Што ёсць святасць? | Каталіцкі Веснік\nСпачатку мы спрабуем растлумачыць, што такое святасць, вызначыўшы рысы характару, якія ўласцівыя ўсім святым. Усе святыя вераць у Бога, але і многія грэшнікі — таксама. Святы Якуб гаворыць: «Ты верыш, што ёсць адзін Бог? Добра робіш. Злыя духі таксама вераць і дрыжаць!» (Як 2, 19). Значыць, каб быць святым, неабходна нешта яшчэ. Наогул, цяжка вызначыць нейкую якасць або набор характэрных рысаў, якія адназначна ўказвалі б на святасць. Святыя маюць абсалютна розныя характары і тэмперамент.\nНапрыклад, св. Геранім, нягледзячы на аскетызм і вялікую любоў да Касцёла і Святога Пісання, быў даволі непрыемным чалавекам: бурклівым і няветлівым. Мне падабаецца параўноўваць св. Аўгустына і св. Гераніма: з аднаго боку, ветлівы, выхаваны Аўгустын, а з іншага — грубы і дачэплівы Геранім, які не саромеўся ганіць Аўгустына, калі яны не сыходзіліся ў меркаваннях. Калі ставіць знак роўнасці паміж святасцю і добрымі манерамі, спагадлівасцю, ветлівасцю, то, здаецца, Касцёл памыліўся, кананізаваўшы такога, як св. Геранім. Але насамрэч гэты прыклад нагадвае нам — святасць не заўсёды бывае прадказальнаю і не падпадае пад сацыяльна прынятыя нормы!\nАле характар і настрой духу — не тое самае, што святасць. Рысы характару часта абумоўленыя нашымі прыроднымі схільнасцямі, у вялікай ступені яны з’яўляюцца вынікам генетыкі або асяродку і неабавязкова вынікаюць з нашага свядомага выбару або працы над сабою. Напрыклад, ёсць камунікабельны ад прыроды юнак і юнак, схільны да маўклівасці і адчужанасці. Гэта не азначае, што адзін лепшы за другога, хаця пэўныя рысы характару нам падабаюцца больш за іншыя. Аднак трэба памятаць, што вельмі часта святыя бываюць людзьмі, з якімі цяжка жыць побач, і я маю на ўвазе не звычайныя суровасць або бурклівасць, як у св. Гераніма. Аскетычнасць і звычкі многіх святых былі дзіўнымі і нават брыдкімі, і бянтэжылі іншых людзей.\nНапрыклад, св. Ружа з Лімы паўсюль хадзіла з вялікім валуном за плячыма. Запал і заўзятае імкненне да выпраўлення, уласцівыя такім святым як Кацярына Сіенская, Тэрэза Авільская і Караль Барамей, выпрабоўвалі трываласць навакольных людзей, і сяброў і ворагаў. Часта святыя грэбавалі звычайнымі штодзённымі правіламі, каб ўдзяліць больш часу малітве, пакаянню і прапаведаванню. Святы Ян Павел ІІ яшчэ да таго, як стаў Папам, быў добра вядомы сваёю звычкаю спазняцца, часам нават на цэлыя гадзіны. А ці думалі вы калі-небудзь, як вялікая любоў св. Францішка да «Спадарыні Беднасці» ўплывала на яго стаўленне да асабістай гігіены? Адкрыўшы добра напісаную кнігу пра любога святога, можна хутка пазбавіцца ілюзіі, што ўсе святыя па натуры ветлівыя, лагодныя, чыстыя і ашчадныя.\nМы дастаткова шмат ведаем пра святых, каб разумець, што яны сталі святымі не таму, што ніколі не ўчынілі смяротнага граху. Вядома, былі сярод іх і такія, як, напрыклад, Дзева Марыя, народжаная без граху, або святыя дзеці, як Дамінік Савіо і благаслаўлёная Імельда Ламберціні, якія былі занадта маладымі, каб цяжка зграшыць. Былі і святыя, якія да самай старасці, ажно да гадзіны смерці, захавалі неверагодную чысціню і нявіннасць, як, напрыклад, св. Дамінік і св. Тамаш Аквінскі. Нават напрыканцы жыцця гэтыя святыя вызначаліся, як кажуць, «дзіцячымі» споведзямі. Можна захапляцца такою чысцінёю жыцця, але гэта хутчэй выключэнне, а не правіла.\nУ другой частцы сваёй «Сумы тэалогіі» св. Тамаш Аквінскі гаворыць пра міласэрную любоў як адну з трох галоўных цнотаў, разам з верай і надзеяй, якія даюцца нам Богам. Міласэрная любоў, Caritas — гэта сяброўская прыязнасць з Богам, любоў да Бога, пра якую я кажу як пра вызначальную рысу святасці. Міласэрная любоў, паводле св. Тамаша Аквінскага, ёсць найвышэйшаю цнотаю, бо яднае нас з Богам у Ім самім. Усе іншыя цноты толькі рыхтуюць нас да гэтай еднасці, падпарадкоўваюць нас Богу, але не лучаць з Ім у адно цэлае. Такія маральныя цноты, як мужнасць, стрыманасць і справядлівасць выхоўваюць нашую волю і стаўленне да іншага Божага стварэння, не дазваляюць, каб намі кіраваў страх або прывязанасць да нейкіх прыемнасцяў, скіроўваюць нашую ўвагу на дабро для бліжняга. Яны вучаць нас любіць Бога, не праяўляць залішнюю прывязанасць да стварэння і пазбаўляюць звычак, якія чыняць нас эгаістычнымі і жорсткімі сэрцам.\nВера і надзея, тэалагальныя цноты, скіроўваюць нас да Бога, але не лучаць з Ім у адно. Яны дапамагаюць дасягаць Бога з дапамогаю праўды, якую спасцігае наш розум або дабро, якое мы атрымліваем ад Яго, і якое ёсць жаданнем нашай волі. Святы Тамаш піша: «Міласэрная любоў дасягае Бога так, што можа адпачываць у Ім, менавіта ёю мы напаўняемся ў Богу». Усе іншыя цноты без міласэрнай любові Caritas не дасягаюць сваёй сапраўднай дасканаласці, толькі яна накіроўвае і фармуе іх так, каб яны дасягалі Бога. Становіцца зразумелым, чаму св. Павел у пасланні да Карынцянаў так падкрэсліваў важнасць міласэрнай любові: «Калі я гавару мовамі людзей і анёлаў, а любові не маю, я — як медзь звонкая або гулкія цымбалы. Калі маю дар прароцтва і спазнаў усе таямніцы, і маю ўсякія веды і паўнату веры, каб перастаўляць горы, а любові не маю, то я – нішто. Калі раздам усю маёмасць сваю і аддам цела сваё на спаленне, а любові не маю, няма мне з гэтага ніякай карысці» (1 Кар 13, 1–3).\nМенавіта пра гэта гаворыць і св. Тамаш: любоў, сувязь прыязнага сяброўства з Богам злучае нас з Ім у адно і гэтак цалкам змяняе ўсё, што нас атачае, усё, што навокал. Гэта імкнецца апісаць св. Павел, кажучы: «А цяпер трываюць вера, надзея і любоў — гэтыя тры, але найбольшая з іх любоў» (1 Кар 13, 13). Міласэрная любоў перамяняе наш розум, волю, уласцівыя нам рысы характару. Яна пераарыентуе ўсё нашае жыццё, асобу, усю нашую сутнасць, цалкам злучаючы іх з Богам. Цнота любові напаўняе ўсе нашыя добрыя якасці, накіроўваючы іх да Бога, так што мы можам атрымліваць дары Святога Духа, якія нават даюць нам здольнасць дзейнічаць па-за межамі чалавечых магчымасцяў, звышнатуральным чынам.\nБог сваёю любоўю літаральна паклікаў нас да існавання, таму мы літаральна створаныя для Яго. Гэта найбольш фундаментальная праўда пра нас, бо сутнасць асобы кожнага чалавека ў тым, што мы — узлюбленыя Богам. Калі мы становімся здольнымі ўсвядоміць гэта і разумеем, што кожны з нас і ёсць той «вучань, якога любіў Езус», мы дазваляем прынцыпу «ўзлюбленасці Богам» быць асноваю нашага жыцця, усяго, што мы робім. Гэтак мы ажыццяўляем таямніцу любові, і яна становіцца нашай адзінай каштоўнасцю, як было ў святых. Мы гарым жаданнем вярнуць Богу любоў, якою Ён адарыў нас, жадаем праявіць Божую любоў да сваіх бліжніх, бо разумеем, што яны таксама «ўзлюбленыя Богам».\nДзеля Бога мы любім бліжняга. І таксама мы больш і больш імкнемся цярпець пакуты (гэта немагчыма было б уявіць, калі б не было прыкладу святых), бо пакуты яднаюць нас з Богам, які стаў чалавекам і цярпеў дзеля нас. Мы ўсім сэрцам жадаем пакаяння, бо гэта ачышчае нашую любоў да Бога, аддзяляе нас ад зямных памкненняў і клопатаў і дапамагае пераадольваць эгаізм, каб быць здольнымі любіць свабодна і поўна.\nБрат Джасцін Гэйбл ОР, ave-maria.by\nПаводле матэрыялаў партала www.dspt.edu\nжыццё разважанні святасць святыя\t2020-04-18


» Украина FCI-CACIB «АРСАНИЯ - ВЕСНА - 2011»\n» Монопородная выставка ранг ПК Новосибирск 05 августа 2012. Эксперт Ray Owen (Англия)\n» Выставки за рубежом.\n» Мой небольшой зверинец


Сірыя (рымская правінцыя) — Вікіпедыя\nСірыя (рымская правінцыя)\nУ гэтага паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Сірыя.\nСірыя — была рымскай правінцыяй. Далучана ў 64 годзе да н.э. Пампеем, як следства яго ваеннай прысутнасці пасля перамогі ў Трэцяй Мітрыдатавай вайне. Яна заставалася пад уладай Рыма, а потым і Візантыі, на працягу сямі стагоддзяў, да 637 г., калі пала падчас арабскіх заваяванняў.\nПравінцыя Сірыя на карце Рымскай імперыі часоў Адрыяна (117-38 гг)\nПравінцыя Сірыя на карце Рымскай імперыі\nРымская мазаіка з Антыёхіі, Луўр.\n1 Перыяд прынцыпату\n2 Перыяд дамінату\n3 Візантыйскі перыяд\nСірыйская армія складалася з трох легіёнаў і абараняла парфянскую мяжу. У 69 г. сірыйскія войскі падтрымалі новага імператара Веспасіяна. З канца II стагоддзя некалькі знатных сірыйцаў уваходзілі ў Рымскі сенат, напрыклад, Тыберый Клаўдзій Пампеян і Гай Авідзій Касій. У 193 г. ад правінцыі адлучылася т.зв. Полая Сірыя. У III стагоддзі сірыйцы нават дасягнулі імперскай улады, стварыўшы дынастыю Севераў. З 260 па 273 гг. Сірыя была часткай Пальмірскага царства, якое адкалолася ад імперыі.\nПасля рэформаў Дыяклетыяна абедзве правінцыі сталі часткай дыяцэзіі Усход . У 330 – 350 гг. з тэрыторый Полай Сірыі уздоўж заходняга берага Еўфрата і былой вобласці Камагена была створана Еўфрацкая правінцыя, са сталіцай Іераполіс. Затым, пасля каля 415 г., Полая Сірыя падзялілася на Syria I, са сталіцай у Антыёхіі, і Syria II, са сталіцай ў Апамеі на Аронце.\nУ 528 г. імператар Юстыніян I з тэрыторый абедзвюх правінцый вылучыў невялікую прыбярэжную правінцыю Феадорыю. Рэгіён заставаўся адным з найважнейшым у Візантыйскай імперыі. У 609 – 628 гг. ён быў акупаваны Сасанідамі, затым адноўлены імператарам Іракліем I , але зноў страчаны з-за мусульманскіх заваяванняў пасля бітвы пры Ярмуку і падзення Антыёхіі ў 637 г. \nАпаладор з Дамаска\n↑ 1,0 1,1 1,2 Oxford Dictionary of Byzantium (под ред. А. П. Каждана). — Oxford University Press, 1991.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Сірыя_(рымская_правінцыя)&oldid=2834539"\nАпошнія змены 20 верасня 2017 а 23:21\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:21, 20 верасня 2017.


Патэнцыял АБСЕ трэба выкарыстоўваць у поўнай меры для зніжэння рызык ваеннай канфрантацыі ў Еўропе - Макей | Фізічныя асобы | Міністэрства па падатках і зборах Рэспублікі Беларусь\nНарматыўныя прававыя акты, якія рэгулююць звароты грамадзян і юрыдычных асоб. Правілы разгляду зваротаў\nПералік адміністрацыйных працэдур, што ажыццяўляюцца падатковымі органамі ў адносінах да юрыдычных асоб і індывідуальных прадпрымальнікаў\nПраверкі, праводзімыя падатковымі органамі\nАсноўныя ўліковыя дакументы\nПагадненні аб прадухіленні двайнога падаткаабкладання\nПагадненні аб прынцыпах выплаты ўскосных падаткаў\nПадатковыя службы замежных дзяржаў\nПагадненні аб узаемнай адміністрацыйнай дапамозе\nПалажэнне аб кансультатыўным савеце пры Міністэрстве па падатках і зборах Рэспублікі Беларусь\nДзейнасць кансультатыўнага савета\nЗвесткі пра бізнес-партнёра\nПатэнцыял АБСЕ трэба выкарыстоўваць у поўнай меры для зніжэння рызык ваеннай канфрантацыі ў Еўропе - Макей\nПатэнцыял АБСЕ трэба выкарыстоўваць у поўнай меры для зніжэння рызык ваеннай канфрантацыі ў Еўропе. Аб гэтым міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей заявіў сёння ў Вене на 24-й сустрэчы Савета міністраў замежных спраў дзяржаў - удзельніц АБСЕ, паведамілі БЕЛТА ў прэс-службе МЗС.\nУладзімір Макей адзначыў, што сёння еўрапейская бяспека працягвае знаходзіцца ў глыбокім крызісе, адбываецца рост палярызацыі, падрыў даверу, множацца выклікі. "Што трэба зрабіць, каб спыніць гэту тэндэнцыю і забяспечыць устойлівую стабільнасць? Якая ў гэтым роля АБСЕ? Нам неабходна паслаць дакладны палітычны сігнал, што АБСЕ ўяўляе сабой унікальную пляцоўку для інклюзіўнага дыялогу па пытаннях бяспекі. Мы павінны ў поўнай меры выкарыстоўваць яе патэнцыял для зніжэння рызык ваеннай канфрантацыі ў Еўропе. Беларусь выступае за распрацоўку новага рэжыму па кантролі за звычайнымі ўзбраеннямі, што адпавядае сённяшнім рэаліям. Мы падтрымліваем бягучы структураваны дыялог па сучасных і будучых пагрозах бяспецы. Гатовы і далей уносіць свой уклад у гэты працэс", - заявіў міністр.\nДыпламат лічыць, што таксама неабходна ўзмацніць ролю АБСЕ ў выбудоўванні партнёрскіх адносін па барацьбе з транснацыянальнымі пагрозамі і выклікамі: тэрарызмам, кіберзлачыннасцю, гандлем людзьмі, наркатрафікам, міграцыяй.\n"АБСЕ можа зрабіць больш для садзейнічання ўзаемазвязанасці шляхам пашырэння эканамічнага супрацоўніцтва, спрашчэння гандлёвых працэдур, транспартных сувязей і лічбавага парадку дня. Нам неабходны дыялог, а не сутыкненне эканамічных інтэграцыйных працэсаў. Пляцоўка арганізацыі добра падыходзіць для стымулявання такога дыялогу", - адзначыў Уладзімір Макей.\nМіністр таксама нагадаў аб ініцыятыве Прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі аб запуску новага Хельсінкскага працэсу - шырокага дыялогу па пераадоленні існуючых супярэчнасцей і адсутнасці даверу ў адносінах паміж краінамі на еўраатлантычнай і еўразійскай прасторы.\nПаводле слоў дыпламата, Беларусь прадоўжыць падтрымку любых канструктыўных намаганняў па фарміраванні агульнай асновы ва ўсіх трох вымярэннях бяспекі і па пашырэнні ўзгодненага парадку дня ў АБСЕ. "У сувязі з гэтым мы разлічваем на палітычную волю ўсіх дзяржаў-удзельніц і ўклад новых кіраўнікоў сакратарыята і інстытутаў АБСЕ, назначаных шляхам кансэнсусу ў ліпені гэтага года. Разам мы павінны надаць АБСЕ новы імпульс, дзейнічаючы ў духу сумеснага вядзення, і зрабіць арганізацыю здольнай рэагаваць на сучасныя выклікі", - заявіў міністр.\nРэестр камерцыйных арганізацый і індывідуальных прадпрымальнікаў з павышанай рызыкай учынення правапарушэнняў у эканамічнай сферы\nЗвесткі з Дзяржаўнага рестра юрыдычных асоб і індывідуальных прадпрымальнікаў, якія ажыццяўляюць вытворчасць, захоўванне (як від прадпрымальніцкай дзейнасці) тытунёвых вырабаў, аптовы і рознічны гандаль імі\nВышэйшы гаспадарчы суд


Помпа воды (пр-во PIERBURG) 707152210 0 775,2грн.\nДодаткова водяна помпа 702078370 0 2899,5грн.\nДодаткова водяна помпа 702671480 0 2596,45грн.\nВодяна помпа 702676020 0 2898,95грн.\nДодаткова водяна помпа 701713280 0 3848,15грн.\nДодаткова водяна помпа 702078380 0 3500,7грн.\nДодаткова водяна помпа 702078390 0 3565,5грн.\nВодяна помпа 704386100 0 3372,5грн.\nДодаткова водяна помпа 706033110 0 7998,7грн.\nВодяна помпа 703394060 0 5939,3грн.\nДодаткова водяна помпа 702074580 0 5351,05грн.\nВодяна помпа 706988000 0 15478,25грн.\nДодаткова водяна помпа 702853200 0 10415,45грн.\nДодаткова водяна помпа 702851200 0 10820,9грн.\nВодяна помпа 706988010 0 19116,85грн.\nПомпа воды (пр-во PIERBURG) 707152210 >5 1 дн. 775,2грн.\nПомпа воды (пр-во PIERBURG) 707152210 0 1 дн. 775,2грн.\nНасос системи охолодження додатковий 701713280 5 1 дн. 2592,5грн.\nПомпа водяна AUDI A4/A6/A8/Q5/Q7/VW TOUAREG/AMARO 701713270 3 1 дн. 2509,1грн.


Catholic.by - Грэка-католікі запрашаюць у пілігрымку Віцебск – Полацк\nГрэка-католікі запрашаюць у пілігрымку Віцебск – Полацк\n06.07.2018 11:19 Паводле: svjazep.org / Catholic.by\nЗ 10 па 15 ліпеня пройдзе штогадовая, ужо XХIV пілігрымка Віцебск – Полацк, узяць удзел у якой запрашаюць грэка-католікі Беларусі. Сёлетняя пілігрымка пройдзе пад дэвізам «Gaudete et exsultate — Радуйцеся і весяліцеся» (пар. Мц 5, 12).\nТрадыцыйны шлях святамучаніка Язафата — ад месца ягонага мучаніцтва (Віцебск) да яго Полацкай катэдры і месца мучаніцкай смерці Полацкіх пакутнікаў манахаў базыльянаў — пілігрымы пройдуць за пяць дзён.\nПілігрымка распачнецца ў аўторак 10 ліпеня Боскай Літургіяй а 7-й гадзіне ў грэка-каталіцкім храме ў Віцебску (вул. 2-я Войкава, 6 А).\nІ этап — 10 ліпеня, Віцебск – Заронава: Молімся за Царкву\nІІ этап — 11 ліпеня, Заронава – Шуміліна: Молімся за іерархаў і служыцеляў Царквы\nІІІ этап — 12 ліпеня, Шуміліна – Обаль: Молімся за сем’і\nIV этап — 13 ліпеня, Обаль – Гараны: Молімся за моладзь\nV этап — 14 ліпеня, Гараны ؘ– Струнне – Полацк: Молімся за тых, хто шукае Бога\nУ нядзелю 15 ліпеня ў 10.30 у Полацку каля храма св. Параскевы Полацкай (прыватны сектар «Кароўнікі», вул. Навасёлаў, 70; даезд ад вакзала аўтобусам № 8 да канцавога прыпынку «вул. Бабушкіна») адбудзецца святочная Боская Літургія.\nТэлефон для кантактаў: а. Зміцер +375 (29) 675 29 97 Velcom\nУ Мінску звяртацца па тэл.: Андрэй +375 (29) 889 95 50 МТС\nАбноўлена 06.07.2018 11:20\n#Грэка-каталіцкая Царква (103)\nУшанаваннем святога Яна Паўла ІІ завяршылася грэка-каталіцкая пілігрымка Віцебск – Полацк\nАрцыбіскуп Кандрусевіч у Віцебску: Будаваць цывілізацыю міру, а не гвалту\nРасклад службаў у грэка-каталіцкіх парафіях Мінска на распачацце Вялікага посту\nЕзуіты запрашаюць у лічбавую пілігрымку па Цэнтральнай Еўропе\nЭкуменічнае набажэнства прайшло ў Віцебску з удзелам біскупа Алега Буткевіча\nЧацвер, 4 сакавіка\n14:27 У Вялікую суботу можна будзе ўбачыць унікальную рэліквію хрысціянства — Турынскую плашчаніцу\n14:07 Напярэдадні візіту ў Ірак Папа Францішак скіраваў відэазварот да народа краіны\n13:14 Тату-майстар аднавіла стацыі Крыжовага шляху і выяву Хрыста Добрага Пастыра ў касцёле ў Адамавічах\n11:43 «Няма двух Папаў». Бэнэдыкт XVI пра свой зыход і пра новага амерыканскага прэзідэнта\n11:10 Папа Францішак: весці дыялог з Богам — гэта ласка\n09:29 Ва Уселюбе пройдуць рэкалекцыі на тэму «Чаму так цяжка любіць?»\n07:01 Велікапосныя разважанні з біблійным тэолагам: чацвер — ІІ Тыдзень Вялікага посту\nСерада, 3 сакавіка\n13:57 Езуіты запрашаюць у лічбавую пілігрымку па Цэнтральнай Еўропе\n13:56 Католікі Новага Арлеана павінны шукаць этычна дапушчальную альтэрнатыву вакцыне Johnson & Johnson\n10:46 Іракскія хрысціяне бежанцы непакояцца за Папу Францішка


Вы тут:Галоўная / Брацтва / Творчасць / Публікацыі / Казанні архіепіскапа Арцемія (Кішчанкі) / Дабравешчанне Прасвятой Багародзіцы. Памяць патрыярха Ціхана. Ларыса Геніюш\nАпублікавана 06.04.2015 20:00 | Аўтар: Адміністратар | | Праглядаў: 37262


Бэрдзянск — Вікіпедыя\n46°45′35″ пн. ш. 36°47′04″ у. д.HGЯO\n114 205 чал. (2016)\nБэрдзянск на карце Украіны\nБэрдзянск на Вікісховішчы\nБярдзянск ці Бэрдзянск (з 1939 па 1958 — Асіпенка) — горад у Запарожскай вобласці Украіны. Порт на беразе Азоўскага мора, чыгуначная станцыя. 114 тыс. жыхароў (2016). Заводы: сельскагаспадарчага машынабудавання, кабельны, дарожных машын, нафтаперапрацоўчы і інш. Абутковая, швейная і харчовая прамысловасць. Педагагічны ўніверсітэт; тэхнікумы: машынабудаўнічы, вінаградарства і вінаробства; медыцынскае вучылішча. Мастацкі і краязнаўчы музеі.\nЗа 5 км ад горада размешчаны гразевы прыморскі курорт.\nУ горадзе дзейнічае Бэрдзянскі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Бэрдзянск&oldid=3754155"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 12:52, 18 снежня 2020.


TCN Vending, шматгранны канал: гандлёвы аўтамат для кніг і газет - TCN\nTCN Vending, шматгранны канал: гандлёвы аўтамат для кніг і газет\nЧас: 2020-06-19 Праглядаў:\nГэта гандлёвы аўтамат для газет і часопісаў фірмы TCN Vending Machine, і ў адрозненне ад іншых аўтаматаў, якія мы ўжо даўно выявілі, ён дазваляе выкарыстоўваць розныя аплатныя сістэмы, такія як QR-код.\nВендынг ужо даўно прадэманстраваў сваю ўніверсальнасць і эфектыўнасць як гандлёвая кропка. Факт заключаецца ў тым, што тэндэнцыя выбару аўтаматычных і занядбаных каналаў замацоўваецца з хуткасцю з'яўлення новых формаў паслуг пры аўтаматычным размеркаванні. І нават больш цяпер, калі неабходна любой цаной пазбягаць кантактаў з іншымі людзьмі, прадаваць гандлёвы аўтамат, які прапануе нам любы прадукт, з'яўляецца палёгкай для канчатковага спажыўца.\nЗ закусачных машын, поўнага меню, напояў, замарожаных прадуктаў, сродкаў індывідуальнай абароны, парафармацыі ... людзі выбіраюць гэтую паслугу штодня, бо знаходзяць усё неабходнае; таксама паколькі да гэтага часу гэта самы бяспечны канал.\nГэтая бяспека цесна звязана са спосабамі аплаты, і гэта тое, што вендынг з'яўляецца бізнес-сегментам, які прапануе большасць тыпаў сістэм. Ідэя, якую яны падтрымліваюць ад гандлёвага аўтамата TCN, праз новы гандлёвы аўтамат TCN-S800-10 Book, у які яны ўключаюць розныя спосабы аплаты, такія як крэдытная карта, квіткі і самыя запатрабаваныя лічбавыя, напрыклад, аплата з дапамогай QR.\nГандлёвы аўтамат распаўсюджвае ўсе віды звязанага матэрыялу: кнігі, сшыткі, газеты і часопісы і распаўсюджвае іх дзякуючы інтэлектуальнай сістэме кіравання SaaS. Гэтая сістэма дазваляе адпраўляць тавары розных памераў і вагі без неабходнасці карэктаваць іх праграмаванне.\nназадАўтаматычны аўтамат як новы гандлёвы канал можа эфектыўна палегчыць складанасць пакупкі масак\nНаперад Гандлёвыя аўтаматы TCN санітарна


Гульня Dress up girl on the train. Гуляць онлайн бясплатна\nГульня Dress up girl on the train анлайн\nАпісанне гульні: У Сандры сёння важны іспыт і яна адправілася ва ўніверсітэт на хуткасным цягніку, каб прыбыць крыху раней і ўзяць яшчэ кніг у бібліятэцы.Вам неабходна прыбраць студэнтку ў прыгожы ўбор, бо экзамен - гэта свята.Дапамажыце Сандры выглядаць узрушаюча.\nУ Сандры сёння важны іспыт і яна адправілася ва ўніверсітэт на хуткасным цягніку, каб прыбыць крыху раней і ўзяць яшчэ кніг у бібліятэцы.\n© playgame24.com - бясплатная онлайн гульня Dress up girl on the train ().\nЗгуляйце ў онлайн флэш гульню Dress up girl on the train бясплатна. Не забудзьцеся ацаніць гульню Dress up girl on the train і падзяліцца гэтай гульнёй са сваімі лепшымі сябрамі.


Генадзь Яўгенавіч Змудзінскі — Вікіпедыя\nГенадзь Яўгенавіч Змудзінскі\n(Пасля перасылкі з Генадзь Змудзінскі)\nГена́дзь Яўге́навіч Змудзі́нскі (17 (29) студзеня 1897, Ніжнеудзінск, Іркуцкая губерня, Расійская імперыя — 22 верасня 1938, Менск, НКУС) — беларускі графік.\n29 студзеня 1897(1897-01-29)\nНіжняудзінск, Іркуцкая губерня, Іркуцкае генерал-губернатарства[d], Расійская імперыя\n22 верасня 1938(1938-09-22) (41 год)\nГенадзь Змудзінскі (1926), сяброўскі шарж, зроблены Мікалаем Малевічам.\n2.1 Станковая графіка\nВучыўся ў Імператарскай Акадэміі мастацтваў (1914—1915). Быў мабілізаваны ў войска з пачаткам Першай сусветнай вайны. З 1918 года ў Чырвонай Арміі — камандзір палка, начальнік разведаддзела брыгады. З 1921 года ў Менску. У 1921 годзе зрабіў некалькі плакатаў для Белдзяржвыдавецтва і Галоўпалітасветы. Аўтар эскіза ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга БССР і граматы да яго (1924), фірмовай маркі Белдзяржвыдавецтва (1924).\nНа час арышту працаваў у адной з менскіх газет. Арыштаваны ў Менску па адрасе: вуліца Старажоўская, д. 8, кв. 2. Асуджаны «тройкай» НКУС 20 верасня 1938 года як «агент польскіх разведвальных органаў» да расстрэлу. Рэабілітаваны трыбуналам Беларускай вайсковай акругі 29 кастрычніка 1957 года.\nПрацаваў пераважна ў станковай і кніжнай графіцы. Адзін з заснавальнікаў школы беларускай кніжнай графікі. Ілюстраваў школьныя падручнікі, аформіў шмат кніг для дзяцей — Максім Гарэцкі «Досвіткі», 1926; Аляксандр Нявераў «Як у нас была вайна», 1927; казку «Воўк і лес», 1928; і інш. Супрацоўнічаў з газетай «Звязда» (1927—1928), дзе друкаваліся яго плакаты і палітычныя карыкатуры. Браў удзел у Першай усебеларускай мастацкай выстаўцы (1925), у Міжнароднай выстаўцы кнігі ў Лейпцыгу (1927). Найбольш вядомыя творы станковай графікі — «Пагром», «Мінская конка», «Згода нявесты», «Бежанцы» (1916), «Араты» (1925).\nНямецкая кавалерыя, якую пераследуе агонь нашых кулямётаў, 1916\nЭскіз Дзяржаўнага герба БССР,1925\nГерб БССР (праект Г.Змудзінскага)\n↑ ЗМУДЗІНСКІ Генадзь Яўгенавіч // Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі. Энцыклапедычны даведнік у 10 тамах (15 кнігах). Т. 1. Абрамовіч—Кушаль. / Укладальнік Л. У. Маракоў. — Смаленск, 2003. — 480 с. — ISBN 985-6374-04-9.\nНалівайка Л. Лёс Генадзя Змудзінскага // Літаратура і мастацтва № 14. — 8 крас. 2011. — С. 11.\nШматаў В. Ф. Беларуская графіка 1917—1941 гг. — Мн., 1975;\nЦерашчатава В. В. Беларуская кніжная графіка 1917—1941. — Мн., 1971;\nЭнцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі: У 5-і т. / Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш.. — Мн.: БелСЭ, 1985. — Т. 2. Габой — Карціна. — 702 с. — 9 500 экз.\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Генадзь Яўгенавіч Змудзінскі\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Генадзь_Яўгенавіч_Змудзінскі&oldid=3911264"\nАпошнія змены 5 верасня 2021 а 18:43\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 18:43, 5 верасня 2021.


Справа 1946 г. Віктар Лукашэнка, антысавецкі паэт-русафоб | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nСправа 1946 г. Віктар Лукашэнка, антысавецкі паэт-русафоб\nАдразу пасля вайны ва ўсіх кінатэатрах Савецкай Беларусі перад мастацкімі фільмамі абавязкова дэманстравалі кіначасопіс “Раніца маёй рэспублікі” гэткую парадную справаздачу пра шчаслівае жыццё. Шчодрыя наліўныя нівы, аднаўленне разбураных фашыстамі гарадоў і шчаслівыя савецкія людзі, якія спяваюць узнёслыя падзякі таварышу Сталіну.\nНасамрэч, пасляваеннае жыццё ў Савецкім Саюзе мала чым адрознівалася ад ваеннага, а ў нечым было нават горшым. Вёскі галадалі: з калгаснікамі разлічваліся “працаднямі”, то бок запісамі ў канторскіх кнігах. У гарадах харчы, у тым ліку і хлеб, размяркоўваліся па картках. Хлеба бракавала таксама. Падчас вайны харчовыя пытанні ў СССР вырашаліся дзякуючы пастаўкам пшаніцы і мяса з ЗША і Канады, але з заканчэннем “ленд-лізу” харчовае пытанне паўстала ў поўны рост.\nА Савецкі Саюз будаваў усё новыя танкі, закладаў на верфях новыя лінкоры, вырабляў атамныя бомбы. Зброя і прызначалася для абароны ад імперыялістаў зямлянак, халуп і баракаў, у якіх жыла абсалютная большасць савецкіх людзей і якія называліся “сацыялістычнай Радзімай”.\nУ тых жа вёсках падобны стан рэчаў не падабаўся амаль нікому, але запалоханыя людзі маўчалі. Зрэшты, іншым разам незадаволенасць выплёхвалася вонкі, у тым ліку – і праз паэтычнае слова…\n11 траўня 1946 г. у вёсцы Цялепіна, што ў тагачаснай Кіраваградскай вобласці, з’явіліся ананімныя лісты, адрасаваныя таварышу Сталіну.\nТы (нецензурное слово) – (имя вождя) – разом с тобой и твоими порядками, какие ты создал. Что ты (нецензурное слово) думаешь, такие законы создал, что жить невыносимо. От сегодня например пришли до меня в квартиру и говорят: подпишись на 800 рублей облигаций, а я говорю, что нет ни копейки, они говорят что не может быть и говорят, если не распишешься, заберем твои вещи, а я говорю берите и они забрали.\nТоварищ Сталин, как я могу быть патриотом Советского Союза, если я на сегодняшний день сижу без крошки хлеба и без копейки денег. Я на сегодняшний день стою против Советского Союза, как самый худший враг, потому что налоги очень большие: яичек здать 400 штук, молока 340 литров, на облигацию 800 рублей, за огород тоже налоги тянут очень большие, чем же их оплачивать, если хлеба из колхоза сдали очень мало, а налоги (нецензурное слово) тяните большие.\nВот я и подумал, как я могу стоять за Советскую Власть, если нет возможности сегодня прожить. А как же дальше будет, что ты себе думаешь.\nЛіст вымагае тлумачэння. Прадукты, пра якія згадваюцца ў ананімным лісце – па сутнасці, былі харчовым падаткам, якія калгаснікі мусілі здаваць дзяржаве і за якія плацілі шэляг медны (у тым разе, калі ўвогуле нешта плацілі). “Аблігацыі дзяржаўнай пазыкі СССР” былі абавязковымі для ўсіх грамадзянаў – іх трэба было купляць на апошнія грошы, а калі грошай не было – у грамадзяніна сапраўды маглі сканфіскаваць маёмасць у рахунак аблігацый. Падаткі на гародчыкі, кураў, авечак, коз, свінняў і кароваў трэба было плаціць асобна.\nАнанімны ліст на адрэсу таварыша Сталіна быў не самым вялікім крыміналам. У той жа дзень па вёсцы пайшлі гуляць лісты з паэтычнымі радкамі:\nМы в сорок пятом году все работали целое лето\nНо пришлось тяжелей нам, и досталось и детям нашим.\nДо жнива еще очень далеко, скворцы кричат по лесам\nИ предвещают нам.\nГоворят они нам про то, они как будто знают\nЧто очень тяжело жить нам, что мы в ярме кончали.\nКончаем очень тяжело мы, руководят (нецензурное слово) нами\nТолько и говорят нам, чтоб цвели, как знамена.\nГотовы партию разбить не завтра, а сегодня\nТогда мы братья заживем, и на славу\nА сейчас нам необходимо бить эту московскую ворону.\nМосковская ворона зверь такой\nИ он зовется (нецензурное слово)\nИ он говорит нам про то, чтобы мы\nБыли как металл.\nДать землю беднякам в руки, а Сталинцев\nУничтожить, членов партии выгнать\nКалі радкі пра “сталінцаў” і “чальцоў партыі” былі класічнай антысавецкай агітацыяй, то згадка пра “маскоўскую варону” выглядала “распальваннем міжнацыянальнай варожасці”. Хаця, па вялікаму рахунку, гэта быў стыхійны антыімперскі пратэст ці, як бы сказалі цяперашнія адэпты “русского міра” – “тыповай русафобіяй”.\nВылічыць аўтара ананімак на сакральнае сталінскае імя, а таксама аўтара вершаванак было прасцей за простае: дастаткова было высвятліць, хто не хацеў у вёсцы купляць аблігацый на 800 рублёў. Справу давяршылі ўскосныя сведчанні і “сігналы ў органы” пільных вяскоўцаў…\nИЗ СПЕЦИАЛЬНОГО СООБЩЕНИЯ МГБ СССР\nТогда же вместе с анонимными письмами из почтового ящика было изъято письмо, адресованное Лебедеву Ивану Васильевичу (…) исходящее от Лукашенко Виктора Михайловича, проживающего в селе Телепино.\nПри сравнении почерка письма, исходящего от Лукашенко, с почерком автора анонимных писем была установлена их идентичность, вследствие чего на квартире Лукашенко был произведен обыск и обнаружены тетради с вырванными листами бумаги, на которых были исполнены анонимные письма.\nПри обыске также был найден учебник по ботанике, на обложке которого почерком Лукашенко сделана антисоветская надпись.\nНа основании собранных данных был арестован:\nЛУКАШЕНКО Виктор Михайлович, 1930 г. р., (…) беспартийный, учащийся 5 класса.\nБудучи арестованным, Лукашенко в авторстве всех указанных анонимных писем антисоветского содержания признался и заявил, что писал их в силу сложившихся тяжелых материальных условий.\nБезумоўна, пяцікласніку Віктару Лукашэнку ніхто тыя “Аблігацыі дзяржаўнай пазыкі” на 800 рублёў не прапаноўваў. Як і не забавязвалі яго здаваць савецкай дзяржаве 400 яйкаў і 340 літраў малака; такі план, пэўна, спусцілі з “раёна” на ўвесь калгас. Але гэта не азначае, што падобныя павіннасці не накладалася на яго бацькоў, крэўных і аднавяскоўцаў.\nЗлоснаму антысаветчыку на момант здяйснення злачынства споўнілася 16 гадоў, а гэта азначала, што ён мусіў адказваць перад Савецкай дзяржавай нароўні з дарослымі. Датаго ж, злачынства было не сфальшаванае, як абсалютная большасць “антысавецкіх артыкулаў” тых часоў, а самае сапраўднае. Суд і выправіў Лукашэнку туды, дзе яму было самае месца – на зону. Дзе ў лагерным клубе напэўна паказвалі і кіначасопісы пра “дасягненні сацыялізму”.\nЯк склаўся далейшы лёс гэтага русафоба і антысаветчыка, па архівах не прасочваецца.\nУ наступнай передачы я раскажу пра адну з самых жахлівых эпідэмій у СССР, а таксама пра тое, як чэкісты прыхоўвалі яе маштабы.\nРадыё Рацыя дзякуе Цэнтральнаму Галіноваму Архіву СБ Украіны, г. Кіеў, за прадстаўленыя матэрыялы, архіўную справу Фонд 16, вопіс 1, адзінка захавання “575”


«Злавалася, калі зразумела, што вы здаліся на паўдарозе!» Эмацыйнае інтэрв'ю ўкраінскай гандбалісткі, якая гуляла ў «Гомелі»\n24 апреля 2022 в 09:00\n28-гадовая ўраджэнка горада Гарадзенка (Івана-Франкоўская вобласць) правяла ў Беларусі два гады. Выйграла залатыя медалі чэмпіянату краіны ў складзе «Гомеля». Цяпер выступае ў польскім «Яраславе», дзе з’яўляецца аднаклубніцай беларускі Валянціны Несцярук. У размове з намі Леся з незвычайным для ўкраінкі прозвішчам Смолінг падзялілася болем ад вайны, патлумачыла, чаму пратэст у Беларусі прайграў, а таксама прызналася, што яе ўвесь час цягне на радзіму.\nЛеся Смолінг. Фота: Instagram-акаўнт спартсменкі\nСуразмоўца давала інтэрв'ю па-ўкраінску — гэта было галоўнай умовай. З-за стаўлення Лесі да рускай мовы (пра гэта ніжэй) мы публікуем гэты тэкст па-беларуску. Адзначым, што суразмоўца настойвала, каб словы «Пуцін» і «Расія» ў матэрыяле пісаліся з малой літары, аднак мы выконваем правілы арфаграфіі.\n«Руская — гэта мова акупантаў!»\n— Проста па-руску прынцыпова гаварыць не хачу і, хутчэй за ўсё, ужо ніколі не буду, — так Леся пачынае гутарку.\n— Я і раней не была прыхільніцай рускай мовы. А цяпер нават чуць не хачу. Асацыяцыя з вайной, Расіяй і чымсьці злым. На жаль, многія ўкраінцы размаўляюць па-руску, але гэта вынік доўгіх гадоў акупацыі і знішчэння ўкраінскага народа. Таму зараз трэба прыкладаць багата намаганняў, каб ў корані змяніць сітуацыю! Давайце будзем сумленнымі, мова — адна з галоўных прычын, чаму Расія напала на Украіну. Пуцін пайшоў «ратаваць рускамоўнае насельніцтва». Трэба рабіць усё, каб такое ніколі не паўтарылася!\n— Як рэагуеце, калі чуеце рускую гаворку ўкраінцаў у Польшчы?\n— Ну, самі палякі дрэнна ставяцца. І гэтым усё сказана. Я выдатна разумею, што за адзін дзень нічога не зменіш, і людзі адразу не пачнуць размаўляць на ідэальнай ўкраінскай. Але трэба спрабаваць, абавязкова спрабаваць, нават калі будуць памылкі. Гэта вельмі важна. Так, да вайны ўсе былі больш памяркоўнымі да рускай. А цяпер гэта мова акупантаў!\n— Як вы камунікуеце з аднаклубніцай Валянцінай Несцярук?\n— Часам я на ўкраінскай, а яна на рускай. Але ў асноўным выкарыстоўваем польскую, нават перапісваемся на ёй.\n— А калі выступалі ў «Гомелі»?\n— Тады я размаўляла па-руску. Праўда, у мяне моцны акцэнт. Вельмі хацела, каб са мной пераходзілі на беларускую мову, але большасць яе проста не ведала, на жаль. Хоць дзяўчаты ўкраінскую разумелі без праблем — толькі з некаторымі словамі былі складанасці.\n— Разумееце, чаму беларусы не размаўляюць па-беларуску?\n— Вядома. Беларусь усё сваё існаванне перажывала тое, што і Украіна. Думаю, калі б не Майдан і вайна з 2014 года, у нас магла скласціся сітуацыя, як цяпер пры рэжыме Лукашэнкі. Хаця ў людзей крыху розныя менталітэты. Беларусы больш талерантныя, чым украінцы. І гэта велізарная праблема.\n«Забрали все, а они продолжают молчать и смотреть, как все умирает». Интервью с белорусской гандболисткой о Польше, беженцах и доме\n«Дыктатара немагчыма зрынуць без зброі»\n— Не верылі, што беларускі пратэст пераможа?\n— Я нават злавалася, калі зразумела, што вы здаліся на паўдарозе! Вы былі такія блізкія да таго, каб зрынуць свайго дыктатара, і адступілі ў апошні момант. Памятаю, хтосьці са знаёмых беларусаў пісаў у сацсетках, што «мы не ўкраінцы, не хочам грамадзянскай вайны, мы „мірныя людзі“ і проста хочам быць свабоднымі». Тады я ўжо ведала напэўна, што з гэтага нічога не атрымаецца. Калі ва Украіне нешта не так, мы выходзім на плошчы і стаім да апошняга, хоць і плацім за гэта самым дарагім. Нават сваім жыццём. Мы разумеем, што ўсіх не заб’юць і не пасадзяць, і дамагаемся свайго. Мусіць, у гэтым розніца. Мы самі выбіраем сваю ўладу, хоць потым і плюемся на яе. Але гэта наша ўлада і нашы рашэнні. А ў вас яе прызначаюць і забіраюць сілай.\n— Вінаваціце беларусаў у тым, што адбываецца ва Украіне?\n— Не, але мне непрыемна, што яны могуць проста сядзець і нічога не рабіць у той момант, калі праз іх краіну ідуць танкі забіваць іншых людзей. Ведаю, што ёсць тыя, хто спрабуе змагацца. Я падзяляю беларускую ўладу і людзей, але хочацца, каб народ быў больш актыўным. Лепшага моманту можа ўжо і не быць, каб што-небудзь змяніць. А проста спачуваць і сядзець ціха — няправільна.\n— Што рабіць, калі людзі баяцца? За стужку ў валасах ці плакат «Не вайне» штрафуюць і адпраўляюць на суткі.\n— Усіх не заб’юць і не пасадзяць! У нас у 2013 годзе таксама так было. Мы змаглі, і вы зможаце! Галоўнае, каб гэтага хацелі людзі.\nЛеся і яе муж Іван. Фота: Instagram-акаўнт спартсменкі\n«У Беларусі адчуваўся „савок“»\n— Якія ўражанні засталіся ад выступлення за «Гомель»?\n— Не магу сказаць нічога дрэннага пра каманду. Наадварот, дзяўчаты выдатныя. Да мяне там добра ставіліся, з’явіліся сяброўкі. З некаторымі маю зносіны і па сёння. Ведаю, яны перажываюць за маю краіну.\nВядома, у параўнанні з Украінай, у Беларусі адчуваўся «савок». Асабліва 23 лютага і 9 мая… Не лічу, што іх трэба святкаваць. Для мяне 9 мая — дзень памяці пра мільёны загінулых, а не магчымасць выйсці на парад і выхваляцца невядома чым. Ва ўсім свеце ладзяць акцыі «ніколі зноў», і толькі ў Расіі і Беларусі — «можам паўтарыць». Вось яны і паўтараюць генацыд людзей цяпер.\nАле тады пра палітыку мы практычна не размаўлялі. Усе думалі, што я ўсіх накручваю і перабольшваю. Калі сцвярджала, што на ўсходзе Украіны ідзе вайна, яны заяўлялі, што гэта справа палітыкаў і не ўсё так адназначна. Пераканаць у адваротным было немагчыма. Спадзяюся, цяпер усім усё ясна! Напэўна, я сышла своечасова, таму што яшчэ год бы там не вытрымала.\n— Якімі падаліся беларусы і сам Гомель?\n— Людзі добрыя. Большасць адэкватная, у прынцыпе, як і паўсюль. Адзінае, што сапраўды здзівіла: у параўнанні з іншымі гарадамі Мінск выглядаў гігантам і быццам з іншай планеты. Тады мне так і казалі, што ўсе грошы ідуць у сталіцу, а ў іншых месцах так сабе.\nДарэчы, у Беларусі сапраўды чыста! У гэтым плане адчуваўся парадак. Гомельскі цэнтральны парк — прыгажосць. Там вельмі добра. Ну і, вядома, спартовыя арэны (для мяне гэта важна) на высокім узроўні.\nА яшчэ я адкрыла для сябе ваш халаднік. Ніколі раней не ела. Вельмі смачна!\n«Мозг дагэтуль адмаўляецца верыць у тое, што адбываецца»\n— Раскажыце, што вам давялося перажыць з пачатку вайны?\n— 24 лютага я з’ехала ў Ужгарад. Пабыла трохі з мужам, забрала сястру з дзецьмі і з’ехала назад у Польшчу. Прастаялі на мяжы 15 гадзін, але, на шчасце, гэта найгоршае, што здарылася. Цяпер яны жывуць са мной у Польшчы. Сястра з дзецьмі прыходзяць на ўсе хатнія матчы, і гэта, напэўна, самае прыемнае з усяго, што адбылося за апошнія два месяцы.\n— Як ваш муж?\n— На другі дзень вайны ён пайшоў у тэрытарыяльную абарону і дагэтуль там. Я вельмі ганаруся і вельмі перажываю за Івана. Але ведаю, з ім усё будзе добра. І мы хутка будзем разам!\n— Можаце вылучыць самы страшны момант?\n— Мой мозг да гэтага часу адмаўляецца верыць у тое, што адбываецца. Я нават не магу ўявіць, што адчуваюць людзі пад абстрэламі і акупацыяй. Перажыць усё тое, што яны перажылі, нікому не пажадаеш. Яны — героі!\nСамымі жахлівымі былі першыя дні. Нявызначанасць, пастаяннае чытанне навін… А яшчэ пасля вызвалення поўначы краіны, калі адкрылася праўда пра Бучу, Ірпень, Барадзянку і іншыя часова акупаваныя гарады і сёлы Украіны. Пасля таго, што расіяне там зрабілі, іх ужо і людзьмі не назавеш. Страшна падумаць, што цяпер адбываецца ў Марыупалі.\n— Ці атрымліваецца неяк забыцца, або нават на пляцоўцы думкі пра радзіму?\n— Спачатку было вельмі цяжка трэніравацца і гуляць. Пастаянна думаеш толькі пра вайну, не можаш пераключыцца. Падсвядома адчуваеш віну за тое, што ў цябе ўсё добра, а людзі ва Украіне паміраюць. Але калі ўвесь час пра гэта думаць, то можна з глузду з’ехаць. І гэта ўжо дакладна нікому не дапаможа. А потым трохі прывыкаеш. Разумееш, што трэба рабіць сваю працу і старацца рабіць яе як мага лепш.\nЛеся Смолінг у форме «Кашаліна». Фота: прэс-служба клуба\n«Украіна яшчэ ніколі не была настолькі аб’яднанай»\n— Вы з захаду Украіны, доўга жылі і гулялі ў Львове. Ад саміх украінцаў хапае гісторый, што кошты на жытло там цяпер проста касмічныя. Як ставіцеся да гэтага?\n— Ну, усюды розныя людзі. Адны аддаюць апошняе, а іншыя будуць нажывацца нават у самыя страшныя часы. Тое ж і з тымі, хто бег ад вайны. Некаторыя дзякуюць за дах над галавой, а некаторым «усё ўключана» падавай.\nАле не трэба ўсіх пад адзін грэбень раўнаваць. Заходнія рэгіёны Украіны, як і большая частка Еўропы, адчынілі дзверы для найбольш пацярпелых ад вайны. Людзі (асабліва валанцёры) робяць каласальную працу, каб перасяленцы маглі адчуваць сябе нармальна і мець дах над галавой. Гэта галоўнае. Мне здаецца, Украіна яшчэ ніколі не была настолькі аб’яднанай, як у апошнія два месяцы.\nАсобная велізарная падзяка Польшчы. Я вельмі прыемна здзіўленая ўсім тым, што робіць цяпер гэтая краіна для Украіны. Вось так павінны жыць брацкія народы.\n— Адкуль у вас такое незвычайнае прозвішча для ўкраінкі?\n— Дзед нарадзіўся на тэрыторыі сучаснай Польшчы. Падчас аперацыі «Вісла» яго сям’ю выселілі ва Украіну. Спачатку ў Запарожжа, а потым ужо яны пераехалі ў Ровенскую вобласць. Але глыбей я не капала. Можа, аднойчы займуся гэтым і знайду сваякоў дзе-небудзь у Скандынавіі ці Англіі.\n— Сумуеце па Украіне, калі гуляеце за мяжой?\n— Мы часта з дзяўчатамі абмяркоўваем, хто дзе ў будучыні хоча жыць. Бо жыццё спартсменаў такое, што ніколі не ведаеш, што цябе чакае. Я заўсёды кажу, што хачу жыць ва Украіне, мне нідзе так добра не будзе, як дома. Сумую па краіне, блізкім людзям, зносінам на роднай мове і адчуванні таго, што я на сваім месцы. Таму ведаю, што пасля заканчэння кар’еры абавязкова вярнуся дадому!\n— Пра што марыце цяпер?\n— Вядома, пра перамогу! Як раней ужо ніколі не будзе. Але, я ўпэўнена, будзе лепш! Кожны ўкраінец гэта заслужыў! Калі браць асабістае, то хачу, каб муж вярнуўся дадому цэлым і мы паехалі да бацькоў у госці. Яны ў маёй роднай Гарадзенцы. А потым на мора ў Крым, ва ўкраінскі Крым.\n— Дзякуй за размову, Леся.\n— Вам удачы ў будучыні! Беларусаў чакае яшчэ даўжэйшы шлях, чым украінцаў. Спадзяюся, вы здабудзеце сваю незалежнасць, сапраўдную незалежнасць!\nМатчи против десятого состава россиян и победная серия футболистов. Чем на фоне войны живут сборные Беларуси в игровых видах спорта\nБеларусь могут лишить членства в Международном паралимпийском комитете\nТемы: Война в Украине, Гандбол, спорт


Мінскі планетарый — Вікіпедыя\n53°54′15,50″ пн. ш. 27°34′24,60″ у. д.HGЯO\nМінск, вул. Фрунзэ 2 (парк імя Горкага).\n29 ліпеня 1965\n29.07.1965 — адкрыццё\nМінскі планетарый на Вікісховішчы\nМінскі планетарый Мінскага дзяржаўнага палаца дзяцей і моладзі, Мінскі планетарый — планетарый у Мінску (у парку імя Горкага).\n3 Праекты і мерапрыемствы\n4 Час працы\n29 ліпеня 1965 года — адкрыццё планетарыя і абсерваторыі.\n8 ліпеня 2011 года — закрыццё на касметычны рамонт (на летні перыяд).\nАбсерваторая пры мінскім планетарыі\nПланетарый: зорная зала на 120 чалавек (для зорных сеансаў — 100) абсталяваны купалападобным экранам і оптыка-механічным апаратам «Планетарый» (мадэль ZKP-1 фірмы Carl Zeiss, ГДР).\nАбсерваторыя: У вежы (6 м) абсерваторыі ўстаноўлены тэлескоп-рэфрактар (фокусная адлегласць — 1950 мм, павелічэнне — 300-кратнае, фірма Carl Zeiss), пры дапамозе якога (пад кіраўніцтвам спецыялістаў) наведвальнікі могуць назіраць нябесныя аб’екты.\nПраекты і мерапрыемствы[правіць | правіць зыходнік]\nЗорныя сеансы, лекцыі\nВыстаўкі і экспазіцыі\nПры планетарыі 1 лістапада 2008 года створаны клуб аматараў астраноміі «Аш-ню».\nАўторак-нядзеля з 9.00 да 18.00, панядзелак — выходны.\nСеансы: з 10.00 да 17.00 (інтэрвал — 1 гадзіна, працягласць сеансу — 40 хвіл).\nУмяшчальнасць зорнай залы — 100 чалавек.\n↑ Гісторыя Мінскага Планетарыя\n↑ Зорныя сеансы\n↑ Архіў лекцый «Зорныя навіны»\n↑ Клуб аматараў астраноміі «Аш-ню»\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Мінскі планетарый\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Мінскі_планетарый&oldid=3560712"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 15:31, 27 лютага 2020.


13 жнівень 2013, 17:40\nРуслан Мірзоеў, фрагмэнт зь фільму пра МАЗ\nАўтара скандальных відэафільмаў пра МАЗ і менскі мікрараён Курасоўшчына Руслана Мірзоева асудзілі на 7 сутак адміністрацыйнага арышту. Рашэньне вынесла судзьдзя Кастрычніцкага суду Ала Булаш, якая знаходзіцца ў сьпісе неўязных у краіны Эўразьвязу. Жонка асуджанага Мар’ям Мірзоева апавяла карэспандэнту Свабоды пра свайго мужа, ягоныя захапленьні і праблемы з законам.\nАўтар разьмешчаных у сеціве скандальных відэафільмаў Руслан Мірзоеў зь пятніцы, 9 жніўня, знаходзіцца ў ізалятары на Акрэсьціна. Асудзілі яго 12 жніўня ў Кастрычніцкім судзе Менску. Пра гэта Свабодзе апавяла жонка Руслана Мірзоева Мар’ям. Сама Мар’ям Мірзоева на суд не была запрошаная і апошні раз бачыла мужа ўчора ў Кастрычніцкім РАУС. Пра мужа яна згадвае:\n«Ён быў сумны, я яго такім даўно ня бачыла. Ён быў такі прыціснуты і ўстрывожаны. Гэта пасьля суду яго прывезьлі ў Кастрычніцкі РАУС, туды ж выклікалі і журналіста СТВ, і таго хлопца, які ў фільме ладзіў бойку».\nМар’ям Мірзоева перадала мужу на Акрэсьціна перадачу — пітную ваду і асабістыя рэчы. Харчы вязьням ізалятара на Акрэсьціна перадаваць забаронена. «Колькі тут засталося — тры дні, пратрымаецца».\nМар’ям паведаміла, што ў Руслана Мірзоева з законам ужо былі праблемы. У прыватнасьці, цяпер ён на «хатняй хіміі» — гэта пакараньне за крымінальнае злачынства, якое ён учыніў, калі ўжываў наркотыкі. «Але ўжо больш за 2 гады ён не ўжывае наркотыкаў і алькаголю, зь ім усё нармальна. Працуе. Мы ў шлюбе, у нас дачка — ёй 5 гадоў».\n1 жніўня Руслан Мірзоеў мусіў звольніцца з МАЗу нібыта па ўласным жаданьні пасьля размовы з прадстаўніком адміністрацыі, які не вітаў ягоныя відаэфільмы пра гэтае прадпрыемства. У інтэрнэце Руслан Мірзоеў паведаміў пра запрашэньне паехаць у Маскву на конкурс на вядучага шоў «Бойкі бяз правілаў». Але на конкурс рэжысэр-аматар паехаць ня змог. «У яго ж „хатняя хімія“. Калі б ён паехаў без дазволу, то мог бы трапіць пад сапраўдны арышт», — тлумачыць Мар’ям Мірзоева. Вось што яна распавяла пра захапленьні мужа, сярод якіх ня толькі відэаздымкі:\n«Мне здаецца, гэта больш для яго нейкае хобі. Каб ня проста хадзіць на працу і працаваць, а нешта тварыць. Але гэта ня ўсё, чым ён захапляецца. Яшчэ ён займаўся рознымі відамі боксу і музыкай вельмі цікавіцца».\nВырашылі яго пакараць для паказухі, каб іншыя ня бралі зь яго прыклад і каб паказаць, што органы працуюць\nАпошнія відэафільмы Руслана Мірзоева былі прысьвечаныя менскаму мікрараёну Курасоўшчына, дзе Руслан жыве і дзе яго добра ведаюць. Пра ўжываньне нецэнзурных слоў у гэтых фільмах Мар’ям Мірзоева кажа: «Там жа гэтым нікога не зьневажаюць. Проста для большага эфэкту ён ужывае гэтыя словы, такое бывае. Вырашылі яго пакараць для паказухі, каб іншыя ня бралі зь яго прыклад і каб паказаць, што органы працуюць».\n12 жніўня прадстаўнік генпракуратуры Павал Радзівонаў заявіў адносна асуджэньня Руслана Мірзоева:\n«Руслан Мірзоеў і падобныя правапарушальнікі павінны ясна разумець, што сваімі дзеяньнямі яны могуць штурхнуць, асабліва маладых людзей, на ўчыненьне злачынстваў і супрацьпраўных дзеяньняў. Гэткая дзейнасьць незаконная і ніяк ня можа ўспрымацца грамадзтвам з усьмешкай. Мы павінны даваць прынцыповую грамадзкую ацэнку гэткім дзеяньням і спыняць іх на ўсіх узроўнях».\nВядомы рэжысэр дакумэнтальнага кіно Юры Хашчавацкі мяркуе, што пакаралі Руслана Мірзоева не за нецэнзурныя словы, ужытыя ў ягоных фільмах, а за тое, што ён паказаў у іх, як у спальных раёнах сярод моладзі квітнеюць злачыннасьць і наркаманія. Спробы ўладаў стрымліваць зьвесткі пра жыцьцё людзей рэжысэр лічыць марнымі:\n«Ім, каб утрымаць гэтую справу, трэба будзе альбо забараніць відэа цалкам, альбо саджаць усіх беларусаў, бо гэтым займаюцца ўсё больш людзей. Гэта будзе нарастаць. Інтэрнэт цяпер — гэта такі вялікі кінатэатар, дзе мы можам убачыць нашае жыцьцё».\nСтаршыня афіцыйнага саюзу пісьменьнікаў Беларусі Мікалай Чаргінец адмовіўся камэнтаваць асуджэньне Руслана Мірзоева, спаслаўшыся на тое, што ня бачыў ягоных фільмаў і толькі ад карэспандэнта даведаўся пра ягоную гісторыю: «А што да матных слоў, то гэта заўсёды хуліганства, а за хуліганства трэба несьці адказнасьць».\nФільмаграфія Руслана Мірзоева\n(увага, нецэнзурная лексыка)\nХронікі раёну. Курасоўшчынскае гета, 1-я частка\nХронікі заводу. Тонкасьці вытворчасьці\nХронікі заводу. Забаўны Барлік\nХронікі заводу. Інтэрвію з завадчанамі\nЗ МАЗа звольнілі скандальнага апэратара


Главная Каталог Снасти Коробка рыболовная Flambeau 3 Fixed Compt. W/adjust.dividers And Zerust\n• 2 фиксированных и 9 съемных перегородок.\n• Размер: 30,5 х 11,4 х 3,8 см


“Магдэбурская Гародня” трапіла да чытачоў <img src="/img/icon-photogallary.gif" border=0 />\n22 травень 2008, 01:54\nСёньня ўвечары ў Горадні адбылася прэзэнтацыя кнігі “Магдэбурская Гародня”. Яе напісаў Юры Гардзееў — доктар гісторыі, ад’юнкт Інстытуту Расеі і Ўсходняй Эўропы Ягелонскага ўнівэрсытэту ў Кракаве. На прэзэнтацыю прыйшлі некалькі дзясяткаў чытачоў, некаторыя куплялі адразу па некалькі кніг. “Магдэбурская Гародня” мае 383 старонкі павялічанага фармату, ёю запачаткавана “Гарадзенская бібліятэка”, якую заснаваў рух “За свабоду”.\nКарэспандэнт: “На прэзэнтацыі выступіў кіраўнік Руху “За свабоду” Аляксандар Мілінкевіч, пад патранатам якога выйшла кніга”.\nМілінкевіч: “Я многа ежджу па краіне цяпер, і людзі пытаюцца — а вы адкуль? І калі пачуюць, што з Горадні, паўсюдна — павага. Так ёсьць. Я лічу, што без такіх кніжак, без такой інфармацыі наступныя пакаленьні ня змогуць ніколі так любіць гэты цудоўны горад …”\nКарэспандэнт: “Пытаньне да аўтара — Юрыя Гардзеева: я думаю, што Вашая кніга —мара для многіх сёньняшніх гарадзенцаў. Вам удалося высьветліць —хто для гарадзенцаў калісьці пёк хлеб, хто варыў піва, хто рабіў каўбасы або лавіў рыбу. Што вы адчувалі, калі знайшлі імёны гэтых людзей, прозьвішчы і — дзе і калі яны жылі?”\nГардзееў: “Я адчуваў, што і мы жывем такім самым жыцьцём — кожны з нас нешта робіць, як вы сказалі, нехта варыць піва, хтосьці пячэ тыя самыя булкі, хтосьці зьяўляецца настаўнікам ці доктарам. Я адчуваў, што горад калісьці жыў і што наш горад папросту напаўзабыты”.\nКарэспандэнт: “Калі Вы знайшлі зьвесткі пра ўражаньні падарожнікаў, якія спыняліся ў Горадні, і якія напісалі пра брудныя корчмы, заезды, вуліцы, яшчэ каралева Бона заўважыла, што крыніцу на цэнтральным пляцы загадзілі, крыўдна было?”\nГардзееў: “Крыўдна не было. Такой была рэчаіснасьць усіх эўрапейскіх гарадоў. Калі я размаўляў, напрыклад, з гісторыкамі ў Польшчы, яны казалі, што такая сытуацыя таксама была і там. І ў 16-м, і ў 17-м, і ў 18-м стагодзьдзях: небрукаваныя вуліцы, сьмецьце, драўляная хаатычная забудова. Гэта была ўласьцівасьць ня толькі нашага гораду і нашай краіны, а ўсёй Эўропы”.\nКарэспандэнт: “Вы павялічылі гравюры, разгледзелі ўсё, што там было з лупай, нават знайшлі шыбеніцу. Ці не ўзьнікла тады мары апынуцца ў тым сярэдневечным горадзе, дзе былі няісныя сёньня камяніцы, ратуша з гадзіньнікам?”\nГардзееў: “Вы трапілі ў дзясятку, таму што кожны гісторык, які піша, ён хоча трапіць у атмасфэру тых часоў. Я проста сабе уяўляў, як гэта магло выглядаць: горад падчас соймаў, кірмашоў, штодзённае жыцьцё гараджанаў, канечне, гэта вельмі цікава. Мы павінны праводзіць рэканструкцыю нашай гісторыі, каб наблізіць нас менавіта да сваёй гісторыі”.\nНа здымках: Юры Гардзееў; Аляксандар Мілінкевіч гаворыць уступнае слова


Нацыянальны Акадэмічны Вялікі Тэатр оперы і балета Рэспублікі Беларусь - "Травіята". Прэм'ера!\nНовая "Травіята" латвійскага рэжысёра Андрэйса Жагарса адкрые юбілейны, 85-ы сезон беларускага Вялікага 8 верасня. Для нашага тэатра гэта будзе ўжо 6-я пастаноўка легендарнай оперы Джузепе Вердзі.\nБеларускія прыхільнікі опернага мастацтва, безумоўна, успомняць, як некалькі гадоў таму Андрэйс Жагарс, яшчэ ў статусе дырэктара Латвійскай Нацыянальнай оперы, быў адным з членаў журы міжнароднага конкурсу Competizione dell'Opera, што праходзіў у Вялікім тэатры. Далей, у 2013-м, у межах гастроляў Нацыянальнай оперы «Эстонія» у Менску нашы гледачы змаглі ацаніць рэжысёрскі талент Андрэйса Жагарса на пастаноўцы «Манон Леско» Джакама Пучыні. А на IV Калядным оперным форуме Жагарс прадставіў яшчэ адзін свой спектакль – оперу Джузэпэ Вердзі «Баль-маскарад» Санкт-Пецярбургскага Міхайлаўскага тэатра. І вось ён зноў у Мінску, хоць яго даўно чакаюць у Арменіі, Расіі і краінах Балтыі. Для Жагарса мінская пастаноўка «Травіяты» будзе трэцяй па ліку: яго оперы не першы год з поспехам ідуць у Рызе (Латвія) і Тэль-Авіве (Ізраіль). Дарэчы, спектакль Латвійскай Нацыянальнай оперы таксама маглі бачыць беларускія меламаны: менавіта гэтую «Травіяту» Жагарс прывозіў на Першы Калядны форум у Вялікі.\n– Не буду сцвярджаць, што «Травіята» - самая любімая мая опера, - кажа Жагарс, - але ўзяцца за яе пастаноўку - гэта нібы кінуць выклік самому сабе. Бо існуе столькі версій гэтага найвядомага твора Джузэпэ Вердзі. І здаецца, што ўсе даўно ўсё сказалі. Для мяне як рэжысёра важна не толькі паказаць сваю інтэрпрэтацыю оперы, але і стварыць яркі спектакль, распавесці гісторыю так, каб публіка паверыла героям на сцэне і перажывала за іх! Можна доўга гаварыць пра сваю трактоўку і інтэрпрэтацыю, але калі глядач прыходзіць у залу і не бачыць ні-чо-га, таму што ў спектаклі няма узаемаадносін, энергетыкі, пачуццяў, - то пара задумацца: ці варта наогул займацца мастацтвам. Я не хачу, каб пасля маіх спектакляў публіка выходзіла з тэатра і на пытанне знаёмых «Ну як?» адказвала: «Ну... Так... Нічога... Нядрэнна... Нармальна...» Не! Я хачу, каб людзі хваляваліся за герояў літаральна да мурашак! А гэтага трэба дамагацца. Бо чалавек можа спачуваць героям ў адзіным выпадку: калі верыць таму, што адбываецца на сцэне. Вось і цяпер я дапамагаю салістам стварыць дакладныя і выразныя вобразы.\nНа мінскай сцэне ў «Травіяце» гледачы ўбачаць сваіх сучаснікаў - дзеянне гэтай оперы перанесена ў Парыж XXI стагоддзя. Адпаведна, «зменіцца» і хвароба галоўнай гераіні Віялеты. У наш час медыцына лёгка спраўляецца з сухотамі, але вось анкалогія дагэтуль перапыняе жыццё ў тым ліку маладых і прыгожых людзей.\n- Але галоўнае, пра што я хачу сказаць, - гэта аб праблеме публічнай адзіноты, - працягвае Андрэйс. - Людзі ствараюць ўражанне добрага, шчаслівага, камфортнага жыцця. Але ў рэчаіснасці яны бязмерна самотныя. За радасцю і шчасцем хаваецца неверагодная боль - ад неразумення, няшчырасці, адсутнасці сяброў і каханых. Як рэдка можна сустрэць сапраўднае каханне. А сустрэўшы яго - страціць назаўсёды. Вось сапраўдная трагедыя.\nТак і Віялета Валерыі не верыць у сапраўднае каханне, пакуль аднойчы не сустракае на балю маладога Альфрэда. Але шчасце не доўжыцца доўга: супраць закаханых паўстае шэрае грамадства з яго падвойнай мараллю і смяротная хвароба Віялеты.\n- Чым больш вядома опера, тым складаней яе ставіць, - упэўнены дырыжор-пастаноўшчык Андрэй Галанаў, які вельмі дакладна параўнаў працу над "Травіятай" Джузепе Вердзі з працай драматычнага рэжысёра над шэкспіраўскім "Каралём Лірам". - Паверце: значна спакайней ставіць малавядомую оперу. А знайсці сябе ў музыцы, якую ўсе ведаюць, вельмі няпроста, бо паўтарацца ой як не хочацца ... Мне вельмі падабаецца, як працуе запрошаны рэжысёр Андрэйс Жагарс, таму што сам люблю дэталёвую працу. Але самае галоўнае - ён звяртаецца да чалавечых узаемаадносін, дзякуючы чаму спектакль ажывае. І не важна, што Андрэйс перанёс час дзеяння. Гэтая гісторыя актуальная і ў наш час, а змены абсалютна не супярэчаць задуме кампазітара.\nЗастаецца дадаць, што над прэм'ерай працуе міжнародная група: дырыжор-пастаноўшчык Андрэй Галанаў, рэжысёр-пастаноўшчык Андрэйс Жагарс (Латвія), хормайстар-пастаноўшчык - Ніна Ламановіч, мастакі-пастаноўшчыкі - Рэйніс Суханоўс (сцэнаграфія, Латвія) і Крысціне Пастэрнака (касцюмы, Латвія), мастак па святле - Кевін Він Джонс (Вялікабрытанія), а таксама салісты, артысты хору і аркестра Вялікага тэатра Беларусі. Балетмайстры-пастаноўшчыкі Юлія Дзятко і Канстанцін Кузняцоў працуюць над харэаграфічным нумарам у сцэне «Баль у Флоры».


"Паліна Смолава далучылася да калябарантаў з рэжымам"\n09 чэрвень 2006, 15:03\nАляксей Дзікавіцкі, Варшава Польская прэса піша пра раскол у шэрагах беларускай апазыцыі, а таксама пра выбар, перад якім апынаюцца ў Беларусі творцы – супрацоўнічаць з рэжымам ці не.\n“Аляксандар Мілінкевіч прызнае, што беларуская апазыцыя падзеленая”, – такі загаловак мае артыкул у польскім штодзёньніку “Rzeczpospolita”. Газэта піша, што яшчэ тыдзень таму беларускія палітолягі казалі польскім мэдыям, што раскол у шэрагах апазыцыі немагчымы, але ўжо тады “лідэр АГП Анатоль Лябедзька патрабаваў склікаць Кангрэс дэмакратычных сілаў – кангрэс, на якім увосень 2005 году Лябедзька нязначна прайграў Мілінкевічу ў галасаваньні на пасаду кандыдата аб''яднанай апазыцыі ў прэзыдэнцкіх выбарах”.\n“Rzeczpospolita” адзначае, што паводле лідэраў АГП, Аляксандар Мілінкевіч ужо выканаў сваю ролю як адзіны кандыдат. Яны крытыкуюць таксама рух “За свабоду”, які Мілінкевіч стварае.\n“Аляксандар Мілінкевіч, аднак, не сьпяшаецца праводзіць кангрэс. Ён кажа, што гэта можна зрабіць, але галоўнае цяпер, гэта праца зь людзьмі, бо “саміх сябе няма сэнсу пераконваць, а еднасьці лепш за ўсё дасягнуць праз працу, а не размовы” – піша “Rzeczpospolita”.\nМіж тым тыднёвік беларусаў Польшчы “Ніва” у рубрыцы “Вачыма эўрапейца” зьмяшчае матэрыял Мацея Халадоўскага “Выбар мастакоў”.\n“У краінах зь недэмакратычнымі сыстэмамі страшэнна цяжка функцыянаваць творцам, бо трэба рабіць выбар – ці аддаць сябе і сваё мастацтва пад уладараньне прапаганды, паддацца інструмэнтальнаму трактаваньню рэжыму, ці трапіць у айчыне ў нябыт... У Эўропе гэта праблема існавала ў гітлераўскай Нямеччыне, Савецкім Саюзе і дзяржавах –спадарожніках, ці хаця б у францускіх мастакоў у часе гітлераўскай акупацыі”, – піша спадар Халадоўскі.\nЁн адзначае, што ў цяперашняй Беларусі “нельга быць у шоў-бізнэсе і не падтрымліваць Лукашэнку”.\n“Паліна Смолава далучылася да эўрапейскай, сусьветнай групы калябарантаў з рэжымам, у яе выпадку – лукашэнкаўскім. Несумненна, яна таленавітая, але гэта тым больш ня можа апраўдваць яе паводзінаў, падтрымкі рэжыму. А наадварот. Маю ўражаньне, што дэмакратычная Эўропа ня ведае, што з такімі творцамі як Смолава рабіць”, – піша беластоцкая “Ніва”.


Гайка ATV 250100082 | Купить в интернет магазине «Активный отдых» в Новосибирске\nОставьте свой отзыв о товаре: Гайка ATV 250100082. Опишите его достоинства и недостатки. Это поможет другим посетителям сайта сделать правильный выбор.


2017.05.11 23:06 Відэа\n«Сасіскі ваявалі». У Берасці рэкламуюць «НаБерлінкі» (фотафакт)\nУ адным з берасцейскіх супермаркетаў прылавак з сасіскамі «Берлінкі» «упрыгожылі» рэкламаю, што мае заахвоціць аматараў ІІ Сусветнай вайны да пакупкі тавару.\nУ Берасці судзяць удзельнікаў акцыі белых аркушаў\nЗатрымалі іх за тое, што яны трымалі ў руках аркушы паперы, на якіх нічога не было напісана.\n2017.05.02 17:27 Відэа\nБерасцейскі «губернатар» паабяцаў выратаваць чалавека і… забыў. А «Белсат» праблему вырашыў\nВадзім Цяраеў – вядомы ў Берасці чалавек. Ён пражыў на вуліцы 17 год.\n2017.05.01 16:00 Видео\nАле ў выніку яго ўсё ж затрымалі.\nБеларус упершыню праплыў стометроўку брасам менш, чым за хвіліну\nНа буйных міжнародных спаборніцтвах па плаванні ў Берасці Ілля Шымановіч паказаў вынік 59.97.\nУ аддзяленні транспартнай міліцыі вывесілі фотаробаты недармаедаў (ФОТА)\nПра гэта праваабарончаму цэнтру «Вясна» паведаміў мясцовы актывіст Андрэй Шарэнда. Фота адмысловага стэнду, які месціцца ў берасцейскім аддзяленні транспартнай міліцыі, актывісту даслалі «добразычліўцы». Сёлета Андрэя…\nБерасцейскія актывісты правялі акцыю памяці на Балахоўскіх могілках\nНа Радаўніцу берасцейскія актывісты наведалі балахоўскія могілкі ў Берасці, узгадалі палеглых байцоў войска генерала Булак-Балаховіча, і запалілі каля двухсот знічак на магілах жаўнераў.\n2017.04.25 21:03 Видео\nУ Берасці затрымалі блогера Сяргея Пятрухіна\nАктывіста затрымалі на памежным пераходзе, калі ён вяртаўся з Польшчы.


Галоўная ➠ Вокны ➠ Дзе варта выкарыстоўваць рассоўныя вокны\nАпублікавана 12.11.2007 13:41\nАдной з галоўных задач пры будаўніцтве прыморскіх дач ці ж паўднёвых дамоў з'яўляецца стварэнне магчымасці пусціць у хату як мага больш святла, а таксама, забяспечыць жыхарам агляд выдатных навакольных пейзажаў.\nНеабходна гэта для таго, каб у будучых насельнікаў была магчымасць атрымліваць асалоду ад шырокафарматным выглядам за акном, знаходзячыся пры гэтым дома. Гэта ўсё можа забяспечыць oknadrevx.ru.\nВеранда з рассоўнымі вокнамі\nДзякуючы ёй, ўнутранае і знешняе прастору суіснуюць максімальна блізка, а погляд практычна не ўпіраецца ў глухія сцены. Пераход з гасцінай да басейна, у сад ці на вялікі балкон будзе лёгкім, празрыстым і не будзе перакрываць доступ сонечнага святла. Падобныя рассоўныя сістэмы дазваляюць ашкліць велізарныя праёмы і ператвараюць сцяну ў вялікую празрыстую дзверы або акно. Цёплай жа, веранда з рассоўнымі вокнамі можа быць толькі ў выпадку, калі ўся сістэма выканана з:\nПВХ-профіль не прапусціць холад ўнутр памяшкання. Ды і сама сістэма нічым не адрозніваецца па якасных характарыстыках ад металлопластіковых акна. Адзінае адрозненне ў тым, што плошчы шклення будзе нашмат больш.\nУ цяперашні час практычна няма абмежаванняў па колеры, у якім выконваюцца рассоўныя сістэмы. А дзякуючы высакаякаснай ламінаціі, адценні "пад дрэва" вельмі цяжка адрозніць ад натуральных. Аднак даглядаць за канструкцыяй з ПВХ значна прасцей, чым за капрызным дрэвам. У самой жа канструкцыі можна прадугледзець адну або некалькі рухомых частак, у залежнасці ад пажаданняў і патрабаванняў насельнікаў.\nПад'ёмна-рассоўныя сістэмы - элегантнае рашэнне\nМогуць мецца ў канструкцыі глухія часткі. А невялікі порожек, па якім перасоўваюцца рухомыя часткі самой канструкцыі не перашкаджае руху чалавека з вуліцы ў дом і назад. І нават дзіця пераадолее яе без праблем.\nДа таго ж, пад'ёмна-рассоўная сістэма - гэта элегантнае і прыгожае рашэнне. Яно дадае шыку і непаўторнасці экстэр'еру і інтэр'еру ўсяго будынка. Натуральна, за ім патрэбен догляд.\nЯк правільна даглядаць за верандай з рассоўнымі вокнамі вам падкажа сайт oknadrevx.ru.\nВядома ж, такое шкленне толькі набірае папулярнасць у нашых шыротах і, часцяком, застаецца аб'ектам захаплення ў захопленых гледачоў еўрапейскіх фільмаў, якія мараць піць ранішні кава за столікам, за якім адкрываюцца цудоўныя краявіды. Аднак вытворцы асвойваюць такія сістэмы і яны становяцца ўсё больш даступнымі. А, значыць, будучыня ў іх ёсць.


Макей: Латвія для Беларусі - добрая суседка, важны і надзейны партнёр | Апошнія падзеі ў Беларусі - прамовы і інтэрв’ю | Belarus.by\n15 лістапада, Мінск /Уладзімір Мацвееў - БЕЛТА/. Міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей адзначае гістарычную сувязь народаў Беларусі і Латвіі, а таксама падкрэслівае дружалюбны і партнёрскі характар двухбаковых адносін. Аб гэтым ён заявіў сёння на адкрыцці ў Нацыянальным мастацкім музеі выстаўкі "Латвіі - 100. Гісторыя, мастацтва, традыцыі" і прыёме пасольства Латвіі з нагоды 100-годдзя абвяшчэння Латвійскай Рэспублікі, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nКіраўнік беларускага знешнепалітычнага ведамства канстатаваў, што мінулыя гады былі напоўнены як дрэнным, так і добрым і выказаў меркаванне, што добрага ўсё ж такі было больш. "Сёння Латвія - гэта сапраўды паважаная еўрапейская дзяржава з моцнай эканомікай, якая займае дастойнае месца на міжнароднай арэне. Але для Беларусі Латвія - у першую чаргу добрая суседка, надзейны і важны партнёр", - падкрэсліў Уладзімір Макей.\nПаводле яго слоў, Беларусь і Латвія, народы дзвюх краін маюць шмат агульнага, разам з тым захоўваюць сваю самабытнасць і ўнікальнасць. Веданне гісторыі і культуры, разуменне традыцый, паважанне інтарэсаў адзін аднаго служыць добрым фундаментам для развіцця сапраўды добрасуседскіх, узаемавыгадных і партнёрскіх адносін.\nМіністр згадаў малавядомы гістарычны факт, які добра характарызуе адносіны паміж беларусамі і латышамі. Так, нават у пачатку станаўлення ўласнай незалежнасці ў 1919 годзе Латвія ўдзяляла значную ўвагу працэсам станаўлення дзяржаўнасці Беларусі. У красавіку 1919 года на мірнай канферэнцыі ў Парыжы, якая падводзіла вынікі Першай сусветнай вайны і вырашала лёсы пасляваеннага свету, дэлегацыя Латвійскай Рэспублікі распаўсюдзіла мемарандум, прысвечаны беларусам. У дакуменце ў прыватнасці гаварылася, што мэтай Латвіі было падтрыманне дружалюбных адносін "з гэтай выдатнай краінай", мелася на ўвазе Беларусь.\nМне здаецца, што стагоддзе, якое мінула з часу напісання гэтых слоў, цалкам пацвердзіла, што стаўленне нашых народаў адзін да аднаго і мэты, якія стаяць перад намі, зусім не змяніліся. Жывую сувязь стагоддзяў пацвярджаюць і лёсы людзей", - адзначыў Уладзімір Макей.\nЁн назваў сімвалічным той факт, што мерапрыемства ў Мінску наведаў Гунціс Улманіс - першы прэзідэнт Латвіі пасля аднаўлення незалежнасці ў 90-я гады XX стагоддзя і ўнучаты пляменнік старшыні Часовага ўрада, які ўдзельнічаў у абвяшчэнні Латвійскай Рэспублікі ў лістападзе 1918 года, Карліса Улманіса.\nіністр нагадаў, што ў мінулым годзе краіны адзначылі 25-годдзе ўстанаўлення дыпламатычных адносін паміж сучаснымі Беларуссю і Латвіяй. За гэты перыяд сумеснымі намаганнямі ўдалося шмат чаго дабіцца - ёсць багаты багаж паспяхова рэалізаваных праектаў, праведзеных візітаў і сустрэч, падпісаных пагадненняў і дакладна абазначаных задач на перспектыву.\nУладзімір Макей падкрэсліў, што адносіны з Латвіяй цяпер выйшлі на якасна новы ўзровень, актыўна развіваюцца гандлёва-эканамічныя сувязі. Аднак ён адзначыў, што існуючы ўзровень яшчэ не мяжа і бакам ёсць над чым працаваць. "Добрая аснова створана. Наша задача заключаецца ў тым, каб і далей яе ўдасканальваць", - заявіў міністр.\nСамым галоўным міністр назваў той факт, што створаны неабходныя ўмовы для простых грамадзян. Жыхары прыгранічных тэрыторый Беларусі і Латвіі з 2008 года маюць магчымасць у спрошчаным парадку без віз наведваць адзін аднаго. Акрамя таго, Беларуссю было прынята рашэнне аб 30-дзённым бязвізавым уездзе ў нашу краіну праз Нацыянальны аэрапорт, у тым ліку і ў адносінах да грамадзян Латвіі. Уладзімір Макей лічыць гэта важным у кантэксце маючых адбыцца II Еўрапейскіх гульняў, якія пройдуць у Беларусі ў чэрвені 2019 года, а таксама сумеснага чэмпіянату свету па хакеі ў 2021 годзе ў Мінску і Рызе.


Магілёўцы спрачаюцца з ЦВК | Беларусь и белорусы: новости и аналитика | DW | 04.09.2008\nМагілёўцы спрачаюцца з ЦВК\nУ Магілёве кіраўнік выбарчага штаба дэмакратаў дамогся праз ЦВК прызнання сапраўднымі подпісаў у сваю падтрымку. Але кандыдатам у дэпутаты зарэгістраваны ўсё роўна не быў. Грамадскі актывіст вывеў сваю формулу выбараў.\nПа іроніі лёсу, з незарэгістраваных прэтэндэнтаў на статус кандыдата ў дэпутаты, самы малады і самы старэйшы ішлі па адной Магілёўскай-Прамысловай акрузе №87. Самай маладой прэтэндэнткай на дэпутацтва была 22-гадовая актывістка БХД Таццяна Шамбалава. Дзяўчына ўпершыню ўдзельнічала ў выбарчай кампаніі, і была ўражаная працай акруговай камісіі:\n"Мне адмовілі ў рэгістрацыі ў якасці кандыдата па прычыне несапраўднасці 18,6 адсоткаў правераных подпісаў. Само паседжанне акруговай камісіі доўжылася хвілін 30-40, не болей. Там нам проста агучылі выяўленыя парушэнні, далі рашэнне, акт праверкі ў выглядзе раздрукоўкі без подпісаў і без пячаткі. І ўсё".\nЗаявы пісаліся пад дыктоўку\nЗусім іншая гісторыя адбылася з кіраўніком магілёўскага дэмакратычнага штабу Юрыем Новікавым. Дзякуючы прысутнасці назіральнікаў ад АБСЕ яму ўдалося зазірнуць у выбарчыя дакументы. Спачатку ён хацеў зрабіць іх копію, ці хаця б сфатаграфаваць, але сакратар камісіі І. Верыга катэгарычна забараніла гэтае рабіць, нягледзячы на прысутнасць замежнікаў.\nТады Юрый Новікаў проста перапісаў тое, што пасьпеў убачыць: "Я прыйшоў у камісію, там быў ужо назіральнік ад АБСЕ, і я выпісаў некалькі заяваў ад грамадзян, на падставе якіх подпісы былі прызнаныя несапраўднымі. Сябры маёй ініцыятыўнай групы пайшлі па кватэрах да тых людзей, ад якіх былі напісаныя гэтыя заявы – у асноўным гэта былі людзі сталага веку, якім ужо за 70 гадоў. Адна жанчына распавяла, што прыходзілі два разы, і другім разам папрасілі напісаць заяву, што падпісваліся за Новікава. Але што пісаць дыктавалі невядомыя людзі".\nПодпісы прызнала сапраўднымі сама Лідзія Ярмошына\nУ выніку такіх дыктовак былі зафіксаваныя нават камічныя выпадкі. Напрыклад, у заяве Марыі Акуліч жанчына прызнаецца, што ставіла подпіс і за сябе, і за мужа, але насамрэч у падпісным лісце пазначаны толькі адзін выбаршчык – Аркадзь Акуліч. На дзесяць такіх выпадкаў Юрый Новікаў склаў скаргі дый накіраваў іх у ЦВК. А ў Мінску высветлілася, што да подпісаў ніякіх прэтэнзіяў няма. Але кіраўніка штабу магілёўскіх дэмакратаў усё-роўна не зарэгістравалі:\n"Адзін ліст, на якім 16 подпісаў былі прызнаныя несапраўднымі, сама Лідзія Ярмошына разглядала, і прышла да высновы, што ўсе подпісы можна прызнаць сапраўднымі. На гэтай выснове працэнт несапраўдных подпісаў падаў, і гэтае пытанне здымалася. Адмоўлена мне было ў сувязі з тым, што недакладна была запоўненая дэкларацыя аб маёмасці і сродках".\nКалі ўлады не хочуць цябе зарэгіставаць, то яны цябе не зарэгіструюць – гэты прынцып Юрый Новікаў лічыць аксіёмай. Але на гэтым выбары для яго не скончаныя. Наперадзе агітацыя за больш паспяховых калегаў, якім незарэгістраваныя актывісты ўжо пачалі дапамагаць.\nПостоянная ссылка http://p.dw.com/p/FBHH


САТОРИ | На матчы Беларусь-Славенія актывістам за спробу разгарнуць вялікі бел-чырвона-белы сьцяг выкруцілі рукі\n«На нас накінуліся ахоўнікі, ці гэта была паліцыя, ня ведаю, пачалі выкручваць рукі. Урэшце нас проста выцягнулі з трыбуны і выпіхнулі з арэны, — распавядае Анатоль Міхнавец у інтэрвію Радыё Свабода. — Патлумачыць свае дзеяньні яны таксама не маглі. Я ня ведаю, што ім там распавядаюць чыноўнікі зь беларускай хакейнай фэдэрацыі. Я сам падышоў да Ворсіна, дык ён назваў бел-чырвона-белы сьцяг анучай. Калі я сказаў, што перадам яго словы журналістам, ён быў ня супраць. Для яго было дзівам таксама тое, што «Пагоня» знаходзіцца ў афіцыйным сьпісе гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Беларусі«.\n«Немагчыма, каб у Эўразьвязе так ставіліся да нас і нашага нацыянальнага сьцяга. Трэба раз і назаўжды з гэтым пытаньнем паставіць кропку. Гэта парушэньне правоў чалавека і швэдзкіх законаў«.\n«Швэцыя цяпер варта жалю, бо швэдзкая фэдэрацыя хакею стаіць на каленях перад дыктатарам… А як жа тады правы чалавека?«\nПредотврати рак и болезни сердца одним махом


Дама з сабачкам — Ахова птушак Бацькаўшчыны\n/2 снежня — Дама з сабачкам\nНавіна арганізацыі ад 2 снежня 2015 года\nШмат людзей хочуць захаваць прыроду ў сваіх мясцінах. Але не ведаюць, з чаго пачаць. Добрай магчымасцю для многіх стала праграма АПБ «Захавальнікі ТВП». З 2009 года АПБ пачала шукаць неабыякавых да прыроды людзей і аб’ядноўваць іх у сетку захавальнікаў Тэрыторый, важных для птушак. Гэты прызнаны ва ўсім свеце спосаб аховы прыроды добра зарэкамендаваў сябе і ў нашай краіне: у 2015 годзе сетка захавальнікаў ТВП Беларусі налічвае больш за 200 чалавек і працягвае расці дзякуючы маштабнаму праекту "Прырода важная для ўсіх", які крочыць нпа краіне пры падтрымцы ЕС.\nЗахавальні Ельні рамантуюць плаціны. Фота — І.Барок, А.Бандарук\nВакол Ельні склалася самая вялікая сетка Захавальнікаў: валанцерскія летнікі, маніторынг і рэмонт плацін, удзел у фестывалі «Жураўлі і журавіны Міёрскага краю», дапамога ва ўліках птушак… Дапамагаць балоту можна па-рознаму. У Ельні зараз больш за 30 актыўных захавальнікаў. З-за любові да прыроды і па закліку ўласных сэрцаў яны добраахвотна аберагаюць лясныя і балотныя ўгоддзі, першымі паведамляюць пра непарадкі і надзвычайныя здарэнні, выяўляюць рэдкіх жывёл і расліны ў самых аддаленых куточках.\nЗахавальнікі. Хто гэтыя людзі? Хочам падзяліцца з вамі гісторыяй Касі Казачонак, актыўнай захавальніцы ТВП «Балота Ельня».\nКася Казачонак. Фота — А.Бандарук\nКася Іосіфаўна нарадзілася ў вёсцы Хараброва, што прытулілася да другога па памерах у раёне тарфянога масіву Балота-Мох. Да чацвёртага класа дзяўчына хадзіла па яго лясістым ускрайку ў Букаўскую пачатковую школку. Ужо тады ведала на шляху ўсе расліны, па слядах магла расказаць пра паводзіны лясных жыхароў. Як крыху пасталела, бацька Іосіф Мікалаевіч Карніцкі пачаў браць дачку на рыбалку, на паляванне нават на ваўка. Праўда, у якасці назіральніка, без стрэльбы. Ружжом абжылася пазней, калі выйшла замуж. Нагадвае, што гэта была куркоўка: узвадзіць яе цяжка, таму памяняла на мужава ІЖ-58, 16-га калібру.\nАдразу, калі аказалася ў Каменполлі, распытала ў мужа, як арыентавацца на балоце з гэтага боку. А потым адна пайшла знаёміцца з мясцовасцю. Наведала колішнія сядзібы на ўзвышшах Лаўрэн і Буглак, названыя па імёнах-прозвішчах гаспадароў, Цікін Востраў з вялікімі дрэвамі, дала свае назвы іншым астравам з улікам прыкметных асаблівасцяў– Бярозавы, Вольхавы, багаты на чарніцы Воўчы (там тады былі іх норы), Каменны. Калі заблудзілася, узабралася на дрэва, каб удакладніць напрамкі. Разведала падыходы да азяравак, вызначыла ягадныя мясціны, падзеленыя даўнімі канавамі. І хутка ведала наваколле лепш за карэнных мясцовых жыхароў.\nВы б паслухалі, як расказвае пра прыгажосць роднага балота Кася Іосіфаўна. Вясной першай на ім ажывае пушыца, потым пачынае квітнець андрамеда, у маі ўзмацняецца пах багульніка… Як усё гэта не пабачыць!\nФота — заказнік Ельня\nЗмеяў баіцеся? Не варта, яны ніколі не нападаюць на чалавека, толькі бароняцца. Проста трэба быць пастаянна ўважлівымі, каб не наступіць нагой, не падсунуць пад ядавітыя зубы руку. А так шэрая гадзюка крыху пашыпіць і сама адпаўзе.\nКолькі разоў сутыкалася сам-насам з ваўкамі, нават з ваўчыцай непадалёку логава. Чула, як драпежніца ціхенька клікала свой вывадак, каб непрыкметна адвесці малых далей ад небяспечнага для іх чалавека.\nЗ душэўным болем успамінае вялікі балотны пажар 2001 года. Яна тады якраз пайшла ў водпуск. Як пабачыла дым, пабегла да месца загарання, а там суцэльны вал полымя наступае на ягаднікі, грыбочкі. Стала ў адзін рад з леснікамі, пажарнікамі. Каб спыніць вогненную навалу, пусцілі сустрэчны агонь, толькі і гэта не дапамагло. Тада вельмі пацярпелі Цікін Востраў і Ваўчыны. Вялікія дрэвы на іх загінулі, пазней іх спілавалі. Пасля і ваўкі на Ваўчыным перасталі вадзіцца. Касі Іосіфаўне трэба было капаць уласную бульбу, а ляснік вельмі прасіў дапамагаць у тушэнні. І дапамагала.\nПотым думала, што пасля такога вялікага пажару балота доўга не адновіцца. Але ўжо наступнай вясной прыкмеціла: грыбы з’явіліся на прывычных месцах, чарнічнік адрастае, бярозкі праз гарэлы мох прабіваюцца. Атрымліваецца, полымя дае новы стымул адраджэнню.\nВядома, перш чым пайсці ў ягады, грыбы, на рыбалку ці паляванне, на аднаўленне плацін, а ўсім гэтым Кася Іосіфаўна не толькі захапляецца, яна гэтым жыве, трэба спарадкаваць агарод і дом, статак (і цяпер гадуюць з мужам каня, парася, дамашнюю птушку, да нядаўняга часу была карова), прыгатаваць ежу і накарміць сям'ю. Ужо потым– справа для душы на прыродзе. Ці кожны на такі жыццёвы рытм гатовы?\nАпавядае, што грыбы пачынае збіраць з канца мая. Падабаецца цікаваць за баравікамі ды падасінавікамі ноччу з ліхтарыкам. Іх белыя ножкі тады так цудоўна высвечваюцца ў промні электрасвятла. Не верыце? Паспрабуйце абавязкова! А самае свежае ўражанне, як нядаўна спачатку прыкмеціла тры падасінавікі, а калі прысела, прыгледзелася — адзін за адным набралася цэлых 80!\nНа рыбалку збіраецца па-жаночы сур'ёзна: летам выкарыстоўвае лодку "калібры", ставіць палатку, якую звычайна вартуе сабака Ральф, бярэ патэльню для бліноў (рыбу не смажыць, верыць, што пасля гэтага не клюе), каструлю для грыбнога супу ці кашы. На Глыбцы пашчасціла на донку выцягнуць ліня ў кіло 200, 700-грамовых ляшчоў.\nУ ягады скіроўваецца па марозе, тады журавіны ўжо спелыя і брусніцы салодкія. Суніцы прыкмеціла ля азяравак, сёлета летам там назбірала цэлых 20 літраў! Па-сапраўднаму небывалы надаўся ўраджай.\nЗ мужам Васілём Касі проста, яны аднадумцы. Да ўсіх сваіх захапленняў з маленства прыахвоціла сыноў. Спачатку праклала для іх сцежку да азяравак, каб не заблудзіліся ў паходзе за грыбамі. А што гэта за хлопчыкі, калі рыбу не ловяць. Вось Коля ўжо ў 10 ездзіў на спаборніцтвы па рыбнай лоўлі, браў прыклад са старэйшага Арцёма. Яны ўжо дарослыя, падаравалі бабулі дзвюх цудоўных унучачак Сафію і Валерыю, а бабуля загадзя падрыхтавала для іх вудачкі. Дарэчы, Лерачка ўжо "дапамагала" ёй збіраць грыбы—паказвала на іх пальчыкам.\n- Я – балотны чалавек, - з гордасцю сцвярджае Кася Іосіфаўна. – Калі захварэю, іду на прыроду лячыцца і набірацца энергіі. Не люблю хадзіць па магазінах у выхадныя, не вытрымліваю доўга ў горадзе. А камары на балоце — не самае страшнае. Ад іх нескладана ўратавацца.\nКлапоціцца яна, каб роднае балота станавілася багацейшым. Напрыклад, не толькі ахоўвае прыродныя ўчасткі чарамшы ад браканьерскага вынішчэння, нават распаўсюджвае гэтую цудоўную расліну. Пасадзіла яе і ў сваім агародзе.\nДарэчы, таленты Касі Іосіфаўны прызнаны не толькі ў Беларусі. Менавіта з ёй расійскія тэлевізійшчыкі здымалі фільм. Кожны год прыязджае ў Каменполле сталічны арнітолаг, наведваліся біёлагі для вывучэння беларускіх балот з Тбілісі і Душанбе, між іншым, плоў і іншыя іхнія цікавыя стравы навучылі гатаваць. Даводзілася кальцаваць серабрыстых чаек. Гэта вялікія і прыгожыя птушкі, гняздавалася іх на балоце 12 пар. А потым стала памяншацца. Нямала пакалясіла па балоце Кася Іосіфаўна, пакуль не высветліла, што яйкамі гэтых птушак ласуюцца янотападобныя сабакі. Нават норы іх знайшла. Ну а спыніць драпежнікаў-чужынцаў дапамаглі ўласныя сабачкі-паляўнічыя.\nЭкатрапа заказніка Ельня\nУпершыню на Ельні Кася Іосіфаўна пабывала ў суправаджэнні правадніка- першага "гаспадара" заказніка Пятра Іванавіча Багалея, паспрабавала лавіць чорных акунёў на Бліжнім. Аднак ужо на наступны дзень сама стала гідам.\nВядома, параўноўвае гэтыя балоты: «У нас паўсюдна растуць дрэвы, ягаднікі, а там—нібы тундра». Аднак гэта не перашкаджае ёй з усёй сям'ёй– мужам і двума сынамі– удзельнічаць у ахоўных мерапрыемствах на Ельні, у першую чаргу будаваць ці аднаўляць плаціны на балотных пратоках і каналах. І здзіўляцца непасрэдна возеру Ельня, дзе доўга-доўга ідзеш па мяккім імшыстым дне па пояс у вадзе. «Нават утапіцца нельга»,- жартуе Кася.\nКася Казачонак даўно стала грамадскім інспектарам аховы прыроды (была раней такая пасада пры раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя). Цяпер гэта грамадскі эколаг, які выконвае тыя ж ахоўныя функцыі. Што да захавальнікаў, то да іх ліку Кася Іосіфаўна адносіць не столькі сябе, колькі ўсю сваю сям'ю. Як бачыце, заслужана.\nПа матэрыялах газеты «Міёрскія навіны»\nВольга Лукшыц, супрацоўнік па прыродаахоўных пытаннях АПБ, каардынатар сеткі захавальнікаў ТВП:\n- Кася Казачонак стала адным з першых Захавальнікаў ТВП «Балота Ельня». У самыя першыя валанцерскія летнікі на Ельні ў 2007 годзе яна была ангелам-ахоўнікам валанцераў: праводзіла нас балотнымі сцяжынкамі, выбірала месца начлегу. Яна заўсёды – адзін з самых актыўных удзельнікаў валанцёрскіх летнікаў на Ельні. Бывала, што Кася давала майстар-классы, як карыстацца бензапілой. Жыве яна каля яшчэ адной ТВП «Цікіны астравы». Мы бываем там намнога радзей, а Кася паведамляе нам пра цікавыя назіранні ці ўзнікаючыя пагрозы. Нашы захавальнікі – людзі, якія натхняюць усіх навокал, людзі, з якіх варта браць прыклад. Далучайцеся!\nПабудаваныя валанцёрамі плаціны, якія берагуць Ельню ад пажараў\nЗайдзіце на iba.ptushki.org , знайдзіце важную для вас тэрыторыю. Далучайцесь да яе захавальнікаў ці станьце першым!\nОткуда в Беларуси мигранты?\n3 снежня 2015 года\nПрироду Брестчины оценят по методике WWF\n2 снежня 2015 года


24 чэрвень 2020, 12:50\nАляксандар Лукашэнка ў Берасьці, 22 чэрвеня\n22 чэрвеня Аляксандар Лукашэнка ўпершыню сустрэўся з актывістамі, якія больш за два з паловай гады пратэстуюць супраць будаўніцтва акумулятарнага заводу ля Берасьця. Лукашэнка паабяцаў пасьля выбараў правесьці мясцовы рэфэрэндум у гэтым пытаньні.\nШто пра гэта думаюць самі актывісты — Раман Кісьляк, Дзьмітры Андрасюк, Алена Галуза і Міхаіл Галуза?\nГлядзіце цалкам дыскусію на відэа:\nМіхаіл Галуза: Думалася пра Лукашэнку інакш — што ён злы, суровы дзядзька. А ён падышоў дастаткова мяккі. Стары, стомлены мужычок, які не выклікае ніякага страху. Гэта былі першыя ўражаньні.\nНіхто яму не паверыў. Калі цябе першы раз падманваюць, ты можаш другі раз заблукаць, але калі на працягу пэўнага часу гэта ўсё... Мала веры. Але надзея памірае апошняй. У яго было шмат незразумелых словаў, вясковых, у якіх ні было ні грама дыпляматыі. Першае ўражаньне было, што падышоў стары дзядок, што яму ўжо трэба дапамагаць, што ён ня можа ані «ўкусіць», ані пакараць.\nЦі не было ўражаньня, што нас выкарыстоўваюць? Адназначна, так. Нас прапусьцілі, не правяраючы пашпартоў. Магчыма, яны ведаюць нашыя твары, па вачах нас вылічылі. Гэта як у пастку заганяюць — заходзьце. Ужо на ўваходзе было першае ўражаньне, што цябе выкарыстоўваюць.\nЁсьць чалавечы, а ёсьць лягічны фактар. Па-чалавечы было цікава. Два з паловай гады дамагаемся сустрэчы з кіраўніком. Столькі разоў кажам — пачуйце нас. І толькі цяпер зрабіў ласку Лукашэнка санцалікі. Хацелася ўсё ж давесьці яму ўсё і паглядзець ягоную рэакцыю. З гледзішча лёгікі хацелася сваю гульню згуляць, давесьці свае пажаданьні, складанасьці. На мне «базавыя» вісяць, міліцыя ціснула ня раз, ператрусы былі, зь дзецьмі АМАП мяне забраў... Хацелася давесьці патрабаваньне, каб ён адрэагаваў — і, можа, пайшла б рэакцыя. Але мы разумеем, што гэта папулізм.\n«Хачу заводы». Лукашэнка расказаў, як «аддаў» iPower трэнэру сваёй хакейнай каманды\nАлена Галуза: Усё будзе працягвацца, і кармленьне галубоў будзе кожную нядзелю ў вядомы час да закрыцьця заводу. Гэтыя абяцаньні — усё віламі па вадзе пісана. І рэфэрэндуму чакаць яшчэ да верасьня. Паглядзім.\nМы раней хацелі правесьці рэфэрэндум, каб болей людзей прыцягнуць і паглядзець, хто — за, а хто — супраць. Ёсьць людзі, якія падтрымліваюць гэты завод, але праціўнікаў нашмат болей усё ж.\nВыразалі з эфіру, калі Міхаіл яму задаваў пытаньне, казаў, што мы хацелі рэфэрэндум, але нам адмовілі. Як будзе цяпер? Бо па законе яго нельга правесьці. Толькі рэспубліканскі можна. Лукашэнка сказаў, што ўсё роўна будзе, менавіта ў Берасьці, і прапанаваў мне ўвайсьці ў камісію, напэўна, падліку галасоў. Паглядзім.\nПаабяцаў. Ён сказаў: «Муж, Міхаіл, ты ня можаш, а вось жонка будзе. Ты жонцы давяраеш? — Давяраю. — Так, жонка будзе». Калі на такіх умовах, то, можа, мы сваіх актывістаў падключым, каб лічылі галасы, каб гэта было сапраўды празрыста і законна. Ён дазволіў рабіць відэаздымкі, калі будзе падлік галасоў. На гэта мы зьвярталі ўвагу. Паглядзім.\nЛукашэнка паабяцаў мясцовы рэфэрэндум у Берасьці. Паводле Канстытуцыі ён ня можа гэтага рабіць\nДзьмтры Андрасюк: Пасьля таго, як паступіла такая прапанова сустрэчы, я нават не разглядаў варыянт, каб ёю скарыстацца. Я лічу, што прэзыдэнт — гэта проста службовец, наняты працаўнік, ён або кепскі мэнэджар, або добры. Ён паказаў сваю недзеяздольнасьць. Ягоныя словы — гэта дэмагогія і папулізм. І таму мне не было пра што зь ім гаварыць. Зрэшты, як я потым пераканаўся, гэта быў, у сутнасьці, маналёг, а не размова.\nЯ разглядаю гэтую падзею выключна як спозьненае прызнаньне „акумулятарнікаў“. Але яно ўжо бессэнсоўнае. Я сказаў калегам, што я не ўхваляю, але і не асуджаю іх за паход на гэтую сустрэчу. Мы працягваем нашую кампанію і яна пасьпяховая.\nАбяцаны Лукашэнкам рэфэрэндум — гэта для мяне пройдзены этап. Мы летась яго спрабавалі ініцыяваць і нам было адмоўлена, у тым ліку і праз суд. Гэта лішні доказ таго, што так званыя слугі народу страцілі сувязь зь ім і жывуць мінулым. Яны не адчуваюць ані настрояў, ані патрабаваньняў людзей. Сваімі дзеяньнямі, рэпрэсіямі ўлада спрыяе пераменам. Бо чым больш людзей пройдзе праз гэтыя рэпрэсіі, тым хутчэй яны зразумеюць, у якой краіне яны жывуць.\n«Мразь, падонкі, адмарозкі». Як Лукашэнка абражаў апазыцыю і апанэнтаў. ВІДЭА\n«Прэзыдэнт не дапусьціць, каб пралілася кроў». Што Качанава казала на сустрэчы з актывістамі ў Лідзе


Навіны і апошнія падзеі. Беларусь | Навіны. Палітыка. Апошнія падзеі. Беларусь. №034\nПачатак » 2006 » 04 » 14 » Навіны. Палітыка. Апошнія падзеі. Беларусь. №034\nНавіны. Палітыка. Апошнія падзеі. Беларусь. №034\nХваля рэпрэсій супраць актывістаў апазіцыі не спыняецца. Студэнтаў, выключаюць з вучобы, нягледзячы на абяцанні міністра адукацыі Аляксандра Радзькова пакінуць усіх затрыманых навучэнцаў у часе выбарчай кампаніі ў навучальных установах. Працягваюцца звальненні, суды і арышыты ўдзельнікаў вулічных акцый. Студэнты звяртаюцца ў грамадскі камітэт падтрымкі рэпрэсаваных. Кожны распавядае сваю гісторыю. Згодна з загадам адміністрацый навучальных установаў, большасць студэнтаў выключылі з вучобы з фармулёўкай “за сістэматычныя пропускі заняткаў”. Пад кола рэпрэсій трапілі студэнты як дзяржаўных, так і недзяржаўных установаў. Марыю Свянціцкую выключылі з Акадэміі ўнутраных спраў, а Тамару Рудзько з Інстытуту парламентарызму і прадпрымальніцкай дзейнасці. Працу ў сталічных універсітэтах страцілі каля дзесятка выкладчыкаў.\nУ саўгасе «Гарадзец» – бунт? Напярэдадні сяўбы механізатары саўгасу «Гарадзец», што на Шклоушчыне, пратэставалі супраць малых заробкаў. Некаторыя напісалі заявы аб звальненні. У падшэфную гаспадарку, якой некалі кіраваў Аляксандр Лукашэнка, тэрмінова былі камандзіраваныя старшыня «Беларусбанку» Надзея Ермакова і памочнік прэзідэнта Ўладзімер Лаўранкоу. Што з гэтага атрымалася, высвятляла нашая карэспандэнтка.\nКДБ узбудзіла крымінальную справу супраць яшчэ аднага маладзёвага лідэра. 10 красавіка супраць маладзёвага лідэра Сяргея Марчыка з Баранавіч узбуджана крымінальная справа па арт. 193–1 КК РБ – дзейнасць ад імя незарэгістраванай арганізацыі “Малады Фронт”. 13 красавіка на кватэрах Сяржука Марчыка і актывістаў Андрэя Юруця і Віктара Кіслюка следчыя органы правялі ператрусы, канфіскавалі матэрыялы і выданні дэмакратычнага руху, а таксама прыватную аргтэхніку. Крымінальная справа заведзеная пакуль што толькі на Сяржука Марчыка, астатнія праходзяць па ёй у якасці сведкаў, паведамляе праваабарончы цэнтр “Вясна”.\nМіхаіл Марыніч выйшаў на свабоду. Былі міністр знешнеэканамічных суязяў выйшаў з калоніі ЎЖ 15/1. Па яго словах ён верніцца ў вялікую палітыку і грамадскую дзейнасць пасля таго, як паправіць падарванае турмой здароуе. На гэта можа спатрэбіцца месяц ці два.\nАнатоль Лябедзька прапануе правесці над Лукашэнка міжнародны грамадскі суд: «Я вижу в этом смысл, необходимость и несомненную пользу. Международный общественный суд над белорусским режимом и идеологией лукашизма — это ўвеличительное стекло, через которое мы предлагаем взглянуть на белорусские реалии».\nКатэгорыя: Навіны выбараў. Беларусь\tСловы: Беларусь\nЧас генерацыі: 0.0128 сек.


Ханты-Мансійская аўтаномная акруга - Югра\nАдміністрацыйны падзел Румыніі\nАдміністрацыйны падзел Сальвадора\nАдміністрацыйны падзел Славакіі\nАдміністрацыйны падзел Славакіі (1939-1945)\nЗаходняя вобласць (Сьера-Леонэ)\nУсходняя правінцыя (Сьера-Леонэ)\nАдміністрацыйны падзел Туніса\nАдміністрацыйны падзел Турцыі\nІран адміністрацыйна падзяляецца на астаны. На чале кожнага астана стаіць генерал-губернатар. У часы манархіі астандары прызначаліся шахам, у наш час іх прызначае Міністэрства ўнутраных спраў і сцвярджае прэзідэнт Ісламскай рэспублікі. Да 1950 г. ...\nАдміністрацыйны падзел Ісландыі\nТрадыцыйна Ісландыя падзялялася на landsfjórdungar альбо чвэрці, якія арыентаваліся на бакі свету. Пазнейшы адміністрацыйны падзел абапіраецца на выбарчыя акругі - сіслы і абшчыны. Асабліва пасля 1874 года, калі ў канстытуцыі былі замацаваны новы ...\nІспанія зяўляецца ўнітарнай дзяржавай. Аднак Краіна Баскаў і Каталонія маюць шырокую аўтаномію. Асноўнай адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкай у Іспаніі зяўляецца аўтаномная супольнасць ісп.: comunidad autónoma ; часам у беларускіх тэкстах выка ...\nАдміністрацыйны падзел Італіі\nПаводле Канстытуцыі ад 11 снежня 1947 года, Італьянская Рэспубліка падзяляецца на 20 абласцей, з якіх 5, у якіх кампактна пражываюць этнічныя і моўныя меншасці, маюць адменны аўтаномны статус і дадатковыя афіцыйныя мовы: 1. Абруца 2. Вале-дАоста ...\nСельская акруга, Аульная акруга - у Казахстане найменшая адміністрацыйная адзінка ў сельскай мясцовасці трэцяга ўзроўню. У Казахстане на 1 лістапада 2011 года 2 453 сельскія акругі.\nАдміністрацыйны падзел Каморскіх астравоў\nАдміністрацыйны падзел Каморскіх астравоў - падзел тэрыторыі Каморскіх астравоў на пэўныя часткі ў мэтах эфектыўнай арганізацыі дзяржаўнага кіравання і мясцовага самакіравання. Згодна з падзелам Каморскія астравы складаюцца з 3 аўтаномных астраво ...\nПравінцыі і тэрыторыі Канады\nКанада складаецца з дзесяці правінцый і трох тэрыторый. Правінцыі - гэта дзяржавы, якія існуюць на падставе канадскай канстытуцыі і валодаюць вышэйшай уладай у рамках сваёй кампетэнцыі, незалежна ад федэральнага ўрада. Канадскія тэрыторыі - гэта ...\nСучжоў - гарадская акруга ў правінцыі Цзянсу КНР, размешчана ў нізоўях ракі Янцзы каля возера Тайху. Займае пятае месца ў Кітаі па ВУП на душу насельніцтва.\nТурфанская акруга - адміністрацыйная адзінка ў цэнтральнай частцы Сіньцзян-Уйгурскага аўтаномнага раёна на паўночным усходзе Кітайскай Народнай Рэспублікі. Турфанская акруга знаходзіцца ў нізіне перад усходнімі адгорямі Цяньшаня і прасціраецца пр ...\nАдміністрацыйны падзел Коста-Рыкі\nКоста-Рыка падзяляецца на 7 правінцый: Лімон Гуанакастэ Алахуэла Пунтарэнас Сан-Хасэ Эрэдзія Картага Яны ў сваю чаргу падзелены на кантоны. Іх усяго 81 і кіруюцца яны мэрамі. Мэры абіраюцца кожныя чатыры гады жыхарамі кантона.\nАдміністрацыйны падзел Лівана\nЛіван падзяляецца на 6 правінцый, якія ў сваю чаргу падзяляюцца на 25 раёнаў. Раёны падзяляюцца на акругі.\nБека́а - адна з правінцый Лівана. Сталіца правінцыі - Захле. Іншыя гарады: Эль-Херміль. Насельніцтва складае каля 750 000 чалавек.\nГорны Ліван - адна з правінцый Лівана. Сталіца правінцыі - Баабда. Пераважная большасць насельніцтва - мараніты, праваслаўныя і грэка-каталікі. Ёсць значная колькасць і ісмаілітаў.\nПаўднёвы Ліван ці Поўдзень - адна з правінцый Лівана. Сталіца правінцыі - Сідон Сайда. Іншыя гарады: Эн-Накура. Насельніцтва складае каля 360 000 чалавек.\nНа поўдні Марзук мяжуе з Нігерам і Чадам. Унутры краіны Марзук мяжуе з наступнымі муніцыпалітэтамі: На захадзе: Гат. На поўначы: Вадзі-эль-Хаят, Сабха, Эль-Джуфра. На ўсходзе: Эль-Куфра.\nНа паўночным усходзе Місурата абмываецца водамі Міжземнага мора. Унутры краіны мяжуе з наступнымі муніцыпалітэтамі: Сурт усход, Эль-Джабал-эль-Гарбі поўдзень, паўднёвы захад, Эль-Маргаб захад, паўночны захад.\nНа захадзе Налут мяжуе з Алжырам і Тунісам. Унутры краіны ён таксама мяжуе з наступнымі муніцыпалітэтамі: Эль-Джабал-эль-Гарбі усход, Эн-Нугат-эль-Хумс поўнач і з Вадзі-эш-Шаці поўдзень.\nНа поўначы Сурт абмываецца водамі Міжземнага мора. Усярэдзіне краіны мяжуе з наступнымі муніцыпалітэтамі: Эль-Вахат усход, Эль-Джуфра поўдзень, Мисурата і Эль-Джабал-эль-Гарбі на захадзе.\nНа поўначы Тарабулус абмываецца водамі Міжземнага мора. Унутры краіны мяжуе з наступнымі муніцыпалітэтамі: Эль-Маргаб усход, Эль-Джабал-эль-Гарбі поўдзень, Эль-Джыфара захад.\nНа поўначы Эль-Вахат мяжуе з наступнымі муніцыпалітэтамі: Эль-Мардж, Бенгазі, Эль-Джэбал-Эль-Ахдар, Дэрна, Эль-Бутнан. На ўсходзе мяжуе з Егіптам. На поўдні мяжуе з муніцыпалітэтам Эль-Куфра. На захадзе з Эль-Джуфра і Сурт. Эль-Вахат зяўляецца ча ...\nУсярэдзіне краіны Эль-Джабал-эль-Гарбі мяжуе з наступнымі муніцыпалітэтамі: На поўначы: Мисурата, Эль-Маргаб, Тарабулус, Эль-Джыфара, Эз-Завія, Эн-Нугат-эль-Хумс. На поўдні: Вадзі-эш-Шаці. На захадзе: Налут. На ўсходзе: Сурт, Эль-Джуфра.\nУсярэдзіне краіны Эль-Джуфра мяжуе з наступнымі муніцыпалітэтамі: На ўсходзе: Эль-Куфра, Эль-Вахат. На поўначы: Сурт, Эль-Джабал-эль-Гарбі. На поўдні: Марзук. На захадзе: Вадзі-эш-Шаці, Сабха.\nНа поўначы і захадзе Эль-Джыфара абмываецца водамі Міжземнага мора. Унутры краіны мяжуе з наступнымі муніцыпалітэтамі: Тарабулус усход, Эль-Джабал-эль-Гарбі поўдзень, Эз-Завія захад.\nЭль-Куфра - найбуйнейшы муніцыпалітэт у Лівіі. Сталіца - горад Аль-Джаф. Плошча - 483 510 км². Насельніцтва 50 104 чалавек. Эль-Куфра зяўляецца часткай гістарычнай вобласці Кірэнаіка.\nНа поўначы Эль-Маргаб абмываецца водамі Міжземнага мора. Унутры краіны мяжуе з наступнымі муніцыпалітэтамі: Місурата усход, Эль-Джабал-эль-Гарбі захад, Тарабулус паўночны захад.\nАдміністрацыйны падзел Ліхтэнштэйна\nКняства Ліхтэнштэйн ў адміністрацыйным дачыненні падзелена на 11 суполак). Суполкі галоўным чынам складаюцца з аднаго горада. Пяць суполак знаходзяцца ў межах выбарчай акругі Ніжні Ліхтэнштэйн, астатнія шэсць адносяцца да Верхняга Ліхтэнштэйна.\nАдміністрацыйны падзел Люксембурга\nУ адміністрацыйна Люксембург падзяляецца на акругі: Дзікірх Люксембург Гревенмахер Якія, у сваю чаргу, падзяляюцца на 12 кантонаў, а кантоны - на 116 камун. Кантон Капелен Кантон Мерш Кантон Эш-сюр-Альзет Кантон Люксембург Кантоны былі створаны 2 ...\nАўтаномнае тэрытарыяльнае ўтварэнне з асаблівым прававым статусам Прыднястроўе\nАўтаномнае тэрытарыяльнае ўтварэнне з асаблівым прававым статусам Прыднястроўе - фармальна існая ў сістэме адміністрацыйнага дзялення Малдовы аўтаномная адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка, размешчаная ўздоўж усходняга берага ракі Днестр на ча ...\nУ 1998 годзе дэпутаты Парламента Рэспублікі Малдова прынялі ў першым чытанні законапраект пра ўнясенне змен і дадаткаў у закон "Пра мясцовае публічнае кіраванне" ад 6 лістапада 1998 года. Дакумент вызначаў размежаванне кампетэнцый сёл камун, гара ...\nАдміністрацыйны падзел Маўрытаніі\nМаўрытанія падзелена на 12 абласцей і сталічная аўтаномная акруга Нуакшот. Вобласці падраздзяляюцца на 44 дэпартамента. Падчас маўрытанскай акупацыі часткі Заходняй Сахары 1975-79, занятая маўрытанскімі войскамі частка прыкладна адпавядала ніжняй ...\nАдміністрацыйны падзел Нарвегіі\nШаблон:Дзяржаўны лад Нарвегіі Адміністрацыйны падзел Нарвегіі - іерархічная сістэма падзелу тэрыторыі і насельніцтва Нарвегіі, якое пражывае на ёй, на асобныя ўчасткі з мэтай арганізацыі дзяржаўнага кіравання. Апроч юрыдычнай сістэмы адміністрацы ...\nНідэрланды дзеляцца на 12 правінцый, правінцыі дзеляцца на гарадскія і сельскія абшчыны. Правінцыі маюць выбарны орган самакіравання - Правінцыйныя Штаты, абіраныя на чатыры года. На чале Правінцыйных Штатаў стаіць каралеўскі камісар. Жыхары абшч ...\nСа́ба - востраў у складзе архіпелага Малыя Антыльскія астравы. Складае асобны муніцыпалітэт Нідэрландаў. Плошча вострава - 13 км². Насельніцтва - 1 971 чал.\nСінт-Эстатыус - востраў у Карыбскім моры. Утварае спецыяльны муніцыпалітэт Нідэрландаў. Плошча - 21 км². Насельніцтва - 3791 чал. Адміністрацыйны цэнтр - Араньестад.\nАдміністрацыйны падзел Нікарагуа\nПаводле Канстытуцыі 1986 года, Нікарагуа - унітарная рэспубліка. Яе тэрыторыя падзяляецца на 15 дэпартаментаў і 2 аўтаномных рэгіёна. Код Міжнароднай арганізацыі па стандартызацыі - ISO 3166-2:NI.\nАўтаномны рэгіён паўднёва-карыбскага ўзбярэжжа\nАўтаномны рэгіён паўднёва-карыбскага ўзбярэжжа - аўтаномная адміністрацыйная адзінка на паўднёвым усходзе Нікарагуа. Складаецца з 12 муніцыпалітэтаў. Адміністрацыйны цэнтр - Блуфілдс. Плошча - 27 407 км². Насельніцтва 2012 г. - 36 9254 чалавек.\nАўтаномны рэгіён паўночна-карыбскага ўзбярэжжа\nАўтаномны рэгіён паўночнаа-карыбскага ўзбярэжжа - аўтаномная адміністрацыйная адзінка на паўночным усходзе Нікарагуа. Складаецца з 8 муніцыпалітэтаў. Адміністрацыйны цэнтр - Пуэрта-Кабесас. Плошча - 32 159 км². Насельніцтва 2016 г. - 39 0670 чала ...\nАдміністрацыйны падзел Пакістана\nАдміністрацыйна́-тэрытарыя́льны падзе́л Пакіста́на - сукупнасць падзелу краіны на адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі, якая прадстаўляе з сябе чатыры правінцыі, федэральную сталічную тэрыторыю, дзве аўтаномныя тэрыторыі і федэральна кіруемыя п ...\nАзад Джаму і Кашмір - самая паўднёвая адміністрацыйная адзінка ў межах кіраванай пакістанцаў часткі ранейшага княства Кашмір. Дэ-факта зяўляецца часткай Пакістана, хоць афіцыйна прызнаецца Пакістанам у якасці незалежнай дзяржавы. Мяжуе з сучасным ...\nГілгі́т-Балтыста́н - палітычнае ўтварэнне пад кантролем Пакістана, якое размяшчаецца на тэрыторыі колішняга княства Джаму і Кашмір.\nФедэральна кіраваныя племянныя тэрыторыі\nФедэра́льна кіру́еыя пле́мянныя тэрыторыі - рэгіён у Пакістане. Знаходзіцца ў паўночна-заходняй частцы краіны.\nФедэральная сталічная тэрыторыя (Пакістан)\nФедэральная сталі́чная тэрыторыя Ісламаба́да - федэральная тэрыторыя Пакістана, якая ўключае сталіцу дзяржавы горад Ісламабад. Знаходзіцца ў паўночна-ўсходняй частцы краіны.\nАдміністрацыйны падзел Панамы\nПанама у адміністрацыйным стаўленні падзяляецца на дзевяць правінцый і тры аўтаномныя вобласці. Яшчэ дзве камаркі ўваходзяць у склад правінцый і такім чынам іерархічна эквівалентныя акругам distrito.\nБокас-дэль-Тора - правінцыя на паўночным захадзе Панамы. Плошча - 4 643.9 км². Насельніцтва - 125 461 чал. Адміністрацыйны цэнтр - горад Бокас-дэль-Тора.\nАдміністрацыйны дзяленне Польшчы трохузроўневае: краіна падзяляецца на ваяводствы, ваяводствы - на паветы, паветы - на гміны. У 1999 годзе ўведзены новы адміністрацыйны падзел. Цяпер у Польшчы 16 ваяводстваў, 379 паветаў 65 гарадcкіх + 314 сельск ...\nДапаможная адзінка гміны\nДапаможная адзінка гміны - у сучаснай Польшчы лакальная суполка самакіравання. Дапаможнымі адзінкамі гмін яўляюцца солтыствы, раёны і іншыя, нават гарады. Спосабы стварэння, абяднання, падзелу і ліквідацыі гэтых адзінак рэгулюе статут кожнай гміны.\nРасія на сённяшні дзень з’яўляецца самай вялікай краінай у свеце. Варта адзначыць, што так было не заўсёды. Першапачатковая тэрыторыя Расіі не перавышала тэрыторыі сучасных Маскоўскай, Цвярской, Калужскай і Тульскай абласцей. Згодна са змяненнем ...\nКарача́ева-Чарке́сія - субект Расійскай Федэрацыя, размешчаны на Паўночным Каўказе. Размешчаны ў перадгорях паўночнай часткі Вялікага Каўказа. Рэспубліка мяжуе на захадзе з Краснадарскім краем, на поўначы са Стаўрапольскім краем, на ўсходзе - з К ...\nКастрамская вобласць - субект Расійскай Федэрацыі, размешчаны ў цэнтры еўрапейскай часткі краіны. Цэнтр і найбуйнейшы горад Кастрама. Працягласць Кастрамскай вобласці з поўначы на поўдзень - 260 км, з захаду на ўсход - 420 км. Тэрыторыя - 60.2 ты ...\nКраснаярскі край - край на поўдні Расіі. Адміністрацыйны цэнтр - г. Краснаярск. Уваходзіць у Сібірскую федэральную акругу, мяжуе з Якуціяй і Іркуцкай вобласцю на ўсходзе, з Тывой і Хакасіяй на поўдні і з Кемераўскай і Томскай абласцямі, Ханты-Ман ...\nХанты-Мансійская аўтаномная акруга - ..\nАдміністрацыйны падзел Славакіі (1939 ..