Ярмошына: «Падобна, што боршч робіцца культавай стравай»\n18 верасень 2012, 13:17\nНа выбарах дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў пятага скліканьня ўжо існуюць 16 безальтэрнатыўных акругаў. Гэтую лічбу назвала сёньня старшыня Цэнтральнай выбарчай камісіі Лідзія Ярмошына ў размове з журналістамі.\nПаводле папярэдніх дадзеных, барацьбу за 110 дэпутацкіх мандатаў працягнуць 293 прэтэндэнты. Безальтэрнатыўных акругаў няма толькі ў двух рэгіёнах: у Менску і ў Віцебскай вобласьці. Паводле Лідзіі Ярмошынай, прыкладна 6 працэнтаў скрыняў для галасаваньня на гэтых выбарах будуць празрыстымі.\nКарэспандэнт «Свабоды» запытаў старшыню Цэнтральнай выбарчай камісіі, як яна ставіцца да таго, што сёньня, у дзень, калі пачынаецца датэрміновае галасаваньне, выбарцам і жыхарам Беларусі прапаноўваюць зьесьці боршч. Той самы боршч, гатаваньнем якога, паводле словаў Ярмошынай пасьля прэзыдэнцкіх выбараў 2010 году, павінны займацца беларускія жанчыны.\nНа гэта Ярмошына адказала: «Ну што ж тут скажаш... Падобна, што боршч робіцца культавай стравай».


Алег лойка юнак быў з пад слоніма родам\nМне здаецца, што мой зямляк доктар філалагічных навук, прафесар Алег Лойка меў вялікае шчасце, што нарадзіўся ён у Слоніме на беразе ракі Шчара. Пра свой родны горад і пра Шчару ён напісаў тысячы радкоў:\nУпершыню са сваім знакамітым земляком я сустрэўся ў Мінску на філфаку ў 1980 годзе. Я, як і многія мае аднакурснікі, запісаліся да яго ў літаратурнае аб’яднанне “Узлёт”. Не часта адбываліся пасяджанні літаб’яднання, але калі яны былі, то праходзілі даволі цікава, весела, актыўна. І Алег Антонавіч нас адразу запамінаў, ведаў і шанаваў.\nДа мяне старастай літаб’яднання была паэтка-студэнтка Ала Канапелька. А потым, калі Ала скончыла філфак, Алег Лойка прызначыў мяне. Хлопцы нават жартавалі: “Слонімцы літаратуру хочуць узяць пад свой кантроль”. Іншыя называлі мяне вядомым лойкіным радком “Юнак быў з-пад Слоніма родам…”. Тым не менш, ніхто за гэта ў крыўдзе не быў. Літаб’яднанне актыўна працавала, а ў 1985 годзе “узлётаўцы” выдалі свой чарговы паэтычны зборнік “Вусны”.\nБыў 1984 год. На філфаку сустрэў мяне Алег Антонавіч і кажа: “На наступным тыдні будзе пасяджэнне “Узлёту” напішы аб’яўку і вывесі на другім паверсе (мы тады вучыліся на Чырвонаармейскай вуліцы, 6). І я “выканаў” просьбу прафесара. Напісаў: “У такі дзень і час адбудзецца пасяджэння літаратурнага аб’яднання ”Узлёт”. Запрашаюцца паэты і празаікі, якія пішуць і думаюць па-беларуску”.\nВечарам да мяне ў пакой інтэрната прыбягае вахцёр і кажа, што прафесар Лойка тэлефануе і хоча тэрмінова са мной пагутарыць. Я бягу на першы паверх, падымаю трубку і чую голас Алега Антонавіча: “Сяргей, калі ты пісаў гэтую аб’яву, чым ты думаў — галавой ці іншым месцам?”. “Галавой!”, — адказваю. “Не думаю, што галавой, — сказаў прафесар і паклаў трубку. Нічога не зразумеўшы, я пайшоў у свой пакой. Толькі потым я даведаўся, што Алега Антонавіча па змесце аб’явы выклікалі ў дэканат ці ў рэктарат і зрабілі заўвагу. А ён папярэдзіў мяне. Бо ў тыя 1980-я гады радок “запрашаюцца паэты і празаікі, якія пішуць і думаюць па-беларуску” “пах” нацыяналізмам. У апошнія гады жыцця, калі Алег Лойка жыў у Слоніме, я яму прыгадаў гэты студэнцкі факт. Алег Антонавіч сказаў: “Ей Богу, Сяргей, не памятаю…”.\nУ 1982 годзе прафесар Лойка выдаў у Маскве ў серыі “ЖЗЛ” кнігу “Янка Купала”. Гэта была першая кніга напісаная беларусам пра беларуса і выдадзеная ў вядомай расійскай серыі, якую заснаваў Максім Горкі яшчэ ў 1933 годзе. Пасля выхаду кнігі, у актавай зале філфака БДУ адбылася яе прэзентацыя. Зала была паўнюткая студэнтамі і выкладчыкамі. Прафесар Сцяпан Александровіч выступіў з вострай крытыкай кнігі, усе астатнія выступоўцы яе хвалілі і віншавалі Алега Антонавіча. Пазней я запытаўся ў свайго земляка: а чаму ваш сябра і калега так крытычна аднёсся да выдання кнігі? Алег Лойка адказаў: “Сцяпан Хусейнавіч хацеў у Маскве выдаць адначасова кнігу і пра Якуба Коласа. Але Маскве тэкст той кнігі не спадабаўся. Вось ён і зазлаваў”.\nПрадмову да кнігі Алега Лойкі напісаў Народны пісьменнік Беларусі Іван Шамякін. Прадмова была невялікая, але важкая. У ёй Іван Пятровіч адзначыў, што “кніга ёсць, — гістарычна дакладная, праўдзівая, шчырая”.\nСупраць выдання кнігі Алега Лойкі пра Янку Купалу ў Маскве была і пляменніца Янкі Купалы Ядзвіга Юліянаўна Раманоўская. Па словах Алега Лойкі, у 1981 годзе яна паехала ў Маскву, завітала ў выдавецтва “Молодая гвардия” і прасіла, каб не выдавалі кнігу Алега Лойкі пра Янку Купалу. “Лойка, — казала Раманоўская, — кулак, памешчык, у яго было шмат зямлі на Слонімшчыне. А цяпер ён з’яўляецца членам польскай “Салідарнасці”. Кнігу такога чалавека ў Маскве выдаваць нельга”. Але кніга выйшла. Наклад яе тады быў 150 тысяч экземпляраў. Тым не менш, купіць у Беларусі кнігу было немагчыма. Толькі праз 16 гадоў Алег Лойка мне яе падпісаў у Слоніме: “Майму земляку і філфакаўцу Сяргею Чыгрыну, што Купалаўскімі сцежкамі крочыць. Поспехаў і шчасця! Алег Лойка, .”.\nДа пачаткоўца Міколы Арочкі, у яго спробы пяра не адразу прыходзіла абуджаная нацыянальным жыццём вялікая мэта, без якой, як ён адчуў, няма сэнсу асабістага існавання. Шкодзіла толькі пакалечанасць культаўскім пострахам. Прыходзілася часам, як успамінае Мікалай Мікалаевіч, апусціўшы вочы, глытаць ганьбаванне жыццёва-дасведчаных дзядзькоў, якія чыталі, здаралася\nЯго практыкаванні одапісу. Што казаць: грашыў на старэйшых гледзячы. Дый дзеля ўласнай перасцярогі, спазнаўшы першыя кіпці ліхога “варанка”. Штосьці прасачылася і ў рэспубліканскі друк. “Сорамна прыгадваць, — кажа Мікола Арочка, — але тыя вершаскладанні былі заўважаны”. І вучань Азярніцкай сярэдняй школы неспадзявана атрымлівае выклік у Мінск на Трэцюю рэспубліканскую нараду маладых пісьменнікаў. Гэта быў 1950-ты год.\nЯк усцешна і ўзрушальна было сустрэцца са славутым песняром Беларусі, жывым класікам Якубам Коласам (перад ім ужо быў грэх паэмнага пераймальніцтва!), чуць яго зычлівыя запавяданні, услухацца ў яго мякка-дрыготнае чытанне новых частак паэмы “На шляхах волі”, а на ростані — сумнаватае прызнанне наконт усё большай узроставай “цягі” зямлі.\nУ часе абмеркавання творчасці маладых Мікола Арочка дранцьвеў ад сораму, калі старонкі яго сшыткаў з вершаскладаннем перабіралі-перагортвалі Максім Танк, Алесь Бачыла, Анатоль Вялюгін, Аляксей Русецкі. Затое з якім досціпам ён услухоўваўся ў зычліва-крытычны разгляд набытку яго калег — Сцяпана Гаўрусёва, Пятруся Макаля, Віктара Шымука. Не кажучы пра разгляд досыць сталага плёну Сяргея Дзяргая, Аляксея Пысіна (паводле яго набытку прымалі ў члены Саюза пісьменнікаў, іншых — у кандыдаты). Ці думалася, што ў тое пераломнае дзесяцігоддзе Міколу прыдзецца ад многіх з іх чуць не толькі настаўніцкае спрыянне, але ўжо і супольна набываць новыя ўрокі ломкі старога ўкладу і творчага абнаўлення?\nАднаго не аднімеш — ужо з набытага: скарыстанай магчымасці засвойваць веды. Магчымасць сапраўды была шырока разнасцежанай: хто хацеў вучыцца, мог вучыцца, здолеў уздымацца па прыступках асветы. Праўда, завадатары гвалтоўнай калектывізацыі спахапіліся, кінуліся перапыняць маладзёвы запал, напор у навуку нявыдачай старшынскіх даведак і інш. Але гэта толькі падліва масла ў агонь: імкненне вырвацца з новай формы парабчанства, нібы з палону, стала неадольным, кроўна-жыццёвым у патрэбе.\nДзве вышыні на гэтым шляху былі здабыты асветніцкай напорыстасцю Міколы Арочкі: Беларускі Дзяржаўны універсітэт (1951-1956) і затым, ужо ў наступным дзесяцігоддзі — Інстытут літаратуры імя Янкі Купалы Акадэміі Навук. Не справа толькі ў рэалізацыі навукова-літаратуразнаўчага патанцыялу: у абароне дысертацый, — кандыдацкай, прысвечанай Валянціну Таўлаю ў 1967 годзе, і доктарскай — пра беларускі паэмны эпас у 1980 годзе. Расхінулася з вышыні акадэмічнага Інстытута літаратуры далёкасяжная даследчыцкая аглядальнасць паэмна-эпічнай прасторы ў гістарычным часе. А разам з даследчыцкімі — адхінуліся зманлівыя магчымасці і спробы асабістага ўжывання ў паэму, у яе вякамі напрацаваны вопыт —дзеля сучаснага тварэння. Невыпадкова Міколу Арочку з яго распрацоўкамі эпічнай канцэпцыі паэмы было прапанавана распачаць усесаюзную дыскусію: “Паэма: крызіс ці адраджэнне?” (“Литературное обозрение”, 1973, № 5).\nЗрэшты, ці мела б усё гэта шырокі рэзананс і выніковасць, калі б тады ў грамадскім жыцці на поўную моц не працягвалі адбывацца сацыяльна-тэктанічныя зрухі? Другое дыханне, другое творчае нараджэнне ахапіла і ператрэсла да самых асноў паэзію Максіма Танка, Аркадзя Куляшова, Пімена Панчанкі. Іх бескампраміснае, самакрытычнае прамаўленне ў грамадзянскіх творах увачавідкі мяняла вектар эстэтычнай дзейнасці. Прыкоўвала ўвагу кардынальнае абнаўленне куляшоўскай паэмы («Эпічны свет Куляшова”). Для Арочкі-навукоўца адсланяўся прастор для аналізу. І не толькі. У яго творчыя задумы пачала ўжо асмялела стукацца самая спакусная для яго форма асэнсавання — паэма ў самых розных яе жанравых разнавіднасцях. Уяўленні запалоньвалі ўмоўныя формаўтварэнні з іх невычэрпнымі магчымасцямі скандэнсаванай шматзначнасці і абагульненасці мастацкага вобраза. Паэтам засвойваўся і абжываўся як бы новы тып эпічна-паэмнага мыслення, які аказаўся для яго не чужародным, а арганічна ўласцівым, надзвычай прыдатным для бачання і асэнсавання таго мацерыка, які гадаваў яго, агнём паласаваў яго маленства, падкошваў узлётнасць юнацтва. “Памяць зярнятаў” шукала расшыфроўкі. Цяжка прарасталі тыя апаленыя зярняты, пакуль станавіліся калоссем матчынага жыта, хлебам паэзіі (паэма “Матчына жыта”, 1976). “Бачу, як эпічны герой — бохан чорнага хлеба, — піша аўтар драматычнай паэмы “Курганне”, — з вогненнага печыва нашай хаты ідзе па бясконцым шляху надзей, каб уратаваць свет. Каб сваёю смерцю прадухіліць смерць”. І далей: “Я сустрэў яе, сястру Хатыні, на Магілёўшчыне — вёску Курганне. Уклаў у яе сімвалічнасць, ўзвёўшы да яе ўсё, што асабіста перажыў”.\nГэта не была эпізацыя на зададзеную тэму. Роздумная сустрэча з прывідам вогненнага паэта — гэта не адвольная прыдумка, не жартачкі. Драматычная паэма “Курганне” Міколы Арочкі — гэта інтуітыўна разгаданая трагедыя, якая немінуча ўжо вісела над роднай вёскай паэта, над Вецявічамі, што значылася ў акупацыйных планах спапялення, прычым на самы бліжэйшы час. Фактычна, паэт Мікола ўжо станавіўся попелам. Дарма ў начных пострахах ён вышукваў розныя схованкі ўратавання. Збавення не было. Партызанскія засады па ўскрайках вёскі не ўратавалі б. Партызаны перакалочвалі хаты ў пошуках пракорму, сагрэву. Але найбольшы страх так і застаўся на ўвесь акупацыйны час: немцы! Ім патрэбна была наша радзінная прастора: нас — каго ў зямлю, з попелам па ветры, каго — за Урал. Адборную рабсілу — на бручкавінную пахлёбку на чужацкіх землях ды падзямеллях-шахтах. Якое там збавенне? Курганне на Бацькаўшчыне разрасталася. Гэта было не першае перапляценне абставін, калі падлетак Мікола апынуўся на грані пагібелі (вогненны “кацёл”, партызанскі хутар, немінучае спаленне вёскі). У косці тройчы засядаў смяртэльны сполах. Паўтысячы год Бацькаўшчына не знала такой усёвынішчальнай навалы. Магчыма, калі глянуць у рэтраспекцыю, гэта была гітлераўская спроба рэваншу за Грунвальд. Уваскрэслы, па сутнасці, са спрадвечнага попелу, Мікола адчуў ліхаманкава-дрыготкую патрэбу балюча-роздумнай сустрэчы з вогненным прывідам паэта. З самім сабой, пакліканым з небыцця.\nМікола Арочка, аўтар неардынарных паэм, — бясспрэчна,\nАлег Лойка — паэт народна-слонімскі. Ён найбольш зразумелы нам, слонімцам. На Слонімшчыне яго ведаюць усе, нават тыя, хто ніколі ў жыцці не чытаў вершаў, хіба толькі ў школе. Тут у кожнай вёсцы ў яго ёсць сваякі і сябры. Пра лёс кожнага земляка Алег Антонавіч ведае ўсё, можа распавядаць суткамі цэлыя жыццёвыя гісторыі. І гэтыя гісторыі розныя: трагічныя, радасныя, шчаслівыя, смешныя. Паэма “Плач зямлі Слонімскай” — своеасаблівая гістарычная энцыклапедыя слонімскіх вёсак і яе жыхароў:\nАсноўны раздзел кнігі “Плач зямлі” склалі вершы Алега Лойкі, які ён прысвяціў сваёй жонцы Ліліі, з якой пражыў усё жыццё. Нядаўна яе не стала:\nСапраўды, Алег Антонавіч вельмі перажывае страту свайго любага чалавека — жонкі Ліліі. На ёй трымалася ўся гаспадарка ў доме на Віленскай вуліцы ў Слоніме. Я часта там бываў і бываю цяпер. Дом Алега Лойкі стаіць у прыгожым месцы. Адразу за агародам цячэ Шчара. А над Шчараю растуць бярозы і вербы. Тут заўсёды майму земляку добра пісалася і пішацца. Пра Шчару Алег Лойка напісаў дзесяткі вершаў. І вобраз сваёй Ліліі ён параўнаў нават з Шчараю:\nУ другім вершы пра Шчару паэт прызнаецца:\nА ў вершы “Тут, над Шчарай” Алег Лойка марыць:\n(Зборнік “Неўміручасць”. Слонім, 2000. С.147).\nСлонімшчыны прысутнічала ўжо ў першым зборніку паэта “На юначым шляху” (Мн., 1959). Вершы “Няхай славяцца”, “Дзед Ігнат”, “Ледзь скрыпнуў журавель”, “Бацькі”, “Юнак быў з-пад Слоніма родам” і іншыя з’яўляюцца доказам таго, што паэзія Алега Лойка ўжо тады, амаль паўстагоддзя назад, жывілася сокамі роднай зямлі, пачынала расці на ўрадлівай глебе народнай творчасці. І калі б ён больш нічога не напісаў, а толькі адну баладу “Юнак быў з-пад Слоніма родам”, гэтага хапіла б, каб майго земляка называць Паэтам з вялікай літары і друкаваць яго баладу ў розных хрэстаматыях. Дарэчы, балад, прысвечаных Слонімшчыне, у паэта шмат. Усе яны ўвайшлі ў зборнік “Балады вайны і міру” (Мн., 1988). Галоўная тэматычная аснова іх — асуджэнне вайны, насілля, сцвярджэнне гераізму, пачуццё Бацькаўшчыны і палымяная любоў да Слонімшчыны і яе гісторыі, а таксама да людзей. Гэта “Балада аб выратавальным”, “ Балада Дзеда Мароза”, “Балада пра Шчару”, “Балада шаснаццаці год”, “Балада пра неўзарваную гранату”. А “Баладу Сынковіцкай царквы” Алег Лойка прысвяціў нацыянальна-вызваленчаму паўстанню 1863 года. У канцы 1862 года, едучы са Слоніма ў Ваўкавыск, Кастусь Каліноўскі раскідваў трэці нумар “Мужыцкай праўды”. Трапілі гэтыя нумары і да жыхароў Сынковіч (вёска знаходзіцца якраз па дарозе):\n(Зборнік “Балады вайны і міру”. Мн., 1988. С.139).\nУ трыпціху “Роднае” (Выбраныя творы ў 2-х тамах. Мн., 1992. Т.2. С.336), Алег Лойка сказаў: “Мае першыя святло, прастор і любоў — Слонім”. Тут паэт на Татарскай вуліцы нарадзіўся, на Зялёнай вуліцы жыў, на Чырвонаармескай — хадзіў у першую беларускую школу. І пра ўсе гэтыя вуліцы ў паэта напісаны вершы:\nНа Чырвонаармейскай вуліцы (былой 3 Мая) да вайны ў невялікай хатцы жыў слынны беларускі паэт Гальяш Леўчык. Да яго ў 1939 годзе, едучы з Беластока ў Мінск, заязджаў Янка Купала. Ён, дарэчы, быў рэдактарам першай кніжкі Гальяша Леўчыка “Чыжык беларускі” (Вільня, 1912). Старыя сябры сустрэліся, паабедалі ў Першым беларускім рэстаране і Купала на сваім “шаўрале” паехаў па вуліцы Маставой на Мінск. Цяпер вуліца Маставая носіць імя Янкі Купалы. Алег Лойка так і назваў свой верш “На вуліцы Янкі Купалы ў Слоніме”. А пачынаецца ён радкамі, у якіх любоў да роднага горада шчыра асветлена памяццю пра вялікага паэта:\nГальяш Леўчык загінуў у 1944 годзе ў Варшаве. Разам з паэтам вайна знішчыла і яго варшаўскую кватэру і вялікі беларускі архіў, які ён збіраў усё сваё жыццё. Нібы працягам верша пра вуліцу Янкі Купалы ў Слоніме з’яўляецца верша Алега Лойкі “На Маршалкоўскай пад Аркадамі”. Ён прысвечаны былым слонімцам, цяпер — варшавякам, якія раз у месяц — у сераду — збіраюцца ў Варшаве на Маршалкоўскай вуліцы і ўспамінаюць Слонім.\nРодны горад і слонімцы гняздзяцца ў кожным паэтычным зборніку Алега Лойкі. Напісаны дзесяткі вершаў-прысвячэнняў землякам: Анатолю Іверсу, Валянціну Таўлаю, Янку Саламевічу, Міколу Арочку, скульптару Івану Міско, старшыні калгаса Антону Дабрэнку, настаўнікам, аднакласнікам. Сам Слонім ва ўяўленні і выяве паэта ў кожным вершы заўсёды раствараецца ў прыродзе, зліваецца ў гістарычных і экалагічных усведамленнях паэта. Гэта вершы шчырыя, добрыя, запамінальныя А інакш ён пра родны горад і пісаць не ўмее:\n(Зборнік “Пралескі ў акопах”. Мн., 1987. С.11).\nНапярэдадні 100-годдзя (27 жніўня 2006 года) беларускага паэта Сяргея Новіка-Пеюна дастаў з паліц свайго хатняга архіва цэлую папку яго пісем, выразак з газет, паштовак, лістоў з вершамі. Яшчэ раз усё перачытаў, пераглядзеў, успомніў гэтага мужнага, цярплівага, таленавітага і сціплага чалавека. Лісты Сяргей Міхайлавіч пісаў вялікія, шчырыя, сур’ёзныя. У пісьмах заўсёды мяне называў па-бацьку і на “вы”, а пры сустрэчах — на “ты” і проста па імені. На лістах абавязкова ставіў тры пячаткі: адна была з адваротным адрасам, на другой было напісана “Сяргей Міхайлавіч Новік-Пяюн г. Мінск”, а на трэцяй —былі словы “Сяргей Новік-Пяюн”. Вось некалькі радкоў з яго пісем: “25-га лістапада 1943 года па даносе правакатара мяне арыштавалі гестапаўцы і асудзілі на смерць за антыфашысцкую дзейнасць. Са слонімскага музея, дзе я працаваў і жыў, рабаўнікі пазабіралі ўсе мае рэчы і ў тым ліку маю мандаліну. Чакаючы смерці ў адзіночцы слонімскага астрогу, я стварыў песню “Мандаліначка” і “запісаў” яе ў памяці…” (з пісьма ад 18 жніўня 1988 года); “Я некалькі разоў званіў у рэдакцыю тыднёвіка “Беларускае тэлебачанне і радыё”, каб звярталіся да чытачоў па-беларуску “добры дзень”, а не па-польску “дзень добры”! Па-беларуску спярша стаіць прыметнік, а пасля імя, а па-польску наадварот: спярша — імя, а пасля — прыметнік. А рэдакцыя, хоць абяцала выправіць памылку, працягвае далей яе друкаваць. Яшчэ пішуць “раніцой”, хаця па-беларуску трэба “раніцай”. Ужываюць польскае слова “мажліва” замест беларускага “магчыма”, “па крайняй меры” замест беларускага слова “прынамсі”. Шмат памылак робяць і тыя, што выкладаюць на філфаку, псуюць беларускую мову…” (з пісьма ад 20 лістапада 1988 года).\nЯ лечу! Возношусь! Поднимаюсь под самые облака! Теперь я знаю, для чего живу на свете!\nКарел Чапек. Семя одуванчика.\nМне здаецца, што мой зямляк Алег Лойка меў вялікае шчасце, што нарадзіўся ён у Слоніме на беразе ракі Шчара. Пра свой родны горад і пра Шчару ён напісаў тысячы радкоў:\nІ я рады, што зразумеў:\nЗ гэтай радасцю — не таіцца,\nШто я шчасце вялікае меў\nПа-над Шчараю нарадзіцца.\nБыў 1984 год. На філфаку сустрэў мяне Алег Антонавіч і кажа: “На наступным тыдні будзе пасяджанне “Узлёту” напішы аб’яўку і вывесі на другім паверсе (мы тады вучыліся на Чырвонаармейскай вуліцы, 6). І я “выканаў” просьбу прафесара. Напісаў: “У такі дзень і час адбудзецца пасяджэння літаратурнага аб’яднання ”Узлёт”. Запрашаюцца паэты і празаікі, якія пішуць і думаюць па-беларуску”.\nВечарам да мяне ў пакой прыбягае вахцёр і кажа, што прафесар Лойка тэлефануе і хоча тэрмінова са мной пагутарыць. Я бягу на першы паверх, падымаю трубку і чую голас Алега Антонавіча: “Сяргей, калі ты пісаў гэтую аб’яву, чым ты думаў — галавой ці іншым месцам?”. “Галавой!”, — адказваю. “Не думаю, што галавой, — сказаў прафесар і паклаў трубку. Нічога не зразумеўшы, я пайшоў у свой пакой. Толькі потым я даведаўся, што Алега Антонавіча па змесце аб’явы выклікалі ў дэканат ці ў рэктарат і зрабілі заўвагу. А ён папярэдзіў мяне. Бо ў тыя 1980-я гады радок “запрашаюцца паэты і празаікі, якія пішуць і думаюць па-беларуску” “пах” нацыяналізмам. У апошнія гады жыцця, калі Алег Лойка жыў у Слоніме, я яму прыгадаў гэты студэнцкі факт. Алег Антонавіч сказаў: “Ей Богу, Сяргей, не памятаю…”.\nСупраць выдання кнігі Алега Лойкі пра Янку Купалу ў Маскве была і пляменніца Янкі Купалы Ядзвіга Юліянаўна Раманоўская. Па словах Алега Лойкі, у 1981 годзе яна паехала ў Маскву, завітала ў выдавецтва “Молодая гвардия” і прасіла, каб не выдавалі кнігу Алега Лойкі пра Янку Купалу. “Лойка, — казала Раманоўская, — кулак, памешчык, у яго было шмат зямлі на Слонімшчыне. А цяпер ён з’яўляецца членам польскай “Салідарнасці”. Кнігу такога чалавека ў Маскве выдаваць нельга”. Але кніга выйшла. Наклад яе тады быў 150 тысяч экземпляраў. Тым не менш, купіць у Беларусі кнігу было немагчыма. Толькі праз 16 гадоў Алег Лойка мне яе падпісаў у Слоніме: “Майму земляку і філфакаўцу Сяргею Чыгрыну, што Купалаўскімі сцежкамі крочыць. Поспехаў і шчасця! Алег Лойка, 1998 г.”.\nКалі Алег Лойка жыў у Слоніме, я вельмі часта яго наведваў. З ім можна было гутарыць бясконца, гутарыць на ўсе тэмы. Мне здаецца, што побач з Алегам Антонавічам я скончыў два філалагічных факультэта. Неяк я спытаў у яго: а які ганарар вы атрымалі за маскоўскае выданне кнігі пра Янку Купалу? Алег Антонавіч сказаў: “Сорак тысяч савецкіх рублёў”. О, гэта былі вялікія грошы на той час! Калі груба іх перавясці ў даляры, то атрымаецца — больш за сорак тысяч амерыканскіх даляраў. “Я быў тады самым багатым беларускім пісьменнікам. Грошай нікому не шкадаваў: даваў ці пазычаў пісьменнікам, сябрам…”, — прызнаваўся Алег Антонавіч.\nУ Слоніме Алегу Лойку жылося цяжка, але пісалася лёгка. Хвароба яго даймала. Але, калі я да яго прызджаў, — ён радаваўся, ажываў, усміхаўся. Алег Антонавіч адказваў на ўсе мае пытанні. Найбольш я ў яго пытаўся пра Янку Купалу і Якуба Коласа. Гэта з яго вуснаў я даведаўся, што Янка Купала першы заўважыў і ацаніў талент Канстанцыі Буйло. Калі Купала быў рэдактарам “Нашай Нівы”, да яго ў кабінет часта заходзіла Канстанцыя. Дарэчы, яна была тры разы замужам, па пашпарту – значна маладзейшая, бо мяняла гады. Купала быў у яе закаханы і нават паэтку цалаваў. У 1914 годзе ў друкарні Марціна Кухты выйшаў яе першы паэтычны зборнік “Курганная кветка”, адрэдагаваны Янкам Купалам.\nАлег Антонавіч пра Купалу і Коласа мог распавядаць гадзінамі. Ён казаў, што Янка Купала і Якуб Колас былі добрымі сябрамі. Хаця паміж імі здаралася рознае. Жонка Якуба Коласа – Марыя Дзьмітрыеўна была даволі багатай жанчынай, ідэальнай, інтэлігентнай мяшчанкай, вельмі выхаванай, хатняй, адданай мужу. Яна кахала Якуба Коласа. І Якуб Колас яе кахаў. Але падчас вайны, калі песняр апынуўся ў Ташкенце, ён моцна закахаўся ў перакладчыцу Сомаву з Санкт-Пецярбурга. Колас прысвяціў ёй цэлы цыкл вершаў “Ташкенцкая торба”. Гэты цыкл не апублікаваны да сённяшніх дзён. Толькі пару вершаў з гэтага цыкла трапілі ў друк…\nРасказваў Алег Лойка і пра іншых беларускіх пісьменнікаў, прыгадваў вучоных, медыкаў, палітыкаў. І калі я сёння прыгадваю свайго Настаўніка, успамінаюцца яго радкі: “Думаў я — усё наперадзе, аказалася — ззаду”. На жаль.\nпаэт, краязнаўца, загадчык літаратурнай часткі\nУ медыцынскіх навучальных установах Казані Уладыслаў Чаржынскі выкладаў латынь, нямецкую і рускую мовы. Пра гэта гавораць розныя загады і выпіскі з загадаў кіраўнікоў навучальных устаноў Казані. А знойдзеная характарыстыка на выкладчыка кафедры замежных моваў Казанскага дзяржаўнага медыцынскага інстытута Чаржынскага Уладыслава Вікенцьевіча дае поўнае ўяўленне, што гэта быў за выкладчык і чалавек наогул: “Чаржынскі У.В., які працаваў выкладчыкам Казанскага дзяржаўнага медыцынскага інстытута з 1 верасня 1933 года і вызвалены з працы 1 снежня 1947 года, як сумяшчальнік, у сувязі з яго асноўнай працай у Казанскім дзяржаўным стаматалагічным інстытуце, 1 верасня 1950 года быў зноў залічаны выкладчыкам Казанскага дзяржаўнага медыцынскага інстытута, дзе і працуе па сённяшні час. Тав. Чаржынскі У.В., кваліфікаваны, вопытны і дысцыплінаваны педагог, адносіцца з любоўю і стараннасцю да сваёй работы. Прымае актыўны ўдзел у метадычнай рабоце кафедры, выступаў на пасяджэннях кафедры з дакладамі па пытаннях методыкі выкладання моў. Чаржынскі У.В. сістэматычна займаецца павышэннем свайго ідэйна-палітычнага ўзроўню, актыўна ўдзельнічае ў занятках, якія арганізавалі для выкладчыкаў кафедры, хто самастойна вывучае гісторыю СССР. Пастаянна працуе над удасканаленнем сваёй вытворчай кваліфікацыі, прымае ўдзел у рабоце кафедры над складаннем дапаможнікаў па нямецкай мове для медыкаў. Сярод таварышаў па працы і студэнтаў тав. Чаржынскі У.В. карыстаецца заслужаным аўтарытэтам”.\nСярод выяўленых дакументаў ёсць і цікавая выпіска з загада № 91 рэктара Казанскага дзяржаўнага медыцынскага інстытута ад 19 мая 1967 года. У ёй гаворыцца, што ў “сувязі з 70-годдзем і 45- годдзем педагагічнай дзейнасці, з якіх 35 гадоў аддадзена падрыхтоўцы медыцынскіх кадраў у Стаматалагічным і Медыцынскім інстытутах Казані, за бездакорную творчую працу, чулыя і прынцыповыя адносіны да студэнтаў старшаму выкладчыку У.В.Чаржынскаму аб’явіць падзяку з занясеннем у асабістую справу. Падстава: прапанова заг.кафедры К.Л.Раскіна. Рэктар інстытута — прафесар Х.Хамітаў”. Дарэчы, у той час у Казанскіх медыцынскіх навучальных установах працавала вельмі многа ураджэнцаў Беларусі, асабліва шмат было яўрэяў. Той самы Канэль Раскін быў родам з-пад Оршы.\nУ чэрвені 1971 года наш зямляк напісаў на імя рэктара заяву з просьбай “вызваліць ад займанай пасады ў сувязі з адыходам на пенсію”. Тым больш, што яму ўжо было 74 гады. Рэктар задаволіў просьбу Чаржынскага.\nУ Казані Уладыслаў Чаржынскі пражыў яшчэ тры гады. Яго не стала 2 красавіка 1974 года. Пахаваны ён на казаннскіх Арскіх могілках.\nУ лістападзе 1941 года Янка Купала прыехаў у Татарстан і пасяліўся разам з Уладыславай Францаўнай непадалёк ад Казані ў пасёлку Пячышчы ў дырэктара мельзавода І.Я.Наякшына. Тут ён жыў і час ад часу наведваў Казань, дзе спыняўся ў гасцініцы “Татарстан”. З Наякшынымі Купала шчыра сябраваў, яны разам нават сустракалі 1942 год на кватэры Юдзіных у г.Верхнім Услоне.\nЯнка Купала выступаў на мітынгах, па радыё, з дакладамі сярод беларускай і татарскай інтэлігенцыі, пісаў вершы і прадмовы. Заходзіў ён у госці і да сям’і Чаржынскіх. Дарэчы, жонкаю Уладыслава Чаржынскага была родная сястра Змітрака Бядулі — Рэня Плаўнік. У іх нарадзіліся дзеці — Вітаўт і Рагнеда. Нядаўна я адшукаў Рагнеду Чаржынскую-Маслоўскую, яна жыве ў Сочы.\nЗ Уладыславам Чаржынскім Янка Купала ў Казані шмат гутарыў, яны вялі размовы пра вайну, пра 20-30-я гады і рэпрэсіі, а таксама пра літаратуру.\n4 мая 1942 года Янка Купала зноў сустрэўся з сям’ёй Чаржынскіх, якая наведала яго ў Пячышчах. Песняр падараваў Чаржынскім сваю кнігу вершаў і паэм “От сердца”, што выйшла на рускай мове ў Маскве. На кнізе Купала напісаў “Дарагім Чаржынскім на памяць. Янка Купала. Пячышчы. 4.V.1942 г.”\n18 чэрвеня Янка Купала пакінуў Татарстан і прыехаў у Маскву, дзе праз 10 дзён трагічна загінуў у гасцініцы «Масква».\nАлег Лойка (Алег Антонавіч Лойка) 1931-2008\nБеларускі паэт, літаратуразнавец, крытык, перакладчык, член-карэспандэнт НАН Беларусі, доктар філалагічных навук, прафесар\nАлег Антонавіч Лойка нарадзіўся 1 мая 1931 года ў горадзе Слоніме ў сям’і фельчара. У дзяцінстве часта даводзілася жыць то ў вёсцы Загалічы, дзе бацька на загуменні пабудаваў дом і дзе сям’я Лойкаў праводзіла шмат часу, то ў вёсцы Крывічы, дзе жыў дзед Цімох. Час, які праводзіў будучы пісьменнік у вёсках свайго дзяцінства, быў самы шчаслівы. Любоў да гэтых мілых сэрцу мясцін ён пранёс праз усё сваё жыццё і творчасць:\nЛёс, як слёзы, горкі і салодкі.\nЦётак і дзядзькоў маіх сугрэвы –\nСям’я Лойкаў была музычная. Маці прыгожа спявала, іграла на балалайцы і гітары. Свой музычны талент яна перадала і сыну. Алег Антонавіч, як і маці, умеў іграць на балалайцы, гітары, акардэоне.\nВосенню 1937 года Алег Лойка пайшоў у першы клас польскай школы. Хлопчык зусім не ведаў польскай мовы і месяц сядзеў за апошняй партай, нічога не разумеючы, што гаварылі на ўроку. На дапамогу прыйшла першая настаўніца.\nВучыўся выдатна. У яго памяці надоўга засталіся тыя светлыя ўражанні, калі на кастрычніцкія святы ў 1940 годзе ён атрымаў прэмію за выдатную вучобу – туфлі, а вясною 1941-га г. – балалайку-шасціструнку, пасля – кнігі.\n22 чэрвеня 1941 года – пачатак Вялікай Айчыннай вайны – 0-гадовы хлопчык з малодшай сястрой сустрэлі ў вёсцы ў дзеда Цімоха. Вось і скончылася дзяцінства, безучасна абарванае вайной, трохгадовым акупацыйным рэжымам.\nТры няпоўныя зімы хадзіў у школу, што знаходзілася то на вуліцы Студэнцкай, то на іншых вуліцах, бо школы часта займалі пад шпіталі. Недасканаласць вучэбнага працэсу кампенсаваў чытаннем літаратуры з бацькавай бібліятэкі.\nУ школе, дзе вучыўся Алег Лойка, падтрымлівалася добрая польская традыцыя: да свят вучні пісалі вершы-віншаванкі. Пісаў іх і Алег. Так у падлетка з’явілася цікавасць да рыфмы.\nТворчыя здольнасці сына заўважыла маці Марыя Іванаўна. Летам 1943 года яна завяла хлопчыка ў музей да кіраўніка літаратурнага гуртка С.М.Новіка-Пеюна. Праз некаторы час упершыню ў “Баранавіцкай газеце” быў надрукаваны верш 12-гадовага Алега Лойкі “Верасень”:\nШэрыя хмаркі неба закрылі,\nДробненькі дожджык імжыць.\nПтушачкі ў вырай даўно адляцелі,\nСпеў іх цяпер не звініць. (1943 г.)\nПасля вызвалення Беларусі ад фашысцкіх захопнікаў Алег Антонавіч самастойна падрыхтаваўся за курс няпоўнай сярэдняй школы і, прапусціўшы 2 класы, паступіў у 7 клас.\nУ 1948 годзе скончыў сярэднюю школу №1 і паступіў на філалагічны факультэт БДУ. У студэнцкія гады таксама спрабаваў пісаць вершы. Сваім дэбютам Алег Антонавіч лічыў верш, які быў надрукаваны ў снежні 1953 года ў часопісе “Маладосць” (хоць гэта была не першая публікацыя).\nПасля заканчэння ўніверсітэта ў 1953 годзе Алег Лойка паступіў ў аспірантуру пры кафедры беларускай літаратуры БДУ, якую скончыў у 1956 годзе, абараніўшы кандыдацкую дысертацыю на тэму “Адам Міцкевіч і беларуская літаратура”. З гэтага ж года застаўся працаваць ва ўніверсітэце выкладчыкам беларускай літаратуры. Пасля – дацэнт, доктар філалагічных навук (1969 г. – абарона доктарскай дысертацыі), прафесар (1971г.), загадчык кафедры БДУ (1985 г.), член-карэспандэнт Акадэміі навук Беларусі (1989 г.), дэкан філалагічнага факультэта (1991 – 1996).\nАлег Лойка спалучаў у сабе ўласцівасці выдатнага даследчыка літаратуры з паэтам-лірыкам. Вялікі ўклад унёс у педагогіку, навуку, літаратуру Беларусі.\nУ мастацкай літаратуры выступаў у многіх яе відах і жанрах: эпасе, лірыцы, прозе, дзіцячай літаратуры, мастацкім перакладзе, літаратурнай крытыцы, эсэістыцы, паэме, баладзе. Каля 30 паэтычных зборнікаў выйшлі ў свет з-пад пяра нашага земляка: “На юначым шляху” (1951), “Дарогі і летуценні” (1963), “Блакітнае азерца” (1965), “Каб не плакалі кані” (1967), “Калі ў дарозе ты” (1971), “Шчырасць” (1973), “Лінія жыцця” (1978), “Скрыжалі” (1981), “Няроўныя даты” (1983), “Грайна” (1986), “Пералескі ў акопах” (1987), “Балада вайны і міру” (1988) “Талая вясна” (1990), “Трэці золак” (1993), “Неўміручасць” (2000) і іншыя.\nУ кожным з гэтых зборнікаў ёсць вершы пра родную Слонімшчыну, бацькоўскі кут, чароўныя краявіды роднай прыроды.\nАўтар раманаў-эсэ пра Янку Купалу “Як агонь, як вада” (1984) і “Францыск Скарына, або Сонца маладзіковае” (1990), аповесці “Скарына на Градчанах” (1990), лірычнага дэтэктыва “Кельты не ўміраюць” (2001), аўтабіяграфічнага выдання “Дрэва жыцця. Кніга аднаго лёсу” (2004).\nВыступаў як крытык, літаратуразнавец. З’яўляецца аўтарам манаграфій “Адам Міцкевіч і беларуская літаратура” (1959), “Максім Багдановіч” (1966), “Новая зямля Якуба Коласа. Вытокі, веліч, хараство” (1961), літаратурна-крытычных артыкулаў “Паэзія і час” (1981), “ Беларуская паэзія пачатку XX стагоддзя” (1972), літаратурнай крытыкі “Галгофа. Кніга лёсаў” (2001).\nШмат працаваў у галіне мастацкага перакладу, валодаў польскай, нямецкай, французскай мовамі. У яго перакладзе выйшлі зборнікі паэзіі Поля Верлена “У мясцовым ззянні” (1974), І.В. Гётэ “Спатканне i ростань” (1981), Фрыдрыка Шылера “Улада песняспеву” (1997). Алег Лойка – аўтар перакладу “Анталогіі польскай паэзіі 20 стагоддзя” (2003) у двух тамах, анталогія нямецкай класічнай рамантычнай паэзіі 19 ст. “Маланкай жагнаныя” і іншых выданняў.\nТворчыя здабыткі Алега Лойкі адзначаны шматлікімі ўзнагародамі: Дзяржаўнай прэміяй Беларусі імя Я. Коласа, прэміяй БДУ імя У.І. Пічэты, ордэнам дружбы народаў (1981) і іншымі.\nПамёр 19 лістапада 2008 года. Пахаваны ў Слоніме.\nЛойка Алег Антонавіч// Памяць. Слонімскі раён: гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі. – Мінск: БЕЛТА, 2004. – С. 647.\nАлег Лойка // Беларускія пісьменннікі (1917-1990) : даведнік / склад. А.К. Гардзіцкі ; нав. рэд. А. Л. Верабей. – Мінск.: Мастацкая літаратура, – С. 338 – 340.\nЛойка Алег Антонавіч // Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва. У 5 т. – Мінск, 1986. – Т. 3. – С. 293.\nСаламевіч, І. У. Лойка Алег / І. У. Саламевіч // Беларускія пісьменнікі: бібліяграфічны слоўнік. У 6 т. Т. 4: Лазарук – Перкін / Інстытут літаратуры імя Янкі Купалы Акадэміі навук Рэспублікі Беларусь; [пад рэд. А. В. Мальдзіса; рэдкал.: І. Э. Багдановіч і інш.]. – Мінск: Беларуская энцыклапедыя імя Петруся Броўкі, 1994. – 521,  с.: партр. – С. 61.\nАлег Лойка // Анталогія беларускай паэзіі У 3 т. Т. 3 / [Рэдкал. Р. Барадулін і інш.; уклад. А. Мальдзіс і інш.; рэд. і аўтар прадм. Н. Гілевіч]. – Мінск: Мастацкая літаратура, 1993. – 621,  c.: іл. – С. 58-59.\nЧыгрын, С. Слонімскія падмуркі : гісторыка-краязнаўчыя і літаратуразнаўчыя артыкулы/ Сяргей Чыгрын. – Мінск : Кнігазбор, 2012. – С. 217- 219.\nСаламевіч, І. У. Лойка Алег Антонавіч / І. У. Саламевіч // Беларуская энцыклапедыя: у 18 т. – Мінск, 1998. – Т. 6. – С. 339.\nАлейнік, Л. Ідэі і стыль Алега Лойкі / Л. Алейнік // Пясочны гадзіннік. – 2010. – Мінск: Літаратура і мастацтва. – С. 89 – 94.\nКаторы ўжо раз закаханы\nЎ цябе я — дзесяты, соты.\nЯк ты парушаеш самоту.\nПроменем сонца ласкавым,\nЦёплым, як ён, і няўлоўным\nПрыходзіш у сон светлай явай,\nЯву — сном робіш чароўным.\nЗ поля прыходзіш, сэрца\nПяе жаўруком нестрымана.\nЗ бору прыходзіш, рвецца\nДа сонца сасонкай з туману.\nЗ лугу прыходзіш, вочы,\nЯк подых атавы надрэчнай, —\nПазірні, паглядзі, дарагая:\nЦіха ў небе зара дагарае.\nХоць зязюля куе звонка ў гаі,\nДагарае зара, дагарае.\nЗоль, нягоды я перамагаю,\nБо на свеце ёсць ты, дарагая;\nМожа, дзе хто каго больш кахае,\nДы не гэтак, як ты, дарагая;\nМожа, дзе хто да зорак сягае,\nТы ярчэй, чым яны, дарагая;\nА ці ёсць дзе туга больш тутая,\nЧым мая па табе, дарагая?!\nКлён за туманамі ціха растане,\nЯсны твой воблік далеччу стане –\nШто гэта творыцца толькі са мною.\nБліжай становішся ты – у растанні.\nЯк неспазананай, нябачанай госці,\nНе пазнаю зноў, нібы ў маладосці,\nІ не ўяўляю бязмежнасці іншае\nЛаскі, і шчырасці, і прыгажосці.\nІмі да сэрца глыбінь прасвятлёны,\nЗмогла каўтаю скіпелую горыч,\nКаб не вяртацца ніколі пад клёны\nЗаўсёды трошкі таямніцай\nБыла ты для мяне і ёсць:\nЧагосьці светлага крыніцай,\nПерад якім я – толькі госць.\nПрывабнай зоркай з яркай высі\nСышла ў мае семнаццаць год.\nУзяць пад ручку баючыся,\nЦябе праводзіў да варот.\nТы мне і сёння – таямніца,\nІ, можа, шчасце ў тым і ёсць,\nКаб не напіцца з той крыніцы,\nПерад якой ты – вечны госць!\nСлонімшчына ў паэзіі Алега Лойкі\nБадай што ніхто з беларускіх паэтаў не прысвяціў столькі вершаў свайму роднаму гораду, бацькоўскаму кутку і землякам, як Алег Лойка. Нават Рыгор Барадулін разам з Еўдакіяй Лось і Пятрусём Броўкам не напісалі столькі паэтычных радкоў пра сваю Ушаччыну, сколькі Алег Лойка адзін пра слынны і старажытны Слонім і Слонімшчыну, з іх прыродай, працавітымі і мужнымі людзьмі, багатай гістарычнай спадчынай.\nУ 90-х гадах мінулага стагоддзя з-пад пяра паэта выйшлі тры паэмы і ўсе яны прысвечаныя Слонімшчыне. Драматызаваная паэма ў дзвюх дзеях “Развітанне з Радзімай” вяртае чытачоў у XVIII стагоддзе да польнага літоўскага пісара, а пасля гетмана Вялікага княства Літоўскага Міхала Казіміра Агінскага і яго пляменніка дыпламата і кампазітара Міхала Клеафаса Агінскага. У 1775 годзе Міхал Казімір Агінскі прыехаў у Слонім, дзе пабудаваў некалькі прадпрыемстваў, друкарню, заснаваў оперны тэатр і капэлу. Па яго ініцыятыве быў пабудаваны канал Агінскага. Гетман быў вельмі здольны музыкант і паэт. Выдаў “Гістарычныя і маральныя аповесці” (1782) і “Байкі і не-байкі”(1788). У Слоніме прайшло дзяцінства і яго пляменніка Міхала Клеафаса Агінскага:\n(Зборнік “Задуменныя пералескі”. Мн.,1961.С.24).\nНаогул, Алег Лойка да Агінскіх звяртаўся шмат разоў. Вязанку сваіх вершаў паэт прысвяціў чулліваму паланезу Агінскага “Развітанне з Радзімай”. Бо хто гэты музычны твор сёння не любіць?! Нават простыя гараджане і вяскоўцы:\n(Зборнік “Ушанаванне”. Слонім, 2001.С.181).\nУ драматызаванай паэме “Развітанне з Радзімай” падзеі адбываюцца ў канцы 1763 года (дзея першая), калі амаль год польны літоўскі пісар Міхал Казімір Агінскі знаходзіўся ў Пецярбурзе, дабіваючыся прыхільнасці маладой царыцы Расеі Кацярыны II. У палац ён прывёў і балетную трупу са Слоніма. Натхнёна і віртуозна іграе Агінскі на скрыпцы, але адчувае холад адчужэння царатворцаў, якія хутка пакідаюць залу.\nДругая дзея адбываецца ў 1794 годзе — пад Мацеявіцамі. На поле бітвы пасля паражэння паўстанцаў, што змагаліся пад кіраўніцтвам Тадэвуша Касцюшкі, сустракаюцца героі. Паэт цікава апісаў дыялог двух Агінскіх. У гэтым дыялозе гучыць горыч паражэння, але і надзея на будучае. Хор славіць здзейснянае князем Міхалам Казімірам Агінскім:\n(Зборнік “Ушанаванне”. С.303).\nДругую сваю паэму Алег Лойка напісаў пра Жыровічы, яна мае назву “Посах душы”. Вёска Жыровічы знаходзіцца кіламетраў дзесяць ад Слоніма. Цяпер тут дзейнічаюць праваслаўныя духоўныя акадэмія і семінарыя. Але Жыровічы вядомы яшчэ тым, што тут у XVI стагоддзі быў заснаваны манастыр базыліян з цэрквамі і семінарыяй. І сёння Жыровічы — гэта беларуская праваслаўная Мекка. Сюды з усіх куткоў свету спяшаюцца вернікі, спяшаюцца да жыровіцкай святыні з комплексам храмавых і манастырскіх пабудоў, што захаваліся да нашых дзён. Жыровіцкая святыня цікава не толькі як унікальны праваслаўны рэлігійны асяродак, але і як помнік архітэктуры і гісторыі, як сімвал складанага і нялёгкага лёсу беларусаў. А побач з Жыровічамі — струменіць святая крыніца. Кожны, хто бывае ў Жыровічах, абавязкова набірае з сабою вады з гэтай крыніцы. Алег Лойка з крыніцы і пачынае сваю Жыровіцкую паэму:\nКалі Алег Лойка жыў у Слоніме, я вельмі часта яго наведваў. З ім можна было гутарыць бясконца, гутарыць на ўсе тэмы. Мне здаецца, што побач з Алегам Антонавічам я скончыў два філалагічных факультэта. Неяк я спытаў у яго: а які ганарар вы атрымалі за маскоўскае выданне кнігі пра Янку Купалу? Алег Антонавіч сказаў: “Сорак тысяч савецкіх рублёў”. О, гэта былі вялікія грошы на той час! Калі груба іх перавясці ў даляры, то атрымаецца — больш за сорак тысяч амерыканскіх даляраў. “Я быў тады самым багатым беларускім пісьменнікам. Грошай нікому не шкадаваў: даваў ці пазычаў


Канвертаваць Армянскі драм (AMD) і Лівійскіх дынараў (LYD) : Калькулятар абменнага курсу\nАрмянскі драм (AMD) і Лівійскі дынар (LYD) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Армянскі драм і Лівійскі дынар пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 1 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Армянскі драм. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Лівійскі дынар валюты па змаўчанні. Націсніце на Лівійскіх дынараў або Армянскі драм канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nАрмянскі драм гэта валюта, у Арменія (М., ARM). Лівійскі дынар гэта валюта, у Лівія (Лівійскай Арабскай Джамахірыі, LY, LBY). Сімвал LYD можа быць запісаная LD. Армянскі драм дзеліцца на 100 luma. Лівійскі дынар дзеліцца на 1000 dirhams. Абменнага курсу Армянскі драм Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу лівійскі дынар Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад MSN. AMD каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. LYD каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


DIW Graduate Center, Berlin, Германія\nНямецкі інстытут эканамічных даследаванняў (DIW Берлін) з'яўляецца адным з вядучых эканамічных навукова-даследчых інстытутаў у Германіі. Мы з'яўляемся незалежным, некамерцыйным інстытутам ўдзел у эканамічных даследаваннях, абслугоўванне і кансультацыі па пытаннях палітыкі. Мы цесна супрацоўнічаем з універсітэтамі ў Берліне і Брандэнбургу, і мы актыўна ў міжнародных акадэмічных сетак.\nВыпускнік цэнтр DIW (ГК) прапануе вам топ аспірантуру ў галіне эканомікі ў Берліне, цікавы горад для дактарантуры. Кожны год шматлікія маладыя і перспектыўныя эканамічныя даследчыкі з розных краін свету прыцягваюць нашага добра распрацаванай праграме, сусветна вядомых выкладчыкаў і нашых партнёрскіх адносін з некаторымі з лепшых навукова-даследчых інстытутаў і універсітэтаў Германіі.\nНаша праграма кіруецца дасканаласці і актуальнасці. Мы імкнемся прадаставіць нашым студэнтам найлепшым доктарскай падрыхтоўкі, пракладваючы шлях для іх кар'еры ў акадэмічных даследаванняў і палітычных кансультацый. Мы ганарымся тым, што нашы выпускнікі працуюць ва ўніверсітэты сусветнага класа, такіх як Корнельского універсітэта, Лонданскай школы эканомікі і універсітэцкага каледжа ў Лондане, а таксама ў палітычных інстытутаў, такіх, як Еўрапейская камісія, нямецкага Федэральнага міністэрства і Нямецкага федэральнага банка. Дасьледуйце наш сайт, каб даведацца больш аб нашай праграме. Па любых пытаннях, мы рады вам дапамагчы.\nВа ўніверсітэце Дзённае навучанне 4 гадоў October 2019 Германія Berlin\nLink to and share "DIW Graduate Center, Berlin, Германія"


Лукашэнка адкрыта выказаўся аб сітуацыі ў арміі і фактах дзедаўшчыны | Падзеі, Беларусь | Belarus.by\n5 кастрычніка, Івацэвіцкі раён /Уладзімір Мацвееў - БЕЛТА/. Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка сёння, адказваючы на пытанні журналістаў, выказаў максімальна адкрытыя меркаванні аб сітуацыі ў беларускай арміі, фактах дзедаўшчыны, а таксама адзінкавых выпадках гібелі ваеннаслужачых, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nКіраўнік дзяржавы падкрэсліў, што іншым разам прэстыж арміі, воінскай службы з-за тых ці іншых адзінкавых негатыўных фактаў апускаюць настолькі, што людзі пачынаюць баяцца арміі. "Добрая ў нас армія, не без гэтых розных праблем, як у Пячах былі падзеі. Гэта армія, гэта было заўсёды", - сказаў беларускі лідар.\nАляксандр Лукашэнка наконт гэтага выказаў меркаванне аб тым, што армія створана першапачаткова для вайны і правядзення вучэнняў. "А што было б у Беларусі, калі б недзе загінулі 25 беларускіх грамадзян. Мы б, напэўна, на вушы сталі і гвалтам крычалі. Але ж не бывае так, каб у ваюючай арміі не гінулі людзі", - правёў паралелі кіраўнік дзяржавы.\nПрэзідэнт звярнуў увагу, што факты гібелі ваеннаслужачых, на жаль, здараюцца нават у час вучэнняў. Ён прывёў у якасці прыкладу адзін факт часоў Савецкага Саюза з уласнага вопыту. Адзін з этапаў таго вучэння праводзіўся ў Віцебскай вобласці. "На маіх вачах. Ішла страляніна. Як яны гаварылі, снарад надламаўся - не пайшоў па траекторыі - і трапіў у БТР. Восем чалавек у ім было. Усе загінулі", - расказаў Аляксандр Лукашэнка. "Катастрофа. Не дай бог", - дадаў ён.\n"Нам яшчэ маліцца трэба за тое, што Бог нас убярог і што мы ў арміі не нясём такіх страт. Але гэта не апраўданне падзеям у Пячах, - падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка. - Прыкра тое, што ў нас ёсць, няхай і адзінкавыя, факты дзедаўшчыны. У мяне ўнутры ўсё пераварочваецца. Таму што, калі я служыў у пагранвойсках, мы наогул не ведалі, што такое дзедаўшчына".\n"Для мяне гэта (дзедаўшчына. - Заўвага БЕЛТА) наогул непрымальна, як для чалавека, які служыў. І нават потым, будучы афіцэрам Савецкай арміі, для мяне гэта наогул было недапушчальна. Таму я як Прэзідэнт успрымаю гэта з вялікім хваляваннем. Дзедаўшчына, калі здзекуюцца з чалавека, - гэта ганьба для арміі. Гэта мы будзем выпальваць гарачым жалезам. Міністру абароны і ўсім ім я сказаў аб гэтым", - заявіў кіраўнік дзяржавы.\nШто датычыцца фактаў гібелі ваеннаслужачых, Прэзідэнт са шкадаваннем канстатаваў, што такое здараецца нават з вопытнымі людзьмі. Недзе можа падвесці тэхніка або парашут, як у адным з нядаўніх выпадкаў. "Тое, што мы страчваем часам людзей... Мы вучымся, ваюем, рыхтуемся абараняць Радзіму. Гэта недапушчальна (гібель людзей. - Заўвага БЕЛТА), але, паверце, гэта непазбежна ў любой арміі, - адзначыў беларускі лідар. - Армія ёсць армія. Гэта справа сур'ёзная, справа нежартоўная. Таму ўсе павінны разумець, што Радзіму павінны абараняць ад малога да вялікага, і не толькі ў арміі. Але армія - справа сур'ёзная, і там усё можа быць".\nАляксандр Лукашэнка пры гэтым прызнаў, што, магчыма, яго разважанні наконт гэтага не вельмі папулярныя. "Ведаю, колькі гэта выкліча цяпер шуму, што я ледзь ці не адабраю гібель. Я выказаўся дакладна: не дай бог, калі гіне чалавек, але, на жаль, бывае ўсякае. І тое, што нам удалося ўберагчы сваіх хлопцаў, ваеннаслужачых, сваю краіну ад гэтых войнаў, на мінімуме трымаць негатыўныя праблемы ў арміі, - гэта вялікае наша дасягненне", - падкрэсліў кіраўнік дзяржавы.


Цана перарэгістрацыі — страта брэнду\n05 верасень 2005, 16:14\nВалер Каліноўскі, Менск Перарэгістрацыя СМІ са словамі “беларускі” і “нацыянальны” ў назвах прайшла бяз стратаў. Калі не лічыць, што незалежныя выданьні страцілі вядомыя ў грамадзтве брэнды, а таксама выдаткавалі немалыя сродкі на афармленьне новых назваў. Да апошняга моманту не была яснай сытуацыя з "БДГ". Пятнічны нумар газэты ня выйшаў з гэтай жа прычыны.\nУ Міністэрстве інфармацыі паведамілі, што ўсе незалежныя грамадзка-палітычныя выданьні, якія падавалі заявы на перарэгістрацыю ў сувязі з забаронай на выкарыстаньне словаў “нацыянальны” і “беларускі” ў назвах, прайшлі гэтую працэдуру да канца адведзенага А.Лукашэнкам трохмесячнага тэрміну.\nШэраг выданьняў такіх заяваў не падавалі: па-першае, дзяржаўныя СМІ, напрыклад, “Беларуская думка”, “Белорусская нива”; па-другое, выданьні, які ўжо доўгі час не выдаваліся; і па-трэцяе, СМІ, якія чакаюць зьменаў ва ўказе А.Лукашэнкі ад 31 траўня, якія б дазволілі ім выходзіць пад ранейшай назвай. Да апошніх можна аднесьці прафсаюзны тыднёвік “Беларускі час”, апошні нумар якога выйшаў са старой назвай, фактычна з парушэньнем указу.\nТакім чынам усе незалежныя выданьні прайшлі перарэгістрацыю, у выніку якой “Белорусский рынок” стаў тыднёвікам “Белорусы и рынок”, “Нацыянальная эканамічная газета” — “Эканамічнай газетай”, “Белорусская деловая газета” перарэгістравалася пад назвай “БДГ. Деловая газета”.\n“БДГ” перарэгістравалі апошняй і ў апошнія гадзіны адведзенага А.Лукашэнкам трохмесячнага тэрміну. У выніку газэта не змагла выпусьціць нумару за пятніцу, што прынесла ёй істотныя страты, якія галоўны рэдактар выданьня Пётар Марцаў ацаніў прыблізна на 5 тысяч даляраў. Яшчэ 500—700 даляраў каштавалі паслугі натарыюсаў пры падрыхтоўцы дакумэнтаў да перарэгістрацыі. Гэтых грошай, зразумела, ніхто ня верне. Спадар Марцаў спадзяецца, што аўторкавы нумар “БДГ” удасца выпусьціць, калі смаленская друкарня апэратыўна аформіць патрэбныя для гэтага дакумэнты.\nВіцэ-старшыня Беларускай асацыяцыі журналістаў Андрэй Бастунец вітаў перарэгістрацыю недзяржаўных СМІ, але зазначыў, што страты гэтых выданьняў у выніку працэдуры перарэгістрацыі даволі істотныя:\n(Бастунец: ) “Па-першае, у любым выпадку, калі выданьні страчваюць брэнд, гэта ня так проста для іх. Па-другое, шмат часу і грашовых сродкаў давялося патраціць на перарэгістрацыю, хаця і казалі, што яна будзе праводзіцца без аплаты, але на самай справе, за падрыхтоўку дакумэнтаў, за іх натарыяльнае засьведчаньне трэба было плаціць, і гэта дастаткова сур’ёзныя грошы. Але самыя вялікія страты — гэта час, гэта нэрвы, гэта брэнд”.\nСпадар Бастунец перакананы: верагоднасьць таго, што некаторыя з незалежных СМІ маглі страціць права на выхад, была даволі вялікая. Асабліва складана працэс ішоў зь перарэгістрацыяй “БДГ”.\n(Бастунец: ) “Верагоднасьць таго, што выданьні будуць закрытыя, існавала. І, магчыма, тая ўвага, якую грамадзянская супольнасьць зьвярнула на гэтыя падзеі, якраз і ня дала зрабіць гэтага”.\nБеларуская асацыяцыя журналістаў, міжнародныя журналісцкія арганізацыі зьвярталіся да міністра інфармацыі Беларусі і Менскага гарвыканкаму з тым, каб яны не стваралі перашкодаў у перарэгістрацыі незалежных СМІ.


Купить FUCK EM ALL 60 капс. WTF Labz производства WTF Labz\nГлавная>КАТАЛОГ ТОВАРОВ>FUCK EM ALL 60 капс. WTF Labz


Сустрэчы мараў 90-х супраць матчаў 2000-х?адкрыццё - прэм'ераproforma рахунак-фактура vs3600 супраць 8700kтарнада супраць урагану хуткасць ветруцёмныя душы 3 супраць 2nas vs jay z хто выйграўЯкі ваш любімы чэмпіён у кожным тытуле і ўпадабаным. матч за тытул?\nКалі дзіця памірае ... тое, што адбываецца далей, мае значэнне.Капірайтэр супраць аўтара кантэнту - у чым розніца?Якая розніца робіць годШто вам трэба перастаць рабіць, каб зрабіць вялікую розніцу і быць больш ультра прадуктыўным?Дызайнерскае мысленне, Lean Startup і Agile: У чым розніца?Крытычныя адрозненні паміж навыкамі чытання і стратэгіямі: што трэба ведацьHeadhunter vs. Recruiter: у чым розніца?Індэксныя фонды супраць узаемных фондаў, у чым розніца?


трава | grodno.greenbelarus.info\nЭкалогія горада 12.06.2017 Аўтар: Елена Майсюк\nЭкалогія горада 09.06.2016 Аўтар: Вадзім Наркевіч 2\nФотофакт о нелюбви Зеленстроя к диким цветам\nЕще вчера, гуляя по Советской площади, прохожие радовались рассыпавшимся по "лысому" газону мелким белым цветочкам. Увы, они не были предусмотрены в дизайне центра города, поэтому сегодня утром были скошены работниками Зеленстроя.\nЖывая прырода 27.07.2015\nВ Ленинском районе траву будут косить новыми косилками\nТри самоходные косилки с повышенной производительностью могут постричь траву на 10 тысячах квадратных метров территории.\nЭкалогія горада 21.05.2015 Аўтар: Зялёны Партал Гродзеншчыны


НА ГОМЕЛЬШЧЫНЕ ЗЬБІРАЛЬНІКІ ПОДПІСАЎ ЗАЗНАЮЦЬ МОЦНЫ ЦІСК УЛАДАЎ\nДэпутат Вярхоўнага Савету 13-га склікання Віктар Хоміч, які зьбірае подпісы за вылучэньне кандыдатам у прэзыдэнты лідэра ПКБ Сяргея Калякіна, так і ня змог трапіць у шматпавярховы інтэрнат унівэрсытэту імя Францішка Скарыны ў мікрараёне Валатава. Камэндант і вахцёры спасылаліся на адмысловае распараджэньне рэктарату, які забараніў уваходзіць у інтэрнат. Калі адменяць такі парадак, невядома. У інтэрнат не пусьцілі нават студэнтку, якая зьбірае подпісы за спадара Калякіна.\nМазырскі сябар ініцыятыўнай групы Сямёна Домаша Юрась Чаранкоў паведаміў нашаму радыё пра дэзінфармацыю выбарцаў — людзі адмаўляюцца падпісвацца за іншых прэтэндэнтаў, апроч Лукашэнкі.\n(Чаранкоў: ) "Адмаўляюцца падпісвацца, таму што іх на працы прымусілі падпісацца за Лукашэнку і папярэдзілі, што яны маюць права падпісацца толькі за аднаго чалавека", — распавёў Юрась Чаранкоў.\nПрынамсі, на такой падставе адмаўлялі зьбіральнікам подпісаў за іншых прэтэндэнтаў рабочыя цеплавых сетак, абслуга гатэлю "Прыпяць".\nАпроч таго, у Мазырскім гарвыканкаме ўвялі досыць нязручны час для зацьвярджэньня лістоў з подпісамі выбарцаў — дзьве гадзіны зранку, калі большасьць зьбіральнікаў павінна быць на працы.\nУ адміністрацыі Савецкага раёну Гомеля зьбіральнікам подпісаў наогул даводзіцца траціць па 3 гадзіны, каб чыноўнікі паставілі на лістах пячатку. Акурат гэтулькі часу згубілі ўчора ў адміністрацыі зьбіральнікі подпісаў Андрэй Толчын, Кацярына Гаравая і Надзея Шуміліна.\nУ пасялковым савеце мястэчка Церахоўка Добрускага раёну зьбіральніку подпісаў Мікалаю Лапшыну сакратарка наогул адмовілася зацьвердзіць падпісныя лісты.\nСа скаргай у Цэнтарвыбаркам зьвярнуўся член ініцыятыўнай групы спадара Домаша Мікалай Анісавец з Лоеву. Падставай стала цяганіна й сапраўдны допыт зьбіральнікаў подпісаў з боку старшыні Лоеўскага райвыканкаму спадара Мятліцкага.


блэкджек два доктара цемры\nблэкджек гісторыя Джэкі Райана вікіпедыя\nказіно паспрабуйце паккет бруна\ncasino try out pakket waar te koop\nказіно паспрабуйце паккет копен\nV.to уявіце новую Лігу легенд (LoL), пацвердзілі кампаніі.Кіберспартыўныя актывы будуць перададзеныя новаму сумеснаму прадпрыемству пад назвай PENTA 1860, а каманда ўзначаліць ESL Meisterschaft блэкджек два доктара цемры. TSV München von 1860 наўрад ці з'яўляецца першым спартовым клубам у Германіі, які займаецца киберспортом.\nГэта першы выпадак, калі TSV München von 1860 e блэкджек гісторыя Джэкі Райана вікіпедыя. V.Саша Кенігсберг падзяліла энтузіязм г-на Шетцке, падзяліўшыся сваім уласным меркаваннем аб нядаўна падпісаным партнёрстве: Электронны спорт хутка развіваецца, і як арганізацыя мы не можам выпусціць гэты шматспадзеўны сегмент.Нашы партнёры з PENTA Sports надзейныя, што дазваляе нам будаваць будучыню для гэтай перспектыўнай галіны з TSV München von 1860 e казіно паспрабуйце паккет бруна. Haven Gaming LLC смела прасоўваецца наперад з новым элітным курортам казіно ў Дэнвилле.Кампанія спадзяецца стварыць у гэтым раёне новы элітны курорт-казіно casino try out pakket waar te koop.\nMGM згаджаецца выплаціць кампенсацыю ахвярам масавай стральбы ў Лас-Вегасе ў 2017 годзе.Ад 735 мільёнаў даляраў да 800 мільёнаў даляраў, якія будуць выплачаныя ў 2020 годзе казіно паспрабуйце паккет копен.\nKleine straat grote straat poker\nкурорт казіно gold strike Робинсонвилл\nAtlantic city resorts casino spa\nрэстараны курорта казіно gold strike\n30-хвілінны часовай інтэрвал\nгульнявой аўтамат для ўцёкаў з турмы cs 1.6 yetkileri\nKleine kast die op. slot kan\nгульнявыя аўтаматы спампаваць бясплатна\nгалоўка шрубы з трыма пазамі\nказіно паспрабуйце pakket geldigheid\nрэальныя грошы ў казіно high 5\nгалоўка шрубы з двума пазамі\nхто з'яўляецца уладальнікам parx казіно


Будча — Вікіпедыя\nБу́дча (трансліт.: Budča, руск.: Будча) — вёска ў Ганцавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Чудзінскага сельсавета. Знаходзіцца за 30 км на ўсход ад Ганцавіч, на правым беразе ракі Лань ніжэй вадасховішча Лактышы, на мяжы з Клецкім раёнам Мінскай вобласці. У вёсцы ёсць сярэдняя школа, амбулаторыя, праўленне СВК «Будча», 3 магазіны.\n52°45′32″ пн. ш. 26°50′36″ у. д.HGЯO\n767 чалавек (2009)\nБудча на карце Беларусі ±\nБудча на Вікісховішчы\n3 Характэрныя мясцовыя прозвішчы\nПершае ўпамінанне пра Будчу (Бучу) датуецца 1515, калі вёску купіў князь Фёдар Іванавіч, апошні прадстаўнік роду Яраславічаў. У 1623 грэка-каталіцкі мітрапаліт Іосіф Руцкі асвяціў царкву. Не пазней 1643 Будча пераходзіць да Радзівілаў, якія звычайна аддавалі яе ў арэнду (заставу).\nЗ 1793 — у складзе Расійскай імперыі (Слуцкі павет Мінскай губерні). Паводле рэвізскіх сказак у 1816 г. у сяле было 50 двароў, 346 чалавек, у тым ліку 184 мужчыны, у 1834 — 55 двароў, 319 чалавек, 164 мужчын. У 1836 па ініцыятыве ўладаў жыхары Будчы перайшлі ў праваслаўе. У другой пал. XIX ст. царква была зачынена. У 1870 аформлены выкупны акт у адпаведнасці з палажэннем аб сялянскай рэформе 1861. У канцы XIX ст. у Будчы адкрываецца школа, а затым Спаса-Прэабражэнская царква, у якой у пач. XX ст. служыў Фёдар Навіцкі, бацька акадэміка Яўхіма Карскага. У гэты час колькасць насельніцтва хутка расце і ў 1912 складае 887 жыхароў, у тым ліку 475 муж.\nПасля Рыжскага мірнага дагавора Будча ў складзе Польшчы (Лунінецкі павет Палескага ваяводства). За 5 км на ўсход ад Будчы каля хутара Людзвікоў размяшчаўся польскі кадрыраваны батальён аховы граніцы.\nЗ 1939 г. пад уладай Савецкага Саюза. Да 1954 — у Пінскай, пазней — у Брэсцкай вобласці; у 1940 — 62 і з 1966 у складзе Ганцавіцкага раёна, у 1962 — 66 — Ляхавіцкага. З чэрвеня 1941 па 5 ліпеня 1944 акупавана немцамі. У 1949 у вёсцы праведзена калектывізацыя. 22 снежня 1959 года перададзена са складу Дзяніскавіцкага сельсавета ў Чудзінскі сельсавет. У 1966 на базе існуючай васьмігадовай утворана сярэдняя школа. Паводле перапісу 1970—1479 жыхароў. У 1977 каля Будчы створана вадасховішча і рыбгас Лактышы.\nСпаса-Праабражэнская царква (1896) —\nГісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 113Г000162шыфр 113Г000162\nАбразы «Уваход Гасподні ў Іерусалім», «Дабравесце», «Успенне Найсвяцейшай Багародзіцы», «Святая Тройца», «Еўфрасіння Полацкая», «Перамяненне Гасподняе» (XIX стагоддзе) —\nГісторыка-культурная каштоўнасць Беларусі, шыфр 123Ж000005шыфр 123Ж000005\nХарактэрныя мясцовыя прозвішчыПравіць\nАдам Іванавіч Гіль (1881—1970) — заслужаны настаўнік СССР, дырэктар мясцовай школы, у гонар якога названа адна з вуліц вёскі, сябар Якуба Коласа\nСцяпан Георгіевіч Кандраценя (1937—1995) — доктар матэматычных навук, прарэктар Брэсцкага педінстытута\nКанстанцін Фёдаравіч Дайлід (н. 1956) — вядомы футбольны суддзя\nВіктар Іванавіч Герасіменя (н. 1960) — майстар спорту міжнароднага класа па трайным скачку, бацька плыўчыхі Аляксандры Герасімені\nГаліна Мікалаеўна Ішчанка (Савеня) (н. 1963) — літаратуразнаўца\nДзмітрый Аляксандравіч Кандраценя (н. 1983) — валейбаліст\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Будча\nБудча на сайце Глобус Беларусі (руск.)\nБудча на Ганцавіцкім краязнаўчага-інфарматыўным партале\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Будча&oldid=3250249"\nАпошнія змены 25 лістапада 2018 а 13:33


27-гадовая мінчанка выкрала грошы ў свайго знаёмага з яго машыны\nУ Ленінскі РУУС сталіцы звярнуўся 28-гадовы жыхар мікрараёна «Серабранка», які патлумачыў, што ў яго з аўтамабіля выкралі грошы, піша Звязда.\nПадчас разбору было ўстаноўлена, што напярэдадні крадзяжу мужчына знаходзіўся ў гасцях у сваёй знаёмай, дзе яны распівалі спіртныя напоі. Прычынай «застолля» стаў абмен старога аўтамабіля на новы з даплатай. У ходзе распівання мужчына заснуў, а гаспадыня кватэры, скарыстаўшыся сітуацыяй, узяла ключы ад аўтамабіля і скрала грошы, якія ляжалі ў «бардачку» (200 долараў і 150 рублёў).\nПасля гэтага яны з сяброўкай паехалі ў рэстаран і патрацілі скрадзеную суму, паведамілі Ленінскага РУУС г. Мінска. Калі мужчына сабраўся ехаць дадому, ён выявіў прапажу грошай. Пацярпелы папрасіў вярнуць сродкі, аднак гаспадыня кватэры патлумачыла, што не брала іх. Пасля гэтага мужчына і звярнуўся з заявай у міліцыю.\nЗа крадзеж жанчына можа атрымаць максімальнае пакаранне ў выглядзе пазбаўлення волі тэрмінам да трох гадоў.


Леванова (возера) — Вікіпедыя\n54°47′38,40″ пн. ш. 29°54′42,10″ у. д.HGЯO\n(Пасля перасылкі з Возера Леванова)\nКаардынаты: 54°47′38,40″ пн. ш. 29°54′42,10″ у. д.HGЯO\n0,16 (0,2) км²\nЛеванова — возера ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Абалянка, за 13 км на ўсход ад горада Сянно, за 1 км на паўночны захад ад вёскі Адамава.\nПлошча паверхні возера 0,16 (0,2) км². Даўжыня 0,65 км, найбольшая шырыня 0,32 км, даўжыня берагавой лініі 1,8 км.\nКатлавіна возера выцягнутая ў напрамку з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны спадзістыя. Вышыня схілаў дасягае 3—4 м. На поўначы і паўночным захадзе забалочаная пойма. Берагі возера пераважна нізкія, пясчаныя. Паўночныя і паўднёвыя берагі зліваюцца са схіламі катлавіны. Возера зарастае ўмерана. У паўночнай частцы ўпадае ручай.\nДа 8.10.2012 г. возера ўваходзіла ў склад ландшафтна-гідралагічнага заказніка «Леванова».\n↑ 1,0 1,1 1,2 Постановление Совета Министров Республики Беларусь 1 февраля 2010 г. № 136 «О внесении изменений и дополнений в постановление Совета Министров Республики Беларусь от 20 февраля 2007 г. № 220»(руск.)\n↑ Изменения и дополнения в проект организации и ведения лесного хозяйства ГЛХУ «Богушевский лесхоз» Витебского государственного производственного лесохозяйственного объединения на 2013—2016 годы(руск.)\nЭнцыклапедыя прыроды Беларусі. У 5-і т. Т. 3. / Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш.. — Мн.: БелСЭ, 1985. — Т. 3. — С. 145. — 599 с. — 10 000 экз.\nПрирода Белоруссии: Популярная энциклопедия / Редкол.: И. П. Шамякин (гл. ред.) и др. — 2-е изд. — Мн.: БелСЭ, 1989. — С. 177. — 599 с. — 40 000 экз. — ISBN 5-85700-001-7.(руск.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Леванова_(возера)&oldid=3493919"\nАзёры Сенненскага раёна


БАТЭ: страйк спрацаваў!\nПрацаўнікі ААТ БАТЭ дамагліся павышэння заработнай платы на 20 %. Павысіць лютаўскі заробак ім абяцалі прадстаўнікі адміністрацыі прадпрыемства.\n3 лютага на Барысаўскім заводзе аўтатрактарнага электраабсталявання прайшла стыхійная акцыя пратэсту. Атрымаўшы разліковыя аркушы за студзень, рабочыя цэхаў № 17 і 18 пачалі выказваць сваю незадаволенасць нізкім памерам заробку – каля 1,5 млн руб. Людзі часова спынілі працу, патрабуючы павышэння заробку. Да іх прыбылі прадстаўнікі завадской адміністрацыі, якія запісалі ўсе патрабаванні незадаволеных і паабяцалі да 15 лютага даць на іх адказ.\nЯк паведаміў лідар Беларускага незалежнага прафсаюзу радыёэлектроннай прамысловасці (РЭП) Генадзь Фядыніч, такая сустрэча ўчора адбылася: «Рабочым абяцана, што з лютага заработная плата будзе павышаная на 20 %. Акрамя таго, прэміяльныя выплаты па выніках папярэдняга месяца будуць выплачвацца ўжо ў наступным за ім месяцы. Раней, як сцвярджаюць працаўнікі БАТЭ, прэмія па выніках снежня выплачвалася толькі ў лютым».\nАднак, паводле яго, не ўсе працаўнікі заводу задаволены з гэтых абяцанняў. «Напрыклад, адна з працаўніц патрабавала большага павышэння зарплаты. Ёй прапанавалі напісаць заяву на звальненне па ўласным жаданні. Пісаць такую паперу яна адмовілася», – распавёў лідар прафсаюзу РЭП.\nУ бліжэйшыя дні ён і іншыя кіраўнікі прафсаюзу наведаюць барысаўскае прадпрыемства, каб больш падрабязна даведацца пра сітуацыю на месцы.\nАдметна, што 14 лютага выканальнік абавязкаў намесніка генеральнага дырэктара ў пытаннях ідэалагічнай працы і кіравання персаналам БАТЭ Ігар Мароз на просьбу пракаментаваць сітуацыю заявіў: ніякіх хваляванняў на заводзе не было, інфармацыя пра іх у медыях не адпавядае рэчаіснасці. «Становішча на прадпрыемстве стабільнае, людзі працуюць. Учора таксама ніхто не абураўся – вырашаліся бягучыя пытанні жыццядзейнасці прадпрыемства, яго падраздзяленняў і абмяркоўваўся план працы прадпрыемства. Страйку, пра які напісалі некаторыя медыі, на БАТЭ не было», – сцвярджаў Мароз. Разам з тым, на пытанне, ці сапраўды працоўныя атрымалі заробак памерам 1,5 млн руб., прадстаўнік адміністрацыі адказваць адмовіўся.


Цёплыя адносіны - Сусветная Царква Божая, Швейцарыя\nсродкі масавай інфармацыі > Часопіс Фокус Ісус > Часопіс Фокус Ісус 2019-03 > Цёплыя адносіны\nПрыемна атрымліваць асалоду ад шчаслівага і бесклапотнага часу ў сардэчных адносінах. Сядзьце разам, атрымлівайце асалоду ад смачнай ежай і адначасова падтрымлівайце сяброўскія сувязі падчас размоў. Славуты гурт на малюнку спераду мяне вельмі натхняе. Дзеці і ўнукі са смехам паднімаюць настрой пажылых людзей і разам праводзяць утульныя і захапляльныя гадзіны.\nВы ўжо хацелі выпрабаваць такую натхняльную падзею? Можа, вы хацелі ведаць што-небудзь больш пра мінулыя часы альбо пра наведвальніка, які блізка вам да сэрца і хацеў паглыбіць свае адносіны з ім ці ёй.\nЯ дзялюся з вамі добра вядомай гісторыяй Закхея. Ён быў заможным чалавекам, галоўным зборшчыкам падаткаў у Ерыхоне і крыху дарослым. Таму ён падняўся на тутовае дрэва, каб убачыць Ісуса, які праходзіць міма. Ён не хацеў, каб людзі перакрывалі яго погляд на Ісуса.\nКалі Ісус праходзіў міма дрэва, ён падняў галаву і ўскрыкнуў: "Захай, спускайся хутка! Я павінен быць у вашым доме сёння. "Як мага хутчэй, Закхей спусціўся з дрэва і радасна ўзяў Ісуса з сабой. Многія былі абураныя, убачыўшы гэта. "Як ён можа быць запрошаны такім грэшнікам!"\nАле Закхей прыйшоў да Госпада і сказаў: «Госпадзе, я аддам палову маёмасьці ўбогім, а калі вымагаў у кагосьці нешта, то аддам яму ў чатыры разы больш». Тады Езус сказаў: «Гэты дзень прынёс выратаванне гэтаму дому, бо і гэты чалавек — сын Абрагама» (з Лк 19, 1-9).\nАд нас залежыць, як раскрыць свае сэрцы, каб стаць цёплымі адносінамі, няхай гэта будзе з Езусам, з суседам ці з самімі сабою. У любым выпадку, мне трэба падтрымліваць цёплыя адносіны. І маё стаўленне дакладна паказвае, ці дазваляю я каханню. Каханне - гэта не проста мімалётнае пачуццё, але вызначальная характарыстыка Бога і яго дзяцей. Таму ў вашай натуры, як брат ці сястра Ісуса Хрыста, калі вашы адносіны зноў пойдуць не так, сысці з дрэва і ачысціць вашыя напружаныя адносіны. Гэта адрознівае вас як унікальнага госця, які прымае каханне, гэтак жа, як і гаспадара, каб даць госцю яго любоў і ўвагу.\nДля наступнай сустрэчы з сябрамі ці сваякамі жадаю вам шмат задавальнення і ўтульных захапляльных гадзін!


Рабочы і крэслы - Кітай Gormeet пластыкавыя\nISO 9000 выпуску: 2008 Сертыфікаваны завод\nСувязь з намі:\nDutou прамысловая зона, Паўднёвы акруга, горад Чжуншань, Guangdon\nПатэлефануйце нам па тэлефоне\nНапісаць нам ліст @\nFacility і абсталяванне\nBlow выпадкі фармавання інструмента\nBlow фармовачныя панэлі, Сталы\nЎнутранае і вонкавае абсталяванне\nТэлевізар і крэслы\nДарожныя прадукты бяспекі\nЛіцця пад ціскам прадукты\nСтол і крэсла\nМодульныя плывучыя Кубікі\nМодульныя Плывучыя сістэмы\nАдпачынак і спорт платформы\nJet лыжны док і хуткасць лодка прычал\nПлаваюць рабочая платформа\nПлавае мост і дарожкі\nКлетка платформа рыбалоўнай гаспадаркі\nПлаваюць Сонечнай сістэмы\nПрацэс фармавання Удар таксама шырока выкарыстоўваюць у вытворчасці крэслаў, прадукты былі хімічная ўстойлівасць, кіслата, антыстатычныя, халодны і гарачатрывалых, стабільнасць колеру, простая ў ўстаноўцы і кіраванні. Ёсць у асноўным два выгляду нашай прадукцыі: дзіця автокресла, агульнага карыстання крэслы. Дзіцячыя автокресла, падушкі сядзенняў Ці для кароткіх паездак або працяглых паездак, автокресла з'яўляюцца прадметы першай неабходнасці для дзяцей, дзіцячыя сядзення бяспекі лічацца адным з найбольш эфектыўных спосабаў прадухіліць дзяцей ад раптам траўмы ...\nФормованные Параметры Знешнія\n1. Вясёлка кветак\n2. Карыстацкі лагатып Талерка з Вагонка\n3. Падняты маркіровачнага\n4. Поўны заказ Крышка Паражніна пліты\n5. Характарыстыка Stacking\nПрацэс фармавання Удар таксама шырока выкарыстоўваюць у вытворчасці крэслаў, прадукты былі хімічная ўстойлівасць, кіслата, антыстатычныя, халодны і гарачатрывалых, стабільнасць колеру, простая ў ўстаноўцы і кіраванні.\nЁсць у асноўным два выгляду нашай прадукцыі: дзіця автокресла, агульнага карыстання крэслы.\nДзіцячыя автокресла, падушкі сядзенняў\nБудзь для кароткіх паездак або працяглых паездак, автокресла прадметы першай неабходнасці для дзяцей, дзіцячыя сядзення бяспекі лічацца адным з найбольш эфектыўных спосабаў прадухіліць дзяцей ад раптам траўмы ў дарожна-транспартных здарэнняў.\nМы прапануем автокресла для ўсіх узростаў, ад нованароджаных дзіцячых автокресел на дожимных месцаў, прызначаных для дзяцей старэйшага ўзросту.\n· Выраблены з арыгінальнага поліэтылену высокай шчыльнасці\nРаўнамерная таўшчыня і моцная ўдаратрываласць\nАд сярэдняга да высокага малекулярнай, а з ударатрываласцю\nМожа вырабляць пластыкавую рамку толькі або сабраны ўсе часткі, каб сфармаваць гатовую прадукцыю.\nАгульныя Выкарыстоўвайце крэслы\nМы адаптуем структуру крэсла ў адпаведнасці з функцыяй вам трэба, і зрабіць іх не-дэфармаваную, прыдатную для іншай частцы прадуктаў, напрыклад, поручні, спінкі і гэтак далей. Наш працэс можа дакладна кантраляваць памер у працэсе вытворчасці ў межах дапушчальных адхіленняў, і заўсёды добра кантраляваць колеру паміж рознымі партыямі.\nКрэслы могуць быць тэкстураваных паверхні і ў розных формаў, памераў, кветак і складанасці.\nМатэрыялы, уключаючы, але не абмяжоўваючыся імі:\nПаслугі, уключаючы, але не абмяжоўваючыся імі:\n· Выраб прэс-формаў\n· Павышэнне прадукту\n· Выкананне дапаможных аперацый\n· Набыццё подкомпонентов\n· Зборка і ўпакоўка\n· Прамая дастаўка да трэцяй баку\nDutou прамысловая зона, Паўднёвы акруга, горад Чжуншань, правінцыя Гуандун, Кітай.\n© Copyright - 2018: Усе правы абаронены.


Лепш за ўсё, відэа бясплатна, і яны прыцягваюць масу ўвагі. Большасць відэаролікаў, якія я бачыў на сэрвісе, праглядалася ад 20,000 500,000 да XNUMX XNUMX праглядаў. Відэа адлюстроўваюцца і класіфікуюцца па катэгорыях Галерэя My Business Story і ёсць спецыяльны раздзел для дапамогі малы бізнес з Інтэрнэт-маркетынгам.


Купить двухкомнатную квартиру, ул. Старокаменная, г. Калининград — продажа двухкомнатных квартир\nОбъявления от частных лиц и агентств недвижимости по продаже двухкомнатных Квартир, ул. Старокаменная, г. Калининград


Пераўтварэнне даляр Фіджы (FJD) і даляр ЗША (USD) - Калькулятар Курс валют пераўтварэнні\nFJD у USD\nдаляр Фіджы у USD\nFJD у USD - даляр Фіджы у даляр ЗША канвэртар валют\nНашы даляр Фіджы да даляр ЗША канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 10.08.2020. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад даляр Фіджы. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць даляр ЗША валюту па змаўчанні. Націсніце на даляр ЗША або даляр Фіджы, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nдаляр Фіджы у даляр ЗША канвэртар валют\nКурсы валют Абноўлена: 10.08.2020 05:07\n0,47220 USD ($)\n1 FJD = 0,472204 USD\n2,117729 FJD = 1 USD\nЯкі бягучы курс абмену для даляр Фіджы у даляр ЗША?\nдаляр Фіджы курс у даляр ЗША = 0,47\nКанверсія FJD у даляр ЗША\nВы выбралі зыходную валюту FJD і мэтавую валюту даляр ЗША з сумай 1 FJD. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nUSD 1 1.17889 1.30435 0.74724 0.00944 0.47219\nEUR 0.84826 1 1.10643 0.63385 0.00801 0.40054\nGBP 0.76667 0.90381 1 0.57288 0.00724 0.36201\nCAD 1.33826 1.57765 1.74555 1 0.01263 0.63191\nJPY 105.93904 124.88997 138.18166 79.16207 1 50.02306\nFJD 2.11780 2.49665 2.76236 1.58251 0.01999 1\nКраіны, якія плацяць з даляр Фіджы (FJD)\nFJD у USD канвэртар валют\nдаляр Фіджы валюта ў Фіджы. даляр ЗША валюта ў усходні Тымор, Эквадор, Сальвадор, Маршалавы выспы, Мікранезія, Palau, Злучаныя Штаты, Зімбабвэ. Сімвал FJD з'яўляецца $. Сімвал USD з'яўляецца $. Абменны курс для даляр Фіджы быў актуалізаваны August 10, 2020. Абменны курс валюты для даляр ЗША быў актуалізаваны August 10, 2020. Каэфіцыент FJD мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент USD мае 5 ўважаецца лічбаў.\nабменны курс даляр Фіджы у даляр ЗША = 0,47.\n$ 5 $ 2.36\n$ 10 $ 4.72\n$ 50 $ 23.61\n$ 100 $ 47.22\n$ 250 $ 118.05\n$ 500 $ 236.10\n$ 1000 $ 472.20\n$ 5 $ 10.59\n$ 10 $ 21.18\n$ 50 $ 105.89\n$ 100 $ 211.77\n$ 250 $ 529.43\n$ 500 $ 1,058.86\n$ 1000 $ 2,117.73\nFJD у AUDFJD у CADFJD у CNYFJD у EURFJD у GBPFJD у HKDFJD у NZDFJD у RUBFJD у SGDFJD у UAH\nFJD у BTCFJD у ETHFJD у XRPFJD у LTCFJD у XEMFJD у MIOTAFJD у DASH


281 resultat. Produkterne 51–75 vises nu.\nalle producenter Gibraltar (281)\nGibraltar GCS500H Adjustable Rack, 14-inch legs and 18-inch extender bars with a notched numbering system to customize height from 21 to 35½ inches, can be used as low-profile side rack or front curved rack over the bass drum, 46-inch curved...


20 люты 2021, 20:51\nАляксей Навальны (зьлева) у судзе\nУ Маскве завяршылася пасяджэньне суду па крымінальнай справе аб паклёпе ў дачыненьні да пэнсіянэра Ігната Арцёменкі, пра якога расейскія афіцыйныя СМІ пішуць як пра «вэтэрана Вялікай Айчыннай вайны».\nНавальны прызнаны вінаватым у паклёпе і асуджаны да выплаты штрафу ў памеры 850 тысяч расейскіх рублёў (амаль 9,5 тысяч эўра).\nІгнат Арцёменка — адзін з пэрсанажаў рэклямнага роліку, у якім ішла агітацыя за папраўкі ў Канстытуцыю РФ (сярод іншага, яны дазволілі Ўладзіміру Пуціну ізноў вылучацца на пасаду прэзыдэнта). Арцёменку, як сьцьвярджае абвінавачаньне, абразіла заяву палітыка ў сацыяльных сетках, што ўдзельнікі здымкі агітацыйнага роліка — «прадажныя халуі і здраднікі».\nНавальны абвінавачваньне адрынае. Сам 95-гадовы Арцёменка ў працэсе не ўдзельнічаў, але на паседжаньнях суд правёў допыт унука пацярпелага. Навальны абвінавачвае яго ў тым, што ён «гандлюе дзедам». Навальны папрасіў суд прызначыць экспэртызу почырку. Ён лічыць, што заявы падпісваў ня сам вэтэран, а іншыя людзі. Суд у экспэртызе адмовіў.\nРаней у суботу Маскоўскі гарадзкі разгледзеў апэляцыйную скаргу Аляксея Навальнага на замену ўмоўнага тэрміну на рэальны па так званай справе «Іў Рашэ» і пакінуў яе без задавальненьня. Масгарсуд залічыў у тэрмін адбыцьця пакараньня час, якое Навальны правёў пад хатнім арыштам, а таксама месяц у СІЗА «Матроская цішыня». З улікам гэтага апазыцыянэр будзе знаходзіцца ў калёніі каля 2 гадоў і 5 месяцаў, на паўтара месяца менш, чым чакалася раней.\nНавальны быў асуджаны ў 2014 годзе за махлярства да трох з паловай гадоў пазбаўленьня волі ўмоўна, з выпрабавальным тэрмінам на пяць гадоў (затым яго працягнулі яшчэ на год).


Вялікдзень (народная традыцыя) — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Вялікдзень, народная традыцыя)\nПамятная манета Нацыянальнага банку Беларусі (2005)\nЗначэнне дзень стаў вялікім (больш ночы)\nАдзначаецца праваслаўнымі хрысціянамі, славянамі, германцамі\nСвяткаванне народныя гулянні, валачобны абрад, гушканне на арэлях, біткі з яйкамі, катанне яек, гуканне вясны, рытуальныя бясчынствы моладзі\nЗвязана з вясновым раўнадзенствам\nКатанне яек. Дарэвалюцыйная велікодная паштоўка.\nПаводле біблейскіх паданняў, гэта першае з трох галоўных нацыянальных свят яўрэяў, якое было ўстаноўлена ў сувязі з вялікай гістарычнай падзеяй — днём выхаду іх з егіпецкай няволі і святкавалася на працягу васьмі дзён, пачынаючы з вечара 14 да 21 чысла асірыйскага месяца нісана, што адпавядае еўрапейскаму сакавіку — красавіку. Сама пасха, па Бібліі адносілася толькі да вечара з 14 на 15 нісана, калі ў памяць аб выхадзе з няволі патрабавалася пасля абеду зарэзаць ягнё, падсмажыць і есці мяса з апраснакамі і горкімі травамі, есці абутым, падпяразаным поясам і з посахам у руках у знак хуткага выхаду з Егіпта. Астатнія сем дзён пасля пасхі займала свята апраснакоў (г.зн. мацы). Апраснак у культавым рытуале яўрэяў азначаў спешнасць выхаду з Егіпта, калі цеста не паспявала скіснуць. 3 цягам часу, калі ў нетрах іўдзейскага веравызнання зарадзілася і пачало развівацца хрысціянства, яно перанесла гэта яўрэйскае свята ў свой рэлігійны рытуал і дастасавала яго сімволіку да Ісуса Хрыста, паводле якой велікоднае ягнё стала адным з вобразаў Хрыста, які прыняў пакутніцкую смерць на крыжы, а потым уваскрос, як і сама прырода пасля зімы. У хрысціянскіх святцах Вялікдзень стаў адным з дванаццаці вялікіх свят веруючых як свята ачышчэння ад зямных грахоў. Час абавязковага святкавання пасхі, па-беларуску Вялікадня, афіцыйна быў устаноўлены на Нікейскім саборы (325).\nУ старажытных славян першапачаткова так называлася веснавое свята ў гонар сонца, абуджэння прыроды і надыходу «вялікіх дзён» палявых работ. Адсюль і назва. Падобнае свята пачатку жніва было і ў старажытных семіцкіх плямёнаў, называлася яно «Пасха» (грэц. πάσχα, ад іўр. פסח песах — «праходзіць міма»). Старажытныя жыды святкавалі Пасху ў гонар іх зыходу з Егіпта. У дахрысціянскія часы ў Беларусі на Вялікдзень адбываліся магічныя абрады з мэтай забеспячэння плоднасці жывёлы, урадлівасці зямлі, засцеражэння ад нягод.\n3 прыняццем хрысціянства гэтае свята атрымала духоўны сэнс і ачышчальную моц, з'яўляецца выключна радасным і ўрачыстым у шэрагу ўсіх хрысціянскіх святаў. Падрыхтаваўшы сябе духоўна Вялікім сямітыднёвым постам, на перадвялікодным Белым тыдні пачынаюць рыхтавацца да правядзення святочных дзён. У Чысты чацвер чысцяць і прыбіраюць хату і двор. У Вялікую суботу, напярэдадні Вялікадня, гатуецца, варыцца, смажыцца мноства розных страваў. Пякуцца пірагі, фарбуюцца ў розныя колеры і распісваюцца ўзорамі курыныя яйкі (пісанкі). Увечары гэтага ж дня прыбіраюцца ў святочную вопратку, бяруць з сабой падрыхтаваную для асвячэння «пасху», ідуць у царкву на ўсяночную службу.\nУ першы велікодны вечар на Беларусі былі пашыраныя валачобныя абыходы, падчас якіх групы валачобнікаў хадзілі па хатах і выконвалі валачобныя песні з пажаданнем селяніну плёну на ніве, прыплоду ў статку, добрага здароўя, шчаслівае долі, велічалі гаспадароў і руплівую працу:\nВялікдзень (народная традыцыя) на Вікісховішчы\n↑ Воропай, 1991, с. 371\n↑ Агапкина, 2004, с. 642\nАгапкина Т. А. Пасха / Под ред. Н. И. Толстого; Институт славяноведения РАН. — М.: Международные отношения, 2004. — Т. 3. — С. 641-646. — ISBN 5-7133-1207-0. (руск.)\nВоропай О. Звичаї нашого народу. Етнографічний нарис Шаблон:Ref-und. — К.: Оберіг, 1991. — 449 с. (укр.)\nТолстой H. И., Толстая С. М. Благовещение / Под ред. Н. И. Толстого; Институт славяноведения РАН. — М.: Международные отношения, 1995. — Т. 1. — С. 182—188. — ISBN 5-7133-0703-4. (руск.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Вялікдзень_(народная_традыцыя)&oldid=2830312"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 20:16, 20 верасня 2017.


Папулярны без глютена для выпечкі Mix Прадукты параўнанні\nЯкая лепшая безглютеновой сумесь мукі? Гэта залежыць ад вас. Што безглютеновой мукі смак лепш за ўсё для вас? У вас ёсць некалькі непераноснасці прадуктаў харчавання або алергіі? Некаторая камерцыйныя глютена выпечка сумесь утрымлівае порошкообразную малочнае малако (лактозу і казеін), арэх муку і / або кукурузы на аснове інгрэдыенты. Ёсць з высокім утрыманнем абалоніны ці фасолі, гароху ці соі мукі (бабовыя) выклікаюць у вас праблемы з страваваннем?\nЛепшы глютен мікс з'яўляецца той, які адказвае вашым органалептычныя, пажыўныя і біялагічныя патрэбы.\nПапулярны глютен Сумесь для выпечкі - Параўнаць інгрэдыенты ў вашых любімых міксах\nArrowhead Мілс All Purpose глютена Выпечка Mix\nАрганічныя Grain Whole Brown рысавая мука , Organic бульбяны крухмал, крухмал тапиоки, Пякарскі парашок, (однозамещенный фасфат, бікарбанат натрыю, кукурузны крухмал), Фава Bean мука, марская соль\nАўтэнтычныя Прадукты Класічны глютена Мука Сумесь\nКарычневая рысавая мука, бульбяны крухмал, тапиока мука\nАўтэнтычныя прадукты харчавання глютена сумесь Multi-Grain\nКарычневая рысавая мука, рысавая мука салодкага, тапиока мука, кукурузны крухмал, бульбяны крухмал, ксантановая камедь\nFeatherlight глютена Мука сумесь аўтэнтычных Foods Бэці\nРысавая мука, тапиока мука, кукурузны крухмал, бульбяная мука\nБоба Чырвоная млын глютена Універсальная Выпечка Мука\nГарбанзо мука, бульбяны крухмал, тапиока мука, сорга мука, мука і Фава\nБоба Чырвоная млын глютена Выдатны хлеб Mix\nГарбанзо мука, бульбяны крухмал, кукурузны крухмал, сорга мука, мука тапиоки, выпарвалі сок трыснёга, Фава муку, ксантановая смала , бульбяную муку, марскую соль, гуаровая камедь, соевы лецыцін, і пакет дрожджаў\nБоба Чырвоная млын GF Сардэчны Увесь збожжавы хлеб Mix\nУсё збожжа грэчка, гарбанза фасолю мука, бульбяны крухмал, кукурузны крухмал, насенне сланечніка, насенне кунжуту, суцэльнае збожжа сорга мука, тапиока мука, згушчаныя сок трыснёга, какава-парашок, конскія фасолі мукі, патакі парашок (патака, мальтодекстрин, дыяксід крэмнія), ксантан камедь, кмен, актыўныя сухія дрожджы, марская соль, уся Teff збожжа , бульбяная мука, луковый парашок, гуаровая камедь і лецыцін соі\nХлеба ад Ганны (клейкавіна Evolution) - безлепковое хлеб Mix\nКукурузны крухмал, тапиока мука, сухое абястлушчанае малако, нут мука, мука Пінта фасолі, цёмна-бабы мука, мука сорга, Montina®, кляновы цукар, ксантановая камедь, соль і дрожджы без глютена\nChebe глютена хлеб Mix\nМаніёк (тапиока) мука, мадыфікаваны крухмал, маніёк (100% маніёк), ёд вольнага марской солі, вяршкі зубнога каменя, бікарбанат натрыю\nЭнергетыч-G глютена рысавая мука Mix\nБелая рысавая мука, выпечка парашок (бікарбанат натрыю і монокальцийфосфат)\nGlutino All-Purpose GF Выпечка Мука\nБелая рысавая мука, бульбяны крухмал, крухмал тапиоки, гуаровая камедь, соль.\nМожа ўтрымліваць: Сляды соі.\nGlutino Любы сэндвіч хлеб Mix\nБелы рысавай мукі, мукі з карычневага рысу, бульбяны крухмал, абястлушчанае малако, сыроватка, кукурузны крухмал, карычневы цукар, гуаровая камедь, соль, і пакет дрожджаў. Можа ўтрымліваць: Сляды соі.\nЖуль глютена All Purpose выпечкі Mix\nExpandex мадыфікаванага крухмалу тапиоки, бульбяны крухмал, кукурузны крухмал, кукурузная мука, белая рысавая мука, ксантановая камедь\nKing Arthur глютена Шматмэтавы мукі\nБелы рыс, з суцэльнага збожжа (карычневы) рысавая мука, крухмал тапиоки, і бульбяны крухмал.\nKinnikinnick - Kinni-Kwik глютена Хлеб & Bun Mix\nБелая рысавая мука, бульбяны крухмал, гарохавы крухмал, крухмал тапиоки, цукар, сухое натуральнае яйка, Мальты дэкстрыны, паіце декстроза, декстроза, бялок гароху, глюкоа дэльта-лактон, яечны парашок белага колеру, фруктоолигосахариды, гороховое валакно, натрый карбоксиметилцеллюлозы, цэлюлоза, натрый бікарбанат, экстракт рысавага вотруб'я, інулін, соль, stearayl натрыю лактилат, фруктоза\nNamaste Прадукты без глютена хлеб Mix\nКарычневая рысавая мука, мука сорга, тапиока мука, маранта мука, рысавае сухое малако, згушчанае сок цукровага трыснёга, падсмажаны амарант вотруб'я мукі, ксантановая камедь, марская соль, дрожджы пакет\nПамэлы глютен Выпечка і блін\nКарычневая рысавая мука, белая рысавая мука, культываваць пахта, натуральны Міндаль Харчаванне (можа з'явіцца карычневыя плямы), тапиока, салодкая рысавая мука, бульбяны крухмал, Grainless & Aluminum Free пекарского парашок (бікарбанат натрыю, Кіслаты пірофосфат, бульбяны крухмал), выпечкі сода, марская соль, ксантановая камедь\nПамэлы глютен хлеб Змяшаць і муку сумесь\nСорга Мука, тапиока мука, салодкая рысавая мука, мукі з карычневага рысу, арганічны Прыродны згушчанага трысняговы цукар, корань цыкорыя, белая рысавая мука, проса мука , мёд і меласы; Рысавыя вотруб'е, марская соль, ксантановая камедь, дрожджы Packet\nСапраўды добрая ежа глютена Арыгінальны белы хлеб Mix\nБелая рысавая мука, бульбяны крухмал мука, цукар, кукурузны крухмал, ксантановая камедь, соль, глютен дрожджы пакеты\nWilliams-Sonoma Cup4Cup глютена Мука\nКукурузны крухмал, белы рысавай мукі, мукі з карычневага рысу, малочны парашок, мука тапиоки, бульбяны крухмал, ксантановая камедь\nБез глютена Синко дэ Майо Рэцэпты\nЯк выкарыстоўваць пажыўнымі Проса ў безлепковых рэцэпт\nБезлепковые Святочныя рэцэпты\nРаскошны Oaty Яблык Crumble Рэцэпт\nЛёгкі Зубчасты Бульба\nЛёгка Брокалі Кастрюля\nКурыны рол яйка Рэцэпт\nЯк зрабіць Rotisserie курыца\nМарынаваныя зялёныя бабы\nCherry Almond сняданак Braid\nVyssino Glyko яго Koutaliou: вішнёвы Лыжка Салодкі\nАнтарыё Сезонныя садавіна і гародніна


06.02.2019 / 20:50 5\n07.02.2019 / 05:43\nНу вядома! Гэта як па ТБ папойкі, бойкі і забойствы паказваць можна. Прыгожае каханне нельга, бо маралісты не перажывуць!\n09.02.2019 / 00:22\nХаця я і не скрэпануты, але лепш за Лаурова тут не скажаш: дэб....лы ....ля!


Ведаць, каб не спатыкнуцца |\nВедаць, каб не спатыкнуцца\n26.11.2013 adminОставить комментарийна Ведаць, каб не спатыкнуцца\nСёння ўсюды і многа гавораць пра правы чалавека. Тым не менш кожны дзень у свеце адбываецца вялікая колькасць злачынстваў, у тым выпадку ўчыненых непаўналетнімі. Практыка паказвае, многія з іх, нават, і не ведалі, што здавалася б за зусім бяскрыўдны ўчынак наступае крымінальная адказнасць. А як вядома: не веданне закона не вызваляе ад адказнасці. Дык дзе ж проста дзіцячае свавольства, а калі яно пераходзіць грань і становіцца злачынствам. Менавіта такія сітуацыі разглядалі васьмікласнікі СШ №1 разам з бібліятэкарам і пракурорам раёна Юрыем Кезікам у рамках тыдня прававых ведаў, які праходзіў у цэнтральнай дзіцячай бібліятэцы.\nЮрый Станіслававіч нагадаў падлеткам, што ў крымінальным кодэксе ёсць шэраг артыкулаў, калі адказнасць за правапарушэнні пачынаецца ўжо з 14 гадоў. Яшчэ ён адзначыў, што такое распаўсюджанае сёння злачынства, як крадзеж мабільнага тэлефона, абавязкова будзе раскрыта, бо, дзякуючы сучасным тэхнічным сродкам, гэты тэлефон рана ці позна знойдзецца.\nПа словах Ю. Кезіка ў нашым раёне ў параўнанні з мінулымі гадамі значна паменшылася злачынстваў, учыненых непаўналетнімі. За бягучы год адбылося толькі два.\nНе ўпусціў пракурор і яшчэ адзін вельмі важны аспект, папярэдзіўшы школьнікаў пра адзіную базу крымінальных і адміністрацыйных парушэнняў, у якой захоўваюцца ўсе нашы, нават, самыя нязначныя «праколы». А гэта пляма на ўсё жыццё, і дарога атрымаць шэраг прэстыжных прафесій будзе закрыта.\nГалоўнае памятаць, што сапсаваная рэпутацыя падобна разбітай вазе: склеіць можна, але шчыліны застануцца.\n“Лёгкага хлеба” не атрымалася


Еўрасаюз і Савет Еўропы зноў заклікалі Беларусь адмяніць смяротнае пакаранне | Смяротнае пакаранне ў Беларусі, аналітыка, петыцыя супраць смяротнай кары\nЕўрасаюз і Савет Еўропы зноў заклікалі Беларусь адмяніць смяротнае пакаранне\nПра гэта гаворыцца ў сумеснай заяве вярхоўнага прадстаўніка ЕС па замежных справах і палітыцы бяспекі Федэрыка Магерыні і генеральнага сакратара Савета Еўропы Марыі Пейчыновіч-Бурыч, пішуць naviny.by.\nЗаява зробленая з нагоды Сусветнага дня супраць смяротнага пакарання, які будзе адзначацца 10 кастрычніка.\nУ заяве падкрэсліваецца, што ўжо 142 краіны, якія прадстаўляюць 74% дзяржаў-членаў ААН, спынілі ўжыванне смяротнага пакарання, альбо выключыўшы яе са свайго крымінальнага заканадаўства, альбо не ужываючы гэтую меру пакарання на працягу доўгага часу.\n«Тэндэнцыя да адмены смяротнай кары працягваецца, колькасць смяротных прысудаў і пакаранняў смерцю таксама падае. У 2018 годзе пакаранні былі праведзеныя ў 20 краінах - гэта 10% ад усяго ліку краінаў свету, што складае гістарычны мінімум», - адзначаецца ў заяве.\nЕС і Савет Еўропы рашуча выступаюць супраць смяротнага пакарання заўсёды і пры любых абставінах.\n«Еўрапейскі саюз і Савет Еўропы зноў заклікаюць Беларусь адмяніць смяротнае пакаранне і далучыцца да супольнасці нацый, якія вырашылі замяніць помсту чалавечай годнасцю», - гаворыцца ў заяве.\nНагадаем, Беларусь - адзіная ў Еўропе дзяржава, дзе працягваюць ужываць смяротнае пакаранне. За апошнія 20 гадоў у краіне было расстраляна больш за 400 чалавек.


lower abdominal exercises: Online Store yang Jual Obat Penghilang Jerawat dan Bekas Jerawat\nOnline Store yang Jual Obat Penghilang Jerawat dan Bekas Jerawat Месцазнаходжанне акне плямы на твары можа даць указанне на здароўе цела. Аналізуючы "адлюстраванне", у якім вы з'яўляецеся акне, вы можаце зразумець стан арганізма, прыняць адпаведныя меры, каб прадухіліць адукацыю новых вугроў. Больш падрабязна!\nВугры на лбе вобласці\nЧЫННІК: праблемы з страваваннем (цяжкасцю пераварвае некаторыя прадукты харчавання), невялікія праблемы з кішачнікам, праблемы з печанню, нерэгулярныя расклад сну, стрэс, эмацыйная няўстойлівасць, занадта шмат турботы, спажыванне прадуктаў з высокім утрыманнем цукру, разварушвання таксін, прадуктаў валасоў, челка , у выніку насіць брудную капялюш.\nВугры на вобласць вакол броваў\nВобласць паміж бровамі і валасамі: Цыркуляцыя лімфатычных вузлоў, якія з'яўляюцца менш добра, высокае спажыванне тлушчаў, спажыванне апрацаваных прадуктаў, якія з'яўляюцца занадта высокімі, праблемы жоўцевай бурбалкі.\nВобласць паміж бровамі: Слабы сэрца, занадта шмат алкаголю, занадта шмат спажыванне тытуню.\nВугры па левай шчацэ\nЧЫННІК: сардэчныя захворванні, празмернае спажыванне ежы, цела цяжкасці паглынаць харчаванне, стрэс, праблемы з страўнікам, выкарыстоўваць тэлефон менш гігіенічныя, навалачкі былі бруднымі, выкарыстоўвайце шчоткі складу, неадпаведнасць з складаюць або выкарыстоўваць для догляду за скурай.\nВугры на правай шчацэ\nЧЫННІК: захворванні лёгкіх, алергіі, стрэс, праблемы з страўнікам, занадта шмат цукру, брудны мабільны тэлефон, выкарыстоўваць тэлефон менш гігіенічныя, навалачкі былі бруднымі, выкарыстоўвайце шчоткі складу, неадпаведнасць з складаюць або па догляду за скурай выкарыстоўваюцца.\nВугры на носе\nЧЫННІК: Дрэннае харчаванне, завала, метэарызм, дысбаланс ў тоўстай кішцы, страўнікава-кішачны тракт, і дрэнны цыркуляцыі крыві, калі нос характарызуецца пілінг скурных захворванняў\nВугры на вобласць вакол вуснаў\nЧЫННІК: Завала, нерэгулярны разраду, memakanan занадта шмат вострай ежы ці смажаныя, несумяшчальнасць з зубной пастай\nВугры на вобласці падбародка і сківіцы\nЧЫННІК: гарманальныя праблемы, гінекалагічныя праблемы / палавыя органы, дысбаланс у нырках (акне пад асобы / падбародак), звычка адпачывае твар пад рукой, несумяшчальнасць з зубной пастай\nХоць прычыны, пералічаныя для кожнай вобласці твару з'яўляецца агульным кіраўніцтвам, ён не можа распаўсюджвацца на ўсіх. Напрыклад, толькі таму, што ёсць вугры на лбе, не азначае, што павінна быць нешта не так з вашай печані. Вядома, калі вугры на лбе суправаджэнні скаргаў печані, з'яўляецца прыкметай таго, што вы павінны рабіць праверку з тэрапеўтам. Калі няма ніякіх прыкмет таго, у скарзе, што вы адчуваеце сваё цела, вось некаторыя прапанаваныя рашэнні для лячэння акне ў адпаведнасці з вобласці твару


Міёрскія навіны> Версія для друку> Навсегда в наших сердцах земляк-афганец Сергей Шляпов\nГалоўная > Адукацыя і выхаванне > Назаўсёды ў нашых сэрцах зямляк-афганец Сяргей Шляпаў\nНазаўсёды ў нашых сэрцах зямляк-афганец Сяргей Шляпаў\n4-03-2016, 12:18. размясціў: gazeta\nВечарыну памяці воіна-афганца Сяргея Шляпава правялі васьмікласнікі Цвецінскай ДС-СШ у дзень 27-й гадавіны вываду савецкіх войск з Афганістана. Імя байца, які назаўсёды застаўся ў краіне гор і пяскоў, носіць наш піянерскі атрад.\nСяргей Мікалаевіч нара-дзіўся ў вёсцы Забор'е Язненскага сельсавета, скончыў Істаўскую школу, працаваў трактарыстам у саўгасе "Дзі-сенскі". У армію прызываўся з Міёрскага раёна і загінуў у Афганістане 24 сакавіка 1985 года, выконваючы свой воінскі абавязак.\n…Калона аўтамашын, сярод якіх быў і "КамАЗ" Сяргея Шляпава, дастаўляла авіябензін і боепрыпасы ў Кабул. У даліне каля перавалу Саланг зрабілі прывал.У гэты час душманы агнём з гор накрылі калону…\nПасмяротна ўзнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі, наш зямляк пахаваны ў вёсцы Іст.\nГартаючы старонкі жыцця воінаў-інтэрнацыяналістаў, мы гаварылі пра воінскі абавязак і прысягу, пра трагічную афганскую вайну, якая доўжылася ўдвая больш, чым Вялікая Айчынная. Вечарына завяршылася хвілінай маўчання, пасля чаго з кветкамі адпра-віліся на магілу Сяргея Шляпава.\nНіколі-ніколі больш не павінна быць войнаў, не павінны плакаць маці, што не дачака-ліся адтуль сваіх сыноў.\nДаша КАСЦЮКЕВІЧ, вучаніца Цвецінскай ДС-СШ.


Як захоўваць мутоновую футра - Дом 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Дом 2017 ⇒ Як захоўваць мутоновую футра\nПерад тым, як адправіць футра на захоўванне, паклапаціцца пра яе чыстцы і прасушцы, бо за зіму ў месцах згінаў і па краі вырабы могуць з'явіцца забруджвання і пацёртасці. Запомніце, хімічная чыстка для Мутон недапушчальная, лепш заплаціць даражэй і адправіць выраб на апрацоўку ў спецыялізаваную фірму. Для прасушкі проста павесьце выраб у цёплым, але добра якое ветрыцца памяшканні. Не выкарыстоўвайце электронагревательные прыборы, фены, кандыцыянеры - гэта ўсё нашкодзіць вашай кажушку. За некалькі дзён яна цалкам папрасыхае і без іх.\nАдзін з галоўных ворагаў мутоновых футраў - спякота. Захоўвайце вашу шубку у прахалодным месцы або шафе, куды не трапляюць сонечныя прамяні. У адваротным выпадку, яна страціць свой колер, выгарыць і набудзе непрыемны затхлы пах.\nЗабяспечце прыток паветра ў месца захоўвання футра. Не вешайце побач з ёй шмат іншых рэчаў, пакіньце месца для таго, каб ваша шубка магла «дыхаць». Надзеньце зверху мяшок з ільняной або баваўнянай тканіны: у адрозненне ад поліэтылену, ён дазволіць пранікаць паветры да футры, забяспечваючы якаснае захоўванне.\nПры перавозцы футры таксама не заварочвалі яе ў поліэтылен, пакладзеце спачатку ў палатняны мех, а затым у чамадан. А па прыездзе адразу ж распакуйце і распраўце.\nНе вешайце мутоновую шубку на тонкія пластмасавыя або драцяныя плечыкі, набудзьце драўляную трывалую вешалку, ідэальна прыдатную пад памер футра. Інакш да наступнай зімы вы выявіце дэфармацыі формы кажушкі: скос пляча або, наадварот, празмерную шырыню - як вынік няправільнага захоўвання.\nПерад тым, як прыбраць футра ў шафу, ня апырсквайце яе сродкамі ад молі - гэта неспрыяльна адаб'ецца на вонкавым выглядзе футра. Лепш пакласці ў кішэні некалькі спецыяльных таблетак ад молі.\nПапярэдні Тэкст Як прыгатаваць марскога акуня ў духоўцы: 3 рэцэпту\nНаступная Артыкул Як прыгатаваць салата з цукіні з арахіс\nТакія стыльныя і мініяцюрныя сумкі-клатчэм


Выклік Вікіпрагалу - Meta\n8 сакавіка — 8 красавіка 2021\n[Сацыяльныя мэдыі: #WikiGap]\nВітаем на пісьмовым спаборніцтве Вікіпэдыі па паляпшэньні асьвятленьня наконт жанчынаў!\nГэта адкрытае пісьмовае спаборніцтва ў стварэньні і паляпшэньні артыкулаў, каб узмацніць асьвятленьне зьвязаных з жанчынамі прадметаў у Вікіпэдыі на як мага большым ліку моваў, у тым ліку на мовах Вікіпэдыі ў інкубатары «Вікімэдыі». Пераможцы атрымаюць выдатныя ўзнагароды. Выклік ладзіцца як частка сусьветнай кампаніі «Вікіпрагал» зь першага выданьня ў 2019 годзе.\nУ 2022 годзе мы супрацоўнічаем з супольнікамі, каб распрацаваць сьпісы імёнаў жанчынаў, важных для правоў чалавека і іншых галінаў, пра якіх мала або няма артыкулаў у Вікіпэдыі. Гэтыя артыкулы прынясуць дадатковыя балы.\nМы таксама запускаем прыладу «Вікіпрагалазнаходнік», якая дапамагае Вам адкрываць артыкулы пра жанчынаў, якія існуюць на адной мове, але адсутнічаюць на іншай. Вы можаце скарыстаць гэта, каб выявіць добрыя для стварэньня артыкулы!\nПісьмовы выклік пройдзе з 8 сакавіка а 00:01 паводле сярэднеэўрапейскага часу (UTC+1) да 8 траўня 2022 году а 23:59 паводле сярэднеэўрапейскага летняга часу (UTC+2). Панядзелак 8-га сакавіка — гэта Міжнародны жаночы дзень.\nСпаборніцтва простае паводле будовы, якая грунтуецца на сыстэме балаў «Хай будзе проста, дурніца»: Вы атрымліваеце балы, калі паляпшаеце артыкулы з мэтай для кожнай удзельніцы і ўдзельніка здабыць як мага больш балаў.\nКожная ахвотніца і ахвотнік могуць дапамагчы супрацоўнічаць у напісаньні і перакладзе артыкулаў датычна жанчынаў любой мовай. Могуць удзельнічаць кожная вікіпэдыйка і вікіпэдыец з названым уліковым запісам (на любой вікі, у тым ліку ў інкубатары). Дзеля гэтага вам дастаткова толькі падпісацца ў разьдзеле «Удзельніцы і ўдзельнікі». Мы будзем распавядаць удзельніцам і ўдзельнікам розных мерапрыемстваў «Вікіпрагалу» па ўсім сьвеце інфармацыю, як яны могуць пасьпяхова прыняць удзел.\nСпаборніцтва ладзяць Міністэрства замежных справаў Швэцыі (спасылка) і «Вікімэдыя Швэцыі» з падтрымкай швэдзкіх амбасадаў, Управы ААН па правах чалавека (УВКПЧ) і аддзелаў «Вікімэдыі» па ўсім сьвеце. Вікіпэдыі не стае артыкулаў пра ўсе віды прадметаў, і праз гэтае спаборніцтва мы спадзяемся палепшыць артыкулы наконт жанчынаў. Паляпшэньне артыкулаў і асьвятленьня наконт жанчынаў у Вікіпэдыі важна для пэўнасьці, што чытачкі і чытачы знаходзяць высакаякасныя зьвесткі пра людзей, якія дапамаглі скласьці наш сьвет.\nRetrieved from "https://meta.wikimedia.org/w/index.php?title=WikiGap_Challenge/be-tarask&oldid=23149108"


06 сьнежань 2019, 16:57\nУладзімер Андрэйчанка, архіўнае фота\nРаней нічога падобнага не было. Першым кіраўніком створанай у 1996 годзе ніжняй палаты быў Анатоль Малафееў. Затым яго зьмяніў Вадзім Папоў. Трэцім быў Уладзімер Канаплёў, які не дапрацаваў адзін год да заканчэньня сваіх паўнамоцтваў. Тады давялося на апошні год вяртаць на пасаду Папова. А старшынём Палаты чацьвёртага скліканьня ў кастрычніку 2008 году стаў Уладзімер Андрэйчанка. Такім чынам, ён нязьменна на пасадзе ўжо 11 гадоў.\nМногія зьдзіўляюцца: чаму Андрэйчанка не пайшоў на ганаровую пэнсію? Сёньня ў кулюарах Авальнай залі дамінавала вэрсія, што гэта зьвязана з прэзыдэнцкімі выбарамі, якія павінны адбыцца ў 2020 годзе. Мне падаецца, што гэтая прычына — не галоўная. Па вялікім рахунку, ніжняя палата Нацыянальнага сходу непасрэдна на вынікі выбараў не ўплывае. Калі нешта здарыцца з прэзыдэнтам, то, паводле Канстытуцыі, кіраўніцтва краінай пераходзіць да прэм’ера. Палата прадстаўнікоў, праўда, можа ініцыяваць імпічмэнт кіраўніку дзяржавы. Але толькі ініцыяваць, расьсьледаваньне праводзіць і выносіць свае рэкамэндацыі Савет Рэспублікі. Галасуюць за магчымы імпічмэнт абедзьве палаты.\nТак што ў чарговага прызначэньня Андрэйчанкі ёсьць іншыя, больш важкія прычыны.\nПершая, на мой погляд, такая: менавіта ён мусіць спыняць спробы ўзьдзейнічаць на сытуацыю ў Беларусі з боку Расеі. Ня варта забываць, што з усіх структураў так званай «саюзнай дзяржавы» Беларусі і Расеі больш-менш дзейнічае Парлямэнцкі сход. Тут справа нават ня ў тым, што парлямэнтары дзьвюх краін прымаюць нейкія рашэньні. У гэтым іхныя магчымасьці абмежаваныя. Напрыклад, Парлямэнцкі сход ужо даўно ініцыяваў адмену роўмінгу на тэрыторыі дзьвюх краін. Аднак адпаведнага рашэньня дагэтуль няма. І сёньня, як гэта ні выглядае дзіўным, званок з Мэльбурна ў Маскву таньнейшы, чым такі ж па працягласьці званок зь Менску.\nСупольныя сустрэчы дэпутатаў дзьвюх краін — падстава для знаёмстваў, нефармальных кантактаў, прыватных размоваў і асабістага сяброўства. І гэта дастаткова небясьпечна для беларускага боку. Бо праз гэта ў расейцаў зьяўляюцца дадатковыя магчымасьці ўзьдзейнічаць на сытуацыю ў Беларусі. І тут Андрэйчанка зь ягоным сапраўды велізарным досьведам асабліва патрэбны.\nТым больш што ніхто пакуль ня ведае, як будуць разьвівацца беларуска-расейскія дачыненьні далей. Ня выключана, што яны могуць істотна зьмяніцца за кошт актыўнага ўмяшаньня Масквы ў беларускія справы. І тут Лукашэнку вельмі патрэбны цалкам адданы кіраўнік Палаты, які мог бы спыніць такія ініцыятывы на парлямэнцкім узроўні.\nДругая прычына выразна праглядаецца ў абраньні віцэ-сьпікера. Ім сёньня стаў Валер Міцкевіч — былы намесьнік кіраўніка прэзыдэнцкай Адміністрацыі. Упершыню за ўсе 23 гады існаваньня Палаты намесьнікам старшыні стане прафэсійны юрыст.\nЯ думаю, гэта не выпадкова. Абраньне спадара Міцкевіча — яскравы сыгнал, што менавіта Палата сёмага скліканьня зоймецца зьменамі Канстытуцыі. Гэта пацьвердзіў і Лукашэнка падчас апошняй сустрэчы з дэпутатамі, паабяцаўшы, што яны далучацца «да працы па ўдасканаленьні Канстытуцыі».\nМэта зьменаў, як ужо адзначалася раней, — «удасканаленьне сыстэмы кіраваньня». У самых агульных рысах гэта азначае перадачу часткі прэзыдэнцкіх паўнамоцтваў ураду і парлямэнту. Менавіта Міцкевіч з Андрэйчанкам і будуць праводзіць праз заканадаўства тыя зьмены, якія палічыць неабходнымі Лукашэнка.\nЗа Ўладзімера Андрэйчанку прагаласавалі 109 дэпутатаў са 110. Гэтаксама было і тры гады таму. Але тады Ганна Канапацкая адразу казала журналістам, што гэта яе бюлетэнь быў «адмоўным» для Андрэйчанкі. Сёньня галасаваньне таксама было таемнае, праз скрынку.\nУладзімер Андрэйчанка — дэпутат пяці кадэнцый. Акрамя Палаты прадстаўнікоў, ён уваходзіў у Вярхоўны Савет 12 скліканьня. На час абраньня ён быў першым сакратаром Верхнядзьвінскага райкаму КПБ. У лістападзе 1994 году Лукашэнка прызначыў Андрэйчанку кіраўніком Віцебскай вобласьці. Тады гэтае прызначэньне тлумачылі дзьвюма прычынамі. Па-першае, за чатыры гады супольнай працы ў Вярхоўным Савеце Лукашэнка пераканаўся, што ягоны пратэжэ ніколі ня будзе для яго альтэрнатывай. А па-другое, Лукашэнку яўна імпанавала аграрнае мінулае Андрэйчанкі.


Мацярынства Танк Вытворца, Мацярынства Camisole Пастаўшчык | Wanzhanxing адзення\nДом > Прадукты > Цяжарная знос > Цяжарныя TABLES & CAMISOLE\nЗроблена для камфорту і падтрымкі, гэтыя долі па цяжарнасці і родах без якіх-небудзь бакавых швоў маюць ня кампрэсійны ядро, што дазваляе расце дзіцяці ўдар і поўнае пакрыццё. Бясшвовыя цяжарныя танк& CamiSole будзе лепшым выбарам, каб адчуваць сябе больш камфортна для штодзённага зносу.\nМацярынства Прытуліў Scoop шыі Цяжарнасць кашулю назад Cross Camis Tanks OEM ODM\nЖаночая мацярынства Танк топ дыхае Берузная цяжарнасць Basic ShirtЗроблена прэміум нейлону і спандэкс матэрыялу, дыхае і мяккія. Спецыяльная у Назад Halter Strap Design можа зрабіць вас больш чароўнай. Больш, чым звычайныя вяршыні танка для лепшага падыходзяць над вырошчваннем дзіцяці жывата. Мацярынства сукенка, сярэдзіна сцягно даўжыня, досыць расцягнуць досыць месцы для страўніка. Ідэальна падыходзіць для адпаведнасці з вашымі любімымі шорты, легінсы, джынсы і ёгі штаны.