22.06.2012 – Зельва. Праца. Районная газета\nВ какой орган обращаются граждане в случае возникновения различных вопросов законности тех или иных действий, например, отключения электроэнергии в доме или противозаконных моментов в ходе деятельности организаций? Конечно, в прокуратуру. Без этого государственного органа современную жизнь представить невозможно. Главная задача прокуратуры – защищать права граждан, а также отстаивать законные интересы государства. 26 июня 1922 года состоялась третья сессия ЦИК Белорусской ССР. На заседании, в целях указания вектора борьбы с преступностью и соблюдения законов в государственных интересах, утверждено Положение о прокурорском надзоре. Тогда же была организована новая для страны…\n23–24 июня 2012 г. в Зельве состоится празднование Дня молодёжи. Программа мероприятий 23 июня 2012 года16.00 – районный конкурс «Мисс-Зельва-2012» (РДК);20.00 – концерт Алексея Хлестова (РДК);22.00 – молодежная дискотека (РДК).24 июня 2012 года10.30 – парад колясок «Бэби-шоу» (дорога от загса до центральной площади);11.00 – торжественное открытие (центральная площадь);11.40 – награждение победителей районного конкурса на лучшее сельское подворье молодых семей, районного соревнования среди молодых механизаторов, занятых на подготовке почвы и посеве сельскохозяйственных культур, молодоженов, новорожденных, лучшую коляску (центральная площадь);12.00 – акция для детей и молодежи «Будущее – это…\nЧэрвень сёлета выдаўся халодным і дажджлівым, а таму тэрмін выспявання клубніцаў крыху падоўжыўся. Тым не менш, сезон нарыхтоўкі гэтай любімай усімі ягады ў самым разгары. Які ж ён, сёлетні ўраджай, колькі каштуюць клубніцы, дзе і як іх можна набыць або прадаць? Адказы на гэтыя пытанні шукала карэспандэнт “Працы”. Зэльвенскі філіял Гродзенскага абласнога спажывецкага таварыства набыў у Столінскім раёне больш за 4,6 тоны клубніц. Праз пункты рознічнага продажу ў нашым раёне ўжо рэалізавана больш за 3 тоны ягад. Закупачная цана на клубніцы дагаворная, залежыць ад якасці прадукта,…\nТуристический слёт работников образования прошёл на Зельвенщине\nЦішыня ва ўрочышчы “Збляны” на 2 дні была парушана прысутнасцю вялікай колькасці людзей:тут праходзіў штогадовы раённы турыстычны злёт настаўнікаў. Пад гукі гімна Рэспублікі Беларусь права падняць Дзяржаўны сцяг было прадстаўлена капітану каманды-пераможцы мінулага года Князеўскай гімназіі Раману Саўко. З адкрыццём спартыўнага свята настаўнікаў павіншавалі начальнік аддзела адукацыі райвыканкама Сяргей Лойка і старшыня прафсаюзнага камітэта работнікаў адукацыі Тамара Гойла. Праграма турыстычнага злёту была даволі насычанай, уключала мноства конкурсаў і выпрабаванняў. У спаборніцтвах па кіданні дроцікаў самымі трапнымі аказаліся Алена Буцько і Раман Саўко – прадстаўнікі…


Раённая нарада педагогаў | Глуск | Глусский район | Погода в Глуске | Новости Глуска | Новости Глусского района | Родина | Радзiма | Газета Глуска\nРаённая нарада педагогаў\nПятница, 1.09.2017 14:00. Category: Общество\nТрадыцыйная нарада настаўнікаў адбылася 29 жніўня ў Глуску. Як звычайна, у апошнія летнія дні педагогі раёна сабраліся, каб абмеркаваць вынікі мінулага навучальнага года і вызначыцца з перспектывамі на чарговы год. І хаця мерапрыемства насіла святочны і ўрачысты характар, праблемы ўзнімаліся сур’ёзныя. Яны былі акрэслены ў дакладзе начальніка аддзела адукацыі, спорту і турызму Глускага райвыканкама Аляксандра Бельскага.\nТак, у мінулым годзе ва ўстановах агульнай сярэдняй адукацыі нашага раёна навучаўся 1 521 вучань, сёлета ж, мяркуецца, іх будзе 1 465, і лічбы гэтыя гавораць самі за сябе. Па-ранейшаму адчуваецца няхватка педагагічных кадраў: не хапае настаўнікаў англійскай мовы, педагогаў-псіхолагаў, дэфектолагаў. Вырашаецца гэта праблема часткова дзякуючы пенсіянерам, часткова шляхам перападрыхтоўкі настаўнікаў іншых спецыяльнасцей. Ёсць пытанні па выніках цэнтралізаванага тэсціравання. Па рускай мове і грамадазнаўстве раённы сярэдні бал вышэйшы за абласны, а па некаторых прадметах асобныя школьнікі паказалі максімальны і блізкія да максімальнага вынікі: 100 балаў па хіміі, 97 па матэматыцы, 94 па біялогіі, 93 па рускай мове. Пры гэтым сярэдні бал на ЦТ па матэматыцы ва Усцярхоўскім НПК — 5, Заеліцкім НПК — 5,5. Неўцяшальныя рэзультаты ў некаторых школах і па іншых прадметах, напрыклад, фізіцы, біялогіі, гісторыі Беларусі. З кожным годам пагаршаюцца вынікі алімпіяд, так, з 29 пераможцаў раённага этапу на абласны, згодна з рэйтынгамі, накіравалі толькі чатыры (раней было па дзесяць і болей), двое ўдзельнікаў атрымалі дыпломы.\nПедагогаў Глушчыны з надыходзячым Днём ведаў павіншаваў старшыня Глускага райвыканкама Уладзімір Царыкаў\nНа праблемы ў галіне адукацыі звярнуў увагу і старшыня Глускага райвыканкама Уладзімір Царыкаў. Да прыкладу, вялікая колькасць медалістаў (16 — гэта самая высокая лічба ў параўнанні з другімі раёнамі вобласці) і пры гэтым адносна нізкія балы на цэнтралізаваным тэс-ціраванні. Таксама ў сваім выступленні перад педагогамі Уладзімір Леанідавіч акрэсліў задачы, якія патрабуюць абавязковага вырашэння, у прыватнасці, актывізацыя прафарыентацыйнай работы праз больш цеснае ўзаемадзеянне з мяс-цовымі прадпрыемствамі і арганізацыямі.\nКветкі і падарункі — ветэранам педагагічнай працы\nБез сумнення, праблемы трэба ўхіляць, і, без сумнення, у сістэме адукацыі Глушчыны ёсць для гэтага ўсе магчымасці. У мінулым годзе ў раёне працавала 383 педагагічныя работнікі, і з іх 283 — з вышэйшай і першай кваліфікацыйнай катэгорыяй. Менавіта ад кваліфікацыі педагога залежаць якасць адукацыі і рэзультатыўнасць навучання, адзначыў Аляксандр Бельскі і расказаў, што ў 2016/2017 го-дзе 57 педагогаў прайшлі атэстацыю на пацвярджэнне або атрыманне вышэйшай, першай ці другой кваліфікацыйнай катэгорыі, а настаўнік грамадазнаўства Сяргей Сяргееў (гімназія) першым у раёне быў атэставаны на катэгорыю “настаўнік-метадыст”. У абласным туры конкурсу “Настаўнік года” выкладчык геаграфіі з гімназіі Сяргей Бабак атрымаў дыплом 3-й ступені, настаўніца хіміі з гімназіі Святлана Бабак стала лепшай у сваёй намінацыі і будзе прадстаўляць Магілёўшчыну на рэспубліканскім этапе, ён пройдзе ў Мінску восенню. Педагог дадатковай адукацыі Наталія Юрэвіч была ўзнагароджана дыпломам 3-й ступені на Усе-расійскім педагагічным конкурсе “Лепшая рас-працоўка ўрока” і падзякай за прэзентацыю адукацыйна-метадычнага комплексу на абласным пасяджэнні клуба прафесійных зносін “Да вяршынь майстэрства”. Педагогі і навучэнцы Цэнтра твор-часці атрымалі ў агульнай колькасці амаль 200 раённых, абласных, рэспубліканскіх і міжнародных дыпломаў, грамат і сертыфікатаў.\nУ навучальныя ўстановы раёна сяголета прыйшло сем маладых спецыялістаў\nРадуюць сваімі поспехамі спартсмены-таэквандзісты, якія пастаянна прывозяць са спаборніцтваў медалі рознай вартасці, не адстаюць ад іх юныя гандбалісты — пераможцы і прызёры абласных пяршынстваў, рэспубліканскіх турніраў. “Шчыра кажучы, да сённяшняга дня не магу забыць тую яркую перамогу глускіх хлапчукоў на адкрытым турніры памяці Сяргея Зайцава”, — заўважыў Аляксандр Бельскі.\nТое, што педагогі Глушчыны ўмеюць і могуць працаваць, яшчэ раз пацвердзілі ўзнагароды, якія ўручалі старшыня Глускага райвыканкама Уладзімір Царыкаў і начальнік аддзела адукацыі, спорту і турызму Аляксандр Бельскі. Так, на мерапрыемстве былі ўзнагароджаны Ганаровымі граматамі ўпраўлення адукацыі Магілёў-скага аблвыканкама за плённую працу і высокі прафесіяналізм Аксана Сокал (СШ № 2), Наталля Марус (Заеліцкі НПК), Іна Барысенка (гімназія), Алена Вароніна (СШ № 1), Ганна Масцерава (гімназія), Марыя Якубенка (Каткаўскі НПК), Зоя Змітровіч (санаторная школа). За высокія дасягненні ў навучанні і выхаванні падрастаючага пакалення, за плённую працу, за пастаянную і актыўную дапамогу ўстановам адукацыі ў развіцці матэрыяльна-тэхнічнай базы Ганаровыя граматы аддзела адукацыі, спорту і турызму Глускага райвыканкама атрымалі Таццяна Краснянская (яслі-сад № 1), Людміла Кудрыцкая (СШ № 2), Наталля Мохнева (прыёмная маці). Акрамя гэтага, падзячным пісьмом старшыні Глускага райвыканкама за якасную падрыхтоўку ўстаноў адукацыі да новага навучальнага года былі ўзнагароджаны калектывы Усцярхоўскага НПК (дырэктар Віктар Сасноўскі) і СШ № 2 (дырэктар Святлана Лісіца). Калектыў СШ № 2 таксама быў адзначаны за актыўны ўдзел у рэалізацыі праекта Упаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцей “Адміністрацыйны рэгіён Беларусі — арганізацыя суайчыннікаў за мяжой”.\nШчырымі апладысментамі віталі прысутныя ветэранаў педагагічнай працы, а са сцэны гучалі словы падзякі і павагі да гэтых людзей, прысвяціўшых усё жыццё такой высакароднай прафесіі. Некаторыя ветэраны і зараз запатрабаваны ў школах і садках раёна. Несумненна, многаму ад гэтых і іншых вопытных настаўнікаў змогуць навучыцца маладыя спецыялісты, іх сяголета прыйшло сем чалавек. Анастасія Лугіна будзе працаваць настаўніцай замежнай мовы ў СШ № 1, Марыя Шыцюк — выхавацелькай у яслях-садку № 3, Паліна Бяспалава — кіраўніком творчага калектыву ў дзіцячай школе мастацтваў, Сяргей Талстоў — настаўнікам гісторыі ў СШ № 2. На работу педагогам дадатковай адукацыі ў Цэнтр творчасці накіраваны Барыс Кажаронак, настаўніцай пачатковых класаў у Клятнянскую школу — Кацярына Ганчар, туды ж, толькі настаўнікам геаграфіі, — Яўген Дзядзюля. Слова ў наказ маладым спецыялістам сказаў настаўнік-метадыст Сяргей Сяргееў.\nУрачыстая частка канферэнцыі суправаджалася песнямі, танцамі, выступленнямі спартсменаў і паказамі модных калекцый. На сцэну выходзілі педагогі і іх вучні — з Цэнтра творчасці, дзіцячай школы мастацтваў, спартшколы і ФСК, іншых навучальных устаноў раёна. Дарэчы, за актыўны ўдзел і садзейнічанне ў падрыхтоўцы мерапрыемстваў раённага аддзела адукацыі, спорту і турызму Ганаровымі граматамі аддзела былі адзначаны педагогі-харэографы Глускай дзіцячай школы мастацтваў Марына Рудабелец і Сняжана Каржнёва. Такая сутворчасць, такое ўзаемадзеянне і зрабілі гэтае мерапрыемства святочным, радасным, урачыстым па форме, пры гэтым лаканічным і грунтоўным па змесце.\nБольш фота глядзіце ў раздзеле «Фотагалерэя. 2017 год».\n« Дзеці ідуць у школу\nДзякуй за працу, за тысячы тон »


Развіццё беларуска-літоўскіх адносін у 1990-я гг.\nБабкоў Уладзімір Андрэевіч — доктар гістарычных навук, прафесар, загадчык кафедры «Паліталогія, сацыялогія і сацыяльнае кіраванне» факультэта тэхналогій кіравання і гуманітарызацыі Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта\nРусаковіч Андрэй Уладзіміравіч — кандыдат гістарычных навук, дацэнт кафедры міжнародных адносін факультэта міжнародных адносін Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта\nМэтай артыкула з’яўляецца вылучэнне і даследаванне асноўных тэндэнцый і этапаў развіцця адносін паміж Беларуссю і Літвой у 1990-я гг. Па структуры ён складаецца з трох частак, прысвечаных аналізу развіцця трох асноўных сфер беларуска-літоўскіх міждзяржаўных адносін у гэты перыяд: дынамікі палітычных кантактаў (улічваючы іх колькасць і ўзровень), развіцця дамоўна-прававой базы міждзяржаўнага супрацоўніцтва, а таксама развіцця гандлёва-эканамічных сувязей.\nНа падставе параўнання вынікаў аналізу гэтых сфер аўтар вылучае тры асноўных перыяды развіцця беларуска-літоўскіх адносін у 1990-я гг. Першы з іх (1991—1994) характарызаваўся як час інтэнсіўных, але не надта плённых палітычных кантактаў і маруднага развіцця эканамічных сувязей і дамоўна-прававой базы. Другі этап (1994—1998) вызначаўся актывізацыяй двухбаковых адносін ва ўсіх сферах. Аднак ён быў азмрочаны пагаршэннем стасункаў афіцыйнага Мінска з Захадам пасля канстытуцыйнага рэферэндуму 1996 г. у Беларусі. Пасля непрацяглага перыяду, калі Прэзідэнт Літвы А. Бразаўскас спрабаваў выступіць пасрэднікам паміж Беларуссю і Захадам, пачаўся трэці этап паступовага «замарожвання» літоўска-беларускіх палітычных кантактаў і эканамізацыі двухбаковых адносін.\nБеларускі і літоўскі народы стагоддзямі жылі разам у агульных дзяржаўных утварэннях — Вялікім княстве Літоўскім, Рэчы Паспалітай, Расійскай Імперыі і СССР. І толькі ў 1991 г. яны ўпершыню за ўсю гісторыю свайго існавання сутыкнуліся з неабходнасцю выбудоўваць далейшыя ўзаемаадносіны ўжо ў якасці самастойных суседніх нацыянальных дзяржаў. Логіка нацыянальнай бяспекі падказвае, што суседзі павінны заўсёды імкнуцца да як мага цяснейшага супрацоўніцтва, якое б зрабіла немагчымымі ўзаемныя канфлікты і варожасць. Аднак не трэба забываць, што Беларусь і Літва абралі розныя шляхі развіцця і арыентацыю на розныя цэнтры сілы ў еўрапейскай і сусветнай палітыцы, што ўнесла ў іх адносіны пэўны элемент адчужанасці і, відавочна, не спрыяла іх рэгіянальнай інтэграцыі адна з адной. Такім чынам, у беларуска-літоўскіх адносінах прысутнічалі як пазітыўныя фактары, абумоўленыя ўсведамленнем дзвюмя дзяржавамі значных агульных інтарэсаў і выгод ад узаемнага супрацоўніцтва, так і негатыўныя — звязаныя з тэндэнцыяй (хоць і не пануючай у афіцыйным дыскурсе, але пашыранай сярод палітычных эліт) да ўспрыняцця адна адной у якасці «агентаў чужынскага ўплыву» (расійскага і заходняга адпаведна). Таму дынаміка развіцця двухбаковых адносін у 1990-я гг. была вельмі неаднароднай. Яна ў значнай ступені залежала як ад унутранага раскладу палітычных сіл ва ўладзе кожнай з краін, так і ад міжнароднай сітуацыі. Такім чынам, мэтай гэтага артыкула з’яўляецца вылучэнне асноўных тэндэнцый і этапаў развіцця беларуска-літоўскіх адносін у 1990-я гг.\nХарактарызуючы ступень распрацаванасці тэмы, трэба адзначыць, што праблематыка беларуска-літоўскіх адносін даследавана значна менш, чым, напрыклад, адносіны Беларусі з Расіяй альбо Польшчай. У фондах нацыянальнай бібліятэкі і бібліятэкі НАН Беларусі не знойдзена ніводнай навуковай манаграфіі, цалкам прысвечанай гэтай тэме, а вынікі пошуку ў сетцы Інтэрнэт дазваляюць меркаваць, што і замежныя даследчыкі пакуль не надавалі ёй асаблівай увагі. З літоўскага боку найбольш сур’ёзнай спробай праналізаваць беларуска-літоўскія адносіны ў 1991—1997 гг. варта назваць артыкул літоўскага палітыка і эксперта А. Грыцюса . Аднак, як вынікае з самой назвы артыкула, яго змест больш сканцэнтраваны на пытаннях развіцця унутрыпалітычнага становішча ў Беларусі ў азначаны перыяд і прагназавання магчымых наступстваў, якія можа мець пагаршэнне яе адносін з Захадам для Літвы, чым на ўласна двухбаковых стасунках. У беларускай гістарыяграфіі перш за ўсё трэба адзначыць артыкул дацэнта факультэта міжнародных адносін БДУ А. Ціхамірава , у якім у фармаце параўнальнага аналізу развіцця адносін Беларусі з яе заходнімі суседзямі даецца даволі падрабязная характарыстыка беларуска-літоўскіх палітычных кантактаў у азначаны перыяд і кароткі аналіз гандлёва-эканамічных стасункаў дзвюх краін. Асобныя аспекты адносін Беларусі і Літвы разглядаюцца таксама ў артыкулах Н. Халімановіч [22; 23].\nАсноўнымі крыніцамі інфармацыі для правядзення даследавання, вынікі якога адлюстраваны ў гэтым артыкуле, былі статыстычныя матырыялы Міністэрства статыстыкі і аналізу Рэспублікі Беларусь (зараз — Нацыянальны статыстычны камітэт) , інфармацыйныя даведкі Міністэрства замежных спраў Беларусі , а таксама інфармацыя, змешчаная на афіцыйных сайтах Пасольства Рэспублікі Беларусь у Літоўскай Рэспубліцы  і Пасольства Літоўскай Рэспублікі ў Рэспубліцы Беларусь . Раздзел аб развіцці дамоўна-прававой базы двухбаковых стасункаў грунтуецца, галоўным чынам, на матэрыялах электроннай даведачна-прававой сістэмы «КансультантПлюс» [6—9, 11—20], а таксама інфармацыі з Інтэрнэт-старонкі Двухбаковай беларуска-літоўскай камісіі па гандлёвым і эканамічным супрацоўніцтве .\nМетадалогія даследавання прадугледжвае аналіз беларуска-літоўскіх міждзяржаўных адносін па трох асноўных напрамках: развіццё палітычных кантактаў, дамоўна-прававой базы і эканамічных стасункаў. Па кожным з гэтых напрамкаў развіццё адносін аналізуецца ў храналагічным парадку. У заключнай частцы артыкула на падставе аналізу дынамікі усіх трох згаданых накірункаў вылучаюцца этапы развіцця беларуска-літоўскіх адносін\nу 1990-я гг. і асноўныя тэндэнцыі кожнага этапа.\nРазвіццё беларуска-літоўскіх палітычных кантактаў\nПершыя спробы наладзіць супрацоўніцтва паміж палітычнымі дзеячамі сучасных Беларусі і Літвы пачаліся яшчэ да афіцыйнага ўзаемнага прызнання абедзвюх краін. Так, у лістападзе 1990 г. у Мінску прайшлі кансультацыі дэпутатаў Вярхоўнага Савета БССР ад апазіцыйнай фракцыі БНФ з дэпутатамі, што прадстаўлялі нацыянальна-дэмакратычныя сілы ў Вярхоўных Саветах Літвы, Латвіі і Украіны, падчас якіх абмяркоўваліся перспектывы супрацоўніцтва рэспублік Балтыйска-Чарнаморскага рэгіёну для сумеснай барацьбы за выхад са складу СССР і далейшага стварэння рэгіянальнага палітычнага і эканамічнага саюзу суверэнных краін. Па выніках гэтых перамоў іх удзельнікі прынялі сумесную заяву аб падтрымцы ідэй стварэння Балтыйска-Чарнаморскага Саюзу і дамовіліся ўнесці на разгляд Вярхоўных Саветаў сваіх рэспублік прапановы аб стварэнні кансультацыйнай камісіі па пытаннях пашырэння супрацоўніцтва рэспублік рэгіёну і абмеркавання праектаў іх садружнасці [23, с. 56]. Аднак ажыццявіць гэтыя рашэнні не атрымалася, бо ідэя стварэння Балтыйска-Чарнаморскага Саюзу не была падтрымана кіраўніцтвам ніводнай з рэспублік рэгіёну, у тым ліку і Беларусі.\nУ адрозненні ад апазіцыйных палітыкаў адносіны афіцыйнага кіраўніцтва БССР з кіраўніцтвам Літвы ў 1990—1991 гг. былі даволі стрыманымі. Гэта тлумачылася прынцыповым разыходжаннем іх пазіцый наконт будучыні СССР . Калі Вярхоўны Савет Літвы яшчэ 11 сакавіка 1990 г. абвясціў аб аднаўленні незалежнасці рэспублікі і скасаванні на яе тэрыторыі дзеяння канстытуцый СССР і Літоўскай ССР, а таксама падтрымліваў дэмакратычныя і рэфармісцкія сілы ў агульнасаюзных органах, то камуністычная большасць у Вярхоўным Савеце БССР вылучалася, бадай што, найбольшай сярод савецкіх рэспублік кансерватыўнасцю і лаяльнасцю да саюзнага цэнтра.\nФактычнае прызнанне краінамі адна адной адбылося восенню 1991 г. пасля правалу жнівеньскага путчу ў Маскве і прызнання 6 верасня Вярхоўным Саветам СССР незалежнасці Літвы. У кастрычніку старшыня Вярхоўнага Савета Літвы В. Ландсбергіс наведаў Мінск . Тады ж, 6 кастрычніка, паміж Беларуссю і Літвой была падпісана Дэкларацыя аб прынцыпах добрасуседскіх адносін . Афіцыйнае ж узаемнае прызнанне адбылося ў снежні 1991 г. пасля завяршэння распаду СССР. 20 снежня Вярхоўны Савет Літвы прызнаў незалежнасць Рэспублікі Беларусь, а 27 снежня Вярхоўны Савет Беларусі прызнаў незалежнасць Літоўскай Рэспублікі. Аднак дыпламатычныя адносіны паміж дзвюмя краінамі былі ўсталяваны толькі праз год — адпаведнае пагадненне было падпісана ў Мінску 30 снежня 1992 г. У 1993 г. былі адчынены літоўскае Пасольства ў Мінску і беларускае Пасольства ў Вільнюсе.\nІснуюць супярэчлівыя ацэнкі развіцця беларуска-літоўскіх адносін у першай палове 1990-х гг. А. Ціхаміраў, напрыклад, падкрэслівае асаблівую інтэнсіўнасць палітычных кантактаў дзвюх дзяржаў у гэты перыяд: кіраўнікі ўрадаў, міністры і прадстаўнікі міністэрстваў абедзвюх краін фактычна знаходзіліся ў рэжыме «пастаяннага дыялогу», а беларускія парламентарыі часта сустракаліся са сваімі літоўскімі калегамі, як у двухбаковым, так і ў шматбаковым фармаце . А. Грыцюс, наадварот, адзначае, што да 1994 г. двухбаковыя адносіны не вызначаліся ні асаблівымі дасягненнямі, ні інтэнсіўнасцю, бо абедзве дзяржавы ў гэты час былі засяроджаны на вырашэнні больш важных знешнепалітычных задач [3, с. 153]. Сапраўды, у дадзены перыяд перад дыпламатыяй Беларусі і Літвы стаялі важныя задачы замацавання іх статусу на міжнароднай арэне праз усталяванне і развіццё сувязей з уплывовымі краінамі і міжнароднымі арганізацыямі Еўропы і свету. Таму адносіны з суседзямі па постсавецкай прасторы часова адышлі на другі план. Акрамя таго, як адзначаюць абодва даследчыкі, адносіны Беларусі і Літвы ўскладніліся ўзнікненнем спрэчак па некаторых пытаннях. Па-першае, гэта былі спрэчкі наконт прыналежнасці некаторых транспартных і гаспадарчых аб’ектаў савецкай спадчыны, якія тэрытарыяльна знаходзіліся ў межах адной рэспублікі, але адміністратыўна падпарадкоўваліся ведамствам другой. З-за гэтых спрэчак нават было адкладзена больш як на два гады падпісанне падрыхтаванага яшчэ ў 1992 г. тэкста Дамовы аб дабрасуседстве і супрацоўніцтве паміж Беларуссю і Літвой . Па-другое, нават традыцыйна добрыя стасункі з літоўскай палітычнай элітай уплывовага на той час апазіцыйнага беларускага руху БНФ сталі больш стрыманымі. Як адзначае А. Грыцюс, гэта было абумоўлена распачатымі спрэчкамі аб тым, хто мае больш правоў на агульную культурна-гістарычную спадчыну Вялікага княства Літоўскага і выказанымі некаторымі прадстаўнікамі БНФ прэтэнзіямі на Вільнюс [3, с. 154].\nІ ўсё ж варта адзначыць, што ў 1991—1994 гг. прадстаўнікі вышэйшага кіраўніцтва літоўскай дзяржавы чатыры разы наведвалі Беларусь. Першым у кастрычніку 1991 г. Мінск наведаў старшыня Вярхоўнага Савета Літвы В. Ландсбергіс. А у снежні 1992 г. адбыўся візіт выконваючага абавязкі Прэзідэнта Літвы А. Бразаўскаса. У ліпені 1994 г. ён зноў прыязджаў у Мінск ужо ў пасадзе Прэзідэнта Літвы, каб прыняць удзел у святкаванні 50-годдзя вызвалення тэрыторыі Беларусі ад нямецкай акупацыі. У тым жа годзе Мінск наведаў і старшыня літоўскага Сейма, які прымаў удзел у цырымоніі інаўгурацыі Прэзідэнта Беларусі А. Лукашэнкі [3, с. 154]. Што тычыцца візітаў з беларускага боку, няма ніякіх звестак аб наведванні Літвы ў гэты перыяд прадстаўнікамі вышэйшага кіраўніцтва Беларусі.\nПачатак прэзідэнцтва А. Лукашэнкі ў Беларусі знаменаваў паляпшэнне беларуска-літоўскіх адносін. Восенню 1994 г. Беларусь пайшла на саступкі літоўскаму боку ў тэрытарыяльна-маёмасным пытанні — адмовілася ад ранейшых патрабаванняў кампенсацыі за саступку літоўскаму боку чыгуначнай станцыі Гадуцішкі, якая знаходзілася на тэрыторыі Літвы, але ведамасна падпарадкоўвалася беларускай чыгунцы. Гэта паскорыла падпісанне двух вельмі важных для развіцця беларуска-літоўскіх адносін пагадненняў: дамовы «Аб дабрасуседстве і супрацоўніцтве» і «Аб дзяржаўнай мяжы паміж Рэспублікай Беларусь і Літоўскай Рэспублікай». Абедзве дамовы былі падпісаны 6 лютага 1995 г. падчас візіта А. Лукашэнкі ў Вільнюс [гл.: 21].\nАднак ужо ў 1996 г. пазітыўная дынаміка палітычных стасункаў пайшла на спад. Гэта было абумоўлена насцярожанай рэакцыяй літоўскага боку на правядзенне ў Беларусі канстытуцыйнага рэферэндуму і роспуск Прэзідэнтам Вярхоўнага Савета 13-га склікання. 20 лістапада па ініцыятыве Прэзідэнта Польшчы А. Квасьнеўскага была прынята сумесная заява прэзідэнтаў Польшчы, Літвы і Украіны з выказваннем занепакоенасці развіццём палітычнай сітуацыі ў Беларусі і заклікам да вырашэння палітычнага крызіса канстытуцыйным шляхам, прытрымліваючыся правоў чалавека і грамадзянскіх свабод у адпаведнасці з усеагульнымі міжнароднымі нормамі і ўніверсальнымі прынцыпамі дэмакратыі . Акрамя таго, услед за польскім Сеймам занепакоенасць развіццём сітуацыі ў Беларусі выказалі і літоўскія парламентарыі. У сакавіку 1997 г. віцэ-спікер Сейма Літвы А. Кубілюс заявіў, што ў літоўскіх парламентарыяў няма партнераў у Беларусі. Пры гэтым літоўскі бок дэманстраваў падтрымку беларускай апазіцыі і ахвотна прымаў у сабе яе прадстаўнікоў. Так, вясной 1997 г. Літву наведаў старшыня рады БНФ З. Пазняк, які заклікаў літоўскіх палітыкаў аказаць уціск на кіраўніцтва Беларусі [3, с. 155].\nТым не менш, адносіны Беларусі і Літвы не дасягнулі такой напружанасці, як адносіны Беларусі і Польшчы. Больш за тое, падчас прэзідэнцтва А. Бразаўскаса, які быў лідэрам «левых» палітычных сіл (у асноўным, з былых камуністаў), Літва не толькі не падтрымлівала жорсткай палітычнай лініі ў адносінах Беларусі, але і імкнулася выступіць у ролі пасярэдніка паміж ёй і еўрапейскімі структурамі. Так, на саміце АБСЕ ў Лісабоне, які адбыўся ў снежні 1996 г., А. Бразаўскас сустрэўся з А. Лукашэнкам і абмеркаваў з ім перспектывы развіцця беларуска-літоўскіх адносін у новых умовах. А літоўскі пасол у Беларусі В. Баўбліс адзначаў у якасці пазітыўнага фактару развіцця двухбаковых адносін тое, што афіцыйны Мінск, у адрозненні ад беларускай апазіцыі, не падвяргае сумневу тэрытарыяльную цэласнасць Літвы. Таму напачатку 1997 г., як адзначае А. Ціхаміраў, у беларускіх афіцыйных СМІ нават выказваліся спадзяванні на поўнае прызнанне Літвой тых палітычных змен, што адбыліся ў краіне пасля рэферэндуму. А ў лютым 1997 г. у інтэрв’ю газеце «Эха Літвы» А. Лукашэнка заявіў, што няма ніякага пагаршэння беларуска-літоўскіх адносін [гл.: 21]. Каб не абвастраць гэтыя адносіны беларускае кіраўніцтва праігнаравала заклік прадстаўнікоў КПБ паставіць перад літоўскім бокам пытанне аб спыненні «ганебнага судзілішча» над былымі кіраўнікамі савецкай Літвы М. Буракявічусам і Ю. Ермалавічусам [гл.: 21], абвінавачанымі ў спробе дзяржаўнага перавароту ў Літве і незаконным выкарыстанні ўзброеных сіл супраць мірнага насельніцтва, што прывяло да чалавечых ахвяр у студзені 1991 г. (абодва былі затрыманы на тэрыторыі Беларусі і выдадзены Літве ў 1994 г.).\nНават на міжнароднай арэне ў гэты час Літва прымала пэўныя захады, каб прадухіліць ізаляцыю Беларусі і паслабіць уціск на яе кіраўніцтва. Напрыклад, у красавіку 1997 г. на пасяджэнні Балтыйскай асамблеі, у якую ўваходзяць Літва, Латвія і Эстонія, прапанова крытычнай рэзалюцыі па сітуацыі ў Беларусі была адхілена са спасылкай на тое, што гэта будзе ўмяшальніцтвам ва ўнутраныя справы нашай краіны. А ўлетку таго ж года А. Бразаўскас накіраваў беларускаму Прэзідэнту афіцыйнае запрашэнне на міжнародную канферэнцыю «Суіснаванне народаў і добрасуседскія адносіны», якая мела адбыцца ў Вільнюсе ў верасні 1997 г. на ўзроўні кіраўнікоў дзяржаў. Такі крок літоўскага прэзідэнта выклікаў шмат крытыкі як ў іншых еўрапейскіх краінах, так і ў самой Літве. Напрыклад, старшыня Сейма В. Ландсбергіс засцерагаў, што беларускае кіраўніцтва можа расцаніць запрашэнне на афіцыйную сустрэчу кіраўнікоў дзяржаў Цэнтральнай і Усходняй Еўропы як міжнародную легітымацыю сваіх дзеянняў, і таму прапанаваў паставіць умовай удзелу беларускага Прэзідэнта ў канферэнцыі дэмакратызацыю і змякчэнне яго палітыкі ў дачыненні палітычных апанентаў [гл.: 21]. Аднак А. Бразаўскас не стаў ні адклікаць запрашэнне, ні выстаўляць Беларусі дадатковыя ўмовы ўдзелу, матывуючы гэта жаданнем зацікавіць А. Лукашэнку ў вяртанні Беларусі на шлях дэмакратычных рэформ. Але, па словах латвійскага Прэзідэнта Г. Улманіса, якія прыводзіць у сваім артыкуле Н. Халімановіч, выканаць гэтую задачу ў Бразаўскаса не атрымалася [23, с. 59]. Не атрымалася падчас беларуска-літоўскіх перамоў на канферэнцыі дасягнуць адчувальнага прагрэсу і па такіх значных пытаннях двухбаковых адносін, як падпісанне пагаднення аб рэадміссіі нелегальных мігрантаў (на чым асабліва настойваў літоўскі бок), вызначэнне ўмоў экспарту літоўскай электраэнэргіі ў Беларусь, транзіту беларускіх грузаў праз клайпедскі порт і літоўскую тэрыторыю ў Калінінградскую вобласць Расіі, а таксама літоўскага транзіту праз тэрыторыю Беларусі [1, с. 155]. Тым не менш, на заключнай прэс-канферэнцыі па выніках Віленскага саміту, А. Бразаўскас заявіў, што палітычная сітуацыя ў Беларусі з’яўляецца яе ўнутранай справай і што, паколькі ў бліжэйшыя гады Літве так ці інакш прыйдзецца мець справы з А. Лукашэнкам, ён збіраецца і надалей запрашаць беларускага прэзідэнта на сустрэчы кіраўнікоў дзяржаў Цэнтральнай і Усходняй Еўропы, каб прыклад гэтых краін пераканаў яго ў неабходнасці ісці шляхам дэмакратыі [гл.: 21].\nПа выніках прэзідэнцкіх выбараў у Літве ў лютым 1998 г. А. Бразаўскаса змяніў на пасадзе кіраўніка краіны В. Адамкус, якога падтрымлівалі «правыя» і права-цэнтрысцкія партыі. Гэты палітык, відавочна, не меў аніякіх сімпатый да савецкага мінулага, якое ўхвалялася ў Беларусі, — ў 1940-я гг. ён быў удзельнікам узброенага антысавецкага супраціўлення ў Літве, потым эмігрыраваў у Амерыку, дзе напрацягу некалькіх дзесяцігоддзяў узначальваў розныя арганізацыі літоўскіх эмігрантаў, а таксама некаторы час быў удзельнікам рэспубліканскай партыі ЗША. Таму, хаця у адным з першых сваіх інтэрв’ю пасля абрання Прэзідэнтам В. Адамкус заявіў, што адносіны Літвы з Беларуссю «былі і будуць карэктнымі» , было відавочна, што новы літоўскі лідэр будзе праводзіць больш стрыманую і скаардынаваную з заходнімі краінамі палітыку ў дачыненні Беларусі, чым яго папярэднік. Паніжэнне ўзроўню адносін Літвы з Беларуссю можна патлумачыць не толькі суб’ектыўным, але і аб’ектыўнымі фактарамі. Як вядома, адной з галоўных мэт літоўскай знешняй палітыкі ў гэты перыяд было ўступленне ў Еўрасаюз. Аднак па выніках Люксембургскага саміту ЕС 1997 г. Літва з-за недастатковых паказчыкаў развіцця і рэфармавання эканомікі не патрапіла ў лік першачарговых кандыдатаў на ўступленне. Таму цалкам зразумелым было імкненне літоўскага кіраўніцтва палепшыць шансы сваёй краіны на прыняцце ў ЕС, кампенсуючы эканамічнае адставанне палітычнай лаяльнасцю і дэманстрацыяй адданасці заходнім дэмакратычным каштоўнасцям, у тым ліку і праз далучэнне да агульнай палітычнай лініі Брюсэля ў дачыненні Беларусі.\nЯшчэ адным фактарам, які відавочна не спрыяў пацяпленню літоўска-беларускіх адносін, была занепакоенасць Літвы актывізацыяй беларуска-расійскага збліжэння, асабліва ў ваеннай сферы. Н. Халімановіч прыводзіць словы В. Ландсбергіса, які заклікаў Захад «выказаць больш заклапочанасці» наконт магчымага аб’яднання Беларусі і Расіі і з’яўлення ля літоўскай мяжы буйных ваенных злучэнняў, здольных аказваць уціск не толькі на Літву, але і на ўвесь Балтыйскі рэгіён [22, с. 59]. У гэтай сувязі незадаволенасць Літвы выклікала ўмова Беларусі, што яна падпіша пагадненне аб рэадміссіі толькі тады, калі да яго далучыцца Расія, і замаруджванне тэмпаў дэмаркацыі дзяржаўнай мяжы на ўчастку выдзеленым Беларусі (якое беларускі бок тлумачыў недахопам фінансавых сродкаў) [1, с. 155]. Бо літоўскія палітыкі добра ведалі тактыку Расіі па зацягванні перамоў аб вырашэнні памежных пытанняў з Прыбалтыйскімі краінамі з мэтай перашкодзіць іх уступленню ў НАТА.\nЗа ўвесь час свайго прэзідэнцтва (1998—2009 гг. з невялікім перапынкам у 2003—2004 гг.) В. Адамкус толькі аднойчы сустрэўся з А. Лукашэнкам — 12 лістапада 1998 г. на кантрольна-прапускным пункце беларуска-літоўскай дзяржаўнай мяжы Каменны Лог — Мядзінінкай. У распаўсюджаным па выніках перамоў двух прэзідэнтаў сумесным паведамленні для прэсы былі, галоўным чынам, агульныя фармуліроўкі пра абмен інфармацыяй аб эканамічным і палітычным становішчы ў абедзвюх краінах і абмеркаванне пытання двухбаковых адносін і рэгіянальнага супрацоўніцтва . Было пацверджана імкненне развіваць адносіны дзвюх краін на падставе Дамовы аб добрасуседстве і супрацоўніцтве 1995 г. Прэзідэнты пагадзіліся з мэтазгоднасцю развіцця супрацоўніцтва ў такіх сферах, як навучанне і падрыхтоўка дзяржаўных і муніцыпальных службоўцаў у галіне грамадскага кіравання; пашырэнне кантактаў грамадзян, моладзі, няўрадавых арганізацый і СМІ; развіццё гандлёва-эканамічных сувязей на прынцыпах рынкавай эканомікі і ўзаемнай карысці; транспартныя перавозкі і супрацоўніцтва ў транспартнай галіне, а таксама ахова навакольнага асяроддзя. Акрамя таго, прэзідэнты выказалі зацікаўленасць у хутчэйшым завяршэнні дэмаркацыі беларуска-літоўскай мяжы і развіцці памежнай інфраструктуры з мэтай павелічэння яе прапускных магчымасцяў і стварэння належнай сістэмы кантролю на мяжы .\nТакім чынам, спадзяванні, што гэтая сустрэча надасць новы імпульс беларуска-літоўскім адносінам, аказаліся марнымі. Яе вынікі, наадварот, засведчылі іх абмежаванне. Фактычна з сустрэчы прэзідэнтаў на КПП Каменны Лог — Мядзінінкай пачаўся новы этап у беларуска-літоўскіх адносінах, які можна ўмоўна назваць перыядам іх «прагматызацыі», — калі палітычныя кантакты паступова зводзяцца амаль да нуля і павестка двухбаковага ўзаемадзеяння складаецца амаль выключна з эканамічных пытанняў, кансультацыі па якіх вядуцца на ўзроўні асобных міністэрстваў і ведамстваў. Пасля яе кантакты на вышэйшым узроўні (кіраўнікі дзяржаў) спыніліся на 11 гадоў.\nКолькасць кантактаў на іншых узроўнях таксама паступова змяншалася, і ўсе яны мелі характар не афіцыйных, а працоўных візітаў. Так, у сакавіку 1999 г. адбыўся працоўны візіт у Беларусь міністра замежных спраў Літвы А. Саўдаргаса, падчас якога ён сустрэўся з Прэзідэнтам Беларусі, а таксама кіраўнікамі беларускага ўраду і Міністэрства замежных спраў. Па выніках сустрэчы не было зроблена ніякіх палітычных заяў — адзначалася толькі, што абодва бакі пацвердзілі сваё імкненне да працягу дабрасуседскіх адносін і развіцця супрацоўніцтва ў «ключавых абласцях» . А 22 чэрвеня таго ж года на чале ўрадавай дэлегацыі Літву наведаў з працоўным візітам прэм’ер-міністр Беларусі С. Лінг. Гэты візіт пацвердзіў відавочную перавагу эканомікі ў двухбаковых адносінах, бо акрамя Прэзідэнта Літвы С. Лінг таксама сустрэўся з прадстаўнікамі літоўскага бізнэсу і прыняў удзел у адкрыцці выставы «Дні эканомікі Рэспублікі Беларусь у Літве» . Пасля гэтага кантакты на высокім узроўні (кіраўнікі ўрадаў) таксама спыніліся і ў наступныя пяць гадоў краіны падтрымлівалі сувязі галоўным чынам на ўзроўні міністраў замежных спраў і іх намеснікаў.\nРазвіццё дамоўна-прававой базы\nАдным з першых пытанняў, якое ўзнікла ў павестцы беларуска-літоўскіх адносін, стала дакладнае вызначэнне мяжы паміж дзвюмя краінамі і рэгуляванне перамяшчэння праз яе людзей і грузаў. Таму ўжо 28 красавіка 1992 г. Савет Міністраў Рэспублікі Беларусь прыняў пастанову аб дэлімітацыі і дэмаркацыі межаў Беларусі з Літвой і Латвіяй. У 1993 г. беларуска-літоўскай мяжы быў нададзены статус дзяржаўнай і на ёй уводзіўся мытны кантроль. А з 1994 г. паміж дзвюмя краінамі пачаў дзейнічаць візавы рэжым . Аднак з-за наяўнасці спрэчак аб маёмасных правах на некаторыя аб’екты савецкай спадчыны (чыгуначная станцыя «Гадуцішкі», «Аб’ект 500», ГЭС «Дружба народов») падпісанне міждзяржаўнай дамовы «Аб беларуска-літоўскай дзяржаўнай мяжы» гэтак сама, як і падрыхтаванай яшчэ ў 1992 г. дамовы «Аб добрасуседстве і супрацоўніцтве», зацягнулася больш як на два гады — абедзве дамовы былі падпісаны падчас першага візіту ў Вільнюс Прэзідэнта Беларусі А. Лукашэнкі 6 лютага 1995 г. . А 18 ліпеня таго ж года было падпісана міжурадавае пагадненне аб пунктах пропуску праз дзяржаўную мяжу Беларусі і Літвы . У адпаведнасці з падпісанай дамовай у якасці дзяржаўнай мяжы паміж Беларуссю і Літвой была прынята ўсталяваная ў савецкія часы мяжа паміж Літоўскай і Беларускай ССР. Аднак у час існавання СССР гэтая мяжа мела толькі адміністратыўнае значэнне і не была дакладна вызначана на мясцовасці. Таму перад краінамі паўстала задача яе дэмаркацыі. Для яе правядзення, згодна другога артыкула дамовы , была створана двухбаковая камісія. У лістападзе 1995 г. бакі ўзгаднілі дэмаркацыйныя карты, і ў чэрвені 1997 г. пачалася працэдура дэмаркацыі беларуска-літоўскай мяжы. Напачатку жніўня 1999 г. літоўскі бок абвясціў, што ён завершыў працу па дэмаркацыі дзяржаўнай мяжы з Беларуссю ў сваёй зоне адказнасці — усталяваў усе запланаваныя 650 памежных знакаў. Беларускі ж бок на той момант усталяваў толькі 55 знакаў і, спасылаючыся на недахоп сродкаў, абвясціў аб намеры завершыць працу па дэмаркацыі дзяржаўнай мяжы з Літвой на сваім участку толькі ў 2003 г. .\nЗгаданыя пытанні аб падзеле атрыманай у спадчыну ад СССР маёмасці, правы на якую аспрэчвалі абедзве краіны, былі канчаткова вырашаны напачатку 1995 г. Яшчэ 22 студзеня 1993 г. у Мінску было падпісана шматбаковае пагадненне паміж дзяржавамі, што з’явіліся на постсавецкай прасторы, у тым ліку Беларуссю і Літвой, «Аб падзеле інвентарных паркаў грузавых вагонаў і кантэйнераў былога Міністэрства шляхоў зносін СССР...» . А 6 лютага 1995 г. у Вільнюсе было падпісана міжурадавае пагадненне «Аб "Аб’екце 500" і ГЭС "Дружба народаў"», якое зафіксавала значныя саступкі з беларускага боку .\nВялікае значэнне для развіцця адносін дзвюх краін мела стварэнне прававой базы беларуска-літоўскага эканамічнага супрацоўніцтва. Складалася яна, галоўным чынам з міжурадавых пагадненняў. Ужо 23 снежня 1992 г. паміж урадамі Беларусі і Літвы было падпісана пагадненне «Аб супрацоўніцтве у галіне стандартызацыі, метралогіі і сертыфікацыі», 30 чэрвеня 1993 г. — «Аб міжнародных аўтамабільных зносінах», 13 снежня 1994 г. — «Аб гандлёвым і эканамічным супрацоўніцтве», а 18 ліпеня 1995 г. — «Аб пазбяганні двайнога падаткаабкладання і папярэджанні ўхілення ад выплаты падаткаў у дачыненні падаткаў на даходы» . На падставе пагаднення «Аб гандлёвым і эканамічным супрацоўніцтве» была створана Двухбаковая беларуска-літоўская камісія па гандлёвым і эканамічным супрацоўніцтве, якая на рэгулярнай аснове разглядае пытанні не толькі ўзаемнага гандлю, але і супрацоўніцтва ў галіне інвестыцый, транспарту, транзіту, энергетыкі, турызму і ўзаемадзеяння на ўзроўні рэгіёнаў . Нарэшце 5 сакавіка 1999 г. падчас візіту ў Беларусь міністра замежных спраў Літвы А. Саўдаргаса было падпісана міжурадавае пагадненне «Аб садзейнічанні ажыццяўленню і абароне інвестыцый». Гэта пагадненне заклала базу для даволі актыўнага прытоку літоўскіх інвестыцый у пэўныя сектары беларускай эканомікі на працягу наступнага дзесяцігоддзя і стварэння ў Літве тавараправодных сетак беларускіх вытворцаў. Дамаўляючыеся бакі ўводзілі адносна інвестыцый адзін аднаго на сваёй тэрыторыі рэжым найбольшага спрыяння (арт. 3), вызначалі парадак кампенсацыі страт (арт. 4) і вырашэння спрэчных пытанняў (арт. 8—9) .\nЯшчэ адным важным напрамкам ужо ў пачатку развіцця беларуска-літоўскіх адносін стала ўзаемадзеянне па прававых і сацыяльных пытаннях. Так, 20 кастрычніка 1992 г. у Вільнюсе была падпісаная міждзяржаўная дамова аб прававой дапамозе і прававых дачыненнях па грамадзянскіх, сямейных і ўгалоўных справах , 16 ліпеня 1993 г. — міжведамаснае пагадненне аб супрацоўніцтве міністэрстваў унутраных спраў абедзвюх краін , а 14 красавіка 1994 г. — міждзяржаўнае пагадненне паміж Рэспублікай Беларусь і Літоўскай Рэспублікай аб гарантыях правоў грамадзян у галіне пенсійнага забеспячэння разам з заключным пратаколам да яго . 12 ліпеня 1996 г. у Вільнюсе былі падпісаны адразу тры беларуска-літоўскіх дакументы ў гэтай сферы: міждзяржаўная дамова аб узаемнай перадачы асобаў, асуджаных да пазбаўлення волі для адбыцця пакарання і асобаў, у дачыненні якіх скарыстаны прымусовыя меры медыцынскага характару , міжурадавае пагадненне аб супрацоўніцтве ў барацьбе з парушэннямі мытнага заканадаўства  і міжурадавае пагадненне аб часовай працоўнай дзейнасці грамадзян . Нарэшце, 4 лютага 1999 г. у Мінску была падпісана міждзяржаўная дамова «Аб сацыяльным забеспячэнні» .\nПэўнае развіццё ў 1990-я гады атрымала і міжведамаснае супрацоўніцтва дзвюх краін. Так, 6 красавіка 1993 г. паміж міністэрствамі сувязі і інфарматыкі Рэспублікі Беларусь і Літоўскай Рэспублікі было заключана пагадненне аб супрацоўніцтве ў пытаннях сувязі . У ліпені 1995 г. і ў жніўні 1999 г. былі падпісаны пагадненні паміж нацыянальнымі банкамі Беларусі і Літвы аб арганізацыі ўзаемных разлікаў [17; 18]. А 11 снежня 1997 г. у Мінску было заключана пагадненне паміж Міністэрствам адукацыі Рэспублікі Беларусь і Міністэрствам адукацыі і навукі Літоўскай Рэспублікі аб супрацоўніцтве ў галіне адукацыі .\nРазвіццё эканамічных стасункаў\nПасля распаду Савецкага Саюза працяг гаспадарчых сувязей паміж Беларуссю і Літвой у тых формах, у якіх яны існавалі раней, быў немагчымы. Таму ў пачатку 1990-х гг. пачаўся пошук новых шляхоў эканамічнага ўзаемадзеяння, які аказаўся даволі цяжкім і складаным. Так, у сакавіку 1993 г. было падпісана двухбаковае пагадненне аб вольным гандлі, якое, аднак, засталося нездзяй-\nсняльным. Больш паспяховым прыкладам развіцця эканамічных сувязей можна назваць стварэнне ў 1994 г. Двухбаковай беларуска-літоўскай камісіі па гандлёва-эканамічным супрацоўніцтве і яе далейшую працу.\nГалоўнай сферай эканамічнага ўзаемадзеяння Беларусі і Літвы ў 1990-я гг., бязумоўна, з’яўляўся гандаль. У гэтым артыкуле прааналізавана статыстыка беларуска-літоўскага гандлю, пачынаючы з 1995 г., бо аўтар не здолеў знайсці сістэмна апублікаваных дадзеных знешнегандлёвай статыстыкі за ранейшыя гады. Верагода, гэта звязана з тым, што Беларусь перайшла на распрацаваную арганізацыяй Сусветнага Банка стандартызаваную методыку разліку знешнегандлёвай статыстыкі, прынятую зараз у большасці краін свету, толькі ў сярэдзіне дзесяцігоддзя. Гэтымі ж абставінамі, пэўна, тлумачыцца і вельмі значнае разыходжанне лічбаў, якія прыводзяцца ў інфармацыйных матэрыялах Міністэрства замежных спраў Беларусі са спасылкай на Міністэрства статыстыкі і аналізу Рэспублікі Беларусь і ў артыкуле А. Грыцюса са спасылкай на Дэпартамент статыстыкі Літоўскай Рэспублікі. Так, калі па матэрыялах Міністэрства замежных спраў Беларусі аб’ём двухбаковага гандлю ў 1996 г. склаў 298,8 млн дол. ЗША, а беларускі імпарт з Літвы — 153,4 млн дол. (гл. табліцу), то А. Грыцюс прыводзіць за гэты год лічбы ў 450 і 342 млн дол. ЗША адпаведна [3, с. 154]. Тым не менш, і беларуская статыстыка, і высновы А. Грыцюса сведчаць аб аднолькавых тэндэнцыях развіцця беларуска-літоўскага гандлю ў сярэдзіне 1990-х гг. — паступовым павелічэнні таваразвароту за кошт росту літоўскага экспарту ў Беларусь.\nДынаміка асноўных паказчыкаў беларуска-літоўскага гандлю, млн дол. ЗША\nК р ы н і ц а: .\nЗыходзячы з дадзеных беларускай афіцыйнай статыстыкі, адзначым, што з 1995 па 1998 г. беларуска-літоўскі таваразварот штогадова павялічваўся на 20—35 млн дол. ЗША. Пры гэтым знешнегандлёвае сальда было адмоўным для Беларусі, бо рост таваразвароту дасягаўся за кошт штогадовага павышэння беларускага імпарту з Літвы на 35—38 млн дол. пры зніжэнні беларускага экспарту ў гэтую краіну. Тэндэнцыя пачала змяняцца толькі ў 1998 г., калі рост літоўскага экспарту запаволіўся, а беларускі экспарт у Літву, наадварот, упершыню павялічыўся больш як на 20 млн дол. У наступным 1999 г. гэтая тэндэнцыя яшчэ больш узмацнілася: беларускі экспарт у Літву працягваў расці амаль тымі ж тэмпамі, а літоўскі ў Беларусь, наадварот, скараціўся больш чым удвая. Гэта прывяло, з аднаго боку, да скарачэння двухбаковага таваразвароту амаль на 88 млн дол. ЗША, а з іншага — ўпершыню для Беларусі ўсталявалася станоўчае знешнегандлёвае сальда з Літвой у памеры 71,2 млн дол. ЗША. Аднак, нягледзячы на агульную тэндэнцыю да павелічэння беларуска-літоўскага таваразвароту, доля Літвы ў агульным аб’ёме знешнегандлёвага таваразвароту Беларусі няўхільна памяншалася — з 2,55 % у 1995 г. да 2,20 % у 1999 г. [2, с. 67].\nНа працягу 1990-х гг. адбыліся пэўныя змены ў таварнай структуры беларуска-літоўскага гандлю, абумоўленыя рэструктурызацыяй ці заняпадам некаторых галін вытворчасці ў працэсе пераходу да рынкавых адносін. Аднак у другой палове 1990-х гг. ужо можна яскрава вылучыць прыярытэтныя накірункі ўзаемнага гандлю. Аснову беларускага экспарту ў Літву складалі нафтапрадукты (19,6 % у 1997 г., 29,1 % — у 1999 г., 59,9 % — у 2000 г.), прадукцыя хімічнай прамысловасці (каля 20 % штогадова), а таксама трактары і грузавыя аўтамабілі, якія з-за свайго невысокага кошту доўгі час паспяхова канкурыравалі на літоўскім рынку з больш дарагімі заходнімі аналагамі, бо Літва, у адрозненні ад Польшчы, не ўводзіла ў 1990-х гг. абмежавальных пошлін на прадукцыю беларускага машынабудавання . Беларускі імпарт з Літвы ў асноўным складаўся з прадукцыі сельскай гаспадаркі (карма для жывёлагадоўлі, пшаніца) і харчовай прамысловасці, а таксама тыпаграфскай фарбы і электраэнэргіі з Ігналінскай АЭС.\nНарэшце трэба адзначыць і такі значны для эканамічнага развіцця абедзвюх краін напрамак супрацоўніцтва, як транзіт. Для Беларусі, якая не мае ўласнага выхаду да мора, Літва з яе Клайпедскім портам уяўляе самы кароткі шлях да марскіх камунікацый. Як адзначае А. Грыцюс са спасылкай на Дэпартамент статыстыкі Літоўскай Рэспублікі, у 1994—1996 гг. транзіт беларускіх грузаў праз Клайпедскі порт павялічыўся амаль у 10 разоў [3, c. 155]. І хаця ў наступным годзе гэтая тэндэнцыя пачала змяняцца, Клайпеда заставалася важным пунк-\nтам транзіту беларускага экспарту, асабліва нафтапрадуктаў, паспяхова канкурыруючы з латвійскім Вентспілсам. У сваю чаргу, праз Беларусь праходзілі асноўныя транзітныя патокі грузаў з Літвы ў Расію і Украіну. І калі Беларусь мела магчымасць лёгка манеўрыраваць, пераразмяркоўваючы свае транзітныя патокі ў пошуках найбольш спрыяльных умоў паміж партамі Літвы і Латвіі, пераразмеркаванне літоўскага транзіта ў адпаведныя краіны праз тэрыторыю Латвіі і Польшчы патрабавала дадатковых затрат, на якія літоўскі бок не жадаў ісці без асаблівай неабходнасці.\nТакім чынам, на працягу 1990-х гг. беларуска-літоўскія адносіны прайшлі тры стадыі развіцця. Канец 1991 — сярэдзіна 1994 г. — гэта пачатак двухбаковых адносін, перыяд актыўных, але не вельмі прадуктыўных палітычных кантактаў на розных узроўнях і ў розных фарматах. Прававая база двухбаковых стасункаў развівалася досыць марудна. Асноўныя дамоўленасці ў гэты час былі дасягнуты ў галіне прававой дапамогі і пенсійнага забеспячэння, аўтамабільных перавозак, стандартызацыі, метралогіі і сертыфікацыі. Вырашэнне пытанняў прававога забеспячэння эканамічных сувязей сутыкалася з пэўнымі цяжкасцямі, аб чым сведчыць правал пагаднення аб вольным гандлі. «Прабуксоўвала» і заключэнне дамовы аб дзяржаўнай мяжы. Згаданыя негатыўныя тэндэнцыі былі абумоўлены не столькі наяўнасцю спрэчных пытанняў у двухбаковых адносінах, колькі засяроджанасцю знешнепалітычных намаганняў абедзвюх краін на развіцці сувязей з больш прыярытэтнымі партнёрамі. Што тычыцца ўзаемнага гандлю, аўтар, на жаль, не знайшоў у афіцыйных крыніцах статыстычных звестак за гэты перыяд. Але агульны аналіз эканамічнай сітуацыі на постсавецкай прасторы, якая ў пачатку 1990-х гг. характарызавалася распадам старых сувязей, што існавалі ў межах савецкай сістэмы, і крызісам узаемных разлікаў пасля ўвядзення постсавецкімі краінамі нацыянальных валют, дазваляе меркаваць, што ён меў тэндэнцыю да скарачэння. На ўздыме быў бадай што толькі мелкі чаўночны гандаль, якому да 1994 г. спрыяла і адсутнасць паміж Беларуссю і Літвой візавага рэжыму.\nДругі этап — сярэдзіна 1994 — пачатак 1998 г. Гэта быў час адноснага збліжэння дзвюх краін і актывізацыі іх узаемадзеяння, у тым ліку і кантактаў на вышэйшым узроўні. Дадзены перыяд у сваю чаргу падзяляецца яшчэ на дзве стадыі: да правядзення ў Беларусі канстытуцыйнага рэферэндуму 1996 г. і пасля яго. На першай з іх станоўчая дынаміка двухбаковых стасункаў вызначалася, галоўным чынам, унутранымі фактарамі; на другой — наадварот, вызначальнымі становяцца фактары міжнародныя, такія як пагаршэнне адносін паміж Захадам і Беларуссю і імкненне Літвы выступіць у якасці пасярэдніка паміж імі. У гэты час былі вырашаны спрэчныя пытанні і закладзены добрыя асновы далейшага супрацоўніцтва. Акрамя падпісання базавых для двухбаковых адносін дамоў аб дзяржаўнай мяжы і аб добрасуседстве пачала актыўна развівацца дамоўна-прававая база ў галіне эканомікі, значна пашырылася база супрацоўніцтва ў барацьбе з правапарушэннямі і міжведамаснае супрацоўніцтва. Прычым пераважная колькасць дакументаў была заключана на працягу першай стадыі гэтага этапа. Ва ўзаемным гандлі ўвесь другі этап вызначаўся агульнай тэндэнцыяй да павелічэння тавара-\nзвароту за кошт росту літоўскага экспарту ў Беларусь. Беларускі экспарт у Літву, наадварот, увесь час (хоць і нязначна) скарачаўся.\nНарэшце, з 1998 г. пачалось паступовае згортванне палітычных кантактаў і паніжэнне іх ўзроўню. Надышоў працяглы перыяд «прагматычнага дыялогу», альбо «эканамізацыі» двухбаковых адносін. Аб гэтым сведчыць і развіццё дамоўна-прававой базы — ўсе заключаныя ў гэты час дамовы і пагадненні так ці інакш тычыліся эканамічных пытанняў, а новым важным момантам стала стварэнне прававой базы для ўзаемных інвестыцый.\n1. Белорусско-литовские отношения: справка // Текущий архив Министерства иностранных дел Республики Беларусь.\n2. Внешняя торговля Республики Беларусь. 1995—2000 годы: стат. сб. — Минск, 2001. — 374 с.\n3. Грицюс, А. Влияние «белорусского фактора» на внешнюю политику Литвы и стабильность в Балтийском регионе / А. Грицюс // Белоруссия на перепутье. — М.: Москов. центр Карнеги, 1998. — С. 139—162.\n4. Двусторонние отношения [Электронный ресурс] // Посольство Республики Беларусь в Литовской Республике. — Режим доступа: <http://lithuania.mfa.gov.by/rus/new_page_80/>. — Дата доступа: 14.01.2013.\n5. Двусторонняя Белорусско-Литовская комиссия по торговому и экономическому сотрудничеству [Электронный ресурс] // Министерство экономики Республики Беларусь. — Режим доступа: <http://www.economy.gov.by/ru/f_economic/rabota_sovmestnyh_komissij/bilateral-belarusian-lithuanian-commission>. — Дата доступа: 12.03.2013.\n6. Договор между Республикой Беларусь и Литовской Республикой о белорусско-литовской государственной границе от 6 февр. 1995 г. [Электронный ресурс] // КонсультантПлюс: Беларусь. Технология 3000 / ООО «ЮрСпектр», Нац. центр правовой информ. Респ. Беларусь. — Минск, 2013.\n7. Договор между Республикой Беларусь и Литовской Республикой о взаимной передаче лиц, осужденных к лишению свободы, для отбывания наказания и лиц, в отношении которых применены принудительные меры медицинского характера от 12 июля 1996 г. [Электронный ресурс] // Там же.\n8. Договор между Республикой Беларусь и Литовской Республикой о правовой помощи и правовых отношениях по гражданским, семейным и уголовным делам от 20 окт. 1992 г. [Электронный ресурс] // Там же.\n9. Договор между Республикой Беларусь и Литовской Республикой о социальном обеспечении от 4 февр. 1999 г. [Электронный ресурс] // Там же.\n10. Связи Литовской Республики с Республикой Беларусь [Электронный ресурс] // Посольство Литовской Республики в Республике Беларусь. — Режим доступа: <http://by.mfa.lt/index.php?2239009168>. — Дата доступа: 14.01.2013.\n11. Соглашение между Министерством образования Республики Беларусь и Министерством образования и науки Литовской Республики о сотрудничестве в области образования [Электронный ресурс] // КонсультантПлюс: Беларусь. Технология 3000 / ООО «ЮрСпектр», Нац. центр правовой информ. Респ. Беларусь. — Минск, 2013.\n12. Соглашение между правительством Республики Беларусь и Правительством Литовской Республики об «Объекте 500» и ГЭС «Дружба народов» от 6 февр. 1995 г. [Электронный ресурс] // Там же.\n13. Соглашение между правительством Республики Беларусь и Правительством Литовской Республики о временной трудовой деятельности граждан от 12 июля 1996 г. [Электронный ресурс] // Там же.\n14. Соглашение между правительством Республики Беларусь и Правительством Литовской Республики о содействии осуществлению и защите инвестиций от 5 марта 1999 г. [Электронный ресурс] // Там же.\n15. Соглашение между правительством Республики Беларусь и Правительством Литовской Республики о сотрудничестве в борьбе с нарушениями таможенного законодательства от 12 июля 1996 г. [Электронный ресурс] // Там же.\n16. Соглашение между Республикой Беларусь и Литовской Республикой о гарантиях прав граждан в области пенсионного обеспечения от 14 апр. 1994 г. [Электронный ресурс] // Там же.\n17. Соглашение об изменениях Соглашения об организации расчетов между Банком Литвы и Национальным банком Республики Беларусь от 1999 г. [Электронный ресурс] // Там же.\n18. Соглашение об организации расчетов между Банком Литвы и Национальным банком Республики Беларусь от 1995 г. [Электронный ресурс] // Там же.\n19. Соглашение о разделении инвентарных парков грузовых вагонов и контейнеров бывшего МПС СССР между государствами — участниками Содружества, Азербайджанской Республикой, Республикой Грузия, Латвийской Республикой, Литовской Республикой, Эстонской Республикой и их дальнейшем совместном использовании от 22 янв. 1993 г. [Электронный ресурс] // Там же.\n20. Соглашение о сотрудничестве Министерства внутренних дел Республики Беларусь и Министерства внутренних дел Литовской Республики от 16 июля 1993 г. [Электронный ресурс] // Там же.\n21. Тихомиров, А. В. Отношения Беларуси с соседними государствами Центральной и Восточной Европы (Польшей, Литвой, Латвией) в 1991—2001 гг. [Электронный ресурс] // Белорусская цифровая библиотека. — Режим доступа: <http://library.by/portalus/modules/belarus/print.php?subaction=showfull&id=1141347534&archive=1291800676&start_from=&ucat=20&>. — Дата доступа: 12.01.2013.\n22. Халиманович, Н. Д. Белорусско-балтийские отношения в региональном контексте / Н. Д. Халиманович // Белорус. журн. междунар. права и междунар. отношений. — 2003. — № 3. — С. 56—59.\n23. Халиманович, Н. Д. Общая характеристика двухсторонних отношений Беларуси со странами Балтии / Н. Д. Халиманович // Там же. — № 2. — С. 55—60.


Топ 20 iPhone і дадатку і Гульні месяца IPad - Навіны Правіла\nТоп 20 iPhone і дадатку і Гульні месяца IPad\nдоктар Хто: Comic Creator, Dragon Anywhere, Вялікі італьянскі шэф-кухароў, Супер Arc Light, Total War Battles: Каралеўства і многае іншае, каб паспрабаваць на прыладзе АС IOS\nГэты артыкул пад назвай “Топ 20 iPhone і IPad прыкладання і гульні месяцы” была напісана Сцюарт емлесосный, для theguardian.com 1-ага красавіка пятніцу 2016 07.00 Універсальны Глабальныя ЧАС\nАд Доктара Хто італьянскіх кухараў, і Паўднёвай Карэі выжывання жах страчаным шкарпэткі - App Store, безумоўна, з'яўляецца шырокая царква 2016.\nНаш выбар з лепшых новых прыкладанняў і гульняў у гэтым месяцы ўключае ў сябе ўсе вышэйпералічанае, плюс музіцыравання інструменты, рэтра прыгоды падзямелляў, і дадатак, дзе дзеці ацэньваюцца па іх здольнасці капіяваць gurning персанажаў з мультфільма ".\nУсе цэны сапраўдныя на момант напісання, і калі вы бачыце "МАП" гэта азначае, што прыкладанне або гульня выкарыстоўвае ў дадатак куплі. мэта праграмы? Там ёсць асобная штомесячная зводка навін для тых,.\nдоктар Хто: Comic Creator.\nдоктар Хто: Comic Creator (Свабодна + ИПФ)\nНакіраваная на дзяцей, хоць Whovian бацькі будуць мець шмат весялосці з ёй таксама. Гэта дадатак BBC атрымлівае вас стварэння лічбавых коміксаў у галоўнай ролі розных лекараў, кампаньёны і замежнікі, з простым інтэрфейсам і інструмент для стварэння mix'n'match монстра. Fun творчыя гульні для дзяцей (усіх узростаў).\nMiitomo (Свабодна + ИПФ)\nПершае афіцыйнае мабільнае прыкладанне Нінтэнда тут, хоць гэта менш гульні і больш аватараў на аснове сацыяльных прыкладанняў - арыентуючыся на знаёмых персанажаў Mii. стварыць Mii, і адправіць іх у якасці "сацыяльнай сват" сябрам з віктарынамі, міні-гульняў і рэдагавання фатаграфій, пабудаваных у. Незвычайных, але інтрыгуючым.\nDragon Anywhere (Свабодна)\nНядаўна даступны ў Вялікабрытаніі, гэта дадатак дыктоўка Nuance, якая ператварае вашу гаворка ў дакументах, якія захоўваюцца на серверах кампаніі, так што вы можаце атрымаць да іх доступ з розных прылад. Прыкладанне працуе добра - хоць вы будзеце мець патрэбу ў £ 14,99-а-месяц "Цмок ўсюды" падпіска, каб выкарыстоўваць яго пасля першага тыдня.\nSky Kids (Свабодна + падпіска)\nГэта новае прыкладанне Sky для дзяцей у Вялікабрытаніі, аб'ядноўваючы шоў з дзіцячых каналаў ад Cartoon Network да CBeebies, з абяцаньнем эксклюзіўных шоў (новыя эпізоды Morph ўключаны) пазней у гэтым годзе. Будучыню абнаўленне таксама дазволіць бацькам ўсталёўваць абмежаванні часу прагляду.\nКалі ў вас ёсць член сям'і з хваробай Альцгеймера, гэта дадатак варта праверыць. Гэта часткова лесанарыхтоўчую прыкладанне, весці ўлік сваіх успамінаў і паўсядзённай дзейнасці. Вы таксама можаце выкарыстоўваць яго, каб атрымаць апошнія хваробы Альцгеймера, звязаныя навіны, або мець зносіны з камандай Javoo аб сядзелак, калі вам трэба пару дасведчаныя вушы.\nВялікія італьянскія кухары - Рэцэпты (Свабодна)\nЗапуск Вялікі брытанскі шэф-кухароў выпусціла прыкладання, якія паказваюць рэцэпты, ды, вялікія ангельскія кухары. Цяпер ён звяртае сваю ўвагу на італьянцаў. гэта прапановы 118 рэцэпты 26 кухары, ад закусак да дэсертаў. Інструкцыі ясныя і лёгка прытрымлівацца, і ёсць зручны гандлёвы-спіс магчымасцяў для атрымання інгрэдыентаў.\nкаціся (£ 3.99)\nLiine Распрацоўшчык зрабіў музычныя інструменты, выкарыстоўваюцца Daft Punk і Б'ёрк сярод іншых мастакоў, але яго новы IPad прыкладанне для тых, хто. гэта даступны, весела прыкладанне для стварэння электроннай музыкі, што робіць яго лёгка хвастаць разам рытмы і мелодыі, калі ў вас ёсць запасны момант, затым запісваць і дзяліцца імі з іншымі карыстальнікамі.\nNEXAR - А.І. dashcam (Свабодна)\nDashcams да гэтага часу атрымліваюць папулярнасць у апошнія гады, запіс відэа на дарогу наперадзе падчас кіравання, у якасці доказы няшчасных выпадкаў (або падаючыя метэарыты). Nexar разумная ідэя для ператварэння вашага iPhone ў dashcam, хоць варта памятаць, што ўсё, што ён запісвае загружаецца на серверы кампаніі.\nВось цікавая ідэя: дадатак Chatbot на аснове, якая хоча, каб дапамагчы вам з вашымі скаргамі кліентаў-паслуг. Ідэя была ў тым, што вы сказаць яму, што пайшло не так, калі вы мелі справу з канкрэтнай кампаніі - ад турыстычных мітусні і пазнейшых паставак да Выкрутлівы прадукцыі - і апрацоўвае працэс разгляду скаргаў для Вас. Яго ўвага засяроджана на Вялікабрытаніі, ЗША і Канада, хоць ён даступны па ўсім свеце.\nMuvaMoji ад Amber Rose (£ 1.49)\nМадэль Amber Rose нядаўна зрабіў загалоўкі для сваіх адкрыццяў пра былы партнёр Kanye West. Цяпер яна збіраецца галава да галавы з яго жонкай Кім Кардашян на крамы прыкладанняў з дадаткам эмодзи. MuvaMoji ўключае ў сябе сотні выкарыстоўваць у абмен паведамленнямі, у тым ліку - прывітальны крок - поўны раздзел ЛГБТ-тэматычныя смайлікі.\nСупер Arc Light.\nСупер Arc Light (£ 0.79)\nАбвешчаны як "Super Hexagon сустракае Geometry Wars", што павінна даць той, хто ведае, што іх мабільныя гульні падказку, што гэта можа быць даволі цяжка. Гэта робіць яго карысным выклік для аматараў мінімалізму стралялка узлётаў хоць: гэта паторгванне гульні на сваіх лепшых на мабільным прыладзе.\nстрачаныя шкарпэткі: непаслухмяныя Brothers (£ 3.99)\nСтрачаныя шкарпэткі не можа гучаць як самы натхняе прадмет для гульні, але страціў шкарпэткі абсалютная задавальненне. Ён мае ўражлівыя візуальныя эфекты мультыплікацыйным стылі і анімацыі, і 30 вынаходлівыя ўзроўні для запуску, скакаць і галаваломкі свой шлях праз. Гэта можа быць цяжка, але ніколі не становіцца занадта хвалюе.\nбелы дзень (£ 4.99 + ИПФ)\nЯкі час, каб быць жывым, калі вы прыхільнік мабільных рымейкаў паўднёвакарэйскіх выжыванне жахаў камп'ютэрных гульняў ад 2001! Але лічаць, што Снарк, таму што Белы дзень добра каштаваў адраджэння. Гэта сапраўды-жудасных прыгодаў ўсталяваць у заблакаванага сярэдняй школы, з акцэнтам на спалоху, а не крывавыя забойствы.\nTotal War Battles: каралеўства (Свабодна + ИПФ)\nАсноўныя віды выкарыстання для смартфонаў 2016: сацыяльныя сеткі, струменевай музыкі, павышэнне арміі, каб заваяваць свет пры будаўніцтве распаўзанне каралеўства назад дадому… Total War Battles: Каралеўства выглядае добрым дадаткам да ваенна-стратэгічнага жанру, з зацягваем геймплэй і магчымасць гуляць на вашым ПК, а таксама мабільных прылад.\nспадчына Quest (Свабодна + ИПФ)\n"Сабраць cubelets і рамесным эпас, монстар-забіваючы зброю і рыштунак,"Тлумачыць крама прыкладанняў для лістынга RPG Nexon ў, які толькі што прайшоў глабальны. Калі гэта гучыць як Minecraft… Добра, ёсць некаторае падабенства, але гэта больш традыцыйнай гульні Action-RPG на сэрцы, з даданнем Крафта акуратны дадатковы кантакт.\nкароль Трус (£ 0.79 + ИПФ)\nМы палюем Wabbits, вось! Але толькі, каб выратаваць іх. Гэта добра апрацаваны экшн-галаваломкі і агідны боку - няшчасныя выпадкі смерці вашай вушастая герой можа стаць ахвярай. Элементы кіравання з'яўляюцца простымі пойла, але выдатны дызайн узроўняў будзе сапраўды праверыць ваша досціп. Індзі-класіка.\nFaily Тормазы (Свабодна + ИПФ)\nFaily тармазы можа гучаць як чатырохколавы Crossy дарожнага руху плагіят, але на шчасце гэта больш цікава - і весела - чым. Пры аглядзе ззаду Вашага аўтамабіля, гульня бачыць, што вы імчыцца ўніз горны пейзаж уворачиваясь, збору манет, і зьдзіўлены паўторы запаволенага руху, калі вы ўрэзацца.\nТвар гонкі Gigglebug ў (Свабодна)\nУ рэшце рэшт, нешта весела: Face Race Gigglebug з'яўляецца бліскучым прыкладанне для дзяцей, дзе яны прадстаўлены мультыплікацыйны персанаж, пацягнуўшы смешныя асобы, і павінны адпавядаць іх - захопленыя франтальнай камерай прылады, і з улікам ацэнак зоркі. Дзеці будуць любіць яго, і яны таксама настойваюць на тым, бацькі гуляюць разам.\nDungeon Monsters RPG (Свабодна + ИПФ)\nВыбух з мінулага гульнявога. Падзямелле монстраў першай асобы падзямелле гусенічных, якая дасць гульцам пэўнага ўзросту рэтраспекцыі да Dungeon Master, Аповесць Барда і іншыя класікі жанру. Не тое, каб гэта цалкам старамодны: яго маляўнічая графіка і хуткі тэмп гульні адчуваць сябе сучасны.\nBonbon Cakery (Свабодна + ИПФ)\nКалі вы калі-небудзь гулялі ў гульню распрацоўшчыкам Kairosoft, вы будзеце ведаць, што чакаць ад Bonbon Cakery. Гэта стратэгічная гульня, дзе вы запускаеце кандытарскую, Развіваючы свае ўласныя рэцэпты, каб задаволіць кліентаў, пры будаўніцтве вашага бізнесу і увёўшы конкурсы. знаёмая формула, але, як прывыканне, як у папярэдніх гульнях кампаніі.\nГэта наш выбар новых прыкладанняў, што App Store павінен быў прапанаваць у гэтым месяцы, але тое, што вы былі атрымліваць асалоду ад? Каментары раздзел адкрыты для вашых думак на вышэйзгаданых праграмах, ці вашы рэкамендацыі для новых прыкладанняў, якія мы прапусцілі.\nОперны тэатр у 40 з'яўляецца верхняй значок Аўстраліі\nAndroid-N: Google паказвае будучыню АС\nWindows 8.1 ўсталяваць на кастрычнік 18 рэліз: Microsoft\nGTA 5 вяслуе $ 800m ў першыя суткі продажаў\n25185\t10 Яблык, Прыкладання, Артыкул, Лепшыя прыкладанні для iPhone і IPad, дзіцячы цёк, культура, Лічбавая музыка і аўдыё, доктар Хто, Рысы, Гульні, IPad, iPhone, сродкі масавай інфармацыі, Мабільныя тэлефоны, Смартфоны, Сцюарт драг, планшэтныя кампутары, Тэхналогій\n← Дайсон запускае Pure Прахладны Link ачышчальнік паветра Дзевяць самых сумных памылак, якія ўсё Відэа гульні гульцы робяць →\nOnePlus 6T Агляд


Намеснік міністра інфармацыі Ігар Бузоўскі - пра інтэрактыўныя мерапрыемствы падчас Мінскай міжнароднай кніжнай выставы | Радыё Беларусь\nНамеснік міністра інфармацыі Ігар Бузоўскі - пра інтэрактыўныя мерапрыемствы падчас Мінскай міжнароднай кніжнай выставы\nпятніца, 25.01.2019 - 14:20\nМінская міжнародная кніжная выстава 26 раз збірае аматараў літаратуры.\nСёлета ў праекце прымуць удзел прадстаўнікі 35 краін. У праграме форуму прэзентацыі, творчыя сустрэчы, майстар-класы, аўтограф-сесіі. Гасцей чакае і мноства інтэрактыўных мерапрыемстваў.\nНапрыклад, да выставачнага комплексу будзе курсіраваць "паэтычны аўтобус", беларускую літаратуру можна будзе пакаштаваць на смак - у рамках выставы пройдзе Гастрафэст, расказвае намеснік міністра інфармацыі Ігар Бузоўскі.\nІгар Бузоўскі (Фота: belta.by)\nНамеснік міністра інфармацыі Рэспублікі Беларусь Ігар Бузоўскі


С. П. Мутураман\nС. П. Мутураман\nSP Мутураман - індыйскі кінарэжысёр, які працуе ў тамільскай кінаіндустрыі. Ён зняў амаль 75 фільмаў у тамільскім. Ён быў адным з самых паспяховых камерцыйных рэжысёраў у тамільскім кіно. Першапачаткова ён працаваў пераважна з Р Мутураманам, Раджнікантам, Сіваджы Ганесанам і Камалам Хаасанам\nУ канцы 1970-х яго сувязь з Ражыкантантам аказалася надзвычай паспяховай, паколькі яны разам працавалі ў 25 фільмах. Мутураман галоўным чынам адказваў за фарміраванне кар'еры Раджыні і ператварэнне яго ў камерцыйную зорку. Ён атрымаў два фільмы на паўднёвым кіно Узнагароды і ўзнагарода за найлепшы рэжысёр ад урада штата Таміл Наду Ён таксама быў асацыяваным прадзюсарам зоркі Rajinikanth Sivaji. Змест - 1 Ранняе жыццё - 2 узнагароды - 3 Фільмаграфія - 4 Супрацоўніцтва\nМутураман нарадзіўся ў сям'і чацвяроў Наттукотай Нагаратар у Караікудзі. Яго бацька Карайкудзі Падбія быў малодшым братам мусульманскага вучылішча. Прафсуба Верапандан. Ён пачаў сваю кар'еру ў кіно. грубая AVM Productions у якасці памочніка рэжысёра ў дуэце Крышнан – Панджу, у рэшце рэшт супрацоўнічаючы з А. Бхімсінгам, Д Ёганандам, Путаннай Канагалам, М. Крышнан Наірам і AC Тирулукчандаром.\nНаграды - Filmfare Awards South - 1977 г. - Лепшы рэжысёр - Таміл для Ору Одхаппу Кан Сіміттугірадху - 1978 г. - Лепшы рэжысёр - Таміл для Буваны Ору Кельві Куры - 2012 г. - Узнагарода за дасягненне жыцця - Паўднёвая - Дзяржаўная кінапрэмія Таміл Наду - 1979 г. - Найлепшы рэжысёр Арылірунту Арубату Варай\nФільмаграфія - Год - Фільм - Залічаны ў якасці Нататкі - Рэжысёр, Прадзюсар, 2007 - Сіваджы, N, Y, 1997\nNimmadhi Ungal Choice - Y\nN - Тэлесерыялы ў 1995 г.\nN ў 1991 г. у Таіялкаране, Y Y N N, 1990 г. у Athisaya Piravi, Y\nN, 1990 г., Улагам Пірандхаду Энаккага, Y Y N, 1989 г., Раджа, Чынна-Роджа, Y\n1988 у Dharmathin Thalaivan\n1 988 - Налаван - Y\nN - 1988 - Гуру Сішян - Y - N - Дубляецца на хіндзі як Зулм Ка Бадша - 1987 - Манітан\nPer Sollum Pillai, Y\n1987, Велайкаран, Y\nN, 1987, Самсарам Ока Чадарангам\nN - тэлугу, фільм - 1986, Dharma Devathai, Y Y N, 1986, Mr. Bharath, Y\nN, 1985 - Япаніла Каліянараман - Y - N - 1985 - Шры Рагхавендрар - Y - N - 1985 - Уярндха Улам, Y - N\n1985 г. у Эль-Сельваме ў Y\n1985 г. у Амавум-Неіе Аппавум-Нііе ў Y\nN ў 1985 г. у Налле-Тамбі ў Y\nНаан Махаан Ала ў Y\nN ў 1983 г. ў Thoongadhey Thambi Thoongadhey ў Y\nN ў 1983 годзе ў Adutha Varisu\nY - N\n1983 г. - Oru Kai Pappom - Y\nN - 1983 г. - Paayum Puli - Y\nN -, празваны ў хіндзі як Fauladi Mukka\nЭнкея Кетта-Кураль ў Y\nN ў 1982 г. Puthukavithai\nN 1982 - Pokkiri Raja\nN 1981 - Kudumbam Oru Kadambam\nN 1981, 1981 Netrikkann Y Y N N 1981, Kazhugu, Y Y N N 1980\nРусі Канда Пунай - Y\n1979 - Ветрыку Оруван - Y\nN - 1979 - Арылірунту Арубату Варай - Y - N - Дзяржаўная кінапрэмія Таміл Наду за лепшы рэжысёр - 1979\nOru Koyil Iru Dheebangal - Y\nKadavul Amaitha Medai - Y\n1979 г. - Kavari Maan - Y\n1978 г. - Прыя - Y\nN - Зроблена адначасова ў Канадзе як Прыя - 1978 г. Сакка Поду Поду Раджа - Y\nN - 1978 г. - Ватахуккуль Чадхурам\nКаатрыніле Варум Геэтм, Y Y N, 1977, Аалукору, Аасай, Y\nAadu Puli Attam - Y\nN - 1977 г. - Бувана Ору Кельві Куры - Y\nN - Прэмія фільма за лепшы рэжысёр - Таміл - 1977 г. - Пеннай Солі Кутрамілай Y Y N N, 1977, Сонтхамадзі e Enakku - Y\n1976 - Mogam Muppadhu Varusham\nOru Kodiyil Iru Malargal\n1976 - Ору Одхаппу Кан Сіміттугірадху - Y - N - Прэмія кінафата за лепшы рэжысёр - Таміл, 1976 - Каалангаліл, Аваль Васантхам, Y - N, 1976\n1975 г. Аан-Пілай Сінгам\nN 1975 г. Маянгукірал Ору Маадху\n1975 г. - Ярукку Мааппілай Яра, Y - N, 1974 г., Аньбу, Тангай, Y - N, 1974 г., Энгама-Сапатам, Y-N\n1973 - Dheiva Kuzhandhaigal, Y Y N, 1973, Kasi Yathirai, Y Y N, N, 1973, Petha Manam Pithu, Y\n1972 - Kanimuthu Paappa\nN - Супрацоўніцтва - Мутураман неаднойчы здымае пэўных акцёраў у сваіх фільмах. Мутураман паслядоўна супрацоўнічаў з Радзінікант і Камалем Хаасанам. Фільм - Ражыкіантант - Камал Хаасан, Радха - Амбіка, Шрыдэві, Радхіка - Гаўтамі, Р Мутхуман, Канімута-Пааппа, Y - Пета-Манам-Піту\nY Anbu Thangai\nБувана Oru Kelvikkuri\nКаатриниле Варум Гетэм\nAarilirunthu Arubathu Varai Y Y Муратту Каалай Y Y Netrikan Y Y Kazhugu Y Y Ranuva Veeran\nPokkiri Raja, Y Y Y Y Y Y Sagalakala Vallavan, Y Y Y, Puthukavithai, Y\nМанітан - Y - Містэр Бхарат - Y - Y - Per Sollum Pillai - Y - Y - Velaikaran - Y - Гуру Сішян\n^ http: //hindwoodscom / tamil-movies / слайд-шоў / самыя паслядоўныя рэжысёры-таміль-кіно / sp -muthuramanhtml ^ ^ http: // wwwthehinducom / асаблівасці / кіно / musings-the-muthuraman-way / Article59406ece\n^ http: // wwwrediffcom / movies / 1999 / dec / 22muthuhtm\n^ http: // Cinemamaalaimalarcom / 2012/04/11200437 / rajiv-act-sp-muthuraman-directhtml\n^ "59-я прэмія за ідэю кінафатараў 2011Паўдзень" Беннет, Коулман і ўзмацняльнік; Co Ltd 8 ліпеня 2012 г. Праверана 8 ліпеня 2012 г.\nФільмы рэжысёра С. П. Мутураман - 1970-я гады - Канімутху Пааппа 1973 г. - Пэтха Манам Піту 1973 г. - Касі Ятырай 1973 г.\nАнбу Тангай 1974\nДеива Куджандхайгал 1974\nЭнгама Сапатам 1974\nАан Пілай Сінгам 1975\nЯрукку Мааппілай Яро 1975\nМаянгукірал Ору Маадху 1975\nMogam Muppadhu Varusham 1976\nOru Oodhappu Kan Simittugiradhu 1976 | Kaalangalil Aval Vasantham 1976 | Thunive Thunai 1976 | Oru Kodiyil Iru Malargal 1976 | Бухана Oru Kelvikkuri 1977 | Aalukkoru Aasai 1977 | Aadu Puli Attam 1977 | Sondhamadi Nee Enakku 1977\nPennai Solli Kutramillai 1977\nVatathukkul Chadhuram 1978\nSakka Podu Podu Raja 1978\nKaatrinile Varum Geetham 1978\nVetrikku Oruvan 1979 - Kadavul Amaitha Medai 1979 - 1980-я гады - Rusi Kanda Poonai 1980 - Rishi Moolam 1980 - Murattu Kaalai 1980 - Kudumbam Oru Kadambam 1981 - Kazhugu 1981 - Ranuva Veeran 19 81 - Netrikkann 1981 - Pokkiri Raja 1982 - Sakalakala Vallavan 1982 - Puthukavithai 1982 - Enkeyo Ketta Kural 1982 - Thoongadhey Thambi Thoongadhey 1983 - Paayum Puli 1983 - Adutha Varisu 1983\nOru Kai Pappom 1983\nNaan Mahaan Alla 1984\nNallavanuku Nallavan 1984\nOorukku Upadesam 1984\nSri Raghavendrar 1985\nAmmavum Neeye Appavum Neeye 1985\nUyarndha Ullam 1985 - Налла Тамбі 1985 - Япаніла Каліянараман 1985 - Эль-Сельваме 1986 - Дхарма Дэватаі 1986 - Містэр Бхарат 1986 - Велайкараран 1987 - Манітан 1987 - Самсарам Ока Чадарангам 1987, тэлугу\nPer Sollum Pillai 1987 - Гуру Сішян 1988 - Дхармацін Талайван 1988 - Налаван 1988 - Гуру Сішюлу, 1988 Тэлугу, Раджа, Чынна Роя, 1989 - 1990-я гады, Улагам Пірандхадху Энаккага 1990 г.\nAthisaya Piravi 1990 - Thyagu 1991 - Thaiyalkaran 1991 - Kaaval Geetham 1992 - Pandian 1992 - Thottil Kuzhandhai 1995\nПрыз кінафільма за лепшага тамільскага рэжысёра\n1972–1990 гг. P Madhavan 197 2\nAC Tirulokchandar 1973, K Balachander 1974, K Balachander 1975, SP Muthuraman 1976, SP Muthuraman 1977, Bharathiraja 1978, J Mahendran, 1979 г., K Balachander 1980\nK Balachander 1981 - Balu Mahendra 1982 - A Jagannathan 1983 - K Balachander 1984 - Fazil 1985 - Mani Ratnam 1986 - Bharathiraja 1987\nK Balachander 1989\nМані Ратнам 1990 - 1991–2000 - Мані Ратнам 1991 - Да Балачандэр 1992 - Шанкар 1993 - Шанкар 1994 - Мані Ратнам 1995 - Агаціян 1996 - Чэран 1997\nЧеран 1998 г. Бала 1999 г. Раджив Менон 2000 г. Чэран 2001 г. Мані Ратнам 2002 г. Бала 2003 г. Чэран 2004 г. Шанкар 2005 г. Ваштангабалан 2006 г. Амера Султан 2007\nM Sasikumar 2008\n2011 – цяперашні час Vetrimaaran 2011\nBalaji Sakthivel 2012\nAR Murugadoss 2014\nMohan Raja 2015 - Sudha Kongara 2016, v v e e - Дзяржаўная кінапрэмія Таміл Наду за найлепшага рэжысёра - 1967–1980 - CN Shanmugam 1967 - Крышнан-Пан Чэрвень 1968 за P Neelakantan 1969\nP Madhavan 1970 - Не прысвоены 1971 - Не прысвоены 1972 - Не прысвоены 1973 - Не прысвоены 1974 - Не прысвоены 1975 - Не прысвоены 1976\nBharathiraja 1977, Durai 1978, SP Muthuraman 1979, K Balachander 1980, 1981–2000, Bharathiraja 1981, Muktha Srinivasan, 1982, не прысвоены 1983\nНе прысвоена 1984 - не прысуджаецца 1985 - не прысуджаецца 1986 - не прысвойваецца 1987 - PR Devaraj 1988 - K Balachander 1989 - Vikraman 1990 - P Vasu 1991 - Mani Ratnam 1992\nШанкар 1993 г., К. С. Равікумар, 1994 г., Васант, 1995 г., Агаціян, 1996 г., Вікраман і ўзмацняльнік; Cheran 1997, R Parthiepan 1998, Bala 1999, Vikraman 2000, 2001-2001, Сузі Ганесан 2001, Mani Ratnam 2002, Karu Pazhaniappan, 2003, Cheran, 2004. Shankar 2005 - Thirumurugan 2006 - Thangar Bachan 2007 - Radha Mohan 2008 - Vantshabalan 2009 - Prabhu Solomon 2010 - AL Vijay 2011 - Balaji Sakthivel 2012 - Ram 2013\nN Ragavan 2014


Мелодыя цела - Шосты дзеньШосты дзень\nКалі ў ката Матроскіна пашпарт — гэта вусы, лапы і хвост, то ў бітбоксераў — гэта, так бы мовіць, рот, язык і вусны. Дзякуючы ўсяго тром кампанентам, яны ўмеюць ствараць музыку, якая пракачае не горш за хіп-хоп. Гэты матэрыял пра тых, для каго музычны інструмент не тое, што ты купіў у магазіне, а тое, што ты сам змог у сабе развіць.\nМікіта Шышмолін на творчым фестывалі-конкурсе DIAMONDS у Гродне.\nТэхнікі, падобныя да бітбоксу, выкарыстоўваліся ў музыцы яшчэ ў ХІХ стагоддзі. Звычайна яны дапаўнялі амерыканскі фолк, рэлігійныя песні, блюз, рэгтайм і інш. Шмат знакамітых выканаўцаў выкарыстоўвалі вакальную перкусію. Напрыклад, Пол Макартні ў “That would be something” ці Майкл Джэксан у “Billie Jean” і “The girl is mine”. Нават культура некаторых народаў уключала ў сябе падобныя тэхнікі. Напрыклад, у афрыканскай музыцы выканаўцы робяць са свайго цела інструмент: пляскаюць у далоні, выбіваюць рытм нагамі, робяць гукі вуснамі з дапамогай гучнага ўдыху ці выдыху.\nБатлы, якія варта паглядзець (вы не паверыце, што такое можна ствараць сваім целам!)\n* Skiller vs Reeps One (паўфінал 3-га чэмпіянату свету)\n* Alem vs NaPoM (фінал 4-га чэмпіянату свету)\n* NaPoM vs Mad Twinz (World Beatbox Camp 2017)\n* Alexinho vs Alem (World Beatbox Camp 2017)\n* NaPoM vs D-low (Shootout Beatbox Battle 2017)\nРасцягваем клубок: beatbox перакладаецца як “драм-машына”. Драм-машына — гэта электронны музычны інструмент, на якім можна стварыць музычныя ўдарныя фрагменты. Там ужо ёсць гатовыя шаблоны і тэмбры ўдарных інструментаў, з якіх можна скласці сваю мелодыю. Гукі такой драм-машыны звычайна і спрабуюць зрабіць бітбоксеры.\nЁсць некалькі значных падзей у развіцці гэтай культуры.\nПершая, 1983 год. Darren “Buff the Human Beat Box” Robinson, удзельнік трыа The Fat Boys, на конкурсе талентаў прадэманстраваў уменне ствараць розныя гукавыя эфекты і рытмы хіп-хопа без выкарыстання музычных інструментаў. У тым жа годзе рэпер Doug E Fresh на адным са сваіх выступленняў заявіў, што стварыў бітбокс у 1980 годзе.\nДругая, 1999 год. “Godfather of Noyze” Rahzel стварыў адзін з самых уплывовых бітбокс-альбомаў усіх часоў. Ён атрымаў назву “Make the Music 2000” і складаўся з песень, імітацыі скрэтчу, бітбоксу, розных тэхнік. Хіт — “If your mother only new” (трэба ведаць абавязкова, калі захочацца далучыцца да гэтай культуры).\nТрэцяя, 2001 год. З’явіўся дыск, які цалкам прысвячаўся бітбоксу.\nЧацвёртая, 2002 год. Адкрылася першае ў свеце бітбокс-агенцтва Beatboxer Entertainment. Ужо ў наступным годзе прайшла першая міжнародная канферэнцыя бітбоксераў.\nПятая, 2004 год. На адкрыцці ХХVIIІ летніх Алімпійскіх гульняў у Афінах выступіў бітбоксер Shlomo разам з Bjork.\nПасярэдзіне — Мікіта Шышмолін.\nРаз на 3 гады праводзіцца чэмпіянат свету па бітбоксе. Усё адбываецца ў фармаце батлаў. Удзельнікі выступаюць у адной з пяці катэгорый: мужчыны, жанчыны, tag-team, каманда і луп-станцыя (прылада, на якую можна запісаць закальцаваную музычную фразу і прайграць яе). Дзверы на спаборніцтвы адчыняюцца розным удзельнікам. Хтосьці выйграе чэмпіянат сваёй краіны, хтосьці становіцца адным з 16 лепшых бітбоксераў на папярэднім сусветным турніры, мужчыны могуць прайсці кваліфікацыю праз конкурс Wildcard Video Beatbox (даслаць відэа), жанчыны і тыя, хто выступае ў катэгорыі “луп-станцыя”, могуць атрымаць асабістае запрашэнне.\nПершы чэмпіянат свету прайшоў у 2005 годзе ў Лейпцыгу. Апошні — у 2018 годзе ў Берліне. Сярод жанчын перамагла Kaila Mullady (яна жа заняла першае месца і ў 2015 годзе), сярод мужчын лепшым стаў Alexinho.\nМаладосці горы па калена\nАдзін з тых, каго б хацелася ўбачыць на батле калі не сусветнага, то нацыянальнага ўзроўню, — Мікіта Шышмолін, ці Kit’s. Яму 19 гадоў, і ён педагог Лідскага раённага цэнтра творчасці дзяцей і моладзі. Ідэя стварыць гурток па бітбоксе з’явілася ў Мікіты не так даўно, калі ён сам пачаў добра арыентавацца ў гэтым мастацтве гуку.\n— Я спрабаваў займацца бітбоксам у 13 гадоў, але кінуў. Вярнуўся да яго, калі мне было 17. Усё пачало так хутка атрымлівацца, гукі даваліся за некалькі хвілін, максімум за дзень, хаця некаторыя адточваюць іх па тыднях.\nМікіта некалькі разоў выступаў на сцэне лідскага цэнтра, кожны раз да яго падыходзілі дзеці і пыталіся: “А як ты гэтаму навучыўся? А пакажаш нам?” Так і прыйшла ідэя стварыць гурток. У снежні 2018 года была пробная версія, а з кастрычніка 2019 стала ліцэнзаванай.\n— Зараз у мяне займаецца 6 чалавек ад 12 да 18 гадоў. Зусім маленькіх не возьмеш, таму што патрэбна добрая дыкцыя і сфарміраваныя мышцы на шчоках. Мы сустракаемся 3 разы на тыдзень. У адзін дзень прыходзяць два вучні, кожнаму я ўдзяляю па гадзіне. Крыху прасцей займацца з ужо дарослымі дзецьмі, бо ім трэба менш часу на тлумачэнне.\nСярод гэтых шасці чалавек — дзве дзяўчыны. У плане выкладання розніцы няма, але ў плане навыкаў яна з’яўляецца. Дзяўчаты не могуць зрабіць гарлавы бас з-за будовы арганізма.\nДа таго як вучні пачынаюць бітбоксіць, яны выбіраюць жанр, у якім будуць рухацца. Гэта можа быць хіп-хоп, дабстэп, дып-хаус, трэп. Некаторым цікава паспрабаваць некалькі, але часцей за ўсё спыняюцца на хіп-хопе, таму што на ім добра гучыць база. База — тры галоўныя гукі: кік (b), хэт (t) і снэр (pf). Для таго каб зрабіць кік, трэба набраць паветра і сказаць літару Б без голасу, выпіхнуць паветра вонкі. Хэт — гэта літара Т без гуку, пры вымаўленні язык павінен упірацца ў верхнія зубы. Снэр складаецца з кіку (першы гук) і працяглай ФФФ. Калі аснова вывучана, можна перайсці да бітоў. Напрыклад, b — t — pf — t ці b — t — pf — tt — b — pf — t.\n— Заняткі пачынаюцца з паўтарэння таго, што мы вучылі на папярэдніх занятках. Калі хтосьці не разумее ці забыў гукі, то я тлумачу яшчэ раз. Той, у каго ўсё атрымліваецца, рухаецца далей, але не нашмат, каб не ўзнікала вялікай розніцы паміж вучнямі. Яшчэ мы глядзім відэа з батлаў, абмяркоўваем музыку, больш за ўсё класічную, дзе не выкарыстоўваюцца ўдарныя інструменты. Фартэпіяна, скрыпка, гітара, каб можна было паспрабаваць забітбоксіць пад мелодыю.\nЯк самастойна навучыцца бітбоксіць?\nПадрыхтаваць цела. Трэніраваць звязкі, развіваць дыханне, пачуццё рытму і слых. Існуе шмат практыкаванняў у розных варыяцыях, выбірайце тыя, на якія вам хопіць часу і жадання.\nПалепшыць артыкуляцыю. Дзякуючы заняткам, вы пачнеце лепш адчуваць свае зубы, вусны, язык, паднябенне. Пры няўдачы ў бітбоксе прасцей будзе стаць вядучым.\nЗасвоіць базавыя гукі b, t, pf — кік, хэт, снэр. Каб уявіць, як яны гучаць, можна скарыстацца відэаўрокамі (YouTube-каналы “Valentin Fokin”, “Дом музыканта”, “ДОБРЫЙ ЮРА”).\nРабіць звязкі. Асноўныя гукі вывучылі, чаму б іх не аб’яднаць? Пачынайце з простага, потым кампануйце гэтае простае — і ваша першая мелодыя з’явіцца на свет хутчэй, чым новае фота вядомай зоркі.\nПасля першага года навучання гурткоўцы павінны засвоіць амаль усю тэхніку. Далей — практыка і ўдасканальванне. Мікіта складаў праграму, зыходзячы са свайго вопыту. Педагог спадзяецца знайсці такіх жа таленавітых дзяцей, з якімі пазней можна будзе ездзіць на мерапрыемствы і конкурсы.\n— Я ім гавару займацца столькі, колькі яны лічаць патрэбным, хаця сам займаўся, пакуль не пачнуць балець сківіцы. Напэўна, менавіта таму ў мяне так хутка ўсё атрымалася. Мне знаёмы паказаў тры асноўныя гукі, я іх адточваў, прыдумваў камбінацыі, потым глядзеў відэа. Спачатку думаў, што гэта мантаж, што так немагчыма. Але калі ў мяне атрымалася, то зразумеў: не мантаж.\nУ лістападзе Мікіта ўзяў гран-пры на абласным этапе творчага фестывалю-конкурсу дзіцячай, юнацкай і дарослай творчасці DIАMONDS. У лютым пройдзе яго фінал у Мінску. Калі Kit’s добра пакажа сябе і на ім, то зможа паехаць на выступленне ў Расію ці Украіну, а там і да чэмпіянату свету рукой падаць. Яго вучні ўжо таксама прайшлі праверку сцэнай і парадавалі публіку на абласной творчай справаздачы ўпраўлення адукацыі Лідскага раёна. Гучыць афіцыёзна, але бітбоксеры не выглядалі чорнымі авечкамі сярод іншых выступоўцаў.\n— Бітбоксам могуць займацца ўсе, — упэўнены малады педагог.\nМагчыма, гэта гучыць складана, а калі паглядзець відэа прафесіяналаў, то неверагодна. Але ацаніце сябе, падумайце, што вы ўмееце лепш за ўсё, і прыгадайце, як пачыналі гэтым займацца. Было страшна, было цяжка, але вынік варты любых выпрабаванняў. Мабыць, зараз самы час паставіць новую мэту і пакрысе пачаць да яе рухацца?\nФота А.М.Більдзя і героя матэрыялу.\nbeatbox бітбокс драм-машына\nЗ тегами: beatbox бітбокс драм-машына\nПапярэдняя: Сумясціць карыснае з цікавым\nНаступная: Сем крокаў у прафесію


ѕб«б« «б’г .. ж¬Ћ«—е Џбм ‘ќ’н… «б≈д”«д !!.. «Ў»Џ е–е «б’ЁЌ…\nѕб«б« «б’г .. ж¬Ћ«—е Џбм ‘ќ’н… «б≈д”«д !!..\nе№‘№«г »д √Ќ№г№ѕ ¬б ЎЏ№нг…\n«б≈д”«д «б’«г еж –бя «б‘ќ’ «б–н нгнб ≈бм Џѕг «б ЌѕЋ гЏ «б¬ќ—нд жџ«б»«р г« нбћ√ ≈бм «б≈дЏ“«б Џд «бд«” ж ћд» «б Џ«гб гЏег .. »б ж«бг»«бџ… Ён ”яж е √Ќн«д«р . ≈д Џ«гб «б’г бѕм «б≈д”«д бе √”»«»«р Џѕнѕ… бЏб гд √еге« еж Џѕг ёѕ—… е–« «бЁ—ѕ Џбм «б янЁ гЏ «б»н∆… «бгЌнЎ… »е . яг« √д гд √ег «б√”»«» «б н ћЏб «бЁ—ѕ гд« нгнб ≈бм «б’г еж Џѕг Ћё е »«б¬ќ—нд гд Ќжбе е–« џн— √де Џѕнг «бЋё… »дЁ”е √’б«р . ≈д Џж«гб «бЌн«Ѕ ж«бќћб ж«бќжЁ √Ќн«д«р г« Џѕ гд √ег √”»«» «б’г бѕм «б≈д”«д ≈÷«Ё… ≈бм Џѕг ёѕ—… «б‘ќ’ «б’«г Џбм «б Џ»н— Џг« нћжб »дЁ”е гд √Ёя«— ж√Ќ«”н” жг‘«Џ— .\nбж дў—д« ≈бм ж«ёЏ Ќ«б «б‘ќ’ «б’«г бжћѕд« √д гд √ег ’Ё« е Џѕг «б’—«Ќ… жёб… «бж÷жЌ гЏ «б¬ќ—нд .. »б еж √‘»е г« няжд »«б≈д”«д «бџ«г÷ .. ( «ббн г« Џ—Ё ќн—е гд ‘—е !!.. ) . ≈д «б‘ќ’ «б’«г Џ«ѕ… б« нгнб ≈бм √д н Џ«—Ё Џбм «бд«” гд Ќжбе жб« Ќ м «б Џ«жд √ж «б Џ«гб √ж «б я«гб гЏег ° е–« ≈бм ћ«д» √де џ«б»«р г« няжд Џбм ж÷Џ ( «б’«г .. ) √Ћд«Ѕ Ќж«—« е гЏ «б¬ќ—нд .. »б ≈д «б‘ќ’ «б’«г џ«б»«р б« жћѕ бѕне √н… —џ»… Ён «б Џ»н— Џд жће… дў—е .. жб« Ќ м Џд гнжбе ж√еѕ«Ёе ж—џ»« е ж«е г«г« е . ≈д гд √ег «бЏж«гб «б н д” ЎнЏ гд ќб«бе« √д дя ‘Ё Ќёнё… «б‘ќ’н… «б’«г … еж «беѕжЅ «бг»«бџ Ёне ж«бќћб «бгЁ—Ў ж«бгнб ≈бм «б”яж яЋн—«р жяЋ—… ”г«Џе ≈бм «б¬ќ—нд ж бён «б√ж«г— гдег .. »б ≈д б”«д Ќ«бе џ«б»«р г« нёжб : ( жн‘ бн »«бяб«г «бяЋн— жжћЏ «б—«” !!!! ) .\n≈д «б‘ќ’ «б’«г нЏѕ гд «б‘ќ’н« «б н н’Џ» Џбнд« «б Џ«гб гЏе« ≈б« ≈–« яд« д г Џ »ѕ—ћ… ге«—н… Ё«∆ё… Ён «б Џ«гб гЏ «б¬ќ—нд . яг« √де бн” гд «б”еб «б Џ«гб гЏ е–« «б‘ќ’ дў—«р б√де б« нг бя жће«р Џ»н—н«р √Ћд«Ѕ Џ«гб« е гЏ «б¬ќ—нд ( »гЏдм √де б« нўе— Џбм жћее √н… гб«гЌ ббЁ—Ќ √ж «бЌ“д √ж «бџ÷» √ж «б Џћ» .. ≈бќ .. ) .. √н √де ≈д”«д г»ег жџн— ж«÷Ќ .\nЏ“н“н «бё«—∆ «бя—нг .. бж √—ѕ «б Џ«гб гЏ «б‘ќ’ «б’«г Ё«Ќ—’ ћнѕ«р Џбм √д ≈Ћ«—… —џ» е Ён «б ЌѕЋ ≈бня ж–бя я√д –я— бе √гж— н Џћ» где« жгж«ёЁ џ—н»… б√жб г—… н”гЏ Џде« гдя ж–бя Ќ м нќ—ћ Џд ’г е ( жндЎё .. ) .. Ќн№Ћ √д№е »№–б№я ”№н ‘ћЏ ѕ—нћн«р Џбм «б”ƒ«б Џде« жгд Ћ№г н№ ЌѕЋ гЏя »‘√де« .. »б ж”н” —”б гЏя Ён «бЌѕнЋ Џде« . нћ» Џбнд« √Ћд«Ѕ «б Џ«гб гЏ е–е «б‘ќ’н… √д дЌ—’ г«г«р Џбм Џѕг ж÷Џе Ён гж«ёЁ ”»» бе «бЌ—ћ √г«г «бд«” . яг« нћ» Џбнд« √д д ё»б Ў»нЏ… е–« «б≈д”«д бян д” ЎнЏ √д Џ«гб гЏ Ќ«б е «б’«г … ж»‘яб н д«”» гЏ ‘ќ’н е . ≈д гд √ег «бЏж«гб «б н Ёнѕд« Ён янЁн… «б Џ«гб гЏ «б≈д”«д «б’«г еж ≈Ќ —«гя ж ёѕн—я бе ж≈»ѕ«Ѕ г“нѕ«р гд «бг—жд… ж«б ”«еб √Ћд«Ѕ Џ«гбя гЏе ( нЏдн б« жёЁ бе Џбм яб ’џн—… жя»н—… !!.. ) ж–бя гд √ћб я”— «бЌ«ћ“ «бдЁ”н Ёнг« »ндя ж»нде . яг« √д «б Џ«гб »—жЌ «бѕЏ«»… ж«бг—Ќ гЏ «б‘ќ’ «б’«г нЁнѕ яЋн—«р Ён ќбё ћж«р гд «б√бЁ… ж«бгЌ»… Ёнг« »ндя ж»нде жгд Ћг я”— Ќ«ћ“ «б’г бѕне √Ћд«Ѕ Ќж«—« я гЏе . ≈д жћне «б√”∆б… «бгЁ жЌ… гЋб : ( г«–«- г м Ц янЁ Ц √нд .. ) жен «б√”∆б… «б н Џ«ѕ… г« Ўб» ≈ћ«»« Ўжнб… нЏѕ Џ«гб«р Ён џ«н… «б√егн… Ён √д ня”— Ќ«б… «б’г «б н ”нЎ— Џбм ‘ќ’н… «б≈д”«д «б’«г .. гЏ √егн… г—«Џ«… ћд» жћне «б√”∆б… «бгџбё… «б н Џ«ѕ… г« яжд ≈ћ«»« е« ё’н—… гЋб : ( дЏг Ц б« Ц ’Ќ Ц ќЎ√ ) ж–бя гЏ «бЌ—’ Џбм Џѕг гё«ЎЏ е Ќндг« н ЌѕЋ дў—«р б√д –бя н”ег ж»‘яб г»«‘— Ён ёЎЏ Ќ»б √Ёя«—е .\nя№« №» ≈Џ№б«гн жг№ƒбЁ Ён «б дгн… «б»‘—н…\nгѕ—» Ён Ўжн— «б–« ж дгн… «бёѕ—«\nг№Ќ№бб ‘ќ№’н« г№Ќ№ —Ё г№ №ё№ѕг


Нібы-пераклады і пера-пераклады\n30 верасень 2010, 21:11\nСёньня – Міжнародны дзень перакладчыкаў. Калі нейкая прафэсійная група сапраўды заслугоўвае мець сваё міжнароднае сьвята, дык гэта перакладчыкі. Бо іхная прафэсія дакранаецца, калі можна так сказаць, да самай сутнасьці "міжнароднасьці", то бок, да розных моваў, якія зьяўляюцца вопраткамі душы і думак розных народаў.\nУявіць сабе Міжнародны дзень скуралупа або Міжнародны дзень рахункавода мне значна цяжэй, чым Міжнародны дзень перакладчыка. Хоць я не выключаю, што такія дні ўжо кімсьці занесеныя ў міжнародны каляндар, толькі што я пра іх ня чуў. Але, як бы яно ні было, мне вельмі часта рупіць пісаць пра перакладчыкаў або пераклады, а пра скуралупаў і пра рахункаводаў – не парупіла ні разу. Таму я ня мог прамінуць сёньняшняй нагоды, хоць адчуваю, што сьвята для мяне асабіста атрымалася б больш зьмястоўным, калі б я пераклаў нешта са швэдзкай мовы, напрыклад, верш або два Томаса Транстромэра, замест таго, каб пісаць гэтыя непрычасаныя занатоўкі, якія невядома як пачаць і чым закончыць...\nМістыфікатар з Шатляндыі\nАдным з самых вядомых у гісторыі літаратуры перакладчыкаў зьяўляецца шатляндзец Джэймс Макфэрсан (1736-1796), які ў 1661 годзе апублікаваў ангельскі пераклад эпічнай паэмы пра кельцкага героя Фінгала, якую нібыта на шатляндзкай гэльскай мове склаў Асіян, сын згаданага Фінгала. Паэма нібыта захавалася да часоў Макфэрсана ў народнай памяці шатляндзкіх кельтаў.\nПотым Макфэрсан апублікаваў яшчэ іншую паэму Асіяна ў сваім перакладзе, а ў 1665 – цэлую кнігу паэмаў.\nПаўсюдна лічыцца, што пераклады Макфэрсана – гэта ўсяго літаратурная містыфікацыя. Насамрэч ніякіх кельцкіх паэмаў Асіяна не існавала, а Макфэрсан проста пакарыстаўся сваім статусам знаўцы ды шукальніка кельцкага фальклёру і народнай творчасьці, каб надаць сваім уласным творам дастойнасьць і вагу гістарычнага літаратурнага памятніка.\nСёньняшнія літаратуразнаўцы ў сваіх высновах ужо не такія рашучыя, як сучасьнікі Макфэрсана. Магчыма, нейкія фрагмэнты гэтых паэмаў усё ж існавалі ў народнай памяці, а Макфэрсан гэтыя фрагмэнты запісаў, пераклаў, дадаў свой тэкст і ўсё разам паскладаў. То бок, ён быў як бы і перакладчыкам, і аўтарам, і кампілятарам-рэдактарам адначасова.\nНіякі іншы "нібы-пераклад" не займеў такога магутнага ўплыву на ўсю эўрапейскую літаратуру, як менавіта гэтыя "песьні Асіяна" – іх чытаў і ім насьледаваў ці ня кожны заўважны паэт эўрапейскага Рамантызму.\nМістыфікатар з Францыі\nУ 1827 годзе ў Францыі выйшла кніжка "La Guzla" з падзагалоўкам "Зборнік ілірыйскіх песьняў, запісаных у Далмацыі, Босьніі, Харватыі і Герцагавіне". Песьні, нібыта сабраныя на Балканах і перакладзеныя з ілірыйскай (сэрбскай) на францускую прозай, былі выдадзеныя ананімна. Містыфікацыю ў Францыі разгадалі даволі хутка, але ў іншых месцах – ня надта. Вось Аляксандар Пушкін пераклаў гэтыя песьні з францускай, лічачы іх аўтэнтычным балканскім фальклёрам. І толькі пасьля публікацыі перакладу ў 1835 годзе да Пушкіна дайшло, што ён пераклаў рэчы, аўтарам якіх быў вядомы францускі пісьменьнік Праспэр Мэрымэ.\nМэрымэ нібыта меў намер ехаць на Балканы, каб пазьбіраць там народную творчасьць, але паколькі грошай на такое падарожжа ніхто яму ня даў, ён пастанавіў напісаць іх сам. Паводле Мэрымэ, ён напісаў гэтую "пародыю" на народны фальклёр усяго за два тыдні. Нічога сабе... Недзе ў сівыя часы, калі не было інтэрнэтных сайтаў, мне трапіліся на вочы разважаньні Пушкіна пра глыбіню балканскай душы, якая выяўляецца ў гэтых "песьнях паўднёва-заходніх славянаў".\nМэлянхолік з Падольля\nБыў такі польскі магнат на Падольлі, які бавіў час падарожжамі і літаратурнымі заняткамі – Ян Патоцкі (1761-1815). Напісаў ён па-француску кучу вельмі сур’ёзных рэчаў, але ў гісторыі літаратуры застаўся дзякуючы адной, якой, магчыма, вялікай сур’ёзнасьці не надаваў. Гэта быў раман "Рукапіс, знойдзены ў Сарагосе". Першая няпоўная вэрсія раману была апублікаваная ў 1804 годзе. Пра што раман – няма ў нас часу і месца распавядаць. Скажам коратка – раман выдатны, які крытыкамі ставіцца ўпоравень з Сэрвантэсам, Бакача і "Тысяччу і адной ноччу".\nКажуць, што Патоцкі напісаў гэты раман, каб пазабавіць сваю другую жонку, якая, як і ён, нудзілася і пакутавала ад мэлянхоліі на тым Падольлі. Самога Патоцкага мэлянхолія (па-сучаснаму: дэпрэсія) давяла да самагубства.\nУ 1847-м раман быў выдадзены ўпершыню поўнасьцю ў польскім перакладзе – перакладчык Эдмунд Хаецкі пераклаў яго з рукапісаў аўтара. Потым частка арыгінальных рукапісаў недзе прапала, і францускія выданьні раману ажно да 1958 году зьяўляліся ў няпоўным выглядзе. У 1958-м адзін літаратуразнаўца наважыўся выдаць "поўную вэрсію" раману Патоцкага, пера-пераклаўшы прагалы ў францускім рукапісе з тэксту польскага перакладу назад на францускую.\nНу хто пасьля такога скажа, што пераклады – рэч няважная?\nМістыфікатар з Крынак\nЦі былі ў беларускай літаратурнай прасторы нейкія такія містыфікацыі зь перакладамі і перакладчыкамі? Былі, і то ня раз. Пра адну дык я да скону не прызнаюся нікому, калі не лічыць Сяргея Шупы, але пра дзьве іншыя я тут напішу.\nДык вось, у 2004 годзе Сакрат Яновіч пад шыльдай выдавецтва "Villa Sokrates" у Крынках выдаў моцна эратычны раман "Беларуска", напісаны некім па прозьвішчы Марта Пінская па-польску і перакладзеным нейкім таямнічым перакладчыкам на беларускую. Абедзьве вэрсіі раману былі апублікаваныя пад адной вокладкай гэтага крынкаўскага выданьня.\nРаман быў удала разрэклямаваны на адным беларускім літаратурным сайце, і ўсе там гадалі, хто такі аўтарка Марта Пінска і хто такі перакладчык Дзядзька Васіль. Васілю Сёмуху, відаць, прышлося моцна падціснуць хвост, калі большасьць літаратурнай публікі пачала тыкаць пальцам на яго як на перакладчыка.\nАдзіным, хто ня тыкаў, быў ваш аўтар, які з матэматычнай дакладнасьцю даказаў, што раман арыгінальна быў напісаны па-беларуску, а пераклаў яго на польскую мову не Васіль Сёмуха, а іншы дзядзька.\nЯ, канешне, ведаю сапраўднае імя і Марты Пінскай, і Дзядзькі Васіля, але ці ж варта тут іх называць? Містыфікацыі належаць, прынамсі ў маім разуменьні, да самага харошага, што нам увогуле можа прапанаваць літаратура. Мы, чытачы, любім, калі нас падманваюць, як аўтары, так і перакладчыкі... Дык трывай жа, мана...\n"Вяртаньне ў сэрбскія кнігі"\nФактычна ўся вартая чытаньня беларуская літаратура "залатога веку" ВКЛ – гэта пераклады. А сярод гэтых перакладаў першае месца належыць, безумоўна, старабеларускаму перакладу кельцкай легенды аб Трыстане. "Аповесьць аб Трышчане і Іжоце", рукапіс якой захоўваецца ў Познані, была перакладзеная нейкім ананімам з "кніг сэрбскіх".\nУсе мы ведаем, што ніякай сэрбскай вэрсіі гэтай аповесьці дасюль не знайшлі. Але моўны аналіз перакладу паказвае, што імавернасьць таго, што нейкая сэрбская вэрсія існавала – амаль 100-адсоткавая. Што больш, старабеларускі пераклад прааналізавалі таксама вугорцы і дайшлі да высновы, што існаваў яшчэ і вугорскі варыянт гэтай аповесьці, якім карыстаўся той ананімны перакладчык-старабеларус. Інакш цяжка растлумачыць, адкуль там асобныя мадзярызмы ў лексыцы і фразэалёгіі. Во як!\nАле я хачу сказаць пра іншае. У 1988 годзе бліжэй нам невядомая спадарыня па прозьвішчы Ірэна Грыцкат узяла і пераклала старабеларускага "Трышчана" на сэрбскую мову. Так бы мовіць, "пера-пераклала ўзад". Ну, не дакладна ўзад, бо пераклала яна аповесьць на сучасную сэрбскую мову, але кірунак быў недзе ў той задні бок...\nНа гэтым сёньняшнія занатоўкі пра пераклады і перакладчыкаў і закончым.\nЯ ж папярэджваў, што яснай канцэпцыі, як зграбна закончыць гэтую пісаніну, у мяне няма.\nДа наступнай нагоды!


Браніраванне пуцёвак гасцінiчны комплекс Мядзель - Базы адпачынку Беларусі цэны 2020\nНядзеля, 31.05.2020 05:42 Мiнск\nГалоўная → гасцінiчны комплекс Мядзель → Браніраванне пуцёвак гасцінiчны комплекс Мядзель\nЗаяўка ў гасцінiчны комплекс Мядзель\n222397 Рэспубліка Беларусь, Мінская вобласць, г. Мядзел, вул. Набярэжная, 4Б\n1. ... аднамесны аднапакаёвы Standart (асноўны корпус)2-месны аднапакаёвы Twin (асноўны корпус)2-месны 2-пакаёвы Luxe (асноўны корпус)2-месны 2-пакаёвы Luxe Superior (асноўны корпус)\n2. ... аднамесны аднапакаёвы Standart (асноўны корпус)2-месны аднапакаёвы Twin (асноўны корпус)2-месны 2-пакаёвы Luxe (асноўны корпус)2-месны 2-пакаёвы Luxe Superior (асноўны корпус)\n3. ... аднамесны аднапакаёвы Standart (асноўны корпус)2-месны аднапакаёвы Twin (асноўны корпус)2-месны 2-пакаёвы Luxe (асноўны корпус)2-месны 2-пакаёвы Luxe Superior (асноўны корпус)\n4. ... аднамесны аднапакаёвы Standart (асноўны корпус)2-месны аднапакаёвы Twin (асноўны корпус)2-месны 2-пакаёвы Luxe (асноўны корпус)2-месны 2-пакаёвы Luxe Superior (асноўны корпус)\n5. ... аднамесны аднапакаёвы Standart (асноўны корпус)2-месны аднапакаёвы Twin (асноўны корпус)2-месны 2-пакаёвы Luxe (асноўны корпус)2-месны 2-пакаёвы Luxe Superior (асноўны корпус)\n... аднамесны аднапакаёвы Standart (асноўны корпус)2-месны аднапакаёвы Twin (асноўны корпус)2-месны 2-пакаёвы Luxe (асноўны корпус)2-месны 2-пакаёвы Luxe Superior (асноўны корпус)\n1-месны 1-пакаёвы Standart (асноўны корпус)\nдуш, рукамыйнік, туалет / Wi-Fi, балкон, двухспальны ложак, міні-халадзільнік, тв\n31-Мая - 31-Снежня-2020 74,00 BYN\n2-месны 1-пакаёвы Twin (асноўны корпус)\n31-Мая - 31-Снежня-2020 128,00 BYN\nКошт за нумар (дом) для 2 чал. 256,00 BYN у суткі.\n2-месны 2-пакаёвы Luxe (асноўны корпус)\nбідэ, джакузі, душ, рукамыйнік, туалет / Wi-Fi, балкон, двухспальны ложак, міні-халадзільнік, сейф, тв, тэлефон\n31-Мая - 31-Снежня-2020 136,00 BYN\nКошт за нумар (дом) для 2 чал. 272,00 BYN у суткі.\n2-месны 2-пакаёвы Luxe Superior (асноўны корпус)\nбідэ, джакузі, душ, рукамыйнік, туалет / Wi-Fi, балкон, двухспальны ложак, міні-халадзільнік, прас, тв, тэлефон, фен\n31-Мая - 31-Снежня-2020 204,00 BYN\nКошт за нумар (дом) для 2 чал. 408,00 BYN у суткі.


Мурованакурылівецкі раён — Вікіпедыя\n48°43′14″ пн. ш. 27°31′12″ у. д.HGЯO\nукр.: Мурованокуриловецький район\n24 сельскія саветы\n▼ 26 049\nМурованакурылівецкі раён на Вікісховішчы\nМурованакурылівецкі раён (укр.: Мурованокуриловецький район) — адміністрацыйная адзінка ў складзе Вінніцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Муровані Курыліўці (укр.: Муровані Курилівці).\nУтвораны ў 1967 годзе. Насельніцтва раёна на 1 лютага 2015 года складае 26049 чалавек, плошча — 890 км².\nТэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 пасялковага і 24 сельскіх саветаў.\nНа тэрыторыі раёна размешчаны 1 пасёлак гарадскога тыпу, 8 пасёлкаў сельскага тыпу і 51 сяло.\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Мурованакурылівецкі раён\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Мурованакурылівецкі_раён&oldid=3519286"


Родная мова нас паяднала | Белыничи. Зара над Друццю\n27.11.2019 616 Зара над Друццю\nКожны ўяўляе сваё вяселле па-рознаму. У кагосьці ўзнікае вобраз нявесты ў раскошнай белай\nсукенцы і белы лімузін, у кагосьці ёсць мара надзець каўбойскія капелюшы і боты і з’явіцца ў ЗАГС\nу парваных джынсах. Але ёсць і тыя, хто марыць зрабіць сваё вяселле ў нацыянальным беларускім стылі.\nТакім сваё свята зрабіла сям’я Яўгена і Ірыны КАМАРОВЫХ.\n– Я пазнаёміўся з Ірынай на традыцыйным яўрэйскім вяселлі, куды быў запрошаны сведкам. Далей мы працягнулi адносiны i закахалiся, – падзяліўся сваёй гісторыяй малады муж. – Свята сяброў было вельмi прыгожым i запамiнальным. Калi справа дайшла да нашага вяселля, для нас было важна ў першую чаргу ўзгадаць беларускiя традыцыi. Мы разумелi, што гэта, магчыма, будзе складана ўвасобiць у жыццё, але нам хацелася чагосьцi цiкавага i самабытнага.\nСа звычайным вяселлем, менавiта, было б прасцей, паколькi ўжо iснуе агульны досвед. Задумка была ў тым, каб зрабiць урачыстасць менавiта ў старажытных традыцыях Магiлёўскай вобласцi i адаптаваць пад сучаснасць. Працэс атрымаўся творчы: за два месяцы падрыхтоўкi да шлюбнай цырымонii Яўген i Iрына даведалiся шмат цiкавага пра беларускi вясельны абрад i ўвасобiлi гэта ў жыццё. Памяшканне, дзе праходзiла свята, упрыгожвалi выцiнанкi, саламяны павук, якога рабiлi асабiста на вяселле, i даматканыя ручнiкi, спадчына ад бабуль. Распiсвалiся маладыя пад сакральны музычны iнструмент – беларускую дуду. Галоўную ролю на свяце выконвала прырода i асяроддзе: восеньскi лес, ручай, вясковая хата з чаротавым дахам, упрыгожаная драўляная брама, дзе праходзiла заручэнне. Пярсцёнкi маладым падавалi ў скрынi з зернем, дакументы падпісвалi на дубовай кадцы. Выязную цырымонію грамадзянскага абраду правяла начальнік райаддзела ЗАГСу Наталля ЛАЗОЎСКАЯ.\n– Для мяне гэта ў навіну, ніколі не праводзіла такіх вяселляў, – распавяла Наталля Віктараўна. – Гэта было вельмі прыгожа і незвычайна.\nСтравы, адпаведныя тым, што елi нашы продкi, рыхтавалi па ўсiх традыцыях беларускай кухнi – у печы. Гасцей частавалi фаршыраваным щупаком, зразамi, запечанай у чыгуне бульбай з мясам, квашанiнай. Таксама было хатняе піва i крупнiк — традыцыйны напой з зёлкамi i мёдам.\nМаладыя і іх госці танцавалі традыцыйныя і абрадавыя танцы пад жывую музыку. Многія з запрошаных, ведаючы, што вяселле будзе ў нацыянальным стылі, апранулі беларускiя строі ці стылізаванае адзенне.\nФота прадастаўлена райаддзелам ЗАГСу.\nБудаўніцтва вядзецца нізкімі тэмпамі →\nПогода на неделю: от -8°С до +8°С, облачно с прояснениями и небольшие осадки\n24.02.2020 Зара над Друццю Комментарии к записи Погода на неделю: от -8°С до +8°С, облачно с прояснениями и небольшие осадки отключены\nНапрыканцы мінулага тыдня ў раённым Цэнтры культуры адбыўся ўрачысты злёт перадавікоў народнай гаспадаркі раёна\n04.03.2020 Зара над Друццю Комментарии к записи Напрыканцы мінулага тыдня ў раённым Цэнтры культуры адбыўся ўрачысты злёт перадавікоў народнай гаспадаркі раёна отключены