Судак па-радзівілаўску гучыць па-польску:\nSandacz a la Radziwiłł\n1-2 lyżki białego wina,\n100 g szyjek rakowych lub puszka małych\nl bulka paryska,\nNa 6-8 porcji Marynowanie: 30-40 min Przygotowanie: l godz. Gotowanie: 15-20 min\n1 sandacz (2 kg),\nl marchewka, l pietruszka, '/z selera,\n1,5 szklanki bialego wytrawnego wina, sok i otarta skórka z l cytryny,\n2 lyżki tartej bulki,\n3 lyżki mąki, 100 gmasla, 400 g pieczarek,\nSandacza sprawić: oskrobać, rozciąć brzuch, usunąć wnętrzności ł—s i skrzela. Odciąć głowę, ogon i płetwy, rozciąć rybę wzdłuż grzbietu, odfiletować, usunąć skórę. Filety skropić sokiem z cytryny i odstawić napoi godziny w chłodne miejsce. Warzywa obrać, opłukać, włożyć do rondla, za¬lać 2 szklankami wrzątku, gotować ok. 30 minut na niewielkim ogniu, wlać wino, dodać głowę, ogon, płetwy, kręgosłup z ośćmi i skórę z ryby oraz liść laurowy, sól, pieprz i otartą skórkę z cytryny, gotować 20 minut. Przecedzić przez gęste sito lub gazę. Z filetów odkroić 200 g mięsa z części przy ogo¬nie i z boków, zmiksować z 2 łyżkami tartej bułki, łyżką mąki i łyżką masła na gładka masę. Wbić jajko, dokładnie wyrobić, doprawić do smaku solą i pieprzem (jeżeli masa zbyt rzadka, dodać tartej bułki). Zwilżonymi dłoń¬mi formować niewielkie pulpety, obtaczać w mące, wkładać na wrzący wy¬war, gotować 2-3 minuty od momentu wypłynięcia na powierzchnię. Wy¬jąć łyżką cedzakową, a wywar zagotować ponownie. Umyte i osuszone pie¬czarki pokroić na plasterki, usmażyć na maśle (2 łyżki). Filety z ryby pokro¬ić na 8 równych porcji, włożyć do wywaru, gotować 10-15 minut na nie¬wielkim ogniu. Ugotowaną rybę delikatnie wyjąć łyżką cedzakową, ułożyć na ogrzanym talerzu, trzymać w cieple. Wywar odparować, tak aby zosta¬ło ok. 2 szklanek, przecedzić przez sito. Pozostałe masło stopić w rondelku, dodać mąkę, zrobić białą zasmażkę, rozprowadzić przestudzonym rosołem z ryby, gotować na małym ogniu mieszając, aż sos zgęstnieje, dodać pieczar¬ki, pulpety i szyjki rakowe (lub krewetki). Podgrzewać na małym ogniu, do¬prawić solą i pieprzem, zdjąć z ognia i zaciągnąć rozkłóconymi z łyżką bia¬łego wina żółtkami. Bułkę pokroić na 8 równych kromek, zrumienić je na gorącej patelni. Ugotowane filety ułożyć na grzankach, polać sosem.\nДададзена: 29.04.07 13:24 Загаловак паведамлення:\nА вось пошні артыкул з Нашай Стравы: Траска і Мянтуз\nі рэцэптаў ёсць яшчэ крыху па тэме.\nАле не заўжды прыемна, калі апошняе слова застаецца за табой. Як на гэтым форуме.\nДададзена: 30.04.07 23:49 Загаловак паведамлення:\nЯ рыбу люблю больш за мяса, гатую яе часта... ПРаўда, даўнавата не эксперыментавала - апошнім часам хранічна нестае часу Паспрабую успомніць найбольш смачнае з маіх "традыцыйных" рэцэптаў. Ня думаю, што там нешта дужа выкшталцонае ці арыгінальнае, але - можа, каму прыдасца\nЗараз нескладана купіць, напрыклад, цэлую гарбушу. Зь яе можна зрабіць наступнае.\nЗамарожаную рыбіну адтаяць, выпатрашыць, памыць, абрэзаць плаўнікі; адрэзаць галаву і хвост (вузкую частку), не выкідаць!\nСтэйкі з гарбушы зь перцам\nТушку парэзаць упоперак на кавалкі таўшчынёй 1,5-2 см, паліць лімонным сокам, пасаліць, пасыпаць сьвежазмолатым рознакаляровым перцам і смажыць у невялікай колькасьці алею да гатоўнасьці (3-4 хвіліны з кожнага боку). Вараная (альбо прыгатаваная ў мікрахвалёвай печцы) бульба, гэтаксама пасыпаная перцам, і любая салатка са сьвежай агародніны будуць цудоўным гарнірам.\nДададзена: 30.04.07 23:57 Загаловак паведамлення:\nКалі ёсьць час і/альбо жаданьне, з падрыхтаванай тушкі гарбушы досыць лёгка зрабіць філе (скуру можна не здымаць).\nФіле гарбушы з грыбамі, парэем і сырам\nФіле парэзаць на парцыённыя кавалкі, паліць лімонным сокам. Шампіньёны нарэзаць тонкімі скрылікамі (можан выкарыстоўваць і замарожныя), парэй - тонкімі кружочкамі, любы цьвёрды сыр натаркаваць. Кавалкі рыбы пасаліць і трошкі паперчыць, пакласьці на разагрэтую патэльню зь невялкай колькасьцю алею тым бокам, на якім няма скуры, падсмажыць да румянай скарынкі. Перавярнуць, выкласьці на кожны кавалак рыбы скрылёчкі шампіньёнаў, колцы парэю і пасыпаць сырам. Смажыць да гатоўнасьці рыбы. Можна на кароткі час прыкрыць накрыўкай, каб сыр добра расплавіўся.\nДададзена: 1.05.07 2:02 Загаловак паведамлення:\nЗ хваста і галавы гарбушы (калі рабілі філе, то можна выкарыстаць і хрыбет) можна зварыць смачны суп.\nГалаву рыбы вымыць, выдаліць шчэлепы і вочы. Ваду (1,5-2 л) ускіпяціць, пакласьці рыбу, падсаліць і дадаць 1-2 лаўровыя лісточкі. Тым часам абабраць цыбуліну і морквіну, цыбулю дробна нашаткаваць, моркву натаркаваць, (пры жаданьні папярэдне абсмажыўшы ў невялікай колькасьці алею) дадаць да рыбы, можна пакласьці трохі парэзанага колцамі парэю. Абабраць 1-2 бульбіны, парэзаць кубікамі, пакласьці ў суп. Пры патрэбе дасаліць і дадаць сьвежы ці сушаны/замарожаны кроп. Агулам суп варыцца каля 30 хвілін.\nДададзена: 1.05.07 14:00 Загаловак паведамлення:\nЯ да рыбнай юшкі жменю проса дадаю + прыправы адмысловыя. У астатнім - дакладна як у Mary.\nДададзена: 1.05.07 20:52 Загаловак паведамлення:\nВо, дык і файна было б, калі б гаспадыні ў асноўным самі тут і радзілі! Што называецца, Sinn Fein. Гэта ж не мая прыватная тэрыторыя, а якраз грамадская\nДададзена: 1.05.07 20:57 Загаловак паведамлення:\nдык так яно і адбываецца, не?\nПадобна, тэмп для пана запавольны.\nДададзена: 1.05.07 22:46 Загаловак паведамлення:\nЯ вось нарэшце таксама палюбіла рыбу!\nНазываецца пангасіўс (марскі карп). Смакам вельмі звычайнага карпа нагадвае, але мае вялікі плюс - прадаецца ў выглядзе філе, а не жывых рыбін.\nГатую я яго вельмі проста - размарожаную (ці хоць крыху адтаеную - каб меней вады было) рыбу трэба пакласьці на халодную патэльню, пасаліць, накрыць крышкай без дзірак (каб пара не выходзіла) і гатаваць на невялікай магутнасьці пакуль з-пад крышкі не пойдзе пара. Выключыць, але не адкрываць - каб яшчэ крыху дайшла.\nП.с. на электрычнай пліце можна выключаць раней.\nУ выніку - рыба ўва ўласным соку, без алею. Мінімум працы.


«Бачыла і пісьмо ад прэзідэнта Масціцкага, і каштоўную люстру». Маладзечанка расказала пра жыццё мастака Жабінскага – RH.by\n«Бачыла і пісьмо ад прэзідэнта Масціцкага, і каштоўную люстру». Маладзечанка расказала пра жыццё мастака Жабінскага\n16 лютага 2020 г.\nМіхаіл Жабінскі ў адным са шматлікіх вобразаў. Фота з архіва нашчадкаў Міхаіла Жабінскага.\nДнямі мы пісалі пра Міхаіла Жабінскага – мастака, ураджэнца Смаргоні і жыхара Маладзечна, які сам шыў сабе жаночыя ўборы і фатаграфаваўся ў іх.\nПасля публікацыі ў рэдакцыю патэлефанавала маладзечанка Ніна Ягораўна. Жанчына падзякавала нам за памяць пра гэтага яркага чалавека і паведаміла, што ў 1990 годзе яна працавала ў Міхаіла як сацыяльны работнік.\n– У верасні 1990 года я прыходзіла ў кватэру да Міхаіла. Бачыла тое падзячнае пісьмо ад прэзідэнта Польшчы Ігнація Масціцкага, пра які прыгадвалі ў ранейшым артыкуле. Бачыла і яго твор – тройку коней, – прыгадала суразмоўца.\nТую тройку Міхаіл прапаноўваў у падарунак маленькай дачцэ Ніны Ягораўны. Аднак жанчына палічыла, што забраць твор мастака было б нязручна.\nСамаробная люстра і вялізны альбом\nПа ўспамінах Ніны Ягораўны, Міхаіл Жабінскі жыў у Маладзечне ў шматкватэрным доме недалёка ад былога магазіна «Дзіцячы свет». У яго кватэры было шмат цікавостак. Напрыклад, шыкоўная люстра, якую мастак зрабіў сам. На люстры былі паўкаштоўныя камяні і шмат прыгожых пацерак. Дзевяцігадовая дачка Ніны Ягораўны, што разам з ёй хадзіла да Міхаіла, запомніла гэту люстру на ўсё жыццё. Калі ўжо дарослай яна атрымала кватэру, вельмі хацела сабе такую ж.\nЯшчэ з цікавых рэчаў – вялізны альбом, прыкладна метр у вышыню і паўметра – у шырыню. Альбом мастак зрабіў з аркушаў ватмана. Уклейваў туды фотаздымкі і біяграфіі акцёраў з моднага тады часопіса «Савецкі экран».\nПаказваў Міхаіл Ніне Ягораўне і ўласны макет Палаца моладзі з паркам, вадаёмамі і мосцікамі вакол.\nСваімі рэчамі Міхаіл вельмі даражыў. Дакументы захоўваў у скрыні ў круглым стале. Вельмі хваляваўся, калі раптам не мог знайсці нейкага фотаздымка або паперы.\nЦі быў звязаны Жабінскі з аркай і настаўніцкай семінарыяй\nПадзялілася Ніна Ягораўна і здагадкамі пра тое, што Міхаіл Жабінскі як мастак і архітэктар мог мець нейкае дачыненне да стварэння трыумфальнай аркі ў Гелянове. Нагадаем, што арку ўзвялі ў 1929 годзе. А па словах стрыечнай унучкі Міхаіла, той з’ехаў у Варшаву з Маладзечна толькі ў пачатку 1930-х. А гэта значыць, сапраўды мог мець такое дачыненне. А яшчэ ёсць меркаванні, што Міхаіл мог выкладаць або вучыцца ў Маладзечанскай настаўніцкай семінарыі.\nНіна Ягораўна пацвердзіла, што яе падапечны вельмі добра гатаваў. Пару разоў на тыдзень сацработнік прыносіла з крам прадукты, а гаспадар рабіў з іх смачныя мясныя стравы і печыва. Фотаздымкі, на якіх Міхаіл у жаночых строях, Ніна Ягораўна бачыла. А вось саміх убранняў, на жаль, не.\n– Чалавек быў вельмі яркі. Ён проста гарэў творчасцю, – падсумавала Ніна Ягораўна свой расповед пра Міхаіла.\nПапярэдні артыкулІнфраструктура ёсць, а турніры па аматарскім валейболе не ладзілі\nНаступны артыкулУ Еўропе зафіксавалі першы выпадак смерці ад каранавіруса


23.04.2022 / 11:19\nГарадзенскі 19-гадовы мастак Яраслаў ездзіць па Беларусі, Польшчы і Літве, дзе сустракаецца з беларускімі знакамітасцямі, каб напісаць іх партрэты. Гэты юнак у 2020-м быў затрыманы разам з Сяргеем Ціханоўскім, пасля чаго стаў маляваць на палітычную тэматыку і рабіць паштоўкі для палітвязняў. «Наша Ніва» пагутарыла з таленавітым хлопцам.\nЯраслаў з гуртом РСП\nЯраслаў малюе з калыскі, а цікавіцца палітыкай пачаў з 15-16 гадоў. Менавіта палітычная сітуацыя ў краіне аказала немалы ўплыў на творчасць маладога мастака.\n«Нягледзячы на тое, што ў 2020-м мне яшчэ не было 18, я актыўна цікавіўся тым, што адбываецца. Калі даведаўся, што ў Гродна прыязджае Сяргей Ціханоўскі, то пайшоў паглядзець на яго выступ. Ніякіх засцярог, што гэта можа быць небяспечна, у мяне нават не ўзнікала, бо гэта было афіцыйнае мерапрыемства», — згадвае хлопец.\nАднак афіцыйны характар мерапрыемства ніяк не паўплываў на ход падзей. 29 мая на Савецкай плошчы ў Гродна быў затрыманы Сяргей Ціханоўскі і яшчэ шэраг людзей. У іх ліку аказаўся і Яраслаў.\n«Магчыма, амапаўцаў прыцягнула маё яркае адзенне і наяўнасць БЧБ-сцяга, — разважае наш суразмоўца. — Натуральна, я не меў ніякага дачынення да Ціханоўскага.\nНа той момант мне было ўсяго 17 гадоў, таму мяне пратрымалі нядоўга і ўжо ноччу адпусцілі без складання пратакола. Супрацоўнікі забралі толькі мой тэлефон, абяцалі, што вернуць, але больш свой тэлефон я так і не бачыў», — прызнаецца Яраслаў.\nA post shared by @yar.vel\nКалі праз дзень на плошчы выстраілася велізарная чарга гараджан, якія хацелі пакінуць подпісы за вылучэнцаў у кандыдаты ў прэзідэнты, мастак зноў быў там і вырашыў намаляваць чаргу з натуры.\n«Потым быў плакат з Ціханоўскім. Я намаляваў Сяргея на фоне таго самага пікета і дадаў надпіс «I'll be back». У апошні дзень збору подпісаў я перадаў малюнак штабу Святланы Ціханоўскай, а яшчэ праз тыдзень яны самі са мной звязаліся. Штаб прапанаваў зрабіць серыю паштовак салідарнасці з затрыманымі ў Гродне ў той дзень. Тады я намаляваў дзесяць такіх паштовак.\nПасля мне прапанавалі зрабіць плакат з Паўлам Севярынцам, мы яго адправілі жонцы Паўла. Таксама быў плакат з Мікалаем Статкевічам.\nДа калекцыі паштовак салідарнасці паступова дадаваліся новыя героі. Быў там і Вітольд Ашурак, які на той час быў яшчэ жывы», — згадвае хлопец.\nЮнак кажа, што жаданне тварыць на папулярную тады тэматыку не мела пад сабой мэты хайпануть або зарабіць грошай. Напрыклад, са штаба Ціханоўскай Яраслаў узяў усяго па 5 рублёў за паштоўку. Па яго словах, гэта прыкладна тая сума, якая сыходзіць на матэрыялы. Хлопец адзначае, што ўсё рабілася ў першую чаргу дзеля ідэі.\nУ калекцыі мастака таксама быў трыпціх з Марыяй Калеснікавай, Веранікай Цапкала і Святланай Ціханоўскай. Падчас выступу ў Гродне Святлана запрасіла хлопца на сцэну, дзе ён падарыў ім гэтую сваю працу.\nФота: Hrodna.life / Руслан Кулевіч\nЗ часам Яраслаў стаў адыходзіць ад палітычных тэм у сваёй творчасці, паколькі працаваць у гэтым кірунку станавілася ўсё больш небяспечна. Але пачаў рабіць партрэты вядомых беларусаў.\n«Я наведваў курсы «Мова Нанова», а туды часта прыязджалі розныя знакамітасці, пакуль яны гралі ці спявалі, я маляваў іх з натуры. Потым падыходзіў і браў аўтограф. Дзякуючы гэтаму досведу я зразумеў, што магу стасавацца з такімі людзі, што ў гэтым няма нічога страшнага, бо яны такія самыя людзі, як і ўсе», — дзеліцца Яраслаў.\nПартрэт Змітра Вайцюшкевіча\nПершымі героямі, каго намаляваў хлопец, былі Ігар Банцар і Зміцер Вайцюшкевіч. Ёсць у яго партрэты Алеся Дзянісава, Маргарыты Ляўчук, Мікіты Бялевіча — агулам 16 прац у калекцыі. Усе іх хлопец захоўвае ў сябе, бо плануе зрабіць выставу. А аўтографы сваіх герояў збірае на спіне працоўнага халата.\nТой самы працоўны халат\n«Пасля выставы планую раздаць партрэты героям, або з іх дазволу выстаўлю карціны на продаж. Выставу хачу зрабіць гэтай восенню, але пакуль не ведаю, у якім горадзе. У мяне няма нейкай вызначанай лічбы, колькі на той момант павінна быть прац, але ёсць прынамсі тры асобы, чые партрэты я хачу намаляваць. Гэта Лявон Вольскі, Святлана Ціханоўская і Павел Латушка», — кажа мастак.\nІгар Банцар са сваім партрэтам\nПершапачаткова хлопец рабіў партрэты толькі тых асоб, якія знаходзіліся ў Беларусі, а пасля ад’езду за мяжу — і тых, хто жыве ў Польшчы і Літве. Хлопец пісаў у Варшаве, Беластоку, Кракаве і Вільні.\n«Калі я прыязджаў у Вільню, каб намаляваць Маргарыту Ляўчук, то зразумеў, што проста абавязаны намаляваць будынак, дзе знаходзілася рэдакцыя «Нашай Нівы», — дзеліцца мастак.\nЦяпер ужо больш за месяц Яраслаў жыве ў Польшчы, дзе рыхтуецца да паступлення ў ВНУ. З Беларусі хлопец з’ехаў праз тое, што пачалася вайна.\n«Негледзячы на тое, што я быў затрыманы ў адзін дзень з Ціханоўскім, маляваў на БЧБ-тэматыку і ніколі не хаваў сваю пазіцыю, у дачыненні да мяне не было ніякіх рэпрэсій. У нашым каледжы мастацтваў не адлічвалі праз палітычныя погляды. Таму з Беларусі я з’ехаў менавіта праз пачатак вайны.\nЯ зрабіў ПЛР-тэст і, нават не адлічваючыся з вучобы, проста з’ехаў. Невядома, што магло абыцца, раптам закрылі б межы і пазней выехаць ужо было б немагчыма», — разважае Яраслаў.\nУ Польшчы ён піша таксама прыгожыя краявіды і старыя будынкі. Яшчэ ў Гродне юнак часта маляваў горад. Прычым рабіў свае замалёўкі не толькі на традыцыйных матэрыялах, але і, напрыклад, на донцах аднаразовых кубачкаў для кавы.\nТворчасць дазваляе хлопцу не толькі самарэалізоўвацца, але і трошкі зарабляць. Гэтых грошай 19-гадоваму юнаку хапае на набыццё матэр’ялаў, аплату транспарту і на кішэнныя выдаткі.


Сшытак-трэнажор па беларускай мове. 2 клас И. Васильева, Л. Левкина : купить в Минске в интернет-магазине — OZ.by\nИ. Васильева, Л. Левкина, 2017\nТрэнажор з'яўляецца карысным дадаткам для паспяховага авалодання беларускай мовай. Матэрыял дапаможніка дазваляе развіваць практычныя уменні і навыкі выкарыстання беларускай мовы, а таксама узбагачае слоўнікавы запас вучняў, спрыяе засваенню вымаўленчых нормаў і правілаў правапісу. Заданні адпавядаюць узроўню ўзроставага развіцця, прадстаўлены ў даступнай форме. Аб'ём вучэбнага матэрыялу адпавядае часу, адведзенаму на яго вывучэнне. Змест трэнажора дазваляе паўтарыць, праверыць і замацаваць набытыя веды на ўроку ці самастойна падрыхтавацца да тэматычных кантрольных работ, праверачных і кантрольных дыктантаў.


Отзыв о галерее Омский областной музей изобразительных искусств им. Врубеля. (улица Ленина/Ленина, 23 и 3), Анна Привалова из Омска\nАнна Привалова о «Омский областной музей изобразительных искусств им. Врубеля.»\nОтзыв о галерее «Омский областной музей изобразительных искусств им. Врубеля.»\nВсе отзывы о галерее Омский областной музей изобразительных искусств им. Врубеля.\nТе, кто рекомендуют «Омский областной музей изобразительных искусств им. Врубеля.» также рекомендуют:


фота Эпипремнум (Epipremnum), Пакаёвыя Расліны\nПакаёвыя Расліны Эпипремнум (Epipremnum)\nфота Эпипремнум (Epipremnum), клікніце для павелічэння.\nПакаёвыя Расліны Epipremnum, Эпипремнум апісанне і сыход.\nНазву па лацінску Epipremnum\nВы можаце купіць Хатнія Расліны Эпипремнум ў інтэрнэт крамах (насенне, саджанцы).


Нямецкія могілкі ІІ Сусветнай (Брэсцкая вобласць) - Жыццё кароткае, Радзіма вечная\nНямецкія могілкі ІІ Сусветнай (Брэсцкая вобласць)\nApr. 30th, 2012 at 9:19 AM\nУ кастрычніку 2005 года, пад горадам Бяроза, каля вёскі Сігневічы адбылося адкрыццё мемарыяльных могілак ІІ сусветнай вайны. Будаўніцтва поўнасцю спансаваў нямецкі бок, ад беларускага боку патрабавалася выдзяліць толькі месца пад мемарыял. Але замест запланаваных 40 тыс. загінуўшых нямецкіх салдат, пакуль у зямлю пакладзена 412 трунаў.\nМогілкі дзеляцца на блокі. Пакуль запоўнены толькі блокі 36 і 37.\nТут плануецца пахаваць рэшткі салдат якія загінулі на Берасцешчыне.\nБылі выказванні і супраць будаўніцтва мемарыяла мясцовымі ветэранамі. Можа таму сам комплекс адчыняўся амаль цішком. Запланавана была адна дата, а адкрыццё перанеслі на дзень раней, бо баяліся прыезда абураных брэсцкіх ветэранаў.\nАд беларускага боку прысутнічаў толькі старшыня Бярозаўскага раёну.\nА беларускі сцяг так і не быў падняты побач з нямецкім.\nДзіўныя адносіны ў дзіўнай краіне. :-(\nМогілкі па сабе вельмі дагледжаныя і акуратныя. Займаюць тэрыторыю 4 га. Мы былі на Радуніцу там, і нехта з мясцовых прынёс і паклаў кветкі, а таксама па беларускай традыцыі і салодкае для памерлых.\nГляжу я на могілкі і разумею, што не хутка ў нас будуць у нармалёвым стане могілкі дзе пахаваны савецкія войны... можа з-за гэтага ветэраны і злуюцца і не хочуць стварэння мемарыяла, бо бачаць розніцу.\nДарэчы ў 2011 годзе пачалося будаўніцтва новага мемарыяла для нямецкіх жаўнераў ІІ сусветнай вайны. На гэты раз пад Бабруйскам знойдуць апошні прытулак загінулыя на тэрыторыі Віцебскай, Магілёўскай абласцей.\nMay. 1st, 2012 07:21 am (UTC)\nА почему так мало захоронено. Противодействуют сильно?\nMay. 1st, 2012 08:45 am (UTC)\nВідаць так. Паглядзем колькі пахаваюць пад Бабруйскам.\n"адчыняўся амаль цішком..бо баяліся" - и откуда этот бред? от вашей фантазии?\nБаялiся б - не создавали.\n"прысутнічаў толькі старшыня раёну" - а по вашему тону предполагается, что нужны были фанфары? Сделано дело. И чего-чего, а помпы здесь никак не требуется.\nMay. 29th, 2012 09:28 am (UTC)\nХаця бы прадстаўнікі абласнога кіравання, таму што дазвол прымаўся на абласным узроўні, калі ні вышэйшым. І вядома фанфары не патрэбны, як мінімум адкрытасць і дакладнасць мерапрыемства. А тое распавядалі пра адну дату, а пасля цішком перанеслі на іншую.\nПрадстаўнікі абласнога кіравання паедуць у Красны бераг, дзе пахаваныя i iх паплечнiкi сасалi кроу дзiцячую.\nИ ваши домыслы о датах-переносах вы себе оставьте.\nMay. 29th, 2012 01:23 pm (UTC)\nДомыслы пакіньце вы сабе, бо папярэдне распаўсюджвалася адна дата, а адчынялі комплекс на дзень раней.\nІ калі так жыць, то як жа вам цяжка. Відаць вашыя паплечнікі таксама растрэльвалі беларускую інтэлегенцыю ды і проста падазроных, а пасля на іх касцях рабілі звалкі каб ніхто не здагадаўся, а зараз яднаюцца з браэтнім народам пасля такога. Таму паасцярожней з фразамі і гісторый, так шмат можна нагаварыць.\nstanislav_05 : (no subject) [+3]


Вясковыя людзі. Ударніца з Крывічэй • Слуцк • Газета «Інфа-Кур’ер»\nЯ адправіўся да Вольгі Аляксандраўны Скалабан. Вось яе хата. Звычайная сялянская. Новая надзейная агароджа, сядзіба дагледжана, усё на сваіх месцах. Гэта сыны і ўнукі дапамагаюць бабулі. У хаце чыста і цёпла. Вольга Аляксандраўна гасцей не чакала, таму трошкі засаромелася: «У вёсцы ёсць і больш вядомыя людзі».\nПерш-наперш павяла ў чысты пакой, каб пахваліцца ўнукамі. Іх партрэты на сцяне ў вялікай раме за шклом. Не засталіся без маіх кампліментаў падушкі з вышытымі накрыўкамі. Усё, як патрэбна,\nу пасляваенныя гады яе маладосці.\nПасля фотасесіі папрасіў гаспадыню распавесці пра сваё жыццё.\nЗа добрую працу ў калгасе Вольга Аляксандраўна Скалабан мае шмат грамат і медаль. Яшчэ адзін медаль — за мацярынства. Яна радзіла і выхавала пяцярых дзяцей. Фота: Уладзімір Амяльчэня\n«Пра вайну помніцца мала, — расказала Вольга Скалабан. — Памятаю сваё адчуванне, што было страшна. Як прыйшлі немцы, страх жыў у кожнай хаце. Чамусьці запомнілася, як яны прымушалі нас, дзяцей, даваць ім курыныя яйкі.\nБацьку забралі немцы, адправілі ў Германію, мы засталіся адны. Памятаю, як гарэла вёска, калі пачалося вызваленне ў 1944-м. Згарэлі два школьныя будынкі. У адным з іх было засыпана зерне.\nПасля вызвалення я пайшла ў школу. Дарэчы, самога будынка школы не было. Вучыліся па хатах: вучні збіраліся ў кагосьці ў хаце, туды прыходзіла настаўніца і займалася з намі. Так я скончыла тры класы, навучылася чытаць і пісаць. Больш мне школьная навука не спатрэбілася. Трэба было дапамагаць маці. Яна мне так казала: «Вучыся, дачушка, рабіць усё, бо без бацькі жывём».\nБацька вярнуўся з Германіі дамоў. Гэта была такая радасць. Але цягнулася яна нядоўга, яго арыштавалі за тое, што быў на варожай тэрыторыі, і саслалі ў лагер — недзе пад Фінляндыю.\nВярнуўся адтуль ужо пасля смерці Сталіна. Пражыў нядоўга, памёр.\nЯ рана пайшла працаваць. Першая мая праца ў калгасе — даглядчыцца курэй. Калі падрасла, мяне перавялі працаваць даглядчыцай цялят. Яшчэ трэба было тры гектары буракоў вырасціць. Год працуеш, а заробак атрымаеш у торбачцы. Як мы з маці выжывалі, страшна ўспамінаць.\nСамым лепшым старшынёй нашага калгаса быў Котаў. Памятаю, калгасны сход цягнуўся два дні — выбіралі старшыню. Калгаснікі настаялі на сваім і выбралі Котава. Помніцца, ён тады сказаў: «Буду строгім, але буду старацца, каб на вашым стале былі і чарка, і шкварка». І сваё слова ён стараўся стрымліваць.\nЗа першы год яго старшынства калгаснікі атрымалі па два з паловай кіло зерня на працадзень. Гэта для нас было сапраўднае свята!\nПрыехала камісія, пытаецца: «Дзе хлеб?». Але ніхто не сказаў, што хлеб для калгаснікаў схаваны і закладзены ільном. Пры Котаве сталі трохі абжывацца, забываць, што такое голад і холад.\nАле ўлада абышлася з ім вельмі нядобра.\nПасля Котава былі іншыя кіраўнікі, але такого, як ён, больш не было.\nПрацавала ў калгасе да 74 гадоў. Маю шмат грамат і два медалі: адзін за мацярынства, другі — за добрую працу. Лічу старасць сваю шчаслівай, бо дзеці добрыя, не забываюць. Без іх дапамогі было б цяжка".\nНа развітанне спытаў у Вольгі Аляксандраўны, ці была яна хоць раз у санаторыі. У адказ пачуў: «Пяць разоў была ў раддоме і толькі раз, ужо на пенсіі, — у бальніцы. Лячуся сама. Агарод — самы лепшы санаторый для мяне. Цёплае сонейка лашчыць, душа радуецца. Пасееш градкі, у радасці чакаеш вынікаў. Лепшага санаторыя і не трэба».\nПрямо таки «за то что был на ваорожай тэрыторыи в лагерь сослали».Чтобы говорить определенно, нужно в личное дело заглянуть.8 лет до смерти Сталина срок не малый. Что то серьезное было. Стране нужны были рабочие руки и держать в лагере практически «ни за что» никто бы не стал.\nЗдароўя бабулі.Пражыла цяжкае жыццё. Наконт бацькі, дык савецкая ўлада за тое, што немцы забралі на рабскую працу ў Германію, аддзякавала тым, што арыштавала і саслала ў концлагер, умовы ў якіх былі набліжаны да фашысткіх, толькі што газам не атручвалі і меньш расстрэльвалі.А пасля концлагера савецкага і памёр. Я такія выпадкі ведаю, цесця пакойнага забралі ў Германію ў узросте 14 гадоў, працаваў там у бауэра, мог і па вёсцы хадзіць, бо непаўналетні, пасля вызвалення кляймо на ўсё жыцце «быў у палоне».І саслалі падлетка на вугальныя шахты Данбаса, як кажуць, з агня ды ў палымя. Вось што трэба ведаць пра сталінскія часы, а то знаходзяцца тут нейкія персанажы, што іх апраўдваюць.Застылі ў савецкім часе пажыццёва. розум… Подробнее »\nА что, Коля, при Сталине сделали с твоим родным дядькой, который служил в полиции и убивал мирных граждан и военнопленных? Неужели наградили и отправили в санаторий?\nТы не ў тым артыкуле каментуеш. Вунь у другім есць пра тролінг.\nНиколай, если не хочешь чтобы у тебя чтото уточняли, тогда не пиши ни чего. Тем более ты часто пишешь всякую лухту. Или ты как Сталин, считаешь своё мнение единственно правильным)))\nРот ты мне не заткнеш, не на тога напаў.Нік табе больш падыходзіць іншы.Напрыклад, shit spreader. Самае тое будзе.\nНиколай, ну что вы за чушь пишете. если он не был в армии то и статуса военнопленного у него не было. Те кто были угнаны в германию проходили после освобождения проверку и если все было чисто то отправляли или учиться, или в армию, или работать. Если его забрали в Германию в 14 лет и там он пробыл 4 года и его в армию не призвали значит по здоровью не подходил. Савецки час неоднозначный. Нельзя сравнить СССР довоенный и скажем 70е и 80е годы.\nПішу тое, як было. У мяне і нішыя прыклады ёсць. Ведаў не аднаго такога чалавека. Вось, напрыклад, калісьці быў начальнік адзела кадраў на адным прадпрыемствы, пасля добрай чаркі са слязьмі амаль расказваў.што ў акупаванай Германіі быў камендантам, не мог сесьці за абед, калі не расстараляў чалавека, залежнасць такая з' явілася.Ледзь ён адыйшоў ад гэтага,і то не да канца. У мяне памяць добрая і я вельмі многа ў свой час паслухаў расказаў ад людзей, як было.І пра партызан, паліцэйскіх, немцаў.Німа ўжо тых людзей. СССР 80-х іншы, але дзе ён? Трэба жыць цяперашнім часам, а не мінулым.А цесць быў 1929 года нараджэння, папаў у Германіі ў 1943. Вось такі ваеннапалонны, усё жыццё прыйшлося яму гэта ў анкетах пісаць «был в плену»,… Подробнее »


Электронная библиотека БГУ: Специальность «Белорусская филология (по направлениям)»\nСпециальность «Белорусская филология (по направлениям)» :  Community home page\n1-21 05 01 «Белорусская филология (по направлениям)»\nТиповой учебный план 1-21 05 01-01 2009\nТиповой учебный план 1-21 05 01-02 2009\nОбразовательный стандарт ОСРБ 1-21 05 01-03-2010\nТиповой учебный план 1-21 05 01-03 2010\nПраблемы гістарычнай лексікалогіі : 1920-30-я гады : Вучэбная праграма для ўстаноў вышэйшай адукацыі па вучэбнай дысцыпліне спецыяльнасці 1-21 05 01 Беларуская філалогія (па напрамках). Рэгістрацыйны №6343\nГісторыя фарміравання нормаў беларускай літаратурнай мовы ў ХХ ст. : Вучэбная праграма для ўстаноў вышэйшай адукацыі па вучэбнай дысцыпліне спецыяльнасці 1-21 05 01 Беларуская філалогія (па напрамках). Рэгістрацыйны нумар УД-6342\nТэксталогія : вучэбная праграма ўстановы вышэйшай адукацыі па вучэбнай дысцыпліне для спецыяльнасцей 1-21 05 01 Беларуская філалогія, 1-21 05 02 Руская філалогія (напрамак спецыяльнасці "Літаратурна-рэдакцыйная дзейнасць"); №УД-6830/вуч.\nДата выпуска: 2019-07-11 Подробнее\nПраблемы навучання рыторыцы як майстэрству эфектыўнай камунікацыі (метадычны аспект) Вучэбная праграма ўстановы вышэйшай адукацыі па вучэбнай дысцыпліне для спецыяльнасці: 1-21 05 01 беларуская філалогія (па напрамках), 1-21 0...\nФункцыянальны падыход у навучанні мове. Вучэбная праграма ўстановы вышэйшай адукацыі па вучэбнай дысцыпліне для спецыяльнасці: 1-21 05 01 Беларуская філалогія (па напрамках)), Рэгістрацыйны № ВД - 6536 /вуч.\nПараўнальнае літаратуразнаўства: вучэбная праграма ўстановы вышэйшай адукацыі па вучэбнай дысцыпліне для спецыяльнасці 1-21 05 01 Беларуская філалогія. №УД-6191/вуч. 2018\nГрафіка і арфаграфія беларускіх выданняў ХІХ – пачатку ХХ стагоддзя : Вучэбная праграма ўстановы вышэйшай адукацыі па спецсемінару для спецыяльнасці 1-21 05 01 - “Беларуская філалогія (па напрамках)”\nПрограмма коммуникативно-деловой (производственной) практики для специальностей 1-21 05 01-03 Белорусская филология (деловая коммуникация), 1-21 05 02-03 Русская филология (деловая коммуникация). № УД-6505/уч. от 10.01.2019\nМетодыка выкладання беларускай літаратуры. Вучэбная праграма ўстановы вышэйшай адукацыі па вучэбнай дысцыпліне для спецыяльнасці 1-21 05 01 Беларуская філалогія (па напрамках): напрамак 1-21 05 01-03 Дзелавая камунікацыя. № УД-6198/вуч. ад &#...\nСеместр 1-2. Уводзіны ў славянскую філалогію (завочн.) \nСеместр 1-3. Современный русский язык \nСеместр 1-4. Гурток "Роднае слова" \nСеместр 1–2. Практыкум па беларускай арфаэпіі і арфаграфіі \nСеместр 1–9. Сучасная беларуская мова \nСеместр 1–9. Сучасная беларуская мова (завочн.) \nСеместр 1. Античная литература \nСеместр 1. Беларуская палеаграфія (завочн.) \nСеместр 1. Уводзіны ў літаратуразнаўства \nСеместр 1. Уводзіны ў мовазнаўства \nСеместр 1. Уводзіны ў мовазнаўства (завочн.) \nСеместр 1. Уводзіны ў славянскую філалогію \nСеместр 10-11. Агульнае мовазнаўства (завочн.) \nСеместр 11. Асновы літаратурна-мастацкай дзейнасці (завочн.) \nСеместр 11. Спецкурсы (завочнае) \nСеместр 2-3. Лацінская мова. Антычная міфалогія \nСеместр 2-3. Стараславянская мова (завочн.) \nСеместр 2-7. История русской литературы \nСеместр 2. Беларуская палеаграфія \nСеместр 2. Славянская міфалогія \nСеместр 2. Стараславянская мова \nСеместр 2. Фалькларыстыка \nСеместр 3-4. Беларуская дыялекталогія (завочн.) \nСеместр 3-4. Гістарычная граматыка беларускай мовы \nСеместр 3-4. Сучасная славянская мова (завочн.) \nСеместр 3. Практыкум па беларускай пунктуацыі \nСеместр 3. Псіхалогія літаратурнай творчасці \nСеместр 3. Славянская міфалогія (завочн.) \nСеместр 3. Сучасная літаратура Беларусі \nСеместр 3. Сучасная славянская мова \nСеместр 3. Уводзіны ў літаратуразнаўства (завочн.) \nСеместр 3. Фалькларыстыка (завочн.) \nСеместр 4. Беларуская дыялекталогія \nСеместр 4. Гісторыя і тэорыя сусветнай культуры \nСеместр 4. Тэорыя літаратуры \nСеместр 5-6. Матэматычныя метады даследавання мовы (завочн.) \nСеместр 5-9. Спецсемінары \nСеместр 5–8. Гісторыя беларускай літаратуры ХХ–ХХІ ст. \nСеместр 5,9. Спецкурсы \nСеместр 5. "Параўнальнае літаратуразнаўства" \nСеместр 5. Гістарычная граматыка беларускай мовы (завочн.) \nСеместр 5. Гісторыя беларускай літаратурнай мовы \nСеместр 5. Рыторыка \nСеместр 5. Філасофія літаратуры \nСеместр 6-7. Стылістыка і культура беларускага маўлення (завочн.) \nСеместр 6 Рытарычныя жанры \nСеместр 6. Культура дзелавога суразмоўніцтва \nСеместр 6. Літаратурнае рэдагаванне \nСеместр 6. Стылістыка і культура беларускага маўлення \nСеместр 7-8 ПЕРАДДЫПЛОМНАЯ ПРАКТЫКА \nСеместр 7-9. Літаратурнае рэдагаванне (завочн.) \nСеместр 7–8. Псіхалогія літаратурнай творчасці (завочн.) \nСеместр 7. Асновы літаратурна-мастацкай дзейнасці \nСеместр 7. Беларуска-іншаславянскія літаратурныя сувязі \nСеместр 7. Беларуская мова як замежная \nСеместр 7. Гісторыя беларускага мовазнаўства (завочн.) \nСеместр 7. Гісторыя беларускай літаратурнай мовы (завочн.) \nСеместр 7. Літаратура бліжняга замежжа \nСеместр 7. Матэматычныя метады даследавання мовы \nСеместр 7. Методыка выкладання беларускай літаратуры \nСеместр 7. Методыка выкладання беларускай мовы \nСеместр 7. Основы программирования \nСеместр 8-11. Спецсемінары (завочнае) \nСеместр 8. Агульнае мовазнаўства \nСеместр 8. Беларуская мова як замежная (завочн.) \nСеместр 8. Лінгвістыка тэксту \nСеместр 9-10. Специализация \nСеместр 9-10. Тэорыя літаратуры (завочн.) \nСеместр 9–10. Гісторыя беларускай літаратуры ХХ–ХХІ ст. (завочн.) \nСеместр 9–10. Гісторыя і тэорыя сусветнай культуры (завочн.) \nСеместр 9–10. Гісторыя літаратурнай крытыкі (завочн.) \nСеместр 9–10. Сучасныя праблемы беларускай мовы (завочн.) \nСеместр 9. Гісторыя беларускага мовазнаўства \nСеместр 9. Гісторыя культуры Беларусі (завочн.) \nСеместр 9. Гісторыя літаратурнай крытыкі \nСеместр 9. Основы программирования (заочн) \nСеместр 9. Педагагічная практыка \n48 ГРАМАДСКІЯ НАВУКІ


Наша марка (газета). 2013 год, номер 11, стр. 1