Стоит посетить: выставка фонографов, граммофонов и патефонов — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\n10.11.2016 shumilino127Комментарии on Стоит посетить: выставка фонографов, граммофонов и патефонов\n“Гісторыя гуказапісу” ў Віцебску\nНядаўна ў цэнтр Віцебска ў гістарычны будынак гарадской электрастанцыі “пераехаў” Музей гісторыі прыватнага калекцыяніравання. У музеі прадстаўлены найбольш цікавыя прадметы з калекцый Вацлава Федаровіча, Антона Брадоўскага, Міхала Калкова і найбольш поўна – збор Івана Галькевіча. Усяго больш за 1200 прадметаў.\nПастаянная экспазіцыя паказвае разнастайнасць прыватных калекцый – прадметы археалогіі, фарфор, зброя, вышыўка, скульптура, манеты, памятныя і ўзнагародныя медалі і знакі. Падмуркам для стварэння музея стаў збор аднаго з буйнейшых беларускіх калекцыянераў Івана Галькевіча (1895-1976). Здзяйсняючы мару свайго мужа, удава калекцыянера падарыла збор Віцебскаму абласному краязнаўчаму музею.\nТаксама ў музеі ёсць спецыяльная зала для выстаў прыватных калекцыянераў, першай экспазіцыяй якой стаў збор фанографаў, грамафонаў і патэфонаў мінскага калекцыянера Ігара Барысевіча. Тут прадстаўлена больш за 60 экспанатаў з калекцыі, якую Барысевіч збірае ўжо больш за 10 год. У экспазіцыі можна пабачыць гукаўзнаўляльную апаратуру зары эры гуказапісу: ад фанографаў Эдзісона канца XIX ст. да партатыўных патэфонаў першай паловы XX ст.\nАкрамя тэхнікі на выставе прадстаўлены гуканосьбіты – васковыя цыліндры і грампласцінкі. Мы, наведвальнікі музея, змаглі не толькі разгледзець цікавыя экспанаты, але і паслухаць за-пісы – апаратура, якой больш за сто год, у спраўным стане.\nВыстава “Гісторыя гуказапісу” бу-дзе працаваць да 17 красавіка 2017 года.


Ярмошына кажа, што сёлета рэгістрацыя кандыдатаў была «больш ліберальнай»\nСтаршыня ЦВК ацаніла рэгістрацыю кандыдатаў на сёлетніх парламенцкіх выбарах.\nУвогуле зарэгістравалі 521 кандыдата, у той час як дакументы на рэгістрацыю падавалі 630 асобаў. 93 прэтэндэнтам адмовілі ў рэгістрацыі, яшчэ 16 адклікалі заявы аб жаданні балатавацца.\nКандыдатамі ў дэпутаты папярэдне зарэгістраваныя:\n5 прадстаўнікоў Беларускай партыі «Зялёныя» (вылучаліся 5 асобаў);\n38 – Беларускай партыі левых «Справядлівы свет» (46);\n16 – Беларускай патрыятычнай партыі (18);\n27 – Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамада) (28);\n45 – Камуністычнай партыі Беларусі (52);\n77 – Ліберальна-дэмакратычнай партыі (90);\n57 – Абʼяднанай грамадзянскай партыі (67);\n49 – Партыі БНФ (60);\n18 – Рэспубліканскай партыі працы і справядлівасці.\n«Магу сказаць, што працэс рэгістрацыі кандыдатаў быў сёлета больш ліберальным, чым чатыры гады таму. Адмоваў у рэгістрацыі было на 10% менш. Канкурэнцыя на выбарах будзе большай, сярэдняя напаўняльнасць акругі складае 4,7 чалавека на месца«, – адзначыла Лідзія Ярмошына.\nСярод тых, каго не зарэгістравалі – Алесь Лагвінец, які падчас збірання подпісаў на вылучэнне запомніўся сваймі крэатыўнымі пікетамі, а таксама арганізацыяй канцэрту Лявона Вольскага ў менскім мікрараёне Сухарава. Алесь Лагвінец мяркуе, што яго маглі не зарэгістраваць кандыдатам на падставе сфальшаванага дакументу, які патрапіў у акруговую камісію. Падрабязнасці – у нашым відэасюжэце ніжэй.\nНМ, belsat.eu, паводле БелаПАН, фота – Наша Ніва\nТэгі: Алесь Лагвінец, выбары 2016


Аўтаматызацыя павышае прадукцыйнасць, Дазваляючы кампаніі наймаць больш супрацоўнікаў\nWe are excellent Chinese packaging machinery manufacturers. Мы маем багаты вопыт вядзення бізнесу. We provide satisfactory packaging machinery products and services to our customers around the world. Our products include robot for packing, automated packing machine,down paper packing machine, dual roll packaging machinery an so on.Welcome to contact us.\nчас размяшчэння: 2019-12-30


У раён, дзе чуліся сыгналы зьніклага «Боінгу», накіраваныя пошукавыя караблі\n06 красавік 2014, 12:49\nЖанчына піша словы падтрымкі і надзеі для пасажыраў зьніклага «Боінгу»\nАўстралія накіроўвае пошукавыя самалёты і суда ў раён Індыйскага акіяну, дзе ўдалося пачуць сыгналы, якія могуць сыходзіць ад «чорнай скрыні» зьніклага ў сакавіку пасажырскага самалёта «Малайзійскіх авіялініяў».\nЯк адзначыў кіраўнік аўстралійскага каардынацыйнага цэнтру пошукаў Ангус Х’юстан, цяпер мэта ўдзельнікаў апэрацыі — як мага хутчэй пацьвердзіць або абвергнуць прыналежнасьць сыгналаў да зьніклага «Боінгу».\nУ суботу кітайскі карабель, які ўдзельнічае ў пошуках, зафіксаваў сыгнал, які доўжыўся 90 сэкундаў, на той жа частаце, на якой павінны працаваць бартавыя самапісцы «Боінгу». У пятніцу кітайцамі фіксаваўся падобны, але больш хуткаплынны сыгнал.\n«Боінг −777» шукаюць з 8 сакавіка. На борце самалёта, які кіраваўся з Куала-Лумпур ў Пэкін, знаходзіліся 239 чалавек. Як мяркуецца, ляйнэр разьбіўся ў паўднёвай частцы Індыйскага акіяну.


23.05.2013 08:39 Жизнь 11007 215\nОбщаемся на казахском языке. 23 мая 2013 г.\nPrevious Post:В чемпионате Казахстана по футболу “Кайрат” уступил “Астане” — 1:2\nNext Post:Народные новости. 23 мая 2013 г.\n12.12.2019 10:38 102\n12.12.2019 09:15 123\n11.12.2019 17:15 349\n12.12.2019 07:00 Владимир РЕРИХ Авторские колонки 394 0


5 971 чал. (1 студзеня 2022)\nСяргей Вераціла (нар. 1961) — беларускі паэт, перакладчык.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Краснасельскі&oldid=4096880"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:47, 2 красавіка 2022.


Беларусь і Расія прадоўжаць паглыбляць ўзаемадзеянне на прасторы СНД і АДКБ\nВызначаны прыярытэтныя напрамкі і першачарговыя задачы\nКаб не забывалі\n21.06.2018 11:06 Інфармацыйная гадзіна\nПраграма ўзгодненых дзеянняў у галіне знешняй палітыкі дзяржаў — удзельніц дагавора аб стварэнні Саюзнай дзяржавы на 2018—2019 гады зацверджана 19 чэрвеня ў Мінску на пасяджэнні Вышэйшага дзяржаўнага савета.\nАдным з найважнейшых вектараў супрацоўніцтва ў праграме вызначана актыўнае ўзаемадзеянне ў сферы ўмацавання і развіцця Саюзнай дзяржавы. Асаблівая ўвага ўдзелена аказанню дыпламатычнага суправаджэння дзейнасці ЕАЭС, павышэнню яго міжнароднага аўтарытэту, нарошчванню супрацоўніцтва ў пытаннях спалучэння будаўніцтва саюза і кітайскага праекта “Адзін пояс і адзін шлях”.\nВышэйшы дзяржаўны саветпасяджэннеСаюзная дзяржава\nІнвестыцыі ў будучыню: экалогія...\nРасія: міністр асветы анансаваў пасяджэн...


28.11.2013 | Arche.by\nНайноўшая гісторыя Беларусі: вытокі гістарычнай памяці\nГрамадскае аб’яднанне “Дыярыуш” сумесна з грамадскім электронным архівам “Вытокі” правялі 26 лістапада круглы стол на тэму “Дакументы найноўшай гісторыі, як сродак фармавання дэмакратычных і нацыянальных каштоўнасцяў у свядомасці беларусаў. Роля ...\nФільм «Вышэй за неба» пакажуць у беларускіх кінатэатрах 1 снежня\nПра гэта паведаміла каардынатар і прадзюсар карціны ад ПРААН Марыя Маліноўская. Паказ будзе прымеркаваны да Сусветнага дня барацьбы са СНІДам. Па словах Маліноўскай, якія пераказвае БелаПАН, у Мінску прэзентацыя нашумелага фільма ...\nСтанаўленне беларускай дзяржаўнасці адбывалася ў ідэйным суплёце з развіццём мастацтва: палітыка ядналася з творчасцю. Беларуская літаратура з пачатку ХХ стагоддзя прапагандавала два асноўныя канцэпты мадэлі нацыянальнага дзяржаваўладкавання, натхнёна запазычаныя са ...\nВандроўка на радзіму Язэпа Драздовіча\nДаўно планаваў выбрацца на радзіму дзядзькі Язэпа — легендарнага мастака Язэпа Драздовіча. Разглядаў у альбомах ягоныя маляваныя дываны, малюнкі і карціны, чытаў ягоны дзённік, адзначаў шляхі ягоных вандровак на картах ...


Магазін на колах даставіць вам да парога нават веласіпед | Актуально | Заря над Неманом\nМагазін на колах даставіць вам да парога нават веласіпед\nКалі на нейкіх абставінах жыхар аддаленай вёскі не можа дайсці да магазіна, без хлеба і малака ён не застанецца, магазін на колах сам прыедзе да вяскоўца. Сёння ў 113 населеных пунктаў раёна два разы ў тыдзень, а то і часцей, заяджаюць з таварамі першай неабходнасці сем аўтамагазінаў. Іх паслугамі карыстаюцца каля трох з паловай тысяч вяскоўцаў. А ўсяго ў раёне 68 гандлёвых аб’ектаў, 47 знаходзяцца ў сельскай мясцовасці. Аб гэтым паведаміла спецыяліст па арганізацыі гандлю Мастоўскага філіяла Гродзенскага аблспажыўтаварыства Вольга Анатольеўна Радзікевіч.\nУ вёсцы Пладовая, што на тэрыторыі Лунненскага сельскага Савета, сёння пражываюць адзінаццаць чалавек, у асноўным людзі пажылога ўзросту, са сваімі хваробамі. Некалькі гадоў назад з-за маланаселенасці ў вёсцы закрылі магазін. Цяпер па серадах і суботах у вёску прыязджае аўтамагазін №3.\n—Прыезд аўтамагазіна для нас -- сапраўдная падзея: магчымасць не толькі купіць прадукты, але і перакінуцца словамі з вяскоўцамі, даведацца ад вадзіцеля і прадаўца пра тоё, што робіцца за яе ваколіцамі. Вадзіцель аўтамагазіна Генадзь Казіміравіч Шышла і прадавец Наталля Міхайлаўна Разумнік для нас як святло ў акенцы. Аўталаўка прыпыняецца амаль каля кожнага дома, а Генадзь Казіміравіч, бачачы, што сумка з прадуктамі цяжкая, не палянуецца дапамагчы пажылому чалавеку данесці яе да дома,— дзеліцца ўражаннямі пра работу выязнога магазіна жыхарка Пладовай Марыя Антонаўна Заботкіна.\nН.М. Разумнік і Г.К. Шышла абслугоў-ваюць вяскоўцаў Лунненскай і Курылавіцкай зон, і ўсюды сяльчане рады іх прыезду. Наталля Міхайлаўна і Генадзь Казіміравіч у гандлі працуюць не адзін год, патрэбы вяскоўцаў вывучылі як выдатнік табліцу множання. На іх працу ад вяскоўцаў ні разу не было нараканняў. Наталля Міхайлаўна зараз завочна займаецца ў Гродзенскім гандлёвым каледжы.\nПрыватны гандляр наўрад ці павязе ў тую самую Пладовую хлеб ці малако, бо для яго такі гандаль стратны. Аўталаўкі ж для жыхароў аддаленых вёсках -- адзіны паратунак і магчымасць купіць не толькі свежыя прадукты і прамысловыя тавары першай неабходнасці. У аўтамагазіне можна аформіць папярэдні заказ на тавар, якога зараз няма з сабой у прадаўца. Напрыклад, вам захацелася набыць веласіпед, варта толькі выказаць сваё жаданне прадаўцу, і праз некалькі дзён двухкалёсны сябар будзе дастаўлены да парога вашага дома. Выгадна і зручна… Я. ЦЕСЛЮКЕВІЧ


Лукашэнка: У Беларусі не маюць намеру ламаць сваю схему сацыяльнай дзяржавы | Апошнія падзеі ў Беларусі - прамовы і інтэрв’ю | Belarus.by\n17 лістапада, Мінск /Святлана Саўко - БЕЛТА/. У Беларусі не маюць намеру ламаць сваю схему сацыяльнай дзяржавы. Аб гэтым сёння заявіў Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка на сустрэчы з кіраўніком місіі МВФ па Беларусі Пітэрам Долманам, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nАляксандр Лукашэнка падкрэсліў, што падабаецца гэта фонду або не, але "мы не маем намеру ламаць тую схему сацыяльнай дзяржавы, якая намі выпрацавана". "Проста сэнс у тым, што мы не можам кінуць ніводнае дзіця, ніводнага старога, інваліда без дапамогі нашага грамадства, дзяржавы, - растлумачыў Прэзідэнт. - У гэтым сэнс сацыяльнай дзяржавы. Мы не можам іх проста выкінуць на абочыну дарогі, па якой мы ідзём".\nУсе астатнія прапановы фонду, як адзначыў Аляксандр Лукашэнка, абсалютна рэалізуемыя ў Беларусі. "Мы гатовы ў гэтым напрамку прадоўжыць работу", - сказаў кіраўнік дзяржавы і выказаў пажаданне, каб у выпадку дасягнення дамоўленасцей не зацягваліся тэрміны.


Мінская вобласць | Афіцыйны інтэрнэт-партал Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь\nМінская вобласць – цэнтральная, яна ж прысталічная, мае багатую гісторыю. Існуючы ў французскай мове выраз C'est la Bérézina (“Гэта Бярэзіна”) звязаны з падзеямі 1812 года каля вёскі Студзёнка на тэрыторыі цяперашняй Міншчыны, дзе напалеонаўская армія была канчаткова разбіта пры фарсіраванні Бярэзіны. Сусветную вядомасць мае і мемарыяльны комплекс “Хатынь” – сімвал няскоранага духу і даніна памяці загінулым у час Вялікай Айчыннай вайны.\nПершапачатковае засяленне тэрыторыі Мінскага рэгіёна, як і ўсёй Беларусі, адбывалася на працягу доўгага перыяду ад 300 да 40 тыс. гадоў таму. Спачатку тут пражывалі прадстаўнікі віду Homo neanderthalensis (неандэртальцы), а пасля ў перыяд верхняга палеаліту (40–14 тыс. гадоў таму) гэтыя землі засяліліся прадстаўнікамі Homo sapiens (краманьёнцы).\nПазней у XII стагоддзі “Аповесць мінулых гадоў” зафіксавала засяленне тэрыторыі сучаснай Мінскай вобласці славянскімі плямёнамі: “Славяне прыйшлі і селі на Дняпры і назваліся палянамі, а іншыя – драўлянамі, таму што селі ў лясах, а яшчэ іншыя селі паміж Прыпяццю і Дзвіною і назваліся дрыгавічамі”.\nНайстарэйшыя гарады Мінскай вобласці: Заслаўе (першапачаткова Ізяслаўе, узнікненне якога датуецца 985 годам), Лагойск (1078), Барысаў (вядомы з 1102), Слуцк (1116), Клецк (1127), Капыль (1274).\nНа працягу некалькіх стагоддзяў славу Мінскай зямлі прымнажалі прадстаўнікі многіх славутых родаў – Радзівілаў, Сапегаў, Тышкевічаў, Агінскіх, Прушынскіх, Ваньковічаў, Ельскіх, Чапскіх. Да вытокаў культуры рэгіёна ўзыходзіць адна з нацыянальных рэліквій беларусаў, высокамастацкі ўзор дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, які стаў неад'емным сімвалам Беларусі, – слуцкія паясы.\nМіншчына – гэта цэнтральная вобласць. Яе плошча – 39,8 тыс. кв. км.\nМенавіта на тэрыторыі Мінскай вобласці знаходзяцца і геаграфічны цэнтр Беларусі каля Мар'інай Горкі, і самы высокі пункт краіны – Дзяржынская гара (345 м), і 900-метровыя шахты Салігорска.\nРэльеф вобласці разнастайны: узвышшы чаргуюцца з раўнінамі і нізінамі.\n22 раёны (Бярэзінскі, Барысаўскі, Вілейскі, Валожынскі, Дзяржынскі, Клецкі, Капыльскі, Крупскі, Лагойскі, Любанскі, Мінскі, Маладзечанскі, Мядзельскі, Нясвіжскі, Пухавіцкі, Слуцкі, Смалявіцкі, Салігорскі, Старадарожскі, Стаўбцоўскі, Уздзенскі, Чэрвеньскі);\n24 гарады, у тым ліку 1 горад абласнога падпарадкавання (Жодзіна), 23 - раённага значэння;\n18 пасёлкаў гарадскога тыпу;\n5182 сельскія населеныя пункты, у тым ліку 307 аграгарадкоў.\nНа Міншчыне 216 сельскіх і 5 пасялковых Саветаў дэпутатаў.\nКолькасць жыхароў Мінскай вобласці па стане на 1 студзеня 2021 года – 1 473 346 чалавек, у тым ліку гарадское - 808 934 чалавекі, сельскае - 664 412 чалавек. Буйныя гарады рэгіёна – Барысаў (139 481 чалавек), Салігорск (100 824 чалавекі), Маладзечна (91 063 чалавекі), Жодзіна (64 745 чалавек) і Слуцк (61 396 чалавек).\nЗ аграгарадкоў найбольшыя па колькасці насельніцтва – Лясны (Мінскі раён) – 19,5 тыс. чалавек, Лошніца (Барысаўскі раён) – 6452 чалавекі, Слабада (Азярыцка-Слабадскога сельсавета, Смалявіцкага раёна) – 3148 чалавек.\nМінская вобласць – рэгіён з высокаразвітым прамысловым і сельскагаспадарчым патэнцыялам.\nПрамысловыя арганізацыі Мінскай вобласці вырабляюць пятую частку рэспубліканскага аб'ёму прамысловай прадукцыі. Тут выпускаюцца калійныя ўгнаенні, легкавыя аўтамабілі, кар'ерныя самазвалы, дубленыя і вырабленыя скуры і многае іншае.\nУ Мінскай вобласці 4032 прамысловыя арганізацыі. Шырока вядомыя брэнды – ААТ “Беларуськалій”, ААТ “БЕЛАЗ” - кіруючая кампанія холдынга "Белазхолдынг", ААТ “Слуцкі сыраробны камбінат”, ААТ “БЗМП”, ААТ “Мінскі малочны завод № 1”, ВУП “Кока-Кола Беўрыджыз Беларусь”, ЗАТ “Аўгуст-Бел”, СЗАТ “БелДжы”, СТАА “АлюмінТэхна”, завод па выпуску сучасных пасажырскіх электрапаяздоў ЗАТ “ШтадлерМінск”.\nМінская вобласць – найбуйнейшы сельскагаспадарчы рэгіён Беларусі. У большасці раёнаў развіта мяса-малочная жывёлагадоўля, птушкагадоўля, вытворчасць збожжа, бульбаводства ў спалучэнні з ільнаводствам, а на паўднёвым захадзе – з буракаводствам. Сельскагаспадарчыя прадпрыемствы каля буйных гарадоў дадаткова спецыялізуюцца на вырошчванні агародніны і садавіны.\nКолькасць сельскагаспадарчых прадпрыемстваў на Міншчыне – 364. Сярод вядучых – СВК “Агракамбінат Сноў”, ААТ “Агракамбінат “Дзяржынскі”, УП “Агракамбінат “Ждановічы”, філіял “Аграфірма “Лебедзева” РУП “Мінскэнерга”, УП “Азярыцкі-Агра”, ААТ “Вялікі Двор”, ААТ “Гарадзея”, ААТ “Гастэлаўскае”, ААТ “1-я Мінская птушкафабрыка”, ААТ “Рапс”.\nАрганізацыі Мінскай вобласці ажыццяўляюць знешнегандлёвыя аперацыі са 176 краінамі свету, тавары пастаўляюцца на рынкі 155 дзяржаў. Асноўныя гандлёвыя партнёры – Расія, Кітай, Украіна, Польшча, Германія, Бразілія, Індыя.\nУ 1998 годзе была ўтворана свабодная эканамічная зона “Мінск”, якая ўключае ўчасткі як у горадзе Мінску, так і ў Мінскай вобласці.\nНа тэрыторыі вобласці размешчаны Кітайска-беларускі індустрыяльны парк “Вялікі камень”. Гэта найбуйнейшы праект у гісторыі двухбаковых адносін Беларусі і Кітая, адна з ключавых пляцовак Эканамічнага пояса Шаўковага шляху – грандыёзнай ініцыятывы супрацоўніцтва.\nМінская вобласць размешчана на перакрыжаванні асноўных транспартных маршрутаў, якія злучаюць Заходнюю Еўропу і Усход, рэгіёны Чарнаморскага ўзбярэжжа і краіны Балтыі.\nМінская вобласць займае другое месца ў краіне па колькасці вадаёмаў і вадацёкаў. Па тэрыторыі рэгіёна працякае 599 рэк. Рэкі Нёман і Бярэзіна адносяцца да катэгорыі вялікіх рэк, Вілія, Пціч і Свіслач – да катэгорыі сярэдніх рэк.\nНа тэрыторыі вобласці 194 возеры. Найбольш буйныя – Нарач, Свір, Мядзел, Сялява, Мястра.\nПа тэрыторыі Міншчыны праходзіць водападзел паміж рэкамі Балтыйскага і Чорнага мораў – Нёманам і Дняпром. Большасць азёр краю ледніковага паходжання.\nБалоты займаюць 1,8% тэрыторыі, 38,4% тэрыторыі Міншчыны пакрыта лесам.\nУ межах Мінскай вобласці размешчаны: частка Бярэзінскага біясфернага запаведніка, якому прысвоены статус міжнароднага, прыродны Нацыянальны парк “Нарачанскі” і шэраг асабліва ахоўных прыродных тэрыторый рэспубліканскага значэння.\nМінская вобласць багатая на наступныя карысныя выкапні: залежы калійнай і каменнай солі, торф, гліна, жалезная руда, сапрапель, ёсць пясчана-жвіровыя матэрыялы, гаручыя сланцы, мінеральная вада.\nУ Мінскай вобласці культывуюцца 38 відаў спорту.\nАлімпійскімі чэмпіёнамі розных гадоў станавіліся: Рамуальд Клім (лёгкая атлетыка, 1964), Антаніна Кошаль (гімнастыка спартыўная, 1972), Валерый Шарый (цяжкая атлетыка, 1976), Марына Лобач (мастацкая гімнастыка, 1988), Юрый Шаўцоў (гандбол, 1988), Міхаіл Якімовіч (гандбол, 1992), Кацярына Карстэн (акадэмічнае веславанне, 1996, 2000), Андрэй Арамнаў (цяжкая атлетыка, 2008).\nМінская вобласць прапануе наступныя віды турызму: культурна-пазнавальны, аздараўленчы, экалагічны, паляўнічы, падзейны, вытворчы.\nГасцей Міншчыны гатовы прыняць 120 гасцініц і аналагічных сродкаў размяшчэння, 31 паляўнічы комплекс і дом паляўнічага і рыбака, 972 суб'екты аграэкатурызму.\nНа тэрыторыі Мінскай вобласці размешчаны 30 санаторыяў. Сярод беларусаў і замежных гасцей папулярныя санаторыі “Сосны”, “Прыазёрны”, “Юнацтва”, “Рассвет-Любань”, “Багатыр”, “Сонейка”, “Бярозка”, “Случ”, дзіцячыя рэабілітацыйна-аздараўленчыя цэнтры “Ждановічы” і "Надзея".\nУ Мінскай вобласці размешчаны 28 музеяў, 2 тэатры і адзін замак.\nПрысталічны рэгіён Беларусі багаты на помнікі, якія адлюстравалі ўсе вехі яго шматвяковай гісторыі. У Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей уключаны 680 аб'ектаў. У тым ліку знакавы аб'ект сусветнага значэння – “Архітэктурны, жылы і культурны комплекс рэзідэнцыі роду Радзівілаў у Нясвіжы” у складзе палацава-паркавага ансамбля і комплексу былога манастыра езуітаў XVI–XIX стагоддзяў, які ўключаны ў Спіс сусветнай культурнай і прыроднай спадчыны ЮНЕСКА.\nСярод іншых вядомых помнікаў архітэктуры і гісторыі – комплекс былога кляштара бернардзінаў XVIII стагоддзя ў аграгарадку Будслаў Мядзельскага раёна, палацава-паркавыя ансамблі XVIII–XIX стагоддзяў у вёсцы Станькава Дзяржынскага раёна і аграгарадку Прылукі Мінскага раёна, звязаныя з графскім родам Чапскіх. А таксама касцёл Святога Юзафа і палацава-паркавы ансамбль Тышкевічаў XVIII–XIX стагоддзяў у Валожыне. Найстаражытнейшы горад Мінскай вобласці – Заслаўе, дзе сканцэнтраваны 24 помнікі археалогіі і архітэктуры. У тым ліку Заслаўскі замак (XVI–XVII стст.).\nГасцям абавязкова варта наведаць і Свірскую царкву (1909), манастыр францысканцаў у Івянцы (1606), Слуцкую царкву (XVIII ст.).\nДакрануцца да гісторыі на тэрыторыі Міншчыны можна таксама ў Беларускім дзяржаўным музеі народнай архітэктуры і побыту ў вёсцы Азярцо недалёка ад сталіцы, Музеі беларускага народнага мастацтва ў Раўбічах, музейным комплексе старадаўніх народных рамёстваў “Дудуткі”.\nНа Міншчыне і па сённяшні дзень жывыя самабытныя традыцыі. А абрад “Цары” (в. Семежава Капыльскага раёна) і ўрачыстасць у гонар шанавання вобраза Маці Божай Будслаўскай “Будслаўскі фэст” (аг. Будслаў Мядзельскага раёна) уключаны ў Спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА.\nУ Рэспубліцы Беларусь свабода веравызнання з'яўляецца неад'емным правам кожнага грамадзяніна, таму насельніцтву краіны ўласціва разнастайнасць рэлігійных плыняў. Самая распаўсюджаная рэлігія – хрысціянства. Найбольш масавымі хрысціянскімі суполкамі Мінскай вобласці з'яўляюцца праваслаўе, каталіцызм і пратэстантызм. Усяго на Міншчыне налічваецца 13 рэлігійных канфесій з агульнай колькасцю рэлігійных суполак – 709.


Вызначаны лепшыя механізатары на вясенне-палявых работах\nГлавная→Новости→Новости→Вызначаны лепшыя механізатары на вясенне-палявых работах\nВызначаны лепшыя механізатары на вясенне-палявых работах\n16:21 / 10.05.2022\nСтаршыня прафсаюзнай пярвічкі саўгаса Людміла Казлоўская, араты Віталь Трыбоцкі і старшыня райкама прафсаюза работнікаў АПК Юрый Адула\nНа Астравеччыне склалася добрая традыцыя: райкам прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу падчас асноўных сельскагаспадарчых кампаній праводзіць спаборніцтва сярод механізатараў. Сталі вядомыя імёны лепшых аграрыяў, занятых на вясенне-палявых работах.\nКонкурс прафесійнага майстэрства праводзіўся ў намінацыях “Ворыва”, “Культывацыя”, “ Сяўба збожжавых”, “Пагрузка арганікі”, “Унясенне арганікі”, “ Падсеў траў”, “ Унясенне мінеральных угнаенняў”, “ Сяўба цукровых буракоў”, “ Сяўба кукурузы”. Пакуль не вызначаны пераможцы ў апошніх двух катэгорыях – бо працягваецца сяўба гэтых культур.\nЗ дыпломамі і падарункавымі сертыфікатамі да лепшых хлебаробаў раёна на поле завітаў іх прафсаюзны лідар Юрый Адула. На месцы да яго далучыліся старшыні прафсаюзных пярвічак гаспадарак.\nНа ворыве не было роўных Віталю Трыбоцкаму з РУП “Астравецкі саўгас “Падольскі”. Да слова, мужчына не першы год годна праходзіць гэты іспыт, дэманструючы лепшы вынік.\nАдразу ў двух намінацыях перамог “саўгасны” сямейны тандэм – бацька і сын Жэгарысы. Іосіф Станіслававіч святкаваў перамогу ў намінацыі “Унясенне мінеральных угнаенняў”. Валерый Іосіфавіч стаў лепшым сейбітам. У сярэднім за дзень ён засяваў збожжавымі амаль 40 гектараў і за ўсю пасяўную кампанію прыгарнуў насенне на плошчы 918 гектараў, што складае звыш 96% ад яравога збожжавага кліна гаспадаркі.\nІосіф Жэгарыс, унясенне мінеральных угнаенняў\nСейбіт Валерый Жэгарыс\nНа падсеве траў найбольш за астатніх папрацаваў Дзмітрый Янковіч з КСУП “Гервяты”, які дарэчы, не ўпершыню засвяціўся ў лідарах вясенне-палявых работ. Яго калега, таксама прызёр прафсаюзнага спаборніцтва ў мінулыя гады, Андрэй Махонька прызнаны лепшым механізатарам на культывацыі. Таксама была адзначана работа Віталіюса Гудойціса, які ўносіць мінеральныя ўгнаенні.\nДзмітрый Янковіч, падсеў траў\nАндрэй Махонька, культывацыя\nВіталіюс Гудойціс, унясенне мінеральных угнаенняў\nНа пагрузцы і ўнясенні арганікі найбольшыя аб’ёмы працы выканалі “гудагайскія” аграрыі Уладзімір Шаблавінскі і Дзмітрый Матусевіч адпаведна.\nУладзімір Шаблавінскі і Дзмітрый Матусевіч занятыя на пагрузцы і ўнясенні арганікі\nДа ўшанавання лепшых працаўнікоў палёў сёлета далучыўся і райкам грамадскага аб’яднання “Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі”. Галоўны спецыяліст Юлія Варковіч уручыла дыпломы і падарункі лепшым маладым механізатарам: “гервятцу” Дзмітрыю Янковічу (падсеў траў), Генадзю Слепіка (унясенне мінеральных угнаенняў), Станіславу Казойцю (культывацыя) з РУП “Астравецкі саўгас “Падольскі” і “гудагайскім” працаўнікам Уладзіміру Шаблавінскаму і Дзмітрыю Матусевічу, якія займаюцца пагрузкай і ўнясеннем арганікі.\nГенадзь Слепіка, Юлія Варковіч і Станіслаў Казойць\n– Пры распрацоўцы галіновага спаборніцтва сярод механізатараў мы сталіся ўлічыць як мага больш фактараў і ў апошнія гады адмовіліся ад аб’ёмаў. Пераможцаў вызначаем па выкананай у сярэднім за дзень норме, пры гэтым механізатар павінен адпрацаваць на адпаведным відзе работ не менш за 5 дзён. Прыемна, што ў лік лепшых аграрыяў раёна трапілі пераможцы мінулых гадоў, а таксама з’явіліся новыя імёны і прозвішчы. Практыку правядзення падобнага конкурсу працягнем падчас корманарыхтоўкі.


Агульная працягласць дзяржаўнай мяжы складае 3 446 км: З Эфіопіяй — 830 км, з Самалі — 682 км, Паўднёвым Суданам — 232 км, з Танзаніяй — 769 км і з Угандай — 933 км. Берагавая лінія Індыйскага акіяна — 536 км.\nАстравы Кеніі[правіць | правіць зыходнік]\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Геаграфія_Кеніі&oldid=3867699"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 11:04, 23 чэрвеня 2021.


√”ѕ «бЏ—нд жЁ«—” «бгн«ѕнд «Ў»Џ е–е «б’ЁЌ…\n√”ѕ «бЏ—нд жЁ«—” «бгн«ѕнд\nея–« ег «б√»Ў«б нЏн‘жд Ќн«…р Џћн»… ÷нё »е« «б√ћ”«ѕ «б÷ЏнЁ… ж–бя бг« б√—ж«Ќег гд ”гжё ≈бм «бЏбн«Ѕ ж Џбё »«бћж“«Ѕ ° жег √н÷«р Ќнд нгж жд Ё≈дег нгж жд гн …р Џћн»… б« яяб «бгн « ..\n≈дег нгж жд »Ў—нё… »ЏЋ гд ж—«∆ег √гг«р ж Ќнн гд ж—«∆ег г‘«Џб «б÷н«Ѕ «б н жёѕ гд ѕг«∆ег «б“ян… «бЎ«е—… б яжд дж—«р жд«—«р ° дж—«р н»ѕѕ ўбг« «ббнб «бѕ«г” »ЁЏб «бўбг ж«б џЎ—” ж«бя»— ж«бЏћ—Ё… ° жд«—«р Ќ—ё »бен»е« е‘нг «б»«Ўб «бћ«Ћг Џбм ’ѕж— «б÷ЏЁ«Ѕ ж«бгўбжгнд Ён яб »ёЏ… гд »ё«Џ «б√—÷ ..\nнё«б е–« «бяб«г ждЌд д ћбѕ бян д» бЏ г—«—… Ё—«ё —ћб б« я«б—ћ«б ° —ћб √ е «б—ћжб… г—џг… Ќ»ж«р б ѕнд бе »«бжб«Ѕ ж«бЌ» ж«б ёѕн— »Џѕ √д √б»” е гд нћ«де« √»е«е« ж√Џб«е« Ён ’ж—… гд ’ж— «б“еж «б н «я дЁ гЏдм «б—ћжб… Ќнд ‘—Ё »«бѕя ж— Џ»ѕ «бЏ“н“ «б—д н”н Џбг«р Џбне« жгЏ—Ё«р »е« ж»гЏд«е« жгѕбжбе« жгџ“«е«.\n«бѕя ж— Џ»ѕ «бЏ“н“ «б—д н”н я‘нќе √Ќгѕ н«”нд бг няд ‘ќ’«р Џ«ѕн«р жбе–« бг н√ гж е »‘яб Џ«ѕн ° »б ћ«Ѕ я’ж—… —«∆Џ… гд √ћгб ’ж— «б»–б ж«б ÷Ќн… Ён –« «ббе Џ“ жћб жн«бе« гд ’ж—… гƒбг… бя «б’ж—… «б н ‘«еѕд« Ёне« –бя «бћ”ѕ «бЎ«е— жёѕ я«дЁ е «бћ—«Ќ ж√Џгб √”д е« Ён яб »ёЏ… гд ћ”ѕе гЏЎн«р »–бя √»бџ «б√ѕб… Џбм гЏ«дн «бЋ»« Џбм «бѕнд ж«бгдећ ≈бм ¬ќ— бЌў… жЌ м бж я«д Ћгд –бя √д нѕЁЏ Ќн« е жѕг«∆е Ён ”»нб «бег «б–н нЌгбе ж«б–н Џ«‘ гд«÷б«р гд √ћбе жеж —ЁЏ —«н… «б≈”б«г Џбм —»м Ёб”Ўнд «бЎ«е—… жб”«д Ќ«бе н —дг ё«∆б«р :\n≈–« ’Ќ гдя «бжѕ Ё«бяб ендс.......жяб «б–н Ёжё «б —«»ц —«»х\nЁбн я Ќбж ж«бЌн«… г—н№№№—…с........жбн я —÷м ж«б√д№«г џ÷«»х\n«б—д н”н √”ѕ Ёб”Ўнд ж»н «бгёѕ” «б–н «џ «б е нѕ «бџѕ— «б’енждн… «б√г—нян… яг« «џ «б ‘нќе гд ё»б .\nбёѕ √—«ѕ е–« «б√”ѕ «бћ”ж— √д нЏЎн б√г е ѕ—”«р Ён гЏдм «б ÷Ќн… гд √ћб «бЏёнѕ… ж√—«ѕ √д нЏЎне« ѕ—”«р —«”ќ«р Ён гЏдм «б≈нг«д ж«б жяб Џбм «ббе Џ“ жћб ° ж√—«ѕ √д нЏЎне« ѕ—”«р »бнџ«р Ён √де б«гЏдм ббЌн«… ≈–« бг нЏ‘ Ёне« «бг—Ѕ Џ“н“«р я—нг«р ° ж√—«ѕ √д нЏбге« √д «бЌн«… «бЌёнён… ен «бЌн«… «б¬ќ—… ж√д г« нћ» Џбм «бг”бг «бЌё √д н»ЌЋ Џде еж —÷м «ббе Џ“ жћб ё»б яб ‘нЅ ° ж√—«ѕ √д нЏбгд« ”»нб «бће«ѕ «б’ЌнЌ «бё«∆г Џбм —ƒн… ‘—Џн… ж«÷Ќ… .\n—ћб я«б—д н”н б« нгж Ён ёбж» √»д«Ѕ «б√г… ж–бя б√д «б‘е«ѕ… Ён ”»нб «ббе Ќн«…с Ќёнён… б√’Ќ«»е« ° ждЌд Ќнд д” гЏ б√г гЌгѕ “жћ е–« «б»Ўб —Ќге «ббе дѕ—я √д «б√»Ў«б б« н —дгжд ≈б« »гЋб г« дёб е бд« √г гЌгѕ Џд √»н гЌгѕ Ён ¬ќ— бЌў« е «б н я«д нд«ћн Ёне« Ќ»н»е г —дг«р г‘ «ё«р :\n√д ѕќбдн —»н «бћд…***е–« √ё’м г« √ гдм\n≈д гд «бѕ—ж” «б н Џбгд«е« гд гё б «б—д н”н ж«б‘нќ √Ќгѕ н«”нд жгд «б√Ќѕ«Ћ «б н Џ’Ё »«б√г… еж ќЎж—… «бдЁ«ё ж«бгд«Ёёнд жянЁ √дег нгЋбжд «бќдћ— «бгегж“ Ён ќ«’—… е–е «б√г… ° Ё√Ќгѕ н«”нд ж«б—д н”н ё б« ж«” еѕЁ« Џд Ў—нё ѕб«б… Џгб«Ѕ гд «б√—÷ ггд нўе—жд «б≈”б«г жн»Ўджд «бяЁ— .\nж√ќн—«р Ё≈д гд ѕ—ж” г’—Џ е–« «б»Ўб еж √д де«н… ≈”—«∆нб ёѕ «ё —» ж√д ’—Ё« е« е–е ѕб Џбм ёг… «б≈Ёб«” ж«бЏћ“ ж«бќж— жёб… «бЌнб… ° ж ѕб √н÷«р Џбм √д «бд’— ё—н» гд √еб «б≈нг«д жг« Џбнег ≈б« √д н»–бж« г“нѕ«р гд «б’»— ж«бг’«»—… ж«бћеѕ ж«бгћ«еѕ… ж«ббе џ«б» Џбм √г—е жбяд √яЋ— «бд«” б« нЏбгжд ..


РУП «Беларуская атамная электрастанцыя» - Дэлегацыя горада Шанхай наведала Беларускую АЭС\nДэлегацыя горада Шанхай наведала Беларускую АЭС\n21 жніўня 2018 г. дзяржаўнае прадпрыемства «Беларуская АЭС» наведала дэлегацыя офіса ядзернай энергіі Шанхая (Кітайская Народная Рэспубліка). Мэтай візіту з'яўлялася абмеркаванне магчымых напрамкаў супрацоўніцтва.\nКітайская дэлегацыя на чале з намеснікам начальніка Камітэта эканомікі і інфарматызацыі г. Шанхай Вэй Пінам азнаёмілася з экспазіцыяй інфармацыйнага цэнтра Беларускай АЭС, зрабіла аглядную экскурсію па г. Астраўцу, а таксама наведала вучэбна-трэніровачны цэнтр атамнай электрастанцыі, дзе праходзіць падрыхтоўка персаналу.\nАдбыліся перамовы з кіраўнікамі структурных падраздзяленняў Беларускай АЭС, у ходзе якіх абмяркоўваліся перспектыўныя напрамкі двухбаковага супрацоўніцтва.\nЧытаць 1563 разоў\nПадрабязна у гэтай катэгорыі: « Беларуская АЭС прыме ўдзел ва ўрачыстасцях з нагоды 550-годдзя горада Астравец На пазітыўнай ноце »


Беларускі Партызан :: Двое беларускіх дактароў вызваленыя з палону ў Лівіі\nДвое беларускіх дактароў вызваленыя з палону ў Лівіі\nЧакаецца, што ў бліжэйшы час яны прыляцяць у Маскву.\nІна Бабуш і Сяргей Здота. Фота: www.kommersant.ru\nДвое беларускіх дактароў: Іна Бабуш і Сяргей Здота — вызваленыя з палону ў Лівіі.У аэрапорце іх будуць сустракаць беларускія дыпламаты, якія дапамогуць вызваленым дактарам вярнуцца на радзіму.\nІнфармацыю пра вызваленне беларусаў з лівійскага палону са спасылкай на амбасаду Беларусі ў Расіі паведамляе БелТА. Паводле папярэдніх звестак, садзейнічанне ў вызваленні беларускіх грамадзянаў аказвалі МЗС Расіі і кіраўнік Чачні Рамзан Кадыраў, паведамляе Еўрарадыё.\nПа інфармацыі расійскага боку, беларускія грамадзяне працавалі ў Лівіі па кантракце з 2010 года. У кастрычніку 2017-га, калі іх кантракты былі скончаныя, Бабуш і Здота былі затрыманыя ўзброенымі людзьмі. Тыя забралі ў беларусаў дакументы і медыкі фактычна апынуліся ў палоне, не маючы магчымасці з'ехаць з горада Зінтан.\nПаведамляецца таксама, што разам з беларусамі была вызваленая група расійскіх грамадзянаў.


Арсень Сівіцкі: Сапраўдныя дыверсійныя групы могуць з’явіцца з расейскага напрамку | Новы Час\nАрсень Сівіцкі: Сапраўдныя дыверсійныя групы могуць з’явіцца з расейскага напрамку\nПалітычны аналітык Арсень Сівіцкі кажа, што вонкавую і ўнутраную палітыку беларускага кіраўніцтва дыскрэдытуе Расея і сілавое лобі.\nАрсень Сівіцкі. фота euroradio.fm\nПлан масавых арыштаў апошніх дзён, на думку Сівіцкага, на стол Аляксандру Лукашэнку з дапамогай дэзынфармацыі падкінула тая частка сілавога блоку, якая арыентуецца на Маскву.\n«Усе ацэнкі, агучаныя Лукашэнкам і прасунутыя СМІ, паўтараюць ацэнкі ваенна-палітычнага кіраўніцтва Расіі, якія былі закладзеныя ў сумесныя вучэнні «Узаемадзеянне-2015» і «Славянскае братэрства-2015». Паводле іх сцэнару, сітуацыя ў Беларусі была дэстабілізаваная дзейнасцю незаконных узброеных фармаванняў правага толку – цяпер іх «шукаюць», – зазначае Сівіцкі.\nАле асноўная рызыка сыходзіць ад Расеі, кажа ён, праз ваенны і эканамічны ціск, які дэстабілізуе сацыяльна-эканамічную сітуацыю, і правакуе пратэсты, а «незаконныя ўзброеныя фармаванні і дыверсійныя групы могуць паўстаць якраз з таго напрамку».\nУ Захада ж няма падстаў рабіць «каляровую рэвалюцыю» у Беларусі, там незацікаўленыя ў дэстабілізацыі сітуацыі ў нашай краіне, якой могуць скарыстацца расейцы, лічыць эксперт.\nАпрача таго, Расея праводзіць спецыяльныя інфармацыйныя аперацыі ў краінах ЕЗ, каб дыскрэдытаваць вонкавую палітыку афіцыйнага Мінску», – кажа Сівіцкі. Так, па яго словах, «расейскія дыпламаты спрабуюць дэзынфармаваць тамтэйшыя эліты адносна планаў Расеі па размяшчэнні сваёй ваеннай прысутнасці ў Беларусі: нібыта Лукашэнка сто разоў пагадзіўся – і вось-вось выканае ўсе ваенна-палітычныя загады, якія атрымаў з Крамля».\nКандруcевіч выказаў спадзеў на «хутчэйшае вяртанне затрыманых дадому»\nРасія заявіла, што перадала Мінску даныя аб планах Захаду па дэстабілізацыі ў краіне


Будаўнічы цэгла перавагі і недахопы\nГалоўная ➠ Сцен ➠ Будаўнічы цэгла перавагі і недахопы\nАпублікавана 19.05.2006 19:03\nДа нядаўніх часоў цэгла з'яўляўся адным з самых запатрабаваных матэрыялаў для ўзвядзення сцен розных па прызначэнні збудаванняў. І да гэтага часу некаторыя забудоўшчыкі аддаюць перавагу менавіта цэглу ў якасці будаўнічага матэрыялу.\nУ малоэтажном будаўніцтве ўжываюць сілікатная, керамічны, абліцавальны і класічны абпалены цэгла з гліны.\nПа будаўнічым нарматывам ў зоне ўмеранага клімату Расіі сцяна з цэглы павінна быць ад 63 да 113 см у залежнасці ад таго, якія самыя нізкія тэмпературы бываюць у дадзенай мясцовасці. Таму атрымліваецца, што чым сцены тоўшчы, тым лепш будзе ізалявана памяшканне ад холаду. Аднак, цэгла з'яўляецца занадта дарагім матэрыялам, і ўзводзіць тоўстыя сцены проста не рацыянальна.\nЗ іншага боку, цэгла з'яўляецца вельмі цяжкім матэрыялам, таму для працы з ім патрабуюцца дадатковыя выдаткі на пагрузку, разгрузку і перамяшчэнне да месца кладкі. Нескладаныя разлікі паказваюць на тое, што выдаткі на ўзвядзенне сцен з цэглы даволі солидны.\nЎзвядзенне дамоў іх цэглы патрабуе досыць моцнага падмурка, а пры кладцы цэглы карыстацца цэментавым растворам. Пад цяжарам сцен падмурак можа асесці. Па гэтай прычыне аздобныя працы пажадана адкласці на некалькі месяцаў.\nПадобныя недахопы саступаюць перад перавагамі цэглы па многіх якасных характарыстыках.\nПеравагі будаўніцтва з цэглы\n1.Трываласць. Менавіта трываласць будынка заўсёды вызначала цэгла як матэрыял для будаўніцтва. Спецыялісты раяць пры будаўніцтве карыстацца цэглай рознай ступені трываласці, што зэканоміць бюджэт. Да таго ж гэтая характарыстыка гуляе ролю выкарыстання сцены для размяшчэння на ёй якіх-небудзь прыбораў.\n2. Даўгавечнасць. Будынкі з цэглы з'яўляюцца самымі якаснымі, яны могуць праслужыць больш за сотні гадоў без капітальнага рамонту. Акрамя таго, яны здольныя супрацьстаяць прыродным і тэхнагенным катастрофам з высокай ступенню надзейнасці.\n3. Марозаўстойлівасць. Цэгла праходзіць выпрабаванні ў вытворчых лабараторыях і паказвае высокія якасці марозаўстойлівасці. Але самым лепшым паказчыкам з'яўляюцца станоўчыя вынікі практычнага яго прымянення.\n4. Экалагічнасць. Асноўнымі складнікамі пры вытворчасці цэглы з'яўляюцца гліна і пясок. Гэтыя рэчывы адносяцца да натуральным матэрыялах. Акрамя таго, сцены з цэглы здольныя рэгуляваць вільготнасць ўнутры памяшкання, што ў значнай ступені ўплывае на камфортнасць атмасферы ўнутры будынка. Пры сваёй натуральнасці гэта выраб не падвяргаецца гніенню, вырашэнню грызунамі і распаўсюджванню ў ім насякомых.\n5. Пажарабяспека. Цэгла зусім не падтрымлівае гарэнне.\nПавышэння трываласці ўзводзіцца сцены


Культура - Па спіралі да ісціны...\nУ падарунак Полацку\nА сёння ў экспазіцыі — толькі тэмпера, акварэль, малюнак (туш). Усяго 71 твор. І гэтую каштоўную калекцыю Уладзімір Андрэевіч пасля Калядаў плануе перадаць у падарунак Полацкаму музею-запаведніку, да якога ён ставіцца з глыбокай павагай ды пашанай. Менавіта тут дзесяць гадоў таму прайшла яго юбілейная выстава пад назвай “Прысвячэнне Веліміру Хлебнікаву”, калі не памыляюся, з такім будэтлянскім дэвізам: “Годы, люди и народы // Убегают навсегда, // Как текучая вода…”\nДык вось, на сённяшняй выставе мастак, уступаючы ў нябачную дыскусію з вялікім паэтам-будэтлянінам, паказвае, як можна спыніць сродкамі мастацтва журботную “цякучасць вады” і адкрыць Брамы мінулага і будачага. Адкрыць — у сінтэзе колера і гука, прасторы і часу, у цьмяных фантазіях і неўсвядомленым смутку, у сімвалічных чорна-белых абрысах тушы і акварэльна-тэмперных імправізацыях пейзажных вобразоў — “Мост”, “Раніца травы”, “Туман. Вялікае дрэва”, “Над Дзісной”, “Тайна страказы” “Ушчыжскія сны”, якія нібы падсвядома пасылаюць праз мастака сваё прывітанне паэту і жывапісцу старажытнага Кітая Ван Вэю. А побач — складаныя кампазіцыі “Структуры”, “Адаптацыя”, “Паміж светаў”, “Паміж матэрыяй і духам”, нацюрморты, цыклы “Час — 12” і “Прысвячаецца Таццяне К.” — гэта ўжо іншы ракурс мастакоўскага погляда на тое, хто побач з намі, хто над намі і што ўнутры нас...\nУспамінаю, як на нейкай выставе ў 1980-я гады я ўпершыню пабачыў дзіўную гравюру тады мне яшчэ незнаёмага мастака Уладзіміра Правідохіна пад назвай “Шыпшына”. На першы погляд, нічога асаблівага. Але там унізе ішоў тэкст: “Как прощальный поцелуй на снегу ягоды шиповника…” І, яшчэ раз узіраючыся ў кампазіцыю, я ўспрыняў шыпшыну зусім інакш — успрыняў як вобраз жывога журботна-прыгожага Чалавека, карацей кажучы — амаль як “аўтапартрэт” мастака. Дарэчы, мастацкі псеўданім Правідохіна — “Хін” упершыню з’явіўся менавіта ў Мінску... Потым я пазнаёміўся з Валодзем і напісаў невялікі нарыс “Імкненне да кантакту” пра яго мастацтва, які быў апублікаваны ў “ЛіМ”е 10 сакавіка 1989 года. Здаецца, я быў у Беларусі першым, хто “прыкмеціў” своеасаблівы талент чалавека з пакалення графікаў, што зусім па-новаму працуюць у чорна-белай лінагравюры і абразной гравюры па дрэве.\nІ вось прайшлі гады. І творчая спадчына Уладзіміра Хіна шчасліва знайшла сваю адметную нішу ў сучасным беларускім выяўленчым мастацтве. Хачу прывесці маналог-споведзь Уладзіміра Хіна, які, на мой погляд, цалкам раскрывае ягоную чалавечую і мастакоўскую сутнасць: “Я цвёрда ўпэўнены, што творчасць — персанальная, за яе — асабістая адказнасць. Галоўнае — бачыць сябе ў плыні і не замінаць іншым. Каб мы заўсёды памяталі пра сваю смяротнасць, зла паменшала б… У любых твораў сваё жыццё. І аўтару яны ўжо не належаць. Усё ідзе як у пясочным гадзінніку. Мы малюем, пішам, робім кінафільмы, складаем музыку, ставім спектаклі — ствараем помнікі на пяску Вечнасці. Вось упала апошняя пясчынка, рука Вечнасці пераварочвае гадзіннік і ўсё пачынаецца ізноў… Але гэта ўжо новыя тэксты, новыя творы… Паўжыцця кожны выкараняе сябе сапраўднага з сябе, падганяе ўласную душу, думкі, цела пад фальш, умоўныя нормы быцця. І гэта замест таго, каб ісці насустрач сабе! Узрост, які даганяе нас на Шляху, усё ж не галоўнае: старэе ж цела, а дух належыць Вечнасці і заўсёды малады (па сабе ведаю), бо не мае ні пачатку, ні канца. Думаю, што ў кожным з нас ёсць іскра спрадвечнага святла, бо мы частка гэтага грандыёзнага Сусвету. Мы вандроўнікі ў лабірынце жыцця. Космасу мы належым больш, чым Зямлі. Яна несувымерная з Космасам, і кожны прыходзіць у свет са сваёй Чашай. Кожны вяжа і разблытвае свае вузельчыкі. І гэта — цудоўна! Вочы на нашым твары — не толькі проразі, як у рыцарскім шлеме, гэта вочы Сэрца, Душы, Духа!.. Мабыць, мне пашанцавала ў пэўную пару майго жыцця. Я ўсё змяніў, бо па-іншаму зірнуў на сябе і не пабаяўся пачаць нанова. І цяпер жыву перакананы, што ўсім рухае Любоў...”\nВедаю, не ўсе ўспрымаюць творчасць Уладзіміра Хіна адназначна. Хтосьці кажа, што ў нечым яна занадта складаная, перагружаная метафарамі, алегорыямі і імкненнем да “мантажу”. Нехта, наадварот, бачыць у ягоных работах неардынарнасць, арыгінальнасць і аб’ёмнасць філасофскага мыслення. Асабіста мне здаецца, што любому кансерватызму крытыкаў можна супрацьпаставіць толькі адно: права творцы бачыць і адлюстроўваць свет так, як ён адкрываецца яго ўнутранаму позірку. І ў фокусе гэтага позірку апынаецца праблематыка чалавечага быцця, а ў неспакойных рытмах ды складаных сімвалах творчай спадчыны Уладзіміра Хіна адчуваецца экзістэнцыяльная трывога, ад якой нікуды не дзецца…\nІ яшчэ. Кожную зіму, вясну, лета і восень вось ужо шмат гадоў мастак прыносіць у рэдакцыю “Культуры” свае віншавальныя паштоўкі, нібы нагадваючы нам: вось і сонейка засвяціла, і ўсё ў нас будзе выдатна! І праўда ж, яшчэ крышачку — і вясна!


Лоранц Станіслаў | Кнігарня Arche\nСтаніслаў Лоранц (1899—1991) — музеолаг, мастацтвазнаўца і грамадскі дзеяч. У 1929—1935 гг. з’яўляўся галоўным кансерватарам спадчыны на Віленшчыне і Наваградчыне. Пасля быў выкладчыкам універсітэта Стэфана Баторыя ў Вільні. У 1936—1982 гг. — дырэктар Нацыянальнага музея ў Варшаве.\nКансервацыя руінаў замкаў на Віленшчыне і Наваградчыне\nЛоранц, Станіслаў. Кансервацыя руінаў замкаў на Віленшчыне і Наваградчыне // № 4 (125) — 2014. С. 492—519: іл. Бібліягр. у падрадк. заўвагах. Пераклаў з польскай мовы Ігар ... →\nАўтар(ы): Лоранц Станіслаў


40 гадоў таму выйшла стужка «Трое у лодцы» | zviazda.by\nХатняя старонка » Калейдаскоп » Тэлетыдзень » 40 гадоў таму выйшла стужка «Трое у лодцы»\nТрое халасцякоў, якія стаміліся ад бяздзейнасці і знайшлі кожны ў сябе «страшныя» хваробы, вырашылі паправіць здароўе — у падарожжы па Тэмзе ў кампаніі адных мужчын, уключна з фокстэр'ерам Манмарэнсі. Відаць, Бог моцна смяяўся з гэтых планаў, бо падкінуў сябрам сустрэчу з трыма чароўнымі лэдзі, якія гэтаксама планавалі самастойны сплаў, а ніяк не рамантычныя стасункі з незнаёмцамі...\n40 гадоў таму на экраны выйшла дзвюхсерыйная музычная камедыя рэжысёра Навума Бірмана пра траіх у лодцы і сабаку. І, нягледзячы на тое, што ў 1979-м савецкая кінавытворчасць выпусціла амаль 200 фільмаў, гэты не згубіўся ў вялікім шэрагу і ўвайшоў у залаты фонд савецкай камедыі.\nЗгадаць пра «Траіх у лодцы» (і паглядзець фільм 20 ліпеня на АНТ) менавіта цяпер ёсць і яшчэ адна нагода — блізкі 85-гадовы юбілей акцёра Аляксандра Шырвінта. Ягоная роля сэра Самуэля Харыса, каларытнага філосафа з трубкай, заўзятага рыбака і непераўзыдзенага выканаўцы камічных куплетаў, стала адной з самых любімых у гледачоў. Хоць, безумоўна, поспех забяспечыла ўсё трыа галоўных герояў: і Міхаіл Дзяржавін — Джордж, і Андрэй Міронаў, які сыграў у камедыі ажно шэсць роляў — ад аўтара, Джэрома Клапкі Джэрома, да карчмара і наведвальніка карчмы адначасова!\nДарэчы, праз шчыльны графік Андрэя Міронава, распісаны практычна на год наперад, усе натурныя здымкі ўдарнымі тэмпамі прайшлі за месяц. Узбярэжжа Тэмзы знялі ў Калінінградскай вобласці, а для масоўкі запрашалі не толькі ўсіх ахвотных месцічаў, але і саму здымачную групу — асістэнтаў, тэхнікаў, гукарэжысёраў, нават жонку і сына рэжысёра, якія прыехалі ў госці.\nКалі істотна пахаладала, і сядзець на лодцы ў лёгкіх купальных касцюмах было ўжо, мякка кажучы, нясоладка, акцёры знайшлі выйсце: у некаторыя грэлкі, якія незаўважна падкладвалі пад пледы дзяжурныя вадалазы, налівалі зусім не кіпень, а каньяк ці літоўскую гарэлку. Але ніводнага разу ніхто не напіўся і здымак не сарваў.\nБуйныя планы ў эпізодзе з сомам рабілі з бутафорскім паралонавым макетам, а калі ад многіх дубляў той патрапаўся, то карысталіся кавалкам звычайнага бервяна.\nА вось вядомая сцэна жывой піраміды ў шлюзе — не шматлікія паўторы з дублёрамі, а экспромт акцёраў: Міронаў незаўважна паказытаў Дзяржавіна, той таргануўся, і ў выніку ўсе трое пападалі ў ваду...\nШто да здымак павільённых, то пільныя гледачы ўжо ведаюць, што камін і паласатыя крэслы «Траіх у лодцы» тыя ж самыя, што ў «Шэрлаку Холмсе» — і не дзіва, бо абодва фільмы здымала студыя «Ленфільм», прычым у адзін год.\nЁсць у фільме і беларускі след — «ролю Тэмзы выканаў бацька-Нёман. Мілая Патрысія — актрыса Ірына Мазуркевіч — наша зямлячка, ураджэнка Мазыра. Дарэчы, у адрозненне ад масквічак Аліны Пакроўскай і Ларысы Галубкінай, яна адна насамрэч умела веславаць, а таму ў фільме толькі яе мы і бачым за гэтай справай.\n...Пасля выхаду карціны крытыкі разрадзіліся хто халоднымі, а хто і гнеўнымі рэцэнзіямі: маўляў, ад арыгінальнай аповесці ў фільме не засталося нічога, нейкія пошлыя песенькі, капуснік і пародыя на англійскі гумар. Аднак публіка вырашыла інакш — тэлебачанне завалілі пісьмамі з просьбай паўтарыць фільм, і ў першы ж год яго паказалі некалькі разоў.\nМяркуючы па вашых крыважэрных позірках, сябры мае, вы яшчэ недастаткова растварыліся ў прыродзе...\nЛабірынт не месца для спатканняў, гэта месца для вострых адчування\n— Вось патэльня. Чаму яна са струнамі? — Гэта вельмі модна.\nСэр, перастаньце мяне грызці!\nГалодны, але цяжкі.\nУ сад, усе ў сад!\nНу, ты, чучала, не кранай чучала!\nГэта і ёсць камічныя куплеты...\nЗагаловак у газеце: «На Тэмзе туман!»\n«Трое у лодцы»\n2913 Настаўніца беларускай мовы і літаратуры: Жыць, каб... не бурыць!


09 кастрычнік 2008, 16:27\nПраект быў падрыхтаваны і ўнесены на разгляд пяцьцю фракцыямі Эўрапарлямэнту. Ён быў ухвалены абсалютнай большасьцю галасоў. “За” прагаласавалі 597 дэпутатаў, 31 -- “супраць”, 22 дэпутаты ўстрымаліся.\nУ рэзалюцыі Эўрапарлямэнт вітае вызваленьне палітвязьняў Аляксандра Казуліна, Андрэя Кіма і Сяргея Парсюкевіча, а таксама называе ўмовы верасьнёўскіх парлямэнцкіх выбараў у Беларусі значна лепшымі, чым падчас выбараў 2004 і 2006 году. Пры гэтым, аднак, у рэзалюцыі выказваецца "глыбокае расчараваньне" тым, што ў Беларусі не адбылося дэмакратычных зьменаў, на якія спадзяваўся Эўразьвяз, і што, нягледзячы на невялікія паляпшэньні, выбары не адпавядалі стандартам Арганізацыі бясьпекі і супрацоўніцтва ў Эўропе.\nЭўрапарлямэнт таксама заклікаў беларускія ўлады правесьці сапраўды дэмакратычныя выбары ў адпаведнасьці зь міжнароднымі стандартамі і для гэтага, сярод іншага, даць прадстаўнікам усіх партыяў доступ да выбарчых камісіяў на ўсіх узроўнях, а таксама скасаваць працэдуру датэрміновага галасаваньня, ці прынамсі забясьпечыць асобны падлік і запіс ў выбарчыя пратаколы галасоў з датэрміновага галасаваньня.\nЭўрапарлямэнт таксама вітаў тое, што, нягледзячы на вялікі ціск, Беларусь не прызнала незалежнасьці Абхазіі і Паўднёвай Асэтыі.\nУ рэзалюцыі выказваецца асуджэньне таго, што Беларусь адзіная сярод краінаў Эўропы захоўвае сьмяротнае пакараньне.


Макей звярнуў увагу на недапушчальнасць спроб санкцыйнага ўмяшання ў справы Беларусі | Падзеі, Беларусь | Belarus.by\n26 жніўня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей правёў сёння тэлефонную размову з парламенцкім намеснікам міністра замежных спраў і міністра міжнароднага развіцця Вялікабрытаніі (міністрам па справах Еўрапейскага суседства і Амерыкі) Уэндзі Мортан. Аб гэтым БЕЛТА паведамілі ў прэс-службе МЗС Беларусі.\nЯк адзначылі ў ведамстве, размова адбылася па ініцыятыве брытанскага боку. Бакі абмеркавалі сітуацыю ў Беларусі, якая складваецца пасля выбараў, а таксама абмяняліся думкамі адносна перспектыў далейшага двухбаковага ўзаемадзеяння.\n"Уладзімір Макей звярнуў увагу на неабходнасць прадаўжэння канструктыўнага і адкрытага дыялогу, а таксама на недапушчальнасць спроб санкцыйнага ўмяшання ў справы Беларусі", - расказалі ў прэс-службе МЗС.


25 EYENLIP Moisture Essence Mask супер коллаген эффект  39275**** 2019-04-08 67\n24 Увлажняющие маски  dbrcf**** 2019-04-03 62\n23 Хорошие увлажняющие маски  alats**** 2019-02-20 60\n22 BEST!! (salmon oil)  34797**** 2019-02-17 99\n21 i liked it.  natsi**** 2019-01-29 51


Гісторыя савецкай штодзённасці – Беларускі Калегіюм\nГісторыя савецкай штодзённасці\nВыкладчыца: Ірына Раманава.\nЗмест курса звязаны з сучаснымі ўяўленнямі аб культуры штодзённасці, якія базіруюцца на метадалогіі гістарычнай антрапалогіі.\nУ цэнтры ўвагі – шэрагавы звычайны чалавек, яго праблемы на працы, у быце, у штодзённым жыцці, узаемаадносіны з уладай. Гэтыя праблемы разглядаюцца на фоне “вялікіх” падзей і ўзрушэнняў, характэрных для гісторыі краіны гэтага перыяду.\nНегледзячы на тое, што гістарычныя веды ў XX ст. адчулі ўплыў цэлага шэрагу дысцыплін – літаратуразнаўства, культурнай антрапалогіі, сацыяльных навук – яны захоўваюць ўласную спецыфіку. У ходзе працы на спецкурсе надаецца ўвага выпадкам перакрыжавання прадметных галін і магчымасцям падыходу да рашэння тых ці іншых праблем з пазіцый іншых дысцыплін. Уяўляецца важным разбурыць стэрэатыпы ўспрыяцця звестак аб мінулым як даннасці, раскрыць мінулае не як гатовае, але як веды, якія фарміруюцца.\nПраца на спецкурсе мяркуецца як спалучэнне навучання з самастойнай даследчыцкай працай. Уваага канцэнтрыруецца на асноўных крыніцах і метадах вывучэння гісторыі штодзённага жыцця; на асаблівасцях працы ў зададзеным русле.\n1. Асноўныя падыходы, метадалогія і метады вывучэння гісторыі штодзённасці савецкага перыяду.\n2. Штодзённасць “маленькіх людзей”: вёска.\n3. Штодзённасць гараджан. Асяроддзе і быт.\n4. Успрыманне савецкай рэчаіснасці шэраговымі людзьмі.


Памёр вядомы на Магілёўшчыне аграрый Мікалай Фёдаравіч Юркоў - Магілёўскі Рэгіён\nГалоўная » Памёр вядомы на Магілёўшчыне аграрый Мікалай Фёдаравіч Юркоў\nНарадзіўся Мікалай Юркоў 5 ліпеня 1936 года ў вёсцы Ляміна Чусаўскога раёна Пермскай вобласці дзе яго сям’я знаходзілася ў высылцы. Пазней, ужо пасля вайны, ім дазволі павярнуцца на радзіму.\nУ 1963 годзе Мікалай Фёдаравіч скончыў эканамічны факультэт БСГА у г. Горкі. Працаваў галоўным аграномам саўгаса “Леніна”, дырэктарам саўгаса, калгаса “Дрыбінскі” Дрыбінскага раёна. З 2001 г. на пенсіі. Узнагароджаны медалём “За трудовое отличие”, 2 Ганаровымі граматамі Прэзідыума Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь.\nСВК “Дрыбінскі” Мікалай Юркоў узначальваў з 1973 па 2001 год. Ён змог дамагчыся значных поспехаў у яе эканамічным развіцці. Ён дабраахвотна сышоў з пасады старшыні СВК у 2001 годзе, напісаўшы заяву на звальненне пасля таго, як на выбарах супрацоўнікі яго гаспадаркі прагаласавалі за “бестэрміновага” прэзідэнта.\nПасля выхаду на пенсію М.Юркоў на працягу некалькіх гадоў працаваў у Расіі, узначальваў там сельскагаспадарчыя прадпрыемствы.\nУ 1989 годзе на выбарах дэпутатаў З’езда народных дэпутатаў СССР Юркоў падтрымаў кандыдата Аляксандра Лукашэнка, які тады супрацьстаяў тагачаснаму старшыні ўраду БССР Вячаславу Кебічу. На гэтых выбарах Юркоў быў даверанай асобай кандыдата Лукашэнкі.\n“Разышліся нашы дарогі з Лукашэнкам, калі ён заявіў: «Я гатовы на каленях паўзьці да Масквы, каб беларускаму народу жыць было добра». Пачуўшы гэтыя словы мяне нібы адрэзала ад яго. Я тады сказаў: «Прабач шаноўны, я буду грошы зарабляць. На каленях ні да кога не папаўзу». Калі Лукашэнка балятаваўся на прэзыдэнта ў 1994 годзе, то да мяне прыяжджалі агітавалі, каб я ўвайшоў у ягоную каманду. Я адмовіўся”, – распавядаў сам Мікалай Юркоў у інтэрв’ю Радыё Свабода.\nМікалай Юркоў з’яўляўся сябрам Партыі і Руху БНФ “Адраджэнне”. У партыю ён уступіў у 1993 годзе. Пакуль дазваляла здароўе, ён актыўна ўдзельнічаў у партыйных справах. Мікалай Юркоў заставаўся перакананым фронтаўцам да апошніх дзён свайго жыцця.\nМікалай Федаравіч Юркоў заўсёды ахвотна ішоў на кантакт з прадстаўнікамі журналісцкай супольнасці Магілёўшчыны, неаднаразова друкаваўся на старонках газеты “Узгорак”, рэгіянальных маланакладных газет.\nПахаванне Мікалая Фёдаравіча Юркова ў Дрыбіне адбудзецца сёння, 12 траўня.\nРэдакцыя і журналісты інтэрнэт-партала “Магілёўскі рэгіён”, сябры ГА “Беларуская асацыяцыя журналістаў” Магілёўшчыны, сябры Партыі БНФ Магілёўскай вобласці выказваюць шчырыя спачуванні родным і блізкім Мікалая Фёдаравіча Юркова.


04 лістапад 2015, 12:46\nЭканаміст Віктар Цярэшчанка, які спрабаваў стаць кандыдатам на прэзыдэнта Беларусі, дамогся афіцыйнага ўзнаўленьня справы аб сваім атручваньні.\nПра тое, што гэтая справа накіраваная на дадатковае расьсьледаваньне, стала вядома з афіцыйнага адказу пракурора Ленінскага раёну Менску спадара Ўкраінца на скаргу былога прэтэндэнта. Пракуратура, як і прасіў Цярэшчанка, адмяніла пастанову раённай міліцыі, якая 8 верасьня адмовіла яму ў завядзеньні крымінальнай справы. У пракуратуры палічылі, што ўчастковы інспэктар спадар Гушчын, які займаўся справай аб атручваньні, «ня цалкам правёў праверку».\nЯк напісана ў адказе з пракуратуры, «матэрыялы зь пісьмовымі ўказаньнямі» накіраваныя зноў у міліцыю для дадатковай праверкі.\nВіктар Цярэшчанка так пракамэнтаваў Свабодзе пракурорскае рашэньне:\n«Расьсьледаваньне міліцыяй Ленінскага раёну праводзілася фармальна. Апыталі толькі афіцыянта, бармэна, кухара і лекара. Натуральна, што супрацоўнікі кавярні не маглі нічога сказаць супраць сябе. Яны адказалі, што нічога ня ведаюць, а прадукты ў іх якасныя. На аснове гэтага мне і адмовілі ў завядзеньні крымінальнай справы.\nМне ўжо тэлефанаваў сьледчы. Я папрасіў яго адсачыць некаторыя тэлефонныя размовы, пры гэтым назваў некалькі прозьвішчаў, Таксама прасіў паглядзець відэаматэрыялы — і ня толькі з кавярні, але і з вуліцы, хто мог быць у гэты момант там. Ня ведаю, наколькі апэратыўна гэта будзе зроблена. Няма і ўпэўненасьці ў тым, што міліцыянты будуць зацікаўленыя ва ўважлівым расьсьледаваньні гэтай справы.\nТое, што гэта было хімічнае атручваньне, сёньня ўжо не выклікае сумневу. Я за два апошнія дні пабыў у чатырох лекараў. Яны кажуць, што той хімічны прэпарат стымулюе ўтварэньне тромбаў. А ад гэтага можа быць і інсульт, і ўсё што заўгодна».\nВіктар Цярэшчанка дэманструе вынікі незалежнай мэдыцынскай экспэртызы\nВіктар Цярэшчанка кажа, што ягонай справай па-ранейшаму займаецца старшы лейтэнант Гушчын:\n«Гэта ён мне тэлефанаваў. Я назваў бы ягоны ранейшы падыход да маёй справы блазенствам. І на гэтым прыкладзе, і на іншых бачна, што людзі ставяцца да сваіх пасадаў фармальна, абмяжоўваюцца адпіскамі. Мала каго сёньня хвалюе лёс чалавека. Але ж мы — грамадзтва, і таму павінны ўважліва ставіцца адзін да аднаго. І ў маім выпадку трэба знайсьці гэтага чалавека і публічна прызнаць вінаватым. Нехта ж труціў!»\nВіктар Цярэшчанка ў менскім шпіталі. 28 жніўня 2015 году\n15 верасьня доктар у Вільні зрабіў неінвазіўную дыягностыку. Паводле яе вынікаў, Цярэшчанка быў атручаны «ў выніку ўзьдзеяньня на ягоны арганізм хімічных прэпаратаў».


Размалёўка Таўэрскі мост у Лондане - славутасці\nРазмалёўка Таўэрскі мост, Лондан\nАднак заўсёды важна, каб размалёўкі былі распрацаваны такім чынам, каб яны падыходзілі дзецям. Таму што толькі размалёўка, якая адпавядае ўзросту, і правільны матыў могуць зрабіць дзяцей гатовымі прыняць удзел у размалёўцы. Гэты прынцып распаўсюджваецца і на славутасці. Пры націску на малюнак адкрываецца каляровасць ў фармаце PDF:\nГэтыя размалёўкі былі створаны на аснове главы 62 (Прадстаўленне асобных мастацкіх твораў у адкрытым паседжанні) Закона Вялікабрытаніі "Аб аўтарскім праве, дызайне і патэнтах" 1988 года, красавіку 2021 года\nЗвярніце ўвагу таксама на нашы шаблоны славутасцяў для дарослых.\nРазмалёўка мост - Таўэрскі мост\nРазмалёўка мост - Мост Залатыя Вароты\nРазмалёўка мост - Сіднэйскі мост


Больш за 50% школьнікаў Магілёўскай вобласці ахоплена пазашкольнай дзейнасцю | Могилевский областной исполнительный комитет\nБольш за 50% школьнікаў Магілёўскай вобласці ахоплена пазашкольнай дзейнасцю\nБольш за 50% школьнікаў Магілёўскай вобласці ахоплена пазашкольнай дзейнасцю. Пра гэта карэспандэнту сайта паведаміла намеснік дырэктара установы адукацыі “Цэнтр пазашкольнай работы” упраўлення адукацыі Магілёўскага аблвыканкама Вольга Марозава.\nЗ 5 па 12 верасня у нашай краіне, у тым ліку і на Магілёўшчыне, праводзіцца рэспубліканскі Тыдзень устаноў пазашкольнага выхавання і навучання. Мерапрыемства павінна садзейнічаць знаёмству дзяцей і іх бацькоў з канкрэтнымі ўстановамі пазашкольнага выхавання і навучання, іх магчымасцямі па арганізацыі змястоўнага вольнага часу, развіццю творчых здольнасцяў дзяцей і моладзі, прыцягненню навучэнцаў да заняткаў у аб’яднаннях па інтарэсах (гуртках, секцыях, творчых калектывах, навуковых таварыствах навучэнцаў і гэтак далей).\nПа словах Вольгі Марозавай, у Магілёўскай вобласці дзейнічае 55 устаноў пазашкольнай работы. У іх па стане на 1 студзеня 2009 г. займалася больш за 63 тыс. школьнікаў, ці 50,4% ад іх агульнай колькасці.\nВа ўстановах пазашкольнай работы працуе не адна тысяча гурткоў, секцый і калектываў. Толькі у абласным Цэнтры пазашкольнай работы дзейнічае 566 груп. Як паведаміла Вольга Марозава, самымі запатрабаванымі сярод дзяцей з’яўляюцца гурткі мастацка-эстэтычнага кірунку. Гэта гурткі дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, выяўленчага мастацтва, музычна-харэаграфічныя.\nУлічваючы інтарэсы падрастаючага пакалення, у апошні час з’явіліся гурткі інфарматыкі, камп’ютарнага дызайна. “На занятках у такіх гуртках галоўная мэта педагога – растлумачыць дзецям, што на камп’ютары можна не толькі гуляць, але і вучыцца”, - адзначыла суразмоўца.\nТаксама запатрабаваная сярод навучэнцаў “Школа абітурыента”. Створаны групы навучання па прадметах, па якіх выпускнікі праходзяць цэнтралізаванае тэсціраванне. Прычым займацца у такіх групах могуць як магілёўскія вучні – на месцы, так і вучні з усёй вобласці – дыстанцыйна.\n“Бацькоў нашых дзяцей мы лічым непасрэднымі ўдзельнікамі навучальна-выхаваўчага працэса”, - падкрэслівае Вольга Марозава. У большасці сваёй дзеці дашкольнага і малодшага школьнага ўзросту наведваюць тыя гурткі, якія выбіраюць ім бацькі. Запатрабаванымі сярод бацькоў з’яўляюцца такія гурткі, як “Школа ранняга развіцця”, гурткі розных напрамкаў, разлічаныя менавіта на маленькіх выхаванцаў. Таму ва ўстановах пазашкольнай работы імкнуцца наладзіць непасрэдны кантакт як з вучнямі, так і з бацькамі. Толькі ў гэтым выпадку працэс навучання будзе сапраўды эфектыўным.\n“Задача ўстаноў пазашкольнай адукацыі – максімальна зацікавіць школьнікаў. Дзеці 10-16 гадоў ужо выбіраюць заняткі па інтарэсах самастойна. І трэба так арганізаваць нашу дзейнасць, каб вольны час юныя магіляўчане праводзілі цікава і з карысцю”, - заўважыла Вольга Марозава.


20 сьнежань 2021, 16:38\n«У гэтым выпадку ідзецца пра мэтанакіраваную спробу блякады: абмежаваныя паветраныя і сухаземныя зносіны, зараз падбіраюцца да чыгуначных».\nПрэс-сакратар Міністэрства замежных справаў Беларусі Анатоль Глаз пракамэнтаваў праект літоўскага «санкцыйнага закону».\nЖурналісты пацікавіліся ў прадстаўніка МЗС Беларусі, як афіцыйны Менск успрыняў пададзены ў Сойм Літвы праект закону, які дазваляе ўводзіць дадатковыя абмежаваньні супраць Беларусі.\n«Супакойваюць, што ўнесены ў Сойм законапраект дазволіць без эканамічнай шкоды спыніць транзыт угнаеньняў, а папраўдзе фармуюць умовы для поўнай забароны паставак і транзыту любых беларускіх тавараў для транспартаваньня морам», — заявіў прэс-сакратар МЗС.\nЗь яго словаў, сама па сабе ініцыятыва ёсьць «найгрубейшым парушэньнем міжнароднага права», ня кажучы пра двухбаковыя абавязаньні Літвы. Сярод іх забесьпячэньне бесьперашкоднага транзыту тавараў для дзяржавы, якая ня мае выхаду да мора.\n«У гэтым выпадку ідзецца пра мэтанакіраваную спробу блякады: абмежаваныя паветраныя і сухаземныя зносіны, зараз падбіраюцца да чыгуначных. Гэта ўсё ў дачыненьні да дзяржавы, якая ня мае выхаду да мора. Што гэта, калі ня акт варожасьці і агрэсіі? Да таго ж, такая задума пагражае харчовай бясьпецы шэрагу краін – імпартэраў беларускага калію, справакуе нестабільнасьць, неўраджай, рост цэнаў», — заявіў Анатоль Глаз.


Баста / Концерты / Афиша Благовещенска. Кино, Концерты, Спектакли, Спорт, События, Выставки. Amur.net - Первый Амурский портал\nНа сцену Grand Arena Ostrova 24 марта Баста выйдет в сопровождении очаровательной певицы Тати и блестящего состава музыкантов, с которыми в этот уникальный вечер исполнит самые известные и любимые публикой композиции.


На 870 рублёў аштрафавалі распаўсюдніцу самвыдату ў Віцебску Таццяну Юхо - Віцебская вясна\nЯк патлумачыла Таццяна Юхо, па дамоўленасці бакоў суд пачаўся раней прызначанага тэрміну, таму патрапіць на працэс не здолеў ніводзін з тых, хто прыйшоў падтрымаць абвінавачаную.\nПасля суду Таццяна Юхо патлумачыла, што ў прыватным сектары Віцебску яна раздавала людзям газету «Витебский вестник». Затрымаў яе міліцэйскі патруль. Чалавек, які патэлефанаваў у міліцыю, сцвярджаў, што ў газеце надрукаваныя матэрыялы, скіраваныя супраць міліцыі і АМАП.\n«Зразумела, што гэта хлусня. Пісьмовыя паказанні сведкі часткова хлуслівыя. Акрамя той часткі, дзе сцвярджаецца, што я раскідвала газеты ў паштовыя скрыні. Але ж я не збягала, і сведчанні, пададзеныя ў газеце, не носяць экстрэмісцкага ці супрацьзаконнага характару», – кажа Таццяна.\nНа судзе Таццяна Юхо даводзіла, што арт. 22.9 КаАП выкарыстоўваць у дачыненні да фізічнай асобы, далёкай ад журналістыкі, нельга. Суддзя Алена Цыганкова ейныя довады праігнаравала.\nКаб прызнаць Таццяну Юхо вінаватай у справе паводле арт. 22.9 КаАП суддзі Алене Цыганковай хапіла дадзеных, зафіксаваных у пратаколе. Сведка на судзе паказанні не даваў.\n«Газета ўтрымлівае аб’ектыўную інфармацыю. Я лічу – праўдзівую. Гэтая газета годная таго, каб яе прачытала як мага большае кола асобаў», – лічыць Таццяна.\nСённяшнюю пастанову суду Чыгуначнага раёну Віцебску Таццяна Юхо мае намер абскардзіць у Віцебскім абласным судзе.\nЯшчэ ў гэтым разьдзеле: « Пракурорскі пратэст на спыненне справаў за «пікет у Шпілеўскім лесе» не задаволены\tЖанчыну з інваліднасцю 1-й групы аштрафавалі на 1160 рублёў – за цытату з Бібліі »


ГЛАВА 8 ПРАВІЛЫ ПЕРАНОСУ - Закон рэспублікi беларусь аб Правілах беларускай арфаграфіі І пунктуацыі\nРАЗДЗЕЛ ІІ ПУНКТУАЦЫЯ\nГЛАВА 10 ПЫТАЛЬНІК § 43. Правілы пастаноўкі пытальніка\nГЛАВА 11 КЛІЧНІК § 44. Правілы пастаноўкі клічніка\nГЛАВА 12 ШМАТКРОП’Е § 45. Правілы пастаноўкі шматкроп’я\nГЛАВА 13 КОСКА Ў ПРОСТЫМ СКАЗЕ § 46. Коска паміж аднароднымі членамі сказа\nразбіваць пераносам спалучэнні літар дж і дз, калі яны абазначаюць адзін гук [дж], [дз’]: ура-джай, са-джаць, ра-дзі-ма, ха-дзіць. Спалучэнні дж і дз можна разбіваць пераносам, калі д адносіцца да прыстаўкі, а з, ж — да кораня: пад-жары, ад-жаць, пад-земны, ад-значыць;\nБярыце, дзеці, кошыкі, паедзем мы на пошукі тугіх баравікоў (П. Панчанка)\nЦыц! Не смець казаць мянушку, а то зніму на вас папружку! (Я. Колас).\nБАРВЕ́ЦЬ, -ве́е; незак. Тое, што і б а р в а в е ц ь (у 2 знач.). Грывы канчаліся трохі наводдаль, а за імі.. барвелі ў густой зелені плямы ўжо чырвоных асінак. Караткевіч (Тлумачальны слоўнік беларускай мовы).\nМяккія, ласкавыя гукі стройным сугалоссем паліліся па пакоі (Я. Колас).


Наталля Радзіна: Бяздзейнічаць далей немагчыма | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНаталля Радзіна: Бяздзейнічаць далей немагчыма\nЗ рэдактарам сайта Хартыя-97 Наталляй Радзінай у эфіры нашага радыё Стас Дадэрка размаўляў наконт закліку да страйку і пра гатовасць людзей да яго.\nРР: Па словах Сяргея Дылеўскага, лідара Беларускага аб’яднання працоўных, які анансаваў старт агульнанацыянальнага страйку на 1 лістапада, на панядзелак, менавіта вы і ўвогуле кампанія “Еўрапейская Беларусь” натхнілі яго на гэта. Так гэта ці не?\nНаталля Радзіна: На самой справе ў камандзе Сяргея Дылеўскага велізарная колькасць людзей, і я ганаруся тым, што трапіла ў гэтую каманду. Я падтрымліваю ідэю страйку, агульнанацыянальнага лакдаўну і народнага каранціна. Таму што цяпер неабходна прадпрымаць нейкія сур’ёзныя дзеянні. Хопіць чакаць.\nМы бачым, што штодзённа ў Беларусі памірае некалькі соцень чалавек, ад 200 да 300 чалавек у дзень – кажуць лекары. Хварэе больш за мільён грамадзян Беларусі, пры гэтым мы бачым, што злачынца Лукашэнка не ўводзіць каранцін, наадварот – адмяняе нашэнне масак. А людзі сёння паміраюць у лякарнях з-за недахопу і лекаў, і недахопу медыцынскага персаналу, і недахопу месцаў у лякарнях. Таму сітуацыя жахлівая.\nІ сёння, акрамя таго, што мы маем татальнае парушэнне правоў чалавека ў Беларусі – рэпрэсіі супраць усіх пластоў грамадства, мы яшчэ назіраем смерці людзей ад каронавірусу па прычыне папушчальніцкай і злачыннай палітыкі ўладаў.\nУ гэтай сітуацыі неабходна рабіць усё магчымае. І Сяргей Дылеўскі прапанаваў варыянт заставацца беларусам дома. Гэта можа быць сапраўды вельмі сур’ёзнай масавай акцыяй. Цяпер мы не можам заклікаць людзей пратэставаць на вуліцах, а вось застацца дома – гэта можа зрабіць кожны. Дзеля захавання свайго асабістага жыцця, дзеля захавання здароўя сваіх родных і блізкіх, і, уласна, дзеля краіны.\nРР: Сапраўды, галоўнае адрозненне закліку да сёлетняй агульнанацыянальнай забастоўкі ад мінулагодняй у тым, што нікога не заклікаюць выходзіць на вуліцы, ці збірацца на прахадных, ці не працаваць проста ўнутры заводскіх цэхаў, а заставацца дома. І зараз я бачу ваш артыкул на Хартыі-97 “Ратуючы свае жыцці, мы ратуем краіну”. Вы сапраўды прыраўноўваеце страйк да народнага каранціну? І можа быць у гэтым адрозненне ад мінулагодняга страйку, так?\nНаталля Радзіна: Калі мы бяром жнівень-верасень мінулага года, то фактычна страйку не было, гэта былі хутчэй стыхійныя мітынгі на прадпрыемствах. Рабочыя тады не ведалі, як праводзіць страйкі.\nАдрозненне сітуацыі ў тым, што інфармацыйная праца ў асяродку рабочых і ўвогуле сярод грамадзян Беларусі вядзецца ўжо з сёлетняй вясны. І інфармацыі пра тое, як можна страйкаваць, вельмі шмат.\nЦяпер Сяргей Дылеўскі заклікае не праводзіць, напрыклад, акупацыйны страйк на прадпрыемствах па польскім прыкладзе, а прапануецца людзям на любой падставе не прыходзіць на працу і заставацца дома. Гэта, безумоўна, будзе мець уплыў на змену сітуацыі, таму што рабочыя – гэта спецыялісты і замяніць іх складана.\nБяздзейнічаць далей немагчыма.\nПавел Латушка: Беларусь – гэта наша адказнасць\nБеларусы Варшавы выйшлі на чарговую акцыю салідарнасці


Sigillum Ігор Ольгович, св. князь, перша пол. ХІІ ст – Sigillum test2


Главная > У Мінск прыбудзе Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Японіі\nЦяпер дыпламатычная місія гэтай краіны прадстаўлена ў Беларусі часовым павераным. Чакаецца, што падзея надасць новае дыханне ўзаемадзеянню дзвюх краін. Тым больш, развівацца ёсць куды. Кропак для росту досыць — гэта культура, мастацтва, турызм. Асабліва перспектыўнымі падчас сустрэчы з журналістамі ў Нацыянальным прэс-цэнтры\nдыпламат Хірокі Такунага назваў эканоміку, бізнес, сферу ІT і высокіх тэхналогій.\nАд аўтазапчастак да транспланталогіі\nТавараабарот дзвюх краін летась склаў 49 мільёнаў долараў. Японія пастаўляе ў Беларусь у асноўным абсталяванне — аўтамабільныя запчасткі, шыны, аптавалакно. Асноўныя складнікі беларускага экспарту — калійныя ўгнаенні, медыцынскае абсталяванне, алюміній. Але, на жаль, айчынныя тавары амаль невядомыя ў Японіі.\n— Мне б хацелася, каб Беларусь скарысталася магчымасцю прадставіць для Японіі і іншых азіяцкіх краін свае тавары і паслугі на сусветнай выстаўцы «Экспа-2025», — адзначыў Хірокі Такунага, паведаміўшы, што форум пройдзе ў горадзе Осака.\nЦікавымі з'яўляюцца і інвестыцыйныя праекты. Пасол упэўнены: калі японскія бізнесмены на ўласныя вочы ўбачаць Беларусь, яны скарыстаюцца магчымасцю рэалізоўваць сумесныя праекты. Інтарэс для японскіх прадпрымальнікаў уяўляюць кампанія БелАЗ і Беларускі металургічны завод.\nХірокі Такунага звярнуў увагу, што ў Японіі вядомы высокі ўзровень беларускай медыцыны. Некаторыя японцы звяртаюцца ў нашы медцэнтры па дапамогу, напрыклад, для трансплантацыі печані.\nСупрацоўнічае Японія з Беларуссю па праграме «Карані травы», асноўная мэта якой — дапамога людзям, пацярпелым ад аварыі на ЧАЭС. У асноўным, праекты ў рамках гэтай праграмы датычацца рамонту і закупкі тэхнікі для школ і медыцынскага абсталявання.\nКультура і традыцыі\nНа будучым тыдні выкладчык Беларускай дзяржаўнай гімназіі-каледжа Клара Малышава будзе ўзнагароджана ордэнам Узыходзячага сонца за значны ўнёсак у выхаванне японскіх артыстаў балета. Гэта адзін з самых старажытных ордэнаў Японіі. На працягу многіх гадоў Клара Малышава курыравала адукацыю японскіх студэнтаў, сярод якіх былі будучыя прафесіянальныя артысты балета, кіраўнікі студый. Сёння студэнты харэаграфічнай гімназіі складаюць больш за 10 % ад агульнай колькасці японскіх грамадзян, якія пражываюць у Беларусі.\nСёлета Японію чакае значная культурная падзея — узыходжанне на прастол новага імператара. Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка запрошаны на святочную цырымонію.\nЯк зацікавіць турыстаў?\nПа словах спецыялістаў, асаблівы паказчык высокага ўзроўню турыстычнай сферы любой краіны — наяўнасць там японскіх вандроўнікаў.\nПавышэнню колькасці ўзаемных візітаў паспрыяла спрашчэнне атрымання японскай візы і бязвізавы рэжым у Беларусі. Па звестках на 2017 год, нашу краіну наведала больш за 620 японцаў.\n— Я стараюся прыкладаць намаганні (для папулярызацыі Беларусі. — Аўт.) са свайго боку. Важна, каб беларускія дыпламаты, прадстаўнікі бізнесу і студэнты па абмену таксама прыцягвалі ўвагу японцаў да прыгажосці сваёй краіны, — сказаў пасол. — Пры гэтым Беларусі неабходна ўзмацніць турыстычную інфраструктуру ў такіх момантах як транспартныя паслугі і пражыванне ў рэгіёнах. Таксама японскім турыстам было б зручней, калі б больш выкарыстоўвалася англійская мова.\nЗвязваюць Беларусь і Японію важныя спартыўныя падзеі. На Еўрапейскіх гульнях у Мінску ў некаторых відах спорту будуць разыграны пуцёўкі на Алімпіяду ў Токіа ў 2020 годзе. Цяпер сталіца Японіі актыўна рыхтуецца да галоўнай спартыўнай падзеі.\nНазвание в газете: Ці зацвіце сакура ў Беларусі?


On1.click | Эскімосы\n... ародаў Паўночнай Амерыкі, Грэнландыі і Чукоцкага паўвострава Азіі. Эскімосы кампактна жывуць у ЗША (Аляска), ...\nНайменне эскімосы ніколі не ўжывалася эскімоскімі народамі ў якасці саманазвы. Яно паходзіць з мовы суседніх індзейскіх народаў і трапіла ў еўрапейскія мовы праз дацкую або французскую . У нашы дні яно шырока ўжываецца ў навуковай літаратуры і ў афіцыйных дакументах, аднак высоўваецца прапанова называць эскімоскія народы Інуіт—Юпік паводле моў, якімі яны самі карыстаюцца.\nПаходжанне эскімоскіх народаў з'яўляецца надзвычай складаным пытаннем. У першай палове XX ст. вучонымі былі высунуты 2 асноўныя версіі :\nПрыхільнікі другой версіі абапіраліся на археалагічныя знаходкі, якія дэманстравалі тое, што міграцыя палеаэскімосаў адбывалася з захаду на паўночны ўсход. Аднак, нягледзячы на наяўнасць старажытных эскімоскіх стаянак на Чукоцкім паўвостраве і востраве Урангеля, пакуль не выяўлены знаходкі, больш старажытныя, чым на паўночнаамерыканскім беразе .\nУ нашы дні папярэднія веды пра развіццё старажытных эскімоскіх культур стала перагледжваюцца. Палеагенетыкі высветлілі, што продкі сучасных эскімосаў мігрыравалі ў Паўночную Амерыку каля 6 тысяч гадоў таму, значна пазней, чым продкі індзейцаў  . Генетычныя даследаванні паказалі, што палеаэскімосы, якія насялялі арктычныя раёны Канады і Грэнландыі не з'яўляюцца продкамі сучасных эскімосаў . На мысе Дэнгбі на Алясцы знойдзена мікралітычная культура 4 - 3 тысячагоддзяў да н. э. Яна магла быць непасрэдным папярэднікам культур палеаэскімосаў, а таксама продкаў сучасных эскімосаў. У канцы 1 тысячагоддзя да н. э. на ўсходзе Аляскі і захадзе Чукоцкага паўвострава сфарміравалася археалагічная культура паляўнічых Берынгава мора, што ўжо непасрэдна датычылася сучасных эскімосаў. На яе аснове ўзнікла археалагічная культура Туле, прадстаўнікамі якой з'яўляліся продкі сучасных інуітаў. Продкі юпік пачалі міграцыю з берагоў Берынгава мора ў цэнтральныя землі Аляскі ўздоўж буйных рэк не раней за XIV ст.\nЭскімоскае традыцыйнае грамадства ніколі не было цэнтралізавана . Групы эскімосаў найчасцей адрозніваліся па паходжанню, заняткам, рэгіёну пражывання і мове, што ў выніку прывяло да стракатай карціны спроб этнічнага падзелу ў навуковых выданнях і афіцыйных дакументах. У нашы дні вучоныя найчасцей выкарыстоўваюць моўны прынцып, тэрытарыяльны, калі размова ідзе пра эскімосаў, што жывуць у розных дзяржавах, радзей — матэрыяльна-культурны. Такім чынам вылучаюць наступныя эскімоскія народы:\n[ Execution time: 0.76 secs ] [ Memory usage: 4.21MB ] [ Queries: 17 in 0.00 secs ]


4 сакавіка 2022 г.\nУ сувязі з вынясеннем 14 студзеня судом Мазырскага раёна абвінаваўчага прысуду па справе 18-гадовага Мікіты Сілівона і 17-гадовага Максіма Куксачэнкі, звязанай з абвінавачваннем удзельнікаў пратэсных акцый па палітычных матывах у супраціўленні з ужываннем гвалту ў дачыненні да супрацоўніка МУС паводле ч. 1 арт. 342 і арт. 364 КК, асуджаны да пазбаўлення волі ў калоніі тэрмінам на 1 год 6 месяцаў, яшчэ раз пацвярджаючы сваю пазіцыю, выкладзеную ў супольнай заяве праваабарончых арганізацый ад 16 студзеня 2021 года, мы адзначаем наступнае:\nМірныя сходы грамадзян павінны знаходзіцца пад абаронай дзяржавы, і міліцыя не павінна прадпрымаць дзеянні па гвалтоўным іх спыненні, нават калі яны адбываюцца ў парушэнне працэдур іх арганізацыі і правядзення. Гвалтоўнае спыненне сходаў і ўжыванне фізічнай сілы, а тым больш спецыяльных сродкаў і зброі да пратэстоўцаў, павінна ажыццяўляцца толькі як крайняя мера, у выпадках, калі паводзіны ўдзельнікаў сходу носяць гвалтоўны характар, што ўяўляе рэальную пагрозу нацыянальнай і грамадскай бяспецы, жыццю і здароўю грамадзян.\nНепрапарцыйна жорсткія дзеянні міліцыі, скіраваныя на спыненне мірных сходаў, нельга разглядаць як законную дзейнасць па абароне і ахове грамадскага парадку, а ў выпадках прычынення ў дачыненні да прадстаўнікоў МУС справакаванага імі ж гвалту “ў адказ” з боку пратэстоўцаў, дадзеныя дзеянні неабходна разглядаць зыходзячы з цяжкасці прычыненай шкоды здароўю і намеру на прычыненне такой шкоды, а таксама як абарону ад відавочна неправамерных дзеянняў супрацоўнікаў праваахоўных органаў, якія дзейнічалі ў тым ліку паводле незаконнага загаду (неабходная абарона, крайняя неабходнасць).\nАкрамя таго, адзначаем, што пры наяўнасці палітычных матываў пазбаўленне волі ўладамі ўжываецца ў парушэнне права на справядлівы судовы разгляд, іншых правоў і свабод, гарантаваных Міжнародным пактам аб грамадзянскіх і палітычных правах, выбарча ў параўнанні з іншымі асобамі. У прыватнасці, у дачыненні да згаданых абвінавачаных неаднаразова парушалася прэзумпцыя невінаватасці і публікаваліся звесткі, якія ганяць іх і ствараюць уяўленне як пра грамадска небяспечных асоб.\nТаксама адзначаем адсутнасць належнай прававой ацэнкі дзеянняў супрацоўнікаў сілавых ведамстваў на ўсёй тэрыторыі Беларусі ў перыяд пасля выбараў прэзідэнта ў жніўні 2020 года і расследавання актаў катаванняў і іншых забароненых відаў абыходжання ў дачыненні да ўдзельнікаў мірных сходаў і іншых жыхароў краіны, што надае пераследу асоб, якія парушылі закон падчас правядзенні акцый пратэсту, рысы селектыўнасці.\nПаводле Кіраўніцтва па вызначэнні паняцця "палітычны зняволены", гвалт, які быў справакаваны зыходным непрапарцыйным выкарыстаннем фізічнай сілы, спецсродкаў, і калі ў дзеяннях абвінавачанага адсутнічаў намер на нанясенне несімвалічнай матэрыяльнай шкоды ці шкоды каму-небудзь, не перашкаджае разглядаць гэтых асоб у якасці палітычных зняволеных.\nАкрамя таго, крымінальная справа Мікіты Сілівона і Максіма Куксачэнкі разгледжана ў закрытым пасяджэнні ў адсутнасць прадугледжаных законам прычын.\nУсе гэтыя акалічнасці даюць падставы сцвярджаць, што пераслед згаданых асоб носіць палітычна матываваны характар, а самі яны з'яўляюцца палітычнымі зняволенымі.\nЗыходзячы з гэтага і кіруючыся п. 3.2 (а, b, c, d) Кіраўніцтва па вызначэнні паняцця “палітычны зняволены”, мы прызнаем палітвязнямі Мікіту Сілівона і Максіма Куксачэнку і патрабуем:\nвызвалення ўсіх палітычных вязняў.


18 люты 2017, 09:00\nНа тэму рэальных і ўяўных «дармаедаў» выказваюцца ў сваіх лістах і слухачы Свабоды. Пачну сёньняшнюю размову з аднаго такога допісу. Наш слухач Сямён Пышко са Слоніма піша:\n«Не разумею, навошта ўладзе было заварваць гэтую кашу з падаткамі на „дармаедзтва“. Людзі цяпер і так злыя: у вёсках і райцэнтрах ніякай працы няма, заробкі мізэрныя, многім нават на хлеб не хапае. І тут яшчэ атрымлівае чалавек паперу з падатковай інспэкцыі: невядома за што заплаці дзяржаве 360 рублёў. А гэта ж для многіх — месячны заробак!\nСлухаў Лукашэнку: ён кажа, што для дзяржавы гэтыя грошы нібыта нязначныя і што насамрэч мэта гэтага дэкрэту — стымуляваць людзей шукаць працу, а тых, хто працуе — трымацца за працоўнае месца. Ну, дапусьцім, так. Але вось вам канкрэтная сытуацыя. Мой сваяк (яму 55 гадоў) усё жыцьцё працаваў у Райсельгасхіміі, жыве ў невялікім пасёлку. Райсельгасхімія тая практычна развалілася, працы няма. Яму зараз прыслалі паперу на аплату „дармаедзкіх“. І як гэта можа яго стымуляваць, калі працы ў пасёлку няма ня тое што па ягонай спэцыяльнасьці сьлесара, а ўвогуле ніякай — ні дворніка, ні качагара, ні паштальёна? Дык яму што, у ягоным перадпэнсійным веку ўлада прапануе ехаць на расейскія будоўлі, каб зарабіць на выплату падатку? Вось якое ў чалавека пасьля гэтага будзе стаўленьне да гэтай улады? А ён, між іншым, раней заўсёды падтрымліваў Лукашэнку....».\nНя надта верыцца ў словы Лукашэнкі, што справа тут нібыта ня ў грошах. Увесь чыноўніцкі апарат цяпер нацэлены практычна толькі на тое, каб любым коштам, дзе толькі магчыма выпампоўваць сродкі на ўратаваньне бюджэту, які трашчыць па швах.\n360 рублёў з кожнага «дармаеда» — гэта на сёньня 190 даляраў. У маштабах краіны — 85 мільёнаў даляраў, даволі значная для сёньняшняй Беларусі лічба. І гэта — на роўным месцы, без усялякіх укладаньняў, толькі за кошт рассылкі паперак.\nРазьлік быў на тое, што беларусы моўчкі праглынуць крыўду. Праглынулі ж, калі беспрацоўных пакрыўдзілі першы раз — мізэрнай дапамогай па беспрацоўі, атрыманьне якой да таго ж абумовілі неабходнасьцю абавязковых грамадзкіх працаў. Але абкладаньне беспрацоўных падаткамі — гэта ўжо, здаецца, перабор нават для цярплівых беларусаў.\nАўтар наступнага ліста на Свабоду Валеры Старыкаў з Баранавічаў таксама закранае тэму маральнасьці тых рашэньняў, якія прымае ўлада:\n«Глядзеў я так званую „Вялікую размову з прэзыдэнтам“ і думаў: ой, які далёкі Лукашэнка ад беларускага народу. Нічога для нас пры ім ня зьменіцца. Для яго расейцы бліжэй, чым мы, ён іх больш паважае. Зноў жа: неўзабаве давядзецца ехаць на паклон да Пуціна, выпрошваць грошы, каб вяртаць даўгі. Грошай катастрафічна нестае. Таму ня выключана, што сёлета ўлада прыдумае яшчэ некалькі пабораў для простага люду, каб садраць з нас апошняе. Народ вытрымае.\nДумаю, такога чалавека людзі добрым словам ня ўспомняць, калі ён адыдзе ад улады.\nУвогуле, што гэта за сыстэма створана ў нас? Ні міністры, ні іхныя намесьнікі, ні дэпутаты нічога не вырашаюць. Яны ніхто, і клічуць іх ніяк. Толькі крэслы займаюць ды грошы атрымліваюць.\nТрэба нам самім брацца за справу і разьлічваць толькі на сябе. Колькі можна азірацца на тую Маскву! Ёсьць жа іншыя прыклады: Польшча, Літва. Так, шлях у іх няпросты, але ж вынікі бачныя ўсім, і яны нашмат лепшыя, чым у нас.\nА СНД, ЭўрАзЭС — гэта ўсё лухта. Там ля стырна стаяць вялікія хітруны, і кожны цягне коўдру на сябе. Між імі няма і ніколі ня будзе згоды. Толькі па вушах людзям езьдзяць!\nУжо больш як 22 гады беларусам махлююць ды абяцаюць, што хутка ўсё стане добра. Нашаму прэзыдэнту пара спусьціцца зь нябёсаў на зямлю ды добра прыгледзецца, як жывуць простыя беларусы. А не душыць нас усё новымі падаткамі. Да дабра гэта не прывядзе: народ і так на ўзводзе. Нельга так рабіць. Трэба быць дабрэйшым да свайго народу і паважаць яго».\nПапрокі на адрас улады нібыта і справядлівыя, але пры чытаньні не пакідае ўражаньне недасказанасьці. Так, палітычная сыстэма, створаная ў Беларусі, грунтуецца на непадзельнай уладзе аднаго чалавека, усе іншыя інстытуты, апроч прэзыдэнта — толькі дэкарацыя альбо шасьцерні мэханізму, які прыводзіцца ў дзеяньне аўтарытарным лідэрам. Але хто дазволіў стварыць гэтую сыстэму? Ці ня тыя людзі, якія спачатку прывялі Лукашэнку да ўлады ў 1994-м, а потым дазволілі яму перапісаць пад сябе Канстытуцыю ў 1996-м? Апраўданьні кшталту «А мы ж ня ведалі, што так атрымаецца» — для наіўных прасьцячкоў. Хто хацеў — той ведаў, разумеў і ўсьведамляў.


Герої & Коханці / Сезон / Выпуск 12 / Выпуск 12, часть 1. Маслов обозвал Геруса клоуном. «Герої&Коханці»


Старскі і Гатч (фільм) — Вікіпэдыя\nСтарскі і Гатч (фільм)\nСтарскі і Гатч\nпа-ангельску: Starsky & Hutch\nбадзі-муві[d], кінакамэдыя[d], фільм пра сяброў-паліцыянтаў[d] і баявік[d]\nПол Майкл Глэйзэр[d]\nСкот Л. Шварц[d]\nRed Hour Productions[d]\n26 лютага 2004 і 25 сакавіка 2004\nГэтая назва мае некалькі сэнсаў. Калі вас цікавяць іншыя сэнсы, глядзіце таксама Старскі і Гатч (неадназначнасьць).\n«Старскі і Гатч» (па-ангельску: Starsky & Hutch) — амэрыканскі камэдыйны крымінальны баявік 2004 году працы рэжысэра Тода Філіпса. У фільме здымаліся Бэн Стылер у ролі Дэйвіда Старскі і Оўэн Ўілсан у ролі Кена «Гатча» Гатчынсана. Кінастужка зьяўляецца экранізацыяй арыгінальнага аднайменнага тэлесэрыялу 1970-х гадоў. Фільм выйшаў у пракат 5 сакавіка 2004 году і атрымаў розныя крытычныя водгукі ад неадназначных да станоўчых, але меў камэрцыйны посьпех, зарабіўшы 170 мільёнаў даляраў па ўсім сьвеце пры бюджэце ў 60 мільёнаў даляраў.\nУ 1975 годзе два дэтэктывы паліцыі Бэй-Сіці, як то Дэйвід Старскі (Бэн Стылер) і Кен «Гатч» Гатчынсан (Оўэн Ўілсан), праз свае выбрыкі ў якасьці пакараньня вымушаныя працаваць разам. Старскі пазыцыянуе сябе як мача і любіць свой Форд Тарына, а таксама неабдумана перасьледуе непаўналетніх злачынцаў, у той час як бязрупотны Кен «Гатч» Гатчынсан часта працуе разам са злачынцамі дзеля расьсьледаваньня іхняй дзейнасьці. Тым часам кіраўнік наркакартэлю Рыз Фэльдман (Вінс Вон) і ягоны галоўны памагаты Кевін Джацум (Джэйсан Бэйтман) распрацоўваюць новы тып какаіну, які немагчыма выявіць праз пах ці смак. Калі адзін зь іхных дылераў зрывае апэрацыю, Фэльдман забівае яго, у той час калі яны знаходзяцца на яхце боса.\nПразь некалькі дзён цела злачынца вымываецца на бераг, і Старскі і Гатч пачынаюць расьсьледаваньне здарэньня. Падказка вядзе іх да Фэльдмана, які адмаўляе ўсялякі свой удзел у забойстве, але ягоная жонка (Молі Сымз) згадвае, што дылер сустракаўся з чырлідаркай. Пасьля сустрэчы і распытаў чырлідарак Стэйсі (Кармэн Электра) і Голі (Эмі Смарт), яны пакідаюць ім свае нумары тэлефонаў. Старскі і Гатч даведваюцца ад свайго інфарматара Гагі Бэара (Снуп Дог), што забіты быў зьвязаны зь Вялікім Графам (Ўіл Фэрэл), уладальнікам матабару. Пераапрануўшыся ў стэрыятыпных байкераў, яны наведваюць згаданы бар, дзе выяўляюць, што Вялікі Граф знаходзіцца ў турме. Дэтэктывы дапытваюць Графа ў тамака, але ён прымушае іх да зьневажальных дзеяньняў у абмен на інфармацыю і пакунак таго, што, на іх думку, ёсьць какаінам. Аднак капітан Добі (Фрэд Ўільямсан), раззлаваны іхным шалёным допытам, адкідвае пакет, думаючы што гэта штучны падсалодвальнік, і здымае Старскага і Гатча з справы.\nПартнэры запрашаюць Стэйсі і Голі да дому Старскага, каб правесьці зь дзяўчынамі вечар. Старскі высыпвае пакунак «падсалодвальніка» Вялікага Графа ў каву і ўвесь вечар знаходзіцца пад узьдзеяньнем какаіну. Учацьвярох яны выпраўляюцца на дыскатэку, дзе Старскі ўдзельнічае ў танцавальным конкурсе. Раніцаю ён выяўляе, што ў пакунку былі наркотыкі, а заты сяброў спрабуе забіць наёмнік (Джордж Чон), але няўдала. Старскі і Гатч знаходзяць нападніка, але ягоны сын кідае ў дэтэктываў нажы. Пасьля допыту нападніка партнэры выяўляюць, што Фэльдман захоўвае наркотыкі ў сваім гаражы. Пад прыкрыцьцём героі трапляюць на вечарыну ў дом наркабарону, але не знаходзяць наркотыкаў у меркаваным месцы. Добі забірае жэтоны ў абодвух дэтэктываў, і забараняе ім на пэўны час працаваць ў паліцыі, а сябры пасварыліся. Празь няўдалы замах на Гатча, сябры зноўку ўзьядналіся, каб злавіць Фэльдмана.\nСябры наведваюць урачыстую дабрачынную імпрэзу, зладжаную Фэльдманам, пад прыкрыцьцём якой той разыгрывае паміж іншымі наркабаронамі аўтамабілі, начыненыя новым наркотыкам. Дуэт наведвае вечарыну, пераапрануўшыся ў іншых людзей, і зрывае пляны Фэльдмана, адчыняючы багажнік і выяўляючы вялікі запас какаіну. Фэльдман бярэ Гатча ў закладнікі, і Старскі, спрабуючы выратаваць яго, выпадкова страляе капітану Добі ў плячо. У замяшаньні Фэльдман і ягоная сяброўка Кіці (Джульет Льюіс) зьбягаюць разам з грашыма, але Старскі і Гатч пачынаюць пагоню за імі. У выніку сябры страчваюць аўтамабіль, які патануў у моры. Фэльдман зьязжае на сваёй яхце, але інфарматар Гагі, зьбівае яго клюшкай дзеля гольфу. Фэльдмана арыштоўваюць, а паліцыянты сьвяткуюць закрыцьцё справы ў сваім пастарунку. Старскі шкадуе аб страце свайго аўтамабілю, але Гагі дорыць яму новы Форд Тарына.\nНа Rotten Tomatoes фільм мае рэйтынг ухваленьня 62%, заснаваны на 193 рэцэнзіях, зь сярэднім рэйтынгам 6/10. На думку крытыкаў, аповяд фільму ёсьць няроўнамерным і часам бязмэтавым, але добрая хімія паміж галоўнымі акторамі поруч з шчымлівым сцэнаром ўяўна паляпшаюць фільм. На Metacritic фільм атрымаў сярэднеўзважаныя 55 пунктаў з 100 магчымых на падставе 40 аглядаў, што сьведчыць пра зьмяшаныя альбо сярэднія водгукі. Аўдыторыя, апытаная CinemaScore, прысвоіла фільму адзнаку B па шкале ад А да F. Бэн Стылер атрымаў намінацыю «Залатой маліны» ў катэгорыі найгоршага актору. У той час, як Кармэн Электра, у сваю чаргу, атрымала намінацыю як найгоршая акторка другога пляну.\n^ а б http://www.imdb.com/title/tt0335438/\n^ а б в г д е ё ж з і к л м http://www.filmaffinity.com/en/film246668.html\n^ а б в г http://stopklatka.pl/film/starsky-i-hutch-2004\n^ а б в г д е ё ж з і к л м н о п р http://www.cinematografo.it/cinedatabase/film/starsky-hutch/43410/\n^ а б в г д е ё ж з і к л м н о п р http://www.imdb.com/title/tt0335438/fullcredits\n^ «Starsky & Hutch (2004)». Rotten Tomatoes.\n^ «Alexander, Catwoman lead Razzie nominations». ABC.\nСтарскі і Гатч(анг.) на сайце IMDb\nСтарскі і Гатч на сайце «Rotten Tomatoes» (анг.)\nСтарскі і Гатч на Metacritic\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Старскі_і_Гатч_(фільм)&oldid=2258504»\nКрымінальныя камэдыі ЗША\nФільмы Тода Філіпса


Мяч-кенгуру KINERAPY JUMP BALL, арт. RK160 (цветной). Купить в интернет-магазине Ортокрафт\nМяч-кенгуру KINERAPY JUMP BALL, арт. RK160 (цветной)


Збеглы салдат распавёў, што бачыў забойствы на польскай мяжы - 18.12.2021, Sputnik Беларусь\n25-гадовы польскі вайсковец раней пакінуў размяшчэнне сваёй вайсковай часці і папрасіў палітычнага прыстанішча ў Беларусі. 18.12.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 18 сне – Sputnik. Салдат Эміль Чэчка, які ўцёк у Беларусь, у інтэрв'ю беларускаму тэлебачанню распавёў пра два факты забойства польскімі сілавікамі валанцёраў.На ўдакладняючае пытанне журналіста аб тым, ці быў ён на самой справе сведкам забойстваў валанцёраў, ён адказаў, што асабіста бачыў два такія выпадкі.Чэчка таксама заявіў, што польскія пагранічнікі прымушалі салдат, якія ішлі разам з імі на мяжу, ужываць алкаголь.“Калі мы прыязджалі на месца, мы бачылі, што стаіць ваенны грузавік. …І адзін у другога пагранчініка пытаўся: “Ну што, перазараджаем зброю?”. А мы пытаемся, у чым справа? Яны на нас глядзяць і кажуць: “Перазараджаем”. І цэляцца ў галаву, каб прымусіць нас страляць", - прыводзіць тэлеканал пераклад гутаркі з былым вайскоўцам.Ён таксама паведаміў, што супрацоўнікі пагранічнай аховы з часам сталі браць на патруляванне ўсё больш вайскоўцаў, якім "гаварылі каго забіць".Таксама дэзерцір, як удакладнілі ў эфіры тэлеканала, сарваў польскі шаўрон пасля таго, як прачытаў, што напісалі пра яго польскія СМІ.Патрабуецца расследаванне Чырвонага КрыжаГаворачы аб жорсткіх дзеяннях польскіх сілавікоў у адносінах да мігрантаў, Эміль Чэчка заявіў, што ў сітуацыю павінен умяшацца Чырвоны Крыж."Туды проста павінен трапіць Чырвоны Крыж і ўсё гэта расследаваць", - сказаў польскі салдат у інтэрв'ю тэлеканалу "Беларусь 1".Папрасіў прыстанішчаУ пятніцу Дзяржпагранкамітэт Беларусі паведаміў, што польскі вайсковец папрасіў палітычнага прыстанішча ў рэспубліцы. Ён выйшаў да беларускай мяжы, дзе яго і знайшлі пагранічнікі.У ведамстве падкрэслілі, што салдат папрасіў аховы ў Беларусі, таму што не мог мірыцца з сітуацыяй, якая ўзнікла на беларуска-польскай мяжы з-за наплыву мігрантаў. Салдат прызнаўся, што не згодны з палітыкай польскіх улад у адносінах да бежанцаў, а таксама негуманным абыходжаннем з імі на мяжы.У інтэрв'ю беларускаму тэлебачанню Эміль Чэчка расказаў, што пры ўцёках парваў штаны і параніў руку, а таксама зняў форму і без адзення вакольнымі шляхамі пабег у бок Беларусі.Рэакцыя Мінабароны ПольшчыУ вайсковым ведамстве Польшчы заявілі, што зніклы салдат меў праблемы з законам і збіраўся звальняцца з войска."Ён ні ў якім разе не павінен быў быць адпраўлены на пагранічную службу", – напісаў міністр абароны рэспублікі Марыуш Блашчак у сваім Twitter. Кіраўнік Мінабароны запатрабаваў "высветліць, хто за гэта адказвае і панясе адказнасць".Польскае выданне Gazeta Wyborcza паведаміла, што, паводле неафіцыйных звестак, салдат, які збег, у мінулую суботу быў затрыманы ў горадзе Гіжыцка за кіраванне ў нецвярозым стане. У яго крыві выявілі сляды алкаголю і марыхуаны. Праўда, афіцыйнага пацверджання гэтаму няма.Таксама на Sputnik:\nу свеце, забойства, беларусь, мяжа беларусі і польшчы, мяжа, салдаты, прыстанішча, вайсковец, нелегальныя мігранты\n10:22 18.12.2021 (абноўлена: 10:30 18.12.2021)\n© Sputnik / Виктор ТолочкоПольскі ваенны аўтамабіль на мяжы\n25-гадовы польскі вайсковец раней пакінуў размяшчэнне сваёй вайсковай часці і папрасіў палітычнага прыстанішча ў Беларусі.\nМІНСК, 18 сне – Sputnik. Салдат Эміль Чэчка, які ўцёк у Беларусь, у інтэрв'ю беларускаму тэлебачанню распавёў пра два факты забойства польскімі сілавікамі валанцёраў.\nНа ўдакладняючае пытанне журналіста аб тым, ці быў ён на самой справе сведкам забойстваў валанцёраў, ён адказаў, што асабіста бачыў два такія выпадкі.\nЧэчка таксама заявіў, што польскія пагранічнікі прымушалі салдат, якія ішлі разам з імі на мяжу, ужываць алкаголь.\n“Калі мы прыязджалі на месца, мы бачылі, што стаіць ваенны грузавік. …І адзін у другога пагранчініка пытаўся: “Ну што, перазараджаем зброю?”. А мы пытаемся, у чым справа? Яны на нас глядзяць і кажуць: “Перазараджаем”. І цэляцца ў галаву, каб прымусіць нас страляць", - прыводзіць тэлеканал пераклад гутаркі з былым вайскоўцам.\nЁн таксама паведаміў, што супрацоўнікі пагранічнай аховы з часам сталі браць на патруляванне ўсё больш вайскоўцаў, якім "гаварылі каго забіць".\n"Мы лавілі нейкага адзінокага чалавека, потым вазілі яго ў лес, выкопвалі яму і прама на нашых вачах, калі мы былі моцна п'яныя, але яшчэ не бачылі, што адбываецца (на мяжы - Sputnik), пагранічнікі стралялі яму проста ў галаву" , - гаворыцца ў інтэрв'ю.\nТаксама дэзерцір, як удакладнілі ў эфіры тэлеканала, сарваў польскі шаўрон пасля таго, як прачытаў, што напісалі пра яго польскія СМІ.\nПатрабуецца расследаванне Чырвонага Крыжа\nГаворачы аб жорсткіх дзеяннях польскіх сілавікоў у адносінах да мігрантаў, Эміль Чэчка заявіў, што ў сітуацыю павінен умяшацца Чырвоны Крыж.\n"Туды проста павінен трапіць Чырвоны Крыж і ўсё гэта расследаваць", - сказаў польскі салдат у інтэрв'ю тэлеканалу "Беларусь 1".\nУ пятніцу Дзяржпагранкамітэт Беларусі паведаміў, што польскі вайсковец папрасіў палітычнага прыстанішча ў рэспубліцы. Ён выйшаў да беларускай мяжы, дзе яго і знайшлі пагранічнікі.\nУ ведамстве падкрэслілі, што салдат папрасіў аховы ў Беларусі, таму што не мог мірыцца з сітуацыяй, якая ўзнікла на беларуска-польскай мяжы з-за наплыву мігрантаў. Салдат прызнаўся, што не згодны з палітыкай польскіх улад у адносінах да бежанцаў, а таксама негуманным абыходжаннем з імі на мяжы.\nУ інтэрв'ю беларускаму тэлебачанню Эміль Чэчка расказаў, што пры ўцёках парваў штаны і параніў руку, а таксама зняў форму і без адзення вакольнымі шляхамі пабег у бок Беларусі.\nРэакцыя Мінабароны Польшчы\nУ вайсковым ведамстве Польшчы заявілі, што зніклы салдат меў праблемы з законам і збіраўся звальняцца з войска.\n"Ён ні ў якім разе не павінен быў быць адпраўлены на пагранічную службу", – напісаў міністр абароны рэспублікі Марыуш Блашчак у сваім Twitter. Кіраўнік Мінабароны запатрабаваў "высветліць, хто за гэта адказвае і панясе адказнасць".\nПольскае выданне Gazeta Wyborcza паведаміла, што, паводле неафіцыйных звестак, салдат, які збег, у мінулую суботу быў затрыманы ў горадзе Гіжыцка за кіраванне ў нецвярозым стане. У яго крыві выявілі сляды алкаголю і марыхуаны. Праўда, афіцыйнага пацверджання гэтаму няма.\n25 лістапада 2021, 11:19\nЛідэры Еўрасаюза дамовіліся лепш абараняць свае межы ад мігрантаў


Актывісты Legalize Belarus правялі акцыю салідарнасці ў глухім лесе - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУвечары 14 сакавіка актывісты кампаніі Legalize Belarus выйшлі ў лес, каб прадэманстраваць плакаты з «экстрэмісцкім» зместам у падтрымку тых, хто падвяргаецца адміністрацыйнаму пераследу па артыкуле 17.11 КаАП («Распаўсюд, выраб, захоўванне, перавозка інфармацыйнай прадукцыі, якая ўтрымлівае заклікі да экстрэмісцкай дзейнасці ці прапагандуючай такую дзейнасць»).\nУ прыватнасці, на плакатах можна пабачыць адсылкі да відэафайлу «Без названия», графічным файлам «Vr3pVg67J8c» і «mPQGJNVPBbw», тэкстам «А.С.А.В» і «CLASS WAR», а таксама да выявы памерам 594×840 мм, якая ўтрымлівае копію фотаздымку, на якім на пярэднім плане нахілены чырвоны вазок з навозам і плакатам, працятым віламі. Усе гэтыя матэрыялы прызнаныя экстрэміцскімі і змешчаныя ў Рэспубліканскім спісе экстрэмісцкіх матэрыялаў.\nЗа апошнія паўгады Вячаслаў Касінераў пакараны 2 штрафамі агулам на 95 базавых велічыняў за тое, што змясціў на ўласнай старонцы ў Facebook свой фотаздымак у шапцы з надпісам «CLASS WAR». Марына Касінерава пакарана штрафамі агульнай сумай у 70 базавых велічыняў за рэпосты гэтых здымкаў.\nУ пачатку сакавіка Мікола Дзядок пакараны штрафам у 50 базавых велічыняў за тое, што змясціў на сваёй старонцы фота налепкі, на якой быў надпіс «A.C.A.B.». Бліжэйшым часам у Гомлі і Рагачове пройдуць суды за рэпосты артыкулаў «Что делать, когда вас загоняют в БРСМ. Советы анархистов» і «Спецназовец из Слуцка до смерти забил двухлетнюю дочь».\n«Свабода слова — фундаментальнае, і, магчыма, галоўнае нашае права, ад наяўнасці якога залежыць магчымасьць рэалізацыі іншых грамадзянскіх правоў і свабодаў. Працэсы па артыкуле 17.11 — гэта безпадстаўны гвалт дзяржавы супраць асобы. Падобнае недапушчальна ў цывілізаваным грамадстве і мы павінны быць салідарнымі з кожным чалавекам, які падвяргаецца такім палітычным рэпрэсіям», — кажа Пётр Маркелаў.\nНагадаем, што вэб-сайт асветніцка-адвакацыйнай грамадскай кампаніі Legalize Belarus быў заблакаваны ў траўні 2018 году нібыта за «прапаганду спажывання марыхуаны». 21 сакавіка 2019 ў Менскім гарадскім судзе (вул. Дуніна-Марцінкевіча, 1/3) адбудзецца разгляд апеляцыйнай скаргі на дзеяньні Міністэрства інфармацыі. Пачатак а 11:00.


Беларусбанк прадастаўляе новы сервіс - заказ страхавой паслугі па тэлефоне.\nДля заказу страхавой паслугі неабходна патэлефанаваць у Кантакт-цэнтр па нумары 147 і паведаміць аператару прозвішча, імя, імя па бацьку, рэквізіты дакумента, які сведчыць асобу, рэквізіты тэхнічнага пашпарта на аўтамабіль (пры неабходнасці), серыю, нумар папярэдняга поліса (пры неабходнасці) і іншыя звесткі, прадугледжаныя ў дагаворы страхавання па паслузе, неабходнай кліенту.\nБольш падрабязную інфармацыю можна атрымаць па тэлефоне 147.


Багдановіч Максім Адамавіч - "Неўміручасць спадчыны Максіма Багдановіча", сочинения по белорусской литературе\nГлавная / Богданович Максим Адамович / Неўміручасць спадчыны Максіма Багдановіча\nНеўміручасць спадчыны Максіма Багдановіча «Перажыві ж у момант век».\nМаксім Багдановіч — класік нацыянальнай літаратуры. Было, што яго і не прызнавалі такім, таму што не так выразна выявіў інтарэсы працоўных. Асабліва ў 30-я гады. Але справядлівасць перамагла. Каму ж, як не яму, належыць першынство як бы новага адкрыцця Радзімы-браначкі, якая імкнецца наперад, да святла, адраджаецца з малога зернетка, што захавалася на працягу стагоддзяў і, нарэшце, ажыло. Радкі з яго «Санета» на гэты конт мы помнім і будзем помніць:\nЗварушаны, нарэшце, дух народны,\nА ўперад рынецца, маўляў, крыніца,\nПаэт рады, што дух народны прачнуўся. Перажывае перыяд уздыму і ўласнага духу, настрою. Ен знаходзіць трапныя мастацкія сродкі, каб перадаць ўражанне велічы і непаўторнасці, незваротнасці таго, што адбываецца. Зрок спыняецца на эпітэтах: «магутна, гучна мкне». Але немалую ролю ў стварэнні высокага настрою адыгрываюць і рытміка: ствараецца пры дапамозе жаночай рыфмы ўражанне большай працягласці заключнага радка — крыніца прабілася праз тоўшчу зямлі і імкнецца «на шырокі прастор» (Коласавы словы, дарэчы). Я адчуваю і гукавое афармленне працытаваных радкоў, праз іх праходзіць, «перакочваецца» гук «р» — як бы ціха, а затым усё мацней грукоча бурлівая плынь.\nБудучы ў далёкім Паволжы (у Ніжнім Ноўгарадзе і Яраслаўлі), М.Багдановіч вывучаў родную мову па кніжках і гутарках з бацькам і хроснай (бацька ўвогуле не надта прызнаваў яго заняткі літаратурныя на паўночна-заходнім «наречии»), думкамі і памкненнямі ні на хвіліну з ей не расставаўся. Яму так хацелася бачыць яе вольнай, развітой, роўнай сярод роўных краінай. Яму так яе не хапала! Толькі ў дваццацігадовым узросце наведае яе зноў, пасля доўгага развітання. Не хапае яму яе і там, у далёкай Ялце, у чужой зямлі, дзе ён спіць вечным сном. Якая іронія лесу! Лепшыя сыны Радзімы, як змовіўшыся, пакінулі яе ў свае апошнія хвіліны! А было б добра і высакародна, каб мы, народ, перавезлі іх прах у наш край. Многія згодныя былі б даглядаць і шанаваць іх магілкі. Як не будзегд згодны, калі яны, як славуты пясняр, Страцім-лебедзь (паводле легенды патануў у воднай бездані разам з дробным птаствам, што не дало перадыхнуць, не ўзнялося на колькі мінут у неба, пад час сусветнага патопу), ухвалялі свой край і народ, служылі нацыянальнай ідэі адраджэння, веры ў гістарычную Праўду:\nПодзвіг Максіма Багдановіча сёння не кідаецца ў вочы. Стаў нібы звычайнай з'явай. Але давайце падумаем, колькі сыноў і дачок адракліся ад краю, народу свайго, страцілі мову, не прызнаюцца беларусамі. Выракаюцца матчынага, святога. Багдановіч не выракся. Хоць і меў маральнае права на вырак, на адмаўленне: лягчэй жылося б у суседнім краі, не выглядаў бы дзіваком, займаўся б адвакацкай практыкай і, пры жаданні, меў бы ўсё, як мелі некаторыя. Ён не адрокся. Ведаў: калі не ён, то тады хто? Адчуваў, што адраджэнцаў-беларусаў на той час была жменька. Ён свядома паклаў сваё кароткае жыццё на алтар святой справы прарыву з-пад зямлі і далейшага імклівага руху наперад крыніцы адраджэння і росквіту роднага краю. I тым самым абяссмерціў свае імя.\nПаміраў ён у Ялце, у Крыме. Адзінокі (побач была толькі хатняя гаспадыня, у якой кватараваў). Было страшэннае кровацячэнне (хварэў на сухоты). Чакаў бацьку. Не дачакаўся. Кроў ад суніц ці вынік хваробы засталіся на недапісаным лісце: «Дзень добры, стары верабей... Маладому вераб'ю кепска...» Засталіся пасмяротныя радкі пра неўміручы, такі цэласны, такі празрыста гуманістычны зборнік паэзіі «Вянок», выдадзены пры жыцці. Адзіны:\nЗасталася і яго славутая «Пагоня» — велічная ода пра пакаранне адрачэнцаў. Тых, хто мог застацца і не застаўся, мог шанаваць і не шанаваў. Верш, у якім кожны радок звініць, як напятая струна. Кожны радок — гэта выгук болю і радасці ў адначассе. Кожны гук акрэслены, выразны. Вершы пра памяць. Пра служэнне Радзіме і народу. Пра адказнасць за свае ўчынкі перад святымі каштоўнасцямі:\nКалі чытаю апошнія тры дзеясловы руху, што складаюць заключны радок верша, уяўляю яго настрой — настрой маладога чалавека, вымушанага жыць далёка ад роднай старонкі, дакараючага і сябе, і іншых за бяздзейнасць, не надежную выпадку актыўнасць. А які актыўны і глыбокі змест укладзены ў гэтыя дзеясловы: «Не разбіць» — і гэтага мала!; «не спыніць» — гэта ўжо нешта большае — прарвецца без бою Пагоня, магутная, велічная ў сіле сваей; «не стрымаць» — гэтым словам узмацняюцца абодва папярэднія. Строгасць, велічнасць і гучнасць надае яму гук «р».\nБагдановіч здзейсніў неўміручы подзвіг: уславіў сваю Радзіму, свой народ. I тым самым абяссмерціў сябе.