Парады па дэкарыравання спальні\nГалоўная ➠ Столі ➠ Парады па дэкарыравання спальні\nАпублікавана 21.10.2010 20:34\nДызайнерская праца вельмі важная, бо яго праца — гэта не толькі верная расстаноўка мэблі і абліцоўванне сцен, але і гарманічнае дэкаратыўнае афармленне ўсіх дэталяў інтэр'еру зыходзячы з стылю і заканчваючы дробнымі дэталямі.\nАфармленне па каляровай палітры\nКалі інтэр'ер спальні выкананы ў светлых і далікатных танах, такіх як белы, шэры або пясочны, то можна ажывіць пакой дзякуючы яркаму кантрасным дэкору з выкарыстаннем малюнкаў і ужываннем розных фактур.\nДа прыкладу, светла-бэжавую спальню з мэбляй з дрэва можна аформіць яркай карцінай альбо серыяй малюнкаў. Таксама можна дадаць ўзорыстых падушак і пухнаты кілімок.\nМера ва ўсім\nВядома, пры жаданні дэкараваць спальню рознымі элементамі, можна прыйсці да таго, што яна будзе завалена рознымі статуэткамі і дробнымі дэталямі, якія вельмі моцна прыцягваюць пыл. Лепш дэкараваць спальню ў лаканічным стылі, для хуткай уборкі і без захламленасці.\nІ лепш не варта ставіць каля ложка дробны дэкор, лепш ўпрыгожыць прикроватную зону рознымі лямпамі, свечкамі або рамкамі.\nУ любым выпадку лепш упрыгожваць спальню рознымі ўзорамі на асноўных матэрыялах і пры гэтым адмовіцца ад выкарыстання аксесуараў. І для ўладкавання гарманічнай пакоя, лепш вызначыць акцэнты на максіму двух зонах, але лепш на адной. Ідэальным варыянтам з'яўляецца прыложкавыя зона і вобласць каля стала небудзь камоды. Таксама, калі дазваляе вышыня столі, то можна акцэнтаваць увагу на масіўнай люстры альбо ляпніне.\nУвага да падгалоўя\nНе варта меркаваць, што доляй для дэкарыравання спальні з'яўляюцца толькі светлыя тоны і някідкія аксэсуары. Заўсёды можна знайсці месца духу бунтарства. Калі дэкараваць адну са сцен спальні ў дзёрзкім стылі, то адпадзе неабходнасць у дадатковых аксэсуарах.\nЯк сагнуць гіпсакардон\nЯкія нацяжныя столі лічацца лепшымі\nУцяпляем правільна балкон знутры


Сёньня суд над Юрасём Навіцкім\nhttps://spring96.org/be/news/48682 2011 2011-12-30T09:38:56+0300 2011-12-30T09:38:56+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nПагоршыўся стан арыштаванага на 15 сутак блогера і фатографа, сябры Руху “За Свабоду” Юрася Навіцкага (Шпак – Рыжова). Раней ён абвясціў у Цэнтры ізаляцыі правапарушальнікаў сухую галадоўку.\nНавіцкі быў затрыманы за ўдзел у акцыі ў гадавіну прэзідэнцкіх выбараў 19-га снежня ў Мінску. Але асудзілі яго за хуліганства. Па словах прэсавага сакратара Руху “За Свабоду” Арцёма Лявы, пратэстуючы супраць незаконнага рашэння суда, актывіст пачаў галадоўку, а некалькі дзён назад адмовіўся і ад ўжывання вады.\n- Ён не згодны з прысудам. Сфабрыкавалі справу, што ён лаяўся матам у аддзяленні міліцыі. Аказваецца, тры дні, як ён абвясціў сухую галадоўку. Яму стала кепска, выклікалі “хуткую”, вазілі ў бальніцу. Зараз ён ізноў у ізалятары. Заўтра будзе суд, разгляд скаргі. Цікава, што суддзя прысудзіць, можа злітуецца ды адпусціць, бо яму сядзець ажно да другога.\nЮрась Навіцкі набыў вядомасць тым, што падчас акцый пратэсту фатаграфаваў пераапранутых супрацоўнікаў міліцыі і спецслужб, якія сочаць, затрымліваюць, здымаюць на відэа ўдзельнікаў пратэстаў. Потым гэтыя здымкі ён выстаўляў у інтэрнэце. Менавіта за здымкі міліцыі ён быў арыштаваны першы раз, напачатку лістапада, падчас шэсця і мітынгу ў Лошыцкім Яры. Тады яго асудзілі на 12 сутак па артыкуле адміністрацыйнага кодэксу “хуліганства”.\n30.12.2011 Тэгі: суды, адміністратыўны перасьлед


17:08, Апрель 16, 2021 Проходит 8-й тур розыгрыша Super Rugby. «Хайлендерес» обыграли «Блюз» (35:29), «Чифс» встретятся с «Крусейдерс». Super Rugby 8-й тур 9 апреля Ребелс...


Даведка, выдадзеная на\n13-ты дзень Савецкай улады... але па-польску. За такую "непавагу" да СССР уратавацца ад пакарння можна было толькі цудам...\nПерад пачаткам Другой сусветнай вайны ніхто не ведаў, што паміж Сталіным і Гітлерам існавала змова - сакрэтны дадатак да пакта «Молатаў — Рыбэнтроп». Згодна з гэтаю змоваю, два дыктатары дзялілі Еўропу на сферы ўплыву, а таму Польшчу павінны былі захапіць як фашысцкія, так і савецкія войскі.\n1 верасня 1939 г. Гітлер напаў на Польшчу, а 17 верасня ў гэтую ж краіну ўварваліся войскі СССР, якія акупіравалі Заходнюю Беларусь і Заходнюю УкраІну, уступілі ў Брэст. Немцы ж перастараліся: яны захапілі Брэст раней, чым парушылі сакрэтную дамоўленасць. Але сябры-агрэсары разыйшліся мірна: савецкія і германскія войскі наладзілі сумесны ваенны парад, сведкамі якога былі тысячы жыхароў Бреста.\nАб тых днях, для адных радасных, а для другіх — трагічных, захавалася прыпеўка, запісаная ў Кажан-Гарадку. Як бачна з тэксту, склаў яе хтосьці з патрыятычна настроеных палякаў — мясцовых жыхароў:\nУ нядзелю рана\nУ другой гадзіні\nПольску раздзялілі на дзве палавіны.\nДы адну ж забралі немцы,\nА другую ж — вашывыя чырвонаармейцы.\nАфіцэры лунінецкага гарнізона Войска Польскага, дзе праходзілі тэрміновую службу мясцовыя палешукі, адпусцілі салдат (сярод якіх былі і жыхары Кажан-Гарадка) па дамах, а самі сталі прабірацца ў глыб Польшчы. Каб не трапіць пад кулі «братняй Расіі», былыя польскія салдаты-палешукі разыйшліся без зброі і скінуўшы з сябе польскую ваенную форму — у адной ніжняй бялізне.\nПераважная большасць жыхароў Кажан-Гарадка была рада прыходу савецкіх войск. З іх прыходам з’явіліся надзеі на тое, што польска-германская вайна не дойдзе сюды, што СССР выправіць цяжкае эканамічнае становішча ў Заходняй Беларусі: тут занадта ж многа накапілася за гады польскага гаспадарання цяжкіх праблем.\nСведкі «освободительного похода Красной Армии» ўспамінаюць верасень 1939 г. у Кажан-Гарадку:\n«Зайшлі чырвонаармейцы вады напіцца: спачатку гаспадарам загадалі адпіць з вядра».\n«Патэфон завялі на плошчы, трыбуну наладзілі, салдаты — іх тады яшчэ чырвонаармейцамі толькі і называлі — мяняючы адзін другога, “Лявоніху» скакалі. З трыбуны гаварылі, што непераможная Чырвоная Армія немцаў сюды не дапусціць, што ўсе атрымаюць зямлю і будуць жыць шчасліва, як і ва ўсім СССР».\n«Бальшавікі ішлі з боку Лахвы. Чуем: грукоча нешта за вёскаю. “Да вы не бойтесь, это “Товарищ Сталин» идёт!” — супакойваюць бальшавікі. Грукацела ледзь не цэлы дзень. Потым бачаць мяшчане: едзе трактар, паднімаючы воблакі пылу. Во, дзіва! Трактара пры Польшчы ніхто тут не бачыў! Вось які гэта «Сталін»! А палешукі здагадацца не маглі, што трактар «ТС» расшыфроўваецца як «Таварыш Сталін»!\n«Таварышы, а чаго ў вашым войску коні такія слабыя? — Так это не наши, а колхозные!”\nПераглянуліся мужыкі: ясна стала, якое жыццё чакаецца ў калгасе”.\n«Нядзеля, у царкве ў званы зазванілі, людзі натоўпамі маліцца ідуць. — А это что ещё? — пытаюцца маладыя чырвонаармейцы. — Нядзеля сёння, вось і Богу маліцца ідзём! — Ну,мы эту дурь у вас быстро повыведем! — запэўніў чырвоны камандзір».\nЗ успамінаў дзядзькі Васіля Б.: «Мне тады гадоў 15 было. А бацька толькі і марыў: хоць бы адзін дзень пажыць пры бальшавіках, пры ўладзе народнай! І вось прыйшлі Саветы, бацька ж «на небе ад шчасця”. Яго сястра са слязамі на вачах вітае новую ўладу: «Ідзіце, міленькія, ідзіце, няхай вам Бог дапаможа!» Дні праз два заходзяць ваенныя на падворак: «Да у тебя, хозяин, три головы крупного рогатого скота! Не будет при Советской власти кулачья! Завтра же бери скот, одну голову себе оставь, а эти две — на бойню в Лунинец. Завтра же! Понял? Квитанции в сельсовет принесёшь!» Бацька, здавалася, анямеў. Толькі рускія з двара — схапіў нож, узмахнуў ім і тут жа папераразаў цялушкам горлы: «Ешце, дзеці, мяса! Не аддам сваё дабро маскалям-кацапам!» За гэта бацьку маглі расстраляць, а сям’ю вывезці ў Сібір, але цудам пашанцавала, бо чырвоныя не прыйшлі правяраць, куды падзелася наша худоба».\nПры новай уладзе стала небяспечна паказваць сваё багацце. Хто добра ведаў пра жыццё ў Расіі — тыя адразу падзялілі эямлю паміж родзічамі, тайна перарэзалі «лішнюю» жывёлу і пераапрануліся ў лахманы. А вось класавае паходжанне ці былую пасаду не схаваеш. 3 кастрычніка, на шаснаццаты дзень Савецкай улады, у Кажан-Гарадку арыштавалі адразу некалькі «ворагаў народа»: былога вясковага старасту Паўла Бандацкага, псаломшчыка Барыса Дружылоўскага, дырэктара школы Рыгора Яцыну. Допыты і пабоі працягваліся 8 месяпаў.\nСудзілі ўсіх у адзін дзень; прысуд — кожнаму па 8 гадоў выпраўленчых лагероў. Падобныя арышты і суды пракаціліся па ўсёй Заходняй Беларусі... Калі не стала псаломшчыка Дружылоўскага, яго пасаду заняў Дземкаў Пеця, адукаваны, абаяльны малады хлапец, які меў вельмі прыгожы голас. Пятра замардавалі: босага па мёрзлай зямлі правялі пад канвоем з Лунінца. І ні за што памёр чалавек. Высокі, прыгожы і дужы Дземкаў Пеця, у якога былі закаханы многія дзяўчаты, таксама стаў нявіннаю ахвяраю «братняй Расіі», пад уладу якой так стараліся падпасці неабачлівыя беларусы.\nВа ўмовах сталінскага тэрору ладзяцца спробы стварыць калгас, але безвынікова. Перад новаю вайною — германа-савецкаю - удалося стварыць калгас у Дрэбску. Прычым — трэба справядліва адзначыць - калгас быў створаны добраахвотна. Рэдкая з’ява! Праўда, з нападам немцаў (летам 1941 года) у лічаныя гадзіны калгаснікі Дрэбска разабралі здадзенае ў калгас дабро. Паспытаўшы калгаснага «шчасця», пасля вайны гэтыя ж людзі рашуча адмовіліся ад калектывізацыі, паказваючы прыклад супраціўлення калгаснаму ладу.\nУ гады стварэння першых калгасаў і абяднення вёскі і ўзнікла з’едлівая прыказка, вядомая ў Кажан-Гарадку і сёння:\nХадзілі хоць у парваных штанах,\nА як прыйшоў Савет,\nТо пабачыла сра...а свет.\nНанёсшы сакрушальны удар па мясцовай інтэлігенцыі і найбольш заможным сялянстве, улады пачалі рэпрэсіі супраць сераднякоў і беднякоў. Іх рэпрэсіравалі ў 1940 годзе: у Кажан-Гарадку органы НКУС схапілі бакеншчыка Рыгора Аліфяровіча, сялян Карпа Каратыша, Рыгора Каратышэўскага, Сцяпана Марковіча і цэлы род Хількевічаў: Баляслава, Іосіфа, пазней — Кліменція. Гэтыя «ворагі народа» пасля 4-9-месячных пабояў на допытах атрымалі па 8 гадоў турмы (акрамя Марковіча, прыгаворанага да 5 гадоў выпраўленча-працоўных лагераў).\nСапраўды, “страшна не сама ўлада, як яе прыход”.\nЗнішчэнне бальшавікамі “ворагаў народа» спынілася з нападам Гітлера на СССР 22 чэрвеня 1941 г. Да нападу Гітлера савецкая караючая ўлада пратрымалася на нашых землях толькі 1 год 10 месяцаў 3 дні. Вайна спыніла савецкія рэпрэсіі, але прынесла новую бяду...


Школу она закончила с золотой медалью | Лепель. Лепельский край. Районная газета\n06.07.2018 178 Лепельскi край Комментариев нет\nІншыя пачуваюць сябе камфортна паўсюль, куды б ні закінула жыццё. У іх свае крытэрыі: дастатак, сям’я, перспектывы на службе. А іншым гэтага недастаткова для душэўнага камфорту, а то і не абавязкова. Ім, бачыце, падавай свой куточак, да якога часцей усё жыццё вельмі прывязаны і ў якім пусцілі глыбокія карані. Падавай, хай сабе нават і непрэстыжную, але родную мову, любімую працу, з якой маюць не столькі матэрыяльныя выгоды, колькі маральнае задавальненне. Адны – прагматыкі, другія – рамантыкі. Першых болей і ў іх усё ў жыцці атрымліваецца, яны “ўмеюць жыць”, другіх жа значна меней, як правіла, яны лічацца дзівакамі, аднак, самі ад гэтага не пакутуюць, ім менавіта так камфортна, хаця і значна цяжэй жыць.\nДа якой катэгорыі – да рамантыкаў, ці прагматыкаў – адносіцца чалавек, пра якога збіраюся распавесці, меркаваць чытачу. А я тым часам шчыра распавяду тое, што пра яго ведаю.\nПад час нашай мінулай сустрэчы з Жаннай Карусевіч нам абодвум было, як кажуць, не па сабе. Я не ведаў, што ёй сказаць. Трэба было, напэўна, сказаць нешта разважлівае і падтрымаць чалавека, які апынуўся на раздарожжы. А што тут разважыш, як падтрымаеш? У яе жыцці вось-вось павінен быў адбыцца круты паварот. Школа, у якой яна так доўга і плённа працавала, церпіць рэструктурызацыю. Трэба шукаць новую працу – і ёй, і мужу. Хоць ты мяняй месца жыхарства ды выязджай з Баброва, дзе ўжо прыжыліся, асвоіліся. Шчыра кажучы, тут не пазайздросціш. Не ведала і яна, што мне сказаць. Не самы прыдатны час для размовы.\nГэтай сустрэчы і гэтым нататкам трэба было адбыцца раней. Аднак я чамусьці ўсё цягнуў, адкладваў. Далей адкладваць было ўжо нельга, і я паявіўся ў Баброве, бо лічыў сваім абавязкам расказаць пра гэтага годнага цікавага чалавека.\nЦікава, што мы знаёмы так даўно, а пагутарыць грунтоўна, няспешна, шчыра не ставала ўсё часу. Мы знаёмыя ажно з таго часу, калі мой сябар Валера Тухта яшчэ вучыўся ў Горскай школе, а Жанна Віктараўна была яго класным кіраўніком. Яшчэ ў іх класе вучыўся Андрэй Бародзіч. Хлопцы даўно павыраслі, у Валерыя вунь колькі ўжо педагагічнага стажу, кніжкі свае выдае. Андрэй узначальвае Лепельскі лясгас. Добрыя, разумныя хлопцы – першая яе педагагічная ўдача. Цікава, ці ўспамінае Жанна Віктараўна пра той свой першы выпуск?\nПамятаю яе ў Горках. А потым нашы сцежкі неяк разышліся, у яе была свая праца, у мяне свая. І сустрэліся зноў, калі я прыйшоў на працу ў нашу “раёнку”. Гэта была даволі нечаканая сустрэча. Жанна працавала намеснікам дырэктара ў Баброўскай школе. Я шмат пішу пра школы, пра выхаванне, і нам давялося, як кажуць, творча супрацоўнічаць. Працаваць з гэтым чалавекам было адно задавальненне. Прыемна здзіўляла яе надзвычайная адказнасць, дасведчанасць ва ўсіх школьных справах і – творчы падыход. Пра такіх, як Жанна Карусевіч, кажуць – чалавек на сваім месцы. Такія, як Жанна Віктараўна, педагогі “са знакам якасці”. Бо яны вельмі прывязаны да дзяцей, шчыра іх любяць і паважаюць. А наколькі важна для настаўніка любіць і паважаць дзяцей, казаць не прыходзіцца. Дзеці – як лакмусавая паперка прафесійных якасцяў педагога. Перад імі не схібіш і не прыхарошышся. Падлеткі “раскусваюць” настаўніка ўжо пры першай сустрэчы і такім ён і застаецца ў іх вачах назаўсёды. Адных паважаюць, другіх баяцца і ненавідзяць, з трэціх пацвельваюцца і не ставяць ні ў грош. Жану Карусевіч дзеці любяць і глыбока паважаюць, бо яна і сапраўды чалавек, варты павагі.\nВедаючы, як педагога, я можа меней ведаў яе як маці, як гаспадыню. Мы ўсё за справамі, за справамі, пра асабістае ж ніколі і не гаварылі – рукі не даходзілі. І таму я нават не ведаў, што сама яна не тутэйшая, а з Магілёўшчыны. Вельмі ж гарманіруе яе натура з паняццем аселасці. Аказалася, Жанна не з тых, хто ўвесь час жыве на адным месцы.\nБацькі пазнаёміліся ў Віцебску, дзе маці вучылася ў педагагічным, а бацька – у ветэрынарным інстытутах. А пасля паехалі на бацькаву радзіму на Быхаўшчыну. Там у Грудзінаўцы маці працавала настаўніцай хіміі і біялогіі, а бацька быў ветэрынарным урачом. Жанна кажа, што бачылася з татам мо раз у суткі, настолькі ён быў заняты. У кожнай вёсцы была ферма, а ён на ўвесь калгас адзін.\nБацькі былі надзвычай адказнымі людзьмі, што, напэўна, перадалося і дачцы. Яны былі камуністамі. І Жанна гэтым ганарыцца, кажа – усе б былі гэткімі камуністамі! І любіць паўтараць бацькаў лозунг: “Няма такіх перашкод, якія б не пераадолелі бальшавікі”.\nШколу яна закончыла з залатым медалём. Вядома ж, не таму, што была настаўніцкай дачкою. Маці ўвогуле працавала ў іншай – у санаторскай школе-інтэрнаце. Там вельмі прыгожыя мясціны – стаяў маёнтак графіні Талстой, дальняй сваячкі вядомага пісьменніка. Вялікае возера і прыгожы парк у выглядзе дзвюх літар – “ХТ” (Харытон Талстой). Дзяўчынка паступіла на рускі філфак Магілёўскага педінстытута. Вучыцца было цікава, група моцная. Сем чалавек закончылі з чырвонымі дыпломамі. Ездзілі і ў калгас на лён – вязалі, грузілі, вазілі здаваць.\nТак атрымалася, што апошні год і вучылася, і працавала ўжо. У нашай Горскай школе пяць гадоў выкладала беларускую мову. Вось тады мы і сустрэліся ўпершыню.\nПершы шлюб быў няўдалым. Пераехала ў Баброва, дзе ўжо тым часам жылі бацькі. Маці выкладала ў пачатковых класах, а бацька, зноў жа, быў галоўным ветурачом гаспадаркі. Спаткала мясцовага хлопца Васіля Карусевіча, пажаніліся, купілі дом у Баброве. Нейкі час вялі фермерскую гаспадарку сумесна з яго бацькамі. Ды і зараз ёсць трактар і нават камбайн, сеюць збожжа, бульбу. Праўда, у гаспадарцы засталіся хіба што куры. Часу няма на гаспадарку: яна ў школе, увесь час дзецям аддае, і ён таксама ў школе – рабочым.\nВось толькі на любімыя кветкі Жанна часу не шкадуе. І квітнеюць у палісадніку ў Карусевічаў ірысы, цвітуць півоні, шмат сартоў лілій, лілейнікі.\nЗ асаблівай цеплынёю распавядае маці пра ўласных дзяцей. У іх два хлопчыкі: Максім у пятым, Слава ў шостым. Большы ад таты не адыходзіць, мрояцца яму трактары, марыць як найхутчэй правы атрымаць. А ўвогуле, казаў, будзе ваенным урачом, мае свайго хамячка Сонечку. А старэйшы і зусім – юны натураліст. У яго свая маленькая гаспадарка, дзе хораша пачуваюць сябе тры каты, сабака, кітайскія шаўковыя куры, чарапаха. А яшчэ хлопчык лепіць дні і ночы. Маленькі скульптар-самавучка.\nУ школе ў Славы з Максімам ўсе прызы і ўсе дыпломы. Ніводнага школьнага мерапрыемства не прамінуць.\nВельмі любяць Карусевічы падарожнічаць. Кожны год яны ўсёй сям’ёю ў вандроўках па Беларусі. Былі ў Дудутках на фестывалі “Наш Грунвальд”. Любаваліся начным боем на “Лініі Сталіна”. Дзеці былі ў захапленні. Мінулы год ездзілі ў Сулу, што за Дзяржынскам. Каталіся на караблі вікінгаў, ласаваліся сульскім блінам, вялікім, з малінамі, прама з агню. Дзеці каталіся вярхом на кані, скакалі праз вогнішча. Былі таксама ў Міры і Нясвіжы. На Валожыншчыне наведалі фестываль “Залатая шпора”.\nДык хто яны, Карусевічы – рамантыкі ці прагматыкі? Меркаваць вам. Скажу толькі, што гэтая сям’я прагне жыць не столькі багата, колькі цікава. І ў адначассі Карусевічы ствараюць свой непаўторны свет, у якім ім хораша і добра тым, хто побач. А такога свету не бывае без зямлі сваёй, роднага кутка, роднай мовы – “таго, што лягло назаўсёды ў аснову святыні народа…” І такое іх імкненне да арыгінальнага, адметнага, свайго выклікае павагу.\nНа здымках: Жанна Віктараўна Карусевіч.\n← Постепенно доводят лепельский центральный пляж\nКакие мотивы толкают молодых людей связать свою жизнь со службой в правоохранительных органах? →


Падкова сваімі рукамі - пакрокавая інструкцыя з фота і - Блог аб дызайне\nПадкова сваімі рукамі - пакрокавая інструкцыя з фота і\n24-02-2018 Ідэі дызайну\nЯшчэ здаўна падкову лічаць кудменем, якія прыносяць поспех, поспех і багацце. Калі ўзгадаць пра самых старажытных павер'ях, легендах і іншым, ў грабніцы Нерона - імператара быў знойдзены такі талісман, а бо гэта было яшчэ ў 482 годзе да нашай эры!\nНа сённяшні дзень далёка не кожны выпрабуе поспех, знайшоўшы талісман ўдачы. Ды бо зрабіць падкову на шчасце сваімі рукамі не так ужо і складана! Асабліва, калі прытрымлівацца некаторых правіл, а менавіта:\nДля сябе асабіста абярэг ніколі не робіцца сваімі рукамі.\nТакі падарунак павінен быць выключна з добрымі намерамі, самаадвольна. Ад усёй душы і сэрцы, падораныя іншаму чалавеку. Такі кудмень ня прымусіць зрабіць ніколі і нікога.\nНайбольш моцнымі лічацца талісманы / амулеты, якія падарылі блізкія родныя людзі: сястра / брат, муж / а, бацькі.\nМатэрыял для абярэга трэба выбіраць гранічна ўважліва і сур'ёзна. Часам здараецца, што адны матэрыялы падыходзяць адным людзям, але шкодзяць іншым.\nСтвараючы абярэг, думайце пра тое, каму Вы будзеце яго падаваць. Уявіце ў гэты час характар гэтага чалавека, патрэбы, адчуйце энергетыку.\nЯк зрабіць падкову сваімі рукамі сабе?\nА бо можа быць, што падарыць кудмень проста няма каму.\nТады неабходна назапасіцца вялікай разнастайнасцю матэрыялаў, каб вырабіць амулет. Зеркальце круглай формы неабходна абвесці па контуры запаленай свечкай.\nПры выбары матэрыялу варта заплюшчыць вочы, узяць любую тканіна, пакласці яе на люстэрка, літаральна на траціну хвіліны. Затым, пакуль вочы застаюцца зачыненымі, трэба патрымаць тканіна ў руках, памацаць яго, адчуць ўласныя адчуванні ў гэты момант. Калі Вы адчуеце сімпатыю і цёплае пачуццё, матэрыял адназначна Ваш.\nУ цэлым жа, інструкцыя вырабу падковы агульная для ўсіх відаў талісманаў. Неабходна наладзіцца перад люстэркам, г.зн. глядзець на адлюстраванне, успамінаючы выключна прыемнае і станоўчае, пры гэтым думаць непасрэдна аб абароне, якую падасць Ваша асабістая падкова. А калі абярэг будзе гатовы, з ім не трэба расставацца, паколькі ён «зараджаны» сілай, абараняе Вас ж ад любых непагадзь.\nМатэрыялы, якія выкарыстоўваюцца для падобных абярэгаў, выкарыстоўваюцца розныя. У кожным сімвале маецца нейкае пазначэнне, напрыклад:\nФасолю / мяшок - азначаюць дастатак.\nПерчина чырвонага колеру - каханне.\nСемечкі гарбузы - пладавітасць.\nКукуруза - здаровыя дзеткі, працяг спадчыны.\nNuts - розум.\nРозныя травы - здароўе.\nХлеб - спакой у хатнім ачагу і абсалютная згода.\nМанеткі - ўдачу з поспехам.\nЛук з часныком - поспех, поспех.\nСланечнік - шчасце ў сям'і, гасціннасць.\nЯгадкі - добры ўраджай.\nЯблыкі - каханне з радасцю.\nЛапці - ўтульнасць у святынях.\nВенік, перавернуты ўверх - грашовая прыбытак, калі ўніз - вымяце сваркі з агменю.\nШышкі - працавітых.\nМак - выкананне жаданняў і мараў.\nШыпшыннік / рабіна - прыгажосць з маладосцю.\nЛісце лаўра - поспех са славай.\nМайстар клас падковы сваімі рукамі з нітак\nУ якасці асновы тут можаце выкарыстоўваць фанеру / гафрыраваны кардон. Форма падковы выразаецца ў адпаведнасці з шаблонам. Аснова можа быць абцягнута мешкавінай, ільняным шпагатам. Па контуры абляпіце касічкамі, зробленымі з вяровак.\nУ самой верхавіне падкова зрабіце рамонак, што азначае «вернасць». Яна дапаможа замаскіраваць цвік, які забіты ў выраб. У падвешаныя лапці пакладзеце манетку на ўдачу, а таксама нясушкі, дзеля пладавітасці. Таксама могуць быць размешчаныя райскія птушачкі.\nЗрабіце ў любым памеры тры мяшкі, ды пры гэтым, каб у іх пажадана быць жывыя вочкі. Напоўніце мяшкі зярняткамі, фасоляй, семкамі.\nАдносна бакавых бакоў Вашай падковы, то дэталі зручна замацаваць пры дапамозе термопистолета. Для дэкарацыі старайцеся выкарыстоўваць як мага больш зеляніны, садавіны і ягад.\nА вось што тычыцца мяшочкаў, то носік іх робяць звычайна з фасолі, для вочка падыдуць гузічак, ці ж купляюць у гатовым выглядзе, бараду з вусамі робяць з пакулля / нітак. Затым усё гэта варта пакрыць празрыстым лакам для пазногцяў, каб было прыгожа і ў той жа час, казуркі не маглі «прабрацца» і сапсаваць прадукты. Асаблівым сімвалам з'яўляецца мыш, паколькі яна спрыяе запасах і беражліва уладальнікаў. Калі на засцярогу засталіся незапоўненыя ўчасткі, абавязкова запоўніце іх пры дапамозе кветак і зеляніны.\nКарнізы для запавес - 80 фота элегантнага і эфектыўнага спалучэння ў інтэр'еры\nВось і ўсё! Ваш абярэг, прыгатаваны ўласнаручна, гатовы! Для натхнення і запасу новымі ідэямі, глядзіце прапанаваныя фота падкоў сваімі рукамі і стварайце новыя шэдэўры!\nФота дэкаратыўных падкоў ў інтэр'еры зробленых сваімі рукамі\nПредыдущаяДызайн чырвона-чорнай кухні (рэальныя фота)\nСледующаяАсноўнае прылада душавой кабіны з паддонам\nПадлогу на кухні - які лепш зрабіць\nБра на кухні - гульня са святлом па правілах\nМантаж душавой гідромассажной кабіны\nДызайн кухні - 115 лепшых фота сучаснага інтэр'еру кухні\nЯкі кошт кладкі пліткі ў ваннай\nВыбіраем газавы духавы шафу - шпаргалка для пакупніка з 7\nГасцёўня ў стылі кантры - 75 фота стыльнага і ўтульнага\nЯк правільна выбраць чыгунную ванну\nСучасны дызайн сумешчанай ваннай пакоі\nКватэра студыя ў стылі лофт - 100 фота ідэй у інтэр'еры


Vodlocker - Vodlocker 123movies Інтэрнэт\nVodlocker - Vodlocker 123movies Інтэрнэт Бясплатныя фільмы\nVodlocker 123movies Online гэта самы абноўлены і лепшы альтэрнатыўны сайт для прагляду фільмаў онлайн бясплатна.\nЯк глядзець фільмы на Vodlocker\n1. Вы можаце глядзець фільмы на vodlocker , націснуўшы на старонку жанраў альбо праглядаючы індэксную старонку, альбо пошук, каб знайсці свой любімы фільм ці тэлевізійнае шоў.\nЖанр: Thriller Crime Horror | Інфармацыя\nРэліз: October 15, 2021\nЖанр: Action Drama History | Інфармацыя\nЖанр: Crime Drama | Інфармацыя\nvodlocker.123moviesonline.li не размяшчае і не загрузіць відэа. Усе бясплатныя фільмы на гэтым сайце размяшчаюцца на старонках іншых сайтаў і загружаныя іншымі людзьмі.. vodlocker.123moviesonline.li не нясе адказнасці за змест, змешчаны на іншых сайтах. Калі ў вас узніклі юрыдычныя праблемы, калі ласка, звяжыцеся з адпаведнымі ўладальнікамі медыя-файлаў або на хост-сайтах.\nVodlocker » Vodlocker 123movies Інтэрнэт Бясплатныя фільмы


Рэвалюцыя на ўдалёнцы | Новы Час\nНам выпала жыць у час, багаты на сенсацыі і падзеі, беспрэцэдэнтныя ў гісторыі. Адна з такіх здарылася 20 красавіка ў Расіі, дзе ўпершыню адбыўся… разгон віртуальнага мітынгу. Знешне гэта выглядала як выдаленне мадэратарамі Яндэкса паведамленняў, якія з'яўляліся ў праграмах «Яндекс.Навигатор» і «Яндэкс.Карты». У гэтых паведамленнях, якія шматлікія каментатары ставілі на мапе паблізу цэнтраў адміністрацый, як правіла, змяшчалася крытыка ўладаў за матэрыяльныя праблемы насельніцтва падчас каранціну.\nПершыя пратэстныя паведамленні былі зафіксаваныя ў абед 20 красавіка ў Растове-на-Доне, дзе напярэдадні мэрыя зрабіла больш жорсткімі правілы на ўезд і перамяшчэнне па горадзе. Хутка геаграфія віртуальнага бунту пашырылася. Канцэнтрацыі кропак з пратэстнымі каментарамі ля будынкаў абласных урадаў у «Яндекс.Навигаторе» былі зафіксаваныя ў Екацярынбургу, Краснаярску, Ніжнім Ноўгарадзе, Варонежы, Санкт-Пецярбургу, Уфе і Маскве.\nНатуральна, незвычайная акцыя і панічная рэакцыя на яе з боку ўладаў выклікалі шмат жартаў. Напрыклад, папулярны жарт пра тое, што МУС ужо папрасіла грошы на тое, каб набыць віртуальныя аўтазакі для разгону анлайн-маніфестацый. Аднак пры ўсёй камічнасці сітуацыі чыноўнікам яўна не да смеху. Так, губернатар у тым жа Растове, рэагуючы на анлайн-мітынг, запатрабаваў лібералізаваць парадак выдачы пропускаў. Прадстаўнік сілавых структур Растоўскай вобласці ўвогуле назваў анлайн-мітынгі «пагрозай бяспецы». Пракаментаваў апошнія падзеі ў сеціве і прэс-сакратар Пуціна.\nПаколькі ўлада звычайна вельмі рэдка рэагуе на думку грамадства, анлайн-пратэсты 20 красавіка натхнілі антыпуцінскую апазіцыю. На 28 красавіка прызначана маштабная віртуальная вылазка апанентаў Пуціна пад назвай «За жыццё». Удзельнікі анлайн-мітынга будуць крытыкаваць уладу за недастатковыя меры падтрымкі людзей на каранціне.\nПакуль апазіцыянеры рыхтаваліся да акцыі, у грамадстве разгарнулася сапраўдная спрэчка паміж аматарамі новага фармату пратэсту і скептыкамі. Асноўны тэзіс праціўнікаў агучыў адзін з ананімных каментатараў рунэта: «А які сэнс? Любы пратэст, які ніяк не замінае тым, супраць каго ён накіраваны, бескарысны з самага пачатку. Такога кшталту сходы існуюць даўно, папросту ў іншай форме. І шматлікія ютуб-хамякі і іншыя жыхары рускамоўнага інтэрнэту спакон веку генеруюць мільёны мільярдаў гнеўных каментараў і вострых палітычных абмеркаванняў, хаця ў выніку гэта так ні да чаго і не прыводзіць».\nНекаторыя юзэры ўвогуле мяркуюць, што анлайн-пратэсты — гэта хітры план Крамля для фіксацыі незадаволеных. Пасля падзей 20 красавіка Яндэкс змяніў правілы. Цяпер пакінуць паведамленне на карце можа толькі зарэгістраваны карыстальнік. Да гэтага мець зносіны ў сэрвісе «размоваў» можна было без аўтарызацыі. Паколькі Яндэкс лічыцца кампаніяй, афіляванай з уладай, пішуць, што лепшы варыянт для адсочвання «экстрэмістаў» нават цяжка прыдумаць.\nНяма кансенсусу і наконт эфектыўнасці анлайн-бунтаў і ў сегменце апазіцыі. «Мітынгі на анлайн-картах і петыцыі не дапамогуць. Яны важныя толькі як сведчанне гатоўнасці да дзеянняў на вуліцах і плошчах», — адзначае адзін з правадыроў антыпуцінцаў Міхаіл Хадаркоўскі і заклікае рабіць стаўку на сацыяльныя лозунгі.\nУ тых, хто па іншы бок барыкадаў, свае аргументы. Па іх словах, анлайн-пратэст вельмі важны, паколькі паказвае настрой мас. Плюс дадае людзям упэўненасць ва ўласных сілах, пачуццё яднання. Тэарэтычна, такі фармат таксама надае магчымасць у нейкі момант заклікаць людзей і вывесці іх у афлайн. Акрамя таго, фармат анлайн-пратэстаў нязвыклы — і з-за навізны інтарэс да яго можа быць вельмі значным.\nНарэшце, на думку апазіцыі, трэба глядзець наперад. Як адзначаюць некаторыя каментатары, за анлайн-пратэстамі — будучыня. «Лічбавыя» мітынгі — гэта не феномен часоў самаізаляцыі, а новая дзейсная тэхналогія мабілізацыі пратэстнага кантынгенту, якая застанецца на доўгія гады. У тым ліку таму, што ёсць важнае адрозненне віртуальных мітынгаў ад рэальных. Справа ў тым, што людзі, якія на гэтыя мітынгі выходзяць, упэўненыя ў сваёй абсалютнай бяспецы, — кажа адзін з экспертаў.\nНа жаль, замежны вопыт не дазваляе выявіць пераможцу ў гэтым двубоі. У свеце папулярныя анлайн-пратэсты, а некаторыя з іх (напрыклад, акцыя мексіканскіх жанчын супраць гвалту) вельмі моцна паўплывалі на грамадскую думку. З іншага боку, той жа гуру амерыканскіх эколагаў Ральф Надэр пагаджаецца, што палітычныя кампаніі ў сеціве з’яўляюцца сімулякрам рэальнай барацьбы за змены.\nУ любым выпадку, калі бліжэйшыя анлайн-пратэсты ў Расіі будуць паспяховымі і выклічуць заўважны рэзананс, то, напэўна, новым фарматам зацікавіцца актыў апазіцыі іншых постсавецкіх краін. І не толькі краін, дзе дзейнічае рэжым каранціну. Але і там, дзе на правядзенне публічных акцый фактычна накладзена табу.\nУзровень даверу расіян да Пуціна на мінімуме за 14 гадоў


У Шчучынскім раёне дзевяцікласнік вынес з задымленага дома 43-гадовага мужчыну - Hrodna.life\nУ Шчучынскім раёне дзевяцікласнік вынес з задымленага дома 43-гадовага мужчыну\nДзевяцікласнік з Мажэйкава Уладзіслаў Зянкевіч вынес з задымленага дома мужчыну. Пажар адбыўся раніцай 14 мая, паведамляе TUT.BY са спасылкай на «Дзянніцу».\nХлопцу патэлефанаваў знаёмы прадпрымальнік, у якога працаваў пацярпелы мужчына, і папрасіў школьніка, які жыве непадалёк, праверыць, ці не праспаў яго працаўнік.\nКалі Уладзіслаў падышоў да дома, адразу нічога незвычайнага не заўважыў. Толькі каля дзвярэй, што апынуліся зачыненымі, адчуў пах дыму. Нядоўга думаючы, выламаў дзверы, але ўвайсці адразу не атрымалася: у твар ударыў слуп дыму.\n– Я ўбачыў, што агню няма, і выбіў акно ў пакой, каб дым хутчэй разышоўся і я змог трапіць у памяшканне, – распавядае Уладзіслаў. – Накінуў куртку на галаву і кінуўся ўнутр. На адным з ложкаў убачыў чалавека. Схапіў і стаў цягнуць яго на вуліцу. Вельмі ўзрадаваўся, калі зразумеў, што ён жывы. Потым выкінуў на вуліцу ўсё тлеючае і заліў яго вадой.\n– 44-гадовы мужчына, які пражываў у доме, знаходзіўся ў стане алкагольнага ап’янення, – распавядае першы намеснік начальніка Шчучынскага РАНС Сяргей Якімовіч. – Як мяркуецца, тленне рыззя пачалося ад незатушаныя недакурка.\nУладзіслаў, дарэчы, некалькі гадоў таму дапамог мясцоваму ўчастковаму затрымаць злодзея, які абакраў некалькі дамоў.\n– Цяпер табе толькі адзін шлях – у выратавальнікі! – і жартам, і ўсур’ёз прапануе Уладзіславу Сяргей Якімовіч.\nАле з выбарам прафесіі хлопец яшчэ не вызначыўся. Наперадзе – два гады вучобы ў школе. Уладзіслаў сур’ёзна захапляецца спортам, гуляе ў футбол, ходзіць на лыжах.\nЧитать полностью: https://news.tut.by/society/637631.html?crnd=89305


Азарт дапамагае стаць лідарам | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Азарт дапамагае стаць лідарам\nАзарт дапамагае стаць лідарам\nАпошнія суткі працы на полі ў роднай гаспадарцы КСУП «Фрунзэ-Агра» Рэчыцкага раёна, і камбайны пайшлі на дапамогу ў іншыя сельгаспрадпрыемствы, дзе ўборка яшчэ працягваецца. Між тым гэтыя гектары скошанага аўса сталі яшчэ і юбілейнымі для маладых камбайнераў Цімафея Кротава і Сяргея Кячко. Маладзёжны экіпаж першым на Гомельшчыне пераадолеў адзнаку ў тысячу тон сабранага збожжа. Маладых людзей непасрэдна на полі павіншавалі прадстаўнікі БРСМ і кіраўніцтва прадпрыемства.\nХлопцы сябруюць з дзяцінства, яны ў школе разам вучыліся, працягвалі вучобу ў аграрна-тэхнічным каледжы і цяпер разам завочна заканчваюць Беларускі дзяржаўны аграрны тэхнічны ўніверсітэт. Праўда, спецыяльнасці ў іх розныя. У роднай гаспадарцы 22-гадовы Цімафей працуе інжынерам, а 23-гадовы Сяргей — энергетыкам. Прынамсі, у тандэме давялося працаваць упершыню. Цімафей яшчэ падлеткам пачынаў дапамагаць бацьку на камбайне. Сёлета бацька на трактары, а хлопец заняў яго месца.\nВыконваючы абавязкі дырэктара КСУП «Фрунзэ-Агра» Дзмітрый Панчанка гаворыць, што складаны па надвор'і год не дазволіў атрымаць высокі ўраджай збожжа:\n— Сёлета ў нас ураджайнасць 30 цэнтнераў з гектара. Намалот склаў больш за 7,3 тысячы тон збожжавых. Нягледзячы на тое, што тэхніка ў гаспадарцы не новая, спецыялісты падтрымліваюць яе ў належным стане. Максімальны прастой быў, калі\nў 18 гадзін вечара камбайн зламаўся, а аб 11-й раніцы механізатары былі ўжо на полі. Дзяжураць брыгады спецыялістаў, каб і ноччу, калі патрэбна, можна было хутка рамантаваць тэхніку. Штодня на палях сельгаспрадпрыемства працуюць дзесяць экіпажаў камбайнераў. З іх тры — маладзёжныя. Дарэчы, у Цімафея Кротава бацька перадавіком быў заўсёды, таму сын на яго раўняецца.\nСціплы Цімафей не схільны да разважанняў пра сельскагаспадарчыя подзвігі. Гаворыць, цяпер пагода нармальная для ўборкі і ёй трэба карыстацца. Яго памочнік і сябар Сяргей Кячко дадае, што падчас жніва з'явіўся азарт. І ўвогуле прыемна назіраць, як бункер напаўняецца саспелым залатым зернем. Між тым мэту — сабраць звыш тысячы — хлопцы перад сабой ставілі і рады, што атрымалася яе дасягнуць. На момант заканчэння ўборкі ў гаспадарцы іх маладзёжны экіпаж сабраў 1200 тон збожжа.\nУ спякотны летні час механізатары прызвычаіліся працаваць з самай раніцы і да позняга вечара. Ніхто не стогне — спецыфіку ўсе разумеюць. Тым часам гаспадарка забяспечвае механізатараў усім неабходным: спецадзеннем, вадой і гарачай ежай са сталовай сельгаспрадпрыемства два разы на дзень. Падмацаваўшыся і атрымаўшы падарункі ад БРСМ, хлопцы зноў накіроўваюцца ў поле.\nПершым сярод тых, хто даставіў з палёў на збожжаток дзве тысячы тон хлеба новага ўраджаю, стаў 30-гадовы Яўген Зянько. У КСУП «Новы шлях — агра» Рэчыцкага раёна ён працуе ўжо шэсць гадоў, пяць з іх — за рулём МАЗа. Гаворыць, кіроўцам стаў па прыкладзе свайго бацькі. Каб трапіць у лідары жніва, трэба ўпарта працаваць. Пра гэта мужчына ведае добра, бо ў 2015 годзе быў другім на Гомельшчыне па колькасці перавезенага збожжа.\n— Тады мой вынік склаў амаль тры тысячы тон. Цяпер штодня адвожу каля 130 тон сабранага ўраджаю. За дзень ад 11 да 16 рэйсаў з поля на збожжаток. Каб працаваць максімальна эфектыўна, важная каардынацыя дзеянняў усіх, хто заняты на ўборцы.\nПершы сакратар Рэчыцкага райкама БРСМ Вольга Навіцкая гаворыць, што неабходна абавязкова падтрымліваць моладзь, якая займаецца цяжкай працай у полі:\n— Мы імкнёмся заахвочваць маладых людзей. У тым ліку і каштоўнымі падарункамі. Вось, падарылі перадавікам электрасушылку для нарыхтоўкі фруктаў. У гаспадарцы абавязкова спатрэбіцца.\nСёлета ў Гомельскай вобласці на жніве працуе каля 80 маладзёжных экіпажаў. На адвозе збожжа заняты паўсотні маладых кіроўцаў. На раніцу 13 жніўня было ўбрана звыш 84 % плошчаў збожжавых. Цалкам завершана жніво ў Петрыкаўскім і Хойніцкім раёнах, Мазырскі і Рэчыцкі набліжаюцца да фіналу. Сярэдняя ўраджайнасць збожжавых па вобласці складае 19,5 ц/га.\n304 Аповед жанчыны, якая здолела вярнуць дачку з сацыяльнага прытулку


Візіт у Коўна студэнтаў з Івана-Франкоўска - Інстытут Вялікага Княства Літоўскага\nВізіт у Коўна студэнтаў з Івана-Франкоўска\nЗ 30 сакавіка па 5 красавіка 2015 года Коўна і Вільню наведала група студэнтаў з Прыкарпацкага нацыянальнага універсітэту імя В. Стэфаніка (ПНУ). Пад час візіту адбылося спатканне са студэнтамі Універсітэта Вітаўта Вялікага (ВДУ), таксама госці праслухалі шэраг лекцый і падарожнічалі па Літве. Праект быў рэалізаваны ў рамках супольнай праграмы абменаў ПНУ, ВДУ і Інстытута ВКЛ.


Скачать IP-TV Player 0.28.1.8836 Final DC 27.03.2015 RUS бесплатно - Программы | freshPROGS\nСкачать программу IP-TV Player 0.28.1.8836 Final DC 27.03.2015 RUS\nАвтор: vipdepbit от 27-03-2015, 14:57\nЗдравствуйте, уважаемый посетитель! С этой страницы вы можете скачать IP-TV Player 0.28.1.8836 Final DC 27.03.2015 RUS на русском языке для Windows 7 и 10.\nСкачать IP-TV Player 0.28.1.8836 Final DC 27.03.2015 RUS - [5.83 MB]:\nПредлагаем Вам скачать программу IP-TV Player 0.28.1.8836 Final DC 27.03.2015 RUS на компьютер без регистрации и смс сообщений на высокой скорости. Для подобного скачивания программы рекомендуем сервисы выпрямления ссылок с ФО - Sharedir или Fastix.


Еврокубки - Страница 214 - ФК БАТЭ\nСтраница 214 из 223\nСообщение kolex » 29 ноя 2018, 23:34\nВыдатна, хлопцы!!! Дзякуй за эмоцыі!\nСообщение kuzbass-63 » 29 ноя 2018, 23:35\nНу наконец-то!!!!!!!!!!!!!!!! Надеюсь "традиция" ушла и окончательно... ФСЕХ С ПРАЗДНИКОМ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!\nСообщение SomeKindOfMonster » 30 ноя 2018, 09:42\nПросто отлично. Все сыграли на уровне. Лучшая игра Николя С. в сезоне. Даже трибуны не подвели - 9 тыс гораздо выше всех ожиданий в такую погоду.\nСообщение Verlor Bel » 30 ноя 2018, 10:16\nТак спадарства, віншую ўсіх з перамогай і прывабнай гульнёй!\nНастрой на гульню быў выдатны, быццам і не было тых матчаў з Шахтай і Лучом. Яшчэ трэба адзначыць фізічны стан нашых футбалістаў. Карацей кажучы, здымаю капялюш перад Багай і усім трэнерскім штабам. Малайцы!\nСігневіч проста монстр. Учора мы бачылі не Колю курыльшчыка, а Колю здаровага чалавека, такі Коля нам патрэбен.\nІваніч выдатна згуляў, і Шчарбіцкі, і Бага-малодшы. Волкава абавязкова трэба адзначыць - шмат прапусціў, а зараз гуляе нават лепей чым у пачатку сезона. Увогуле ўся каманда малайцы.\nІ гульня была цікавая і вынік на нашу карысць. Супер!\nСообщение seregak_borisov » 30 ноя 2018, 11:05\nОтлично! Три очка есть, и теперь все решится в Греции! К сожалению, что не победили крупнее, в таком бы случае маневров для результата было бы больше\nСообщение vtl » 30 ноя 2018, 20:09\nДобра згулялі. Вельмі пісьменна. Усе малайцы.\nСообщение Vic_McFrost » 01 дек 2018, 00:47\nДа, задали ребятки настроения на не одни сутки - молодцы! Ну, и болельщики, ну, те, собравшиеся, которые настоящие болельщики - тоже молодцы. Казалось, что поддержка была еще круче, чем на Челси. Да, и "родственникам" тоже спасибо - благодаря им, а точнее их отсутствию, мы заняли свои абонементские места на В1. Что же до вырезанного из продажи прямоугольника ВЗ, то за 10 минут до стартового свистка там дежурил один единственный человек - горемыка, наверное "родственники" его на пальцах выкинули.\nСообщение Verlor Bel » 13 дек 2018, 13:00\nАпошняя гульня і хер яго ведае што будзе.\nПершы матч з ПАОКам я нават у разлік браць не хачу, бо ўпэўнены, што там была трагічная выпадковасць. Сёння іншая гульня. Бага ўжо даказаў, што ўмее настройваць каманду, а Відзі даказаў, што можна перамагаць і на Тумбе. Цярпець і чакаць шанцаў нашы хлопцы могуць, воля ў гэтым сезоне прапампавана да 70 лвл. Адсутнасць Філіпенкі - сур'ёзная праблема, усе спадзяванні на Волкава і Палякова.\nШчыра кажучы, не ведаю, ці патрэбен нам выхад з групы. Прыйдзецца фарсіраваць падрыхтоўку да сезона і як гэта адаб'ецца на камандзе - вялікае пытанне. З іншага боку, ну нельга не ставіць перад сабой высокія мэты, гэта ўжо не зусім футбол будзе.\nКарацей кажучы, трэба спрабаваць. ПАОК - не Чэлсі, сітуацыя не безнадзейная.\nНу а як не, дык не.\nСообщение Belarusfootgood » 13 дек 2018, 14:02\nПаглядзеўшы гульнi БАТЭ, гэты ПАОК сам ужо асцярагаецца клуб з Барысава. Таму трэба выходзiць i гуляць у сваю гульню: дзеля балельшчыкаў, свайго аўтарытэту на мiжнародным узроўнi, сваiх сем`яў, каафiцiентаў клуба i краiны, дзеля памяцi КАА. Таму толькi наперад.\nСообщение Zhenik » 13 дек 2018, 14:03\nVerlor Bel писал(а): Шчыра кажучы, не ведаю, ці патрэбен нам выхад з групы. Прыйдзецца фарсіраваць падрыхтоўку да сезона і як гэта адаб'ецца на камандзе - вялікае пытанне.\nДа форсировали уже два раза, и ничего. Думаю, любой вменяемый тренер из вариантов "выйти из группы и форсировать подготовку к сезону" и "не выходить из группы, но зато ничего не форсировать" выберет первое. Поэтому предлагаю отбросить сомнения и просто пожелать нашим парням победы сегодня. Ну или хотя бы ничьей, нам и Челси:)\nСообщение Verlor Bel » 13 дек 2018, 14:21\nНу як сказаць "нічего". У 2013 сапраўды было "нічего", ні табе ЛЧ, ні табе ЛЕ)\nСообщение seregak_borisov » 13 дек 2018, 22:54\nОХОХОХО! Евровесна в Борисове! Спасибо, мужики, за отличное настроение! Хоть без валидола и не обошлось. Судьи две КК придумали нам в этой группе, но мы все равно выстояли! Первый тайм вообще хорош был!\nСообщение kuzbass-63 » 13 дек 2018, 23:01\nБез валидола не могут. Но хорошо что хорошо закончилось. Соглашусь с предыдущем посетителем. А именно - встречаем весну!\nСообщение seregak_borisov » 13 дек 2018, 23:07\nkuzbass-63 писал(а): Без валидола не могут. Но хорошо что хорошо закончилось. Соглашусь с предыдущем посетителем. А именно - встречаем весну!\nОх... А я уже боялся, что там будет что-то из "Запахло весной".\nДа, матч выдался уж напряженный, но главное - результат. Жаль, что евровесну один человек на БА так и не дождался\nСообщение griser78 » 13 дек 2018, 23:14\nСпасибо, мужики! Последние три матча в группе - просто высший класс!\nСообщение AZ1991 » 13 дек 2018, 23:27\nКрасавцы! Конечно, седины прибавилось из-за вас!!! Но оно стоило того! Сигневич ставит всем пиццу и газированые напитки. Хотя и он красавец.\nГде-то там Анатольич радуется вместе с нами.\nСообщение Verlor Bel » 13 дек 2018, 23:41\nСообщение vtl » 13 дек 2018, 23:50\nНапішу лаканічна: Да!!!\nСообщение Belarusfootgood » 14 дек 2018, 00:06\nПачакаў, калi сцiхнуць эмоцыi.\n1. У гэтай групе БАТЭ, акрамя Чэлсi, прыклад гульнi ў абароне i атаце. Таму выснова - Батэ, хоць i страшна так казаць, усёж-такi вышэй ПАОК i Вiдзi класам.\nПа гэтай гульнi.\n1. Як важна забiць першы гол. Паглядзiце, як Дзiма Бага вельмi пiсьменна ўхiлiўся, каб перадача Супер-Iгара пайшла далей.\n2. Другi тайм. Коля Сiгневiч. Ну i што, што Цябе правакавалi. На гэтым узроўнi не можна так рабiць. У главу ўдарыла зорка? Эмоцыi паглынулi? Давай хутчэй сталей. Ты ўжо не досыць малады! Астатняе вельмi добра.\nА ўвогуле - МАЛАЙЦЫ!!!!!!!!!\nP. S. Трэнеру па фiзiчнай падрыхтоўцы - прэмiю. Нiколi яшчэ ў апошнiх трох турах каманда так добра фiзiчна не выглядала.\nПоследний раз редактировалось Belarusfootgood 14 дек 2018, 15:56, всего редактировалось 4 раза.\nСообщение Belarusfootgood » 14 дек 2018, 00:12\nТак, запамятаваў галоўнае.\nАляксей Анатольевiч Бага, вялiкi дзякуй Табе за вельмi сумленную працу!\nСообщение Vic_McFrost » 14 дек 2018, 00:19\nАй да молодцы мальцы! Ай да красавчики! Даже не хватает нужных слов, чтобы подобрать превосходные эпитеты. Ну, ничего, до завтрашнего заслуженного чествования я их обязательно подберу, а пока - громаднейшее спасибо за сокращение на ЦЕЛЫЙ месяц моей межсезонной безфутбольной депрессии\nКоля, Сигневич, отдай 13-ку Глебу. С ней у тебя даже когда прет, то все равно случается какая-нибудь хрень... Отдай и увидишь, что все станет ОК\nСообщение FANAPS » 14 дек 2018, 02:54\nВсех с победой !! С грандиозной победой !!\nПоследний раз редактировалось FANAPS 14 дек 2018, 11:01, всего редактировалось 1 раз.\nЗарегистрирован: 01 апр 2013, 10:52\nСообщение Vitjanis » 14 дек 2018, 03:39\nС победой всех! Красавцы! Наконец-то у команды в еврокубках появились яйца. Вырвали решающую игру за плейофф, а не как обычно доигрывали сезон по инерции, сливая всем подряд. Я уж думал, никогда не дождусь этого момента.\nСообщение intersum » 14 дек 2018, 07:34\nА кто то не верил\nно особый РЕСПЕКТ и УВАЖУХА ТРЕНЕРУ .так держать\nСообщение viktar » 14 дек 2018, 17:30\nBelarusfootgood писал(а): Коля Сiгневiч. Ну i што, што Цябе правакавалi. На гэтым узроўнi не можна так рабiць. У главу ўдарыла зорка? Эмоцыi паглынулi? Давай хутчэй сталей. Ты ўжо не досыць малады! Астатняе вельмi добра.\nХвалюе іншае - пары тыдняў таму Мікалай ужо трапляў у падобныю сітуацыю, калі "аддзячыў" суперніку за фол на сабе ў гульні з Відзі. Але тады пашанцавала, атрымаў толькі ЖК, хоць на фол ішоў відавочна мэтанакіравана.\nВідаць, ні трэнерскі штаб не зрабіў заўвагі, ні сам Мікалай не высноваў не зрабіў. І ў выніку маглі атрымаць катастрофу.\nАле гэта хай. Спадзяемся, цяпер пытанняў з такімі момантамі ў нас больш не будзе.\nКаманда згуляла проста шыкоўна! Вельмі ўпэўнена! Брава трэнерскі штаб, брава гульцы!


Фабіян Шантыр — Вікіпэдыя\nФабія́н Гіля́равіч Шантыр (пс. Н.Светлов; А.Хмара; крыптанімы: Ф. Ш.; Ф.Ш-р; Фабіян Шан-р; Ш. Ф.; (4 лютага [ст. ст. 23 студзеня] 1887, Слуцак — 29 траўня 1920, Навазыбкаў) — беларускі публіцыст, празаік, паэт, перакладчык, грамадзкі і дзяржаўны дзяяч.\nкамісар па нацыянальных правах Часовага ўраду БССР\n1 студзеня — 2 лютага 1919\n4 лютага 1887\nСлуцак, Менская губэрня, Расейская імпэрыя або\n29 траўня 1920 (33 гады)\nНавазыбкаў, Гомельская губэрня, Расейская Савецкая Фэдэратыўная Сацыялістычная Рэспубліка\nФабіян Шантыр у Вікісховішчы\nЗа ўдзел у рэвалюцыйных падзеях зьняволены ў Слуцкай турме ў 1905—1907 гадох. У 1909 жыў у Слуцку; з 1910 у Капылі. Працаваў мулярам, адвакатам, настаўнікам.\nПачаў друкавацца ў газэце «Наша ніва», дзе ў 1909—1912 зьмяшчаў празаічныя абразкі-імпрэсіі; там жа апублікаваў некалькі паэтычных твораў. У 1914 мабілізаваны ў расейскае войска, служыў наглядчыкам палявога шпіталю ў Бабруйску. У 1916—1917 удзельнічаў у рабоце клюбу «Беларуская хатка», куды прыяжджаў з Бабруйску. Пазнаёміўся тамака з Зоськай Верас, зь якой пасьля ажаніўся. У 1919 мелі сына Антона.\nУ 1917 стаў адным зь лідэраў левага крыла Беларускай сацыялістычнай грамады. На Зьезьдзе беларускіх нацыянальных арганізацыяў (Менск, 25—27 сакавіка 1917) абраны ў БНК; у ліпені 1917 — у Цэнтральную раду беларускіх арганізацыяў і партыяў.\nУдзельнічаў у 1-м Усебеларускім зьезьдзе у сьнежні 1917. Тады, кіруючы левай фракцыяй, шукаў парытэтнага хаўрусу з бальшавікамі. У 1918 супрацоўнік Слуцкага павятовага вайсковага камісарыяту, загадчык Смаленскага аддзяленьня Белнацкаму. Адзін з аўтараў зборніку «Зажынкі» (Масква, 1918).\nНапачатку 1919 камісар па нацыянальных справах Часовага ўраду БССР. У той год арыштаваны зь іншымі чальцамі ўраду. Пасьля — супрацоўнік Менскага губэрнскага ваеннага камісарыяту і Асобай харчовай камісіі Заходняга фронту.\nУдзельнічаў у выданьні газэты «Савецкая Беларусь». У лютым 1920 мабілізаваны ў Чырвоную Армію. 17 красавіка 1920 арыштаваны асобным аддзелам 16-ай арміі і 26 красавіка прыгавораны да НМП. Расстраляны 29 траўня ў горадзе Навазыбкаў.\nНапісаў апавяданьні «Захар», «Ноч» і «Пад шум лесу».\n* Патрэбнасьць нацыянальнага жыцьця для беларусаў і самаадзначэньня народу. Слуцк, 1918;\n^ Уладзімер Содаль. Фабіян! Фабіян!.. // Наша Ніва №18-2005\n^ Сергей Крапивин (07.01.2009) Беларусь вчера. Отцы БССР: первая кровь. Naviny.by. Праверана 11 верасьня 2010 г.\n^ ШАНТЫР Фабіян Гіляравіч //http://spadchyna.net/index.php?option=com_content&view=article&id=109&Itemid=155\n^ Уладзімер Арлоў. (9.02.2006) Імёны Свабоды: Фабіян Шантыр. Радыё Свабода. Праверана 11 верасьня 2010 г.\n^ Дзьве даты // Зьвязда : газэта. — 4 лютага 2012. — № 23 (27138). — С. 8. — ISSN 1990-763x.\nШАНТЫР Фабіян Гіляравіч // Маракоў Л.У. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, 1794—1991. Энц. даведнік. У 10 т. Т. 2. — Мн:, 2003. ISBN 985-6374-04-9.\nУ іншым моўным разьдзеле існуе паўнейшы артыкул на гэтую тэму: Fabijan Szantyr(пол.)\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Фабіян_Шантыр&oldid=2092620»\nАпошняе рэдагаваньне ў 15:46 5 кастрычніка 2019\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 5 кастрычніка 2019 году ў 15:46.


Купить книгу «Беларуская мова. Часцiны мовы ў таблiцах i схемах. 2-4 класы» 2020, Ольга Свириденко - Начальная школа (1-4 классы)\nБеларуская мова. Часцiны мовы ў таблiцах i схемах. 2-4 класы\n—Беларуская мова. Часцiны мовы ў таблiцах i схемах. 2-4 класы\nВыданне падрыхтавана ў адпаведнасцi з дзеючай праграмай па вучэбным прадмеце "Беларуская мова". З яго дапамогай вучнi змогуць сiстэматызаваць i замацаваць веды, пазбавiцца магчымых прабелаў у iх.\nМатэрыял пададзены ў нагляднай i даступнай для разумення малодшымi школьнiкамi форме - у выглядзе таблiц, схем, алгарытмаў i памятак.


24 лістапад 2011, 14:45\n24 лістапада 1996 году з ініцыятывы Аляксандра Лукашэнкі ў Беларусі адбыўся рэфэрэндум, які асобныя экспэрты прыраўноўваюць да канстытуцыйнага перавароту. Плебісцыту папярэднічала працяглае супрацьстаяньне паміж выканаўчай уладай — з аднаго боку, судовай і заканадаўчай — з другога. Вынікам яго, не без дапамогі расейскіх палітычных "міратворцаў", стала адхіленьне ад пасады старшыні Цэнтравыбаркаму Віктара Ганчара, роспуск Вярхоўнага Савету і пераход да аўтарытарнага прэзыдэнцкага кіраваньня.\nПаўтара дзясятка гадоў таму Лукашэнку ўдалося перапісаць Канстытуцыю, распачаўшы новы этап дзяржаўнага ладу – разварот ад парлямэнцкай рэспублікі да прэзыдэнцкай. Уласна рэфэрэндуму папярэднічала спроба абвясьціць імпічмэнт прэзыдэнту. Аднак збор подпісаў суправаджаўся ціскам на дэпутатаў з боку прэзыдэнцкай адміністрацыі. У выніку шэраг абраньнікаў пад шантажом і пагрозамі свае подпісы адклікалі, а асабліва ўпартыя неўзабаве апынуліся хто за кратамі, хто без пэрспэктываў працаўладкаваньня.\nЗрабілі свой унёсак у злом беларускай дэмакратыі і так званыя "міратворцы" з Усходу – тагачасны прэм'ер-міністар Расеі Віктар Чарнамырдзін і кіраўнікі думскіх палатаў Генадзь Селязьнёў і Ягор Строеў. Па выніках перамоваў было падпісанае пагадненьне, якое прадугледжвала адмену абавязковага характару рашэньняў рэфэрэндуму і адкліканьне пытаньняў аб імпічмэнце і парушэньнях Канстытуцыі. І калі недатыкальнасьць Лукашэнкі сапраўды была забясьпечаная, то ўсё астатняе – не. Пры якім раскладзе падзеі маглі разьвівацца інакш – ацэньвае дэпутат Вярхоўнага Савету ХІІІ скліканьня Павал Знавец:\n"У 1996 годзе зьдзейсьніўся акт дзяржаўнага перавароту з вынасам цела старшыні Цэнтравыбаркаму Віктара Ганчара, якога потым забілі разам з Красоўскім і Захаранкам. Усё было падрыхтавана да арышту Лукашэнкі, нават быў негалосны загад дадзены мар'інагорскаму спэцназу. І ўсё было б зьдзейсьнена, каб не пазыцыя Ціхіні, які здрэйфіў і падпісаў паперы пасьля перамоваў з расейскай дэлегацыяй на чале з Чарнамырдзіным, хоць ня мусіў там быць увогуле, таму што быў толькі пасярэднікам, ня кажучы пра тое, каб ставіць нейкія подпісы. Ну, і Шарэцкі таксама, канечне ж, не баец. У выніку былі змушаныя калектыўна прыняць рашэньне падпісаць паперку, якая расчыніла шлях да ўсталяваньня дыктатуры… Дарэчы, галоўным кансультантам Лукашэнкі ў Вярхоўным Савеце быў Камай – злавесная фігура яшчэ ад часоў Чарнобыля, калі гнаў людзей на дэманстрацыі пыл радыеактыўны глытаць. Я быў сьведкам гэтых кансультацый, стаяў за тры мэтры, калі Лукашэнка апошні раз прыйшоў у парлямэнт: "Аляксандар Рыгоравіч, ня слухайце іх, пашумяць і супакояцца, гніце сваю лінію. Прызнаюць і будуць мець з вамі справу". Ад таго часу Лукашэнка гэтай генэральнай лініі і трымаецца, ні на што не зважаючы. Любы кампраміс, любы намёк на перамовы – гэта значыць праява слабасьці".\nАднак былы судзьдзя Канстытуцыйнага суду Валеры Фадзееў ня схільны абвінавачваць у зрыве імпічмэнту і правядзеньні рэфэрэндуму, які стаў трамплінам да неабмежаваных паўнамоцтваў Аляксандра Лукашэнкі, выключна тагачаснага кіраўніка Канстытуцыйнага суду Валерыя Ціхіню. Ён лічыць, што не праявілі дастатковай прынцыповасьці якраз самі дэпутаты, якія фактычна завалілі ўласную ж ініцыятыву:\n"Што маем, тое маем. Але абвінавачваць кагосьці канкрэтна, відаць, ня варта. Мы ўсе робім гісторыю – хто ў большай ступені, хто ў меншай – і ад усіх нас залежыць лёс краіны. Канешне, нехта больш вінаваты, нехта менш, але на самой справе трэба ўсім браць адказнасьць на сябе. У гэтым сэнсе парадавала тое, што сёньня Аляксандар Фядута ў адным інтэрвію абсалютна справядліва выказаўся наконт імпічмэнту. Раней былі спробы ўсю адказнасьць перакласьці на Канстытуцыйны суд – маўляў, гэта зь іхнай віны пытаньне не разгледзелі, затармазілі і г.д. А Фядута паказаў, як насамрэч спалохаліся тыя, хто спачатку падпісаўся пад імпічмэнтам, і як літаральна на наступны дзень пабеглі забіраць свае подпісы. У выніку чаго суб'ект звароту ў Канстытуцыйны суд зьнік, таму што павінна было быць ня меней за 70 дэпутатаў, а іх ужо празь дзень стала меней. Так што ўва ўсім абвінавачваць Канстытуцыйны суд, навешваць на яго ярлыкі, па-мойму, беспадстаўна".\nНекаторыя аналітыкі падзеі 15-гадовай даўнасьці наўпрост называюць канстытуцыйным пераваротам, якія адкрыў Аляксандру Лукашэнку магчымасьці для поўнай узурпацыі ўлады ў краіне. Між тым экс-кіраўнік Галоўнага дзяржаўнага прававога ўпраўленьня адміністрацыі прэзыдэнта Аляксандар Пласкавіцкі ня схільны ўсё трактаваць так адназначна:\n"Я ня думаю, што быў пераварот, таму што парушэньняў Канстытуцыі не было. Прынамсі відавочных. Таму падобныя ацэнкі суб'ектыўныя. Але калі казаць пра тое, ці адбылася нейкая карэнная зьмена канстытуцыйнага ладу – то так, адбылася. І не сказаў бы, што гэта быў пераход да аўтарытарнага кіраваньня, таму што гэта ня сутнасьць канстытуцыйнай сыстэмы. Большасьць аўтарытарных рэжымаў нават не выдзяляюць нейкую асобу, і ў сваёй большасьці такія рэжымы не аднаасобныя. Тут, хутчэй, ад парлямэнцкай да прэзыдэнцкай рэспублікі адбыўся пераход".\nКарэспандэнт: "На ваш погляд, падзеі разгортваліся лягічна?"\n"Я думаю, на той момант інакш і не магло быць, беручы пад увагу сытуацыю, якая тады склалася. Бо на той час у Вярхоўнага Савету ўлады было шмат, у прэзыдэнта гэтай улады наогул не было, фармальна. А досьвед сьведчыць, што з такіх крызісных сытуацый выходзяць праз аднаасобную ўладу. Нават калі б гэта быў не Лукашэнка, праз пэўны час быў бы нехта іншы. Народ жадаў, каб быў нейкі гаспадар у дзяржаве, гэта безумоўна. І наогул ніводная краіна не выходзіць з такіх сытуацый бяз моцнай улады. Нават такія краіны з устойлівымі лібэральнымі традыцыямі як ЗША, напрыклад".\nАдметна, што падзеі 15-гадовай даўніны, у выніку якіх Лукашэнка атрымаў аднаасобную ўладу ў краіне, на афіцыйным узроўні ніяк ня згадваюцца.