Як беларусія пісьменнікі асуджалі Барыса Пастэрнака | Новы Час\nДаследчык гісторыі рускай эміграцыі Іван Талстой, выступаючы з лекцыяй у Маскве, выказаў меркаванне, што, каб не ЦРУ, Барыс Пастэрнак ніколі б не атрымаў Нобелеўскую прэмію, піша expressnews.by. Быццам бы ЦРУ дапамагло выдаць «Доктара Жывага» на рускай мове за мяжой, паведаміла «Комсомольская правда».\nАдбылося гэта ў жніўні 1958 года, увосень пісьменніку прысудзілі прэмію. Між тым, ужо не меркаванне, а сапраўдны факт, які сёння практычна нікому невядомы: у тую ж восень 1958 года з асуджэннем паводзін Пастэрнака выступілі і беларускія пісьменнікі…\nРазумеючы, які гэта быў час, мы не бярэмся нікога асуджаць. Адзінагалоснасць таго асуджэння была выклікана тым, што напярэдадні Прэзідыум праўлення СП СССР прыняў пастанову аб выключэнні Б.Пастэрнака як здрадніка Радзімы з членаў саюза.\nТаму можна меркаваць, што беларускія пісьменнікі накінуліся на аўтара «Доктара Жывага» толькі таму, што так загадала Масква. Шкадаванне выклікае толькі адно — у якой грэблівай форме гэта рабілася: ну хай бы толькі асуджалі, дык не — абражалі, як толькі маглі.\nІ таму сведчанне — тая стэнаграма, якую нам удалося адшукаць у архівах Беларускага дзяржаўнага архіва-музея літаратуры і мастацтва і якую падаем у скарочаным выглядзе.\nСтэнаграма пашыранага паседжання Прэзідыума праўлення Саюза пісьменнікаў БССР ад 29 кастрычніка 1958 г. (Захоўваем мову арыгіналу)\nПрысутнічалі: Члены прэзідыума П.Броўка, І.Шамякін, М.Калачынскі, К.Крапіва, М.Лынькоў, П.Глебка, М.Танк, І.Гурскі, сакратар партарганізацыі І.Грамовіч, рэдактар газ. «Літаратура і мастацтва» М.Ткачоў, пісьменнікі, сакратар ЦК КПБ Ц.С.Гарбуноў.\nЗ паведамленнем аб паводзінах паэта Б.Пастэрнака, не сумяшчальных са званнем савецкага пісьменніка, выступіў П.Броўка.\nП.Броўка сказаў, што пісьменнікі вітаюць пастанову Прэзідыума праўлення Саюза пісьменнікаў СССР аб выключэнні Б.Пастэрнака, як здрадніка Радзімы, з членаў Саюза пісьменнікаў СССР і пазбаўленні яго звання савецкага пісьменніка.\n— Мы выказваем аднадушную думку, што пастанова Прэзідыума праўлення Саюза пісьменнікаў СССР з’яўляецца абсалютна законнай, мы падтрымліваем яе. Гэта падзея абавязвае нас, работнікаў усёй савецкай літаратуры, быць пільнымі і калі мы заўважаем ухіленне ад нашай дарогі, нягледзячы на аўтарытэт, на славу, трэба рашуча крытыкаваць і адмятаць тое, што непатрэбна нашаму здароваму арганізму. Правільна асуджае яго савецкі народ, правільна асуджае яго савецкая літаратура.\nПастэрнак — смецце, ён не заслугоўвае ні звання савецкага пісьменніка, ні звання грамадзяніна, а наша літаратура пойдзе прамой дарогай далей пад кіраўніцтвам нашай Камуністычнай партыі. (Апладысменты).\nІ.Шамякін: Я прысутнічаў на паседжанні Прэзідыума праўлення Саюза пісьменнікаў СССР, якое аднадушна прыняла пастанову аб выключэнні здрадніка Пастэрнака з членаў Саюза пісьменнікаў. Ён даўно паставіў сябе па-за радамі савецкіх пісьменнікаў, ён, як там гаварылі, быў унутраным эмігрантам, які сядзеў, запершыся ў сваёй дачы. Ён чатыры гады не плаціў членскіх узносаў, не прайшоў перарэгістрацыі і не пажадаў атрымаць новы членскі білет. Сакратарыят Саюза пісьменнікаў СССР зрабіў усё для таго, каб Пастэрнак прысутнічаў на паседжанні Прэзідыума, але ён не прыйшоў, прыслаўшы запіску, якая была напісана даволі нахабна, у якой ён нават пагражаў Сакратарыяту Саюза пісьменнікаў.\nБясспрэчна, гэта выклікала абурэнне. Яшчэ ў суботу ў Саюз пісьменнікаў СССР прыйшлі студэнты, якія напісалі на шчытах, на варотах: «Выгнаць з саюза здрадніка Пастэрнака». Увесь савецкі народ, усе простыя людзі аднадушна асуджаюць здрадніка, які прадаўся амерыканцам, як Іуда. Усе мы аднадушна падтрымліваем гэта рашэнне аб выгнанні Пастэрнака з радоў Саюза пісьменнікаў.\nЁн не можа насіць высокае ганаровае званне савецкага пісьменніка.\nМ.Лынькоў: Дарагія таварышы! Учынак гэтага былога дэкадэнта, яўнага літаратурнага сноба ў мінулым, так мы яго можам велічаць, а на сённяшні дзень проста паскудніка (другіх назваў цяжка знайсці) выклікае ў кожнага савецкага чалавека і ўсяго нашага народа гнеў, звычайны чалавечы гнеў і згрэблівую пагарду да таго, хто да гэтага часу карыстаўся некаторым нашым давер’ем, быў членам нашай савецкай сям’і, членам нашай літаратурнай арганізацыі.\nЯ асабіста зразумеў бы пазіцыі Пастэрнака, калі б гэта было ў 1917-18-19, пачатку 20-х гадоў, у той час, калі вядомая частка інтэлігенцыі, якая была звязана з вярхамі тагачаснага грамадства, не прыняла рэвалюцыі, заставалася па той бок барыкад. Некаторая частка інтэлігенцыі сумнявалася, але мы ведаем, што ў далейшым значная частка гэтых жа людзей пад уплывам перамог нашай рэвалюцыі, пад уплывам усёй палітыкі нашай партыі ўключылася ў актыўнае будаўніцтва нашай дзяржавы.\nНекаторым з іх мы нават не напамінаем аб такім этапе ў іх жыцці, калі яны праяўлялі вядомае сумненне. Былі асобныя таленавітыя пісьменнікі, якія аказаліся па той бок барыкад, сумняваліся ў нашай рэвалюцыі, але ўсё ж параўнальна хутка яны перамаглі свае памылкі і з таго боку барыкад перашлі да нас. Я маю на ўвазе А.Талстога, графа па паходжанню, які з малаком маткі ўсасаў сутнасць самога гэтага грамадства, гэтага ладу. І вось гэты чалавек пад уплывам рэвалюцыі, пад уплывам гістарычных падзей, якія ператварылі свет, пераканаўся ў праваце народа, у праваце той справы, за якую змагаецца наш народ. Ён стаў адным з відных пісьменнікаў і да апошняй кроплі крыві аддаў сябе народу.\nА тут амаль што праз 40 год пасля рэвалюцыі, калі наша краіна ператварылася ў адну з буйнейшых дзяржаў свету і з’яўляецца перадавой краінай, гэты былы літаратурны сноб робіць такі ганебны ўчынак. Гэта гаворыць аб тым, што гэты чалавек нічому не навучыўся, як быў ён на тым баку барыкад, так і застаўся па сённяшні дзень.\nІ зразумела, што гэты літаратурны сноб, гэты паборнік мастацтва дзеля мастацтва, гэты паэт, якога сапраўды многія з нас не разумелі (дарэчы, я яго таксама не разумеў), ператварыўся ў звычайнага здрадніка народа. Ён нанёс вялікую абразу народу, якога ён прыраўняў да стада. Нам усім зразумела ўся падаплёка прысваення яму Нобелеўскай прэміі, відаць, для чаго прысуджаецца гэтая прэмія, якія не па сваёй волі, а па ўказцы ЗША надзяляюць іўдавымі срэбранікамі такіх, як Пастэрнак.\nЯ поўнасцю згодзен з пастановай Прэзідыума праўлення Саюза пісьменнікаў СССР, аргкамітэта Саюза пісьменнікаў РСФСР. Адно магу дадаць, што гэта зроблена запознена. Даўно былі чуткі, даўно паступалі сігналы, два гады цягнецца гэта гісторыя, не трэба было цацкацца з ім. Я зразумею нашу лінію, нашу палітыку чулых адносін да людзей, але гэты чалавек, гэты здраднік не заслугоўваў таго, каб з ім так цацкаліся.\nК.Крапіва: Я думаю, што ў нас тут няма патрэбы аналізаваць творчасць Пастэрнака, каб выявіць яго твар, яго вартасць як пісьменніка. Мы ведаем творчасць Пастэрнака многа год і ведаем яго адносіны да савецкай улады, да савецкай літаратуры. Мы ведаем, што ён заўсёды быў унутраным эмігрантам у сэнсе сваіх палітычных пераконанняў і быў снобам у сваёй літаратурнай творчасці. Савецкі народ, шырокі савецкі чытач ніколі не любілі творчасць Пастэрнака, для іх ён быў чужы, таму што і народ для Пастэрнака быў чужым. Гэта выявілася ў яго апошнім творы «Доктар Жывага».\nПраўда, каля яго было невялікае акружэнне, якое лебязіла перад ім, гэта тая грыбная цвіль, з якой вырастаюць мухаморы. Такі мухамор і вырас на гэтай гнілі, хоць і чырвоны, для некаторых вельмі прывабны. Цяпер, калі гэты мухамор сапраўды паспеў, стаў больш ядавітым, нашы ворагі знайшлі патрэбным выкарыстаць яго супроць нас.\nШто можна яшчэ аб ім сказаць? Бясспрэчна, гэта справа не літаратурнага парадка, гэта справа палітычнага парадка, справа палітычнай барацьбы, і шкада, я паўтараю за Міхасём Лыньковым, што раней не выкінулі мухамора з радоў нашай арганізацыі, для гэтага ўсе падставы былі, калі стала вядома, што ён аддаў гэты раман за граніцу.\nАле добра, што зрабілі гэта зараз, што савецкай грамадскасці стала цалкам вядома, што гэта за фрухт, на што разлічваюць нашы ворагі за мяжой, прысуджаючы такую прэмію. Я думаю, што выяўленне гэтага факта дапаможа ў далейшым звяртаць увагу на гэту цвіль, таму што раней мы часта праходзілі міма той гнілі, ліберальна адносіліся, а гэты факт паказвае, што гэта не такое ўжо безшкоднае з’явішча.\nЯ цалкам далучаюся да пастановы, якая вынесена Прэзідыумам праўлення Саюза пісьменнікаў СССР, як і ўсе нашы таварышы.\nА.Зарыцкі: З усіх паводзін Пастэрнака відаць, што ён быў ворагам усяго прагрэсіўнага. Я памятаю адну гаворку пра Пастэрнака з адным паэтам. Ён так сказаў: «Гэта незамаскаваны контрык». І сапраўды, ўсё далейшае падцвярджае гэта. Калі была Айчынная вайна, ён адседжваўся, доўгія гады насіў у сябе злобу і нарэшце напісаў гэты пасквіль на нашу рэчаіснасць. Пасля Ташкенцкай канферэнцыі, дзе людзі розных нацыянальнасцяў прыхільна ставіліся да нас, проста дзіка аб гэтым слухаць. Гэтымі дзеяннямі Пастэрнак паставіў сябе ў адзін рад з контррэвалюцыянерамі, і выключэнне яго з нашага асяроддзя абсалютна неабходная рэч.\n(Аднагалосна прымаецца рэзалюцыя. Рэзалюцыя дадаецца)\nПрэзідыум Саюза пісьменнікаў БССР, сабраўшыся на пашыранае пасяджэнне разам з членамі Праўлення Саюза і пісьменніцкім актывам г. Мінска, абмеркаваў пастанову Прэзідыума праўлення Саюза пісьменнікаў СССР аб дзеяннях б[ылога] члена Саюза пісьменнікаў СССР Б.Л.Пастэрнака, не сумяшчальных са званнем савецкага пісьменніка.\nПашыраны Прэзідыум праўлення Саюза пісьменнікаў БССР лічыць, што Б.Пастэрнак учыніў здрадніцтва ў адносінах савецкага народа, справы сацыялізма і міру, апублікаваўшы ў рэакцыйным друку капіталістычных краін раман «Доктар Жывага», які з’яўляецца злосным, поўным нянавісці паклёпам на Вялікую Кастрычніцкую сацыялістычную рэвалюцыю, на ўвесь савецкі народ, на Радзіму сацыялізма. Міжнародная рэакцыя выкарыстала гэты паклёпніцкі твор для антысавецкай прапаганды, для далейшага распальвання халоднай вайны, дабіўшыся прысуджэння Б.Пастэрнаку Нобелеўскай прэміі.\nПрэзідыум Саюза пісьменнікаў БССР, выказваючы думку ўсіх пісьменнікаў Беларусі, рашуча асуджае ганебны ўчынак Б.Пастэрнака і аднадушна ўхваляе пастанову Прэзідыума праўлення Саюза пісьменнікаў СССР аб пазбаўленні яго звання савецкага пісьменніка і выключэнні з ліку членаў Саюза пісьменнікаў СССР. Савецкім пісьменнікам можа быць толькі той, хто сумленна і аддана служыць савецкаму народу, справе сацыялізма, міру і прагрэсу чалавецтва.\nАнталогію «Як риба об лід» прэзентавалі ў Мінску (фота)


Hot Melt Glue фільм | вытворчасць і пастаўкі з Taiwan аптовы дыстрыб'ютар\nHot Melt Glue фільм\nВы тут: дадому -> прадукцыя -> Цеплаабмен фільм -> Hot Melt Glue фільм\nМы з'яўляемся тэхнічным Taiwan Hot Melt Glue фільм вытворца , завод , пастаўшчык і экспарцёр. У залежнасці ад стабільных інвестыцый, начальнік кампетэнтнасць і добрае пасляпродажным абслугоўванне, мы зрабілі нас адным з вядучых вытворцаў і экспарцёраў у гэтай галіне. Мы гарантуем якасць прадукцыі і канкурэнтаздольныя цэны і своечасовую дастаўку для Вас. Мы ўсталяванне доўгатэрміновых дзелавых з нашымі кліентамі. Калі вы зацікаўлены ў любой мадэлі нашай прадукцыі, калі ласка, будзьце вольныя звязацца з намі.\nМожа быць затрымаўся на задняй перадачы этыкеткі без спінкі клей, напрыклад, статак лістоў або фальгі лістоў. Таўшчыня складае 120 μ.\nПрадукцыя Arity: Нашы прадукты серыі ўключаюць у сябе розныя характарыстыкі воданепранікальны дошка вусцілкі паласой, воданепранікальныя дошкі вусцілкі валакна , шывок- мытным без- тканіна, афарбаваная- мытным без- тканіна, штучная Лі.\nТам падкладкі, ўнутранай абліцоўкі, хімічнай ліста, розныя не- тканіны пакрыта термоклеем клею і гэтак далей.\nНашы клею-расплаву фільмы шырока выкарыстоўваюцца ў знак адгезіі, тэкстыльнай кампазітны, абутак рашэнняў, і адгезія не- шва ніжняе бялізну; адгезіі даху аўтамабіля, вагоны цёплыя падлогі, акустычныя дошкі, месцы ўпрыгажэнні і г.д.; адгезіі ўнутранага ўпрыгажэнні, спартыўныя тавары, гук і цеплаізаляцыйных матэрыялаў і электронных тавараў і гэтак далей.\nдадому -> прадукцыя -> Hot Melt Glue фільм : PU-004wp\nдадому -> прадукцыя -> Клею-расплаву фільм : PU-008wp\nдадому -> прадукцыя -> Hot Melt Glue фільм : PU-012wp\nдадому -> прадукцыя -> Плёнка ПЭТ : PET-1128AK


ћгЏн… «бегш… ”бг 31 г‘—жЏ дгжн бџн— «бё«ѕ—нд ж Ё Ќ гЎ»ќ ќн—н ћѕнѕ »«бгдн« | √е«бнд« | »ж«»… «бџѕ\nћгЏн… «бегш… ”бг 31 г‘—жЏ дгжн бџн— «бё«ѕ—нд ж Ё Ќ гЎ»ќ ќн—н ћѕнѕ »«бгдн«\n15/03/2021 11:08 AM √е«бнд«\nЁн ≈Ў«— дЁн– ќЎ… «бѕжб… б дгн… «бё—м жб жЁн— Ќн«… я—нг… бџн— «бё«ѕ—нд ж«’б ћгЏн… «бегш… ббг”«Џѕ« «б«ћ г«Џн… √д‘Ў е« »гЌ«Ёў… «бгдн« ЌнЋ ”бшг Џѕѕ гд «бг‘—жЏ« «б дгжн…° ждЁ– гЌЎ… гн«е бќѕг… г” ‘Ём »г—я“ гџ«џ…° яг« ”бшг Џѕѕ гд «б√ће“… ббЏ—«∆” «б√н «г.\n’—Ќ ”нѕ ‘Ќ« е° «бгѕн— «б дЁн–н бћгЏн… «бегш… ббг”«Џѕ« «б«ћ г«Џн…° √д «бћгЏн… дћЌ Ён ”бнг 31 г‘—Џ дгжн » ябЁ… ’б ≈бм 136 √бЁ ћдне° ж джЏ «бг‘—жЏ« «б дгжн… г« »нд г«янд« ќн«Ў…° ж—ƒж” г«‘н…° жгЌб« »ё«б… жЏѕѕ гд «бг‘—жЏ« «б√ќ—м.\nж√÷«Ё ‘Ќ« е° √де Ён ≈Ў«— «б”Џн б Ќ”нд Ќн«… «б»”Ў«Ѕ ж—ЁЏ «бгЏ«д«… Џдег Ёёѕ г дЁн– гЌЎ… дён… гн«е г—я“ гџ«џ… ё—н… √»«° ж ќѕг «бгЌЎ… г—я“ ббџ”нб «бябжн »«бё—н… жжЌѕ… √ЎЁ«б г»” —нд° жжЌѕ… Џн«ѕ« ќ«—ћн…° ж√н÷р« жЁ— гн«е дён… б√е«бн «бё—н… » ябЁ… ’б ≈бм 250 √бЁ ћдне° г‘н—р« ≈бм √д е–е «бгЌЎ… «бЋ«дн… «б н дЁ–е« ћгЏн… «бегш… »«бгЌ«Ёў…° г‘н—« ≈бм √де нћ—н «б Ќ÷н— б«Ё «Ќ гЎ»ќ «бегш… «бќн—н «б—«»Џ »г—я“ ѕн—гж«” ж«б–н нёѕг жћ»« гћ«дн… бџн— «бё«ѕ—нд.\nнх–я— √д ћгЏн… «бегш… ббг”«Џѕ« «б«ћ г«Џн… Џгб Ќ гўб… ж“«—… «б ÷«гд «б«ћ г«Џн гд– Џ«г 2011 »—ёг ≈‘е«— 8129° ж Џгб Ён гћ«б« «б дгн… «бгћ гЏн…° жяЁ«б… Ўб«» «бЏбг° ж ж’нб «бгн«е ж —ян» «б√”ёЁ° ж«бг”«ег… Ён “ж«ћ «бн нг« ° жџн—е« гд «бгћ«б« «б дгжн….


Smashwords – Горад мрой – a book by Яніна Пінчук\nBy Яніна Пінчук\nЧасам усяго адзін крок аддзяляе ад схаванай рэальнасці — дзіўнай, незвычайнай і вабнай. Маладая пісьменніца Яніна Пінчук у сваёй дэбютнай кнізе прапануе арыгінальны погляд на Мінск: выяўляецца, у такім звыклым і быццам бы добра знаёмым горадзе можна сустрэць і чараўніка, і даўно памерлую гістарычную асобу, і зазірнуць у паралельны свет. More\nTags: belarus belarusian language belarusian books belarusian digital books belarusian ebooks modern belarusian literature belarusian authors about minsk stories about minsk\nYou have subscribed to alerts for Яніна Пінчук.\nWould you like to favorite Яніна Пінчук?\nYes, add Яніна Пінчук to my Favorites\nYou have been added to Яніна Пінчук's favorite list.\nYou can also sign-up to receive email notifications whenever Яніна Пінчук releases a new book.


Актывіст дамогся будаўніцтва пандусаў у раённых судах Магілёва | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Актывіст дамогся будаўніцтва пандусаў у раённых судах Магілёва\nАктывіст дамогся будаўніцтва пандусаў у раённых судах Магілёва\nЗа гэта Валадар Цурпанаў змагаўся амаль пяць гадоў.\nАктывіст Валадар Цурпанаў дамогся будаўніцтва пандусаў у раённых судах Магілёва. За гэта ён змагаўся амаль пяць гадоў. Пандусы з’явяцца каля будынкаў судоў Кастрычніцкага і Ленінскага раёнаў горада.\n“Гісторыя майго змагання за з’яўленне пандусаў каля нашых судоў пачалася ў 2012 годзе, — распавядае сам Валадар Цурпанаў. — Тады старшынёй гарвыканкама быў Станіслаў Барадаўка, якому я накіраваў ліст з дакорам, што суд не мае такой прылады. Я атрымаў адказ, што на 2013 год у план будзе ўключанае дадзенае пытанне, бо праграма па стварэнні безбар’ернага асяродку ў горадзе была разлічаная на 2011-2015 гады”.\nГрамадскі актывіст адзначае, што, на жаль, на наступны год нічога не змянілася, нягледзячы на тое, што праграма па з’яўленні пандусаў была абласной. Гэта падштурхнула Цурпанава накіраваць звароты да старшыняў раённых судоў, што ў іх установах дагэтуль няма пандусаў. Лісты яны пераслалі ў абласны суд, які ў сваю чаргу перанакіраваў зварот у Міністэрства юстыцыі.\n“З таго часу я кожны год прыходзіў і пакідаў запісы ў кнізе скаргаў і прапаноў судоў і паралельна накіроўваў зварот старшыні Магілёўскага абласнога суда, — працягвае Валадар Цупранаў. — Кожны раз атрымліваў адказы, што будзем гэтым займацца і пытанне перад кімсьці пастаўленае, але, на жаль, нічога не мянялася. І толькі ў 2014 годзе мне адказалі, што пандусы з’явяцца тады, калі пачнецца капітальны рамонт будынкаў судоў. Цяпер ідзе рамонт у судах і будуюцца пандусы. Магчыма, такім чынам мне давалі проста адпіскі, аднак самі ведалі, што пандусы будуць толькі тады, калі будзе рамонт будынкаў”.\nЦурпанаў дадае, што гэта не адзінае яго дасягненне, якое мела вынік пасля сістэматычных заяў і скаргаў у розныя дзяржаўныя інстанцыі. Напрыклад, тэрыторыя дома, у якім ён жыве, упарадкаваная камунальнымі службамі, а ў цэнтры горада на плошчы Славы камунальнікі нарэшце памылі ліхтары, якія дагэтуль былі амаль чорнага колеру ад бруду.


Лета – выдатны час года - Управление образования Гродненского Райисполкома\nГлавная » Новости » Лета – выдатны час года\nЛета – выдатны час года\nЧас адпачынкаў, паездак, сустрэч. Летам дзяцей ва ўстановах дашкольнай адукацыі становіцца менш – хтосьці адпачывае на дачы, некаторыя з'язджаюць з бацькамі. Але многія дашкольнікі застаюцца ў горадзе і наведваюць дзіцячы сад увесь летні перыяд.\nПедагогі дашкольных устаноў Гродзенскага раёна імкнуцца зрабіць гэты час для іх пазнавальным, вясёлым, насычаным новымі ўражаннямі.\nДля дзяцей штодня арганізуюцца вясёлыя гульні на вуліцы, бо большую частку дня дзеці летам праводзяць на свежым паветры. Не забываюць педагогі пры гэтым меры засцярогі - апранаюць галаўны ўбор, у зацененых месцах здымаюць частку адзення, арганізаваны пітной рэжым. Правядзенне паветраных ваннаў спалучаецца з рухомымі гульнямі.\nСёння ў ДУА “Яслі-сад № 4 г.Скідзеля” прайшоў маляўнічы парад ровараў і самакатаў. Здавалася, што цікавага можа быць у звычайным ровары? У самакаце? Але няма мяжы дасканаласці, а фантазіі удзельнікаў застаецца толькі пазайздросціць. Дашкаляты з гонарам прадэманстравалі свае ўпрыгожаныя ровары і самакаты, праехаліся па тэрыторыі дзіцячага садка. Пасля парада юныя ўдзельнікі дарожнага руху прынялі ўдзел у эстафетах і паказалі свае веды правілаў дарожнага руху, а таксама нагадалі асноўныя правілы веласіпедыста. У выніку ў дзяцей ад праведзенага мерапрыемства атрыманы вялікі зарад бадзёрасці і энергіі, дзеці знаходзіліся на станоўчым эмацыйным уздыме, ад праведзенага мерапрыемства ва ўсіх з'явіўся радасны настрой.


Сёння год, як стала вядома, што расстралялі Уладзіслава Кавалёва і Дзмітрыя Канавалава\n17.03.2013 / 09:59\n17 сакавіка 2012 г. стала вядома, што асуджаныя за тэракт у мінскім метро Дзмітрый Канавалаў і Уладзіслаў Кавалёў расстраляныя. Іх родныя атрымалі ў гэты дзень адпаведныя рашэнні Вярхонага суда.\nАпошняе спатканне Любові Кавалёвай з асуджаным на пакаранне смерцю сынам адбылося ў следчым ізалятары (СІЗА) КДБ 11 сакавіка 2012 года. Маці пакаранага і праваабаронцы лічаць, што Уладзіслаў быў пакараны ў перыяд з 12 па 15 сакавіка. Дакладнай інфармацыі па гэтым пытанні няма. 14 сакавіка стала вядома, што Лукашэнка адмовіўся іх памілаваць.\nЛюбоў Кавалёва працягвае змагацца за тое, каб вярнуць цела сына.\nНа прэс-канферэнцыі, што прайшла на гэтым тыдні яна падпісала заявы на адрас Дэпартамента выканання пакаранняў МУС, КДБ і старшыні Вярхоўнага суда з просьбай паведаміць, які орган выканаў смяротны прысуд у дачыненні да яе сына. Яна таксама патрабуе раскрыць месца пахавання Кавалёва. Што да сям’і другога пакаранага па справе аб тэрарызме, Дзмітрыя Канавалава, то, паводле праваабаронцы Паўла Левінава, яна па-ранейшаму пазбягае якіх-небудзь кантактаў.\nу выніку выбуху на станцыі метро «Кастрычніцкая» ў Мінску 11 красавіка 2011 года загінулі 15 чалавек, 315 — пацярпелі. Ва ўчыненні тэракту быў абвінавачаны Дзмітрый Канавалаў, Уладзіслава Кавалёва прызналі яго саўдзельнікам. Абодва былі жыхарамі Віцебска. 30 лістапада 2011 года Вярхоўны суд прыгаварыў маладых людзей да вышэйшай меры пакарання. Канавалаў прызнаў сваю віну ў судзе і па памілаванне да прэзідэнта не звяртаўся, Кавалёў такое прашэнне падаў.


Нідэрланды Вікіпедыя\nВікіпедыя Nederlandstalige (Nederlandstalige Wikipedia) - раздзел Вікіпедыі на галандскай мове.\nГаландская Вікіпедыя была адкрыта 19 чэрвеня 2001 года і дасягнула 100 000 артыкулаў 14 кастрычніка 2005 года. Яна наблізілася да польскай версіі, стала шостай па колькасці артыкулаў, але пазней перайшла ўверх восьмае месца.\nУ кастрычніку 2011 года галандская Вікіпедыя зрабіла грандыёзны кастынг артыкулаў (~ 200 000), заняўшы 4-е месца па колькасці.\nЦяпер (люты 2015 г.) Галандская Вікіпедыя мае 1833 704 артыкулы і займае 4 месца. месца (пасля шведскага і нямецкага).\nВынік У першым квартале 2014 года 66,8% правак было зроблена з Нідэрландаў, 22,5% - з Бельгіі . Па выніках I квартала 2014 года 67,8% праглядаў былі зроблены з Нідэрландаў, 22,1% - Бельгіі . br> 1\n14-09-2012 - 1,100,000\n12- 04-2013 г. - 1 500 000 - 14-06-2013 г. - 1600000\n15.10.2013 г. - 1 700 000\n↑ Etalage - ↑ Праўкі старонак на мове Вікіпэдыі\n↑ Прагляды старонак на мове Вікіпэдыі\n↑ Статыстыка на Галяндзкай й Вікіпэдыя - Спасылкі - Галяндзкая Вікіпэдыя - Найбольшыя моўныя разьдзелы Вікіпэдыі - Англійская - Швэдзкая - Нямецкая - Галяндзкая - Французская - Варажская - Руская - Італьянская\n4 956 513\n1 849 313\n1 833 704\n1 657 348\n1 259 254\n1 220 286\n1 208 903\n1 197 475\nКаталанская > Персідская: Сербска-Харвацкая на Нарвежская (Бокмал) - 1 138 954 - 1 131 117 - 980 600 - 885 715 - 838 488 - 587 979 - 472 739\nАгульная колькасць артыкулаў ва ўсіх раздзелах ах - 35 637 053 - раздзелы Вікіпедыі на нямецкай мове (усяго артыкулаў 11 804 390) - Англійская - Шведская\nспрошчаны англійская - люксембургская\n208 943 | 121 763\n39 658 - афрыкаанс - заходнефрызская - шатландская\nФарэрская вобласць Баварыя - Лімбург - Нізкая Нямецкая\n36 662 32 32 500 33 333 23 2314 14 19 685 12 1236 36 11 309\n14 664 - 9988 - 5748 - Заходняя Флямандыя - Зеландыя - Пі Фрызская мова - фрызская стэрлінгавая | Кёльн: стараанглійская - Пфальц - Пэнсыльванія-нямецкая - готыка | 5628 | 4278 | 4119 - 3606 | 2771\n2686 - 2031 - 1752 - 426 - Усяго артыкулаў у Вікіпедыі - 35 637 053 артыкулаў - p\no - p - Самая вялікая Вікіпедыя - Звыш 1 мільён артыкулаў на англійскай мове en: · швэдзкая sv: · нямецкая дэ: · галандская nl: · французская fr: · вара вайрская: · руская ру: · італьянская: · Cebuano ceb: · іспанская: es: · в'етнамская vi : · Польская pl: больш за 500 000 артыкулаў на японскай мове ja: · партугальская pt: · кітайскі zh: Англійская en: Больш за 200 000 артыкулаў: Каталанская ca: · Персідская мова: · Сербска-харвацкая sh: · Нарвежская (Bokmol) няма: · Арабская ар: · Фінская fi: · Інданезійская ідэнтыфікатар: · Румынская ro: · Венгерская ху : · Чэшская cs: · карэйская ko: · сербская sr: · малайская ms: · турэцкая tr: · minangkabau min: · esperanto eo: · казахская kk: · баскская eu: · дацкая da: · славацкая sk: · балгарская bg:\nБольш за 100 тысяч артыкулаў на армянскай мове: · іўрыт ён: · літоўскі lt: · харвацкая hr: · славенская sl: · эстонская et: · узбекская uz: · галісійская gl: · нарвежская (nyunoshk) nn: · Volapyuk vo : · Лаціняне ka la: · спрошчаная англійская проста: · грэчаская el: · хіндзі прывітанне: · чачэнская ce: · беларуская (акадэмічная) be:\nбольш за 50 тысяч артыкулаў - азербайджанскі az: · грузінскі ka: · тайскі: · акітанскі oc: · Македонская mk: · Малагасійская mg: · Urdu ur: · Newari new: · Tamil ta: · Tatar tt: · Валійская cy: · П'емандскія pms: · Tagalog tl: · Bosanski bs: · Latvian lv: · Telugu te: · Беларускі (класічны) be-x-old: · Брэтонскі бр: · Гаіцянскі ht: · Албанскі пл:


25 ліпень 2016, 23:45\nДэманстрацыя пачалася пасьля таго як каля захопленага будынку пачалі лётаць паліцэйскія верталёты. Гэта выклікала чуткі, што неўзабаве пачнецца штурм.\nПаводле паліцыі, узброеныя захопнікі 25 ліпеня падпалілі дзьве паліцэйскія машыны каля пастарунку. Служба нацыянальнай бясьпекі Армэніі (СНБ) заявіла пра затрыманьне памагатых захопнікаў. Колькі чалавек затрыманыя, у ведамстве не ўдакладнілі, адзначыўшы пры гэтым, што ў цяперашні час СНБ сочыць за астатнімі прыхільнікамі нападнікаў, якія, як мяркуецца, «мелі намер аказаць ім садзеянне».\n17 ліпеня узброеныя прыхільнікі Жырайра Сэфіляна — каардынатара апазыцыйнай партыі «Ўстаноўчы парлямэнт» — захапілі аддзяленьне паліцыі ў Ерэване і ўзялі ў закладнікі некалькіх супрацоўнікаў праваахоўных органаў. Пры нападзе адзін паліцыянт загінуў, яшчэ чацьвёра былі параненыя.\nНападнікі патрабуюць вызваленьня Сэфіляна, які другі месяц знаходзіцца пад арыштам па абвінавачваньні ў падрыхтоўцы дзяржаўнага перавароту. Акрамя таго, яны заклікаюць да адстаўкі прэзыдэнта Сержа Саргсяна. Улады Армэніі выключаюць выкананьне патрабаваньняў актывістаў. Каля захопленага будынка ў стане баявой гатоўнасьці знаходзяцца падразьдзяленьні спэцназу.\nЦягам тыдня ў ходзе перамоваў з захопленага будынку былі вызваленыя ўсе закладнікі.


Доўгі дождж плаўнік\nДоўгі дождж плаўнік\nMie Kou Trading Co., Ltd Як прафесійны вытворца, пастаўшчык і экспарцёр лепшае Доўгі дождж плаўнік in Taiwan. Усе прадукты адпавядаюць міжнародным патрабаванням якасці і значна ацэненыя ў разнастайнасць розных бізнэс. Мы цэнім, каб атрымаць добрае супрацоўніцтва з вамі і, калі ласка, не саромейцеся звязацца з намі\nмадэль - 6-2,F3F1\nSGS восем цяжкіх металаў выпрабаваны\n【Падрабязная інфармацыя аб прадукце】\nСветлаблакітны、красаванне ружы、жоўты крэм、бэзавы、аква зялёны\nЗроблена ў Тайвані матэрыял,100%нетоксичные і высокая эластычнасць ПВХ,гарантаванае якасць\nВысокая воданепранікальная канструкцыя,Наша прафесійная працэдура вытворчасці\nНізкі–тэхналогія фарбавання тэмпературы\nСхаваны капот,ніколі не губляйце яго, і вы можаце спакаваць яго лёгка, як вам трэба\nМанжэты з ветраным і воданепранікальным рукавом з пругкім кругам\nКнопкі плюс маланка,двайны–воданепранікальны дызайн на гэтым плашчы\nВоданепранікальны рэйтынг вышэй за 10000 мм\nПадыходзіць як для мужчын, так і для жанчын\nМяккія колеру,такі салодкі, як макарон\nАдзін плашч у адной мяшцы з ПВХ\n36 плашчоў у адной скрынцы\nЗмешаная каляровая ўпакоўка\n【OEM Заказы па запыце】\nМінімальная колькасць заказаў：\n1000 камплектаў/1 колер толькі\n(Шырокі асартымент кветак для кліента на выбар，Індывідуальныя памеры даступныя таксама)\nТайвань：30%дэпазіту，Астатнія пасля дастаўкі\nЗа мяжой：30%дэпазіту，Кліент павінен выдаваць L./C як пастаўшчык прапаноўвае B./Л\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.rain-clothing.com/be/long-rain-slicker.html\nДоўгі дождж плаўнік вытворца і Доўгі дождж плаўнік Пастаўшчык таксама завод аптавікі пастаўшчыка - больш за 68,597 пакупнікоў ва ўсім свеце rain-clothing.com\nПразрыстая вопратка для дажджоў\nДождж з капюшонам\nLong Rain Slicker\t| Vêtement Longue Pluie\t| Regenmantel Lang\t| Длинный Дождевик\t| Capa De Chuva Em Nylon Para Motoqueiro\t| Slicker A Pioggia Lunga\t| एक टुकड़ा रेनकोट\t| Ropa Impermeable Para El Agua\t| Lange regen gelikter\t| المطر الطويل المعطف\t| Mưa dài\t| Slicker ฝนที่ยาวนาน\t| Jas hujan panjang\t| লম্বা বৃষ্টি Slicker\t| Uzun Yağmurlu Slicker\t| 一件式雨衣


вырабы з пластмасы, гумы і плёначных палімерных матэрыялаў (упаковачныя сродкі, уключаючы ліпкія стужкі, дэталі транспартных сродкаў, прадукцыя электратэхнічнай і кабельнай прамысловасці, ізаляцыйныя стужкі, вырабы абутковай і галантарэйнай прамысловасці, аўтамабільныя шыны і іншыя гуматэхнічныя вырабы, паралон, пенапласт, мантажная пена і іншае), іх фрагменты, наслаенні палімерных матэрыялаў (пластмас, гум, кляёў) на розных прадметах-носьбітах, кляі і клеявыя кампазіцыі, іх сляды-наслаенні, відазмененыя часткі палімерных матэрыялаў і вырабаў з іх.\nКласіфікацыйныя – овыяўленне часцінак палімерных матэрыялаў (гумы, клею) на аб’екце-носьбіце і вызначэнне іх прыналежнасці да пэўнага віду вырабаў, аднясенне аб’екта даследавання да пэўнага мноства (класіфікацыйнай групы).\nРэканструктыўныя – вызначэнне першапачатковага віду матэрыялу аб’екта (тыпу палімера), змененага ў выніку тэрмічнага, хімічнага ці іншага ўздзеяння пры наяўнасці ўзораў параўнання з вядомымі характарыстыкамі.\nПры выняцці ўзораў палімерных матэрыялаў неабходна выразаць фрагменты плошчай не менш за 1 кв.см. Узоры павінны быць вынятыя ў некалькіх месцах – як мага бліжэй да месца магчымага кантакту і з іншых месцаў.\nВільготныя аб’екты-носьбіты папярэдне высушваюцца пры пакаёвай тэмпературы.\nУжывання ліпкай стужкі варта пазбягаць, бо пры працяглым захоўванні (перавозцы, перасыланні і інш.) растваральнікі, якія ў ёй змяшчаюцца, пранікаюць у часцінкі палімерных матэрыялаў, што можа прывесці да фальсіфікацыі вынікаў даследавання.\nПытанні, якія вырашаюцца пры правядзенні экспертызы пластмас, гумы і вырабаў з іх\nЦі ёсць на прадстаўленым аб’екце-носьбіце часцінкі палімерных матэрыялаў (гумы, клеючых рэчываў)?\nЦі належыць прадстаўленае на даследаванне рэчыва да пластмас (гумаў, кляёў)?\nЦі маюць прадстаўленыя на даследаванне ўзоры палімерных матэрыялаў (гумы, клеючых рэчываў) агульную радавую (групавую) прыналежнасць?\nЯкім быў першапачатковы від матэрыялу аб’екта (тып палімера), змененага ў выніку тэрмічнага ўздзеяння?


02 сакавік 2009, 14:41\nПрадпрымальнікам з Ваўкавыску Мікалаю Аўтуховічу, Юрыю Лявонаву і Ўладзімеру Асіпенку рыхтуюць новыя абвінавачаньні, паведаміў міністар унутраных спраў Уладзімер Навумаў.\nМіністар унутраных спраў Уладзімер Навумаў правёў прэсавую канфэрэнцыю з нагоды набліжэньня прафэсійнага сьвята — дня беларускай міліцыі. Першае ж пытаньне да міністра было зьвязана са справай ваўкавыскіх прадпрымальнікаў Мікалая Аўтуховіча, Юрыя Лявонава і Ўладзімера Асіпенкі. Былых палітвязьняў Аўтуховіча і Лявонава, а таксама Асіпенку арыштоўвалі байцы міліцэйскага спэцназу, а міліцэйскія сьледчыя выйшлі на прадпрымальнікаў у сувязі з расьсьледаваньнем справы пра выбух на праспэкце Пераможцаў 3 ліпеня 2008 году, пацьвердзіў міністар Навумаў.\n“Падчас адпрацоўкі Ваўкавыску была атрыманая інфармацыя, і гэтая інфармацыя пацьвердзілася, што захоўваюць зброю ды выбухоўку. І што гэта рыхтаваліся выкарыстаць. У групу ўваходзіў грамадзянін Аўтуховіч. Зараз усе гэтыя асобы затрыманыя, мы маем ужо больш інфармацыі, бо шмат хто зь іх супрацоўнічае са сьледзтвам. Мяркую, на гэтым этапе мы яшчэ ў поўным аб’ёме дзяліцца інфармацыяй ня будзем. Але блізу тыдня-двух мы яшчэ выставім абвінавачаньні, зьвязаныя з падрыхтоўкай цяжкіх злачынстваў. Цягам некалькіх месяцаў перадамо справу ў суд, дзе ўсе зь ёй змогуць азнаёміцца”, — сказаў Уладзімер Навумаў.\nМіністар унутраных спраў заявіў, што справа Аўтуховіча ды іншых прадпрымальнікаў з Ваўкавыску “ніяк не зьвязаная з выбухам на праспэкце Пераможцаў 3 ліпеня”.\nШто да расьсьледаваньня самой справы пра выбух, то ні пра якія пэўныя вынікі Ўладзімер Навумаў не паведаміў. Міністар заявіў, што зьбіраецца распавесьці некаторыя падрабязнасьці справы абмежаванай групе журналістаў. Чаму не паведаміць гэтыя зьвесткі ўсім ахвотным супрацоўнікам мэдый, а толькі абмежаванаму колу? На гэта спадар Навумаў адказаў:\n“Бо такая колькасьць не забясьпечыць таго, каб сытуацыю ўтрымаць пад кантролем”.\nНагадаю, справа пра выбух, які адбыўся на праспэкце Пераможцаў і пры якім пацярпелі дзясяткі людзей і мог пацярпець Аляксандар Лукашэнка, расьсьледуецца ўжо дзявяты месяц. У межах расьсьледаваньня сьледчыя дапыталі тысячы чалавек, адбіткі пальцаў узялі ў дзясяткаў тысяч. Праваабаронцы ў Беларусі неаднаразова заяўлялі пра парушэньні правоў людзей пры гэтым расьсьледаваньні. Апазыцыйныя палітыкі кажуць, што расьсьледаваньне справы пра выбух на праспэкце Пераможцаў улада выкарыстоўвае для збору зьвестак пра апазыцыю і перасьлед дэмакратычных актывістаў.\nУладзімер Навумаў пра лёс турмы на вуліцы Валадарскага:


Футбалісты зборнай Беларусі абыгралі славакаў у матчы кваліфікацыі чэмпіянату Еўропы-2016 | Новы Час\nНапярэдадні сустрэчы са славакамі беларуская зборная трапіла ў вельмі няпростую сітуацыю — з-за траўмаў па-за гульнёй апынуліся адразу 7 гульцоў: Сяргей Карніленка, Аляксандр Глеб, Цімафей Калачоў, Ягор Філіпенка, Ігар Шытаў, Іван Маеўскі і Раман Бягуноў. Галоўны трэнер беларусаў Аляксандр Хацкевіч быў вымушаны выставіць эксперыментальны склад, які ў выніку апынуўся на вышыні. Калі для беларусаў гэтая гульня не мела турнірнага значэння — яны даўно страцілі шанцы на выхад у фінальную стадыю Еўра-2016, то для славакаў вырашалася, ці патрапяць яны ў Францыю або адкладуць вырашэнне пытання на апошні тур.\nГаспадары поля адразу пайшлі наперад, спадзеючыся здушыць беларусаў сваёй актыўнасцю. Аднак госці вельмі спакойна адбівалі атакі, ды і самі адказвалі рэзкімі контрвыпадамі. Прыкладна да сярэдзіны першага тайма славакі грунтоўна "прыціснулі" супернікаў, і мелі пару-тройку рэальных момантаў для ўзяцця варот Андрэя Гарбунова. У адным з іх мяч каціўся у сетку, але Станіслаў Драгун змог адбіць яго з лініі варот. А неўзабаве ён жа стаў аўтарам гола — пасля падачы вуглавога ўдару Ренаном Брэсанам з левага фланга атакі Драгун галавой адправіў мяч у вароты Матуша Казачыка. Славацкія футбалісты былі відавочна збянтэжаны такім паваротам падзей і да перапынку так і не змаглі прыйсці ў сябе.\nПасля антракту славакі мелі перавагу, асабліва пасля выдалення на 65-й хвіліне капітана беларускай каманды Аляксандра Мартынавіча. Але гаспадары так і не змаглі хоць бы раз парадаваць сваіх заўзятараў і сышлі з поля пераможанымі. Пасля матчу настаўнік пераможцаў Аляксандр Хацкевіч адзначыў, што яго падапечныя згулялі агрэсіўна, асабліва ў першай палове гульні, што ў выніку і прынесла пераможны вынік. Пасля перапынку беларусам было складаней, тым больш, што за 25 хвілін да заканчэння матчу каманда засталася ў меншасці, але выстаяла, праявіўшы байцоўскі характар.\nКалега Хацкевіча Ян Козак сказаў, што беларускія футбалісты згулялі вельмі добра, чым нямала здзівілі славакаў. На яго думку, славацкія футбалісты падышлі да гэтай гульні безадказна, вынікам чаго стала параза на вачах сваіх заўзятараў, якія з усіх сіл падтрымлівалі гаспадароў поля і чакалі выхаду ў фінальную частку чэмпіянату Еўропы. Асечкай славакаў спаўна скарысталіся украінцы, якія абыгралі ў гасцях македонцаў (2: 0) і зраўняўліся па ачках са славацкай дружынай. Лідэр групы зборная Іспаніі без праблем разабралася ў Лагронья з камандай Люксембурга — 4: 0, і забяспечыла сабе пуцёўку на Еўра-2016. Становішча каманд пасля 9 тураў: Іспанія — 24 ачкі (розніца мячоў — 22/03), Славакія — 19 (13-6), Украіна — 19 (14-3), Беларусь — 10 (8-14), Люксембург — 4 ( 4-23), Македонія — 3 (6-18). У заключным туры 12 Кастрычніцка зборная Беларусі на полі "Барысаў-Арэны" прыме македонцаў, каманда Люксембурга згуляе ў сябе дома са Славакіяй, а футбалісты Украіны ў Кіеве сустрэнуцца з Іспаніяй. У фінальную частку Еўра-2016 выйдуць каманды, якія занялі 1 — 2-е месцы ў дзевяці кваліфікацыйных групах, а таксама лепшая са зборных, якія занялі 3 месца (па дадатковых паказчыках). Астатнія 8 каманд, якія фінішуюць трэцімі, правядуць стыкавыя матчы, вызначыўшы яшчэ 4 ўдзельніка фінальнага турніру кантынентальнага первенства.


Бородулин Григорий (Рыгор) Иванович\nБССР, Витебская область, Ушачский район, хутор Верясовка.\nРыго́р (Григорий) Иванович Бороду́лин (белор. Рыгор Барадулін) — белорусский поэт, эссеист, переводчик. Народный поэт Белоруссии.\n↑ Рыгор Бородулин // Кто есть кто в Республике Беларусь\nНа страницах knihi.com\nБеларускія пісьменнікі: Біябібліяграфічны слоўнік. — Мн., 1992. — Т.1. — С. 210—235


Сям’я — Страница 4 — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\nНа асобым рахунку ў Бога\n18.07.2014 15.07.2014 Admin10Комментарии on На асобым рахунку ў Бога\nВікторыібыло 16 гадоў, Вадзіму – дзевяць, Сашу – тры, калі ў іх не стала мамы. Хочацца беражліва выцерці Вікторыі слёзы. Мы разумеем, што плача яна не толькі ад успамінаў аб гэтым самотным дні, але і ад таго, што давялося перанесці дзецям, якія засталіся круглымі сіротамі. З родных тады ў іх былі бабуля і дзядзька – […]\nСамыя прыгожыя, самыя шчаслівыя\n15.05.2014 13.05.2014 Admin7Комментарии on Самыя прыгожыя, самыя шчаслівыя\nЯркай падзеяй, сапраўдным фестывалем стаў занальны конкурс «Шматдзетная сям’я года Міншчыны», праведзены ў Стоўбцах. Арганізатарам яго выступіў раённы тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва. У конкурсе прынялі ўдзел шматдзетныя сем’і з пяці раёнаў – Дзяржынскага, Клецкага, Капыльскага, Нясвіжскага і Стаўбцоўскага. Яшчэ да таго, як прыгожыя, вясёлыя сем’і выйшлі на сцэну для выканання конкурсных заданняў, у фае […]\n21.04.2014 18.04.2014 Admin11Комментарии on Шляхі Гасподнія\nІван і Вольга Гірко нара-дзіліся ў адзін дзень, прычым святы дзень, – на хрышчэнскі сачэўнік. Калі яны аб гэтым даведаліся, успрынялі такую нечаканасць як асаблівы знак. Аднак перш чым яны сустрэліся, прайшло нямала гадоў. Для Вольгі Мікалаеўны – складаных і няпростых, якія сталі горанам для выхавання яе душы. З першых дзён свайго жыцця яна жыла […]\nПрыгарнуцца да дзядулі і бабулі\n10.03.2014 06.03.2014 Admin13Комментарии on Прыгарнуцца да дзядулі і бабулі\nУ нашым раёне 35 апякунскіх сем’яў, у якіх выхоўваюцца 40 дзяцей. Як правіла, апекунамі становяцца родныя непаўналетніх дзяцей, якія засталіся без бацькоўскай апекі. 32 дзіцяці выхоўваюцца ў 18 прыёмных сем’ях. Адзін Бог ведае, што ў кожнага чалавека наперадзе, што яму прыйдзецца перажыць. І падзеі, жыццёвыя абставіны бываюць такія нечаканыя, што ставяць чалавека перад важным выбарам. […]\n13.10.2018 13.10.2018 0\nВ районной библиотеке прошёл праздник к Дню матери\n11.10.2018 11.10.2018 0\nСтолбцовский район готовится к зиме\nСостоялась очередная встреча в рамках международного проекта «Повестка-50»


Армянск нуждается в медиках и педагогах | Крыминформ\nАрмянск, 4 мая. Крыминформ. Острая нехватка врачей и педагогов наблюдается в Армянске. Такая информация прозвучала в ходе видеоконференции между представителями Крымского федерального университета и руководства Армянска совместно с представителями городских лечебных и учебных учреждений.


« B Gata H Kei  Чобиты  »\n17-гадовы Акихиса Ёсии, хлопец просты да непрыстойнасці, якога навакольныя за вочы клічуць «дурнем», вучыцца ў акадэміі Фумидзуки, дзе прынцып «кожнаму па розуме» даведзены да лагічнага завяршэння.\nУсё вырашаюць вынікі тэстаў, у выніку геніі і зубрилки з класа «А» атрымліваюць асалоду ад цудамі камфорту і тэхнікі, а гультаі і вісусы з класа «Ф» сядзяць у кабінеце з разбітымі вокнамі і абсталяваннем даваеннай сельскай школы. Вось толькі аднойчы разумніца і прыгажуня Мидзуки Химэдзи з-за прастуды не змагла скончыць іспыт і павалілася на школьнае «дно». Акихиса, яе даўні прыхільнік, не змог стрываць несправядлівасці і падняў роднай клас «Ф» на рашучую барацьбу за вяршэнства ў акадэміі.\nСамае цікавае, што ў Фумидзуки «школьныя вайны» дапускаюцца і нават заахвочваюцца, бо іх вядуць не самі вучні, а закліканыя імі мініяцюрныя аватары, сіла якіх вымяраецца зноў жа вынікамі тэстаў гаспадара. Біцца могуць усе, пераможца сыходзіць наверх, пераможаны скочваецца ўніз па іерархічнай лесвіцы. І ўсё роўна, што аватары Акихисы і яго сяброў пакуль адкрыта слабаватыя - высакародная мэта, сяброўства і камандная праца дапамогуць ім прабіцца праз шэрагі выдатнікаў-аднаасобнікаў. Ды і не ў тэстах сіла - у праўдзе!\n21-03-2015, 22:47 by Author. # Статья.


Актывісты перакрылі рух у цэнтры Санкт-Пецярбурга - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 15 жнiўня 2020, Субота, 13:13\nАктывісты перакрылі рух у цэнтры Санкт-Пецярбурга\nБАНЭР НА НЕЎСКІМ. АКЦЫЯ. ПЕЦЯРБУРГ, 16 ЛІПЕНЯ 2020\nФОТА: SVABODA.ORG/COURTESY PHOTO\nЯны расцягнулі банер «Мяняй уладу, а не Канстытуцыю».\nАктывісты «Мірнага супраціву» перацялі рух на Неўскім праспекце. Яны расцягнулі банэр «Мяняй уладу, а не Канстытуцыю» папярок усёй праезнай часткі. Пра гэта паведаміў праваабаронца Дзінар Ідрысаў. Відэа з акцыі таксама апублікаванае ў тэлеграм-канале «ЯГражданин», піша severreal.org.\nНа апублікаваных фота і відэа бачна, як актывісты стаяць на пешаходным пераходзе, перагарадзіўшы шлях аўтамабілям. Паведамляецца, што падчас акцыі нікога не затрымалі. Ідрысаў адзначае, што актывісты не хаваюць свае імёны, а ў паліцыі на кожнага з іх ёсць «тоўстая тэчка», таму не выключана, што іх затрымаюць постфактум.\n15 ліпеня на Неўскім праспекце актывісты сабралі больш за 3000 подпісаў у падтрымку кампаніі ў абскарджанні вынікаў галасавання аб папраўках у Канстытуцыю. Збор прадаўжаўся чатыры гадзiны. Паліцыя не перашкаджала дэманстрантам выказаць сваю пазіцыю.\nАрганізатары збору подпісаў супраць паправак у Канстытуцыю хацелі 15 ліпеня правесці мітынг супраць вынікаў галасавання, але ўлады горада не ўзгаднілі акцыю, заявіўшы, што паведамленне аб мерапрыемстве нібыта пададзенае не ў патрэбны тэрмін.\n10.08 В Беларуси продолжаются массовые акции протеста (Онлайн) 311,765\n11.08 Белорусы снова вышли на протест (Онлайн) 295,859\n11.08 Всебелорусская забастовка (Онлайн) 243,931\n10.08 Массовые акции протеста в Беларуси (Онлайн) 212,847\n11.08 Лукашэнка збег з Беларусі ў Турцыю? 197,290\n13.08 Вставай, страна свободная! (Онлайн) 192,845\n14.08 На плошчы Незалежнасці прайшоў грандыёзны мітынг 158,493


Адкрыты конкурс педагагічнага майстэрства\nЗ 20 жніўня па 15 лістапада 2019 г. выдавецтва «Аверсэв» праводзіла Адкрыты конкурс педагагічнага майстэрства сярод настаўнікаў устаноў агульнай сярэдняй адукацыі Беларусі. Мэтамі конкурсу былі павышэнне прэстыжу педагагічнай прафесіі і садзейнічанне павышэнню якасці адукацыі шляхам стымулявання развіцця прафесійнага майстэрства педагогаў.\nІнфармацыйным партнёрам конкурсу выступіла рэдакцыя газеты «Настаўнiцкая газета».\nЗа час правядзення конкурсу было атрымана больш за 1 800 работ. Журы падвяло вынікі і вызначыла 60 пераможцаў у пяці намінацыях. Пераможцы былі ўзнагароджаны дыпломамі і каштоўнымі прызамі на ўрачыстай цырымоніі.\nСпіс пераможцаў і іх работы:\nНамінацыя «Пачатковая школа»:\nНамінацыя «Сацыяльна-гуманітарныя дысцыпліны»:\nНамінацыя «Матэматычныя дысцыпліны»:\nНамінацыя «Прыродазнаўчанавуковыя дысцыпліны»:\nНамінацыя «Творчыя дысцыпліны»:


Ніва № 8 (2389), 24 лютага 2002 г.\nНа беларускай Галгофе\n— Калі б нас тут не было, не было б ужо і Курапатаў, — заяўляе Алесь Гетман з Беларускай партыі свабоды. — Дарожнікі тут паўлесу спляжылі б.\nАлесь жыве ў палатцы на ўскраіне Курапатаў ужо чацвёрты месяц, дзень і ноч. Група маладых людзей пратрымала восенню начны наступ бульдозераў на крыжы, якія вызначаюць межы ўрочышча, ператрывала звыш 20-градусныя маразы.\nДаехаць да Курапатаў на машыне немагчыма. Ад крайніх блокаў мікрараёна „Зялёны луг” урочышча аддзяляе шырокая паласа высокага насыпу з жоўтага пяску. Пакуль з аператарам Раманам Васілюком выцягваем з багажніка камеру, мікрафон і штатыў, пад’язджае міліцыйны газік і стае ў ста метрах ад нас. Дзве галовы ў зімовых шапках з-за бруднай шыбы сузіраюць наша ўскараскванне на замерзлы насып, спусканне з яго на другім баку, знаёмства з моладдзю, якая пілуе дровы ля зялёнай вайсковай палаткі.\n— Гэты патруль новы і якісь злосны, — кажуць хлопцы.\nПераконваемся ў гэтым самі. Калі два чалавекі сталі ўцягваць на мачту бел-чырвона-белы сцяг, адзін з міліцыянтаў выскачыў з машыны і пачаў верашчаць:\n— Убрать этот флаг!\nАле толькі Раман павярнуў на яго камеру, як той падскочыў бы апараны! Адвярнуўся спіной і шмыгнуў назад у машыну. Там і праседзеў, пакуль мы не закончылі здымкаў у Курапатах.\nПра Курапаты свет учуў у 1988 годзе. Зянон Пазьняк і Яўген Шмыгалёў апублікавалі ў тыднёвіку „Літаратура і мастацтва” артыкул „Курапаты — дарога смерці”. На падставе археалагічных раскопак і сведчанняў жыхароў навакольных вёсак даказвалі яны, што ўвесь Курапацкі лес — гэта аграмадны могільнік. У ім знайшлі смерць тысячы ахвяр сталінскага тэрору.\nПраўда аб Курапатах была настолькі страшнай, што ўскалыхнула Беларуссю. У лесе, дзе жыхары Мінска выгульвалі сабак і ладзілі пікнікі, сталі збірацца сябры арганізацыі „Талака” ды іншыя — як іх тады звалі — нефармалы. Прыбіралі лес з пляшак і папераў, дапамагалі праводзіць раскопкі грамадскай камісіі, сарганізавалі першы жалобны мітынг. Разгон і жорсткае збіццё ўдзельнікаў шэсця ў Курапаты на „Дзяды” ў 1988 годзе стала пачаткам палітычнй апазіцыі. Заснаваны быў Мартыралог Беларусі, а пазней Беларускі народны фронт „Адраджэньне”.\nУ 1989 годзе Савет Міністраў БССР прыняў пастанову аб пабудове ў Курапатах спецыяльнага помніка, які ўшаноўваў бы нявінныя ахвяры. Хаця з таго часу прайшло трынаццаць гадоў, а Савецкая Беларусь стала незалежнай, помніка ўсё няма.\nУ цэнтральным месцы Курапат, на горцы стаяць тры драўляныя крыжы. Побач іх валун з няздзейсненым абяцаннем пабудаваць помнік. Вядзе туды, быццам на Галгофу, пясчаная сцежка. Навокал, між соснаў і елак вырас другі лес: крыжоў. Стаяць яны амаль над кожнай западзінай зямлі. Паводле падлікаў археолагаў, у 1937-1941 гадах тут расстралялі каля 200 тысяч чалавек.\n— Людзі, якія па сённяшні дзень не ведаюць, дзе ў сталінскі час прапалі іх блізкія, ставяць крыжы ў гэтым лесе, — кажа Ірына Жыхар з грамадскай ініцыятывы „За ўратаванне мемарыяла Курапаты”. — Але прыходзяць сюды і іншыя.\nІрына паказвае яму.\n— Такія сляды па варварах, што шукаюць невядома якіх скарбаў, археолагі знаходзяць кожнай вясной.\nІніцыятыва „За ўратаванне мемарыяла Курапаты” ўзнікла восенню мінулага года як рэакцыя на варварскія метады працы пры пашырэнні мінскай кальцавой дарогі. Калі будаўнікі сталі валіць дрэвы і засыпваць пяском крайнія магілы, у лесе ўсталяваліся кругласутачныя дзяжурствы. Слаліся пратэсты ўладам і інфармацыі ў мас-медыі. Урочышча было сімвалічна абгароджана драўлянымі крыжамі.\nАдкуль у Курапатах з’явіліся дарожнікі?\nУ мінулым годзе прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка даў загад ударнымі тэмпамі пашырыць мінскую кальцавую дарогу з трох палос на шэсць. Гэтая шаша праходіць паўз Курапаты.\n— Правесці новую ў абыход урочышча гэта дадатковыя кіламетры і дадатковыя кошты, — кажа Мікола Дайнега з Дэпартамента аховы гістарычнай і культурнай спадчыны Рэспублікі Беларусь, — а наша дзяржава лішніх грошай не мае. Я думаю, што прапанова нашых дарожнікаў-прафесіяналаў, якія праектавалі пашырэнне існуючай так, каб не парушыць магіл, гэта добрая развязка.\n— Нашы дарожнікі ўсё яшчэ працуюць па-савецку, — гаворыць Алесь Гетман. — Яны на два з паловаю метра перасыпалі гэту дарогу. Ну і што, кажуць, потым лішні пясок забярэм. Каб нас тут не было, яны і на пяць метраў маглі б перасыпаць.\nУлады пытанне кансультацыі з тымі, якія не пагаджаліся на пашырэнне дарогі рашылі развязаць па-свойму. Ноччу паслалі на крыжы бульдозеры, а на абаронцаў Курапат — міліцыю.\n— Божа, што тады рабілася! — расказвае Паліна Сцепаненка з Праваабарончага цэнтра „Вясна”. — Цемру рассвятлялі фары бульдозераў і фанары міліцыянтаў. Па лесе несліся загады кіруючых акцыяй і крыкі бітых. Адну дзяўчыну засыпала пяском. Аж дзіў, што ніхто тады не згінуў.\n— Мы перамаглі, хаця не дабіліся, каб шаша абыходзіла Курапаты і не ўратавалі крайніх магіл, — кажа Алесь Гетман. — Па крайняй меры цяпер працы ў Курапатах не вядуцца.\nЧаму адбылося такое супрацьстаянне грамадства і ўлады? Чаму кіраўнікі сённяшняй Рэспублікі Беларусь не шануюць такога месца?\n— Бо наша ўлада пераняла ідэалы не тых, якія гінулі ў Курапатах, а тых, хто іх там расстрэльваў, — кажа Валянціна Трыгубовіч, дырэктар Міжнароднага грамадскага аб’яднання „Беларуская перспектыва”, якая падпісала ініцыятыву „За ўратаванне мемарыяла Курапаты”.\nІгар Кузняцоў, кандыдат гістарычных навук Беларускага дзяржаўнага універсітэта, які даследуе сталінскія рэпрэсіі таксама не здзіўляецца:\n— Нездарма Беларусь лічаць запаведнікам камунізму. Пра рэпрэсіі ў падручніках можна было прачытаць у пачатку 1990-х гадоў. Потым тыя выданні сталі лічыцца крамольнымі, а ў Курапатах насільна шукаліся доказы, што не НКВД, а немцы там расстрэльвалі. І хаця ўжо афіцыйна пракуратура прызнала віну НКВД, то дзяржаўныя СМІ гэтага не абнародваюць. У падручніку па гісторыі, выдадзеным у 2000 годзе напісана: ва ўмовах акружэння варожымі капіталістычнымі краінамі, савецкая ўлада мела поўнае права абараняцца ад унутраных ворагаў. Вось бачыце, яны апраўдоўваюь рэпрэсіі.\n— Ні беларускае КГБ, ні сённяшняя ўлада не пакаяліся за грахі камунізму, — гаворыць над раскапанай магілай у Курапатах Ірына Жыхар, — значыць, яны пераемнікі тых злачынстваў.\nУ Курапатах пакуль спакойна. Але ў лесе добра чуваць гул тэхнікі. Непадалёк, у агромністым катлаване рыюцца экскаватары, перавозяць зямлю грузавікі. Будуецца велічэзная стаянка для машын.\nГрупка маладых людзей ля зялёнай палаткі рубае дровы. Два чалавекі ідуць у краму. Худы барадач падкладае палена ў буржуйку. Яшчэ іншы ставіць ваду на гарбату. Балазе, палягчэлі маразы. І ёсць добрыя людзі, якія дапамагаюць чым могуць. У кутку палаткі стаіць вялікая кардонная скрынка яек. Пракарміцца імі можна будзе прынамсі да Вялікадня.


Пра нас - Ціндао кітайска-Mech Hardware Co. Ltd\nЛіццё і апрацоўка\nВыратавальны камізэлька Making\nСупрацьпажарнае абсталяванне і абсталяванне супрацьпажарнай абароны\nВада і пена Вогнетушыцель\nКранштэйны & Hook\nСпрэй Шланг & рассейвальнікаў\nВогнетушыцель Stand & ваганеткі\nСчапленне, Adatpr, Cap & ключ\nГідранты, Супрацьпажарны клапан, Дзельнік і падстаўка гідранты\nГідранты і пажарны клапан\nЗасаўкі і шаравыя краны\nПадзельнік & Collecter\nПадстаўка пад гідранты\nШланг Reel і шлангі\nбарабан для намоткі рукавы\nШланг Reel аксэсуар\nВыратавальны камізэлька святло і жыццё Buoy Light\nАпусканне касцюм і касцюм хімічнай абароны\nскакун на кліп\nРым-болт і гайка\nКрук, Link & Ring\nЦіндао кітайска-Mech Hardware Co. Ltd\nЦіндао кітайска-Mech Hardware Co. Ltd была гандаль на міжнародным рынку ўжо больш за 20 гадоў з выдатнай рэпутацыяй ў галіны і даўнія адносіны з многімі кліентамі і пастаўшчыкамі па ўсім свеце. Нашы галоўныя прадукты пажаратушэння і супрацьпажарнай абароны абсталявання і суднавага абсталявання, вырабу і зборкі на нашых заводах у Шанхаі і Ціндао.\nДля таго, каб нашы кліенты прыносяць сваю прадукцыю на канкурэнтным рынку ў тэрмін і ў рамках бюджэту, мы не толькі забяспечыць стандартныя прадукты, але мы таксама распрацоўваем і вырабляем новыя прадукты спецыфікацыі нашых кліентаў.\nТакім чынам, Ціндао кітайска-Mech Hardware Co. Ltd з'яўляецца кампанія з праверанай рэпутацыяй, каб дапамагчы нашым кліентам хутка рэагаваць і адаптавацца да ўмоў рынку і прадастаўляць нашым кліентам якасную прадукцыю і прафесійныя паслугі.\nE- Mail адрас Ціндао кітайска-Mech Hardware Co. Ltd\nТэлефон: + 86-532-85729998\nЭлектронная пошта: info@sino-mech.com


Культура - Тыдзень Кубы\nТыдзень сапраўды насычаны падзеямі, сярод якіх асаблівую цікавасць выклікае выстаўка кубінскага плаката з калекцыі Пасольства Рэспублікі Куба ў Рэспубліцы Беларусь і з прыватнай калекцыі рэктара Акадэміі, прафесара Міхаіла Баразны.\nПрадстаўленыя плакаты ахопліваюць самую розную тэматыку: ад палітыкі ды культуры да народнай гаспадаркі і асветы. Многія работы прысвечаны кубінскай рэвалюцыі.\nШэраг плакатаў выкананы ў тэхніцы шаўкаграфіі вядомым майстрам Феліксам Белтранам. Яго творы можна ўбачыць у вядучых музеях свету. У галерэі ж "Акадэмія" прадстаўлены плакаты Ф.Белтрана "А"- гэта першая літара алфавіта", "Антыімперыялістычнае адзінства" і дзве работы, прысвечаныя Анжэле Дэвіс.\nНе менш цікавыя творы іншага вядомага кубінскага дызайнера і плакатыста Альда Менендэза на тэмы 70-годдзя з дня нараджэння кубінскага паэта Нікаласа Гілена і выставак Нацыянальнага музея лацінаамерыканскай краіны.


Пра Дзяржсакратара Саўбеза - зацемкі на боцех — LiveJournal\nТрэцяе прышэсце Шэймана будзе азначаць, што на адносінах з ЕС Мінск паставіў тлусты крыж, бо гэта будзе адназначна кепскі сігнал для Брусэлю. Усіх падазраваных ва ўдзеле ў знікненні апазіцыянераў паступова паздымалі менавіта маючы на ўвазе паляпшэнне адносінаў з Захадам. А зараз якраз аднаўляюцца спробы лавіравання паміж Расіяй і Захадам. Таму, мяркую, што час Шэймана яшчэ не надыйшоў. Хаця ён адзін з нямногіх, каму Лукашэнка давярае, і хто мог бы заняць пасаду Дзяржсакратара.\nВіктар Аляксандравіч. Безумоўна, тое было б дужа лагічна. Дарадца прэзідэнта па нацыянальнай бяспецы, назапасіў досведу на гэтай пасадзе, фактычна курыруе сілавыя структуры, карыстаецца даверам. Але: Дзяржсакратар Саўбеза - пасада палітычная, і прызначэнне на яе сына будзе ўспрынята без разумення. І Захадам, і наменклатурай, і электаратам. Гэта ўжо пэўная заяўка на пераемнасць. А ў нас усё ж не Азербайджан і не Чачня. Ды й сітуацыя палітычная пакуль што дазваляе ўстрымлівацца да такіх крокаў.\nКаму яшчэ можна даверыць такую пасаду? Андрэй Кабякоў. Амаль сваяк прэзідэнта, праходзіць гарніла кіраўніка АП, праз якое таксама калісьці прайшлі Дзяржсакратары Шэйман, Нявыглаз і Латыпаў. Але да бяспекі меў невялікае дачыненне. Гэты хутчэй пойдзе на прэм'ерскую пасаду, пасля таго, як ўрад Мясніковіча не выканае прагнозныя паказчыкі.\nДалей: пагранцы Вакульчык, Зайцаў, Рачкоўскі. Калі ў апошніх двух яшчэ не скончыўся "тэрмін адстоя" пасля скандальных падзеяў, з якімі быў звязаны іх адыход у цень, то першы, нягледзячы на тое, што быў пастаўлены кіраваць КДБ не так даўно, можа стаць новым Дзяржсакратаром, улічваючы, што лаўка запасных у прэзідэнта надта кароткая. А Валер Паўлавіч зарэкамендаваў сябе з лепшага боку і ў ААЦ, і ў Следчым камітэце. І з сілавікоў зноў-такі.\nНу і засталася цёмная лашадка - кіраўнік службы бяспекі прэзідэнта Андрэй Ўцюрын. Асоба непублічная і малавядомая. Але безумоўна ў даверы ў Лукашэнкі. Ды і гісторыя паказвае, што такі прэцэдэнт ужо быў, калі Юры Жадобін перайшоў на пасаду Дзяржсакратара Саўбеза са службы бяспекі (праўда амаль год пабыўшы галоўным чэкістам краіны).\nАле ўсё ж вялікая верагоднасць, што з новым Дзяржсакратаром будзе як калісьці з Румасам, які збіраўся ў Нацбанк, а прэзідэнт вырашыў, што быць яму віцэ-прэм'ерам па эканоміцы.\nЦэтлікі: Беларусь, палітыка\n( Каменціць )


Любая дзяўчына жадае быць прыгожай, менавіта з гэтай мэтай многія часта карыстаюцца сродкамі дэкаратыўнай касметыкі, часам робячы занадта яркі макіяж. Але ён не заўсёды аказваецца дарэчным. Яркі макіяж дакладна не дарэчны па раніцах, у хатнім становішчы і летам. Ён не дарэчны і на жалобных мерапрыемствах. Але некаторыя дзяўчаты зусім без дэкаратыўнай касметыкі адчуваюць сябе распранутымі. Новая тэхніка "макіяж без макіяжу" дазваляе знайсці годны кампраміс у дадзенай сітуацыі. Моду ўсё больш і больш захоплівае натуральнасць ў вобразе не толькі ў вопратцы і прычосцы, але і ў макіяж. Аднак далёка не кожная дзяўчына вырашыцца выйсці на вуліцу без фарбы на твары. Менавіта для гэтага і была прыдуманая адмысловая тэхніка натуральнага макіяжу.\nТакі варыянт дзённага макіяжу цалкам можна лічыць ідэальным, гэта так званы макіяж без макіяжу, які старанна хавае ўсе недахопы і падкрэслівае вартасці. Для гэтага спатрэбіцца толькі танальны крэм, пудра, цені і румяны. Можна дазволіць злёгку нанесці на вейкі туш, а на вусны бляск або бальзам. Пры гэтым скура павінна быць максімальна ачышчана. Важна правільна падабраць макіяж па тыпу асобы, для гэтага і спатрэбіцца наносіць цені або румяны, што дазволіць наблізіць форму да ідэальнай.\nУ першую чаргу ў дадзеным выпадку выкарыстоўваецца лёгкі, практычна празрысты тон. Калі тэкстура вашага танальнага крэму з'яўляецца больш шчыльнай, гэта значыць ён больш падыходзіць для вячэрняга макіяжу, то лепш скарыстацца наступным прыёмам: змяшаць на тыльным боку далоні неабходную колькасць сродкі з звычайным крэмам для асобы, а потым нанесці гэтую субстанцыю. Для нанясення танальнай асновы лепш за ўсё выкарыстоўваць вільготны спонж. Тон замацоўваецца пры дапамозе рассыпістай пудры. У дадзеным выпадку зусім не лішнім будзе лёгкі румянец. Для гэтага дастаткова будзе правесці пэндзлікам па шчоках практычна непрыкметныя рыскі. Вось і атрымалася натуральная і ідэальная скура.\nАле гэта яшчэ не ўсё, калі вас цікавіць макіяж без макіяжу, бо нельга надаць скуры ідэальны выгляд, пакінуўшы пры гэтым вусны такімі, як яны ёсць. Макіяж вуснаў таксама трэба зрабіць натуральным і прыгожым. Калі вы прывыклі выкарыстоўваць памаду, то варта аддаць перавагу някідкім натуральным матавым адценняў. Ну, а калі вы аддаеце перавагу бляску, то лепш выбраць празрысты ці напаўпразрысты бляск. Не варта выдумляць нічога новага. Можна зрабіць вусны больш выразнымі, выкарыстоўваючы аловак, які падыходзіў да памадзе колеру. Яго трэба выкарыстоўваць для таго, каб акуратна вылучыць вусны, а потым вырабіць на іх памаду. А калі вы карыстаецеся бляск, то дастаткова будзе абвесці контур вуснаў які карэктуе алоўкам.\nАле макіяж без макіяжу не будзе завершаным, калі вы нічога не зробіце з вачыма. Тут патрабуецца падкрэсліць або падкарэктаваць разрэз вачэй, пастарацца надаць ім выразнасці. Можна зрабіць макіяж без ценяў ці з імі. Аднак пры гэтым вы павінны старацца зрабіць яго максімальна натуральным. Для гэтага трэба нанесці на верхняе рухомы павека светла-бэжавыя цені. А зморшчыну верхняга стагоддзя падкрэсліць ценямі натуральнага карычневага адцення. Пры дапамозе карычневага алоўка патрабуецца прамаляваць верхні контур павек. Аловак варта растушевать пасродкам карычневых ценяў.\nКарыстацца тушшу чорнага колеру варта выключна брунэткі, а дамам з іншымі адценнямі валасоў лепш выкарыстоўваць карычневы колер. Так вейкі будуць глядзецца прыкметна найбольш натуральна. Знешні выгляд броваў таксама павінен быць натуральным, але акуратным, таму не варта забываць іх карэктаваць. Зараз у модзе натуральныя шырокія бровы, таму не рабіце іх занадта тонкімі.\nВы павінны максімальна прыкласці намаганні для таго, каб ніхто нават не здагадаўся, што на вашым твары прысутнічае касметыка.\nЦені "Буржуа": водгукі пакупнікоў, палітра і асаблівасці\nЯк вызначаць свой цветотип знешнасці?\nСыход за нарошчаныя вейкамі: ці можна фарбаваць нарошчаныя вейкі, асаблівасці сыходу, рэкамендуемыя маркі касметыкі\n"Шанэль Шанс Аб шы": водгукі. Поўныя Ці вы рашучасці?\nРак мозгу: прычыны, сімптомы і пастаноўка дыягназу\nТаямніцы старажытнага свету. Неразгаданыя загадкі старажытных цывілізацый\nХто вынайшаў лямпачку напальвання, і хто ўвёў яе ў наша жыццё?\nЯк схуднець у плячах і руках? Дапамогуць толькі комплексныя меры\nЯк ажыццяўляецца разлік ваеннай пенсіі?


Андрусь Архіпенка: «Міністэрства культуры дало згоду на помнік Алесю Адамовічу» — Гавары Праўду\nСябра «Гавары праўду», які збіраў подпісы за ўсталяванне бюста пісьменніка ў Глушы, атрымаў адказ з Мінкульта з узгадненнем ідэі.\nКампанію па зборы подпісаў за ўсталяванне помніка Алесю Адамовічу Андрусь Архіпенка распачаў напрыканцы студзеня бягучага года, напярэдадні 24-й гадавіны са дня смерці пісьменніка. Сябра «Гавары праўду» выйшаў з падпіснымі лістамі на вуліцы Бабруйска, каб нагадаць жыхарам горада пра славутага земляка і прапанаваць падтрымаць ініцыятыву па ўсталяванні помніка пісьменніку ў ягонай роднай Глушы.


Заробак ў інтэрнэце Беларусі.\nЗаробак ў інтэрнэце Беларусі.\nПраект Асаблівая Меркаванне не абяцае хуткага і вялікага заробку. Удзел у апытаннях рэгламентавана правіламі ESOMAR, дзе частыя апытанні на аднолькавыя тэмы адных і тых жа ўдзельнікаў – гэта грубае парушэнне.\nУвайсці ў свой асабісты кабінет удзельнікаў апытання ў Беларусі.\nШто дае мне долі ў интерне апытаннях Беларусі?\n- "Асаблівае меркаванне" — гэта унікальная магчымасць прыняць удзел у распрацоўцы новых прадуктаў і паслуг для буйных вытворцаў па ўсім свеце. Калі вы далучыцеся да нашага праекту, Вы становіцеся ўдзельнікам найбуйнейшага ў Беларусі супольнасці спажыўцоў і зможаце прымаць удзел у апытаннях онлайн найбуйнейшых кампаній свету.\n-\tудзельнічаць у апытаннях цікава. Вы заўсёды будзеце ў курсе новых тэндэнцый вялізнага свету тавараў і паслуг. Напрыклад, вы першым будзеце ведаць, які курс Вы плануеце ўвесці нумар свайго мабільнага аператара, што рэкламная кампанія будзе піва ці якія новыя мадэлі аўтамабіляў вядомых марак хутка з'явяцца ў салонах.\n-\tудзел у праекце абсалютна бяспечна. Вашы персанальныя дадзеныя ніколі не будуць перададзены або прададзеныя трэцім асобам без Вашага згоды.\n-\tУ нашым праекце можна зарабіць грошы і прызы, выказваючы ўласнае меркаванне, а не якасць абслугоўвання, прадуктаў і паслуг у Беларусі.\n“Звярніце ўвагу, што чым больш падрабязна вы запоўніце анкету ўдзельніка, тым больш апытанняў вы зможаце атрымліваць. Усе даныя па пройдзеных апытаннях і ўзнагародах, можна знайсці ў асабістым кабінеце ўдзельніка.\nУваход у асабісты кабінет - Беларусь.\nВаш браўзэр не падтрымлівае iframe. Для ўваходу ў асабісты кабінет перайдзіце па спасылцы https://www.cint.com/cpx/public_panelist_login.asp?GUID=2c0a0866-4c25-492c-95f8-4f7279216433\nДля прагляду ўсіх дадзеных вашых дадзеных анкеты, і змены вашых адказаў у асабістым кабінеце, скарыстайцеся паласой пракруткі справа, ці сколаў мышкі. Пасля ўнясення змяненняў у анкеце, неабходна пацвердзіць іх, націснуўшы кнопку "Абнавіць ", у канцы вашай анкеты.


КДБ: Чыж віну прызнаў і кампенсаваў шкоду | Новы Час\nУ Камітэце дзяржаўнай бяспекі пацвердзілі інфармацыю аб тым, што бізнэсоўцу Юрыю Чыжу змененая мера стрымання.\n«Усе рашэнні па гэтай крымінальнай справе прыняты ў строгай адпаведнасці з ч.1 арт. 88 (вызваленне ад крымінальнай адказнасці ў сувязі з добраахвотнымі кампенсацыяй нанесенай шкоды, выплатай даходу, атрыманага злачынным шляхам) Крымінальнага кодэкса Беларусі», — паведаміў кіраўнік прэс-службы КДБ Беларусі Дзмітрый Пабяржын.\nІншых камэнтароў ад Камітэта дзяржбяспекі атрымаць не ўдалося, таксама як ўдакладніць, якая мера стрымання абраная для Юрыя Чыжа — падпіска аб нявыездзе ці хатні арышт.\nНагадаем, напярэдадні стала вядома, што адзін з найбагацейшых людзей у краіне Юрый Чыж выйшаў з СІЗА КДБ і нават ужо паспеў папарыцца ў лазні. Журналісты даведаліся пра гэта на дзень пазней: сам бізнесмен пацвердзіў, што яго выпусцілі 14 верасня пад падпіску аб нявыездзе.\n11 верасня Аляксандр Лукашэнка сказаў, што «справа Чыжа» знаходзіцца на кантролі ў прэзідэнта. «І не толькі таму, што ён буйны бізнесмен. Ён недалёка часам быў ад прэзідэнта ... Многія асацыявалі яго паводзіны з імем прэзідэнта. Мне гэта неабыякава, шчыра кажу», — прызнаўся Лукашэнка. Разам з тым ён паведаміў, што бізнэсоўцу ўжо прад'яўленыя абвінавачванні і Чыж гатовы пакрыць шкоду, якая складае «12 ці 13 мільёнаў». Прэзідэнт таксама адзначыў, што «калі ён мяне пра нешта папросіць, я разгледжу ягоную просьбу».\nУ СІЗА бізнэсмэн знаходзіўся з сакавіка 2016 года. Разам з ім туды трапілі яшчэ пяць чалавек, якія падазраюцца ва ўхіленні ад выплаты падаткаў і збораў у асабліва буйным памеры. Дарэчы, 23 жніўня на волю выйшаў і шматгадовы партнёр Чыжа па бізнесе Уладзімір Япрынцаў.


КДБ затрымаў дырэктара «Белнафтахіму» і групу буйных бізнэсоўцаў\n30.05.2007 / 13:39\nЗатрыманы старшыня дзяржаўнага прадпрыемства «Белнафтахім» Аляксандар Бароўскі. Яго падазраюць у крадзяжы і злоўжываньні службовым становішчам.\nПра гэта сёньня на прэсавай канфэрэнцыі паведаміў Генэральны пракурор Беларусі Пётар Міклашэвіч. А.Бароўскі знаходзіцца ў сьледчым ізалятары. У яго канфіскавана шмат грошай і матэрыяльныя каштоўнасьці.\nУ інтарэсах следзтва КДБ не паведамляе, кіраўнікі якіх структур затрыманыя разам з кіраўніком «Белнафтахіму» Аляксандрам Бароўскім 29 мая. Пра гэта БелаПАН заявіў начальнік Цэнтру інфармацыі і грамадзкіх сувязей КДБ Валер Надтачаеў.\nАб затрыманьні А.Бароўскага і шэрагу іншых грамадзянаў па падазрэньні ў зьдзяйсьненьні карупцыйных злачынстваў — службовых злачынстваў і злоўжываньня службовымі паўнамоцтвамі — паведаміў на сустрэчы з журналістамі 30 мая генэральны пракурор Пётра Міклашэвіч.\nЯк стала вядома БелаПАН зь неафіцыйных крыніцаў, ператрус у кіраўніка «Белнафтахіму» праводзіўся ўвечары ў аўторак. Затрыманыя, паводле словаў П.Міклашэвіча, зьмешчаны ў сьледчы ізалятар КДБ. У ходзе першапачатковых сьледчых дзеяньняў у іх канфіскаваныя буйныя сумы грошай, каштоўнасьці, дакумэнты. Цяпер па справе працягваюцца неадкладныя сьледчыя дзеяньні, сказаў П.Міклашэвіч.\nУ сувязі з гэтай справай генпракурор зазначыў, што яна ёсьць вынікам «актыўных сумесных дзеяньняў праваахоўных органаў: МУС, КДБ і пракуратуры».\nЯк піша БелаПАН, абвінавачаньне затрыманым павінна быць прад’яўлена на працягу 10 дзён. У асобных выпадках гэты тэрмін можа быць і падоўжаны.\nА.Бароўскі ўзначаліў «Белнафтахім» у сьнежні 2005 году. На гэтую пасаду ён прыйшоў з дырэктарства ў наваполацкім «Паліміры», а да таго працаваў у Бабруйску на «Белшыне».\n«Беларускі партызан» паведамляе, што разам з Бароўскім затрыманыя некаторыя ягоныя намесьнікі. «Беларускі партызан» называе Бароўскага чалавекам Канаплёва і расцэньвае затрыманьне вялікім ударам па бізнэс‑групе Канаплёва, які доўгі час быў найбліжшым сябром А.Лукашэнкі і верным палітычным паплечнікам.


(Пасля перасылкі з Расійскія імператары)\nГэта старонка — інфармацыйны спіс. Гл. таксама асноўны артыкул: Імператар усерасійскі


05 лістапад 2009, 17:38\n“Той, хто хоча рабіць упэўненыя крокі, павінен рабіць іх павольна“ - такую цытату з Гётэ правёў кіраўнік прэзыдэнцкай адміністрацыі Ўладзімер Макей, выступаючы на адкрыцьці Менскага форуму. Такім чынам ён ахарактарызаваў рух Беларусі ў накірунку эўрапейскіх стандартаў як у галіне правоў чалавека і дэмакратыі, гэтак і ў эканамічнай сфэры.\nШтогадовы Менскі форум – своеасаблівы баромэтар адносінаў афіцыйнага Менску з Эўропай. Прадстаўніцтва на ім, прамовы выступоўцаў даюць уяўленьне пра тое, ці знаходзяцца гэтыя адносіны на кропцы замярзаньня ці ў стадыі мядовага месяца.\nПаводле ўражаньняў ад сёлетняга форуму становішча хутчэй апошняе.\nІ справа ня толькі ў тэзах, што прагучалі з вуснаў кіраўніка прэзыдэнцкай адміністрацыі. Спадар Макей заявіў, што шматгадовая палітыка ізаляцыі Беларусі пацярпела поўны правал, што Менск чакае ў лістападзе поўнага скасаваньня санкцыяў, лічачы іншае рашэньне несумяшчальным з дыялёгам і супрацоўніцтвам, спадзяецца на заключэньне пашыранага пагадненьня аб партнэрстве і супрацоўніцтве з ЭЗ. Падобныя заявы гучаць з вуснаў беларускага кіраўніцтва ўвесь час. З цікавых момантаў варта адзначыць тое, што па-за ўвагай афіцыйнага Менску не засталася спрэчка паміж прэзыдэнткай Літвы Далёй Грыбаўскаце і міжнародным каардынатарам “Хартыі-97“ Андрэем Саньнікавым. Макей прывёў гэты эпізод як ілюстрацыю таго, якая пазыцыя ў Эўропе зьяўляецца дамінуючай.\nКуды больш цікавай і знакавай была прамова Кляўса Мангольда, кіраўніка Ўсходняга камітэту нямецкай эканомікі – лабісцкай структуры, якая адстойвае і праводзіць інтарэсы нямецкага бізнэсу. Вага спадара Мангольда ў нямецкай палітыцы значна большая, чым многіх палітыкаў, ягоныя суразмоўцы – асобы не ніжэйшыя за прэзыдэнтаў і прэм'ер-міністраў. На Менскі форум ён прыйшоў пасьля сустрэчы вялікай дэлегацыі нямецкіх бізнэсоўцаў з Аляксандрам Лукашэнкам. Спадар Мангольд паведаміў, што наведвае Беларусь сёлета ўжо пяты раз.\nНекаторыя часткі яго прамовы нагадвалі рэклямны буклет Беларусі: краіна прадэманстравала някепскія вынікі ў крызысных умовах, лепшыя, чым у некаторых эўрапейскіх краінах, індустрыяльная база Беларусі, паводле спадара Мангольда, нават лепшая, чым у некаторых краінах Цэнтральнай і Усходняй Эўропы, высокі узровень беларускіх тэхнічных спэцыялістаў і нямецкія фінансавыя тэхналёгіі – перадумова “ідэальнага сымбіёзу“.\nКлаўс Мангольд наагул не закранаў палітычных пытаньняў, аднак і наконт эканамічных пытаньнях ён заўважыў, што ня варта патрабаваць ад Беларусі ўсяго і адразу – прыватызацыі, эўрапейскіх стандартаў празрыстасьці і ўсяго іншага, што натуральна і зразумела для эўрапейцаў, але ўяўляе сабой вялікі скачок для беларусаў. Лабіст нямецкай эканомікі палічыў вельмі дарэчнай цытату з Гётэ, якую прывёў у сваёй прамове Ўладзімер Макей – наконт упэўненых і павольных крокаў.\nДаволі дзіўнай выглядала дыскусія паміж спадаром Мангольдам і спадаром Раманчуком, беларус Раманчук казаў пра непрымальныя ўмовы працы ў Беларусі для замежнага бізнэсу, прадстаўнік нямецкага бізнэсу быў куды больш аптымістычным.\nБезумоўна, умовы не ідэальныя. У звароце да ўдзельнікаў форуму новага міністра замежных справаў Нямеччыны Гіда Вэстэрвэле адзначалася, што “палітычнае збліжэньне і эканамічная інтэграцыя Беларусі і ЭЗ могуць стаць рэальнасьцю пры наяўнасьці далейшага прагрэсу, пры ажыцьцяўленьні рэформаў у Беларусі“. Але і самое зьяўленьне гэтага звароту – справа паказальная. А зь іншага боку, калі крытэрыі нават эканамічных рэформаў у Беларусі фармуюцца паводле формулы Гётэ-Макея-Мангольда, то выглядае, што афіцыйнаму Менску будзе ня надта цяжка іх выканаць.\nЗразумела, такая “капітулянцкая“ пазыцыя Эўропы, Нямеччыны ў прыватнасьці, не азначае, што ў пазытыўным пляне афіцыйны Менск атрымае абсалютна ўсё, не саступаючы нічога. У нэгатыўным пляне, у сэнсе скасаваньня пугаў, можа і так, у кулюарах форуму адзін з заходніх дыпляматаў – гарачы прыхільнік прынцыповай палітыкі адносна Менску – асьцярожна заўважыў, што наагул ня ў санкцыях справа. Але што да пернікаў, то пакуль ідзе толькі стадыя нармалізацыі адносінаў, умовы якой насамрэч мінімальныя. Але для больш сур'ёзнага і глыбокага ўзаемадзеяньня Беларусі давядзецца мяняцца.\nПрыкладам гэтага зьяўляецца праблема візаў. Уладзімер Макей у сваім выступе адзначыў, што Беларусь застаецца адзінай краінай Эўропы, ў якой цана шэнгенскай візы складае 60 эўра. Усе без выключэньня ўдзельнікі форуму выказваліся на гэты конт са шкадаваньнем. Але, напрыклад, мае спробы даведацца, дык калі ж можа быць заключанае пагадненьне аб партнэрстве і супрацы, якое зьяўляецца неабходнай і дастатковай умовай зьніжэньня коштаў візаў, якія існуюць перашкоды гэтаму – сутыкаліся з адказамі пра дыялёг і ўзаемадзеяньне.\nЭўропа далёка ня ўсё дасьць Менску бяз крокаў у адказ. Іншая справа, ці патрэбна Менску нешта большае, акрамя нармалізацыі.


Магдэбургскае права: «душою горада ёсць парадак» — Копыль. Новости Копыля | Слава працы\nМагдэбургскае права: «душою горада ёсць парадак»\n28.08.2017 Слава працы180Комментарии on Магдэбургскае права: «душою горада ёсць парадак»\nПрывілей быў напісаны на лацінскай мове і аформлены ў канцылярыі ВКЛ па ўсіх правілах. Ён меў подпісы караля польскага і вялікага князя літоўскага Яна ІІ Казіміра Вазы і рэферэндарыя ВКЛ Яна Завішы. Прычым дадзенае права надавалася назаўсёды, «на Вечныя часы».\n■ На карце, створанай у 1556 годзе Себасцьянам Мюнстрам, добра відаць Капыль\nТак было раней\nЗгодна са Статутнай граматай аб утварэнні Тураўскай епіскапіі, якая датуецца другой паловай ХІV стагоддзя, у склад новастворанай у 6513 го-дзе (1006 год ад Нараджэння Хрыстова) кіеўскім князем Уладзімірам Святаслававічам трэцяй епіскапіі Кіеўскай мітраполіі Канстанцінопальскага патрыярхату ўвайшлі гарады і цвінтары, сярод якіх быў узгаданы і Капыль. У першай чвэрці ХІV стагоддзя горад увайшоў у склад Вялікага княства Літоўскага. З 1395 года стаў валоданнем аднаго з сыноў вялікага князя літоўскага Альгерда — Уладзіміра, чый сын Аляксандр (за ім замацавалася імя Алелька) паклаў пачатак дынастыі князёў Алелькавічаў, якія на два стагоддзі абралі Капыль сваёй рэзідэнцыяй.\nЗ 1612 года пасля смерці апошняй прадстаўніцы роду Алелькавічаў князёўны Соф’і горад перайшоў у валоданне Радзівілаў.\nШто такое Магдэбургскае права?\nЗ канца XIV стагоддзя ў Еўропе існавала сістэма гарадскога самакіравання, якая атрымала назву «магдэбургскае права». Яна ўяўляла сабой выкарыстанне традыцый і норм гарадскога самакіравання г. Магдэбурга (Германія), прычым гэтыя традыцыі і нормы прыйшлі з тэрыторыі Польшчы і былі адаптаваны і прыстасаваны да ўмоў ВКЛ.\nШто давала Магдэбургскае права развіццю горада?\nПерш за ўсё — права на самакіраванне, на яго адносную незалежнасць ад дзяржавы. Калі горад атрымліваў магдэбургскае права, ён рабіўся самастойнай адміністрацыйнай адзінкай. Гараджане самі распараджаліся «бюджэтам» горада і гэтак далей. Таксама ўзнікала манаполія на гандаль, на рамёствы. Але, каб атрымаць магдэбургскае права, горад павінен быў быць дастаткова моцным, яму трэба было мець сродкі, каб утрымліваць войта, бурмістра і лаву. «Паколькі душою гарадоў ёсць парадак», прывілей прадпісваў стварыць у горадзе гарадскую раду. Дадзены орган павінен быў «ахоўваць добрых, а злых выпраўляць» і дзейнічаць у адпаведнасці з традыцыямі магдэбургскага самакіравання, якія склаліся ў ВКЛ.\n■ Ян ІІ Казімір Ваза (1609-1672 гг.)\nШто змянілася ў Капылі?\nУсе справы вырашаліся ўжо не старастам капыльскім (намеснікам князя), а самімі грамадзянамі. Яны выбіралі са свайго асяроддзя гарадскі магістрат, у якім засядалі два бурмістры і чатыры радцы. Магістрат прымаў рашэнні па розных пытаннях эканамічнага, падатковага і сацыяльнага становішча, а таксама па правах сацыяльнага парадку. Мяшчане выбіралі 10 кандыдатаў, а з іх князь прызначаў войта. У судовых справах мяшчане звярталіся да войта ці да князя. Для разгляду судовых спраў і вынясення судовых пастаноў і прыгавораў збіраўся гарадскі суд з войта і чатырох лаўнікаў, якіх таксама выбіралі мяшчане. Для пастаяннай работы магістрата і вайтоўска-лаўнічага суда была пабудавана ратуша. Войт прымаў прысягу на вернасць гораду і змагаўся за яго інтарэсы.\nАкрамя рады і лавы, як асобны орган самакіравання ў Капылі павінен быў функцыянаваць інстытут прысяглых мужоў (ці паспалітых) у складзе 20 чалавек. Згодна з прывілеем, прысяглыя мужы Капыля павінны былі на свята абразання Іісуса Хрыста (1 студзеня) прадставіць уладальніку горада па два кандыдаты на кожную пасаду: прывілей гаворыць пра двух бурмістраў, чатырох радцаў, а таксама войта. Вышэй адзначанымі кандыдатамі маглі стаць толькі добрасумленныя мяшчане Капыля, якія мелі зямельную ўласнасць у горадзе і былі дасведчанымі ў праве, г. зн. для заняцця кіруючай пасады ў горадзе чалавеку трэба было мець нерухомую маёмасць і пэўны ўзровень адукацыі. 3 прадстаўленых двух кандыдатаў на адну пасаду ўладальнік горада Багуслаў Радзівіл выбіраў аднаго і зацвярджаў яго на дадзеную пасаду. Права такога выбару і зацвярджэння прывілеем надавалася як непасрэдна ўладальніку горада, так і яго намесніку ці спецыяльна дэлегаванай уладальнікам для гэтай мэты асобе.\nВыбары: што было далей?\nПасля ажыццяўлення такога выбару і зацвярджэння намеснік ці спецыяльна прызначаны чалавек павінен быў напярэдадні свята святой мучаніцы Агнэшкі (г.зн. перад 21 студзеня, а зыходзячы з наступнага зместу прывілея, можна сцвярджаць, што прапаноўвалася дата 19 студзеня) абвясціць аб зацвярджэнні абраных на адпаведныя пасады. Дадзенае паведамленне, безумоўна, неабходна было рабіць перад мяшчанамі горада. Адразу пасля такога абвяшчэння зацверджаныя на пасаду ў прысутнасці той асобы, якая абвяшчала дадзеную інфармацыю, павінны былі прынесці прысягу аб слушным і старанным выкананні.\nПасля ўступлення ў пасаду войт, бурмістры і радцы павінны былі сабрацца «на трэці дзень, на заўтра пасля свята св. Агнэшкі» (г. зн. 22 студзеня) і «большасцю сваіх галасоў» выбраць чатырох лаўнікаў і дванаццаць чалавек «з паспольства» — відаць, на пасады прысяглых мужоў. Адсюль вынікае, што войт, бурмістры, радцы, лаўнікі выбіраліся і займалі сваю пасаду на працягу аднаго года.\nЯкія асаблівасці мела служба ў магістраце?\nБыло шмат нюансаў. Магістрат адказваў за кожны пенядзь і грош, даваў справаздачу па ўсіх фінансах. І бурмістры, і радцы часта нешта будавалі за свае грошы, а грамада потым вырашала, ці неабходныя былі гэтыя расходы. Гэта была рызыка: можна было нешта пабудаваць і застацца без грошай. Калі гаварыць сучаснай мовай, мэр горада даваў грошы са сваёй кішэні. А горад потым вяртаў яму гэтыя грошы. Таму многія не хацелі ісці на гэтыя пасады. Шмат засталося папер, дзе запісана, што чалавек не хоча быць службоўцам. І за гэта ён дае грошы, напрыклад, на будаўніцтва маста — каб яго больш не турбавалі. Нават адкупляліся ад гарадскіх пасад! Але было і адваротнае: многія заможныя сем’і спецыяльна вучылі дзяцей за мяжой, каб яны потым вярталіся і прыносілі карысць гораду, служылі яму.\n■ Багуслаў Радзівіл (1620-1669 гг.), уладальнік Капыля\nЦі плацілі чалавеку за працу ў магістраце грошы?\nЦікава, але адзіная з асоб гарадскога самакіравання ва ўсіх гарадах, якая атрымлівала плату за сваю працу, — гэта кат. Прычым плата была грашыма. Яшчэ кат атрымліваў боты і спецыяльнае адзенне. Чальцы магістрата — бурмістры і г.д. — як правіла, заробку пастаяннага не мелі. Звычайна службоўцы магістрата жылі за кошт грошай, якія ім давалі за вырашэнне судовых спраў. За кожную справу плацілі пэўную суму, якая падзялялася паміж чальцамі магістрата. Трэцюю частку звычайна давалі войту. Дзве траціны дзялілі астатнія. Таксама атрымлівалі грошы за ўнясенне ў кнігі розных актаў і за тое, што давалі выпіс.\nДа таго ж войту давалі дзве валокі зямлі, за якія ён не плаціў падаткаў. У некаторых месцах давалі вёскі.\nЯкі ўплыў МП мела на гандаль?\nУлічваючы важнасць для развіцця Капыля гандлёвай і рамесніцкай дзейнасці, прывілей замацоўваў права ўладальніка горада даваць згоду на стварэнне купецкіх і рамесніцкіх цэхаў, зацвярджаць іх статуты, прычым агаворвалася, што капыльскім цэхам у іх дзейнасці надаюцца такія ж правы, як і цэхам у дзяржаўных гарадах і мястэчках.\nДакумент утрымліваў традыцыйныя для прывілеяў такога зместу палажэнні аб устанаўленні вольнага гандлю падчас таргоў і кірмашоў. Так, штотыднёвыя таргі для Капыля прызначаліся на пятніцу. Вялікі кірмаш павінен быў адбывацца раз на год і пачынацца ў «сорак першую пятніцу» паводле грыгарыянскага календара. Прадугледжвалася, што ён будзе адбывацца на працягу аднаго месяца. Гандаль у гэтыя дні павінен быў пачынацца «па знаку ратушнага звону і па гэтаму ж знаку заканчвацца і завяршацца». Гандлёвыя аперацыі як падчас таргоў, так і падчас кірмашу павінны былі праходзіць згодна з агульнадзяржаўнымі нормамі і традыцыямі: на іх маглі прысутнічаць як купцы, жыхары Капыля, Капыльскага княства, ВКЛ, так і замежныя купцы, якія маглі ажыццяўляць розныя гандлёвыя аперацыі — «прадаваць, купляць, абменьваць і гандляваць любымі рэчамі і таварамі ды заключаць любыя дазволеныя і прыстойныя дамовы»; ад гандлёвых аперацый не плацілася ніякіх дзяржаўных падаткаў. Прывілей згадваў і пра крамы на Рынкавай плошчы, і пра гарадскую вагу, якая была ўзаконенай і афіцыйнай. Спецыяльны гарадскі служачы ўзважваў тавары.\nШто такое цэх, і якое значэнне ён меў?\nВажным суб’ектам горада з магдэбургскім самакіраваннем быў цэх — супольнасць рамеснікаў, згуртаванне мяшчан, аб’яднаных адной ці роднаснымі прафесіямі. Напрыклад, у Капылі існавалі шаўцы «чорнай работы», якія выраблялі простыя боты для асноўнай масы гараджан, і шаўцы «саф’яннай работы» — для шляхты і багатых мяшчан. У падатковай квітанцыі 1648 года пералічана 8 мяснікоў, 15 пекараў і перакупшчыкаў і 22 «рамеснікі розныя».\nКожны цэх сачыў за якасцю вытворчасці — ён яе гарантаваў сваім кляймом. Унутры горада прадукцыя цэхаў прадавалася без падаткаў. Цэхі таксама выконвалі функцыю сацыяльнага забеспячэння. Хавалі памерлых братоў за цэхавыя грошы. Падтрымлівалі ўдоваў, сірот. Дапамагалі шпіталям для калек і састарэлых. Займаліся выхаваннем дзяцей і дарослых. Цэхі давалі пачатковую прафесійную адукацыю. Спачатку чалавек рабіўся вучнем, потым чаляднікам, падмайстрам, затым майстрам. І ўсе яны падпарадкоўваліся магістрату. Цікава, што за кожнай сотняй ці рамесніцкім цэхам быў замацаваны свой кавалак сцяны ці мост. І горад за рамонт мастоў, грэбляў меў права збіраць падаткі з кожнага, хто ўваходзіў у горад. Таму вялікаму княству было выгаднае магдэбургскае права: гарадская гаспадарка трымалася сама, не патрабавала выдаткаў ад дзяржавы.\nЯкія пакаранні былі прадугледжаны магдэбургскім правам?\nМагдэбургскае права даволі жорсткае. Чвартаванне, спаленне і гэтак далей. У кожным горадзе былі каты. Гэта была сапраўдная прафесія ў той час. Безумоўна, цэху не было, аднак вучыліся. Таму пакаранне тых часоў — «кваліфікаванае» пакаранне, ажыццявіць якое мог толькі кваліфікаваны майстар.\nАле звычайнае пакаранне — прывязаць да ганебнага слупа на рынкавай плошчы. Да яго прыкоўвалі ланцугом і секлі пастронкамі — лейцамі, білі палкамі. Таксама дадавалі царкоўнае ці касцёльнае пакаянне: чалавек павінен быў крыжам ляжаць на цвінтары ўсю абедню ці імшу і павінен быў даць пэўную колькасць воску на свечкі ў царкву.\nЯкім жа быў Капыль у XVII стагоддзі?\nПаводле навуковага даследвання, зробленага пісьменнікам, публіцыстам Мікалаем Марозам, суіскальнікам Гро-дзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Я. Купалы, замак да гэтага часу паступова прыходзіць у заняпад і ў канцы XVII ст. уяўляе сабой феадальную сядзібу без істотных умацаванняў. Цэнтрам Капыля ў XVII—XVIII стст. быў рынак — сучасная плошча Леніна. Першая кватэра рынку займала паўднёва-заходні бок сучаснай плошчы Леніна. Акрамя мяшчанскіх і шляхецкіх дамоў, на ёй размяшчалася плябанія кальвінскага збору.\nНа паўднёва-ўсходняй частцы сучаснай плошчы Леніна структураўтваральнымі элементамі з’яўляліся драўляныя будынкі каталіцкага касцёла, вядомага з 1439 г., і кальвінскага збору, збудаванага ў першай палове XVII ст.\nБуйнейшай вуліцай Капыля XVII—XVIII стст. была Пясецкая (зараз Жылуновіча). Сваёй назвай яна абавязана гандлёвай дарозе на мястэчка Пясочнае, што адыходзіла ад гэтай вуліцы. Другой па велічыні была вуліца, што ў XVII—пачатку XVIII ст. насіла назву Ходзькаўскай, альбо Спаскай (зараз Савецкая, ад плошчы Леніна да Савецкага завулка). Ад рынку ў бок замка, у лог, стромка спускалася вуліца Лаговая (сёння Замкавая ад пл. Леніна да Мажы). У XVI—XVII стст., калі замак выконваў адміністрацыйна-судовыя функцыі, яна мела вялікае значэнне ў гарадской планіроўцы.\nІнвентары XVII—XIХ стст. захоўваюць пералік сельскагаспадарчых надзелаў, якімі карысталіся капыляне. Сярод іх узгадваюцца валокі старыя (на правым беразе Мажы) і новыя (на левым беразе Мажы), гуменіцы, агароды, палі, сенажаці з такімі назвамі, як Казакоўшчына, Салуянаўшчына, Яцкоўшчына, Засценак, Пікулёўшчына, Вялікая і Малая Байкоўшчына, Шусціна, Салаўёўшчына, Грыцава гара (тут месціўся пляц залажэння Барысаглебскай царквы), Падзамча, Клебаншчына, Каменшчына, Старына, Рэпішкі, Крыніца, Русанкі, Круглы поплаў, Глыбокі лог, Горкі, Падмажа, Звярыная яма, Грэбелька, Аножкі, Княжне балота, Шылніч-кут. Большасць гэтых земляў зараз знаходзіцца пад гарадской забудовай.\nПланіроўка цэнтральнай часткі мястэчка амаль нязменна захавалася да сярэдзіны ХХ ст., а развіццё паселішча ў ХІХ—першай палове ХХ ст. ішло за кошт забудовы земляў былых сельскагаспадарчых надзелаў. Вуліцы, па якіх сёння ходзяць капыляне, маюць чатырохсот-пяцісотгадовую гісторыю.\nПры падрыхтоўцы матэрыялу выкарыстаны публікацыі з кніг «Памяць. Капыльскі раён», «Капыль: гісторыя горада і рэгіёна», а таксама навуковыя даследаванні кандыдата гістарычных навук Сяргея Странкоўскага.\nРазвітальны школьны баль у Капылі\nТеперь газета «Слава працы» в социальных сетях\nВ ОАО «Скабин» предпочитают Скарб


Будзьма беларусамі! » Адкрыццё выставы мастака Уладзіміра Лісавенкі\nАдкрыццё выставы мастака Уладзіміра Лісавенкі\nПачатак: 28.11 (17:00)\n28 лістапада 2019 года а 17 гадзіне ў Рэспубліканскай мастацкай галерэі (Палац мастацтва, вул. Казлова, 3) адбудзецца адкрыццё выставы вядомага беларускага мастака Уладзіміра Лісавенкі, прымеркаванай да юбілею майстра і арганізаванай ГА «Беларускі саюз мастакоў», Рэспубліканскай мастацкай галерэяй.\nУладзімір Лісавенка ў сваёй творчасці звяртаецца да разнастайных тэм, стварае шырокі спектр своеасаблівых мастацкіх вобразаў.\nМастак пастаянна эксперыментуе, не абмяжоўваючыся тэхнікай гладкага ткацтва. У яго працах прасочваецца аснова класічных традыцый габелена і беларускага узорнага ткацтва. Аднак наватарскія стылістычныя ідэі і аўтарскія прёмы выканання Уладзіміра, дапоўненыя ўдалым выкарыстоўваннем неардынарных сучасных матэрыялаў прыцягваюць велізарную цікавасць і ўвагу гледача да яго твораў.\nмастак і педагог\nФірменны почырк майстра, які робіць яго працы пазнавальнымі на любых выставах – гэта выкарыстанне ў сваіх творах джынсавай ткані. Для Уладзіміра Лісавенкі джынсы не толькі сімвал маладосці, але і фактурны матэрыял, больш, чым проста адзенне: “Джынсы – гэта для майго пакалення ўсё. Я проста гэтыя старыя штаны запускаю ў вечнае жыццё “. Сотні джынсаў сяброў, знаёмых і, вядома, свае. Вынашаныя самымі блізкімі людзьмі, якія складалі ў сабе пэўную энергетыку, старыя джынсы, якія маглі стаць проста рыззём і быць выкінутыя, ператвараюцца ў габелены. Тэхніка сама па сабе унікальная – традыцыі народнага мастацтва ў спалучэнні з юнацкім запалам.\nНа выставе ўвазе гледачоў будуць прапанаваны найлепшыя творы майстра, выкананыя ім за ўвесь перыяд творчай дзейнасці.\nУладзімір Іванавіч Лісавенка\nНарадзіўся 24 жніўня 1959 года ў г. Клін, Маскоўская вобласць, Расія.\nУ 1985 г. скончыў Віцебскі тэхналагічны інстытут лёккай прамысловасці – аддзяленне мастацкага аздаблення і мадэлявання вырабаў тэкстыльнай і лёккай прамысловасці.\nПрацуе ў вобласці тэкстыль-дызайна, інтэр’ера і аўтарскага габелена.\nЗ 1986 г. бярэ ўдзел у мастацкіх выставах.\nЗ 1990 г. – выкладае мастацтва габелена ў Дзіцячай мастацкай школе №3 г.Мінска.\nЗ 1993 г. – сябра Беларускага саюза дызайнераў.\nЗ 1994 г. – сябра Беларускага саюза мастакоў.\nГабелены мастака знаходзяцца ў фондах Нацыянальнага цэнтра сучасных мастацтваў Рэспублікі Беларусь, у шматлікіх прыватных зборах Беларусі і Еўропы.\nВыстава працягнецца па 8 снежня 2019 г.\nАдрас: г. Мінск, вул. Казлова 3, “Палац мастацтва”.


Спаборнічалі прамыслоўцы |\nШумна і мнагалюдна было ў спартшколе ў мінулую суботу. Аддзел спорту і турызму райвыканкама ладзіў на базе ДЮСШ спартыўнае свята для калектываў фізічнай культуры прамысловай сферы Браслаўшчыны. На традыцыйнае штогадовае мерапрыемства з’ехаліся самыя спартыўныя прадстаўнікі прадпрыемстваў і арганізацый раёна – усяго больш за 120 чалавек. Сябе паказаць і на іншых паглядзець вырашылі калектывы ДПУ «Нацыянальны парк “Браслаўскія азёры”», ВТЦ г. Браслаў, ДП “Браслаў-камунальнік”, РВУ “Браслаўрайгаз”, ДЭУ-34, ПМК-42, ДРБУ-142 і ТБЗ “Браслаўскі”. Армія ж балельшчыкаў, у радах якой былі заўважаны кіраўнікі прадпрыемстваў і іх намеснікі, была не менш прадстаўнічай.\nНапачатку мерапрыемства прысутных вітаў начальнік аддзела спорту Яўген Лабуць. Ён адзначыў важнасць здаровага ладу жыцця, падзякаваў удзельнікам за актыўнасць і пажадаў ім поспехаў і дасягненняў на спартыўнай ніве. Арганізатары ж, у сваю чаргу, прапанавалі ім шэраг іспытаў, патрабуючых немалых намаганняў, адным словам, зрабілі ўсё, каб тыя не сумавалі. Прычым удзельнікі спаборніцтваў мелі магчымасць праявіць сябе як у камандным першынстве, так і ў асабістым.\nУ выніку ж больш чым за 6 гадзін напружанай барацьбы сталі вядомыя пераможцы. Самымі моцнымі аказаліся мужчыны з нацыянальнага парка – 1-е месца ў камандным заліку па гіравым спорце, у настольным тэнісе не было роўных камандзе торфабрыкетнага завода, бясспрэчнымі жа пераможцамі ў дартсе, валейболе, перацягванні каната і мнагаборстве сталі спартсмены з ДЭУ-34. Няцяжка здагадацца, што апошняя каманда і заваявала перамогу ва ўсёй спартакіядзе, паўтарыўшы такім чынам леташняе дасягненне. Другой стала каманда нацыянальнага парка, а трэцяе месца падзялілі між сабой камунальнікі і прадстаўнікі ТБЗ.\n“Музей у чамадане” сабраў экскурсаводаў\nДапамагае эканоміць вецер


Пальто D`imma «Берти». Цвет: брусничный. Размер одежды: 50 купить по низкой цене в Москве и других регионах России в интернет-магазине Top-Shop\nПальто D`imma «Берти». Цвет: брусничный. Размер одежды: 50


Пошукі і знаходкі “Нашчадкаў” | Лепель. Лепельский край. Районная газета\nПошукі і знаходкі “Нашчадкаў”\n28.02.2011 513 Admin Комментариев нет\nА дванаццатай гадзіне ў Слабадскую сярэднюю школу прыехалі госці з Лепеля і Віцебска — намеснік начальніка ўпраўлення адукацыі аблвыканкама Васіль Буткевіч, начальнік аддзела адукацыі райвыканкама Валерый Быкаў, дырэктар раённага краязнаўчага музея Аліна Стэльмах, намеснік ваеннага камісара раёна маёр Аляксей Еўстаф’еў, старшыня раённай арганізацыі ветэранаў-афганцаў Сяргей Крывель і іншыя.\nНагода была самая прыемная – узнагароджанне настаўніка гісторыі Валерыя Тухты юбілейным медалём “65 год Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941-1945гг.”.\nЧым жа вызначыўся настаўнік гісторыі вясковай школы? Пачынаў сваю працоўную дзейнасць Валерый Уладзіміравіч у Велеўшчынскай базавай школе. Як гісторык і чалавек неабыякавы да мінулага свайго краю, ён звярнуў увагу на краязнаўства. Прычым дзейнічаў не толькі сам, а і прыцягваў да працы, захапляў ёю школьнікаў. Першай задачай, якую ставілі перад сабой юныя даследчыкі, было азнаямленне з адметнасцямі наваколля, у першую чаргу, з археалагічнымі помнікамі, апісанне іх, прыняцце мер па захаванню. Пяцікласнікі дружным гуртам хадзілі за сваім настаўнікам, адкрывалі для сябе нанава тое, што кожны дзень бачылі, але не заўважалі, не звярталі ўвагі.\nТак у першыя два гады ўсё вылівалася ў простыя паходы па наваколлі з апісаннямі ўбачаных курганоў і гарадзішчаў. А потым дзеці і іх настаўнік задумаліся: “А што далей? І, нарэшце, як сябе называць?” Варыянтаў назвы было шмат, але спыніліся на “Нашчадках”, гэтыя хлопцы і дзяўчаты па праву сталі лічыць сябе пераемнікамі гістарычнай спадчыны.\nСярод тых першых “Нашчадкаў” былі Саша Котаў, браты Вадзім і Дзіма Гацуры. Зараз яны ўжо дарослыя, самастойныя людзі. Саша працуе настаўнікам інфарматыкі ў Каменскай сярэдняй школе, вучыцца ў аспірантуры, па-ранейшаму захапляецца гісторыяй. Гацуры ж выбралі тэхнічныя прафесіі. Валерый Уладзіміравіч сцвярджае:\n— Я не стаўлю перад сабой мэту, каб усе “Нашчадкі” сталі гісторыкамі, гэта і не трэба многім, гэта трэба адзінкам. Я імкнуся, каб дзеці выраслі добрымі людзьмі, якія любяць і берагуць сваю гістарычную спадчыну, ніколі не будуць, напрыклад, самавольна раскопваць курганы.\nУ 2007 годзе Велеўшчынскую базавую школу зачынілі, а вучняў і настаўнікаў перавялі ў Слабадскую. На змену першым “Нашчадкам” прыйшло новае пакаленне. Зараз выпраўляюцца ў паходы па наваколлі, даследаваннем гістарычных помнікаў займаюцца Рома Каралёў, Саша Покалаў, Саша Аўтушка, Раман Альхімовіч, Вадзім Баранаў, Саша Вараны. Знаходкі хлопцы старанна апісваюць: дзе месціцца, якія памеры, стан, прыблізны ўзрост і гэтак далей. Потым пачынаецца сапраўдная даследчыцкая праца, хлопцы сядаюць за даведнікі па гісторыі, археалогіі, каб вызначыць, ці вывучаўся гэты аб’ект, якія работы на ім праводзіліся, якія артэфакты знойдзены. Бывала, што знаходзілі раней не апісаныя і нават не ўлічаныя гістарычныя аб’екты. Сярод апошніх значных знаходак — курганны могільнік паміж вёскамі Велеўшчына і Цярэшкі. А ўсяго юныя даследчыкі знайшлі і ўпершыню апісалі тры курганныя могільнікі, два адзінкавыя курганы, гарадзішча, селішча і стаянку людзей бронзавага веку, якой больш за пяць тысяч гадоў. Адзін з могільнікаў дзеці ўвогуле знайшлі выпадкова. Прывычным маршрутам на веласіпедах ехалі ў суседні Чашніцкі раён паглядзець на вядомы курганны могільнік, дзе налічваецца больш за 30 пахаванняў. Перад пераправай праз Эсу прыпыніліся. Хлопцы пайшлі ў суседні лясок, каб набраць дроў ды распаліць вогнішча, згатаваць гарбату. Раптам хлопцы бягуць з крыкамі: “Валерый Уладзіміравіч, там – курганы!” Заходзіць настаўнік у лясок, а там — сапраўды могільнік больш як на 20 пахаванняў! Нідзе не ўлічаны, нікім не вывучаны, не даследаваны! Колькі разоў міма ляска праз Эсу перапраўляліся, а ні разу туды не зазірнулі.\nЗвесткі пра знойдзеныя курганы, іх апісанне юныя даследчыкі адпраўляюць у інстытут гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Некалькі разоў “Нашчадкі” разам з вучонымі ўдзельнічалі ў раскопках, бывала, нават знаходзілі цікавыя рэчы. Адна з самых адметных трапіла ў рукі даследчыкаў пры раскопках селішча на Эсе ля вёскі Адамаўка. Раскопвалі пасяленне людзей прыблізна чацвёртага – пятага стагоддзя нашай эры. Нечакана з зямлі выкапалі бронзавае жаночае ўпрыгажэнне — лунніцу і фрагмент бронзавай паясной спражкі. Гэтыя рэчы былі ўпрыгожаны эмалямі. Знаходкі падобнага кшталту больш характэрныя для археалагічных аб’ектаў Магілёўшчыны. Туды яны траплялі ў першую чаргу з Кіева, з якім былі сталыя гандлёвыя сувязі. Вучоныя вылучылі дзве асноўныя версіі трапляння на Лепельшчыну падобных вырабаў: магчыма, іх прадаў мясцовым жыхарам заезджы купец, а, можа быць, дзяўчына з Магілёўшчыны выйшла замуж за нашага хлопца і ўпрыгажэнні ўзяла ў пасаг.\nУ прынцыпе, лепельскія курганы не багатыя на дары. У тыя далёкія часы нябожчыкам клалі сякеру ці нож – мужчынам, верацяно, бронзавы ці медны пярсцёначак – жанчынам. Шмат выкопваецца фрагментаў керамікі: асколкі гарлачыкаў, місак, прасліцы.\nЗ цягам часу ў дзяцей выпрацоўваюцца чуццё гісторыкаў, прафесійны погляд на звычайныя, здавалася б, рэчы. Ідзе чалавек па зямлі, бачыць узгоркі ды яміны. А ідзе “Нашчадак” — бачыць курганы, рэшткі гарадзішчаў, акопы, ямы ад бліндажоў. Гэтыя хлопцы больш ніколі не стануць так званымі чорнымі капальнікамі, не палезуць з рыдлёўкай у курган, спадзеючыся знайсці там міфічнае “золата і брыльянты”. Наадварот, яны з павагай ставяцца да мінуўшчыны, зберагаюць і ахоўваюць яе, каб узбагачанай перадаць наступным нашчадкам.\nВелізарны пласт працы – увекавечанне памяці пра мінулую вайну. Прычым хлопцы і дзяўчаты вывучаюць вайну не толькі і не столькі па кніжках і падручніках. Аднымі з першых зробленых імі спраў сталі збор і запіс успамінаў усіх удзельнікаў вайны, якія жылі ў навакольных вёсках: франтавікоў, партызанаў, вязняў фашысцкіх турмаў і канцлагераў. З кожным годам, з кожным днём усё менш і менш становіцца жывых сведак тых крывавых і разам з тым гераічных падзей, часта даводзіцца запісваць успаміны воінаў і партызанаў, расказаныя іх дзецьмі і ўнукамі.\n— Вельмі шкадую, што не нарадзіўся гадоў на 30 раней, — кажа Валерый Тухта, — цікава было б паслухаць і запісаць успаміны франтавікоў і партызанаў, якія жылі ў 60-ыя – пачатку 70-ых гадоў. У большасці ветэраны былі яшчэ жывыя, а ўспаміны іх – свежыя, дакладныя, са мноствам цікавых падрабязнасцяў.\nАсобнага ўпамінання варта праца настаўніка і гурткоўцаў па збіранню і сістэматызацыі звестак пра дзейнасць на Лепельшчыне партызанскай брыгады “Чэкіст” пад камандаваннем Герасіма Кірпіча. Справа ў тым, што на Лепельшчыне ад пачатку і да завяршэння акупацыі сфарміраваліся, стала дзейнічалі брыгады імя Сталіна і “Дубава”. Іх дзейнасць даследавана, напісаны шэраг навукова-дакументальных і мастацкіх кніг. Брыгада “Чэкіст” жа была сфарміравана на тэрыторыі Шклоўскага раёна Магілёўскай вобласці ў канцы 1941 года, а ў пачатку 1942-га ў сувязі з карнымі аперацыямі захопнікаў перадыслакавалася на Лепельшчыну, месцілася на тэрыторыі сучаснага Слабадскога сельсавета. Шмат жыхароў навакольных вёсак пайшлі ў брыгаду. Крыху больш года дзейнічалі “Чэкісты” на Лепельшчыне, адважна грамілі ворага, а ў 1943-ім вярнуліся на Шклоўшчыну. Пасля вайны былыя партызаны раз’ехаліся па розных кутках былога Саюза. Герасім Кірпіч жыў у Мінску, шмат ветэранаў пасяліліся ў Шклоўскім раёне, у Гродзенскай вобласці. Амаль з усімі, хто быў яшчэ жывы, устанавілі сувязь, калі чалавек памёр – звязваліся з роднымі, запісвалі ўспаміны, збіралі дакументы і рэліквіі. Калі трэба, настаўнік не лічыцца з асабістым часам, сродкамі, едзе і ў Шклоў, і ў Мінск, і на Гродненшчыну. Некалькі разоў прыходзіў да былой партызанкі, ганаровай грамадзянкі Лепеля Ганны Ігнатаўны Філіпавай. Матэрыялаў пра партызанскую брыгаду “Чэкіст” сабралася на грунтоўную кнігу.\nУ многія вандроўкі разам з настаўнікам ідуць яго выхаванцы-“Нашчадкі”. Дзецям цікава прайсці па месцах былых баёў, на свае вочы пабачыць былыя партызанскія стаянкі, уласнымі рукамі дакрануцца да гісторыі, паслухаць жывых сведкаў. А найлепшы спосаб акунуцца ў атмасферу ваеннай пары – прайсці партызанскі рэйд. Хлопцы і дзяўчаты з настаўнікам апранаюцца ў партызанскае адзенне, бяруць “зброю” і ідуць у рэйд па навакольных лясах. Асноўная задача як у рэальнай партызанскай групы – таемна і непрыкметна прыбыць у зададзены раён. Такім чынам вырашаецца яшчэ адна педагагічная задача – з хлопцаў і дзяўчат выхоўваецца калектыў. Часта пры абследаванні месцаў баёў, былых партызанскіх зямлянак у рукі юных даследчыкаў трапляюць рэчы без перабольшвання ўнікальныя: фрагменты зброі і боепрыпасаў, адзенне, узнагароды, прадметы побыту. Аднак найбольш выніковыя ў матэрыяльным плане экспедыцыі да мясцовых жыхароў. У многіх сем’ях да гэтай пары захоўваюцца пісьмы з фронту, узнагароды і дакументы да іх, партызанскія даведкі, нават посуд трапляецца.\nУсю здабычу зносілі ў школу. Спачатку гістарычныя рэчы проста ляжалі па розных кутках і кабінетах, пакуль не нарадзілася ідэя стварыць музейную экспазіцыю. Для гэтай мэты ў Слабадской школе спецыяльна выдзелілі кабінет. Хлопцы і дзяўчаты сваімі рукамі зрабілі ў ім рамонт, пафарбавалі, паклеілі шпалеры, змайстравалі стэнды. Сёння вынікі іх шматгадовай працы можна годна паказаць любому госцю. Экспазіцыя вельмі спадабалася ўсім гасцям, асабліва Васілю Буткевічу. Аднак ён заўважыў:\n— Гэта – толькі пачатак шляху. Даная музейная экспазіцыя, на маю думку, — выдатная прыступка, падмурак для стварэння паўнацэннага гісторыка-краязнаўчага музея.\nУрачыстае ўзнагароджанне праходзіла ў актавай зале Слабадскога Дома культуры. Госці сказалі шмат цёплых слоў у адрас Валерыя Уладзіміравіча і “Нашчадкаў”. Маёр Аляксей Еўстаф’еў заўважыў:\n— Летась, калі быў зацверджаны гэты медаль, узнагароды атрымалі ўсе ўдзельнікі вайны і вязні фашысцкіх канцлагераў. Не ўсе змаглі прыехаць па ўзнагароды ў Лепель, таму я сам два дні ездзіў па ўсяму раёну, уручаў узнагароды на даму. Калі нам прыйшлі дакументы на сённяшні медаль і мы глянулі на ўзрост узнагароджваемага – здзівіліся. На маім вяку гэта ці не першы выпадак узнагароджання медалём чалавека, які не ўдзельнічаў у баявых дзеяннях. Паглядзеўшы сёння музейную экспазіцыю, пазнаёміўшыся з вынікамі шматгадовай працы, асабіста прыйшоў да высновы – узнагароджанне не выпадковае, заслужанае. Яшчэ хачу засяродзіць увагу на такім факце. Хадайнічалі аб узнагароджанні настаўніка медалём прадстаўнікі ветэранскіх арганізацый – людзі, якія шмат пражылі, перажылі і якія ведаюць сапраўдную цану дзяржаўнай узнагароды.\nСярод апошніх важную ролю ў добрай справе адыграў ураджэнец Лепеля, былы малалетні вязень лепельскай турмы для партызанаў і членаў іх сем’яў Уладзімір Маісеенка. На вялікі жаль, ён асабіста не змог прыехаць у Слабаду, аднак павіншаваў па тэлефоне.\nГанаровыя граматы ўпраўлення адукацыі аблвыканкама атрымалі актыўныя ўдзельнікі гуртка “Нашчадкі” Саша Аўтушка і Рома Каралёў.\nДарэчы, трэба сказаць, што для Валерыя Уладзіміравіча гэта ўжо не першая ўзнагарода, у 2005 годзе яму ўручылі памятны медаль “60 год Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941 – 1945 гг.” за вялікую справу ва ўвекавечанні памяці аб мінулай вайне і поспехі ў ваенна-патрыятычным выхаванні падрастаючага пакалення.\nНа здымку: маёр Еўстаф’еў уручае медаль Валерыю Тухта.\n← Раённая сталіца\nПульс Лепельшчыны за 21 студзеня →\nЦэнтр грамадскага доступу


Вочна-завочна Bachelor Greater Manchester - Bachelor праграм у Greater Manchester Bachelor , Greater Manchester 2018\nВочна-завочна Bachelor Greater Manchester - Вазьміце Bachelor Greater Manchester. Атрымаць усе Bachelor праграмы і школьных інфармацыі. Эканомце час і звярнуцца школу прама тут!\nLink to and share "Вочна-завочна Bachelor Greater Manchester - Bachelor праграм у Greater Manchester Bachelor , Greater Manchester 2018"


Central European Plastics and Rubber Exhibition CEPLAST 2011. Международная выставка (Кельце, Польша)\nCentral European Plastics and Rubber Exhibition CEPLAST 2011\nМеждународная выставка пластмасс и каучука. Среди участников компании из Центральной и Восточной Европы, включая Венгрию, Чехию, Словакию, Польшу, Австрию, Румынию, Сербию, Словению и Хорватию.